2913/92 - - - I
1Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de Instellingen
VERORDENING (EEG) Nr. 2913/92 VAN DE RAAD
van 12 oktober 1992
tot vaststelling van het communautair douanewetboek
(PB nr. L 302 van 19. 10. 1992, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publikatieblad
nr. bladzijde datum
Verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad van
19 december 1996L 17 1 21. 1. 1997
Gewijzigd bij:
A1 T oetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C 241 239 29. 8. 1994
(aangepast door Besluit van de Raad 95/1/EG, Euratom, EGKS) L 1 181 1. 1. 1995
Gerectificeerd bij:
C1 Rectificatie PB nr. L 123 van 15. 5. 1997, blz. 25 (2913/92)
C2 Rectificatie PB nr. L 179 van 8. 7. 1997, blz. 11 (82/97)
2913/92 - - - I
IVERORDENING (EEG) Nr. 2913/92 VAN DE RAAD
van 12 oktober 1992
tot vaststelling van het communautair douanewetboek
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Eco-nomische Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 28,
100 A en 113,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
In samenwerking met het Europese Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Co-
mité (3),
Overwegende dat de Gemeenschap op een douane-unie is
gegrondvest; dat het zowel voor de economische subjecten
van de Gemeenschap als voor de douaneadministraties
wenselijk is dat de bepalingen van het douanerecht, die
thans nog over tal van communautaire verordeningen enrichtlijnen verspreid zijn, in een wetboek worden samenge-
bracht; dat zulks in het vooruitzicht van de interne markt
van wezenlijk belang is;
Overwegende dat het aldus samengestelde communautair
douanewetboek, hierna ,,wetboek” te noemen, de huidige
douanewetgeving dient te omvatten; dat het evenwel wen-
selijk is in deze wetgeving wijzigingen aan te brengen, ten
einde haar samenhangender te maken en te vereenvoudi-
gen en ten einde daarin bepaalde nog bestaande leemten
op te vullen om een volledige communautaire wetgeving
o pd i tg e b i e dv a s tt es t e l l e n ;
Overwegende dat, uitgaande van het gegeven van een in-
terne markt, het wetboek de algemene regels en procedu-
res dient te bevatten voor de toepassing van de tariefmaat-
r e g e l e ne nd ea n d e r em a a t r e g e l e nd i ei nh e tk a d e rv a nh e t
goederenverkeer tussen de Gemeenschap en derde landen
op communautair niveau zijn ingesteld, met inbegrip van
die van het landbouwbeleid en de handelspolitiek; dat
daarbij rekening dient te worden gehouden met de vereis-
ten van die vormen van gemeenschappelijk beleid;
Overwegende dat het opportuun lijkt te bepalen dat dit
wetboek geen afbreuk doet aan de bijzondere bepalingen
welke op andere gebieden zijn vastgesteld; dat dergelijke
bijzondere regels met name kunnen bestaan of kunnen
worden ingesteld in het kader van de voorschriften op het
gebied van de landbouw, de statistiek, de handelspolitiek
en de eigen middelen;
(1) PB nr. C 128 van 23. 5. 1990, blz. 1.
(2) PB nr. C 72 van 18. 3. 1991, blz. 176, en besluit van 16
september 1992 (nog niet verschenen in het Publikatie-blad).
(
3) PB nr. C 60 van 8. 3. 1991, blz. 5.
2913/92 - - - I
IIOverwegende dat, ten einde te zorgen voor een evenwicht
tussen enerzijds de behoefte van de douaneadministraties
om een goede toepassing van de douanewetgeving te waar-
borgen en anderzijds het recht van de economische subjec-
ten op een billijke behandeling, de douaneadministraties
met name uitgebreide controlemogelijkheden en de econo-
mische subjecten een recht op beroep moeten krijgen; dat
het Verenigd Koninkrijk voor de totstandbrenging van een
beroepsprocedure op douanegebied nieuwe administratieve
procedures moet invoeren, hetgeen niet kan worden verwe-
zenlijkt vóór 1 januari 1995;
Overwegende dat het wenselijk is de douaneformaliteiten
en -controles af te schaffen of deze ten minste zoveel mo-
gelijk te beperken in verband met het grote belang dat de
buitenlandse handel voor de Gemeenschap heeft;
Overwegende dat het van belang is een eenvormige toe-
passing van dit wetboek te waarborgen; dat te dien eindemoet worden voorzien in een communautaire procedure
die het mogelijk maakt te zijner tijd de toepassingsbepalin-
gen van dit wetboek vast te stellen; dat het nodig is een
Comité douanewetboek in te stellen ten einde op dit ge-
bied een nauwe en doeltreffende samenwerking tussen de
Lid-Staten en de Commissie mogelijk te maken;
Overwegende dat bij het vaststellen van de uitvoerings-
maatregelen van dit wetboek zoveel mogelijk moet worden
gelet op de voorkoming van fraude en onregelmatigheden
die nadelig kunnen zijn voor de algemene begroting van de
Europese Gemeenschappen,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING V ASTGESTELD:
2913/92 - - - I
1TITEL I
ALGEMENE BEPALINGEN
HOOFDSTUK 1
TOEPASSINGSGEBIED EN BASISDEFINITIES
Artikel 1
Dit wetboek, alsmede de communautaire en nationale be-
palingen die ter uitvoering ervan worden vastgesteld, vor-
men de douanewetgeving. Onverminderd de bijzondere be-
palingen die op andere gebieden zijn vastgesteld, is het
wetboek van toepassing op
— het handelsverkeer tussen de Gemeenschap en derde
landen;
— de goederen die onder een van de Verdragen tot
oprichting van respectievelijk de Europese Gemeen-
schap voor Kolen en Staal, de Europese Economische
Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor
Atoomenergie vallen.
Artikel 2
1. Behoudens andersluidende bepalingen die hetzij uit
internationale overeenkomsten of uit gebruikelijke handel-
wijzen met een beperkte geografische en economische
draagwijdte, hetzij uit autonome communautaire maatrege-
len voortvloeien, is de communautaire douanewetgeving in
het gehele douanegebied van de Gemeenschap op eenvor-
mige wijze van toepassing.
2. Sommige bepalingen van de communautaire douane-
wetgeving kunnen eveneens buiten het douanegebied van
de Gemeenschap van toepassing zijn, in het kader van het-
zij specifieke regelingen, hetzij internationale overeenkom-
sten.
Artikel 3
1. Het douanegebied van de Gemeenschap omvat:
— het grondgebied van het Koninkrijk België;
— het grondgebied van het Koninkrijk Denemarken, met
uitzondering van de Faeröer en Groenland;
— het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland,
met uitzondering van enerzijds het eiland Helgoland
en anderzijds het grondgebied van Büsingen (Verdrag
van 23 november 1964 tussen de BondsrepubliekDuitsland en de Zwitserse Bondsstaat);
— het grondgebied van de Helleense Republiek;
— het grondgebied van het Koninkrijk Spanje, met uit-
zondering van Ceuta en Melilla;
— het grondgebied van de Franse Republiek, met uit-
zondering van de overzeese gebieden, van St. Pierre
en Miquelon en van Mayotte;
— het grondgebied van Ierland;2913/92
95/1/EG, Euratom, EGKS
82/97
95/1/EG, Euratom, EGKS
2913/92 - - - I
2— het grondgebied van de Italiaanse Republiek, met uit-
zondering van de gemeenten Livigno en Campione
d’Italia, alsmede van de nationale wateren van het
Meer van Lugano vanaf de oever tot aan de politieke
grens van de zone tussen Ponte T resa en Porto Cere-
sio;
— het grondgebied van het Groothertogdom Luxemburg;
— het grondgebied van het Koninkrijk der Nederlanden
in Europa;
— het grondgebied van de Republiek Oostenrijk;
— het grondgebied van de Portugese Republiek;
— het grondgebied van de Republiek Finland;
— het grondgebied van het Koninkrijk Zweden;
— het grondgebied van het Verenigd Koninkrijk van
Groot- - -Brittannië en Noord- - -Irland, alsmede de Ka-
naaleilanden en het eiland Man.
2. Gelet op de Overeenkomst die daarop van toepassing
is en ofschoon buiten het grondgebied van de Franse Re-
publiek gelegen, wordt ook het grondgebied van het Vor-
stendom Monaco als omschreven in de te Parijs op 18 mei
1963 ondertekende Douane-overeenkomst (Journal officiel
de la République française van 27 september 1963, blz.
8679) beschouwd als deel uitmakende van het douanege-
bied van de Gemeenschap.
3. In het douanegebied van de Gemeenschap zijn begre-pen de territoriale zee, de maritieme binnenwateren en het
luchtruim van de Lid-Staten en van de in lid 2 bedoelde
gebieden, met uitzondering van de territoriale zee, de ma-
ritieme binnenwateren en het luchtruim van de gebieden
die overeenkomstig lid 1 niet onder het douanegebied van
de Gemeenschap vallen.
Artikel 4
In de zin van dit wetboek wordt verstaan onder:
1. persoon:
— een natuurlijk persoon, of
— een rechtspersoon, of
— wanneer de geldende voorschriften in deze mo-
gelijkheid voorzien, een vereniging van personen
die als handelingsbekwaam wordt erkend zonder
de wettelijke status van rechtspersoon te bezit-
ten;
2. in de Gemeenschap gevestigd persoon:
— indien het een natuurlijk persoon betreft, een ie-
der die in de Gemeenschap zijn normale verblijf-
plaats heeft,
— indien het een rechtspersoon of een vereniging
van personen betreft, elke persoon die in de Ge-
meenschap zijn statutaire zetel, zijn hoofdbestuur
of een vaste inrichting heeft;95/1/EG, Euratom, EGKS
82/97
95/1/EG, Euratom, EGKS
82/97
2913/92
2913/92 - - - I
33. douaneautoriteiten: de autoriteiten die onder meer
voor de toepassing van de douanewetgeving bevoegd
zijn;
4. douanekantoor: elk kantoor waar de in de douanewet-
geving voorgeschreven formaliteiten volledig of ge-
deeltelijk kunnen worden vervuld;
5. beschikking: elke administratieve beslissing verband
houdend met de douanewetgeving die door een
douaneautoriteit over een bepaald geval wordt geno-
men en die voor een of meer personen wier identiteit
bekend is of kan worden vastgesteld, rechtsgevolgen
heeft; hieronder vallen onder meer bindende inlichtin-
g e ni nd ez i nv a na r t i k e l 12;
6. douanestatus: de status van goederen, zijnde hetzij
communautaire, hetzij niet-communautaire goederen;
7. communautaire goederen: goederen die
— geheel zijn verkregen in het douanegebied van
de Gemeenschap onder de in artikel 23 bedoelde
voorwaarden, zonder toevoeging van goederen
die zijn ingevoerd uit landen of gebieden welke
geen deel uitmaken van het douanegebied van de
Gemeenschap. Goederen die zijn verkregen uit
onder een schorsingsregeling geplaatste goede-
ren, worden niet beschouwd als communautaire
goederen in gevallen van bijzonder economisch
belang die volgens de procedure van het Comité
worden bepaald;
— zijn ingevoerd uit landen of gebieden die geen
deel uitmaken van het douanegebied van de Ge-
meenschap en die in het vrije verkeer zijn ge-
bracht;
— in het douanegebied van de Gemeenschap zijn
verkregen, hetzij uitsluitend uit goederen als be-
doeld in het tweede streepje, hetzij uit goederen
als bedoeld in het eerste en het tweede streepje;
8. niet-communautaire goederen: andere dan de in punt
7 bedoelde goederen.
Onverminderd de artikelen 163 en 164 verliezen com-
munautaire goederen deze douanestatus wanneer zij
het douanegebied van de Gemeenschap daadwerkelijk
verlaten;
9. douaneschuld: de op een persoon rustende verplich-
ting tot betaling van de rechten bij invoer (douane-
schuld bij invoer) of de rechten bij uitvoer (douane-
schuld bij uitvoer) die op bepaalde goederen van
toepassing zijn uit hoofde van de geldende commu-nautaire bepalingen;2913/92
82/97
82/97
2913/92
2913/92 - - - I
410. rechten bij invoer:
— de douanerechten en heffingen van gelijke wer-
king die bij de invoer van goederen van toepas-
sing zijn;
—d e belastingen bij invoer die zijn vastge-
steld in het kader van het gemeenschappelijk
landbouwbeleid of in het kader van de specifieke
regelingen die op bepaalde door verwerking van
landbouwprodukten verkregen goederen van toe-
passing zijn;
11. rechten bij uitvoer:
— de douanerechten en heffingen van gelijke wer-
king die bij de uitvoer van goederen van toepas-
sing zijn;
—d e belastingen bij uitvoer die zijn vastge-
steld in het kader van het gemeenschappelijk
landbouwbeleid of in het kader van de specifiekeregelingen die op bepaalde door verwerking van
landbouwprodukten verkregen goederen van toe-
passing zijn;
12. schuldenaar: elke persoon die gehouden is tot betaling
van het bedrag van de douaneschuld;
13. toezicht van de douaneautoriteiten: de activiteiten die
door deze autoriteiten in het algemeen worden ont-
plooid ten einde te zorgen voor de naleving van de
douanewetgeving en, in voorkomend geval, van de an-
dere bepalingen die op goederen onder douanetoe-
zicht van toepassing zijn;
14. controle door de douaneautoriteiten: het verrichten
van specifieke handelingen, zoals verificatie van goed-
eren, controle op de aanwezigheid en de echtheid van
documenten, onderzoek van de boekhouding van on-
dernemingen en onderzoek van andere bescheiden,
controle van vervoermiddelen, controle van bagage en
andere goederen die personen bij of op zich dragen,
en het verrichten van administratief onderzoek en an-
dere soortgelijke handelingen, een en ander om te
zorgen voor de naleving van de douanewetgeving en,
in voorkomend geval, van de andere bepalingen die
op goederen onder douanetoezicht van toepassing
zijn;
15. douanebestemming van goederen:
a) plaatsing van goederen onder een douanerege-
ling;
b) binnenbrengen van goederen in een vrije zone of
in een vrij entrepot;
c) wederuitvoer van goederen uit het douanegebied
van de Gemeenschap;
d) vernietiging van goederen;
e) afstaan van goederen aan de Schatkist;
16. douaneregeling:
a) in het vrije verkeer brengen;
b) douanevervoer;
c) douane-entrepot;2913/92
82/97 - - - deleted
82/97 - - - deleted
2913/92 - - - I
5d) actieve veredeling;
e) behandeling onder douanetoezicht;
f) tijdelijke invoer;
g) passieve veredeling
h) uitvoer;
17. douaneaangifte: handeling waarbij een persoon, in de
voorgeschreven vorm en op de voorgeschreven wijze,
het voornemen kenbaar maakt goederen onder een
bepaalde douaneregeling te plaatsen;
18. aangever: de persoon die in eigen naam een douane-
aangifte doet of de persoon in wiens naam een
douaneaangifte wordt gedaan;
19. aanbrengen bij de douane: mededeling aan de
douaneautoriteiten, in de vereiste vorm, van de aan-
komst van de goederen bij het douanekantoor of op
enige andere, door de douaneautoriteiten aangewezen
of goedgekeurde plaats;
20. vrijgave van goederen: terbeschikkingstelling, door de
douaneautoriteiten, van goederen voor de doeleinden
die zijn voorzien in de douaneregeling waaronder de
goederen zijn geplaatst;
21. subject van de regeling: de persoon voor wiens reke-
ning de douaneaangifte is gedaan of de persoon aan
wie de uit een douaneregeling voortvloeiende rechten
en verplichtingen van de eerstgenoemde persoon zijn
overgedragen;
22. vergunninghouder: persoon aan wie een vergunning is
verleend;
23. geldende bepalingen: de communautaire of de natio-
nale bepalingen;
24. procedure van het Comité: de procedure als omschre-
ven of bedoeld in artikel 249.
HOOFDSTUK 2
DIVERSE ALGEMENE BEPALINGEN BETREFFENDE MET
N A M ED ER E C H T E NE NV E R P L I C H T I N G E NV A N
PERSONEN TEN AANZIEN VAN DE DOUANEWETGEVING
Afdeling 1
Recht van vertegenwoordiging
Artikel 5
1. Onder de in artikel 64, lid 2, gestelde voorwaarden en
onder voorbehoud van de in het kader van artikel 245 gel-
dende bepalingen kan iedere persoon zich voor het vervul-
len van de in de douanewetgeving voorgeschreven hande-
lingen en formaliteiten bij de douaneautoriteiten doen
vertegenwoordigen.
2. De vertegenwoordiging kan:
— direct zijn wanneer de vertegenwoordiger in naam en
voor rekening van een andere persoon handelt, dan wel
— indirect zijn, wanneer de vertegenwoordiger in eigen
naam, doch voor rekening van een andere persoon
handelt.2913/92
2913/92 - - - I
6De Lid-Staten kunnen het recht om op hun grondgebied
douaneaangiften te doen
— volgens de methode van de directe vertegenwoordiging,
of
— volgens de methode van de indirecte vertegenwoordiging,
zodanig voorbehouden dat de vertegenwoordiger een doua-
necommissionair moet zijn die daar zijn beroep uitoefent.
3. Met uitzondering van de in artikel 64, lid 2, onder b),
en lid 3, bedoelde gevallen dient de vertegenwoordiger in
de Gemeenschap te zijn gevestigd.
4. De vertegenwoordiger dient te verklaren voor de ver-
tegenwoordigde persoon te handelen; voorts dient hij aan
te geven of het een directe dan wel een indirecte vertegen-
woordiging betreft en moet hij vertegenwoordigingsbe-
voegdheid bezitten.
De persoon die niet verklaart in naam of voor rekening van
een andere persoon te handelen of die verklaart in naam ofvoor rekening van een andere persoon te handelen, zonder
dat hij vertegenwoordigingsbevoegdheid bezit, wordt geacht
in eigen naam en voor eigen rekening te handelen.
5. De douaneautoriteiten kunnen van elke persoon die
verklaart in naam of voor rekening van een andere per-
soon te handelen, het bewijs eisen dat hij vertegenwoordi-
gingsbevoegdheid bezit.
Afdeling 2
Beschikkingen betreffende de toepassing van de
douanewetgeving
Artikel 6
1. Indien een persoon de douaneautoriteiten verzoekt
een beschikking betreffende de toepassing van de douane-
wetgeving te nemen, verstrekt hij deze autoriteiten alle ge-
gevens en bescheiden die zij behoeven om het besluit te
nemen.
2. De beschikking moet zo spoedig mogelijk worden ge-
nomen en vervolgens zo spoedig mogelijk aan de verzoeker
worden bekendgemaakt.
Indien het daartoe strekkende verzoek schriftelijk is ge-
daan, moet de beschikking worden genomen binnen een
overeenkomstig de geldende bepalingen vastgestelde ter-
mijn te rekenen vanaf de datum waarop de douaneautori-
teiten het verzoek hebben ontvangen. De beschikking moet
schriftelijk aan de verzoeker worden bekendgemaakt.
Deze termijn mag echter worden overschreden indien het
voor de douaneautoriteiten niet mogelijk is hem in acht te
nemen. In dat geval stellen deze autoriteiten de verzoeker
hiervan vóór het verstrijken van de hierboven vastgestelde
termijn in kennis, onder vermelding van de redenen welke
aan deze overschrijding ten grondslag liggen en van de nieu-
we termijn die zij nodig achten om een beschikking te nemen.
3. De schriftelijk genomen beschikkingen waarbij verzoe-
ken niet worden ingewilligd of die ongunstige gevolgen
hebben voor de personen tot wie zij zijn gericht, worden
door de douaneautoriteiten met redenen omkleed. In deze
beschikkingen dient melding te worden gemaakt van demogelijkheid tot beroep als bedoeld in artikel 243.2913/92
2913/92 - - - I
74. Bepaald kan worden dat lid 3, eerste volzin, eveneens
op andere beschikkingen van toepassing is.
Artikel 7
Met uitzondering van de in artikel 244, tweede alinea, be-
doelde gevallen zijn de genomen beschikkingen onmiddel-
lijk uitvoerbaar door de douaneautoriteiten.
Artikel 8
1. Een voor de belanghebbende gunstige beschikking
wordt met terugwerkende kracht ingetrokken indien deze
werd genomen op grond van onjuiste of onvolledige gegevens
en:
— de verzoeker van de onjuistheid of de onvolledigheid
van die gegevens kennis droeg of redelijkerwijze ken-
nis had moeten dragen, en
— de beschikking op grond van de juiste en volledige
gegevens niet had kunnen worden genomen.
2. De intrekking met terugwerkende kracht van de be-
schikking wordt bekendgemaakt aan degene tot wie zij was
gericht.
3. De intrekking met terugwerkende kracht geldt met in-
gang van de datum waarop de met terugwerkende kracht
ingetrokken beschikking werd genomen.
Artikel 9
1. Een voor de belanghebbende gunstige beschikking
wordt ingetrokken of gewijzigd indien, in andere dan de in
artikel 8 genoemde gevallen, aan een of meer daaraan ver-
bonden voorwaarden niet is of niet meer wordt voldaan.
2. Een voor de belanghebbende gunstige beschikking
kan worden ingetrokken wanneer degene tot wie zij is ge-
richt, niet voldoet aan een verplichting die, in voorkomend
geval, ingevolge deze beschikking op hem rust.
3. De intrekking of de wijziging van de beschikking
wordt bekendgemaakt aan degene tot wie zij is gericht.
4. De intrekking of de wijziging van de beschikking
wordt van kracht op de datum waarop zij wordt bekendge-
maakt. In uitzonderlijke gevallen en voor zover de recht-
matige belangen van degene tot wie de beschikking is ge-
richt, zulks vereisen, kunnen de douaneautoriteiten het van
kracht worden echter op een latere datum doen ingaan.
Artikel 10
De artikelen 8 en 9 doen geen afbreuk aan de nationale
voorschriften die inhouden dat een beschikking geen wer-
king heeft of haar werking verliest om redenen die niet
specifiek verband houden met de douanewetgeving.
Afdeling 3
Inlichtingen
Artikel 11
1. Iedere persoon kan de douaneautoriteiten om inlicht-
ingen betreffende de toepassing van de douanewetgeving
verzoeken.2913/92
2913/92 - - - I
8Een dergelijk verzoek kan worden afgewezen indien het
geen verband houdt met een daadwerkelijk voorgenomen
in- of uitvoertransactie.
2. De inlichtingen worden de aanvrager gratis verstrekt.
Indien de douaneautoriteiten echter speciale kosten heb-
ben gemaakt, met name voor analyses, expertises of de
terugzending van de goederen naar de aanvrager, kunnen
deze kosten de aanvrager in rekening worden gebracht.
Artikel 12
1. De douaneautoriteiten verstrekken, op schriftelijk ver-
zoek en overeenkomstig de volgens de procedure van het
Comité vastgestelde nadere regels, bindende tariefinlichtin-
gen of bindende inlichtingen betreffende de oorsprong.
2. De bindende tariefinlichting of de bindende inlichting
betreffende de oorsprong binden de douaneautoriteiten te-
genover de verkrijger van de inlichting slechts voor de ta-
riefindeling, respectievelijk de vaststelling van de oorsprong
van de goederen.
De bindende tariefinlichting of de bindende inlichting be-
treffende de oorsprong binden de douaneautoriteiten
slechts ten aanzien van goederen waarvoor de douanefor-
maliteiten worden vervuld na de datum waarop de inlich-
ting door de autoriteiten is verstrekt.
Wat de oorsprong betreft, zijn de bovenbedoelde formali-
teiten die welke verband houden met de toepassing van de
a r t i k e l e n2 2e n2 7 .
3. De verkrijger van de inlichting moet kunnen aantonen
dat er in elk opzicht overeenstemming is tussen:
— wat het tarief betreft: het aangegeven en het in de
inlichting omschreven goed;
— wat de oorsprong betreft: het betrokken goed en de
omstandigheden die voor het verkrijgen van de oor-
sprong bepalend zijn, enerzijds, en de in de inlichtingomschreven goederen en omstandigheden, anderzijds.
4. Een bindende inlichting is, gerekend vanaf de datum
waarop zij wordt verstrekt, gedurende zes jaar geldig in-
dien zij op het tarief, en gedurende drie jaar geldig indien
zij op de oorsprong betrekking heeft. In afwijking van arti-
kel 8 wordt zij met terugwerkende kracht ingetrokken in-
dien zij is verstrekt op de grondslag van onjuiste of onvol-
ledige gegevens van de aanvrager.
5. Een bindende inlichting verliest haar geldigheid wan-
neer zij:
a) op tariefgebied:
i) ten gevolge van de vaststelling van een verorde-
ning niet meer met het aldus vastgestelde recht
in overeenstemming is;
ii) niet langer verenigbaar is met de uitlegging van
één van de nomenclaturen als bedoeld in artikel
20, lid 6:2913/92
82/97
2913/92 - - - I
9— op communautair niveau, door een wijziging
in de toelichtingen op de gecombineerde
nomenclatuur of door een arrest van het
Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen;
— op internationaal niveau, door een door de
werelddouaneorganisatie, in 1952 in het le-
ven geroepen onder de naam „Internationa-
le Douaneraad”, vastgestelde indelingsken-
nisgeving of wijziging van de toelichtingen
op de nomenclatuur van het geharmoniseer-
de systeem inzake de omschrijving en de co-
dering van goederen;
iii) overeenkomstig artikel 9 wordt ingetrokken of
gewijzigd en mits aan de verkrijger van de inlich-
ting daarvan kennis wordt gegeven.
De datum waarop de bindende inlichting ten aanzien
van de onder i) en ii) genoemde gevallen haar geldig-
heid verliest, is de datum van de bekendmaking van
de bovengenoemde maatregelen, of, voor internation-
ale maatregelen, de datum van een mededeling van
d eC o m m i s s i ei nd eC - r e e k sv a nh e t Publikatieblad
van de Europese Gemeenschappen .
b) op het gebied van de oorsprong:
i) ten gevolge van de vaststelling van een verorde-
ning of een door de Gemeenschap gesloten over-
eenkomst niet meer met het aldus vastgestelde
recht in overeenstemming is;
ii) niet langer verenigbaar is:
— op communautair niveau, met de voor de
uitlegging van de wetgeving vastgestelde
toelichtingen en adviezen of met een arrest
van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen;
— op internationaal niveau, met de in het ka-
der van de Wereldhandelsorganisatie
(WHO) gesloten overeenkomst betreffende
de oorsprongsregels, of met de toelichtingen
of adviezen betreffende de oorsprong die
voor de uitlegging van die overeenkomst
zijn vastgesteld.
iii) overeenkomstig artikel 9 wordt ingetrokken of
gewijzigd en mits aan de verkrijger van de inlich-
ting daarvan vooraf kennis wordt gegeven.
De datum waarop de bindende inlichting ten aanzien
van de onder i) en ii) genoemde gevallen haar geldig-heid verliest, is de bij de bekendmaking van bovenge-
noemde maatregelen vermelde datum of, voor in-
ternationale maatregelen, de datum die in de
mededeling van de Commissie in de C-reeks van het
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen is
vermeld.82/97
2913/92 - - - I
106. Een bindende inlichting die overeenkomstig lid 5,
onder a), ii) of iii), of b, ii) of iii), haar geldigheid verliest,
mag door de verkrijger van de inlichting nog gedurende
een periode van zes maanden na deze bekendmaking of
kennisgeving worden gebruikt indien de verkrijger van de
inlichting, op basis van de bindende inlichting en vóór de
vaststelling van de betreffende maatregel, vaste en defini-
tieve overeenkomsten voor de aankoop of de verkoop van
de betreffende goederen heeft gesloten. Indien het echter
om produkten gaat waarvoor bij het vervullen van de dou-
aneformaliteiten een invoer-, uitvoer- of prefixatiecertifi-
caat wordt overgelegd, komt de resterende geldigheidsduur
van het betrokken certificaat in de plaats van de periode
van zes maanden.
In het in lid 5, onder a), i) en b), i), bedoelde geval kan in
de verordening of in de overeenkomst een termijn worden
vastgesteld gedurende welke het in de eerste alinea bepaal-de van toepassing is.
7. De toepassing, onder de voorwaarden van lid 6 van
de indeling of van de vaststelling van de oorsprong, die in
de bindende inlichting is aangegeven, geldt slechts voor:
— de vaststelling van de in- of uitvoerrechten;
— de berekening van de uitvoerrestituties en van alle an-
dere bedragen die bij invoer of uitvoer in het kader
van het gemeenschappelijk landbouwbeleid worden
toegekend;
— het gebruik van invoer-, uitvoer- of prefixatiecertifica-
ten die worden overgelegd bij het vervullen van de
formaliteiten voor de aanvaarding van de douaneaan-
gifte met betrekking tot de betreffende goederen,
voor zover deze certificaten zijn afgegeven op basis
van voornoemde inlichting.
Daarenboven kan in uitzonderlijke gevallen, waarin de
goede werking van de in het kader van het gemeenschap-
pelijk landbouwbeleid vastgestelde regelingen in gevaar
kan komen, volgens de procedure van artikel 38 van Ver-
ordening nr. 136/66/EEG van de Raad van 22 september
1966 houdende de totstandbrenging van een gemeenschap-
pelijke ordening der markten in de sector oliën en vet-
ten (
1) en van de overeenkomstige artikelen van andere
verordeningen houdende een gemeenschappelijke ordening
der markten, worden besloten om van lid 6 af te wijken.
Afdeling 4
Overige bepalingen
Artikel 13
De douaneautoriteiten kunnen onder de overeenkomstig
de geldende bepalingen vastgestelde voorwaarden alle con-
trolemaatregelen nemen die zij voor de correcte toepassing
van de douanewetgeving nodig achten.
(1) PB nr. 172 van 30. 9. 1966, blz. 3025/66. V erordening laat-
stelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 3290/94 (PB nr.L 349 van 31. 12. 1994, blz. 105).82/97
C2, PB nr. L 179 van 8. 7. 1997, blz. 11
2913/92
2913/92 - - - I
11Artikel 14
Voor de toepassing van de douanewetgeving dient elke
persoon die direct of indirect bij de desbetreffende trans-
acties die in het kader van het goederenverkeer worden
verricht, is betrokken, de douaneautoriteiten op hun ver-
zoek en binnen de eventueel vastgestelde termijnen alle
nodige bescheiden en inlichtingen, ongeacht de dragers
waarop die bescheiden en inlichtingen zich bevinden, te
verstrekken en deze autoriteiten alle nodige bijstand te
verlenen.
Artikel 15
Alle inlichtingen van vertrouwelijke aard of die als vertrou-
welijk zijn verstrekt, vallen onder het beroepsgeheim en
worden door de douaneautoriteiten niet bekendgemaakt
zonder uitdrukkelijke toestemming van de persoon of de
autoriteit die deze inlichtingen heeft verstrekt; het doorge-
ven van inlichtingen is toegestaan voor zover de douaneau-
toriteiten daartoe overeenkomstig de geldende bepalingen,
met name inzake gegevensbescherming, of in het kader van
gerechtelijke procedures gehouden of gemachtigd zijn.
Artikel 16
D eb e t r o k k e np e r s o n e nd i e n e nd ei na r t i k e l1 4b e d o e l d e
bescheiden, ongeacht de dragers waarop die bescheiden
zich bevinden, met het oog op de douanecontrole, gedu-
rende de in de geldende bepalingen vastgestelde termijn enten minste gedurende drie kalenderjaren te bewaren. Deze
termijn vangt aan:
a) voor goederen die in het vrije verkeer zijn gebracht in
andere dan de onder b) bedoelde gevallen of voor
goederen die ten uitvoer zijn aangegeven, aan het ein-
de van het jaar waarin de aangiften voor het vrije ver-
keer of de aangiften ten uitvoer zijn aanvaard;
b) voor goederen die in het vrije verkeer zijn gebracht
met toepassing van een verlaagd recht bij invoer of
van een nulrecht uit hoofde van het gebruik ervan
voor bijzondere doeleinden, aan het einde van het
jaar waarin het douanetoezicht op de goederen wordt
opgeheven;
c) voor goederen die onder een andere douaneregeling
zijn geplaatst, aan het einde van het jaar waarin de
desbetreffende douaneregeling is beëindigd;
d) voor goederen die in een vrije zone of in een vrij en-
trepot zijn binnengebracht, aan het einde van het jaar
waarin zij de betrokken onderneming verlaten.
