2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 2001/25/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 4 april 2001
inzake het minimumopleidingsniveau van zeevarenden
(PB L 136 van 18.5.2001, blz. 17)
Gewijzigdbij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 2002/84/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5
november 2002L 324 53 29.11.2002
▼B
RICHTLIJN 2001/25/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT
EN DE RAAD
van 4 april 2001
inzake het minimumopleidingsniveau van zeevarenden
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
inzonderheid op artikel 80, lid 2,
Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (
1),
Na raadpleging van het Comité van de Regio's,
Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
Overwegende hetgeen volgt:
(1)Richtlijn 94/58/EG van de Raad van 22 november 1994 inzake
het minimumopleidingsniveau van zeevarenden (3) werdingrij-
pendgewijzigd (4). Om een duidelijke en rationeel geordende
tekst te verkrijgen, is het derhalve dienstig tot codificatie van
deze richtlijn over te gaan.
(2)De maatregelen die in communautair verband op het gebied vande veiligheid van de zeevaart en de voorkoming van verontreini-ging op zee worden genomen, moeten in overeenstemming zijnmet internationaal overeengekomen regels en normen.
(3)De Raadheeft in zijn conclusies van 25 januari 1993 betreffend eveiligheidop zee en voorkoming van verontreiniging in d eGemeenschap nota genomen van het belang van de rol van de
mens voor een veilige scheepvaart.
(4)De Raadsteld e zich in zijn resolutie van 8 juni 1993 over eengemeenschappelijk beleidinzake d e veiligheidop zee (
5) tot
doel bemanningen die niet aan de normen voldoen te verwij-deren of gaf voorrang aan een communautaire actie gericht opbetere opleiding en vorming door middel van het opstellen vangemeenschappelijke normen voor minimumopleidingsniveausvoor personeel op sleutelposities, met inbegrip van de kwestie
van een gemeenschappelijke taal aan boordvan schepen uit d e
Gemeenschap.
(5)De Raadbeoogd e met zijn resolutie van 24 maart 1997 (6)
betreffende een strategie het concurrentievermogen van decommunautaire scheepvaart te vergroten de werkgelegenheidvan zeevarenden uit de Gemeenschap en van walpersoneel tebevorderen. De Raad is daartoe overeengekomen dat actie moet
worden ondernomen om de communautaire scheepvaart te
helpen om te blijven streven naar hoge kwaliteit en om haarconcurrentievermogen te bevorderen door het waarborgen vande voortgezette kwalitatief hoogwaardige opleiding van commu-nautaire zeevarenden van alle rangen en van walpersoneel.
(6)De opleidingsnormen voor de toekenning van bewijzen vanberoepsbekwaamheid aan zeevarenden verschillen van lidstaattot lidstaat en een dergelijke verscheidenheid van nationale
wettelijke regelingen inzake opleiding op het door deze richtlijn
bestreken gebied zorgt niet altijd voor een opleiding die voldoetaan de eisen van veiligheid op zee.2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 2
(1) PB C 14 van 16.1.2001, blz. 41.
(2) Advies van het Europees Parlement van 12 december 2000 (nog niet
verschenen in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 12 maart 2001.
(3) PB L 319 van 12.12.1994, blz. 28. Richtlijn gewijzigdbij Richtlijn 98/35/
EG (PB L 172 van 17.6.1998, blz. 1).
(4) Zie bijlage III, deel B.
(5) PB C 271 van 7.10.1993, blz. 1.
(6) PB C 109 van 8.4.1997, blz. 1.
▼B
(7)De Richtlijnen 89/48/EEG (1) en 92/51/EEG (2) van de Raad
aangaande het algemene stelsel van erkenning van diploma's en
beroepsopleidingen zijn van toepassing op de zeevaartberoepenwaarop deze richtlijn betrekking heeft, en bevorderen de nale-ving van de Verdragsverplichtingen die beogen debelemmeringen voor het vrije verkeer van personen en dienstentussen de lidstaten op te heffen.
(8)De onderlinge erkenning van diploma's en certificaten, zoals
geregeld bij de richtlijnen betreffende het algemene erkennings-
stelsel, garandeert niet altijd een geharmoniseerde opleiding vooralle zeevarenden die dienst doen op verschillende schepen die devlag van een lidstaat voeren. Zulks is niettemin van groot belangvanuit het oogpunt van veiligheidop zee.
(9)Het is daarom van essentieel belang een minimumopleidingsni-veau voor zeevarenden in de Gemeenschap vast te stellen. De
actie op dit gebied dient te steunen op de opleidingsnormen
waarover op internationaal niveau reeds overeenstemming isbereikt, namelijk het Internationaal Verdrag van de Internatio-nale Maritieme Organisatie (IMO) betreffende de normen voorzeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst van
1978 (het STCW-Verdrag), zoals herzien in 1995. Alle lidstaten
zijn partij bij dit Verdrag.
(10)De lidstaten mogen strengere normen dan de in het Verdrag enin deze richtlijn vervatte minimumnormen voorschrijven.
(11)De voorschriften van het STCW-Verdrag, zoals opgenomen inbijlage I van deze richtlijn, moeten worden aangevuld met dedwingende bepalingen van deel A van de STCW-Code. Deel Bvan de STCW-Code bevat aanbevolen richtlijnen ten behoeve
van partijen bij het STCW-Verdrag en van degenen die
betrokken zij bij de tenuitvoerlegging, toepassing of handhavingvan de bepalingen hiervan, teneinde, op een uniforme wijze,volledige uitvoering te geven aan de bepalingen van het Verdrag.
(12)Ter verhoging van de veiligheid van de zeevaart en een beterepreventie van verontreiniging van de zee moeten in deze richtlijnbepalingen inzake rustperioden voor personeel dat wachtdienst
doet, worden vastgesteld overeenkomstig het STCW-Verdrag.
Deze bepalingen moeten worden toegepast onverminderd debepalingen van Richtlijn 1999/63/EG van de Raad van 21 juni1999 inzake de overeenkomst betreffende de organisatie van dearbeidstijd van zeevarenden, gesloten door de Associatie van
Reders van de Europese Gemeenschap (ECSA) en de Federatie
van de bonden voor het vervoerpersoneel in de Europese Unie(FST)(
3).
(13)De communicatie tussen bemanningsleden aan boord vanschepen die in de communautaire wateren varen, moet wordenverbeterdmet het oog op het vergroten van d e veiligheidopzee van het voorkomen van verlies aan mensenlevens en van
verontreiniging van de zee.
(14)Personeel aan boordvan passagiersschepen d at aangewezen is
om de passagiers in kritieke situaties te helpen, moet in staatzijn met de passagiers te communiceren.
(15)De bemanningen aan boord van tankschepen die schadelijke ofverontreinigende goederen vervoeren, moeten in staat zijn onge-vallen doeltreffend te voorkomen en het hoofd te bieden aannoodsituaties. Het is derhalve van het hoogste belang een rele-
vant communicatiemiddel in te stellen tussen de kapitein, de
officieren en de scheepsgezellen, dat beantwoordt aan devereisten van artikel 17.2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 3
(1) PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.
(2) PB L 209 van 24.7.1992, blz. 25. Richtlijn laatstelijk gewijzigdbij Richtlijn
2000/5/EG van de Commissie (PB L 54 van 26.2.2000, blz. 42).
(3) PB L 167 van 2.7.1999, blz. 33.
▼B
(16)Maatregelen moeten worden getroffen om ervoor te zorgen dat
zeevarenden die houder zijn van door derde landen afgegeven
bewijzen van beroepsbekwaamheid, een kwalificatieniveaubezitten dat vergelijkbaar is met het niveau dat door hetSTCW-Verdrag geëist wordt.
(17)Om dit doel te bereiken moeten gemeenschappelijke criteriavoor de erkenning van bewijzen van beroepsbekwaamheid vanderde landen in de Gemeenschap worden vastgesteld. De vast-
stelling van de gemeenschappelijke criteria voor de erkenning
van vaarbevoegdheidsbewijzen die zijn afgegeven door derdelanden, moet gebaseerd zijn op de eisen inzake opleiding endiplomering zoals overeengekomen in het kader van het STCW-Verdrag.
(18)De lidstaten zouden, in het belang van de veiligheid op zee,kwalificaties die het vereiste opleidingsniveau aantonen, alleen
moeten erkennen als die zijn afgegeven door of namens de
partijen bij het STCW-Verdrag waarvan de IMO MaritiemeVeiligheidscommissie (MSC) heeft bepaald dat zij vollediguitvoering hebben gegeven, en nog steeds geven, aan de in datVerdrag vastgestelde normen. Er is een procedure voor de voor-lopige erkenning van vaarbevoegheidsbewijzen nodig om de tijd,
totdat de MSC zulks heeft kunnen bepalen, te overbruggen.
(19)Voorzover van toepassing moeten maritieme opleidingsinstel-
lingen, opleidingsprogramma's en cursussen wordengeïnspecteerd. De criteria voor een dergelijke inspectie moetendaarom worden vastgesteld.
(20)Een comité moet worden ingesteld om de Commissie bij te staanbij de uitvoering van haar taken in verband met de erkenningvan bewijzen van beroepsbekwaamheid die zijn afgegeven door
opleidingsinstituten of overheden van derde landen.
(21)De lidstaten, als havenautoriteiten, dienen in de wateren van de
Gemeenschap de veiligheid te vergroten en de verontreiniging inte perken door bij voorrang schepen te inspecteren die de vlagvoeren van een derde land dat het STCW-Verdrag niet heeftbekrachtigd, waarbij ervoor moet worden gezorgd dat schependie de vlag voeren van een derde land, niet gunstiger behandeld
worden.
(22)Het is passendin d eze richtlijn bepalingen inzake havenstaatcon-
trole op te nemen, totdat Richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19juni 1995 betreffende de naleving, met betrekking tot de schependie gebruikmaken van havens in de Gemeenschap en varen in deonder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren, van inter-nationale normen op het gebiedvan d e veiligheidvan schepen,
voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden
aan boord(havenstaatcontrole) (
1) wordt gewijzigd en de in
artikel 17, punt f), en in de artikelen 19, 20 en 21 van deze richt-lijn vervatte bepalingen inzake havenstaatcontrole daarin wordenopgenomen.
(23)Er moeten procedures komen om deze richtlijn aan verande-ringen in internationale verdragen en codes aan te passen.
(24)De maatregelen die vereist zijn voor de tenuitvoerlegging van
deze richtlijn worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/
468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van devoorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissieverleende uitvoeringsbevoegdheden (
2).
(25)Bijlage II moet door de Raad op voorstel van de Commissieuiterlijk 25 mei 2003 opnieuw worden bezien in het licht vande ervaring die met de toepassing van deze richtlijn is opgedaan.2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 4
(1) PB L 157 van 7.7.1995, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigdbij Richtlijn
1999/97/EG van de Commissie (PB L 331 van 23.12.1999, blz. 67).
(2) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.
▼B
(26)De lidstaten moeten tot 1 februari 2002 op hun schepen zeeva-
renden kunnen aanvaarden die houder zijn van
vaarbevoegdheidsbewijzen die zijn afgegeven overeenkomstigde bepalingen die vóór 1 februari 1997 golden — de datum vaninwerkingtreding van het herziene STCW-Verdrag — op voor-waarde dat zij hun diensttijd of opleiding vóór 1 augustus 1998begonnen zijn.
