1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 96/73/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 16 december 1996
betreffende bepaalde methoden voor de kwantitatieve analyse van binaire mengsels van textielve-
zels
(PB L 32 van 3.2.1997, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Verordening (EG) nr. 1882/2003 van hetEuropees Parlementen de Raad
van 29 september 2003L 284 1 31.10.2003
▼B
RICHTLIJN 96/73/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN
DE RAAD
van 16 december 1996
betreffende bepaalde methoden voor de kwantitatieve analyse van
binaire mengsels van textielvezels
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
inzonderheid op artikel 100 A,
Gezien hetvoorst el van de Commissie (1),
Gezien hetadvies van hetEconomisch en Sociaal Comit é (2),
Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3),
Overwegende datRicht lijn 72/276/EEG van de Raad van 17 juli 1972
betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten
inzake bepaalde methoden voor de kwantitatieve analyse van binairemengsels van textielvezels (
4), herhaaldelijk en ingrijpend is gewijzigd;
datderhalve, om redenen van zowel een rat ionele ordening als deduidelijkheid van de tekst, genoemde richtlijn dient te worden gecodi-ficeerd;
Overwegende datRicht lijn 96/74/EG van hetEuropees Parlementen de
Raad van 16 december 1996 inzake textielbenamingen (
5) de verplichte
etikettering van de vezelsamenstelling van textielprodukten voor-schrijft, waarbij met behulp van analyses wordt gecontroleerd of dezeprodukten met de aanduidingen op het etiket overeenstemmen;
Overwegende dat bij de officiële controles in de Lid-Staten eenvormige
methoden moeten worden toegepast om de vezelsamenstelling van detextielprodukten te bepalen, zowel wat de voorbehandeling van hetmonster als wat de kwantitatieve analyse betreft;
Overwegende datin Richt lijn 96/74/EG is bepaald datbij bijzondere
richtlijnen de voor de Lid-Staten geldende methoden zullen worden
voorgeschreven voor het trekken van monsters en het verrichten van
analyses ter bepaling van de vezelsamenstelling van de produkten; datin bijlage II van de onderhavige richtlijn derhalve 15 eenvormigeanalysemethoden zijn vastgesteld met betrekking tot de meeste uitbinaire mengsels samengestelde textielprodukten die in de handelverkrijgbaar zijn;
Overwegende dat de vooruitgang der techniek een veelvuldige aanpas-
sing vereist van de technische voorschriften, opgenomen in debijzondere richtlijnen betreffende de methoden voor analyse vantextielprodukten; dat, teneinde de uitvoering van de hiertoe noodzake-lijke maatregelen te vergemakkelijken, dient te worden voorzien in een
procedure waardoor een nauwe samenwerking tussen de Lid-Staten en
de Commissie tot stand wordt gebracht in het Comité voor de sectorrichtlijnen met betrekking tot de benamingen en de etikettering vantextielprodukten;
Overwegende dat, wanneer het binaire mengsels betreft waarvoor op
het communautaire vlak geen eenvormige analysemethode bestaat, het
met de controle belaste laboratorium de samenstelling van die mengsels
bepaalt met behulp van iedere geldige methode die tot zijn beschikkingstaat, en met vermelding, in het verslag van de analyse, van het1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 2
(1) PB nr. C 96 van 6. 4. 1994, blz. 20.
(2) PB nr. C 195 van 18. 7. 1994, blz. 10.
(3) Advies van hetEuropees Parlementvan 15 februari 1995 (PB nr. C 56 van
6. 3. 1995, blz. 53), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 26
februari 1996 (PB nr. C 196 van 6. 7. 1996, blz. 20) en besluitvan hetEuro-pees Parlementvan 18 juni 1996 (PB nr. C 198 van 8. 7. 1996, blz. 25).
Besluitvan de Raad van 7 okt ober 1996.
(
4) PB nr. L 173 van 31. 7. 1972, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 87/184/EEG (PB nr. L 75 van 17. 3. 1987, blz. 21).
(5) Zie bladzijde 38 van ditPublikat ieblad.
▼B
verkregen resultaat en van de nauwkeurigheid van de methode, voor-
zover zij bekend is;
Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn overeenstemmen
met het advies van het Comité voor de sector richtlijnen met betrek-king tot de benamingen en de etikettering van textielprodukten;
Overwegende datdeze richt lijn geen afbreuk mag doen aan de
verplichtingen van de Lid-Staten wat de termijnen voor de omzetting
van de richtlijnen betreft, die in bijlage III, deel B, zijn opgenomen,
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Deze richtlijn heeft betrekking op de methoden voor de kwantitatieve
analyses van bepaalde binaire mengsels van textielvezels, met inbegripvan het gereedmaken van gereduceerde monsters en analysemonsters.
Artikel 2
Onder een „gereduceerd monster” wordt verstaan, een monster van een
voor de analysedoeleinden geschikte omvang, afkomstig van de globalelaboratoriummonsters die zijn getrokken uit een partij te analyserengoederen.
Onder „analysemonster” wordt verstaan, het deel van het gereduceerde
monster dat nodig is om een enkelvoudig analyseresultaat te verkrijgen.
Artikel 3
De Lid-Staten nemen alle dienstige maatregelen om de bepalingen van
de bijlagen I en II betreffende de methoden voor kwantitatieve analysevan bepaalde binaire mengsels van textielvezels, met inbegrip van hetgereedmaken van gereduceerde monsters en analysemonsters, te doenhanteren bij de officiële controles ter bepaling van de samenstellingvan de textielprodukten die in de handel worden gebracht, overeenkom-
stig de bepalingen van Richtlijn 96/74/EG.
Artikel 4
Het laboratorium dat is belast met de controle op binaire mengsels
waarvoor op het communautaire vlak geen eenvormige analysemethode
bestaat, bepaalt de samenstelling van die mengsels met behulp van
iedere geldige methode die tot zijn beschikking staat, en met vermel-ding, in hetverslag van de analyse, van hetverkregen result aaten vande nauwkeurigheid van de methode, voor zover zij bekend is.
Artikel 5
1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité voor de sector
richtlijnen met betrekking tot de benamingen en de etikettering van
textielproducten hierna „het comité” te noemen.
2. De aanpassing van de in bijlage II vermelde methoden voor
kwantitatieve analyse aan de technische vooruitgang vindt plaatsvolgens de procedure van artikel 6.
Artikel 6
1. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit1999/468/EG (
1) van toepassing, met inachtneming van het
bepaalde in artikel 8 van dat besluit.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 3
(1) Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de
voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende
uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23).▼M1
▼M1
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
2. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 7
De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepa-
lingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn
vallende gebied vaststellen.
Artikel 8
De richtlijnen die in bijlage III, deel A, zijn opgenomen, worden hierbij
ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de Lid-Staten wat dein bijlage III, deel B, bedoelde omzettingstermijnen betreft.
Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen gelden als verwijzingen
naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordan-tietabel in bijlage IV.
Artikel 9
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die
van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese
Gemeenschappen .1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 4
▼B
▼B
BIJLAGEI
HET GEREEDMAKEN VAN GEREDUCEERDE MONSTERS EN VAN
ANALYSEMONSTERS VOOR DE BEPALING VAN DE VEZELSAMEN-
STELLING VAN TEXTIELPRODUKTEN
1. TOEPASSINGSGEBIED
Deze bijlage bevatalgemene aanwijzingen voor hetgereedmaken van gere-
duceerde monsters van een geschikte grootte voor de voorbehandelingen
voor kwantitatieve analyse (dat wil zeggen van niet meer dan 100 g)
uitgaande van globale laboratoriummonsters en voor het trekken van analyse-
monsters uit gereduceerde monsters waaruit door een voorbehandeling alle
niet-vezelbestanddelen zijn verwijderd (1).
2. DEFINITIES
2.1. Partij: de hoeveelheid materiaal die wordt beoordeeld op grond van een
serie proefresultaten. Zij kan bij voorbeeld bestaan uit al het materiaal
van een enkele levering weefsels, al hetweefsel geweven uiteen
bepaalde kettingboom, een zending garens, een baal of een aantal balen
ruwe vezels.
2.2. Globaal laboratoriummonster: het uit een partij genomen deel dat repre-
sentatief is voor het geheel en dat naar een laboratorium wordt
gezonden. De grootte en de aard van het globale laboratoriummonster
worden zo gekozen dat zij de variaties binnen de partij juist weergeven
en datde bewerkingen in hetlaborat orium zo veel mogelijk worden
vergemakkelijkt(2).
2.3. Gereduceerd monster: het deel van het globale laboratoriummonster dat
met het oog op de verwijdering van niet-vezelbestanddelen wordt voor-
behandeld en waarvan vervolgens proefmonsters voor analyse worden
genomen. De grootte en de aard van het gereduceerde monster moeten
voldoende zijn om de variaties in het globale laboratoriummonster juist
weer te geven (3).
2.4. Analysemonst er: hetdeel van hetmat eriaal van hetgereduceerde
monster, dat nodig is om een enkelvoudig analyseresultaat te verkrijgen.
3. PRINCIPE
Het gereduceerde monster wordt zodanig gekozen dat het representatief is
voor het globale laboratoriummonster.
De analysemonsters worden op een zodanige wijze uit een gereduceerd
monster getrokken dat zij voor dat monster representatief zijn.
4. BEMONSTERING VAN LOSSE VEZELS
4.1. Niet parallel liggende vezels: het gereduceerde monster samenstellen
door uit het globale laboratoriummonster willekeurige bundeltjes vezels
te nemen. Het volledige gereduceerde monster goed mengen met behulp
van een laboratoriumkaarde (4). Hetvlies of de gemengde vezels
alsmede de aanklevende en uithetapparaatgevallen vezels voorbehan-
delen. Vervolgens de analysemonsters trekken uit het vlies, de
aanklevende en de gevallen vezels, rekening houdend metde gewicht en
van deze drie categorieën.
Wanneer de vorm van hetkaardvlies geen verandering heeftondergaan
als gevolg van de voorbehandeling, de analysemonsters trekken op de
wijze beschreven onder 4.2. Wanneer hetkaardvlies als gevolg van de
voorbehandeling de samenhang heeft verloren, de monsters samenstellen
door uit het voorbehandelde monster ten minste 16 bundeltjes van een
passende, ongeveer gelijke grootte te nemen en deze vervolgens samen
te voegen.
4.2. Parallel liggende vezels (kaardvliezen, band, lont): in de dwarsrichting
uit het globale laboratoriummonster op willekeurig gekozen plaatsen
ten minste tien stukken snijden, die elk ongeveer 1 gram wegen. Het1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 5
(1) Eventueel kan het analysemonster rechtstreeks voorbehandeld worden.
(2) Voor de afgewerkte en geconfectioneerde produkten, zie punt 7.
(3) Zie punt1.
(4) De laboratoriumkaarde kan vervangen worden door een vezelmenger. Voor het redu-
ceren van het monster kan ook de methode van het herhaald halveren en verwerpen
worden gebruikt.
▼B
aldus gereduceerde monster voorbehandelen. Vervolgens het analyse-
monster samenstellen door twee maal dwars door de tien in de
lengterichting naast elkaar gelegde stukken te knippen.
5. BEMONSTERING VAN GARENS
5.1. Garens op spoelen of in strengen: Gebruik alle opmaakeenheden van het
globale laboratoriummonster.
Van elke spoel ononderbroken, gelijke en passende lengten afnemen,
herzij door strengen van een zelfde aantal windingen op een haspel te
wikkelen (1), hetzij door enig ander middel. De lengten tot één enkele
streng of kabel verenigen en zich ervan vergewissen dat de streng of
de kabel is samengesteld uit gelijke lengten van elke spoel.
Het aldus samengestelde gereduceerde monster voorbehandelen.De analysemonsters uit het voorbehandelde gereduceerde monster
trekken door een bundel garens van gelijke lengte uit de streng of de
kabel te snijden, waarbij er zorg voor moet worden gedragen dat alle
draden daarin vervatzijn.
Indientde „tex” is van het garen en nhetaant al spoelen van het
globale laboratoriummonster, dan zal van elke spoel een draadlengte
van
106
ntcm moeten worden genomen om een gereduceerd monster van
10 g te verkrijgen.
Indien nt hoog ligt, dat wil zeggen boven 2 000, kan een grotere streng
worden samengesteld en kan deze op twee plaatsen dwars worden door-
gekniptzodateen kabel van een passend gewichtwordtverkregen. De
uiteinden van een monster in de vorm van een kabel moeten voor de
voorbehandeling goed worden vastgebonden, terwijl de analysemonsters
op een voldoende afstand van de knoop moeten worden genomen.
5.2. Garens op kettingboom: een gereduceerd monster trekken door van het
eind van de kettingboom een bundel van ten minste 20 cm lengte te
knippen, die alle draden bevatbehalve die van de zelfkant , die verwij-
derd worden. De bundel draden aan een van de einden afbinden. Indien
het monster te groot is om in zijn geheel te worden voorbehandeld, het
in twee of meer delen verdelen, die met het oog op de voorbehandeling
worden afgebonden en na afzonderlijke voorbehandeling opnieuw
worden samengebracht. Een analysemonster van een passende lengte
trekken uit het gereduceerde monster, waarbij voldoende ver van de
knoop moet worden geknipt en alle draden van de kettingboom
aanwezig moeten zijn. Voor een kettingboom met N draden van „tex”
t, bedraagt de lengte van een proefmonster van 1 g:105
Ntcm.
