1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B ►M4 RICHTLIJN 95/21/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 19 juni 1995
betreffende havenstaatcontrole ◄
(PB L 157 van 7.7.1995, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 98/25/EG van de Raad van 27 april 1998 L 133 19 7.5.1998
►M2Richtlijn 98/42/EG van de Commissie van 19 juni 1998 L 184 40 27.6.1998
►M3Richtlijn 1999/97/EG van de Commissie van 13 december 1999 L 331 67 23.12.1999
►M4Richtlijn 2001/106/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19
december 2001L 19 17 22.1.2002
Gerectificeerd bij:
►C1Rectificatie PB L 291 van 14.11.1996, blz. 42 (95/21)
▼B
RICHTLIJN 95/21/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN
DE RAAD
van 19 juni 1995
betreffende havenstaatcontrole
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
inzonderheid op artikel 84, lid 2,
Gezien het voorstel van de Commissie(1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),
Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag(3),
Overwegende dat de Gemeenschap ernstig bezorgd is over scheepvaart-
ongevallen en de verontreiniging van de zeeën en kusten van de Lid-
Staten;
Overwegende dat de Gemeenschap evenzeer bezorgd is over de leef- en
werkomstandigheden aan boord;
Overwegende dat de Raad in de zitting van 25 januari 1993 conclusies
heeft aangenomen waarin er bij de Commissie en de Lid-Staten op aanwordt gedrongen zorg te dragen voor een doeltreffender toepassing en
naleving van geschikte normen op het gebied van internationale
veiligheid op zee en milieubescherming alsmede voor de implementatievan de nieuwe maatregelen wanneer die zijn aangenomen;
Overwegende dat de Raad er in zijn resolutie van 8 juni 1993 over een
gemeenschappelijk beleid inzake de veiligheid op zee(
4), bij de
Commissie op heeft aangedrongen zo spoedig mogelijk suggestiesvoor specifieke maatregelen en formele voorstellen te doen betreffendecriteria voor de inspectie van schepen waaronder de harmonisatie van devoorschriften voor de aanhouding, de mogelijkheid om inspectieresul-
taten bekend te maken en de toegang tot havens in de Gemeenschap te
ontzeggen;
Overwegende dat de veiligheid, de voorkoming van verontreiniging en
de leef- en werkomstandigheden aan boord van schepen daadwerkelijk
kunnen worden verbeterd door, via een strikte toepassing van deinternationale verdragen, codes en resoluties, het aantal schepen in dewateren van de Gemeenschap dat niet aan de normen voldoet, drastischterug te dringen;
Overwegende dat de controle op de naleving door schepen van de
internationale normen op het gebied van veiligheid, voorkoming vanverontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord in de eerste
plaats de taak van de vlaggestaat dient te zijn; dat een toenemend aantal
vlaggestaten, wat de implementatie en naleving van internationalenormen betreft, evenwel ernstig in gebreke blijft; dat derhalve ook dehavenstaat zorg moet dragen voor de controle op de naleving van devastgestelde internationale normen op het gebied van veiligheid,voorkoming van verontreiniging en de leef- en werkomstandigheden
aan boord;
Overwegende dat een geharmoniseerde aanpak met betrekking tot het
doen naleven van die internationale normen door de Lid-Staten ten1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 2
(1) PB nr. C 107 van 15. 4. 1994, blz. 14, en PB nr. C 347 van 8. 12. 1994, blz.
15.
(2) PB nr. C 393 van 31. 12. 1994, blz. 50.
(3) Advies van het Europees Parlement van 27 oktober 1994 (PB nr. C 347 van 8.
12. 1994, blz. 15), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 14 maart
1995 (PB nr. C 93 van 13. 4. 1995, blz. 25) en besluit van het Europees
Parlement van 18 mei 1995 (nog niet in het Publikatieblad verschenen) (SIC!
PB nr. C 151 van 19. 6. 1995, blz. 227).
(4) PB nr. C 271 van 7. 10. 1993, blz. 1.▼M4
▼B
▼B
aanzien van schepen die in de onder hun jurisdictie vallende wateren
varen en hun havens gebruiken, concurrentievervalsing zal voorkomen;
Overwegende dat een communautaire kaderwetgeving voor de harmo-
nisering van de inspectieprocedures een fundamentele voorwaarde is
voor een homogene toepassing van het beginsel van veiligheid vanschepen en voorkoming van verontreiniging, dat mede ten grondslag ligtaan het communautaire vervoer- en milieubeleid;
Overwegende dat de verontreiniging van de zeeën van nature een
grensoverschrijdend verschijnsel is; dat volgens het subsidiariteits-
beginsel de ontwikkeling van middelen om preventieve maatregelen te
kunnen nemen ten aanzien van de zeeën, aangrenzend aan de Lid-Staten,bij voorkeur op Gemeenschapsniveau dient te gebeuren, aangezien deLid-Staten afzonderlijk geen adequate en doeltreffende maatregelenkunnen nemen;
Overwegende dat vaststelling van een richtlijn van de Raad de geschikte
methode is om het wettelijk kader en de geharmoniseerde voorschriften
en criteria inzake de havenstaatcontrole vast te leggen;
Overwegende dat dient te worden geprofiteerd van de ervaring die is
opgedaan tijdens de werking van het Memorandum van Overeenstem-ming van Parijs (MOU) inzake toezicht door de havenstaat (HSC) dat op
26 januari 1982 is ondertekend;
Overwegende dat de inspectie door elke Lid-Staat van minstens 25%
van het aantal buitenlandse schepen dat in een bepaald jaar hun havensbinnenloopt, in de praktijk betekent dat een groot aantal van de in deGemeenschap in bedrijf zijnde schepen op een gegeven ogenblik aan eeninspectie is onderworpen;
Overwegende dat er verder gewerkt moet worden aan de ontwikkeling
van een doelgerichter systeem;
Overwegende dat de bij havenstaatinspecties gehanteerde regels en
procedures alsmede de criteria voor aanhouding van een schipgeharmoniseerd moeten worden teneinde de doeltreffendheid van dattoezicht in alle havens constant te maken en zo het selectief gebruik dat
van bepaalde havens van bestemming wordt gemaakt om het net van een
dergelijk toezicht te ontwijken, drastisch te beperken;
Overwegende dat uit de in de mededeling van de Commissie „Een
gemeenschappelijk beleid inzake de veiligheid op zee” en het jaarver-slag van het MOU bekendgemaakte statistische gegevens met betrekkingtot ongevallen, aanhoudingen en tekortkomingen blijkt dat voor
bepaalde categorieën schepen uitvoerige inspectie noodzakelijk is;
Overwegende dat tekortkomingen betreffende de naleving van de
bepalingen van de verdragen gecorrigeerd dienen te worden; datschepen die herstelmaatregelen dienen te nemen, moeten wordenaangehouden, wanneer deze tekortkomingen duidelijk gevaar opleverenvoor de veiligheid, de gezondheid of het milieu, totdat die tekortko-
mingen zijn gecorrigeerd;
Overwegende dat er een recht van beroep moet worden ingesteld tegen
besluiten tot aanhouding door de bevoegde autoriteiten teneindeonredelijke besluiten te voorkomen die kunnen leiden tot onnodigeaanhoudingen en vertragingen;
Overwegende dat de faciliteiten van de haven van inspectie zodanig
kunnen zijn dat de bevoegde instantie het schip toestemming moet geven
om door te varen naar een geschikte reparatiewerf, op voorwaarde dataan de voor zo'n reis gestelde voorwaarden wordt voldaan; dat schependie zich daar niet aan houden, een gevaar zouden blijven betekenen voorde veiligheid, de gezondheid of het milieu en door het niet aanbrengenvan verbeteringen overeenkomstig de geldende bepalingen van de
verdragen concurrentievoordelen zouden blijven genieten; dat derhalve
aan die schepen de toegang tot alle havens in de Gemeenschap dient teworden geweigerd;
Overwegende dat het voorkomt dat een schip dat de toegang tot de
havens in de Gemeenschap is geweigerd, toch moet worden toegelaten;dat een schip onder die omstandigheden alleen tot een bepaalde haven1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 3
▼B
mag worden toegelaten, als met alle maatregelen ervoor gezorgd is dat
het daar veilig kan binnenlopen;
Overwegende dat het, aangezien de voorschriften van de verdragen met
betrekking tot de scheepsconstructie, -werktuigen en -bemanning een
complex geheel vormen, de beslissingen van de inspecteurs verstrek-kende gevolgen kunnen hebben en die inspecteurs volkomenonpartijdige beslissingen moeten nemen, noodzakelijk is dat deinspecties uitsluitend worden uitgevoerd door inspecteurs die naar
behoren gemachtigde functionarissen zijn en beschikken over een
uitgebreide kennis en ervaring;
Overwegende dat loodsen en havenautoriteiten nuttige inlichtingen
kunnen geven over de tekortkomingen van deze schepen en beman-ningen;
Overwegende dat er samenwerking tussen de bevoegde instanties van de
Lid-Staten en andere autoriteiten of organisaties nodig is met het oog op
een doeltreffende follow-up van schepen met tekortkomingen die mogendoorvaren, en met het oog op uitwisseling van informatie over de zich inde haven bevindende schepen;
Overwegende dat het krachtens het MOU opgezette informatiesysteem
SirenacE een groot deel van de voor de toepassing van deze ric htlijn
benodigde aanvullende informatie verstrekt;
Overwegende dat publikatie van informatie over schepen die niet
voldoen aan de internationale normen op het gebied van de veiligheid,de gezondheid en de bescherming van het mariene milieu afschrik-wekkend kan werden en expediteurs ervan kan doen afzien van dezeschepen gebruik te maken, terwijl dit voor eigenaars ervan een
aansporing is om uit eigen beweging herstelmaatregelen te treffen;
Overwegende dat alle kosten van de inspectie van schepen die
aanhouding rechtvaardigt, de eigenaar of de exploitant moeten wordenaangerekend;
Overwegende dat het passend is om bij de toepassing van de
onderhavige richtlijn het comité in te schakelen dat is opgericht
krachtens artikel 12 van Richtlijn 93/75/EEG van de Raad van 13
september 1993 betreffende de minimumeisen voor schepen diegevaarlijke of verontreinigende goederen vervoeren en die naar of uitde zeehavens van de Gemeenschap varen(
1), en dat dit comité de
Commissie moet bijstaan bij het wijzigen van de inspectieverplichtingenvan de Lid-Staten op grond van de opgedane ervaring en rekening
houdend met de ontwikkelingen in het MOU, en bij het aanpassen van
de bijlagen, wanneer dit nodig is om rekening te houden met wijzigingenin de verdragen, protocollen, codes en resoluties van relevanteinternationale organisaties en het MOU,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Doel
Het doel van deze richtlijn is bij te dragen tot een drastische
vermindering van het aantal niet aan de normen voldoende schepen inde wateren onder de jurisdictie van de Lid-Staten door:
— de naleving te verbeteren van de internationale en relevante
communautaire wetgeving op het gebied van de veiligheid op zee,
bescherming van het mariene milieu en de leef- en werkomstandig-heden aan boord van schepen, ongeacht onder welke vlag zij varen;
— het opstellen van gemeenschappelijke criteria voor controle door de
havenstaat van schepen en harmonisatie van de inspectie- enaanhoudingsprocedures, waarbij naar behoren rekening wordtgehouden met de door de scheepvaartinstanties van de Lid-Staten1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 4
(1) PB nr. L 247 van 5. 10. 1993, blz. 19.
▼B
in het kader van het Memorandum van Overeenstemming van Parijs
inzake havenstaatcontrole (MOU) aangegane verplichtingen.