(27)Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de verplichtingen van delidstaten wat de in bijlage III, deel B, vervatte termijnen voor
omzetting in nationaal recht betreft,
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Definities
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. „kapitein”: degene die het bevel voert over een schip;
2. „officier”: een lid van de bemanning, niet zijnde de kapitein, die
als zodanig is aangewezen op grond van nationale wetten of voor-schriften, of, bij afwezigheidvan een d ergelijke aanwijzing, opgrondvan een collectieve arbeid sovereenkomst of het gebruik;
3. „dekofficier”: een officier die bevoegd is in overeenstemming met
de bepalingen van hoofdstuk II van bijlage I;
4. „eerste stuurman”: de officier die in rang volgt op de kapitein en
op wie het bevel over het schip komt te rusten indien de kapiteindaartoe niet in staat is;
5. „werktuigkundige”: een officier die bevoegd is in overeenstemming
met de bepalingen van hoofdstuk III van bijlage I;
6. „hoofdwerktuigkundige”: de werktuigkundige die het oudst in rang
is en die verantwoordelijk is voor de werktuiglijke voortstuwing ende werking en het onderhoud van de werktuiglijke en elektrischeinstallaties van het schip;
7. „tweede werktuigkundige”: de werktuigkundige die in rang volgt
op de hoofdwerktuigkundige en op wie de verantwoordelijkheidvoor de werktuiglijke voortstuwing en de werking en het onder-houdvan d e werktuiglijke en elektrische installaties van het schip
komt te rusten, indien de hoofdwerktuigkundige, daartoe niet in
staat is;
8. „assistent-werktuigkundige”: een persoon die een opleiding volgt
tot werktuigkundige en als zodanig op grond van nationale wetten
of voorschriften is aangewezen;
9. „radio-operator”: een persoon die in het bezit is van een passend
vaarbevoegdheidsbewijs, afgegeven of erkend door de bevoegde
autoriteiten, krachtens de bepalingen van het radioreglement zoalsgedefinieerd onder punt 18;
10. „gezel”: een lid van de bemanning, niet zijnde de kapitein of een
officier;
11. „zeeschepen”: schepen, andere dan schepen die uitsluitend varen
op de binnenwateren of op wateren binnen of nauw grenzend aanbeschutte wateren of zones waar havenvoorschriften van toepassingzijn;
12. „schip dat onder de vlag van een lidstaat vaart”: een schip dat
geregistreerd is in en de vlag voert van een lidstaat volgens dewetgeving van die lidstaat. Schepen die niet aan deze definitievoldoen, worden gelijkgesteld met schepen die onder de vlag van
een derde land varen;
13. „reizen nabij de kust”: reizen in de nabijheid van een lidstaat, zoals
door die lidstaat omschreven;
14. „voortstuwingsvermogen”: het maximale vermogen uitgedrukt in
kilowatt, dat door de voortstuwingsmachine(s) van het schip zonderoverbelasting gedurende onbeperkte tijdsduur kan worden geleverd,2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 5
▼B
dat is vermeld op het bewijs van teboekstelling of op een ander
officieel document;
15. „olietanker”: een schip gebouwden gebruikt voor het vervoer in
bulk van aardolie en aardolieproducten;
16. „chemicaliëntanker”: een schip, gebouwdof aangepast en gebruikt
voor het vervoer in bulk van enig vloeibaar product opgenomen inhoofdstuk 17 van de International Bulk Chemical Code (Internatio-nale Code inzake het vervoer van chemicaliën in bulk), als vankracht;
17. „vloeibaargastanker”: een schip, gebouwdof aangepast en gebruikt
voor het vervoer in bulk van enig vloeibaar gemaakt gas of ander
product opgenomen in hoofdstuk 19 van de International Gas
Carrier Code (Internationale Code inzake het vervoer van vloeibaargemaakt gas), als van kracht;
18. „radioreglement”: het herziene radioreglement zoals aangenomen
door de Administratieve Wereldradioconferentie voor de mobieledienst, als van kracht;
19. „passagiersschip”: een zeeschip dat meer dan twaalf passagiers
vervoert;
20. „vissersvaartuig”: een vaartuig dat wordt gebruikt voor het vangen
van vis of andere levende rijkdommen van de zee;
21. „STCW-verdrag”: het Internationaal Verdrag betreffende de
normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wacht-
dienst, zoals dit geldt voor de van toepassing zijnde onderwerpen,
rekening houdend met de overgangsbepalingen van artikel VII envoorschrift I/15 van het STCW-verdrag en met inbegrip, voorzovervan toepassing, van de desbetreffende bepalingen van de STCW-code, die alle worden toegepast, als van kracht;
22. „radiowerkzaamheden”: omvatten, al naar gelang van het geval: de
luisterwacht alsmede het technisch onderhoud en reparatiewerk-zaamheden overeenkomstig de bepalingen van het radioreglement,
het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens
op zee van 1974 (hetv, ter beoordeling van elke lidstaat, de desbe-treffende aanbevelingen van de Internationale MaritiemeOrganisatie (IMO), als van kracht;
23. „ro-ro-passagiersschip”: een passagiersschip met ruimten voor ro-
ro-lading of ruimten van bijzondere aard zoals omschreven in hetSolas-verdrag, als van kracht;
24. „STCW-code”: de code inzake opleiding, diplomering en wacht-
dienst voor zeevarenden, zoals aangenomen bij Resolutie 2 van de
Conferentie van 1995 van de partijen bij het STCW-verdrag, als
van kracht;
25. „functie”: een verzameling taken, plichten en verantwoordelijk-
heden, zoals aangegeven in de STCW-Code, die vereist zijn voorde bedrijfsvoering aan boord, de beveiliging van mensenlevens op
zee of de bescherming van het mariene milieu;
26. „maatschappij”: de reder van het schip of elke andere organisatie
of persoon, zoals de beheerder of degene die het schip leeg chartert
(zonder bemanning), die de verantwoordelijkheid voor de bedrijfs-voering aan boordvan d e eigenaar van het schip heeftovergenomen en die bij het op zich nemen van deze verantwoorde-lijkheid, ermee heeft ingestemd alle verplichtingen en
verantwoordelijkheden over te nemen die door deze voorschriften
aan de maatschappij worden opgelegd;
27. „passend vaarbevoegdheidsbewijs”: een vaarbevoegdheidsbewijs
afgegeven en voorzien van een officiële verklaring, in overeen-stemming met de bepalingen van deze richtlijn, dat de rechtmatigehouder ervan het recht geeft dienst te doen in de daarin beschrevenhoedanigheid en de daarbij behorende functies te vervullen op hetdaarin omschreven verantwoordelijkheidsniveau op een zeeschip2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 6
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
van het desbetreffende type, tonnage, vermogen en wijze van
voortstuwing, tijdens de desbetreffende zeereis;
28. „diensttijd”: het dienst doen aan boord van een schip voorzover
van belang voor de afgifte van een vaarbevoegdheidsbewijs of eenander bewijs van beroepsbekwaamheid;
29. „goedgekeurd”: goedgekeurd door de lidstaat overeenkomstig de
bepalingen van deze richtlijn;
30. „derde land”: het land dat geen lidstaat is;31. „maand”: een kalendermaand of 30 dagen samengesteld uit
perioden van minder dan een maand.
Artikel 2
Toepassingsgebied
Deze richtlijn is van toepassing op de in deze richtlijn genoemde
zeevarenden die dienst doen op zeeschepen die onder de vlag van een
lidstaat varen, met uitzondering van:
— oorlogsschepen, hulpschepen voor de marine of andere schepen die
eigendom zijn van of geëxploiteerd worden door een lidstaat en dieuitsluitend worden gebezigd voor een niet-commerciële overheids-
dienst;
— vissersvaartuigen;
— pleziervaartuigen die niet worden gebezigd voor handelsdoeleinden;— houten schepen van primitieve bouw.
Artikel 3
Opleiding en diplomering
1. De lidstaten treffen de maatregelen die nodig zijn om ervoor te
zorgen dat zeevarenden die dienst doen op een schip als bedoeld inartikel 2, ten minste een opleiding hebben genoten die voldoet aan deeisen van het STCW-Verdrag, opgenomen in bijlage I bij deze richtlijn,en houder zijn van een vaarbevoegdheidsbewijs zoals omschreven in
artikel 4, dan wel van een passend vaarbevoegdheidsbewijs zoals
omschreven in artikel 1, punt 27.
2. De lidstaten treffen de maatregelen die nodig zijn om ervoor te
zorgen dat de bemanningsleden, die een bewijs van beroepsbekwaam-heid dienen te bezitten overeenkomstig de bepalingen van SOLAS-voorschrift III/10.4, ten minste een opleiding hebben genoten en gedi-plomeerd zijn overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn.
Artikel 4
Bewijs van beroepsbekwaamheid
Onder bewijs van beroepsbekwaamheid wordt verstaan een geldig
document, ongeacht zijn benaming, dat is afgegeven door of namens
de bevoegde autoriteit van een lidstaat en dat de houder het recht geeft
dienst te doen op de wijze die wordt vermeld in dat document of wordttoegestaan door de nationale voorschriften.
Artikel 5
Vaarbevoegdheidsbewijzen en officiële verklaringen
1. Vaarbevoegdheidsbewijzen worden afgegeven in overeenstem-
ming met de bepalingen van artikel 10.
2. Vaarbevoegdheidsbewijzen voor kapiteins, officieren en radio-
operators worden door de lidstaat voorzien van een officiële verklaringvolgens de voorschriften van dit artikel.
3. Vaarbevoegdheidsbewijzen zijn gesteld in de officiële taal of
talen van de lidstaat die ze afgeeft.2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 7
▼B
4. Met betrekking tot radio-operators mogen de lidstaten:
a) de aanvullende kennis, vereist volgens de desbetreffende voor-
schriften, opnemen in het examen voor de afgifte van een
vaarbevoegdheidsbewijs dat voldoet aan het radioreglement, of
b) een afzonderlijk vaarbevoegdheidsbewijs afgeven waarin is vermeld
dat de houder de aanvullende kennis vereist volgens de desbetref-
fende voorschriften, bezit.
5. Ter beoordeling van een lidstaat mogen officiële verklaringen zijn
opgenomen in het model van het vaarbevoegdheidsbewijs dat wordtafgegeven zoals voorgeschreven in sectie A-I/2 van de STCW-Code.In dat geval moet het gebruikte model overeenkomen met het model
dat is beschreven in sectie A-I/2, lid 1. Indien zij op een andere wijze
worden afgegeven, dient het model van de officiële verklaringenovereen te komen met het model dat in lid 2 van de sectie isbeschreven.
6. Een lidstaat die een vaarbevoegdheidsbewijs erkent krachtens de
procedure van artikel 18, lid 3, onder a), dient een officiële verklaring
af te geven teneinde die erkenning te bevestigen. Het model van de
gebruikte officiële verklaring dient overeen te komen met het modeldat in lid 3 van sectie A-I/2 van de STCW-Code is beschreven.
7. De officiële verklaringen bedoeld in de leden 5 en 6:
a) mogen als afzonderlijke documenten worden afgegeven;
b) dienen alle van een eigen, uniek nummer te worden voorzien, met
dien verstande, dat aan officiële verklaringen die de afgifte van eenvaarbevoegdheidsbewijs bevestigen hetzelfde nummer mag wordentoegekend als aan het desbetreffende vaarbevoegdheidsbewijs, op
voorwaarde dat dat nummer uniek is, en
c) verliezen hun geldigheid zodra het desbetreffende vaarbevoegd-
heidsbewijs ongeldig wordt of wordt ingetrokken, tijdelijk
ingetrokken of ongeldig wordt verklaard door de lidstaat of het
derde land die dat heeft afgegeven en, in elk geval, uiterlijk vijfjaar na de datum van afgifte ervan.
8. De hoedanigheid waarin de houder van een vaarbevoegdheidsbe-
wijs gerechtigdis te varen is in d e officiële verklaring vermeldin
bewoordingen gelijk aan die welke worden gebruikt in de van toepas-
sing zijnde eisen, inzake het veilig bemannen van schepen, van delidstaat.
9. De lidstaten mogen een model gebruiken dat afwijkt van het
model dat in sectie A-I/2 van de STCW-Code is beschreven, op voor-waarde dat ten minste de vereiste gegevens in Romeinse letters en
Arabische cijfers zijn vermeld, daarbij rekening houdend met de vari-
anten die krachtens sectie A-I/2 zijn toegestaan.
10. Behoudens de bepalingen van artikel 18, lid 4, dient het origi-
neel van elk op grondvan d eze richtlijn vereistvaarbevoegdheidsbewijs beschikbaar te zijn aan boord van het schip
waarop de houder dienst doet.
Artikel 6
Opleidingsvereisten
De in artikel 3 bedoelde opleiding wordt verstrekt in een vorm die past
bij de theoretische kennis en praktische vaardigheden die in bijlage Iworden voorgeschreven, met name het gebruik van reddings- en brand-bestrijdingsmiddelen, welke door de daartoe door elke lidstaat
aangewezen bevoegde autoriteit of instantie goedgekeurd is.
Artikel 7
Beginselen inzake reizen nabij de kust
1. De lidstaten die reizen nabij de kust omschrijven, zullen geen
eisen betreffende opleiding, opgedane ervaring of diplomeringopleggen aan zeevarenden, dienstdoende aan boord van schepen die2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 8
▼B
gerechtigd zijn tot het voeren van de vlag van een andere lidstaat of
een andere partij bij het STCW-Verdrag tijdens dergelijke reizen, opeen wijze die leidt tot strengere eisen voor die zeevarenden dan voor
de zeevarenden, dienstdoende aan boord van schepen die gerechtigd
zijn de eigen vlag te voeren. In geen geval stellen de bedoelde lidstateneisen, met betrekking tot zeevarenden dienst doende aan boord vanschepen die gerechtigd zijn tot het voeren van een vlag van een anderelidstaat of een andere partij bij het STCW-Verdrag, die strenger zijn
dan die van deze richtlijn met betrekking tot schepen die niet voor
reizen nabij de kust worden ingezet.
2. Met betrekking tot schepen die gerechtigd zijn de vlag te voeren
van een lidstaat, die regelmatig worden ingezet voor reizen nabij dekust voor de kust van een andere lidstaat of een andere partij bij hetSTCW-Verdrag, stelt de lidstaat waarvan het schip gerechtigd is devlag te voeren, voor op zodanige schepen dienst doende zeevarendeneisen vast, inzake opleiding, opgedane ervaring en diplomering, die
ten minste gelijk zijn aan die van de lidstaat of andere partij bij het
STCW-Verdrag voor wiens kust het schip wordt ingezet, mits deze deeisen van deze richtlijn met betrekking tot schepen die niet voor reizennabij de kust worden ingezet, niet te boven gaan. Zeevarenden dienstdoende op een schip waarvan de reis buiten het gebied komt dat door
de lidstaat is omschreven voor reizen nabij de kust, en dat zich begeeft
in wateren die niet onder de omschrijving vallen, dienen aan de vantoepassing zijnde eisen van vakbekwaamheid van deze richtlijn tevoldoen.