6. BEMONSTERING VAN WEEFSEL
6.1. Globaal laboratoriummonster bestaande uit een enkele coupon die repre-
sentatief is voor het weefsel.
Knip één, de diagonaal bevattende strook uit het weefsel en verwijder de
zelfkanten ervan. Deze strook vormt het gereduceerde monster. Om een
gereduceerd monster van x g te verkrijgen moet de strook een opper-
vlakte hebben vanx1 04
Gcm2. Hierin is G hetgewichtvan hetweefsel
in g per m2.
Na de strook voorbehandeld te hebben, wordt deze in vier gelijke delen
gekniptwelke op elkaar worden gelegd. Uiteen willekeurig deel van het
zo voorbereide materiaal worden analysemonsters verkregen door alle
lagen door te knippen zodat elk monster een gelijke lengte van elke
laag bevat.
Wanneer het weefsel een ingeweven patroon heeft, mag de breedte van
het gereduceerde monster, gemeten in de kettingrichting, niet kleiner
zijn dan één rapport van het patroon in de kettingrichting. Wanneer, als
aan deze voorwaarde is voldaan, het gereduceerde monster te groot is
om gemakkelijk in zijn geheel te worden voorbehandeld, moet het in
gelijke delen worden gekniptdie afzonderlijk worden voorbehandeld.
Alvorens de analysemonsters te nemen, moeten de voorbehandelde1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 6
(1) Wanneer zij op een geschikt rek worden geplaatst, kan een aantal spoelen gelijktijdig
worden afgewikkeld.
▼B
delen zo op elkaar worden gelegd, datgeen overeenkomende delen van
hetdessin samenvallen.
6.2. Globaal laboratoriummonster samengesteld uit verschillende coupons:
elke coupon wordtgeanalyseerd volgens 6.1 en elk result aatwordt
afzonderlijk opgegeven.
7. BEMONSTERING VAN AFGEWERKTE EN GECONFECTIONEERDE
PRODUKTEN
Het globale laboratoriummonster bestaat normaal uit een afgewerkt en gecon-
fectioneerd produkt in zijn geheel of uit een representatief deel hiervan.
Zo nodig hetpercent age bepalen van de verschillende delen die nietdezelfde
vezelsamenstelling hebben, teneinde te kunnen verifiëren of er is voldaan aan
de bepalingen van artikel 9 van Richtlijn 96/74/EG van het Europees Parle-
ment en de Raad van 16 december 1996 inzake textielbenamingen.
Een gereduceerd monster trekken dat representatief is voor het deel van het
afgewerkte en geconfectioneerde produkt waarvan op het etiket de samenstel-
ling moetzijn aangegeven. Indien hetgeconfect ioneerde produktvoorzien is
van verschillende etiketten, gereduceerde monsters trekken die representatief
zijn voor elk deel waarop een bepaald etiket betrekking heeft.
Indien hetproduktwaarvan de samenst elling moetworden bepaald, niet
homogeen is, kan het nodig zijn gereduceerde monsters te trekken van elk
van de delen van hetprodukten de onderlinge verhouding van de verschil-
lende delen te bepalen ten opzichte van dat volledige geconfectioneerde
produkt.
In ditgeval zullen de percent ages worden berekend op grond van de onder-
linge verhoudingen van de bemonsterde delen.
De gereduceerde monsters voorbehandelen.
Vervolgens representatieve analysemonsters trekken uit de gereduceerde
voorbehandelde monsters.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 7
▼B
BIJLAGEII
KWANTITATIEVE ANALYSEMETHODEN VOOR BEPAALDE
BINAIRE MENGSELS VAN TEXTIELVEZELS
I. ALGEMEEN
InleidingDe methoden voor de kwantitatieve analyse van mengsels van textielvezels zijn
gebaseerd op twee procédés: scheiding met de hand en scheiding langs chemi-
sche weg.
Scheiding met de hand moet telkens als het mogelijk is worden toegepast, daar
dit procédé meestal nauwkeuriger uitslagen oplevert dan de chemische analyse.
Dit procédé is bruikbaar voor alle textielprodukten waarin de samenstellende
vezels nietinnig metelkaar zijn gemengd, zoals bij voorbeeld garens die uit
verschillende bestanddelen zijn samengesteld, waarbij ieder bestanddeel uit één
enkele soort vezel bestaat, of weefsels waarvan de schering van een andere
vezelsoortis gemaaktdan de inslag, of inslagbreisels, die uitverschillende
soorten garens zijn samengesteld.
Kwantitatieve chemische analyse van mengsels van textielvezels is in de regel
gebaseerd op de selectieve oplosbaarheid van de afzonderlijke bestanddelen
van hetmengsel. Na verwijdering van één best anddeel wordthetonoplosbare
residu gewogen en hetaandeel van hetoplosbare best anddeel wordtberekend
aan de hand van hetgewicht sverlies. In hetonderhavige documentzijn de gege-
vens opgenomen voor de analyse metbehulp van deze werkwijze, welke gelden
voor de in deze bijlage in aanmerking genomen mengsels van vezels, ongeacht
hun samenstelling. Dit document moet derhalve worden gebruikt te zamen met
die welke de uitvoerige werkwijzen voor bepaalde vezelmengsels bevatten.
Aangezien sommige chemische analyses op andere principes dan de selectieve
oplosbaarheid gebaseerd kunnen zijn, worden in hetovereenkomst ige deel volle-
dige gegevens over de te volgen methode verstrekt.
Vezelmengsels welke bij de vervaardiging van textielprodukten worden gebruikt
en in mindere mate die welke voorkomen in de eindprodukten, kunnen niet-
vezelbestanddelen zoals vetten, was, apprets of in water oplosbare stoffen
bevatten, die van natuurlijke oorsprong kunnen zijn dan wel met het oog op de
verwerking kunnen zijn toegevoegd. Deze niet-vezelbestanddelen dienen vóór
de analyse te worden verwijderd. Daarom wordt ook een voorbehandelingsme-thode beschreven waarmede in de meeste gevallen oliën, vetten, was en in water
oplosbare stoffen kunnen worden verwijderd.
Bovendien kunnen textielprodukten harsen of andere toegevoegde stoffen
bevatten om het textielmateriaal speciale eigenschappen te verlenen. Dergelijke
stoffen, met inbegrip van kleurstoffen in uitzonderingsgevallen, kunnen de
werking van hetreagens op hetoplosbare best anddeel wijzigen en bovendien
geheel of gedeeltelijk door deze reagentia worden geëlimineerd. Deze toevoe-
gingen kunnen dus tot fouten aanleiding geven en moeten vóór analyse van het
monster worden verwijderd. Ingeval deze verwijdering onmogelijk is, kunnen de
in deze bijlage beschreven methoden van kwantitatieve chemische analyse niet
worden toegepast.
De kleurstof in geverfde vezels wordt beschouwd als integrerend bestanddeel
van de vezel en wordtnietverwijderd.
De analyses worden verrichtop basis van hetdrooggewichten een werkwijze
wordtgegeven om ditt e bepalen.
Hetresult aatwordtverkregen door op hetdrooggewichtvan elke vezel de
percentages toe te passen als aangegeven in bijlage II van Richtlijn 96/74/EG
van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 inzake textiel-
benamingen.
De in het mengsel aanwezige vezels moeten vóór het uitvoeren van de analyse
worden geïdentificeerd. Bij sommige chemische methoden kan het onoplosbare
bestanddeel van een mengsel gedeeltelijk worden opgelost door het reagens dat
wordtgebruiktvoor hetoplossen van hetoplosbare best anddeel. Zo mogelijk
koos men reagentia die slechts een gering of in het geheel geen effect hebbenop de onoplosbare vezelbestanddelen. Wanneer men weet dat er bij de analyse
gewichtsverlies optreedt, moeten de resultaten dienovereenkomstig worden
gecorrigeerd; hiervoor zijn correctiefactoren aangegeven. Deze factoren zijn in
verschillende laboratoria bepaald door de bij de voorbehandeling gereinigde
vezels met het reagens overeenkomstig de analysemethoden te behandelen.
Deze correctiefactoren gelden slechts voor normale vezels, zodat andere correc-
tiefactoren nodig kunnen zijn wanneer de vezels vóór of gedurende de
behandeling zijn aangetast. De aangegeven chemische methoden zijn van
toepassing op enkelvoudige analyses. Men dient ten minste twee bepalingen op1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 8
▼B
aparte analysemonsters te verrichten, zowel bij scheiding met de hand als bij
scheiding langs chemische weg. In geval van twijfel zal, indien dit technisch
mogelijk is, een andere analyse moeten worden verricht volgens een methode
waardoor de vezel die bij toepassing van de eerste methode als residu overbleef,
wordtopgelost .
I. ALGEMENE AANWIJZINGEN VOOR DE KWANTITATIEVE
CHEMISCHE ANALYSEMETHODEN VAN TEXTIELVEZELMENG-
SELS
Algemene aanwijzingen over de voor de kwantitatieve chemische
analyse van mengsels van textielvezels toe te passen methoden.
I.1.Toepassingsgebied
Onder „toepassingsgebied” wordt bij elke methode vermeld op welke
vezels de betreffende methode van toepassing is.
I.2.Principe
Na de bestanddelen van een mengsel te hebben geïdentificeerd, verwij-
dert men eerst de niet-vezelbestanddelen door een geschikte
voorbehandeling en vervolgens een van de twee bestanddelen, in het
algemeen door selectieve oplossing (1); men weegthetonoplosbare
residu en men berekent het gehalte aan het oplosbaar bestanddeel uit
het gewichtsverlies. Behalve indien dit technische moeilijkheden ople-
vert, geniet het de voorkeur steeds die vezel op te lossen die in de
grootste hoeveelheid voorkomt, zodat de vezel die het kleinste aandeel
vormtals residu wordtovergehouden.
I.3.Benodigdheden
I.3.1.Apparatuur
I.3.1.1. Glazen filterkroezen en weegflesjes waarin de kroezen kunnen worden
geplaatst, of iedere andere apparatuur die identieke resultaten oplevert.
I.3.1.2. Afzuigkolf.I.3.1.3. Exsiccator voorzien van gekleurd silicagel als indicator.
I.3.1.4. Droogstoof met ventilatie voor het drogen van de monsters bij 105 ± 3 ºC.
I.3.1.5. Analysebalans nauwkeurig tot op 0,0002 g.I.3.1.6. Extractie-apparaat volgens Soxhlet of apparatuur waarmede een identiek
resultaat kan worden bereikt.
I.3.2.Reagentia
I.3.2.1. Geherdistilleerde petroleumether, kookpunt tussen 40 en 60 ºC.I.3.2.2. De overige reagentia als vermeld in de overeenkomstige delen van de
methode. Alle gebruikte reagentia moeten chemisch zuiver zijn.
I.3.2.3. Gedistilleerd of gedeïoniseerd water.I.4.Conditionerings- en analyseatmosfeer
Aangezien drooggewichten worden bepaald, is het niet nodig de
monsters te conditioneren noch de analyses in een geconditioneerde
atmosfeer uit te voeren.
I.5.Gereduceerd monster
Men kieze een voor het globale laboratoriummonster representatief
gereduceerd monster dat voldoende is om alle nodige analysemonsters
van elk minstens 1 g te trekken.
I.6.Voorbehandeling van het gereduceerd monster (
2)
Wanneer hetmonst er een elementbevatdatbuit en beschouwing blijft
bij het berekenen der percentages (artikel 12, lid 3, van Richtlijn 96/
74/EG van hetEuropees Parlementen de Raad van 16 december 1996
inzake textielbenamingen), begint men met het verwijderen daarvan
door middel van een geschikte methode die de vezelbestanddelen niet
aantast.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 9
(1) De methode nr. 12 vormt een uitzondering. Zij is gebaseerd op de bepaling van een
onderdeel van een van de beide bestanddelen.
(2) Zie bijlage I, punt1.
▼B
Met dit doel worden de niet-vezelbestanddelen die oplosbaar zijn in
petroleumether en water, verwijderd door het aan de lucht gedroogde
gereduceerde monster gedurende één uur en met ten minste zes cycli
per uur met petroleumether te behandelen in een Soxhletapparaat.
De petroleumether wordt daarna uit het monster verdampt, dat vervol-
gens met water wordt geëxtraheerd door een behandeling van het
monster met water van kamertemperatuur gedurende één uur, gevolgd
door een behandeling in water van 65º ± 5 ºC, onder af en toe roeren,
eveneens gedurende één uur, bij een vlotverhouding 1: 100. Het overtol-
lige water wordt uitgeperst, afgezogen of gecentrifugeerd, waarna het
monster aan de lucht wordt gedroogd.
