Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
"B BESCHIKKING V AN DE COMMISSIE
van 29 juni 2000
houdende vaststelling van voorschriften inzake het gebruik van materiaal dat risico’s inhoudt ten aanzien
van overdraagbare spongiforme encefalopathieën en tot wijziging van Beschikking 94/474/EG
(kennisgeving geschied onder nummer C(2000) 1735)
(V oor de EER relevante tekst)
(2000/418/EG)
(PB L 158 van 30.6.2000, blz. 76)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Beschikking 2001/2/EG van de Commissie van 27 december 2000 L 1 21 4.1.2001
"M2 Beschikking 2001/233/EG van de Commissie van 14 maart 2001 L 84 59 23.3.2001
"M3 Beschikking 2001/270/EG van de Commissie van 29 maart 2001 L 94 29 4.4.20012000D0418 — NL — 31.03.2001 — 002.001 — 1
BESCHIKKING V AN DE COMMISSIE
van 29 juni 2000
houdende vaststelling van voorschriften inzake het gebruik van materiaal
dat risico’s inhoudt ten aanzien van overdraagbare spongiforme
encefalopathieën en tot wijziging van Beschikking 94/474/EG
(kennisgeving geschied onder nummer C(2000) 1735)
(V oor de EER relevante tekst)
(2000/418/EG)
DE COMMISSIE V AN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake
veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het
vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (
1), laatstelijk
gewijzigd bij Richtlijn 92/118/EEG (2), en met name op artikel 9, lid 4,
Gelet op Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake
veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handels-verkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van detotstandbrenging van de interne markt (
3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
92/118/EEG, en met name op artikel 10, lid 4,
Gelet op Richtlijn 97/78/EG van de Raad van 18 december 1997 tot
vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles
voor producten die uit derde landen in de Gemeenschap worden binnen-gebracht (
4), en met name op artikel 22,
Overwegende hetgeen volgt:(1) Jarenlang is geconstateerd dat diverse vormen van overdraagbare
spongiforme encefalopathieën (TSE’ s) los van elkaar voorkomen bijmensen en bij dieren. Boviene spongiforme encefalopathie (BSE) is in
1986 voor het eerst bij runderen en in de daaropvolgende jaren ook bij
andere diersoorten geconstateerd. In 1996 is een nieuwe variant van deziekte van Creutzfeldt-Jakob (v-CJD) beschreven. Er komt steeds meerbewijsmateriaal waaruit blijkt dat het oorzakelijke agens van BSE
identiek is aan dat van v-CJD.
(2) In zijn advies van 21 oktober 1996 heeft het Wetenschappelijk
Veterinair Comité, op basis van een risico-evaluatie, aanbevolen om
gespecificeerd risicomateriaal, omschreven als de hersenen, hetruggenmerg en de ogen van runderen, schapen en geiten die meerdan één jaar oud zijn en de milt van schapen en geiten die meer dan zes
maanden oud zijn, in alle landen en regio’ s waar een potentieel risico is
geconstateerd, uit de voedsel- en de voederketen te weren. Het comitéheeft ook aanbevolen om, wanneer het om gecrepeerde schapen,
runderen en geiten gaat, hetzij het gespecificeerde risicomateriaal zo te
verwijderen dat het uit de voedsel- en de voederketen wordt geweerd,hetzij het hele kadaver te vernietigen.
(3) Op 9 december 1997 heeft de Wetenschappelijke Stuurgroep (WS) een
advies goedgekeurd. In het advies van de WS wordt een nieuwe enaangevulde lijst van gespecificeerd risicomateriaal gesuggereerd en
wordt voorgesteld dat materiaal tijdelijk uit te sluiten van menselijke
en dierlijke consumptie, naar gelang van de geografische oorsprongervan. V oorts worden dura mater, hypofyse, achterwortelganglia,wervelkolom, ingewanden en longen van dieren die met gebruikma-
king van bepaalde slachtmethoden zijn gedood, toegevoegd aan de in
bovengenoemd advies van het Wetenschappelijk Veterinair Comité van21 oktober 1996 aanbevolen lijst. Op 14 april 2000 heeft de WS advies
uitgebracht over het besluit van het Verenigd Koninkrijk om het verbod
op de consumptie van vlees aan het been op te heffen. De groep kwamtot de conclusie dat het met aan been vastzittend vlees gepaard gaanderisico te verwaarlozen is indien het niet gaat om beenderen van de!B
(1) PB L 395 van 30.12.1989, blz. 13.
(2) PB L 62 van 15.3.1993, blz. 49.
