1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 97/70/EG VAN DE RAAD
van 11 december 1997
betreffende de invoering van een geharmoniseerde veiligheidsregeling voor vissersvaartuigen
waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt
(PB L 34 van 9.2.1998, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 1999/19/EG van de Commissie van 18 maart 1999 L 83 48 27.3.1999
►M2Richtlijn 2002/35/EG van de Commissie van 25 april 2002 L 112 21 27.4.2002
▼B
RICHTLIJN 97/70/EG VAN DE RAAD
van 11 december 1997
betreffende de invoering van een geharmoniseerde veiligheidsrege-
ling voor vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer
bedraagt
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,inzonderheid op artikel 84, lid 2,
Gezien het voorstel van de Commissie(
1),
Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité(2),
Volgensde procedure van artikel 189 C van het Verdrag(3),
(1)Overwegende dat het optreden van de Gemeenschap in de sector
zeevaart moet zijn gericht op de verbetering van de veiligheid
van de zeevaart;
(2)Overwegende dat op 2 april 1993 het Protocol van Torremolinosvan 1993 met betrekking tot het Internationaal Verdrag van
Torremolinos voor de beveiliging van vissersvaartuigen van1977, hierna „het Protocol van Torremolinos” te noemen, is vast-gesteld;
(3)Overwegende dat de toepassing van dit Protocol in Gemeen-schapsverband op vissersvaartuigen die onder de vlag varen vaneen lidstaat, die dienst doen in de territoriale of binnenwaterenvan een lidstaat of die hun vangst aan land brengen in een haven
van een van de lidstaten, de veiligheid van dergelijke vaartuigen
ten goede komt, aangezien de diverse nationale wetgevingen nogniet het in het Protocol vastgelegde veiligheidsniveau eisen; dateen dergelijk gemeenschappelijk veiligheidsniveau, via deharmonisatie van de diverse en uiteenlopende nationale veilig-heidsvoorschriften, ertoe zal leiden dat vissersvaartuigen die in
eenzelfde gebied dienst doen, op gelijke voet kunnen concur-
reren zonder dat de veiligheid in het geding komt;
(4)Overwegende dat, vooral met het oog op de dimensie van deinterne markt, optreden op Gemeenschapsniveau de meest doel-treffende manier is om een gemeenschappelijk veiligheidsniveauvoor vissersvaartuigen in de gehele Gemeenschap vast te stellen;
(5)Overwegende dat een richtlijn van de Raad het passende rechts-instrument is aangezien deze een kader verschaft voor eenuniforme, verplichte toepassing van de veiligheidsnormen doorde liststaten, terwijl zij elke lidstaat vrijlaat te beslissen welke
instrumenten binnen zijn intern stelsel het meest geschikt zijn
voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn;
(6)Overwegende dat verscheidene belangrijke hoofdstukken van het
Protocol uitsluitend van toepassing zijn op vissersvaartuigen
waarvan de lengte 45 m of meer bedraagt; dat er, door detoepassing van het Protocol in Gemeenschapsverband tebeperken tot dergelijke vaartuigen, een kloof zou ontstaan tussende veiligheid van deze vaartuigen en die van kleinere vissers-
vaartuigen waarvan de lengte tussen de 24 en 45 m bedraagt,
en er hierdoor concurrentiedistorsies zouden ontstaan;
(7)Overwegende dat artikel 3, lid 4, van het Protocol erin voorziet
dat de partijen bepalen welke van hun voorschriften inzake vaar-
tuigen met een grotere maximale lengte dan 24 m geheel ofgedeeltelijk zullen worden toegepast op vaartuigen die onder1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 2
(1) PB C 292 van 4.10.1996, blz. 29.
(2) PB C 66 van 3.3.1997, blz. 31.
(3) Besluit van het Europees Parlement van 24 april 1997 (PB C 150 van
19.5.1977, blz. 30), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 30 juni
1997 (PB C 246 van 12.8.1997, blz. 1) en besluit van het Europees Parle-
ment van 6 november 1997 (PB C 358 van 24.11.1997).
▼B
hun vlag varen en die korter zijn dan de voorgeschrevengrens-
waarde voor de lengte, maar langer dan 24 m; dat de partijen inartikel 3, lid 5, van het Protocol worden opgegroepen uniforme
normen vast te stellen voor dergelijke vissersvaartuigen die
dienstdoen in dezelfde regio;
(8)Overwegende dat, teneinde de veilighed te vergroten en concur-
rentiedistorsies te voorkomen, ernaar dient te worden gestreefd
de veiligheidsvoorschriften van deze richtlijn toe te passen opalle vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagten die in de visserijzones van de Gemeenschap dienstdoen,ongeacht onder welke vlag zij varen; dat dit voor vissersvaar-
tuigen die onder de vlag van derde staten varen en die
dienstdoen in de territoriale of binnenwateren van een lidstaatof hun vangst in een haven van een lidstaat aan land brengen,dient te worden bereikt in overeenstemming met de algemeneregelsvan het volkenrecht;
(9)Overwegende dat de relevante voorschriften van de richtlijnenvan de Raad die in het kader van de sociale politiek van deGemeenschap zijn vastgesteld, van toepassing dienen te blijven;
(10)Overwegende dat de lidstaten op grond van de voorgaande over-wegingen, de voorschriften van de bijlage bij het Protocol vanTorremolinos, rekening houdend met de relevante voorschriftenvan bijlage I bij deze richtlijn, op nieuwe en, waar vereist,
bestaande vissersvaartuigen met een lengte van 45 m of meer
dienen toe te passen; dat de lidstaten ook de voorschriften vande hoofdstukken IV, V, VII en IX van de bijlage bij het Protocolvan Torremolinos, als gewijzigd bij bijlage II bij deze richtlijn,dienen toe te passen op alle nieuwe vaartuigen met een lengtevan 24 m of meer doch minder dan 45 m, die onder hun vlag
varen;
(11)Overwegende dat specifieke voorschriften als genoemd in bijlage
III gerechtvaardigd kunnen zijn om redenen die verband houden
met specifieke regionale omstandigheden, zoals geografische en
klimatologische omstandigheden; dat dergelijke voorschriftenzijn ontwikkeld voor vissersvaartuigen die dienstdoen in denoordelijke, respectievelijk de zuidelijke zones;
(12)Overwegende dat, in het belang van meer veiligheid, vaartuigendie de vlag van een lidstaat voeren, moeten voldoen aan despecifieke voorschriften als genoemd in bijlage IV;
(13)Overwegende dat vissersvaartuigen die de vlag van een derdestaat voeren, geen toestemming zouden moeten krijgen om inde territoriale of binnenwateren van een lidstaat dienst te doenof hun vangst in een haven van een lidstaat aan land te brengen,
om alduste concurreren met vaartuigen die de vlag van een
lidstaat voeren, tenzij hun vlaggenstaat heeft verklaard dat zijvoldoen aan de technische voorschriften van deze richtlijn;
(14)Overwegende dat uitrusting die voldoet aan de voorschriften van
Richtlijn 96/98/EG van de Raad van 20 december 1996 inzake
uitrusting van zeeschepen(1), bij installatie aan boord van
vissersvaartuigen automatisch moet worden erkend als zijnde inovereenstemming met de specifieke voorschriften voor eendergelijke uistrusting van die richtlijn, aangezien de vereisten
van Richtlijn 96/98/EG minimaal gelijkwaardig zijn aan die van
het Protocol van Torremolinosen van deze richtlijn;
(15)Overwegende dat de lidstaten geconfronteerd kunnen worden
met lokale omstandigheden die rechtvaardigen dat specifieke
veiligheidsmaatregelen worden toegepast op vissersvaartuigendie in bepaalde zones dienstdoen; dat zij het tevens passendkunnen achten om vrijstellingen van of voorschriften die gelijk-waardig zijn aan het bepaalde in de bijlage bij het Protocol vanTorremolinosaan te nemen; dat zij het recht moeten hebben1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 3
(1) PB L 46 van 17.2.1997, blz. 25.
▼B
dergelijke maatregelen vast te stellen, mits hiervoor de comité-
procedure wordt gevolgd;
(16)Overwegende dat er momenteel geen uniforme internationaletechnische normen zijn voor vissersvaartuigen qua sterkte van
de romp, hoofdmachinesen hulpwerktuigen en de elektris che
en automatische systemen; dat dergelijke normen kunnen wordenvastgesteld op basis van de voorschriften van erkende organisa-tiesof nationale overheden;
(17)Overwegende dat de lidstaten voor het toezicht op de daadwer-kelijke tenuitvoerlegging en handhaving van deze richtlijnonderzoeken zouden moeten verrichten en certificaten van over-
eenstemming zouden moeten afgeven voor vissersvaartuigen die
aan de specifieke voorschriften van deze richtlijn voldoen;
(18)Overwegende dat, om de volledige toepassing van deze richtlijnte garanderen en in overeenstemming met de procedure vanartikel 4 van het Protocol van Torremolinos, vissersvaartuigenonderworpen zouden moeten worden aan controle in de haven-staat; dat een lidstaat ook controles mag uitvoeren aan boord
van vissersvaartuigen van derde landen die niet in de territoriale
of binnenwateren van een lidstaat dienstdoen of hun vangst nietin een haven van een lidstaat aan land brengen, wanneer die zichin een haven van die lidstaat bevinden, om na te gaan of zijvoldoen aan de voorschriften van dat Protocol, zodra dit in
werking isgetreden;
(19)Overwegende dat een comité, bestaande uit vertegenwoordigers
van de lidstaten, de Commissie dient bij te staan bij de daadwer-kelijke tenuitvoerlegging van deze richtlijn; dat deze functie kanworden vervuld door het comité dat isinges teld bij artikel 12van Richtlijn 93/75/EEG van de Raad van 13 september 1993betreffende de minimumeisen voor schepen die gevaarlijke of
verontreinigende goederen vervoeren en die naar of uit de zeeha-
vensvan de Gemeens chap varen(
1);
(20)Overwegende dat dit comité, in het belang van een coherentetenuitvoerlegging van deze richtlijn, bepaalde bepalingen kanaanpassen om rekening te houden met de relevante ontwikke-lingen op internationaal niveau;
(21)Overwegende dat de Internationale Maritieme Organisatie(IMO), in overeenstemming met het Protocol van Torremolinos,
in kennismoet worden ges teld van deze richtlijn;
(22)Overwegende dat de lidstaten, in het belang van een volledige
tenuitvoerlegging van deze richtlijn, een stelsel van sanctieszouden moeten invoeren die van toepassing zijn bij een inbreukop de nationale voorschriften die uit hoofde van deze richtlijnzijn vastgesteld,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Doel
1. Het doel van deze richtlijn is veiligheidsnormen vast te stellen
voor nieuwe en, voorzover deze onder de bijlage bij het Protocol vanTorremolinos vallen, bestaande zeegaande vissersvaartuigen waarvande lengte 24 m of meer bedraagt en die
— onder de vlag van een lidstaat varen en in de Gemeenschap zijn
geregistreerd, of
— dienst doen in de territoriale of binnenwateren van een lidstaat, of
— hun vangst in een haven van een lidstaat aanlanden.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 4
(1) PB L 247 van 5.10.1993, blz. 19. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
96/39/EG (PB L 196 van 7.8.1996, blz. 7).
▼B
Pleziervaartuigen die niet-commerciële visserij beoefenen, zijn uitge-
sloten van het toepassingsgebied van deze richtlijn.
2. Deze richtlijn laat de bepalingen van Richtlijn 89/391/EEG van
de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maat-regelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en degezondheid van de werknemersop het werk(
1), de bijzondere richt-
lijnen in de zin van die richtlijn en inzonderheid Richtlijn 93/103/EG
van de Raad van 23 november 1993 betreffende de minimumvoor-
schriften inzake veiligheid en gezondheid bij het werk aan boord vanvissersvaartuigen (dertiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG)(
2) onverlet.
