1997L0024 — NL — 17.05.2005 — 003.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

►B RICHTLIJN 97/24/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 17 juni 1997 betreffende bepaalde onderdelen of eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie wielen (PB L 226, 18.8.1997, p.1)

Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

RICHTLIJN 97/24/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 17 juni 1997

betreffende bepaalde onderdelen of eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie wielen







HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A, Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ), Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag ( 3 ) en gezien de op 4 februari 1997 door het Bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst, (1) Overwegende dat maatregelen moeten worden vastgesteld om de goede werking van de interne markt te verzekeren; (2) Overwegende dat in elke lidstaat voertuigen op twee of drie wielen voor wat betreft de onderdelen en de eigenschappen als bedoeld in deze richtlijn bepaalde technische kenmerken moeten vertonen die zijn vastgelegd in dwingende voorschriften welke van lidstaat tot lidstaat verschillen; dat deze verschillen het handelsverkeer binnen de Gemeenschap belemmeren; dat deze belemmeringen voor de werking van de interne markt kunnen worden opgeheven indien alle lidstaten dezelfde voorschriften aannemen ter vervanging van de nationale regelgeving; (3) Overwegende dat het noodzakelijk is geharmoniseerde voorschriften voor deze onderdelen en eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie wielen vast te stellen om voor elk type van de genoemde voertuigen de goedkeuringsprocedures van Richtlijn 92/61/EEC van de Raad van 30 juni 1992 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen ( 4 ) te kunnen toepassen; (4) Overwegende dat het, om de toegang tot de markt van derde landen te vergemakkelijken, noodzakelijk is ervoor te zorgen dat de voorschriften van de hoofdstukken 1 (luchtbanden), 2 (verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen), 4 (achteruitkijkspiegels) en 11 (veiligheidsgordels) van de bijlage van deze richtlijn gelijkwaardig zijn aan die van de reglementen van de ECE van de UNO nrs. 30, 54, 64 en 75 inzake luchtbanden, nrs. 3, 19, 20, 37, 38, 50, 56, 57, 72 en 82 inzake verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen, nr. 81 inzake achteruitkijkspiegels en nr. 16 inzake veiligheidsgordels; (5) Overwegende dat het voor wat betreft de aspecten van de milieubescherming, namelijk de luchtvervuiling en de geluidshinder, noodzakelijk is ernaar te streven het milieu permanent te verbeteren; dat hiertoe de vastgestelde grenswaarden voor verontreinigende stoffen en het geluidsniveau, die zo spoedig mogelijk moeten worden toegepast, in een later stadium moeten worden aangescherpt; dat deze aanscherping in een later stadium alleen kan worden vastgesteld aan de hand van uit te voeren of voort te zetten studies en onderzoek naar beschikbare of denkbare technologische mogelijkheden en aan de hand van analyses van de kosten-batenverhouding daarvan om een productie op industriële schaal van voertuigen die aan de strengere grenswaarden kunnen voldoen, mogelijk te maken; dat de beslissing voor deze aanscherping in een later stadium minstens drie jaar vóór de datum van vankrachtwording door het Europees Parlement en de Raad moet worden genomen om de industrie in de gelegenheid te stellen de noodzakelijke maatregelen te nemen zodat hun productie op de vastgestelde datum kan voldoen aan de nieuwe communautaire bepalingen; dat het besluit van het Europees Parlement en de Raad gebaseerd moet zijn op voorstellen die de Commissie te zijner tijd zal voorleggen; (6) Overwegende dat op grond van de bepalingen van Richtlijn 92/61/EEG betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen de onder die richtlijn vallende onderdelen en eigenschappen niet in de lidstaten in de handel mogen worden gebracht en verkocht, tenzij zij voldoen aan de bepalingen van die richtlijn; dat de lidstaten alle nodige maatregelen moeten treffen om ervoor te zorgen dat aan de uit die richtlijn voortvloeiende verplichtingen wordt voldaan; (7) Overwegende dat de lidstaten het in de handel brengen van voertuigen die reeds voldoen aan de op Gemeenschapsniveau vastgestelde voorschriften op het gebied van de milieuverontreiniging en geluidshinder, door middel van fiscale stimuleringsmaatregelen moeten kunnen bevorderen; (8) Overwegende dat er voor de meetmethoden voor de immuniteit van voertuigen en afzonderlijke technische eenheden voor elektromagnetische straling om de naleving van de voorschriften inzake de elektromagnetische compatibiliteit te controleren (hoofdstuk 8) ingewikkelde en kostbare apparatuur nodig is; dat hem, om de lidstaten in de gelegenheid te stellen deze apparatuur te installeren, noodzakelijk is de toepassing van deze meethethoden tot drie jaar na de vankrachtwording van deze richtlijn uit te stellen; (9) Overwegende dat, vanwege de omvang en de gevolgen van het overwogen optreden in de betrokken sector, met deze richtlijn beoogde communautaire maatregelen noodzakelijk en zelfs onontbeerlijk zijn om het gestelde doel te bereiken, namelijk de communautaire goedkeuring per type voertuig, en dat dit niet voldoende door de lidstaten afzonderlijk kan worden verwezenlijkt; (10) Overwegende dat de technische vooruitgang een snelle aanpassing van de in de bijlage van deze richtlijn vermelde technische voorschriften noodzakelijk maakt; dat, met uitzondering van de grenswaarden voor de verontreinigende stoffen en het geluidsniveau, deze taak aan de Commissie dient te worden toevertrouwd teneinde de procedure te vereenvoudigen en te bespoedigen; dat het dienstig is om in alle gevallen waarin het Europees Parlement en de Raad de Commissie bevoegdheden verlenen met het oog op de uitvoering van in de sector motorvoertuigen op twee en drie wielen vastgestelde voorschriften, in een procedure voor voorafgaand overleg tussen de Commissie en de lidstaten in het kader van een comité te voorzien; (11) Overwegende dat de veiligheids- en milieu-eisen beperkingen impliceren op het opvoeren van sommige voertuigen op twee of drie wielen; dat, om het onderhoud en het gebruik van het voertuig door zijn eigenaar niet te belemmeren, dergelijke beperkingen uitsluitend moeten gelden voor het zodanig opvoeren van het voertuig dat zijn prestaties aanzienlijk worden gewijzigd, alsmede de door het voertuig veroorzaakte geluidshinder en milieuverontreiniging; (12) Overwegende dat lidstaten de registratie of het gebruik van voertuigen die aan de voorschriften van deze richtlijn voldoen, niet mogen weigeren; dat de voorschriften van deze richtlijn er niet toe mogen leiden dat de lidstaten die niet toestaan dat op hun grondgebied aanhangwagens getrokken worden door twee- of driewielige motorvoertuigen, verplicht worden tot wijziging van hun regelgeving, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:







Artikel 1

Deze richtlijn en haar bijlage zijn van toepassing op:

— luchtbanden,

— verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen,

— uitstekende delen,

— achteruitkijkspiegels,

— maatregelen tegen luchtverontreiniging,

— brandstoftanks,

— maatregelen tegen opvoeren,

— de elektromagnetische compatibiliteit,

— het toelaatbare geluidsniveau en de uitlaatinrichting,

— koppelinrichtingen en bevestigingen,

— bevestigingspunten voor veiligheidsgordels en veiligheidsgordels, en

— ruiten, ruitenwissers, ruitensproeiers en ontdooiings- en ontwasemingsinrichtingen

van alle typen voertuigen gedefinieerd in artikel 1 van Richtlijn 92/61/EEG.

Artikel 2

Binnen een periode van drie jaar na de in artikel 8, lid 1, derde alinea, bedoelde datum voert de Commissie een diepgaande studie uit teneinde te kunnen vaststellen of de maatregelen tegen het opvoeren van voertuigen, met name die van de categorieën voertuigen A en B van hoofdstuk 7 van de bijlage van deze richtlijn, kunnen worden beschouwd als passend, inadequaat of te extreem in het licht van de gestelde doeleinden. Op basis van de uitkomst van de studie stelt de Commissie, indien nodig, nieuwe wettelijke maatregelen voor.

Artikel 3

1. De goedkeuringsprocedures voor luchtbanden, verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen, achteruitkijkspiegels, brandstoftanks, uitlaatinrichtingen, veiligheidsgordels en ruiten van een type motorvoertuig op twee of drie wielen en de typegoedkeuring van een luchtband, verlichtings- en lichtsignaalinrichting, achteruitkijkspiegel, brandstoftank, uitlaatinrichting, veiligheidsgordel en ruit als onderdeel, alsmede de voorwaarden voor het vrije verkeer van deze voertuigen en voor het vrij in de handel brengen van onderdelen zijn die welke zijn vastgelegd in Richtlijn 92/61/EEG, respectievelijk in de hoofdstukken II en III.

2. De goedkeuringsprocedure voor wat betreft de uitstekende delen, de maatregelen tegen luchtverontreiniging, de maatregelen tegen opvoeren, de elektromagnetische compatibiliteit, het toelaatbare geluidsniveau, de koppelinrichtingen voor aanhangwagens en de bevestigingspunten van zijspanwagens, de bevestigingspunten van veiligheidsgordels, de ruitenwissers en de ruitensproeiers en de ontdooiings- en ontwasemingsinrichtingen van een type motorvoertuig op twee of drie wielen, alsmede de voorwaarden voor het vrije verkeer van deze voertuigen zijn die welke zijn vastgelegd in Richtlijn 92/61/EEG, respectievelijk in de hoofdstukken II en III.

Artikel 4

1. Overeenkomstig artikel 11 van Richtlijn 92/61/EEG wordt de gelijkwaardigheid erkend van de voorschriften van de hoofdstukken 1 (luchtbanden), 2 (verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen), 4 (achteruitkijkspiegels) en 11 (veiligheidsgordels) van de bijlage van deze richtlijn met die van de meest recente versie van de reglementen van de ECE van de UNO nrs 30 ( 5 ), 54 ( 6 ), 64 ( 7 ) en 75 ( 8 ) wat betreft luchtbanden, nrs. 3 ( 9 ), 19 ( 10 ), 20 ( 11 ), 37 ( 12 ), 38 ( 13 ), 50 ( 14 ), 56 ( 15 ), 57 ( 16 ), 72 ( 17 ) en 82 ( 18 ) wat betreft de verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen, nr. 81 ( 19 ) wat betreft de achteruitkijkspiegels en nr. 16 ( 20 ) wat betreft de veiligheidsgordels, in de versies die van toepassing zijn op de datum van aanneming van deze richtlijn.

In verband met de in de eerste alinea bedoelde gelijkwaardigheid zijn de installatievoorschriften van de hoofdstukken 1 en 11 tevens van toepassing op conform de overeenkomstige reglementen van de ECE van de ONU goedgekeurde inrichtingen.

2. De instanties in de lidstaten die de goedkeuring verlenen, aanvaarden die overeenkomstig de voorschriften van de bovengenoemde reglementen verleende goedkeuringen en de goedkeuringsmerktekens in plaats van de overeenkomstige goedkeuringen en goedkeuringsmerktekens die krachtens de voorschriften van deze richtlijn worden verleend.

Artikel 5

1. De Commissie dient binnen 24 maanden, te rekenen vanaf de datum van aanneming van deze richtlijn bij het Europees Parlement en bij de Raad een voorstel in op basis van het onderzoek naar en de beoordeling van de kosten en baten van de toepassing van de aangescherpte grenswaarden, waarbij de periode wordt vastgesteld waarin maatregelen worden genomen voor de aanscherping van de grenswaarden voor milieuverontreiniging en geluidshinder veroorzaakt door de betrokken voertuigen, vastgesteld in respectievelijk hoofdstuk 5, bijlage II, tabellen I en II, en in hoofdstuk 9, bijlage I. In haar voorstel houdt de Commissie rekening met en beoordeelt zij de kosten-batenverhouding van de verschillende maatregelen voor de terugdringing van de vervuiling en stelt zij maatregelen voor die in verhouding staan tot het beoogde doel en die in verband hiermee redelijk zijn.

2. Bij het in lid 1 bedoelde besluit van het Europees Parlement en de Raad op voorstel van de Commissie dat tegen 1 januari 2001 moet worden aangenomen, zal rekening worden gehouden met de noodzaak andere elementen in deze maatregelen op te nemen dan alleen de aangescherpte grenswaarden. Er zal samen met belanghebbende partijen, zoals industrie, gebruikers en consumenten- en andere organisaties, een beoordeling worden gemaakt van de kosten en de baten van de toepassing van de in dit besluit bedoelde maatregelen en deze maatregelen zullen redelijk zijn en in de juiste verhouding staan tot de beoogde doelstellingen.

Artikel 6

1. De lidstaten mogen alleen fiscale stimuleringsmaatregelen treffen voor motorvoertuigen die voldoen aan de maatregelen tegen luchtverontreiniging en geluidshinder die zijn vastgesteld in deze richtlijn, respectievelijk in hoofdstuk 5, bijlage I, punt 2.2.1.1.3, en bijlage II, tabellen I en II, en in hoofstuk 9, bijlage I.

2. De in lid 1 bedoelde maatregelen dienen in overeenstemming te zijn met de bepalingen van het Verdrag en te voldoen aan de volgende voorwaarden:

— zij moeten gelden voor alle nieuwe voertuigen die in een lidstaat in de handel worden gebracht en die vervroegd aan de in lid 1 bedoelde voorschriften van deze richtlijn voldoen;

— zij vervallen met de verplichte toepassing van maatregelen bedoeld in lid 1;

— zij moeten voor elk type motorvoertuig een bedrag vertegenwoordigen dat lager ligt dan de extra kosten van de technische oplossingen die zijn ingevoerd om aan de vastgestelde waarden te voldoen, en van de installatie daarvan op het voertuig.

3. De Commissie moet tijdig in kennis worden gesteld van het voornemen om fiscale stimuleringsmaatregelen als bedoeld in lid 1 in te stellen of te wijzigen, zodat zij haar opmerkingen kan maken.

Artikel 7

De wijzigingen die noodzakelijk zijn om

— rekening te houden met de wijzigingen in de in artikel 4 bedoelde reglementen van de ECE van de UNO,

— de bijlage aan te passen aan de technische vooruitgang — met uitzondering van grenswaarden in verband met de luchtverontreiniging en de geluidshinder, respectievelijk genoemd in hoofdstuk 5, bijlage I, punt 2.2.1.1.3, en bijlage II, tabellen I en II, en in hoofdstuk 9, bijlage I,

moeten overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 21 ) worden vastgesteld.