Onverminderd het bepaalde in artikel 221, lid 3, tweede
volzin, worden de bescheiden, indien uit een controle van
de douaneautoriteiten in verband met een douaneschuld
blijkt dat de desbetreffende boeking moet worden herzien,
na afloop van de in de eerste alinea bedoelde termijn nog
zolang bewaard als voor de herziening en de controle no-
dig is.2913/92
2913/92 - - - I
12Artikel 17
Indien overeenkomstig de douanewetgeving een termijn,
datum of vervaldag wordt vastgesteld voor de toepassing
van de voorschriften daarvan, kan de termijn slechts wor-
den verlengd en de datum of vervaldag slechts worden uit-
gesteld wanneer de desbetreffende voorschriften daarin uit-
drukkelijk voorzien.
Artikel 18
1. De tegenwaarde van de ecu in nationale valuta die
voor de vaststelling van de tariefindeling van goederen en
van de rechten bij invoer moet worden toegepast, wordt
eenmaal per maand vastgesteld. De voor deze omrekening
toe te passen koersen zijn die welke op de voorlaatste
werkdag van de maand in het Publikatieblad van de Euro-
pese Gemeenschappen worden bekendgemaakt. Deze koer-
sen zijn gedurende de gehele daaropvolgende maand van
toepassing.
Wanneer de aan het begin van de maand geldende koers
evenwel meer dan 5 % afwijkt van die welke wordt be-
kendgemaakt op de voorlaatste werkdag vóór de 15e van
diezelfde maand, is de laatstgenoemde koers van toepas-
sing vanaf de 15e tot het einde van de betreffende maand.
2. De tegenwaarde van de ecu in nationale valuta die in
het kader van de douanewetgeving in andere dan de in lid
1 bedoelde gevallen moet worden toegepast, wordt een-
maal per jaar vastgesteld. De voor deze omrekening toe te
passen koersen zijn die welke op de eerste werkdag van
oktober in het Publikatieblad van de Europese Gemeen-
schappen worden bekendgemaakt; zij worden van kracht op
1 januari van het volgende jaar. Indien voor een bepaalde
nationale valuta geen koers beschikbaar is, geldt voor die
valuta de omrekeningskoers van de laatste dag waarvoor in
het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen een
koers is bekendgemaakt.
3. Indien een in ecu luidend bedrag om andere redenen
dan de vaststelling van de tariefindeling van goederen of
van bij in- of uitvoerrechten in nationale valuta wordt om-
gerekend, mogen de douaneautoriteiten het bedrag dat bij
deze omrekening wordt verkregen, naar boven of naar be-
neden afronden.
Na afronding mag het bedrag niet meer dan 5 % van het
oorspronkelijke bedrag afwijken.
De douaneautoriteiten kunnen de tegenwaarde in nationale
valuta van een in ecu luidend bedrag ongewijzigd handha-
ven indien de jaarlijkse aanpassing overeenkomstig lid 2,
vóór bovenbedoelde afronding, tot een wijziging van de te-
genwaarde in de nationale valuta van minder dan 5 % of
tot een daling van deze tegenwaarde leidt.2913/92
82/97
2913/92 - - - I
13Artikel 19
Volgens de procedure van het Comité wordt bepaald in
welke gevallen en onder welke voorwaarden vereenvoudi-
gingen bij de toepassing van de douanewetgeving kunnen
worden toegestaan.
TITEL II
ELEMENTEN WELKE TEN GRONDSLAG LIGGEN AAN
DE TOEPASSING VAN DE RECHTEN BIJ INVOER EN
DE RECHTEN BIJ UITVOER EN DE ANDERE
MAATREGELEN WAARAAN HET
GOEDERENVERKEER IS ONDERWORPEN
HOOFDSTUK 1
DOUANETARIEF VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
EN TARIEFINDELING VAN GOEDEREN
Artikel 20
1. De bij het ontstaan van een douaneschuld wettelijk
verschuldigde rechten zijn op het douanetarief van de Eu-
ropese Gemeenschappen gebaseerd.
2. De andere maatregelen die uit hoofde van specifieke
communautaire bepalingen in het kader van het goederen-
verkeer zijn vastgesteld, worden, in voorkomend geval,
naar gelang van de tariefindeling van deze goederen toege-
past.
3. Het douanetarief van de Europese Gemeenschappen
omvat:
a) de gecombineerde nomenclatuur van de goederen;
b) iedere andere nomenclatuur waarin de gecombineerde
nomenclatuur geheel of gedeeltelijk of eventueel met
toevoeging van onderverdelingen wordt overgenomen
en die voor de toepassing van tariefmaatregelen in
het kader van het goederenverkeer bij specifieke com-
munautaire bepalingen wordt vastgesteld;
c) de percentages en andere heffingsgrondslagen die op
goederen welke in de gecombineerde nomenclatuur
zijn opgenomen normaal van toepassing zijn met be-
trekking tot:
— de douanerechten, en
—d e belastingen bij invoer die zijn vastge-
steld in het kader van het gemeenschappelijk
landbouwbeleid of in het kader van de specifieke
regelingen die op bepaalde door verwerking van
landbouwprodukten verkregen goederen van toe-
passing zijn;
d) de preferentiële tariefmaatregelen in de overeenkom-
sten die de Gemeenschap met bepaalde landen of
groepen van landen heeft gesloten en die in een pre-
ferentiële tariefbehandeling voorzien;
e) de preferentiële tariefmaatregelen die door de Ge-
meenschap ten gunste van bepaalde landen, groepen
v a nl a n d e no fg e b i e d e nu n i l a t e r a a lz i j nv a s t g e s t e l d ;
f) de autonome schorsingsmaatregelen waarbij voor be-
paalde goederen in een verlaging of een vrijstelling
van de rechten bij invoer is voorzien;2913/92
82/97 - - - deleted
2913/92 - - - I
14g) de overige in het kader van andere communautaire
voorschriften vastgestelde tariefmaatregelen.
4. Onverminderd de voorschriften met betrekking tot de
forfaitaire heffing, treden de in lid 3, onder d), e) en f),
bedoelde maatregelen op verzoek van de aangever in de
plaats van de onder c) genoemde, wanneer de betrokken
goederen aan de in de eerstgenoemde maatregelen vervat-
te voorwaarden voldoen. Het verzoek kan achteraf worden
ingediend zolang aan de voorwaarden ter zake is voldaan.
5. Indien de toepassing van de in lid 3, onder d), e) en
f), bedoelde maatregelen tot een bepaald invoervolume
wordt beperkt, neemt deze toepassing een einde:
a) voor tariefcontingenten, zodra het vastgestelde invoer-
volume is bereikt;
b) voor tariefplafonds, bij verordening van de Commis-
sie.
6. T ariefindeling van goederen is de vaststelling, over-
eenkomstig de geldende bepalingen, van:
a) hetzij de onderverdeling van de gecombineerde no-
menclatuur, hetzij die van een andere, in lid 3, onder
b), bedoelde nomenclatuur,
b) hetzij de onderverdeling van enige andere nomencla-
tuur waarin de gecombineerde nomenclatuur geheel
of gedeeltelijk of eventueel met toevoeging van on-
derverdelingen is overgenomen en die voor de toepas-
sing van andere maatregelen dan tariefmaatregelen in
het kader van het goederenverkeer bij specifieke com-
munautaire bepalingen wordt vastgesteld,waaronder
de goederen moeten worden ingedeeld.
waaronder de goederen moeten worden ingedeeld.
Artikel 21
1. De gunstige tariefbehandeling waarvoor bepaalde goe-
deren uit hoofde van hun aard of bijzondere bestemming
in aanmerking kunnen komen, is onderworpen aan voor-
waarden die volgens de procedure van het Comité worden
vastgesteld. Indien een vergunning is vereist, zijn de artike-
l e n8 6e n8 7v a nt o e p a s s i n g .
2. In de zin van lid 1 wordt onder gunstige ,,tariefbehan-
deling” verstaan, elke verlaging of schorsing, ook in het
kader van een tariefcontingent, van een recht bij invoer.
HOOFDSTUK 2
OORSPRONG VAN GOEDEREN
Afdeling 1
Niet-preferentiè le (SIC! Niet-preferentiële) oorsprong
Artikel 22
In de artikelen 23 tot en met 26 is de niet-preferentiële
oorsprong van de goederen omschreven met het oog op:2913/92
2913/92 - - - I
15a) de toepassing van het douanetarief van de Europese
Gemeenschappen, met uitzondering van de in artikel
20, lid 3, onder d) en e), bedoelde maatregelen;
b) de toepassing van andere maatregelen dan tariefmaat-
regelen die in het kader van het goederenverkeer bij
specifieke communautaire bepalingen zijn vastgesteld;
c) de opstelling en de afgifte van oorsprongscertificaten.
Artikel 23
1. V an oorsprong uit een land zijn goederen die geheel
en al in dat land zijn verkregen.
2. Onder ,,goederen die geheel en al in een land zijn
verkregen” wordt verstaan:
a) in dat land gewonnen minerale produkten;
b) aldaar geoogste produkten van het plantenrijk;
c) aldaar geboren en opgefokte levende dieren;
d) produkten afkomstig van aldaar gehouden levende
dieren;
e) voortbrengselen van de aldaar bedreven jacht en vis-
serij;
f) produkten van de zeevisserij en andere produkten die
buiten de territoriale zee van een land uit zee zijn
gewonnen door in dat land ingeschreven of geregi-streerde schepen die de vlag van dat land voeren;
g) goederen die aan boord van fabrieksschepen zijn ver-
kregen uit onder f) bedoelde produkten welke van
oorsprong zijn uit dat land, voor zover deze schepen
aldaar zijn ingeschreven of geregistreerd en de vlag
van dat land voeren;
h) produkten gewonnen van en uit de buiten de territo-
riale zee gelegen zeebodem voor zover dat land, met
het oog op exploitatie, exclusieve rechten over deze
zeebodem uitoefent;
i) uitval en afval afkomstig van fabrieksbewerkingen en
artikelen die niet meer in gebruik zijn, mits zij in dat
land zijn verzameld en slechts voor de terugwinning
van grondstoffen kunnen dienen;
j) goederen die aldaar uitsluitend zijn verkregen uit de
onder a) tot en met i) bedoelde goederen of deriva-
ten daarvan, in ongeacht welk stadium van derivatie.
3. Voor de toepassing van lid 2 wordt onder ,,land” ook
de territoriale zee van het land in kwestie begrepen.2913/92
2913/92 - - - I
16Artikel 24
Goederen bij welker vervaardiging twee of meer landen
betrokken zijn geweest, zijn van oorsprong uit het land
waar, in een daartoe ingerichte onderneming, de laatste in-
grijpende en economisch verantwoorde verwerking of be-
werking heeft plaatsgevonden die hetzij tot de fabricage
van een nieuw produkt heeft geleid, hetzij een belangrijk
fabricagestadium vertegenwoordigt.
Artikel 25
Indien ten aanzien van bepaalde be- of verwerkingen vast-
staat of op grond van vastgestelde feiten het vermoeden is
gewettigd dat daarmee slechts ontduiking wordt beoogd
van de bepalingen die in de Gemeenschap op goederen uit
bepaalde landen van toepassing zijn, kunnen de daardoor
verkregen goederen in geen geval worden geacht op grond
van artikel 24 van oorsprong te zijn uit het land waar deze
be- of verwerkingen hebben plaatsgevonden.
Artikel 26
1. In de douanewetgeving of in andere specifieke com-
munautaire wetgeving kan worden bepaald dat de oor-
sprong van goederen moet worden aangetoond door over-
legging van een document.
2. Niettegenstaande de overlegging van dit document
kunnen de douaneautoriteiten, in geval van ernstige twijfel,
elk aanvullend bewijs eisen om zich ervan te vergewissendat de vermelding van de oorsprong wel beantwoordt aan
de regels die in de desbetreffende communautaire voor-
schriften zijn vastgesteld.
Afdeling 2
Preferentiè le (SIC! Preferentiële) oorsprong
Artikel 27
De regels betreffende de preferentiële oorsprong behelzen
de voorwaarden waaraan de goederen moeten voldoen omde preferentiële oorsprong te verkrijgen ten einde voor de
in artikel 20, lid 3, onder d) of e), bedoelde maatregelen
in aanmerking te komen.
Deze regels worden vastgesteld:
a) voor de goederen die onder de overeenkomsten be-
doeld in artikel 20, lid 3, onder d), vallen, bij deze
overeenkomsten;
b) voor de goederen die voor de in artikel 20, lid 3, on-
der e), bedoelde preferentiële tariefmaatregelen in
aanmerking komen, volgens de procedure van het Co-
mité.2913/92
2913/92 - - - I
17HOOFDSTUK 3
DOUANEWAARDE VAN GOEDEREN
Artikel 28
Krachtens de bepalingen van dit hoofdstuk wordt de doua-
newaarde vastgesteld voor de toepassing van het douaneta-
rief van de Europese Gemeenschappen en van andere
maatregelen dan tariefmaatregelen die in het kader van
het goederenverkeer bij specifieke communautaire bepalin-
g e nz i j nv a s t g e s t e l d .
Artikel 29
1. De douanewaarde van ingevoerde goederen is de
transactiewaarde van die goederen, dat wil zeggen de voor
de goederen werkelijk betaalde of te betalen prijs indien
zij voor uitvoer naar het douanegebied van de Gemeen-
schap worden verkocht, in voorkomend geval na aanpas-
sing overeenkomstig de artikelen 32 en 33, mits:
a) er ten aanzien van de overdracht of het gebruik van
de goederen door de koper geen beperkingen zijn,
met uitzondering van die welke
— bij de wet of door de autoriteiten in de Gemeen-
schap worden opgelegd of geëist,
— het geografische gebied beperken waarbinnen de
goederen mogen worden doorverkocht,
— de waarde van de goederen niet aanzienlijk
beïnvloeden;
b) de verkoop of de prijs niet afhankelijk is gesteld van
enige voorwaarde of prestatie waarvan de waarde met
betrekking tot de goederen waarvan de waarde dient
te worden bepaald, niet kan worden vastgesteld;
c) geen enkel deel van de opbrengst van elke latere we-
derverkoop of overdracht, onderscheidenlijk van elk
later gebruik van de goederen door de koper, direct
of indirect de verkoper ten goede zal komen, tenzij
krachtens artikel 32 een geëigende aanpassing kan
worden uitgevoerd, en
d) koper en verkoper niet onderling zijn verbonden of,
indien dat wel het geval is, de transactiewaarde voor
douanedoeleinden aanvaardbaar is overeenkomstig
lid 2.2913/92
2913/92 - - - I
182. a) T er bepaling van de aanvaardbaarheid van de
transactiewaarde voor de toepassing van lid 1
vormt de omstandigheid dat de koper en de ver-
koper onderling verbonden zijn, op zich geen
voldoende reden om de transactiewaarde als niet
aanvaardbaar aan te merken. Indien noodzakelijk
worden de omstandigheden van de verkoop on-
derzocht en wordt de transactiewaarde aanvaard
wanneer het verbonden zijn geen invloed op de
prijs heeft gehad. Indien de douaneautoriteiten,
op grond van de informatie die van de aangever
of uit andere bron is verkregen, redenen hebben
om aan te nemen dat het feit van het verbonden
zijn de prijs heeft beïnvloed, delen zij die rede-
nen aan de aangever mede en geven hem een
redelijke mogelijkheid om te antwoorden. De
aangever wordt desgewenst van de redenenschriftelijk in kennis gesteld
b) Bij een verkoop tussen verbonden personen
wordt de transactiewaarde aanvaard en wordt de
waarde van de goederen bepaald overeenkomstig
lid 1, wanneer de aangever aantoont dat die
waarde op hetzelfde of nagenoeg hetzelfde tijd-
stip een van de volgende waarden zeer dicht be-
nadert:
i) de transactiewaarde van identieke of soort-
gelijke goederen bij verkopen, tussen kopers
en verkopers die in geen enkel bijzonder ge-
val onderling verbonden zijn, voor uitvoer
naar de Gemeenschap;
ii) de douanewaarde van identieke of soortge-
lijke goederen, zoals deze met toepassing
van artikel 30, lid 2, onder c), is vastgesteld;
iii) de douanewaarde van identieke of soortge-
lijke goederen, zoals deze met toepassing
van artikel 30, lid 2, onder d), is vastgesteld.
Bij de toepassing van de vorenstaande criteria
wordt naar behoren rekening gehouden met aan-
getoonde verschillen ten aanzien van de handels-
niveaus, de hoeveelheden, de in artikel 32 ge-
noemde elementen en de kosten die de verkoper
bij verkopen aan een niet met hem verbonden
koper draagt, maar die hij bij verkopen aan een
wel met hem verbonden koper niet draagt.
c) De onder b) genoemde criteria moeten op initiatief
van de aangever worden toegepast en mogen slechtsdienen ter vergelijking. Vervangende waarden mogen
niet met toepassing van het bepaalde onder b) wor-
den vastgesteld.2913/92
2913/92 - - - I
193. a) De werkelijk betaalde of te betalen prijs is de
totale betaling die door de koper aan de verkop-
er of ten behoeve van de verkoper voor de inge-
voerde goederen is of moet worden gedaan en
omvat alle betalingen die als voorwaarde voor de
verkoop van de ingevoerde goederen, hetzij door
de koper aan de verkoper, hetzij door de koper
aan een derde ter nakoming van een verplichting
van de verkoper, werkelijk zijn of moeten wor-
den gedaan. De betaling behoeft niet noodzake-
lijk in geld te geschieden; zij kan door middel
van kredietbrieven of verhandelbaar papier wor-
den verricht en zowel direct als indirect geschie-
den.
b) De door de koper of voor zijn rekening verrichte
activiteiten, waaronder die welke verband houden
met het verhandelen van de goederen, doch metuitzondering van de activiteiten waarvoor in arti-
kel 32 in een aanpassing is voorzien, worden niet
als een indirecte betaling aan de verkoper bes-
chouwd, ook niet indien deze activiteiten kunnen
worden geacht de verkoper tot voordeel te strek-
ken of met diens instemming te zijn verricht. De
kosten van deze activiteiten worden bij de vastst-
elling van de douanewaarde van de ingevoerde
goederen niet bij de werkelijk betaalde of te be-
talen prijs geteld.
Artikel 30
1. Indien de douanewaarde niet met toepassing van arti-
kel 29 kan worden vastgesteld, dient achtereenvolgens te
worden nagegaan welke van de punten a), b), c) en d) van
lid 2 van toepassing is. De douanewaarde dient in dit geval
te worden vastgesteld met toepassing van het eerste punt
dat die vaststelling mogelijk maakt, behoudens wanneer op
verzoek van de aangever de volgorde van de punten c) en
d) dient te worden omgekeerd. Slechts indien de douane-
waarde niet met toepassing van een bepaald punt kan wor-
den vastgesteld, mag het onmiddellijk daarop volgende
punt worden toegepast, in de krachtens dit lid vastgestelde
volgorde.
2. De met toepassing van dit artikel vastgestelde doua-
newaarden zijn:
a) de transactiewaarde van identieke goederen die voor
uitvoer naar de Gemeenschap zijn verkocht en op
hetzelfde of nagenoeg hetzelfde tijdstip zijn uitge-
voerd als de goederen waarvan de waarde dient te
worden bepaald;
b) de transactiewaarde van soortgelijke goederen die
voor uitvoer naar de Gemeenschap zijn verkocht en
op hetzelfde of nagenoeg hetzelfde tijdstip zijn uitge-
voerd als de goederen waarvan de waarde dient teworden bepaald;
c) de waarde die berust op de prijs per eenheid bij ver-
koop in de Gemeenschap van de ingevoerde goederen
of van ingevoerde identieke of soortgelijke goederen
in de grootste totale hoeveelheid, aan niet met de
verkopers verbonden personen;2913/92
2913/92 - - - I
20d) de berekende waarde, bestaande uit de som van:
— de kosten of de waarde van de materialen en van
de vervaardiging of van andere, bij de voortbren-
ging van de ingevoerde goederen verrichte han-
delingen;
— een bedrag voor winst en bedrijfskosten dat ge-
lijk is aan het bedrag dat gewoonlijk in aanmer-
king wordt genomen wanneer producenten in het
land van uitvoer goederen van dezelfde aard of
dezelfde soort als die waarvan de waarde dient
te worden bepaald, voor uitvoer naar de Ge-
meenschap verkopen;
— d ek o s t e no fw a a r d ev a nd ei na r t i k e l3 2 ,l i d1 ,
onder e), genoemde elementen.
3. De aanvullende voorwaarden en uitvoeringsbepalingen
van lid 2 worden vastgesteld volgens de procedure van het
Comité.
Artikel 31
1. Indien de douanewaarde van de ingevoerde goederen
niet met toepassing van de artikelen 29 en 30 kan worden
vastgesteld, wordt zij aan de hand van de in de Gemeen-
schap beschikbare gegevens vastgesteld met gebruikmakingvan redelijke middelen die in overeenstemming zijn met de
beginselen en de algemene bepalingen van:
— d eO v e r e e n k o m s ti n z a k ed et o e p a s s i n gv a na r t i k e lV I I
van de Algemene Overeenkomst betreffende T arieven
en Handel van
1994;
— artikel VII van de Algemene Overeenkomst betreffen-
de T arieven en Handel van 1994,
— de bepalingen van het onderhavige hoofdstuk.
2. De met toepassing van lid 1 vastgestelde douanewaar-
de berust niet op:
a) de verkoopprijs, in de Gemeenschap, van goederen
die in de Gemeenschap zijn voortgebracht;
b) een stelsel dat voor douanedoeleinden voorziet in de
aanvaarding van de hoogste van twee in aanmerking
komende waarden;
c) de prijs van goederen op de binnenlandse markt van
het land van uitvoer;
d) de kosten van voortbrenging, andere dan de bereken-
de waarden die overeenkomstig artikel 30, lid 2, on-
der d), voor identieke of soortgelijke goederen zijn
vastgesteld;
e) prijzen voor uitvoer naar een land dat niet tot het
douanegebied van de Gemeenschap behoort;
f) minimumdouanewaarden, of
g) willekeurig vastgestelde of fictieve waarden.2913/92
82/97
82/97
2913/92 - - - I
21Artikel 32
1. Voor het vaststellen van de douanewaarde met toe-
passing van artikel 29 wordt de voor de ingevoerde goede-
ren werkelijk betaalde of te betalen prijs verhoogd met:
a) de volgende elementen, voor zover zij ten laste ko-
men van de koper en niet begrepen zijn in de werke-
lijk voor de goederen betaalde of te betalen prijs:
i) commissies en courtage, met uitzondering van in-
koopcommissies,
ii) kosten van verpakkingsmiddelen die voor doua-
nedoeleinden worden geacht met de goederen
één geheel te vormen,
iii) kosten van het verpakken, waaronder zowel het
arbeidsloon als het materiaal is begrepen;
b) de op passende wijze toegerekende waarde van de on-
derstaande goederen en diensten indien deze gratis of
tegen verminderde prijs direct of indirect door de ko-per worden geleverd om te worden gebruikt bij de
voortbrenging en de verkoop voor uitvoer van de in-
gevoerde goederen, voor zover deze waarde niet in de
werkelijk betaalde of te betalen prijs is begrepen:
i) materialen, samenstellende delen, onderdelen en
dergelijke die in de ingevoerde goederen worden
verwerkt;
ii) werktuigen, matrijzen, gietvormen en dergelijke
voorwerpen die bij de voortbrenging van de inge-
voerde goederen worden gebruikt;
iii) materialen die bij de voortbrenging van de inge-
voerde goederen worden verbruikt;
iv) engineering, ontwikkeling, werken van kunst en
ontwerpen, tekeningen en schetsen, die elders
dan in de Gemeenschap worden verricht of ge-
maakt en voor de voortbrenging van de ingevoer-
de goederen noodzakelijk zijn;
c) royalties en licentierechten met betrekking tot de goe-
deren waarvan de waarde dient te worden bepaald,
die de koper, als voorwaarde voor de verkoop van de-
ze goederen, hetzij direct, hetzij indirect moet betalen,
voor zover deze royalties en licentierechten niet in de
werkelijk betaalde of te betalen prijs zijn begrepen;
d) de waarde van elk deel van de opbrengst van elke
latere wederverkoop, overdracht of gebruik van de in-
gevoerde goederen dat de verkoper direct of indirect
ten goede komt;
e) i) de kosten van vervoer en verzekering van de in-
gevoerde goederen en
ii) de met het vervoer verband houdende kosten
v a nh e tl a d e ne nv a nd eb e h a n d e l i n gv a nd ei n -
gevoerde goederen,
tot de plaats van binnenkomst van de goederen in het
douanegebied van de Gemeenschap.2913/92
2913/92 - - - I
222. Indien met toepassing van dit artikel elementen aan
de werkelijk betaalde of te betalen prijs worden toege-
voegd, dient zulks uitsluitend op grond van objectieve en
meetbare gegevens te geschieden.
3. Voor de vaststelling van de douanewaarde worden aan
de werkelijk betaalde of te betalen prijs geen elementen
toegevoegd, met uitzondering van die welke in dit artikel
zijn genoemd.
4. In dit hoofdstuk wordt onder ,,inkoopcommissies” ver-
staan, de door een importeur aan zijn agent betaalde ver-
goedingen voor de dienst die erin bestaat hem te vertegen-
woordigen bij de aankoop van de goederen waarvan de
waarde dient te worden bepaald.
5. Niettegenstaande het bepaalde in lid 1, onder c),
a) worden de kosten ter verkrijging van het recht tot
verveelvoudiging van de in de Gemeenschap ingevoer-
de goederen bij de vaststelling van de douanewaardeniet aan de werkelijk voor de ingevoerde goederen
betaalde of te betalen prijs toegevoegd, en
b) worden de door de koper verrichte betalingen ter ver-
krijging van het recht tot distributie of wederverkoop
van de ingevoerde goederen niet aan de werkelijk
voor de ingevoerde goederen betaalde of te betalen
prijs toegevoegd indien deze betalingen geen voor-
waarde zijn voor de verkoop van de ingevoerde goe-
deren voor uitvoer naar de Gemeenschap.
Artikel 33
De hierna genoemde elementen maken geen deel uit van
de douanewaarde, op voorwaarde dat zij van de voor de
ingevoerde goederen werkelijk betaalde of te betalen prijs
zijn onderscheiden:
a) kosten van vervoer van de goederen na aankomst op
de plaats van binnenkomst in het douanegebied van
de Gemeenschap;
b) kosten van constructiewerkzaamheden, installatie,
montage, onderhoud of technische bijstand welke met
betrekking tot ingevoerde goederen, zoals industriële
installaties, machines of materieel, na de invoer zijn
verricht;
c) te betalen rente uit hoofde van een door de koper in
verband met de aankoop van ingevoerde goederen ge-
sloten financieringsovereenkomst, ongeacht of de fi-
nanciering door de verkoper of door een andere per-
soon wordt verstrekt, wanneer de desbetreffende
financieringsovereenkomst schriftelijk is en de koper,
desgevraagd, kan aantonen dat:
— die goederen werkelijk tegen de prijs die als wer-
kelijk betaalde of te betalen prijs is aangegeven,
worden verkocht, en2913/92
2913/92 - - - I
23— de gevraagde rentevoet niet hoger is dan in het
land waar en op het tijdstip waarop de financie-
ring heeft plaatsgevonden voor dergelijke trans-
acties gebruikelijk is;
d) kosten die zijn gemaakt ter verkrijging van het recht
de ingevoerde goederen in de Gemeenschap te ver-
veelvoudigen;
e) inkoopcommissies;
f) rechten bij invoer en andere belastingen die in de Ge-
meenschap ingevolge de invoer of de verkoop van de
goederen dienen te worden voldaan.
Artikel 34
Volgens de procedure van het Comité kunnen bijzondere
regels worden vastgesteld voor het bepalen van de douane-
waarde van informatiedragers die gegevens of instructies
bevatten en voor gebruik in gegevensverwerkende appara-
tuur zijn bestemd.
Artikel 35
Wanneer elementen aan de hand waarvan de douanewaar-
de van goederen wordt vastgesteld, in een andere valuta
zijn uitgedrukt dan in die van de Lid-Staat waar deze
waarde wordt bepaald, is de toe te passen wisselkoers die
welke door de bevoegde autoriteiten van de betrokken
Lid-Staat naar behoren werd bekendgemaakt.
Een dergelijke wisselkoers dient de bij handelstransacties
gangbare waarde van deze valuta, uitgedrukt in de valuta
van de betrokken Lid-Staat, zo getrouw mogelijk weer te
geven en is van toepassing gedurende een volgens de pro-
cedure van het Comité vastgestelde termijn.
Bij ontbreken van een dergelijke koers wordt de toe te
passen wisselkoers vastgesteld volgens de procedure van
het Comité.
Artikel 36
1. Het bepaalde in dit hoofdstuk doet geen afbreuk aan
de specifieke voorschriften met betrekking tot de vaststel-
ling van de douanewaarde van goederen die in aansluiting
op een andere douanebestemming in het vrije verkeer zijn
gebracht.
2. In afwijking van de artikelen 29, 30 en 31 kan de
douanewaarde van aan bederf onderhevige goederen die
gewoonlijk met toepassing van de handelsregeling inzake
consignatieverkoop worden geleverd, op verzoek van de
aangever worden bepaald overeenkomstig vereenvoudigde
procedures die volgens de procedure van het Comité voor
de gehele Gemeenschap worden vastgesteld.2913/92
2913/92 - - - I
24TITEL III
BEPALINGEN DIE OP DE IN HET DOUANEGEBIED
VAN DE GEMEENSCHAP BINNENGEBRACHTE
GOEDEREN VAN TOEPASSING ZIJN TOT DEZE EEN
DOUANEBESTEMMING HEBBEN GEKREGEN
HOOFDSTUK 1
HET BINNENBRENGEN VAN GOEDEREN IN HET
DOUANEGEBIED VAN DE GEMEENSCHAP
Artikel 37
1. De in het douanegebied van de Gemeenschap binnen-
gebrachte goederen zijn vanaf het ogenblik waarop zij wor-
den binnengebracht aan douanetoezicht onderworpen. Zij
kunnen overeenkomstig de geldende bepalingen door de
douaneautoriteiten worden gecontroleerd.
2. Deze goederen blijven onder douanetoezicht zolang
dit nodig is om de douanestatus ervan te bepalen en wan-
neer het niet-communautaire goederen betreft en onver-
minderd artikel 82, lid 1, tot het ogenblik waarop zij hetzij
een andere douanestatus krijgen, hetzij in een vrije zone of
een vrij entrepot worden binnengebracht, hetzij worden
wederuitgevoerd of vernietigd overeenkomstig artikel 182.
Artikel 38
1. Goederen die het douanegebied van de Gemeenschap
binnenkomen, moeten onverwijld door de persoon die deze
binnenbrengt, in voorkomend geval langs de door de
douaneautoriteiten aangegeven weg en op de door deze
autoriteiten vastgestelde wijze, worden gebracht:
a) hetzij naar het door de douaneautoriteiten aangewe-
zen douanekantoor of naar enige andere, door deze
autoriteiten aangewezen of goedgekeurde plaats;
b) hetzij naar een vrije zone, indien het binnenbrengen
van de goederen in deze vrije zone rechtstreeks kan
geschieden:
— hetzij over zee of door de lucht;
— hetzij over land, doch niet via een ander deel
van het douanegebied van de Gemeenschap wan-
neer het om een aan de landgrens tussen een
Lid-Staat en een derde land grenzende vrije zone
gaat.
2. Elke persoon die zich met het vervoer van de goede-
ren belast, nadat deze in het douanegebied van de Ge-
meenschap zijn binnengebracht, met name na overlading, is
voor het nakomen van de in lid 1 bedoelde verplichting
aansprakelijk.
3. Met in het douanegebied van de Gemeenschap bin-
nengebrachte goederen worden gelijkgesteld de goederen
die, ofschoon zij zich nog buiten dit gebied bevinden,
krachtens de geldende bepalingen door de douaneautoritei-
ten van een Lid-Staat aan controle kunnen worden onder-
worpen, met name ingevolge een tussen deze Lid-Staat en
een derde land gesloten overeenkomst.2913/92
2913/92 - - - I
254. Lid 1, onder a), laat de toepassing van de geldende
bepalingen inzake het toeristisch verkeer, het grensverkeer,
het postverkeer en het verkeer van te verwaarlozen econo-
misch belang onverlet, voor zover het douanetoezicht en
de mogelijkheden tot controle door de douane hierdoor
niet in het gedrang komen.