3. Een lidstaat kan een schip dat gerechtigd is zijn vlag te voeren, de
voordelen van de bepalingen van deze richtlijn inzake reizen nabij dekust toekennen wanneer het regelmatig in de nabijheid van de kust vaneen staat, die geen partij is bij het STCW-Verdrag, wordt gebruikt voor
reizen nabij de kust als aangeduid door de lidstaat.
4. Nadat lidstaten hebben beslist over de omschrijving van reizen
nabij de kust en de bijbehorende voorwaarden ten aanzien van oplei-
ding en training, in overeenstemming met de eisen van de leden 1, 2en 3, delen zij de Commissie de bijzonderheden van de aangenomenbepalingen mede.
Artikel 8
Straffen of disciplinaire maatregelen
1. De lidstaten stellen werkwijzen en procedures vast voor het
onpartijdig onderzoek van elke gerapporteerde onbekwaamheid, hande-
ling of nalatigheid, die een directe bedreiging kan vormen voor de
veiligheidvan mensenlevens of zaken op zee of voor het marienemilieu, door houders van vaarbevoegdheidsbewijzen of van officiëleverklaringen afgegeven door die lidstaat, in verband met de vervullingvan hun taken zoals in hun vaarbevoegdheidsbewijzen omschreven, en
voor het intrekken, tijdelijk intrekken en ongeldig verklaren van zulke
vaarbevoegdheidsbewijzen voor zo'n reden en ter voorkoming vanfraude.
2. Elke lidstaat schrijft straffen of disciplinaire maatregelen voor,
voor de gevallen waarin de bepalingen van zijn nationale wetgevingter uitvoering van deze richtlijn niet worden nageleefd met betrekkingtot schepen die gerechtigd zijn tot het voeren van zijn vlag of zeeva-renden die door die lidstaat naar behoren zijn voorzien van een
vaarbevoegdheidsbewijs.
3. In het bijzonder dienen zulke straffen of disciplinaire maatregelen
opgelegden ten uitvoer gebracht te word en in gevallen waarin:
a) een maatschappij of een kapitein een persoon heeft aangesteldd ie
niet in het bezit is van een vaarbevoegdheidsbewijs zoals voorge-
schreven volgens deze richtlijn;
b) een kapitein heeft toegestaan dat een functie of dienst in enige
hoedanigheid, die krachtens deze richtlijn dient te worden verrichtdoor een persoon die in het bezit is van een passend vaarbevoegd-heidsbewijs, wordt verricht door een persoon die niet in het bezit is2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 9
▼B
van het vereiste vaarbevoegdheidsbewijs, een geldige dispensatie of
een schriftelijk bewijs vereist op grondvan artikel 18, lid4, of
c) een persoon middels fraude of vervalste documenten een aanstelling
heeft gekregen om een functie te vervullen of dienst te doen in eenhoedanigheid waarvan de uitoefening of vervulling volgens dezerichtlijn dient te geschieden door een persoon die in het bezit isvan een vaarbevoegdheidsbewijs of een dispensatie.
4. Lidstaten, binnen wier rechtsgebied zich een maatschappij of een
persoon bevindt van wie om goede redenen mag worden aangenomenverantwoordelijk te zijn voor of kennis te dragen van een kennelijk
geval van niet-nakoming van deze richtlijn, zoals bedoeld in lid 3,
dienen medewerking te verlenen aan elke lidstaat of andere partij bijhet STCW-Verdrag die hen op de hoogte stelt van zijn voornemen uithoofde van zijn rechtsbevoegdheid gerechtelijke stappen te onder-nemen.
Artikel 9
Kwaliteitsnormen
1. De lidstaten zorgen ervoor dat:
a) alle werkzaamheden betreffende opleiding, beoordeling van vakbe-
kwaamheid, afgifte van vaarbevoegdheidsbewijzen, officiëleverklaringen en verlengingen van geldigheid, die worden uitgevoerddoor niet-gouvernementele instanties of door lichamen die onderhun gezag vallen, voortdurend door een systeem van kwaliteitsbe-
waking worden getoetst teneinde te garanderen dat de vastgestelde
doelstellingen worden verwezenlijkt, met inbegrip van die welkebetrekking hebben op de bevoegdheden en opgedane ervaring vaninstructeurs en beoordelaars;
b) indien overheidsinstanties of -lichamen deze werkzaamheden
verrichten, er een systeem van kwaliteitsbewaking is;
c) de onderwijs en opleidingsdoelstellingen en de daarmee verband
houdende te bereiken niveaus van bekwaamheid duidelijk zijnomschreven met vermelding van de niveaus van kennis, inzicht envaardigheid die passen bij de krachtens het STCW-Verdrag vereisteonderzoeken en beoordelingen. De doelstellingen en de daarmee
verband houdende kwaliteitsnormen mogen afzonderlijk worden
aangegeven voor verschillende cursussen en opleidingsprogramma'sen omvatten het beheer van het diplomeringssysteem en
d) het toepassingsgebied van de kwaliteitsnormen het beheer van het
diplomeringssysteem, alle opleidingscursussen en -programma's, de
door of onder het gezag van de lidstaat afgenomen examens en de
beoordelingen, alsmede de van instructeurs en beoordelaarsverlangde bevoegdheden en opgedane ervaring omvat, rekeninghoudend met de beleidslijnen, systemen, controles en interne kwali-teitsbewakingsonderzoeken die zijn ingesteld ter verwezenlijkingvan de omschreven doelstellingen.
2. De lidstaten zorgen er ook voor dat er periodiek, met tussenpozen
van niet meer dan vijf jaar, een onafhankelijke evaluatie plaatsvindt
van de werkzaamheden met betrekking tot verwerving en beoordelingvan kennis, begrip, vaardigheden en bekwaamheid en het beheer vanhet diplomeringssysteem, door bevoegde personen die zelf niet bij dewerkzaamheden zijn betrokken om na te gaan of:
a) alle maatregelen van controle en toezicht op de interne bedrijfsvoe-
ring en de vervolgwerkzaamheden in overeenstemming zijn met degeplande regelingen en schriftelijk vastgelegde procedures, en doel-
treffend zijn om de omschreven doelstellingen te verwezenlijken;
b) de resultaten van iedere onafhankelijke evaluatie schriftelijk worden
vastgelegd en onder de aandacht worden gebracht van degenen dieverantwoordelijk zijn voor het geëvalueerde gebied en
c) tijdig stappen worden ondernomen om tekortkomingen te corrigeren.2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 10
▼B
3. De lidstaten zenden de Commissie binnen zes maanden na de
datum waarop de evaluatie is voltooid een verslag betreffende de opgrondvan lid2 vereiste evaluatie toe.
Artikel 10
Medische normen — Afgifte en registratie van vaarbevoegdheids-
bewijzen
1. De lidstaten stellen normen vast betreffende de medische
geschiktheid van zeevarenden, in het bijzonder voor wat betreft hetgezichts- en gehoororgaan.
2. De lidstaten zorgen ervoor dat vaarbevoegdheidsbewijzen slechts
worden afgegeven aan kandidaten die aan de eisen van dit artikel
voldoen.
3. Kandidaten die een vaarbevoegdheidsbewijs wensen te verkrijgen,
dienen het bewijs over te leggen:
a) van hun identiteit;
b) dat hun leeftijd niet lager is dan die welke is voorgeschreven in het
betreffende voorschrift van bijlage I voor het aangevraagde vaarbe-voegdheidsbewijs;
c) dat zij voldoen aan de normen voor medische geschiktheid, in het
bijzonder voor wat betreft hun gezichts- en gehoororgaan, die door
de lidstaat zijn vastgesteld, en in het bezit zijn van een geldig docu-ment waaruit blijkt dat zij uit medisch oogpunt geschikt zijn,afgegeven door een bevoegde arts die door de bevoegde autoriteitvan de lidstaat is erkend;
d) dat zij de diensttijd, en elke verplichte opleiding die door de voor-
schriften van bijlage I voor het aangevraagde
vaarbevoegdheidsbewijs is vereist, hebben voltooid en
e) dat zij voldoen aan de normen van vakbekwaamheid die door de
voorschriften van bijlage I worden voorgeschreven voor de hoeda-nigheid, functies en niveaus, die moeten worden vermeld in de
officiële verklaring bij het vaarbevoegdheidsbewijs.
4. De lidstaten verbinden zich ertoe:
a) een register of registers bij te houden van alle vaarbevoegdheidsbe-
wijzen en officiële verklaringen van kapiteins en officieren en, waar
van toepassing, scheepsgezellen, die zijn afgegeven, zijn verlopen ofzijn vernieuwd, ingetrokken, tijdelijk ingetrokken of ongeldigverklaard of als vermist of in het ongerede geraakt zijn aangemeld,en tevens van dispensaties die zijn verleend en
b) gegevens beschikbaar te stellen betreffende de status van dergelijke
vaarbevoegdheidsbewijzen, officiële verklaringen en dispensaties
aan andere lidstaten of andere partijen bij het STCW-Verdrag enmaatschappijen die om bevestiging van de echtheid en geldigheidverzoeken van vaarbevoegdheidsbewijzen die aan hen worden over-gelegd door zeevarenden die erkenning van hun vaarbevoegdheids-
bewijzen aanvragen of werk zoeken aan boordvan een schip.
Artikel 11
Verlenging van de geldigheid van vaarbevoegdheidsbewijzen
1. Van elke kapitein, officier en radio-operator die in het bezit is
van een vaarbevoegdheidsbewijs dat is afgegeven of erkend krachtensenig hoofdstuk van bijlage I, uitgezonderd hoofdstuk VI, en die buiten-gaats dienst doet of van plan is na een periode aan de wal naar zee
terug te keren, moet verlangd worden dat hij, teneinde zijn bevoegd-
heid om buitengaats dienst te doen te behouden, met tussenpozen vanten hoogste vijf jaar:
a) aantoont dat hij uit medisch oogpunt geschikt is en aan de normen
van artikel 10 voldoet en
b) aantoont dat hij bij voortduring bevoegd en vakbekwaam is in over-
eenstemming met sectie A-I/11 van de STCW-Code.2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 11
▼B
2. Elke kapitein, officier en radio-operator moet om bij voortduring
buitengaats dienst te doen aan boord van schepen waarvoor internatio-naal bijzondere opleidingseisen overeengekomen zijn, een
goedgekeurde desbetreffende opleiding met goed gevolg afsluiten.
3. De lidstaten vergelijken de normen inzake bekwaamheid die zij
aan kandidaten stellen voor vaarbevoegdheidsbewijzen afgegeven vóór1 februari 2002, met die welke in deel A van de STCW-Code voor de
passende vaarbevoegdheidsbewijzen zijn genoemd, en stellen vast of
het noodzakelijk is de houders van dergelijke vaarbevoegdheidsbe-wijzen een passende herhalings- en bijscholingscursus te laten volgenof een beoordeling te laten ondergaan.
De herhalings- en bijscholingscursussen moet zijn goedgekeurd en de
wijzigingen van de relevante nationale en internationale voorschrifteninzake de beveiliging van mensenlevens op zee en de beschermingvan het mariene milieu omvatten, alsmede rekening houden met even-tuele aanpassingen van de betreffende vakbekwaamheidsnorm.
4. De lidstaten, in overleg met de betrokkenen, formuleren of bevor-
deren de formulering van een structuur van herhalings- enbijscholingscursussen, zoals bepaaldin sectie A-1/11 van d e STCW-Code.
5. De lidstaten zorgen ervoor dat de kennis van kapiteins, officieren
en radio-operators „up to date” wordt gehouden en dat de teksten vande laatste wijzigingen in de nationale en internationale voorschrifteninzake de beveiliging van mensenlevens op zee en de beschermingvan het mariene milieu, ter beschikking worden gesteld aan de schepen
die gerechtigd zijn onder hun vlag te varen.
Artikel 12
Het gebruik van simulatoren
1. Aan de functienormen en andere bepalingen die zijn vermeld in
sectie A-I/12 en verdere eisen die in deel A van de STCW-Codeworden voorgeschreven met betrekking tot een desbetreffend vaarbe-voegdheidsbewijs moet worden voldaan inzake:
a) elke opleiding waarbij het gebruik van een simulator verplicht is;
b) elke beoordeling van vakbekwaamheid vereist krachtens deel A van
de STCW-Code die met behulp van een simulator wordt gedaan en
c) elk aantonen van bekwaamheidbij voortd uring, met behulp van een
simulator, zoals vereist in deel A van de STCW-Code.
