2008R0376 — NL — 13.06.2008 — 001.003

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

►B VERORDENING (EG) Nr. 376/2008 VAN DE COMMISSIE van 23 april 2008 houdende gemeenschappelĳke uitvoeringsbepalingen inzake het stelsel van invoer-, uitvoer- en voorfixatiecertificaten voor landbouwproducten (Gecodificeerde versie) (PB L 114, 26.4.2008, p.3)

Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

VERORDENING (EG) Nr. 376/2008 VAN DE COMMISSIE

van 23 april 2008

houdende gemeenschappelĳke uitvoeringsbepalingen inzake het stelsel van invoer-, uitvoer- en voorfixatiecertificaten voor landbouwproducten

(Gecodificeerde versie)







DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 1784/2003 van de Raad van 29 september 2003 houdende een gemeenschappelĳke ordening der markten in de sector granen ( 1 ), en met name op artikel 9, lid 2, artikel 12, leden 1 en 4, en artikel 18, alsmede op de overeenkomstige bepalingen van de andere verordeningen houdende een gemeenschappelĳke marktordening voor landbouwproducten, Overwegende hetgeen volgt: (1) Verordening (EG) nr. 1291/2000 van de Commissie van 9 juni 2000 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen inzake het stelsel van invoer-, uitvoer- en voorfixatiecertificaten voor landbouwproducten ( 2 ) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd ( 3 ). Ter wille van de duidelijkheid en een rationele ordening van de tekst dient tot codificatie van deze verordening te worden overgegaan. (2) In de communautaire verordeningen waarbĳ de invoer- en uitvoercertificaten zĳn ingesteld, is bepaald dat dergelĳke certificaten moeten worden overgelegd bĳ elke invoer in of elke uitvoer uit de Gemeenschap van landbouwproducten. Bĳgevolg dient het toepassingsgebied van deze certificaten nader te worden omschreven door er die transacties van uit te sluiten die geen in- of uitvoer in strikte zin zĳn. (3) In bepaalde gevallen kunnen de bevoegde autoriteiten toestaan dat producten die onder de regeling actieve veredeling zĳn geplaatst, in ongewĳzigde staat of na verwerking in het vrĳe verkeer worden gebracht. Voor een goed marktbeheer dient in een dergelĳk geval te worden geëist dat een invoercertificaat wordt overgelegd voor het product dat daadwerkelĳk in het vrĳe verkeer wordt gebracht. Is het daadwerkelĳk in het vrĳe verkeer gebrachte product echter verkregen uit basisproducten die gedeeltelĳk uit derde landen en gedeeltelĳk van de communautaire markt afkomstig zĳn, dan dienen alleen die basisproducten in aanmerking te worden genomen die uit derde landen afkomstig zĳn of zĳn verkregen door verwerking van uit derde landen afkomstige basisproducten. (4) Met de invoer-, uitvoer- en voorfixatiecertificaten wordt beoogd een goed beheer van de gemeenschappelĳke marktordening te waarborgen. Sommige transacties hebben betrekking op kleine hoeveelheden en ter vereenvoudiging van de administratieve procedures lĳkt het wenselĳk niet te eisen dat voor dergelĳke transacties invoer-, uitvoer- of voorfixatiecertificaten worden overgelegd. (5) Voor de proviandering van zeeschepen en luchtvaartuigen in de Gemeenschap wordt geen uitvoercertificaat geeist. Dit dient, aangezien dezelfde argumenten kunnen worden aangevoerd, ook te gelden voor leveranties die bestemd zĳn voor platforms en marineschepen, en voor leveranties voor proviandering in derde landen. Om dezelfde redenen is het wenselĳk niet te eisen dat certificaten worden overgelegd voor transacties als bedoeld in Verordening (EEG) nr. 918/83 van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de instelling van een communautaire regeling inzake douanevrĳstellingen ( 4 ). (6) Gezien de gebruiken bĳ de internationale handel in de betrokken producten of goederen, dient voor de in- of uitgevoerde hoeveelheid een bepaalde tolerantie ten opzichte van de in het certificaat vermelde hoeveelheid te worden aanvaard. (7) Om de gelĳktĳdige uitvoering van verscheidene transacties op basis van eenzelfde certificaat mogelĳk te maken, dient te worden voorzien in de afgifte van uittreksels van certificaten die dezelfde rechtsgevolgen hebben als de certificaten waaraan zĳ zĳn ontleend. (8) Volgens de communautaire regeling voor de verschillende sectoren waarop de gemeenschappelĳke ordening van de landbouwmarkten betrekking heeft, zĳn de invoer-, uitvoer- of voorfixatiecertificaten geldig voor een transactie in de Gemeenschap. Daarom moeten gemeenschappelĳke bepalingen worden vastgesteld met betrekking tot de opstelling en het gebruik van deze certificaten, de invoering van communautaire formulieren en de totstandbrenging van methoden voor administratieve samenwerking tussen lidstaten. (9) Bĳ administratieve werkzaamheden van uiteenlopende aard wordt het met de hand vastleggen van gegevens geleidelĳk vervangen door het gebruik van geautomatiseerde systemen. Het is derhalve wenselĳk dat ook bĳ de afgifte en het gebruik van de certificaten geautomatiseerde en elektronische systemen kunnen worden toegepast. (10) In de communautaire verordeningen waarbĳ die certificaten zĳn ingesteld, is bepaald dat deze certificaten slechts worden afgegeven indien een zekerheid wordt gesteld als garantie dat de verplichting tot in- of uitvoer tĳdens de geldigheidsduur van het certificaat zal worden nagekomen. Bepaald dient te worden op welk tĳdstip de verplichting tot in- of uitvoer is nagekomen. (11) De tariefindeling van het product is bepalend voor het te gebruiken certificaat met vaststelling vooraf van de restitutie. Voor sommige mengsels is de bepaling van het eenheidsbedrag van de restitutie niet gebaseerd op de tariefindeling van het product, maar op de specifieke regels die daartoe zĳn vastgesteld. Bĳgevolg dient te worden bepaald dat, in het geval dat de tariefindeling van het bestanddeel op basis waarvan de restitutie voor het mengsel wordt berekend niet met die van het mengsel overeenkomt, voor het uitgevoerde mengsel niet het vooraf vastgestelde eenheidsbedrag kan worden toegepast. (12) Invoercertificaten worden soms gebruikt voor het beheer van kwantitatieve invoerregelingen. Dat beheer is slechts mogelĳk indien binnen een betrekkelĳk korte termĳn bekend is welke invoer op basis van de afgegeven certificaten heeft plaatsgevonden. Het bewĳs van het gebruik van de certificaten wordt dan niet in het kader van een goed administratief beheer gevraagd, maar speelt een essentiële rol in het beheer van deze kwantitatieve regelingen. Dit bewĳs wordt geleverd door overlegging van exemplaar nr. 1 van het certificaat en, in voorkomend geval, door overlegging van de uittreksels. Het is mogelĳk dit bewĳs binnen een betrekkelĳk korte termĳn te leveren. Bĳgevolg dient te worden voorzien in een dergelĳke termĳn, die van toepassing is in de gevallen waarin de communautaire voorschriften betreffende voor het beheer van kwantitatieve invoerregelingen gebruikte certificaten ernaar verwĳzen. (13) Het bedrag van de zekerheid die bĳ het aanvragen van een certificaat moet worden gesteld, kan in sommige gevallen zeer gering zĳn. Om overbelasting van de bevoegde diensten te voorkomen, dient in dergelĳke gevallen geen zekerheid te worden verlangd. (14) Omdat in de praktĳk de gebruiker van het certificaat kan verschillen van de titularis of de cessionaris ervan, dient ter wille van de rechtszekerheid en een doeltreffend beheer te worden gepreciseerd welke personen gemachtigd zĳn het certificaat te gebruiken. Daartoe dient dus te worden bepaald welke band er moet bestaan tussen de titularis van het document en de persoon die de douaneaangifte doet. (15) Het invoer- of uitvoercertificaat geeft het recht in- of uit te voeren. Daarom moet het worden overgelegd bĳ de aanvaarding van de aangifte ten in- of uitvoer. (16) Bĳ vereenvoudigde invoer- of uitvoerprocedures kan vrĳstelling van de overlegging van het certificaat aan de douanedienst worden verleend of kan deze overlegging achteraf plaatsvinden. De importeur of exporteur moet echter in het bezit zĳn van het certificaat op de datum die als datum van aanvaarding van de aangifte ten in- of uitvoer geldt. (17) Het is mogelĳk om ter vereenvoudiging de bestaande regeling te versoepelen en de lidstaten toe te staan een vereenvoudigde procedure betreffende de door de certificaten af te leggen administratieve weg in te stellen die erin bestaat dat het certificaat wordt bewaard door de instantie van afgifte of, eventueel, het betaalorgaan indien het een uitvoercertificaat met vaststelling vooraf van de restitutie betreft. (18) Ter wille van een goed administratief beheer mogen de certificaten en de uittreksels van certificaten na afgifte ervan niet worden gewĳzigd. Voor de gevallen waarin twĳfel rĳst in verband met een aan de instantie van afgifte toe te schrĳven fout of klaarblĳkelĳke onjuistheden in de vermeldingen op het certificaat of het uittreksel, dient te worden voorzien in een procedure die ertoe kan leiden dat de foutieve certificaten of uittreksels worden ingetrokken en er verbeterde documenten worden afgegeven. (19) Indien een product wordt geplaatst onder een van de vereenvoudigde procedures als bedoeld in de artikelen 412 tot en met 442 bis van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek ( 5 ) of in titel X, hoofdstuk I, van aanhangsel I, van de Overeenkomst van 20 mei 1987 betreffende een gemeenschappelĳke regeling inzake douanevervoer, behoeft bĳ het douanekantoor waaronder het grensstation ressorteert, geen enkele formaliteit te worden vervuld wanneer de vervoersbeweging binnen de Gemeenschap begint en daarbuiten dient te eindigen. Met het oog op administratieve vereenvoudiging is het wenselĳk voor de gevallen waarin wordt gebruikgemaakt van een van deze procedures, bĳzondere bepalingen inzake het vrĳgeven van de zekerheid vast te stellen. (20) Het kan gebeuren dat door omstandigheden buiten de wil van de belanghebbende het document dat het verlaten van het douanegebied van de Gemeenschap bewĳst, niet kan worden overgelegd hoewel het product het douanegebied van de Gemeenschap heeft verlaten of, in de gevallen als bedoeld in artikel 36 van Verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten ( 6 ), zĳn bestemming heeft bereikt. Een dergelĳke situatie kan een belemmering voor de handel vormen. In dergelĳke gevallen dienen andere documenten als gelĳkwaardig te worden erkend. (21) In de communautaire verordeningen waarbĳ de betrokken certificaten zĳn ingesteld, is bepaald dat de zekerheid volledig of gedeeltelĳk wordt verbeurd indien tĳdens de geldigheidsduur van het certificaat de in- of uitvoer niet of slechts gedeeltelĳk plaatsvindt. De desbetreffende bepalingen moeten worden gepreciseerd, met name voor de gevallen waarin de aangegane verplichtingen door overmacht niet worden nagekomen. In dergelĳke gevallen kan de verplichting tot in- of uitvoer als geannuleerd worden beschouwd of kan de geldigheidsduur van het certificaat worden verlengd. Om een mogelĳke verstoring van het marktbeheer te voorkomen, dient deze verlenging echter hoe dan ook beperkt te blĳven tot een periode van niet meer dan zes maanden gerekend vanaf het einde van de oorspronkelĳke geldigheidsduur. (22) Met het oog op administratieve vereenvoudiging is het wenselĳk te bepalen dat de zekerheid volledig kan worden vrĳgegeven indien het totale bedrag dat voor een certificaat zou worden verbeurd, te verwaarlozen is. (23) De zekerheid die bĳ de afgifte van het certificaat is gesteld, wordt slechts vrĳgegeven wanneer aan de bevoegde instanties het bewĳs wordt geleverd dat de betrokken goederen het douanegebied van de Gemeenschap hebben verlaten binnen een termĳn van zestig dagen te rekenen vanaf de datum van aanvaarding van de aangifte ten uitvoer. (24) Door diverse oorzaken kan het gebeuren dat de zekerheid wordt vrĳgegeven zonder dat de verplichting tot in- of uitvoer werkelĳk is nagekomen. In dat geval dient de ten onrechte vrĳgegeven zekerheid opnieuw te worden gesteld. (25) Met het oog op een volledige benutting van de mogelĳkheden tot uitvoer van voor restituties in aanmerking komende landbouwproducten, moet een mechanisme worden ingesteld dat de marktdeelnemers ertoe aanspoort de certificaten die zĳ niet zullen gebruiken, snel aan de instantie van afgifte terug te bezorgen. Ook moet een mechanisme worden ingesteld dat de marktdeelnemers ertoe aanspoort de certificaten na de datum waarop deze zĳn verstreken, snel aan de instantie van afgifte terug te bezorgen, zodat de niet-gebruikte hoeveelheden zo spoedig mogelĳk opnieuw kunnen worden gebruikt. (26) In artikel 3, lid 4, van Verordening (EEG, Euratom) nr. 1182/71 van de Raad van 3 juni 1971 houdende vaststelling van de regels die van toepassing zĳn op termĳnen, data en aanvangs- en vervaltĳden ( 7 ) is bepaald dat, als de laatste dag van een termĳn een feestdag, een zondag of een zaterdag is, deze termĳn aan het einde van de daaropvolgende werkdag afloopt. In sommige gevallen wordt hierdoor de termĳn voor het gebruik van de certificaten verlengd. Een dergelĳke maatregel, die tot doel heeft de handel te vergemakkelĳken, mag de economische voorwaarden voor de in- of uitvoertransactie niet wĳzigen. (27) In sommige sectoren waarop de gemeenschappelĳke ordening van de landbouwmarkten betrekking heeft, worden de uitvoercertificaten pas na een bedenktĳd afgegeven. Deze bedenktĳd moet het mogelĳk maken de marktsituatie te beoordelen en in voorkomend geval, met name bĳ moeilĳkheden, de in behandeling zĳnde aanvragen te schorsen, wat ertoe leidt dat deze aanvragen worden afgewezen. Gepreciseerd dient te worden dat deze schorsingsmogelĳkheid ook de in het kader van artikel 47 van deze verordening aangevraagde certificaten betreft en dat voor een dergelĳke certificaataanvraag na afloop van deze bedenktĳd geen nieuwe schorsingsmaatregel meer kan worden toegepast. (28) In artikel 844, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2454/93 is bepaald dat landbouwproducten die onder geleide van een uitvoer- of voorfixatiecertificaat zĳn uitgevoerd, slechts voor toepassing van de regeling voor terugkerende goederen in aanmerking kunnen komen indien de communautaire bepalingen betreffende certificaten zĳn nageleefd. Er moeten bĳzondere uitvoeringsbepalingen inzake het stelsel van certificaten worden vastgesteld voor de producten waarvoor toepassing van de genoemde regeling voor terugkerende goederen wordt beoogd. (29) In artikel 896 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 is bepaald dat de goederen die onder dekking van een invoer- of voorfixatiecertificaat in het vrĳe verkeer zĳn gebracht, slechts voor toepassing van de regeling inzake terugbetaling of kwĳtschelding van de invoerrechten in aanmerking komen wanneer wordt vastgesteld dat de bevoegde autoriteiten de noodzakelĳke maatregelen hebben genomen om de gevolgen van het in het vrĳe verkeer brengen teniet te doen voor wat het certificaat betreft. (30) In artikel 880 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 zĳn enige algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 896 van dezelfde verordening opgenomen, waaronder met name de bepaling dat een verklaring moet worden verstrekt door de met de afgifte van de certificaten belaste autoriteiten. (31) In de onderhavige verordening dienen alle noodzakelĳke uitvoeringsbepalingen van artikel 896 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 te worden vastgesteld. Het blĳkt mogelĳk om in sommige gevallen aan het bepaalde in Verordening (EEG) nr. 2454/93 te voldoen zonder gebruik te maken van de in artikel 880 van die verordening bedoelde verklaring. (32) Wanneer invoercertificaten worden gebruikt om het preferentiële invoerrecht in het kader van tariefcontingenten te bepalen, kan met name in de gevallen waarin het verschil tussen het volledige recht en het verlaagde of het nulrecht groot is, een gevaar voor fraude in de vorm van het gebruik van vervalste certificaten bestaan. Om dit gevaar voor fraude tegen te gaan dient een regeling voor controle op de echtheid van de overgelegde certificaten te worden ingesteld. (33) Wanneer een voor een landbouwproduct geldend invoercertificaat tevens wordt gebruikt voor het beheer van een tariefcontingent waarvoor een preferentiële regeling is vastgesteld, wordt het recht op toepassing van deze preferentiële regeling aan de importeurs toegekend door middel van het certificaat, dat in sommige gevallen vergezeld moet gaan van een document van een derde land. Om overschrĳding van het contingent te voorkomen moet de preferentiële regeling worden toegepast binnen de grenzen van de hoeveelheid waarvoor het certificaat is afgegeven. Ter vergemakkelĳking van de invoertransactie dient evenwel toepassing van de in artikel 7, lid 4, bedoelde overschrĳdingstolerantie te worden toegestaan, waarbĳ echter tegelĳk moet worden gepreciseerd dat het gedeelte van de hoeveelheid dat op basis van de tolerantie de in het certificaat vermelde hoeveelheid overschrĳdt, niet voor toepassing van de preferentiële regeling in aanmerking komt en tegen het volledige recht moet worden ingevoerd. (34) De in deze verordening vervatte maatregelen zĳn in overeenstemming met het advies van alle betrokken comités van beheer, Overwegende hetgeen volgt: HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:







HOOFDSTUK I

WERKINGSSFEER VAN DE VERORDENING

▼M1

Artikel 1

1. Onverminderd afwijkende bepalingen in de communautaire regelgeving die specifiek voor bepaalde producten gelden, met name de producten van Verordening (EG) nr. 3448/93 van de Raad ( 8 ) en de daarbij behorende uitvoeringsbepalingen, worden bij de onderhavige verordening de gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen vastgesteld voor de regeling inzake invoer-, uitvoer- en voorfixatiecertificaten (hierna „certificaten” genoemd), waarin is voorzien in de hoofdstukken II en III van deel III van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad ( 9 ) en in Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad ( 10 ), of die worden ingesteld bij de onderhavige verordening.

2. Voor de volgende producten moet een certificaat worden overgelegd:

a) bij invoer, wanneer de producten worden aangegeven voor het vrije verkeer: i) de producten van deel I van bijlage II, ingevoerd onder alle voorwaarden, behalve in het kader van tariefcontingenten, tenzij daarin anders is bepaald; ii) producten die worden ingevoerd in het kader van tariefcontingenten die worden beheerd met een andere methode dan die op basis van de chronologische volgorde waarin de aanvragen zijn ingediend (het beginsel „wie het eerst komt, het eerst maalt”), ►C2 overeenkomstig de artikelen 308 bis, 308 ter en 308 quater van Verordening (EEG) nr. 2454/93 ( 11 ); ◄ iii) producten die worden ingevoerd in het kader van tariefcontingenten die worden beheerd met een methode op basis van de chronologische volgorde waarin de aanvragen zijn ingediend, overeenkomstig de artikelen 308 bis, 308 ter en 308 ►C2 quater van Verordening (EEG) nr. 2454/93 ◄ , die uitdrukkelijk worden genoemd in deel I van bijlage II bij de onderhavige verordening;

b) bij uitvoer: i) de producten van deel II van bijlage II; ii) de producten van artikel 162, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 waarvoor een uitvoerrestitutie, ook als die 0 bedraagt, of een uitvoerheffing is vastgesteld; iii) producten die worden uitgevoerd in het kader van een contingent of waarvoor een uitvoercertificaat moet worden overgelegd om in aanmerking te komen voor de toepassing van een contingent dat door een derde land wordt beheerd en in dat derde land is geopend voor de invoer van producten uit de Gemeenschap;

3. Voor de producten als bedoeld in lid 2, onder a), punten i) en iii), en van lid 2, onder b), punt i), gelden het bedrag van de zekerheid en de geldigheidsduur die worden vastgesteld in bijlage II.

Voor de producten als bedoeld in lid 2, onder a), punt ii), en lid 2, onder b), punten ii) en iii), gelden specifieke uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de geldigheidsduur en het bedrag van de zekerheid, die worden vastgelegd in specifieke communautaire regels voor de desbetreffende producten.

4. Voor de toepassing van het in lid 1 bedoelde systeem van uitvoer- en voorfixatiecertificaten is, als een restitutie is vastgesteld voor producten die niet in deel II van bijlage II worden vermeld en de marktdeelnemer geen aanvraag indient voor deze restitutie, de marktdeelnemer niet verplicht een certificaat over te leggen voor de uitvoer van de betrokken producten.

▼B







HOOFDSTUK II

TOEPASSINGSGEBIED VAN DE CERTIFICATEN

Artikel 2

Geen certificaat wordt geëist en evenmin mag een certificaat worden overgelegd voor producten die:

a) niet in de Gemeenschap in het vrĳe verkeer worden gebracht, of

b) worden uitgevoerd in het kader van: i) een douaneregeling waarbĳ de invoer wordt toegestaan met schorsing van de douanerechten en van heffingen van gelĳke werking, of ii) de bĳzondere regeling waarbĳ de uitvoer wordt toegestaan zonder inning van de uitvoerrechten, als bedoeld in artikel 129 van Verordening (EEG) nr. 2913/92.

Artikel 3

1. Indien producten in het vrĳe verkeer worden gebracht die onder de regeling actieve verdeling vallen en geen basisproducten als bedoeld in lid 2, onder a), bevatten, moet voor het product dat daadwerkelĳk in het vrĳe verkeer wordt gebracht, een invoercertificaat worden overgelegd, voor zover overlegging van een dergelĳk certificaat voor dat product een vereiste is.

2. Indien producten in het vrĳe verkeer worden gebracht die onder één van de in lid 1 bedoelde regelingen vallen en die:

a) zowel één of meer basisproducten bevatten die zich in een van de in artikel 23, lid 2, van het verdrag bedoelde situaties bevonden, maar zich daarin niet meer bevinden als gevolg van de verwerking ervan in het product dat daadwerkelĳk in het vrĳe verkeer wordt gebracht,

b) als één of meer basisproducten bevatten die zich niet in een van de in artikel 23, lid 2, van het verdrag bedoelde situaties bevonden,

moet in afwĳking van artikel 7, lid 1, van de onderhavige verordening voor elk van de onder b) van dit lid bedoelde basisproducten die daadwerkelĳk zĳn verwerkt, een invoercertificaat worden overgelegd, voor zover overlegging van een dergelĳk certificaat voor deze producten een vereiste is.

Er hoeft echter geen invoercertificaat te worden overgelegd, indien voor het product dat daadwerkelĳk in het vrĳe verkeer wordt gebracht, overlegging van een dergelĳk certificaat geen vereiste is.

3. Op het invoercertificaat dat wordt overgelegd, respectievelĳk op de invoercertificaten die worden overgelegd, wanneer een product in de in de leden 1 en 2 bedoelde gevallen in het vrĳe verkeer wordt gebracht, mag geen vaststelling vooraf zĳn aangegeven.

4. Bĳ uitvoer van een product dat onder een van de in lid 1 bedoelde regelingen valt en dat één of meer basisproducten als bedoeld in lid 2, onder a), bevat, moet voor elk van deze basisproducten een uitvoercertificaat worden overgelegd, voor zover overlegging van een dergelĳk certificaat voor deze producten een vereiste is.

Onverminderd het in de derde alinea bepaalde inzake de vaststelling vooraf van de restitutie, hoeft echter geen uitvoercertificaat te worden overgelegd, indien voor het product dat daadwerkelĳk wordt uitgevoerd, overlegging van een dergelĳk certificaat geen vereiste is.

Bĳ uitvoer van samengestelde producten waarvoor uit hoofde van één of meer bestanddelen ervan een vooraf vastgestelde uitvoerrestitutie wordt toegekend, wordt voor de toepassing van het stelsel van certificaten uitsluitend de douanesituatie van elk van deze bestanddelen in aanmerking genomen.

Artikel 4

1. Geen certificaat wordt geëist en evenmin mag een certificaat worden overgelegd voor transacties:

a) als bedoeld in de artikelen 36, 40, 44, 45 en 46, lid 1, van Verordening (EG) nr. 800/1999, of

b) waaraan elk handelskarakter vreemd is, of

c) als bedoeld in Verordening (EEG) nr. 918/83, of

d) die hoeveelheden betreffen die niet groter zĳn dan de in bĳlage II vermelde hoeveelheden.

In afwĳking van de eerste alinea dient een certificaat te worden overgelegd wanneer de invoer- of uitvoertransactie geschiedt in het kader van een preferentiële regeling waarvan de toepassing door middel van een certificaat wordt toegestaan.

De lidstaten nemen maatregelen ter voorkoming van misbruik wanneer dit lid wordt toegepast, en met name wanneer klaarblĳkelĳk zonder enige economische of andere reden verscheidene invoer- of uitvoeraangiften ter dekking van een enkele invoer- of uitvoertransactie worden gebruikt.

2. Voor de toepassing van lid 1 wordt onder „transacties waaraan elk handelskarakter vreemd is” verstaan:

a) bĳ invoer, transacties die door particulieren worden verricht of, in geval van zendingen, zendingen die bestemd zĳn voor particulieren en die beantwoorden aan de in de inleidende bepalingen, titel II, afdeling D, punt 2, van de gecombineerde nomenclatuur vastgestelde criteria;

b) bĳ uitvoer, transacties die door particulieren worden verricht en die mutatis mutandis aan de onder a) bedoelde criteria beantwoorden.

3. De lidstaten zĳn gemachtigd geen uitvoercertificaat te eisen voor producten en/of goederen die door particulieren of verenigingen worden verzonden met het oog op kosteloze distributie ervan in derde landen in het kader van humanitaire hulpacties, voor zover aan alle onderstaande voorwaarden wordt voldaan:

a) de belanghebbenden die om deze vrĳstelling verzoeken, maken geen aanspraak op enige restitutie;

b) de zendingen hebben een incidenteel karakter en bestaan uit uiteenlopende producten en/of goederen, en de lading per vervoermiddel bedraagt niet meer dan 30 000 kg, en

c) de bevoegde autoriteiten beschikken over voldoende bewĳzen wat de bestemming van de producten en/of goederen en de goede uitvoering van de actie betreft.

