1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EG)Nr. 800/1999 VAN DE COMMISSIE
van 15 april 1999
houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor
landbouwproducten
(PB L 102 van 17.4.1999, blz. 11)
Gerectificeerd bij:
►C1 Rectificatie PB L 180 van 15.7.1999, blz. 53 (800/1999)
▼B
VERORDENING (EG)Nr. 800/1999 VAN DE COMMISSIE
van 15 april 1999
houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel
van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad van 30 juni 1992
houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sectorgranen (
1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 923/96 (2), en
met name op de artikelen 13 en 21 alsmede op de overeenkomstigebepalingen van de andere verordeningen houdende een gemeenschap-
pelijke ordening der markten voor landbouwproducten,
Gelet op Verordening (EG) nr. 2799/98 van de Raad van 15 december
1998 tot vaststelling van het agromonetaire stelsel voor de euro (
3), en
met name op de artikelen 3 en 9,
(1) Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 3665/87 van deCommissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappelijkeuitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bijuitvoer
voor landbouwproducten (
4), laatstelijk gewijzigd bij Verordening
(EG) nr. 604/98 (5), herhaaldelijk en ingrijpend is gewijzigd; dat,
nu nieuwe wijzigingen nodig zijn, van de gelegenheid gebruikmoet worden gemaakt om die verordening duidelijkheidshalveom te werken;
(2) Overwegende dat krachtens de door de Raad vastgesteldealgemene regels de restitutie wordt uitbetaald wanneer het bewijsis geleverd dat de producten uit de Gemeenschap zijn uitgevoerd;dat, wanneer voor alle derde landen dezelfde restitutie geldt, hetrecht op de restitutie in beginsel is verworven zodra de producten
de markt van de Gemeenschap hebben verlaten; dat, indien de
restitutie naar de bestemming van de producten is gedifferenti-eerd, het recht op de restitutie aan de invoer in een derde land isgekoppeld;
(3) Overwegende dat de tenuitvoerlegging van de overeenkomst
inzake de landbouw in het kader van de Uruguayronde meebrengt
dat voor de toekenning van restituties in de regel eenuitvoercertificaat moet worden overgelegd waarin de restitutievooraf is vastgesteld; dat het echter bijleveranties in deGemeenschap aan internationale organisaties en aan strijd-krachten, bijleveranties voor proviandering en bijuitvoer van
kleine hoeveelheden gaat om leveringen van zeer specifieke aard
die economisch van ondergeschikt belang zijn; dat daarom eenspecifieke regeling zonder uitvoercertificaat is ingevoerd, zodatenerzijds deze uitvoer wordt vergemakkelijkt en anderzijdsnodeloze administratieve rompslomp voor het bedrijfsleven en
de betrokken overheidsinstanties wordt voorkomen;
(4) Overwegende dat in de zin van deze verordening de dag van
uitvoer de dag is waarop de douanedienst de handeling aanvaardtwaardoor de aangever te kennen geeft de producten waarvoor hijeen uitvoerrestitutie aanvraagt, te willen uitvoeren; dat deze
handeling tot doel heeft de aandacht van met name de
douaneautoriteiten erop te vestigen dat de betrokken transactiemet financiële steun van de Gemeenschap plaatsvindt, opdat dezeautoriteiten de nodige controles zullen uitvoeren; dat de productenop het tijdstip van deze aanvaarding onder douanecontroleworden geplaatst totdat zijdaadwerkelij k worden uitgevoerd;1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 2
(1) PB L 181 van 1.7.1992, blz. 21.
(2) PB L 126 van 24.5.1996, blz. 37.
(3) PB L 349 van 24.12.1998, blz. 1.
(4) PB L 351 van 14.12.1987, blz. 1.
(5) PB L 80 van 18.3.1998, blz. 19.
▼B
dat die datum bepalend is voor de vaststelling van hoeveelheid,
aard en kenmerken van het uitgevoerde product;
(5) Overwegende dat wordt erkend dat bijzendingen in bulk of in
niet-gestandaardiseerde eenheden de mogelijkheid bestaat dat de
precieze nettomassa van de producten pas na het laden van hetvervoermiddel bekend is; dat met het oog hierop dient te wordenvoorzien in een regeling om in de uitvoeraangifte een voorlopigemassa te vermelden;
(6) Overwegende dat, om een correcte toepassing mogelijk te makenvan Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad van 12 februari
1990 inzake de controle bijde uitvoer van landbouwproducten die
in aanmerking komen voor restituties of andere bedragen (
1),
laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 163/94 (2), dient te
worden bepaald dat de overeenstemming tussen de uitvoeraan-gifte en de landbouwproducten wordt geverifieerd op het tijdstip
van het laden van de container, de vrachtwagen, het vaartuig of
andere soortgelijke ►
C1recipiënten ◄;
(7) Overwegende dat voor de bepaling van de dag die in aanmerking
moet worden genomen voor de vaststelling van de restitutie, eenvereenvoudigde procedure moet worden gevolgd wanneer hetproducten betreft die herhaaldelijk in kleine hoeveelheden worden
uitgevoerd;
(8) Overwegende dat, om een eenvormige interpretatie van het begrip
uitvoer uit de Gemeenschap te verkrijgen, als maatstaf dient teworden genomen het verlaten van het douanegebied van deGemeenschap door het product;
(9) Overwegende dat de exporteur of de vervoerder eventueelmaatregelen moet nemen om te voorkomen dat de voor uitvoer
bestemde producten bederven tijdens de periode van 60 dagen na
het aanvaarden van de uitvoeraangifte en vóór het tijdstip waaropde producten het douanegebied van de Gemeenschap verlaten ofhun bestemming bereiken; dat diepvriezen één van die maat-regelen is, omdat daardoor de producten in goede staat kunnenworden bewaard; dat bijgevolg moet worden bepaald dat de
producten tijdens de genoemde periode mogen worden diep-
gevroren;
(10) Overwegende dat de bevoegde autoriteiten zich ervan dienen tevergewissen dat de producten die de Gemeenschap verlaten of diemet het oog op bepaalde bestemmingen worden geleverd,dezelfde producten zijn als die waarvoor de douaneformaliteiten
bijuitvoer werden vervuld; dat te dien einde, wanneer een
product alvorens het douanegebied van de Gemeenschap teverlaten of een bijzondere bestemming te bereiken over hetgrondgebied van andere lidstaten wordt vervoerd, het controle-exemplaar T5 moet worden gebruikt dat is bedoeld in de artikelen471 tot en met 495 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de
Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele
bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 vande Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (
3),
laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 502/1999 (4); dat
het evenwel ter vereenvoudiging van de administratieve werk-
zaamheden wenselijk is in een soepelere procedure te voorzien
dan die van het controle-exemplaar T5 voor die gevallen waaringebruik wordt gemaakt van de regeling inzake vereenvoudigdcommunautair douanevervoer per spoor of in grote containers alsbedoeld in de artikelen 412 tot en met 442 van Verordening(EEG) nr. 2454/93, in welke regeling is bepaald dat, wanneer een
vervoersbeweging binnen de Gemeenschap begint en daarbuiten
dient te eindigen, bijhet douanekantoor waaronder het grenssta-tion ressorteert geen enkele formaliteit behoeft te worden vervuld;1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 3
(1) PB L 42 van 16.2.1990, blz. 6.
(2) PB L 24 van 29.1.1994, blz. 2.
(3) PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1.
(4) PB L 65 van 12.3.1999, blz. 1.
▼B
(11) Overwegende dat producten die zijn uitgevoerd met een verzoek
om betaling van de restitutie en die het douanegebied van de
Gemeenschap hebben verlaten, soms, voordat ze uiteindelijkterechtkomen op een eindbestemming buiten het grondgebied vande Gemeenschap, weer in de Gemeenschap worden binnen-gebracht voor overlading of in het kader van doorvoerhandel; dathet gevaar bestaat dat dit ook gebeurt om andere redenen dan de
eisen die het vervoer stelt, en met name in verband met
speculatie; dat in die gevallen de inachtneming van de termijnvan 60 dagen waarbinnen de producten in ongewijzigde staat hetdouanegebied van de Gemeenschap moeten verlaten, in gevaarkomt; dat, om dergelijke situaties te voorkomen, duidelijk moet
worden bepaald onder welke omstandigheden een dergelijke
terugkeer van producten mogelijk is;
(12) Overwegende dat alleen producten die in het vrije verkeer zijn
gebracht en in voorkomend geval van oorsprong uit de Gemeen-
schap zijn, voor de in deze verordening vervatte regeling inaanmerking kunnen komen; dat in het geval van bepaaldesamengestelde producten de restitutie niet voor de productenzelf wordt vastgesteld, maar onder verwijzing naar de basis-
producten waaruit zijzij n samengesteld; dat het in de gevallen
waarin voor één of meer bestanddelen de restitutie op eendergelijke wijze werd geïndividualiseerd, voldoende is dat ditbestanddeel, respectievelijk deze bestanddelen aan de bovenbe-doelde voorwaarden voldoet, respectievelijk voldoen of daar nietmeer aan voldoet, respectievelijk voldoen uitsluitend als gevolg
van verwerking ervan in andere producten, om de toekenning van
de restitutie, respectievelijk van het desbetreffende deel van derestitutie te rechtvaardigen; dat, om rekening te houden met debijzondere situatie van bepaalde bestanddelen, een lijst moetworden vastgesteld van de producten waarvoor de restituties
worden geacht voor een bestanddeel te zijn vastgesteld;
(13) Overwegende dat in de artikelen 23 tot en met 26 vanVerordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
1992 tot vaststelling van het communautaire douanewetboek (
1),
laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 82/97 van hetEuropees Parlement en de Raad (
2), een omschrijving is gegeven
van de niet-preferentiële oorsprong van goederen; dat voor detoekenning van de uitvoerrestitutie alleen producten die geheel en
al in de Gemeenschap zijn verkregen of in de Gemeenschap een
ingrijpende verwerking hebben ondergaan, worden geacht vanoorsprong uit de Gemeenschap te zijn; dat, met het oog op eeneenvormige toepassing in alle lidstaten, dient te wordenverduidelijkt dat sommige mengsels van producten niet aan devoorwaarden voor de restitutie voldoen;
(14) Overwegende dat de restitutievoet afhankelijk is van de tarief-indeling van het product; dat deze indeling voor bepaalde
mengsels, assortimenten en werken tot gevolg kan hebben dat
een hogere restitutie wordt verleend dan economisch verantwoordis; dat derhalve bijzondere maatregelen moeten worden vastge-steld voor de bepaling van de restitutie voor mengsels,assortimenten en werken;
(15) Overwegende dat, wanneer de restitutievoet naar gelang van debestemming van de producten verschilt, men zich ervan dient te
vergewissen dat het product is ingevoerd in het derde land of in
één van de derde landen waarvoor de restitutie werd vastgesteld;dat voor uitvoertransacties die recht geven op een klein bedragaan restitutie, een versoepeling hiervan zonder bezwaar mogelijkis, voorzover de uitvoertransacties ten aanzien van de aankomstter bestemming van de producten voldoende waarborgen bieden;
dat met de betrokken bepaling wordt beoogd tot een administra-
tieve vereenvoudiging te komen wat de overlegging vanbewijsstukken betreft;1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 4
(1) PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.
(2) PB L 17 van 21.1.1997, blz. 1.
▼B
(16) Overwegende dat, wanneer de restitutie op de dag waarop zij
vooraf wordt vastgesteld, voor alle bestemmingen dezelfde is, in
sommige gevallen een verplichte bestemming geldt; dat dezeomstandigheid als een differentiatie van de restitutie moet wordenbeschouwd ingeval op de dag van uitvoer een lagere restitutie vantoepassing is dan de op de dag van de vaststelling vooraf geldenderestitutie, in voorkomend geval aangepast naar de datum van
uitvoer;
(17) Overwegende dat, wanneer de restitutie naar de bestemming van
de uitgevoerde producten is gedifferentieerd, het bewijs moetworden geleverd dat het betrokken product in een derde land isingevoerd; dat de vervulling van de douaneformaliteiten bijinvoer met name bestaat in het betalen van de invoerrechten die
gelden om het product op de markt van het betrokken derde land
te kunnen afzetten; dat, gezien de uiteenlopende situaties die in dederde landen van invoer bestaan, de overlegging dient te wordenaanvaard van de op de invoer betrekking hebbende douanedocu-menten die een garantie van de aankomst ter bestemming van deuitgevoerde producten bieden en tegelijk kunnen worden
verkregen op een wijze die het handelsverkeer zo weinig mogelijk
belemmert;
(18) Overwegende dat, om het de communautaire exporteurs gemak-kelijker te maken bewijzen van de aankomst ter bestemming teverkrijgen, moet worden bepaald dat verklaringen inzake deaankomst ter bestemming van de uit de Gemeenschap uitgevoerde
landbouwproducten waarvoor een gedifferentieerde restitutie
geldt, worden afgegeven door op internationaal niveau in controleen toezicht gespecialiseerde firma's die door de lidstaten zijnerkend; dat de erkenning van deze firma's onder de verant-woordelijkheid van de lidstaten valt, die per geval tot erkenning
van deze firma's overgaan aan de hand van bepaalde bestaande
richtsnoeren; dat ter verduidelijking van de situatie de voor-naamste richtsnoeren in deze verordening dienen te wordenopgenomen;
(19) Overwegende dat, om de uitvoertransacties waarvoor naar gelangvan de bestemming verschillende restituties worden toegekend,
met de andere uitvoertransacties op gelijke voet te stellen, dient te
worden bepaald dat een gedeelte van de restitutie, berekend opbasis van met name de laagste restitutievoet, wordt uitbetaaldzodra de exporteur het bewijs heeft geleverd dat het product hetdouanegebied van de Gemeenschap heeft verlaten;
(20) Overwegende dat, wanneer de restitutie afhankelijk is van de
bestemming en de bestemming wordt gewijzigd, de restitutie voor
de werkelijke bestemming van de producten moet wordenbetaald, maar nooit meer dan de restitutie voor de voorafvastgestelde bestemming; dat, om het misbruik tegen te gaan daterin bestaat systematisch de restitutie te laten vaststellen voor debestemming waarvoor de hoogste restitutie geldt, een sanctie
moet worden toegepast wanneer in geval van wijziging van de
bestemming de restitutie voor de werkelijke bestemming lager isdan die voor de vooraf vastgestelde bestemming; dat dezebepaling consequenties heeft voor de berekening van het deel vande restitutie dat mag worden betaald zodra de exporteur hetbewijs levert dat het product het douanegebied van de Gemeen-
schap heeft verlaten;
(21) Overwegende dat in de artikelen 23 tot en met 26 van
Verordening (EEG) nr. 2913/92 een omschrijving van de niet-preferentiële oorsprong van goederen is gegeven en dat hetdienstig is in bepaalde gevallen het in artikel 24 bedoeldecriterium van een ingrijpende be- of verwerking toe te passen
voor de opnieuw ingevoerde producten om te beoordelen of de
eerder uitgevoerde producten hun bestemming hebben bereikt;
(22) Overwegende dat sommige uitvoertransacties aanleiding kunnengeven tot verlegging van het handelsverkeer; dat, om eendergelijke verlegging te voorkomen, bij deze transacties aanbetaling van de restitutie niet alleen de voorwaarde dient te1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 5
▼B
worden verbonden dat het product het douanegebied van de
Gemeenschap heeft verlaten, maar ook de voorwaarde dat hetproduct in een derde land is ingevoerd of een ingrijpende be- of
verwerking heeft ondergaan; dat voorts in sommige gevallen de
betaling van de restitutie afhankelijk kan worden gesteld vanaanvullende bewijzen dat het product daadwerkelijk op de marktis gebracht in het derde land van invoer of een ingrijpende be- ofverwerking heeft ondergaan;
(23) Overwegende dat, wanneer het product is vernietigd of ernstig isbeschadigd voordat het in een derde land op de markt is gebrachtof een ingrijpende verwerking heeft ondergaan, de restitutie alsonverschuldigd wordt beschouwd; dat aan de exporteur de
mogelijkheid dient te worden geboden aan te tonen dat de uitvoer
heeft plaatsgevonden onder economische voorwaarden die hetonder normale omstandigheden mogelijk zouden hebben gemaaktde transactie te verrichten;
(24) Overwegende dat communautaire financiering van een uitvoer-transactie niet gerechtvaardigd is, wanneer wordt vastgesteld dathet niet om een normale handelstransactie gaat, aangezien er geenecht economisch doel mee wordt beoogd en een en anderuitsluitend is opgezet om een door de Gemeenschap gefinancierd
economisch voordeel te verkrijgen;
(25) Overwegende dat moet worden voorkomen dat financiële
middelen van de Gemeenschap worden toegekend voor econo-
mische transacties die niet aan een van de doeleinden van de
uitvoerrestitutieregeling beantwoorden; dat het gevaar dat derge-lijke transacties worden opgezet, bestaat ten aanzien van voor eenrestitutie in aanmerking komende producten waarop bijweder-invoer in de Gemeenschap zonder dat deze producten in een derdeland een ingrijpende be- of verwerking hebben ondergaan,
krachtens een preferentiële overeenkomst of een besluit van de
Raad een lager recht dan het normale recht of een nulrecht zouworden toegepast; dat de desbetreffende maatregelen alleen voorde gevoeligste producten dienen te gelden om de bezwaren die ervoor de exporteurs aan zijn verbonden, te beperken;
(26) Overwegende dat het, om de onzekerheid voor de exporteurs tebeperken, dienstig is om producten die niet eerder dan twee jaarna de dag van uitvoer opnieuw in de Gemeenschap wordeningevoerd, van toepassing van de maatregelen inzake de terug-
betaling van de restituties vrijte stellen;
(27) Overwegende dat enerzijds de lidstaten in staat moeten worden
gesteld de restitutie niet toe te kennen of terug te vorderen
wanneer overduidelijk is gebleken dat de transactie niet aan het
doel van de uitvoerrestitutieregeling beantwoordt, en dat ander-zijds moet worden voorkomen dat de nationale overheidsdienstente zwaar worden belast door een verplichting alle gevallen vaninvoer systematisch te controleren;
(28) Overwegende dat de producten van een zodanige kwaliteit dienente zijn dat zij op het grondgebied van de Gemeenschap ondernormale omstandigheden in de handel kunnen worden gebracht;dat evenwel rekening dient te worden gehouden met de
bijzondere verplichtingen die voortvloeien uit de normen die in
de derde landen van bestemming van kracht zijn;
(29) Overwegende dat voor sommige producten het recht op derestitutie verloren kan gaan wanneer deze producten niet langer
van gezonde handelskwaliteit zijn;
(30) Overwegende dat, wanneer bijuitvoer een vooraf vastgestelde of
in het kader van een inschrijving bepaalde restitutie wordt
toegekend, geen uitvoerheffing wordt toegepast, daar de uitvoer
moet geschieden onder de voorwaarden die vooraf zijn vastge-steld of in het kader van de inschrijving zijn bepaald; dat opovereenkomstige wijze moet worden bepaald dat, wanneer bijuitvoer een uitvoerheffing wordt toegepast die vooraf is vastge-steld of in het kader van een inschrijving is bepaald, deze uitvoer1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 6
▼B
onder de gestelde voorwaarden moet geschieden en er bijgevolg
geen uitvoerrestitutie kan worden toegekend;
(31) Overwegende dat, om voor de exporteurs de financiering van hunuitvoertransacties te vergemakkelijken, de lidstaten dienen teworden gemachtigd de restitutie geheel of gedeeltelijk aan deexporteurs voor te schieten zodra de uitvoeraangifte of debetalingsaangifte is aanvaard, op voorwaarde dat door het stellen
van een zekerheid wordt gewaarborgd dat dit voorschot zal
worden terugbetaald zo later mocht blijken dat de restitutie niethad mogen worden betaald;
(32) Overwegende dat het vóór de uitvoer betaalde bedrag moetworden terugbetaald, wanneer blijkt dat er geen recht op de
uitvoerrestitutie of er slechts recht op een lagere restitutie bestaat;
dat, om misbruik te voorkomen, er bijeen dergelij ke terugbeta-ling een extra bedrag moet worden betaald; dat in geval vanovermacht dit extra bedrag niet verschuldigd is;
(33) Overwegende dat bijVerordening (EEG) nr. 565/80 (1), laatstelijk
gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2026/83 (2) de algemene
bepalingen zijn vastgesteld ten aanzien van de betaling, vóór deuitvoer, van een bedrag dat gelijk is aan de uitvoerrestitutie;
(34) Overwegende dat in artikel 4, leden 5 en 6, van Verordening
(EEG) nr. 565/80 is voorgeschreven dat de dag waarop de
basisproducten onder douanecontrole worden geplaatst, bepalendis voor de restitutievoet of voor de uit te voeren aanpassingen vande geldende restitutievoet;
(35) Overwegende dat de datum die bepalend is, derhalve de dag moetzijn waarop de douaneautoriteiten de aangifte aanvaarden waarinde betrokkene te kennen geeft voornemens te zijn de producten ofgoederen onder het in artikel 4 of 5 van Verordening (EEG) nr.565/80 bedoelde stelsel te plaatsen en deze na verwerking ofopslag met toekenning van een restitutie uit te voeren; dat die
aangifte de nodige gegevens voor de berekening van de restituties
moet bevatten;
(36) Overwegende dat de betaling van de restituties vóór de verwer-king tot doel heeft de communautaire producten gelijk te stellenmet de producten die met het oog op verwerking en wederuitvoer
worden ingevoerd uit derde landen;
(37) Overwegende dat ten aanzien van de productiemethoden voor
verwerkte producten en de procedures voor de controle daaropenige soepelheid is vereist; dat artikel 115 van Verordening
(EEG) nr. 2913/92 in het kader van de regeling actieve verdeling
in een equivalentiestelsel voorziet;
(38) Overwegende dat, met het oog op een beter beheer van debestaande opslagcapaciteit, dient te worden voorzien in eenregeling volgens welke vervanging door equivalente producten
kan worden toegestaan voor in bulk opgeslagen basisproducten of
tussenproducten die na verwerking zullen worden uitgevoerd;
(39) Overwegende dat producten die niet voor restituties in aanmer-king kunnen komen, geen equivalente producten kunnen zijn;
(40) Overwegende dat volgens het bepaalde in Verordening (EEG) nr.3002/92 van de Commissie van 16 oktober 1992 tot vaststellingvan gemeenschappelijke bepalingen inzake de controle op hetgebruik en/of de bestemming van producten uit interventie (
3),
laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 770/96 (4), inter-
ventieproducten de voorgeschreven bestemming moeten bereiken;
dat hieruit voortvloeit dat deze producten niet door equivalenteproducten kunnen worden vervangen;1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 7
(1) PB L 62 van 7.3.1980, blz. 5.
(2) PB L 199 van 22.7.1983, blz. 12.
(3) PB L 301 van 17.10.1992, blz. 17.
(4) PB L 104 van 27.4.1996, blz. 13.
