1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EEG) Nr. 2913/92 VAN DE RAAD
van 12 oktober 1992
tot vaststelling van het communautair douanewetboek
(PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad van
19 december 1996L 17 1 21.1.1997
►M2Verordening (EG) nr. 955/1999 van het Europees Parlement en de Raad
van 13 april 1999L 119 1 7.5.1999
►M3Verordening (EG) nr. 2700/2000 van het Europees Parlement en de Raad
van 16 november 2000L 311 17 12.12.2000
Gewijzigd bij:
►A1Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
►A2Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek
Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek
Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de SlowaakseRepubliek en de aanpassing van de Verdragen waarop de EuropeseUnie is gegrondL 236 33 23.9.2003
Gerectificeerd bij:
►C1Rectificatie PB L 123 van 15.5.1997, blz. 25 (2913/92)
►C2Rectificatie PB L 155 van 29.5.1998, blz. 60 (2913/92)
►C3Rectificatie PB L 179 van 8.7.1997, blz. 11 (82/97)
►C4Rectificatie PB L 5 van 10.1.2001, blz. 14 (2700/2000)
NB: Deze geconsolideerde versie bevat referenties naar de Europese rekeneenheid en/of ecu. Vanaf 1 januari 1999 moeten
beide worden gelezen als referentie naar de euro — Verordening (EEG) nr. 3308/80 van de Raad (PB L 345 van20.12.1980, blz. 1) en Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad (PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1).
▼B
VERORDENING (EEG) Nr. 2913/92 VAN DE RAAD
van 12 oktober 1992
tot vaststelling van het communautair douanewetboek
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 28, 100 A en 113,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
In samenwerking met het Europese Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat de Gemeenschap op een douane-unie is gegrondvest;
dat het zowel voor de economische subjecten van de Gemeenschap alsvoor de douaneadministraties wenselijk is dat de bepalingen van hetdouanerecht, die thans nog over tal van communautaire verordeningen
en richtlijnen verspreid zijn, in een wetboek worden samengebracht;
dat zulks in het vooruitzicht van de interne markt van wezenlijk belangis;
Overwegende dat het aldus samengestelde communautair douanewet-
boek, hierna „wetboek” te noemen, de huidige douanewetgeving dient
te omvatten; dat het evenwel wenselijk is in deze wetgeving wijzi-gingen aan te brengen, ten einde haar samenhangender te maken en tevereenvoudigen en ten einde daarin bepaalde nog bestaande leemten opte vullen om een volledige communautaire wetgeving op dit gebied
vast te stellen;
Overwegende dat, uitgaande van het gegeven van een interne markt,
het wetboek de algemene regels en procedures dient te bevatten voorde toepassing van de tariefmaatregelen en de andere maatregelen die
in het kader van het goederenverkeer tussen de Gemeenschap en derde
landen op communautair niveau zijn ingesteld, met inbegrip van dievan het landbouwbeleid en de handelspolitiek; dat daarbij rekeningdient te worden gehouden met de vereisten van die vormen vangemeenschappelijk beleid;
Overwegende dat het opportuun lijkt te bepalen dat dit wetboek geen
afbreuk doet aan de bijzondere bepalingen welke op andere gebiedenzijn vastgesteld; dat dergelijke bijzondere regels met name kunnenbestaan of kunnen worden ingesteld in het kader van de voorschriften
op het gebied van de landbouw, de statistiek, de handelspolitiek en de
eigen middelen;
Overwegende dat, ten einde te zorgen voor een evenwicht tussen ener-
zijds de behoefte van de douaneadministraties om een goede toepassing
van de douanewetgeving te waarborgen en anderzijds het recht van deeconomische subjecten op een billijke behandeling, de douaneadmini-straties met name uitgebreide controlemogelijkheden en deeconomische subjecten een recht op beroep moeten krijgen; dat hetVerenigd Koninkrijk voor de totstandbrenging van een beroepsproce-
dure op douanegebied nieuwe administratieve procedures moet
invoeren, hetgeen niet kan worden verwezenlijkt vóór 1 januari 1995;
Overwegende dat het wenselijk is de douaneformaliteiten en -controles
af te schaffen of deze ten minste zoveel mogelijk te beperken in
verband met het grote belang dat de buitenlandse handel voor deGemeenschap heeft;
Overwegende dat het van belang is een eenvormige toepassing van dit
wetboek te waarborgen; dat te dien einde moet worden voorzien in een
communautaire procedure die het mogelijk maakt te zijner tijd detoepassingsbepalingen van dit wetboek vast te stellen; dat het nodig is1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 2
(1) PB nr. C 128 van 23. 5. 1990, blz. 1.
(2) PB nr. C 72 van 18. 3. 1991, blz. 176, en besluit van 16 september 1992
(nog niet verschenen in het Publikatieblad).
(3) PB nr. C 60 van 8. 3. 1991, blz. 5.
▼B
een Comité douanewetboek in te stellen ten einde op dit gebied een
nauwe en doeltreffende samenwerking tussen de Lid-Staten en deCommissie mogelijk te maken;
Overwegende dat bij het vaststellen van de uitvoeringsmaatregelen van
dit wetboek zoveel mogelijk moet worden gelet op de voorkoming van
fraude en onregelmatigheden die nadelig kunnen zijn voor de algemenebegroting van de Europese Gemeenschappen,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
TITEL I
ALGEMENE BEPALINGEN
HOOFDSTUK 1
TOEPASSINGSGEBIED EN BASISDEFINITIES
Artikel 1
Dit wetboek, alsmede de communautaire en nationale bepalingen die
ter uitvoering ervan worden vastgesteld, vormen de douanewetgeving.
Onverminderd de bijzondere bepalingen die op andere gebieden zijn
vastgesteld, is het wetboek van toepassing op
— het handelsverkeer tussen de Gemeenschap en derde landen;
— de goederen die onder een van de Verdragen tot oprichting van
respectievelijk de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, deEuropese Economische Gemeenschap en de Europese Gemeenschapvoor Atoomenergie vallen.
Artikel 2
1. Behoudens andersluidende bepalingen die hetzij uit internationale
overeenkomsten of uit gebruikelijke handelwijzen met een beperktegeografische en economische draagwijdte, hetzij uit autonome commu-nautaire maatregelen voortvloeien, is de communautaire
douanewetgeving in het gehele douanegebied van de Gemeenschap op
eenvormige wijze van toepassing.
2. Sommige bepalingen van de communautaire douanewetgeving
kunnen eveneens buiten het douanegebied van de Gemeenschap vantoepassing zijn, in het kader van hetzij specifieke regelingen, hetzijinternationale overeenkomsten.
Artikel 3
1. Het douanegebied van de Gemeenschap omvat:
— het grondgebied van het Koninkrijk België;
— het grondgebied van het Koninkrijk Denemarken, met uitzondering
van de Faeröer en Groenland;
— het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland, met uitzondering
van enerzijds het eiland Helgoland en anderzijds het grondgebiedvan Büsingen (Verdrag van 23 november 1964 tussen de Bondsre-publiek Duitsland en de Zwitserse Bondsstaat);
— het grondgebied van de Helleense Republiek;
— het grondgebied van het Koninkrijk Spanje, met uitzondering van
Ceuta en Melilla;
— het grondgebied van de Franse Republiek, met uitzondering van de
overzeese gebieden, van St. Pierre en Miquelon en van Mayotte;
— het grondgebied van Ierland;
— het grondgebied van de Italiaanse Republiek, met uitzondering van
de gemeenten Livigno en Campione d'Italia, alsmede van de natio-nale wateren van het Meer van Lugano vanaf de oever tot aan depolitieke grens van de zone tussen Ponte Tresa en Porto Ceresio;1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 3
▼A1
▼M1
▼A1
▼A1
— het grondgebied van het Groothertogdom Luxemburg;
— het grondgebied van het Koninkrijk der Nederlanden in Europa;— het grondgebied van de Republiek Oostenrijk;— het grondgebied van de Portugese Republiek;
— het grondgebied van de Republiek Finland;— het grondgebied van het Koninkrijk Zweden;
— het grondgebied van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
en Noord-Irland, alsmede de Kanaaleilanden en het eiland Man;
— het grondgebied van de Tsjechische Republiek;
— het grondgebied van de Republiek Estland;— het grondgebied van de Republiek Cyprus;
— het grondgebied van de Republiek Letland;
— het grondgebied van de Republiek Litouwen;— het grondgebied van de Republiek Hongarije;— het grondgebied van de Republiek Malta;— het grondgebied van de Republiek Polen;— het grondgebied van de Republiek Slovenië;— het grondgebied van de Slowaakse Republiek.
2. Gelet op de Overeenkomst die daarop van toepassing is en
ofschoon buiten het grondgebied van de Franse Republiek gelegen,wordt ook het grondgebied van het Vorstendom Monaco alsomschreven in de te Parijs op 18 mei 1963 ondertekende Douane-over-
eenkomst (Journal officiel de la République française van 27
september 1963, blz. 8679 ) beschouwd als deel uitmakende van het
douanegebied van de Gemeenschap.
3. In het douanegebied van de Gemeenschap zijn begrepen de terri-
toriale zee, de maritieme binnenwateren en het luchtruim van de Lid-
Staten en van de in lid 2 bedoelde gebieden, met uitzondering van de
territoriale zee, de maritieme binnenwateren en het luchtruim van degebieden die overeenkomstig lid 1 niet onder het douanegebied van deGemeenschap vallen.
Artikel 4
In de zin van dit wetboek wordt verstaan onder:
1. persoon:
— een natuurlijk persoon, of
— een rechtspersoon, of
— wanneer de geldende voorschriften in deze mogelijkheid voor-
zien, een vereniging van personen die als handelingsbekwaam
wordt erkend zonder de wettelijke status van rechtspersoon tebezitten;
2. in de Gemeenschap gevestigd persoon:
— indien het een natuurlijk persoon betreft, een ieder die in de
Gemeenschap zijn normale verblijfplaats heeft,
— indien het een rechtspersoon of een vereniging van personen
betreft, elke persoon die in de Gemeenschap zijn statutairezetel, zijn hoofdbestuur of een vaste inrichting heeft;
3. douaneautoriteiten: de autoriteiten die onder meer voor de toepas-
sing van de douanewetgeving bevoegd zijn;
4. douanekantoor: elk kantoor waar de in de douanewetgeving voor-
geschreven formaliteiten volledig of gedeeltelijk kunnen worden
vervuld;
5. beschikking: elke administratieve beslissing verband houdend met
de douanewetgeving die door een douaneautoriteit over eenbepaald geval wordt genomen en die voor een of meer personen1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 4
▼M1
▼A1
▼A2
▼M1
▼B
▼B
wier identiteit bekend is of kan worden vastgesteld, rechtsgevolgen
heeft;►M1hieronder vallen onder meer bindende inlichtingen in
de zin van artikel 12; ◄
6. douanestatus: de status van goederen, zijnde hetzij communautaire,
hetzij niet-communautaire goederen;
7. communautaire goederen: goederen die
— geheel zijn verkregen in het douanegebied van de Gemeenschap
onder de in artikel 23 bedoelde voorwaarden, zonder toevoe-
ging van goederen die zijn ingevoerd uit landen of gebieden
welke geen deel uitmaken van het douanegebied van deGemeenschap. Goederen die zijn verkregen uit onder een schor-singsregeling geplaatste goederen, worden niet beschouwd alscommunautaire goederen in gevallen van bijzonder economischbelang die volgens de procedure van het Comité worden
bepaald;
— zijn ingevoerd uit landen of gebieden die geen deel uitmaken
van het douanegebied van de Gemeenschap en die in het vrijeverkeer zijn gebracht;
— in het douanegebied van de Gemeenschap zijn verkregen, hetzij
uitsluitend uit goederen als bedoeld in het tweede streepje,hetzij uit goederen als bedoeld in het eerste en het tweedestreepje;
8. niet-communautaire goederen: andere dan de in punt 7 bedoelde
goederen.
Onverminderd de artikelen 163 en 164 verliezen communautaire
goederen deze douanestatus wanneer zij het douanegebied van deGemeenschap daadwerkelijk verlaten;
9. douaneschuld: de op een persoon rustende verplichting tot betaling
van de rechten bij invoer (douaneschuld bij invoer) of de rechten
bij uitvoer (douaneschuld bij uitvoer) die op bepaalde goederenvan toepassing zijn uit hoofde van de geldende communautairebepalingen;
10. rechten bij invoer:
— de douanerechten en heffingen van gelijke werking die bij de
invoer van goederen van toepassing zijn;
—d e►
M1 ◄belastingen bij invoer die zijn vast-
gesteld in het kader van het gemeenschappelijklandbouwbeleid of in het kader van de specifieke regelingendie op bepaalde door verwerking van landbouwprodukten
verkregen goederen van toepassing zijn;
11. rechten bij uitvoer:
— de douanerechten en heffingen van gelijke werking die bij de
uitvoer van goederen van toepassing zijn;
—d e►
M1 ◄belastingen bij uitvoer die zijn vast-
gesteld in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleidof in het kader van de specifieke regelingen die op bepaaldedoor verwerking van landbouwprodukten verkregen goederenvan toepassing zijn;
12. schuldenaar: elke persoon die gehouden is tot betaling van het
bedrag van de douaneschuld;
13. toezicht van de douaneautoriteiten: de activiteiten die door deze
autoriteiten in het algemeen worden ontplooid ten einde te zorgen
voor de naleving van de douanewetgeving en, in voorkomendgeval, van de andere bepalingen die op goederen onder douanetoe-zicht van toepassing zijn;
14. controle door de douaneautoriteiten: het verrichten van specifieke
handelingen, zoals verificatie van goederen, controle op de aanwe-zigheid en de echtheid van documenten, onderzoek van deboekhouding van ondernemingen en onderzoek van anderebescheiden, controle van vervoermiddelen, controle van bagage enandere goederen die personen bij of op zich dragen, en het1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 5
▼M1
▼B
▼B
verrichten van administratief onderzoek en andere soortgelijke
handelingen, een en ander om te zorgen voor de naleving van dedouanewetgeving en, in voorkomend geval, van de andere bepa-
lingen die op goederen onder douanetoezicht van toepassing zijn;
15. douanebestemming van goederen:
a) plaatsing van goederen onder een douaneregeling;
b) binnenbrengen van goederen in een vrije zone of in een vrij
entrepot;
c) wederuitvoer van goederen uit het douanegebied van de
Gemeenschap;
d) vernietiging van goederen;
e) afstaan van goederen aan de Schatkist;
16. douaneregeling:
a) in het vrije verkeer brengen;
b) douanevervoer;
c) douane-entrepot;
d) actieve veredeling;
e) behandeling onder douanetoezicht;
f) tijdelijke invoer;
g) passieve veredeling
h) uitvoer;
17. douaneaangifte: handeling waarbij een persoon, in de voorge-
schreven vorm en op de voorgeschreven wijze, het voornemenkenbaar maakt goederen onder een bepaalde douaneregeling teplaatsen;
18. aangever: de persoon die in eigen naam een douaneaangifte doet of
de persoon in wiens naam een douaneaangifte wordt gedaan;
19. aanbrengen bij de douane: mededeling aan de douaneautoriteiten,
in de vereiste vorm, van de aankomst van de goederen bij het
douanekantoor of op enige andere, door de douaneautoriteiten
aangewezen of goedgekeurde plaats;
20. vrijgave van goederen: terbeschikkingstelling, door de douaneauto-
riteiten, van goederen voor de doeleinden die zijn voorzien in dedouaneregeling waaronder de goederen zijn geplaatst;
21. subject van de regeling: de persoon voor wiens rekening de doua-
neaangifte is gedaan of de persoon aan wie de uit eendouaneregeling voortvloeiende rechten en verplichtingen van deeerstgenoemde persoon zijn overgedragen;
22. vergunninghouder: persoon aan wie een vergunning is verleend;23. geldende bepalingen: de communautaire of de nationale bepa-
lingen;
24. de procedure van het comité: de procedure bedoeld in de artikelen
247 en 247 bis, of in de artikelen 248 en 248 bis.
HOOFDSTUK 2
DIVERSE ALGEMENE BEPALINGEN BETREFFENDE MET NAME DE
RECHTEN EN VERPLICHTINGEN VAN PERSONEN TEN AANZIEN
VAN DE DOUANEWETGEVING
Afdeling 1
Recht van vertegenwoordiging
Artikel 5
1. Onder de in artikel 64, lid 2, gestelde voorwaarden en onder
voorbehoud van de in het kader van artikel 245 geldende bepalingen1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 6
▼M3
▼B
▼B
kan iedere persoon zich voor het vervullen van de in de douanewetge-
ving voorgeschreven handelingen en formaliteiten bij dedouaneautoriteiten doen vertegenwoordigen.
2. De vertegenwoordiging kan:
— direct zijn wanneer de vertegenwoordiger in naam en voor rekening
van een andere persoon handelt, dan wel
— indirect zijn, wanneer de vertegenwoordiger in eigen naam, doch
voor rekening van een andere persoon handelt.
De Lid-Staten kunnen het recht om op hun grondgebied douaneaan-
giften te doen
— volgens de methode van de directe vertegenwoordiging, of
— volgens de methode van de indirecte vertegenwoordiging,
zodanig voorbehouden dat de vertegenwoordiger een douanecommissi-
onair moet zijn die daar zijn beroep uitoefent.
3. Met uitzondering van de in artikel 64, lid 2, onder b), en lid 3,
bedoelde gevallen dient de vertegenwoordiger in de Gemeenschap tezijn gevestigd.
4. De vertegenwoordiger dient te verklaren voor de vertegenwoor-
digde persoon te handelen; voorts dient hij aan te geven of het eendirecte dan wel een indirecte vertegenwoordiging betreft en moet hijvertegenwoordigingsbevoegdheid bezitten.
De persoon die niet verklaart in naam of voor rekening van een andere
persoon te handelen of die verklaart in naam of voor rekening van een
andere persoon te handelen, zonder dat hij vertegenwoordigingsbe-voegdheid bezit, wordt geacht in eigen naam en voor eigen rekeningte handelen.
5. De douaneautoriteiten kunnen van elke persoon die verklaart in
naam of voor rekening van een andere persoon te handelen, het bewijs
eisen dat hij vertegenwoordigingsbevoegdheid bezit.
Afdeling 2
Beschikkingen betreffende de toepassing van de douanewetgeving
Artikel 6
1. Indien een persoon de douaneautoriteiten verzoekt een beschik-
king betreffende de toepassing van de douanewetgeving te nemen,verstrekt hij deze autoriteiten alle gegevens en bescheiden die zijbehoeven om het besluit te nemen.
2. De beschikking moet zo spoedig mogelijk worden genomen en
vervolgens zo spoedig mogelijk aan de verzoeker worden bekendge-
maakt.
Indien het daartoe strekkende verzoek schriftelijk is gedaan, moet de
beschikking worden genomen binnen een overeenkomstig de geldendebepalingen vastgestelde termijn te rekenen vanaf de datum waarop de
douaneautoriteiten het verzoek hebben ontvangen. De beschikking
moet schriftelijk aan de verzoeker worden bekendgemaakt.
Deze termijn mag echter worden overschreden indien het voor de doua-
neautoriteiten niet mogelijk is hem in acht te nemen. In dat gevalstellen deze autoriteiten de verzoeker hiervan vóór het verstrijken van
de hierboven vastgestelde termijn in kennis, onder vermelding van de
redenen welke aan deze overschrijding ten grondslag liggen en van denieuwe termijn die zij nodig achten om een beschikking te nemen.
3. De schriftelijk genomen beschikkingen waarbij verzoeken niet
worden ingewilligd of die ongunstige gevolgen hebben voor de
personen tot wie zij zijn gericht, worden door de douaneautoriteiten
met redenen omkleed. In deze beschikkingen dient melding te wordengemaakt van de mogelijkheid tot beroep als bedoeld in artikel 243.
4. Bepaald kan worden dat lid 3, eerste volzin, eveneens op andere
beschikkingen van toepassing is.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 7
▼B
Artikel 7
Met uitzondering van de in artikel 244, tweede alinea, bedoelde
gevallen zijn de genomen beschikkingen onmiddellijk uitvoerbaar doorde douaneautoriteiten.
Artikel 8
1. Een voor de belanghebbende gunstige beschikking wordt met
terugwerkende kracht ingetrokken indien deze werd genomen op grondvan onjuiste of onvolledige gegevens en:
— de verzoeker van de onjuistheid of de onvolledigheid van die gege-
vens kennis droeg of redelijkerwijze kennis had moeten dragen, en
— de beschikking op grond van de juiste en volledige gegevens niet
had kunnen worden genomen.
2. De intrekking met terugwerkende kracht van de beschikking
wordt bekendgemaakt aan degene tot wie zij was gericht.
3. De intrekking met terugwerkende kracht geldt met ingang van de
datum waarop de met terugwerkende kracht ingetrokken beschikkingwerd genomen.
Artikel 9
1. Een voor de belanghebbende gunstige beschikking wordt inge-
trokken of gewijzigd indien, in andere dan de in artikel 8 genoemdegevallen, aan een of meer daaraan verbonden voorwaarden niet is ofniet meer wordt voldaan.
2. Een voor de belanghebbende gunstige beschikking kan worden
ingetrokken wanneer degene tot wie zij is gericht, niet voldoet aaneen verplichting die, in voorkomend geval, ingevolge deze beschikking
op hem rust.
3. De intrekking of de wijziging van de beschikking wordt bekend-
gemaakt aan degene tot wie zij is gericht.
4. De intrekking of de wijziging van de beschikking wordt van
kracht op de datum waarop zij wordt bekendgemaakt. In uitzonderlijke
gevallen en voor zover de rechtmatige belangen van degene tot wie debeschikking is gericht, zulks vereisen, kunnen de douaneautoriteiten hetvan kracht worden echter op een latere datum doen ingaan.
Artikel 10
De artikelen 8 en 9 doen geen afbreuk aan de nationale voorschriften
die inhouden dat een beschikking geen werking heeft of haar werkingverliest om redenen die niet specifiek verband houden met de douane-wetgeving.
Afdeling 3
Inlichtingen
Artikel 11
1. Iedere persoon kan de douaneautoriteiten om inlichtingen betref-
fende de toepassing van de douanewetgeving verzoeken.
Een dergelijk verzoek kan worden afgewezen indien het geen verband
houdt met een daadwerkelijk voorgenomen in- of uitvoertransactie.
2. De inlichtingen worden de aanvrager gratis verstrekt. Indien de
douaneautoriteiten echter speciale kosten hebben gemaakt, met namevoor analyses, expertises of de terugzending van de goederen naar deaanvrager, kunnen deze kosten de aanvrager in rekening wordengebracht.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 8
▼M1
Artikel 12
1. De douaneautoriteiten verstrekken, op schriftelijk verzoek en
overeenkomstig de volgens de procedure van het Comité vastgestelde
nadere regels, bindende tariefinlichtingen of bindende inlichtingen
betreffende de oorsprong.
2. De bindende tariefinlichting of de bindende inlichting betreffende
de oorsprong binden de douaneautoriteiten tegenover de verkrijger vande inlichting slechts voor de tariefindeling, respectievelijk de vaststel-ling van de oorsprong van de goederen.
De bindende tariefinlichting of de bindende inlichting betreffende de
oorsprong binden de douaneautoriteiten slechts ten aanzien vangoederen waarvoor de douaneformaliteiten worden vervuld na dedatum waarop de inlichting door de autoriteiten is verstrekt.
Wat de oorsprong betreft, zijn de bovenbedoelde formaliteiten die
welke verband houden met de toepassing van de artikelen 22 en 27.
3. De verkrijger van de inlichting moet kunnen aantonen dat er in
elk opzicht overeenstemming is tussen:
— wat het tarief betreft: het aangegeven en het in de inlichting
omschreven goed;
— wat de oorsprong betreft: het betrokken goed en de omstandigheden
die voor het verkrijgen van de oorsprong bepalend zijn, enerzijds,
en de in de inlichting omschreven goederen en omstandigheden,
anderzijds.
4. Een bindende inlichting is, gerekend vanaf de datum waarop zij
wordt verstrekt, gedurende zes jaar geldig indien zij op het tarief, engedurende drie jaar geldig indien zij op de oorsprong betrekking heeft.In afwijking van artikel 8 wordt zij met terugwerkende kracht inge-
trokken indien zij is verstrekt op de grondslag van onjuiste of
onvolledige gegevens van de aanvrager.
5. Een bindende inlichting verliest haar geldigheid wanneer zij:
a) op tariefgebied:
i) ten gevolge van de vaststelling van een verordening niet meer
met het aldus vastgestelde recht in overeenstemming is;
ii) niet langer verenigbaar is met de uitlegging van één van de
nomenclaturen als bedoeld in artikel 20, lid 6:
— op communautair niveau, door een wijziging in de toelich-
tingen op de gecombineerde nomenclatuur of door eenarrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen;
— op internationaal niveau, door een door de werelddouaneor-
ganisatie, in 1952 in het leven geroepen onder de naam„Internationale Douaneraad”, vastgestelde indelingskennisge-ving of wijziging van de toelichtingen op de nomenclatuurvan het geharmoniseerde systeem inzake de omschrijvingen de codering van goederen;
iii) overeenkomstig artikel 9 wordt ingetrokken of gewijzigd en
mits aan de verkrijger van de inlichting daarvan kennis wordt
gegeven.
De datum waarop de bindende inlichting ten aanzien van de onder i)
en ii) genoemde gevallen haar geldigheid verliest, is de datum van
de bekendmaking van de bovengenoemde maatregelen, of, voor
internationale maatregelen, de datum van een mededeling van deCommissie in de C-reeks van het Publikatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
b) op het gebied van de oorsprong:
i) ten gevolge van de vaststelling van een verordening of een door
de Gemeenschap gesloten overeenkomst niet meer met het aldusvastgestelde recht in overeenstemming is;1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 9
▼M1
ii) niet langer verenigbaar is:
— op communautair niveau, met de voor de uitlegging van de
wetgeving vastgestelde toelichtingen en adviezen of met een
arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-schappen;
— op internationaal niveau, met de in het kader van de Wereld-
handelsorganisatie (WHO) gesloten overeenkomstbetreffende de oorsprongsregels, of met de toelichtingen ofadviezen betreffende de oorsprong die voor de uitleggingvan die overeenkomst zijn vastgesteld.
iii) overeenkomstig artikel 9 wordt ingetrokken of gewijzigd en
mits aan de verkrijger van de inlichting daarvan vooraf kenniswordt gegeven.
De datum waarop de bindende inlichting ten aanzien van de onder i)
en ii) genoemde gevallen haar geldigheid verliest, is de bij debekendmaking van bovengenoemde maatregelen vermelde datumof, voor internationale maatregelen, de datum die in de mededelingvan de Commissie in de C-reeks van het Publikatieblad van de
EuropeseGemeenschappen is vermeld.
6. Een bindende inlichting die overeenkomstig lid 5,
►
C3 ◄, haar geldigheid verliest, mag door de verkrijger
van de inlichting nog gedurende een periode van zes maanden na dezebekendmaking of kennisgeving worden gebruikt indien de verkrijgervan de inlichting, op basis van de bindende inlichting en vóór de vast-stelling van de betreffende maatregel, vaste en definitieve
overeenkomsten voor de aankoop of de verkoop van de betreffende
goederen heeft gesloten. Indien het echter om produkten gaat waarvoorbij het vervullen van de douaneformaliteiten een invoer-, uitvoer- ofprefixatiecertificaat wordt overgelegd, komt de resterende geldigheids-duur van het betrokken certificaat in de plaats van de periode van zesmaanden.
In het in lid 5, onder a), i) en b), i), bedoelde geval kan in de verorde-
ning of in de overeenkomst een termijn worden vastgesteld gedurende
welke het in de eerste alinea bepaalde van toepassing is.
7. De toepassing, onder de voorwaarden van lid 6 van de indeling of
van de vaststelling van de oorsprong, die in de bindende inlichting isaangegeven, geldt slechts voor:
— de vaststelling van de in- of uitvoerrechten;
— de berekening van de uitvoerrestituties en van alle andere bedragen
die bij invoer of uitvoer in het kader van het gemeenschappelijklandbouwbeleid worden toegekend;
— het gebruik van invoer-, uitvoer- of prefixatiecertificaten die
worden overgelegd bij het vervullen van de formaliteiten voor deaanvaarding van de douaneaangifte met betrekking tot de betref-fende goederen, voor zover deze certificaten zijn afgegeven op
basis van voornoemde inlichting.
Daarenboven kan in uitzonderlijke gevallen, waarin de goede werking
van de in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid vastge-
stelde regelingen in gevaar kan komen, volgens de procedure vanartikel 38 van Verordening nr. 136/66/EEG van de Raad van 22september 1966 houdende de totstandbrenging van een gemeenschap-pelijke ordening der markten in de sector oliën en vetten (
1) en van de
overeenkomstige artikelen van andere verordeningen houdende een
gemeenschappelijke ordening der markten, worden besloten om vanlid 6 af te wijken.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 10
(1) PB nr. 172 van 30. 9. 1966, blz. 3025/66. Verordening laatstelijk gewijzigd
bij Verordening (EG) nr. 3290/94 (PB nr. L 349 van 31. 12. 1994, blz. 105).
▼B
Afdeling 4
Overige bepalingen
Artikel 13
De douaneautoriteiten kunnen onder de overeenkomstig de geldende
bepalingen vastgestelde voorwaarden alle controlemaatregelen nemen
die zij voor de correcte toepassing van de douanewetgeving nodig
achten.
Artikel 14
Voor de toepassing van de douanewetgeving dient elke persoon die
direct of indirect bij de desbetreffende transacties die in het kader vanhet goederenverkeer worden verricht, is betrokken, de douaneautori-
teiten op hun verzoek en binnen de eventueel vastgestelde termijnen
alle nodige bescheiden en inlichtingen, ongeacht de dragers waaropdie bescheiden en inlichtingen zich bevinden, te verstrekken en dezeautoriteiten alle nodige bijstand te verlenen.
Artikel 15
Alle inlichtingen van vertrouwelijke aard of die als vertrouwelijk zijn
verstrekt, vallen onder het beroepsgeheim en worden door de doua-
neautoriteiten niet bekendgemaakt zonder uitdrukkelijke toestemmingvan de persoon of de autoriteit die deze inlichtingen heeft verstrekt;het doorgeven van inlichtingen is toegestaan voor zover de douaneau-toriteiten daartoe overeenkomstig de geldende bepalingen, met name
inzake gegevensbescherming, of in het kader van gerechtelijke proce-
dures gehouden of gemachtigd zijn.
Artikel 16
Debetrokken personen dienen de in artikel 14 bedoelde bescheiden,
ongeacht de dragers waarop die bescheiden zich bevinden, met hetoog op de douanecontrole, gedurende de in de geldende bepalingen
vastgestelde termijn en ten minste gedurende drie kalenderjaren te
bewaren. Deze termijn vangt aan:
a) voor goederen die in het vrije verkeer zijn gebracht in andere dan de
onder b) bedoelde gevallen of voor goederen die ten uitvoer zijnaangegeven, aan het einde van het jaar waarin de aangiften voorhet vrije verkeer of de aangiften ten uitvoer zijn aanvaard;
b) voor goederen die in het vrije verkeer zijn gebracht met toepassing
van een verlaagd recht bij invoer of van een nulrecht uit hoofde van
het gebruik ervan voor bijzondere doeleinden, aan het einde van het
jaar waarin het douanetoezicht op de goederen wordt opgeheven;
c) voor goederen die onder een andere douaneregeling zijn geplaatst,
aan het einde van het jaar waarin de desbetreffende douaneregelingis beëindigd;
d) voor goederen die in een vrije zone of in een vrij entrepot zijn
binnengebracht, aan het einde van het jaar waarin zij de betrokken
onderneming verlaten.