In vak 44 van de uitvoeraangifte wordt de volgende vermelding aangebracht: „Geen restitutie artikel 4, lid 3, van Verordening (EG) nr. 376/2008”.

Artikel 5

Geen certificaat wordt geëist en evenmin mag een certificaat worden overgelegd bĳ het in het vrĳe verkeer brengen van producten met toepassing van de regeling voor terugkerende goederen als omschreven in titel VI, hoofdstuk 2, van Verordening (EEG) nr. 2913/92.

Artikel 6

1. Geen uitvoercertificaat wordt geëist en evenmin mag een uitvoercertificaat worden overgelegd bĳ de aanvaarding van de aangifte ten wederuitvoer voor producten waarvoor de exporteur het bewĳs levert dat terugbetaling of kwĳtschelding van de invoerrechten voor die producten is toegestaan overeenkomstig titel VII, hoofdstuk 5, van Verordening (EEG) nr. 2913/92.

2. Indien voor producten bĳ uitvoer ervan overlegging van een uitvoercertificaat is vereist en de bevoegde autoriteiten de aangifte ten wederuitvoer aanvaarden alvorens over het verzoek om terugbetaling of kwĳtschelding van de invoerrechten te hebben beslist, moet een uitvoercertificaat worden overgelegd. Op dit certificaat mag geen vooraf vastgestelde uitvoerrestitutie of uitvoerheffing zĳn aangegeven.







HOOFDSTUK III

ALGEMENE BEPALINGEN







AFDELING 1

Werkingssfeer van certificaten en uittreksels van certificaten

Artikel 7

1. Het invoer-, respectievelĳk het uitvoercertificaat, brengt het recht en de verplichting mede om op grond van het certificaat de daarin vermelde hoeveelheid van het betrokken product en/of goed in-, respectievelĳk uit te voeren, zulks — behoudens overmacht — tĳdens de geldigheidsduur van het certificaat.

De in dit lid bedoelde verplichtingen zĳn primaire eisen in de zin van artikel 20 van Verordening (EEG) nr. 2220/85 van de Commissie ( 12 ).

2. Het uitvoercertificaat met vaststelling vooraf van de restitutie verplicht ertoe om op grond van het certificaat de daarin vermelde hoeveelheid van de betrokken producten uit te voeren, zulks — behoudens overmacht — tĳdens de geldigheidsduur van het certificaat.

Indien voor de uitvoer van de producten een uitvoercertificaat moet worden overgelegd, bepaalt het uitvoercertificaat met vaststelling vooraf van restitutie het recht uit te voeren en het recht op de restitutie.

Indien voor de uitvoer van de producten geen uitvoercertificaat hoeft te worden overgelegd, bepaalt het uitvoercertificaat met vaststelling vooraf van de restitutie alleen het recht op de restitutie.

De in dit lid bedoelde verplichtingen zĳn primaire eisen in de zin van artikel 20 van Verordening (EEG) nr. 2220/85.

3. De certificaten verplichten tot invoer uit het land of de groep landen, vermeld in het certificaat, respectievelĳk tot uitvoer naar het land of de groep landen, vermeld in het certificaat, in de gevallen bedoeld in artikel 47 en in de gevallen waarin de communautaire regeling die specifiek voor de betrokken productensector geldt, deze verplichting behelst.

4. Indien de in- of de uitgevoerde hoeveelheid ten hoogste 5 % groter is dan de in het certificaat vermelde hoeveelheid, wordt zĳ beschouwd als op grond van dat certificaat te zĳn ingevoerd, respectievelĳk te zĳn uitgevoerd.

5. Indien de in- of de uitgevoerde hoeveelheid ten hoogste 5 % kleiner is dan de in het certificaat vermelde hoeveelheid, wordt de verplichting tot invoer, respectievelĳk tot uitvoer, als te zĳn nagekomen beschouwd.

6. Voor de toepassing van de leden 4 en 5 wordt, wanneer het certificaat per dier is afgegeven, de uitkomst van de berekening van het in die bepalingen bedoelde percentage van 5 % in voorkomend geval afgerond op het naaste hogere gehele getal aan dieren.

7. Indien overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 1182/71 een certificaat met vaststelling vooraf van de uitvoerheffing of van de uitvoerrestitutie op de eerste werkdag volgende op de laatste dag van de normale geldigheidsduur van dat certificaat wordt gebruikt, wordt dat certificaat, wat de vooraf vastgestelde bedragen betreft, geacht op de laatste dag van de normale geldigheidsduur ervan te zĳn gebruikt.

▼M1

8. Onverminderd artikel 1, lid 3, wordt de geldigheidsduur van de invoer-, uitvoer- en voorfixatiecertificaten voor elk product vastgesteld in bijlage II.

▼B

Artikel 8

1. De uit de certificaten voortvloeiende verplichtingen zĳn niet overdraagbaar. De uit de certificaten voortvloeiende rechten kunnen door diegene op wiens naam het certificaat staat, hierna de „titularis” te noemen, gedurende de geldigheidsduur van dat certificaat worden overgedragen. Deze overdracht mag slechts ten gunste van één enkele cessionaris per certificaat en per uittreksel geschieden. Zĳ heeft betrekking op de nog niet op het certificaat of op het uittreksel afgeschreven hoeveelheden.

2. De cessionaris mag zĳn recht niet op zĳn beurt overdragen, maar mag het retrocederen aan de titularis. De retrocessie heeft betrekking op de nog niet op het certificaat of op het uittreksel afgeschreven hoeveelheid.

In dit laatste geval brengt de instantie van afgifte een van de in bijlage III, deel A, opgenomen vermeldingen aan in vak 6 van het certificaat.

3. Indien door de titularis om overdracht of door de cessionaris om retrocessie wordt verzocht, worden door de instantie van afgifte, dan wel door de door de lidstaat aangewezen instantie of door één van de door de lidstaat aangewezen instanties, in het certificaat of, in voorkomend geval, in het uittreksel ervan de volgende vermeldingen opgenomen:

a) naam en adres van de cessionaris of de in lid 2 bedoelde vermelding;

b) de datum waarop bovenstaande vermelding geschiedt, gewaarmerkt door plaatsing van het stempel van de instantie die de vermelding aanbrengt.

4. De overdracht of retrocessie is van kracht met ingang van de datum van de vermelding.

Artikel 9

Uittreksels van certificaten hebben voor de hoeveelheid waarvoor zĳ zĳn afgegeven, dezelfde rechtsgevolgen als de certificaten waaraan zĳ zĳn ontleend.

Artikel 10

De door de autoriteiten van een lidstaat afgegeven certificaten en uittreksels en de daarop door deze autoriteiten aangebrachte vermeldingen en visa hebben in elk van de andere lidstaten dezelfde rechtsgevolgen als die welke aan de door de autoriteiten van die lidstaten afgegeven documenten en de door hen daarop aangebrachte vermeldingen en visa zĳn verbonden.

Artikel 11

1. Wordt een certificaat met vaststelling vooraf van de uitvoerrestitutie gebruikt voor de uitvoer van een mengsel, dan geldt het vooraf vastgestelde eenheidsbedrag niet voor het uitgevoerde mengsel indien de tariefindeling van het bestanddeel op basis waarvan de restitutie voor het mengsel wordt berekend, niet met die van het mengsel overeenkomt.

2. Wordt een certificaat met vaststelling vooraf van de uitvoerrestitutie gebruikt voor de uitvoer van een assortiment, dan geldt het vooraf vastgestelde eenheidsbedrag slechts voor het bestanddeel waarvan de tariefindeling dezelfde is als die van het assortiment.







AFDELING 2

Aanvraag en afgifte van certificaten

Artikel 12

1. Certificaataanvragen worden slechts aanvaard indien zĳ op overeenkomstig artikel 17 gedrukte en/of opgestelde formulieren aan de bevoegde instantie worden toegezonden of rechtstreeks bĳ deze instantie worden afgegeven.

De bevoegde instantie mag evenwel een aanvraag die via een schriftelĳk telecommunicatiebericht of via een elektronisch bericht is ingediend, aanvaarden, mits daarbĳ alle gegevens zĳn verstrekt die zouden zĳn vermeld, indien het formulier zou zĳn gebruikt. De lidstaten kunnen eisen dat het schriftelĳke telecommunicatiebericht en/of het elektronische bericht worden gevolgd door een aanvraag die op een overeenkomstig artikel 17 gedrukt of opgesteld formulier aan de bevoegde instantie wordt toegezonden of rechtstreeks bĳ die instantie wordt afgegeven; in dat geval wordt de datum waarop het schriftelĳke telecommunicatiebericht of het elektronische bericht bĳ de bevoegde instantie is ontvangen, als datum van indiening van de aanvraag beschouwd. Een dergelĳke eis laat de geldigheid van de via een schriftelĳk telecommunicatiebericht of een elektronisch bericht gedane aanvraag onverlet.

De bevoegde autoriteiten van de lidstaat stellen de regels vast die ingeval de certificaataanvragen met behulp van systemen voor automatische gegevensverwerking worden ingediend, gelden voor de vervanging van de handgeschreven handtekening door een andere techniek, die eventueel op het gebruik van codes kan berusten.

2. Een certificaataanvraag kan slechts per brief, per schriftelĳk telecommunicatiebericht of per elektronisch bericht worden ingetrokken; de brief, het telecommunicatiebericht of het elektronische bericht moet, behoudens overmacht, uiterlĳk om 13.00 uur van de dag van indiening van de aanvraag door de bevoegde autoriteit zĳn ontvangen.

Artikel 13

1. In de aanvraag om een certificaat met vaststelling vooraf van de restitutie en in het certificaat zelf wordt in vak 16 de in de landbouwproductennomenclatuur voor de uitvoerrestituties gebruikte productcode van twaalf cĳfers vermeld.

Is het eenheidsbedrag van de restitutie echter gelĳk voor verscheidene codes die behoren tot dezelfde categorie zoals bepaald volgens de procedure als bedoeld in artikel 195, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 en de overeenkomstige artikelen van de andere verordeningen houdende een gemeenschappelĳke ordening der markten, dan mogen deze codes samen in de certificaataanvragen en de certificaten worden vermeld.

2. Indien het eenheidsbedrag van de restitutie naar bestemming verschilt, moet het land van bestemming of, in voorkomend geval, het gebied van bestemming in vak 7 van de certificaataanvraag en van het certificaat worden aangegeven.

3. Onverminderd het bepaalde in lid 1, eerste alinea, mogen, indien een productgroep als bedoeld in artikel 4, lid 2, eerste alinea, tweede streepje, van Verordening (EG) nr. 800/1999 is bepaald, de tot deze groep behorende productcodes in vak 22 van de certificaataanvraag en van het certificaat zelf worden ingevuld, voorafgegaan door de vermelding „productgroep als bedoeld in artikel 4, lid 2, van Verordening (EG) nr. 800/1999”.

Artikel 14

1. Certificaataanvragen die voorwaarden inhouden waarin bĳ de communautaire regelgeving niet is voorzien, worden afgewezen.

▼M1

2. Onverminderd artikel 1, lid 3, wordt het bedrag van de zekerheid voor invoer- en uitvoercertificaten vastgesteld in bijlage II. Wanneer een uitvoerheffing wordt vastgesteld, kan een aanvullend bedrag van toepassing zijn.

Een certificaataanvraag wordt afgewezen tenzij bij de bevoegde instantie uiterlijk om 13.00 uur van de dag van indiening van de aanvraag een voldoende zekerheid is gesteld.

▼B

3. Indien voor een certificaat het totaalbedrag van de zekerheid niet meer dan 100 EUR bedraagt of indien het certificaat op naam van een interventiebureau wordt gesteld, wordt de zekerheid niet verlangd.

4. Indien de lidstaten gebruikmaken van de in artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 2220/85 bedoelde mogelĳkheid, wordt het bedrag van de zekerheid geëist bĳ het verstrĳken van de termĳn van twee maanden na afloop van de geldigheidsduur van het certificaat.

5. Geen zekerheid wordt geëist voor certificaten die worden afgegeven voor uitvoer naar derde landen in het kader van de levering van niet-communautaire voedselhulp door humanitaire organisaties die daartoe door de lidstaat van uitvoer zĳn erkend. De lidstaat stelt de Commissie onmiddellĳk van de erkende humanitaire organisaties in kennis.

6. Bĳ de toepassing van de leden 3, 4 en 5 geldt mutatis mutandis het bepaalde in artikel 4, lid 1, derde alinea.

Artikel 15

In vak 20 van de certificaataanvragen en van de certificaten met vaststelling vooraf van de restitutie die worden opgesteld voor een voedselhulpactie in de zin van artikel 10, lid 4, van de in het kader van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde gesloten overeenkomst inzake de landbouw, wordt ten minste een van de in bijlage III, deel B, bij deze verordening opgenomen vermeldingen aangebracht.

In vak 7 wordt het land van bestemming aangegeven. Dit certificaat geldt uitsluitend voor uitvoer in het kader van een voedselhulpactie.

Artikel 16

1. Onder „dag van indiening van de certificaataanvraag” wordt verstaan de dag waarop de bevoegde instantie de aanvraag ontvangt (met dien verstande dat zulks uiterlĳk om 13.00 uur dient te zĳn geschied), ongeacht of de aanvraag rechtstreeks ten kantore van de bevoegde instantie wordt afgegeven of aan deze per brief dan wel per schriftelĳk telecommunicatiebericht of per elektronisch bericht wordt toegezonden.

