2082/92 - - - I
1Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de Instel-
lingen
VERORDENING (EEG) Nr. 2082/92 VAN DE RAAD
van 14 juli 1992
inzake de specificiteitscertificering voor landbouwprodukten en levensmiddelen
(PB nr. L 208 van 24. 7. 1992, blz. 9)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. bladzijde datum
A1 T oetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C 241 121 29. 8. 1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 73 1. 1. 1995
2082/92 - - - I
IVERORDENING (EEG) Nr. 2082/92 VAN DE RAAD
van 14 juli 1992
inzake de specificiteitscertificering voor landbouwprodukten en levensmiddelen
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Eco-nomische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
Gezien het advies van het Europese Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Co-
mité (3),
Overwegende dat de produktie, de vervaardiging en de dis-
t r i b u t i ev a nl a n d b o u w p r o d u k t e ne nl e v e n s m i d d e l e ni nd e
economie van de Gemeenschap een belangrijke plaats in-
nemen;
Overwegende dat in het kader van de heroriëntering van
het gemeenschappelijk landbouwbeleid de diversificatie vande landbouwproduktie moet worden bevorderd; dat de be-
vordering van produktie en afzet van specifieke produkten
voor het platteland, en met name voor probleem- of voor
afgelegen gebieden, een belangrijke troef kan worden,
enerzijds doordat het inkomen van de landbouwers erdoor
wordt verbeterd en anderzijds doordat wordt voorkomen
dat de bevolking uit die gebieden wegtrekt;
Overwegende dat, in het vooruitzicht van de voltooiing van
de interne markt in de sector levensmiddelen, het bedrijfs-
leven moet kunnen beschikken over instrumenten waarmee
het aan zijn produkten waarde kan toevoegen en waarmee
tevens de consument tegen misbruik kan worden be-
schermd en de eerlijkheid van handelstransacties kan wor-
den gegarandeerd;
Overwegende dat, overeenkomstig de resolutie van de
Raad van 9 november 1989 betreffende toekomstige priori-
teiten voor de stimulering van het beleid inzake consumen-
tenbescherming (
4), rekening moet worden gehouden met
de wens van de consument om meer nadruk op kwaliteit te
leggen en met zijn vraag naar steeds meer informatie over
de aard en de wijze van produktie of verwerking van het
levensmiddel en de bijzondere kenmerken ervan; dat, ge-
z i e nd ev e r s c h e i d e n h e i dv a nd ep r o d u k t e ni nd eh a n d e le n
de overvloedige informatie die erover wordt verstrekt, de
consument, om beter zijn keuze te kunnen bepalen, over
een duidelijke en bondige informatie moet kunnen beschik-
ken waartoe hem juist over de specifieke eigenschappen
van het levensmiddel gegevens worden verschaft;
Overwegende dat dit doel kan worden bereikt met een op
wettelijke criteria gebaseerde en op basis van vrijwilligheid
toegepaste regeling; dat een dergelijke regeling op basis
van vrijwilligheid, die de handelaren in staat stelt aan de
kwaliteit van een levensmiddel op communautair niveau
bekendheid te geven, volledige garanties moet bieden, zo-
dat eventuele verwijzingen ernaar in de handel gerecht-
vaardigd zijn;
(1) PB nr. C 30 van 6. 2. 1991, blz. 4, en
PB nr. C 71 van 20. 3. 1992, blz. 14.
(2) PB nr. C 326 van 16. 12. 1991, blz. 40.
(3) PB nr. C 40 van 17. 2. 1992, blz. 3.
(4) PB nr. C 294 van 22. 11. 1989, blz. 1.
