02017R2226 — NL — 03.08.2021 — 003.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

Gewijzigd bij:





Gerectificeerd bij:









▼B

VERORDENING (EU) 2017/2226 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 30 november 2017

tot instelling van een inreis-uitreissysteem (EES) voor de registratie van inreis- en uitreisgegevens en van gegevens over weigering van toegang ten aanzien van onderdanen van derde landen die de buitengrenzen overschrijden en tot vaststelling van de voorwaarden voor toegang tot het EES voor rechtshandhavingsdoeleinden en tot wijziging van de overeenkomst ter uitvoering van het te Schengen gesloten akkoord en Verordeningen (EG) nr. 767/2008 en (EU) nr. 1077/2011







HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Onderwerp

1. Bij deze verordening wordt een inreis-uitreissysteem (Entry/Exit System, EES) ingesteld voor: a) het registreren en opslaan van gegevens over de datum, het tijdstip en de plaats van inreis en uitreis van onderdanen van derde landen die de grenzen waar het EES wordt gebruikt, overschrijden, b) het berekenen van de duur van het toegestane verblijf van deze onderdanen van derde landen, c) het genereren van meldingen aan de lidstaten wanneer het toegestane verblijf is verstreken, en d) het registreren en opslaan van de datum, het tijdstip en de plaats waarop onderdanen van derde landen de toegang voor een kort verblijf is geweigerd, de autoriteit van de lidstaat die de toegang heeft geweigerd en de redenen daarvoor.

2. Met het oog op het voorkomen, opsporen en onderzoeken van terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten wordt bij deze verordening tevens vastgesteld onder welke voorwaarden de aangewezen rechtshandhavingsautoriteiten van de lidstaten en Europol toegang krijgen tot het EES om het te raadplegen.

▼M2

3. Door identiteitsgegevens, reisdocumentgegevens en biometrische gegevens op te slaan in het bij artikel 17, lid 1, van Verordening (EU) 2019/817 van het Europees Parlement en de Raad ( 1 ) ingestelde gemeenschappelijke identiteitsregister (CIR), draagt het EES bij aan het vergemakkelijken en ondersteunen van de correcte identificatie van personen die in het EES zijn geregistreerd onder de voorwaarden respectievelijk voor de uiteindelijke doelstellingen bedoeld in artikel 20 van die verordening.

▼B

Artikel 2

Toepassingsgebied

1. Deze verordening is van toepassing op: a) onderdanen van derde landen die voor een kort verblijf worden toegelaten tot het grondgebied van de lidstaten en die overeenkomstig Verordening (EU) 2016/399 bij het overschrijden van de grenzen waar het EES wordt gebruikt, aan grenscontroles worden onderworpen, en b) bij de inreis in en de uitreis van het grondgebied van de lidstaten, op onderdanen van derde landen die: i) familielid zijn van een burger van de Unie op wie Richtlijn 2004/38/EG van toepassing is of van een onderdaan van een derde land die een recht van vrij verkeer geniet dat gelijkwaardig is aan dat van de burgers van de Unie op grond van een overeenkomst tussen de Unie en haar lidstaten, enerzijds, en een derde land, anderzijds; alsmede ii) niet in het bezit is van een verblijfskaart als bedoeld in Richtlijn 2004/38/EG of van een verblijfsvergunning uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1030/2002 van de Raad ( 2 ).

2. Deze verordening is tevens van toepassing op onderdanen van derde landen aan wie de toegang tot het grondgebied van de lidstaten voor een kort verblijf is geweigerd overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EU) 2016/399.

3. Deze verordening is niet van toepassing op: a) onderdanen van derde landen die familielid zijn van een burger van de Unie op wie Richtlijn 2004/38/EG van toepassing is en die in het bezit zijn van een verblijfskaart ingevolge die richtlijn, ongeacht of zij die burger van de Unie al dan niet vergezellen of zich bij hem voegen; b) onderdanen van derde landen die familielid zijn van een onderdaan van een derde land, ongeacht of zij die onderdaan van een derde land al dan niet vergezellen of zich bij hem voegen, indien i) die onderdanen van een derde land een recht van vrij verkeer genieten dat gelijkwaardig is aan dat van de burgers van de Unie op grond van een overeenkomst tussen de Unie en haar lidstaten, enerzijds, en een derde land, anderzijds, en ii) die onderdanen van derde landen in het bezit zijn van een verblijfskaart overeenkomstig Richtlijn 2004/38/EG of een verblijfsvergunning overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1030/2002; c) houders van een verblijfsvergunning als bedoeld in artikel 2, punt 16, van Verordening (EU) 2016/399, andere dan die bedoeld in de punten a) en b) van dit lid; d) onderdanen van derde landen die hun recht op mobiliteit uitoefenen overeenkomstig Richtlijn 2014/66/EU van het Europees Parlement en de Raad ( 3 ) of Richtlijn (EU) 2016/801 van het Europees Parlement en de Raad ( 4 ); e) houders van een visum voor verblijf van langere duur; f) onderdanen van Andorra, Monaco en San Marino en ►C1 houders van een paspoort dat is afgegeven door de Staat Vaticaanstad of de Heilige Stoel; ◄ g) personen of categorieën personen die zijn vrijgesteld van grenscontroles of die specifieke regels in verband met grenscontroles genieten, als bedoeld in artikel 6 bis, lid 3, onder g) van Verordening (EU) 2016/399; h) personen of categorieën van personen als bedoeld in artikel 6 bis, lid 3, onder h), i), j) en k), van Verordening (EU) 2016/399.

4. De bepalingen van deze verordening betreffende het berekenen van de duur van het toegestane verblijf en het genereren van meldingen aan de lidstaten wanneer het toegestane verblijf is verstreken, zijn niet van toepassing op onderdanen van derde landen die: a) familielid zijn van een burger van de Unie op wie Richtlijn 2004/38/EG van toepassing is of van een onderdaan van een derde land die een recht van vrij verkeer geniet dat gelijkwaardig is aan dat van de burgers van de Unie op grond van een overeenkomst tussen de Unie en haar lidstaten, enerzijds, en een derde land, anderzijds, en b) niet in het bezit is van een verblijfskaart overeenkomstig Richtlijn 2004/38/EG of van een verblijfsvergunning uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1030/2002.

Artikel 3

Definities

1. Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: 1. „buitengrenzen” : de buitengrenzen in de zin van artikel 2, punt 2, van Verordening (EU) 2016/399; 2. „binnengrenzen” : de binnengrenzen in de zin van artikel 2, punt 1, van Verordening (EU) 2016/399; 3. „grensautoriteiten” : de grenswachter die overeenkomstig het nationale recht is aangewezen voor het verrichten van grenscontroles als gedefinieerd in artikel 2, punt 11, van Verordening (EU) 2016/399; 4. „immigratieautoriteiten” : de bevoegde autoriteiten die op grond van het nationale recht verantwoordelijk zijn om een of meer van de volgende redenen: a) op het grondgebied van de lidstaten te controleren of de voorwaarden voor toegang tot of toegestaan verblijf op het grondgebied van de lidstaten zijn vervuld; b) de voorwaarden voor de vestiging van onderdanen van derde landen op het grondgebied van de lidstaten te onderzoeken en beslissingen te nemen met betrekking tot die vestiging, voor zover deze autoriteiten geen „beslissingsautoriteit” als gedefinieerd in artikel 2, onder f), van Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad ( 5 ) zijn, en, in voorkomend geval, advies te verstrekken overeenkomstig Verordening (EG) nr. 377/2004 van de Raad ( 6 ); c) de terugkeer van onderdanen van derde landen naar een derde land van herkomst of doorreis te faciliteren; 5. „visumautoriteit” : de autoriteit in de zin van artikel 4, lid 3, van Verordening (EG) nr. 767/2008; 6. „onderdaan van een derde land” : eenieder die geen burger van de Unie in de zin van artikel 20, lid 1, VWEU is, met uitzondering van personen die krachtens overeenkomsten tussen de Unie of de Unie en haar lidstaten, enerzijds, en derde landen, anderzijds, rechten van vrij verkeer genieten die gelijkwaardig zijn aan de rechten van burgers van de Unie; 7. „reisdocument” : een paspoort of een ander gelijkwaardig document dat de houder ervan het recht geeft de buitengrenzen te overschrijden en waarin een visum kan worden aangebracht; 8. „kort verblijf” : een verblijf op het grondgebied van de lidstaten van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen als bedoeld in artikel 6, lid 1, van Verordening (EU) 2016/399; 9. „visum voor kort verblijf” : een visum in de zin van artikel 2, lid 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad ( 7 ); 10. „nationaal visum voor kort verblijf” : een vergunning afgegeven door een lidstaat die het Schengenacquis niet volledig toepast, voor een voorgenomen verblijf op het grondgebied van die lidstaat met een duur van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen; 11. „toegestaan verblijf” : het exacte aantal dagen tijdens welke een onderdaan van een derde land legaal op het grondgebied van de lidstaten mag verblijven, te rekenen van de datum van de inreis in overeenstemming met de toepasselijke bepalingen; 12. „verantwoordelijke lidstaat” : de lidstaat die gegevens in het EES heeft ingevoerd; 13. „verificatie” : het proces waarbij reeksen gegevens worden vergeleken om vast te stellen of een beweerde identiteit correct is (één-op-éénvergelijking); 14. „identificatie” : het proces waarbij de identiteit van een persoon wordt vastgesteld door middel van een zoekopdracht in een database en vergelijking met verscheidene reeksen gegevens (één-op-veelvergelijking); 15. „alfanumerieke gegevens” : gegevens die worden weergegeven door letters, cijfers, speciale tekens, spaties en leestekens; 16. „vingerafdrukgegevens” : de gegevens betreffende de vier afdrukken van de wijsvinger, de middelvinger, de ringvinger en de pink van de rechterhand, indien aanwezig, en anders de linkerhand; 17. „gezichtsopname” : digitale afbeeldingen van het gezicht; 18. „biometrische gegevens” : vingerafdrukgegevens en gezichtsopname; 19. „verblijfsduuroverschrijder” : een onderdaan van een derde land die niet of niet langer voldoet aan de voorwaarden betreffende de duur van zijn toegestaan kort verblijf op het grondgebied van de lidstaten; 20. „eu-LISA” : het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht, dat is opgericht bij Verordening (EU) nr. 1077/2011; 21. „toezichthoudende autoriteiten” : de krachtens artikel 51, lid 1, van Verordening (EU) 2016/679 ingestelde toezichthoudende autoriteit en de krachtens artikel 41, lid 1, van Richtlijn (EU) 2016/680 ingestelde toezichthoudende autoriteit; ▼M2 22. „EES-gegevens” : alle gegevens die in het centrale systeem van het EES en het CIR zijn opgeslagen overeenkomstig de artikelen 15 tot en met 20; ▼M2 22 bis. „identiteitsgegevens” : de gegevens bedoeld in artikel 16, lid 1, onder a), alsook de relevante gegevens als bedoeld in artikel 17, lid 1, en artikel 18, lid 1; ▼B 23. „rechtshandhaving” : het voorkomen, opsporen en onderzoeken van terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten; 24. „terroristisch misdrijf” : een strafbaar feit naar nationaal recht dat overeenkomt met of gelijkwaardig is aan een van de strafbare feiten, bedoeld in de artikelen 1 tot en met 4 van Richtlijn (EU) 2017/541; 25. „ernstig strafbaar feit” : een strafbaar feit dat overeenkomt met of gelijkwaardig is aan een van de strafbare feiten bedoeld in artikel 2, lid 2, van Kaderbesluit 2002/584/JBZ, indien het volgens het nationale recht strafbaar is gesteld met een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel met een maximumduur van ten minste drie jaar; 26. „aangewezen autoriteiten” : een autoriteit die overeenkomstig artikel 29 door een lidstaat is aangewezen als verantwoordelijk voor het voorkomen, opsporen of onderzoeken van terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten; 27. „zelfbedieningssysteem” : een zelfbedieningssysteem in de zin van artikel 2, punt 23, van Verordening (EU) 2016/399; 28. „e-gate” : een e-gate in de zin van artikel 2, punt 24, van Verordening (EU) 2016/399; 29. „percentage mislukte registraties”(Failure To Enrol Rate (FTER)) : het aandeel aan registraties met een biometrische registratie van onvoldoende kwaliteit; 30. „percentage foutpositieve identificaties” (False Positive Identification Rate (FPIR)) : het aandeel aan geconstateerde matches die geen betrekking hebben op de gecontroleerde reiziger; 31. „percentage foutnegatieve identificaties” (False Negative Identification Rate (FNIR)) : het aandeel aan gemiste matches tijdens de zoekopdracht op basis van biometrische gegevens, hoewel de biometrische gegevens van de reiziger werden geregistreerd; ▼M2 32. „ESP” : het Europees onderzoeksportaal zoals ingesteld bij artikel 6, lid 1, van Verordening (EU) 2019/817; 33. „CIR” : het gemeenschappelijke identiteitsregister zoals ingesteld bij artikel 17, lid 1, van Verordening (EU) 2019/817. ▼B

2. De in artikel 4 van Verordening (EU) 2016/679 gedefinieerde begrippen hebben in deze verordening dezelfde betekenis, voor zover persoonsgegevens worden verwerkt door de autoriteiten van de lidstaten voor de doeleinden als vastgelegd in artikel 6, lid 1, van deze verordening.