Artikel 2
Definities
In deze richtlijn en de bijlagen wordt verstaan onder:1. „vissersvaartuig” of „vaartuig”, elk vaartuig dat is uitgerust of met
commercieel oogmerk gebruikt wordt voor het vangen van visof
andere levende rijkdommen van de zee;
2. „nieuw vissersvaartuig”, een vissersvaartuig waarvoor:
a) op of na 1 januari 1999 het bouwcontract of het contract voor
een ingrijpende verbouwing wordt gegund; of
b) het bouwcontract of het contract voor een ingrijpende verbou-
wing isgegund vóór 1 januari 1999 en dat drie jaar of meer nadeze datum wordt opgeleverd; of
c) bij gebreke van een bouwcontract, op of na 1 januari 1999:
— de kiel wordt gelegd; of
— een aanvang wordt gemaakt met de bouw van een alszodanig
herkenbaar specifiek type vaartuig; of
— een aanvang wordt gemaakt met de samenbouw die ten
minste 50 t of 1 % van de geschatte massa van alle construc-tiemateriaal omvat, waarbij de kleinste van de twee
hoeveelheden bepalend is;
3. „bestaand vissersvaartuig”, een vissersvaartuig dat geen nieuw
vissersvaartuig is;
4. „Protocol van Torremolinos”, het Protocol van 1993 met betrekking
tot het Internationaal Verdrag van Torremolinosvoor de beveiliging
van vissersvaartuigen van 1977, met inbegrip van de wijzigingendaarop;
5. „certificaat”, het in artikel 6 bedoelde certificaat van overeenstem-
ming;
6. „lengte”, tenzij andersbepaald, 96 % van de totale lengte op een
waterlijn op 85 % van de kleinste holte gemeten vanaf de kiellijn,of de lengte van de voorzijde van de voorsteven tot de hartlijn vande roerkoning op die waterlijn, indien deze lengte groter is; bij vaar-tuigen die met stuurlast ontworpen zijn, moet de waterlijn waaropdeze lengte gemeten wordt, evenwijdig aan de ontwerplastlijn
worden genomen;
7. „dienstdoen”, het vangen, of vangen en verwerken van vis of andere
levende rijkdommen van de zee, onverminderd het recht op onschul-
dige doorvaart door de territoriale wateren en de vrijheid vanscheepvaart in de 200 mijls exclusieve economische zone;
8. „erkende organisatie”, een organisatie die is erkend overeenkomstig
artikel 4 van Richtlijn 94/57/EG van de Raad van 22 november1994 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor metde inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor dedesbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties(
3).1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 5
(1) PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1.
(2) PB L 307 van 13.12.1993, blz. 1.
(3) PB L 319 van 12.12.1994, blz. 20.
▼B
Artikel 3
Algemene voorschriften
1. De lidstaten zien erop toe dat de bepalingen van de bijlage bij het
Protocol van Torremolinos worden toegepast op de betrokken vissers-vaartuigen die onder hun vlag varen, tenzij in bilage I bij dezerichtlijn andersbepaald.
Tenzij uitdrukkelijk andersbepaald, moeten bes taande vaartuigen uiter-
lijk op 1 juli 1999 aan de relevante voorschriften van de bijlage bij hetProtocol van Torremolinosvoldoen.
2. De lidstaten zien erop toe dat ook de voorschriften van de hoofd-
stukken IV, V, VII en IX van de bijlage bij het Protocol vanTorremolinos, die gelden voor vaartuigen met een lengte van 45 m ofmeer, worden toepgepast op nieuwe vissersvaartuigen met een lengtevan 24 m of meer die onder hun vlag varen, tenzij in bijlage II bij
deze richtlijn andersbepaald.
3. De lidstaten dragen er evenwel zorg voor dat vaartuigen die onder
hun vlag in een specifiek vaargebied dienstdoen, in overeenstemmingzijn met de voorschriften voor dat vaargebied, als gedefinieerd inbijlage III.
4. De lidstaten zien erop toe dat vaartuigen die onder hun vlag
varen, voldoen aan de specifieke veiligheidsvoorschriften van bijlageIV.
5. De lidstaten verbieden vissersvaartuigen die onder de vlag van
een derde staat varen, in de territoriale wateren of binnenwateren vande lidstaten dienst te doen of hun vangst in een van de havens van delidstaten aan te landen, tenzij de administratie van hun vlaggenstaatheeft verklaard dat zij voldoen aan de in de leden 1, 2, 3 en 4 en artikel
4 bedoelde voorschriften.
6. Scheepsuitrusting die in bijlage A.1 bij Richtlijn 96/98/EG inzake
de uitrusting van zeeschepen is opgenomen en die aan de voorschriftenvan die richtlijn voldoet, wordt, wanneer zij aan boord van een vissers-vaartuig wordt geïnstalleerd om aan de voorschriften van de
onderhavige richtlijn te voldoen, automatisch beschouwd als zijnde in
overeenstemming met deze voorschriften, ongeacht of in deze voor-schriften al dan niet is bepaald dat deze uitrusting naar genoegen vande vlaggenstaat moet worden beproefd en goedgekeurd.
Artikel 4
Specifieke voorschriften, vrijstellingen en gelijkwaardige voor-
schriften
1. Indien een lidstaat of een aantal lidstaten van mening is dat
bepaalde situaties ten gevolge van specifieke lokale omstandigheden
of bijzondere kenmerken van het vaartuig specifieke veiligheidsmaatre-gelen voor vissersvaartuigen die in een bepaald vaargebied dienstdoen,noodzakelijk maken, en indien de noodzaak daarvan isaangetoond,kunnen zij, volgensde procedure in lid 4, dergelijke s pecifieke veilig-heidsmaatregelen vaststellen om rekening te houden met lokale
omstandigheden zoals de aard en de klimatologische omstandigheden
van de wateren waarin deze vaartuigen dienstdoen en de lengte vanhun reizen of met hun bijzondere kenmerken zoalshet gebruikteconstructiemateriaal.
De vastgestelde maatregelen zullen worden opgenomen in bijlage III.
2. De lidstaten passen de bepalingen van voorschrift 3, paragraaf 3,
van hoofdstuk I van de bijlage bij het Protocol van Torremolinosbetreffende de vaststelling van vrijstellingsmaatregelen toe volgens deprocedure van lid 4 van dit artikel.
3. De lidstaten kunnen, volgens de procedure van lid 4 van dit
artikel, maatregelen vaststellen die gelijkwaardige voorzieningentoelaten overeenkomstig voorschrift 4, paragraaf 1, van hoofdstuk Ivan de bijlage bij het Protocol van Torremolinos.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 6
▼B
4. Een lidstaat die gebruikmaakt van lid 1, 2 of 3, dient de volgende
procedure te volgen:
a) De lidstaat stelt de Commissie in kennis van de maatregelen die hij
wil treffen, inclusief de bijzonderheden die nodig zijn om te verze-
keren dat het veiligheidsniveau hoog genoeg is.
b) Indien binnen zes maanden na de kennisgeving, overeenkomstig de
procedure van artikel 9, wordt besloten dat de voorgestelde maatre-gelen niet gerechtvaardigd zijn, kan van de betrokken lidstaatworden verlangd dat hij de voorgestelde maatregelen aanpast of
intrekt.
c) De vastgestelde maatregelen dienen te worden opgenomen in de
nationale wetgeving en meegedeeld aan de Commissie, die deoverige lidstaten van alle bijzonderheden in kennis stelt.
d) Dergelijke maatregelen moeten gelden voor alle vissersvaartuigen
die onder dezelfde gespecificeerde voorwaarden dienstdoen, zonderdiscriminatie op grond van de vlag waaronder zij varen of de natio-naliteit van hun exploitant.
e) De in lid 2 bedoelde maatregelen gelden slechts zolang het vissers-
vaartuig dienstdoet onder de gespecificeerde voorwaarden.
Artikel 5
Normen voor ontwerp, bouw en onderhoud
De normen voor het ontwerp, de bouw en het onderhoud van de romp,
de hoofdmachines en hulpwerktuigen, alsmede de elektrische en auto-
matische systemen van een vissersvaartuig zijn de voorschriften die
van kracht waren ten tijde van de bouw, als vastgesteld voor de classi-ficatie door een erkende organisatie of gebruikt door eenoverheidsinstantie.
Voor nieuwe vaartuigen komen deze voorschriften overeen met de
procedure en de voorwaarden van artikel 14, lid 2, van Richtlijn 94/
57/EG.
Artikel 6
Onderzoeken en certificaten
1. De lidstaten geven voor vissersvaartuigen die onder hun vlag
varen en aan de artikelen 3 en 5 voldoen, een certificaat van overeen-stemming met de eisen van deze richtlijn af, vergezeld van een
inventaris van uitrusting, of, indien van toepassing, een certificaat van
vrijstelling. Het certificaat van overeenstemming, de inventaris vanuitrusting en het certificaat van vrijstelling dienen te beantwoordenaan de modellen die zijn opgenomen in bijlage V. De certificatenworden afgegeven door de administratie van de vlaggenstaat of namens
haar door een erkende organisatie na een eerste onderzoek door inspec-
teurs die exclusief werkzaam zijn voor de administratie van devlaggenstaat zelf of een erkende organisatie of de lidstaat die door devlaggenstaat tot het verrichten van onderzoeken is gemachtigd, over-eenkomstig voorschrift 6, paragraaf 1 onder a), van hoofdstuk I vande bijlage bij het Protocol van Torremolinos.
2. De geldigheidsduur van de in lid 1 bedoelde certificaten mag de
termijn die is vastgesteld in voorschrift 11 van hoofdstuk I van de
bijlage bij het Protocol van Torremolinos, niet overschrijden. Verlen-ging van het certificaat van overeenstemming is mogelijk na eenperiodiek onderzoek overeenkomstig voorschrift 6 van hoofdstuk I vande bijlage bij het Protocol van Torremolinos.
Artikel 7
Controle
1. Vissersvaartuigen die dienstdoen in de interne of territoriale
wateren van een lidstaat of die hun vangst in de havens van die lidstaataanlanden en die niet onder de vlag van die lidstaat varen, zijn onder-worpen aan controle door die lidstaat, overeenkomstig artikel 4 van het1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 7
▼B
Protocol van Torremolinosen zonder onders cheid naar vlag of nationa-
liteit van de exploitant, om na te gaan of de vaartuigen aan dezerichtlijn voldoen.
2. Vissersvaartuigen die niet in de interne of territoriale wateren van
een lidstaat dienstdoen of die hun vangst niet in de havens van eenlidstaat aanlanden en die onder de vlag van een andere lidstaat varen,zijn in die havensonderworpen aan controle door de lids taat, overeen-komstig artikel 4 van het Protocol van Torremolinos en zonderonderscheid naar vlag of nationaliteit van de exploitant, om na te gaan
of de vaartuigen aan de voorschriften van deze richtlijn voldoen.
3. Vissersvaartuigen die onder de vlag van een derde staat varen en
geen dienstdoen in de interne of de territoriale wateren van een listaat,noch hun vangst in de havens van een lidstaat aanlanden, zijn in diehavens onderworpen aan controle door die lidstaat, overeenkomstigartikel 4 van het Protocol van Torremolinos, teneinde na te gaan of zij
voldoen aan het Protocol van Torremolinos, zodra dit in werking is
getreden.
Artikel 8
Aanpassingen
Overeenkomstig de procedure van artikel 9 mogen:
a) voorschriften worden vastgesteld en toegevoegd ten behoeve van:
— een geharmoniseerde interpretatie van de voorschriften van de
bijlage bij het Protocol van Torremolinos, voorzover die aan
het oordeel van de administraties van de afzonderlijke verdrags-
luitende partijen isovergelaten en voorzover die nodig isvoorde consistente toepassing in de Gemeenschap,
— de tenuitvoerlegging van de richtlijn, zonder dat het toepassings-
gebied wordt verruimd;
b) de artikelen 2, 3, 4, 6 en 7 van de richtlijn worden aangepast en
haar bijlagen worden gewijzigd, omervoor te zorgen dat eventuele
wijzigingen van het Protocol van Torremolinosdie na de goedkeu-
ring van deze richtlijn in werking treden, worden toegepast.
Artikel 9
Comité
1. De Commissie wordt bijgestaan door het comité dat is ingesteld
bij artikel 12, lid 1, van Richtlijn 93/75/EEG.
2. In de gevallen waarin naar dit artikel wordt verwezen, dient
onderstaande procedure te worden gevolgd:
a) De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een
ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt
binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang
van de urgentie van de materie, adviesuit over dit ontwerp. Hetadvieswordt uitgebracht bij de meerderheid zoalsdie in artikel148, lid 2, van het Verdrag wordt bepaald, in geval van besluitendie de Raad naar aanleiding van een voorstel van de Commissie
moet nemen. De stemmen van de vertegenwoordigers van de
lidstaten in het comité zullen worden gewogen op de in dat artikelbeschreven wijze. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.
b) De Commissie zal de geplande maatregelen uitvoeren indien deze
overeenstemmen met het advies van het comité.
c) Indien de geplande maatregelen niet overeenstemmen met het
adviesvan het comité, of indien geen advieswordt uitgebracht,dient de Commissie onverwijld een voorstel voor te nemen maatre-gelen in bij de Raad. De Raad besluit hierover bij gekwalificeerde
meerderheid.
Indien de Raad niet binnen acht weken na de datum van indiening
een besluit heeft genomen, voert de Commissie de voorgesteldemaatregelen uit.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 8
▼B
Artikel 10
Kennisgeving aan de IMO
Het voorzitterschap van de Raad en de Commissie stellen de IMO in
kennis van de vaststelling van deze richtlijn, onder verwijzing naar
artikel 3, lid 5, van het Protocol van Torremolinos.
