Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
"B RICHTLIJN V AN DE RAAD
van 21 december 1988
betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake materialen en voorwerpen
bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen
(89/109/EEG)
(PB L 40 van 11.2.1989, blz. 38)
Gerectificeerd bij:
"C1 Rectificatie, PB L 347 van 28.11.1989, blz. 37 (89/109)1989L0109 — NL — 10.01.1989 — 000.001 — 1
RICHTLIJN V AN DE RAAD
van 21 december 1988
betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten
inzake materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in
aanraking te komen
(89/109/EEG)
DE RAAD V AN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,
Gezien het voorstel van de Commissie,In samenwerking met het Europese Parlement (
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Overwegende dat Richtlijn 76/893/EEG van de Raad van 23 november 1976
betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Stateninzake materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in
aanraking te komen (
3), laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van
Spanje en Portugal (4), herhaaldelijk op essentiële punten is gewijzigd; dat ter
gelegenheid van nieuwe wijzigingen van deze richtlijn ter wille van dejuridische duidelijkheid de op dit gebied bestaande voorschriften dienen te
worden omgewerkt;
Overwegende dat de vaststelling van Richtlijn 76/893/EEG gerechtvaardigd
was doordat de verschillen die indertijd tussen de nationale wetgevingen metbetrekking tot bovengenoemde materialen en voorwerpen bestonden, het vrijeverkeer ervan belemmerden, ongelijke mededingingsvoorwaarden konden
scheppen en uit dien hoofde op de totstandkoming en de werking van de
gemeenschappelijke markt rechtstreeks van invloed waren;
Overwegende dat, om ten aanzien van deze materialen en voorwerpen vrij
verkeer te kunnen verwezenlijken, onderlinge aanpassing van de desbetref-fende wetgevingen noodzakelijk is, waarbij niet alleen in de eerste plaats
rekening moet worden gehouden met de eisen inzake de bescherming van de
gezondheid van de mens, maar tevens, binnen de door de bescherming van degezondheid gestelde grenzen, met de economische en technische behoeften;
Overwegende dat de gekozen werkwijze erin bestond om allereerst in een
kaderrichtlijn de algemene beginselen vast te leggen op grond waarvan het
door middel van bijzondere richtlijnen mogelijk was en ook in het vervolg
mogelijk zal zijn de onderlinge verschillen in de wettelijke bepalingen tenaanzien van bepaalde groepen materialen en voorwerpen op te heffen; dat
deze benadering geschikt is gebleken en derhalve dient te worden gehand-
haafd;
Overwegende dat de bedekkings- en omhullingsmaterialen die geheel of
gedeeltelijk één geheel vormen met de levensmiddelen, niet kunnen wordenbeschouwd als louter met deze levensmiddelen in aanraking te zijn, maar dat
er in dat geval rekening mee moet worden gehouden dat dergelijke materialen
mogelijk door de verbruikers worden geconsumeerd; dat de voorschriften vandeze richtlijn in dat geval niet geëigend zijn;
Overwegende dat het grondbeginsel van de onderhavige voorschriften behoort
te zijn dat alle materialen en voorwerpen die bestemd zijn om metlevensmiddelen in aanraking te worden gebracht of de overeenkomstig de
bestemming ervan daarmee in aanraking komen, of dat contact nu
rechtstreeks of onrechtstreeks is, voldoende inert moeten zijn om aan delevensmiddelen geen bestanddelen af te geven in hoeveelheden die voor de
gezondheid van de mens gevaar kunnen opleveren, of die tot een
onaanvaardbare wijziging in de samenstelling van de levensmiddelen,onderscheidenlijk tot aantasting van de organoleptische eigenschappen ervan,kunnen leiden;!B
(1) PB nr. C 99 van 13. 4. 1987, blz. 65, en PB nr. C 12 van 16. 1. 1989.
(2) PB nr. C 328 van 22. 12. 1986, blz. 5.
(3) PB nr. L 340 van 9. 12. 1976, blz. 19.