3. De in artikel 3 van Richtlijn (EU) 2016/680 gedefinieerde begrippen hebben in deze verordening dezelfde betekenis, voor zover persoonsgegevens worden verwerkt door de autoriteiten van de lidstaten voor rechtshandhavingsdoeleinden als vastgelegd in artikel 6, lid 1 bis, van deze verordening.

Artikel 4

Grenzen waar het EES wordt gebruikt en gebruik van het EES aan die grenzen

1. Het EES wordt aan de buitengrenzen gebruikt.

2. De lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen, voeren het EES in aan hun binnengrenzen met lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen maar wel het EES gebruiken.

3. De lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen en de lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen maar wel het EES gebruiken, voeren het EES in aan hun binnengrenzen met de lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen en het EES niet gebruiken.

4. De lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen maar wel het EES gebruiken, voeren het EES in aan hun binnengrenzen als gedefinieerd in artikel 2, lid 1, onder b) en c), van Verordening (EU) 2016/399.

5. In afwijking van artikel 23, lid 2, derde en vierde alinea, alsmede van artikel 27 mag een lidstaat die het Schengenacquis nog niet volledig toepast maar wel het EES gebruikt, het EES zonder biometrische functies invoeren aan zijn landbinnengrenzen met een lidstaat die het Schengenacquis nog niet volledig toepast maar wel het EES gebruikt. Indien een onderdaan van een derde land aan die binnengrenzen nog niet in het EES is geregistreerd, wordt het individueel dossier van die onderdaan van een derde land aangelegd zonder biometrische gegevens te registreren. De biometrische gegevens worden toegevoegd aan de volgende grensdoorlaatpost waar het EES met de biometrische functies wordt gebruikt.

Artikel 5

Opzet van het EES

Eu-LISA wordt belast met de ontwikkeling en het operationeel beheer van het EES, waaronder de functies voor het verwerken van de in artikel 16, lid 1, onder d), en artikel 17, lid 1, onder b) en c), bedoelde biometrische gegevens en de passende beveiliging van het EES.

Artikel 6

Doelstellingen van het EES

1. Met het registreren en opslaan van de in het EES geregistreerde gegevens en door deze gegevens ter beschikking van de lidstaten te stellen, streeft het EES de volgende doelstellingen na: a) grenscontroles doeltreffender maken door bij de inreis en de uitreis van onderdanen van derde landen die voor een kort verblijf worden toegelaten, de duur van het toegestane verblijf te berekenen en te controleren; b) helpen bij de identificatie van onderdanen van derde landen die niet of niet langer aan de voorwaarden voor toegang tot of voor kort verblijf op het grondgebied van de lidstaten voldoen; c) het mogelijk maken om verblijfsduuroverschrijders te identificeren en op te sporen, en de bevoegde nationale autoriteiten van de lidstaten in staat stellen passende maatregelen te treffen; d) het mogelijk maken om weigeringen van toegang tot het EES elektronisch te verifiëren; e) het mogelijk maken van de automatisering van grenscontroles voor onderdanen van derde landen; f) de visumautoriteiten in staat stellen toegang te krijgen tot informatie over rechtmatig gebruik van eerdere visa; g) onderdanen van derde landen informatie bieden over de duur van het hun toegestane verblijf; h) statistieken verzamelen over inreizen en uitreizen, weigeringen van toegang en overschrijdingen van de duur van het toegestane verblijf ten aanzien van onderdanen van derde landen, teneinde het risico van overschrijding van de duur van het toegestane verblijf te beoordelen en ondersteuning te bieden voor een op feiten gebaseerde ontwikkeling van het migratiebeleid van de Unie; i) identiteitsfraude en misbruik van reisdocumenten bestrijden; ▼M2 j) een correcte identificatie van personen verzekeren; ▼M4 k) de doelstellingen van het Europees reisinformatie- en -autorisatiesysteem (Etias) vastgesteld bij Verordening (EU) 2018/1240 van het Europees Parlement en de Raad ( 8 ) ondersteunen. ▼B

2. Door de aangewezen autoriteiten toegang te verlenen overeenkomstig de voorwaarden zoals neergelegd in deze verordening, moet het EES: a) bijdragen tot het voorkomen, opsporen en onderzoeken van terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten; b) het mogelijk maken informatie te genereren met het oog op onderzoek in verband met terrorisme en andere ernstige strafbare feiten, onder meer de identificatie van daders, verdachten en slachtoffers van deze feiten die de buitengrenzen hebben overschreden.

3. Het EES verleent, waar van toepassing, ondersteuning aan de lidstaten bij het gebruik van hun overeenkomstig artikel 8 quinquies van Verordening (EU) 2016/399 ingestelde nationale faciliteringsprogramma’s, teneinde grensoverschrijding voor onderdanen van derde landen te faciliteren door: a) de bevoegde nationale autoriteiten als bedoeld in artikel 8 quinquies van Verordening (EU) 2016/399 in staat te stellen toegang te hebben tot informatie over eerdere korte verblijven of weigeringen van toegang voor de behandeling van verzoeken om toegang tot nationale faciliteringsprogramma’s en de vaststelling van besluiten in de zin van artikel 25 van deze verordening; b) de grensautoriteiten ervan in kennis te stellen dat toegang werd verleend tot een nationale faciliteringsprogramma.

Artikel 7

Technische architectuur van het EES

1. Het EES omvat: a) een centraal systeem (het centrale systeem van het EES); ▼M2 a bis) de centrale infrastructuur van de CIR als bedoeld in artikel 17, lid 2, onder a), van Verordening (EU) 2019/817; ▼B b) een op gemeenschappelijke technische specificaties gebaseerde en voor alle lidstaten identieke nationale uniforme interface (NUI) in elke lidstaat, waarmee het centrale systeem van het EES op een beveiligde manier wordt aangesloten op de nationale grensinfrastructuur in de lidstaten; c) een beveiligd communicatiekanaal tussen het centrale systeem van het EES en het centrale systeem van het VIS; d) een beveiligde communicatie-infrastructuur die gebruikmaakt van encryptie, tussen het centrale systeem van het EES en de NUI’s; e) de in artikel 13 bedoelde webdienst; ▼M2 f) een beveiligde communicatie-infrastructuur tussen het centrale systeem van het EES en de centrale infrastructuren van het ESP en het CIR.

▼M2

1 bis. Het CIR bevat de gegevens bedoeld in artikel 16, lid 1, onder a) tot en met d), artikel 17, lid 1, onder a), b) en c), en artikel 18, leden 1 en 2. De overige EES-gegevens worden opgeslagen in het centrale systeem van het EES.

▼B

2. Het centrale systeem van het EES wordt door eu-LISA gehost op zijn technische locaties. Het centrale systeem biedt de in deze verordening beschreven functies overeenkomstig de voorwaarden inzake beschikbaarheid, kwaliteit en snelheid als bedoeld in artikel 37, lid 3.

3. Onverminderd het bepaalde in Beschikking 2008/602/EG van de Commissie ( 9 ) worden bepaalde apparatuur- en programmatuuronderdelen van de communicatie-infrastructuur van het EES gedeeld met de communicatie-infrastructuur van het VIS, als bedoeld in artikel 1, lid 2, van Beschikking 2004/512/EG. De VIS-gegevens en de EES-gegevens worden logisch gescheiden.

Artikel 8

Interoperabiliteit met het VIS

1. Om de interoperabiliteit tussen het EES en het VIS mogelijk te maken, wordt door eu-LISA een beveiligd communicatiekanaal opgezet tussen het centrale systeem van het EES en het centrale systeem van het VIS. Wederzijdse directe raadpleging van het ene systeem vanuit het andere systeem is slechts mogelijk wanneer daarin zowel in deze verordening als in Verordening (EG) nr. 767/2008 is voorzien. Het ophalen van visumgerelateerde gegevens uit het VIS, het invoeren ervan in het EES en het bijwerken van gegevens uit het VIS in het EES is een geautomatiseerd proces zodra de desbetreffende verrichting door de betrokken autoriteit wordt gestart.

2. Interoperabiliteit stelt de grensautoriteiten die het EES gebruiken, in staat vanuit het EES het VIS te raadplegen teneinde: a) de visumgerelateerde gegevens rechtstreeks uit het VIS op te halen en te importeren met het oog op het aanmaken of bijwerken in het EES van de inreis-uitreisnotitie of de notitie van weigering van toegang van een visumhouder overeenkomstig de artikelen 14, 16 en 18 van deze verordening en artikel 18 bis van Verordening (EG) nr. 767/2008; b) de visumgerelateerde gegevens rechtstreeks uit het VIS op te halen en te importeren met het oog op het bijwerken van de inreis-uitreisnotitie wanneer een visum nietig wordt verklaard, wordt ingetrokken of wordt verlengd overeenkomstig artikel 19 van deze verordening en de artikelen 13, 14 en 18 bis van Verordening (EG) nr. 767/2008; c) overeenkomstig artikel 23 van deze verordening en artikel 18, lid 2, van Verordening (EG) nr. 767/2008 de echtheid en de geldigheid van het betrokken visum te verifiëren dan wel te verifiëren of is voldaan aan de voorwaarden voor de toegang tot het grondgebied van de lidstaten als bedoeld in artikel 6 van Verordening (EU) 2016/399; d) aan de grenzen waar het EES wordt gebruikt, te verifiëren of een visumaanvraagdossier van een niet-visumplichtige onderdaan van een derde land al eerder is geregistreerd in het VIS overeenkomstig artikel 23 van deze verordening en artikel 19 bis van Verordening (EG) nr. 767/2008, en e) indien de identiteit van een visumhouder wordt geverifieerd door middel van vingerafdrukken, aan de grenzen waar het EES wordt gebruikt de identiteit van de visumhouder te verifiëren door de vingerafdrukken van de visumhouder te vergelijken met de vingerafdrukken in het VIS, overeenkomstig artikel 23 van deze verordening en artikel 18, lid 6, van Verordening (EG) nr. 767/2008.

3. Interoperabiliteit maakt het mogelijk dat de visumautoriteiten die het VIS gebruiken, vanuit het VIS het EES raadplegen teneinde: a) visumaanvragen te behandelen en beslissingen over die visumaanvragen te nemen overeenkomstig artikel 24 van deze verordening en artikel 15, lid 4, van Verordening (EG) nr. 767/2008; b) wat betreft de lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen maar wel het EES gebruiken, aanvragen voor een nationaal visum voor kort verblijf te behandelen en beslissingen over die visumaanvragen te nemen; c) de visumgerelateerde gegevens in de inreis-uitreisnotitie bij te werken indien een visum nietig wordt verklaard, wordt ingetrokken of wordt verlengd overeenkomstig artikel 19 van deze verordening en de artikelen 13 en 14 van Verordening (EG) nr. 767/2008.

4. Voor de exploitatie van de EES-webdienst, bedoeld in artikel 13, werkt het VIS dagelijks de in artikel 13, lid 5, bedoelde afzonderlijke, alleen uitleesbare database bij door extractie in één richting van de minimaal noodzakelijke subreeks van VIS-gegevens.

▼M4

Artikel 8 bis

Geautomatiseerde procedure met Etias

1. Een geautomatiseerde procedure waarbij gebruik wordt gemaakt van het beveiligde communicatiekanaal bedoeld in artikel 6, lid 2, punt d bis), van Verordening (EU) 2018/1240, stelt het EES in staat om de inreis-uitreisnotitie of de notitie van weigering van toegang van een niet-visumplichtige onderdaan van een derde land in het EES te maken of bij te werken, overeenkomstig de artikelen 14, 17 en 18 van deze verordening.

Wanneer een inreis-uitreisnotitie of een notitie van weigering van toegang van een niet-visumplichtige onderdaan van een derde land wordt gemaakt, stelt de in de eerste alinea bedoelde geautomatiseerde procedure het centrale systeem van het EES in staat:

a) in het centrale Etias-systeem te zoeken naar de in artikel 47, lid 2, van Verordening (EU) 2018/1240 bedoelde informatie, het aanvraagnummer en de datum van verstrijken van de Etias-reisautorisatie, en deze informatie te importeren;

b) de inreis-uitreisnotitie in het EES bij te werken overeenkomstig artikel 17, lid 2, van deze verordening, en

c) de notitie van weigering van toegang in het EES bij te werken overeenkomstig artikel 18, lid 1, punt b), van deze verordening.