Onverminderd het bepaalde in artikel 221, lid 3, tweede volzin, worden
de bescheiden, indien uit een controle van de douaneautoriteiten in
verband met een douaneschuld blijkt dat de desbetreffende boekingmoet worden herzien, na afloop van de in de eerste alinea bedoeldetermijn nog zolang bewaard als voor de herziening en de controlenodig is.
Artikel 17
Indien overeenkomstig de douanewetgeving een termijn, datum of
vervaldag wordt vastgesteld voor de toepassing van de voorschriftendaarvan, kan de termijn slechts worden verlengd en de datum ofvervaldag slechts worden uitgesteld wanneer de desbetreffende voor-schriften daarin uitdrukkelijk voorzien.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 11
▼M1
Artikel 18
1. De tegenwaarde van de ecu in nationale valuta die voor de vast-
stelling van de tariefindeling van goederen en van de rechten bij invoermoet worden toegepast, wordt eenmaal per maand vastgesteld. De voor
deze omrekening toe te passen koersen zijn die welke op de voorlaatste
werkdag van de maand in het PublikatiebladvandeEuropeseGemeen-
schappen worden bekendgemaakt. Deze koersen zijn gedurende de
gehele daaropvolgende maand van toepassing.
Wanneer de aan het begin van de maand geldende koers evenwel meer
dan 5 % afwijkt van die welke wordt bekendgemaakt op de voorlaatstewerkdag vóór de 15e van diezelfde maand, is de laatstgenoemde koersvan toepassing vanaf de 15e tot het einde van de betreffende maand.
2. De tegenwaarde van de ecu in nationale valuta die in het kader
van de douanewetgeving in andere dan de in lid 1 bedoelde gevallen
moet worden toegepast, wordt eenmaal per jaar vastgesteld. De voor
deze omrekening toe te passen koersen zijn die welke op de eerstewerkdag van oktober in het Publikatieblad van de Europese Gemeen-
schappen worden bekendgemaakt; zij worden van kracht op 1 januari
van het volgende jaar. Indien voor een bepaalde nationale valuta geen
koers beschikbaar is, geldt voor die valuta de omrekeningskoers van de
laatste dag waarvoor in het Publikatieblad van de Europese Gemeen-
schappen een koers is bekendgemaakt.
3. Indien een in ecu luidend bedrag om andere redenen dan de vast-
stelling van de tariefindeling van goederen of van bij in- ofuitvoerrechten in nationale valuta wordt omgerekend, mogen de doua-neautoriteiten het bedrag dat bij deze omrekening wordt verkregen,naar boven of naar beneden afronden.
Na afronding mag het bedrag niet meer dan 5 % van het oorspronke-
lijke bedrag afwijken.
De douaneautoriteiten kunnen de tegenwaarde in nationale valuta van
een in ecu luidend bedrag ongewijzigd handhaven indien de jaarlijkse
aanpassing overeenkomstig lid 2, vóór bovenbedoelde afronding, tot
een wijziging van de tegenwaarde in de nationale valuta van minderdan 5 % of tot een daling van deze tegenwaarde leidt.
Artikel 19
Volgens de procedure van het Comité wordt bepaald in welke gevallen
en onder welke voorwaarden vereenvoudigingen bij de toepassing vande douanewetgeving kunnen worden toegestaan.
TITEL II
ELEMENTEN WELKE TEN GRONDSLAG LIGGEN AAN DE
TOEPASSING VAN DE RECHTEN BIJ INVOER EN DE
RECHTEN BIJ UITVOER EN DE ANDERE MAATREGELEN
WAARAAN HET GOEDERENVERKEER IS ONDERWORPEN
HOOFDSTUK 1
DOUANETARIEF VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN EN
TARIEFINDELING VAN GOEDEREN
Artikel 20
1. De bij het ontstaan van een douaneschuld wettelijk verschuldigde
rechten zijn op het douanetarief van de Europese Gemeenschappengebaseerd.
2. De andere maatregelen die uit hoofde van specifieke communau-
taire bepalingen in het kader van het goederenverkeer zijn vastgesteld,
worden, in voorkomend geval, naar gelang van de tariefindeling van
deze goederen toegepast.
3. Het douanetarief van de Europese Gemeenschappen omvat:
a) de gecombineerde nomenclatuur van de goederen;1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 12
▼B
▼B
b) iedere andere nomenclatuur waarin de gecombineerde nomenclatuur
geheel of gedeeltelijk of eventueel met toevoeging van onderverde-lingen wordt overgenomen en die voor de toepassing van
tariefmaatregelen in het kader van het goederenverkeer bij speci-
fieke communautaire bepalingen wordt vastgesteld;
c) de percentages en andere heffingsgrondslagen die op goederen
welke in de gecombineerde nomenclatuur zijn opgenomen normaalvan toepassing zijn met betrekking tot:
— de douanerechten, en
—d e►
M1 ◄belastingen bij invoer die zijn vastge-
steld in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid of
in het kader van de specifieke regelingen die op bepaalde door
verwerking van landbouwprodukten verkregen goederen vantoepassing zijn;
d) de preferentiële tariefmaatregelen in de overeenkomsten die de
Gemeenschap met bepaalde landen of groepen van landen heeftgesloten en die in een preferentiële tariefbehandeling voorzien;
e) de preferentiële tariefmaatregelen die door de Gemeenschap ten
gunste van bepaalde landen, groepen van landen of gebieden unila-teraal zijn vastgesteld;
f) de autonome schorsingsmaatregelen waarbij voor bepaalde goederen
in een verlaging of een vrijstelling van de rechten bij invoer is voor-
zien;
g) de overige in het kader van andere communautaire voorschriften
vastgestelde tariefmaatregelen.
4. Onverminderd de voorschriften met betrekking tot de forfaitaire
heffing, treden de in lid 3, onder d), e) en f), bedoelde maatregelen opverzoek van de aangever in de plaats van de onder c) genoemde,
wanneer de betrokken goederen aan de in de eerstgenoemde maatre-
gelen vervatte voorwaarden voldoen. Het verzoek kan achteraf wordeningediend zolang aan de voorwaarden ter zake is voldaan.
5. Indien de toepassing van de in lid 3, onder d), e) en f), bedoelde
maatregelen tot een bepaald invoervolume wordt beperkt, neemt deze
toepassing een einde:
a) voor tariefcontingenten, zodra het vastgestelde invoervolume is
bereikt;
b) voor tariefplafonds, bij verordening van de Commissie.
6. Tariefindeling van goederen is de vaststelling, overeenkomstig de
geldende bepalingen, van:
a) hetzij de onderverdeling van de gecombineerde nomenclatuur, hetzij
die van een andere, in lid 3, onder b), bedoelde nomenclatuur,
b) hetzij de onderverdeling van enige andere nomenclatuur waarin de
gecombineerde nomenclatuur geheel of gedeeltelijk of eventueelmet toevoeging van onderverdelingen is overgenomen en die voorde toepassing van andere maatregelen dan tariefmaatregelen in hetkader van het goederenverkeer bij specifieke communautaire bepa-lingen wordt vastgesteld,waaronder de goederen moeten worden
ingedeeld.
waaronder de goederen moeten worden ingedeeld.
Artikel 21
1. De gunstige tariefbehandeling waarvoor bepaalde goederen uit
hoofde van hun aard of bijzondere bestemming in aanmerking kunnenkomen, is onderworpen aan voorwaarden die volgens de procedure vanhet Comité worden vastgesteld. Indien een vergunning is vereist, zijn
de artikelen 86 en 87 van toepassing.
2. In de zin van lid 1 wordt onder gunstige „tariefbehandeling”
verstaan, elke verlaging of schorsing, ook in het kader van een tarief-contingent, van een recht bij invoer.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 13
▼B
HOOFDSTUK 2
OORSPRONG VAN GOEDEREN
Afdeling 1
Niet-preferentiè le (SIC! Niet-preferentiële) oorsprong
Artikel 22
In de artikelen 23 tot en met 26 is de niet-preferentiële oorsprong van
de goederen omschreven met het oog op:
a) de toepassing van het douanetarief van de Europese Gemeen-
schappen, met uitzondering van de in artikel 20, lid 3, onder d) en
e), bedoelde maatregelen;
b) de toepassing van andere maatregelen dan tariefmaatregelen die in
het kader van het goederenverkeer bij specifieke communautairebepalingen zijn vastgesteld;
c) de opstelling en de afgifte van oorsprongscertificaten.
Artikel 23
1. Van oorsprong uit een land zijn goederen die geheel en al in dat
land zijn verkregen.
2. Onder „goederen die geheel en al in een land zijn verkregen”
wordt verstaan:
a) in dat land gewonnen minerale produkten;
b) aldaar geoogste produkten van het plantenrijk;
c) aldaar geboren en opgefokte levende dieren;
d) produkten afkomstig van aldaar gehouden levende dieren;
e) voortbrengselen van de aldaar bedreven jacht en visserij;
f) produkten van de zeevisserij en andere produkten die buiten de
territoriale zee van een land uit zee zijn gewonnen door in dat land
ingeschreven of geregistreerde schepen die de vlag van dat land
voeren;
g) goederen die aan boord van fabrieksschepen zijn verkregen uit
onder f) bedoelde produkten welke van oorsprong zijn uit dat land,voor zover deze schepen aldaar zijn ingeschreven of geregistreerd
en de vlag van dat land voeren;
h) produkten gewonnen van en uit de buiten de territoriale zee gelegen
zeebodem voor zover dat land, met het oog op exploitatie, exclu-sieve rechten over deze zeebodem uitoefent;
i) uitval en afval afkomstig van fabrieksbewerkingen en artikelen die
niet meer in gebruik zijn, mits zij in dat land zijn verzameld en
slechts voor de terugwinning van grondstoffen kunnen dienen;
j) goederen die aldaar uitsluitend zijn verkregen uit de onder a) tot en
met i) bedoelde goederen of derivaten daarvan, in ongeacht welkstadium van derivatie.
3. Voor de toepassing van lid 2 wordt onder „land” ook de territo-
riale zee van het land in kwestie begrepen.
Artikel 24
Goederen bij welker vervaardiging twee of meer landen betrokken zijn
geweest, zijn van oorsprong uit het land waar, in een daartoe ingerichteonderneming, de laatste ingrijpende en economisch verantwoordeverwerking of bewerking heeft plaatsgevonden die hetzij tot de fabri-
cage van een nieuw produkt heeft geleid, hetzij een belangrijk
fabricagestadium vertegenwoordigt.
Artikel 25
Indien ten aanzien van bepaalde be- of verwerkingen vaststaat of op
grond van vastgestelde feiten het vermoeden is gewettigd dat daarmee1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 14
▼B
slechts ontduiking wordt beoogd van de bepalingen die in de Gemeen-
schap op goederen uit bepaalde landen van toepassing zijn, kunnen dedaardoor verkregen goederen in geen geval worden geacht op grond
van artikel 24 van oorsprong te zijn uit het land waar deze be- of
verwerkingen hebben plaatsgevonden.
Artikel 26
1. In de douanewetgeving of in andere specifieke communautaire
wetgeving kan worden bepaald dat de oorsprong van goederen moetworden aangetoond door overlegging van een document.
2. Niettegenstaande de overlegging van dit document kunnen de
douaneautoriteiten, in geval van ernstige twijfel, elk aanvullend bewijseisen om zich ervan te vergewissen dat de vermelding van deoorsprong wel beantwoordt aan de regels die in de desbetreffendecommunautaire voorschriften zijn vastgesteld.
Afdeling 2
Preferentiè le (SIC! Preferentiële) oorsprong
Artikel 27
De regels betreffende de preferentiële oorsprong behelzen de voor-
waarden waaraan de goederen moeten voldoen om de preferentiëleoorsprong te verkrijgen ten einde voor de in artikel 20, lid 3, onder d)of e), bedoelde maatregelen in aanmerking te komen.
Deze regels worden vastgesteld:
a) voor de goederen die onder de overeenkomsten bedoeld in artikel
20, lid 3, onder d), vallen, bij deze overeenkomsten;
b) voor de goederen die voor de in artikel 20, lid 3, onder e), bedoelde
preferentiële tariefmaatregelen in aanmerking komen, volgens deprocedure van het Comité.
HOOFDSTUK 3
DOUANEWAARDE VAN GOEDEREN
Artikel 28
Krachtens de bepalingen van dit hoofdstuk wordt de douanewaarde
vastgesteld voor de toepassing van het douanetarief van de Europese
Gemeenschappen en van andere maatregelen dan tariefmaatregelen die
in het kader van het goederenverkeer bij specifieke communautairebepalingen zijn vastgesteld.
Artikel 29
1. De douanewaarde van ingevoerde goederen is de transactiewaarde
van die goederen, dat wil zeggen de voor de goederen werkelijkbetaalde of te betalen prijs indien zij voor uitvoer naar het douanege-bied van de Gemeenschap worden verkocht, in voorkomend geval naaanpassing overeenkomstig de artikelen 32 en 33, mits:
a) er ten aanzien van de overdracht of het gebruik van de goederen
door de koper geen beperkingen zijn, met uitzondering van diewelke
— bij de wet of door de autoriteiten in de Gemeenschap worden
opgelegd of geëist,
— het geografische gebied beperken waarbinnen de goederen
mogen worden doorverkocht,
— de waarde van de goederen niet aanzienlijk beïnvloeden;
b) de verkoop of de prijs niet afhankelijk is gesteld van enige voor-
waarde of prestatie waarvan de waarde met betrekking tot degoederen waarvan de waarde dient te worden bepaald, niet kanworden vastgesteld;1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 15
▼B
c) geen enkel deel van de opbrengst van elke latere wederverkoop of
overdracht, onderscheidenlijk van elk later gebruik van de goederendoor de koper, direct of indirect de verkoper ten goede zal komen,
tenzij krachtens artikel 32 een geëigende aanpassing kan worden
uitgevoerd, en
d) koper en verkoper niet onderling zijn verbonden of, indien dat wel
het geval is, de transactiewaarde voor douanedoeleinden aanvaard-
baar is overeenkomstig lid 2.
2. a) Ter bepaling van de aanvaardbaarheid van de transactiewaarde
voor de toepassing van lid 1 vormt de omstandigheid dat dekoper en de verkoper onderling verbonden zijn, op zich geenvoldoende reden om de transactiewaarde als niet aanvaardbaaraan te merken. Indien noodzakelijk worden de omstandigheden
van de verkoop onderzocht en wordt de transactiewaarde
aanvaard wanneer het verbonden zijn geen invloed op de prijsheeft gehad. Indien de douaneautoriteiten, op grond van de infor-matie die van de aangever of uit andere bron is verkregen,redenen hebben om aan te nemen dat het feit van het verbonden
zijn de prijs heeft beïnvloed, delen zij die redenen aan de
aangever mede en geven hem een redelijke mogelijkheid om teantwoorden. De aangever wordt desgewenst van de redenenschriftelijk in kennis gesteld
b) Bij een verkoop tussen verbonden personen wordt de transactie-
waarde aanvaard en wordt de waarde van de goederen bepaaldovereenkomstig lid 1, wanneer de aangever aantoont dat diewaarde op hetzelfde of nagenoeg hetzelfde tijdstip een van devolgende waarden zeer dicht benadert:
i) de transactiewaarde van identieke of soortgelijke goederen bij
verkopen, tussen kopers en verkopers die in geen enkelbijzonder geval onderling verbonden zijn, voor uitvoer naarde Gemeenschap;
ii) de douanewaarde van identieke of soortgelijke goederen,
zoals deze met toepassing van artikel 30, lid 2, onder c), isvastgesteld;
iii) de douanewaarde van identieke of soortgelijke goederen,
zoals deze met toepassing van artikel 30, lid 2, onder d), is
vastgesteld.
Bij de toepassing van de vorenstaande criteria wordt naar
behoren rekening gehouden met aangetoonde verschillen tenaanzien van de handelsniveaus, de hoeveelheden, de in artikel
32 genoemde elementen en de kosten die de verkoper bij
verkopen aan een niet met hem verbonden koper draagt, maardie hij bij verkopen aan een wel met hem verbonden koper nietdraagt.
c) De onder b) genoemde criteria moeten op initiatief van de
aangever worden toegepast en mogen slechts dienen ter vergelij-king. Vervangende waarden mogen niet met toepassing van hetbepaalde onder b) worden vastgesteld.
3. a) De werkelijk betaalde of te betalen prijs is de totale betaling die
door de koper aan de verkoper of ten behoeve van de verkoper
voor de ingevoerde goederen is of moet worden gedaan en omvat
alle betalingen die als voorwaarde voor de verkoop van de inge-voerde goederen, hetzij door de koper aan de verkoper, hetzijdoor de koper aan een derde ter nakoming van een verplichtingvan de verkoper, werkelijk zijn of moeten worden gedaan. De
betaling behoeft niet noodzakelijk in geld te geschieden; zij kan
door middel van kredietbrieven of verhandelbaar papier wordenverricht en zowel direct als indirect geschieden.
b) De door de koper of voor zijn rekening verrichte activiteiten,
waaronder die welke verband houden met het verhandelen van
de goederen, doch met uitzondering van de activiteiten waarvoorin artikel 32 in een aanpassing is voorzien, worden niet als eenindirecte betaling aan de verkoper beschouwd, ook niet indiendeze activiteiten kunnen worden geacht de verkoper tot voordeelte strekken of met diens instemming te zijn verricht. De kosten1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 16
▼B
van deze activiteiten worden bij de vaststelling van de douane-
waarde van de ingevoerde goederen niet bij de werkelijkbetaalde of te betalen prijs geteld.
Artikel 30
1. Indien de douanewaarde niet met toepassing van artikel 29 kan
worden vastgesteld, dient achtereenvolgens te worden nagegaan welke
van de punten a), b), c) en d) van lid 2 van toepassing is. De douane-
waarde dient in dit geval te worden vastgesteld met toepassing van heteerste punt dat die vaststelling mogelijk maakt, behoudens wanneer opverzoek van de aangever de volgorde van de punten c) en d) dient teworden omgekeerd. Slechts indien de douanewaarde niet met toepas-
sing van een bepaald punt kan worden vastgesteld, mag het
onmiddellijk daarop volgende punt worden toegepast, in de krachtensdit lid vastgestelde volgorde.
2. De met toepassing van dit artikel vastgestelde douanewaarden
zijn:
a) de transactiewaarde van identieke goederen die voor uitvoer naar de
Gemeenschap zijn verkocht en op hetzelfde of nagenoeg hetzelfdetijdstip zijn uitgevoerd als de goederen waarvan de waarde dient te
worden bepaald;
b) de transactiewaarde van soortgelijke goederen die voor uitvoer naar
de Gemeenschap zijn verkocht en op hetzelfde of nagenoeg
hetzelfde tijdstip zijn uitgevoerd als de goederen waarvan de waardedient te worden bepaald;
c) de waarde die berust op de prijs per eenheid bij verkoop in de
Gemeenschap van de ingevoerde goederen of van ingevoerde iden-tieke of soortgelijke goederen in de grootste totale hoeveelheid, aanniet met de verkopers verbonden personen;
d) de berekende waarde, bestaande uit de som van:
— de kosten of de waarde van de materialen en van de vervaardi-
ging of van andere, bij de voortbrenging van de ingevoerdegoederen verrichte handelingen;
— een bedrag voor winst en bedrijfskosten dat gelijk is aan het
bedrag dat gewoonlijk in aanmerking wordt genomen wanneerproducenten in het land van uitvoer goederen van dezelfde aardof dezelfde soort als die waarvan de waarde dient te wordenbepaald, voor uitvoer naar de Gemeenschap verkopen;
— de kosten of waarde van de in artikel 32, lid 1, onder e),
genoemde elementen.
3. De aanvullende voorwaarden en uitvoeringsbepalingen van lid 2
worden vastgesteld volgens de procedure van het Comité.
Artikel 31
1. Indien de douanewaarde van de ingevoerde goederen niet met
toepassing van de artikelen 29 en 30 kan worden vastgesteld, wordt
zij aan de hand van de in de Gemeenschap beschikbare gegevens vast-
gesteld met gebruikmaking van redelijke middelen die inovereenstemming zijn met de beginselen en de algemene bepalingenvan:
— de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VII van de Alge-
mene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel ►
M1van
1994◄;
— artikel VII van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en
Handel►M1van 1994 ◄,
— de bepalingen van het onderhavige hoofdstuk.
2. De met toepassing van lid 1 vastgestelde douanewaarde berust
niet op:
a) de verkoopprijs, in de Gemeenschap, van goederen die in de
Gemeenschap zijn voortgebracht;1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 17
▼B
b) een stelsel dat voor douanedoeleinden voorziet in de aanvaarding
van de hoogste van twee in aanmerking komende waarden;
c) de prijs van goederen op de binnenlandse markt van het land van
uitvoer;
d) de kosten van voortbrenging, andere dan de berekende waarden die
overeenkomstig artikel 30, lid 2, onder d), voor identieke of soortge-
lijke goederen zijn vastgesteld;
e) prijzen voor uitvoer naar een land dat niet tot het douanegebied van
de Gemeenschap behoort;
f) minimumdouanewaarden, of
g) willekeurig vastgestelde of fictieve waarden.
Artikel 32
1. Voor het vaststellen van de douanewaarde met toepassing van
artikel 29 wordt de voor de ingevoerde goederen werkelijk betaalde ofte betalen prijs verhoogd met:
a) de volgende elementen, voor zover zij ten laste komen van de koper
en niet begrepen zijn in de werkelijk voor de goederen betaalde ofte betalen prijs:
i) commissies en courtage, met uitzondering van inkoopcommis-
sies,
ii) kosten van verpakkingsmiddelen die voor douanedoeleinden
worden geacht met de goederen één geheel te vormen,
iii) kosten van het verpakken, waaronder zowel het arbeidsloon als
het materiaal is begrepen;
b) de op passende wijze toegerekende waarde van de onderstaande
goederen en diensten indien deze gratis of tegen verminderde prijsdirect of indirect door de koper worden geleverd om te worden
gebruikt bij de voortbrenging en de verkoop voor uitvoer van de
ingevoerde goederen, voor zover deze waarde niet in de werkelijkbetaalde of te betalen prijs is begrepen:
i) materialen, samenstellende delen, onderdelen en dergelijke die
in de ingevoerde goederen worden verwerkt;
ii) werktuigen, matrijzen, gietvormen en dergelijke voorwerpen die
bij de voortbrenging van de ingevoerde goederen worden
gebruikt;
iii) materialen die bij de voortbrenging van de ingevoerde goederen
worden verbruikt;
iv) engineering, ontwikkeling, werken van kunst en ontwerpen,
tekeningen en schetsen, die elders dan in de Gemeenschap
worden verricht of gemaakt en voor de voortbrenging van de
ingevoerde goederen noodzakelijk zijn;
c) royalties en licentierechten met betrekking tot de goederen waarvan
de waarde dient te worden bepaald, die de koper, als voorwaardevoor de verkoop van deze goederen, hetzij direct, hetzij indirectmoet betalen, voor zover deze royalties en licentierechten niet inde werkelijk betaalde of te betalen prijs zijn begrepen;
d) de waarde van elk deel van de opbrengst van elke latere wederver-
koop, overdracht of gebruik van de ingevoerde goederen dat de
verkoper direct of indirect ten goede komt;
e) i) de kosten van vervoer en verzekering van de ingevoerde
goederen en
ii) de met het vervoer verband houdende kosten van het laden en
van de behandeling van de ingevoerde goederen,
tot de plaats van binnenkomst van de goederen in het douanegebied
van de Gemeenschap.
2. Indien met toepassing van dit artikel elementen aan de werkelijk
betaalde of te betalen prijs worden toegevoegd, dient zulks uitsluitendop grond van objectieve en meetbare gegevens te geschieden.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 18
▼B
3. Voor de vaststelling van de douanewaarde worden aan de werke-
lijk betaalde of te betalen prijs geen elementen toegevoegd, metuitzondering van die welke in dit artikel zijn genoemd.
4. In dit hoofdstuk wordt onder „inkoopcommissies” verstaan, de
door een importeur aan zijn agent betaalde vergoedingen voor de dienstdie erin bestaat hem te vertegenwoordigen bij de aankoop van degoederen waarvan de waarde dient te worden bepaald.
5. Niettegenstaande het bepaalde in lid 1, onder c),
a) worden de kosten ter verkrijging van het recht tot verveelvoudiging
van de in de Gemeenschap ingevoerde goederen bij de vaststellingvan de douanewaarde niet aan de werkelijk voor de ingevoerde
goederen betaalde of te betalen prijs toegevoegd, en
b) worden de door de koper verrichte betalingen ter verkrijging van het
recht tot distributie of wederverkoop van de ingevoerde goederen
niet aan de werkelijk voor de ingevoerde goederen betaalde of tebetalen prijs toegevoegd indien deze betalingen geen voorwaardezijn voor de verkoop van de ingevoerde goederen voor uitvoer naarde Gemeenschap.
Artikel 33
De hierna genoemde elementen maken geen deel uit van de douane-
waarde, op voorwaarde dat zij van de voor de ingevoerde goederenwerkelijk betaalde of te betalen prijs zijn onderscheiden:
a) kosten van vervoer van de goederen na aankomst op de plaats van
binnenkomst in het douanegebied van de Gemeenschap;
b) kosten van constructiewerkzaamheden, installatie, montage, onder-
houd of technische bijstand welke met betrekking tot ingevoerde
goederen, zoals industriële installaties, machines of materieel, nade invoer zijn verricht;
c) te betalen rente uit hoofde van een door de koper in verband met de
aankoop van ingevoerde goederen gesloten financieringsovereen-komst, ongeacht of de financiering door de verkoper of door eenandere persoon wordt verstrekt, wanneer de desbetreffende financie-ringsovereenkomst schriftelijk is en de koper, desgevraagd, kan
aantonen dat:
— die goederen werkelijk tegen de prijs die als werkelijk betaalde
of te betalen prijs is aangegeven, worden verkocht, en
— de gevraagde rentevoet niet hoger is dan in het land waar en op
het tijdstip waarop de financiering heeft plaatsgevonden voordergelijke transacties gebruikelijk is;
d) kosten die zijn gemaakt ter verkrijging van het recht de ingevoerde
goederen in de Gemeenschap te verveelvoudigen;
e) inkoopcommissies;
f) rechten bij invoer en andere belastingen die in de Gemeenschap
ingevolge de invoer of de verkoop van de goederen dienen te
worden voldaan.
Artikel 34
Volgens de procedure van het Comité kunnen bijzondere regels worden
vastgesteld voor het bepalen van de douanewaarde van informatiedra-
gers die gegevens of instructies bevatten en voor gebruik in
gegevensverwerkende apparatuur zijn bestemd.
Artikel 35
Wanneer elementen aan de hand waarvan de douanewaarde van
goederen wordt vastgesteld, in een andere valuta zijn uitgedrukt danin die van de lidstaat waar deze waarde wordt bepaald, wordt dewisselkoers toegepast die de terzake bevoegde autoriteiten naar behorenhebben bekendgemaakt.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 19
▼M3
▼B
Een dergelijke wisselkoers dient de bij handelstransacties gangbare
waarde van deze valuta, uitgedrukt in de valuta van de betrokken Lid-Staat, zo getrouw mogelijk weer te geven en is van toepassing gedu-
rende een volgens de procedure van het Comité vastgestelde termijn.
Bij ontbreken van een dergelijke koers wordt de toe te passen wissel-
koers vastgesteld volgens de procedure van het Comité.
Artikel 36
1. Het bepaalde in dit hoofdstuk doet geen afbreuk aan de specifieke
voorschriften met betrekking tot de vaststelling van de douanewaardevan goederen die in aansluiting op een andere douanebestemming inhet vrije verkeer zijn gebracht.
2. In afwijking van de artikelen 29, 30 en 31 kan de douanewaarde
van aan bederf onderhevige goederen die gewoonlijk met toepassing
van de handelsregeling inzake consignatieverkoop worden geleverd,
op verzoek van de aangever worden bepaald overeenkomstig vereen-voudigde procedures die volgens de procedure van het Comité voorde gehele Gemeenschap worden vastgesteld.
TITEL III
BEPALINGEN DIE OP DE IN HET DOUANEGEBIED VAN DE
GEMEENSCHAP BINNENGEBRACHTE GOEDEREN VAN
TOEPASSING ZIJN TOT DEZE EEN DOUANEBESTEMMING
HEBBEN GEKREGEN
HOOFDSTUK 1
HET BINNENBRENGEN VAN GOEDEREN IN HET DOUANEGEBIED
VAN DE GEMEENSCHAP
Artikel 37
1. De in het douanegebied van de Gemeenschap binnengebrachte
goederen zijn vanaf het ogenblik waarop zij worden binnengebracht
aan douanetoezicht onderworpen. Zij kunnen overeenkomstig de
geldende bepalingen door de douaneautoriteiten worden gecontroleerd.
2. Deze goederen blijven onder douanetoezicht zolang dit nodig is
om de douanestatus ervan te bepalen en wanneer het niet-communau-taire goederen betreft en onverminderd artikel 82, lid 1, tot hetogenblik waarop zij hetzij een andere douanestatus krijgen, hetzij in
een vrije zone of een vrij entrepot worden binnengebracht, hetzij
worden wederuitgevoerd of vernietigd overeenkomstig artikel 182.
Artikel 38
1. Goederen die het douanegebied van de Gemeenschap binnen-
komen, moeten onverwijld door de persoon die deze binnenbrengt, invoorkomend geval langs de door de douaneautoriteiten aangegevenweg en op de door deze autoriteiten vastgestelde wijze, wordengebracht:
a) hetzij naar het door de douaneautoriteiten aangewezen douanekan-
toor of naar enige andere, door deze autoriteiten aangewezen of
goedgekeurde plaats;
b) hetzij naar een vrije zone, indien het binnenbrengen van de
goederen in deze vrije zone rechtstreeks kan geschieden:
— hetzij over zee of door de lucht;
— hetzij over land, doch niet via een ander deel van het douanege-
bied van de Gemeenschap wanneer het om een aan de landgrens
tussen een Lid-Staat en een derde land grenzende vrije zonegaat.
2. Elke persoon die zich met het vervoer van de goederen belast,
nadat deze in het douanegebied van de Gemeenschap zijn binnenge-bracht, met name na overlading, is voor het nakomen van de in lid 1bedoelde verplichting aansprakelijk.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 20
▼B
3. Met in het douanegebied van de Gemeenschap binnengebrachte
goederen worden gelijkgesteld de goederen die, ofschoon zij zich nogbuiten dit gebied bevinden, krachtens de geldende bepalingen door de
douaneautoriteiten van een Lid-Staat aan controle kunnen worden
onderworpen, met name ingevolge een tussen deze Lid-Staat en eenderde land gesloten overeenkomst.
4. Lid 1, onder a), laat de toepassing van de geldende bepalingen
inzake het toeristisch verkeer, het grensverkeer, het postverkeer en het
verkeer van te verwaarlozen economisch belang onverlet, voor zoverhet douanetoezicht en de mogelijkheden tot controle door de douanehierdoor niet in het gedrang komen.
5. De leden 1 tot en met 4 en de artikelen 39 tot en met 53 zijn niet
van toepassing op goederen die het douanegebied van de Gemeenschaptijdelijk hebben verlaten, terwijl zij over zee of door de lucht tussentwee in dit gebied gelegen plaatsen werden vervoerd, op voorwaardedat het rechtstreeks geregeld vervoer met een lijnvliegtuig of een lijn-
boot betrof waarbij geen tussenlanding werd gemaakt of nergens werd
aangelegd buiten het douanegebied van de Gemeenschap.
Deze bepaling is niet van toepassing op in havens, of luchthavens van
derde landen of in vrije havens geladen goederen.
6. Lid 1 is niet van toepassing op goederen die zich bevinden aan
boord van schepen of luchtvaartuigen die de territoriale zee respectie-velijk het luchtruim van de Lid-Staten doorkruisen zonder een in dezeLid-Staten gelegen haven of luchthaven als bestemming te hebben.
