1996L0050 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 96/50/EG VAN DE RAAD
van 23 juli 1996
betreffende de harmonisatie van de voorwaarden voor de afgifte van nationale vaarbewijzen voor
binnenvaartuigen welke bij het goederen- en personenvervoer in de Gemeenschap gebruikt
worden
(PB L 235 van 17.9.1996, blz. 31)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Verordening (EG) nr. 1882/2003 van hetEuropees Parlementen de Raad
van 29 september 2003L 284 1 31.10.2003
▼B
RICHTLIJN 96/50/EG VAN DE RAAD
van 23 juli 1996
betreffende de harmonisatie van de voorwaarden voor de afgifte
van nationale vaarbewijzen voor binnenvaartuigen welke bij hetgoederen- en personenvervoer in de Gemeenschap gebruikt worden
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
inzonderheid op artikel 75,
Gezien hetvoorst el van de Commissie (1),
In samenwerking methetEuropees Parlement ,Gezien hetadvies van hetEconomisch en Sociaal Comit é (
2),
Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag (3),
Overwegende dater gemeenschappelijke bepalingen moet en worden
ingevoerd betreffende het besturen van binnenvaartuigen op de binnen-wateren van de Gemeenschap en dat een eerste stap in deze richting isgezetmetRicht lijn 91/672/EEG van de Raad van 16 december 1991
inzake de wederzijdse erkenning van de nationale vaarbewijzen voor
hetbest uren van schepen in hetgoederen- en personenvervoer over debinnenwateren (
4);
Overwegende dat, in verband met de verschillen in de nationale wetge-
vingen op hetpuntvan de voorwaarden voor de afgift e vanvaarbewijzen voor binnenvaartuigen en de noodzaak om de veiligheids-
eisen in de binnenvaartsector geleidelijk aan te scherpen, er
communautaire voorschriften voor de afgifte van deze vaarbewijzenmoeten worden vastgesteld om aan eventuele concurrentiedistorsieshethoofd t e bieden;
Overwegende dat het, tot waarborging van de vereiste uniformiteit en
doorzichtigheid, wenselijk is dat de Gemeenschap een model vaststelt
voor één enkel nationaal vaarbewijs, dat door alle Lid-Staten erkend
wordten nietbehoeftt e worden ingewisseld, waarbij methetoog ophet subsidiariteitsbeginsel de verantwoordelijkheid voor de afgifte vandit vaarbewijs aan de Lid-Staten zelf wordt overgelaten;
Overwegende dat er op nationale binnenwateren die niet met het water-
wegennet van een andere Lid-Staat in verbinding staan geen sprake vaninternationale concurrentie is en dat er derhalve geen reden bestaat de
in de onderhavige richtlijn bedoelde gemeenschappelijke bepalingen
voor de afgifte van vaarbewijzen ook hier verplicht te stellen;
Overwegende datdeze gemeenschappelijke bepalingen vooral t otdoel
moeten hebben de scheepvaart veiliger te maken en de mens beter tebeschermen; dathethiert oe absoluutnoodzakelijk is datmetdezebepalingen minimumeisen worden vastgesteld waaraan de aanvrager
dient te voldoen om het vaarbewijs voor de binnenvaart te kunnen
verkrijgen;
Overwegende dat er ten minste voorwaarden moeten worden gesteld
met betrekking tot de minimaal vereiste leeftijd voor het besturen vaneen vaartuig, de lichamelijke en geestelijke geschiktheid van deaanvrager en diens beroepservaring en vakkennis op bepaalde methet
besturen van een vaartuig samenhangende gebieden; dat de Lid-Staten
omwille van de veiligheid van hetvaart uig en de zich aan boord bevin-dende personen metname voor de bekendheid metbepaalde1996L0050 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 2
(1) PB nr. C 280 van 6. 10. 1994, blz. 5.
(2) Advies uitgebracht op 25 januari 1995 (PB nr. C 102 van 24. 4. 1995, blz.
5).