2. Simulatoren die vóór 1 februari 2002 zijn geïnstalleerd of in
gebruik worden genomen, kunnen, ter beoordeling van de lidstaten,worden vrijgesteld van naleving van de functienormen waarnaar in lid1 wordt verwezen.
Artikel 13
Verantwoordelijkheden van maatschappijen
1. De lidstaten stellen, in overeenstemming met de bepalingen van
de leden 2 en 3, maatschappijen verantwoordelijk voor de aanstelling
van zeevarenden op hun schepen in overeenstemming met de bepa-lingen van deze richtlijn en eisen van elk van deze maatschappijen datzij er zorg voor dragen dat:
a) elke zeevarende, aangesteld op één van haar schepen, in het bezit is
van een passend vaarbevoegdheidsbewijs in overeenstemming metde bepalingen van deze richtlijn en zoals vastgesteld door delidstaat;
b) haar schepen zijn bemand overeenkomstig de van toepassing zijnde
eisen inzake het veilig bemannen van schepen van de lidstaat;
c) documentatie en gegevens met betrekking tot alle zeevarenden die
op haar schepen tewerkgesteld zijn, worden bijgehouden en directbeschikbaar zijn en, zonder overigens andere gegevens uit te sluiten,documentatie en gegevens betreffende hun opgedane ervaring, oplei-2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 12
▼B
ding, geschiktheid uit medisch oogpunt en vakbekwaamheid in
opgedragen taken bevatten;
d) zeevarenden na hun aanstelling op één van haar schepen vertrouwd
worden gemaakt met hun specifieke taken en met alle regelingen,
installaties, uitrusting, procedures en kenmerken van het schip dieverband houden met hun taken onder normale omstandigheden ofin noodsituaties en
e) de voltallige bemanning van het schip in een noodsituatie en bij het
vervullen van functies die van vitaal belang zijn voor de veiligheid
of voor het voorkomen of verminderen van verontreiniging, haar
werkzaamheden doeltreffend kan coördineren.
2. De maatschappijen, kapiteins en bemanningsleden hebben ieder
voor zich tot taak ervoor te zorgen dat aan de in dit artikel vermelde
verplichtingen volledig wordt voldaan en uitvoering gegeven en datzodanige maatregelen als verder nodig mochten zijn, genomen wordenom ervoor te zorgen dat ieder bemanningslid met kennis van zaken engoed geïnformeerd een bijdrage kan leveren tot een veilige bedrijfsvoe-
ring aan boord.
3. De maatschappij voorziet de kapitein van elk schip waarop deze
richtlijn van toepassing is, van schriftelijke instructies waarin de
beleidslijnen en procedures beschreven staan die moeten worden
gevolgd om ervoor te zorgen dat alle nieuw aangestelde zeevarendenaan boordvan het schip behoorlijk d e gelegenheidkrijgen zichvertrouwd te maken met de uitrusting van het schip, de werkmethodenen andere regelingen die nodig zijn voor een juiste uitvoering van huntaken, voordat die taken hun worden toegewezen. Genoemde beleids-
lijnen en procedures dienen te omvatten:
a) het toewijzen van een redelijke periode gedurende welke iedere
nieuw aangeworven zeevarende de gelegenheid krijgt om zich
vertrouwdte maken met:
i) de specifieke uitrusting die hij zal gebruiken of bedienen en
ii) de specifieke wachtloop-, veiligheids-, milieubeschermings- en
noodprocedures en -regelingen die hij moet kennen om de hem
toegewezen taken naar behoren te kunnen vervullen en
b) het aanwijzen van een deskundig bemanningslid die tot taak zal
hebben ervoor te zorgen dat iedere nieuw aangeworven zeevarendede gelegenheid krijgt om essentiële informatie te ontvangen in eenvoor die zeevarende begrijpelijke taal.
Artikel 14
Geschiktheid om dienst te doen
1. De lidstaten, teneinde vermoeidheid te voorkomen, stellen rustpe-
rioden in voor personeel dat wachtdienst doet, en zien toe op de
naleving daarvan en eisen dat de wachten zo geregeld zijn dat de doel-
matigheid van het gehele wachtdoende personeel niet wordt geschaaddoor vermoeidheid en dat de taken zo zijn ingedeeld dat de eerstewacht bij de aanvang van een reis en daaropvolgende aflossendewachten voldoende rust hebben genoten en anderszins geschikt zijnom dienst te doen.
2. Alle personen die zijn aangewezen om dienst te doen als officier
die chef van de wacht is of als gezel die deel uitmaakt van de wacht-bezetting, moeten per 24 uur ten minste tien uren rust krijgen.
3. De rusturen mogen worden verdeeld over niet meer dan twee
perioden waarvan er één ten minste een lengte heeft van zes uren.
4. De in de leden 1 en 2 neergelegde eisen inzake rustperioden
behoeven niet te worden nageleefd in geval van nood of veiligheidsoe-fening of in andere doorslaggevende operationele omstandigheden.
5. Onverminderd de bepalingen van de leden 2 en 3, mag de mini-
mumperiode van tien uren worden verminderd tot niet minder dan zesaaneengesloten uren, mits een dergelijke vermindering een tijdsbestek2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 13
▼B
van twee dagen niet overschrijdt en ten minste 70 uren rust wordt
gegeven per periode van zeven dagen.
6. De lidstaten eisen dat de wachtregelingen worden opgehangen op
plaatsen waar zij gemakkelijk bekeken kunnen worden.
Artikel 15
Dispensatie
1. In buitengewoon dringende omstandigheden kunnen de bevoegde
autoriteiten, indien dit naar hun oordeel geen gevaar oplevert voorpersonen, goederen of het milieu, dispensatie verlenen waardoor aaneen bepaalde zeevarende wordt toegestaan gedurende een bepaalde
periode van ten hoogste zes maanden op een bepaald schip dienst te
doen in een hoedanigheid waarvoor hij niet het vereiste bewijs vanberoepsbekwaamheid bezit — maar niet in de hoedanigheid van radio-operator, behalve zoals is bepaald in de desbetreffende bepalingen vanhet radioreglement — mits degene aan wie dispensatie wordt verleend,voldoende bekwaam is om de onbezette functie op een verantwoorde
wijze te vervullen, zulks ter beoordeling van de bevoegde autoriteiten.
Niettemin worden geen dispensaties verleend aan kapiteins of hoofd-scheepswerktuigkundigen, behalve in geval van overmacht en dan nogslechts voor de kortst mogelijke tijd.
2. Iedere ten aanzien van een functie verleende dispensatie wordt
slechts verleendaan iemandd ie het juiste bewijs van beroepsbekwaam-heid bezit voor de functie onmiddellijk daaronder. Indien geen bewijs
van beroepsbekwaamheid is vereist voor de functie daaronder, kan
dispensatie worden verleend aan iemand wiens bekwaamheden en erva-ring naar het oordeel van de bevoegde autoriteiten duidelijkovereenstemmen met de eisen voor de te bezetten functie, mits aaneen dergelijke persoon, indien hij/zij het vereiste certificaat niet bezit,de eis zal worden gesteld dat hij/zij een test aflegt die door de
bevoegde autoriteiten is aanvaard als bewijs dat die dispensatie zonder
gevaar kan worden gegeven. Bovendien dienen de bevoegde autori-teiten er zorg voor te dragen dat de desbetreffende functie zo spoedigmogelijk wordt vervuld door iemand die een passend bewijs vanberoepsbekwaamheidbezit.
Artikel 16
Verantwoordelijkheden van de lidstaten met betrekking tot oplei-
ding en beoordeling
1. De lidstaten wijzen de autoriteiten of instanties aan die:
— de in artikel 3 omschreven opleiding verstrekken;
— waar nodig de examens organiseren en/of er toezicht op houden;
— het in artikel 10 bedoelde vaarbevoegdheidsbewijs afgeven;
— de in artikel 15 bedoelde dispensaties verlenen.
2. De lidstaten zorgen voor het volgende:
a) Alle opleiding en beoordeling van zeevarenden wordt:
1. gestructureerdvolgens geschreven programma's met inbegrip van
methoden en hulpmiddelen voor kennisoverdracht, werkwijzen encursusmateriaal die nodig zijn om het voorgeschreven bekwaam-heidspeil te bereiken en
2. geleid, begeleid, geëvalueerd en ondersteund door personen die
bevoegd zijn overeenkomstig de punten d), e) en f).
b) Personen die zeevarenden tijdens de dienst aan boord van een schip
opleiden of beoordelen, mogen dit alleen doen, wanneer deze oplei-ding of beoordeling geen nadelige invloed heeft op de normalebedrijfsvoering aan boord, en wanneer zij hun tijd en aandacht
kunnen besteden aan opleiding of beoordeling.
c) Instructeurs, mentors en beoordelaars hebben de vereiste bevoegd-
heden voor de specifieke soorten en niveaus van opleiding ofbeoordeling van bekwaamheid van zeevarenden zowel aan boordals aan de wal.2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 14
▼B
d) Eenieder die tijdens de dienst aan boord of aan de wal aan een
zeevarende een opleiding geeft die bedoeld is gebruikt te wordenvoor de verwerving van een diploma krachtens deze richtlijn, moet:
1. het opleidingsprogramma op zijn waarde kunnen beoordelen en
inzicht hebben in de specifieke leerdoelen van de bijzonderesoort opleiding die wordt gegeven;
2. bevoegd zijn voor de taak waarvoor de opleiding wordt gegeven
en
3. indien hij bij het geven van de opleiding gebruikmaakt van een
simulator:
i) passende aanwijzingen hebben ontvangen voor het geven van
onderricht met behulp van simulatoren en
ii) praktijkervaring hebben opgedaan in de bediening van het
gebruikte type simulator.
e) Eenieder die verantwoordelijk is voor het toezicht op de opleiding
van een zeevarende tijdens de dienst aan boord, die bedoeld is te
worden gebruikt voor de verwerving van een diploma, moet een
volledig begrip hebben van het opleidingsprogramma en de speci-fieke doelstellingen van iedere soort opleiding die wordt gegeven.
f) Eenieder die tijdens de dienst aan boord of aan de wal een zeeva-
rende op zijn vakbekwaamheid beoordeelt, welke beoordelinggebruikt zal worden bij de verwerving van een diploma, moet:
1. beschikken over de vereiste mate van kennis en inzicht in de te
beoordelen bekwaamheid;
2. bevoegd zijn voor de taak waarvoor de beoordeling wordt
verricht;
3. passende aanwijzingen hebben ontvangen over beoordelingsme-
thoden en -praktijk;
4. praktijkervaring hebben opgedaan met beoordelen en
5. indien bij de beoordeling simulatoren worden gebruikt, praktijk-
ervaring hebben opgedaan met beoordeling op het gebruikte type
simulator onder toezicht en naar genoegen van een ervaren
beoordelaar.
g) Wanneer een lidstaat een opleidingscursus, een opleidingsinstelling
of een door een opleidingsinstelling verleende bevoegdheid erkent,als onderdeel van zijn gestelde eisen met betrekking tot de afgiftevan een vaarbevoegdheidsbewijs, vallen de bevoegdheden en opge-dane ervaring van instructeurs en beoordelaars onder de toepassing
van de bepalingen inzake kwaliteitsnormen van artikel 9. Deze
bevoegdheden, opgedane ervaring en toepassing van kwaliteits-normen dienen een passende opleiding in het geven van onderrichten opleidings- en beoordelingsmethoden en -praktijk te omvallen,alsmede te voldoen aan alle van toepassing zijnde eisen van depunten d), c) en f).
Artikel 17
Communicatie aan boord
De lidstaten zorgen ervoor dat:
a) onverminderd het bepaalde in de punten b) en d), aan boord van alle
schepen die onder de vlag van een lidstaat varen, te allen tijdemanieren beschikbaar zijn voor een doelmatige mondelinge commu-nicatie tussen alle bemanningsleden over veiligheidsaspecten, met
name dat boodschappen en instructies tijdig overkomen en juist
worden begrepen;
b) op alle passagiersschepen die onder de vlag van een lidstaat varen
en op alle passagiersschepen die een reis aanvangen en/of beëin-digen in een haven van een lidstaat, met het oog op eendoeltreffend optreden van de bemanningsleden waar het om deveiligheid gaat, een werktaal wordt vastgesteld die in het scheeps-dagboek wordt opgetekend.2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 15
▼B
De maatschappij, of eventueel de kapitein, bepaalt de passende
werktaal. Van elke zeevarende wordt verlangd deze taal te begrijpenen, in voorkomendgeval, in d ie taal bevelen en instructies te geven
en te rapporteren.
