1991R1538 — NL — 30.07.2002 — 004.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:







NB: Deze geconsolideerde versie bevat referenties naar de Europese rekeneenheid en/of ecu. Vanaf 1 januari 1999 moeten beide worden gelezen als referentie naar de euro — Verordening (EEG) nr. 3308/80 van de Raad (PB L 345 van 20.12.1980, blz. 1) en Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad (PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1).









▼B

VERORDENING (EEG) Nr. 1538/91 VAN DE COMMISSIE

van 5 juni 1991

houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 1906/90 van de Raad tot vaststelling van handelsnormen voor vlees van pluimvee







DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 1906/90 van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van handelsnormen voor vlees van pluimvee ( 1 ), en met name op artikel 9, Overwegende dat bĳ Verordening (EEG) nr. 1906/90 bepaalde handelsnormen voor vlees van pluimvee zĳn vastgesteld, voor de toepassing waarvan bepalingen moeten worden vastgesteld met betrekking tot met name de lĳst van hele dieren, delen daarvan en slachtafvallen waarvoor die verordening geldt, de indeling naar bevleesdheid, uiterlĳk voorkomen en gewicht, de aanbiedingsvormen, de vermelding van de benaming waaronder de betrokken produkten moeten worden verkocht, het facultatieve gebruik van aanduidingen betreffende de koelmethoden en houderĳsystemen, de voorschriften voor opslag en vervoer van bepaalde soorten vlees van pluimvee, alsmede de controle op de uniforme toepassing van deze voorschriften in de gehele Gemeenschap; Overwegende dat, voor het in de handel brengen van pluimvee overeenkomstig verschillende klassen op basis van bevleesdheid en uiterlĳk voorkomen, definities moeten worden vastgesteld betreffende de soort, de leeftĳd en de aanbiedingsvorm wanneer het om hele dieren, en de anatomische omschrĳving wanneer het om delen van pluimvee gaat; dat voor het produkt dat bekend staat als „foie gras”, wegens de hoge handelswaarde ervan en het daaruit voortvloeiende gevaar voor frauduleuze praktĳken, uiterst nauwkeurige minimumhandelsnormen moeten worden vastgesteld; Overwegende dat deze normen niet behoeven te gelden voor bepaalde produkten en aanbiedingsvormen die slechts van lokaal belang zĳn of om een andere reden minder belangrĳk zĳn; dat evenwel de benamingen waaronder dergelĳke produkten worden verkocht, de consument niet mogen misleiden door aanleiding te geven tot verwarring tussen deze produkten en die waarvoor deze bepalingen wel gelden; dat deze bepaling ook moet gelden voor bĳkomende omschrĳvingen ter aanvulling van de benamingen van dergelĳke produkten; Overwegende dat de temperatuur bĳ opslag en behandeling van doorslaggevend belang is voor de handhaving van hoge kwaliteitsnormen; dat daarom moet worden bepaald bĳ welke minimumtemperatuur bevroren produkten van vlees van pluimvee moeten worden bewaard; Overwegende dat de bepalingen van deze verordening, en met name die inzake de controle op en het afdwingen van de toepassing van de regeling in de gehele Gemeenschap, op uniforme wĳze dienen te gelden; dat ook de daartoe vastgestelde uitvoeringsbepalingen uniform dienen te zĳn; dat derhalve met betrekking tot bemonsteringsprocedures en toleranties gemeenschappelĳke maatregelen dienen te worden vastgesteld; Overwegende dat, ten einde de consument omtrent de te koop aangeboden produkten toereikende, ondubbelzinnige en objectieve informatie te verschaffen en terzelfder tĳd het vrĳe verkeer van die produkten in de gehele Gemeenschap te garanderen, ervoor dient te worden gezorgd dat bĳ de handelsnormen voor vlees van pluimvee in de mate van het mogelĳke rekening wordt gehouden met het bepaalde in Richtlĳn 76/211/EEG van de Raad van 20 januari 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het voorverpakken naar gewicht of volume van bepaalde produkten in voorverpakkingen ( 2 ), gewĳzigd bĳ Richtlĳn 78/891/EEG ( 3 ); Overwegende dat op het etiket facultatief gebruik mag worden gemaakt van, met name, vermeldingen inzake de koelmethode en bĳzondere houderĳsystemen; dat met het oog op de bescherming van de consument deze laatste vermeldingen slechts mogen worden gebruikt met inachtneming van nauwkeurig omschreven criteria inzake houderĳsystemen en grenswaarden voor een aantal criteria zoals leeftĳd bĳ het slachten, duur van de mestperiode en gehalte aan bepaalde voederingrediënten; Overwegende dat de Commissie voortdurend erover dient te waken dat met name de nationale maatregelen ter uitvoering van deze bepalingen met de communautaire wetgeving, met inbegrip van de handelsnormen, in overeenstemming zĳn; dat met name moet worden voorzien in registratie en geregelde controle van bedrĳven waarin is toegestaan gebruik te maken van benamingen voor bĳzondere houderĳsystemen; dat dergelĳke bedrĳven derhalve ertoe moeten worden verplicht een regelmatige en gedetailleerde boekhouding ter zake te voeren; Overwegende dat, gelet op het gespecialiseerde karakter van deze controles, de verantwoordelĳkheid ervoor door de bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staat aan ter zake bevoegde onafhankelĳke, over de nodige vergunningen beschikkende instellingen mag worden gedelegeerd, op voorwaarde dat voor adequate controles en garanties wordt zorg gedragen; Overwegende dat handelaren in derde landen mogelĳk gebruik wensen te maken van facultatieve vermeldingen met betrekking tot koelmethoden en houderĳsystemen; dat hun de mogelĳkheid daartoe dient te worden geboden, op voorwaarde dat door de bevoegde autoriteit van het betrokken derde land adequate certificaten worden afgegeven, en dat die bevoegde autoriteit in een door de Commissie opgestelde lĳst is opgenomen; Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatregelen in overeenstemming zĳn met het advies van het Comité van beheer voor slachtpluimvee en eieren, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:







Artikel 1

Ten aanzien van de in artikel 1, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1906/90 bedoelde produkten gelden de volgende definities:

1. Pluimvee: hele dieren a) HANEN EN KIPPEN (Gallus domesticus) — Kuikens, braadkuikens, ►M4 kippen, braadkippen: ◄ kippen waarbĳ de punt van het borstbeen nog buigzaam is (niet verbeend), — Hanen en hennen, soep- of stoofkippen: kippen waarbĳ de punt van het borstbeen hard is (verbeend), ▼M9 — Kapoenen: mannelĳke kippen die langs chirurgische weg zĳn gecastreerd ►C3 voordat zĳ geslachtsrĳp zĳn geworden ◄ en die zĳn geslacht wanneer zĳ ten minste 140 dagen oud zĳn; na de castratie moeten de kapoenen gedurende ten minste 77 dagen zĳn vetgemest. ▼M4 — Piepkuikens: kuikens van minder dan 650 gram (gewichten zonder de eetbare bĳprodukten, de kop en de voeten). Kuikens van 650 tot 750 gram mogen „piepkuikens” worden genoemd indien zĳ bĳ het slachten niet ouder zĳn dan 28 dagen. Voor de controle op de leeftĳd bĳ het slachten mogen de Lid-Staten artikel 11 toepassen. ▼M12 — Jonge hanen: mannelĳke kippen van legrassen waarbĳ de punt van het borstbeen hard is, doch niet volledig verbeend is en die geslacht worden wanneer ze minstens 90 dagen oud zĳn. ▼B b) KALKOENEN (Meleagris gallopavo dom.) — (Jonge) Kalkoenen: Kalkoenen waarbĳ de punt van het borstbeen nog buigzaam is (niet verbeend), — Kalkoenen: Kalkoenen waarbĳ de punt van het borstbeen hard is (verbeend); ▼M4 c) EENDEN (Anas platyrhynchos dom., cairina muschata), „Mulard”-eenden (c.m.x.a.p.) — (Jonge) eenden, (jonge) Barbarĳse eenden, (jonge) „Mulard”-eenden: eenden waarbĳ de punt van het borstbeen nog buigzaam is (niet-verbeend), — Eenden, Barbarĳse eenden, „Mulard”-eenden: eenden waarbĳ de punt van het borstbeen hard is (verbeend); ▼B d) GANZEN (Anser anser dom.) — (Jonge Ganzen): ganzen waarbĳ de punt van het borstbeen nog buigzaam is (niet verbeend). De vetlaag over het gehele dier is dun tot matig: het vet van jonge ganzen kan een kleur hebben die op een speciale voeding wĳst, — Ganzen: ganzen waarbĳ de punt van het borstbeen hard is (verbeend); de vetlaag over het gehele dier is matig tot dik; e) PARELHOENDERS (Numida meleagris domesticus) — (Jonge) Parelhoenders: parelhoenders waarbĳ de punt van het borstbeen nog buigzaam is (niet verbeend), — Parelhoenders: parelhoenders waarbĳ de punt van het borstbeen hard is (verbeend). Voor de doeleinden van deze verordening worden op het geslacht gebaseerde varianten van bovenstaande benamingen als gelĳkwaardig beschouwd.

2. Delen van pluimvee a) Helft: Helft van het hele dier, verkregen door een overlangse doorsnede door het borstbeen en de ruggegraat; ▼M4 b) Kwart: achterkwart of voorkwart, verkregen door een helft door middel van een dwarse doorsnede in twee stukken te verdelen; ▼B c) Niet-gescheiden achterkwarten: beide achterkwarten, die met elkaar zĳn verbonden door een deel van de rug, met of zonder de staart; d) Borst: het borstbeen en de ribben, of een deel daarvan, aan weerszĳden daarvan, met de daaraan gehechte spiermassa. De borst kan in haar geheel of in helften worden aangeboden; e) Hele poot/hele dĳ: het dĳbeen, het scheenbeen en het kuitbeen met de daaraan gehechte spiermassa. De twee sneden worden gemaakt in de gewrichten; ▼M4 f) Poot/dĳ met rugdeel (bout): het gewicht van het rugdeel mag niet meer bedragen dan 25 % van het gewicht van het hele deel; ▼B g) Bovenpoot/bovendĳ: het dĳbeen met de daaraan gehechte spiermassa. De twee sneden worden gemaakt in de gewrichten; h) Onderpoot/onderdĳ (drumstick): het scheenbeen en het kuitbeen met de daaraan gehechte spiermassa. De twee sneden worden gemaakt in de gewrichten. i) Vleugel: het opperarmbeen, de ellepĳp en het spaakbeen met de daaraan gehechte spiermassa. Bĳ vleugels van kalkoenen mogen het opperarmbeen en de ellepĳp / het spaakbeen met de daaraan gehechte spiermassa afzonderlĳk worden aangeboden. De vleugelspits, met inbegrip van de beentjes van de carpus, kan al dan niet verwĳderd zĳn. De sneden worden gemaakt in de gewrichten. j) Niet-gescheiden vleugels: beide vleugels, die met elkaar zĳn verbonden door een deel van de rug, waarbĳ het gewicht van dit laatste niet meer mag bedragen dan 45 % van het gewicht van het gehele deel; k) Borstfilet: de gehele borst of de helft daarvan, zonder been, d. i. zonder het borstbeen en de ribben. Borstfilet van kalkoen kan bestaan uit alleen de diepgelegen borstspier; l) Borstfilet met vorkbeen: de borstfilet zonder huid, met het vorkbeen en de kraakbeenpunt van het borstbeen, waarbĳ het gewicht van vorkbeen en kraakbeen niet meer mag bedragen dan 3 % van het gewicht van het gehele deel. ▼M4 m) „magret”: borstfilet van eenden en ganzen als bedoeld in punt 3, met inbegrip van de huid en het onderhuidse vet dat de borstspier bedekt, maar zonder de diepgelegen borstspier. ▼M11 n) vlees van kalkoenenpoten zonder been: dĳen en/of onderpoten/onderdĳen van kalkoenen, in hun geheel, in blokjes of in repen gesneden, zonder been, namelĳk zonder dĳbeen, scheenbeen en kuitbeen. ▼M4 Voor de onder e), g) en h) genoemde produkten wordt onder de bepaling „De twee sneden worden gemaakt in de gewrichten” verstaan dat de sneden worden gemaakt tussen de lĳnen die, in de tekening in bĳlage I bis, aangeven tot waar de gewrichten komen. Tot en met 31 december 1991 mogen, voor de in de punten e), g) en h) genoemde produkten, de twee sneden bĳ de gewrichten worden gemaakt. De in de punten d) tot en met k) genoemde produkten mogen worden aangeboden met of zonder de huid. Het ontbreken van de huid bĳ de in de punten d) tot en met j) genoemde produkten of de aanwezigheid van de huid bĳ het in punt k) genoemde produkt moeten worden vermeld in de etikettering als bedoeld in artikel 1, lid 3, punt a), van ►M12 Richtlĳn 2000/13/EG ◄ van de Raad ( 4 ), worden vermeld.

3. „Foie gras” De levers van ganzen of van eenden van de soort „cairina muschata” of „c.m.x Anas platyrynchos”, die zo zĳn gevoederd dat in de lever hypertrofie van de vetcellen optreedt. De dieren waarbĳ dergelĳke levers worden weggenomen, moeten volledig zĳn uitgebloed, en de levers moeten een uniforme kleur hebben. De levers moeten aan de volgende gewichtsnormen voldoen: ▼M7 — die van eenden moet een nettogewicht van ten minste 300 gram hebben; ▼B — die van ganzen moeten een nettogewicht van ten minste 400 gram hebben.

