1977L0452 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 27 juni 1977
inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels van verantwoorde-
lijk algemeen ziekenverpleger, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de
daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten
(77/452/EEG)
(PB L 176 van 15.7.1977, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►A1Toetredingsakte van Griekenland L 291 17 19.11.1979
►A2Toetredingsakte van Spanje en Portugal L 302 23 15.11.1985
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 27 juni 1977
inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en
andere titels van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger,tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daad-werkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij
verrichten van diensten
(77/452/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 49, 57, 66 en 235,
Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europese Parlement(
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),
Overwegende dat krachtens het Verdrag ieder verschil in behandeling
opgrond van nationaliteit inzake vestiging en het verrichten van dien-
sten sedert het einde van de overgangsperiode is verboden; dat het
aldus verwezenlijkte beginsel met name ook van toepassing is op deafgifte van een vergunning die eventueel vereist is voor de toegang totde werkzaamheden van de verantwoordelijke algemene ziekenverplegeralsmede opde inschrijving of aansluiting bij beroep s- of bedrijfsorga-nisaties;
Overwegende dat het evenwel dienstig lijkt zekere bepalingen vast te
stellen ter vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening vanhet recht van vestiging en vrij verrichten van diensten van de verant-woordelijke algemene ziekenverpleger;
Overwegende dat de Lid-Staten krachtens het Verdrag verplicht zijn
geen enkele vorm van steun te verlenen waardoor de vestigingsvoor-
waarden kunnen worden vervalst;
Overwegende dat artikel 57, lid 1, van het Verdrag de vaststelling
voorschrijft van richtlijnen inzake de onderlinge erkenning vandiploma's, certificaten en andere titels;
Overwegende dat het gewenst lijkt dat, tegelijk met de onderlinge
erkenning van de diploma's, wordt voorzien in de coördinatie van devoorwaarden voor de opleiding van de verantwoordelijke algemene
ziekenverpleger; dat deze coördinatie wordt geregeld in Richtlijn 77/
453/EEG(
3);
Overwegende dat verscheidene Lid-Staten voor de toegang tot en de
uitoefening van de werkzaamheden van de verantwoordelijke algemeneziekenverpleger bij de wet het bezit van een diploma ziekenverplegingverplicht stellen; dat in sommige andere Lid-Staten, waar deze voor-
waarde niet geldt, het recht tot het voeren van de titel van
verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger desalniettemin wettelijkgeregeld is;
Overwegende dat, aangezien een richtlijn inzake de onderlinge erken-
ning van de diploma's niet noodzakelijkerwijze de materiëlegelijkwaardigheid inhoudt van de opleidingen waarop deze diploma'sbetrekking hebben, het voeren van de opleidingstitel uitsluitend in de
taal van de Lid-Staat van oorsprong of herkomst dient te worden toege-
staan;
Overwegende dat de Lid-Staten, om de toepassing van deze richtlijn
door hun nationale administraties te vergemakkelijken, kunnen bepalendat de begunstigden die aan de daarin gestelde opleidingsvoorwaardenvoldoen, te zamen met hun opleidingstitel een certificaat van de1977L0452 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 2
(1) PB nr. C 65 van 5. 6. 1970, blz. 12.
(2) PB nr. C 108 van 26. 8. 1970, blz. 23.
(3) Zie blz. 8 van dit Publikatieblad.