2. Een geautomatiseerd proces, waarbij gebruik wordt gemaakt van het beveiligde communicatiekanaal bedoeld in artikel 6, lid 2, punt d bis), van Verordening (EU) 2018/1240, stelt het EES in staat zoekopdrachten uit het centrale Etias-systeem te verwerken en de overeenkomstige antwoorden te verzenden overeenkomstig artikel 11 quater en artikel 41, lid 8, van die verordening. Zo nodig registreert het centrale systeem van het EES dat een kennisgeving naar het centrale Etias-systeem moet worden gezonden zodra een inreis-uitreisnotitie is gecreëerd waaruit blijkt dat de aanvrager die om intrekking van de reisautorisatie heeft verzocht, het grondgebied van de lidstaten heeft verlaten.

Artikel 8 ter

Interoperabiliteit met Etias

1. Vanaf de ingebruikneming van Etias overeenkomstig artikel 88, lid 1, van Verordening (EU) 2018/1240 wordt het centrale systeem van het EES met het ESP verbonden om de geautomatiseerde verificaties op grond van artikel 20, artikel 24, lid 6, punt c), ii), artikel 41 en artikel 54, lid 1, punt b), van die verordening mogelijk te maken.

2. Onverminderd artikel 24 van Verordening (EU) 2018/1240, maken de geautomatiseerde verificaties op grond van artikel 20, artikel 24, lid 6, punt c), ii), artikel 41 en artikel 54, lid 1, punt b), van die verordening, de in artikel 20 van die verordening bepaalde verificaties en de daaropvolgende verificaties bepaald in de artikelen 22 en 26 van die verordening mogelijk.

Ten behoeve van het verrichten van de verificaties bedoeld in artikel 20, lid 2, punten g) en h), van Verordening (EU) 2018/1240 maakt het centrale Etias-systeem gebruik van het ESP om de gegevens opgeslagen in Etias te vergelijken met EES-gegevens, overeenkomstig artikel 11, lid 8, van die verordening, met gebruikmaking van de gegevens die zijn opgesomd in de concordantietabel in bijlage III bij deze verordening.

De verificaties bedoeld in artikel 20, lid 2, punten g) en h), van Verordening (EU) 2018/1240 doen geen afbreuk aan de specifieke regels van artikel 24, lid 3, van die verordening.

▼B

Artikel 9

Toegang tot het EES voor het invoeren, wijzigen, verwijderen en raadplegen van gegevens

1. De toegang tot het EES voor het invoeren, wijzigen, verwijderen en raadplegen van de in artikel 14 en de artikelen 16 tot en met 20 bedoelde gegevens is uitsluitend voorbehouden aan naar behoren gemachtigde personeelsleden van de nationale autoriteiten van elke lidstaat die bevoegd zijn voor de in de artikelen 23 tot en met 35 genoemde doeleinden. Deze toegang is beperkt tot wat nodig is voor de uitvoering van de taken van deze nationale autoriteiten overeenkomstig deze doeleinden en is evenredig met de nagestreefde doelen.

2. Elke lidstaat wijst de bevoegde nationale autoriteiten aan, die voor de toepassing van deze verordening de grensautoriteiten, de visumautoriteiten en de immigratieautoriteiten zijn. De naar behoren gemachtigde personeelsleden van de bevoegde nationale autoriteiten hebben toegang tot het EES voor het invoeren, wijzigen, verwijderen en raadplegen van gegevens. Elke lidstaat doet een lijst van deze bevoegde nationale autoriteiten onverwijld toekomen aan eu-LISA. Op deze lijst staat vermeld voor welk doel elke autoriteit toegang heeft tot de gegevens die zijn opgeslagen in het EES.

▼M3

Het EES voorziet in de functie voor het gecentraliseerde beheer van de lijst. De nadere bepalingen betreffende het beheer van deze functie worden vastgelegd in uitvoeringshandelingen. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 68, lid 2bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

▼M4

2 bis. De naar behoren gemachtigde personeelsleden van de krachtens artikel 8 van Verordening (EU) 2018/1240 aangewezen nationale Etias-eenheden hebben toegang tot het EES om gegevens in een read-onlyformaat te raadplegen.

▼B

3. De autoriteiten die recht hebben op raadpleging van of toegang tot de EES- gegevens om terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten te voorkomen, op te sporen en te onderzoeken, worden overeenkomstig hoofdstuk IV aangewezen.

▼M2

4. De toegang tot de in het CIR opgeslagen EES-gegevens is voorbehouden aan de naar behoren gemachtigde personeelsleden van de nationale autoriteiten van elke lidstaat en aan de naar behoren gemachtigde personeelsleden van de Unie-agentschappen die bevoegd zijn voor de in de artikelen 20 en 21 van Verordening (EU) 2019/817 vastgestelde doeleinden. Deze toegang is beperkt tot wat nodig is voor de uitvoering van hun taken overeenkomstig deze doeleinden en is evenredig met de nagestreefde doelen.

▼B

Artikel 10

Algemene beginselen

1. Elke bevoegde autoriteit die toegang heeft tot het EES, ziet erop toe dat het gebruik van het EES noodzakelijk, gepast en evenredig is.

2. Elke bevoegde autoriteit zorgt ervoor dat het gebruik van het EES, inclusief het verzamelen van biometrische gegevens, in overeenstemming is met de waarborgen die zijn vastgelegd in het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van het kind. Met name bij het verzamelen van gegevens betreffende een kind dienen de belangen van het kind voorop te staan.

Artikel 11

Automatische calculator en verplichting om onderdanen van derde landen te informeren over de nog resterende duur van het toegestane verblijf

1. Het EES bevat een automatische calculator die de maximale duur van het toegestane verblijf berekent voor in het EES geregistreerde onderdanen van derde landen.

De automatische calculator wordt niet toegepast op onderdanen van derde landen die:

a) familielid zijn van een burger van de Unie op wie Richtlijn 2004/38/EG van toepassing is of van een onderdaan van een derde land die een recht van vrij verkeer geniet dat gelijkwaardig is aan dat van de burgers van de Unie op grond van een overeenkomst tussen de Unie en haar lidstaten, enerzijds, en een derde land, anderzijds, en

b) niet in het bezit zijn van een verblijfskaart overeenkomstig Richtlijn 2004/38/EG of van een verblijfsvergunning uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1030/2002.

2. Deze automatische calculator licht de bevoegde autoriteiten in over het volgende: a) bij de inreis, de maximale duur van het toegestane verblijf van onderdanen van derde landen en mogelijk eerder gebruik van het aantal toegestane inreizen op basis van een visum voor kort verblijf voor één of twee binnenkomsten; b) tijdens controles of verificaties op het grondgebied van de lidstaten, het resterende toegestane verblijf of de duur van de overschrijding van het toegestane verblijf van onderdanen van derde landen; c) bij de uitreis, de mogelijke overschrijding van de duur van het toegestane verblijf van onderdanen van derde landen; d) bij het onderzoeken en het nemen van beslissingen over aanvragen voor een visum voor kort verblijf, de maximale resterende duur van het toegestane verblijf op basis van de voorgenomen inreisdata.

3. De grensautoriteiten informeren de onderdaan van een derde land over het maximale aantal dagen van toegestaan verblijf, waarbij rekening wordt gehouden met het aantal inreizen en de verblijfsduur die op grond van het visum zijn toegestaan, overeenkomstig artikel 8, lid 9, van Verordening (EU) 2016/399. De informatie kan tijdens de grenscontroles door de grenswachter worden verstrekt of kan beschikbaar zijn door middel van aan de grensdoorlaatpost geïnstalleerde apparatuur waarmee de onderdaan van derde landen de in deze verordening, artikel 13, leden 1 en 2, bedoelde webdienst kunnen raadplegen.

4. Wat betreft visumplichtige onderdanen van derde landen die op basis van een visum voor kort verblijf of van een nationaal visum voor kort verblijf verblijven in een lidstaat die het Schengenacquis nog niet volledig toepast maar wel het EES gebruikt, berekent de automatische calculator niet de duur van het toegestane verblijf op basis van het visum voor kort verblijf of van het nationaal visum voor kort verblijf.

In het in de eerste alinea bedoelde geval gaat de automatische calculator slechts na:

a) of is voldaan aan de algehele beperking van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen, en

b) en met betrekking tot de visa voor kort verblijf, of de geldigheidsduur van deze visa is nageleefd.

5. Om te verifiëren of onderdanen van derde landen die houder zijn van een visum voor kort verblijf voor één of twee binnenkomsten, al dan niet het aantal binnenkomsten waarop hun visum recht geeft, hebben opgebruikt, houdt de automatische calculator alleen rekening met de binnenkomsten op het grondgebied van de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen. Deze verificatie wordt echter niet verricht bij binnenkomst op het grondgebied van de lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen maar wel het EES gebruiken.

6. De automatische calculator wordt eveneens toegepast met betrekking tot een kort verblijf op basis van een visum voor kort verblijf met territoriaal beperkte geldigheid dat is afgegeven overeenkomstig artikel 25, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 810/2009. In dit geval houdt de automatische calculator rekening met het toegestane verblijf zoals gedefinieerd door dat visum, ongeacht of het cumulatief verblijf van de betrokken onderdaan van een derde land langer duurt dan 90 dagen binnen een periode van 180 dagen.

Artikel 12

Informatiemechanisme

1. Het EES omvat een mechanisme dat onmiddellijk na het verstrijken van het toegestane verblijf automatisch signaleert in welke inreis-uitreisnotities uitreisgegevens ontbreken en bij welke notities de maximale duur van het toegestane verblijf is overschreden.

2. ►C1 ◄ Voor onderdanen van derde landen die de grens overschrijden op basis van een geldig doorreisfaciliteringsdocument dat is afgegeven in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 693/2003 ( 10 ) (FTD), omvat het EES een mechanisme dat onmiddellijk na de datum van het verstrijken van de duur van het toegestane verblijf automatisch signaleert in welke inreis-uitreisnotities uitreisgegevens ontbrekenen bij welke notities de maximale duur van het toegestane verblijf werd overschreden.

3. Een door het EES gegenereerde lijst met de in de artikelen 16 en 17 bedoelde gegevens van alle personen die zijn geïdentificeerd als verblijfsduuroverschrijders is beschikbaar voor de overeenkomstig artikel 9, lid 2, aangewezen bevoegde nationale autoriteiten, zodat zij passende maatregelen kunnen treffen.

Artikel 13

Webdienst

1. Om onderdanen van derde landen in staat te stellen op elk moment de resterende toegsteane verblijfsduur na te gaan, wordt hun via internet beveiligde toegang geboden tot een door eu-LISA op zijn technische locaties gehoste webdienst door middel waarvan zij de overeenkomstig artikel 16, lid 1, onder b), vereiste gegevens alsmede de voorgenomen inreis- of uitreisdatum, of beide, kunnen opgeven. Op die basis verstrekt de webdienst onderdanen van derde landen het antwoord OK/NIET OK, en informatie over de resterende toegestane verblijfsduur.

2. Wat betreft een voorgenomen verblijf in een lidstaat die het Schengenacquis nog niet volledig toepast maar het EES gebruikt, verstrekt de webdienst, in afwijking van lid 1, geen informatie over het toegestane verblijf op basis van een visum voor kort verblijf of van een nationaal visum voor kort verblijf.

In de in de eerste alinea bedoelde gevallen biedt de webdienst onderdanen van derde landen de mogelijkheid om na te gaan of het algemene maximum van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen is nageleefd en om informatie over de resterende toegestane verblijfsduur binnen dat maximum te ontvangen. Deze informatie wordt verstrekt voor verblijven die hebben plaatsgevonden binnen de periode van 180 dagen vóór de raadpleging van de webdienst of een voorgenomen inreis- of uitreisdatum, of beide.

3. Ter nakoming van hun verplichtingen uit hoofde van artikel 26, lid 1, onder b), van de overeenkomst ter uitvoering van het akkoord van Schengen maken vervoerders gebruik van de in lid 5 van dit artikel bedoelde webdienst om na te gaan of onderdanen van derde landen die houder zijn van een visum voor kort verblijf voor één of twee binnenkomsten al dan niet het aantal binnenkomsten waarop hun visum recht geeft, hebben opgebruikt. De vervoerders verstrekken de in artikel 16, lid 1, onder a), b) en c), van deze verordening vermelde gegevens. Op die basis verstrekt de webdienst vervoerders het antwoord OK/NIET OK. Vervoerders mogen de door hen verstuurde informatie en het door hen ontvangen antwoord opslaan in overeenstemming met het toepasselijke recht. Vervoerders stellen een authenticatieprocedure vast om te waarborgen dat enkel gemachtigde personeels-leden toegang hebben tot de webdienst. Het antwoord OK/NIET OK kan niet worden beschouwd als een beslissing om toegang te verlenen of te weigeren overeenkomstig Verordening (EU) 2016/399.