Artikel 39
1. Wanneer de in artikel 38, lid 1, bedoelde verplichting ten gevolge
van toeval of overmacht niet kan worden nagekomen, stelt de persoonop wie deze verplichting rust of iedere andere persoon die namens hem
handelt, de douaneautoriteiten hiervan onverwijld in kennis. Wanneer
de goederen bij het toeval of de overmacht niet volledig zijn teloorge-gaan, dienen de douaneautoriteiten bovendien in kennis te wordengesteld van de juiste plaats waar deze goederen zich bevinden.
2. Wanneer een in artikel 38, lid 6, bedoeld schip of luchtvaartuig
ten gevolge van toeval of overmacht wordt gedwongen het douanege-bied van de Gemeenschap aan te doen of daar tijdelijk te verblijvenzonder aan de in artikel 38, lid 1, bedoelde verplichting te kunnenvoldoen, stelt de persoon die dit schip of luchtvaartuig het genoemde
douanegebied heeft binnengebracht, of ieder ander die namens hem
handelt, de douaneautoriteiten hiervan onverwijld in kennis.
3. De douaneautoriteiten stellen de maatregelen vast die in acht
moeten worden genomen om het douanetoezicht op de in lid 1
bedoelde goederen en op de zich in het in lid 2 bedoelde geval aan
boord van een schip of luchtvaartuig bevindende goederen mogelijk temaken en er in voorkomend geval voor te zorgen dat deze goederenvervolgens naar een douanekantoor of enige andere door hen aange-wezen of goedgekeurde plaats worden overgebracht.
HOOFDSTUK 2
HET AANBRENGEN VAN GOEDEREN BIJ DE DOUANE
Artikel 40
Goederen die overeenkomstig artikel 38, lid 1, onder a), bij het douane-
kantoor of op enige andere, door de douaneautoriteiten aangewezen of
goedgekeurde plaats aankomen, dienen bij de douane te worden aange-bracht door de persoon die de goederen het douanegebied van deGemeenschap heeft binnengebracht of, in voorkomend geval, door depersoon die zich met het vervoer van de goederen belast nadat dezezijn binnengebracht.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 21
▼B
Artikel 41
Artikel 40 doet geen afbreuk aan de toepassing van de geldende bepa-
lingen inzake:
a) door reizigers vervoerde goederen;
b) goederen die onder een douaneregeling zijn geplaatst zonder bij de
douane te zijn aangebracht.
Artikel 42
Zodra de goederen bij de douane zijn aangebracht, kunnen zij, met
toestemming van de douaneautoriteiten, worden onderzocht of kunnendaarvan monsters worden genomen met het doel de goederen een doua-nebestemming te geven.
HOOFDSTUK 3
SUMMIERE AANGIFTE EN LOSSING VAN BIJ DE DOUANE AANGE-
BRACHTE GOEDEREN
Artikel 43
Onder voorbehoud van artikel 45 dient van de overeenkomstig artikel
40 bij de douane aangebrachte goederen een summiere aangifte teworden gedaan.
De summiere aangifte wordt ingediend zodra de goederen bij de
douane zijn aangebracht. De douaneautoriteiten kunnen voor de indie-ning van deze aangifte echter uitstel verlenen gedurende een termijndie verstrijkt uiterlijk op de eerste werkdag volgende op die waaropde goederen bij de douane zijn aangebracht.
Artikel 44
1. De summiere aangifte moet worden opgesteld op een formulier
dat in overeenstemming is met het door de douaneautoriteiten vastge-stelde model. De douaneautoriteiten kunnen evenwel aanvaarden datals summiere aangifte elk handels- of administratief bescheid wordtgebruikt dat de voor de identificatie van de goederen noodzakelijke
gegevens bevat.
2. De summiere aangifte wordt ingediend:
a) hetzij door de persoon die de goederen het douanegebied van de
Gemeenschap heeft binnengebracht of, in voorkomend geval, doorde persoon die zich met het vervoer van de goederen belast nadat
deze zijn binnengebracht;
b) hetzij door de persoon in wiens naam de onder a) bedoelde personen
hebben gehandeld.
Artikel 45
Onverminderd de geldende bepalingen inzake door reizigers ingevoerde
goederen, postzendingen en postcolli, kunnen de douaneautoriteitenafzien van de eis dat een summiere aangifte wordt ingediend, voorzover hierdoor aan het douanetoezicht op de goederen geen afbreukwordt gedaan, wanneer de formaliteiten om de genoemde goederen
een douanebestemming te geven, vóór het verstrijken van de in artikel
43 bedoelde termijn worden vervuld.
Artikel 46
1. Lossen of overladen van de goederen van of uit het vervoer-
middel waarop zij zich bevinden, mag slechts met toestemming vande douaneautoriteiten en op de door deze autoriteiten aangewezen of
goedgekeurde plaatsen geschieden.
Deze toestemming is evenwel niet vereist in het geval van een dreigend
gevaar dat ertoe noopt de goederen onverwijld geheel of gedeeltelijk telossen. In dat geval worden douaneautoriteiten daarvan onverwijld inkennis gesteld.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 22
▼B
2. De douaneautoriteiten kunnen, met het oog op de controle van
zowel de goederen als het vervoermiddel waarop deze zich bevinden,op ieder ogenblik eisen dat de goederen worden gelost en uitgepakt.
Artikel 47
Zonder toestemming van de douaneautoriteiten mogen de goederen niet
worden weggevoerd van de plaats waar zij aanvankelijk werdengeplaatst.
HOOFDSTUK 4
VERPLICHTING DE BIJ DE DOUANE AANGEBRACHTE GOEDEREN
EEN DOUANEBESTEMMING TE GEVEN
Artikel 48
De bij de douane aangebrachte niet-communautaire goederen moeten
een voor die goederen toegestane douanebestemming krijgen.
Artikel 49
1. Indien voor de goederen een summiere aangifte is gedaan, dienen
de formaliteiten te worden vervuld om deze goederen een douanebe-stemming te geven binnen de volgende termijnen:
a) vijfenveertig dagen te rekenen vanaf de datum van indiening val de
summiere aangifte voor goederen die over zee zijn aangevoerd;
b) twintig dagen te rekenen vanaf de datum van indiening van de
summiere aangifte voor goederen die anders dan over zee zijnaangevoerd.
2. Wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardigen, kunnen de
donaneautoriteiten een kortere termijn vaststellen of een verlenging
van de in lid 1 genoemde termijnen toestaan. Deze verlenging mag
evenwel de door de omstandigheden gerechtvaardigde werkelijkebehoefte niet overschrijden.
HOOFDSTUK 5
TIJDELIJKE OPSLAG VAN GOEDEREN
Artikel 50
De bij de douane aangebrachte goederen hebben, zodra zij zijn aange-
bracht, tot het tijdstip waarop zij een douanebestemming krijgen, de
status van goederen in tijdelijke opslag. Deze goederen worden hierna
„goederen in tijdelijke opslag” genoemd.
Artikel 51
1. Goederen in tijdelijke opslag mogen alleen op door de douaneau-
toriteiten goedgekeurde plaatsen verblijven, onder de door dezeautoriteiten vastgestelde voorwaarden.
2. De douaneautoriteiten kunnen van de persoon die houder van de
goederen is, eisen dat deze een zekerheid stelt ten einde de betaling
van iedere douaneschuld te waarborgen die uit hoofde van artikel 203
of 204 kan ontstaan.
Artikel 52
Onverminderd artikel 42 mogen goederen in tijdelijke opslag geen
andere behandelingen ondergaan dan die welke noodzakelijk zijn omdeze goederen in ongewijzigde staat te behouden zonder dat de presen-
tatie of de technische kenmerken ervan worden gewijzigd.
Artikel 53
1. De douaneautoriteiten nemen onverwijld alle nodige maatregelen,
met inbegrip van de verkoop van de goederen, om de situatie te regelenvan goederen ten aanzien waarvan binnen de overeenkomstig artikel 491992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 23
▼B
vastgestelde termijnen geen begin is gemaakt met de formaliteiten die
moeten worden vervuld om de goederen een douanebestemming tegeven.
2. De douaneautoriteiten kunnen de goederen voor risico en op
kosten van de persoon die er houder van is, naar een speciale onderhun toezicht staande plaats doen overbrengen totdat tot regulariseringvan de situatie van die goederen wordt overgegaan.
HOOFDSTUK 6
BEPALINGEN WELKE VAN TOEPASSING ZIJN OP NIET-COMMU-
NAUTAIRE GOEDEREN DIE ONDER EEN REGELING VOOR
DOUANEVERVOER ZIJN VERVOERD
Artikel 54
Artikel 38, met uitzondering van lid 1, onder a), en de artikelen 39 tot
en met 53 zijn niet van toepassing bij het binnenbrengen in het doua-negebied van de Gemeenschap van goederen welke reeds onder eenregeling voor douanevervoer zijn geplaatst.
Artikel 55
Zodra niet-communautaire goederen die onder een regeling voor doua-
nevervoer zijn vervoerd, in het douanegebied van de Gemeenschap ophun bestemming zijn aangekomen en bij de douane zijn aangebrachtovereenkomstig de geldende bepalingen inzake douanevervoer, zijn debepalingen van de artikelen ►
M142◄tot en met 53 van toepassing.
HOOFDSTUK 7
OVERIGE BEPALINGEN
Artikel 56
Indien de omstandigheden zulks vereisen, kunnen de douaneautoriteiten
de bij de douane aangebrachte goederen doen vernietigen. De doua-neautoriteiten stellen de houder van de goederen daarvan in kennis.De aan de vernietiging verbonden kosten komen te zijnen laste.
Artikel 57
Indien de douaneautoriteiten vaststellen dat goederen onregelmatig in
het douanegebied van de Gemeenschap zijn binnengebracht of aan het
douanetoezicht zijn onttrokken, nemen zij alle nodige maatregelen, metinbegrip van de verkoop van de goederen, om de situatie van dezegoederen te regelen.
TITEL IV
DOUANEBESTEMMINGEN
HOOFDSTUK 1
ALGEMEEN
Artikel 58
1. Behoudens andersluidende bepalingen kunnen goederen, ongeacht
aard, hoeveelheid, oorsprong, herkomst of bestemming, te allen tijdeonder de vastgestelde voorwaarden een douanebestemming krijgen.
2. Lid 1 vormt geen beletsel voor de toepassing van verboden of
beperkingen welke gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de beschermingvan de openbare zedelijkheid, de openbare orde, de openbare veilig-heid, de gezondheid en het leven van personen, dieren of planten, hetnationaal artistiek, historisch en archeologisch bezit of uit hoofde vanbescherming van de industriële en commerciële eigendom.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 24
▼B
HOOFDSTUK 2
DOUANEREGELINGEN
Afdeling 1
Plaatsing van goederen onder een douaneregeling
Artikel 59
1. Voor goederen die bestemd zijn om onder een douaneregeling te
worden geplaatst, moet een aangifte tot plaatsing onder deze douanere-geling worden gedaan.
2. De voor de regeling uitvoer, de regeling passieve veredeling, de
regeling douanevervoer of de voor het stelsel van douane-entrepotsaangegeven communautaire goederen bevinden zich onder douanetoe-zicht vanaf het ogenblik waarop de douaneaangifte is aanvaard en tot
op het ogenblik waarop zij het douanegebied van de Gemeenschap
verlaten of worden vernietigd of tot op het ogenblik waarop de doua-neaangifte ongeldig wordt verklaard.
Artikel 60
Voor zover in de communautaire douanewetgeving hieromtrent geen
bepalingen zijn vervat, stellen de Lid-Staten de bevoegdheid van dediverse op hun grondgebied gelegen douanekantoren vast, in voorko-mend geval rekening houdend met de aard van de goederen of met dedouaneregeling waaronder de goederen moeten worden geplaatst.
Artikel 61
De douaneaangifte wordt gedaan:
a) hetzij schriftelijk;
b) hetzij met gebruikmaking van automatische gegevensverwerking,
wanneer in de volgens de procedure van het Comité vastgesteldebepalingen in deze mogelijkheid is voorzien of wanneer zulks door
de douaneautoriteiten is toegestaan;
c) hetzij door middel van een mondelinge aangifte of enige andere
handeling waarmee de houder van de goederen de wens te kennen
geeft deze onder een douaneregeling te plaatsen, wanneer in devolgens de procedure van het Comité vastgestelde bepalingen indeze mogelijkheid is voorzien.
A.Schriftelijke aangiften
I. Normale procedure
Artikel 62
1. Schriftelijke aangiften moeten zijn gesteld op een formulier dat
overeenkomt met het daartoe vastgestelde officiële model. Zij moetenzijn ondertekend en alle vermeldingen bevatten die nodig zijn voor detoepassing van de bepalingen welke gelden voor de douaneregeling
waarvoor de goederen worden aangegeven.
2. Bij de aangifte moeten alle bescheiden worden gevoegd die
moeten worden overgelegd om de toepassing mogelijk te maken vande bepalingen welke gelden voor de douaneregeling waarvoor degoederen zijn aangegeven.
Artikel 63
De aangiften die aan de voorwaarden van artikel 62 voldoen, worden
onmiddellijk door de douaneautoriteiten aanvaard, voor zover de desbe-treffende goederen bij de douane zijn aangebracht.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 25
▼B
Artikel 64
1. Behoudens artikel 5 kan de douaneaangifte worden gedaan door
elke persoon die in staat is de goederen bij de douane aan te brengen
of te doen aanbrengen en die alle bescheiden kan overleggen die nood-
zakelijk zijn voor de toepassing van de bepalingen die gelden voor dedouaneregeling waarvoor deze goederen zijn aangegeven.
2. Voorwaarde is evenwel dat:
a) indien de aanvaarding van een douaneaangifte bijzondere verplich-
tingen voor een bepaalde persoon met zich brengt, de aangifte doordeze persoon of voor diens rekening wordt gedaan;
b) de aangever in de Gemeenschap is gevestigd.
De voorwaarde onder b) geldt evenwel niet voor personen die:
— een aangifte voor douanevervoer of tot tijdelijke invoer doen;
— incidenteel goederen aangeven, voor zover de bevoegde autori-
teiten zulks gerechtvaardigd achten.
3. Het bepaalde in lid 2, onder b), vormt geen beletsel voor de
toepassing door de Lid-Staten van met derde landen gesloten bilateraleovereenkomsten of van gebruikelijke handelwijzen met een soortgelijkeuitwerking op grond waarvan de ingezetenen van de betrokken landenop het grondgebied van die Lid-Staten douaneaangiften kunnen doen,
mits wederkerigheid geldt.
Artikel 65
Aan de aangever wordt, op zijn verzoek, toegestaan een of meer van de
vermeldingen in de aangifte te wijzigen nadat deze door de douaneau-toriteiten is aanvaard. De wijziging mag niet tot gevolg hebben dat deaangifte betrekking heeft op andere goederen dan die waarop zijoorspronkelijk betrekking had.
Er wordt evenwel geen wijziging meer toegestaan wanneer het verzoek
daartoe wordt gedaan nadat de douaneautoriteiten:
a) hetzij de aangever in kennis hebben gesteld van hun voornemen de
goederen aan een onderzoek te onderwerpen;
b) hetzij hebben geconstateerd dat de betrokken vermeldingen onjuist
zijn;
c) hetzij de goederen hebben vrijgegeven.
Artikel 66
1. Op verzoek van de aangever maken de douaneautoriteiten een
reeds aanvaarde aangifte ongeldig wanneer de aangever aantoont datde goederen bij vergissing voor de in deze aangifte genoemde douane-regeling zijn aangegeven of dat, ten gevolge van bijzondereomstandigheden, de plaatsing van de goederen onder de douaneregeling
waarvoor zij zijn aangegeven, niet meer gerechtvaardigd is.
Wanneer de douaneautoriteiten de aangever evenwel in kennis hebben
gesteld van hun voornemen de goederen aan een onderzoek te onder-werpen, kan het verzoek tot ongeldigmaking van de aangifte slechtsworden aanvaard nadat het onderzoek heeft plaatsgevonden.
2. Behalve in de volgens de procedure van het Comité vastgestelde
gevallen wordt de aangifte niet ongeldig gemaakt nadat de goederen
zijn vrijgegeven.
3. De ongeldigmaking van de aangifte is niet van invloed op de
toepassing van de geldende strafbepalingen.
Artikel 67
Behoudens andersluidende specifieke bepalingen geldt de datum van
aanvaarding van de aangifte door de douaneautoriteiten als datum diein aanmerking moet worden genomen voor de toepassing van allebepalingen welke gelden voor de douaneregeling waarvoor de goederenzijn aangegeven.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 26
▼B
Artikel 68
Ten einde de juistheid van de door hen aanvaarde aangiften te veri-
fiëren kunnen de douaneautoriteiten overgaan tot:
a) een controle van de aangifte en de daarbij gevoegde documenten.
De douaneautoriteiten kunnen van de aangever eisen dat nog anderedocumenten worden overgelegd met het oog op de verificatie van de
juistheid van de in de aangifte voorkomende vermeldingen;
b) het onderzoek van de goederen en het eventueel nemen van
monsters voor analyse of grondige controle.
Artikel 69
1. Het vervoer van de goederen naar de plaats waar het onderzoek
en, in voorkomend geval, de monsterneming dienen plaats te vinden,alsmede alle handelingen welke voor dit onderzoek of deze monsterne-
ming noodzakelijk zijn, worden door de aangever of onder diens
verantwoordelijkheid verricht. De hieraan verbonden kosten komenten laste van de aangever.
2. De aangever heeft het recht bij het onderzoek van de goederen
alsmede, in voorkomend geval, bij de monsterneming aanwezig te
zijn. Wanneer zij zulks nuttig achten, eisen de douaneautoriteiten van
de aangever dat hij bij het onderzoek van de goederen of de monsterne-ming aanwezig is of zich daarbij laat vertegenwoordigen ten einde hunde noodzakelijke bijstand te verlenen om dit onderzoek of dezemonsterneming te vergemakkelijken.
3. Indien zulks volgens de geldende bepalingen gebeurt, geeft de
monsterneming door de douaneautoriteiten geen aanleiding tot enigevergoeding van de zijde van de administratie. De aan de analyse of decontrole verbonden kosten komen echter ten laste van deze laatste.
Artikel 70
1. Wanneer slechts een gedeelte van de goederen waarop een
aangifte betrekking heeft, wordt onderzocht, gelden de resultaten vanhet onderzoek voor alle goederen van deze aangifte.
De aangever kan evenwel om een aanvullend onderzoek van de
goederen verzoeken wanneer hij van mening is dat de resultaten van
het gedeeltelijke onderzoek niet voor de rest van de aangegevengoederen gelden.
2. Voor de toepassing van lid 1 worden, wanneer een aangifteformu-
lier verscheidene artikelen omvat, de vermeldingen met betrekking tot
elk artikel geacht een afzonderlijke aangifte te vormen.
Artikel 71
1. De resultaten van de verificatie van de aangifte dienen als grond-
slag voor de toepassing van de bepalingen die gelden voor de
douaneregeling waaronder de goederen zijn geplaatst.
2. Indien er geen verificatie van de aangifte wordt uitgevoerd, vindt
de toepassing van de in lid 1 bedoelde bepalingen plaats aan de handvan de vermeldingen in de aangifte.
Artikel 72
1. De douaneautoriteiten nemen de nodige maatregelen om de
goederen te kunnen identificeren wanneer deze identificatie noodzake-lijk is ter waarborging van de naleving van de voorwaarden die zijnverbonden aan de douaneregeling waarvoor de betrokken goederen
zijn aangegeven.
2. De identificatiemiddelen die op de goederen of de vervoermid-
delen zijn aangebracht, mogen alleen door de douaneautoriteiten ofmet hun toestemming worden verwijderd of vernietigd, tenzij tenge-volge van toeval of overmacht het verwijderen of vernietigen ervan1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 27
▼B
voor het behoud van de goederen of de vervoermiddelen absoluut
noodzakelijk is.
Artikel 73
1. Onverminderd artikel 74 en wanneer voldaan is aan de voor-
waarden voor de plaatsing van de goederen onder de betrokkenregeling en voor zover de goederen niet onder verbods- of beperkende
maatregelen vallen, geven de douaneautoriteiten de goederen vrij zodra
de vermeldingen op de aangifte zijn geverifieerd of zonder verificatiezijn aangenomen. Dit is eveneens het geval wanneer de verificatie nietbinnen een redelijke termijn kan worden beëindigd en de goederen nietmeer aanwezig behoeven te zijn met het oog op deze verificatie.
2. Alle goederen waarop een aangifte betrekking heeft, worden tege-
lijkertijd vrijgegeven.
Voor de toepassing van dit lid worden, wanneer een aangifteformulier
verscheidene artikelen omvat, de vermeldingen met betrekking tot elk
artikel geacht een afzonderlijke aangifte te vormen.
Artikel 74
1. Indien de aanvaarding van een douaneaangifte een douaneschuld
doet ontstaan, kunnen de goederen waarop deze aangifte betrekking
heeft slechts worden vrijgegeven indien het bedrag van de douane-schuld is betaald of indien daarvoor een zekerheid is gesteld.Onverminderd lid 2 is deze bepaling evenwel niet van toepassing opde regeling voor tijdelijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling van derechten bij invoer.
2. Indien de douaneautoriteiten op grond van de bepalingen inzake
de douaneregeling waarvoor de goederen zijn aangegeven, het stellenvan een zekerheid eisen, kan de vrijgave van de goederen voor debetrokken douaneregeling slechts worden toegestaan nadat deze zeker-
heid is gesteld.
Artikel 75
Alle nodige maatregelen, waaronder verbeurdverklaring en verkoop,
worden genomen om de situatie te regelen van goederen die:
a) niet konden worden vrijgegeven:
— hetzij omdat het onderzoek ervan niet binnen de door de doua-
neautoriteiten gestelde termijnen kon worden aangevangen ofvoortgezet om redenen die aan de aangever te wijten zijn;
— hetzij omdat de bescheiden die vereist zijn voor de plaatsing van
de goederen onder de douaneregeling waarvoor deze werden
aangegeven, niet werden overgelegd;
— hetzij omdat de rechten bij invoer of de rechten bij uitvoer, naar
gelang van het geval, niet binnen de gestelde termijnen werdenbetaald of er binnen die termijnen geen zekerheid voor werdgesteld;
— hetzij omdat zij onderworpen zijn aan verbods- of beperkende
maatregelen;
b) na vrijgave niet binnen een redelijke termijn zijn weggevoerd.
II. Vereenvoudigde procedures
Artikel 76
1. Ten einde, met inachtneming van de regelmatigheid van de
verrichtingen, het vervullen van de formaliteiten en de procedureszoveel mogelijk te versoepelen, staan de douaneautoriteiten onder de
volgens de procedure van het Comité vastgestelde voorwaarden toe dat:
a) de in artikel 62 bedoelde aangifte bepaalde van de in lid 1 van dat
artikel bedoelde vermeldingen niet bevat of dat bepaalde van de inlid 2 van genoemd artikel bedoelde documenten niet bij dezeaangifte worden gevoegd;1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 28
▼B
b) in plaats van de in artikel 62 bedoelde aangifte een handels- of
administratief document wordt overgelegd, vergezeld van eenverzoek tot plaatsing van de goederen onder de betrokken douane-
regeling;
c) de aangifte van de goederen voor de betrokken regeling door
inschrijving van de goederen in de administratie geschiedt; in dat
geval kunnen de douaneautoriteiten de aangever ontheffen van de
verplichting de goederen bij de douane aan te brengen.
De vereenvoudigde aangifte, het handels- of administratief bescheid en
de inschrijving in de administratie dienen ten minste de voor de identi-ficatie van de goederen noodzakelijke gegevens te bevatten. Bij de
inschrijving in de administratie dient tevens te worden vermeld de
datum waarop deze plaatsvindt.
2. Behalve in de volgens de procedure van het Comité vast te stellen
gevallen, dient de aangever een aanvullende aangifte in te dienen, dieeen algemeen, periodiek of samenvattend karakter kan hebben.
3. De aanvullende aangiften worden geacht samen met de in lid 1,
onder a), b) of c), bedoelde vereenvoudigde aangiften één enkele enondeelbare akte te vormen, die geldig is vanaf de datum van aanvaar-ding van de vereenvoudigde aangiften; in de in lid 1, onder c),bedoelde gevallen heeft inschrijving in de administratie dezelfde juridi-sche waarde als de aanvaarding van de in artikel 62 bedoelde aangifte.
4. Bijzondere vereenvoudigde procedures voor de regeling commu-
nautair douanevervoer worden vastgesteld volgens de procedure vanhet Comité.
B.Andere aangiften
Artikel 77
►M31.◄Wanneer de douaneaangifte met gebruikmaking van
automatische gegevensverwerking in de zin van artikel 61, onder b),of mondeling wordt gedaan, dan wel door middel van een anderehandeling in de zin van artikel 61, onder c), zijn de artikelen 62 toten met 76 mutatis mutandis van toepassing, zonder aan de daarin
vervatte beginselen afbreuk te doen.
2. Wanneer de douaneaangifte met gebruikmaking van automatische
gegevensverwerking wordt gedaan, kunnen de douaneautoriteiten
toestaan dat de begeleidende bescheiden als bedoeld in artikel 62, lid
2, niet samen met de aangifte worden overgelegd. In dat geval wordende documenten ter beschikking van de douaneautoriteiten gehouden.
C.Controle achteraf van de aangiften
Artikel 78
1. De douaneautoriteiten kunnen na de vrijgave van de goederen
ambtshalve of op verzoek van de aangever tot herziening van deaangifte overgaan.
2. De douaneautoriteiten kunnen, na de goederen te hebben vrijge-
geven en ten einde zich van de juistheid van de vermeldingen in de
aangifte te vergewissen, overgaan tot een controle van de handelsdocu-menten en -gegevens aangaande de in- of uitvoertransacties ten aanzienvan de betrokken goederen en aangaande de handelstransacties die laterin verband met deze goederen plaatsvinden. Deze controles kunnen
worden uitgeoefend bij de aangever en bij elke persoon die beroeps-
halve direct of indirect bij de genoemde transacties is betrokken,alsmede bij elke andere persoon die beroepshalve over de genoemdedocumenten en gegevens beschikt. De douaneautoriteiten kunnen even-eens overgaan tot het onderzoek van de goederen wanneer deze nogkunnen worden aangebracht.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 29
▼M3
▼B
▼B
3. Indien uit de herziening van de aangifte of uit de controles
achteraf blijkt dat de bepalingen die voor de betrokken douaneregelinggelden, op grond van onjuiste of onvolledige gegevens zijn toegepast,
nemen de douaneautoriteiten, met inachtneming van de eventueel vast-
gestelde bepalingen, de nodige maatregelen om een en ander recht tezetten, rekening houdend met de nieuwe gegevens waarover zijbeschikken.
Afdeling 2
Het in het vrije verkeer brengen
Artikel 79
Niet-communautaire goederen die in het vrije verkeer worden gebracht,
verkrijgen daardoor de douanestatus van communautaire goederen.
Het in het vrije verkeer brengen omvat de toepassing van de handels-
politieke maatregelen en het vervullen van de andere formaliteiten voorde invoer van goederen alsmede de toepassing van de wettelijk
verschuldigde rechten.
Artikel 80
1. In afwijking van artikel 67 en voor zover het recht bij invoer
waaraan de goederen onderworpen zijn een van de rechten is die inartikel 4, onder 10, eerste streepje, zijn bedoeld en het tarief van dit
recht na de datum waarop de aangifte voor het vrije verkeer is
aanvaard, doch voordat de goederen zijn vrijgegeven, wordt verlaagd,mag de aangever om toepassing van dit gunstigere tarief verzoeken.
2. Lid 1 is niet van toepasing wanneer de vrijgave van de goederen
niet heeft kunnen plaatsvinden om redenen die uitsluitend aan deaangever te wijten zijn.
Artikel 81
Indien een zending bestaat uit goederen waarvan de tariefindeling
verschillend is en voor het opstellen van de aangifte van elk dezergoederen volgens zijn tariefindeling werk en kosten zou meebrengendie in geen verhouding staan tot het bedrag van de verschuldigderechten bij invoer, kunnen de douaneautoriteiten er op verzoek van deaangever mee instemmen dat de gehele zending wordt aangegeven als
goederen die aan het hoogste recht bij invoer zijn onderworpen.
Artikel 82
1. Indien goederen, uit hoofde van het gebruik ervan voor bijzondere
doeleinden, onder toepassing van een verlaagd recht of van eennulrecht bij invoer in het vrije verkeer worden gebracht, blijven zij
onder douanetoezicht. Het douanetoezicht eindigt wanneer de voor
toekenning van het verlaagde recht of van het nulrecht vastgesteldevoorwaarden niet meer van toepassing zijn, wanneer de goederenworden uitgevoerd of vernietigd, dan wel wanneer tegen betaling vande verschuldigde rechten wordt toegestaan dat de goederen worden
gebruikt voor andere doeleinden dan die welke zijn voorgeschreven
voor de toepassing van het verlaagde recht bij invoer of van hetnulrecht.
2. De artikelen 88 en 90 zijn mutatis mutandis van toepassing op de
in lid 1 bedoelde goederen.
Artikel 83
De in het vrije verkeer gebrachte goederen verliezen de douanestatus
van communautaire goederen wanneer:
a) de aangifte voor het vrije verkeer na vrijgave ongeldig wordt
gemaakt ►
M1 ◄of1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 30
▼C1
▼B
▼B
b) de rechten bij invoer voor deze goederen worden terugbetaald of
kwijtgescholden:
— hetzij in het kader van de regeling actieve veredeling in de vorm
van het terugbetalingssysteem;
— hetzij overeenkomstig artikel 238 voor goederen die gebreken
vertonen of die niet in overeenstemming zijn met de bepalingenvan het contract;
— hetzij in de in artikel 239 bedoelde situaties wanneer aan de
terugbetaling of de kwijtschelding de voorwaarde is verbondendat de goederen worden uitgevoerd of wederuitgevoerd of eendaarvoor in de plaats tredende douanebestemming krijgen.
Afdeling 3
De schorsingsregelingen en de economische douaneregelingen
A.Bepalingen die verscheidene regelingen gemeen hebben
Artikel 84
1. Indien in de artikelen 85 tot en met 90
a) de term „schorsingsregeling” wordt gebruikt, heeft deze in het geval
van niet-communautaire goederen betrekking op de volgende rege-
lingen:
— extern douanevervoer,
— douane-entrepot,
— actieve veredeling in de vorm van het systeem inzake schorsing,
— behandeling onder douanetoezicht, en— tijdelijke invoer;
b) de term „economische douaneregeling” wordt gebruikt, heeft deze
betrekking op de volgende regelingen:
— douane-entrepot,
— actieve veredeling,
— behandeling onder douanetoezicht,— tijdelijke invoer, en
— passieve veredeling.
2. Als invoergoederen worden beschouwd de onder een schorsings-
regeling geplaatste goederen, alsmede de goederen waarvoor in het
kader van de regeling actieve veredeling het terugbetalingssysteem istoegepast en de bij het in het vrije verkeer brengen voorgeschrevenformaliteiten, evenals de in artikel 125 bedoelde formaliteiten zijnvervuld.
3. Als goederen in ongewijzigde staat worden beschouwd invoergoe-
deren die in het kader van de regeling actieve veredeling en de regeling
behandeling onder douanetoezicht geen enkele veredeling noch behan-
deling hebben ondergaan.
Artikel 85
Voor het gebruik van iedere economische douaneregeling is een door
de douaneautoriteiten afgegeven vergunning vereist.
Artikel 86
Onverminderd de in het kader van de betrokken regeling vastgestelde
bijzondere voorwaarden, worden de in artikel 85 en in artikel 100, lid
1, bedoelde vergunningen slechts afgegeven:
— aan personen die alle noodzakelijke waarborgen bieden voor het
goede verloop van de handelingen;
— indien de douaneautoriteiten het toezicht en de controle op de rege-
ling kunnen uitoefenen zonder administratieve maatregelen temoeten nemen die niet in verhouding staan tot de economischebehoeften.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 31
▼B
Artikel 87
1. De voorwaarden waaronder de betrokken regeling wordt gebruikt,
worden in de vergunning vastgesteld.
