1999L0032 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 1999/32/EG VAN DE RAAD
van 26 april 1999
betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen en tot
wijziging van Richtlijn 93/12/EEG
(PB L 121 van 11.5.1999, blz. 13)
Gewijzigdbij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad
van 29 september 2003L 284 1 31.10.2003
▼B
RICHTLIJN 1999/32/EG VAN DE RAAD
van 26 april 1999
betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde
vloeibare brandstoffen en tot wijziging van Richtlijn 93/12/EEG
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,inzonderheid op artikel 130 S, lid 1,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag (3),
(1)Overwegende dat de doelstellingen en de beginselen van het
milieubeleid van de Gemeenschap, zoals vervat in de op debeginselen van artikel 130 R van het Verdrag gebaseerde milieu-actieprogramma's, met name het vijfde milieuactieprogramma (
4),
er voornamelijk op gericht zijn alle burgers doeltreffend te
beschermen tegen de erkende risico's van zwaveldioxide-emis-sies en het milieu te beschermen door voorkoming vanoverschrijdingen van kritische zwavelbelastingen en -niveaus;
(2)Overwegende dat de bescherming van de volksgezondheid over-eenkomstig artikel 129 van het Verdrag een integrerendbestanddeel van het Gemeenschapsbeleid op andere gebiedenvormt; dat het optreden van de Gemeenschap overeenkomstigartikel 3, onder o), van het Verdrag een bijdrage dient te
omvatten tot de verwezenlijking van een hoog niveau van
bescherming van de gezondheid;
(3)Overwegende dat de uitstoot van zwaveldioxide aanmerkelijkbijdraagt tot het probleem van verzuring in de Europese
Gemeenschap en dat zwaveldioxide ook een rechtstreekse
uitwerking op de volksgezondheid en het milieu heeft;
(4)Overwegende dat verzuring en zwaveldioxide in de atmosfeergevoelige ecosystemen beschadigen, de biodiversiteit doen
afnemen, afbreuk doen aan de leefbaarheid van het milieu en
een negatieve uitwerking hebben op de groei van gewassen enbossen; dat zure regen in de steden aanzienlijke schade aangebouwen en aan het architectonische erfgoedkan toebrengen;dat zwaveldioxideverontreiniging ook een belangrijk effect opde volksgezondheid kan hebben, met name bij mensen die aan
ademhalingsziekten lijden;
(5)Overwegende dat verzuring een grensoverschrijdend verschijnsel
is waarvoor zowel communautaire als nationale of lokale maat-
regelen vereist zijn;
(6)Overwegende dat de uitstoot van zwaveldioxide tot de vorming
van deeltjes in de atmosfeer bijdraagt;
(7)Overwegende dat de Gemeenschap en de afzonderlijke lidstatenverdragsluitende partijen zijn bij het Verdrag betreffende grens-overschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand van deVN-ECE; dat het tweede protocol betreffende grensoverschrij-dende verontreiniging door zwaveldioxide van de VN-ECE
bepaalt dat de verdragsluitende partijen de emissie van zwaveldi-
oxide met de in het eerste protocol vastgelegde 30 % of met nogmeer moeten verminderen en dat het tweede protocol van de1999L0032 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 2
(1) PB C 190 van 21.6.1997, blz. 9, en
PB C 259 van 18.8.1998, blz. 5.
(2) PB C 355 van 21.11.1997, blz. 1.
(3) Advies van het Europees Parlement van 13 mei 1998 (PB C 167 van
1.6.1998, blz. 111), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 6 oktober
1998 (PB C 364 van 25.11.1998, blz. 20) en besluit van het Europees Parle-
ment van 9 februari 1999 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).
(4) PB C 138 van 17.5.1993, blz. 5.