2. Certificaataanvragen die bĳ de bevoegde instantie zĳn binnengekomen hetzĳ op een zaterdag, een zondag of een feestdag, hetzĳ op een werkdag maar na 13.00 uur, worden geacht te zĳn ingediend op de eerste werkdag na de dag waarop zĳ feitelĳk zĳn ontvangen.

3. Indien voor de indiening van de certificaataanvragen is voorzien in een specifieke periode die in aantal dagen is uitgedrukt, en indien de laatste dag van deze periode op een zaterdag, een zondag of een feestdag valt, eindigt deze periode op de eerstvolgende werkdag om 13.00 uur.

Deze verlenging wordt evenwel niet in aanmerking genomen voor de berekening van de in het certificaat vastgestelde bedragen of voor de bepaling van de geldigheidsduur van het certificaat.

4. De in deze verordening in uren uitgedrukte uiterste tĳdstippen luiden in plaatselĳke tĳd van België.

Artikel 17

1. Onverminderd de toepassing van artikel 12, lid 1, tweede alinea, en artikel 18, lid 1, worden de certificaataanvragen, de certificaten en de uittreksels van certificaten opgesteld op formulieren volgens de in bĳlage I opgenomen modellen. Deze formulieren moeten volgens de daarop vermelde aanwĳzingen en overeenkomstig de specifieke communautaire voorschriften die voor elk van de onderscheiden productensectoren gelden, worden ingevuld.

2. De formulieren voor de certificaten hebben de vorm van een set bestaande uit, in deze volgorde, exemplaar nr. 1, exemplaar nr. 2, de aanvraag en de eventuele extra exemplaren van het certificaat.

De lidstaten kunnen echter voorschrĳven dat de aanvragers in plaats van de in de eerste alinea bedoelde set slechts de aanvraag invullen.

Indien op grond van een communautaire bepaling de hoeveelheid waarvoor het certificaat wordt afgegeven kleiner kan zĳn dan de oorspronkelĳk gevraagde hoeveelheid, worden de gevraagde hoeveelheid en het bedrag van de daarop betrekking hebbende zekerheid uitsluitend in de certificaataanvraag vermeld.

De formulieren voor de uittreksels van certificaten hebben de vorm van een set bestaande uit, in deze volgorde, exemplaar nr. 1 en exemplaar nr. 2.

3. De formulieren, verlengstroken inbegrepen, worden gedrukt op houtvrĳ wit papier dat zodanig is gelĳmd dat het goed te beschrĳven is, en dat ten minste 40 gram per vierkante meter weegt. Het formaat ervan is 210 × 297 mm, met een maximale lengtetolerantie van – 5 mm en + 8 mm, en de regelafstand 4,24 mm (een zesde duim); de indeling van de formulieren moet strikt in acht worden genomen. Voor- en achterzĳde van exemplaar nr. 1, evenals die zĳde van de verlengstroken waarop de afschrĳvingen moeten worden aangetekend, zĳn bovendien voorzien van een geguillocheerde onderdruk die elke door middel van mechanische of chemische middelen aangebrachte vervalsing zichtbaar maakt. De onderdruk is groen voor de formulieren die betrekking hebben op invoer, en bruin voor die welke betrekking hebben op uitvoer.

4. De lidstaten dragen zorg voor het drukken van de formulieren. De formulieren kunnen eveneens worden gedrukt door drukkerĳen die daartoe door de lidstaat waarin zĳ zĳn gevestigd, zĳn erkend. In dit geval dient op elk formulier een verwĳzing naar deze erkenning voor te komen. Elk formulier wordt voorzien van een vermelding die de naam en het adres van de drukker aangeeft of van een kenteken waardoor identificatie van de drukker mogelĳk is, alsmede, behalve voor de aanvraag en de verlengstroken, van een serienummer bestemd om het formulier te individualiseren. Het nummer wordt voorafgegaan door de volgende letters, naargelang van de lidstaat die het document afgeeft: „AT” voor Oostenrĳk, „BE” voor België, „BG” voor Bulgarije, „CZ” voor Tsjechië, „CY” voor Cyprus, „DE” voor Duitsland, „DK” voor Denemarken, „EE” voor Estland, „EL” voor Griekenland, „ES” voor Spanje, „FI” voor Finland, „FR” voor Frankrĳk, „HU” voor Hongarĳe, „IE” voor Ierland, „IT” voor Italië, „LU” voor Luxemburg, „LT” voor Litouwen, „LV” voor Letland, „MT” voor Malta, „NL” voor Nederland, „PL” voor Polen, „PT” voor Portugal, „RO” voor Roemenië, „SE” voor Zweden, „SI” voor Slovenië, „SK” voor Slowakĳe, „UK” voor het Verenigd Koninkrĳk.

Wanneer de certificaten en de uittreksels worden afgegeven, kan daarin een nummer van afgifte zĳn vermeld dat door de instantie van afgifte is toegekend.

5. De aanvragen, certificaten en uittreksels worden met een schrĳfmachine of met behulp van systemen voor automatische gegevensverwerking ingevuld. Zĳ worden gedrukt en ingevuld in een, door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van afgifte aangewezen, officiële taal van de Gemeenschap. Alleen voor de aanvragen kunnen de lidstaten de aanvragers evenwel toestaan deze met de hand in te vullen, en wel met inkt en in hoofdletters.

6. Voor het stempelen maken de instanties van afgifte en de met de afschrĳving belaste autoriteiten gebruik van een metalen, bĳ voorkeur stalen, stempel. Het stempel van de instanties van afgifte kan echter worden vervangen door een droogstempel, gecombineerd met door perforatie verkregen letters en cĳfers.

7. Zo nodig kunnen de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten de vertaling van de certificaten en uittreksels in hun officiële taal of in een van hun officiële talen verlangen.

Artikel 18

1. Onverminderd het bepaalde in artikel 17, kunnen de certificaten met gebruikmaking van systemen voor automatische gegevensverwerking worden afgegeven en gebruikt overeenkomstig de door de bevoegde autoriteiten vastgestelde bepalingen. Dergelĳke certificaten worden hierna „elektronische certificaten” genoemd.

Het elektronische certificaat moet qua inhoud identiek zĳn met het papieren certificaat.

2. Indien de titularis of de cessionaris van het certificaat het elektronische certificaat moet gebruiken in een lidstaat die niet is aangesloten op het geautomatiseerde afgiftesysteem, verzoekt hĳ om een uittreksel.

Dit uittreksel wordt onverwĳld en zonder extra kosten afgegeven in de vorm van het in artikel 17 bedoelde formulier.

Is dit uittreksel nodig in een lidstaat die op het geautomatiseerde afgiftesysteem is aangesloten, dan wordt niettemin het papieren uittreksel gebruikt.

Artikel 19

1. Wanneer de op de formulieren voor de certificaten te vermelden bedragen die voortvloeien uit de omrekening van in euro uitgedrukte bedragen in nationale valuta, drie of meer decimalen tellen, worden alleen de eerste twee decimalen vermeld. In dat geval wordt de tweede decimaal naar boven afgerond wanneer de derde decimaal gelĳk is aan of hoger is dan vĳf, en wordt deze gehandhaafd wanneer de derde decimaal lager is dan vĳf.

2. Wanneer de in euro uitgedrukte bedragen evenwel in pond sterling worden omgerekend, wordt de in lid 1 voorgeschreven beperking tot de eerste twee decimalen vervangen door een beperking tot de eerste vier decimalen. In dat geval wordt de vierde decimaal naar boven afgerond wanneer de vĳfde decimaal gelĳk is aan of hoger is dan vĳf, en wordt deze gehandhaafd wanneer de vĳfde decimaal lager is dan vĳf.

Artikel 20

1. Onverminderd het in artikel 18 bepaalde met betrekking tot elektronische certificaten, worden de certificaten opgesteld in ten minste twee exemplaren, waarvan het eerste, „exemplaar voor de titularis” genoemd en voorzien van het nummer 1, onverwĳld aan de aanvrager wordt afgegeven en het tweede, „exemplaar voor de instantie van afgifte” genoemd en voorzien van het nummer 2, door de instantie van afgifte wordt bewaard.

2. Wanneer het certificaat wordt afgegeven voor een kleinere dan de gevraagde hoeveelheid, vermeldt de instantie van afgifte:

a) in de vakken 17 en 18 van het certificaat, de hoeveelheid waarvoor het certificaat wordt afgegeven;

b) in vak 11 van het certificaat, het bedrag van de daarmee overeenstemmende zekerheid.

De zekerheid die betrekking heeft op de hoeveelheid waarvoor aan een aanvraag geen gevolg is gegeven, wordt onmiddellĳk vrĳgegeven.

Artikel 21

1. Op verzoek van de titularis van het certificaat of van de cessionaris en tegen overlegging van exemplaar nr. 1 van het certificaat, kunnen door de instantie van afgifte of door (één van) de door elke lidstaat aangewezen instantie(s) één of meer uittreksels van dat document worden afgegeven.

De uittreksels worden opgesteld in ten minste twee exemplaren, waarvan het eerste, „exemplaar voor de titularis” genoemd en voorzien van het nummer 1, aan de aanvrager wordt overhandigd of toegezonden en het tweede, „exemplaar voor de instantie van afgifte” genoemd en voorzien van het nummer 2, door de instantie van afgifte wordt bewaard.

Op exemplaar nr. 1 van het certificaat wordt door de instantie van afgifte van het uittreksel de hoeveelheid afgeschreven, waarvoor het uittreksel is afgegeven, vermeerderd met de tolerantie. In dat geval wordt naast de op exemplaar nr. 1 van het certificaat afgeschreven hoeveelheid de vermelding „uittreksel” aangebracht.

2. Een certificaatuittreksel geeft geen recht op afgifte van nog een ander uittreksel.

3. De exemplaren nr. 1 van de uittreksels die zĳn gebruikt en van die welke zĳn vervallen, worden door de titularis bĳ de instantie van afgifte van het certificaat ingeleverd samen met exemplaar nr. 1 van het certificaat waaraan zĳ zĳn ontleend, zodat deze instantie de afschrĳvingen op exemplaar nr. 1 van het certificaat aan de hand van de afschrĳvingen op de exemplaren nr. 1 van de uittreksels kan verbeteren.

Artikel 22

1. Voor de bepaling van de geldigheidsduur van de certificaten wordt ervan uitgegaan dat de certificaten op de dag van indiening van de aanvraag zĳn afgegeven, die dag wordt in de geldigheidsduur van het certificaat meegerekend. Het certificaat kan evenwel eerst vanaf de feitelĳke afgifte ervan worden gebruikt.

2. Bepaald kan worden dat de geldigheidsduur van het certificaat op de datum van de feitelĳke afgifte ingaat; in dat geval wordt de dag van de feitelĳke afgifte in de geldigheidsduur van het certificaat meegerekend.







AFDELING 3

Gebruik van de certificaten

Artikel 23

1. Exemplaar nr. 1 van het certificaat wordt overgelegd aan het douanekantoor waar wordt aanvaard:

a) wanneer het een invoercertificaat betreft, de aangifte voor het vrĳe verkeer;

b) wanneer het een uitvoercertificaat of een certificaat met vaststelling vooraf van de restitutie betreft, de aangifte ten uitvoer.

Onverminderd artikel 2, lid 1, onder i), van Verordening (EG) nr. 800/1999 moet de douaneaangifte door de titularis of in voorkomend geval de cessionaris van het certificaat of door hun vertegenwoordiger in de zin van artikel 5, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 worden gedaan.

2. Bĳ de aanvaarding van de in lid 1 bedoelde aangifte wordt exemplaar nr. 1 van het certificaat aan de douaneautoriteiten overgelegd of ter beschikking van deze autoriteiten gehouden.

3. Exemplaar nr. 1 van het certificaat wordt na afschrĳving en visering door het in lid 1 bedoelde kantoor aan de belanghebbende overhandigd. De lidstaten kunnen echter voorschrĳven of toestaan dat de afschrĳving op het certificaat door de belanghebbende geschiedt; deze afschrĳving wordt door het bevoegde douanekantoor steeds geverifieerd en geviseerd.

4. Indien de ingevoerde of uitgevoerde hoeveelheid niet overeenkomt met de hoeveelheid die op het certificaat is afgeschreven, wordt de afschrĳving op het certificaat gerectificeerd om, binnen de grenzen van de hoeveelheid waarvoor het certificaat is afgegeven, rekening te houden met de feitelĳke ingevoerde of uitgevoerde hoeveelheid.

Artikel 24

1. In afwijking van artikel 23 kan een lidstaat toestaan dat het certificaat:

a) wordt ingediend bij de instantie van afgifte of de met de betaling van de restitutie belaste autoriteit;

b) in de gevallen waarin artikel 18 van toepassing is, wordt opgeslagen in de databank van de instantie van afgifte of van de met de betaling van de restitutie belaste autoriteit.

2. De lidstaat stelt vast in welke gevallen lid 1 wordt toegepast en welke voorwaarden door de belanghebbende moeten worden vervuld om van de in lid 1 bedoelde procedure te kunnen gebruikmaken. Bovendien moeten de door de lidstaat vastgestelde bepalingen een gelĳke behandeling van alle in de Gemeenschap afgegeven certificaten waarborgen.