5 . D el e d e n1t o te nm e t4e nd ea r t i k e l e n3 9t o te n
met 53 zijn niet van toepassing op goederen die het doua-
negebied van de Gemeenschap tijdelijk hebben verlaten,
terwijl zij over zee of door de lucht tussen twee in dit ge-
bied gelegen plaatsen werden vervoerd, op voorwaarde dat
het rechtstreeks geregeld vervoer met een lijnvliegtuig of
een lijnboot betrof waarbij geen tussenlanding werd ge-
maakt of nergens werd aangelegd buiten het douanegebied
van de Gemeenschap.
Deze bepaling is niet van toepassing op in havens, of
luchthavens van derde landen of in vrije havens geladengoederen.
6. Lid 1 is niet van toepassing op goederen die zich be-
vinden aan boord van schepen of luchtvaartuigen die de
territoriale zee respectievelijk het luchtruim van de Lid-
Staten doorkruisen zonder een in deze Lid-Staten gelegen
haven of luchthaven als bestemming te hebben.
Artikel 39
1. Wanneer de in artikel 38, lid 1, bedoelde verplichting
ten gevolge van toeval of overmacht niet kan worden nage-
komen, stelt de persoon op wie deze verplichting rust of
iedere andere persoon die namens hem handelt, de
douaneautoriteiten hiervan onverwijld in kennis. Wanneer
de goederen bij het toeval of de overmacht niet volledig
zijn teloorgegaan, dienen de douaneautoriteiten bovendien
in kennis te worden gesteld van de juiste plaats waar deze
goederen zich bevinden.
2. Wanneer een in artikel 38, lid 6, bedoeld schip of
luchtvaartuig ten gevolge van toeval of overmacht wordt
gedwongen het douanegebied van de Gemeenschap aan te
doen of daar tijdelijk te verblijven zonder aan de in artikel
38, lid 1, bedoelde verplichting te kunnen voldoen, stelt de
persoon die dit schip of luchtvaartuig het genoemde doua-
negebied heeft binnengebracht, of ieder ander die namens
hem handelt, de douaneautoriteiten hiervan onverwijld in
kennis.
3. De douaneautoriteiten stellen de maatregelen vast die
in acht moeten worden genomen om het douanetoezicht
op de in lid 1 bedoelde goederen en op de zich in het in
lid 2 bedoelde geval aan boord van een schip of luchtvaar-
tuig bevindende goederen mogelijk te maken en er in
voorkomend geval voor te zorgen dat deze goederen ver-
volgens naar een douanekantoor of enige andere door hen
aangewezen of goedgekeurde plaats worden overgebracht.2913/92
2913/92 - - - I
26HOOFDSTUK 2
HET AANBRENGEN VAN GOEDEREN BIJ DE DOUANE
Artikel 40
Goederen die overeenkomstig artikel 38, lid 1, onder a),
bij het douanekantoor of op enige andere, door de
douaneautoriteiten aangewezen of goedgekeurde plaats
aankomen, dienen bij de douane te worden aangebracht
door de persoon die de goederen het douanegebied van de
Gemeenschap heeft binnengebracht of, in voorkomend ge-
val, door de persoon die zich met het vervoer van de goe-
deren belast nadat deze zijn binnengebracht.
Artikel 41
Artikel 40 doet geen afbreuk aan de toepassing van de
geldende bepalingen inzake:
a) door reizigers vervoerde goederen;
b) goederen die onder een douaneregeling zijn geplaatst
zonder bij de douane te zijn aangebracht.
Artikel 42
Zodra de goederen bij de douane zijn aangebracht, kunnen
zij, met toestemming van de douaneautoriteiten, worden
onderzocht of kunnen daarvan monsters worden genomen
met het doel de goederen een douanebestemming te ge-
ven.
HOOFDSTUK 3
SUMMIERE AANGIFTE EN LOSSING VAN BIJ DE DOUANE
AANGEBRACHTE GOEDEREN
Artikel 43
Onder voorbehoud van artikel 45 dient van de overeen-
komstig artikel 40 bij de douane aangebrachte goederen
een summiere aangifte te worden gedaan.
De summiere aangifte wordt ingediend zodra de goederen
bij de douane zijn aangebracht. De douaneautoriteiten
kunnen voor de indiening van deze aangifte echter uitstel
verlenen gedurende een termijn die verstrijkt uiterlijk op
de eerste werkdag volgende op die waarop de goederen bij
de douane zijn aangebracht.
Artikel 44
1. De summiere aangifte moet worden opgesteld op een
formulier dat in overeenstemming is met het door de
douaneautoriteiten vastgestelde model. De douaneautori-
teiten kunnen evenwel aanvaarden dat als summiere aan-
gifte elk handels- of administratief bescheid wordt gebruikt
dat de voor de identificatie van de goederen noodzakelijke
gegevens bevat.
2. De summiere aangifte wordt ingediend:2913/92
2913/92 - - - I
27a) hetzij door de persoon die de goederen het douanege-
bied van de Gemeenschap heeft binnengebracht of, in
voorkomend geval, door de persoon die zich met het
vervoer van de goederen belast nadat deze zijn bin-
nengebracht;
b) hetzij door de persoon in wiens naam de onder a)
bedoelde personen hebben gehandeld.
Artikel 45
Onverminderd de geldende bepalingen inzake door reizi-
gers ingevoerde goederen, postzendingen en postcolli, kun-
nen de douaneautoriteiten afzien van de eis dat een sum-
miere aangifte wordt ingediend, voor zover hierdoor aan
het douanetoezicht op de goederen geen afbreuk wordt ge-
daan, wanneer de formaliteiten om de genoemde goederen
een douanebestemming te geven, vóór het verstrijken van
de in artikel 43 bedoelde termijn worden vervuld.
Artikel 46
1. Lossen of overladen van de goederen van of uit het
vervoermiddel waarop zij zich bevinden, mag slechts met
toestemming van de douaneautoriteiten en op de door de-
ze autoriteiten aangewezen of goedgekeurde plaatsen ge-
schieden.
Deze toestemming is evenwel niet vereist in het geval van
een dreigend gevaar dat ertoe noopt de goederen onver-
wijld geheel of gedeeltelijk te lossen. In dat geval wordendouaneautoriteiten daarvan onverwijld in kennis gesteld.
2. De douaneautoriteiten kunnen, met het oog op de
controle van zowel de goederen als het vervoermiddel
waarop deze zich bevinden, op ieder ogenblik eisen dat de
goederen worden gelost en uitgepakt.
Artikel 47
Zonder toestemming van de douaneautoriteiten mogen de
goederen niet worden weggevoerd van de plaats waar zij
aanvankelijk werden geplaatst.
HOOFDSTUK 4
VERPLICHTING DE BIJ DE DOUANE AANGEBRACHTE
GOEDEREN EEN DOUANEBESTEMMING TE GEVEN
Artikel 48
De bij de douane aangebrachte niet-communautaire goede-
ren moeten een voor die goederen toegestane douanebe-
stemming krijgen.
Artikel 49
1. Indien voor de goederen een summiere aangifte is ge-
daan, dienen de formaliteiten te worden vervuld om deze
goederen een douanebestemming te geven binnen de vol-
gende termijnen:2913/92
2913/92 - - - I
28a) vijfenveertig dagen te rekenen vanaf de datum van in-
diening val de summiere aangifte voor goederen die
over zee zijn aangevoerd;
b) twintig dagen te rekenen vanaf de datum van indie-
ning van de summiere aangifte voor goederen die an-
ders dan over zee zijn aangevoerd.
2. Wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardigen,
kunnen de donaneautoriteiten een kortere termijn vaststel-
len of een verlenging van de in lid 1 genoemde termijnen
toestaan. Deze verlenging mag evenwel de door de om-
standigheden gerechtvaardigde werkelijke behoefte niet
overschrijden.
HOOFDSTUK 5
TIJDELIJKE OPSLAG VAN GOEDEREN
Artikel 50
De bij de douane aangebrachte goederen hebben, zodra zij
zijn aangebracht, tot het tijdstip waarop zij een douanebe-
stemming krijgen, de status van goederen in tijdelijke op-
slag. Deze goederen worden hierna ,,goederen in tijdelijke
opslag” genoemd.
Artikel 51
1. Goederen in tijdelijke opslag mogen alleen op door
de douaneautoriteiten goedgekeurde plaatsen verblijven,
onder de door deze autoriteiten vastgestelde voorwaarden.
2. De douaneautoriteiten kunnen van de persoon die
houder van de goederen is, eisen dat deze een zekerheid
stelt ten einde de betaling van iedere douaneschuld te
waarborgen die uit hoofde van artikel 203 of 204 kan ont-
staan.
Artikel 52
Onverminderd artikel 42 mogen goederen in tijdelijke op-
slag geen andere behandelingen ondergaan dan die welke
noodzakelijk zijn om deze goederen in ongewijzigde staat
te behouden zonder dat de presentatie of de technische
kenmerken ervan worden gewijzigd.
Artikel 53
1. De douaneautoriteiten nemen onverwijld alle nodige
maatregelen, met inbegrip van de verkoop van de goede-
ren, om de situatie te regelen van goederen ten aanzien
waarvan binnen de overeenkomstig artikel 49 vastgestelde
termijnen geen begin is gemaakt met de formaliteiten die
moeten worden vervuld om de goederen een douanebe-stemming te geven.
2. De douaneautoriteiten kunnen de goederen voor risi-
co en op kosten van de persoon die er houder van is, naar
een speciale onder hun toezicht staande plaats doen over-
brengen totdat tot regularisering van de situatie van die
goederen wordt overgegaan.2913/92
2913/92 - - - I
29HOOFDSTUK 6
BEPALINGEN WELKE VAN TOEPASSING ZIJN OP
NIET-COMMUNAUTAIRE GOEDEREN DIE ONDER EEN
REGELING VOOR DOUANEVERVOER ZIJN VERVOERD
Artikel 54
Artikel 38, met uitzondering van lid 1, onder a), en de
artikelen 39 tot en met 53 zijn niet van toepassing bij het
binnenbrengen in het douanegebied van de Gemeenschap
van goederen welke reeds onder een regeling voor douane-
vervoer zijn geplaatst.
Artikel 55
Zodra niet-communautaire goederen die onder een rege-
ling voor douanevervoer zijn vervoerd, in het douanege-
bied van de Gemeenschap op hun bestemming zijn aange-
komen en bij de douane zijn aangebracht overeenkomstig
de geldende bepalingen inzake douanevervoer, zijn de be-
palingen van de artikelen 42 tot en met 53 van toepassing.
HOOFDSTUK 7
OVERIGE BEPALINGEN
Artikel 56
Indien de omstandigheden zulks vereisen, kunnen de
douaneautoriteiten de bij de douane aangebrachte goede-
ren doen vernietigen. De douaneautoriteiten stellen de
h o u d e rv a nd eg o e d e r e nd a a r v a ni nk e n n i s .D ea a nd ev e r -
nietiging verbonden kosten komen te zijnen laste.
Artikel 57
Indien de douaneautoriteiten vaststellen dat goederen on-
regelmatig in het douanegebied van de Gemeenschap zijn
binnengebracht of aan het douanetoezicht zijn onttrokken,
nemen zij alle nodige maatregelen, met inbegrip van de
verkoop van de goederen, om de situatie van deze goede-
ren te regelen.
TITEL IV
DOUANEBESTEMMINGEN
HOOFDSTUK 1
ALGEMEEN
Artikel 58
1. Behoudens andersluidende bepalingen kunnen goede-
ren, ongeacht aard, hoeveelheid, oorsprong, herkomst ofbestemming, te allen tijde onder de vastgestelde voorwaar-
den een douanebestemming krijgen.2913/92
82/97
2913/92 - - - I
302. Lid 1 vormt geen beletsel voor de toepassing van ver-
boden of beperkingen welke gerechtvaardigd zijn uit hoof-
de van de bescherming van de openbare zedelijkheid, de
openbare orde, de openbare veiligheid, de gezondheid en
het leven van personen, dieren of planten, het nationaal
artistiek, historisch en archeologisch bezit of uit hoofde
van bescherming van de industriële en commerciële eigen-
dom.
HOOFDSTUK 2
DOUANEREGELINGEN
Afdeling 1
Plaatsing van goederen onder een douaneregeling
Artikel 59
1. Voor goederen die bestemd zijn om onder een doua-
neregeling te worden geplaatst, moet een aangifte tot
plaatsing onder deze douaneregeling worden gedaan.
2. De voor de regeling uitvoer, de regeling passieve ve-
redeling, de regeling douanevervoer of de voor het stelsel
van douane-entrepots aangegeven communautaire goede-
ren bevinden zich onder douanetoezicht vanaf het ogenblik
waarop de douaneaangifte is aanvaard en tot op het ogen-
blik waarop zij het douanegebied van de Gemeenschap
verlaten of worden vernietigd of tot op het ogenblik waar-
op de douaneaangifte ongeldig wordt verklaard.
Artikel 60
Voor zover in de communautaire douanewetgeving hierom-
trent geen bepalingen zijn vervat, stellen de Lid-Staten de
bevoegdheid van de diverse op hun grondgebied gelegen
douanekantoren vast, in voorkomend geval rekening hou-
dend met de aard van de goederen of met de douanerege-
ling waaronder de goederen moeten worden geplaatst.
Artikel 61
De douaneaangifte wordt gedaan:
a) hetzij schriftelijk;
b) hetzij met gebruikmaking van automatische gegevens-
verwerking, wanneer in de volgens de procedure van
het Comité vastgestelde bepalingen in deze mogelijk-
heid is voorzien of wanneer zulks door de douaneau-
toriteiten is toegestaan;
c) hetzij door middel van een mondelinge aangifte of
enige andere handeling waarmee de houder van de
goederen de wens te kennen geeft deze onder eendouaneregeling te plaatsen, wanneer in de volgens de
p r o c e d u r ev a nh e tC o m i t év a s t g e s t e l d eb e p a l i n g e ni n
deze mogelijkheid is voorzien.2913/92
2913/92 - - - I
31A. Schriftelijke aangiften
I. Normale procedure
Artikel 62
1. Schriftelijke aangiften moeten zijn gesteld op een for-
mulier dat overeenkomt met het daartoe vastgestelde offi-
ciële model. Zij moeten zijn ondertekend en alle vermel-
dingen bevatten die nodig zijn voor de toepassing van de
bepalingen welke gelden voor de douaneregeling waarvoor
de goederen worden aangegeven.
2. Bij de aangifte moeten alle bescheiden worden ge-
voegd die moeten worden overgelegd om de toepassing
mogelijk te maken van de bepalingen welke gelden voor de
douaneregeling waarvoor de goederen zijn aangegeven.
Artikel 63
De aangiften die aan de voorwaarden van artikel 62 vol-
doen, worden onmiddellijk door de douaneautoriteiten
aanvaard, voor zover de desbetreffende goederen bij de
douane zijn aangebracht.
Artikel 64
1. Behoudens artikel 5 kan de douaneaangifte worden
gedaan door elke persoon die in staat is de goederen bij
de douane aan te brengen of te doen aanbrengen en die
alle bescheiden kan overleggen die noodzakelijk zijn voor
de toepassing van de bepalingen die gelden voor de doua-
neregeling waarvoor deze goederen zijn aangegeven.
2. Voorwaarde is evenwel dat:
a) indien de aanvaarding van een douaneaangifte bijzon-
dere verplichtingen voor een bepaalde persoon met
zich brengt, de aangifte door deze persoon of voor
diens rekening wordt gedaan;
b) de aangever in de Gemeenschap is gevestigd.
De voorwaarde onder b) geldt evenwel niet voor per-
sonen die:
— een aangifte voor douanevervoer of tot tijdelijke
invoer doen;
— incidenteel goederen aangeven, voor zover de be-
voegde autoriteiten zulks gerechtvaardigd achten.
3. Het bepaalde in lid 2, onder b), vormt geen beletsel
voor de toepassing door de Lid-Staten van met derde lan-den gesloten bilaterale overeenkomsten of van gebruikelij-
ke handelwijzen met een soortgelijke uitwerking op grond
waarvan de ingezetenen van de betrokken landen op het
grondgebied van die Lid-Staten douaneaangiften kunnen
doen, mits wederkerigheid geldt.2913/92
2913/92 - - - I
32Artikel 65
Aan de aangever wordt, op zijn verzoek, toegestaan een of
m e e rv a nd ev e r m e l d i n g e ni nd ea a n g i f t et ew i j z i g e nn a d a t
deze door de douaneautoriteiten is aanvaard. De wijziging
mag niet tot gevolg hebben dat de aangifte betrekking
heeft op andere goederen dan die waarop zij oorspronke-
lijk betrekking had.
Er wordt evenwel geen wijziging meer toegestaan wanneer
het verzoek daartoe wordt gedaan nadat de douaneautori-
teiten:
a) hetzij de aangever in kennis hebben gesteld van hun
voornemen de goederen aan een onderzoek te onder-
werpen;
b) hetzij hebben geconstateerd dat de betrokken vermel-
dingen onjuist zijn;
c) hetzij de goederen hebben vrijgegeven.
Artikel 66
1. Op verzoek van de aangever maken de douaneautori-
teiten een reeds aanvaarde aangifte ongeldig wanneer de
aangever aantoont dat de goederen bij vergissing voor de
in deze aangifte genoemde douaneregeling zijn aangegeven
of dat, ten gevolge van bijzondere omstandigheden, deplaatsing van de goederen onder de douaneregeling waar-
voor zij zijn aangegeven, niet meer gerechtvaardigd is.
Wanneer de douaneautoriteiten de aangever evenwel in
kennis hebben gesteld van hun voornemen de goederen
aan een onderzoek te onderwerpen, kan het verzoek tot
ongeldigmaking van de aangifte slechts worden aanvaard
nadat het onderzoek heeft plaatsgevonden.
2. Behalve in de volgens de procedure van het Comité
vastgestelde gevallen wordt de aangifte niet ongeldig ge-
maakt nadat de goederen zijn vrijgegeven.
3. De ongeldigmaking van de aangifte is niet van invloed
op de toepassing van de geldende strafbepalingen.
Artikel 67
Behoudens andersluidende specifieke bepalingen geldt de
datum van aanvaarding van de aangifte door de douaneau-
toriteiten als datum die in aanmerking moet worden geno-
men voor de toepassing van alle bepalingen welke gelden
voor de douaneregeling waarvoor de goederen zijn aange-
geven.
Artikel 68
T en einde de juistheid van de door hen aanvaarde aangif-
ten te verifiëren kunnen de douaneautoriteiten overgaan
tot:
a) een controle van de aangifte en de daarbij gevoegde
documenten. De douaneautoriteiten kunnen van de
aangever eisen dat nog andere documenten worden
overgelegd met het oog op de verificatie van de juist-
heid van de in de aangifte voorkomende vermeldin-
gen;2913/92
2913/92 - - - I
33b) het onderzoek van de goederen en het eventueel ne-
men van monsters voor analyse of grondige controle.
Artikel 69
1. Het vervoer van de goederen naar de plaats waar het
onderzoek en, in voorkomend geval, de monsterneming
dienen plaats te vinden, alsmede alle handelingen welke
voor dit onderzoek of deze monsterneming noodzakelijk
zijn, worden door de aangever of onder diens verantwoor-
delijkheid verricht. De hieraan verbonden kosten komen
ten laste van de aangever.
2. De aangever heeft het recht bij het onderzoek van de
goederen alsmede, in voorkomend geval, bij de monsterne-
ming aanwezig te zijn. Wanneer zij zulks nuttig achten, ei-
sen de douaneautoriteiten van de aangever dat hij bij het
onderzoek van de goederen of de monsterneming aanwezig
is of zich daarbij laat vertegenwoordigen ten einde hun de
noodzakelijke bijstand te verlenen om dit onderzoek of de-
ze monsterneming te vergemakkelijken.
3. Indien zulks volgens de geldende bepalingen gebeurt,
geeft de monsterneming door de douaneautoriteiten geen
aanleiding tot enige vergoeding van de zijde van de ad-
ministratie. De aan de analyse of de controle verbondenkosten komen echter ten laste van deze laatste.
Artikel 70
1. Wanneer slechts een gedeelte van de goederen waar-
op een aangifte betrekking heeft, wordt onderzocht, gelden
de resultaten van het onderzoek voor alle goederen van
deze aangifte.
De aangever kan evenwel om een aanvullend onderzoek
van de goederen verzoeken wanneer hij van mening is dat
de resultaten van het gedeeltelijke onderzoek niet voor de
rest van de aangegeven goederen gelden.
2. Voor de toepassing van lid 1 worden, wanneer een
aangifteformulier verscheidene artikelen omvat, de vermel-
dingen met betrekking tot elk artikel geacht een afzonder-
l i j k ea a n g i f t et ev o r m e n .
Artikel 71
1. De resultaten van de verificatie van de aangifte die-
nen als grondslag voor de toepassing van de bepalingen die
gelden voor de douaneregeling waaronder de goederen zijn
geplaatst.
2. Indien er geen verificatie van de aangifte wordt uitge-
voerd, vindt de toepassing van de in lid 1 bedoelde bepa-
lingen plaats aan de hand van de vermeldingen in de aan-
gifte.
Artikel 72
1. De douaneautoriteiten nemen de nodige maatregelen
om de goederen te kunnen identificeren wanneer deze
identificatie noodzakelijk is ter waarborging van de nale-
ving van de voorwaarden die zijn verbonden aan de doua-
neregeling waarvoor de betrokken goederen zijn aangege-
ven.2913/92
2913/92 - - - I
342. De identificatiemiddelen die op de goederen of de
vervoermiddelen zijn aangebracht, mogen alleen door de
douaneautoriteiten of met hun toestemming worden verwij-
derd of vernietigd, tenzij tengevolge van toeval of over-
macht het verwijderen of vernietigen ervan voor het be-
houd van de goederen of de vervoermiddelen absoluut
noodzakelijk is.
Artikel 73
1. Onverminderd artikel 74 en wanneer voldaan is aan
de voorwaarden voor de plaatsing van de goederen onder
de betrokken regeling en voor zover de goederen niet on-
der verbods- of beperkende maatregelen vallen, geven de
douaneautoriteiten de goederen vrij zodra de vermeldingen
op de aangifte zijn geverifieerd of zonder verificatie zijn
aangenomen. Dit is eveneens het geval wanneer de verifi-
catie niet binnen een redelijke termijn kan worden beëin-
digd en de goederen niet meer aanwezig behoeven te zijn
met het oog op deze verificatie.
2. Alle goederen waarop een aangifte betrekking heeft,
worden tegelijkertijd vrijgegeven.
Voor de toepassing van dit lid worden, wanneer een aan-
gifteformulier verscheidene artikelen omvat, de vermeldin-gen met betrekking tot elk artikel geacht een afzonderlijke
a a n g i f t et ev o r m e n .
Artikel 74
1. Indien de aanvaarding van een douaneaangifte een
douaneschuld doet ontstaan, kunnen de goederen waarop
deze aangifte betrekking heeft slechts worden vrijgegeven
indien het bedrag van de douaneschuld is betaald of indien
daarvoor een zekerheid is gesteld. Onverminderd lid 2 is
deze bepaling evenwel niet van toepassing op de regeling
voor tijdelijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling van de
rechten bij invoer.
2. Indien de douaneautoriteiten op grond van de bepa-
lingen inzake de douaneregeling waarvoor de goederen zijn
aangegeven, het stellen van een zekerheid eisen, kan de
vrijgave van de goederen voor de betrokken douanerege-
ling slechts worden toegestaan nadat deze zekerheid is ge-
steld.
Artikel 75
Alle nodige maatregelen, waaronder verbeurdverklaring en
verkoop, worden genomen om de situatie te regelen van
goederen die:
a) niet konden worden vrijgegeven:
— hetzij omdat het onderzoek ervan niet binnen de
door de douaneautoriteiten gestelde termijnen
kon worden aangevangen of voortgezet om rede-
nen die aan de aangever te wijten zijn;
— hetzij omdat de bescheiden die vereist zijn voor
de plaatsing van de goederen onder de douane-
regeling waarvoor deze werden aangegeven, niet
werden overgelegd;2913/92
2913/92 - - - I
35— hetzij omdat de rechten bij invoer of de rechten
bij uitvoer, naar gelang van het geval, niet bin-
nen de gestelde termijnen werden betaald of er
binnen die termijnen geen zekerheid voor werd
gesteld;
— hetzij omdat zij onderworpen zijn aan verbods-
of beperkende maatregelen;
b) na vrijgave niet binnen een redelijke termijn zijn weg-
gevoerd.
II. Vereenvoudigde procedures
Artikel 76
1. T en einde, met inachtneming van de regelmatigheid
van de verrichtingen, het vervullen van de formaliteiten en
de procedures zoveel mogelijk te versoepelen, staan de
douaneautoriteiten onder de volgens de procedure van het
Comité vastgestelde voorwaarden toe dat:
a) de in artikel 62 bedoelde aangifte bepaalde van de in
lid 1 van dat artikel bedoelde vermeldingen niet bevat
of dat bepaalde van de in lid 2 van genoemd artikelbedoelde documenten niet bij deze aangifte worden
gevoegd;
b) in plaats van de in artikel 62 bedoelde aangifte een
handels- of administratief document wordt overgelegd,
vergezeld van een verzoek tot plaatsing van de goede-
ren onder de betrokken douaneregeling;
c) de aangifte van de goederen voor de betrokken rege-
ling door inschrijving van de goederen in de admini-
stratie geschiedt; in dat geval kunnen de douaneauto-
riteiten de aangever ontheffen van de verplichting de
goederen bij de douane aan te brengen.
De vereenvoudigde aangifte, het handels- of administratief
bescheid en de inschrijving in de administratie dienen ten
minste de voor de identificatie van de goederen noodzake-
lijke gegevens te bevatten. Bij de inschrijving in de admini-
stratie dient tevens te worden vermeld de datum waarop
deze plaatsvindt.
2. Behalve in de volgens de procedure van het Comité
vast te stellen gevallen, dient de aangever een aanvullende
aangifte in te dienen, die een algemeen, periodiek of sa-
menvattend karakter kan hebben.
3. De aanvullende aangiften worden geacht samen met
de in lid 1, onder a), b) of c), bedoelde vereenvoudigde
aangiften één enkele en ondeelbare akte te vormen, die
geldig is vanaf de datum van aanvaarding van de vereen-
voudigde aangiften; in de in lid 1, onder c), bedoelde ge-
vallen heeft inschrijving in de administratie dezelfde juridi-
sche waarde als de aanvaarding van de in artikel 62
bedoelde aangifte.
4. Bijzondere vereenvoudigde procedures voor de rege-
ling communautair douanevervoer worden vastgesteld vol-gens de procedure van het Comité.2913/92
2913/92 - - - I
36B. Andere aangiften
Artikel 77
Wanneer de douaneaangifte met gebruikmaking van auto-
matische gegevensverwerking in de zin van artikel 61, on-
der b), of mondeling wordt gedaan, dan wel door middel
van een andere handeling in de zin van artikel 61, onder
c), zijn de artikelen 62 tot en met 76 mutatis mutandis van
toepassing, zonder aan de daarin vervatte beginselen af-
breuk te doen.
C. Controle achteraf van de aangiften
Artikel 78
1. De douaneautoriteiten kunnen na de vrijgave van de
goederen ambtshalve of op verzoek van de aangever tot
herziening van de aangifte overgaan.
2. De douaneautoriteiten kunnen, na de goederen te
hebben vrijgegeven en ten einde zich van de juistheid van
de vermeldingen in de aangifte te vergewissen, overgaan
tot een controle van de handelsdocumenten en -gegevens
aangaande de in- of uitvoertransacties ten aanzien van de
betrokken goederen en aangaande de handelstransacties
die later in verband met deze goederen plaatsvinden. Deze
controles kunnen worden uitgeoefend bij de aangever en
bij elke persoon die beroepshalve direct of indirect bij de
genoemde transacties is betrokken, alsmede bij elke andere
persoon die beroepshalve over de genoemde documenten
en gegevens beschikt. De douaneautoriteiten kunnen even-
eens overgaan tot het onderzoek van de goederen wanneer
deze nog kunnen worden aangebracht.
3. Indien uit de herziening van de aangifte of uit de
controles achteraf blijkt dat de bepalingen die voor de be-
trokken douaneregeling gelden, op grond van onjuiste of
onvolledige gegevens zijn toegepast, nemen de douaneau-
toriteiten, met inachtneming van de eventueel vastgestelde
bepalingen, de nodige maatregelen om een en ander rechtte zetten, rekening houdend met de nieuwe gegevens waar-
over zij beschikken.
Afdeling 2
Het in het vrije verkeer brengen
Artikel 79
Niet-communautaire goederen die in het vrije verkeer wor-
den gebracht, verkrijgen daardoor de douanestatus van
communautaire goederen.
Het in het vrije verkeer brengen omvat de toepassing van
de handelspolitieke maatregelen en het vervullen van de
andere formaliteiten voor de invoer van goederen alsmede
de toepassing van de wettelijk verschuldigde rechten.2913/92
2913/92 - - - I
37Artikel 80
1. In afwijking van artikel 67 en voor zover het recht bij
invoer waaraan de goederen onderworpen zijn een van de
rechten is die in artikel 4, onder 10, eerste streepje, zijn
bedoeld en het tarief van dit recht na de datum waarop de
aangifte voor het vrije verkeer is aanvaard, doch voordat
de goederen zijn vrijgegeven, wordt verlaagd, mag de aan-
gever om toepassing van dit gunstigere tarief verzoeken.
2. Lid 1 is niet van toepasing wanneer de vrijgave van
de goederen niet heeft kunnen plaatsvinden om redenen
die uitsluitend aan de aangever te wijten zijn.
Artikel 81
Indien een zending bestaat uit goederen waarvan de tarie-
findeling verschillend is en voor het opstellen van de aan-
gifte van elk dezer goederen volgens zijn tariefindeling
werk en kosten zou meebrengen die in geen verhouding
staan tot het bedrag van de verschuldigde rechten bij in-
voer, kunnen de douaneautoriteiten er op verzoek van de
aangever mee instemmen dat de gehele zending wordt aan-
gegeven als goederen die aan het hoogste recht bij invoer
zijn onderworpen.
Artikel 82
1. Indien goederen, uit hoofde van het gebruik ervan
voor bijzondere doeleinden, onder toepassing van een ver-
laagd recht of van een nulrecht bij invoer in het vrije ver-keer worden gebracht, blijven zij onder douanetoezicht.
Het douanetoezicht eindigt wanneer de voor toekenning
van het verlaagde recht of van het nulrecht vastgestelde
voorwaarden niet meer van toepassing zijn, wanneer de
goederen worden uitgevoerd of vernietigd, dan wel wan-
neer tegen betaling van de verschuldigde rechten wordt
toegestaan dat de goederen worden gebruikt voor andere
doeleinden dan die welke zijn voorgeschreven voor de toe-
passing van het verlaagde recht bij invoer of van het nul-
recht.
2. De artikelen 88 en 90 zijn mutatis mutandis van toe-passing op de in lid 1 bedoelde goederen.
Artikel 83
De in het vrije verkeer gebrachte goederen verliezen de
douanestatus van communautaire goederen wanneer:
a) de aangifte voor het vrije verkeer na vrijgave ongeldig
wordt gemaakt
of
b) de rechten bij invoer voor deze goederen worden
terugbetaald of kwijtgescholden:
— hetzij in het kader van de regeling actieve vere-
deling in de vorm van het terugbetalingssysteem;2913/92
C1, PB nr. L 123 van 15. 5. 1997, blz. 25
2913/92
82/97 - - - deleted
2913/92 - - - I
38— hetzij overeenkomstig artikel 238 voor goederen
die gebreken vertonen of die niet in overeen-
stemming zijn met de bepalingen van het con-
tract;
— hetzij in de in artikel 239 bedoelde situaties wan-
neer aan de terugbetaling of de kwijtschelding de
voorwaarde is verbonden dat de goederen wor-
den uitgevoerd of wederuitgevoerd of een daar-
voor in de plaats tredende douanebestemming
krijgen.
Afdeling 3
De schorsingsregelingen en de economische
douaneregelingen
A. Bepalingen die verscheidene regelingen gemeen hebben
Artikel 84
1. Indien in de artikelen 85 tot en met 90
a) de term ,,schorsingsregeling” wordt gebruikt, heeft de-
ze in het geval van niet-communautaire goederen be-
trekking op de volgende regelingen:
— extern douanevervoer,
— douane-entrepot,
— actieve veredeling in de vorm van het systeem
inzake schorsing,
— behandeling onder douanetoezicht, en— tijdelijke invoer;
b) de term ,,economische douaneregeling” wordt ge-
bruikt, heeft deze betrekking op de volgende regelin-
gen:
— douane-entrepot,
— actieve veredeling,
— behandeling onder douanetoezicht,
— tijdelijke invoer, en
— passieve veredeling.