Artikel 2
Definities
In deze richtlijn en bijbehorende bijlagen wordt verstaan onder:
1. „Verdragen ”:
— het Internationaal Verdrag betreffende de uitwatering van
schepen van 1966 (LL 66);
— het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensen-
levens op zee van 1974 (Solas 74);
— het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging
door schepen van 1973 en het daarop betrekking hebbende
Protocol van 1978 (Marpol 73/78);
— het Internationaal Verdrag betreffende de normen voor zeeva-
renden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst van 1978
(STCW 78);
— het Verdrag inzake de internationale bepalingen ter voorkoming
van aanvaringen op zee van 1972 (Colreg 72);
— het Internationaal Verdrag betreffende de meting van schepen
van 1969 (ITC 1969);
— het Verdrag betreffende minimumnormen op koopvaardij-
schepen van 1976 (ILO nr. 147);
— het Internationaal Verdrag inzake de wettelijke aansprakelijk-
heid voor schade door verontreiniging door olie (CLC 1992);
alsmede de op deze Verdragen betrekking hebbende protocollen,
wijzigingen en voorschriften met dwingend karakter die op 19
december 2001 van kracht zijn;
2. „MOU”: het op 26 januari 1982 te Parijs ondertekende Memo-
randum van Overeenstemming inzake havenstaatcontrole, in deversie die geldt op 19 december 2001;
3. „schip”: een zeegaand vaartuig waarop een of meer van de
Verdragen van toepassing zijn, varend onder een andere vlag dandie van de havenstaat;
4. „off shore-installatie ”: een vast of drijvend platform dat op of boven
het continentaal plat van een Lid-Staat wordt geëxploiteerd;
5. „inspecteur ”: een werknemer in de overheidssector of andere
persoon die door de bevoegde instantie van een Lid-Staat vanpassende volmachten is voorzien om in het kader van dehavenstaatcontrole inspecties uit te voeren, en aan die bevoegde
instantie verantwoording verschuldigd is;
6. „inspectie ”: een bezoek aan boord van een schip om de geldigheid
van de relevante certificaten en andere documenten, alsmede detoestand van het schip, de uitrusting, de bemanning en de leef- enwerkomstandigheden aan boord te controleren;
7. „gedetailleerde inspectie ”: een inspectie waarbij het schip, de
uitrusting en de bemanning, geheel of, voor zover van toepassing,
gedeeltelijk onder de in artikel 6, lid 3, beschreven omst0andig-heden worden onderworpen aan een grondig onderzoek, dat deconstructie van het schip, de uitrusting, de personeelssterkte, deleef- en werkomstandigheden en de naleving van de operationelevoorschriften aan boord omvat;
8. „uitgebreide inspectie ”: een inspectie zoals bedoeld in artikel 7;
9. „aanhouding ”: het formele verbod voor een schip om uit te varen
omdat er tekortkomingen zijn geconstateerd die afzonderlijk ofgezamenlijk maken dat het schip niet zeewaardig is;
10. „stopzetting van een activiteit ”: het formele verbod voor een schip
om een activiteit voort te zetten omdat er tekortkomingen zijn1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 5
▼M4
▼B
▼B
geconstateerd die afzonderlijk of gezamenlijk maken dat voortzet-
ting van deze activiteit gevaarlijk is.
Artikel 3
Werkingssfeer
1. Deze richtlijn is van toepassing op ieder schip en zijn bemanning:
— dat een haven van een Lid-Staat of een off shore-installatie aandoet,
of
— dat voor anker ligt ter hoogte van een dergelijke haven of installatie.
Dit artikel laat het recht om op te treden waarover een Lid-Staat op
grond van de relevante internationale verdragen beschikt, onverlet.
2. In het geval van schepen met een brutotonnage van minder dan
500 passen de Lid-Staten de toepasselijke bepalingen van de Verdragentoe en voor zover een Verdrag niet van toepassing is nemen zij demaatregelen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat de schepen geen
duidelijk gevaar opleveren voor de veiligheid, de gezondheid of het
milieu. Bij de toepassing van dit lid nemen de Lid-Staten bijlage 1 vanhet MOU als richtsnoer.
3. Bij de inspectie van een schip dat vaart onder de vlag van een Staat
die geen partij is bij een Verdrag, zien de Lid-Staten erop toe dat schip
en bemanning geen gunstiger behandeling krijgen dan een schip datvaart onder de vlag van een Staat die wel partij is bij dat Verdrag.
4. Deze richtlijn is niet van toepassing op vissersvaartuigen,
oorlogsschepen, marinehulpschepen, houten schepen van primitieve
bouw, voor niet-commerciële doeleinden gebruikte overheidsschepen enniet voor handel gebruikte pleziervaartuigen.
Artikel 4
Inspectieorgaan
De lidstaten onderhouden voor de inspectie van schepen de nodige
nationale maritieme diensten die beschikken over het vereiste perso-neelsbestand, in het bijzonder gekwalificeerde inspecteurs, hiernagenoemd de „bevoegde instanties”, en nemen alle nodige maatregelenom ervoor te zorgen dat hun bevoegde instanties hun taken vervullen
overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn.
Artikel 5
Inspectieverplichtingen
1. Het totale aantal inspecties van de in lid 2 en artikel 7 bedoelde
schepen dat de bevoegde instantie van elke lidstaat jaarlijks verricht,bedraagt ten minste 25 % van het gemiddelde jaarlijkse aantal
afzonderlijke schepen die de havens van die lidstaat hebben aangedaan,
berekend op basis van de laatste drie kalenderjaren waarvoor statistiekenbeschikbaar zijn.
2. a) De bevoegde instantie ziet er, met inachtneming van het bepaalde
in artikel 7 bis, op toe dat een inspectie overeenkomstig artikel 6
wordt uitgevoerd op ieder schip met een prioriteitsfactor van meerdan 50 in het SIRENAC-informatiesysteem dat niet aan eenuitgebreide inspectie is onderworpen, op voorwaarde dat eenperiode van ten minste één maand is verstreken na de laatsteinspectie in een haven in het MOU-gebied.
b) Bij het selecteren van andere schepen voor inspectie bepalen de
bevoegde instanties de prioriteit als volgt:
— de eerste ter inspectie te selecteren schepen zijn de in bijlage I,
deel I, vermelde schepen, ongeacht hun prioriteitsfactor;1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 6
▼M4
▼B
▼M4
▼M4
— de in bijlage I, deel II, vermelde schepen worden geselecteerd
in afnemende volgorde, volgens hun prioriteitsfactor zoalsvermeld in het SIRENAC-informatiesysteem.
3. De lidstaten onthouden zich van het inspecteren van schepen die
minder dan zes maanden tevoren door een lidstaat geïnspecteerd zijn,
voorzover:
— het schip niet op de lijst van bijlage I staat, en
— er geen tekortkomingen zijn gemeld na een voorgaande inspectie, en— er geen gegronde redenen zijn om een inspectie te verrichten, en— het schip niet onder het bepaalde in lid 2, onder a) valt.
4. Lid 3 is niet van toepassing op de operationele controles die
specifiek in de Verdragen genoemd worden.
5. De Lid-Staten en de Commissie streven samen naar de ontwikke-
ling van prioriteiten en handelwijzen waardoor de controle beter kanworden gericht op schepen die vermoedelijk tekortkomingen vertonen.
Latere wijzigingen van dit artikel, andere dan de wijziging van het
percentage in lid 1, geschieden volgens het bepaalde in artikel 19.
Artikel 6
Inspectieprocedure
1. De bevoegde instantie zorgt ervoor dat de inspecteur ten minste:
a) de in bijlage II genoemde certificaten en documenten controleert
voor zover deze van toepassing zijn;
b) nagaat hoe het staat met de algemene toestand van het schip, met
inbegrip van de machinekamer en de accommodatie en met inbegripvan de hygiënische omstandigheden.
2. De inspecteur mag alle relevante, niet in bijlage II vermelde,
certificaten en documenten die zich overeenkomstig de Verdragen aan
boord dienen te bevinden, controleren.
3. Wanneer er, na de in de leden 1 en 2 bedoelde inspectie, gegronde
redenen zijn om aan te nemen dat de toestand van het schip of zijnuitrusting of bemanning op belangrijke punten niet voldoet aan derelevante voorschriften van een Verdrag, vindt er een gedetailleerdeinspectie plaats en wordt ook gecontroleerd of aan de operationelevoorschriften aan boord wordt voldaan.
Er bestaan „gegronde redenen” indien de inspecteur feiten ontdekt die
naar zijn beroepsmatige oordeel gedetailleerde inspectie van het schip,
de uitrusting of de bemanning rechtvaardigen.
Een niet-limitatieve lijst van „gegronde redenen” is opgenomen in
bijlage III.
4. De in bijlage IV bepaalde procedures en richtsnoeren voor het
controleren van schepen moeten eveneens worden nageleefd.
Artikel 7
Verplichte uitgebreide inspectie van bepaalde schepen
1. Een schip in één van de categorieën van bijlage V, deel A, komt in
aanmerking voor een uitgebreide inspectie na een periode van twaalf
maanden na de laatste uitgebreide inspectie in een haven van een staat
die het MOU heeft ondertekend.
2. Als een dergelijk schip overeenkomstig artikel 5, lid 2, punt b), ter
inspectie wordt geselecteerd, wordt een uitgebreide inspectie verricht. Inde periode tussen twee uitgebreide inspecties mag echter wel eeninspectie overeenkomstig artikel 6 worden verricht.
3. a) De exploitant of de kapitein van een schip dat valt onder lid 1
deelt alle in bijlage V, deel B, vermelde informatie mee aan de1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 7
▼B
▼M4
▼M4
bevoegde instantie in de lidstaat van elke haven die na een periode
van 12 maanden na de laatste uitgebreide inspectie wordtaangedaan. Deze mededeling geschiedt ten minste 3 dagen vóór
de verwachte tijd van aankomst in de haven of, als de reis naar
verwachting minder dan 3 dagen in beslag zal nemen, vóór hetvertrek uit de vorige haven.
b) Elk schip dat niet aan het voorschrift van punt a) voldoet, wordt in
de haven van bestemming aan een uitgebreide inspectie onder-worpen.
4. De lidstaten zorgen er, met inachtneming van artikel 7 bis, voor dat
een schip dat valt onder lid 3 van toepassing is en waarvan deprioriteitsfactor 7 of meer bedraagt, aan een uitgebreide inspectie wordtonderworpen in de eerste haven die het aandoet na een periode van 12maanden na de laatste uitgebreide inspectie.
Wanneer de lidstaten wegens problemen met de aanwerving en
opleiding van inspecteurs, hun capaciteit niet tijdig kunnen opvoerenom alle vereiste aanvullende inspecties te verrichten, kunnen zij totuiterlijk 1 januari 2003 hun inspectiedienst geleidelijk uitbouwen. Deze
termijn kan voor de haven van Rotterdam met zes maanden worden
verlengd. De Commissie stelt de lidstaten en het Europees Parlementhiervan in kennis
5. Uitgebreide inspecties vinden plaats volgens de procedures in
bijlage V, deel C.
6. Wanneer een wijziging of een ontwerp-wijziging op het MOU aan
de draagwijdte van de verplichting tot uitgebreide inspectie uit hoofdevan dit artikel dreigt af te doen, legt de Commissie onverwijld een
ontwerp van maatregelen voor aan het bij artikel 18 ingestelde comité
om nieuwe prioriteitsfactorwaarden in te voeren die in overeenstemmingzijn met de doeleinden van deze richtlijn.
Artikel 7 bis
Procedure ingeval inspectie van bepaalde schepen niet mogelijk is
1. Indien een lidstaat om operationele redenen niet in staat is een
schip met een prioriteitsfactor van meer dan 50 te onderwerpen aan een
inspectie als bedoeld in artikel 5, lid 2, punt a), of een verplichte
uitgebreide inspectie als bedoeld in artikel 7, lid 4, uit te voeren, meldthij het SIRENAC-systeem onverwijld dat een dergelijke inspectie nietheeft plaatsgevonden.
2. Dergelijke gevallen worden elke zes maanden aan de Commissie
kenbaar gemaakt, met vermelding van de redenen waarom geeninspectie van de betrokken schepen heeft plaatsgevonden.
3. Per kalenderjaar mag het aantal niet-uitgevoerde inspecties niet
meer bedragen dan 5 % van het gemiddelde jaarlijkse aantal afzonder-
lijke schepen die in aanmerking komen voor de in lid 1 bedoeldeinspecties en die de havens van de lidstaat hebben aangedaan, berekendop basis van de laatste drie kalenderjaren waarover statistiekenbeschikbaar zijn.
