1990L0667 — NL — 06.01.1993 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 27 november 1990
tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de verwijdering en verwerking van dierlijke
afvallen, voor het in de handel brengen van dierlijke afvallen en ter voorkoming van de aanwezig-heid van ziekteverwekkers in diervoeders van dierlijke oorsprong (vissen daaronder begrepen) en
tot wijziging van Richtlijn 90/425/EEG
(90/667/EEG)
(PB L 363 van 27.12.1990, blz. 51)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 92/118/EEG van de Raad van 17 december 1992 L 62 49 15.3.1993
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 27 november 1990
tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de verwijdering
en verwerking van dierlijke afvallen, voor het in de handel brengenvan dierlijke afvallen en ter voorkoming van de aanwezigheid vanziekteverwekkers in diervoeders van dierlijke oorsprong (vissen
daaronder begrepen) en tot wijziging van Richtlijn 90/425/EEG
(90/667/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie(1),
Gezien het adviesvan het Europes e Parlement(2),
Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité(3),
Overwegende dat de Gemeenschap maatregelen dient te nemen om
gedurende een periode die eindigt op 31 december 1992, geleidelijk
de interne markt tot stand te brengen;
Overwegende dat de dierlijke produktie een zeer belangrijke plaats
inneemt in de landbouw van de Gemeenschap; dat bovendien dierlijke
afvallen die niet op de juiste wijze worden verwijderd, ziekteverwek-kersin het milieu kunnen vers preiden, waardoor de produktiviteit ende opbrengsten in deze sector teruglopen; dat derhalve geharmoni-seerde regels dienen te worden vastgesteld voor de verwerking van
dierlijke afvallen en voor het in de handel brengen van de produkten
die daaruit voortkomen;
Overwegende dat bij de te nemen maatregelen een onderscheid dient te
worden gemaakt naar gelang van de aard van de gebruikte grondstof;
Overwegende dat om elk risico van verspreiding van ziekteverwekkers
te voorkomen, dierlijke afvallen moeten worden verwerkt in een erkend
en onder toezicht staand verwerkingsbedrijf of op passende wijze
moeten worden verwijderd; dat bovendien dierlijke afvallen waaraaneen hoog risico wordt toegeschreven, moeten worden verzameld enrechtstreeks naar een door de betrokken Lid-Staat aangewezen verwer-kingsbedrijf moeten worden vervoerd; dat het aangewezen
verwerkingsbedrijf in bepaalde omstandigheden, met name wanneer de
afstand en de voor het vervoer benodigde tijd zulks rechtvaardigen, ineen andere Lid-Staat kan zijn gelegen;
Overwegende dat de mogelijkheden tot gebruik van bepaalde soorten
materiaal dienen te worden beperkt;
Overwegende dat, om met bepaalde praktijken rekening te houden,
voor gecontroleerd gebruik dient te worden afgeweken van de voorge-schreven behandelingen;
Overwegende dat de verwerkingsbedrijven aan een door henzelf uitge-
oefende controle van hun produktie dienen te worden onderworpen,met name het in acht nemen van de microbiologische normen diegelden vor het eindprodukt;
Overwegende dat dient te worden voorzien in een communautaire
inspectieprocedure;
Overwegende dat de betrokken produkten dienen te worden onder-
worpen aan de veterinaire controlevoorschriften en eventueel aan devrijwaringsmaatregelen vastgesteld bij Richtlijn 90/425/EEG van deRaad van 26 juni 1990 inzake verterinaire en zoötechnische controlesin het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren1990L0667 — NL — 06.01.1993 — 001.001 — 2
(1) PB nr. C 327 van 30. 12. 1989, blz. 76.
(2) PB nr. C 260 van 15. 10. 1990, blz. 161.
(3) PB nr. C 124 van 21. 5. 1990, blz. 4.
▼B
en produkten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne
markt(1);
Overwegende dat minimumvoorschriften met een overgangskarakter
dienen te worden vastgesteld voor ingevoerde produkten;
Overwegende dat dient te worden voorzien in een procedure van
samenwerking tussen de Commissie en de Lid-Staten voor de vaststel-
ling van de uitvoeringsmaatregelen,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
ALGEMENE BEPALINGEN
Artikel 1
1. Bij deze richtlijn worden vastgesteld:
a) de voorschriften ter bescherming van de gezondheid en de hygiëne
voor:
i) de verwijdering en/of verwerking van dierlijke afvallen, waarmee
de vernietiging van eventueel daarin aanwezige ziekteverwekkerswordt beoogd,
ii) de produktie van diervoedersvan dierlijke oors prong, volgens
methoden die erop gericht zijn de aanwezigheid van eventuele
ziekteverwekkersin die diervoederste voorkomen;
b) de voorschriften voor het in de handel brengen van dierlijke afvallen
die voor andere doeleinden dan menselijke consumptie zijn
bestemd.
2. Deze richtlijn laat onverlet:
a) de nationale veterinaire wetgeving inzake de uitroeiing en de bestrij-
ding van bepaalde ziekten en inzake het gebruik van keukenafval enetensresten;
b) de nationale gezondheidsvoorschriften voor de produktie van
samengestelde diervoeders die bestanddelen van dierlijke en plant-aardige produkten bevatten, alsmede van diervoeders die uitsluitend
materiaal van plantaardige oorsprong bevatten.