(4) PB nr. L 302 van 15. 11. 1985, blz. 216.1989L0109 — NL — 10.01.1989 — 000.001 — 2
Overwegende dat het voor het bereiken van dit doel noodzakelijk kan blijken
om verschillende soorten beperkingen vast te stellen, die afzonderlijk ofgecombineerd worden toegepast; dat het wenselijk is in de bijzondererichtlijnen die beperkingen op te nemen die het meest geschikt zijn om het
gestelde doel te bereiken, rekening houdende met de technologische
eigenschappen die voor de onderscheiden groepen materialen en voorwerpenkenmerkend zijn;
Overwegende dat het voor een verstandig gebruik van de materialen en
voorwerpen dienstig is in een passende etikettering te voorzien; dat de wijze
waarop deze etikettering geschiedt, naar gelang van de gebruiker voor wie dematerialen en voorwerpen zijn bestemd, kan verschillen;
Overwegende dat de genoemde richtlijn geen betrekking heeft op de
etikettering van produkten die wegens het gedrag ervan ten opzichte van
levensmiddelen, noch daarmee in aanraking mogen worden gebracht, nochdaartoe mogen worden bestemd;
Overwegende dat de opstelling van bijzondere richtlijnen om de grondbegin-
selen van de reglementering ten uitvoer te leggen, evenals de opstelling van de
wijzigingen daarin, uitvoeringsmaatregelen van technische aard zijn; dat, tervereenvoudiging en bespoediging van de procedure, de vaststelling van dezemaatregelen aan de Commissie dient te worden opgedragen;
Overwegende dat het wenselijk is om het advies van het bij Besluit
74/234/EEG van de Commissie (
1) ingestelde Wetenschappelijk Comité voor
de menselijke voeding in te winnen alvorens in het kader van de bijzondererichtlijnen bepalingen worden vastgesteld die voor de volksgezondheid
mogelijk gevolgen hebben;
Overwegende dat voor alle gevallen waarin de Raad de bevoegdheid voor de
tenuitvoerlegging van de met betrekking tot levensmiddelen vastgesteldevoorschriften aan de Commissie toekent, dient te worden voorzien in een
procedure voor nauwe samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie
in het kader van het bij Besluit 69/414/EEG (
2) ingestelde Permanent Comité
voor levensmiddelen,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN V ASTGESTELD:
Artikel 1
1. Deze richtlijn is van toepassing op in de staat van afgewerkt produkt
verkerende materialen en voorwerpen die zijn bestemd om met levens-
middelen in aanraking te worden gebracht of, overeenkomstig de bestemming
ervan, daarmee in aanraking komen, hierna „materialen en voorwerpen” tenoemen.
Bedekkings- of omhullingsmaterialen die, zoals materialen ter bekleding van
kaaskorsten, vleeswaren of fruit, één geheel vormen met de levensmiddelen
en waarvan de mogelijkheid bestaat dat zij samen met die levensmiddelenworden geconsumeerd, zijn niet onder deze richtlijn begrepen.
2. Deze richtlijn is van toepassing op materialen en voorwerpen die in
aanraking komen met water dat bestemd is voor menselijke consumptie. Zij is
evenwel niet van toepassing op vaste openbare of particuliere installaties voor
waterdistributie.
3. Deze richtlijn geldt niet voor antiquiteiten.
Artikel 2
De materialen en voorwerpen dienen overeenkomstig goede fabricage-
methoden te worden vervaardigd, opdat zij bij normaal of te verwachtengebruik aan levensmiddelen geen bestanddelen afgeven in hoeveelheden die:
— voor de gezondheid van de mens gevaar kunnen opleveren;
— tot een onaanvaardbare wijziging in de samenstelling van de levens-
middelen of tot een ongewenste verandering van de organoleptischeeigenschappen ervan kunnen leiden.!B
(1) PB nr. L 136 van 20. 5. 1974, blz. 1.
(2) PB nr. L 291 van 19. 11. 1969, blz. 9.1989L0109 — NL — 10.01.1989 — 000.001 — 3
Artikel 3
1. V oor de in bijlage I genoemde groepen materialen en voorwerpen en,
eventueel, de combinatie van deze materialen en voorwerpen geldenbijzondere richtlijnen.