▼B
(41) Overwegende dat een termijn voor de uitvoer van de betrokken
producten moet worden vastgesteld; dat bijde vaststelling van die
termijn rekening moet worden gehouden met de regeling inzakeuitvoercertificaten en voorfixatiecertificaten;
(42) Overwegende dat het wenselijk is te bepalen dat in geval vanopslag vóór de uitvoer uitsluitend behandelingen die geschikt zijn
om de bewaring van de betrokken producten of goederen in
ongewijzigde staat te garanderen, mogen worden uitgevoerd; datter verduidelijking dient te worden bepaald dat deze behande-lingen niet van invloed zijn op de toe te passen restitutie;
(43) Overwegende dat in artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 565/80
is bepaald dat een bedrag dat gelijk is aan de uitvoerrestitutie,
wordt betaald zodra de producten of goederen onder het stelselvan douane-entrepots of vrije zones zijn gebracht; dat dient teworden toegestaan dat deze producten of goederen na deaanvaarding van de betalingsaangifte worden vervoerd naar een
andere lidstaat dan die waar een aanvang is gemaakt met de
betaling, om aldaar te worden opgeslagen en er later te wordenuitgevoerd; dat de producten of goederen vergezeld dienen tegaan van een controle-exemplaar T5 om het bewijs te kunnenleveren dat zijde Gemeenschap hebben verlaten; dat, om hetrisico te vermijden dat tweemaal wordt betaald, in de uitvoe-
raangifte bepaalde vermeldingen dienen te worden opgenomen
die het betaalorgaan van de lidstaat waar de uitvoeraangifte isaanvaard, ervan op de hoogte brengen dat met de procedure voorde betaling van de restitutie reeds een aanvang is gemaakt;
(44) Overwegende dat de restitutie niet wordt toegekend wanneer determijn voor de uitvoer of voor het leveren van de bewijzen dienodig zijn om de betaling van de restitutie te verkrijgen, isoverschreden; dat maatregelen moeten worden genomen dieovereenkomen met die welke zijn vastgesteld bij Verordening(EEG) nr. 2220/85 van de Commissie van 22 juli 1985 tot
vaststelling van gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen
inzake de regeling voor het stellen van zekerheden voorlandbouwproducten (
1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening
(EG) nr. 3403/93 (2);
(45) Overwegende dat in de lidstaten producten die met het oog op
bepaalde bestemmingen worden geleverd, vrijvan invoerrechten
uit derde landen mogen worden ingevoerd; dat producten uit deGemeenschap op dezelfde voet dienen te worden behandeld alsuit derde landen ingevoerde producten, voorzover de betrokkenafzet een bepaalde omvang heeft; dat deze situatie zich met name
voordoet voor producten die worden gebruikt voor de proviande-
ring van schepen en luchtvaartuigen;
(46) Overwegende dat in de specifieke gevallen van proviandering vanschepen en luchtvaartuigen en van levering aan strijdkrachtenbijzondere regels voor de bepaling van de restitutievoet kunnen
gelden;
(47) Overwegende dat de producten die als scheepsproviand aan boord
van schepen worden gebracht, bestemd zijn voor verbruik aanboord; dat deze producten, die worden verbruikt in ongewijzigde
staat of na aan boord te zijn toebereid, in aanmerking komen voor
de restitutie die geldt voor de producten in ongewijzigde staat; datin het geval van luchtvaartuigen de producten wegens plaats-gebrek moeten worden toebereid voordat zijaan boord wordengebracht; dat, met het oog op harmonisatie, regels moeten wordenvastgesteld die het mogelijk maken dat voor landbouwproducten
die aan boord van luchtvaartuigen worden verbruikt, dezelfde
restituties gelden als die welke worden toegekend voor productendie worden verbruikt na aan boord van een schip te zijn toebereid;1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 8
(1) PB L 205 van 3.8.1985, blz. 5.
(2) PB L 310 van 14.12.1993, blz. 4.
▼B
(48) Overwegende dat de handel voor de proviandering van schepen of
luchtvaartuigen een zeer specifiek karakter draagt dat de instel-
ling van een bijzondere regeling voor het voorschieten van derestitutie rechtvaardigt; dat de aan bevoorradingsdepots geleverdeproducten en goederen later voor proviandering moeten wordengeleverd; dat de leveranties aan deze depots wat het recht op derestitutie betreft niet met definitieve uitvoer kunnen worden
gelijkgesteld;
(49) Overwegende dat, ingeval bijtoepassing van de bovenbedoelde
voorschotregeling later zou blijken dat de restitutie niet hadmogen worden betaald, de exporteur ten onrechte een kostelooskrediet zou hebben gekregen; dat bijgevolg passende maatregelenmoeten worden genomen om een dergelijk ongerechtvaardigd
voordeel te voorkomen;
(50) Overwegende dat, om de communautaire producten concurrerend
te houden die aan platforms in gebieden in de nabijheid van delidstaten worden geleverd, de voor proviandering binnen deGemeenschap geldende restitutie moet worden toegekend; datbetaling van een restitutievoet die hoger is dan de laagste die voor
leveranties op een bepaalde plaats van bestemming geldt, alleen
gerechtvaardigd is als met voldoende zekerheid kan wordenuitgemaakt dat de goederen de betrokken bestemming hebbenbereikt; dat de bevoorrading van platforms in geïsoleerdemaritieme zones noodzakelijkerwijs gespecialiseerd werk is,zodat het mogelijk moet zijn op dergelijke leveranties voldoende
controle uit te oefenen; dat het dienstig is voor deze leveranties de
restitutievoet toe te passen die geldt voor proviandering binnen deGemeenschap, op voorwaarde dat adequate controlemaatregelenworden vastgesteld; dat voor leveranties van kleinere omvang eenvereenvoudigde procedure kan gelden; dat de breedte van de
territoriale wateren uiteenloopt van 3 tot 12 mijl naar gelang van
de lidstaat en dat het derhalve eveneens dienstig is de leverantiesaan alle platforms buiten de driemijlszone met uitvoer gelijk testellen;
(51) Overwegende dat, wanneer een militair vaartuig van een lidstaatin volle zee wordt bevoorraad door een militair vaartuig dat dezeactiviteit vanuit een haven van de Gemeenschap ontplooit, van
een officiële autoriteit een bewijsstuk kan worden verkregen
waarin de betrokken leverantie wordt bevestigd; dat het dienstigis voor deze leveranties dezelfde restitutievoet toe te passen alsdie welke voor proviandering in een haven van de Gemeenschapgeldt;
(52) Overwegende dat het wenselijk is dat voor landbouwproducten
die voor de proviandering van schepen of luchtvaartuigen worden
gebruikt, dezelfde restitutie geldt ongeacht of deze aan boord vaneen schip of luchtvaartuig worden gebracht dat zich in deGemeenschap of daarbuiten bevindt;
(53) Overwegende dat voor de proviandering in derde landen directeof indirecte leveranties mogelijk zijn; dat voor elke leverantie-
vorm een specifieke controleregeling moet worden ingesteld;
(54) Overwegende dat op grond van artikel 161, lid 3, van Verorde-
ning (EEG) nr. 2913/92 het eiland Helgoland niet als eenbestemming kan worden beschouwd die recht geeft op restituties;dat het verbruik van landbouwproducten uit de Gemeenschap ophet eiland Helgoland dient te worden vergemakkelijkt en dat
daartoe de nodige maatregelen moeten worden genomen;
(55) Overwegende dat sinds de inwerkingtreding van de interimover-
eenkomst inzake handel en een douane-unie tussen deGemeenschap en San Marino (
1) het grondgebied van deze staat
geen deel meer uitmaakt van het douanegebied van de Gemeen-schap; dat krachtens de artikelen 1, 5 en 7 van deze overeenkomstbinnen de douane-unie hetzelfde prijsniveau geldt voor land-1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 9
(1) PB L 359 van 9.12.1992, blz. 13.
▼B
bouwproducten, zodat er geen economische reden is uitvoerres-
tituties toe te kennen voor landbouwproducten uit deGemeenschap die naar San Marino worden verzonden;
(56) Overwegende dat, indien later afwijzend wordt beschikt op eenverzoek om terugbetaling of kwijtschelding van de rechten, deproducten eventueel in aanmerking zullen kunnen komen vooreen uitvoerrestitutie of in voorkomend geval zullen worden
onderworpen aan een heffing of belasting bijuitvoer; dat derhalve
specifieke bepalingen dienen te worden vastgesteld;
(57) Overwegende dat legereenheden die in een derde land zijngestationeerd doch niet onder dat land ressorteren, en in een derde
land gevestigde internationale organisaties en diplomatieke
vertegenwoordigingen zich over het algemeen met vrijdom vaninvoerbelastingen bevoorraden; dat voor legereenheden dieressorteren onder een lidstaat of onder een internationaleorganisatie waarvan ten minste één lidstaat deel uitmaakt, voorinternationale organisaties waarvan ten minste één lidstaat deel
uitmaakt, en voor diplomatieke vertegenwoordigingen specifieke
maatregelen kunnen worden genomen die behelzen dat het bewijsvan invoer door middel van een bijzonder document wordtgeleverd;
(58) Overwegende dat moet worden bepaald dat de restitutie wordtbetaald door de lidstaat op het grondgebied waarvan deuitvoeraangifte is aanvaard;
(59) Overwegende dat het kan voorkomen dat als gevolg van
omstandigheden die niet aan de exporteur zijn toe te rekenen,
het controle-exemplaar T5 niet kan worden overgelegd hoewelhet product het douanegebied van de Gemeenschap heeft verlatenof een bijzondere bestemming heeft bereikt; dat dergelijkesituaties een belemmering voor de handel kunnen vormen; datin die gevallen andere documenten als gelijkwaardig dienen te
worden erkend;
(60) Overwegende dat voor een goed administratief beheer dient te
worden verlangd dat de aanvraag en alle andere voor de betalingvan de restitutie benodigde documenten binnen een redelijke
termijn worden ingediend behalve in geval van overmacht,
waartoe met name de omstandigheid wordt gerekend dat dezetermijn niet in acht kon worden genomen als gevolg van eenadministratieve vertraging die niet aan de exporteur is toe terekenen;
(61) Overwegende dat de termijn waarbinnen de uitvoerrestitutiesworden betaald, van lidstaat tot lidstaat verschilt; dat tervoorkoming van mededingingverstoringen een eenvormige maxi-mumtermijn voor de betaling van deze restituties door debetaalorganen dient te worden ingevoerd;
(62) Overwegende dat de uitvoer van zeer kleine hoeveelhedenproducten geen economisch belang vertegenwoordigt en dat debehandeling van de betrokken transacties een onnodige extrabelasting voor de bevoegde instanties kan betekenen; dat debevoegde diensten van de lidstaten de mogelijkheid dienen te
hebben voor dergelijke uitvoertransacties geen restituties te
betalen;
(63) Overwegende dat volgens de geldende communautaire reglemen-tering uitvoerrestituties uitsluitend op basis van objectieve
criteria, met name inzake hoeveelheid, aard en kenmerken van
het uitgevoerde product en de geografische bestemming ervan,worden toegekend; dat het, gezien de opgedane ervaring, met hetoog op de bestrijding van onregelmatigheden, en vooral vanfraude, ten nadele van de Gemeenschapsbegroting noodzakelijk is
in de terugvordering van de onverschuldigd betaalde bedragen en
in de toepassing van sancties te voorzien om de exporteurs ertoeaan te sporen de communautaire reglementering na te leven;
(64) Overwegende dat, om te garanderen dat het stelsel vanuitvoerrestituties goed functioneert, sancties moeten worden1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 10
▼B
toegepast ongeacht het subjectieve aspect van de schuld; dat het
evenwel dienstig is in bepaalde gevallen, en met name wanneerhet een duidelijke vergissing betreft die door de bevoegde
autoriteiten als zodanig wordt erkend, van de toepassing van
sancties af te zien en in zwaardere sancties te voorzien voor hetgeval van opzet; dat deze maatregelen noodzakelijk zijn en dat zijevenredig en voldoende afschrikwekkend moeten zijn en in allelidstaten eenvormig moeten worden toegepast;
(65) Overwegende dat het, om een gelijke behandeling van deexporteurs in de lidstaten te garanderen, dienstig is op het gebiedvan de uitvoerrestituties uitdrukkelijk te bepalen dat wie eenonverschuldigd betaald bedrag heeft ontvangen, daarover rentemoet vergoeden, en voorts de nadere regels inzake de betaling
daarvan te preciseren; dat, om de financiële belangen van de
Gemeenschap beter te beschermen, met name dient te wordenbepaald dat deze verplichting in geval van overdracht van hetrecht op de restitutie tot de cessionaris wordt uitgebreid; dat hetEuropees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw
(EOGFL) voor de ontvangsten uit hoofde van teruggevorderde
bedragen, rente en sanctiebedragen moet worden gecrediteerd inovereenstemming met de in artikel 8 van Verordening (EEG) nr.729/70 van de Raad van 21 april 1970 betreffende de financieringvan het gemeenschappelijk landbouwbeleid (
1), laatstelijk gewij-
zigd bijVerordening (EG) nr. 1287/95 (2) vervatte beginselen;
(66) Overwegende dat, om ervoor te zorgen dat in het kader van deterugvordering van de onverschuldigd betaalde bedragen hetbeginsel van het gewettigde vertrouwen in de hele Gemeenschapeenvormig wordt toegepast, de voorwaarden dienen te wordenvastgesteld waaronder een beroep op dit beginsel kan worden
gedaan, onverminderd de behandeling van de onverschuldigd
betaalde bedragen waarin is voorzien in met name de artikelen 5en 8 van Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad;
(67) Overwegende dat de exporteur met name verantwoordelijk moetzijn voor de handelingen van derden die het mogelijk zouden
maken ten onrechte de nodige documenten voor de betaling van
de restituties te verkrijgen;
(68) Overwegende dat de betrokken comités van beheer geen advieshebben uitgebracht binnen de door de voorzitter bepaalde termijn,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
TITEL I
WERKINGSSFEER EN DEFINITIES
Artikel 1
Onverminderd afwijkende bepalingen in bijzondere Gemeenschaps-
regelingen voor bepaalde producten worden in deze verordening voor
het stelsel van restituties bijuitvoer, hierna „restituties” genoemd, datbij:
— artikel 3 van Verordening nr. 136/66/EEG van de Raad (
3) (oliën en
vetten),
— artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 804/68 van de Raad (4) (melk
en zuivelproducten),
— artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 805/68 van de Raad (5)
(rundvlees),1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 11
(1) PB L 94 van 28.4.1970, blz. 13.
(2) PB L 125 van 8.6.1995, blz. 1.
(3) PB 172 van 30.9.1966, blz. 3025/66.
(4) PB L 148 van 28.6.1968, blz. 13.
(5) PB L 148 van 28.6.1968, blz. 24.
▼B
— artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 2759/75 van de Raad (1)
(varkensvlees),
— artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 2771/75 van de Raad (2)
(eieren),
— artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 2777/75 van de Raad (3)
(slachtpluimvee),
— artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad (4)
(suiker, isoglucose en inulinestroop),
— de artikelen 55 en 56 van Verordening (EEG) nr. 822/77 van de
Raad (5) (wijn),
— artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad (granen),
— artikel 13 van Verordening (EG) nr. 3072/95 van de Raad (6) (rijst),
— artikel 35 van Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad (7)
(groenten en fruit), en
— de artikelen 16, 17 en 18 van Verordening (EG) nr. 2201/96 van de
Raad (8) (op basis van groenten en fruit verwerkte producten),
is ingevoerd, gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen vastgesteld.
Artikel 2
1. Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:
a) — „producten”: de in artikel 1 opgesomde producten en de
goederen;
— „basisproducten”: producten die bestemd zijn om na verwerking
tot verwerkte producten of tot goederen te worden uitgevoerd;goederen die bestemd zijn om na verwerking te wordenuitgevoerd, worden eveneens als basisproducten beschouwd,
— „verwerkte producten”: producten die zijn verkregen door
verwerking van basisproducten en waarvoor een restitutie bijuitvoer geldt,
— „goederen”: in bijlage B bij Verordening (EG) nr. 1222/94 van
de Commissie (
9) opgenomen goederen;
b) „rechten bijinvoer”: de douanerechten en heffingen van gelij ke
werking, en andere belastingen bijinvoer die zij n vastgesteld in hetkader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid of in het kadervan de specifieke regelingen voor het handelsverkeer die opbepaalde, door verwerking van landbouwproducten verkregen
goederen van toepassing zijn;
c) „lidstaat van uitvoer”: de lidstaat waar de aangifte ten uitvoer wordt
aanvaard;
d) „vaststelling vooraf van de restitutie”: de vaststelling vooraf van de
restitutievoet op de dag waarop een uitvoer- of voorfixatiecertificaatwordt aangevraagd; deze restitutievoet wordt eventueel aangepast opbasis van de geldende maandelijkse verhogingen en correcties;
e) „gedifferentieerde restitutie”:
— de vaststelling van verschillende restitutievoeten voor hetzelfde
product naar gelang van het derde land van bestemming, of
— de vaststelling van één of meer restitutievoeten voor hetzelfde
product voor bepaalde derde landen van bestemming, en de niet-vaststelling van een restitutie voor een of meer andere derdelanden;
f) „gedifferentieerd gedeelte van de restitutie”: het gedeelte van de
restitutie dat overeenstemt met de volledige restitutie, verminderd1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 12
(1) PB L 282 van 1.11.1975, blz. 1.
(2) PB L 282 van 1.11.1975, blz. 49.
(3) PB L 282 van 1.11.1975, blz. 77.
(4) PB L 177 van 1.7.1987, blz. 1.
(5) PB L 84 van 27.3.1987, blz. 1.
(6) PB L 329 van 30.12.1995, blz. 18.
(7) PB L 297 van 21.11.1996, blz. 1.
(8) PB L 297 van 21.11.1996, blz. 29.
(9) PB L 136 van 31.5.1994, blz. 5.
▼B
met de restitutie die werd of moet worden betaald, nadat
overeenkomstig artikel 18 het bewijs is geleverd dat het producthet douanegebied van de Gemeenschap heeft verlaten;
g) „uitvoer”: het vervullen van de douaneformaliteiten bijuitvoer
gevolgd door het verlaten van de producten van het douanegebiedvan de Gemeenschap;
h) „controle-exemplaar T5”: het in de artikelen 471 tot en met 495 van
Verordening (EEG) nr. 2454/93 bedoelde document;
i) „exporteur”: de natuurlijke persoon of rechtspersoon die recht heeft
op de restitutie. Wanneer gebruik moet of kan worden gemaakt vaneen uitvoercertificaat met vaststelling vooraf van de restitutie, heeftde houder van het certificaat of eventueel de cessionaris recht op de
restitutie. De exporteur in de zin van de douanewetgeving kan,
rekening gehouden met de privaatrechtelijke betrekkingen tussenmarktdeelnemers, een andere zijn dan de exporteur in de zin vandeze verordening, tenzijin de gemeenschappelij ke marktordeningenanders is bepaald;
j) „voorschot op de restitutie”: de betaling van ten hoogste het bedrag
van de uitvoerrestitutie zodra de aangifte ten uitvoer is aanvaard;
k) „voorfinanciering van de restitutie”: de in Verordening (EEG) nr.
565/80 van de Raad bedoelde vooruitbetaling van de restitutie in degevallen waarin producten vóór de uitvoer worden verwerkt of
opgeslagen;
l) „in het kader van een inschrijving vastgestelde restitutie”: de
restitutie waarvoor de exporteur heeft aangeboden uit te voeren endie in het kader van een inschrijving is aanvaard;
m) „douanegebied van de Gemeenschap”: de in artikel 3 van Verorde-
ning (EEG) nr. 2913/92 bedoelde gebieden;
n) „restitutienomenclatuur”: landbouwproductennomenclatuur voor de
uitvoerrestituties overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 3846/87van de Commissie (
1);
o) „uitvoercertificaat”: het document bedoeld in artikel 1 van Verorde-
ning (EEG) nr. 3719/88 van de Commissie (2).
2. Voor de toepassing van deze verordening worden de in het kader
van een inschrijving bepaalde restituties als vooraf vastgestelderestituties beschouwd.
3. Wanneer in één aangifte ten uitvoer verscheidene van elkaar
verschillende codes van de restitutienomenclatuur of de gecombineerdenomenclatuur zijn vermeld, worden de gegevens betreffende elk van diecodes als een afzonderlijke aangifte beschouwd.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 13
(1) PB L 366 van 24.12.1987, blz. 1.
(2) PB L 331 van 2.12.1988, blz. 1.
▼B
TITEL II
UITVOER NAAR DERDE LANDEN
HOOFDSTUK 1
Recht op restitutie
Afdeling 1
Algemene bepalingen
Artikel 3
Onverminderd het bepaalde in de artikelen 18, 20 en 21 van deze
verordening en artikel 4, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2988/95 van deRaad (
1), ontstaat het recht op restitutie:
— bijhet verlaten van het douanegebied van de Gemeenschap, wanneer
voor alle derde landen eenzelfde restitutievoet van toepassing is;
— bijinvoer in een bepaald derde land, wanneer voor dit derde land een
gedifferentieerde restitutievoet van toepassing is.
Artikel 4
1. Behalve voor de uitvoer van goederen en de uitvoer in het kader
van internationale voedselhulp in de zin van artikel 10, lid 4, van de
overeenkomst inzake de landbouw in het kader van de Uruguayronde,ontstaat het recht op restitutie pas na overlegging van een uitvoercerti-ficaat met vaststelling vooraf van de restitutie.
Voor het verkrijgen van een restitutie is evenwel geen certificaat vereist:
— wanneer het restitutiebedrag per aangifte ten uitvoer niet hoger is dan
60 euro;
— in de gevallen bedoeld in de artikelen 6, 36, 40, 44, 45 en artikel 46,
lid 1;
— voor leveringen bestemd voor in derde landen gestationeerde
strijdkrachten van de lidstaten.
2. ln afwijking van lid 1 is een uitvoercertificaat met vaststelling
vooraf van de restitutie ook geldig voor de uitvoer van een product dat
onder een andere productcode van twaalf cijfers valt dan die welke in
vak 16 van het certificaat is vermeld, indien beide producten behorentot:
— dezelfde categorie als bedoeld in artikel 13 bis, tweede alinea, van
Verordening (EEG) nr. 3719/88, of
— dezelfde productgroep, voorzover deze productgroep daartoe is
bepaald volgens de procedure van artikel 23 van Verordening (EEG)nr. 1766/92 of het overeenkomstige artikel van één van de overige
verordeningen houdende een gemeenschappelijke marktordening.
In de in de eerste alinea bedoelde gevallen gelden de volgende
voorwaarden:
— indien de restitutievoet voor het werkelijke product gelijk is aan of
hoger is dan de restitutievoet voor het in vak 16 van het certificaatvermelde product, wordt deze laatste voet toegepast;
— indien de restitutievoet voor het werkelijke product lager is dan de
restitutievoet voor het in vak 16 van het certificaat vermelde product,wordt de restitutie betaald welke voortvloeit uit de toepassing van de
restitutie voor het werkelijke product, behoudens overmacht
verminderd met 20 % van het verschil tussen de restitutie voor hetin vak 16 van het certificaat vermelde product en de restitutie voorhet werkelijke product.