2. De houder van de vergunning dient de douaneautoriteiten mede-
deling te doen van elk feit dat zich na afgifte van de vergunning
voordoet en dat gevolgen kan hebben voor de handhaving of de inhoud
van de vergunning.
Artikel 87bis
In de in artikel 4, lid 7, eerste streepje, zesde zin, bedoelde gevallen
wordt elk produkt of goed dat uit een onder een schorsingsregeling
geplaatst goed wordt verkregen, geacht eveneens onder deze regelingte zijn geplaatst.
Artikel 88
De douaneautoriteiten kunnen aan de plaatsing van de goederen onder
een schorsingsregeling de voorwaarde verbinden dat een zekerheid
wordt gesteld als waarborg voor de betaling van de douaneschuld dieten aanzien van deze goederen kan ontstaan.
In het kader van een specifieke schorsingsregeling kunnen bijzondere
bepalingen betreffende het stellen van een zekerheid worden vastge-
steld.
Artikel 89
1. Een economische schorsingsregeling wordt beëindigd wanneer de
onder deze regeling geplaatste goederen of, in voorkomend geval, deonder deze regeling verkregen veredelings- of behandelde produkteneen nieuwe toegestane douanebestemming krijgen.
2. De douaneautoriteiten nemen de nodige maatregelen om de situ-
atie te regelen van goederen waarvoor de regeling niet onder devastgestelde voorwaarden wordt beëindigd.
Artikel 90
De rechten en verplichtingen van het subject van een economische
douaneregeling kunnen onder de door de douaneautoriteiten vastge-stelde voorwaarden worden overgedragen aan andere personen dievoldoen aan de voorwaarden welke voor de toepassing van de
betrokken regeling zijn gesteld.
B.Extern douanevervoer
I. Algemene bepalingen
Artikel 91
1. De regeling extern douanevervoer maakt het vervoer mogelijk
van een plaats in het douanegebied van de Gemeenschap naar eenandere plaats in het douanegebied van de Gemeenschap:
a) van niet-communautaire goederen zonder dat deze goederen aan
rechten bij invoer en andere belastingen of aan handelspolitieke
maatregelen worden onderworpen;
b) van communautaire goederen, in de gevallen en onder de voor-
waarden die volgens de procedure van het comité worden
vastgesteld, om te voorkomen dat de producten waarvoor maatre-gelen bij uitvoer gelden of die voor maatregelen bij uitvoer inaanmerking komen, naar gelang van het geval, aan de werking vandie maatregelen worden onttrokken of er ten onrechte aanspraak opmaken.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 32
▼M1
▼B
▼M2
▼B
2. Het in lid 1 bedoelde vervoer geschiedt:
a) hetzij met toepassing van de regeling extern communautair douane-
vervoer;
b) hetzij onder geleide van een carnet TIR (TIR-Overeenkomst), op
voorwaarde dat
1. dit vervoer buiten de Gemeenschap is begonnen of zal eindigen,
dan wel dat
2. dit vervoer betrekking heeft op zendingen van goederen die in
het douanegebied van de Gemeenschap moeten worden gelosten die worden vervoerd samen met in een derde land te lossengoederen, of dat
3. dit vervoer geschiedt van één plaats in de Gemeenschap naar een
andere plaats in de Gemeenschap over het grondgebied van een
derde land;
c) hetzij onder geleide van een carnet ATA ►
M1 ◄dat
wordt gebruikt als document voor douanevervoer;
d) hetzij onder geleide van het Rijnvaartmanifest (artikel 9 van de
Herziene Rijnvaartakte);
e) hetzij onder geleide van het formulier 302 dat is voorgeschreven in
het kader van het op 19 juni 1951 te Londen ondertekende Verdrag
tussen de Staten die partij zijn bij het Noordatlantisch Verdrag,nopens de rechtspositie van hun krijgsmachten;
f) hetzij door middel van postzendingen (postcolli daaronder
begrepen).
3. De regeling extern douanevervoer doet geen afbreuk aan de speci-
fieke bepalingen die van toepassing zijn op het vervoer van goederendie onder een economische douaneregeling zijn geplaatst.
Artikel 92
1. De regeling extern douanevervoer eindigt en de verplichtingen
van het subject zijn nagekomen wanneer de onder de regelinggeplaatste goederen samen met de vereiste documenten bij de douaneworden aangebracht op het douanekantoor van bestemming overeen-
komstig de bepalingen van de betrokken regeling.
2. De douaneautoriteiten zuiveren de regeling extern douanevervoer
wanneer zij op grond van een vergelijking van de gegevens van hetdouanekantoor van vertrek met die van het douanekantoor van bestem-ming kunnen vaststellen dat de regeling naar behoren beëindigd is.
II. Bijzondere bepalingen betreffende het externe communautaire
douanevervoer
Artikel 93
De regeling extern communautair douanevervoer is slechts van toepas-
sing op het vervoer dat over het grondgebied van een derde landgeschiedt, wanneer:
a) een internationale overeenkomst in een dergelijke mogelijkheid
voorziet, of
b) de doorvoer door dat derde land geschiedt onder geleide van één
enkel in het douanegebied van de Gemeenschap opgesteld transport-bescheid; in dat geval wordt de werking van die regeling gedurendehet vervoer op het grondgebied van het derde land geschorst.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 33
▼M2
▼B
▼M2
Artikel 94
1. De aangever is verplicht een zekerheid te stellen als waarborg
voor de betaling van de douaneschuld en de andere belastingschulden
die ten aanzien van de goederen kunnen ontstaan.
2. De zekerheidsstelling is:
a) ofwel een afzonderlijke zekerheidsstelling voor één enkel douane-
vervoer;
b) ofwel een doorlopende zekerheidsstelling voor een aantal douane-
vervoerverrichtingen, wanneer de aangever door de
douaneautoriteiten van de lidstaat waar hij gevestigd is, is gemach-
tigd om dit type van zekerheid te stellen.
3. De in lid 2, onder b), bedoelde machtiging wordt alleen verleend
aan personen die:
a) gevestigd zijn in de Gemeenschap;
b) geregeld gebruikmaken van de regelingen voor communautair doua-
nevervoer, dan wel van wie de douaneautoriteiten weten dat zij instaat zijn aan de uit deze regelingen voortvloeiende verplichtingen
te voldoen; en
c) de douane- of belastingwetten niet ernstig of herhaaldelijk hebben
overtreden.
4. Personen die ten genoegen van de douaneautoriteiten kunnen
aantonen dat zij aan hogere betrouwbaarheidsnormen voldoen, kunnengemachtigd worden om een doorlopende zekerheid voor een vermin-derd bedrag te stellen of kunnen ontheven worden van
zekerheidsstelling. De aanvullende criteria voor zulk een machtiging
omvatten onder meer de volgende elementen:
a) correct gebruik van de regelingen voor communautair douanever-
voer gedurende een bepaalde periode;
b) samenwerking met de douaneautoriteiten; en
c) wat ontheffing van zekerheidsstelling betreft, een voldoende goede
financiële positie om aan de verbintenissen van bovengenoemdepersonen te voldoen.
De uitvoeringsbepalingen voor de machtigingen uit hoofde van dit lid
worden vastgesteld volgens de procedure van het comité.
5. De krachtens lid 4 verleende ontheffing van zekerheidsstelling
geldt niet voor het externe communautair douanevervoer van goederendie volgens de procedure van het comité geacht worden een verhoogdrisico met zich te brengen.
6. Rekening houdend met de beginselen welke ten grondslag liggen
aan lid 4, kan het gebruik van een doorlopende zekerheidsstelling voor
een verminderd bedrag in het externe communautaire douanevervoertijdelijk, bij wijze van uitzondering en in bijzondere omstandigheden,worden verboden volgens de procedure van het comité.
7. Rekening houdend met de beginselen welke ten grondslag liggen
aan lid 4, kan het gebruik van een doorlopende zekerheidsstelling in
het externe communautaire douanevervoer volgens de procedure vanhet comité tijdelijk worden verboden ten aanzien van goederenwaarmee in het kader van de doorlopende zekerheidsstelling, op groteschaal blijkt te zijn gefraudeerd.
Artikel 95
1. Behalve in naar behoefte volgens de procedure van het comité
vast te stellen gevallen, dient er geen zekerheid te worden gesteld voor:
a) het vervoer door de lucht;
b) het vervoer van goederen over de Rijn en de Rijnvaartwegen;
c) het vervoer door middel van pijpleidingen;
d) het door de spoorwegmaatschappijen van de lidstaten verrichte
vervoer.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 34
▼M2
2. Volgens de procedure van het comité wordt bepaald in welke
gevallen ontheffing van zekerheidsstelling kan worden verleend voorhet vervoer van goederen over andere dan de in lid 1, onder b),
bedoelde binnenwateren.
Artikel 96
1. De aangever is het subject van de regeling extern communautair
douanevervoer. Hij is verplicht:
a) de goederen binnen de gestelde termijn ongeschonden bij de douane
aan te brengen op het kantoor van bestemming met inachtneming
van de door de douaneautoriteiten getroffen identificatiemaatre-
gelen;
b) de bepalingen betreffende de regeling communautair douanevervoer
na te leven.
2. Onverminderd de in lid 1 bedoelde verplichtingen van de
aangever, is een vervoerder of een ontvanger van goederen die degoederen aanvaardt in de wetenschap dat deze onder de regelingcommunautair douanevervoer zijn geplaatst, eveneens verplicht dezebinnen de gestelde termijn ongeschonden bij de douane aan te brengen
op het kantoor van bestemming, met inachtneming van de door de
douaneautoriteiten getroffen identificatiemaatregelen.
Artikel 97
1. De uitvoeringsbepalingen van de regeling en de uitzonderingen
worden vastgesteld volgens de procedure van het comité.
2. Mits de toepassing van de communautaire maatregelen waaraan
de goederen onderworpen zijn, wordt gewaarborgd:
a) staat het de lidstaten vrij om onderling, via bilaterale of multilate-
rale regelingen, vereenvoudigde procedures in te stellen die inovereenstemming zijn met zo nodig nader vast te stellen criteria en
die van toepassing zijn op bepaalde goederenbewegingen of
bepaalde ondernemingen;
b) staat het elke lidstaat vrij om vereenvoudigde procedures in te
stellen die in bepaalde omstandigheden van toepassing zijn opgoederen die niet bestemd zijn om over het grondgebied van eenandere lidstaat te worden vervoerd.
3. Van de uit hoofde van lid 2 ingestelde vereenvoudigde procedures
wordt kennis gegeven aan de Commissie.
C.Douane-entrepots
Artikel 98
1. Onder het stelsel van douane-entrepots kunnen in douane-entrepot
worden opgeslagen:
a) niet-communautaire goederen, zonder dat deze aan rechten bij
invoer of aan handelspolitieke maatregelen worden onderworpen;
b) communautaire goederen waarvoor specifieke communautaire
wetgeving, wegens plaatsing in een douane-entrepot, voorziet inmaatregelen die in beginsel aan de uitvoer van goederen zijnverbonden.
2. Onder „douane-entrepot” wordt verstaan: elke door de douaneau-
toriteiten erkende, aan hun toezicht onderworpen plaats waar goederenonder de vastgestelde voorwaarden kunnen worden opgeslagen.
3. De gevallen waarin de in lid 2 bedoelde goederen onder het
stelsel van douane-entrepots kunnen worden geplaatst zonder in eendouane-entrepot te worden opgeslagen, worden vastgesteld volgens deprocedure van het Comité.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 35
▼B
▼M2
▼B
▼B
Artikel 99
Het douane-entrepot kan een publiek entrepot dan wel een particulier
entrepot zijn.
Wordt verstaan onder:
— „publiek entrepot”: douane-entrepot dat door elke persoon voor de
opslag van goederen kan worden gebruikt;
— „particulier entrepot”: douane-entrepot dat is gereserveerd voor de
opslag van goederen door de entreposeur.
De entreposeur is de persoon aan wie vergunning is verleend het
douane-entrepot te beheren.
De entrepositaris is de persoon die gehouden is tot nakoming van de
verplichtingen die voortvloeien uit de aangifte tot plaatsing van de
goederen onder het stelsel van douane-entrepots of aan wie de rechten
en verplichtingen van eerstgenoemde zijn overgedragen.
Artikel 100
1. Tenzij de douaneautoriteiten zelf het beheer voeren, is voor het
beheer van een douane-entrepot een vergunning van deze autoriteiten
vereist.
2. De persoon die een douane-entrepot wenst te beheren, dient
daartoe een schriftelijk verzoek in te dienen dat alle voor de vergun-ning benodigde gegevens bevat, met name die waaruit blijkt dat ereen economische behoefte bestaat aan opslag in een douane-entrepot.In de vergunning wordt vastgesteld onder welke voorwaarden het
douane-entrepot wordt beheerd.
3. De vergunning wordt slechts afgegeven aan in de Gemeenschap
gevestigde personen.
Artikel 101
De entreposeur dient ervoor te zorgen dat:
a) goederen tijdens hun verblijf in het douane-entrepot niet aan het
douanetoezicht worden onttrokken;
b) de verplichtingen worden nagekomen welke voortvloeien uit de
opslag van goederen die zich onder het stelsel van douane-entrepotsbevinden;
c) wordt voldaan aan de bijzondere voorwaarden die in de vergunning
zijn vastgesteld.
Artikel 102
1. In afwijking van artikel 101 kan in de vergunning voor een
publiek entrepot worden bepaald dat de in artikel 101, onder a) en/ofb), bedoelde verplichtingen uitsluitend bij de entrepositaris berusten.
2. De entrepositaris is altijd verantwoordelijk voor het nakomen van
de verplichtingen die voortvloeien uit de plaatsing van de goederen
onder het stelsel van douane-entrepots.
Artikel 103
De rechten en verplichtingen van de entreposeur kunnen, met toestem-
ming van de douaneautoriteiten, aan een andere persoon worden
overgedragen.
Artikel 104
Onverminderd artikel 88 kunnen de douaneautoriteiten verlangen dat de
entreposeur een zekerheid stelt met betrekking tot de in artikel 101bedoelde verplichtingen.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 36
▼B
Artikel 105
De door de douaneautoriteiten aangewezen persoon dient in de door
deze autoriteiten goedgekeurde vorm een voorraadadministratie tevoeren van alle onder het stelsel van douane-entrepots geplaatstegoederen. Een voorraadadministratie is niet vereist wanneer eenpubliek entrepot door de douaneautoriteiten wordt beheerd.
Onder voorbehoud van toepassing van artikel 86 kunnen de douaneau-
toriteiten afzien van de eis van voorraadadministratie wanneer de inartikel 101, onder a) en/of b), bedoelde verplichtingen uitsluitend bij
de entrepositaris berusten en de goederen onder het stelsel worden
geplaatst op basis van een schriftelijke aangifte in het kader van denormale procedure of van een administratief bescheid, overeenkomstigartikel 76, lid 1, onder b).
Artikel 106
1. Bij een economische behoefte en mits het douanetoezicht er niet
door in het gedrang komt, kunnen de douaneautoriteiten toestaan dat:
a) andere communautaire goederen dan die bedoeld in artikel 98, lid 1,
onder b), in de ruimten van het douane-entrepot worden opgeslagen;
b) niet-communautaire goederen in de ruimten van het douane-
entrepot, in het kader van de regeling actieve veredeling en onder
de bij die regeling vastgestelde voorwaarden, veredelingshande-lingen ondergaan. De formaliteiten die in een douane-entrepotachterwege kunnen worden gelaten, worden bepaald volgens deprocedure van het Comité;
c) niet-communautaire goederen in de ruimten van het douane-
entrepot, in het kader van de regeling behandeling onder douanetoe-
zicht en onder de bij die regeling vastgestelde voorwaarden,
behandelingen ondergaan. De formaliteiten die in een douane-entrepot achterwege kunnen worden gelaten, worden bepaaldvolgens de procedure van het Comité.
2. In de in lid 1 bedoelde gevallen bevinden de goederen zich niet
onder het stelsel van douane-entrepots.
3. De douaneautoriteiten kunnen eisen dat de in lid 1 bedoelde
goederen in de bij artikel 105 voorgeschreven voorraadadministratieworden opgenomen.
Artikel 107
De onder het stelsel van douane-entrepots geplaatste goederen dienen
bij de inslag in het douane-entrepot in de bij artikel 105 voorge-schreven voorraadadministratie te worden opgenomen.
Artikel 108
1. Voor de opslag van goederen onder het stelsel van douane-entre-
pots geldt geen tijdsbeperking.
Niettemin kunnen de douaneautoriteiten in uitzonderlijke gevallen een
termijn vaststellen vóór het verstrijken waarvan de entrepositaris aan de
goederen een nieuwe douanebestemming dient te geven.
2. Voor bepaalde in artikel 98, lid 1, onder b), bedoelde goederen
die onder het gemeenschappelijk landbouwbeleid vallen, kunnen
volgens de procedure van het Comité specifieke termijnen worden vast-gesteld.
Artikel 109
1. De invoergoederen kunnen de gebruikelijke behandelingen onder-
gaan om bewaring in goede staat te verzekeren, de presentatie ofhandelskwaliteit te verbeteren of de distributie of wederverkoop voor
te bereiden.
Voor zover noodzakelijk voor de goede werking van de gemeenschap-
pelijke ordening der markten kan een lijst worden opgesteld van de1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 37
▼B
gevallen waarin deze behandelingen verboden zijn voor goederen die
onder het gemeenschappelijk landbouwbeleid vallen.
2. Communautaire goederen als bedoeld in artikel 98, lid 1, onder
b), die onder het stelsel van douane-entrepots worden geplaatst en dieonder het gemeenschappelijk landbouwbeleid vallen, kunnen slechts deuitdrukkelijk voor deze goederen vastgestelde behandelingen onder-gaan.
3. Voor de in lid 1, eerste alinea, en de in lid 2 bedoelde behande-
lingen dient voorafgaande toestemming te worden verleend door de
douaneautoriteiten, die de voorwaarden vaststellen waaronder zijkunnen plaatsvinden.
4. De lijsten van de in de leden 1 en 2 bedoelde behandelingen
worden opgesteld volgens de procedure van het Comité.
Artikel 110
Wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardigen, kunnen de onder het
stelsel van douane-entrepots geplaatste goederen tijdelijk uit hetdouane-entrepot worden uitgeslagen. Voor deze uitslag dient vooraf-gaande toestemming te worden verleend door de douaneautoriteiten,die de voorwaarden vaststellen waaronder deze uitslag kan geschieden.
Gedurende het verblijf van de goederen buiten het douane-entrepot
kunnen deze de in artikel 109 vermelde behandelingen, onder dezelfde
voorwaarden, ondergaan.
Artikel 111
De donaneautoriteiten kunnen toestaan dat de onder het stelsel van
douane-entrepots geplaatste goederen van het ene douane-entrepotnaar het andere worden overgebracht.
Artikel 112
1. Wanneer ten aanzien van invoergoederen een douaneschuld
ontstaat en de douanewaarde van deze goederen gebaseerd is op eenwerkelijk betaalde of te betalen prijs die ook de kosten van het opslaanen het in goede staat bewaren van de goederen gedurende het verblijfin het entrepot omvat, behoeven deze kosten niet in de douanewaardete worden begrepen, op voorwaarde dat zij onderscheiden zijn van de
voor de goederen werkelijk betaalde of te betalen prijs.
2. Wanneer de in lid 1 bedoelde goederen gebruikelijke behande-
lingen in de zin van artikel 109 hebben ondergaan, wordt, op verzoekvan de aangever, voor het vaststellen van het bedrag van de rechten bijinvoer uitgegaan van de soort, de douanewaarde en de hoeveelheid die
op het in artikel 214 bedoelde tijdstip in aanmerking zouden zijn
genomen indien de goederen niet aan de genoemde behandelingenwaren onderworpen. Volgens de procedure van het Comité kunnenechter afwijkingen van deze bepaling worden vastgesteld.
3. Worden de invoergoederen overeenkomstig artikel 76, lid 1,
onder c), in het vrije verkeer gebracht, dan zijn de overeenkomstigartikel 214 in aanmerking te nemen soort, douanewaarde en hoeveel-heid, die welke bij de plaatsing onder de douane-entrepotregeling opdeze goederen van toepassing waren.
De eerste alinea is van toepassing mits deze heffingsgrondslagen bij de
plaatsing van de goederen onder de regeling zijn erkend of toegestaan,tenzij de belanghebbende verzoekt om toepassing van die grondslagenbij het ontstaan van de douaneschuld.
De eerste alinea is van toepassing onverminderd controle achteraf in de
zin van artikel 78.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 38
▼M1
▼B
Artikel 113
De onder het stelsel van douane-entrepots geplaatste en onder het
gemeenschappelijk landbouwbeleid vallende communautaire goederen,bedoeld in artikel 98, lid 1, onder b), dienen te worden uitgevoerd ofdienen een van de andere bestemmingen te krijgen die bij de in datartikel bedoelde specifieke communautaire wetgeving zijn vastgesteld.
D.Actieve veredeling
I. Algemeen
Artikel 114
1. Onverminderd artikel 115, kunnen in het douanegebied van de
Gemeenschap onder de regeling actieve veredeling de volgendegoederen een of meer veredelingshandelingen ondergaan:
a) niet-communautaire goederen die bestemd zijn om in de vorm van
veredelingsprodukten uit het douanegebied van de Gemeenschap teworden wederuitgevoerd, zonder dat deze goederen aan rechten bijinvoer of aan handelspolitieke maatregelen onderworpen zijn;
b) in het vrije verkeer gebrachte goederen, waarbij de voor deze
goederen geldende rechten bij invoer worden terugbetaald of kwijt-gescholden indien zij in de vorm van veredelingsprodukten uit het
douanegebied van de Gemeenschap worden uitgevoerd.
2. Er wordt verstaan onder:
a) systeem inzake schorsing: de regeling actieve veredeling in de in lid
1, onder a), bedoelde vorm;
b) terugbetalingssysteem: de regeling actieve veredeling in de in lid 1,
onder b), bedoelde vorm;
c) veredelingshandelingen:
— de bewerking van goederen, met inbegrip van het monteren, het
assembleren en het aanpassen ervan aan andere goederen,
— de verwerking van goederen,
— de herstelling van goederen, met inbegrip van revisie en afstel-
ling, alsmede
— het gebruik van bepaalde, volgens de procedure van het Comité
vastgestelde goederen die niet meer in de veredelingsproduktenvoorkomen, maar die de vervaardiging van deze produkten
mogelijk maken of vergemakkelijken, zelfs indien zij tijdens dit
gebruik geheel of gedeeltelijk verdwijnen;
d) veredelingsprodukten: alle produkten die het resultaat zijn van
veredelingshandelingen;
e) equivalente goederen: communautaire goederen die in plaats van de
invoergoederen worden gebruikt voor de vervaardiging van verede-lingsprodukten;
f) opbrengst: de hoeveelheid of het percentage veredelingsprodukten
verkregen bij de veredeling van een bepaalde hoeveelheid invoer-goederen.
Artikel 115
1. Wanneer is voldaan aan de voorwaarden van lid 2, staan de doua-
neautoriteiten, onder voorbehoud van lid 4, toe dat:
a) de veredelingsprodukten uit equivalente goederen worden
verkregen;
b) de uit equivalente goederen verkregen veredelingsprodukten uit de
Gemeenschap worden uitgevoerd alvorens de invoer van invoergoe-
deren is geschied.
2. De equivalente goederen moeten dezelfde kwaliteit en dezelfde
kenmerken hebben als de invoergoederen. In bijzondere, volgens deprocedure van het Comité vastgestelde gevallen, kan echter worden1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 39
▼B
toegestaan dat de equivalente goederen zich in een verder gevorderd
stadium van fabricage bevinden dan de invoergoederen.
3. Bij toepassing van lid 1 bevinden de invoergoederen zich in de
douanesituatie van de equivalente goederen en deze laatste in de doua-nesituatie van de invoergoederen.
4. Maatregelen met als doel het verbieden van, het opleggen van
voorwaarden voor, of het vergemakkelijken van een beroep op lid 1
kunnen volgens de procedure van het Comité worden vastgesteld.
5. Indien de veredelingsprodukten aan rechten bij uitvoer onder-
worpen zouden zijn geweest, indien deze niet in het kader van de
actieve veredeling waren uitgevoerd of wederuitgevoerd, dient dehouder van de vergunning bij toepassing van lid 1, onder b), een zeker-heid te stellen om de betaling van deze rechten te waarborgen voor hetgeval de invoer van de invoergoederen niet binnen de gestelde termijnzal geschieden.
II. Afgifte van de vergunning
Artikel 116
De vergunning voor actieve veredeling wordt afgegeven op verzoek
van de persoon die veredelingshandelingen verricht of laat verrichten.
Artikel 117
De vergunning wordt slechts verleend:
a) aan personen die in de Gemeenschap zijn gevestigd. Wanneer het
echter gaat om invoer zonder commercieel karakter, kan de vergun-ning worden verleend aan personen die buiten de Gemeenschap zijngevestigd;
b) wanneer, onverminderd het gebruik van de in artikel 114, lid 2,
onder c), laatste streepje, bedoelde goederen, de invoergoederen inde veredelingsprodukten kunnen worden geïdentificeerd of, in hetin artikel 115 bedoelde geval, wanneer kan worden nagegaan of
aan de voor equivalente goederen vastgestelde voorwaarden is
voldaan;
c) in de gevallen waarin de regeling actieve veredeling kan bijdragen
tot het scheppen van de gunstigste voorwaarden voor de uitvoer of
de wederuitvoer van de veredelingsprodukten mits de wezenlijkebelangen van de communautaire producenten niet worden geschaad(economische voorwaarden). ►
M3Volgens de procedure van het
Comité kunnen de gevallen worden vastgesteld waarin aan deeconomische voorwaarden wordt geacht te zijn voldaan. ◄
III. Werking van de regeling
Artikel 118
1. De douaneautoriteiten stellen de termijn vast waarbinnen de
veredelingsprodukten uitgevoerd of wederuitgevoerd moeten zijn ofeen andere douanebestemming moeten hebben gekregen. Bij de vast-
stelling van deze termijn wordt rekening gehouden met de tijd die
nodig is voor het verrichten van de veredelingshandelingen en de afzetvan de veredelingsprodukten.
2. De termijn gaat in op de datum waarop de niet-communautaire
goederen onder de regeling actieve veredeling zijn geplaatst. De doua-neautoriteiten kunnen deze termijn verlenen op met redenen omkleed
verzoek van de vergunninghouder.
Ter vereenvoudiging kan worden besloten dat termijnen die ingaan in
de loop van een kalendermaand of kwartaal, verstrijken op de laatstedag van een latere kalendermaand, respectievelijk van een later kwar-taal.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 40
▼M3
▼B
▼B
3. In geval van toepassing van artikel 115, lid 1, onder b), stellen de
douaneautoriteiten de termijn vast waarbinnen de niet-communautairegoederen voor de regeling moeten worden aangegeven. Deze termijn
gaat in op de datum van aanvaarding van de aangifte ten uitvoer van
de veredelingsprodukten die uit de betrokken equivalente goederenzijn verkregen.
4. Volgens de procedure van het Comité kunnen voor bepaalde
veredelingshandelingen of voor bepaalde invoergoederen specifieketermijnen worden vastgesteld.
Artikel 119
1. De douaneautoriteiten stellen hetzij de opbrengst van de verede-
lingshandeling vast, hetzij, in voorkomend geval, de wijze waaropdeze opbrengst wordt bepaald. De opbrengst wordt vastgesteld met
inachtneming van de werkelijke omstandigheden waaronder de verede-
lingshandeling geschiedt of zal geschieden.
2. Wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardigen en met name
wanneer het veredelingshandelingen betreft die van oudsher verlopenonder duidelijk omschreven technische voorwaarden en die betrekkinghebben op goederen met vrijwel constante eigenschappen, waardoorveredelingsprodukten van constante kwaliteit worden verkregen,
kunnen volgens de procedure van het Comité forfaitaire opbrengstper-
centages worden vastgesteld op grond van vooraf vastgestelde feitelijkegegevens.
Artikel 120
De gevallen waarin en de voorwaarden waaronder goederen in onge-
wijzigde staat of veredelingsprodukten worden geacht in het vrijeverkeer te zijn gebracht, kunnen volgens de procedure van het Comitéworden vastgesteld.
Artikel 121
1. Onder voorbehoud van artikel 122 wordt, wanneer een douane-
schuld ontstaat, het bedrag van deze schuld vastgesteld aan de handvan de heffingsgrondslagen geldend voor de invoergoederen op hettijdstip waarop de aangifte tot plaatsing van deze goederen onder de
regeling actieve veredeling is aanvaard.
2. Indien de invoergoederen op het in lid 1 bedoelde tijdstip
voldeden aan de voorwaarden om in het kader van tariefcontingentenof tariefplafonds in aanmerking te komen voor een preferentiële tarief-behandeling, kunnen deze goederen in aanmerking komen voor depreferentiële tariefbehandeling die voor identieke goederen eventueelgeldt op het tijdstip waarop de aangifte tot het in het vrije verkeer
brengen is aanvaard.
Artikel 122
In afwijking van artikel 121:
a) worden de veredelingsprodukten onderworpen aan de voor derge-
lijke produkten geldende rechten bij invoer indien:
— zij in het vrije verkeer worden gebracht en op de volgens de
procedure van het Comité vastgestelde lijst voorkomen en voorzover zij proportioneel overeenstemmen met het uitgevoerdegedeelte van de niet op die lijst vermelde veredelingsprodukten.
De vergunninghouder mag evenwel verzoeken om die produkten
overeenkomstig de voorwaarden van artikel 121 te belasten;
— zij aan in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid
ingestelde belastingen zijn onderworpen en de volgens de proce-
dure van het Comité vastgestelde bepalingen daarin voorzien;
b) worden de veredelingsprodukten onderworpen aan de rechten bij
invoer die zijn vastgesteld volgens de voorschriften die in het kadervan de betrokken douaneregeling dan wel voor de vrije zones of de1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 41
▼B
vrije entrepots gelden, wanneer zij onder een schorsingsregeling dan
wel in een vrije zone of een vrij entrepot zijn geplaatst.
Niettemin:— kan de belanghebbende om de heffing overeenkomstig artikel
121 verzoeken,
— dient in de gevallen waarin de veredelingsprodukten een van de
hierboven bedoelde douanebestemmingen, niet zijnde de behan-
deling onder douanetoezicht, hebben gekregen, het bedrag aan
rechten bij invoer ten minste gelijk te zijn aan het overeenkom-stig artikel 121 vastgestelde bedrag;
c) worden de veredelingsprodukten eventueel onderworpen aan de
heffingsregels welke zijn vastgesteld in het kader van de regelingbehandeling onder douanetoezicht, indien de invoergoederen onderdeze regeling hadden kunnen worden geplaatst;
d) komen de veredelingsprodukten vanwege hun bijzondere bestem-
ming in aanmerking voor een gunstige tariefbehandeling, wanneereen dergelijke regeling voor identieke ingevoerde goederen geldt;
e) worden de veredelingsprodukten met vrijstelling van rechten bij
invoer toegelaten wanneer, overeenkomstig artikel 184, voor iden-
tieke ingevoerde goederen in een dergelijke vrijstelling wordt
voorzien.
IV. Buiten het douanegebied van de Gemeenschap te verrichten
veredelingshandelingen
Artikel 123
1. De veredelingsprodukten of de goederen in ongewijzigde staat
kunnen, geheel of gedeeltelijk, tijdelijk worden uitgevoerd met het
oog op aanvullende veredelingshandelingen buiten het douanegebiedvan de Gemeenschap, mits de douaneautoriteiten daartoe een vergun-ning verlenen, overeenkomstig de bij de bepalingen betreffendepassieve veredeling voorgeschreven voorwaarden.
