1991L0271 — NL — 20.11.2003 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 21 mei 1991
inzake de behandeling van stedelijk afvalwater
(91/271/EEG)
(PB L 135 van 30.5.1991, blz. 40)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 98/15/EG van de Commissie van 27 februari 1998 L 67 29 7.3.1998
►M2Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het EuropeesParlement en de Raad
van 29 september 2003L 284 1 31.10.2003
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 21 mei 1991
inzake de behandeling van stedelijk afvalwater
(91/271/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 130 S,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het adviesvan het Europes e Parlement (2),
Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat de Raad de Commissie in zijn resolutie van 28 juni
1988 betreffende de bescherming van de Noordzee en van anderewateren in de Gemeenschap (
4) heeft verzocht voorstellen in te dienen
voor maatregelen die op Gemeenschapsniveau zijn vereist voor de
behandeling van gemeentelijk afvalwater;
Overwegende dat verontreiniging ten gevolge van een ontoereikende
zuivering van afvalwater in een Lid-Staat dikwijlsvan invloed isopde wateren van andere Lid-Staten dat daarom in overeenstemming metartikel 130 R optreden op het niveau van de Gemeenschap noodzake-lijk is;
Overwegende dat stedelijk afvalwater in het algemeen een secundaire
zuivering dient te ondergaan om te voorkomen dat het milieu nadeligwordt beïnvloed door de lozing van ontoereikend gezuiverd stedelijk
afvalwater;
Overwegende dat het nodig isin kwets bare gebieden een ingrijpender
zuivering verplicht te stellen; dat in sommige minder kwetsbare
gebieden evenwel een primaire zuivering toereikend kan wordengeacht;
Overwegende dat industrieel afvalwater dat in opvangsystemen terecht-
komt alsmede de lozing van afvalwater en de afvoer van slib vanstedelijke waterzuiveringsinstallaties aan algemene regels, voorschriftenen/of bijzondere vergunningen dienen te worden onderworpen;
Overwegende dat er passende eisen dienen te gelden voor lozingen van
biologisch afbreekbaar industrieel afvalwater afkomstig van bepaaldebedrijfstakken, dat vóór de lozing in de ontvangende wateren niet in
stedelijke waterzuiveringsinstallaties komt;
Overwegende dat recycling van slib afkomstig van afvalwaterzuivering
dient te worden aangemoedigd; dat de afvoer van slib naar oppervlak-
tewateren geleidelijk moet worden beëindigd;
Overwegende dat het nodig is de zuiveringsinstallaties, de ontvangende
wateren en de afvoer van slib te controleren om ervoor te zorgen dathet milieu wordt beschermd tegen de nadelige gevolgen van lozingenvan afvalwater;
Overwegende dat het van belang iservoor te zorgen dat er in de vorm
van periodieke rapporten informatie ter beschikking van het publiekwordt gesteld over de afvoer van stedelijk afvalwater en slib;
Overwegende dat er door de Lid-Staten nationale programma'svoor de
uitvoering van deze richtlijn opgesteld en aan de Commissie voorge-legd moeten worden;1991L0271 — NL — 20.11.2003 — 002.001 — 2
(1) PB nr. C 1 van 4. 1. 1990, blz. 20, en
PB nr. C 287 van 15. 11. 1990, blz. 11.
(2) PB nr. C 260 van 15. 10. 1990, blz. 185.
(3) PB nr. C 168 van 10. 7. 1990, blz. 36.
(4) PB nr. C 209 van 9. 8. 1988, blz. 3.
▼B
Overwegende dat er een comité moet worden ingesteld om de
Commissie bij te staan bij aangelegenheden die verband houden metde uitvoering van deze richtlijn en de aanpassing ervan aan de vooruit-
gang van de techniek,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Deze richtlijn betreft het opvangen, de behandeling en de lozing van
stedelijk afvalwater alsmede de behandeling en de lozing van afval-
water van bepaalde bedrijfstakken.
Deze richtlijn heeft ten doel het milieu te beschermen tegen de nade-
lige gevolgen van lozingen van bovengenoemde soorten afvalwater.