Artikel 8

1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuurrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 18 december 1998 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

Met ingang van de in de eerste alinea genoemde datum mogen de lidstaten het in het verkeer brengen van voertuigen die aan de voorschriften van deze richtlijn of aan bepaalde hoofdstukken daarvan voldoen, niet meer verbieden.

Zij passen deze voorschriften met ingang van 17 juni 1999 toe.

De toepassing van bepaalde voorschriften van de hoofdstukken 5, 8 en 9 wordt echter opgeschort overeenkomstig de bijzondere vermeldingen in voornoemde hoofdstukken.

2. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

Artikel 9

1. Vanaf de datum waarop deze richtlijn van toepassing wordt, wordt Richtlijn 80/780/EEG van de Raad van 22 juli 1980 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende achteruitkijkspiegels van tweewielige motorvoertuigen met of zonder zijspan en de bevestiging ervan op deze voertuigen ( 22 ) ingetrokken.

2. Onderdelen waarvoor typegoedkeuring volgens bijlage I van de in lid 1 genoemde richtlijn is verleend, kunnen echter gebruikt blijven worden.

3. Richtlijn 78/1015/EEG van de Raad van 23 november 1978 betreffende het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting van motorrijwielen ( 23 ) wordt ingetrokken op de in artikel 8, lid 1, eerste alinea, genoemde datum.

4. Tot de in artikel 8, lid 1, eerste alinea, genoemde datum kunnen typegoedkeuringen volgens Richtlijn 78/1015/EEG worden verleend voor de goedkeuring van voertuigen die vallen onder Richtlijn 92/61/EEG. Voor het geluidsniveau gelden de grenswaarden van bijlage I, ►C3 punt 2.1.1, ◄ van Richtlijn 78/1015/EEG.

Voor het in het verkeer brengen van deze voertuigen is dus artikel 15, lid 4, onder c), van Richtlijn 92/61/EEG van toepassing.

5. Vanaf de inwerkingtreding van deze richtlijn zijn de bepalingen van Richtlijn 89/336/EEG van de Raad van 3 mei 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake elektromagnetische compatibiliteit ( 24 ) niet meer van toepassing op voertuigen die onder deze richtlijn vallen.

Artikel 10

Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 11

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.









HOOFDSTUK 1

LUCHTBANDEN VAN MOTORVOERTUIGEN OP TWEE OF DRIE WIELEN EN DE MONTAGE DAARVAN







LIJST VAN BIJLAGEN BIJLAGE I Administratieve bepalingen voor de goedkeuring van een type band … Aanhangsel 1 Inlichtingenformulier voor een type band, bedoeld voor motorvoertuigen op twee of drie wielen … Aanhangsel 2 Goedkeuringscertificaat voor een type band, bedoeld voor motorvoertuigen op twee of drie wielen … BIJLAGE II Definities, opschriften en voorschriften … Aanhangsel 1 Verklarende figuur … Aanhangsel 2 Plaatsing van de opschriften op de band … Aanhangsel 3 Lijst van belastingsindices en overeenkomstige toelaatbare maximummassa … Aanhangsel 4 Opschriften en afmetingen van bepaalde typen banden … Aanhangsel 5 Meetmethode voor de bandenmaten … Aanhangsel 6 Werkwijze voor belasting/snelheidproeven … Aanhangsel 7 Snelheidsafhankelijke variatie in draagvermogen … Aanhangsel 8 Methode voor het bepalen van de dynamische expansie van de banden … BIJLAGE III Eisen voor voertuigen met betrekking tot de montage van banden … Aanhangsel 1 Inlichtingenformulier voor wat betreft de montage van banden op een type motorvoertuig op twee of drie wielen … Aanhangsel 2 Goedkeuringscertificaat voor wat betreft de montage van banden op een type motorvoertuig op twee of drie wielen …









BIJLAGE I

ADMINISTRATIEVE BEPALINGEN VOOR DE GOEDKEURING VAN EEN TYPE BAND

1. GOEDKEURINGSAANVRAAG

1.1. In de goedkeuringsaanvraag moet het type band worden aangegeven waarop het goedkeuringsmerk zal worden aangebracht.

1.2. Voor elk type band moeten in deze aanvraag voorts de volgende gegevens worden verstrekt: 1.2.1. de aanduiding van de bandenmaat, zoals deze in punt 1.16 van bijlage II is omschreven, 1.2.2. het fabrieks- of handelsmerk, 1.2.3. de gebruikscategorie: normale, speciale, winter- of bromfietsband, 1.2.4. de structuur van de band (diagonaal, diagonaal-gordel, radiaal), 1.2.5. het teken dat de snelheidscategorie aangeeft, 1.2.6. de belastingsindex, 1.2.7. of de band bedoeld is voor gebruik met of zonder binnenband, 1.2.8. of het een „normale” dan wel een „versterkte” band betreft, 1.2.9. het „ply-rating”-getal voor afgeleiden van motorfietsen, 1.2.10. de buitenmaten: totale sectiebreedte en buitendiameter, 1.2.11. de velgen waarop de band kan worden gemonteerd, 1.2.12. de meetvelg en de proefvelg, 1.2.13. de proefdruk en de meetdruk, 1.2.14. de in punt 1.19 van bijlage II vermelde coëfficiënt x, 1.2.15. voor banden, die zijn gekenmerkt met de lettercode „V” in de maataanduiding en die geschikt zijn voor snelheden van meer dan 240 km/h, en voor banden, die zijn gekenmerkt met de lettercode „Z” in de maataanduiding en die geschikt zijn voor snelheden van meer dan 270 km/h: de door de bandenfabrikant toegestane maximumsnelheid en het draagvermogen dat voor die maximumsnelheid is toegestaan. De toegestane maximumsnelheid en het bijbehorende draagvermogen worden vermeld in het goedkeuringscertificaat (aanhangsel 2 van deze bijlage).

1.3. De goedkeuringsaanvraag moet bovendien vergezeld gaan van tekeningen of foto's in drievoud, waarop het loopvlakpatroon en de contour van de opgepompte, op de meetvelg gemonteerde band met de verschillende afmetingen (zie punten 3.1.1 en 3.1.2 van bijlage II) van de goed te keuren band te zien zijn. Voorts moet hij vergezeld gaan van het keuringsrapport van een goedgekeurd keuringslaboratorium of van twee exemplaren van het bandtype, naar keuze van de bevoegde instantie.

1.4. De fabrikant van de band mag verzoeken de EG-goedkeuring van een bandtype uit te breiden tot andere types gewijzigde banden.

1.5. Deze richtlijn is niet van toepassing op nieuwe banden die alleen zijn ontworpen voor terreingebruik en de aanduiding „NHS” (not for highway service) dragen, of voor wedstrijden.

2. OPSCHRIFTEN

Op exemplaren van een bandtype waarvoor de goedkeuring wordt aangevraagd, moet het fabrieks- of handelsmerk van de aanvrager duidelijk leesbaar en onuitwisbaar zijn aangebracht en moet voldoende ruimte zijn om het goedkeuringsmerk aan te brengen.

3. GOEDKEURINGSMERK

Op elke band die overeenkomt met een krachtens deze richtlijn goedgekeurd type moet het goedkeuringsmerk zijn aangebracht dat is afgebeeld in bijlage V van Richtlijn 92/61/EEG van 30 juni 1992 betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen op twee of drie wielen.

De waarde „a”, die de afmetingen bepaalt van de rechthoek en de cijfers en letters waaruit het merkteken bestaat, mag niet kleiner dan 2 mm zijn.

4. WIJZIGING VAN EEN BANDTYPE

4.1. Bij wijziging van het loopvlakpatroon van een band behoeven de in bijlage II voorgeschreven proeven niet opnieuw te worden verricht.









Aanhangsel 1









Aanhangsel 2









BIJLAGE II

DEFINITIES, OPSCHRIFTEN EN VOORSCHRIFTEN

1. DEFINITIES

In dit hoofdstuk wordt verstaan onder:

1.1. „type band”: banden die onderling geen verschillen vertonen voor wat betreft: 1.1.1. het fabrieks- of handelsmerk; 1.1.2. de aanduiding van de bandenmaat; 1.1.3. de gebruikscategorie (normaal: banden voor normaal gebruik op de weg; speciaal: banden voor speciaal gebruik, b.v. banden die zowel op de weg als in het terrein worden gebruikt; winterbanden; bromfietsbanden); 1.1.4. de structuur (diagonaal, diagonaal-gordel, radiaal); 1.1.5. het symbool van de snelheidscategorie; 1.1.6. de belastingsindex; 1.1.7. de afmetingen van het profiel van de dwarsdoorsnede, wanneer de band is gemonteerd op een gespecificeerde velg;

1.2. „bandstructuur”: de technische kenmerken van het karkas van een band. Men onderscheidt met name de volgende structuren: 1.2.1. „diagonaal”: een bandstructuur waarbij de koorden in de koordlagen zich tot de hiel uitstrekken en zodanig zijn gericht dat zij afwisselend hoeken vormen die aanmerkelijk kleiner zijn dan 90o ten opzichte van de mediaanlijn van het loopvlak; 1.2.2. „diagonaal-gordel”: een bandstructuur met diagonale constructie waarin het karkas is bevestigd door een gordel, die uit twee of meer koordlagen bestaat die volstrekt onrekbaar zijn en kruiselings over elkaar liggen onder een hoek die bijna overeenstemt met die van het karkas; 1.2.3. „radiaal”: een bandstructuur waarbij de koorden in de koordlagen zich tot de hiel uitstrekken en zodanig zijn gericht dat zij een hoek vormen die nagenoeg gelijk is aan 90o ten opzichte van de mediaanlijn van het loopvlak en waarvan het karkas wordt verstevigd door een volstrekt onrekbare gordel die de hele omtrek beslaat; 1.2.4. „versterkt”: een bandstructuur waarbij het karkas sterker is dan dat van de overeenkomstige normale band;

1.3. „hiel”: het deel van de band waarvan de vorm en de structuur het mogelijk maken dat de band in de velg past en hierin vast blijft zitten; ( 25 );

1.4. „koord”: de draden die de weefsels vormen van de koordlagen in de luchtband (25) ;

1.5. „koordlaag”: een laag onderling evenwijdige koorden die met rubber zijn bekleed (25) ;

1.6. „karkas”: het deel van de band buiten het loopvlak en de zijwanden (wangen) dat, als de band is opgepompt, de belasting draagt (25) ;

1.7. „loopvlak”: het deel van de band dat met het wegdek in aanraking komt (25) ;

1.8. „zijwand of wang”: het deel van de band tussen het loopvlak en het deel dat door de velgrand zal worden bedekt (25) ;

1.9. „loopvlakgroef”: de ruimte tussen twee aangrenzende ribben of nokken van het loopvlakpatroon (25) ;

1.10. „hoofdgroeven”: de brede groeven die zich in het centrale gedeelte van het loopvlak bevinden;

1.11. „sectiebreedte (S)”: de afstand in rechte lijn tussen de buitenkant van de zijwanden van een opgepompte band, exclusief het reliëf gevormd door de opschriften, de versieringen en de stootranden ( 26 );

1.12. „totale breedte”: de afstand in rechte lijn tussen de buitenkant van de zijwanden van een opgepompte band met inbegrip van de opschriften, de versieringen en de stootranden (26) ; bij banden waarvan de breedte van het loopvlak groter is dan de sectiebreedte, komt de totale breedte overeen met de breedte van het loopvlak;

1.13. „sectiehoogte (H)”: de afstand die gelijk is aan de helft van het verschil tussen de buitendiameter van de band en de nominale velgdiameter (26) ;

1.14. „nominale hoogte-breedteverhouding (Ra)”: het honderdvoud van het getal dat wordt verkregen bij deling van de sectiehoogte (H) door de nominale sectiebreedte (S1), waarbij beide maten in dezelfde meeteenheid worden uitgedrukt;

1.15. „buitendiameter (D)”: de totale diameter van de opgepompte nieuwe band (26) ;

1.16. „aanduiding van de bandenmaat”: een aanduiding die het volgende omvat: 1.16.1. de nominale sectiebreedte (S1) (uitgedrukt in mm, behalve bij bandtypen waarvan de aanduiding van de bandenmaat in de eerste kolom van de tabellen in aanhangsel 4 bij deze bijlage is vermeld); 1.16.2. de nominale hoogte-breedte-verhouding (Ra), behalve bij bepaalde bandtypen waarvan de aanduiding van de bandenmaat in de eerste kolom van de tabellen in aanhangsel 4 bij deze bijlage is vermeld; 1.16.3. een conventioneel getal (d) dat de nominale velgdiameter aangeeft en overeenkomt met die diameter, hetzij in code (getallen lager dan 100), hetzij in millimeter (getallen hoger dan 100). 1.16.3.1. de waarden in millimeter van het symbool (d), uitgedrukt in code, zijn in de onderstaande tabel aangegeven:



Code „d” uitgedrukt in 1 of 2 cijfers die de nominale velgdiameter aangeven Equivalent in mm 4 102 5 127 6 152 7 178 8 203 9 229 10 254 11 279 12 305 13 330 14 356 15 381 16 406 17 432 18 457 19 483 20 508 21 533 22 559 23 584

1.17. „nominale velgdiameter (d)”: de diameter van de velg waarop een band volgens ontwerp moet worden gemonteerd ( 27 );

1.18. „velg”: steun voor buiten- en binnenband of voor een band zonder binnenband waarop de hielen van de band drukken (27) ;

1.19. „theoretische velg”: de fictieve velg waarvan de breedte gelijk zou zijn aan x maal de nominale sectiebreedte van een band. De waarde van x moet door de bandenfabrikant worden aangegeven;

1.20. „meetvelg”: de velg waarop de band moet worden gemonteerd om de metingen betreffende de maten te verrichten;

1.21. „proefvelg”: de velg waarop de band moet worden gemonteerd om de proeven uit te voeren;

1.22. „afscheuren”: het scheiden van stukjes rubber van het loopvlak;

1.23. „separatie van de koorden”: het scheiden van de koorden van de omgevende bekleding;

1.24. „separatie van de koordlagen”: het onderling loslaten van de koordlagen;