(3) Advies van hetEuropees Parlementvan 2 maart1995 (PB nr. C 68 van 20.
3. 1995, blz. 41), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 8 december
1995 (PB nr. C 356 van 30. 12. 1995, blz. 66) en besluitvan hetEuropees
Parlementvan 9 mei 1996 (PB nr. C 152 van 27. 5. 1996, blz. 46).
(4) PB nr. L 373 van 31. 12. 1991, blz. 29.
▼B
plaatselijke situaties aanvullende eisen kunnen stellen; dat aanvullende
vakkennis vereist is voor het besturen van een vaartuig met behulp vanradar of voor het besturen van een passagiersvaartuig;
Overwegende dater in geschikt e procedures voor de aanpassing van de
bijlagen van de onderhavige richtlijn moet worden voorzien; dat het
derhalve juistis de Commissie bij de aanpassing van de bijlagen doorhet in Richtlijn 91/672/EEG bedoelde comité te laten bijstaan,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
1. De Lid-Staten stellen op basis van het in bijlage I beschreven
communautaire model, overeenkomstig de bepalingen van de onderha-vige richtlijn, een vaarbewijs vast voor het besturen vanbinnenvaartuigen bij het vervoer van goederen en personen, hierna„vaarbewijs” te noemen.
2. De Lid-Staten nemen alle dienstige maatregelen om het gevaar
van vervalsing van de vaarbewijzen te vermijden.
3. Hetvaarbewijs wordtovereenkomst ig hetbepaalde in de onderha-
vige richtlijn afgegeven door de bevoegde instantie van de Lid-Staten.Hierbij wordtrekening gehouden metde specifieke kenmerken van dein artikel 1 van Richtlijn 91/672/EEG bedoelde waterwegen en vaarbe-wijzen, namelijk:
— vaarbewijzen geldig op alle waterwegen van de Lid-Staten met
uitzondering van de waterwegen waarop het reglement betreffendehet verlenen van Rijnschipperspatenten van toepassing is (groep A);
— vaarbewijzen geldig op alle waterwegen van de Lid-Staten, met
uitzondering van de in bijlage II van Richtlijn 91/672/EEGbedoelde maritieme waterwegen en met uitzondering van de water-wegen waarop hetreglementbet reffende hetverlenen van
Rijnschipperspatenten van toepassing is (groep B).
4. Totgroep A of B behorende vaarbewijzen, welke door de Lid-
Staten in overeenstemming met het in onderhavige richtlijn bepaaldeworden afgegeven, zijn voor alle onder groep A of B vallende water-wegen in de Gemeenschap geldig.
5. Behoudens het bepaalde in artikel 8, lid 2, is het overeenkomstig
de herziene Rijnvaartakte afgegeven Rijnschipperspatent op alle water-wegen van de Gemeenschap geldig.
6. In bijlage I van Richtlijn 91/672/EEG genoemde nationale vaar-
bewijzen die uithoofde van deze richt lijn wederzijds erkend worden
en uiterlijk 18 maanden na de inwerkingtreding van de onderhavigerichtlijn zijn afgegeven, blijven zonder inwisselverplichting tot dehierop aangegeven uiterste datum geldig.
Artikel 2
Voor de toepassing van de onderhavige richtlijn wordt verstaan onder:
a) „bevoegde instantie”, de instantie die door de Lid-Staat wordt belast
met de taak vast te stellen of de aanvrager aan de gestelde eisenvoldoeten vervolgens hetvaarbewijs af t e geven;
b) „schipper”, persoon die de nodige geschiktheid en kwalificaties
bezit om een vaartuig op de waterwegen van de Lid-Staten tebesturen en die aan boord het gezag voert;
c) „lid van de dekbemanning”, een persoon die regelmatig bij de
besturing van een binnenvaartuig betrokken is en aan het roer staat.1996L0050 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 3
▼B
Artikel 3
1. De onderhavige richtlijn geldt voor schippers van alle typen
binnenvaartuigen: motorschepen, sleep- en duwboten, aken, duwboten(duwvaartin konvooi en als gekoppeld samenst el), die voor hetvervoervan goederen of personen zijn bestemd, met uitzondering van:
— schippers van voor het vervoer van goederen bestemde vaartuigen
meteen lengt e van minder dan 20 m;
— schippers van voor het vervoer van passagiers bestemde vaartuigen
die, naastde bemanning, nietmeer dan t waalf personen vervoeren.
