1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 93/16/EEG VAN DE RAAD
van 5 april 1993
ter vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de onderlinge erkenning van hun
diploma's, certificaten en andere titels
(PB L 165 van 7.7.1993, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 97/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober
1997 L 291 35 24.10.1997
►M2Richtlijn 98/21/EG van de Commissie van 8 april 1998 L 119 15 22.4.1998
►M3Richtlijn 98/63/EG van de Commissie van 3 september 1998 L 253 24 15.9.1998
►M4Richtlijn 1999/46/EG van de Commissie van 21 mei 1999 L 139 25 2.6.1999
Gewijzigd bij:
►A1Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
▼B
RICHTLIJN 93/16/EEG VAN DE RAAD
van 5 april 1993
ter vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de
onderlinge erkenning van hun diploma's, certificaten en andere
titels
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 49, op artikel 57, lid 1 en lid 2,
eerste en derde zin, en op artikel 66,
Gezien het voorstel van de Commissie,In samenwerking met het Europees Parlement(
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),
Overwegende dat Richtlijn 75/362/EEG van de Raad van 16 juni 1975
inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en anderetitels van de arts, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijkingvan de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrijverrichten van diensten(
3) en Richtlijn 75/363/EEG van de Raad van 16
juni 1975 inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen van de werkzaamheden van de arts Publicatieblad van de
Europese Gemeenschappen(4) herhaaldelijk en ingrijpend zijn gewij-
zigd; dat zij derhalve zowel om redenen van rationele ordening van detekst als om redenen van duidelijkheid dienen te worden gecodificeerd;dat het voorts dienstig is in deze tekst waarin zij worden bijeengebracht
tevens Richtlijn 86/457/EEG van de Raad van 15 september 1986 inzake
een specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde(
5) op te nemen;
Overwegende dat ingevolge het Verdrag ieder verschil in behandeling
op grond van nationaliteit inzake vestiging en dienstverrichting sederthet einde van de overgangsperiode is verboden; dat het aldusverwezenlijkte beginsel met name ook van toepassing is op de afgifte
van de eventueel vereiste vergunning voor de toegang tot de werk-
zaamheden van de arts alsmede op de inschrijving of aansluiting bijberoepsorganisaties;
Overwegende dat het evenwel dienstig lijkt zekere bepalingen vast te
stellen ter vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het
recht van vestiging en vrije dienstverrichting van de arts;
Overwegende dat de Lid-Staten ingevolge het Verdrag gehouden zijn
geen enkele steun te verlenen waardoor de vestigingsvoorwaardenkunnen worden vervalst;
Overwegende dat artikel 57, lid 1, van het Verdrag de vaststelling
voorschrijft van richtlijnen inzake de onderlinge erkenning van
diploma's, certificaten en andere titels; dat deze richtlijn strekt tot
onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels vande arts die toegang verlenen tot de uitoefening van de geneeskunst,alsmede van de diploma's, certificaten en andere titels van de specialist;
Overwegende dat voor de opleiding van de specialist moet worden
overgegaan tot de onderlinge erkenning van de door de opleiding
verkregen titels, wanneer deze, zonder dat zij een voorwaarde zijn voorde toegang tot de werkzaamheidvan de specialist, wel een voorwaardevormen voor het voeren van een titel van specialist;
Overwegende dat de ontwikkelingen in de wettelijke regelingen van de
Lid-Staten een aantal technische wijzigingen noodzakelijk maken, ten1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 2
(1) PB nr. C 125 van 18. 5. 1992, blz. 170, en PB nr. C 72 van 15. 3. 1993.
(2) PB nr. C 98 van 24. 4. 1992, blz. 6.
(3) PB nr. L 167 van 30. 6. 1975, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 90/658/EEG (PB nr. L 353 van 17. 12. 1990, blz. 73).
(4) PB nr. L 167 van 30. 6. 1975, blz. 14. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 90/658/EEG (PB nr. L 353 van 17. 12. 1990, blz. 73).
(5) PB nr. L 267 van 19. 9. 1986, blz. 26.
▼B
einde met name rekening te houden met de wijzigingen in de benaming
van de diploma's, certificaten en ander titels van deze beroepen of in deomschrijving van een aantal medische specialisaties, alsmede met de
invoering van een aantal nieuwe medische specialisaties of de opheffing
van oude medische specialisaties in bepaalde Lid-Staten;
Overwegende dat er voor de diploma's, certificaten en andere titels van
arts die door de Lid-Staten zijn afgegeven na opleidingen die vóór de
datum waarop deze richtlijn van toepassing wordt zijn aangevangen,
voorschriften nodig zijn met betrekking tot de verworven rechten;
Overwegende dat, aangezien een richtlijn inzake de onderlinge erken-
ning van de diploma's niet noodzakelijkerwijs de materiële
gelijkwaardigheid inhoudt van de opleidingen waarop deze diploma's
betrekking hebben, het voeren van de opleidingstitel uitsluitend in detaal van de Lid-Staat van oorsprong of herkomst dient te wordentoegestaan;
Overwegende dat de Lid-Staten, om de toepassing van deze richtlijn
door hun nationale administraties te vergemakkelijken, kunnen bepalen
dat de begunstigden die aan de daarin gestelde opleidingsvoorwaardenvoldoen, te zamen met hun opleidingstitel een certificaat van debevoegde overheid van het land van oorsprong of herkomst dienen overte leggen waarin wordt verklaard dat deze titels met de in de richtlijn
bedoelde titels overeenstemmen;
Overwegende dat deze richtlijn niet afdoet aan de wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten die aan vennoot-schappen het uitoefenen van de werkzaamheid van de arts verbieden of
daarvoor bepaalde voorwaarden stellen;
Overwegende dat in geval van dienstverrichting de eis van inschrijving
of aansluiting bij beroepsorganisaties — die verband houdt met het vasteen permanente karakter van de werkzaamheden in het ontvangende land— ongetwijfeld, wegens het tijdelijke karakter van diens werkzaamheid,
een belemmering zoubetekenen voor de dienstverrichter; dat deze eis
derhalve dient te worden uitgesloten; dat evenwel in dit geval hettuchtrechtelijke toezicht waartoe deze beroepsorganisaties de bevoegd-heid hebben, moet worden verzekerd; dat hiertoe, onder voorbehoud vantoepassing van artikel 62 van het Verdrag, in de mogelijkheid dient te
worden voorzien de begunstigde te verplichten de bevoegde autoriteit
van de ontvangende Lid-Staat in kennis te stellen van de dienstverrich-ting;
Overwegende dat op het gebied van goed gedrag en betrouwbaarheid
onderscheid dient te worden gemaakt tussen de eisen die kunnen worden
gesteld enerzijds voor een eerste toegang tot het beroep en anderzijds
voor de uitoefening ervan;
Overwegende dat, met het oog op de onderlinge erkenning van de
diploma's, certificaten en andere titels van de specialist en ten einde alle
beroepsbeoefenaars die onderdaan zijn van de Lid-Staten binnen de
Gemeenschap op voet van gelijkheid te plaatsen, een bepaaldecoördinatie van de opleidingseisen van de specialist noodzakelijk isgebleken; dat te dien einde enige minimumcriteria moeten wordenvastgesteld, zowel voor de toegang tot de gespecialiseerde opleiding alsvoor de minimumduur van deze opleiding, de wijze waarop en de plaats
waar deze moet plaatsvinden, alsmede voor het toezicht dat erop moet
worden uitgeoefend; dat deze criteria slechts betrekking hebben op diespecialisaties die alle Lid-Staten dan wel twee of meer Lid-Statengemeen hebben;
Overwegende dat de door deze richtlijn beoogde coördinatie van de
uitoefeningsvoorwaarden een verdere coördinatie evenwel niet uitsluit;
Overwegende dat overigens op dit ogenblik nagenoeg algemeen wordt
erkend dat er behoeft bestaat aan een specifieke opleiding voor de
huisarts waardoor hij wordt voorbereid op een betere vervulling van zijn
taak; dat deze taak, die voor een belangrijk deel berust op zijnpersoonlijke kennis van het milieuvan zijn patiënten, bestaat in hetverstrekken van adviezen betreffende de preventie van ziekten en debescherming van alle aspecten van de gezondheid van het individu,alsmede uit het verstrekken van de passende behandelingen;1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 3
▼B
Overwegende dat deze behoefte aan een specifieke opleiding in de
huisartsgeneeskunde met name voortvloeit uit het feit dat de ontwikke-ling die zich in de medische wetenschap heeft voorgedaan, tot een steeds
grotere discrepantie heeft geleid tussen het medisch onderwijs en het
medisch onderzoek enerzijds en de praktijk van de huisartsgeneeskundeanderzijds, zodat belangrijke aspecten van de huisartsgeneeskunde nietmeer op bevredigende wijze kunnen worden onderwezen in het kadervan de in de Lid-Staten bestaande medische basisopleiding;
Overwegende dat, afgezien van het voordeel voor de patiënten, eveneens
wordt erkend dat een betere aanpassing van de huisarts aan zijnspecifieke functie zal bijdragen tot een verbetering van het stelsel vanmedische verzorging, met name doordat de verwijzing naar specialistenen naar laboratoria en andere hooggespecialiseerde inrichtingen enapparatuur op selectievere wijze zal geschieden;
Overwegende dat de verbetering van de opleiding in de huisartsgenees-
kunde zal bijdragen tot de herwaardering van het beroep van huisarts;
Overwegende dat deze ontwikkeling weliswaar onomkeerbaar lijkt,
maar in de Lid-Staten in een verschillend tempo plaatsvindt, en dat,zonder de huidige ontwikkelingen op ongepaste wijze te overhaasten,voor de convergentie daarvan in opeenvolgende etappen dient te worden
gezorgd, ten einde ervoor te zorgen dat elke huisarts een passende
opleiding ontvangt die voldoet aan de specifieke eisen van deuitoefening van de huisartsgeneeskunde;
Overwegende dat het, met het oog op de geleidelijke tenuitvoerlegging
van deze hervorming, noodzakelijk blijkt om in een eerste fase in iedere
Lid-Staat een specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde in te
voeren, die zowel kwalitatief als kwantitatief aan bepaalde minimumei-senvoldoet en de krachtens deze richtlijn vereiste minimalebasisopleiding van de arts aanvult; dat het van weinig belang is ofdeze opleiding in de huisartsgeneeskunde plaatsvindt in het kader van debasisopleiding van artsen naar nationaal recht of daarbuiten; dat in een
tweede fase daarenboven dient te worden bepaald dat de uitoefening van
de werkzaamheden van arts als huisarts in het kader van een stelsel vansociale zekerheid afhankelijk zal moeten worden gesteld van devoltooiing van de specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde; dater tenslotte in een later stadium nieuwe voorstellen zullen moetenworden gedaan om deze hervorming af te ronden;
Overwegende dat deze richtlijn geen afbreuk doet aan de bevoegdheid
van de Lid-Staten om hun nationale stelsel van sociale zekerheid op tezetten en te bepalen welke werkzaamheden in het kader van dit stelselmoeten worden uitgeoefend;
Overwegende dat de door deze richtlijn bewerkstelligde coördinatie van
de minimumvoorwaarden voor het afgeven van de diploma's, certifi-
caten en andere bewijsstukken waarmee de specifieke opleiding in dehuisartsgeneeskunde wordt afgesloten, de Lid-Staten de gelegenheidbiedt om over te gaan tot de wederzijdse erkenning van deze diploma's,certificaten en andere titels;
Overwegende dat ingevolge deze richtlijn een ontvangende Lid-Staat
niet gerechtigd is om van artsen die houder zijn van in een andere Lid-
Staat behaalde en uit hoofde van deze richtlijn erkende diploma's,enigerlei aanvullende opleiding te eisen voor het uitoefenen van dewerkzaamheden van arts in het kader van een stelsel van socialezekerheid, zelfs indien hij een dergelijke opleiding wel verlangt vanhouders van op zijn grondgebied behaalde artsdiploma's; dat deze
richtlijn, wat de uitoefening van de huisartsgeneeskunde in het kader van
de sociale zekerheid betreft, dit effect niet mag verliezen vóór 1 januari1995, op welke datum alle Lid-Staten krachtens deze richtlijn verplichtzijn om de uitoefening van de werkzaamheden van arts als huisarts inhet kader van hun stelsel van sociale zekerheid afhankelijk te stellen van
de voltooiing van de specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde; dat
artsen die vóór die datum krachtens deze richtlijn met een praktijkbegonnen zijn, een verworven recht dienen te hebben om de werk-zaamheden van arts als huisarts in het kader van het stelsel van socialezekerheid van de ontvangende Lid-Staat uit te oefenen, ook al hebben zijgeen specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde genoten;1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 4
▼B
Overwegende dat de bij deze richtlijn beoogde coördinatie betrekking
heeft op de beroepsopleiding van de arts; dat in de meeste Lid-Statenmomenteel geen onderscheid bestaat tussen de opleiding van artsen in
loondienst en die van zelfstandige artsen; dat inzake goed gedrag en
betrouwbaarheid, tuchtrecht en het voeren van een titel de desbe-treffende regelingen naar gelang van de Lid-Staten zowel oploontrekkenden als op niet-loontrekkenden worden of kunnen wordentoegepast; dat de werkzaamheden van de arts in alle Lid-Staten
afhankelijk zijn gesteld van het bezit van een diploma, certificaat of
andere titel van arts; dat deze werkzaamheden zowel door zelfstandigenals door loontrekkenden of ook afwisselend als loontrekkende en alsniet-loontrekkende door dezelfde personen gedurende hun loopbaanworden uitgeoefend; dat het, voor een werkelijke bevordering van hetvrije verkeer van deze beroepsbeoefenaars binnen de Gemeenschap,
derhalve noodzakelijk lijkt het toepassingsgebied van deze richtlijn uit te
breiden tot de arts in loondienst;
Overwegende dat deze richtlijn geen afbreuk mag doen aan de
verplichtingen van de Lid-Staten wat de in bijlage III, deel B, vermeldetermijnen voor omzetting betreft,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
TITEL I
WERKINGSSFEER
Artikel 1
Deze richtlijn is van toepassing op de door onderdanen van de Lid-
Staten, als zelfstandige of in loondienst, uitgeoefende werkzaamhedenvan arts.