▼B
VN-ECE uitgaat van de veronderstelling dat de kritische milieu-
belastings- en emissieniveaus in sommige kwetsbare gebiedennog steeds zullen worden overschreden; dat er nog verdere maat-
regelen ter vermindering van de zwaveldioxide-emissies nodig
zullen zijn om te voldoen aan de doelstellingen van het vijfdemilieuactieprogramma; dat de verdragsluitende partijen derhalvede emissie van zwaveldioxide aanmerkelijk verder dienen teverminderen;
(8)Overwegende dat het reeds tientallen jaren bekend is dat dekleine hoeveelheden zwavel die van nature in aardolie en inkolen voorkomen de belangrijkste bron zijn van de uitstoot vanzwaveldioxide, die een van de hoofdoorzaken van „zure regen”en een van de belangrijkste oorzaken van de luchtverontreinigingin veel stedelijke en industriële gebieden is;
(9)Overwegende dat de Commissie ter bestrijding van verzuring inde Gemeenschap onlangs een mededeling heeft gepubliceerdbetreffende een kosteneffectieve strategie; dat de verminderingvan de zwaveldioxide-uitstoot uit de verbranding van bepaaldevloeibare brandstoffen een integrerend onderdeel van dezekosteneffectieve strategie is; dat de Gemeenschap de noodzaak
van maatregelen voor alle andere brandstoffen erkent;
(10)Overwegende dat uit onderzoek is gebleken dat de voordelen van
een vermindering van de zwavelemissie door verlaging van hetzwavelgehalte van brandstoffen vaak aanzienlijk zwaarder zullenwegen dan de geraamde kosten voor de industrie en dat de tech-
nische middelen voor het verminderen van het zwavelgehalte
van vloeibare brandstoffen bestaan en ruim beschikbaar zijn;
(11)Overwegende dat, in overeenstemming met het subsidiariteits- enhet proportionaliteitsbeginsel als bedoeld in artikel 3 B van hetVerdrag, de doelstelling van vermindering van de emissies vanzwaveldioxide uit de verbranding van bepaalde soorten vloeibare
brandstoffen door de lidstaten afzonderlijk niet doeltreffend kan
worden verwezenlijkt; dat ongecoördineerde maatregelen nietkunnen waarborgen dat die doelstelling wordt verwezenlijkt,eventueel contraproductief kunnen zijn en in grote onzekerheidop de markt van de betrokken brandstoffen zullen resulteren;dat het derhalve, gezien de noodzaak de zwaveldioxide-emissies
in de gehele Gemeenschap te verminderen, doeltreffender is
maatregelen op het niveau van de Gemeenschap te nemen; datdeze richtlijn niet verder gaat dan hetgeen minimaal nodig isom de gewenste doelstelling te verwezenlijken;
(12)Overwegende dat de Commissie in Richtlijn 93/12/EEG van deRaadvan 23 maart 1993 betreffend e het zwavelgehalte van
bepaalde vloeibare brandstoffen (
1) is verzocht bij de Raad een
voorstel in te dienen met lagere grenswaarden voor het zwavel-gehalte van gasolie en nieuwe grenswaarden voorvliegtuigkerosine en dat het wenselijk is daarbij grenswaardenvast te stellen voor het zwavelgehalte van andere vloeibare
brandstoffen, met name zware stookolie, bunkerolie, gasolie
voor de zeescheepvaart en gasolie, op basis van kosten/batenstu-dies;
(13)Overwegende dat deze richtlijn een lidstaat overeenkomstigartikel 130 T van het Verdrag niet belet verdergaande bescher-mingsmaatregelen te handhaven of te treffen; dat dergelijke
maatregelen verenigbaar moeten zijn met het Verdrag en ter
kennis van de Commissie dienen te worden gebracht;
(14)Overwegende dat een lidstaat, alvorens nieuwe, verdergaandebeschermingsmaatregelen in te voeren, de Commissie in kennismoet stellen van de ontwerpmaatregelen overeenkomstig Richt-lijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende1999L0032 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 3
(1) PB L 74 van 27.3.1993, blz. 81.