▼M4

Artikel 1 bis

In het kader van deze verordening wordt verstaan onder:

„in de handel brengen”: het in voorraad hebben of uitstallen met het oog op de verkoop, het te koop aanbieden, de verkoop, de aflevering of elke andere wĳze van in de handel brengen;

„partĳ”: te keuren vlees van pluimvee van dezelfde soort en hetzelfde type, van dezelfde klasse, van dezelfde produktiegang, van dezelfde slachterĳ of uitsnĳderĳ en dat op een zelfde plaats aangetroffen wordt. Voor de toepassing van artikel 8 en van de bĳlagen V en VI bestaat een partĳ uitsluitend uit voorverpakkingen die op basis van het nominale gewicht tot dezelfde gewichtsklasse behoren.

▼B

Artikel 2

1. Hele dieren moeten, om overeenkomstig deze verordening in de handel te mogen worden gebracht, in een van de volgende vormen te koop worden aangeboden:

— gedeeltelĳk van de ingewanden ontdaan („ontdarmd”),

▼M7

— met eetbare bĳprodukten („panklaar”),

— zonder eetbare bĳprodukten („grillklaar, spitklaar”).

De vermelding „van de ingewanden ontdaan” mag worden toegevoegd.

▼B

2. Gedeeltelĳk van de ingewanden ontdane hele dieren zĳn hele dieren waarbĳ het hart, de lever, de longen, de spiermaag, de krop en de nieren niet zĳn verwĳderd.

▼M4

3. Voor elke aanbiedingsvorm van hele dieren geldt dat, wanneer de kop niet is verwĳderd, de luchtpĳp, de slokdarm en de krop in het hele dier mogen blĳven.

▼B

4. Eetbare bĳprodukten omvatten slechts: het hart, de hals, de spiermaag en de lever, en alle andere delen die als eetbaar worden beschouwd op de markt waar het produkt uiteindelĳk voor consumptie wordt aangeboden. Van de lever moet de galblaas zĳn verwĳderd. De spiermaag wordt aangeboden zonder het hoornmembraan en de inhoud van de spiermaag moet zĳn verwĳderd. Het hart mag worden aangeboden met of zonder de hartzak. Indien de hals aan het dier blĳft vastzitten, wordt de hals niet als eetbaar bĳprodukt beschouwd.

Wanneer een van deze vier organen gewoonlĳk niet samen met het hele dier te koop wordt aangeboden, moet de afwezigheid ervan in de etikettering worden vermeld.

Artikel 3

1. De benamingen waaronder de in deze verordening bedoelde produkten worden verkocht, als bedoeld in artikel 3, lid 1, punt 1), van Richtlĳn 79/112/EEG, zĳn die welke zĳn vermeld in artikel 1 en de in bĳlage I vermelde overeenkomstige benamingen in de andere talen van de Gemeenschap; bovendien wordt verwezen:

— voor hele dieren, naar een van de aanbiedingsvormen als vastgesteld in artikel 2, lid 1,

— voor delen van pluimvee, naar de respectieve soorten.

2. De in artikel 1, punten 1 en 2, omschreven benamingen mogen met andere vermeldingen worden aangevuld, op voorwaarde dat deze laatste de consument niet misleiden, met name door aanleiding te geven tot verwarring met andere in artikel 1, punten 1 en 2, genoemde produkten, of met de in artikel 10 vastgestelde benamingen en vermeldingen.

Artikel 4

Andere dan de in artikel 1 omschreven produkten mogen in de Gemeenschap slechts in de handel worden gebracht onder benamingen die de consument niet kunnen misleiden door aanleiding te geven tot verwarring met de in artikel 1 vastgestelde benamingen of de in artikel 10 vastgestelde benamingen en vermeldingen.

Artikel 5

De volgende aanvullende bepalingen zĳn van toepassing op bevroren vlees van pluimvee als omschreven in artikel 2, punt 6, van Verordening (EEG) nr. 1906/90: de temperatuur van bevroren vlees van pluimvee als bedoeld in deze verordening moet stabiel zĳn en overal in het produkt worden gehandhaafd op ten hoogste −12 °C, met eventueel kortstondige opwaartse schommelingen van ten hoogste 3 °C. Deze schommelingen in de temperatuur van het produkt worden toegestaan bĳ lokale distributie en bĳ uitstalling in de detailhandel overeenkomstig de regels van het vak wat opslag en distributie betreft.

Artikel 6

1. Hele dieren en delen van pluimvee die onder deze verordening vallen, moeten aan de onderstaande minimumeisen voldoen om in de klassen „A” en „B” te worden ingedeeld:

— zĳ moeten intact zĳn, de aanbiedingsvorm in aanmerking genomen;

— zĳ moeten schoon zĳn, vrĳ van zichtbare vreemde substanties, van vuil en van bloed;

— zĳ moeten vrĳ zĳn van vreemde geuren;

— zĳ moeten vrĳ zĳn van zichtbare bloedvlekken, behalve wanneer die klein en onopvallend zĳn;

— zĳ moeten vrĳ zĳn van naar buiten stekende gebroken beenderen;

— zĳ moeten vrĳ zĳn van ernstige kneuzingen.

Vers pluimvee mag geen sporen vertonen van voorafgaande bevriezing.

2. Om in klasse A te worden ingedeeld, moeten hele dieren en delen van pluimvee bovendien aan de volgende eisen voldoen:

— zĳ moeten goed bevleesd zĳn. Het vlees moet stevig zĳn; de borst moet goed ontwikkeld zĳn, breed, lang en vlezig zĳn, en de poten of dĳen moeten vlezig zĳn. Bĳ kuikens, jonge eenden en kalkoenen moeten de borst, de rug en de bovenpoten of bovendĳen met een dunne gelĳkmatige vetlaag bedekt zĳn. Bĳ hanen, hennen, eenden en jonge ganzen is een dikkere vetlaag toegestaan. Bĳ ganzen moet het gehele dier met een matige tot dikke vetlaag bedekt zĳn;

— enkele kleine veertjes, stompjes (veerpunten) en haartjes („filoplumes”) mogen op de borst, de poten of dĳen, de staart, de voetgewrichten en de vleugelspitsen aanwezig zĳn. Bĳ soep- of stoofkippen, eenden, kalkoenen en ganzen mogen ook enkele veertjes op andere delen worden aangetroffen;

— letsels, kneuzingen en verkleuringen zĳn toegestaan op voorwaarde dat zĳ beperkt en onopvallend zĳn en niet voorkomen op de borst of de poten of dĳen. De vleugelspits mag ontbreken. Bĳ de vleugelspitsen en de follikels is een geringe mate van roodkleuring toegestaan.

— bevroren of diepgevroren pluimvee mag geen sporen vertonen van vriesbrand ( 5 ), behalve wanneer het om incidentele, geringe en onopvallende vormen ervan gaat en de vriesbrand niet op de borst noch op de poten of dĳen voorkomt.

Artikel 7

▼M4

1. Beslissingen op grond van de vaststelling dat niet aan het bepaalde in de artikelen 1, 2 en 6 is voldaan, mogen slechts worden genomen voor de gehele partĳ die overeenkomstig het bepaalde in dit artikel is gekeurd.

▼M4 —————

▼B

3. Van elke partĳ die moet worden gekeurd in slachterĳen, in uitsnĳderĳen, in groothandels- en detailhandelsbedrĳven of, in geval van invoer uit derde landen, bĳ de inklaring, wordt steekproefsgewĳs een monster genomen bestaande uit de volgende aantallen individuele produkten als omschreven in artikel 1:

▼M4







Aantal produkten in de partĳ Aantal produkten in het monster Toegestaan aantal ondeugdelĳke produkten Totaal Artikel 1, punten 1 (1) en 3, en artikel 6, lid 1 1 2 3 4 100 - 500 30 5 2 501 - 3 200 50 7 3 > 3 200 80 10 4 (1) Tolerantie per diersoort, niet voor verschillende soorten samen.

4. Bĳ de keuring van een partĳ vlees van pluimvee van klasse A is in totaal het in kolom 3 van de tabel in lid 3 aangegeven aantal ondeugdelĳke produkten toegestaan. Deze ondeugdelĳke produkten kunnen, wanneer het gaat om borstfilet, bestaan uit filet waarin ten hoogste 2 gewichtspercenten kraakbeen (buigzame punt van het borstbeen) aanwezig is.

Het aantal ondeugdelĳke produkten dat niet voldoet aan het bepaalde in artikel 1, punten 1 en 3, en in artikel 6, lid 1, mag evenwel niet groter zĳn dan het in kolom 4 van de tabel in lid 3 vermelde aantal.

Met betrekking tot het bepaalde in artikel 1, punt 3, is een ondeugdelĳk produkt alleen toegestaan bĳ een gewicht van ten minste 240 gram voor eendelevers en van ten minste 385 gram voor ganzelevers.

5. Bĳ de keuring van een partĳ vlees van pluimvee van klasse B wordt het toegestane aantal ondeugdelĳke produkten verdubbeld.

▼B

6. Wanneer wordt vastgesteld dat de gekeurde partĳ niet aan de eisen voldoet, verbiedt de controlerende instantie dat de partĳ in de handel wordt gebracht of, indien zĳ afkomstig is uit een derde land, wordt ingevoerd, tenzĳ en totdat het bewĳs wordt geleverd dat het nodige is gedaan om wel aan het bepaalde in de artikelen 1 en 6 te voldoen.

▼M3

Artikel 8

1. Krachtens artikel 3, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 1906/90 kan voorverpakt bevroren of diepgevroren vlees van pluimvee, in voorverpakkingen in de zin van artikel 2 van Richtlĳn 76/211/EEG, worden ingedeeld in gewichtsklassen.

Deze voorverpakkingen kunnen bevatten:

— een heel dier, of

— een of meer dezelfde delen van pluimvee van dezelfde soort,

als omschreven in artikel 1.

2. Op alle voorverpakkingen moet overeenkomstig het bepaalde in de leden 3 en 4 het gewicht van het produkt, bekend als „nominaal gewicht”, worden vermeld dat zĳ moeten bevatten.

3. Voorverpakkingen van bevroren of diepgevroren vlees van pluimvee mogen op basis van het nominale gewicht als volgt in gewichtsklassen worden ingedeeld:

— hele dieren: — — < 1 100 g: per klasse van 50 g (1 050 - 1 000 - 950 enz.), — 1 100 - < 2 400 g: per klasse van 100 g (1 100 - 1 200 - 1 300 enz.), — ≥ 2 400 g: per klasse van 200 g (2 400 - 2 600 - 2 800 enz.),

— delen: — — < 1 100 g: per klasse van 50 g (1 050 - 1 000 - 950 enz.), — ≥ 1 100 g: per klasse van 100 g (1 100 - 1 200 - 1 300 enz.).

4. Voorverpakkingen als bedoeld in lid 1 moeten aan de volgende eisen voldoen:

— de werkelĳke inhoud mag gemiddeld niet kleiner zĳn dan het nominale gewicht;

— het aantal voorverpakkingen met een fout in minus die groter is dan de in lid 9 vastgestelde maximaal toelaatbare fout in minus, moet zo gering zĳn dat de partĳen voorverpakkingen aan de eisen van de in lid 10 genoemde tests voldoen;

— voorverpakkingen met een fout in minus die groter is dan tweemaal de in lid 9 vastgestelde maximaal toelaatbare fout in minus, mogen niet in de handel worden gebracht.

De in bĳlage I bĳ Richtlĳn 76/211/EEG vastgestelde definities van nominaal gewicht, werkelĳke inhoud en fout in minus zĳn van toepassing op deze verordening.

5. Ten aanzien van de verantwoordelĳkheid van de verpakker of importeur van bevroren of diepgevroren vlees van pluimvee en de door de bevoegde autoriteiten te verrichten controles is het bepaalde in de punten 4, 5 en 6 van bĳlage I bĳ Richtlĳn 76/211/EEG van overeenkomstige toepassing.

6. De controle van voorverpakkingen wordt uitgevoerd op monsters en is tweeledig:

— een controle op de werkelĳke inhoud van elke voorverpakking in het monster;

— een controle op de gemiddelde werkelĳke inhoud van de voorverpakkingen in het monster.

Een partĳ voorverpakkingen wordt goedgekeurd indien de uitkomsten van beide controles aan de in de leden 10 en 11 vermelde goedkeuringsnorm voldoen.

7. Een partĳ bevat alle te controleren voorverpakkingen met hetzelfde nominale gewicht, van hetzelfde type en van dezelfde produktiegang die op dezelfde plaats zĳn verpakt.

Ten aanzien van de omvang van de partĳ gelden de volgende beperkingen:

— wanneer de voorverpakkingen worden gecontroleerd aan het einde van de verpakkingslĳn, moet het aantal voorverpakkingen in elke partĳ gelĳk zĳn aan de maximumproduktie per uur van de verpakkingslĳn, zonder enige beperking ten aanzien van de omvang van de partĳ;

— in andere gevallen mag de partĳ uit ten hoogste 10 000 voorverpakkingen bestaan.

8. De bemonstering vindt plaats door uit elke te controleren partĳ steekproefsgewĳs de volgende aantallen voorverpakkingen te nemen:







Aantal voorverpakkingen in de partĳ Aantal voorverpakkingen in het monster 100-500 30 501-3 200 50 > 3 200 80

Wanneer de partĳ minder dan 100 voorverpakkingen telt, moet, in voorkomend geval, op alle voorverpakkingen de niet-destructieve test in de zin van bĳlage II bĳ Richtlĳn 76/211/EEG worden verricht.

9. Voor voorverpakt vlees van pluimvee gelden de volgende maximaal toelaatbare fouten in minus:







(in gram) Nominaal gewicht Maximaal toelaatbare fout in minus Hele dieren Delen < dan 1 100 25 25 1 100- < 2 400 50 50 2 400 en meer 100

10. Bĳ het controleren van de werkelĳke inhoud van elke voorverpakking in het monster, moet de aanvaardbare minimuminhoud worden berekend door de maximaal toelaatbare fout in minus voor de betrokken inhoud op het nominale gewicht van de voorverpakking in mindering te brengen.

