1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 1999/13/EG VAN DE RAAD
van 11 maart 1999
inzake de beperking van de emissie van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik
van organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in installaties
(PB L 85 van 29.3.1999, blz. 1)
Gerectificeerd bij:
►C1 Rectificatie PB L 188 van 21.7.1999, blz. 54 (1999/13/EG)
►C2 Rectificatie PB L 165 van 21.6.2001, blz. 66 (1999/13/EG)
▼B
RICHTLIJN 1999/13/EG VAN DE RAAD
van 11 maart 1999
inzake de beperking van de emissie van vluchtige organische stoffen
ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen bij
bepaalde werkzaamheden en in installaties
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, enmet name op artikel 130 S, lid 1,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag (3),
(1) Overwegende dat de actieprogramma's voor het milieu van de
Gemeenschap, goedgekeurd door de Raad en de vertegenwoor-digers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van deRaad bijeen, in hun resoluties van 22 november 1973 (
4), 17 mei
1977 (5), 7 februari 1983 (6), 19 oktober 1987 (7) en 1 februari
1993 (8) op het belang van de preventie en de beperking van
luchtverontreiniging wijzen;
(2) Overwegende dat in het bijzonder in de resolutie van 19 oktober1987 wordt beklemtoond dat het communautair optreden zichonder meer dient te concentreren op de invoering van adequate
normen om bescherming van de volksgezondheid en het milieu op
een hoog niveau te waarborgen;
(3) Overwegende dat de Gemeenschap en haar lidstaten partij zijn bijhet protocol bij het Verdrag van 1979 betreffende grensover-
schrijdende luchtverontreiniging over lange afstand, inzake de
beheersing van emissies van vluchtige organische stoffen met hetoog op de beperking van de grensoverschrijdende stromen vandeze stoffen en van de daaruit gevormde secundaire foto-chemische oxidanten, teneinde de gezondheid van de mens en
het milieu tegen schadelijke effecten te beschermen;
(4) Overwegende dat de verontreiniging door vluchtige organische
stoffen in één lidstaat vaak gevolgen heeft voor lucht en water inandere lidstaten; dat overeenkomstig artikel 130 R een optredendoor de Gemeenschap noodzakelijk is;
(5) Overwegende dat organische oplosmiddelen zodanige kenmerkenhebben dat bij het gebruik daarvan bij bepaalde activiteiten en inbepaalde installaties organische verbindingen in de lucht terechtkomen die schadelijk kunnen zijn voor de volksgezondheid en/of
kunnen bijdragen tot plaatselijke en grensoverschrijdende
vorming van fotochemische oxidanten in die grenslaag van detroposfeer die schade toebrengen aan natuurlijke hulpbronnen dievan vitaal belang zijn voor het milieu en de economie en onderbepaalde omstandigheden bij blootstelling schadelijke gevolgen
kunnen hebben voor de gezondheid van de mens;
(6) Overwegende dat hoge ozonconcentraties in de troposfeer de
laatste jaren zo vaak voorkomen, dat in brede kring bezorgdheidis ontstaan over de uitwerking op de volksgezondheid en hetmilieu;1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 2
(1) PB C 99 van 26.3.1997, blz. 32.
(2) PB C 287 van 22.9.1997, blz. 55.
(3) Advies van het Europees Parlement van 14 januari 1998 (PB C 34 van
2.2.1998, blz. 75), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 16 juni
1998 (PB C 248 van 7.8.1998, blz. 1) en besluit van het Europees Parlement
van 21 oktober 1998 (PB C 341 van 9.11.1998, blz. 70).
(4) PB C 112 van 20.12.1973, blz. 1.
(5) PB C 139 van 13.6.1977, blz. 1.
(6) PB C 46 van 17.2.1983, blz. 1.
(7) PB C 328 van 7.12.1987, blz. 1.
(8) PB C 138 van 1.2.1993, blz. 1.
▼B
(7) Overwegende dat derhalve preventieve maatregelen moeten
worden genomen om de volksgezondheid en het milieu te
beschermen tegen de gevolgen van de bijzonder schadelijkeemissie ten gevolge van het gebruik van organische oplosmid-delen en om de burger het recht op een schoon en gezond milieute waarborgen;
(8) Overwegende dat de emissie van organische verbindingen bij veleactiviteiten en installaties kan worden voorkomen of verminderdomdat potentieel minder schadelijke vervangingsproductenbeschikbaar zijn of de komende jaren beschikbaar zullen komen;dat, wanneer adequate vervangingsproducten niet beschikbaar
zijn, andere technische maatregelen moeten worden getroffen om
de emissie in het milieu te verminderen, voorzover diteconomisch en technisch haalbaar is;
(9) Overwegende dat het gebruik van organische oplosmiddelen en
de emissie van organische verbindingen die de ernstigste
gevolgen voor de volksgezondheid hebben, moeten wordenteruggebracht voorzover dit technisch haalbaar is;
(10) Overwegende dat de installaties en processen die onder deze
richtlijn vallen ten minste moeten worden geregistreerd indien
daarvoor geen vergunning krachtens de communautaire ofnationale wetgeving moet worden verleend;
(11) Overwegende dat bestaande installaties en activiteiten waar nodigmoeten worden aangepast zodat zij binnen een afdoende termijn
aan de voor nieuwe installaties en activiteiten vastgestelde eisen
voldoen; dat deze termijn moet passen binnen het tijdschema voorde naleving van Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijdingvan verontreiniging (
1);
(12) Overwegende dat de delen van bestaande installaties die belang-rijke wijzigingen ondergaan, voor de in belangrijke mategewijzigde apparatuur principieel aan de normen voor nieuweinstallaties moeten voldoen;
(13) Overwegende dat organische oplosmiddelen in veel verschillendesoorten installaties en activiteiten worden gebruikt, zodat, naastde algemene eisen, ook specifieke vereisten moeten wordenvastgesteld, alsmede drempelwaarden voor de omvang van deinstallaties of de activiteiten die aan de richtlijn moeten voldoen;
(14) Overwegende dat milieubescherming op een hoog niveau alleenmogelijk is indien binnen de Gemeenschap voor bepaaldeinstallaties en activiteiten waarbij organische oplosmiddelenworden gebruikt, emissiebeperkingen voor organische verbin-
dingen en adequate bedrijfsomstandigheden — in
overeenstemming met het beginsel van de beste beschikbaretechnieken — worden vastgesteld en verwezenlijkt;
(15) Overwegende dat de lidstaten in bepaalde gevallen de exploitant
van naleving van de emissiegrenswaarden kunnen vrijstellen,
omdat er andere mogelijkheden zijn om tot een gelijkwaardigeemissiebeperking te komen, bijvoorbeeld het gebruik vanproducten of technieken met weinig of geen oplosmiddelen;
(16) Overwegende dat afdoende rekening moet worden gehouden metemissiebeperkende maatregelen die vóór de inwerkingtreding vandeze richtlijn zijn genomen;
(17) Overwegende dat de doelstelling van deze richtlijn wellicht
doeltreffender kan worden verwezenlijkt met een andere aanpak
voor emissiebeperking dan de invoering van eenvormige emissie-grenswaarden; dat de lidstaten derhalve bestaande installaties vannaleving van de emissiebeperkingen kunnen vrijstellen wanneerzij een nationaal programma uitvoeren dat binnen het tijdschemavoor de uitvoering van de richtlijn leidt tot minimaal dezelfde1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 3
(1) PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26.
▼B
beperking van de emissie van organische verbindingen bij deze
activiteiten en installaties;
(18) Overwegende dat bestaande installaties die onder Richtlijn 96/61/EG vallen en waarvoor een nationaal programma geldt, ondergeen beding kunnen worden vrijgesteld van de bepalingen van die
richtlijn met inbegrip van artikel 9, lid 4;
(19) Overwegende dat in vele gevallen kan worden toegestaan dat
zowel nieuwe als bestaande kleine en middelgrote installaties aan
enigszins minder strenge eisen voldoen om hun concurrentiever-
mogen op peil te houden;
(20) Overwegende dat voor chemisch reinigen een nuldrempel passend
is, onder voorbehoud van gespecificeerde vrijstellingen;
(21) Overwegende dat toezicht op de emissie vereist is, waarbij
meettechnieken moeten worden gebruikt voor de bepaling van de
massaconcentratie of de hoeveelheid van de verontreinigende
stoffen die in het milieu terecht komen;
(22) Overwegende dat de exploitant de emissie van organischeoplosmiddelen, met inbegrip van de diffuse emissie, en vanorganische verbindingen dient te beperken; dat een oplosmidde-lenboekhouding een belangrijk hulpmiddel is om te controleren ofdit gebeurt; dat weliswaar richtsnoeren kunnen worden gegeven,maar dat de ontwikkeling van de oplosmiddelenboekhouding niet
zover gevorderd is, dat een communautaire methodologie kan
worden vastgesteld;
(23) Overwegende dat de lidstaten moeten bepalen welke procedure
moet worden gevolgd en welke maatregelen moeten worden
genomen wanneer de emissiebeperking wordt overschreden;
(24) Overwegende dat de Commissie en de lidstaten moeten samen-
werken om te zorgen voor de uitwisseling van informatie over de
uitvoering van deze richtlijn en over de vorderingen bij deontwikkeling van vervangingsproducten,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Doel en toepassingsgebied
Deze richtlijn heeft tot doel de directe en indirecte uitwerking van de
emissie van vluchtige organische stoffen in het milieu, voornamelijk delucht, en de mogelijke risico's voor de menselijke gezondheid tevoorkomen of te verminderen door maatregelen vast te stellen enprocedures in te voeren voor de in bijlage I genoemde activiteiten,
voorzover daarbij de in bijlage IIA vermelde drempelwaarden voor het
oplosmiddelenverbruik worden overschreden.