(3) PB L 224 van 18.8.1990, blz. 29.
(4) PB L 24 van 30.1.1998, blz. 9.2000D0418 — NL — 31.03.2001 — 002.001 — 2
wervelkolom of van de schedel. V oorts concludeerde zij dat de diverse
beschermende maatregelen van het Verenigd Koninkrijk er samen toeleiden dat het risico van blootstelling van de mens aan BSE ten gevolgevan de consumptie van materiaal van de wervelkolom en van de
achterwortelganglia, uiterst gering is. Op dezelfde dag heeft de WS
advies uitgebracht over gespecificeerd risicomateriaal van kleineherkauwers. Zij verklaarde dat de schedel (de kop zonder de huid en detong) en het ruggenmerg van alle kleine herkauwers van meer dan
twaalf maanden en de milt van kleine herkauwers ongeacht de leeftijd
het grootste risico opleveren. V oorts verklaarde zij dat bepaaldeonverwerkte vleesproducten, bijvoorbeeld van de wervelkolom van
kleine herkauwers verkregen separatorvlees, een aanzienlijk potentieel
risico inhouden.
(4) Op 18 november 1998 heeft de Commissie, op grond van artikel 152,
lid 4, van het Verdrag, een voorstel goedgekeurd voor een verordening
van het Europees Parlement en de Raad houdende vaststelling van
voorschriften inzake preventie en beheersing en bestrijding vanbepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (
1)
(COM(1998) 623 def.). Dat voorstel is op 7 januari 1999 ingediend
bij het Europees Parlement en bij de Raad. Het voorstel voorziet in
voorschriften voor het verwijderen en het vernietigen van gespecifi-ceerd risicomateriaal. Deze beschikking zal worden ingetrokken zodrabovengenoemde verordening in werking treedt.
(5) Met betrekking tot de productie en het in de handel brengen van
producten van dierlijke oorsprong moeten voorschriften wordenvastgesteld voor de verwijdering, of de afwezigheid, van gespecifi-
ceerd risicomateriaal. Deze producten mogen met name niet in de
handel worden gebracht voor gebruik in levensmiddelen, diervoedersen meststoffen. Deze voorschriften mogen evenwel niet van toepassingzijn op cosmetische producten, medicinale producten en medische
hulpmiddelen, alsmede uitgangsmateriaal en tussenproducten daar-
voor, aangezien daarvoor specifieke voorschriften gelden. Zij mogenevenmin van toepassing zijn op producten van dierlijke oorsprong die,aangezien zij bestemd zijn voor andere doeleinden dan levens-
middelen, diervoeders of meststoffen, geen risico inhouden voor de
gezondheid van mens of dier. V oorts moet ervoor worden gezorgd datproducten van dierlijke oorsprong die niet binnen de werkingssfeer vandeze beschikking vallen, gescheiden worden gehouden van producten
van dierlijke oorsprong die wel binnen deze werkingssfeer vallen,
tenzij zij aan ten minste dezelfde gezondheidsnormen voldoen.
(6) De bestaande communautaire richtlijnen voorzien in de bescherming
van de volksgezondheid met betrekking tot het gebruik van
gespecificeerd risicomateriaal in cosmetische producten, medicinaleproducten en medische hulpmiddelen die in de Gemeenschap in dehandel worden gebracht. Die producten mogen derhalve buiten de
werkingssfeer van de beschikking worden gehouden.
(7) Bij Beschikking 98/272/EG van de Commissie van 23 april 1998
inzake epizoötiebewaking ten aanzien van overdraagbare spongiformeencefalopathieën (
2) zijn de voorschriften vastgesteld met betrekking
tot de maatregelen die door de lidstaten moeten worden genomen
wanneer vermoed wordt dat een dier met een TSE is besmet, deminimumeisen inzake de bewaking van boviene spongiforme encefa-lopathie (BSE) en scrapie, en de voorschriften voor de bemonstering
en het uitvoeren van laboratoriumtests voor de opsporing van TSE’ s.
De Commissie heeft zich voorgenomen Beschikking 98/272/EG tewijzigen teneinde de bewaking ten aanzien van BSE bij runderen
efficiënter te maken door tests te gebruiken die specifiek bedoeld zijn
voor dieren die op het bedrijf zijn gestorven (gecrepeerde dieren) ofwaarbij een noodslachting is verricht. Verwacht wordt dat met dezemaatregelen een beter inzicht wordt verkregen in de epizoötiologische
situatie in de verschillende regio’ s.