2. Als invoergoederen worden beschouwd de onder een
schorsingsregeling geplaatste goederen, alsmede de goede-
ren waarvoor in het kader van de regeling actieve verede-
ling het terugbetalingssysteem is toegepast en de bij het in
het vrije verkeer brengen voorgeschreven formaliteiten,
evenals de in artikel 125 bedoelde formaliteiten zijn ver-
vuld.
3. Als goederen in ongewijzigde staat worden beschouwd
invoergoederen die in het kader van de regeling actieve
veredeling en de regeling behandeling onder douanetoe-
zicht geen enkele veredeling noch behandeling hebben on-
dergaan.
Artikel 85
Voor het gebruik van iedere economische douaneregeling
is een door de douaneautoriteiten afgegeven vergunning
vereist.2913/92
2913/92 - - - I
39Artikel 86
Onverminderd de in het kader van de betrokken regeling
vastgestelde bijzondere voorwaarden, worden de in artikel
85 en in artikel 100, lid 1, bedoelde vergunningen slechts
afgegeven:
— aan personen die alle noodzakelijke waarborgen bie-
den voor het goede verloop van de handelingen;
— indien de douaneautoriteiten het toezicht en de con-
trole op de regeling kunnen uitoefenen zonder ad-
ministratieve maatregelen te moeten nemen die niet
in verhouding staan tot de economische behoeften.
Artikel 87
1. De voorwaarden waaronder de betrokken regeling
wordt gebruikt, worden in de vergunning vastgesteld.
2. De houder van de vergunning dient de douaneautori-
teiten mededeling te doen van elk feit dat zich na afgifte
van de vergunning voordoet en dat gevolgen kan hebben
voor de handhaving of de inhoud van de vergunning.
Artikel 87 bis
In de in artikel 4, lid 7, eerste streepje, zesde zin, bedoelde
gevallen wordt elk produkt of goed dat uit een onder een
schorsingsregeling geplaatst goed wordt verkregen, geacht
eveneens onder deze regeling te zijn geplaatst.
Artikel 88
De douaneautoriteiten kunnen aan de plaatsing van de
goederen onder een schorsingsregeling de voorwaarde ver-
binden dat een zekerheid wordt gesteld als waarborg voor
de betaling van de douaneschuld die ten aanzien van deze
goederen kan ontstaan.
In het kader van een specifieke schorsingsregeling kunnen
bijzondere bepalingen betreffende het stellen van een ze-
kerheid worden vastgesteld.
Artikel 89
1. Een economische schorsingsregeling wordt beëindigd
wanneer de onder deze regeling geplaatste goederen of, in
voorkomend geval, de onder deze regeling verkregen ver-
edelings- of behandelde produkten een nieuwe toegestane
douanebestemming krijgen.
2. De douaneautoriteiten nemen de nodige maatregelen
om de situatie te regelen van goederen waarvoor de rege-
ling niet onder de vastgestelde voorwaarden wordt beëin-
digd.2913/92
82/97
2913/92
2913/92 - - - I
40Artikel 90
De rechten en verplichtingen van het subject van een eco-
nomische douaneregeling kunnen onder de door de
douaneautoriteiten vastgestelde voorwaarden worden over-
gedragen aan andere personen die voldoen aan de voor-
waarden welke voor de toepassing van de betrokken rege-
ling zijn gesteld.
B. Extern douanevervoer
I. Algemene bepalingen
Artikel 91
1. De regeling extern douanevervoer maakt het vervoer
mogelijk van een plaats in het douanegebied van de Ge-
meenschap naar een andere plaats in het douanegebied
van de Gemeenschap:
a) van niet-communautaire goederen zonder dat deze
goederen aan rechten bij invoer en andere belastingen
of aan handelspolitieke maatregelen worden onder-
worpen;
b) van communautaire goederen die het voorwerp zijn van
een communautaire maatregel die hun uitvoer naar der-
de landen noodzakelijk maakt en waarvoor de overeen-
komstige douaneformaliteiten bij uitvoer zijn vervuld.
2. Het in lid 1 bedoelde vervoer geschiedt:
a) hetzij met toepassing van de regeling extern commu-
nautair douanevervoer;
b) hetzij onder geleide van een carnet TIR (TIR-Over-
eenkomst), op voorwaarde dat
1. dit vervoer buiten de Gemeenschap is begonnen
of zal eindigen, dan wel dat
2. dit vervoer betrekking heeft op zendingen van
goederen die in het douanegebied van de Ge-
meenschap moeten worden gelost en die worden
vervoerd samen met in een derde land te lossen
goederen, of dat
3. dit vervoer geschiedt van één plaats in de Ge-
meenschap naar een andere plaats in de Ge-
meenschap over het grondgebied van een derde
land;
c) hetzij onder geleide van een carnet ATA dat
wordt gebruikt als document voor douanevervoer;
d) hetzij onder geleide van het Rijnvaartmanifest (artikel
9 van de Herziene Rijnvaartakte);
e) hetzij onder geleide van het formulier 302 dat is voor-
geschreven in het kader van het op 19 juni 1951 te
Londen ondertekende Verdrag tussen de Staten die
partij zijn bij het Noordatlantisch Verdrag, nopens de
rechtspositie van hun krijgsmachten;
f) hetzij door middel van postzendingen (postcolli daar-
onder begrepen).
3. De regeling extern douanevervoer doet geen afbreuk
aan de specifieke bepalingen die van toepassing zijn op het
vervoer van goederen die onder een economische douane-
regeling zijn geplaatst.2913/92
82/97 - - - deleted
2913/92 - - - I
41Artikel 92
De regeling extern douanevervoer eindigt wanneer de goe-
deren samen met het bijbehorende document bij de dou-
ane worden aangebracht op het kantoor van bestemming
overeenkomstig de bepalingen van de betrokken regeling.
II. Bijzondere bepalingen betreffende het externe
communautaire douanevervoer
Artikel 93
De regeling extern communautair douanevervoer is slechts
van toepassing op het vervoer dat over het grondgebied
van een derde land geschiedt, wanneer:
a) een internationale overeenkomst in een dergelijke
mogelijkheid voorziet, of
b) de doorvoer door dat derde land geschiedt onder ge-
leide van één enkel in het douanegebied van de Ge-
meenschap opgesteld transportbescheid; in dat geval
wordt de werking van die regeling gedurende het ver-
voer op het grondgebied van het derde land ge-
schorst.
Artikel 94
1. Onder voorbehoud van artikel 95 is de aangever ver-
plicht een zekerheid te stellen als waarborg voor de beta-
ling van de douaneschuld en van de andere belastingschul-
d e nd i et e na a n z i e nv a nd eg o e d e r e nk u n n e no n t s t a a n .
2. Behalve in naar behoefte volgens de procedure van
het Comité vast te stellen gevallen, dient er geen zekerheid
te worden gesteld voor:
a) het vervoer over zee en door de lucht;
b ) h e tv e r v o e rv a ng o e d e r e no v e rd eR i j ne nd eR i j n -
vaartwegen;
c) het vervoer door middel van pijpleidingen;
d) het door de spoorwegmaatschappijen van de Lid-Sta-
ten verrichte vervoer.
3. Volgens de procedure van het Comité wordt bepaald
in welke gevallen ontheffing van zekerheidstelling wordt
verleend voor het vervoer van goederen over andere dan
de in lid 2, onder b), bedoelde binnenwateren.
Artikel 95
1. Elke persoon die voldoet aan de in lid 2 gestelde
voorwaarden kan van de douaneautoriteiten van de Lid-
Staat waar hij gevestigd is, met inachtneming van de in lid
3 vervatte beperkingen, ontheffing van zekerheidstelling
verkrijgen voor het door hem te verrichten externe com-
munautair douanevervoer, ongeacht de Lid-Staat van ver-
trek en de Lid-Staten waarvan het grondgebied voor deze
verrichtingen wordt gebruikt.
2. De in lid 1 bedoelde ontheffing wordt slechts ver-
leend aan personen:2913/92
2913/92 - - - I
42a) die gevestigd zijn in de Lid-Staat waar de ontheffing
van zekerheidstelling wordt verleend,
b) die de regeling communautair douanevervoer op niet-
incidentele wijze gebruiken,
c) die financieel in staat zijn aan hun verplichtingen te
voldoen,
d) die geen ernstige overtreding hebben begaan van de
douane- en belastingwetgeving, en
e) die, volgens een nader vast te stellen model, een ver-
bintenis zijn aangegaan om op het eerste schriftelijke
verzoek van de douaneautoriteiten de bedragen te be-
talen die worden gevorderd uit hoofde van het door
hen verrichte communautaire douanevervoer.
3. De ontheffing van zekerheidstelling die wordt ver-
leend overeenkomstig de leden 1 en 2 is niet van toepas-
sing op communautair douanevervoer met betrekking tot
goederen:
a) met een totale waarde die een volgens de procedure
van het Comité vastgesteld bedrag overschrijdt, of
b) die verhoogde risico’s met zich meebrengen, gezien de
hoogte van de rechten bij invoer en andere heffingen
waaraan deze goederen in een of meer Lid-Staten on-
derworpen zijn.
4. Aan elke persoon die ontheffing van zekerheidstelling
heeft verkregen, wordt door de autoriteiten die de onthef-
fing hebben verleend, in een of meer exemplaren een certi-
ficaat inzake ontheffing van zekerheidstelling verstrekt.
Artikel 96
1. De aangever is het subject van de regeling extern
communautair douanevervoer. Hij is verplicht:
a) de goederen binnen de gestelde termijn ongeschonden
bij de douane aan te brengen op het kantoor van be-
stemming met inachtneming van de door de douane-
autoriteiten getroffen identificatiemaatregelen;
b) de bepalingen betreffende de regeling communautair
douanevervoer na te leven.
2. Onverminderd de in lid 1 bedoelde verplichtingen van
de aangever, is een vervoerder of een ontvanger van goe-
deren die de goederen aanvaardt in de wetenschap dat de-
ze onder de regeling communautair douanevervoer zijn ge-
plaatst, eveneens verplicht deze binnen de gestelde termijn
ongeschonden bij de douane aan te brengen op het kan-
toor van bestemming, met inachtneming van de door de
douaneautoriteiten getroffen identificatiemaatregelen.
Artikel 97
1. De uitvoeringsbepalingen van de procedure en de uit-
zonderingen worden vastgesteld volgens de procedure van
het Comité.
2. Mits de toepassing van de communautaire maatrege-
len waaraan de goederen onderworpen zijn, wordt gewaar-
borgd:2913/92
2913/92 - - - I
43a) staat het de Lid-Staten vrij om onderling, via bilatera-
le of multilaterale regelingen, vereenvoudigde proce-
dures in te stellen die in overeenstemming zijn met zo
nodig nader vast te stellen criteria en die van toepas-
sing zijn op bepaalde goederenbewegingen of bepaal-
de ondernemingen;
b) staat het elke Lid-Staat vrij om vereenvoudigde proce-
dures in te stellen die in bepaalde omstandigheden
van toepassing zijn op goederen die niet bestemd zijn
om over het grondgebied van een andere Lid-Staat te
worden vervoerd.
C. Douane-entrepots
Artikel 98
1. Onder het stelsel van douane-entrepots kunnen in
douane-entrepot worden opgeslagen:
a) niet-communautaire goederen, zonder dat deze aan
rechten bij invoer of aan handelspolitieke maatregelen
worden onderworpen;
b) communautaire goederen waarvoor specifieke commu-
nautaire wetgeving, wegens plaatsing in een douane-
entrepot, voorziet in maatregelen die in beginsel aan
de uitvoer van goederen zijn verbonden.
2. Onder ,,douane-entrepot” wordt verstaan: elke door
de douaneautoriteiten erkende, aan hun toezicht onderwor-
pen plaats waar goederen onder de vastgestelde voorwaar-
den kunnen worden opgeslagen.
3. De gevallen waarin de in lid 2 bedoelde goederen on-
der het stelsel van douane-entrepots kunnen worden ge-
plaatst zonder in een douane-entrepot te worden opgesla-
gen, worden vastgesteld volgens de procedure van het
Comité.
Artikel 99
Het douane-entrepot kan een publiek entrepot dan wel
een particulier entrepot zijn.
Wordt verstaan onder:
— ,,publiek entrepot”: douane-entrepot dat door elke
persoon voor de opslag van goederen kan worden ge-
bruikt;
— ,,particulier entrepot”: douane-entrepot dat is gereser-
veerd voor de opslag van goederen door de entrepo-
seur.
De entreposeur is de persoon aan wie vergunning is ver-
leend het douane-entrepot te beheren.
De entrepositaris is de persoon die gehouden is tot nako-
ming van de verplichtingen die voortvloeien uit de aangifte
tot plaatsing van de goederen onder het stelsel van dou-
ane-entrepots of aan wie de rechten en verplichtingen van
eerstgenoemde zijn overgedragen.2913/92
2913/92 - - - I
44Artikel 100
1. T enzij de douaneautoriteiten zelf het beheer voeren, is
voor het beheer van een douane-entrepot een vergunning
van deze autoriteiten vereist.
2. De persoon die een douane-entrepot wenst te behe-
ren, dient daartoe een schriftelijk verzoek in te dienen dat
alle voor de vergunning benodigde gegevens bevat, met na-
me die waaruit blijkt dat er een economische behoefte be-
staat aan opslag in een douane-entrepot. In de vergunning
wordt vastgesteld onder welke voorwaarden het douane-en-
trepot wordt beheerd.
3. De vergunning wordt slechts afgegeven aan in de Ge-
meenschap gevestigde personen.
Artikel 101
De entreposeur dient ervoor te zorgen dat:
a) goederen tijdens hun verblijf in het douane-entrepot
niet aan het douanetoezicht worden onttrokken;
b) de verplichtingen worden nagekomen welke voort-
vloeien uit de opslag van goederen die zich onder het
stelsel van douane-entrepots bevinden;
c) wordt voldaan aan de bijzondere voorwaarden die in
de vergunning zijn vastgesteld.
Artikel 102
1. In afwijking van artikel 101 kan in de vergunning
voor een publiek entrepot worden bepaald dat de in artikel101, onder a) en/of b), bedoelde verplichtingen uitsluitend
bij de entrepositaris berusten.
2. De entrepositaris is altijd verantwoordelijk voor het
nakomen van de verplichtingen die voortvloeien uit de
plaatsing van de goederen onder het stelsel van douane-en-
trepots.
Artikel 103
De rechten en verplichtingen van de entreposeur kunnen,
met toestemming van de douaneautoriteiten, aan een ande-
re persoon worden overgedragen.
Artikel 104
Onverminderd artikel 88 kunnen de douaneautoriteiten
verlangen dat de entreposeur een zekerheid stelt met be-
trekking tot de in artikel 101 bedoelde verplichtingen.2913/92
2913/92 - - - I
45Artikel 105
De door de douaneautoriteiten aangewezen persoon dient
in de door deze autoriteiten goedgekeurde vorm een voor-
raadadministratie te voeren van alle onder het stelsel van
douane-entrepots geplaatste goederen. Een voorraadad-
ministratie is niet vereist wanneer een publiek entrepot
door de douaneautoriteiten wordt beheerd.
Onder voorbehoud van toepassing van artikel 86 kunnen
de douaneautoriteiten afzien van de eis van voorraadad-
ministratie wanneer de in artikel 101, onder a) en/of b),
bedoelde verplichtingen uitsluitend bij de entrepositaris be-
rusten en de goederen onder het stelsel worden geplaatst
op basis van een schriftelijke aangifte in het kader van de
normale procedure of van een administratief bescheid,
overeenkomstig artikel 76, lid 1, onder b).
Artikel 106
1. Bij een economische behoefte en mits het douanetoe-
zicht er niet door in het gedrang komt, kunnen de douane-
autoriteiten toestaan dat:
a) andere communautaire goederen dan die bedoeld in
artikel 98, lid 1, onder b), in de ruimten van het dou-
ane-entrepot worden opgeslagen;
b) niet-communautaire goederen in de ruimten van het
douane-entrepot, in het kader van de regeling actieve
veredeling en onder de bij die regeling vastgestelde
voorwaarden, veredelingshandelingen ondergaan. De
formaliteiten die in een douane-entrepot achterwege
kunnen worden gelaten, worden bepaald volgens de
procedure van het Comité;
c) niet-communautaire goederen in de ruimten van het
douane-entrepot, in het kader van de regeling behan-
deling onder douanetoezicht en onder de bij die rege-
ling vastgestelde voorwaarden, behandelingen onder-
gaan. De formaliteiten die in een douane-entrepot
achterwege kunnen worden gelaten, worden bepaald
volgens de procedure van het Comité.
2. In de in lid 1 bedoelde gevallen bevinden de goede-
ren zich niet onder het stelsel van douane-entrepots.
3. De douaneautoriteiten kunnen eisen dat de in lid 1
bedoelde goederen in de bij artikel 105 voorgeschreven
voorraadadministratie worden opgenomen.
Artikel 107
De onder het stelsel van douane-entrepots geplaatste goe-
deren dienen bij de inslag in het douane-entrepot in de bij
artikel 105 voorgeschreven voorraadadministratie te wor-
den opgenomen.2913/92
2913/92 - - - I
46Artikel 108
1. Voor de opslag van goederen onder het stelsel van
douane-entrepots geldt geen tijdsbeperking.
Niettemin kunnen de douaneautoriteiten in uitzonderlijke
gevallen een termijn vaststellen vóór het verstrijken waar-
van de entrepositaris aan de goederen een nieuwe douane-
bestemming dient te geven.
2. Voor bepaalde in artikel 98, lid 1, onder b), bedoelde
goederen die onder het gemeenschappelijk landbouwbeleid
vallen, kunnen volgens de procedure van het Comité speci-
fieke termijnen worden vastgesteld.
Artikel 109
1. De invoergoederen kunnen de gebruikelijke behande-
lingen ondergaan om bewaring in goede staat te verzeke-
ren, de presentatie of handelskwaliteit te verbeteren of de
distributie of wederverkoop voor te bereiden.
Voor zover noodzakelijk voor de goede werking van de ge-
meenschappelijke ordening der markten kan een lijst wor-
d e no p g e s t e l dv a nd eg e v a l l e nw a a r i nd e z eb e h a n d e l i n g e n
verboden zijn voor goederen die onder het gemeenschap-
pelijk landbouwbeleid vallen.
2. Communautaire goederen als bedoeld in artikel 98,
lid 1, onder b), die onder het stelsel van douane-entrepots
worden geplaatst en die onder het gemeenschappelijk land-
bouwbeleid vallen, kunnen slechts de uitdrukkelijk voor de-
ze goederen vastgestelde behandelingen ondergaan.
3. Voor de in lid 1, eerste alinea, en de in lid 2 bedoel-
de behandelingen dient voorafgaande toestemming te wor-
den verleend door de douaneautoriteiten, die de voorwaar-
den vaststellen waaronder zij kunnen plaatsvinden.
4. De lijsten van de in de leden 1 en 2 bedoelde behan-
delingen worden opgesteld volgens de procedure van het
Comité.
Artikel 110
Wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardigen, kunnen
de onder het stelsel van douane-entrepots geplaatste goe-
deren tijdelijk uit het douane-entrepot worden uitgeslagen.
Voor deze uitslag dient voorafgaande toestemming te wor-
den verleend door de douaneautoriteiten, die de voorwaar-
den vaststellen waaronder deze uitslag kan geschieden.
Gedurende het verblijf van de goederen buiten het dou-
ane-entrepot kunnen deze de in artikel 109 vermelde be-
handelingen, onder dezelfde voorwaarden, ondergaan.
Artikel 111
De donaneautoriteiten kunnen toestaan dat de onder het
stelsel van douane-entrepots geplaatste goederen van het
ene douane-entrepot naar het andere worden overgebracht.2913/92
2913/92 - - - I
47Artikel 112
1. Wanneer ten aanzien van invoergoederen een douane-
schuld ontstaat en de douanewaarde van deze goederen
gebaseerd is op een werkelijk betaalde of te betalen prijs
die ook de kosten van het opslaan en het in goede staat
bewaren van de goederen gedurende het verblijf in het en-
trepot omvat, behoeven deze kosten niet in de douane-
waarde te worden begrepen, op voorwaarde dat zij onder-
scheiden zijn van de voor de goederen werkelijk betaalde
of te betalen prijs.
2. Wanneer de in lid 1 bedoelde goederen gebruikelijke
behandelingen in de zin van artikel 109 hebben ondergaan,
wordt, op verzoek van de aangever, voor het vaststellen
van het bedrag van de rechten bij invoer uitgegaan van de
soort, de douanewaarde en de hoeveelheid die op het in
artikel 214 bedoelde tijdstip in aanmerking zouden zijn ge-
nomen indien de goederen niet aan de genoemde behan-delingen waren onderworpen. Volgens de procedure van
het Comité kunnen echter afwijkingen van deze bepaling
worden vastgesteld.
3. Worden de invoergoederen overeenkomstig artikel 76,lid 1, onder c), in het vrije verkeer gebracht, dan zijn de
overeenkomstig artikel 214 in aanmerking te nemen soort,
douanewaarde en hoeveelheid, die welke bij de plaatsing
onder de douane-entrepotregeling op deze goederen van
toepassing waren.
De eerste alinea is van toepassing mits deze heffingsgrond-
slagen bij de plaatsing van de goederen onder de regeling
zijn erkend of toegestaan, tenzij de belanghebbende ver-
zoekt om toepassing van die grondslagen bij het ontstaan
van de douaneschuld.
De eerste alinea is van toepassing onverminderd controle
achteraf in de zin van artikel 78.
Artikel 113
De onder het stelsel van douane-entrepots geplaatste en
onder het gemeenschappelijk landbouwbeleid vallende
communautaire goederen, bedoeld in artikel 98, lid 1, on-
der b), dienen te worden uitgevoerd of dienen een van de
andere bestemmingen te krijgen die bij de in dat artikel
bedoelde specifieke communautaire wetgeving zijn vastge-
steld.
D. Actieve veredeling
I. Algemeen
Artikel 114
1. Onverminderd artikel 115, kunnen in het douanege-
bied van de Gemeenschap onder de regeling actieve vere-
deling de volgende goederen een of meer veredelingshan-
delingen ondergaan:2913/92
82/97
2913/92
2913/92 - - - I
48a) niet-communautaire goederen die bestemd zijn om in
de vorm van veredelingsprodukten uit het douanege-
bied van de Gemeenschap te worden wederuitge-
voerd, zonder dat deze goederen aan rechten bij in-
voer of aan handelspolitieke maatregelen
onderworpen zijn;
b) in het vrije verkeer gebrachte goederen, waarbij de
voor deze goederen geldende rechten bij invoer wor-
den terugbetaald of kwijtgescholden indien zij in de
vorm van veredelingsprodukten uit het douanegebied
van de Gemeenschap worden uitgevoerd.
2. Er wordt verstaan onder:
a) systeem inzake schorsing: de regeling actieve verede-
ling in de in lid 1, onder a), bedoelde vorm;
b) terugbetalingssysteem: de regeling actieve veredeling
in de in lid 1, onder b), bedoelde vorm;
c) veredelingshandelingen:
— de bewerking van goederen, met inbegrip van het
monteren, het assembleren en het aanpassen er-
van aan andere goederen,
— de verwerking van goederen,
— de herstelling van goederen, met inbegrip van re-
visie en afstelling, alsmede
— het gebruik van bepaalde, volgens de procedure
van het Comité vastgestelde goederen die niet
meer in de veredelingsprodukten voorkomen,
maar die de vervaardiging van deze produkten
mogelijk maken of vergemakkelijken, zelfs indien
zij tijdens dit gebruik geheel of gedeeltelijk ver-
dwijnen;
d) veredelingsprodukten: alle produkten die het resultaat
zijn van veredelingshandelingen;
e) equivalente goederen: communautaire goederen die in
plaats van de invoergoederen worden gebruikt voor
de vervaardiging van veredelingsprodukten;
f) opbrengst: de hoeveelheid of het percentage verede-
lingsprodukten verkregen bij de veredeling van een
bepaalde hoeveelheid invoergoederen.
Artikel 115
1. Wanneer is voldaan aan de voorwaarden van lid 2,
staan de douaneautoriteiten, onder voorbehoud van lid 4,
toe dat:
a) de veredelingsprodukten uit equivalente goederen
worden verkregen;
b) de uit equivalente goederen verkregen veredelingspro-
dukten uit de Gemeenschap worden uitgevoerd alvo-
rens de invoer van invoergoederen is geschied.2913/92
2913/92 - - - I
492. De equivalente goederen moeten dezelfde kwaliteit en
dezelfde kenmerken hebben als de invoergoederen. In bij-
zondere, volgens de procedure van het Comité vastgestelde
gevallen, kan echter worden toegestaan dat de equivalente
goederen zich in een verder gevorderd stadium van fabri-
cage bevinden dan de invoergoederen.
3. Bij toepassing van lid 1 bevinden de invoergoederen
zich in de douanesituatie van de equivalente goederen en
deze laatste in de douanesituatie van de invoergoederen.
4. Maatregelen om de toepassing van het bepaalde in lid
1 te verbieden of te beperken, kunnen worden vastgesteld
volgens de procedure van het Comité.
5. Indien de veredelingsprodukten aan rechten bij uit-
voer onderworpen zouden zijn geweest, indien deze niet in
het kader van de actieve veredeling waren uitgevoerd of
wederuitgevoerd, dient de houder van de vergunning bij
toepassing van lid 1, onder b), een zekerheid te stellen omde betaling van deze rechten te waarborgen voor het geval
de invoer van de invoergoederen niet binnen de gestelde
termijn zal geschieden.
II. Afgifte van de vergunning
Artikel 116
De vergunning voor actieve veredeling wordt afgegeven op
verzoek van de persoon die veredelingshandelingen ver-
richt of laat verrichten.
Artikel 117
De vergunning wordt slechts verleend:
a) aan personen die in de Gemeenschap zijn gevestigd.
Wanneer het echter gaat om invoer zonder commer-
cieel karakter, kan de vergunning worden verleend
aan personen die buiten de Gemeenschap zijn geves-
tigd;
b) wanneer, onverminderd het gebruik van de in artikel
114, lid 2, onder c), laatste streepje, bedoelde goede-
ren, de invoergoederen in de veredelingsprodukten
kunnen worden geïdentificeerd of, in het in artikel
115 bedoelde geval, wanneer kan worden nagegaan of
aan de voor equivalente goederen vastgestelde voor-
waarden is voldaan;
c) in de gevallen waarin de regeling actieve veredeling
kan bijdragen tot het scheppen van de gunstigste
voorwaarden voor de uitvoer of de wederuitvoer van
de veredelingsprodukten mits de wezenlijke belangen
van de communautaire producenten niet worden ge-
schaad (economische voorwaarden).2913/92
2913/92 - - - I
50III. Werking van de regeling
Artikel 118
1. De douaneautoriteiten stellen de termijn vast waar-
binnen de veredelingsprodukten uitgevoerd of wederuitge-
voerd moeten zijn of een andere douanebestemming moe-
ten hebben gekregen. Bij de vaststelling van deze termijn
wordt rekening gehouden met de tijd die nodig is voor het
verrichten van de veredelingshandelingen en de afzet van
de veredelingsprodukten.
2. De termijn gaat in op de datum waarop de niet-com-
munautaire goederen onder de regeling actieve veredeling
zijn geplaatst. De douaneautoriteiten kunnen deze termijn
verlenen op met redenen omkleed verzoek van de vergun-
ninghouder.
T er vereenvoudiging kan worden besloten dat termijnen die
ingaan in de loop van een kalendermaand of kwartaal, ver-
strijken op de laatste dag van een latere kalendermaand,
respectievelijk van een later kwartaal.
3. In geval van toepassing van artikel 115, lid 1, onder
b), stellen de douaneautoriteiten de termijn vast waarbin-
nen de niet-communautaire goederen voor de regeling
moeten worden aangegeven. Deze termijn gaat in op de
datum van aanvaarding van de aangifte ten uitvoer van de
veredelingsprodukten die uit de betrokken equivalente goe-
deren zijn verkregen.
4. Volgens de procedure van het Comité kunnen voor
bepaalde veredelingshandelingen of voor bepaalde invoer-
goederen specifieke termijnen worden vastgesteld.
Artikel 119
1. De douaneautoriteiten stellen hetzij de opbrengst van
de veredelingshandeling vast, hetzij, in voorkomend geval,
de wijze waarop deze opbrengst wordt bepaald. De op-
brengst wordt vastgesteld met inachtneming van de werke-
lijke omstandigheden waaronder de veredelingshandeling
geschiedt of zal geschieden.
2. Wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardigen en
met name wanneer het veredelingshandelingen betreft die
van oudsher verlopen onder duidelijk omschreven techni-
sche voorwaarden en die betrekking hebben op goederen
met vrijwel constante eigenschappen, waardoor veredelings-
produkten van constante kwaliteit worden verkregen, kun-
nen volgens de procedure van het Comité forfaitaire op-
brengstpercentages worden vastgesteld op grond van vooraf
vastgestelde feitelijke gegevens.
Artikel 120
De gevallen waarin en de voorwaarden waaronder goede-
ren in ongewijzigde staat of veredelingsprodukten worden
geacht in het vrije verkeer te zijn gebracht, kunnen volgens
de procedure van het Comité worden vastgesteld.2913/92
2913/92 - - - I
51Artikel 121
1. Onder voorbehoud van artikel 122 wordt, wanneer
een douaneschuld ontstaat, het bedrag van deze schuld
vastgesteld aan de hand van de heffingsgrondslagen gel-
dend voor de invoergoederen op het tijdstip waarop de
aangifte tot plaatsing van deze goederen onder de regeling
actieve veredeling is aanvaard.
2. Indien de invoergoederen op het in lid 1 bedoelde
tijdstip voldeden aan de voorwaarden om in het kader van
tariefcontingenten of tariefplafonds in aanmerking te ko-
men voor een preferentiële tariefbehandeling, kunnen deze
goederen in aanmerking komen voor de preferentiële ta-
riefbehandeling die voor identieke goederen eventueel
geldt op het tijdstip waarop de aangifte tot het in het vrije
verkeer brengen is aanvaard.
Artikel 122
In afwijking van artikel 121:
a) worden de veredelingsprodukten onderworpen aan de
voor dergelijke produkten geldende rechten bij invoer
indien:
— zij in het vrije verkeer worden gebracht en op de
volgens de procedure van het Comité vastgestel-de lijst voorkomen en voor zover zij proportio-
neel overeenstemmen met het uitgevoerde ge-
deelte van de niet op die lijst vermelde
veredelingsprodukten. De vergunninghouder mag
evenwel verzoeken om die produkten overeen-
komstig de voorwaarden van artikel 121 te belas-
ten;
— zij aan in het kader van het gemeenschappelijk
landbouwbeleid ingestelde belastingen zijn onder-
worpen en de volgens de procedure van het Co-
mité vastgestelde bepalingen daarin voorzien;
b) worden de veredelingsprodukten onderworpen aan de
rechten bij invoer die zijn vastgesteld volgens de
voorschriften die in het kader van de betrokken
douaneregeling dan wel voor de vrije zones of de vrije
entrepots gelden, wanneer zij onder een schorsingsre-
geling dan wel in een vrije zone of een vrij entrepot
zijn geplaatst.
Niettemin:
— kan de belanghebbende om de heffing overeen-
komstig artikel 121 verzoeken,
— dient in de gevallen waarin de veredelingspro-
dukten een van de hierboven bedoelde douane-
bestemmingen, niet zijnde de behandeling onder
douanetoezicht, hebben gekregen, het bedrag aan
rechten bij invoer ten minste gelijk te zijn aan
het overeenkomstig artikel 121 vastgestelde be-
drag;2913/92
2913/92 - - - I
52c) worden de veredelingsprodukten eventueel onderwor-
pen aan de heffingsregels welke zijn vastgesteld in het
kader van de regeling behandeling onder douanetoe-
zicht, indien de invoergoederen onder deze regeling
hadden kunnen worden geplaatst;
d) komen de veredelingsprodukten vanwege hun bijzon-
dere bestemming in aanmerking voor een gunstige ta-
riefbehandeling, wanneer een dergelijke regeling voor
identieke ingevoerde goederen geldt;
e) worden de veredelingsprodukten met vrijstelling van
rechten bij invoer toegelaten wanneer, overeenkomstig
artikel 184, voor identieke ingevoerde goederen in
een dergelijke vrijstelling wordt voorzien.