Artikel 2
Definities
Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. installatie:een vaste technische eenheid waar een of meer van de
onder artikel 1 vallende activiteiten plaatsvinden, en alle andere daar
rechtstreeks mee samenhangende activiteiten die technisch verband
houden met de op die locatie verrichte activiteiten en van invloedkunnen zijn op emissies;
2. bestaande installatie:een installatie in bedrijf of, overeenkomstig de
wetgeving die geldt vóór de datum ►
C2waarop deze richtlijn
wordt omgezet ◄, een installatie waarvoor een vergunning is
verleend of die geregistreerd is of waarvoor naar het oordeel van debevoegde instantie een volledige aanvraag om een vergunning isingediend, mits de installatie uiterlijk een jaar na de datum►
C2waarop deze richtlijn wordt omgezet ◄, in gebruik wordt
genomen;1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 4
▼B
3. kleine installatie:een installatie met de laagste drempelwaarde van
de punten 1, 3, 4, 5, 8, 10, 13, 16, 17 of van bijlage IIA of, voor deandere activiteiten van bijlage IIA, die minder dan 10 ton
oplosmiddel per jaar gebruikt;
4. belangrijke wijziging:
— voor een installatie die onder Richtlijn 96/61/EG valt:de in die
richtlijn vermelde definitie;
— voor een kleine installatie:een verandering van de nominale
capaciteit die leidt tot een toename van de emissies vanvluchtige organische stoffen met meer dan 25 %. Iedereverandering die naar de mening van de bevoegde autoriteitaanzienlijke negatieve gevolgen voor de menselijke gezondheidof het milieu kan hebben is tevens een belangrijke verandering;
— voor alle andere installaties:een verandering van de nominale
capaciteit die leidt tot een toename van de emissies van
vluchtige organische stoffen met meer dan 10 %. Iedereverandering die naar de mening van de bevoegde autoriteitaanzienlijke negatieve gevolgen voor de menselijke gezondheidof het milieu kan hebben is tevens een belangrijke verandering;
5. bevoegde autoriteiten:de autoriteiten of organen die krachtens de
wettelijke bepalingen van de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de
uitvoering van de uit deze richtlijn voortvloeiende taken;
6. exploitant:de natuurlijke of rechtspersoon die de installatie
exploiteert of beheert of, indien de nationale wetgeving daarinvoorziet, die de economische zeggenschap over het technischfunctioneren van de installatie heeft;
7. vergunning:een schriftelijk besluit waarbij de bevoegde instantie
toestemming verleent voor de exploitatie van een gehele installatieof een gedeelte daarvan;
8. registratie:een in een wettelijke regeling vastgelegde procedure
waarbij de exploitant de bevoegde autoriteit op zijn minst in kennis
stelt van het voornemen een binnen het toepassingsgebied van deze
richtlijn vallende installatie te exploiteren of activiteit uit te oefenen;
9. emissie:de uitstoot van vluchtige organische stoffen uit een
installatie in het milieu;
10. diffuse emissies:emissies, in een andere vorm dan van afgassen, van
vluchtige organische stoffen in lucht, bodem of water alsmede,
tenzij anders vermeld in bijlage IIA, oplosmiddelen die zich in enig
product bevinden. Hieronder zijn begrepen de niet opgevangenemissies die via ramen, deuren, ventilatiekanalen, ontluchtingen ensoortgelijke openingen in het milieu terechtkomen;
11. afgassen:de uiteindelijke uitworp in de lucht van gassen met
vluchtige organische stoffen of andere verontreinigende stoffen uit
een afgaskanaal of uit nabehandelingsapparatuur in de lucht. Het
volumetrisch debiet wordt uitgedrukt in m
3/uur bij normale
omstandigheden;
12. totale emissie:de som van diffuse emissies en emissies van
afgassen;
13. emissiegrenswaarde:de massa van de vluchtige organische stoffen,
uitgedrukt als bepaalde specifieke parameters, concentratie, percen-tage en/of niveau van een emissie, berekend instandaardomstandigheden (n) die gedurende een of meer periodesniet overschreden mogen worden;
14. stoffen:chemische elementen en hun verbindingen die in de natuur
voorkomen of door de industrie worden geproduceerd, in vaste of
vloeibare of gasvorm;
15. preparaat:een mengsel of oplossing, bestaande uit twee of meer
stoffen;
16. organische verbinding:een verbinding die ten minste het element
koolstof bevat en daarnaast een of meer van de volgende elementen:1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 5
▼B
waterstof, halogenen, zuurstof, zwavel, fosfor, silicium en stikstof,
met uitzondering van koolstofoxiden en anorganische carbonaten enbicarbonaten;
17. vluchtige organische stof (VOS):een organische verbinding die bij
293,15 K een dampspanning van 0,01 kPa of meer of onder despecifieke gebruiksomstandigheden een vergelijkbare vluchtigheidheeft. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt de fractie
creosoot die deze dampspanning overschrijdt bij 293,15 K,
beschouwd als een VOS;
18. organisch oplosmiddel:een vluchtige organische verbinding die
alleen of in combinatie met andere stoffen en zonder een chemische
verandering te ondergaan wordt gebruikt om grondstoffen,
producten of afvalmaterialen op te lossen of als schoonmaakmiddelom verontreinigingen op te lossen, dan wel als verdunner, alsdispergeermiddel, om de viscositeit aan te passen, om de opper-vlaktespanning aan te passen, als weekmaker of als
conserveermiddel;
19. gehalogeneerd organisch oplosmiddel:een organisch oplosmiddel
dat ten minste één broom-, chloor-, fluor- of iodiumatoom permolecuul bevat;
20. coating:een preparaat, met inbegrip van alle voor een juist gebruik
benodigde organische oplosmiddelen of preparaten die organischeoplosmiddelen bevatten, dat wordt gebruikt om op een oppervlakvoor een decoratief, beschermend of ander functioneel effect te
zorgen;
21. kleefstof:een preparaat, met inbegrip van alle voor een juist gebruik
benodigde organische oplosmiddelen of preparaten die organischeoplosmiddelen bevatten, dat wordt gebruikt om afzonderlijke delen
van een product samen te kleven;
22. inkt:een preparaat, met inbegrip van alle voor een juist gebruik
benodigde organische oplosmiddelen of preparaten die organischeoplosmiddelen bevatten, dat bij een drukactiviteit wordt gebruikt om
een tekst of afbeeldingen op een oppervlak af te drukken;
23. lak:eieen doorzichtige coating;24. verbruik:dde totale input van organische oplosmiddelen per
kalenderjaar of een andere periode van twaalf maanden in een
installatie, verminderd met eventuele VOS die voor hergebruikworden teruggewonnen;
25. input:de hoeveelheid organische oplosmiddelen en de hoeveelheid
daarvan in preparaten die tijdens het uitoefenen van een activiteit
worden gebruikt, met inbegrip van de gerecycleerde oplosmiddelen,binnen en buiten de installatie, die telkens worden meegerekendwanneer zij worden gebruikt om de activiteit uit te oefenen;
26. hergebruik van organische oplosmiddelen:het gebruik van uit een
installatie teruggewonnen organische oplosmiddelen voor elktechnisch of commercieel doel, met inbegrip van het gebruik alsbrandstof maar met uitzondering van de definitieve verwijderingvan deze teruggewonnen organische oplosmiddelen als afval;
27. massastroom:de hoeveelheid vrijgekomen VOS in eenheden of
massa/uur;
28. nominale capaciteit:dde massa van de organische oplosmiddelen
die een installatie gemiddeld over één dag maximaal als input
gebruikt, als de installatie onder normale bedrijfsomstandigheden bijde ontwerpoutput functioneert;
29. normaal bedrijf:alle perioden waarin een installatie of een activiteit
in bedrijf is, met uitzondering van het opstarten en stilleggen en het
onderhoud van apparatuur;
30. gesloten systeem:een systeem dat zodanig functioneert dat de uit de
activiteit vrijkomende VOS beheerst worden afgevangen en1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 6
▼B
uitgestoten, hetzij via een afgaskanaal of via nabehandelings-
apparatuur, en derhalve niet volledig diffuus zijn;
31. normale omstandigheden:een temperatuur van 273,15 Kelvin en
een druk van 101,3 kPa;
32. gemiddelde over 24 uur:het rekenkundig gemiddelde van alle valide
waarden die gedurende een periode van 24 uur bij normaleexploitatie zijn geregistreerd;
33. opstarten en stilleggen:activiteiten de worden uitgevoerd wanneer
een activiteit, een deel van de installatie of een reservoir in of buitenbedrijf wordt gesteld of in of uit de onbelaste toestand wordtgebracht. Regelmatig oscillerende activiteitenfasen worden niet alsopstarten of stilleggen beschouwd.
