Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de
instellingen
"BRICHTLIJN V AN DE RAAD
van 4 maart 1974
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende bepaalde
onderdelen en eigenschappen van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen
(74/151/EEG)
(PB L 84 van 28.3.1974, blz. 25)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Richtlijn 82/890/EEG van de Raad van 17 december 1982 L 378 45 31.12.1982
"M2 Richtlijn 88/410/EEG van de Commissie van 21 juni 1988 L 200 27 26.7.1988
"M3 Richtlijn 97/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23
september 1997L 277 24 10.10.19971974L0151 — NL — 30.10.1997 — 003.001 — 1
RICHTLIJN V AN DE RAAD
van 4 maart 1974
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de
Lid-Staten betreffende bepaalde onderdelen en eigenschappen van
landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen
(74/151/EEG)
DE RAAD V AN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,
Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europese Parlement (
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Overwegende dat de technische voorschriften waaraan trekkers krachtens
de nationale wetgevingen moeten voldoen, onder andere betrekking
hebben op het toegestane totaalgewicht in volbelaste toestand, de plaats
en het aanbrengen van de achterste kentekenplaten, de reservoirs voor
vloeibare brandstof, de extra gewichten, de geluidssignaalinrichting, het
toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting (geluiddemper);
Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat
verschillen; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde
voorschriften aannemen, hetzij ter aanvulling, hetzij in plaats van hun
huidige regeling, met name ten einde voor ieder type trekker de
E.E.G.-goedkeuringsprocedure van de richtlijn van de Raad van 4 maart
1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de
Lid-Staten betreffende goedkeuring van landbouw- en bosbouwtrekkers
op wielen, te kunnen invoeren (3),
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN V ASTGESTELD:
Artikel 1
1. Onder trekker (landbouw- of bosbouwtrekker) wordt verstaan ieder
motorvoertuig op wielen of rupsbanden met ten minste twee assen,
voornamelijk bestemd voor tractiedoeleinden en in het bijzonder
ontworpen voor het trekken, duwen, dragen of in beweging brengen
van bepaalde werktuigen, machines of aanhangwagens die voor gebruik
in de land- of bosbouw zijn bestemd. De trekker kan zijn ingericht voor
het vervoer van een lading en van meerijders.
2. Deze richtlijn geldt slechts voor de in lid 1 omschreven trekkers,
gemonteerd op luchtbanden, met ten minste twee assen en met een door
de constructie bepaalde maximumsnelheid die ligt tussen 6 en "M340
km/h3.
Artikel 2
De Lid-Staten mogen de E.E.G.-goedkeuring of de nationale goedkeu-
ring van een trekker niet weigeren om redenen die verband houden met:
— het toegestane totaalgewicht in volbelaste toestand,
— de plaats en het aanbrengen van de achterste kentekenplaten,— de reservoirs voor vloeibare brandstof,!B
(1) PB nr. 28 van 17. 2. 1967, blz. 462/67.
(2) PB nr. 42 van 7. 3. 1967, blz. 620/67.
(3) Zie blz. 10 van dit Publikatieblad.!M1
!B1974L0151 — NL — 30.10.1997 — 003.001 — 2
— de extra gewichten,
— de geluidssignaalinrichting,— het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting (geluiddemper),indien deze beantwoorden aan de in de desbetreffende bijlagen
opgenomen voorschriften.
Artikel 3
De Lid-Staten mogen de verkoop, de inschrijving, het in het verkeer
brengen of het gebruik van trekkers niet weigeren of verbieden om
redenen die verband houden met de in artikel 2 genoemde onderdelen en
kenmerken, indien deze beantwoorden aan de in de bijlagen vermelde
voorschriften.
Artikel 4
De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de
bijlagen, met uitzondering van die der punten I.1 en I.4.1.2. van bijlage
VI, aan te passen aan de technische vooruitgang, worden vastgesteld
overeenkomstig de procedure van artikel 13 van de richtlijn van de Raad
betreffende de goedkeuring van landbouw- of bosbouwtrekkers op
wielen.
Artikel 5
1. Binnen achttien maanden na de kennisgeving van deze richtlijn
voeren de Lid-Staten de nodige maatregelen in om aan het bepaalde in
deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk
in kennis.