2. Een Lid-Staat kan, na overleg met de Commissie, schippers van
vaartuigen die uitsluitend gebruik maken van nationale binnenwaterendie nietmethetwat erwegennetvan een andere Lid-St aatin verbindingstaan van de toepassing van deze richtlijn vrijstellen en hun nationale
vaarbewijzen afgeven waarvan de voorwaarden voor afgifte kunnen
verschillen van die welke in deze richtlijn zijn vastgesteld. Deze natio-nale vaarbewijzen zijn dan alleen op deze waterwegen geldig.
Artikel 4
1. Ter verkrijging van een vaarbewijs moetde aanvrager aan de in
de artikelen 5 tot en met 8 bedoelde minimumeisen voldoen. Op hetvaarbewijs wordt aangegeven voor welke categorie waterwegen (dievan groep A of groep B) de schipper bevoegd is.
2. Door de Lid-Staten afgegeven vaarbewijzen die aan die minimu-
meisen voldoen, worden wederzijds erkend.
Artikel 5
Om voor een vaarbewijs in aanmerking te komen, dient de aanvrager
minstens 21 jaar oud te zijn. Niettemin behouden de Lid-Staten demogelijkheid een vaarbewijs uit te reiken vanaf 18-jarige leeftijd.Voor de erkenning van een in een andere Lid-Staat uitgereikt vaarbe-wijs van groep A of B kan een Lid-Staat dezelfde eisen inzakeminimumleeftijd hanteren als die welke in die Lid-Staat gelden voor
de afgifte van een vaarbewijs van dezelfde groep.
Artikel 6
1. De aanvrager dient aan te tonen dat hij de vereiste lichamelijke
en geestelijke geschiktheid heeft en moet hiertoe een geneeskundig
onderzoek ondergaan bij een door de bevoegde instantie erkende arts.
Bij ditonderzoek wordtin hetbijzonder gekeken naar gehoor engezichtsvermogen, naar het kleurenonderscheidingsvermogen, de moto-riek van de bovenste en onderste ledematen, alsmede naar deneurologische en psychische gesteldheid van de aanvrager en de
toestand van diens hart en bloedvaten.
2. Houders van een vaarbewijs die de 65-jarige leeftijd hebben
bereikt, dienen zich, binnen de drie daaropvolgende maanden en verderieder jaar, aan hetin lid 1 bedoelde geneeskundige onderzoek t e onder-
werpen; de bevoegde instantie tekent op het vaarbewijs aan dat de
schipper aan deze verplichting heeft voldaan.
Artikel 7
1. De aanvrager dient te kunnen aantonen dat hij minimaal vier jaar
beroepservaring heeftals lid van de dekbemanning van een binnenvaar-
tuig.
2. Om in aanmerking te kunnen worden genomen, moet de beroeps-
ervaring door de bevoegde instantie van de Lid-Staat met een
aantekening op het persoonlijke dienstboekje worden gevalideerd.
Deze ervaring mag op alle waterwegen van de Lid-Staten wordenopgedaan. Wat waterwegen betreft die de buitengrens van de Gemeen-schap overschrijden, zoals de Donau, de Elbe en de Oder, zal de opalle trajecten van deze waterwegen opgedane ervaring in aanmerkingworden genomen.1996L0050 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 4
▼B
3. De in lid 1 bedoelde minimumberoepservaring kan metmaximaal
drie jaar worden verminderd:
a) wanneer de aanvrager houder is van een door de bevoegde instantie
erkend diploma ter afsluiting van een gespecialiseerde binnenvaart-
opleiding met praktijkstages voor het besturen van een vaartuig; de
vermindering mag de duur van de gespecialiseerde opleiding niett eboven gaan; of
b) wanneer de aanvrager kan aantonen als lid van de dekbemanning
beroepservaring op een zeeschip te hebben opgedaan; voor de maxi-
male vermindering metdrie jaar moetde aanvrager kunnenaantonen minstens vier jaar ervaring in de zeevaart te hebben.