Artikel 3
Verplichtingen voor nieuwe installaties
De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat:
1. alle nieuwe installaties voldoen aan de eisen van de artikelen 5, 8 en
9 van deze richtlijn;
2. alle nieuwe installaties die niet onder Richtlijn 96/61/EG vallen,
worden geregistreerd of aan een vergunningsprocedure worden
onderworpen voordat zij in bedrijf worden genomen.
Artikel 4
Verplichtingen voor bestaande installaties
Onverminderd Richtlijn 96/61/EG treffen de lidstaten de nodige
maatregelen om ervoor te zorgen dat:
1. bestaande installaties uiterlijk op 31 oktober 2007 aan de eisen van de
artikelen 5, 8 en 9 voldoen;
2. voor alle bestaande installaties uiterlijk op 31 oktober 2007 registratie
heeft plaatsgevonden of een vergunning is verleend;
3. installaties waarvoor de verlening van de vergunning of de registratie
moet plaatsvinden met gebruikmaking van het reductieprogrammavan bijlage IIB, dit uiterlijk op 31 oktober 2005 aan de bevoegdeautoriteiten melden;
4. indien een installatie
— een belangrijke wijziging ondergaat, of
— na een belangrijke wijziging voor het eerst onder de richtlijn valt,
het deel van de installatie dat de belangrijke wijziging ondergaat zal
worden behandeld als nieuwe installatie dan wel als een bestaandeinstallatie mits de totale emissies van de gehele installatie niet hoger
zijn dan wanneer het deel dat belangrijke wijzigingen heeft
ondergaan als nieuwe installatie was behandeld.
Artikel 5
Vereisten
1. De lidstaten treffen de nodige maatregelen, hetzij door vermelding
in de voorwaarden van de vergunning, hetzij door algemeen bindendevoorschriften om ervoor te zorgen dat aan de leden 2 tot en met 12 wordtvoldaan.
2. Alle installaties moeten voldoen aan:
a) of de in bijlage IIA bepaalde emissiegrenswaarden voor afgassen en
diffuse-emissiegrenswaarden of aan de totale emissiegrenswaardenen overige voorschriften;
of
b) aan de eisen van het in bijlage IIB beschreven reductieprogramma.1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 7
▼B
3. a) Voor diffuse emissies passen de lidstaten diffusé-emissiegrens-
waarden op installaties toe als emissiegrenswaarde. Maar indienten genoegen van de bevoegde autoriteit wordt aangetoond dat
deze waarde technisch en economisch niet haalbaar is voor een
afzonderlijke installatie, kan de bevoegde autoriteit voor eendergelijke installatie een uitzondering maken, op voorwaarde dater geen aanmerkelijke gevaren voor de menselijke gezondheid ofhet milieu zijn te verwachten. Voor elke uitzondering moet de
exploitant ten genoegen van de bevoegde autoriteit aantonen dat er
gebruik wordt gemaakt van de beste beschikbare techniek.
b) Voor activiteiten die niet in een gesloten systeem kunnen worden
uitgeoefend, kan worden afgeweken van de emissiegrenswaardenvan bijlage IIA, indien deze mogelijkheid uitdrukkelijk in dezebijlage wordt genoemd. In dat geval dient het reductieprogrammavan bijlage IIB te worden gevolgd, tenzij ten genoegen van debevoegde autoriteit wordt aangetoond dat deze optie technisch en
economisch niet haalbaar is. In dat geval moet de exploitant ten
genoegen van de bevoegde autoriteit aantonen dat er gebruikwordt gemaakt van de beste beschikbare techniek.
De lidstaten brengen over de uitzonderingen betreffende de voorgaande
punten a) en b), verslag uit aan de Commissie overeenkomstig artikel
11.
4. Voor installaties die het reductieprogramma niet volgen, moet
iedere emissieverminderende apparatuur die na ►
C2de datum van
omzetting van deze richtlijn ◄is aangebracht, aan de vereisten van
bijlage IIA voldoen.
5. Installaties waar twee of meer activiteiten worden verricht die elk
de drempelwaarden van bijlage IIA overschrijden, moeten
a) ten aanzien van de in de leden 6, 7 en 8 gespecificeerde stoffen voor
elke activiteit afzonderlijk voldoen aan de in die leden vermeldeeisen;
b) ten aanzien van alle andere stoffen:
i) hetzij voor elke activiteit afzonderlijk voldoen aan de in lid 2
vermelde eisen,
ii) hetzij totale emissies hebben die niet hoger zijn dan bij toepassing
van punt i) het geval zou zijn geweest.
6. Stoffen of preparaten waaraan een of meer van de risicozinnen
R45, R46, R49, R60 en R61 is of zijn toegekend of die van deze zinnen
moeten zijn voorzien wegens hun gehalte aan VOS die krachtensRichtlijn 67/548/EEG van de Raad (
1) als kankerverwekkend, mutageen
of giftig voor de voortplanting zijn ingedeeld, moeten voorzovermogelijk en rekening houdend met de in artikel 7, lid 1, genoemderichtsnoeren binnen zo kort mogelijke tijd door minder schadelijke
stoffen of preparaten worden vervangen.
7. Voor de uitstoot van de in lid 6 vermelde VOS, waarbij de
massastroom van de stoffen waarvoor de in lid 6 vermelde etiketteringverplicht is, in totaal 10 g/uur of meer bedraagt, moet een emissie-
grenswaarde van 2 mg/nm
3in acht worden genomen. De
emissiegrenswaarde geldt voor de totale massa van de betrokken stoffen.
8. Voor de uitstoot van gehalogeneerde VOS waaraan de risicozin
R40 is toegekend, waarbij de massastroom van de stoffen waarvoor devermelding van R40 verplicht is, in totaal 100 g/uur of meer bedraagt,
moet een emissiegrenswaarde van 20 mg/nm
3in acht worden genomen.
De emissiegrenswaarde geldt voor de totale massa van de betrokkenstoffen.
De in lid 6 en de eerste alinea genoemde uitstoot van VOS moet worden
beperkt als ware het emissies van een installatie in een gesloten systeem,
voorzover dit technisch en economisch haalbaar is, om de volks-gezondheid en het milieu te beschermen.1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 8
(1) PB 196 van 16.8.1967, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/
98/EG van de Commissie (PB L 355 van 30.12.1998, blz. 1).
▼B
9. Bij uitstoot van VOS waaraan na de inwerkingtreding van deze
richtlijn een van de in de leden 6 en 8 genoemde risicozinnen wordttoegekend of die van deze zinnen moeten zijn voorzien, moeten de in lid
7, respectievelijk lid 8, genoemde emissiegrenswaarden zo snel mogelijk
in acht worden genomen.
10. Alle passende voorzorgsmaatregelen worden getroffen om de
emissies bij het starten en stilleggen van de installatie tot een minimum
te beperken.
11. Bestaande installaties die werken met nabehandelingsapparatuur
en voldoen aan de emissiegrenswaarden van
— 50 mg C/nm
3bij verbranding,
— 150 mg C/nm3bij iedere andere nabehandelingsapparatuur,
zijn vrijgesteld van de emissiegrenswaarden voor afgassen in de tabel
van bijlage IIA, voor een periode van twaalf jaar na de in artikel 15bedoelde datum, mits de totale emissies van de gehele installatie niet
groter zijn dan het geval zou zijn geweest indien aan alle eisen van de
tabel was voldaan.
12. Noch het reductieprogramma, noch de toepassing van lid 11 of
artikel 6, ontslaat installaties die stoffen als bedoeld in de leden 6, 7 en 8
uitwerpen van de plicht aan de eisen van die leden te voldoen.
13. Wanneer een risicobeoordeling overeenkomstig Verordening
(EEG) nr. 793/93 van de Raad (
1) en Verordening (EG) nr. 1488/94
van de Commissie (2) of Richtlijn 67/548/EEG en Richtlijn 93/67/EEG
van de Commisie (3) plaatsvindt voor één van de stoffen waarvoor op de
etikettering R40, R60 of R61 moet worden vermeld en die krachtensdeze richtlijn worden gereguleerd, beziet de Commissie de conclusiesvan de risicobeoordeling en neemt zij in voorkomend geval de nodigemaatregelen.
Artikel 6
Nationale plannen
1. Onverminderd Richtlijn 96/61/EG kunnen de lidstaten nationale
plannen opstellen en uitvoeren om de emissie van de onder artikel 1vallende activiteiten en industriële installaties, met uitzondering van deactiviteiten 4 en 11 van bijlage IIA, te beperken. Geen enkele van deandere activiteiten kan door middel van een nationaal plan van het
toepassingsgebied van de richtlijn worden uitgesloten. Die plannen
moeten ertoe leiden dat de jaarlijkse emissie van VOS door onder dezerichtlijn vallende bestaande installaties ten minste evenveel en binnendezelfde tijd daalt als wanneer de emissiegrenswaarden krachtens artikel5, leden 2 en 3, en bijlage II tijdens de looptijd van het nationale planzouden zijn toegepast. Het zo nodig bijgewerkte nationale plan wordt
om de drie jaar opnieuw voorgelegd aan de Commissie.
Een lidstaat die aldus handelt kan bestaande installaties vrijstellen van
de toepassing van de in artikel 5, leden 2 en 3, en bijlage II vastgestelde
emissiegrenswaarden. Een bestaande installatie kan in geen geval op
grond van een nationaal plan van de bepalingen van Richtlijn 96/61/EGvrijgesteld worden.