2. De Lid-Staten zien erop toe dat de tekst van alle belangrijke interne
rechtsbepalingen die zij aanvaarden op de gebieden waarop deze richtlijn
van toepassing is, ter kennis van de Commissie wordt gebracht.
Artikel 6
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.!B1974L0151 — NL — 30.10.1997 — 003.001 — 3
BIJLAGE I
TOEGESTAAN MAXIMUMGEWICHT IN VOLBELASTE TOESTAND
1. Het door de fabrikant aangegeven technisch toelaatbaar maximumgewicht
in volbelaste toestand geldt als het door de bevoegde instantie toegestanemaximumgewicht in volbelaste toestand, mits:
1.1. de controles die door deze instantie worden verricht, met name voor wat de
reminrichting en de besturing betreft, bevredigende resultaten opleveren;
1.2. het toegestane maximumgewicht in volbelaste toestand niet hoger is dan
14 ton en het toegestane maximumgewicht op elk der assen niet hoger isdan 10 ton.
2. Onafhankelijk van de belading van de trekker mag de door de wielen van
de vooras van de trekker op de weg overgebrachte belasting niet minderzijn dan 20 % van het ledig gewicht van de trekker.!
B1974L0151 — NL — 30.10.1997 — 003.001 — 4
BIJLAGE II
1. VORM EN AFMETINGEN V AN DE PLAATS V AN DE ACHTERSTE
KENTEKEN PLAAT
Deze plaats moet een rechthoekige, vlakke of nagenoeg vlakke opper-
vlakte bezitten van ten minste de volgende afmetingen:
— lengte 240 mm,
— hoogte 165 mm.
2. PLAATS EN STAND V AN DE KENTEKENPLATEN
De plaats moet van dien aard zijn dat de op juiste wijze aangebrachte
platen aan de volgende eisen voldoen:
2.1. Stand van de plaat in de breedterichting
Het midden van de plaat mag niet rechts gelegen zijn van het
symmetrievlak van de trekker in de Lid-Staten met rechts rijdend verkeeren niet links van het symmetrievlak van de trekker in de Lid-Staten metlinks rijdend verkeer.
In landen met rechts rijdend verkeer mag de linkerrand van de plaat niet
links zijn gelegen van het verticale vlak dat evenwijdig is aan hetsymmetrievlak van de trekker en dat raakt aan het punt waar dedwarsdoorsnede van de trekker in zijn totale breedte de grootste afmeting
bereikt.
In landen met links rijdend verkeer mag de rechterrand van de plaat niet
rechts gelegen zijn van het verticale vlak dat evenwijdig is aan hetsymmetrievlak van de trekker en dat raakt aan het punt waar de
dwarsdoorsnede van de trekker in zijn totale breedte de grootste afmeting
bereikt.
2.2. Stand van de plaat ten opzichte van het symmetrievlak in de
lengterichting van de trekker.
De plaat moet loodrecht of nagenoeg loodrecht op het symmetrievlak van
de trekker staan.
2.3. Stand van de plaat ten opzichte van de verticaal
De plaat moet zich in verticale stand bevinden, met een tolerantie van 5°.
Indien de vorm van de trekker zulks vereist, mag de plaat evenwel de
volgende helling ten opzichte van de verticaal hebben:
2.3.1. een hoek van ten hoogste 30°, indien de van het kenteken voorziene zijde
naar boven gekeerd is en mits de bovenrand van de plaat zich niet meer dan1,20 m boven het wegdek bevindt;
2.3.2. een hoek van ten hoogste 15°, indien de van het kenteken voorziene zijde
naar beneden gekeerd is en mits de bovenrand van de plaat zich meer dan
1,20 m boven het wegdek bevindt.
2.4. Hoogte van de plaat boven het wegdek
De hoogte van de onderrand van de plaat boven het wegdek mag niet
minder dan 0,30 m bedragen; de hoogte van de bovenrand van de plaat
boven het wegdek mag niet meer dan 1,20 m bedragen. Indien hetpraktisch onmogelijk is aan dit laatste voorschrift te voldoen, mag dezehoogte evenwel meer bedragen dan 1,20 m, doch slechts zoveel meer als
de constructie van het voertuig vereist; in geen geval mag deze hoogte
meer dan 2,5 m bedragen.