▼B
een informatieprocedure op het gebied van normen en technische
voorschriften (1);
(15)Overwegende dat voor de grenswaarde van het zwavelgehalte
van zware stookolie voorzien dient te worden in afwijkingen
voor lidstaten of gebieden van lidstaten waar de toestand vanhet milieu dat toelaat;
(16)Overwegende dat voor de grenswaarde van het zwavelgehaltevan zware stookolie tevens voorzien dient te worden in afwij-kingen voor het gebruik daarvan in stookinstallaties die voldoen
aan de emissiegrenswaarden van Richtlijn 88/609/EEG van de
Raad van 24 november 1988 inzake de beperking van de emis-sies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grotestookinstallaties (
2); dat het in het kader van de komende herzie-
ning van Richtlijn 88/609/EEG noodzakelijk kan zijn sommigebepalingen van de onderhavige richtlijn opnieuw te bezien en
zo nodig te wijzigen;
(17)Overwegende dat de gemiddelde zwaveldioxide-emissie van de
stookinstallaties van een raffinaderij die niet onder artikel 3, lid3, onder i), punt c), vallen de in Richtlijn 88/609/EEG oftoekomstige herzieningen van die richtlijn vastgestelde grens-waarden niet mag overschrijden; dat de lidstaten bij de
toepassing van deze richtlijn in aanmerking dienen te nemen
dat vervangende brandstoffen die niet in artikel 2 wordengenoemdgeen grotere emissie van verzuring veroorzakend everontreinigende stoffen teweeg mogen brengen;
(18)Overwegende dat bij Richtlijn 93/12/EEG reeds een grenswaardevan 0,2 % voor het zwavelgehalte van gasolie is vastgesteld; dat
die grenswaarde per 1 januari 2008 in 0,1 % moet worden gewij-
zigd;
(19)Overwegende dat overeenkomstig de Akte van Toetreding van1994 voor Oostenrijk en Finland gedurende een periode vanvier jaar vanaf de datum van toetreding wat betreft Richtlijn 93/12/EEG een afwijking voor het zwavelgehalte van gasolie geldt;
(20)Overwegende dat er technische en economische problemenverbonden kunnen zijn aan de grenswaarde van 0,2 % (vanaf2000) en van 0,1 % (vanaf 2008) voor het zwavelgehalte vangasolie voor de zeescheepvaart in Griekenland op zijn helegrondgebied, Spanje wat de Canarische Eilanden betreft, Frank-rijk wat de Franse overzeese departementen betreft, en Portugal
wat de archipels van Madeira en de Azoren betreft; dat een
ontheffing voor Griekenland, de Canarische Eilanden, de Franseoverzeese departementen en de archipels van Madeira en deAzoren geen negatief effect mag hebben op de markt voorgasolie voor de zeescheepvaart en dat de uitvoer van gasolie
voor de zeescheepvaart uit Griekenland, de Canarische Eilanden,
de Franse overzeese departementen en de archipels van Madeiraen de Azoren naar de andere lidstaten moet stroken met degeldende voorschriften in de lidstaat van invoer; dat derhalveeen ontheffing van de grenswaarden van zwavel in gewichtpro-cent voor gasolie voor de zeescheepvaart moet worden verleend
aan Griekenland, de Canarische Eilanden, de Franse overzeese
departementen en de archipels van Madeira en de Azoren;
(21)Overwegende dat de zwavelemissie van de scheepvaart uit deverbranding van bunkerolie met een hoog zwavelgehaltebijdraagt tot de verontreiniging met zwaveldioxide en de verzu-ringsproblemen; dat de Gemeenschap bij de huidige en
toekomstige onderhandelingen over het Marpol-verdrag in de
Internationale Maritieme Organisatie (IMO) zal pleiten voor eendoeltreffender bescherming van gebieden die gevoelig zijn voor1999L0032 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 4
(1) PB L 109 van 26.4.1983, blz. 8. Richtlijn laatstelijk gewijzigdbij Beschik-
king 96/139/EG van de Commissie (PB L 32 van 10.2.1996, blz. 31).
(2) PB L 336 van 7.12.1988, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigdbij Richtlijn
94/66/EG (PB L 337 van 24.12.1994, blz. 83).