Wanneer het bepaalde in het tweede streepje van de tweede alinea en het
bepaalde in artikel 18, lid 3, onder b), van toepassing zijn, wordt de opde restitutie voor het werkelijke product en de werkelijke bestemming1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 14
(1) PB L 312 van 23.12.1995, blz. 1.
▼B
toe te passen vermindering berekend over het verschil tussen de
restitutie voor het product en de bestemming die in het certificaat zijnvermeld, en de restitutie voor het werkelijke product en de werkelijke
bestemming.
Voor de toepassing van dit lid worden de restitutievoeten in aanmerking
genomen die golden op de dag waarop de certificaataanvraag is
ingediend, en worden deze restitutievoeten zo nodig op de dag van
aanvaarding van de aangifte ten uitvoer of de betalingsaangifteaangepast.
3. Wanneer lid 1 of lid 2 en artikel 51 op dezelfde uitvoertransactie
van toepassing zijn, wordt het bedrag dat uit de toepassing van lid 1 of
lid 2 voortvloeit, verlaagd met het op grond van artikel 51 toepasselijkesanctiebedrag.
Artikel 5
1. Onder de dag van uitvoer wordt verstaan de dag waarop de
douaneautoriteit de aangifte ten uitvoer aanvaardt, waarin is vermeld dateen restitutie zal worden gevraagd.
2. De dag waarop de aangifte ten uitvoer wordt aanvaard, is bepalend
voor:
a) de toe te passen restitutievoet, ingeval de restitutie niet vooraf werd
vastgesteld,
b) de in voorkomend geval uit te voeren aanpassingen van de
restitutievoet, ingeval de restitutie vooraf werd vastgesteld,
c) de vaststelling van hoeveelheid, aard en kenmerken van het
uitgevoerde product.
3. Elke handeling die dezelfde rechtsgevolgen heeft als de aanvaar-
ding van de aangifte ten uitvoer, wordt met die aanvaardinggelijkgesteld.
4. Op het document dat bijde uitvoer wordt gebruikt om een
restitutie te verkrijgen moeten alle nodige gegevens voor de berekeningvan de restitutie worden vermeld, en met name:
a) voor producten:
— de, eventueel vereenvoudigde, omschrijving van de producten
volgens de landbouwproductennomenclatuur voor de uitvoerres-
tituties en de code van de restitutienomenclatuur en, voorzovernodig voor de berekening van de restitutie, de samenstelling vande betrokken producten of een verwijzing naar deze samenstel-ling;
— de nettomassa van de producten, of, in voorkomend geval, de
hoeveelheid in de voor de berekening van de restitutie in
aanmerking te nemen meeteenheid;
b) voor goederen is het bepaalde in Verordening (EG) nr. 1222/94 van
toepassing.
5. Op het tijdstip van deze aanvaarding of van de in lid 3 bedoelde
handeling worden de producten overeenkomstig artikel 4, punten 13 en
14, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 onder douanecontrole geplaatsttotdat zijhet douanegebied van de Gemeenschap verlaten.
6. ln afwijking van artikel 282, lid 2, van Verordening (EEG) nr.
2454/93, kan in de vergunning om een vereenvoudigde aangifte ten
uitvoer in te dienen worden bepaald dat de vereenvoudigde aangifte eenschatting van de nettomassa van de producten moet bevatten, wanneer,bijproducten die in bulk of in niet-gestandaardiseerde eenheden wordenuitgevoerd, het gewicht alleen exact kan worden vastgesteld nadat hetvervoermiddel geladen is.
De aanvullende aangifte waarin het exacte gewicht wordt aangegeven,
moet onmiddellijk na het laden worden ingediend. Zij moet vergezeldgaan van schriftelijke bewijsstukken waaruit de exact geladennettomassa blijkt.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 15
▼B
Voor de hoeveelheid boven 110 % van de geschatte nettomassa wordt
geen restitutie toegekend. Wanneer de daadwerkelijk geladen massaminder bedraagt dan 90 % van de geschatte nettomassa, wordt de
restitutie voor de daadwerkelijk geladen nettomassa verlaagd met 10 %
van het verschil tussen de restitutie voor 90 % van de geschattenettomassa en de restitutie voor de daadwerkelijk geladen massa.
Als producten in niet-gestandaardiseerde eenheden worden beschouwd:
levende dieren, (halve) karkassen en voor- en achtervoeten.
ln afwijking van artikel 278, lid 3, onder d), van Verordening (EEG) nr.
2454/93 is het bepaalde in dit lid van toepassing op de producten die
onder de in artikel 26 van deze verordening bedoelde voorfinancie-ringsregeling worden geplaatst.
7. Ieder die producten uitvoert waarvoor hijom toekenning van de
restitutie verzoekt, is verplicht:
a) de aangifte ten uitvoer in te dienen op het douanekantoor dat bevoegd
is voor de plaats waar de producten worden geladen voor het vervoer
met het oog op uitvoer;
b) dit douanekantoor ten minste 24 uur vóór het begin van de belading
ervan in kennis te stellen dat de voor uitvoer bestemde productenworden geladen en aan te geven hoe lang het laden ervan naar
verwachting zal duren. De bevoegde autoriteiten kunnen besluiten tot
toepassing van een andere termijn dan 24 uur.
Het bevoegde douanekantoor kan toestemming verlenen de producten te
laden nadat de aangifte ten uitvoer is aanvaard en voordat de onder b)bedoelde termijn is verstreken.
Het bevoegde douanekantoor moet in staat zijn de fysieke controle uit te
voeren en de voor identificatie vereiste maatregelen te nemen voor het
vervoer naar het kantoor van uitgang uit het douanegebied van de
Gemeenschap.
lndien een lidstaat om redenen die verband houden met de bestuurlijke
inrichting besluit dat het in de eerste alinea bepaalde niet kan wordentoegepast, mag de aangifte ten uitvoer slechts worden ingediend bijeenbevoegd douanekantoor in de betrokken lidstaat en moet, indien een
fysieke controle overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 386/90 van de
Raad plaatsvindt, in voorkomend geval een ter controle aangebodengeladen product geheel worden uitgeladen. Het product behoeft echterniet geheel te worden uitgeladen wanneer de bevoegde autoriteitenkunnen garanderen dat er een afdoende fysieke controle zal plaats-vinden.
Artikel 6
In afwijking van het bepaalde in artikel 5, lid 2, kan de lidstaat, wanneer
de uitgevoerde hoeveelheden niet meer bedragen dan 5 000 kg per code
van de restitutienomenclatuur voor de sector granen of 500 kg per codevan de restitutienomenclatuur of van de gecombineerde nomenclatuurvoor producten van de andere sectoren en wanneer herhaaldelijkdergelijke uitvoertransacties plaatsvinden, toestaan dat de laatste dagvan de maand in aanmerking wordt genomen, hetzijvoor de vaststelling
van de toe te passen restitutievoet, hetzijvoor de bepaling van de
aanpassingen die eventueel moeten worden aangebracht indien derestitutie vooraf is vastgesteld.
Wanneer de restitutie vooraf of in het kader van een inschrijving is
vastgesteld, dient het certificaat tot en met de laatste dag van de maandvan uitvoer te gelden.
De exporteur aan wie toestemming wordt verleend van deze procedure
gebruik te maken, mag voor de in de eerste alinea bedoelde hoeveel-
heden niet de normale procedure volgen.
Voor de lidstaten die niet aan de Economische en Monetaire Unie
deelnemen, wordt voor de bepaling van de wisselkoers van de euro diewordt toegepast om de restitutiebedragen in nationale valuta om terekenen, ook de laatste dag van de maand in aanmerking genomen.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 16
▼B
Artikel 7
1. Onverminderd het bepaalde in de artikelen 14 en 20 mag de
restitutie slechts worden uitbetaald indien het bewijs is geleverd dat de
producten waarvoor de aangifte ten uitvoer is aanvaard, uiterlijk zestigdagen na die aanvaarding in ongewijzigde staat het douanegebied van deGemeenschap hebben verlaten.
De hoeveelheden producten die bijde vervulling van de douaneforma-
liteiten bij uitvoer als monster zijn genomen en later niet zijnteruggegeven, worden evenwel geacht niet te zijn weggenomen van denettomassa van de producten waaruit zijzij n genomen.
2. Voor de toepassing van deze verordening worden voor de
bevoorrading van boor- of productieplatforms als bedoeld in artikel
44, lid 1, onder a), geleverde producten geacht het douanegebied van deGemeenschap te hebben verlaten.
3. Het invriezen van de producten laat het bepaalde in lid 1 onverlet.
Dit geldt eveneens voor herverpakking, op voorwaarde dat het product
daardoor niet van onderverdeling van de restitutienomenclatuur veran-dert of het goed niet van onderverdeling van de gecombineerdenomenclatuur. Deze herverpakking mag eerst plaatsvinden nadat dedouaneautoriteiten daarmee hebben ingestemd.
Bijherverpakking wordt het controle-exemplaar T5 van de desbe-
treffende aantekening voorzien.
Het aanbrengen of wijzigen van etiketten kan worden toegestaan onder
dezelfde voorwaarden als de in de tweede en de derde alinea bedoelde
herverpakking.
4. Indien de in lid 1 vermelde termijn ten gevolge van overmacht niet
in acht kon worden genomen, kan deze termijn op verzoek van deexporteur worden verlengd met een door de bevoegde instantie van de
lidstaat van uitvoer op grond van de aangevoerde omstandigheid nodig
geoordeelde termijn.
Artikel 8
Indien een product waarvoor de aangifte ten uitvoer is aanvaard,
alvorens het douanegebied van de Gemeenschap te verlaten, over een
ander communautair grondgebied dan dat van de lidstaat van uitvoer
wordt vervoerd, wordt het bewijs dat dit product het douanegebied vande Gemeenschap heeft verlaten, geleverd door overlegging van het naarbehoren van de desbetreffende aantekening voorziene origineel van hetcontrole-exemplaar T5.
►
C1De vakken 33, 103, 104 en, in voorkomend geval, 105 van het
controle-exemplaar worden ingevuld ◄. Vak 104 wordt van de
desbetreffende aantekening voorzien.
Artikel 9
1. Voor het verlenen van een restitutie bijuitvoer over zee gelden de
volgende bijzondere bepalingen.
a) Wanneer het controle-exemplaar T5 of het nationale document dat
als bewijs geldt dat het product het douanegebied van de Gemeen-
schap heeft verlaten, door de bevoegde instanties is geviseerd,
mogen, behoudens overmacht, de betrokken producten in geval vanoverlading niet meer dan 28 dagen in een of meer andere in dezelfdelidstaat of een andere lidstaat gelegen havens blijven. Deze termijngeldt niet wanneer de betrokken producten de laatste haven in hetdouanegebied van de Gemeenschap binnen de oorspronkelijke
termijn van 60 dagen hebben verlaten.
b) De restitutie wordt pas betaald nadat
— de exporteur heeft verklaard dat de producten niet in een andere
haven van de Gemeenschap worden overgeladen
of1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 17
▼B
— aan het betaalorgaan het bewijs is overgelegd dat aan het
bepaalde onder a) is voldaan. Dit bewijs omvat met name hetdocument of de documenten — of een kopie of fotokopie daarvan
— betreffende het vervoer vanaf de eerste haven waar de onder a)
genoemde documenten zijn geviseerd tot in het derde land waarde betrokken producten moeten worden gelost.
De in het eerste streepje bedoelde verklaringen worden door het
betaalorgaan op passende wijze steekproefsgewijs gecontroleerd.Daarbijwordt overlegging van de in het tweede streepj e bedoeldebewijzen geëist.
Bijuitvoer met een schip dat, zonder aan te leggen in een andere
haven van de Gemeenschap, een rechtstreekse dienst met een haven
in een derde land onderhoudt, mogen de lidstaten voor de toepassing
van het eerste streepje een vereenvoudigde procedure toepassen.
c) In plaats van de onder b) bedoelde voorwaarden kan de lidstaat van
uitgang voorschrijven dat het controle-exemplaar T5 of het nationale
document dat als bewijs geldt dat het product het douanegebied vande Gemeenschap heeft verlaten, pas wordt geviseerd na overleggingvan een vervoersdocument waarop een eindbestemming is vermelddie buiten het douanegebied van de Gemeenschap ligt.
In dat geval wordt door de bevoegde instantie van de lidstaat van
uitgang op het controle-exemplaar T5 in het vak „Controle van het
gebruik en/of de bestemming” bij„Opmerkingen”, of onder de
overeenkomstige rubriek op het nationale document, een van deonderstaande vermeldingen aangebracht:
— Documento de transporte con destino fuera de la CE presentado,
— Transportdokument med destination uden for EF forelagt,— Beförderungspapier mit Bestimmung außerhalb der EG wurde
vorgelegt,
—Υποβαλλόµενο έγγραφο µεταφοράς µε προορισµό εκτός ΕΚ
— Transport document showing a destination outside the Commu-
nity has been presented,
— Document de transport avec destination hors CE présenté,— Documento di trasporto con destinazione fuori CE presentato,— Vervoerdocument voor bestemming buiten EG voorgelegd,— Documento de transporte com destino fora da CE apresentado,
— Kuljetusasiakirja, jossa ilmoitetaan yhteisön tullialueen ulkopuo-
linen määräpaikka, on esitetty,
— Transportdokument med slutlig destination utanför gemenskapens
tullområde har lagts fram.
De toepassing van de bepalingen van dit punt wordt door het
betaalorgaan op passende wijze steekproefsgewijs gecontroleerd.
d) Wanneer wordt vastgesteld dat niet aan de onder a) genoemde
voorwaarden is voldaan, geldt voor de toepassing van de artikelen 35en 50 het aantal dagen waarmee de termijn van 28 dagen isoverschreden, als het aantal dagen waarmee de in de artikelen 7 en 34
bedoelde termijn is overschreden.
Bij overschrijding van de termijn van 60 dagen als bedoeld in artikel
7, lid 1, en van de termijn van 28 dagen als bedoeld onder a), wordt
voor de berekening van het bedrag van de vermindering van derestitutie of van het verbeurde gedeelte van de zekerheid het voor degrootste overschrijding geldende bedrag aangehouden.
2. Voor het verlenen van een restitutie bijuitvoer over de weg, over
de binnenwateren of per spoor gelden de volgende bijzonderebepalingen:
a) Wanneer het controle-exemplaar T5 of het nationale document dat
geldt als bewijs dat het product het douanegebied van de Gemeen-
schap heeft verlaten, door de bevoegde instanties is geviseerd, mogen
de betrokken producten, behoudens overmacht, slechts in het kadervan de doorvoerhandel, en voor ten hoogste 28 dagen, weer in ditdouanegebied worden binnengebracht. Deze termijn geldt nietwanneer de betrokken producten het douanegebied van de Gemeen-1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 18
▼B
schap definitief hebben verlaten binnen de oorspronkelijke termijn
van 60 dagen.
b) De toepassing van de onder a) vastgestelde bepalingen wordt door
het betaalorgaan op passende wijze steekproefsgewijs gecontroleerd.
Daartoe wordt overlegging geëist van de documenten betreffende hetvervoer tot in het derde land waar de betrokken producten moetenworden gelost.
Wanneer wordt vastgesteld dat niet aan de onder a) genoemde
voorwaarden is voldaan, geldt voor de toepassing van de artikelen 35
en 50 het aantal dagen waarmee de termijn van 28 dagen is
overschreden, als het aantal dagen waarmee de in de artikelen 7 en 34bedoelde termijn is overschreden.
Bij overschrijding van de termijn van 60 dagen als bedoeld in artikel
7, lid 1, en van de termijn van 28 dagen als bedoeld onder a), wordt
voor de berekening van het bedrag van de vermindering van de
restitutie of van het verbeurde gedeelte van de zekerheid het voor degrootste overschrijding geldende bedrag aangehouden.
3. Voor het verlenen van een restitutie bijuitvoer door de lucht,
gelden de volgende bijzondere bepalingen:
a) Het controle-exemplaar T5 of het nationale document dat als bewijs
geldt dat het product het douanegebied van de Gemeenschap heeftverlaten, mag door de bevoegde instanties pas worden geviseerd naoverlegging van een vervoersdocument waarop een eindbestemmingis vermeld die buiten het douanegebied van de Gemeenschap ligt.
b) Ingeval na het vervullen van de onder a) genoemde formaliteiten
wordt vastgesteld dat de producten bijoverlading gedurende meer
dan 28 dagen in een of meer andere luchthavens binnen hetdouanegebied van de Gemeenschap hebben verbleven, geldt,behoudens overmacht, voor de toepassing van de artikelen 35 en50 het aantal dagen waarmee de termijn van 28 dagen isoverschreden, als het aantal dagen waarmee de in de artikelen 7 en
34 bedoelde termijn is overschreden.
Bij overschrijding van de termijn van 60 dagen als bedoeld in artikel
7, lid 1, en van de in dit punt bedoelde termijn van 28 dagen, wordtvoor de berekening van het bedrag van de vermindering van derestitutie of van het verbeurde gedeelte van de zekerheid het voor degrootste overschrijding geldende bedrag aangehouden.
c) De toepassing van de in dit lid vastgestelde bepalingen wordt door
het betaalorgaan op passende wijze steekproefsgewijs gecontroleerd.
d) De onder b) bedoelde termijn van 28 dagen geldt niet wanneer de
betrokken producten het douanegebied van de Gemeenschap binnende oorspronkelijke termijn van 60 dagen definitief hebben verlaten.
Artikel 10
1. Wanneer het product in de lidstaat van uitvoer onder een van de
regelingen inzake vereenvoudigd communautair douanevervoer perspoor of in grote containers, als bedoeld in de artikelen 412 tot enmet 442 van Verordening (EEG) nr. 2454/93, wordt geplaatst om naareen station van bestemming buiten het douanegebied van de Gemeen-
schap te worden vervoerd of aan een geadresseerde aldaar te worden
geleverd, behoeft voor de betaling van de restitutie het controle-exemplaar T5 niet te worden overgelegd.
2. Voor de toepassing van lid 1 ziet het bevoegde douanekantoor erop
toe dat op het met het oog op de betaling van de restitutie afgegevendocument de volgende vermelding wordt aangebracht: „Heeft hetdouanegebied van de Gemeenschap” verlaten onder de regelingvereenvoudigd communautair douanevervoer per spoor of in grote
containers.
3. Het douanekantoor waar de producten onder één van de in lid 1
bedoelde regelingen worden geplaatst, mag een wijziging van de1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 19
▼B
vervoerovereenkomst die tot gevolg heeft dat het vervoer binnen de
Gemeenschap wordt beëindigd, slechts toestaan indien vaststaat:
— dat een reeds betaalde restitutie is terugbetaald,
of
— dat de betrokken diensten het nodige hebben gedaan opdat de
restitutie niet wordt uitbetaald.
Indien echter de restitutie krachtens lid 1 is uitbetaald en het product het
douanegebied van de Gemeenschap niet binnen de vastgestelde termijnheeft verlaten, stelt het bevoegde douanekantoor de met de uitbetalingvan de restitutie belaste instantie daarvan in kennis en deelt het dieinstantie zo spoedig mogelijk alle nodige gegevens mee. In dat gevalwordt aangenomen dat de restitutie onverschuldigd is uitbetaald.
4. Wanneer een product dat zich in het kader van de regeling voor
extern communautair douanevervoer of de gemeenschappelijke regelinginzake douanevervoer in het verkeer bevindt, in een andere lidstaat dan
de lidstaat van uitvoer onder één van de in lid 1 bedoelde regelingen
wordt geplaatst om naar een station van bestemming buiten hetdouanegebied van de Gemeenschap te worden vervoerd of aan eengeadresseerde aldaar te worden geleverd, wordt bijhet douanekantoorwaar het product onder een van de bovenbedoelde regelingen wordtgeplaatst in het vak „Controle van het gebruik en/of de bestemming” op
de keerzijde van het origineel van het controle-exemplaar T5 bij de
„Opmerkingen” één van de onderstaande vermeldingen aangebracht:
— Salida del territorio aduaneiro de la Comunidad bajo el régimen de
tránsito comunitario simplificado por ferrocarril o en grandescontenedores:
— Udgang af Fællesskabets toldområde i henhold til ordningen for den
forenklede procedure for fællesskabsforsendelse med jernbane/store
containers:
— Ausgang aus dem Zollgebiet der Gemeinschaft im Rahmen des
vereinfachten gemeinschaftlichen Versandverfahrens mit der Eisen-
bahn oder in Großbehältern:
—Έξοδος από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας υπό το
απλοποιηµένο καθεστώς της κοινοτικής διαµετακόµισης µεσιδηρόδροµο ή µεγάλα εµπορευµατοκιβώτια:1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 20
▼B
— Exit from the customs territory of the Community under the
simplified Community transit procedure for carriage by rail or largecontainers:
— Sorte du territoire douanier de la Communauté sous le régime du
transit communautaire simplifié par chemin de fer ou par grandsconteneurs:
— Uscita dal territorio doganale della Comunità in regime di transito
comunitario semplificato per ferrovia o grandi contenitori:
— Uitgang uit het douanegebied van de Gemeenschap de regeling
vereenvoudigd communautair douanevervoer per spoor of in grote
containers:
— Saída do território aduaneiro da Comunidade aø abrigo do regime do
trânsito comunitário simplificado por caminho-de-ferro ou emgrandes contentores:1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 21
▼B
— Viety yhteisön tullialueelta yksinkertaistetussa yhteisön passitusme-
nettelyssä rautateitse tai suurissa konteissa
— Utförsel från gemenskapens tullområde enligt det förenklade
transiteringsförfarandet för järnvägstransporter eller transporter i
stora containrar:
Bijeen wij ziging van de vervoerovereenkomst die tot gevolg heeft dathet vervoer binnen de Gemeenschap wordt beëindigd, is lid 3 van
overeenkomstige toepassing.