2. Indien ten aanzien van de wederingevoerde produkten een doua-
neschuld ontstaat, worden:
a) over de veredelingsprodukten of de goederen in ongewijzigde staat
als bedoeld in lid 1, de rechten bij invoer geheven die worden bere-
kend overeenkomstig de artikelen 121 en 122;
b) over de produkten die worden wederingevoerd na buiten het doua-
negebied van de Gemeenschap te zijn veredeld, de rechten bij
invoer geheven waarvan het bedrag wordt berekend overeenkomstigde bepalingen betreffende de regeling passieve veredeling, en welonder dezelfde voorwaarden als die welke zouden gelden wanneerde in het kader van de genoemde regeling uitgevoerde produkten
vóór deze uitvoer in het vrije verkeer zouden zijn gebracht.
V. Bijzondere bepalingen met betrekking tot het terugbetalings-
systeem
Artikel 124
1. Het terugbetalingssysteem kan worden toegepast voor alle
goederen. Het mag echter niet worden toegepast indien op het tijdstipvan aanvaarding van de aangifte tot het in het vrije verkeer brengen:
— de invoergoederen aan kwantitatieve invoerbeperkingen zijn onder-
worpen,
— in het kader van een contingent een tariefmaatregel op de invoer-
goederen wordt toegepast,
— de invoergoederen in het kader van het gemeenschappelijk land-
bouwbeleid aan de overlegging van een in- of uitvoervergunningof -certificaat zijn onderworpen, of
— een uitvoerrestitutie of -heffing is vastgesteld voor de veredelings-
producten.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 42
▼M3
▼M3
2. Daarnaast mogen in het kader van het terugbetalingssysteem geen
rechten bij invoer worden terugbetaald indien op het tijdstip vanaanvaarding van de aangifte ten uitvoer van de veredelingsproducten,
die producten aan de overlegging van een in- of uitvoervergunning of
-certificaat zijn onderworpen in het kader van het gemeenschappelijklandbouwbeleid, of daarvoor een uitvoerrestitutie of -heffing is vastge-steld.
3. In afwijkingen van de leden 1 en 2 kan volgens de procedure van
het Comité worden voorzien.
Artikel 125
1. In de aangifte tot het in het vrije verkeer brengen moet worden
vermeld dat van het terugbetalingssysteem gebruik wordt gemaakt enmoet naar de vergunning worden verwezen.
2. Op verzoek van de douaneautoriteiten moet genoemde vergunning
bij de aangifte tot het in het vrije verkeer brengen worden gevoegd.
Artikel 126
In het kader van het terugbetalingssysteem zijn artikel 115, lid 1, onder
b), en de leden 3 en 5, artikel 118, lid 3, de artikelen 120 en 121,artikel 122, onder a), tweede streepje, en onder c), alsmede artikel129, niet van toepassing.
Artikel 127
Tijdelijke uitvoer van veredelingsprodukten overeenkomstig artikel
123, lid 1, wordt niet als uitvoer in de zin van artikel 128 beschouwd,behalve wanneer deze produkten niet binnen de gestelde termijn in de
Gemeenschap worden wederingevoerd.
Artikel 128
1. De vergunninghouder kan om terugbetaling of kwijtschelding van
de invoerrechten verzoeken indien hij, naar oordeel van de douaneauto-
riteiten, voldoende aantoont dat de met toepassing van het
terugbetalingssysteem in het vrije verkeer gebrachte invoergoederen inde vorm van veredelingsprodukten of in die van goederen in ongewij-zigde staat:
— hetzij zijn uitgevoerd,
— hetzij, met het oog op latere wederuitvoer, onder de regeling doua-
nevervoer, de douane-entrepotregeling, de regeling tijdelijke invoer
of de regeling actieve veredeling — schorsingssysteem — dan welin een vrije zone of in een vrij entrepot zijn geplaatst,
mits voor het overige aan alle voorwaarden voor de toepassing van de
regeling is voldaan.
2. Om één van de in lid 1, tweede streepje, bedoelde douanebestem-
mingen te krijgen, worden de veredelingsprodukten of de goederen in
ongewijzigde staat als niet-communautaire goederen beschouwd.
3. De termijn waarbinnen het verzoek om terugbetaling moet
worden ingediend, wordt vastgesteld volgens de procedure van hetComité.
4. Indien veredelingsprodukten of goederen in ongewijzigde staat
die overeenkomstig het bepaalde in lid 1 onder een douaneregeling ofin een vrije zone of in een vrij entrepot zijn geplaatst, in het vrijeverkeer worden gebracht, wordt, onverminderd artikel 122, onder b),het terugbetaalde of kwijtgescholden bedrag van de invoerrechtengeacht het bedrag van de douaneschuld te vormen.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 43
▼B
▼M1
▼B
▼M1
▼B
5. Voor de vaststelling van het bedrag aan terug te betalen of kwijt
te schelden rechten bij invoer is artikel 122, onder a), eerste streepje,mutatis mutandis van toepassing.
VI. Overige bepalingen
Artikel 129
De regeling actieve veredeling met gebruikmaking van het systeem
inzake schorsing kan eveneens worden toegepast om de veredelingspro-dukten vrij te stellen van de rechten bij uitvoer waaraan identiekeprodukten, verkregen uit communautaire goederen in plaats van uit
invoergoederen, zouden zijn onderworpen.
E.Behandeling onder douanetoezicht
Artikel 130
De regeling behandeling onder douanetoezicht maakt het mogelijk niet-
communautaire goederen in het douanegebied van de Gemeenschap eenbehandeling te doen ondergaan die de soort of de staat ervan wijzigt,zonder dat zij aan rechten bij invoer of aan handelspolitieke maatre-
gelen worden onderworpen, en de door deze behandeling verkregen
produkten in het vrije verkeer te brengen tegen de daarvoor geldenderechten bij invoer. Deze produkten worden „behandelde produkten”genoemd.
Artikel 131
De gevallen waarin en de voorwaarden waaronder van de regeling
behandeling onder douanetoezicht gebruik kan worden gemaakt,worden volgens de procedure van het Comité vastgesteld.
Artikel 132
De vergunning tot behandeling onder douanetoezicht wordt afgegeven
op verzoek van de persoon die de behandeling verricht of laat
verrichten.
Artikel 133
De vergunning wordt slechts verleend:
a) aan in de Gemeenschap gevestigde personen;
b) indien het mogelijk is in de behandelde produkten de invoergoe-
deren te identificeren;
c) indien de goederen na behandeling niet meer op economisch verant-
woorde wijze kunnen worden teruggebracht tot de soort waartoe zijbehoorden of tot de staat waarin zij zich bevonden toen zij onder de
regeling werden geplaatst;
d) indien gebruikmaking van de regeling er niet toe kan leiden dat de
gevolgen van de regels inzake oorsprong en inzake de kwantitatievebeperkingen welke op de ingevoerde goederen van toepassing zijn,
worden ontdoken;
e) indien de regeling ertoe kan bijdragen dat het ontstaan of de
instandhouding van een behandelingsactiviteit in de Gemeenschapwordt bevorderd, zonder dat de wezenlijke belangen van commu-
nautaire producenten van soortgelijke goederen worden geschaad
(economische voorwaarden). ►
M3Volgens de procedure van het
Comité kunnen de gevallen worden vastgesteld waarin aan deeconomische voorwaarden wordt geacht te zijn voldaan. ◄
Artikel 134
Artikel 118, leden 1, 2 en 4, en artikel 119 zijn van overeenkomstige
toepassing.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 44
▼M3
▼B
▼B
Artikel 135
Indien een douaneschuld ontstaat ten aanzien van goederen in ongewij-
zigde staat of van produkten die zich in een tussenstadium vanbehandeling bevinden ten opzichte van het in de vergunning genoemdestadium, wordt het bedrag van deze schuld vastgesteld op grond van deheffingsgrondslagen geldend voor de invoergoederen op het tijdstip
waarop de aangifte tot plaatsing van deze goederen onder de regeling
behandeling onder douanetoezicht is aanvaard.
Artikel 136
1. Indien de invoergoederen op het tijdstip waarop zij onder de rege-
ling behandeling onder douanetoezicht werden geplaatst, voldeden aan
de voorwaarden om voor een preferentiële tariefbehandeling in aanmer-king te komen, en indien dezelfde preferentiële tariefbehandeling vantoepassing is op produkten welke identiek zijn met de in het vrijeverkeer gebrachte behandelde produkten, worden de rechten bij invoer
waaraan de behandelde produkten worden onderworpen, berekend door
het recht toe te passen dat in het kader van deze tariefbehandelinggeldt.
2. Indien de in lid 1 bedoelde preferentiële tariefbehandeling voor de
invoergoederen is voorgeschreven in het kader van tariefcontingenten
of tariefplafonds, is aan de toepassing van het in lid 1 bedoelde rechtten aanzien van de behandelde produkten ook de voorwaardeverbonden dat deze preferentiële tariefbehandeling op de invoergoe-deren van toepassing is op het tijdstip van aanvaarding van deaangifte tot het in het vrije verkeer brengen. In dat geval wordt de
hoeveelheid invoergoederen die daadwerkelijk bij de vervaardiging
van de in het vrije verkeer gebrachte behandelde produkten is gebruikt,afgeboekt op de tariefcontingenten of tariefplafonds die gelden op hetogenblik van aanvaarding van de aangifte tot het in het vrije verkeerbrengen, en wordt niet overgegaan tot afboeking op die tariefcontin-
genten of tariefplafonds die zijn geopend voor produkten die identiek
zijn met de behandelde produkten.
F.Tijdelijke invoer
Artikel 137
De regeling tijdelijke invoer maakt het mogelijk om in het douanege-
bied van de Gemeenschap met gehele of gedeeltelijke vrijstelling vande rechten bij invoer en zonder dat zij aan handelspolitieke maatre-
gelen worden onderworpen, niet-communautaire goederen te gebruiken
die zijn bestemd om te worden wederuitgevoerd zonder wijzigingen tehebben ondergaan, met uitzondering van hun normale waardeverminde-ring ten gevolge van het gebruik dat ervan is gemaakt.
Artikel 138
De vergunning tot tijdelijke invoer wordt afgegeven op verzoek van de
persoon die de genoemde goederen gebruikt of laat gebruiken.
Artikel 139
De douaneautoriteiten weigeren de regeling tijdelijke invoer toe te
staan wanneer het onmogelijk is de identificatie van de invoergoederente waarborgen.
De douaneautoriteiten kunnen evenwel gebruikmaking van de regeling
tijdelijke invoer toestaan zonder de identificatie van de goederen tewaarborgen, wanneer het ontbreken van wegens de aard van degoederen of de aard van de te verrichten bewerkingen niet tot misbruikvan de regeling kan leiden.
Artikel 140
1. De douaneautoriteiten stellen de termijn vast waarbinnen de
invoergoederen wederuitgevoerd moeten zijn of een nieuwe douanebe-1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 45
▼B
stemming moeten hebben gekregen. Deze termijn moet lang genoeg
zijn om het doel van het toegestane gebruik te bereiken.
2. Onverminderd de overeenkomstig artikel 141 vastgestelde bijzon-
dere termijnen mogen goederen zich 24 maanden onder de regelingtijdelijke invoer bevinden. De douaneautoriteiten kunnen echter, inoverleg met de betrokkene, kortere termijnen vaststellen.
3. Wanneer uitzonderlijke omstandigheden zulks rechtvaardigen,
kunnen de douaneautoriteiten de in de leden 1 en 2 bedoelde termijnenevenwel op verzoek van de betrokkene binnen redelijke grenzen
verlengen, om het toegestane gebruik mogelijk te maken.
Artikel 141
De gevallen waarin en de bijzondere voorwaarden waaronder gebruik
kan worden gemaakt van de regeling tijdelijke invoer met volledigevrijstelling van de rechten bij invoer, worden vastgesteld volgens deprocedure van het Comité.
Artikel 142
1. Gebruikmaking van de regeling tijdelijke invoer met gedeeltelijke
vrijstelling van de rechten bij invoer wordt toegestaan voor goederendie niet in de overeenkomstig artikel 141 vastgestelde bepalingen zijngenoemd, of die weliswaar daarin zijn genoemd, doch niet aan alle, in
die bepalingen voor het verlenen van toestemming tot tijdelijke invoer
met volledige vrijstelling gestelde voorwaarden voldoen.
2. De lijst van goederen welke van de mogelijkheid tot tijdelijke
invoer met gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer zijn
uitgesloten, alsmede de voorwaarden waaronder goederen wel onder
deze regeling kunnen worden geplaatst, worden volgens de procedurevan het Comité vastgesteld.
Artikel 143
1. Het bedrag van de rechten bij invoer die verschuldigd zijn ten
aanzien van goederen die onder de regeling tijdelijke invoer metgedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer zijn geplaatst, wordtper maand of gedeelte van een maand dat de goederen zich onder deregeling tijdelijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling hebben
bevonden, vastgesteld op 3 % van het bedrag van de rechten die over
de genoemde goederen zouden zijn geheven indien deze op de datumwaarop zij onder de regeling tijdelijke invoer werden geplaatst, in hetvrije verkeer zouden zijn gebracht.
2. Het bedrag van de te heffen rechten bij invoer mag niet hoger zijn
dan het bedrag dat zou zijn geheven indien de betrokken goederen opde datum waarop zij onder de regeling tijdelijke invoer werdengeplaatst, in het vrije verkeer zouden zijn gebracht, waarbij de even-
tueel verschuldigde interesten buiten beschouwing worden gelaten.
3. Overdracht van de rechten en verplichtingen welke uit de regeling
tijdelijke invoer voortvloeien, overeenkomstig artikel 90, houdt niet indat dezelfde vrijstellingsregeling moet worden toegepast voor elk van
de in aanmerking te nemen gebruiksperioden.
4. Geschiedt de in lid 3 bedoelde overdracht met toepassing van het
systeem van gedeeltelijke vrijstelling voor beide personen die in de
loop van een zelfde maand subject van de regeling zijn, dan is de
eerste van de twee schuldenaar voor het voor die gehele maandverschuldigde bedrag aan rechten bij invoer.
Artikel 144
1. Wanneer ten aanzien van invoergoederen een douaneschuld
ontstaat, wordt het bedrag van deze schuld vastgesteld op grond vande heffingsgrondslagen geldend voor deze goederen op het tijdstipwaarop de aangifte tot plaatsing van deze goederen onder de regeling1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 46
▼M3
▼B
▼B
tijdelijke invoer is aanvaard. In de gevallen waarin zulks overeenkom-
stig artikel 141 is voorgeschreven, wordt het bedrag van de schuldevenwel vastgesteld op grond van de heffingsgrondslagen geldend
voor de betrokken goederen op het in artikel 214 bedoelde tijdstip.
2. Wanneer om een andere reden dan de plaatsing onder de regeling
tijdelijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer,voor onder die regeling geplaatste goederen een douaneschuld ontstaat,is het bedrag van die schuld gelijk aan het verschil tussen het overeen-
komstig lid 1 vastgestelde bedrag aan rechten en het overeenkomstig
artikel 143 verschuldigde bedrag.
G.Passieve veredeling
I. Algemeen
Artikel 145
1. Onverminderd de specifieke bepalingen die van toepassing zijn
op het in de artikelen 154 tot en met 159 geregelde systeem uitwisse-lingsverkeer en onverminderd artikel 123, maakt de regeling passieveveredeling het mogelijk communautaire goederen tijdelijk uit het doua-negebied van de Gemeenschap uit te voeren ten einde deze aan
veredelingshandelingen te onderwerpen en de uit die handelingen
voortkomende veredelingsprodukten met gehele of geeltelijke vrijstel-ling van de rechten bij invoer in het vrije verkeer te brengen.
2. De tijdelijke uitvoer van communautaire goederen gaat gepaard
met de toepassing van de rechten bij uitvoer, de handelspolitieke maat-
regelen en de overige formaliteiten die gelden voor het buiten het
douanegebied van de Gemeenschap brengen van communautairegoederen.
3. Er wordt verstaan onder:
a) tijdelijk uitgevoerde goederen: de onder de regeling passieve
veredeling geplaatste goederen;
b) veredelingshandelingen: de in artikel 114, lid 2, onder c), eerste,
tweede en derde streepje, bedoelde handelingen;
c) veredelingsprodukten: alle produkten die het resultaat zijn van
veredelingshandelingen;
d) opbrengst: de hoeveelheid of het percentage veredelingsprodukten
verkregen bij de veredeling van een bepaalde hoeveelheid tijdelijkuitgevoerde goederen.
Artikel 146
1. Onder de regeling passieve veredeling kunnen niet worden
geplaatst communautaire goederen
— waarvan de uitvoer een terugbetaling of kwijtschelding van de
rechten bij invoer tot gevolg heeft;
— die, alvorens zij werden uitgevoerd, wegens hun bijzondere bestem-
ming met totale vrijstelling van de rechten bij invoer in het vrije
verkeer waren gebracht, zolang de voorwaarden voor de toekenning
van deze vrijstelling van toepassing blijven;
— waarvan de uitvoer aanleiding geeft tot de toekenning van restitu-
ties bij uitvoer, of waarvoor wegens de uitvoer in het kader vanhet gemeenschappelijk landbouwbeleid een ander financieel voor-deel dan de genoemde restituties wordt toegekend.
2. Er kunnen evenwel afwijkingen van lid 1, tweede streepje,
worden vastgesteld volgens de procedure van het Comité.
II. Afgifte van de vergunning
Artikel 147
1. De vergunning voor passieve veredeling wordt afgegeven op
verzoek van de persoon die de veredelingshandelingen laat verrichten.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 47
▼B
2. In afwijking van lid 1 kan voor goederen van oorsprong uit de
Gemeenschap in de zin van titel II, hoofdstuk 2, afdeling 1, gebruikma-king van de regeling passieve veredeling aan een andere persoon
worden toegestaan, indien de veredelingshandeling bestaat in de opne-
ming van deze goederen in buiten de Gemeenschap verkregen goederendie als veredelingsprodukten zijn ingevoerd, mits het gebruik van deregeling bijdraagt aan bevordering van de verkoop van de uitvoergoe-deren zonder dat de wezenlijke belangen van de communautaire
producenten van identieke of soortgelijke produkten als de ingevoerde
veredelingsprodukten worden geschaad.
De gevallen waarin en de wijze waarop de eerste alinea van toepassing
is, worden vastgesteld volgens de procedure van het Comité.
Artikel 148
De vergunning wordt slechts verleend:
a) aan in de Gemeenschap gevestigde personen;
b) indien wordt geoordeeld dat zal kunnen worden vastgesteld dat de
veredelingsprodukten het resultaat zijn van de behandeling van detijdelijk uitgevoerde goederen.
De gevallen waarin afwijkingen van het bepaalde onder b) van
toepassing kunnen zijn en de voorwaarden waaronder deze afwij-kingen van toepassing zijn, worden vastgesteld volgens de
procedure van het Comité;
c) indien gebruikmaking van de regeling passieve veredeling er niet
toe leidt dat de wezenlijke belangen van de communautaire verede-laars ernstig worden geschaad (economische voorwaarden).
III. Werking van de regeling
Artikel 149
1. De douaneautoriteiten stellen de termijn vast waarbinnen de
veredelingsprodukten in het douanegebied van de Gemeenschap
moeten worden wederingevoerd. Zij kunnen deze termijn verlengen op
met redenen omkleed verzoek van de vergunninghouder.
2. De douaneautoriteiten stellen hetzij de opbrengst van de verede-
lingshandeling vast, hetzij, in voorkomend geval, de wijze waarop
deze opbrengst wordt bepaald.
Artikel 150
1. Gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer als
bedoeld in artikel 151, lid 1, wordt slechts verleend wanneer de verede-lingsprodukten voor het vrije verkeer worden aangegeven op naam of
voor rekening van:
a) hetzij de vergunninghouder;
b) hetzij een andere in de Gemeenschap gevestigde persoon, op voor-
waarde dat deze van de vergunninghouder toestemming heeft
verkregen en voor zover aan de voorwaarden van de vergunningwordt voldaan.
2. Gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer als
bedoeld in artikel 151, lid 1, wordt niet verleend wanneer aan een vande voorwaarden of verplichtingen met betrekking tot de regelingpassieve veredeling niet is voldaan, tenzij vaststaat dat dit verzuimzonder werkelijke gevolgen is gebleven voor de juiste werking vandeze regeling.
Artikel 151
1. De hoogte van de gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de
rechten bij invoer als bedoeld in artikel 145 wordt vastgesteld doorhet bedrag van de rechten bij invoer die op de in het vrije verkeergebrachte veredelingsprodukten van toepassing zijn, te verminderenmet het bedrag van de rechten bij invoer die op dezelfde datum op de1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 48
▼B
tijdelijk uitgevoerde goederen van toepassing zouden zijn, indien deze
goederen uit het land waar de veredelingshandeling of de laatsteveredelingshandeling is verricht, in het douanegebied van de Gemeen-
schap zouden worden ingevoerd.
2. Het krachtens lid 1 in mindering te brengen bedrag wordt bere-
kend aan de hand van de hoeveelheid en de soort van de betrokken
goederen op de datum van aanvaarding van de aangifte tot plaatsing
onder de regeling passieve veredeling en op grond van de andereheffingselementen die op deze goederen van toepassing zijn op dedatum van aanvaarding van de aangifte tot het in het vrije verkeerbrengen van de veredelingsprodukten.
De waarde van de tijdelijk uitgevoerde goederen is die welke voor deze
goederen in aanmerking wordt genomen bij het vaststellen van dedouanewaarde van de veredelingsprodukten overeenkomstig artikel 32,lid 1, onder b), i) of, indien de waarde niet op deze wijze kan worden
vastgesteld, het verschil tussen de douanewaarde van de veredelings-
produkten en de met redelijke middelen vastgestelde veredelingskosten.
Niettemin:
— worden bepaalde, volgens de procedure van het Comité vastgestelde
heffingen voor de berekening van het in mindering te brengenbedrag niet in aanmerking genomen;
— is, indien de tijdelijk uitgevoerde goederen, alvorens zij onder de
regeling passieve veredeling werden geplaatst, wegens hun bijzon-dere bestemming met toepassing van een verlaagd recht in hetvrije verkeer waren gebracht en zolang de voorwaarden voor detoekenning van dit verlaagde recht blijven gelden, het in mindering
te brengen bedrag gelijk aan het daadwerkelijk bij het in vrije
verkeer brengen geïnde bedrag van de rechten bij invoer.
3. Indien voor de tijdelijk uitgevoerde goederen bij het in het vrije
verkeer brengen een verlaagd recht of een nulrecht zou kunnen gelden
wegens een bijzondere bestemming, wordt dit recht in aanmerkinggenomen voor zover deze goederen in het land waar de veredelingshan-deling of de laatste veredelingshandeling is verricht, dezelfdeveredelingshandelingen hebben ondergaan als die waarin voor eendergelijke bestemming is voorzien.
4. Indien voor de veredelingsprodukten een preferentiële tariefmaat-
regel geldt in de zin van artikel 20, lid 3, onder d) of e), en wanneerdeze maatregel ook bestaat voor goederen met dezelfde tariefindelingals de tijdelijk uitgevoerde goederen, zijn de rechten bij invoer die
voor de berekening van het krachtens lid 1 in mindering te brengen
bedrag in aanmerking moeten worden genomen, gelijk aan de rechtenwelke van toepassing zouden zijn indien de tijdelijk uitgevoerdegoederen zouden voldoen aan de voorwaarden krachtens welke dezepreferentiële tariefmaatregel kan worden toegepast.
5. Dit artikel doet geen afbreuk aan de toepassing van de bepalingen
die zijn of kunnen worden vastgesteld in het kader van het handelsver-keer tussen de Gemeenschap en derde landen waarbij voor bepaaldeveredelingsprodukten vrijstelling van de rechten bij invoer wordt
verleend.
Artikel 152
1. Wanneer de veredelingshandeling bestaat in de herstelling van de
tijdelijk uitgevoerde goederen, geschiedt het in het vrije verkeer
brengen van deze goederen met volledige vrijstelling van de rechtenbij invoer, indien ten genoegen van de douaneautoriteiten wordt vastge-steld dat de herstelling gratis werd verricht, hetzij op grond van eencontractuele of wettelijke garantieverplichting, hetzij wegens een fabri-
cagefout.
2. Lid 1 is niet van toepassing wanneer op het tijdstip waarop de
betrokken goederen voor het eerst in het vrije verkeer werden gebracht,rekening is gehouden met de gebreken die zij vertonen.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 49
▼B
Artikel 153
Indien de veredelingshandeling bestaat in de herstelling van de tijdelijk
uitgevoerde goederen en deze herstelling tegen betaling wordt verricht,vindt de in artikel 145 bedoelde gedeeltelijke vrijstelling van rechtenbij invoer plaats door het bedrag van de van toepassing zijnde rechten
te bepalen op grond van de heffingselementen die op de veredelings-
produkten van toepassing zijn op de datum van aanvaarding van deaangifte tot het in het vrije verkeer brengen van genoemde produkten,waarbij als douanewaarde een bedrag in aanmerking wordt genomendat gelijk is aan de herstellingskosten, mits de betaling van deze kostende enige prestatie van de vergunninghouder vormt en niet beïnvloed is
door de verbondenheid tussen hem en degene die de veredelingshande-
ling heeft verricht.
In afwijking van artikel 151 kunnen volgens de procedure van het
Comité worden vastgesteld de gevallen waarin en de bijzondere voor-
waarden waaronder goederen na passieve veredeling in het vrije
verkeer kunnen worden gebracht door de kosten van de veredelings-werkzaamheden als heffingsgrondslag te nemen voor de toepassingvan het gemeenschappelijk douanetarief.
IV. Passieve veredeling met gebruikmaking van het systeem
uitwisselingsverkeer
Artikel 154
1. Onder de in de onderhavige afdeling IV vastgestelde voor-
waarden, die als aanvulling op de voorgaande bepalingen gelden,
biedt het systeem uitwisselingsverkeer de mogelijkheid een ingevoerdgoed, hierna vervangend produkt” genoemd, in de plaats te latenkomen van een veredelingsprodukt.
2. De douaneautoriteiten staan gebruikmaking van het systeem
uitwisselingsverkeer toe, indien de veredelingshandeling bestaat in deherstelling van andere communautaire goederen dan die welke vallenonder het gemeenschappelijk landbouwbeleid of onder specifieke rege-lingen die op bepaalde door verwerking van landbouwprodukten
verkregen goederen van toepassing zijn.
3. Onverminderd artikel 159 zijn de bepalingen die van toepassing
zijn op veredelingsprodukten eveneens van toepassing op vervangende
produkten.
4. De douaneautoriteiten staan toe dat de vervangende produkten
onder de door hen vastgestelde voorwaarden worden ingevoerd voordat
de tijdelijk uit te voeren goederen worden uitgevoerd (voorafgaande
invoer).
Bij voorafgaande invoer van een vervangend produkt dient een zeker-
heid te worden gesteld voor het bedrag van de rechten bij invoer.
Artikel 155
1. De vervangende produkten moeten onder dezelfde tariefindeling
vallen, van dezelfde handelskwaliteit zijn en dezelfde technischekenmerken bezitten als de tijdelijk uitgevoerde goederen indien dezelaatste de beoogde herstelling zouden hebben ondergaan.
2. Indien de tijdelijk uitgevoerde goederen voorafgaand aan de
uitvoer zijn gebruikt, moeten de vervangende produkten eveneens zijngebruikt en mogen het geen nieuwe produkten zijn.
De douaneautoriteiten kunnen echter afwijkingen van deze regel
toestaan indien het vervangende produkt gratis is geleverd, hetzij opgrond van een contractuele of wettelijke garantieverplichting, hetzijwegens een fabricagefout.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 50
▼M3
▼B
▼B
Artikel 156
Uitwisselingsverkeer wordt slechts toegestaan wanneer het mogelijk is
na te gaan of aan de voorwaarden van artikel 155 is voldaan.
Artikel 157
1. In geval van voorafgaande invoer dient de uitvoer van de tijdelijk
uit te voeren goederen binnen een termijn van twee maanden te
geschieden, te rekenen vanaf de datum waarop de douaneautoriteiten
de aangifte tot het in het vrije verkeer brengen van de vervangendeprodukten hebben aanvaard.
2. Wanneer uitzonderlijke omstandigheden zulks rechtvaardigen,
kunnen de douaneautoriteiten de in lid 1 genoemde termijn echter op
aanvraag van de betrokkene binnen redelijke grenzen verlengen.
Artikel 158
In geval van voorafgaande invoer en wanneer artikel 151 wordt toege-
past, wordt het in mindering te brengen bedrag vastgesteld aan de hand
van de heffingselementen die op de tijdelijk uitgevoerde goederen vantoepassing zijn op de datum van aanvaarding van de aangifte tot plaat-sing van deze goederen onder de regeling.
Artikel 159
Artikel 147, lid 2, en artikel 148, onder b), zijn niet van toepassing in
het kader van het uitwisselingsverkeer.
V. Overige bepalingen
Artikel 160
De in het kader van de regeling passieve veredeling bepaalde proce-
dures zijn eveneens van toepassing voor de tenuitvoerlegging van deniet-tarifaire maatregelen van de gemeenschappelijke handelspolitiek.
Afdeling 4
Uitvoer
Artikel 161
1. De regeling uitvoer maakt het mogelijk dat communautaire
goederen het douanegebied van de Gemeenschap verlaten.
De uitvoer brengt mee de toepassing van de voor het verlaten van
genoemd gebied vastgestelde formaliteiten, met inbegrip van dehandelspolitieke maatregelen en, in voorkomend geval, de rechten bij
uitvoer.
2. Met uitzondering van de goederen die onder de regeling passieve
veredeling zijn geplaatst of die overeenkomstig artikel 163 onder eenregeling voor douanevervooer zijn geplaatst, en onverminderd artikel
164, dienen alle voor uitvoer bestemde communautaire goederen onder
de regeling uitvoer te worden geplaatst.
3. Goederen die naar het eiland Helgoland zijn verzonden, worden
niet beschouwd als uitgevoerd uit het douanegebied van de Gemeen-schap.
4. De gevallen waarin en de voorwaarden waaronder goederen die
het douanegebied van de Gemeenschap verlaten, niet ten uitvoerbehoeven te worden aangegeven, worden vastgesteld volgens de proce-dure van het Comité.
5. De aangifte ten uitvoer moet worden ingediend bij het douane-
kantoor dat bevoegd is voor het toezicht op de plaats waar deexporteur is gevestigd of waar de goederen zijn verpakt of met hetoog op de uitvoer in of op het vervoermiddel zijn geladen. Afwijkingenworden volgens de procedure van het Comité vastgesteld.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 51
▼B
Artikel 162
Vrijgave voor uitvoer wordt verleend op voorwaarde dat de betrokken
goederen het douanegebied van de Gemeenschap verlaten in de staatwaarin zij zich bevonden op het tijdstip van aanvaarding van de
aangifte ten uitvoer.
Afdeling 5
Intern douanevervoer
Artikel 163
1. De regeling intern douanevervoer maakt, onder de in de leden 2,
3 en 4 genoemde voorwaarden, het vervoer mogelijk van communau-
taire goederen van één plaats in het douanegebied van deGemeenschap naar een andere plaats in het douanegebied van deGemeenschap via het grondgebied van een derde land, zonder wijzi-ging van hun douanestatus. Deze bepaling laat de toepassing vanartikel 91, lid 1, onder b), onverlet.