Artikel 2
Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. dierlijke afvallen: niet voor rechtstreekse menselijke consumptie
bestemde geslachte dieren of dode vis, geheel dan wel delendaarvan, of produkten van dierlijke oorsprong, met uitzonderingvan dierlijke uitwerpselen, keukenafval en etensresten;
2. hoog-risicomateriaal: dierlijke afvallen als bedoeld in artikel 3
waarvan wordt vermoed dat zij een ernstig gevaar voor de gezond-
heid van mensof dier inhouden;
3. laag-risicomateriaal: dierlijke afvallen die niet onder artikel 3 vallen
en die geen ernstig gevaar voor het verspreiden van op mens of dier
overdraagbare ziekten opleveren;
4. verwerkingsbedrijf van laag-risicomateriaal: bedrijf waar laag-risico-
materiaal overeenkomstig artikel 5 tot ingrediënten van diervoederof vismeel wordt verwerkt;
5. verwerkingsbedrijf van hoog-risicomateriaal: bedrijf waar dierlijke
afvallen overeenkomstig artikel 3 worden be- of verwerkt om ziek-teverwekkerste vernietigen;
6. voeder voor gezelschapsdieren: geheel of gedeeltelijk uit laag-risico-
materiaal bereid voeder voor honden, katten en anderegezelschapsdieren;1990L0667 — NL — 06.01.1993 — 001.001 — 3
(1) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29.
▼B
7. technische of farmaceutische produkten: produkten bestemd voor
andere doeleinden dan menselijke consumptie of voedering aandieren;
8. inrichting: een verwerkingsbedrijf van laag-risicomateriaal, een
verwerkingsbedrijf van hoog-risicomateriaal, een bedrijf dat voeder
voor gezelschapsdieren of vismeel produceert, of een bedrijf dattechnische of farmaceutische produkten bereidt en waar voor devervaardiging van deze produkten dierlijke afvallen wordengebruikt;
9. bevoegde instantie: iedere instantie die door de centrale bevoegde
instantie is aangwezen om controle uit te oefenen op de toepassing
van deze richtlijn.
HOOFDSTUK II
VOORSCHRIFTEN BETREFFENDE DE VERWERKING VAN
DIERLIJKE AFVALLEN EN HET IN DE HANDEL BRENGEN
VAN HET EINDPRODUKT
A.Hoog-risicomateriaal
Artikel 3
1. De volgende hoog-risicomaterialen moeten worden verwerkt in
een door de Lid-Staat overeenkomstig artikel 4, lid 1, erkend verwer-
kingbedrijf van hoog-risicomateriaal of overeenkomstig lid 2 wordenverwijderd door verbranding of begraving:
a) alle runderen, varkens, geiten, schapen, eenhoevige dieren, pluimvee
en alle andere voor de landbouwproduktie gehouden dieren die op
het landbouwbedrijf zijn gestorven maar niet voor menselijkeconsumptie zijn geslacht, met inbegrip van doodgeboren dieren enonvoldragen vruchten;
b) dode dieren die niet onder a) worden genoemd, maar die door de
bevoegde instantie van de Lid-Staat zijn aangewezen;
c) dieren die in het kader van ziektebestrijdingsmaatregelen op het
landbouwbedrijf of op enige andere door de bevoegde instantieaangewezen plaatszijn gedood;
d) afvallen, bloed daaronder begrepen, die afkomstig zijn van dieren
die blijkens de veterinaire keuring bij de slachting klinische
verschijnselen van op mens of dier overdraagbare ziektenvertoonden;
e) alle delen van een op de gewone wijze geslacht dier die niet voor de
keuring na het slachten zijn aangeboden, met uitzondering vanhuiden, vellen, hoeven, veren, wol, hoornen, bloed en soortgelijkeprodukten;
f) alle vlees, vlees van pluimvee, vis en wild en alle levensmiddelen
van dierlijke oorsprong die zijn bedorven en die derhalve een gevaar
voor de gezondheid van mensen dier inhouden;
g) uit derde landen ingevoerde dieren, versvlees ; vleesvan pluimvee,
vis, wild, vlees- en zuivelprodukten die tijdens de in de communau-taire wetgeving voorgeschreven controle niet blijken te voldoen aande veterinaire voorschriften voor invoer in de Gemeenschap, tenzijzij opnieuw worden uitgevoerd of tenzij invoer ervan istoeges taanop beperkende voorwaarden die in communautaire bepalingen zijn
vastgesteld;
h) onverminderd gevallen van noodslachting waartoe om redenen in
verband met het welzijn opdracht isgegeven, vee dat tijdenshetvervoer isges torven;
i) dierlijke afvallen die residuen van stoffen bevatten die gevaar
kunnen opleveren voor de gezondheid van mensen dier; melk, vleesof produkten van dierlijke oorsprong die door de aanwezigheid vandeze residuen niet geschikt zijn voor menselijke consumptie;
j) vissen met klinische verschijnselen van op de mens of op vissen
overdraagbare ziekten..1990L0667 — NL — 06.01.1993 — 001.001 — 4
▼B
2. De bevoegde instanties kunnen zo nodig besluiten dat hoog-risi-
comateriaal door verbranding of begraving moet worden verwijderd,wanneer:
— het vervoer van met een besmettelijke dierziekte besmette of
vermoedelijk besmette dieren naar het dichtstbij gelegen verwer-kingsbedrijf van hoog-risicomateriaal wordt geweigerd wegens het
gevaar voor verbreiding van gezondheidsrisico's;
— de dieren besmet zijn of vermoedelijk besmet zijn met een ernstige
ziekte of residuen bevatten die een bedreiging voor de gezondheidvan mensof dier kunnen vormen en die bes tand zouden kunnen zijntegen een ontoereikende warmtebehandeling;
— een besmettelijke dierziekte op zo grote schaal is verspreid dat de
capaciteit van het verwerkingsbedrijf van hoog-risicomateriaal
ontoereikend is;
— de betrokken dierlijke afvallen zich op een moeilijk bereikbare
plaatsbevinden;
— de hoeveelheid en afstand zodanig zijn dat ophalen van het afval
niet verantwoord is.