Voorverpakkingen in het monster met een werkelĳke inhoud die kleiner is dan de aanvaardbare minimuminhoud, worden als ondeugdelĳk beschouwd.

De gecontroleerde partĳ voorverpakkingen wordt goedgekeurd, respectievelĳk afgekeurd, indien het aantal ondeugdelĳke eenheden in het monster ten hoogste gelĳk is aan de goedkeuringsnorm, respectievelĳk ten minste gelĳk is aan de afkeuringsnorm als hierna aangegeven:







Aantal verpakkingen in het monster Aantal ondeugdelĳke eenheden Goedkeuringsnorm Afkeuringsnorm 30 2 3 50 3 4 80 5 6

11. Bĳ de controle van de gemiddelde werkelĳke inhoud wordt een partĳ voorverpakkingen goedgekeurd indien de gemiddelde werkelĳke inhoud van de verpakkingen in het monster groter is dan de hierna vastgestelde goedkeuringsnorm:







Aantal voorverpakkingen in het monster Goedkeuringsnorm voor de gemiddelde werkelĳke inhoud 30 ≥ Qn − 0,503 s 50 ≥ Qn − 0,379 s 80 ≥ Qn − 0,295 s

waarbĳ:

= gemiddelde werkelĳke inhoud van de voorverpakkingen,

Qn = nominale inhoud van de voorverpakking,

s = standaardafwĳking van de werkelĳke inhoud van de voorverpakkingen in de partĳ.

De standaardafwĳking wordt geschat overeenkomstig het bepaalde in bĳlage II, punt 2.3.2.2, bĳ Richtlĳn 76/211/EEG.

12. Zolang op grond van Richtlĳn 80/181/EEG het gebruik van aanvullende aanduidingen is toegestaan, mag op voorverpakkingen waarop dit artikel betrekking heeft, benevens het nominale gewicht een aanvullende aanduiding worden vermeld.

13. Als alternatief voor de toepassing van het bepaalde in de leden 2 tot en met 12 mogen handelaars tot en met 31 december 1994 in het Verenigd Koninkrĳk voorverpakkingen als bedoeld in dit artikel in de handel brengen die krachtens de nationale wetgeving en op de daarin vastgestelde wĳze zĳn voorzien van een aanduiding van het nominale gewicht in meeteenheden van het imperiale stelsel.

Ten aanzien van vlees van pluimvee dat uit andere Lid-Staten in het Verenigd Koninkrĳk wordt binnengebracht en dat voldoet aan het bepaalde in de voorgaande alinea, worden steekproefsgewĳs controles verricht, maar deze controles mogen niet worden verricht aan de grens.

▼B

Artikel 9

In de etikettering als bedoeld in artikel 1, lid 3, punt a), van ►M12 Richtlĳn 2000/13/EG ◄ , mag worden vermeld dat van een van de hierna omschreven en, met de overeenkomstige term in de andere talen van de Gemeenschap vermelde, in bĳlage II opgenomen koelmethoden gebruik is gemaakt:

luchtkoeling: koeling van de hele dieren met koude lucht

lucht-sproeikoeling: koeling van de hele dieren met koude lucht ►C1 gepaard ◄ met een waternevel of een fĳne waterspray

dompelkoeling: koeling van de hele dieren in met water of met water en ĳs gevulde tanks, volgens het tegenstroomproces als omschreven in bĳlage I, hoofdstuk V, punten 28 bis en 28 ter, van Richtlĳn 71/118/EEG van de Raad ( 6 )PB nr. L 55 van 8. 3. 1971, blz. 23..

Artikel 10

▼M4

1. In de etikettering als bedoeld in artikel 1, lid 3, onder a), van ►M12 Richtlĳn 2000/13/EG ◄ mogen ter aanduiding van het houderĳsysteem, met uitzondering van de biologische landbouw, geen andere benamingen en vermeldingen worden gebruikt dan de hierna vastgestelde benamingen en vermeldingen en de overeenkomstige in de lĳst van bĳlage III opgenomen benamingen en vermeldingen in de andere talen van de Gemeenschap, en in elk geval mogen zĳ alleen worden gebruikt voor zover aan de desbetreffende in bĳlage IV vastgestelde voorwaarden is voldaan:

▼B

a) „gevoerd met … % …”,

▼M4

b) „Scharrel … binnengehouden”,

c) „Scharrel … met uitloop”,

d) „Boerenscharrel … met uitloop”/„Hoeve … met uitloop”,

e) „Boerenscharrel … met vrĳe uitloop”/„Hoeve … met vrĳe uitloop”.

▼B

Deze benamingen en vermeldingen mogen worden aangevuld met verwĳzingen naar de bĳzondere kenmerken van de verschillende houderĳsystemen.

▼M12

Wanneer voor vlees van voor de productie van „foie gras” gehouden eenden en ganzen een etiket met de onder c), d) of e), bedoelde vermelding wordt gebruikt, moet deze met de woorden „voor de productie van foie gras” worden aangevuld.

▼M4

2. De leeftĳd bĳ het slachten of de duur van de mestperiode mogen slechts worden vermeld indien een van de in lid 1 vastgestelde benamingen of vermeldingen wordt gebruikt en de kuikens ten minste de leeftĳd hebben die is aangegeven in bĳlage IV, punten b), c) of d). Deze bepaling geldt evenwel niet voor dieren bedoeld in artikel 1, punt 1, onder a), vierde streepje.

▼B

3. Deze bepalingen gelden onverminderd nationale technische maatregelen die verder reiken dan de in bĳlage IV vastgestelde minimumvoorwaarden en slechts van toepassing zĳn voor de producenten van de betrokken Lid-Staat, voor zover de betrokken maatregelen verenigbaar zĳn met het Gemeenschapsrecht en beantwoorden aan de gemeenschappelĳke handelsnormen voor vlees van pluimvee.

4. De in lid 3 bedoelde nationale maatregelen worden aan de Commissie medegedeeld.

5. Op verzoek van de Commissie verstrekken de Lid-Staten te allen tĳde alle nodige inlichtingen om na te gaan of de in dit artikel bedoelde maatregelen verenigbaar zĳn met het Gemeenschapsrecht en aan de gemeenschappelĳke handelsnormen voor vlees van pluimvee beantwoorden.

Artikel 11

1. Slachterĳen die de in artikel 10 hierboven bedoelde benamingen en vermeldingen mogen gebruiken, worden apart geregistreerd. Zĳ moeten per houderĳsysteem een afzonderlĳk register bĳhouden waarin zĳn opgenomen:

— de namen en adressen van de pluimveeproducenten, die na controle door de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat worden geregistreerd,

— op verzoek van deze autoriteit, het aantal dieren dat elke producent per produktieronde houdt,

▼M12

— het aantal geleverde en verwerkte dieren en het totale levend en geslacht gewicht ervan,

— gegevens over de verkoop, met inbegrip van naam en adres van de kopers, en dit tot minstens zes maanden na de verzending.

▼M12

2. Bovenbedoelde producenten moeten vervolgens geregeld worden gecontroleerd. Zĳ moeten tot minstens zes maanden na de verzending een doorlopend register van het aantal dieren per houderĳsysteem bĳhouden met vermelding van het aantal verkochte dieren en de naam en het adres van de kopers, alsook van de geleverde hoeveelheid voeder en de herkomst ervan.

Bovendien moeten producenten die pluimvee in een systeem met (vrĳe) uitloop houden, ook optekenen vanaf welke datum de dieren in dit systeem worden gehouden.

▼M12

2 bis. Voederbedrĳven en -leveranciers moeten tot minstens zes maanden na de verzending gegevens bĳhouden waaruit blĳkt dat de samenstelling van het voeder dat zĳ aan de in artikel 10, lid 1, onder a), bedoelde producenten leveren, beantwoordt aan de vermeldingen betreffende de voeding.

2 ter. Broederĳen moeten tot minstens zes maanden na de verzending gegevens bĳhouden over de dieren van een als langzaam groeiend erkend ras die zĳ aan de in artikel 10, lid 1, onder d) en e) bedoelde producenten leveren.

▼B

3. Geregelde controles op de naleving van het bepaalde in de artikelen 10 en 11 moeten worden verricht in:

— het mestbedrĳf: ten minste éénmaal per produktieronde;

▼M12

— het voederbedrĳf en de voederleverancier: ten minste eenmaal per jaar;

▼B

— de slachterĳ: ten minste viermaal per jaar;

— de broederĳ: ten minste éénmaal per jaar voor de in artikel 10, lid 1, punten d) en e), genoemde houderĳsystemen.

4. Elke Lid-Staat stelt de andere Lid-Staten en de Commissie vóór 1 juli 1991 in het bezit van een lĳst van de erkende slachterĳen die overeenkomstig lid 1 zĳn geregistreerd, met vermelding van de naam en het adres en het erkenningsnummer van elke slachterĳ. Elke wĳziging in die lĳst wordt bĳ het begin van elk kalenderkwartaal aan de andere Lid-Staten en aan de Commissie medegedeeld.

Artikel 12

In geval van controle op de aanduiding van het gebruikte houderĳsysteem als bedoeld in artikel 5, lid 6, tweede alinea, van Verordening (EEG) nr. 1906/90, moeten de door de Lid-Staten aangewezen instanties voldoen aan de voorwaarden die zĳn vastgesteld bĳ Europese Norm nr. EN/45011 van 26 juni 1989, en moeten zĳ door de bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staat als zodanig zĳn erkend en worden gecontroleerd.

Artikel 13

Uit derde landen ingevoerd vlees van pluimvee mag van een of meer van de in de artikelen 9 en 10 vastgestelde vermeldingen en aanduidingen voorzien zĳn, indien het vergezeld gaat van een door de bevoegde autoriteit van het land van oorsprong afgegeven certificaat waarin wordt verklaard dat de betrokken produkten aan de desbetreffende bepalingen van deze verordening voldoen.

Indien een derde land daarom verzoekt, stelt de Commissie een lĳst op van die autoriteiten.

▼M12 —————

▼M4

Artikel 14 bis

1. Onverminderd het bepaalde in de leden 6 en 10 mogen bevroren en diepgevroren kuikens in het kader van beroep of bedrĳf binnen de Gemeenschap alleen in de handel worden gebracht indien hun gehalte aan water het technisch onvermĳdelĳke gehalte, geconstateerd volgens de in bĳlage V (dripmethode) of in bĳlage VI (chemische test) beschreven analysemethode, niet overschrĳdt.

2. De door elke Lid-Staat aangewezen bevoegde autoriteiten zien erop toe dat de slachterĳen de nodige maatregelen nemen om aan het bepaalde in lid 1 te voldoen en dat met name:

— monsters worden genomen om de waterabsorptie tĳdens het koelen en het watergehalte van bevroren en diepgevroren kuikens te controleren;

— de resultaten van de controles worden geregistreerd en gedurende een jaar worden bewaard;

— elke partĳ op zodanige wĳze wordt gemerkt dat kan worden nagegaan op welke datum de partĳ is geproduceerd; in de produktieboekhouding moet worden opgetekend welk merk voor elke partĳ is gebruikt.

3. Slachterĳen dienen geregeld, ten minste een keer per arbeidsperiode van ►M11 acht ◄ uur, volgens het bepaalde in bĳlage VII te controleren hoeveel water wordt geabsorbeerd, dan wel een controle volgens bĳlage V uit te voeren.

Wanneer uit die controles blĳkt dat de waterabsorptie groter is dan het totale watergehalte dat krachtens deze verordening is toegestaan, rekening houdend met de waterabsorptie in de niet-gecontroleerde fasen van de behandeling van geslachte dieren, en in elk geval wanneer de waterabsorptie groter is dan de in bĳlage VII, punt 9, of in bĳlage V, punt 7, bedoelde waarden, brengen de slachterĳen onmiddellĳk de nodige wĳzigingen aan in het behandelingssysteem.

4. In alle gevallen als bedoeld in lid 3, tweede alinea, en in elk geval ten minste een keer ►M8 per twee maanden, ◄ wordt overeenkomstig lid 1 in elke slachterĳ steekproefsgewĳs het watergehalte van bevroren en diepgevroren kuikens gecontroleerd, waarbĳ de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat bepaalt of de controle volgens het bepaalde in bĳlage V of in bĳlage VI plaatsvindt. Deze controles hoeven niet te worden verricht wanneer het gaat om geslachte dieren waarvoor ten genoegen van de bevoegde autoriteit is aangetoond dat zĳ uitsluitend voor uitvoer bestemd zĳn.

5. De in de leden 3 en 4 bedoelde controles worden verricht door of onder verantwoordelĳkheid van de bevoegde autoriteit. De bevoegde autoriteit kan, in specifieke gevallen, de bepalingen van lid 3 — en met name het bepaalde in bĳlage VII, punten 1 en 9 — en van lid 4 voor een bepaalde slachterĳ stringenter toepassen, wanneer dit noodzakelĳk blĳkt om ervoor te zorgen dat het krachtens deze verordening toegestane totale watergehalte niet wordt overschreden.

▼M8

Telkens wanneer een partĳ bevroren of diepgevroren kuikens geacht wordt niet aan het bepaalde in deze verordening te voldoen, gaat zĳ slechts op de in lid 4 bedoelde minimumcontrolefrequentie over nadat drie achtereenvolgende overeenkomstig bĳlage V of VI uit te voeren controles van monsters van drie verschillende produktiedagen, verspreid over maximaal vier weken, negatief blĳken te zĳn. De controlekosten worden door de betrokken slachterĳ gedragen.