▼B
bevoegde overheid van het land van oorsprong of herkomst dienen over
te leggen waarin wordt verklaard dat deze titels met de in de richtlijnbedoelde titels overeenstemmen;
Overwegende dat ophet gebied van goed gedrag en betrouwbaarheid
onderscheid dient te worden gemaakt tussen de eisen die kunnen
worden gesteld enerzijds voor een eerste toegang tot het beroepen
anderzijds voor de uitoefening ervan;
Overwegende dat in geval van het verrichten van diensten het stellen
van de eis van inschrijving of aansluiting bij beroeps- of bedrijfsorga-
nisaties, welke verband houdt met het vaste en permanente karaktervan zijn werkzaamheden in het ontvangende land, ongetwijfeld wegenshet tijdelijke karakter van zijn werkzaamheid een belemmering zoubetekenen voor degene die deze diensten verricht; dat deze eis derhalve
dient te worden vermeden; dat evenwel in dit geval het tuchtrechtelijke
toezicht waartoe deze beroeps- of bedrijfsorganisaties de bevoegdheidhebben moet worden verzekerd; dat hiertoe, onder voorbehoud vantoepassing van artikel 62 van het Verdrag, in de mogelijkheid dient teworden voorzien de begunstigde te verplichten de bevoegde autoriteitvan de ontvangende Lid-Staat in kennis te stellen van de dienstverrich-
ting;
Overwegende dat ten aanzien van de werkzaamheden in loondienst van
de verantwoordelijke algemene ziekenverpleger Verordening (EEG) nr.
1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer
van werknemers binnen de Gemeenschap(
1) geen specifieke bepalingen
over goed gedrag en betrouwbaarheid, beroepsdiscipline en het voerenvan een titel voor de gereglementeerde beroepen bevat; dat de desbe-treffende regelingen naar gelang van de Lid-Staten zowel op
loontrekkenden als opnietloontrekkenden worden of kunnen worden
toegepast; dat de werkzaamheden van de verantwoordelijke algemeneziekenverpleger in alle Lid-Staten afhankelijk zijn gesteld van het bezitvan een diploma, certificaat of andere titel van ziekenverpleger; datdeze werkzaamheden zowel door zelfstandigen als door loontrekkendenof ook afwisselend als loontrekkende en als niet-loontrekkende door
dezelfde personen gedurende hun loopbaan worden uitgeoefend; dat
het, voor een werkelijke bevordering van het vrije verkeer van dezeberoepsbeoefenaars binnen de Gemeenschap, derhalve noodzakelijklijkt het toepassingsgebied van deze richtlijn uit te breiden tot deziekenverpleger in loondienst,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
WERKINGSSFEER
Artikel 1
1. Deze richtlijn is van toepassing op de werkzaamheden van de
verantwoordelijke algemene ziekenverpleger.
2. In de zin van deze richtlijn wordt onder „werkzaamheden van de
verantwoordelijke algemene ziekenverpleger” verstaan, werkzaam-heden welke met de volgende beroepstitels worden uitgeoefend:
in Duitsland:
„Krankenschwester”, „Krankenpfleger”in België:verpleegassistente(e)/hospitalier(ère), ziekenhuisverpleger (-verpleeg-
ster)/infirmier(ère) hospitalier(ère)
in Denemarken:„sygeplejerske”in Frankrijk:1977L0452 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 3
(1) PB nr. L 257 van 19. 10. 1968, blz. 2.
▼B
„infirmier(ère)”
in Ierland:„Registered General Nurse”
in Italië:
„infermiera professionale”in Luxemburg:
„infirmier”
in Nederland:„verpleegkundige”
in het Verenigd Koninkrijk:
—Engeland, Wales en Noord-Ierland:
„State Registered Nurse”
—Schotland:
„Registered General Nurse”
in Griekenland:
„διπλωµατούχος αδελφή νοσοκόµος ”
in Spanje:
„Enfermero/a diplomado/a;”
in Portugal:„Enfermeiro”.
HOOFDSTUK II
DIPLOMA'S, CERTIFICATEN EN ANDERE TITELS VAN
VERANTWOORDELIJK ALGEMEEN ZIEKENVERPLEGER
Artikel 2
Elke Lid-Staat erkent de door de overige Lid-Staten aan de onderdanen
van Lid-Staten overeenkomstig artikel 1 van Richtlijn 77/453/EEG
afgegeven en in artikel 3 vermelde diploma's, certificaten en andere
titels door daaraan, met betrekking tot de toegang tot en de uitoefeningvan de anders dan in loondienst verrichte werkzaamheden van verant-woordelijk algemeen ziekenverpleger, op zijn grondgebied hetzelfderechtsgevolg toe te kennen als aan de door hemzelf uitgereiktediploma's, certificaten en andere titels.