Begraving moet diep genoeg gebeuren om te voorkomen dat vlees-
etende dieren de kadaversof het afval opgraven, en moet gebeuren opeen geschikt terrein ten einde besmetting van het grondwater en iedere
andere milieuhinder te voorkomen. Alvorenste worden begraven
moeten de kadaversof het afval zo nodig worden overgoten met eendoor de bevoegde instantie goedgekeurd geschikt ontsmettingsmiddel.
Artikel 4
1. De Lid-Staten erkennen voor hun hele grondgebied of voor delen
van hun grondgebied een of meer verwerkingsbedrijven van hoog-risi-
comateriaal voor het ophalen en verwerken van dit materiaal. Een Lid-Staat kan besluiten een verwerkingsbedrijf van hoog-risicomateriaal ineen andere Lid-Staat aan te wijzen na daarover met die andere Lid-Staat overeenstemming te hebben bereikt.
2. Om door de bevoegde instantie te worden erkend, moeten verwer-
kingsbedrijven van hoog-risicomateriaal:
a) voldoen aan de voorwaarden in bijlage II, hoofdstuk I;
b) dierlijke afvallen behandelen, verwerken en opslaan overeenkomstig
bijlage II, hoofdstuk II;
c) door de bevoegde instanties worden gecontroleerd overeenkomstig
artikel 10;
d) ervoor zorgen dat de door verwerking verkregen produkten voldoen
aan de voorwaarden in bijlage II, hoofdstuk III.
3. De erkenning wordt ingetrokken wanneer niet meer wordt
voldaan aan de voorwaarden voor erkenning.
B.Laag-risicomateriaal
Artikel 5
1. Laag-risicomateriaal moet hetzij worden verwerkt in een overeen-
komstig artikel 4, lid 2, erkend verwerkingsbedrijf van laag- of hoog-risicomateriaal of in een bedrijf waar voeder voor gezelschapsdieren of
technische of farmaceutische produkten worden vervaardigd, hetzij
worden verwijderd door verbranding of begraving overeenkomstigartikel 3, lid 2.
Als laag-risicomateriaal worden, naast de in artikel 2, punt 3, bedoelde
dierlijke afvallen, beschouwd:
— de overeenkomstig artikel 3, lid 1 onder e), uitgesloten produkten,
voor zover deze gebruikt worden bij de vervaardiging van diervoe-ders,
— in open zee voor de produktie van vismeel gevangen vis,— vers visafval afkomstig van bedrijven die voor de menselijke
consumptie bestemde visprodukten vervaardigen.1990L0667 — NL — 06.01.1993 — 001.001 — 5
▼B
Mengsels van tegelijk met hoog-risicomateriaal behandeld laag-risico-
materiaal dienen beschouwd te worden als hoog-risicomateriaal.
Wanneer laag-risicomateriaal wordt verwerkt in een bedrijf waar
voeder voor gezelschapsdieren dan wel technische of farmaceutischeprodukten worden vervaardigd, kan de bevoegde instantie voor-schrijven dat de aanvoer, de opslag en de verwerking van ditmateriaal op een specifieke plaats en onder specifieke voorwaarden
gebeuren.
Vismeel afkomstig van industrieën die alleen voor de fabricage van
vismeel bestemd laag-risicomateriaal ontvangen en verwerken, dient tevoldoen aan de eisen van bijlage II, hoofdstuk III.
2. Om door de bevoegde instantie te worden erkend, moeten de
verwerkingsbedrijven van laag-risicomateriaal:
a) voldoen aan de voorwaarden in biijlage II, hoofdstuk I;
b) dierlijke afvallen behandelen, verwerken of opslaan overeenkomstig
bijlage II, hoofdstuk II;
c) door de bevoegde instanties worden gecontroleerd overeenkomstig
artikel 10;
d) ervoor zorgen dat de door verwerking verkregen produkten voldoen
aan de voorwaarden in bijlage II, hoofdstuk III.
De erkenning wordt ingetrokken wanneer niet meer wordt voldaan aan
de voorwaarden voor erkenning.
3. Inrichtingen die laag-risicomateriaal gebruiken voor de bereiding
van voeder voor gezelschapsdieren of farmaceutische of technische
produkten, moeten door de bevoegde instantie worden geregistreerd en
aan de volgende eisen voldoen:
a) zij moeten over passende voorzieningen beschikken om de dierlijke
afvallen op veilige wijze te kunnen opslaan en behandelen;
b) zij moeten over passende voorzieningen beschikken voor de vernie-
tiging van niet-gebruikte onverwerkte dierlijke afvallen die na deproduktie van voeder voor gezelschapsdieren of van technische offarmaceutische produkten overblijven, of zij moeten deze afvallen
naar een verwerkingsbedrijf of een verbrandingsoven zenden;
c) zij moeten over passende voorzieningen beschikken voor de vernie-
tiging van bij het produktieprocesonts taan afval dat met het oog op
de gezondheid van mensen dier niet ges chikt isom nog in anderediervoederste worden opgenomen. Deze voorzieningen moetenverbranding of begraving in geschikte grond omvatten ter voorko-ming van besmetting van wateren of andere milieuhinder;
d) zij moeten geregeld door de bevoegde instantie worden geïnspec-
teerd om te controleren of zij aan deze richtlijn voldoen.
Artikel 6
De behandeling die bepaalde produkten van dierlijke oorsprong die
uitsluitend op basis van dieren of vis zijn verkregen en die niet voormenselijke consumptie zijn bestemd, tijdens de bereiding van voedervoor gezelschapsdieren moeten ondergaan, alsmede de voorschriftenvoor de bereiding, ►
M1zijn, voor zover zulksom redenen in verband
met de hygiëne of de gezondheid noodzakelijk is, vastgesteld in bijlage
I, hoofdstuk 10, van Richtlijn 92/118/EEG ◄.