TITEL II
ONDERLINGE ERKENNING VAN DIPLOMA'S, CERTIFI-
CATEN EN ANDERE TITELS VAN ARTS
HOOFDSTUK I
DIPLOMA'S, CERTIFICATEN EN ANDERE TITELS VAN ARTS
Artikel 2
Elke Lid-Staat erkent de door de overige Lid-Staten aan onderdanen van
Lid-Staten overeenkomstig artikel 23 afgegeven en in artikel 3 vermeldediploma's, certificaten en andere titels, door daaraan, met betrekking tot
de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van arts, op zijn
grondgebied hetzelfde rechtsgevolg toe te kennen als aan de door hemzelf uitgereikte diploma's, certificaten en andere titels.
Artikel 3
De in artikel 2 bedoelde diploma's, certificaten en andere titels zijn:
a)in België
wettelijk diploma van doctor in de genees-, heel- en verloskunde —
diplôme légal de docteur en médecine, chirurgie et accouchements,uitgereikt door de medische faculteiten van de universiteiten, door
de centrale examencommissie of door de examencommissies van de
Staat voor universitair onderwijs;
b)in Denemarken
„bevis for bestået lægevidenskabelig embedseksamen”, het door de
medische faculteit van een universiteit uitgereikte wettelijke diplomavan arts, alsook het „dokumentation for gennemført praktiskuddannelse”, het door de bevoegde instanties van de gezondheids-diensten opgestelde stagecertificaat;1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 5
▼B
c)in Duitsland
1. „Zeugnis über die ärztliche Staatsprüfung”, het door de bevoegde
instanties afgegeven certificaat betreffende het staatsexamen voorarts, en het „Zeugnis über die Vorbereitungszeit als Medizin-alassistent”, certificaat dat na afloop van de voorbereidendeperiode als medisch assistent wordt afgegeven, indien zulk een
periode ingevolge de Duitse wettelijke regeling ter afsluiting van
de artsenopleiding nog is voorgeschreven;
2. „Zeugnis über die ärztliche Staatsprüfung”, het na 30 juni 1988
door de bevoegde instanties afgegeven certificaat betreffende hetstaatsexamen voor arts en de verklaring waaruit blijkt dat dewerkzaamheden van arts gedurende een stageperiode zijnuitgeoefend („Arzt im Praktikum”);
d)in Griekenland
„Πτυχίο Ιατρικής ”het diploma dat de bevoegdheid geeft tot het
uitoefenen van de geneeskunde en is uitgereikt door:
— de faculteit geneeskunde van een universiteit, of door
— de faculteit gezondheidswetenschappen, afdeling geneeskunde,
van een universiteit;
e)in Spanje
„Título de Licenciado en Medicina y Cirugía”, het licentiaatsdi-
ploma in de genees- en heelkunde dat is afgegeven door het
Ministerie van Onderwijs en Wetenschappen of is uitgereikt door derector magnificus van een universiteit;
f)in Frankrijk
1. „diplôme d'État de docteur en médecine”, het door de medische
faculteiten, de medisch-farmaceutische interfaculteiten van de
universiteiten of door de universiteiten uitgereikte staatsdiplomavan doctor in de geneeskunde;
2. „diplôme d'université de docteur en médecine”, het universitaire
diploma van doctor in de geneeskunde, voor zover hiervoordezelfde opleidingscyclus is vereist als voor het staatsdiplomavan doctor in de geneeskunde;
g)in Ierland
„primary qualification”, het certificaat inzake basiskennis dat is
uitgereikt in Ierland na een bekwaamheidsexamen voor eenbevoegde examencommissie, te zamen met een certificaat inzakede praktijkervaring dat door dezelfde examencommissie is uitge-
reikt, en welke recht geven op inschrijving in het register als „fully
registered medical practitioner” (huisarts);
h)in Italië
„diploma di laurea in medicina e chirurgia” (diploma van afgestu-
deerde in genees- en heelkunde) dat is uitgereikt door de universiteiten vergezeld van het „diploma di abilitazione all'esercizio della
medicina e chirurgia” (diploma dat de bevoegdheid geeft tot het
uitoefenen van de genees- en heelkunde), afgegeven door destaatsexamencommissie;
i)in Luxemburg:
„diplôme d'État de docteur en médecine, chirurgie et accouche-
ments”, het door de staatsexamencommissie uitgereikte
staatsdiploma van doctor in de genees-, heel- en verloskunde,gefiatteerd door de minister van Onderwijs, en het „certificat destage”, het door de minister van Volksgezondheid gefiatteerdestagecertificaat;
j)in Nederland
universitair getuigschrift van arts;
k)in Portugal:
„Carta de curso de licenciatura em medicina” (diploma ter afsluiting
van de studie in de geneeskunde), uitgereikt door een universiteit1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 6
▼B
alsmede het „Diploma comprovativo da conclusão do internato
geral” (diploma van intern geneeskundige), afgegeven door debevoegde autoriteiten van het Ministerie van Volksgezondheid;
l)in het Verenigd Koninkrijk
„primary qualification”, het in het Verenigd Koninkrijk na een
bekwaamheidsexamen voor een bevoegde examencommissie uitge-
reikte certificaat inzake basiskennis, te zamen met een certificaatinzake de praktijkervaring dat door dezelfde examencommissie isuitgereikt, en welke recht geven op inschrijving in het register als„fully registered medical practitioner” (huisarts);
m)in Oostenrijk
„Doktor der gesamten Heilkunde” (diploma van doctor in de
geneeskunde), uitgereikt door een medische faculteit, en „Diplom
über die spezifische Ausbildung in der Allgemeinmedizin” (specia-
lisatiediploma van huisarts), of „Facharztdiplom” (diploma vanspecialist), afgegeven door het bevoegd gezag;
n)in Finland
„todistus lääketieteen lisensiaatin tutkinnosta — bevis om medicine
licenciat examen”(certificaat behorende bij de graad van licentiaat inde geneeskunde), uitgereikt door een medische faculteit, en een
praktijkopleidingscertificaat, afgegeven door de bevoegde auto-
riteiten op het gebiet van de volksgezondheid;
o)in Zweden
„läkarexamen” (artsdiploma), uitgereikt door een medische faculteit,
en een praktijkopleidingscertificaat, afgegeven door de NationaleRaad voor Gezondheid en Welzijn.
HOOFDSTUK II
DIPLOMA'S, CERTIFICATEN EN ANDERE TITELS VAN
SPECIALIST DIE ALLE LID-STATEN GEMEEN HEBBEN
Artikel 4
Elke Lid-Staat erkent de door de overige Lid-Staten aan onderdanen van
Lid-Staten overeenkomstig de artikelen 24, 25, 26 en 29 afgegeven en in
artikel 5 vermelde diploma's, certificaten en andere titels van specialist,
door daaraan opzijn grondgebied hetzelfde rechtsgevolg toe te kennenals aan de door hem zelf uitgereikte diploma's, certificaten en anderetitels.
Artikel 5
1. De in artikel 4 bedoelde diploma's, certificaten en andere titels zijn
die welke door de in lid 2 genoemde bevoegde autoriteiten of instanties
zijn afgegeven en welke voor de desbetreffende gespecialiseerdeopleiding beantwoorden aan de in de verschillende Lid-Staten geldendeen in lid 3 weergegeven benamingen.
2. De in lid 1 bedoelde, door de bevoegde instanties of instellingen
afgegeven diploma's, certificaten en andere titels zijn:
in Belgiëerkenningstitel van geneesheer specialist — titre d'agrégation en qualité
de médecin spécialiste, afgegeven door de minister die de Volks-gezondheid onder zijn bevoegdheid heeft;
in Denemarken
„bevis for tilladelse til at betegne sig som speciallæge” (getuigschrift dat
machtigt tot het voeren van de titel van specialist), afgegeven door debevoegde instanties van de gezondheidsdiensten;1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 7
▼A1
▼B
▼B
in Duitsland
„fachärztliche Anerkennung”, het door de „Landesärztekammer” (Orde
van geneeskundigen in de respectieve Länder) afgegeven getuigschrift
van specialist;
in Griekenland
„Τίτλος Ιατρικής ειδικότητας ” (titel van medisch specialist), verleend
door de „ Νοµαρχίες ” (prefecturen);
in Spanje
„Título de Especialista” (titel van specialist), verleend door het
Ministerie van Onderwijs en Wetenschappen;
in Frankrijk
— „certificat d'études spéciales de médecine”, afgegeven door de
medische faculteit of door de gemengde medisch-farmaceutische
faculteiten van de universiteiten of door de universiteiten;
— „attestation de médecin spécialiste qualifié”, opgesteld door de
„Conseil de l'ordre des médecins”, (orde van Geneeskundigen);
— „certificat d'étude spéciales de médecine”, afgegeven door de
medische faculteit of door de gemengde medisch-farmaceutischefaculteiten van de universiteiten of het bij besluit van de minister vanOnderwijs vastgestelde bewijs van gelijkwaardigheid van deze
getuigschriften;
— „diplôme d'étude spécialisées de médecine”, afgegeven door de
universiteiten;
in Ierland
„certificate of specialist doctor” (diploma van specialist), afgegeven
door de hiertoe door de minister van Volksgezondheid gemachtigdebevoegde autoriteit;
in Italië
„diploma di medico specialista” (diploma van specialist), uitgereikt door
de rector-magnificus van een universiteit;
in Luxemburg:
„certificat de médecin spécialiste” (diploma van specialist), afgegeven
door de minister van Volksgezondheid na advies van de Orde vanGeneeskundigen;
in Nederland
— getuigschrift van erkenning en inschrijving in het Specialistenre-
gister, afgegeven door de Specialisten-Registratiecommissie (SRC);
— getuigschrift van erkenning en inschrijving in het Register van
sociaal-geneeskundigen, afgegeven door de Sociaal-geneeskundigen
Registratiecommissie (SGRC);
in Portugal:
„Graude Assistente” (graad van assistent), verleend door de bevoegde
autoriteiten van het Ministerie van Volksgezondheid, of „Título deEspecialista” (titel van specialist), verleend door de Orde vanGeneeskundigen.
in het Verenigd Koninkrijk
„certificate of completion of specialist training” (diploma van
gespecialiseerde opleiding), afgegeven door de hiertoe gemachtigdebevoegde autoriteit;
in Finland
„todistus erikoislääkärin tutkinnosta — betryg över specialläkarexamen
(certificaat van medisch specialist) afgegeven door het bevoegd gezag;”
in Oostenrijk
„Facharztdiplom” (specialistendiploma), afgegeven door het bevoegd
gezag;1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 8
▼A1
▼A1
in Zweden
„bevis om specialistkompetens som läkare utfärdat av socialstyrelsen”
(certificaat dat men gerechtigdis de titel van specialist te voeren),afgegeven door de Nationale Raad voor Gezondheid en Welzijn.
