02015R2447 — NL — 14.06.2017 — 001.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2015/2447 VAN DE COMMISSIE

van 24 november 2015

houdende nadere uitvoeringsvoorschriften voor enkele bepalingen van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie







TITEL I

ALGEMENE BEPALINGEN







HOOFDSTUK 1

Toepassingsgebied van de douanewetgeving, missie van de douane en definities

Artikel 1

Definities

1) Voor de toepassing van deze afdeling geldt artikel 1 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 van de Commissie ( 1 ).

2) Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

1) handbagage : in het geval van luchtvervoer, de bagage die de natuurlijke persoon meeneemt in en uit de cabine van het vliegtuig;

2) douanekantoor van aanbrenging : het douanekantoor dat bevoegd is voor de plaats waar de goederen worden aangebracht;

3) ruimbagage : in het geval van luchtvervoer, de bagage die in de luchthaven van vertrek is ingecheckt en die voor de natuurlijke persoon noch gedurende de vlucht, noch bij een eventuele tussenstop toegankelijk is;

4) identieke goederen : in de context van de douanewaarde, in hetzelfde land geproduceerde goederen die in alle opzichten hetzelfde zijn, met inbegrip van de materiële kenmerken, kwaliteit en reputatie. Geringe verschillen in uiterlijk zijn geen beletsel om goederen die voor het overige aan de definitie voldoen als identiek aan te merken;

5) internationale EU-luchthaven : een EU-luchthaven waar, na toestemming van de douaneautoriteit, het luchtvaartverkeer met gebieden buiten het douanegebied van de Unie afgewikkeld mag worden;

6) vlucht binnen de Unie : de verplaatsing van een luchtvaartuig tussen twee EU-luchthavens, zonder tussenstop, voor zover deze verplaatsing noch is begonnen, noch eindigt op een niet-EU-luchthaven;

7) hoofdveredelingsproducten : de veredelingsproducten waarvoor de vergunning voor actieve veredeling is verleend;

8) marketingactiviteiten : in de context van de douanewaarde, alle activiteiten die verband houden met reclame voor, vermarkting van en promotie van de betrokken goederen, en alle activiteiten die verband houden met de voor de goederen verstrekte waarborgen en garanties;

9) secundaire veredelingsproducten : andere veredelingsproducten dan de hoofdveredelingsproducten, die onvermĳdelĳk als bĳproduct van de veredeling ontstaan;

10) zaken- of sportvliegtuig : particuliere luchtvaartuigen die bestemd zijn voor reizen waarvan het traject vrij wordt bepaald door de gebruikers;

11) publiek douane-entrepot type III : een douane-entrepot dat door de douaneautoriteiten wordt beheerd;

12) vaste transportinrichting : technisch middel voor het ononderbroken transport van goederen zoals elektriciteit, gas en olie;

13) douanekantoor van doorgang : a) het douanekantoor dat bevoegd is voor de plaats van uitgang uit het douanegebied van de Unie wanneer de goederen dat douanegebied tijdens het douanevervoer verlaten via een grens met een grondgebied buiten het douanegebied van de Unie dat geen land betreft dat deelneemt aan het gemeenschappelijk douanevervoer; b) het douanekantoor dat bevoegd is voor de plaats van binnenkomst in het douanegebied van de Unie wanneer de goederen tijdens het douanevervoer een grondgebied buiten het douanegebied van de Unie hebben overschreden;

14) soortgelijke goederen : in de context van de douanewaarde, in hetzelfde land geproduceerde goederen die, hoewel zij niet in alle opzichten hetzelfde zijn, gelijke kenmerken vertonen en gelijksoortige bestanddelen bevatten waardoor zij dezelfde functies kunnen vervullen en in de handel onderling vervangbaar kunnen zijn: de kwaliteit van de goederen, de reputatie ervan en de aanwezigheid van een fabrieks- of handelsmerk zĳn factoren die onder meer in aanmerking moeten worden genomen om vast te stellen of goederen soortgelĳk zĳn.







HOOFDSTUK 2

Rechten en plichten van personen in het kader van de douanewetgeving







Afdeling 1

Informatieverstrekking







Onderafdeling 1

Formaten en codes van gemeenschappelijke gegevensvereisten, gegevensuitwisseling en opslag

▼M1

Artikel 2

Formaten en codes voor gemeenschappelijke gegevensvereisten

(Artikel 6, lid 2, van het wetboek)

1. De formaten en codes voor de gemeenschappelijke gegevensvereisten zoals bedoeld in artikel 6, lid 2, van het wetboek en in artikel 2 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 voor de uitwisseling en opslag van informatie die voor aanvragen en beschikkingen is vereist, zijn in bijlage A bij deze verordening opgenomen.

2. De formaten en codes voor de gemeenschappelijke gegevensvereisten zoals bedoeld in artikel 6, lid 2, van het wetboek en in artikel 2 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 voor de uitwisseling en opslag van informatie die voor aangiften, kennisgevingen en bewijs van douanestatus is vereist, zijn in bijlage B bij deze verordening opgenomen.

3. Tot de datum waarop de eerste fase van de upgrade van het BTI-systeem (bindende tariefinlichtingen) en het Surveillance 2-systeem, zoals bedoeld in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/578 van de Commissie ( 2 ), is uitgerold, zijn in afwijking van lid 1 van dit artikel de formaten en codes die zijn opgenomen in bijlage A bij deze verordening met betrekking tot BTI-aanvragen en -beschikkingen, niet van toepassing en zijn de formaten en codes die zijn vastgesteld in de bijlagen 2 tot en met 5 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341 van de Commissie ( 3 ), van toepassing.

Tot de datum van de upgrade van het AEO-systeem (geautoriseerde marktdeelnemers), zoals bedoeld in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/578, zijn in afwijking van lid 1 van dit artikel de formaten en codes die zijn opgenomen in bijlage A bij deze verordening met betrekking tot AEO-aanvragen en -vergunningen, niet van toepassing en zijn de formaten en codes die zijn vastgesteld in de bijlagen 6 en 7 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341, van toepassing.

4. Wat de IT-systemen betreft die in bijlage 1 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341 zijn opgenomen, zijn in afwijking van lid 2 van dit artikel de formaten en codes van de gemeenschappelijke gegevensvereisten die in bijlage B bij deze verordening zijn vastgesteld, niet van toepassing tot de respectieve datums van de uitrol of de upgrade van de relevante IT-systemen zoals bedoeld in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/578.

Wat de IT-systemen betreft die in bijlage 1 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341 zijn opgenomen, zijn de uitwisseling en de opslag van informatie die voor aangiften, kennisgevingen en bewijs van douanestatus vereist is, onderworpen aan de formaten en codes die in bijlage 9 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341 zijn vastgesteld, tot de respectieve datums van de uitrol of de upgrade van de relevante IT-systemen zoals bedoeld in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/578.

5. Tot de datum van de uitrol van het DWU-systeem Douanebeschikkingen, zoals bedoeld in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/578, kunnen de douaneautoriteiten besluiten dat andere dan de in bijlage A bij deze verordening vastgestelde formaten en codes van toepassing zijn op de volgende aanvragen en vergunningen:

a) aanvragen en vergunningen voor de vereenvoudiging van de bepaling van bedragen die deel uitmaken van de douanewaarde van de goederen;

b) aanvragen en vergunningen voor doorlopende zekerheidstellingen;

c) aanvragen en vergunningen voor uitstel van betaling;

d) aanvragen en vergunningen voor het beheer van opslagruimten voor tijdelijke opslag zoals bedoeld in artikel 148 van het wetboek;

e) aanvragen en vergunningen voor lijndiensten;

f) aanvragen en vergunningen voor toegelaten afgever;

g) aanvragen en vergunningen voor de status van erkende weger van bananen;

h) aanvragen en vergunningen voor zelfbeoordeling;

i) aanvragen en vergunningen voor de status van toegelaten geadresseerde voor TIR-operaties;

j) aanvragen en vergunningen voor de status van toegelaten afzender voor Uniedouanevervoer;

k) aanvragen en vergunningen voor de status van toegelaten geadresseerde voor Uniedouanevervoer;

l) aanvragen en vergunningen voor het gebruik van een verzegeling van een bijzonder model;

m) aanvragen en vergunningen voor het gebruik van een aangifte voor douanevervoer met beperkte gegevensset;

n) aanvragen en vergunningen voor het gebruik van een elektronisch vervoersdocument als douaneaangifte.

6. Tot de datum van de uitrol van het DWU-systeem Douanebeschikkingen kunnen de douaneautoriteiten voor de volgende aanvragen en vergunningen toestaan dat gebruik wordt gemaakt van de formaten en codes van de gegevensvereisten voor aanvragen en vergunningen die zijn vastgesteld in bijlage 12 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341, in plaats van die van de gegevensvereisten die zijn vastgesteld in bijlage A bij deze verordening:

a) aanvragen en vergunningen voor het gebruik van de vereenvoudigde aangifte;

b) aanvragen en vergunningen voor gecentraliseerde vrijmaking;

c) aanvragen en vergunningen voor inschrijving in de administratie van de aangever;

d) aanvragen en vergunningen voor het gebruik van de regeling actieve veredeling;

e) aanvragen en vergunningen voor het gebruik van de regeling passieve veredeling;

f) aanvragen en vergunningen voor het gebruik van de regeling bijzondere bestemming;

g) aanvragen en vergunningen voor het gebruik van de regeling tijdelijke invoer;

h) aanvragen en vergunningen voor het beheer van opslagruimten voor de opslag in een douane-entrepot.

7. Niettegenstaande lid 6 zijn tot de datums van de uitrol van het DWU-systeem Geautomatiseerd uitvoersysteem (AES) of van de upgrade van de nationale invoersystemen, zoals bedoeld in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/578, wanneer een aanvraag voor een vergunning gebaseerd is op een douaneaangifte overeenkomstig artikel 163, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446, de formaten en codes die in bijlage 12 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341 zijn vastgesteld, van toepassing ten aanzien van de voor die aanvraag vereiste aanvullende gegevenselementen.

▼B

Artikel 3

Veiligheid van elektronische systemen

(Artikel 16, lid 1, van het wetboek)

1. Bij het ontwikkelen, onderhouden en gebruiken van de in artikel 16, lid 1, van het wetboek bedoelde elektronische systemen, stellen de lidstaten passende veiligheidsmaatregelen vast en handhaven zij deze voor een effectieve, betrouwbare en veilige werking van de verschillende systemen. Zij zorgen er ook voor dat er maatregelen worden genomen om de bron van de gegevens te controleren en gegevens te beschermen tegen het risico op ongeoorloofde toegang, verlies, wijziging of vernietiging.

2. Elke invoering, wijziging of verwijdering van gegevens wordt vastgelegd met opgave van de reden voor en het nauwkeurige tijdstip van deze bewerking en de persoon die deze heeft verricht.

3. De lidstaten stellen elkaar, de Commissie en in voorkomend geval de betrokken marktdeelnemer op de hoogte van alle daadwerkelijke of vermoede inbreuken op de beveiliging van de elektronische systemen.

Artikel 4

Opslag van gegevens

(Artikel 16, lid 1, van het wetboek)

Alle door de relevante elektronische systemen gevalideerde gegevens worden ten minste drie jaar bewaard vanaf het einde van het jaar waarin deze gegevens gevalideerd zijn, tenzij anders bepaald.

Artikel 5

Beschikbaarheid van elektronische systemen

(Artikel 16, lid 1, van het wetboek)

1. De Commissie en de lidstaten sluiten operationele overeenkomsten waarin de praktische eisen voor de beschikbaarheid en de prestaties van de elektronische systemen en voor de bedrijfscontinuïteit zijn vastgelegd.

2. In de in lid 1 bedoelde operationele overeenkomsten wordt met name de passende responstijd voor het uitwisselen en verwerken van informatie in de desbetreffende elektronische systemen vastgelegd.

3. De elektronische systemen zijn permanent beschikbaar. Deze verplichting is echter niet van toepassing:

a) in specifieke gevallen aangaande het gebruik van de elektronische systemen vastgesteld in de in lid 1 bedoelde overeenkomsten of, bij gebrek aan deze overeenkomsten, op nationaal niveau;

b) in geval van overmacht.







Onderafdeling 2

Registratie van personen

Artikel 6

Bevoegde douaneautoriteit

(Artikel 9 van het wetboek)

De voor de registratie verantwoordelijke douaneautoriteiten zijn de autoriteiten die door de lidstaten zijn aangewezen. De lidstaten delen de naam en het adres van deze autoriteiten aan de Commissie mee. De Commissie publiceert deze informatie op het internet.

Artikel 7

Elektronisch systeem voor het EORI-nummer

(Artikel 16 van het wetboek)

1. Voor de uitwisseling en opslag van informatie over EORI wordt een elektronisch systeem gebruikt („het EORI-systeem”) dat overeenkomstig artikel 16, lid 1, van het wetboek voor deze doeleinden is opgezet.