Artikel 11
Sancties
De lidstaten voeren een stelsel van sancties in die van toepassing zijn
bij een inbreuk op de nationale voorschriften welke uit hoofde van
deze richtlijn zijn vastgesteld en treffen alle nodige maatregelen omervoor te zorgen dat de sancties worden uitgevoerd. De sancties moetendoeltreffend, afgemeten en ontmoedigend zijn.
Artikel 12
Tenuitvoerlegging
1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om voor 1 januari 1999 aan deze richtlijnte voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de lidstaten deze bepalingen vaststellen, wordt in deze bepa-
lingen of bij de officiële bekendmaking van deze bepalingen naar de
onderhavige richtlijn verwezen. De vorm van deze verwijzing wordtdoor de lidstaten bepaald.
2. De lidstaten delen de Commissie onverwijld alle bepalingen van
intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebiedvaststellen. De Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis.
Artikel 13
Inwerktingtreding
Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die
van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
Artikel 14
Geadresseerden
Deze richtlijn isgericht tot de lids taten.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 9
▼M2
BIJLAGE I
Aanpassing van de voorschriften van de bijlage bij het Protocol van Torre-
molinos voor toepassing van artikel 3, lid 1, van Richtlijn 97/70/EG
In deze bijlage wordt verstaan onder:1. „nieuw vissersvaartuig gebouwd op of na 1 januari 2003” een nieuw vissers-
vaartuig waarvoor:
a) op of na 1 januari het bouwcontract of het contract voor een ingrijpende
verbouwing wordt gegund; of
b) het bouwcontract of het contract voor een ingrijpende verbouwing is
gegund vóór 1 januari 2003 en dat drie jaar of meer na deze datum wordt
opgeleverd; of
c) bij gebreke van een bouwcontract, op of na 1 januari 2003:
— de kiel isgelegd, of
— een aanvang wordt gemaakt met de bouw van een alszodanig herken-
baar specifiek type vaartuig, of
— een aanvang wordt gemaakt met de samenbouw die ten minste 50 t of
1 % van de geschatte massa van alle constructiemateriaal omvat,
waarbij de kleinste van de twee hoeveelheden bepalend is.
DEEL A
Aanpassingen die van toepassing zijn op alle vaartuigen waarop de richtlijn
van toepassing is, met uitzondering van nieuwe vissersvaartuigen die op of
na 1 januari 2003 zijn gebouwd
HOOFDSTUK I: ALGEMENE BEPALINGEN
Voorschrift 2: Begripsomschrijvingen
De definitie van „nieuw vaartuig” in paragraaf 1 wordt vervangen door de defi-
nitie van „nieuw vissersvaartuig” in artikel 2 van deze richtlijn.
HOOFDSTUK V: BESCHERMING TEGEN, ALSMEDE OPSPOREN,
BLUSSEN EN BESTRIJDEN VAN BRAND
Voorschrift 2: Begripsomschrijvingen
Paragraaf 2 „standaard brandproef” wordt gelezen met aan het einde de
volgende wijzigingen met betrekking tot de standaard temperatuurkromme:
„… De standaard temperatuurkromme wordt omschreven door een gelijk-
matig verlopende kromme door de volgende temperatuurpunten:
— aanvankelijke oventemperatuur: 20 ºC
— na de eerste 5 minuten: 576 ºC
— na 10 minuten: 679 ºC— na 15 minuten: 738 ºC
— na 30 minuten: 841 ºC
— na 60 minuten: 945 ºC”
HOOFDSTUK VII: REDDINGMIDDELEN EN -VOORZIENINGEN
Voorschrift 1: Toepassing
Paragraaf 2 wordt alsvolgt gelezen: „De voors chriften 13 en 14 zijn tevensvan
toepassing op bestaande vaartuigen waarvan de lengte 45 m of meer bedraagt,
met dien verstande dat de administratie de toepassing van de eisen van deze
voorschriften kan uitstellen tot 1 februari 1999.”
Voorschrift 13: Radioreddingmiddelen
Paragraaf 2 wordt alsvolgt gelezen: „Tweeweg VHF-radiotelefonietoes tellen die
aan boord van bestaande vaartuigen aanwezig zijn en die niet voldoen aan de
door de Organisatie aangenomen prestatienormen, kunnen door de administratie
tot 1 februari 1999 worden aanvaard, mitsde adminis tratie ervan overtuigd is1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 10
▼M2
dat zij compatibel zijn met goedgekeurde tweeweg VHF-radiotelefonietoe-
stellen.”
HOOFDSTUK IX: RADIOVERBINDINGEN
Voorschrift 1: Toepassing
Paragraaf 1, tweede zin, wordt alsvolgt gelezen:
„Voor bestaande vaartuigen kan de administratie de toepassing van de eisen
evenwel uitstellen tot 1 februari 1999.”
Voorschrift 3: Vrijstellingen
Paragraaf 2, onder c), wordt alsvolgt gelezen:
„wanneer het vaartuig voorgoed uit de vaart wordt genomen vóór 1 februari
2001.”
DEEL B
Aanpassingen die van toepassing zijn op nieuwe vissersvaartuigen die op of
na 1 januari 2003 zijn gebouwd
De bestaande tekst van de volgende voorschriften wordt als volgt gelezen:
HOOFDSTUK I: ALGEMENE BEPALINGEN
Voorschrift 2: Begripsomschrijvingen
Subparagraaf (22)(a)(ii)
Het schot moet zodanig zijn geplaatst dat de afstand tot de voorloodlijn: niet
kleiner isdan 0,05 L en niet groter isdan 0,05 L, vermeerderd met 1,35 m, bij
vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt.
Voorschrift 6: Onderzoeken
Subparagraaf (1)(c)
Naast het in subparagraaf b), onder i), vereiste periodieke onderzoek, tussen-
tijdse onderzoeken ten aanzien van de constructie en machine-installatie van
het vaartuig, die worden verricht met inachtneming van tussenpozen van twee
jaar plus/minus drie maanden voor vaartuigen welke van ander materiaal dan
hout zijn vervaardigd en van door de administratie vastgestelde tussenpozen
voor vaartuigen welke van hout zijn vervaardigd. Het onderzoek moet ook
zodanig zijn dat zeker wordt gesteld dat er geen wijzigingen waardoor de veilig-
heid van het vaartuig of zijn bemanning nadelig zou worden beïnvloed, zijn
aangebracht.
HOOFDSTUK II: CONSTRUCTIE, WATERDICHTHEID EN UITRUS-
TING
Voorschrift 1: Constructie
Paragraaf (1)
De sterkte en de constructie van romp, bovenbouwen, dekhuizen, schachten van
machinekamers, toegangskappen en elke andere constructie en die van de
scheepsuitrusting moeten voldoende bestand zijn tegen alle omstandigheden
waaronder het vaartuig moet kunnen opereren en in overeenstemming zijn met
de voorschriften van een erkende organisatie.
Voorschrift 2: Waterdichte deuren
Paragraaf (1)
Met inachtneming van het bepaalde in voorschrift 1, paragraaf 3, moet het
aantal openingen in waterdichte schotten worden beperkt tot het minimum dat
verenigbaar ismet de algehele inrichting en de noodzakelijke voorzieningen
ten behoeve van de werkzaamheden op het vaartuig; openingen moeten zijn
voorzien van waterdichte afsluitmiddelen die aan de voorschriften van een
erkende organisatie voldoen. Waterdichte deuren moeten van gelijke sterkte
zijn alsde aangrenzende cons tructie, zonder zulke openingen.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 11
▼M2
Voorschrift 2: Waterdichte deuren
Subparagraaf (3)(a)
In vaartuigen waarvan de lengte 45 m of meer bedraagt, moeten waterdichte
deuren alss chuifdeuren zijn uitgevoerd indien:
deze deuren op zee geopend moeten kunnen worden en de bovenkant van de
drempel onder de hoogst gelegen lastlijn ligt, tenzij de administratie, rekening
houdend met het type en de bestemming van het vaartuig, van oordeel is dat
zulks praktisch onuitvoerbaar of niet noodzakelijk is.
Door een lidstaat toegestane vrijstellingen van dit voorschrift zijn aan de proce-
dure van artikel 4 van deze richtlijn onderworpen.
Voorschrift 5: Luikopeningen
Paragraaf (3)
Maatregelen voor het wind- en weerdicht afsluiten van luikopeningen door
middel van houten luiken moeten worden genomen in overeenstemming met de
normen in de voorschriften 14 en 15 van bijlage I van het Internationale
Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 1966(1).
Voorschrift 9: Luchtkokers
Paragraaf (1)
Bij vaartuigen waarvan de lengte 45 m of meer bedraagt, moeten de schachten
van luchtkokers, geen schachten van luchtkokers van de voortstuwingsruimte
zijnde, een hoogte van ten minste 900 mm boven het werkdek en ten minste
760 mm boven het opbouwdek hebben. Bij vaartuigen waarvan de lengte minder
dan 45 m bedraagt, moet de hoogte van deze schachten respectievelijk 760 mm
of 450 mm bedragen. De hoogte boven het dek van schachten van luchtkokers
van de voortstuwingsruimte, die noodzakelijk zijn om de voortstuwingsruimte
voortdurend en op verzoek de generatorruimte onmiddellijk te ventileren, moet
in de regel in overeenstemming zijn met voorschrift II/9(3). Indien zulks echter
wegens de grootte en de inrichting van het vaartuig praktisch onuitvoerbaar is,
kunnen lagere hoogten, maar in geen geval minder dan 900 mm boven het
werkdek en het opbouwdek, worden aanvaard, mitswind- en weerdichte afs luit-
middelen zijn aangebracht in overeenstemming met voorschrift II/9(2) in
combinatie met andere geschikte voorzieningen om de ruimten ononderbroken
voldoende te kunnen ventileren.
Voorschrift 12: Patrijspoorten en ramen
Paragraaf (6)
De administratie kan toestaan dat patrijspoorten en ramen welke zijn aange-
bracht in de zij- en achterschotten van dekhuizen op of boven het werkdek,
niet zijn voorzien van blinden, indien naar haar oordeel de veiligheid van het
vaartuig daardoor niet vermindert, rekening houdende met de voorschriften van
erkende organisaties op basis van de desbetreffende ISO-normen.
Voorschrift 15: Uitrusting voor het ankeren en het meren
Een vaartuig moet zodanig zijn uitgerust dat het snel en veilig kan ankeren. De
uitrusting dient daartoe te bestaan uit ankers met toebehoren, ankerkettingen of
staaldraadkabels, stoppers en een ankerspil of andere voorzieningen voor het
laten vallen van een anker, het lichten van een anker en het ten anker houden
van het vaartuig tijdens elke te voorziene bedrijfsomstandigheid. Een vaartuig
moet tevens met doelmatig meergerei zijn uitgerust, teneinde onder alle bedrijfs-
omstandigheden veilig te kunnen meren. Uitrusting voor het ankeren en het
meren moet voldoen aan de voorschriften van een erkende organisatie.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 12
(1) Het Internationale Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 1966, zoals
vastgesteld door de Internationale Conferentie betreffende de uitwatering van schepenvan 5 april 1966 en aangenomen door de Internationale Maritieme Organisatie bij reso-
lutie A.133(V) van 25 oktober 1967.
▼M2
HOOFDSTUK III: STABILITEIT EN DE DAARMEE VERBAND
HOUDENDE ZEEWAARDIGHEID
Voorschrift 1: Algemeen
Vaartuigen moeten zo zijn ontworpen en geconstrueerd dat aan de bepalingen
van dit hoofdstuk wordt voldaan in de bedrijfsomstandigheden als bedoeld in
voorschrift 7. Berekeningen van de krommen van de armen van statische stabi-
liteit moeten voldoen aan de Code on Intact Stability for All Typesof Shipsvan
de IMO(1).
Voorschrift 2: Stabiliteitscriteria
Paragraaf (1)
Aan de volgende minimumstabiliteitscriteria moet worden voldaan, tenzij naar
het oordeel van de administratie de bedrijfservaring afwijkingen daarvan recht-
vaardigt. Door een lidstaat toegestane afwijkingen van de vereiste
minimumstabiliteitscriteria zijn aan de procedure van artikel 4 van deze richtlijn
onderworpen(2).
Subparagraaf (1)(d)
De aanvankelijke metacenterhoogte GM mag niet minder bedragen dan 350 mm
bij vaartuigen met één dek. Bij vaartuigen met volledige opbouw kan de meta-
centerhoogte, ten genoegen van de administratie, worden verminderd, maar mag
zij in geen geval minder dan 150 mm bedragen. Door een lidstaat toegestane
vermindering van de vereiste metacenterhoogte is aan de procedure van artikel
4 van deze richtlijn onderworpen.