Indien de werktaal geen officiële taal is van de lidstaat, bevatten
alle op te hangen plannen en lijsten een vertaling in de werktaal;
c) aan boord van passagiersschepen personeel, dat op de alarmrol is
aangewezen om de passagiers in kritieke situaties te helpen, duide-
lijk herkenbaar is en over voor dat doel toereikende communicatieve
vaardigheden beschikt, rekening houdend met een relevante engeschikte combinatie van één van de volgende criteria:
i) de taal of talen behorende bij de meest voorkomende nationali-
teiten van de passagiers die op een bepaalde route wordenvervoerd;
ii) de waarschijnlijkheid dat het vermogen om een Engelse basis-
woordenschat te gebruiken voor elementaire instructies kandienen als een middel om te communiceren met een passagier
die hulp nodig heeft, ongeacht of de passagier en het beman-
ningslideen gemeenschappelijke taal gemeen hebben;
iii) de mogelijke noodzaak om in een noodsituatie via enig ander
middel te communiceren (bijvoorbeeld voordoen, handgebaren,of het aanduiden van de plaats waar zich instructies, verzamel-plaatsen, reddingsmiddelen of ontsnappingsroutes bevinden)wanneer niet mondeling kan worden gecommuniceerd;
iv) de mate waarin aan de passagiers in hun moedertaal of -talen
volledige veiligheidsinstructies zijn verstrekt en
v) de talen waarin de noodinstructies tijdens een noodsituatie of
oefening worden omgeroepen, teneinde de passagiers vitaleaanwijzingen te geven en het voor de bemanning mogelijk temaken om de passagiers bij te staan;
d) aan boord van olietankers, chemicaliëntankers en vloeibaargastan-
kers die onder de vlag van een lidstaat varen, de kapitein, deofficieren en scheepsgezellen in staat zijn met elkaar te communi-ceren in één of meer gemeenschappelijke werktalen;
e) passende middelen voor communicatie tussen het schip en de auto-
riteiten aan de wal, in een gemeenschappelijke taal of in de taal vandeze autoriteiten, voorhanden zijn;
f) wanneer zij havenstaatcontrole krachtens Richtlijn 95/21/EG
uitvoeren, de lidstaten ook nagaan dat schepen die onder de vlagvan een andere staat dan een lidstaat varen, aan de bepalingen van
dit artikel voldoen.
Artikel 18
Erkenning van bewijzen van beroepsbekwaamheid
1. Voor de wederzijdse erkenning door de lidstaten van de in artikel
4 bedoelde bewijzen van beroepsbekwaamheid die in het bezit zijn van
zeevarenden die geen onderdaan van de lidstaten zijn, geldt hetbepaalde in de Richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG.
2. Voor de wederzijdse erkenning door de lidstaten van de in artikel
4 bedoelde bewijzen van beroepsbekwaamheid die in het bezit zijn vanzeevarenden die onderdaan van een lidstaat zijn, geldt eveneens het
bepaalde in de Richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG.
3. Zeevarenden die niet in het bezit zijn van het in artikel 4
bedoelde vaarbevoegdheidsbewijs, kunnen op onder de vlag van eenlidstaat varende schepen dienst doen, indien er over de erkenning vanhun passend vaarbevoegdheidsbewijs een besluit is genomen overeen-
komstig de hieronder uiteengezette procedure:
a) bij de erkenning van een door een derde land afgegeven passend
vaarbevoegdheidsbewijs door middel van afgifte van een officiëleverklaring, hanteert de lidstaat de in bijlage II gegeven proceduresen criteria;2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 16
▼B
b) de lidstaten delen de Commissie, die op haar beurt de overige
lidstaten inlicht, mee welke passende vaarbevoegdheidsbewijzen zijhebben erkendof voornemens zijn te erkennen overeenkomstig d e
onder a) genoemde criteria;
c) indien binnen een termijn van drie maanden na inlichting van de
lidstaten door de Commissie overeenkomstig punt b), door een
lidstaat of de Commissie bezwaar wordt aangetekend op grond vande onder a) bedoelde criteria, leidt de Commissie over deze zaak dein artikel 23, lid 2, bedoelde procedure in. De betrokken lidstaatneemt passende maatregelen ter uitvoering van de besluiten die
volgens de procedure bedoeld in artikel 23, lid 2, worden genomen;
d) wanneer een door een derde land afgegeven passend vaarbevoegd-
heidsbewijs is erkend overeenkomstig de procedure in de punten
a), b) en c), en de MSC na voltooiing van haar evaluatie niet heeft
kunnen vaststellen dat het derde land heeft aangetoond volledigeuitvoering te hebben gegeven aan de bepalingen van het STCW-Verdrag, leidt de Commissie over deze zaak de in artikel 23, lid 2,bedoelde procedure in met het oog op een herbeoordeling van de
erkenning van de door dat land afgegeven bewijzen. De betrokken
lidstaat neemt alle passende maatregelen ter uitvoering van debesluiten die volgens de procedure bedoeld in artikel 23, lid 2,worden genomen;
e) door de Commissie wordt een lijst van de volgens de in de punten
a), b) en c) beschreven procedure erkende passende vaarbevoegd-heidsbewijzen opgesteld en bijgewerkt. Deze lijst wordtbekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeen-
schappen , C-serie.
4. Onverminderd de bepalingen van artikel 5, lid 6, mag een lidstaat,
indien de omstandigheden dit vereisen, een zeevarende toestaan omdienst te doen in een hoedanigheid niet zijnde die van radio-officierof radio-operator (tenzij het radioreglement hierin voorziet), gedurende
een periode van ten hoogste drie maanden aan boord van een schip dat
onder zijn vlag vaart, indien hij in het bezit is van een passend engeldig vaarbevoegdheidsbewijs, voorzien van een officiële verklaring,afgegeven onder de voorschriften van een derde land, maar dat nogniet is voorzien van een officiële verklaring van erkenning door de
betrokken lidstaat die dit tot een passend vaarbevoegdheidsbewijs
maakt voor het dienst doen aan boord van een onder zijn vlag varendschip. Er moet schriftelijk bewijs voorhanden zijn om aan te tonen datde aanvraag om een officiële verklaring bij de bevoegde autoriteiten isingediend.
Artikel 19
Havenstaatcontrole
1. Schepen, ongeacht onder welke vlag zij varen, met uitzondering
van die welke in artikel 2 worden uitgesloten, zijn in de havens van
een lidstaat onderworpen aan havenstaatcontrole door ambtenaren die
door de lidstaten naar behoren zijn gemachtigd om te onderzoeken ofalle aan boord dienst doende zeevarenden, die volgens het STCW-Verdrag in het bezit dienen te zijn van een vaarbevoegdheidsbewijs,een dergelijk bewijs of een passende dispensatie bezitten.
2. Wanneer de lidstaten havenstaatcontrole krachtens de bepalingen
van deze richtlijn uitvoeren, zorgen zij ervoor dat alle van toepassingzijnde bepalingen en procedures van Richtlijn 95/21/EG worden toege-past.
Artikel 20
Havenstaatcontroleprocedures
1. Onverminderd de bepalingen van Richtlijn 95/21/EG is havens-
taatcontrole krachtens artikel 19 tot het volgende beperkt:
— onderzoek of alle aan boord dienst doende zeevarenden die in het
bezit dienen te zijn van een vaarbevoegdheidsbewijs overeenkom-stig de bepalingen van het STCW-Verdrag, een passend2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 17
▼B
vaarbevoegdheidsbewijs of een geldige dispensatie bezitten of een
schriftelijk bewijs kunnen overleggen waaruit blijkt dat eenaanvraag om een officiële verklaring van erkenning bij de autori-
teiten van de vlaggenstaat is ingediend;
— onderzoek of de aantallen en de vaarbevoegdheidsbewijzen van de
aan boord dienst doende zeevarenden voldoen aan de van toepas-sing zijnde eisen inzake het veilig bemannen van schepen van deautoriteiten van de vlaggenstaat.
2. De beoordeling, in overeenstemming met deel A van de STCW-
Code, van de geschiktheid van de zeevarenden van het schip om zich tehouden aan de normen inzake wachtdienst, als voorgeschreven in hetSTCW-Verdrag, vindt plaats indien het aannemelijk is dat die normenniet worden nageleefd, omdat zich één van de volgende feiten heeft
voorgedaan:
— het schip is bij een aanvaring betrokken geweest, is aan de grond
gelopen of gestrand, of
— er heeft lozing van de stoffen vanuit het schip plaatsgevonden
terwijl het varende was, voor anker lag of aangemeerd was, welkelozing onrechtmachtig is krachtens internationale verdragen, of
— er is met het schip gemanoeuvreerdop een grillige of onveilige
wijze, waarbij de door de IMO aangenomen routeringsmaatregelenof veilige navigatiemethoden en -procedures niet in acht zijn
genomen, of
— de bedrijfsvoering aan boord geschiedt anderszins op zodanige
wijze dat het schip een gevaar vormt voor personen, zaken of hetmilieu, of
— een vaarbevoegdheidsbewijs is op onrechtmatige wijze verkregen of
de houder van een vaarbevoegdheidsbewijs is niet de persoon aan
wie dat bewijs aanvankelijk werd afgegeven, of
— het schip voert de vlag van een land dat het STCW-Verdrag niet
heeft bekrachtigd, of heeft een kapitein, officieren of scheepsge-zellen die vaarbevoegdheidsbewijzen bezitten welke zijn afgegevendoor een derde land dat het STWC-Verdrag niet heeft bekrachtigd.
3. Onverminderd verificatie van het vaarbevoegdheidsbewijs, kan de
beoordeling krachtens lid 2 eisen dat de zeevarende de betreffendevakbekwaamheid op de plaats waar hij dienst doet, aantoont. Zo'nbeoordeling kan mede inhouden dat nagegaan wordt of de voor wacht-dienst geldende operationele normen zijn nageleefd en of dezeevarende binnen zijn bevoegdheid adequaat op noodsituaties
reageert.
Artikel 21
Aanhouding
Onverminderd de bepalingen van Richtlijn 95/21/EG, vormen de
volgende gebreken, in zoverre de ambtenaar die de havenstaatcon-
trole-inspectie uitvoert, heeft vastgesteldd at zij een gevaar vormenvoor personen, zaken of het milieu, de enige gronden krachtens dezerichtlijn waarop een lidstaat een schip zal aanhouden:
a) zeevarenden zijn niet in het bezit van een vaarbevoegdheidsbewijs,
een passend vaarbevoegdheidsbewijs of een geldige dispensatie of
kunnen geen schriftelijk bewijs overleggen dat een aanvraag omeen officiële verklaring van erkenning bij de autoriteiten van devlaggenstaat is ingediend;
b) er is niet voldaan aan de van toepassing zijnde eisen inzake het
veilig bemannen van schepen van de vlaggenstaat;
c) de regelingen voor de wacht op de brug of de wacht in de machine-
kamer voldoen niet aan de door de vlaggenstaat voor het schipvastgestelde eisen;
d) afwezigheid tijdens een wacht van een persoon die bevoegd is de
uitrusting, die noodzakelijk is voor een veilige navigatie, veiligeradioverbindingen of het voorkomen van verontreiniging van hetzeewater, te bedienen;2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 18
▼B
e) het niet kunnen aantonen dat zeevarenden de vereiste beroepsbe-
kwaamheidbezitten voor d e hun toegewezen taken in verbandmetde veiligheid van het schip en de voorkoming van verontreiniging
en
f) het niet in staat zijn aan het begin van de reis en voor de daarop-
volgende aflossende wachten te zorgen voor personeel datvoldoende rust heeft genoten en anderszins in goede conditie is om
dienst te doen.
Artikel 22
Wijziging
1. Deze richtlijn kan overeenkomstig de procedure bedoeld in artikel
23, lid 2, worden gewijzigd met het oog op de toepassing, in het kadervan deze richtlijn, van latere wijzigingen die van kracht zijn gewordenvoor de internationale codes vermeld in artikel 1, onder de punten 16,17, 18, 23 en 24.
2. In het licht van de ervaring die is opgedaan bij de toepassing van
deze richtlijn, besluit de Raad, overeenkomstig de bepalingen van het
Verdrag, over een mogelijke wijziging van bijlage II op grond vaneen voorstel dat door de Commissie uiterlijk 25 mei 2003 wordt inge-diend.
3. Na de aanneming van nieuwe instrumenten of protocollen hij het
STCW-Verdrag besluit de Raad, rekening houdend met de parlemen-taire procedures van de lidstaten en met de relevante procedures van
de IMO, over de wijze van bekrachtiging van deze nieuwe instru-
menten of protocollen, op voorstel van de Commissie, waarbij hijtoeziet op de eenvormige en gelijktijdige toepassing ervan in delidstaten.
4. De wijzigingen van de in artikel 1 bedoelde internationale instru-
menten kunnen van het toepassingsgebied van deze richtlijn worden
uitgesloten krachtens artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2099/2002van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betref-fende de oprichting van het Comité voor maritieme veiligheid envoorkoming van verontreiniging door schepen (COSS)(
1).
Artikel 23
Procedure van het comité
1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 3 van Veror-
dening (EG) nr. 2099/2002 ingestelde Comité voor maritiemeveiligheiden voorkoming van verontreiniging d oor schepen (COSS).