4. De in lid 1 bedoelde schepen worden naar gelang van het geval aan
een inspectie als bedoeld in artikel 5, lid 2, punt a), of aan een verplichteuitgebreide inspectie als bedoeld in artikel 7, lid 4, onderworpen in devolgende haven die zij in de Gemeenschap aandoen.
5. De in lid 3 genoemde waarde van 5 % wordt zo nodig per 22 juli
2008 volgens de procedure van artikel 19, gewijzigd op basis van eenevaluatie van de Commissie.
Artikel 7 ter
Maatregelen tot weigering van toegang aan bepaalde schepen
1. Een lidstaat ziet erop toe dat een schip in één van de categorieën
van bijlage XI, deel A, de toegang tot zijn havens wordt geweigerd,1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 8
▼M4
behalve in de situaties als omschreven in artikel 11, lid 6, indien dat
schip:
ofwel
— de vlag voert van een staat die op de zwarte lijst van het jaarrapport
van het MOU staat, en
— meer dan tweemaal in de loop van de voorgaande vierentwintig
maanden in een haven van een staat die het MOU heeft ondertekend,is aangehouden;
ofwel
— de vlag voert van een staat die in de zwarte lijst van het jaarrapport
van het MOU te boek staat als een staat „met een zeer hoog risico”
of „met een hoog risico”, en
— meer dan eenmaal in de loop van de voorgaande zesendertig
maanden in een haven van een staat die het MOU heeft ondertekendis aangehouden.
De weigering van toegang geldt zodra nadat een schip toestemming
heeft gekregen om de haven te verlaten waar het naargelang van hetgeval voor een tweede of een derde keer is aangehouden.
2. Voor de toepassing van lid 1, voldoen de lidstaten aan de
procedures die zijn vastgesteld in bijlage XI, deel B.
3. De Commissie publiceert om de zes maanden informatie met
betrekking tot schepen waaraan de toegang tot havens in de Gemeen-schap overeenkomstig dit artikel is geweigerd.
Artikel 8
Inspectierapport aan de kapitein
Na voltooiing van een inspectie, een gedetailleerde inspectie of een
uitgebreide inspectie stelt de inspecteur een rapport op conform bijlageIX. De kapitein van het schip ontvangt een exemplaar van hetinspectierapport.
Artikel 9
Rectificatie en aanhouding
1. Ten overstaan van de bevoegde instantie moet worden aangetoond
dat de bij de inspectie als bedoeld in de artikelen 5, lid 2, en 7bevestigde of aan het licht gekomen tekortkomingen in overeenstem-
ming met de verdragen worden of zullen worden verholpen.
2. Wanneer er sprake is van tekortkomingen die een duidelijk gevaar
inhouden voor de veiligheid, de gezondheid of het milieu, ziet de
bevoegde instantie van de havenstaat waar het schip wordt geïnspecteerderop toe dat het schip wordt aangehouden of dat de activiteit in verbandwaarmee de tekortkomingen aan het licht zijn gekomen, wordtstopgezet. De aanhouding of de stopzetting van de activiteit wordt pas
opgeheven wanneer het gevaar is weggenomen of wanneer de bevoegde
instantie bepaalt dat, op bepaalde voorwaarden, het schip mag uitvarendan wel de activiteit mag worden hervat zonder dat dit gevaar oplevertvoor de veiligheid en gezondheid van passagiers of bemanning of voorandere schepen of zonder onredelijk groot gevaar voor schade aan hetmariene milieu.
3. Bij zijn professioneel oordeel over de vraag of een schip al dan
niet moet worden aangehouden, past de inspecteur de in bijlage VI
vervatte criteria toe. In dit verband wordt het schip aangehouden
wanneer het niet is uitgerust met een functionerend reisgegevens-recordersysteem, terwijl het gebruik daarvan op grond van bijlage XIIverplicht is. Wanneer dit gebrek niet zonder meer in de haven vanaanhouding kan worden verholpen, kan de bevoegde instantie het schiptoestaan verder te reizen naar de dichtstbijzijnde haven waar het gebrek1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 9
▼B
▼M4
▼B
▼M4
▼M4
wel zonder meer kan worden verholpen, of kan zij verlangen dat het
gebrek wordt verholpen binnen een termijn van ten hoogste 30 dagen.Daartoe zijn de procedures van artikel 11 van toepassing.
4. In uitzonderlijke omstandigheden, waarin de algemene toestand
van het schip duidelijk niet aan de normen voldoet, mag de bevoegde
instantie de inspectie van het schip opschorten tot de verantwoordelijke
partijen de nodige stappen hebben ondernomen om ervoor te zorgen dathet schip aan de relevante voorschriften van de Verdragen voldoet.
5. Ingeval de in artikel 5, lid 2, en artikel 7 bedoelde inspecties tot
aanhouding leiden, dient de bevoegde instantie onmiddellijk schriftelijkonder overlegging van het inspectierapport de administratie van de staatonder wiens vlag het schip gerechtigd is te varen (de vlaggenstaatad-ministratie) of, wanneer dit niet mogelijk is, de consul, of, bij diensafwezigheid, de dichtstbijzijnde diplomatieke vertegenwoordiger van die
staat in kennis te stellen van het geheel van omstandigheden waarin
optreden noodzakelijk werd geacht. Bovendien moet, indien zulks vanbelang is, ook mededeling worden gedaan aan de aangewezeninspecteurs of de erkende organisaties die verantwoordelijk zijn voorde afgifte van de classificatiecertificaten of de certificaten die namens de
vlaggenstaat overeenkomstig de internationale verdragen worden
afgegeven.
6. De bepalingen van deze richtlijn laten de additionele voorschriften
van de Verdragen betreffende kennisgevings- en rapportageprocedures
in verband met de havenstaatcontrole onverlet.
7. Bij de uitoefening van de havenstaatcontrole uit hoofde van deze
richtlijn wordt al het mogelijke gedaan om te vermijden dat een schiponnodig wordt aangehouden of opgehouden. Indien een schip onnodigwordt aangehouden of opgehouden, kan de eigenaar of de exploitant
aanspraak maken op vergoeding van alle geleden verlies of schade. In
gevallen waar onnodige aanhouding of onnodig oponthoud wordtgesteld, ligt de bewijslast bij de eigenaar of de exploitant van het schip.
Artikel 9 bis
Procedure die van toepassing is bij het ontbreken van ISM-
certificaten
1. Wanneer bij inspectie blijkt dat het afschrift van het conformi-
teitsdocument of van het veiligheidsbeleidscertificaat die zijn afgegeven
overeenkomstig de internationale veiligheidscode voor de scheepvaart
en ter voorkoming van verontreiniging (ISM-code) ontbreekt aan boordvan een schip dat binnen de Gemeenschap op de datum van de inspectieonder de ISM-code valt, ziet de bevoegde instantie erop toe dat het schipwordt aangehouden.
2. Indien bij inspectie behalve het ontbreken van de in lid 1 bedoelde
documenten geen andere tekortkomingen worden geconstateerd dieaanhouding rechtvaardigen, kan de bevoegde autoriteit het aanhou-dingsbevel intrekken om havencongestie te vermijden. Wanneer zo'nbeslissing wordt genomen, stelt de bevoegde instantie onmiddellijk debevoegde instanties van de overige lidstaten daarvan in kennis.
3. De lidstaten zorgen er door middel van de nodige maatregelen
voor dat ieder schip dat toestemming krijgt om in de in lid 2 bedoeldeomstandigheden een haven van een lidstaat te verlaten, behalve in de inartikel 11, lid 6, genoemde situaties, de toegang tot iedere haven in deGemeenschap wordt geweigerd, zolang de eigenaar of de exploitant niet
ten genoegen van de bevoegde instantie van de lidstaat waarin de
aanhouding is uitgevaardigd heeft aangetoond dat het schip beschiktover overeenkomstig de ISM-code afgegeven geldige certificaten. Indientekortkomingen zoals bedoeld in artikel 9, lid 2, worden vastgesteld dieniet in de haven van aanhouding kunnen worden verholpen, zijn deterzake doende bepalingen van artikel 11 eveneens van toepassing.1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 10
▼B
▼M4
▼B
▼M1
▼B
Artikel 10
Recht van beroep
1. De eigenaar of de exploitant van het schip of diens vertegen-
woordiger in de lidstaat kan beroep instellen tegen een door de bevoegde
instantie genomen besluit tot aanhouding of weigering van toegang. Hetberoep schort de werking van de aanhouding of de weigering vantoegang niet op.
2. De Lid-Staten dienen hiertoe in overeenstemming met hun
nationale wetgeving passende beroepsprocedures in te stellen en tehandhaven.
3. De bevoegde instantie dient de kapitein van het schip als bedoeld
in lid 1 naar behoren op de hoogte te stellen van zijn recht om beroep inte stellen.
Artikel 11
Maatregelen volgend op inspecties en aanhouding
1. Wanneer tekortkomingen als bedoeld in artikel 9, lid 2, niet in de
haven van inspectie kunnen worden verholpen, mag de bevoegde
instantie van die Lid-Staat het desbetreffende schip toestaan naar de
dichtstbijzijnde door de kapitein en de betrokken instanties gekozengeschikte reparatiewerf te varen, mits aan de door de bevoegde instantievan de vlaggestaat vastgestelde en door de Lid-Staat goedgekeurdevoorwaarden wordt voldaan. Deze voorwaarden dienen te garanderendat het schip deze reis kan ondernemen zonder dat dit gevaar oplevert
voor de veiligheid en gezondheid van passagiers en bemanning of voor
andere schepen, of zonder onredelijk groot gevaar voor schade aan hetmariene milieu.
2. In de in lid 1 genoemde omstandigheden stelt de bevoegde
instantie van de Lid-Staat in de haven van inspectie de bevoegde
instantie van de Staat waar zich de reparatiewerf bevindt, alsmede de inartikel 9, lid 5, vermelde partijen en alle andere betrokken instanties inkennis van alle voorwaarden voor de reis.
3. De in lid 2 genoemde kennisgeving dient in overeenstemming te
zijn met bijlage 2 van het MOU.
De bevoegde instantie van een Lid-Staat die de kennisgeving ontvangt,
licht de kennisgevende instantie in over de maatregelen die zij heeftgenomen.
4. De Lid-Staten nemen maatregelen om ervoor te zorgen dat de
schepen als bedoeld in lid 1
i) die uitvaren zonder te voldoen aan de voorwaarden die gesteld zijn
door de bevoegde instantie van een Lid-Staat in de haven vaninspectie, of
ii) die uitvaren en weigeren te voldoen aan de van toepassing zijnde
voorschriften van de Verdragen door zich niet naar de aangegeven
reparatiewerf te begeven,
de toegang tot de havens in de Gemeenschap wordt geweigerd totdat de
eigenaar of de exploitant ten overstaan van de bevoegde instantie tengenoegen van de Lid-Staat waar de tekortkoming aan het schip is
geconstateerd, heeft aangetoond dat het schip volledig aan alle van
toepassing zijnde voorschriften van de Verdragen voldoet.
5. In de in lid 4, onder i), genoemde omstandigheden waarschuwt de
bevoegde instantie van de Lid-Staat waar de tekortkomingen aan hetschip zijn geconstateerd, onmiddellijk de bevoegde instanties van alle
andere Lid-Staten.
In de in lid 4, punt ii), genoemde omstandigheden waarschuwt de
bevoegde instantie van de Lid-Staat waar de reparatiewerf gelegen is,onmiddellijk de bevoegde instanties van alle andere Lid-Staten.1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 11
▼M4
▼B
▼B
Voordat de toegang geweigerd wordt, kan de Lid-Staat verzoeken om
overleg met de vlaggestaatadministratie van het betrokken schip.
6. Onverminderd de bepalingen van lid 4 mag, in geval van
overmacht of om prevalerende veiligheidsredenen of om het gevaarvan vervuiling te beperken of te minimaliseren of tekortkomingen teverhelpen, tot een bepaalde haven toegang worden verleend door de
desbetreffende instantie van die havenstaat mits de reder, de exploitant
of de kapitein van het schip ten genoegen van de bevoegde instantie vandie Lid-Staat afdoende maatregelen voor een veilige binnenkomst heeftgenomen.