C.Afwijkingen
Artikel 7
De Lid-Staten kunnen in bijzondere gevallen en onder veterinair
toezicht van de bevoegde instanties toestemming verlenen voor:
i) het gebruik van dierlijke afvallen voor wetenschappelijke doel-
einden;
ii) het gebruik van dierlijke afvallen bedoeld in artikel 3, lid 1, onder
a), b) en e), mits zij afkomstig zijn van dieren die niet geslacht zijn1990L0667 — NL — 06.01.1993 — 001.001 — 6
▼B
in verband met de aanwezigheid of vermoede aanwezigheid van
een ziekte waarvoor een aangifteplicht bestaat, alsmede van dier-lijke afvallen bedoeld in artikel 5 ten behoeve van de voeding van
dieren in dierentuinen en circussen of van pelsdieren, honden voor
de drijfjacht die deel uitmaken van een erkende jachthondenmeute,en madenkwekerijen;
iii) de plaatselijke distributie, via reeds op de datum van aanneming
van deze richtlijn goedgekeurde tussenhandelaren, van kleinehoeveelheden afvallen bedoeld onder ii) ten behoeve van devoeding van dieren waarvan het vleesniet voor de mens elijkeconsumptie bestemd is, mits de bevoegde instantie van mening is
dat dit geen gevaar oplevert voor de gezondheid van mensof dier.
De Raad stelt op voorstel van de Commissie met gekwalificeerde meer-
derheid van stemmen uiterlijk op 31 december 1992 de
gezondheidsvoorschriften en de veterinairrechtelijke voorschriften vastvoor de behandeling van bepaalde soorten afval bestemd voor hetplaatselijk in de handel brengen van voeders voor bepaalde categorieëndieren.
De Commissie doet bovengenoemde voorstellen vergezeld gaan van
een verslag over de toepassing van punt iii).
Bij ontstentenis van specifieke regels voegen de „Knackers Yards” zich
uiterlijk op 31 december 1995 aan de normen waarin bij deze richtlijn
wordt voorzien.
Wanneer de Lid-Staten van deze mogelijkheden gebruik maken, stellen
zij de Commissie daarvan in kennis en delen zij haar mede op welke
wijze controle wordt uitgeoefend om oneigenlijk gebruik van dezeafvallen te voorkomen.
De Commissie kan de toegepaste controlemaatregelen wijzigen of
aanvullen volgensde procedure van artikel 18.
D.Algemene Bepalingen
Artikel 8
Dierlijke afvallen moeten worden opgehaald, vervoerd en geïdentifi-
ceerd overeenkomstig de in bijlage I opgenomen voorschriften.
HOOFDSTUK III
DOOR IEDERE LID-STAAT UIT TE VOEREN CONTROLES
EN INSPECTIES VAN VERWERKINGSBEDRIJVEN VAN
LAAG- EN HOOG-RISICOMATERIAAL OP ZIJN GRONDGE-
BIED
Artikel 9
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de beheerdersof de eigenaarsvan
verwerkingsbedrijven van laag- en hoog-risicomateriaal, dan wel hun
vertegenwoordigers, onder verantwoordelijkheid van de betrokken Lid-Staat, alle nodige maatregelen treffen om aan de voorschriften van dezerichtlijn te voldoen; met name moeten zij:
— de punten in de verwerkingsbedrijven van laag- en hoog-risicomate-
riaal waar zich problemen kunnen voordoen, opsporen en
controleren;
— in het geval van bedrijven ter vervaardiging van vismeel representa-
tieve hoeveelheden afnemen en in andere verwerkingsbedrijven van
laag- of hoog-risicomateriaal representatieve monsters nemen vaniedere verwerkte partij, ten einde na te gaan of aan de microbiolo-gische normen van bijlage II, hoofdstuk III, die voor het produktgelden, is voldaan en of geen fysisch-chemische residuen aanwezigzijn;
— de resultaten van de diverse controles en tests optekenen en gedu-
rende ten minste twee jaar bewaren, opdat ze aan de bevoegdeinstanties kunnen worden overgelegd;1990L0667 — NL — 06.01.1993 — 001.001 — 7
▼B
— een systeem opzetten dat het mogelijk maakt een verband te leggen
tussen een verzonden partij en het tijdstip waarop die partij isgeproduceerd.
2. Wanneer de resultaten van een test op monsters, zoals voorge-
schreven in lid 1, niet in overeenstemming zijn met bijlage II,
hoofdstuk III, dient de beheerder van het verwerkingsbedrijf:
— onmiddellijk de bevoegde instantie in kennis te stellen;
— na te gaan hoe het komt dat niet aan de voorschriften is voldaan;— ervoor te zorgen dat besmet of vermoedelijk besmet materiaal het
bedrijf niet verlaat voordat het onder rechtstreeks toezicht van de
bevoegde instantie opnieuw is verwerkt en opnieuw officieelmonsters zijn genomen ten einde te voldoen aan de microbiologi-sche controle van bijlage II, hoofdstuk III; indien het om enigerleireden onmogelijk isdit materiaal opnieuw te verwerken, dient het
voor andere doeleinden dan diervoeder te worden gebruikt.
3. Volgens de procedure van artikel 18 stelt de Commissie de
uitvoeringsbepalingen van het onderhavige artikel vast.
Artikel 10
1. De bevoegde instanties moeten in de aangewezen verwerkingsbe-
drijven van laag- en hoog-risicomateriaal op gezette tijden inspecties enop aselecte steekproeven gebaseerde controles uitvoeren met betrekkingtot:
— de naleving van deze richtlijn, in het bijzonder wat betreft bijlage I
en bijlage II, hoofdstukken I, II en III;
— de microbiologische normen waaraan de produkten na de behande-
ling moeten voldoen; de microbiologische controle dient in hetbijzonder onderzoek naar salmonella en enterobacteriaceae teomvatten overeenkomstig bijlage II, hoofdstuk III.
