1999R1493 — NL — 04.01.2006 — 008.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

►B VERORDENING (EG) Nr. 1493/1999 VAN DE RAAD van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (PB L 179, 14.7.1999, p.1)

Gewĳzigd bĳ:





Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

VERORDENING (EG) Nr. 1493/1999 VAN DE RAAD

van 17 mei 1999

houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt







DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 36 en 37, Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ), Gezien het advies van het Europees Parlement ( 2 ), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ), Gezien het advies van het Comité van de regio's ( 4 ), (1) Overwegende dat de werking en de ontwikkeling van de gemeenschappelijke markt voor landbouwproducten met de totstandkoming van een gemeenschappelijk landbouwbeleid gepaard moeten gaan, en dat dit beleid met name een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten dient te omvatten die naar gelang van het product verscheidene vormen kan aannemen; (2) Overwegende dat het gemeenschappelijk landbouwbeleid ten doel heeft de in artikel 33 van het Verdrag vervatte doeleinden te bereiken en, met name voor de wijnsector, de markten te stabiliseren en voor de betrokken landbouwbevolking een redelijke levensstandaard te waarborgen; dat deze doelstellingen kunnen worden bereikt door de productie aan de behoeften aan te passen, met name door een op aanpassing van het wijnbouwpotentieel en een op kwaliteit gericht beleid te voeren; (3) Overwegende dat de huidige opzet van de gemeenschappelijke marktordening voor wijn bij Verordening (EEG) nr. 822/87 ( 5 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1627/98 ( 6 ) is vastgesteld; dat de ervaring uitwijst dat het dienstig zou zijn deze te vervangen, teneinde rekening te houden met de huidige situatie in de wijnsector en met name met het feit dat er minder structurele overschotten zijn maar dat de mogelijkheid van een aantal jaren optredende overschotten blijft bestaan, vooral als gevolg van het aan deze sector inherente verschijnsel van intense productieschommelingen dat zich van de ene oogst op de andere voordoet; (4) Overwegende dat de uitvoering van de overeenkomsten van de Uruguayronde in 1995 heeft geleid tot zowel een meer open markt van de Gemeenschap, waarin de traditionele interventiemaatregelen veel van hun doeltreffendheid hebben ingeboet, als minder mogelijkheden voor gesubsidieerde uitvoer, hetgeen de producenten in de Gemeenschap ertoe noopt concurrerender te worden; dat de meeste uitvoer reeds zonder subsidie geschiedt; (5) Overwegende dat het belangrijkste probleem waarmee de wijnsector in bepaalde gebieden van de Gemeenschap thans te kampen heeft, in de beperkte capaciteit van die gebieden is gelegen om zich snel genoeg aan wijzigingen in de concurrentiesituatie, zowel op de communautaire markt als op die van derde landen, aan te passen; dat de huidige gemeenschappelijke marktordening geen oplossing heeft gebracht voor wijnproducerende gebieden waarvan de productie duidelijk geen lonende afzetmarkten kan vinden; dat voor die gebieden die groeimarkten kennen, er onvoldoende flexibiliteit heeft bestaan om ruimte voor groei te bieden; (6) Overwegende dat de Commissie in 1994 een voorstel voor een hervorming van de gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt heeft voorgesteld, dat echter geen goedkeuring heeft verkregen; dat in de marktsituatie sedertdien verandering is opgetreden; (7) Overwegende dat zich daarom een hervorming van de gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt opdringt om de nodige flexibiliteit te scheppen voor een vlotte aanpassing aan nieuwe ontwikkelingen, met de volgende ruime doeleinden: behoud van het verbeterde evenwicht tussen vraag en aanbod op de markt van de Gemeenschap; de producten de mogelijkheid bieden van groeimarkten te profiteren; de sector in staat stellen zijn concurrentiepositie op langere termijn te verbeteren; afschaffing van interventie als kunstmatige afzetmogelijkheid voor overschotten; de wijnmarkt ondersteunen en aldus de continuïteit bevorderen van de bevoorrading met destillatieproducten van wijn uit segmenten van de sector drinkalcohol die wijn traditiegetrouw gebruiken; benutting van de mogelijkheden van regionale verscheidenheid; vaststelling van officiële regels voor de potentiële rol van producentenorganisaties en brancheorganisaties; (8) Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 822/87 is aangevuld en ten uitvoer gelegd bij de Verordeningen (EEG) nr. 346/79 ( 7 ); (EEG) nr. 351/79 ( 8 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1029/91 ( 9 ); (EEG) nr. 460/79 ( 10 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3805/85 ( 11 ); (EEG) nr. 456/80 ( 12 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1597/83 ( 13 ); (EEG) nr. 457/80 ( 14 ); (EEG) nr. 458/80 ( 15 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 596/91 ( 16 ); (EEG) nr. 1873/84 ( 17 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2612/97 ( 18 ); (EEG) nr. 895/85 ( 19 ), gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3768/85 ( 20 ); (EEG) nr. 823/87 ( 21 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1426/96 ( 22 ); (EEG) nr. 1442/88 ( 23 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 859/1999 ( 24 ); (EEG) nr. 3877/88 ( 25 ); (EEG) nr. 4252/88 ( 26 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1629/98 ( 27 ); (EEG) nr. 2046/89 ( 28 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2468/96 ( 29 ); (EEG) nr. 2048/89 ( 30 ); (EEG) nr. 2389/89 ( 31 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2088/97 ( 32 ); (EEG) nr. 2390/89 ( 33 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2611/97 ( 34 ); (EEG) nr. 2391/89 ( 35 ); (EEG) nr. 2392/89 ( 36 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1427/96 ( 37 ); (EEG) nr. 3677/89 ( 38 ), laaatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2796/94 ( 39 ); (EEG) nr. 3895/91 ( 40 ); (EEG) nr. 2332/92 ( 41 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1629/98 en (EEG) nr. 2333/92 ( 42 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1429/96 ( 43 ); dat deze verordeningen een aantal malen ingrijpend zijn gewijzigd; dat, aangezien opnieuw wijzigingen dienen te worden aangebracht, deze verordeningen voor de duidelijkheid een algehele omwerking dienen te ondergaan en in één enkele tekst dienen te worden samengebracht; (9) Overwegende dat in Verordening (EEG) nr. 822/87 is bepaald dat de Raad de algemene bepalingen voor de toepassing ervan vaststelt; dat hierdoor een ingewikkelde wetgevingsstructuur is ontstaan; dat de vorenvermelde verordeningen zeer veel technische details bevatten die veelvuldige aanpassing vergden; dat daarom in de onderhavige verordening in het algemeen alle nodige raambepalingen voor de toepassing ervan dienen te worden opgenomen; dat de Raad overeenkomstig artikel 211 van het Verdrag alle nodige bevoegdheden voor de tenuitvoerlegging aan de Commissie dient te verlenen; (10) Overwegende dat de bepalingen van de gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt buitengewoon ingewikkeld zijn; dat in sommige gevallen daarin niet voldoende rekening is gehouden met regionale verscheidenheid; dat de bepalingen derhalve zoveel mogelijk dienen te worden vereenvoudigd en dat, binnen een communautair raam, ontwikkeling en tenuitvoerlegging van het beleid zo na mogelijk bij de producent dienen te geschieden; (11) Overwegende dat, om het verbeterde marktevenwicht te benutten en dit te consolideren en om voor verschillende soorten producten het aanbod beter op de vraag af te stemmen, een raam van maatregelen voor het beheer van het wijnbouwpotentieel dient te worden vastgesteld dat aanplantbeperkingen voor de middellange termijn, premies voor de definitieve stopzetting van wijnbouw en steun voor de herstructurering en omschakkeling van wijngaarden omvat; (12) Overwegende dat structuurmaatregelen die niet rechtstreeks met de wijnproductie verband houden binnen de werkingssfeer van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen ( 44 ) dienen te vallen; dat afzetbevorderende maatregelen een aanzienlijke bijdrage tot de concurrentiekracht van de sector leveren; dat met name de bevordering van de afzet van communautaire wijn op de markten van derde landen dient te worden gestimuleerd; dat evenwel met het oog op de samenhang met het algemene beleid van de Gemeenschap inzake afzetbevordering dergelijke maatregelen betreffende de wijnsector binnen de werkingssfeer van een horizontale regeling dienen te vallen; dat de Commissie daartoe een voorstel voor een verordening heeft ingediend ( 45 ); (13) Overwegende dat de verbetering van het marktevenwicht, hoewel betrekkelijk langzaam en met moeite, toch is bereikt; dat is gebleken dat de bestaande aanplantbeperkingen voor dat resultaat een essentiële factor zijn geweest; dat het in het licht van de ervaring niet mogelijk lijkt andere maatregelen toe te passen om het verbeterde marktevenwicht te benutten en te consolideren; dat het daarom in het algemeen belang dienstig voorkomt het gebruik van de eigendom van de wijnproducent op die wijze aan banden te leggen; (14) Overwegende dat bestaande aanplantbeperkingen daarom voor een tot de middellange termijn beperkte periode dienen te worden gehandhaafd totdat het volledige spectrum van structurele maatregelen effect kan sorteren; dat derhalve tot en met 31 juli 2010 elke aanplant van wijnstokken voor de productie van wijn dient te worden verboden, tenzij in deze verordening anders is bepaald; (15) Overwegende dat is gebleken dat de bestaande toelating voor nieuwe aanplant voor het kweken van moederplanten, ruilverkaveling en onteigening, alsmede wijnbouwexperimenten, niet op de markt gebrachte productie en het kweken van entwijnstokken, de wijnmarkt niet ernstig blijkt te hebben verstoord en derhalve dient te worden gehandhaafd, mits de nodige controles worden verricht; dat om soortgelijke redenen ook toestemming moet worden verleend voor de aanplant van wijnstokken waarvan de opbrengst bestemd is voor gebruik door de wijnbouwer en zijn gezin; (16) Overwegende dat de bestaande toelating tot nieuwe aanplant voor de productie van in bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswijn, hierna „v.q.p.r.d.” genoemd, en van met een geografische aanduiding omschreven tafelwijn een belangrijk bestanddeel van het kwaliteitsbeleid is gebleken dat is ontworpen om het aanbod beter op de vraag af te stemmen; dat evenwel, wanneer eenmaal een regeling van reserves van aanplantrechten volledig operationeel is, daarmee het vorenvermelde doel moet kunnen worden bereikt; dat de bestaande toelating derhalve, mits de nodige controles worden verricht, voor een overgangsperiode die zich uitstrekt tot en met 31 juli 2003 dient te worden behouden, op welke datum de reserveregeling volledig operationeel behoort te zijn; (17) Overwegende dat de bestaande toelating voor herbeplanting met wijnstokken noodzakelijk is om een normale vernieuwing van uitgeputte wijngaarden mogelijk te maken; dat derhalve de bestaande regeling, mits de nodige controles worden verricht, dient te worden behouden; dat voor meer flexibiliteit van de regeling, mits de nodige controles worden verricht, eveneens de verwerving en het gebruik van herbeplantingsrechten nog vóórdat de daarmee samenhangende rooiing geschiedt, dienen te worden toegestaan; dat in het raam van eerdere communautaire of nationale wetgeving verworven herbeplantingsrechten dienen te worden geëerbiedigd; dat het mogelijk dient te worden om herbeplantingsrechten aan een ander bedrijf over te dragen, mits strenge controles worden verricht en deze overdracht past in het kwaliteitsbeleid, betrekking heeft op entstokken, of gekoppeld is aan de overdracht van een deel van het bedrijf; dat voor de goede werking van de gemeenschappelijke marktordening deze overdrachten binnen dezelfde lidstaat moeten plaatsvinden; (18) Overwegende dat om het beheer van het wijnbouwpotentieel te verbeteren en om een efficiënt gebruik van de aanplantrechten te bevorderen en zodoende de gevolgen van de aanplantbeperking te verzachten een regeling van nationale en/of van regionale reserves dient te worden ingevoerd; (19) Overwegende dat de lidstaten bij het beheer van de reserves ruimschoots vrijheid dient te worden gelaten, mits de nodige controles worden verricht, teneinde hen in staat te stellen om het gebruik van de aanplantrechten uit de reserve beter op de plaatselijke behoeften af te stemmen; dat dit ook de mogelijkheid dient te omvatten tot aankoop van aanplantrechten om de reserve te bevoorraden, en tot verkoop van aanplantrechten uit de reserves; dat daartoe de lidstaten de vrijheid dient te worden gelaten het reservesysteem niet toe te passen, mits zij kunnen aantonen dat zij beschikken over een doeltreffend systeem voor het beheer van de aanplantrechten; (20) Overwegende dat de toekenning van specifieke voordelen aan jonge landbouwers niet alleen hun vestiging, maar ook de structurele aanpassing van hun bedrijf na hun eerste vestiging kan vergemakkelijken; dat deze producenten derhalve in aanmerking dienen te komen om rechten uit de reserve om niet te verkrijgen; (21) Overwegende dat, om te waarborgen dat de middelen op de doeltreffendste wijze worden gebruikt en om het aanbod beter op de vraag af te stemmen, de aanplantrechten binnen een redelijke termijn door de houders ervan dienen te worden benut, en anders aan de reserves dienen te worden toegewezen of hertoegewezen; dat aan de reserves overgedragen rechten om dezelfde redenen binnen een redelijke termijn dienen te worden toegewezen; (22) Overwegende dat in het licht van het verbeterde marktevenwicht en van de groeiende wereldmarkt een toename van de aanplantrechten gerechtvaardigd kan zijn; dat deze rechten aan de betrokken lidstaten moeten worden toegekend en een gedeelte terecht moet komen in een communautaire reserve om onder voorwaarden te kunnen worden gebruikt om te voldoen aan meer vraag op de markt; dat van die toename de extra aanplantrechten moeten worden afgetrokken voor v.q.p.r.d. en tafelwijnen met een geografische aanduiding; (23) Overwegende dat niettegenstaande de bestaande aanplantbeperkingen, oppervlakten in strijd