(8) Bepaalde weefsels van herkauwers moeten worden aangemerkt als
gespecificeerd risicomateriaal op basis van de pathogenese van TSE’ sen van de epizoötiologische status van het land of de regio van
oorsprong of verblijf van het betrokken dier. Gespecificeerd
risicomateriaal moet op zodanige wijze worden verwijderd envernietigd dat elk risico voor de gezondheid van mens of dier wordt!B
(1) PB C 45 van 19.2.1999, blz. 2.
(2) PB L 122 van 24.4.1998, blz. 59.2000D0418 — NL — 31.03.2001 — 002.001 — 3
vermeden. Om praktische redenen en als voorzorgsmaatregel moet het
gebruik van de milt van schapen en geiten, ongeacht de leeftijd van dedieren, alsmede van separatorvlees afkomstig van de schedel en dewervelkolom van runderen, schapen en geiten, worden verboden.
(9) De WS en het Wetenschappelijk Comité voor veterinaire maatregelen
in verband met de volksgezondheid hebben in hun adviezen van 9december 1997 en 25 juni 1999, respectievelijk 17 februari 1998,aanbevelingen gedaan inzake bepaalde slachtmethoden. Zij kwamen
tot de conclusie dat bepaalde slachtmethoden, inzonderheid pneuma-
tische bedwelming door middel van een gasinjectie en beschadigingvan het weefsel van het centrale zenuwstelsel met een lang enstaafvormig, in de schedelholte ingebracht instrument („pithing”),
kunnen leiden tot de verspreiding, bij het slachten, van mogelijk
besmet weefsel van het centrale zenuwstelsel door het hele lichaamvan het dier. Krachtens Richtlijn 93/119/EG van de Raad van 22
december 1993 inzake de bescherming van dieren bij het slachten of
doden (
1) is het gebruik van die methoden bij het bedwelmen of doden
van dieren verboden. Derhalve mag geen toestemming wordengegeven voor het gebruik van die methoden voor andere doeleinden
in de Gemeenschap, noch bij de invoer uit landen of regio’ s waar het
risico van BSE reëel is.
(10) De Commissie zal, teneinde rekening te houden met de effectieve
inachtneming van het voederverbod en met de noodzaak om, voor
bepaalde groepen runderen, de wervelkolom te verwijderen, de
bepalingen van deze beschikking zo snel mogelijk opnieuw bezienin het licht van nieuwe wetenschappelijke informatie en evaluaties, deverdere ontwikkelingen inzake de aanbevelingen van het Internationaal
Bureau voor besmettelijke veeziekten (OIE), en andere relevante
informatie waarover zij beschikt. De herziening met betrekking tot deeffectieve inachtneming van het verbod op het vervoederen aanherkauwers van van herkauwers afkomstig vleesbeendermeel en kanen
heeft ten doel het bepaalde in deze beschikking uitsluitend te laten
gelden voor dieren die zijn geboren vóór de datum van effectieveinachtneming van het voederverbod.
(11) De WS heeft in zijn advies van 23 januari 1998 de lijst van factoren
vastgesteld op basis waarvan het aan de ligging van een geografisch
gebied verbonden risico moet worden bepaald, en zij heeft in haaradvies van 19 en 20 februari 1998 aangegeven welke gegevens in een
dossier inzake de epizoötiologische status ten aanzien van TSE’ s
moeten zijn opgenomen opdat het dossier volledig zou zijn. Op basisvan deze adviezen heeft de Commissie Aanbeveling 98/477/EG van 22juli 1998 betreffende de gegevens waarvan aanvragen om een evaluatie
van de epizoötiologische status van een land ten aanzien van
overdraagbare spongiforme encefalopathieën vergezeld dienen tegaan (
2), vastgesteld en daarbij de lidstaten en derde landen verzocht
om de dossiers inzake erkenning van hun epizoötiologische status in te
dienen overeenkomstig deze aanbeveling. De Commissie zal de
voorschriften voor de invoer van producten van dierlijke oorsprongzo spoedig mogelijk opnieuw bezien in het licht van de wetenschap-
pelijke evaluaties op basis van de gegevens die zijn meegedeeld
overeenkomstig Aanbeveling 98/477/EG, en van de verdere ontwik-kelingen inzake de aanbevelingen van het OIE. De Commissieverzoekt de landen die nog geen dossier hebben ingediend over-
eenkomstig de aanbeveling, dat alsnog te doen, en zelf zal zij alles
doen wat mogelijk is om binnen twaalf maanden na indiening van hetdossier over een wetenschappelijke evaluatie te beschikken.