2. Het plan bevat een lijst van de maatregelen die zijn of moeten
worden genomen om ervoor te zorgen dat het in lid 1 vermelde doel
wordt bereikt, met inbegrip van een gedetailleerde beschrijving van devoorgestelde regeling voor toezicht op het plan. Ook worden er bindendetussentijdse reductiedoelstellingen in opgenomen, waaraan de vorde-ringen kunnen worden gemeten. Het plan dient verenigbaar te zijn metde desbetreffende bestaande communautaire wetgeving, met inbegrip1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 9
(1) PB L 84 van 5.4.1993, blz. 1.
(2) PB L 161 van 29.6.1994, blz. 3.
(3) PB L 227 van 8.9.1993, blz. 9.
▼B
van de bepalingen terzake van deze richtlijn, en dient het volgende te
omvatten:
— een omschrijving van de activiteit(en) waarop het plan van
toepassing is;
— de door die activiteiten te verwezenlijken emissiereductie die
overeenstemt met de reductie die zou zijn bereikt door toepassingvan de in lid 1 bedoelde emissiegrenswaarden;
— het aantal onder het plan vallende installaties, de totale omvang van
hun emissies en de totale omvang van de emissies van elk van deactiviteiten.
Het plan dient tevens een volledige beschrijving te bevatten van het
gamma aan instrumenten waarmee aan de eisen van het plan zal wordenvoldaan, alsmede de nodige bewijzen dat deze instrumenten afdwing-baar zijn, en nadere gegevens betreffende de middelen aan de hand
waarvan de naleving van het plan zal worden aangetoond.
3. De lidstaat dient het plan in bij de Commissie. Het plan moet
vergezeld gaan van documentatie aan de hand waarvan kan worden
gecontroleerd of het in lid 1 vermelde doel zal worden bereikt,waaronder eventueel speciaal door de Commissie gevraagde documen-tatie. Bestaande installaties die aanzienlijke wijzigingen ondergaan,blijven binnen het toepassingsgebied van het nationale plan, op
voorwaarde dat de betrokken installaties ook al onder dit plan zouden
vallen voordat zij die aanzienlijke wijzigingen hadden ondergaan.
4. De lidstaat wijst een nationale autoriteit aan voor het verzamelen
en beoordelen van de krachtens lid 3 vereiste informatie en voor deuitvoering van het nationale plan.
5. a) De Commissie stelt het comité van artikel 13 uiterlijk één jaar na
de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn in kennis van decriteria voor de beoordeling van de nationale plannen.
b) Indien de Commissie na beoordeling van het plan, van het
opnieuw ingediende plan of de krachtens artikel 11 van dezerichtlijn door de lidstaat ingediende verslagen, er niet vanovertuigd is dat de doelstellingen van het plan binnen devoorgeschreven termijn zullen worden verwezenlijkt, stelt zij de
lidstaat en het in artikel 13 bedoelde comité in kennis van haar
mening en de redenen daarvoor. Zij doet zulks binnen zesmaanden na de ontvangst van het plan of het verslag. Vervolgensstelt de lidstaat de Commissie en het comité binnen drie maandenin kennis van de corrigerende maatregelen die hij zal treffen omervoor te zorgen dat de doelstellingen worden verwezenlijkt.
6. Indien de Commissie binnen zes maanden na de kennisgeving van
de corrigerende maatregelen besluit dat die maatregelen onvoldoende
zijn om te verzekeren dat de doelstelling van het plan binnen devermelde termijn wordt verwezenlijkt, is de lidstaat gehouden voorbestaande installaties binnen de daarvoor in deze richtlijn vermeldetermijn, aan artikel 5, leden 2 en 3, en bijlage II te voldoen. DeCommissie brengt het in artikel 13 bedoelde comité op de hoogte van
haar besluit.
Artikel 7
Vervanging
1. De Commissie draagt er zorg voor dat er een uitwisseling van
informatie tussen de lidstaten en de betrokken activiteiten plaatsvindt
over het gebruik van organische stoffen en mogelijke vervangings-
producten daarvoor. Daarbij wordt aandacht besteed aan:
— de geschiktheid voor het gebruik,
— de potentiële effecten voor de menselijke gezondheid in het
algemeen en beroepsmatige blootstelling in het bijzonder,
— de potentiële effecten voor het milieu, en
— de economische gevolgen, met name de kosten en baten van de
beschikbare mogelijkheden,1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 10
▼B
met het oog op richtsnoeren voor het gebruik van stoffen en technieken
die de minste potentiële effecten op lucht, water, bodem, ecosystemenen de menselijke gezondheid hebben. Na de informatie-uitwisseling
publiceert de Commissie richtsnoeren voor elke activiteit.
2. De lidstaten dragen er zorg voor dat bij de verlening van een
vergunning en bij het formuleren van algemeen bindende voorschriftenrekening wordt gehouden met de in lid 1 genoemde richtsnoeren.
Artikel 8
Toezicht
1. De lidstaten voeren een verplichting in voor de exploitant van een
onder deze richtlijn vallende installatie de bevoegde autoriteit eenmaal
per jaar of op verzoek de gegevens te verstrekken die deze nodig heeftom na te gaan of aan de richtlijn wordt voldaan.
2. De lidstaten zien erop toe dat rookkanalen waarop nabehande-
lingsapparatuur is aangesloten en die aan de uitlaatzijde gemiddeld intotaal meer dan 10 kg organische koolstof per uur uitwerpen, doorlopend
op naleving van de emissiegrenswaarden worden gecontroleerd.
3. In andere gevallen dragen de lidstaten er zorg voor dat continue of
periodieke metingen worden uitgevoerd. Bij periodieke metingenworden gedurende elke meetcampagne ten minste drie meetresultatengeregistreerd.
4. Metingen zijn niet vereist indien nabehandelingsapparatuur aan het
einde van de pijp niet noodzakelijk is om te voldoen aan deze richtlijn.
5. De Commissie organiseert binnen drie jaar na de datum van
omzetting van deze richtlijn een uitwisseling van informatie over hetgebruik van oplosmiddelenboekhoudingen in de lidstaten op basis vande gegevens over de uitvoering van de richtlijn.
Artikel 9
Naleving van emissiegrenswaarden
1. Ten genoegen van de bevoegde autoriteit dient te worden
aangetoond dat is voldaan aan
— emissiegrenswaarden voor afgassen, de diffuse- en totale emissie-
grenswaarden,
— de eisen van het reductieprogramma krachtens bijlage IIB,— artikel 5, lid 3.
Bijlage III bevat richtsnoeren voor een oplosmiddelenboekhouding,
waarmee kan worden aangetoond dat deze parameters in acht worden
genomen.
Gasvolumes mogen worden toegevoegd om de afgassen af te koelen of
te verdunnen indien dit technisch gerechtvaardigd is maar worden nietmeegeteld bij het vaststellen van de massaconcentratie van deverontreinigende stof in het afgas.
2. Na een belangrijke wijziging wordt opnieuw nagegaan of de
voorschriften worden nageleefd.
3. Bij doorlopende metingen wordt geacht aan de emissiegrens-
waarden voldaan te zijn indien:
a) geen van de gemiddelden onder normale omstandigheden gedurende
24 uur normaal bedrijf hoger is dan de emissiegrenswaarden, en
b) geen van de uurgemiddelden onder normale omstandigheden hoger is
dan 1,5 maal de emissiegrenswaarden.
4. Bij periodieke metingen wordt geacht aan de emissiegrenswaarden
voldaan te zijn indien in één toezichtcampagne:
a) het gemiddelde van alle metingen onder normale omstandigheden
niet hoger is dan de emissiegrenswaarden, en1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 11
▼B
b) geen van de uurgemiddelden onder normale omstandigheden hoger is
dan 1,5 maal de emissiegrenswaarden.
5. De naleving van artikel 5, leden 7 en 8, wordt gecontroleerd op
basis van de som van de massaconcentraties van de verschillendebetrokken vluchtige organische stoffen. In alle andere gevallen vindt de
controle op de naleving plaats op basis van de totale massa organische
koolstof die wordt uitgestoten, tenzij in bijlage IIA anders is bepaald.
Artikel 10
Niet-naleving
De lidstaten treffen passende maatregelen om ervoor te zorgen dat,
wanneer wordt vastgesteld dat niet aan de eisen van deze richtlijn isvoldaan:
a) de exploitant de bevoegde autoriteit op de hoogte stelt en
maatregelen neemt om ervoor te zorgen dat op een zo kort mogelijketermijn weer aan de eisen wordt voldaan;
b) indien de niet-naleving een direct gevaar voor de menselijke
gezondheid oplevert en zolang niet gewaarborgd kan worden datovereenkomstig punt a) weer aan de eisen wordt voldaan, verdereuitoefening van de activiteit opgeschort wordt.
Artikel 11
Informatiesystemen en verslaggeving
1. Elke drie jaar verstrekken de lidstaten de Commissie informatie
over de uitvoering van deze richtlijn in de vorm van een verslag. Het
verslag wordt opgesteld aan de hand van een vragenlijst of een schema,uitgewerkt door de Commissie volgens de procedure van artikel 6 vanRichtlijn 91/692/EEG van de Raad (
1). De vragenlijst of het schema
wordt zes maanden vóór de aanvang van de verslagperiode aan delidstaten toegezonden. Het verslag wordt aan de Commissie voorgelegd
binnen negen maanden na de periode van drie jaar waarop het
betrekking heeft. Behoudens de in artikel 3, leden 2 en 3, van Richtlijn90/313/EEG van de Raad (
2) vastgestelde beperkingen publiceren de
lidstaten deze verslagen op het tijdstip waarop zij bij de Commissieworden ingediend. Het eerste verslag bestrijkt de eerste drie jaren na dein artikel 15 bedoelde datum.