3. De lidstaat wijst de autoriteit aan die voor de afschrijving op en de visering van het certificaat bevoegd is.

De afschrijving op en de visering van het certificaat worden evenwel ook geacht te hebben plaatsgevonden als:

a) er een per computer vervaardigd document voorhanden is waarin de uitgevoerde hoeveelheden zijn gespecificeerd; dit document moet aan het certificaat worden gehecht en samen ermee worden opgeborgen;

b) de uitgevoerde hoeveelheden in een officiële elektronische databank van de betrokken lidstaat zijn ingevoerd en er een koppeling bestaat tussen deze gegevens en het elektronische certificaat; de lidstaten kunnen ervoor kiezen deze gegevens te archiveren door gebruik te maken van een papieren versie van de elektronische documenten.

Als afschrĳvingsdatum geldt de datum van aanvaarding van de in artikel 23, lid 1, bedoelde aangifte.

4. Bĳ de aanvaarding van de douaneaangifte moet de belanghebbende in het aangiftedocument met name het feit dat hĳ gebruik maakt van de bepalingen van dit artikel, alsmede het nummer van het te gebruiken certificaat vermelden.

5. Betreft het een certificaat dat het recht op invoer of op uitvoer meebrengt, dan kunnen de goederen slechts worden vrĳgegeven indien het in artikel 23, lid 1, bedoelde douanekantoor informatie van de bevoegde autoriteit heeft ontvangen waaruit blĳkt dat het in het douanedocument vermelde certificaat geldig is voor het betrokken product en dat de nodige afschrĳving op dit certificaat heeft plaatsgevonden.

6. Betreft het uitgevoerde producten waarvoor geen uitvoercertificaat hoeft te worden overgelegd maar waarvoor de restitutie is vastgesteld door middel van een uitvoercertificaat met vaststelling vooraf van de restitutie, dan kan, indien in het document dat hĳ de uitvoer wordt gebruikt om een restitutie te verkrĳgen, bĳ vergissing geen melding is gemaakt van het feit dat gebruik wordt gemaakt van de bepalingen van dit artikel en/of het nummer van het certificaat niet is vermeld of indien de betrokken informatie onjuist is, de transactie worden geregulariseerd mits is voldaan aan de volgende voorwaarden:

a) een uitvoercertificaat met vaststelling vooraf van de restitutie voor het betrokken product dat geldig is op de dag van aanvaarding van de aangifte, is in het bezit van de met de uitkering van de restitutie belaste autoriteit;

b) de bevoegde autoriteiten beschikken over voldoende bewĳzen om de uitgevoerde hoeveelheid in verband te kunnen brengen met het certificaat dat de uitvoer dekt.

Artikel 25

1. De vermeldingen op de certificaten en op de certificaatuittreksels mogen na afgifte daarvan niet worden gewĳzigd.

2. Bĳ twĳfel omtrent de juistheid van de vermeldingen op het certificaat of op het uittreksel, wordt het certificaat of het uittreksel, op initiatief van de belanghebbende of van de bevoegde dienst van de betrokken lidstaat, aan de instantie van afgifte van het certificaat teruggezonden.

Indien de instantie van afgifte van het certificaat oordeelt dat rectificatie gerechtvaardigd is, trekt zĳ hetzĳ het uittreksel hetzĳ het certificaat en de vroeger afgegeven uittreksels in en geeft zĳ onverwĳld hetzĳ een verbeterd uittreksel hetzĳ een verbeterd certificaat en de bĳbehorende verbeterde uittreksels af. In deze nieuwe documenten, die op elk exemplaar de vermelding „op … (datum) verbeterd certificaat” of „op … (datum) verbeterd uittreksel” dragen, worden in voorkomend geval de vroegere afschrĳvingen overgenomen.

Indien de instantie van afgifte rectificatie van het certificaat of van het uittreksel niet noodzakelĳk acht, brengt zĳ daarop de vermelding „op… (datum) geverifieerd overeenkomstig artikel 25 van Verordening (EG) nr. 376/2008” en tevens haar stempel aan.

Artikel 26

1. De titularis is verplicht het certificaat en de uittreksels bĳ de instantie van afgifte van het certificaat in te leveren, indien deze instantie daarom verzoekt.

2. In de gevallen waarin de bevoegde nationale diensten het document waaromtrent twĳfel bestaat, overeenkomstig dit artikel of overeenkomstig artikel 25 terugzenden of inhouden, geven zĳ de belanghebbende op diens verzoek een ontvangstbewĳs daarvoor af.

Artikel 27

Indien op certificaten of uittreksels onvoldoende ruimte voor de afschrĳvingen blĳkt te zĳn, kunnen de met de afschrĳving belaste autoriteiten daaraan één of meer verlengstroken hechten, welke stroken voorzien zĳn van de afschrĳvingsvakken die op de keerzĳde van exemplaar nr. 1 van de certificaten of exemplaar nr. 1 van de uittreksels voorkomen. De met de afschrĳving belaste autoriteiten plaatsen hun stempel voor de helft op het certificaat of het uittreksel ervan en voor de helft op de verlengstrook en, ingeval er meer verlengstroken zĳn, voor de helft op elk van die stroken.

Artikel 28

1. In geval van twĳfel omtrent de echtheid van het certificaat, van het uittreksel van een certificaat of van de daarop voorkomende vermeldingen en visa, zenden de bevoegde nationale diensten het document waaromtrent twĳfel bestaat of een fotokopie daarvan voor controle aan de betrokken autoriteiten terug.

Dit kan eveneens met het oog op steekproefcontroles geschieden; in dat geval wordt slechts een fotokopie van het document teruggezonden.

2. In de gevallen waarin de bevoegde nationale diensten het document waaromtrent twĳfel bestaat, overeenkomstig lid 1 terugzenden, geven zĳ de belanghebbende op diens verzoek een ontvangstbewĳs daarvoor af.

Artikel 29

1. Voor zover dit voor de juiste toepassing van deze verordening nodig is, verstrekken de bevoegde autoriteiten van de lidstaten elkaar inlichtingen over de certificaten en uittreksels alsmede over de daarop betrekking hebbende onregelmatigheden en inbreuken.

2. De lidstaten brengen de Commissie van de onregelmatigheden en inbreuken met betrekking tot deze verordening op de hoogte, zodra zĳ daarvan kennis hebben gekregen.

3. De lidstaten zenden aan de Commissie de lĳst en de adressen van de instanties van afgifte van de certificaten en uittreksels, en van de instanties die met de inning van de uitvoerheffingen en de uitkering van de uitvoerrestituties zĳn belast. De Commissie maakt deze gegevens bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

4. De lidstaten verstrekken de Commissie eveneens afdrukken van de officiële stempels en, in voorkomend geval, de droogstempels van de betrokken autoriteiten. De Commissie geeft deze informatie onmiddellĳk aan de andere lidstaten door.







AFDELING 4

Vrĳgave van de zekerheid

Artikel 30

Met betrekking tot de geldigheidsduur van de certificaten wordt ervan uitgegaan dat:

a) de verplichting tot invoer is nagekomen en van het recht op invoer op grond van het certificaat gebruik is gemaakt, op de dag waarop de in artikel 23, lid 1, onder a), bedoelde aangifte is aanvaard, mits het product daadwerkelĳk in het vrĳe verkeer wordt gebracht;

b) de verplichting tot uitvoer is nagekomen en van het recht op uitvoer op grond van het certificaat gebruik is gemaakt, op de dag waarop de in artikel 23, lid 1, onder b), bedoelde aangifte is aanvaard.

Artikel 31

Aan een primaire eis wordt geacht te zĳn voldaan indien het bewĳs wordt geleverd:

a) bĳ invoer: dat de in artikel 23, lid 1, onder a), bedoelde aangifte voor het betrokken product is aanvaard;

b) bĳ uitvoer: dat de in artikel 23, lid 1, onder b), bedoelde aangifte voor het betrokken product is aanvaard; bovendien dient het bewĳs te worden geleverd: i) wanneer het uitvoer of een met uitvoer gelĳkgestelde leverantie in de zin van artikel 36 van Verordening (EG) nr. 800/1999 betreft, dat — behoudens overmacht — het product binnen een termĳn van zestig dagen, te rekenen vanaf de datum van aanvaarding van de aangifte ten uitvoer, hetzĳ zĳn bestemming heeft bereikt in het geval van een met uitvoer gelĳkgestelde leverantie, hetzĳ, in de andere gevallen, het douanegebied van de Gemeenschap heeft verlaten; voor de toepassing van deze verordening worden leveranties van producten die uitsluitend zĳn bestemd om te worden verbruikt aan boord van boor- of productieplatforms, met inbegrip van daarbĳ behorende installaties voor dienstverlening, die zich bevinden binnen het gebied van het Europese continentaal plat of binnen dat van het continentaal plat van het niet-Europese deel van de Gemeenschap, maar buiten een zone van drie mĳl vanaf de basislĳn waarvan wordt uitgegaan voor de afbakening van de territoriale wateren van een lidstaat, geacht het douanegebied van de Gemeenschap te hebben verlaten; ii) wanneer de producten onder de in artikel 40 van Verordening (EG) nr. 800/1999 bedoelde regeling inzake bevoorradingsdepots zĳn geplaatst, dat — behoudens overmacht — de producten binnen een termĳn van dertig dagen, te rekenen vanaf de datum van aanvaarding van de aangifte voor plaatsing onder de betrokken regeling, in een bevoorradingsdepot zĳn opgeslagen.

Wanneer echter de in de eerste alinea, onder b), punt i), genoemde termĳn van zestig dagen of de in de eerste alinea, onder b), punt ii), genoemde termĳn van dertig dagen wordt overschreden, wordt de zekerheid vrĳgegeven overeenkomstig het bepaalde in artikel 23, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2220/85.

Het verbeuren van de zekerheid op grond van de tweede alinea vindt niet plaats voor de hoeveelheden waarvoor de restitutie overeenkomstig artikel 50, lid 1, van Verordening (EG) nr. 800/1999 wordt verlaagd wegens niet-inachtneming van de in artikel 7, lid 1, of artikel 40, lid 1, van die verordening bedoelde termĳn.

Artikel 32

1. De in artikel 31 bedoelde bewĳzen worden op de volgende wĳze geleverd:

a) in de in artikel 31, onder a), bedoelde gevallen: door overlegging van het overeenkomstig artikel 23 of artikel 24 geviseerde exemplaar nr. 1 van het certificaat en, in voorkomend geval, van het overeenkomstig artikel 23 of artikel 24 geviseerde exemplaar nr. 1 van het uittreksel of de uittreksels van het certificaat;

b) in de in artikel 31, onder b), bedoelde gevallen, onverminderd lid 2 van dit artikel: door overlegging van het overeenkomstig artikel 23 of artikel 24 geviseerde exemplaar nr. 1 van het certificaat en, in voorkomend geval, van het overeenkomstig artikel 23 of artikel 24 geviseerde exemplaar nr. 1 van het uittreksel of de uittreksels van het certificaat.

2. Bovendien is, indien het gaat om uitvoer uit de Gemeenschap, om een leverantie met een bestemming als bedoeld in artikel 36 van Verordening (EG) nr. 800/1999 of om plaatsing onder de in artikel 40 van die verordening bedoelde regeling, overlegging van een aanvullend bewĳs vereist.

Dit aanvullende bewĳs wordt op de volgende wijze geleverd:

a) op een door de betrokken lidstaat zelf te bepalen wĳze in die gevallen waarin in één en dezelfde lidstaat: i) het certificaat wordt afgegeven, en ii) de in artikel 23, lid 1, onder b), van deze verordening bedoelde aangifte wordt aanvaard, en iii) het product: — het douanegebied van de Gemeenschap verlaat; voor de toepassing van deze verordening worden leveranties van producten die uitsluitend zĳn bestemd om te worden verbruikt op boor- of productieplatforms, met inbegrip van daarbĳ behorende installaties voor dienstverlening, die zich bevinden binnen het gebied van het Europese continentaal plat of binnen dat van het continentaal plat van het niet-Europese deel van de Gemeenschap, maar buiten een zone van drie mĳl vanaf de basislĳn waarvan wordt uitgegaan voor de afbakening van de territoriale wateren van een lidstaat, geacht het douanegebied van de Gemeenschap te hebben verlaten, of — op een van de in artikel 36 van Verordening (EG) nr. 800/1999 bedoelde bestemmingen wordt geleverd, of — in een bevoorradingsdepot als bedoeld in artikel 40 van Verordening (EG) nr. 800/1999 wordt opgeslagen;

b) in de andere gevallen wordt het aanvullende bewijs geleverd: i) door overlegging van het controle-exemplaar T 5 of de controle-exemplaren T 5 als bedoeld in artikel 912 bis van Verordening (EEG) nr. 2454/93 of van een voor eensluidend gewaarmerkte kopie of fotokopie van het controle-exemplaar T 5 of de controle-exemplaren T 5, of ii) door overlegging van een verklaring van de voor de uitkering van de restituties bevoegde instantie waarin wordt bevestigd dat aan de in artikel 31, onder b), van deze verordening bedoelde voorwaarden is voldaan, of iii) door overlegging van een gelijkwaardig bewijsstuk als bedoeld in lid 4 van dit artikel.