2082/92 - - - I
IIOverwegende dat sommige producenten op de specificiteit
van landbouwprodukten of levensmiddelen meer nadruk
wensen te leggen omdat deze zich door hun eigenschappen
duidelijk van andere, soortgelijke produkten onderschei-
den; dat derhalve, om de consument te beschermen, de
gecertificeerde specificiteit van het betrokken levensmiddel
dient te worden gecontroleerd;
Overwegende dat, gezien de specificiteit van de betrokken
produkten, bijzondere bepalingen dienen te worden vastge-
steld die een aanvulling vormen op de etiketteringsvoor-
schriften van Richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18
december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van
de wetgevingen der Lid-Staten inzake etikettering en pre-
sentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor
gemaakte reclame (1); dat met name een vermelding en, in
voorkomend geval, een communautair symbool bij de ver-
koopbenaming van de produkten moeten worden vastge-steld om ten behoeve van de consument aan te geven dat
het een produkt met gecontroleerde specifieke eigenschap-
pen betreft;
Overwegende dat, om de inachtneming en de bestendig-
heid van de gecertificeerde specifieke eigenschappen te ga-
randeren, de in groeperingsverband samenwerkende produ-
centen zelf de specifieke eigenschappen van het produkt in
een produktdossier dienen vast te leggen, doch dat de
voorschriften inzake de erkenning van de met de controle
op de inachtneming van de eisen van het produktdossier
belaste instanties voor de gehele Gemeenschap eenvormig
moeten zijn;
Overwegende dat, ten einde geen ongelijke concurrentie-
voorwaarden te scheppen, elke producent gebruik moet
kunnen maken of wel van een geregistreerde verkoopbena-
ming plus een vermelding en eventueel een communautair
symbool, of wel van een als zodanig geregistreerde bena-
ming, als het produkt dat hij produceert of verwerkt, aan
de eisen van het produktdossier voldoet en de door hem
gekozen controle-instantie is erkend;
Overwegende dat het dienstig is handelsverkeer mogelijk te
maken met derde landen die inzake de toekenning van en
de controle op de op hun grondgebied afgegeven specifici-
teitscertificaten gelijkwaardige garanties kunnen bieden;
Overwegende dat de vermeldingen inzake de specificiteit
van een landbouwprodukt of levensmiddel, om zowel aan-
trekkelijk voor de producenten als betrouwbaar voor de
consumenten te zijn, rechtsbescherming behoeven en aan
overheidscontroles dienen te worden onderworpen;
Overwegende dat bij deze verordening in een procedure
moet worden voorzien waarbij in een daartoe op te richten
regelgevend comité een nauwe samenwerking tussen de
Lid-Staten en de Commissie tot stand wordt gebracht,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING V ASTGESTELD:
(1) PB nr. L 33 van 8. 2. 1979, blz. 1. Richtlijn laatstelijk ge-
wijzigd bij Richtlijn 91/72/EEG (PB nr. L 42 van15. 2. 1991, blz. 27).
2082/92 - - - I
1Artikel 1
1. Bij deze verordening worden de voorschriften vastge-
steld volgens welke een communautaire specificiteitscertifi-
cering kan worden verkregen voor:
— landbouwprodukten die vermeld staan in bijlage II van
het Verdrag en bestemd zijn voor menselijke consump-
tie;
— levensmiddelen die vermeld staan in de bijlage bij deze
verordening.
De bijlage kan volgens de procedure van artikel 19 worden
gewijzigd.
2. Deze verordening geldt onverminderd andere bijzon-
dere communautaire bepalingen.
3. Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983
betreffende een informatieprocedure op het gebied van
normen en technische voorschriften (1) is niet van toepas-
sing op de specificiteitscertificering waarvoor deze verorde-ning geldt.
Artikel 2
In deze verordening wordt verstaan onder:
1. „specificiteit”: het aspect of geheel van aspecten waar-
door een landbouwprodukt of een levensmiddel zichduidelijk onderscheidt van andere soortgelijke produk-
ten of levensmiddelen die tot dezelfde categorie beho-
ren.
De presentatie van een landbouwprodukt of een le-
vensmiddel wordt niet beschouwd als een aspect in de
zin van de eerste alinea.
De specificiteit mag niet worden beperkt tot een kwali-
tatieve of kwantitatieve samenstelling of een produktie-
wijze, die wordt voorgeschreven door een communau-
taire of nationale reglementering, door normen die
door normalisatie-instituten zijn opgesteld of door vrij-
willige normen; deze bepaling geldt echter niet indien
deze reglementering of deze norm met het oog op de
vaststelling van de specificiteit van een produkt is op-
gesteld;
2. „groepering”: elke organisatie, ongeacht haar rechts-
vorm of samenstelling, van bij hetzelfde landbouwpro-
dukt of hetzelfde levensmiddel betrokken producenten
en/of verwerkers. Andere betrokken partijen mogen
van de groepering deel uitmaken;
3. „specificiteitscertificering”: de erkenning door de Ge-
meenschap van de specificiteit van een produkt door
middel van registratie overeenkomstig deze verorde-
ning.