daarmee zijn aangeplant; dat de bestaande sancties, die bedoeld zijn om ervoor te zorgen dat de producten van dergelijke oppervlakten de wijnmarkt niet verstoren, moeilijk zijn gebleken om deze ten uitvoer te leggen; dat daarom onwettig beplante oppervlakten dienen te worden gerooid; dat deze maatregel voor elke onwettige aanplant na de bekendmaking van het voorstel voor deze verordening dient te gelden, aangezien de wijnbouwers vanaf dat tijdstip van het voornemen tot invoering van deze maatregel kennis hebben kunnen nemen; (24) Overwegende dat het, onverminderd eventuele bestaande nationale maatregelen, om redenen van rechtszekerheid niet mogelijk is om op communautair niveau voor oppervlakten die in strijd met die beperkingen vóór de bekendmaking van het voorstel voor deze verordening zijn aangeplant, de rooing voor te schrijven; dat daarom, voor een betere beheersing van het wijnbouwpotentieel, de lidstaten gedurende een bepaalde termijn de mogelijkheid dient te worden geboden de status van dergelijke oppervlakten te regulariseren onder voorbehoud van de nodige controles; dat kan worden voorzien in een aparte regularisering voor bepaalde aanplanten, in het bijzonder wanneer een aanplant tot productietoename kan leiden; dat, wanneer dat gevaar bestaat, de betrokken producent aan passende administratieve sancties kan worden onderworpen; (25) Overwegende dat de lidstaten in staat dienen te worden gesteld om met plaatselijke omstandigheden rekening te houden en daarom zo nodig strengere bepalingen voor nieuwe aanplant, herbeplanting en overenting zouden moeten kunnen vaststellen; (26) Overwegende dat er gebieden zijn waar de productie niet op de vraag is afgestemd; dat om een betere afstemming in de sector als geheel te bevorderen, de definitieve stopzetting van de wijnbouw in dergelijke gebieden dient te worden aangemoedigd; dat daartoe een premie dient te worden toegekend; dat hen aan de lidstaten dient te worden overgelaten om deze premieregeling te beheren binnen een communautair raam en mits de nodige controles worden verricht, teneinde de premie beter op de betrokken gebieden te kunnen richten; dat zij daarom met name de betrokken gebieden zouden moeten kunnen aanwijzen en de hoogte van de premies zouden moeten kunnen bepalen aan de hand van objectieve criteria en binnen een algemeen steunplafond; (27) Overwegende dat de productie in die lidstaten waar minder dan 25 000 hectoliter wijn per jaar wordt geproduceerd, geen belangrijke invloed op het marktevenwicht heeft, dat deze lidstaten derhalve van de aanplantbeperkingen dienen te worden vrijgesteld, maar daarentegen de premie voor definitieve stopzetting van de wijnbouw voor deze lidstaten niet open dient te staan; (28) Overwegende dat er andere gebieden zijn waar de productie niet op de vraag is afgestemd, maar waar een betere afstemming zou kunnen worden bereikt door herstructurering van wijngaarden door middel van omschakeling op andere rassen, door de aanleg van wijngaarden op andere plaatsen of door verbetering van de wijnbouwtechnieken; dat daarvoor derhalve steun dient te worden verleend, mits de nodige controles worden verricht; (29) Overwegende dat, om te waarborgen dat deze herstructurering en omschakeling ordelijk verlopen, de uitvoering ervan op programma's dient te berusten; dat deze programma's, om te waarborgen dat met regionale verscheidenheid rekening wordt gehouden, op een zich zo dicht mogelijk bij de producent bevindend niveau dienen te worden opgesteld; dat niettemin, om de conformiteit van de programma's met de communautaire regelgeving te waarborgen, de lidstaten in laatste instantie verantwoordelijk moeten blijven voor die programma's; (30) Overwegende dat herstructurering en omschakeling voor de producent in financieel opzicht twee hoofdconsequenties heeft, namelijk inkomstenderving tijdens de omschakelingsperiode en uitvoeringskosten; dat de steun derhalve beide gevolgen dient te dekken; dat voor de herstructurering binnen welbepaalde grenzen ruimte is voor aanvullende nationale maatregelen; (31) Overwegende dat het voor een beter beheer van het wijnbouwpotentieel wenselijk is dat op nationaal en regionaal niveau een inventaris van dit potentieel wordt opgesteld; dat om de lidstaten daartoe aan te moedigen, de mogelijkheid tot regularisatie van onwettig beplante oppervlakten, de toename van aanplantrechten, herstructurerings- en omschakelingssteun voor die lidstaten dienen te worden gereserveerd, die de inventaris hebben opgesteld; dat bij regionale inventarissen regio's die zo'n inventaris hebben opgesteld, niet van de herstructurerings- en omschakelingsmaatregelen mogen worden uitgesloten omdat andere regio's dat niet hebben gedaan; dat de regionale inventarissen wel vóór 31 december 2001 gereed moeten zijn; (32) Overwegende dat de indeling van de wijnstokrassen voor de productie van wijn een taak is die het best zo na mogelijk bij de producent dient te geschieden; dat de lidstaten deze taak derhalve van de Gemeenschap dienen over te nemen; (33) Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 2392/86 van de Raad van 24 juli 1986 betreffende het communautaire wijnbouwkadaster ( 46 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1631/98 ( 47 ), van kracht dient te blijven om de lidstaten waar de samenstelling ervan nog niet is beëindigd, in staat te stellen deze taak te voltooien; dat evenwel in de mogelijkheid dient te worden voorzien om die verordening nadien te wijzigen of in te trekken; (34) Overwegende dat het voor het behoud van marktevenwicht dienstig is in steun voor particuliere opslag van tafelwijn en van bepaalde soorten druivenmost te voorzien; dat de maatregel zo soepel mogelijk dient te worden toegepast en zo nauw mogelijk op de marktontwikkelingen dient aan te sluiten; dat het daartoe met name mogelijk dient te zijn om de toepassing van die maatregel op korte termijn te beëindigen; (35) Overwegende dat, om te voorkomen dat interventie als een kunstmatige afzetmogelijkheid voor productieoverschotten blijft voortbestaan, terwijl alle traditionele afzetmogelijkheden voor drinkalcohol en voor op de wijnstok gebaseerde producten behouden blijven, de distillatieregeling dient te worden gewijzigd; dat daarom de volgende vormen van distillatie dienen te worden gehandhaafd: verplichte distillatie van bijproducten van de wijnbereiding, verplichte distillatie van wijn bereid uit druiven die niet uitsluitend als druiven van wijndruivenproducerende rassen zijn ingedeeld, distillatie ter ondersteuning van de wijnmarkt door het bevorderen van de continuïteit van de bevoorrading met distillatieproducten van wijn uit segmenten van de sector drinkalcohol die deze alcohol van oudsher gebruiken, en een crisisdistillatiemaatregel; dat andere vormen van distillatie dienen te worden afgeschaft; dat deze maatregelen zo soepel mogelijk dienen te zijn om aan de behoeften van de markt en aan specifieke regionale omstandigheden tegemoet te komen; (36) Overwegende dat, gezien de povere kwaliteit van door intense persing verkregen wijn, deze bewerking dient te worden verboden; dat ►C1 ter voorkoming daarvan ◄ in de verplichting dient te worden voorzien tot distillatie van druivendraf en van wijnmoer; dat evenwel afwijkingen van deze verplichting mogelijk zijn om rekening te houden met de productieomstandigheden in bepaalde wijnbouwgebieden; dat voorts, gezien het feit dat de productie- en marktstructuren in wijnbouwzone A, in het Duitse gedeelte van wijnbouwzone B of in het met wijnstokken beplante gebied in Oostenrijk zodanig zijn dat de doelstellingen van de maatregel zeker zullen worden gehaald, voor de producenten uit die gebieden de verplichting tot distillatie van de bijproducten van de wijnbereiding moet worden vervangen door de verplichting deze bijproducten onder controle uit de markt te laten nemen; (37) Overwegende dat de productie van wijn uit druiven die niet uitsluitend als druiven van wijndruivenproducerende rassen zijn ingedeeld, vooral op traditionele gebruiken in de sector gedistilleerd en op andere traditionele afzetmogelijkheden dient te worden gericht; dat dient te worden bepaald dat dergelijke wijn die boven de normale, voor deze gebruiksdoeleinden geproduceerde hoeveelheden is geproduceerd, verplicht dient te worden gedistilleerd; (38) Overwegende dat bepaalde segmenten van de sector drinkalcohol een belangrijk traditioneel afzetgebied voor wijn en wijnbouwproducten vormen; dat de Gemeenschap derhalve voor de distillatie van tafelwijn en van wijn die geschikt is om tafelwijn op te leveren, steun dient te verlenen om deze markt te bevoorraden, en wel in de vorm van een primaire steun, uitgekeerd voor de distillatie van deze wijn en een secundaire steun, uitgekeerd voor de opslag van het verkregen distillaat; (39) Overwegende dat om rekening te houden met uitzonderlijke gevallen van verstoring van de markt en met ernstige kwaliteitsproblemen een crisisdistillatiemaatregel dient te worden vastgesteld; dat het niveau en de vorm van de steun door de Commissie dienen te worden vastgesteld om met specifieke situaties rekening te houden zoals het geval dat een aantoonbare verslechtering van de marktprijs voor een wijnsoort is genoteerd; dat de maatregel voor producenten factultatief dient te zijn; dat moet worden bepaald dat wanneer van deze maatregel drie jaar achtereen voor een bepaalde wijnsoort in een bepaald gebied gebruik wordt gemaakt, de Commissie een rapport, eventueel vergezeld van voorstellen, aan het Europees Parlement en de Raad zal voorleggen; (40) Overwegende dat de afzet van de door distillatie verkregen alcohol op een zodanige wijze dient te geschieden dat een grotere doorzichtigheid en een betere controle mogelijk wordt en verstoring van de traditionele markten voor alcohol kan worden vermeden; (41) Overwegende dat thans, wegens de verschillende oenologische procédés die bij deze verordening zijn toegestaan, de verhoging van het natuurlijke alcoholvolumegehalte niet door alle producenten van de Gemeenschap onder dezelfde economische voorwaarden wordt uitgevoerd; dat, om deze discriminatie op te heffen, het gebruik van wijnstokproducten voor verrijking dient te worden gestimuleerd, waardoor de afzetmogelijkheden voor deze producten worden vergroot en de vorming van wijnoverschotten wordt vermeden; dat daartoe de prijzen van de onderscheiden, voor verrijking dienende producten op elkaar dienen te worden afgestemd; dat dit kan worden bereikt door de instelling van een steunregeling voor uit bepaalde gebieden komende geconcentreerde druivenmost en gerectificeerde geconcentreerde druivenmost die voor verrijking worden gebruikt; (42) Overwegende dat het, om een stabieler evenwicht tussen productie en gebruik tot stand te brengen, noodzakelijk blijft het gebruik van wijnstokproducten te doen toenemen; dat het verantwoord lijkt reeds in het stadium vóór de productie van tafelwijn in te grijpen en, door het gebruik van most voor bepaalde andere doeleinden dan wijnbereiding door steun verlening aan te moedigen, te waarborgen dat de communautaire wijnproducten hun traditionele afzetmarkten kunnen behouden; dat deze maatregel op een zodanige wijze dient te worden toegepast dat concurrentiedistorsies worden vermeden met inachtneming van traditionele productiemethoden; (43) Overwegende dat producenten die hun verplichtingen uit hoofde van de verplichte distillatiemaatregelen niet zijn nagekomen, van enige andere interventiemaatregel dienen te worden uitgesloten; (44) Overwegende dat ook in de mogelijkheid van maatregelen dient te worden voorzien in het geval van hoge prijzen op de markt van de Gemeenschap; (45) Overwegende dat, gezien de speciale kenmerken van de wijnmarkt, de oprichting van producentenorganisaties waarvan de leden tot inachtneming van bepaalde regels verplicht zijn, met name met betrekking tot het op de markt brengen, tot het bereiken van de doelstellingen van de gemeenschappelijke marktordening kan bijdragen; dat de lidstaten dergelijke organisaties kunnen erkennen; dat de aansluiting daarbij vrijwillig dient te zijn; dat zij hun nut dienen te bewijzen aan de hand van de reikwijdte en de doeltreffendheid van de door de organisaties aan haar leden geboden diensten; (46) Overwegende dat om de werking van de markt voor v.q.p.r.d. en tafelwijn met een geografische aanduiding te verbeteren, de lidstaten in staat moeten zijn besluiten van brancheorganisaties te erkennen; dat deze besluiten niet mogen voorzien in bepaalde vormen van onderling afgestemd gedrag; dat de Commissie moet toezien op de verenigbaarheid van deze besluiten met het Gemeenschapsrecht; dat brancheorganisaties bepaalde taken moeten verrichten en daarbij de consumentenbelangen voor ogen moeten houden; (47) Overwegende dat, in verband met de gezondheid en met het oog op een op kwaliteit gericht beleid, op communautair niveau de toegestane oenologische procédés en behandelingen dienen te worden vastgesteld die als enige voor de bereiding van de onder deze verordening begrepen producten mogen worden gebruikt; dat om dezelfde redenen moet worden bepaald dat voor menselijke consumptie bestemde wijn alleen uit druiven van wijndruiven producerende rassen mag worden bereid; (48) Overwegende dat de productieomstandigheden, met name bodem, terrein, klimaat, van wijnbouwzone tot wijnbouwzone in de Gemeenschap aanzienlijk verschillen en dat met die verschillen dan ook rekening moet worden gehouden wanneer het gaat om oenologische procédés en behandelingen; dat terwille van de eenvoud en ter vergemakkelijking van wijzigingen op grond van de opgedane ervaring en de technologische vooruitgang bepaalde technische grenzen en voorwaarden die met deze procédés en behandelingen verband houden, in het kader van uitvoeringsbepalingen moeten worden geregeld; dat niettemin in deze verordening grenzen moeten worden vastgesteld voor het gebruik van zwaveldioxide, sorbinezuur en kaliumsorbaat, in verband met het belang ervan voor de gezondheid; (49) Overwegende dat in toegestane methodes voor de analyse van producten van de wijnsector dient te worden voorzien; (50) Overwegende dat de omschrijving, de aanduiding en de aanbiedingsvorm van de onder deze verordening begrepen producten voor de verkoopbaarheid van deze producten op de markt belangrijke gevolgen kunnen hebben; dat