Artikel 2
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. stedelijk afvalwater: huishoudelijk afvalwater of het mengsel van
huishoudelijk afvalwater en industrieel afvalwater en/of afvloeiend
hemelwater;
2. huishoudelijk afvalwater: afvalwater van woongebieden en dien-
sten, dat overwegend afkomstig is van de menselijke stofwisselingen van huishoudelijke werkzaamheden;
3. industrieel afvalwater: al het afvalwater dat wordt geloosd vanaf
terreinen die voor bedrijfsactiviteiten worden gebruikt en dat geenhuishoudelijk afvalwater of afvloeiend hemelwater is;
4. agglomeratie: een gebied waar de bevolking en/of de economische
activiteiten voldoende geconcentreerd zijn om stedelijk afvalwater
op te vangen en naar een stedelijke waterzuiveringsinstallatie of
een definitieve lozingsplaats af te voeren;
5. opvangsysteem: een systeem van leidingen waardoor stedelijk
afvalwater wordt opgevangen en afgevoerd;
6. 1 i.e. (inwonerequivalent): de biologisch afbreekbare organische
belasting met een biochemisch zuurstofverbruik gedurende vijf
dagen (BZV
5) van 60 g zuurstof per dag;
7. primaire behandeling: behandeling van stedelijk afvalwater door
middel van een fysisch en/of chemisch proces van bezinking van
gesuspendeerde stoffen, of andere processen waarbij het BZV5van
het inkomende afvalwater vóór de lozing met ten minste 20 %wordt verminderd en de totale hoeveelheid gesuspendeerde stoffenin het inkomende afvalwater met ten minste 50 % wordt vermin-derd;
8. secundaire behandeling: behandeling van stedelijk afvalwater door
middel van een proceswaarbij in het algemeen biologis che behan-deling met secundaire bezinking plaatsvindt of een ander procesdat het mogelijk maakt de in tabel 1 van bijlage I vermelde eisenin acht te nemen;
9. toereikende behandeling: behandeling van stedelijk afvalwater door
middel van een proces en/of afvoersysteem waardoor de ontvan-gende wateren na de lozing aan de relevantekwaliteitsdoelstellingen en aan de relevante bepalingen van dezeen andere communautaire richtlijnen voldoen;
10. slib: uit stedelijke waterzuiveringsinstallaties afkomstig behandeld
of onbehandeld restslib;
11. eutrofiëring: een verrijking van het water door nutriënten, vooral
stikstof- en/of fosforverbindingen, die leidt tot een versnelde groeivan algen en hogere plantaardige levensvormen met als gevolg een
ongewenste verstoring van het evenwicht tussen de verschillende in
het water aanwezige organismen en een verslechtering van dewaterkwaliteit;
12. estuarium: het overgangsgebied aan de monding van een rivier
tussen zoet water en kustwateren. Voor de toepassing van deze1991L0271 — NL — 20.11.2003 — 002.001 — 3
▼B
richtlijn bepalen de Lid-Staten in het kader van het, uitvoeringspro-
gramma overeenkomstig artikel 17, leden 1 en 2, de buitengrenzen(zeewaarts) van de estuaria;
13. kustwateren: de wateren buiten de laagwaterlijn of de grens van het
estuarium aan de zeezijde.
Artikel 3
1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat alle agglomeratiesvoorzien zijn
van een opvangsysteem voor stedelijk afvalwater,
— uiterlijk op 31 december 2000 voor agglomeratiesmet meer dan
15 000 inwonerequivalenten (i.e.), en
— uiterlijk op 31 december 2005 voor agglomeratiesmet 2 000 tot
15 000 i.e.
Voor stedelijk afvalwater dat wordt geloosd in ontvangende wateren
die worden beschouwd als „kwetsbare gebieden” in de zin van artikel5 zorgen de Lid-Staten ervoor dat er voor agglomeratiesmet meer dan
10 000 i.e. uiterlijk op 31 december 1998 opvangsystemen aanwezig
zijn.
Wanneer de aanleg van een opvangsysteem niet gerechtvaardigd is
omdat het vanuit milieu-oogpunt geen voordeel zou opleveren ofbuitensporig duur zou zijn, moet gebruik worden gemaakt van afzon-
derlijke systemen of andere passende systemen waarmee dezelfde
graad van milieubescherming wordt bereikt.
2. De in lid 1 genoemde opvangsystemen moeten voldoen aan de
eisen van bijlage I.A. Deze eisen kunnen volgens de procedure van
artikel 18 worden gewijzigd.
Artikel 4
1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat stedelijk afvalwater dat in
opvangsystemen terechtkomt vóór lozing als volgt aan een secundaire
behandeling of een gelijkwaardig proceswordt onderworpen:
— lozingen van agglomeratiesmet meer dan 15 000 i.e. uiterlijk op 31
december 2000;
— lozingen van agglomeratiesmet 10 000 tot 15 000 i.e. uiterlijk op
31 december 2005;
— lozingen van agglomeratiesmet 2 000 tot 10 000 i.e. in zoet water
en estuaria uiterlijk op 31 december 2005.
2. Lozingen van stedelijk afvalwater in wateren die gelegen zijn in
hoge bergstreken (meer dan 1 500 m boven zeeniveau) waar een doel-treffende biologische behandeling wegens de lage temperaturenmoeilijk uitvoerbaar is, kunnen aan een minder vergaande behandelingworden onderworpen dan in lid 1 wordt voorgeschreven, mits uit
grondig onderzoek isgebleken dat dergelijke lozingen geen nadelige
invloed op het milieu hebben.
3. Lozingen van stedelijke waterzuiveringsinstallaties als bedoeld in
de leden 1 en 2 dienen te voldoen aan de toepasselijke eisen van
bijlage I.B. Deze eisen kunnen volgens de procedure van artikel 18
worden gewijzigd.
4. De belasting, uitgedrukt in i.e. wordt berekend op basis van de
maximale gemiddelde wekelijkse belasting van de zuiveringsinstallatiein de loop van het jaar, afgezien van ongebruikelijke situaties, bij voor-
beeld alsgevolg van zware regenval.