Indien de niet-vezelbestanddelen niet kunnen worden geëxtraheerd met
petroleumether en met water, dienen deze te worden verwijderd met
behulp van een andere geschikte methode die geen van de vezelbestand-
delen ernstig aantast. Er moet evenwel worden opgemerkt dat voor
bepaalde ongebleekte natuurlijke plantaardige vezels (bij voorbeeldjute, kokos) de normale voorbehandeling met petroleumether en water
niet alle natuurlijke niet-vezelbestanddelen verwijdert; desondanks
worden geen extra voorbehandelingen toegepast, wanneer het monster
geen niet in petroleumether en water oplosbare apprets bevat.
In de analyserapporten moet een uitvoerige beschrijving worden
gegeven van de bij de voorbehandeling gevolgde methoden.
I.7.Werkwijze
I.7.1.Algemene aanwijzingen
I.7.1.1. Drogen
Alle droogbewerkingen worden gedurende ten minste vier uur en ten
hoogste 16 uur op 105 ± 3 ºC uitgevoerd in een droogstoof met lucht-
circulatie, waarbij de deur gedurende het drogen gesloten blijft.
Wanneer korter dan 14 uur wordt gedroogd, moet worden gecontroleerd
of het gewicht constant is gebleven, hetgeen bereikt wordt geacht
wanneer na een nieuwe droging van 60 minuten een gewichtsverschil
van minder dan 0,05 % wordtverkregen.
De filterkroezen, weegglaasjes, analysemonsters en residu's mogen niet
met de blote hand worden aangeraakt tijdens het drogen, het afkoelen en
hetwegen.
De monsters worden gedroogd in een weegflesje met afgenomen stop.
Na hetdrogen wordthetweegflesje afgeslot en alvorens hetuitde st oof
wordt genomen en zo snel mogelijk in de exsiccator gebracht.
De filterkroes wordt, geplaatst in het weegflesje met afgenomen stop, in
de st oof gedroogd. Na hetdrogen wordthetweegflesje afgeslot en en zo
snel mogelijk in een exsiccator geplaatst.
Bij gebruik van andere apparatuur dan de filterkroes wordt zodanig in
de st oof gedroogd dathetdrooggewichtder vezels zonder verlies wordt
bepaald.
I.7.1.2. Afkoelen
Het afkoelen wordt in de exsiccator uitgevoerd die naast de balans is
geplaatst en wel gedurende een tijdsduur die voldoende is om de weeg-
flesjes volledig af te koelen; in geen geval mag de afkoelperiode minder
dan twee uur bedragen.
I.7.1.3. Wegen
Na hetafkoelen wordthetweegflesje binnen t wee minut en nadathetuit
de exsiccator is genomen, op 0,0002 g nauwkeurig gewogen.
I.7.2.Werkwijze
Uit het voorbehandelde monster wordt een analysemonster getrokken
van ten minste 1 g. Het garen of het weefsel wordt in stukken ter lengte
van ca. 10 mm gesneden, welke zoveel mogelijk uiteengerafeld worden.
Het analysemonster in een weegflesje drogen, afkoelen in een exsiccator
en wegen. Het analysemonster wordt in het glazen vaatje als bedoeld in
het overeenkomstig gedeelte van de communautaire methode overge-
bracht, onmiddellijk daarna het weegflesje nog eens wegen en het
drooggewicht van het analysemonster berekenen door vaststelling van
hetverschil. De analyse volt ooien als beschreven in hetovereenkom-
stige deel van de toe te passen methode. Dan het residu microscopisch
onderzoeken om na te gaan of de oplosbare vezel geheel door de behan-
deling is verwijderd.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 10
▼B
I.8.Berekening
Het gewicht van het onoplosbare bestanddeel wordt uitgedrukt als een
percentage van het totale gewicht van de vezels in het mengsel. Het
percentage van het oplosbare bestanddeel wordt verkregen door aftrek-
king. De resultaten worden berekend op basis van de gewichten aan
zuivere vezels in droge toestand waarop de overeengekomen percen-
tages zijn toegepast en waarop de benodigde correctiefactoren worden
toegepast teneinde rekening te houden met het verlies tijdens de voorbe-
handelings- en analysebewerkingen.
Deze berekeningen worden uitgevoerd volgens de in punt I.8.2.
vermelde formule.
I.8.1. Berekening van hetpercent age van hetgewichtvan hetonoplosbare
bestanddeel in droge en zuivere toestand, waarbij geen rekening wordt
gehouden methetverlies aan gewichtvan de vezels door de voorbehan-
deling.
P1%¼100 rd
m
P1is hetpercent age van hetdroge en zuivere onoplosbare best anddeel,
m is hetdrooggewichtvan hetmonst er na voorbehandeling,
r is hetdrooggewichtvan hetresidu,d is de correctiefactor voor het gewichtsverlies van het onoplosbare
bestanddeel in het reagens tijdens de analyse. De overeenkomstige
waarden voor „d” worden gegeven in de desbetreffende gedeelten van
de tekst voor elke methode.
Vanzelfsprekend zijn deze waarden voor „d” de normale waarden die
van toepassing zijn op chemisch niet afgebroken vezels.
I.8.2. Berekening van hetpercent age van hetgewichtvan hetonoplosbare
bestanddeel na toepassing van de overeengekomen percentages en van
de eventuele correctiefactoren waarbij rekening wordt gehouden met
hetgewicht sverlies door de voorbehandeling.
P
1A%¼100 P 11þa1þb1
100/C18/C19
P11þa1þb1
100/C18/C19
þ100/C0P1 ðÞ 1þa2þb2
100/C18/C19
P1Ais hetpercent age van hetonoplosbare best anddeel waarbij rekening
wordtgehouden methetovereengekomen percent age en het
gewichtsverlies tijdens de voorbehandeling,
P1is het percentage van het zuivere en droge onoplosbare bestanddeel
berekend volgens de in puntI.8.1 vermelde formule,
a1is hetovereengekomen percent age van hetonoplosbare best anddeel
(bijlage II van de richtlijn „textielbenamingen”),
a2is hetovereengekomen percent age van hetoplosbare best anddeel
(bijlage II van de richtlijn „textielbenamingen”),
b1is hetpercent ageverlies van hetoplosbare best anddeel door de voor-
behandeling,
b2is hetpercent ageverlies van hetoplosbare best anddeel door de voor-
behandeling.
Het percentage van het tweede bestanddeel (P2A%) is gelijk aan 100 −
P1A%.
Ingeval een speciale voorbehandeling wordtt oegepastmoetde waarde
van b1en b2zo mogelijk worden bepaald door elk der samenstellende
zuivere vezels de bij de analyse toegepaste voorbehandeling te doen
ondergaan. Onder zuivere vezels worden verstaan vezels, ontdaan van
alle niet-vezelbestanddelen, met uitzondering van die welke er normaal
in aanwezig zijn (hetzij door hun aard, hetzij als gevolg van het
gebruikte fabricageprocédé), in de toestand (ongebleekt, gebleekt)
waarin zij in het te analyseren artikel voorkomen.
Beschiktmen nietover afzonderlijke en zuivere vezelbest anddelen
welke bij de vervaardiging van het te analyseren artikel zijn gebruikt,
dan moeten voor b1en b2de gemiddelde waarden worden aangenomen
die men verkrijgtuitproeven, uit gevoerd metzuivere vezels welke
gelijken op die welke het te analyseren mengsel bevat.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 11
▼B
Wordt de gewone uit extractie met petroleumether en water bestaande
voorbehandeling toegepast, dan kunnen de correctiefactoren b1en b2meestal worden verwaarloosd, behalve voor ongebleekte katoen, onge-bleektvlas of linnen en ongebleekt e hennep, waarbij wordt
aangenomen dathetverlies bij de voorbehandeling gelijk is aan 4 %
en voor polypropeen waarbij wordtaangenomen dathetverlies gelijk
is aan 1 %.
Voor de andere vezels wordtbij de berekeningen geen rekening
gehouden methetverlies bij de voorbehandeling.
II. KWANTITATIEVE ANALYSEMETHODE DOOR SCHEIDING MET
DE HAND
II.1.Toepassingsgebied
De methode geldt voor textielvezels, ongeacht hun aard, op voorwaarde
datzij nietinnig metelkaar gemengd zijn en dathetmogelijk is ze met
de hand te scheiden.
II.2.Principe
Na identificering van de bestanddelen van het weefsel, worden eerst
door een geschikte voorbehandeling de niet-vezelbestanddelen verwij-
derd en vervolgens worden de vezels metde hand gescheiden; deze
daarna laten drogen en wegen om het aandeel van elke vezel in het
mengsel te bepalen.
II.3.Apparatuur
II.3.1. Weegflesje of elk ander flesje waarmede identieke resultaten worden
verkregen.
II.3.2. Exsiccator voorzien van gekleurd silicagel als indicator.II.3.3. Droogstoof met ventilatie voor het drogen van de monsters bij 105 ± 3 ºC.II.3.4. Analysebalans nauwkeurig tot op 0,0002 g.II.3.5. Extractieapparaat volgens Soxhlet of apparatuur waarmede identieke
resultaten kunnen worden verkregen.
II.3.6. Naald.II.3.7. Twistmeter of gelijkwaardig apparaat.II.4.Reagentia
II.4.1. Geherdistilleerde petroleumether, kookpunt tussen 40 en 60 ºC.II.4.2. Gedistilleerd of gedeïoniseerd water.II.5.Conditionerings- en analyseatmosfeer
Zie puntI.4.
II.6.Gereduceerd monster
Zie puntI.5.
II.7.Voorbehandeling van het gereduceerde monster
Zie puntI.6.
II.8.Werkwijze voor de analyse
II.8.1.Garenanalyse
Van het voorbehandelde monster wordt een analysemonster van
minstens 1 g afgenomen. Bij zeer fijne garens kan de analyse worden
verricht met een monster van minstens 30 m, ongeacht het gewicht.
Het garen in stukken van geschikte lengte knippen; de bestanddelen
ervan met de naald en zo nodig met behulp van de twistmeter afzon-
deren. Deze bestanddelen worden in gewogen weegflesjes geplaatst en
gedroogd bij 105 ± 3 ºC, tot het gewicht constant blijft, overeenkomstig
I.7.1 en I.7.2.
II.8.2.Weefselanalyse
Van het voorbehandelde monster een analysemonster buiten de zelfkant
van minstens 1 g nemen, de randen nauwkeurig afsnijden, zonder rafels,
evenwijdig metde schering- of inslagdraden of, bij mat eriaal vervaar-
digd metnaalden, evenwijdig metde st eekrijen. De garens van
verschillende aard afzonderen en in gewogen weegflesjes plaatsen over-
eenkomstig de werkwijze beschreven in II.8.1.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 12
▼B
II.9.Berekening
Het gewicht van elk bestanddeel uitdrukken als percentage van het
totale gewicht van de in het mengsel aanwezige vezels. De resultaten
berekenen op basis van de gewichten aan zuivere vezels in droge
toestand waarop de percentages zijn toegepast en waarop de vereiste
correctiefactoren worden toegepast voor gewichtsverlies tijdens de voor-
behandeling.
II.9.1. Berekening van het percentage zuiver drooggewicht, waarbij geen reke-
ning wordtgehouden methetgewicht sverlies van de vezel door de
voorbehandeling:
P1%¼100 m 1
m1þm2¼100
1þm2
m1
waarin
P1is het percentage van het eerste droge en zuivere bestanddeel,
m1is hetdrooggewichtvan heteerst e zuivere best anddeel,
m2is hetdrooggewichtvan hett weede zuivere best anddeel.
II.9.2. Berekening van de percentages van elk bestanddeel na toepassing op het
drooggewicht van de overeengekomen percentages en de eventuele
correctiefactoren, waarbij rekening wordt gehouden met het gewichts-
verlies tijdens de voorbehandeling: zie I.8.2.
III.1.Nauwkeurigheid van de methoden
De nauwkeurigheid van elke methode staat in verband met de reprodu-
ceerbaarheid.
De reproduceerbaarheid is de betrouwbaarheid, d. w. z. de mate van
overeenstemming tussen de meetwaarden, verkregen door waarnemers,
op verschillende tijden of in verschillende laboratoria werkend, waarvan
elk volgens dezelfde methode enkelvoudige meetresultaten verkreeg bij
het onderzoek van een identiek en homogeen produkt.
De reproduceerbaarheid wordt uitgedrukt door de betrouwbaarheids-
grenzen van een resultaat bij een betrouwbaarheid van 95 %.
Hieronder wordt verstaan het verschil tussen twee resultaten, dat bij een
universum van analyses uitgevoerd in verschillende laboratoria slechts
in gemiddeld vijf gevallen op de honderd overschreden zou worden, bij
normale en correcte toepassing van de methode op een homogeen, iden-
tiek mengsel.
III.2.Analyserapport
III.2.1. Aangegeven dient te worden dat de analyse is uitgevoerd overeenkom-
stig de hier beschreven methode.
III.2.2. Er dienen gedetailleerde gegevens te worden verstrekt over de speciale
voorbehandelingen (zie puntI.6).