2. De bijzondere richtlijnen alsmede de wijzigingen van de reeds bestaande
bijzondere richtlijnen worden volgens de procedure in artikel 9 vastgesteld.
3. Zij kunnen met name bevatten:
a) de lijst van stoffen waarvan het gebruik is toegestaan, met uitsluiting van
alle andere stoffen (positieve lijst);
b) de zuiverheidscriteria voor deze stoffen;
c) de bijzondere gebruiksvoorwaarden voor deze stoffen en/of materialen en
voorwerpen waarin deze stoffen zijn gebruikt;
d) specifieke grenzen voor de migratie van bepaalde bestanddelen of
groepen van bestanddelen in of op levensmiddelen;
e) een algemene grens voor de migratie van bestanddelen in of op
levensmiddelen;
f) zo nodig voorschriften tot bescherming van de gezondheid van de mens
tegen mogelijke gevaren wegens oraal contact met de materialen en
voorwerpen;
g) andere voorschriften waarmee de naleving van het bepaalde in artikel 2
kan worden gewaarborgd;
h) de voor het toezicht op de naleving van de bepalingen onder d), e), f) en
g) benodigde grondregels;
i) de voor de controle op de naleving van de bepalingen onder a) tot en met
g) benodigde bemonsterings- en analysemethoden.
De voorschriften die van invloed op de volksgezondheid kunnen zijn, worden
na raadpleging van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voedingvastgesteld en moeten aan de in bijlage II genoemde criteria beantwoorden.
Artikel 4
1. In afwijking van artikel 3 kan een Lid-Staat, indien overeenkomstig
artikel 3, lid 3, onder a), een lijst van stoffen is vastgesteld, het gebruik van
een stof die niet op die lijst voorkomt onder de volgende voorwaarden op zijngrondgebied toelaten:
a) de toelating moet beperkt worden tot een tijdvak van ten hoogste twee
jaar,
b) de Lid-Staat moet materialen en voorwerpen die zijn vervaardigd met de
stof waarvan hij het gebruik heeft toegelaten, officieel controleren,
c) de aldus vervaardigde materialen en voorwerpen moeten een speciale
aanduiding dragen die bij de toelating wordt omschreven.
2. De Lid-Staat stelt de overige Lid-Staten en de Commissie in kennis van
de tekst van ieder krachtens lid 1 opgesteld toelatingsbesluit, en wel binnen
een termijn van twee maanden na de datum waarop dit besluit van kracht isgeworden.
3. Vóór het verstrijken van de in lid 1, onder a), vastgestelde termijn van
twee jaar, kan de Lid-Staat bij de Commissie een verzoek indienen om deovereenkomstig lid 1op nationaal vlak toegelaten stof op de in artikel 3, lid 3,onder a), bedoelde lijst op te nemen. Tegelijkertijd verstrekt hij de
documenten die volgens hem de opneming op de lijst rechtvaardigen en
vermeldt hij het gebruik waarvoor deze stof is bestemd.
Binnen een termijn van 18 maanden na de indiening van dit verzoek wordt, op
basis van de gegevens over volksgezondheid, na raadpleging van het
Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding, volgens de procedurevan artikel 9 besloten of de betrokken stof op de in artikel 3, lid 3, onder a),
bedoelde lijst kan worden opgenomen dan wel of de nationale toelating moet
worden ingetrokken. Indien er op grond van artikel 3, lid 3, onder b), c) en d),bepalingen nodig blijken te zijn, worden deze volgens dezelfde procedure!B1989L0109 — NL — 10.01.1989 — 000.001 — 4
vastgesteld. In afwijking van lid 1, onder a), blijft de nationale toelating van
kracht totdat ten aanzien van het verzoek om opneming op de lijst een besluitis genomen.
Indien overeenkomstig de tweede alinea wordt besloten dat de nationale
toelating moet worden ingetrokken, is dit besluit van toepassing op iedereandere nationale toelating met betrekking tot de betrokken stof. In dit besluit
kan worden gepreciseerd dat het verbod om deze stof te gebruiken zich
uitstrekt tot een ander dan het gebruik, bedoeld in het verzoek om opnemingop de lijst.