4. Teneinde uitvoering te geven aan artikel 26, lid 2, van de overeenkomst ter uitvoering van het akkoord van Schengen of teneinde een oplossing te bieden voor een eventueel geschil waartoe artikel 26 van die overeenkomst aanleiding zou geven, houdt eu-LISA logbestanden bij van alle gegevensverwerkende verrichtingen van vervoerders binnen de webdienst. Deze logbestanden tonen de datum en het tijdstip van elke verrichting, de voor raadpleging gebruikte gegevens, de door de webdienst doorgezonden gegevens en de naam van de betrokken vervoerder.

Logbestanden worden gedurende een periode van twee jaar opgeslagen. Logbestanden worden door passende maatregelen beschermd tegen ongeoorloofde toegang.

5. De webdienst maakt gebruik van een afzonderlijke, alleen uitleesbare database die dagelijks wordt bijgewerkt door extractie in één richting van de minimaal noodzakelijke subreeks van EES- en VIS-gegevens. Eu-LISA is de voor de verwerking verantwoordelijke die belast is met de beveiliging van de webdienst, de beveiliging van de persoonsgegevens die deze dienst bevat en het proces om de persoonsgegevens op te halen en in de afzonderlijke, alleen uitleesbare database in te voeren.

6. De webdienst stelt vervoerders niet in staat na te gaan of onderdanen van derde landen die houder zijn van een nationaal visum voor kort verblijf voor één of twee binnenkomsten al dan niet het aantal binnenkomsten waarop hun visum recht geeft, hebben opgebruikt.

7. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast in verband met de uitvoerige bepalingen over de voorwaarden voor de werking van de webdienst en de voorschriften voor gegevensbescherming en beveiliging die voor de webdienst gelden. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 68, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.

▼M4

Artikel 13 bis

Vangnetprocedures wanneer het technisch onmogelijk is voor vervoerders om toegang tot gegevens te verkrijgen

1. Indien het door een storing in een onderdeel van het EES technisch onmogelijk is om de in artikel 13, lid 3, bedoelde verificatie te verrichten, worden de vervoerders vrijgesteld van de verplichting om na te gaan of de onderdaan van een derde land die houder is van een visum voor kort verblijf voor een of twee binnenkomsten al dan niet het aantal binnenkomsten waarop zijn visum recht geeft, heeft opgebruikt. Indien een dergelijke storing door eu-LISA wordt ontdekt, stelt de centrale Etias-eenheid de vervoerders en de lidstaten daarvan in kennis. Zij doet hetzelfde wanneer de storing is hersteld. Indien een dergelijke storing door de vervoerders wordt ontdekt, mogen zij de centrale Etias-eenheid daarvan in kennis stellen. De centrale Etias-eenheid informeert de lidstaten onverwijld over de kennisgeving van de vervoerders.

2. Indien het om andere redenen dan een storing van een onderdeel van het EES gedurende een langere periode voor een vervoerder technisch onmogelijk is om de in artikel 13, lid 3, bedoelde verificatie te verrichten, stelt de vervoerder de centrale Etias-eenheid daarvan in kennis. De centrale Etias-eenheid informeert de lidstaten onverwijld over de kennisgeving van die vervoerder.

3. De Commissie stelt door middel van een uitvoeringshandeling de bijzonderheden van de in dit lid bedoelde vangnetprocedures vast. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 68, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.

4. De centrale Etias-eenheid verleent operationele steun aan vervoerders met betrekking tot de leden 1 en 2. De centrale Etias-eenheid legt operationele standaardprocedures voor het bieden van deze steun vast. De Commissie is bevoegd om door middel van uitvoeringshandelingen nadere regels vast te stellen betreffende de te verlenen steun en de middelen voor het verlenen van die steun. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 68, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.

▼B







HOOFDSTUK II

INVOER EN GEBRUIK VAN GEGEVENS DOOR DE BEVOEGDE AUTORITEITEN

Artikel 14

Procedures voor invoer van gegevens in het EES

1. De grensautoriteiten verifiëren overeenkomstig artikel 23 of er al eerder een persoonlijk dossier in het EES is aangelegd voor de onderdaan van een derde land en controleren diens identiteit. Als een onderdaan van een derde land gebruikmaakt van een zelfbedieningssysteem voor het vooraf registreren van gegevens of voor het verrichten van grenscontroles, wordt een dergelijke verificatie door middel van het zelfbedieningssysteem verricht.

2. Indien er eerder al een persoonlijk dossier voor de onderdaan van derde landen is aangelegd: a) werkt de grensautoriteit de daarin opgenomen gegevens, met name de gegevens bedoeld in de artikelen 16, 17 en 18, naargelang het geval, zo nodig bij en b) maakt zij voor elke inreis een inreisnotitie en voor elke uitreis een uitreisnotitie overeenkomstig de artikelen 16 en 17, of maakt zij, in voorkomend geval, een notitie van weigering van toegang overeenkomstig artikel 18.

De in punt b) van de eerste alinea van dit lid bedoelde notitie wordt gekoppeld aan het persoonlijke dossier van de betrokken onderdaan van een derde land.

Indien van toepassing worden de in artikel 19, leden 1, 2, 4, en 5, bedoelde gegevens toegevoegd aan de inreis-uitreisnotitie van de betrokken onderdaan van een derde land. De reis- en/of identiteitsdocumenten die een onderdaan van een derde land rechtmatig gebruikt, worden toegevoegd aan het persoonlijke dossier van de betrokken onderdaan van een derde land.

Als er eerder een persoonlijk dossier is geregistreerd en de onderdaan van een derde land een geldig reisdocument overlegt dat verschilt van het eerder geregistreerde reisdocument, worden de in artikel 16, lid 1, onder d), en artikel 17, lid 1, onder b), bedoelde gegevens ook bijgewerkt overeenkomstig artikel 15.

3. Als het nodig is om gegevens in de inreis/uitreisnotitie van een visumhouder op te nemen of bij te werken, kunnen de grensautoriteiten de in deze verordening, artikel 16, lid 2, onder c) tot en met f), bedoelde gegevens rechtstreeks uit het VIS ophalen en in het EES invoeren overeenkomstig artikel 8 van deze verordening en artikel 18 bis van Verordening (EG) nr. 767/2008.

4. Als een onderdaan van een derde land niet eerder in het EES is geregistreerd, legt de grensautoriteit een persoonlijk dossier aan van de betrokken onderdaan van een derde land met daarin de in de artikelen 16, leden 1 en 6, artikel 17, lid 1, en artikel 18, lid 1, bedoelde gegevens, voor zover van toepassing.

5. Als een onderdaan van een derde land gebruikmaakt van een zelfbedieningssysteem voor het vooraf registreren van gegevens, is artikel 8 bis van Verordening (EU) 2016/399 van toepassing. In dit geval kan de onderdaan van een derde land het persoonlijke dossier of, indien van toepassing, de gegevens in de inreis-uitreisnotitie die moeten worden bijgewerkt, vooraf registreren. De gegevens worden bevestigd door de grensautoriteiten wanneer de beslissing om toegang toe te staan of te weigeren is genomen overeenkomstig Verordening (EU) nr. 2016/399. De in artikel 16, lid 2, onder c) tot en met f), van deze verordening vermelde gegevens kunnen uit het VIS worden opgevraagd en ingevoerd.

6. Als een onderdaan van een derde land gebruikmaakt van een zelfbedieningssysteem voor het verrichten van grenscontroles, is artikel 8 ter van Verordening (EU) 2016/399 van toepassing. In dat geval wordt de in lid 1 van dit artikel bedoelde verificatie verricht door middel van het zelfbedieningssysteem.

7. Als een onderdaan van een derde land gebruikmaakt van een e-gate om de buitengrenzen te overschrijden, of binnengrenzen waar de controles nog niet zijn opgeheven, is artikel 8 ter van Verordening (EU) 2016/399 van toepassing. In dat geval worden de overeenkomstige registratie van de inreis-uitreisnotitie en de koppeling van die notitie aan het betrokken persoonlijke dossier verricht door middel van de e-gate.

8. Onverminderd artikel 20 van deze verordening en artikel 12, lid 3, van Verordening (EU) 2016/399 kan een onderdaan van een derde land, indien het kort verblijf van de op het grondgebied van een lidstaat aanwezige onderdaan van een derde land onmiddellijk aansluit op het verblijf op grond van een verblijfsvergunning of een visum voor verblijf van langere duur en er niet eerder een persoonlijk dossier is aangelegd, overeenkomstig artikel 9, lid 2, van deze verordening de bevoegde autoriteiten verzoeken het persoonlijke dossier aan te leggen en de inreis-uitreisnotitie te maken door middel van het invoeren van de in artikel 16, leden 1, 2 en 6, en artikel 17, lid 1, van deze verordening bedoelde gegevens. In plaats van de in artikel 16, lid 2, onder a), van deze verordening bedoelde gegevens voeren de bevoegde autoriteiten de aanvangsdatum van het kort verblijf in, en in plaats van de in artikel 16, lid 2, onder b), van deze verordening bedoelde gegevens vullen zij naam van de autoriteit in die deze gegevens heeft ingevoerd.

Artikel 15

Gezichtsopname van onderdanen van derde landen

1. Als dat nodig is om een persoonlijk dossier aan te leggen of de in artikel 16, lid 1, onder d), en artikel 17, lid 1, onder b), bedoelde gezichtsopname bij te werken, wordt de gezichtsopname ter plaatse gemaakt.

2. In uitzonderlijke gevallen, wanneer niet kan worden voldaan aan de voor de registratie van de ter plaatse gemaakte gezichtsopname in het EES vastgestelde specificaties inzake kwaliteit en resolutie, kan de gezichtsopname, in afwijking van lid 1, elektronisch van de chip van het elektronische machineleesbare reisdocument (eMRTD) worden uitgelezen. In dergelijke gevallen wordt de gezichtsopname slechts toegevoegd aan het persoonlijke dossier nadat elektronisch is geverifieerd of de in de chip van het eMRTD geregistreerde gezichtsopname overeenstemt met de ter plaatse gemaakte gezichtsopname van de onderdaan van een derde land.

3. Elke lidstaat dient jaarlijks bij de Commissie een verslag over de toepassing van lid 2 in. Dat verslag vermeldt het aantal betrokken onderdanen van derde landen en geeft tevens toelichting bij de uitzonderlijke gevallen.

4. De gezichtsopnames van onderdanen van derde landen hebben een toereikende resolutie en kwaliteit voor gebruik bij geautomatiseerde biometrische matching.

5. Binnen een termijn van twee jaar na de ingebruikneming van het EES stelt de Commissie een verslag op over de kwaliteitsnormen van de in het VIS opgeslagen opname en over de vraag of op basis van die opname biometrische matching mogelijk is met het oog op het gebruik van de in het VIS opgeslagen opname aan de grenzen en op het grondgebied van de lidstaten voor de verificatie van de identiteit van visumplichtige onderdanen van derde landen, waarbij dergelijke gezichtsopnamen niet in het EES wordt opgeslagen. De Commissie zendt het verslag aan het Europees Parlement en de Raad toe. Indien de Commissie dit passend acht, gaat dat verslag vergezeld van wetsvoorstellen, met inbegrip van voorstellen tot wijziging van deze verordening, Verordening (EG) nr. 767/2008, of beide, wat betreft het gebruik van de in het VIS opgeslagen gezichtsopnamen van onderdanen van derde landen voor de in dit lid bedoelde doeleinden.

Artikel 16

Persoonsgegevens van visumplichtige onderdanen van derde landen

1. Aan de grenzen waar het EES wordt gebruikt, leggen de grensautoriteiten het persoonlijke dossier aan van een visumplichtige onderdaan van een derde land door de volgende gegevens in te voeren: a) achternaam (familienaam); voornaam/-namen; geboortedatum; nationaliteit(en); geslacht; b) het soort en het nummer van het reisdocument of de reisdocumenten, en de drieletterige code van het land van afgifte van het reisdocument/de reisdocumenten; c) de datum waarop de geldigheidstermijn van het reisdocument/de reisdocumenten verstrijkt; d) de gezichtsopname als bedoeld in artikel 15.