3. De in de Lid-Staten geldende benamingen die overeenstemmen
met de desbetreffende gespecialiseerde opleidingen luiden:
—anesthesie
België: anesthesiologie — anesthésiologie
Denemarken: anæstesiologi
Duitsland: Anästhesiologie
Griekenland: αναισθησιολογία
Spanje: anestesiología y reanimaciónFrankrijk: anesthésiologie — réanimation chirurgi-
cale
Ierland: anaestheticsItalië: anestesia e rianimazione
Luxemburg: anesthésie-réanimation
Nederland: anesthesiologie
Portugal: anestesiologia
Verenigd Koninkrijk: anaesthetics
Finland: anestesiologia — anestesiologi
Oostenrijk: Anästhesiologie und IntensivmedizinZweden: anestesi och intensivvård;
—heelkunde
België: heelkunde — chirurgie
Denemarken: kirurgi eller kirurgiske sygdomme
Duitsland: Chirurgie
Griekenland: χειρουργική
Spanje: cirugía general y del aparato digestivo
Frankrijk: chirurgie générale
Ierland: general surgery
Italië: chirurgia generale
Luxemburg: chirurgie généraleNederland: heelkunde
Portugal: cirurgia geral
Verenigd Koninkrijk: general surgery
Finland: kirurgia — kirurgi
Oostenrijk: Chirurgie
Zweden: kirurgi;
—neurochirurgie
België: neurochirurgie — neurochirurgie
Denemarken: neurokirurgi eller kirurgiske nervesyg-
domme
Duitsland: Neurochirurgie1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 9
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼B
Griekenland: νευροχειρουργική
Spanje: neurocirugía
Frankrijk: neurochirurgie
Ierland: neurological surgery
Italië: neurochirurgia
Luxemburg: neurochirurgieNederland: neurochirurgie
Portugal: neurocirurgia
Verenigd Koninkrijk: ►
M3neurosurgery ◄
Finland: neurokirurgia — neurokirurgi
Oostenrijk: Neurochirurgie
Zweden: neurokirurgi;
—verloskunde en gynaecologie
België: gynecologie-verloskunde — gynécologie-
obstétrique
Denemarken: gynækologi og obstetrik eller kvindesyg-
domme og fødselshjælp
Duitsland: Frauenheilkunde und Geburtshilfe
Griekenland: µαιευτική -γυναικολογία
Spanje: obstetricia y ginecología
Frankrijk: gynécologie-obstétrique
Ierland: obstetrics and gynaecology
Italië: ►M4ginecologia e ostetricia ◄
Luxemburg: gynécologie-obstétriqueNederland: verloskunde en gynaecologie
Portugal: ginecologia e obstetricia
Verenigd Koninkrijk: obstetrics and gynaecology
Finland: naistentaudit ja synnytykset — kvinno-
sjukdomar och förlossningar
Oostenrijk: Frauenheilkunde und Geburtshilfe
Zweden: gynekologi och obstetrik;
—inwendige geneeskunde
België: inwendige geneeskunde — médecine
interne
Denemarken: intern medicin eller medicinske
sygdomme
Duitsland: Innere Medizin
Griekenland: παθολογία
Spanje: medicina interna
Frankrijk: médecine interne
Ierland: general (internal) medicine
Italië: medicina interna
Luxemburg: maladies internes
Nederland: inwendige geneeskunde
Portugal: medicina interna1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 10
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼B
Verenigd Koninkrijk: ►M3general (internal) medicine ◄
Finland: sisätaudit — inremedicin
Oostenrijk: Innere Medizin
Zweden: internmedicin;
—oogheelkunde
België: oftalmologie — ophtalmologie
Denemarken: oftalmologi eller øjensygdomme
Duitsland: AugenheilkundeGriekenland: οφθαλµολογία
Spanje: oftalmología
Frankrijk: ophtalmologie
Ierland: ophtalmology
Italië: ►
M4oftalmologia ◄
Luxemburg: ophtalmologie
Nederland: oogheelkunde
Portugal: oftalmologia
Verenigd Koninkrijk: ophtalmology
Finland: silmätaudit — ögonsjukdomar
Oostenrijk: Augenheilkunde und Optometrie
Zweden: ögonsjukdomar (oftalmologi);
—keel-, neus- en oorheelkunde
België: otorhinolaryngologie — oto-rhino-laryn-
gologie
Denemarken: ofo-rhino-laryngologi eller øre-næse-hals-
sygdomme
Duitsland: Hals-Nasen-Ohrenheilkunde
Griekenland: ωτορινολαρυγγολογία
Spanje: otorrinolaringologíaFrankrijk: oto-rhino-laryngologie
Ierland: otolaryngology
Italië: otorinolaringoiatria
Luxemburg: oto-rhino-laryngologie
Nederland: keel-, neus- en oorheelkundePortugal: otorrinolaringologia
Verenigd Koninkrijk: otolaryngology
Finland: korva-, nenä- ja kurkkutaudit — öron-,
näs- och strupsjukdomar
Oostenrijk: Hals-, Nasen- und OhrenkrankheitenZweden: öron-, näs- och halssjukdomar (oto-rhino-
laryngologi);
—kindergeneeskunde
België: kindergeneeskunde — pédiatrie
Denemarken: pædiatri eller børnesygdomme1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 11
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼B
Duitsland: Kinderheilkunde
Griekenland: παιδιατρική
Spanje: pediatría sus áreas específicas
Frankrijk: pédiatrie
Ierland: paediatrics
Italië: pediatriaLuxemburg: pédiatrie
Nederland: kindergeneeskunde
Portugal: pediatria
Verenigd Koninkrijk: paediatrics
Finland: lastentaudit — barnsjukdomar
Oostenrijk: Kinder- und Jugendheilkunde
Zweden: barn- och ungdomsmedicin;
—ziekten der luchtwegen
België: pneumologie — pneumologie
Denemarken: medicinske lungesygdommeDuitsland: Lungen- und Bronchialheilkunde
Griekenland: φυµατιολογία -πνευµονολογία
Spanje: neumología
Frankrijk: pneumologie
Ierland: respiratory medicineItalië: ►
M4malattie dell'apparato
respiratorio ◄
Luxemburg: pneumo-phtisiologieNederland: longziekten en tuberculose
Portugal: pneumologia
Verenigd Koninkrijk: respiratory medicine
Finland: keuhkosairaudet — lungsjukdomar
Oostenrijk: Lungenkrankheiten
Zweden: lungsjukdomar (pneumonologi);
—urologie
België: urologie — urologie
Denemarken: urologi eller urinvejenes kirurgiske
sygdomme
Duitsland: Urologie
Griekenland: ουρολογία
Spanje: urología
Frankrijk: chirurgie urologique
Ierland: urologyItalië: urologia
Luxemburg: urologie
Nederland: urologie
Portugal: urologia
Verenigd Koninkrijk: urology1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 12
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
Finland: urologia — urologi
Oostenrijk: Urologie
Zweden: urologisk;
—orthopedie
België: orthopedie — orthopédie
Denemarken: ortopædisk kirurgi
Duitsland: Orthopädie
Griekenland: ορθοπεδική
Spanje: traumatología cirugía ortopédica
Frankrijk: chirurgie orthopédique et traumatologie
Ierland: orthopaedic surgery
Italië: ortopedia e traumatologia
Luxemburg: orthopédieNederland: orthopedie
Portugal: ortopedia
Verenigd Koninkrijk: ►
M3trauma and orthopaedic surgery ◄
Finland: ortopedia ja traumatologia — ortopedi och
traumatologi
Oostenrijk: Orthopädie und orthopädische Chirurgie
Zweden: ortopedi;
—pathologische anatomie
België: pathologische anatomie — anatomie
pathologique
Denemarken: patologisk anatomi ag histologi eller
vævsundersøgelse
Duitsland: Pathologie
Griekenland: παθολογική ανατοµική
Spanje: anatomía patológica
Frankrijk: anatomie et cytologie pathologique
Ierland: morbid anatomy and histopathology
Italië: anatomia patologicaLuxemburg: anatomie pathologique
Nederland: pathologische anatomie
Portugal: anatomia patológica
Verenigd Koninkrijk: ►
M3histopathology ◄
Finland: patologia — patologi
Oostenrijk: Pathologie
Zweden: klinisk patologi;
—neurologie
België: neurologie — neurologie
Denemarken: neuromedicin eller medicinske nervesyg-
domme
Duitsland: Neurologie1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 13
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼B
Griekenland: νευρολογία
Spanje: neurología
Frankrijk: neurologie
Ierland: neurology
Italië: neurologia
Luxemburg: neurologieNederland: neurologie
Portugal: neurologia
Verenigd Koninkrijk: neurology
Finland: neurologia — neurologi
Oostenrijk: Neurologie
Zweden: neurologi;
—psychiatrie
België: psychiatrie — psychiatrie
Denemarken: psykiatri
Duitsland: Psychiatrie
Griekenland: ψυχιατρική
Spanje: psiquiatría
Frankrijk: psychiatrieIerland: psychiatry
Italië: psichiatria
Luxemburg: psychiatrie
Nederland: psychiatrie
Portugal: psiquiatriaVerenigd Koninkrijk: ►
M3general psychiatry ◄
Finland: psykiatria — psykiatri
Oostenrijk: Psychiatrie
Zweden: psykiatri;
—radiodiagnostiek
België: radiodiagnostic — röntgendiagnose
Denemarken: diagnostisk radiologi eller røntgenundersø-
gelse
Duitsland: Radiologische Diagnostik
Griekenland: αντινοδιαγνωστική
Spanje: radiodiagnóstico
Frankrijk: radiodiagnostic et imagerie médicale
Ierland: diagnostic radiologyItalië: radiodiagnostica
Luxemburg: radiodiagnostic
Nederland: radiodiagnostiek
Oostenrijk: Medizinische Radiologie-Diagnostik
Portugal: radiodiagnósticoFinland: radiologia — radiologi
Zweden: medicinsk radiologi1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 14
▼A1
▼B
▼A1
▼M4
▼M4
Verenigd Koninkrijk: diagnostic radiology;
—radiotherapie
België radio- et radiumthérapie — radio- en
radiumtherapie
Denemarken: terapeutisk radiologi eller strålebehandling
Duitsland: Strahlentherapie
Griekenland: ακτινοθεραπευτική
Spanje: oncología radioterápicaFrankrijk: oncologie, option radiothérapie
Ierland: radiotherapy
Italië: radioterapia
Luxemburg: radiothérapie
Nederland: radiotherapieOostenrijk: Strahlentherapie-Radioonkologie
Portugal: radioterapia
Finland: syöpätaudit ja sädehoito — cancersjuk-
domar och radioterapi
Zweden: onkology
Verenigd Koninkrijk: radiotherapy
4. De lijst van benamingen in lid 3 wordt gewijzigd volgens de
procedure van artikel 44 bis, lid 2.
HOOFDSTUK III
DIPLOMA'S, CERTIFICATEN EN ANDERE TITELS VAN
SPECIALIST, DIE IN TWEE OF MEER LID-STATEN BESTAAN
Artikel 6
Elke Lid-Staat, die ter zake geldende wettelijke of bestuursrechtelijke
bepalingen kent, erkent de door de overige Lid-Staten aan onderdanen
van Lid-Staten overeenkomstig de artikelen 24, 25, 27 en 29 afgegeven
en in artikel 7 vermelde diploma's, certificaten en andere titels vanspecialist, door daaraan op zijn grondgebied hetzelfde rechtsgevolg toete kennen als aan de door hem zelf uitgereikte diploma's, certificaten enandere titels.
Artikel 7
1. De in artikel 6 bedoelde diploma's, certificaten en andere titels zijn
die welke door de in artikel 5, lid 2, genoemde bevoegde autoriteiten of
instanties zijn afgegeven en welke voor de desbetreffende specialisatiesbeantwoorden aan de in lid 2 van dit artikel opgenomen benamingenvoor de Lid-Staten waar zij bestaan.
2. De in de Lid-Staten geldende benamingen voor de desbetreffende
specialisaties zijn:
—klinische biologie
België: klinische biologie — biologie clinique
Spanje: análisis clínicosFrankrijk: biologie médicale
Italië: ►
M4patologia clinica ◄1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 15
▼M1
▼B
▼B
Portugal: patologia clínica
Oostenrijk: Medizinische Biologie
Luxembourg: biologie clinique;
—biologische hematologie
Denemarken: klinisk blodtypeserologi
Frankrijk: hématologie
Luxemburg: hématologie biologique
Portugal: hematologia clínica
Finland: hematologiset laboratoriotutkimukset —
hematologiska laboratorieundersökningar;
—bacteriologie
Denemarken: klinisk mikrobiologi
Duitsland: Mikrobiologie und Infektionsepidemio-
logie
Griekenland: µικροβιολογία
Spanje: microbiología y parasitología
Ierland: microbiology
Italië: ►M4microbiologia e virologia ◄
Luxemburg: microbiologie
Nederland: medische microbiologie
Verenigd Koninkrijk: ►M3medical microbiology and
virology ◄
Finland: kliininen mikrobiologia — klinisk mikro-
biologi,
Oostenrijk: Hygiene und Mikrobiologie
Zweden: klinisk bakteriologi;
—klinische chemie
Denemarken: klinisk kemi
Spanje: bioquímica clínica
Ierland: chemical pathology
Luxemburg: chimie biologique
Nederland: klinische chemieVerenigd Koninkrijk: chemical pathology
Finland: kliininen kemia — klinisk kemi,
Oostenrijk: Medizinische und Chemische Labordiag-
nostik
Zweden: klinisk kemi
Italië: biochimica clinica;1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 16
▼A1
▼M3
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼M4
▼B
—immunologie
Spanje: inmunología
Ierland: clinical immunologyVerenigd Koninkrijk: immunology
Finland: immunologia — immunologi
Oostenrijk: ImmunologieZweden: klinisk immunologi;
—plastische chirurgie
België: plastische heelkunde — chirurgie plas-
tique
Denemarken: plastikkirurgi
Griekenland: πλαστική χειρουργική
Spanje: cirurgía plástica y reparadora
Frankrijk: chirurgie plastique, reconstructrice et
esthétique
Ierland: plastic surgery
Italië: ►
M4chirurgia plastica e ricostruttiva ◄
Luxemburg: chirurgie plastique
Nederland: plastische chirurgie
Portugal: cirurgia plástica e reconstrutivaVerenigd Koninkrijk: plastic surgery
Finland: plastiikkakirurgia — plastikkirurgi
Oostenrijk: Plastische Chirurgie
Zweden: plastikkirurgi;
—cardio-pulmonale chirurgie
België: heelkunde op de thorax — chirurgie
thoracique
Denemarken: thoraxkirurgi eller brysthulens kirurgiske
sygdomme
Griekenland: χειρουργική θώρακος
Spanje: cirurgía torácica
Frankrijk: chirurgie thoracique et cardio-vasculaire
Ierland: thoracic surgery
Italië: chirurgia toracicaLuxemburg: chirurgie thoracique
Nederland: cardio-pulmonale chirurgie
Portugal: cirurgia cárdio-torácica
Verenigd Koninkrijk: ►
M3cardio-thoracic surgery ◄
Finland: thorax- ja verisuonikirurgia — thorax- och
kärlkirurgi
Zweden: thoraxkirurgi;
—kinderheelkunde
Griekenland: χειρουγική παίδων