5. Wanneer een product dat zich in het kader van de regeling voor
extern communautair douanevervoer of de gemeenschappelijke regelinginzake douanevervoer in het verkeer bevindt, door de spoorwegen in delidstaat van uitvoer of in een andere lidstaat op grond van eenovereenkomst voor gecombineerd railwegvervoer wordt overgenomenom per spoor te worden vervoerd naar een bestemming buiten het
douanegebied van de Gemeenschap, wordt bijhet douanekantoor
waaronder het spoorwegstation ressorteert waar het product wordtovergenomen, of dat in de nabijheid van dat station ligt, in het vak„Controle van het gebruik en/of de bestemming” op de ommezijde vanhet origineel van het controle-exemplaar T5 bij„Opmerkingen” een van
de onderstaande vermeldingen aangebracht:
— Salida del territorio aduanero de la Comunidad por ferrocarril en
transporte combinado por ferrocarril carretera:
— Udgang af Fællesskabets toldområde ad jernbane ved kombineret
jernbane-/landevejstransport:1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 22
▼B
— Ausgang aus dem Zollgebiet der Gemeinschaft mit der Eisenbahn
zur Beförderung im kombinierten Straßen- und Schienenverkehr:
—Έξοδος από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας
σιδηροδροµικώς µε συνδυασµένη µεταφορά σιδηροδροµικώς -
οδικώς:
— Exit from the customs territory of the Community by rail under
combined transport by road and by rail:
— Sorte du territoire douanier de la Communauté par chemin de fer, en
transport combiné rail-route:
— Uscita dal territorio doganale della Comunità per ferrovia nell'ambito
di un trasporto combinato strada-ferrovia:
— Uitgang uit het douanegebied van de Gemeenschap per spoor, bij
gecombineerd rail-wegvervoer:1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 23
▼B
— Saída do território aduaneiro da Comunidade por caminho-de-ferro,
em transporte combinado rodo-ferroviário:
— Viety yhteisön tullialueelta rautateitse yhdistetyssä rautatie- ja
maantiekuljetuksessa:
— Utförsel från gemenskapens tullområde på järnväg vid kombinerad
järnvägs- och landsvägstransport:
Bijeen wij ziging van de overeenkomst voor gecombineerd rail-
wegvervoer die tot gevolg heeft dat het vervoer, dat buiten de
Gemeenschap moest eindigen, binnen de Gemeenschap wordt beëindigd,mag de spoorwegadministratie slechts tot uitvoering van de gewijzigdeovereenkomst overgaan indien het kantoor van vertrek daarmee instemt;in dat geval is lid 3 van overeenkomstige toepassing.
Artikel 11
1. Restituties worden slechts verleend voor producten die, ongeacht
de douanestatus van de verpakkingen,
— van oorsprong zijn uit de Gemeenschap en daar in het vrije verkeer
zijn gebracht, of
— in het vrije verkeer zijn gebracht in de Gemeenschap, of
— in het vrije verkeer zijn gebracht in de Gemeenschap, maar waarvoor
de restitutie ten hoogste gelijk is aan de rechten die bij de invoerervan werden geïnd.
De regelgeving betreffende elke gemeenschappelijke marktordening is
bepalend voor de status van elk product ten aanzien van de bepalingenvan de eerste alinea.
2. Wanneer de restitutie wordt toegekend op voorwaarde dat het
product van communautaire oorsprong is, moet de exporteur deoorsprong zoals in de tweede en de derde alinea omschreven, aangevenvolgens de geldende communautaire voorschriften.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 24
▼B
Voor de toekenning van de restitutie zijn producten van communautaire
oorsprong wanneer zij, overeenkomstig artikel 23 of artikel 24 vanVerordening (EEG) nr. 2913/92, geheel en al in de Gemeenschap zijn
verkregen of in de Gemeenschap hun laatste ingrijpende be- of
verwerking hebben ondergaan.
Onverminderd lid 5, voldoen de producten die zijn verkregen uit:
— materialen van oorsprong uit de Gemeenschap en
— onder de in artikel 1 genoemde verordeningen vallende agrarische
materialen die uit derde landen zijn ingevoerd en geen ingrijpendeverwerking in de Gemeenschap hebben ondergaan,
niet aan de voorwaarden voor de restitutie.3. Voor de toepassing van artikel 17, lid 12, van Verordening (EEG)
nr. 1785/81 dient de exporteur te verklaren dat de suiker aan één van de
bijdeze verordening vastgestelde voorwaarden voldoet en dient hijdieuitdrukkelijk te vermelden.
4. De in de leden 2 en 3 bedoelde verklaringen worden onder
dezelfde voorwaarden als de overige elementen van de aangifte tenuitvoer geverifieerd.
5. Bijde uitvoer van samengestelde producten waarvoor een voor één
of meer bestanddelen daarvan vastgestelde restitutie geldt, wordt de op
dit bestanddeel, respectievelijk deze bestanddelen betrekking hebbende
restitutie toegekend voor zover het bestanddeel voldoet, respectievelijkde bestanddelen voldoen aan de in lid 1 genoemde voorwaarde.
De restitutie wordt eveneens toegekend wanneer het bestanddeel,
respectievelijk de bestanddelen waarvoor de restitutie wordt gevraagd,zich in één van de lid 1 genoemde situaties bevond, respectievelijk
bevonden en zich uitsluitend als gevolg van verwerking ervan in andere
producten niet meer in het vrije verkeer bevindt, respectievelijkbevinden.
6. Voor de toepassing van lid 5 worden als voor een bestanddeel
vastgestelde restituties aangemerkt de restituties die gelden voor:
— de basisproducten van de sectoren granen, eieren, rijst, suiker en
melk en zuivelproducten, die in de vorm van goederen bedoeld in
bijlage B van Verordening (EEG) nr. 1222/94 worden uitgevoerd;
— witte suiker en ruwe suiker van GN-code 1701, glucose en
glucosestroop van de GN-codes 1702 30 51, 1702 30 59,1702 30 91, 1702 30 99, 1702 40 90 en 1702 90 50, isoglucose vande GN-codes 1702 30 10, 1702 40 10, 1702 60 10 en 1702 90 30alsmede bietwortelsuikerstroop en rietsuikerstroop van de GN-codes1702 60 95 en 1702 90 99, die in de vorm van de producten genoemd
in artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2201/96 worden
uitgevoerd;
— de producten van de sector melk en zuivelproducten en de sector
suiker die in de vorm van producten van de GN-codes 0402 10 91tot en met 99, 0402 29, 0402 99, 0403 10 31 tot en met 39,0403 90 31 tot en met 39, 0403 90 61 tot en met 69, 0404 10 26tot en met 38, 0404 10 72 tot en met 84 en 0404 90 81 tot en met 89worden uitgevoerd, alsmede die welke worden uitgevoerd in de vorm
van producten van GN-code 0406 30 die zich niet in een van de in
artikel 9, lid 2, van het Verdrag bedoelde situatie bevinden;
— de producten van de sector granen die in de vorm van producten van
de GN-codes 2309 10 11 tot en met 70, 2309 90 31 tot en met 70worden uitgevoerd en zijn vermeld in bijlage A bij Verordening(EEG) nr. 1766/92;
— producten van de sector melk en zuivelproducten die in de vorm van
producten van de GN-codes 2309 10 11 tot en met 70, 2309 90 31 toten met 70 worden uitgevoerd en zijn vermeld in artikel 1 vanVerordening (EEG) nr. 804/68.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 25
▼B
Artikel 12
1. De restitutievoet voor mengsels van hoofdstuk 2, 10 of 11 van de
gecombineerde nomenclatuur is:
a) voor mengsels waarvan één van de bestanddelen ten minste 90
gewichtspercenten uitmaakt, de voor dit bestanddeel geldenderestitutievoet;
b) voor andere mengsels, de restitutievoet welke geldt voor het
bestanddeel waarop de laagste restitutie van toepassing is. Wanneereen of meer bestanddelen van deze mengsels niet voor een restitutiein aanmerking komen, wordt voor deze mengsels geen restitutieverleend.
2. Voor de berekening van de restituties voor assortimenten en
werken wordt elk bestanddeel als een afzonderlijk product beschouwd.
3. De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing voor mengsels,
assortimenten en werken waarvoor een specifieke berekeningsregelingis vastgesteld.
Artikel 13
De bepalingen inzake de vaststelling vooraf van de restitutie en inzake
de uit te voeren aanpassingen van de restitutievoet gelden slechts voor
producten waarvoor een restitutievoet is vastgesteld die met een cijfer
gelijk aan of hoger dan nul is uitgedrukt.
Afdeling 2
Gedifferentieerde restitutie
Artikel 14
1. In geval van toepassing van een gedifferentieerde restitutie naar
gelang van de bestemming wordt de restitutie slechts betaald indien dein de artikelen 15 en 16 vastgestelde bijkomende voorwaarden zijn
vervuld.
2. Wanneer op de dag waarop de restitutie vooraf wordt vastgesteld
voor alle bestemmingen eenzelfde restitutie van toepassing is en eenbepaling inzake verplichte bestemming geldt, wordt deze omstandigheidals een differentiatie van de restitutie naar bestemming beschouwd,
indien de restitutievoet die geldt op de dag waarop de aangifte ten
uitvoer wordt aanvaard, lager is dan de vooraf vastgestelde voet, invoorkomend geval aangepast naar de dag waarop die aanvaardingplaatsvindt.
Artikel 15
1. Het product moet binnen twaalf maanden na de datum waarop de
aangifte ten uitvoer is aanvaard, in het derde land of in een van de derde
landen waarvoor de restitutie is vastgesteld, in ongewijzigde staat zijn
ingevoerd; onder de in artikel 49 vastgestelde voorwaarden kunnenevenwel aanvullende termijnen worden toegekend.
2. Als producten die in ongewijzigde staat zijn ingevoerd, worden
aangemerkt producten ten aanzien waarvan op geen enkele manier blijktdat be- of verwerking heeft plaatsgevonden.
Evenwel geldt dat:
— de in artikel 29, lid 4, genoemde behandelingen om de producten te
bewaren, vóór de invoer mogen worden verricht, zonder dat dit tot
gevolg heeft dat de producten niet meer aan het bepaalde in lid 1
voldoen;
— wanneer een product, alvorens het is ingevoerd, een be- of
verwerking heeft ondergaan, het toch wordt geacht in ongewijzigdestaat te zijn ingevoerd, op voorwaarde dat die be- of verwerking isgebeurd in het derde land waar alle bijde be- of verwerkingverkregen producten zijn ingevoerd.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 26
▼B
3. Het product wordt geacht te zijn ingevoerd wanneer de
douaneformaliteiten bijinvoer in het derde land, en met name dedouaneformaliteiten voor de inning van de rechten bijinvoer in dit land,
zijn vervuld.
4. Het gedifferentieerde gedeelte van de restitutie wordt betaald voor
het gewicht aan producten waarvoor de douaneformaliteiten voor invoerin het derde land zijn vervuld; er wordt echter geen rekening gehoudenmet de door de bevoegde autoriteiten erkende veranderingen van hetgewicht tijdens het vervoer als gevolg van natuurlijke oorzaken of als
gevolg van het nemen van de in artikel 7, tweede alinea, bedoelde
monsters.
Artikel 16
1. Het bewijs dat de douaneformaliteiten voor invoer zijn vervuld,
wordt geleverd door overlegging van een van de volgende documentennaar keuze van de exporteur:
a) het douanedocument, een kopie of een fotokopie daarvan; die kopie
of fotokopie moet voor eensluidend zijn gewaarmerkt door deinstantie die het origineel heeft geviseerd, de officiële diensten van
het betrokken derde land, de officiële diensten van een van de
lidstaten in het betrokken derde land of een met de betaling van derestitutie belast orgaan;
b) een verklaring van lossing en invoer, opgesteld door een op
internationaal niveau in controle en toezicht gespecialiseerde firma
die overeenkomstig de in lid 5 vermelde minimumvoorwaarden iserkend door een lidstaat. De datum en het nummer van hetdouanedocument voor invoer moeten op de verklaring wordenvermeld.
2. Indien de exporteur, na daartoe de nodige stappen te hebben
ondernomen, het overeenkomstig lid 1, onder a) of b), gekozen
document niet kan verkrijgen of indien er twijfel bestaat over deauthenticiteit van het overgelegde document, kan het bewijs dat dedouaneformaliteiten voor invoer zijn vervuld, worden geacht te zijngeleverd door overlegging van één of meer van de volgendedocumenten:
a) een kopie van het in het derde land of in een van de derde landen
waarvoor de restitutie is vastgesteld, afgegeven of geviseerdlossingsdocument;
b) een verklaring van lossing die door een in het land van bestemming
gevestigde of voor dat land bevoegde officiële instantie van een van
de lidstaten is afgegeven en waaruit bovendien blijkt dat het product
de plaats van lossing heeft verlaten of althans dat het, voorzover dezeinstantie bekend, met het oog op wederuitvoer niet opnieuw isverladen;
c) een verklaring van lossing, opgesteld door een op internationaal
niveau in controle en toezicht gespecialiseerde firma die overeen-komstig de in lid 5 vermelde minimumvoorwaarden is erkend dooreen lidstaat, waaruit blijkt dat het product de plaats van lossing heeftverlaten of althans dat het, voor zover deze firma bekend, niet
opnieuw is verladen met het oog op wederuitvoer;
d) een door een in de Gemeenschap gevestigde erkende tussenpersoon
afgegeven bankdocument, waaruit blijkt dat, wanneer het in bijlage IIgenoemde derde landen betreft, op de rekening die de exporteur bijde erkende tussenpersoon heeft lopen, het bedrag voor de betrokken
uitvoer is gecrediteerd;
e) een door een officiële instantie van het betrokken derde land
afgegeven verklaring van overname, wanneer het om een aankoopdoor dat land of door een officiële instantie van dat land of om een
voedselhulptransactie gaat;
f) een verklaring van overname die is afgegeven door een internationale
organisatie of door een humanitaire organisatie die is erkend door delidstaat van uitvoer, wanneer het om een voedselhulptransactie gaat;1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 27
▼B
g) een verklaring van overname door een instantie van een derde land
waarvan voor de toepassing van artikel 44 van Verordening (EEG)nr. 3719/88 inschrijvingen kunnen worden aanvaard, ingeval het een
aankoop door die instantie betreft.
3. De exporteur moet in alle gevallen een kopie of fotokopie van het
vervoersdocument overleggen.
4. De Commissie kan volgens de procedure van artikel 38 van
Verordening nr. 136/66/EEG en de overeenkomstige artikelen van de
andere verordeningen houdende een gemeenschappelijke marktordening,
bepalen dat in nader vast te stellen bijzondere gevallen het bewijs van deinvoer als bedoeld in de leden 1 en 2 door overlegging van een bijzonderdocument of anderszins kan worden geleverd.
5. De minimumvoorwaarden voor erkenning van op internationaal
niveau in controle en toezicht gespecialiseerde firma's zijn:
a) de in controle en toezicht gespecialiseerde firma's worden op hun
verzoek door de bevoegde diensten van de lidstaten voor een periodevan drie jaar erkend. De erkenning is geldig voor alle lidstaten;
b) bijde opstelling van de in lid 1, onder b), en lid 2, onder c), bedoelde
hoofd- en secundaire bewijsdocumenten moeten de controle- en
toezichtfirma's alle controles uitvoeren die nodig zijn om de aard, dekenmerken en de hoeveelheid van de in de verklaring genoemdeproducten vast te stellen. Voor iedere afgegeven verklaring moet eendossier worden opgesteld waarin de uitgevoerde toezichtactiviteiten
worden beschreven. De controles moeten ter plaatse op het moment
van de invoer worden verricht, behalve in naar behoren gemotiveerdeuitzonderingsgevallen;
c) de in lid 1, onder b), en lid 2, onder c), bedoelde controle- en
toezichtfirma's moeten onafhankelijk zijn van de partijen die bij de te
controleren transactie zijn betrokken. Met name mag de controle- entoezichtfirma die de inspectie met betrekking tot een bepaaldetransactie uitvoert, of enige tot dezelfde financiële groep behorendedochterfirma niet aan de transactie deelnemen als exporteur, douane-expediteur, vervoerder, consignatiehouder of entrepothouder of in
welke andere hoedanigheid dan ook die aanleiding tot een belangen-
conflict zou kunnen geven;
d) onverminderd het bepaalde in artikel 8 van Verordening (EEG) nr.
729/70 en in artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de
Raad (
1), controleren de lidstaten de activiteiten van de controle- en
toezichtfirma's met regelmatige tussenpozen of in geval van gegrondetwijfel of aan de voorwaarden voor erkenning wordt voldaan;
e) de lidstaten trekken de erkenning geheel of gedeeltelijk in, zodra
wordt vastgesteld dat de controle- en toezichtfirma niet langer degarantie biedt dat aan de erkenningsvoorwaarden wordt voldaan.
De betrokken lidstaat stelt de andere lidstaten en de Commissie
onverwijld van de intrekking van de erkenning in kennis. Over deze
informatie wordt in alle betrokken Comités van beheer van gedachten
gewisseld.
De intrekking van de erkenning geldt voor alle lidstaten.
Artikel 17
De lidstaten kunnen de exporteur van de verplichting ontslaan de andere
in artikel 16 bedoelde bewijsstukken dan het vervoersdocument over teleggen, indien het een transactie betreft waarvoor voldoende zekerheid
bestaat ten aanzien van de aankomst ter bestemming van de producten
waarvoor een aangifte ten uitvoer is opgesteld en die recht geeft op eenrestitutie waarvan het gedifferentieerde gedeelte kleiner is dan of gelijkaan:
a) 1 200 EUR voor producten die vallen onder artikel 1, lid 2, onder c),
van Verordening nr. 136/66/EEG;1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 28
(1) PB L 388 van 30.12.1989, blz. 18.
▼B
b) 1 200 EUR voor andere dan de onder a) bedoelde producten, wanneer
het derde land van bestemming of het gebied van bestemming inbijlage IV is opgenomen;
c) 6 000 EUR voor andere dan de onder a) bedoelde producten, wanneer
het derde land van bestemming of het gebied van bestemming niet inbijlage IV is opgenomen.
Artikel 18
1. In afwijking van artikel 14 wordt, onverminderd het bepaalde in
artikel 20, op verzoek van de exporteur een deel van de restitutiebetaald, zodra het bewijs is geleverd dat het product het douanegebied
van de Gemeenschap heeft verlaten.
2. Het in lid 1 bedoelde deel van de restitutie wordt berekend aan de
hand van de laagste restitutievoet, verminderd met 20 % van het verschiltussen de vooraf vastgestelde voet en de laagste voet, met dien verstandedat niet-vaststelling van een restitutie als de laagste restitutievoet wordtbeschouwd.
Wanneer het uit te betalen bedrag niet groter is dan 2 000 EUR, kan de
lidstaat de betaling van dat bedrag tot de betaling van het totale bedrag
van de restitutie uitstellen, behalve ingeval de betrokken exporteur
verklaart dat hijmet betrekking tot deze transactie geen aanspraak opbetaling van een aanvullend bedrag zal maken.
3. Ingeval de producten de bestemming die is vermeld in vak 7 van
het afgegeven certificaat met vaststelling vooraf van de restitutie, niethebben bereikt:
a) wordt de restitutievoet voor de in vak 7 vermelde bestemming
toegepast, wanneer de restitutievoet voor de werkelijke bestemming
gelijk is aan of hoger dan die voor de in vak 7 vermelde bestemming;
b) wordt, wanneer de restitutievoet voor de werkelijke bestemming
lager is dan die voor de in vak 7 vermelde bestemming, eenrestitutievoet toegepast:
— die gelijk is aan de voet voor de werkelijke bestemming,
— welke, behoudens overmacht, wordt verminderd met 20 % van
het verschil tussen de restitutie voor de in vak 7 vermelde
bestemming en die voor de werkelijke bestemming.
Voor de toepassing van dit artikel worden de restitutievoeten in
aanmerking genomen die gelden op de dag waarop de certificaataan-vraag is ingediend. Deze restitutievoeten worden eventueel aangepast opde dag waarop de aangifte ten uitvoer of de betalingsaangifte wordtaanvaard.
Wanneer de eerste en de tweede alinea van toepassing zijn en wanneer
ook artikel 51 op dezelfde uitvoertransactie van toepassing is, wordt het
op grond van de eerste alinea toe te passen bedrag met de in artikel 51bedoelde sanctie verminderd.
4. Wanneer een restitutie is vastgesteld in het kader van een
inschrijving waarvoor een clausule van verplichte bestemming geldt,wordt de niet-vaststelling van een periodieke restitutie of de eventuelevaststelling van een periodieke restitutie voor deze verplichte bestem-
ming, op de datum waarop de certificaataanvraag is ingediend en op de
datum waarop de aangifte ten uitvoer is aanvaard, voor de bepaling vande laagste restitutievoet niet in aanmerking genomen.
Artikel 19
1. De leden 2 tot en met 5 zijn van toepassing bij uitvoer van een
product op basis van een uitvoer- of voorfixatiecertificaat met verplichtebestemming.
2. Ingeval het product de verplichte bestemming niet heeft bereikt,
wordt slechts het overeenkomstig artikel 18, lid 2, berekende deel van derestitutie betaald.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 29
▼B
3. Wanneer het product door overmacht een andere bestemming
krijgt dan die waarvoor het certificaat is afgegeven, wordt op verzoekvan de exporteur een restitutie uitbetaald indien hijvan de overmacht en
van de werkelijke bestemming van het product het bewijs levert; het
bewijs omtrent de werkelijke bestemming wordt overeenkomstig deartikelen 15 en 16 geleverd.
4. Bijtoepassing van lid 3 geldt de restitutie voor de reële
bestemming; deze restitutie mag evenwel niet hoger zijn dan derestitutie voor de bestemming die is vermeld in vak 7 van het afgegeven
certificaat met vaststelling vooraf van de restitutie.
De restitutievoet wordt eventueel aangepast op de dag waarop de
aangifte ten uitvoer of de betalingsaangifte wordt aanvaard.
5. Wanneer een product wordt uitgevoerd met een in het kader van
artikel 44 van Verordening (EEG) nr. 3719/88 afgegeven certificaat ende restitutie naar bestemming is gedifferentieerd, wordt de vooraf
vastgestelde restitutie slechts toegekend indien de exporteur, naast de in
artikel 16 bedoelde bewijzen, het bewijs levert dat het product, in hetkader van de op het certificaat vermelde inschrijving, in het derde landvan invoer aan de in de inschrijvingsvoorwaarden genoemde instantie isafgeleverd.
Afdeling 3
Specifieke maatregelen ter bescherming van de financiële
belangen van de Gemeenschap
Artikel 20
1. Wanneer
a) ernstige twijfel bestaat over de werkelijke bestemming van het
product,
of
b) het product opnieuw in de Gemeenschap zou kunnen worden
ingevoerd wegens een verschil tussen het bedrag van de restitutievoor het uitgevoerde product en het bedrag van de niet-preferentiëlerechten bijinvoer voor eenzelfde product op de dag waarop deaangifte ten uitvoer wordt aanvaard,
of
c) het concrete vermoeden bestaat dat het product in ongewijzigde staat
of na be- of verwerking in een derde land opnieuw in de
Gemeenschap zal worden ingevoerd met vrijstelling of verlagingvan dat recht,
wordt de niet-gedifferentieerde restitutie of het in artikel 18, lid 2,
bedoelde gedeelte van de restitutie slechts betaald indien het product hetdouanegebied van de Gemeenschap heeft verlaten overeenkomstig
artikel 7, en
i) bijeen niet-gedifferentieerde restitutie, het product binnen twaalf
maanden na de dag waarop de aangifte ten uitvoer is aanvaard, in eenderde land is ingevoerd of daar binnen die termijn een ingrijpende
be- of verwerking in de zin van artikel 24 van Verordening (EEG) nr.
2913/92 heeft ondergaan;
ii) bijeen naar bestemming gedifferentieerde restitutie, het product
binnen twaalf maanden na de dag waarop de aangifte ten uitvoer isaanvaard, in ongewijzigde staat in een nader bepaald derde land isingevoerd.
Voor de invoer in een derde land geldt het bepaalde in artikel 15 en
artikel 16.