Artikel 5
1. Indien een Lid-Staat na de vaststelling van één van de bijzondere
richtlijnen aan de hand van een uitvoerige motivering wegens ter beschikking
gekomen nieuwe gegevens of wegens een nieuwe beoordeling van bestaande
gegevens vaststelt dat het gebruik van een materiaal of voorwerp voor degezondheid van de mens gevaar oplevert, hoewel aan de bepalingen van diebijzondere richtlijn is voldaan, kan deze Lid-Staat de toepassing van de
betrokken bepalingen op zijn grondgebied tijdelijk opschorten of beperken.
Hij stelt de andere Lid-Staten en de Commissie daarvan onverwijld in kennisonder vermelding van de redenen die tot zijn besluit hebben geleid.
2. De Commissie onderzoekt zo spoedig mogelijk de door de in lid 1
bedoelde Lid-Staat opgegeven redenen in het kader van het Permanent
Comité voor levensmiddelen; zij brengt onverwijld advies uit en neemt de
passende maatregelen.
3. Indien de Commissie wijzigingen in de bijzondere richtlijn noodzakelijk
acht om aan de in lid 1 genoemde moeilijkheden het hoofd te bieden en debescherming van de gezondheid van de mens te waarborgen, leidt zij met hetoog op de vaststelling van de wijzigingen de procedure van artikel 9 in; in dat
geval kan de Lid-Staat die vrijwaringsmaatregelen heeft getroffen, deze
handhaven totdat er wijzigingen zijn vastgesteld.
Artikel 6
1. Onverminderd eventuele, in de bijzondere richt lijnen vastgestelde
afwijkingen moeten materialen en voorwerpen, die nog niet met levens-middelen in aanraking zijn gebracht, bij het in de handel brengen van de
volgende aanduidingen zijn voorzien:
a) — hetzij de vermelding „geschikt voor levensmiddelen” of „geschikt
voor eet- en drinkwaren”,
— hetzij een specifieke aanduiding voor het gebruik, zoals koffiezet-
apparaat, wijnfles, soeplepel,
— hetzij een volgens de procedure in artikel 8 vastgesteld symbool;
b) in voorkomend geval de bijzondere voorwaarden die bij gebruik ervan in
acht moeten worden genomen;
c) — hetzij de naam of de handelsnaam en het adres of de maatschap-
pelijke zetel,
— hetzij het handelsmerk,van de fabrikant of de verwerker, dan wel van een in de Gemeenschap
gevestigde verkoper.
2. De in lid 1 bedoelde aanduidingen moeten goed zichtbaar, duidelijk
leesbaar en onuitwisbaar zijn aangebracht;
a) bij verkoop aan de eindverbruiker:
— hetzij op de materialen en voorwerpen of op de verpakkingen,— hetzij op etiketten die op de materialen en voorwerpen of op de
verpakkingen daarvan zijn aangebracht,
— hetzij op een bord dat zich in de onmiddellijke nabijheid van de
materialen en voorwerpen bevindt en dat voor de kopers duidelijkzichtbaar is; in het geval van de in lid 1, onder c), bedoelde
aanduiding mag van laatstgenoemde mogelijkheid echter alleen
gebruik worden gemaakt indien deze aanduiding, of een etiket metdeze aanduiding, om technische redenen noch in het stadium van!B1989L0109 — NL — 10.01.1989 — 000.001 — 5
vervaardiging, noch in dat van het in de handel brengen op genoemde
materialen en voorwerpen kan worden aangebracht;
b) in de andere handelsstadia dan de verkoop aan de eindverbruiker:
— hetzij op de begeleidende documenten,— hetzij op de etiketten op verpakkingen,— hetzij op de materialen en voorwerpen zelf.
3.
"C1De in lid 1, onder a), 3bedoelde aanduidingen zijn evenwel niet
verplicht voor materialen en voorwerpen die door hun aard kennelijk bestemd
zijn om met levensmiddelen in aanraking te komen.
4. De in lid 1, onder a) en b), bedoelde aanduidingen zijn gereserveerd voor
materialen en voorwerpen die voldoen aan:
a) artikel 2,b) de bijzondere richtlijnen of, bij ontbreken van bijzondere richtlijnen, aan
eventuele nationale bepalingen.