Spanje: cirurgía pediátrica1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 17
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼B
Frankrijk: chirurgie infantile
Ierland: paediatric surgery
Italië: chirurgia pediatrica
Luxemburg: chirurgie pédiatrique
Portugal: cirurgia pediátrica
Verenigd Koninkrijk: paediatric surgery
Finland: lastenkirurgia — barnkirurgi
Zweden: barn- och ungdomskirurgi;
—chirurgie van bloedvaten
België: bloedvatenheelkunde — chirurgie des
vaisseaux
Spanje: angiología y cirugía vascular
Frankrijk: chirurgie vasculaire
Italië: chirurgia vascolare
Luxemburg: chirurgie cardio-vasculaire
Portugal: cirurgia vascular
Griekenland: Αγγειοχειρουργική;
—cardiologie
België: cardiologie — cardiologie
Denemarken: cardiologi eller hjerte-og-kredsløbssyg-
domme
Griekenland: καρδιολογία
Spanje: cardiología
Frankrijk: pathologie cardio-vasculaireIerland: cardiology
Italië: cardiologia
Luxemburg: cardiologie et angiologie
Nederland: cardiologie
Portugal: cardiologia
Verenigd Koninkrijk: ►
M3cardiology ◄
Finland: kardiologia — kardiologi
Zweden: kardiologi;
—maag- en darmziekten
België: gastro-enterologie — gastro-entérologie
Denemarken: medicinsk gastroenterologi eller medi-
cinske mave-tarmsygdomme
Griekenland: γαστρεντερολογία
Spanje: aparato digestivo
Frankrijk: gastro-entérologie et hépatologie
Ierland: gastroenterology
Italië: ►M4gastroenterologia ◄
Luxemburg: gastro-entérologie
Nederland: gastro-enterologie1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 18
▼A1
▼B
▼M3
▼B
▼A1
▼B
▼B
Portugal: gastrenterologia
Verenigd Koninkrijk: gastroenterology
Finland: gastroenterologia — gastroenterologi
Zweden: medicinsk gastro-enterologi och hepato-
logi;
—reumatologie
België: reumatologie — rhumatologie
Denemarken: reumatologi
Griekenland: ρευµατολογία
Spanje: reumatología
Frankrijk: rhumatologie
Ierland: rheumatology
Italië: reumatologiaLuxemburg: rhumatologie
Nederland: reumatologie
Portugal: reumatologia
Verenigd Koninkrijk: rheumatology
Finland: reumatologia — reumatologi
Zweden: reumatologi;
—algemene hematologie
Griekenland: αιµατολογία
Spanje: hematología hemoterapiaIerland: haematology
Italië: ematologia
Luxemburg: hématologie
Portugal: imuno-hemoterapia
Verenigd Koninkrijk: haematology
Finland: kliininen hematologia — klinisk hemato-
logi
Zweden: hematologi;
—endocrinologie
Griekenland: ενδοκρινολογία
Spanje: endocrinología y nutrición
Frankrijk: endocrinologie — maladies métaboliquesIerland: endocrinology and diabetes mellitus
Italië: ►
M4endocrinologia e malattie del
ricambio ◄
Luxemburg: endocrinologie, maladies du métabolisme
et de la nutrition
Portugal: endocrinologia-nutriçãoVerenigd Koninkrijk: endocrinology and diabetes mellitus
Finland: endokrinologia — endokrinologi1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 19
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼A1
Zweden: endokrinologi;
—revalidatie
België: fysische geneeskunde — médecine
physique
Denemarken: fysiurgi og rehabilitering
Griekenland: φυσική ιατρική και αποκατάσταση
Spanje: rehabilitación
Frankrijk: rééducation et réadaptation fonctionelles
Italië: ►M4medicina fisica e riabilitazione ◄
Nederland: revalidatieLuxemburg: rééducation et réadaptation fonctionelles
Portugal: fisiatria;
Finland: fysiatria — fysiatri
Oostenrijk: Physikalische Medizin
Zweden: rehabiliteringsmedicin;
—stomatologie
Spanje: estomatología
Frankrijk: stomatologieItalië: odontostomatologia
Luxemburg: stomatologie
Portugal: estomatologia;
—zenuw- en zielsziekten
België: neuropsychiatrie — neuropsychiatrie
Duitsland: Nervenheilkunde (Neurologie und Psychi-
atrie)
Griekenland: νευρολογία —ψυχιατρική
Frankrijk: neuropsychiatrie
Italië: neuropsichiatriaLuxemburg: neuropsychiatrie
Nederland: zenuw- en zielsziekten;
—huid- en geslachtsziekten
België: dermato-venereologie — dermato-véné-
réologie
Denemarken: dermato-venerologi eller hud- og kønssyg-
domme
Duitsland: Dermatologie und VenerologieGriekenland: δερµατολογία -αφροδισιολογία
Spanje: dermatología médico-quirúrgica y venere-
ología
Frankrijk: dermatologie et vénéréologie
Italië: dermatologia e venerologia
Luxemburg: dermato-vénéréologie
Nederland: dermatologie en venerologie
Portugal: dermatovenereologia1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 20
▼B
▼A1
▼B
▼A1
Finland: iho- ja sukupuolitaudit — hud- och
könssjukdomar
Oostenrijk: Haut- und Geschlechtskrankheiten
Zweden: hud- och könssjukdomar;
—huidziekten
Ierland: dermatology
Verenigd Koninkrijk: dermatology;
—geslachtsziekten
Ierland: venereology
Verenigd Koninkrijk: ►M3genito-urinary medicine; ◄
—radiologie
Duitsland: Radiologie
Griekenland: άκτινολογία —ραδιολογία
Spanje: electrorradiología
Frankrijk: électro-radiologie
Italië: radiologia
Luxemburg: électroradiologie
Nederland: radiologie
Portugal: radiologia;
—tropische ziekten
Denemarken: tropemedicin
Ierland: tropical medicine
Italië: medicina tropicale
Portugal: medicina tropical
Verenigd Koninkrijk: tropical medicine;
—kinderpsychiatrie
Denemarken: børnepsykiatri
Duitsland: Kinder- und Jugendpsychiatrie
Griekenland: παιδοψυχιατρική
Frankrijk: pédo-psychiatrie
Ierland: child and adolescent psychiatry
Italië: neuropsichiatria infantile
Luxemburg: psychiatrie infantile
Portugal: pedopsiquiatriaVerenigd Koninkrijk: child and adolescent psychiatry
Finland: lasten psykiatria — barnspsykiatri
Zweden: barn- och ungdomspsykiatri;1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 21
▼B
▼M4
▼B
▼A1
▼B
—geriatrie
Spanje: geriatría
Ierland: geriatrics
Nederland: klinische geriatrie
Verenigd Koninkrijk: ►M3geriatric medicine ◄
Finland: geriatria — geriatri
Zweden: geriatrik
Italië: geriatria;
—nierziekten
Denemarken: nefrologi eller medicinske nyresygdomme
Griekenland: νεφρολογία
Spanje: nefrología
Frankrijk: néphrologie
Ierland: nephrology
Italië: nefrologiaLuxemburg: néphrologie
Portugal: nefrologia
Verenigd Koninkrijk: ►
M3renal medicine ◄
Finland: nefrologia — nefrologi
Zweden: medicinska njursjukdomar (nefrologi);
—besmettelijke ziekten
Ierland: communicable diseases
Italië: malattie infettive
Verenigd Koninkrijk: ►M3infectious diseases ◄
Finland: infektiosairaudet — infektionssjukdomar
Zweden: infektionssjukdomar;
—„community medicine”:
Frankrijk: santé publique et médecine sociale
Ierland: community medicineVerenigd Koninkrijk: ►
M3public health medicine ◄
Finland: terveydenhuolto — hälsovård
Oostenrijk: Sozialmedizin
Zweden: socialmedicin
Griekenland: Κοινωνική Ιατρική
Spanje: medicina preventiva y salud pública
Italië: igiene e medicina sociale;1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 22
▼A1
▼M4
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼M2
▼M3
▼M4
▼B
—farmacologie
Duitsland: Pharmakologie
Spanje: farmacología clínica
Ierland: clinical pharmacology and therapeutics
Verenigd Koninkrijk: clinical pharmacology and therapeutics
Finland: kliininen farmakologia — klinisk farma-
kologi
Oostenrijk: Pharmakologie und ToxikologieZweden: klinisk farmakologi;
—arbeidsgeneeskunde
Denemarken: samfundsmedicin/arbejdsmedicin
Duitsland: Arbeitsmedizin
Griekenland: ιατρική της εργασίας
Frankrijk: médecine dutravail
Italië: medicina del lavoro
Ierland: occupational medicineNederland: ►
M2arbeid en gezondheid ◄
Portugal: medicina do trabalho
Verenigd Koninkrijk: occupational medicine
Finland: työterveyshuolto — företagshälsovård
Oostenrijk: Arbeits- und Betriebsmedizin
Zweden: yrkes- och miljömedicin
België: médecine dutravail — arbeidsgenees-
kunde
Luxemburg: médecine du travail;
—allergologie
Griekenland: αλλεργιολογία
Spanje: alergología
Italië: allergologia ed immunologia clinicaNederland: allergologie
Portugal: imunoalergologia
Finland: allergologia — allergologi
Zweden: allergisjukdomar;
—gastro-enterologische chirurgie
België: heelkunde op het abdomen — chirurgie
abdominale
Denemarken: kirurgisk gastroenterologi eller kirurgiske
mave-tarmsygdomme
Spanje: cirugía del aparato digestivo
Frankrijk: chirurgie viscérale1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 23
▼A1
▼B
▼A1
▼M2
▼B
▼A1
▼B
▼B
Italië: chirurgia dell'apparato digerente
Finland: gastroenterologia — gastroenterologi
Luxembourg: chirurgie gastro-entérologique;
—nucleaire geneeskunde
België: nucleaire geneeskunde — médecine
nucléaire
Duitsland: Nuklearmedizin
Griekenland: πυρηνική ιατρική
Spanje: medicina nuclear
Frankrijk: médecine nucléaire
Italië: medicina nucleareNederland: nucleaire geneeskunde
Portugal: medicina nuclear
Verenigd Koninkrijk: nuclear medicine
Finland: isotooppitutkimukset — isotopundersö-
kningar
Oostenrijk: Nuklearmedizin
Luxembourg: médecine nucléaire;
—maxillo-faciale chirurgie (basisopleiding voor arts)
Spanje: cirugía oral y maxilofacial
Frankrijk: chirurgie maxillo-faciale et stomatologieItalië: chirurgia maxillo-facciale
Luxembourg: chirurgie maxillo-faciale;
—mond-, tand- en maxillo-faciale chirurgie (basisopleiding voor arts
en voor beoefenaar der tandheelkunde)
België: stomatologie — orale en maxillo-faciale
chirurgie — stomatologie — chirurgieorale et maxillo-faciale
Duitsland: Zahn-, Mund-, Kiefer- und Gesichtschi-
rurgie
Ierland: oral and maxillo-facial surgery
Verenigd Koninkrijk: oral and maxillo-facial surgery
Finland: leukakirurgia — käkkirurgi
Luxembourg: chirurgie dentaire, orale maxillo-faciale.
—Urgentiegeneeskunde
Ierland: Accident and Emergency Medicine
Verenigd Koninkrijk: Accident and Emergency Medicine
—Neurofysiologie
Denemarken: Klinisk neurofysiology1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 24
▼A1
▼M3
▼B
▼A1
▼M3
▼B
▼M3
▼B
▼A1
▼M3
▼M3
Spanje: Neurofisiologia clinica
Ierland: Neurophysiology
Zweden: Klinisk neurofysiology
Verenigd Koninkrijk: Clinical Neurophysiology
3. De lijst van benamingen in lid 2 wordt gewijzigd volgens de
procedure van artikel 44 bis, lid 2.
Artikel 8
1. De ontvangende Lid-Staat kan aan de onderdanen der Lid-Staten
die een der diploma's, certificaten of andere titels van opleiding tot
specialist wensen te verkrijgen die niet onder de artikelen 4 en 6 vallen
of die, hoewel vallend onder artikel 6, niet in een Lid-Staat vanoorsprong of herkomst worden afgegeven, de opleidingseisen stellen dieter zake in zijn eigen wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingenworden voorgeschreven.
2. De ontvangende Lid-Staat houdt daarbij evenwel, geheel of
gedeeltelijk, rekening met de duur van de opleidingsperioden van dein lid 1 bedoelde onderdanen waarvoor dezen een diploma, eencertificaat of een andere opleidingstitel hebben ontvangen die door de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van oorsprong of herkomst is
afgegeven, wanneer deze perioden overeenkomen met die welke in deontvangende Lid-Staat voor de desbetreffende gespecialiseerde oplei-ding worden vereist.
3. Nadat de bevoegde autoriteiten en instanties van de ontvangende
Lid-Staat de inhoud en de duur van de gespecialiseerde opleiding van debetrokkene aan de hand van de voorgelegde diploma's, certificaten enandere titels hebben geverifieerd, stellen zij deze in kennis van de duur
van de aanvullende opleiding alsmede van de gebieden die deze
opleiding moet bestrijken
HOOFDSTUK IV
VERWORVEN RECHTEN
Artikel 9
1. Onverminderd de bepalingen van lid 3, erkent elke Lid-Staat ten
aanzien van onderdanen van Lid-Staten wier diploma's, certificaten en
andere titels niet voldoen aan het geheel van de minimumopleidings-
eisen bedoeld in artikel 23, de door die Lid-Staten afgegeven diploma's,certificaten en andere titels van arts als genoegzaam bewijs, indien zijzijn behaald na een opleiding die vóór de volgende data is begonnen:
— in het geval van Spanje en Portugal, vóór 1 januari 1986,
— in het geval van Griekenland, vóór 1 januari 1981,
— in het geval van de overige Lid-Staten, vóór 20 december 1976,
— de datum van toetreding voor Oostenrijk, Finland en Zweden,
en vergezeld gaan van een verklaring waarin wordt bevestigd dat deze
onderdanen de betrokken werkzaamheden tijdens de vijf jaren die aan de
afgifte van de verklaring voorafgaan gedurende ten minste drie
opeenvolgende jaren daadwerkelijk en op wettige wijze hebbenuitgeoefend.
2. Onverminderd de bepalingen van lid 4, erkent elke Lid-Staat ten
aanzien van onderdanen van Lid-Staten wier diploma's, certificaten enandere titels van specialist niet voldoen aan de minimumopleidingseisenbedoeld in de artikelen 24 tot en met 27, de door die Lid-Statenafgegeven diploma's, certificaten en andere titels van specialist als1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 25
▼M1
▼B
▼A1
▼B
▼B
genoegzaam bewijs, indien zij zijn behaald na een opleiding die vóór de
volgende data is begonnen:
— in het geval van Spanje en Portugal, vóór 1 januari 1986,
— in het geval van Griekenland, vóór 1 januari 1981,
— in het geval van de overige Lid-Staten, vóór december 1976,
— de datum van toetreding voor Oostenrijk, Finland en Zweden.