2. Het in lid 1 bedoelde vervoer kan geschieden:
a) hetzij met toepassing van de regeling intern communautair douane-
vervoer indien een internationale overeenkomst in deze
mogelijkheid voorziet;
b) hetzij onder geleide van een carnet TIR (TIR-Overeenkomst);
c) hetzij onder geleide van een carnet ATA ►
M1 ◄dat
wordt gebruikt als document voor douanevervoer;
d) hetzij onder geleide van het Rijnvaartmanifest (artikel 9 van de
Herziene Rijnvaartakte);
e) hetzij onder geleide van het formulier 302 dat is voorgeschreven in
het kader van het op 19 juni 1951 te Londen ondertekende Verdragtussen de Staten die partij zijn bij het Noordatlantisch Verdrag,nopens de rechtspositie van hun krijgsmachten;
f) hetzij door middel van postzendingen (postcolli daaronder
begrepen).
3. In het in lid 2, onder a), bedoelde geval zijn de artikelen 92, 94,
95, 96 en 97 van overeenkomstige toepassing.
4. In de in lid 2, onder b) tot en met f), bedoelde gevallen behouden
de goederen hun douanestatus slechts wanneer deze status wordt vast-gesteld onder de voorwaarden en in de vorm bedoeld in de volgens de
procedure van het Comité vastgestelde bepalingen.
Artikel 164
Volgens de procedure van het Comité wordt bepaald onder welke voor-
waarden communautaire goederen, zonder aan een douaneregeling te
zijn onderworpen, van één plaats in het douanegebied van de Gemeen-schap naar een andere plaats in het douanegebied van de Gemeenschapen tijdelijk daarbuiten, mogen worden vervoerd, zonder wijziging vanhun douanestatus.
Artikel 165
De regeling intern communautair douanevervoer geldt eveneens indien
de toepassing daarvan uitdrukkelijk in een communautaire bepalingwordt voorgeschreven.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 52
▼B
HOOFDSTUK 3
DE OVERIGE DOUANEBESTEMMINGEN
Afdeling 1
Vrije zones en vrije entrepots
A.Algemeen
Artikel 166
Vrije zones en vrije entrepots zijn delen van het douanegebied van de
Gemeenschap of zich in dit gebied bevindende ruimten die van de restvan dit gebied zijn afgescheiden en waarin:
a) niet-communautaire goederen voor de toepassing van de rechten bij
invoer en de handelspolitieke maatregelen bij invoer worden geacht
zich niet op het douanegebied van de Gemeenschap te bevinden,voor zover zij niet in het vrije verkeer zijn gebracht of onder eenandere douaneregeling zijn geplaatst of worden ge of verbruiktonder andere voorwaarden dan in de douanewetgeving vermeld;
b) communautaire goederen wegens plaatsing in een vrije zone of in
een vrij entrepot in aanmerking komen voor maatregelen die in
beginsel aan de uitvoer van goederen zijn verbonden indien speci-
fieke communautaire wetgeving daarin voorziet.
Artikel 167
1. De Lid-Staten kunnen in bepaalde delen van het douanegebied
van de Gemeenschap vrije zones instellen of de oprichting van vrije
entrepots toestaan.
2. De Lid-Staten bepalen van elke zone de geografische grenzen. De
ruimten die bestemd zijn om als vrij entrepot te worden gebruikt,dienen door de Lid-Staten te worden goedgekeurd.
3. Met uitzondering van de overeenkomstig artikel 168 bis aange-
wezen vrije zones, zijn de vrije zones afgesloten. De lidstaten stellen
de in- en uitgangen van elke vrije zone of vrij entrepot vast.
4. Voor de oprichting van gebouwen in een vrije zone is vooraf-
gaande toestemming van de douaneautoriteiten vereist.
Artikel 168
1. De grenzen en de in- en uitgangen van de vrije zones, behalve de
overeenkomstig artikel 168 bis aangewezen vrije zones, en van de vrijeentrepots, staan onder toezicht van de douaneautoriteiten.
2. Personen en vervoermiddelen die een vrije zone of een vrij
entrepot binnenkomen of verlaten, kunnen aan douanecontrole worden
onderworpen.
3. Personen die niet de nodige waarborgen bieden voor de naleving
van de in dit wetboek vervatte bepalingen, kan de toegang tot een vrije
zone of een vrij entrepot worden ontzegd.
4. De douaneautoriteiten kunnen goederen die een vrije zone of een
vrij entrepot binnenkomen, erin verblijven of verlaten, aan controleonderwerpen. Met het oog op deze controle dient een kopie van het
vervoerdocument waarvan de goederen bij hun binnenkomst en vertrek
vergezeld moeten zijn, aan de douaneautoriteiten te worden overgelegdof bij elke door de genoemde autoriteiten aangewezen persoon tehunner beschikking te worden gehouden. Wanneer deze controle wordtgeëist, dienen de goederen ter beschikking van de douaneautoriteiten teworden gesteld.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 53
▼M3
▼B
▼M3
▼B
▼M3
Artikel 168bis
1. De douaneautoriteiten kunnen vrije zones aanwijzen waarbinnen
de douanecontroles en -formaliteiten worden verricht en de bepalingen
inzake de douaneschuld worden toegepast overeenkomstig de bepa-lingen inzake het stelsel van douane-entrepots.
De artikelen 170, 176 en 180 zijn niet van toepassing op de aldus
aangewezen vrije zones.
2. De verwijzingen naar vrije zones in de artikelen 37, 38 en 205
gelden niet voor de in lid 1 bedoelde vrije zones.
B.Binnenkomst van goederen in vrije zones of vrije entrepots
Artikel 169
In een vrije zone of een vrij entrepot kunnen zowel communautaire als
niet-communautaire goederen worden geplaatst.
De douaneautoriteiten kunnen evenwel eisen dat goederen die gevaar
opleveren of die andere goederen zouden kunnen aantasten of waarvoor
om andere redenen bijzondere voorzieningen nodig zijn, in speciaal
voor de opslag van dergelijke goederen uitgeruste ruimten wordengeplaatst.
Artikel 170
1. Onverminderd artikel 168, lid 4, behoeven goederen bij binnen-
komst in een vrije zone of een vrij entrepot niet bij de
douaneautoriteiten te worden aangebracht en behoeft geen douaneaan-gifte te worden ingediend.
2. Bij de douane dienen slechts die goederen te worden aangebracht
en douaneformaliteiten dienen slechts voor die goederen te wordenvervuld:
a) die onder een douaneregeling zijn geplaatst welke door de binnen-
komst van deze goederen in een vrije zone of een vrij entrepotwordt beëindigd; het aanbrengen is evenwel niet nodig indien inhet kader van de betrokken douaneregeling vrijstelling van deverplichting tot het aanbrengen van de goederen wordt verleend;
b) waarvoor een beschikking tot terugbetaling of kwijtschelding van de
rechten bij invoer is gegeven, waarbij de plaatsing van dezegoederen in een vrije zone of een vrij entrepot wordt toegestaan;
c) die onder de in artikel 166, onder b), bedoelde maatregelen vallen.
3. De douaneautoriteiten kunnen eisen dat de goederen die aan
rechten bij uitvoer of aan andere bepalingen betreffende de uitvoer
onderworpen zijn, bij de douanedienst worden aangemeld.
4. Op verzoek van de belanghebbende geven de douaneautoriteiten
een verklaring af betreffende de communautaire of de niet-communau-taire status van de in een vrije zone of een vrij entrepot geplaatstegoederen.
C.Werking van de vrije zones en de vrije entrepots
Artikel 171
1. Voor de opslag van goederen in een vrije zone of een vrij
entrepot geldt geen tijdsbeperking.
2. Voor bepaalde in artikel 166, onder b), bedoelde goederen die
onder het gemeenschappelijk landbouwbeleid vallen, kunnen volgensde procedure van het Comité specifieke termijnen worden vastgesteld.
Artikel 172
1. In een vrije zone of een vrij entrepot is onder de voorwaarden van
dit wetboek elke activiteit van industriële of commerciële aard of met1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 54
▼B
▼B
het karakter van dienstverrichting toegestaan. De douaneautoriteiten
worden vooraf van de uitoefening van deze activiteiten in kennisgesteld.
2. De douaneautoriteiten kunnen, rekening houdend met de aard van
de goederen waarop de genoemde activiteiten betrekking hebben of ten
behoeve van het douanetoezicht, bepaalde verboden of beperkingen van
de in lid 1 bedoelde activiteiten instellen.
3. De douaneautoriteiten kunnen personen die niet de nodige waar-
borgen bieden voor de naleving van de in dit wetboek vervattebepalingen, de uitoefening van een activiteit in een vrije zone of eenvrij entrepot verbieden.
Artikel 173
In een vrije zone of een vrij entrepot geplaatste niet-communautaire
goederen kunnen tijdens hun verblijf in een vrije zone of een vrij
entrepot:
a) in het vrije verkeer worden gebracht onder de bij die regeling en bij
artikel 178 bepaalde voorwaarden;
b) zonder vergunning de in artikel 109, lid 1, bedoelde gebruikelijke
behandelingen ondergaan;
c) onder de regeling actieve veredeling worden geplaatst onder de bij
die regeling vastgestelde voorwaarden.
De veredelingshandelingen die worden verricht op het grondgebied
van de oude vrijhaven Hamburg, in de vrije zones van de Canari-sche eilanden,van de Azoren, van Madeira en van de overzeesedepartementen, zijn evenwel niet aan de economische voorwaardenonderworpen.
Indien echter, wat de oude vrijhaven Hamburg betreft, de concur-
rentievoorwaarden in de Gemeenschap in een bepaalde sector van
economische activiteit door deze afwijking ongunstig wordenbeïnvloed, besluit de Raad, op voorstel van de Commissie, metgekwalificeerde meerderheid van stemmen, dat op de overeenkom-stige, op het grondgebied van de oude vrijhaven Hamburg
gevestigde economische activiteit de economische voorwaarden van
toepassing zijn;
d) onder de regeling behandeling onder douanetoezicht worden
geplaatst onder de bij die regeling vastgestelde voorwaarden;
e) onder de regeling tijdelijke invoer worden geplaatst onder de bij die
regeling vastgestelde voorwaarden;
f) worden afgestaan overeenkomstig artikel 182;
g) worden vernietigd, op voorwaarde dat de betrokkene de douaneauto-
riteiten alle door deze autoriteiten nodig geachte inlichtingenverschaft.
Indien de goederen onder een van de onder c), d) of e) bedoelde rege-
lingen worden geplaatst, kunnen de Lid-Staten de terzake geldendecontrolevoorschriften aanpassen, voor zover dit nodig is om rekeningte houden met de voorwaarden inzake de werking van en het douane-toezicht op de vrije zones en de vrije entrepots.
Artikel 174
De in artikel 166, onder b), bedoelde communautaire goederen die
onder het gemeenschappelijk landbouwbeleid vallen, kunnen slechtsde behandelingen ondergaan welke overeenkomstig artikel 109, lid 2,uitdrukkelijk voor deze goederen zijn vastgesteld. Deze behandelingen
kunnen zonder vergunning geschieden.
Artikel 175
1. Indien de artikelen 173 en 174 niet worden toegepast, mogen
niet-communautaire goederen en de in artikel 166, onder b), bedoeldecommunautaire goederen niet in vrije zones of vrije entrepots wordenverbruikt, noch gebruikt.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 55
▼B
2. Onverminderd de bepalingen die op bevoorradingsprodukten van
toepassing zijn en voor zover de betrokken regeling dit toestaat, vormtlid 1 geen beletsel voor het geof verbruik van goederen die, indien zij
in het vrije verkeer zouden worden gebracht of tijdelijk zouden worden
ingevoerd, niet aan de toepassing van rechten bij invoer of aan maat-regelen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid of dehandelspolitiek onderworpen zouden zijn. In dit geval is geen aangiftetot het in het vrije verkeer brengen of tot tijdelijke invoer vereist.
Aangifte is evenwel vereist indien deze goederen op een contingent of
plafond moeten worden afgeboekt.
Artikel 176
1. Elke persoon die een activiteit uitoefent, hetzij opslag, bewerking
of verwerking, hetzij aankoop of verkoop van goederen in een vrijezone of een vrij entrepot, dient een voorraadadministratie te voeren inde door de douaneautoriteiten goedgekeurde vorm. Zodra de goederenin de bedrijfsruimten van genoemde persoon aankomen, dienen zij indeze voorraadadministratie te worden opgenomen. De voorraadadmini-
stratie moet de douaneautoriteiten in staat stellen de goederen te
identificeren en de bewegingen ervan na te gaan.
2. Bij overlading van goederen binnen een vrije zone dienen de op
de goederen betrekking hebbende bescheiden ter beschikking van dedouaneautoriteiten te worden gehouden. De opslag van goederen voorkorte tijd, die inherent is aan deze overlading, wordt beschouwd alsonderdeel van de overlading.
D.Uitslag van goederen uit vrije zones of vrije entrepots
Artikel 177
Onverminderd de bijzondere bepalingen die in het kader van specifieke
wetgeving inzake douane zijn vastgesteld, kunnen goederen die een
vrije zone of een vrij entrepot verlaten:
— uit het douanegebied van de Gemeenschap worden uitgevoerd of
wederuitgevoerd, of
— in de andere delen van het douanegebied van de Gemeenschap
worden binnengebracht.
De bepalingen van titel III zijn, met uitzondering van de artikelen 48
tot en met 53 wat communautaire goederen betreft, van toepassing op
goederen die in de andere delen van het genoemde douanegebiedworden binnengebracht, behalve wanneer het goederen betreft diedeze zone over zee of door de lucht verlaten zonder onder een regelingvoor douanevervoer of een andere douaneregeling te zijn geplaatst.
Artikel 178
1. Indien een douaneschuld ontstaat ten aanzien van niet-commu-
nautaire goederen en de douanewaarde van deze goederen op eenwerkelijk betaalde of te betalen prijs berust die ook de kosten van hetopslaan en het in goede staat bewaren van de goederen gedurende hetverblijf in een vrije zone of een vrij entrepot omvat, dienen deze kosten
niet in de douanewaarde te worden begrepen, op voorwaarde dat zij
zijn te onderscheiden van de werkelijk voor de goederen betaalde ofte betalen prijs.
2. Indien deze genoemde goederen in een vrije zone of een vrij
entrepot bepaalde gebruikelijke behandelingen in de zin van artikel109, lid 1, hebben ondergaan, wordt op verzoek van de aangever enop voorwaarde dat genoemde behandelingen met overeenkomstig lid 3van genoemd artikel gegeven toestemming zijn geschied, voor het vast-
stellen van het bedrag van de rechten bij invoer uitgegaan van de soort,
de douanewaarde en de hoeveelheid die, wat deze goederen betreft, ophet in artikel 214 vermelde tijdstip in aanmerking zouden zijn genomenindien de betrokken goederen genoemde behandelingen niet zoudenhebben ondergaan. Er kunnen evenwel afwijkingen van die bepalingworden vastgesteld volgens de procedure van het Comité.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 56
▼B
Artikel 179
1. De in een vrije zone of een vrij entrepot geplaatste communau-
taire goederen, bedoeld in artikel 166, onder b), die onder hetgemeenschappelijk landbouwbeleid vallen dienen een van de bestem-mingen te krijgen die zijn vastgesteld bij de wetgeving die voor dezegoederen, wegens de plaatsing ervan in een vrije zone of een vrij
entrepot, voorziet in maatregelen die in beginsel aan de uitvoer van
goederen zijn verbonden.
2. Indien deze goederen opnieuw in andere delen van het douanege-
bied van de Gemeenschap worden binnengebracht of indien bij het
verstrijken van de overeenkomstig artikel 171, lid 2, vastgestelde
termijn geen verzoek is ingediend om aan de goederen een van de inlid 1 bedoelde bestemmingen te geven, nemen de donaneautoriteitende maatregelen die zijn vastgesteld bij de betrokken specifieke wetge-ving die bij niet-inachtneming van de voorgeschreven bestemminggeldt.
Artikel 180
1. Ingeval de goederen in andere delen van het douanegebied van de
Gemeenschap worden binnengebracht of daar opnieuw worden binnen-
gebracht of onder een douaneregeling worden geplaatst, kan de in
artikel 170, lid 4, bedoelde verklaring worden gebruikt om de commu-nautaire of de niet-communautaire status van deze goederen aan tetonen.
2. Indien noch door middel van de verklaring noch anderszins is
aangetoond dat de goederen de status van communautaire of van niet-communautaire goederen hebben, worden deze goederen beschouwd:
— als communautaire goederen, voor de toepassing van de rechten bij
uitvoer en de uitvoercertificaten alsmede van de in het kader van dehandelspolitiek ten aanzien van de uitvoer vastgestelde maatregelen;
— als niet-communautaire goederen, in de overige gevallen.
Artikel 181
De douaneautoriteiten vergewissen zich ervan dat, wanneer goederen
uit een vrije zone of een vrij entrepot worden uitgevoerd of wederuit-
gevoerd, de geldende bepalingen inzake de uitvoer of de wederuitvoer
worden nageleefd.
Afdeling 2
Wederuitvoer, vernietiging en afstand van goederen
Artikel 182
1. Niet-communautaire goederen kunnen:
— uit het douanegebied van de Gemeenschap worden wederuitge-
voerd;
— worden vernietigd;— aan de Schatkist worden afgestaan indien de nationale wetgeving in
deze mogelijkheid voorziet.
2. De wederuitvoer behelst in voorkomend geval de toepassing van
de voor de uitslag van goederen voorgeschreven formaliteiten, metinbegrip van de handelspolitieke maatregelen.
Volgens de procedure van het Comité kunnende gevallen worden
bepaald waarin niet-communautaire goederen onder een schorsingsre-geling kunnen worden geplaatst met het oog op de niet-toepassing vanhandelspolitieke maatregelen bij uitvoer.
3.►
M1Behalve in de volgens de procedure van het Comité vast-
gestelde gevallen worden de douaneautoriteiten vooraf van dewederuitvoer of van de vernietiging van goederen in kennis gesteld ◄.
De douaneautoriteiten verbieden de wederuitvoer wanneer de in lid 2,eerste alinea, bedoelde formaliteiten of maatregelen zulks voor-schrijven. Wanneer goederen die tijdens hun verblijf in het1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 57
▼B
douanegebied van Gemeenschap onder een economische douanerege-
ling waren geplaatst, bestemd zijn voor wederuitvoer, dient eendouaneaangifte in de zin van de artikelen 59 tot en met 78 te worden
ingediend. In dit geval zijn de leden 4 en 5 van artikel 161 van toepas-
sing.
4. Het vernietigen of afstaan van de goederen mag voor de Schatkist
geen kosten meebrengen.
5. De eventuele resten en afvallen van de vernietiging dienen zelf
een van de voor niet-communautaire goederen vastgestelde douanebe-stemmingen te krijgen.
Zij bevinden zich onder douanetoezicht tot het in artikel 37, lid 2,
bedoelde tijdstip.
TITEL V
GOEDEREN DIE HET DOUANEGEBIED VAN DE GEMEEN-
SCHAP VERLATEN
Artikel 183
Goederen die het douanegebied van de Gemeenschap verlaten, zijn
onderworpen aan douanetoezicht. Zij kunnen overeenkomstig degeldende bepalingen door de douaneautoriteiten aan controles worden
onderworpen. Zij dienen dat gebied te verlaten, in voorkomend geval,
langs de weg die door de douaneautoriteiten is vastgesteld en op dedoor deze autoriteiten bepaalde wijze.
TITEL VI
DE BEGUNSTIGDE VERRICHTINGEN
HOOFDSTUK 1
VRIJSTELLINGEN
Artikel 184
De Raad stelt, op voorstel van de Commissie, met gekwalificeerde
meerderheid van stemmen de gevallen vast waarin, wegens bijzondereomstandigheden, bij het in het vrije verkeer brengen of de uitvoer van
goederen vrijstelling van rechten bij invoer of van rechten bij uitvoer
wordt verleend.
HOOFDSTUK 2
TERUGKERENDE GOEDEREN
Artikel 185
1. Communautaire goederen die, na uit het douanegebied van de
Gemeenschap te zijn uitgevoerd, opnieuw in dit douanegebied worden
binnengebracht en binnen een termijn van drie jaar in het vrije verkeer
worden gebracht, worden op verzoek van de belanghebbende vanrechten bij invoer vrijgesteld.
Evenwel geldt dat:
— de termijn van drie jaar kan worden overschreden om rekening te
houden met bijzondere omstandigheden;
— indien de terugkerende goederen vóór hun uitvoer uit het douanege-
bied van de Gemeenschap in het vrije verkeer waren gebracht mettoepassing van een verlaagd recht bij invoer of van een nulrecht uithoofde van het gebruik ervan voor bijzondere doeleinden, de in lid1 bedoelde vrijstelling slechts mag worden verleend indien de
goederen opnieuw voor dezelfde doeleinden worden gebruikt.
Indien de goederen niet voor dezelfde doeleinden worden gebruikt,
wordt het bedrag aan rechten bij invoer waaraan zij zijn onder-worpen, verminderd met het bedrag dat eventueel is geheven ophet tijdstip waarop zij voor het eerst in het vrije verkeer werden1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 58
▼B
gebracht. Als dit laatste bedrag hoger is dan het bedrag dat voort-
vloeit uit het in het vrije verkeer brengen van de terugkerendegoederen, wordt geen terugbetaling verleend.
2. De in lid 1 bedoelde vrijstelling van rechten bij invoer wordt niet
verleend voor:
a) goederen die in het kader van de regeling passieve veredeling uit
het douanegebied van de Gemeenschap zijn uitgevoerd, tenzij dezegoederen zich nog bevinden in de staat waarin zij werden uitge-voerd;
b) goederen die het voorwerp hebben uitgemaakt van een communau-
taire maatregel die de uitvoer ervan naar derde landen inhield. Degevallen waarin en de voorwaarden waaronder van deze bepalingkan worden afgeweken, worden vastgesteld volgens de procedure
van het Comité.
Artikel 186
De in artikel 185 bedoelde vrijstelling van rechten bij invoer wordt
slechts verleend wanneer de goederen worden wederingevoerd in destaat waarin zij werden uitgevoerd. De gevallen waarin en de voor-waarden waaronder van deze voorwaarde kan worden afgeweken,worden vastgesteld volgens de procedure van het Comité.
Artikel 187
De artikelen 185 en 186 zijn mutatis mutandis van toepassing op
veredelingsprodukten die oorspronkelijk werden uitgevoerd of weder-
uitgevoerd na onder een regeling actieve veredeling te zijn geplaatst.
Het bedrag aan wettelijk verschuldigde rechten bij invoer wordt vastge-
steld volgens de bepalingen die in het kader van de regeling actieveveredeling gelden. De datum van de wederuitvoer van de veredelings-produkten wordt beschouwd als de datum van het in het vrije verkeer
brengen.
HOOFDSTUK 3
PRODUKTEN VAN DE ZEEVISSERIJ EN ANDERE UIT ZEE
GEWONNEN PRODUKTEN
Artikel 188
Onverminderd artikel 23, lid 2, onder f), zijn bij het in het vrije verkeer
brengen van de rechten bij invoer vrijgesteld:
a) visserijprodukten en andere produkten die in de territoriale zee van
een derde land zijn gewonnen door in een Lid-Staat ingeschreven ofgeregistreerde schepen die de vlag van deze Lid-Staat voeren;
b) produkten die aan boord van fabrieksschepen die aan de onder a)
genoemde voorwaarden voldoen, uit de onder a) bedoelde produktenzijn verkregen.
TITEL VII
DOUANESCHULD
HOOFDSTUK 1
ZEKERHEIDSTELLING VOOR HET BEDRAG VAN DE DOUANE-
SCHULD
Artikel 189
1. Indien, overeenkomstig de douanewetgeving, de douaneautori-
teiten eisen dat zekerheid wordt gesteld om de betaling van eendouaneschuld te waarborgen, dient deze zekerheid te worden gestelddoor de schuldenaar of door de persoon die schuldenaar kan worden.
2. De douaneautoriteiten kunnen voor een zelfde douaneschuld
slechts één zekerheidstelling eisen.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 59
▼B
Indien een zekerheid wordt gesteld in het kader van een douaneregeling
die voor bepaalde goederen in verscheidene Lid-Staten kan wordengebruikt, is deze zekerheid, binnen de grenzen van de volgens de
procedure van het Comité vastgestelde bepalingen, in de betrokken
Lid-Staten geldig.
3. De douaneautoriteiten kunnen toestaan dat zekerheid wordt
gesteld door een derde in plaats van door de persoon van wie de zeker-
heidstelling was geëist.
4. Geen zekerheidstelling is vereist wanneer de schuldenaar of de
persoon die, schuldenaar kan worden een overheidslichaam is.
5. De douaneautoriteiten kunnen afzien van de eis tot zekerheidstel-
ling wanneer het bedrag van de te stellen zekerheid niet meer dan 500
ecu bedraagt.
Artikel 190
1. Indien de douanewetgeving in facultatieve zekerheidstelling voor-
ziet, oordelen de douaneautoriteiten of zekerheid moet worden geëist,
in de mate waarin het niet zeker is dat de betaling binnen de gestelde
termijnen van een douaneschuld die is of kan ontstaan, gewaarborgd is.
Indien de in de eerste alinea bedoelde zekerheid niet wordt geëist,
kunnen de douaneautoriteiten niettemin de in artikel 189, lid 1,
bedoelde persoon vragen dat deze zich ertoe verbindt de verplichtingen
waartoe hij wettelijk is gehouden, na te komen.
2. De in lid 1, eerste alinea, bedoelde zekerheidstelling kan worden
geëist:
— hetzij op het tijdstip zelf waarop de bepalingen worden toegepast
die in de mogelijkheid voorzien een dergelijke zekerheidstelling teeisen,
— hetzij op enig later tijdstip waarop de douaneautoriteiten vaststellen
dat de betaling binnen de gestelde termijnen van de douaneschuld
die is of kan ontstaan, niet zeker is.
Artikel 191
Op verzoek van de in artikel 189, lid 1 of lid 3, bedoelde persoon staan
de douaneautoriteiten toe dat ter dekking van verscheidene transacties
die tot het ontstaan van een douaneschuld aanleiding geven of kunnen
geven, een doorlopende zekerheid wordt gesteld.
Artikel 192
1. Indien de douanewetgeving tot zekerheidsstelling verplicht,
stellen de douaneautoriteiten, onverminderd de volgens de procedurevan het comité vastgestelde bijzondere bepalingen voor de regelingdouanevervoer, het bedrag van deze zekerheid vast op een niveau dat
gelijk is aan:
— het juiste bedrag van de desbetreffende douaneschuld of -schulden,
indien dit bedrag op het tijdstip waarop de zekerheidstelling wordtgeëist, nauwkeurig kan worden bepaald,
— het door de douaneautoriteiten geraamde hoogste bedrag van de
douaneschuld of -schulden die zijn of kunnen ontstaan in de overige
gevallen.
Indien voor douaneschulden waarvan het bedrag in de tijd varieert, een
doorlopende zekerheid wordt gesteld, dient deze zekerheid op eenzodanig niveau te worden vastgesteld dat het bedrag van de betrokken
douaneschulden steeds is gedekt.
2. Indien de douanewetgeving in facultatieve zekerheidstelling voor-
ziet en de douaneautoriteiten zekerheidstelling eisen, stellen dezeautoriteiten het bedrag van de zekerheid vast op een niveau dat niethoger ligt dan dat bedoeld in lid 1.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 60
▼M2
▼B
▼B
3. De gevallen waarin en de voorwaarden waaronder een forfaitaire
zekerheid kan worden gesteld, worden vastgesteld volgens de proce-dure van het Comité.
Artikel 193
De zekerheid kan worden gesteld:
— hetzij door storting van contant geld;
— hetzij door borgstelling.
Artikel 194
1. De storting van contant geld geschiedt in de valuta van de Lid-
Staat waar de zekerheidstelling wordt geëist.
Met storting van contant geld worden gelijkgesteld:
— het deponeren van een cheque waarvan de betaling door de instel-
ling waarop deze cheque is getrokken, wordt gegarandeerd op gelijkwelke voor de douaneautoriteiten aanvaardbare wijze;
— het deponeren van elk ander, door genoemde autoriteiten als betaal-
middel erkend waardepapier.
2. De storting van contant geld of het deponeren van daarmee
gelijkgestelde waardepapieren dient te geschieden overeenkomstig de
voorschriften van de Lid-Staat waar de zekerheidstelling wordt geëist.
Artikel 195
De borg dient er zich schriftelijk toe te verbinden het bedrag waarvoor
zekerheid is gesteld, hoofdelijk met de schuldenaar te betalen, indien
de douaneschuld opeisbaar wordt.
De borg is een in de Gemeenschap gevestigde derde die door de doua-
neautoriteiten van een Lid-Staat is erkend.
De douaneautoriteiten kunnen weigeren de voorgestelde borg te
erkennen, indien deze naar hun mening niet alle waarborgen biedt datde douaneschuld binnen de gestelde termijn zal worden betaald.
Artikel 196
De zekerheidplichtige heeft de vrije keuze tussen dein artikel 193
genoemde wijzen van zekerheidstelling.
De douaneautoriteiten kunnen echter weigeren de voorgestelde wijze
van zekerheidstelling te aanvaarden wanneer deze onverenigbaar ismet de goede werking van de desbetreffende douaneprocedure.Hetzelfde geldt voor de voorgestelde zekerheid. De douaneautoriteitenkunnen eisen dat de gekozen wijze van zekerheidstelling gedurende een
bepaalde periode gehandhaafd blijft.
Artikel 197
1. Voor zover de volgens de procedure van het Comité vastgestelde
bepalingen daarin voorzien, kunnen de douaneautoriteiten andere dan
de in artikel 193 genoemde wijzen van zekerheidstelling aanvaarden,
mits deze de betaling van de douaneschuld op een gelijkwaardige wijzewaarborgen.
De douaneautoriteiten weigeren de door de schulden voorgestelde
zekerheid wanneer het, naar hun mening, niet zeker is dat deze de beta-ling van de douaneschuld waarborgt.
2. Onder hetzelfde voorbehoud als bedoeld in lid 1 tweede alinea,
kunnen de douaneautoriteten een storting van contant geld aanvaardenzonder dat aan de in artikel 194, lid 4 gestelde voorwaarden is voldaan.
Artikel 198
Indien de douaneautoriteiten vaststellen dat de gestelde zekerheid niet
of niet meer alle waarborgen biedt dat de douaneschuld binnen degestelde termijnen in haar geheel zal worden voldaan, eisen zij van de1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 61
▼B
in artikel 189, lid 1 bedoelde persoon dat deze, naar eigen keuze, hetzij
een aanvullende zekerheid stelt, hetzij de oorspronkelijke zekerheiddoor een nieuwe vervangt.
Artikel 199
1. De zekerheid kan niet worden vrijgegeven zolang de douane-
schuld waarvoor zij werd gesteld, niet is tenietgegaan of nog kan
ontstaan. Zodra de douaneschuld is tenietgegaan of niet meer kan
ontstaan, dient de zekerheid onmiddellijk te worden vrijgegeven.
2. Indien de douaneschuld ten dele is tenietgegaan of voor een
gedeelte van het bedrag waarvoor zekerheid werd gesteld, niet meer
kan ontstaan, wordt de gestelde zekerheid op verzoek van de betrok-
kene dienovereenkomstig gedeeltelijk vrijgegeven, tenzij het betrokkenbedrag zulks niet rechtvaardigt.
Artikel 200
Indien nodig worden, volgens de procedure van het Comité, van dit
hoofdstuk afwijkende bepalingen vastgesteld ten einde met internatio-nale overeenkomsten rekening te houden.
HOOFDSTUK 2
ONTSTAAN VAN DE DOUANESCHULD
Artikel 201
1. Een douaneschuld bij invoer ontstaat:
a) wanneer aan rechten bij invoer onderworpen goederen in het vrije
verkeer worden gebracht, of
b) wanneer dergelijke goederen onder de regeling tijdelijke invoer met
gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer worden geplaatst.
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip waarop de desbetreffende
douaneaangifte wordt aanvaard.
3. Schuldenaar is de aangever. In geval van indirecte vertegenwoor-
diging is de persoon voor wiens rekening de douaneaangifte wordtgedaan, eveneens schuldenaar.