2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van
Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8
van dat besluit.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde periode
bedraagt acht weken.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 24
Overgangsbepalingen
1. Tot 1 februari 2002 mogen de lidstaten voortgaan met de afgifte
en erkenning van vaarbevoegdheidsbewijzen en de afgifte van officiëleverklaringen in overeenstemming met de bepalingen die vóór 1 februari1997 van kracht waren met betrekking tot die zeevarenden die vóór 12001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 19
(1) PB L 324 van 29.11.2002, blz. 1.▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
augustus 1998 begonnen zijn met het behalen van goedgekeurde dienst-
tijd, of begonnen zijn met een goedgekeurde studie enopleidingsprogramma of een goedgekeurde cursus.
2. Tot 1 februari 2002 mogen de lidstaten voortgaan met het
verlengen van de geldigheid van vaarbevoegdheidsbewijzen en officiëleverklaringen in overeenstemming met de bepalingen die vóór 1 februari1997 van kracht waren.
3. Wanneer een lidstaat, overeenkomstig artikel 11, nieuwe vaarbe-
voegdheidsbewijzen afgeeft of de geldigheid verlengt vanvaarbevoegdheidsbewijzen die door hem zijn afgegeven krachtens de
bepalingen die vóór 1 februari 1997 van kracht waren, mag de lidstaat
naar eigen goeddunken beperkingen in tonnage die op de oorspronke-lijke vaarbevoegdheidsbewijzen vermeld waren, als volgt vervangen:
1. „200 brutoregisterton” mag worden vervangen door „een brutoton-
nage van 500”;
2. „1 600 brutoregisterton” mag worden vervangen door „een brutoton-
nage van 3 000”.
Artikel 25
Straffen
De lidstaten stellen het systeem vast van straffen voor overtredingen
van de overeenkomstig de artikelen 1, 3, 5, 7 tot en met 14, 16 en 17,artikel 18, leden 3 en 4, en de artikelen 19, 20, 21 en 24, alsmede vande overkomstig de bijlagen I en II vastgestelde nationale bepalingen ennemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat die straffen
worden toegepast. De aldus ingestelde straffen dienen doeltreffend,
evenredig en afschrikkend te zijn.
Artikel 26
Mededeling
De lidstaten delen de Commissie onverwijld de tekst mee van alle
bepalingen die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vast-stellen. De Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis.
Artikel 27
Intrekking
1. Richtlijn 94/58/EG, zoals gewijzigdbij d e richtlijn genoemdin
bijlage III, deel A, wordt ingetrokken, onverminderd de verplichtingenvan de lidstaten wat betreft de in bijlage III, deel B, opgenomen tijds-limieten voor de omzetting van de richtlijnen in nationaal recht.
2. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwij-
zingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de in
bijlage IV opgenomen concordantietabel.
Artikel 28
Inwerkingtreding
Deze richtlijn wordt van kracht op de twintigste dag volgende op die
van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
Artikel 29
Adressaten
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 20
▼B
BIJLAGE I
OPLEIDINGSVOORSCHRIFTEN VAN HET STCW-VERDRAG ALS
BEDOELD IN ARTIKEL 3
HOOFDSTUK I
ALGEMENE BEPALINGEN
1. De voorschriften waarnaar in deze bijlage wordt verwezen, worden
aangevuld met de dwingende bepalingen vervat in deel A van de
STCW-Code, met uitzondering van hoofdstuk VIII, Voorschrift VIII/2.
Elke verwijzing naar een vereiste in een voorschrift houdt tevens een
verwijzing naar de overeenkomstige sectie in deel A van de STCW-
Code in.
2. Deel A van de STCW-Code bevat normen inzake de bekwaamheid die
moet worden aangetoond door kandidaten voor afgifte en verlenging
van de geldigheid van vaarbevoegdheidsbewijzen krachtens de bepa-
lingen van het STCW-Verdrag. Om het verband duidelijk te maken
tussen de exclusieve vaarbevoegdheidsverlening van hoofdstuk VII en
de vaarbevoegdheidsverlening van de hoofdstukken II, III en IV, zijn
de onder de bekwaamheidsnormen vermelde bekwaamheden, voorzover
van toepassing, gegroepeerd onder de volgende zeven functies:
1. navigatie,
2. ladingbehandeling en stuwage,3. regeling van de bedrijfsvoering aan boord en de zorg voor de opva-
renden,
4. scheepswerktuigbouwkunde,5. elektro-, elektronische en meet- en regeltechniek,6. onderhoud en reparatie,7. radiocommunicatie,
op de volgende verantwoordelijkheidsniveaus:
1. managementniveau,
2. operationeel niveau,3. ondersteunend niveau.
De functies en de verantwoordelijkheidsniveaus worden met ondertitels
in de tabellen van de bekwaamheidsnormen aangegeven in de hoofd-
stukken II, III en IV van deel A van de STCW-Code.
HOOFDSTUK II
KAPITEIN EN DEKDIENST
Voorschrift II/1
Verplichte minimumeisen inzake vaarbevoegdheidsverlening voor officieren
belast met de brugwacht op schepen met een brutotonnage van 500 of meer
1. Iedere officier belast met de brugwacht op een zeeschip met een bruto-
tonnage van 500 of meer, is in het bezit van een passend
vaarbevoegdheidsbewijs.
2. Ieder die een vaarbevoegdheidsbewijs wenst te verkrijgen, moet:
2.1. niet jonger zijn dan 18 jaar;
2.2. een goedgekeurde diensttijd hebben behaald van ten minste één jaar,
die deel uitmaakt van een goedgekeurd opleidingsprogramma waarin is
begrepen een opleiding aan boord die aan de eisen van sectie A-II/1
van de STCW-Code voldoet, en is vastgelegd in een goedgekeurd
stageboek, of anders een goedgekeurde diensttijd van ten minste driejaar hebben behaald;
2.3. tijdens de vereiste diensttijd wachtdienst op de brug hebben gelopen,
onder toezicht van de kapitein of van een bevoegd officier, gedurende
een periode van ten minste zes maanden;2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 21
▼B
2.4. voldoen aan de geldende eisen van de voorschriften van hoofdstuk IV,
voorzover van toepassing, voor het verrichten van radiowerkzaamheden
in overeenstemming met het radioreglement en
2.5. een goedgekeurde studie en opleiding hebben voltooid en voldoen aan
de bekwaamheidsnormen van sectie A-II/1 van de STCW-Code.
Voorschrift II/2
Verplichte minimumeisen inzake vaarbevoegdheidsverlening voor kapiteins
en eerste stuurlieden op schepen met een brutotonnage van 500 of meer
Kapitein en eerste stuurman op schepen met een brutotonnage van
3000 of meer
1. Iedere kapitein en eerste stuurman op een zeeschip met een brutoton-
nage van 3 000 of meer is in het bezit van een passend
vaarbevoegdheidsbewijs.
2. Ieder die een vaarbevoegdheidsbewijs wenst te verkrijgen, moet:
2.1. voldoen aan de eisen voor een officier belast met de brugwacht, op
schepen met een brutotonnage van 500 of meer en in die hoedanigheid
goedgekeurde diensttijd hebben behaald:
2.1.1. voor een vaarbevoegdheid als eerste stuurman, ten minste twaalf
maanden en
2.1.2. voor een vaarbevoegdheid als kapitein, ten minste 36 maanden; deze
periode kan evenwel worden bekort tot ten minste 24 maanden, indien
ten minste twaalf maanden van die tijd dienst is gedaan als eerste
stuurman en
2.2. een goedgekeurde studie en opleiding hebben voltooid en voldoen aan
de bekwaamheidsnormen van sectie A-II/2 van de STCW-Code voor
kapiteins en eerste stuurleiden op schepen met een brutotonnage van
3 000 of meer.
Kapitein en eerste stuurman op schepen met een brutotonnage
tussen 500 en 3 000
3. Iedere kapitein en iedere eerste stuurman op een zeeschip met een
brutotonnage tussen 500 en 3 000, is in het bezit van een passendvaar-
bevoegdheidsbewijs.
4. Ieder die een vaarbevoegdheidsbewijs wenst te verkrijgen, moet:
4.1. voor een vaarbevoegdheid als eerte stuurman, voldoen aan de eisen
voor een officier belast met de brugwacht op schepen met een brutoton-
nage van 500 of meer;
4.2. voor een vaarbevoegdheid als kapitein, voldoen aan de eisen voor een
officier belast met de brugwacht op schepen met een brutotonnage van
500 of meer, en in die hoedanigheid ten minste 36 maanden goedge-
keurde diensttijd hebben behaald; deze periode kan evenwel worden
bekort tot ten minste 24 maanden, indien ten minste twaalf maanden
van die tijd dienst is gedaan als eerste stuurman; en
4.3. een goedgekeurde opleiding hebben voltooid en voldoen aan de
bekwaamheidsnormen van sectie A-II/2 van de STCW-Code voor kapi-
teins en eerste stuurlieden op schepen met een brutotonnage tussen 500
en 3 000.
Voorschrift II/3
Verplichte minimumeisen inzake vaarbevoegdheidsverlening voor offici-
eren, belast met de brugwacht, en voor kapiteins van schepen met een
brutotonnage van minder dan 500
Schepen die niet worden gebruikt voor reizen nabij de kust
1. Iedere officier belast met de brugwacht, dient doende op een zeeschip
met een brutotonnage van minder dan 500, dat niet wordt gebruikt
voor reizen nabij de kust, is in het bezit van een passend vaarbevoegd-
heidsbewijs voor schepen met een brutotonnage van 500 of meer.
2. Iedere kapitein, dienst doende op een zeeschip met een brutotonnage
van minder dan 500, dat niet wordt gebruikt voor reizen nabij de kust,
is in het bezit van een passend vaarbevoegdheidsbewijs voor dienst als
kapitein op schepen met een brutotonnage tussen 500 en 3 000.2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 22
▼B
Schepen die worden gebruikt voor reizen nabij de kust
Officier belast met de brugwacht3. Iedere officier belast met de brugwacht op een zeeschip met een bruto-
tonnage van minder dan 500, dat wordt gebruikt voor reizen nabij de
kust, is in het bezit van een passend vaarbevoegdheidsbewijs.
4. Ieder die een vaarbevoegdheidsbewijs wenst te verkrijgen als officier
belast met de brugwacht op een zeeschip met een brutotonnage van
minder dan 500, dat wordt gebruikt voor reizen nabij de kust, moet:
4.1. niet jonger zijn dan 18 jaar;
4.2. het volgende hebben voltooid:
4.2.1. een bijzondere opleiding, daaronder begrepen een ruime periode van
passende diensttijd, zoals vereist door de Administratie of
4.2.2. een goedgekeurde diensttijd aan dek van ten minste drie jaar;4.3. voldoen aan de geldende eisen van de voorschriften in hoofdstuk IV,
voorzover van toepassing, om radiowerkzaamheden te verrichten in
overeenstemming met het radioreglement en
4.4. een goedgekeurde studie en opleiding hebben voltooid en voldoen aan
de bekwaamheidsnormen van sectie A-II/3 van de STCW-Code voor
officieren belast met brugwacht op schepen met een brutotonnage van
minder dan 500, die worden gebruikt voor reizen nabij de kust.
Kapitein5. Iedere kapitein die dienst doet op een zeeschip met een brutotonnage
van minder dan 500, dat wordt gebruikt voor reizen nabij de kust, is
in het bezit van een passend vaarbevoegdheidsbewijs.
6. Ieder die een vaarbevoegdheidsbewijs wenst te verkrijgen als kapitein
op een zeeschip met een brutotonnage van minder dan 500, dat wordt
gebruikt voor reizen nabij de kust, moet:
6.1. niet jonger zijn dan 20 jaar;
6.2. goedgekeurde diensttijd hebben behaald van ten minste twaalf maanden
als officier belast met de brugwacht en
6.3. een goedgkeurde studie en opleiding hebben voltooid en voldoen aan de
bekwaamheidsnormen van sectie A-II/3 van de STCW-Code voor kapi-
teins op schepen met een brutotonnage van minder dan 500, die worden
gebruikt voor reizen nabij de kust.
7. Vrijstellingen
Indien de Administratie van oordeel is dat, gezien de grootte van het
schip en de omstandigheden de reis, volledige toepassing van dit voor-
schrift en sectie A-II/3 van de STCW-Code omredelijk of onmogelijk
is, kan zij de kapitein en de officier, belast met de brugwacht, op een
zodanig schip of een zodanige categorie schepen een dienovereenkom-
stige vrijstelling verlenen ten aanzien van enkele van de eisen, rekening
houdend met de veiligheid van alle schepen die zich in dezelfde
wateren kunnen bevinden.
Voorschrift II/4
Verplichte minimumeisen inzake vaarbevoegdheidsverlening voor gezellen
die deel uitmaken van de brugwacht
1. Iedere gezel die deel uitmaakt van de brugwacht op een zeeschip met
een brutotonnage van 500 of meer, uitgezonderd gezellen in opleiding
en gezellen wier taken op de brug van ongeschoolde aard zijn, dient in
het bezit te zijn van een vaarbevoegdheidsbewijs dat hun het recht geeft
die taken te te verrichten.