▼B
SOx-emissies en een verlaging van de normale grenswaarde voor
bunkerolie (die nu 4,5 % bedraagt); dat voortgegaan moetworden met de initiatieven van de Gemeenschap om de
Noordzee en de Kanaalzone tot een bijzonder SO
x-emissiebepa-
lingsgebieduit te roepen;
(22)Overwegende dat er nader onderzoek moet worden verricht naarde effecten van de verzuring op ecosystemen en het menselijklichaam; dat de Europese Gemeenschap dergelijk onderzoekmet het vijfde kaderprogramma voor onderzoek (
1) steunt;
(23)Overwegende dat de Commissie in het geval van verstoring van
de voorziening met ruwe aardolie, olieproducten of andere kool-
waterstoffen kan toestaan dat op het grondgebied van eenlidstaat een hogere grenswaarde wordt gehanteerd;
(24)Overwegende dat de lidstaten geschikte regelingen voor toezichtop de naleving van de bepalingen van deze richtlijn dienen tetreffen; dat aan de Commissie verslag dient te worden uitge-
bracht over het zwavelgehalte van vloeibare brandstoffen;
(25)Overwegende dat Richtlijn 93/12/EEG duidelijkheidshalve dient
te worden gewijzigd,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Doel en werkingssfeer
1. Doel van deze richtlijn is de emissies van zwaveldioxide ten
gevolge van de verbranding van bepaalde soorten vloeibare brand-stoffen te verminderen en aldus de schadelijke effecten van dergelijkeemissies op mens en milieu terug te dringen.
2. De emissies van zwaveldioxide bij de verbranding van bepaalde
vloeibare uit aardolie verkregen brandstoffen worden verminderd doorgrenswaarden vast te stellen voor het zwavelgehalte van die brand-stoffen als voorwaarde voor het gebruik ervan op het grondgebied van
de lidstaten.
De bij deze richtlijn vastgestelde verlaging van het zwavelgehalte van
bepaalde vloeibare, uit aardolie verkregen brandstoffen is evenwel niet
van toepassing op:
a) — uit aardolie verkregen vloeibare brandstoffen die door
zeeschepen worden gebruikt, met uitzondering van brandstoffendie onder de definitie van artikel 2, punt 3, vallen; en
— gasolie voor de zeescheepvaart die gebruikt wordt door schepen
die een grens tussen een derde land en een lidstaat over-schrijden;
b) brandstoffen die bestemd zijn om vóór hun definitieve verbranding
nog een processtap te ondergaan;
c) brandstoffen die in de raffinage-industrie worden verwerkt.
Artikel 2
Definities
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
1.zware stookolie:
— een uit aardolie verkregen vloeibare brandstof die onder de GN-
codes 2710 00 71 tot en met 2710 0078 is begrepen,
of
— een uit aardolie verkregen vloeibare brandstof, met uitzondering
van gasolie zoals omschreven in de punten 2 en 3, die op grondvan de distillatiegrenzen ervan behoort tot de categorie zware1999L0032 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 5
(1) PB L 26 van 1.2.1999, blz. 1.
▼B
oliën welke zijn bestemd om als brandstof te worden gebruikt en
die, distillatieverliezen inbegrepen, voor minder dan 65 volume-procent overdistilleren bij 250 ºC, gemeten met ASTM-methode
D86. Wanneer de distillatie niet met behulp van ASTM-methode
D86 kan worden bepaald, wordt het aardolieproduct eveneens alszware stookolie ingedeeld;
2.gasolie:
— een uit aardolie verkregen vloeibare brandstof die onder GN-
code 2710 00 67 of 2710 00 68 valt,
of
— een uit aardolie verkregen vloeibare brandstof die op grond van
de distillatiegrenzen ervan behoort tot de middeldistillaten die
zijn bestemd om als brandstof te worden gebruikt en die, distilla-
tieverliezen inbegrepen, voor ten minste 85 volumeprocentoverdistilleren bij 350 ºC, gemeten met ASTM-methode D86.