hiervoor derhalve in deze verordening regels dienen te worden vastgesteld waarbij met de gewettigde belangen van consumenten en producenten rekening wordt gehouden en die tevens de soepele werking van de interne markt en de productie van kwaliteitsproducten bevorderen; dat de grondbeginselen van deze regels moeten voorzien in het verplicht gebruik van bepaalde aanduidingen die het mogelijk maken het product te identificeren en de consument een hoeveelheid belangrijke voorlichting te verstrekken, alsmede in het facultatieve gebruik van een aantal andere aanduidingen op de grondslag van communautaire voorschriften of onder voorbehoud van de bepalingen inzake de preventie van frauduleuze handelingen; (51) Overwegende dat de voorschriften betreffende met name de omschrijving moeten voorzien in bepalingen inzake preventie van frauduleuze handelingen, communautaire sancties bij onjuiste etikettering, gebruik van talen, met name wanneer er verschillende alfabetten in het spel zijn, en het gebruik van merken, met name wanneer die verwarring bij de consument zouden kunnen stichten; (52) Overwegende dat, gezien de verschillen tussen de onder deze verordening vallende producten en hun markten, alsmede de verwachtingen van de consument en de traditionele gebruiken, de voorschriften moeten worden gedifferentieerd naargelang de betrokken producten, in het bijzonder wanneer het om mousserende wijn gaat, en naargelang van hun oorsprong; (53) Overwegende dat de voorschriften ook moeten gelden voor de etikettering van geïmporteerde producten, in het bijzonder om duidelijk te maken waar zij vandaan komen en om elke verwarring met communautaire producten te vermijden; (54) Overwegende dat het recht om geografische aanduidingen en andere traditionele vermeldingen te gebruiken economisch waardevol is; dat dit recht derhalve dient te worden gereglementeerd en in bescherming van deze vermeldingen moet worden voorzien; dat het terwille van een eerlijke concurrentie en om de consument niet te misleiden, nodig kan zijn deze bescherming uit te breiden tot bepaalde, niet onder deze verordening vallende producten, met inbegrip van die welke niet in bijlage I van het Verdrag zijn opgenomen; (55) Overwegende dat het, gezien het consumentenbelang en de wenselijkheid om tot een gelijkwaardige behandeling van v.q.p.r.d. in derde landen te komen, dienstig is te bepalen dat wederkerige regelingen kunnen worden getroffen waarbij rechtstreekse menselijke consumptie ingevoerde wijnen met een geografische aanduiding die in de Gemeenschap op de markt worden afgezet, eveneens voor deze beschermings- en controleregelingen in aanmerking komen; (56) Overwegende dat, om rekening te houden met de verplichtingen die voortvloeien uit met name de artikelen 23 en 24 van de bij Besluit 94/800/EG ( 48 ) goedgekeurde Overeenkomst inzake handelsgerelateerde aspecten van de intellectuele eigendom, die een integrerend bestanddeel uitmaakt van de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie, dient te worden bepaald dat de betrokken partijen onder bepaalde voorwaarden onwettig gebruik moet voorkomen van geografische aanduidingen die zijn beschermd door een derde land dat lid is van de WTO; (57) Overwegende dat de ontwikkeling van een beleid dat kwaliteitsproductie in de landbouw, en meer in het bijzonder in de wijnbouw aanmoedigt, zeker tot verbetering van de voorwaarden op de markt en daarmee tot een toeneming van de afzetmogelijkheden zal bijdragen; dat de vaststelling van extra gemeenschappelijke regels met betrekking tot de productie van en de controle op v.q.p.r.d. binnen het bestek van dit beleid valt en tot het bereiken van die doelstellingen kan bijdragen; (58) Overwegende dat, teneinde voor v.q.p.r.d. een minimumkwaliteitsnorm te handhaven, een ongebreidelde toeneming van de productie van dergelijke wijnen te vermijden en de bepalingen van de lidstaten te harmoniseren teneinde voorwaarden voor eerlijke mededinging binnen de Gemeenschap te scheppen, communautaire regels voor de productie van en de controle op v.q.p.r.d. dienen te worden vastgesteld waaraan de specifieke bepalingen van de lidstaten dienen te voldoen; (59) Overwegende dat, met inachtneming van traditionele productieomstandigheden, de aard en de draagwijdte van de factoren op basis waarvan elk van de v.q.p.r.d. kan worden onderscheiden, dienen te worden omschreven en opgesomd; dat ten aanzien van de kwaliteitseisen niettemin een gemeenschappelijke harmonisatie-inspanning dient te worden geleverd; dat deze factoren dienen te bestaan uit: de afbakening van het productiegebied, de wijnstokrassen, de teeltmethoden, de wijnbereidingsmethoden, het minimum natuurlijke alcoholgehalte, de opbrengst per hectare alsmede analyse en beoordeling van organoleptische kenmerken; dat voor in bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitslikeurwijnen en voor in bepaalde gebieden voorgebrachte mousserende kwaliteitswijnen, wegens de bijzondere aard van deze producten bijzondere bepalingen dienen te worden vastgesteld; (60) Overwegende dat de ervaring heeft uitgewezen dat nauwkeurige regels dienen te worden vastgesteld voor de declassering van v.q.p.r.d. tot tafelwijnen; dat dient te worden bepaald in welke gevallen de producent de keuze heeft om niet te verzoeken dat een product dat in zijn oogst- of productieopgave als een product dat geschikt is om v.q.p.r.d. op te leveren staat vermeld, als v.q.p.r.d. in te delen; (61) Overwegende dat het met het oog op het behoud van de bijzondere kwaliteitskenmerken van v.q.p.r.d., de lidstaten dient te worden toegestaan om overeenkomstig loyale en traditionele gebruiken, voor de productie van en het in het verkeer brengen van v.q.p.r.d. bijkomende of strengere voorschriften toe te passen; (62) Overwegende dat de totstandbrenging van één enkele gemeenschapsmarkt voor wijn gepaard dient te gaan met de invoering van een eenvormige regeling voor het handelsverkeer aan de buitengrenzen van de Gemeenschap; dat een regeling van het handelsverkeer die invoerrechten en uitvoerrestituties omvat, naast de maatregelen voor de interne markt, in beginsel de communautaire markt dient te stabiliseren; dat de regeling van het handelsverkeer dient te berusten op de verbintenissen die tijdens de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde zijn aangegaan; (63) Overwegende dat, om de omvang van de handel in wijn met derde landen te kunnen bewaken, voor bepaalde producten in een stelsel van invoer- en uitvoercertificaten dient te worden voorzien, waarin onder meer het stellen van een zekerheid wordt voorgeschreven om de uitvoering van de transacties waarvoor deze certificaten worden afgegeven, te garanderen; (64) Overwegende dat, om de nadelige uitwerking op de markt van de Gemeenschap van invoer van bepaalde landbouwproducten te voorkomen of tegen te gaan, de invoer van een of meer van die producten aan een aanvullend invoerrecht dient te worden onderworpen, indien aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan; (65) Overwegende dat onder bepaalde voorwaarden aan de Commissie de bevoegdheid dient te worden verleend om uit de overeenkomstig het Verdrag gesloten internationale overeenkomsten of uit andere besluiten van de Raad voortvloeiende tariefcontingenten te openen en deze te beheren; (66) Overwegende dat de deelneming van de Gemeenschap aan de internationale handel in wijn dient te worden veiliggesteld door bepalingen waarbij restituties bij uitvoer naar derde landen worden toegekend die op de verschillen tussen prijzen in de Gemeenschap en die op de wereldmarkt zijn gebaseerd en die binnen de in de WTO-Overeenkomst inzake de landbouw ( 49 ) gestelde grenzen blijven; dat voor deze restituties beperkingen wat hoeveelheid en waarde betreft, dienen te gelden; (67) Overwegende dat er bij de vaststelling van de restituties voor dient te worden gezorgd dat beperkingen in waarde in acht worden genomen en wel door toezicht op de betalingen overeenkomstig de voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw geldende voorschriften; dat het toezicht door middel van verplichte vaststelling vooraf van de restituties kan worden vergemakkelijkt, waarbij in het geval van gedifferentieerde restituties de mogelijkheid dient te worden geboden om binnen een geografisch gebied waarvoor één enkel restitutiebedrag geldt, de vermelde bestemming te wijzigen; dat bij wijziging van bestemming de voor de werkelijke bestemming geldende restitutie dient te worden uitgekeerd, met als maximum echter het bedrag dat voor de vooraf vastgestelde bestemming geldt; (68) Overwegende dat, om ervoor te zorgen dat de beperkingen in hoeveelheid in acht worden genomen, een betrouwbaar en effectief toezichtsysteem dient te worden ingesteld; dat hiertoe de toekenning van restituties aan een uitvoercertificaat dient te worden gekoppeld; dat restitituties dienen te worden toegekend tot maximaal de hoeveelheden waarvoor dit in het raam van de beperkingen mogelijk is, afhankelijk van de specifieke situatie voor elk betrokken product; dat hierop uitsluitend uitzonderingen voor voedselhulp kunnen worden gemaakt, waarvoor geen enkele beperking geldt; dat het toezicht op de hoeveelheden die gedurende de in de WTO-Overeenkomst inzake de landbouw bedoelde verkoopseizoenen met restitutie worden uitgevoerd, aan de hand van de voor elk verkoopseizoen afgegeven uitvoercertificaten dient te worden uitgeoefend; (69) Overwegende dat, ter aanvulling van het bovenbeschreven stelsel en voorzover nodig voor de goede werking ervan, in de mogelijkheid dient te worden voorzien om de toepassing van de regeling „actieve veredeling” voor te schrijven of, wanneer de marktsituatie zulks vereist, deze te verbieden; (70) Overwegende dat het stelsel van douanerechten het mogelijk maakt van alle andere beschermende maatregelen aan de buitengrenzen van de Gemeenschap af te zien; dat de voor de interne markt en de douanerechten geldende mechanismen echter in uitzonderlijke omstandigheden kunnen blijken te kort te schieten; dat, om de markt van de Gemeenschap in dergelijke gevallen niet zonder bescherming te laten tegen verstoringen die hieruit kunnen voortvloeien, de Gemeenschap in staat dient te worden gesteld onverwijld alle vereiste maatregelen te nemen; dat deze maatregelen in overeenstemming moeten zijn met de verplichtingen die uit de desbetreffende WTO-Overeenkomsten voortvloeien; (71) Overwegende dat voor producten die uit derde landen worden ingevoerd, voorschriften inzake bepaalde productspecificaties dienen te worden vastgesteld waardoor een zekere mate van evenwicht met de communautaire wijnen kan worden gewaarborgd; dat ingevoerde wijn ook dient te voldoen aan de voorschriften die in het land van oorsprong zijn vastgesteld en in bepaalde gevallen vergezeld dient te gaan van een analyseverslag; (72) Overwegende dat dient te worden bepaald dat alle onder deze verordening vallende producten die zich binnen de Gemeenschap in het verkeer bevinden, van een begeleidend document vergezeld dienen te gaan; (73) Overwegende dat de toekenning van bepaalde steunmaatregelen de eenmaking van de markt in gevaar zou brengen; dat daarom de Verdragsbepalingen die het mogelijk maken steunmaatregelen van de lidstaten te beoordelen en maatregelen die onverenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt te verbieden, in de wijnsector van toepassing dienen te worden verklaard; dat de bepalingen inzake premies voor de definitieve stopzetting van wijnbouw op zich geen beletsel mogen vormen voor de toekenning van nationale steun voor dezelfde doeleinden; (74) Overwegende dat er, wegens de onvermijdelijke complexiteit van de bepalingen in de wijnsector, in de lidstaten voor het doen naleven van deze bepalingen verantwoordelijke autoriteiten dienen te zijn; dat de Commissie met inschakeling van haar eigen inspecteurs en in samenwerking met de autoriteiten van de lidstaten op die naleving dient te kunnen toezien en deze dient te kunnen waarborgen; (75) Overwegende dat, naarmate de gemeenschappelijke wijnmarkt zich ontwikkelt, de lidstaten en de Commissie elkaar voor de toepassing van deze verordening de nodige gegevens dienen te verstrekken; dat de producenten van wijndruiven, van most en van wijn een oogstopgave zouden moeten indienen, aangezien daarmee noodzakelijke gegevens worden verschaft; dat de lidstaten van de producenten moeten kunnen verlangen dat zij hun aanvullende gegevens verstrekken; dat het de Commissie dient te worden toegestaan bij de beoordeling van de gegevens een beroep op externe medewerking te doen; (76) Overwegende dat, om de uitvoering van de voorgenomen maatregelen te vergemakkelijken, in een procedure dient te worden voorzien waarbij in het raam van een comité van beheer een nauwe samenwerking tussen de lidstaten en de Commissie tot stand wordt gebracht; (77) Overwegende dat de uitgaven die door de lidstaten worden gedaan als gevolg van de uit de toepassing van deze verordening voortvloeiende verplichtingen, door de Gemeenschap dienen te worden gefinancierd overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid ( 50 ); (78) Overwegende dat bij de gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt tezelfdertijd en op passende wijze met de in de artikelen 33 en 131 van het Verdrag vervatte doelstellingen rekening dient te worden gehouden; (79) Overwegende dat bij de toepassing van de gemeenschappelijke marktordening voor wijn ook rekening dient te worden gehouden met de overeenkomstig artikel 300, lid 2, van het Verdrag gesloten overeenkomsten, met name met die welke deel uitmaken van de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie, en in het bijzonder het deel betreffende technische handelsbelemmeringen ervan ( 51 ); (80) Overwegende dat zich bij de overgang van de bij Verordening (EEG) nr. 822/87 en de andere verordeningen in de wijnsector vastgestelde regelingen naar die in de onderhavige verordening moeilijkheden zouden kunnen voordoen waarmee in de onderhavige verordening geen rekening is gehouden; dat met het oog op deze mogelijkheid dient te worden bepaald dat de Commissie de nodige overgangsmaatregelen dient vast te stellen; dat het de Commissie eveneens dient te worden toegestaan om specifieke praktische vraagstukken op te lossen, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:







TITEL I

WERKINGSSFEER

Artikel 1

1. De gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt omvat voorschriften betreffende het wijnproductiepotentieel, marktmechanismen, producentenorganisaties, brancheorganisaties, oenologische procédés en behandelingen alsmede productspecificaties, de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van producten, in bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswijn (v.q.p.r.d.) en het handelsverkeer met derde landen.

2. Zij geldt voor de volgende producten:







GN-code Omschrijving a) 2009 60 Druivensap (druivenmost daaronder begrepen) 2204 30 92 Andere druivenmost, andere dan gedeeltelijk gegiste druivenmost, ook indien de gisting op andere wijze dan door toevoegen van alcohol is gestuit 2204 30 94 2204 30 96 2204 30 98 b) ex22 04 Wijn van verse druiven, wijn waaraan alcohol is toegevoegd daaronder begrepen; druivenmost, andere dan bedoeld bij post 2009, met uitzondering van andere druivenmost van onderverdelingen 2204 30 92, 2204 30 94, 2204 30 96 en 2204 30 98 c) 0806 10 93 Druiven, andere dan voor tafelgebruik 0806 10 95 0806 10 97 2209 00 11 Wijnazijn 2209 00 19 d) 2206 00 10 Piquette 2307 00 11 Wijnmoer 2307 00 19 2308 90 11 Draf (droesem) van druiven 2308 90 19

3. De definities van de termen die in deze verordening voor de producten worden gebruikt, staan in bijlage I, de definities van de termen betreffende de alcoholgehalten staan in bijlage II, en de wijnbouwgebieden zijn opgenomen in bijlage III. De bepalingen ter uitvoering van deze bijlagen kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 75.

▼A1

Bij de toetreding zal worden besloten of Polen in wijnbouwzone A in bijlage III wordt ingedeeld.

▼B

4. Het verkoopseizoen voor de onder deze verordening vallende producten, hierna „wijnoogstjaar” genoemd, begint elk jaar op 1 augustus en eindigt op 31 juli van het volgende jaar.







TITEL II

PRODUCTIEPOTENTIEEL







HOOFDSTUK I

AANPLANT VAN WIJNSTOKKEN

Artikel 2

1. De aanplant van wijnstokken die overeenkomstig artikel 19, lid 1, als wijndruivenrassen zijn ingedeeld is tot en met 31 juli 2010 verboden, tenzij de aanplant gebeurt op grond van:

a) nieuwe-aanplantrechten, als bedoeld in artikel 3,

b) een herbeplantingsrecht, als bedoeld in artikel 4, of

c) een uit een reserve ◄ toegekend aanplantrecht, als bedoeld in artikel 5 of, indien artikel 5, lid 8, wordt toegepast, in artikel 6, lid 1.

Tot diezelfde datum is ook het overenten van wijndruivenrassen op andere rassen van wijndruivenrassen verboden.

2. Druiven verkregen van oppervlakten:

a) waar vóór 1 september 1998 wijnstokken zijn aangeplant, en

b) waarvan de productie overeenkomstig artikel 6, lid 3, of artikel 7, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 822/87 uitsluitend voor distillatie in het verkeer mag worden gebracht,

mogen niet worden gebruikt voor de productie van wijn die bestemd is om in de handel te worden gebracht. Uit deze druiven bereide producten mogen uitsluitend voor distillatie in het verkeer worden gebracht. Deze producten mogen evenwel niet worden gebruikt voor de bereiding van alcohol met een effectief alcoholvolumegehalte van 80 % vol of minder.

3. Indien een lidstaat overeenkomstig artikel 16 de inventaris van het wijnproductiepotentieel heeft opgesteld, kan hij afwijken van lid 2. Zo'n afwijking moet worden verleend vóór 31 juli 2002 en moet voor de betrokken oppervlakten de machtiging inhouden om wijn bestemd om in de handel te worden gebracht, te produceren.

De afwijking wordt verleend:

a) wanneer de betrokken wijnproducent eerder andere wijnstokken heeft gerooid op een oppervlakte die, uitgedrukt in uitsluitend met wijnstokken beplante cultuurgrond, gelijkwaardig is, behalve wanneer voor de betrokken oppervlakte op grond van de communautaire of nationale wetgeving een rooipremie is ontvangen; en/of

b) door het gebruik van herbeplantingsrechten toe te staan, wanneer een wijnproducent deze rechten heeft verkregen binnen een na de beplanting van de betrokken oppervlakte vast te stellen periode; de lidstaten kunnen daartoe ook de nieuw gecreëerde aanplantrechten bedoeld in artikel 6, lid 1, gebruiken; en/of

c) indien de lidstaat ten genoegen van de Commissie kan bewijzen dat hij beschikt over niet opgeëiste herbeplantingsrechten die nog geldig zouden zijn indien daarvoor een verzoek was ingediend, mogen die rechten worden gebruikt en toegewezen aan producenten voor een oppervlakte die, uitgedrukt in uitsluitend met wijnstokken beplante cultuurgrond, gelijkwaardig is; en/of

d) indien de betrokken wijnproducent zich ertoe heeft verbonden binnen een periode van drie jaar een oppervlakte te rooien die, uitgedrukt in uitsluitend met wijnstokken beplante cultuurgrond, gelijkwaardig is, indien die oppervlakte is opgenomen in het wijnbouwkadaster van die lidstaat.

4. Indien lid 3, onder a) of onder c), wordt toegepast, legt de lidstaat de betrokken producenten een passende administratieve sanctie op.

5. Lid 3, onder c), mag alleen worden toegepast voor een oppervlakte van ten hoogste 1,2 % van de met wijnstokken beplante oppervlakte.

6. Wanneer lid 3, onder b), wordt toegepast:

a) kunnen de rechten, wanneer de producent deze uit een reserve verkrijgt, alleen op grond van artikel 5, lid 3, onder b), worden verkregen en betaalt de producent 150 % van de normaliter door de lidstaat op grond van die bepaling aangerekende prijs, of

b) moeten herbeplantingsrechten, wanneer de producent die koopt, gelden voor de betrokken oppervlakte, vermeerderd met 50 %, welke 50 % extra overeenkomstig artikel 5 in de reserve of reserves wordt geplaatst dan wel, indien artikel 5, lid 8, wordt toegepast, aan de nieuw gecreëerde aanplantrechten bedoeld in artikel 6, lid 1, wordt toegevoegd.

7. Wijnstokken die overeenkomstig artikel 19, lid 1, als wijndruivenrassen zijn ingedeeld en

a) die zijn aangeplant met ingang van 1 september 1998 en waarvan de productie overeenkomstig artikel 6, lid 3, of artikel 7, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 822/87 uitsluitend voor distillatie in het verkeer mocht worden gebracht, of

b) in strijd met lid 1, zijn aangeplant,

worden gerooid. De voor het rooien gedane uitgaven worden gedragen door de betrokken producent. De lidstaten treffen de maatregelen die nodig zijn voor de toepassing van dit lid.

Artikel 3

1. De lidstaten kunnen producenten nieuwe-aanplantrechten toekennen voor oppervlakten:

a) die in het kader van ruilverkavelingen of onteigeningen ten algemenen nutte waartoe krachtens de nationale wetgeving is besloten, voor nieuwe aanplant zijn bestemd;

b) die voor wijnbouwexperimenten zijn bestemd;

c) die voor het kweken van entstokken zijn bestemd.

De lidstaten kunnen eveneens nieuwe-aanplantrechten toekennen voor oppervlakten waarvan de wijnbouwproducten uitsluitend bestemd zijn voor consumptie door het gezin van de wijnbouwer.

2. De lidstaten kunnen ook tot uiterlijk 31 juli 2003 nieuwe-aanplantrechten toekennen voor oppervlakten die bestemd zijn voor de productie van v.q.p.r.d. of van met een geografische aanduiding omschreven tafelwijn, wanneer is erkend dat de productie van de betrokken wijn vanwege de kwaliteit van die wijn ver bij de vraag achterblijft.

3. Nieuwe-aanplantrechten moeten worden gebruikt door de producent aan wie zij zijn toegekend en voor de oppervlakten en de doeleinden waarvoor zij zijn toegekend.

4. Nieuwe-aanplantrechten moeten worden gebruikt vóór het einde van het tweede wijnoogstjaar volgend op het wijnoogstjaar waarin zij zijn toegekend. Andere dan in lid 1 bedoelde nieuwe-aanplantrechten die in die periode niet zijn gebruikt, worden overeenkomstig artikel 5, lid 2, onder a), aan een reserve toegewezen.

5. Andere dan in lid 1 bedoelde nieuwe-aanplantrechten mogen aan de producenten slechts worden toegekend binnen de in artikel 6, lid 1, bepaalde hoeveelheden. Daarbij geldt het volgende:

a) voordat de in artikel 6 bedoelde nieuw gecreëerde aanplantrechten aan één of meer reserves worden toegewezen, verzekeren de lidstaten zich ervan dat het toekennen van de nieuwe-aanplantrechten de omvang van de in artikel 6, lid 1, bedoelde nieuw gecreëerde aanplantrechten niet verminderd tot een waarde kleiner dan nul; en

b) zodra een lidstaat de in artikel 6 bedoelde nieuw gecreëerde aanplantrechten aan één of meer reserves heeft toegewezen, brengt toekenning naderhand van een nieuwe-aanplantrecht met zich dat een aanplantrecht dat overeenkomt met een oppervlakte die, uitgedrukt in uitsluitend met wijnstokken beplante cultuurgrond, daaraan gelijk is, en dat aan de, aan het betrokken gebied gerelateerde reserve(s) is toegewezen, komt te vervallen. Indien in de betrokken reserve(s) niet meer voldoende aanplantrechten beschikbaar zijn, mogen er geen nieuwe-aanplantrechten worden toegekend.