De ontvangende Lid-Staat kan verlangen dat de betrokken diploma's,
certificaten en andere titels van specialist vergezeld gaan van een doorde bevoegde autoriteiten of instanties van de Lid-Staat van oorsprong ofherkomst afgegeven bewijsstuk waaruit blijkt dat de arts de betrokkenwerkzaamheden als specialist heeft uitgeoefend gedurende een periode
die gelijk is aan tweemaal het verschil tussen de duur van de
gespecialiseerde opleiding in de Lid-Staat van oorsprong of herkomsten de in titel III bedoelde minimumopleidingsduur, indien dezediploma's, certificaten en andere titels niet voldoen aan de in deartikelen 26 en 27 genoemde minimumopleidingsduur.
Indien echter in de ontvangende Lid-Staat vóór de in de eerste alinea
genoemde data een kortere minimumopleidingsduur wordt vereist dandie bedoeld in de artikelen 26 en 27, kan voor het in de tweede alinea
bedoelde verschil slechts worden uitgegaan van de in die Lid-Staat
bepaalde minimumduur van de opleiding.
3. De Lid-Staten, andere dan Duitsland, erkennen ten aanzien van
onderdanen van Lid-Staten wier diploma's, certificaten en andere titelsvan arts zijn behaald na een op het grondgebied van de voormaligeDuitse Democratische Republiek genoten opleiding die niet aan alle inartikel 23 gestelde minimumopleidingseisen voldoet, deze diploma's,certificaten en andere titels als genoegzaam bewijs, indien deze:
— zijn behaald na een opleiding die vóór de Duitse eenwording is
begonnen,
— onder dezelfde voorwaarden als de door de bevoegde Duitse
autoriteiten afgegeven en in artikel 3, onder c), punten 1 en 2,
bedoelde titels de bevoegdheid verlenen op het gehele grondgebied
van Duitsland de werkzaamheden van arts uit te oefenen, en
— vergezeld gaan van een door de bevoegde Duitse autoriteiten
afgegeven verklaring waarin wordt bevestigd dat deze onderdanen de
betrokken werkzaamheden in Duitsland gedurende ten minste drieopeenvolgende jaren tijdens de vijf, aan de afgifte van de verklaringvoorafgaande jaren daadwerkelijk en op rechtmatige wijze hebbenverricht.
4. De Lid-Staten, andere dan Duitsland, erkennen ten aanzien van
onderdanen van Lid-Staten wier diploma's, certificaten en andere titelsvan specialist zijn behaald na een op het grondgebied van de voormalige
Duitse Democratische Republiek genoten opleiding die niet aan de in de
artikelen 24 tot en met 27 gestelde minimumopleidingseisen voldoet,deze diploma's, certificaten en andere titels als genoegzaam bewijs,indien deze:
— zijn behaald na een opleiding die vóór 3 april 1992 is begonnen, en
— onder dezelfde voorwaarden als de door de bevoegde Duitse
autoriteiten afgegeven en in de artikelen 5 en 7 bedoelde titels debevoegdheid verlenen op het gehele grondgebied van Duitsland debetrokken werkzaamheden als specialist uit te oefenen.
Zij kunnen evenwel verlangen dat deze diploma's, certificaten en andere
titels vergezeld gaan van een door de bevoegde Duitse autoriteiten ofinstanties afgegeven bewijsstuk waaruit blijkt dat de arts de betrokken
werkzaamheden als specialist heeft uitgeoefend gedurende een periode
die gelijk is aan tweemaal het verschil tussen de duur van degespecialiseerde opleiding die hij op het Duitse grondgebied heeftgenoten en de minimumopleidingsduur genoemd in titel III, indien dezediploma's, certificaten en andere titels niet voldoen aan de in de artikelen26 en 27 genoemde minimumopleidingsduur.1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 26
▼A1
▼B
▼B
5. Elke Lid-Staat erkent ten aanzien van de onderdanen van de Lid-
Staten wier diploma's, certificaten en andere titels van arts of specialistniet overeenstemmen met de benamingen die voor die Lid-Staat
voorkomen in artikel 3, 5 of 7, als genoegzaam bewijs de door die
Lid-Staten afgegeven diploma's, certificaten en andere titels, mits dezevergezeld gaan van een door de bevoegde autoriteiten of instellingenafgegeven verklaring waarin wordt bevestigd dat deze diploma's,certificaten en andere titels van arts of specialist zijn afgegeven na
afsluiting van een opleiding die in overeenstemming is met de in artikel
2, 4 of 6, naar gelang van het geval, genoemde bepalingen van titel III,en dat zij door de Lid-Staat die deze heeft afgegeven, wordengelijkgesteld met die waarvan de benamingen voorkomen in artikel 3,5 of 7, naar gelang van het geval.
6. De Lid-Staten die de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
met betrekking tot de afgifte van diploma's, certificaten en andere titels
op het gebied van zenuw- en zielsziekten, radiologie, cardio-pulmonalechirurgie, chirurgie van de bloedvaten, gastro-enterologische chirurgie,biologische hematologie, revalidatie of tropische ziekten hebbeningetrokken en met betrekking tot de verworven rechten maatregelenten gunste van hun eigen onderdanen hebben getroffen, kennen de
onderdanen van de andere Lid-Staten het recht toe voor deze
maatregelen in aanmerking te komen voor zover hun diploma's,certificaten en andere titels op het terrein van zenuw- en zielsziekten,radiologie, cardio-pulmonale chirurgie, chirurgie van de bloedvaten,gastro-enterologische chirurgie, biologische hematologie, revalidatie of
tropische ziekten voldoen aan de ter zake geldende voorwaarden, zoals
bepaald in lid 2 of in de artikelen 24, 25 en 27, en voor zover dezediploma's, certificaten en andere titels werden afgegeven vóór de datumvanaf welke de ontvangende Lid-Staat is opgehoudenmet het afgevenvan zijn diploma's, certificaten en andere titels voor de betrokkenspecialisatie.
7. De data waarop de betrokken Lid-Staten de wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de diploma's,certificaten en andere titels, als bedoeld in lid 6, hebben ingetrokken,zijn vermeld in bijlage II.
HOOFDSTUK V
HET VOEREN VAN DE OPLEIDINGSTITEL
Artikel 10
1. Onverminderd artikel 19, ziet de ontvangende Lid-Staat erop toe
dat de onderdanen van de Lid-Staten die aan de in de artikelen 2, 4, 6 en9 gestelde voorwaarden voldoen, het recht hebben gebruik te maken van
hun wettelijke opleidingstitel, van de Lid-Staat van oorsprong of
herkomst, en eventueel van de afkorting daarvan, in de taal van dezeLid-Staat. De ontvangende Lid-Staat kan voorschrijven dat deze titelwordt gevolgd door de naam en de plaats van de instelling of van deexamencommissie die de titel heeft verleend.
2. Wanneer de opleidingstitel van de Lid-Staat van oorsprong of van
herkomst in de ontvangende Lid-Staat kan worden verward met een titel
waarvoor in deze Lid-Staat een aanvullende opleiding is vereist die debegunstigde niet heeft gevolgd, kan de ontvangende Lid-Staatvoorschrijven dat de begunstigde zijn opleidingstitel van de Lid-Staatvan oorsprong of van herkomst voert in een door de ontvangende Lid-Staat aangegeven passende vorm.1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 27
▼B
HOOFDSTUK VI
MAATREGELEN TER VERGEMAKKELIJKING VAN DE
DAADWERKELIJKE UITOEFENING VAN HET RECHT VANVESTIGING EN VAN VRIJE DIENSTVERRICHTING VAN DE
ARTS
A. Bepalingen die specifiek zijn voor het recht van vestiging
Artikel 11
1. De ontvangende Lid-Staat die van zijn onderdanen voor de eerste
toegang tot een van de werkzaamheden van de arts een bewijs inzakegoed gedrag of betrouwbaarheid verlangt, aanvaardt voor de onderdanen
van de overige Lid-Staten als genoegzaam bewijs een door een
bevoegde instantie van de Lid-Staat van oorsprong of herkomstafgegeven verklaring waaruit blijkt dat aan de in deze Lid-Staat voorde eerste toegang tot de betrokken werkzaamheid gestelde voorwaardeninzake goed gedrag en betrouwbaarheid is voldaan.
2. Indien de Lid-Staat van oorsprong of van herkomst voor de eerste
toegang tot de betrokken werkzaamheid geen bewijs inzake goed gedrag
of betrouwbaarheid verlangt, kan de ontvangende Lid-Staat van deonderdanen van deze Lid-Staat van oorsprong of van herkomst eenuittreksel uit het strafregister verlangen of, bij gebreke daarvan, een dooreen bevoegde instantie van de Lid-Staat van oorsprong of van herkomstafgegeven gelijkwaardig document.
3. Indien de ontvangende Lid-Staat kennis heeft van ernstige en
nauwkeurige feiten die vóór de vestiging van de betrokkene in deze Lid-
Staat buiten zijn grondgebied hebben plaatsgevonden en daarbinnen vaninvloed kunnen zijn op de toegang tot de betrokken werkzaamheid, kanhij de Lid-Staat van oorsprong of van herkomst daarvan op de hoogtestellen.
De Lid-Staat van oorsprong of van herkomst gaat de juistheid van deze
feiten na. De autoriteiten van deze Lid-Staat bepalen zelf de aard en de
omvang van het in te stellen onderzoek en brengen de consequenties die
zij daaruit trekken ten aanzien van de door hen verstrekte verklaringenof documenten ter kennis van de ontvangende Lid-Staat.
4. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de inhoud van de
toegezonden inlichtingen geheim blijft.
Artikel 12
1. Indien in een ontvangende Lid-Staat voor naleving van de
voorschriften inzake goed gedrag of betrouwbaarheid, daaronderbegrepen tuchtrechtelijke voorschriften ter zake van ernstige fouten bijde beroepsuitoefening of van strafrechtelijke veroordelingen, wettelijkeof bestuursrechtelijke bepalingen gelden die betrekking hebben op de
uitoefening van een der werkzaamheden van de arts, verstrekt de Lid-
Staat van oorsprong of van herkomst aan de ontvangende Lid-Staat denodige inlichtingen betreffende de ten opzichte van de betrokkenegenomen tuchtrechtelijke of administratieve maatregelen of sancties,alsmede betreffende de strafrechtelijke sancties die betrekking hebben
op de uitoefening van het beroep in de Lid-Staat van oorsprong of van
herkomst.
2. Indien de ontvangende Lid-Staat kennis heeft van ernstige en
nauwkeurige feiten die vóór de vestiging van de betrokkene in deze Lid-Staat buiten zijn grondgebied hebben plaatsgevonden en daarbinnen vaninvloed kunnen zijn op de uitoefening van de betrokken werkzaamheid,kan hij de Lid-Staat van oorsprong of herkomst daarvan op de hoogte
stellen.
De Lid-Staat van oorsprong of van herkomst gaat de juistheid van deze
feiten na. De autoriteiten van deze Lid-Staat bepalen zelf de aard en deomvang van het in te stellen onderzoek en brengen de consequenties diezij daaruit trekken ten aanzien van de door hen krachtens lid1 toegezonden inlichtingen of documenten ter kennis van de ontvan-gende Lid-Staat.1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 28
▼B
3. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de inhoud van de
toegezonden inlichtingen geheim blijft.
Artikel 13
Indien de ontvangende Lid-Staat van de eigen onderdanen voor de
toegang tot of de uitoefening van een der werkzaamheden van de artseen op de lichamelijke of geestelijke gezondheid betrekking hebbenddocument eist, acht deze Lid-Staat overlegging van het door de Lid-
Staat van oorsprong of van herkomst vereiste document voldoende.
Indien de Lid-Staat van oorsprong of van herkomst voor de toegang tot
of de uitoefening van de betrokken werkzaamheid geen document van
deze aard verlangt, aanvaardt de ontvangende Lid-Staat van deonderdanen van de Lid-Staten van oorsprong of van herkomst eendoor een bevoegde autoriteit van laatstgenoemde Lid-Staat afgegeven,met de getuigschriften van de ontvangende Lid-Staat overeenstemmende
verklaring.
Artikel 14
De in de artikelen 11, 12 en 13 bedoelde documenten mogen bij
overlegging niet ouder zijn dan drie maanden.
Artikel 15
1. De toelatingsprocedure overeenkomstig de artikelen 11, 12 en 13
betreffende de toegang van de begunstigde tot een van de werkzaam-heden van de arts moet zo spoedig mogelijk en uiterlijk drie maandennadat het volledige dossier van de betrokkene is ingediend, worden
voltooid, onverminderd de termijnen die voortvloeien uit een eventueel
beroep dat na deze procedure is ingesteld.
2. In de in artikel 11, lid 3, en artikel 12, lid 2, bedoelde gevallen
leidt het verzoek om nieuwe bestudering tot schorsing van de in lid 1bedoelde termijn.
De geraadpleegde Lid-Staat moet zijn antwoord binnen drie maanden
toezenden.
Na ontvangst van dit antwoord of na het verstrijken van deze termijn
gaat de ontvangende Lid-Staat voort met de in lid 1 bedoelde procedure.
Artikel 16
Indien een ontvangende Lid-Staat verlangt dat zijn onderdanen voor de
toegang tot of de uitoefening van de werkzaamheden van de arts een eedof belofte afleggen en de formule van deze eed of belofte niet door deonderdanen van de overige Lid-Staten kan worden gebruikt, ziet dezeLid-Staat erop toe dat hun een passende en gelijkwaardige formulewordt geboden.