1.25. „separatie van het loopvlak”: het scheiden van het loopvlak van het karkas;

1.26. „belastingsindex”: een getal dat is verbonden met de maximale toelaatbare belasting die een band kan dragen bij de snelheid die overeenkomt met de opgegeven snelheidscategorie onder de door de fabrikant aangegeven bedrijfsomstandigheden. De lijst met indices en bijbehorende belastingen is in aanhangsel 3 bij deze bijlage opgenomen;

1.27. „tabel snelheidsafhankelijke variatie in draagvermogen”: de tabel in aanhangsel 7 bij deze bijlage, waarin als functie van de belastingsindices en het draagvermogen bij nominale snelheid de belastingsvariaties zijn vermeld van een band die wordt gebruikt bij andere snelheden dan die welke bij de aangegeven nominale snelheidscategorie horen;

1.28. „snelheidscategorie”: 1.28.1. de door het symbool van de snelheidscategorie aangegeven snelheid, zoals weergegeven in punt 1.28.2; 1.28.2. de snelheidscategorieën zijn die welke in de volgende tabel zijn aangegeven:



Symbool van de snelheidscategorie Overeenkomstige snelheid (km/h) B 50 F 80 G 90 J 100 K 110 L 120 M 130 N 140 P 150 Q 160 R 170 S 180 T 190 U 200 H 210 V 240 W 270 1.28.3. banden voor maximumsnelheden van meer dan 240 km/h moeten worden aangeduid met de letters „V” of „Z”; deze letters moeten worden aangebracht in de aanduiding van de bandenmaat, vóór de aanduiding van de bandstructuur;

1.29. „winterband”: banden waarbij het loopvlakpatroon en de structuur in de eerste plaats zijn afgestemd op een beter gedrag in modder en verse of smeltende sneeuw dan bij normale banden. Het loopvlakpatroon wordt bij winterbanden doorgaans hierdoor gekenmerkt dat de groeven en/of de massieve vlakken (nokken) verder van elkaar liggen dan bij normale banden;

1.30. „MST” (multiservice tyre): banden met verschillende gebruiksmogelijkheden, d.w.z. banden die zowel voor gebruik op de weg als in het terrein geschikt zijn;

1.31. „maximumdraagvermogen”: de toelaatbare maximummassa die de band kan dragen; 1.31.1. bij snelheden tot 130 km/h mag het maximumdraagvermogen niet hoger zijn dan het percentage van de waarde die is verbonden met de belastingsindex van de bijbehorende band, zoals aangegeven in de tabel „snelheidsafhankelijke variatie in draagvermogen” (zie punt 1.27), afhankelijk van het symbool van de snelheidscategorie van de band en de snelheid die het voertuig waarop de banden zijn gemonteerd kan bereiken; 1.31.2. bij snelheden van meer dan 130 km/h maar maximaal 210 km/h mag het maximumdraagvermogen niet hoger liggen dan de aan de belastingsindex van de band gekoppelde waarde van de massa; 1.31.3. bij banden, ontwerpen voor een snelheid van meer dan 210 km/h, maar maximaal 270 km/h, mag het maximumdraagvermogen niet hoger zijn dan het aan de belastingsindex van de band gekoppelde percentage van de massa, zoals in onderstaande tabel gerelateerd aan het symbool van de snelheidscategorie van de band en de door het ontwerp bepaalde maximumsnelheid van het voertuig waarop de band moet worden gemonteerd.



Maximumsnelheid (km/h) (1) Maximumdraagvermogen (%) Snelheidscategorie V Snelheidscategorie W (3) 210 100 100 220 95 100 230 90 100 240 85 100 250 (80) (2) 95 260 (75) (2) 85 270 (70) (2) 75 (1) Voor tussenliggende snelheden is lineaire interpolatie van het maximumdraagvermogen toegestaan. (2) Geldt alleen voor banden met de lettercode „V” in de maataanduiding, tot de door de fabrikant opgegeven maximumsnelheid (zie punt 1.2.15 van bijlage I). (3) Geldt tevens voor banden met de lettercode „Z” in de maataanduiding. 1.31.4. bij snelheden van meer dan 270 km/h mag het draagvermogen niet hoger liggen dan de door de fabrikant opgegeven massa, gerelateerd aan het snelheidsvermogen van de band. Bij snelheden tussen 270 km/h en de door de bandenfabrikant toegestane maximumsnelheid geldt lineaire interpolatie van het draagvermogen;

1.32. „bromfietsband”: een voor bromfietsen ontworpen band;

1.33. „motorfietsband”: een hoofdzakelijk voor motorfietsen ontworpen band;

1.34. „afrolomtrek” (Cr): de theoretische afstand die het middelpunt van het wiel van een voertuig aflegt bij een volledige omwenteling van de band kan worden berekend m.b.v. de volgende formule: Cr = f × D, waarin D de buitendiameter van de band overeenkomstig de bandenmaataanduiding als bedoeld in punt 3.1.2 is, f =



3,02 bij banden waarvan de code voor de velgdiameter groter dan of gelijk is aan 13, 3,03 bij radiaalbanden waarvan de code voor de velgdiameter kleiner dan of gelijk is aan 12, 2,99 bij diagonaalbanden of diagonaal-gordelbanden, waarvan de code voor de velgdiameter kleiner dan of gelijk is aan 12.

2. OPSCHRIFTEN

2.1. Op de banden moeten op tenminste één zijwand de volgende aanduidingen voorkomen: 2.1.1. het fabrieks- of handelsmerk; 2.1.2. de aanduiding van de bandenmaat, zoals omschreven in punt 1.16; 2.1.3. de aanduiding van de bandenstructuur: 2.1.3.1. op diagonaalbanden, ofwel geen aanduiding ofwel de letter „D” gevolgd door de code van de velgdiameter, 2.1.3.2. op diagonaal-gordelbanden, de letter „B”, gevolgd door de code van de velgdiameter en, facultatief, de woorden „BIAS-BELTED”, 2.1.3.3. op radiaalbanden, de letter „R”, gevolgd door de code van de velgdiameter en, facultatief, het woord „RADIAL”; 2.1.4. de snelheidscategorie waartoe de band behoort, door middel van het in punt 1.28.2 aangegeven symbool; 2.1.5. de belastingsindex zoals omschreven in punt 1.26; 2.1.6. het woord „TUBELESS” wanneer het een band betreft die is ontworpen om zonder binnenband te worden gebruikt; 2.1.7. het woord „REINFORCED” of „REINF” wanneer het een versterkte band betreft; 2.1.8. de fabricagedatum, bestaande uit een groep van drie cijfers, waarvan de eerste twee de week en het laatste het jaar aangeven. Dit opschrift behoeft slechts op één zijwand te staan; 2.1.9. de letters„M +S” of „M.S” of „M & S” indien het een winterband betreft; 2.1.10. de letters „MST” wanneer het een band met verschillende gebruiksmogelijkheden betreft; 2.1.11. de aanduiding „MOPED”, „CICLOMOTORE” of „CYCLOMOTEUR” wanneer het een bromfietsband betreft; 2.1.12. banden voor snelheden van meer dan 240 km/h moeten gekenmerkt worden met de lettercode „V” of „Z”, naar gelang van het geval (zie punt 1.31.3) in de bandenmaataanduiding, gevolgd door de aanduiding van de structuur (zie punt 2.1.3); 2.1.13. op banden voor snelheden van meer dan 240 km/h (respectievelijk 270 km/h) moet tussen haakjes de bij een snelheid van meer dan 210 km/h (respectievelijk 240 km/h) geldende belastingsindex (zie punt 2.1.5) staan, alsmede het referentiesymbool van de snelheidscategorie (zie punt 2.1.4), als volgt: — „V” bij banden met de lettercode „V” in de maataanduiding; — „W” bij banden met de lettercode „W” in de maataanduiding.

2.2. In aanhangsel 2 wordt een schematisch voorbeeld van de opschriften op de band gegeven.

2.3. De in punt 2.1 vermelde opschriften en het in punt 3 van de bijlage I voorgeschreven goedkeuringsmerk moeten in reliëf in of op de banden worden aangebracht. Ze moeten duidelijk leesbaar zijn.

3. VOORSCHRIFTEN VOOR BANDEN

3.1. Afmetingen van de banden

3.1.1. Sectiebreedte 3.1.1.1. De sectiebreedte wordt berekend door middel van de volgende formule: S = S1 + K (A − A1). Hierin is: S = sectiebreedte, uitgedrukt in mm, gemeten op de meetvelg; S1 = nominale sectiebreedte in mm zoals vermeld op de zijwand van de band in de bandenmaataanduiding; A = breedte van de meetvelg, uitgedrukt in mm, zoals door de fabrikant aangegeven in de technische beschrijving; A1 = breedte van de theoretische velg, uitgedrukt in mm. A1 wordt geacht gelijk te zijn aan S1 vermenigvuldigd met de factor x, zoals opgegeven door de bandenfabrikant; K wordt geacht gelijk te zijn aan 0,4. 3.1.1.2. Bij de typen banden waarvan de maataanduiding voorkomt in de eerste kolom van de tabellen in aanhangsel 4 bij bijlage II zijn de sectiebreedte (S1) en de breedte van de theoretische velg (A1) echter die welke tegenover de bandenmaataanduiding in die tabellen is aangegeven.

3.1.2. Buitendiameter van een band 3.1.2.1. De buitendiameter van een band wordt berekend door middel van de volgende formule: D = d + 2H Hierin is: D = de buitendiameter, uitgedrukt in mm; d = de nominale velgdiameter, uitgedrukt in mm; H = de nominale sectiehoogte; H = S1 × 0,01 Ra, waarin S1 = de nominale sectiebreedte; Ra = de nominale h/b-verhouding; zoals vermeld op de zijwand van de band in de bandaanduiding overeenkomstig de voorschriften van punt 2.1.3. 3.1.2.2. Bij de typen banden waarvan de maataanduiding voorkomt in de eerste kolom van de tabellen in aanhangsel 4 bij deze bijlage is de buitendiameter echter die welke tegenover de aanduiding van de bandenmaat in die tabellen is aangegeven.

3.1.3. Meetmethode voor bandenmaten De afmetingen van banden moeten worden gemeten zoals beschreven in aanhangsel 5 bij deze bijlage.

3.1.4. Specificaties betreffende de sectiebreedte van de band 3.1.4.1. De totale breedte van de band mag kleiner zijn dan de sectiebreedte S, zoals bepaald overeenkomstig punt 3.1.1. 3.1.4.2. Zij mag deze waarde overschrijden tot de in aanhangsel 4 bij deze bijlage aangegeven waarde of, voor bandenmaataanduidingen die niet in aanhangsel 4 bij deze bijlage zijn vermeld, met de volgende percentages: 3.1.4.2.1. bij bromfietsbanden en banden voor motorfietsen (banden voor normaal weggebruik en winterbanden): + 10 % bij een velgdiametercode van 13 of hoger; + 8 % bij een velgdiametercode van 12 of lager, 3.1.4.2.2. bij MST's die voor beperkt gebruik op de weg geschikt zijn en waarop het symbool MST is vermeld: + 25 %.

3.1.5. Specificaties betreffende de buitendiameter van de band 3.1.5.1. De buitendiameter van de band mag niet buiten de in aanhangsel 4 bij deze bijlage vermelde minimum- en maximumwaarde van de diameter vallen. 3.1.5.2. Wanneer de aanduiding van de bandenmaat niet in aanhangsel 4 bij deze bijlage is vermeld, mag de buitendiameter van de band niet vallen buiten de minimum- en maximumwaarden van de diameter die met behulp van de volgende formules worden berekend: Dmin = d + (2H × a) Dmax = d + (2H × b) waarin H en d zijn als omschreven in punt 3.1.2.1 en a en b zijn als aangegeven in punt 3.1.5.2.1, respectievelijk punt 3.1.5.2.2. 3.1.5.2.1. Bij bromfietsbanden, banden voor normaal weggebruik en winterbanden



a velgdiameter ≥ 13 0,97 velgdiameter ≤ 12 0,93 Bij MST's 1,00 3.1.5.2.2. Bij bromfietsbanden en banden voor motorfietsen voor normaal weggebruik



b velgdiameter ≥ 13 1,07 velgdiameter ≤ 12 1,10 Bij winterbanden en MST's 1,12

3.2. Belasting/snelheidproef

3.2.1. De band moet de belasting/snelheidproef ondergaan op de wijze die in aanhangsel 6 bij deze bijlage is beschreven. 3.2.1.1. Indien een goedkeuringsaanvraag is ingediend voor een band met de lettercode „V” in de bandenmaataanduiding die geschikt is voor snelheden van meer dan 240 km/h, of voor een band met de lettercode „Z” in de bandenmaataanduiding die geschikt is voor snelheden van meer dan 270 km/h (zie punt 1.2.15 van bijlage I), wordt de belasting/snelheidproef met één band verricht bij de belastings- en snelheidsomstandigheden die tussen haakjes op de band zijn vermeld (zie punt 2.1.13). Daarnaast moet met een andere band van hetzelfde type een belasting/snelheidproef worden verricht bij de door de fabrikant opgegeven maximale belastings- en snelheidsomstandigheden, indien van toepassing.

3.2.2. Op een band die met succes de belasting/snelheidproef heeft ondergaan mag nergens separatie van het loopvlak, de koordlagen en de koorden voorkomen en mag ook nergens een deel van het loopvlak zijn afgescheurd of een koord gebroken.

3.2.3. De buitendiameter van de band, gemeten tenminste zes uur na de belasting/snelheidproef, mag ten opzichte van de vóór de proef gemeten buitendiameter geen groter verschil vertonen dan ± 3,5 %.

3.2.4. De totale breedte van de band, gemeten aan het eind van de belasting/snelheidproef, mag de in punt 3.1.4.2 vermelde waarde niet overschrijden.

3.3. Dynamische expansie van de banden

De in punt 1.1 van aanhangsel 8 van bijlage II vermelde banden, die met succes de in punt 3.2 vereiste belasting/snelheidproeven hebben ondergaan, moeten worden onderworpen aan een dynamische expansieproef die wordt verricht op de in dat aanhangsel beschreven wijze.