Artikel 12
Beroepskwalificaties van inspecteurs
1. De inspecties mogen uitsluitend worden uitgevoerd door inspec-
teurs die voldoen aan de in bijlage VII vermelde kwalificaties.
2. Wanneer de bevoegde instantie van de havenstaat niet de
noodzakelijke beroepsdeskundigheid kan bieden, mag de inspecteurvan die bevoegde instantie worden bijgestaan door een persoon met de
vereiste beroepsdeskundigheid.
3. De inspecteurs die de havenstaatcontrole verrichten en de personen
die hen bijstaan, mogen geen commerciële belangen hebben in de haven
van inspectie, noch in de geïnspecteerde schepen. De inspecteurs mogen
evenmin werknemer zijn van of opdrachten uitvoeren voor niet-gouvernementele organisaties die wettelijke certificaten en klasse-certificaten afgeven of de noodzakelijke onderzoeken uitvoeren voorhet afgeven van die certificaten aan schepen.
4. Iedere inspecteur is houder van een persoonlijk document in de
vorm van een identiteitskaart die in overeenstemming met de nationalewetgeving is afgegeven door zijn bevoegde instantie en waarop isvermeld dat de inspecteur gemachtigd is om inspecties uit te voeren.
Er wordt een gemeenschappelijk model voor deze identiteitskaart
vastgesteld volgens de procedure van artikel 19.
Artikel 13
Rapporten van loodsen en havenautoriteiten
1. Loodsen van de Lid-Staten die betrokken zijn bij het aanleggen of
het losmaken van schepen of dienst verrichten op schepen die op weg
zijn naar een haven in een Lid-Staat, lichten de bevoegde instantie vande havenstaat of kuststaat, naar gelang wat van toepassing is,onmiddellijk in wanneer zij bij het vervullen van hun normale taakopmerken dat er tekortkomingen zijn die afbreuk kunnen doen aan deveilige vaart van het schip of gevaar voor schade aan het mariene milieu
kunnen opleveren.
2. Indien havenautoriteiten bij de uitoefening van hun normale taken
opmerken dat een zich in hun haven bevindend schip tekortkomingenheeft die afbreuk kunnen doen aan de veiligheid van het schip of een
onredelijk groot gevaar oplevert voor schade aan het mariene milieu,
dienen zij de bevoegde instantie van de betrokken havenstaat daarvanonmiddellijk in kennis te stellen.
Artikel 14
Samenwerking
1. Iedere Lid-Staat zorgt ervoor dat er samenwerking is tussen zijn
bevoegde instantie, zijn havenautoriteiten en andere relevante instanties
of commerciële organisaties om ervoor te zorgen dat zijn bevoegdeinstantie de beschikking krijgt over alle relevante informatie metbetrekking tot de schepen die zijn havens aandoen.
2. De lidstaten onderhouden informatie-uitwisseling en samenwer-
king tussen hun bevoegde instantie en de bevoegde instanties van alle1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 12
▼M4
▼M4
overige lidstaten en houden de bestaande operationele verbinding tussen
hun bevoegde instantie, de Commissie en het in Saint-Malo, Frankrijk,opgezette SIRENAC-informatiesysteem in stand.
Voor het uitvoeren van de inspecties, bedoeld in artikel 5, lid 2, en in
artikel 7, raadplegen de inspecteurs de openbare en particulieredatabanken betreffende scheepsinspectie welke toegankelijk zijn via
het EQUASIS-informatiesysteem.
3. De in lid 2 bedoelde informatie is de in bijlage 4 van het MOU
bepaalde informatie en die welke nodig is om te voldoen aan artikel 15van deze richtlijn.
Artikel 15
Publicatie van informatie
1. De bevoegde instantie van elke lidstaat dient de nodige maat-
regelen te treffen om ervoor te zorgen dat de in bijlage VIII, deel I,bedoelde informatie betreffende schepen die de voorgaande maand zijnaangehouden in, of die onderworpen zijn aan een weigering van toegangtot, een haven van deze lidstaat, ten minste elke maand wordt
gepubliceerd.
2. De informatie, genoemd in bijlage VIII, delen I en II, en de
informatie betreffende de wijziging, schorsing of intrekking van deklassering van vaartuigen als bedoeld in artikel 15, lid 3, van Richtlijn94/57/EG, is beschikbaar in het SIRENAC-systeem. Deze informatie zal
openbaar worden gemaakt via het EQUASIS-informatiesysteem, zo
spoedig mogelijk nadat de inspectie is voltooid of de aanhouding isopgeheven.
3. De lidstaten en de Commissie dienen samen te werken teneinde de
passende technische regelingen te treffen waarvan sprake in lid 2.
4. Waar nodig wordt het Sirenac-informatiesysteem gewijzigd
teneinde de bovenvermelde eisen te implementeren.
5. Dit artikel doet niet af aan de nationale wetgeving inzake
aansprakelijkheid.
Artikel 16
Vergoeding van kosten
1. Indien de in de artikelen 6 en 7 bedoelde inspecties leiden tot
bevestiging of ontdekking van tekortkomingen met betrekking tot devoorschriften van een Verdrag, die de aanhouding van een schip
rechtvaardigen, worden alle kosten in verband met de inspectie, in een
normale boekhoudperiode, gedragen door de eigenaar of de exploitantvan het schip, of diens vertegenwoordiger in de havenstaat.
2. Alle kosten in verband met de door de bevoegde instantie van een
Lid-Staat ►
C1ingevolge artikel 11, lid 4, ◄uitgevoerde inspecties
komen ten laste van de eigenaar of de exploitant van het schip.
2bis. Indien een schip wordt aangehouden wegens tekortkomingen of
het ontbreken van geldige certificaten als bedoeld in artikel 9 en bijlage
VI, worden alle kosten in verband met de aanhouding in de haven
gedragen door de eigenaar of de exploitant van het schip.
3. De aanhouding wordt pas opgeheven wanneer volledige betaling of
een toereikende waarborg voor de vergoeding van de kosten isontvangen.1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 13
▼B
▼M3
▼M4
▼M3
▼M4
▼B
▼M4
▼B
▼M4
Artikel 17
Gegevens voor het toezicht op de uitvoering
De lidstaten verstrekken de Commissie de in bijlage X genoemde
informatie volgens de in die bijlage gestelde termijnen.
Artikel 18
Regelgevend comité
1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 12 van
Richtlijn 93/75/EEG opgerichte comité.
2. Waar naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van
Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8van dat besluit.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG vastgestelde periode
bedraagt drie maanden.
3. Het Comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 19
Wijzigingsprocedure
Deze richtlijn kan, zonder uitbreiding van de werkingssfeer, worden
gewijzigd overeenkomstig de procedure van artikel 18, lid 2, teneinde:
a) de in artikel 5 genoemde verplichtingen, — met uitzondering van het
in lid 1 genoemde percentage van 25 —, alsmede de verplichtingenvan de artikelen 5, 6, 7, 7 bis, 7 ter, 8, 15 en 17, en van de bijlagen
waarnaar deze artikelen verwijzen, aan te passen op basis van de
ervaring met de toepassing van deze richtlijn en rekening houdendmet de ontwikkelingen in het MOU;
b) de bijlagen aan te passen om rekening te houden met wijzigingen in
de Verdragen, protocollen, codes en resoluties van de relevante
internationale organisaties en in het MOU die van kracht zijn
geworden.
c) de data in artikel 2 aan te passen in verband met wijzigingen die van
kracht zijn geworden in de internationale verdragen en het in dat
artikel bedoelde MOU met uitzondering van protocollen bij derge-
lijke verdragen
Artikel 19 bis
Sancties
De lidstaten voeren een systeem in van sancties op overtredingen van de
nationale bepalingen die op grond van deze richtlijn zijn vastgesteld en
nemen de nodige maatregelen om de toepassing ervan te verzekeren. Dealdus ingevoerde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrik-wekkend zijn.
Artikel 20
Tenuitvoerlegging
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 1996 aan dezerichtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld inkennis.
2. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die
bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 14
▼B
▼M4
▼B
▼M1
▼M4
▼B
▼B
verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels
voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
3. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de
bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende
gebied vaststellen.
4. Voorts informeert de Commissie het Europees Parlement en de
Raad op gezette tijden over de bij de uitvoering van de richtlijn in delidstaten geboekte vooruitgang.
Artikel 21
Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van
haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeen-
schappen .
Artikel 22
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 15
▼M4
▼B
▼M2
BIJLAGE I
SCHEPEN DIE BIJVOORRANG VOOR INSPECTIE IN AANMERKING
KOMEN
(zoals bedoeld in artikel 5, lid 2)
I.Factoren voor hoogste voorrang
Ongeacht de waarde van de prioriteitsfactor komen de volgende schepen met
de hoogste voorrang voor inspectie in aanmerking.
1. Schepen waarbij door loodsen of havenautoriteiten tekortkomingen zijn
gesignaleerd die afbreuk kunnen doen aan de veilige vaart (Richtlijn 93/75/
EEG en artikel 13 van de onderhavige richtlijn).
2. Schepen die niet aan de in Richtlijn 93/75/EEG vervatte verplichtingen
hebben voldaan.
3. Schepen die voorwerp zijn geweest van een rapport of een kennisgeving
van een andere lidstaat.
4. Schepen waarover een rapport of klacht is ingediend door de kapitein, een
bemanningslid of een persoon of organisatie die een rechtmatig belang
heeft in de veilige werking van het schip, de leef- en werkomstandigheden
aan boord of de preventie van verontreiniging, tenzij de betrokken lidstaat
het rapport of de klacht als kennelijk ongegrond beschouwt. De identiteit
van de persoon die het rapport of de klacht heeft ingediend, mag de
kapitein of de reder van het betrokken schip niet worden bekendgemaakt.
5. Schepen die:
— op weg naar de haven bij een aanvaring betrokken zijn geweest of aan
de grond gelopen of gestrand zijn,
— beschuldigd zijn van een vermoedelijke schending van de bepalingen
inzake lozing van schadelijke stoffen of effluenten,
— op onregelmatige of onveilige wijze hebben gemanoeuvreerd, waarbij
de door de IMO vastgestelde routeringsmaatregelen, of veilige
vaarpraktijken en -procedures niet in acht zijn genomen,
of
— anderszins op zodanige wijze zijn gebruikt dat zij gevaar voor
personen, eigendommen of het milieu opleverden.
6. Schepen, waarvan de klassering in de loop van de afgelopen zes maanden
om veiligheidsredenen tijdelijk is opgeheven ►M3of ingetrokken ◄.
II.Totale prioriteitsfactor
De volgende schepen komen bij voorrang voor inspectie in aanmerking.
1. Schepen die een haven van een lidstaat voor de eerste maal of na een
afwezigheid van twaalf maanden of meer aandoen. Bij toepassing van dit
criterium moeten de lidstaten ook rekening houden met de inspecties die
zijn uitgevoerd door de partijen bij het MOU. Wanneer de voor uitvoering
van deze taak benodigde gegevens ontbreken, moeten de lidstaten zich op
de beschikbare Sirenac-gegevens baseren en de schepen inspecteren die
na de inwerkingtreding van de Sirenac-databank op 1 januari 1993 niet in
die databank zijn opgenomen.
2. Schepen die de afgelopen zes maanden door geen enkele lidstaat
geïnspecteerd zijn.
3. Schepen waarvan de overeenkomstig de verdragen afgegeven wettelijk
voorgeschreven certificaten inzake de scheepsbouw en -uitrusting en de
classificatiecertificaten zijn afgegeven door een organisatie die geen
erkende organisatie is in de zin van Richtlijn 94/57/EG.
4. Schepen die onder de vlag varen van een staat die voorkomt op de zwarte
lijst die gepubliceerd is in het jaarverslag van het MOU.