Artikel 5
1. De Lid-Staten wijzen voor de toepassing van lid 2 volgens de in
bijlage II genoemde criteria uiterlijk op 31 december 1993 kwetsbare
gebieden aan.
2. De Lid-Staten zorgen ervoor dat stedelijk afvalwater dat in
opvangsystemen terechtkomt vóór lozing in kwetsbare gebieden uiter-lijk op 31 december 1998 voor alle lozingen van agglomeratiesmet1991L0271 — NL — 20.11.2003 — 002.001 — 4
▼B
meer dan 10 000 i.e. aan een behandeling wordt onderworpen die
verder gaat dan de in artikel 4 bedoelde behandeling.
3. Lozingen van stedelijke waterzuiveringsinstallaties als bedoeld in
lid 2 dienen te voldoen aan de toepasselijke eisen van bijlage I.B. Dezeeisen kunnen volgens de procedure van artikel 18 worden gewijzigd.
4. Bij wijze van alternatief behoeven de eisen voor afzonderlijke
installaties genoemd in de leden 2 en 3 niet te worden toegepast in
kwetsbare gebieden, indien kan worden aangetoond dat het minimum-percentage van de vermindering van de totale vracht voor allestedelijke waterzuiveringsinstallaties in dat gebied ten minste 75 %voor totaal fosfor en ten minste 75 % voor totaal stikstof bedraagt.
5. Lozingen van stedelijke waterzuiveringsinstallaties die in de rele-
vante afwateringsgebieden van kwetsbare gebieden gelegen zijn en eenbijdrage leveren tot de verontreiniging van die gebieden zijn onder-worpen aan de bepalingen van de leden 2, 3 en 4.
In gevallen waarin bovengenoemde afwateringsgebieden geheel of
gedeeltelijk in een andere Lid-Staat gelegen zijn isartikel 9 van toepas -sing.
6. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de lijst van kwetsbare gebieden
met tussenpozen van niet meer dan vier jaar wordt bijgewerkt.
7. De Lid-Staten zorgen ervoor dat na de bijwerking, bedoeld in lid
6, alskwets baar aangewezen gebieden binnen zeven jaar aan de boven-genoemde eisen voldoen.
8. Een Lid-Staat behoeft geen kwetsbare gebieden in de zin van
deze richtlijn aan te wijzen, indien hij op zijn gehele grondgebied dein de leden 2, 3 en 4 omschreven behandeling toepast.
Artikel 6
1. De Lid-Staten kunnen voor de toepassing van lid 2 uiterlijk op 31
december 1993 minder kwetsbare gebieden aanwijzen volgens decriteria van bijlage II.
2. Lozingen van stedelijk afvalwater van agglomeraties van 10 000
tot 150 000 i.e. in kustwateren, en van 2 000 tot 10 000 i.e. in estuariadie gelegen zijn in gebieden alsbedoeld in lid 1, mogen aan een behan-deling worden onderworpen die minder ver gaat dan in artikel 4 isvoorgeschreven, op voorwaarde dat:
— die lozingen ten minste worden onderworpen aan een primaire
behandeling als omschreven in artikel 2, punt 7, overeenkomstigde in bijlage I.D vastgestelde controleprocedures;
— uit grondige studies blijkt dat die lozingen geen nadelige invloed op
het milieu hebben.
De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van alle relevante
informatie betreffende bovengenoemde studies.
3. Indien de Commissie van mening is dat niet is voldaan aan de
voorwaarden van lid 2, legt zij de Raad een passend voorstel voor.
4. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de lijst van minder kwetsbare
gebieden met tussenpozen van niet meer dan vier jaar wordt bijge-werkt.
5. De Lid-Staten zorgen ervoor dat niet langer alsminder kwets baar
aangewezen gebieden binnen zeven jaar voldoen aan de eisen vanartikel 4, respectievelijk artikel 5.
Artikel 7
De Lid-Staten zorgen ervoor dat stedelijk afvalwater dat in opvangsys-
temen terechtkomt in de volgende gevallen uiterlijk op 31 december2005 vóór lozing aan een toereikende behandeling alsoms chreven inartikel 2, punt 9, wordt onderworpen:
— lozingen van agglomeratiesmet minder dan 2 000 i.e. in zoet water
en estuaria;1991L0271 — NL — 20.11.2003 — 002.001 — 5
▼B
— lozingen van agglomeratiesmet minder dan 10 000 i.e. in kus twa-
teren.
Artikel 8
1. In uitzonderlijke gevallen ten gevolge van technische problemen
mogen de Lid-Staten ten behoeve van geografisch bepaalde bevolkings-groepen bij de Commissie een speciaal verzoek indienen om voor detoepassing van artikel 4 over meer tijd te beschikken.
2. In dat verzoek, dat met redenen moet worden omkleed, dienen de
ondervonden technische moeilijkheden te worden uiteengezet en moeteen actieprogramma met passend tijdschema worden voorgesteld omde doelstelling van deze richtlijn te bereiken. Dit tijdschema wordt
opgenomen in het uitvoeringsprogramma bedoeld in artikel 17.