2. Ieder die een vaarbevoegdheidsbewijs wenst te verkrijgen moet:
2.1. niet jonger zijn dan 16 jaar;
2.2. het volgende hebben voltooid:
2.2.1. goedgekeurde diensttijd, waaronder ten minste zes maanden opleiding
en ervaring, of
2.2.2. een bijzondere opleiding, hetzij vóór, hetzij tijdens het verblijf aan
boord, met inbegrip van een goedgekeurde periode van ten minste
twee maanden diensttijd en
2.3. voldoen aan de bekwaamheidsnormen van sectie A-II/4 van de STCW-
Code.2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 23
▼B
3. De diensttijd, opleiding en ervaring, vereist volgens de punten 2.2.1 en
2.2.2 houden verband met het verrichten van functies op het gebied van
de brugwacht, en omvatten taken die worden verricht onder rechtstreeks
toezicht van de kapitein, de officier belast met de brugwacht, of een
bevoegde gezel.
4. Zeevarenden kunnen door een lidstaat worden geacht aan de eisen van
dit voorschrift te voldoen, indien zij in een desbetreffende hoedanigheid
dekdienst hebben gedaan gedurende een periode van ten minste één jaar
in de laatste vijf jaar voorafgaande aan de inwerkingtreding van het
STCW-Verdrag voor die lidstaat.
HOOFDSTUK III
MACHINEKAMERDIENST
Voorschrift III/1
Verplichte minimumeisen inzake vaarbevoegdheidsverlening voor officieren
belast met de machinekamerwacht in een bemande machinekamer, of de
aangewezen werktuigkundigen, belast met de wacht in een tijdelijk onbe-
mande machinekamer
1. Iedere werktuigkundige, belast met de wacht in een bemande machine-
kamer, of de aangewezen werktuigkundige, belast met de wacht in een
tijdelijk onbemande machinekamer, op een zeeschip met een hoofd-voortstuwingsinstallatie van 750 kW voortstuwingsvermogen of meer,
is in het bezit van een passend vaarbevoegdheidsbewijs.
2. Ieder die een vaarbevoegdheidsbewijs wenst te verkrijgen, moet:2.1. niet jonger zijn dan 18 jaar;
2.2. ten minste zes maanden diensttijd hebben behaald in de machinekamer
in overeenstemming met sectie A-III/1 van de STCW-Code en
2.3. een goedgekeurde studie en opleiding van ten minste 30 maanden
hebben voltooid, met inbegrip van een opleiding aan boord die is vast-
gesteld in een goedgekeurd stageboek, en voldoen aan de
bekwaamheidsnormen van sectie A-III/1 van de STCW-Code.
Voorschrift III/2
Verplichte minimumeisen inzake vaarbevoegdheidsverlening voor hoofd-
werktuigkundigen en tweede werktuigkundigen op schepen met een
hoofdvoortstuwingsinstallatie van 3000 kW voortstuwingsvermogen of meer
1. Iedere hoofdwerktuigkundige en tweede werktuigkundige op een
zeeschip met een hoofdvoortstuwingsinstallatie van 3 000 kW voortstu-
wingsvermogen of meer is in het bezit van een passend
vaarbevoegdheidsbewijs.
2. Ieder die een vaarbevoegdheidsbewijs wenst te verkrijgen, moet:2.1. voldoen aan de eisen voor een werktuigkundige, belast met de wacht in
de machinekamer, en
2.1.1. voor een vaarbevoegdheid als tweede werktuigkundige, goedgekeurde
diensttijd hebben behaald van ten minste twaalf maanden als assistent-
werktuigkundige of als werktuigkundige, en
2.1.2. voor een vaarbevoegdheid als hoofdwerktuigkundige, goedgekeurde
diensttijd hebben behaald van ten minste 36 maanden, waarvan ten
minste twaalf maanden dienst is gedaan als werktuigkundige in een
verantwoordelijke functie, in het bezit van de vaarbevoegdheid voor
tweede werkuigkundige, en
2.2. een goedgekeurde studie en opleiding hebben voltooid en voldoen aan
de bekwaamheidsnormen van sectie A-III/2 van de STCW-Code.
Voorschrift III/3
Verplichte minimumeisen inzake vaarbevoegdheidsverlening voor hoofd-
werktuigkundigen en tweede werktuigkundigen op schepen met een
hoofdvoortstuwingsinstallatie van tussen 750 kW en 3000 kW voortstu-
wingsvermogen
1. Iedere hoofdwerktuigkundige en tweede werktuigkundige op een
zeeschip met een hoofdvoortstuwingsinstallatie van tussen 750 en2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 24
▼B
3 000 kW voortstuwingsvermogen, is in het bezit van een passendvaar-
bevoegdheidsbewijs.
2. Ieder die een vaarbevoegdheidsbewijs wenst te verkrijgen, moet:2.1. voldoen aan de eisen voor een werktuigkundige belast met de wacht in
de machinekamer en
2.1.1. voor een vaarbevoegdheid als tweede werktuigkundige, goedgekeurde
diensttijd hebben behaald van ten minste twaalf maanden als assistent-
werktuigkundige of werktuigkundige en
2.1.2. voor een vaarbevoegdheid als hoofdwerktuigkundige, goedgekeurde
diensttijd hebben behaald van ten minste 24 maanden, waarvan ten
minste twaalf maanden dienst is gedaan als werktuigkundige in het
bezit van een vaarbevoegdheid voor tweede werktuigkundige en
2.2. een goedgekeurde studie en opleiding hebben voltooid en voldoen aan
de bekwaamheidsnormen van sectie A-III/3 van de STCW-Code.
3. Iedere werktuigkundige die bevoegd is dienst te doen als tweede werk-
tuigkundige op schepen met een hoofdvoortstuwingsinstallatie van
3 000 kW voortstuwingsvermogen of meer, mag dienst doen als hoofd-
werktuigkundige op schepen met een hoofdvoortstuwingsinstallatie van
minder dan 3 000 kW voortstuwingsvermogen, mits ten minste twaalf
maanden goedgekeurde diensttijd is behaald als werktuigkundige ineen verantwoordelijke functie en dit is aangetekend op het vaarbe-
voegdheidsbewijs.
Voorschrift III/4
Verplichte minimumeisen inzake vaarbevoegdheidsverlening voor gezellen
die deel uitmaken van de machinekamerwacht in een bemande machine-
kamer of aangewezen zijn om dienst te doen in een tijdelijk onbemande
machinekamer
1. Iedere gezel die deel uitmaakt van de machinekamerwacht of is aange-
wezen om dienst te doen in een tijdelijk onbemande machinekamer op
een zeeschip met een hoofdvoortstuwingsinstallatie van 750 kW voort-
stuwingsvermogen of meer, uitgezonderd gezellen die in opleiding zijn
en gezellen wier taken van ongeschoolde aard zijn, is in het bezit van
een vaarbevoegdheidsbewijs dat hem het recht geef die taken te
verrichten.
2. Ieder die een vaarbevoegheidsbewijs wenst te verkrijgen moet:2.1. niet jonger zijn dan 16 jaar;
2.2. het volgende hebben voltooid:
2.2.1. goedgekeurde diensttijd, waaronder begrepen ten minste zes maanden
opleiding en ervaring, of
2.2.2. een bijzondere opleiding, hetzij vóór, hetzij tijdens het verblijf aan
boord, met inbegrip van een goedgekeurde periode van ten minste
twee maanden diensttijd en
2.3. voldoen aan de bekwaamheidsnormen van sectie A-III/4 van de STCW-
code.
3. De diensttijd, opleiding en ervaring, vereist volgens de punten 2.2.1 en
2.2.2, dienen verband te houden met het verrichten van functies op het
gebied van de machinekamerwacht en omvatten taken die worden
verricht onder rechtstreeks toezicht van een bevoegde werktuigkundige
of een bevoegde gezel.
4. Zeevarenden kunnen door een lidstaat worden geacht aan de eisen van
dit voorschrift te voldoen, indien zij in een desbetreffende hoedanigheid
machinekamerwacht hebben gedaan gedurende een periode van ten
minste een jaar in de laatste vijf jaar voorafgaande aan de inwerkingtre-
ding van het STCW-Verdrag voor die lidstaat.
HOOFDSTUK IV
RADIOVERBINDINGEN EN PERSONEEL BELAST MET HET RADIOVER-
KEER
Verklarende nootDwingende bepalingen inzake de radioluisterwacht zijn opgenomen in het radio-
reglement en in het SOLAS-Verdrag, zoals gewijzigd. Bepalingen inzake het
onderhoud van radioapparatuur zijn opgenomen in het SOLAS-Verdrag, zoals
gewijzigd, en in de door de IMO aangenomen richtlijnen.2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 25
▼B
Voorschrift IV/1
Toepassing
1. Behoudens het bepaalde in lid 3, zijn de bepalingen van dit hoofdstuk
van toepassing op personeel belast met het radioverkeer aan boord van
schepen in het GMDSS, zoals voorgeschreven door het SOLAS-
Verdrag, zoals gewijzigd.
2. Tot 1 februari 1999 voldoet het personeel, belast met het radioverkeer
op schepen die voldoen aan de bepalingen van het SOLAS-Verdrag, die
onmiddellijk vóór 1 februari 1992 van kracht waren, aan de bepalingen
van het STCW-Verdrag, die vóór 1 december 1992 van kracht waren.
3. Personeel, belast met het radioverkeer op schepen waarvan niet
verlangd wordt dat zij voldoen aan de bepalingen van het GMDSS in
hoofdstuk IV van het SOLAS-Verdrag, hoeft niet aan de bepalingen
van dit hoofdstuk te voldoen. Van personeel belast met het radioverkeer
op deze schepen wordt niettemin verlangd dat zij voldoen aan de bepa-
lingen van het radioreglement. De Administratie zorgt ervoor dat, met
betrekking tot zodanig personeel belast met het radioverkeer, passende
vaarbevoegdheidsbewijzen, zoals voorgeschreven in het radioreglement,
worden afgegeven of erkend.
Voorschrift IV/2
Verplichte minimumeisen inzake vaarbevoegdheidsverlening voor personeel
belast met radioverkeer in het GMDSS
1. Iedere persoon die belast is met radiotaken of deze vervult op een schip
dat verplicht is aan het GMDSS deel te nemen, is in het bezit van een
vaarbevoegdheidsbewijs dat betrekking heeft op de GMDSS en dat is
afgegeven of erkend door de Administratie krachtens de bepalingen
van het radioreglement.
2. Bovendien moet ieder, die krachtens dit voorschrift een vaarbevoegd-
heidsbewijs wenst te verkrijgen voor het dienst doen op een schip dat
volgens het SOLAS-Verdrag, zoals gewijzigd, met een radio-installatie
is uitgerust:
2.1. niet jong zijn dan 18 jaar en
2.2. een goedgekeurde studie en opleiding hebben voltooid en voldoen aan
de bekwaamheidsnormen van sectie A-IV/2 van de STCW-Code.
HOOFDSTUK V
BIJZONDERE EISEN INZAKE OPLEIDING VAN PERSONEEL OP
BEPAALDE SCHEEPSTYPEN
Voorschrift V/1
Verplichte minimumeisen inzake de opleiding en bevoegdheid van kapiteins,
officieren en gezellen van tankschepen
1. Officieren en gezellen, aan wie speciale taken en verantwoordelijk-
heden worden opgedragen met betrekking tot de lading en de daarbij
behorende uitrusting op tankschepen, hebben aan de wal een goedge-
keurde cursus brandbestrijding gevolgd in aanvulling van de training
die is vereist op grond van voorschrift VI/1, en moeten:
1.1. ten minste drie maanden goedgekeurde diensttijd op tankschepen
hebben behaald, teneinde voldoende kennis betreffende veilige operati-
onele handelswijzen te vewerven of
1.2. een goedgekeurde cursus hebben gevolgd om zich vertrouwd te maken
met de dienst aan boord van tankschepen, waarin ten minste het
programma voor de cursus vervat in sectie A-V/1 van de STCW-Code
wordt behandeld,
met dien verstande echter dat de Administratie akkoord kan gaan met
een diensttijd onder toezicht gedurende een periode die korter is dan
voorgeschreven in punt 1.1, mits:
1.3. de periode waarmee akkoord wordt gegaan, niet korter is dan één
maand;
1.4. de tanker een brutotonnage heeft van minder dan 3 000;1.5. de duur van elke reis van het tankschip gedurende die periode niet
langer is dan 72 uur en2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 26
▼B
1.6. de operationale kenmerken van het tankschip, het aantal reizen en het
aantal beladingen en lossingen die gedurende deze periode worden
gedaan, het mogelijk maken hetzelfde niveau van kennis en ervaring
te verkrijgen.
2. Kapiteins, hoofdwerktuigkundigen, eerste stuurleden, tweede werktuig-
kundigen en iedereen die rechtstreeks verantwoordelijk is voor het
laden, lossen en de te nemen voorzorgsmaatregelen tijdens de reis of
de behandeling van de lading moeten, naast het in de punten 1.1 en
1.2 bepaalde:
2.1. terzake dienende ervaring bezitten op gebied van hun taken op het type
tankschip waarop zij varen, om
2.2. een goedgekeurd gespecialiseerd opleidingsprogramma hebben gevolgd
dat ten minste de onderwerpen behandelt die omschreven zijn in secite
A-V/1 van de STCW-Code en passen bij hun taken op de olietanker,
chemicaliëntanker of vloeibaargastanker waarop zij varen.