3.4. Wanneer een bandenfabrikant een assortiment banden vervaardigt, is het niet nodig elk type band uit het assortiment een belasting/snelheidproef en een dynamische expansieproef te laten ondergaan. Het wordt aan de voor de goedkeuring verantwoordelijke bevoegde instanties overgelaten het ongunstigste geval te selecteren.

3.5. Bij wijziging van het loopvlakpatroon van een band hoeven de in de punten 3.2 en 3.3 beschreven proeven niet opnieuw te worden verricht.

3.6. Uitbreidingen van de goedkeuring voor banden met de lettercode „V” in de bandenmaataanduiding die geschikt zijn voor snelheden van meer dan 240 km/h, en banden met de lettercode „Z” in de bandenmaataanduiding die geschikt zijn voor snelheden van meer dan 270 km/h, met het oog op certificatie voor andere maximumsnelheden en/of -belastingen, zijn toegestaan, mits de technische dienst die belast is met de proeven een nieuw keuringsrapport in verband met de nieuwe waarden van de maximumsnelheid en het maximumdraagvermogen verstrekt. De nieuwe belasting/snelheidscombinaties waarvoor de banden geschikt blijken, moeten in aanhangsel 2 van bijlage I worden aangegeven.









Aanhangsel 1

Verklarende figuur

(zie punt 1 van deze bijlage)









Aanhangsel 2

Plaatsing van de opschriften op de band

Voorbeeld van de opschriften die op goedgekeurde bandtypen moeten voorkomen







b 100/80 B 18 53 S TUBELESS M + S 013

Deze opschriften betekenen dat het hier een band betreft:

— met nominale sectiebreedte 100;

— met nominale h/b-verhouding 80;

— met diagonaal-gordelstructuur (B);

— met een velgdiameter van 457 mm, waarvan de code 18 is;

— met een draagvermogen van 206 kg overeenkomend met de belastingsindex 53 (zie lijst in aanhangsel 3);

— die behoort tot de snelheidscategorie S (maximale snelheid 180 km/h);

— die kan worden gemonteerd zonder binnenband (tubeless);

— van het type winterband (M + S);

— die is gefabriceerd in de eerste week (01) van het jaar 1993 (3).

De opschriften die samen de bandaanduiding vormen, moeten zijn aangebracht op de volgende plaats en in de onderstaande volgorde:

a) de bandenmaataanduiding, omvattende de nominale sectiebreedte, de nominale h/b-verhouding, het symbool van het structuurtype, in voorkomend geval, en de nominale velgdiameter moet zijn gegroepeerd zoals in bovenstaand voorbeeld: 100/80 B 18;

b) de belastingsindex en het symbool van de snelheidscategorie moeten samen zijn aangebracht in de nabijheid van de bandenmaataanduiding. Zij moeten voor of na die aanduiding dan wel erboven of eronder zijn aangebracht;

c) de aanduidingen „TUBELESS”, „REINFORCED” of „REINF”, „M + S”, „M.S.” of „M & S”, „MST” en/of „MOPED”, „CICLOMOTORE” of „CYCLOMOTEUR” mogen zijn aangebracht op een zekere afstand van de maataanduiding;

d) bij banden die geschikt zijn voor snelheden van meer dan 240 km/h, moet, naar gelang van het geval, de lettercode „V” dan wel „Z” worden aangebracht vóór het symbool van de structuur (b.v. 140/60ZR18). De referentie-belastingsindex en het referentiesymbool van de snelheidscategorie moeten tussen haakjes worden geplaatst (zie punt 2.1.13 van bijlage II).









Aanhangsel 3

Lijst van belastingsindices en overeenkomstige toelaatbare maximummassa

A = belastingsindex

B = overeenkomstige maximummassa (kg)







A B 0 45 1 46,2 2 47,5 3 48,7 4 50 5 51,5 6 53 7 54,5 8 56 9 58 10 60 11 61,5 12 63 13 65 14 67 15 69 16 71 17 73 18 75 19 77,5 20 80 21 82,5 22 85 23 87,5 24 90 25 92,5 26 95 27 97,5 28 100 29 103 30 106 31 109 32 112 33 115 34 118 35 121 36 125 37 128 38 132 39 136 40 140 41 145 42 150 43 155 44 160 45 165 46 170 47 175 48 180 49 185 50 190 51 195 52 200 53 206 54 212 55 218 56 224 57 230 58 236 59 243 60 250 61 257 62 265 63 272 64 280 65 290 66 300 67 307 68 315 69 325 70 335 71 345 72 355 73 365 74 375 75 387 76 400 77 412 78 425 79 437 80 450 81 462 82 475 83 487 84 500 85 515 86 530 87 545 88 560 89 580 90 600 91 615 92 630 93 650 94 670 95 690 96 710 97 730 98 750 99 775 100 800 101 825 102 850 103 875 104 900 105 925 106 950 107 975 108 1 000 109 1 030 110 1 060 111 1 090 112 1 120 113 1 150 114 1 180 115 1 215 116 1 250 117 1 285 118 1 320 119 1 360 120 1 400









Aanhangsel 4

Opschriften en afmetingen van bepaalde typen banden

(Zie bijlage II, punten 3.1.1.2, 3.1.2.2, 3.1.4.2 en 3.1.5.1)







TABEL 1 A Banden voor bromfietsen Aanduidingen en velgdiameter tot code 12 Maataanduiding Breedte van de theoretische velg (code) (A1) Totale diameter (mm) Nominale sectiebreedte (S1) (mm) Maximale totale breedte (mm) Dmin D Dmax 2 —12 1.35 413 417 426 55 59 2¼—12 1.50 425 431 441 62 67 2½— 8 1.75 339 345 356 70 76 2½— 9 1.75 365 371 382 70 76 2¾— 9 1.75 375 381 393 73 79 3 —10 2.10 412 418 431 84 91 3 —12 2.10 463 469 482 84 91







TABEL 1 B Banden voor motorfietsen Aanduidingen en velgdiameter tot code 12 Maataanduiding Breedte van de theoretische velg (code) (A1) Totale diameter (mm) Nominale sectiebreedte (S1) (mm) Maximale totale breedte (mm) Dmin D Dmax 2.50— 8 1.50 328 338 352 65 70 2.50— 9 354 364 378 2.50—10 379 389 403 2.50—12 430 440 451 2.75— 8 1.75 338 348 363 71 77 2.75— 9 364 374 383 2.75—10 389 399 408 2.75—12 440 450 462 3.00— 4 2.10 241 251 264 80 86 3.00— 5 266 276 291 3.00— 6 291 301 314 3.00— 7 317 327 342 3.00— 8 352 362 378 3.00— 9 378 388 401 3.00—10 403 413 422 3.00—12 454 464 473 3.25— 8 2.50 362 372 386 88 95 3.25— 9 388 398 412 3.25—10 414 424 441 3.25—12 465 475 492 3.50— 4 2.50 264 274 291 92 99 3.50— 5 289 299 316 3.50— 6 314 324 341 3.50— 7 340 350 367 3.50— 8 376 386 397 3.50— 9 402 412 430 3.50—10 427 437 448 3.50—12 478 488 506 4.00— 5 2.50 314 326 346 105 113 4.00— 6 339 351 368 4.00— 7 365 377 394 4.00— 8 401 415 427 4.00—10 452 466 478 4.00—12 505 517 538 4.50— 6 3.00 364 376 398 120 130 4.50— 7 390 402 424 4.50— 8 430 442 464 4.50— 9 456 468 490 4.50—10 481 493 515 4.50—12 532 544 568 5.00— 8 3.50 453 465 481 134 145 5.00—10 504 516 532 5.00—12 555 567 583 6.00— 6 4.00 424 436 464 154 166 6.00— 7 450 462 490 6.00— 8 494 506 534 6.00— 9 520 532 562







TABEL 2 Bromfietsbanden en banden voor motorfietsen Normale doorsnede Maataanduiding Breedte van de theoretische velg (code) (A1) Totale diameter (mm) Nominale sectiebreedte (S1) (mm) Maximale totale breedte (mm) Dmin D Dmax (1) Dmax (2) (1) (2) 1¾—19 1.20 582 589 597 605 50 54 58 2 —14 1.35 461 468 477 484 55 58 63 2 —15 486 493 501 509 2 —16 511 518 526 534 2 —17 537 544 552 560 2 —18 562 569 577 585 2 —19 588 595 603 611 2 —20 613 620 628 636 2 —21 638 645 653 661 2 —22 663 670 680 686 2¼—14 1.50 474 482 492 500 62 66 71 2¼—15 499 507 517 525 2¼—16 524 532 540 550 2¼—17 550 558 566 576 2¼—18 575 583 591 601 2¼—19 601 609 617 627 2¼—20 626 634 642 652 2¼—21 651 659 667 677 2¼—22 677 685 695 703 2½—14 1.60 489 498 508 520 68 72 78 2½—15 514 523 533 545 2½—16 539 548 558 570 2½—17 565 574 584 596 2½—18 590 599 609 621 2½—19 616 625 635 647 2½—20 641 650 660 672 2½—21 666 675 685 697 2½—22 692 701 711 723 2¾—14 1.85 499 508 518 530 75 80 86 2¾—15 524 533 545 555 2¾—16 549 558 568 580 2¾—17 575 584 594 606 2¾—18 600 609 621 631 2¾—19 626 635 645 657 2¾—20 651 660 670 682 2¾—21 676 685 695 707 2¾—22 702 711 721 733 3 —16 1.85 560 570 582 594 81 86 93 3 —17 586 596 608 620 3 —18 611 621 633 645 3 —19 637 647 659 671 3¼—16 2.15 575 586 598 614 89 94 102 3¼—17 601 612 624 640 3¼—18 626 637 651 665 3¼—19 652 663 675 691 (1) Banden voor normaal weggebruik. (2) Banden voor speciaal gebruik en winterbanden.







TABEL 3 Banden voor motorfietsen Normale doorsnede Maataanduiding Breedte van de theoretische velg (code) (A1) Totale diameter (mm) Nominale sectiebreedte (S1) (mm) Maximale totale breedte (mm) Dmin D Dmax (1) Dmax (2) (3) (4) (5) 2.00—14 1.20 460 466 478 52 57 60 65 2.00—15 485 491 503 2.00—16 510 516 528 2.00—17 536 542 554 2.00—18 561 567 579 2.00—19 587 593 605 2.25—14 1.60 474 480 492 496 61 67 70 75 2.25—15 499 505 517 521 2.25—16 524 530 542 546 2.25—17 550 556 568 572 2.25—18 575 581 593 597 2.25—19 601 607 619 623 2.50—14 1.60 486 492 506 508 65 72 75 79 2.50—15 511 517 531 533 2.50—16 536 542 556 558 2.50—17 562 568 582 584 2.50—18 587 593 607 609 2.50—19 613 619 633 635 2.50—21 663 669 683 685 2.75—14 1.85 505 512 524 530 75 83 86 91 2.75—15 530 537 549 555 2.75—16 555 562 574 580 2.75—17 581 588 600 606 2.75—18 606 613 625 631 2.75—19 632 639 651 657 2.75—21 682 689 701 707 3.00—14 1.85 519 526 540 546 80 88 92 97 3.00—15 546 551 565 571 3.00—16 569 576 590 596 3.00—17 595 602 616 622 3.00—18 618 627 641 647 3.00—19 644 653 667 673 3.00—21 694 703 717 723 3.00—23 747 754 768 774 3.25—14 2.15 531 538 552 560 89 98 102 108 3.25—15 556 563 577 585 3.25—16 581 588 602 610 3.25—17 607 614 628 636 3.25—18 630 639 653 661 3.25—19 656 665 679 687 3.25—21 708 715 729 737 3.50—14 2.15 539 548 564 572 93 102 107 113 3.50—15 564 573 589 597 3.50—16 591 598 614 622 3.50—17 617 624 640 648 3.50—18 640 649 665 673 3.50—19 666 675 691 699 3.50—21 716 725 741 749 3.75—16 2.15 601 610 626 634 99 109 114 121 3.75—17 627 636 652 660 3.75—18 652 661 677 685 3.75—19 678 687 703 711 4.00—16 2.50 611 620 638 646 108 119 124 130 4.00—17 637 646 664 672 4.00—18 662 671 689 697 4.00—19 688 697 715 723 4.25—16 2.50 623 632 650 660 112 123 129 137 4.25—17 649 658 676 686 4.25—18 674 683 701 711 4.25—19 700 709 727 737 4.50—16 2.75 631 640 658 665 123 135 141 142 4.50—17 657 666 684 694 4.50—18 684 691 709 719 4.50—19 707 717 734 745 5.00—16 3.00 657 666 686 698 129 142 148 157 5.00—17 683 692 710 724 5.00—18 708 717 735 749 5.00—19 734 743 761 775 (1) Banden voor normaal weggebruik. (2) Banden voor speciaal gebruik en winterbanden. (3) Banden voor normaal weggebruik tot en met de snelheidscategorie P. (4) Banden voor normaal weggebruik boven de snelheidscategorie P en winterbanden. (5) Banden voor speciaal gebruik.







TABEL 4 Banden voor motorfietsen Lage doorsnede Maataanduiding Breedte van de theoretische velg (code) (A1) Totale diameter (mm) Nominale sectiebreedte (S1) (mm) Maximale totale breedte (mm) Dmin D Dmax (1) Dmax (2) (3) (4) (5) 3.60—18 2.15 605 615 628 633 93 102 108 113 3.60—19 631 641 653 658 4.10—18 2.50 629 641 654 663 108 119 124 130 4.10—19 655 667 679 688 5.10—16 3.00 615 625 643 651 129 142 150 157 5.10—17 641 651 670 677 5.10—18 666 676 694 702 4.25/85—18 2.50 649 659 673 683 112 123 129 137 4.60—16 2.75 594 604 619 628 117 129 136 142 4.60—17 619 630 642 654 4.60—18 644 654 670 678 (1) Banden voor normaal weggebruik. (2) Banden voor speciaal gebruik en winterbanden. (3) Banden voor normaal weggebruik tot en met de snelheidscategorie P. (4) Banden voor normaal weggebruik boven de snelheidscategorie P en winterbanden. (5) Banden voor speciaal gebruik.