(12) Beschikking 94/474/EG van de Commissie van 27 juli 1994
betreffende bepaalde beschermende maatregelen ten aanzien van
boviene spongiforme encefalopathie en tot intrekking van deBeschikkingen 89/469/EEG en 90/200/EEG (
3), laatstelijk gewijzigd
bij Beschikking 98/272/EG (4), moet dienovereenkomstig worden
aangepast.
(13) Op basis van het advies dat het Wetenschappelijk Veterinair Comité op
21 oktober 1996 heeft uitgebracht in overeenstemming met de door datcomité uitgevoerde risico-evaluatie, heeft de Commissie Beschikking!B
(1) PB L 340 van 31.12.1993, blz. 21.
(2) PB L 212 van 30.7.1998, blz. 58.
(3) PB L 194 van 29.7.1994, blz. 96.
(4) PB L 216 van 8.8.1997, blz. 95.2000D0418 — NL — 31.03.2001 — 002.001 — 4
97/534/EG van 30 juli 1997 houdende verbod, in verband met
overdraagbare spongiforme encefalopathieën, op het gebruik vanrisicomateriaal (
1), laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 1999/881/EG
van de Raad (2), vastgesteld. In het licht van nieuwe wetenschappelijke
adviezen, de opstelling van internationale normen en de vooruitgang
op wetgevend gebied met betrekking tot de vaststelling van primaireregelgeving terzake, zijn de bij Beschikking 97/534/EG vastgesteldebepalingen en definities inzake gespecificeerd risicomateriaal niet
langer bruikbaar. De beschikking moet bijgevolg worden ingetrokken.
(14) V oor de behandeling en de vernietiging van dierlijke bijproducten
kunnen speciale voorschriften worden vastgesteld.
(15) Het Permanent Veterinair Comité heeft geen advies uitgebracht.
Bijgevolg heeft de Commissie op 16 juni 2000 aan de Raad een
voorstel betreffende deze maatregelen voorgelegd overeenkomstig
artikel 17 van Richtlijn 89/662/EEG, dat de Raad binnen vijftien dageneen besluit diende te nemen.
(16) De Raad heeft evenwel geen besluit genomen binnen de vastgestelde
termijn. De Raad heeft zich binnen diezelfde termijn niet met eengewone meerderheid van stemmen tegen de voorgestelde maatregelen
uitgesproken. Die maatregelen moeten thans door de Commissie
worden vastgesteld,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:
Artikel 1
Werkingssfeer
1. In deze beschikking worden voorschriften vastgesteld inzake het gebruik
van risicomateriaal ten aanzien van bepaalde overdraagbare spongiforme
encefalopathieën (TSE’ s). Zij is van toepassing op de productie en het in de
handel brengen van producten van dierlijke oorsprong, namelijk producten diezijn verkregen van runderen, schapen of geiten of die van die dieren verkregen
materiaal bevatten.
2. De artikelen 3 tot en met 8 zijn niet van toepassing op:
a) cosmetische producten, medicinale producten of medische hulpmiddelen,
en uitgangsmateriaal of tussenproducten daarvoor;
b) producten die niet bestemd zijn voor gebruik in levensmiddelen,
diervoeders of meststoffen, en uitgangsmateriaal of tussenproducten
daarvoor;
c) producten van dierlijke oorsprong die bestemd zijn voor tentoon-
stellingen, onderwijsdoeleinden, onderzoeksdoeleinden, bijzondere on-
derzoeken of analyses, op voorwaarde dat zij niet worden geconsumeerddoor mensen of worden vervoederd aan andere dieren dan die welke
bestemd zijn voor de betrokken onderzoeksprojecten.
3. Om kruisbesmetting en substitutie te voorkomen, moeten producten van
dierlijke oorsprong als bedoeld in artikel 1, lid 1, steeds gescheiden worden
gehouden van producten van dierlijke oorsprong als bedoeld in artikel 1, lid 2,
tenzij bij de bewerking en de vervaardiging van laatstbedoelde producten tenminste dezelfde voorwaarden inzake bescherming van de gezondheid tenaanzien van TSE’ s in acht worden genomen.
Artikel 2
Definities
V oor de toepassing van deze beschikking gelden de onderstaande definities:
1. „overdraagbare spongiforme encefalopathieën (T’SE’ s)”: alle TSE’ s, met
uitzondering van die welke voorkomen bij de mens;
2. „in de handel brengen”: elke transactie die ten doel heeft producten van
dierlijke oorsprong waarop deze beschikking van toepassing is, aan eenderde partij te verkopen of op een andere wijze, al dan niet tegen betaling,!B
(1) PB L 216 van 8.8.1997, blz. 95.