III.2.3. De enkelvoudige resultaten en het rekenkundig gemiddelde moeten op
een decimaal nauwkeurig worden aangegeven.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 13
▼B
2. BIJZONDERE METHODEN — SAMENVATTENDE TABEL
Methode Toepassingsgebied Reagens
nr. 1 acetaat bepaalde andere vezels aceton
nr. 2 bepaalde proteïnevezels bepaalde andere vezels hypochloriet
nr. 3 viscose, cupro of
bepaalde modaltypenkatoen mierenzuur zinkchloride
nr. 4 polyamide of nylon bepaalde andere vezels 80 % mierenzuur
nr. 5 acetaat triacetaat benzylalcohol
nr. 6 triacetaat bepaalde andere vezels dichloormethaan
nr. 7 bepaalde cellulosevezels polyester 75 % zwavelzuur
nr. 8 acrylvezels, bepaalde
modacrylvezels of
bepaalde chloorvezelsbepaalde andere vezels dimethylformamide
nr. 9 bepaalde chloorvezels bepaalde andere vezels zwavelkoolstof/aceton
55,5/44,5
nr. 10 acetaat bepaalde chloorvezels ijsazijn
nr. 11 zijde wol of haar 75 % zwavelzuur
nr. 12 jute bepaalde andere dierlijke
vezelsmethode door middel van
stikstofbepaling
nr. 13 polypropeen bepaalde andere vezels xyleen
nr. 14 chloorvezels (op basis
van hethomopolymeer
van vinylchloride)bepaalde andere vezels geconcentreerd zwavel-
zuur
nr. 15 chloorvezel, bepaalde
modacrylsoorten,
bepaalde elasthanen,
acetaat, triacetaatbepaalde andere vezels cyclohexanon1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 14
▼B
METHODENr.1
ACETAAT EN BEPAALDE ANDERE VEZELS
(Methode met behulp van aceton)
1. TOEPASSINGSGEBIED
Deze methode geldt, na verwijdering van alle niet-vezelbestanddelen, voor
binaire mengsels van:
1. acetaat (19)
met
2. wol (1), dierlijk haar (2 en 3), zijde (4), katoen (5), linnen (7), hennep (8),
jute (9), abaca (10), alfa (11), kokos (12), brem (13), ramee (14), sisal
(15), cupro (21), modal (22), proteïne (23), viscose (25), acryl (26), poly-
amide of nylon (30) en polyester (31).
Het is duidelijk dat deze methode niet van toepassing is op aan de opper-
vlakte gedeacetyleerd acetaat.
2. PRINCIPE
Uitgaande van een bekend drooggewicht van het mengsel worden de acetaat-
vezels opgelostmetbehulp van acet on. Hetresidu wordtverzameld,
gewassen, gedroogd en gewogen; hetevent ueel gecorrigeerde gewichtervan
wordt uitgedrukt in procenten van het drooggewicht van het mengsel. Het
percentage droge acetaat wordt verkregen door aftrekking.
3. APPARATUUR EN REAGENTIA (nietvermeld in hetalgemene gedeelt e)
3.1.Apparatuur
Erlenmeyers van 200 ml metingeslepen st op.
3.2.Reagens
Aceton.
4. WERKWIJZE
De werkwijze die in hetalgemeen gedeelt e is aangegeven volgen en als volgt
te werk gaan:
Per gram van het analysemonster in een erlenmeyer van minstens 200 ml met
ingeslepen stop, 100 ml aceton toevoegen, schudden, gedurende 30 minuten
onder af en toe schudden bij kamertemperatuur laten staan en vervolgens de
vloeistof decanteren in de gewogen filterkroes.
Deze behandeling nog tweemaal herhalen (drie extracties in totaal), doch
telkens slechts gedurende 15 minuten, zodat de behandeling met aceton in
totaal een uur duurt. Daarna het residu in de filterkroes overbrengen. Het
residu in de filterkroes onder afzuiging wassen met aceton. De filterkroes
nogmaals met aceton vullen en zonder afzuigen laten doorlopen.
Tenslotte de filterkroes afzuigen, filterkroes met residu in de droogstoof
drogen, afkoelen en wegen.
5. BEREKENING
De resultaten berekenen zoals aangegeven in het algemene gedeelte. De
waarde van „d” bedraagt1,00.
6. NAUWKEURIGHEID VAN DE METHODE
Voor een homogeen mengsel van textielmaterialen liggen de betrouwbaar-
heidsgrenzen van de volgens deze methode verkregen resultaten niet hoger
dan ± 1 bij een betrouwbaarheidsdrempel van 95 %.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 15
▼B
METHODENr.2
BEPAALDE EIWITVEZELS EN BEPAALDE ANDERE VEZELS
(Hypochlorietmethode)
1. TOEPASSINGSGEBIED
Deze methode is, na verwijdering van niet-vezelbestanddelen, geschikt voor
binaire mengsels van:
1. bepaalde eiwitvezels zoals: wol (1), dierlijk haar (2 en 3), zijde (4),
proteïne (23)
met
2. katoen (5), cupro (21), modal (22), viscose (25), acryl (26), chloorvezel
(27), polyamide of nylon (30), polyester (31), polypropeen (33), poly-
urethaan-elastomeer (39) en glasvezel (40).
Wanneer meer dan één soort eiwitvezel aanwezig is levert deze methode de
totale hoeveelheid, maar niet de afzonderlijke gehalten daarvan.
2. PRINCIPE
Uit een monster met een bekend drooggewicht worden de eiwitvezels met
een hypochlorietoplossing in oplossing gebracht. Het residu wordt verza-
meld, gewassen, gedroogd en gewogen; hetgewichtwordtevent ueel
gecorrigeerd en uitgedrukt in procenten van het drooggewicht van het
mengsel. Het gehalte aan droog eiwitvezel wordt berekend uit het verschil.
Voor de bereiding van de hypochlorietoplossing kan lithiumhypochloriet of
natriumhypochloriet worden gebruikt.
Lithiumhypochloriet heeft de voorkeur wanneer het aantal analyses klein is
of wanneer tussen opeenvolgende analyses veel tijd verloopt. De reden
hiervoor is dat vast lithiumhypochloriet in tegenstelling tot natriumhypo-
chloriet een vrijwel constant hypochlorietgehalte heeft. Indien dit gehalte
eenmaal bekend is behoefthetnietbij elke analyse opnieuw jodomet risch
te worden bepaald maar kan steeds dezelfde hoeveelheid lithiumhypochlo-
rietworden ingewogen.
3. APPARATUUR EN REAGENTIA (voor zover nietvermeld in hetalge-
mene gedeelte)
3.1.Apparatuur
i) 250 ml erlenmeyerkolven metingeslepen glazen st op.
ii) Thermostaat, instelbaar op 20 (± 2) ºC.
3.2.Reagentia
i)Hypochlorietreagens
a) Lithiumhypochlorietoplossing
Ditis een vers bereide oplossing met35 (± 2) g/l act ief chloor
(± 1 M) waaraan 5 (± 0,5) g/l vooraf opgelostnat riumhydroxide is
toegevoegd. Hiertoe wordt 100 g lithiumhypochloriet met 35 %
actief chloor (of 115 g met 30 % actief chloor) opgelost in ongeveer
700 ml gedestilleerd water, wordt hieraan 5 g in ongeveer 200 ml
gedestilleerd water opgelost natriumhydroxide toegevoegd en hetgeheel tot 1 l aangevuld. Het is niet nodig de vers bereide oplossing
jodometrisch te controleren.
b) Natriumhypochlorietoplossing
Ditis een vers bereide oplossing met35 (± 2) g/l act ief chloor
(± 1 M) waaraan 5 (± 0,5) g/l vooraf opgelostnat ruimhydroxide is
toegevoegd. Kort voor elke analyse moet het actief chloorgehalte
van de oplossing jodometrisch worden gecontroleerd.
ii)Verdundazijnzuur
5 ml ijsazijn wordt met water tot 1 l aangevuld.
4. WERKWIJZE
Met inachtneming van de aanwijzingen van het algemene gedeelte wordt
als volgtt e werk gegaan:
Ongeveer 1 g monster wordt in een 250 ml-kolf met ongeveer 100 ml
hypochlorietoplossing (lithium- of natriumhypochloriet) goed geschud
zodat het monster geheel onder de vloeistof staat.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 16
▼B
Vervolgens wordt de kolf 40 minuten in een thermostaatbad op 20 ºC
gehouden en daarbij continu of met korte tussenpozen geschud. Het
oplossen van wol verloopt exotherm en dus moet de reactiewarmte door
schudden in de thermostaat worden verdeeld en afgevoerd, omdat anders
grote fouten kunnen ontstaan doordat bij hogere temperaturen andere onop-
losbare vezels kunnen worden aangetast.
Na 40 minuten wordt de inhoud van de kolf door een glasfilterkroes van
bekend gewicht gefiltreerd; eventuele in de kolf achtergebleven vezels
worden met wat hypochlorietoplossing in de filterkroes gespoeld. De vloei-
stof wordt door afzuigen verwijderd en het residu wordt achtereenvolgens
metwat er, verdund azijnzuur en nogmaals metwat er gewassen; hierbij
laatmen de vloeist of eerstzonder afzuigen doorlopen en pas daarna wordt
hetrest antafgezogen.
Tenslotte wordt de filterkroes met het residu gedroogd, afgekoeld en
gewogen.
5. BEREKENING
De resultaten worden berekend zoals aangegeven in het algemene gedeelte.
De correctiefactor „d” heeft de waarde 1,00; voor katoen, viscose en modal
1,01 en voor ecru katoen 1,03.
6. NAUWKEURIGHEID VAN DE METHODE
Voor een homogeen mengsel van textielmaterialen liggen de betrouwbaar-
heidsgrenzen van de volgens deze methode verkregen resultaten niet hoger
dan ± 1 bij een betrouwbaarheid van 95 %.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 17
▼B
METHODENr.3
VISCOSE, CUPRO OF BEPAALDE MODALTYPEN EN KATOEN
(Methode met behulp van mierenzuur en zinkchloride)
1. TOEPASSINGSGEBIED
Deze methode geldt, na verwijdering van alle niet-vezelbestanddelen,
voor binaire mengsels van:
1. viscose (25) of cupro (21) inclusief bepaalde typen modal (22)
met
2. katoen (5).
Indien de aanwezigheid van een modalvezel wordt vastgesteld, moet
door een voorafgaande proef worden geverifieerd of deze vezel in het
reagens oplost.
Deze methode geldt niet voor mengsels waarin de katoen chemisch sterk
is aangetast en evenmin in de gevallen waarin de viscose of de cupro
gedeeltelijk onoplosbaar is geworden door de aanwezigheid van
bepaalde reactieve kleurstoffen of van permanente finishes, die niet
volledig kunnen worden verwijderd.
2. PRINCIPE
Uitgaande van een bekend drooggewicht van het mengsel worden de
viscose, cupro- of modalvezels opgelostmetbehulp van een reagens
bestaande uit mierenzuur en zinkchloride. Het residu wordt verzameld,
gewassen, gedroogd en gewogen; hetevent ueel gecorrigeerde gewicht
ervan wordt uitgedrukt in procenten van het drooggewicht van het
mengsel. Hetpercent age droge viscose, cupro of modal wordtverkregen
door aftrekking.
3. APPARATUUR EN REAGENTIA (nietvermeld in hetalgemene
gedeelte)
3.1.Apparatuur
i) Erlenmeyers van minstens 200 ml met ingeslepen stop.
ii) Apparaat om de erlenmeyers op een temperatuur van 40 ± 2 ºC
te houden.
3.2.Reagentia
i) Een waterige oplossing die 20 g gesmolten watervrij zinkchlo-
ride en 68 g watervrij mierenzuur per 100 g oplossing bevat
(d. w. z. 20 gewichtsdelen gesmolten watervrij zinkchloride op
80 gewichtsdelen mierenzuur van 85 gewichtsprocenten).
Opmerking:
In ditverband wordtde aandachtgevest igd op puntI.3.2.2.
waarin wordt voorgeschreven dat alle gebruikte reagentia
chemisch zuiver moeten zijn; voorts is het noodzakelijk uitslui-
tend gebruik te maken van gesmolten watervrij zinkchloride.
ii) Ammoniumhydroxideoplossing: 20 ml van een geconcentreerde
ammoniakoplossing (volumetrische massa: 0,880 g/ml) met
water verdunnen tot 1 l.
4. WERKWIJZE
De werkwijze die in hetalgemene gedeelt e is aangegeven volgen en als
volgtt e werk gaan:
Het analysemonster onmiddellijk in de vooraf tot 40 ºC verwarmde
erlenmeyer brengen, 100 ml van de tot 40 ºC voorverwarmde oplossing
van zinkchloride in mierenzuur per g analysemonster toevoegen. De
erlenmeyer sluiten en schudden. De erlenmeyer met inhoud gedurende2 ½ uur op een temperatuur van 40 ºC houden en tweemaal schudden
met een tussenpoos van één uur. De inhoud van de erlenmeyer filtreren
door een vooraf gewogen filterkroes en hierin met behulp van het
reagens de eventueel in de erlenmeyer achtergebleven vezels over-
brengen. Spoelen met20 ml reagens.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 18
▼B
De filterkroes en het residu grondig wassen met behulp van water van
40 ºC. Hetvezelresidu spoelen metongeveer 100 ml koude ammoniak-
oplossing (3.2. ii)) en er hierbij voor zorgen datditresidu gedurende
tien minuten geheel is ondergedompeld in de oplossing (1); vervolgens
grondig metkoud wat er spoelen.