De bevoegde douaneautoriteit stelt de informatie via dit systeem beschikbaar wanneer er nieuwe EORI-nummers worden toegewezen of er wijzigingen zijn in de gegevens die zijn opgeslagen ten aanzien van reeds afgegeven registraties.

2. Elke persoon krijgt slechts één EORI-nummer toegewezen.

3. Het formaat en de codes van de in het EORI-systeem opgeslagen gegevens zijn in bijlage 12-01 opgenomen.

4. In afwijking van lid 1 van dit artikel zijn de formaten en codes in bijlage 12-01 niet van toepassing tot de datum waarop de upgrade van het centrale EORI-systeem plaatsvindt.

Tot de datum waarop de upgrade van het centrale EORI-systeem plaatsvindt, zijn de codes van de gemeenschappelijke gegevensvereisten voor de registratie van marktdeelnemers en andere personen vastgesteld in bijlage 9 bij ►M1 Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341 ◄ .

5. Wanneer lidstaten in punt 4 van bijlage 12-01 vermelde gegevens verzamelen, zorgen zij ervoor dat de in bijlage 12-01 vermelde formaten en codes worden gebruikt.







Afdeling 2

Beschikkingen betreffende de toepassing van de douanewetgeving







Onderafdeling 1

Beschikkingen van de douaneautoriteiten

Artikel 8

Algemene procedure voor het recht om te worden gehoord

(Artikel 22, lid 6, van het wetboek)

1. De in artikel 22, lid 6, eerste alinea, van het wetboek bedoelde mededeling:

a) bevat een verwijzing naar de documenten en de informatie waarop de douaneautoriteiten voornemens zijn hun beschikking te baseren;

b) vermeldt de termijn waarbinnen de betrokkene zijn standpunt kenbaar kan maken en deze termijn vangt aan op de datum waarop hij deze mededeling ontvangt of wordt geacht te hebben ontvangen;

c) bevat een verwijzing naar het recht van de betrokkene op toegang tot de documenten en informatie zoals bedoeld onder a), overeenkomstig de toepasselijke bepalingen.

2. Wanneer de betrokkene zijn standpunt kenbaar maakt vóór het verstrijken van de termijn zoals bedoeld in lid 1, onder b), kunnen de douaneautoriteiten overgaan tot het nemen van de beschikking, tenzij de betrokkene gelijktijdig zijn voornemen kenbaar maakt om zijn standpunt binnen de voorgeschreven termijn nader uiteen te zetten.

Artikel 9

Specifieke procedure voor het recht om te worden gehoord

(Artikel 22, lid 6, van het wetboek)

1. De douaneautoriteiten kunnen de in artikel 22, lid 6, eerste alinea, van het wetboek bedoelde mededeling doen als onderdeel van het verificatie- of controleproces wanneer zij voornemens zijn een beschikking te nemen op basis van een van de volgende zaken:

a) de resultaten van een verificatie na het aanbrengen van de goederen;

b) de resultaten van een verificatie van de douaneaangifte zoals bedoeld in artikel 191 van het wetboek;

c) de resultaten van de controle na vrijgave zoals bedoeld in artikel 48 van het wetboek, wanneer de goederen zich nog steeds onder douanetoezicht bevinden;

d) de resultaten van een verificatie van het bewijs van de douanestatus van Uniegoederen of, in voorkomend geval, de resultaten van de verificatie van de aanvraag voor de registratie van dergelijk bewijs of voor de goedkeuring van dergelijk bewijs;

e) de afgifte van een bewijs van oorsprong door de douaneautoriteiten;

f) de resultaten van de controle van goederen waarvoor geen summiere aangifte, aangifte tot tijdelijke opslag, aangifte tot wederuitvoer of douaneaangifte is ingediend.

2. Wanneer een mededeling is gedaan overeenkomstig lid 1, kan de betrokkene:

a) onmiddellijk zijn standpunt kenbaar maken via dezelfde middelen als deze die zijn gebruikt voor de mededeling in overeenstemming met artikel 9 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 of

b) om een mededeling vragen overeenkomstig artikel 8 behalve in de gevallen als bedoeld in lid 1, onder f).

De betrokkene wordt door de douaneautoriteiten over deze twee opties geïnformeerd.

3. Wanneer de douaneautoriteiten een beschikking nemen die nadelige gevolgen heeft voor de betrokkene, leggen zij vast of deze persoon zijn standpunt kenbaar heeft gemaakt in overeenstemming met lid 2, onder a).







Onderafdeling 2

Beschikkingen naar aanleiding van aanvragen

Artikel 10

Elektronische systemen voor beschikkingen

(Artikel 16, lid 1, van het wetboek)

1. Voor de uitwisseling en opslag van informatie in het kader van aanvragen en beschikkingen die in meer dan één lidstaat van invloed kunnen zijn en elke daaropvolgende gebeurtenis die invloed kan hebben op de oorspronkelijke aanvraag of beschikking, wordt een elektronisch systeem gebruikt dat overeenkomstig artikel 16, lid 1, van het wetboek voor deze doeleinden is opgezet.

De bevoegde douaneautoriteit stelt de informatie zo snel als mogelijk en ten laatste binnen zeven dagen nadat zij deze informatie heeft verkregen, ter beschikking via het systeem.

2. Voor de uitwisseling van informatie in het kader van aanvragen en beschikkingen die in meer dan één lidstaat van invloed kunnen zijn, wordt een op EU-niveau geharmoniseerde interface voor bedrijven gebruikt die in onderling overleg door de Commissie en de lidstaten is ontworpen.

3. De leden 1 en 2 van dit artikel zijn van toepassing met ingang van de datum van de uitrol van het systeem DWU Douanebeschikkingen, zoals bedoeld in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/255/EU.

Artikel 11

Aangewezen douaneautoriteit om aanvragen in ontvangst te nemen

(Artikel 22, lid 1, derde alinea, van het wetboek)

De lidstaten delen de Commissie een lijst mee van de in artikel 22, lid 1, derde alinea, van het wetboek bedoelde douaneautoriteiten die voor het in ontvangst nemen van aanvragen zijn aangewezen. De lidstaten delen de Commissie ook alle latere wijzigingen aan deze lijst mee.

Artikel 12

Aanvaarding van de aanvraag

(Artikel 22, lid 2, van het wetboek)

1. Wanneer de douaneautoriteit een aanvraag aanvaardt overeenkomstig artikel 11, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446, is de datum van aanvaarding van die aanvraag de datum waarop alle vereiste informatie door de douaneautoriteit werd ontvangen overeenkomstig ►M1 artikel 22, lid 2 ◄ , tweede alinea, van het wetboek.

2. Wanneer de douaneautoriteit vaststelt dat de aanvraag niet alle vereiste gegevens bevat, vraagt zij de aanvrager binnen een redelijke termijn, die ten hoogste 30 dagen bedraagt, om de relevante informatie.

Wanneer de aanvrager de door de douaneautoriteiten gevraagde informatie niet binnen de door de hen gestelde termijn verstrekt, wordt de aanvraag niet aanvaard en wordt de aanvrager hiervan in kennis gesteld.

3. Indien elke mededeling aan de aanvrager ontbreekt aangaande de vraag of de aanvraag al dan niet is aanvaard, wordt de aanvraag geacht te zijn aanvaard. De datum van aanvaarding wordt dan de datum waarop de aanvraag is ingediend of, in de gevallen waarin de aanvrager na een verzoek van de douaneautoriteit zoals bedoeld in lid 2 aanvullende informatie heeft verstrekt, de datum waarop het laatste informatiestuk is verstrekt.

Artikel 13

Opslag van informatie betreffende beschikkingen

(Artikel 23, lid 5, van het wetboek)

De beschikkingsbevoegde douaneautoriteit bewaart alle gegevens en onderliggende informatie waarop zij zich bij het nemen van de beschikking heeft gebaseerd, tot tenminste drie jaar na de einddatum van de geldigheid van de beschikking.

Artikel 14

Raadpleging tussen de douaneautoriteiten

(Artikel 22 van het wetboek)

1. Wanneer een beschikkingsbevoegde douaneautoriteit een douaneautoriteit van een andere betrokken lidstaat moet raadplegen over de vervulling van de vereiste voorwaarden en criteria om een gunstige beschikking te nemen, vindt deze raadpleging plaats binnen de voor de betreffende beschikking voorgeschreven termijn. De beschikkingsbevoegde douaneautoriteit stelt een raadplegingstermijn vast die aanvangt vanaf de datum waarop deze douaneautoriteit de voorwaarden en criteria meedeelt die door de geraadpleegde douaneautoriteit moeten worden onderzocht.

Wanneer de geraadpleegde douaneautoriteit na het in de eerste alinea bedoelde onderzoek vaststelt dat de aanvrager niet aan een of meer voorwaarden en criteria voldoet om een gunstige beschikking te kunnen nemen, bezorgt zij haar resultaten, naar behoren gedocumenteerd en met argumenten onderbouwd, aan de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit.

2. De overeenkomstig lid 1 vastgestelde raadplegingstermijn kan in elk van de volgende gevallen door de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit worden verlengd:

a) wanneer gelet op de aard van de te verrichten onderzoeken de geraadpleegde autoriteit om meer tijd verzoekt;

b) wanneer de aanvrager aanpassingen uitvoert om te garanderen dat wordt voldaan aan de voorwaarden en criteria zoals bedoeld in lid 1, en deze meedeelt aan de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit, die de geraadpleegde douaneautoriteit daarvan vervolgens in kennis stelt.

3. Wanneer de geraadpleegde douaneautoriteit niet antwoordt binnen de overeenkomstig de leden 1 en 2 vastgestelde raadplegingstermijn, wordt aan de voorwaarden en criteria waarvoor de raadpleging heeft plaatsgevonden, geacht te zijn voldaan.

4. De in de leden 1 en 2 vastgelegde raadplegingsprocedure kan ook worden toegepast voor de herziening van en het toezicht op een beschikking.

Artikel 15

Intrekking van een gunstige beschikking

(Artikel 28 van het wetboek)

Een overeenkomstig artikel 16, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 geschorste beschikking wordt door de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit in gevallen zoals bedoeld in artikel 16, lid 1, onder b) en c), van die verordening ingetrokken wanneer de houder van de beschikking binnen de voorgeschreven termijn niet de noodzakelijke maatregelen neemt om aan de voorwaarden in de beschikking te voldoen, of er niet in slaagt om de verplichtingen uit hoofde van deze beschikking na te komen.







Onderafdeling 3

Beschikkingen betreffende bindende inlichtingen

Artikel 16

Aanvraag voor een beschikking betreffende een bindende inlichting

(Artikel 22, lid 1, van het wetboek)

1. Wanneer een aanvraag voor een beschikking betreffende een bindende inlichting wordt ingediend overeenkomstig artikel 19, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 in een andere lidstaat dan de lidstaat waar de aanvrager is gevestigd, informeert de douaneautoriteit waar de aanvraag is ingediend de douaneautoriteit van de lidstaat waar de aanvrager is gevestigd binnen zeven dagen na de aanvaarding van de aanvraag.

Wanneer de douaneautoriteit die de kennisgeving ontvangt over informatie beschikt die zij relevant acht voor de behandeling van de aanvraag, zendt zij deze informatie zo snel mogelijk aan de douaneautoriteit waar de aanvraag is ingediend, en in ieder geval binnen 30 dagen na de datum van de kennisgeving.

2. Een aanvraag voor een beschikking inzake bindende tariefinlichting (BTI) heeft uitsluitend betrekking op goederen die soortgelijke eigenschappen hebben en waarvan de verschillen irrelevant zijn voor hun tariefindeling.

3. Een aanvraag voor een beschikking inzake een bindende oorsprongsinlichting (BOI) heeft uitsluitend betrekking op één soort goederen en op één type omstandigheden voor de oorsprongsbepaling.

4. Met het oog op de naleving van de voorwaarde in artikel 33, lid 1, tweede alinea, onder a), van het wetboek met betrekking tot een aanvraag van een BTI-beschikking, raadpleegt de douaneautoriteit zoals bedoeld in artikel 19, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 het elektronische systeem zoals bedoeld in artikel 21 van deze verordening, en houdt deze raadplegingen bij.

Artikel 17

Samenhang met bestaande BTI-beschikkingen

(Artikel 22, lid 3, van het wetboek)

Om erop toe te zien dat de BTI-beschikking die zij voornemens is af te geven, samenhangt met reeds afgegeven BTI-beschikkingen, raadpleegt de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit het in artikel 21 bedoelde elektronische systeem en worden deze raadplegingen bijgehouden.

Artikel 18

Mededeling van BOI-beschikkingen

(Artikel 6, lid 3, van het wetboek)

1. Wanneer de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit de aanvrager in kennis stelt van de BOI-beschikking via andere dan elektronischegegevensverwerkingstechnieken, doet zij dit door het formulier in bijlage 12-02 te gebruiken.