Artikel 3
De Commissie stelt een door haar beheerd specificiteits-
certificeringsregister in waarin de namen van de landbouw-
produkten en levensmiddelen worden vermeld waarvan de
specificiteit op communautair niveau is erkend overeen-
komstig deze verordening.
(1) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. Richtlijn laatstelijk
gewijzigd bij Beschikking 90/230/EEG (PB nr. L 128 van18. 5. 1990, blz. 15).2082/92
2082/92 - - - I
2In dit register wordt een onderscheid gemaakt tussen de in
artikel 13, lid 1, bedoelde namen en die als bedoeld in
artikel 13, lid 2.
Artikel 4
1. Om in het in artikel 3 bedoelde register te worden
opgenomen moet een landbouwprodukt of een levensmid-
del hetzij geproduceerd zijn op basis van traditionele
grondstoffen hetzij een traditionele samenstelling hebben
of geproduceerd en/of verwerkt zijn volgens een traditione-
le produktie- en/of verwerkingswijze.
2. In het register mogen geen landbouwprodukten of le-
vensmiddelen worden opgenomen:
a ) w a a r v a nd es p e c i f i c i t e i tg e l e g e ni si nd eh e r k o m s to f
de geografische oorsprong;
b) waarvan de specificiteit uitsluitend het resultaat is van
de toepassing van een technologische innovatie.
Artikel 5
1. Om in het register te worden opgenomen, moet de
naam:
— hetzij op zich zelf specifiek zijn,
— hetzij de specificiteit van het landbouwprodukt of het
levensmiddel tot uitdrukking brengen.
2. De naam als bedoeld in lid 1, tweede streepje, die de
specificiteit tot uitdrukking brengt, kan niet in het register
worden opgenomen:
— indien hij uitsluitend verwijst naar algemene bewerin-
gen die voor een geheel van landbouwprodukten of le-
vensmiddelen gelden of die in een specifieke commu-
nautaire reglementering worden gebruikt;
— indien hij bedrieglijk is, met name indien hij verwijst
naar een vanzelfsprekend kenmerk van het produkt, of
niet overeenstemt met het produktdossier of met ver-
wachtingen van de consument, rekening houdend met
de kenmerken van het produkt.
3. Om in het register te worden opgenomen, moet de
specifieke naam als bedoeld in lid 1, eerste streepje, tradi-
tioneel zijn en overeenstemmen met de nationale bepalin-
gen dan wel door het gebruik ingeburgerd zijn.
4. Het gebruik van geografische termen is toegestaan in
een naam die niet valt onder Verordening (EEG) nr. 2081/92
van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geo-
grafische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van land-
b o u w p r o d u k t e ne nl e v e n s m i d d e l e n(1).
Artikel 6
1. Om voor specificiteitscertificering in aanmerking te
komen, moet een landbouwprodukt of een levensmiddel in
overeenstemming zijn met een produktdossier.
2. Het produktdossier omvat ten minste:
(1) Zie bladzijde 1 van dit Publikatieblad. (SIC! PB nr. L 208
van 24. 7. 1992, blz. 1.)2082/92
2082/92 - - - I
3— de naam in de zin van artikel 5, in een of meer talen;
— een beschrijving van de produktiewijze, met inbegrip
van de aard en de kenmerken van de gebruikte grond-
stof en/of ingrediënten, en/of de bereidingswijze waar-
aan het landbouwprodukt of het levensmiddel zijn spe-
cificiteit ontleent;
— de gegevens aan de hand waarvan het traditionele ka-
rakter in de zin van artikel 4, lid 1, kan worden beoor-
deeld;
— een beschrijving van de kenmerken van het landbouw-
produkt of het levensmiddel met vermelding van de
belangrijkste fysische, chemische, microbiologische en/
of organoleptische kenmerken die verband houden met
de specificiteit;
— de minimumeisen en procedures voor de controle op
de specificiteit.