3. Slechtstechnis che redenen kunnen worden aanvaard en de
verlengde periode bedoeld in lid 1 mag uiterlijk tot 31 december 2005lopen.
4. De Commissie behandelt dit verzoek en treft passende maatre-
gelen volgensde procedure van artikel 18.
5. In uitzonderlijke gevallen kan de in artikel 6 voor afvalwater van
agglomeratiesmet 10 000 tot 150 000i.e. voorges chreven behandeling
worden toegepast voor afvalwaterlozingen van agglomeraties met
meer dan 150 000 i.e. in minder kwetsbare gebieden, indien kanworden aangetoond dat een verdergaande behandeling geen voordelenvoor het milieu oplevert.
In dat geval dienen de Lid-Staten tevoren een desbetreffend dossier bij
de Commissie in. De Commissie bestudeert de zaak en neemt passendemaatregelen volgensde procedure van artikel 18.
Artikel 9
Indien wateren die onder de jurisdictie van een Lid-Staat vallen nadelig
worden beïnvloed door lozingen van stedelijk afvalwater uit een andereLid-Staat, kan de eerstgenoemde Lid-Staat de andere Lid-Staat en deCommissie van de betrokken feiten in kennis stellen.
De betrokken Lid-Staten organiseren, eventueel samen met de
Commissie, het nodige overleg om na te gaan om welke lozingen het
gaat en welke maatregelen aan de bron moeten worden genomen om degetroffen wateren te beschermen ten einde de inachtneming van dezerichtlijn te waarborgen.
Artikel 10
De Lid-Staten zorgen ervoor dat de ter naleving van de eisen van de
artikelen 4 tot en met 7 gebouwde stedelijke waterzuiveringsinstallatieszodanig worden ontworpen, gebouwd, geëxploiteerd en onderhoudendat zij onder alle normale plaatselijke weersomstandigheden op bevre-digende wijze kunnen blijven functioneren. Bij het ontwerpen van de
installaties dient met seizoenschommelingen in de belasting rekening
te worden gehouden.
Artikel 11
1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat het lozen van industrieel afval-
water in opvangsystemen en stedelijke waterzuiveringsinstallaties
uiterlijk op 31 december 1993 wordt onderworpen aan door debevoegde autoriteit of instantie vooraf vast te stellen voorschriften en/of te verstrekken bijzondere vergunningen.
2. De voorschriften en/of bijzondere vergunningen dienen te voldoen
aan de eisen van bijlage I.C. Deze eisen kunnen volgens de procedurevan artikel 18 worden gewijzigd.
3. De voorschriften en bijzondere vergunningen worden met gere-
gelde tussenpozen opnieuw bezien en zo nodig aangepast.1991L0271 — NL — 20.11.2003 — 002.001 — 6
▼B
Artikel 12
1. Gezuiverd afvalwater dient indien mogelijk te worden herge-
bruikt. De afvoertrajecten dienen van dien aard te zijn dat de nadelige
gevolgen voor het milieu minimaal zijn.
2. De bevoegde autoriteiten of instanties zorgen ervoor dat de afvoer
van afvalwater van stedelijke waterzuiveringsinstallaties aan vooraf-gaande voorschriften en/of bijzondere vergunningen onderworpenwordt.
3. In voorafgaande voorschriften en/of bijzondere vergunningen
worden voor lozingen van stedelijke waterzuiveringsinstallaties over-
eenkomstig lid 2 in agglomeraties met 2 000 tot 10 000i.e. ten aanzienvan lozingen in zoet water en estuaria, en in agglomeraties van 10 000i.e. of meer ten aanzien van alle lozingen, de nodige voorwaardengesteld voor het naleven van de toepasselijke eisen van bijlage I.B.
Deze eisen kunnen volgens de procedure van artikel 18 worden gewij-
zigd.
4. De voorschriften en/of vergunningen worden met geregelde
tussenpozen opnieuw bezien en zo nodig aangepast.
Artikel 13
1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat biologisch afbreekbaar indu-
strieel afvalwater van installaties van de in bijlage III genoemde
bedrijfstakken, dat niet via stedelijke waterzuiveringsinstallaties in
ontvangende wateren wordt geloosd, uiterlijk op 31 december 2000vóór de lozing voldoet aan de voorwaarden die in voorafgaande voor-schriften en/of bijzondere vergunningen door de bevoegde autoriteit ofinstantie zijn vastgesteld, indien het lozingen betreft van installaties dieten minste 4 000i.e. vertegenwoordigen.
2. Uiterlijk op 31 december 1993 stelt de bevoegde autoriteit of
instantie in de Lid-Staten bij de aard van de betrokken bedrijfstakpassende eisen vast voor de lozing van dergelijk afvalwater.
3. De Commissie verricht vóór 31 december 1994 een vergelijkende
studie van de door de Lid-Staten vastgestelde eisen. Zij maakt de resul-taten daarvan bekend in een verslag en doet indien nodig een passend
voorstel.
Artikel 14
1. Van de zuivering van afvalwater afkomstig slib wordt indien
mogelijk hergebruikt. De afvoertrajecten dienen van dien aard te zijndat de nadelige gevolgen voor het milieu minimaal zijn.