Artikel 3
De in artikel 2 bedoelde diploma's, certificaten en andere titels zijn:
a)in Duitsland:
— de door de bevoegde instanties afgegeven getuigschriften betref-
fende de „staatliche Prüfung in der Krankenpflege”(staatsexamen verpleegkunde);
— verklaringen van de bevoegde instanties van de Bondsrepubliek
Duitsland waarbij de gelijkwaardigheid van de na 8 mei 1945
door de bevoegde instanties van de Duitse Democratische Repu-bliek uitgereikte opleidingstitels met de bij het eerste streepjegenoemde titels wordt bekrachtigd;
b)in België:
— brevet verpleegassitent(e)/hospitalier(ère), af, gegeven door de
overheid of door van staatswege opgerichte of erkende scholen;
— brevet ziekenhuisverpleger (-verpleegster)/infirmier(ère) hospita-
lier(ère), afgegeven door de overheid of door van staatswegeopgerichte of erkende scholen;
— diploma gegradueerd ziekenhuisverpleger (-verpleegster)/infir-
mier(ère) gradué(e) hospitalier(ère), afgegeven door de overheid1977L0452 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 4
▼A1
▼A2
▼B
▼B
of door van staatswege opgerichte of erkende scholen voor hoger
paramedisch onderwijs;
c)in Denemarken:
diploma „sygeplejerske”, afgegeven door een door de „Sundhedssty-
relsen” (dienst voor volksgezondheid) erkendeverpleegopleidingsschool;
d)in Frankrijk:
„diplôme d'État d'infirmier(ère)”, afgegeven door het Ministerie van
Volksgezondheid;
e)in Ierland:
certificaat „Registered General Nurse”, afgegeven door het „An
Bord Altranais” (Nursing Board);
f)in Italië:
„diploma di abilitazione professionale per infermiere professionale”,
afgegeven door van staatswege erkende scholen;
g)in Luxemburg:
— Staatsdiploma „infirmier”,
— Staatsdiploma „infirmier hospitalier gradué”,
afgegeven door de minister van Volksgezondheid opadvies van de
examencommissie;
h)in Nederland:
— diploma's verpleger A, verpleegster A, verpleegkundige A,
— diploma verpleegkundige MBOV (Middelbare Beroepsopleiding
Verpleegkundige),
— diploma verpleegkundige HBOV (Hogere Beroepsopleiding
Verpleegkundige),
afgegeven door een van overheidswege benoemde examencom-
missie;
i)in het Verenigd Koninkrijk:
certificaat inzake toelating tot het algemene gedeelte van het
Register, afgegeven in Engeland en Wales door „The GeneralNursing Council for England and Wales”, in Schotland door „The
General Nursing Council for Scotland” en in Noord-Ierland door
„The Northern Ireland Council for Nurses and Midwives”;
j)in Griekenland:
— hetzij het diploma van Ανωτέρας Σχολής Αδελφών Νοσο-
κόµων ( hogere school voor algemeen ziekenverplegers) dat
wordt gehomologeerd door het Ministerie van Sociale Diensten;
hetzij het diploma van των παραϊατρικών σχολών των
Κέντρων Ανωτέρας Τεχνικής και ΕπαγγελµατικήςΕκπαιδεύσεως ( para-medische scholen van de Centra voor
hogere technische en beroepsopleiding), afgegeven door hetMinisterie van Onderwijs en Godsdienstaangelegenheden;
en
—πιστοποιητικό πρακτικής ασκήσεως του επαγγέλµατος της
αδελφής νοσοκόµου ( stagecertificaat van ziekenverpleger),
afgegeven door het Ministerie van Sociale Diensten;
k)in Spanje:
„Título de Diplomado universitario en Enfermería” (titel van univer-
sitair gediplomeerd verpleger), afgegeven door het Ministerie van
Onderwijs en Wetenschappen;
l)in Portugal:
„Diploma do curso de enfermagem geral” (diploma van de oplei-
ding algemene verpleegkunde), afgegeven door van staatswegeerkende scholen en geregistreerd door de bevoegde autoriteit.1977L0452 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 5
▼A1
▼A2
▼B
HOOFDSTUK III
VERWORVEN RECHTEN
Artikel 4
Elke Lid-Staat erkent, ten aanzien van onderdanen van de Lid-Staten
welker diploma's, certificaten en andere titels niet beantwoorden aanhet geheel der minimumopleidingseisen, bedoeld in artikel 1 van Richt-lijn 77/435/EEG, als genoegzaam bewijs de vóór de inwerkingtredingvan genoemde richtlijn door die Lid-Staten afgegeven diploma's, certi-ficaten en andere titels van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger,
indien deze vergezeld gaan van een verklaring waarin wordt bevestigd
dat deze onderdanen de werkzaamheden van verantwoordelijk alge-meen ziekenverpleger gedurende ten minste drie jaren tijdens de vijfjaren die aan de afgifte van de verklaring voorafgaan, daadwerkelijken opwettige wijze hebben verricht.