Paragraaf (3)
Wanneer ballast is aangebracht teneinde zeker te stellen dat aan het bepaalde in
de eerste paragraaf wordt voldaan, moeten de aard en de opstelling ten genoegen
van de administratie zijn. In vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m
bedraagt, moet die ballast vast aangebracht zijn. Wanneer de ballast vast aange-
bracht is, moet deze uit vaste stof bestaan en in het vaartuig stevig zijn
vastgemaakt. De administratie kan het gebruik van waterballast toestaan, indien
deze is opgeslagen in volledig gevulde tanks die niet met een pompsysteem van
het vaartuig zijn verbonden. Indien waterballast als vast aangebrachte ballast
wordt gebruikt om aan het bepaalde in de eerste paragraaf te voldoen, dienen
daarover nadere bijzonderheden te worden verstrekt in het certificaat van goed-
keuring en in de stabiliteitsgegevens.
Vast aangebrachte ballast mag zonder de goedkeuring van de administratie niet
uit het vaartuig worden verwijderd of op een andere plaatsin het vaartuig
worden aangebracht.
Voorschrift 4: Bijzondere vismethoden
Vaartuigen die worden gebruikt voor bijzondere vismethoden waarbij extra
krachten van buitenaf op het vaartuig werken tijdens de visserijwerkzaamheden,
moeten ten minste voldoen aan de stabiliteitscriteria van voorschrift 2, paragraaf
1, die zonodig ten genoegen van de administratie kunnen worden uitgebreid.
Vaartuigen die worden gebruikt voor boomkorvisserij moeten voldoen aan de
volgende uitgebreide stabiliteitscriteria:
a) de criteria voor de gebieden onder de arm van statische stabiliteit en voor de
armen van statische stabiliteit zoals vermeld in voorschrift 2, paragraaf 1,
onder a) en b), moeten worden verhoogd met 20 %;
b) de metacenterhoogte mag niet minder dan 500 mm bedragen;
c) de criteria zoalsbedoeld onder a) gelden s lechtsvoor vaartuigen met een
geïnstalleerd voortstuwingsvermogen dat niet groter is dan de waarde in kilo-
watt zoalsgegeven in de volgende formules :
— N = 0,6 Ls2voor vaartuigen met een lengte van 35 m of minder;1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 13
(1) De code inzake stabiliteit in onbeschadigde toestand voor alle soorten schepen die
onder IMO-besluiten vallen, zoals aangenomen door de Internationale Maritieme Orga-nisatie bij resolutie A.749(18) van 4 november 1993, zoals gewijzigd bij resolutieMSC.75(69).
(
2) De stabiliteitscriteria voor offshore bevoorradingsvaartuigen in paragraaf 4.5.6.2.1 tot
en met 4.5.6.2.4 van de Code on Intact Stability for All Typesof Shipsvan de IMOkunnen als gelijkwaardig met de stabiliteitscriteria in voorschrift 2, paragraaf 1, ondera) tot en met c), worden beschouwd. Deze gelijkwaardigheid kan, ten genoegen van deadministratie, alleen gelden voor vissersvaartuigen waarvan de vorm van de romp over-
eenkomt met die van offshore bevoorradingsvaartuigen.
▼M2
— N = 0,7 Ls2voor vaartuigen met een lengte van 37 m en meer;
— bij een tussenliggende lengte van het vaartuig wordt de coëfficiënt voor
Lsverkregen door interpolatie tussen 0,6 en 0,7;
—Lsisde totale lengte volgenshet tonnagecertificaat.
Indien het geïnstalleerde voortstuwingsvermogen de waarden voor het standaard
voortstuwingsvermogen, zoals gegeven in de bovenstaande formules, over-
schrijdt, moeten de criteria, zoals vermeld onder a), recht evenredig aan het
grotere voortstuwingsvermogen worden uitgebreid.
De administratie moet ervan overtuigd zijn dat aan de bovengenoemde uitge-
breide stabiliteitscriteria voor boomkorvaartuigen wordt voldaan in de
bedrijfsomstandigheden als bedoeld in voorschrift 7, paragraaf 1, van dit hoofd-
stuk.
Voor de berekening van de stabiliteit worden de bomen geacht tot een hoek van
45 graden ten opzichte van de horizontale lijn te zijn opgehesen.
Voorschrift 5: Harde wind en slingeren
Vaartuigen moeten weerstand kunnen bieden aan de invloed van harde wind en
het slingeren in de daarmee verband houdende zeegang, waarbij rekening wordt
gehouden met de weersomstandigheden en de toestand van de zee in de jaarge-
tijden waarin het vaartuig dienst zal doen, het type vaartuig en het doel
waarvoor het vaartuig wordt gebruikt. De desbetreffende berekeningen worden
uitgevoerd overeenkomstig de Code on Intact Stability for all Types of Ships
van de IMO.
Voorschrift 8: IJsafzetting
Dit voorschrift is van toepassing, met dien verstande dat de wijziging van de
toegestane ijsafzetting, die bij aanbeveling 2(1) aan het oordeel van de admini-
stratie wordt overgelaten, niet is toegestaan.
Voorschrift 9: Hellingproef
Paragraaf (2)
Indien een vaartuig wijzigingen heeft ondergaan die van invloed zijn op de
toestand van het lege, bedrijfsklare vaartuig en/of de ligging van het zwaarte-
punt, moet het vaartuig, indien zulksnaar het oordeel van de adminis tratie
noodzakelijk is, rekening houdend met de stabiliteitsmarges van het vaartuig,
opnieuw aan een hellingproef worden onderworpen en moeten de stabiliteitsge-
gevensworden herzien. Indien echter de toes tand van het gewijzigde lege
vaartuig meer dan 2 % afwijkt van de toestand van het oorspronkelijke lege
vaartuig en door berekening niet kan worden aangetoond dat het vaartuig nog
steeds aan de stabiliteitscriteria voldoet, moet het opnieuw aan een hellingproef
worden onderworpen.
Voorschrift 12: Boeghoogte
De boeghoogte moet toereikend zijn om te voorkomen dat het vaartuig boven-
matige hoeveelheden water overkrijgt.
Voor vaartuigen die uitsluitend worden gebruikt in gebieden binnen 10 mijl van
de kust, moet de minimumboeghoogte ten genoegen van de administratie
zodanig worden vastgesteld dat rekening is gehouden met de weersomstandig-
heden en de toestand van de zee in de jaargetijden waarin het vaartuig dienst
zal doen, het type vaartuig en het doel waarvoor het vaartuig wordt gebruikt.
Voor vaartuigen die in alle andere gebieden worden gebruikt:
1. wanneer gedurende de visserijwerkzaamheden de vangst in de visruimen
wordt opgeslagen via luikopeningen, die zich op een open werkdek voor het
dekhuisof de opbouw bevinden, wordt de minimumboeghoogte berekend
overeenkomstig de berekeningsmethode in aanbeveling 4 van aanhangsel 3
bij de slotakte van de Conferentie van Torremolinos.
2. wanneer de vangst in de visruimen wordt opgeslagen via een luikopening, die
zich op een open werkdek bevindt, dat door een dekhuisof opbouw wordt
beschermd, moet de minimumboeghoogte voldoen aan voorschrift 39 van
bijlage I van het Internationale Verdrag betreffende de uitwatering van
schepen van 1966, maar mag deze niet minder bedragen dan 2 000 mm.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 14
(1) Voor zeegebieden waar zich ijsafzetting kan voordoen en wijzigingen van de toege-
stane ijsafzetting worden voorgesteld, zie de richtsnoeren inzake ijsafzetting in
aanbeveling 2 van aanhangsel 3 bij de slotakte van de Conferentie van Torremolinos.
▼M2
Hierbij moet worden uitgegaan van de maximum toelaatbare diepgang in
plaats van het basiszomervrijboord.
Voorschrift 14: Waterdichte indeling en lekstabiliteit
Van een vaartuig waarvan de lengte 100 m of meer bedraagt en met 100 of
meer opvarenden aan boord, moet de stabiliteit toereikend zijn om het lek
geraken van enig compartiment te kunnen doorstaan, waarbij rekening moet
worden gehouden met het type vaartuig, de aard van de dienst waarvoor het
vaartuig bestemd is en het vaargebied(1). De berekeningen worden uitgevoerd
overeenkomstig de in de voetnoot vermelde richtsnoeren.
HOOFDSTUK IV: MACHINE-INSTALLATIES,ELEKTRISCHE INSTAL-
LATIES EN TIJDELIJK ONBEMANDE MACHINE-
KAMERS
Voorschrift 3: Algemeen
Paragraaf 1
Hoofdvoortstuwingsinstallaties en toebehoren, hulpwerktuigen, brandstofsys-
temen, elektrische installaties, koelsystemen, ketels en andere drukvaten,
pijpleidingen en pompinstallaties, stuurmachines en toebehoren, assen en koppe-
lingen, bestemd voor de overdracht van vermogen, moeten zijn ontworpen,
geconstrueerd, ingericht, beproefd en onderhouden overeenkomstig de voor-
schriften van een erkende organisatie. Deze machine-installaties en uitrusting,
met inbegrip van hefwerktuigen, lieren en uitrusting voor de behandeling en
verwerking van vis, moeten zodanig zijn beveiligd dat het gevaar voor alle
personen aan boord tot een minimum wordt beperkt. Bijzondere aandacht moet
worden geschonken aan bewegende delen, hete oppervlakken en andere gevaren.
Paragraaf 7
De administratie moet ervan overtuigd zijn dat de voorschriften 16 tot en met 18
op uniforme wijze worden uitgevoerd en toegepast overeenkomstig de regels
van een erkende organisatie(2).
Paragraaf 9
Ten genoegen van de administratie moeten maatregelen worden genomen om
ervoor te zorgen dat alle uitrusting onder alle bedrijfsomstandigheden, met inbe-
grip van het manoeuvreren, op betrouwbare wijze werkt en dat in
overeenstemming met de regels van een erkende organisatie voorzieningen
worden getroffen voor regelmatige inspecties en routinetests teneinde een onon-
derbroken betrouwbare werking te verzekeren.
Paragraaf 10
Aan boord van vaartuigen met tijdelijk onbemande machinekamersmoet een
verklaring, die aan de regelsvan een erkende organis atie voldoet, aanwezig
zijn waaruit blijkt dat deze vaartuigen ingericht zijn om met tijdelijk onbemande
machinekamerste varen.
Voorschrift 6: Stoomketels, voedingwatersystemen en stoomleidingen
Paragraaf 1
Elke stoomketel en elke ongestookte stoomgenerator moet zijn voorzien van ten
minste twee veiligheidskleppen van voldoende capaciteit. De administratie kan,
rekening houdende met de capaciteit of enige andere eigenschap van stoomke-
tels of ongestookte stoomgenerators, toestaan dat slechts één veiligheidsklep is
aangebracht, mitszij ervan overtuigd isdat in dat geval in een afdoende beveili-
ging tegen overdruk is voorzien in overeenstemming met de voorschriften van
een erkende organisatie.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 15
(1) Zie de richtsnoeren inzake waterdichte indeling en berekeningen van lekstabiliteit in
aanbeveling 5 van aanhangsel 3 bij de slotakte van de Conferentie van Torremolinos.
(2) Zie ook de aanbeveling van de Internationale Elektrotechnische Commissie en met
name Publicatie 92, Elektrische installaties in schepen.
▼M2
Voorschrift 8: Bediening van de voortstuwingsinstallatie vanuit de stuurhut
Subparagraaf (1)(b)
Indien een voortstuwingsinstallatie rechtstreeks vanaf de brug kan worden
bediend moet de afstandbediening als bedoeld onder a) worden verricht door
middel van een bedieningsapparaat dat aan de voorschriften van een erkende
organisatie voldoet en dat zonodig voorzien moet zijn van een inrichting die
voorkomt dat de voortstuwingswerktuigen worden overbelast.
Voorschrift 10: Inrichtingen voor brandstofolie, smeerolie en andere
ontvlambare oliën
Paragraaf (4)
Iedere brandstofleiding waaruit bij beschadiging olie zou kunnen ontsnappen uit
een boven de dubbele bodem opgestelde voorraad-, bezink- of dagtank, moet
direct aan de tank zijn voorzien van een afsluiter die vanaf een veilige plaats
buiten de betrokken ruimte waarin dergelijke tankszijn geplaats t, kan worden
gesloten in het geval dat in die ruimte brand uitbreekt. In het bijzondere geval
van dieptanks in een schroefas- of pijpentunnel of een dergelijke ruimte, moeten
afsluiters op deze tanks zijn aangebracht. De afsluiting in het geval van brand
mag evenwel worden bewerkstelligd door middel van een extra afsluiter in de
pijp of pijpen buiten de tunnel of dergelijke ruimte. Indien zulk een extra
afsluiter is aangebracht in de ruimte voor machines, moet deze afsluiter vanaf
een plaatsbuiten deze ruimte kunnen worden bediend.