2. De krachtens lid 1 verstrekte informatie omvat met name
voldoende representatieve gegevens om aan te tonen dat voldaan is
aan de voorschriften van artikel 5 en in voorkomend geval aan de
voorschriften van artikel 6.
3. De Commissie stelt een verslag op over de tenuitvoerlegging van
deze richtlijn, op basis van de door de lidstaten verstrekte gegevens, endoet dit uiterlijk vijf jaar nadat de eerste verslagen door de lidstaten zijnvoorgelegd. De Commissie legt dit verslag voor aan het EuropeesParlement en aan de Raad, zo nodig vergezeld van voorstellen.
Artikel 12
Openbaarheid van informatie
1. Onverminderd Richtlijn 90/313/EEG treffen de lidstaten de nodige
maatregelen om ervoor te zorgen dat ten minste aanvragen om
vergunningen voor nieuwe installaties of voor belangrijke wijzigingenaan die installaties die krachtens Richtlijn 96/61/EG een vergunningmoeten hebben, gedurende een passende periode voor het publiektoegankelijk zijn, zodat het publiek daarover opmerkingen kan maken,
voordat de bevoegde autoriteit een beslissing neemt. Onverminderd
Richtlijn 96/61/EG houdt dit niet in dat de informatie voor het publiekmoet worden bewerkt.1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 12
(1) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 48.
(2) PB L 158 van 23.6.1990, blz. 56.
▼B
De beslissing van de bevoegde autoriteit, met ten minste een afschrift
van de vergunning, en eventuele latere bijwerkingen moeten eveneensvoor het publiek toegankelijk zijn.
De algemeen bindende voorschriften voor installaties en de lijst van
geregistreerde en toegestane activiteiten worden voor het publiektoegankelijk gesteld.
2. De resultaten van het volgens de vergunnings- of registratievoor-
waarden van de artikelen 8 en 9 verplichte emissietoezicht, die in hetbezit zijn van de bevoegde autoriteit moeten voor het publiek
toegankelijk zijn.
3. De leden 1 en 2 gelden met inachtneming van de beperkingen ten
aanzien van de redenen op grond waarvan de overheid kan weigeren
informatie te verstrekken, waaronder de vertrouwelijkheid van bedrijfs-
en handelsgegevens, die in artikel 3, leden 2 en 3, van Richtlijn 90/313/EEG zijn vastgesteld.
Artikel 13
Comité
De Commissie wordt bijgestaan door een comité van raadgevende aard
bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten doorde vertegenwoordiger van de Commissie.
De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp
voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt binnen eentermijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie vande materie advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van eenstemming.
Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere lidstaat
het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordtopgenomen.
De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het comité
uitgebrachte advies. Zij brengt het comité op de hoogte van de wijzewaarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies.
Artikel 14
Sancties
De lidstaten bepalen welke sancties gelden voor overtredingen van de
nationale bepalingen die krachtens deze richtlijn worden vastgesteld en
nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat die sancties
worden getroffen. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend,evenredig en ontmoedigend zijn. De lidstaten stellen de Commissieuiterlijk op de in artikel 15 vermelde datum in kennis van die bepalingenen delen eventuele latere wijzigingen zo spoedig mogelijk mee.
Artikel 15
Omzetting
1. De lidstaten treffen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
maatregelen om ►
C1uiterlijk op 1 april 2001 ◄aan deze richtlijn te
voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die
bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van
intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebiedvaststellen.1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 13
▼B
Artikel 16
Inwerkingtreding
Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het
Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Artikel 17
Bestemming
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 14
▼B
BIJLAGE I
TOEPASSINGSGEBIED
Deze bijlage bevat de in artikel 1 bedoelde categorieën industriële activiteiten. Bij
overschrijding van de in bijlage IIA genoemde productiedrempels vallen de in
deze bijlage genoemde activiteiten binnen het toepassingsgebied van de richtlijn.
In elk geval omvatten de activiteiten de reiniging van de procesapparatuur, maar
niet de reiniging van de werkstukken, tenzij andersluidende vermeldingen zijn
opgenomen.
Aanbrengen van lijmlagen
— Activiteiten waarbij een kleefstof op een oppervlak wordt aangebracht, met
uitzondering van het aanbrengen van lijmlagen en lamineren samenhangend
met drukprocessen.
Coatingwerkzaamheden
— Alle activiteiten waarbij een of meer ononderbroken lagen van een coating
worden aangebracht op:
— de volgende voertuigen:
— nieuwe auto's die in Richtlijn 70/156/EEG (1) worden gedefinieerd als
voertuigen van categorie M1 en, voorzover de coating plaatsvindt in
dezelfde installatie als voertuigen van M1, van categorie N1;
— vrachtwagencabines, gedefinieerd als de behuizing voor de chauffeur
en de daarmee geïntegreerde behuizing voor de technische apparatuur
van voertuigen die in Richtlijn 70/156/EEG als voertuigen van de
categorieën N2 en N3 worden gedefinieerd;
— bestelwagens en vrachtwagens, in Richtlijn 70/156/EEG gedefinieerd
als voertuigen van de categorieën N1, N2 en N3, met uitzondering van
vrachtwagencabines;
— bussen, in Richtlijn 70/156/EEG gedefinieerd als voertuigen van de
categorieën M2 en M3;
— aanhangwagens, gedefinieerd in de categorieën O1, O2, O3 en O4 in
Richtlijn 70/156/EEG;
— metalen en kunststofoppervlakken, met inbegrip van oppervlakken van
vliegtuigen, schepen, treinen enz.;
— houten oppervlakken;— textiel, stoffen, film en papieroppervlakken;— leder.Hieronder valt niet de coating van substraten met metalen met behulp van
elektroforese en chemische spuittechnieken. Als de coatingactiviteit ook een
stap omvat waarbij hetzelfde artikel wordt bedrukt, ongeacht de daarbij
gebruikte techniek, wordt deze stap als onderdeel van de coatingactiviteit
beschouwd. Drukactiviteiten die als afzonderlijke activiteiten plaatsvinden,
vallen echter niet binnen deze categorie, maar kunnen onder deze richtlijn
vallen indien de drukactiviteit binnen het toepassingsgebied daarvan valt.
Bandlakken
— Elke activiteit waarbij band van staal, roestvrij staal, bekleed staal,
koperlegeringen of aluminiumband in een continu procédé wordt bekleed
met een filmvormende of laminaatcoating.
Chemisch reinigen
— Alle industriële of commerciële activiteiten waarbij VOS worden gebruikt in
een installatie voor het schoonmaken van kleren, meubelstoffen en soortge-
lijke consumptiegoederen, met uitzondering van het handmatig verwijderen
van vlekken in de textiel- en de kledingindustrie.
Fabricage van schoeisel
— Elke activiteit met betrekking tot de fabricage van volledig schoeisel of delen
daarvan.1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 15
(1) PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/27/EG (PB
L 233 van 25.8.1997, blz. 1).
▼B
Vervaardiging van coatingpreparaten, lak, inkt en kleefstoffen
— De vervaardiging van bovengenoemde eindproducten en, wanneer dit in
dezelfde installatie gebeurt, van halffabrikaten door het mengen van
pigmenten, hars en kleefstoffen met organische oplosmiddelen of andere
draagstoffen, waaronder dispergeren en predispergeren, aanpassen van de
viscositeit en de kleur en bewerkingen om de verpakking te vullen met het
eindproduct.
Vervaardiging van geneesmiddelen
— De chemische synthese, fermentatie, extractie, formulering en afwerking van
geneesmiddelen en de vervaardiging van halffabrikaten, voorzover deze op
dezelfde plaats gebeurt.
Drukken
— Een activiteit waarbij tekst en/of afbeeldingen worden gereproduceerd door
met behulp van een beelddrager inkt op ongeacht welk soort oppervlak aan te
brengen. Hieronder vallen ook daarmee samenhangende lak-, coating- en
lamineertechnieken. Onder deze richtlijn vallen alleen de volgende deel-
processen:
— flexografie:een drukactiviteit waarbij gebruik wordt gemaakt van een
beelddrager van rubber of elastische fotopolymeren, waarop de drukkende
delen zich boven de niet-drukkende delen bevinden, en van vloeibare inkt
die door verdamping droogt.
— heatsetrotatie-offset:een rotatiedrukactiviteit waarbij gebruik wordt
gemaakt van een beelddrager waarop de drukkende delen en de niet-
drukkende delen in hetzelfde vlak liggen, waarbij rotatie inhoudt dat het te
bedrukken materiaal niet als aparte vellen maar van een rol in de machine
wordt gevoerd. Het niet-drukkende deel wordt zodanig behandeld dat het
water aantrekt en derhalve de inkt afstoot. Het drukkende deel wordt
zodanig behandeld dat het inkt opneemt en overbrengt op het te bedrukken
oppervlak. De verdamping vindt plaats in een oven, waar het bedrukte
materiaal met warme lucht wordt verwarmd.