Wanneer een douaneaangifte voor een van de in lid 1 bedoelde rege-
lingen is opgesteld op basis van gegevens die ertoe leiden dat dewettelijk veschuldigde rechten geheel of gedeeltelijk niet wordengeheven, kunnen de personen die deze voor de opstelling van deaangifte benodigde gegevens hebben verstrekt, terwijl zij wisten of
redelijkerwijze hadden moeten weten dat die gegevens verkeerd waren,
overeenkomstig de geldende nationale bepalingen eveneens als schul-denaar worden beschouwd.
Artikel 202
1. Een douaneschuld bij invoer ontstaat:
a) indien aan rechten bij invoer onderworpen goederen op onregelma-
tige wijze in het douanegebied van de Gemeenschap worden
binnengebracht, of
b) indien dergelijke, zich in een vrije zone of een vrij entrepot bevin-
dende goederen op onregelmatige wijze in een ander deel van
genoemd douanegebied worden binnengebracht.
Onder „op onregelmatige wijze binnenbrengen” van goederen in de zin
van dit artikel wordt verstaan: elk binnenbrengen van goederen in strijd
met de bepalingen van de artikelen 38 tot en met 4 en met die van
artikel 177, tweede streepje.
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip waarop de goederen op
onregelmatige wijze worden binnengebracht.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 62
▼B
3. Schuldenaren zijn:
— de persoon die de goederen op onregelmatige wijze heeft binnenge-
bracht;
— de personen die aan dit binnenbrengen van goederen hebben deel-
genomen terwijl zij wisten of redelijkerwijze hadden moeten weten
dat zulks op onregelmatige wijze geschiedde;
— de personen die de betrokken goederen hebben verworven of deze
onder zich hebben gehad en die, op het ogenblik waarop zij degoederen verwierven of ontvingen, wisten of redelijkerwijze haddenmoeten weten dat deze op onregelmatige wijze waren binnenge-
bracht.
Artikel 203
1. Een douaneschuld bij invoer ontstaat indien aan rechten bij invoer
onderworpen goederen aan het douanetoezicht worden onttrokken.
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip waarop de goederen aan
het douanetoezicht worden onttrokken.
3. Schuldenaren zijn:
— de persoon die de goederen aan het douanetoezicht heeft
onttrokken;
— de personen die aan deze onttrekking hebben deelgenomen terwijl
zij wisten of redelijkerwijze hadden moeten weten dat de goederenaan het douanetoezicht werden onttrokken;
— de personen die de betrokken goederen hebben verworven of deze
onder zich hebben gehad en die op het ogenblik waarop zij de
goederen verwierven of ontvingen, wisten of redelijkerwijze hadden
moeten weten dat deze aan het douanetoezicht waren onttrokken;
— alsmede, in voorkomend geval, de persoon die de verplichtingen
welke voortvloeien uit de tijdelijke opslag van de goederen of uithet gebruik van de douaneregeling waaronder deze waren geplaatst,
dient na te komen.
Artikel 204
1. Een douaneschuld bij invoer ontstaat:
a) indien niet wordt voldaan aan een van de verplichtingen welke ten
aanzien van aan rechten bij invoer onderworpen goederen voort-vloeien uit de tijdelijke opslag van deze goederen of uit hetgebruik van de douaneregeling waaronder zij zijn geplaatst, of
b) indien een van de voorwaarden die zijn gesteld voor de plaatsing
van de goederen onder deze regeling of voor de toekenning vaneen verlaagd recht bij invoer of van een nulrecht uit hoofde vanhet gebruik van de goederen voor bijzondere doeleinden, niet inacht is genomen,
in andere gevallen dan die bedoeld in artikel 203, tenzij vaststaat dat
dit verzuim zonder werkelijke gevolgen is gebleken voor de juistewerking van de tijdelijke opslag of de betrokken douaneregeling.
2. De douaneschuld ontstaat, hetzij op het tijdstip waarop niet meer
wordt voldaan aan de verplichting waarvan de niet-nakoming de doua-neschuld doet ontstaan, hetzij op het tijdstip waarop de goederen onderde betrokken douaneregeling werden geplaatst, wanneer achteraf blijktdat aan een van de voorwaarden voor de plaatsing van de genoemde
goederen onder deze regeling of voor de toekenning van een verlaagd
recht bij invoer of van een nulrecht uit hoofde van het gebruik van degoederen voor bijzondere doeleinden, niet is voldaan.
3. Schuldenaar is de persoon die, naar gelang van het geval, hetzij
de verplichtingen moet nakomen welke ten aanzien van aan rechtenbij invoer onderworpen goederen voortvloeien uit de tijdelijke opslagof uit het gebruik van de douaneregeling waaronder deze goederen1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 63
▼C1
▼B
▼B
zijn geplaatst, hetzij de aan de plaatsing van de goederen onder de
regeling verbonden voorwaarden in acht moet nemen.
Artikel 205
1. Een douaneschuld bij invoer ontstaat indien aan rechten bij invoer
onderworpen goederen in een vrije zone of in een vrij entrepot wordenverbruikt of gebruikt op een andere wijze dan bij de geldende bepa-
lingen is voorgeschreven.
Ingeval goederen verdwijnen en deze verdwijning niet ten genoegen
van de douaneautoriteiten kan worden gerechtvaardigd, kunnen dezeoordelen dat de goederen in de vrije zone of het vrije entrepot zijnverbruikt of gebruikt.
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip waarop de goederen
worden verbruikt of voor het eerst worden gebruikt op een anderewijze dan bij de geldende bepalingen is voorgeschreven.
3. Schuldenaar is de persoon die de goederen heeft verbruikt of
gebruikt evenals de personen die aan dit verbruik of gebruik hebbendeelgenomen, terwijl zij wisten of redelijkerwijze hadden moetenweten dat dit verbruik of gebruik op een andere wijze geschiedde danbij de geldende bepalingen is voorgeschreven.
Indien de douaneautoriteiten bij verdwijning van goederen van oordeel
zijn dat die goederen zijn verbruikt of gebruikt in de vrije zone of hetvrije entrepot en het niet mogelijk is de voorgaande alinea toe tepassen, is schuldenaar de persoon die, voor zover deze autoriteitenbekend, als laatste de goederen in zijn bezit heeft gehad.
Artikel 206
1. In afwijking van de artikelen 202 en 204, lid 1, onder a), wordt
ten aanzien van bepaalde goederen geen douaneschuld bij invoer
geacht te ontstaan wanneer de belanghebbende het bewijs levert dat
de niet-nakoming van de verplichtingen die voortvloeien uit:
— hetzij de artikelen 38 tot en met 41 of artikel 177, tweede streepje,
— hetzij de tijdelijke opslag van de betrokken goederen,
— hetzij het gebruik van de douaneregeling waaronder deze goederen
zijn geplaatst,
het gevolg is van de algehele vernietiging of het onherstelbare verlies
van bedoelde goederen door een oorzaak die met de aard van de
goederen verband houdt, dan wel door toeval of overmacht of wel natoestemming van de douaneautoriteiten.
In de zin van dit lid zijn goederen onherstelbaar verloren wanneer zij
voor een ieder onbruikbaar zijn geworden.
2. Een douaneschuld bij invoer wordt evenmin geacht te ontstaan
ten aanzien van goederen die in het vrije verkeer zijn gebracht mettoepassing van een verlaagd recht bij invoer of van een nulrecht uithoofde van hun gebruik voor bijzondere doeleinden, wanneer dezegoederen met toestemming van de douaneautoriteiten worden uitge-voerd of wederuitgevoerd.
Artikel 207
Indien overeenkomstig artikel 206, lid 1, geen douaneschuld wordt
geacht te ontstaan ten aanzien van goederen die in het vrije verkeerzijn gebracht met toepassing van een verlaagd recht bij invoer of van
een nulrecht uit hoofde van hun gebruik voor bijzondere doeleinden,
worden de resten en afvallen van de vernietiging als niet-communau-taire goederen beschouwd.
Artikel 208
Indien overeenkomstig artikel 203 of 204 een douaneschuld ontstaat
ten aanzien van goederen die in het vrije verkeer zijn gebracht met1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 64
▼C1
▼B
▼B
toepassing van een verlaagd recht bij invoer uit hoofde van hun bijzon-
dere bestemming, wordt het bij het in het vrije verkeer brengenbetaalde bedrag op het bedrag van de ontstane douaneschuld in minde-
ring gebracht.
Deze bepaling is van overeenkomstige toepassing wanneer een douane-
schuld ontstaat ten aanzien van de resten en afvallen die het resultaatzijn van de vernietiging van dergelijke goederen.
Artikel 209
1. Een douaneschuld bij uitvoer ontstaat bij de uitvoer uit het doua-
negebied van de Gemeenschap, met douaneaangifte, van goederen
welke aan rechten bij uitvoer zijn onderworpen.
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip van aanvaarding van
deze douaneaangifte.
3. Schuldenaar is de aangever. In geval van indirecte vertegenwoor-
diging is de persoon voor wiens rekening de aangifte wordt gedaan,eveneens schuldenaar.
Artikel 210
1. Een douaneschuld bij uitvoer ontstaat indien aan rechten bij
uitvoer onderworpen goederen het douanegebied van de Gemeenschapzonder douaneaangifte verlaten.
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip waarop de genoemde
goederen het douanegebied van de Gemeenschap daadwerkelijkverlaten.
3. Schuldenaar is:
— de persoon die de goederen heeft doen uitgaan, alsmede
— de personen die hieraan hebben deelgenomen terwijl zij wisten of
redelijkerwijze hadden moeten weten dat geen douaneaangifte wasingediend, ofschoon een dergelijke aangifte wel had moeten worden
ingediend.
Artikel 211
1. Een douaneschuld bij uitvoer ontstaat bij niet-nakoming van de
voorwaarden waaronder de goederen het douanegebied van de
Gemeenschap met gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de rechten
bij uitvoer konden verlaten.
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip waarop de goederen een
andere bestemming bereiken dan die op grond waarvan zij het douane-gebied van de Gemeenschap met gehele of gedeeltelijke vrijstelling vande rechten bij uitvoer konden verlaten of, indien de douaneautoriteitenniet in staat zijn dit tijdstip te bepalen, het tijdstip waarop de termijnverstrijkt welke is vastgesteld om het bewijs te leveren dat aan de voor-
waarden welke aan deze vrijstelling zijn verbonden, is voldaan.
3. Schuldenaar is de aangever. In geval van indirecte vertegenwoor-
diging is de persoon voor wiens rekening de aangifte wordt gedaan,eveneens schuldenaar.
Artikel 212
De in de artikelen 201 tot en met 205 en 209 tot en met 211 bedoelde
douaneschuld ontstaat zelfs indien zij betrekking heeft op goederen die
het voorwerp van een verbod of en beperking van de invoer of deuitvoer uitmaken, ongeacht de aard daarvan. Er ontstaat echter geendouaneschuld bij het op onregelmatige wijze binnenbrengen in hetdouanegebied van de Gemeenschap van vals geld of verdovende
middelen en psychotrope stoffen die geen deel uitmaken van het door
de bevoegde autoriteiten streng gecontroleerde economische circuit tenbehoeve van gebruik voor medische en wetenschappelijke doeleinden.Voor de strafwetgeving van toepassing op inbreuken op de douanewet-geving wordt deze douaneschuld evenwel geacht te zijn ontstaan indiende strafwetgeving van een Lid-Staat bepaalt dat de douanerechten als1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 65
▼B
grondslag dienen voor de vaststelling van sancties, of indien het
bestaan van een douaneschuld een grond vormt tot strafvervolging.
Artikel 212bis
Wanneer de douanewetgeving in een gunstige tariefbehandeling van
bepaalde goederen uit hoofde van hun aard of bijzondere bestemmingof in een gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de in- of uitvoer-
rechten krachtens de artikelen 21, 82, 145 of 184 tot en met 187
voorziet, is deze gunstige behandeling of vrijstelling eveneens vantoepassing in de gevallen waarin uit hoofde van de artikelen 202 toten met 205, 210 of 211 een douaneschuld ontstaat, indien het gedragvan de belanghebbende niet van frauduleus handelen of van manifeste
nalatigheid getuigt en deze laatste aantoont dat aan de overige voor-
waarden voor de toekenning van de gunstige tariefbehandeling of devrijstelling is voldaan.
Artikel 213
Indien er voor een zelfde douaneschuld verscheidende schuldenaren
zijn, zijn zij hoofdelijk tot betaling van deze schuld gehouden.
Artikel 214
1. Behoudens andersluidende specifieke bepalingen die in dit
wetboek zijn vastgesteld en onverminderd lid 2, wordt het bedrag van
de rechten bij invoer of van de rechten bij uitvoer waaraan goederen
zijn onderworpen, vastgesteld op grond van de voor deze goederengeldende heffingsgrondslagen op het tijdstip waarop de desbetreffendedouaneschuld ontstaat.
2. Indien het tijdstip waarop de douaneschuld ontstaat, niet nauw-
keurig kan worden bepaald, is het tijdstip dat voor de vaststelling van
de voor de betrokken goederen geldende heffingsgrondslagen inaanmerking moet worden genomen, het tijdstip waarop de douaneauto-riteiten vaststellen dat deze goederen zich in een situatie bevinden dieeen douaneschuld heeft doen ontstaan.
Indien evenwel uit de gegevens waarover de douaneautoriteiten
beschikken, blijkt dat de douaneschuld op een eerder tijdstip is ontstaan
dan dat waarop zij die vaststelling hebben gedaan, wordt het bedragvan de rechten bij invoer of de rechten bij uitvoer voor de betrokkengoederen vastgesteld op grond van de heffingsgrondslagen die daarvoorgolden op het vroegste tijdstip waarop het bestaan van de uit die situ-
atie voortvloeiende douaneschuld aan de hand van de beschikbare
gegevens kan worden vastgesteld.
3. Ten einde ieder financieel voordeel op grond van uitstel van de
datum van ontstaan of boeking van de douaneschuld te voorkomen, isin de gevallen en onder de voorwaarden die zijn omschreven in de
volgens de procedure van het Comité vastgestelde bepalingen, compen-
satierente verschuldigd.
Artikel 215
1. De douaneschuld ontstaat:
— op de plaats waar de feiten zich voordoen die tot het ontstaan van
deze schuld leiden, of
— indien deze plaats niet kan worden vastgesteld, op de plaats waar de
douaneautoriteiten constateren dat de goederen zich in een situatie
bevinden die tot het ontstaan van een douaneschuld heeft geleid, of
— indien de goederen zich onder een niet-gezuiverde douaneregeling
bevinden en indien de plaats niet overeenkomstig het bepaalde inhet eerste en tweede streepje kan worden vastgesteld binnen een invoorkomend geval volgens de procedure van het comité bepaaldetermijn, op de plaats waar de goederen onder de betrokken regeling1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 66
▼M3
▼B
▼M2
▼M2
zijn geplaatst of het douanegebied van de Gemeenschap onder deze
regeling zijn binnengekomen.
2. Indien evenwel uit de gegevens waarover de douaneautoriteiten
beschikken, blijkt dat de douaneschuld reeds op een eerder tijdstip
was ontstaan, toen de goederen zich op een andere plaats bevonden,
wordt de douaneschuld geacht te zijn ontstaan op de plaats waarvankan worden vastgesteld dat zij zich daar bevonden op het vroegste tijd-stip waarop het bestaan van de douaneschuld kan worden vastgesteld.
3. De in artikel 217, lid 1, bedoelde douaneautoriteiten zijn die van
de lidstaat waar overeenkomstig de bepalingen van dit artikel de doua-
neschuld is ontstaan of wordt geacht te zijn ontstaan.
4. Indien een douaneautoriteit vaststelt dat krachtens artikel 202 in
een andere lidstaat een douaneschuld is ontstaan, wordt deze geacht tezijn ontstaan in de lidstaat waarin het ontstaan van die schuld is vast-gesteld indien het bedrag ervan geringer is dan 5 000 EUR.
Artikel 216
1. Voor zover tussen de Gemeenschap en bepaalde derde landen
gesloten overeenkomsten voor goederen van oorsprong uit de Gemeen-
schap in de zin van deze overeenkomsten in de toekenning, bij invoer
in deze derde landen, van een preferentiële tariefbehandeling voorzien,onder het voorbehoud dat, wanneer deze goederen onder de regelingactieve veredeling zijn verkregen, de daarin verwerkte niet-communau-taire goederen aan de betaling van de daarop betrekking hebbenderechten bij invoer zijn onderworpen, ontstaat een douaneschuld bij
invoer door de geldigmaking van de documenten die voor het in derde
landen verkrijgen van deze preferentiële tariefbehandeling nodig zijn.
2. Het tijdstip waarop deze douaneschuld ontstaat, wordt geacht het
tijdstip te zijn waarop de douaneautoriteiten de aangifte ten uitvoer vande betrokken goederen aanvaarden.
3. Schuldenaar is de aangever. In geval van indirecte vertegenwoor-
diging is de persoon voor wiens rekening de aangifte wordt gedaan,eveneens schuldenaar.
4. Het bedrag van de rechten bij invoer waarop deze douaneschuld
betrekking heeft, wordt vastgesteld alsof het een douaneschuld betrof
die door de aanvaarding, op dezelfde datum, van de aangifte voor hetvrije verkeer van de betrokken goederen ter beëindiging van de rege-ling actieve veredeling is ontstaan.
HOOFDSTUK 3
INVORDERING VAN HET BEDRAG VAN DE DOUANESCHULD
Afdeling 1
Boeking en mededeling van het bedrag van de rechten aan de
schuldenaar
Artikel 217
1. Elk bedrag aan rechten bij invoer of aan rechten bij uitvoer dat
voortvloeit uit een douaneschuld, hierna „bedrag aan rechten”
genoemd, dient door de douaneautoriteiten te worden berekend zodradeze over de nodige gegevens beschikken en dient door deze autori-teiten in de boekhouding of op iedere andere drager die als zodanigdienst doet, te worden geregistreerd (boeking).
De eerste alinea is niet van toepassing in gevallen:
a) waarin een voorlopig anti-dumpingrecht of compenserend recht is
ingesteld;1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 67
▼M3
▼B
▼M1
b) waarin het bedrag van de wettelijk verschuldigde rechten hoger is
dan het bedrag dat op grond van een bindende inlichting is vastge-steld;
c) waarin de volgens de procedure van het Comité vastgestelde bepa-
lingen de douaneautoriteiten van de verplichting ontheffen bedragen
aan rechten te boeken die kleiner zijn dan een bepaald bedrag.
De douaneautoriteiten mogen afzien van de boeking van bedragen aan
rechten waarvan de schuldenaar, overeenkomstig ►
C2artikel 221, lid
3◄, niet in kennis mag worden gesteld omdat de termijn daarvoor is
verstreken.
2. De Lid-Staten stellen nadere voorschriften vast voor de boeking
van de bedragen aan rechten. Deze voorschriften kunnen verschillen
naar gelang de douaneautoriteiten, rekening houdend met de omstan-
digheden waaronder de douaneschuld is ontstaan, er al dan nietverzekerd van zijn dat de genoemde bedragen zullen worden betaald.
Artikel 218
1. Indien door de aanvaarding van de aangifte van goederen voor
een andere douaneregeling dan die van de tijdelijke invoer met gedeel-telijke vrijstelling van de rechten bij invoer, of door enige anderehandeling die dezelfde rechtsgevolgen heeft als die aanvaarding, een
douaneschuld ontstaat, dient het met die douaneschuld overeenko-
mende bedrag te worden geboekt zodra dit bedrag is berekend, ofuiterlijk op de tweede dag volgende op de dag waarop de goederenzijn vrijgegeven.
Niettemin kunnen, onder voorbehoud dat de betaling gewaarborgd is,
alle bedragen met betrekking tot goederen die tijdens een door de
douaneautoriteiten vastgestelde periode van ten hoogste eenendertig
dagen ten gunste van een zelfde persoon werden vrijgegeven, aan heteinde van deze periode in één keer worden geboekt. Deze boekingdient te geschieden binnen een termijn van vijf dagen te rekenen vanafde datum waarop de betrokken periode verstrijkt.
2. Indien is bepaald dat goederen kunnen worden vrijgegeven in
afwachting dat wordt voldaan aan bepaalde voorwaarden van het
gemeenschapsrecht die, hetzij aan de vaststelling van het bedrag vande ontstane douaneschuld, hetzij aan de inning van dit bedrag zijnverbonden, dient de boeking te geschieden uiterlijk twee dagen na dedag waarop, hetzij het bedrag van de douaneschuld, hetzij de verplich-
ting tot betaling van de uit deze douaneschuld voortvloeiende rechten is
vastgesteld.
Indien de douaneschuld evenwel betrekking heeft op een voorlopig
anti-dumpingrecht of compenserend recht, dient dit recht te wordengeboekt uiterlijk twee maanden na het tijdstip waarop de verordeningtot instelling van een definitief anti-dumpingrecht of van een definitief
compenserend recht in het Publikatieblad van de Europese Gemeen-
schappen is bekendgemaakt.
3. Indien een douaneschuld ontstaat onder andere omstandigheden
dan die bedoeld in lid 1, dient het overeenkomstige bedrag aan rechtente worden geboekt binnen een termijn van twee dagen te rekenen vanafde datum waarop de douaneautoriteiten in staat zijn:
a) het bedrag van de desbetreffende rechten te berekenen, en
b) de schuldenaar aan te wijzen.
Artikel 219
1. De in artikel 218 bedoelde termijnen voor de boeking kunnen
worden verlengd:
a) hetzij om redenen die met de administratieve Organisatie van de
Lid-Staten verband houden, met name in geval van een gecentrali-seerde compatibiliteit;1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 68
▼B
▼B
b) hetzij in gevallen waarin bijzondere omstandigheden de douaneauto-
riteiten beletten deze termijnen na te leven.
De aldus verlengde termijnen mogen niet meer dan veertien dagen
bedragen.
2. De in lid 1 bedoelde termijnen zijn niet van toepassing in onvoor-
ziene gevallen of bij overmacht.
Artikel 220
1. Indien het bedrag aan rechten dat voortvloeit uit een douane-
schuld, niet is geboekt overeenkomstig de artikelen 218 en 219 ofwanneer een lager bedrag is geboekt dan het wettelijk verschuldigdebedrag, dient de boeking van het in te vorderen of aanvullend in tevorderen bedrag aan rechten te geschieden binnen een termijn vantwee dagen te rekenen vanaf de datum waarop de douaneautoriteiten
deze situatie hebben vastgesteld en het wettelijk verschuldigde bedrag
kunnen berekenen en zij de schuldenaar kunnen aanwijzen (boekingachteraf). Deze termijn kan overeenkomstig artikel 219 wordenverlengd.
2. Behalve in de gevallen als bedoeld in artikel 217, lid 1, tweede en
derde alinea, wordt niet tot boeking achteraf overgegaan wanneer:
a) het oorspronkelijke besluit om de rechten niet te boeken of een
lager bedrag te boeken dan het wettelijk verschuldigde bedrag is
genomen op grond van algemene bepalingen die naderhand bij eenrechterlijke uitspraak ongeldig zijn verklaard;
b) het wettelijk verschuldigde bedrag aan rechten niet was geboekt, ten
gevolge van een vergissing van de douaneautoriteiten zelf die debelastingschuldige redelijkerwijze niet kon ontdekken en waarbijdeze laatste zijnerzijds te goeder trouw heeft gehandeld en aan allevoorschriften van de geldende bepalingen inzake de douaneaangifteheeft voldaan.
Wanneer de preferentiële status van de goederen aan de hand van
een systeem van administratieve samenwerking wordt vastgesteld
waarbij instanties van een derde land betrokken zijn, wordt deafgifte door deze instanties van een onjuist certificaat aangemerktals een vergissing, in de in de eerste alinea bedoelde zin, die rede-lijkerwijze niet kon worden ontdekt.
De afgifte van een onjuist certificaat wordt echter niet als een
vergissing aangemerkt, wanneer het certificaat gebaseerd is op eenonjuiste weergave van de feiten door de exporteur, behalve indien
met name de instanties die het certificaat afgaven klaarblijkelijk
wisten of hadden moeten weten dat de goederen niet voor preferen-tiële behandeling in aanmerking kwamen.
De goede trouw van de belastingschuldige kan worden ingeroepen
wanneer deze kan aantonen dat hij er zich gedurende de periodevan de betrokken handelstransacties zorgvuldig van heeft vergewistdat alle voorwaarden voor preferentiële behandeling geëerbiedigd
werden.
De belastingschuldige kan evenwel geen goede trouw inroepen
wanneer de Commissie een bericht in het Publicatieblad van de
Europese Gemeenschappen heeft bekendgemaakt volgens hetwelk
er gegronde twijfel bestaat ten aanzien van de juiste toepassing vande preferentiële regeling door het begunstigde land;
c) de volgens de procedure van het Comité vastgestelde bepalingen de
autoriteiten ontheffing verlenen van boeking achteraf van bedragenaan rechten die kleiner zijn dan een bepaald bedrag.
Artikel 221
1. Het bedrag van de rechten dient onmiddellijk na de boeking op
een daartoe geëigende wijze aan de schuldenaar te worden medege-deeld.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 69
▼M3
▼B
▼B
2. Indien het verschuldigde bedrag aan rechten ter informatie in de
douaneaangifte is vermeld, kunnen de douaneautoriteiten bepalen datde in lid 1 bedoelde mededeling slechts wordt gedaan indien het
vermelde bedrag aan rechten van het door hen vastgestelde bedrag
afwijkt.
Indien van de in de eerste alinea van dit lid geboden mogelijkheid
gebruik wordt gemaakt, geldt, onverminderd de toepassing van artikel
218, lid 1, tweede alinea, de vrijgave van de goederen door de doua-neautoriteiten als mededeling van het geboekte bedrag van de rechtenaan de schuldenaar.
3. De mededeling aan de schuldenaar moet plaatsvinden binnen drie
jaar nadat de douaneschuld is ontstaan. Deze termijn wordt geschorstdoor het instellen van een beroep in de zin van artikel 243 voor deduur van de procedure van beroep.
4. Wanneer de douaneschuld is ontstaan ingevolge een handeling die
op het tijdstip dat zij werd verricht ►
C4strafrechtelijk vervolgbaar
was,◄mag de mededeling van de wettelijk verschuldigde bedragen,
overeenkomstig de in de geldende bepalingen daartoe gestelde voor-
waarden, nog na het verstrijken van de in lid 3 bedoelde termijn aan
de schuldenaar worden gedaan.
Afdeling 2
Termijn en wijzen van betaling van het bedrag aan rechten
Artikel 222
1. Elk bedrag aan rechten dat is medegedeeld als bedoeld in artikel
221, dient binnen de hierna volgende termijnen door de schuldenaar teworden voldaan:
a) indien deze persoon voor geen van de in de artikelen 224 tot en met
229 bedoelde betalingsfaciliteiten in aanmerking komt, dient debetaling binnen de hem toegestane termijn te geschieden.
Onverminderd artikel 244, tweede alinea, mag deze termijn niet
meer bedragen dan tien dagen te rekenen vanaf de datum waarophet verschuldigde bedrag aan rechten aan de schuldenaar werd
medegedeeld en dient deze, in geval van boeking van alle bedragen
in één keer onder de in artikel 218, lid 1, tweede alinea, bedoeldevoorwaarden, zodanig te worden vastgesteld dat de schuldenaargeen langere betalingstermijn wordt toegekend dan wanneer hijvoor uitstel van betaling in aanmerking zou zijn gekomen.
Verlenging van de termijn wordt ambtshalve toegestaan wanneer
vaststaat dat de belanghebbende de mededeling te laat heeft
ontvangen om de voor betaling toegekende termijn in acht te
kunnen nemen.
Voorts kunnen de douaneautoriteiten op verzoek van de schuldenaar
een verlenging van de termijn toestaan waneer het verschuldigdebedrag aan rechten uit een navordering voortvloeit. Onverminderdartikel 229, onder a), mag de aldus toegestane verlenging van de
termijn niet meer bedragen dan de tijd die de schuldenaar nodig
heeft om de maatregelen te nemen welke noodzakelijk zijn om zijnverplichtingen na te komen;
b) indien deze persoon voor een van de in de artikelen 224 tot en met
229 bedoelde betalingsfaciliteiten in aanmerking komt, dient beta-ling uiterlijk op de laatste dag van de in het kader van dezefaciliteiten vastgestelde termijn of termijnen te geschieden.
2. De gevallen waarin en de voorwaarden waaronder de verplichting
van de schuldenaar om de rechten te voldoen wordt opgeschort, kunnenvolgens de procedure van het Comité worden vastgesteld:
— wanneer overeenkomstig de artikelen 236, 238 of 239 een verzoek
om kwijtschelding van de rechten wordt ingediend; of1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 70
▼M3
▼B
▼M3
▼M3
— wanneer overeenkomstig artikel 233, onder c), tweede streepje, of
onder d), goederen in beslag worden genomen met het oog op latereverbeurdverklaring; of
— wanneer de douaneschuld op grond van artikel 203 is ontstaan en er
meer dan één schuldenaar is.
Artikel 223
De betaling dient in contanten te geschieden of met elk ander middel
dat een soortgelijk bevrijdend karakter heeft overeenkomstig de
geldende bepalingen. De betaling mag door compensatie geschiedenwanneer de geldende bepalingen daarin voorzien.
Artikel 224
Voor zover het bedrag aan rechten betrekking heeft op goederen die
zijn aangegeven voor een douaneregeling welke de verplichting totbetaling van dergelijke rechten inhoudt, staan de douaneautoriteiten debelanghebbende, op zijn verzoek, onder de in de artikelen 225, 226 en
227 vastgestelde voorwaarden uitstel van betaling van dat bedrag toe.
Artikel 225
Aan het verlenen van uitstel van betaling is de voorwaarde verbonden
dat de verzoeker zekerheid stelt.
Daarenboven kan het verlenen van uitstel van betaling leiden tot het
invorderen van bijkomende bedragen voor het aanleggen van eendossier of voor verleende diensten.
Artikel 226
Uitstel van betaling wordt door de douaneautoriteiten in een van de
onderstaande vormen verleend:
a) hetzij afzonderlijk voor elk bedrag aan rechten dat onder de voor-
waarden van artikel 218, lid 1, eerste alinea, of van artikel 220, lid1, wordt geboekt;
b) hetzij voor het totaal van de bedragen aan rechten die onder de
voorwaarden van artikel 218, lid 1, eerste alinea, worden geboekt
binnen een door de douaneautoriteiten vastgestelde periode van ten
hoogste eenendertig dagen;
c) hetzij voor het totaal van de bedragen aan rechten die uit hoofde
van artikel 218, lid 1, tweede alinea, in één keer worden geboekt.
Artikel 227
1. De termijn waarvoor uitstel van betaling wordt verleend, bedraagt
dertig dagen. Deze termijn wordt als volgt berekend:
a) indien uitstel van betaling wordt verleend overeenkomstig artikel
226, onder a), gaat de termijn in op de dag volgende op die waarop
het bedrag aan rechten door de douaneautoriteiten wordt geboekt.
Indien artikel 219 wordt toegepast, wordt de overeenkomstig de
eerste alinea berekende termijn van dertig dagen verminderd meteen aantal dagen dat gelijk is aan het gedeelte van de voor deboeking gebruikte termijn dat een tijdsverloop van twee dagen over-schrijdt;
b) indien uitstel van betaling wordt verleend overeenkomstig artikel
226, onder b), gaat de termijn in op de dag volgende op die waarop
de periode verstrijkt waarbinnen de bedragen aan rechten waarvoor
uitstel van betaling wordt verleend, zijn geboekt. De termijn wordtverminderd met een aantal dagen dat gelijk is aan de helft van hetaantal dagen dat deze periode omvat;
c) indien uitstel van betaling wordt verleend overeenkomstig artikel
226, onder c), gaat de termijn in op de dag volgende op die waaropde periode verstrijkt waarin de betrokken goederen werden vrijge-1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 71
▼B
▼B
geven. De termijn wordt verminderd met een aantal dagen dat gelijk
is aan de helft van het aantal dagen dat deze periode omvat.