2. Bij elke inreis van een visumplichtige onderdaan van een derde land worden aan een grens waar het EES wordt gebruikt onderstaande gegevens ingevoerd in een inreis-uitreisnotitie: a) de datum en het tijdstip van de inreis; b) de grensdoorlaatpost van binnenkomst en de autoriteit die toestemming voor inreis heeft gegeven; c) in voorkomend geval, de status van die onderdaan van een derde land, waarmee wordt aangegeven dat het om een onderdaan van een derde land gaat die: i) familielid is van een burger van de Unie op wie Richtlijn 2004/38/EG van toepassing is of van een onderdaan van een derde land die een recht van vrij verkeer geniet dat gelijkwaardig is aan dat van de burgers van de Unie op grond van een overeenkomst tussen de Unie en haar lidstaten, enerzijds, en een derde land, anderzijds, en ii) niet in het bezit is van een verblijfskaart overeenkomstig Richtlijn 2004/38/EG of van een verblijfsvergunning uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1030/2002; ▼C1 d) in voorkomend geval, het stickernummer van het visum voor kort verblijf, met de drieletterige code van de lidstaat van afgifte, het type visum voor kort verblijf, de datum waarop de op grond van het visum voor kort verblijf toegestane maximale verblijfsduur verstrijkt, welke datum bij elke binnenkomst wordt bijgewerkt, en de datum waarop de geldigheid van het visum voor kort verblijf verstrijkt; ▼B e) bij de eerste inreis op basis van een visum voor kort verblijf, het aantal inreizen en de duur van het op grond van het visum voor kort verblijf toegestane verblijf, zoals aangegeven op de visumsticker; f) in voorkomend geval, de informatie waaruit blijkt dat het visum voor kort verblijf is afgegeven met beperkte territoriale geldigheid, overeenkomstig artikel 25, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 810/2009; g) voor de lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen maar wel het EES gebruiken, een kennisgeving waarin staat dat de onderdaan van een derde land bij de inreis een nationaal visum voor kort verblijf heeft gebruikt.

De in de eerste alinea bedoelde inreis-uitreisnotitie wordt gekoppeld aan het persoonlijke dossier van de onderdaan van een derde land waarbij gebruik wordt gemaakt het persoonlijke referentienummer dat in het EES-systeem wordt gecreëerd bij het aanmaken van dat individuele dossier.

3. Bij elke uitreis van een visumplichtige onderdaan van een derde land worden, aan een grens waar het EES wordt gebruikt, de volgende gegevens opgenomen in de inreis-uitreisnotitie: a) de datum en tijdstip van uitreis; b) de grensdoorlaatpost van uitreis;

Indien de onderdaan van een derde land een ander visum gebruikt dan het visum dat in de laatste inreisnotitie is geregistreerd, worden de gegevens van lid 2, onder d) tot en met g), in de inreis-uitreisnotitie dienovereenkomstig bijgewerkt.

De in de eerste alinea bedoelde inreis-uitreisnotitie wordt gekoppeld aan het individuele dossier van de onderdaan van een derde land.

4. Als er onmiddellijk na de datum waarop de duur van het toegestane verblijf is verstreken, geen uitreisgegevens voorhanden zijn, wordt de inreis-uitreisnotitie door het EES voorzien van een markering en worden de gegevens van de visumplichtige onderdaan van een derde land van wie is vastgesteld dat hij de duur van het toegestane verblijf heeft overschreden, toegevoegd aan de in artikel 12 bedoelde lijst.

5. Om de inreis-uitreisnotitie van een visumplichtige onderdaan van een derde land te maken of bij te werken, kan de grensautoriteit de in lid 2, onder c) tot en met f), van dit artikel bedoelde gegevens uit het VIS ophalen en importeren in het EES overeenkomstig artikel 18 bis van Verordening (EG) nr. 767/2008.

6. Indien de onderdaan van het derde land een begunstigde van hun nationaal faciliteringsprogramma van een lidstaat is overeenkomstig artikel 8 quinquies van Verordening (EU) 2016/399, voeg de betrokken lidstaat aan het persoonlijke dossier van de onderdaan van een derde land een kennisgeving toe waarin het betrokken nationale faciliteringsprogramma wordt gespecificeerd.

7. De specifieke bepalingen van bijlage II gelden voor onderdanen van derde landen die de grens overschrijden op grond van een geldig FTD.

Artikel 17

Persoonsgegevens van niet-visumplichtige onderdanen van derde landen

1. De grensautoriteit legt het persoonlijke dossier aan van niet-visumplichtige onderdanen van derde landen en voert daarbij de volgende gegevens in: a) de gegevens, bedoeld in artikel 16, lid 1, onder a), b) en c); b) de in artikel 15 bedoelde gezichtsopname; c) vingerafdrukgegevens van de rechterhand, indien aanwezig, en anders de overeenstemmende gegevens van de linkerhand. De resolutie en kwaliteit van de vingerafdrukken zijn toereikend voor gebruik bij geautomatiseerde biometrische matching; d) in voorkomend geval, de in artikel 16, lid 6, bedoelde gegevens.

2. Voor niet-visumplichtige onderdanen van derde landen zijn artikel 16, lid 2, onder a), b) en c), artikel 16, lid 3, onder a) en b), en artikel 16, lid 4, van overeenkomstige toepassing.

▼M4

De volgende gegevens worden ook ingevoerd in de inreis-uitreisnotitie:

a) het aanvraagnummer;

b) de datum van verstrijken van de Etias-reisautorisatie;

c) in het geval van een Etias-reisautorisatie met beperkte territoriale geldigheid, de lidstaat of lidstaten waarvoor deze autorisatie geldig is.

▼B

3. Kinderen onder de twaalf jaar zijn vrijgesteld van de verplichting om vingerafdrukken te laten afnemen.

4. Personen bij wie het afnemen van vingerafdrukken fysiek onmogelijk is, worden vrijgesteld van de verplichting om vingerafdrukken te laten afnemen.

Gaat het evenwel om een fysieke onmogelijkheid van tijdelijke aard, dan wordt dit feit in het EES geregistreerd en moeten van de betrokkene bij de uitreis of de daaropvolgende inreis vingerafdrukken worden afgenomen. Deze informatie wordt uit het EES verwijderd zodra de vingerafdrukken zijn afgegeven. De grensautoriteiten mogen verzoeken om verduidelijking van de redenen voor de tijdelijke onmogelijkheid om vingerafdrukken af te geven. De lidstaten zorgen ervoor dat er passende procedures zijn ter waarborging van de waardigheid van de betrokkene ingeval zich moeilijkheden voordoen bij het afnemen van de vingerafdrukken.

5. Bij personen die krachtens lid 3 of lid 4 zijn vrijgesteld van de verplichte afgifte van vingerafdrukken, wordt in het daarvoor bestemde vak „niet van toepassing” vermeld.

Artikel 18

Persoonsgegevens van onderdanen van derde landen aan wie toegang is geweigerd

1. Als er overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EU) 2016/399 en bijlage V daarbij door de grensautoriteit is beslist om de toegang tot het grondgebied van de lidstaten voor een kort verblijf te weigeren aan een onderdaan van een derde land, en er voor die onderdaan van een derde land nog niet eerder een dossier in het EES is geregistreerd, legt de grensautoriteit een persoonlijk dossier aan waarin zij de volgende gegevens opneemt: a) wat betreft visumplichtige onderdanen van derde landen: de krachtens artikel 16, lid 1, van deze verordening vereiste alfanumerieke gegevens en, in voorkomend geval, de in artikel 16, lid 6, van deze verordening bedoelde gegevens; ▼M4 b) wat betreft niet-visumplichtige onderdanen van derde landen: de krachtens artikel 17, leden 1 en 2, van deze verordening vereiste alfanumerieke gegevens. ▼B

2. Indien een onderdaan van een derde land toegang is geweigerd om een reden die overeenstemt met de letter(s) B, D en/of H van bijlage V, deel B van Verordening 2016/399 en er voor die onderdaan van een derde land nog niet eerder een dossier met biometrische gegevens in het EES is geregistreerd, legt de grensautoriteit een persoonlijk dossier aan waarin zij de in lid 1 bedoelde alfanumerieke gegevens opneemt die zijn vereist op grond van artikel 16, lid 1, of artikel 17, lid 1, van deze verordening naargelang het geval, evenals de volgende gegevens: a) wat betreft visumplichtige onderdanen van derde landen: de in artikel 16, lid 1, onder d), van deze verordening bedoelde gezichtsopname; b) wat betreft niet-visumplichtige onderdanen van derde landen: de krachtens artikel 17, lid 1, onder b) en c), van deze verordening vereiste biometrische gegevens; c) wat betreft visumplichtige onderdanen van derde landen die nog niet in het VIS zijn geregistreerd: de in artikel 16, lid 1, onder d), van deze verordening bedoelde gezichtsopname en de in artikel 17, lid 1, onder c), van deze verordening bedoelde vingerafdrukgegevens.

3. Wanneer de met de letter H van bijlage V, deel B, van Verordening (EU) 2016/399, overeenstemmende reden van toepassing is en de biometrische gegevens van de onderdaan van een derde land zijn opgenomen in de SIS-signalering die in de weigering van toegang resulteert, worden de biometrische gegevens van de onderdaan van een derde land, in afwijking van lid 2, van dit artikel niet in het EES ingevoerd.

4. Indien een onderdaan van een derde land toegang is geweigerd om een reden die overeenstemt met de letter I van bijlage V, deel B van Verordening 2016/399, en er voor die onderdaan van een derde land nog niet eerder een dossier met biometrische gegevens in het EES is geregistreerd, worden de biometrische gegevens slechts in het EES ingevoerd wanneer de toegang is geweigerd omdat de onderdaan van een derde land wordt beschouwd als een bedreiging voor de binnenlandse veiligheid, waaronder, in voorkomend geval, elementen van de openbare orde.

5. Indien een onderdaan van een derde land toegang is geweigerd om een reden die overeenstemt met de letter J van bijlage V, deel B van Verordening (EU) 2016/399, legt de grenscontroleautoriteit het persoonlijke dossier van die onderdaan van een derde land aan zonder biometrische gegevens. Indien de onderdaan van een derde land over een eMRTD beschikt, wordt de gezichtsopname van die eMRTD uitgelezen.

6. Als er overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EU) 2016/399 en bijlage V daarbij door de grensautoriteit is beslist om de toegang tot het grondgebied van de lidstaten voor een kort verblijf te weigeren aan een onderdaan van een derde land, worden de volgende gegevens opgenomen in een afzonderlijke notitie van weigering van toegang: a) de datum en het tijdstip van de notitie van weigering van toegang; b) de grensdoorlaatpost; c) de autoriteit die toegang heeft geweigerd, en d) de punten die overeenstemmen met de redenen voor de weigering van toegang, overeenkomstig bijlage V, deel B, van Verordening (EU) 2016/399.

Voor visumplichtige onderdanen van derde landen worden voorts de in artikel 16, lid 2, onder d) tot en met g), van deze verordening bedoelde gegevens ingevoerd in de notitie van weigering van toegang.

Om de notitie van weigering van toegang van een visumplichtige onderdaan van een derde land te maken of bij te werken, kan de bevoegde grenscontroleautoriteit de in artikel 16, lid 2, onder d), e) en f) van deze verordening bedoelde gegevens uit het VIS ophalen en in het EES importeren overeenkomstig artikel 18 bis van Verordening (EG) nr. 767/2008.

7. De in lid 6 bedoelde notitie van weigering van toegang wordt gekoppeld aan het persoonlijke dossier van de betrokken onderdaan van een derde land.

Artikel 19

Gegevens die moeten worden toegevoegd als een vergunning voor kort verblijf wordt ingetrokken, nietig verklaard of verlengd

1. Indien is beslist een vergunning voor kort verblijf of een visum in te trekken of nietig te verklaren, of om de duur van een toegestane verblijf of visum te verlengen, voegt de bevoegde autoriteit die hiertoe heeft beslist, de volgende gegevens toe aan de meest recente inreis-uitreisnotitie: a) de statusinformatie waaruit blijkt dat de vergunning voor kort verblijf of het visum is ingetrokken of nietig verklaard, of dat de duur van het toegestane verblijf of het visum is verlengd; b) de identiteit van de autoriteit die de vergunning voor kort verblijf of het visum heeft ingetrokken of nietig verklaard, of de duur van het toegestane verblijf of het visum heeft verlengd; c) plaats en datum van de beslissing om de vergunning voor kort verblijf of het visum in te trekken of nietig te verklaren, of om de duur van het toegestane verblijf of het visum te verlengen; d) in voorkomend geval, het stickernummer van het nieuwe visum met de drieletterige code van het land van afgifte; e) in voorkomend geval, de termijn waarmee het toegestane verblijf is verlengd; f) in voorkomend geval, de nieuwe datum waarop de duur van het toegestane verblijf of het visum verloopt.

2. Indien de duur van het toegestane verblijf is verlengd overeenkomstig artikel 20, lid 2, van de overeenkomst ter uitvoering van het akkoord van Schengen, voegt de bevoegde autoriteit die het toegestane verblijf heeft verlengd aan de meest recente relevante inreis-uitreisnotitie de gegevens met betrekking tot de verlenging van het toegestane verblijf toe, evenals in voorkomend geval de aanduiding dat het toegestane verblijf overeenkomstig artikel 20, lid 2, onder b), van de overeenkomst ter uitvoering van het akkoord van Schengen is verlengd.