Dieselbrandstoffen als omschreven in artikel 2, lid 2, van Richtlijn
98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober
1998 betreffende de kwaliteit van benzine en dieselbrandstof en tot
wijziging van Richtlijn 93/12/EEG (
1) zijn niet onder deze definitie
begrepen. Brandstoffen die worden gebruikt in niet voor de wegbestemde mobiele machines en landbouwtrekkers vallen eveneensbuiten deze definitie;
3.gasolie voor de zeescheepvaart: brandstoffen die bestemd zijn voor
de zeescheepvaart en beantwoorden aan de definitie van punt 2, ofeen viscositeit of dichtheid hebben die binnen de viscositeit- ofdichtheidsgrenzen ligt welke in tabel 1 van ISO 8217 (1996) voormariene distillaten zijn bepaald;
4.ASTM-methode: de methode van de „American Society for Testing
and Materials”, zoals omschreven in de uitgave van 1976 van destandaarddefinities en specificaties voor olieproducten en smeermid-delen;
5.stookinstallatie: een technische inrichting waarin brandstoffen
geoxideerd worden met het oog op gebruik van de opgewekte
warmte;
6.kritische belasting: een kwantitatieve schatting van de grens voor de
blootstelling aan een of meer verontreinigende stoffen waar benedenvolgens de huidige stand van de kennis geen significante schadelijke
effecten op gevoelige delen van het milieu optreden.
Artikel 3
Maximumzwavelgehalte van zware stookolie
1. De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen
dat met ingang van 1 januari 2003 op hun grondgebied geen zware
stookolie wordt gebruikt met een zwavelgehalte van meer dan 1,00
massaprocent.
2. Op voorwaarde dat voldaan is aan de luchtkwaliteitsnormen voor
zwaveldioxide zoals vastgesteld in Richtlijn 80/779/EEG van deRaad(
2) of in een Gemeenschapsbesluit waarbij deze normen worden
ingetrokken en vervangen, alsmede in andere desbetreffende Gemeen-schapsvoorschriften, en de emissies niet bijdragen tot overschrijding
van de desbetreffende kritische belasting in een andere lidstaat, mag
een lidstaat op zijn gehele grondgebied of een deel daarvan het gebruikvan zware stookolie met een zwavelgehalte tussen 1,00 en 3,00 massa-procent toestaan. Die toestemming geldt slechts zolang de emissies vaneen lidstaat niet bijdragen tot overschrijding van kritische belasting-swaarden in een andere lidstaat.1999L0032 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 6
(1) PB L 350 van 28.12.1998, blz. 58.
(2) PB L 229 van 30.8.1980, blz. 30. Richtlijn laatstelijk gewijzigdbij Richtlijn
91/692/EEG (PB L 377 van 31.12.1991, blz. 48).
▼B
3. i) Behoudens passende emissiecontroles door de bevoegde instan-
ties zijn de leden 1 en 2 niet van toepassing op zware stookoliedie wordt gebruikt
a) in stookinstallaties die onder Richtlijn 88/609/EEG vallen en
overeenkomstig de definitie van artikel 2, punt 9, van dierichtlijn worden beschouwd als nieuwe installaties en voldoen
aan de grenswaarden voor zwaveldioxide-emissies voor derge-
lijke installaties, zoals bepaaldin artikel 4 en in bijlage IVvan die richtlijn,
b) in andere stookinstallaties die niet onder punt a) vallen, indien
de zwaveldioxide-emissies van de installatie ten hoogste1 700 mg/Nm
3bedragen bij een rookgaszuurstofgehalte van 3
volumeprocent op droge basis,
c) voor verbranding in raffinaderijen, indien de gemiddelde
maandelijkse zwaveldioxide-emissie van alle installaties inde raffinaderij (behalve stookinstallaties die onder punt a)vallen), ongeacht de gebruikte brandstofsoort of brandstof-combinatie, beneden een door iedere lidstaat vast te stellengrens van ten hoogste 1 700 mg/Nm
3ligt.
ii) De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen
dat stookinstallaties die zware stookolie met een hoger dan hetin lid 1 genoemde zwavelgehalte gebruiken, niet wordengeëxploiteerd zonder een door een bevoegde instantie afgegeven
vergunning waarin de emissiegrenswaarden zijn aangegeven.