▼M12

5 bis. Wanneer bĳ luchtkoeling de uitkomsten van de in de leden 3 en 4 bedoelde controles zes maanden lang in overeenstemming zĳn met de in de bĳlagen V tot en met VII vastgestelde normen, mag de in lid 3 bedoelde controlefrequentie tot eenmaal per maand worden verminderd. Wordt niet langer voldaan aan de normen van deze bĳlagen, dan worden de controles opnieuw overeenkomstig lid 3 verricht.

▼M12

6. Indien uit de in lid 4 bedoelde controles blĳkt dat de toegestane maxima zĳn overschreden, wordt de betrokken partĳ geacht niet aan het bepaalde in deze verordening te voldoen. In dat geval kan de slachterĳ vragen een tegenanalyse in het referentielaboratorium van de lidstaat te verrichten met gebruikmaking van een door de bevoegde autoriteit van die lidstaat te kiezen methode. De kosten van de tegenanalyse zĳn voor rekening van de houder van de partĳ.

▼M4

7. Wanneer, eventueel na bovenbedoelde tegenanalyse, blĳkt dat de betrokken partĳ niet aan deze verordening voldoet, neemt de bevoegde autoriteit adequate maatregelen om ervoor te zorgen dat de partĳ toch in de Gemeenschap in de handel kan worden gebracht, doch alleen op voorwaarde dat zowel de individuele verpakkingen als de bulkverpakkingen van de betrokken geslachte dieren door de slachterĳ onder toezicht van de bevoegde autoriteit worden gemerkt met een banderol of etiket waarop in rode hoofdletters ten minste een van de volgende vermeldingen is aangebracht:

«Contenido en agua superior al límite CEE»

»Vandindhold overstiger EØF-Normen«

„Wassergehalt über dem EWG-Höchstwert“

«Περιεκτικότητα σε νερό ανώτερη του ορίου ΕΟΚ»

‘Water content exceeds EEC limit’

«Teneur en eau supérieure à la limite CEE»

«Tenore d'acqua superiore al limite CEE»

„Watergehalte hoger dan het EEG-maximum”

«Teor de água superior ao limite CEE»

▼M6

”Vesipitoisuus ylittää ETY-normin”

”Vattenhalten överstiger den halt som är tillåten inom EEG”.

▼M4

De in de eerste alinea bedoelde partĳ blĳft onder toezicht van de bevoegde autoriteit totdat zĳ is behandeld overeenkomstig het bepaalde in dit lid, of totdat zĳ een andere bestemming heeft gekregen. Wanneer ten genoegen van de bevoegde autoriteit wordt aangetoond dat de in de eerste alinea bedoelde partĳ voor uitvoer bestemd is, treft de bevoegde autoriteit de nodige maatregelen om te voorkomen dat de betrokken partĳ binnen de Gemeenschap in de handel wordt gebracht.

De in de eerste alinea vastgestelde vermeldingen worden aangebracht op een in het oog springende plaats, op zodanige wĳze dat zĳ gemakkelĳk zichtbaar en duidelĳk leesbaar zĳn en niet kunnen worden uitgewist. Zĳ mogen niet verborgen, minder duidelĳk of onderbroken worden door andere vermeldingen of door illustraties. Op individuele verpakkingen moeten de letters ten minste 1 cm hoog zĳn, op bulkverpakkingen ten minste 2 cm.

8. Wanneer er ernstige redenen zĳn om te vermoeden dat er onregelmatigheden zĳn gebeurd, mag de Lid-Staat van bestemming niet-discriminerende, op aselecte steekproeven gebaseerde controles van bevroren of diepgevroren kuikens verrichten om na te gaan of een zending aan het bepaalde in dit artikel voldoet.

9. De in lid 8 bedoelde controles worden verricht op de plaats van bestemming van de goederen of op een andere daarvoor geschikte plaats, voor zover in dit laatste geval de gekozen plaats niet aan de grens is gelegen, de keuze zo weinig mogelĳk invloed heeft op het transport van de goederen en de goederen normaal naar hun bestemming kunnen worden gebracht zodra het vereiste monster is genomen. De betrokken produkten mogen evenwel niet aan de eindgebruiker worden verkocht voordat het resultaat van de controle bekend is.

Dergelĳke controles worden zo snel mogelĳk verricht ten einde het op de markt brengen van de goederen niet onnodig te vertragen, noch vertragingen te veroorzaken waardoor de kwaliteit zou kunnen worden aangetast.

De resultaten van deze controles en alle op grond daarvan genomen beslissingen worden, met opgave van redenen, uiterlĳk twee werkdagen na de bemonstering medegedeeld aan de verzender, de geadresseerde of hun vertegenwoordiger. De door de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van bestemming genomen beslissingen worden, met opgave van redenen, medegedeeld aan de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van verzending.

Indien de geadresseerde of diens vertegenwoordiger daarom verzoekt, worden de met redenen omklede beslissingen hem schriftelĳk medegedeeld met opgave van de rechtsmiddelen waarover hĳ krachtens de in de Lid-Staat van bestemming geldende wetgeving beschikt, alsmede van de vorm waarin en de termĳn waarbinnen deze rechtsmiddelen moeten worden ingesteld.

▼M12

10. Wanneer uit de in lid 8 bedoelde controles blĳkt dat de toegestane maxima zĳn overschreden, kan de houder van de betrokken partĳ vragen een tegenanalyse in een van de in bĳlage VIII genoemde referentielaboratoria te verrichten volgens dezelfde methode als voor de oorspronkelĳke controle. De kosten van deze tegenanalyse zĳn voor rekening van de houder van de partĳ. De taken en bevoegdheden van de referentielaboratoria zĳn vastgesteld in bĳlage IX.

▼M4

11. Indien, na een controle uitgevoerd overeenkomstig het bepaalde in de leden 8 en 9 en eventueel na een tegenanalyse, wordt geconstateerd dat de bevroren of diepgevroren kuikens niet aan het bepaalde in dit artikel voldoen, past de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van bestemming de beschikkingen van lid 7 toe.

12. In de in de leden 10 en 11 bedoelde gevallen treedt de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van bestemming onverwĳld in contact met de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van verzending. Deze laatsten nemen de nodige maatregelen en delen aan de bevoegde autoriteit van de eerste Lid-Staat de aard van de verrichte controles, de genomen beslissingen en de redenen daarvoor mede.

Wanneer op grond van de in de leden 8 en 10 bedoelde controles herhaalde onregelmatigheden worden geconstateerd, of wanneer de Lid-Staat van verzending de uitvoering van deze controles onbevredigend acht, stellen de bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staten de Commissie daarvan in kennis.

De Commissie kan, voor zover dat nodig is voor de uniforme toepassing van deze verordening of op verzoek van de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van bestemming, en met inachtneming van de aard van de geconstateerde overtreding:

— deskundigen naar de betrokken inrichting zenden om, samen met de bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staat, controles ter plaatse te verrichten, of

— de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van verzending verzoeken de produkten van de betrokken inrichting intensiever te bemonsteren en indien nodig sancties toe te passen op grond van artikel 10 van Verordening (EEG) nr. 1906/90.

De Commissie deelt de Lid-Staten haar conclusies mede. De Lid-Staten op het grondgebied waarvan een controle wordt verricht, verlenen de deskundigen de nodige hulp voor het vervullen van hun taken.

In afwachting van de conclusies van de Commissie moet de Lid-Staat van verzending, op verzoek van de Lid-Staat van bestemming, de controle op de uit de betrokken inrichting afkomstige produkten verscherpen.

Wanneer deze maatregelen worden genomen op grond van herhaalde onregelmatigheden die door een inrichting zĳn begaan, verhaalt de Commissie de uit de toepassing van het bepaalde onder de gedachtenstreepjes in de derde alinea, voortvloeiende kosten op de betrokken inrichting.

▼M8

12bis. De bevoegde autoriteit van de Lid-Staat stelt het nationaal referentielaboratorium onverwĳld in kennis van de uitkomsten van de door haar of onder haar verantwoordelĳkheid uitgevoerde controles.

De nationale referentielaboratoria moeten deze gegevens om de zes maanden aan het communautaire referentielaboratorium doorzenden, dat deze gegevens nader onderzoekt en ze minstens eenmaal per jaar met de nationale referentielaboratoria bespreekt. De bevindingen worden aan het Comité van beheer voor bestudering voorgelegd, overeenkomstig het bepaalde in artikel 18 van Verordening (EEG) nr. 2777/75.

▼M11

13. De lidstaten stellen de praktische regelingen voor het verrichten van de in dit artikel bedoelde controles in alle afzetstadia vast, met inbegrip van de bĳ de inklaring overeenkomstig de bĳlagen V en VI uitgevoerde controles op de invoer uit derde landen. Zĳ stellen de andere lidstaten en de Commissie vóór 1 september 2000 in kennis van deze regelingen. Relevante wĳzigingen daarin worden onverwĳld aan de andere lidstaten en aan de Commissie meegedeeld.

▼M5

14. De Gemeenschap verleent aan het communautair referentielaboratorium „Het Spelderholt” Centre for Poultry Research and Information Services, Beekbergen, Nederland, financiële steun tot een bedrag van ten hoogste 75 000 ecu voor een periode van drie jaar, voor het vervullen van de in punt 1 van bĳlage IX vastgestelde taken.

De financiële steun wordt aan het communautair referentielaboratorium betaald overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van een contract dat door de Commissie, namens de Europese Gemeenschap, wordt gesloten met het laboratorium.

De directeur-generaal van het Directoraat-generaal Landbouw wordt gemachtigd het contract namens de Commissie te ondertekenen.

▼M11

Artikel 14 ter

1. De onderstaande verse, bevroren en diepgevroren delen van pluimvee mogen in het kader van beroep of bedrĳf binnen de Gemeenschap alleen in de handel worden gebracht indien hun gehalte aan water het technologisch onvermĳdbare gehalte, geconstateerd volgens de in bĳlage VI bis (chemische test) beschreven analysemethode, niet overschrĳdt:

a) borstfilet van kippen en kuikens, met of zonder vorkbeen en zonder huid;

b) borst van kippen en kuikens, met huid;

c) bovenpoten/bovendĳen, onderpoten/onderdĳen (drumsticks), hele poten/hele dĳen, poten/dĳen met rugdeel (bouten), kwarten van poten/dĳen, van kippen en kuikens, met huid;

d) borstfilet van kalkoenen zonder huid;

e) borst van kalkoenen, met huid;

f) bovenpoten/bovendĳen, onderpoten/onderdĳen (drumsticks), hele poten/hele dĳen, van kalkoenen, met huid;

g) vlees van hele poten/hele dĳen van kalkoenen, zonder been en zonder huid.

2. De door de lidstaten aangewezen bevoegde autoriteiten zien erop toe dat de slachterĳen en de al dan niet aan een slachterĳ verbonden uitsnĳderĳ en de nodige maatregelen nemen om aan het bepaalde in lid 1 te voldoen en dat met name:

▼M12

— ook bĳ geslachte kuikens, kippen en kalkoenen voor de productie van de in lid 1 genoemde verse, bevroren en diepgevroren delen regelmatig overeenkomstig artikel 14 bis, lid 3, gecontroleerd wordt hoeveel water geabsorbeerd is. Deze controles moeten minstens eenmaal per arbeidsperiode van acht uur worden uitgevoerd. Bĳ luchtgekoelde geslachte kalkoenen behoeft de geabsorbeerde hoeveelheid water echter niet regelmatig te worden gecontroleerd. De in punt 9 van bĳlage VII aangegeven grenswaarden gelden ook voor geslachte kalkoenen;

▼M11

— de resultaten van de controles worden geregistreerd en gedurende één jaar worden bewaard;

— elke partĳ op zodanige wĳze wordt gemerkt dat kan worden nagegaan op welke datum de partĳ is geproduceerd; in de productieboekhouding moet worden opgetekend welk merk voor elke partĳ is gebruikt.

▼M12

Wanneer bĳ luchtgekoelde kuikens en kippen de uitkomsten van de in het eerste streepje en lid 3 bedoelde controles zes maanden lang in overeenstemming zĳn met de in de bĳlagen V tot en met VII vastgestelde normen, mag de in lid 3 bedoelde controlefrequentie tot eenmaal per maand worden verminderd. Wordt niet langer voldaan aan de normen van deze bĳlagen, dan worden de controles opnieuw overeenkomstig het eerste streepje verricht.

▼M11

3. Ten minste eens per drie maanden wordt overeenkomstig bĳlage VI bis steekproefsgewĳs het in lid 1 bedoelde watergehalte gecontroleerd bĳ bevroren en diepgevroren delen van pluimvee die afkomstig zĳn van uitsnĳderĳen die dergelĳke delen produceren. Deze controles hoeven niet te worden verricht wanneer het gaat om delen van pluimvee waarvoor ten genoegen van de bevoegde autoriteit is aangetoond dat zĳ uitsluitend voor uitvoer zĳn bestemd.

▼M12

Wanneer in een bepaalde uitsnĳderĳ gedurende een jaar wordt voldaan aan de normen van bĳlage VI bis, behoeven de controles nog slechts eenmaal om de zes maanden te worden verricht. Indien niet langer aan deze normen wordt voldaan, worden de controles opnieuw overeenkomstig de eerste alinea verricht.

▼M11

4. De leden 5 tot en met 13 van artikel 14 bis zĳn van overeenkomstige toepassing op delen van pluimvee, als bedoeld in lid 1.

▼M1

Artikel 15

Deze verordening treedt in werking op 20 juni 1991.

Zĳ is van toepassing met ingang van 1 juli 1991.

Artikel 8 is van toepassing met ingang van 1 maart 1992 voor de invoer uit derde landen.