B. Bepalingen die specifiek zijn voor de dienstverrichting
Artikel 17
1. Indien een Lid-Staat van zijn onderdanen voor de toegang tot of de
uitoefening van een der werkzaamheden van de arts een vergunning eist,of de inschrijving respectievelijk aansluiting bij een beroepsorganisatieverlangt, stelt deze Lid-Staat de onderdanen van de Lid-Staten van dezeeis vrij in geval van dienstverrichting.
De begunstigde oefent zijn dienstverrichting uit met dezelfde rechten en
verplichtingen als de onderdanen van de ontvangende Lid-Staat; voor
hem gelden met name de tuchtrechtelijke bepalingen van administra-
tieve of van professionele aard die van toepassing zijn in die Lid-Staat.
Ter aanvulling van de in lid 2 bedoelde verklaring aangaande het
verrichten van diensten kunnen de Lid-Staten daartoe, ten einde detoepassing van de op hun grondgebied vigerende tuchtrechtelijkebepalingen mogelijk te maken, een regeling treffen voor een tijdelijkeinschrijving die automatisch plaatsvindt of voor een aansluiting pro1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 29
▼B
forma bij een beroepsorganisatie, dan wel voor opname in een register,
mits deze regeling het verrichten van diensten op generlei wijzevertraagt of compliceert en geen extra kosten met zich brengt voor
degene die de diensten verricht.
Treft de ontvangende Lid-Staat ter toepassing van de tweede alinea een
maatregel of draagt hij kennis van feiten die indruisen tegen dezebepalingen, dan deelt hij zulks onmiddellijk mede aan de Lid-Staat waarde begunstigde is gevestigd.
2. De ontvangende Lid-Staat kan voorschrijven dat de begunstigde
van tevoren aan de bevoegde instanties verklaart dat hij deze dienstenverricht, ingeval dit een tijdelijk verblijf op zijn grondgebied meebrengt.
In spoedgevallen kan deze verklaring zo snel mogelijk na de
dienstverrichting worden afgelegd.
3. Op grond van de leden 1 en 2 kan de ontvangende Lid-Staat van de
begunstigde een of meer documenten eisen met de volgende gegevens:
— de verklaring bedoeld in lid 2,
— een bewijsstuk waaruit blijkt dat de begunstigde de betrokken
werkzaamheden in de Lid-Staat waar hij gevestigd is, wettig
uitoefent,
— een bewijsstuk dat de begunstigde het of de diploma(s), certifi-
ca(a)t(en) of andere titel(s) bezit die voor het verrichten van debedoelde diensten is respectievelijk zijn vereist en in deze richtlijn isrespectievelijk zijn genoemd.
4. Het/de in lid 3 bedoelde document(en) mag/mogen bij overlegging
niet ouder zijn dan twaalf maanden.
5. Indien een Lid-Staat één van zijn onderdanen of een op zijn
grondgebied gevestigde onderdaan van een andere Lid-Staat geheel ofgedeeltelijk, tijdelijk of definitief, de bevoegdheid ontneemt om één vande werkzaamheden van de arts uit te oefenen, draagt hij er zorg voor dathet in lid 3, tweede streepje, bedoelde bewijsstuk al naar gelang van het
geval tijdelijk of definitief wordt ingetrokken.
Artikel 18
Indien in een ontvangende Lid-Staat de verplichting bestaat, bij een
publiekrechtelijke instelling van sociale zekerheid te zijn ingeschrevenom derekeningen inzake de ten gunste van sociaal verzekerden verrichtewerkzaamheden op een verzekeringsinstelling te kunnen verhalen, stelt
deze Lid-Staat in geval van dienstverrichting die een verplaatsing van de
begunstigde met zich brengt, de onderdanen der Lid-Staten die in eenandere Lid-Staat zijn gevestigd, van die eis vrij.
De begunstigde stelt deze instelling evenwel van tevoren, of in
spoedgevallen later, in kennis van zijn dienstverrichting.
C. Bepalingen die het recht van vestiging en de vrije dienstverrich-
ting gemeen hebben
Artikel 19
Wanneer in een ontvangende Lid-Staat voorschriften gelden voor het
voeren van de beroepstitel voor een der werkzaamheden van de arts,voeren de onderdanen van de andere Lid-Staten die voldoen aan devoorwaarden van artikel 2 en van artikel 9, leden 1, 3 en 5, deberoepstitel die in het ontvangende land met deze voorwaarden inzake
opleiding overeenkomt, en maken zij gebruik van de afkorting van deze
titel.
De eerste alinea is ook van toepassing op het voeren van de titel van
specialist door diegenen die voldoen aan de voorwaarden welkeachtereenvolgens zijn genoemd in de artikelen 4 en 6 en in artikel 9,leden 2, 4, 5 en 6.1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 30
▼B
Artikel 20
1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen ten einde de
begunstigden in staat te stellen geïnformeerd te worden omtrent de
wetgeving inzake gezondheidszorg en op sociaal gebied, alsmede, in
voorkomend geval, omtrent de medische ethiek in de ontvangende Lid-Staat.
Te dien einde kunnen zij informatiediensten oprichten waar de
begunstigden de noodzakelijke gegevens kunnen inwinnen. In gevalvan vestiging kunnen de ontvangende Lid-Staten de begunstigden
verplichten om met deze diensten contact op te nemen.
2. De Lid-Staten kunnen de in lid 1 bedoelde diensten oprichten bij
de bevoegde autoriteiten en instanties die zij aanwijzen.
3. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat in voorkomend geval de
begunstigden in hun belang en in dat van hun patiënten de talenkennisverwerven die noodzakelijk is voor de uitoefening van hun beroeps-werkzaamheden in het ontvangende land.
Artikel 21
De Lid-Staten die van hun eigen onderdanen eisen dat zij een
voorbereidende stage hebben vervuld om werkzaam te kunnen zijn als
ziekenfondsarts, kunnen gedurende een periode van vijf jaar te rekenenvanaf 20 juni 1975, dezelfde eis stellen aan de onderdanen van de andereLid-Staten. De duur van de stage mag evenwel niet langer zijn dan zesmaanden.
Artikel 22
De ontvangende Lid-Staat kan, in geval van gegronde twijfel, van de
bevoegde autoriteiten van een andere Lid-Staat een bevestiging
verlangen van de echtheid van de in die Lid-Staat afgegeven in dehoofdstukken I tot en met IV van titel II genoemde diploma's,certificaten en andere titels, alsmede bevestiging van het feit dat debegunstigde heeft voldaan aan alle opleidingsvoorwaarden van titel III.
TITEL III
COÖRDINATIE VAN DE WETTELIJKE EN BESTUURSRECH-TELIJKE BEPALINGEN BETREFFENDE DE
WERKZAAMHEDEN VAN DE ARTS
Artikel 23
1. De Lid-Staten stellen de toegang tot en de uitoefening van de
werkzaamheden van de arts afhankelijk van het bezit van een in artikel3 genoemd diploma, certificaat of andere titel van arts waardoor wordtgewaarborgd dat de betrokkene gedurende de totale opleidingstijd:
a) voldoende kennis heeft verworven van de wetenschappen waarop de
geneeskunst berust, alsmede een goed inzicht in de wetenschappe-lijke methoden, met inbegrip van de beginselen van de meting vanbiologische functies, in de beoordeling van wetenschappelijk vast-gestelde feiten alsmede in het analyseren van gegevens;
b) voldoende kennis heeft verworven van de structuur, de functies en
het gedrag van gezonde en zieke personen, alsmede van de wijzewaarop de gezondheidstoestand van de mens wordt beïnvloed doorzijn natuurlijke en sociale omgeving;
c) voldoende kennis heeft verworven van de klinische studievakken en
de klinische praktijk, waardoor hij een samenhangend beeld heeft vande ziekten van lichaam en geest, van de geneeskunde voor wat deaspecten preventie, diagnose en therapie betreft, alsmede van de
voortplanting van de mens;
d) onder deskundige leiding voldoende klinische ervaring in zieken-
huizen heeft opgedaan.
2. Een dergelijke totale geneeskundige opleiding omvat ten minste
zes studiejaren of 5500 uren theoretisch en praktisch onderwijs, dat aan1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 31
▼B
een universiteit respectievelijk onder toezicht van een universiteit wordt
gegeven.
3. Voor de toelating tot deze opleiding wordt het bezit vereist van een
diploma of certificaat dat in een Lid-Staat voor de betrokken studietoegang geeft tot inrichtingen van universitair onderwijs.
4. Bij betrokkenen wier opleiding vóór 1 januari 1972 is aange-
vangen, kan de in lid 2 genoemde opleiding een praktische scholing op
universitair niveau van zes maanden omvatten, in de vorm van een
voltijdse opleiding onder toezicht van de bevoegde autoriteiten.
5. Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de mogelijkheid voor de Lid-
Staaten om op hun eigen grondgebied volgens hun eigen regeling aanhouders van diploma's, certificaten en andere titels die niet in een Lid-Staat zijn behaald, de toegang tot de werkzaamheden van arts en deuitoefening ervan toe te staan.
Artikel 24
1. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de opleiding voor het
behalen van een diploma, certificaat of andere titel van specialist tenminste aan de volgende voorwaarden voldoet:
a) in het kader van de in artikel 23 bedoelde opleidingscyclus zijn met
goed gevolg zes studiejaren volbracht; wat de opleiding betreftwaarvoor een diploma, certificaat of andere titel van specialist in de
mond-, tand- en maxillo-faciale chirurgie wordt afgegeven (basisop-
leiding voor arts en voor beoefenaar van de tandheelkunde), isbovendien met goed gevolg de opleidingscyclus voor beoefenarenvan de tandheelkunde doorlopen bedoeld in artikel 1 van Richlijn 78/687/EEG van de Raad van 25 juli 1978 inzake de coördinatie van dewettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werk-
zaamheden van de beoefenaar der tandheelkunde(
1)
b) zij omvat theoretisch en praktisch onderwijs;
c) zij is voltijds en staat onder toezicht van de bevoegde autoriteiten of
instanties overeenkomstig het bepaalde in bijlage I, punt 1;
d) zij geschiedt in een universitair centrum, in een universitair centrum
voor ziekenverpleging of in voorkomend geval in een daartoe door de
bevoegde autoriteiten of instanties erkende inrichting voor gezond-heidszorg;
e) de aankomend specialist dient persoonlijk aan de werkzaamheden
van de betrokken diensten deel te nemen en daarvoor verantwoorde-
lijkheid te dragen.
2. De Lid-Staten stellen de afgifte van een diploma, certificaat of
andere titel van specialist afhankelijk van het bezit van een der in artikel
23 bedoelde diploma's, certificaten of andere titels van arts. De afgiftevan het diploma, certificaat of andere titel van specialist in de mond-,tand- en maxillo-faciale chirurgie (basisopleiding voor arts en voorbeoefenaar van de tandheelkunde) is voorts afhankelijk van het bezit vaneen van de in artikel 1 van Richtlijn 78/687/EEG bedoelde diploma's,
certificaten of andere titels van beoefenaar der tandheelkunde.
Artikel 25
1. Onverminderd het in artikel 24, lid 1, onder c), vervatte beginsel
van de voltijdse opleiding en in afwachting van de door de Raad
overeenkomstig lid 3 te nemen besluiten, kunnen de Lid-Staten, indien
een voltijdse opleiding wegens gerechtvaardigde persoonlijke omstan-digheden niet kan worden gevolgd, op voorwaarden waarmee debevoegde nationale autoriteiten hebben ingestemd, een deeltijdsespecialistenopleiding toestaan.
2. De deeltijdse opleiding moet worden gegeven overeenkomstig het
bepaalde in bijlage I, punt 2, en dient van een niveau te zijn datkwalitatief gelijkwaardig is aan dat van de voltijdse opleiding. Dit1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 32
(1) PB nr. L 233 van 24. 8. 1978, blz. 10;
▼B
niveaumag noch door het deeltijdse karakter van de opleiding noch door
de uitoefening van betaalde privé-beroepswerkzaamheden wordengeschaad.
De totale duur van de specialistenopleiding mag niet worden verkort
wegens het feit dat zij deeltijds wordt gevolgd.
3. Uiterlijk op 25 januari 1989 besluit de Raad, in het licht van een
nieuwe bestudering van de situatie en op voorstel van de Commissie,met inachtneming van het feit dat de mogelijkheid van een deeltijdseopleiding in bepaalde omstandigheden die naar gelang van hetspecialisme dienen te worden onderzocht, moet blijven bestaan, of het
bepaalde in de leden 1 en 2 moet worden gehandhaafd of gewijzigd.
De deeltijdse specialistenopleidingen die vóór 1 januari 1983 zijn
begonnen, kunnen overeenkomstig de vóór die datum geldende
bepalingen worden voltooid.
Artikel 26
De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de minimumduur der hierna
genoemde specialistenopleidingen ten minste bedraagt:
eerste groep (vijf jaar):
— heelkunde,
— neuro-chirurgie,— inwendige geneeskunde,
— urologie,
— orthopedie;
tweede groep (vier jaar):
— verloskunde en gynaecologie,
— kindergeneeskunde,— ziekten der luchtwegen,
— pathologische anatomie,
— neurologie,— psychiatrie,
— radiodiagnostiek,
— radiotherapie;
derde groep (drie jaar):
— anesthesie,
— oogheelkunde,— keel-, neus- en oorheelkunde.
De lijst van de minimumduur van de diverse in dit artikel genoemde
specialistenopleidingen wordt gewijzigd volgens de procedure vanartikel 44 bis, lid 3.