4. De bepalingen van lid 3 worden opnieuw bezien en zo nodig
herzien in het kader van toekomstige herzieningen van Richtlijn 88/609/EEG.
5. Wanneer een lidstaat gebruik maakt van de in lid 2 bedoelde
mogelijkheid, stelt hij de Commissie en het publiek daarvan ten minstetwaalf maanden van tevoren in kennis. Aan de Commissie wordt
voldoende informatie verschaft zodat zij kan nagaan of aan de in lid 2
bedoelde criteria is voldaan. De Commissie licht de overige lidstatenin.
Binnen zes maanden na de datum waarop zij de informatie van de
lidstaat heeft ontvangen, onderzoekt de Commissie de voorgenomenmaatregelen en neemt zij overeenkomstig de procedure van artikel 9een besluit, dat zij aan de lidstaten meedeelt. Dit besluit wordt om deacht jaar opnieuw bezien op basis van informatie die de betrokken
lidstaten overeenkomstig de procedure van artikel 9 aan de Commissie
moeten verstrekken.
Artikel 4
Maximumzwavelgehalte van gasolie
1. De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen
dat op hun grondgebied geen gasolie, met inbegrip van gasolie voor de
zeescheepvaart, wordt gebruikt, met ingang van
— 1 juli 2000 als het zwavelgehalte meer dan 0,20 massaprocent
bedraagt;
— 1 januari 2008 als het zwavelgehalte meer dan 0,10 massaprocent
bedraagt.
2. In afwijking van lid 1 mag Spanje voor de Canarische Eilanden,
Frankrijk voor de Franse overzeese departementen, Griekenland voorzijn gehele grondgebied of een gedeelte daarvan, en Portugal voor de
archipels van Madeira en de Azoren het gebruik van gasolie voor de
zeescheepvaart met een zwavelgehalte van meer dan de in lid 1 aange-geven grenswaarden toestaan.
3. Op voorwaarde dat voldaan is aan de luchtkwaliteitsnormen voor
zwaveldioxide als vastgesteld in Richtlijn 80/779/EEG of in eenGemeenschapsbesluit waarbij deze normen worden ingetrokken envervangen, alsmede in andere desbetreffende Gemeenschapsvoor-schriften, en de emissies niet bijdragen tot overschrijding van dekritische belastingswaarden in een andere lidstaat, mag een lidstaat op1999L0032 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 7
▼B
zijn gehele grondgebied of een deel daarvan het gebruik van gasolie
met een zwavelgehalte tussen 0,10 en 0,20 massaprocent toestaan. Dietoestemming geldt slechts zolang de emissies van een lidstaat niet
bijdragen tot overschrijding van kritische belastingswaarden in een
andere lidstaat en vervalt uiterlijk op 1 januari 2013.
4. Wanneer een lidstaat gebruik maakt van de in lid 3 genoemde
mogelijkheid, stelt hij de Commissie en het publiek daarvan ten minstetwaalf maanden van tevoren in kennis. Aan de Commissie wordtvoldoende informatie verschaft zodat zij kan nagaan of aan de in lid 3bedoelde criteria is voldaan. De Commissie licht de overige lidstaten
in.
Binnen zes maanden na de datum waarop zij de informatie van de
lidstaat heeft ontvangen, onderzoekt de Commissie de voorgenomenmaatregelen en neemt zij, overeenkomstig de procedure van artikel 9,een besluit dat zij aan de lidstaten meedeelt.
Artikel 5
Verandering in de brandstofvoorziening
Indien het door een plotselinge verandering in de voorziening met ruwe
aardolie, olieproducten of andere koolwaterstoffen voor een lidstaatmoeilijk wordt om aan de grenswaarden voor het zwavelgehalte over-eenkomstig de artikelen 3 en 4 te voldoen, stelt die lidstaat deCommissie daarvan in kennis. De Commissie mag gedurende eenperiode van ten hoogste zes maanden op het grondgebied van de
betrokken lidstaat een hogere grenswaarde toestaan en stelt de Raad
en de lidstaten van haar besluit in kennis. Iedere lidstaat kan binnenéén maand het besluit van de Commissie aan de Raad voorleggen. DeRaad kan binnen twee maanden met gekwalificeerde meerderheid vanstemmen een andersluidend besluit nemen.