Nietafzuigen alvorens de wasvloeist of uitzichzelf is doorgelopen.
Vervolgens de resterende vloeistof door af te zuigen verwijderen, de
filterkroes en het residu drogen, afkoelen en wegen.
5. BEREKENING
De resultaten berekenen zoals aangegeven in het algemene gedeelte. De
waarde van „d” voor katoen bedraagt 1,02.
6. NAUWKEURIGHEID VAN DE METHODE
Voor een homogeen mengsel van textielmaterialen liggen de betrouw-
baarheidsgrenzen van de volgens deze methode verkregen resultaten
niethoger dan ± 2 bij een bet rouwbaarheidsdrempel van 95 %.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 19
(1) Teneinde de onderdompeling gedurende tien minuten van het vezelresidu in de ammo-
niakoplossing te verzekeren, kan men bijvoorbeeld de filterkroeshouder voorzien vaneen uitloop met kraantje, waarmee het wegvloeien van de ammoniakoplossing kan
worden geregeld.
▼B
METHODENr.4
POLYAMIDE OF NYLON EN BEPAALDE ANDERE VEZELS
(Methode met 80 % mierenzuur)
1. TOEPASSINGSGEBIED
Deze methode geldt, na verwijdering van alle niet-vezelbestanddelen,
voor binaire mengsels van:
1. polyamide of nylon (30)
met
2. wol (1), dierlijk haar (2 en 3), katoen (5), cupro (21), modal (22),
viscose (25), acryl (26), chloorvezel (27), polyester (31), polypropeen
(33) en glasvezel (40).
Zoals bovenstaand vermeld geldt deze methode voor mengsels die wol
bevatten, doch wanneer het wolgehalte hoger ligt dan 25 % moet de
methode nr. 2 worden toegepast volgens welke de wol wordt opgelost
in een oplossing van een alkalische natriumhypochlorietoplossing.
2. PRINCIPE
Uitgaande van een bekend drooggewicht van het mengsel worden de
polyamidevezels opgelostmetbehulp van mierenzuur. Hetresidu wordt
verzameld, gewassen, gedroogd en gewogen; hetevent ueel gecorri-
geerde gewicht ervan wordt uitgedrukt in procenten van het
drooggewichtvan hetmengsel. Hetpercent age droge polyamide of
nylon wordtverkregen door aft rekking.
3. APPARATUUR EN REAGENTIA (nietvermeld in hetalgemene
gedeelte)
3.1.Apparatuur
Erlenmeyer van minstens 200 ml met ingeslepen stop.
3.2.Reagentia
i) Mierenzuur van 80 gewichtsprocenten, dichtheid bij 20 ºC:
1,186. Vul 880 ml mierenzuur van 90 gewichtsprocenten, dicht-
heid bij 20 ºC: 1,204, met water aan tot 1 liter of vul 780 ml
mierenzuur van 98-100 gewichtsprocenten, dichtheid bij 20 ºC:
1,220, aan met water tot 1 liter.
De concentratie is niet kritisch tussen 77 en 83 gewichtspro-
centen mierenzuur.
ii) Verdunde ammonia: vul 80 ml geconcentreerde ammonia
(dichtheid bij 20 ºC: 0,880) met water aan tot 1 liter.
4. WERKWIJZE
De werkwijze die in hetalgemeen gedeelt e is aangegeven volgen en als
volgtt e werk gaan:
Bij hetanalysemonst er wordtin de erlenmeyer van 200 ml 100 ml
mierenzuur per gram analysemonster gevoegd. Sluiten. Schudden om
het monster te bevochtigen. Gedurende 15 minuten laten staan bij
kamertemperatuur en van tijd tot tijd schudden. De inhoud van de erlen-
meyer filtreren door een gewogen filterkroes en alle vezels overbrengen
in de filterkroes door de erlenmeyer met een weinig mierenzuur uit te
spoelen. De filterkroes afzuigen en het residu op het filter achtereenvol-
gens wassen metmierenzuur, warm wat er en verdunde ammonia en
tenslotte met koud water. Na elke wasbehandeling de filterkroes
afzuigen. Nietafzuigen zolang de wasoplossing uitzichzelf doorloopt .
Tenslotte de filterkroes afzuigen en te zamen met het residu drogen,
afkoelen en wegen.
5. BEREKENING
De resultaten berekenen zoals aangegeven in het algemene gedeelte. De
waarde van „d” is gelijk aan 1,00.
6. NAUWKEURIGHEID VAN DE METHODE
Voor een homogeen mengsel van textielmaterialen liggen de betrouw-
baarheidsgrenzen van de volgens deze methode verkregen resultaten
niethoger dan ± 1 bij een bet rouwbaarheidsdrempel van 95 %.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 20
▼B
METHODENr.5
ACETAAT EN TRIACETAAT
(Methode met behulp van benzylalcohol)
1. TOEPASSINGSGEBIED
De methode geldt, na verwijdering van alle niet-vezelbestanddelen, voor
binaire mengsels van:
1. acetaat (19)
met
2. triacetaat (24).
2. PRINCIPE
Uitgaande van een bekend drooggewicht van het mengsel worden de
acetaatvezels opgelost met behulp van benzylalcohol bij 52 ± 2 ºC. Het
residu wordtverzameld, gewassen, gedroogd en gewogen; hetgewicht
ervan wordt uitgedrukt in procenten van het drooggewicht van het
mengsel. Het percentage droge acetaat wordt verkregen door aftrekking.
3. APPARATUUR EN REAGENTIA (nietvermeld in hetalgemene
gedeelte)
3.1.Apparatuur
i) Erlenmeyer van ten minste 200 ml met ingeslepen stop.
ii) Mechanische schudinrichting.iii) Thermostaat of ander apparaat dat de temperatuur van de erlen-
meyer op 52 ± 2 ºC kan houden.
3.2.Reagens
i) Benzylalcohol
ii) Ethylalcohol
4. WERKWIJZE
De werkwijze die in hetalgemene gedeelt e is aangegeven volgen en als
volgtt e werk gaan:
Aan hetanalysemonst er in de erlenmeyer 100 ml benzylalcohol per
gram monster toevoegen.
De erlenmeyer sluiten en op zodanige wijze op de schudmachine beves-
tigen dat hij volledig wordt ondergedompeld in water dat op 52 ± 2 ºC
wordt gehouden; gedurende 20 minuten bij deze temperatuur schudden.
(Men kan hetmechanisch schudden event ueel vervangen door flink
schudden metde hand).
De vloeistof decanteren in de gewogen filterkroes. Een hoeveelheid
benzylalcohol in de erlenmeyer brengen en opnieuw gedurende 20
minuten schudden bij 52 ± 2 ºC.
Decanteren in de kroes. Deze behandeling nog een derde maal herhalen.
Tenslotte de vloeistof en het residu in de kroes overbrengen; de vezels
die eventueel in de erlenmeyer zijn achtergebleven, worden overge-
brachtmetbehulp van een ext ra hoeveelheid benzylalcohol van
52 ± 2 ºC. De kroes volledig afzuigen.
De vezels overbrengen in een erlenmeyer, ethylalcohol toevoegen om te
spoelen; na schudden met de hand, decanteren in de filterkroes.
Deze spoelbehandeling twee- of driemaal herhalen. Het residu over-
brengen in de kroes en volledig afzuigen. De kroes methetresidu
drogen, afkoelen en wegen.
5. BEREKENING
De resultaten berekenen zoals aangegeven in het algemene gedeelte. De
waarde van „d” bedraagt1,00.
6. NAUWKEURIGHEID VAN DE METHODE
Voor een homogeen mengsel van textielmaterialen liggen de betrouw-
baarheidsgrenzen van de volgens deze methode verkregen resultaten
niethoger dan ± 1 bij een bet rouwbaarheidsdrempel van 95 %.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 21
▼B
METHODENr.6
TRIACETAAT EN BEPAALDE ANDERE VEZELS
(Methode met behulp van dichloormethaan)
1. TOEPASSINGSGEBIED
Deze methode geldt, na verwijdering van alle niet-vezelbestanddelen,
voor binaire mengsels van:
1. triacetaat (24)
met
2. wol (1), dierlijk haar (2 en 3), zijde (4), katoen (5), cupro (21), modal
(22), viscose (25), acryl (26), polyamide of nylon (30), polyester (31)
en glasvezel (40).
Opmerking
De triacetaatvezels die gedeeltelijk zijn verzeept door een speciale nabe-
handeling zijn nietmeer volledig oplosbaar in hetreagens. In ditgeval
kan de methode niet worden toegepast.
2. PRINCIPE
Uitgaande van een bekend drooggewicht van het mengsel worden de
triacetaatvezels opgelost met behulp van dichloormethaan. Het residu
wordtverzameld, gewassen, gedroogd en gewogen; hetevent ueel gecor-
rigeerde gewicht ervan wordt uitgedrukt in procenten van het
drooggewicht van het mengsel. Het percentage droge triacetaat wordt
verkregen door aftrekking.
3. APPARATUUR EN REAGENTIA (nietvermeld in hetalgemene
gedeelte)
3.1.Apparatuur
Erlenmeyer van minstens 200 ml met ingeslepen stop.
3.2.Reagens
Dichloormethaan (methyleenchloride)
4. WERKWIJZE
De werkwijze die in hetalgemene gedeelt e is aangegeven volgen en als
volgtt e werk gaan:
Aan hetanalysemonst er in een erlenmeyer van 200 ml metingeslepen
stop 100 ml dichloormethaan per gram monster toevoegen, sluiten, om
de tien minuten schudden om het monster goed te bevochtigen en de
erlenmeyer gedurende 30 minuten bij kamertemperatuur laten staan en
met regelmatige tussenpozen schudden. De vloeistof decanteren in de
vooraf gewogen filterkroes, 60 ml dichloormethaan toevoegen aan het
residu in de erlenmeyer, metde hand schudden en de inhoud filt reren
door de filterkroes. De resterende vezels overbrengen in de filterkroes
door te spoelen met een kleine extra hoeveelheid dichloormethaan. De
filterkroes nogmaals vullen met dichloormethaan en de vloeistof laten
doorlopen zonder af te zuigen.
Ten slotte de overmaat vloeistof afzuigen, vervolgens het residu met
kokend water behandelen om het gehele resterende oplosmiddel te
verwijderen, afzuigen, de kroes methetresidu drogen, afkoelen en
wegen.
5. BEREKENING
De resultaten berekenen zoals aangegeven in het algemene gedeelte. De
waarde van „d” bedraagt1,00, behalve voor polyest er, waarvoor de
waarde van „d” 1,01 bedraagt.
6. NAUWKEURIGHEID VAN DE METHODE
Voor een homogeen mengsel van textielmaterialen liggen de betrouw-
baarheidsgrenzen van de volgens deze methode verkregen resultaten
niethoger dan ± 1 bij een bet rouwbaarheidsdrempel van 95 %.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 22
▼B
METHODENr.7
BEPAALDE CELLULOSEVEZELS EN POLYESTER
(Methode met behulp van 75 % zwavelzuur)
1. TOEPASSINGSGEBIED
Deze methode geldt, na verwijdering van alle niet-vezelbestanddelen,
voor binaire mengsels van:
1. katoen (5), vlas (7), hennep (8), ramee (14), cupro (21), modal (22),
viscose (25)
met
2. polyester (31).
2. PRINCIPE
Uitgaande van een bekend drooggewicht van het mengsel worden de
cellulosevezels opgelostmetbehulp van 75 % zwavelzuur. Hetresidu
wordtverzameld, gewassen, gedroogd en gewogen; hetgewichtervan
wordt uitgedrukt in procenten van het drooggewicht van het mengsel.
Het percentage droge cellulosevezels wordt verkregen door aftrekking.
3. APPARATUUR EN REAGENTIA (nietvermeld in hetalgemene
gedeelte)
3.1.Apparatuur
i) Erlenmeyer van minstens 500 ml met ingeslepen stop.
ii) Thermostaat of ander apparaat waarmee de erlenmeyer op een
temperatuur van 50 ± 5 ºC kan worden gehouden.
3.2.Reagentia
i) 75 % zwavelzuur ± 2 gewichtsprocenten:
Aan te maken door voorzichtig en onder koeling 700 ml
zwavelzuur met een dichtheid van 1,84 bij 20 ºC toe te voegen
aan 350 ml gedestilleerd water. Na afkoeling tot kamertempera-
tuur, het volume aanvullen tot één liter met behulp van water.
ii) Oplossing van verdunde ammonia:
80 ml ammonia meteen dicht heid van 0,88 bij 20 ºC aanvullen
met water tot één liter.