IV . Buiten het douanegebied van de Gemeenschap te
verrichten veredelingshandelingen
Artikel 123
1. De veredelingsprodukten of de goederen in ongewij-
zigde staat kunnen, geheel of gedeeltelijk, tijdelijk worden
uitgevoerd met het oog op aanvullende veredelingshande-
lingen buiten het douanegebied van de Gemeenschap, mits
de douaneautoriteiten daartoe een vergunning verlenen,
overeenkomstig de bij de bepalingen betreffende passieve
veredeling voorgeschreven voorwaarden.
2. Indien ten aanzien van de wederingevoerde produkten
een douaneschuld ontstaat, worden:
a) over de veredelingsprodukten of de goederen in onge-
wijzigde staat als bedoeld in lid 1, de rechten bij in-
voer geheven die worden berekend overeenkomstig de
artikelen 121 en 122;
b) over de produkten die worden wederingevoerd na bui-
ten het douanegebied van de Gemeenschap te zijn
veredeld, de rechten bij invoer geheven waarvan het
bedrag wordt berekend overeenkomstig de bepalingen
betreffende de regeling passieve veredeling, en wel
onder dezelfde voorwaarden als die welke zouden gel-
den wanneer de in het kader van de genoemde rege-
ling uitgevoerde produkten vóór deze uitvoer in het
vrije verkeer zouden zijn gebracht.
V . Bijzondere bepalingen met betrekking tot het
terugbetalingssysteem
Artikel 124
1. Het terugbetalingssysteem kan worden toegepast voor
alle goederen, met uitzondering van die welke op het tijd-stip van aanvaarding van de aangifte tot het in het vrije
verkeer brengen:
— aan kwantitatieve invoerbeperkingen zijn onderwor-
pen;
— in het kader van een contingent voor een preferen-
tiële tariefmaatregel of voor een autonome schorsings-
maatregel in de zin van artikel 20, lid 3, onder d), e)
en f), in aanmerking kunnen komen;2913/92
2913/92 - - - I
53— zijn onderworpen aan een belasting bij
invoer die is vastgesteld in het kader van het gemeen-
schappelijk landbouwbeleid of in het kader van de
specifieke regelingen die op bepaalde door verwerking
van landbouwprodukten verkregen goederen van toe-
passing zijn.
2. Bovendien kan het terugbetalingssysteem slechts wor-
den toegepast indien op het tijdstip waarop de aangifte tot
het in het vrije verkeer brengen van de invoergoederen is
aanvaard, voor de veredelingsprodukten geen uitvoerresti-
tutie is vastgesteld.
3. Gebruikmaking van het terugbetalingssysteem kan
slechts worden toegestaan indien op het tijdstip van aan-
vaarding van de aangifte ten uitvoer van de veredelingspro-
dukten
— de invoergoederen niet zijn onderworpen aan een van
de belastingen als bedoeld in lid 1, derde streepje,
— voor de veredelingsprodukten geen uitvoerrestitutie is
vastgesteld.
Artikel 125
1. In de aangifte tot het in het vrije verkeer brengen
moet worden vermeld dat van het terugbetalingssysteemgebruik wordt gemaakt en moet naar de vergunning wor-
den verwezen.
2. Op verzoek van de douaneautoriteiten moet genoem-
de vergunning bij de aangifte tot het in het vrije verkeer
brengen worden gevoegd.
Artikel 126
In het kader van het terugbetalingssysteem zijn artikel 115,
lid 1, onder b), en de leden 3 en 5, artikel 118, lid 3, de
artikelen 120 en 121, artikel 122, onder a), tweede streep-
je, en onder c), alsmede artikel 129, niet van toepassing.
Artikel 127
Tijdelijke uitvoer van veredelingsprodukten overeenkomstig
artikel 123, lid 1, wordt niet als uitvoer in de zin van arti-
kel 128 beschouwd, behalve wanneer deze produkten niet
binnen de gestelde termijn in de Gemeenschap worden we-
deringevoerd.
Artikel 128
1. De vergunninghouder kan om terugbetaling of kwijt-
schelding van de invoerrechten verzoeken indien hij, naar
oordeel van de douaneautoriteiten, voldoende aantoont dat
de met toepassing van het terugbetalingssysteem in het
vrije verkeer gebrachte invoergoederen in de vorm van ver-
edelingsprodukten of in die van goederen in ongewijzigde
staat:
— hetzij zijn uitgevoerd,2913/92 - - - 82/97 - - - deleted
82/97
2913/92 - - - I
54— hetzij, met het oog op latere wederuitvoer, onder de
regeling douanevervoer, de douane-entrepotregeling,
de regeling tijdelijke invoer of de regeling actieve ve-
redeling — schorsingssysteem — dan wel in een vrije
zone of in een vrij entrepot zijn geplaatst,
mits voor het overige aan alle voorwaarden voor de toe-
passing van de regeling is voldaan.
2. Om één van de in lid 1, tweede streepje, bedoelde
douanebestemmingen te krijgen, worden de veredelingspro-
dukten of de goederen in ongewijzigde staat als niet-com-
munautaire goederen beschouwd.
3. De termijn waarbinnen het verzoek om terugbetalingmoet worden ingediend, wordt vastgesteld volgens de pro-
cedure van het Comité.
4. Indien veredelingsprodukten of goederen in ongewij-zigde staat die overeenkomstig het bepaalde in lid 1 onder
een douaneregeling of in een vrije zone of in een vrij en-trepot zijn geplaatst, in het vrije verkeer worden gebracht,
wordt, onverminderd artikel 122, onder b), het terugbetaal-
de of kwijtgescholden bedrag van de invoerrechten geacht
het bedrag van de douaneschuld te vormen.
5. Voor de vaststelling van het bedrag aan terug te beta-len of kwijt te schelden rechten bij invoer is artikel 122,
onder a), eerste streepje, mutatis mutandis van toepassing.
VI. Overige bepalingen
Artikel 129
De regeling actieve veredeling met gebruikmaking van het
systeem inzake schorsing kan eveneens worden toegepast
om de veredelingsprodukten vrij te stellen van de rechten
bij uitvoer waaraan identieke produkten, verkregen uit
communautaire goederen in plaats van uit invoergoederen,
zouden zijn onderworpen.
E. Behandeling onder douanetoezicht
Artikel 130
De regeling behandeling onder douanetoezicht maakt het
mogelijk niet-communautaire goederen in het douanege-
bied van de Gemeenschap een behandeling te doen onder-
gaan die de soort of de staat ervan wijzigt, zonder dat zij
aan rechten bij invoer of aan handelspolitieke maatregelen
worden onderworpen, en de door deze behandeling verkre-
gen produkten in het vrije verkeer te brengen tegen de
daarvoor geldende rechten bij invoer. Deze produkten wor-
den ,,behandelde produkten” genoemd.
Artikel 131
De lijst van de gevallen waarin de regeling behandeling
onder douanetoezicht kan worden toegepast, wordt vastge-
steld volgens de procedure van het Comité.82/97
2913/92
82/97
2913/92
2913/92 - - - I
55Artikel 132
De vergunning tot behandeling onder douanetoezicht
wordt afgegeven op verzoek van de persoon die de behan-
deling verricht of laat verrichten.
Artikel 133
De vergunning wordt slechts verleend:
a) aan in de Gemeenschap gevestigde personen;
b) indien het mogelijk is in de behandelde produkten de
invoergoederen te identificeren;
c) indien de goederen na behandeling niet meer op eco-
nomisch verantwoorde wijze kunnen worden terugge-
bracht tot de soort waartoe zij behoorden of tot de
staat waarin zij zich bevonden toen zij onder de rege-
ling werden geplaatst;
d) indien gebruikmaking van de regeling er niet toe kan
leiden dat de gevolgen van de regels inzake oorsprong
en inzake de kwantitatieve beperkingen welke op de
ingevoerde goederen van toepassing zijn, worden ont-
doken;
e) indien de regeling ertoe kan bijdragen dat het ont-
staan of de instandhouding van een behandelingsacti-
viteit in de Gemeenschap wordt bevorderd, zonderdat de wezenlijke belangen van communautaire pro-
ducenten van soortgelijke goederen worden geschaad
(economische voorwaarden).
Artikel 134
Artikel 118, leden 1, 2 en 4, en artikel 119 zijn van over-
eenkomstige toepassing.
Artikel 135
Indien een douaneschuld ontstaat ten aanzien van goede-
ren in ongewijzigde staat of van produkten die zich in een
tussenstadium van behandeling bevinden ten opzichte van
het in de vergunning genoemde stadium, wordt het bedrag
van deze schuld vastgesteld op grond van de heffingsgrond-
slagen geldend voor de invoergoederen op het tijdstip
waarop de aangifte tot plaatsing van deze goederen onder
de regeling behandeling onder douanetoezicht is aanvaard.
Artikel 136
1. Indien de invoergoederen op het tijdstip waarop zij
onder de regeling behandeling onder douanetoezicht wer-
den geplaatst, voldeden aan de voorwaarden om voor een
preferentiële tariefbehandeling in aanmerking te komen, en
indien dezelfde preferentiële tariefbehandeling van toepas-
sing is op produkten welke identiek zijn met de in het vrije
verkeer gebrachte behandelde produkten, worden de rech-
ten bij invoer waaraan de behandelde produkten worden
onderworpen, berekend door het recht toe te passen dat in
het kader van deze tariefbehandeling geldt.2913/92
2913/92 - - - I
562. Indien de in lid 1 bedoelde preferentiële tariefbehan-
deling voor de invoergoederen is voorgeschreven in het ka-
der van tariefcontingenten of tariefplafonds, is aan de toe-
passing van het in lid 1 bedoelde recht ten aanzien van de
behandelde produkten ook de voorwaarde verbonden dat
deze preferentiële tariefbehandeling op de invoergoederen
van toepassing is op het tijdstip van aanvaarding van de
aangifte tot het in het vrije verkeer brengen. In dat geval
wordt de hoeveelheid invoergoederen die daadwerkelijk bij
de vervaardiging van de in het vrije verkeer gebrachte be-
handelde produkten is gebruikt, afgeboekt op de tariefcon-
tingenten of tariefplafonds die gelden op het ogenblik van
aanvaarding van de aangifte tot het in het vrije verkeer
brengen, en wordt niet overgegaan tot afboeking op die
tariefcontingenten of tariefplafonds die zijn geopend voor
produkten die identiek zijn met de behandelde produkten.
F. Tijdelijke invoer
Artikel 137
De regeling tijdelijke invoer maakt het mogelijk om in het
douanegebied van de Gemeenschap met gehele of gedeel-
telijke vrijstelling van de rechten bij invoer en zonder dat
zij aan handelspolitieke maatregelen worden onderworpen,
niet-communautaire goederen te gebruiken die zijn be-
stemd om te worden wederuitgevoerd zonder wijzigingen
te hebben ondergaan, met uitzondering van hun normale
waardevermindering ten gevolge van het gebruik dat ervan
is gemaakt.
Artikel 138
De vergunning tot tijdelijke invoer wordt afgegeven op
verzoek van de persoon die de genoemde goederen ge-
bruikt of laat gebruiken.
Artikel 139
De douaneautoriteiten weigeren de regeling tijdelijke in-
voer toe te staan wanneer het onmogelijk is de identificatie
van de invoergoederen te waarborgen.
De douaneautoriteiten kunnen evenwel gebruikmaking van
de regeling tijdelijke invoer toestaan zonder de identificatie
van de goederen te waarborgen, wanneer het ontbreken
van wegens de aard van de goederen of de aard van de te
verrichten bewerkingen niet tot misbruik van de regeling
kan leiden.
Artikel 140
1. De douaneautoriteiten stellen de termijn vast waar-
binnen de invoergoederen wederuitgevoerd moeten zijn of
een nieuwe douanebestemming moeten hebben gekregen.
Deze termijn moet lang genoeg zijn om het doel van het
toegestane gebruik te bereiken.2913/92
2913/92 - - - I
572. Onverminderd de overeenkomstig artikel 141 vastge-
stelde bijzondere termijnen mogen goederen zich 24 maan-
den onder de regeling tijdelijke invoer bevinden. De
douaneautoriteiten kunnen echter, in overleg met de be-
trokkene, kortere termijnen vaststellen.
3. Wanneer uitzonderlijke omstandigheden zulks recht-
vaardigen, kunnen de douaneautoriteiten de in de leden 1
en 2 bedoelde termijnen evenwel op verzoek van de be-
trokkene binnen redelijke grenzen verlengen, om het toe-
gestane gebruik mogelijk te maken.
Artikel 141
De gevallen waarin en de bijzondere voorwaarden waaron-
der gebruik kan worden gemaakt van de regeling tijdelijke
invoer met volledige vrijstelling van de rechten bij invoer,
worden vastgesteld volgens de procedure van het Comité.
Artikel 142
1. Gebruikmaking van de regeling tijdelijke invoer met
gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer wordt
toegestaan voor goederen die eigendom blijven van een
buiten het douanegebied van de Gemeenschap gevestigde
persoon doch die niet in de overeenkomstig artikel 141
vastgestelde bepalingen zijn genoemd, of die daarin wel
zijn genoemd, doch niet voldoen aan alle voorwaarden die
in die bepalingen zijn gesteld voor het verlenen van toe-
stemming tot tijdelijke invoer met volledige vrijstelling.
2. De lijst van goederen welke van de mogelijkheid tot
tijdelijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling van de rech-
ten bij invoer zijn uitgesloten, wordt vastgesteld volgens de
procedure van het Comité.
Artikel 143
1. Het bedrag van de rechten bij invoer die verschuldigd
zijn ten aanzien van goederen die onder de regeling tijde-
lijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij
invoer zijn geplaatst, wordt per maand of gedeelte van een
maand dat de goederen zich onder de regeling tijdelijke
invoer met gedeeltelijke vrijstelling hebben bevonden, vast-
gesteld op 3 % van het bedrag van de rechten die over de
genoemde goederen zouden zijn geheven indien deze op
de datum waarop zij onder de regeling tijdelijke invoer
werden geplaatst, in het vrije verkeer zouden zijn gebracht.
2. Het bedrag van de te heffen rechten bij invoer mag
niet hoger zijn dan het bedrag dat zou zijn geheven indien
de betrokken goederen op de datum waarop zij onder de
regeling tijdelijke invoer werden geplaatst, in het vrije ver-
keer zouden zijn gebracht, waarbij de eventueel verschul-
digde interesten buiten beschouwing worden gelaten.2913/92
2913/92 - - - I
583. Overdracht van de rechten en verplichtingen welke uit
de regeling tijdelijke invoer voortvloeien, overeenkomstig
artikel 90, houdt niet in dat dezelfde vrijstellingsregeling
moet worden toegepast voor elk van de in aanmerking te
nemen gebruiksperioden.
4. Geschiedt de in lid 3 bedoelde overdracht met toe-
passing van het systeem van gedeeltelijke vrijstelling voor
beide personen die in de loop van een zelfde maand sub-
ject van de regeling zijn, dan is de eerste van de twee
schuldenaar voor het voor die gehele maand verschuldigde
bedrag aan rechten bij invoer.
Artikel 144
1. Wanneer ten aanzien van invoergoederen een douane-
schuld ontstaat, wordt het bedrag van deze schuld vastge-
steld op grond van de heffingsgrondslagen geldend voor
deze goederen op het tijdstip waarop de aangifte tot plaat-
sing van deze goederen onder de regeling tijdelijke invoer
is aanvaard. In de gevallen waarin zulks overeenkomstig
artikel 141 is voorgeschreven, wordt het bedrag van de
schuld evenwel vastgesteld op grond van de heffingsgrond-
slagen geldend voor de betrokken goederen op het in arti-
kel 214 bedoelde tijdstip.
2. Wanneer om een andere reden dan de plaatsing on-
der de regeling tijdelijke invoer met gedeeltelijke vrijstel-
ling van de rechten bij invoer, voor onder die regeling ge-
plaatste goederen een douaneschuld ontstaat, is het bedrag
van die schuld gelijk aan het verschil tussen het overeen-
komstig lid 1 vastgestelde bedrag aan rechten en het over-
eenkomstig artikel 143 verschuldigde bedrag.
G. Passieve veredeling
I. Algemeen
Artikel 145
1. Onverminderd de specifieke bepalingen die van toe-
passing zijn op het in de artikelen 154 tot en met 159 ge-
regelde systeem uitwisselingsverkeer en onverminderd arti-
kel 123, maakt de regeling passieve veredeling het mogelijk
communautaire goederen tijdelijk uit het douanegebied van
de Gemeenschap uit te voeren ten einde deze aan verede-
lingshandelingen te onderwerpen en de uit die handelingen
voortkomende veredelingsprodukten met gehele of geelte-
lijke vrijstelling van de rechten bij invoer in het vrije ver-
keer te brengen.
2. De tijdelijke uitvoer van communautaire goederen
gaat gepaard met de toepassing van de rechten bij uitvoer,
de handelspolitieke maatregelen en de overige formalitei-
ten die gelden voor het buiten het douanegebied van de
Gemeenschap brengen van communautaire goederen.
3. Er wordt verstaan onder:
a) tijdelijk uitgevoerde goederen: de onder de regeling
passieve veredeling geplaatste goederen;2913/92
2913/92 - - - I
59b) veredelingshandelingen: de in artikel 114, lid 2, onder
c), eerste, tweede en derde streepje, bedoelde hande-
lingen;
c) veredelingsprodukten: alle produkten die het resultaat
zijn van veredelingshandelingen;
d) opbrengst: de hoeveelheid of het percentage verede-
lingsprodukten verkregen bij de veredeling van een
bepaalde hoeveelheid tijdelijk uitgevoerde goederen.
Artikel 146
1. Onder de regeling passieve veredeling kunnen niet
worden geplaatst communautaire goederen
— waarvan de uitvoer een terugbetaling of kwijtschelding
van de rechten bij invoer tot gevolg heeft;
— die, alvorens zij werden uitgevoerd, wegens hun bij-
zondere bestemming met totale vrijstelling van de
rechten bij invoer in het vrije verkeer waren gebracht,
zolang de voorwaarden voor de toekenning van deze
vrijstelling van toepassing blijven;
— waarvan de uitvoer aanleiding geeft tot de toekenning
van restituties bij uitvoer, of waarvoor wegens de uit-
voer in het kader van het gemeenschappelijk land-
bouwbeleid een ander financieel voordeel dan de ge-noemde restituties wordt toegekend.
2. Er kunnen evenwel afwijkingen van lid 1, tweede
streepje, worden vastgesteld volgens de procedure van het
Comité.
II. Afgifte van de vergunning
Artikel 147
1. De vergunning voor passieve veredeling wordt afgege-
ven op verzoek van de persoon die de veredelingshandelin-
gen laat verrichten.
2. In afwijking van lid 1 kan voor goederen van oor-
sprong uit de Gemeenschap in de zin van titel II, hoofd-
stuk 2, afdeling 1, gebruikmaking van de regeling passieve
veredeling aan een andere persoon worden toegestaan, in-
dien de veredelingshandeling bestaat in de opneming van
deze goederen in buiten de Gemeenschap verkregen goe-
deren die als veredelingsprodukten zijn ingevoerd, mits het
gebruik van de regeling bijdraagt aan bevordering van de
verkoop van de uitvoergoederen zonder dat de wezenlijke
belangen van de communautaire producenten van identie-
ke of soortgelijke produkten als de ingevoerde veredeling-
sprodukten worden geschaad.
De gevallen waarin en de wijze waarop de eerste alinea
van toepassing is, worden vastgesteld volgens de procedure
van het Comité.2913/92
2913/92 - - - I
60Artikel 148
De vergunning wordt slechts verleend:
a) aan in de Gemeenschap gevestigde personen;
b) indien wordt geoordeeld dat zal kunnen worden vast-
gesteld dat de veredelingsprodukten het resultaat zijn
van de behandeling van de tijdelijk uitgevoerde goe-
deren.
De gevallen waarin afwijkingen van het bepaalde on-
der b) van toepassing kunnen zijn en de voorwaarden
waaronder deze afwijkingen van toepassing zijn, wor-
den vastgesteld volgens de procedure van het Comité;
c) indien gebruikmaking van de regeling passieve verede-
ling er niet toe leidt dat de wezenlijke belangen van
de communautaire veredelaars ernstig worden ge-
schaad (economische voorwaarden).
III. Werking van de regeling
Artikel 149
1. De douaneautoriteiten stellen de termijn vast waar-
binnen de veredelingsprodukten in het douanegebied vande Gemeenschap moeten worden wederingevoerd. Zij kun-
nen deze termijn verlengen op met redenen omkleed ver-
zoek van de vergunninghouder.
2. De douaneautoriteiten stellen hetzij de opbrengst van
de veredelingshandeling vast, hetzij, in voorkomend geval,
de wijze waarop deze opbrengst wordt bepaald.
Artikel 150
1. Gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij
invoer als bedoeld in artikel 151, lid 1, wordt slechts ver-
leend wanneer de veredelingsprodukten voor het vrije ver-
keer worden aangegeven op naam of voor rekening van:
a) hetzij de vergunninghouder;
b) hetzij een andere in de Gemeenschap gevestigde per-
soon, op voorwaarde dat deze van de vergunninghou-
der toestemming heeft verkregen en voor zover aan
de voorwaarden van de vergunning wordt voldaan.
2. Gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij
invoer als bedoeld in artikel 151, lid 1, wordt niet verleend
wanneer aan een van de voorwaarden of verplichtingen
met betrekking tot de regeling passieve veredeling niet is
voldaan, tenzij vaststaat dat dit verzuim zonder werkelijke
gevolgen is gebleven voor de juiste werking van deze rege-
ling.2913/92
2913/92 - - - I
61Artikel 151
1. De hoogte van de gehele of gedeeltelijke vrijstelling
van de rechten bij invoer als bedoeld in artikel 145 wordt
vastgesteld door het bedrag van de rechten bij invoer die
op de in het vrije verkeer gebrachte veredelingsprodukten
van toepassing zijn, te verminderen met het bedrag van de
rechten bij invoer die op dezelfde datum op de tijdelijk
uitgevoerde goederen van toepassing zouden zijn, indien
deze goederen uit het land waar de veredelingshandeling
of de laatste veredelingshandeling is verricht, in het doua-
negebied van de Gemeenschap zouden worden ingevoerd.
2. Het krachtens lid 1 in mindering te brengen bedrag
wordt berekend aan de hand van de hoeveelheid en de
soort van de betrokken goederen op de datum van aan-
vaarding van de aangifte tot plaatsing onder de regeling
passieve veredeling en op grond van de andere heffingsele-
menten die op deze goederen van toepassing zijn op dedatum van aanvaarding van de aangifte tot het in het vrije
verkeer brengen van de veredelingsprodukten.
De waarde van de tijdelijk uitgevoerde goederen is die
welke voor deze goederen in aanmerking wordt genomen
bij het vaststellen van de douanewaarde van de veredeling-
sprodukten overeenkomstig artikel 32, lid 1, onder b), i)
of, indien de waarde niet op deze wijze kan worden vastge-
steld, het verschil tussen de douanewaarde van de verede-
lingsprodukten en de met redelijke middelen vastgestelde
veredelingskosten.
Niettemin:
— worden bepaalde, volgens de procedure van het Co-
mité vastgestelde heffingen voor de berekening van
het in mindering te brengen bedrag niet in aanmer-
king genomen;
— is, indien de tijdelijk uitgevoerde goederen, alvorens
zij onder de regeling passieve veredeling werden ge-
plaatst, wegens hun bijzondere bestemming met toe-
passing van een verlaagd recht in het vrije verkeer
waren gebracht en zolang de voorwaarden voor de
toekenning van dit verlaagde recht blijven gelden, het
in mindering te brengen bedrag gelijk aan het daad-
werkelijk bij het in vrije verkeer brengen geïnde be-
drag van de rechten bij invoer.
3. Indien voor de tijdelijk uitgevoerde goederen bij het
in het vrije verkeer brengen een verlaagd recht of een nul-
recht zou kunnen gelden wegens een bijzondere bestem-
ming, wordt dit recht in aanmerking genomen voor zover
deze goederen in het land waar de veredelingshandeling ofde laatste veredelingshandeling is verricht, dezelfde verede-
lingshandelingen hebben ondergaan als die waarin voor
een dergelijke bestemming is voorzien.2913/92
2913/92 - - - I
624. Indien voor de veredelingsprodukten een preferentiële
tariefmaatregel geldt in de zin van artikel 20, lid 3, onder
d) of e), en wanneer deze maatregel ook bestaat voor goe-
deren met dezelfde tariefindeling als de tijdelijk uitgevoer-
de goederen, zijn de rechten bij invoer die voor de bereke-
ning van het krachtens lid 1 in mindering te brengen
bedrag in aanmerking moeten worden genomen, gelijk aan
de rechten welke van toepassing zouden zijn indien de tij-
delijk uitgevoerde goederen zouden voldoen aan de voor-
waarden krachtens welke deze preferentiële tariefmaatregel
kan worden toegepast.
5. Dit artikel doet geen afbreuk aan de toepassing van
de bepalingen die zijn of kunnen worden vastgesteld in het
kader van het handelsverkeer tussen de Gemeenschap en
derde landen waarbij voor bepaalde veredelingsprodukten
vrijstelling van de rechten bij invoer wordt verleend.
Artikel 152
1. Wanneer de veredelingshandeling bestaat in de her-
stelling van de tijdelijk uitgevoerde goederen, geschiedt het
in het vrije verkeer brengen van deze goederen met volle-
dige vrijstelling van de rechten bij invoer, indien ten ge-
noegen van de douaneautoriteiten wordt vastgesteld dat deherstelling gratis werd verricht, hetzij op grond van een
contractuele of wettelijke garantieverplichting, hetzij we-
gens een fabricagefout.
2. Lid 1 is niet van toepassing wanneer op het tijdstip
waarop de betrokken goederen voor het eerst in het vrije
verkeer werden gebracht, rekening is gehouden met de ge-
breken die zij vertonen.
Artikel 153
Indien de veredelingshandeling bestaat in de herstelling
van de tijdelijk uitgevoerde goederen en deze herstelling
tegen betaling wordt verricht, vindt de in artikel 145 be-
doelde gedeeltelijke vrijstelling van rechten bij invoer
plaats door het bedrag van de van toepassing zijnde rech-
ten te bepalen op grond van de heffingselementen die op
de veredelingsprodukten van toepassing zijn op de datum
van aanvaarding van de aangifte tot het in het vrije ver-
keer brengen van genoemde produkten, waarbij als doua-
newaarde een bedrag in aanmerking wordt genomen dat
gelijk is aan de herstellingskosten, mits de betaling van de-
ze kosten de enige prestatie van de vergunninghouder
vormt en niet beïnvloed is door de verbondenheid tussen
hem en degene die de veredelingshandeling heeft verricht.
IV . Passieve veredeling met gebruikmaking van het
systeem uitwisselingsverkeer
Artikel 154
1. Onder de in de onderhavige afdeling IV vastgestelde
voorwaarden, die als aanvulling op de voorgaande bepalin-
gen gelden, biedt het systeem uitwisselingsverkeer de mo-
gelijkheid een ingevoerd goed, hierna vervangend produkt”
genoemd, in de plaats te laten komen van een veredelings-
produkt.2913/92
2913/92 - - - I
632. De douaneautoriteiten staan gebruikmaking van het
systeem uitwisselingsverkeer toe, indien de veredelingshan-
deling bestaat in de herstelling van andere communautaire
goederen dan die welke vallen onder het gemeenschappe-
lijk landbouwbeleid of onder specifieke regelingen die op
bepaalde door verwerking van landbouwprodukten verkre-
gen goederen van toepassing zijn.
3. Onverminderd artikel 159 zijn de bepalingen die van
toepassing zijn op veredelingsprodukten eveneens van toe-
passing op vervangende produkten.
4. De douaneautoriteiten staan toe dat de vervangende
produkten onder de door hen vastgestelde voorwaarden
worden ingevoerd voordat de tijdelijk uit te voeren goede-
ren worden uitgevoerd (voorafgaande invoer).
Bij voorafgaande invoer van een vervangend produkt dient
een zekerheid te worden gesteld voor het bedrag van de
rechten bij invoer.
Artikel 155
1. De vervangende produkten moeten onder dezelfde ta-
riefindeling vallen, van dezelfde handelskwaliteit zijn en
dezelfde technische kenmerken bezitten als de tijdelijk uit-
gevoerde goederen indien deze laatste de beoogde herstel-ling zouden hebben ondergaan.
2. Indien de tijdelijk uitgevoerde goederen voorafgaand
aan de uitvoer zijn gebruikt, moeten de vervangende pro-
dukten eveneens zijn gebruikt en mogen het geen nieuwe
produkten zijn.
De douaneautoriteiten kunnen echter afwijkingen van deze
regel toestaan indien het vervangende produkt gratis is ge-
leverd, hetzij op grond van een contractuele of wettelijke
garantieverplichting, hetzij wegens een fabricagefout.
Artikel 156
Uitwisselingsverkeer wordt slechts toegestaan wanneer het
mogelijk is na te gaan of aan de voorwaarden van artikel
155 is voldaan.
Artikel 157
1. In geval van voorafgaande invoer dient de uitvoer van
de tijdelijk uit te voeren goederen binnen een termijn van
twee maanden te geschieden, te rekenen vanaf de datum
waarop de douaneautoriteiten de aangifte tot het in het
vrije verkeer brengen van de vervangende produkten heb-
ben aanvaard.
2. Wanneer uitzonderlijke omstandigheden zulks recht-
vaardigen, kunnen de douaneautoriteiten de in lid 1 ge-
noemde termijn echter op aanvraag van de betrokkene
binnen redelijke grenzen verlengen.2913/92
2913/92 - - - I
64Artikel 158
In geval van voorafgaande invoer en wanneer artikel 151
wordt toegepast, wordt het in mindering te brengen bedrag
vastgesteld aan de hand van de heffingselementen die op
de tijdelijk uitgevoerde goederen van toepassing zijn op de
datum van aanvaarding van de aangifte tot plaatsing van
deze goederen onder de regeling.
Artikel 159
Artikel 147, lid 2, en artikel 148, onder b), zijn niet van
toepassing in het kader van het uitwisselingsverkeer.
V . Overige bepalingen
Artikel 160
De in het kader van de regeling passieve veredeling be-
paalde procedures zijn eveneens van toepassing voor de
tenuitvoerlegging van de niet-tarifaire maatregelen van de
gemeenschappelijke handelspolitiek.
Afdeling 4
Uitvoer
Artikel 161
1. De regeling uitvoer maakt het mogelijk dat commu-
nautaire goederen het douanegebied van de Gemeenschap
verlaten.
De uitvoer brengt mee de toepassing van de voor het ver-
laten van genoemd gebied vastgestelde formaliteiten, met
inbegrip van de handelspolitieke maatregelen en, in voor-
komend geval, de rechten bij uitvoer.
2. Met uitzondering van de goederen die onder de rege-
ling passieve veredeling zijn geplaatst of die overeenkom-
stig artikel 163 onder een regeling voor douanevervooer
zijn geplaatst, en onverminderd artikel 164, dienen alle
voor uitvoer bestemde communautaire goederen onder de
regeling uitvoer te worden geplaatst.
3. Goederen die naar het eiland Helgoland zijn verzon-
den, worden niet beschouwd als uitgevoerd uit het douane-
gebied van de Gemeenschap.
4. De gevallen waarin en de voorwaarden waaronder
goederen die het douanegebied van de Gemeenschap ver-
laten, niet ten uitvoer behoeven te worden aangegeven,
worden vastgesteld volgens de procedure van het Comité.
5. De aangifte ten uitvoer moet worden ingediend bij
het douanekantoor dat bevoegd is voor het toezicht op de
plaats waar de exporteur is gevestigd of waar de goederen
zijn verpakt of met het oog op de uitvoer in of op het
vervoermiddel zijn geladen. Afwijkingen worden volgens de
procedure van het Comité vastgesteld.2913/92
2913/92 - - - I
65Artikel 162
Vrijgave voor uitvoer wordt verleend op voorwaarde dat
de betrokken goederen het douanegebied van de Gemeen-
schap verlaten in de staat waarin zij zich bevonden op het
tijdstip van aanvaarding van de aangifte ten uitvoer.
Afdeling 5
Intern douanevervoer
Artikel 163
1. De regeling intern douanevervoer maakt, onder de in
de leden 2, 3 en 4 genoemde voorwaarden, het vervoer
mogelijk van communautaire goederen van één plaats in
het douanegebied van de Gemeenschap naar een andere
plaats in het douanegebied van de Gemeenschap via het
grondgebied van een derde land, zonder wijziging van hun
douanestatus. Deze bepaling laat de toepassing van artikel
9 1 ,l i d1 ,o n d e rb ) ,o n v e r l e t .