4. De in lid 1 bedoelde minimumberoepservaring kan mett en
hoogste drie jaar worden verminderd wanneer de aanvrager een prak-tijkexamen heeft afgelegd voor het besturen van een vaartuig; dit
vaarbewijs is dan slechts geldig voor vaartuigen waarvan de vaareigen-
schappen vergelijkbaar zijn metdie van hetschip waarvoor hetpraktische examen werd afgelegd.
Artikel 8
1. De aanvrager dient ook met gunstig gevolg een examen af te
leggen om aan te tonen dat hij de nodige vakkennis heeft; dit examendient minstens de in bijlage II, hoofdstuk A, beschreven algemene stofte bestrijken.
2. Onder voorbehoud van raadpleging van de Commissie, kan een
Lid-Staat van de schipper verlangen dat hij, voor de vaart op bepaalde
waterwegen, met uitzondering van de in bijlage II van Richtlijn 91/672/
EEG bedoelde maritieme waterwegen, aan aanvullende eisen inzakebekendheid met de plaatselijke situatie voldoet.
Onder hetzelfde voorbehoud kan een Lid-Staat verlangen dat de
schipper van een passagiersvaartuig, waarmee bepaalde trajecten metbeperkte manoeuvreerruimte worden bevaren, een diepergaande kennis
heeftvan specifieke bepalingen bet reffende de veiligheid van de passa-
giers en, in hetbijzonder, van bij ongevallen, brand en schipbreuk t evolgen procedures.
Artikel 9
1. Om een vaartuig met behulp van radar te mogen besturen, dient
de schipper in het bezit te zijn van een speciaal getuigschrift dat doorde bevoegde autoriteit is afgegeven als bewijs dat hij met gunstiggevolg een examen over de in bijlage II, hoofdstuk B, genoemde stofheeftafgelegd.
De Lid-Staten erkennen het diploma dat werd afgegeven volgens het
reglement inzake de afgifte van diploma's voor het besturen van vaar-
tuigen op de Rijn met behulp van radar.
2. Indien de aanvrager aan de in lid 1 genoemde voorwaarden
voldoet, geeft de bevoegde instantie door middel van een aantekeningop hetvaarbewijs aan datde houder bevoegd is t othetbest uren vaneen vaartuig met radar.
Artikel 10
Om een passagiersvaartuig op de binnenwateren van de Lid-Staten te
mogen besturen, dient de schipper of een ander lid van de bemanning
in het bezit te zijn van een speciaal getuigschrift dat door de bevoegde
autoriteit is afgegeven als bewijs dat hij met goed gevolg een examenover de in bijlage II, hoofdstuk C, genoemde stof heeft afgelegd.
Artikel 11
Overeenkomstig de in artikel 12 genoemde procedure kan de
Commissie de nodige initiatieven nemen tot aanpassing van het inbijlage I opgenomen model-vaarbewijs en methetoog op de ont wikke-ling van de in bijlage II genoemde vakkennis die voor hetverkrijgenvan hetvaarbewijs vereistis.1996L0050 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 5
▼M1
Artikel 12
1. Voor de toepassing van artikel 11 wordt de Commissie bijgestaan
door het bij artikel 7 van Richtlijn 91/672/EEG ingestelde comité,
hierna „het comité” te noemen.
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 4 en 7
van Besluit1999/468/EG (1) van toepassing, met inachtneming van het
bepaalde in artikel 8 van dat besluit.
De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op één maand.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 13
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om uiterlijk 18 maanden na de inwer-
kingtreding van deze richtlijn aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen
de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
2. De Lid-Staten delen de Commissie onverwijld de tekst mee van
de bepalingen die zij op de onder deze richtlijn vallende gebieden vast-
stellen.