2.5. Bepaling van de hoogte van de plaat boven het wegdek
De in de punten 2.3 en 2.4 vermelde hoogten worden bepaald wanneer de
trekker ongeladen is.!
B1974L0151 — NL — 30.10.1997 — 003.001 — 5
BIJLAGE III
RESERVOIRS VOOR VLOEIBARE BRANDSTOF
1. De reservoirs voor brandstof moeten zodanig zijn vervaardigd dat zij
bestand zijn tegen corrosie. Zij moeten de door de fabrikant uitgevoerdedichtheidsproeven met een druk gelijk aan het dubbele van de relatieve
bedrijfsdruk, en in ieder geval met een druk van ten minste "
M20,3 bar
3met goed gevolg doorstaan. Iedere eventuele overdruk of iedere druk,
groter dan de bedrijfsdruk moet automatisch worden gecompenseerd metbehulp van passende inrichtingen (openingen, veiligheidskleppen en
dergelijke). De luchtgaten moeten zodanig zijn dat ieder gevaar voor
ontbranding wordt voorkomen. De motorbrandstof mag niet kunnenwegvloeien door de sluitdop van de vulopening of door de inrichtingenvoor de compensatie van overdruk, zelfs niet bij algehele omkanteling van
het reservoir; druppeling zal worden getolereerd.
2. De reservoirs voor motorbrandstof moeten zodanig zijn geplaatst dat zij
zijn beschermd tegen de gevolgen van een schok aan voor- of achterzijde
van de trekker; uitstekende delen, snijdende kanten, enz., in de buurt vanreservoirs moeten worden vermeden.!
B1974L0151 — NL — 30.10.1997 — 003.001 — 6
BIJLAGE IV
EXTRA GEWICHTEN
Indien de trekker moet worden voorzien van ballast om te voldoen aan de andere
voorschriften voor de E.E.G.-goedkeuring, moet deze ballast door de fabrikant vande trekker worden geleverd "
M2 3 en voor montage zijn
ingericht, en moeten daarop het merk van de fabrikant en het approximatieve
gewicht van de ballast in kg voorkomen.!B1974L0151 — NL — 30.10.1997 — 003.001 — 7
BIJLAGE V
GELUIDSSIGNAALINRICHTING
1. Op de geluidssignaalinrichting moet het E.E.G.-goedkeuringsmerk zijn
aangebracht, zoals bedoeld in de richtlijn van de Raad van 27 juli 1970inzake de onderlinge aanpassing der wetgevingen van de Lid-Staten
betreffende de geluidssignaalinrichting van motorvoertuigen (
1).
2. Eigenschappen van de op de trekker gemonteerde geluidssignaal-
inrichting
2.1. Geluidsproeven
Ten behoeve van de goedkeuring van een type trekker wordt de hierop
gemonteerde geluidssignaalinrichting als volgt onderzocht:
2.1.1. Het geluidsdrukniveau van het op de trekker gemonteerde apparaat wordt
gemeten op een afstand van 7 m vóór de trekker, die daartoe geplaatstwordt op een open terrein met een zo effen mogelijke bodem; de motor
mag hierbij niet draaien. V oor de effectieve spanning geldt het bepaalde
sub 1.2.1 van bijlage I van de onder punt 1 genoemde richtlijn;
2.1.2. De metingen vinden plaats overeenkomstig kromme A van de I.E.C.-
normen (Internationale Electrotechnische Commissie);
2.1.3. Het maximale geluidsdrukniveau wordt gezocht in een sector, gelegen
tussen een hoogte van 0,5 en 1,5 m boven de grond;
2.1.4. Het gemeten maximum moet ten minste 93 dB (A) bedragen.!
B
(1) PB nr. L 176 van 10. 8. 1970, blz. 12.1974L0151 — NL — 30.10.1997 — 003.001 — 8
BIJLAGE VI
I. TOEGESTANE GELUIDSNIVEAUS
I.1. Grenzen
Het geluidsniveau van de in artikel 1 van deze richtlijn bedoelde
trekkers, gemeten overeenkomstig de bepalingen van deze bijlage, mag
onderstaande grenzen niet overschrijden:
89 dB (A) voor trekkers met een leeg gewicht van meer dan 1,5 ton85 dB (A) voor trekkers met een leeg gewicht van niet meer dan 1,5 ton
I.2. Meetapparatuur
De meting van het door de trekkers veroorzaakte geluid, geschiedt met
behulp van een sonometer, overeenkomstig het type als omschreven in
publikatie 179, eerste uitgave 1965, van de Internationale Electrotech-
nische Commissie.