2. Het in lid 1 bedoelde vervoer kan geschieden:
a) hetzij met toepassing van de regeling intern commu-
nautair douanevervoer indien een internationale over-
eenkomst in deze mogelijkheid voorziet;
b) hetzij onder geleide van een carnet TIR (TIR-Over-
eenkomst);
c) hetzij onder geleide van een carnet ATA dat
wordt gebruikt als document voor douanevervoer;
d) hetzij onder geleide van het Rijnvaartmanifest (artikel
9 van de Herziene Rijnvaartakte);
e) hetzij onder geleide van het formulier 302 dat is voor-
geschreven in het kader van het op 19 juni 1951 te
Londen ondertekende Verdrag tussen de Staten die
partij zijn bij het Noordatlantisch Verdrag, nopens de
rechtspositie van hun krijgsmachten;
f) hetzij door middel van postzendingen (postcolli daar-
onder begrepen).
3. In het in lid 2, onder a), bedoelde geval zijn de arti-
kelen 92, 94, 95, 96 en 97 van overeenkomstige toepassing.
4. In de in lid 2, onder b) tot en met f), bedoelde geval-
len behouden de goederen hun douanestatus slechts wan-
neer deze status wordt vastgesteld onder de voorwaarden
en in de vorm bedoeld in de volgens de procedure van het
Comité vastgestelde bepalingen.
Artikel 164
Volgens de procedure van het Comité wordt bepaald onder
welke voorwaarden communautaire goederen, zonder aan
een douaneregeling te zijn onderworpen, van één plaats in
het douanegebied van de Gemeenschap naar een andere
plaats in het douanegebied van de Gemeenschap en tijde-
lijk daarbuiten, mogen worden vervoerd, zonder wijziging
van hun douanestatus.2913/92
82/97 - - - deleted
2913/92 - - - I
66Artikel 165
De regeling intern communautair douanevervoer geldt
eveneens indien de toepassing daarvan uitdrukkelijk in een
communautaire bepaling wordt voorgeschreven.
HOOFDSTUK 3
DE OVERIGE DOUANEBESTEMMINGEN
Afdeling 1
Vrije zones en vrije entrepots
A. Algemeen
Artikel 166
Vrije zones en vrije entrepots zijn delen van het douanege-
bied van de Gemeenschap of zich in dit gebied bevindende
ruimten die van de rest van dit gebied zijn afgescheiden en
waarin:
a) niet-communautaire goederen voor de toepassing van
de rechten bij invoer en de handelspolitieke maatre-
gelen bij invoer worden geacht zich niet op het doua-
negebied van de Gemeenschap te bevinden, voor zo-
ver zij niet in het vrije verkeer zijn gebracht of onder
een andere douaneregeling zijn geplaatst of worden
ge- of verbruikt onder andere voorwaarden dan in de
douanewetgeving vermeld;
b) communautaire goederen wegens plaatsing in een
vrije zone of in een vrij entrepot in aanmerking ko-
men voor maatregelen die in beginsel aan de uitvoer
van goederen zijn verbonden indien specifieke com-
munautaire wetgeving daarin voorziet.
Artikel 167
1. De Lid-Staten kunnen in bepaalde delen van het
douanegebied van de Gemeenschap vrije zones instellen of
de oprichting van vrije entrepots toestaan.
2. De Lid-Staten bepalen van elke zone de geografische
grenzen. De ruimten die bestemd zijn om als vrij entrepot
te worden gebruikt, dienen door de Lid-Staten te worden
goedgekeurd.
3. Vrije zones zijn afgesloten. De Lid-Staten stellen de
inen uitgangen van elke vrije zone of vrij entrepot vast.
4. Voor de oprichting van gebouwen in een vrije zone is
voorafgaande toestemming van de douaneautoriteiten ver-
eist.
Artikel 168
1 . D eg r e n z e ne nd ei n -e nu i t g a n g e nv a nd ev r i j ez o n e s
en de vrije entrepots staan onder toezicht van de douane-
autoriteiten.2913/92
2913/92 - - - I
672. Personen en vervoermiddelen die een vrije zone of
een vrij entrepot binnenkomen of verlaten, kunnen aan
douanecontrole worden onderworpen.
3. Personen die niet de nodige waarborgen bieden voor
de naleving van de in dit wetboek vervatte bepalingen, kan
de toegang tot een vrije zone of een vrij entrepot worden
ontzegd.
4. De douaneautoriteiten kunnen goederen die een vrije
zone of een vrij entrepot binnenkomen, erin verblijven of
verlaten, aan controle onderwerpen. Met het oog op deze
controle dient een kopie van het vervoerdocument waarvan
de goederen bij hun binnenkomst en vertrek vergezeld
moeten zijn, aan de douaneautoriteiten te worden overge-
legd of bij elke door de genoemde autoriteiten aangewezen
persoon te hunner beschikking te worden gehouden. Wan-
neer deze controle wordt geëist, dienen de goederen ter
beschikking van de douaneautoriteiten te worden gesteld.
B. Binnenkomst van goederen in vrije zones of vrije entrepots
Artikel 169
In een vrije zone of een vrij entrepot kunnen zowel com-
munautaire als niet-communautaire goederen worden ge-
plaatst.
De douaneautoriteiten kunnen evenwel eisen dat goederen
die gevaar opleveren of die andere goederen zouden kun-
nen aantasten of waarvoor om andere redenen bijzondere
voorzieningen nodig zijn, in speciaal voor de opslag van
dergelijke goederen uitgeruste ruimten worden geplaatst.
Artikel 170
1. Onverminderd artikel 168, lid 4, behoeven goederen
bij binnenkomst in een vrije zone of een vrij entrepot niet
bij de douaneautoriteiten te worden aangebracht en be-
hoeft geen douaneaangifte te worden ingediend.
2. Bij de douane dienen slechts die goederen te worden
aangebracht en douaneformaliteiten dienen slechts voor
die goederen te worden vervuld:
a) die onder een douaneregeling zijn geplaatst welke
door de binnenkomst van deze goederen in een vrije
zone of een vrij entrepot wordt beëindigd; het aan-
brengen is evenwel niet nodig indien in het kader van
de betrokken douaneregeling vrijstelling van de ver-
plichting tot het aanbrengen van de goederen wordt
verleend;
b) waarvoor een beschikking tot terugbetaling of kwijt-
schelding van de rechten bij invoer is gegeven, waarbij
de plaatsing van deze goederen in een vrije zone of
een vrij entrepot wordt toegestaan;
c) die onder de in artikel 166, onder b), bedoelde maat-
regelen vallen.2913/92
2913/92 - - - I
683. De douaneautoriteiten kunnen eisen dat de goederen
die aan rechten bij uitvoer of aan andere bepalingen be-
treffende de uitvoer onderworpen zijn, bij de douanedienst
worden aangemeld.
4. Op verzoek van de belanghebbende geven de douane-
autoriteiten een verklaring af betreffende de communautai-
re of de niet-communautaire status van de in een vrije zo-
ne of een vrij entrepot geplaatste goederen.
C. Werking van de vrije zones en de vrije entrepots
Artikel 171
1. Voor de opslag van goederen in een vrije zone of een
vrij entrepot geldt geen tijdsbeperking.
2. Voor bepaalde in artikel 166, onder b), bedoelde goe-
deren die onder het gemeenschappelijk landbouwbeleid
vallen, kunnen volgens de procedure van het Comité speci-
fieke termijnen worden vastgesteld.
Artikel 172
1. In een vrije zone of een vrij entrepot is onder de
voorwaarden van dit wetboek elke activiteit van industriële
of commerciële aard of met het karakter van dienstverrich-
ting toegestaan. De douaneautoriteiten worden vooraf van
de uitoefening van deze activiteiten in kennis gesteld.
2. De douaneautoriteiten kunnen, rekening houdend met
de aard van de goederen waarop de genoemde activiteitenbetrekking hebben of ten behoeve van het douanetoezicht,
bepaalde verboden of beperkingen van de in lid 1 bedoel-
de activiteiten instellen.
3. De douaneautoriteiten kunnen personen die niet de
nodige waarborgen bieden voor de naleving van de in dit
wetboek vervatte bepalingen, de uitoefening van een activi-
teit in een vrije zone of een vrij entrepot verbieden.
Artikel 173
In een vrije zone of een vrij entrepot geplaatste niet-com-
munautaire goederen kunnen tijdens hun verblijf in een
vrije zone of een vrij entrepot:
a) in het vrije verkeer worden gebracht onder de bij die
regeling en bij artikel 178 bepaalde voorwaarden;
b) zonder vergunning de in artikel 109, lid 1, bedoelde
gebruikelijke behandelingen ondergaan;
c) onder de regeling actieve veredeling worden geplaatst
onder de bij die regeling vastgestelde voorwaarden.2913/92
2913/92 - - - I
69De veredelingshandelingen die worden verricht op het
grondgebied van de oude vrijhaven Hamburg, in de
v r i j ez o n e sv a nd eC a n a r i s c h ee i l a n d e n ,v a nd eA z o -
ren, van Madeira en van de overzeese departementen,
zijn evenwel niet aan de economische voorwaarden
onderworpen.
Indien echter, wat de oude vrijhaven Hamburg be-
treft, de concurrentievoorwaarden in de Gemeenschap
in een bepaalde sector van economische activiteit
door deze afwijking ongunstig worden beïnvloed, be-
sluit de Raad, op voorstel van de Commissie, met ge-
kwalificeerde meerderheid van stemmen, dat op de
overeenkomstige, op het grondgebied van de oude
vrijhaven Hamburg gevestigde economische activiteit
de economische voorwaarden van toepassing zijn;
d) onder de regeling behandeling onder douanetoezicht
worden geplaatst onder de bij die regeling vastgestel-de voorwaarden;
e) onder de regeling tijdelijke invoer worden geplaatst
onder de bij die regeling vastgestelde voorwaarden;
f) worden afgestaan overeenkomstig artikel 182;
g) worden vernietigd, op voorwaarde dat de betrokkene
de douaneautoriteiten alle door deze autoriteiten no-
dig geachte inlichtingen verschaft.
Indien de goederen onder een van de onder c), d) of e)
bedoelde regelingen worden geplaatst, kunnen de Lid-Sta-
ten de terzake geldende controlevoorschriften aanpassen,
voor zover dit nodig is om rekening te houden met de
voorwaarden inzake de werking van en het douanetoezicht
op de vrije zones en de vrije entrepots.
Artikel 174
De in artikel 166, onder b), bedoelde communautaire goe-
deren die onder het gemeenschappelijk landbouwbeleid
vallen, kunnen slechts de behandelingen ondergaan welke
overeenkomstig artikel 109, lid 2, uitdrukkelijk voor deze
goederen zijn vastgesteld. Deze behandelingen kunnen
zonder vergunning geschieden.
Artikel 175
1. Indien de artikelen 173 en 174 niet worden toegepast,
mogen niet-communautaire goederen en de in artikel 166,
onder b), bedoelde communautaire goederen niet in vrije
zones of vrije entrepots worden verbruikt, noch gebruikt.
2. Onverminderd de bepalingen die op bevoorradings-
produkten van toepassing zijn en voor zover de betrokken
regeling dit toestaat, vormt lid 1 geen beletsel voor het ge-
of verbruik van goederen die, indien zij in het vrije verkeer
zouden worden gebracht of tijdelijk zouden worden inge-
voerd, niet aan de toepassing van rechten bij invoer of aan
maatregelen in het kader van het gemeenschappelijk land-
bouwbeleid of de handelspolitiek onderworpen zouden zijn.
In dit geval is geen aangifte tot het in het vrije verkeer
brengen of tot tijdelijke invoer vereist.2913/92
2913/92 - - - I
70Aangifte is evenwel vereist indien deze goederen op een
contingent of plafond moeten worden afgeboekt.
Artikel 176
1. Elke persoon die een activiteit uitoefent, hetzij opslag,
bewerking of verwerking, hetzij aankoop of verkoop van
goederen in een vrije zone of een vrij entrepot, dient een
voorraadadministratie te voeren in de door de douaneauto-
riteiten goedgekeurde vorm. Zodra de goederen in de be-
drijfsruimten van genoemde persoon aankomen, dienen zij
in deze voorraadadministratie te worden opgenomen. De
voorraadadministratie moet de douaneautoriteiten in staat
stellen de goederen te identificeren en de bewegingen er-
van na te gaan.
2. Bij overlading van goederen binnen een vrije zone
dienen de op de goederen betrekking hebbende bescheiden
ter beschikking van de douaneautoriteiten te worden ge-
houden. De opslag van goederen voor korte tijd, die inhe-
rent is aan deze overlading, wordt beschouwd als onder-
deel van de overlading.
D. Uitslag van goederen uit vrije zones of vrije entrepots
Artikel 177
Onverminderd de bijzondere bepalingen die in het kader
van specifieke wetgeving inzake douane zijn vastgesteld,
kunnen goederen die een vrije zone of een vrij entrepotverlaten:
— uit het douanegebied van de Gemeenschap worden
uitgevoerd of wederuitgevoerd, of
— in de andere delen van het douanegebied van de Ge-
meenschap worden binnengebracht.
De bepalingen van titel III zijn, met uitzondering van de
artikelen 48 tot en met 53 wat communautaire goederen
betreft, van toepassing op goederen die in de andere delen
van het genoemde douanegebied worden binnengebracht,
behalve wanneer het goederen betreft die deze zone over
zee of door de lucht verlaten zonder onder een regeling
voor douanevervoer of een andere douaneregeling te zijn
geplaatst.
Artikel 178
1. Indien een douaneschuld ontstaat ten aanzien van
niet-communautaire goederen en de douanewaarde van de-
ze goederen op een werkelijk betaalde of te betalen prijs
berust die ook de kosten van het opslaan en het in goede
staat bewaren van de goederen gedurende het verblijf in
een vrije zone of een vrij entrepot omvat, dienen deze kos-
ten niet in de douanewaarde te worden begrepen, op voor-
waarde dat zij zijn te onderscheiden van de werkelijk voor
de goederen betaalde of te betalen prijs.2913/92
2913/92 - - - I
712. Indien deze genoemde goederen in een vrije zone of
een vrij entrepot bepaalde gebruikelijke behandelingen in
de zin van artikel 109, lid 1, hebben ondergaan, wordt op
verzoek van de aangever en op voorwaarde dat genoemde
behandelingen met overeenkomstig lid 3 van genoemd arti-
kel gegeven toestemming zijn geschied, voor het vaststellen
van het bedrag van de rechten bij invoer uitgegaan van de
soort, de douanewaarde en de hoeveelheid die, wat deze
goederen betreft, op het in artikel 214 vermelde tijdstip in
aanmerking zouden zijn genomen indien de betrokken goe-
deren genoemde behandelingen niet zouden hebben onder-
gaan. Er kunnen evenwel afwijkingen van die bepaling
worden vastgesteld volgens de procedure van het Comité.
Artikel 179
1. De in een vrije zone of een vrij entrepot geplaatste
communautaire goederen, bedoeld in artikel 166, onder b),
die onder het gemeenschappelijk landbouwbeleid vallen
dienen een van de bestemmingen te krijgen die zijn vastge-
steld bij de wetgeving die voor deze goederen, wegens de
plaatsing ervan in een vrije zone of een vrij entrepot, voor-
ziet in maatregelen die in beginsel aan de uitvoer van goe-
d e r e nz i j nv e r b o n d e n .
2. Indien deze goederen opnieuw in andere delen van
het douanegebied van de Gemeenschap worden binnenge-
bracht of indien bij het verstrijken van de overeenkomstig
artikel 171, lid 2, vastgestelde termijn geen verzoek is inge-
diend om aan de goederen een van de in lid 1 bedoelde
bestemmingen te geven, nemen de donaneautoriteiten de
maatregelen die zijn vastgesteld bij de betrokken specifieke
wetgeving die bij niet-inachtneming van de voorgeschreven
bestemming geldt.
Artikel 180
1. Ingeval de goederen in andere delen van het douane-
gebied van de Gemeenschap worden binnengebracht of
daar opnieuw worden binnengebracht of onder een doua-
neregeling worden geplaatst, kan de in artikel 170, lid 4,
bedoelde verklaring worden gebruikt om de communautai-
re of de niet-communautaire status van deze goederen aan
te tonen.
2. Indien noch door middel van de verklaring noch an-
derszins is aangetoond dat de goederen de status van com-
munautaire of van niet-communautaire goederen hebben,
worden deze goederen beschouwd:
— als communautaire goederen, voor de toepassing van
de rechten bij uitvoer en de uitvoercertificaten alsme-
de van de in het kader van de handelspolitiek ten
aanzien van de uitvoer vastgestelde maatregelen;
— als niet-communautaire goederen, in de overige geval-
len.
Artikel 181
De douaneautoriteiten vergewissen zich ervan dat, wanneer
goederen uit een vrije zone of een vrij entrepot worden
uitgevoerd of wederuitgevoerd, de geldende bepalingen in-
zake de uitvoer of de wederuitvoer worden nageleefd.2913/92
2913/92 - - - I
72Afdeling 2
Wederuitvoer, vernietiging en afstand van goederen
Artikel 182
1. Niet-communautaire goederen kunnen:
— uit het douanegebied van de Gemeenschap worden
wederuitgevoerd;
— worden vernietigd;
— aan de Schatkist worden afgestaan indien de nationale
wetgeving in deze mogelijkheid voorziet.
2. De wederuitvoer behelst in voorkomend geval de toe-
passing van de voor de uitslag van goederen voorgeschre-
ven formaliteiten, met inbegrip van de handelspolitieke
maatregelen.
V o l g e n sd ep r o c e d u r ev a nh e tC o m i t ék u n n e nd eg e v a l l e n
worden bepaald waarin niet-communautaire goederen on-
der een schorsingsregeling kunnen worden geplaatst met
het oog op de niet-toepassing van handelspolitieke maatre-
gelen bij uitvoer.
3. Behalve in de volgens de procedure van het Comité
vastgestelde gevallen worden de douaneautoriteiten vooraf
van de wederuitvoer of van de vernietiging van goederen
in kennis gesteld. De douaneautoriteiten verbieden de we-
deruitvoer wanneer de in lid 2, eerste alinea, bedoelde for-
maliteiten of maatregelen zulks voorschrijven. Wanneer
goederen die tijdens hun verblijf in het douanegebied van
Gemeenschap onder een economische douaneregeling wa-
ren geplaatst, bestemd zijn voor wederuitvoer, dient een
d o u a n e a a n g i f t ei nd ez i nv a nd ea r t i k e l e n5 9t o te nm e t7 8
te worden ingediend. In dit geval zijn de leden 4 en 5 van
artikel 161 van toepassing.
4. Het vernietigen of afstaan van de goederen mag voor
de Schatkist geen kosten meebrengen.
5. De eventuele resten en afvallen van de vernietiging
dienen zelf een van de voor niet-communautaire goederen
vastgestelde douanebestemmingen te krijgen.
Zij bevinden zich onder douanetoezicht tot het in artikel
37, lid 2, bedoelde tijdstip.2913/92
82/97
2913/92 - - - I
73TITEL V
GOEDEREN DIE HET DOUANEGEBIED VAN DE
GEMEENSCHAP VERLATEN
Artikel 183
Goederen die het douanegebied van de Gemeenschap ver-
laten, zijn onderworpen aan douanetoezicht. Zij kunnen
overeenkomstig de geldende bepalingen door de douaneau-
toriteiten aan controles worden onderworpen. Zij dienen
dat gebied te verlaten, in voorkomend geval, langs de weg
die door de douaneautoriteiten is vastgesteld en op de
door deze autoriteiten bepaalde wijze.
TITEL VI
DE BEGUNSTIGDE VERRICHTINGEN
HOOFDSTUK 1
VRIJSTELLINGEN
Artikel 184
De Raad stelt, op voorstel van de Commissie, met gekwali-
ficeerde meerderheid van stemmen de gevallen vast waarin,
wegens bijzondere omstandigheden, bij het in het vrije ver-
keer brengen of de uitvoer van goederen vrijstelling van
rechten bij invoer of van rechten bij uitvoer wordt ver-
leend.
HOOFDSTUK 2
TERUGKERENDE GOEDEREN
Artikel 185
1. Communautaire goederen die, na uit het douanege-
bied van de Gemeenschap te zijn uitgevoerd, opnieuw in
dit douanegebied worden binnengebracht en binnen een
termijn van drie jaar in het vrije verkeer worden gebracht,
worden op verzoek van de belanghebbende van rechten bij
invoer vrijgesteld.
Evenwel geldt dat:
— de termijn van drie jaar kan worden overschreden om
rekening te houden met bijzondere omstandigheden;
— indien de terugkerende goederen vóór hun uitvoer uit
het douanegebied van de Gemeenschap in het vrije
verkeer waren gebracht met toepassing van een ver-
laagd recht bij invoer of van een nulrecht uit hoofde
van het gebruik ervan voor bijzondere doeleinden, de
in lid 1 bedoelde vrijstelling slechts mag worden ver-
leend indien de goederen opnieuw voor dezelfde doel-
einden worden gebruikt.2913/92
2913/92 - - - I
74Indien de goederen niet voor dezelfde doeleinden
worden gebruikt, wordt het bedrag aan rechten bij in-
voer waaraan zij zijn onderworpen, verminderd met
het bedrag dat eventueel is geheven op het tijdstip
waarop zij voor het eerst in het vrije verkeer werden
gebracht. Als dit laatste bedrag hoger is dan het be-
drag dat voortvloeit uit het in het vrije verkeer bren-
gen van de terugkerende goederen, wordt geen terug-
betaling verleend.
2. De in lid 1 bedoelde vrijstelling van rechten bij invoer
wordt niet verleend voor:
a) goederen die in het kader van de regeling passieve
veredeling uit het douanegebied van de Gemeenschap
zijn uitgevoerd, tenzij deze goederen zich nog bevin-
den in de staat waarin zij werden uitgevoerd;
b) goederen die het voorwerp hebben uitgemaakt van
een communautaire maatregel die de uitvoer ervannaar derde landen inhield. De gevallen waarin en de
voorwaarden waaronder van deze bepaling kan wor-
den afgeweken, worden vastgesteld volgens de proce-
dure van het Comité.
Artikel 186
De in artikel 185 bedoelde vrijstelling van rechten bij in-
voer wordt slechts verleend wanneer de goederen worden
wederingevoerd in de staat waarin zij werden uitgevoerd.
De gevallen waarin en de voorwaarden waaronder van de-
ze voorwaarde kan worden afgeweken, worden vastgesteld
volgens de procedure van het Comité.
Artikel 187
De artikelen 185 en 186 zijn mutatis mutandis van toepas-
sing op veredelingsprodukten die oorspronkelijk werden
uitgevoerd of wederuitgevoerd na onder een regeling actie-
ve veredeling te zijn geplaatst.
Het bedrag aan wettelijk verschuldigde rechten bij invoer
wordt vastgesteld volgens de bepalingen die in het kader
van de regeling actieve veredeling gelden. De datum van
de wederuitvoer van de veredelingsprodukten wordt be-
schouwd als de datum van het in het vrije verkeer brengen.
HOOFDSTUK 3
PRODUKTEN VAN DE ZEEVISSERIJ EN ANDERE UIT ZEE
GEWONNEN PRODUKTEN
Artikel 188
Onverminderd artikel 23, lid 2, onder f), zijn bij het in het
vrije verkeer brengen van de rechten bij invoer vrijgesteld:
a) visserijprodukten en andere produkten die in de terri-
toriale zee van een derde land zijn gewonnen door in
een Lid-Staat ingeschreven of geregistreerde schepen
die de vlag van deze Lid-Staat voeren;2913/92
2913/92 - - - I
75b) produkten die aan boord van fabrieksschepen die aan
de onder a) genoemde voorwaarden voldoen, uit de
onder a) bedoelde produkten zijn verkregen.
TITEL VII
DOUANESCHULD
HOOFDSTUK 1
ZEKERHEIDSTELLING VOOR HET BEDRAG VAN DE
DOUANESCHULD
Artikel 189
1. Indien, overeenkomstig de douanewetgeving, de
douaneautoriteiten eisen dat zekerheid wordt gesteld om
de betaling van een douaneschuld te waarborgen, dient de-
ze zekerheid te worden gesteld door de schuldenaar of
door de persoon die schuldenaar kan worden.
2. De douaneautoriteiten kunnen voor een zelfde doua-
neschuld slechts één zekerheidstelling eisen.
Indien een zekerheid wordt gesteld in het kader van een
douaneregeling die voor bepaalde goederen in verscheide-
ne Lid-Staten kan worden gebruikt, is deze zekerheid, bin-
nen de grenzen van de volgens de procedure van het Co-
mité vastgestelde bepalingen, in de betrokken Lid-Staten
geldig.
3. De douaneautoriteiten kunnen toestaan dat zekerheid
wordt gesteld door een derde in plaats van door de per-
soon van wie de zekerheidstelling was geëist.
4. Geen zekerheidstelling is vereist wanneer de schulde-
naar of de persoon die, schuldenaar kan worden een over-
heidslichaam is.
5. De douaneautoriteiten kunnen afzien van de eis tot
zekerheidstelling wanneer het bedrag van de te stellen ze-
kerheid niet meer dan 500 ecu bedraagt.
Artikel 190
1. Indien de douanewetgeving in facultatieve zekerheids-
telling voorziet, oordelen de douaneautoriteiten of zeker-
heid moet worden geëist, in de mate waarin het niet zeker
is dat de betaling binnen de gestelde termijnen van een
douaneschuld die is of kan ontstaan, gewaarborgd is.
Indien de in de eerste alinea bedoelde zekerheid niet
wordt geëist, kunnen de douaneautoriteiten niettemin de in
artikel 189, lid 1, bedoelde persoon vragen dat deze zich
ertoe verbindt de verplichtingen waartoe hij wettelijk is ge-
houden, na te komen.
2. De in lid 1, eerste alinea, bedoelde zekerheidstelling
kan worden geëist:
— hetzij op het tijdstip zelf waarop de bepalingen wor-
den toegepast die in de mogelijkheid voorzien een
dergelijke zekerheidstelling te eisen,2913/92
2913/92 - - - I
76— hetzij op enig later tijdstip waarop de douaneautori-
teiten vaststellen dat de betaling binnen de gestelde
termijnen van de douaneschuld die is of kan ontstaan,
niet zeker is.
Artikel 191
Op verzoek van de in artikel 189, lid 1 of lid 3, bedoelde
persoon staan de douaneautoriteiten toe dat ter dekking
van verscheidene transacties die tot het ontstaan van een
douaneschuld aanleiding geven of kunnen geven, een door-
lopende zekerheid wordt gesteld.
Artikel 192
1. Indien de douanewetgeving tot zekerheidstelling ver-
plicht, stellen de douaneautoriteiten het bedrag van deze
zekerheid vast op een niveau dat gelijk is aan:
— het juiste bedrag van de desbetreffende douaneschuld
of -schulden, indien dit bedrag op het tijdstip waarop
de zekerheidstelling wordt geëist, nauwkeurig kan
worden bepaald,
— het door de douaneautoriteiten geraamde hoogste be-
drag van de douaneschuld of -schulden die zijn of
kunnen ontstaan in de overige gevallen.
Indien voor douaneschulden waarvan het bedrag in de tijd
varieert, een doorlopende zekerheid wordt gesteld, dient
deze zekerheid op een zodanig niveau te worden vastge-
steld dat het bedrag van de betrokken douaneschuldensteeds is gedekt.
2. Indien de douanewetgeving in facultatieve zekerheids-
telling voorziet en de douaneautoriteiten zekerheidstelling
eisen, stellen deze autoriteiten het bedrag van de zekerheid
vast op een niveau dat niet hoger ligt dan dat bedoeld in
lid 1.
3. De gevallen waarin en de voorwaarden waaronder een
forfaitaire zekerheid kan worden gesteld, worden vastge-
steld volgens de procedure van het Comité.
Artikel 193
De zekerheid kan worden gesteld:
— hetzij door storting van contant geld;
— hetzij door borgstelling.
Artikel 194
1. De storting van contant geld geschiedt in de valuta
van de Lid-Staat waar de zekerheidstelling wordt geëist.
Met storting van contant geld worden gelijkgesteld:
— het deponeren van een cheque waarvan de betaling
door de instelling waarop deze cheque is getrokken,
wordt gegarandeerd op gelijk welke voor de douane-
autoriteiten aanvaardbare wijze;2913/92
2913/92 - - - I
77— het deponeren van elk ander, door genoemde autori-
teiten als betaalmiddel erkend waardepapier.
2. De storting van contant geld of het deponeren van
daarmee gelijkgestelde waardepapieren dient te geschieden
overeenkomstig de voorschriften van de Lid-Staat waar de
zekerheidstelling wordt geëist.
Artikel 195
De borg dient er zich schriftelijk toe te verbinden het be-
drag waarvoor zekerheid is gesteld, hoofdelijk met de
schuldenaar te betalen, indien de douaneschuld opeisbaar
wordt.
De borg is een in de Gemeenschap gevestigde derde die
door de douaneautoriteiten van een Lid-Staat is erkend.
De douaneautoriteiten kunnen weigeren de voorgestelde
borg te erkennen, indien deze naar hun mening niet alle
waarborgen biedt dat de douaneschuld binnen de gestelde
termijn zal worden betaald.
Artikel 196
D ez e k e r h e i d p l i c h t i g eh e e f td ev r i j ek e u z et u s s e nd ei na r -
tikel 193 genoemde wijzen van zekerheidstelling.
De douaneautoriteiten kunnen echter weigeren de voorge-
stelde wijze van zekerheidstelling te aanvaarden wanneer
deze onverenigbaar is met de goede werking van de desbe-
treffende douaneprocedure. Hetzelfde geldt voor de voor-
gestelde zekerheid. De douaneautoriteiten kunnen eisendat de gekozen wijze van zekerheidstelling gedurende een
bepaalde periode gehandhaafd blijft.
Artikel 197
1. Voor zover de volgens de procedure van het Comité
vastgestelde bepalingen daarin voorzien, kunnen dedouaneautoriteiten andere dan de in artikel 193 genoemde
wijzen van zekerheidstelling aanvaarden, mits deze de beta-
ling van de douaneschuld op een gelijkwaardige wijze
waarborgen.
De douaneautoriteiten weigeren de door de schulden voor-
gestelde zekerheid wanneer het, naar hun mening, niet ze-
ker is dat deze de betaling van de douaneschuld waarborgt.
2. Onder hetzelfde voorbehoud als bedoeld in lid 1
tweede alinea, kunnen de douaneautoriteten een storting
van contant geld aanvaarden zonder dat aan de in artikel
194, lid 4 gestelde v oorwaarden is voldaan.2913/92
2913/92 - - - I
78Artikel 198
Indien de douaneautoriteiten vaststellen dat de gestelde ze-
kerheid niet of niet meer alle waarborgen biedt dat de
douaneschuld binnen de gestelde termijnen in haar geheel
zal worden voldaan, eisen zij van de in artikel 189, lid 1
bedoelde persoon dat deze, naar eigen keuze, hetzij een
aanvullende zekerheid stelt, hetzij de oorspronkelijke ze-
kerheid door een nieuwe vervangt.
Artikel 199
1. De zekerheid kan niet worden vrijgegeven zolang de
douaneschuld waarvoor zij werd gesteld, niet is tenietgeg-
aan of nog kan ontstaan. Zodra de douaneschuld is teniet-
gegaan of niet meer kan ontstaan, dient de zekerheid on-
middellijk te worden vrijgegeven.
2. Indien de douaneschuld ten dele is tenietgegaan of
voor een gedeelte van het bedrag waarvoor zekerheid werd
gesteld, niet meer kan ontstaan, wordt de gestelde zeker-
heid op verzoek van de betrokkene dienovereenkomstig ge-
deeltelijk vrijgegeven, tenzij het betrokken bedrag zulks
niet rechtvaardigt.
Artikel 200
Indien nodig worden, volgens de procedure van het Co-
mité, van dit hoofdstuk afwijkende bepalingen vastgesteld
ten einde met internationale overeenkomsten rekening te
houden.
HOOFDSTUK 2
ONTSTAAN VAN DE DOUANESCHULD
Artikel 201
1. Een douaneschuld bij invoer ontstaat:
a) wanneer aan rechten bij invoer onderworpen goede-
ren in het vrije verkeer worden gebracht, of
b) wanneer dergelijke goederen onder de regeling tijd-
elijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling van de rech-
ten bij invoer worden geplaatst.