Paragraaf (7)(a)
Brandstofleidingen en hun afsluiters en bevestigingen moeten van staal of ander
goedgekeurd materiaal zijn, behoudensdat een beperkt gebruik van flexibeleleidingen kan worden toegestaan. Dergelijke flexibele leidingen en hun eindbe-
vestigingen moeten van voldoende sterkte zijn en van goedgekeurd
brandbestendig materiaal zijn vervaardigd of van brandbestendige bekleding
zijn voorzien in overeenstemming met de voorschriften van een erkende organi-
satie. De bevestiging van die flexibele leidingen moet in overeenstemming zijn
met de MSC.Circ.647 „Guidelinesto minimis e leakagesfrom flammable liquid
systems” van de IMO.
Paragraaf (10)
De inrichtingen voor de opslag, verdeling en het gebruik van olie voor smeero-
liesystemen onder druk moeten in overeenstemming zijn met de voorschriften
van een erkende organisatie. Wanneer deze inrichtingen zijn aangebracht in
ruimten voor machines van categorie A en, waar dat praktisch uitvoerbaar is,
in andere ruimten voor machines, moeten zij ten minste voldoen aan het
bepaalde in de eerste, derde, zesde en zevende paragraaf en, voorzover noodza-
kelijk in overeenstemming met de voorschriften van een erkende organisatie,
aan het bepaalde in de tweede en vierde paragraaf. Het gebruik van kijkglazen
in smeeroliesystemen is toegestaan, mits door middel van een proef is aange-
toond dat zij in voldoende mate brandbestendig zijn.
Paragraaf (11)
De inrichtingen voor de opslag, verdeling en het gebruik van ontvlambare oliën
die onder druk worden toegepast in hydraulische systemen voor het overbrengen
van vermogen en die geen oliën zijn alsbedoeld in paragraaf 10, zomede van
oliën die worden gebruikt in bedienings-, bekrachtigings- en verwarmingssys-
temen, moeten in overeenstemming zijn met de voorschriften van een erkende
organisatie. Op plaatsen waar ontstekingsbronnen aanwezig zijn, moeten derge-
lijke inrichtingen ten minste voldoen aan het bepaalde in de tweede en zesde
paragraaf en ten aanzien van sterkte en constructie aan het bepaalde in de derde
en zevende paragraaf.
Voorschrift 12: Bescherming tegen geluidhinder
Maatregelen moeten worden getroffen om geluidhinder voor het personeel in
ruimten voor machineste beperken tot niveausalsbedoeld in de IMO-code
inzake geluidsniveaus aan boord van schepen(
1).1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 16
(1) De Code on Noise Levels on Board Ships, zoals aangenomen door de Internationale
Maritieme Organisatie bij resolutie A.468(XII) van 19 november 1981.
▼M2
Voorschrift 13: Stuurinrichting en roer
Paragraaf (1)
Elk vaartuig moet van een hoofdstuurinrichting en van een hulpinrichting voor
het bedienen van het roer zijn voorzien in overeenstemming met de voor-
schriften van een erkende organisatie. Deze inrichtingen moeten zodanig zijn
dat, voorzover dit mogelijk en praktisch uitvoerbaar is, een enkelvoudige fout
in een van de inrichtingen de andere niet buiten werking stelt.
Voorschrift 16: Elektrische hoofdkrachtbron
Subparagraaf (1)(a)
Elk vaartuig waarvoor elektrische energie het enige middel vormt tot het onder-
houden van de voor de voortstuwing en de veiligheid van het vaartuig
onontbeerlijke hulpdiensten, moet van een elektrische hoofdkrachtbron zijn
voorzien. Deze hoofdkrachtbron moet ten minste bestaan uit twee generatorag-
gregaten, waarbij een van de generatoren door het hoofdvoortstuwingswerktuig
mag worden aangedreven. In overeenstemming met de voorschriften van een
erkende organisatie kunnen andere voorzieningen met gelijkwaardige elektrische
capaciteit worden aanvaard.
HOOFDSTUK V: BESCHERMING TEGEN, ALSMEDE OPSPOREN,
BLUSSEN EN BESTRIJDEN VAN BRAND
Voorschrift 1: Algemeen
Subparagraaf (c)
Methode IIIF: het installeren van een automatisch brandalarm- en brandontdek-
kingssysteem in alle ruimten waarin het ontstaan van een brand kan worden
verwacht, in het algemeen zonder beperkingen ten aanzien van het type van de
scheidingsschotten, met dien verstande dat de oppervlakte van enige ruimte of
ruimten voor accommodatie die door een schot van klasse „A” of „B” dienen
te worden begrensd, in geen geval meer dan 50 m2mag bedragen. De admini-
stratie kan voor ruimten voor algemeen gebruik echter een grotere oppervlakte
tot 75 m2toestaan.
Voorschrift 2: Begripsomschrijvingen
Paragraaf (1)
„Onbrandbaar materiaal”, een materiaal dat noch brandt, noch ontvlambare
gassen in voldoende hoeveelheid afgeeft om bij verhitting tot ongeveer 750 ºC
tot zelfontbranding over te gaan, hetgeen wordt aangetoond in overeenstemming
met de IMO-code inzake proceduresvoor brandproeven(1). Elk ander materiaal
isbrandbaar materiaal.
Paragraaf (2) „standaardbrandproef” wordt als volgt gelezen:„Een standaardbrandproef” is een proef waarbij gedeelten van de betrokken
schotten of dekken in een proefoven worden blootgesteld aan temperaturen die
ongeveer overeenkomen met de standaard temperatuurkromme. De beproevings-
methoden moeten in overeenstemming zijn met de Fire Test Procedures Code
van de IMO.
Paragraaf (3) (laatste zin)
De administratie kan beproeving eisen van een prototype van een schot of een
dek, teneinde zekerheid te verkrijgen dat dit voldoet aan de bovengenoemde
eisen omtrent brandwerendheid en temperatuurstijging in overeenstemming met
de Fire Test Procedures Code van de IMO.
Paragraaf (4) (laatste zin)
De administratie kan beproeving eisen van een prototype van een schot,
teneinde zekerheid te verkrijgen dat dit voldoet aan de bovengenoemde eisen
omtrent brandwerendheid en temperatuurstijging in overeenstemming met de
Fire Test Procedures Code van de IMO.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 17
(1) De International Code for Application of Fire Test Procedures (FTP-code), zoals aange-
nomen door het Maritime Safety Committee van de Internationale Maritieme
Organisatie bij resolutie MSC.61(67).
▼M2
Paragraaf (6) (laatste zin)
De administratie kan beproeving eisen van een prototype van een schot,
teneinde zekerheid te verkrijgen dat dit voldoet aan de bovengenoemde eisen
omtrent brandwerendheid en temperatuurstijging in overeenstemming met de
Fire Test Procedures Code van de IMO.
Paragraaf (9)
Laag vlamverspreidend vermogen, eigenschap die aangeeft dat het aldus
omschreven oppervlak de vlamuitbreiding op voldoende wijze kan beperken,
hetgeen wordt aangetoond in overeenstemming met de Fire Test Procedures
Code van de IMO.
Voorschrift 4: Schotten binnen ruimten voor accommodatie en dienst-
ruimten
Paragraaf (4)
Methode IIIF: De constructie van schotten die niet ingevolge dit voorschrift of
andere voorschriften van dit deel van klasse „A” of „B” moeten zijn, is niet aan
beperkingen onderworpen. De oppervlakte van enige ruimte of ruimten voor
accommodatie die door een doorlopend schot van klasse „A” of „B” worden
begrensd, mag in geen geval meer dan 50 m2bedragen, behoudensin die
gevallen waarin schotten van klasse „C” zijn vereist overeenkomstig tabel 1 in
voorschrift 7. De administratie kan voor ruimten voor algemeen gebruik echter
een grotere oppervlakte tot 75 m2toestaan.
Voorschrift 7: Brandwerendheid van schotten en dekken
Laatste noot bij de tabellen
(*) Wanneer een sterretje in de tabellen staat vermeld, moet het scheidingsschot
of -dek van staal of ander gelijkwaardig materiaal zijn, doch het behoeft niet
van klasse „A” te zijn.
Doorvoeringen voor elektriciteitskabels, leidingen en ventilatiekanalen in
dekken moeten zijn afgestopt om de verspreiding van vlammen en rook te
voorkomen.
Voorschrift 8: Constructiedetails
Paragraaf 3, methoden IF, IIF en IIIF
a) Tenzij toegepast in laadruimten of koel- en vrieskamers in dienstruimten,
moeten de isolatiematerialen onbrandbaar zijn. Dampwerende lagen, bij
isolatie gebruikte kleefstoffen alsmede de isolatie van pijpleidingen van
koudwatersystemen behoeven niet van onbrandbaar materiaal te zijn, doch
zij moeten tot het praktisch mogelijke minimum worden beperkt en het vlam-
verspreidend vermogen van de blootgestelde oppervlakken ervan moet laag
zijn, hetgeen wordt bepaald in overeenstemming met de Fire Test Procedures
Code van de IMO. In ruimten waar olieproducten aanwezig kunnen zijn,
moet het oppervlak van de isolatie ondoordringbaar zijn voor olie en olie-
dampen.
Voorschrift 9: Ventilatiesystemen
Subparagraaf (1)(a)
Ventilatiekanalen moeten van onbrandbaar materiaal zijn vervaardigd. Korte
stukken van kanalen die over het algemeen niet langer zijn dan 2 m en waarvan
de oppervlakte van de dwarsdoorsnede niet meer dan 0,02 m2bedraagt,
behoeven echter niet onbrandbaar te zijn, mitsaan de volgende voorwaarden
wordt voldaan:
i) de kanalen moeten zijn vervaardigd van een materiaal met een laag vlamver-
spreidend vermogen, hetgeen wordt bepaald in overeenstemming met de Fire
Test Procedures Code van de IMO.
Voorschrift 11: Diversen
Paragraaf (2)
Verven, vernissen en andere stoffen voor afwerking die op blootgestelde inwen-
dige oppervlakken worden gebruikt, mogen geen overmatige hoeveelheden rook
of giftige gassen of dampen kunnen voortbrengen, hetgeen moet worden bepaald
in overeenstemming met de Fire Test Procedures Code van de IMO.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 18
▼M2
Voorschrift 12: Opslag van gasflessen en gevaarlijke materialen
Paragraaf (4)
Elektrische bedrading en aansluitingen zijn niet toegestaan binnen ruimten
welke worden gebruikt voor het bergen van gemakkelijk ontvlambare vloei-
stoffen of vloeibare gassen, tenzij benodigd binnen die ruimten. In dat geval
moeten de elektrische aansluitingen van een gecertificeerd veilig type zijn en
voldoen aan de desbetreffende bepalingen van de internationale IEC-norm,
publicatie 79 (Electrical apparatus for explosive gas atmospheres — elektrische
apparatuur voor gebruik in een ontvlambare atmosfeer). Warmtebronnen mogen
zich niet dicht bij dergelijke ruimten bevinden en opschriften met „niet roken”
en „geen open vuur” moeten zijn aangebracht op een doelmatige plaats.
Voorschrift 13: Voorzieningen voor ontsnapping
Paragraaf (1)
In en vanuit alle ruimten voor accommodatie en in ruimten waarin door de
bemanning onder normale omstandigheden dienst wordt gedaan, andere dan
ruimten voor machines, moeten trappen en ladders zijn aangebracht waarlangs
het open dek en vervolgens de groepsreddingsmiddelen gemakkelijk kunnen
worden bereikt. In het bijzonder moet met betrekking tot deze ruimten aan de
volgende bepalingen zijn voldaan:
e) de continuïteit van de voorzieningen voor ontsnapping dient ten genoegen
van de administratie te zijn. Trappen en gangen die als voorzieningen voor
ontsnapping worden gebruikt moeten ten minste een vrije breedte van
700 mm hebben en aan ten minste één zijde van een leuning zijn voorzien.
Deuropeningen die toegang verschaffen tot een trap moeten een vrije breedte
van ten minste 700 mm hebben.
Paragraaf (2)
In elke ruimte voor machinesvan categorie A moeten twee voorzieningen voor
ontsnapping zijn aangebracht, die moeten bestaan uit hetzij:
a) twee stel stalen ladders, die op een zo groot mogelijke onderlinge afstand
zijn aangebracht en die leiden naar eveneenszo ver mogelijk van elkaar
verwijderde deuren in het bovenste gedeelte van de ruimte vanwaar het
open dek kan worden bereikt. In het algemeen moet een van deze ladders
een ononderbroken bescherming tegen brand geven vanaf het onderste
gedeelte van de ruimte tot een veilige plaatsbuiten de ruimte. De admini-
stratie kan echter toestaan dat een dergelijke bescherming niet wordt
aangebracht, indien de inrichting en de afmetingen van de ruimte voor
machineszodanig zijn dat in een veilige vluchtweg uit het onders te gedeelte
van deze ruimte is voorzien. Deze bescherming moet van staal zijn, geïso-
leerd volgens de norm voor klasse „A-60”, en aan de onderzijde zijn
voorzien van een zelfsluitende stalen deur van klasse „A-60”; hetzij
Voorschrift 14: Automatische sprinkler-, brandalarm- en brandontdekkings-
installaties (Methode IIF)
Paragraaf 11
Voor elke sprinklersectie moet een aantal reserve sprinklerkoppen aanwezig
zijn.