2. Wanneer de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit de aanvrager in kennis stelt van de BOI-beschikking via elektronischegegevensverwerkingstechnieken, moet deze beschikking af te drukken zijn overeenkomstig het formaat in bijlage 12-02.

Artikel 19

Uitwisseling van gegevens betreffende BOI-beschikkingen

(Artikel 23, lid 5, van het wetboek)

1. De douaneautoriteiten sturen de Commissie op kwartaalbasis de relevante gegevens betreffende de BOI-beschikkingen.

2. De Commissie stelt de overeenkomstig lid 1 verkregen gegevens ter beschikking van de douaneautoriteiten van alle lidstaten.

Artikel 20

Toezicht op BTI-beschikkingen

(Artikel 23, lid 5, van het wetboek)

▼C2

Wanneer douaneformaliteiten worden vervuld door of voor rekening van de houder van een BTI-beschikking voor goederen die door een BTI-beschikking worden gedekt, wordt dit in de douaneaangifte vermeld door het referentienummer van de BTI-beschikking te vermelden.

▼B

Artikel 21

Elektronisch systeem betreffende BTI

(Artikel 16, lid 1, en artikel 23, lid 5, van het wetboek)

1. Voor de uitwisseling en opslag van informatie in het kader van aanvragen en beschikkingen betreffende BTI en elke daaropvolgende gebeurtenis die invloed kan hebben op de oorspronkelijke aanvraag of beschikking, wordt een elektronisch systeem gebruikt dat overeenkomstig artikel 16, lid 1, van het wetboek voor deze doeleinden is opgezet.

De bevoegde douaneautoriteit stelt de informatie onmiddellijk en uiterlijk binnen zeven dagen nadat de autoriteit kennis heeft genomen van de informatie via dit systeem beschikbaar.

2. Aanvullend op de in lid 1 bedoelde informatie:

a) bevat het in artikel 55 van deze verordening bedoelde toezicht gegevens die relevant zijn voor het toezicht op het gebruik van BTI-beschikkingen;

b) geeft de douaneautoriteit die de aanvraag heeft ontvangen en de BTI-beschikking heeft genomen via het in lid 1 bedoelde systeem door wanneer een periode van verlengd gebruik van de BTI-beschikking is toegekend, waarbij de einddatum van de periode van verlengd gebruik en hoeveelheden van de goederen waarop deze periode van toepassing is, worden vermeld.

3. De Commissie deelt de resultaten van het in lid 2, onder a), genoemde toezicht op gezette tijden mee aan de lidstaten om het toezicht door de douaneautoriteiten op de naleving van de verplichtingen als gevolg van de BTI te ondersteunen.

4. Voor de uitwisseling van informatie in het kader van aanvragen en beschikkingen betreffende BTI wordt een op EU-niveau geharmoniseerde interface voor bedrijven gebruikt die in onderling overleg door de Commissie en de lidstaten is ontworpen.

5. De douaneautoriteiten vermelden de status van de aanvraag in het in lid 1 bedoelde systeem als zij een aanvraag voor een BTI-beschikking verwerken.

6. In afwijking van lid 1 van dit artikel gebruiken de lidstaten, tot de datum van de upgrade van het daarin vermelde systeem overeenkomstig de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/255/EU, de centrale gegevensbank van de Commissie zoals opgezet krachtens artikel 8, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie ( 4 ).

7. Tot de datum waarop de eerste fase van de upgrade van het in lid 1 van dit artikel bedoelde systeem en het in artikel 56 van deze verordening bedoelde systeem wordt uitgerold, oefenen de douaneautoriteiten het toezicht op het gebruik van BTI-beschikkingen bij het uitvoeren van douanecontroles of controles na vrijgave uit overeenkomstig de artikelen 46 en 48 van het wetboek. In afwijking van lid 3 van dit artikel is de Commissie tot die uitroldatum niet verplicht om de lidstaten resultaten van het in lid 2, onder a), van dit artikel bedoelde toezicht mee te delen.

Artikel 22

Verlengd gebruik van beschikkingen betreffende bindende inlichtingen

(Artikel 34, lid 9, van het wetboek)

1. Wanneer de douaneautoriteiten overeenkomstig artikel 34, lid 9, derde alinea, van het wetboek besluiten een periode van verlengd gebruik toe te kennen, vermelden zij de datum waarop de periode van verlengd gebruik van de betreffende beschikking verstrijkt.

▼C2

2. Wanneer de douaneautoriteiten besluiten overeenkomstig artikel 34, lid 9, derde alinea, van het wetboek een periode van verlengd gebruik van de BTI-beschikking toe te kennen, vermelden zij naast de in lid 1 bedoelde datum de hoeveelheden van de goederen die gedurende de periode van verlengd gebruik kunnen worden ingeklaard.

▼B

Het gebruik van een beschikking waarvoor om een periode van verlengd gebruik is verleend, wordt beëindigd zodra deze hoeveelheden zijn bereikt.

Op basis van het in artikel 55 bedoelde toezicht, informeert de Commissie de lidstaten zodra deze hoeveelheden zijn bereikt.

Artikel 23

Acties om de juiste en uniforme tariefindeling of oorsprongsbepaling te garanderen

(Artikel 34, lid 10, van het wetboek)

1. In overeenstemming met artikel 34, lid 10, onder a), van het wetboek stelt de Commissie de douaneautoriteiten onmiddellijk in kennis van de schorsing ten aanzien van het afgeven van BTI- en BOI-beschikkingen wanneer:

a) de Commissie onjuiste of niet-uniforme beschikkingen heeft vastgesteld;

b) de douaneautoriteiten gevallen aan de Commissie hebben voorgelegd waarin het niet lukte om binnen de maximumtermijn van 90 dagen hun meningsverschillen over de juiste en uniforme indeling of oorsprongsbepaling op te lossen.

Vanaf de datum waarop de Commissie de douaneautoriteiten in kennis heeft gesteld van de schorsing totdat de juiste en uniforme indeling of oorsprongsbepaling is gegarandeerd, zal er geen beschikking betreffende bindende inlichtingen worden afgegeven voor goederen die onder a) of b) vallen.

2. De juiste en uniforme tariefindeling of oorsprongsbepaling is zo spoedig mogelijk, en uiterlijk binnen 120 dagen na de in lid 1 bedoelde kennisgeving van de Commissie, onderwerp van overleg op Unieniveau.

3. Zodra de schorsing is ingetrokken, stelt de Commissie de douaneautoriteiten daarvan in kennis.

4. Voor de toepassing van de leden 1, 2 en 3, worden de BOI-beschikkingen als niet-uniform beschouwd wanneer zij een verschillende oorsprong toekennen aan goederen die:

a) onder dezelfde tariefpost vallen en waarvan de oorsprong volgens dezelfde oorsprongsregels is vastgesteld en

b) onder identieke voorwaarden zijn verkregen volgens hetzelfde fabricageprocédé en equivalente materialen, met name aangaande de vraag of zij al dan niet van oorsprong zijn.







Afdeling 3

Geautoriseerde marktdeelnemer

Artikel 24

Naleving

(Artikel 39, onder a), van het wetboek)

1. Wanneer de aanvrager een natuurlijke persoon is, wordt aan het criterium in artikel 39, onder a), van het wetboek geacht te zijn voldaan indien de aanvrager en, indien van toepassing, de werknemer die verantwoordelijk is voor de douanezaken van de aanvrager, gedurende de afgelopen drie jaar geen ernstige of herhaalde overtredingen op de douanewetgeving en de belastingvoorschriften hebben begaan en geen strafblad met zware misdrijven in verband met de economische activiteit hebben gehad.

Wanneer de aanvrager geen natuurlijke persoon is, wordt geacht aan het criterium in artikel 39, onder a), van het wetboek te zijn voldaan wanneer geen van de volgende personen gedurende de afgelopen drie jaar ernstige of herhaalde overtredingen op de douanewetgeving en belastingvoorschriften hebben begaan of een strafblad met zware misdrijven in verband met de economische activiteit hebben gehad:

a) de aanvrager;

b) de persoon die verantwoordelijk is voor de aanvrager of die zeggenschap heeft over de leiding van het bedrijf;

c) de werknemer die verantwoordelijk is voor de douanezaken van de aanvrager.

2. Het in artikel 39, onder a), van het wetboek bedoelde criterium kan echter worden geacht te zijn vervuld wanneer de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit de inbreuk van geringe betekenis acht in verhouding tot het aantal en de omvang van de douanegerelateerde activiteiten, en de douaneautoriteit niet twijfelt over de goede trouw van de aanvrager.

3. Wanneer de in lid 1, onder b), bedoelde persoon in een derde land is gevestigd of woonachtig is, beoordeelt de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit de naleving van het in artikel 39, onder a), van het wetboek bedoelde criterium aan de hand van de documenten en informatie waarover zij beschikt.

4. Wanneer de aanvrager er minder dan drie jaar is gevestigd, beoordeelt de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit de naleving van het in artikel 39, onder a), van het wetboek bedoelde criterium aan de hand van de documenten en informatie waarover zij beschikt.

Artikel 25

Deugdelijke handels- en vervoersadministratie

(Artikel 39, onder b), van het wetboek)

1. Het in artikel 39, onder b), van het wetboek vastgelegde criterium wordt geacht te zijn vervuld als aan de volgende voorwaarden is voldaan:

a) de aanvrager voert een boekhouding die in overeenstemming is met de algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen van de lidstaat waar de boekhouding wordt gevoerd, de douane in staat stelt bedrijfscontroles te verrichten en voorziet in een historische gegevensregistratie die een controlespoor vormt vanaf het moment van gegevensinvoer;

b) de administratie voor douanedoeleinden van de aanvrager wordt geïntegreerd in het boekhoudsysteem van de aanvrager of maakt het mogelijk dat kruiscontroles van de gegevens met het boekhoudsysteem kunnen worden verricht;

c) de aanvrager verleent de douane fysieke toegang tot zijn boekhoudsystemen en, in voorkomend geval, zijn handels- en vervoersadministratie;

d) de aanvrager verleent de douane elektronische toegang tot zijn boekhoudsystemen en, in voorkomend geval, tot zijn handels- en vervoersadministratie wanneer deze systemen of administratie elektronisch worden gehouden;

e) de aanvrager beschikt over een logistiek systeem dat een onderscheid maakt tussen Unie- en niet-Uniegoederen en, in voorkomend geval, aangeeft waar zij zich bevinden;

f) de aanvrager beschikt over een administratieve organisatie die in overeenstemming is met het soort en de omvang van de bedrijfsactiviteiten en geschikt is voor het beheer van de goederenstroom, en over een systeem van interne controles waarmee fouten kunnen worden voorkomen, opgespoord en rechtgezet en onrechtmatige of frauduleuze transacties kunnen worden voorkomen en opgespoord;

g) de aanvrager beschikt, indien van toepassing, over toereikende procedures voor het omgaan met certificaten en vergunningen die hem zijn verleend in overeenstemming met handelspolitieke maatregelen of maatregelen in verband met de handel in landbouwproducten;

h) de aanvrager beschikt over toereikende procedures om zijn administratie en gegevens te archiveren en zich te beschermen tegen gegevensverlies;

i) de aanvrager draagt er zorg voor dat relevante werknemers de opdracht hebben om de douaneautoriteiten kennis te geven van eventuele nalevingsproblemen en stelt procedures voor de kennisgeving van dergelijke problemen aan de douaneautoriteiten vast;

j) de aanvrager beschikt over passende veiligheidsmaatregelen om het binnendringen van onbevoegden in zijn computersysteem te voorkomen en zijn documentatie te beschermen;

k) de aanvrager beschikt, indien van toepassing, over toereikende procedures voor het omgaan met invoer- en uitvoervergunningen in verband met verboden en beperkingen, waaronder maatregelen om een onderscheid te maken tussen goederen die zijn onderworpen aan verboden of beperkingen en andere goederen, en maatregelen om toe te zien op de naleving van deze verboden en beperkingen.

2. Wanneer de aanvrager uitsluitend een vergunning aanvraagt als een marktdeelnemer aan wie een vergunning voor veiligheid is verleend zoals bedoeld in artikel 38, lid 2, onder b), van het wetboek (AEOS), is het in lid 1, onder e), bedoelde vereiste niet van toepassing.

Artikel 26

Financiële solvabiliteit

(Artikel 39, onder c), van het wetboek)

1. Aan het criterium zoals bepaald in artikel 39, onder c), van het wetboek wordt geacht te zijn voldaan wanneer de aanvrager voldoet aan het volgende:

a) de aanvrager is niet verwikkeld in een faillissementsprocedure;

b) gedurende de afgelopen drie jaar voorafgaand aan de indiening van de aanvraag heeft de aanvrager voldaan aan zijn financiële verplichtingen met betrekking tot de betaling van douanerechten en alle andere rechten, belastingen of heffingen die op of in verband met de invoer of uitvoer van goederen worden geheven;

c) de aanvrager toont aan de hand van de bescheiden en gegevens die beschikbaar zijn voor de afgelopen drie jaar voorafgaand aan de indiening van de aanvraag aan dat hij over voldoende financiële draagkracht beschikt om aan zijn verplichtingen te voldoen en zijn verbintenissen na te komen met betrekking tot het soort en de omvang van de bedrijfsactiviteiten, daaronder begrepen dat zijn nettoactiva niet negatief zijn, tenzij deze kunnen worden gedekt.