Tot en met ►M2 31 maart 1992 ◄ mogen handelaren evenwel onder deze verordening vallende produkten verpakken in verpakkingsmateriaal waarop de vermeldingen en aanduidingen zĳn aangebracht overeenkomstig de vóór de inwerkingtreding van deze verordening geldende communautaire of nationale wetgeving. Deze produkten mogen nog tot en met 31 december 1992 in de handel worden gebracht.

▼B

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke Lid-Staat.

▼M4









BĲLAGE I







ARTIKEL 1.1 — BENAMINGEN VOOR HELE DIEREN



E F D DK ESP GR I NL P 1. Chicken, broiler Poulet (de chair) Hähnchen, ►M6 Masthuhn ◄ Kylling, slagtekylling Pollo (de carne) Κοτόπουλο Πετεινοί και κότες (κρεατοπαραγωγής) Pollo, „Broiler” Kuiken, braadkuiken Frango 1. Cock, hen, casserole, or boiling fowl Coq, poule (à bouillir) Suppenhuhn Hane, høne, suppehøne Gallo, gallina Πετεινοί και κότες (για βράσιμο) Gallo, gallina Pollame da brodo Haan, hen, soep- of stoofkip Galo, galinha 1. Capon Chapon Kapaun Kapun Capón Καπόνια Cappone Kapoen Capão, 2. Poussin, Coquelet Poussin, coquelet Stubenküken Poussin, Coquelet Polluelo Νεοσσός, πετεινάρι Galletto Piepkuiken franguitos 1. ►M12 Young cock ◄ ►M12 Jeune coq ◄ ►M12 Junger Hahn ◄ ►M12 Unghane ◄ ►M12 Gallo joven ◄ ►M12 Πετεινάρι ◄ ►M12 Giovane gallo ◄ ►M12 Jonge haan ◄ ►M12 Galo jovem ◄ 1. (Young) turkey Dindonneau, (jeune) dinde (Junge) Pute, (Junger) Truthahn (Mini) kalkun Pavo (joven) (Νεαροί) γάλοι και γαλοπούλες (Giovane) tacchino (Jonge) kalkoen Peru 1. Turkey Dinde (à bouillir) Pute, Truthahn Avlskalkun Pavo Γάλοι και γαλοπούλες Tacchino/a Kalkoen Peru adulto 1. (Young) duck, duckling, (Young) Muscovy duck (Young) Mulard duck (Jeune) canard, caneton, (jeune) canard de barbarie (jeune) canard mulard Frühmastente, Jungente, (Junge) Barbarieente () (Junge) Mulardente (Ung) and (Ung) berberieand (Ung) mulardand Pato (joven o anadino), pato de Berbería (joven), Pato cruzado (joven) (Νεαρές) πάπιες ή παπάκια, (νεαρές) πάπιες βαρβαρίας, (νεαρές) πάπιες mulard (Giovane) Anatra (Giovane) Anatra muta (Giovane) Anatra „mulard” (Jonge) eend (Jonge) Barbarĳse eend (Jonge) „Mulard”-eend Pato, pato Barbary, Pato Mulard 1. Duck, Muscovy duck, Mulard duck Canard, canard de Barbarie (à bouillir), canard mulard (à bouillir) Ente, Barbarieente () Mulardente Avlsand Berberieand Mulardand Pato, pato de Berbería Pato cruzado Πάπιες, πάπιες βαρβαρίας πάπιες mulard Anatra Anatra muta Anatra „mulard” Eend Barbarĳse eend „Mulard”-eend Pato adulto, pato adulto Barbary, pato adulto Mulard 1. (Young) goose, gosling (Jeune) oie ou oison Frühmastgans, (Junge) Gans, ►M6 Jungmastgans ◄ (Ung) gås Oca (joven), ansarón (Νεαρές) χήνες ή χηνάκια (Giovane) oca (Jonge) gans Ganso 1. Goose Oie Gans Avlsgås Oca Χήνες Oca Gans Ganso adulto 1. (Young) guinea fowl (Jeune) pintade Pintadeau (Junges) Perlhuhn (Ung) perlehøne Pintada (joven) (Νεαρές) Φραγκόκοτες (Giovane) faraona (Jonge) parelhoen Pintada 1. Guinea fowl Pintade Perlhuhn Avlsperlehøne Pintada Φραγκόκοτες Faraona Parelhoen Pintada adulta



►M6 FIN ◄ ►M6 SE ◄ ►M6 Broileri ◄ ►M6 Kyckling, slaktkyckling (broiler) ◄ ►M6 Kukko, kana ◄ ►M6 Tupp, höna, gryt- eller kokhöna ◄ ►M6 Chapon (syöttökukko) ◄ ►M6 Kapun ◄ ►M6 Kananpoika, kukonpoika ◄ ►M6 Poussin, Coquelet ◄ ►M12 Nuori kukko ◄ ►M12 Ung tupp ◄ ►M6 (Nuori) kalkkuna ◄ ►M6 (Ung) kalkon ◄ ►M6 Kalkkuna ◄ ►M6 Kalkon ◄ ►M6 (Nuori) ankka, (Nuori) myskiankka ◄ ►M6 (Ung) anka, ankunge, (ung) mulardand (ung) myskand ◄ ►M6 Ankka, myskiankka ◄ ►M6 Anka, mulardand, myskand ◄ ►M6 (Nuori) hanhi ◄ ►M6 (Ung) gås, gåsunge ◄ ►M6 Hanhi ◄ ►M6 Gås ◄ ►M6 (Nuori) helmikana ◄ ►M6 (Ung) pärlhöna ◄ ►M6 Helmikana ◄ ►M6 Pärlhöna ◄ (1) De term „Flugente” mag nog worden gebruikt tot 31 december 1995.







ARTIKEL 1.2 — BENAMINGEN VOOR DELEN VAN PLUIMVEE



E F D DK ESP GR I NL P a) Half Demi ou moitié Hälfte oder halbes Halvt Medio Μισά Metà Helft Metade b) Quarter Quart (Vorder-, Hinter-) Viertel Kvart Cuarto Τεταρτημόριο Quarto Kwart Quarto c) Unseparated leg quarters Quarts postérieurs non séparés Hinterviertel am Stück Sammenhængende lårstykker Cuartos traseros unidos Αδιαχώριστα τεταρτημόρια ποδιών Cosciotto Niet-gescheiden achterkwarten Quartos de coxa não separados d) Breast Poitrine, blanc ou filet sur os Brust, halbe Brust, halbierte Brust Bryst Pechuga Στήθος Petto con osso Borst Peito e) Leg Cuisse Schenkel, Keule Helt lår Muslo y contramuslo Πόδι Coscia Hele poot, hele dĳ Perna inteira f) Chicken leg with a portion of the back Cuisse de poulet avec une portion du dos Hähnchenschenkel mit Rückenstück, ►M6 Hühnerkeule mit Rückenstück ◄ Kyllingelår med en del af ryggen Cuarto trasero de pollo Πόδι από κοτόπουλο με ένα κομμάτι της ράχης Coscetta Poot/dĳ met rugdeel (bout) Perna inteira de frango com uma porção do dorso g) Thigh Haut de cuisse Oberschenkel, Oberkeule Overlår Contramuslo Μηρός (μπούτι) Sovraccoscia Bovenpoot, bovendĳ Coxa h) Drumstick Pilon Unterschenkel, Unterkeule Underlår Muslo Κνήμη Fuso Onderpoot, onderdĳ (Drumstick) Perna i) Wing Aile Flügel Vinge Ala Φτερούγα Ala Vleugel Asa j) Unseparated wings Ailes non séparées Beide Flügel, ungetrennt Sammenhængende vinger Alas unidas Αδιαχώριστες φτερούγες Ali non separate Niet-gescheiden vleugels Asas não separadas k) Breast fillet Filet de poitrine, blanc, filet, noix Brustfilet, Filet aus der Brust, ►M6 Filet ◄ Brystfilet Filete de pechuga Φιλέτο στήθους Filetto, fesa (tacchino) Borstfilet Carne de peito l) Breast fillet with wishbone Filet de poitrine avec clavicule Brustfilet mit Schlüsselbein Brystfilet med ønskeben Filete de pechuga con clavícula Φιλέτο στήθους με κλειδοκόκαλο Petto (con forcella), fesa (con forcella) Borstfilet met vorkbeen Carne de peito com fúrcula m) Magret, maigret Magret, maigret Magret, Maigret Magret, maigret Magret, maigret Maigret, magret Magret, maigret Magret Magret, maigret



►M6 FIN ◄ ►M6 SE ◄ ►M6 Puolikas ◄ ►M6 Halva ◄ ►M6 Neljännes ◄ ►M6 Kvart ◄ ►M6 Takaneljännes ◄ ►M6 Bakdelspart ◄ ►M6 Rinta ◄ ►M6 Bröst ◄ ►M6 Koipi-reisi ◄ ►M6 Klubba ◄ ►M6 Koipi-reisi, jossa selkäosa ◄ ►M6 Kycklingklubba med del av ryggben ◄ ►M6 Reisi ◄ ►M6 Lår ◄ ►M6 Koipi ◄ ►M6 Ben ◄ ►M6 Siipi ◄ ►M6 Vinge ◄ ►M6 Siivet kiini toisissaan ◄ ►M6 Sammanhängande vingar ◄ ►M6 Rintafile' ◄ ►M6 Bröstfilé ◄ ►M6 Rintafile' solisluineen ◄ ►M6 Bröstfilé med nyckelben ◄ ►M6 Magret, maigret ◄ ►M6 Magret, maigret ◄









BĲLAGE I bis

Snede om de poot/dĳ te scheiden van de rug

— afbakening van het heupgewricht — —

Snede om de bovenpoot/bovendĳ te scheiden van de onderpoot/onderdĳ (drumstick)

— afbakening van het kniegewricht — —

▼B









BĲLAGE II







ARTIKEL 9 — KOELMETHODEN



E F D DK ESP GR I NL PT 1. Air chilling Refroidissement à l'air Luftkühlung Luftkøling Refrigeración por aire Ψύξη με αέρα Raffreddamento ad aria Luchtkoeling Refrigeração por ventilação 2. Air spray chilling Refroidissement par aspersion ventilée Luft-Sprühkühlung Luftspraykøling Refrigeración por aspersión ventilada Ψύξη με ψεκασμό Raffreddamento per aspersione e ventilazione Lucht-sproeikoeling Refrigeração por aspersão e ventilação 3. Immersion chilling Refroidissement par immersion Gegenstrom-Tauchkühlung Neddypningskøling Refrigeración por immersión Ψύξη με βύθιση Raffreddamento per immersione Dompelkoeling Refrigeração por imersão



►M6 FIN ◄ ►M6 SE ◄ ►M6 Ilmajäähdytys ◄ ►M6 Luftkylning ◄ ►M6 Ilmasprayjäähdytys ◄ ►M6 Evaporativ kylning ◄ ►M6 Vesĳäähdytys ◄ ►M6 Vattenkylning ◄

▼M4









BĲLAGE III







ARTIKEL 10.1 — HOUDERĲSYSTEMEN



E F D DK ESP GR I NL P a) Fed with … % of … Oats fed goose Alimenté avec … % de … Oie nourrie à l'avoine Mast mit … % … Hafermastgans Fodret med … % … Havrefodret gås Alimentado con … % Oca engordada con avena Έχει τραφεί με … % … Χήνα που παχαίνεται με βρώμη Alimentato con il … % di … Oca ingrassata con avena Gevoed met … % … Met haver vetgemeste gans Alimentado com … % de … Ganso engordado com aveia b) Extensive indoor (barn-reared) Élevé à l'intérieur: système extensif Extensive Bodenhaltung Extensivt staldopdræt (skrabe…) Sistema extensivo en gallinero Εκτατικής εκτροφής Estensivo al coperto Scharrel … binnengehouden Produção extensiva em interior c) Free range Sortant à l'extérieur Auslaufhaltung Fritgående Gallinero con salida libre Ελεύθερης βοσκής All'aperto Scharrel … met uitloop Produção em semiliberdade d) Traditional free range Fermier-élevé en plein air Bäuerliche Auslaufhaltung Frilands … Granja al aire libre ►C4 Πτηνοτροφείο παραδοσιακά ελεύθερης βοσκής ◄ Rurale all'aperto Boerenscharrel … met uitloop Hoeve … met uitloop Produção ao ar livre e) Free-range — total freedom Fermier-élevé en liberté Bäuerliche Freilandhaltung Frilands … opdrættet i fuld frihed Granja de cría en libertad Πτηνοτροφείο απεριόριστης τροφής Rurale in libertà Boerenscharrel … met vrĳe uitloop Hoeve … met vrĳe uitloop Produção em liberdade



►M6 FIN ◄ ►M6 SE ◄ ►M6 Ruokittu … % … Kauralla ruokittu hanhi ◄ ►M6 Utfodrad med … % … Havreutfodrad gås ◄ ►M6 Laajaperäinen sisäkasvatus ◄ ►M6 Extensivt uppfödd inomhus ◄ ►M6 Ulkoilumahdollisuus ◄ ►M6 Tillgång till utomhusvistelse ◄ ►M6 Ulkoiluvapaus ◄ ►M6 Traditionell utomhusvistelse ◄ ►M6 Vapaa kasvatus ◄ ►M6 Uppfödd i full frihet ◄