Wanneer het controle-exemplaar T 5 uitsluitend tot doel heeft het vrijgeven van de zekerheid mogelijk te maken, wordt in vak 106 van het controle-exemplaar T 5 een van de in bijlage III, deel C, bij deze verordening opgenomen vermeldingen aangebracht.

Indien evenwel een uittreksel van een certificaat, een vervangingscertificaat of een vervangingsuittreksel wordt gebruikt, worden aan die vermelding het nummer van het oorspronkelĳke certificaat en de naam en het adres van de instantie van afgifte toegevoegd.

De onder b), punten i) en ii), bedoelde documenten worden langs administratieve weg aan de instantie van afgifte van het certificaat toegezonden.

3. Wanneer het product, nadat de aangifte ten uitvoer als bedoeld in artikel 23, lid 1, onder b), is aanvaard, onder een van de in de artikelen 412 tot en met 442 bis van Verordening (EEG) nr. 2454/93 of in titel X, hoofdstuk I, van aanhangsel I van de Overeenkomst van 20 mei 1987 betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer bedoelde vereenvoudigde procedures wordt geplaatst om naar een station van bestemming of een ontvanger buiten het douanegebied van de Gemeenschap te worden vervoerd, wordt het in lid 2, onder b), van dit artikel bedoelde controle-exemplaar T 5 langs administratieve weg aan de instantie van afgifte toegezonden. In vak „J” van het controle-exemplaar T 5 wordt in dat geval in de rubriek „Opmerkingen” een van de in bijlage III, deel D, bij deze verordening opgenomen vermeldingen aangebracht.

In het in de eerste alinea bedoelde geval mag het kantoor van vertrek een wĳziging van de vervoersovereenkomst die tot gevolg heeft dat het vervoer binnen de Gemeenschap wordt beeindigd, slechts toestaan indien vaststaat:

a) dat, mocht de zekerheid reeds zĳn vrĳgegeven, deze opnieuw is gesteld, of

b) dat door de betrokken diensten alle maatregelen zĳn getroffen opdat de zekerheid voor het betrokken product niet wordt vrĳgegeven.

De lidstaten nemen de nodige maatregelen indien de zekerheid is vrĳgegeven en het product niet is uitgevoerd.

4. Indien het in lid 2, onde b), bedoelde controle-exemplaar T 5 als gevolg van omstandigheden buiten de wil van de belanghebbende niet binnen drie maanden te rekenen vanaf de afgifte kon worden overgelegd, kan de belanghebbende bĳ de bevoegde instantie een met redenen omkleed en van bewĳsstukken vergezeld gaand verzoek indienen om andere documenten als gelĳkwaardig te erkennen.

De bĳ het verzoek om deze erkenning over te leggen bewĳsstukken zĳn die welke in artikel 49, lid 3, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 800/1999 zĳn bedoeld.

Artikel 33

Bĳ toepassing van artikel 37 van Verordening (EG) nr. 800/1999 geldt de laatste dag van de maand als dag van aanvaarding van de in artikel 23, lid 1, onder b), van deze verordening bedoelde aangifte.

Artikel 34

1. Op verzoek van de titularis kunnen de lidstaten de zekerheid in gedeelten vrĳgeven naar evenredigheid van de hoeveelheden product waarvoor de in artikel 31 bedoelde bewĳzen zĳn geleverd en voor zover het bewĳs is geleverd dat een hoeveelheid die ten minste gelĳk is aan 5 % van de in het certificaat vermelde hoeveelheid is in-, respectievelĳk uitgevoerd.

2. Onverminderd de artikelen 39, 40 en 47 wordt, wanneer de verplichting tot invoer, respectievelĳk tot uitvoer, niet is nagekomen, de zekerheid verbeurd voor een hoeveelheid die gelĳk is aan het verschil tussen:

a) 95 % van de in het certificaat vermelde hoeveelheid, en

b) de daadwerkelĳk ingevoerde, respectievelĳk uitgevoerde, hoeveelheid.

Wanneer het certificaat per dier is afgegeven, wordt de uitkomst van de berekening van het bovenbedoelde percentage van 95 % in voorkomend geval afgerond op het naaste lagere gehele getal aan dieren.

Indien evenwel de in- of uitgevoerde hoeveelheid minder dan 5 % van de in het certificaat vermelde hoeveelheid bedraagt, wordt de zekerheid volledig verbeurd.

Bovendien geeft de lidstaat de volledige zekerheid vrĳ indien voor een certificaat het totale bedrag van de zekerheid dat zou zĳn verbeurd, 100 EUR of minder bedraagt.

Een zekerheid die ten onrechte volledig of gedeeltelĳk is vrĳgegeven, moet bĳ de instantie van afgifte van het certificaat opnieuw worden gesteld naar evenredigheid van de betrokken hoeveelheden.

Om het opnieuw stellen van de vrĳgegeven zekerheid kan echter na het verstrĳken van een termĳn van vier jaar te rekenen vanaf de vrĳgave ervan niet langer worden verzocht, mits de handelaar te goeder trouw heeft gehandeld.

3. Voor uitvoercertificaten met vaststelling vooraf van de restitutie geldt het volgende:

a) wanneer het certificaat of een uittreksel van het certificaat aan de instantie van afgifte wordt terugbezorgd zolang niet meer dan twee derde van de geldigheidsduur is verstreken, wordt de betrokken verbeurd te verklaren zekerheid met 40 % verminderd. Voor de toepassing hiervan wordt een gedeelte van een dag als volledige dag gerekend;

b) wanneer het certificaat of een uittreksel van het certificaat aan de instantie van afgifte wordt terugbezorgd nadat meer dan twee derde van de geldigheidsduur is verstreken, maar uiterlĳk gedurende de maand die volgt op de laatste dag van de geldigheidsduur, wordt de betrokken verbeurd te verklaren zekerheid met 25 % verminderd.

Het bepaalde in de eerste alinea geldt slechts voor certificaten en uittreksels van certificaten die aan de instantie van afgifte worden terugbezorgd gedurende het GATT-jaar waarin zĳ zĳn afgegeven, waarbĳ zĳ bovendien meer dan dertig dagen vóór het einde van dat GATT-jaar moeten worden terugbezorgd.

De eerste alinea geldt slechts onder voorbehoud van een eventuele maatregel tot schorsing van de toepassing ervan. Volgens de procedure als bedoeld in artikel 195, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 of de overeenkomstige artikelen van de overige verordeningen houdende een gemeenschappelĳke ordening der markten kan de Commissie, in het geval van een verhoging van de restitutie voor een of meer producten, de toepassing van de eerste alinea schorsen voor de certificaten die vóór de verhoging van de restitutie zĳn aangevraagd en tot de dag vóór de verhoging van de restitutie niet aan de instantie van afgifte zĳn terugbezorgd.

De overeenkomstig artikel 24 van deze verordening ingediende certificaten worden geacht aan de instantie van afgifte te zĳn terugbezorgd op de datum waarop de instantie van afgifte een verzoek van de titularis van het certificaat om vrĳgave van de zekerheid ontvangt.

4. Het in artikel 32, lid 1, bedoelde bewĳs van het gebruik van het certificaat moet, behoudens overmacht, binnen twee maanden na afloop van de geldigheidsduur van het certificaat worden geleverd.

5. Het in artikel 32, lid 2, bedoelde bewĳs van het verlaten van het douanegebied of van een leverantie met een bestemming als bedoeld in artikel 36 van Verordening (EG) nr. 800/1999 of van plaatsing onder de regeling als bedoeld in artikel 40 van die verordening moet, behoudens overmacht, binnen twaalf maanden na afloop van de geldigheidsduur van het certificaat worden geleverd.

6. De verbeurd te verklaren zekerheid voor de hoeveelheden waarvoor het bewĳs in verband met een uitvoercertificaat met vaststelling vooraf van de restitutie niet is geleverd binnen de in lid 4 genoemde termĳn, wordt, verminderd met:

a) 90 % wanneer dit bewĳs in de derde maand na de laatste dag van de geldigheidsduur van het certificaat wordt geleverd;

b) 50 % wanneer dit bewĳs in de vierde maand na de laatste dag van de geldigheidsduur van het certificaat wordt geleverd;

c) 30 % wanneer dit bewĳs in de vĳfde maand na de laatste dag van de geldigheidsduur van het certificaat wordt geleverd;

d) 20 % wanneer dit bewĳs in de zesde maand na de laatste dag van de geldigheidsduur van het certificaat wordt geleverd.

7. In de andere dan de in lid 6 bedoelde gevallen is de verbeurd te verklaren zekerheid voor de hoeveelheden waarvoor het bewĳs niet is geleverd binnen de in de leden 4 en 5 genoemde termĳn, maar wel uiterlĳk in de vierentwintigste maand na de laatste dag van de geldigheidsduur van het certificaat, gelĳk aan 15 % van het bedrag dat definitief zou zĳn verbeurd indien de producten niet waren ingevoerd of uitgevoerd. Indien voor een bepaald product certificaten zĳn afgegeven waarin verschillende zekerheidstarieven zĳn vastgesteld, wordt, om het bedrag te berekenen dat verbeurd dient te worden verklaard, het laagste tarief genomen dat bĳ in-, respectievelĳk bĳ uitvoer gold.

8. De bevoegde autoriteiten kunnen ontheffing verlenen van de verplichting de in de leden 4 en 5, bedoelde bewĳzen te leveren, wanneer zĳ reeds in het bezit zĳn van de benodigde informatie.

9. Indien bĳ een communautaire bepaling onder verwĳzing naar dit lid is bepaald dat de verplichting is nagekomen wanneer het bewĳs wordt overgelegd dat het product op een bepaalde bestemming is aangekomen, moet dit bewĳs overeenkomstig artikel 16 van Verordening (EG) nr. 800/1999 worden geleverd. Wordt dit bewĳs niet overgelegd, dan wordt de certificaatzekerheid voor de betrokken hoeveelheid verbeurd.

Dit bewĳs moet eveneens worden geleverd binnen twaalf maanden na afloop van de geldigheidsduur van het certificaat. Wanneer evenwel de op grond van artikel 16 van Verordening (EG) nr. 800/1999 vereiste documenten niet binnen de voorgeschreven termĳn kunnen worden overgelegd, kan de exporteur, wanneer hĳ het nodige heeft gedaan om de documenten binnen die termĳn te verkrĳgen, een aanvullende termĳn worden toegestaan om deze documenten alsnog over te leggen.

10. Voor invoercertificaten waarop bĳ een communautaire bepaling dit lid van toepassing is verklaard, moet, behoudens overmacht, het in artikel 32, lid 1, onder a), bedoelde bewĳs van het gebruik van het certificaat in afwĳking van de leden 4 tot en met 8 binnen 45 dagen na afloop van de geldigheidsduur van het certificaat worden geleverd.

Wanneer het in artikel 32, lid 1, onder a), bedoelde bewĳs dat het certificaat is gebruikt, niet binnen de gestelde termĳn wordt geleverd:

a) wordt, wanneer het certificaat, gelet op de onderschrĳdingstolerantie, binnen de geldigheidsduur is gebruikt, forfaitair 15 % van het in het certificaat aangegeven totale bedrag van de zekerheid verbeurd;

b) wordt bĳ gedeeltelĳk gebruik van het certificaat binnen de geldigheidsduur de zekerheid verbeurd ten belope van: i) een bedrag dat overeenkomt met het verschil tussen 95 % van de in het certificaat aangegeven hoeveelheid en de werkelĳk ingevoerde hoeveelheid, plus ii) forfaitair, 15 % van de zekerheid die resteert na aftrek van het in punt i) bedoelde bedrag, plus iii) voor elke dag waarmee de termĳn voor de indiening van het bewĳs overschreden wordt, 3 % van de zekerheid die resteert na aftrek van de in de punten i) en ii) bedoelde bedragen.







AFDELING 5

Verlies van certificaten

Artikel 35

1. Dit artikel geldt in geval van verlies van een certificaat of uittreksel met vaststelling vooraf van een restitutie die hoger is dan 0.

2. De instantie van afgifte van het oorspronkelĳke certificaat geeft op verzoek van de titularis of van de cessionaris, ingeval het certificaat of het uittreksel is overgedragen, een vervangingscertificaat, respectievelĳk vervangingsuittreksel, af, onder voorbehoud van het bepaalde in de tweede alinea.

De bevoegde autoriteiten van de lidstaten kunnen de afgifte van een vervangingscertificaat of -uittreksel weigeren indien:

a) de aanvrager in persoonlĳk opzicht geen waarborgen biedt dat de met de bepalingen van dit artikel nagestreefde doeleinden in acht zullen worden genomen; van deze mogelĳkheid wordt in elke lidstaat overeenkomstig de aldaar geldende beginselen inzake non-discriminatie tussen de aanvragers en inzake de vrĳheid van handel en nĳverheid gebruik gemaakt;

b) de aanvrager niet heeft aangetoond dat hĳ de nodige voorzorgen had genomen om verlies van het certificaat of van het uittreksel te voorkomen.