Artikel 4

1. Herbeplantingsrechten:

a) zijn rechten die overeenkomstig lid 2 worden toegekend, of

b) zijn soortgelijke rechten die op grond van eerdere communautaire of nationale wetgeving zijn verworven.

2. De lidstaten kennen herbeplantingsrechten toe aan producenten die een met wijnstokken beplante oppervlakte gerooid hebben. De lidstaten kunnen herbeplantingsrechten toekennen aan producenten die de verplichting aangaan een met wijnstokken beplante oppervlakte te rooien voor het eind van het derde jaar volgend op dat waarin de oppervlakte is aangeplant. De herbeplantingsrechten gelden voor een oppervlakte die, uitgedrukt in uitsluitend met wijnstokken beplante cultuurgrond, gelijkwaardig is aan die waarvan de wijnstokken zijn of zullen worden gerooid.

3. Herbeplantingsrechten moeten worden gebruikt op het bedrijf waaraan zij zijn toegekend. De lidstaten mogen voorts bepalen dat herbeplantingsrechten slechts mogen worden gebruikt op het gerooide oppervlak.

4. In afwijking van lid 3 mogen herbeplantingsrechten geheel of gedeeltelijk aan een ander bedrijf worden overgedragen:

a) wanneer een deel van het betrokken bedrijf aan dat andere bedrijf wordt overgedragen. In dit geval mag het recht worden gebruikt op een oppervlakte van laatstgenoemd bedrijf die niet groter is dan de overgedragen oppervlakte; of

b) wanneer oppervlakten van dat andere bedrijf zijn bestemd voor i) de productie van v.q.p.r.d. of van met een geografische aanduiding omschreven tafelwijnen, of ii) voor de teelt van moederplanten.

De rechten mogen slechts worden gebruikt voor de oppervlakten en de doeleinden waarvoor zij zijn toegekend.

De lidstaten zorgen ervoor dat de toepassing van deze afwijkingen niet leidt tot een stijging van het totale productiepotentieel op hun grondgebied in het bijzonder wanneer overdrachten gebeuren van niet-bevloeide naar bevloeide oppervlakten.

5. Op grond van deze verordening verworven herbeplantingsrechten moeten worden gebruikt vóór het einde van het vijfde wijnoogstjaar volgend op het wijnoogstjaar waarin het rooien is geschied. In afwijking hiervan mag deze periode door de lidstaten tot acht jaar worden verlengd. In die periode niet gebruikte herbeplantingsrechten worden overeenkomstig artikel 5, lid 2, onder a), aan een reserve toegewezen.

Artikel 5

1. Om het beheer van het productiepotentieel op nationaal en/of regionaal niveau te verbeteren, vormen de lidstaten een nationale reserve of, in voorkomend geval, regionale reserves van aanplantrechten.

2. Aan de reserve, respectievelijk reserves worden toegewezen:

a) uit de reserves toegekende nieuwe-aanplantrechten, herbeplantingsrechten en aanplantrechten die niet binnen de in artikel 3, lid 4, in artikel 4, lid 5, en in lid 6 van dit artikel vastgestelde termijn worden gebruikt;

b) herbeplantingsrechten die door producenten die deze rechten hadden, aan de reserve worden overgedragen, in voorkomend geval tegen een vergoeding uit nationale middelen, waarvan het bedrag en eventueel andere daarmee verband houdende bijzonderheden door de lidstaten worden vastgesteld met inachtneming van de wettige belangen van de partijen;

c) nieuw gecreëerde aanplantrechten, als bedoeld in artikel 6 ;

▼A1

d) wat Cyprus betreft, 2000 ha aanplantrechten voor de productie van kwaliteitswijnen uit de Cypriotische nationale reserve van voor de toetreding. Cyprus zal de Commissie een lijst verstrekken van de gebieden waaraan de aanplantrechten uit deze nationale reserve zullen worden toegewezen.

▼B

3. De lidstaten kunnen aan de reserve toegewezen rechten toekennen:

a) om niet, aan producenten die jonger dan 40 jaar zijn, de nodige vakbekwaamheid en -kennis hebben en voor het eerst als bedrijfshoofd een wijnbouwbedrijf opstarten, of

b) tegen betaling van een vergoeding aan een nationaal fonds en, in voorkomend geval, aan regionale fondsen, aan producenten die voornemens zijn de rechten te gebruiken voor de aanplant van wijngaarden waarvan de afzet van de productie ervan gegarandeerd is. De lidstaten stellen de criteria vast voor het bepalen van de hoogte van de vergoeding, welke kan variëren naar gelang van het toekomstige eindproduct van de betrokken wijngaarden.

4. De lidstaten dragen er zorg voor dat de plaats waar de uit een reserve toegekende aanplantrechten worden gebruikt, de gebruikte wijnstokrassen en de toegepaste teelttechnieken garanderen dat de productie voortaan aan de vraag op de markt beantwoordt en dat de opbrengsten kenmerkend zijn voor het gemiddelde in het gebied waar die rechten worden gebruikt, in het bijzonder wanneer de aanplantrechten uit niet-bevloeide oppervlakten op bevloeide oppervlakten worden gebruikt.

5. Aan een reserve toegewezen aanplantrechten mogen tot uiterlijk het einde van het vijfde wijnoogstjaar volgend op het wijnoogstjaar waarin zij daaraan zijn toegewezen, uit die reserve worden toegekend. Niet binnen deze termijn toegekende aanplantrechten vervallen.

6. Uit een reserve toegekende aanplantrechten moeten worden gebruikt vóór het einde van het tweede wijnoogstjaar volgend op het wijnoogstjaar waarin zij zijn toegekend. Uit een reserve toegekende aanplantrechten die niet binnen deze termijn worden gebruikt, worden opnieuw aan een reserve toegewezen overeenkomstig lid 2, onder a).

7. Een lidstat die regionale reserves vormt, kan regels stellen voor de overdracht van aanplantrechten tussen regionale reserves. Indien in een lidstaat zowel een nationale reserve als regionale reserves bestaan, mogen onderlinge overdrachten ook worden toegestaan.

Op dergelijke overdrachten kan een verminderingscoëfficiënt worden toegepast.

8. In afwijking van de leden 1 tot en met 7 mag de bevoegde autoriteit van een lidstaat verkiezen het reservesysteem niet toe te passen, mits de lidstaat kan aantonen dat er een doeltreffend systeem voor het beheer van aanplantrechten op zijn gehele grondgebied bestaat. Dat systeem mag indien nodig afwijken van de desbetreffende bepalingen van dit hoofdstuk. Indien een lidstaat zo'n systeem heeft, worden de in de eerste zin van artikel 4, lid 5, bedoelde herbeplantingsrechten met vijf wijnoogstjaren verlengd. De tweede zin van artikel 4, lid 5, blijft van toepassing.

Artikel 6

1. De nieuw gecreëerde aanplantrechten, met inbegrip van de door de lidstaat krachtens artikel 3, lid 2, verleende nieuwe-aanplantrechten, worden als volgt toegewezen:

(in hectaren)

a) Duitsland : 1 534 Griekenland : 1 098 Spanje : 17 355 Frankrijk : 13 565 Italië : 12 933 Luxemburg : 18 Oostenrijk : 737 Portugal : 3 760

b) communautaire reserve : 17 000.

2. De nieuw gecreëerde aanplantrechten mogen slechts aan een reserve worden toegewezen dan wel overeenkomstig artikel 2, lid 3, onder b), worden gebruikt wanneer de lidstaat overeenkomstig artikel 16 de inventaris van het productiepotentieel heeft opgesteld.

3. De in lid 1 bedoelden nieuw gecreëerde aanplantrechten mogen slechts eenmaal aan de reserve(s) worden toegewezen; dit geldt ook voor het gebruik van deze rechten overeenkomstig artikel 2, lid 3, onder b).

▼A1

4. Er worden aan Tsjechië nieuwe-aanplantrechten voor de productie van v.q.p.r.d. toegekend ten belope van 2 % van het totale op 1 mei 2004 in Tsjechië in gebruik zijnde wijnbouwareaal. Die rechten worden toegewezen aan een nationale reserve waarop artikel 5 van toepassing is.

Er worden aan Malta nieuwe-aanplantrechten voor de productie van v.q.p.r.d. toegekend ten belope van een totaal met wijnbouwstokken beplant areaal in Malta van 1 000 ha. Deze nieuwe-aanplantrechten moeten uiterlijk in het wijnoogstjaar 2005/2006 zijn gebruikt. Indien de rechten in het wijnoogstjaar 2005/2006 niet zijn gebruikt, worden zij toegewezen aan de reserve, waarop artikel 5 van toepassing is.

▼B

Artikel 7

1. Voor dit hoofdstuk gelden de volgende definities:

a) „rooien”: de volledige verwijdering van alle wijnstokken op een met wijnstokken beplant perceel;

b) „aanplant”: de definitieve aanplant van jonge wijnstokken of delen daarvan, al dan niet geënt, met het oog op de productie van druiven, of het kweken van entstokken;

c) „aanplantrecht”: het recht om wijnstokken aan te planten krachtens een nieuwe-aanplantrecht, een herbeplantingsrecht, een aanplantrecht uit een reserve of een nieuw gecreëerd aanplantrecht overeenkomstig de voorwaarden van respectievelijk de artikelen 3, 4, 5 en 6;

d) „herbeplantingsrecht”: het recht om wijnstokken aan te planten op een oppervlakte die, uitgedrukt in uitsluitend met wijnstokken beplante cultuurgrond, overeenkomt met de gerooide of te rooien oppervlakte overeenkomstig de voorwaarden van artikel 4 en artikel 5, lid 8;

e) „overenten”: het enten van een wijnstok die voordien reeds werd geënt.

2. De uitvoeringsbepalingen van dit hoofdstuk worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 75.

Die bepalingen kunnen met name betrekking hebben op:

— bepalingen inzake de distillatie van de producten afkomstig van de in artikel 2, lid 7, bedoelde rassen;

— bepalingen om excessieve administratieve rompslomp bij de toepassing van dit hoofdstuk te vermijden;

— de in artikel 3, lid 2, bedoelde erkenning;

— het in artikel 4, lid 2, bedoelde naast elkaar bestaan van wijnstokken;

— de toepassing van de in artikel 5, lid 7, bedoelde verminderingscoëfficiënt;

— de werking van de in artikel 6, lid 1, bedoelde communautaire reserve. De bepalingen kunnen voor de periode tot en met 31 december 2003 met name voorzien in de toewijzing van nieuw gecreëerde aanplantrechten uit de communautaire reserve aan lidstaten voor gebruik in regio's waarvoor kan worden aangetoond dat er extra behoeften zijn waarin kan worden voorzien door de toewijzing van die nieuw gecreëerde aanplantrechten;

— bepalingen om te waarborgen dat de overeenkomstig artikel 3, lid 1, toegekende nieuwe-aanplantrechten het in artikel 2, lid 1, vastgelegde verbod op nieuwe aanplant niet ondermijnen.

3. Voor 31 december 2003, en vervolgens om de drie jaar, brengt de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement verslag uit over de werking van dit hoofdstuk. Het verslag kan, in voorkomend geval, vergezeld gaan van voorstellen voor het verlenen van aanvullende nieuw gecreëerde aanplantrechten.







HOOFDSTUK II

PREMIES VOOR DEFINITIEVE STOPZETTING

Artikel 8

1. Voor de definitieve stopzetting van de wijnbouw op een bepaalde oppervlakte kan een premie worden toegekend.

De premie mag overeenkomstig de bepalingen van dit hoofdstuk worden toegekend aan bedrijfsproducenten die op wijnbouwoppervlakten wijndruiven telen. De betrokken oppervlakte mag niet minder dan tien are beslaan.

2. De lidstaten kunnen bepalen voor welke oppervlakten de premie mag worden toegekend. Zij kunnen aan deze bepaling ook voorwaarden verbinden, met name om in de betrokken gebieden een evenwicht tussen productie en natuurlijk milieu te waarborgen.

3. De toekenning van de premie brengt voor de producent het verlies mee van het herbeplantingsrecht voor de oppervlakte waarvoor de premie wordt toegekend.

4. De lidstaten stellen het bedrag van de premie per hectare vast rekening houdende met:

a) de landbouwopbrengst of de productiecapaciteit van het bedrijf,

b) de productiemethode,

c) de betrokken oppervlakte in vergelijking tot de totale bedrijfsoppervlakte,

d) het geproduceerde type wijn, en

e) het bestaan van gecombineerde teelten.