TABEL 5 Banden voor afgeleiden van motorfietsen Maataanduiding Breedte van de theoretische velg (code) (A1) Totale diameter (mm) Nominale sectiebreedte (S1) (mm) Maximale totale breedte (mm) Dmin D Dmax 3.00— 8C 2.10 359 369 379 80 86 3.00—10C 410 420 430 3.00—12C 459 471 479 3.50— 8C 2.50 376 386 401 92 99 3.50—10C 427 437 452 3.50—12C 478 488 513 4.00— 8C 3.00 405 415 427 108 117 4.00—10C 456 466 478 4.00—12C 507 517 529 4.50— 8C 3.50 429 439 453 125 135 4.50—10C 480 490 504 4.50—12C 531 541 555 5.00— 8C 3.50 455 465 481 134 145 5.00—10C 506 516 532 5.00—12C 555 567 581







TABEL 6 Lagedrukbanden voor motorfietsen Maataanduiding Breedte van de theoretische velg (code) (A1) Totale diameter (mm) Nominale sectiebreedte (S1) (mm) Maximale totale breedte (mm) Dmin D Dmax 5.4— 6 4.00 373 379 395 135 146 5.4—10 474 481 497 5.4—12 525 532 547 5.4—14 576 582 598 5.4—16 626 633 649 6.7—10 5.00 532 541 561 170 184 6.7—12 583 592 612 6.7—14 633 642 662







TABEL 7 Banden voor motorfietsen Aanduidingen en afmetingen van Amerikaanse banden Maataanduiding Breedte van de theoretische velg (code) (A1) Totale diameter (mm) Nominale sectiebreedte (S1) (mm) Maximale totale breedte (mm) Dmin D Dmax MH90—21 1.85 682 686 700 80 89 MJ90 —18 2.15 620 625 640 89 99 MJ90 —19 2.15 645 650 665 ML90 —18 2.15 629 634 650 93 103 ML90 —19 2.15 654 659 675 MM90—19 2.15 663 669 685 95 106 MN90—18 2.15 656 662 681 104 116 MP90 —18 2.15 667 673 692 108 120 MR90 —18 2.15 680 687 708 114 127 MS90 —17 2.50 660 667 688 121 134 MT90 —16 3.00 642 650 672 130 144 MT90 —17 3.00 668 675 697 MU90—15M/C 3.50 634 642 665 142 158 MU90—16 3.50 659 667 690 MV90 —15M/C 3.50 643 651 675 150 172 MP85 —18 2.15 654 660 679 108 120 MR85 —16 2.15 617 623 643 114 127 MS85 —18 2.50 675 682 702 121 134 MT85 —18 3.00 681 688 709 130 144 MV85 —15M/C 3.50 627 635 658 150 172









Aanhangsel 5

Meetmethode voor de afmetingen van de banden

1. De band wordt gemonteerd op de meetvelg en opgepompt tot de spanning ( 28 ) die door de fabrikant is aangegeven.

2. Gedurende tenminste 24 uur wordt de op de velg gemonteerde band aangepast aan de omgevingstemperatuur van het laboratorium.

3. De spanning wordt bijgeregeld tot de in punt 1 aangegeven waarde.

4. Met een passer wordt op zes gelijkmatig verspreide punten de totale breedte gemeten, rekening houdend met de dikte van de stootranden; de totale breedte is de grootste gemeten waarde.

5. De buitendiameter wordt bepaald door de grootste omtrek te meten en deze waarde te delen door π (3,1416).









Aanhangsel 6

Werkwijze voor belasting/snelheidproeven

1. VOORBEREIDING VAN DE BAND

1.1. Een nieuwe band wordt gemonteerd op de proefvelg die is aangegeven door de fabrikant.

1.2. De band wordt opgepompt tot de passende spanning die is vermeld in onderstaande tabel:



BANDSPANNING VOOR DE PROEVEN Bandtype Snelheidscategorie Spanning bar kPa BROMFIETSEN Normaal B 2,25 225 Versterkt B 3,00 300 MOTORFIETSEN Normaal F, G, J, K 2,50 250 L, M, N, P 2,50 250 Q, R, S 3,00 300 T, U, H, V (1) 3,50 350 Versterkt F, G, J, K, L, M, N, P 3,30 330 Q, R, S, T, U, H 3,90 390 AFGELEIDEN VAN MOTORFIETSEN 4PR F, G, J, K, L, M 3,70 370 6PR 4,50 450 8PR 5,20 520 (1) Voor snelheden van meer dan 240 km/uur bedraagt de spanning tijdens de proef 3,20 bar (320 kPa). De overige bandtypen worden opgepompt tot de door de bandenfabrikant opgegeven spanning.

1.3. De fabrikant kan, voor zover hij dit rechtvaardigt, vragen een andere bandenspanning voor de proeven toe te passen dan die welke in punt 1.2 worden genoemd. In dat geval wordt de band tot die spanning opgepompt (zie punt 1.2.13 in bijlage I).

1.4. Gedurende ten minste drie uur worden band en wiel aangepast aan de omgevingstemperatuur in de testruimte.

1.5. De bandspanning wordt bijgeregeld tot de in punt 1.2 of 1.3 aangegeven waarde.

2. UITVOERING VAN DE PROEF

2.1. Band en wiel worden op een proefas gemonteerd en het geheel wordt aangedrukt tegen het buitenoppervlak van een effen proefwiel met een diameter van 1,70 m ± 1 % of 2 m ± 1 %.

2.2. Op de proefas wordt een belasting aangebracht die gelijk is aan 65 % van: 2.2.1. het draagvermogen dat overeenkomt met de belastingsindex van de band met de aanduiding van de snelheidscategorie tot en met „H”, 2.2.2. het draagvermogen bij een maximumsnelheid van 240 km/h voor wat betreft banden met de aanduiding van de snelheidscategorie „V” (zie punt 1.31.3 van bijlage II), 2.2.3. het draagvermogen bij een maximumsnelheid van 270 km/h voor wat betreft banden met de aanduiding van de snelheidscategorie „W” (zie punt 1.31.3 van bijlage II), 2.2.4. het draagvermogen bij de door de bandenfabrikant opgegeven maximumsnelheid voor banden die geschikt zijn voor snelheden van meer dan 240 km/h (of, in voorkomend geval, 270 km/h) (zie punt 3.2.1.1). 2.2.5. bij bromfietsbanden (snelheidscategoriesymbool B) bedraagt de proefbelasting 65 % bij een proefwiel van 1,7 m diameter en 67 % bij een proefwiel van 2,0 m diameter.

2.3. Zolang de proef duurt wordt de bandspanning niet gecorrigeerd en blijft de proefbelasting constant.

2.4. Tijdens de proef moet de temperatuur in de testruimte tussen 20 en 30 oC worden gehandhaafd, of hoger indien de fabrikant daarmee instemt.

2.5. De proef wordt zonder onderbreking uitgevoerd overeenkomstig onderstaande aanduidingen: 2.5.1. tijd om van snelheid 0 de beginsnelheid van de proef te bereiken: 20 minuten; 2.5.2. beginsnelheid van de proef: voor het bandtype voorgeschreven maximumsnelheid verminderd met 40 km/h bij het proefwiel met een diameter van 1,7 m of verminderd met 30 km/h bij het proefwiel met een diameter van 2 m; 2.5.2.1. in het geval van banden die geschikt zijn voor snelheden hoger dan 240 km/h wordt voor banden met de lettercode „V” in de maataanduiding (of 270 km/h voor banden met de lettercode „Z” in de maataanduiding) bij de tweede test de door de bandenfabrikant opgegeven maximumsnelheid als maximumsnelheid gehanteerd (zie punt 1.2.15 van bijlage I); 2.5.3. achtereenvolgende snelheidsverhogingen: 10 km/h; 2.5.4. duur van de proef bij elk snelheidsniveau: 10 minuten; 2.5.5. totale duur van de proef: 1 uur; 2.5.6. maximale snelheid van de proef: voor het bandtype voorgeschreven maximumsnelheid verminderd met 10 km/h bij het proefwiel met een diameter van 1,7 of gelijk aan de voorgeschreven maximumsnelheid bij het proefwiel met een diameter van 2 m. 2.5.7. Bij bromfietsbanden (snelheidscategoriesymbool B) bedraagt de proefsnelheid 50 km/h, de tijd om van snelheid 0 een snelheid van 50 km/h te bereiken 10 minuten, de periode van constante snelheid 30 minuten, zodat de totale proef 40 minuten duurt.

2.6. Wanneer er een tweede proef wordt verricht om de uiterste mogelijkheden van banden die geschikt zijn voor snelheden van meer dan 240 km/h na te gaan, is de werkwijze echter als volgt: 2.6.1. twintig minuten om van snelheid nul de beginsnelheid van de proef te bereiken, 2.6.2. twintig minuten op de beginsnelheid van de proef, 2.6.3. tien minuten om de maximumsnelheid van de proef te bereiken, 2.6.4. vijf minuten op de maximumsnelheid van de proef.

3. GELIJKWAARDIGE PROEFMETHODEN

Als een andere dan de in punt 2 beschreven methode wordt toegepast, moet de gelijkwaardigheid daarvan worden aangetoond.









Aanhangsel 7

Snelheidsafhankelijke variatie in draagvermogen







Snelheid (km/h) Variatie in draagvermogen (%) Bromfiets Code velgdiameter ≤ 12 Code velgdiameter ≥ 13 Symbool van de snelheidscategorie Symbool van de snelheidscategorie B J K L J K L M N P en hoger 30 + 30 + 30 + 30 + 30 + 30 + 30 + 30 + 30 + 30 + 30 50 0 + 30 + 30 + 30 + 30 + 30 + 30 + 30 + 30 + 30 60 + 23 + 23 + 23 + 23 + 23 + 23 + 23 + 23 + 23 70 + 16 + 16 + 16 + 16 + 16 + 16 + 16 + 16 + 16 80 + 10 + 10 + 10 + 10 + 10 + 10 + 10 + 10 + 14 90 + 5 + 5 + 7,5 + 5 + 5 + 7,5 + 7,5 + 7,5 + 12 100 0 0 + 5 0 0 + 5 + 5 + 5 + 10 110 − 7 0 + 2,5 0 + 2,5 + 2,5 + 2,5 + 8 120 − 15 − 6 0 0 0 0 + 6 130 − 25 − 12 − 5 0 0 + 4 140 0 0









Aanhangsel 8

Methode voor het bepalen van de dynamische expansie van banden

1. DOEL EN TOEPASSINGSGEBIED

1.1. Deze proefmethode is van toepassing op nieuwe banden voor motorfietsen van de in punt 3.4.1 aangegeven typen.

1.2. De methode heeft ten doel de maximale expansie van de band te bepalen onder invloed van de middelpuntvliedende kracht bij de toelaatbare maximumsnelheid.

2. BESCHRIJVING VAN DE WERKWIJZE

2.1. De proefas en de velg moeten gecontroleerd worden om vast te stellen dat de radiale eccentriciteit kleiner is dan ± 0,5 mm en de zijdelingse afwijking kleiner is dan ± 0,5 mm, gemeten aan de buitenzijde van de hielzone van het wiel.

2.2. Inrichting voor het bepalen van de contour. De inrichting (fototoestel met projectierooster, schijnwerper en toebehoren) dient om de buitenomtrek van de dwarsdoorsnede van de band afzonderlijk af te beelden of een omgrenzingsprofiel te verkrijgen, loodrecht op de omtreklijn van de band op het punt van de maximale vervorming van het loopvlak. De door deze inrichting veroorzaakte afwijking moet tot een minimum beperkt worden en er moet voor een (bekende) constante verhouding (K) tussen de afbeelding van de omtrek en de werkelijke afmetingen van de band gezorgd worden. Met de inrichting kan de contour van de band ten opzichte van de verticaal door het wiel worden bepaald.

3. UITVOERING VAN DE PROEF

3.1. Tijdens de proef moet de temperatuur in de testruimte tussen 20 oC en 30 oC worden gehouden of een hogere temperatuur wanneer dit aanvaardbaar is voor de bandenfabrikant.

3.2. De te keuren banden moeten de belasting/snelheidsproef van aanhangsel 6 hebben ondergaan zonder dat zich gebreken vertonen.

3.3. De te keuren band moet worden gemonteerd op een wiel waarvan de velg overeenstemt met de toepasselijke norm.

3.4. De bandspanning (proefspanning) moet beantwoorden aan de in punt 3.4.1 voorgeschreven waarden. 3.4.1. Banden met diagonaalstructuur en met diagonaal-gordelstructuur.



Symbool van de snelheidscategorie Bandtype Proefspanning bar kPa P/Q/R/S normaal 2,50 250 T en hoger normaal 2,90 290

3.5. Gedurende ten minste drie uur worden band en wiel aangepast aan de omgevingstemperatuur van de testruimte.

3.6. Na deze aanpassingsperiode wordt de bandspanning bijgeregeld tot de in punt 3.4.1 voorgeschreven waarde.

3.7. De combinatie van band en wiel wordt gemonteerd op een proefas en gecontroleerd wordt of deze vrij draait. De band mag aangedreven worden met behulp van een motor die aan de as van de band is gekoppeld of door de band tegen een proeftrommel te drukken.

3.8. Het geheel wordt ononderbroken in vijf minuten versneld tot de maximumsnelheid van de band is bereikt.

3.9. De inrichting voor meting van de omtrek wordt opgesteld waarbij erop gelet moet worden dat deze loodrecht op de draairichting van het loopvlak van de te beproeven band staat.

3.10. Gecontroleerd wordt of de omtreksnelheid van het loopvlak gelijk is aan de maximumsnelheid van de band ± 2 %. Gedurende minstens vijf minuten wordt de snelheid van het geheel constant gehouden, en vervolgens wordt de dwarsdoorsnede van de band in het gebied van de maximale vervorming afgetekend, tenzij wordt vastgesteld dat de band niet buiten het omgrenzingsprofiel valt.

4. BEOORDELING VAN DE RESULTATEN

4.1. Het omgrenzingsprofiel dat voor de gemonteerde combinatie van band en wiel is voorgeschreven (zie onderstaand voorbeeld). Rekening houdend met de punten 3.1.4 en 3.1.5 van bijlage II, worden de grenswaarden voor het omgrenzingsprofiel als volgt vastgesteld:



Snelheidscategorie van de band dynH (mm) Gebruikscategorie „normaal” Gebruikscategorie „sneeuw en speciaal” P/Q/R/S H × 1,10 H × 1,15 T/U/H H × 1,13 H × 1,18 Meer dan 210 km/h H × 1,16 — 4.1.1. De voornaamste afmetingen van het omgrenzingsprofiel moeten indien nodig worden aangepast om rekening te houden met de constante verhouding K (zie punt 2.2).