2. De bevoegde autoriteiten of instanties zorgen ervoor dat de afvoer
van slib van stedelijke waterzuiveringsinstallaties uiterlijk op 31
december 1998 aan algemene voorschriften, registratie of een vergun-
ning onderworpen wordt.
3. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de afvoer van slib naar
oppervlaktewateren door storten vanaf schepen, door lozing via pijplei-dingen of op andere wijze vóór 31 december 1998 geleidelijk wordt
beëindigd.
4. Totdat de afvoer bedoeld in lid 3 wordt beëindigd, dragen de Lid-
Staten er zorg voor dat de totale hoeveelheid toxische, persistente ofbio-accumuleerbare stoffen in slib dat naar oppervlaktewateren wordtafgevoerd aan een afvoervergunning isgebonden en geleidelijk wordtverminderd.
Artikel 15
1. De bevoegde autoriteiten of instanties controleren:
— de lozingen van stedelijke waterzuiveringsinstallaties op naleving
van de eisen van bijlage I.B, overeenkomstig de controleproceduresvan bijlage I.D;1991L0271 — NL — 20.11.2003 — 002.001 — 7
▼B
— de hoeveelheid en de samenstelling van slib dat naar oppervlakte-
wateren wordt afgevoerd.
2. De bevoegde autoriteiten of instanties controleren wateren waarin
lozingen van stedelijke waterzuiveringsinstallaties en rechtstreekselozingen in de zin van artikel 13 plaatsvinden wanneer mag worden
verwacht dat het ontvangende milieu significant zal worden beïnvloed.
3. In geval van lozing overeenkomstig artikel 6 en in geval van
afvoer van slib naar oppervlaktewateren verrichten de Lid-Staten
controles en eventuele andere toepasselijke studies om zich ervan te
vergewissen dat de lozing of afvoer geen nadelige invloed op hetmilieu heeft.
4. De door de bevoegde autoriteiten of instanties bij de tenuitvoer-
legging van de leden 1, 2 en 3 verzamelde gegevensworden in deLid-Staat bewaard en binnen zesmaanden na ontvangs t van eenverzoek daartoe ter beschikking van de Commissie gesteld.
5. Volgensde procedure van artikel 18 kunnen er richts noeren voor
de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde controlesworden opges teld.
Artikel 16
Onverminderd de toepassing van het bepaalde in Richtlijn 90/113/EEG
van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-infor-
matie (
1)zorgen de Lid-Staten ervoor dat de betrokken autoriteiten of
instanties om de twee jaar een rapport publiceren over de situatieinzake de afvoer van stedelijk afvalwater en slib in hun gebied. Dezerapporten worden bij publikatie terstond door de Lid-Staten aan deCommissie toegezonden.
Artikel 17
1. De Lid-Staten stellen uiterlijk op 31 december 1993 een
programma op voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn.
2. De Lid-Staten verstrekken de Commissie uiterlijk op 30 juni 1994
informatie over het programma.
3. De Lid-Staten bezorgen de Commissie om de twee jaar uiterlijk
op 30 juni zo nodig een bijgewerkte versie van de in lid 2 bedoelde
informatie.
4. De methoden en voorbeelden van verslaggeving over de nationale
programma'sworden volgensde procedure van artikel 18 bepaald.Wijzigingen in deze methoden en voorbeelden worden volgensdezelfde procedure vastgesteld.
5. De Commissie inventariseert en beoordeelt om de twee jaar de
informatie die zij op grond van de leden 2 en 3 heeft ontvangen enbrengt hierover verslag uit.
Artikel 18
1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité.
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG (
2) van toepassing, met inachtneming van het
bepaalde in artikel 8 van dat besluit.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.1991L0271 — NL — 20.11.2003 — 002.001 — 8
(1) PB nr. L 158 van 23. 6. 1990, blz. 56.
(2) Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de
voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende
uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23).▼M2
▼B
Artikel 19
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 1993 aan deze
richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in
kennis.
2. Wanneer de Lid-Staten de bepalingen bedoeld in lid 1 aannemen,
wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen ofwordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepa-lingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door deLid-Staten.
3. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de belang-
rijkste bepalingen van nationaal recht die zij op het door deze richtlijn
bestreken gebied vaststellen.
Artikel 20
Deze richtlijn isgericht tot de Lid-Staten.1991L0271 — NL — 20.11.2003 — 002.001 — 9
▼B
BIJLAGE I
AAN STEDELIJK AFVALWATER GESTELDE EISEN
A.Opvangsystemen (1)
Bij de bouw of de aanpassing van opvangsystemen moet rekening worden
gehouden met de eisen inzake afvalwaterzuivering.
Opvangsystemen moeten worden ontworpen, gebouwd en onderhouden over-
eenkomstig de beste technische kennis die geen overmatig hoge kosten
veroorzaakt, met name ten aanzien van:
— volume en eigenschappen van het stedelijk afvalwater;
— voorkoming van lekkages;
— beperking van verontreiniging van de ontvangende wateren door over-
storting van hemelwater.