2. Indien de in lid 1, onder b) en c), bedoelde perioden uit een
oneven aantal dagen bestaan, is het aantal dagen dat overeenkomstiglid 1, onder b) en c), op de termijn van dertig dagen in minderingmoet worden gebracht, gelijk aan de helft van het even getal datonmiddellijk aan het oneven getal voorafgaat.
3. Bij wijze van vereenvoudiging kunnen de Lid-Staten, wanneer de
in lid 1, onder b) en c), bedoelde perioden een kalenderweek of eenkalendermaand bestrijken, bepalen dat de bedragen aan rechten waar-voor uitstel van betaling werd verleend, dienen te worden betaald:
a) indien het een kalenderweek betreft, op de vrijdag van de vierde
week volgende op die kalenderweek;
b) indien het een kalendermaand betreft, uiterlijk op de zestiende dag
van de maand volgende op die kalendermaand.
Artikel 228
1. Uitstel van betaling kan niet worden verleend voor bedragen aan
rechten die, ofschoon zij betrekking hebben op goederen die zijnaangegeven voor een douaneregeling welke de verplichting tot betalingvan dergelijke rechten inhoudt, worden geboekt overeenkomstig degeldende bepalingen met betrekking tot de aanvaarding van onvolle-
dige aangiften, wegens het feit dat de aangever bij het verstrijken van
de vastgestelde termijn niet de voor de definitieve vaststelling van dedouanewaarde van de goederen noodzakelijke gegevens heeft verstrektof dat hij op het tijdstip van aanvaarding van de onvolledige aangifteniet de ontbrekende gegevens heeft verstrekt of het ontbrekendebescheid heeft overgelegd.
2. Uitstel van betaling kan evenwel worden verleend in de in lid 1
bedoelde gevallen wanneer het bedrag aan in te vorderen rechten wordtgeboekt vóór het verstrijken van een termijn van dertig dagen terekenen vanaf de datum van boeking van het oorspronkelijk gevorderdebedrag of, indien geen boeking is verricht, te rekenen vanaf de datum
van aanvaarding van de aangifte die op de betrokken goederen betrek-
king heeft. De termijn van uitstel van betaling die onder dezeomstandigheden wordt toegestaan, mag niet verder reiken dan de datumwaarop de periode verstrijkt die overeenkomstig artikel 227 voor hetoorspronkelijk vastgestelde bedrag aan rechten werd toegestaan of zouzijn toegestaan indien het bedrag van de wettelijk verschuldigde
rechten bij de aangifte van de betrokken goederen was geboekt.
Artikel 229
De douaneautoriteiten kunnen de schuldenaar andere betalingsfacili-
teiten dan uitstel van betaling toestaan.
De toekenning van deze betalingsfaciliteiten:
a) is onderworpen aan zekerheidstelling. Van deze eis tot zekerheid
stelling kan evenwel worden afgezien wanneer een dergelijke eis,gezien de omstandigheden waarin de schuldenaar verkeert, ernstigeeconomische of sociale moeilijkheden zou kunnen veroorzaken;
b) geeft aanleiding tot de invordering, naast het bedrag van de rechten,
van een rente voor kredietverlening. Het bedrag van deze rente dientzodanig te worden berekend dat het gelijk is aan het bedrag dat uitdien hoofde op de binnenlandse geld- en kapitaalmarkt van devaluta waarin het bedrag dient te worden voldaan, zou worden
geëist.
De douaneautoriteiten kunnen afzien van de eis tot betaling van een
rente voor kredietverlening wanneer een dergelijke rente, gezien deomstandigheden waarin de schuldenaar verkeert, ernstige economischeof sociale moeilijkheden zou kunnen veroorzaken.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 72
▼B
Artikel 230
Ongeacht de aan de schuldenaar verleende betalingsfaciliteit kan deze
het bedrag van de rechten steeds geheel of ten dele vóór het verstrijkenvan de hem toegestane termijn voldoen.
Artikel 231
Elk bedrag aan rechten kan door een andere persoon dan de schulde-
naar worden voldaan.
Artikel 232
1. Wanneer het bedrag van de rechten niet binnen de gestelde
termijn is voldaan:
a) kunnen de douaneautoriteiten zich van de betaling van dit bedrag
verzekeren met alle middelen die hun krachtens geldende bepa-lingen ter beschikking staan, met inbegrip van gedwongentenuitvoerlegging.
Ten aanzien van de borgen kunnen in het kader van de regeling
douanevervoer bijzondere bepalingen worden vastgesteld volgens
de procedure van het Comité;
b) wordt naast het bedrag van de rechten een moratoire interest inge-
vorderd. Het percentage van de moratoire interest mag hoger zijndan dat van de rentevoet voor kredietverlening. Het mag niet lagerzijn dan dit laatste percentage.
2. De douaneautoriteiten kunnen afzien van de eis tot betaling van
een moratoire interest:
a) indien zulks, gezien de omstandigheden waarin de schuldenaar
verkeert, ernstige economische of sociale moeilijkheden zou kunnen
veroorzaken,
b) indien het bedrag van deze interest een volgens de procedure van
het Comité vastgesteld bedrag niet overschrijdt, of
c) indien de rechten worden betaald binnen een termijn van vijf dagen
na het verstrijken van de voor de betaling vastgestelde termijn.
3. De douaneautoriteiten kunnen overgaan tot de vaststelling van:
a) minimumperioden voor de interestberekening,
b) minimumbedragen die als moratoire interest zijn verschuldigd.
HOOFDSTUK 4
TENIETGAAN VAN DE DOUANESCHULD
Artikel 233
Onverminderd de geldende bepalingen inzake de verjaring van de
douaneschuld alsmede inzake de niet-invordering van het bedrag vande douaneschuld ingeval van een gerechtelijk geconstateerde insol-ventie van de schuldenaar, gaat de douaneschuld teniet:
a) door betaling van het bedrag van de rechten;
b) door kwijtschelding van het bedrag van de rechten;
c) indien ten aanzien van goederen welke zijn aangegeven voor een
douaneregeling die de verplichting tot betaling van rechten inhoudt:
— de douaneaangifte ongeldig wordt gemaakt
►
M1 ◄;
— de goederen vóór de vrijgave ervan, hetzij in beslag worden
genomen en op hetzelfde tijdstip of naderhand worden verbeurd-
verklaard, hetzij in opdracht van de douaneautoriteiten worden
vernietigd, hetzij overeenkomstig artikel 182 worden vernietigdof afgestaan, hetzij door een oorzaak die met de aard van degoederen verband houdt, dan wel door toeval of overmachtworden vernietigd of onherstelbaar verloren gaan;1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 73
▼B
d) indien goederen ten aanzien waarvan ingevolge artikel 202 een
douaneschuld is ontstaan, bij het onregelmatig binnenbrengen inbeslag worden genomen en op hetzelfde tijdstip of naderhand
worden verbeurdverklaard.
In geval van inbeslagneming en verbeurdverklaring wordt de douane-
schuld voor de strafwetgeving die van toepassing is op inbreuken opde douanewetgeving evenwel geacht niet te zijn tenietgegaan indiende strafwetgeving van een Lid-Staat bepaalt dat de douanerechten alsgrondslag dienen voor de vaststelling van sancties, of indien het
bestaan van een douaneschuld een grond vormt tot strafvervolging.
Artikel 234
De in artikel 216 bedoelde douaneschuld gaat eveneens teniet wanneer
wordt overgegaan tot ongedaanmaking van de formaliteiten die ter
verkrijging van de in artikel 216 bedoelde preferentiële tariefbehande-
ling zijn vervuld.
HOOFDSTUK 5
TERUGBETALING EN KWIJTSCHELDING VAN RECHTEN
Artikel 235
Wordt verstaan onder:
a) terugbetaling: de volledige of gedeeltelijke teruggave van rechten
bij invoer of van rechten bij uitvoer die zijn voldaan;
b) kwijtschelding: hetzij een beschikking ingevolge welke een douane-
schuld geheel of gedeeltelijk niet wordt ingevorderd, hetzij een
beschikking waarbij de boeking van een niet voldaan bedrag aan
rechten bij invoer of aan rechten bij uitvoer geheel of gedeeltelijkongeldig wordt verklaard.
Artikel 236
1. Tot terugbetaling van rechten bij invoer of van rechten bij uitvoer
wordt overgegaan wanneer wordt vastgesteld dat het bedrag van derechten op het tijdstip van betaling niet wettelijk verschuldigd was,dan wel dat het bedrag in strijd met artikel 220, lid 2, werd geboekt.
Tot kwijtschelding van rechten bij invoer of van rechten bij uitvoer
wordt overgegaan wanneer wordt vastgesteld dat het bedrag van dezerechten op het tijdstip van boeking niet wettelijk verschuldig was, dan
wel dat het bedrag in strijd met artikel 220, lid 2, werd geboekt.
Er wordt geen terugbetaling of kwijtschelding verleend wanneer de
feiten die aanleiding hebben gegeven tot de betaling of de boeking
van een wettelijk niet verschuldigd bedrag het gevolg zijn van eenfrauduleuze handeling van de zijde van de belanghebbende.
2. Terugbetaling of kwijtschelding van rechten bij invoer of van
rechten bij uitvoer wordt verleend indien bij het betrokken douanekan-toor vóór het verstrijken van een termijn van drie jaren te rekenenvanaf de datum waarop genoemde rechten aan de schuldenaar zijn
medegedeeld, een daartoe strekkend verzoek wordt ingediend.
Deze termijn wordt verlengd indien de belanghebbende het bewijs
levert dat hij ten gevolge van toeval of overmacht zijn verzoek nietbinnen de genoemde termijn heeft kunnen indienen.
De douaneautoriteiten gaan ambtshalve tot terugbetaling of kwijtschel-
ding over wanneer zij zelf gedurende deze termijn het bestaan van eender in lid 1, eerste en tweede alinea, bedoelde omstandigheden vast-stellen.
Artikel 237
Tot terugbetaling van de rechten bij invoer of van de rechten bij
uitvoer wordt overgegaan wanneer een douaneaangifte ongeldig wordtgemaakt en de rechten zijn betaald. Terugbetaling wordt toegestaan1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 74
▼B
indien de belanghebbende, binnen de voor de indiening van de
verzoeken tot ongeldigmaking van de douaneaangifte vastgesteldetermijn, een daartoe strekkend verzoek indient.
Artikel 238
1. Tot terugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij invoer
wordt overgegaan indien wordt vastgesteld dat het geboekte bedrag
van deze rechten betrekking heeft op goederen die onder de desbetref-fende douaneregeling zijn geplaatst en die door de importeur wordengeweigerd omdat zij op het in artikel 67 bedoelde tijdstip gebrekenvertonen of niet in overeenstemming zijn met de bepalingen van het
contract op grond waarvan zij zijn ingevoerd.
Goederen die vóór de vrijgave zijn beschadigd, worden gelijkgesteld
met goederen die gebreken vertonen in de zin van de eerste alinea.
2. Terugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij invoer is
afhankelijk van:
a) de voorwaarde dat de goederen niet zijn gebruikt, tenzij een begin
van gebruik noodzakelijk was om de gebreken van deze goederenof het feit dat zij niet met de bepalingen van het contract in over-
eenstemming zijn, vast te stellen;
b) de uitvoer van deze goederen uit het douanegebied van de Gemeen-
schap.
Op verzoek van de belanghebbende staan de douaneautoriteiten toe
dat de uitvoer van de goederen wordt vervangen door de vernieti-ging ervan of door de plaatsing ervan, met het oog opwederuitvoer, onder de regeling extern douanevervoer of onder hetstelsel van douane-entrepots, dan wel door opslag in een vrije zoneof in een vrij entrepot.
Indien de goederen een van de in de vorige alinea bedoelde douane-
bestemmingen krijgen, worden zij als niet-communautaire goederenbeschouwd.
3. Terugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij invoer wordt
niet toegestaan voor goederen die, voorafgaand aan de douaneaangifte
ervan, voor proefnemingen tijdelijk waren ingevoerd, tenzij wordt vast-gesteld dat de gebreken van deze goederen of het feit dat zij niet metde bepalingen van het contract in overeenstemming zijn, normaal niettijdens deze proefnemingen konden, onderscheidenlijk kon wordenvastgesteld.
4. Terugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij invoer om de
in lid 1 vermelde redenen wordt verleend, indien bij het betrokken
douanekantoor vóór het verstrijken van een termijn van twaalfmaanden te rekenen vanaf de datum waarop genoemde rechten aan deschuldenaar zijn medegedeeld, een daartoe strekkend verzoek wordtingediend.
De douaneautoriteiten kunnen evenwel in naar behoren aangetoonde
uitzonderingsgevallen toestaan dat deze termijn wordt overschreden.
Artikel 239
1. Tot terugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij invoer of
van de rechten bij uitvoer kan ook worden overgegaan in de gevallenandere dan bedoeld in de artikelen 236, 237 en 238
— welke volgens de procedure van het Comité worden vastgesteld;
— welke het gevolg zijn van omstandigheden die van de zijde van de
belanghebbende geen frauduleuze handeling noch klaarblijkelijkenalatigheid inhouden. De gevallen waarin op deze bepaling een
beroep kan worden gedaan en de te dien einde toe te passen proce-
dures, worden vastgesteld volgens de procedure van het Comité.Aan de terugbetaling of de kwijtschelding kunnen bijzondere voor-waarden worden verbonden.
2. Terugbetaling of kwijtschelding van de rechten om de in lid 1
genoemde redenen wordt toegestaan indien bij het betrokken douane-1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 75
▼B
kantoor vóór het verstrijken van een termijn van twaalf maanden te
rekenen vanaf de datum waarop genoemde rechten aan de schuldenaarzijn medegedeeld, een daartoe strekkend verzoek wordt ingediend.
De douaneautoriteiten kunnen evenwel in naar behoren aangetoonde
uitzonderingsgevallen toestaan dat deze termijn wordt overschreden.
Artikel 240
Tot terugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij invoer onder de
in dit hoofdstuk vastgestelde voorwaarden wordt slechts overgegaanwanneer het terug te betalen of kwijt te schelden bedrag een volgens
de procedure van het Comité vastgesteld bedrag overschrijdt.
De douaneautoriteiten kunnen echter eveneens gevolg geven aan een
verzoek tot terugbetaling of kwijtschelding dat betrekking heeft opeen kleiner bedrag dan het bovenbedoelde.
Artikel 241
Terugbetaling door de douaneautoriteiten van bedragen aan rechten bij
invoer of aan rechten bij uitvoer en van eventueel bij de betaling van
die bedragen ingevorderde rente voor kredietverlening of moratoire
interest geeft geen aanleiding tot betaling van moratoire interest doorgenoemde autoriteiten. Moratoire interest wordt echter wel betaald:
— wanneer een naar aanleiding van een verzoek om terugbetaling
genomen beschikking niet binnen een termijn van drie maanden, te
rekenen vanaf de dag waarop deze beschikking werd genomen, tenuitvoer wordt gelegd;
— wanneer de nationale bepalingen daarin voorzien.
Het bedrag van deze interest dient zodanig te worden berekend dat het
gelijk is aan het bedrag dat uit dien hoofde op de binnenlandse geld- enkapitaalmarkt zou worden geëist.
Artikel 242
Indien een douaneschuld ten onrechte is kwijtgescholden of het over-
eenkomstige bedrag aan rechten ten onrechte is terugbetaald, wordt deoorspronkelijke schuld opnieuw opeisbaar. De eventueel uit hoofde vanartikel 241 betaalde interest moet worden terugbetaald.
TITEL VIII
RECHT OP BEROEP
Artikel 243
1. Iedere persoon heeft het recht beroep in te stellen tegen beschik-
kingen van de douaneautoriteiten die betrekking hebben op de
toepassing van de douanewetgeving en die hem rechtstreeks en indivi-dueel raken.
De persoon die de douaneautoriteiten om een beschikking betreffende
de toepassing van de douanewetgeving heeft verzocht, doch binnen dein artikel 6, lid 2, bedoelde termijn van deze autoriteiten geen beschik-
king heeft verkregen, heeft eveneens het recht beroep in te stellen.
Het beroep moet worden ingesteld in de Lid-Staat waar de beschikking
is genomen of waar om een beschikking is verzocht.
2. Het recht op beroep kan worden uitgeoefend:
a) in een eerste fase (bezwaar), bij de daartoe door de Lid-Staten
aangewezen douaneautoriteit;
b) in een tweede fase (beroep), bij een onafhankelijke instantie, die
overeenkomstig de in de Lid-Staten geldende bepalingen, een rech-terlijke instantie of een gelijkwaardig gespecialiseerd orgaan kanzijn.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 76
▼B
Artikel 244
Instelling van beroep heeft ten aanzien van de tenuitvoerlegging van de
aangevochten beschikking geen schorsende werking.
De douaneautoriteiten schorten de tenuitvoerlegging van de aange-
vochten beschikking evenwel geheel of gedeeltelijk op indien zijgegronde redenen hebben om aan de overeenstemming van diebeschikking met de douanewetgeving te twijfelen of indien de belang-
hebbende onherstelbare schade dreigt te lijden.
Indien de aangevochten beschikking tot de toepassing van rechten bij
invoer of van rechten bij uitvoer leidt, dient ingeval van opschortingvan de tenuitvoerlegging van deze beschikking een zekerheid te
bestaan of te worden gesteld. Van die eis kan evenwel worden afgezien
wanneer deze, gezien de omstandigheden waarin de schuldenaarverkeert, ernstige economische of sociale moeilijkheden zou kunnenveroorzaken.
Artikel 245
De bepalingen betreffende de tenuitvoerlegging van de beroepsproce-
dure worden vastgesteld door de Lid-Staten.
Artikel 246
Deze titel is niet van toepassing op beroepen die zijn ingesteld met het
oog op de intrekking met terugwerkende kracht of de wijziging van een
op grond van het strafrecht door de douaneautoriteiten genomen
beschikking.
TITEL IX
SLOTBEPALINGEN
HOOFDSTUK 1
COMITÉ DOUANEWETBOEK
Artikel 247
De voor de uitvoering van deze code vereiste maatregelen, met inbe-
grip van de maatregelen die vereist zijn voor de uitvoering van de in
artikel 184 bedoelde verordening, met uitzondering van titel VIII en
behoudens de artikelen 9 en 10 van Verordening (EEG) nr. 2658/87 (
1) en artikel 248 van deze verordening, worden vastgesteld volgens
de regelgevingsprocedure als bedoeld in artikel 247 bis, lid 2, metinachtneming van de door de Gemeenschap aangegane internationaleverbintenissen.
Artikel 247bis
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité douanewetboek
(hierna „het comité”).
2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van
Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8
van dat besluit.
De termijn bedoeld in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 248
De voor de uitvoering van de artikelen 11, 12 en 21 vereiste maatre-
gelen worden vastgesteld volgens de beheersprocedure als bedoeld inartikel 248 bis, lid 2.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 77
(1) PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1.▼M3
▼M3
Artikel 248bis
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité douanewetboek
(hierna „het comité”).
2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 4 en 7 van
Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het
bepaalde in artikel 8 van dat besluit.
De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 249
Het comité kan elke kwestie in verband met de douaneregelgeving die
door zijn voorzitter of door een vertegenwoordiger van een lidstaatwordt aangekaart, in behandeling nemen.
HOOFDSTUK 2
RECHTSGEVOLGEN IN EEN LID-STAAT VAN IN EEN ANDERE LID-
STAAT GETROFFEN MAATREGELEN, VAN ALDAAR AFGEGEVEN
DOCUMENTEN EN ALDAAR GEDANE VASTSTELLINGEN
Artikel 250
Indien een douaneregeling in verscheidene Lid-Staten wordt gebruikt,
— hebben de door de douaneautoriteiten van een Lid-Staat genomen
besluiten, getroffen of aanvaarde identificatiemaatregelen en afge-geven documenten in de andere Lid-Staten dezelfde rechtsgevolgenals door de douaneautoriteiten van elk van deze Lid-Statengenomen besluiten, getroffen maatregelen en afgegeven docu-
menten;
— hebben de door de douaneautoriteiten van een Lid-Staat tijdens
controles gedane vaststellingen in de andere Lid-Staten dezelfde
bewijskracht als door de douaneautoriteiten van elk van deze Lid-Staten gedane vaststellingen.
HOOFDSTUK 3
OVERIGE SLOTBEPALINGEN
Artikel 251
1. De hierna volgende verordeningen en richtlijnen worden inge-
trokken:
— Verordening (EEG) nr. 802/68 van de Raad van 27 juni 1968
betreffende de gemeenschappelijke definitie van het begrip„oorsprong van goederen” (
1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening
(EEG) nr. 456/91 (2);
— Verordening (EEG) nr. 754/76 van de Raad van 25 maart 1976
betreffende de tariefbehandeling die van toepassing is op naar hetdouanegebied van de Gemeenschap terugkerende goederen (
3), laat-
stelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1147/86 (4);
— Verordening (EEG) nr. 2779/78 van de Raad van 23 november
1978 houdende toepassing van de Europese rekeneenheid (ERE)
op de op douanegebied genomen besluiten (5), laatstelijk gewijzigd
bij Verordening (EEG) nr. 289/84 (6);1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 78
(1) PB nr. L 148 van 28. 6. 1968, blz. 1.
(2) PB nr. L 54, van 28. 2. 1991, blz. 4.
(3) PB nr. L 89, van 2. 4. 1976, blz. 1.
(4) PB nr. L 105 van 22. 4. 1986, blz. 1.
(5) PB nr. L 333 van 30. 11. 1978, blz. 5.
(6) PB nr. L 33 van 4. 2. 1984, blz. 2.▼B
▼B
— Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979 betref-
fende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrechten (1),
laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1854/89 (2);
— Verordening (EEG) nr. 1697/79 van de Raad van 24 juli 1979
inzake navordering van de rechten bij invoer of bij uitvoer die nietvan de belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke zijn
aangegeven voor een douaneregeling waaruit de verplichting tot
betaling van dergelijke rechten voortvloeide (
3), laatstelijk gewijzigd
bij Verordening (EEG) nr. 1854/89 (4);
— Richtlijn 79/695/EEG van de Raad van 24 juli 1979 inzake de
harmonisatie van de procedures voor het in het vrije verkeer
brengen van goederen (5), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 90/504/
EEG (6);
— Verordening (EEG) nr. 1224/80 van de Raad van 28 mei 1980
inzake de douanewaarde van de goederen (7), laatstelijk gewijzigd
bij Verordening (EEG) nr. 4046/89 (8);
— Richtlijn 81/177/EEG van de Raad van 24 februari 1981 betref-
fende de harmonisatie van de procedures voor de uitvoer van
communautaire goederen (9), laatstelijk gewijzigd bij Verordening
(EEG) nr. 1854/89 (10);
— Verordening (EEG) nr. 3599/82 van de Raad van 21 december 1982
betreffende de regeling tijdelijke invoer (11), laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EEG) nr. 1620/85 (12);
— Verordening (EEG) nr. 2763/83 van de Raad van 26 september
1983 inzake de regeling volgens welke goederen onder douanetoe-
zicht kunnen worden behandeld alvorens zij in het vrije verkeer
worden gebracht (13), laatstelijk gewijzigd gewijzigd bij Verorde-
ning (EEG) nr. 720/91 (14);
— Verordening (EEG) nr. 2151/84 van de Raad van 23 juli 1984
betreffende het douanegebied van de Gemeenschap (15), laatstelijk
gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal;
— Verordening (EEG) nr. 1999/85 van de Raad van 16 juli 1985
betreffende de regeling actieve veredeling (16);
— Verordening (EEG) nr. 3632/85 van de Raad van 12 december 1985
tot vaststelling van de voorwaarden waaronder een persoon eendouaneaangifte kan doen (
17);
— Verordening (EEG) nr. 2473/86 van de Raad van 24 juli 1986
betreffende de regeling passieve veredeling en het systeem uitwisse-lingsverkeer (
18);
— Verordening (EEG) nr. 2144/87 van de Raad van 13 juli 1987
inzake de douaneschuld (19), laatslijk gewijzigd bij Verordening
(EEG) nr. 4108/88 (20);1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 79
(1) PB nr. L 175 van 12. 7. 1979, blz. 1.
(2) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 1.
(3) PB nr. L 197 van 3. 8. 1979, blz. 1.
(4) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 1.
(5) PB nr. L 205 van 13. 8. 1979, blz. 19.
(6) PB nr. L 281 van 12. 10. 1990, blz. 28.
(7) PB nr. L 134 van 31. 5. 1980, blz. 1.
(8) PB nr. L 388 van 30. 12. 1989, blz. 27.
(9) PB nr. L 83 van 30. 3. 1981, blz. 40.
(10) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 1.
(11) PB nr. L 376 van 31. 12. 1982, blz. 1.
(12) PB nr. L 155 van 14. 6. 1985, blz. 54.
(13) PB nr. L 272 van 5. 10. 1983, blz. 1.
(14) PB nr. L 78 van 26. 3. 1991, blz. 9.
(15) PB nr. L 197 van 27. 7. 1984, blz. 1.
(16) PB nr. L 188 van 20. 7. 1985, blz. 1.
(17) PB nr. L 350 van 27. 12. 1985, blz. 1.
(18) PB nr. L 212 van 2. 8. 1986, 303 blz. 1.
(19) PB nr. L 201 van 22. 7. 1987, blz. 15.
(20) PB nr. L 361 van 29. 12. 1988, blz. 2.
▼B
— Verordening (EEG) nr. 1031/88 van de Raad van 18 april 1988
betreffende de vaststelling van de personen die gehouden zijn totbetaling van een douaneschuld (
1), laatstelijk gewijzigd bij Verorde-
ning (EEG) nr. 1716/90 (2);
— Verordening (EEG) nr. 1970/88 van de Raad van 30 juni 1988
betreffende het driehoeksverkeer in het kader van de regeling
passieve veredeling en het systeem uitwisselingsverkeer (3);
— Verordening (EEG) nr. 2503/88 van de Raad van 25 juli 1988
betreffende de douane-entrepots (4), gewijzigd bij Verordening
(EEG) nr. 2561/90 (5);
— Verordening (EEG) nr. 2504/88 van de Raad van 25 juli 1988
betreffende de vrije zones en de vrije entrepots (6), gewijzigd bij
Verordening (EEG) nr. 1604/92 (7);
— Verordening (EEG) nr. 4151/88 van de Raad van 21 december 1988
tot vaststelling van de bepalingen die van toepassing zijn opgoederen die het douanegebied van de Gemeenschap wordenbinnengebracht (
8);
— Verordening (EEG) nr. 1854/89 van de Raad van 14 juni 1989
betreffende de boeking en de betalingsvoorwaarden voor uit hoofdevan een douaneschuld te vereffenen bedragen aan rechten bij in- ofbij uitvoer (
9);
— Verordening (EEG) nr. 1855/89 van de Raad van 14 juni 1989
betreffende de regeling tijdelijke invoer van vervoermiddelen (10);
— Verordening (EEG) nr. 3312/89 van de Raad van 30 oktober 1989
betreffende de regeling tijdelijke invoer van containers (11);
— Verordening (EEG) nr. 4046/89 van de Raad van 21 december 1989
betreffende de zekerheid die moet worden gesteld om de betaling
van een douaneschuld te waarborgen (12);
— Verordening (EEG) nr. 1715/90 van de Raad van 20 juni 1990
betreffende de inlichtingen die door de douaneautoriteiten van deLid-Staten worden verstrekt op het gebied van de indeling van
goederen in de douanenomenclatuur (
13);
— Verordening (EEG) nr. 2726/90 van de Raad van 17 september
1990 betreffende communautair douanevervoer (14),
►M1 ◄;
— Verordening (EEG) nr. 717/91 van de Raad van 21 maart 1991
betreffende het enig document (15);
— Verordening (EEG) nr. 719/91 van de Raad van 21 maart 1991
betreffende de toepassing in de Gemeenschap van carnets TIR encarnets ATA als doorvoerdocumenten (
16);
2. In alle communautaire besluiten waarin naar de in lid 1 genoemde
verordeningen of richtlijnen wordt verwezen, worden deze verwij-zingen geacht te zijn naar dit wetboek.
Artikel 252
1. De artikelen 141, 142 en 143 van Verordening (EEG) nr. 918/
83 (
17) vervallen.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 80
(1) PB nr. L 102 van 21. 4. 1988, blz. 5.
(2) PB nr. L 160 van 26. 6. 1990, blz. 6.
(3) PB nr. L 174 van 6. 7. 1988, blz. 1.
(4) PB nr. L 225 van 15. 8. 1988, blz. 1.
(5) PB nr. L 246 van 10. 9. 1990, blz. 1.
(6) PB nr. L 225 van 15. 8. 1988, blz. 8.
(7) PB nr. L 173 van 26. 6. 1992, blz. 30.
(8) PB nr. L 367 van 31. 12. 1988, blz. 1.
(9) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 1.
(10) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 8.
(11) PB nr. L 321 van 4. 11. 1989, blz. 5.
(12) PB nr. L 388 van 30. 12. 1989, blz. 1.
(13) PB nr. L 160 van 26. 6. 1990, blz. 1.
(14) PB nr. L 262 van 26. 9. 1990, blz. 1.
(15) PB nr. L 78 van 26. 3. 1991, blz. 1.
(16) PB nr. L 78 van 26. 3. 1991, blz. 6.
(17) PB nr. L 105 van 23. 4. 1983, blz. 1.
▼B
2. Verordening (EEG) nr. 2658/87 (1), laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EEG) nr. 3492/91 (2), wordt als volgt gewijzigd:
a) in artikel 8 wordt na het woord comité de volgende tekst ingevoegd:
bedoeld in artikel 247 van het communautair douanewetboek;
b) in artikel 10, lid 1, wordt de aanhef vervangen door: De vertegen-
woordiger van de Commissie legt aan het comité bedoeld in artikel247 van het communautair douanewetboek een ontwerp voor…;
c) de artikelen 7 en 11 vervallen.
Artikel 253
Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die
van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 1994.Titel VIII is pas met ingang van 1 januari 1995 van toepassing op het
Verenigd Koninkrijk.
Artikel 161 en, voor zover het wederuitvoer betreft, de artikelen 182 en
183, zijn evenwel van toepassing met ingang van 1 januari 1993.Indien in genoemde artikelen naar bepalingen van dit wetboek wordt
verwezen en zolang deze bepalingen nog niet van toepassing zijn,
worden de verwijzingen geacht naar de overeenkomstige bepalingenvan de in artikel 251 genoemde verordeningen en richtlijnen te zijngedaan.
Vóór 1 oktober 1993 zal de Raad, aan de hand van een verslag van de
Commissie over de stand van de werkzaamheden met betrekking tot de
gevolgen van de monetaire omrekeningskoers die moet worden
gebruikt voor de toepassing van de maatregelen van het gemeenschap-pelijk landbouwbeleid, het probleem van het goederenverkeer tussen deLid-Staten in het kader van de interne markt opnieuw bespreken. Ditverslag wordt vergezeld van eventuele voorstellen, waarover de Raadzich overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag uitspreekt.
Vóór 1 januari 1998 zal de Raad, aan de hand van een verslag van de
Commissie, dit wetboek opnieuw bezien om er de wijzigingen in aan tebrengen die met name in het licht van de totstandbrenging van deinterne markt noodzakelijk mochten blijken. Dit verslag wordt verge-zeld van eventuele voorstellen, waarover de Raad zich overeenkomstigde bepalingen van het Verdrag uitspreekt.1992R2913 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 81
(1) PB nr. L 256 van 7. 9. 1987, blz. 1.
(2) PB nr. L 328 van 30. 11. 1991, blz. 80.