Van alle in het vaartuig geïnstalleerde soorten en maten moeten in de volgende
mate reserve sprinklerkoppen aanwezig zijn:
— minder dan 100 sprinklerkoppen: 3 reservekoppen,
— minder dan 300 sprinklerkoppen: 6 reservekoppen,
— 300 tot 1 000 sprinklerkoppen: 12 reservekoppen.
Voorschrift 15: Automatische brandalarm- en brandontdekkingsinstallaties
(Methode IIIF)
Paragraaf (4)
De installatie moet in werking worden gesteld door een abnormale temperatuur
van de lucht, door een abnormale rookconcentratie of andere factoren, die een
begin van brand in een te beschermen ruimte aanduiden. Installaties die op de
temperatuur van de lucht reageren, mogen niet in werking treden bij een tempe-
ratuur van minder dan 54 ºC en moeten in werking treden bij een temperatuur
van niet meer dan 78 ºC, wanneer de temperatuurstijging tot die waarden niet
meer is dan 1 ºC per minuut. De administratie kan toestaan dat in ruimten zoals1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 19
▼M2
droogkamers, waar hoge omgevingstemperaturen kunnen worden verwacht, de
temperatuur waarbij de installatie in werking treedt, wordt verhoogd tot 30 ºC
boven de maximumtemperatuur bij het plafond. Installaties die op rookconcen-
tratie reageren, moeten in werking treden door de vermindering van de
intensiteit van een uitgezonden lichtstraal. Rookmelders moeten gegarandeerd
in werking treden voordat de rookdichtheid meer dan 12,5 % verduistering per
meter bedraagt, maar niet zolang de rookdichtheid niet meer dan 2 % verduiste-
ring per meter bedraagt. Andere even doeltreffende methoden voor
inwerkingstelling van de installatie kunnen door de administratie worden
aanvaard. De ontdekkingsinstallatie mag niet voor andere doeleinden worden
gebruikt dan de ontdekking van brand.
Voorschrift 17: Brandbluspompen
Paragraaf (2)
Wanneer een brand in een bepaalde afdeling alle brandbluspompen buiten
werking zou kunnen stellen, moet een vervangend middel aanwezig zijn voor
het leveren van water voor het blussen van brand. Op vaartuigen waarvan de
lengte 75 m of meer bedraagt, moet dit vervangend middel bestaan uit een vast
opgestelde, onafhankelijk aangedreven noodbrandbluspomp. Deze noodbrand-
bluspomp moet in staat zijn tot het leveren van twee stralen water bij een
minimumdruk van 0,25 N/mm2.
Voorschrift 20: Brandblustoestellen
Paragraaf (2)
1. Voor elk type aan boord aanwezig brandblustoestel dat aan boord kan
worden gevuld, moeten 100 % reservevullingen aanwezig zijn voor de eerste
tien blustoestellen en 50 % voor de resterende blustoestellen, maar niet meer
dan 60.
2. Voor brandblustoestellen die niet aan boord kunnen worden gevuld, moeten
ten minste 50 % extra brandblustoestellen van hetzelfde type en dezelfde
capaciteit aanwezig zijn in plaatsvan res ervevullingen.
3. Instructies voor het vullen moeten aan boord aanwezig zijn. Alleen voor de
brandblustoestellen in kwestie goedgekeurde vullingen mogen voor navulling
worden gebruikt.
Paragraaf (4)
Brandblustoestellen moeten jaarlijks worden nagezien door een bevoegde
persoon die daartoe door de administratie is gemachtigd. Elk blustoestel wordt
voorzien van een merkteken dat aangeeft dat het nagezien is. Bij alle houders
van permanent onder druk staande brandblustoestellen en drijfgasflessen van
niet onder druk staande blustoestellen moet om de tien jaar de hydraulische
druk worden beproefd.
Voorschrift 21: Draagbare brandblustoestellen in controlestations, ruimten
voor accommodatie en dienstruimten
Paragraaf (2)
1. Voor brandblustoestellen die aan boord kunnen worden gevuld, moeten 100 %
reservevullingen aanwezig zijn voor de eerste tien blustoestellen en 50 %
voor de resterende blustoestellen, maar niet meer dan 60.
2. Voor brandblustoestellen die niet aan boord kunnen worden gevuld, moeten
ten minste 50 % extra brandblustoestellen van hetzelfde type en dezelfde
capaciteit aanwezig zijn in plaatsvan res ervevullingen.
3. Instructies voor het vullen moeten aan boord aanwezig zijn. Alleen voor de
brandblustoestellen in kwestie goedgekeurde vullingen mogen voor navulling
worden gebruikt.
Voorschrift 24: Brandweeruitrustingen
Paragraaf (1)
Elk vaartuig dient ten minste twee brandweeruitrustingen aan boord te hebben.
De brandweeruitrustingen moeten in overeenstemming zijn met de Fire Safety
Systems Code van de IMO, hoofdstuk III, voorschriften 2.1, 2.1.1 en 2.1.2. Bij
elk vereist persluchttoestel moeten twee reservecilinders aanwezig zijn.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 20
▼M2
Voorschrift 25: Brandbeveiligingsplan
Een brandbeveiligingsplan moet permanent zijn opgehangen. De inhoud van dat
plan moet in overeenstemming zijn met IMO-resolutie A.654(16) — Graphical
symbols for fire control plans en IMO-resolutie A.756(18) — Guidelines on the
information to be provided with fire control plans.
Voorschrift 28: Constructieve brandbeveiliging
Subparagraaf (2)(a)
In vaartuigen waarvan de romp isvervaardigd van onbrandbare materialen,
moeten dekken en schotten die ruimten voor machines van categorie A scheiden
van ruimten voor accommodatie, dienstruimten en controlestations, van klasse
„A-60” zijn, wanneer de ruimte voor machinesvan categorie A niet isvoorzien
van een vaste brandblusinstallatie, en van klasse „A-30” wanneer een dergelijke
installatie aanwezig is. Dekken en schotten die andere ruimten voor machines
scheiden van ruimten voor accommodatie, dienstruimten en controlestations,
moeten van klasse „A-0” zijn.
Dekken en schotten die controlestations scheiden van ruimten voor accommo-
datie en dienstruimten, moeten van klasse „A” zijn in overeenstemming met de
tabellen 1 en 2 van voorschrift 7 van dit hoofdstuk. De administratie kan
evenwel het aanbrengen van wanden van klasse „B-15” toestaan voor de schei-
ding tussen ruimten zoals de hut van de kapitein en de brug, indien dergelijke
ruimten worden geacht deel uit te maken van de brug.
Voorschrift 31: Diversen
Paragraaf (1)
Blootgestelde oppervlakken in ruimten voor accommodatie, dienstruimten,
controlestations, gangen en ingesloten ruimten voor trappen alsmede opper-
vlakken verborgen achter schotten, beschietingen en plafonds in ruimten voor
accommodatie, dienstruimten en controlestations moeten een laag vlamversprei-
dend vermogen hebben, zoals bepaald in overeenstemming met de Fire Test
ProceduresCode van de IMO.
Paragraaf (3)
Verven, vernissen en andere stoffen voor afwerking die op blootgestelde inwen-
dige oppervlakken worden gebruikt, mogen geen overmatige hoeveelheden rook
of giftige gassen of dampen kunnen voortbrengen, hetgeen moet worden bepaald
in overeenstemming met de Fire Test Procedures Code van de IMO.
Voorschrift 32: Opslag van gasflessen en gevaarlijke materialen
Paragraaf (4)
Elektrische bedrading en aansluitingen zijn niet toegestaan binnen ruimten
welke worden gebruikt voor het bergen van gemakkelijk ontvlambare vloei-
stoffen of vloeibare gassen, tenzij benodigd binnen die ruimten. In dat geval
moeten de elektrische aansluitingen van een gecertificeerd veilig type zijn en
voldoen aan de desbetreffende bepalingen van de internationale IEC-norm,
publicatie 79 (Electrical apparatus for explosive gas atmospheres — elektrische
apparatuur voor gebruik in een ontvlambare atmosfeer). Warmtebronnen mogen
zich niet dicht bij dergelijke ruimten bevinden en opschriften met „niet roken”
en „geen open vuur” moeten zijn aangebracht op een doelmatige plaats.
Voorschrift 38: Brandblustoestellen
Paragraaf (2)
1. Behoudensin de in onders taand punt 2 vermelde gevallen, moeten voor elk
type aan boord aanwezig brandblustoestel dat aan boord kan worden gevuld,
100 % reservevullingen aanwezig zijn voor de eerste tien blustoestellen en
50 % voor de resterende blustoestellen, maar niet meer dan 60.
2. Bij vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, moeten voor
brandblustoestellen die niet aan boord kunnen worden gevuld, ten minste
50 % extra brandblustoestellen van hetzelfde type en dezelfde capaciteit
aanwezig zijn in plaatsvan res ervevullingen.
3. Instructies voor het vullen moeten aan boord aanwezig zijn. Alleen voor de
brandblustoestellen in kwestie goedgekeurde vullingen mogen voor navulling
worden gebruikt.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 21
▼M2
Paragraaf (4)
Brandblustoestellen moeten jaarlijks worden nagezien door een bevoegde
persoon die daartoe door de administratie is gemachtigd. Elk blustoestel wordt
voorzien van een merkteken dat aangeeft dat het nagezien is. Bij alle houders
van permanent onder druk staande brandblustoestellen en drijfgasflessen van
niet onder druk staande blustoestellen moet om de tien jaar de hydraulische
druk worden beproefd.
Voorschrift 39: Draagbare brandblustoestellen in controlestations, ruimten
voor accommodatie en dienstruimten
Paragraaf (2)
1. Behoudensin de in onders taand punt 2 vermelde gevallen, moeten voor elk
type aan boord aanwezig brandblustoestel dat aan boord kan worden gevuld,
100 % reservevullingen aanwezig zijn voor de eerste tien blustoestellen en
50 % voor de resterende blustoestellen, maar niet meer dan 60.
2. Bij vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, moeten voor
brandblustoestellen die niet aan boord kunnen worden gevuld, ten minste
50 % extra brandblustoestellen van hetzelfde type en dezelfde capaciteit
aanwezig zijn in plaatsvan res ervevullingen.
3. Instructies voor het vullen moeten aan boord aanwezig zijn. Alleen voor de
brandblustoestellen in kwestie goedgekeurde vullingen mogen voor navulling
worden gebruikt.
Voorschrift 41: Brandweeruitrustingen
Een vaartuig waarvan de lengte 45 m of meer bedraagt, moet ten minste twee
brandweeruitrustingen aan boord hebben die worden opgeborgen op gemakkelijk
bereikbare en ver van elkaar verwijderde plaatsen, waarvan mag worden aange-
nomen dat zij in geval van brand toegankelijk blijven. De brandweeruitrustingen
moeten in overeenstemming zijn met de Fire Safety Systems Code van de IMO,
hoofdstuk III, voorschriften 2.1, 2.1.1 en 2.1.2.
Bij elk vereist persluchttoestel moeten ten minste twee reservecilinders
aanwezig zijn.
Voorschrift 42: Brandbeveiligingsplan
Een brandbeveiligingsplan moet permanent zijn opgehangen.
De inhoud van dat plan moet in overeenstemming zijn met IMO-resolutie
A.654(16) — Graphical symbols for fire control plans en IMO-resolutie
A.756(18) — Guidelineson the information to be provided with fire control
plans.
Voor vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, kan de admini-
stratie van deze eis afzien.
HOOFDSTUK VI: BESCHERMING VAN DE BEMANNING
Voorschrift 3: Verschansingen, relingen en beveiligingsmiddelen
Paragraaf (2)
De kleinste afstand, verticaal gemeten, vanaf de hoogst gelegen lastlijn tot aan
het laagste punt van de bovenzijde van de verschansing of tot aan de rand van
het werkdek, indien een reling isaangebracht, moet voldoende bes cherming van
de bemanning garanderen tegen overkomend water, waarbij rekening wordt
gehouden met de toestand van de zee en de weersomstandigheden waarbij het
vaartuig dienst moet kunnen doen, alsmede met het vaargebied, het type vaar-
tuig en de vismethode waarvoor het bestemd is. Het vrijboord, midscheeps
gemeten vanaf de rand van het werkdek waar de visserijwerkzaamheden plaats-
vinden, mag niet minder dan 300 mm bedragen of niet minder dan het vrijboord
dat overeenkomt met de maximaal toelaatbare diepgang, indien dat groter is. Bij
vaartuigen met beschutte werkdekken, die zodanig zijn ingericht dat geen water
overkomt in de beschutte werkruimten, is geen ander minimumvrijboord vereist
dan dat welk overeenkomt met de maximaal toelaatbare diepgang.