Artikel 6
Monsterneming en analyse
1. De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om door middel van
monsterneming te controleren of het zwavelgehalte van brandstoffenvoldoet aan de voorschriften van de artikelen 3 en 4. Met het nemenvan monsters wordt aangevangen binnen zes maanden na de datumwaarop de toepasselijke grenswaarde voor het zwavelgehalte van de
brandstof van kracht wordt. Er worden voldoende vaak monsters
genomen en wel zo dat zij representatief zijn voor de gecontroleerdebrandstof.
2. De referentiemethode voor de bepaling van het zwavelgehalte is:
a) ISO-methode 8754 (1992) en PrEN ISO 14596 voor zware stookolie
en gasolie voor de zeescheepvaart;
b) EN-methode 24260 (1987), ISO 8754 (1992) en PrEN ISO 14596
voor gasolie.
De arbitragemethode is PrEN ISO 14596. De statistische interpretatie
van de resultaten van de controles op het zwavelgehalte van gasolie
geschiedt overeenkomstig ISO-norm 4259 (1992).
Artikel 7
Rapportage en herziening
1. Op basis van de overeenkomstig artikel 6 verrichte monsterne-
ming en analyse dienen de lidstaten jaarlijks vóór 30 juni bij deCommissie een kort verslag in over het zwavelgehalte van de onder
deze richtlijn vallende vloeibare brandstoffen die gedurende het voor-
gaande kalenderjaar op hun grondgebied zijn gebruikt. Dat verslagbevat een overzicht van de ingevolge artikel 3, lid 3, toegestane uitzon-deringen.
2. Op basis van onder meer het overeenkomstig lid 1 jaarlijks in te
dienen verslag en de waargenomen ontwikkelingen in de luchtkwaliteiten de verzuring, dient de Commissie uiterlijk op 31 december 2006 bij1999L0032 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 8
▼B
het Europees Parlement en de Raad een rapport in. De Commissie kan
dat rapport aanvullen met voorstellen tot herziening van deze richtlijnen met name de voor elke brandstofcategorie vastgestelde grens-
waarden en de krachtens artikel 3, leden 2 en 3, en artikel 4, leden 2
en 3, toegestane uitzonderingen en ontheffingen.
3. De Commissie gaat na welke maatregelen genomen kunnen
worden voor het verminderen van de bijdrage van de verbranding van
andere dan de in artikel 2, punt 3, genoemde mariene brandstoffen totde verzuring en dient zo nodig voor eind 2000 een voorstel in.
Artikel 8
Wijzigingen van Richtlijn 93/12/EEG
1. Richtlijn 93/12/EEG wordt als volgt gewijzigd:
a) in artikel 1 worden lid 1, onderdeel a), en lid 2 geschrapt;
b) in artikel 2 wordt de eerste alinea van de leden 2 en 3 geschrapt;
c) de artikelen 3 en 4 worden geschrapt.
2. Lid1 is van toepassing met ingang van 1 juli 2000.
Artikel 9
Raadgevend comité
1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité.
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7
van Besluit 1999/468/EG (
1) van toepassing, met inachtneming van het
bepaalde in artikel 8 van dat besluit.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 10
Omzetting
De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
lingen in werking treden om vóór 1 juli 2000 aan deze richtlijn tevoldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern
recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vast-stellen.
Artikel 11
Sancties
De lidstaten stellen sancties vast voor inbreuken op de nationale bepa-
lingen die overeenkomstig deze richtlijn zijn vastgesteld. Devastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkendzijn.
Artikel 12
Inwerkingtreding
Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in
hetPublicatieblad van de Europese Gemeenschappen .1999L0032 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 9
(1) Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de
voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende
uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23).▼M1
▼B
▼B
Artikel 13
Adressaten
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.1999L0032 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 10