B.Lozing van stedelijke waterzuiveringsinstallaties in ontvangende
wateren (1)
1. Waterzuiveringsinstallaties moeten zodanig worden ontworpen of aange-
past dat representatieve monsters kunnen worden verkregen van het
inkomende afvalwater en van het behandelde effluent voordat dit in de
ontvangende wateren wordt geloosd.
2. Lozingen van stedelijke waterzuiveringsinstallaties die overeenkomstig de
artikelen 4 en 5 moeten worden behandeld, moeten voldoen aan de eisen
van tabel 1.
3. Lozingen van stedelijke waterzuiveringsinstallaties in kwetsbare gebieden
die onderhevig zijn aan eutrofiëring alsvermeld in bijlage II.A, onder a),
moeten bovendien voldoen aan de eisen van tabel 2.
4. Strengere eisen dan aangegeven in de tabellen 1 en/of 2 moeten indien
nodig worden toegepast om ervoor te zorgen dat de ontvangende wateren
voldoen aan alle andere toepasselijke richtlijnen.
5. De plaatsen voor de lozing van stedelijk afvalwater moeten voor zover
mogelijk zodanig worden gekozen dat het effect op de ontvangende
wateren zo gering mogelijk is.
C.Industrieel afvalwater
Industrieel afvalwater dat in opvangsystemen en stedelijke waterzuiverings-
installaties terechtkomt moet een zodanige voorbehandeling hebben
ondergaan alsnodig isom:
— de gezondheid te beschermen van het personeel dat werkzaam is bij de
opvangsystemen en de zuiveringsinstallaties;
— ervoor te zorgen dat de opvangsystemen, de waterzuiveringsinstallatie en
de bijbehorende apparatuur niet worden beschadigd;
— ervoor te zorgen dat de werking van de waterzuiveringsinstallatie en de
zuivering van het slib niet worden gehinderd;
— ervoor te zorgen dat lozingen uit de zuiveringsinstallaties geen nadelige
invloed op het milieu hebben of verhinderen dat de ontvangende wateren
aan andere communautaire richtlijnen voldoen;
— ervoor te zorgen dat slib op een uit milieu-oogpunt verantwoorde wijze
veilig kan worden afgevoerd.
D.Referentiemethoden voor controle en beoordeling van de resultaten
1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat er een controlemethode wordt toegepast
die ten minste in overeenstemming is met het niveau van de hierna
aangegeven eisen.1991L0271 — NL — 20.11.2003 — 002.001 — 10
(1) Aangezien het in de praktijk onmogelijk is opvangsystemen en zuiveringsinstallaties zo
te bouwen dat ook in situaties zoals ongewoon zware regen al het stedelijk afvalwater
kan worden behandeld, treffen de Lid-Staten maatregelen om verontreiniging tengevolge van overstorting van hemelwater te beperken. Deze maatregelen kunnen geba-seerd zijn op de mate van verdunning of op de capaciteit in verhouding tot de droog-weer-afvoer, of zouden een aanvaardbaar aantal overstortingen per jaar kunnen
vermelden.
▼B
Andere dan de in de punten 2, 3 en 4 vermelde methoden mogen worden
gebruikt, mitskan worden aangetoond dat gelijkwaardige res ultaten
worden verkregen.
De Lid-Staten verstrekken de Commissie alle relevante informatie
omtrent de toegepaste methode. Indien de Commissie van oordeel is dat
niet wordt voldaan aan de eisen van de punten 2, 3 en 4, dient zij een
passend voorstel bij de Raad in.
2. Met het debiet evenredige of op tijdsduur gebaseerde 24-uur-monsters
moeten genomen worden op dezelfde, welbepaalde plaatsin de afvoer
en zo nodig in de inlaat van de zuiveringsinstallatie om te controleren of
het geloosde afvalwater voldoet aan de eisen van deze richtlijn.
Er worden goede internationale laboratoriumpraktijken toegepast, die
gericht zijn op een zo gering mogelijke achteruitgang van de monsters
tussen de monsterneming en de analyse.
3. Het minimumaantal monsters per jaar wordt vastgesteld naar gelang van
de grootte van de zuiveringsinstallatie en wordt gedurende het jaar met
geregelde tussenpozen genomen:
— 2 000 tot 9 999i.e.: 12 monsters gedurende het eerste
jaar.
4 monsters in de daarop volgende
jaren indien kan worden aangetoond
dat het water in het eerste jaar aan
de richtlijn voldoet; indien één van
de vier monsters niet aan de eisen
voldoet, moeten twaalf monsters in
het daaropvolgende jaar worden
genomen;
— 10 000 tot 49 999i.e.: 12 monsters;
— 50 000 i.e. of meer: 24 monsters.
4. Het gezuiverde afvalwater wordt geacht te voldoen aan de eisen betref-
fende de relevante parametersindien voor iedere relevante parameter
afzonderlijk uit monsters van het water blijkt dat het als volgt voldoet
aan de relevante parameterwaarde:
a) voor de in tabel 1 en artikel 2, punt 7, vermelde parametersisin tabel
3 een maximaal toegestaan aantal monsters aangegeven dat niet
voldoet aan de in concentratie en/of verminderingspercentage uitge-
drukte eisen van tabel 1 en artikel 2, punt 7;
b) voor de parametersvan tabel 1 uitgedrukt in concentratie mogen de
monsters die niet aan de eisen voldoen onder normale bedrijfsomstan-
digheden niet meer dan 100 % afwijken van de parameterwaarden.