Deze werkzaamheden moeten de volledige verantwoordelijkheid
hebben omvat voor programmering, organisatie en uitvoering van
verpleegkundige hulp ten behoeve van de patiënt.
HOOFDSTUK IV
HET VOEREN VAN DE OPLEIDINGSTITEL
Artikel 5
1. Onverminderd artikel 13, draagt de ontvangende Lid-Staat er zorg
voor dat de onderdanen van de Lid-Staten die aan de in de artikelen 2
en 4 gestelde voorwaarden voldoen, het recht hebben gebruikt te
maken van hun wettige, in de Lid-Staat van oorsprong of herkomstgevoerde opleidingstitel, mits deze niet gelijk is aan de beroepstitel en— eventueel — van de afkorting daarvan, in de taal van deze Lid-Staat. De ontvangende Lid-Staat kan voorschrijven dat deze titel wordtgevolgd door de naam en de plaats van de instelling of de examencom-
missie die hem heeft verleend.
2. Wanneer de opleidingstitel van de Lid-Staat van oorsprong of van
herkomst in de ontvangende Lid-Staat verward kan worden met eentitel waarvoor in deze Staat een aanvullende opleiding vereist is diede begunstigde niet heeft gevolgd, kan de ontvangende Lid-Staat voor-schrijven dat de begunstigde zijn opleidingstitel van de Lid-Staat van
oorsprong of van herkomst voert in een door de ontvangende Lid-Staat
voorgeschreven passende vorm.
HOOFDSTUK V
MAATREGELEN TER VERGEMAKKELIJKING VAN DEDAADWERKELIJKE UITOEFENING VAN HET RECHT VAN
VESTIGING EN VRIJ VERRICHTEN VAN DIENSTEN VAN
DE VERANTWOORDELIJKE ALGEMENE ZIEKENVERPLE-
GING
A.Bepalingen die specifiek zijn voor het recht van vestiging
Artikel 6
1. De ontvangende Lid-Staat die van zijn onderdanen voor de eerste
toegang tot een van de in artikel 1 bedoelde werkzaamheden eenbewijs inzake goed gedrag of betrouwbaarheid verlangt, aanvaardtvoor de onderdanen der overige Lid-Staten als genoegzaam bewijs een
door een bevoegde instantie van de Lid-Staat van oorsprong of
herkomst afgegeven verklaring, waaruit blijkt dat aan de in deze Lid-Staat voor de eerste toegang tot de betrokken werkzaamheid gesteldevoorwaarden inzake goed gedrag of betrouwbaarheid is voldaan.
2. Indien de Lid-Staat van oorsprong of herkomst voor de eerste
toegang tot de betrokken werkzaamheid geen bewijs inzake goed1977L0452 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 6
▼B
gedrag of betrouwbaarheid verlangt, kan de ontvangende Lid-Staat van
de onderdanen van deze Lid-Staat van oorsprong of herkomst eenuittreksel uit het strafregister verlangen of, bij gebreke daarvan, een
door een bevoegde instantie van de Lid-Staat van oorsprong of
herkomst afgegeven gelijkwaardig document.