(2) PB L 331 van 23.12.1999, blz. 78.2000D0418 — NL — 31.03.2001 — 002.001 — 5
over te dragen, alsmede de opslag ervan met het oog op levering aan een
derde partij;
3. „producten van dierlijke oorsprong”: alle producten die zijn verkregen
van dieren of die een van een dier verkregen product bevatten;
4. „uitgangsmateriaal”: grondstoffen of andere producten van dierlijke
oorsprong waaruit of waarmee de in artikel l, lid 2, onder a) en b),
bedoelde producten worden vervaardigd;
5. „meststoffen”: stoffen die producten van dierlijke oorsprong bevatten en
die op het land worden gebruikt om de groei van gewassen te bevorderen;
zij kunnen verteringsresiduen bevatten van de productie van biogassen of
van de compostering;
6. „bevoegde autoriteit”: de centrale autoriteit van een lidstaat, die bevoegd
is om toe te zien op de naleving van deze beschikking, dan wel elke
autoriteit waaraan zij die bevoegdheid heeft gedelegeerd;
7. „gespecificeerd risicomateriaal”: alle in bijlage I bij deze beschikking
genoemde weefsels; tenzij anders is aangegeven, zijn daaronder geenproducten begrepen die van of met deze weefsels zijn vervaardigd;
8. „stortplaats”: een terrein als gedefinieerd in Richtlijn 1999/31/EG van de
Raad (
1).
Artikel 3
Gespecificeerd risicomateriaal
1. De lidstaten zien erop toe dat na 1 oktober 2000 alle gespecificeerd
risicomateriaal als bedoeld in bijlage I, punt 1, onder a), en in voorkomendgeval punt 1, onder b), wordt verwijderd en vernietigd overeenkomstig depunten 2 tot en met 5 van die bijlage.
2. Het gespecificeerde risicomateriaal en alle daaruit verkregen materiaal
mogen uitsluitend worden verzonden om uiteindelijk te worden verbrandovereenkomstig bijlage I, punt 5, en in voorkomend geval artikel 7, onder b).
Artikel 4
Separatorvlees
De lidstaten zien erop toe dat beenderen
"M2 3van
runderen, schapen en geiten, na 1 oktober 2000 niet meer worden gebruikt
voor de productie van separatorvlees.
Artikel 5
Slachtmethoden
De lidstaten zien erop toe dat op hun grondgebied na 31 december 2000 bij
runderen, schapen en geiten waarvan het vlees bestemd is voor menselijke
consumptie of voor veevoedering, geen gebruik wordt gemaakt van demethode waarbij, na bedwelming van het dier, het weefsel van het centralezenuwstelsel met een lang en staafvormig, in de schedelholte ingebracht
instrument wordt beschadigd.
Artikel 6
Invoer in de Gemeenschap
1. Na 31 maart 2001 mag gespecificeerd risicomateriaal zoals bedoeld in
bijlage I, punt 1, onder a), niet meer in de Gemeenschap worden ingevoerd.
2. a) Wanneer de in bijlage II genoemde producten van dierlijke
oorsprong, die van runderen, schapen of geiten afkomstig materiaalbevatten, na 31 maart 2001 in de Gemeenschap worden ingevoerd uitderde landen of regio’ s van derde landen, wordt in het vereiste
gezondheidscertificaat de onderstaande, door de bevoegde autoriteit!B
(1) PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.!M32000D0418 — NL — 31.03.2001 — 002.001 — 6
van het land van productie ondertekende aanvullende verklaring
opgenomen:
„Het product bevat geen na 31 maart 2001 verkregen gespecificeerd
risicomateriaal zoals omschreven in bijlage I, punt 1, onder a), bij
Beschikking 2000/418/EG, noch separatorvlees dat na 31 maart 2001is verkregen van beenderen van de kop en de wervelkolom vanrunderen, schapen of geiten, en is evenmin daarvan afgeleid. Het
gaat niet om dieren die na 31 maart 2001 zijn geslacht met
gebruikmaking van de methode waarbij de dieren worden bedwelmdof onmiddellijk gedood door middel van een gasinjectie in deschedelholte, of waarbij, na bedwelming van het dier, het weefsel van
het centrale zenuwstelsel met een lang en staafvormig, in de
schedelholte ingebracht instrument wordt beschadigd.”.
b) Elke verwijzing naar „producten van dierlijke oorsprong” in dit
artikel is een verwijzing naar de in bijlage II opgesomde producten
van dierlijke oorsprong, en niet naar andere producten van dierlijke
oorsprong die dergelijke producten bevatten of daarvan zijn afgeleid.