5. In de bijzondere richtlijnen zal moeten worden bepaald dat deze
materialen en voorwerpen vergezeld moeten gaan van een schriftelijke
verklaring waaruit blijkt dat zij aan de desbetreffende voorschriften voldoen.
Bij ontbreken van bijzondere richtlijnen kunnen de Lid-Staten bepalingen van
die strekking handhaven of aannemen.
6. De Lid-Staten dragen ervoor zorg kleinhandel in de materialen en
voorwerpen te verbieden indien deze niet van de overeenkomstig lid 1, onder
a) en b), vereiste aanduidingen zijn voorzien in een de koper gemakkelijk te
begrijpen taal, tenzij diens voorlichting op andere wijze geschiedt. Dezebepaling belet niet genoemde aanduidingen in verscheidene talen aan tebrengen.
Artikel 7
1. De Lid-Staten mogen om redenen die met de samenstelling, het gedrag
ten opzichte van levensmiddelen of de etikettering van deze materialen en
voorwerpen verband houden, de handel in en het gebruik van de materialen envoorwerpen die met deze richtlijn of de bijzondere richtlijnen overeenkomen,
verbieden noch beperken.
2. Lid 1 laat de nationale bepalingen die gelden bij ontstentenis van de
bijzondere richtlijnen, onverlet.
Artikel 8
De wijzigingen die in de reeds bestaande bijzondere richtlijnen dienen te
worden aangebracht ten einde deze met de onderhavige richtlijn inovereenstemming te brengen, worden overeenkomstig de procedure van
artikel 9 vastgesteld.
Artikel 9
1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven
procedure, leidt de voorzitter de procedure in bij het Permanent Comité voorlevensmiddelen, hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van de
vertegenwoordiger van een Lid-Staat.
2. De vertegenwoordiger van de Commissie dient een ontwerp in van de te
nemen maatregelen. Het Comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een
termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van hetbetrokken vraagstuk. Het spreekt zich uit met een gekwalificeerde
meerderheid van stemmen als bepaald in artikel 148, lid 2, van het Verdrag.
De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.
3. a) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in
overeenstemming zijn met het advies van het Comité.
b) Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met
het advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht, doetde Commissie de Raad onverwijld een voorstel inzake de te nemen
maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van
stemmen.!B1989L0109 — NL — 10.01.1989 — 000.001 — 6
Indien de Raad drie maanden na de indiening van het voorstel geen
besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door deCommissie vastgesteld en onverwijld ten uitvoer gelegd.
Artikel 10
1. Richtlijn 76/893/CEE wordt ingetrokken.
2. Verwijzingen naar de krachtens lid 1 ingetrokken richtlijn gelden als
verwijzingen naar de onderhavige richtlijn.
De verwijzingen naar de artikelen van de ingetrokken richtlijn dienen te
worden gelezen volgens de in bijlage III voorkomende concordantietabel.
Artikel 11
1. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om aan deze richtlijn te
voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Dezemaatregelen moeten zodanig zijn:
— dat de handel in en het gebruik van materialen en voorwerpen die met de
richtlijn in overeenstemming zijn, uiterlijk 18 maanden na de kennisge-
ving (
1) worden toegelaten, onverminderd de toepassing van nationale
bepalingen die bij ontbreken van bijzondere richtlijnen op bepaaldegroepen materialen en voorwerpen van toepassing zijn;
— de handel in en het gebruik van materialen en voorwerpen die niet met
deze richtlijn in overeenstemming zijn, uiterlijk 36 maanden na dekennisgeving worden verboden.
2. Lid 1 laat de nationale bepalingen onverlet die, bij ontstentenis van
specifieke richtlijnen, gelden voor bepaalde groepen materialen of voor-
werpen, bestemd om in aanraking te komen met levensmiddelen.
Artikel 12
Deze richtlijn is niet van toepassing op voor export buiten de Gemeenschap
bestemde materialen en voorwerpen.