4.2. De bij de maximumsnelheid afgetekende omtrek van de vervormde band mag niet buiten het omgrenzingsprofiel ten opzichte van de assen van de band vallen.

4.3. De band wordt aan geen enkele andere proef onderworpen.

5. GELIJKWAARDIGE BEPROEVINGSMETHODEN

Als er een andere dan de in punt 2 beschreven methode wordt toegepast, moet de gelijkwaardigheid hiervan worden aangetoond.









BIJLAGE III

EISEN VOOR VOERTUIGEN MET BETREKKING TOT DE MONTAGE VAN BANDEN

1. ALGEMEEN

1.1. Onverminderd het bepaalde in punt 2 moeten alle banden waarvan een voertuig is voorzien, met inbegrip van reservebanden, goedgekeurd zijn overeenkomstig onderhavige richtlijn.

1.2. Het monteren van banden 1.2.1. Alle banden waarvan een voertuig is voorzien moeten uit het oogpunt van punt 1.1.5 van bijlage II identiek zijn. 1.2.2. Alle op dezelfde as gemonteerde banden moeten van hetzelfde type zijn (zie bijlage II, punt 1.1). 1.2.3. De fabrikant van het voertuig geeft de aanduidingen van de band(en) aan overeenkomstig de voorschriften van dit hoofdstuk. Deze band(en) die door de bandenfabrikant is (zijn) vervaardigd met de in de bepalingen van de punten 3.1.4, 3.1.5 en 3.3 van bijlage II vastgestelde maattoleranties moet(en) zich vrij binnen de daarvoor bestemde ruimte kunnen bewegen. Het wiel moet binnen de door de fabrikant van het voertuig opgegeven eisen inzake vering en besturing vrij kunnen bewegen in de wielkast wanneer gebruik wordt gemaakt van de grootste toegelaten maat banden.

1.3. Draagvermogen 1.3.1. Het maximumdraagvermogen per band — zoals gedefinieerd in punt 1.31 van bijlage II, en rekening houdend met de voorschriften van aanhangsel 7 van bijlage II — moet minstens gelijk zijn aan: — bij een enkele band per as de maximaal toelaatbare massa, — bij twee onafhankelijk gemonteerde banden per as 0,5 maal de maximaal toelaatbare massa, — bij twee banden per as, twin-gemonteerd, 0,54 maal de maximaal toelaatbare massa, — bij tweemaal twee banden per as, twin-gemonteerd, 0,27 maal de maximaal toelaatbare massa, die door de fabrikant van het voertuig is opgegeven voor de as waarvoor de band bestemd is.

1.4. Snelheidscapaciteit 1.4.1. Alle banden die gewoonlijk op een voertuig zijn gemonteerd, moeten voorzien zijn van een snelheidscategoriesymbool (zie bijlage II, punt 1.28) dat verenigbaar is met de door de constructie bepaalde maximumsnelheid van het voertuig (zoals opgegeven door de fabrikant van het voertuig, met inbegrip van de tolerantie die met het oog op de controle op de overeenstemming van de produktie van de serie is toegestaan) of met de toepasselijke belasting/snelheidscombinatie (zie bijlage II, punt 1.27). 1.4.2. Dit voorschrift geldt niet: voor voertuigen die gewoonlijk met gewone banden zijn uitgerust en bij gelegenheid met sneeuwbanden of MST's. In dit geval moet het snelheidscategoriesymbool van de sneeuwbanden of MST's overeenstemmen met een snelheid die ofwel hoger ligt dan de door de constructie bepaalde maximumsnelheid van het voertuig (zoals opgegeven door de fabrikant) of niet lager is dan 130 km/h (of beide). Indien de door de constructie bepaalde maximumsnelheid van het voertuig (zoals opgegeven door de fabrikant) desondanks hoger is dan de snelheid die overeenstemt met het snelheidscategoriesymbool van de sneeuwbanden of MST's, moet in het voertuig op een voor de bestuurder duidelijk zichtbare plaats een waarschuwingslabel voor de maximumsnelheid zijn aangebracht, waarop de snelheidscapaciteit van de sneeuwbanden is vermeld.

2. SPECIALE GEVALLEN

2.1. Banden die zijn goedgekeurd overeenkomstig Richtlijn 92/23/EEG mogen ook op de motorfietsen met zijspan, bromfietsen op drie wielen, en drie- en vierwielen worden gemonteerd.

2.2. Motorfietsbanden mogen tevens op bromfietsen worden gemonteerd.

2.3. Bij voertuigen waarop banden zijn gemonteerd die wegens bijzondere gebruiksomstandigheden geen banden voor personenauto's of voor bedrijfsauto's zijn (bijvoorbeeld banden voor gebruik in de landbouw, voor industriële vrachtwagens of voor terreinvoertuigen), zijn de voorschriften van bijlage II niet van toepassing, mits ten genoegen van de goedkeuringsinstantie is aangetoond dat de gemonteerde banden geschikt zijn voor de rijomstandigheden van het voertuig.

2.4. Banden voor bromfietsen met verminderde prestaties, als gedefinieerd in de voetnoot van bijlage I van Richtlijn 92/61/EEG betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen op twee of drie wielen, mogen van een andere type zijn dan die welke onder de bepalingen van dit hoofdstuk vallen vanwege de bijzondere gebruiksomstandigheden, mits de voor de goedkeuring van het voertuig verantwoordelijke bevoegde instantie de verzekering krijgt dat de gemonteerde banden geschikt zijn voor de gebruiksomstandigheden van het voertuig.









Aanhangsel 1









Aanhangsel 2









HOOFDSTUK 2

VERLICHTINGS- EN LICHTSIGNAALINRICHTINGEN VAN MOTORVOERTUIGEN OP TWEE OF DRIE WIELEN







LIJST VAN BIJLAGEN BIJLAGE I Algemene voorschriften met betrekking tot de goedkeuring van een type verlichtings- en lichtsignaalinrichting van motorvoertuigen op twee of drie wielen Aanhangsel 1 Kleuren van de lichten — trichromatische coördinaten … Aanhangsel 2 Uitgewerkte voorbeelden van goedkeuringsmerken … BIJLAGE II Voorschriften met betrekking tot de typegoedkeuring van de breedtelichten, achterlichten, stoplichten, richtingaanwijzers, achterkentekenplaatverlichting, mistlichten voor, mistlichten achter, achteruitrijlichten en retroreflectoren voor motorvoertuigen op twee of drie wielen … Aanhangsel 1 Horizontale (h) en verticale (v) minimumhoeken van ruimtelijke lichtverdeling Aanhangsel 2 Fotometrische metingen … Aanhangsel 3 Fotometrische metingen van de achterkentekenplaatverlichting … Aanhangsel 4 Inlichtingenformulier … Aanhangsel 5 Goedkeuringscertificaat … BIJLAGE III Voorschriften met betrekking tot de typegoedkeuring van inrichtingen met gloeilampen of halogeengloeilampen die groot- en/of dimlicht uitstralen (koplichten) voor motorvoertuigen op twee of drie wielen … BIJLAGE III A Koplichten voor bromfietsen … Aanhangsel 1 Fotometrische proeven voor koplichten met lampen van de categorieën S3 en S4 … Aanhangsel 2 Fotometrische proeven voor koplichten met halogeenlampen van categorie HS2 Aanhangsel 3 Inlichtingenformulier met betrekking tot een type koplicht bestemd voor bromfietsen … Aanhangsel 4 Goedkeuringscertificaat met betrekking tot een type koplicht bestemd voor bromfietsen … BIJLAGE III B Koplichten voor motorfietsen en driewielers die een symmetrische dimlichtbundel en groot licht uitstralen door middel van gloeilampen … Aanhangsel 1 Fotometrische proeven … Aanhangsel 2 Stabiliteitsproef voor het fotometrische gedrag van koplichten in werking … Aanhangsel 3 Voorschriften voor lampen met kunststoflenzen — proeven voor lens- of materiaalmonsters en volledige lichten … Aanhangsel 4 Inlichtingenformulier met betrekking tot een type koplicht met gloeilampen dat een symmetrische dimlichtbundel en groot licht uitstraalt en dat bestemd is voor motorfietsen en driewielers … Aanhangsel 5 Goedkeuringscertificaat met betrekking tot een type koplicht met gloeilampen dat een symmetrische dimlichtbundel en groot licht uitstraalt en dat bestemd is voor motorfietsen en driewielers … BIJLAGE III C Koplichten voor motorfietsen en driewielers die een asymmetrische dimlichtbundel en groot licht uitstralen door middel van halogeengloeilampen (HS1-lampen) of gloeilampen van categorie R2 … Aanhangsel 1 Meetscherm … Aanhangsel 2 Stabiliteitsproeven voor het fotometrische gedrag van koplichten in werking … Aanhangsel 3 Voorschriften voor lampen met kunststoflenzen — proeven voor lens- of materiaalmonsters en volledige lichten … Aanhangsel 4 Inlichtingenformulier met betrekking tot een type koplicht met halogeenlampen (HS1-lampen) of gloeilampen van categorie R2 dat een asymmetrische dimlichtbundel en groot licht uitstraalt en dat bestemd is voor motorvoertuigen op twee of drie wielen … Aanhangsel 5 Goedkeuringscertificaat met betrekking tot een type koplicht met halogeenlampen (HS1-lampen) of gloeilampen van categorie R2 dat een asymmetrische dimlichtbundel en groot licht uitstraalt en dat bestemd is voor motorvoertuigen op twee of drie wielen … BIJLAGE III D Koplichten voor motorfietsen en driewielers die een asymmetrische dimlichtbundel en groot licht uitstralen door middel van andere halogeengloeilampen dan HS1-lampen … Aanhangsel 1 Meetscherm … Aanhangsel 2 Stabiliteitsproeven voor het fotometrische gedrag van koplichten in werking … Aanhangsel 3 Voorschriften voor lampen met kunststoflenzen — proeven voor lens- of materiaalmonsters en volledige lichten … Aanhangsel 4 Inlichtingenformulier met betrekking tot een type koplicht met halogeengloeilampen dat een asymmetrische dimlichtbundel en groot licht uitstraalt en dat bestemd is voor motorfietsen en driewielers … Aanhangsel 5 Goedkeuringscertificaat met betrekking tot een type koplicht met halogeengloeilampen dat een asymmetrische dimlichtbundel en groot licht uitstraalt en dat bestemd is voor motorfietsen en driewielers … BIJLAGE IV Gloeilampen voor gebruik in goedgekeurde lichten voor bromfietsen, motorfietsen en driewielers … Aanhangsels 1 tot en met 22 (zie bijlage IV) … Aanhangsel 23 Voorbeeld van de plaatsing van het goedkeuringsmerk … Aanhangsel 24 Lichtmiddelpunt en vormen van de gloeidraden …









BIJLAGE I

ALGEMENE VOORSCHRIFTEN MET BETREKKING TOT DE GOEDKEURING VAN EEN TYPE VERLICHTINGS- EN LICHTSIGNAALINRICHTING VAN MOTORVOERTUIGEN OP TWEE OF DRIE WIELEN

1. In dit hoofdstuk wordt verstaan onder: „type inrichting” inrichtingen die onderling geen wezenlijke verschillen vertonen op de volgende punten: 1.1. fabrieks- of handelsmerk; 1.2. de eigenschappen van het optische systeem: 1.3. aanvullende onderdelen of het weglaten hiervan waardoor de optische resultaten door weerkaatsing, breking of absorptie en/of vervorming tijdens hun werking kunnen worden gewijzigd; 1.4. speciaal aangepast voor rechts verkeer of links verkeer of mogelijkheid van gebruik voor beide soorten verkeer; 1.5. de materialen van lenzen en coating, indien aanwezig.

2. AANVRAAG VOOR GOEDKEURING VAN EEN TYPE INRICHTING 2.1. De aanvraag voor goedkeuring van een type inrichting die wordt ingediend in overeenstemming met artikel 3 van Richtlijn 92/61/EEG van 30 juni 1992 betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen op twee of drie wielen, dient bovendien de volgende gegevens te verstrekken: 2.1.1. de bedoelde functie(s) van de inrichting; 2.1.2. indien het een koplicht betreft, of dit ontworpen is voor gebruik aan een te kiezen kant van de weg of voor uitsluitend rechts of links verkeer; 2.1.3. indien het een richtingaanwijzer betreft: de categorie ervan. 2.2. Voor ieder type inrichting waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd dient deze aanvraag te worden vergezeld van: 2.2.1. tekeningen in drievoud, die voldoende gedetailleerd zijn om identificatie van het type mogelijk te maken en waarop de geometrische gegevens voor de installatie van de inrichting op het voertuig zijn aangegeven, tezamen met de richting van de referentie-as waarlangs tijdens de proeven moet worden gekeken (horizontale hoek H = 0o, verticale hoek V = 0o) en het referentiepunt bij deze proeven; in het geval van een koplicht dient de tekening een dwarsdoorsnede (axiaal) en een vooraanzicht te tonen, met in voorkomend geval een gedetailleerde weergave van de ribbels van de lens; op de tekening moet ook zijn aangegeven welke plaats bestemd is voor het verplichte goedkeuringsmerk en, waar van toepassing, voor extra symbolen ten opzichte van de rechthoek van het voornoemde merk; 2.2.2. een korte technische beschrijving met in het bijzonder nadere gegevens over de bedoelde gloeilampcategorie(ën), behalve voor lampen met niet-vervangbare lichtbronnen. 2.3. Aanvragers moeten ook twee monsters leveren van de inrichting waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd. 2.4. Voor de proeven op de kunststof waaruit de lenzen van de koplichten ( 29 ) en de mistlichten voor bestaan, moet het volgende worden verstrekt: 2.4.1. dertien lenzen: 2.4.1.1. zes van deze lenzen mogen worden vervangen door zes materiaalmonsters van ten minste 60 × 80 mm met een vlak of bol uitwendig oppervlak en een nagenoeg vlak middengedeelte (kromtestraal minimaal 300 mm) van ten minste 15 × 15 mm; 2.4.1.2. deze lenzen of materiaalmonsters moeten vervaardigd zijn volgens de voor massaproduktie bestemde methode; 2.4.2. een reflector waarop de lens kan worden aangebracht overeenkomstig de voorschriften van de fabrikant. 2.5. De materialen van de lenzen en eventuele coatings gaan vergezeld van de proefverslagen betreffende de kenmerken van die materialen en coatings, indien die al getest zijn. 2.6. Voordat de typegoedkeuring wordt verleend, verifieert de bevoegde autoriteit of er voldoende maatregelen bestaan voor het waarborgen van een effectieve controle van de overeenstemming van de produktie.