Artikel 7
1. Alleen groeperingen zijn gerechtigd een aanvraag tot
registratie van de specificiteit van een landbouwprodukt of
een levensmiddel in te dienen.
2. De registratieaanvraag, die het produktdossier omvat,
wordt ingediend bij de bevoegde instantie van de Lid-Staatwaar de groepering gevestigd is.
3. Indien de bevoegde instantie van oordeel is dat aan
de in de artikelen 4, 5 en 6 vervatte eisen is voldaan, doet
zij de aanvraag aan de Commissie toekomen.
4. De Lid-Staten maken uiterlijk op de datum van in-
werkingtreding van deze verordening de relevante gegevens
betreffende de door hen aangewezen bevoegde instanties
bekend en stellen de Commissie daarvan in kennis.
Oost-
enrijk, Finland en Zweden publiceren deze gegevens bin-
n e n6m a a n d e nn ah u n toetreding.
Artikel 8
1. De Commissie zendt de vertaalde registratieaanvraag
binnen zes maanden vanaf de datum van ontvangst van de
in artikel 7, lid 3, bedoelde aanvraag aan de andere Lid-
Staten toe.
Zodra de in de eerste alinea beoogde toezending heeft
plaatsgevonden, maakt de Commissie in het Publikatieblad
van de Europese Gemeenschappen de belangrijkste gege-
vens bekend van de aanvraag die zij van de bevoegde in-
stantie als bedoeld in artikel 7 heeft ontvangen, inzonder-
heid de naam van het landbouwprodukt of het
levensmiddel overeenkomstig artikel 6, lid 2, eerste streep-
je, alsmede de naam en het adres van de aanvrager.
2. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten dragen er
zorg voor dat alle personen die kunnen aantonen er een
wettig economisch belang bij te hebben, gemachtigd zijn
om van de in lid 1 bedoelde aanvraag kennis te nemen.
Daarnaast kunnen de bevoegde autoriteiten, overeenkom-
stig de bestaande voorschriften in de Lid-Staat, andere
partijen die daarbij een wettig belang hebben, inzage verle-
nen.2082/92
95/1/EG, Euratom, EGKS
2082/92 - - - I
43 . B i n n e nv i j fm a a n d e nn ad ed a t u mv a nd ei nl i d1
bedoelde bekendmaking kan elke natuurlijke of rechtsper-
soon die een wettig belang heeft in verband met de regi-
stratie, tegen de voorgenomen registratie bezwaar aanteke-
nen door een naar behoren gestaafde verklaring te richten
aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat waarin hij
woonachtig of gevestigd is.
4. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten treffen de
nodige maatregelen om de in lid 3 bedoelde verklaring
binnen de gestelde termijn in overweging te nemen. Elke
Lid-Staat kan tevens uit eigen beweging bezwaar aanteke-
nen.
Artikel 9
1. Indien binnen zes maanden bij de Commissie geen
bezwaar is aangetekend, neemt deze de in artikel 8, lid 1,
bedoelde belangrijkste gegevens op in het in artikel 3 be-
doelde register en maakt zij deze bekend in het Publikatie-
blad van de Europese Gemeenschappen.
2. Indien binnen drie maanden bezwaar is aangetekend,
verzoekt de Commissie de betrokken Lid-Staten om bin-
nen een bijkomende termijn van drie maanden overeen-
komstig hun interne procedures onderling tot overeenstem-ming te komen.
a) Indien genoemde Lid-Staten tot overeenstemming ko-
men, stellen zij de Commissie in kennis van alle gege-
vens die deze overeenstemming mogelijk hebben ge-
maakt, alsmede van het standpunt van de aanvrager en
dat van de bezwaarde. Indien de op grond van artikel
6, lid 2, ontvangen informatie ongewijzigd is, gaat de
C o m m i s s i et ew e r kv o l g e n sh e tb e p a a l d ei nl i d1 .I n
het tegengestelde geval leidt zij opnieuw de procedure
van artikel 8 in.
b) Indien geen overeenstemming wordt bereikt, besluit de
C o m m i s s i eo v e rd er e g i s t r a t i ev o l g e n sd ep r o c e d u r e
van artikel 19. Indien de Commissie besluit de specifi-
citeit te registreren, handelt zij op de in lid 1 vastge-
stelde wijze.