Artikel 13
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.!B
(1) Van deze richtlijn is de Lid-Staten kennis gegeven op 10 januari 1989.1989L0109 — NL — 10.01.1989 — 000.001 — 7
BIJLAGE I
Lijst van aan bijzondere richtlijnen onderworpen groepen materialen en
voorwerpen
Kunststoffen met inbegrip van vernis en deklagen (coatings)
Geregenereerde cellulose
Elastomeer en rubber
Papier en kartonKeramiek
Glas
Metalen en metaallegeringenHout met inbegrip van kurk
Textielprodukten
Paraffinewas en microkristallijne was!
B1989L0109 — NL — 10.01.1989 — 000.001 — 8
BIJLAGE II
Bij de opstelling van bijzondere richtlijnen toe te passen gezondheidscriteria
1. Indien er reden toe is, worden positieve lijsten van stoffen en materialen
opgesteld voor materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen inaanraking te komen. Er wordt nagegaan of een stof of materiaal in een positievelijst kan worden opgenomen, waarbij zowel rekening wordt gehouden met de
hoeveelheid stof of materiaal die aan levensmiddelen kan worden afgegeven, als
met de toxiciteit van die stof of dat materiaal.
2. Een stof of materiaal wordt pas in een positieve lijst opgenomen, wanneer bij
normaal of te verwachten gebruik van om het even welk materiaal of voorwerp
waarvan de stof of het materiaal deel uitmaakt, die stof of dat materiaal niet aanlevensmiddelen kan worden afgegeven in zodanige hoeveelheden dat deze voorde gezondheid van de mens gevaar kunnen opleveren.
3. Voor bepaalde materialen is het wellicht niet dienstig een positieve lijst op te
stellen, want een dergelijke lijst zou van geen enkel duidelijk belang zijn voorde bescherming van de menselijke gezondheid. In die gevallen dienen allestoffen en materialen te worden vastgesteld waarvoor specifieke migratie-grenzen moeten worden vastgesteld om te voorkomen dat die stoffen ofmaterialen worden afgegeven aan levensmiddelen in hoeveelheden die voor de
gezondheid van de mens gevaar kunnen opleveren. De in de punten 1 en 2
genoemde criteria gelden eveneens voor deze stoffen of materialen.
4. Alle stoffen en materialen worden voortdurend onder toezicht gehouden en
opnieuw onderzocht wanneer nieuwe wetenschappelijke gegevens of een
nieuwe beoordeling van de bestaande wetenschappelijke gegevens dit recht-vaardigen.
5. Wanneer een dagelijks aanvaardbare of een dagelijks toelaatbare dosis voor een
bepaalde stof of een bepaald materiaal wordt vastgesteld, moet worden
overwogen of het noodzakelijk is een specifieke migratiegrens vast te stellen,om te voorkomen dat deze dosis wordt overschreden. Wanneer zo’n specifiekemigratiegrens voor een stof of een materiaal wordt vastgesteld, dient naarbehoren rekening te worden gehouden met andere mogelijke bronnen vanblootstelling van de stof of het materiaal.
6. In sommige gevallen is vaststelling van een specifieke migratiegrens voor een
stof of een materiaal wellicht niet het deugdelijkste middel om de menselijkegezondheid te beschermen. In die gevallen heeft de noodzaak tot bescherming
van de menselijke gezondheid voorrang boven elke andere overweging bij de
vaststelling van de te overwegen passende acties.!
B1989L0109 — NL — 10.01.1989 — 000.001 — 9
BIJLAGE III
CONCORDANTIETABEL
Richtlijn 76/893/EEG Deze richtlijn
Artikel 1 Artikel 1
Artikel 2 Artikel 2
Artikel 3 Artikel 3Artikel 4 Artikel 4
Artikel 5 Artikel —
Artikel 6 Artikel 5Artikel 7 Artikel 6
Artikel 8 Artikel 7
Artikel — Artikel 8Artikel 9 Artikel —
Artikel 10 Artikel 9
Artikel — Artikel 10Artikel 11 Artikel —
Artikel 12 Artikel 12
Artikel 13 Artikel 11Artikel 14 Artikel —Artikel 15 Artikel 13!
B1989L0109 — NL — 10.01.1989 — 000.001 — 10