Voorschrift 4: Trappen en ladders
Met het oog op de veiligheid van de bemanning moeten trappen en laddersvan
voldoende afmetingen en sterkte zijn aangebracht, die van leuningen en antislip-
treden zijn voorzien en overeenkomstig de relevante ISO-normen zijn
geconstrueerd.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 22
▼M2
HOOFDSTUK VII: REDDINGMIDDELEN EN -VOORZIENINGEN
Voorschrift 3: Beoordeling, beproeving en keuring van reddingmiddelen en -
voorzieningen.
Paragraaf (2)
Alvorensreddings middelen en -voorzieningen goed te keuren, moet de admini-
stratie zich ervan overtuigen dat deze reddingsmiddelen en -voorzieningen zijn
beproefd om vast te stellen of zij aan het bepaalde in dit hoofdstuk voldoen,
overeenkomstig de voorschriften van Richtlijn 96/98/EG van de Raad(1) inzake
uitrusting van zeeschepen, die de IMO-aanbevelingen inzake beproeving van
reddingsmiddelen omvat.
Paragraaf (6)
Reddingsmiddelen die krachtens dit hoofdstuk zijn voorgeschreven, doch waar-
voor in deel C geen nadere voorschriften zijn opgenomen, moeten ten genoegen
van de administratie zijn. Daarbij dient rekening te worden gehouden met de
gedetailleerde specificaties die voor deze middelen zijn vermeld in hoofdstuk
III van Solas1974, zoalsgewijzigd, en in de International Life-Saving
Appliance Code van de IMO.
Voorschrift 6: Beschikbaarheid en plaatsing van groepsreddingsmiddelen en
hulpverleningsboten
Subparagraaf (4)(a)
Ieder groepsreddingsmiddel moet zijn geplaatst:
— zodanig dat noch het groepsreddingsmiddel noch de plaatsingsvoorzieningen
de behandeling van enig ander groepsreddingsmiddel of van een hulpverle-
ningsboot op een andere tewaterlatingsplaats belemmeren;
— zo laag mogelijk boven het wateroppervlak alsveilig en uitvoerbaar isdoch,
met uitzondering van een reddingsvlot bestemd voor tewaterlating door over-
boord werpen, op een zodanige plaats dat het groepsreddingsmiddel aan de
lage zijde op de inschepingsplaats komt op een hoogte van ten minste 2 m
boven de hoogst gelegen lastlijn van het vaartuig in zeewater, onder ongun-
stige omstandigheden van kop- of stuurlast van 10º en bij een slagzij van 20º
naar beide zijden, of bij een slagzij waarbij de rand van het bovenste door-
lopende dek onder water raakt, welke van beide het kleinste is;
— zodanig dat het voortdurend en voor onmiddellijk gebruik gereed is, zodat
de bemanningsleden binnen vijf minuten de voorbereidingen kunnen treffen
voor het te water laten en de inscheping;
— voorzien van de volledige uitrusting, zoals voorgeschreven in dit hoofdstuk.
Voorschrift 23: Hulpverleningsboten
Subparagraaf (1)(b)
Hulpverleningsboten kunnen zijn van een vaste constructie, van een constructie
van het opblaasbare type of van een constructie waarin beide gecombineerd zijn
en moeten:
i) een lengte hebben van ten minste 3,8 m en niet meer dan 8,5 m, behalve bij
vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, wanneer de admi-
nistratie, gezien de grootte van het vaartuig of om andere redenen waarom
het onredelijk of onuitvoerbaar wordt geacht zodanige boten aan boord te
hebben, een hulpverleningsboot van geringere lengte, doch ten minste 3,3 m
kan aanvaarden:
ii) ten minste vijf personen in zittende en een persoon in liggende houding
kunnen dragen of bij vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m
bedraagt, in het geval van een hulpverleningsboot van minder dan 3,8 m,
ten minste vier personen in zittende en een persoon in liggende houding
kunnen dragen.
Subparagraaf (1)(c)
Het aantal personen dat in een hulpverleningsboot mag worden ondergebracht,
wordt door de administratie vastgesteld door middel van een zitproef. Het mini-
mumdraagvermogen moet in overeenstemming zijn met voorschrift 23,
paragraaf 1, onder b, (ii). Er kan ook in plaatsen op de vloer worden voorzien,
behalve voor de stuurman. Geen enkele zitplaats of deel daarvan mag zich op1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 23
(1) PB L 46 van 17.2.1997, blz. 25.
▼M2
het dolboord, het hek of op opgeblazen drijflichamen aan de zijden van de boot
bevinden.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 24
▼B
BIJLAGE II
Aanpassing van de voorschriften van de hoofdstukken IV, V, VII en IX van
de bijlage bij het Protocol van Torremolinos van 1993, overeenkomstig
artikel 3, lid 4, daarvan ten behoeve van de toepassing op vissersvaartuigen
met een lengte van ten minste 24 m
HOOFDSTUK IV: MACHINE- EN ELEKTRISCHE INSTALLATIES EN
TIJDELIJKE ONBEMANDE RUIMTEN VOOR
MACHINES
Voorschrift 1: Toepassing
Voorschrift 1 wordt als volgt gelezen:
„Tenzij anders bepaald, is dit hoofdstuk van toepassing op nieuwe vissers-
vaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt.”.
Voorschrift 7: Verbinding tussen het stuurhuis en de ruimte voor machines
Voorschrift 7: wordt als volgt gelezen:
„Twee onafhankelijk werkende communicatiemiddelen moeten... zijn aange-
bracht, waarvan één een machinekamertelegraaf moet zijn, met dien
verstande dat voor vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt
en waarvan de voortstuwingswerktuigen rechtstreeks vanuit het stuurhuis
worden bediend, de administratie andere communicatiemiddelen dan een
machinekamertelegraaf kan aanvaarden.”.
Voorschrift 8: Bediening van de voortstuwingsmachines vanuit het stuurhuis
Paragraaf 1, onder d), wordt alsvolgt gelezen:
„… of in de controlekamer. Voor vaartuigen waarvan de lengte minder dan
45 m bedraagt, kan de administratie toestaan dat het bedieningsstation in de
ruimte voor machines alleen een noodstation is, mits de controle-inrichting
en bedieningsorganen in het stuurhuis doelmatig zijn;”.
Voorschrift 16: Elektrische hoofdkrachtbron
Paragraaf 1, onder b), wordt alsvolgt gelezen:
„… buiten bedrijf isgekomen. Indien echter op vaartuigen met een lengte
van minder dan 45 m één generator buiten bedrijf isgekomen, ishet s lechts
vereist dat de goede werking van de voor de voortstuwing en veiligheid van
het vaartuig noodzakelijke diensten wordt verzekerd.”.
Voorschrift 17: Elektrische noodkrachtbron
Paragraaf 6 wordt alsvolgt gelezen:
„Accumulatorenbatterijen die ingevolge dit voorschrift geplaatst zijn, met
uitzondering van die voor de radiozender en -ontvanger in vaartuigen
waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, moeten in een goed geventi-
leerde ruimte …;”.
Voorschrift 22: Alarminstallatie
Paragraaf 2, onder a), wordt alsvolgt gelezen:
„De alarminstallatie … zichtbaar aangeven. In vaartuigen waarvan de lengte
minder dan 45 m bedraagt, kan de administratie echter toestaan dat de
installatie elke afzonderlijke alarmfunctie alleen in het stuurhuis hoorbaar
en zichtbaar aangeeft.”.
Paragraaf 2, onder b), wordt alsvolgt gelezen:
„In vaartuigen waarvan de lengte 45 m of meer bedraagt, moet de alarmin-
stallatie verbonden kunnen worden …”.
Paragraaf 2, onder c), wordt alsvolgt gelezen:
„In vaartuigen waarvan de lengte 45 m of meer bedraagt, moet een machi-
nistenalarm …”.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 25
▼B
HOOFDSTUK V: BESCHERMING TEGEN, ALSMEDE OPSPOREN,
BLUSSEN EN BESTRIJDEN VAN BRAND
Voorschrift 2: Omschrijvingen
Paragraaf 14, onder b), wordt alsvolgt gelezen:
„… van niet minder dan 375 kW”.
DEEL C
De titel wordt vervangen door:„DEEL C — BRANDBEVEILIGINGSMAATREGELEN OP SCHEPEN
WAARVAN DE LENGTE 24 M OF MEER, MAAR MINDER DAN 60 M
BEDRAAGT”
Voorschrift 35: Brandbluspompen
Devolgende alinea wordt ingevoegd:
„Ongeacht het bepaalde in voorschrift V/35, paragraaf 1, moeten er te allen
tijde ten minste twee brandbluspompen aanwezig zijn.”.
Aan paragraaf 8 wordt de volgende zinsnede toegevoegd:
„… of 25 m
3/h, waarbij de hoogste waarde bepalend is.”.
Voorschrift 40: Brandblusinrichtingen in ruimten voor machines
Paragraaf 1, onder a), wordt alsvolgt gelezen:
„… van niet minder dan 375 kW, …”.
HOOFDSTUK VII: REDDINGSMIDDELEN EN -VOORZIENINGEN
Voorschrift 1: Toepassing
Paragraaf 1 wordt alsvolgt gelezen:
„1. Tenzij anders bepaald, is dit hoofdstuk van toepassing op nieuwe
vaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt.”.
Voorschrift 5: Aantallen en typen reddingsboten en -vlotten en hulpverle-
ningsboten
1. Het begin van paragraaf 3 wordt alsvolgt gelezen:
„Vaartuigen waarvan de lengte minder dan 75 m, doch 45 m of meer
bedraagt, dienen te voldoen aan:”.
2. Een nieuwe paragraaf 3 biswordt ingevoegd:
„3 bis. Vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, moeten
zijn uitgerust met:
a) reddingsboten en -vlotten die gezamenlijk voldoende ruimte bieden aan
ten minste 200 % van het totale aantal opvarenden. Een voldoende
aantal van de reddingsboten en -vlotten dat ten minste het totale aantal
opvarenden kan opnemen, moet aan beide zijden van het vaartuig te
water kunnen worden gelaten; en
b) een hulpverleningsboot, behalve wanneer de administratie ervan over-
tuigd isdat vanwege de afmetingen en manoeuvreerbaarheid van het
vaartuig, de direct aanwezige opsporings- en reddingsfaciliteiten vanaf
de wal en de meteorologische waarschuwingssystemen alsmede
vanwege de werkzaamheden van het vaartuig in vaargebieden die niet
zijn blootgesteld aan zwaar weer of vanwege de werkzaamheden van
het vaartuig die aan een bepaald jaargetijde zijn gebonden, de aanwezig-
heid van een dergelijke boot niet noodzakelijk is.”.
3. Paragraaf 4 wordt alsvolgt gelezen:
„In plaatsvan te voldoen aan de eis en van de paragrafen 2, onder a), 3,
onder a), en 3 bis, onder a), mogen vaartuigen …”.
Voorschrift 10: Reddingsboeien
1. Paragraaf 1, onder b), wordt alsvolgt gelezen:
„Zesreddings boeien aan boord van vaartuigen waarvan de lengte minder
dan 75 m, doch 45 m of meer bedraagt;”.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 26
▼B
2. Paragraaf 1, onder c), wordt alsvolgt gelezen:
„Vier reddingsboeien aan boord van vaartuigen waarvan de lengte minder
dan 45 m bedraagt.”.
Voorschrift 13: Radio-reddingsmiddelen
De volgende nieuwe paragraaf 1 biswordt ingevoegd:
„1 bis. Voor vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt,
mag het aantal van dergelijke toestellen worden teruggebracht tot twee,
indien de administratie de eis om drie van dergelijke toestellen te voeren
overbodig acht, gezien het vaargebied van het vaartuig en het aantal
personen dat dienstdoet aan boord.”.
Voorschrift 14: Radar-transponders
Het einde wordt alsvolgt gelezen:
„… op elke reddingsboot. Elk vaartuig waarvan de lengte minder dan 45 m
bedraagt, dient ten minste één radar-transponder te voeren.”.
HOOFDSTUK IX: RADIOCOMMUNICATIE
Voorschrift 1: Toepassing
Paragraaf 1 wordt alsvolgt gelezen:
„1. Tenzij anders bepaald, is dit hoofdstuk van toepassing op nieuwe vaar-
tuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt en op bestaande vaartuigen
waarvan de lengte 45 m of meer bedraagt.”.