Voor alle restituties kunnen de bevoegde diensten van de lidstaten
bovendien aanvullende bewijzen eisen waaruit ten genoegen van debevoegde autoriteiten moet blijken dat het product daadwerkelijk op demarkt is gebracht in een derde land van invoer of daar een ingrijpendebe- of verwerking in de zin van artikel 24 van Verordening (EEG) nr.2913/92 heeft ondergaan.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 30
▼B
Onder de in artikel 49 bedoelde voorwaarden kunnen aanvullende
termijnen worden vastgesteld.
2. De lidstaten passen het bepaalde in lid l, op eigen initiatief en ook
op verzoek van de Commissie toe.
Het bepaalde voor het in lid 1, onder b), bedoelde geval wordt niet
toegepast indien de concrete omstandigheden van de betrokken trans-actie — met name gelet op de vervoerskosten — waarschijnlijk hetgevaar van wederinvoer uitsluiten. Voorts kunnen de lidstaten vantoepassing van het bepaalde voor het in lid 1, onder b), bedoelde gevalafzien wanneer het restitutiebedrag voor de betrokken aangifte ten
uitvoer niet hoger is dan 500 EUR.
3. Wanneer, bijtoepassing van lid 1, het product na het verlaten van
het douanegebied van de Gemeenschap door overmacht onderwegverloren is gegaan, wordt:
— bijeen niet-gedifferentieerde restitutie, het volledige restitutiebedrag
betaald,
— een gedifferentieerde restitutie, het bedrag van het overeenkomstig
artikel 18 bepaalde gedeelte van de restitutie betaald.
4. Het bepaalde in lid 1 wordt toegepast voordat de restitutie wordt
betaald.
De restitutie wordt evenwel beschouwd als niet verschuldigd en moet
worden terugbetaald wanneer de bevoegde autoriteiten, zelfs na betalingvan de restitutie, vaststellen dat:
a) het product is vernietigd of ernstig beschadigd voordat het in een
derde land op de markt is gebracht of in een derde land eeningrijpende be- of verwerking in de zin van artikel 24 van
Verordening (EEG) nr. 2913/92 heeft ondergaan, tenzijde exporteur
ten genoegen van de bevoegde autoriteiten kan aantonen dat deuitvoer onder zodanige economische voorwaarden heeft plaats-gevonden dat het product redelijkerwijze op de markt van eenderde land kon worden afgezet, onverminderd het bepaalde in artikel
21, lid 2, tweede alinea;
b) het product twaalf maanden na de datum van uitvoer uit de
Gemeenschap in een derde land nog steeds onder een rechten-opschortende regeling is geplaatst zonder in een derde land eeningrijpende be- of verwerking in de zin van artikel 24 van
Verordening (EEG) nr. 2913/92 te hebben ondergaan, en de uitvoer
niet heeft plaatsgevonden in het kader van een normale handels-transactie;
c) het uitgevoerde product opnieuw in de Gemeenschap wordt
ingevoerd zonder dat het een ingrijpende be- of verwerking in de
zin van artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 2913/92 heeftondergaan, en het niet-preferentiële recht bijinvoer lager is dan detoegekende restitutie, en de uitvoer niet heeft plaatsgevonden in hetkader van een normale handelstransactie;
d) de in bijlage V bedoelde uitgevoerde producten opnieuw in de
Gemeenschap worden ingevoerd:
— nadat zijin een derde land een be- of verwerking hebben
ondergaan zonder het in artikel 24 van Verordening (EEG) nr.
2913/92 bedoelde niveau van be- of verwerking te hebben
bereikt, en
— daarbijin aanmerking komen voor de toepassing van een nulrecht
of van een recht bijinvoer dat lager is dan het niet-preferentiëlerecht.
Ingeval de lidstaten vaststellen dat andere dan de in bij- lage V
vermelde producten een risico op verlegging van het handelsverkeer
vormen, stellen zijde Commissie daarvan zo spoedig mogelij k inkennis.
De leden c) en d) zijn niet van toepassing ingeval het bepaalde in titel
VI, hoofdstuk 2 „Terugkerende goederen” van Verordening (EEG) nr.2913/92 wordt toegepast, en in de gevallen waarin de producten op zijnvroegst twee jaar na de dag van uitvoer opnieuw worden ingevoerd.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 31
▼B
Artikel 51 is niet van toepassing in de onder b), c), en d), bedoelde
gevallen.
Afdeling 4
Gevallen waarin geen restitutie wordt verleend
Artikel 21
1. Restituties worden niet verleend indien de producten op de dag
waarop de aangifte ten uitvoer wordt aanvaard, niet van gezondehandelskwaliteit zijn.
De producten voldoen aan de in de eerste alinea vervatte eis wanneer zij
in normale omstandigheden en onder de op de restitutieaanvraagvermelde omschrijving op het grondgebied van de Gemeenschap in de
handel kunnen worden gebracht en ingeval deze producten bestemd zijn
voor menselijke consumptie, de kenmerken en de toestand ervan nietvan dien aard zijn dat de producten helemaal niet of slechts inaanzienlijk mindere mate voor dit doel kunnen worden gebruikt.
Of producten al dan niet aan de eisen van de eerste alinea voldoen, moet
worden onderzocht aan de hand van de in de Gemeenschap geldendenormen of gebruiken.
De restitutie wordt ►
C1evenwel ◄toegekend indien de uitgevoerde
producten in het land van bestemming moeten voldoen aan bijzonderevoorwaarden, waaronder met name gezondheids- of hygiënische
voorschriften, die niet in overeenstemming zijn met de in de Gemeen-
schap geldende normen of gebruiken. De exporteur moet op verzoek vande bevoegde autoriteit aantonen dat de producten voldoen aan die in hetderde land van bestemming in acht te nemen voorwaarden.
Bovendien kunnen voor bepaalde producten bijzondere voorschriften
worden vastgesteld.
2. Wanneer het product bijhet verlaten van het douanegebied van de
Gemeenschap van gezonde handelskwaliteit is, moet het overeenkomstigartikel 18, lid 2, berekende deel van de restitutie worden toegekend,tenzijartikel 20 van toepassing is. Dit recht kan echter niet wordenverleend, wanneer bewezen is:
— dat het product ten gevolge van een latent gebrek dat later tot uiting
komt, niet meer van gezonde handelskwaliteit is;
— dat het product niet meer aan de eindverbruiker kon worden verkocht
omdat de uiterste datum waarop het product mocht worden verbruikt
en de datum van uitvoer te dicht bijelkaar lagen.
Wanneer bewezen is dat het product niet meer van gezonde handels-
kwaliteit is vóór de douaneformaliteiten voor invoer in een derde land
worden vervuld, mag het gedifferentieerde deel van de restitutie nietworden toegekend.
3. Restituties worden niet verleend indien de producten de bijde
communautaire wetgeving van toepassing verklaarde toelaatbaremaximumniveaus van radioactiviteit overschrijden. Ongeacht deoorsprong van de producten gelden hiervoor de in artikel 3 vanVerordening (EEG) nr. 737/90 van de Raad (
1) vastgestelde niveaus.
Artikel 22
1. Bijuitvoer van producten waarop een uitvoerheffing of uitvoer-
belasting wordt toegepast die vooraf is vastgesteld of in het kader vaneen inschrijving is bepaald, wordt geen restitutie verleend.
2. Wanneer voor een of meer bestanddelen van een samengesteld
product vooraf een uitvoerheffing of uitvoerbelasting is vastgesteld,wordt voor dit bestanddeel, respectievelijk voor deze bestanddelen geenrestitutie verleend.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 32
(1) PB L 82 van 29.3.1990, blz. 1.
▼B
Artikel 23
Voor producten die aan boord van schepen zijn verkocht of uitgedeeld
en aansluitend daarop wederom in de Gemeenschap kunnen wordenbinnengebracht met gebruikmaking van de vrijstellingen als bepaald inVerordening (EEG) nr. 918/83 van de Raad (
1), wordt geen restitutie
verleend.
HOOFDSTUK 2
Voorschot op de restitutie bij uitvoer
Artikel 24
1. Zodra de aangifte ten uitvoer is aanvaard, schieten de lidstaten op
verzoek van de exporteur het restitutiebedrag geheel of gedeeltelijk
voor, op voorwaarde dat een zekerheid wordt gesteld die gelijk is aan
het bedrag van het voorschot, verhoogd met 10 %.
De lidstaten kunnen bepalen onder welke voorwaarden om vooruitbeta-
ling van een deel van de restitutie kan worden verzocht.
2. Bijde berekening van het voorschot wordt uitgegaan van de voor
de opgegeven bestemming geldende restitutievoet, in voorkomend geval
aangepast met de andere op grond van de communautaire wetgeving toete passen bedragen.
3. De lidstaten kunnen afzien van de toepassing van lid 1 wanneer het
te betalen bedrag kleiner is dan of gelijk is aan 2 000 EUR.
Artikel 25
1. Wanneer het voorschot hoger is dan het werkelijk voor de
betrokken uitvoer of voor een equivalente uitvoer verschuldigde bedrag,
leidt de bevoegde autoriteit onverwijld de procedure van artikel 29 van
Verordening (EEG) nr. 2220/85 in met het oog op de betaling door deexporteur van het verschil tussen deze beide bedragen, verhoogd met10 %.
Wanneer evenwel als gevolg van overmacht:
— de overeenkomstig deze verordening vereiste bewijzen om voor de
restitutie in aanmerking te komen, niet kunnen worden geleverd,
of
— het product op een andere bestemming komt dan die waarvoor het
voorschot is berekend,
wordt geen betaling van het door de 10 % verhoging gevormde bedrag
gevorderd.
2. Wanneer een product, als gevolg van een door derden ten nadele
van de exporteur begane onregelmatigheid, de bestemming waarvoor het
voorschot was berekend niet bereikt, en de exporteur de bevoegde
autoriteiten hiervan op eigen initiatief onmiddellijk schriftelijk op dehoogte brengt en het restitutievoorschot terugbetaalt, blijft de in lid 1bedoelde verhoging beperkt tot de rente die verschuldigd is voor deperiode tussen de ontvangst en de terugbetaling van het voorschot,berekend volgens het bepaalde in artikel 52, lid 1, vierde alinea.
Deze bepaling is niet van toepassing wanneer de bevoegde autoriteiten
de exporteur reeds in kennis hebben gesteld dat zijvoornemens zij n een
controle uit te voeren of wanneer de exporteur op een andere wijze
kennis had van het feit dat de bevoegde autoriteiten voornemens wareneen controle uit te voeren.
3. Als equivalente uitvoer wordt beschouwd uitvoer, na wederinvoer
van producten onder de regeling terugkerende goederen, van equivalenteproducten van dezelfde onderverdeling van de gecombineerde nomen-clatuur, voorzover is voldaan aan de voorwaarden vermeld in artikel 40,lid 2, onder a) en b), van Verordening (EEG) nr. 3719/88.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 33
(1) PB L 105 van 23.4.1983, blz. 1.
▼B
Deze bepaling is slechts van toepassing wanneer in de lidstaat waar de
aangifte ten uitvoer voor de eerste uitvoer is aanvaard, de regelingterugkerende goederen is gebruikt.
HOOFDSTUK 3
Voorfinanciering van de restitutie
Artikel 26
1. Indien de exporteur zijn voornemen te kennen geeft de producten
na verwerking of opslag uit te voeren met toekenning van een restitutieop grond van de in de artikelen 4 of 5 van Verordening (EEG) nr. 565/80
vastgestelde regelingen, worden die regelingen toegepast op voorwaarde
dat bijde douaneautoriteiten een verklaring, hierna betalingsaangiftegenoemd, wordt ingediend.
De lidstaten kunnen deze aangifte anders noemen.
2. De betalingsaangifte moet alle gegevens bevatten die nodig zijn
voor de berekening van de restitutie voor de uit te voeren producten, met
name:
a) voor producten:
— de, eventueel vereenvoudigde, omschrijving van de producten
volgens de landbouwproductennomenclatuur voor de uitvoerres-
tituties en de code van de restitutienomenclatuur, en, voorzovernodig voor de bepaling van de restitutie, de samenstelling van debetrokken producten of een verwijzing naar deze samenstelling;
— de nettomassa van de producten of eventueel de hoeveelheid,
uitgedrukt in de voor de berekening van de restitutie inaanmerking te nemen meeteenheid;
b) voor goederen is Verordening (EG) nr. 1222/94 van toepassing.
Bovendien moeten, wanneer basisproducten moeten worden verwerkt, in
de betalingsaangifte worden vermeld:
— de omschrijving van de basisproducten,
— de hoeveelheid basisproducten,
— het rendement of soortgelijke gegevens.
3. In afwijking van lid 2 mogen, wanneer de omstandigheden dit
rechtvaardigen en de exporteur daarom verzoekt, in de betalingsaangiftevoorlopige gegevens over de uit de basisproducten te vervaardigengoederen worden opgegeven. In die gevallen moet de exporteur debevoegde autoriteiten de definitieve gegevens mededelen, wanneer de
verwerking is beëindigd.
4. In de betalingsaangifte moet ook het gebruik of de bestemming
van de producten worden vermeld wanneer:
a) de exporteur betaling vraagt van een bedrag dat gelijk is aan de
restitutie voor het gebruik dat of de bestemming die voor de
producten is vastgesteld,
b) de vermelding van het gebruik of de bestemming noodzakelijk is om
de termijn vast te stellen waarbinnen de producten met het oog opverwerking onder douanecontrole kunnen blijven of onder een stelselvan douane-entrepots dan wel van vrije zones kunnen wordengeplaatst.
5. Het gebruik of de bestemming moet worden aangegeven door
vermelding van:
— het specifieke gebruik of het specifieke land van bestemming, of
— de groep van landen van bestemming waarvoor dezelfde restitutie-
voet geldt.
6. Om te garanderen dat de fysieke controles van de producten
worden verricht, moet de betalingsaangifte ook alle gegevens bevattendie nodig zijn om nauwkeurig de plaatsen te bepalen waar de productenzullen worden verwerkt of zullen worden opgeslagen totdat zijwordenuitgevoerd. Bijwij ziging van de plaats van opslag of verwerking1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 34
▼B
bepalen de bevoegde autoriteiten hetzijdat de exporteur dit vooraf
meedeelt, hetzijdat daarvan melding wordt gemaakt in daartoebijgehouden registers.
Artikel 27
1. Bijhet aanvaarden van de betalingsaangifte worden de producten
overeenkomstig artikel 4, punten 13 en 14, van Verordening (EEG) nr.2913/92 onder douanecontrole geplaatst tot zijhet douanegebied van de
Gemeenschap verlaten of een voorgeschreven bestemming bereiken.
2. De datum van aanvaarding van de betalingsaangifte is bepalend
voor:
a) de toe te passen restitutievoet, ingeval die niet vooraf is vastgesteld;
b) de eventueel uit te voeren aanpassingen van de toe te passen
restitutievoet, ingeval die vooraf is vastgesteld;
c) het ontstaansfeit van de wisselkoers van de euro voor de restitutie.
Artikel 28
1. Voor de uit basisproducten verkregen verwerkte producten of
goederen wordt met het oog op de betaling van het voorschot derestitutie berekend op grond van de verificatie van de betalingsaangifte
in samenhang met het eventuele onderzoek van de basisproducten.
2. Lid 1 vormt geen beletsel voor een door de bevoegde autoriteiten
van de betrokken lidstaat op een later tijdstip uit te voeren controle, nochvoor de consequenties die daaraan op grond van de geldende bepalingenkunnen worden verbonden.
3. De basisproducten moeten in hun geheel of gedeeltelijk deel
uitmaken van de uitgevoerde verwerkte producten of goederen.
De in bulk opgeslagen basisproducten kunnen evenwel, wanneer de
bevoegde autoriteiten dit toestaan, volledig of gedeeltelijk worden
vervangen door equivalente basisproducten van dezelfde achtcijferigeonderverdeling van de gecombineerde nomenclatuur, van dezelfdehandelskwaliteit, die dezelfde technische kenmerken hebben en dieaan de voorwaarden voor de toekenning van de uitvoerrestitutie
beantwoorden, voorzover bovendien de equivalente basisproducten
onder douanetoezicht zijn geplaatst.
De bevoegde autoriteiten van de lidstaten geven de bedoelde toestem-
ming slechts als er voor hen voldoende garanties zijn dat voor de geheletransactie aan de volgende voorwaarden zal worden voldaan:
— de exporteur deelt het bevoegde douanekantoor waar de betalings-
aangifte is ingediend vooraf mee dat hijvan plan is equivalentie aan
te vragen en vermeldt expliciet waar de betrokken opslag- en
verwerkingsplaatsen zich precies bevinden;
— de voorraadboekhouding van de exporteur wordt continu bijge-
houden en moet een globale controle mogelijk maken, zoweladministratief als fysiek, op de totale hoeveelheid basisproducten of
verwerkte producten die zich daadwerkelijk ter plaatse bevinden,
alsmede op hun specifieke status. Voor de toepassing van dit artikelwordt onder status de situatie verstaan waarin de producten zichbevinden, namelijk hetzij in het vrije verkeer, hetzij onder eendouaneregeling vallend, hetzijonder de in artikel 26 bedoeldevoorfinancieringsregeling vallend, hetzijonder de in de artikelen 5
en 32 bedoelde uitvoerregeling vallend;
— gegarandeerd wordt dat de controle op de identiteit, de handels-
kwaliteit en de technische kenmerken van de basisproducten wordtuitgevoerd vanaf de datum waarop de betalingsaangifte wordtaanvaard tot het in artikel 34, lid 1, bedoelde tijdstip;
Wanneer de equivalente basisproducten worden opgeslagen op plaatsen
waarvoor een ander douanekantoor bevoegd is, stelt het douanekantoorwaar de betalingsaangifte is ingediend het douanekantoor dat bevoegd isvoor de plaats waar de equivalente producten zich bevinden schriftelijkin kennis van alle relevante informatie, en met name van de hoeveelheid1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 35
▼B
product die wordt verwerkt, de handelskwaliteit en de technische
kenmerken, en de verwerking of verwerkingen die zal of zullenplaatsvinden.
4. Het in lid 3 bepaalde is van toepassing op basisproducten, maar
kan ook worden toegepast op in bulk opgeslagen tussenproducten diezijn vervangen door equivalente tussenproducten.
5. Het equivalentiestelsel is niet van toepassing op producten uit
interventievoorraden die bestemd zijn voor uitvoer onder het in artikel 2van Verordening (EEG) nr. 3002/92 genoemde controlestelsel.
6. De termijn gedurende welke de basisproducten met het oog op
verwerking ervan onder douanecontrole kunnen blijven, is zes maanden,te rekenen vanaf de datum waarop de betalingsaangifte wordt aanvaard.
Wanneer bijde uitvoer een uitvoercertificaat moet worden overgelegd of
wanneer een voorfixatiecertificaat wordt overgelegd, is de termijnevenwel gelijk aan de resterende geldigheidsduur van het certificaat.
ln de gevallen waarin voor de uitvoer een certificaat wordt overgelegd
waarvan de resterende geldigheidsduur:
— korter dan drie maanden is, wordt de termijn tot drie maanden
verlengd;
— langer dan één jaar is, wordt de termijn tot één jaar beperkt.
Artikel 29
1. Voor producten die bestemd zijn om te worden uitgevoerd na
onder een stelsel van douane-entrepots of van vrije zones geplaatst te
zijn geweest, wordt de restitutie bepaald op grond van de verificatie vande betalingsaangifte en van de producten.
2. Lid 1 vormt geen beletsel voor een door de bevoegde autoriteiten
van de betrokken lidstaat op een later tijdstip uit te voeren controle, nochvoor de gevolgen die daaruit krachtens de geldende bepalingen kunnenvoortvloeien.
3. Gewichtsverlies van producten dat het gevolg is van natuurlijke
gewichtsvermindering tijdens de opslag in douane-entrepots of vrijezones leidt niet tot verbeuring van de zekerheid bedoeld in artikel 35.Beschadiging van producten wordt niet als natuurlijke gewichtsver-mindering beschouwd.
4. De producten die onder het stelsel van douane-entrepots of onder
dat van vrije zones zijn gebracht, mogen in die entrepots en vrije zonesop de door de bevoegde instanties vastgestelde voorwaarden de
onderstaande behandelingen ondergaan:
a) inventarisatie,
b) aanbrengen op de producten of op de verpakking ervan van merken,
stempels, etiketten of andere soortgelijke herkenningstekens, opvoorwaarde dat deze aanbrenging niet van zodanige aard is dat de
producten daardoor ogenschijnlijk van andere oorsprong zijn dan in
werkelijkheid het geval is,
c) wijziging van de merken en de nummers van de colli of wijziging
van etiketten, op voorwaarde dat deze wijziging niet van zodanigeaard is dat de producten daardoor ogenschijnlijk van andereoorsprong zijn dan in werkelijkheid het geval is,
d) verpakken, uitpakken, ompakken en herstellen van verpakkingen, op
voorwaarde dat deze handelingen niet van zodanige aard zijn dat de
producten daardoor ogenschijnlijk van andere oorsprong zijn dan in
werkelijkheid het geval is,
e) luchten,
f) koelen,
g) diepvriezen.
De restitutie voor de producten die bovenstaande behandelingen hebben
ondergaan, wordt vastgesteld op basis van de hoeveelheid, de aard en de1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 36
▼B
eigenschappen van de producten op de dag die overeenkomstig artikel
27 voor de berekening van de restitutie in aanmerking is genomen.
5. De termijn waarbinnen de producten onder een stelsel van douane-
entrepots of van vrije zones kunnen blijven is, te rekenen vanaf de
datum waarop de betalingsaangifte wordt aanvaard, zes maanden.
Artikel 30
1. De producten die onder het stelsel van douane-entrepots zijn
geplaatst in de lidstaat waar de betalingsaangifte is aanvaard, mogennaar een andere lidstaat worden vervoerd om aldaar in het kader van het
stelsel van douane-entrepots te worden opgeslagen, in welk geval voor
deze producten met name het bepaalde in dit artikel geldt.
Om de identiteit van de producten bijde verzending van een lidstaat
naar een andere lidstaat te waarborgen moeten de voor het vervoergebruikte vervoermiddelen of colli overeenkomstig artikel 349 vanVerordening (EEG) nr. 2454/93 worden verzegeld.
2. In het in lid 1 bedoelde geval wordt het bewijs dat de producten het
douanegebied van de Gemeenschap hebben verlaten of de voorge-schreven bestemming hebben bereikt, geleverd door overlegging van het
controle-exemplaar T5.
a) In vak 104 van het controle-exemplaar wordt onder de rubriek
„Andere” een van de volgende vermeldingen aangebracht:
— Prefinanciación de la restitución — Artículo 30 del Reglamento
(CE) nr. 800/1999. Declaración de exportación que debe serpresentada, a más tardar, el… (fecha límite establecida para elplazo contemplado en el apartado 5 del artículo 29),
— Forudbetaling af restitutionen — Artikel 30 i forordning (EF) nr.