— lamineren samenhangend met een drukproces:de samenhechting van twee
of meer flexibele materialen tot een laminaat.
— illustratiediepdruk:rotatiediepdrukactiviteit waarbij papier voor tijd-
schriften, brochures, catalogi of soortgelijke producten met inkt op basis
van tolueen wordt bedrukt.
— rotatiediepdruk:een drukactiviteit waarbij gebruik wordt gemaakt van een
cilindrische beelddrager, waarop de drukkende delen lager liggen dan de
niet-drukkende delen, en vloeibare inkt die door verdamping droogt. De
napjes worden met inkt gevuld en het overschot wordt van de niet-
drukkende delen verwijderd voordat het te bedrukken oppervlak contact
met de cilinder maakt en de inkt uit de napjes trekt.
— rotatiezeefdruk:een rotatiedrukactiviteit waarbij de inkt door een poreuze
beelddrager wordt geperst, waarbij de drukkende delen open zijn en het
niet-drukkende deel wordt afgedekt, en zo op het te bedrukken oppervlak
wordt gebracht en gebruik wordt gemaakt van vloeibare inkt die
uitsluitend door verdamping droogt. Bij een rotatief drukproces wordt
het te bedrukken materiaal niet als aparte vellen maar van een rol in de
machine gebracht.
— lakken:een proces waarbij een lak of een kleefstof om later het
verpakkingsmateriaal af te sluiten op een flexibel materiaal wordt
aangebracht.
Bewerking van natuurlijk of synthetisch rubber
— Elke activiteit met betrekking tot het mengen, malen, vermengen, kalanderen,
extruderen en vulkaniseren van natuurlijk of synthetisch rubber en alle
nevenbewerkingen om natuurlijk of synthetisch rubber te bewerken tot
eindproduct.
Oppervlaktereiniging
— Alle activiteiten, met uitzondering van chemisch reinigen, waarbij organische
oplosmiddelen worden gebruikt om verontreiniging van het oppervlak vanmaterialen te verwijderen, met inbegrip van ontvetting. Een uit meer dan één
stap bestaande reinigingsactiviteit die niet wordt onderbroken door een andere
stap, wordt als één oppervlaktereinigingsactiviteit beschouwd. Deze activiteit
betreft niet het reinigen van apparatuur maar het reinigen van het oppervlak
van producten.1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 16
▼B
Extractie van plantaardige oliën en dierlijke vetten en raffinage van plantaardige
oliën
— Alle activiteiten waarbij plantaardige olie uit zaden en ander plantaardig
materiaal wordt geëxtraheerd, droge residuen tot diervoeder worden verwerkt,
of vetten en plantaardige olie uit zaden, plantaardig materiaal en/of dierlijk
materiaal worden geraffineerd.
Overspuiten van voertuigen
— Alle industriële of commerciële activiteiten en daarmee verband houdende
ontvettingsactiviteiten waaronder:
— het aanbrengen van een laklaag op wegvoertuigen, zoals gedefineerd in
Richtlijn 70/156/EEG, of een deel daarvan, als onderdeel van de reparatie,
de bescherming of de decoratie van voertuigen buiten de fabriek, of
— het aanbrengen van de oorspronkelijke laklaag op wegvoertuigen, zoals
gedefineerd in Richtlijn 70/156/EEG of een deel daarvan, met voor het
overspuiten gebruikelijke lakken op een andere plaats dan de oorspronke-
lijke fabricagelijn, of
— het aanbrengen van een laklaag op aanhangwagens (met inbegrip van
opleggers) (categorie O).
Coating van wikkeldraad
— Elke coatingsactiviteit van metalen geleiders die worden gebruikt om spoelen
voor transformatoren, motoren enz. mee te wikkelen.
Impregneren van houten oppervlakken
— Elke activiteit waarbij een houtverduurzamingsmiddel in het hout wordt
gebracht.
Lamineren van hout en kunststof
— Elke activiteit met het oog op het aaneenhechten van hout en/of kunststof
voor de vervaardiging van laminaten.1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 17
BIJLAGE IIA
I.DREMPELWAARDEN EN EMISSIEBEPERKING
Activiteit
(drempelwaarde voor verbruik oplosmid-
delen in ton/jaar)Drempelwaarde
(verbruik oplos-
middelen in ton/
jaar)Emissiegrens-
waarde in afgassen
(mg C/nm3)Diffuse-emissiegrenswaarde (percentage
oplosmiddeleninput)Totale emissiegrenswaarde
Bijzondere bepalingen
Nieuw Bestaand Nieuw Bestaand
1 Heatsetrotatie-offsetdruk
(> 15)15-25 100 30 (1)(1) Resten oplosmiddelen in eindpro-
duct worden niet als onderdeel
van de diffuse emissie
beschouwd.>2 5 2 0 3 0(1)
2 Illustratiediepdruk
(> 25)75 10 15
3 Andere rotatiediepdruk, flexografie,
rotatiezeefdruk, lamineer- of
lakeenheden, (> 15) rotatiezeefdruk
op textiel/karton
(> 30)15-25 100 25 (1) Drempel voor rotatiezeefdruk op
textiel en karton. > 25 100 20
>3 0(1) 100 20
4 Oppervlaktereiniging (1)
(> 1)1-5 20 (2)1 5 (1) Met de in artikel 5, leden 6 en 8,
vermelde stoffen.
(2) Grenswaarde in massa van de
verbindingen in mg/nm3en niet
in totale massa koolstof.> 5 20 (2)1 0
5 Overige oppervlaktereiniging
(> 2)2-10 75 (1)2 0 (1)(1) Wanneer aan de bevoegde
instantie wordt aangetoond dat
het gemiddelde gehalte aan orga-
nische oplosmiddelen van al het
in een installatie gebruikte reini-
gingsmateriaal niet hoger ligt dan
30 gewichtsprocenten, gelden
deze waarden niet voor die instal-
latie.>1 0 7 5(1)1 5 (1)
6 Coating voertuigen (< 15) en over-
spuiten voertuigen> 0,5 50 (1)2 5 (1) Naleving overeenkomstig artikel
9, lid 3, moet worden aangetoond
op basis van metingen om de 15
minuten.▼B1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 18
Activiteit
(drempelwaarde voor verbruik oplosmid-
delen in ton/jaar)Drempelwaarde
(verbruik oplos-
middelen in ton/
jaar)Emissiegrens-
waarde in afgassen
(mg C/nm3)Diffuse-emissiegrenswaarde (percentage
oplosmiddeleninput)Totale emissiegrenswaarde
Bijzondere bepalingen
Nieuw Bestaand Nieuw Bestaand
7 Bandlakken
(> 25)50 (1) 5 10 (1) Voor installaties die technieken
gebruiken waarbij hergebruik van
teruggewonnen oplosmiddelen
mogelijk is, geldt een emissie-
grenswaarde van 150.
8 Andere coatingprocessen, waar-
onder metaal-, kunststof-, textiel-
(5), film- en papiercoating
(> 5)5-15 100 (1)(4)2 0 (4)(1) Deze emissiegrenswaarde geldt
voor coating- en droogprocessen
in een gesloten systeem.
(2) De eerste emissiegrenswaarde
geldt voor droogprocessen en de
tweede voor coatingprocessen.
(3) Voor installaties die genitroge-
neerde oplosmiddelen gebruiken
met technieken waarbij herge-
bruik van teruggewonnen
oplosmiddelen mogelijk is, geldt
een gecombineerde grenswaarde
voor coating- en droogproces van
150.
(4) Voor coatingwerk dat niet kan
worden uitgevoerd in een
gesloten systeem (zoals in de
scheepsbouw, schilderen van
vliegtuigrompen) kan overeen-komstig artikel 5, lid 3, onder
b), van deze waarden worden
afgeweken.
(
5) Rotatiezeefdruk op textiel valt
onder sector 3.> 15 50/75 (2)(3)(4)2 0 (4)
9 Coating van wikkeldraad
(> 5)10 g/kg (1)(1) Geldt voor installaties met een
gemiddelde draaddiameter
≤0,1 mm.
(2) Geldt voor alle andere installaties.5 g/kg (2)▼B1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 19
Activiteit
(drempelwaarde voor verbruik oplosmid-
delen in ton/jaar)Drempelwaarde
(verbruik oplos-
middelen in ton/
jaar)Emissiegrens-
waarde in afgassen
(mg C/nm3)Diffuse-emissiegrenswaarde (percentage
oplosmiddeleninput)Totale emissiegrenswaarde
Bijzondere bepalingen
Nieuw Bestaand Nieuw Bestaand
10 Coating van hout
(> 15)15-25 100 (1)2 5 (1) Deze emissiegrenswaarde geldt
voor coating- en droogprocessen
in een gesloten systeem.
(2) De eerste waarde geldt voor
droogprocessen en de tweede
voor coatingprocessen.> 25 50/75 (2)2 0
11 Chemisch reinigen 20 g/kg (1)(2)(3)(1) Uitgedrukt in massa uitgestoten
oplosmiddel per kilogram gerei-
nigd en gedroogd product.
(2) De in artikel 5, lid 8, vermelde
emissiegrenswaarde geldt niet
voor deze sector.