2. Wanneer de aanvrager minder dan drie jaar gevestigd is, wordt zijn financiële solvabiliteit zoals bedoeld in artikel 39, onder c), van het wetboek beoordeeld aan de hand van de beschikbare documenten en informatie.

Artikel 27

Praktische vakbekwaamheid of beroepskwalificaties

(Artikel 39, onder d), van het wetboek)

1. Aan het criterium zoals bepaald in artikel 39, onder d), van het wetboek wordt geacht te zijn voldaan indien aan een van de volgende voorwaarden is voldaan:

a) de aanvrager of de persoon die verantwoordelijk is voor de douanezaken van de aanvrager voldoet aan de volgende praktische vakbekwaamheid:

i) een aangetoonde praktijkervaring van minimaal drie jaar in douanezaken;

ii) een kwaliteitsnorm voor douanezaken die door een Europese normalisatieorganisatie is aangenomen;

b) de aanvrager of de persoon die verantwoordelijk is voor de douanezaken van de aanvrager heeft met succes een opleiding over douanewetgeving doorlopen die consistent is met en relevant is voor de mate van zijn betrokkenheid bij douanegerelateerde activiteiten en die wordt verstrekt door een van de volgende entiteiten:

i) een douaneautoriteit van een lidstaat;

ii) een onderwijsinstelling die door de douaneautoriteiten of door een voor beroepsopleiding verantwoordelijk orgaan van een lidstaat is erkend om een dergelijke kwalificatie te verstrekken;

iii) een beroepsorganisatie of handelsvereniging die door de douaneautoriteiten van een lidstaat is erkend of in de Unie is geaccrediteerd om een dergelijke kwalificatie te verstrekken.

▼C2

2. Wanneer de persoon die verantwoordelijk is voor de douanezaken van de aanvrager een contractant is, wordt aan het criterium zoals bepaald in artikel 39, onder d), van het wetboek geacht te zijn voldaan indien de contractant een markdeelnemer is aan wie een vergunning voor douanevereenvoudigingen is verleend zoals bedoeld in artikel 38, lid 2, onder a), van het wetboek (AEOC).

▼B

Artikel 28

Veiligheidsnormen

(Artikel 39, onder e), van het wetboek)

1. Aan het criterium zoals bepaald in artikel 39, onder e), van het wetboek wordt geacht te zijn voldaan indien aan de volgende voorwaarden is voldaan:

a) de gebouwen die voor de met de AEOS-vergunning samenhangende activiteiten worden gebruikt, bieden bescherming tegen onrechtmatig binnendringen en zijn gemaakt van materialen die verhinderen dat onbevoegden zich hiertoe onrechtmatig toegang kunnen verschaffen;

b) er zijn passende maatregelen genomen om onrechtmatige toegang tot kantoren, verzendingsruimten, los- en laadkades, los- en laaddekken en andere relevante plaatsen te voorkomen;

c) er zijn maatregelen genomen om onder meer het onrechtmatig toevoegen of omwisselen, het verkeerd behandelen van goederen of andere manipulaties van de goederen bij het laden, lossen, de op- en overslag te voorkomen;

d) de aanvrager heeft maatregelen genomen om zijn handelspartners duidelijk te identificeren en er via de uitvoering van passende contractuele regelingen of andere passende maatregelen in overeenstemming met het bedrijfsmodel van de aanvrager voor te zorgen dat deze handelspartners de veiligheid van de internationale toeleveringsketen garanderen;

e) de aanvrager onderwerpt sollicitanten voor veiligheidsgevoelige functies aan veiligheidsonderzoeken, voor zover de nationale wetgeving dit toestaat, en verricht regelmatige achtergrondcontroles bij huidige werknemers in dergelijke functies wanneer de omstandigheden dit rechtvaardigen;

f) de aanvrager heeft passende veiligheidsprocedures genomen voor eventuele gecontracteerde externe dienstverleners;

g) de aanvrager zorgt ervoor dat personeel met veiligheidsgerelateerde verantwoordelijkheden regelmatig deelneemt aan programma’s om hen bewuster te maken van deze veiligheidskwesties;

h) de aanvrager heeft een contactpersoon aangewezen die bevoegd is voor veiligheidsgerelateerde kwesties.

2. Wanneer de aanvrager houder is van een veiligheidscertificaat dat is afgegeven op basis van een internationaal verdrag of van een internationale norm van de Internationale Organisatie voor normalisatie, of van een Europese norm van de Europese normalisatieorganisatie, wordt rekening gehouden met deze certificaten als de naleving van de criteria zoals bepaald in artikel 39, onder e), van het wetboek wordt gecontroleerd.

Er wordt geacht aan de criteria te zijn voldaan wanneer is vastgesteld dat de criteria voor de afgifte van dat certificaat identiek of gelijkwaardig zijn aan de criteria zoals bepaald in artikel 39, onder e), van het wetboek.

De criteria worden geacht te zijn vervuld wanneer de aanvrager houder is van een veiligheidscertificaat dat is afgegeven door een derde land waarmee de Unie een overeenkomst heeft gesloten die voorziet in de erkenning van dat certificaat.

3. Wanneer de aanvrager een erkend agent of een bekende afzender is zoals omschreven in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 300/2008 van het Europees Parlement en de Raad ( 5 ) en voldoet aan de in Verordening (EU) nr. 185/2010 van de Commissie ( 6 ) vastgestelde eisen, wordt geacht te zijn voldaan aan de in lid 1 bedoelde criteria met betrekking tot de locaties en de activiteiten waarvoor de aanvrager de status van erkend agent of bekende afzender heeft verkregen voor zover de criteria voor het verlenen van de status van erkend agent of bekende afzender dezelfde zijn of gelijkwaardig zijn aan criteria zoals bepaald in artikel 39, onder e), van het wetboek.

Artikel 29

Beoordeling van de criteria

(Artikel 22 van het wetboek)

1. De beschikkingsbevoegde douaneautoriteit zorgt er voor het beoordelen van de criteria zoals bepaald in artikel 39, onder b) en e), van het wetboek voor dat controles ter plaatse worden verricht bij alle bedrijfsruimten die relevant zijn voor de douanegerelateerde activiteiten van de aanvrager.

Wanneer de aanvrager een groot aantal bedrijfsruimten bezit en de toepasselijke termijn voor het vaststellen van de beschikking niet lang genoeg is om alle bedrijfsruimten te onderzoeken, kan de douaneautoriteit besluiten slechts een representatief deel van deze bedrijfsruimten te onderzoeken indien zij van oordeel is dat de aanvrager op al zijn bedrijfsruimten dezelfde veiligheidsnormen toepast en dezelfde gemeenschappelijke normen en procedures toepast op de administratie van al zijn bedrijfsruimten.

2. De beschikkingsbevoegde douaneautoriteiten kunnen rekening houden met de resultaten van de beoordelingen of audits die overeenkomstig de Uniewetgeving zijn uitgevoerd, voor zover zij relevant zijn voor de beoordeling van de criteria zoals bedoeld in artikel 39 van het wetboek.

3. De douaneautoriteiten kunnen voor het beoordelen van de criteria zoals bepaald in artikel 39, onder b), c), en e), van het wetboek rekening houden met de door de aanvrager verstrekte conclusies van deskundigen wanneer de deskundige die de conclusies heeft opgesteld geen banden heeft met de aanvrager in de zin van artikel 127 van deze verordening.

4. De douaneautoriteiten houden terdege rekening met de bijzondere kenmerken van de marktdeelnemers, en met name van kleine en middelgrote ondernemingen bij de beoordeling of aan de criteria zoals bepaald in artikel 39 van het wetboek is voldaan.

5. De beoordeling van de criteria zoals bepaald in artikel 39 van het wetboek en de resultaten ervan worden door de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit gedocumenteerd.

Artikel 30

Elektronisch systeem voor de AEO-status

(Artikel 16, lid 1, van het wetboek)

1. Voor de uitwisseling en opslag van informatie in het kader van aanvragen voor een vergunning als geautoriseerd marktdeelnemer (AEO) en verleende AEO-vergunningen en eventuele verdere gebeurtenissen of handelingen die van invloed kunnen zijn op de oorspronkelijke beschikking, inclusief de nietigverklaring, schorsing, intrekking of nietigverklaring of de resultaten van een eventuele herziening of verificatie, wordt een elektronisch systeem gebruikt dat overeenkomstig artikel 16, lid 1, van het wetboek voor deze doeleinden is opgezet. De beschikkingsbevoegde douaneautoriteit stelt de informatie onmiddellijk en uiterlijk binnen zeven dagen via dit systeem beschikbaar.

Voor de uitwisseling van informatie in het kader van aanvragen en beschikkingen betreffende AEO-vergunningen wordt een op EU-niveau geharmoniseerde interface voor bedrijven gebruikt die in onderling overleg door de Commissie en de lidstaten is ontworpen.

2. De bevoegde douaneautoriteit kan in voorkomend geval, met name wanneer de AEO-status de grondslag voor het verlenen van goedkeuring, vergunningen of faciliteiten in het kader van andere Uniewetgeving betreft, de bevoegde nationale autoriteit die verantwoordelijk is voor de beveiliging van de burgerluchtvaart toegang verlenen tot het in lid 1 bedoelde elektronische systeem. De toegang is gerelateerd aan de volgende informatie:

a) de AEOS-vergunningen, inclusief de naam van de vergunninghouder en, in voorkomend geval, de wijziging, intrekking of schorsing van de status van geautoriseerd marktdeelnemer en de redenen daarvoor;

b) elke herbeoordeling van AEO-vergunningen en de resultaten daarvan.

De voor de beveiliging van de burgerluchtvaart verantwoordelijke nationale autoriteiten die de betreffende informatie behandelen, gebruiken deze uitsluitend voor de toepassing van de relevante programma’s voor erkende agenten of bekende afzenders en nemen passende technische en organisatorische maatregelen om de beveiliging van deze informatie te waarborgen.

3. In afwijking van lid 1 van dit artikel gebruiken de lidstaten, tot de datum waarop de upgrade van het AEO-systeem als bedoeld in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/255/EU plaatsvindt, dat systeem als opgezet krachtens artikel 14 quinvicies van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie.

Artikel 31

Raadplegingsprocedure en uitwisseling van informatie tussen douaneautoriteiten

(Artikel 22 van het wetboek)

1. De beschikkingsbevoegde douaneautoriteit kan douaneautoriteiten van andere lidstaten raadplegen die bevoegd zijn voor de plaats waar noodzakelijke informatie wordt bijgehouden of waar controles moeten worden verricht voor de beoordeling van een of meer van de in artikel 39 van het wetboek vastgelegde criteria.

2. De in lid 1 bedoelde raadpleging is verplicht, wanneer:

a) de aanvraag voor de AEO-status overeenkomstig artikel 12, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 is ingediend bij de douaneautoriteit van de plaats waar de hoofdboekhouding voor douanedoeleinden van de aanvrager zich bevindt of waar deze toegankelijk is;

b) de aanvraag voor de AEO-status overeenkomstig artikel 27 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 bij de douaneautoriteiten van de lidstaat is ingediend waar de aanvrager een vaste inrichting heeft en waar de informatie over zijn algemene logistieke beheersactiviteiten in de Unie wordt bewaard of toegankelijk is;

c) een deel van de administratie en documentatie die van belang is voor de aanvraag van de AEO-status in een andere lidstaat wordt bijgehouden dan de lidstaat van de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit;

d) de aanvrager van de AEO-status een opslagruimte of andere douanegerelateerde activiteiten heeft in een andere lidstaat dan de lidstaat van de bevoegde douaneautoriteit.

3. In afwijking van de termijn in artikel 14, lid 1, eerste alinea, tweede zin, van deze verordening, voltooien de douaneautoriteiten het raadplegingsproces binnen 80 dagen vanaf de datum waarop de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit de vereiste voorwaarden en criteria doorgeeft die door de geraadpleegde douaneautoriteit moeten worden gecontroleerd.

4. Wanneer de douaneautoriteit van een andere lidstaat relevante informatie heeft voor de toekenning van de AEO-status, deelt zij deze informatie met de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit binnen 30 dagen vanaf de datum waarop de aanvraag via het in artikel 31 van deze verordening bedoelde elektronische systeem is meegedeeld.

Artikel 32

Afwijzing van een aanvraag

(Artikel 22 van het wetboek)

De afwijzing van een AEO-aanvraag is niet van invloed op de huidige gunstige beschikkingen die ten aanzien van de aanvrager in overeenstemming met de douanewetgeving zijn gegeven, tenzij de toekenning van deze gunstige beschikkingen gebaseerd is op de vervulling van de AEO-criteria waarvan tijdens de beoordeling van de AEO-aanvraag is gebleken dat hier niet aan is voldaan.