Artikel 27
De Lid-Staten waar wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen ter zake
bestaan, dragen er zorg voor dat de minimumduur van de hierondervermelde gespecialiseerde opleidingen ten minste bedraagt:
eerste groep (vijf jaar):
— plastische chirurgie,
— cardio-pulmonale chirurgie,
— chirurgie van bloedvaten,
— zenuw- en zielsziekten,— kinderheelkunde,1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 33
▼M4
▼B
▼M1
▼B
▼B
— maag- en darmchirurgie,
— maxillo-faciale chirurgie (basisopleiding voor arts)
— urgentiegeneeskunde;
tweede groep (vier jaar):
— cardiologie,
— maag- en darmziekten,— reumatologie,
— klinische biologie,
— radiologie,
— tropische ziekten,— farmacologie,
— kinderpsychiatrie,
— bacteriologie,— arbeidsgeneeskunde,
— klinische chemie,
— immunologie,
— huidziekten,
— geslachtsziekten,— geriatrie,
— nierziekten,
— besmettelijke ziekten,
— „community medicine”,
— biologische hematologie,— nucleaire geneeskunde,
— mond-, tand- en maxillo-faciale chirurgie (basisopleiding voor arts
en voor beoefenaar der tandheelkunde)
— neurofysiologie;
derde groep (drie jaar):
— algemene hematologie,
— endocrinologie,
— revalidatie,
— stomatologie,
— huid- en geslachtsziekten,
— allergologie.
De lijst van de minimumduur van de diverse in dit artikel genoemde
specialistenopleidingen wordt gewijzigd volgens de procedure vanartikel 44 bis, lid 3.
Artikel 28
Als overgangsmaatregel en in afwijking van artikel 24, lid 1, onder c),
en van artikel 25, kunnen de Lid-Staten waar op 20 juni 1975 wettelijkeen bestuursrechtelijke bepalingen golden waarbij een vorm vandeeltijdse specialistenopleiding was ingesteld, deze bepalingen blijventoepassen voor kandidaten die uiterlijk op 31 december 1983 met hunopleiding tot specialist zijn begonnen.
Elke ontvangende Lid-Staat kan van degenen die gebruik maken van het
bepaalde in de eerste alinea, verlangen dat hun diploma's, certificaten en1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 34
▼M3
▼B
▼M4
▼B
▼M3
▼B
▼M1
▼B
▼B
andere titels vergezeld gaan van een bewijsstuk waaruit blijkt dat zij de
betrokken werkzaamheden daadwerkelijk en op wettige wijze alsspecialist hebben uitgeoefend gedurende ten minste drie opeenvolgende
jaren tijdens de vijf jaar die aan de afgifte van het bewijsstuk
voorafgaan.
Artikel 29
Als overgangsmaatregel en in afwijking van artikel 24, lid 2:
a) geldt ten aanzien van Luxemburg en uitsluitend voor de Luxem-
burgse diploma's die onder de wet van 1939 betreffende het
toekennen van universitaire graden vallen, als enige voorwaarde
voor het verlenen van het staatsdiploma van specialist, het bezit vanhet diploma van doctor in de genees-, heel- en verloskunde („docteuren médecine, chirurgie et accouchements”), afgegeven door deStaatsexamencommissie van Luxemburg;
b) geldt ten aanzien van Denemarken en uitsluitend voor de wettelijke
diploma's van arts uitgereikt door de medische faculteit van eenDeense universiteit, overeenkomstig het besluit van de minister vanBinnenlandse Zaken van 14 mei 1970, als enige voorwaarde voor het
verlenen van het getuigschrift dat machtigt tot het voeren van de titel
van specialist, het bezit van deze diploma's.
De onder a) en b) bedoelde diploma's mogen worden uitgereikt aan
kandidaten die hun opleiding vóór 20 december 1976 zijn begonnen.
TITEL IV
SPECIFIEKE OPLEIDING IN DE HUISARTSGENEESKUNDE
Artikel 30
Iedere Lid-Staat op het grondgebied waarvan de volledige in artikel 23
bedoelde opleidingscyclus wordt gegeven, voert een specifieke oplei-ding in de huisartsgeneeskunde in, welke ten minste aan de in deartikelen 31 en 32 gestelde voorwaarden voldoet, en wel zodanig dat deeerste diploma's of certificaten of andere titels waarmee deze opleiding
wordt afgesloten, uiterlijk op 1 januari 1990 worden afgegeven.
Artikel 31
1. De in artikel 30 bedoelde specifieke opleiding in de huisarts-
geneeskunde moet ten minste aan de volgende voorwaarden voldoen:
a) alleen toegankelijk zijn nadat ten minste zes studiejaren in het kader
van de in artikel 23 bedoelde opleidingscyclus met goed gevolg zijn
voltooid;
b) bij voltijds onderwijs ten minst twee jaar duren en onder toezicht van
de bevoegde autoriteiten of instellingen worden gegeven;
c) meer van praktische dan theoretische aard zijn; de praktische
opleiding dient enerzijds te worden gegeven gedurende ten minstezes maanden in een erkend ziekenhuis dat over de nodige uitrustingen diensten beschikt, en anderzijds gedurende ten minste zes
maanden in een erkende huisartsenpraktijk of een erkend centrum
waar artsen eerstelijnszorg verstrekken; in het kader van dezespecifieke opleiding moeten contacten worden onderhouden metandere instellingen of organisaties voor gezondheidszorg die zichbezighouden met de huisartsgeneeskunde; onverminderd dezeminimumperioden mag de praktische opleiding evenwel gedurende
ten hoogste zes maanden worden vervangen door een opleiding in
andere erkende instellingen of organisaties voor gezondheidszorg diezich met huisartsgeneeskunde bezighouden;
d) de kandidaat dient persoonlijk aan de beroepsactiviteiten deel te
nemen en in de verantwoordelijkheden van degenen met wie hijwerkt, te delen.
2. De Lid-Staten kunnen de toepassing van het bepaalde in lid 1,
onder c), betreffende de minimale opleidingsduur tot uiterlijk 1 januari1995 uitstellen.1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 35
▼B
3. De Lid-Staten stellen het afgeven van de diploma's, certificaten en
andere titels waarmee de specifieke opleiding in de huisartsgeneeskundewordt afgesloten, afhankelijk van het bezit van een van de diploma's,
certificaten of andere titels, als bedoeld in artikel 3.
Artikel 32
Indien een Lid-Staat op 22 september 1986 een opleiding in de
huisartsgeneeskunde verstrekt door middel van een ervaring in de
huisartsgeneeskunde die door de arts in zijn eigen praktijk onder toezichtvan een erkend stagebegeleider is opgedaan, kan die Lid-Staat dezeopleiding bij wijze van proef handhaven op voorwaarde dat:
— deze voldoet aan artikel 31, lid 1, onder a) en b), alsmede aan lid 3;
— de duur ervan overeenkomt met het dubbele van het verschil tussen
de periode als bedoeld in artikel 31, lid 1, onder b), en het totaal van
de perioden bedoeld in het derde streepje van dit artikel;
— deze ten minste een periode omvat in een erkend ziekenhuis dat over
de nodige uitrusting en diensten beschikt, alsmede een periode in een
erkende huisartsenpraktijk of een erkend centrum waar artseneerstelijnszorg verstrekken; vanaf 1 januari 1995 bedraagt de duurvan elk van deze perioden ten minste zes maanden.
Artikel 33
Aan de hand van de opgedane ervaring en gelet op de ontwikkeling van
de opleidingen op het gebied van de huisartsgeneeskunde, dient deCommissie uiterlijk op 1 januari 1996 bij de Raad een verslag in over detoepassing van de artikelen 31 en 32, vergezeld van passende voorstellen
met het oog op de verdere harmonisatie van de huisartsenopleiding.
De Raad neemt vóór 1 januari 1997 volgens de in het Verdrag
vastgestelde procedures over deze voorstellen een besluit.
Artikel 34
1. Onverminderd het beginsel van de voltijdse opleiding, vervat in
artikel 31, lid 1, onder b), kunnen de Lid-Staten, naast een voltijdseopleiding, een deeltijdse specifieke opleiding in de huisartsgeneeskundetoestaan wanneer aan de volgende bijzondere voorwaarden is voldaan:
— de totale duur van de opleiding mag niet worden verkort vanwege
het feit dat het om een deeltijdse opleiding gaat;
— het weekrooster van de deeltijdse opleiding mag niet minder zijn dan
60 % van het weekrooster van de voltijdse opleiding;
— de deeltijdse opleiding dient een aantal voltijdse opleidingsperioden
te omvatten, zowel voor het opleidingsonderdeel dat in een
ziekenhuis wordt gegeven als voorhet onderdeel in een erkendehuisartsenpraktijk of in een erkend centrum waar artsen eerstel-ijnszorg verstrekken. Het aantal voltijdse opleidingsperioden en deduur ervan zijn zodanig, dat zij een passende voorbereiding op dedaadwerkelijke uitoefening van de huisartsgeneeskunde vormen.
2. De deeltijdse opleiding dient van een niveaute zijn dat kwalitatief
gelijkwaardig is aan dat van de voltijdse opleiding. Zij wordt afgesloten
met het in artikel 30 bedoelde diploma of certificaat of een andere titel.
Artikel 35
1. Ongeacht de bepalingen inzake verworven rechten die de Lid-
Staten vaststellen, kunnen zij het in artikel 30 bedoelde diploma ofcertificaat respectievelijk de aldaar bedoelde andere titel afgeven aanartsen die niet de in de artikelen 31 en 32 bedoelde opleiding hebbengenoten, maar wel een andere aanvullende opleiding die met een door de
bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat afgegeven diploma, certificaat
of andere titel is afgesloten; de Lid-Staten mogen dit diploma ofcertificaat of deze andere titel evenwel slechts afgeven indien het debekrachtiging vormt van kennis die kwalitatief gelijkwaardig is aan diewelke wordt verworven tijdens de in de artikelen 31 en 32 bedoeldeopleiding.1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 36
▼B
2. In de regels die de Lid-Staten overeenkomstig lid 1 vaststellen,
bepalen zij met name in hoeverre de door de aanvrager reeds genotenaanvullende opleiding en diens beroepservaring in aanmerking kunnen
worden genomen ter vervanging van de in de artikelen 31 en 32
bedoelde opleiding.
Zij mogen het in artikel 30 bedoelde diploma of certificaat respectie-
velijk de aldaar bedoelde andere titel slechts afgeven indien deaanvrager gedurende ten minste zes maanden in een huisartsenpraktijkof een erkend centrum waar artsen eerstelijnszorg verstrekken, als
bedoeld in artikel 31, lid 1, onder c), ervaring in de huisartsgeneeskunde
heeft opgedaan.
Artikel 36
1. Met ingang van 1 januari 1995 stellen alle Lid-Staten, behoudens
de bepalingen inzake verworven rechten, het in het kader van hunnationale stelsel van sociale zekerheid als huisarts verrichten van dewerkzaamheden van arts afhankelijk van het bezit van een diploma, een
certificaat of een andere titel als bedoeld in artikel 30.
De Lid-Staten kunnen evenwel personen die de specifieke opleiding in
de huisartsgeneeskunde volgen, van deze voorwaarde vrijstellen.
2. Elke Lid-Staat bepaalt om welke verworven rechten het gaat. Het
recht om de werkzaamheden van arts als huisarts uit te oefenen in hetkader van het nationale stelsel van sociale zekerheid van die Lid-Staatzonder het in artikel 30 bedoelde diploma of certificaat respectievelijk
de aldaar bedoelde titel te bezitten, moet hij evenwel als verworven
recht toekennen aan alle artsen die dit recht op 31 december 1994krachtens de artikelen 1 tot en met 20 bezitten en op die datum op zijngrondgebied praktizeren, omdat zij in aanmerking kwamen voor hetbepaalde in artikel 2 of artikel 9, lid 1.
3. Elke Lid-Staat mag lid 1 vóór 1 januari 1995 toepassen, op
voorwaarde dat alle artsen die de in artikel 23 bedoelde opleiding in een
andere Lid-Staat hebben genoten, zich tot en met 31 december 1994 opzijn grondgebied kunnen vestigen en daar in het kader van zijn nationalestelsel van sociale zekerheid kunnen praktizeren, met een beroep opartikel 2 of op artikel 9, lid 1.
4. De bevoegde autoriteiten van elke Lid-Staat geven aan artsen die
op grond van lid 2 verworven rechten hebben, op hun verzoek een
certificaat af waaruit blijkt dat zij het recht hebben om in het kader vanhun stelsel van sociale zekerheid de werkzaamheden van arts als huisartsuit te oefenen zonder het in artikel 30 bedoelde diploma of certificaat ofeen andere titel te bezitten.
5. Lid 1 doet geen afbreuk aan de mogelijkheid voor de Lid-Staten
om op hun grondgebied volgens hun eigen regeling aan personen die
niet in het bezit zijn van diploma's, certificaten of andere titels die deafsluiting vormen van een artsenopleiding en van een specifiekeopleiding in de huisartsgeneeskunde die beide in een Lid-Staat werdengenoten, maar wel in het bezit zijn van in een derde land verkregendiploma's, certificaten of andere titels waarmee de hier bedoelde
opleidingen, of één daarvan, worden afgesloten, de uitoefening van de
werkzaamheden van arts als huisarts in het kader van een stelsel vansociale zekerheid toe te staan.
Artikel 37
1. Iedere Lid-Staat erkent, voor de uitoefening van de werkzaam-
heden van arts als huisarts in het kader van zijn nationale stelsel vansociale zekerheid, de in artikel 30 bedoelde en aan onderdanen van deLid-Staten door andere Lid-Staten overeenkomstig de artikelen 31, 32,
34 en 35 verstrekte diploma's, certificaten en andere titels.