I.3. Wijze van meting
De meting geschiedt aan de onbelaste trekker, op een voldoende stille
open plaats (omgevingsgeluid en windgeluid ten minste 10 dB (A) lager
dan het te meten geluid).
Deze plaats kan bijvoorbeeld bestaan uit een open ruimte met een straal
van 50 meter, waarvan het middengedeelte met een straal van ten
minste 20 meter praktisch horizontaal is, met een bodem van beton,
asfalt of een soortgelijk materiaal; de bodem mag niet bedekt zijn metlosse sneeuw, hoog gewas, mulle grond of as.
De bekleding van de rijbaan moet zodanig zijn, dat de banden geen
overmatig geluid produceren. Deze voorwaarde geldt alleen voor
geluidsmetingen aan rijdende trekkers.
De metingen moeten geschieden bij helder weer en zwakke wind.
Behalve degene die de apparatuur afleest, mag zich niemand in de
nabijheid van de trekker of de microfoon bevinden, aangezien de
aanwezigheid van toeschouwers nabij de trekker of de microfoon deaanwijzing van het meetapparaat aanzienlijk kan beïnvloeden. Piekenin de aanwijzing die geen klaarblijkelijk verband houden met
kenmerken van het algemene geluidsniveau worden bij de aflezing
buiten beschouwing gelaten.
I.4. Meetmethode
I.4.1. Geluidsmeting aan rijdende trekkers (ten behoeve van de goedkeuring).
Aan iedere zijde van de trekker worden ten minste twee metingen
verricht. V oor regelingsdoeleinden kunnen voorafgaande metingenworden uitgevoerd, doch de resultaten hiervan dienen buiten beschou-wing te blijven.
De microfoon moet op 1,2 meter hoogte boven de grond worden
geplaatst, op een afstand van 7,5 meter van de trajectas CC van detrekker, gemeten volgens loodlijn PP’ op deze as (figuur 1).
Evenwijdig aan PP’ en op 10 meter afstand hiervan respectievelijk vóór
en achter deze lijn worden op de beproevingsbaan twee lijnen AA’ en
BB’ getrokken. De trekker wordt met gestabiliseerde snelheid, in dehieronder aangegeven omstandigheid tot aan lijn AA’ gereden. Op datmoment wordt zo snel mogelijk als wenselijk is de gasschuif volledig
geopend. De gasschuif blijft in deze stand totdat de achterzijde van de
trekker (
1) de lijn BB’ overschrijdt, waarna de gasschuif zo snel
mogelijk wordt gesloten.
Als meetresultaat geldt de maximaal geregistreerde geluidssterkte.
I.4.1.1. De snelheid waarbij de meting plaatsvindt, is gelijk aan drie vierden van
de hoogste snelheid, die kan worden bereikt met de hoogste
overbrengingsverhouding welke voor rijden over de weg wordtgebruikt.!
B
(1) Indien een aanhangwagen deel uitmaakt van de trekker, wordt deze voor het
overschrijden van de lijn BB’ buiten beschouwing gelaten.1974L0151 — NL — 30.10.1997 — 003.001 — 9
I.4.1.2. Interpretatie van de resultaten
I.4.1.2.1. Ten einde rekening te houden met afwijkingen in de meetapparatuur
wordt het resultaat van elke meting gevormd door de op het apparaatafgelezen waarde, verminderd met 1 dB (A).
I.4.1.2.2. De metingen worden als geldig beschouwd, indien het verschil in
aflezing tussen twee opeenvolgende metingen aan dezelfde zijde van de
trekker niet meer dan 2 dB (A) bedraagt.
I.4.1.2.3. Als aan te houden waarde wordt het hoogste meetresultaat genomen.