BĲLAGE IV

▼M12

a) Gevoederd met … %… De onderstaande voederingrediënten mogen uitsluitend worden vermeld indien: — wanneer het gaat om granen, het aandeel ervan in het voedermengsel dat tĳdens het grootste deel van de mestperiode wordt toegediend, ten minste 65 gewichtsprocenten bedraagt; het aandeel daarin van bĳprodukten van granen mag niet meer bedragen dan 15 %; wanneer evenwel slechts één specifieke graansoort wordt vermeld, moet ze ten minste 35 % van het gebruikte voedermengsel uitmaken (voor maïs ten minste 50 %); — wanneer het gaat om leguminosen of bladgroenten, het aandeel ervan in het voedermengsel dat tĳdens het grootste deel van de mestperiode wordt toegediend, ten minste 5 gewichtsprocenten bedraagt; — wanneer het gaat om zuivelprodukten, het aandeel ervan in het voedermengsel dat in de periode van het afmesten wordt toegediend, ten minste 5 gewichtsprocenten bedraagt. De term „met haver vetgemeste” gans mag evenwel worden gebruikt wanneer de ganzen in de drie weken durende periode van het afmesten per dag ten minste 500 gram haver krĳgen toegediend.

b) „Scharrel … binnengehouden” Deze benaming mag alleen worden gebruikt wanneer: — de bezettingsdichtheid per vierkante meter vloeroppervlakte niet meer bedraagt dan: — ▼M12 — 15 dieren door ten hoogste 25 kg levend gewicht voor kippen en kuikens, jonge hanen en kapoenen, ▼M4 — 25 kg levend gewicht voor eenden, parelhoenders en kalkoenen, — 15 kg levend gewicht voor ganzen; — de dieren worden geslacht wanneer zĳ — — ten minste 56 dagen oud zĳn, wanneer het gaat om kuikens, — ten minste 70 dagen oud zĳn, wanneer het gaat om kalkoenen, — ten minste 112 dagen oud zĳn, wanneer het gaat om ganzen, — ten minste 49 dagen oud zĳn, wanneer het gaat om pekingeenden, — ten minste 70 dagen oud zĳn, wanneer het gaat om Barbarĳse eenden (vrouwelĳke dieren), — ten minste 84 dagen oud zĳn, wanneer het gaat om Barbarĳse eenden (mannelĳke dieren), — ten minste 65 dagen oud zĳn, wanneer het gaat om „Mulard”-eenden (vrouwelĳke dieren), — ten minste 82 dagen oud zĳn, wanneer het gaat om parelhoenders, ▼M11 — ten minste 60 dagen, wanneer het gaat om jonge ganzen, ▼M12 — ten minste 90 dagen oud zĳn, wanneer het gaat om jonge hanen, — ten minste 140 dagen oud zĳn, wanneer het gaat om kapoenen. ▼M4

c) „Scharrel … met uitloop” Deze benaming mag alleen worden gebruikt wanneer — de bezettingsdichtheid in de stal en de leeftĳd bĳ het slachten in overeenstemming zĳn met het bepaalde onder b), behalve voor kuikens, waarvoor de bezettingsdichtheid mag worden verhoogd tot 13 dieren, doch ten hoogste 27,5 kg levend gewicht per m2, en voor kapoenen, waarvoor de bezettingsdichtheid niet meer mag bedragen dan 7,5 dieren, doch ten hoogste 27,5 kg levend gewicht per m2; — de dieren ten minste gedurende de helft van hun leven overdag voortdurend toegang hebben gehad tot een uitloopruimte in de vrĳe lucht, namelĳk een hoofdzakelĳk begroeide ruimte waar elk dier beschikt over ten minste — — 1 m2 grondoppervlak, wanneer het gaat om kuikens of parelhoenders, ▼M9 — 2 m2 grondoppervlak, wanneer het gaat om eenden of kapoenen, ▼M4 — 4 m2 grondoppervlak, wanneer het gaat om kalkoenen of ganzen. — Voor parelhoenders mag de uitloopruimte in open lucht worden vervangen door een volière met een vloeroppervlakte die ten minste gelĳk is aan die van de stal en met een hoogte van ten minste 2 m. Per dier is ten minste 10 cm zitstok beschikbaar (stal en volière samen); het in de mestperiode toegediende voedermengsel ten minste voor 70 % uit graan bestaat; de pluimveestal voorzien is van luiken met een totale lengte van ten minste 4 m per 100 m2 vloeroppervlakte van de stal.

d) „Boerenscharrel … met uitloop”/„Hoeve … met uitloop” Deze benaming mag alleen worden gebruikt wanneer — de bezettingsdichtheid in de stal niet meer bedraagt dan: — — 12 dieren, doch ten hoogste 25 kg levend gewicht per m2, wanneer het gaat om kuikens; wanneer evenwel mobiele stallen worden gebruikt met ten hoogste 150 m2 vloeroppervlakte, die 's nachts open blĳven, mag de bezettingsdichtheid worden verhoogd tot 20 dieren, doch ten hoogste 40 kg levend gewicht per m2, — 6,25 (tot en met de 91e dag: 12) dieren, doch ten hoogste 25 kg levend gewicht per m2, wanneer het gaat om kapoenen, — 8 mannelĳke dieren, doch ten hoogste 35 kg levend gewicht per m2, dan wel 10 vrouwelĳke dieren, doch ten hoogste 35 kg levend gewicht per m2, wanneer het gaat om Barbarĳse eenden en pekingeenden, — 8 dieren, doch ten hoogste 35 kg levend gewicht per m2, wanneer het gaat om „Mulard”-eenden, ▼M12 — 13 dieren, doch ten hoogste 25 kg levend gewicht per m², wanneer het gaat om parelhoenders, ▼M4 — 6,25 (tot en met de zevende week: 10) dieren, doch ten hoogste 25 kg levend gewicht, wanneer het gaat om kalkoenen, — 5 dieren (tot en met de zesde week 10) dan wel 3 dieren, indien zĳ gedurende de laatste drie weken van de afmestperiode worden opgesloten, doch ten hoogste 30 kg levend gewicht per m2, wanneer het gaat om ganzen; — de totale nuttige oppervlakte van de pluimveestallen op een bepaalde produktieplaats niet meer bedraagt dan 1 600 m2; — per pluimveestal niet meer dieren zĳn gehuisvest dan: — — 4 800 voor kuikens, — 5 200 voor parelhoenders, — 4 000 voor vrouwelĳke Barbarĳse eenden of pekingeenden of 3 200 mannelĳke Barbarĳse eenden of pekingeenden, of 3 200„Mulard”-eenden, — 2 500 voor kapoenen, ganzen en kalkoenen; — de pluimvestal voorzien is van luiken met een totale lengte van ten minste 4 m per 100 m2 vloeroppervlakte van de stal; — de dieren overdag zonder onderbreking vrĳe toegang hebben tot een uitloopruimte in de open lucht, ten minste vanaf de leeftĳd van: — — 6 weken voor kuikens en kapoenen, — 8 weken voor eenden, ganzen, parelhoenders en kalkoenen; — de uitloopruimte in open lucht hoofdzakelĳk begroeid is en elk dier kan beschikken over ten minste: — — 2 m2 voor kuikens, Barbarĳse eenden, pekingeenden of parelhoenders, — 3 m2 voor „Mulard”-eenden, — 4 m2 voor kapoenen, die ten minste 92 dagen oud zĳn (2 m2 totdat zĳ 91 dagen oud zĳn), — 6 m2 voor kalkoenen, — 10 m2 voor ganzen. — Voor parelhoenders mag de uitloopruimte in open lucht worden vervangen door een volière met een vloeroppervlakte die ten minste het dubbele bedraagt van die van de stal en met een hoogte van ten minste 2 m, voorzien van zitstokken met een zodanige lengte dat per dier ten minste 10 cm beschikbaar is (stal en volière samen); — de mestdieren van een als langzaam groeiend erkend ras zĳn; — het in de mestperiode toegediende voedermengsel ten minste voor 70 % uit graan bestaat; — de minimumleeftĳd bĳ het slachten ten minste gelĳk is aan: — — 81 dagen voor kuikens, — 150 dagen voor kapoenen, — 49 dagen voor pekingeenden, — 70 dagen voor vrouwelĳke Barbarĳse eenden, — 84 dagen voor mannelĳke Barbarĳse eenden, — 102 dagen voor „Mulard”-eenden, — 94 dagen voor parelhoenders, — 140 dagen voor kalkoenen en braadganzen, ▼M12 — 140 dagen voor als hele dieren op de markt gebrachte braadkalkoenen en -ganzen, — 98 dagen voor kalkoenhennen, bestemd om te worden versneden, — 126 dagen voor kalkoenhanen, bestemd om te worden versneden, ▼M11 — 60 dagen voor jonge ganzen; ▼M4 — het afmesten in gevangenschap niet langer duurt dan: — — 15 dagen voor kuikens die ten minste 90 dagen oud zĳn, ▼M9 — vier weken voor kapoenen, ▼M4 — 4 weken voor „Mulard”-eenden die ten minste 70 dagen oud zĳn.

e) „Boerenscharrel … met vrĳe uitloop”/„Hoeve … met vrĳe uitloop” Deze benaming mag alleen worden gebruikt wanneer aan alle onder d) vastgestelde voorwaarden wordt voldaan, met dien verstande dat de dieren overdag voortdurend toegang hebben tot een onbeperkte vrĳe uitloopruimte in de open lucht.









BĲLAGE V

BEPALING VAN HET DRIPVERLIES

(Dripmethode)

1. Doel en toepassingsgebied Deze methode wordt gebruikt voor de bepaling van de hoeveelheid water die bevroren of diepgevroren kuikens bĳ ontdooiing verliezen. Als het dripverlies, uitgedrukt in gewichtspercentage van het geslachte dier, met inbegrip van alle in de verpakking bĳgevoegde eetbare slachtafvallen, groter is dan de in punt 7 vastgestelde maximumwaarde, wordt aangenomen dat tĳdens de bewerking te veel water is opgenomen. ►C2 ◄

2. Definitie De met behulp van deze methode vastgestelde waterhoeveelheid wordt uitgedrukt in gewichtspercentage dripwater, berekend op het totale gewicht van het bevroren of diepgevroren geslachte dier, eetbare slachtafvallen inbegrepen.

3. Principe Het bevroren of diepgevroren geslachte dier, eventueel aanwezige eetbare slachtafvallen inbegrepen, wordt onder zodanige omstandigheden ontdooid dat het dripverlies kan worden berekend.

4. Apparatuur

4.1. Weegschaal met een weegcapaciteit tot 5 kg die ten minste tot op 1 g nauwkeurig is.

4.2. Plastic zakken die groot genoeg zĳn om het geslachte dier te bevatten, met een deugdelĳk hechtingssysteem.

4.3. Een thermostatisch geregeld bassin met de nodige voorzieningen om de geslachte dieren te behandelen als beschreven in de punten 5.5 en 5.6. Het bassin dient een hoeveelheid water te bevatten die gelĳk is aan ten minste achtmaal het volume van het te controleren pluimvee en het water moet op een temperatuur van 42 ± 2 °C kunnen worden gehouden.

4.4. Filtreerpapier of andere absorberende papieren handdoeken.

5. Werkwĳze

5.1. 20 geslachte dieren worden willekeurig uit de hoeveelheid te controleren pluimvee genomen. Totdat de dieren kunnen worden onderzocht zoals beschreven in de punten 5.2 tot en met 5.11, worden zĳ op een temperatuur van maximaal − 18 °C gehouden.

5.2. De buitenkant van de verpakking wordt afgeveegd om hierop aanwezig ĳs en water te verwĳderen. De verpakking met inhoud wordt gewogen waarbĳ het gewicht wordt afgerond tot op het naaste hele gram; aldus verkrĳgt men M0.

5.3. Het geslachte dier wordt te zamen met de eventueel meeverkochte eetbare slachtafvallen uit de buitenverpakking genomen. Deze verpakking wordt afgedroogd en gewogen, waarbĳ het gewicht wordt afgerond tot op het naaste hele gram; aldus verkrĳgt men M1.

5.4. Het gewicht van het bevroren dier plus slachtafvallen wordt berekend door M1 af te trekken van M0.

5.5. Het geslachte dier en de slachtafvallen worden in een sterke waterdichte plastic zak gestoken met de open buikholte naar de dichte onderkant van de zak gekeerd. De zak moet lang genoeg zĳn opdat hĳ stevig kan worden vastgemaakt wanneer hĳ in het bassin hangt, maar niet te ruim want het geslachte dier moet in verticale positie blĳven.

5.6. Het gedeelte van de zak dat het geslachte dier en de eetbare slachtafvallen bevat, wordt volledig in een bassin gedompeld en blĳft open, zodat zoveel mogelĳk lucht kan ontsnappen. De zak moet verticaal worden gehouden, eventueel door gebruik te maken van een rek of door extra gewicht in de zak te stoppen, op een zodanige wĳze dat er geen water uit het bassin in de zak kan lopen. De individuele zakken mogen elkaar niet raken.

5.7.



Gewichtsklasse (g) Gewicht geslacht dier + slachtafvallen (g) Onderdompelingstĳd in minuten Kippen zonder afvallen Kippen met afvallen < 800 < 825 77 92 850 825 — 874 82 97 900 875 — 924 85 100 950 925 — 974 88 103 1 000 975 — 1 024 92 107 1 050 1 025 — 1 074 95 110 1 100 1 050 — 1 149 98 113 1 200 1 150 — 1 249 105 120 1 300 1 250 — 1 349 111 126 1 400 1 350 — 1 449 118 133 Boven 1 400 g wordt deze tĳd verhoogd met zeven minuten per 100 g bĳkomend gewicht. Indien de voorgestelde onderdompelingstĳd verstreken is zonder dat, bĳ de twee gecontroleerde geslachte dieren, een temperatuur van 4 °C is bereikt, moet het ontdooiingsproces worden voortgezet totdat in het thermisch centrum wel een temperatuur van 4 °C is bereikt.

5.8. De zak met inhoud wordt uit het bassin genomen. Er wordt een gat gemaakt in de onderkant van de zak zodat het dripwater kan weglopen. De zak met inhoud moet nu een uur lang kunnen uitlekken bĳ een omgevingstemperatuur tussen +18 °C en +25 °C.