3. Het bepaalde in de leden 1 en 2 is niet van toepassing op:a) de in bijlage III genoemde derde landen;b) onverminderd de nationale maatregelen die van kracht waren vóór 31
maart 2001, zendingen die derde landen hebben verlaten vóór deinwerkingtreding van deze beschikking en die vóór 15 april 2001 aan de
communautaire inspectiepost voor invoer worden aangeboden.
Artikel 7
Officiële controles
De lidstaten verrichten geregeld officiële controles om de correcte toepassing
van deze beschikking te controleren en erop toe te zien dat de nodige
maatregelen worden getroffen om verontreiniging te voorkomen, vooral inslachthuizen, uitsnijderijen, bedrijven voor de verwerking van dierlijk afval,verwerkingsbedrijven van hoogrisicomateriaal of door de lidstaten erkende
instellingen als bedoeld in artikel 7 van Richtlijn 90/667/EEG van de Raad (
1),
plaatsen van verkoop aan de consument, stortplaatsen en andere voor-zieningen voor opslag of verbranding. Zij voeren een regeling in om erop toete zien dat en te controleren of:
a) gespecificeerd risicomateriaal voor de vervaardiging van producten als
bedoeld in artikel 1, lid 2, uitsluitend voor het toegestane doel wordt
gebruikt;
b) gespecificeerd risicomateriaal, vooral wanneer het wordt verwijderd in
andere inrichtingen of gebouwen dan slachthuizen, volledig gescheidenwordt gehouden van ander niet voor verbranding bestemd afval,
gescheiden wordt opgehaald en wordt vernietigd overeenkomstig artikel
3 en bijlage I. De lidstaten kunnen beslissen de verzending naar eenandere lidstaat van koppen of karkassen die gespecificeerd risicomate-
riaal bevatten, toe te staan, voorzover die andere lidstaat ermee heeft
ingestemd dat materiaal in ontvangst te nemen en de voor dergelijkeverplaatsingen geldende specifieke voorschriften toe te passen.
Karkassen die geen ander gespecificeerd risicomateriaal dan wervelko-
lom, inclusief achterwortelganglia, bevatten, kunnen evenwel zondervoorafgaande toestemming in een lidstaat worden ingevoerd of naar eenandere lidstaat worden verzonden.
Artikel 8
Herziening
1. Deze beschikking wordt regelmatig opnieuw bezien in het licht van
nieuwe wetenschappelijke informatie inzake het risico van blootstelling aan
TSE’ s.!M3
(1) PB L 363 van 27.12.1990, blz. 51.!B
!M3
!B2000D0418 — NL — 31.03.2001 — 002.001 — 7
2. Deze beschikking wordt gewijzigd volgens de daarvoor geldende
procedure:
a) om rekening te houden met de datum van de effectieve inachtneming in
elk land of elke regio daarvan van het verbod op het vervoederen aanherkauwers van van zoogdieren of, in voorkomend geval, van herkauwersafkomstig eiwit;
b) om te bepalen dat de wervelkolom en de achterwortelganglia van
runderen mogen worden gebruikt in het Verenigd Koninkrijk van
Groot-Brittannië en Noord-Ierland en in Portugal of regio’ s daarvan, en
ook uit die lidstaten en regio’ s mogen worden ingevoerd;
c) om voor bepaalde derde landen een uitzondering toe te staan op het
bepaalde in artikel 6, leden 1 en 2.
Artikel 9
Wijzigingen
Artikel 3, lid 3, van Beschikking 94/474/EG wordt als volgt gewijzigd:
a) het bepaalde onder a) wordt geschrapt;
b) onder c) worden de woorden „de uitvoering van het bepaalde onder a) en
b)” vervangen door „de uitvoering van het bepaalde onder b)”.
Artikel 10
Intrekking
1. Beschikking 97/534/EG wordt ingetrokken met ingang van 30 juni 2000.
2. Verwijzingen naar Beschikking 97/534/EG worden gelezen als ver-
wijzingen naar deze beschikking.
Artikel 11
Toepassing
Deze beschikking is van toepassing met ingang van 30 juni 2000.