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip waarop de
desbetreffende douaneaangifte wordt aanvaard.
3. Schuldenaar is de aangever. In geval van indirecte
vertegenwoordiging is de persoon voor wiens rekening de
douaneaangifte wordt gedaan, eveneens schuldenaar.
Wanneer een douaneaangifte voor een van de in lid 1 be-
doelde regelingen is opgesteld op basis van gegevens die
ertoe leiden dat de wettelijk veschuldigde rechten geheel
of gedeeltelijk niet worden geheven, kunnen de personen
die deze voor de opstelling van de aangifte benodigde ge-
gevens hebben verstrekt, terwijl zij wisten of redelijkerwijze
hadden moeten weten dat die gegevens verkeerd waren,
overeenkomstig de geldende nationale bepalingen eveneens
als schuldenaar worden beschouwd.2913/92
2913/92 - - - I
79Artikel 202
1. Een douaneschuld bij invoer ontstaat:
a) indien aan rechten bij invoer onderworpen goederen
op onregelmatige wijze in het douanegebied van de
Gemeenschap worden binnengebracht, of
b) indien dergelijke, zich in een vrije zone of een vrij
entrepot bevindende goederen op onregelmatige wijze
in een ander deel van genoemd douanegebied worden
binnengebracht.
Onder ,,op onregelmatige wijze binnenbrengen” van goede-
r e ni nd ez i nv a nd i ta r t i k e lw o r d tv e r s t a a n :e l kb i n n e n -
brengen van goederen in strijd met de bepalingen van de
artikelen 38 tot en met 4 en met die van artikel 177,
tweede streepje.
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip waarop de
goederen op onregelmatige wijze worden binnengebracht.
3. Schuldenaren zijn:— de persoon die de goederen op onregelmatige wijze
heeft binnengebracht;
— de personen die aan dit binnenbrengen van goederen
hebben deelgenomen terwijl zij wisten of redelijker-
wijze hadden moeten weten dat zulks op onregelmati-
ge wijze geschiedde;
— de personen die de betrokken goederen hebben ver-
worven of deze onder zich hebben gehad en die, op
het ogenblik waarop zij de goederen verwierven of
ontvingen, wisten of redelijkerwijze hadden moeten
weten dat deze op onregelmatige wijze waren binnen-
gebracht.
Artikel 203
1. Een douaneschuld bij invoer ontstaat indien aan rech-
ten bij invoer onderworpen goederen aan het douanetoe-
zicht worden onttrokken.
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip waarop de
goederen aan het douanetoezicht worden onttrokken.
3. Schuldenaren zijn:
— de persoon die de goederen aan het douanetoezicht
heeft onttrokken;
— de personen die aan deze onttrekking hebben deelge-
nomen terwijl zij wisten of redelijkerwijze hadden
moeten weten dat de goederen aan het douanetoe-
zicht werden onttrokken;
— de personen die de betrokken goederen hebben ver-
worven of deze onder zich hebben gehad en die op
het ogenblik waarop zij de goederen verwierven of
ontvingen, wisten of redelijkerwijze hadden moeten
weten dat deze aan het douanetoezicht waren onttrok-
ken;
— alsmede, in voorkomend geval, de persoon die de ver-
plichtingen welke voortvloeien uit de tijdelijke opslag
van de goederen of uit het gebruik van de douanere-geling waaronder deze waren geplaatst, dient na te
komen.2913/92
2913/92 - - - I
80Artikel 204
1. Een douaneschuld bij invoer ontstaat:
a) indien niet wordt voldaan aan een van de verplichtin-
gen welke ten aanzien van aan rechten bij invoer on-
derworpen goederen voortvloeien uit de tijdelijke op-
slag van deze goederen of uit het gebruik van de
douaneregeling waaronder zij zijn geplaatst, of
b) indien een van de voorwaarden die zijn gesteld voor
de plaatsing van de goederen onder deze regeling of
voor de toekenning van een verlaagd recht bij invoer
of van een nulrecht uit hoofde van het gebruik van de
goederen voor bijzondere doeleinden, niet in acht is
genomen,
in andere gevallen dan die bedoeld in artikel 203, tenzij
vaststaat dat dit verzuim zonder werkelijke gevolgen is ge-
bleken voor de juiste werking van de tijdelijke opslag of de
betrokken douaneregeling.
2. De douaneschuld ontstaat, hetzij op het tijdstip waar-
op niet meer wordt voldaan aan de verplichting waarvan
de niet-nakoming de douaneschuld doet ontstaan, hetzij op
het tijdstip waarop de goederen onder de betrokken doua-
neregeling werden geplaatst, wanneer achteraf blijkt dat
aan een van de voorwaarden voor de plaatsing van de ge-
noemde goederen onder deze regeling of voor de toeken-
ning van een verlaagd recht bij invoer of van een nulrecht
uit hoofde van het gebruik van de goederen voor bijzonde-
re doeleinden, niet is voldaan.
3. Schuldenaar is de persoon die, naar gelang van hetgeval, hetzij de verplichtingen moet nakomen welke ten
aanzien van aan rechten bij invoer onderworpen goederen
voortvloeien uit de tijdelijke opslag of uit het gebruik van
de douaneregeling waaronder deze goederen zijn geplaatst,
hetzij de aan de plaatsing van de goederen onder de rege-
ling verbonden voorwaarden in acht moet nemen.
Artikel 205
1. Een douaneschuld bij invoer ontstaat indien aan rech-
ten bij invoer onderworpen goederen in een vrije zone of
in een vrij entrepot worden verbruikt of gebruikt op een
andere wijze dan bij de geldende bepalingen is voorge-
schreven.
Ingeval goederen verdwijnen en deze verdwijning niet ten
genoegen van de douaneautoriteiten kan worden gerecht-
vaardigd, kunnen deze oordelen dat de goederen in de
v r i j ez o n eo fh e tv r i j ee n t r e p o tz i j nv e r b r u i k to fg e b r u i k t .
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip waarop de
goederen worden verbruikt of voor het eerst worden ge-
bruikt op een andere wijze dan bij de geldende bepalingen
is voorgeschreven.2913/92
C1, PB nr. L 123 van 15. 5. 1997, blz. 25
2913/92
2913/92 - - - I
813. Schuldenaar is de persoon die de goederen heeft ver-
bruikt of gebruikt evenals de personen die aan dit verbruik
of gebruik hebben deelgenomen, terwijl zij wisten of rede-
lijkerwijze hadden moeten weten dat dit verbruik of ge-
bruik op een andere wijze geschiedde dan bij de geldende
bepalingen is voorgeschreven.
Indien de douaneautoriteiten bij verdwijning van goederen
van oordeel zijn dat die goederen zijn verbruikt of gebruikt
in de vrije zone of het vrije entrepot en het niet mogelijk
is de voorgaande alinea toe te passen, is schuldenaar de
persoon die, voor zover deze autoriteiten bekend, als laat-
ste de goederen in zijn bezit heeft gehad.
Artikel 206
1. In afwijking van de artikelen 202 en 204, lid 1, onder
a), wordt ten aanzien van bepaalde goederen geen douane-
schuld bij invoer geacht te ontstaan wanneer de belangheb-
bende het bewijs levert dat de niet-nakoming van de ver-
plichtingen die voortvloeien uit:
— hetzij de artikelen 38 tot en met 41 of artikel 177,
tweede streepje,
— hetzij de tijdelijke opslag van de betrokken goederen,
— hetzij het gebruik van de douaneregeling waaronder
deze goederen zijn geplaatst,
het gevolg is van de algehele vernietiging of het onherstel-
bare verlies van bedoelde goederen door een oorzaak die
met de aard van de goederen verband houdt, dan wel door
toeval of overmacht of wel na toestemming van de doua-
neautoriteiten.
In de zin van dit lid zijn goederen onherstelbaar verloren
wanneer zij voor een ieder onbruikbaar zijn geworden.
2. Een douaneschuld bij invoer wordt evenmin geacht teontstaan ten aanzien van goederen die in het vrije verkeer
zijn gebracht met toepassing van een verlaagd recht bij in-
voer of van een nulrecht uit hoofde van hun gebruik voor
bijzondere doeleinden, wanneer deze goederen met toe-
stemming van de douaneautoriteiten worden uitgevoerd of
wederuitgevoerd.
Artikel 207
Indien overeenkomstig artikel 206, lid 1, geen douane-
schuld wordt geacht te ontstaan ten aanzien van goederen
die in het vrije verkeer zijn gebracht met toepassing van
een verlaagd recht bij invoer of van een nulrecht uit hoof-
de van hun gebruik voor bijzondere doeleinden, worden de
resten en afvallen van de vernietiging als niet-communau-
taire goederen beschouwd.2913/92
C1, PB nr. L 123 van 15. 5. 1997, blz. 25
2913/92 - - - I
82Artikel 208
Indien overeenkomstig artikel 203 of 204 een douane-
schuld ontstaat ten aanzien van goederen die in het vrije
verkeer zijn gebracht met toepassing van een verlaagd
recht bij invoer uit hoofde van hun bijzondere bestemming,
wordt het bij het in het vrije verkeer brengen betaalde be-
drag op het bedrag van de ontstane douaneschuld in min-
dering gebracht.
Deze bepaling is van overeenkomstige toepassing wanneer
een douaneschuld ontstaat ten aanzien van de resten en
afvallen die het resultaat zijn van de vernietiging van der-
gelijke goederen.
Artikel 209
1. Een douaneschuld bij uitvoer ontstaat bij de uitvoer
uit het douanegebied van de Gemeenschap, met douane-
aangifte, van goederen welke aan rechten bij uitvoer zijn
onderworpen.
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip van aanvaar-
ding van deze douaneaangifte.
3. Schuldenaar is de aangever. In geval van indirecte
vertegenwoordiging is de persoon voor wiens rekening de
aangifte wordt gedaan, eveneens schuldenaar.
Artikel 210
1. Een douaneschuld bij uitvoer ontstaat indien aan
rechten bij uitvoer onderworpen goederen het douanege-bied van de Gemeenschap zonder douaneaangifte verlaten.
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip waarop de
genoemde goederen het douanegebied van de Gemeen-
schap daadwerkelijk verlaten.
3. Schuldenaar is:
— de persoon die de goederen heeft doen uitgaan, als-
mede
— de personen die hieraan hebben deelgenomen terwijl
zij wisten of redelijkerwijze hadden moeten weten dat
geen douaneaangifte was ingediend, ofschoon een der-
gelijke aangifte wel had moeten worden ingediend.
Artikel 211
1. Een douaneschuld bij uitvoer ontstaat bij niet-nako-
ming van de voorwaarden waaronder de goederen het
douanegebied van de Gemeenschap met gehele of gedeel-
telijke vrijstelling van de rechten bij uitvoer konden verla-
ten.2913/92
2913/92 - - - I
832. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip waarop de
goederen een andere bestemming bereiken dan die op
grond waarvan zij het douanegebied van de Gemeenschap
met gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij
uitvoer konden verlaten of, indien de douaneautoriteiten
niet in staat zijn dit tijdstip te bepalen, het tijdstip waarop
de termijn verstrijkt welke is vastgesteld om het bewijs te
leveren dat aan de voorwaarden welke aan deze vrijstelling
zijn verbonden, is voldaan.
3. Schuldenaar is de aangever. In geval van indirecte
vertegenwoordiging is de persoon voor wiens rekening de
aangifte wordt gedaan, eveneens schuldenaar.
Artikel 212
De in de artikelen 201 tot en met 205 en 209 tot en met
211 bedoelde douaneschuld ontstaat zelfs indien zij betrek-
king heeft op goederen die het voorwerp van een verbod
of en beperking van de invoer of de uitvoer uitmaken, on-
geacht de aard daarvan. Er ontstaat echter geen douane-
schuld bij het op onregelmatige wijze binnenbrengen in het
douanegebied van de Gemeenschap van vals geld of verdo-
v e n d em i d d e l e ne np s y c h o t r o p es t o f f e nd i eg e e nd e e lu i t -
maken van het door de bevoegde autoriteiten streng ge-controleerde economische circuit ten behoeve van gebruik
voor medische en wetenschappelijke doeleinden. Voor de
strafwetgeving van toepassing op inbreuken op de douane-
wetgeving wordt deze douaneschuld evenwel geacht te zijn
ontstaan indien de strafwetgeving van een Lid-Staat be-
paalt dat de douanerechten als grondslag dienen voor de
vaststelling van sancties, of indien het bestaan van een
douaneschuld een grond vormt tot strafvervolging.
Artikel 212 bis
Wanneer de douanewetgeving in vrijstelling van de in- of
uitvoerrechten krachtens de artikelen 184 tot en met 187
voorziet, dan is deze vrijstelling eveneens van toepassing in
de gevallen waarin uit hoofde van de artikelen 202 tot en
met 205, 210 of 211 een douaneschuld ontstaat, indien hetgedrag van de belanghebbende niet getuigt van frauduleus
handelen of van manifeste nalatigheid en deze laatste aan-
toont dat aan de overige voorwaarden voor de toekenning
van de volledige of gedeeltelijke vrijstelling is voldaan.
Artikel 213
Indien er voor een zelfde douaneschuld verscheidende
schuldenaren zijn, zijn zij hoofdelijk tot betaling van deze
schuld gehouden.
Artikel 214
1. Behoudens andersluidende specifieke bepalingen die
in dit wetboek zijn vastgesteld en onverminderd lid 2,
wordt het bedrag van de rechten bij invoer of van de rech-
ten bij uitvoer waaraan goederen zijn onderworpen, vastge-
steld op grond van de voor deze goederen geldende hef-
fingsgrondslagen op het tijdstip waarop de desbetreffende
douaneschuld ontstaat.2913/92
82/97
2913/92
2913/92 - - - I
842. Indien het tijdstip waarop de douaneschuld ontstaat,
niet nauwkeurig kan worden bepaald, is het tijdstip dat
voor de vaststelling van de voor de betrokken goederen
geldende heffingsgrondslagen in aanmerking moet worden
genomen, het tijdstip waarop de douaneautoriteiten vast-
stellen dat deze goederen zich in een situatie bevinden die
een douaneschuld heeft doen ontstaan.
Indien evenwel uit de gegevens waarover de douaneautori-
teiten beschikken, blijkt dat de douaneschuld op een eer-
der tijdstip is ontstaan dan dat waarop zij die vaststelling
hebben gedaan, wordt het bedrag van de rechten bij invoer
of de rechten bij uitvoer voor de betrokken goederen vast-
gesteld op grond van de heffingsgrondslagen die daarvoor
golden op het vroegste tijdstip waarop het bestaan van de
uit die situatie voortvloeiende douaneschuld aan de hand
van de beschikbare gegevens kan worden vastgesteld.
3. T en einde ieder financieel voordeel op grond van uit-
stel van de datum van ontstaan of boeking van de douane-
schuld te voorkomen, is in de gevallen en onder de voor-
waarden die zijn omschreven in de volgens de procedure
van het Comité vastgestelde bepalingen, compensatierente
verschuldigd.
Artikel 215
1. De douaneschuld ontstaat op de plaats waar de feiten
zich voordoen die tot het ontstaan van deze schuld leiden.
2. Indien de in lid bedoelde plaats niet kan worden be-
paald, wordt de douaneschuld geacht te zijn ontstaan op
de plaats waar de douaneautoriteiten vaststellen dat de
goederen zich in een situatie bevinden die tot het ontstaan
van een douaneschuld heeft geleid.
3. Indien een douaneregeling voor bepaalde goederen
niet is beëindigd, wordt de douaneschuld geacht te zijn
ontstaan:
— op de plaats waar de goederen onder de regeling zijn
geplaatst, of
— op de plaats waar de goederen de Gemeenschap on-
der de betrokken regeling zijn binnengekomen.
4. Indien evenwel uit de gegevens waarover de douane-
autoriteiten beschikken, blijkt dat de douaneschuld reeds
op een eerder tijdstip was ontstaan, toen de goederen zich
op een andere plaats bevonden, wordt de douaneschuld
geacht te zijn ontstaan op de plaats waarvan kan worden
vastgesteld dat zij zich daar bevonden op het vroegste tijd-
stip waarvan het bestaan van de douaneschuld kan worden
vastgesteld.2913/92
2913/92 - - - I
85Artikel 216
1. Voor zover tussen de Gemeenschap en bepaalde der-
de landen gesloten overeenkomsten voor goederen van
oorsprong uit de Gemeenschap in de zin van deze over-
eenkomsten in de toekenning, bij invoer in deze derde lan-
den, van een preferentiële tariefbehandeling voorzien, on-
der het voorbehoud dat, wanneer deze goederen onder de
regeling actieve veredeling zijn verkregen, de daarin ver-
werkte niet-communautaire goederen aan de betaling van
de daarop betrekking hebbende rechten bij invoer zijn on-
derworpen, ontstaat een douaneschuld bij invoer door de
geldigmaking van de documenten die voor het in derde
landen verkrijgen van deze preferentiële tariefbehandeling
nodig zijn.
2. Het tijdstip waarop deze douaneschuld ontstaat, wordt
geacht het tijdstip te zijn waarop de douaneautoriteiten de
aangifte ten uitvoer van de betrokken goederen aanvaar-den.
3. Schuldenaar is de aangever. In geval van indirecte
vertegenwoordiging is de persoon voor wiens rekening de
aangifte wordt gedaan, eveneens schuldenaar.
4. Het bedrag van de rechten bij invoer waarop deze
douaneschuld betrekking heeft, wordt vastgesteld alsof het
een douaneschuld betrof die door de aanvaarding, op de-
zelfde datum, van de aangifte voor het vrije verkeer van de
betrokken goederen ter beëindiging van de regeling actieve
veredeling is ontstaan.
HOOFDSTUK 3
INVORDERING VAN HET BEDRAG VAN DE
DOUANESCHULD
Afdeling 1
Boeking en mededeling van het bedrag van de rechten
aan de schuldenaar
Artikel 217
1. Elk bedrag aan rechten bij invoer of aan rechten bij
uitvoer dat voortvloeit uit een douaneschuld, hierna ,,be-
drag aan rechten” genoemd, dient door de douaneautori-
teiten te worden berekend zodra deze over de nodige ge-
gevens beschikken en dient door deze autoriteiten in de
boekhouding of op iedere andere drager die als zodanig
dienst doet, te worden geregistreerd (boeking).
De eerste alinea is niet van toepassing in gevallen:
a) waarin een voorlopig anti-dumpingrecht of compense-
rend recht is ingesteld;
b) waarin het bedrag van de wettelijk verschuldigde rech-
ten hoger is dan het bedrag dat op grond van een
bindende inlichting is vastgesteld;
c) waarin de volgens de procedure van het Comité vast-
gestelde bepalingen de douaneautoriteiten van de ver-
plichting ontheffen bedragen aan rechten te boeken
die kleiner zijn dan een bepaald bedrag.2913/92
82/97
2913/92
2913/92 - - - I
86De douaneautoriteiten mogen afzien van de boeking van
bedragen aan rechten waarvan de schuldenaar, overeen-
komstig artikel 218, lid 3, niet in kennis mag worden ge-
steld omdat de termijn daarvoor is verstreken.
2. De Lid-Staten stellen nadere voorschriften vast voor
de boeking van de bedragen aan rechten. Deze voorschrif-
ten kunnen verschillen naar gelang de douaneautoriteiten,
rekening houdend met de omstandigheden waaronder de
douaneschuld is ontstaan, er al dan niet verzekerd van zijn
dat de genoemde bedragen zullen worden betaald.
Artikel 218
1. Indien door de aanvaarding van de aangifte van goe-
deren voor een andere douaneregeling dan die van de tijd-
elijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling van de rechten
bij invoer, of door enige andere handeling die dezelfde
rechtsgevolgen heeft als die aanvaarding, een douaneschuld
ontstaat, dient het met die douaneschuld overeenkomende
bedrag te worden geboekt zodra dit bedrag is berekend, of
uiterlijk op de tweede dag volgende op de dag waarop de
goederen zijn vrijgegeven.
Niettemin kunnen, onder voorbehoud dat de betaling ge-
waarborgd is, alle bedragen met betrekking tot goederendie tijdens een door de douaneautoriteiten vastgestelde pe-
riode van ten hoogste eenendertig dagen ten gunste van
een zelfde persoon werden vrijgegeven, aan het einde van
deze periode in één keer worden geboekt. Deze boeking
dient te geschieden binnen een termijn van vijf dagen te
rekenen vanaf de datum waarop de betrokken periode ver-
strijkt.
2. Indien is bepaald dat goederen kunnen worden vrijge-
geven in afwachting dat wordt voldaan aan bepaalde voor-
waarden van het gemeenschapsrecht die, hetzij aan de
vaststelling van het bedrag van de ontstane douaneschuld,
hetzij aan de inning van dit bedrag zijn verbonden, dient
de boeking te geschieden uiterlijk twee dagen na de dag
waarop, hetzij het bedrag van de douaneschuld, hetzij de
verplichting tot betaling van de uit deze douaneschuld
voortvloeiende rechten is vastgesteld.
Indien de douaneschuld evenwel betrekking heeft op een
voorlopig anti-dumpingrecht of compenserend recht, dient
dit recht te worden geboekt uiterlijk twee maanden na het
tijdstip waarop de verordening tot instelling van een defini-
tief anti-dumpingrecht of van een definitief compenserend
recht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschap-
penis bekendgemaakt.
3. Indien een douaneschuld ontstaat onder andere om-
standigheden dan die bedoeld in lid 1, dient het overeen-
komstige bedrag aan rechten te worden geboekt binnen
een termijn van twee dagen te rekenen vanaf de datum
waarop de douaneautoriteiten in staat zijn:
a) het bedrag van de desbetreffende rechten te bereke-
nen, en
b) de schuldenaar aan te wijzen.2913/92
2913/92 - - - I
87Artikel 219
1. De in artikel 218 bedoelde termijnen voor de boeking
kunnen worden verlengd:
a) hetzij om redenen die met de administratieve Organi-
satie van de Lid-Staten verband houden, met name in
geval van een gecentraliseerde compatibiliteit;
b) hetzij in gevallen waarin bijzondere omstandigheden
de douaneautoriteiten beletten deze termijnen na te
leven.
De aldus verlengde termijnen mogen niet meer dan veer-
tien dagen bedragen.
2. De in lid 1 bedoelde termijnen zijn niet van toepas-
sing in onvoorziene gevallen of bij overmacht.
Artikel 220
1. Indien het bedrag aan rechten dat voortvloeit uit een
douaneschuld, niet is geboekt overeenkomstig de artikelen
218 en 219 of wanneer een lager bedrag is geboekt dan
het wettelijk verschuldigde bedrag, dient de boeking van
het in te vorderen of aanvullend in te vorderen bedrag aan
rechten te geschieden binnen een termijn van twee dagen
te rekenen vanaf de datum waarop de douaneautoriteiten
deze situatie hebben vastgesteld en het wettelijk verschul-digde bedrag kunnen berekenen en zij de schuldenaar kun-
nen aanwijzen (boeking achteraf). Deze termijn kan over-
eenkomstig artikel 219 worden verlengd.
2. Behalve in de gevallen als bedoeld in artikel 217, lid
1, tweede en derde alinea, wordt niet tot boeking achteraf
overgegaan wanneer:
a) het oorspronkelijke besluit om de rechten niet te boe-
ken of een lager bedrag te boeken dan het wettelijk
verschuldigde bedrag is genomen op grond van alge-
mene bepalingen die naderhand bij een rechterlijke
uitspraak ongeldig zijn verklaard;
b) het wettelijk verschuldigde bedrag aan rechten niet
was geboekt, ten gevolge van een vergissing van de
douaneautoriteiten zelf die de belastingschuldige rede-
lijkerwijze niet kon ontdekken en waarbij deze laatste
zijnerzijds te goeder trouw heeft gehandeld en aan al-
le voorschriften van de geldende bepalingen inzake de
douaneaangifte heeft voldaan;
c) de volgens de procedure van het Comité vastgestelde
bepalingen de autoriteiten ontheffing verlenen van
boeking achteraf van bedragen aan rechten die kleiner
zijn dan een bepaald bedrag.
Artikel 221
1. Het bedrag van de rechten dient onmiddellijk na de
boeking op een daartoe geëigende wijze aan de schulde-
naar te worden medegedeeld.2913/92
2913/92 - - - I
882. Indien het verschuldigde bedrag aan rechten ter infor-
matie in de douaneaangifte is vermeld, kunnen de douane-
autoriteiten bepalen dat de in lid 1 bedoelde mededeling
slechts wordt gedaan indien het vermelde bedrag aan rech-
ten van het door hen vastgestelde bedrag afwijkt.
Indien van de in de eerste alinea van dit lid geboden mo-
gelijkheid gebruik wordt gemaakt, geldt, onverminderd de
toepassing van artikel 218, lid 1, tweede alinea, de vrijgave
van de goederen door de douaneautoriteiten als medede-
ling van het geboekte bedrag van de rechten aan de schul-
denaar.
3. De mededeling aan de schuldenaar mag niet meer ge-
schieden na het verstrijken van een termijn van drie jaren
te rekenen vanaf de datum waarop de douaneschuld is ont-
staan. Wanneer de douaneautoriteiten evenwel ingevolge
een strafrechtelijk vervolgbare handeling niet in staat wa-
ren het juiste bedrag van de wettelijk verschuldigde rech-ten vast te stellen, mag de vorenbedoelde mededeling, voor
zover de geldende bepalingen daarin voorzien, nog na het
verstrijken van de genoemde termijn van drie jaar worden
gedaan.
Afdeling 2
T e r m i j ne nw i j z e nv a nb e t a l i n gv a nh e tb e d r a ga a n
rechten
Artikel 222
1. Elk bedrag aan rechten dat is medegedeeld als be-
doeld in artikel 221, dient binnen de hierna volgende ter-
mijnen door de schuldenaar te worden voldaan:
a) indien deze persoon voor geen van de in de artikelen
224 tot en met 229 bedoelde betalingsfaciliteiten in
aanmerking komt, dient de betaling binnen de hem
toegestane termijn te geschieden.
Onverminderd artikel 244, tweede alinea, mag deze
termijn niet meer bedragen dan tien dagen te rekenen
vanaf de datum waarop het verschuldigde bedrag aan
rechten aan de schuldenaar werd medegedeeld en di-
ent deze, in geval van boeking van alle bedragen in
één keer onder de in artikel 218, lid 1, tweede alinea,
bedoelde voorwaarden, zodanig te worden vastgesteld
dat de schuldenaar geen langere betalingstermijn
wordt toegekend dan wanneer hij voor uitstel van
betaling in aanmerking zou zijn gekomen.
Verlenging van de termijn wordt ambtshalve toeges-
taan wanneer vaststaat dat de belanghebbende de me-
dedeling te laat heeft ontvangen om de voor betaling
toegekende termijn in acht te kunnen nemen.2913/92
2913/92 - - - I
89Voorts kunnen de douaneautoriteiten op verzoek van
de schuldenaar een verlenging van de termijn toestaan
waneer het verschuldigde bedrag aan rechten uit een
navordering voortvloeit. Onverminderd artikel 229,
onder a), mag de aldus toegestane verlenging van de
termijn niet meer bedragen dan de tijd die de schul-
denaar nodig heeft om de maatregelen te nemen
welke noodzakelijk zijn om zijn verplichtingen na te
komen;
b) indien deze persoon voor een van de in de artikelen
224 tot en met 229 bedoelde betalingsfaciliteiten in
aanmerking komt, dient betaling uiterlijk op de laatste
dag van de in het kader van deze faciliteiten vastge-
stelde termijn of termijnen te geschieden.
2. De gevallen waarin en de voorwaarden waaronder deverplichting van de schuldenaar om de rechten te voldoen
wordt opgeschort, kunnen volgens de procedure van hetComité worden vastgesteld:
— wanneer overeenkomstig de artikel 236, 238 of 239
een verzoek om kwijtschelding van de rechten wordt
ingediendof
— wanneer overeenkomstig artikel 233, onder c), tweede
streepje, of onder d), goederen in beslag worden ge-
nomen met het oog op latere verbeurdverklaring.
Artikel 223
De betaling dient in contanten te geschieden of met elk
ander middel dat een soortgelijk bevrijdend karakter heeft
overeenkomstig de geldende bepalingen. De betaling mag
door compensatie geschieden wanneer de geldende bepa-
lingen daarin voorzien.
Artikel 224
Voor zover het bedrag aan rechten betrekking heeft op
goederen die zijn aangegeven voor een douaneregeling
welke de verplichting tot betaling van dergelijke rechten
inhoudt, staan de douaneautoriteiten de belanghebbende,
op zijn verzoek, onder de in de artikelen 225, 226 en 227vastgestelde voorwaarden uitstel van betaling van dat be-
drag toe.
Artikel 225
Aan het verlenen van uitstel van betaling is de voorwaarde
verbonden dat de verzoeker zekerheid stelt.
Daarenboven kan het verlenen van uitstel van betaling lei-
den tot het invorderen van bijkomende bedragen voor het
aanleggen van een dossier of voor verleende diensten.
Artikel 226
Uitstel van betaling wordt door de douaneautoriteiten in
een van de onderstaande vormen verleend:
a) hetzij afzonderlijk voor elk bedrag aan rechten dat
onder de voorwaarden van artikel 218, lid 1, eerste
alinea, of van artikel 220, lid 1, wordt geboekt;2913/92
82/97
2913/92
2913/92 - - - I
90b) hetzij voor het totaal van de bedragen aan rechten die
onder de voorwaarden van artikel 218, lid 1, eerste
alinea, worden geboekt binnen een door de douane-
autoriteiten vastgestelde periode van ten hoogste een-
endertig dagen;
c) hetzij voor het totaal van de bedragen aan rechten die
uit hoofde van artikel 218, lid 1, tweede alinea, in één
keer worden geboekt.
Artikel 227
1. De termijn waarvoor uitstel van betaling wordt ver-
leend, bedraagt dertig dagen. Deze termijn wordt als volgt
berekend:
a) indien uitstel van betaling wordt verleend overeen-
komstig artikel 226, onder a), gaat de termijn in op
de dag volgende op die waarop het bedrag aan rech-
ten door de douaneautoriteiten wordt geboekt.
Indien artikel 219 wordt toegepast, wordt de overeen-
komstig de eerste alinea berekende termijn van dertig
dagen verminderd met een aantal dagen dat gelijk is
aan het gedeelte van de voor de boeking gebruikte
termijn dat een tijdsverloop van twee dagen over-
schrijdt;
b) indien uitstel van betaling wordt verleend overeen-
komstig artikel 226, onder b), gaat de termijn in op
de dag volgende op die waarop de periode verstrijkt
waarbinnen de bedragen aan rechten waarvoor uitstel
van betaling wordt verleend, zijn geboekt. De termijn
wordt verminderd met een aantal dagen dat gelijk is
aan de helft van het aantal dagen dat deze periode
omvat;
c) indien uitstel van betaling wordt verleend overeen-
komstig artikel 226, onder c), gaat de termijn in op
de dag volgende op die waarop de periode verstrijkt
waarin de betrokken goederen werden vrijgegeven.
De termijn wordt verminderd met een aantal dagen
dat gelijk is aan de helft van het aantal dagen dat
deze periode omvat.
2. Indien de in lid 1, onder b) en c), bedoelde perioden
uit een oneven aantal dagen bestaan, is het aantal dagen
dat overeenkomstig lid 1, onder b) en c), op de termijn
van dertig dagen in mindering moet worden gebracht, ge-
lijk aan de helft van het even getal dat onmiddellijk aan
het oneven getal voorafgaat.
3. Bij wijze van vereenvoudiging kunnen de Lid-Staten,
wanneer de in lid 1, onder b) en c), bedoelde perioden
een kalenderweek of een kalendermaand bestrijken, bepa-
len dat de bedragen aan rechten waarvoor uitstel van beta-
ling werd verleend, dienen te worden betaald:
a) indien het een kalenderweek betreft, op de vrijdag
van de vierde week volgende op die kalenderweek;
b) indien het een kalendermaand betreft, uiterlijk op de
z e s t i e n d ed a gv a nd em a a n dv o l g e n d eo pd i ek a l e n -
dermaand.2913/92
2913/92 - - - I
91Artikel 228
1. Uitstel van betaling kan niet worden verleend voor
bedragen aan rechten die, ofschoon zij betrekking hebben
op goederen die zijn aangegeven voor een douaneregeling
welke de verplichting tot betaling van dergelijke rechten
inhoudt, worden geboekt overeenkomstig de geldende be-
palingen met betrekking tot de aanvaarding van onvolledi-
ge aangiften, wegens het feit dat de aangever bij het ver-
strijken van de vastgestelde termijn niet de voor de
definitieve vaststelling van de douanewaarde van de goede-
ren noodzakelijke gegevens heeft verstrekt of dat hij op
het tijdstip van aanvaarding van de onvolledige aangifte
niet de ontbrekende gegevens heeft verstrekt of het ont-
brekende bescheid heeft overgelegd.