5. Schepen die toestemming hebben gekregen om de haven van een lidstaat
te verlaten onder bepaalde voorwaarden, met name:
a) voor tekortkomingen die voor het vertrek moeten worden verholpen;
b) voor tekortkomingen die in de volgende haven die zij aandoen moeten
worden verholpen;
c) voor tekortkomingen die binnen 14 dagen moeten worden verholpen;
d) voor tekortkomingen waarvoor andere voorwaarden zijn aangegeven.1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 16
▼M4
▼M4
Indien met betrekking tot het schip maatregelen zijn genomen en alle
tekortkomingen zijn verholpen, wordt daar rekening mee gehouden.
6. Schepen waarbij tijdens een vorige inspectie tekortkomingen zijn
vastgesteld, naar gelang van het aantal tekortkomingen.
7. Schepen die in een vorige haven zijn aangehouden.8. Schepen die onder de vlag varen van een land dat niet alle desbetreffende
in artikel 2 van de richtlijn genoemde verdragen heeft geratificeerd.
9. Schepen die geklasseerd zijn bij een classificatiebureau waarvan het
aantal tekortkomingen boven het gemiddelde liggen.
10. Schepen van de categorieën, vermeld in bijlage V, onder A.11. Schepen van meer dan 13 jaar oud.
Ter bepaling van de volgorde voor de inspectie van de hierboven
vermelde schepen houdt de bevoegde instantie, overeenkomstig bijlage I,
deel I, van het MOU, rekening met de door het Sirenac-systeem
aangegeven totale prioriteitsfactor. Een hogere prioriteitsfactor betekent
hogere prioriteit. De totale prioriteitsfactor is de som van de toepasselijke
prioriteitsfactorwaarden zoals vastgesteld in het kader van het MOU. De
punten 5, 6 en 7 gelden alleen voor de inspecties die de laatste 12
maanden zijn verricht. De totale prioriteitsfactor mag niet lager zijn dan
de som van de punten 3, 4, 8, 9, 10 en 11.
In het kader van artikel 7, lid 4, mag voor de totale prioriteitsfactor echter
geen rekening worden gehouden met punt 10.1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 17
▼B
BIJLAGE II
LIJST VAN CERTIFICATEN EN DOCUMENTEN
als bedoeld in artikel 6, lid 1
1. Meetbrief (1969).
2. — Veiligheidscertificaat voor passagiersschepen;
— veiligheidsconstructiecertificaat voor vrachtschepen;
— uitrustingscertificaat voor vrachtschepen;
— radiotelegrafie-veiligheidscertificaat voor vrachtschepen;— radiotelefonie-veiligheidscertificaat voor vrachtschepen;
— radioveiligheidscertificaat voor vrachtschepen;
— certificaat van vrijstelling, inclusief, waar nodig, de vrachtlijst;— veiligheidscertificaat voor vrachtschepen.
3. Internationaal certificaat van geschiktheid voor het vervoer van vloeibare
gassen in bulk:
— certificaat van geschiktheid voor het vervoer van vloeibare gassen in
bulk.
4. Internationaal certificaat van geschiktheid voor het vervoer van gevaar-
lijke chemicaliën in bulk:
— certificaat van geschiktheid voor het vervoer van gevaarlijke
chemicaliën in bulk.
5. Internationaal certificaat ter voorkoming van verontreiniging door olie.6. Internationaal certificaat van voorkoming van verontreiniging door het
vervoer van schadelijke vloeistoffen in bulk.
7. Internationaal certificaat van uitwatering (1966):
— internationaal certificaat van vrijstelling van uitwatering.
8. Oliejournaal, delen I en II.
9. Ladingjournaal.
10. Verklaring van minimum-bemanningssterkte.
10bis. Certificaten, afgegeven krachtens het STCW-verdrag.
11. Keuringsdocumenten (ILO Verdrag nr. 73 betreffende medische keuring
van zeevarenden).
12. Stabiliteitsgegevens
13. Afschriften van het document van overeenstemming en het veiligheidsbe-
leidscertificaat die zijn afgegeven overeenkomstig de internationale code
voor de veilige werking van schepen en voor voorkoming van verontreini-
ging (Solas, hoofdstuk IX).
14. Certificaten met betrekking tot de sterkte van de scheepsromp en de
machines, afgegeven door het betrokken classificatiebureau (is alleen
vereist als het schip bij een classificatiemaatschappij geklasseerd is).
15. Document van overeenstemming met de bijzondere eisen die gelden voor
schepen die gevaarlijke goederen vervoeren.
16. Veiligheidscertificaat voor hogesnelheidsvaartuigen en vergunning voor
de exploitatie van hogesnelheidsvaartuigen.
17. Speciale lijst of manifest van gevaarlijke goederen, of gedetailleerd
stuwplan.
18. Scheepsdagboek voor het bijhouden van tests en eofeningen (SIC!
oefeningen) en het logboek voor aantekening van inspectie en onderhoud
van reddingsmiddelen en -voorzieningen.
19. Veiligheidscertificaat voor schepen voor bijzondere doeleinden.
20. Veiligheidscertificaat voor mobiele offshore-boorinstallatie.
21. Voor olietankers, de aantekeningen van het olielozingsbewakings- en -
regelsysteem voor de laatste reis in ballast.1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 18
▼C1
▼M3
▼B
▼M4
▼B
▼M2
▼B
▼M2
▼M2
22. De monsterrol, het brandbestrijdingsplan, en voor passagiersschepen een
schadebestrijdingsplan.
23. Scheepsnoodplan voor olieverontreiniging.
24. Inspectierapport (bij bulk vervoerders en olietankers).
25. Rapporten van vorige havenstaatcontrole-inspecties.26. Voor ro-ro passagiersschepen, gegevens over de A/A-max. ratio.
27. Vergunning voor het vervoer van graan.
28. Handleiding voor het vastzetten van lading.
29. Plan voor het beheer van afvalstoffen en afvalstoffenjournaal.
30. Beslissingsondersteunend systeem voor kapiteins van passagiersschepen.31. SAR-samenwerkingsplan voor passagiersschepen die op vaste routes
opereren.
32. Lijst van operationele beperkingen voor passagiersschepen.33. Bulkcarrierboekje (Bulk carrier booklet).
34. Laad- en losplan voor bulkschepen.
35. Certificaat van verzekering of andere financiële zekerheid terzake van
wettelijke aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging door olie
(Internationaal Verdrag inzake de wettelijke aansprakelijkheid voor
schade door verontreiniging door olie, 1992).1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 19
▼M3
▼M4
▼M2
BIJLAGE III
NIET LIMITATIEVE LIJST VAN „GEGRONDE REDENEN” VOOR EEN
GEDETAILLEERDE INSPECTIE
(als bedoeld in artikel 6, lid 3)
1. De schepen als omschreven in bijlage I, deel I en deel II, punten 3, 4, 5,
onder b), 5 (SIC! 5,) onder c) en ►M48◄.
2. Het niet behoorlijk bijgehouden zijn van het oliejournaal.
3. De ontdekking van onnauwkeurigheden bij de controle van de certificaten en
de andere documenten (zie artikel 6, lid 1, onder a) (SIC! a),) en lid 2).
4. Aanwijzingen dat de bemanningsleden niet kunnen voldoen aan de eisen van
artikel 8 van Richtlijn 94/58/EG van 22 november 1994 inzake het
minimumopleidingsniveau van zeevarenden(1).
5. Bewijzen dat het laden en andere verrichtingen niet op veilige wijze of
volgens de IMO-richtlijnen zijn uitgevoerd, bijvoorbeeld het zuurstofgehalte
in de inertgashoofdtoevoerleiding naar de laadtanks ligt boven het
voorgeschreven maximumpeil.
6. Het niet kunnen voorleggen door de kapitein van een olietanker van de
aantekeningen van het olielozingsbewakings- en -regelsysteem voor de
laatste reis in ballast.
7. Het ontbreken van een bijgewerkte monsterrol, of bemanningsleden die niet
weten wat hun taak is in geval van brand of het bevel het schip te verlaten.
8. De uitzending van foutieve noodsignalen die niet is gevolgd door een
passende annuleringsprocedure.
9. Het ontbreken van door de verdragen voorgeschreven belangrijke uitrusting
of voorzieningen.
10. Buitengewoon onhygiënische toestanden aan boord van het schip.11. Op de algemene indruk en waarnemingen van de inspecteur gebaseerde
bewijzen dat er een ernstige aantasting van of gebreken aan de romp of de
constructie bestaan die een gevaar kunnen betekenen voor de structurele
integriteit, de waterdichtheid of de weerbestendigheid van het schip.
12. Informatie of bewijzen dat de kapitein of bemanning niet bekend is met
handelingen aan boord die essentieel zijn voor de veiligheid van schepen of
de voorkoming van verontreiniging, of dat deze handelingen niet zijn
verricht.1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 20
(1) PB L 319 van 12. 12. 1994, blz. 28.
▼M2
BIJLAGE IV
PROCEDURES VOOR HET CONTROLEREN VAN SCHEPEN
(als bedoeld in artikel 6, lid 4)) (SIC! lid 4))
1. Beginselen inzake de minimumbemanningssterkte (IMO-resolutie A.481 (XII)
en de bijlagen: de inhoud van het document inzake minimumbemannings-
sterkte (bijlage 1) en richtsnoeren voor de toepassing van de beginselen inzake
minimumbemanningssterkte (bijlage 2).
2. De bepalingen van de International Maritime Dangerous Goods Code.3. ILO-publicatie „Inspectie van de arbeidsomstandigheden aan boord van
schepen: procedurerichtlijnen”.
4. Bijlage 1 „Havenstaatscontroleprocedures” van het MOU van Parijs.1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 21
▼M4
BIJLAGE V
A. CATEGORIEËN SCHEPEN DIE IN AANMERKING KOMEN VOOR
UITGEBREIDE INSPECTIE (zoals bedoeld in artikel 7, lid 1)
1. Gas- en chemicaliëntankers die ouder zijn dan tien jaar, bepaald op basis
van de datum van constructie op de veiligheidscertificaten van het schip.
2. Bulkschepen die ouder zijn dan twaalf jaar, bepaald op basis van de datum
van constructie op de veiligheidscertificaten van het schip.
3. Olietankers met een bruto tonnage van ten minste 3 000, die ouder zijn dan
15 jaar, bepaald op basis van de datum van constructie op de
veiligheidscertificaten van het schip.
4. Andere passagiersschepen die ouder zijn dan 15 jaar dan de passagiers-
schepen, bedoeld in artikel 2, onder a) en b), van Richtlijn 1999/35/EG van
de Raad van 29 april 1999 betreffende een stelsel van verplichte
onderzoeken voor de veilige exploitatie van geregelde diensten met roro-
veerboten en hogesnelheidspassagiersvaartuigen(1).
B. AAN DE BEVOEGDE AUTORITEIT TE VERSTREKKEN INFORMATIE
(zoals bedoeld in artikel 7, lid 3, onder a)
A. naam
B. vlag
C. eventueel IMO-identificatienummerD. ton draagvermogen (tdwt)E. jaar waarin het schip gebouwd is, bepaald op basis van de datum op de
veiligheidscertificaten van het schip;
F. voor tankers:
F.a. configuratie: enkelwandig, enkelwandig met SBT, dubbelwandig;
F.b. conditie van de lading en ballasttanks; vol, leeg, gevuld met inerte
gassen;
F.c. volume en aard van de lading;
G. waarschijnlijke tijd van aankomst in de haven van bestemming of bij het
loodsstation, zoals verlangd door de bevoegde instantie;
H. geplande duur van het verblijf in de haven;
I. geplande handelingen in de haven van bestemming (laden, lossen, andere);J. geplande wettelijk voorgeschreven inspectie en belangrijke onderhouds-
en reparatiewerkzaamheden, uit te voeren in de haven van bestemming.
C. PROCEDURES VOOR DE UITGEBREIDE INSPECTIE VAN BEPAALDE
CATEGORIEËN SCHEPEN (zoals bedoeld in artikel 7, lid 5)
Afhankelijk van de praktische uitvoerbaarheid of van beperkingen in verband
met de veiligheid van personen, het schip of de haven, dienen ten minste de
volgende punten deel uit te maken van de uitgebreide inspectie. Inspecteurs
dienen te beseffen dat bij bepaalde werkzaamheden aan boord, bijvoorbeeld
laad- en loswerkzaamheden, de veiligheid in gevaar kan komen als er
beproevingen moeten worden uitgevoerd die op die werkzaamheden een
rechtstreekse invloed hebben.