3. De Lid-Staten zijn elkaar bij de toepassing van deze richtlijn zo
nodig wederzijds behulpzaam.
Artikel 14
Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die
van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
Artikel 15
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1996L0050 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 6
(1) Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de
voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende
uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23).▼B
▼B
BIJLAGEI
1996L0050 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 7
▼B
BIJLAGEII
VEREISTE VAKKENNIS VOOR HET VERKRIJGEN VAN HET VAAR-
BEWIJS VOOR DE BINNENVAART
HOOFDSTUK A
Algemene vakkennis voor het vervoer van goederen en personen
DEEL 1: VAARBEWIJS VAN GROEP A
1.Navigatie
a) Nauwkeurige kennis van de verkeersregels op de binnenwateren en mari-
tieme waterwegen, met name van het Europees Reglement voor
binnenlandse waterwegen (Cevni) en de Internationale Bepalingen ter
voorkoming van aanvaringen op zee, inclusief de markering en betonning
van waterwegen.
b) Kennis van de algemene kenmerken van de voornaamste binnenlandse en
maritieme waterwegen uit geografisch, hydrografisch, meteorologisch en
morfologisch oogpunt.
c) Zichtnavigatie, waaronder bepaling van de route, peilingen en posities van
het vaartuig, nautische drukwerken en publikaties, het gebruik van
zeekaarten, navigatiehulpmiddelen en betonningssystemen, procedures
voor hetcont roleren van hetkompas, basiskennis inzake get ijdenwerking.
2.Hanterenenbesturenvanhetvaartuig
a) Besturen van het vaartuig, met inachtneming van het effect van wind,
stroming, turbulentie en diepgang met het oog op voldoende drijfver-
mogen en stabiliteit.
b) Rol en werking van roer en schroef.
c) Ankeren en aanleggen in alle omstandigheden.
d) Manoeuvres in een sluis of haven en manoeuvres bij tegengestelde en
oplopende koersen.
3.Constructieenstabiliteit vanhetvaartuig
a) Kennis van de grondbeginselen van de scheepsbouw, vooral in verband
metde veiligheid van passagiers, bemanning en schip.
b) Elementaire kennis van Richtlijn 82/714/EEG van de Raad van 4 oktober
1982 tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnen-
schepen (1).
c) Elementaire kennis van de hoofdzaken van de scheepsconstructie.
d) Theoretische kennis van de regels betreffende stabiliteit en drijfvermogen
en de praktische toepassing daarvan, met name de bevaarbaarheid.
e) Aanvullende voorschriften, met name wat betreft aanvullende uitrusting,
op maritieme waterwegen.
4.Machinesvanhetvaartuig
a) Elementaire kennis van de constructie en de werking van de scheepsmo-
toren om ervoor te zorgen dat deze goed functioneren.
b) Bediening en controle van het functioneren van hoofd- en hulpmotoren en
te volgen procedures in geval van nood.
5.Ladenenlossen
a) Gebruik van diepgangschalen.
b) Bepaling van hetgewichtvan een lading metbehulp van de meet brief.
c) Laden en lossen van het vaartuig, stuwing van de lading (stuwplan).
6.Gedraginbijzondereomstandigheden
a) Basisprincipes van hetvoorkomen van ongevallen.
b) Te nemen maatregelen bij averij, aanvaring of stranding, met inbegrip van
het dichten van gaten in de scheepsromp.
c) Gebruik van gereedschap en reddingsmateriaal.1996L0050 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 8
(1) PB nr. L 301 van 28. 10. 1982, blz. 1.
▼B
d) Eerste hulp bij ongelukken.
e) Brandpreventie en gebruik van brandbestrijdingsinrichtingen en -appa-
raten.
f) Voorkomen van vervuiling van de waterwegen.
g) Bijzondere omst andigheden bij hetredden van personen, van hetvaart uig
en van de lading op maritieme waterwegen, overleven op zee.