De analyses en de tests moeten worden uitgevoerd volgens wetenschap-
pelijk erkende methoden, met name volgensde methoden die in decommunautaire voorschriften of, zo dergelijke voorschriften ontbreken,
in erkende internationale normen zijn vastgesteld.
2. Indien uit de door de bevoegde instantie verrichte inspecties blijkt
dat niet aan alle voorschriften van deze richtlijn is voldaan, dient de
bevoegde instantie passende maatregelen te treffen. Wanneer meer
bepaald de bepalingen van het onderhavige artikel betreffende demicrobiologische normen en de soorten microbiologische controlesniet zijn nageleefd, moet de fabrikant:
— de bevoegde instantie onverwijld alle informatie over de aard van
het monster en de partij waaruit het afkomstig is, mededelen,
— de besmette partij onder toezicht van de bevoegde instantie
verwerken of opnieuw verwerken,
— de frequentie van de bemonstering en de controles op de produktie
opvoeren,
— de rapporten onderzoeken over de grondstoffen die zijn gebruikt
voor het eindprodukt waaruit het monster is genomen,
— het bedrijf op de juiste wijze ontsmetten en reinigen.
3. Volgens de procedure van artikel 19 stelt de Commissie zo nodig
de uitvoeringsbepalingen van het onderhavige artikel vast.
Artikel 11
De Lid-Staten stellen een lijst op van de erkende inrichtingen die op
hun grondgebied dierlijke afvallen verwerken. Aan elk bedrijf wordteen officieel nummer toegekend ter identificatie van het bedrijf alsverwerkingsbedrijf van laag- of hoog-risicomateriaal of als bedrijf datvoeder voor gezelschapdsdieren, of technische of farmaceutische
produkten op basis van dierlijke afvallen vervaardigt.
De Lid-Staten brengen deze lijst en de bijwerkingen ervan ter kennis
van de andere Lid-Staten en van de Commissie.1990L0667 — NL — 06.01.1993 — 001.001 — 8
▼B
HOOFDSTUK IV
Artikel 12
1. Veterinaire deskundigen van de Commissie kunnen, voor zover
zulks voor een uniforme toepassing van deze richtlijn noodzakelijk is,in samenwerking met de nationale instanties controles ter plaatseuitvoeren. Met name kunnen zij nagaan of de erkende inrichtingen
deze richtlijn inderdaad naleven. De Commissie stelt de Lid-Staten
van de resultaten van de controles in kennis.
Lid-Staten op wier grondgebied een controle wordt verricht, moeten de
deskundigen bij de uitvoering van hun taak alle nodige bijstandverlenen.
De algemene uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld
volgensde procedure van artikel 19.
2. De betrokken Lid-Staten nemen alle maatregelen die nodig zijn
om rekening te houden met de resultaten van de in lid 1 bedoelde
controlesen verbieden met name het in de handel brengen vanprodukten die afkomstig zijn uit een verwerkingsbedrijf dat niet langeraan deze richtlijn voldoet. Indien de Lid-Staat deze maatregelen nietneemt of indien de genomen maatregelen ontoereikend worden geacht,
isartikel 8 van Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december
1989 inzake veterinaire controlesin het intracommunautaire handels -verkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de internemarkt(
1) van toepassing.
Artikel 13
1. Richtlijn 90/425/EEG is van toepassing, met name ten aanzien
van de organisatie van de door de Lid-Staat van bestemming uitge-voerde controlesen de naar aanleiding van deze controlesteondernemen acties, alsmede ten aanzien van de toe te passen vrijwa-ringsmaatregelen.
2. Teneinde ervoor te zorgen dat aan de in lid 1 bedoelde controles
gevolgen worden verbonden,
a) moeten de verwerkte produkten die verkregen zijn uit laag- en
hoog-risicomateriaal voldoen aan de voorschriften van hoofdstuk 6van bijlage I bij Richtlijn 92/118/EEG(
2);
b) moeten laag-risicomateriaal, hoog-risicomateriaal dat bestemd is om
te worden behandeld in een overeenkomstig artikel 4, lid 1, tweede
zin, in een andere Lid-Staat aangewezen inrichting en verwerkte
produkten op basis van hoog- of laag-risicomateriaal:
— wanneer zij afkomstig zijn van een overeenkomstig artikel 4 of 5
erkende inrichting, vergezeld gaan van een handelsdocumentwaarin wordt gepreciseerd:
— waar van toepassing, de aard van de behandeling,
— of het produkt eiwitten bevat die afkomstig zijn van herkau-
wers;
— wanneer zij afkomstig zijn van een andere inrichting, vergezeld
gaan van een certificaat dat isafgegeven en ondertekend door
een officiële dierenartsen waarin vermeld s taan:
— de methoden volgenswelke de partij behandeld is ,
— het resultaat van de tests voor het opsporen van salmonella's,
— of het produkt eitwitten bevat die afkomstig zijn van herkau-
wers.1990L0667 — NL — 06.01.1993 — 001.001 — 9
(1) PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13.
(2) PB nr. L 62 van 15. 3. 1993, blz. 49.▼M1
▼B
2. Richtlijn 90/425/EEG wordt alsvolgt gewijzigd:
a) aan het slot van bijlage A moet de volgende richtlijn worden toege-
voegd:
„Richtlijn 90/667/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vast-
stelling van gezondheidsvoorschriften voor de verwijdering enverwerking van dierlijke afvallen, voor het in de handel brengenvan dierlijke afvallen en ter voorkoming van de aanwezigheid van
ziekteverwekkers in diervoeders van dierlijke oorsprong (vissen
daaronder begrepen) en tot wijziging van Richtlijn 90/425/EEG
PB nr. L 363 van 27. 12. 1990, blz. 51.”;
b) in bijlage B wordt het eerste streepje geschrapt.