Artikel 12
Adressaten
Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.!B2000D0418 — NL — 31.03.2001 — 002.001 — 8
BIJLAGE I
Gespecificeerd risicomateriaal
1. a) De onderstaande weefsels worden aangemerkt als gespecificeerd risico-
materiaal in alle lidstaten en hun regio’ s:
i) de schedel, met inbegrip van de hersenen en de ogen, de tonsillen, de
wervelkolom, met uitzondering van de staartwervels, maar inclusiefde achterwortelganglia en het ruggenmerg van runderen van meer dantwaalf maanden, alsook de ingewanden vanaf de twaalfvingerige darmtot het rectum van runderen ongeacht de leeftijd;
ii) de schedel, met inbegrip van de hersenen en de ogen, de tonsillen en
het ruggenmerg van schapen en geiten van meer dan twaalf maandenof waarbij een van de blijvende snijtanden door het tandvlees isgebroken, en de milt van schapen en geiten ongeacht de leeftijd.
b) Afgezien van het onder a) genoemde gespecificeerde risicomateriaal
worden de onderstaande weefsels als gespecificeerd risicomateriaal
aangemerkt in het Verenigd Koninkrijk en Portugal, met uitzonderingvan de Autonome Regio der Azoren:
— de volledige kop met uitzondering van de tong, doch met inbegrip van
de hersenen, de ogen, de ganglia semilunaria en de tonsillen, de
zwezerik, de milt en het ruggenmerg van runderen van meer dan zes
maanden.
2. De lidstaten zien erop toe dat gespecificeerd risicomateriaal wordt verwijderd:
a) in slachthuizen;b) in uitsnijderijen, in verwerkingsbedrijven van hoogrisicomateriaal of in
instellingen als bedoeld in de artikelen 3 en 7 van Richtlijn 90/667/EEG,
onder toezicht van een door de bevoegde autoriteit aangewezen persoon.De inrichtingen moeten daartoe door de bevoegde autoriteit zijn erkend.
Wanneer gespecificeerd risicomateriaal niet wordt verwijderd bij dode dieren
die niet voor menselijke consumptie zijn geslacht, worden de delen van het
karkas die het gespecificeerde risicomateriaal bevatten, dan wel het gehele
karkas als gespecificeerd risicomateriaal aangemerkt.
De wervelkolom mag evenwel worden verwijderd op de "
M2
3plaats van verkoop aan de consument.
3. De lidstaten zien erop toe dat alle gespecificeerd risicomateriaal bij verwijde-
ring onmiddellijk met een kleurstof en, in voorkomend geval, met een merkstofwordt gemerkt en volledig wordt vernietigd:
a) hetzij door verbranding zonder voorafgaande verwerking,
b) hetzij, op voorwaarde dat de kleurstof of de merkstof nog waarneembaar
blijft, na voorafgaande verwerking:
i) overeenkomstig de in de hoofdstukken I tot en met IV , VI en VII van
de bijlage bij Beschikking 92/562/EEG van de Commissie (
1)
beschreven methoden:
— door verbranding;— door meeverbranding;
ii) overeenkomstig ten minste de normen die zijn vastgesteld in bijlage I
bij Beschikking 1999/534/EG van de Raad (
2), door begraving op een
erkende stortplaats.
4. De lidstaten mogen toestaan dat van het bepaalde in de punten 2 en 3 wordt
afgeweken met het oog op verbranding of begraving van gespecificeerdrisicomateriaal of van hele karkassen, zonder voorafgaande kleuring of, invoorkomend geval, verwijdering van het gespecificeerde risicomateriaal,overeenkomstig het bepaalde in artikel 3, lid 2, van Richtlijn 90/667/EEG enmet gebruikmaking van een methode die elk risico op overdracht van een TSEuitsluit en die door de bevoegde autoriteit is erkend en wordt gecontroleerd,
vooral wanneer de dieren zijn gestorven, of zijn gedood in het kader van
maatregelen ter bestrijding van een dierziekte.!
B
(1) PB L 359 van 9.12.1992, blz. 23.
(2) PB L 204 van 4.8.1999, blz. 37.!M2
!B2000D0418 — NL — 31.03.2001 — 002.001 — 9
5. De lidstaten mogen gespecificeerd risicomateriaal of daarvan verkregen
materiaal naar andere lidstaten zenden voor verbranding overeenkomstig hetbepaalde in artikel 4, lid 2, van Beschikking 97/735/EG van de Commissie (
1).
De beschikking kan op verzoek van een lidstaat worden gewijzigd teneinde
gespecificeerd risicomateriaal of daarvan verkregen materiaal naar derde landente kunnen zenden voor verbranding. De Commissie stelt tezelfdertijd ook de
voorschriften voor de uitvoer vast.