Artikel 10
1. Elke Lid-Staat kan aanvoeren dat niet meer wordt
voldaan aan een voorwaarde vermeld in het produktdossier
van een landbouwprodukt of levensmiddel dat een commu-
nautaire specificiteitscertificering geniet.
2. De in lid 1 bedoelde Lid-Staat legt zijn bedenking
aan de betrokken Lid-Staat voor. De betrokken Lid-Staat
onderzoekt de klacht en stelt de andere Lid-Staat op de
hoogte van zijn bevindingen en van de genomen maatrege-
len.
3. Indien zich herhaaldelijk onregelmatigheden voordoen
en de Lid-Staten niet tot overeenstemming kunnen komen,
dient een naar behoren gestaafde klacht te worden gericht
aan de Commissie.2082/92
2082/92 - - - I
54. De Commissie onderzoekt de klacht door de betrok-
ken Lid-Staten te raadplegen. In voorkomend geval neemt
de Commissie de nodige maatregelen volgens de procedure
van artikel 19. Deze maatregelen kunnen de nietigverkla-
ring van de registratie behelzen.
Artikel 11
1. Een Lid-Staat kan, op verzoek van een in die Lid-
Staat gevestigde groepering, verzoeken om wijziging van
een produktdossier.
2. De Commissie maakt het verzoek tot wijziging alsme-
de de naam en het adres van de aanvrager bekend in het
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .H e tb e -
paalde in artikel 8, leden 2, 3 en 4, is van toepassing.
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten dragen er zorg
voor dat alle producenten en/of verwerkers die het pro-
duktdossier toepassen waarvoor een verzoek tot wijziging is
ingediend, in kennis worden gesteld van de bekendmaking.
3. Binnen drie maanden na de datum van de in lid 2
bedoelde bekendmaking kan elke producent en/of verwer-
ker die het produktdossier waarvoor een verzoek tot wijzi-
ging is ingediend, toepast, zijn recht doen gelden om het
oorspronkelijke produktdossier te blijven toepassen en welvia een verklaring die wordt gericht aan de bevoegde auto-
riteit van de Lid-Staat waar hij is gevestigd, die deze, in
voorkomend geval vergezeld van haar opmerkingen, moet
toezenden aan de Commissie.
4. Indien bij de Commissie binnen een termijn van vier
maanden na de datum van bekendmaking als bedoeld in
lid 2 geen bezwaar wordt aangetekend, noch een verklaring
als bedoeld in lid 3 wordt ingediend, neemt zij de gevraag-
de wijziging op in het in artikel 3 bedoelde register en
maakt zij deze bekend in het Publikatieblad van de Europe-
se Gemeenschappen.
5. Indien bij de Commissie wel bezwaar wordt aangete-
kend of een verklaring als bedoeld in lid 3 wordt inge-
diend, wordt de wijziging niet geregistreerd. In dat geval
kan de in lid 1 bedoelde groepering, die aanvraagster is,
verzoeken om een nieuwe specificiteitscertificering over-
eenkomstig de procedure van de artikelen 7 tot en met 9.
Artikel 12
De Commissie kan volgens de procedure van artikel 23
een communautair symbool vaststellen dat mag worden af-
gebeeld op de etikettering, bij de presentatie en in de re-
clame voor landbouwprodukten of levensmiddelen die een
communautaire specificiteitscertificering genieten overeen-
komstig deze verordening.
Artikel 13
1. V anaf de datum van bekendmaking als bedoeld in ar-
tikel 9, lid 1, is de in artikel 5 bedoelde naam samen met
de in artikel 15, lid 1, bedoelde vermelding en, in voorko-
mend geval, het in artikel 12 bedoelde communautaire
symbool voorbehouden aan het landbouwprodukt of het le-
vensmiddel dat aan het bekendgemaakte produktdossier
beantwoordt.2082/92
2082/92 - - - I
62. In afwijking van lid 1, is vermelding van alleen de
naam voorbehouden aan het landbouwprodukt of het le-
vensmiddel dat aan het bekendgemaakte produktdossier
beantwoordt wanneer:
a) de groepering daarom heeft verzocht in haar aanvraag
tot registratie,
b) uit de in artikel 9, lid 2, onder b), bedoelde procedure
niet blijkt dat de naam op legale, algemeen bekende
en economisch relevante wijze wordt gebruikt voor
soortgelijke landbouwprodukten of levensmiddelen.