5. Het premieniveau mag nader vast te stellen maxima niet overtreffen.

Artikel 9

De volgende oppervlakten komen niet in aanmerking voor de premie:

a) bebouwde wijnbouwoppervlakten waarvoor in een nader te bepalen periode van ten hoogste tien wijnoogstjaren inbreuken op communautaire of nationale aanplantbepalingen zijn vastgesteld;

b) wijnbouwoppervlakten die niet meer worden onderhouden;

c) wijnbouwoppervlakten die in een nader te bepalen periode van ten hoogste tien wijnoogstjaren zijn beplant;

d) wijnbouwoppervlakten waarvoor voor de herstructurering en omschakeling ervan in een nader te bepalen periode van ten hoogste tien wijnoogstjaren financiering is verkregen.

Artikel 10

De uitvoeringsbepalingen van dit hoofdstuk worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 75.

Deze bepalingen kunnen met name het volgende inhouden:

a) de tijdstippen voor de indiening van de aanvragen en voor de uitvoering van het rooien,

b) de voorwaarden voor de toekening van uitkeringen,

c) de in artikel 8, lid 5, bedoelde maxima,

d) milieuoverwegingen, en

e) de vaststelling van de in artikel 9 bedoelde periodes.







HOOFDSTUK III

HERSTRUCTURERING EN OMSCHAKELING

Artikel 11

1. Er wordt een regeling ingesteld voor de herstructurering en omschakeling van wijngaarden.

2. Doelstelling van de regeling is het aanpassen van de productie aan de vraag op de markt.

3. De regeling omvat een of meer van de volgende acties:

a) omschakeling op andere rassen, onder meer door overenting;

b) heraanleg van wijngaarden;

c) verbetering van wijnbouwtechnieken in verband met het doel van de regeling.

Gewone vernieuwing van wijngaarden die het einde van hun natuurlijke ontwikkelingscyclus hebben bereikt, is niet onder de regeling begrepen.

▼M5

Zij omvat de rechten van nieuwe aanplant die worden toegekend in het kader van de verbeteringsplannen als bedoeld in Verordening (EG) nr. 950/97 en aan jonge landbouwers voor de wijnoogstjaren 2000/2001, 2001/2002 en 2002/2003.

▼B

4. Toegang tot de regeling staat slechts open in die gebieden van een lidstaat waarvoor deze lidstaat overeenkomstig artikel 16 de inventaris van het productiepotentieel heeft opgesteld.

Artikel 12

De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de herstructurerings- en omschakelingsplannen en, in voorkomend geval, voor de goedkeuring ervan. Deze plannen moeten voldoen aan de voorschriften van dit hoofdstuk en de uitvoeringsbepalingen ervan.

Artikel 13

1. Herstructurerings- en omschakelingssteun wordt slechts toegekend voor plannen die zijn opgesteld en, zo nodig, goedgekeurd door de lidstaat. De steun vindt plaats in de volgende vormen:

a) een vergoeding van de producenten voor het verlies aan inkomsten ingevolge de uitvoering van het plan en

b) een bijdrage in de herstructurerings- en omschakelingskosten.

2. De vergoeding van de producenten voor het inkomstenverlies kan een van de volgende vormen krijgen:

a) toestemming om, ongeacht de bepalingen van deze titel, hoofdstuk I, gedurende een bepaalde periode van niet meer dan drie jaar zowel oude als nieuwe wijnstokken naast elkaar te laten bestaan, of

b) een door de Gemeenschap gefinancierde financiële vergoeding.

3. De deelname van de Gemeenschap in de herstructurerings- en omschakelingskosten bedraagt ten hoogste 50 % van die kosten. In regio's die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen met betrekking tot de structuurfondsen ( 52 ) als doelstelling 1-regio's worden aangemerkt, mag de communautaire deelname ten hoogste 75 % bedragen. Onverminderd artikel 14, lid 4, mogen de lidstaten in geen geval deelnemen in de kosten.

Artikel 14

1. De Commissie kent de lidstaten jaarlijks een eerste toewijzing ►C1 toe aan de hand ◄ van objectieve criteria waarbij met specifieke situaties en behoeften en met de in het licht van het doel van de regeling te leveren inspanningen rekening wordt gehouden.

2. De eerste toewijzing wordt aangepast aan de werkelijke uitgaven en aan de hand van door de lidstaten ingediende herziene uitgavenramingen, waarbij met het doel van de regeling en met de beschikbare middelen rekening wordt gehouden.

3. Bij de toewijzing van de financiële middelen aan de lidstaten wordt terdege rekening gehouden met het aandeel van de betrokken lidstaat in het wijnbouwoppervlak in de Gemeenschap.

4. Wanneer een financiële toewijzing voor een bepaald aantal hectare aan een lidstaat is verleend, mag die lidstaat die financiële toewijzing gebruiken voor een groter aantal hectares dan waarvoor zij is verleend. In dit verband mag de lidstaat nationale middelen gebruiken om het verlaagde bedrag per hectare te verhogen tot het niveau van het oorspronkelijke maximum per hectare van de communautaire toewijzing.

Artikel 15

De uitvoeringsbepalingen van dit hoofdstuk worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 75.

Deze bepalingen kunnen met name voorzien in:

a) een minimumoppervlakte voor de betrokken wijngaarden,

▼M5

b) bepalingen inzake het gebruik van herbeplantingsrechten in het algemeen en rechten van nieuwe aanplant die worden toegekend in het kader van de verbeteringsplannen en aan jonge landbouwers, in het kader van de tenuitvoerlegging van de „programma's”,

▼B

c) bepalingen om te voorkomen dat de toepassing van dit hoofdstuk tot een toename van het productiepotentieel leidt, en

d) maximumsteunbedragen per hectare.







HOOFDSTUK IV

INFORMATIE EN ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 16

1. In de inventaris van het productiepotentieel worden de volgende gegevens opgenomen:

a) de oppervlakten op het grondgebied van de betrokken lidstaat beplant met wijnstokken van rassen die overeenkomstig artikel 19, lid 1, als voor wijnbereiding bestemde rassen zijn ingedeeld;

b) de betrokken rassen;

c) het totaal van de bestaande aanplantrechten; en

d) alle ter uitvoering van deze titel vastgestelde nationale of regionale bepalingen.

2. Een lidstaat mag bepalen dat de inventaris op regionale basis kan worden opgesteld. In dit geval moeten evenwel alle regionale inventarissen uiterlijk op 31 december 2001 zijn opgesteld. Overeenkomstig de bepalingen van de verordening vormt het feit dat een regio geen inventaris heeft opgesteld, geen beletsel voor de toepassing van deze titel op andere regio's van die lidstaat.

Artikel 17

1. De Commissie kan evaluaties verrichten met betrekking tot:

a) de producten van de wijnsector,

b) het industriële gebruik van die producten,

c) de consumptietrends van wijn en andere producten van de wijnsector die zonder verdere bewerking kunnen worden geconsumeerd,

d) alle overige aspecten waarvan de kennis nodig is voor het beheer van de markt of voor een regeling om het aanbod aan te passen.

2. Om deze evaluaties te maken kan de Commissie een beroep doen op externe medewerking.

3. De Commissie financiert een onafhankelijke studie van het gebruik van interspecifieke rassen. Op basis van die studie legt zij voor 31 december 2003 een verslag voor aan de Raad en het Europees Parlement, in voorkomend geval met voorstellen.

Artikel 18

1. Producenten van voor wijnbereiding ►C1 bestemde druiven ◄ en producenten van most en wijn doen jaarlijks opgave van de hoeveelheden die de jongste oogst heeft opgeleverd. De lidstaten kunnen ook de handelaren in voor wijnbereiding bestemde druiven ertoe verplichten elk jaar opgave te doen van de hoeveelheden die van de jongste oogst in de handel zijn gebracht.

2. Producenten van druivenmost en wijn en handelaren, niet zijnde kleinhandelaren, doen jaarlijks opgave van hun voorraden druivenmost en wijn, ongeacht of deze van de oogst van het jaar dan wel van vorige jaren zijn. Uit derde landen ingevoerde druivenmost en wijn worden afzonderlijk vermeld.

Artikel 19

1. De lidstaten stellen een indeling van de voor wijnbereiding bestemde wijnstokrassen op. De in de indeling opgenomen rassen moeten tot de soort Vitis vinifera behoren of uit een kruising van deze soort met andere soorten van het geslacht Vitis zijn verkregen. De volgende rassen mogen niet in de indeling worden opgenomen:

— Noah,

— Othello,

— Isabelle,

— Jacquez,

— Clinton,

— Herbémont.

2. In hun indeling geven de lidstaten de wijnstokrassen aan die voor de bereiding van elke van de op hun grondgebied geproduceerde v.q.p.r.d. geschikt zijn. Deze rassen moeten tot de soort Vitis vinifera behoren.

▼A1

Indien Polen wordt ingedeeld als een wijnbouwzone uit hoofde van artikel 1, lid 3, dient Polen bij de toetreding mee te delen welke wijnstokrassen geschikt zijn voor de bereiding van elk van de kwaliteitswijnen die op zijn grondgebied worden geproduceerd.

▼B

3. Alleen wijnstokrassen die in de indeling zijn opgenomen mogen in de Gemeenschap worden aangeplant, heraangeplant of geënt met het oog op de wijnbereiding. Deze beperking is niet van toepassing op wijnstokken die voor onderzoek en wetenschappelijke proeven worden gebruikt.

4. Oppervlakten die zijn beplant met voor wijnbereiding bestemde wijnstokrassen welke niet in de indeling zijn opgenomen, moeten worden gerooid, tenzij de productie uitsluitend voor consumptie door het gezin van de wijnbouwer is bestemd. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om toe te zien op de naleving van deze uitzondering.

5. Wanneer rassen uit de indeling worden geschrapt, moeten de wijnstokken van de betrokken rassen binnen vijftien jaar na die schrapping worden gerooid.

Artikel 20

Met betrekking tot het communautaire wijnbouwkadaster geldt de regeling van Verordening (EEG) nr. 2392/86.

Artikel 21

De hoofdstukken I en II van deze titel zijn niet van toepassing in lidstaten waar de wijnproductie per wijnoogstjaar niet meer dan 25 000 hectoliter bedraagt. Deze productie wordt berekend op basis van de gemiddelde productie in de voorafgaande vijf wijnoogstjaren.

Artikel 22

De lidstaten kunnen voor nieuwe aanplant van of herbeplanting met wijnstokken dan wel voor het overenten beperkender nationale bepalingen vaststellen. Zij kunnen bepalen dat de in deze titel bedoelde aanvragen of gegevens met andere, voor het toezicht op de ontwikkeling van het productiepotentieel benodigde gegevens worden aangevuld.

Artikel 23

1. De uitvoeringsbepalingen van dit hoofdstuk worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 75.

Zij kunnen met name betrekking hebben op:

a) de vorm en de gedetailleerdheid van de gegevens die voor de in artikel 16 bedoelde inventaris worden vereist, en

b) het beheer van de indeling van de in artikel 19 bedoelde wijnstokrassen,

c) de bestemming van de producten afkomstig van variëteiten die niet in die indeling voorkomen.

2. Volgens de procedure van artikel 75 kunnen bepalingen worden vastgesteld inzake een begeleidend document voor vegetatief teeltmateriaal voor de wijnstok en nadere bepalingen voor de toepassing ervan, met name inzake controle.

3. Verordening (EEG) nr. 2392/86 kan worden gewijzigd of ingetrokken volgens de procedure van artikel 75.

4. Volgens de procedure van artikel 75 wordt geconstateerd of een lidstaat de in artikel 16 bedoelde inventaris heeft opgesteld en wordt, in voorkomend geval, deze constatering ingetrokken, met name wanneer de lidstaat de nodige bijwerking van de inventaris niet heeft verricht.







TITEL III

MARKTMECHANISMEN







HOOFDSTUK I

STEUN VOOR PARTICULIERE OPSLAG

Artikel 24

1. Voor de producenten wordt een steunregeling ingesteld voor de particuliere opslag van:

a) tafelwijn,

b) druivenmost, geconcentreerde druivenmost en gerectificeerde geconcentreerde druivenmost.

2. De steun wordt slechts toegekend indien tussen 16 december en 15 februari daaropvolgend onder nader te bepalen voorwaarden met de interventiebureaus een langlopend opslagcontract is gesloten.

3. Langlopende opslagcontracten worden gesloten voor een periode die afloopt:

a) voor tafelwijnen, op zijn vroegst op 1 september na de datum waarop het contract is gesloten, en voor druivenmost, geconcentreerde druivenmost en gerectificeerde geconcentreerde druivenmost, op zijn vroegst op 1 augustus na de datum waarop het contract is gesloten, en

b) uiterlijk op 30 november na de datum waarop het contract is gesloten.

Artikel 25

1. Het sluiten van de opslagcontracten is aan voorwaarden onderworpen, met name ten aanzien van de kwaliteit van de betrokken producten.