(3) De volgende vrijstelling geldt
alleen voor Griekenland:de totale
emissiegrenswaarde geldt de
eerste twaalf jaar na de inwer-
kingtreding van deze richtlijn niet
voor bestaande installaties in
afgelegen gebieden en/of op
eilanden, met een bevolking van
maximaal 2 000 permanente
inwoners, waar het gebruik van
technologisch geavanceerde appa-
ratuur economisch niet haalbaaris.
12 Impregneren van hout
(> 25)100 (
1) 45 11 kg/m3(1) Geldt niet voor impregneren met
creosoot.
13 Coating van leer
(> 10)10-25 85 g/m2De emissiegrenzen zijn uitgedrukt in
gram uitgestoten oplosmiddel per
vierkante meter vervaardigd product.> 25 75 g/m2
>1 0(1) 150 g/m2(1) Voor coating van leer voor
meubelen en bepaalde lederen
goederen die worden gebruikt als
kleine consumptiegoederen zoals
tassen, riemen, portefeuilles enz.▼B1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 20
Activiteit
(drempelwaarde voor verbruik oplosmid-
delen in ton/jaar)Drempelwaarde
(verbruik oplos-
middelen in ton/
jaar)Emissiegrens-
waarde in afgassen
(mg C/nm3)Diffuse-emissiegrenswaarde (percentage
oplosmiddeleninput)Totale emissiegrenswaarde
Bijzondere bepalingen
Nieuw Bestaand Nieuw Bestaand
14 Fabricage van schoeisel
(> 5)25 g per paar De totale emissiegrenswaarden zijn
uitgedrukt in gram uitgestoten oplos-
middel per vervaardigd paar compleet
schoeisel.
15 Lamineren van hout en kunststof
(> 5)30 g/m2
16 Het aanbrengen van een lijmlaag
(> 5)5-15 50 (1)2 5 (1) Als technieken worden gebruikt
waarbij hergebruik van terugge-
wonnen oplosmiddelen mogelijk
is, geldt een emissiegrenswaarde
voor afgassen van 150.>1 5 5 0(1)2 0
17 Vervaardiging van coatingprepa-
raten, lak, inkt en kleefstoffen
(> 100)100-1 000 150 5 5 % van de oplosmiddeleninput Onder de diffuse-emissiegrenswaarde
vallen niet de oplosmiddelen die als
bestanddeel van een coatingpreparaat
in een gesloten container worden
verkocht.> 1 000 150 3 3 % van de oplosmiddeleninput
18 Bewerking van rubber
(> 15)20 (1)2 5 (1) 25 % van de oplosmiddeleninput (1) Als technieken worden gebruikt
waarbij hergebruik van terugge-
wonnen oplosmiddelen mogelijk
is, geldt voor afgassen een emis-
siegrenswaarde van 150.
(2) Onder de diffuse-emissiegrens-
waarde vallen niet de
oplosmiddelen die als bestanddeel
van een coatingpreparaat in een
gesloten container worden
verkocht.▼B1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 21
Activiteit
(drempelwaarde voor verbruik oplosmid-
delen in ton/jaar)Drempelwaarde
(verbruik oplos-
middelen in ton/
jaar)Emissiegrens-
waarde in afgassen
(mg C/nm3)Diffuse-emissiegrenswaarde (percentage
oplosmiddeleninput)Totale emissiegrenswaarde
Bijzondere bepalingen
Nieuw Bestaand Nieuw Bestaand
19 Extractie van plantaardige oliën en
van dierlijke vetten en raffinage van
plantaardige oliën
(> 10)Dierlijk vet:1,5 kg/ton
Ricinus:3,0 kg/tonRaapzaad:1,0 kg/tonZonnebloemzaad:1,0 kg/ton
Sojabonen (normale maling):0,8 kg/
ton
Sojabonen (witte vlokken):1,2 kg/
ton
Overige zaden en ander plantaardig
materiaal:
— 3 kg/ton (
1)
— 1,5 kg/ton (2)
— 4 kg/ton (3)(1) De totale emissiegrenswaarden
voor installaties voor de verwer-
king van losse partijen zaden en
ander plantaardig materiaal
moeten door de bevoegde auto-
riteit per geval worden
vastgesteld, met toepassing van
de beste beschikbare technieken.
(2) Geldt voor alle fractioneringspro-
cessen met uitzondering van
ontgommen (het verwijderen van
gom uit de olie).
(3) Geldt voor ontgommen.
20 Vervaardiging van geneesmiddelen
(> 50)20 (1)5 (2)1 5 (2) 5 % van de
oplosmiddele-
ninput15 % van de
oplosmiddele-
ninput(1) Als technieken worden gebruikt
waarbij hergebruik van terugge-
wonnen oplosmiddelen mogelijk
is, geldt voor afgassen een emis-
siegrenswaarde van 150.
(2) Onder de diffuse-emissiegrens-
waarde vallen niet de
oplosmiddelen die als bestanddeel
van een coatingpreparaat in een
gesloten container worden
verkocht.▼B1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 22
▼B
II.DE VOERTUIGCOATINGINDUSTRIE
De totale emissiegrenswaarden zijn uitgedrukt in gram uitgestoten oplosmiddel
per m2vervaardigd product en in kilogram uitgestoten oplosmiddel per
carrosserie.
Het oppervlak van de in de onderstaande tabel vermelde producten wordt als
volgt gedefinieerd:
— het berekende oppervlak van het totale elektroforetisch coatingvlak en het
oppervlak van delen die eventueel in latere fasen van het coatingproces
worden toegevoegd en met dezelfde coating worden bekleed als voor het
desbetreffende product wordt gebruikt, of het totale oppervlak van het in de
installatie gecoate product.
Het oppervlak van het elektroforetisch coatingvlak wordt berekend met de
volgende formule:
2/C2gewicht product zonder coating
gemiddelde dikte metaalplaat /C2dichtheid metaalplaat
Deze methode wordt ook gebruikt voor andere gecoate onderdelen van
metaalplaat.
Voor de berekening van het oppervlak van de andere toegevoegde delen of het
totale in de installatie gecoate oppervlak wordt gebruik gemaakt van CAD
(computergesteund ontwerp) of andere gelijkwaardige methoden.
De totale emissiegrenswaarde in onderstaande tabel heeft betrekking op alle
procesfasen die in dezelfde installatie worden uitgevoerd vanaf elektroforetische
coating of een ander soort coatingproces tot en met het uiteindelijke in de was
zetten en polijsten van de toplaag, alsmede de oplosmiddelen die bij het reinigen
van procesapparatuur worden gebruikt, met inbegrip van spuitcabines en andere
vaste apparatuur, zowel tijdens als buiten de productiefase. De grenswaarde wordt
uitgedrukt als de totale massa organische verbindingen per m2oppervlak van het
gecoate product en als de totale massa organische verbindingen per auto-
carrosserie.
Activiteit
(drempelwaarde voor verbruik
oplosmiddelen in ton/jaar)Drempelwaarde productie
(geldt voor de jaarlijkse productie
van gecoat materiaal)Totale emissiegrenswaarde
Nieuw Bestaand
Coating nieuwe auto's (> 15) > 5 000 45 g/m2of
1,3 kg/auto
+ 33 g/m260 g/m2of
1,9 kg/auto
+ 41 g/m2
≤ 5 000 zelfdragend of
> 3 500 met chassis90 g/m2of
1,5 kg/auto
+ 70 g/m290 g/m2oder
1,5 kg/auto
+ 70 g/m2
Totale emissiegrenswaarde (g/m2)
Coating van nieuwe vrachtwa-gencabines (> 15)≤5 000 65 85
> 5 000 55 75
Coating van nieuwe bestelwa-
gens en vrachtwagens (> 15)≤2 500 90 120
> 2 500 70 90
Coating van nieuwe bussen
(> 15)≤2 000 210 290
> 2 000 150 225
Installaties voor de coating van voertuigen beneden de in bovenstaande tabel
vermelde drempelwaarden voor het oplosmiddelenverbruik moeten voldoen aan
de in bijlage IIA vermelde eisen voor de sector overspuiten van voertuigen.1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 23
▼B
BIJLAGE IIB
REDUCTIEPROGRAMMA
1.Beginselen
Het reductieprogramma is bedoeld om de exploitant de mogelijkheid te bieden
de emissie op een andere manier in dezelfde mate te beperken als door de
toepassing van emissiegrenswaarden zou gebeuren. Daartoe mag de exploitant
ieder speciaal voor zijn installatie ontworpen reductieprogramma gebruiken,
mits uiteindelijk dezelfde emissiebeperking wordt bereikt. De lidstaten
brengen overeenkomstig artikel 11 van deze richtlijn verslag uit aan de
Commissie over de vordering met het bereiken van dezelfde emissiebeperking,
onder meer ook over hun ervaring met de toepassing van het reductiepro-
gramma.
2.Praktische uitvoering
Bij het aanbrengen van coating, lak, kleefstof of inkt kan het volgende
programma worden gebruikt. Wanneer deze methode niet bruikbaar is, kan de
bevoegde instantie een exploitant toestaan een andere ontheffingsregeling toe
te passen die naar haar overtuiging aan de hier geschetste beginselen voldoet.
Bij de opzet van het programma wordt rekening gehouden met de volgende
gegevens:
i) wanneer de vervangingsproducten met weinig of geen oplosmiddelen nog
in ontwikkeling zijn, moet de exploitant extra tijd krijgen om zijn
reductieprogramma uit te voeren;
ii) het referentiepunt voor de emissiebeperking moet zo goed mogelijk
overeenkomen met de emissie die het resultaat zou zijn als er geen
beperkende maatregelen zouden worden genomen.