DEEL 2: VAARBEWIJS VAN GROEP B
1.Navigatie
a) Nauwkeurige kennis van de verkeersregels op de binnenwateren, met
name van hetEuropees Reglementvoor binnenlandse wat erwegen
(Cevni), inclusief de markering en betonning van waterwegen.
b) Kennis van de algemene kenmerken van de voornaamste binnenlandse
waterwegen uit geografisch, hydrografisch, meteorologisch en morfolo-
gisch oogpunt.
c) Routebepaling, nautische drukwerken en publikaties, betonningssystemen.
2.Hanterenenbesturenvanhetvaartuig
a) Besturen van het vaartuig, met inachtneming van het effect van wind,
stroming, turbulentie en diepgang met het oog op voldoende drijfver-
mogen en stabiliteit.
b) Rol en werking van roer en schroef.
c) Ankeren en aanleggen in alle omstandigheden.
d) Manoeuvres in een sluis of haven en manoeuvres bij tegengestelde en
oplopende koersen.
3.Constructieenstabiliteit vanhetvaartuig
a) Kennis van de grondbeginselen van de scheepsbouw, vooral in verband
metde veiligheid van passagiers, bemanning en schip.
b) Elementaire kennis van Richtlijn 82/714/EEG van de Raad van 4 oktober
1982 tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnenschepen.
c) Elementaire kennis van de hoofdzaken van de scheepsconstructie.
d) Theoretische kennis van de regels betreffende stabiliteit en drijfvermogen
en de praktische toepassing daarvan.
4.Machinesvanhetvaartuig
a) Elementaire kennis van de constructie en de werking van de scheepsmo-
toren om ervoor te zorgen dat deze goed functioneren.
b) Bediening en controle van het functioneren van hoofd- en hulpmotoren en
te volgen procedures in geval van nood.
5.Ladenenlossen
a) Gebruik van diepgangschalen.
b) Bepaling van hetgewichtvan een lading metbehulp van de meet brief.
c) Laden en lossen van het vaartuig, stuwing van de lading (stuwplan).
6.Gedraginbijzondereomstandigheden
a) Basisprincipes van hetvoorkomen van ongevallen.
b) Te nemen maatregelen bij averij, aanvaring of stranding, met inbegrip van
het dichten van gaten in de scheepsromp.
c) Gebruik van gereedschap en reddingsmateriaal.
d) Eerste hulp bij ongelukken.
e) Brandpreventie en gebruik van brandbestrijdingsinrichtingen en -appa-
raten.
f) Voorkomen van vervuiling van de waterwegen.1996L0050 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 9
▼B
HOOFDSTUK B
Verplichte aanvullende vakkennis voor het besturen van een vaartuig met
behulp van radar
a) Kennis van de radartheorie: algemene kennis van radiogolven en beginselen
van het functioneren van radarapparatuur.
b) Gebruik van radarapparatuur, interpretatie van beelden op het radarscherm,
analyse van de door het apparaat verschafte informatie en kennis van de
beperkingen van hetwerken metradar.
c) Gebruik van de draaisnelheidsaanwijzer.
d) Kennis van hetgeen in het Europees Reglement voor binnenlandse water-
wegen (Cevni) ten aanzien van het varen op radar wordt bepaald.
HOOFDSTUK C
Verplichte aanvullende vakkennis voor het personenvervoer
1. Summiere kennis van de technische voorschriften met betrekking tot de stabi-
liteit van passagiersschepen in geval van averij, waterdichte schotten, niveau
van de grootste diepgang.
2. EHBO.
3. Brandpreventie en brandbestrijdingsinrichtingen.4. Omgaan metreddingsmiddelen en -mat erieel.
5. Maatregelen voor de bescherming van passagiers in het algemeen en met
name in geval van evacuatie, averij, aanvaring, stranding, brand, explosie of
andere panieksituaties.
6. Kennis van de veiligheidsvoorschriften (nooduitgangen, valreep, gebruik van
hetnoodroer).1996L0050 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 10