Voor de parameterwaarden in concentratie betreffende het totaal van
gesuspendeerde stoffen mogen afwijkingen tot 150 % worden
aanvaard;
c) voor de in tabel 2 aangegeven parametersmoet het jaargemiddelde
van de monsters voor elke parameter voldoen aan de relevante para-
meterwaarden.
5. Extreme waarden voor de betrokken waterkwaliteit worden buiten
beschouwing gelaten indien zij het gevolg zijn van ongebruikelijke situ-
aties, zoals zware regenval.1991L0271 — NL — 20.11.2003 — 002.001 — 11
▼B
Tabel 1: Eisen voor lozingen van stedelijke waterzuiveringsinstallaties overeenkomstig de artikelen 4
en 5 van de richtlijn. Toegepast wordt de concentratiewaarde of het verminderingspercen-
tage.
ParametersConcentratieMinimum-percentage
van vermindering (1)Referentie-meetmethode
Biochemisch zuurstofver-
bruik (BZV5bij 20
ºC)zonder nitrificatie (2)25 mg/l O270 - 90
40 overeenkom-
stig artikel 4, lid 2Gehomogeniseerd, niet
gefilterd, niet gedecanteerd
monster
Bepaling van opgeloste
zuurstof vóór en na een
incubatie van vijf dagen
bij 20 ºC ± 1 ºC, in volle-
dige duisternis
Toevoeging van een nitri-
ficatieremmer
Chemisch uurstofverbruik
(CZV)125 mg/l O275 Gehomogeniseerd, niet
gefilterd, niet gedecanteerd
monster
Kaliumdichromaat
Totale hoeveelheid gesus-
pendeerde stoffen35 mg/l (3)
35 overeenkom-
stig artikel 4, lid
2 (meer dan
10 000 i.e.)
60 overeenkom-
stig artikel 4, lid
2 (2 000 tot
10 000 i.e.)90 (3)
90 overeenkom-
stig artikel 4, lid
2 (meer dan
10 000 i.e.)
70 overeenkom-
stig artikel 4 lid 2
(2 000 tot 10 000
i.e.)— Filtering van een repre-
sentatief monster door
een 0,45 µm-filter-
membraan Drogen bij
105 ºC en wegen
— Centrifugeren van een
representatief monster
(ten minste 5 minuten,
met gemiddelde
versnelling van 2 800
tot 3 200 g), drogen
bij 105 ºC en wegen
(1) Vermindering ten opzichte van de vracht van het influent.
(2) Deze parameter kan door een andere worden vervangen: totaal organische koolstof (TOK) of totaal zuurstofver-
bruik (TZV) indien er een verband kan worden gelegd tussen BZV5en de vervangende parameter.
(3) Deze eisisfacultatief.
De analyses betreffende lozingen uit bezinkvijvers worden verricht met gefilterde monsters; de
concentratie van het totaal aan gesuspendeerde stoffen in de ongefilterde watermonsters mag echter
niet meer bedragen dan 150 mg/l.1991L0271 — NL — 20.11.2003 — 002.001 — 12
▼M1
Tabel 2: Eisen voor lozingen van stedelijke waterzuiveringsinstallaties in kwetsbare gebieden die
onderhevig zijn aan eutrofiëring, zoalsvermeld in bijlage II, deel A, onder a). Afhankelijk
van de lokale situatie kan worden gekozen voor toepassing van één of beide parameters. De
concentratie of het verminderingspercentage moet worden toegepast.
ParametersConcentratieMinimaal
percentage voor
vermindering (1)Referentiemeetmethode
Fosfor totaal 2 mg/l (10 000 tot
100 000 i.e.)80 Moleculaire absorptiespec-
trofotometrie
1 mg/l (meer dan
100 000 i.e.)
Stikstof totaal (2) 15 mg/l (10 000
tot 100 000
i.e.) (3)70-80 Moleculaire absorptiespec-
trofotometrie
10 mg/l (meer dan
100 000 i.e.) (3)
(1) Vermindering ten opzichte van de vracht van het influent.
(2) Stikstof totaal: de som van de totale hoeveelheid Kjeldahl-stikstof (organische en ammoniakale stikstof), nitraat-
stikstof en nitriet-stikstof.