3. De in het kader van een inschrĳving vastgestelde restitutie is een vooraf vastgestelde restitutie.

4. Op het vervangingscertificaat of -uittreksel komen dezelfde aanwĳzingen en vermeldingen voor als op het document dat het vervangt. Het vervangingscertificaat, respectievelĳk vervangingsuittreksel, wordt afgegeven voor een hoeveelheid producten die, verhoogd met de tolerantie, overeenkomt met de op het verloren document aangegeven beschikbare hoeveelheid. De aanvrager geeft schriftelĳk deze beschikbare hoeveelheid aan. Wanneer de door de aanvrager aangegeven beschikbare hoeveelheid volgens de informatie van de instantie van afgifte te groot is, wordt onverminderd de toepassing van lid 2, tweede alinea, deze hoeveelheid dienovereenkomstig verlaagd.

In vak 22 van het vervangingscertificaat of -uittreksel wordt bovendien een van de in bijlage III, deel E, opgenomen vermeldingen, met rood onderstreept, aangebracht.

5. Bĳ verlies van het vervangingscertificaat, respectievelĳk -uittreksel, mag niet nog een vervangingscertificaat, respectievelĳk -uittreksel, worden afgegeven.

6. De afgifte van een vervangingscertificaat of -uittreksel is afhankelĳk van het stellen van een zekerheid. Het bedrag van deze zekerheid wordt berekend door vermenigvuldiging van:

a) het eenheidsbedrag van de vooraf vastgestelde restitutie of, in voorkomend geval, het hoogste dergelĳke eenheidsbedrag voor de betrokken bestemmingen, vermeerderd met 20 %, met

b) de met de tolerantie vermeerderde hoeveelheid waarvoor het vervangingscertificaat of -uittreksel wordt afgegeven.

Het bedrag waarmee de zekerheid wordt vermeerderd, moet ten minste 3 EUR per 100 kilogram nettogewicht bedragen. Aan de instantie van afgifte van het oorspronkelĳke certificaat moet worden aangetoond dat de vereiste zekerheid is gesteld.

7. Indien de hoeveelheid producten die onder dekking van een certificaat en van een vervangingscertificaat, of onder dekking van een uittreksel en van een vervangingsuittreksel, wordt uitgevoerd, groter is dan die welke onder dekking van het oorspronkelĳke certificaat of uittreksel had kunnen worden uitgevoerd, wordt de in lid 6 bedoelde zekerheid die overeenkomt met de te veel uitgevoerde hoeveelheid, bĳ wĳze van terugbetaling van de restitutie verbeurd.

8. Bĳ toepassing van lid 7 moet bovendien, wanneer op de datum waarop de aangifte als bedoeld in artikel 23, lid 1, onder b), voor de te veel uitgevoerde hoeveelheid wordt aanvaard, een uitvoerheffing van toepassing is, de op die datum geldende uitvoerheffing worden geïnd.

De te veel uitgevoerde hoeveelheid:

a) wordt bepaald overeenkomstig lid 7;

b) is de hoeveelheid waarvoor de aangifte laatstelĳk is aanvaard onder dekking van het oorspronkelĳke certificaat, een uittreksel van het oorspronkelĳke certificaat, een vervangingscertificaat of een vervangingsuittreksel. Indien de bĳ de laatste uitvoertransactie betrokken hoeveelheid geringer is dan de te veel uitgevoerde hoeveelheid, wordt de uitvoertransactie, respectievelĳk worden de uitvoertransacties, die onmiddellĳk daaraan voorafgaat, respectievelĳk voorafgaan, mede in aanmerking genomen totdat de te veel uitgevoerde hoeveelheid is bereikt.

Artikel 3, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 120/89 van de Commissie ( 13 ) is niet van toepassing op het in dit lid bedoelde geval.

9. De in lid 6 bedoelde zekerheid wordt, voor zover zĳ niet krachtens lid 7 wordt verbeurd, vijftien maanden na afloop van de geldigheidsduur van het certificaat vrĳgegeven.

10. Verloren certificaten of uittreksels die worden teruggevonden, ogen niet meer worden gebruikt en moeten naar de instantie van afgifte van het vervangingscertificaat, respectievelĳk vervangingsuittreksel, worden teruggezonden. In dat geval wordt, indien de op het oorspronkelĳke certificaat of uittreksel vermelde beschikbare hoeveelheid groter is dan of gelĳk is aan de hoeveelheid waarvoor het vervangingscertificaat, respectievelĳk vervangingsuittreksel, is afgegeven, verhoogd met de tolerantie, de in lid 6 bedoelde zekerheid onmiddellĳk vrĳgegeven.

Indien de beschikbare hoeveelheid groter is, wordt evenwel op verzoek van de belanghebbende een uittreksel afgegeven voor een hoeveelheid die, vermeerderd met de tolerantie, gelĳk is aan de hoeveelheid die nog kan worden gebruikt.

11. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten verstrekken elkaar de voor de toepassing van dit artikel benodigde gegevens.

Indien deze autoriteiten voor die gegevensverstrekking gebruik maken van het controle-exemplaar T 5 bedoeld in artikel 912 bis van Verordening (EEG) nr. 2454/93, welk document wordt opgemaakt ten bewĳze dat de betrokken producten het douanegebied van de Gemeenschap hebben verlaten, moet het nummer van het oorspronkelĳke certificaat in vak 105 van het controle-exemplaar T 5 worden vermeld. Indien een certificaatuittreksel, een vervangingscertificaat of een vervangingsuittreksel wordt gebruikt, moet het nummer van het oorspronkelĳke certificaat in vak 106 van het controle-exemplaar T 5 worden vermeld.

Artikel 36

1. Behalve in de in lid 2 bedoelde gevallen is het verzoek om een vervangingscertificaat of -uittreksel voor een product niet ontvankelĳk indien voor het betrokken product de afgifte van het certificaat is geschorst of indien een certificaat in het kader van een kwantitatief contingent wordt afgegeven.

2. Wanneer de titularis of de cessionaris van een invoer-, uitvoer- of voorfixatiecertificaat ten genoegen van de bevoegde autoriteiten bewĳst dat een certificaat of uittreksel enerzĳds niet of slechts gedeeltelĳk is gebruikt, en anderzĳds met name als gevolg van een volledige of gedeeltelĳke vernietiging ervan ook niet meer kan worden gebruikt, wordt door de instantie van afgifte van het oorspronkelĳke certificaat een vervangingscertificaat, respectievelĳk vervangingsuittreksel, afgegeven voor een hoeveelheid producten die, in voorkomend geval vermeerderd met de tolerantie, met de beschikbare hoeveelheid overeenkomt. In dit geval is het bepaalde in artikel 35, lid 4, eerste zin, van toepassing.

Artikel 37

Elke lidstaat doet de Commissie elk kwartaal mededeling van:

a) het aantal vervangingscertificaten, respectievelĳk vervangingsuittreksels die in het voorafgaande kwartaal zĳn afgegeven: i) op grond van artikel 35; ii) op grond van artikel 36;

b) de aard en de hoeveelheid van de betrokken producten en, in voorkomend geval, de eenheidsbedragen van de vooraf vastgestelde uitvoerrestituties of uitvoerheffingen.

De Commissie brengt de andere lidstaten daarvan op de hoogte.

Artikel 38

1. Bĳ verlies van een certificaat of van een certificaatuittreksel kunnen de instanties van afgifte, voor zover het betrokken document volledig of gedeeltelĳk is gebruikt, bĳ wĳze van uitzondering aan de belanghebbende een op dezelfde wĳze als het oorspronkelĳke document opgemaakt en geviseerd duplicaat afgeven waarvan elk exemplaar duidelĳk de vermelding „duplicaat” draagt.

2. Duplicaten mogen niet voor invoer- of uitvoertransacties worden overgelegd.

3. Het duplicaat wordt overgelegd aan de kantoren waar de in artikel 23 bedoelde aangifte onder dekking van het verloren certificaat of uittreksel is aanvaard, of aan een andere bevoegde autoriteit die is aangewezen door de lidstaat waar die kantoren zich bevinden.

4. De bevoegde autoriteit draagt zorg voor de afschrĳving op het duplicaat en viseert het.

5. Het van deze aantekeningen voorziene duplicaat geldt in plaats van exemplaar nr. 1 van het verloren certificaat of uittreksel als bewĳs om vrĳgave van de zekerheid te verkrĳgen.







AFDELING 6

Overmacht

Artikel 39

1. Indien de invoer of uitvoer niet tĳdens de geldigheidsduur van het certificaat kan plaatsvinden ten gevolge van een voorval waarvan de handelaar meent dat het een geval van overmacht is, verzoekt de titularis van het certificaat de bevoegde instantie van de lidstaat van afgifte van het certificaat om hetzĳ de geldigheidsduur van het certificaat te verlengen, hetzĳ het certificaat te annuleren. Hĳ levert het bewĳs van de door hem als overmacht beschouwde omstandigheden binnen zes maanden na afloop van de geldigheidsduur van het certificaat.

Indien deze bewĳzen niet binnen deze termĳn konden worden verschaft hoewel de handelaar zich alle nodige moeite heeft gegeven om deze bewĳzen te verkrĳgen en over te leggen, kunnen de handelaar extra termĳnen worden toegestaan.

2. Een verzoek de geldigheidsduur van het certificaat te verlengen dat meer dan dertig dagen na afloop van de geldigheidsduur van het certificaat wordt ingediend, is niet ontvankelĳk.

3. Wordt een als overmacht beschouwde omstandigheid aangevoerd die betrekking heeft op het land van herkomst en/of oorsprong in geval van invoer of op het land van bestemming in geval van uitvoer, dan kan deze omstandigheid slechts als zodanig worden erkend indien de betrokken landen tĳdig schriftelĳk aan de instantie van afgifte van het certificaat of aan een andere officiële instantie van dezelfde lidstaat zĳn opgegeven.

Het land van herkomst, oorsprong of bestemming wordt geacht tĳdig te zĳn opgegeven indien de aanvrager op het tĳdstip van die opgave nog niet kon voorzien dat het aangevoerde geval van overmacht zich zou voordoen.

4. De in lid 1 bedoelde bevoegde instantie beslist of de aangevoerde omstandigheid een geval van overmacht is.

Artikel 40

1. Indien de aangevoerde omstandigheid een geval van overmacht is, besluit de bevoegde instantie van de lidstaat van afgifte van het certificaat hetzĳ dat de verplichting tot invoer, respectievelĳk uitvoer wordt geannuleerd, waarbĳ dan de zekerheid wordt vrĳgegeven, hetzĳ dat de geldigheidsduur van het certificaat wordt verlengd met te termĳn die op grond van alle terzake dienende omstandigheden nodig wordt geacht, zonder dat hierbĳ een termĳn van zes maanden na afloop van de oorspronkelĳke geldigheidsduur van het certificaat mag worden overschreden De verlenging kan na afloop van de geldigheidsduur van het certificaat geschieden.

2. Het besluit van de bevoegde instantie kan afwĳken van het door de titularis van het certificaat gevraagde besluit.

Verzoekt de titularis van een certificaat met vaststelling vooraf om annulering van het certificaat, dan kan de bevoegde instantie zelfs als dit verzoek meer dan 30 dagen na afloop van de geldigheidsduur van het certificaat is ingediend, deze geldigheidsduur verlengen indien het vooraf vastgestelde eenheidsbedrag, vermeerderd met de eventuele aanpassingen, lager is dan het op de dag van het besluit tot verlenging geldende eenheidsbedrag ingeval het een toe te kennen bedrag betreft, of hoger is dan het op die dag geldende eenheidsbedrag ingeval het een te heffen bedrag betreft.

3. Het besluit tot annulering of tot verlenging geldt slechts voor de hoeveelheid product die als gevolg van het geval van overmacht niet kon worden ingevoerd, respectievelĳk uitgevoerd.

4. Bĳ verlenging van de geldigheidsduur van het certificaat viseert de instantie van afgifte het certificaat en de uittreksels ervan en brengt zĳ de nodige aanpassingen aan.

5. In afwĳking van artikel 8, lid 1, kunnen bĳ verlenging van de geldigheidsduur van een certificaat met vaststelling vooraf de uit het certificaat voortvloeiende rechten niet worden overgedragen. Evenwel wordt, als de omstandigheden van het betrokken geval zulks rechtvaardigen, ingestemd met een dergelĳke overdracht indien deze tegelĳk met de verlenging wordt aangevraagd.

6. De lidstaat waaronder de bevoegde instantie ressorteert, stelt de Commissie in kennis van het geval van overmacht; de Commissie licht de andere lidstaten hierover in.

Artikel 41

1. Indien een handelaar naar aanleiding van een geval van overmacht heeft verzocht om verlenging van de geldigheidsduur van een certificaat met vaststelling vooraf van de uitvoerheffing of de uitvoerrestitutie en indien de bevoegde instantie over dit verzoek nog geen besluit heeft genomen, kan de handelaar bij deze instantie een tweede certificaat aanvragen. Dit tweede certificaat wordt afgegeven overeenkomstig de op het tijdstip van deze aanvraag geldende bepalingen met dien verstande evenwel dat:

a) het certificaat wordt afgegeven voor ten hoogste de nietgebruikte hoeveelheid van het eerste certificaat waarvoor om verlenging van de geldigheidsduur is verzocht;

b) in vak 20 van het certificaat een van de in bijlage III, deel F opgenomen vermeldingen moet voorkomen.