Artikel 14
Volgens de procedure van artikel 18 stelt de Commissie criteria vast
voor bemonstering en microbiologische controles.
HOOFDSTUK V
SLOTBEPALINGEN
Artikel 15
1. De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 19 nadere
regelsvoor de in artikel 9 en artikel 10, lid 1, bedoelde controles ,alsmede de frequentie van deze controles vast.
2. Volgens dezelfde procedure stelt de Commissie de referentieme-
thoden voor microbiologisch onderzoek vast.
Artikel 16
De bijlagen van deze richtlijn en met name, afhankelijk van de ontwik-
keling van de wetenschappelijke kennis op het gebied van debestrijding van bovine spongiforme encefalopathie (BSE), betreffendebijlage II, hoofdstuk II, onder 6 a) en c), worden op voorstel van deCommissie door de Raad met gekwalificeerde meerderheid gewijzigd.
Artikel 17
Totdat communautaire voorschriften betreffende de invoer van dierlijke
afvallen en van uit dierlijke afvallen bereid voeder voor gezelschaps-dieren uit derde landen ten uitvoer worden gelegd, passen de Lid-Staten op deze invoer voorwaarden toe die ten minste gelijkwaardigzijn met die welke bij deze richtlijn zijn vastgesteld, met uitzondering
van die betreffende de erkenningsvoorwaarden.
Met name laten zij het in artikel 3, lid 1, onder g) tot en met i),
bedoelde vooraf behandelde laag- of hoog-risicomateriaal slechts toeindien het derde land de garantie kan geven dat het materiaal eentoereikende behandeling heeft ondergaan en voldoet aan de microbiolo-
gische normen van bijlage II, hoofdstuk III.
De invoer van hoog-risicomateriaal bedoeld in artikel 3, lid 1, onder a)
tot en met f), isverboden.
De Lid-Staten zien er middelscontrolesbij invoer op toe dat deze
minimumvoorschriften worden nageleefd.1990L0667 — NL — 06.01.1993 — 001.001 — 10
▼M1
▼B
▼B
Artikel 18
1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel
omschreven procedure, leidt de voorzitter van het bij Besluit 68/361/EEG(
1) ingestelde Permanent Veterinair Comité, hierna het „Comité”
genoemd, deze procedure, hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek
van een Lid-Staat, onverwijld in bij het Comité.
2. Bij stemming in het Comité worden de stemmen van de vertegen-
woordigersvan de Lid-Staten gewogen overeenkoms tig artikel 148, lid2, van het Verdrag. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.
3. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een
ontwerp van de te nemen maatregelen voor. Het Comité brengt binnentwee dagen adviesuit over dit ontwerp. Het Comité s preekt zich uitmet een meerderheid van 54 stemmen.
4. De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast en past deze
onmiddellijk toe indien zij met het adviesvan het Comité in overeen-stemming zijn.
5. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn
met het adviesvan het Comité of indien geen adviesisuitgebracht,
dient de Commissie bij de Raad onverwijld een voorstel betreffende
de te nemen maatregelen in. De Raad besluit met gekwalificeerdemeerderheid van stemmen.
Indien na verloop van een termijn van vijftien dagen, te rekenen vanaf
de dag waarop het voorstel bij de Raad is ingediend, door deze geenbesluit is genomen, worden de voorgestelde maatregelen door deCommissie vastgesteld, behalve indien de Raad zich met gewone meer-
derheid tegen deze maatregelen heeft uitgesproken.
Artikel 19
1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel
omschreven procedure leidt de voorzitter van het Comité deze proce-dure, hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van een Lid-Staat,
onverwijld in bij het Comité.
2. Bij stemming in het Comité worden de stemmen van de vertegen-
woordigersvan de Lid-Staten gewogen overeenkoms tig artikel 148, lid
2, van het Verdrag. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.
3. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een
ontwerp van de te nemen maatregelen voor. Het Comité brengt adviesuit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter naar gelangvan de urgentie van de materie kan vaststellen. Het Comité spreektzich uit met een meerderheid van 54 stemmen.
4. De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast en past deze
onmiddellijk toe indien zij met het adviesvan het Comité in overeen-
stemming zijn.
5. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn
met het adviesvan het Comité of indien geen adviesisuitgebracht,
dient de Commissie bij de Raad onverwijld een voorstel betreffendede te nemen maatregelen in. De Raad besluit met gekwalificeerdemeerderheid van stemmen.
Indien na verloop van een termijn van drie maanden, te rekenen vanaf
de dag waarop het voorstel bij de Raad is ingediend, door deze geenbesluit is genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de
Commissie vastgesteld, behalve indien de Raad zich met gewone meer-
derheid tegen deze maatregelen heeft uitgesproken.
Artikel 20
Uiterlijk 31 december 1992 stelt de Raad, met gekwalificeerde meer-
derheid op voorstel van de Commissie, de gezondheidsvoorschriften1990L0667 — NL — 06.01.1993 — 001.001 — 11
(1) PB nr. L 255 van 18. 10. 1968, blz. 23.
▼B
vast voor de produktie van diervoeders die bestanddelen van dierlijke
en plantaardige produkten bevatten, alsmede de hygiënische voor-schriften voor de produktie van diervoeders die uitsluitend materiaal
van plantaardige oorsprong bevatten.
Artikel 21
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1991 aandeze richtlijn te voldoen.