1. ALLE SCHEPEN (alle categorieën van deel A):
— black-out en het starten van de noodgenerator;
— inspectie van de noodverlichting;
— werking van de noodbrandbluspomp met twee brandslangen, aange-
sloten op de hoofdbrandblusleiding;
— werking van de lenspompen;
— sluiting van de waterdichte deuren;
— het strijken van een reddingsboot;
— beproeving van de afstandbediende noodstop voor bijvoorbeeld ketels,
ventilatie en brandstofpompen;
— beproeving van de stuurinrichting en hulpstuurinrichting;1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 22
(1) PB L 138 van 1.6.1999, blz. 1.
▼M4
— inspectie van de noodvoedingsbron voor radio-installaties;
— inspectie en, voorzover mogelijk, beproeving van de olieseparator in de
machinekamer.
2. GAS- EN CHEMICALIËNTANKERS
Naast de in punt 1 genoemde punten dient de uitgebreide inspectie van
gas- en chemicaliëntankers ook onderstaande punten te omvatten:
— bewakings- en veiligheidsinrichtingen van de ladingstank die verband
houden met temperatuur, druk en ullage;
— apparatuur voor zuurstofanalyse en explosiemeters, met inbegrip van
de ijking daarvan. Beschikbaarheid van uitrusting voor de detectie van
chemicaliën (balg), met een voor de specifieke vracht die wordt
vervoerd passend aantal geschikte gasdetectiebuizen;
— middelen voor ademhalings- en oogbescherming, voor elke persoon
aan boord (indien vereist voor de producten die voorkomen op het
internationaal certificaat van geschiktheid of het certificaat van
geschiktheid voor het vervoer van chemicaliën in bulk of vloeibaar
gas in bulk, naar gelang van het geval);
— vermelding van het vervoerde product op het internationaal certificaat
van geschiktheid of het certificaat van geschiktheid voor het vervoer
van chemicaliën in bulk of vloeibaar gas in bulk, naar gelang van het
geval;
— de vaste brandblusinstallatie aan dek, met schuim, droge chemische
stof of met een andere stof, zoals vereist voor het vervoerde product.
3. BULKSCHEPEN
Naast de in punt 1 genoemde punten dient de uitgebreide inspectie van
bulkschepen ook onderstaande punten te omvatten:
— mogelijke corrosie van de fundaties van dekwerktuigen;
— mogelijke vervorming en/of corrosie van luiken;— mogelijke scheuren of corrosieplekken in dwarsschotten;— toegangen tot de laadruimten;— controle op de aanwezigheid aan boord van de onderstaande
documenten, verificatie van die documenten en bevestiging dat de
vlagstaat of het classificatiebureau ze heeft bekrachtigd:
1) rapporten van structurele inspecties;
2) rapporten ter beoordeling van de conditie van het schip;
3) diktemetingsrapporten;
4) de beschrijving, bedoeld in IMO-resolutie A.744(18).
4. OLIETANKERS
Naast de onder punt 1 genoemde punten dient een uitgebreide inspectie
van olietankers ook de onderstaande punten te omvatten:
— vast aangebracht dekschuimbrandblussysteem;
— brandblusmiddelen in het algemeen;— inspectie van de brandkleppen in de machinekamer, de pompkamer en
accommodatie;
— controle van de druk van het inertgas en het zuurstofgehalte;— ballasttanks: ten minste een van de ballasttanks in het ladingsgedeelte
dient in eerste instantie via het tankmangat/de dektoegang te worden
onderzocht; indien de inspecteur op duidelijke gronden verdere
inspectie nodig acht, moet een inspectie binnen in de tank plaats-
vinden;
— controle op de aanwezigheid aan boord van de volgende documenten,
verificatie van die documenten en bevestiging dat de vlagstaat of het
classificatiebureau ze heeft bekrachtigd:
1) rapporten van structurele inspecties;
2) rapporten ter beoordeling van de conditie van het schip;
3) diktemetingsrapporten;
4) de beschrijving, bedoeld in IMO-resolutie A.744(18).1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 23
▼M4
5. PASSAGIERSSCHEPEN DIE NIET ONDER RICHTLIJN 1999/35/EG
VALLEN
Naast de onder deel C, 1 genoemde punten kan de uitgebreide inspectie
van passagiersschepen ook de onderstaande punten omvatten:
— beproeving van het branddetectie- en alarmsysteem;
— beproeving of de branddeuren naar behoren sluiten;
— beproeving van het boordomroepsysteem;
— brandoefening waarbij ten minste alle persoonlijke brandweeruitrusting
wordt gedemonstreerd en waaraan ook een deel van het catering-
personeel deelneemt;
— demonstratie dat bemanningsleden op sleutelposten bekend zijn met de
instructies bij beschadiging van het schip.
Indien zulks nuttig wordt geacht, kan de inspectie, met de toestemming van
de kapitein of de eigenaar, worden voortgezet terwijl het schip naar de
haven van de lidstaat vaart of daaruit afvaart. De inspecteurs mogen de
activiteit op het schip niet hinderen en mogen geen situaties doen ontstaan
die volgens de kapitein de veiligheid van de passagiers, de bemanning of
het schip in gevaar brengen.1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 24
▼B
BIJLAGE VI
CRITERIA VOOR DE AANHOUDING VAN EEN SCHIP
als bedoeld in artikel 9, lid 3
Inleiding
Alvorens te bepalen of tijdens een inspectie geconstateerde tekortkomingen
aanhouding van het betrokken schip rechtvaardigen, past de inspecteur de in de
punten 1 en 2 genoemde criteria toe.
Punt 3 bevat een niet-limitatieve lijst van tekortkomingen die op zich aanhouding
van het betrokken schip kunnen rechtvaardigen (artikel 9, lid 3).
Wanneer de grond voor de aanhouding voortvloeit uit bij een ongeval ontstane
schade tijdens de reis van het schip naar de haven, wordt geen aanhoudingsbevel
uitgevaardigd, mits:
1. naar behoren is voldaan aan de eisen van voorschrift I/11(c) van Solas 74
betreffende kennisgeving aan de administratie van de vlaggestaat, de
aangewezen inspecteur of de erkende organisatie die verantwoordelijk is
voor de afgifte van het desbetreffende certificaat,
2. de kapitein of reder, voordat het schip de haven aandoet, de bevoegde
autoriteit heeft ingelicht over de omstandigheden van het ongeval en de
ontstane schade, en informatie heeft gegeven over de vereiste kennisgeving
van de administratie van de vlaggestaat,
3. door het schip naar genoegen van de bevoegde autoriteit passende herstel-
maatregelen worden getroffen, en
4. de bevoegde autoriteit, na in kennis van de uitvoering van de herstelmaat-
regelen te zijn gesteld, zich ervan heeft vergewist dat de gebreken, die
duidelijk gevaar inhielden voor veiligheid, gezondheid of het milieu,
verholpen zijn.
1.Belangrijkste criteria
Wanneer hij beroepshalve moet beoordelen of een schip al dan niet moet
worden aangehouden, dient de inspecteur de volgende criteria toe te passen:
Tijdstip
Schepen die niet veilig zee kunnen kiezen, worden bij de eerste inspectie
aangehouden, ongeacht de tijd die het schip in de haven zal doorbrengen.
Criterium
Het schip wordt aangehouden indien de tekortkomingen zo ernstig zijn dat
een inspecteur het opnieuw moet bezoeken om zich er vóór afvaart van tevergewissen dat deze zijn verholpen.
De ernst van de tekortkomingen wordt bepaald door de noodzaak dat de
inspecteur terugkeert naar het schip. Dit brengt echter niet in alle gevallen
deze verplichting mee. Wel betekent het dat de instantie op enigerlei wijze,
bij voorkeur door een hernieuwd bezoek, verifieert dat de tekortkomingen
vóór het vertrek zijn verholpen.
2.Toepassing van de belangrijkste criteria
Wanneer hij beslist of de tekortkomingen van een schip ernstig genoeg zijn
om het schip aan te houden, dient de inspecteur te beoordelen of:
1. het schip de vereiste documenten heeft en of deze geldig zijn;
2. het schip over de bemanning als vereist in de Verklaring van Minimum-
bemanningssterkte beschikt.
Gedurende de inspectie dient de inspecteur te bekijken of het schip en/of de
bemanning in staat is:
3. de volgende bestemming veilig te bereiken;
4. tot de volgende bestemming de lading veilig te behandelen, te
vervoeren en te controleren;
5. tot de volgende bestemming de machinekamer veilig te bedienen;6. tot de volgende bestemming een goede voortstuwing en besturing te
handhaven;1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 25
▼M2
▼B
▼B
7. tot de volgende bestemming zo nodig efficiënt een brand te blussen in
enig deel van het schip;
8. tot de volgende bestemming, wanneer nodig, het schip snel en veilig te
verlaten en reddingswerkzaamheden te verrichten;
9. tot de volgende bestemming verontreiniging van het milieu te
voorkomen;
10. tot de volgende bestemming een passende stabiliteit te handhaven;
11. tot de volgende bestemming het schip waterdicht en intact te houden;12. tot de volgende bestemming zo nodig in noodsituaties te communi-
ceren;
13. tot de volgende bestemming te zorgen voor veilige en gezonde
omstandigheden aan boord;
14. bij een ongeluk zoveel mogelijk informatie verstrekken.
Indien het antwoord op een van deze vragen ontkennend luidt, wordt,
rekening houdend met alle geconstateerde tekortkomingen, aanhouding
ernstig overwogen. Ook een combinatie van minder ernstige tekortko-
mingen kan aanhouding van het schip rechtvaardigen.
3. Om de inspecteur te helpen bij de toepassing van deze criteria, volgt hier
een lijst van naar de betrokken Verdragen en/of Codes gegroepeerde
tekortkomingen die als dermate ernstig worden beschouwd dat zij de
aanhouding van het betrokken schip kunnen rechtvaardigen. Deze lijst is
niet limitatief.
De binnen de werkingssfeer van het STCW 78-verdrag vallende
tekortkomingen die in onderstaand punt 3.8 zijn vermeld, zijn echter de
enige redenen voor aanhouding krachtens dit verdrag.
3.1.Algemeen
►
M4Het ontbreken van geldige certificaten en documenten ◄als vereist
bij de relevante instrumenten. Schepen die onder de vlag varen van Staten
die geen partij zijn bij een Verdrag (relevant instrument) of die een ander
relevant instrument niet ten uitvoer hebben gelegd, zijn echter niet
gerechtigd de certificaten van het Verdrag of het andere relevante
instrument in bezit te hebben. Daarom is het ontbreken van de vereiste
certificaten op zich geen reden om deze schepen aan te houden; door
toepassing van de „geen gunstiger behandeling-clausule” dient echter in
aanzienlijke mate naleving van de bepalingen geëist te worden alvorens het
schip kan vertrekken.
3.2.Werkingssfeer van het Solas-Verdrag (referenties tussen haakjes)
1. Slechte werking van de voortstuwing en andere essentiële machines en
van de elektrische installatie.
2. Onvoldoende schone machinekamer, teveel olie-watermengsel in de
bilges, isolatie van leidingen met inbegrip van de uitlaatleidingen in de
machinekamer, aangetast door olie, slecht functioneren van de
lensinrichting.
3. Slecht functioneren van de noodgenerator, noodverlichting, accumu-
latoren en schakelaars.
4. Slechte werking van de hoofd- en hulpstuurinrichting.5. Het ontbreken, onvoldoende inhoud of ernstige beschadiging van
individuele reddingsmiddelen, van reddingsboten en installaties om
deze te water te brengen.
6. Het ontbreken van brandopsporingssystemen, brandalarm, blusuitrus-
ting, vast aangebrachte blusinstallaties, ventilatieafsluiters,
brandkleppen, snelsluitinrichtingen, of, indien wel aanwezig, het niet-
conform of in slechte staat zijn in een mate die niet verenigbaar is met
de bestemming ervan.
7. Het ontbreken, het in slechte toestand verkeren of het niet juist werken
van de brandbescherming aan dek van tankers.