2. Iedere Lid-Staat erkent de in artikel 36, lid 4, bedoelde en aan
onderdanen van de Lid-Staten door andere Lid-Staten verstrektecertificaten, door daaraan op zijn grondgebied dezelfde rechtsgevolgente verbinden als aan de diploma's, certificaten en andere titels die hij zelfafgeeft en die het mogelijk maken de werkzaamheden van arts als1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 37
▼B
huisarts in het kader van zijn nationale stelsel van sociale zekerheid uit
te oefenen.
Artikel 38
De onderdanen van een Lid-Staat aan wie een Lid-Staat de in artikel 30
of in artikel 36, lid 4, bedoelde diploma's, certificaten of andere titelsheeft afgegeven, hebben hetrecht om in die ontvangende Lid-Staat de indeze Lid-Staat bestaande beroepstitel te voeren en van de afkortingdaarvan gebruik te maken.
Artikel 39
1. Onverminderd artikel 38 ziet de ontvangende Lid-Staat erop toe
dat personen op wie artikel 37 van toepassing is, het recht hebbengebruik te maken van hun wettelijke opleidingstitel van de Lid-Staat vanoorsprong of herkomst, en eventueel van de afkorting daarvan, in de taalvan deze Lid-Staat. De ontvangende Lid-Staat kan voorschrijven datdeze titel wordt gevolgd door de naam en de plaats van de instelling of
van de examencommissie die de titel heeft verleend.
2. Wanneer de opleidingstitel van de Lid-Staat van oorsprong of van
herkomst in de ontvangende Lid-Staat kan worden verward met een titelwaarvoor in deze Lid-Staat een aanvullende opleiding is vereist die debegunstigde niet heeft gevolgd, kan de ontvangende Lid-Staat
voorschrijven dat de begunstigde zijn opleidingstitel van de Lid-Staat
van oorsprong of van herkomst voert in een door de ontvangende Lid-Staat aangegeven passende vorm.
Artikel 40
Op basis van de opgedane ervaring en in het licht van de ontwikkeling
van de opleidingen in de huisartsgeneeskunde, legt de Commissie aan de
Raad uiterlijk op 1 januari 1997 een verslag voor over de toepassing van
deze titel alsmede in voorkomend geval passende voorstellen, ten eindeervoor te zorgen dat elke huisarts een adequate opleiding ontvangt, dievoldoet aan de specifieke eisen van de uitoefening van de huisarts-geneeskunde. De Raad neemt over deze voorstellen een besluit volgens
de in het Verdrag neergelegde procedures.
Artikel 41
Zodra een Lid-Staat de Commissie in kennis heeft gesteld van de datum
van inwerkingtreding van de door hem overeenkomstig artikel30 getroffen maatregelen, doet deze daarvan op passende wijzemededeling in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen
onder vermelding van de benamingen die door deze Lid-Staat voor
diploma, certificaat en andere titel en in voorkomend geval voor de
beroepstitel werden vastgesteld.
TITEL V
SLOTBEPALINGEN
Artikel 42
De Lid-Staten wijzen de autoriteiten en instanties aan die gemachtigd
zijn tot afgifte en in ontvangst nemen van de diploma's, certificaten enandere titels alsmede de documenten of informaties die in deze richtlijnworden genoemd en stellen de overige Lid-Staten en de Commissiedaarvan onverwijld in kennis.1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 38
▼B
Artikel 43
Wanneer zich, bij de toepassing van deze richtlijn, voor een Lid-Staat op
bepaalde terreinen ernstige moeilijkheden mochten voordoen, onder-zoekt de Commissie deze moeilijkheden samen met die Lid-Staat enwint zij het advies in van het bij Besluit 75/365/EEG(
1) ingestelde
Comité van hooggeplaatste ambtenaren van volksgezondheid.
In voorkomend geval legt de Commissie passende voorstellen aan de
Raad voor.
Artikel 44
De richtlijnen die in bijlage III, deel A, zijn opgenomen, worden hierbij
ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de Lid-Staten wat dein bijlage III, deel B, vermelde termijnen voor omzetting betreft.
Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen gelden als verwijzingen
naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de in bijlage IVopgenomen concordantietabel.
Artikel 44 bis
1. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, wordt de Commissie
bijgestaan door het Comité van hooggeplaatste ambtenaren van volks-
gezondheid, dat is ingesteld bij Besluit 75/365/EEG(
2).
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een
ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt binneneen termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentievan de materie, advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel vaneen stemming.
Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere lidstaat
het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordtopgenomen.
De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het comité
uitgebrachte advies. Zij brengt het comité op de hoogte van de wijzewaarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies.
3. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een
ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt advies uit
over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen
naar gelang van de urgentie van de materie. Het comité spreekt zich uitmet de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van hetVerdrag isvoorgeschreven voor de aanneming van besluiten die de Raadop voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij stemming in hetcomité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de lidstaten
gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan
de stemming deel.
De Commissie stelt maatregelen vast die onmiddellijk van toepassing
zijn. Indien deze maatregelen echter niet in overeenstemming zijn methet advies dat het comité heeft uitgebracht, worden zijn onverwijld doorde Commissie ter kennis van de Raad gebracht.
In dat geval:
a) stelt de Commissie de toepassing van de maatregelen waartoe zij
heeft besloten uit voor ten hoogste twee maanden te rekenen vanaf dedatum van deze kennisgeving;
b) kan de Raad binnen de onder a) genoemde termijn met een
gekwalificeerde meerderheid van stemmen een andersluidend besluitnemen.1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 39
(1) PB nr. L 167 van 30. 6. 1975, blz. 19.
(2) PB L 167 van 30. 6. 1975, blz. 19. Besluit laatstelijk gewijzigd bij Besluit 80/
157/EEG (PB L 33 van 11. 2. 1980, blz. 15).▼M1
▼B
Artikel 45
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 40
▼B
BIJLAGE I
De in artikel 24, lid 1, onder c), en in artikel 25 bedoelde kenmerken van de
voltijdse specialistenopleiding en van de deeltijdopleiding tot specialist
1.Voltijdse specialistenopleiding
Deze opleiding vindt plaats in het kader van door de bevoegde autoriteiten
erkende specifieke opleidingsplaatsen.
Zij houdt deelneming in aan alle medische activiteiten van de afdeling waar de
opleiding wordt genoten, inclusief de wachtdiensten, zodat de specialist in
opleiding gedurende de gehele werkweek en gedurende het gehele jaar aandeze praktische en theoretische opleiding al zijn beroepsactiviteit wijdt op de
door de bevoegde autoriteiten vastgestelde wijze. Bijgevolg worden deze
werkzaamheden op passende wijze bezoldigd.
De opleiding kan worden onderbroken om redenen als militaire dienst,
wetenschappelijke opdrachten, zwangerschap en ziekte. Deze onderbrekingen
mogen de totale duur van de opleiding niet verkorten.
2.Deeltijdopleiding tot specialist
Deze opleiding beantwoordt aan dezelfde eisen als de voltijdse opleiding,
waarvan zij zich slechts onderscheidt door de mogelijkheid de deelneming aan
de medische activiteiten te beperken tot een tijdsduur die ten minste gelijk is
aan de helft van die welke in punt 1, tweede alinea, is voorgeschreven.
De bevoegde autoriteiten zien erop toe dat de totale duur en de kwaliteit van
de deeltijdopleiding tot specialist niet minder zijn dan die van de voltijdse
specialistenopleiding.
Deze deeltijdopleiding wordt derhalve op passende wijze bezoldigd.1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 41
▼B
BIJLAGE II
Data waarop een aantal Lid-Staten de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met
betrekking tot de afgifte van diploma's, certificaten en andere titels als bedoeld in artikel 9, lid
7, hebben ingetrokken
BELGIË
cardio-pulmonale chirurgie: 1 januari 1983
chirurgie van bloedvaten: 1 januari 1983zenuw- en zielsziekten: 1 augustus 1987, behalve voor degenen die vóór die
datum met hun opleiding zijn begonnen
gastro-enterologische chirurgie: 1 januari 1983DENEMARKEN
biologische hematologie: 1 januari 1983, behalve voor degenen die vóór die
datum met hun opleiding zijn begonnen
en die haar vóór eind 1988 hebben
beëindigd
revalidatie: 1 januari 1983, behalve voor degenen die vóór die
datum met hun opleiding zijn begonnen
en die haar vóór eind 1988 hebben
beëindigd
tropische ziekten: 1 augustus 1987, behalve voor degenen die vóór die
datum met hun opleiding zijn begonnen
FRANKRIJK
radiologie: 31 december 1971
zenuw- en zielsziekten: 31 december 1971LUXEMBURG
radiologie: voor de na 5 maart 1982 begonnen opleidingen worden geen
diploma's, certificaten en andere titels meer afgegeven
zenuw- en zielsziekten: voor de na 5 maart 1982 begonnen opleidingen worden geen
diploma's, certificaten en andere titels meer afgegeven
NEDERLAND
radiologie: 8 juli 1984
zenuw- en zielsziekten: 9 juli 19841993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 42
▼B
BIJLAGE III
Deel A
Ingetrokken richtlijnen
(als bedoeld in artikel 44)
1. Richtlijn 75/362/EEG
2. Richtlijn 75/363/EEGen de successieve wijzigingen daarop:
— Richtlijn 81/1057/EEG: uitsluitend wat de verwijzingen in artikel 1 naar de
bepalingen van de ingetrokken Richtlijnen 75/362/EEG en 75/363/EEG
betreft
— Richtlijn 82/76/EEG— Richtlijn 89/594/EEG: uitsluitend de artikelen 1 tot en met 9— Richtlijn 90/658/EEG: uitsluitend artikel 1, punten 1 en 2, en artikel 2
3. Richtlijn 86/457/EEG
Deel B
Termijnen voor omzetting in nationaal recht
(als bedoeld in artikel 44)
RichtlijnUiterste datum voor de
omzetting
75/362/EEG (PB nr. L 167 van 30. 6. 1975, blz. 1): 20. dezember 1976(*)
81/1057/EEG (PB nr. L 385 van 31. 12. 1981, blz. 25): 30. juni 198275/363/EEG (PB nr. L 167 van 30. 6. 1975, blz. 14): 20. december 1976(**)82/76/EEG (PB nr. L 43 van 15. 2. 1982, blz. 21): 31. december 1982
89/594/EEG (PB nr. L 341 van 23. 11. 1989, blz. 19): 8. mei 1991
90/658/EEG (PB nr. L 353 van 17. 12. 1990, blz. 73): 1. juli 199186/457/EEG (PB nr. L 267 van 19. 9. 1986, blz. 36): 1. januari 1985
(*) Griekenland: 1 januari 1981. Spanje en Portugal: 1 januari 1986.
(**) Griekenland: 1 januari 1981. Spanje en Portugal: 1 januari 1986. Ten aanzien van het
grondgebied van de voormalige Duitse Democratische Republiek treft Duitslandevenwel de nodige maatregelen om de artikelen 2 tot en met 5 van Richtlijn 75/363/EEG (artikelen 24 tot en met 27 van de onderhavige richtlijn) vóór 3 april 1992 te
kunnen toepassen (Richtlijn 90/658/EEG, artikel 2).1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 43
BIJLAGE IV
Concordantietabel
Deze richtlijn Richtlijn 75/362/EEG Richtlijn 75/363/EEG Richtlijn 86/457/EEG Richtlijn 81/1057/EEG Richtlijn 89/594/EEG Richtlijn 82/76/EEG
Artikel 1 Artikelen 1 en 24
Artikel 2 Artikel 2Artikel 3 Artikel 3Artikel 4 Artikel 4Artikel 5 Artikel 5Artikel 6 Artikel 6Artikel 7 Artikel 7Artikel 8 Artikel 8
Artikel 9, lid 1 Artikel 9, lid 1 Artikel 1
Artikel 9, lid 2 Artikel 9, lid 2 Artikel 1Artikel 9, lid 3 Artikel 9 bis, lid 1Artikel 9, lid 4 Artikel 9, bis lid 2Artikel 9, lid 5 Artikel 9, lid 3Artikel 9, lid 6 Artikel 9, lid 1
Artikel 9, lid 7 Artikel 9, lid 2
Artikel 10 Artikel 10Artikel 11 Artikel 11Artikel 12 Artikel 12
Artikel 13 Artikel 13
Artikel 14 Artikel 14Artikel 15 Artikel 15Artikel 16 Artikel 15 bisArtikel 17 Artikel 16Artikel 18 Artikel 17Artikel 19 Artikel 18Artikel 20 Artikel 20Artikel 21 Artikel 21Artikel 22 Artikel 22
Artikel 23 Artikel 1
Artikel 24 Artikel 2Artikel 25, lid 1 Artikel 3, lid 1Artikel 25, lid 2 Artikel 3, lid 2▼B1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 44
Deze richtlijn Richtlijn 75/362/EEG Richtlijn 75/363/EEG Richtlijn 86/457/EEG Richtlijn 81/1057/EEG Richtlijn 89/594/EEG Richtlijn 82/76/EEG
Artikel 25, lid 3, eerste
alineaArtikel 3, lid 3, eerste
alinea
Artikel 25, lid 3, tweede
alineaArtikel 14
Artikel 26 Artikel 4
Artikel 27 Artikel 5Artikel 28 Artikel 7Artikel 29 Artikel 8Artikel 30 Artikel 1
Artikel 31 Artikel 2, leden 1, 2 en 3
Artikel 32 Artikel 3
Artikel 33 Artikel 4
Artikel 34 Artikel 5
Artikel 35 Artikel 6
Artikel 36 Artikel 7
Artikel 37 Artikel 8
Artikel 38 Artikel 9
Artikel 39 Artikel 10
Artikel 40 Artikel 11
Artikel 41 Artikel 12, lid 2
Artikel 42 Artikel 23 Artikel 2, lid 4
Artikel 43 Artikel 26 Artikel 10Artikel 44Artikel 45 Artikel 27Bijlage I BijlageBijlage II Bijlage▼B1993L0016 — NL — 22.06.1999 — 005.001 — 45