3. Indien de ontvangende Lid-Staat kennis heeft van ernstige en
nauwkeurige feiten die buiten zijn grondgebied hebben plaatsgevondenen in deze ontvangende Staat van invloed kunnen zijn opde toegangtot de desbetreffende werkzaamheid, kan hij de Lid-Staat vanoorsprong of van herkomst daarvan op de hoogte stellen.
De Lid-Staat van oorsprong of van herkomst gaat de juistheid van deze
feiten na voor zover deze feiten in deze Lid-Staat van invloed kunnen
zijn opde toegang tot de desbetreffende werkzaamheid. De autoriteiten
van deze Staat bepalen zelf de aard en de omvang van het in te stellenonderzoek en brengen de consequenties die zij daaruit trekken tenaanzien van de door hen afgegeven verklaringen of documenten, terkennis van de ontvangende Lid-Staat.
De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de inhoud van de toegezonden
inlichtingen geheim blijft.
Artikel 7
1. Indien in een ontvangende Lid-Staat voor naleving van de voor-
schriften inzake goed gedrag of betrouwbaarheid, daaronder begrepentuchtrechtelijke voorschriften ter zake van ernstige fouten bij deberoepsuitoefening of van strafrechtelijke veroordelingen, wettelijke of
bestuursrechtelijke bepalingen gelden die betrekking hebben op de
uitoefening van een der in artikel 1 bedoelde werkzaamheden, verstrektde Lid-Staat van oorsprong of van herkomst aan de ontvangende Lid-Staat de nodige inlichtingen betreffende de ten opzichte van de betrok-kene genomen professionele of administratieve maatregelen of sancties,
alsmede betreffende de strafrechtelijke sancties die betrekking hebben
opde uitoefening van het beroepin de Lid-Staat van oorsp rong ofvan herkomst.
2. Indien de ontvangende Lid-Staat kennis heeft van ernstige en
nauwkeurige feiten die buiten zijn grondgebied hebben plaatsgevondenen in deze ontvangende Staat van invloed kunnen zijn opde toegangtot de desbetreffende werkzaamheid, kan hij de Lid-Staat vanoorsprong of van herkomst daarvan op de hoogte stellen.
De Lid-Staat van oorsprong of van herkomst gaat de juistheid van deze
feiten na voor zover deze feiten in deze Lid-Staat van invloed kunnen
zijn opde uitoefening van de desbetreffende werkzaamheid. De auto-riteiten van deze Staat bepalen zelf de aard en de omvang van het inte stellen onderzoek en brengen de consequenties die zij daaruit trekkenten aanzien van de door hen krachtens lid 1 toegezonden inlichtingenter kennis van de ontvangende Lid-Staat.
3. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de inhoud van de toege-
zonden inlichtingen geheim blijft.
Artikel 8
Indien de ontvangende Lid-Staat van de eigen onderdanen voor de
toegang tot of de uitoefening van een der in artikel 1 bedoelde werk-zaamheden een opde lichamelijke of geestelijke gezondheid betrekking
hebbend document eist, acht deze Lid-Staat overlegging van het door
de Lid-Staat van oorsprong of herkomst vereiste document voldoende.
Indien de Lid-Staat van oorsprong of herkomst voor de toegang tot of
de uitoefening van de betrokken werkzaamheid geen document vandeze aard verlangt, aanvaardt de ontvangende Lid-Staat van de onder-danen van de Lid-Staat van oorsprong of herkomst een door eenbevoegde autoriteit van laatstgenoemde Staat afgegeven, met de getuig-schriften van de ontvangende Lid-Staat overeenstemmende verklaring.1977L0452 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 7
▼B
Artikel 9
De in de artikelen 6, 7 en 8 bedoelde documenten mogen bij overleg-
ging niet ouder zijn dan drie maanden.
Artikel 10
1. De procedure aangaande de toelating van de begunstigde tot een
van de in artikel 1 omschreven werkzaamheden overeenkomstig deartikelen 6, 7 en 8 moet zo spoedig mogelijk en uiterlijk drie maandennadat het volledige dossier van de betrokkene is ingediend, wordenvoltooid, onverminderd de termijn die kan voortvloeien uit een even-
tueel beroepdat na deze p rocedure is ingesteld.