Artikel 33

Combinatie van beide soorten vergunningen

(Artikel 38, lid 3, van het wetboek)

Wanneer een aanvrager zowel op een AEOC- als een AEOS-vergunning recht heeft, geeft de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit één gecombineerde vergunning af.

Artikel 34

Intrekking van een vergunning

(Artikel 28 van het wetboek)

1. De intrekking van een AEO-vergunning is niet van invloed op een gunstige beschikking die is gegeven ten aanzien van dezelfde persoon tenzij de AEO-status een voorwaarde was voor die gunstige beschikking of deze beschikking was gebaseerd op een in artikel 39 van het wetboek opgenomen criterium waaraan niet langer is voldaan.

2. De intrekking of wijziging van een gunstige beschikking die is gegeven ten aanzien van de vergunninghouder is niet automatisch van invloed op de AEO-vergunning van deze persoon.

3. Wanneer dezelfde persoon zowel een AOEC als een AOES is en artikel 28 van het wetboek of artikel 15 van deze verordening van toepassing is wegens de niet-naleving van de voorwaarden in artikel 39, onder d), van het wetboek, wordt de AEOC-vergunning ingetrokken en blijft de AEOS-vergunning geldig.

Wanneer dezelfde persoon zowel een AOES als een AOEC is en artikel 28 van het wetboek of artikel 15 van deze verordening van toepassing is wegens de niet-naleving van de voorwaarden in artikel 39, onder e), van het wetboek, wordt de AEOS-vergunning ingetrokken en blijft de AEOC-vergunning geldig.

Artikel 35

Toezicht

(Artikel 23, lid 5, van het wetboek)

1. De douaneautoriteiten van de lidstaten stellen de bevoegde douaneautoriteit onmiddellijk in kennis van alle voorvallen die zich na het verlenen van de AEO-status voordoen en die op de handhaving of de inhoud van de status van invloed kunnen zijn.

2. De bevoegde douaneautoriteit stelt alle relevante informatie waarover zij beschikt beschikbaar aan de douaneautoriteiten van de andere lidstaten waar de geautoriseerde marktdeelnemer douanegerelateerde activiteiten uitoefent.

3. Wanneer een douaneautoriteit een gunstige beschikking intrekt die op basis van de AEO-status is gegeven, stelt zij de douaneautoriteit die de status heeft verleend hiervan in kennis.

4. Wanneer de AEOS een erkend agent of bekende afzender is zoals gedefinieerd in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 300/2008 en voldoet aan de in Verordening (EU) nr. 185/2010 vastgestelde vereisten, stelt de bevoegde douaneautoriteit de voor de beveiliging van de burgerluchtvaart verantwoordelijke bevoegde nationale autoriteit onmiddellijk ten minste de volgende haar ter beschikking staande informatie met betrekking tot de AEO-status ter beschikking:

a) de AEOS-vergunning, inclusief de naam van de vergunninghouder en, in voorkomend geval, de wijziging, intrekking of schorsing van de status van geautoriseerd marktdeelnemer en de redenen daarvoor;

b) informatie over de vraag of de betreffende locatie door de douaneautoriteiten is bezocht, de datum van het laatste bezoek en of het bezoek plaatsvond met het oog op de vergunningsprocedure, herbeoordeling of monitoring;

c) elke herbeoordeling van de AEOS-vergunning en de resultaten daarvan.

De nationale douaneautoriteiten stellen in overleg met de voor de beveiliging van de burgerluchtvaart verantwoordelijke bevoegde nationale autoriteit nadere voorwaarden vast voor de uitwisseling van informatie die niet onder het in artikel 30 van deze verordening bedoelde elektronische systeem valt.

De voor de beveiliging van de burgerluchtvaart verantwoordelijke nationale autoriteiten die de betreffende informatie behandelen, gebruiken deze uitsluitend voor de toepassing van de relevante programma’s voor erkende agenten of bekende afzenders en nemen passende technische en organisatorische maatregelen om de beveiliging van de informatie te waarborgen.







Afdeling 4

Goederencontrole







Onderafdeling 1

Douanecontroles en risicobeheer

Artikel 36

Elektronisch systeem voor risicobeheer en douanecontroles

(Artikel 16, lid 1, van het wetboek)

1. Voor de uitwisseling en opslag van informatie tussen de douaneautoriteiten van de lidstaten en de Commissie in het kader van de communicatie betreffende risicogerelateerde informatie wordt een elektronisch systeem („het douanerisicobeheersysteem”) gebruikt dat overeenkomstig artikel 16, lid 1, van het wetboek voor deze doeleinden is opgezet.

2. Het in lid 1 bedoelde systeem wordt ook gebruikt voor de communicatie tussen douaneautoriteiten en tussen douaneautoriteiten en de Commissie bij de tenuitvoerlegging van gemeenschappelijke risicocriteria en -normen, gemeenschappelijke prioritaire controlegebieden, douanecrisisbeheersing, de uitwisseling van risicogerelateerde informatie en resultaten van risicoanalyses zoals bedoeld in artikel 46, lid 5, van het wetboek, evenals de resultaten van douanecontroles.







Onderafdeling 2

Door de lucht vervoerde handbagage en ruimbagage

Artikel 37

Transitvluchten

(Artikel 49 van het wetboek)

1. Douanecontroles en -formaliteiten die van toepassing zijn op de handbagage en ruimbagage van personen op een vlucht van een niet-EU-luchthaven in een luchtvaartuig dat na een tussenstop op een EU-luchthaven doorvliegt naar een andere EU-luchthaven, worden verricht op de laatste internationale EU-luchthaven.

De handbagage en ruimbagage worden onderworpen aan de voorschriften die gelden voor de bagage van personen die uit derde landen aankomen, tenzij de persoon die deze bagage vervoert bewijst dat de goederen erin de status van Uniegoederen bezitten.

2. Douanecontroles en -formaliteiten die van toepassing zijn op de handbagage en ruimbagage van personen op een vlucht van een EU-luchthaven in een luchtvaartuig dat een tussenstop maakt op een andere EU-luchthaven voordat het doorvliegt naar een niet-EU-luchthaven, worden verricht op de eerste internationale EU-luchthaven.

De handbagage kan aan controles worden onderworpen op de laatste internationale EU-luchthaven waar het luchtvaartuig een tussenstop maakt om de douanestatus van de Uniegoederen te verzekeren.

Artikel 38

Transitvluchten in zaken- en sportvliegtuigen

(Artikel 49 van het wetboek)

Douanecontroles en -formaliteiten die van toepassing zijn op de bagage van personen aan boord van een zaken- of sportvliegtuig worden op de volgende luchthavens verricht:

a) op de eerste internationale EU-luchthaven wat betreft vluchten vanaf een niet-EU-luchthaven, wanneer het luchtvaartuig na een tussenstop op een EU-luchthaven doorvliegt naar een andere EU-luchthaven;

b) op de laatste internationale EU-luchthaven wat betreft vluchten vanaf een EU-luchthaven, wanneer het luchtvaartuig na een tussenstop op een EU-luchthaven doorvliegt naar een niet-EU-luchthaven.

Artikel 39

Inkomende transfervluchten

(Artikel 49 van het wetboek)

1. Wanneer bagage op een EU-luchthaven aankomt aan boord van een luchtvaartuig dat van een niet-EU-luchthaven komt en op deze EU-luchthaven wordt overgeladen in een ander luchtvaartuig dat een vlucht binnen de Unie uitvoert, zijn de leden 2 en 3 van toepassing.

2. Douanecontroles en -formaliteiten die van toepassing zijn op de ruimbagage worden verricht op de laatste internationale EU-luchthaven van aankomst van een vlucht binnen de Unie. Douanecontroles en -formaliteiten die van toepassing zijn op de ruimbagage die van een niet-EU-luchthaven komt en op een internationale EU-luchthaven wordt overgeladen op een luchtvaartuig dat een andere internationale EU-luchthaven op het grondgebied van dezelfde lidstaat tot bestemming heeft, kunnen echter worden verricht op de internationale EU-luchthaven waar de ruimbagage wordt overgeladen.

Douanecontroles en -formaliteiten die van toepassing zijn op de ruimbagage kunnen, in uitzonderlijke gevallen en in aanvulling op de controles en formaliteiten zoals bedoeld in de eerste alinea, worden verricht op de eerste internationale EU-luchthaven wanneer een dergelijke extra controle na controle van de handbagage nodig blijkt te zijn.

3. Douanecontroles en -formaliteiten die van toepassing zijn op de handbagage worden verricht op de eerste internationale EU-luchthaven.

Aanvullende douanecontroles en -formaliteiten die van toepassing zijn op de handbagage kunnen op de luchthaven van aankomst van een vlucht binnen de Unie uitsluitend in uitzonderlijke gevallen worden verricht, wanneer dergelijke extra controles na controle van de ruimbagage nodig blijken te zijn.

Artikel 40

Uitgaande transfervluchten

(Artikel 49 van het wetboek)

1. Wanneer bagage op een EU-luchthaven aan boord wordt gebracht van een luchtvaartuig dat een vlucht binnen de Unie uitvoert en deze bagage vervolgens wordt overgeladen op een andere EU-luchthaven in een ander luchtvaartuig dat een luchthaven buiten de Unie als bestemming heeft, zijn de leden 2 en 3 van toepassing.

2. Douanecontroles en -formaliteiten die van toepassing zijn op de ruimbagage worden verricht op de eerste internationale EU-luchthaven van vertrek. Douanecontroles en -formaliteiten die van toepassing zijn op de ruimbagage die op een internationale EU-luchthaven in een luchtvaartuig wordt geladen en op een andere internationale EU-luchthaven in het grondgebied van dezelfde lidstaat wordt overgeladen aan boord van een luchtvaartuig dat een niet-EU-luchthaven tot bestemming heeft, kunnen worden verricht op de internationale EU-luchthaven waar de ruimbagage wordt overgeladen.

Douanecontroles en -formaliteiten die van toepassing zijn op de ruimbagage kunnen, in uitzonderlijke gevallen en in aanvulling op de controles en formaliteiten zoals bedoeld in de eerste alinea, worden verricht op de laatste internationale EU-luchthaven wanneer een dergelijke extra controle na controle van de handbagage nodig blijkt te zijn.

3. Douanecontroles en -formaliteiten die van toepassing zijn op de handbagage worden verricht op de laatste internationale EU-luchthaven.

Aanvullende douanecontroles en -formaliteiten die van toepassing zijn op de handbagage kunnen op de luchthaven van vertrek van een vlucht binnen de Unie uitsluitend in uitzonderlijke gevallen worden verricht, wanneer dergelijke extra controles na controle van de ruimbagage nodig blijken te zijn.

Artikel 41

Overladen in een sport- of zakenvliegtuig

(Artikel 49 van het wetboek)

1. Douanecontroles en -formaliteiten die van toepassing zijn op de bagage die op een EU-luchthaven aankomt aan boord van een uit een niet-EU-luchthaven afkomstig lijn- of chartertoestel en die op deze EU-luchthaven wordt overgeladen in een sport- of zakenvliegtuig dat een vlucht binnen de Unie uitvoert, worden verricht op de luchthaven van aankomst van het lijn- of chartertoestel.

2. Douanecontroles en -formaliteiten die van toepassing zĳn op de bagage die op een EU-luchthaven aan boord wordt gebracht van een sport- of zakenvliegtuig dat een vlucht binnen de Unie uitvoert, waarbĳ deze bagage op een andere EU-luchthaven wordt overgeladen in een lĳn- of chartertoestel met als bestemming een niet-EU-luchthaven, worden verricht op de luchthaven van vertrek van het lĳn- of chartertoestel.

Artikel 42

Overbrengingen tussen luchthavens op het grondgebied van dezelfde lidstaat

(Artikel 49 van het wetboek)

De douaneautoriteiten kunnen op de internationale EU-luchthaven waar de ruimbagage wordt overgeladen controles verrichten op het volgende:

a) bagage die van een niet-EU-luchthaven komt en op een internationale EU-luchthaven wordt overgeladen in een luchtvaartuig dat een internationale EU-luchthaven die op hetzelfde nationale grondgebied is gelegen, tot bestemming heeft;

b) bagage die op een internationale EU-luchthaven aan boord van een luchtvaartuig wordt gebracht om op een andere internationale EU-luchthaven die op hetzelfde nationale grondgebied is gelegen, te worden overgeladen op een luchtvaartuig dat een niet-EU-luchthaven tot bestemming heeft.