Artikel 14
1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat uiterlijk zes maan-
den na de datum van inwerkingtreding van deze verorde-
ning de controlestructuren in het leven zijn geroepen die
tot taak hebben te waarborgen dat landbouwprodukten en
levensmiddelen met een specificiteitscertificering aan de ei-
sen van het produktdossier beantwoorden. Voor Oosten-
rijk, Finland en Zweden begint deze termijn te lopen op
de datum van toetreding.
2. Een controlestructuur kan een of meer controledien-
sten en/of particuliere organisaties omvatten, die daartoe
door de Lid-Staten zijn aangewezen, respectievelijk erkend.De Lid-Staten zenden de Commissie lijsten van de dien-
sten en/of erkende organisaties en hun respectieve be-
voegdheden. De Commissie maakt deze gegevens bekend
in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.
3. De aangewezen controlediensten en/of de particuliere
organisaties moeten voldoende waarborgen bieden inzake
objectiviteit en onpartijdigheid jegens elke producent of
verwerker die aan de controle wordt onderworpen, en
voortdurend de nodige deskundigen en middelen beschik-
baar hebben om landbouwprodukten en levensmiddelen
met een communautaire specificiteitscertificering te contro-
leren.
Indien een controlestructuur een gedeelte van de controles
laat uitvoeren door een derde organisatie, moet die organi-
satie dezelfde waarborgen bieden. In dat geval echter blij-
ven de aangewezen controlediensten en/of erkende particu-
liere organisaties jegens de betrokken Lid-Staat
verantwoordelijk voor alle controles.
V anaf 1 januari 1998 moeten particuliere organisaties,
om in het kader van deze verordening door de Lid-Sta-
ten te worden erkend, voldoen aan de vereisten van
norm EN 45011 van 26 juni 1989.2082/92
95/1/EG, Euratom, EGKS
2082/92 - - - I
74. Indien de aangewezen controlediensten en/of particu-
liere organisaties van een Lid-Staat constateren dat een
landbouwprodukt of levensmiddel met een door deze Lid-
Staat afgegeven specificiteitscertificering niet aan de eisen
van het produktdossier beantwoordt, nemen zij de nodige
maatregelen om ervoor te zorgen dat aan de bepalingen
van deze verordening wordt voldaan. Zij stellen de Lid-
Staat in kennis van de bij de uitoefening van hun controles
getroffen maatregelen. De betrokken partijen moeten van
alle genomen besluiten in kennis worden gesteld.
5. Een Lid-Staat moet de erkenning van een controleor-
ganisatie intrekken, indien niet meer aan de in de leden 2
en 3 bedoelde voorwaarden wordt voldaan. Hij deelt dit
mee aan de Commissie, die een herziene lijst van erkende
organisaties bekendmaakt in het Publikatieblad van de Eu-
ropese Gemeenschappen.
6. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om er-
voor te zorgen dat een producent die aan de bepalingen
van deze verordening voldoet, toegang heeft tot het con-
trolesysteem.
7. De kosten verbonden aan de in deze verordening be-
doelde controles komen voor rekening van de gebruikers
van de specificiteitscertificering.
Artikel 15
1. Uitsluitend door producenten die aan het geregi-
streerde produktdossier voldoen, mogen worden gebruikt:
— een volgens de procedure van artikel 19 vast te stellen
vermelding,
— in voorkomend geval, het communautaire symbool, als-
mede,
— onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 13, lid 2,
de geregistreerde benaming.
2. Iedere producent, zelfs die welke deel uitmaakt van
de groepering die de aanvraag oorspronkelijk heeft inge-
diend, moet, indien hij voor de eerste keer na registratie
een overeenkomstig het bepaalde in artikel 13, lid 1 of lid
2, voorbehouden benaming gebruikt, een aangewezen con-
troledienst of -organisatie van de Lid-Staat waar hij geves-
tigd is daarvan tijdig in kennis stellen.