800/1999. Udførselsangivelsen skal indgives senest den… (datofastsat i overensstemmelse med den i artikel 29, stk. 5,omhandlede frist),
— Vorfinanzierung der Erstattung — Artikel 30 der Verordnung
(EG) Nr. 800/1999. Die Ausfuhranmeldung ist bis spätestens…vorzulegen (durch die Frist gemäß Artikel 29 Absatz 5
festgelegter Schlußtermin),
—Εκ των προτέρων πληρωµή της επιστροφής —κανονισµός
(ΕΚ) nr. 800/1999, άρθρο 30. Η δήλωση εξαγωγής πρέπει να
κατατεθεί το αργότερο µέχρι …(ηµεροµηνία λήξεως της
προθεσµίας που αναφέρεται στο άρθρο 296 παράγραφος 5)
— Prefinancing of the refund — Regulation (EC) Nr. 800/1999,
Article 30. Export declaration to be lodged by… (deadline set by
the time limit referred to in Article 29(5)),
— Préfinancedment de la restitution — règlement (CE) nr. 800/
1999, article 30. Déclaration d'exportation à déposer au plus tard
le… (date limite fixée par le délai visé à l'article 29, paragraphe 5,
— Prefinanziamento della restituzione — Regolamento (CE) nr.
800/1999, articolo 30. Dichiarazione d'esportazione da presentare
entro il… (data limite fissata in base ai termini indicati alparagrafo 5 dell'articolo 29),
— Voorfinanciering van de restitutie — Verordening (EG) nr. 800/
1999, artikel 30. Aangifte ten uitvoer moet uiterlijk wordeningediend op… (uiterste datum vastgesteld op basis van de inartikel 29, lid 5 bedoelde termijn),
— Pré-financiamento da restituição — Regulamento (CE) n
o800/
1999, artigo 30o. Apresentação da declaração de exportação o
mais tardar em… (data-limite fixada pelo prazo referido no no5
do artigo 29o),
— Ennakolta maksettu tuki — asetuksen (EY) Nr. 800/1999 30
artiklane, vienti-ilmoitus annettava viimeistään… (määräpäivävahvistetaan 29 artiklan 5 kohdassa mainitun aikarajoituksenmukaisesti),
— Förfinansiering av exportbidrag - artikel 30 i förordning (EG) nr.
800/1999. Exportdeklaration skall ges in senast den… (tidspunktfastställd enligt den i av artikel 29.,5 angivna tidsfristen).1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 37
▼B
b) Het controlekantoor van het douane-entrepot van opslag bewaart het
controle-exemplaar T5 en brengt in het vak „Controle van hetgebruik en/of de bestemming” op de keerzijde van dat controle-
exemplaar onder de rubriek „Opmerkingen” de volgende vermel-
dingen aan:
— La fecha de aceptación de la declaración de exportación:…
— La fecha de salida del territorio aduanero o la de llegada al
destino correspondiente:…
— Datoen for antagelsen af udførselsangivelsen:…
— Datoen for udgangen af toldområdet eller ankomsten til
destinationen:…
— Zeitpunkt der Annahme der Ausfuhranmeldung:…— Zeitpunkt des Verlassens des Zollgebiets oder des Erreichens der
Bestimmung:…
—την ηµεροµηνία αποδοχής της διασάφησης εξαγωγής: …
—την ηµεροµηνία εξόδου από το τελωνειακό έδαφος ή
αφίξεως στον προορισµό: …
— Date of acceptance of the export declaration:…— Date of exit from the customs territory or arrival at destination:…— La date d'acceptation de la déclaration d'exportation:…— La date de sortie du territoire douanier ou de l'arrivée à
destination:…
— La data di accettazione della dichiarazione d'esportazione:…— La data di uscita dal territorio doganale o dell'arrivo a
destinazione:…
— De datum van aanvaarding van de aangifte ten uitvoer:…— De datum waarop de producten of goederen het douanegebied
hebben verlaten of ter bestemming zijn aangekomen:…
— Data de aceitação da declaração de exportação:…— Data de saída do território aduaneiro ou da chegada ao destino:…— Vienti-ilmoituksen vastaanottopäivämäärä:…— Päivä, jona viety tullialueelta tai saapunut määräpaikkaan:…— Mottagningsdag for exportdeklaration:…— Utförseldag från tullområdet eller ankomstdag till destina-
tionen:…
c) Wanneer de producten, na opslag, over het grondgebied van een
andere lidstaat worden vervoerd om te worden uitgevoerd of devoorgeschreven bestemming te bereiken, handelt het eerste douane-kantoor van bestemming als douanekantoor van vertrek en stelt hetéén of meer nieuwe controle-exemplaren T5 op of laat deze onder
zijn verantwoordelijkheid opstellen.
Vak 104 van het nieuwe controle-exemplaar T5 wordt dienovereen-
komstig ingevuld. Bovendien worden in vak 106 het nummer van hetoorspronkelijke controle-exemplaar T5, de naam van het douane-
kantoor dat dit controle-exemplaar heeft afgegeven en de datum van
afgifte vermeld.
Wanneer de aantekening in het vak „Controle van het gebruik en/of
de bestemming” van het oorspronkelijke controle-exemplaar T5 op
gegevens uit van douane-instanties van andere lidstaten ontvangencontrole-exemplaren of uit van andere nationale instanties ontvangennationale documenten berust; vermeldt het in de eerste alineabedoelde douanekantoor van bestemming in de rubriek „Opmer-kingen” het nummer of de nummers van de betrokken controle-
exemplaren T5 of nationale documenten.
Wanneer slechts voor een deel van de in het controle-exemplaar T5
omschreven producten aan de gestelde voorwaarden is voldaan,
vermeldt het douanekantoor van bestemming in het vak „Controle
van het gebruik en/of de bestemming” van het controle-exemplaar dehoeveelheid producten waarvoor aan deze voorwaarden is voldaan.
3. In het in lid 1 bedoelde geval worden de vakken 37 en 40 van de
aangifte ten uitvoer dienovereenkomstig ingevuld. In vak 40 dient ookde datum van aanvaarding van de aangifte COM 7 te worden vermeld.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 38
▼B
Artikel 31
1. Het voorschotbedrag wordt slechts op uitdrukkelijk verzoek van de
exporteur betaald door de lidstaat op het grondgebied waarvan debetalingsaangifte is aanvaard.
De restitutieaanvraag moet worden ingediend:
a) hetzijschriftelij k; de lidstaten kunnen daartoe een specifiek formulier
voorschrijven;
b) hetzijmet behulp van informatieverwerkende systemen volgens door
de bevoegde instanties vastgestelde voorschriften.
Voor de toepassing van dit lid zijn artikel 199, leden 2 en 3, en de
artikelen 222, 223 en 224 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van
overeenkomstige toepassing.
2. Het bedrag wordt berekend op grond van de restitutievoet voor het
aangegeven gebruik of de aangegeven bestemming. Wanneer geengebruik of geen bestemming is aangegeven, wordt het overeenkomstighet bepaalde in artikel 18, lid 2, berekende bedrag toegepast.
Artikel 32
1. De aangifte ten uitvoer moet uiterlijk op de laatste dag van de in
artikel 28, lid 6, en artikel 29, lid 5, vastgestelde termijnen wordeningediend in de lidstaat waar de betalingsaangifte is aanvaard of, ingeval van toepassing van artikel 30 in de lidstaat van opslag.
2. In de zin van dit artikel worden voor de tenuitvoerlegging van
artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 565/80 België en Luxemburg als
één enkele lidstaat beschouwd.
Artikel 33
1. Vóór de aanvaarding van de betalingsaangifte moet een zekerheid
worden gesteld die gelijk is aan het overeenkomstig artikel 31, lid 2,berekende bedrag, vermeerderd met 15 % van de aldus verkregen som.
2. De lidstaten kunnen toestaan dat de in lid 1 bedoelde zekerheid
wordt gesteld na de aanvaarding van de betalingsaangifte op voorwaardedat nationale voorschriften:
— de exporteur verplichten de zekerheid te stellen binnen maximaal 30
dagen na deze aanvaarding en voordat het voorschot wordtuitbetaald,
— garanderen dat een bedrag overeenkomend met de in lid 1 bedoelde
verhoging wordt betaald indien de zekerheid, behoudens overmacht,niet tijdig wordt gesteld; voor de declarant die al het mogelijke heeftgedaan, kan evenwel een aanvullende termijn worden toegestaan.
Artikel 34
1. Binnen 60 dagen na de dag waarop de producten niet langer zijn
onderworpen aan het in artikel 4 of 5 van Verordening (EEG) nr. 565/80
bedoelde stelsel, moeten de producten:
— het douanegebied van de Gemeenschap in ongewijzigde staat
verlaten,
of
— in de in artikel 36, lid 1, bedoelde gevallen, in ongewijzigde staat de
bestemming ervan bereiken.
2. Artikel 7, leden 3 en 4, artikel 9 en artikel 10 zijn in de in lid 1
bedoelde gevallen van toepassing.
Artikel 35
1. Wanneer voor producten waarvoor de regeling van dit hoofdstuk is
toegepast, het recht op restitutie is bewezen, moet het betrokken bedragmet het vooruitbetaalde bedrag worden verrekend. Wanneer voor degeëxporteerde hoeveelheid recht bestaat op een hoger bedrag dan het1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 39
▼B
vooruitbetaalde bedrag, moet het verschil aan de betrokkene worden
betaald.
Wanneer voor de uitgevoerde hoeveelheid recht bestaat op een lager
bedrag dan het vooruitbetaalde bedrag, met name bijtoepassing van lid2, leidt de bevoegde instantie onverwijld de procedure van artikel 29 van
Verordening (EEG) nr. 2220/85 in om de exporteur te dwingen het
verschil tussen beide bedragen, verhoogd met 15 %, terug te betalen.
2. Bijniet-inachtneming van een of meer van de in deze verordening
vastgestelde termijnen wordt, behoudens overmacht, de restitutie voorde betrokken uitvoer in afwijking van artikel 50 en onverminderd hetbepaalde in lid 1, tweede alinea, van het onderhavige artikel als volgtgecorrigeerd:
— wanneer één of meer van de in artikel 15, lid 1, artikel 28, lid 6,
artikel 29, lid 5, en artikel 34, lid 1, vastgestelde termijnen wordenoverschreden, wordt zijeerst met 15 % verminderd; de aldusverlaagde restitutie wordt per dag waarmee de in artikel 15, lid 1,artikel 28, lid 6, en artikel 29, lid 5, bepaalde termijn wordt
overschreden, met 2 % en per dag waarmee de in artikel 34, lid 1,
bepaalde termijn wordt overschreden, met 5 % verlaagd;
— wanneer de in artikel 49, lid 2, bedoelde documenten binnen zes
maanden na afloop van de vastgestelde termijn worden overgelegd,
wordt de restitutie, in voorkomend geval zoals vastgesteld overeen-
komstig het bepaalde in het eerste streepje, verminderd met eenbedrag dat gelijk is aan 15 % van de restitutie die bij inachtnemingvan alle termijnen had moeten worden betaald.
Het bepaalde in artikel 50, leden 4 en 6, is van overeenkomstige
toepassing.
3. Wanneer wegens overmacht het verschuldigde bedrag lager is dan
het vooruitbetaalde bedrag bestaat, wordt de verhoging met 15 % niettoegepast.
4. Wanneer een product als gevolg van een door derden ten nadele
van de exporteur begane onregelmatigheid de bestemming waarvoor het
voorschot was berekend niet bereikt, en de exporteur de bevoegde
autoriteiten hiervan op eigen initiatief onmiddellijk schriftelijk op dehoogte brengt en het restitutievoorschot terugbetaalt, blijft de in lid 1bedoelde verhoging beperkt tot de rente die verschuldigd is voor deperiode tussen de ontvangst en de terugbetaling van het voorschot,berekend volgens het bepaalde in artikel 52, lid 1, vierde alinea.
Deze bepaling is niet van toepassing wanneer de bevoegde autoriteiten
de exporteur reeds in kennis hebben gesteld dat zijvoornemens zij n een
controle uit te voeren of wanneer de exporteur op een andere wijze
kennis had van het feit dat de bevoegde autoriteiten voornemens wareneen controle uit te voeren.
TITEL III
ANDERE SOORTEN VAN UITVOER EN BIJZONDERE
GEVALLEN
HOOFDSTUK 1
Met uitvoer uit de Gemeenschap gelijkgestelde bestemmingen en
bevoorrading
Artikel 36
1. In de zin van deze verordening worden met uitvoer uit het
douanegebied van de Gemeenschap gelijkgesteld:
a) leveranties voor de bevoorrading in de Gemeenschap:
— van zeeschepen,
— van luchtvaartuigen in gebruik voor het verkeer op internationale
lijnen, met inbegrip van intracommunautaire lijnen;
b) leveranties aan in de Gemeenschap gevestigde internationale
organisaties;1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 40
▼B
c) leveranties aan strijdkrachten die op het grondgebied van een lidstaat
zijn gestationeerd doch die niet tot die lidstaat behoren.
2. Lid 1 is slechts van toepassing voorzover de producten van
dezelfde soort, die met het oog op deze bestemmingen uit derde landenworden ingevoerd, bijinvoer in de betrokken lidstaat voor vrij stelling
van rechten in aanmerking komen.
3. Leveringen van producten die bestemd zijn voor in de Gemeen-
schap gelegen opslagruimten van internationale in humanitaire hulp
gespecialiseerde organisaties en die in derde landen voor voedselhulp-
operaties worden gebruikt, worden met uitvoer uit het douanegebied vande Gemeenschap gelijkgesteld.
De toestemming om de eerste alinea toe te passen wordt gegeven door
de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van opslag, die de douanestatusvan de opslagplaats bepalen en de nodige maatregelen nemen om ervoorte zorgen dat de betrokken producten hun bestemming bereiken.
4. Artikel 5 is van toepassing op de in het onderhavige artikel
bedoelde leveranties.
Artikel 37
1. Voor de in de artikelen 36 en 44 bedoelde leveranties kunnen de
lidstaten voor de betaling van de restituties toestemming verlenen om in
afwijking van artikel 5 de hierna beschreven procedure te gebruiken. De
exporteur aan wie toestemming wordt verleend van deze proceduregebruik te maken, kan niet tegelijkertijd voor eenzelfde product denormale procedure aanwenden.
De toestemming kan worden beperkt tot bepaalde plaatsen waar in de
lidstaat van uitvoer producten aan boord worden gebracht. De toestem-ming kan betrekking hebben op in andere lidstaten aan boord gebrachteproducten, in welk geval artikel 8 van toepassing is.
2. Voor de elke maand overeenkomstig dit artikel aan boord
gebrachte producten wordt voor de bepaling van de restitutievoet ofvoor de bepaling van de aanpassingen die eventueel nodig zijn indien de
restitutie vooraf is vastgesteld, de laatste dag van de maand in
aanmerking genomen.
Voor de lidstaten die niet aan de Economische en monetaire unie
deelnemen, wordt voor de bepaling van de wisselkoers van de euro diewordt toegepast om de restitutiebedragen in nationale valuta om terekenen, ook de laatste dag van de maand in aanmerking genomen.
3. Wanneer de restitutie vooraf of in het kader van een inschrijving
wordt vastgesteld, moet het certificaat op de laatste dag van de maandgeldig zijn.
4. De exporteur moet een controleregister bijhouden waarin de
volgende gegevens worden vermeld:
a) de gegevens die volgens artikel 5, lid 4, voor de identificatie van de
producten nodig zijn;
b) de naam of het inschrijvingsnummer van het zeeschip of de
zeeschepen of van het luchtvaartuig of de luchtvaartuigen aan boordwaarvan de producten zijn gebracht;
c) de datum van het aan boord brengen.
De in de eerste alinea bedoelde gegevens moeten in het register
voorkomen uiterlijk op de eerste werkdag na die waarop de productenaan boord zijn gebracht. Wanneer de producten evenwel in een andere
lidstaat aan boord worden gebracht, moeten bovenbedoelde gegevens in
het register voorkomen uiterlijk op de eerste werkdag na die waarop deexporteur ervan in kennis moet zijn gesteld dat de producten aan boordzijn gebracht.
Voorts moet de exporteur medewerking verlenen aan de door de
lidstaten nodig geachte controlemaatregelen en moet hijhet controlere-gister gedurende ten minste drie jaar na het einde van het lopendekalenderjaar bewaren.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 41
▼B
5. De lidstaten kunnen bepalen dat het register mag worden
vervangen door de bijelke leverantie gebruikte documenten waaropde douaneautoriteiten de datum hebben vermeld waarop de producten
aan boord zijn gebracht.
6. Het bepaalde in de leden 2 tot en met 5 is van overeenkomstige
toepassing voor de in artikel 36, lid 1, onder b) en c), bedoeldeleveranties.
Artikel 38
1. Voor de toepassing van artikel 36, lid 1, onder a), worden de
producten die bestemd zijn om aan boord van luchtvaartuigen of
passagiersschepen, veerboten daarbijinbegrepen, te worden verbruikt endie vóór het aan boord brengen zijn bereid, geacht aan boord van dezevervoermiddelen te zijn bereid.
2. Dit artikel is slechts van toepassing voorzover de exporteur
voldoende bewijsstukken overlegt met betrekking tot hoeveelheid, aard
en kenmerken van de basisproducten die voor de bereiding zijn gebruikten waarvoor de restitutie wordt aangevraagd.
3. De in artikel 40 vervatte regeling betreffende bevoorradingsdepots
kan worden gebruikt voor de bereidingen bedoeld in de leden 1 en 2.
Artikel 39
1. De restitutie wordt slechts betaald indien het product waarvoor de
aangifte ten uitvoer is aanvaard, uiterlijk 60 dagen na de dag vanaanvaarding, in ongewijzigde staat een van de in artikel 36 bedoeldebestemmingen heeft bereikt.
2. De bepalingen van artikel 7, leden 3 en 4, zijn van toepassing in
het geval bedoeld in lid 1.
3. Indien, alvorens een van de in artikel 36 bedoelde bestemmingen te
bereiken, een product waarvoor de aangifte ten uitvoer is aanvaard, overander communautair grondgebied wordt vervoerd dan over dat van delidstaat op het grondgebied waarvan de aanvaarding geschiedde, wordthet bewijs dat dit product zijn voorgeschreven bestemming heeft bereikt,
door overlegging van het controle-exemplaar T5 geleverd.
►
C1De vakken ◄33, 103, 104 en eventueel 105 van het controle-
exemplaar worden ingevuld. In vak 104 worden de dienovereenkomstigevermeldingen aangebracht.
4. Formulier 302, dat de producten vergezelt die in het kader van
artikel 36, lid 1, onder c), aan de strijdkrachten worden geleverd, wordt
met het in lid 3 bedoelde controle-exemplaar T5 gelijkgesteld opvoorwaarde dat de bevoegde militaire autoriteiten op dat formuliercertificeren dat zijde producten hebben ontvangen.
Artikel 40
1. De lidstaten kunnen het restitutiebedrag onder de hierna
omschreven bijzondere voorwaarden aan de exporteur voorschieten,
wanneer het bewijs wordt geleverd dat de producten behoudens
overmacht binnen dertig dagen na de aanvaarding van de aangifte tenuitvoer in onder douanetoezicht staande ruimten zijn opgeslagen met hetoog op de bevoorrading in de Gemeenschap van:
— zeeschepen,
of
— luchtvaartuigen gebruikt in het verkeer op internationale lijnen, met
inbegrip van intracommunautaire lijnen,
of
— boor- of productieplatforms als bedoeld in artikel 44.
De onder douanetoezicht staande ruimten, hierna bevoorradingsdepots
genoemd, en de depothouder moeten speciaal voor de toepassing van ditartikel zijn erkend.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 42
▼B
2. De lidstaat op het grondgebied waarvan zich het bevoorradings-
depot bevindt, erkent slechts depothouders en bevoorradingsdepots diede nodige waarborgen bieden. De erkenning kan worden ingetrokken.
Erkend worden slechts de depothouders die zich schriftelijk ertoe
verbinden:
a) de producten voor de bevoorrading in de Gemeenschap van:
— zeeschepen,
of
— luchtvaartuigen in gebruik voor het verkeer op internationale
lijnen, met inbegrip van intracommunautaire lijnen,
of
— boor- en productieplatforms als bedoeld in artikel 44;
in ongewijzigde staat of diepgevroren en/of na verpakking aan boord
te brengen;
b) een register bijte houden dat de bevoegde instanties in staat stelt de
nodige controles uit te voeren en waarin met name worden vermeld:
— de datum van inslag in het bevoorradingsdepot,
— de nummers van de douanedocumenten waarvan de producten
vergezeld gaan en de naam van het betrokken douanekantoor,
— de gegevens die volgens artikel 5, lid 4, nodig zijn voor de
identificatie van de producten,
— de datum van vertrek van de producten uit het bevoorradings-
depot,
— het inschrijvingsnummer en eventueel de naam van het zeeschip
of de zeeschepen of van het luchtvaartuig of de luchtvaartuigenaan boord waarvan de producten zijn gebracht of de naam van hetvolgende depot,
— de datum van het aan boord brengen;
c) dit register nog ten minste drie jaar na het einde van het lopende
kalenderjaar te bewaren;
d) medewerking te verlenen aan elke, met name periodieke, controle-
maatregel die de bevoegde instanties wenselijk achten om na te gaan
of het bepaalde in dit lid wordt nageleefd;
e) de bedragen te betalen die in geval van toepassing van artikel 42 van
hen zullen worden gevorderd als terugbetaling van de restitutie.
3. Het bedrag dat de exporteur op grond van lid 1 wordt uitgekeerd,
wordt door de instantie die het voorschot heeft betaald, als een betalinggeboekt.
Artikel 41
1. Indien de aangifte ten uitvoer in de lidstaat waar het bevoorra-
dingsdepot zich bevindt, is aanvaard, maakt de bevoegde douane-
instantie bijde inslag in het bevoorradingsdepot op het nationale
document dat zal worden gebruikt om het voorschot op de restitutie teverkrijgen, melding van het feit dat de producten zich in de in artikel 40bedoelde omstandigheden bevinden.
2. Indien de aangifte ten uitvoer in een andere lidstaat dan in die waar
het bevoorradingsdepot zich bevindt, is aanvaard, wordt het bewijs dat
de producten in een bevoorradingsdepot zijn opgeslagen, geleverd door
overlegging van het controle-exemplaar T5.