Artikel 43

Maatregelen ter voorkoming van illegale omwisseling

(Artikel 49 van het wetboek)

De lidstaten dragen er zorg voor dat:

a) bij aankomst op een internationale EU-luchthaven waar de douanecontroles zullen worden verricht, toezicht wordt gehouden op de omwisseling van goederen in de handbagage voordat deze controles op die bagage hebben plaatsgevonden;

b) bij vertrek op een internationale EU-luchthaven waar de douanecontroles zullen worden verricht, toezicht wordt gehouden op de omwisseling van goederen in de handbagage nadat deze controles op die bagage hebben plaatsgevonden;

c) bij aankomst op een internationale EU-luchthaven waar de douanecontroles zullen worden verricht, voorzieningen zijn getroffen om de omwisseling van goederen in de ruimbagage te verhinderen voordat deze controles op die bagage hebben plaatsgevonden;

d) bij vertrek van een internationale EU-luchthaven waar de douanecontroles zullen worden verricht, voorzieningen zijn getroffen om de omwisseling van goederen in de ruimbagage te verhinderen nadat deze controles op de ruimbagage hebben plaatsgevonden.

Artikel 44

Het bagage-etiket

(Artikel 49 van het wetboek)

De in een EU-luchthaven geregistreerde ruimbagage wordt als zodanig gekenmerkt door een etiket dat op de bagage wordt aangebracht. Een voorbeeld van het etiket en de technische kenmerken ervan zĳn in bĳlage 12-03 opgenomen.

Artikel 45

Lijst van internationale EU-luchthavens

(Artikel 49 van het wetboek)

Elke lidstaat verstrekt de Commissie een lijst van zijn internationale EU-luchthavens en informeert de Commissie over wijzigingen in deze lijst.







Onderafdeling 3

Over zee vervoerde bagage

Artikel 46

Pleziervaartuigen

(Artikel 49 van het wetboek)

Douanecontroles en -formaliteiten die van toepassing zijn op de bagage van personen aan boord van pleziervaartuigen, worden verricht op alle havens in de Unie die worden aangedaan, ongeacht de plaats van herkomst of bestemming van het vaartuig. Een pleziervaartuig is een pleziervaartuig volgens de definitie in Richtlijn 94/25/EG van het Europees Parlement en de Raad ( 7 ).

Artikel 47

Overbrengingen op zee

(Artikel 49 van het wetboek)

Douanecontroles en -formaliteiten die van toepassing zijn op de bagage van personen die gebruikmaken van een door één enkel vaartuig uitgevoerde scheepvaartdienst die een aantal opeenvolgende trajecten omvat en die is begonnen of eindigt of die een tussenstop maakt in een niet-EU-haven, worden verricht in de EU-haven waar deze bagage wordt in- of uitgeladen.







HOOFDSTUK 3

Valutaomrekening

Artikel 48

Bepalingen betreffende wisselkoersen

(Artikel 53 van het wetboek)

1. De tegenwaarde van de euro wordt, indien dit overeenkomstig artikel 53, lid 1, onder b), van het wetboek is vereist, eenmaal per maand vastgesteld.

De toe te passen wisselkoers is de meest recente koers die door de Europese Centrale Bank is vastgesteld voorafgaand aan de voorlaatste dag van de maand en is gedurende de volledige daaropvolgende maand van toepassing.

Wanneer de aan het begin van de maand geldende koers echter meer dan 5 % afwijkt van de koers die door de Europese Centrale Bank is vastgesteld vóór de 15e van diezelfde maand, is de laatstgenoemde koers van toepassing vanaf de 15e tot het einde van de betreffende maand.

2. Indien een valuta om een van de redenen zoals bedoeld in artikel 53, lid 2, van het wetboek moet worden omgerekend, is de toe te passen tegenwaarde van de euro in nationale valuta de koers die door de Europese Centrale Bank op de eerste werkdag van oktober is vastgesteld: deze koers is met ingang van 1 januari van het daaropvolgende jaar van toepassing.

3. De lidstaten kunnen de waarde in nationale valuta van het in euro vastgestelde bedrag ongewĳzigd handhaven indien bĳ de jaarlĳkse aanpassing de omrekening van dat bedrag leidt tot een wĳziging van de in nationale valuta uitgedrukte waarde van minder dan 5 %.

Het na bedoelde omrekening verkregen bedrag kan door de lidstaten op de dichtstbijzijnde decimalen naar boven of naar beneden worden afgerond.







TITEL II

FACTOREN DIE TEN GRONDSLAG LIGGEN AAN DE TOEPASSING VAN INVOER- OF UITVOERRECHTEN EN ANDERE MAATREGELEN WAARAAN HET GOEDERENVERKEER IS ONDERWORPEN







HOOFDSTUK 1

Gemeenschappelijk douanetarief en tariefindeling van goederen







Afdeling 1

Beheer van tariefcontingenten

Artikel 49

Algemene regels betreffende het uniforme beheer van tariefcontingenten

(Artikel 56, lid 4, van het wetboek)

1. Tariefcontingenten die zijn geopend in overeenstemming met de Uniewetgeving met betrekking tot de methode van administratie in dit artikel en in de artikelen 50 tot en met 54 van deze verordening worden beheerd overeenkomstig de chronologische volgorde van de data van aanvaarding van de douaneaangiften voor het in het vrije verkeer brengen.

2. Elk tariefcontingent wordt in de Uniewetgeving vastgesteld door een volgnummer dat het beheer ervan vergemakkelijkt.

3. Voor de toepassing van deze afdeling worden aangiften voor het vrije verkeer die door de douaneautoriteiten op 1, 2 of 3 januari zijn aanvaard, geacht op 3 januari van hetzelfde jaar te zijn geaccepteerd. Wanneer een van deze dagen echter op een zaterdag of op een zondag valt, worden de aangiften geacht op 4 januari van dat jaar te zijn aanvaard.

4. Voor de toepassing van deze afdeling wordt onder werkdagen verstaan de dagen die geen feestdagen bij de instellingen van de Unie in Brussel zijn.

Artikel 50

Verantwoordelijkheden van de douaneautoriteiten van de lidstaten voor het uniforme beheer van tariefcontingenten

(Artikel 56, lid 4, van het wetboek)

1. De douaneautoriteiten onderzoeken of een door de aangever in een douaneaangifte voor het in het vrije verkeer brengen gedaan verzoek om toepassing van een tariefcontingent geldig is overeenkomstig de Uniewetgeving betreffende het openen van tariefcontingenten.

►C2 2. Wanneer een douaneaangifte voor het vrije verkeer met een geldige aanvraag voor toepassing van een tariefcontingent wordt aanvaard en alle bewijsstukken voor het toepassen van het tariefcontingent aan de douaneautoriteiten zijn verstrekt, ◄ sturen de douaneautoriteiten dat verzoek onmiddellijk naar de Commissie door onder vermelding van de datum van aanvaarding van de douaneaangifte en de exacte hoeveelheid waarvoor dit verzoek wordt gedaan.

Artikel 51

Toewijzing van hoeveelheden in het kader van de tariefcontingenten

(Artikel 56, lid 4, van het wetboek)

1. De Commissie wĳst elke werkdag hoeveelheden toe, maar de Commissie kan op een bepaalde werkdag besluiten geen hoeveelheden toe te wijzen op voorwaarde dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten hierover van tevoren zijn geïnformeerd.

2. De hoeveelheden in het kader van de tariefcontingenten kunnen niet eerder worden toegewezen dan op de tweede werkdag na de datum van aanvaarding van de douaneaangifte waarin de aanvrager om toepassing van het tariefcontingent heeft gevraagd.

De Commissie houdt bij elke toewijzing rekening met alle niet beantwoorde aanvragen om tariefcontingenten toe te passen op basis van douaneaangiften die zijn aanvaard tot en met de tweede werkdag voorafgaand aan de dag van toewijzing en die door de douaneautoriteiten zijn doorgestuurd naar het systeem zoals bedoeld in artikel 54 van deze verordening.

3. De Commissie wijst, in chronologische volgorde van de data van aanvaarding van de betreffende douaneaangiften en voor zover het resterende saldo van het tariefcontingent dit toestaat, voor elk tariefcontingent hoeveelheden toe op basis van de door haar ontvangen aanvragen om dat tariefcontingent toe te passen.

4. Wanneer op de dag van de toewijzing de som van de hoeveelheden van alle aanvragen voor het toepassen van een tariefcontingent voor aangiften die op dezelfde datum zijn aanvaard groter is dan het resterende saldo van het tariefcontingent, wijst de Commissie de hoeveelheden voor deze aanvragen toe in evenredigheid met de aangevraagde hoeveelheden.

5. Wanneer een nieuw tariefcontingent wordt geopend, wĳst de Commissie daaruit geen hoeveelheden toe vóór de elfde werkdag volgende op de datum van publicatie van het besluit van de Unie waarbĳ dat tariefcontingent werd geopend.

Artikel 52

Annulering van aanvragen en terugstortingen van ongebruikte toegewezen hoeveelheden in het kader van de tariefcontingenten

(Artikel 56, lid 4, van het wetboek)

1. De douaneautoriteiten storten een hoeveelheid die bij vergissing is toegewezen onmiddellijk terug naar het elektronische systeem zoals bedoeld in artikel 54 van deze verordening. Deze verplichting is echter niet van toepassing wanneer na de eerste maand volgende op het einde van de geldigheidsduur van het betreffende tariefcontingent een onjuiste toewijzing van een douaneschuld van minder dan 10 EUR wordt ontdekt.

2. Wanneer de douaneautoriteiten een douaneaangifte voor goederen die zijn onderworpen aan een aanvraag om een tariefcontingent toe te passen ongeldig maakt voordat de Commissie de gevraagde hoeveelheid heeft toegewezen, annuleren de douaneautoriteiten de gehele aanvraag om het tariefcontingent toe te passen.

Wanneer de Commissie de gevraagde hoeveelheid al heeft toegewezen op basis van een ongeldige douaneaangifte, stort de douaneautoriteit de toegewezen hoeveelheid onmiddellijk terug naar het elektronische systeem zoals bedoeld in artikel 54 van deze verordening.

Artikel 53

De kritieke status van tariefcontingenten

(Artikel 56, lid 4, van het wetboek)

1. Voor de toepassing van artikel 153 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446, wordt een tariefcontingent als kritiek beschouwd zodra 90 % van de volledige omvang van het tariefcontingent is opgebruikt.

2. In afwijking van lid 1 wordt een tariefcontingent in een van de volgende gevallen vanaf de dag van de opening ervan als kritiek beschouwd:

a) het tariefcontingent wordt voor minder dan drie maanden geopend;

b) in de afgelopen twee jaar zijn geen tariefcontingenten geopend voor dezelfde producten van dezelfde oorsprong en met een gelijkwaardige geldigheidsduur („gelijkwaardige tariefcontingenten”);

c) een in de afgelopen twee jaar geopend gelijkwaardig tariefcontingent was op de laatste dag van de derde maand van de vastgestelde duur van het contingent uitgeput of had een grotere aanvankelijke omvang dan het betrokken tariefcontingent.

3. Een tariefcontingent waarvan het enige doel de toepassing is van een vrijwaringsmaatregel of een maatregel die voortvloeit uit een schorsing van concessies zoals bedoeld in Verordening (EU) nr. 654/2014 van het Europees Parlement en de Raad ( 8 ) wordt als kritiek beschouwd zodra 90 % van de volledige omvang is opgebruikt, ongeacht of in de laatste twee jaar gelijkwaardige tariefcontingenten zijn geopend of niet.

Artikel 54

Elektronisch systeem voor het beheer van tariefcontingenten

(Artikel 16, lid 1, en artikel 56, lid 4, van het wetboek)

1. Voor het beheer van tariefcontingenten wordt een elektronisch systeem gebruikt dat overeenkomstig artikel 16, lid 1, van het wetboek voor deze doeleinden is opgezet ten behoeve van:

a) de uitwisseling van informatie tussen de douaneautoriteiten en de Commissie in het kader van aanvragen om tariefcontingenten toe te passen en terug te storten en in het kader van de status van tariefcontingenten en de opslag van deze informatie;

b) het beheer door de Commissie van de aanvragen om tariefcontingenten toe te passen en terug te storten;

c) de uitwisseling van informatie tussen de douaneautoriteiten en de Commissie betreffende de toewijzing van de hoeveelheden in het kader van de tariefcontingenten en de opslag van deze informatie;

d) de registratie van eventuele verdere gebeurtenissen of handelingen die van invloed kunnen zijn op de oorspronkelijke opnemingen of terugstortingen van tariefcontingenten of de toewijzing ervan.

2. De Commissie stelt de informatie over de toewijzingsresultaten via dat systeem beschikbaar.







Afdeling 2

Toezicht op het in het vrije verkeer brengen of de uitvoer van goederen

Artikel 55

Algemene regels betreffende het toezicht op het in het vrije verkeer brengen of de uitvoer van goederen

(Artikel 56, lid 5, van het wetboek)

1. Wanneer de Commissie eist dat bepaalde goederen aan toezicht worden onderworpen bij het in het vrije verkeer brengen of bij uitvoer, stelt zij de douaneautoriteiten voordat het toezichtsvereiste van toepassing wordt tijdig in kennis van de GN-codes van deze goederen en van de voor het toezicht vereiste gegevens.