Voorschrift 7: Radioapparatuur — vaargebied A1
De volgende nieuwe paragraaf (4) invoegen:
„Onverminderd de bepalingen van voorschrift 4, onder a), mag de regering
nieuwe vissersvaartuigen waarvan de lengte ten minste 24 maar minder dan
45 m bedraagt en welke zich uitsluitend in vaargebied A1 ophouden,
ontheffen van het voorschrift 6, paragraaf 1, onder f), en voorschrift 7, para-
graaf 3, mits deze zijn uitgerust met een VHF-radio-installatie als bepaald
bij voorschrift 6, paragraaf 1, onder a), alsmede met een aanvullende
VHF-radio-installatie met DSC voor de verzending van noodsignalen van
schip naar kust als bepaald bij voorschrift 7, paragraaf 1, onder a).”.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 27
▼M1
▼B
BIJLAGE III
Regionale en lokale bepalingen (artikel 3, lid 3, en artikel 4, lid 1)
A.„Noordelijke” regionale bepalingen
1.Toepassingsgebied
Tenzij andersbepaald, de wateren ten noorden van de grensalsaange-
geven op de aan deze bijlage gehechte kaart, met uitzondering van de
Oostzee. Deze grens wordt gevormd door de parallel van 62º NB van
de westkust van Noorwegen tot 4º WL, vandaar door de meridiaan van
4º WL tot 60º30 ′NB, vandaar door de parallel van 60º30 ′NB tot 5º WL,
vandaar door de meridiaan van 5º WL tot 60º NB, vandaar door de
parallel van 60º NB tot 15º WL, vandaar door de meridiaan van
15º WL tot 62º NB, vandaar door de parallel van 62º NB tot 27º WL,
vandaar door de meridiaan van 27º WL tot 59º NB en vandaar door de
parallel van 59º NB naar het westen.
2.Omschrijvingen
„Zwaar drijfijs” is drijfijs dat ten minste 8/10e van de oppervlakte van
de zee bedekt.
3.Ad voorschrift III/7, paragraaf 1 (Bedrijfsomstandigheden)
Ter aanvulling van de specifieke bedrijfsomstandigheden als bedoeld in
voorschrift III/7, paragraaf 1, dient tevens rekening te worden gehouden
met de volgende bedrijfsomstandigheden:
e) bedrijfsomstandigheid b), c) of d), naar gelang van welke de laagste
waarden van de stabiliteitsparameters vervat in de stabiliteitscriteria
genoemd in voorschrift III/2 oplevert, dient te worden berekend reke-
ning houdend met de invloed van ijsafzetting overeenkomstig de
bepalingen van voorschrift III/8;
f) voor vaartuigen die met de ringzegen vissen: vertrek van de
visgronden met het vistuig, zonder vangst en met 30 % van de voor-
raden, brandstoffen, enz., met inbegrip van de invloed van
ijsafzetting overeenkomstig de bepalingen van voorschrift III/8.
4.Ad voorschrift III/8 (IJsafzetting)
De specifieke bepalingen van voorschrift III/8 en de specifieke richt-
snoeren die zijn gegeven in aanbeveling 2 door de Conferentie van
Torremolinos, zullen binnen de betrokken regio worden toegepast,
d.w.z. ook buiten de grenzen die zijn aangegeven op de kaart waarvan
genoemde aanbeveling vergezeld gaat.
Onverminderd de bepalingen van voorschrift III/8, paragraaf 1, onder a)
en b), dient bij het berekenen van de stabiliteit van vaartuigen diedienst-
doen in het vaargebied ten noorden van 63º NB tussen 28º WL en 11º
WL, rekening te worden gehouden met een ijsafzetting van:
a) 40 kg/m2op blootgestelde dekken en gangboorden;
b) 10 kg/m2van het geprojecteerde zijdelingse oppervlak aan elke zijde
van het vaartuig boven de waterlijn.
5.Ad voorschrift VII/5, paragraaf 2, onder b), en paragraaf 3, onder b)
(Aantallen en typen reddingsboten en -vlotten en hulpverleningsboten)
Onverminderd de bepalingen van voorschrift VII/5, paragraaf 2, onder
b), paragraaf 3, onder b), en paragraaf 3 bisdient bij vaartuigen waarvan
de bouw van de romp voldoet aan de voorschriften van een erkende
organisatie om dienst te doen in wateren met zwaar drijfijs overeenkom-
stig voorschrift II/1, paragraaf 2, van de bijlage bij het Protocol van
Torremolinos, de hulpverleningsboot/reddingsboot als bedoeld in para-
graaf 2, onder b), paragraaf 3, onder b), of paragraaf 3 bis, onder b),
ten minste gedeeltelijk overdekt te zijn (als omschreven in voorschrift
VII/18) en voldoende inhoud te hebben om aan alle opvarenden plaats
te bieden.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 28
▼B
6.Ad voorschrift VII/9 (Overlevingspakken en thermische beschermings-
middelen)
Onverminderd de bepalingen van voorschrift VII/9 dient voor elk der
opvarenden een overlevingspak in een passende maat beschikbaar te
zijn dat voldoet aan de bepalingen van voorschrift VII/25, met inbegrip
van de maatregelen die op dat voorschrift van toepassing zijn en die in
deze bijlage onder punt 1.8 staan vermeld.
7.Ad voorschrift VII/14 (radar-transponders)
Ter aanvulling van de bepalingen van hoofdstuk VII, deel B, moet elke
reddingsboot, elke hulpverleningsboot en elk reddingsvlot te allen tijde
zijn voorzien van een goedgekeurde radar-transponder die in staat is in
de 9 GHz-band te werken.
8.Ad voorschrift VII/25 (Overlevingspakken)
Onverminderd de bepalingen van voorschrift VII/25 dienen alle overle-
vingspakken die op grond van punt 1.6 van deze bijlage zijn vereist, uit
één stuk te zijn vervaardigd van materiaal met intrinsieke isolatie-eigen-
schappen en tevens te voldoen aan de eisen betreffende drijfvermogen
van voorschrift VII/24, paragraaf 1, letter c), onder i). Bovendien moet
aan alle overige relevante bepalingen van voorschrift VII/25 zijn
voldaan.
9.Ad voorschrift X/3, paragraaf 7 (Radarinstallaties)
Onverminderd de bepalingen van voorschrift X/3, paragraaf 7, dient
ieder vaartuig waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt, te zijn voorzien
van een radarinstallatie die ten genoegen van de administratie is. Deze
radarinstallatie dient in staat te zijn in de 9 GHz-band te werken.
10.Ad voorschrift X/5 (Uitrusting voor het geven van seinen)
In aanvulling op de bepalingen van voorschrift X/5 dient elk vaartuig
dat dienstdoet in wateren waarin drijfijs kan voorkomen, te zijn voorzien
van ten minste één zoeklicht met een verlichtingssterkte van ten minste
1 lux op een afstand van 750 m.
B.„Zuidelijke” regionale bepalingen
1.Toepassingsgebied
De Middellandse Zee en de kustwateren van het zomervaargebied van de
Atlantische Oceaan binnen een afstand van 20 mijl van de kust van
Spanje en Portugal, alsaangegeven op de „Kaart van vaarzonesen perio-
dieke vaargebieden” in bijlage II van het Internationaal Verdrag
betreffende de uitwatering van schepen van 1966(1), alsgewijzigd.
2.Voorschrift VII/9, paragraaf 1 (Overlevingspakken)
Gelet op de bepalingen van voorschrift VII/9, paragraaf 4, wordt aan het
einde van paragraaf 1 de volgende zin toegevoegd:
„Voor vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, hoeft het
aantal overlevingspakken niet groter dan twee te zijn.”.
3.Voorschrift IX/1 (Radiocommunicatie) — Toepassing
De volgende nieuwe paragraaf 1 biswordt toegevoegd:
„Dit hoofdstuk is eveneens van toepassing op nieuwe vaartuigen waarvan
de lengte 24 m of meer bedraagt, mitshet vaargebied waarin zij diens t-
doen afdoende wordt bestreken door een kuststation dat in
overeenstemming met het IMO Master Plan werkt.
.”1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 29
(1) Internationaal Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 1966, op 5 april
1966 vastgesteld door de Internationale Conferentie inzake de uitwatering van schependie op initiatief van de Intergouvernementele Maritieme Consultatieve Organisatie in
Londen isgehouden.
▼B
NOORDELIJK VAARGEBIED
1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 30
▼B
BIJLAGE IV
Specifieke veiligheidsvoorschriften (artikel 3, lid 4)
HOOFDSTUK II: CONSTRUCTIE, WATERDICHTHEID EN UITRUS-
TING
De volgende nieuwe voorschriften toevoegen:
„Voorschrift 16: Werkdekken in een gesloten bovenbouw
1. Deze dekken moeten voorzien zijn van een efficiënt afvoersysteem met
een voldoende draineringscapaciteit om het waswater en de ingewanden
van de visaf te voeren.
2. Alle voor de visserijactiviteit nodige openingen moeten zijn voorzien van
middelen die door één persoon snel en doeltreffend kunnen worden afge-
sloten.
3. Wanneer de vangst voor behandeling of verwerking op die dekken wordt
gebracht, dient zij in een vangkamer te worden geplaatst. De vangkamers
moeten voldoen aan voorschrift 11 van hoofdstuk III. Er moet een effi-
ciënt afvoersysteem worden geïnstalleerd. Tevens moet worden voorzien
in een adequate bescherming tegen onverhoeds op het werkdek stromend
water.
4. De dekken moeten met ten minste twee afvoeropeningen zijn uitgerust.
5. De vrije hoogte in de werkruimte moet overal ten minste twee meter
bedragen.
6. Er moet een vast ventilatiesysteem zijn aangebracht waarmee de lucht
ten minste zes keer per uur wordt ververst.
Voorschrift 17: Diepgangsmerken
1. Alle schepen moeten aan beide zijden van de voor- en achtersteven zijn
voorzien van diepgangsmerken.
2. Deze merken moeten zich zo dicht mogelijk bij de loodlijnen bevinden.
Voorschrift 18: Vistanks met gekoeld (ASW) of diepgekoeld (CSW)
zeewater
1. Indien RSW- of CSW-tanks, dan wel soortgelijke tanksystemen worden
gebruikt, dienen de tanks te zijn uitgerust met een afzonderlijke, vast
aangehechte voorziening voor het vullen en ledigen.
2. Indien de tankseveneensvoor het vervoer van droge lading worden
gebruikt, dienen de tanks te zijn uitgerust met een lenssysteem en te
zijn voorzien van adequate middelen om te voorkomen dat water uit het
lenssysteem in de tanks terechtkomt.”.
HOOFDSTUK III: STABILITEIT EN DAARMEE VERWANTE
ZEEWAARDIGHEID
Voorschrift 9: Hellingproef
De volgende nieuwe paragraaf 4 toevoegen:
„4. De hellingproef en de vaststelling van de voorwaarden als vereist bij
voorschrift III/9, paragraaf 1, vinden ten minste om de tien jaar plaats.”.
HOOFDSTUK IV: MACHINE- EN ELEKTRISCHE INSTALLATIES EN
TIJDELIJK ONBEMANDE RUIMTEN VOOR
MACHINES
Voorschrift 13: Stuurinrichtingen
De volgende tekst toevoegen aan paragraaf 10:
„In geval van elektrische aandrijving moet de noodkrachtbron in staat zijn
om de hulpstuurinrichtingen gedurende ten minste tien minuten te
bedienen.”.
Voorschrift 16: Elektrische hoofdkrachtbron
De volgende paragraaf 3 toegevoegen:1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 31
▼B
„3. Indien de navigatielichten alleen op elektrische stroom werken,
moeten zij worden gevoed via een apart schakelbord en moeten er adequate
controlevoorzieningen voor die lichten worden geïnstalleerd.”.
Voorschrift 17: Elektrische noodkrachtbron
Onverminderd paragraaf 2, moet de elektrische noodkrachtbron op vaartuigen
met een lengte van 45 m of meer gedurende ten minste acht uur stroom kunnen
leveren voor de in dat voorschrift vermelde installaties.
HOOFDSTUK V: BESCHERMING TEGEN, ALSMEDE OPSPOREN,
BLUSSEN EN BESTRIJDEN VAN BRAND
Voorschrift 22: Brandblusinrichtingen in ruimten voor machines
Onverminderd het bepaalde in dit voorschrift, moeten alle machineruimten van
categorie A zijn uitgerust met een vast aangebrachte brandblusinrichting.
Voorschrift 40: Brandblusinrichtingen in ruimten voor machines
Onverminderd het bepaalde in dit voorschrift, moeten alle machineruimten van
categorie A zijn uitgerust met een vast aangebrachte brandblusinrichting.1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 32
▼B
BIJLAGE V
MODELLEN VAN HET CERTIFICAAT VAN OVEREENSTEMMING, HET CERTIFICAAT
VAN VRIJSTELLING EN DE INVENTARIS VAN UITRUSTING
1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 33
▼B
1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 34
▼B
1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 35
▼B
1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 36
▼B
1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 37
▼B
1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 38
▼B
1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 39
▼B
1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 40
▼B
1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 41
▼B
1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 42
▼B
1997L0070 — NL — 17.05.2002 — 002.001 — 43