De volgende regeling geldt voor installaties waar voor het product een
constant gehalte aan vaste stof kan worden aangenomen en voor de bepaling
van het referentiepunt voor de emissiebeperking kan worden gebruikt.
i) De exploitant dient een reductieprogramma in waarin met name de daling
van het gemiddelde gehalte aan oplosmiddelen van de totale input en/of de
verhoging van het rendement bij het gebruik van vaste stoffen wordt
vermeld die moet leiden tot een beperking van de totale emissie van de
installatie tot een bepaald percentage van de jaarlijkse referentie-emissie,
de zogenoemde beoogde emissie. Dit moet volgens het volgende
tijdschema gebeuren:
Periode in jarenMaximaal toegelaten totale
emissie per jaarNieuwe installaties Bestaande installaties
Uiterlijk 31.10.2001 Uiterlijk 31.10.2005 Beoogde emissie × 1,5
Uiterlijk 31.10.2004 Uiterlijk 31.10.2007 Beoogde emissie
ii) De jaarlijke referentie-emissie wordt als volgt berekend:
a) Eerst wordt de totale massa bepaald aan vaste stof in de hoeveelheid
coating en/of inkt en/of lak en/of kleefstof die per jaar wordt gebruikt.
Vaste stof is ieder materiaal in coating, inkt, lak en kleefstof dat vast
wordt wanneer het water of de vluchtige organische stoffen zijn
verdampt.
b) De jaarlijke referentie-emissie wordt berekend door de volgens punt a)
bepaalde massa te vermenigvuldigen met de in onderstaande tabel
vermelde factor. De bevoegde instanties kunnen deze factoren voor
individuele installaties aanpassen om rekening te houden met een
aangetoonde stijging van het rendement bij het gebruik van vaste
stoffen.
ActiviteitVoor punt ii), onder b)
te gebruiken vermenig-
vuldigingsfactor
Rotatiediepdruk; flexografie; lamineren samenhangend met een
drukactiviteit; lakken samenhangend met een drukactiviteit; coating
van hout; coating van textiel, vezel, film of papier; het aanbrengen
van een lijmlaag41999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 24
▼B
ActiviteitVoor punt ii), onder b)
te gebruiken vermenig-
vuldigingsfactor
Bandlakken, overspuiten van voertuigen 3
Coating in contact met levensmiddelen; coating in lucht- en
ruimtevaart2,33
Overige coating en rotatiezeefdruk 1,5
c) De beoogde emissie wordt berekend door de jaarlijkse referentie-
emissie te vermenigvuldigen met een percentage dat gelijk is aan:
— (de diffuse-emissiegrenswaarde + 15) voor installaties die onder
punt 6 en binnen het laagste drempelwaarde-interval van de punten
8 en 10 van bijlage IIA vallen;
— (de diffuse-emissiegrenswaarde + 5) voor alle andere installaties.
d) Aan de eisen wordt voldaan als de feitelijke emissie van oplosmiddelen,
bepaald aan de hand van de oplosmiddelenboekhouding, kleiner is dan
of gelijk is aan de beoogde emissie.1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 25
▼B
BIJLAGE III
OPLOSMIDDELENBOEKHOUDING
1.Inleiding
In deze bijlage worden richtsnoeren gegeven voor de uitvoering van een
oplosmiddelenboekhouding. Allereerst worden de beginselen vermeld (punt
2), vervolgens worden regels inzake de massabalans gegeven (punt 3) en
tenslotte wordt aangegeven welke eisen aan de controle op de naleving worden
gesteld (punt 4).
2.Beginselen
De oplosmiddelenboekhouding beoogt het volgende:
i) controle of aan de eisen van artikel 9, lid 1, wordt voldaan;
ii) specificatie van de mogelijkheden voor emissiebeperking in de toekomst;
iii) verstrekking van informatie over het verbruik van oplosmiddelen, de
emissie van oplosmiddelen en de naleving van de richtlijn aan het publiek
mogelijk te maken.
3.Definities
Met de volgende definities worden regels gegeven ter bepaling van de
massabalans.
Input (I) van organische oplosmiddelen:I1. De hoeveelheid aangekochte organische oplosmiddelen als zodanig of in
preparaten, die in het proces wordt ingevoerd gedurende de termijn
waarover de massabalans wordt bepaald.
I2. De hoeveelheid teruggewonnen en als oplosmiddel in het proces
hergebruikte organische oplosmiddelen als zodanig of in preparaten (de
gerecycleerde oplosmiddelen worden telkens meegerekend wanneer ze
worden gebruikt om de activiteit uit te oefenen).
Output (O) van organische oplosmiddelen:
O1. Afgassenemissies.
O2. In water geloosde organische oplosmiddelen, eventueel rekening houdend
met de afvalwaterzuivering bij de berekening van O5.
O3. De hoeveelheid organische oplosmiddelen die als verontreiniging of als
residu in de bij het proces vervaardigde producten achterblijft.
O4. Niet-afgevangen emissie van organische oplosmiddelen in de lucht. Het
gaat hierbij om de algemene ventilatie van ruimtes, waarbij de lucht via
ramen, deuren, luchtafvoerkanalen en soortgelijke openingen in het
buitenmilieu terechtkomt.
O5. Organische oplosmiddelen en/of organische verbindingen die door
chemische of fysische reacties verloren gaan (met inbegrip van hoeveel-
heden die door verbranding, een andere zuivering van afgassen of
afvalwaterzuivering vernietigd worden of bijvoorbeeld door adsorptie
opgevangen worden, mits die niet bij O6, O7 of O8 worden meege-
rekend).
O6. Organische oplosmiddelen in ingezameld afval.
O7. Organische oplosmiddelen als zodanig of in preparaten die als een
product met handelswaarde worden verkocht of bestemd zijn om te
worden verkocht.
O8. Organische oplosmiddelen in preparaten die voor hergebruik worden
teruggewonnen maar niet opnieuw in het proces worden ingebracht, mits
deze niet bij O7 worden meegerekend.
O9. Organische oplosmiddelen die op andere wijze vrijkomen.1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 26
▼B
4.Richtsnoeren voor het gebruik van een oplosmiddelenboekhouding voor
controle op de naleving
Het specifieke voorschrift waarop de controle wordt toegepast, zal bepalend
zijn voor de wijze waarop de oplosmiddelenboekhouding wordt gebruikt:
i) Controle op de naleving van het reductieprogramma in bijlage IIB, waarbij
de totale emissiegrenswaarde wordt uitgedrukt in uitgestoten oplosmiddel
per eenheid product, of anders wordt geformuleerd in bijlage IIA.
a) Voor alle activiteiten die gebruik maken van bijlage IIB, moet de
oplosmiddelenboekhouding jaarlijks worden gemaakt om het verbruik
(V) te bepalen. Het verbruik kan met behulp van de volgende
vergelijking worden berekend:
V¼I1/C0O8.
Op soortgelijke wijze moet ook de in coatings gebruikte hoeveelheid
vaste stof worden bepaald, zodat elk jaar de jaarlijkse referentie-emissie
en de beoogde emissie kunnen worden berekend.
b) Voor de controle op de naleving van een totale emissiegrenswaarde die
in uitgeworpen oplosmiddel per eenheid product wordt uitgedrukt, of
anders wordt geformuleerd in bijlage IIA, moet de oplosmiddelen-
boekhouding jaarlijks worden gebruikt om de emissie (E) te bepalen.
De emissie kan met behulp van de volgende vergelijking worden
berekend:
E¼LEþO1.
Hierbij is LE de lekkage-emissie, zoals gedefinieerd onder punt ii),
onder a). De emissie moet vervolgens worden gedeeld door de
parameter voor het desbetreffende product.
c) Voor controle op de naleving van de voorschriften van artikel 5, lid 5,
onder b), ii), moet de oplosmiddelenboekhouding jaarlijks worden
gebruikt om de totale emissie van alle betrokken activiteiten te bepalen
en moet dit getal vervolgens worden vergeleken met de totale emissie
die zou zijn veroorzaakt als de voorschriften van bijlage III voor elke
activiteit afzonderlijk nageleefd zouden zijn.
ii) Bepaling van de diffuse emissie om deze met de lekkage-emissiewaarden
in bijlage IIA te kunnen vergelijken:
a)Methodologie
De diffuse emissie (LE) kan met behulp van de volgende vergelijking
worden berekend:
LE¼I1/C0O1/C0O5/C0O6/C0O7/C0O8
ofLE¼O2þO3þO4þO9.
Deze hoeveelheid kan door rechtstreekse meting van de verschillende
factoren worden bepaald. Het is ook mogelijk een gelijkwaardige
berekening op een andere manier uit te voeren, bijvoorbeeld met behulp
van het afvangrendement van het proces.
De diffuse-emissiewaarde wordt uitgedrukt als een percentage van de
input, die met behulp van de volgende vergelijking kan worden
berekend:
I¼I1þI2.
b)Frequentie
De diffuse emissie kan met behulp van korte maar volledige metingen
worden bepaald. Dit behoeft niet te worden herhaald zolang de
apparatuur niet veranderd wordt.1999L0013 — NL — 29.03.1999 — 000.002 — 27