2. Uitstel van betaling kan evenwel worden verleend in
de in lid 1 bedoelde gevallen wanneer het bedrag aan in te
vorderen rechten wordt geboekt vóór het verstrijken vaneen termijn van dertig dagen te rekenen vanaf de datum
van boeking van het oorspronkelijk gevorderde bedrag of,
indien geen boeking is verricht, te rekenen vanaf de datum
van aanvaarding van de aangifte die op de betrokken goe-
deren betrekking heeft. De termijn van uitstel van betaling
die onder deze omstandigheden wordt toegestaan, mag niet
verder reiken dan de datum waarop de periode verstrijkt
die overeenkomstig artikel 227 voor het oorspronkelijk
vastgestelde bedrag aan rechten werd toegestaan of zou
zijn toegestaan indien het bedrag van de wettelijk verschul-
digde rechten bij de aangifte van de betrokken goederen
was geboekt.
Artikel 229
De douaneautoriteiten kunnen de schuldenaar andere be-
talingsfaciliteiten dan uitstel van betaling toestaan.
De toekenning van deze betalingsfaciliteiten:
a) is onderworpen aan zekerheidstelling. V an deze eis tot
zekerheid stelling kan evenwel worden afgezien wan-
neer een dergelijke eis, gezien de omstandigheden
waarin de schuldenaar verkeert, ernstige economische
of sociale moeilijkheden zou kunnen veroorzaken;
b) geeft aanleiding tot de invordering, naast het bedrag
van de rechten, van een rente voor kredietverlening.
Het bedrag van deze rente dient zodanig te worden
b e r e k e n dd a th e tg e l i j ki sa a nh e tb e d r a gd a tu i td i e n
hoofde op de binnenlandse geld- en kapitaalmarkt van
de valuta waarin het bedrag dient te worden voldaan,
zou worden geëist.
De douaneautoriteiten kunnen afzien van de eis tot beta-
ling van een rente voor kredietverlening wanneer een der-
gelijke rente, gezien de omstandigheden waarin de schulde-
naar verkeert, ernstige economische of sociale
moeilijkheden zou kunnen veroorzaken.
Artikel 230
Ongeacht de aan de schuldenaar verleende betalingsfacili-
teit kan deze het bedrag van de rechten steeds geheel of
ten dele vóór het verstrijken van de hem toegestane ter-
mijn voldoen.2913/92
2913/92 - - - I
92Artikel 231
Elk bedrag aan rechten kan door een andere persoon dan
de schuldenaar worden voldaan.
Artikel 232
1. Wanneer het bedrag van de rechten niet binnen de
gestelde termijn is voldaan:
a) kunnen de douaneautoriteiten zich van de betaling
van dit bedrag verzekeren met alle middelen die hun
krachtens geldende bepalingen ter beschikking staan,
met inbegrip van gedwongen tenuitvoerlegging.
T en aanzien van de borgen kunnen in het kader van
de regeling douanevervoer bijzondere bepalingen wor-
den vastgesteld volgens de procedure van het Comité;
b) wordt naast het bedrag van de rechten een moratoire
interest ingevorderd. Het percentage van de moratoire
interest mag hoger zijn dan dat van de rentevoet voor
kredietverlening. Het mag niet lager zijn dan dit laat-
ste percentage.
2. De douaneautoriteiten kunnen afzien van de eis tot
betaling van een moratoire interest:
a) indien zulks, gezien de omstandigheden waarin de
schuldenaar verkeert, ernstige economische of socialemoeilijkheden zou kunnen veroorzaken,
b) indien het bedrag van deze interest een volgens de
procedure van het Comité vastgesteld bedrag niet
overschrijdt, of
c) indien de rechten worden betaald binnen een termijn
van vijf dagen na het verstrijken van de voor de beta-
ling vastgestelde termijn.
3. De douaneautoriteiten kunnen overgaan tot de vast-
stelling van:
a) minimumperioden voor de interestberekening,
b) minimumbedragen die als moratoire interest zijn ver-
schuldigd.
HOOFDSTUK 4
TENIETGAAN VAN DE DOUANESCHULD
Artikel 233
Onverminderd de geldende bepalingen inzake de verjaring
van de douaneschuld alsmede inzake de niet-invordering
van het bedrag van de douaneschuld ingeval van een ge-
rechtelijk geconstateerde insolventie van de schuldenaar,
gaat de douaneschuld teniet:
a) door betaling van het bedrag van de rechten;
b) door kwijtschelding van het bedrag van de rechten;
c) indien ten aanzien van goederen welke zijn aangege-
ven voor een douaneregeling die de verplichting tot
betaling van rechten inhoudt:
— de douaneaangifte ongeldig wordt gemaakt ;2913/92
82/97 - - - deleted
2913/92 - - - I
93— de goederen vóór de vrijgave ervan, hetzij in be-
slag worden genomen en op hetzelfde tijdstip of
naderhand worden verbeurdverklaard, hetzij in
opdracht van de douaneautoriteiten worden ver-
nietigd, hetzij overeenkomstig artikel 182 worden
vernietigd of afgestaan, hetzij door een oorzaak
die met de aard van de goederen verband houdt,
dan wel door toeval of overmacht worden vernie-
tigd of onherstelbaar verloren gaan;
d) indien goederen ten aanzien waarvan ingevolge artikel
202 een douaneschuld is ontstaan, bij het onregelma-
tig binnenbrengen in beslag worden genomen en op
hetzelfde tijdstip of naderhand worden verbeurdver-
klaard.
In geval van inbeslagneming en verbeurdverklaring wordt
de douaneschuld voor de strafwetgeving die van toepassing
is op inbreuken op de douanewetgeving evenwel geachtniet te zijn tenietgegaan indien de strafwetgeving van een
Lid-Staat bepaalt dat de douanerechten als grondslag die-
nen voor de vaststelling van sancties, of indien het bestaan
van een douaneschuld een grond vormt tot strafvervolging.
Artikel 234
De in artikel 216 bedoelde douaneschuld gaat eveneens
teniet wanneer wordt overgegaan tot ongedaanmaking van
de formaliteiten die ter verkrijging van de in artikel 216
bedoelde preferentiële tariefbehandeling zijn vervuld.
HOOFDSTUK 5
TERUGBETALING EN KWIJTSCHELDING VAN RECHTEN
Artikel 235
Wordt verstaan onder:
a) terugbetaling: de volledige of gedeeltelijke teruggave
van rechten bij invoer of van rechten bij uitvoer die
zijn voldaan;
b) kwijtschelding: hetzij een beschikking ingevolge welke
een douaneschuld geheel of gedeeltelijk niet wordt in-
gevorderd, hetzij een beschikking waarbij de boeking
van een niet voldaan bedrag aan rechten bij invoer of
aan rechten bij uitvoer geheel of gedeeltelijk ongeldig
wordt verklaard.
Artikel 236
1. T ot terugbetaling van rechten bij invoer of van rech-
ten bij uitvoer wordt overgegaan wanneer wordt vastge-
steld dat het bedrag van de rechten op het tijdstip van
betaling niet wettelijk verschuldigd was, dan wel dat het
bedrag in strijd met artikel 220, lid 2, werd geboekt.
T ot kwijtschelding van rechten bij invoer of van rechten bij
uitvoer wordt overgegaan wanneer wordt vastgesteld dat
het bedrag van deze rechten op het tijdstip van boeking
niet wettelijk verschuldig was, dan wel dat het bedrag in
strijd met artikel 220, lid 2, werd geboekt.2913/92
2913/92 - - - I
94Er wordt geen terugbetaling of kwijtschelding verleend
wanneer de feiten die aanleiding hebben gegeven tot de
betaling of de boeking van een wettelijk niet verschuldigd
bedrag het gevolg zijn van een frauduleuze handeling van
de zijde van de belanghebbende.
2. T erugbetaling of kwijtschelding van rechten bij invoer
of van rechten bij uitvoer wordt verleend indien bij het
betrokken douanekantoor vóór het verstrijken van een ter-
mijn van drie jaren te rekenen vanaf de datum waarop ge-
noemde rechten aan de schuldenaar zijn medegedeeld, een
daartoe strekkend verzoek wordt ingediend.
Deze termijn wordt verlengd indien de belanghebbende
het bewijs levert dat hij ten gevolge van toeval of over-
macht zijn verzoek niet binnen de genoemde termijn heeft
kunnen indienen.
De douaneautoriteiten gaan ambtshalve tot terugbetaling
of kwijtschelding over wanneer zij zelf gedurende deze ter-mijn het bestaan van een der in lid 1, eerste en tweede
alinea, bedoelde omstandigheden vaststellen.
Artikel 237
T ot terugbetaling van de rechten bij invoer of van de rech-
ten bij uitvoer wordt overgegaan wanneer een douaneaan-gifte ongeldig wordt gemaakt en de rechten zijn betaald.
T erugbetaling wordt toegestaan indien de belanghebbende,
binnen de voor de indiening van de verzoeken tot ongel-
digmaking van de douaneaangifte vastgestelde termijn, een
daartoe strekkend verzoek indient.
Artikel 238
1. T ot terugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij
invoer wordt overgegaan indien wordt vastgesteld dat het
geboekte bedrag van deze rechten betrekking heeft op
goederen die onder de desbetreffende douaneregeling zijn
geplaatst en die door de importeur worden geweigerd om-
dat zij op het in artikel 67 bedoelde tijdstip gebreken ver-
tonen of niet in overeenstemming zijn met de bepalingen
van het contract op grond waarvan zij zijn ingevoerd.
Goederen die vóór de vrijgave zijn beschadigd, worden ge-
lijkgesteld met goederen die gebreken vertonen in de zin
van de eerste alinea.
2. T erugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij in-
voer is afhankelijk van:
a) de voorwaarde dat de goederen niet zijn gebruikt,
tenzij een begin van gebruik noodzakelijk was om de
gebreken van deze goederen of het feit dat zij niet
met de bepalingen van het contract in overeenstem-
ming zijn, vast te stellen;
b) de uitvoer van deze goederen uit het douanegebied
van de Gemeenschap.
Op verzoek van de belanghebbende staan de douane-
autoriteiten toe dat de uitvoer van de goederen wordt
vervangen door de vernietiging ervan of door de
plaatsing ervan, met het oog op wederuitvoer, onder
de regeling extern douanevervoer of onder het stelsel
van douane-entrepots, dan wel door opslag in een
vrije zone of in een vrij entrepot.2913/92
2913/92 - - - I
95Indien de goederen een van de in de vorige alinea
bedoelde douanebestemmingen krijgen, worden zij als
niet-communautaire goederen beschouwd.
3. T erugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij in-
voer wordt niet toegestaan voor goederen die, voorafgaand
aan de douaneaangifte ervan, voor proefnemingen tijdelijk
waren ingevoerd, tenzij wordt vastgesteld dat de gebreken
van deze goederen of het feit dat zij niet met de bepalin-
gen van het contract in overeenstemming zijn, normaal niet
tijdens deze proefnemingen konden, onderscheidenlijk kon
worden vastgesteld.
4. T erugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij in-
voer om de in lid 1 vermelde redenen wordt verleend, in-
dien bij het betrokken douanekantoor vóór het verstrijken
van een termijn van twaalf maanden te rekenen vanaf de
datum waarop genoemde rechten aan de schuldenaar zijn
medegedeeld, een daartoe strekkend verzoek wordt inge-diend.
De douaneautoriteiten kunnen evenwel in naar behoren
aangetoonde uitzonderingsgevallen toestaan dat deze ter-
mijn wordt overschreden.
Artikel 239
1. T ot terugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij
invoer of van de rechten bij uitvoer kan ook worden over-
gegaan in de gevallen andere dan bedoeld in de artikelen
236, 237 en 238
— welke volgens de procedure van het Comité worden
vastgesteld;
— welke het gevolg zijn van omstandigheden die van de
zijde van de belanghebbende geen frauduleuze hande-
ling noch klaarblijkelijke nalatigheid inhouden. De ge-
vallen waarin op deze bepaling een beroep kan wor-
den gedaan en de te dien einde toe te passen
procedures, worden vastgesteld volgens de procedure
van het Comité. Aan de terugbetaling of de kwijt-
schelding kunnen bijzondere voorwaarden worden ver-
bonden.
2. T erugbetaling of kwijtschelding van de rechten om de
in lid 1 genoemde redenen wordt toegestaan indien bij het
betrokken douanekantoor vóór het verstrijken van een ter-
mijn van twaalf maanden te rekenen vanaf de datum waar-
op genoemde rechten aan de schuldenaar zijn medege-
deeld, een daartoe strekkend verzoek wordt ingediend.
De douaneautoriteiten kunnen evenwel in naar behoren
aangetoonde uitzonderingsgevallen toestaan dat deze ter-
mijn wordt overschreden.
Artikel 240
T ot terugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij in-
voer onder de in dit hoofdstuk vastgestelde voorwaarden
wordt slechts overgegaan wanneer het terug te betalen of
kwijt te schelden bedrag een volgens de procedure van het
Comité vastgesteld bedrag overschrijdt.
De douaneautoriteiten kunnen echter eveneens gevolg ge-
ven aan een verzoek tot terugbetaling of kwijtschelding dat
betrekking heeft op een kleiner bedrag dan het bovenbe-
doelde.2913/92
2913/92 - - - I
96Artikel 241
T erugbetaling door de douaneautoriteiten van bedragen
aan rechten bij invoer of aan rechten bij uitvoer en van
eventueel bij de betaling van die bedragen ingevorderde
rente voor kredietverlening of moratoire interest geeft
geen aanleiding tot betaling van moratoire interest door
genoemde autoriteiten. Moratoire interest wordt echter wel
betaald:
— wanneer een naar aanleiding van een verzoek om
terugbetaling genomen beschikking niet binnen een
termijn van drie maanden, te rekenen vanaf de dag
waarop deze beschikking werd genomen, ten uitvoer
wordt gelegd;
— wanneer de nationale bepalingen daarin voorzien.
Het bedrag van deze interest dient zodanig te worden be-
rekend dat het gelijk is aan het bedrag dat uit dien hoofde
op de binnenlandse geld- en kapitaalmarkt zou worden ge-ëist.
Artikel 242
Indien een douaneschuld ten onrechte is kwijtgescholden
of het overeenkomstige bedrag aan rechten ten onrechte is
terugbetaald, wordt de oorspronkelijke schuld opnieuwopeisbaar. De eventueel uit hoofde van artikel 241 betaal-
de interest moet worden terugbetaald.
TITEL VIII
RECHT OP BEROEP
Artikel 243
1. Iedere persoon heeft het recht beroep in te stellen
tegen beschikkingen van de douaneautoriteiten die betrek-
king hebben op de toepassing van de douanewetgeving endie hem rechtstreeks en individueel raken.
De persoon die de douaneautoriteiten om een beschikking
betreffende de toepassing van de douanewetgeving heeft
verzocht, doch binnen de in artikel 6, lid 2, bedoelde ter-
mijn van deze autoriteiten geen beschikking heeft verkre-
gen, heeft eveneens het recht beroep in te stellen.
Het beroep moet worden ingesteld in de Lid-Staat waar de
beschikking is genomen of waar om een beschikking is ver-
zocht.
2. Het recht op beroep kan worden uitgeoefend:
a) in een eerste fase (bezwaar), bij de daartoe door de
Lid-Staten aangewezen douaneautoriteit;
b) in een tweede fase (beroep), bij een onafhankelijke
instantie, die overeenkomstig de in de Lid-Staten gel-
dende bepalingen, een rechterlijke instantie of een ge-
lijkwaardig gespecialiseerd orgaan kan zijn.
Artikel 244
Instelling van beroep heeft ten aanzien van de tenuitvoer-
legging van de aangevochten beschikking geen schorsende
werking.2913/92
2913/92 - - - I
97De douaneautoriteiten schorten de tenuitvoerlegging van
de aangevochten beschikking evenwel geheel of gedeeltelijk
op indien zij gegronde redenen hebben om aan de over-
eenstemming van die beschikking met de douanewetgeving
te twijfelen of indien de belanghebbende onherstelbare
schade dreigt te lijden.
Indien de aangevochten beschikking tot de toepassing van
rechten bij invoer of van rechten bij uitvoer leidt, dient
ingeval van opschorting van de tenuitvoerlegging van deze
beschikking een zekerheid te bestaan of te worden gesteld.
V an die eis kan evenwel worden afgezien wanneer deze,
gezien de omstandigheden waarin de schuldenaar verkeert,
ernstige economische of sociale moeilijkheden zou kunnen
veroorzaken.
Artikel 245
De bepalingen betreffende de tenuitvoerlegging van de be-
roepsprocedure worden vastgesteld door de Lid-Staten.
Artikel 246
Deze titel is niet van toepassing op beroepen die zijn inge-
steld met het oog op de intrekking met terugwerkende
kracht of de wijziging van een op grond van het strafrecht
door de douaneautoriteiten genomen beschikking.
TITEL IX
SLOTBEPALINGEN
HOOFDSTUK 1
COMITÉ DOUANEWETBOEK
Artikel 247
1. Er wordt een Comité douanewetboek ingesteld, hier-
na ,,Comité” genoemd, bestaande uit vertegenwoordigers
van de Lid-Staten, dat wordt voorgezeten door een verte-
genwoordiger van de Commissie.
2. Het Comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 248
Het Comité kan elk vraagstuk met betrekking tot de doua-
newetgeving onderzoeken dat door zijn voorzitter, hetzij op
diens initiatief, hetzij op verzoek van de vertegenwoordiger
van een Lid-Staat, aan de orde wordt gesteld.
Artikel 249
1. De bepalingen die noodzakelijk zijn voor de toepas-
sing van dit wetboek, inclusief de toepassing van de in arti-
kel 184 bedoelde verordening, met uitzondering van titel
VIII en onder voorbehoud van de artikelen 9 en 10 van
Verordening (EEG) nr. 2658/87 (1) alsmede van lid 4, wor-
den vastgesteld volgens de in de leden 2 en 3 omschreven
procedure, met inachtneming van de door de Gemeen-
schap aangegane internationale verplichtingen.
(1) PB nr. L 256 van 7. 9. 1987, blz. 1.2913/92
2913/92 - - - I
982. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Co-
mité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het
Comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een ter-
mijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de
urgentie van de materie. Het Comité spreekt zich uit met
de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van
het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de
besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient
te nemen. Bij de stemming in het Comité worden de stem-
men van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen
overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet
aan de stemming deel.
3. a) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast
wanneer zij in overeenstemming zijn met het ad-
vies van het Comité.
b) Wanneer de beoogde bepalingen niet in over-
eenstemming zijn met het advies van het Comitéof indien geen advies is uitgebacht, dient de
Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel
i nb e t r e f f e n d ed et en e m e nm a a t r e g e l e n .D e
Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid
van stemmen.
c) Indien de Raad na verloop van een termijn van
drie maanden na de indiening van het voorstel
bij de Raad geen besluit heeft genomen, worden
de voorgestelde maatregelen door de Commissie
vastgesteld.
4. De bepalingen die noodzakelijk zijn voor de toepas-
sing van de artikelen 11, 12 en 21 worden vastgesteld vol-
gens de procedure die in artikel 10 van Verordening
(EEG) nr. 2658/87 is omschreven.
HOOFDSTUK 2
RECHTSGEVOLGEN IN EEN LID-STAAT VAN IN EEN
ANDERE LID-STAAT GETROFFEN MAATREGELEN, VAN
ALDAAR AFGEGEVEN DOCUMENTEN EN ALDAAR GEDANE
VASTSTELLINGEN
Artikel 250
Indien een douaneregeling in verscheidene Lid-Staten
wordt gebruikt,
— hebben de door de douaneautoriteiten van een Lid-
Staat genomen besluiten, getroffen of aanvaarde iden-
tificatiemaatregelen en afgegeven documenten in de
andere Lid-Staten dezelfde rechtsgevolgen als door de
d o u a n e a u t o r i t e i t e nv a ne l kv a nd e z eL i d - S t a t e ng e n o -
men besluiten, getroffen maatregelen en afgegeven
documenten;
— hebben de door de douaneautoriteiten van een Lid-
Staat tijdens controles gedane vaststellingen in de an-
dere Lid-Staten dezelfde bewijskracht als door de
d o u a n e a u t o r i t e i t e nv a ne l kv a nd e z eL i d - S t a t e ng e d a -
ne vaststellingen.2913/92
2913/92 - - - I
99HOOFDSTUK 3
OVERIGE SLOTBEPALINGEN
Artikel 251
1. De hierna volgende verordeningen en richtlijnen wor-
den ingetrokken:
— Verordening (EEG) nr. 802/68 van de Raad van 27
juni 1968 betreffende de gemeenschappelijke definitie
van het begrip ,,oorsprong van goederen” (1), laatste-
lijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 456/91 (2);
— Verordening (EEG) nr. 754/76 van de Raad van 25
maart 1976 betreffende de tariefbehandeling die vantoepassing is op naar het douanegebied van de Ge-
meenschap terugkerende goederen (
3), laatstelijk ge-
wijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1147/86 (4);
— Verordening (EEG) nr. 2779/78 van de Raad van 23
november 1978 houdende toepassing van de Europese
rekeneenheid (ERE) op de op douanegebied geno-
men besluiten (5), laatstelijk gewijzigd bij Verordening
(EEG) nr. 289/84 (6);
— Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad van 2
juli 1979 betreffende terugbetaling of kwijtschelding
van in- of uitvoerrechten (7), laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EEG) nr. 1854/89 (8);
— Verordening (EEG) nr. 1697/79 van de Raad van 24
juli 1979 inzake navordering van de rechten bij invoer
of bij uitvoer die niet van de belastingschuldige zijn
opgeëist voor goederen welke zijn aangegeven voor
een douaneregeling waaruit de verplichting tot beta-
ling van dergelijke rechten voortvloeide (9), laatstelijk
gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1854/89 (10);
— Richtlijn 79/695/EEG van de Raad van 24 juli 1979
inzake de harmonisatie van de procedures voor het in
het vrije verkeer brengen van goederen (11), laatstelijk
gewijzigd bij Richtlijn 90/504/EEG (12);
— Verordening (EEG) nr. 1224/80 van de Raad van 28
mei 1980 inzake de douanewaarde van de goede-
ren (13), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG)
nr. 4046/ 89 (14);
(1) PB nr. L 148 van 28. 6. 1968, blz. 1.
(2) PB nr. L 54, van 28. 2. 1991, blz. 4.
(3) PB nr. L 89, van 2. 4. 1976, blz. 1.
(4) PB nr. L 105 van 22. 4. 1986, blz. 1.
(5) PB nr. L 333 van 30. 11. 1978, blz. 5.
(6) PB nr. L 33 van 4. 2. 1984, blz. 2.
(7) PB nr. L 175 van 12. 7. 1979, blz. 1.
(8) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 1.
(9) PB nr. L 197 van 3. 8. 1979, blz. 1.
(10) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 1.
(11) PB nr. L 205 van 13. 8. 1979, blz. 19.
(12) PB nr. L 281 van 12. 10. 1990, blz. 28.
(13) PB nr. L 134 van 31. 5. 1980, blz. 1.
(14) PB nr. L 388 van 30. 12. 1989, blz. 27.2913/92
2913/92 - - - I
100— Richtlijn 81/177/EEG van de Raad van 24 februari
1981 betreffende de harmonisatie van de procedures
voor de uitvoer van communautaire goederen (1), laat-
stelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr.
1854/89 (2);
— Verordening (EEG) nr. 3599/82 van de Raad van 21
december 1982 betreffende de regeling tijdelijke in-
voer (3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG)
nr. 1620/85 (4);
— Verordening (EEG) nr. 2763/83 van de Raad van 26
september 1983 inzake de regeling volgens welke goe-
deren onder douanetoezicht kunnen worden behan-
deld alvorens zij in het vrije verkeer worden ge-
bracht (5), laatstelijk gewijzigd gewijzigd bij
Verordening (EEG) nr. 720/91 (6);
— Verordening (EEG) nr. 2151/84 van de Raad van 23
juli 1984 betreffende het douanegebied van de Ge-meenschap (
7), laatstelijk gewijzigd bij de Akte van
T oetreding van Spanje en Portugal;
— Verordening (EEG) nr. 1999/85 van de Raad van 16
juli 1985 betreffende de regeling actieve verede-
ling (8);
— Verordening (EEG) nr. 3632/85 van de Raad van 12
december 1985 tot vaststelling van de v oorwaarden
waaronder een persoon een douaneaangifte kan
doen (9);
— Verordening (EEG) nr. 2473/86 van de Raad van 24
juli 1986 betreffende de regeling passieve veredeling
en het systeem uitwisselingsverkeer (10);
— Verordening (EEG) nr. 2144/87 van de Raad van 13
juli 1987 inzake de douaneschuld (11), laatslijk gewij-
zigd bij Verordening (EEG) nr. 4108/88 (12);
— Verordening (EEG) nr. 1031/88 van de Raad van 18
april 1988 betreffende de vaststelling van de personen
die gehouden zijn tot betaling van een douane-
schuld (13), laatstelijk gewijzigd bij Verordening
(EEG) nr. 1716/ 90 (14);
— Verordening (EEG) nr. 1970/88 van de Raad van 30
juni 1988 betreffende het driehoeksverkeer in het ka-
der van de regeling passieve veredeling en het sys-
teem uitwisselingsverkeer (15);
(1) PB nr. L 83 van 30. 3. 1981, blz. 40.
(2) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 1.
(3) PB nr. L 376 van 31. 12. 1982, blz. 1.
(4) PB nr. L 155 van 14. 6. 1985, blz. 54.
(5) PB nr. L 272 van 5. 10. 1983, blz. 1.
(6) PB nr. L 78 van 26. 3. 1991, blz. 9.
(7) PB nr. L 197 van 27. 7. 1984, blz. 1.
(8) PB nr. L 188 van 20. 7. 1985, blz. 1.
(9) PB nr. L 350 van 27. 12. 1985, blz. 1.
(10) PB nr. L 212 van 2. 8. 1986, 303 blz. 1.
(11) PB nr. L 201 van 22. 7. 1987, blz. 15.
(12) PB nr. L 361 van 29. 12. 1988, blz. 2.
(13) PB nr. L 102 van 21. 4. 1988, blz. 5.
(14) PB nr. L 160 van 26. 6. 1990, blz. 6.
(15) PB nr. L 174 van 6. 7. 1988, blz. 1.2913/92
2913/92 - - - I
101— Verordening (EEG) nr. 2503/88 van de Raad van 25
juli 1988 betreffende de douane-entrepots (1), gewij-
zigd bij Verordening (EEG) nr. 2561/90 (2);
— Verordening (EEG) nr. 2504/88 van de Raad van 25
juli 1988 betreffende de vrije zones en de vrije entre-
pots (3), gewijzigd bij Verordening (EEG) nr.
1604/92 (4);
— Verordening (EEG) nr. 4151/88 van de Raad van 21
december 1988 tot vaststelling van de bepalingen die
van toepassing zijn op goederen die het douanegebied
van de Gemeenschap worden binnengebracht (5);
— Verordening (EEG) nr. 1854/89 van de Raad van 14
juni 1989 betreffende de boeking en de betalingsv oor-
waarden voor uit hoofde van een douaneschuld te
vereffenen bedragen aan rechten bij in- of bij uit-
voer (6);
— Verordening (EEG) nr. 1855/89 van de Raad van 14
juni 1989 betreffende de regeling tijdelijke invoer van
vervoermiddelen (7);
— Verordening (EEG) nr. 3312/89 van de Raad van 30
oktober 1989 betreffende de regeling tijdelijke invoer
van containers (8);
— Verordening (EEG) nr. 4046/89 van de Raad van 21
december 1989 betreffende de zekerheid die moet
worden gesteld om de betaling van een douaneschuld
te waarborgen (9);
— Verordening (EEG) nr. 1715/90 van de Raad van 20
juni 1990 betreffende de inlichtingen die door de
douaneautoriteiten van de Lid-Staten worden ver-
strekt op het gebied van de indeling van goederen in
de douanenomenclatuur (10);
— Verordening (EEG) nr. 2726/90 van de Raad van 17
september 1990 betreffende communautair douane-
vervoer (11), ;
— Verordening (EEG) nr. 717/91 van de Raad van 21
maart 1991 betreffende het enig document (12);
— Verordening (EEG) nr. 719/91 van de Raad van 21
maart 1991 betreffende de toepassing in de Gemeen-
schap van carnets TIR en carnets ATA als doorvoer-
documenten (13);
2. In alle communautaire besluiten waarin naar de in lid
1 genoemde verordeningen of richtlijnen wordt verwezen,
worden deze verwijzingen geacht te zijn naar dit wetboek.
(1) PB nr. L 225 van 15. 8. 1988, blz. 1.
(2) PB nr. L 246 van 10. 9. 1990, blz. 1.
(3) PB nr. L 225 van 15. 8. 1988, blz. 8.
(4) PB nr. L 173 van 26. 6. 1992, blz. 30.
(5) PB nr. L 367 van 31. 12. 1988, blz. 1.
(6) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 1.
(7) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 8.
(8) PB nr. L 321 van 4. 11. 1989, blz. 5.
(9) PB nr. L 388 van 30. 12. 1989, blz. 1.
(10) PB nr. L 160 van 26. 6. 1990, blz. 1.
(11) PB nr. L 262 van 26. 9. 1990, blz. 1.
(12) PB nr. L 78 van 26. 3. 1991, blz. 1.
(13) PB nr. L 78 van 26. 3. 1991, blz. 6.2913/92
82/97 - - - deleted
2913/92 - - - I
102Artikel 252
1. De artikelen 141, 142 en 143 van Ve rordening (EEG)
nr. 918 /83 (1) vervallen.
2. Verordening (EEG) nr. 2658/87 (2), laatstelijk gewij-
zigd bij Verordening (EEG) nr. 3492/91 (3), wordt als volgt
gewijzigd:
a) in artikel 8 wordt na het woord comité de volgende
tekst ingevoegd: bedoeld in artikel 247 van het com-
munautair douanewetboek;
b) in artikel 10, lid 1, wordt de aanhef vervangen door:
De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het
comité bedoeld in artikel 247 van het communautair
douanewetboek een ontwerp voor...;
c) de artikelen 7 en 11 vervallen.
Artikel 253
Deze verordening treedt in werking op de derde dag vol-
gende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad
van de Europese Gemeenschappen .
Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 1994.
Titel VIII is pas met ingang van 1 januari 1995 van toe-
passing op het Verenigd Koninkrijk.
Artikel 161 en, voor zover het wederuitvoer betreft, de ar-
tikelen 182 en 183, zijn evenwel van toepassing met ingang
van 1 januari 1993. Indien in genoemde artikelen naar be-
palingen van dit wetboek wordt verwezen en zolang deze
bepalingen nog niet van toepassing zijn, worden de verwij-
zingen geacht naar de overeenkomstige bepalingen van de
in artikel 251 genoemde verordeningen en richtlijnen te
zijn gedaan.
Vóór 1 oktober 1993 zal de Raad, aan de hand van een
verslag van de Commissie over de stand van de werkzaam-
heden met betrekking tot de gevolgen van de monetaire
omrekeningskoers die moet worden gebruikt voor de toe-
passing van de maatregelen van het gemeenschappelijk
landbouwbeleid, het probleem van het goederenverkeer
tussen de Lid-Staten in het kader van de interne markt
opnieuw bespreken. Dit verslag wordt vergezeld van even-
tuele voorstellen, waarover de Raad zich overeenkomstig
de bepalingen van het Verdrag uitspreekt.
Vóór 1 januari 1998 zal de Raad, aan de hand van een
verslag van de Commissie, dit wetboek opnieuw bezien om
er de wijzigingen in aan te brengen die met name in het
licht van de totstandbrenging van de interne markt noodza-
kelijk mochten blijken. Dit verslag wordt vergezeld van
eventuele voorstellen, waarover de Raad zich overeenkom-
stig de bepalingen van het Verdrag uitspreekt.
(1) PB nr. L 105 van 23. 4. 1983, blz. 1.
(2) PB nr. L 256 van 7. 9. 1987, blz. 1.
(3) PB nr. L 328 van 30. 11. 1991, blz. 80.2913/92