►
C1De vakken ◄33, 103 en 104 en, in voorkomend geval, 105 van
het controle-exemplaar T5 worden ingevuld. Vak 104 van het controle-exemplaar T5 wordt onder de rubriek „Andere” met een van de
volgende vermeldingen vervolledigd:
— Depositado con entrega obligatoria para el abastecimiento —
Aplicación del artículo 40 del Reglamento (CE) nr. 800/1999,
— Anbringelse på oplag med obligatorisk levering til proviantering —
anvendelse af artikel 40 i forordning (EF) nr. 800/1999,1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 43
▼B
— Einlagerung ins Vorratslager mit Lieferpflicht zur Bevorratung —
Artikel 40 der Verordnung (EG) Nr. 800/1999,
—Εναποθήκευση µε υποχρεωτική παράδοση για τον ανεφοδι-
ασµό —εφαρµογή του άρθρου 40 του κανονισµού ΕΚ nr. 800/
1999
— Compulsory entry into warehouse for delivery for victualling —
Article 40 of Regulation (EC) Nr. 800/1999,
— Mise en entrepôt avec livraison obligatoire pour l'avitaillement —
application de l'article 40 du règlement (CE) nr. 800/1999,
— Deposito con consegna obbligatoria per l'approvvigionamento —
applicazione dell'articolo 40 del regolamento (CE) 800/1999,
— Opslag in depot onder verplichting van levering voor de bevoorra-
ding van zeeschepen of luchtvaartuigen — toepassing van artikel 40
van Verordening (EG) nr. 800/1999,
— Colocado em entreposto com destino obrigatório para abastecimento
— aplicação do artigo 800/1999 do Regulamento (CE) no800/1999,
— Siirto varastoon sekä pakollinen toimittaminen muonitustarkoituksiin
— asetuksen (EY) Nr. 800/1999 40 artiklan soveltaminen,
— Placering i lager med skyldighet att leverera för proviantering -
artikel 40 i förordning (EG) nr. 800/1999.
Het bevoegde douanekantoor van de lidstaat van bestemming bevestigt
de opslag op het controle-exemplaar, na te hebben nagegaan of de
producten in het in artikel 40, lid 2, bedoelde register zijn ingeschreven.
Artikel 42
1. Indien wordt vastgesteld dat een in een bevoorradingsdepot
opgeslagen product niet de voorgeschreven bestemming heeft gekregenof deze niet meer kan krijgen, moet de depothouder aan de bevoegdeinstantie van de lidstaat van opslag een forfaitair bedrag betalen.
2. Het in lid 1 bedoelde forfaitaire bedrag wordt als volgt berekend:
a) de som van de rechten bijde invoer die van toepassing zij n op
eenzelfde product wanneer dit in de lidstaat van opslag in het vrijeverkeer wordt gebracht,
b) het overeenkomstig punt a) berekende bedrag wordt met 20 %
verhoogd.
Het voor de berekening van de rechten bijinvoer in aanmerking te
nemen tarief is:
— het tarief dat gold op de dag waarop het product een andere dan de
voorgeschreven bestemming heeft gekregen of van waaraf het devoorgeschreven bestemming niet meer kon krijgen,
of
— wanneer deze dag niet kan worden bepaald, dat van de dag waarop is
vastgesteld dat de verplichte bestemming niet in acht is genomen.
3. Wanneer de depothouder kan bewijzen dat het voor het betrokken
product voorgeschoten bedrag lager is dan het overeenkomstig lid 2berekende forfaitaire bedrag, betaalt hijhet voorgeschoten bedrag terug,
verhoogd met 20 %.
Indien evenwel het bedrag in een andere lidstaat is voorgeschoten,
bedraagt de verhoging 40 %. In dat geval wordt voor de lidstaten die niet
aan de Economische en monetaire unie deelnemen voor de omrekening
in nationale valuta van de lidstaat van opslag gebruik gemaakt van dewisselkoers van de euro die op de datum die voor de berekening van dein lid 2, onder a), bedoelde rechten is aangehouden.
4. Het in dit artikel bedoelde bedrag behoeft niet te worden betaald
over de verliezen die gedurende de opslag in het bevoorradingsdepot alsgevolg van de natuurlijke gewichtsvermindering van de producten of alsgevolg van het verpakken zijn opgetreden.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 44
▼B
Artikel 43
1. De bevoegde instanties van de lidstaat waar het bevoorradings-
depot zich bevindt, verrichten ten minste eenmaal per twaalf maandeneen materiële controle op de in dit bevoorradingsdepot opgeslagen
producten.
Indien de inslag van de producten in en de uitslag uit het bevoorra-
dingsdepot evenwel onder permanente materiële controle van de
douanediensten plaatsvinden, is het voldoende dat de bevoegdeinstanties op de producten die zich in opslag bevinden, een administra-tieve controle uitoefenen.
2. De bevoegde instanties van de lidstaat van opslag kunnen toestaan
dat de producten naar een tweede bevoorradingsdepot worden over-gebracht.
In dit geval wordt in het register van het eerste bevoorradingsdepot een
vermelding betreffende het tweede bevoorradingsdepot aangebracht. Hettweede bevoorradingsdepot en de tweede depothouder moeten voor de
toepassing van het ten aanzien van het bevoorradingsdepot bepaalde
eveneens speciaal zijn erkend.
Wanneer de producten in het tweede bevoorradingsdepot onder controle
zijn geplaatst, komen de bij toepassing van artikel 42 te betalenbedragen voor rekening van de tweede depothouder.
3. Wanneer het tweede bevoorradingsdepot niet in dezelfde lidstaat is
gelegen als het eerste, wordt het bewijs dat de producten in het tweededepot zijn opgeslagen geleverd door middel van het origineel van hetcontrole-exemplaar T5, waarop een van de in artikel 41, lid 2,
aangegeven vermeldingen voorkomt.
Het bevoegde douanekantoor van de lidstaat van bestemming bevestigt
de opslag op het controle-exemplaar T5, na te hebben nagegaan of de
producten in het in artikel 40, lid 2, bedoelde register zijn ingeschreven.
4. Wanneer de producten na opslag in een bevoorradingsdepot in een
andere lidstaat aan boord worden gebracht dan in die van opslag, wordthet bewijs dat de producten aan boord zijn gebracht, volgens deprocedure van artikel 39, lid 3, geleverd.
5. Het bewijs dat de producten onder controle zijn geplaatst in een
ander bevoorradingsdepot, het bewijs dat de producten aan boord zijngebracht in de Gemeenschap en het bewijs van de in artikel 44 en artikel
45, lid 3, onder a), bedoelde leveranties worden, behoudens overmacht,
geleverd binnen twaalf maanden na de datum van vertrek van deproducten uit het bevoorradingsdepot, waarbijhet bepaalde in artikel 49,leden 3, 4 en 5, van overeenkomstige toepassing is.
HOOFDSTUK 2
Bijzondere gevallen
Artikel 44
1. Leveranties van boordproviand aan:
a) boor- of productieplatforms, met inbegrip van daarbijhorende
installaties voor dienstverlening, die zich binnen het gebied van hetEuropees continentaal plat of het continentaal plat van het niet-Europese deel van de Gemeenschap bevinden, maar buiten een zone
van 3 mijl vanaf de basislijn waarvan voor de afbakening van de
territoriale wateren van een lidstaat wordt uitgegaan,
en
b) marine- en hulpschepen die de vlag van een lidstaat voeren en in
volle zee opereren,
worden voor de vaststelling van de restitutievoet als leveranties bedoeld
in artikel 36, lid 1, onder a), beschouwd.
Onder boordproviand wordt verstaan producten die uitsluitend bestemd
zijn om aan boord te worden verbruikt.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 45
▼B
2. Lid 1 is slechts van toepassing als de restitutievoet in dit geval
hoger is dan de laagste restitutievoet.
De lidstaten kunnen deze bepalingen voor alle leveranties van boord-
proviand toepassen op voorwaarde dat:
a) een leverantiebewijs wordt afgegeven,
en
b) wat de bevoorrading van platforms betreft, de volgende voorwaarden
zijn vervuld:
— de leverantie dient te geschieden in het kader van de bevoorra-
dingsmaatregelen voor het platform, die door de bevoegdeautoriteit van de lidstaat van waaruit de voor het platformbestemde producten worden verzonden, als normaal wordenbeschouwd. Behoudens overmacht moet daarbijvan de normale
haven of plaats van verzending, het normale soort vaartuig —
wanneer de bevoorrading over zee geschiedt — en de normalesoort verpakking of recipiënt gebruik worden gemaakt;
— het bevoorradingsschip of de -helikopter moet worden geëxploi-
teerd door een natuurlijke of door een rechtspersoon die binnen
de Gemeenschap een administratie bijhoudt die voor inzagebeschikbaar is en voldoende gegevens bevat om bijzonderhedenin verband met de reis of vlucht na te gaan.
3. Het in lid 2, onder a), bedoelde leverantiebewijs moet volledige
gegevens over de producten bevatten, alsmede de naam en/of andereidentificatiegegevens van het platform, marine- of hulpschip waaraan isgeleverd en de leverantiedatum. De lidstaten mogen bijkomende
gegevens verlangen.
Het leverantiebewijs wordt ondertekend,
a) voor platforms: door een persoon die volgens een verklaring van de
exploitanten van het platform verantwoordelijk is voor de bevoor-
rading. De bevoegde autoriteiten nemen passende maatregelen om de
echtheid van de transactie te waarborgen. De lidstaten delen deCommissie de getroffen maatregelen mede;
b) voor marine- of voor hulpschepen: door de defensieautoriteiten.
In afwijking van lid 2 kunnen de lidstaten de exporteurs bij de
bevoorrading van platforms van overlegging van het leverantiebewijsvrijstellen, wanneer het een levering betreft:
— die recht geeft op een restitutie van ten hoogste 3 000 EUR per
uitvoertransactie,
— ten aanzien waarvan de betrokken lidstaat over voldoende waar-
borgen beschikt dat de producten ter bestemming zijn aangekomen,en
— waarvoor het vervoersdocument en het betalingsbewijs worden
overgelegd.
4. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat die de restitutie betaalt,
controleren de opgegeven, aan platforms geleverde hoeveelheden doorverifiëring van de administratie van de exporteur en van de exploitantvan het schip of van de helikopter waarmee de leverantie is verricht. Zij
vergewissen zich tevens ervan dat in het kader van dit artikel niet meer
proviand wordt geleverd dan het boordpersoneel nodig heeft.
Voor de toepassing van de vorige alinea kan, indien nodig, een beroep
worden gedaan op de bevoegde autoriteiten van andere lidstaten.
5. Wanneer bijeen leverantie aan een platform artikel 8 van
toepassing is, wordt in vak 104 van het controle-exemplaar T5 onder
de rubriek „Andere” een van de volgende vermeldingen aangebracht:
— Suministro para el abastecimiento de las plataformas — Reglamento
(CE) nr. 800/1999,
— Proviant til platforme — forordning (EF) nr. 800/1999,
— Bevorratungslieferung für Plattformen — Verordnung (EG) Nr. 800/
1999,1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 46
▼B
—Προµήθειες τροφοδοσίας για εξέδρες —κανονισµός (ΕΚ) nr.
800/1999,
— Catering supplies for rigs — Regulation (EC) Nr. 800/1999,
— Livraison pour l'avitaillement des plates-formes — règlement (CE)
nr. 800/1999,
— Provviste di bordo per piattaforma — Regolamento (CE) nr. 800/
1999,
— Leverantie van boordproviand aan platform — Verordening (EG) nr.
800/1999,
— Forneccimentos para abastecimento de plataformas — Regulamento
(CE) nr. 800/1999,
— Muonitustoimitukset lautoille — asetus (EY) Nr. 800/1999,
— Proviant till plattformar-förordning (EG) nr. 800/1999.
6. In geval van toepassing van artikel 40 moet de entrepothouder zich
ertoe verbinden in het in artikel 40, lid 2, onder b), bedoelde register deidentificatiegegevens van het platform waarvoor de zending is bestemdte vermelden, alsmede de naam/het nummer van het vaartuig/dehelikopter waarmee de leverantie wordt uitgevoerd en de datum waarop
de producten aan boord van het platform worden gebracht. De in lid 3,
onder a), bedoelde leverantiebewijzen maken deel uit van het register.
7. De lidstaten dragen ervoor zorg dat een register wordt bijgehouden
van de hoeveelheden die, met toepassing van dit artikel, van elke groep
producten aan platforms worden geleverd.
Artikel 45
1. Leveranties voor de bevoorrading buiten de Gemeenschap worden
voor de vaststelling van de toe te kennen restitutievoet met de in artikel36, lid 1, onder a), bedoelde leveranties gelijkgesteld.
2. Ingeval de restitutie naar bestemming is gedifferentieerd, is lid 1
van toepassing op voorwaarde dat het bewijs wordt gegeven dat dedaadwerkelijk aan boord gebrachte producten dezelfde zijn als die welke
met dit doel het douanegebied van de Gemeenschap hebben verlaten.
3. Het in lid 2 bedoelde bewijs wordt als volgt geleverd:
a) Het bewijs van directe leverantie aan boord voor bevoorrading wordt
geleverd met een douanedocument of een document dat is geviseerddoor de douaneautoriteiten van het derde land waar de producten aanboord zijn gebracht; dit document kan volgens het model in bijlage
III worden opgesteld.
Het moet worden ingevuld in een of meer officiële talen van de
Gemeenschap en in een taal die in het betrokken derde land ingebruik is.
Onder directe leverantie wordt verstaan de levering van een container
of een niet-gesplitste partijproducten die aan boord van een schipwordt gebracht.
b) Wanneer de uitgevoerde producten niet voor directe leverantie zijn
bestemd en in het derde land van bestemming onder een regeling
voor douanetoezicht worden geplaatst alvorens deze aan boord voorbevoorrading worden afgeleverd, kan het bewijs dat ze aan boord zijngebracht, met de volgende documenten worden geleverd:
— een douanedocument of een document dat door de douaneauto-
riteiten van het derde land is geviseerd en waarin wordt verklaard
dat de inhoud van een container of een niet-gesplitste partij
producten in een bevoorradingsdepot is geplaatst en dat debetrokken producten uitsluitend voor bevoorrading zullen wordengebruikt; dit document kan volgens het model in bijlage IIIworden opgesteld, en
— een douanedocument of een document dat is geviseerd door de
douaneautoriteiten van het derde land waar de producten aanboord zijn gebracht en waarin wordt verklaard dat alle productenvan de oorspronkelijke container of van de oorspronkelijke partijhet depot definitief hebben verlaten en aan boord zijn afgeleverd1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 47
▼B
en hoeveel deelleveringen hebben plaatsgehad; dit document kan
worden opgesteld volgens het model in bijlage III.
c) Wanneer de onder a) of onder b), tweede streepje, bedoelde
documenten niet kunnen worden overgelegd, kan de lidstaat ermeeinstemmen dat het bewijs wordt geleverd met een door descheepskapitein of een andere scheepsofficier van dienst ondertekend
certificaat van ontvangst dat van het scheepsstempel is voorzien.
Wanneer de onder b), tweede streepje, bedoelde documenten niet
kunnen worden overgelegd, kan de lidstaat ermee instemmen dat het
bewijs wordt geleverd met een door een beambte van de luchtvaart-
maatschappijondertekend certificaat van ontvangst dat van hetstempel van deze maatschappijis voorzien.
d) De onder a) of onder b), tweede streepje, bedoelde documenten
mogen slechts door de lidstaten worden aanvaard indien zijvolledige
gegevens over de aan boord geleverde producten bevatten en indiende leveringsdatum, het registratienummer en, indien deze bestaat, denaam van het schip of het luchtvaartuig, respectievelijk van deschepen of luchtvaartuigen erin zijn vermeld. Om te garanderen dat
de als boordproviand geleverde hoeveelheden overeenstemmen met
de normale behoeften van de bemanningsleden en van de passagiersvan het betrokken schip of luchtvaartuig, mogen de lidstaten eisendat aan hen nadere inlichtingen of aanvullende documenten wordenverstrekt.
4. In alle gevallen moeten bijhet verzoek om betaling een kopie of
fotokopie van het vervoersdocument alsmede het document waaruit
blijkt dat de voor bevoorrading bestemde producten zijn betaald, wordengevoegd.
5. De producten die onder het in artikel 40 bedoelde stelsel zijn
geplaatst, mogen niet voor de in lid 3, onder b), bedoelde leveranties
worden gebruikt.
6. Artikel 17 is van overeenkomstige toepassing.7. In het in dit artikel bedoelde geval zijn de bepalingen van artikel
37 niet van toepassing.
Artikel 46
1. In afwijking van artikel 161, lid 3, van Verordening (EEG) nr.
2913/92 worden de voor het eiland Helgoland bestemde producten voor
de toepassing van de bepalingen inzake de betaling van de uitvoerres-tituties geacht te zijn uitgevoerd.
2. Producten bestemd voor San Marino worden niet beschouwd als
zijnde uitgevoerd voor de toepassing van de bepalingen inzake debetaling van uitvoerrestituties.
Artikel 47
1. Voor producten die opnieuw worden uitgevoerd op grond van
artikel 883 van Verordening (EG) nr. 2454/93 kan slechts een restitutieworden toegekend na een negatief besluit over een verzoek totterugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij invoer, en voorzoverde andere voorwaarden voor de toekenning van een restitutie zijn
vervuld.
2. Wanneer de producten in het kader van de in lid 1 bedoelde
procedure opnieuw worden uitgevoerd, wordt op het in artikel 5, lid 4,bedoelde document een verwijzing naar deze procedure aangebracht.
Artikel 48
Producten die worden uitgevoerd met als bestemming:
— in een derde land gestationeerde legereenheden die onder een lidstaat
of onder een internationale organisatie waarvan ten minste éénlidstaat deel uitmaakt, ressorteren,
— in een derde land gevestigde internationale organisaties waarvan ten
minste één lidstaat deel uitmaakt,1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 48
▼B
— in een derde land gevestigde diplomatieke vertegenwoordigingen,
en waarvoor de exporteur de in artikel 16, lid 1 of lid 2, bedoelde
bewijsstukken niet kan overleggen, worden geacht in het derde land vanstationering of van vestiging te zijn ingevoerd indien het bewijs vanbetaling van de producten, en een door de geadresseerde legereenheid,
internationale organisatie of diplomatieke vertegenwoordiging in het
derde land afgegeven verklaring van overneming worden overgelegd.
TITEL IV
PROCEDURE VOOR DE RESTITUTIEBETALING
HOOFDSTUK 1
Algemene bepalingen
Artikel 49
1. De restitutie wordt slechts op uitdrukkelijk verzoek van de
exporteur betaald door de lidstaat op het grondgebied waarvan deaangifte ten uitvoer is aanvaard.
De restitutieaanvraag moet worden ingediend:
a) hetzijschriftelij k; de lidstaten kunnen daartoe een specifiek formulier
voorschrijven;
b) hetzijmet behulp van informatieverwerkende systemen volgens door
de bevoegde instanties vastgestelde voorschriften.
Voor de toepassing van dit lid zijn artikel 199, leden 2 en 3, en de
artikelen 222, 223 en 224 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 vanovereenkomstige toepassing.
2. Het dossier voor de betaling van de restitutie of het vrijgeven van
de zekerheid moet, behalve in geval van overmacht, worden ingediend
binnen twaalf maanden na de dag waarop de aangifte ten uitvoer is
aanvaard.
Wanneer het uitvoercertificaat voor de uitvoertransactie die recht geeft
op de betaling van de restitutie, door een andere lidstaat dan de lidstaatvan uitvoer is afgegeven, moet het dossier voor de betaling van deuitvoerrestitutie een rectoversofotokopie van het naar behoren afge-schreven certificaat bevatten.
3. Wanneer het controle-exemplaar T5 of, in voorkomend geval, het
nationale document waaruit blijkt dat het product het douanegebied vande Gemeenschap heeft verlaten, als gevolg van omstandigheden die niet
aan de exporteur zijn toe te rekenen, niet binnen drie maanden na afgifte
is terugontvangen bijhet kantoor van vertrek of bijde centraliserendeinstantie, kan de exporteur bijde bevoegde instantie een met redenenomkleed verzoek indienen om andere bewijsstukken als gelijkwaardig teerkennen.
Bijdit verzoek worden de volgende bewij sstukken overgelegd:
a) wanneer als bewijs dat de producten het douanegebied van de
Gemeenschap hebben verlaten, het controle-exemplaar of hetnationale document is afgegeven:
— een kopie of fotokopie van het vervoersdocument
en
— een document waaruit blijkt dat het product bij een douane-
kantoor van een derde land is aangeboden, of een of meer van dein artikel 16, leden 1, 2 en 4, bedoelde documenten.
Het in het tweede streepje bedoelde document behoeft niet te worden
overgelegd voor uitvoertransacties waarvoor een restitutie van niet
meer dan 1 200 EUR wordt verleend; in dit geval echter is de
exporteur gehouden het bewijs van betaling over te leggen.
Bijuitvoer naar een derde land dat partijis bijde overeenkomst
betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer,geldt terugzendingsexemplaar nr. 5 van het document voor gemeen-1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 49
▼B
schappelijk douanevervoer, naar behoren geviseerd door dit land, of
een voor conform gewaarmerkte fotokopie of een kennisgeving vanhet douanekantoor van vertrek als bewijsstuk,
b) bijtoepassing van de artikelen 36, 40 of 44: een verklaring van het
voor de controle op de betrokken bestemming bevoegde douane-
kantoor, waaruit blijkt dat aan de voorwaarden voor visering van hetcontrole-exemplaar T5 door dat kantoor is voldaan, of
c) bijtoepassing van artikel 36, lid 1, onder a), of artikel 40: het
certificaat van ontvangst, bedoeld in artikel 45, lid 3, onder c), en eendocument dat de betaling van de voor bevoorrading bestemdeproducten bewijst.
Voor de toepassing van dit lid heeft een attest van het kantoor van
uitgang, waarin wordt bevestigd dat het controle-exemplaar T5 naarbehoren is overgelegd en waarin het nummer en het kantoor van afgiftevan het T5-document en de datum waarop het product het douanegebiedvan de Gemeenschap heeft verlaten, zijn vermeld, dezelfde waarde als
het oorspronkelijke controle-exemplaar T5.
Lid 4 geldt voor het leveren van als gelijkwaardig aangemerkte
bewijzen.
4. Wanneer de op grond van artikel 16 vereiste documenten niet
binnen de in lid 2 voorgeschreven termijn kunnen worden overgelegd,kunnen de exporteur, wanneer hijzich de nodige moeite heeft gegevenom de documenten binnen die termijn te verkrijgen en mede te delen, opzijn verzoek bijkomende termijnen worden toegestaan om deze
documenten over te leggen.
5. Het in lid 3 bedoelde verzoek, al dan niet vergezeld van
bewijsstukken, en het in lid 4 bedoelde verzoek om bijkomendetermijnen, moeten binnen de in lid 2 bedoelde termijn worden ingediend.
Indien deze aanvragen evenwel worden ingediend binnen zes maanden
na deze termijn, is het bepaalde in artikel 50, lid 2, eerste alinea, vantoepassing.
6. Bijtoepassing van artikel 37 moet, behoudens overmacht, het
dossier voor de betaling van de restitutie worden ingediend binnen
twaalf maanden na de maand waarin de producten aan boord zijngebracht; in het kader van de in artikel 37, lid l, bedoelde toestemmingkan de exporteur evenwel worden verplicht om de betalingsaanvraagbinnen een kortere termijn in te dienen.
7. De bevoegde diensten van een lidstaat kunnen verlangen dat alle
documenten van het dossier voor de betaling van de restitutie in deofficiële taal of in een van de officiële talen van deze lidstaat wordenvertaald.
8. De bevoegde autoriteiten verrichten de in lid 1 bedoelde betaling
binnen drie maanden vanaf de dag waarop zijover alle elementenbeschikken om het dossier te kunnen afhandelen, behalve:
a) bijovermacht,
of
b) ingeval over het recht op de restitutie een bijzonder administratief
onderzoek loopt, in welk geval de betaling pas plaatsvindt nadat het
recht op de restitutie is erkend,
of
c) om de compensatie als bedoeld in artikel 52, lid 2, tweede alinea, toe
te passen.