2. Zodra de bevoegde instantie het verzoek om verlenging van de geldigheidsduur van het eerste certificaat heeft ingewilligd:

a) worden op het eerste certificaat de hoeveelheden afgeschreven waarvoor het tweede certificaat is gebruikt, voor zover: i) dit gebruik heeft plaatsgevonden door de handelaar die het recht heeft het eerste certificaat te gebruiken, en ii) dit gebruik tĳdens de verlengde geldigheidsduur heeft plaatsgevonden;

b) wordt voor de onder a) bedoelde hoeveelheid de voor het tweede certificaat gestelde zekerheid vrĳgegeven;

c) brengt in voorkomend geval de instantie van afgifte van de certificaten de bevoegde instantie van de lidstaat waar het tweede certificaat is gebruikt, op de hoogte met het oog op rectificatie van het geheven, respectievelĳk toegekende bedrag.

3. In die gevallen waarin de bevoegde instantie vaststelt dat er geen overmacht is of overeenkomstig artikel 40 besluit dat het eerste certificaat moet worden geannuleerd, blĳven de uit het tweede certificaat voortvloeiende rechten en verplichtingen voortbestaan.







HOOFDSTUK IV

BĲZONDERE BEPALINGEN

Artikel 42

1. Voor de producten waarvoor een uitvoercertificatenregeling geldt of die in aanmerking kunnen komen voor toepassing van een regeling inzake vaststelling vooraf van restituties of andere bedragen bĳ uitvoer, kan de regeling voor terugkerende goederen als bedoeld in titel VI, hoofdstuk 2, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 slechts worden toegepast indien de volgende bepalingen in acht zĳn genomen:

a) is zonder uitvoer- of voorfixatiecertificaat uitgevoerd, dan moet bij gebruik van het in artikel 850 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 bedoelde inlichtingenblad INF 3 in vak A daarvan een van de in bijlage III, deel G, bij deze verordening opgenomen vermeldingen zijn aangebracht;

b) is onder dekking van een uitvoer- of voorfixatiecertificaat uitgevoerd, dan geldt het bepaalde in artikel 43.

2. Indien de wederinvoer van de terugkerende producten loopt:

a) over een douanekantoor in een andere lidstaat dan de lidstaat van uitvoer, wordt het bewĳs dat artikel 43, lid 1, onder a) of b), in acht is genomen, geleverd door middel van het in artikel 850 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 bedoelde inlichtingenblad INF 3;

b) over een douanekantoor in dezelfde lidstaat, wordt het bewĳs dat lid 1, onder a), of artikel 43, lid 1, onder a) of b), in acht is genomen, geleverd op de door de bevoegde autoriteiten van elke lidstaat voorgeschreven wĳze.

3. Lid 1, onder a), geldt niet in de gevallen als bedoeld in artikel 844, lid 2, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2454/93.

Artikel 43

1. Indien in de gevallen als bedoeld in artikel 42 de verplichting tot uitvoer niet is nagekomen, nemen de lidstaten de volgende maatregelen:

a) is onder dekking van een uitvoer- of voorfixatiecertificaat uitgevoerd en is de geldigheidsduur van het certificaat niet verstreken op de datum waarop de belanghebbende blĳk geeft van zĳn voornemen om van de in artikel 42 vervatte regeling voor terugkerende goederen gebruik te maken, dan: i) moet de afschrĳving op het certificaat voor de betrokken uitvoer worden geannuleerd; ii) mag voor de betrokken uitvoer de certificaatzekerheid niet worden vrĳgegeven of moet, indien de zekerheid is vrĳgegeven, deze bĳ de instantie van afgifte van het certificaat opnieuw worden gesteld naar evenredigheid van de betrokken hoeveelheden, en iii) wordt het uitvoer- of voorfixatiecertificaat aan de titularis van het document teruggegeven;

b) is onder dekking van een uitvoer- of voorfixatiecertificaat uitgevoerd en is de geldigheidsduur van het certificaat verstreken op de datum waarop de belanghebbende blĳk geeft van zĳn voornemen om van de in artikel 42 vervatte regeling voor terugkerende goederen gebruik te maken, dan geldt dat, i) indien voor de betrokken uitvoer de certificaatzekerheid niet is vrĳgegeven, deze met inachtneming van de terzake geldende voorschriften wordt verbeurd; ii) indien de certificaatzekerheid is vrĳgegeven, de titularis van het certificaat de zekerheid bĳ de instantie van afgifte van het certificaat opnieuw moet stellen naar evenredigheid van de betrokken hoeveelheden; deze zekerheid wordt met inachtneming van de terzake geldende voorschriften verbeurd.

2. Lid 1 geldt niet indien de terugkeer als gevolg van overmacht is geschied of indien het een geval als bedoeld in artikel 844, lid 2, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2454/93 betreft.

Artikel 44

1. Indien de wederinvoer van de producten in het kader van de regeling voor terugkerende goederen wordt gevolgd door uitvoer van equivalente producten van dezelfde onderverdeling van de gecombineerde nomenclatuur en de zekerheid voor het certificaat dat is gebruikt bĳ de uitvoer van de producten die opnieuw zĳn ingevoerd, overeenkomstig artikel 43 zou moeten worden verbeurd, wordt deze zekerheid op verzoek van de belanghebbenden vrĳgegeven.

2. Het moet gaan om een uitvoertransactie:

a) waarvoor de aangifte is aanvaard: i) uiterlĳk binnen twintig dagen na de dag van aanvaarding van de aangifte ten wederinvoer van de terugkerende producten, en ii) onder dekking van een nieuw uitvoercertificaat indien de geldigheidsduur van het oorspronkelĳke uitvoercertificaat op de datum van aanvaarding van de aangifte ten uitvoer van de equivalente producten is verstreken;

b) die betrekking heeft: i) op dezelfde hoeveelheid producten, en ii) op producten die voor dezelfde geadresseerde zĳn bestemd als die welke bĳ de oorspronkelĳke uitvoertransactie was vermeld, behoudens in de gevallen als bedoeld in artikel 844, lid 2, onder c) of d), van Verordening (EEG) nr. 2454/93.

De exporteur moet ten genoegen van het douanekantoor van uitvoer de nodige gegevens betreffende de kenmerken van het product en de bestemming verstrekken.

3. De zekerheid wordt vrĳgegeven zodra aan de instantie van afgifte van het certificaat het bewĳs is geleverd dat de in dit artikel bedoelde voorwaarden zĳn vervuld. Dit bewĳs wordt geleverd door overlegging:

a) van de aangifte ten uitvoer voor de equivalente producten of een door de bevoegde diensten voor eensluidend gewaarmerkte kopie of fotokopie daarvan, waarop een van de in bijlage III, deel H, opgenomen vermeldingen is aangebracht; deze vermelding moet worden geauthentiseerd met het stempel van het betrokken douanekantoor, dat rechtstreeks op het als bewijsstuk dienende document wordt aangebracht; en

b) van een document waaruit blĳkt dat de producten het douanegebied van de Gemeenschap, behoudens overmacht, binnen een termĳn van 60 dagen te rekenen vanaf de datum van aanvaarding van de aangifte ten uitvoer hebben verlaten.

Artikel 45

1. Voor de toepassing van artikel 896 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 wordt de verklaring dat de noodzakelĳke maatregelen zĳn genomen om eventueel de gevolgen van het in het vrĳe verkeer brengen teniet te kunnen doen, verstrekt door de autoriteit die het certificaat heeft afgegeven, onverminderd lid 4 van dit artikel.

De importeur stelt de autoriteit die het certificaat heeft afgegeven, in kennis van:

a) de naam en het adres van de in artikel 877, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2454/93 bedoelde beschikkende douaneautoriteit waaraan de verklaring moet worden gezonden;

b) de hoeveelheid en de aard van de betrokken producten, de datum van invoer en het nummer van het betrokken certificaat.

Indien het certificaat nog niet aan de autoriteit van afgifte is overhandigd, moet de importeur het certificaat aan deze autoriteit overleggen.

Alvorens de in de eerste alinea bedoelde verklaring te verzenden, moet de autoriteit die het certificaat heeft afgegeven, zich ervan vergewissen:

a) dat de zekerheid voor de betrokken hoeveelheid niet is vrĳgegeven en niet zal worden vrĳgegeven, of

b) dat, indien de zekerheid is vrĳgegeven, deze voor de betrokken hoeveelheden opnieuw wordt gesteld.

De zekerheid wordt evenwel niet opnieuw gesteld voor de hoeveelheden boven het percentage vanaf hetwelk de verplichting tot invoer als te zĳn nagekomen wordt beschouwd.

Het certificaat wordt aan de belanghebbende teruggegeven.

2. Indien de terugbetaling of de kwĳtschelding van de invoerrechten wordt geweigerd, stelt de beschikkende autoriteit de autoriteit die het certificaat heeft afgegeven daarvan in kennis. De zekerheid voor de betrokken hoeveelheid wordt vrĳgegeven.

3. Indien de terugbetaling of de kwĳtschelding van de rechten is toegestaan, wordt de afschrĳving op het certificaat voor de betrokken hoeveelheid geannuleerd, zelfs als de geldigheidsduur van het certificaat is verstreken. De belanghebbende moet het certificaat onmiddellĳk aan de instantie van afgifte terugzenden wanneer de geldigheidsduur ervan is verstreken. De zekerheid voor de betrokken hoeveelheid wordt met inachtneming van de terzake geldende voorschriften verbeurd.

4. De leden 1 en 2 zĳn niet van toepassing:

a) indien het als gevolg van overmacht noodzakelĳk is de producten opnieuw uit te voeren, te vernietigen of onder het stelsel van douane-entrepots of van vrĳe zones te plaatsen, of

b) indien de producten zich in de situatie als bedoeld in artikel 900, lid 1, onder n), tweede streepje, van Verordening (EEG) nr. 2454/93 bevinden, of

c) indien het certificaat waarop de ingevoerde hoeveelheid zojuist is afgeschreven, op het tĳdstip van indiening van het verzoek om terugbetaling of kwĳtschelding van de rechten nog niet aan de belanghebbende is overhandigd.

5. Lid 3, eerste zin:

a) is niet van toepassing in het in lid 4, onder b), bedoelde geval;

b) is in het in lid 4, onder a), bedoelde geval uitsluitend op verzoek van de belanghebbende van toepassing.

Artikel 46

1. Indien de gevolgen van het in het vrĳe verkeer brengen teniet zĳn gedaan en de zekerheid voor het bĳ de invoer van de producten gebruikte certificaat overeenkomstig artikel 45 zou moeten worden verbeurd, wordt deze zekerheid op verzoek van de belanghebbenden vrĳgegeven als aan de in lid 2 van dit artikel genoemde voorwaarden is voldaan.

2. De belanghebbende moet ten genoegen van de bevoegde autoriteiten aantonen dat binnen twee maanden na de datum van de oorspronkelĳke invoer dezelfde hoeveelheid equivalente producten van dezelfde onderverdeling van de gecombineerde nomenclatuur door dezelfde importeur van dezelfde leverancier is betrokken en is ingevoerd ter vervanging van de producten waarvoor artikel 238 van Verordening (EEG) nr. 2913/92 is toegepast.

Artikel 47

1. Dit artikel is van toepassing op de certificaten met vaststelling vooraf van de uitvoerrestitutie die worden aangevraagd met het oog op een in een derde land van invoer gehouden inschrĳving.

Als inschrĳvingen worden aangemerkt, niet-vertrouwelĳke uitnodigingen van overheidsinstellingen van derde landen of van internationale publiekrechtelĳke instellingen om binnen een bepaalde termĳn offertes in te dienen over de aanvaarding waarvan door die instellingen wordt beslist.

Voor de toepassing van dit artikel worden de in artikel 36, lid 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 800/1999 bedoelde strĳdkrachten als een land van invoer beschouwd.

2. Een exporteur die heeft deelgenomen of wil deelnemen aan een inschrĳving als bedoeld in lid 1 kan, indien aan de in lid 3 bedoelde voorwaarden is voldaan, één of meer certificaten aanvragen die slechts zullen worden afgegeven voor zover de levering hem is gegund.

3. De bepalingen van dit artikel zĳn slechts van toepassing indien het bericht van inschrĳving ten minste de volgende gegevens bevat:

a) het derde land van invoer en de instelling waarvan de inschrĳving uitgaat;

b) de uiterste datum voor de indiening van offertes in het kader van de inschrĳving;

c) de vastgestelde hoeveelheid producten waarop het bericht van inschrĳving betrekking heeft.

De belanghebbende moet deze gegevens bĳ het aanvragen van het certificaat aan de instantie van afgifte meedelen.

De certificaataanvraag of de certificaataanvragen mag, respectievelĳk mogen niet eerder dan vijftien dagen vóór de uiterste datum voor de indiening van de offertes worden ingediend, maar moet, respectievelĳk moeten uiterlĳk om 13.00 uur op de uiterste datum voor de indiening van de offertes worden ingediend.

De hoeveelheid waarvoor het certificaat wordt, respectievelĳk de certificaten worden aangevraagd, mag niet groter zĳn dan de in het bericht van inschrĳving vermelde hoeveelheid. Met de in het bericht van inschrĳving genoemde toleranties of opties wordt geen rekening gehouden.

De lidstaten delen de in de eerste alinea bedoelde gegevens onverwĳld aan de Commissie mee.

4. In afwĳking van artikel 14, lid 2, hoeft de zekerheid niet bĳ het aanvragen van het certificaat te worden gesteld.

5. Behoudens overmacht stelt de aanvrager de instantie van afgifte binnen 21 dagen na de uiter