2. Voor het grondgebied van de Länder Mecklenburg-Vorpommern,
Brandenburg, Sachsen-Anhalt, Sachsen en Thüringen beschikt deBondsrepubliek Duitsland echter over een extra termijn van één jaarom aan deze richtlijn te voldoen.
De Bondsrepubliek Duitsland legt uiterlijk op 30 juni 1992 aan de
Commissie en aan de Lid-Staten, in het kader van het Permanent Vete-
rinair Comité bijeen, een verslag voor over de situatie met betrekkingtot de verwijdering van dierlijke afvallen in de genoemde Länder.
De Commissie beslist volgens de procedure van artikel 19 over even-
tuele latere overgangsmaatregelen voor een aantal in de genoemdeLänder gelegen inrichtingen.
3. Wanneer de Lid-Staten de in lid 1 bedoelde bepalingen
aannemen, wordt in die bepalingen naar de onverhavige richtlijn
verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmakingvan de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgestelddoor de Lid-Staten.
Artikel 22
Deze richtlijn isgericht tot de Lid-Staten.1990L0667 — NL — 06.01.1993 — 001.001 — 12
▼B
BIJLAGE I
HYGIËNISCHE VOORSCHRIFTEN VOOR HET VERZAMELEN EN
VERVOEREN VAN DIERLIJKE AFVALLEN
1. Dierlijke afvallen moeten worden verzameld en naar de erkende inrichtingen
of verwerkingsbedrijven van laag- of hoog-risicomateriaal worden vervoerd
in geschikte recipiënten of vervoermiddelen waaruit geen vloeistof kan
lekken. De recipiënten of vervoermiddelen moeten op passende wijze zijn
afgedekt.
2. De vervoermiddelen, dekzeilen en recipiënten die opnieuw kunnen worden
gebruikt, moeten schoon worden gehouden.
3. De bevoegde instantie moet de nodige maatregelen nemen om het vervoer
van hoog-risicomateriaal te controleren door te verlangen dat een admini-
stratie wordt bijgehouden en dat documenten worden opgemaakt die dit
materiaal moeten vergezellen tijdenshet vervoer ervan naar de plaatsvan
destructie of, indien nodig, door verzegeling.
4. Indien bepaalde vlees-, zuivel- en visprodukten die niet voor menselijke
consumptie zijn bestemd en die afkomstig zijn van dieren of vissen waarvan
het vlees of de melk zijn goedgekeurd voor menselijke consumptie, recht-
streeks als stortgoederen naar een verwerkingsbedrijf worden vervoerd,
moeten de informatie betreffende de herkomst, de naam en de aard van het
dierlijk afval en de woorden „niet voor menselijke consumptie” ook in letters
van ten minste 2 cm hoog worden vermeld op een etiket dat wordt bevestigd
op de recipiënten, dozen of andere verpakkingen.1990L0667 — NL — 06.01.1993 — 001.001 — 13
▼B
BIJLAGE II
VOORSCHRIFTEN BETREFFENDE DE HYGIËNE IN VERWERKINGS-
BEDRIJVEN VAN DIERLIJKE AFVALLEN
HOOFDSTUK I
Eisen voor de erkenning van verwerkingsbedrijven van dierlijke afvallen
1. De ruimten en voorzieningen moeten in ieder geval aan de volgende eisen
voldoen:
a) de ruimten van het verwerkingsbedrijf moeten op passende wijze zijn
gescheiden van de openbare weg en van andere ruimten zoals slacht-
huizen. Ruimten voor de behandeling van hoog-risicomateriaal mogen
niet op hetzelfde terrein zijn gelegen als een slachthuis, tenzij zij zich
bevinden in een volledig afgezonderd gedeelte van het gebouw; onbe-
voegden en dieren mogen geen toegang hebben tot het bedrijf;
b) het bedrijf omvat een rein en een onrein gedeelte, die op passende wijze
gescheiden moeten zijn. Het onreine gedeelte moet een overdekte ruimte
hebben voor het in ontvangst nemen van de dierlijke afvallen en moet zo
zijn gebouwd dat het gemakkelijk te reinigen en te ontsmetten is. De
vloeren ervan moeten zo zijn aangelegd dat vloeistoffen gemakkelijk
kunnen wegvloeien. Het bedrijf moet zijn voorzien van geschikte
toiletten, kleedlokalen en wastafels voor het personeel.
Indien nodig, moeten in het onreine gedeelte adequate voorzieningen voor
het onthuiden of ontharen van dieren en een opslagruimte voor huiden
aanwezig zijn;
c) voor het verwerken van dierlijke afvallen overeenkomstig hoofdstuk II
moet het bedrijf beschikken over de nodige capaciteit en toereikende
voorzieningen voor warm water en voor het opwekken van stoom;
d) indien nodig, moet het onreine gedeelte beschikken over een voorziening
om de dierlijke afvallen te verkleinen en een voorziening om de fijnge-
maakte dierlijke afvallen in de verwerkingsinstallatie te laden;
e) voor de verwerking van de dierlijke afvallen overeenkomstig hoofdstuk II
is een gesloten verwerkingsinstallatie nodig. Wanneer een warmtebehan-
deling vereist is, moet deze installatie zijn voorzien van:
— meetapparatuur om de temperatuur en zo nodig de druk te controleren
op punten waar dat van belang is;
— registreertoestellen die onafgebroken de meetresultaten registreren;— een adequaat veiligheidssysteem om te voorkomen dat de afvallen
onvoldoende worden verwarmd;
f) om herbesmetting van de eindprodukten van de verwerking door binnen-
komende grondstoffen te voorkomen, moet het gedeelte van het bedrijf
waar de binnenkomende grondstoffen worden gelost en verwerkt duidelijk
gescheiden zijn van het gedeelte voor het verder verwerken van het
warmtebehandelde materiaal en de opslag van de eindprodukten van de
verwerking.