4. WERKWIJZE
De werkwijze die in hetalgemene gedeelt e is aangegeven volgen en als
volgtt e werk gaan:
Aan hetanalysemonst er in een erlenmeyer van 500 ml metingeslepen
stop 200 ml van 75 % zwavelzuur per gram monster toevoegen, sluiten
en de erlenmeyer voorzichtig schudden om het monster goed te bevoch-
tigen. De erlenmeyer op een temperatuur houden van 50 ± 5 ºC
gedurende één uur en met regelmatige tussenpozen van ongeveer tien
minuten schudden. Onder afzuiging de inhoud van de erlenmeyer
filtreren door een vooraf gewogen filterkroes. De overblijvende vezels
overbrengen door de erlenmeyer te spoelen met een weinig 75 %
zwavelzuur. De filt erkroes afzuigen en hetresidu op hetfilt er spoelen
door deze te vullen met vers 75 % zwavelzuur. Pas afzuigen nadat het
zuur uitzichzelf is doorgelopen.
Het residu herhaaldelijk wassen met koud water, tweemaal met de
verdunde ammonia, vervolgens nogmaals grondig metkoud wat er en
na elke spoeling de filterkroes afzuigen. Telkens wachten tot de spoel-
vloeistof uit zichzelf is doorgelopen alvorens af te zuigen. Tenslotte de
laatste overgebleven vloeistof afzuigen, filterkroes met residu drogen,
afkoelen en wegen.
5. BEREKENING
De resultaten berekenen zoals aangegeven in het algemene gedeelte. De
waarde van „d” is gelijk aan 1,00.
6. NAUWKEURIGHEID VAN DE METHODE
Voor een homogeen mengsel van textielmaterialen liggen de betrouw-
baarheidsgrenzen van de volgens deze methode verkregen resultaten
niethoger dan ± 1 bij een bet rouwbaarheidsdrempel van 95 %.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 23
▼B
METHODENr.8
ACRYL, BEPAALDE MODACRYL- OF BEPAALDE CHLOORVEZELS
EN BEPAALDE ANDERE VEZELS
(Methode met behulp van dimethylformamide)
1. TOEPASSINGSGEBIED
Deze methode geldt, na verwijdering van alle niet-vezelbestanddelen,
voor binaire mengsels van:
1. acryl (26) of bepaalde modacrylvezels (29) of bepaalde chloorvezels
(27) (1)
met
2. wol (1), dierlijk haar (2 en 3), zijde (4), katoen (5), cupro (21), modal
(22), viscose (25), polyamide of nylon (30) en polyester (31).
Zij geldteveneens voor acryl en bepaalde modacrylvezels die met
metaalcomplex-kleurstoffen zijn geverfd, doch zij is niet van toepassing
voor dergelijke vezels die zijn geverfd metchromeringskleurst offen.
2. PRINCIPE
Uitgaande van een bekend drooggewicht van het mengsel worden de
acrylvezels, modacrylvezels of bepaalde chloorvezels opgelostmet
behulp van dimethylformamide verhit in een kokend waterbad. Het
residu wordtverzameld, gewassen, gedroogd en gewogen. Hetevent ueel
gecorrigeerde gewicht ervan wordt uitgedrukt in procenten van het
drooggewichtvan hetmengsel en hetpercent age droge acryl, modacryl
of chloorvezels wordtverkregen door aft rekking.
3. APPARATUUR EN REAGENTIA (nietvermeld in hetalgemene
gedeelte)
3.1.Apparatuur
i) Erlenmeyer van minstens 200 ml met ingeslepen stop.
ii) Een kokend waterbad.
3.2.Reagentia
Dimethylformamide (kookpunt 153 ± 1 ºC) met niet meer dan 0,1 %
water.
Daar dit reagens giftig is wordt aanbevolen te werken in een zuur-
kast.
4. WERKWIJZE
De in het algemene gedeelte gegeven instructies opvolgen en als volgt te
werk gaan:
Aan het analysemonster in een erlenmeyer van minstens 200 ml met
ingeslepen stop, 80 ml dimethylformamide per gram monster toevoegen,
dat vooraf in een kokend waterbad is verwarmd. De stop op de erlen-
meyer plaatsen, schudden om het monster goed te bevochtigen en
gedurende één uur in een kokend waterbad houden. De erlenmeyer met
de inhoud gedurende deze tijd vijfmaal met de hand voorzichtigschudden. De vloeistof decanteren in een vooraf gewogen filterkroes
doch de vezels in de erlenmeyer houden. Nogmaals 60 ml dimethylfor-
mamide toevoegen en gedurende 30 minuten verwarmen in een kokend
waterbad; de erlenmeyer gedurende deze tijd tweemaal voorzichtig met
de hand schudden.
De inhoud van de erlenmeyer onder afzuiging filtreren door de filter-
kroes.
De in de erlenmeyer overgebleven vezels overbrengen in de filterkroes
door de erlenmeyer nogmaals met dimethylformamide te spoelen. De
overmaat aan vloeistof afzuigen. Het residu tweemaal met ongeveer 1 l
water van 70 tot 80 ºC wassen, waarbij de filterkroes steeds met water
wordt gevuld. Na elke toevoeging van water kort afzuigen, maar pas
nadat het water vanzelf is doorgelopen. Indien het waswater te langzaam
door de filterkroes loopt kan een geringe onderdruk worden aangebracht.
De filterkroes met het residu drogen, afkoelen en wegen.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 24
(1) Alvorens de analyse uitt e voeren moetde oplosbaarheid van de modacrylvezels of van
de chloorvezels in het reagens worden vastgesteld.
▼B
5. BEREKENING
De resultaten berekenen zoals aangegeven in het algemene gedeelte. De
waarde „d” bedraagt1,0 behalve in de volgende gevallen:
wol: 1,01
katoen: 1,01
cupro: 1,01
modal: 1,01polyester: 1,01.
6. NAUWKEURIGHEID VAN DE METHODE
Voor een homogeen mengsel van textielmaterialen liggen de betrouw-
baarheidsgrenzen van de volgens deze methode verkregen resultaten
niethoger dan ± 1 bij een bet rouwbaarheidsdrempel van 95 %.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 25
▼B
METHODENr.9
BEPAALDE CHLOORVEZELS EN BEPAALDE ANDERE VEZELS
(Methode met behulp van zwavelkoolstof/aceton 55,5/44,5)
1. TOEPASSINGSGEBIED
Deze methode geldt, na verwijdering van alle niet-vezelbestanddelen,
voor binaire mengsels van:
1. bepaalde chloorvezels (27), te weten bepaalde polyvinylchloriden, al
of nietnagechloreerd (1)
met
2. wol (1), dierlijk haar (2 en 3), zijde (4), katoen (5), cupro (21), modal
(22), viscose (25), acryl (26), polyamide of nylon (30), polyester
(31), glasvezel (40).
Wanneer het gehalte aan wol of zijde van het mengsel groter is dan 25 %
dient methode nr. 2 te worden toegepast. Wanneer het gehalte van het
mengsel aan polyamide of nylon groter is dan 25 %, dan moet methode
nr. 4 worden toegepast.
2. PRINCIPE
Uitgaande van een bekend drooggewicht van het mengsel worden de
chloorvezels opgelostmetbehulp van een azeot ropisch mengsel van
zwavelkoolstof en aceton. Het residu wordt verzameld, gewassen,
gedroogd en gewogen; hetevent ueel gecorrigeerd gewichtervan wordt
uitgedrukt in procenten van het drooggewicht van het mengsel. Het
percentage droge polyvinylchloridevezels wordt verkregen door aftrek-
king.
3. APPARATUUR EN REAGENTIA (nietvermeld in hetalgemene
gedeelte)
3.1.Apparatuur
i) Erlenmeyer van minstens 200 ml met ingeslepen stop.
ii) Mechanische schudinrichting.
3.2.Reagentia
i) Azeotropisch mengsel van zwavelkoolstof en aceton (55,5
volumeprocenten zwavelkoolstof en 44,5 volumeprocenten
aceton). Daar dit reagens giftig is wordt aanbevolen te werken
in een zuurkast.
ii) Ethylalcohol van 92 volumeprocenten of methylalcohol.
4. WERKWIJZE
De in het algemene gedeelte verstrekte instructies opvolgen en als volgt
te werk gaan:
Aan het analysemonster in een erlenmeyer, van minstens 200 ml met
ingeslepen stop ten minste 100 ml van het azeotropisch mengsel per
gram monster toevoegen. De erlenmeyer sluiten en bij kamertempera-
tuur gedurende 20 minuten schudden met behulp van de mechanische
schudinrichting of met de hand. De vloeistof decanteren in een gewogen
filterkroes. De behandeling herhalen met 100 ml vers oplosmiddel.
Deze werkwijze herhalen totdat een druppel van de extractievloeistof na
verdamping op een horlogeglas geen polymeerresidu meer achterlaat.
Het residu overbrengen in de filterkroes met behulp van een extra
hoeveelheid oplosmiddel, de vloeistof afzuigen en het residu in de filter-
kroes spoelen met20 ml alcohol en vervolgens driemaal metwat er. De
spoelvloeistof uit zichzelf laten doorlopen alvorens de overmaat vloei-
stof af te zuigen. De filterkroes met het residu drogen, afkoelen en
wegen.
Opmerking
De monsters van sommige mengsels met hoog gehalte aan chloorvezels
krimpen sterk tijdens de droging, waardoor de verwijdering van de
chloorvezel door hetoplosmiddel st erk wordtbelemmerd. Dit
verschijnsel beletevenwel de volledige oplossing van hetpolyvinylchlo-
ride niet.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 26
(1) Alvorens de analyse uitt e voeren moetworden nagegaan of de chloorvezels oplossen
in hetreagens.
▼B
5. BEREKENING
De resultaten berekenen zoals aangegeven in het algemene gedeelte. De
waarde „d” bedraagt1,00.
6. NAUWKEURIGHEID VAN DE METHODE
Voor een homogeen mengsel van textielmaterialen liggen de betrouw-
baarheidsgrenzen van de volgens deze methode verkregen resultaten
niethoger dan ± 1 bij een bet rouwbaarheidsdrempel van 95 %.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 27
▼B
METHODENr.10
ACETAAT- EN BEPAALDE CHLOORVEZELS
(Methode met behulp van ijsazijn)
1. TOEPASSINGSGEBIED
Deze methode geldt, na verwijdering van alle niet-vezelbestanddelen,
voor binaire mengsels van:
1. acetaat (19)
met
2. bepaalde chloorvezels (27): polyvinylchloride, of nagechloreerde
polyvinylchloride.
2. PRINCIPE
Uitgaande van een bekend drooggewicht van het monster wordt het
secundaire celluloseacetaat opgelost met behulp van ijsazijn. Het residu
wordtverzameld, gewassen, gedroogd en gewogen; hetevent ueel gecor-
rigeerde gewicht ervan wordt uitgedrukt in procenten van het
drooggewicht van het mengsel. Het percentage droge acetaat wordt
verkregen door aftrekking.
3. APPARATUUR EN REAGENTIA (nietvermeld in hetalgemene
gedeelte)
3.1.Apparatuur
i) Erlenmeyer van minstens 200 ml met ingeslepen stop.
ii) Mechanische schudinrichting.
3.2.Reagens
IJsazijn (minstens 99 %). Daar dit reagens agressief is, moet er
voorzichtig mee worden omgegaan.
4. WERKWIJZE
De in het algemene gedeelte verstrekte instructies opvolgen en als volgt
te werk gaan:
Aan hetanalysemonst er in de erlenmeyer van 200 ml metingeslepen
stop, 100 ml ijsazijn per gram monster toevoegen. De erlenmeyer sluiten
en metbehulp van de mechanische schudinricht ing gedurende 20
minuten schudden bij kamertemperatuur of schudden met de hand. De
vloeistof decanteren in de vooraf gewogen filterkroes. Deze behandeling
tweemaal herhalen en telkens gebruik maken van 100 ml vers oplos-
middel, zodat in totaal drie extracties worden uitgevoerd. Het residu
overbrengen in de filterkroes, de vloeistof afzuigen, het residu in de
filterkroes spoelen met 50 ml ijsazijn en vervolgens driemaal met water.
Na elke spoeling de vloeistof laten doorlopen zonder af te zuigen,
daarna afzuigen. De filterkroes met het residu drogen, afkoelen en
wegen.
5. BEREKENING
Het resultaat berekenen zoals aangegeven in het algemene gedeelte. De
waarde „d” bedraagt1,00.
6. NAUWKEURIGHEID VAN DE METHODE
Voor een homogeen mengsel van textielmaterialen liggen de betrouw-
baarheidsgrenzen van de volgens deze methode verkregen resultaten
niethoger dan ± 1 bij een bet rouwbaarheidsdrempel van 95 %.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 28
▼B
METHODENr.11
ZIJDE EN WOL OF HAAR
(Methode met behulp van 75 % zwavelzuur)
1. TOEPASSINGSGEBIED
Deze methode geldt, na verwijdering van alle niet-vezelbestanddelen,
voor binaire mengsels van:
1. zijde (4)
met
2. wol (1) of dierlijk haar (2 en 3).
2. PRINCIPE
Uitgaande van een bekend drooggewicht van het mengsel worden de
zijdevezels opgelostmetbehulp van zwavelzuur van 75 gewicht spro-
centen (1).