5.9. Het ontdooide dier wordt uit de zak genomen en het pakje met de slachtafvallen wordt (indien aanwezig) uit de buikholte genomen. Het dier wordt van binnen en van buiten afgedroogd met filtreerpapier of met papieren handdoeken. In het zakje met de slachtafvallen wordt een gat gemaakt en wanneer het aanwezige water is weggelopen worden de zak en de ontdooide afvallen zo goed mogelĳk afgedroogd.

5.10. Het totale gewicht van het ontdooide geslachte dier, de afvallen en de verpakking wordt bepaald en afgerond tot op het naaste hele gram; dit is M2.

5.11. Het gewicht van het zakje dat de afvallen bevatte, wordt bepaald en afgerond tot op het naaste hele gram; dit is M3.

6. Berekening van het resultaat Het gewicht van het bĳ ontdooiing vrĳgekomen water, d.i. het dripverlies, uitgedrukt als gewichtspercentage van het bevroren of diepgevroren dier (inclusief afvallen) wordt berekend met behulp van de volgende formule:

7. Beoordeling van het resultaat Als het gemiddelde dripverlies bĳ het monster van 20 geslachte dieren meer bedraagt dan de hierna vermelde percentages, wordt aangenomen dat de hoeveelheid water die tĳdens de bewerking is opgenomen, groter is dan de grenswaarde. De betrokken percentages zĳn: — bĳ luchtkoeling: 1,5 % — bĳ lucht-sproeikoeling: 3,3 % — bĳ dompelkoeling: 5,1 %.









( 7 )BĲLAGE VI

BEPALING VAN HET TOTALE WATERGEHALTE VAN KUIKENS

(Chemische test)

1. Doel en toepassingsgebied Deze methode wordt gebruikt om het totale watergehalte van bevroren en diepgevroren kuikens te bepalen. Hierbĳ worden het watergehalte en het eiwitgehalte van monsters gehomogeniseerd geslacht pluimvee bepaald. Het aldus bepaalde totale watergehalte wordt vergeleken met de grenswaarde die wordt berekend met behulp van de in punt 6.4 vastgestelde formules, ten einde na te gaan of tĳdens de bewerking te veel water is opgenomen. Als de analist de aanwezigheid van een stof vermoedt die de berekening kan beïnvloeden, moet hĳ de nodige voorzorgsmaatregelen treffen.

2. Definities Geslacht dier: het pluimveekarkas met been en kraakbeen en de eventueel bĳgevoegde slachtafvallen. Slachtafvallen: lever, hart, spiermaag en nek.

3. Principe Het water- en het eiwitgehalte worden gemeten volgens de in de ISO-normen (International Organization for Standardization) beschreven methoden of volgens andere door de Raad erkende analysemethoden. Het maximaal toegestane totale watergehalte van het geslachte dier wordt berekend op basis van het eiwitgehalte van het geslachte dier, dat kan worden gerelateerd aan het gehalte aan fysiologisch water.

4. Apparatuur en reageermiddelen

4.1. Een weegschaal om het geslachte dier en de verpakking ervan te wegen, die ten minste tot op 1 gram nauwkeurig is.

4.2. Een vleesbĳl of een vleeszaag om het geslachte dier in stukken te snĳden die in de vleesmolen kunnen.

4.3. Een krachtige vleesmolen en mixer, waarmee hele delen van bevroren of diepgevroren pluimvee kunnen worden gehomogeniseerd. Opmerking: Er wordt geen bepaalde vleesmolen aanbevolen. De molen moet echter krachtig genoeg zĳn om het bevroren en diepgevroren vlees en de beenderen zodanig te vermalen dat homogene monsters worden verkregen die overeenkomen met de monsters welke kunnen worden verkregen met een vleesmolen die is uitgerust met een schĳf met perforaties van 4 mm.

4.4. Voor de bepaling van het watergehalte volgens ISO-norm 1442: de voor deze methode vereiste apparatuur.

4.5. Voor de bepaling van het eiwitgehalte volgens ISO-norm 937: de voor deze methode vereiste apparatuur.

5. Werkwĳze

5.1. Zeven geslachte dieren worden willekeurig uit de te controleren hoeveelheid pluimvee genomen en in bevroren toestand gehouden totdat met de in de punten 5.2 tot en met 5.6 beschreven analyse wordt begonnen. De analyse wordt uitgevoerd op elk van de zeven geslachte dieren afzonderlĳk of op een mengmonster van de zeven geslachte dieren.

5.2. Met de bewerking wordt begonnen binnen een uur nadat de geslachte dieren uit de vriesinstallatie zĳn gehaald.

a) De buitenkant van de verpakking wordt afgeveegd om hierop aanwezig ĳs en water te verwĳderen. Elk geslacht dier wordt gewogen en van de verpakking ontdaan. Nadat het geslachte dier in kleine stukken is gesneden, wordt het materiaal waarin de slachtafvallen zĳn verpakt, indien mogelĳk verwĳderd. Het totale gewicht van het geslachte dier, inclusief slachtafvallen en het op het dier aanwezige ĳs, wordt berekend door aftrek van het gewicht van het verwĳderde verpakkingsmateriaal, waarbĳ wordt afgerond tot op het naaste hele gram; het berekende gewicht is de waarde P1. b) Bĳ analyse van een mengmonster wordt het totale gewicht van de zeven overeenkomstig punt 5.3.a) bewerkte geslachte dieren bepaald, hetgeen de waarde P7 oplevert. 5.3.

a) Het gehele geslachte dier, waarvan het gewicht overeenkomt met de waarde P1, wordt fĳngemalen in een vleesmolen als omschreven in punt 4.3 (en zo nodig verder gemengd met een mixer) om een homogeen produkt te verkrĳgen waaruit een monster kan worden genomen dat representatief is voor het geslachte dier. b) Bĳ analyse van een mengmonster worden de zeven geslachte dieren, waarvan het gewicht overeenkomt met de waarde P7, samen in hun geheel fĳngemalen in een vleesmolen als omschreven in punt 4.3 (en zo nodig verder gemengd met een mixer) om een homogeen produkt te verkrĳgen waaruit twee monsters kunnen worden genomen die representatief zĳn voor de zeven geslachte dieren. Beide monsters worden geanalyseerd zoals beschreven in de punten 5.5 en 5.6. 5.4.

5.5. Van het homogenaat wordt een monster genomen dat onmiddellĳk wordt gebruikt voor de bepaling van het watergehalte volgens de methode die is beschreven in ISO-norm 1442, hetgeen leidt tot een watergehalte „a %”.

5.6. Van het homogenaat wordt nog een monster genomen dat onmiddellĳk wordt gebruikt voor de bepaling van het stikstofgehalte volgens de methode die is beschreven in ISO-norm 937. Dit stikstofgehalte wordt door vermenigvuldiging met de coëfficiënt 6,25 omgerekend in het gehalte aan ruw eiwit „b %”.

6. Berekening van de resultaten

a) Het gewicht van het water (W) in elk geslacht dier wordt verkregen met behulp van de formule aP1/100, en het eiwitgewicht (RP) met behulp van de formule bP1/100; beide worden uitgedrukt in gram. Berekend wordt het totale gewicht aan water (W7) en aan eiwit (RP7) van de zeven geanalyseerde geslachte dieren. b) Bĳ analyse van een mengmonster wordt het gemiddelde gehalte aan water (a %) en aan eiwit (b %) van beide geanalyseerde monsters bepaald. Het watergewicht (W7) in de zeven geslachte dieren wordt verkregen met behulp van de formule aP7/100 en het eiwitgewicht (RP7) met behulp van de formule bP7/100; beide worden uitgedrukt in gram. 6.1.

6.2. Het gemiddelde gewicht van het water (WA) en dat van het eiwit (RPA) worden berekend door W7 en RP7 te delen door zeven.

6.3. Volgens deze methode kan het theoretisch gehalte aan fysiologisch water (uitgedrukt in gram) worden berekend met behulp van de volgende formule: — voor kuikens: 3,53 × RPA + 23.

a) Luchtkoeling In de veronderstelling dat bĳ de bewerking van geslachte dieren de technologisch onvermĳdbare waterabsorptie 2,0 % (1) bedraagt, wordt volgens deze methode de hoogste toegestane grenswaarde voor het totale watergehalte (WG) in gram (inclusief betrouwbaarheidsinterval) berekend met behulp van de onderstaande formule: — voor kuikens: WG = 3,65 × RPA + 42. b) Lucht-sproeikoeling: In de veronderstelling dat bĳ de bewerking van de geslachte dieren de technologisch onvermĳdbare waterabsorptie 4,5 % (1) bedraagt, wordt volgens deze methode de hoogste toegestane grenswaarde voor het totale watergehalte (WG) in gram (inclusief betrouwbaarheidsinterval) berekend met behulp van de onderstaande formule: — voor kuikens: WG = 3,76 × RPA + 42. c) Dompelkoeling: In de veronderstelling dat bĳ de bewerking van de geslachte dieren de technologisch onvermĳdbare waterabsorptie 7,0 % (1) bedraagt, wordt volgens deze methode de hoogste toegestane grenswaarde voor het totale watergehalte (WG) in gram (inclusief betrouwbaarheidsinterval) berekend met behulp van de onderstaande formule: — voor kuikens: WG = 3,93 × RPA + 42. 6.4.

6.5. Als het volgens punt 6.2. berekende gemiddelde watergehalte (WA) van de zeven geslachte dieren het volgens punt 6.4 vastgestelde maximum (WG) niet overschrĳdt, wordt de gecontroleerde partĳ geacht aan de norm te voldoen.

▼M11









BĲLAGE VI bis

BEPALING VAN HET TOTALE WATERGEHALTE VAN DELEN VAN PLUIMVEE

(Chemische test)

1. Doel en toepassingsgebied

Deze methode wordt gebruikt om het totale watergehalte van bepaalde delen van pluimvee te bepalen. Hierbĳ worden het watergehalte en het eiwitgehalte van monsters van gehomogeniseerde delen van pluimvee bepaald. Het aldus bepaalde totale watergehalte wordt vergeleken met de grenswaarde die wordt berekend met behulp van de in punt 6.4 vastgestelde formules, teneinde na te gaan of tĳdens de bewerking te veel water is opgenomen of niet. Als de analyst de aanwezigheid van een stof vermoedt die de berekening kan beïnvloeden, moet hĳ de nodige voorzorgsmaatregelen treffen.

2. Definities en monsternemingsvoorschriften

▼M12

De in artikel 1, lid 2, vastgestelde definities zĳn van toepassing op de in artikel 14 ter bedoelde delen van pluimvee. De monsters hebben ten minste de volgende omvang:

— borst van kippen en kuikens: de helft van de borst,

— borstfilet van kippen en kuikens: de helft van de borst zonder been en zonder huid,

— kalkoenenborst, -borstfilet en vlees van kalkoenenpoten zonder been: porties van ongeveer 100 g,

— andere delen: als omschreven in artikel 1, lid 2.

▼M11

Wanneer bevroren of diepgevroren delen niet afzonderlĳk verpakt zĳn, mogen de grootverpakkingen waaruit monsters genomen worden, bĳ een temperatuur van 0 °C worden opgeslagen, totdat afzonderlĳke delen losgemaakt kunnen worden.

3. Principe

Het water- en het eiwitgehalte worden gemeten volgens de in de ISO-normen (International Organisation for Standardisation) beschreven methoden of volgens andere door de Raad erkende analysemethoden.

Het maximaal toegestane totale watergehalte van de delen van pluimvee wordt berekend op basis van het eiwitgehalte van de delen, dat kan worden gerelateerd aan het gehalte aan fysiologisch water.

4. Apparatuur en reageermiddelen

4.1. Een weegschaal om de delen en de verpakking ervan te wegen, die ten minste tot op 1 g nauwkeurig is.

4.2. Een vleesbĳl of een vleeszaag om de delen in stukken te snĳden die in de vleesmolen kunnen.

4.3. Een krachtige vleesmolen en mixer, waarmee de delen van pluimvee of stukken daarvan kunnen worden gehomogeniseerd. Opmerking: Er wordt geen bepaalde vleesmolen aanbevolen. De molen moet echter krachtig genoeg zĳn om ook bevroren en diepgevroren vlees en beenderen zodanig te vermalen dat homogene monsters worden verkregen die overeenkomen met de monsters welke kunnen worden verkregen met een vleesmolen die is uitgerust met een schĳf met perforaties van 4 mm.

4.4. Voor de bepaling van het watergehalte volgens ISO-norm 1442: de voor deze methode vereiste apparatuur.

4.5. Voor de bepaling van het eiwitgehalte volgens ISO-norm 937: de voor deze methode vereiste apparatuur.

5. Werkwĳze

5.1. Vĳf delen worden willekeurig uit de te controleren hoeveelheid delen van pluimvee genomen en in bevroren toestand gehouden totdat met de in de punten 5.2 tot en met 5.6 beschreven analyse wordt begonnen. Monsters van de in punt 2 bedoelde bevroren of diepgevroren, niet afzonderlĳk verpakte producten mogen bĳ een temperatuur van 0 °C opgeslagen worden, totdat met de analyse wordt begonnen. De analyse wordt uitgevoerd op elk van de vĳf delen afzonderlĳk of op een mengmonster van de vĳf delen.