2. Het verwerkingsbedrijf moet beschikken over adequate voorzieningen voor
de reiniging en ontsmetting van de recipiënten of containers waarin dierlijke
afvallen in ontvangst worden genomen, en van de vervoermiddelen — met
uitzondering van schepen — waarin deze afvallen worden vervoerd.
3. Het verwerkingsbedrijf moet beschikken over adequate voorzieningen om de
wielen van vervoermiddelen waarmee hoog-risicomateriaal wordt vervoerd of
die het onreine gedeelte van het verwerkingsbedrijf verlaten, vlak voor het
vertrek van deze vervoermiddelen te ontsmetten.
4. In het verwerkingsbedrijf dient een installatie voor de afvoer van afvalwater
aanwezig te zijn die aan de hygiënische eisen voldoet.
5. Het verwerkingsbedrijf moet zelf beschikken over of gebruik maken van de
diensten van een laboratorium dat uitgerust is om de noodzakelijke analyses
uit te voeren, met name om te controleren of wordt voldaan aan het bepaalde
in hoofdstuk III.1990L0667 — NL — 06.01.1993 — 001.001 — 14
▼B
HOOFDSTUK II
Hygiënische voorschriften met betrekking tot de in verwerkingsbedrijven
van dierlijke afvallen te volgen werkwijze
1. Dierlijke afvallen moeten zo spoedig mogelijk na aankomst in het bedrijf
worden verwerkt. Tot de verwerking moeten zij op passende wijze worden
opgeslagen.
2. Recipiënten, containersen vervoermiddelen die voor het vervoer van dier-
lijke afvallen worden gebruikt, moeten na elk gebruik worden gereinigd,
gewassen en ontsmet.
3. Personen die in het onreine gedeelte werkzaam zijn, mogen het reine
gedeelte niet betreden zonder hun werkkleding en hun schoeisel te hebben
verwisseld of zonder hun schoeisel te hebben ontsmet. Toestellen en gereed-
schappen mogen niet van het onreine gedeelte naar het reine gedeelte worden
gebracht.
4. Afvalwater dat afkomstig is van het onreine gedeelte moet zodanig worden
behandeld dat er geen ziektekiemen meer aanwezig zijn.
5. Er moeten systematisch preventieve maatregelen tegen vogels, knaagdieren,
insecten en ander ongedierte worden getroffen.
6. Bij de verwerking van dierlijke afvallen moeten de volgende voorschriften in
acht worden genomen:
a) hoog-risicomateriaal moet worden verwarmd tot de deeltjes gedurende 20
minuten een inwendige temperatuur van ten minste 133 ºC hebben bij een
druk van 3 bar. Voorafgaand aan de verwerking moet de deeltjesgrootte
van het onverwerkte materiaal door middel van voorbreken of vermalen
ten minste tot 50 mm worden teruggebracht;
b) op punten van het verwarmingsproces waar dit belangrijk is, dienen voor
het controleren van de warmtebehandeling temperatuurschrijvers te zijn
geplaatst;
c) andere systemen van warmtebehandeling mogen worden aangewend, mits
zij volgens de procedure van artikel 19 zijn erkend als systemen die op
microbiologisch gebied gelijkwaardige veiligheidsgaranties bieden.
Aan dergelijke alternatieve warmtebehandelingssystemen mag enkel goed-
keuring worden verleend indien van het eindprodukt gedurende de periode
van een maand dagelijks een monster is genomen om vast te stellen dat
het produkt voldoet aan de in hoofdstuk III, punten 1 en 2, vastgestelde
biologische normen. Ook moeten nadien geregeld monsters van het
produkt worden genomen conform artikel 9, lid 1, en artikel 10, lid 1.
7. De installaties en toestellen moeten goed worden onderhouden en de meetap-
paratuur moet regelmatig worden geijkt.
8. Met de eindprodukten moet in het verwerkingsbedrijf op zodanige wijze
worden omgegaan en deze produkten moeten zodanig worden opgeslagen
dat herbesmetting uitgesloten is.
9. Huiden moeten met natriumchloride worden gezouten.
HOOFDSTUK III
Voorwaarden waaraan de produkten na verwerking moeten voldoen
1. Als het hoog-risicomateriaal betreft, moeten monsters die onmiddellijk na de
warmtebehandeling van het eindprodukt worden genomen, vrij zijn van hitte-
bestendige ziekteverwekkende sporen van bacteriën (Clostridium perfringensafwezig in 1 g).
2. Monsters van eindprodukten uit laag- of hoog-risicomateriaal moeten worden
genomen tijdens of na afloop van de opslag in het verwerkingsbedrijf om te
waarborgen dat de produkten voldoen aan de volgende voorwaarden:
Salmonella: afwezig in 25 g: n = 5, c = 0, m = 0, M = 0;Enterobacteriaceae: n = 5, c = 2, m = 10, M = 3 × 10
2/g.
n = aantal deelmonsters waaruit het monster bestaat;
m = drempelwaarde voor het aantal bacteriën; het resultaat wordt als
bevredigend beschouwd indien het aantal bacteriën in geen enkel
deelmonster groter is dan m;
M = maximumwaarde voor het aantal bacteriën; het resultaat wordt als
onbevredigend beschouwd indien het aantal bacteriën in één of meer
deelmonsters gelijk is aan of hoger ligt dan M;1990L0667 — NL — 06.01.1993 — 001.001 — 15
▼B
c = aantal deelmonsters waarvoor de bacterietelling een resultaat tussen m
en M te zien mag geven, waarbij het monster nog als aanvaardbaar
wordt beschouwd indien het resultaat van de bacterietelling voor de
overige deelmonsters niet hoger is dan m.1990L0667 — NL — 06.01.1993 — 001.001 — 16