Hetresidu wordtverzameld, gewassen, gedroogd en gewogen. Heteven-
tueel gecorrigeerd gewicht ervan wordt uitgedrukt in procenten van het
totale drooggewicht van het mengsel. Het percentage droge zijde wordt
verkregen door aftrekking.
3. APPARATUUR EN REAGENTIA (nietvermeld in hetalgemene
gedeelte)
3.1.Apparatuur
Erlenmeyers van minstens 200 ml met ingeslepen stop.
3.2.Reagentia
i) 75 % zwavelzuur ± 2 gewichtsprocenten
Bereiden door, onder afkoeling, 700 ml zwavelzuur meteen
dichtheid van 1,84 bij 20 ºC voorzichtig toe te voegen aan
350 ml gedestilleerd water. Na afkoelen tot kamertemperatuur,
het volume met water op 1 liter brengen.
ii) Verdund zwavelzuur: 100 ml geconcentreerd zwavelzuur met
een dichtheid van 1,84 bij 20 ºC langzaam toevoegen aan
1 900 ml gedestilleerd water.
iii) Verdunde ammonia: 200 ml geconcentreerde ammonia (dicht-
heid 0,880 bij 20 ºC) verdunnen tot 1 000 ml met
gedestilleerd water.
4. WERKWIJZE
De in het algemene gedeelte verstrekte instructies opvolgen en als volgt
te werk gaan:
Aan het analysemonster in een erlenmeyer van minstens 200 ml met
ingeslepen stop 100 ml 75 % zwavelzuur per gram monster toevoegen
en de erlenmeyer sluiten. Goed schudden en gedurende 30 minuten bij
kamertemperatuur laten staan. Nogmaals schudden en nogmaals 30
minuten laten staan. Een laatste maal schudden en de inhoud van de
erlenmeyer in de vooraf gewogen filterkroes gieten. De eventueel in de
erlenmeyer achtergebleven vezels overbrengen in de filterkroes met 75 %
zwavelzuur. Het residu in de filterkroes achtereenvolgens wassen met
50 ml verdund zwavelzuur, 50 ml water en 50 ml verdunde ammonia.
Telkens de vezels gedurende ongeveer tien minuten in de vloeistof laten
staan alvorens af te zuigen. Tenslotte spoelen met water en de vezels
hierin gedurende ongeveer 30 minuten laten staan. De overmaat vloei-
stof afzuigen. De filterkroes met het residu drogen, afkoelen en wegen.
5. BEREKENING
De resultaten berekenen zoals aangegeven in het algemene gedeelte. De
waarde „d” bedraagt0,985 voor wol (1).
6. NAUWKEURIGHEID VAN DE METHODE
Voor een homogeen mengsel van textielmaterialen liggen de betrouw-
baarheidsgrenzen van de volgens deze methode verkregen resultaten
niethoger dan ± 1 bij een bet rouwbaarheidsdrempel van 95 %.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 29
(1) Wilde zijde, zoals tussahzijde, wordt niet geheel opgelost met behulp van 75 % zwavel-
zuur.
▼B
METHODENr.12
JUTE EN BEPAALDE DIERLIJKE VEZELS
(Methode door middel van stikstofgehaltebepaling)
1. TOEPASSINGSGEBIED
Deze methode geldt, na verwijdering van alle niet-vezelbestanddelen,
voor binaire mengsels van:
1. jute (9)
met
2. bepaalde dierlijke vezels.
Deze kunnen zijn: haar (2 en 3) of wol (1) of een mengsel van haar en
wol. Het is duidelijk dat deze methode geen toepassing vindt op meng-
sels van textiel die niet-vezelbestanddelen (kleurstoffen, apprets, enz.)
op basis van stikstof bevatten.
2. PRINCIPE
Men bepaalt het stikstofgehalte van het mengsel en berekent, uitgaande
van dit gegeven en van het bekende gehalte aan stikstof van de twee
bestanddelen, de verhouding van de bestanddelen van het mengsel.
3. APPARATUUR EN REAGENTIA (nietvermeld in hetalgemene
gedeelte)
3.1.Apparatuur
i) Kjeldahl-destructiekolf van 200 tot 300 ml.
ii) Kjeldahl-stoomdestillatietoestel.
iii) Een maatkolf van 200 ml en twee erlenmeyers van 100 ml.
Buretwaarmee een nauwkeurigheid van 0,05 ml mogelijk is.
3.2.Reagentia
i) Tolueen.
ii) Methanol.iii) Zwavelzuur (dichtheid 1,84 bij 20 ºC (
1).
iv) Kaliumsulfaat(1).
v) Seleniumdioxyde (1).
vi) Oplossing van natriumhydroxyde (400 g/liter).
400 g natriumhydroxyde oplossen in 400 tot 500 ml water en
verdunnen met water tot één liter.
vii) Indicatormengsel, 0,1 g methylrood oplossen in 95 ml ethanol
en 5 ml water en deze oplossing vermengen met 0,5 g broom-
kreselgroen opgelost in 475 ml ethanol en 25 ml water.
viii) Boorzuuroplossing, 20 g boorzuur oplossen in één liter water.
ix) Zwavelzuur 0,02 N (gestelde oplossing).
4. VOORBEHANDELING VAN HET GEREDUCEERDE MONSTER
De voorbehandeling beschreven in hetalgemene gedeelt e wordt
vervangen door de volgende behandeling:
Het luchtdroge monster in een Soxhletapparaat extraheren met behulp
van een mengsel van één deel tolueen en drie delen methanol gedurende
vier uur met ten minste vijf hevelingen per uur. Het monster drogen
eerstaan de luchten daarna in een droogst oof van 105 ± 3 ºC. Vervol-
gens het monster extraheren in water (50 ml/g monster) door onder
terugvloeikoeling te koken gedurende 30 minuten. Filtreren, het monster
terugbrengen in de kolf en de extractie herhalen met behulp van
hetzelfde volume water. Filtreren, de overmaat aan water verwijderen
door uitknijpen, afzuigen of centrifugeren en het monster aan de lucht
drogen.
OpmerkingDaar tolueen en methanol giftig zijn, moeten de nodige voorzorgsmaat-
regelen worden getroffen.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 30
(1) Deze reagentia moeten stikstofvrij zijn.
▼B
5. WERKWIJZE
5.1.Algemene instructies
De algemene instructies gegeven in het algemene gedeelte, wat
bet refthetnemen van hetmonst er, hetdrogen en hetwegen,
opvolgen.
5.2.Nadere instructies
Hetanalysemonst er in een Kjeldahlkolf overbrengen en aan het
analysemonster in de destructiekolf, dat ten minste 1 g bedraagt,
in deze volgorde toevoegen: 2,5 g kaliumsulfaat, 0,1-0,2 g sele-
niumdioxyde en 10 ml zwavelzuur (d = 1,84). De kolf eerst
zachtjes verwarmen tot volledige afbraak van het materiaal, daarna
krachtiger tot de oplossing helder en bijna kleurloos wordt. En
hierna nog 15 minuten verwarmen. De kolf laten afkoelen, de
inhoud voorzichtig verdunnen met 10-20 ml water, afkoelen, de
inhoud kwantitatief overbrengen in een maatkolf van 200 ml en
met water aanvullen tot de merkstreep, waarbij de analyse-oplos-
sing wordtverkregen.
In een erlenmeyer van 100 ml ongeveer 20 ml boorzuuroplossing
gieten en deze plaatsen onder de koeler van het Kjeldahldestilleer-
apparaatop zodanige wijze datde uit loop juistbeneden het
oppervlak van de boorzuuroplossing komt. Breng precies 10 ml
van de analyse-oplossing in de destillatiekolf, ten minste 5 ml
natriumhydroxyde in de trechter brengen, de stop even oplichten
en de natriumhydroxyde-oplossing langzaam in de kolf laten
vloeien. Indien de analyse-oplossing en de natriumhydroxyde-
oplossing neiging vertonen om twee afzonderlijke lagen te vormen,
deze vermengen door voorzichtig schudden. De destillatiekolf even
verwarmen en stoom in de vloeistof leiden. Ongeveer 20 ml destil-
laat opvangen, de erlenmeyer lager plaatsen zodat de uitloop van de
koeler zich ongeveer 20 mm boven hetvloeist ofoppervlak bevindt
en nog een minuut langer de destillatie voortzetten. Het uiteinde
van de buis spoelen met water en het spoelwater opvangen in de
erlenmeyer. Deze wegnemen en vervangen door een tweede erlen-
meyer die ongeveer 10 ml boorzuuroplossing bevaten vervolgens
ongeveer 10 ml destillaat opvangen.
De twee destillaten afzonderlijk titreren met zwavelzuur van 0,02 N
met gebruik van het indicatormengsel. De resultaten voor beide
titraties noteren. Indien het verbruik van de tweede titratie groter
is dan 0,2 ml, moet de proef herhaald worden en de destillatie
opnieuw worden uitgevoerd met een evengrote hoeveelheid van de
analyse-oplossing.
Een blancobepaling uitvoeren waarbij uitsluitend gebruik wordt
gemaakt van de bij de destructie en de destillatie gebruikte
reagentia.
6. BEREKENING
6.1. Het percentage stikstof in het droge monster als volgt berekenen:
A%¼28 V /C0bðÞ N
W
waarin
A % = percentage stikstof van het gereinigde en droge analyse-
monster
V = totaal verbruik (ml) van de gestelde zwavelzuuroplossing
bij hetmonst er
b = totaal verbruik (ml) van de gestelde zwavelzuuroplossing
bij de blancobepaling
N = normaliteit van de gestelde zwavelzuuroplossing en
W = gewicht (g) van het analysemonster in droge toestand.
6.2. Uitgaande van een waarde van 0,22 % voor het stikstofgehalte van
jute en van 16,2 % voor dierlijke vezels, welke percentages zijn
uitgedrukt ten opzichte van het drooggewicht van het materiaal,
wordtde samenst elling van hetmengsel metbehulp van de
volgende formule berekend:
PA % ¼A/C00;22
16;2/C00;22/C2100;
PA % = percentage dierlijke vezels in het monster.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 31
▼B
7. NAUWKEURIGHEID VAN DE METHODE
Voor een homogeen mengsel van textielmaterialen liggen de betrouw-
baarheidsgrenzen van de volgens deze methode verkregen resultaten
niethoger dan ± 1 bij een bet rouwbaarheidsdrempel van 95 %.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 32
▼B
METHODENr.13
POLYPROPEEN EN BEPAALDE ANDERE VEZELS
(Methode met behulp van xyleen)
1. TOEPASSINGSGEBIED
Deze methode geldt, na verwijdering van alle niet-vezelbestanddelen,
voor binaire mengsels van vezels van:
1. polypropeen (33)
met
2. wol (1), dierlijk haar (2 en 3), zijde (4), katoen (5), acetaat (19),
cupro (21), modal (22), triacetaat (24), viscose (25), acryl (26),
polyamide of nylon (30), polyester (31) en glasvezel (40).
2. PRINCIPE
Uitgaande van een bekend drooggewicht van het mengsel worden de
polypropeenvezels opgelostmetbehulp van kokend xyleen. Hetresidu
wordtverzameld, gewassen, gedroogd en gewogen; hetevent ueel
gecorrigeerde gewicht ervan wordt uitgedrukt in procenten van het
drooggewichtvan hetmengsel. Hetpercent age polypropeen wordt
verkregen door aftrekking.
3. APPARATUUR EN REAGENTIA (nietvermeld in hetalgemene
gedeelte)
3.1.Apparatuur
i) Erlenmeyers van minstens 200 ml met ingeslepen stop.
ii) Terugvloeikoeler (geschikt voor vloeistoffen met hoog kookpunt),
met slijpstuk, dat kan worden aangesloten op de erlenmeyers i).
3.2.Reagens
Xyleen, metkookpuntt ussen 137 en 142 ºC.Opmerking:Ditreagens is zeer brandbaar en geeftgift ige dampen. Bij
gebruik ervan dienen de nodige voorzorgsmaatregelen te
worden genomen.
4. WERKWIJZE
De in het algemene gedeelte verstrekte instructies opvolgen en daarna
als volgtt e werk gaan:
Aan het in de erlenmeyer (3.1.i)) overgebrachte analysemonster 100 ml
xyleen (3.2) per gram monster toevoegen. De terugvloeikoeler (3.1.ii))
aansluiten, de inhoud aan de kook brengen en gedurende drie minuten
laten koken. De warme vloeistof onmiddellijk decanteren in een
gewogen filterkroes van gefrit glas (zie opmerking 1). De behandeling
nog tweemaal herhalen en hierbij telkens 50 ml vers oplosmiddel
gebruiken.
Het in de erlenmeyer achtergebleven residu achtereenvolgens spoelen
met 30 ml kokende xyleen (tweemaal) en vervolgens tweemaal met
telkens 75 ml petroleumether (I.3.2.1 van het algemene gedeelte).
Het residu in de erlenmeyer na de tweede maal spoelen met petrole-
umether filtreren door de filterkroes en de achtergebleven vezels in
de filterkroes overbrengen met behulp van een kleine extra hoeveel-
heid petroleumether. Het oplosmiddel volledig laten verdampen, de
filterkroes met het residu drogen, afkoelen en wegen.