2. In de in artikel 6, lid 3, en artikel 7, lid 2, bedoelde gevallen, leidt
het verzoek tot nieuwe bestudering tot schorsing van de termijn waar-over in lid 1 wordt gesproken.
De geraadpleegde Lid-Staat moet zijn antwoord binnen drie maanden
toezenden.
Na ontvangst van dit antwoord of na het verstrijken van deze termijn
gaat de ontvangende Lid-Staat voort met de in lid 1 bedoelde proce-dure.
B.Bepalingen die specifiek zijn voor het verrichten van diensten
Artikel 11
1. Indien een Lid-Staat van zijn onderdanen voor de toegang tot of
de uitoefening van een der in artikel 1 omschreven werkzaamheden eenvergunning eist of inschrijving of aansluiting bij een beroeps- of
bedrijfsorganisatie verlangt, stelt deze Lid-Staat de onderdanen van de
Lid-Staten van deze eis vrij in geval van dienstverrichting.
De begunstigde oefent zijn dienstverrichting uit met dezelfde rechten
en verplichtingen als de onderdanen van de ontvangende Lid-Staat;
voor hem gelden met name de disciplinaire bepalingen van professio-
nele of administratieve aard die van toepassing zijn in die Lid-Staat.
Treft de ontvangende Lid-Staat ter toepassing van de tweede alinea een
maatregel of draagt hij kennis van feiten die indruisen tegen deze bepa-
lingen, dan deelt hij zulks onmiddellijk mede aan de Lid-Staat waar de
begunstigde is gevestigd.
2. De ontvangende Lid-Staat kan voorschrijven dat de begunstigde
van tevoren aan de bevoegde instanties verklaart dat hij deze diensten
verricht, ingeval dit een tijdelijk verblijf opzijn grondgebied
meebrengt.
In spoedgevallen kan deze verklaring zo snel mogelijk na de dienstver-
richting worden afgelegd.
3. Opgrond van de leden 1 en 2 kan de ontvangende Lid-Staat van
de begunstigde een of meer documenten eisen met de volgende gege-vens:
— de verklaring, bedoeld in lid 2,
— een bewijsstuk waaruit blijkt dat de betrokkene de desbetreffende
werkzaamheden in de Lid-Staat waar hij gevestigd is, wettig uitoe-
fent,
— een bewijsstuk dat de betrokkene het of de diploma's cetifica(a)t(en)
of andere titels(s) bezit die voor het verrichten van de bedoeldediensten is/zijn vereist en wordt/worden genoemd in deze richtlijn.
4. Het/de in lid 3 bedoelde document(en) mag/mogen bij overleg-
ging niet ouder zijn dan twaalf maanden.
5. Indien een Lid-Staat een van zijn onderdanen of een opzijn
grondgebied gevestigde onderdaan van een andere Lid-Staat geheel ofgedeeltelijk, tijdelijk of definitief, de bevoegdheid ontneemt om eenvan de in artikel 1 genoemde werkzaamheden uit te oefenen, draagthij er zorg voor dat het in lid 3, tweede streepje, bedoelde bewijsstukal naar gelang van het geval tijdelijk of definitief wordt ingetrokken.1977L0452 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 8
▼B
Artikel 12
Indien in een ontvangende Lid-Staat de verplichting bestaat bij een
publiekrechtelijke instelling van sociale zekerheid te zijn ingeschreven
om de rekeningen inzake de ten gunste van sociaal verzekerdenverrichte werkzaamheden opeen verzekeringsinstelling te kunnenverhalen, stelt deze Lid-Staat in geval van dienstverrichting die deverplaatsing van de begunstigde met zich meebrengt, de onderdanender Lid-Staten die in een andere Lid-Staat zijn gevestigd van die eis
vrij.
De betrokkene stelt deze instelling evenwel van tevoren, of in spoedge-
vallen later, in kennis van zijn dienstverrichting.