De lijst van gegevens die door de Commissie kan worden geëist voor het toezicht is in bijlage 21-01 opgenomen.

2. Wanneer goederen zijn onderworpen aan toezicht bij het in het vrije verkeer brengen of bij uitvoer, voorzien de douaneautoriteiten de Commissie ten minste eenmaal per week van gegevens over de douaneaangiften voor de betrokken procedure.

Wanneer de goederen overeenkomstig artikel 194, lid 1, van het wetboek zijn vrijgegeven, voorzien de douaneautoriteiten de Commissie onmiddellijk van de gegevens.

3. De Commissie openbaart de door de douaneautoriteiten verstrekte gegevens zoals bedoeld in lid 1 uitsluitend in geaggregeerde vorm en uitsluitend aan bevoegde gebruikers in overeenstemming met artikel 56, lid 2, van deze verordening.

4. Wanneer goederen onder een douaneregeling worden geplaatst op basis van een vereenvoudigde aangifte zoals bedoeld in artikel 166 van het wetboek of door inschrijving in de administratie van de aangever zoals bedoeld in artikel 182 van het wetboek, en de door de Commissie vereiste gegevens waren niet beschikbaar op het tijdstip waarop de goederen overeenkomstig artikel 194, lid 1, van het wetboek zijn vrijgegeven, delen de douaneautoriteiten de Commissie deze informatie onmiddellijk mee na ontvangst van de in overeenstemming met artikel 167 van het wetboek ingediende aanvullende aangifte.

5. Wanneer ontheffing wordt verleend van de verplichting tot indiening van een aanvullende aangifte in overeenstemming met artikel 167, lid 3, van het wetboek of de aanvullende aangifte is ingediend of beschikbaar gemaakt in overeenstemming met artikel 225 van deze verordening, stuurt de vergunninghouder de douaneautoriteiten ten minste eenmaal per maand de door de Commissie vereiste gegevens of vergaren de douaneautoriteiten deze gegevens uit het systeem van de aangever.

De douaneautoriteiten voeren deze gegevens onmiddellijk in het in artikel 56 van deze verordening bedoelde elektronische systeem in.

6. In afwijking van lid 1 van dit artikel is de lijst van gegevens die door de Commissie met het oog op toezicht kan worden geëist, tot de datum waarop de eerste fase van de upgrade van het systeem zoals bedoeld in lid 1 van artikel 56 en van de nationale invoer- en uitvoersystemen zoals bedoeld in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/255/EU wordt uitgerold, opgenomen in bijlage 21-02.

Artikel 56

Elektronisch systeem voor het toezicht op het in het vrije verkeer brengen of de uitvoer van goederen

(Artikel 16, lid 1, en artikel 56, lid 5, van het wetboek)

1. Voor het toezicht op het in het vrije verkeer brengen of de uitvoer van goederen wordt een elektronisch systeem gebruikt dat overeenkomstig artikel 16, lid 1, van het wetboek is opgezet voor de verzending en opslag van de volgende informatie:

a) toezichtsgegevens over het in het vrije verkeer brengen of de uitvoer van goederen;

b) informatie die de in het elektronische systeem ingevoerde en opgeslagen toezichtsgegevens over het in het vrije verkeer brengen of de uitvoer van goederen kan actualiseren.

2. De Commissie kan gebruikers op basis van verzoeken van de lidstaten toestemming geven tot het elektronische systeem zoals bedoeld in lid 1.

3. In afwijking van lid 1 van dit artikel wordt het Surveillance 2-systeem van de Commissie voor de verzending en opslag van de gegevens zoals bedoeld in dat lid, onder a) en b), gebruikt tot de datum waarop de eerste fase van de upgrade van het systeem zoals bedoeld in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/255/EU wordt uitgerold.







HOOFDSTUK 2

Oorsprong van goederen







Afdeling 1

Bewĳs van de niet-preferentiële oorsprong

Artikel 57

Certificaat van oorsprong voor producten waarvoor bĳzondere, niet-preferentiële invoerregelingen gelden

(Artikel 61, leden 1 en 2, van het wetboek)

1. Een certificaat van oorsprong voor producten van oorsprong uit een derde land waarvoor bijzondere, niet-preferentiële invoerregelingen gelden, wordt, voor zover deze regelingen op dit artikel betrekking hebben, afgegeven met gebruikmaking van het formulier in bijlage 22-14 met inachtneming van de daarin vastgestelde technische specificaties.

▼M1

Verwijzingen in bĳzondere, niet-preferentiële invoerregelingen naar certificaten van oorsprong die zijn afgegeven overeenkomstig de artikelen 55 tot en met 65 van Verordening (EEG) nr. 2454/93, worden geacht verwijzingen te zijn naar de in dit artikel bedoelde certificaten van oorsprong.

▼B

2. Certificaten van oorsprong worden afgegeven door de bevoegde autoriteiten van het derde land waaruit de producten waarvoor de bijzondere, niet-preferentiële invoerregelingen gelden afkomstig zijn, of door een daartoe door deze autoriteiten gemachtigde instantie die de nodige waarborgen biedt (instanties van afgifte), op voorwaarde dat de oorsprong van de producten overeenkomstig artikel 60 van het wetboek is vastgesteld.

De instanties van afgifte bewaren van elk afgegeven certificaat van oorsprong een kopie.

3. De certificaten van oorsprong worden afgegeven voordat de producten waarop zij betrekking hebben in het derde land van oorsprong voor uitvoer zijn aangegeven.

4. In afwijking van lid 3 kan het certificaat van oorsprong bij wijze van uitzondering afgegeven worden na de uitvoer van de producten waarop het betrekking heeft, wanneer dit ten gevolge van een fout, onopzettelĳk verzuim of bĳzondere omstandigheden op het tijdstip van uitvoer niet is geschied.

De instanties van afgifte kunnen een in lid 1 bedoeld certificaat van oorsprong slechts achteraf afgeven wanneer zij er zeker van zijn dat de gegevens in de aanvraag van de exporteur overeenstemmen met die in het desbetreffende dossier.

Artikel 58

Het verstrekken van informatie over administratieve samenwerking met betrekking tot bijzondere, niet-preferentiële invoerregelingen

(Artikel 61 van het wetboek)

1. Indien volgens de bijzondere, niet-preferentiële invoerregelingen voor bepaalde producten het in artikel 57 van deze verordening bedoelde certificaat van oorsprong moet worden gebruikt, is het gebruik van deze regelingen afhankelijk van de voorwaarde dat een procedure van administratieve samenwerking is ingesteld, tenzij dit in de betrokken regelingen anders is bepaald.

Met het oog op het instellen van deze procedure van administratieve samenwerking, sturen de betrokken derde landen de Commissie het volgende:

a) de namen en adressen van de instanties van afgifte en modellen van de door deze instanties gebruikte stempels;

b) de namen en adressen van de overheidsinstanties die belast zĳn met de behandeling van de in artikel 59 van deze verordening bedoelde verzoeken om controle achteraf van de certificaten van oorsprong.

Bovengenoemde informatie wordt door de Commissie aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten doorgegeven.

2. Wanneer een derde land verzuimt de in lid 1 bedoelde informatie aan de Commissie te sturen, passen de bevoegde autoriteiten in de Unie de bijzondere niet-preferentiële invoerregeling niet toe.

Artikel 59

De controle achteraf van de certificaten van oorsprong voor producten waarvoor bĳzondere, niet-preferentiële invoerregelingen gelden

(Artikel 61 van het wetboek)

1. De controle van de certificaten van oorsprong zoals bedoeld in artikel 57 van deze verordening wordt in overeenstemming met dit artikel verricht na het aanvaarden van de douaneaangifte (controle achteraf).

2. Wanneer de douaneautoriteiten gegronde redenen hebben om te twijfelen aan de echtheid van een certificaat van oorsprong of de juistheid van de erin vervatte informatie en wanneer zij steekproefsgewijze controles achteraf verrichten, verzoeken zij de in artikel 58, lid 1, onder b), van deze verordening bedoelde autoriteit te onderzoeken of dat certificaat van oorsprong echt is, of de aangegeven oorsprong juist en in overeenstemming met artikel 60 is vastgesteld, of beide.

Daartoe sturen de douaneautoriteiten het certificaat van oorsprong of een kopie daarvan terug naar de in artikel 58, lid 1, onder b), van deze verordening bedoelde autoriteit. Indien de aangifte vergezeld ging van een factuur, wordt deze of een kopie daarvan bĳ het terug te sturen certificaat van oorsprong gevoegd.

De douaneautoriteiten vermelden, in voorkomend geval, de redenen voor de controle achteraf en verstrekken alle inlichtingen die zij bezitten die het vermoeden hebben doen rijzen dat de gegevens op het certificaat van oorsprong onjuist zijn of dat het certificaat van oorsprong niet echt is.

3. De in artikel 58, lid 1, onder b), van deze verordening bedoelde autoriteit informeert de douaneautoriteiten zo snel mogelijk over de resultaten van de controles.

Wanneer er binnen zes maanden na het verzenden van een verzoek in overeenstemming met lid 2 geen antwoord is ontvangen, passen de douaneautoriteiten de bijzondere, niet-preferentiële regeling voor de betrokken producten niet toe.







Afdeling 2

Preferentiële oorsprong

Artikel 60

Voor de toepassing van deze afdeling gelden de definities van artikel 37 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446.







Onderafdeling 1

Procedures ter vergemakkelijking van de afgifte of het opstellen van oorsprongsbewijzen

Artikel 61

Leveranciersverklaringen en het gebruik ervan

(Artikel 64, lid 1, van het wetboek)

1. Wanneer een leverancier de exporteur of de handelaar van de informatie voorziet die nodig is om de oorsprong van de goederen vast te stellen voor de toepassing van het preferentiële handelsverkeer tussen de Unie en sommige landen of gebieden (preferentiële oorsprong), doet hij dit door middel van een leveranciersverklaring.

Voor elke zending van goederen wordt een afzonderlijke leveranciersverklaring opgesteld, behalve in de gevallen zoals bedoeld in artikel 62 van deze verordening.

2. De leverancier brengt de verklaring aan op de bij de zending behorende handelsfactuur, of op een leveringsbon, of op een ander handelsdocument waarop de goederen voldoende nauwkeurig zijn omschreven om deze te kunnen identificeren.

3. De leverancier kan de verklaring te allen tijde verstrekken, ook na de levering van de goederen.

▼M1

Artikel 62

Langlopende leveranciersverklaring

(Artikel 64, lid 1, van het wetboek)

1. Wanneer een leverancier een exporteur of handelaar regelmatig voorziet van zendingen van goederen, en de oorsprong van al deze goederen naar verwachting hetzelfde zal zijn, kan de leverancier één enkele verklaring opstellen ter dekking van meerdere zendingen van deze goederen (langlopende leveranciersverklaring).

2. Een langlopende leveranciersverklaring wordt opgesteld voor zendingen die binnen een bepaalde periode worden verzonden, en bevat drie datums:

a) de datum waarop de verklaring is opgesteld (datum van opstelling);

b) de datum waarop de periode van start gaat (begindatum) — deze mag niet meer dan twaalf maanden vóór of niet meer dan zes maanden na de datum van opstelling liggen;

c) de datum waarop de periode afloopt (einddatum) — deze mag niet meer dan 24 maanden na de startdatum liggen.

3. Wanneer de langlopende leveranciersverklaring niet geldig is voor sommige of alle zendingen van geleverde en te leveren goederen, deelt de leverancier dit onmiddellijk mee aan de betrokken exporteur of handelaar.

▼B

Artikel 63

De opstelling van leveranciersverklaringen

(Artikel 64, lid 1, van het wetboek)

1. Voor producten die de preferentiële oorsprong hebben verkregen, worden de leveranciersverklaringen opgesteld zoals vastgesteld in bijlage 22-15. Langlopende leveranciersverklaringen voor deze producten worden opgesteld zoals vastgesteld in bijlage 22-16.

2. Voor producten die be- of verwerking in de Unie hebben ondergaan zonder de preferentiële oorsprong te hebben verkregen, worden de leveranciersverklaringen opgesteld zoals vastgesteld in bijlage 22-17. Voor langlopende leveranciersverklaringen worden de leveranciersverklaringen echter opgesteld zoals vastgesteld in bijlage 22-18.

3. De leveranciersverklaring is voorzien van een handgeschreven handtekening van de leverancier. Wanneer zowel de leveranciersverklaring als de factuur echter met behulp van elektronische middelen is opgesteld, kan deze elektronisch geauthenticeerd worden of kan de leverancier de exporteur of handelaar een schriftelijke verklaring doen toekomen waarin hij de verantwoordelijkheid op zich neemt voor alle leveranciersverklaringen waaruit zijn identiteit blijkt alsof hij deze met zijn handgeschreven handtekening had ondertekend.