(3) Overeenkomstig bijlage I, deel D, punt 4, punt c), gaat het bij deze concentraties om jaargemiddelden. Om aan
te tonen dat aan de eisen voor stikstof wordt voldaan, mogen echter ook daggemiddelden worden gebruikt
wanneer overeenkomstig bijlage I, deel D, punt 1, wordt aangetoond dat daarbij hetzelfde beschermingsniveau
wordt verkregen. In dat geval mag het daggemiddelde niet hoger zijn dan 20 mg stikstof totaal/l voor allemonsters, wanneer de temperatuur van het effluent in de biologische reactor 12 ºC of hoger is. In plaats vande voorwaarde betreffende de temperatuur kan een beperkte werkingstijd worden toegepast, rekening houdendmet de in het gebied heersende klimaatomstandigheden.1991L0271 — NL — 20.11.2003 — 002.001 — 13
▼B
Tabel 3
Aantal gedurende een jaar genomen
monstersMaximaal toegestaan aantal monsters dat
niet voldoet
4-7 1
8-16 2
17-28 3
29-40 4
41-53 5
54-67 668-81 7
82-95 8
96-110 9
111-125 10
126-140 11
141-155 12
156-171 13
172-187 14
188-203 15
204-219 16
220-235 17
236-251 18
252-268 19
269-284 20
285-300 21
301-317 22
318-334 23
335-350 24
351-365 251991L0271 — NL — 20.11.2003 — 002.001 — 14
▼B
BIJLAGE II
CRITERIA VOOR DE AANWIJZING VAN KWETSBARE EN MINDER
KWETSBARE GEBIEDEN
A.Kwetsbare gebieden
Een watermassa wordt als kwetsbaar gebied aangewezen indien zij onder een
van de volgende groepen valt:
a) natuurlijke zoetwatermeren, andere zoetwatermassa's, estuaria en kustwa-
teren die eutroof zijn of in de nabije toekomst eutroof kunnen worden
indien geen beschermende maatregelen worden genomen.
De volgende elementen kunnen in aanmerking worden genomen wanneer
wordt bepaald welke nutriënten door verdere behandeling moeten worden
verminderd:
i) meren en in meren/reservoirs/gesloten baaien uitmondende rivieren
waarin een geringe wateruitwisseling wordt vastgesteld, waardoor
accumulatie kan optreden. In deze gebieden moet ook de fosfor uit
het afvalwater worden verwijderd, tenzij kan worden aangetoond dat
de verwijdering daarvan geen effect heeft op het eutrofiëringsniveau.
Waar lozingen van grote agglomeratiesplaats vinden, kan ook de
verwijdering van stikstof worden overwogen;
ii) estuaria, baaien en andere kustwateren waarin een geringe wateruit-
wisseling wordt vastgesteld of die grote hoeveelheden nutriëntenontvangen. Lozingen van kleine agglomeratieszijn in deze gebieden
meestal van minder belang, maar voor grote agglomeraties moeten
ook fosfor en/of stikstof worden verwijderd, tenzij kan worden aange-
toond dat de verwijdering daarvan geen effect heeft op het
eutrofiëringsniveau;
b) voor de winning van drinkwater bestemde oppervlaktewateren, die een
hogere nitraatconcentratie zouden kunnen bevatten dan is vastgesteld
overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van Richtlijn 75/440/EEG
van de Raad van 16 juni 1975 betreffende de vereiste kwaliteit van het
oppervlaktewater dat isbes temd voor produktie van drinkwater in de
Lid-Staten (
1), indien geen maatregelen worden genomen;
c) gebieden waar verdere behandeling dan bepaald in artikel 4 nodig isom
te voldoen aan de richtlijnen van de Raad.
B.Minder kwetsbare gebieden
Een mariene watermassa of marien gebied kan als een minder kwetsbaar
gebied worden aangewezen wanneer de lozing van afvalwater geen nadelige
invloed heeft op het milieu vanwege de morfologische, hydrologische of
specifieke hydraulische omstandigheden in dat gebied.
Bij het aanwijzen van minder kwetsbare gebieden moeten de Lid-Staten
rekening houden met het risico dat de geloosde belasting ook terecht kan
komen in aangrenzende gebieden, waar zij schadelijk kan zijn voor het
milieu. De Lid-Staten moeten de aanwezigheid van kwetsbare gebieden
buiten hun nationale rechtsgebied erkennen.
Bij het aanwijzen van minder kwetsbare gebieden moeten de volgende
elementen in aanmerking worden genomen:
Open baaien, estuaria en andere kustwateren met een goede wateruitwisse-
ling, die niet gevoelig zijn voor eutrofiëring of zuurstofgebrek of die geen
gevaar lopen door de lozing van stedelijk afvalwater eutroof te worden of
zuurstofgebrek te vertonen.1991L0271 — NL — 20.11.2003 — 002.001 — 15
(1) PB nr. L 194 van 25. 7. 1975, blz. 34, zoalsgewijzigd bij Richtlijn 79/869/EEG (PB nr.
L 271 van 29. 10. 1974) blz. 49.
▼B
BIJLAGE III
BEDRIJFSTAKKEN
1. Zuivelindustrie
2. Vervaardiging van produkten op basis van groenten en fruit3. Bereiding en botteling van frisdranken
4. Verwerking van aardappelen
5. Vleesindustrie6. Brouwerijen
7. Bereiding van alcohol en alcoholhoudende dranken
8. Vervaardiging van diervoeder uit plantaardige produkten9. Vervaardiging van gelatine en lijm op basis van huiden en beenderen
10. Mouterijen
11. Visverwerkingsindustrie1991L0271 — NL — 20.11.2003 — 002.001 — 16