Indien deze waarde ten hoogste 1 dB (A) meer bedraagt dan het
maximaal toegestane niveau voor de betrokken categorie trekkers,wordt overgegaan tot een nieuwe reeks van twee metingen. Drie van devier aldus verkregen resultaten dienen binnen de voorgeschreven
grenzen te liggen.
Fig. 1
!B
!M21974L0151 — NL — 30.10.1997 — 003.001 — 10
!M2
I.4.2. Geluidsmeting bij stilstaande trekkers (niet voor de goedkeuring, maar
moet wel worden geregistreerd)
I.4.2.1. Plaats van de sonometer
Het meetpunt is punt x in figuur 2, en bevindt zich op 7 meter van het
dichtstbijzijnde oppervlak van de trekker.
De microfoon wordt 1,2 m boven de grond geplaatst.
I.4.2.2. Aantal metingen
Er moeten ten minste twee metingen worden verricht.
I.4.2.3. Testvoorwaarden betreffende de trekker
Van een trekker zonder snelheidsregulateur wordt de motor op een
toerental gebracht, gelijk aan 3/4 van dat waarbij de motor volgens
fabrieksopgave zijn maximumvermogen ontwikkelt. Het aantal toerenper minuut moet worden gemeten met behulp van een onafhankelijkinstrument, bijvoorbeeld een rollentestbank en een snelheidsmeter. Is
de motor voorzien van een snelheidsregulateur die verhindert dat de
motor het aantal toeren dat overeenstemt met zijn maximumvermogen,overschrijdt, dan laat men hem draaien op de maximale snelheid diemet de regulateur mogelijk is.
De motor moet op de normale bedrijfstemperatuur worden gebracht
voordat tot de metingen wordt overgegaan.
I.4.2.4. Interpretatie van de resultaten
In het meetverslag moeten alle aflezingen van het geluidsniveau worden
vermeld.
Eventueel moet ook worden vermeld op welke wijze het motor-
vermogen is geschat. De belastingstoestand van de trekker moet
eveneens worden vermeld.
De metingen worden als geldig beschouwd indien het verschil in
aflezing tussen twee opeenvolgende metingen aan dezelfde zijde van de
trekker niet meer dan 2 dB (A) bedraagt.
Als meetresultaat wordt beschouwd de hoogste afgelezen waarde.
Fig. 2
!B
!M21974L0151 — NL — 30.10.1997 — 003.001 — 11
II. UITLAATINRICHTING (GELUIDDEMPER)
II.1. Indien de trekker voorzieningen voor vermindering van het uitlaatge-
luid (geluiddemper) heeft, dient volgens de voorschriften van dit punt IIte worden gehandeld. Als de aanzuigbuis van de motor is voorzien vaneen luchtfilter, dat nodig is om te waarborgen dat het toegestane
geluidsniveau niet wordt overschreden, dan wordt dit filter geacht deel
uit te maken van de geluiddemper en gelden de voorschriften van ditpunt II ook voor dit filter.
II.2. Het schema van de uitlaatinrichting moet bij het keuringsformulier van
de trekker worden gevoegd.
II.3. De geluiddemper moet zijn voorzien van een duidelijk leesbare en
onuitwisbare merk- en typeaanduiding.
II.4. De geluiddemper mag slechts voorzien zijn van geluiddempend
materiaal van vezelige substantie indien de volgende voorwaarden zijnvervuld:
II.4.1. Er mag geen geluiddempend materiaal van vezelige substantie worden
aangewend in de delen van de geluiddemper waardoor gas stroomt.
II.4.2. Met passende voorzieningen dient te worden verzekerd dat het
geluiddempend materiaal van vezelige substantie gedurende de gehele
tijd dat de geluiddemper wordt gebruikt, op zijn plaats blijft.
II.4.3. Het geluiddempend materiaal van vezelige substantie moet bestand zijn
tegen een temperatuur die (in graden Celsius) ten minste 20 % hoger
ligt dan de werkingstemperatuur die kan voorkomen op de plaats waardat materiaal in de geluiddemper is gebruikt.!
B1974L0151 — NL — 30.10.1997 — 003.001 — 12