2. Voor tafelwijnen wordt in de opslagcontracten bepaald dat voor de opgeslagen hoeveelheid of voor een gedeelte daarvan de uitkering van de steun wordt beëindigd en de desbetreffende verplichting van de producenten vervalt, wanneer de marktprijzen voor de betrokken soort tafelwijn tot boven een vast te stellen niveau stijgen.

3. Het bedrag van de steun voor particuliere opslag mag slechts de technische opslagkosten en de rente dekken, welke beide forfaitair worden bepaald.

4. Het steunbedrag voor geconcentreerde druivenmost mag worden aangepast aan de hand van een met de concentratiegraad overeenkomende coëfficiënt.

Artikel 26

1. De uitvoeringsbepalingen van dit hoofdstuk worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 75.

Deze bepalingen kunnen met name het volgende inhouden:

— de vaststelling van het prijsniveau, de forfaitaire bedragen en de coëfficiënt, bedoeld in artikel 25;

— de bepaling dat langlopende opslagcontracten voor tafelwijn slechts voor bepaalde tafelwijnen kunnen worden gesloten;

— de bepaling dat druivenmost waarvoor een langlopend opslagcontract is gesloten, tijdens de geldigheidsduur van het contract geheel of gedeeltelijk tot geconcentreerde druivenmost of gerectificeerde geconcentreerde druivenmost mag worden verwerkt;

— voorschriften voor de toepassing van de in artikel 25, lid 2, bedoelde bepaling betreffende de beëindiging van de steunuitkering;

— de bepaling dat voor druivenmost en geconcentreerde druivenmost bestemd voor de bereiding van druivensap, geen langlopende opslagcontracten mogen worden gesloten, en

— de daadwerkelijke looptijd van de contracten.

2. Volgens de procedure van artikel 75 kan worden bepaald dat:

— de steunregeling voor particuliere opslag niet wordt toegepast indien uit de marktsituatie blijkt dat toepassing van de regeling niet gerechtvaardigd is, en

— de mogelijkheid om nog langlopende opslagcontracten te sluiten, te allen tijde kan worden beëindigd indien dit op grond van de marktsituatie gerechtvaardigd is, met name gelet op de hoeveelheden waarvoor reeds contracten zijn gesloten.







HOOFDSTUK II

DISTILLATIE

Artikel 27

1. Intense persing van al dan niet gekneusde druiven en persing van wijnmoer is verboden. Het opnieuw vergisten van druivendraf voor andere doeleinden dan distillatie is eveneens verboden.

2. Filtrering en centrifugering van wijnmoer worden niet als persing beschouwd wanneer:

a) de verkregen producten van gezonde handelskwaliteit zijn en

b) de wijnmoer niet tot een droog product wordt gereduceerd.

3. Met uitzondering van de in lid 7 bedoelde personen en groepen is iedere natuurlijke persoon, rechtspersoon of groep personen, die wijn heeft bereid, verplicht alle bij deze wijnbereiding verkregen bijproducten voor distillatie te leveren.

4. De hoeveelheid alcohol in de bijproducten moet ten opzichte van het alcoholvolume in de voortgebrachte wijn tenminste gelijk zijn aan 10 %, wanneer de wijn rechtstreeks uit druiven is bereid. Behoudens afwijkingen voor technisch gerechtvaardigde gevallen, moet zij ten minste gelijk zijn aan 5 % wanneer de wijn uit druivenmost, uit gedeeltelijk gegiste druivenmost of uit jonge, nog gistende wijn is bereid. Indien het relevante percentage niet wordt bereikt, dient degene voor wie de verplichting geldt, een zodanige hoeveelheid wijn van eigen productie te leveren dat daarmee die percentages in acht worden genomen.

Van lid 3 en de eerste alinea van dit lid kan worden afgeweken voor nader te bepalen categorieën producenten, voor bepaalde productiegebieden en voor wijn die overeenkomstig artikel 28 gedistilleerd moet worden.

5. Aan de in lid 3 bedoelde leveringsverplichting mag worden voldaan door levering van wijn aan een azijnfabrikant.

6. Met uitzondering van de in lid 7 bedoelde personen en groepen is iedere natuurlijke persoon, rechtspersoon of groep personen die bijproducten houdt die van enige andere verwerking van druiven dan wijnbereiding zijn verkregen, verplicht die producten voor distillatie te leveren.

▼M8

7. Iedere natuurlijke persoon, rechtspersoon of groep personen die druiven verwerkt welke zijn geoogst in wijnbouwzone A of het Duitse deel van wijnbouwzone B dan wel op met wijnstokken beplante oppervlakten in Tsjechië, Malta, Oostenrijk, Slovenië of Slowakije, is verplicht alle bij deze verwerking verkregen bijproducten onder toezicht en onder nader te bepalen voorwaarden uit de markt te nemen.

▼B

8. Wie onderworpen is aan de in lid 3 of in lid 6 bedoelde verplichtingen, kan zich van die verplichtingen kwijten door de bijproducten van de wijnbereiding onder toezicht en onder nader te bepalen voorwaarden uit de markt te nemen.

9. De aankoopprijs van druivendraf, wijnmoer en wijn die op grond van dit artikel voor distillatie worden geleverd, bedraagt 0,995 EUR per % vol/hectoliter.

10. De door de distilleerder betaalde prijs mag niet lager zijn dan de aankoopprijs.

11. De distilleerder kan:

a) hetzij steun krijgen voor het te distilleren product, mits het distillatieproduct een alcoholgehalte van ten minste 52 % vol heeft,

b) hetzij het distillatieproduct aan een interventiebureau leveren, mits dit product een alcoholgehalte van ten minste 92 % vol heeft.

Indien de wijn vóór de levering aan de distilleerder tot distillatiewijn is verwerkt, wordt de onder a) bedoelde steun betaald aan de producent van de distillatiewijn en mag het distillatieproduct niet aan het interventiebureau worden geleverd.

12. Er kan worden besloten dat de levering van de alcohol aan het interventiebureau mag worden vervangen door levering aan een marktdeelnemer die in het kader van een met het oog op de afzet van distillatieproducten georganiseerde verkoop een offerte heeft ingediend en in het kader van de in artikel 31, lid 1, bedoelde procedure is geselecteerd.

13. De leden 1 tot en met 12 gelden niet voor druivensap en geconcentreerd druivensap noch voor druivenmost of geconcentreerde druivenmost die voor de bereiding van druivensap bestemd is.

Artikel 28

1. Boven de normale hoeveelheid geproduceerde wijn uit druiven van een ras dat voor dezelfde administratieve eenheid niet alleen als wijndruivenras is ingedeeld maar tevens als een ras dat voor een ander doel kan worden gebruikt, moet, als deze wijn niet in de loop van het betrokken wijnoogstjaar wordt uitgevoerd, uiterlijk op een nader te bepalen datum worden gedistilleerd. Behoudens afwijking, mag deze wijn niet in het verkeer komen dan uitsluitend met bestemming distilleerderij.

2. De hoeveelheid normaal geproduceerde wijn wordt berekend uit:

a) de in een nader te bepalen referentieperiode geproduceerde hoeveelheden, en

b) de voor traditioneel gebruik dienende hoeveelheden wijn.

3. De aankoopprijs van de op grond van dit artikel voor distillatie geleverde wijn bedraagt 1,34 EUR per % vol/hectoliter; hij kan tijdens een bepaald wijnoogstjaar variëren, mits het gemiddelde voor dat wijnoogstjaar 1,34 EUR per % vol/hectoliter blijft.

4. De door de distilleerder betaalde prijs mag niet lager zijn dan de aankoopprijs.

5. De distilleerder kan:

a) hetzij steun krijgen voor het te distilleren product, mits het distillatieproduct een alcoholgehalte van ten minstse 52 % vol heeft,

b) hetzij het distillatieproduct aan een interventiebureau leveren, mits dit product een alcoholgehalte van ten minste 92 % vol heeft.

Indien de wijn vóór de levering aan de distilleerder tot distillatiewijn is verwerkt, word de onder a) bedoelde steun betaald aan de producent van de distillatiewijn en mag het distillatieproduct niet aan het interventiebureau worden geleverd.

6. Er kan worden besloten dat de levering van de alcohol aan het interventiebureau mag worden vervangen door levering aan een marktdeelnemer die in het kader van een met het oog op de afzet van distillatieproducten georganiseerde verkoop een offerte heeft ingediend en in het kader van de in artikel 31, lid 1, bedoelde procedure is geselecteerd.

7. Dit artikel is van toepassing niettegenstaande artikel 1, lid 2.

Artikel 29

1. De Gemeenschap kan voor de distillatie van tafelwijn en van wijn die tot tafelwijn kan worden verwerkt, steun verlenen teneinde de wijnmarkt te ondersteunen en bijgevolg de continuïteit te bevorderen van de bevoorrading met distillatieproducten van wijn van de segmenten van de drinkalcoholsector waar deze alcohol van oudsher wordt gebruikt.

2. De steun wordt verleend in de vorm van een aan de distilleerders uitgekeerde primaire en een bijkomende steun.

3. De primaire steun wordt uitgekeerd op basis van de hoeveelheid tafelwijn en wijn die tot tafelwijn kan worden verwerkt, die wordt gedistilleerd.

4. De primaire steun wordt toegepast op basis van een systeem van contracten tussen distilleerders en wijnproducenten. Er wordt een minimumprijs vastgesteld die de distilleerders aan de wijnproducenten moeten betalen en die tijdens een bepaald wijnoogstjaar kan variëren, mits het gemiddelde voor dat wijnoogstjaar ten minste 2,488 EUR per % vol/hectoliter blijft.

5. Voor het niveau van de primaire steun wordt rekening gehouden met:

a) de noodzaak dat de gemiddelde minimumprijs die de distilleerders in een bepaald wijnjaar aan de wijnproducenten moeten betalen, het in lid 4 genoemde niveau bedraagt;

b) de noodzaak om de traditionele afzet in de drinkalcoholsector in stand te houden tegen concurrerende prijzen.

6. De bijkomende steun heeft de vorm van een uitkering voor de redelijke kosten voor opslag van het verkregen product. Deze steun is bedoeld om de werking van de primaire steunregeling te vergemakkelijken.

Artikel 30

1. Er kan een ►C1 crisisdistillatiemaatregel ◄ worden getroffen indien er zich als gevolg van ernstige overschotten en/of kwaliteitsproblemen een uitzonderlijk geval van marktverstoring voordoet.

2. De maatregel heeft tot doel:

a) specifieke overschotsegmenten weg te werken en

b) van de ene oogst tot de andere continuïteit in de voorziening te waarborgen.

3. Voor producenten is deelneming aan de maatregel vrijwillig.

4. De maatregel mag tot bepaalde wijncategorieën of tot bepaalde productiegebieden worden beperkt. De maatregel mag alleen op v.q.p.r.d. worden toegepast indien de betrokken lidstaat daarom verzoekt.

5. Een criterium voor de invoering van de maatregel kan zijn een aantoonbare verslechtering, in de loop der tijd, van de marktprijs voor een wijncategorie of voor wijn uit bepaalde productiegebieden.

6. Indien de Gemeenschap deze maatregel gedurende drie opeenvolgende jaren toepast voor een bepaald soort wijn (in een bepaald gebied) brengt de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement verslag uit over de aanhoudende crisis, in voorkomend geval vergezeld van voorstellen.

Artikel 31

1. De door het interventiebureau overgenomen alcohol wordt afgezet door middel van een openbare veiling of door verkoop bij inschrijving. Bij het afzetten van deze alcohol vermijden de autoriteiten, voorzover mogelijk, dat de afzetgebieden voor alcohol die van oudsher van het bestaan van deze afzet afhankelijk zijn, worden aangetast. Deze alcohol mag niet in de sector voedingsmiddelenalcohol worden afgezet.

2. Evenwel kan worden besloten dat, indien de voorziening van het deel van de sector waar het gebruik van wijnalcohol verplicht is, niet door de toepassing van de artikelen 27, 28 en 29 wordt gewaarborgd, de alcohol dan in die sector mag worden afgezet.

Artikel 32

1. Voor wijnen die zijn verkregen door producenten die door toevoeging van sacharose of van most waarvoor de in artikel 34 bedoelde steun is toegekend, het alcoholgehalte hebben verhoogd, wordt de voor elke distillatie vastgestelde aankoopprijs, met uitzondering van die bedoeld in artikel 27, binnen elk wijnbouwgebied verlaagd met eenzelfde forfaitair bedrag, berekend op basis van het niveau van de in artikel 34 bedoelde steun en met de verhoging van het alcoholgehalte voor het betrokken wijnbouwgebied.

2. Op verzoek van de betrokken producent wordt de verlaging slechts toegepast binnen de grenzen van de hoeveelheden waarvan het alcoholgehalte is verhoogd als bedoeld in lid 1.