Opmerkingen:1. De filterkroes, waardoor het xyleen wordt gedecanteerd, moet
worden voorverwarmd.
2. Na de behandelingen metkokend xyleen moetde erlenmeyer,
waarin hetresidu zich bevindt , voldoende zijn afgekoeld, voordat
er petroleumether wordt ingegoten.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 33
▼B
3. Teneinde voor de analistde gevaren, verbonden aan de ont vlam-
baarheid en de giftigheid van de reagentia, te verminderen, mag
apparatuur voor warme extractie en geschikte werkwijzen, waarbij
identieke resultaten worden verkregen, worden gebruikt (1).
5. BEREKENING
De resultaten berekenen zoals aangegeven in het algemene gedeelte.
De waarde van „d” bedraagt1,00.
6. NAUWKEURIGHEID VAN DE METHODE
Voor een homogeen mengsel van textielmaterialen liggen de betrouw-
baarheidsgrenzen van de volgens deze methode verkregen resultaten
niethoger dan ± 1 bij een bet rouwbaarheidsdrempel van 95 %.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 34
(1) Zie bij voorbeeld de apparatuur beschreven in Melliand Textilberichte 56 (1975), blz.
643-645.
▼B
METHODENr.14
CHLOORVEZELS (OP BASIS VAN HET HOMOPOLYMEER VAN
VINYLCHLORIDE) EN BEPAALDE ANDERE VEZELS
(Methode met behulp van geconcentreerd zwavelzuur)
1. TOEPASSINGSGEBIED
Deze methode geldt, na verwijdering van alle niet-vezelbestanddelen,
voor binaire mengsels van:
1. chloorvezels (27) op basis van hethomopolymeer van vinylchloride
(al dan nietnagechloreerd)
met
2. katoen (5), acetaat (19), cupro (21), modal (22), triacetaat (24),
viscose (25), bepaalde acrylvezels (26), bepaalde modacrylvezels
(29), polyamide of nylon (30), polyester (31).
De betrokken modacrylvezels zijn die, welke een heldere oplossing
geven bij onderdompeling in geconcentreerd zwavelzuur ( d20= 1,84 g/
ml).
Deze methode kan met name in plaats van de methoden nr. 8 en nr. 9
worden gebruikt.
2. PRINCIPE
Uitgaande van een bekend drooggewicht van het mengsel worden de in
punt2 van paragraaf 1 vermelde vezels in geconcent reerd zwavelzuur
(d20= 1,84 g/ml) opgelost. Het uit de chloorvezel bestaande residu wordt
verzameld, gewassen, gedroogd en gewogen; hetevent ueel gecorri-
geerde gewicht ervan wordt uitgedrukt in procenten van het
drooggewicht van het mengsel. Het percentage van het tweede bestand-
deel wordtverkregen door aft rekking.
3. APPARATUUR EN REAGENTIA (nietvermeld in hetalgemene
gedeelte)
3.1.Apparatuur
i) Erlenmeyers van minstens 200 ml met ingeslepen stop.
ii) Glasstaafje met afgeplat uiteinde.
3.2.Reagentia
i) Geconcentreerd zwavelzuur ( d20= 1,84 g/ml).
ii) Zwavelzuur, verdund tot circa 50 % (m/m)
Bereiden door, onder afkoeling, 400 ml zwavelzuur ( d20= 1,84 g/ml) voorzichtig toe te voegen aan 500 ml gedestilleerd
water. Na afkoelen tot kamertemperatuur het volume met water
op 1 liter brengen.
iii) Verdunde ammonia
60 ml geconcentreerde ammonia ( d20= 0,880 g/ml) metgedes-
tilleerd water verdunnen tot 1 000 ml.
4. WERKWIJZE
De in het algemene gedeelte verstrekte instructies opvolgen en als volgt
te werk gaan:
Aan het in de erlenmeyer (3.1.i)) overgebrachte analysemonster 100 ml
zwavelzuur (3.2.i)) per gram monster toevoegen.
De inhoud van de erlenmeyer gedurende tien minuten bij kamertempera-
tuur laten staan en van tijd tot tijd met het glazen staafje omroeren. Een
weefsel of breisel moet tussen de wand en het staafje worden vastgezet,
waarbij met het staafje een lichte druk wordt uitgeoefend, teneinde het
door zwavelzuur opgeloste materiaal af te scheiden.
De vloeistof in een gewogen filterkroes van gefrit glas decanteren.
Opnieuw 100 ml zwavelzuur (3.2.i)) in de erlenmeyer brengen en de
behandeling herhalen.
De inhoud van de erlenmeyer door de filterkroes gieten en het vezelre-
sidu erin overbrengen metbehulp van hetglazen st aafje. Zo nodig een
weinig geconcentreerd zwavelzuur (3.2.i)) toevoegen om de vezelresten,
die nog aan de wand van de erlenmeyer vastzitten, mee te voeren.
De filterkroes afzuigen; de afzuigkolf ledigen of door een andere
vervangen, daarna het residu in de filterkroes achtereenvolgens spoelen
met50 % zwavelzuur (3.2.ii)) metgedest illeerd of gedeïoniseerdwat er
(I.3.2.3 van hetalgemene gedeelt e), metde verdunde ammonia1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 35
▼B
(3.2.iii)) en tenslotte grondig met gedestilleerd of gedeïoniseerd water,
waarbij de filterkroes na iedere toevoeging volledig wordt afgezogen
(niet afzuigen tijdens het spoelen, maar pas nadat de vloeistof uit zich-
zelf is doorgelopen).
De filterkroes met het residu drogen, afkoelen en wegen.
5. BEREKENING
De resultaten berekenen zoals aangegeven in het algemene gedeelte. De
waarde van „d” bedraagt1,00.
6. NAUWKEURIGHEID VAN DE METHODE
Voor een homogeen mengsel van textielmaterialen liggen de betrouw-
baarheidsgrenzen van de volgens deze methode verkregen resultaten
niethoger dan ± 1 bij een bet rouwbaarheidsdrempel van 95 %.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 36
▼B
METHODENr.15
CHLOORVEZEL, BEPAALDE MODACRYLSOORTEN, BEPAALDE
ELASTHANEN, ACETAAT, TRIACETAAT EN BEPAALDE ANDERE
VEZELS
(Methode met cyclohexanon)
1. TOEPASSINGSGEBIED
Deze methode geldt, na verwijdering van niet-vezelbestanddelen, voor
binaire mengsels van:
1. acetaat (19), triacetaat (24), chloorvezels (27), bepaalde modacryl-
soorten (29), bepaalde elasthanen (39)
met
2. wol (1), haar (2 en 3), zijde (4), katoen (5), cupro (21), modal (22),
viscose (25), polyamide of nylon (30), acryl (26), glasvezel (40).
Indien is vastgesteld dat modacryl- of elasthaanvezel aanwezig is, dient
in een voorafgaande proef te worden bepaald of die volledig in het
reagens oplosbaar is.
De methoden nr. 9 en nr. 14 zijn eveneens toepasbaar voor het analy-
seren van mengsels die chloorvezels bevatten.
2. PRINCIPE
Uitgaande van een bekend drooggewicht van het mengsel worden de
acetaatvezels, triacetaatvezels, chloorvezels, bepaalde modacrylvezelsen bepaalde elasthaanvezels opgelost in cyclohexanon door extractie,
bij een temperatuur dichtbij het kookpunt. Het residu wordt verzameld,
gewassen, gedroogd en gewogen; hetgewichtwordtevent ueel gecorri-
geerd en uitgedrukt in procenten van het drooggewicht van het
mengsel. Het drooggewichtspercentage chloor-, modacryl-, elasthaan-,
acetaat- en triacetaatvezel wordt verkregen uit het verschil.
3. APPARATUUR EN REAGENTIA (nietvermeld in hetalgemene
gedeelte)
3.1.Apparatuur
i) Apparaat voor hete extractie, waarmee de werkwijze onder
punt 4 kan worden uitgevoerd (zie bijgaande figuur, variante
van de apparatuur beschreven in „Melliand Textilberichte 56
(1975), blz. 643-645)”.
ii) Filterkroes waar het monster in past.
iii) Poreus plaatje, porositeit 1.
iv) Terugvloeikoeler, passend op de destillatiekolf.
v) Verwarmingstoestel.
3.2.Reagentia
i) Cyclohexanon, kookpunt156 ºC.
ii) Ethylalcohol: 50 % (v/v) in volume.
Opmerking: Cyclohexanon is brandbaar en giftig; vóór het gebruik
moeten dan ook de nodige voorzorgsmaatregelen
worden getroffen.
4. WERKWIJZE
De aanwijzingen van het algemene gedeelte volgen en als volgt te werk
gaan:
In de destillatiekolf 100 ml cyclohexanon per gram materiaal brengen;
het extractievat aanbrengen, waarin vooraf de filterkroes met monster
en het poreuze plaatje enigszins schuin zijn aangebracht. De terugvloei-
koeler aansluiten. Het cyclohexanon aan de kook brengen en 60 minuten
met een zodanige snelheid extraheren dat ten minste twaalf cycli per uur
worden doorlopen. Na extractie en afkoelen het extractievat optrekken,
de filterkroes uitnemen en het poreuze plaatje verwijderen. De inhoud
van de filterkroes drie- tot viermaal spoelen met warme 50 %-ige ethy-
lalcohol, voorverwarmd op ongeveer 60 ºC en vervolgens met1 lit er
water van 60 ºC.
Tijdens hetspoelen en t ussendoor nietafzuigen maar hetoplosmiddel
vanzelf laten doorlopen; pas aan het einde afzuigen.
Tenslotte wordt de filterkroes met het residu gedroogd, afgekoeld en
gewogen.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 37
▼B
5. BEREKENING EN WEERGAVE VAN DE RESULTATEN
De resultaten berekenen zoals aangegeven in het algemene gedeelte. De
waarde van „d” bedraagt1,00 behalve voor de volgende vezels:
zijde: 1,01
acryl: 0,98.
6. NAUWKEURIGHEID VAN DE METHODE
Voor een homogeen mengsel van textielmaterialen liggen de betrouw-
baarheidsgrenzen van de volgens deze methode verkregen resultaten
niethoger dan ± 1 bij een bet rouwbaarheidsdrempel van 95 %.1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 38
▼B
Afbeelding als bedoeld in punt 3.1. i) van methode nr. 15
1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 39
▼B
BIJLAGEIII
DEEL A
INGETROKKEN RICHTLIJNEN
(bedoeld in artikel 8)
— Richtlijn 72/276/EEG van de Raad (PB nr. L 173 van 31. 7. 1972, blz. 1)
nadien gewijzigd bij:
— Richtlijn 79/76/EEG van de Commissie (PB nr. L 17 van 24. 1. 1979,
blz. 17);
— Richtlijn 81/75/EEG van de Raad (PB nr. L 57 van 4. 3. 1981, blz. 23);— Richtlijn 87/184/EEG van de Commissie (PB nr. L 75 van 17. 3. 1987,
blz. 21).
DEEL B
OMZETTINGSTERMIJNEN
Richtlijn Uiterste termijn van omzetting
72/276/EEG 18 januari 1974
79/76/EEG 28 juni 1979
81/75/EEG 27 februari 1982
87/184/EEG 1 september 19881996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 40
▼B
BIJLAGEIV
CONCORDANTIETABEL
Deze richtlijn Richtlijn 72/276/EEG
Artikel 1 Artikel 1
Artikel 2 Artikel 2
Artikel 3 Artikel 3
Artikel 4 Artikel 4Artikel 5 Artikel 5
Artikel 6 Artikel 6
Artikel 7 Artikel 7, lid 2
Artikel 8 —
Artikel 9 Artikel 8
Bijlage I Bijlage I
Bijlage II, punt1 Bijlage II, punt1
Bijlage II, punt2 Bijlage II, punt2
Bijlage II, methode nr. 1 Bijlage II, methode nr. 1
Bijlage II, methode nr. 2 Bijlage II, methode nr. 2
Bijlage II, methode nr. 3 Bijlage II, methode nr. 3
Bijlage II, methode nr. 4 Bijlage II, methode nr. 4
Bijlage II, methode nr. 5 Bijlage II, methode nr. 5
Bijlage II, methode nr. 6 Bijlage II, methode nr. 6
Bijlage II, methode nr. 7 Bijlage II, methode nr. 7
Bijlage II, methode nr. 8 Bijlage II, methode nr. 8
Bijlage II, methode nr. 9 Bijlage II, methode nr. 9
Bijlage II, methode nr. 10 Bijlage II, methode nr. 10
Bijlage II, methode nr. 11 Bijlage II, methode nr. 11Bijlage II, methode nr. 12 Bijlage II, methode nr. 13
Bijlage II, methode nr. 13 Bijlage II, methode nr. 14
Bijlage II, methode nr. 14 Bijlage II, methode nr. 15
Bijlage II, methode nr. 15 Bijlage II, methode nr. 16
Bijlage III —
Bijlage IV —1996L0073 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 41