8. Het ontbreken, het niet-conform zijn of de slechte toestand van
lichtseinen, dagmerken of geluidsseinen.
9. Het ontbreken of het niet goed werken van de radio-uitrusting voor
nood- en veiligheidscommunicatie.1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 26
▼M4
▼B
▼M2
▼B
▼B
10. Het ontbreken of het niet goed werken van navigatiemiddelen,
rekening houdend met de bepalingen van Solas-voorschrift V/12 (o).
11. Het ontbreken van bijgewerkte zeekaarten en/of alle andere nautische
publikaties die nodig zijn voor de voorgenomen reis, rekening houdend
met het feit dat elektronische kaarten als vervanging voor papieren
kaarten gebruikt mogen worden.
12. Het ontbreken van vonkvrije afvoerventilatie voor ladingpompkamers
((Solas-voorschrift 11-2/59.3.1).
13. Ernstige tekortkoming van de operationele voorschriften, als
beschreven in deel 5.5 van bijlage 1 bij het MOU.
14. Aantal, samenstelling of diplomering van de bemanning is niet in
overeenstemming met de verklaring van minimumbemanningssterkte.
15. Het niet uitvoeren van het uitgebreide inspectieprogramma overeen-
komstig Solas 74, hoofdstuk XI, voorschrift 2.
16. Het ontbreken of het niet goed werken van een reisgegevensrecorder
(VDR), wanneer het gebruik daarvan verplicht is.
3.3.Werkingssfeer van de IBC-code (referenties tussen haakjes)
1. Vervoer van een stof die niet vermeld wordt in het certificaat van
geschiktheid of het ontbreken van informatie over de lading (16.2).
2. Het ontbreken of beschadigd zijn van hoge-drukveiligheidsinrichtingen
(8.2.3).
3. De elektrische installatie is niet intrinsiek veilig of correspondeert niet
met de eisen van de code (10.2.3).
4. Ontbrandbaar materiaal op gevaarlijke plaatsen als bedoeld in 10.2
(11.3.15).
5. Niet voldoen aan speciale voorschriften (15).6. Overschrijding van de maximaal toegestane hoeveelheid lading per tank
(16.1).
7. Onvoldoende bescherming tegen hitte van kwetsbare produkten (16.6).
3.4.Werkingssfeer van de IGC-code (referenties tussen haakjes)
1. Vervoer van een stof die niet vermeld wordt in het certificaat van
geschiktheid, of het ontbreken van informatie over de lading (18.1).
2. Het ontbreken van middelen om accommodatie of dienstruimten af te
sluiten (3.2.6).
3. Schotten niet gasdicht (3.3.2).
4. Tekortkoming aan de luchtsluizen (3.6).5. Het ontbreken of niet goed werken van snelafsluiters (5.6).6. Het ontbreken of niet goed werken van veiligheidsafsluiters (8.2).7. Elektrische installatie is niet intrinsiek veilig en correspondeert niet
met de eisen van de code (10.2.4).
8. Ventilatoren in het ladinggedeelte niet bruikbaar (12.1).9. Drukalarmen voor ladingtanks niet werkend (13.4.1).
10. Gasdetectieapparaat en/of detectieapparaat voor giftig gas vertoont/
vertonen gebreken (13.6).
11. Vervoer van stoffen waarvan reactie moet worden tegengegaan zonder
geldig inhibitor-certificaat (17/19).
3.5.Werkingssfeer van het Verdrag betreffende de uitwatering
1. Belangrijke plaatsen hebben schade of corrosie of putjes in de platen en
daarmee gepaard gaande verstijving van dekken en romp, die van
invloed is op de zeewaardigheid of het plaatselijk bestand zijn tegen
ladingen, tenzij passende voorlopige reparaties worden uitgevoerd om
een reis naar een haven voor definitieve reparatie mogelijk te maken.
2. Een geconstateerd geval van onvoldoende stabiliteit.3. Het ontbreken van voldoende en betrouwbare informatie in goed-
gekeurde vorm op grond waarvan de kapitein op snelle en eenvoudige
wijze het laden en het ballasten van zijn schip kan regelen, zodanig dat
er in alle stadia en onder wisselende om standigheden tijdens de reis een1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 27
▼M2
▼B
▼M4
▼B
▼B
veilige stabiliteitsmarge is en dat het ontstaan van onaanvaardbare
spanningen op de constructie van het schip vermeden wordt.
4. Sluitwerk, luiken en waterdichte deuren ontbreken, verkeren in slechte
staat of vertonen gebreken.
5. Overbelading.6. Ontbreken of onleesbaarheid van het uitwateringsmerk.
3.6.Werkingssfeer van het Marpol-Verdrag, bijlage I (referenties tussen
haakjes)
1. Het ontbreken, ernstige beschadiging of het niet goed werken van het
olie-waterafscheidingssysteem, het bewakings- en regelsysteem voor de
olielozingen of de alarminrichting wanneer de limiet van 15 delen olie
per miljoen in een mengsel wordt overschreden.
2. Overblijvende capaciteit van de sloptank is onvoldoende voor de
voorgenomen reis.
3. Het oliejournaal is niet aanwezig (20(5)).4. Niet toegestane omloopleiding voor lozing aangebracht.
5. Het inspectierapport ontbreekt of is niet in overeenstemming met
voorschrift 13G(3)(b) van het MARPOL-verdrag.
3.7.Werkingssfeer van het Marpol-Verdrag, bijlage II (referenties tussen
haakjes)
1. Het ontbreken van het P& A Manual.
2. De lading is niet gecategorizeerd (3(4)).
3. Geen ladingjournaal aanwezig (9(6)).
4. Vervoer van olieachtige stoffen zonder te voldoen aan de voorschriften.5. Niet toegestane omloopleiding voor lozing aangebracht.
3.8.►
M2Werkingssfeer van het STCW-Verdrag: ◄
1. Zeevarenden beschikken niet over een diploma of het vereiste diploma,
hebben geen geldige vrijstelling of kunnen geen schriftelijk bewijs
overleggen, dat bij de administratie van de vlaggestaat een aanvraag
voor een aantekening is ingediend.
2. Er wordt niet voldaan aan de van toepassing zijnde eisen van de
administratie van de vlaggestaat inzake de minimumbemanningssterkte.
3. De regeling van de navigatie- en de machinekamerwacht voldoet niet
aan de voorschriften van de administratie van de vlaggestaat.
4. Van het wachtdienst doend personeel kan niemand de apparatuur
bedienen die essentieel is voor veilige navigatie, radiocommunicatie
voor de veiligheid of de voorkoming van verontreiniging van de zee.
5. Er kan geen bewijs worden geleverd van vakbekwaamheid met
betrekking tot de aan zeevarenden ten behoeve van de veiligheid van
het schip en ter voorkoming van verontreiniging opgedragen taken.
6. Voor de eerste wacht bij het begin van de reis en de daaropvolgende
aflossing van de wacht is geen personeel beschikbaar dat voldoende is
uitgerust en anderszins geschikt is voor de dienst.
3.9.Werkingssfeer van de ILO-Verdragen
1. Onvoldoende voedsel voor de reis naar de volgende haven.
2. Onvoldoende drinkwater voor de reis naar de volgende haven.3. Uiterst ongezonde omstandigheden aan boord.
4. Geen verwarming in de accommodatie van een schip dat vaart in
gebieden waar temperaturen uiterst laag kunnen zijn.
5. Uitzonderlijk veel vuilnis, versperring door uitrusting of vracht, of
anderszins onveilige omstandigheden, in gangpaden of -accommodatie.
3.10.Gevallen die geen aanhouding rechtvaardigen, maar waar bij voorbeeld
ladingoperaties moeten worden opgeschort
Niet goed functioneren (of slecht onderhoud) van het inert-gassysteem,
installaties of machines die betrekking hebben op het laden, wordt
beschouwd als voldoende aanleiding om het laden te stoppen.1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 28
▼M4
▼B
▼M2
▼B
▼B
BIJLAGE VII
MINIMUMEISEN VOOR INSPECTEURS
►C1als bedoeld in artikel 12, lid 1 ◄
1. De inspecteur moet door de bevoegde instantie van de Lid-Staat zijn
gemachtigd havenstaatcontrole uit te voeren.
2. Ofwel moet de inspecteur:
— minstens een jaar als vlaggestaatinspecteur, belast met controle en
certificering in het kader van de Verdragen, werkzaam zijn geweest,
— en in het bezit zijn van:
a) een bewijs van bekwaamheid als kapitein, dat deze persoon in staat stelt
het bevel te voeren over een schip van 1 600 BRT of meer (zie STCW,
voorschrift II/2), of
b) een bewijs van bekwaamheid als hoofdwerktuigkundige, dat deze
persoon in staat stelt die taak op zich te nemen aan boord van een schip
waarvan de hoofdmachine-installatie een vermogen heeft van 3 000 kW
of meer (zie STCW, voorschrift III/2), of
c) het diploma van scheepsbouwkundig ingenieur, werktuigbouwkundig
ingenieur of ingenieur op een met de scheepvaart verband houdend
gebied, en in die hoedanigheid ten minste vijf jaar hebben gewerkt,
— en in de gevallen onder a) en b), ten minste vijf jaar op zee werkzaam zijn
geweest als officier in de dekdienst, respectievelijk de machinekamer-
dienst;
ofwel moet hij:
— in het bezit zijn van een relevant universitair diploma of een gelijk-
waardige opleiding hebben gevolgd, en
— opgeleid en gediplomeerd zijn aan een school voor inspecteurs scheeps-
veiligheid, en
— ten minste twee jaar als vlaggestaatinspecteur, belast met controle en
certificering in het kader van de Verdragen, werkzaam zijn geweest.
3. De inspecteur moet schriftelijk en mondeling met zeevarenden kunnen
communiceren in de op zee het meest algemeen gesproken taal.
4. De inspecteur moet passende kennis hebben van de internationale verdragen
en van de relevante procedures van havenstaatcontrole.
5. Inspecteurs die niet aan bovenstaande criteria voldoen, worden ook
geaccepteerd indien zij op het moment van de aanneming van deze richtlijn
in dienst van de bevoegde instantie van de Lid-Staat havenstaatcontrole
uitoefenen.1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 29
▼M4
BIJLAGE VIII
Publicatie van informatie in verband met aanhoudingen en inspecties in de
havens van de lidstaten (zoals bedoeld in artikel 15)
I. Informatie die gepubliceerd wordt in overeenstemming met artikel 15, lid 1,
moet het volgende omvatten:
— naam van het schip,
— IMO-nummer,— type van het schip,
— tonnage (gt),
— bouwjaar, bepaald op basis van de datum op de veiligheidscertificaten van
het schip,
— naam en adres van de eigenaar of de exploitant van het schip,
— in het geval van schepen die vloeistoffen of vaste lading in bulk
vervoeren, de naam en het adres van de bevrachter die verantwoordelijk is
voor de keuze van het schip en het type bevrachtingsovereenkomst,
— vlaggenstaat,— het classificatiebureau of de classificatiebureaus, voorzover van toepas-
sing, dat/die voor dit schip de eventuele classificatiecertificaten heeft/
hebben afgegeven,
— het classificatiebureau of de classificatiebureaus, en/of elke andere partij
die namens de vlagstaat certificaten heeft/hebben afgegeven voor dit schip
in overeenstemming met de toepasselijke verdragen, met vermelding van
de afgegeven certificaten,
— haven waar en datum waarop de laatste uitgebreide inspectie heeft
plaatsgevonden met eventueel de vermelding of er een aanhouding werd
bevolen,
— haven waar en datum waarop de laatste speciale inspectie heeft
plaatsgevonden en de naam van de organisatie die deze inspectie heeft
uitgevoerd,
— aantal aanhoudingen gedurende de voorgaande 24 maanden,
— land en haven van aanhouding,— datum waarop de aanhouding is opgeheven,
— duur van de aanhouding, in dagen,
— aantal geconstateerde tekortkomingen en de redenen voor aanhouding, in
duidelijke en expliciete bewoordingen,
— beschrijving van de maatregelen die door de bevoegde instantie zijn
genomen, en voorzover van toepassing, door het classificatiebureau als
maatregel volgend op de aanhouding,
— indien voor het schip een weigering van toegang tot iedere haven binnen
de Gemeenschap geldt, de redenen voor deze maatregel, in duidelijke en
expliciete bewoordingen,
— voorzover van toepassing, aanwijzingen omtrent de vraag of het
classificatiebureau, of een andere particuliere instelling die de desbe-
treffende controle heeft verricht, verantwoordelijkheid draagt in verband
met de tekortkoming, of de combinatie van tekortkomingen, die tot de
aanhouding heeft geleid,
— beschrijving van de maatregelen die zijn getroffen ten aanzien van een
schip dat toestemming heeft gekregen om naar de dichtstbijzijnde
geschikte reparatiewerf te varen, of waaraan de toegang tot een haven
in de Gemeenschap is geweigerd.