3. Indien is beslist een visum nietig te verklaren, in te trekken of te verlengen, gaat de visumautoriteit die de beslissing heeft genomen, er onmiddellijk toe over de in lid 1 van dit artikel bedoelde gegevens uit het VIS op te halen en rechtstreeks in het EES te importeren, overeenkomstig de artikelen 13 en 14 van Verordening (EG) nr. 767/2008.

4. In de inreis-uitreisnotitie wordt vermeld om welke reden(en) het korte verblijf wordt ingetrokken of nietig verklaard, namelijk: a) een uit hoofde van Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad ( 11 ) vastgesteld terugkeerbesluit; b) elke andere beslissing die door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat overeenkomstig het nationale recht is genomen en die leidt tot de terugkeer, de verwijdering of het vrijwillige vertrek van de onderdaan van een derde land die niet of niet langer voldoet aan de voorwaarden voor inreis of toegestaan verblijf op het grondgebied van de lidstaten.

5. In de inreis-uitreisnotitie wordt vermeld om welke redenen de duur van het toegestane verblijf wordt verlengd.

6. In het geval van vertrek of verwijdering uit het grondgebied van de lidstaten op grond van een in lid 4 van dit artikel bedoelde beslissing voegt de bevoegde autoriteit de gegevens overeenkomstig artikel 14, lid 2, toe aan de inreis-uitreisnotitie betreffende die inreis.

Artikel 20

Gegevens die moeten worden toegevoegd bij weerlegging van het vermoeden dat de onderdaan van een derde land niet voldoet aan de voorwaarden inzake de duur van het toegestane verblijf

Indien er voor een onderdaan van een derde land die op het grondgebied van een lidstaat aanwezig is, geen persoonlijk dossier in het EES is aangemaakt of er geen meest recente relevante inreis-uitreisnotitie met betrekking tot deze onderdaan van een derde land voorhanden is, mogen de bevoegde autoriteiten er, onverminderd artikel 22, van uitgaan dat de betrokkene niet of niet langer voldoet aan de voorwaarden met betrekking tot de duur van het toegestane verblijf op het grondgebied van de lidstaten.

In het in de eerste alinea van dit artikel bedoelde geval is artikel 12 van Verordening (EU) 2016/399 van toepassing en indien dit vermoeden wordt weerlegd overeenkomstig artikel 12, lid 3, van die verordening, leggen de bevoegde autoriteiten:

a) zo nodig in het EES een persoonlijk dossier aan voor die onderdaan van een derde land;

b) werken zij de laatste inreis-uitreisnotitie bij door de ontbrekende gegevens in te vullen overeenkomstig de artikelen 16 en 17 van deze verordening, of

c) verwijderen zij een bestaand dossier als artikel 35 van deze verordening van toepassing is.

Artikel 21

Vangnetprocedures indien het technisch niet mogelijk is gegevens in te voeren of zich een storing in het EES voordoet

▼M2

1. Indien het technisch niet mogelijk is gegevens in het centrale systeem van het EES of het CIR in te voeren of zich een storing in het centrale systeem van het EES of het CIR voordoet, worden de in de artikelen 16 tot en met 20 bedoelde gegevens tijdelijk opgeslagen in de NUI. Indien dit niet mogelijk is, worden de gegevens tijdelijk lokaal opgeslagen in elektronisch formaat. In beide gevallen worden de gegevens zodra het technische probleem of de storing is verholpen, in het centrale systeem van het EES of het CIR ingevoerd. De lidstaten nemen passende maatregelen en zorgen voor de nodige infrastructuur, uitrusting en middelen om te garanderen dat deze tijdelijke lokale opslag op elk moment en voor al hun grensdoorlaatposten kan worden verricht.

2. Onverminderd de verplichting grenscontroles te verrichten uit hoofde van Verordening (EU) 2016/399 gaat de grensautoriteit, in de uitzonderlijke omstandigheid waarin het wegens een technisch probleem onmogelijk is gegevens in te voeren ofwel in het centrale systeem van het EES en het CIR ofwel in de NUI, en waarin het wegens een technisch probleem onmogelijk is de gegevens tijdelijk lokaal op te slaan in elektronisch formaat, over tot het handmatig opslaan van de inreis-uitreisgegevens overeenkomstig de artikelen 16 tot en met 20 van deze verordening, met uitzondering van biometrische gegevens, en brengt zij een stempel van inreis of uitreis aan in het reisdocument van de onderdaan van een derde land. Die gegevens worden zodra het technisch gezien mogelijk is, ingevoerd in het centrale systeem van het EES en het CIR.

▼B

Lidstaten die in uitzonderlijke omstandigheden als bedoeld in de eerste alinea van dit lid overgaan tot het afstempelen van reisdocumenten, stellen de Commissie hiervan in kennis. De Commissie stel uitvoeringshandelingen vast met daarin nadere bepalingen over de wijze waarop de Commissie in kennis wordt gesteld. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 68, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.

3. In het EES wordt aangegeven dat de in de artikelen 16 tot en met 20 bedoelde gegevens zijn ingevoerd als gevolg van een vangnetprocedure en dat in het overeenkomstig lid 2 van dit artikel aangelegde persoonlijke dossier de biometrische gegevens ontbreken. De biometrische gegevens worden ingevoerd in het EES aan de volgende grensdoorlaatpost.

Artikel 22

Overgangsperiode en overgangsmaatregelen

1. Gedurende een periode van 180 dagen vanaf de ingebruikneming van het EES houden de bevoegde grensautoriteiten rekening met de verblijven op het grondgebied van de lidstaten in de periode van 180 dagen voorafgaand aan de inreis of uitreis, door naast de in het EES opgeslagen inreis- en uitreisgegevens ook de stempels in de reisdocumenten te controleren, teneinde bij inreis en uitreis te verifiëren of voor een kort verblijf toegelaten onderdanen van derde landen de maximale duur van het toegestane verblijf niet hebben overschreden en, in voorkomend geval, om bij inreis te verifiëren of de onderdaan van een derde land het aantal inreizen dat is toegestaan door het visum voor een of twee inreizen niet heeft overschreden.

2. Wanneer een onderdaan van een derde land vóór de ingebruikneming van het EES het grondgebied van de lidstaten is binnengekomen en het na de ingebruikneming van het EES verlaat, wordt bij zijn uitreis een persoonlijk dossier aangelegd en wordt de in het paspoort gestempelde datum van inreis in de inreis-uitreisnotitie vermeld overeenkomstig artikel 16, lid 2. Deze regel wordt niet beperkt tot de in lid 1 van dit artikel bedoelde periode van zes maanden vanaf de ingebruikneming van het EES. Indien de inreisstempel en de EES-gegevens van elkaar verschillen, heeft de stempel voorrang.

Artikel 23

Gebruik van gegevens voor verificatie aan de grenzen waar het EES wordt gebruikt

1. De grensautoriteiten hebben toegang tot het EES voor het verifiëren van de identiteit en eerdere registratie van de onderdaan van een derde land, het bijwerken van de EES-gegevens, indien nodig, en het raadplegen van de gegevens voor zover nodig voor het uitvoeren van grenscontroles.

2. Bij de uitvoering van de in lid 1 van dit artikel hebben de grensautoriteiten toegang voor het verrichten van zoekopdrachten aan de hand van de in artikel 16, lid 1, onder a), b) en c), en artikel 17, lid 1, onder a), bedoelde gegevens.

Wat visumplichtige onderdanen van derde landen betreft en met het oog op het raadplegen van het VIS voor verificatie overeenkomstig artikel 18 van Verordening (EG) nr. 767/2008, doorzoeken de grensautoriteiten voorts het VIS rechtstreeks vanuit het EES op basis van dezelfde gegevens of ►C1 raadplegen zij, in voorkomend geval, het VIS overeenkomstig artikel 18, lid 3, van Verordening (EG) nr. 767/2008. ◄

Als de zoekopdracht aan de hand van de in de eerste alinea van dit lid bedoelde gegevens in het EES uitwijst dat er gegevens over de onderdaan van een derde land zijn geregistreerd in het EES, vergelijken de grensautoriteiten de ter plaatse gemaakte gezichtsopname van die persoon met de in artikel 16, lid 1, onder d), en artikel 17, lid 1, onder b), bedoelde gezichtsopname, of gaan zij over tot de verificatie van vingerafdrukken, hetzij in het EES in het geval van niet-visumplichtige onderdanen van derde landen, hetzij rechtstreeks in het VIS, overeenkomstig artikel 18 van Verordening (EG) nr. 767/2008, in het geval van visumplichtige onderdanen van derde landen. Voor de verificatie van vingerafdrukken van visumhouders met behulp van het VIS kunnen de grensautoriteiten rechtstreeks vanuit het EES zoeken in het VIS, overeenkomstig artikel 18, lid 6, van die verordening.

Als de verificatie van de gezichtsopname niets oplevert, wordt de verificatie verricht op basis van vingerafdrukken en omgekeerd.

▼M2

2 bis. Met het oog op de verificaties overeenkomstig lid 1 van dit artikel start de grensautoriteit een zoekopdracht door gebruik te maken van het ESP, om de gegevens over de onderdaan van een derde land te vergelijken met de relevante gegevens in het EES en het VIS.

▼B

3. Als de zoekopdracht op basis van de in lid 2 bedoelde gegevens uitwijst dat er gegevens over de onderdaan van een derde land zijn geregistreerd in het EES, wordt aan de grensautoriteit toegang verleend om de gegevens van zijn persoonlijke dossier en de daaraan gekoppelde inreis-uitreisnotitie(s) of notitie(s) van weigering van toegang te raadplegen.

▼M2

4. Als de zoekopdracht op basis van de in lid 2 van dit artikel bedoelde alfanumerieke gegevens uitwijst dat er geen gegevens over de onderdaan van een derde land zijn geregistreerd in het EES, als een verificatie van een onderdaan van een derde land krachtens lid 2 van dit artikel niets oplevert of als er twijfels bestaan over zijn identiteit, hebben de grensautoriteiten toegang tot gegevens voor identificatie overeenkomstig artikel 27 om een persoonlijk dossier aan te leggen of bij te werken overeenkomstig artikel 14.

▼B

Naast de in het eerste lid van dit artikel bedoelde identificatie gelden de volgende bepalingen:

a) wat visumplichtige onderdanen van derde landen betreft, worden, als de zoekopdracht in het VIS op basis van de in artikel 18, lid 1, van Verordening (EG) nr. 767/2008 bedoelde gegevens uitwijst dat gegevens over de onderdaan van een derde land in het VIS zijn geregistreerd, de vingerafdrukken geverifieerd aan de hand van het VIS overeenkomstig artikel 18, lid 5, van Verordening (EG) nr. 767/2008. Hiertoe kan de grensautoriteit vanuit het EES zoeken in het VIS, overeenkomstig artikel 18, lid 6, van Verordening (EG) nr. 767/2008. Indien een verificatie van een onderdaan van een derde land krachtens lid 2 van dit artikel niets oplevert, hebben de grensautoriteiten toegang tot de VIS-gegevens voor identificatie overeenkomstig artikel 20 van Verordening (EG) nr. 767/2008.

b) wat niet-visumplichtige onderdanen van derde landen betreft over wie geen gegevens worden gevonden in het EES bij de identificatiepoging overeenkomstig artikel 27 van deze verordening, wordt het VIS geraadpleegd overeenkomstig artikel 19 bis van Verordening (EG) nr. 767/2008. De grensautoriteit kan vanuit het EES zoeken in het VIS, overeenkomstig artikel 19 bis van Verordening (EG) nr. 767/2008.

5. Voor onderdanen van derde landen wier gegevens al in het EES zijn geregistreerd maar voor wie een persoonlijk dossier in het EES is aangelegd door een lidstaat die het Schengenacquis nog niet volledig toepast maar het EES gebruikt, en wier gegevens in het EES zijn ingevoerd op basis van een nationaal visum voor kort verblijf, raadplegen de grensautoriteiten het VIS overeenkomstig lid 4, tweede alinea, onder a), wanneer de onderdaan van een derde land, voor het eerst na het aanleggen van het persoonlijke dossier, voornemens is de grens van een lidstaat die het Schengenacquis volledig toepast, te overschrijden waar het EES wordt gebruikt.







HOOFDSTUK III

GEBRUIK VAN HET EES DOOR ANDERE AUTORITEITEN

Artikel 24

Gebruik van het EES voor het behandelen van en beslissen over visa

1. De visumautoriteiten raadplegen het EES bij het behandelen van visumaanvragen en het nemen van beslissingen daarover, zoals beslissingen tot nietigverklaring of intrekking of tot verlenging van de geldigheidsduur van een afgegeven visum, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 810/2009.

Voorts raadplegen de visumautoriteiten van een lidstaat die het Schengenacquis nog niet volledig toepast maar het EES gebruikt, het EES wanneer zij aanvragen voor een visum voor kort verblijf onderzoeken en beslissingen nemen in verband met die aanvragen, waaronder beslissingen tot nietigverklaring, intrekking of verlenging van de geldigheidsduur van een afgegeven nationaal visum voor kort verblijf.