9. Als de restitutie per aangifte ten uitvoer niet meer dan 60 EUR
bedraagt, hoeft zijniet te worden toegekend.
Artikel 50
1. Indien is voldaan aan alle in de communautaire regeling vervatte
vereisten om voor een restitutie in aanmerking te komen, behalve aanéén vereiste met betrekking tot een van de in de artikel 7, lid 1, artikel1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 50
▼B
15, lid 1, en artikel 40, lid 1, bedoelde termijnen, worden de volgende
regels toegepast.
a) De restitutie wordt eerst verlaagd met 15 %.
b) Het resterende deel van de restitutie, hierna de „verlaagde restitutie”
genoemd, wordt verder als volgt verminderd:
i) 2 % van de verlaagde restitutie wordt verbeurd voor elke dag
waarmee de in artikel 15, lid l, bedoelde termijn wordtoverschreden;
ii) 5 % van de verlaagde restitutie wordt verbeurd voor elke dag
waarmee de in artikel 7, lid 1, bedoelde termijn wordtoverschreden, of
iii) 10 % van de verlaagde restitutie wordt verbeurd voor elke dag
waarmee de in artikel 40, lid 1, bedoelde termijn wordtoverschreden.
2. Wanneer het bewijs dat aan alle in de communautaire regeling
vervatte vereisten is voldaan, binnen zes maanden na de in artikel 49,
leden 2 en 4, bedoelde termijnen wordt geleverd, is het te betalen
restitutiebedrag gelijk aan 85 % van de restitutie die zou zijn betaaldindien aan alle vereisten was voldaan.
Wanneer het bewijs dat aan alle bij de communautaire regeling vervatte
vereisten is voldaan, wordt geleverd binnen zes maanden na de in artikel49, leden 2 en 4, vastgestelde termijnen, maar de in artikel 7, lid 1,artikel 15, lid 1, of artikel 40, lid 1, bedoelde termijn is overschreden, is
het te betalen restitutiebedrag gelijk aan de overeenkomstig lid 1
verlaagde restitutie verminderd met 15 % van het bedrag dat zou zijnbetaald indien alle termijnen in acht waren genomen.
3. Wanneer de restitutie overeenkomstig artikel 24 is voorgeschoten
en één of meer van de in artikel 7, lid 1, en artikel 15, lid 1, bedoeldetermijnen zijn overschreden, is de verbeurde zekerheid gelijk aan:
— de overeenkomstig lid 1 berekende verlaging,
— verhoogd met 10 %.
Het overige deel van de zekerheid wordt vrijgegeven.Wanneer de restitutie overeenkomstig artikel 24 is voorgeschoten en het
bewijs dat aan alle in de communautaire regeling vervatte vereisten isvoldaan, binnen zes maanden na de in artikel 49, leden 2 en 4,vastgestelde termijnen wordt geleverd, is het terug te betalen bedrag
gelijk aan 85 % van de zekerheid.
Indien in het in de derde alinea bedoelde geval ook één of meer van de
in artikel 7, lid 1, en artikel 15, lid 1, bedoelde termijnen zijn
overschreden, moet worden terugbetaald:
— een bedrag dat gelijk is aan het in de derde alinea bedoelde terug te
betalen bedrag,
— verminderd met het overeenkomstig de eerste alinea verbeurde
zekerheidsbedrag.
4. Het totale bedrag waarmee het restitutiebedrag wordt verminderd,
mag niet hoger zijn dan het volledige restitutiebedrag dat zou zijnbetaald indien aan alle vereisten was voldaan.
5. In de zin van dit artikel wordt de niet-inachtneming van de in
artikel 7, lid 1, gestelde termijn gelijkgesteld met de niet-inachtneming
van de in artikel 39, lid 1, genoemde termijn.
6. Wanneer artikel 4, lid 2, en/of artikel 18, lid 3, en/of artikel 51 van
toepassing zijn:
— wordt de berekening van de in dit artikel bedoelde verminderingen
gebaseerd op het op grond van artikel 4, lid 2, en/of artikel 18, lid 3,en/of artikel 51 verschuldigde restitutiebedrag;
— mag het bedrag van de op grond van dit artikel toegepaste
restitutieverminderingen niet hoger zijn dan het op grond van artikel4, lid 2, en/of artikel 18, lid 3, en/of artikel 51 verschuldigderestitutiebedrag.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 51
▼B
HOOFDSTUK 2
Sancties en terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen
Artikel 51
1. Wanneer wordt vastgesteld dat een exporteur, in het kader van het
toekennen van restitutie, een hogere uitvoerrestitutie heeft gevraagd dan
de geldende, is de verschuldigde restitutie voor de betreffende uitvoer
gelijk aan de voor de werkelijke uitvoer geldende restitutie, verminderdmet een bedrag dat gelijk is aan:
a) de helft van het verschil tussen de gevraagde restitutie en de geldende
restitutie voor het daadwerkelijk uitgevoerde product;
b) het dubbele van het verschil tussen de gevraagde restitutie en de
geldende restitutie, indien de exporteur opzettelijk onjuiste gegevensheeft verstrekt.
2. Als gevraagde restitutie wordt beschouwd het bedrag dat is
berekend aan de hand van de op grond van artikel 5 of van artikel 26, lid
2, verstrekte gegevens. Wanneer de restitutievoet verschilt naar gelang
van de bestemming, wordt het gedifferentieerde gedeelte van degevraagde restitutie berekend aan de hand van de op grond van artikel49 verstrekte gegevens over hoeveelheid, gewicht en bestemming.
3. De in lid 1, onder a), bedoelde sanctie wordt niet toegepast:
a) in geval van overmacht;
b) in uitzonderlijke gevallen waarin de exporteur vaststelt dat de
gevraagde restitutie te hoog is en hijdit op eigen initiatiefonmiddellijk en schriftelijk aan de bevoegde autoriteiten meldt,tenzijde bevoegde autoriteiten zelf de exporteur ervan in kennis
hebben gesteld dat zijvoornemens zij n diens aanvraag te onder-
zoeken of de exporteur langs een andere weg kennis heeft gekregenvan dit voornemen of de bevoegde autoriteiten reeds de onregel-matigheid van de gevraagde restitutie hebben vastgesteld;
c) indien het duidelijk gaat om een vergissing wat de gevraagde
restitutie betreft en de bevoegde autoriteit dat heeft erkend;
d) indien de restitutieaanvraag is ingediend overeenkomstig het
bepaalde in Verordening (EG) nr. 1222/94, en met name in artikel3, lid 2, van die verordening, en de restitutie is berekend op basis vande gemiddelde hoeveelheden die in een gegeven periode zijngebruikt;
e) in geval van aanpassingen van het gewicht voor zover de gewichts-
afwijking aan een verschil in de toegepaste weegmethode is toe teschrijven.
4. Indien de in lid 1, onder a) of b), bedoelde vermindering een
negatief bedrag oplevert, is dit negatieve bedrag verschuldigd door deexporteur.
5. Wanneer de bevoegde autoriteiten vaststellen dat de gevraagde
restitutie onjuist was en de uitvoer niet is geschied, zodat verminderingvan de restitutie niet mogelijk is, betaalt de exporteur een bedrag datgelijk is aan het in lid 1, onder a), respectievelijk b), bedoelde
sanctiebedrag dat van toepassing zou zijn indien de uitvoer zou hebben
plaatsgevonden. Wanneer de restitutievoet varieert naar gelang van debestemming, wordt, tenzijhet om een verplichte bestemming gaat, voorde berekening van de gevraagde restitutie en van de toe te passenrestitutie de laagste positieve voet of de voet die overeenkomt met deovereenkomstig artikel 24, lid 2, of artikel 26, lid 4, vermelde
bestemming, indien die hoger is, in aanmerking genomen.
6. De in de leden 4 en 5 bedoelde bedragen moeten binnen 30 dagen
na de datum van ontvangst van het verzoek tot betaling worden voldaan.
Indien deze betalingstermijn niet in acht wordt genomen, betaalt deexporteur over de periode die 30 dagen na de datum van ontvangst vanhet verzoek tot betaling aanvangt en eindigt op de dag vóór die waarophet gevraagde bedrag wordt betaald, een rente die aan de hand van de inartikel 52, lid 1, bedoelde rentevoet wordt berekend.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 52
▼B
7. De sancties worden niet toegepast wanneer alleen wegens de
toepassing van artikel 4, lid 2, artikel 18, lid 3, artikel 35, lid 2, en/ofartikel 50 de gevraagde restitutie hoger is dan de geldende restitutie.
8. De sancties gelden onverminderd de eventueel door de lidstaat
opgelegde aanvullende sancties.
9. De lidstaten mogen afzien van de toepassing van sancties die
60 EUR of minder per aangifte ten uitvoer bedragen.
10. Indien het in de aangifte ten uitvoer of de betalingsaangifte
vermelde product niet door het certificaat wordt gedekt, is geen restitutieverschuldigd en is het bepaalde in lid 1 niet van toepassing.
11. Indien de restitutie vooraf is vastgesteld, wordt de sanctie
berekend op basis van de restitutievoeten die golden op de dag waarop
de certificaataanvraag werd ingediend, zonder rekening te houden methet verlies van de restitutie ingevolge artikel 4, lid 1, of de verminderingvan de restitutie ingevolge artikel 4, lid 2, of artikel 18, lid 3. Zo nodigworden deze restitutievoeten op de dag van aanvaarding van de aangifte
ten uitvoer of de betalingsaangifte aangepast.
Artikel 52
1. Onverminderd de verplichting tot betaling van het negatieve
bedrag als bedoeld in artikel 51, lid 4, is de begunstigde verplicht, indieneen restitutie ten onrechte is betaald, de ten onrechte ontvangen
bedragen terug te betalen, waaronder begrepen de overeenkomstig
artikel 51, lid 1, geldende sanctiebedragen, vermeerderd met een renteover het tussen de betaling en de terugbetaling verstreken tijdvak. Indienevenwel:
a) de terugbetaling door een nog niet vrijgegeven zekerheid wordt
gewaarborgd, geldt het verbeuren van de zekerheid overeenkomstig
artikel 25, lid 1, of artikel 35, lid 1, als teruggave van deverschuldigde bedragen;
b) de zekerheid reeds is vrijgegeven, betaalt de begunstigde het bedrag
van de zekerheid die zou zijn verbeurd, vermeerderd met de renteover de periode vanaf het vrijgeven van de zekerheid tot en met dedag voorafgaande aan die van de betaling.
De bedragen moeten binnen 30 dagen na de datum van ontvangst van
het verzoek tot betaling worden betaald.
Wanneer om terugbetaling wordt gevraagd, mag de lidstaat voor de
berekening van de rente het tijdstip van betaling op de 20e dag na dedatum van de aanvraag stellen.
De toe te passen rentevoet wordt vastgesteld overeenkomstig het
nationale recht; de rentevoet mag evenwel niet lager zijn dan die welkewordt toegepast voor terugvorderingen van bedragen in het kader vannationale regelingen.
Wanneer betalingen ten onrechte zijn gedaan als gevolg van een
vergissing van de bevoegde autoriteit, is geen rente verschuldigd ofwordt hooguit een door de lidstaat vast te stellen bedrag betaald dat methet ten onrechte behaalde voordeel overeenkomt.
Wanneer de restitutie is betaald aan een cessionaris, zijn de exporteur en
de cessionaris voor de terugbetaling van de ten onrechte uitgekeerde
bedragen en van de ten onrechte vrijgegeven zekerheden alsmede voorde betaling van de desbetreffende rente, die met die specifiekeuitvoertransactie verband houden, gezamenlijk en hoofdelijk aansprake-lijk. De aansprakelijkheid van de cessionaris is evenwel beperkt tot hetaan hem uitgekeerde bedrag, vermeerderd met de rente op dat bedrag.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 53
▼B
2. De terugbetaalde bedragen, de bedragen berekend overeenkomstig
artikel 51, leden 4 en 5, en de geïnde rente worden aan de betaalorganenovergemaakt en door deze in mindering gebracht op de uitgaven van het
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL),
onverminderd het bepaalde in artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 595/91 van de Raad (
1).
Indien de betalingstermijn niet in acht wordt genomen, kunnen de
lidstaten, in plaats van terugbetaling te eisen, besluiten dat de tenonrechte uitgekeerde bedragen, de ten onrechte vrijgegeven zekerhedenen de rente die is verschuldigd tot de dag van de verrekening, op laterebetalingen aan de betrokken exporteur in mindering worden gebracht.
De tweede alinea geldt eveneens voor het op grond van artikel 51, leden
4 en 5, te betalen bedrag.
3. Onverminderd de in artikel 51, lid 9, bedoelde mogelijkheid om af
te zien van de toepassing van sancties voor kleine bedragen, mogen delidstaten afzien van terugvordering van ten onrechte uitgekeerdebedragen, ten onrechte vrijgegeven zekerheden, verschuldigde rente enop grond van artikel 51, lid 4, verschuldigde bedragen, indien het totaal
van deze bedragen niet hoger is dan 60 EUR per aangifte ten uitvoer,
voorzover hun nationale wetgeving bepaalt dat in soortgelijke gevallendergelijke bedragen niet worden teruggevorderd.
4. De in lid 1 bedoelde verplichting tot terugbetaling is niet van
toepassing:
a) indien de betaling is verricht als gevolg van een fout van de bevoegde
autoriteiten zelf van de lidstaten of van een andere betrokken
autoriteit, en indien de begunstigde de fout redelijkerwijs niet konontdekken en hij zijnerzijds te goeder trouw heeft gehandeld, of
b) indien tussen de dag waarop het definitieve besluit tot toekenning van
de restitutie ter kennis van de begunstigde is gebracht, en de dagwaarop een nationale of communautaire autoriteit de begunstigdevoor het eerst heeft ingelicht over het feit dat de betrokken betaling
niet verschuldigd was, meer dan vier jaar is verstreken. Deze
bepaling is alleen van toepassing indien de begunstigde te goedertrouw heeft gehandeld.
De begunstigde is verantwoordelijk voor de door derden gestelde
handelingen die rechtstreeks of zijdelings betrekking hebben op de voorde betaling van de restitutie nodige formaliteiten, met inbegrip van dehandelingen van de op internationaal niveau in controle en toezichtgespecialiseerde firma's.
Het bepaalde in dit lid geldt niet voor voorschotten op restituties. Indien
als gevolg van de toepassing van dit lid niet behoeft te wordenterugbetaald, is de in artikel 51, lid 1, onder a), bedoelde administratievesanctie niet van toepassing.
TITEL V
SLOTBEPALINGEN
Artikel 53
De lidstaten delen aan de Commissie mede:
— onverwijld, de gevallen waarin artikel 20, lid 1, is toegepast; de
Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis;
— per code van twaalf cijfers, de hoeveelheden die in het kader van de
in artikel 4, lid 1, tweede alinea, eerste streepje, artikel 6 en artikel
45 bedoelde gevallen zonder uitvoercertificaat met vaststellingvooraf van de restitutie zijn uitgevoerd. De lidstaten nemen denodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de mededelingplaatsvindt uiterlijk de tweede maand na de maand waarin dedouaneformaliteiten bijuitvoer zij n vervuld.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 54
(1) PB L 67 van 14.3.1991, blz. 11.
▼B
Artikel 54
1. Verordening (EEG) nr. 3665/87 wordt ingetrokken.Zijblij ft evenwel van toepassing
— op de uitvoer waarvoor de aangifte ten uitvoer vóór het van
toepassing worden van deze verordening is aanvaard,
en
— in geval van toepassing van Verordening (EEG) nr. 565/80, op de
uitvoer waarvoor de betalingsaangifte vóór het van toepassing
worden van de onderhavige verordening is aanvaard.
2. In alle besluiten van de Gemeenschap waarin naar de Verorde-
ningen (EEG) nr. 1041/67, (EEG) nr. 192/75, (EEG) nr. 2730/79, (EEG)nr. 798/80, (EEG) nr. 2570/84, (EEG) nr. 2158/87 en (EEG) nr. 3665/87of naar bepaalde artikelen van die verordeningen wordt verwezen, moetdeze verwijzing worden beschouwd als een verwijzing naar deze
verordening of de overeenkomstige artikelen van deze verordening.
De concordantietabel voor de artikelen van Verordening (EEG) nr.
3665/87 is in bijlage I opgenomen.
Artikel 55
Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende op die
van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
Zijis van toepassing met ingang van 1 j uli 1999.Op verzoek van de belanghebbenden is het bepaalde in artikel 7, lid 1,
tweede alinea, en artikel 15, lid 4, van toepassing voor uitvoer waarvoorde douaneformaliteiten bij uitvoer op of na 19 januari 1998 zijn vervuld.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke lidstaat.1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 55
▼B
BIJLAGE I
Concordantietabel
Deze verordening Verordening (EEG) nr. 3665/87
Artikel 1 Artikel 1
Artikel 2 Artikel 2Artikel 3 —Artikel 4 Artikel 2 bisArtikel 5 Artikel 3
Artikel 6 Artikel 3 bis
Artikel 7 Artikel 4Artikel 8 Artikel 6Artikel 9 Artikel 6 bisArtikel 10 Artikel 7Artikel 11, leden 1, 5 en 6 Artikel 8
Artikel 11, leden 2, 3 en 4 Artikel 10
Artikel 12 Artikel 9Artikel 13 Artikel 12Artikel 14 Artikel 16Artikel 15 Artikel 17Artikel 16 Artikel 18
Artikel 17 Artikel 19
Artikel 18 Artikel 20Artikel 19 Artikel 21Artikel 20, leden 1, 2 en 3 Artikel 5Artikel 20, lid 4 Artikel 15, lid 2Artikel 21 Artikel 13
Artikel 22 Artikel 14
Artikel 23 Artikel 15, lid 1Artikel 24 Artikel 22Artikel 25 Artikel 23Artikel 26 Artikel 25Artikel 27 Artikel 26
Artikel 28, leden 1, 2, 3, 5 en 6 Artikel 27
Artikel 29 Artikel 28Artikel 30 Artikel 28 bisArtikel 31 Artikel 29Artikel 32 Artikel 30Artikel 33 Artikel 31
Artikel 34 Artikel 32
Artikel 35 Artikel 33Artikel 36 Artikel 34Artikel 37 Artikel 35Artikel 38 Artikel 36Artikel 39 Artikel 37
Artikel 40 Artikel 38
Artikel 41 Artikel 39Artikel 42 Artikel 40Artikel 43 Artikel 411999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 56
▼B
Deze verordening Verordening (EEG) nr. 3665/87
Artikel 44 Artikel 42
Artikel 45 Artikel 43
Artikel 46 Artikel 44
Artikel 47 Artikel 45
Artikel 48 Artikel 46
Artikel 49, leden 1 tot en met 7 Artikel 47
Artikel 49, lid 9 Artikel 11, lid 2
Artikel 50 Artikel 48
Artikel 51 Artikel 11, lid 1
Artikel 52 Artikel 11, leden 3 tot en met 6
Artikel 53 Artikel 49
Artikel 54 Artikel 50
Artikel 55 Artikel 51
Bijlage I Bijlage I
Bijlage II Bijlage III
Bijlage III Bijlage IV
Bijlage IV
Bijlage V1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 57
▼B
BIJLAGE II
Lijst van in artikel 16, lid 2, onder d), bedoelde derde landen die het
betrokken bedrag pas overmaken na invoer van het product
Algerije
Burundi
Equatoriaal-Guinea
KeniaLesothoMalawi
Malta
Sint-LuciaSenegalTanzania1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 58
▼B
BIJLAGE III
1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 59
▼B
BIJLAGE IV
Lijst van de in artikel 17, onder b)en c) , bedoelde derde landen of gebieden
IJsland
Noorwegen
LiechtensteinZwitserland
het eiland Helgoland
AndorraGibraltarCeuta en Melilla
Vaticaanstad
MaltaCyprus
Marokko
TurkijeEstlandLetland
Litouwen
PolenTsjechië
Slowakije
HongarijeRoemeniëBulgarije
Albanië
OekraïneWit-RuslandMoldavië
Rusland
GeorgiëArmenië
Azerbeidzjan
SloveniëKroatiëBosnië-Herzegovina
Servië en Montenegro
de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 60
▼B
BIJLAGE V
Lijst van producten waarvoor artikel 20, lid 4, onder d), van toepassing is
I. De producten als bedoeld in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 3072/95 van
de Raad (rijst)
II. De producten als bedoeld in artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 1785/81
(suiker en isoglucose)
III. De producten als bedoeld in artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 1766/92
van de Raad (granen)
IV.
GN-code Rundvlees
0102 Levende runderen
0201 Vlees van runderen, vers of gekoeld
0202 Vlees van runderen, bevroren
0206 10 95 Longhaasjes en omlopen, vers of gekoeld
0206 29 91 Longhaasjes en omlopen, bevroren
V.
GN-code Melk en zuivelproducten
0402 Melk en room, ingedikt of met toegevoegde suiker of
andere zoetstoffen
0403 90 11 t/m
0403 90 39Karnemelk in poeder
0404 90 21 t/m
0404 90 89Bestanddelen van melk
0405 Boter en andere van melk afkomstige vetstoffen
0406 20 Kaas, geraspt of in poeder
0406 30 Smeltkaas
0406 90 13 t/m
0406 90 27/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C150Andere kaas
0406 90 61 t/m
0406 90 81
0406 90 86 t/m
0406 90 88
VI.
GN-code Wijn
2204 29 62/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C150Tafelwijn, onverpakt
2204 29 64
2204 29 65
2204 29 71
2204 29 72
2204 29 75
2204 29 83
2204 29 84
2204 29 94
2204 29 981999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 61
▼B
VII.
GN-codeLandbouwproducten die worden uitgevoerd in de vorm van
goederen die niet onder bijlage II bij het Verdrag vallen
1901 90 91 - - - bevattende geen van melk afkomstige vetstoffen,
sacharose, isoglucose, glucose of zetmeel, of bevat-
tende minder dan 1,5 gewichtspercent van melk
afkomstige vetstoffen, minder dan 5 gewichtspercenten
sacharose (het gehalte aan invertsuiker daaronder
begrepen) of isoglucose, minder dan 5 gewichts-
percenten glucose of zetmeel, met uitzondering van
bereidingen in poeder voor menselijke consumptie van
producten bedoeld bijde posten 0401 tot en met 0404
2101 12 92 - - - preparaten op basis van extracten, essences of
concentraten van koffie
2101 20 92 ---o p basis van extracten, essences en concentraten,
van thee of van maté
3505 10 10 t/m
3505 10 90Dextrine en ander gewijzigd zetmeel
3809 10 10 t/m
3809 10 90Appreteermiddelen, middelen voor het versnellen van
het verfproces of van het fixeren van kleurstoffen,
alsmede andere producten en preparaten op basis van
zetmeel of zetmeelhoudende stoffen1999R0800 — NL — 24.04.1999 — 000.001 — 62