3. De aangewezen controledienst of -organisatie ziet
erop toe dat de producent aan de bekendgemaakte gege-
vens voldoet, voordat het produkt op de markt wordt ge-
bracht.
Artikel 16
Onverminderd de bepalingen van internationale overeen-
komsten is deze verordening van toepassing op landbouw-
produkten of levensmiddelen uit derde landen, op voor-
waarde dat:
— het derde land dezelfde of gelijkwaardige waarborgen
kan geven als die bedoeld in de artikelen 4 en 6;
— in het derde land een controleregeling bestaat die ge-
lijkwaardig is aan die van artikel 14;2082/92
2082/92 - - - I
8— het derde land bereid is om overeenkomstige land-
bouwprodukten of levensmiddelen uit de Gemeenschap
met een communautaire specificiteitscertificering een
bescherming te bieden die gelijkwaardig is aan die wel-
ke in de Gemeenschap bestaat.
Artikel 17
1. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om
rechtsbescherming te bieden tegen het onrechtmatig of be-
drieglijk gebruik of de nabootsing van geregistreerde en
overeenkomstig het bepaalde in artikel 13 voorbehouden
benamingen, de in artikel 15, lid 1, bedoelde vermelding
en, in voorkomend geval, het in artikel 12 bedoelde com-
munautaire symbool.
2. De geregistreerde benamingen worden beschermd te-
gen elke praktijk die het publiek kan misleiden, waaronder
ook worden verstaan praktijken die de suggestie wekken
dat de betrokken landbouwprodukten of levensmiddelen
worden gedekt door een door de Gemeenschap verleende
specificiteitscertificering.
3. De Lid-Staten stellen de Commissie en de andere
Lid-Staten van de genomen maatregelen in kennis.
Artikel 18
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te
zorgen dat de op nationaal niveau gebruikte handelsbena-
mingen geen aanleiding geven tot verwarring met geregi-streerde en overeenkomstig het bepaalde in artikel 13, lid
2, voorbehouden benamingen.
Artikel 19
De Commissie wordt bijgestaan door een comité bestaande
uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en voorgezetendoor de vertegenwoordiger van de Commissie.
De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité
een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het co-
mité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn
die de voorzitter kan vaststellen al naar gelang van de ur-
gentie van de materie. Het comité spreekt zich uit met de
meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het
Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de be-
sluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te
nemen. Bij de stemming in het comité worden de stemmen
van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen
overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet
aan de stemming deel.
De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer
zij in overeenstemming zijn met het advies van het comité.
Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming
zijn met het advies van het comité of indien geen advies is
uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad
een voorstel in betreffende de te nemen maatregelen. De
Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stem-
men.
Indien de Raad, na verloop van drie maanden na de indie-
ning van het voorstel bij de Raad, geen besluit heeft geno-
men, worden de voorgestelde maatregelen door de Com-
missie vastgesteld.2082/92
2082/92 - - - I
9Artikel 20
De bepalingen ter uitvoering van deze verordening worden
vastgesteld volgens de procedure van artikel 19.
Artikel 21
Binnen vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van de-
ze verordening dient de Commissie bij de Raad een ver-
slag in over de toepassing van de verordening, in voorko-
mend geval vergezeld van passende voorstellen.
In het verslag wordt in het bijzonder aandacht besteed aan
de gevolgen van de toepassing van de artikelen 9 en 13.
Artikel 22
Deze verordening treedt in werking twaalf maanden na
haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese
Gemeenschappen.2082/92
2082/92 - - - I
10BIJLAGE
In artikel 1, lid 1, bedoelde levensmiddelen
—B i e r
— Chocolade en andere bereidingen voor menselijke consump-
tie die cacao bevatten
— Suikerwerk, brood, gebak, biscuits en andere bakkerswaren
— Deegwaren, ook indien gekookt of gevuld— Samengestelde gerechten
— Bereide kruidensausen
— Soep of bouillon— Dranken op basis van plantenextracten
— Consumptie-ijs en sorbets.2082/92