6. In afwijking van de bepalingen van punt 1, onder a) i), kan overeenkomstig de
procedure van artikel 17 van Richtlijn 89/662/EEG het gebruik wordentoegestaan van de wervelkolom en achterwortelganglia van runderen:
a) welke geboren, ononderbroken gefokt en geslacht zijn in lidstaten
waarvoor blijkens wetenschappelijk onderzoek vaststaat dat het uitbrekenvan BSE er bij inheemse runderen hoogst onwaarschijnlijk, of onwaar-schijnlijk hoewel niet uitgesloten is, of
b) welke geboren zijn na het daadwerkelijk van kracht worden van het verbod
op het vervoederen van van zoogdierern afkomstige eiwitten aanherkauwers, afkomstig uit lidstaten waar BSE bij inheemse dieren isvastgesteld of waarvoor blijkens wetenschappelijk onderzoek vaststaat dat
het uitbreken van BSE er bij inheemse runderen waarschijnlijk is.
Het Verenigd Koninkrijk, Portugal, Finland, Zweden en Oostenrijk kunnen van
deze uitzondering gebruikmaken op grond van eerder ingediende engeëvalueerde bewijsstukken. Andere lidstaten kunnen een aanvraag tot dezeuitzondering indienen door de Commissie terzake overtuigende bewijsstukkenbetreffende punt a) of b), als toepasselijk, voor te leggen.
De lidstaten die van deze uitzondering gebruikmaken, moeten naast de bij de
Beschikkingen 98/272/EG en 2000/764/EG vastgestelde vereisten tevensgaranderen dat alle runderen van meer dan 30 maanden onderzocht wordenmet een van de goedgekeurde snelle tests zoals opgesomd in bijlage IV -A bijBeschikking 98/272/EG, voorzover deze runderen:
a) op het landbouwbedrijf of tijdens het transport zijn gestorven, doch niet
voor menselijke consumptie zijn geslacht, met uitzondering van dodedieren in afgelegen gebieden waar de veedichtheid gering is, en in lidstatenwaar het uitbreken van BSE onwaarschijnlijk is;
b) normaal geslacht zijn met het oog op menselijke consumptie;c) geboren zijn in het eerste jaar na het daadwerkelijk van kracht worden van
het verbod op het vervoederen van van zoogdieren afkomstige eiwitten aanherkauwers, en zijn opgekocht met het oog op vernietiging overeenkomstigde regelgeving van de Commissie tot vaststelling van buitengewonemaatregelen ter ondersteuning van de rundvleesmarkt.
Deze uitzondering mag niet worden verleend om het gebruik toe te staan van de
wervelkolom en achterwortelganglia van runderen boven 30 maanden uit het
Verenigd Koninkrijk en Portugal, met uitzondering van de Autonome Regio derAzoren.
Deskundigen van de Commissie kunnen ter plaatse controles verrichten om de
ingediende bewijsstukken verder te verifiëren.!
B
(1) PB L 294 van 28.10.1997, blz. 7.!M22000D0418 — NL — 31.03.2001 — 002.001 — 10
BIJLAGE II
Voor de onderstaande producten van dierlijke oorsprong gelden de beperkingen inzake
invoer in de Gemeenschap op grond van artikel 6, lid 1:
a) „vers vlees”: vers vlees als omschreven in Richtlijn 64/433/EEG van de Raad van
26 juni 1964 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommu-nautaire handelsverkeer in vers vlees (
1);
b) „gehakt vlees en vleesbereidingen”: gehakt vlees en vleesbereidingen, als
omschreven in Richtlijn 94/65/EG van de Raad (2);
c) „vleesproducten”: vleesproducten als omschreven in Richtlijn 77/99/EEG van de
Raad (3);
d) „verwerkte dierlijke eiwitten”: verwerkte dierlijke eiwitten als bedoeld in Richtlijn
92/118/EEG;
e) „ingewanden van runderen” als omschreven in artikel 2, onder b), punt v), van
Richtlijn 77/99/EEG.!B
(1) PB L 121 van 29.7.1964, blz. 2012/64.
(2) PB L 368 van 31.12.1994, blz. 10.
(3) PB L 26 van 31.1.1977, blz. 85.!M12000D0418 — NL — 31.03.2001 — 002.001 — 11
BIJLAGE III
Derde landen zoals bedoeld in artikel 6, lid 3
Argentinië
AustraliëBotswanaChiliNamibië
Nicaragua
Nieuw-ZeelandParaguaySwazilandUruguay!
M32000D0418 — NL — 31.03.2001 — 002.001 — 12