II. Informatie betreffende geïnspecteerde schepen die in overeenstemming met
artikel 15, lid 2, openbaar wordt gemaakt dient het volgende te omvatten:
— naam van het schip,
— IMO-nummer,
— type van het schip,
— tonnage (gt),
— bouwjaar,
— naam en adres van de eigenaar of de exploitant van het schip,
— in het geval van schepen die vloeistoffen of vaste lading in bulk
vervoeren, de naam en het adres van de bevrachter die verantwoordelijk is
voor de keuze van het schip en het type charter,
— vlaggenstaat,— het classificatiebureau of de classificatiebureaus, voorzover van toepas-
sing, dat/die voor dit schip de eventuele classificatiecertificaten heeft/
hebben afgegeven,1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 30
▼M4
— het classificatiebureau of de classificatiebureaus, en/of elke andere partij
die namens de vlagstaat certificaten heeft/hebben afgegeven voor dit schip
in overeenstemming met de toepasselijke verdragen, met vermelding van
de afgegeven certificaten,
— land, haven en datum van inspectie,— aantal en aard van de tekortkomingen.1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 31
▼M4
BIJLAGE IX
Inspectierapport, opgesteld overeenkomstig artikel 8
Het inspectierapport moet ten minste de volgende punten omvatten:
I.Algemeen
1. Bevoegde instantie die het rapport heeft geschreven2. Datum en plaats van inspectie
3. Naam van het geïnspecteerde schip
4. Vlag5. Type van het schip
6. IMO-nummer
7. Roepletters8. Tonnage (gt)
9. Draagvermogen (voorzover van toepassing)
10. Bouwjaar, bepaald op basis van de datum op de veiligheidscertificaten
van het schip
11. Het classificatiebureau of de classificatiebureaus, voorzover van toepas-
sing, dat/die voor dit schip de eventuele classificatiecertificaten heeft/
hebben afgegeven
12. Het classificatiebureau of de classificatiebureaus, en/of elke andere partij
die namens de vlagstaat certificaten heeft afgegeven voor dit schip in
overeenstemming met de toepasselijke verdragen
13. Naam en adres van de eigenaar of de exploitant van het schip
14. Naam en adres van de bevrachter die verantwoordelijk is voor de keuze
van het schip en het type charter indien de schepen vloeistoffen of vaste
lading in bulk vervoeren
15. Definitieve datum waarop het inspectierapport is geschreven16. Vermelding dat informatie over een inspectie of een aanhouding bekend
kan worden gemaakt
II.Informatie over de inspectie
1. Certificaten welke zijn afgegeven overeenkomstig de desbetreffende
internationale verdragen, instantie of organisatie die het/de betrokken
certificaat/certificaten heeft afgegeven, met inbegrip van de datum van
afgifte en de datum waarop deze aflopen
2. Delen of elementen van het schip welke geïnspecteerd werden (in het
geval van een gedetailleerde of uitgebreide inspectie)
3. Soort inspectie (inspectie, gedetailleerde inspectie, uitgebreide inspectie)4. Aard van de tekortkomingen
5. Genomen maatregelen
III.Aanvullende informatie in geval van aanhouding
1. Datum van het aanhoudingsbevel
2. Datum waarop het aanhoudingsbevel is opgeheven
3. Aard van de tekortkomingen die een aanhoudingsbevel wettigen
(verwijzingen naar verdragen, indien van toepassing)
4. Informatie over de laatste tussentijdse of jaarlijkse inspectie
5. Aanwijzingen omtrent de vraag of het classificatiebureau, of een andere
particuliere instelling die de desbetreffende controle heeft verricht,
verantwoordelijkheid draagt in verband met de tekortkoming, of de
combinatie van tekortkomingen, die tot de aanhouding heeft geleid
6. Genomen maatregelen.1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 32
▼M4
BIJLAGE X
Gegevens welke moeten worden verstrekt in de context van de controle op de
uitvoering krachtens artikel 17
1. Ieder jaar moeten de lidstaten de Commissie uiterlijk op 1 april de volgende
gegevens verstrekken over het vorige jaar.
1.1. Aantal inspecteurs dat namens de lidstaten optreedt in het kader van de
havenstaatcontrole.
Deze informatie moet aan de Commissie worden meegedeeld onder
gebruikmaking van de volgende modeltabel.
Deze informatie moet worden verstrekt op nationaal niveau en vooriedere haven van de betrokken lidstaat. Voor het doel van deze bijlage
wordt onder een haven verstaan een afzonderlijke haven alsmede het
geografisch gebied dat bestreken wordt door een inspecteur of een team
van inspecteurs, waarin eventueel verschillende afzonderlijke havens
kunnen zijn begrepen. Dezelfde inspecteur kan werken in meer dan één
haven/geografisch gebied.
1.2. Totaal aantal afzonderlijke schepen dat op nationaal niveau hun havens is
binnengelopen.
2. De lidstaten moeten:
a) ofwel de Commissie om de zes maanden een lijst doen toekomen van
bewegingen van afzonderlijke schepen, met uitzondering van geregelde
veerdiensten die hun havens zijn binnengelopen, met vermelding van het
IMO-nummer van de schepen en hun datum van aankomst;
b) ofwel elke werkdag aan SIRENAC de IMO-nummers en de aankomst-
datum doorgeven van de schepen, met uitzondering van geregelde
veerdiensten, die hun havens zijn binnengekomen.
Uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn en telkens
wanneer zich een wijziging voordoet bij deze diensten moeten de lidstaten de
Commissie een lijst verstrekken van de in de punten (a) en (b) genoemde
geregelde veerdiensten;1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 33
▼M4
BIJLAGE XI
A. CATEGORIEËN VAN SCHEPEN WAARVOOR EEN WEIGERING VAN
TOEGANG TOT HAVENS VAN DE GEMEENSCHAP GELDT (als
bedoeld in artikel 7 ter, lid 1)
1. Gas- en chemicaliëntankers,
2. Bulkschepen,3. Olietankers,4. Passagiersschepen.
B. PROCEDURES VOOR HET WEIGEREN VAN DE TOEGANG TOT DE
HAVENS VAN DE GEMEENSCHAP (als bedoeld in artikel 7 ter, lid 2)
1. Indien aan de in artikel 7 ter beschreven voorwaarden wordt voldaan, moet
de bevoegde autoriteit van de haven waar het schip voor de tweede of de
derde maal, naar gelang van het geval, is aangehouden, de kapitein en de
eigenaar of de exploitant van het schip schriftelijk in kennis stellen van het
feit dat aan het schip de toegang tot de haven is geweigerd.
De bevoegde autoriteit moet ook de administratie van de vlaggenstaat, het
betrokken classificatiebureau, de andere lidstaten, de Commissie, het
administratief centrum voor maritieme zaken (Centre Administratif des
Affaires Maritimes) en het secretariaat van het MOU daarvan in kennis
stellen.
Het toegangsverbod wordt van kracht zodra aan het schip toestemming is
verleend om de haven te verlaten nadat de tekortkomingen die aanleiding
waren voor aanhouding zijn verholpen.
2. Om het toegangsverbod te laten opheffen moet de eigenaar of de exploitant
een formeel verzoek indienen bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat die
het toegangsverbod heeft opgelegd. Dit verzoek dient vergezeld te gaan
van een certificaat van de administratie van de vlaggenstaat of van het
namens die administratie optredende classificatiebureau, waarin wordt
aangetoond dat het schip volledig aan de eisen in de toepasselijke
bepalingen van de internationale verdragen voldoet. Het verzoek om het
toegangsverbod op te heffen, dient eventueel ook te worden vergezeld van
een certificaat van het classificatiebureau dat het schip heeft geclassifi-
ceerd en waaruit blijkt dat het schip voldoet aan de classificatienormen die
door dat bureau zijn vastgesteld.
3. Het toegangsverbod kan slechts worden opgeheven na een nieuwe
inspectie van het schip in een overeengekomen haven door inspecteurs
van de bevoegde autoriteit van de lidstaat die het toegangsverbod heeft
opgelegd en indien ten genoegen van deze lidstaat wordt aangetoond dat
het schip volledig voldoet aan de toepasselijke eisen van de internationale
verdragen.
Indien de overeengekomen haven zich binnen de Gemeenschap bevindt,
kan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de haven van bestemming
met de instemming van de bevoegde autoriteit van de lidstaat die het
toegangsverbod heeft opgelegd, het schip toestaan zich naar deze haven te
begeven, uitsluitend om na te gaan of het schip aan de voorwaarden van lid
2 voldoet.
De hernieuwde inspectie bestaat uit een uitgebreide inspectie die ten
minste de relevante punten van bijlage V, deel C, dient te omvatten.
Alle kosten van deze uitgebreide inspectie worden door de eigenaar of de
exploitant van het schip gedragen.
4. Indien de resultaten van de uitgebreide inspectie de lidstaat voldoen in
overeenstemming met lid 2, moet het toegangsverbod worden opgeheven.
De eigenaar of de exploitant van het schip moet daarvan schriftelijk in
kennis worden gesteld.
De bevoegde autoriteit moet haar beslissing ook schriftelijk meedelen aan
de administratie van de vlaggenstaat, het betrokken classificatiebureau, de
andere lidstaten, de Commissie, het administratief centrum voor maritieme
zaken (Centre Administratif des Affaires Maritimes) en het secretariaat van
het MOU.1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 34
▼M4
5. De informatie over schepen waaraan de toegang tot communautaire havens
is ontzegd, moet in het Sirenac-systeem beschikbaar worden gesteld en
worden bekendgemaakt overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 en
van bijlage VIII;1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 35
▼M4
BIJLAGE XII
Internationale en communautaire vereisten met betrekking tot reisgegevens-
recordersystemen
Schepen van de navolgende categorieën moeten, wanneer zij een haven van een
lidstaat van de Gemeenschap aandoen, uitgerust zijn met een reisgegevensre-
cordersysteem dat voldoet aan de prestatienormen van resolutie A.861(20) van de
IMO en de testnormen zoals vastgelegd in norm 61996 van de Internationale
Elektrotechnische Commissie (IEC):
— passagiersschepen die zijn gebouwd op of na 1 juli 2002;
— ro-ro-passagiersschepen die gebouwd zijn voor 1 juli 2002, uiterlijk bij de
eerste controle op of na 1 juli 2002;
— andere dan ro-ro-passagiersschepen, die zijn gebouwd voor 1 juli 2002,
uiterlijk 1 januari 2004;
— andere dan passagiersschepen van 3.000 ton en meer, die zijn gebouwd op of
na 1 juli 2002.
Schepen van de navolgende categorieën die gebouwd zijn voor 1 juli 2002,
moeten, wanneer zij een haven van een lidstaat van de Gemeenschap aandoen,
uitgerust zijn met een reisgegevensrecordersysteem dat voldoet aan de
desbetreffende IMO-normen:
— vrachtschepen van 20 000 ton en meer, uiterlijk op de door de IMO
vastgestelde datum of, bij ontstentenis van een besluit van de IMO, uiterlijk
op 1 januari 2007,
— vrachtschepen van 3 000 ton en meer, doch minder dan 20 000 ton, uiterlijk
op de door de IMO vastgestelde datum of, bij ontstentenis van een besluit van
de IMO, uiterlijk op 1 januari 2008.1995L0021 — NL — 22.01.2002 — 003.001 — 36