2. Aan visumautoriteiten wordt toegang verleend om rechtstreeks vanuit het VIS te zoeken in het EES op basis van één of meer van de volgende gegevens: a) de in artikel 16, lid 1, onder a), b) en c), bedoelde gegevens; b) het stickernummer van het visum voor kort verblijf, met de drieletterige code van de lidstaat van afgifte, zoals bedoeld in artikel 16, lid 2, onder d); c) de vingerafdrukgegevens of de vingerafdrukgegevens in combinatie met de gezichtsopname.

3. Als de zoekopdracht op basis van de in lid 2 bedoelde gegevens uitwijst dat er gegevens over de onderdaan van een derde land zijn geregistreerd in het EES, wordt aan de visumautoriteiten toegang verleend om de gegevens van zijn persoonlijke dossier en de daaraan gekoppelde inreis-uitreisnotitie(s), alsmede alle notities van weigering van toegang die aan dat persoonlijk dossier zijn gekoppeld, te raadplegen. De visumautoriteiten krijgen toegang tot de automatische calculator om de maximale resterende duur van een toegestaan verblijf te controleren. De visumautoriteiten wordt tevens toegang verleend tot het EES en automatische de calculator wanneer zij een nieuwe visumaanvraag onderzoeken en er een beslissing over nemen, teneinde de maximale duur van een toegestaan verblijf automatisch vast te stellen.

4. De visumautoriteiten van een lidstaat die het Schengenacquis nog niet volledig toepast maar het EES gebruikt, wordt toegang verleend om in het EES te zoeken op basis van één of meer van de in lid 2 bedoelde gegevens. Als de zoekopdracht uitwijst dat er gegevens over de onderdaan van een derde land in het EES zijn geregistreerd, wordt hun toegang verleend om de gegevens van zijn persoonlijke dossier en de daaraan gekoppelde inreis-uitreisnotitie(s), alsmede alle notities van weigering van toegang te raadplegen. De visumautoriteiten van een lidstaat die het Schengenacquis nog niet volledig toepast maar het EES gebruikt, krijgen toegang tot de automatische calculator om de maximale resterende duur van een toegestaan verblijf vast te stellen. De visumautoriteiten krijgen tevens toegang tot het EES en de automatische calculator wanneer zij een nieuwe visumaanvraag onderzoeken en er een beslissing over nemen, teneinde de maximale duur van een toegestaan verblijf vast te stellen.

Artikel 25

Gebruik van het EES voor de behandeling van aanvragen tot deelname aan nationale faciliteringsprogramma’s

1. De bevoegde autoriteiten, bedoeld in artikel 8 quinquies van Verordening (EU) 2016/399 raadplegen het EES voor de behandeling van aanvragen tot deelname aan de in dat artikel bedoelde nationale faciliteringsprogramma’s en het nemen van beslissingen inzake die aanvragen, waaronder beslissingen tot weigering, beëindiging of verlenging van de deelname aan de nationale faciliteringsprogramma’s overeenkomstig dat artikel.

2. Aan de bevoegde autoriteiten wordt toegang verleend voor zoekopdrachten op basis van één of meer van het volgende: a) de in artikel 16, lid 1, onder a), b) en c), bedoelde gegevens of de in artikel 17, lid 1, onder a), bedoelde gegevens; b) de vingerafdrukgegevens of de vingerafdrukgegevens in combinatie met de gezichtsopname.

3. Als de zoekopdracht op basis van de in lid 2 bedoelde gegevens uitwijst dat er gegevens over de onderdaan van een derde land in het EES zijn geregistreerd, wordt aan de bevoegde autoriteit toegang verleend tot de gegevens van zijn persoonlijke dossier en ook de daaraan gekoppelde inreis-uitreisnotities, alsmede alle notities van weigering van toegang

▼M4

Artikel 25 bis

Toegang tot EES-gegevens door de centrale Etias-eenheid

1. Ten behoeve van het verrichten van de taken die aan haar zijn opgedragen door Verordening (EU) 2018/1240, heeft de centrale Etias-eenheid het recht op toegang tot en het doorzoeken van EES-gegevens overeenkomstig artikel 11, lid 8, van die verordening.

2. Indien een verificatie door de centrale Etias-eenheid overeenkomstig artikel 22 van Verordening (EU) 2018/1240 uitwijst dat in het Etias-aanvraagdossier geregistreerde gegevens en EES-gegevens overeenstemmen of indien er na een dergelijke verificatie twijfel blijft bestaan, is de procedure van artikel 26 van die verordening van toepassing.

Artikel 25 ter

Gebruik van het EES voor de handmatige verwerking van aanvragen door nationale Etias-eenheden

1. De nationale Etias-eenheden als bedoeld in artikel 8, lid 1, van Verordening (EU) 2018/1240 raadplegen het EES met gebruik van dezelfde alfanumerieke gegevens als die welke worden gebruikt voor de geautomatiseerde verificaties op grond van artikel 20, artikel 24, lid 6, punt c), ii), artikel 41 en artikel 54, lid 1, punt b), van die verordening.

2. De nationale Etias-eenheden hebben toegang tot het EES en mogen het in een read-onlyformaat raadplegen, voor het onderzoeken van reisautorisatieaanvragen overeenkomstig artikel 8, lid 2, van Verordening (EU) 2018/1240. De nationale Etias-eenheden kunnen de in de artikelen 16 tot en met 18 van deze verordening bedoelde gegevens raadplegen, onverminderd artikel 24 van Verordening (EU) 2018/1240.

3. Na raadpleging van het EES door de nationale Etias-eenheden als bedoeld in artikel 8, lid 1, van Verordening (EU) 2018/1240, registreren naar behoren gemachtigde personeelsleden van de nationale Etias-eenheden het resultaat van de raadpleging alleen in de Etias-aanvraagdossiers.

▼B

Artikel 26

Toegang tot gegevens voor verificatie op het grondgebied van de lidstaten

1. Om de identiteit van de onderdaan van een derde land te verifiëren en/of om na te gaan of te verifiëren of de betrokkene voldoet aan de voorwaarden voor toegang en verblijf op het grondgebied van de lidstaten, mogen de immigratieautoriteiten van de lidstaten het systeem doorzoeken aan de hand van de in artikel 16, lid 1, onder a), b) en c), en artikel 17, lid 1, onder a), bedoelde gegevens.

Als de zoekopdracht uitwijst dat er gegevens over de onderdaan van een derde land zijn geregistreerd in het EES, mogen de immigratieautoriteiten:

a) de ter plaatse gemaakte gezichtsopname van die persoon vergelijken met de in artikel 16, lid 1, onder d), en artikel 17, lid 1, onder b), van deze verordening bedoelde gezichtsopname, of

b) de vingerafdrukken van niet-visumplichtige onderdanen van derde landen in het EES verifiëren, evenals van visumplichtige onderdanen van derde landen in het VIS, overeenkomstig artikel 19 van Verordening (EG) nr. 767/2008.

2. Als de zoekopdracht op basis van de gegevens van lid 1 uitwijst dat er gegevens over de onderdaan van een derde land in het EES zijn geregistreerd, wordt de immigratieautoriteit toegang verleend tot de gegevens van het persoonlijke dossier van de onderdaan van een derde land, de inreis-uitreisnotitie(s), de automatische calculator, alsmede alle notitie(s) van weigering van toegang, die aan dat persoonlijke dossier zijn gekoppeld.

3. Als de zoekopdracht op basis van de in lid 1 van dit artikel bedoelde gegevens uitwijst dat er geen gegevens over de onderdaan van een derde land in het EES zijn geregistreerd, als een verificatie van een onderdaan van een derde land niets oplevert of als er twijfels bestaan over zijn identiteit, wordt de immigratieautoriteiten toegang verleend tot gegevens voor identificatie overeenkomstig artikel 27.

Artikel 27

Toegang tot gegevens voor identificatie

1. De grensautoriteiten of immigratieautoriteiten mogen het systeem doorzoeken aan de hand van de vingerafdrukgegevens of de vingerafdrukgegevens in combinatie met de gezichtsopname, uitsluitend met het oog op de identificatie van onderdanen van derde landen die mogelijk eerder in het EES zijn geregistreerd onder een andere identiteit of die niet of niet langer voldoen aan de voorwaarden voor inreis of toegestaan verblijf op het grondgebied van de lidstaten.

Als de zoekopdracht aan de hand van de vingerafdrukgegevens of de vingerafdrukgegevens in combinatie met de gezichtsopname uitwijst dat er geen gegevens over die onderdaan van een derde land in het EES zijn geregistreerd, wordt er toegang verleend tot gegevens ter identificatie in het VIS overeenkomstig artikel 20 van Verordening (EG) nr. 767/2008. Aan de grenzen waar het EES wordt gebruikt, hebben de bevoegde autoriteiten, voorafgaand aan enige identificatie aan de hand van het VIS, in eerste instantie toegang tot het VIS overeenkomstig de artikelen 18 en 19 bis van Verordening (EG) nr. 767/2008.

Indien de vingerafdrukken van die onderdaan van een derde land niet kunnen worden gebruikt of indien de zoekopdracht aan de hand van de vingerafdrukgegevens, of van de vingerafdrukgegevens in combinatie met de gezichtsopname, geen resultaat oplevert, wordt gezocht aan de hand van alle of een deel van de gegevens, bedoeld in artikel 16, lid 1, onder a) tot en met c), en artikel 17, lid 1, onder a).

2. Als de zoekopdracht op basis van de in lid 1 bedoelde gegevens uitwijst dat er gegevens over de onderdaan van een derde land in het EES zijn geregistreerd, wordt de bevoegde autoriteit toegang verleend tot de gegevens van het persoonlijke dossier en de daaraan gekoppelde inreis-uitreisnotities, alsmede de notities van weigering van toegang.

▼M4

Artikel 28

Bewaring van uit het EES opgehaalde gegevens

Krachtens de artikelen 24, 25, 26 en 27 uit het EES opgehaalde gegevens mogen alleen in nationale bestanden worden bewaard en krachtens de artikelen 25 bis en 25 ter uit het EES opgehaalde gegevens mogen alleen in de Etias-aanvraagdossiers worden bewaard, indien dit in een individueel geval noodzakelijk is, overeenkomstig het doel waarvoor zij werden opgehaald en overeenkomstig het toepasselijke Unierecht, in het bijzonder dat inzake gegevensbescherming, en niet langer dan in dat individuele geval noodzakelijk is.

▼B







HOOFDSTUK IV

PROCEDURE EN VOORWAARDEN VOOR TOEGANG TOT HET EES VOOR RECHTSHANDHAVINGSDOELEINDEN

Artikel 29

Aangewezen autoriteiten van de lidstaten

1. De lidstaten wijzen de autoriteiten aan die bevoegd zijn de EES-gegevens te raadplegen om terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten te voorkomen, op te sporen en te onderzoeken.

2. Elke lidstaat stelt een lijst van de aangewezen autoriteiten op. Elke lidstaat geeft eu-LISA en de Commissie kennis van zijn aangewezen autoriteiten, en kan deze kennisgeving te allen tijde wijzigen of vervangen.

3. Elke lidstaat wijst een centraal toegangspunt aan dat toegang heeft tot het EES. Het centrale toegangspunt verifieert of er is voldaan aan de in artikel 32 vastgestelde voorwaarden voor een verzoek om toegang tot het EES.

Indien het nationale recht dit toestaat, kunnen de aangewezen autoriteit en het centrale toegangspunt deel uitmaken van dezelfde organisatie, maar het centrale toegangspunt treedt bij de uitvoering van zijn taken uit hoofde van deze verordening volledig onafhankelijk van de aangewezen autoriteiten op. Het centrale toegangspunt staat los van de aangewezen autoriteiten en ontvangt van deze diensten geen instructies met betrekking tot de resultaten van de verificatie, die het onafhankelijk verricht.

De lidstaten kunnen, afhankelijk van hun organisatorische en bestuurlijke structuur, meer dan één centraal toegangspunt aanwijzen om hun grondwettelijke of wettelijke vereisten na te komen.

4. De lidstaten geven eu-LISA en de Commissie kennis van hun centrale toegangspunten, en kunnen hun kennisgevingen te allen tijde wijzigen of vervangen.

5. Op nationaal niveau houdt elke lidstaat een lijst bij van de operationele diensten binnen de aangewezen autoriteiten die mogen verzoeken om toegang tot EES-gegevens via het/de centrale toegangspunt(en).

6. Alleen naar behoren gemachtigd personeel van het/de centrale toegangspunt(en) mogen verzoeken om toegang tot het EES overeenkomstig de artikelen 31 en 32.

Artikel 30

Europol

1. Europol wijst een van haar operationele diensten aan als de „aangewezen autoriteit van Europol” en machtigt deze tot het indienen van verzoeken om toegang tot het EES via het in lid 2 bedoelde centrale toegangspunt van Europol teneinde het optreden van de lidstaten bij het voorkomen, opsporen en onderzoeken van terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten te ondersteunen en te versterken.