C.Bepalingen die het recht van vestiging en vrij verrichten van
diensten gemeen hebben
Artikel 13
Wanneer in een ontvangende Lid-Staat voorschriften gelden voor het
voeren van de beroepstitel voor een der in artikel 1 bedoelde werk-
zaamheden, voeren de onderdanen van de andere Lid-Staten dievoldoen aan de voorwaarden, gesteld in de artikelen 2 en 4, deberoepstitel die' in het ontvangende land met deze voorwaarden inzakeopleiding overeenkomt, en maken zij gebruik van de afkorting van
deze titel.
Artikel 14
Indien een ontvangende Lid-Staat verlangt dat zijn onderdanen voor de
toegang tot of de uitoefening van een der in artikel 1 bedoelde werk-zaamheden een eed of belofte afleggen en de formule van deze eed ofbelofte niet door de onderdanen van de overige Lid-Staten kan wordengebruikt, ziet deze Lid-Staat eroptoe, dat aan de begunstigden een
passende en gelijkwaardige formule wordt voorgelegd.
Artikel 15
1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen ten einde de begun-
stigden in staat te stellen geïnformeerd te worden omtrent de wetgevinginzake gezondheidszorg en opsociaal gebied, alsmede, eventueelomtrent de beroepsethiek in de ontvangende Lid-Staat.
Te dien einde kunnen zij informatiediensten oprichten waar de begun-
stigden de noodzakelijke gegevens kunnen inwinnen. In geval vanvestiging kunnen de ontvangende Lid-Staten de begunstigdenverplichten met deze diensten contact op te nemen.
2. De Lid-Staten kunnen de in lid 1 bedoelde diensten oprichten bij
de bevoegde autoriteiten en instanties die zij binnen de in artikel 19, lid
1, bepaalde termijn aanwijzen.
3. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat in voorkomend geval de
begunstigden in hun belang en in dat van hun patiënten de talenkennisverwerven die noodzakelijk is voor de uitoefening van hun beroeps-
werkzaamheden in de ontvangende Lid-Staat.
HOOFDSTUK VI
SLOTBEPALINGEN
Artikel 16
De ontvangende Lid-Staat kan, in geval van gegronde twijfel, van de
bevoegde autoriteiten van een andere Lid-Staat een bevestiging
verlangen van de echtheid van de in die Lid-Staat afgegeven, in dehoofdstukken II en III bedoelde diploma's, certificaten en andere titels,alsmede de bevestiging van het feit dat de begunstigde heeft voldaanaan alle opleidingsvoorwaarden die zijn opgenomen in Richtlijn 77/453/EEG.1977L0452 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 9
▼B
Artikel 17
De Lid-Staten wijzen binnen de in artikel 19, lid 1, gestelde termijn de
autoriteiten en instanties aan die gemachtigd zijn tot afgifte en in
ontvangst nemen van de diploma's, certificaten en andere titels alsmede
de documenten en informaties die in deze richtlijn worden genoemd enstellen de overige Lid-Staten en de Commissie daarvan onverwijld inkennis.
Artikel 18
Deze richtlijn is eveneens van toepassing op de onderdanen van de Lid-
Staten die, overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 1612/68 een van dein artikel 1 bedoelde werkzaamheden in loondienst (zullen) uitoefenen.
Artikel 19
1. De Lid-Staten treffen binnen twee jaar na kennisgeving van deze
richtlijn de maatregelen die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen
en stellen de Commissie daarvan overwijld in kennis.
2. De Lid-Staten delen aan de Commissie de tekst van alle belang-
rijke bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijnvallende gebied vaststellen, mede.
Artikel 20
Wanneer zich, bij de toepassing van deze richtlijn, op bepaalde
terreinen ernstige moeilijkheden mochten voordoen voor een Lid-Staat,onderzoekt de Commissie deze moeilijkheden samen met die Staat enwint zij het advies in van het Comité van hooggeplaatste ambtenarenvan volksgezondheid, opgericht bij Besluit 75/365/EEG(
1), gewijzigd
bij Besluit 77/455/EEG(2).
In voorkomend geval legt de Commissie passende voorstellen aan de
Raad voor.
Artikel 21
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1977L0452 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 10
(1) PB nr. L 167 van 30. 6. 1975, blz. 19.
(2) Zie blz. 13 van dit Publikatieblad.