5.2. Met de bewerking wordt begonnen binnen één uur nadat de delen uit de vriesinstallatie zĳn gehaald.

a) De buitenkant van de verpakking wordt afgeveegd om hierop aanwezig ĳs en water te verwĳderen. Elk deel wordt gewogen en van de verpakking ontdaan. Nadat de delen in kleine stukken zĳn gesneden, wordt het gewicht van de delen berekend door aftrek van het gewicht van het verwĳderde verpakkingsmateriaal, waarbĳ wordt afgerond tot op het naaste hele gram; het berekende gewicht is de waarde „P”. b) Bĳ analyse van een mengmonster wordt het totale gewicht van de vĳf overeenkomstig punt 5.3, onder a), bewerkte delen bepaald, hetgeen de waarde „P5” oplevert. 5.3.

a) Het hele deel, waarvan het gewicht overeenkomt met de waarde P, wordt fĳngemalen in een vleesmolen als omschreven in punt 4.3 (en zo nodig verder gemengd met een mixer) om een homogeen product te verkrĳgen waaruit een monster kan worden genomen dat representatief is voor elk deel. b) Bĳ analyse van een mengmonster worden de vĳf delen, waarvan het gewicht overeenkomt met de waarde P5, samen fĳngemalen in een vleesmolen als omschreven in punt 4.3 (en zo nodig verder gemengd met een mixer) om een homogeen product te verkrĳgen waaruit twee monsters kunnen worden genomen die representatief zĳn voor de vĳf delen. a) Het hele deel, waarvan het gewicht overeenkomt met de waarde P, wordt fĳngemalen in een vleesmolen als omschreven in punt 4.3 (en zo nodig verder gemengd met een mixer) om een homogeen product te verkrĳgen waaruit een monster kan worden genomen dat representatief is voor elk deel. b) Bĳ analyse van een mengmonster worden de vĳf delen, waarvan het gewicht overeenkomt met de waarde P5, samen fĳngemalen in een vleesmolen als omschreven in punt 4.3 (en zo nodig verder gemengd met een mixer) om een homogeen product te verkrĳgen waaruit twee monsters kunnen worden genomen die representatief zĳn voor de vĳf delen. 5.4. Beide monsters worden geanalyseerd zoals beschreven in de punten 5.5 en 5.6.

5.5. Van het homogenaat wordt een monster genomen dat onmiddellĳk wordt gebruikt voor de bepaling van het watergehalte volgens de methode die is beschreven in ISO-norm 1442, hetgeen leidt tot een watergehalte „a %”.

5.6. Van het homogenaat wordt nog een monster genomen dat onmiddellĳk wordt gebruikt voor de bepaling van het stikstofgehalte volgens de methode die is beschreven in ISO-norm 937. Dit stikstofgehalte wordt door vermenigvuldiging met de coëfficiënt 6,25 omgerekend in het gehalte aan ruw eiwit „b %”.

6. Berekening van de resultaten

a) Het gewicht van het water (W) in elk deel wordt verkregen met behulp van de formule aP1/100, en het eiwitgehalte (RP) met behulp van de formule bP1/100; beide worden uitgedrukt in gram. Berekend wordt het totale gewicht aan water (W5) en aan eiwit (RP5) van de vĳf geanalyseerde delen. b) Bĳ analyse van een mengmonster wordt het gemiddelde gehalte aan water (a %) en aan eiwit (b %) van beide geanalyseerde monsters bepaald. Het watergewicht (W5) in de vĳf delen wordt verkregen met behulp van de formule aP5/100 en het eitwitgewicht (RP5) met behulp van de formule bP5/100; beide worden uitgedrukt in gram. a) Het gewicht van het water (W) in elk deel wordt verkregen met behulp van de formule aP1/100, en het eiwitgehalte (RP) met behulp van de formule bP1/100; beide worden uitgedrukt in gram. Berekend wordt het totale gewicht aan water (W5) en aan eiwit (RP5) van de vĳf geanalyseerde delen. b) Bĳ analyse van een mengmonster wordt het gemiddelde gehalte aan water (a %) en aan eiwit (b %) van beide geanalyseerde monsters bepaald. Het watergewicht (W5) in de vĳf delen wordt verkregen met behulp van de formule aP5/100 en het eitwitgewicht (RP5) met behulp van de formule bP5/100; beide worden uitgedrukt in gram. 6.1.

6.2. Het gemiddelde gewicht van het water (WA) en dat van het eiwit (RPA) wordt berekend door W5 en RP5 te delen door vĳf.

6.3. Volgens deze methode kan het gemiddelde gehalte aan fysiologisch water worden berekend als volgt: — borstfilet van kippen en kuikens: 3,19 ± 0,12, — hele poten/hele dĳen, en kwarten daarvan, van kippen en kuikens: 3,78 ± 0,19, — borstfilet van kalkoenen: 3,05 ± 0,15, — hele poten/hele dĳen van kalkoenen: 3,58 ± 0,15, — vlees van hele poten/hele dĳen van kalkoenen, zonder been: 3,65 ± 0,17.

In de veronderstelling dat bĳ de bewerking van de delen de technologisch onvermĳdbare waterabsorptie naar gelang van het product en de toegepaste koelmethode 2 %, 4 % of 6 % ( 6.4.In de veronderstelling dat bĳ de bewerking van de delen de technologisch onvermĳdbare waterabsorptie naar gelang van het product en de toegepaste koelmethode 2 %, 4 % of 6 % ( 8 ) bedraagt, is de volgens deze methode bepaalde maximaal toegestane verhouding W/RP als volgt:



Luchtkoeling Lucht-sproeikoeling Dompelkoeling Borstfilet van kippen en kuikens; zonder huid 3,40 3,40 3,40 Borst van kippen en kuikens, met huid 3,40 3,50 3,60 Bovenpoten/bovendĳen, onderpoten/onderdĳen (drumsticks), hele poten/hele dĳen, poten/dĳen met rugdeel (bouten), kwarten van poten/dĳen, van kippen en kuikens, met huid 4,05 4,15 4,30 Borstfilet van kalkoenen, zonder huid 3,40 3,40 3,40 Borst van kalkoenen, met huid 3,40 3,50 3,60 Bovenpoten/bovendĳen, onderpoten/onderdĳen (drumsticks), hele poten/hele dĳen, van kalkoenen 3,80 3,90 4,05 Vlees van hele poten/hele dĳen van kalkoenen, zonder been en zonder huid 3,95 3,95 3,95 Indien de gemiddelde verhouding WA/RPA van de vĳf delen, berekend op basis van de volgens punt 6.2 berekende waarden, de in 6.4 vastgestelde verhouding niet overschrĳdt, wordt aangenomen dat de gecontroleerde delen aan de norm voldoen.

▼M4









BĲLAGE VII

CONTROLE VAN DE ABSORPTIE VAN WATER IN DE PRODUKTIE-INRICHTING

(Test op het bedrĳf)

▼M11

1. Ten minste eenmaal per arbeidsperiode van acht uur: uit de ontdarmketen naar willekeur 25 geslachte dieren nemen onmiddellĳk nadat de ingewanden, de slachtafvallen en het vet verwĳderd zĳn en voordat de dieren daarop voor de eerste maal worden gewassen.

▼M4

2. Zo nodig de hals afsnĳden waarbĳ de huid van de hals aan het geslachte dier bevestigd blĳft.

3. Elk geslacht dier individueel identificeren. Elk geslacht dier wegen en het gewicht ervan registreren, afgerond op de naaste hele gram.

4. De te controleren geslachte dieren weer aan de ontdarmketen bevestigen, om ze verder de normale behandeling van wassen, koelen, uitlekken, enz., te laten ondergaan.

5. De geïdentificeerde geslachte dieren weer afnemen aan het einde van de uitleklĳn zonder ze langer te laten uitlekken dan normaliter gebruikelĳk is voor pluimvee van de partĳ waaruit het monster komt.

6. De eerste 20 teruggenomen geslachte dieren vormen het monster en worden opnieuw gewogen. Het op het naaste hele gram afgeronde gewicht hiervan wordt genoteerd naast het gewicht dat bĳ de eerste weging is geconstateerd. De test is nietig indien minder dan 20 geïdentificeerde geslachte dieren worden teruggenomen.

7. De merktekens van de geslachte dieren van het monster verwĳderen en de geslachte dieren op de gebruikelĳke wĳze verpakken.

8. Het waterabsorptiepercentage bepalen door het totale gewicht van de 20 geslachte dieren vóór het wassen af te trekken van het totale gewicht van dezelfde geslachte dieren na wassen, koelen en uitlekken, en het verschil vervolgens te delen door het aanvankelĳke gewicht en te vermenigvuldigen met 100.

▼M11

8 bis. Voor de bepaling van het waterabsorptiepercentage bĳ een gelĳk aantal geslachte dieren mogen deze in plaats van handmatig, zoals beschreven is in de punten 1 tot en met 8, volgens dezelfde regels ook met een automatische weeginrichting worden gewogen, voorzover deze daartoe vooraf door de bevoegde autoriteit toegelaten is.

▼M4

9.



— luchtkoeling 0 %; — lucht-sproeikoeling 2 %; — dompelkoeling 4,5 %.









BĲLAGE VIII

LĲST VAN DE REFERENTIELABORATORIA

▼M11

Communautair referentielaboratorium

ID/Lelystad

Postbus 65

Edelhertweg 15

8200 AB Lelystad

Nederland

▼M4

Nationale referentielaboratoria

▼M11

België Faculteit Diergeneeskunde Vakgroep „Diergeneeskundig toezicht op eetwaren” Universiteit Gent Salisburylaan 133 B-9820 Merelbeke

▼M4

Denemarken ▼M12 Fødevaredirektoratets Laboratorium Afdeling for Levnedsmiddelkemi Fødevareregion Ringsted Søndervang 4 DK-4100 Ringsted

▼M4

Duitsland Bundesanstalt für Fleischforschung Institut für Fleischerzeugung und Vermarktung EC-Baumanstraße 20 D-95326 Kulmbach

▼M11

Griekenland Ministry of Agriculture Veterinary Laboratory of Patra 15, Notara Street GR-264 42 Patra

▼M4

Spanje Centro de Alimentación Nacional (Instituto de Salud Carlos III) Ctra de Majadahonda La Pozuelo Km 2 E-28220 Madrid

Frankrĳk L'Unité hygiène et qualité des produits avicoles Laboratoire central de recherches avicoles et porcines Centre national d'études vétérinaires et alimentaires Beaucemaine — BP 53 F-22400 Ploufragan

Ierland ▼M12 National Food Centre Teagasc Dunsinea Castleknock Dublin 15 Ireland

▼M11

Italië Ispettorato Centrale Repressione Frodi Via Jacopo Cavedone n. 29 I-41100 Modena

▼M4

Luxemburg Laboratoire national de santé 42 rue du Laboratoire L-1911 Luxembourg

▼M11

Nederland ▼M12 TNO Voeding Utrechtseweg 48 3704 HE Zeist Postbus 360 3700 AJ Zeist Nederland

▼M11

Oostenrĳk ▼M12 Agentur für Gesundheit und Ernährungssicherheit GmbH und Bundesamt für Ernährungssicherheit (Abt. Analytik II) Spargelfeldstrasse 191 A-1220 Wien

▼M4

Portugal ▼M12 Direcção Geral de Fiscalização e Controlo da Qualidade Alimentar Laboratório Central de Qualidade Alimentar Av. Conde de Valbom, 98 P-1050-070 Lisboa

▼M6

Finland: Eläinlääkintä- ja elintarvikelaitos (EELA) Hämeentie 57, PL 368, FIN 00231 (SIC! FIN-00231) Helsinki

Zweden: Statens livsnedelsverk Box 622 S-75126 Uppsala

▼M11

Verenigd Koninkrĳk CSL Food Science Laboratory Sand Hutton York Y04 1LZ.

▼M4









BĲLAGE IX

Bevoegdheden en taken van het communautair referentielaboratorium

1. De taken van het in bĳlage VIII genoemde communautair referentielaboratorium omvatten: — het verstrekken van informatie over de analysemethoden en de vergelĳkende proeven aan de nationale referentielaboratoria; — het coördineren van de toepassing van de in het eerste streepje bedoelde methoden door de nationale referentielaboratoria, met name door het organiseren van vergelĳkende proeven; — het coördineren van het onderzoek naar nieuwe analysemethoden en het informeren van de nationale referentielaboratoria over ter zake gemaakte vooruitgang; — het verschaffen van de nodige technische en wetenschappelĳke assistentie aan de diensten van de Commissie, met name wanneer tussen de Lid-Staten verschil van mening bestaat over de uitkomsten van een analyse.

2. Het communautair referentielaboratorium moet, met betrekking tot de wĳzen van functioneren, aan de volgende voorwaarden voldoen: — beschikken over gekwalificeerd personeel met voldoende kennis van de gebruikte technieken bĳ het onderzoek inzake de controle op het watergehalte; — beschikken over de nodige voorzieningen en stoffen voor het verrichten van de onder punt 1 genoemde taken; — beschikken over een adequate administratieve infrastructuur; — erop toezien dat zĳn personeel het vertrouwelĳke karakter van bepaalde onderwerpen, uitkomsten of mededelingen in acht neemt; — de internationaal aanvaarde principes inzake goede laboratoriumpraktĳken naleven.

Taken van de nationale referentielaboratoria

De taken van de in bĳlage VIII genoemde nationale referentielaboratoria omvatten:

— het coördineren van de werkzaamheden van de nationale laboratoria die worden belast met de analyses inzake het watergehalte in vlees van pluimvee;

— het assisteren van de bevoegde autoriteit van de betrokken Lid-Staat bĳ het opzetten van de regeling inzake de controle op het watergehalte in vlees van pluimvee;

— het organiseren van vergelĳkende proeven met de medewerking van de in het eerste streepje bedoelde nationale laboratoria;

— het doorgeven van de door het communautair referentielaboratorium verstrekte informatie aan de bevoegde autoriteit van de betrokken Lid-Staat en de in het eerste streepje bedoelde nationale laboratoria;

— samenwerken met het communautair referentielaboratorium.