Artikel 33

1. De uitvoeringsbepalingen van dit hoofdstuk worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 75.

Deze bepalingen kunnen met name betrekking hebben op de volgende punten:

a) de in dit hoofdstuk bedoelde afwijkingen;

b) wat de artikelen 27 en 28 betreft, de voorwaarden waaronder distillatie dient te gebeuren, de raming van het alcoholvolume in de geproduceerde wijn, de voorwaarden waarop producten aan het interventiebureau mogen worden geleverd en de aankoopprijzen van de distillatieproducten die door de interventiebureaus kunnen worden overgenomen, respectievelijk de criteria voor de berekening van die prijzen;

c) de minimumnormen waaraan druivendraf en wijnmoer moeten voldoen;

d) de voorwaarden waaronder het in artikel 27, lid 7, bedoelde onder toezicht uit de markt nemen mag geschieden;

e) de normaal geproduceerde hoeveelheden wijn, als bedoeld in artikel 28, lid 2;

f) de bijzonderheden van het mechanisme voor de toepassing van de in artikel 30 bedoelde maatregel, met inbegrip van de producten welke door die maatregel worden bestreken, en de afzet van de distillatieproducten, in het bijzonder om te voorkomen dat de markt van alcohol en gedistilleerde dranken in enig opzicht wordt verstoord;

g) de bepaling dat de in artikel 28, lid 3, genoemde aankoopprijs kan variëren; en

h) de vastsstelling van de in artikel 29, lid 4, genoemde minimumprijs.

2. Het bedrag van de in de artikelen 27 en 28 bedoelde steun om de verkregen producten af te zetten, dat van de in artikel 29 bedoelde steun, de regels die de omstandigheden bepalen welke tot toepassing van de in artikel 30 bedoelde maatregel leiden en het niveau alsmede de vorm van de financiële steun van de Gemeenschap voor die maatregel, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 75.







HOOFDSTUK III

STEUN VOOR BEPAALDE VORMEN VAN GEBRUIK

Artikel 34

1. Steun wordt verleend voor het gebruik van:

a) geconcentreerde druivenmost; en

b) gerectificeerde geconcentreerde druivenmost,

die in de Gemeenschap zijn geproduceerd, wanneer deze worden gebruikt voor verhoging van het alcoholgehalte van wijnbouwproducten waarvoor een dergelijke verhoging volgens deze verordening is toegestaan.

2. De steun mag voor producten uit C III-wijnbouwzones worden gereserveerd, indien zonder deze maatregel de traditionele handelsstromen voor most en wijnen voor versnijding niet kunnen worden gewaarborgd.

3. Het steunbedrag wordt vastgesteld in euro per procent potentieel alcoholvolumegehalte en per hectoliter geconcentreerde druivenmost of gerectificeerde geconcentreerde druivenmost met inachtneming van het verschil tussen de kosten van verrijking door middel van deze producten en door middel van sacharose.

Artikel 35

1. Steun wordt verleend voor het gebruik van:

a) druivenmost en geconcentreerde druivenmost die met het oog op de vervaardiging van druivensap of van andere eetbare producten uit druivensap, in de Gemeenschap zijn geproduceerd;

b) druivenmost en geconcentreerde druivenmost die in de C III-wijnbouwzones zijn geproduceerd met het oog op de vervaardiging, in het Verenigd Koninkrijk en in Ierland, van producten van GN-code 2206 00, waarvoor het gebruik van een samengestelde benaming waarin het woord „wijn” voorkomt, door deze lidstaten mag worden toegestaan, overeenkomstig bijlage VII, punt C 2;

c) in de Gemeenschap geproduceerde geconcentreerde druivenmost als hoofdbestanddeel van een productenpakket dat in het Verenigd Koninkrijk en in Ierland in de handel wordt gebracht met duidelijke instructies voor de consument om daarmee een wijnimitatiedrank („home-made wine”) te maken.

2. In afwijking van de in lid 1, onder b), bedoelde geografische beperking met betrekking tot de in dat punt bedoelde productie van druivenmost en geconcentreerde druivenmost, kan, wanneer deze beperking tot concurrentiedistorsie leidt, worden besloten deze steun ook toe te kennen voor druivenmost en geconcentreerde druivenmost die in andere gebieden van de Gemeenschap dan de C III-wijnzones zijn geproduceerd.

3. De steun wordt uitsluitend verleend voor het gebruik van producten van wijnstokrassen die uitsluitend als wijndruivenrassen of als rassen voor wijndruiven en voor ander gebruik zijn ingedeeld en mag eveneens worden verleend voor druiven van oorsprong uit de Gemeenschap die van dezelfde rassen voortkomen.

4. De steunbedragen worden zodanig vastgesteld dat de kosten van voorziening met druivenmost en geconcentreerde druivenmost van oorsprong uit de Gemeenschap het mogelijk maken de traditionele afzetmogelijkheden voor deze producten in stand te houden.

▼M4 —————

▼B

Artikel 36

De ◄ uitvoeringsbepalingen van dit hoofdstuk worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 75.

Deze bepalingen kunnen met name betrekking hebben op de volgende punten:

a) de voorwaarden voor de toekenning van de in artikel 34, lid 1, bedoelde steun;

b) de maatregelen die nodig zijn om toezicht uit te oefenen op het gebruik van de in artikel 35, lid 1, bedoelde producten;

c) het bedrag van de in de artikelen 34 en 35 bedoelde steun dat wordt vastgesteld vóór het begin van elk wijnoogstjaar;

d) het in artikel 35, lid 2, eerste alinea, bedoelde besluit.







HOOFDSTUK IV

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 37

Producenten die aan de in de artikelen 27 en 28 bedoelde verplichtingen zijn onderworpen, komen voor interventiemaatregelen uit hoofde van deze titel in aanmerking mits zij gedurende een te bepalen referentieperiode aan de genoemde verplichtingen hebben voldaan. Deze periode en de nadere bepalingen voor de toepassing van dit artikel worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 75.

Artikel 38

1. Wanneer op de wijnmarkt van de Gemeenschap buitengewoon hoge prijzen worden geconstateerd en de mogelijkheid bestaat dat deze toestand voortduurt waarbij deze markt wordt verstoord, kan de Commissie de nodige maatregelen treffen.

2. Voorzover zulks nodig is om de markt voor tafelwijnen te ondersteunen, kunnen voor de in artikel 1, lid 2, onder b), genoemde producten, andere dan tafelwijn, volgens de procedure van artikel 75 interventiemaatregelen worden getroffen.







TITEL IV

PRODUCENTENORGANISATIES EN BRANCHEORGANISATIES







HOOFDSTUK I

PRODUCENTENORGANISATIES

Artikel 39

1. Onder „producentenorganisatie” die uit hoofde van deze verordening is erkend, wordt verstaan, een rechtspersoon:

a) die op initiatief van producenten van onder deze verordening begrepen producten is opgericht;

b) die met name tot doel heeft: i) ervoor te zorgen dat de productie wordt gepland en wordt afgestemd op de vraag, met name wat kwaliteit en hoeveelheden betreft, ii) de concentratie van het aanbod en de afzet op de markt van de door de leden geproduceerde producten te bevorderen, iii) de productiekosten te drukken en de producentenprijzen te stabiliseren, iv) de toepassing van uit milieuoogpunt deugdelijke teeltpraktijken, productietechnieken en afvalbeheersystemen te bevorderen om met name de kwaliteit van water, bodem en landschap te beschermen en de biodiversiteit te behouden en/of te bevorderen.

2. Producentenorganisaties die uit hoofde van deze verordening zijn erkend, moeten passende sancties kunnen nemen tegen leden die de statutaire verplichtingen schenden.

3. De lidstaten kunnen als producentenorganisatie in de zin van deze verordening alle groepen producenten erkennen die een verzoek om die erkenning indienen, mits:

a) zij aan de in de leden 1 en 2 vervatte eisen voldoen en een daartoe strekkend bewijs leveren, waaronder het bewijs dat zij een minimumaantal leden hebben en over een minimumvolume verkoopbare productie beschikken;

b) zij voldoende garantie bieden aangaande het verrichten, de duur en de doeltreffendheid van hun activiteiten;

c) zij daadwerkelijk hun leden in staat stellen om de nodige technische bijstand te verkrijgen om uit milieuoogpunt deugdelijke teeltpraktijken toe te passen.

Artikel 40

1. De lidstaten:

a) nemen, binnen drie maanden na de indiening van een met alle nodige bewijsstukken gestaafd erkenningsverzoek, een besluit tot erkenning van een producentenorganisatie;

b) verrichten met geregelde tussenpozen controles op de inachtneming van de erkenningsvoorwaarden door de producentenorganisaties, stellen bij niet-inachtneming de aan die organisaties op te leggen sancties vast en besluiten zo nodig hun erkenning in te trekken;

c) delen binnen twee maanden elk besluit tot verlening of intrekking van de erkenning aan de Commissie mee.

2. De Commissie vergewist zich, door middel van controles, van de naleving van artikel 39 en van lid 1, onder b), van dit artikel en verzoekt naar aanleiding van dergelijke controles de lidstaten in voorkomend geval de verleende erkenning in te trekken.







HOOFDSTUK II

BRANCHEORGANISATIES

Artikel 41

1. Ter verbetering van de marktwerking voor v.q.p.r.d. en tafelwijnen met geografische aanduiding, kunnen de producerende lidstaten met name bij de uitvoering van besluiten van de brancheorganisaties, regels inzake de afzet vaststellen ter regulering van het aanbod op het ogenblik dat het product voor het eerst op de markt wordt gebracht, mits die regels betrekking hebben op de opslag en/of de gefaseerde vrijgave van de producten, met uitzondering van alle andere afgesproken praktijken zoals:

— prijsstellingen, zelfs als het richtsnoeren of aanbevelingen betreft;

— blokkering van een buitensporig groot gedeelte van de normaliter beschikbare jaarlijkse oogst en, in het algemeen, elke ongewone vermindering van het aanbod;

— weigering de nationale en/of communautaire bewijsstukken af te geven die nodig zijn om wijnbouwproducten in het verkeer en op de markt te brengen, wanneer het op de markt brengen in overeenstemming is met de hierboven bedoelde regels.

2. De in lid 1 bedoelde regels worden in extenso aan de bedrijven meegedeeld door middel van bekendmaking in een officiële publicatie van de betrokken lidstaat.

3. Jaarlijks leggen de lidstaten die van de in lid 1 geboden mogelijkheid gebruik hebben gemaakt, aan de Commissie een verslag voor over de desbetreffende besluiten die zij in het voorafgaande jaar hebben genomen. De Commissie onderzoekt of die besluiten in overeenstemming zijn met het Gemeenschapsrecht, inzonderheid met de regels inzake vrij verkeer (artikelen 28-31 van het Verdrag) en mededinging (artikelen 81-86 van het Verdrag) en met het beginsel van non-discriminatie (artikel 34, lid 3, van het Verdrag).

4. De in lid 1 bedoelde organisaties oefenen met name, rekening houdend met de belangen van de consument, in een of meer regio's van de Gemeenschap verscheidene van de hiernavolgende werkzaamheden uit:

i) verbetering van de kennis inzake en de doorzichtigheid van de productie en de markt;

ii) bijdragen tot een betere coördinatie van de wijze waarop producten op de markt worden gebracht, in het bijzonder door onderzoek en marktstudies;

iii) opstelling van standaardcontracten die verenigbaar zijn met de Gemeenschapswetgeving;

iv) betere benutting van het productiepotentieel;

v) verschaffing van gegevens en verrichten van onderzoek om de productie te richten op producten die beter op de eisen van de markt en op de smaak en de verwachtingen van de consument zijn afgestemd, met name wat de kwaliteit van de producten en de bescherming van het milieu betreft;

vi) zoeken van methoden die minder gewasbeschermings- en andere productiemiddelen vergen en die de kwaliteit van het product en het behoud van bodem en water waarborgen;

vii) ontwikkeling van methoden en instrumenten om in alle stadia van productie, wijnbereiding en afzet de kwaliteit van het product te verbeteren;

viii) ontwikkeling van het potentieel van en de bescherming van biologische landbouw, alsmede van oorsprongsbenamingen, kwaliteitslabels en geografische aanduidingen; en

ix) bevordering, met name van geïntegreerde productie of van andere uit milieuoogpunt deugdelijke productiemethoden.







TITEL V

OENOLOGISCHE PROCÉDÉS EN BEHANDELINGEN, OMSCHRIJVING, AANDUIDING, AANBIEDINGSVORM EN BESCHERMING







HOOFDSTUK I

OENOLOGISCHE PROCÉDÉS EN BEHANDELINGEN

Artikel 42

1. Voor de bereiding van de onder deze verordening begrepen producten, behalve druivensap en geconcentreerd druivensap alsmede druivenmost en geconcentreerde druivenmost bestemd voor de vervaardiging van druivensap, worden toegestane communautaire oenologische procédés en behandelingen vastgesteld.

2. Toegestane oenologische procédés en behandelingen mogen slechts worden toegepast om een goede bereiding, een goede bewaring of