2. Europol wijst een gespecialiseerde dienst met naar behoren gemachtigde Europol-ambtenaren aan als centraal toegangspunt van Europol. Het centrale toegangspunt van Europol verifieert of er is voldaan aan de in artikel 33 vastgestelde voorwaarden voor een verzoek om toegang tot het EES.

Het centrale toegangspunt van Europol treedt bij de uitvoering van zijn taken uit hoofde van deze verordening onafhankelijk op en ontvangt van de aangewezen autoriteit van Europol geen instructies met betrekking tot de resultaten van de verificatie.

Artikel 31

Procedure voor toegang tot het EES voor rechtshandhavingsdoeleinden

1. De in artikel 29, lid 5, bedoelde operationele diensten richten een gemotiveerd elektronisch of schriftelijk verzoek om toegang tot EES-gegevens aan de in artikel 29, lid 3, bedoelde centrale toegangspunten. Bij ontvangst van een verzoek om toegang verifiëren de centrale toegangspunten of de in artikel 32 bedoelde voorwaarden voor toegang vervuld zijn. Indien de voorwaarden voor toegang vervuld zijn, wordt het verzoek verwerkt door het/de centrale toegangspunt(en). De EES-gegevens waartoe toegang is verkregen, worden zodanig aan de in artikel 29, lid 5, bedoelde operationele diensten meegedeeld dat de beveiliging van de gegevens niet in gevaar wordt gebracht.

2. In dringende gevallen, wanneer een dreigend gevaar voor het leven van een persoon in verband met een terroristisch misdrijf of een ander ernstig strafbaar feit moet worden voorkomen, verwerkt het/de in artikel 29, lid 3, bedoelde centrale toegangspunt(en) het verzoek onmiddellijk en verifieert/verifiëren het/zij pas achteraf of aan alle voorwaarden van artikel 32 is voldaan en er daadwerkelijk sprake was van een dringend geval. De verificatie achteraf geschiedt zonder onnodige vertraging en in elk geval uiterlijk zeven werkdagen na de verwerking van het verzoek.

3. Indien uit een verificatie achteraf blijkt dat de toegang tot EES-gegevens niet gerechtvaardigd was, verwijderen alle autoriteiten die toegang tot die gegevens hebben gehad, de aan het EES ontleende informatie en brengen zij de betrokken centrale toegangspunten van de lidstaat waar het verzoek was gedaan van die verwijdering op de hoogte.

Artikel 32

Voorwaarden voor toegang tot EES-gegevens door de aangewezen autoriteiten

1. Aangewezen autoriteiten mogen toegang krijgen tot het EES om het te raadplegen als aan elk van de volgende voorwaarden is voldaan: a) toegang voor raadpleging is nodig met het oog op het voorkomen, opsporen en onderzoeken van een terroristisch misdrijf of een ander ernstig strafbaar feit; b) toegang voor raadpleging is noodzakelijk en evenredig in een specifiek geval; c) er is bewijsmateriaal of er zijn gegronde redenen om aan te nemen dat de raadpleging van de EES-gegevens zal bijdragen tot het voorkomen, opsporen of onderzoeken van de desbetreffende strafbare feiten, met name wanneer er een gegrond vermoeden bestaat dat de verdachte, de dader of het slachtoffer van een terroristisch misdrijf of een ander ernstig strafbaar feit behoort tot een van de categorieën waarop deze verordening van toepassing is;

▼M2

1 bis. Ingeval de aangewezen autoriteiten een zoekopdracht in het CIR hebben gestart overeenkomstig artikel 22 van Verordening(EU) 2019/817, hebben zij toegang tot het EES voor raadpleging als aan de in dit artikel vastgestelde voorwaarden is voldaan en als het ontvangen antwoord als bedoeld in artikel 22, lid 2 van Verordening (EU) 2019/817 uitwijst dat gegevens zijn opgeslagen in het EES.

▼B

2. Toegang tot het EES als instrument voor het identificeren van een onbekende verdachte, een onbekende dader of een onbekend vermoedelijk slachtoffer van een terroristisch misdrijf of een ander ernstig strafbaar feit wordt toegestaan als is voldaan aan de in lid 1 vermelde voorwaarden evenals aan de volgende aanvullende voorwaarden: a) er is eerder gezocht in de nationale databases, en b) in het geval van zoekopdrachten op basis van vingerafdrukken is er eerder gezocht in het geautomatiseerde vingerafdrukidentificatiesysteem van de andere lidstaten op grond van Besluit 2008/615/JBZ, voor zover vergelijkingen van vingerafdrukken technisch beschikbaar zijn, en is die zoekopdracht ofwel volledig uitgevoerd, ofwel niet volledig uitgevoerd binnen twee dagen na de start ervan.

De aanvullende voorwaarden in de punten a) en b) van het eerste lid zijn evenwel niet van toepassing wanneer er gegronde redenen zijn om aan te nemen dat een vergelijking met de systemen van de andere lidstaten niet tot verificatie van de identiteit van de betrokkene zou leiden, of in dringende gevallen, wanneer een dreigend gevaar voor het leven van een persoon in verband met een terroristisch misdrijf of een ander ernstig strafbaar feit moet worden voorkomen. Die gegronde redenen worden vermeld in het gemotiveerde elektronische of schriftelijke verzoek dat de operationele dienst van de aangewezen autoriteit naar het centrale toegangspunt stuurt.

Een verzoek om raadpleging van het VIS in verband met dezelfde betrokkene kan tegelijk worden ingediend met een verzoek om raadpleging van het EES, overeenkomstig de voorwaarden van Besluit 2008/633/JBZ van de Raad ( 12 ).

3. De toegang tot het EES als instrument voor het raadplegen van de reisgeschiedenis of de perioden van het verblijf op het grondgebied van de lidstaten van een bekende verdachte, een bekende dader of een bekend vermoedelijk slachtoffer van een terroristisch misdrijf of een ander ernstig strafbaar feit, wordt toegestaan indien aan de in lid 1 vermelde voorwaarden is voldaan.

4. Raadpleging van het EES voor identificatie in de zin van lid 2 wordt beperkt tot zoeken in het persoonlijk dossier op basis van de volgende EES-gegevens: a) vingerafdrukken van niet-visumplichtige onderdanen van derde landen of van houders van een FTD. Voor deze raadpleging van het EES kunnen latente vingerafdrukken worden gebruikt, zodat zij kunnen worden vergeleken met de in het EES opgeslagen vingerafdrukken; b) gezichtsopnames.

Een treffer bij raadpleging van het EES biedt toegang tot de andere aan het persoonlijke dossier ontleende gegevens als vermeld in artikel 16, leden 1 en 6, artikel 17, lid 1, en artikel 18, lid 1.

5. Raadplegingen van het EES voor de reisgeschiedenis van de betrokken onderdaan van een derde land blijven beperkt tot zoekopdrachten op basis van een of meer van de volgende EES-gegevens in het persoonlijke dossier, de inreis-uitreisnotities of de notitie van weigering van toegang: a) achternaam/-namen (familienamen); voornaam/-namen; geboortedatum, nationaliteit/nationaliteiten; geslacht; b) soort en nummer van het reisdocument/de reisdocumenten, drieletterige code van het land dat het reisdocument/de reisdocumenten heeft afgegeven en datum waarop de geldigheidstermijn ervan verstrijkt; c) nummer van de visumsticker en de datum waarop de geldigheidstermijn van het visum verstrijkt; d) vingerafdrukken, met inbegrip van latente vingerafdrukken; e) gezichtsopname; f) datum en tijdstip van inreis, autoriteit die toestemming voor inreis heeft gegeven en de grensdoorlaatpost van inreis; g) datum en tijdstip van uitreis en de grensdoorlaatpost van uitreis.

Raadpleging van het EES leidt in geval van een treffer tot toegang tot de in de eerste alinea vermelde gegevens alsook tot alle andere gegevens die zijn ontleend aan het persoonlijke dossier, de inreis-uitreisnotities en notities van weigering van toegang, met inbegrip van gegevens die zijn ingevoerd in verband met de intrekking of verlenging van een vergunning tot een kort verblijf overeenkomstig artikel 19.

Artikel 33

Procedure en voorwaarden voor toegang van Europol tot EES-gegevens

1. Europol heeft toegang om het EES te raadplegen als aan alle volgende voorwaarden is voldaan: a) de raadpleging is noodzakelijk om het optreden van de lidstaten bij het voorkomen, opsporen of onderzoeken van terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten die onder het mandaat van Europol vallen, te ondersteunen en te versterken; b) de raadpleging is noodzakelijk en evenredig in een specifiek geval; c) er is bewijsmateriaal of er zijn gegronde redenen om aan te nemen dat de raadpleging van de EES-gegevens zal bijdragen tot het voorkomen, opsporen of onderzoeken van de desbetreffende strafbare feiten, met name wanneer er een gegrond vermoeden bestaat dat de dader of het slachtoffer van een terroristisch misdrijf of een ander ernstig strafbaar feit behoort tot een van de categorieën waarop deze verordening van toepassing is;

▼M2

1 bis. Ingeval Europol een zoekopdracht in het CIR heeft gestart overeenkomstig artikel 22 van Verordening (EU) 2019/817, heeft het toegang tot het EES voor raadpleging wanneer aan de in dit artikel vastgestelde voorwaarden is voldaan en als het ontvangen antwoord als bedoeld in artikel 22, lid 2 van Verordening (EU) 2019/817 uitwijst dat gegevens zijn opgeslagen in het EES.

▼B

2. De toegang tot het EES als instrument voor het identificeren van een onbekende verdachte, een onbekende dader of een onbekend vermoedelijk slachtoffer van een terroristisch misdrijf of een ander ernstig strafbaar feit is toegestaan, als is voldaan aan de in lid 1 vermelde voorwaarden en als de in de technisch en wettelijk voor Europol toegankelijke databanken verrichte voorafgaande zoekopdrachten niet tot de identificatie van de betrokkene hebben geleid.

Een verzoek om raadpleging van het VIS in verband met dezelfde betrokkene kan tegelijk worden ingediend met een verzoek om raadpleging van het EES, overeenkomstig de voorwaarden van Besluit 2008/633/JBZ.

3. De in artikel 32, leden 3, 4 en 5, vermelde voorwaarden zijn van overeenkomstige toepassing.

4. De aangewezen autoriteit van Europol kan een gemotiveerd elektronisch verzoek om raadpleging van alle of van een specifieke reeks EES-gegevens richten tot het in artikel 30 bedoelde centrale toegangspunt van Europol. Bij ontvangst van een verzoek om toegang gaat het centrale toegangspunt van Europol na of de in de leden 1 en 2 van dit artikel bedoelde voorwaarden voor toegang vervuld zijn. Indien alle voorwaarden voor toegang vervuld zijn, verwerkt het naar behoren gemachtigde personeel van het centrale toegangspunt van Europol het verzoek. De EES-gegevens waartoe toegang is verkregen, worden zodanig aan de aangewezen autoriteit van Europol doorgegeven dat de beveiliging van de gegevens niet in gevaar wordt gebracht.

5. Europol verwerkt uitsluitend gegevens die door middel van raadpleging van EES-gegevens zijn verkregen na toestemming van de lidstaat van oorsprong. Deze toestemming wordt verkregen via de nationale Europol-dienst van die lidstaat.







HOOFDSTUK V

BEWARING EN WIJZIGING VAN DE GEGEVENS

Artikel 34

Bewaringstermijn

1. ►M2 ◄ bewaard tot drie jaar na de datum van de uitreisnotitie of de notitie van weigering van toegang, naargelang het geval. Elke inreis-uitreisnotitie of notitie van weigering van toegang die is gekoppeld aan een persoonlijk dossier, wordtin het CIR en het centrale systeem van het EESbewaard tot drie jaar na de datum van de uitreisnotitie of de notitie van weigering van toegang, naargelang het geval.

2. ►M2 ◄ tot drie jaar en één dag na de datum van de laatste uitreisnotitie of van de notitie van weigering bewaard indien er binnen drie jaar na de datum van de laatste uitreisnotitie of notitie van weigering van toegang geen nieuwe inreisnotitie is gemaakt. Elk persoonlijk dossier met de daaraan gekoppelde inreis-uitreisnotitie(s) of notities van weigering van toegang wordtin het CIR en het centrale systeem van het EEStot drie jaar en één dag na de datum van de laatste uitreisnotitie of van de notitie van weigering bewaard indien er binnen drie jaar na de datum van de laatste uitreisnotitie of notitie van weigering van toegang geen nieuwe inreisnotitie is gemaakt.

3. Indien bij het verstrijken van de duur van het toegestane verblijf geen uitreisnotitie is gemaakt, worden de gegevens gedurende vijf jaar na de laatste dag van het toegesta