3. AANVULLENDE VOORSCHRIFTEN MET BETREKKING TOT OPSCHRIFTEN EN MERKTEKENS OP INRICHTINGEN 3.1. De inrichtingen dienen duidelijk zichtbaar en onuitwisbaar van onderstaande opschriften te zijn voorzien: 3.1.1. fabrieks- of handelsmerk; 3.1.2. een verklaring betreffende de categorie(ën) waartoe de lamp moet gaan behoren; dit geldt niet voor lampen met niet-vervangbare lichtbronnen; 3.1.3. in het geval van lampen met niet-vervangbare lichtbronnen, de nominale spanning en het nominale vermogen; 3.1.4. het goedkeuringsmerk volgens artikel 8, lid 2, van Richtlijn 92/61/EEG. In het geval van koplichten moet het merk aangebracht worden op de lens of het lamphuis (de reflector of spiegel wordt beschouwd als een lamphuis). Indien de lens niet kan worden gescheiden van het lamphuis, is het aanbrengen op de lens voldoende. De plaats voor het goedkeuringsvermerk moet zijn aangegeven in de onder punt 2.2.1 genoemde tekeningen. Zie voor voorbeelden aanhangsel 2 bij deze bijlage.

4. GOEDKEURING VAN EEN INRICHTING 4.1. Wanneer ten minste twee inrichtingen onderdeel vormen van dezelfde inrichting, dan kan goedkeuring alleen worden toegekend als elk van die inrichtingen voldoet aan de eisen van dit hoofdstuk.

5. MINIMUMEISEN MET BETREKKING TOT DE PROCEDURES VOOR DE CONTROLE VAN DE OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUKTEN 5.1. Algemeen 5.1.1. Vanuit zowel mechanisch als meetkundig standpunt gezien wordt geacht te zijn voldaan aan de eisen van deze richtlijn als de verschillen de onvermijdelijke fabricagetoleranties niet te boven gaan. 5.1.2. De overeenstemming van de produktie van in massa geproduceerde inrichtingen met betrekking tot fotometrische prestaties wordt niet betwist, als tijdens fotometrische proeven op een aselect gekozen inrichting en met betrekking tot richtingaanwijzers, koplichten en mistlichten voor, die voorzien zijn van een standaard gloeilamp, geen van de gemeten waarden meer dan 20 % afwijkt van de minimumwaarden die in deze richtlijn zijn vastgesteld. 5.1.3. Als de resultaten van de hierboven omschreven proeven met betrekking tot richtingaanwijzers, koplichten of mistlichten voor, niet aan de voorschriften voldoen, moeten de proeven worden herhaald met gebruikmaking van een andere standaardgloeilamp. 5.1.4. Inrichtingen met duidelijke defecten worden van de proeven uitgesloten. 5.1.5. Voor richtingaanwijzers, koplichten en mistlichten voor, die voorzien zijn van een op standaard-A-kleurtemperatuur afgestelde gloeilamp geldt dat de trichromatische coördinaten in acht moeten worden genomen. 5.2. Minimumeisen met betrekking tot de controle van de overeenstemming door de fabrikant Voor ieder type inrichting moet de houder van de goedkeuring met een passende regelmaat ten minste de volgende proeven verrichten. Die proeven worden uitgevoerd volgens de voorschriften van deze richtlijn. Bemonstering die aangeeft dat er niet wordt voldaan aan de overeenstemming van de produktie moet aanleiding zijn voor verdere bemonstering en proeven. De fabrikant dient er alles aan te doen om aan de overeenstemming van de produktie te voldoen. 5.2.1. Aard van de proeven De proeven betreffende de overeenstemming van de produktie hebben betrekking op de fotometrische en colorimetrische eigenschappen voor koplichten van motorfietsen en driewielers en de controle van de verticale verschuiving van de licht/donkerscheiding onder invloed van warmte. 5.2.2. Beproevingsomstandigheden 5.2.2.1. De proeven worden in het algemeen uitgevoerd volgens de methoden die in deze richtlijn zijn beschreven. 5.2.2.2. Bij bepaalde proeven met betrekking tot de overeenstemming van de produktie die door de fabrikant worden uitgevoerd, mogen evenwel gelijkwaardige methoden worden gebruikt na goedkeuring door de bevoegde instantie die met de goedkeuringsproeven is belast. Van fabrikanten wordt verlangd dat zij bewijs leveren dat de gebruikte methoden gelijkwaardig zijn aan de in deze richtlijn beschreven methoden. 5.2.2.3. Toepassing van de punten 5.2.2.1 en 5.2.2.2 vereist regelmatige kalibratie van de beproevingsapparatuur en correlatie met metingen door een bevoegde instantie. 5.2.2.4. In al deze gevallen zijn de methoden die in deze richtlijn worden beschreven de referentiemethoden, in het bijzonder waar het betreft de administratieve controle en bemonstering. 5.2.3. Aard van de bemonstering De te beproeven inrichtingen moeten aselect worden gekozen uit een homogene verzameling. „Homogene verzameling” is een groep inrichtingen van hetzelfde type, als bepaald door de produktiemethode van de fabrikant. De beoordeling heeft in het algemeen betrekking op serieprodukties uit afzonderlijke fabrieken. Een fabrikant mag echter dossiers van verschillende fabrieken over hetzelfde type samenvoegen, op voorwaarde dat deze fabrieken hetzelfde kwaliteits- en kwaliteitsbeheersingssysteem hanteren. 5.2.4. Meting en registratie van fotometrische en colorimetrische eigenschappen De gekozen inrichtingen moeten worden onderworpen aan de fotometrische proeven die zijn beschreven in de desbetreffende bijlagen, tenzij anders is bepaald. De trichchromatische coördinaten moeten in acht genomen worden. 5.2.5. Aanvaardbaarheidscriteria De fabrikant is verantwoordelijk voor het verrichten van een statistische analyse van de proefresultaten en voor het definiëren, in overleg met de bevoegde instantie, van de criteria voor het bepalen van de aanvaardbaarheid van zijn produkten ten einde te voldoen aan de specificaties die voor de verificatie van de overeenstemming van de produktie zijn vastgesteld in bijlage VI van Richtlijn 92/61/EEG. De aanvaardbaarheidscriteria moeten zodanig zijn dat bij een betrouwbaarheidsniveau van 95 % de minimumwaarschijnlijkheid dat de in punt 6 beschreven controles (eerste bemonstering) worden doorstaan, 0,95 bedraagt.

6. MINIMUMEISEN MET BETREKKING TOT BEMONSTERING DOOR EEN INSPECTEUR 6.1. Algemeen 6.1.1. Aan de overeenstemmingseisen van deze richtlijn wordt geacht zowel mechanisch als meetkundig te zijn voldaan als de verschillen de onvermijdelijke fabricageafwijkingen niet overschrijden. 6.1.2. De overeenstemming van in massa geproduceerde inrichtingen met betrekking tot fotometrische prestaties wordt niet betwist als bij de fotometrische proeven op een willekeurig gekozen inrichting en in het geval van richtingaanwijzers, koplichten en mistlichten voor, die voorzien zijn van een standaardgloeilamp, geen van de gemeten waarden meer dan 20 % in ongunstige zin afwijkt van de minimumwaarden die in deze richtlijn zijn vastgesteld. 6.1.3. Voor richtingaanwijzers, koplichten en mistlichten voor, die voorzien zijn van een op standaard-A-kleurtemperatuur afgestelde gloeilamp geldt dat de trichromatische coördinaten in acht moeten worden genomen. 6.2. Eerste monstertrekking Bij de eerste monstertrekking worden aselect vier inrichtingen gekozen. Twee daarvan worden A gemerkt, de andere twee B. 6.2.1. De overeenstemming van de produktie wordt niet betwist. 6.2.1.1. De overeenstemming van de produktie bij inrichtingen in massaproduktie wordt niet betwist als bij het volgen van de monstertrekkingsprocedure getoond in afbeelding 1 van deze bijlage, de afwijking van de gemeten waarden van de inrichting in de ongunstige richtingen, bedraagt: 6.2.1.1.1. monster A



A1: één inrichting 0 procent één inrichting niet meer dan 20 procent, A2: beide inrichtingen meer dan 0 procent maar niet meer dan 20 procent; ga verder met monster B; 6.2.1.1.2. monster B



B1: beide inrichtingen 0 procent. 6.2.2. De overeenstemming van de produktie wordt betwist. 6.2.2.1. De overeenstemming van de produktie bij inrichtingen in massaproduktie wordt betwist en van de fabrikant zal worden verlangd dat deze zijn produktie in overeenstemming brengt met de eisen (aanpassing) als bij het volgen van de in afbeelding 1 van deze bijlage weergegeven monstertrekkingsprocedure, de afwijkingen van de gemeten waarden van de inrichtingen bedragen: 6.2.2.1.1. monster A



A3: één inrichting niet meer dan 20 procent één inrichting meer dan 20 procent maar niet meer dan 30 procent; 6.2.2.1.2. monster B



B2: in het geval van A2 één inrichting meer dan 0 procent maar niet meer dan 20 procent één inrichting niet meer dan 20 procent; B3: in het geval van A2 één inrichting 0 procent één inrichting meer dan 20 procent maar niet meer dan 30 procent. 6.2.3. Goedkeuring ingetrokken De overeenstemming van de produktie wordt betwist en artikel 10 van Richtlijn 92/61/EEG van de Raad wordt toegepast als bij het volgen van de in afbeelding 1 van deze bijlage weergegeven monstertrekkingsprocedure, de afwijkingen van de gemeten waarden van de inrichtingen bedragen: 6.2.3.1. monster A



A4: één inrichting niet meer dan 20 procent één inrichting meer dan 30 procent; A5: beide inrichtingen meer dan 20 procent. 6.2.3.2. monster B



B4: in het geval van A2 één inrichting meer dan 0 procent maar niet meer dan 20 procent één inrichting meer dan 20 procent; B5: in het geval van A2 beide inrichtingen meer dan 20 procent; B6: in het geval van A2 één inrichting 0 procent één inrichting meer dan 30 procent. 6.3. Herhaalde monstertrekking In de gevallen van A3, B2 en B3 moet binnen twee maanden na de kennisgeving een herhaalde monstertrekking plaatsvinden van een derde monster C bestaande uit twee inrichtingen en een vierde monster D bestaande uit twee inrichtingen die aselect gekozen worden uit een voorraad die na de aanpassing geproduceerd is. 6.3.1. Gevallen waarin de overeenstemming niet wordt betwist. 6.3.1.1. De overeenstemming van de produktie bij inrichtingen in massaproduktie wordt niet betwist als bij het volgen van de in afbeelding 1 van deze bijlage weergegeven monsternemingsprocedure, de afwijkingen van de gemeten waarden van de inrichtingen bedragen: 6.3.1.1.1. monster C



C1: één inrichting 0 procent één inrichting niet meer dan 20 procent; C2: beide inrichtingen meer dan 0 procent maar niet meer dan 20 procent; ga verder met monster D; 6.3.1.1.2. monster D



D1: in het geval van C2 beide inrichtingen 0 procent. 6.3.2. Gevallen waarin de overeenstemming van de produktie wordt betwist. 6.3.2.1. De overeenstemming van de produktie bij inrichtingen in massaproduktie wordt betwist en van de fabrikant zal worden verlangd dat deze zijn produktie in overeenstemming brengt met de eisen (aanpassing) als bij het volgen van de in afbeelding 1 van deze bijlage weergegeven monstertrekkingsprocedure getoond, de afwijkingen van de gemeten waarden van de inrichtingen, bedragen: 6.3.2.1.1. monster D



D2: in het geval van C2 één inrichting meer dan 0 procent maar niet meer dan 20 procent één inrichting niet meer dan 20 procent. 6.3.3. Goedkeuring ingetrokken De overeenstemming van de produktie wordt betwist en artikel 10 van Richtlijn 92/61/EEG wordt toegepast als bij het volgen van de in afbeelding 1 van deze bijlage weergegeven monstertrekkingsprocedure, de afwijkingen van de gemeten waarden van de inrichtingen bedragen: 6.3.3.1. monster C



C3: één inrichting niet meer dan 20 procent één inrichting meer dan 20 procent. C4: beide inrichtingen meer dan 20 procent; 6.3.3.2. monster D



D3: in het geval van C2 één inrichting 0 of meer dan 0 procent één inrichting meer dan 20 procent. Afbeelding 1









Aanhangsel 1

Kleuren van de lichten

Trichromatische coördinaten







ROOD: grens naar geel: y ≤ 0,335 grens naar purper: z ≤ 0,008 WIT: grens naar blauw: x ≥ 0,310 grens naar geel: x ≤ 0,500 grens naar groen: y ≤ 0,150 + 0,640 × grens naar groen: y ≤ 0,440 grens naar purper: y ≥ 0,050 + 0,750 × grens naar rood: y ≥ 0,382 AMBERGEEL: grens naar geel: y ≤ 0,429 grens naar rood: y ≥ 0,398 grens naar wit: z ≤ 0,007

Voor het controleren van de bovengenoemde colorimetrische eigenschappen kan gebruik worden gemaakt van een lichtbron met een kleurtemperatuur van 2 856 K (standaard-lichtbron A van de Internationale Commissie voor Verlichtingskunde (CIE) in combinatie met passende filters).

In het geval van retroreflectoren wordt de inrichting belicht met een standaard-A CIE-lichtbron met een divergentiehoek van 1/3o en een belichtingshoek V = H = 0o, of als daarmee een kleurloze oppervlaktereflectie bereikt wordt een hoek V ± 5o, H = 0o; de trichromatische kleurcoördinaten van de weerkaatste lichtstroom moeten binnen bovengenoemde grenzen liggen.