Artikel 64

Afgifte van het inlichtingenblad INF 4

(Artikel 64, lid 1, van het wetboek)

1. De douaneautoriteiten kunnen de exporteur of handelaar verzoeken de leverancier om een inlichtingenblad INF 4 te vragen ter bevestiging van de echtheid en juistheid van de leveranciersverklaring.

2. Op verzoek van de leverancier wordt het inlichtingenblad INF 4 afgegeven door de douaneautoriteiten van de lidstaat waarin de leveranciersverklaring is opgesteld aan de hand van het formulier in bijlage 22-02 en met inachtneming van de daarin vastgestelde technische specificaties. De autoriteiten kunnen elk bewijs eisen en administratieve controles verrichten bij de leverancier, of andere controles die zij dienstig achten.

3. De douaneautoriteiten verstrekken het inlichtingenblad INF 4 binnen 90 dagen aan de leverancier na ontvangst van zijn aanvraag, met de vermelding of de leveranciersverklaring juist en echt is.

4. De douaneautoriteit bij wie een aanvraag voor de afgifte van een inlichtingenblad INF 4 is ingediend, bewaart het aanvraagformulier ten minste drie jaar of langer als dit nodig is om de naleving van de bepalingen die zijn verbonden aan het preferentiële handelsverkeer tussen de Unie en sommige landen of gebieden te waarborgen.

Artikel 65

Administratieve samenwerking tussen de lidstaten

(Artikel 64, lid 1, van het wetboek)

De douaneautoriteiten verlenen elkaar bijstand bij het controleren van de juistheid van de informatie in de leveranciersverklaringen.

Artikel 66

Controle van de leveranciersverklaringen

(Artikel 64, lid 1, van het wetboek)

1. Wanneer een exporteur niet in staat is om binnen 120 dagen na het verzoek van de douaneautoriteiten een inlichtingenblad INF 4 over te leggen, kunnen de douaneautoriteiten van de lidstaat van uitvoer de douaneautoriteiten van de lidstaat waarin de leveranciersverklaring is opgesteld vragen om de oorsprong van de berokken producten te bevestigen voor de toepassing van het preferentiële handelsverkeer tussen de Unie en sommige landen of gebieden.

2. Voor de toepassing van lid 1 sturen de douaneautoriteiten van de lidstaat van uitvoer de douaneautoriteiten van de lidstaat waarin de leveranciersverklaring is opgesteld alle beschikbare informatie en documenten en vermelden zij de redenen van hun onderzoek.

3. Voor de toepassing van lid 1 kunnen de douaneautoriteiten van de lidstaat waarin de leveranciersverklaring is opgesteld de leverancier om bewijs vragen of vragen om deze verklaring aan de nodige controles te onderwerpen.

4. De douaneautoriteiten die om de controle hebben gevraagd, worden via een inlichtingenblad INF 4 zo snel mogelijk over de resultaten geïnformeerd.

5. Wanneer binnen 150 dagen na de datum van het verzoek om controle geen antwoord is ontvangen of wanneer het antwoord niet voldoende gegevens bevat om de oorsprong van de producten vast te stellen, wordt het opgestelde oorsprongsbewijs op basis van de leveranciersverklaring door de douaneautoriteiten van het land van uitvoer ongeldig verklaard.

Artikel 67

Vergunning toegelaten exporteur

(Artikel 64, lid 1, van het wetboek)

1. Wanneer de Unie een preferentiële regeling met een derde land heeft waarin is bepaald dat een bewijs van oorsprong de vorm aanneemt van door een toegelaten exporteur opgestelde factuurverklaring of een oorsprongsverklaring, kunnen ►M1 exporteurs en wederverzenders die in het douanegebied van de Unie zijn gevestigd ◄ voor het opstellen en vervangen van deze verklaringen een vergunning als toegelaten exporteur aanvragen.

2. Artikel 11, lid 1, onder d), en de artikelen 16, 17, en 18 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 betreffende de voorwaarden voor het aanvaarden van aanvragen en de schorsing van beschikkingen en de artikelen 10 en 15 van deze verordening betreffende het gebruik van elektronische middelen voor de uitwisseling en opslag van informatie en de intrekking van gunstige beschikkingen in het kader van aanvragen en beschikkingen, zijn niet van toepassing op beschikkingen inzake vergunningen toegelaten exporteur.

3. Vergunningen toegelaten exporteur worden uitsluitend toegekend aan personen die voldoen aan de voorwaarden in de oorspronkelijke bepalingen van de overeenkomsten die de Unie heeft gesloten met bepaalde landen of gebieden buiten het douanegebied van de Unie of van de maatregelen die de Unie ten aanzien van deze landen of gebieden eenzijdig heeft vastgesteld.

4. De douaneautoriteiten kennen de toegelaten exporteur een vergunningnummer toe dat op de bewijzen van preferentiële oorsprong moet worden vermeld. Het vergunningnummer ►M1 begint met ◄ de tweeletterige ISO-landcode ISO 3166-1 van de lidstaat die de vergunning afgeeft.

5. De Commissie verstrekt de betrokken derde landen de adressen van de douaneautoriteiten die bevoegd zijn met de controle van door toegelaten exporteurs opgestelde bewijzen van preferentiële oorsprong.

6. Wanneer de vorm van de factuurverklaringen of de oorsprongsverklaringen niet in de toepasselijke preferentiële regeling wordt gespecificeerd, worden deze verklaringen in overeenstemming met het formulier in ►M1 bijlage 22-13 ◄ opgesteld.

7. Wanneer de maximale drempelbedragen voor het opstellen van een factuurverklaring of een oorsprongsverklaring door een exporteur die geen toegelaten exporteur is niet in de toepasselijke preferentiële regeling zijn gespecificeerd, is de maximale drempelwaarde 6 000 EUR voor elke zending.

▼M1

Artikel 68

Registratie van exporteurs buiten het kader van het SAP-stelsel van de Unie

(Artikel 64, lid 1, van het wetboek)

1. Wanneer de Unie een preferentiële regeling heeft krachtens welke een exporteur een oorsprongsdocument moet opstellen in overeenstemming met de desbetreffende Uniewetgeving, kan een dergelijk document alleen worden opgesteld door een exporteur die voor dat doel door de douaneautoriteiten van een lidstaat geregistreerd is. De identiteit van dergelijke exporteurs wordt geregistreerd in het systeem van geregistreerde exporteurs (REX) zoals bedoeld in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2016/578/EU. Onderafdelingen 2 tot en met 9 van deze afdeling zijn van overeenkomstige toepassing.

2. Voor de toepassing van dit artikel zijn artikel 11, lid 1, onder d), en de artikelen 16, 17 en 18 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 betreffende de voorwaarden voor het aanvaarden van aanvragen en de schorsing van beschikkingen en de artikelen 10 en 15 van deze verordening niet van toepassing. Aanvragen en besluiten met betrekking tot dit artikel worden niet uitgewisseld en opgeslagen in een elektronisch informatie- en communicatiesysteem zoals bepaald in artikel 10 van deze verordening.

3. De Commissie verstrekt het derde land waarmee de Unie een preferentiële regeling heeft, de adressen van de douaneautoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de verificatie van een oorsprongsdocument dat overeenkomstig dit artikel door een geregistreerde exporteur in de Unie is opgesteld.

4. Niettegenstaande lid 1 is de drempelwaarde, wanneer het maximale drempelbedrag voor het opstellen van een oorsprongsdocument door een exporteur die geen geregistreerde exporteur is, niet in de toepasselijke preferentiële regeling is gespecificeerd, 6 000 EUR voor elke zending.

5. Niettegenstaande lid 1 kan, tot en met 31 december 2017, een oorsprongsdocument worden opgesteld door een exporteur die niet geregistreerd is maar wel een toegelaten exporteur in de Unie is. Artikel 77, lid 7, is van overeenkomstige toepassing.

▼B

Artikel 69

Vervanging van bewijzen van preferentiële oorsprong die buiten het kader van het SAP-stelsel van de Unie zijn afgegeven of opgesteld

(Artikel 64, lid 1, van het wetboek)

1. Wanneer producten van oorsprong waarop een bewijs van preferentiële oorsprong betrekking heeft dat eerder is afgegeven of opgesteld voor de toepassing van een preferentiële tariefmaatregel zoals bedoeld in artikel 56, lid 2, onder d) of e), van het wetboek, met uitzondering van het SAP van de Unie, nog niet voor het vrije verkeer zijn vrijgegeven en onder toezicht van een douanekantoor in de Unie zijn geplaatst, kan het oorspronkelijke bewijs van oorsprong door een of meer vervangende bewijzen worden vervangen om alle of een deel van deze producten naar een andere plaats in de Unie te zenden.

▼M1

2. Wanneer het bewijs van oorsprong dat vereist is voor de toepassing van de preferentiële tariefmaatregel zoals bedoeld in lid 1, een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1, een ander certificaat van oorsprong van de overheid, een oorsprongsverklaring of een factuurverklaring is, wordt het vervangende bewijs van oorsprong afgegeven of opgesteld in de vorm van een van de volgende documenten:

a) een vervangende oorsprongsverklaring of een vervangende factuurverklaring, opgesteld door een toegelaten exporteur die de goederen wederverzendt;

b) een vervangende oorsprongsverklaring of een vervangende factuurverklaring of een vervangend attest van oorsprong, opgesteld door een wederverzender van de goederen wanneer de totale waarde van de producten van oorsprong in de op te splitsen oorspronkelijke zending niet hoger is dan de toepasselijke drempelwaarde;

c) een vervangende oorsprongsverklaring of een vervangende factuurverklaring of een vervangend attest van oorsprong, opgesteld door een wederverzender van de goederen wanneer de totale waarde van de producten van oorsprong in de op te splitsen oorspronkelijke zending hoger is dan de toepasselijke drempelwaarde, en de wederverzender bij de vervangende oorsprongsverklaring of de vervangende factuurverklaring of het vervangende attest van oorsprong een kopie van het oorspronkelijke bewijs van oorsprong voegt;

d) een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1, afgegeven door het douanekantoor waar de goederen onder toezicht zijn geplaatst indien aan de volgende voorwaarden is voldaan:

i) de wederverzender is geen toegelaten exporteur noch geregistreerde exporteur en staat niet toe dat een kopie van het oorspronkelijke bewijs van oorsprong bij het vervangende bewijs wordt gevoegd;

ii) de totale waarde van de producten van oorsprong in de oorspronkelijke zending is hoger dan de toepasselijke drempelwaarde waarboven de exporteur een toegelaten exporteur of een geregistreerde exporteur moet zijn om een vervangend bewijs op te stellen;

e) een vervangend attest van oorsprong, opgesteld door een geregistreerde exporteur die de goederen wederverzendt.

▼B

3. Wanneer het vervangende bewijs van oorsprong overeenkomstig lid 2, onder d), is afgegeven, wordt de vermelding van het douanekantoor dat het vervangend certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 afgeeft in vak 11 van het certificaat geplaatst. De vermeldingen in vak 4 van het certificaat betreffende het land van oorsprong zijn identiek aan de vermeldingen in het oorspronkelijke bewijs van oorsprong. De wederverzender brengt in vak 12 zijn handtekening aan. Wanneer de wederverzender in vak 12 te goeder trouw zijn handtekening heeft geplaatst, is hij niet verantwoordelijk voor de juistheid van de op het oorspronkelijke bewijs van oorsprong aangebrachte vermeldingen.

Het douanekantoor dat wordt verzocht het vervangingscertificaat af te geven, vermeldt op het oorspronkelĳke bewijs van oorsprong of op een bijlage erbij het gewicht, het aantal, de aard van de wederverzonden producten en het land van bestemming, evenals het nummer (de nummers) van het overeenkomstige vervangingscertificaat of de overeenkomstige vervangingscertificaten. Dit douanekantoor bewaart het oorspronkelijke bewijs van oorsprong ten minste drie jaar.

4. Wanneer het voor de toepassing van de preferentiële tariefmaatregel zoals bedoeld in lid 1 vereiste bewijs van oorsprong een attest van oorsprong is, wordt het vervangende bewijs van oorsprong door de wederverzender opgesteld in de vorm van een vervangend attest.

Wanneer de totale waarde van de producten van de zending waarvoor een bewijs van oorsprong is opgesteld niet hoger is dan de toepasselijke drempelwaarde, hoeft de wederverzender van delen van de zending geen geregistreerde exporteur te zijn om vervangende attesten van oorsprong op te stellen.

Wanneer de totale waarde van de producten van de zending waarvoor een bewijs van oorsprong is opgesteld hoger is dan de toepasselijke drempelwaarde, moet de wederverzender aan een van de volgende voorwaarden voldoen om vervangende attesten van oorsprong op te stellen:

▼C2

a) hij moet een geregistreerde exporteur in de Unie zijn;

▼B

b) een kopie van het oorspronkelijke attest van oorsprong bij het vervangende attest van oorsprong voegen.







Onderafdeling 2

Verplichtingen van begunstigde landen in het kader van het SAP-stelsel van de Unie

Artikel