Aanhangsel 2

Uitgewerkte voorbeelden van goedkeuringsmerken

Figuur 1

Een inrichting met bovenstaand goedkeuringsmerk is een richtingaanwijzer van categorie 11, die in Nederland (e 4) is goedgekeurd onder nr. 00243. De eerste twee cijfers van het goedkeuringsnummer geven aan dat de goedkeuring was verleend overeenkomstig de voorschriften van bijlage II van deze richtlijn in haar oorspronkelijke vorm.

Voor een richtingaanwijzer geeft de pijl aan dat de lichtverspreiding in een horizontaal vlak asymmetrisch is en dat aan de voorgeschreven fotometrische waarden wordt voldaan tot een hoek van 80o naar rechts, gezien vanuit de tegengestelde richting van het uitgestraalde licht. In het voorbeeld wordt een aan de rechterkant van het voertuig gemonteerde richtingaanwijzer getoond.

Vereenvoudigde kenmerking van gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten wanneer twee of meer lichten deel zijn van hetzelfde samenstel

Figuur 1a

(De vorm van de lichtsignaalinrichting is schematisch weergegeven met de verticale en horizontale lijnen. Deze maken geen deel uit van het goedkeuringsmerk.)

Noot:

Deze drie voorbeelden van goedkeuringsmerken (modellen A, B en C) stellen drie varianten voor die mogelijk zijn voor het kenmerken van een verlichtingsinrichting, wanneer twee of meer lichten deel uitmaken van hetzelfde samenstel van gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten.

Zij geven aan dat de inrichting in Nederland (e 4) is goedgekeurd onder goedkeuringsnummer 3333 en het volgende omvat:

— een retroreflector van klasse 1, die is goedgekeurd in overeenstemming met Richtlijn 76/757/EEG in haar oorspronkelijke vorm,

— een rood achterlicht (R), dat is goedgekeurd in overeenstemming met bijlage II van deze richtlijn in haar oorspronkelijke vorm,

— een mistachterlicht (F), dat is goedgekeurd in overeenstemming met Richtlijn 77/538/EEG in haar oorspronkelijke vorm,

— een achteruitrijlicht (AR), dat is goedgekeurd in overeenstemming met Richtlijn 77/539/EEG in haar oorspronkelijke vorm,

— een stoplicht (S), dat is goedgekeurd in overeenstemming met bijlage II van deze richtlijn in haar oorspronkelijk vorm.

Voorbeeld van een EG-goedkeuringsmerk







Figuur 1b Figuur 1c Figuur 1d

De retroreflector met bovenstaand EG-goedkeuringsmerk is een retroreflector van klasse I, waarvoor in Nederland (e 4) onder nummer 216 een EG-goedkeuring overeenkomstig Richtlijn 76/757/EEG is verleend. Voor retroreflectoren overeenkomstig punt 9.1 van bijlage II van deze richtlijn is a ≥ 4 mm.

Figuur 2

Het koplicht met bovenstaand goedkeuringsmerk is in Nederland (e 4) onder goedkeuringsnummer 00243 goedgekeurd overeenkomstig bijlage III A van deze richtlijn in haar oorspronkelijke vorm. De eerste twee cijfers van het goedkeuringsnummer geven aan dat de goedkeuring is verleend in overeenstemming met de voorschriften van deze richtlijn in haar oorspronkelijke vorm.

Figuur 3

Het koplicht met bovenstaand goedkeuringsmerk is een koplicht dat beantwoordt aan de voorschriften van deze richtlijn in haar oorspronkelijke vorm, bijlage III A, en uitsluitend ontworpen is voor rechts verkeer.







Figuur 4 Figuur 5 Het koplicht met bovenstaand goedkeuringsmerk is een koplicht dat beantwoordt aan de voorschriften van deze richtlijn in haar oorspronkelijke vorm, bijlage III B, en ontworpen is: uitsluitend voor links verkeer voor beide verkeerssystemen door middel van een juiste aanpassing van de stand van de optische eenheid of de lamp op het voertuig.

Figuur 6

Het koplicht met bovenstaand goedkeuringsmerk is een koplicht met kunststoflens, dat beantwoordt aan de voorschriften van bijlage III C van deze richtlijn in haar oorspronkelijke vorm.

Het is zodanig ontworpen dat de gloeidraad van het dimlicht tegelijk samen met groot licht en/of een andere samengebouwde lichtfunctie kan worden ingeschakeld.







Figuur 7 Figuur 8 Het koplicht met bovenstaand goedkeuringsmerk is een koplicht dat beantwoordt aan de voorschriften van bijlage III D van deze richtlijn in haar oorspronkelijke vorm, uitsluitend met betrekking tot het dimlicht en alleen ontworpen voor links verkeer uitsluitend met betrekking tot het groot licht.







Figuur 9 Figuur 10 Het koplicht met bovenstaand goedkeuringsmerk is een koplicht met kunststoflens dat beantwoordt aan de voorschriften van bijlage III D van deze richtlijn in haar oorspronkelijke vorm, uitsluitend met betrekking tot het dimlicht, en ontworpen: voor beide verkeerssystemen uitsluitend voor rechts verkeer.

Vereenvoudigde kenmerking voor gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten

Figuur 11

(De vorm van de lichtsignaalinrichting is schematisch weergegeven met de verticale en horizontale lijnen. Deze maken geen deel uit van het goedkeuringsmerk.)

Noot:

De vier bovenstaande voorbeelden hebben betrekking op een verlichtingsinrichting met een goedkeuringsmerk voor:

— een breedtelicht (A) dat is goedgekeurd in overeenstemming met bijlage II van deze richtlijn in haar oorspronkelijke vorm;

— een koplicht (HCR) met een voor rechts- en linksrijdend verkeer ontworpen dimlicht en een groot licht met een maximumlichtsterkte van 86.250 tot 101.250 candelas (zoals aangegeven met nummer 30), dat is goedgekeurd in overeenstemming met bijlage III D van deze richtlijn in haar oorspronkelijke vorm, met een kunststoflens;

— een mistvoorlicht (B) dat is goedgekeurd in overeenstemming met Richtlijn 76/762/EEG, met een kunststoflens;

— een voorrichtingaanwijzer van categorie 11 die is goedgekeurd in overeenstemming met bijlage II van deze richtlijn in haar oorspronkelijke vorm.







Figuur 12 Figuur 13 Het koplicht met bovenstaand goedkeuringsmerk is een koplicht dat beantwoordt aan de voorschriften van Richtlijn 76/761/EEG, uitsluitend met betrekking tot het dimlicht, en alleen ontworpen voor links verkeer uitsluitend met betrekking tot het groot licht.







Figuur 14 Figuur 15 Identificatie van een koplicht met kunststoflens dat beantwoordt aan de voorschriften van Richtlijn 76/761/EEG met betrekking tot aanhangsel 3 van bijlage III D van deze richtlijn. voor zowel het dimlicht als het groot licht en alleen ontworpen voor rechts verkeer uitsluitend voor het dimlicht en alleen ontworpen voor links verkeer. De gloeidraad van het dimlicht mag niet tegelijk kunnen werken met de gloeidraad van het groot licht en/of een ander koplicht waarmee het is samengebouwd.









BIJLAGE II

VOORSCHRIFTEN MET BETREKKING TOT DE TYPEGOEDKEURING VAN DE BREEDTELICHTEN, ACHTERLICHTEN, STOPLICHTEN, RICHTINGAANWIJZERS, ACHTERKENTEKENPLAATVERLICHTING, MISTLICHTEN VOOR, MISTLICHTEN ACHTER, ACHTERUITRIJLICHTEN EN RETROREFLECTOREN VOOR MOTORVOERTUIGEN OP TWEE OF DRIE WIELEN

1. DEFINITIES

De ter zake doende definities in bijlage I bij Richtlijn 93/92/EEG van 29 oktober 1993, betreffende de installatie van de verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen op twee- of driewielige motorvoertuigen, zijn van toepassing.

1.1. Lens, het buitenste deel van het licht (de inrichting) dat licht doorlaat door het lichtdoorlatende gedeelte.

1.2. Coating, één of meer produkten die in één of meer lagen op de buitenzijde van een lens zijn aangebracht.

1.3. Inrichtingen van verschillende typen, inrichtingen die van elkaar verschillen op wezenlijke punten, zoals: 1.3.1. het handels- of fabrieksmerk; 1.3.2. de eigenschappen van het optische systeem; 1.3.3. de aan- of afwezigheid van onderdelen waarmee tijdens de werking de optische effecten gewijzigd kunnen worden door weerkaatsing, breking, absorptie en/of vervorming; 1.3.4. het soort gloeilamp; 1.3.5. de materialen van lenzen en eventuele coating.

2. AANVULLENDE GEGEVENS BIJ HET GOEDKEURINGSMERK VAN RICHTINGAANWIJZERS

2.1. In het algemeen waar het een richtingaanwijzer betreft moet met een nummer zijn aangegeven of het een voorrichtingaanwijzer (categorie 11) dan wel een achterrichtingaanwijzer (categorie 12) betreft. Dit nummer moet zijn aangebracht dicht bij de rechthoek van het goedkeuringsmerk en tegenover het goedkeuringsnummer.

2.2. In het geval van een richtingaanwijzer die niet, in overeenstemming met punt 4.7.1, aan één zijde de minimaal vereiste lichtsterkte bereikt tot een hoek van H = 80o, een horizontale pijl, waarvan de punt wijst in de richting waar de minimale lichtsterkte in overeenstemming met punt 4.7.1 wordt bereikt met een hoek van minstens H = 80o. Deze pijl moet zijn aangebracht onder de rechthoek voor het goedkeuringsmerk.

3. ALGEMENE VOORSCHRIFTEN

De inrichtingen moeten zodanig zijn ontworpen en uitgevoerd dat zij onder normale gebruiksomstandigheden en ondanks trillingen waaraan zij in dat geval blootgesteld kunnen zijn, goed blijven functioneren en de in deze bijlage voorgeschreven eigenschappen blijven behouden.

4. STERKTE VAN HET UITGESTRAALDE LICHT

Op de referentie-as moet de sterkte van het uitgestraalde licht van ieder van de twee inrichtingen tenminste gelijk zijn aan de twee minimumwaarden en ten hoogste gelijk zijn aan de maximumwaarden in onderstaande tabel. De gestelde maximumwaarden mogen in geen enkele richting worden overschreden.







min. (cd) max. (cd) 4.1. Achterlichten 4 12 4.2. Breedtelichten 4 60 4.3. Stoplichten 40 100 4.4. Richtingaanwijzers 4.4.1. Voor (categorie 11) (zie aanhangsel 1) 90 700 (1) 4.4.2. Achter (categorie 12) (zie aanhangsel 1) 50 200 (1) Is uitsluitend van toepassing op het gebied tussen de twee verticale snijlijnen door V = 0o/H = ± 5o en de twee horizontale snijlijnen door V = ± 10o/H = 0o. Voor alle andere richtingen geldt een maximum van 400 cd.

4.5. Buiten de referentie-as moet de sterkte van het uitgestraalde licht binnen het in de tekeningen van aanhangsel 1 aangegeven hoekveld in iedere richting die overeenkomt met de punten in de lichtverdelingstabel in aanhangsel 2, tenminste gelijk zijn aan het produkt van de in de punten 4.1 tot 4.4 vermelde minima en het percentage dat in die tabel voor de desbetreffende richting is aangegeven.

4.6. In afwijking van punt 4.1 is voor achterlichten die met stoplichten zijn samengebouwd en maximumlichtsterkte van 60 cd onder een vlak dat met het horizontale vlak een hoek van 5o naar beneden vormt, toelaatbaar.

4.7. Bovendien, 4.7.1. mag de sterkte van het uigestraalde licht binnen de in aanhangsel 1 omschreven bereiken nergens minder dan 0,05 cd bedragen voor breedtelichten en achterlichten en 0,3 cd voor stoplichten en richtingaanwijzers; 4.7.2. moet, wanneer een achterlicht is gegroepeerd of samengebouwd met een stoplicht, de verhouding van de werkelijk gemeten lichtsterkte van de twee gelijktijdig ontstoken lichten tot de lichtsterkte van het alleen ontstoken achterlicht minimaal 5:1 bedragen op de 11 meetpunten die in aanhangsel 2 zijn aangegeven en die liggen binnen het veld dat wordt afgebakend door de verticale rechten door 0o V/± 10o H en de horizontale lijnen door ± 5o V/0o H als aangegeven in de lichtverdelingstabel; 4.7.3. moeten de voorschriften van punt 2.2 in aanhangsel 2 betreffende plaatselijke variaties in lichtsterkte in acht worden genomen.

4.8. De lichtsterkten worden gemeten bij een continu brandende lamp. Wanneer de lichten onderbroken werken, moet er voor gezorgd worden dat de inrichting niet oververhit raakt.

4.9. In aanhangsel 2 waarnaar punt 4.5 verwijst, staan nadere gegevens over de toe te passen meetmethoden.

4.10. De achterkentekenplaatverlichting moet voldoen aan de voorwaarden van aanhangsel 3.

4.11. De fotometrische prestaties van lampen met verschillende lichtbronnen worden gecontroleerd overeenkomstig de voorschriften van aanhangsel 2.

5. PROEFOMSTANDIGHEDEN

5.1. Alle metingen moeten worden uitgevoerd met een standaard kleurloze lamp die binnen de voor de inrichting bedoelde categorie valt en die zodanig is ingesteld dat de referentielichtstroom die voor de betreffende lamp is voorgeschreven, wordt uitgestraald. Bij lampen met niet-vervangbare lichtbronnen worden alle metingen verricht bij respectievelijk 6,75 V en 13,5 V.

5.2. De verticale en horizontale randen van het lichtdoorlatende oppervlak moeten worden bepaald en weergegeven in verhouding tot het referentiemiddelpunt.

6. KLEUR VAN HET UITGESTRAALDE LICHT

Stoplichten en achterlichten moeten rood licht, breedtelichten wit licht, richtingaanwijzers ambergeel licht geven.

De kleur van het licht, gemeten met een gloeilamp van de door de fabrikant opgegeven categorie, moet binnen de in aanhangsel 1 bij bijlage I voorgeschreven grenzen van de trichromatische coördinaten liggen, wanneer die gloeilamp gebruikt wordt bij de in bijlage IV opgegeven proefspanning.

Bij lampen met niet-vervangbare lichtbronnen moeten de kleureigen