3. Zeevarenden kunnen binnen twee jaar na de inwerkingtreding van het
STCW-Verdrag voor een lidstaat worden geacht aan de in punt 2.2
vervatte eisen te hebben voldaan, indien zij in een periode van ten
minste één jaar binnen de voorafgaande vijf jaar in een desbetreffende
functie dienst hebben gedaan aan boord van het betreffende type tank-
schip.
4. De administraties dragen er zorg voor dat een passend vaarbevoegheids-
bewijs wordt afgegeven aan kapiteins en officieren die bevoegd zijn in
overeenstemming met de punten 1 en 2, voorzover van toepassing, of
dat een bestaand vaarbevoegheidsbewijs vergezeld gaat van een offi-
ciële verklaring. Iedere gezel die aldus bevoegd is, is in het bezit van
een vaarbevoegdheidsbewijs.
Voorschrift V/2
Verplichte minimumeisen inzake de opleiding en bevoegdheden van kapi-
teins, officieren, gezellen en ander personeel op ro-ro-passagiersschepen
1. Dit voorschrift heeft betrekking op kapiteins, officieren, gezellen en
ander personeel dat dienst doet aan boord van ro-ro-passagiersschepen
op internationale reizen. De Administraties bepalen de toepasbaarheid
van deze eisen op personeel dat dienst doet op ro-ro-passagiersschepen
op binnenlandse reizen.
2. Alvorens hun taken aan boordvan ro-ro-passagiersschepen word en
opgedragen, hebben zeevarenden de opleiding, zoals vereist in de
punten 4 tot en met 8, voltooid, in overeenstemming met hun hoedanig-
heid, taken en verantwoordelijkheden.
3. Zeevarenden van wie verlangd wordt dat zij een opleiding volgen in
overeenstemming met de punten 4, 7 en 8, hebben passende herhalings-
cursussen gevolgd, met tussenpozen van niet meer dan vijf jaar.
4. Kapiteins, officieren en ander personeel dat in de alarmrol wordt aange-
wezen om passagiers bij te staan in noodsituaties aan boord van ro-ro-
passagiersschepen, hebben een opleiding voltooid in het beheersen van
mensenmassa's, zoals omschreven in sectie A-V/2, lid1, van d e STCW-
Code.
5. Kapiteins, officieren en ander personeel dat belast is met bijzondere
taken en verantwoordelijkheden aan boord van ro-ro-passagiersschepen,
heben de opleiding, zoals omschreven in sectie A-V/2, lid 2, van de
STCW-Code, om daarmee vertrouwd te geraken, voltooid.
6. Personeel dat in de passagiersruimten aan boord van ro-ro-passagiers-
schepen direct bij de dienstverlening aan passagiers betrokken is, heeft
de veiligheidsopleiding, omschreven in sectie A-V/2, lid 3, van de
STCW-Code voltooid.
7. Kapiteins, eerste stuurlieden, hoofdwerktuigkundigen, tweede werktuig-
kundigen en iedereen die belast is met de directe verantwoordelijkheid
voor het aan en van boordgaan van passagiers, het lad en, lossen of
vastzetten van de lading of het sluiten van openingen in de romp aan
boord van ro-ro-passagiersschepen, hebben een goedgekeurde opleiding
betreffende de veiligheid van passagiers, de veiligheid van de lading en
de integriteit van de romp voltooid, zoals omschreven in sectie A-V/2,
lid 4, van de STCW-Code.
8. Kapiteins, eerste stuurlieden, hoofdwerktuigkundigen, tweede werktuig-
kundigen en iedereen die verantwoordelijkheid draagt voor de
veiligheidvan passagiers in nood situaties aan boordvan ro-ro-passa-2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 27
▼B
gierschepen hebben een goedgekeurde opleiding in crisisbeheer en
menselijk gedrag voltooid, zoals omschreven in sectie A-V/2, lid 5,
van de STWC-Code.
9. De Administraties zorgen ervoor dat een schriftelijk bewijs van
voltooide opleiding wordt afgegeven aan iedereen die bevoegd wordt
bevonden volgens de bepalingen van dit voorschrift.
HOOFDSTUK VI
NOODSITUATIES, VEILIGHEID OP HET WERK, MEDISCHE VERZOR-
GING EN OVERLEVINGSMAATREGELEN
Voorschrift VI/1
Verplichte minimumeisen betreffende het zich vertrouwd maken met de
dienst aan boord, basisopleiding in en instructie over veiligheid
Zeevarenden worden vertrouwd gemaakt met de dienst aan boord en hebben een
basisopleiding in of instructie over veiligheid ontvangen, in overeenstemming
met sectie A-VI/1 van de STWC-Code, en voldoen aan de desbetreffende
bekwaamheidsnormen die daarin zijn omschreven.
Voorschrift VI/2
Verplichte minimumeisen betreffende de afgifte van bewijzen van
bekwaamheid inzake het gebruik van reddingsmiddelen, hulpverlenings-
boten en snelle hulpverleningsboten
1. Ieder die een bewijs van bekwaamheid inzake het gebruik van reddings-
middelen en hulpverleningsboten, niet zijnde snelle hulpverlenings-
boten, wenst te verkrijgen, moet:
1.1. niet jonger zijn dan 18 jaar;
1.2. goedgekeurde diensttijd van ten minste twaalf maanden hebben behaald
of een goedgekeurde opleidingscursus hebben gevolgd en goedgekeurde
diensttijd van ten minste zes maanden hebben betaald en
1.3. voldoen aan de bekwaamheidsnormen voor bewijzen van bekwaamheid
inzake het gebruik van reddingsmiddelen en hulpverleningsboten,
omschreven in sectie A-VI/2, leden 1 tot en met 4, van de STCW-Code.
2. Ieder die een bewijs van bekwaamheid inzake het gebruik van snelle
hulpverleningsboten wenst te verkrijgen, moet:
2.1. in het bezit zijn van een bewijs van bekwaamheidinzake het gebruik
van reddingsmiddelen en hulpverleningsboten, niet zijnde snelle hulp-
verleningsboten;
2.2. een goedgekeurde opleidingscursus hebben gevolgd en2.3. voldoen aan de bekwaamheidsnormen voor bewijzen van bekwaamheid
inzake het gebruik van snelle hulpverleningsboten, omschreven in sectie
A-VI/2, leden 5 tot en met 8, van de STCW-Code.
Voorschrift VI/3
Verplichte minimumeisen inzake de opleiding in gevorderde brandbestrij-
dingstechnieken
1. Zeevarenden die aangewezen zijn om leiding te geven aan brandbestrij-
dingsoperaties, hebben met goed gevolg een voortgezette opleiding in
brandbestrijdingsmethoden gevolgd, met bijzondere nadruk op organi-
satie, tactiek en bevelvoering, in overeenstemming met de bepalingen
van sectie A-VI/3 van de STCW-Code en voldoen aan de daarin
omschreven bekwaamheidsnormen.
2. In gevallen waarin een opleiding in gevorderde brandbestrijdingstech-
nieken niet is inbegrepen in de kwalificaties voor het af te geven
vaarbevoegdheidsbewijs, wordt een bijzonder bewijs of een schriftelijk
attest, voorzover van toepassing, afgegeven waarin staat vermeld dat de
houder een opleidingscursus in gevorderde brandbestrijdingstechnieken
heeft gevolgd.2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 28
▼B
Voorschrift VI/4
Verplichte minimumeisen betreffende eerste hulp en medische verzorging
1. Zeevarenden, aangewezen om eerste hulp te verlenen aan boord van een
schip, voldoen aan de bekwaamheidsnormen inzake het verlenen van
eerste hulp, omschreven in sectie A-VI/4, leden 1, 2 en 3, van de
STCW-Code.
2. Zeevarenden, aangewezen om medische verzorging aan boord van een
schip op zich te nemen, voldoen aan de bekwaamheidsnormen inzake
medische verzorging aan boord van schepen, omschreven in sectie A-
VI/4, leden 4, 5 en 6, van de STCW-Code.
3. In gevallen waarin een opleiding in eerste hulp of medische verzorging
aan boordvan schepen niet is inbegrepen in d e kwalificaties voor het af
te geven vaarbevoegdheidsbewijs, wordt een bijzonder bewijs of een
schriftelijk attest, voorzover van toepassing, afgegeven, waarin staat
vermeld dat de houder een opleidingscursus in eerste hulp of medischeverzorging heeft gevolgd.
HOOFDSTUK VII
ALTERNATIEVE VAARBEVOEGDHEIDSBEWIJZEN
Voorschrift VII/1
Afgifte van alternatieve vaarbevoegdheidsbewijzen
1. Niettegenstaande de eisen inzake vaarbevoegdheidsverlening, zoals
neergelegd in de hoofdstukken II en III, kunnen lidstaten ervoor kiezen
andere vaarbevoegdheidsbewijzen af te geven of te doen afgeven dan
die welke in de voorschriften van die hoofdstukken zijn genoemd, op
voorwaarde dat:
1.1. de betrokken functies en verantwoordelijkheidsniveaus die op de vaar-
bevoegdheidsbewijzen en de officiële verklaringen zullen worden
vermeld, geselecteerd worden uit en gelijk zijn aan die welke voor-
komen in de secties A-II/1, A-II/2, A-II/3, A-II/4, A-III/I, A-III/2, A-
III/3 en A-III/4 en A-IV/2 van de STCW-Code;
1.2. de kandidaten een goedgekeurde studie en opleiding hebben voltooid en
voldoen aan de bekwaamheidsnormen van de desbetreffende secties van
de STCW-Code en zoals vermeld in sectie A-VII/1 van deze Code, ten
behoeve van de functies en niveaus die op de vaarbevoegdheidsbe-
wijzen en de officiële verklaringen zullen worden vermeld;
1.3. de kandidaten goedgekeurde diensttijd hebben behaald, passend bij de
uitvoering van de functies en niveaus die op het vaarbevoegdheidsbe-
wijs zullen worden vermeld. De minimale duur van de diensttijd is
gelijk aan de duur van diensttijd, voorgeschreven in de hoofdstukken
II en III van deze bijlage. De minimale duur van de diensttijd mag
echter niet korter zijn dan die welke is voorgeschreven in sectie A-
VII/2 van de STCW-Code;
1.4. de kandidaten die een vaarbevoegdheidsbewijs wensen te verkrijgen en
die op operationeel niveau de navigatiefunctie zullen verrichten,
voldoen aan de geldende eisen van de voorschriften in hoofdstuk IV,
voorzover van toepassing, voor het verrichten van radiowerkzaamheden
in overeenstemming met het radioreglement;
1.5. de vaarbevoegdheidsbewijzen worden afgegeven in overeenstemming
met de eisen van artikel 11 en de bepalingen van hoofdstuk VII van
de STCW-Code.
2. Vaarbevoegdheidsbewijzen krachtens dit hoofdstuk mogen niet worden
afgegeven indien een lidstaat niet de volgens het STCW-Verdrag vereist
informatie aan de Commisie heeft toegezonden.
Voorschrift VII/2
Vaarbevoegdheidsbewijzen voor zeevarenden
Iedere zeevarende die een functie of een aantal functies verricht, omschreven in
de tabellen A-II/1, AA-II/2, A-II/3 of A-II/4 van hoofdstuk II of in de tabellen
A-III/1, A-III/2, A-III/4 van hoofdstuk III of in tabel A-IV/2 van hoofdstuk IV
van de STCW-Code, dient in het bezit te zijn van een passend vaarbevoegd-
heidsbewijs.2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 29
▼B
Voorschrift VII/3
Beginselen inzake de afgifte van alternatieve vaarbevoegdheidsbewijzen
1. Een lidstaat die verkiest alternatieve vaarbevoegdheidsbewijzen af te
geven of te doen afgeven, zorgt ervoor dat de volgende beginselen in
acht worden genomen:
1.1. geen alternatief systeem van bevoegdheidsverlening mag ten uitvoer
gelegd worden, indien het niet een mate van veiligheid op zee garan-
deert en een preventieve werking heeft met betrekking tot
verontreiniging, die ten minste gelijk zijn aan die welke in de andere
hoofdstukken zijn geregeld en
1.2. alle regelingen inzake de afgifte van alternatieve vaarbevoegdheidsbe-
wijzen, afgegeven krachtens dit hoofdstuk, voorzien in de
mogelijkheid deze in te wisselen tegen vaarbevoegdheidsbewijzen die
zijn afgegeven krachtens de andere hoofdstukken.
2. Het beginsel van inwisselbaarheid, vermeld in punt 1, moet garanderen
dat:
2.1. zeevarenden die gediplomeerd zijn volgens de regelingen van de hoofd-
stukken II en/of III en zij die gediplomeerd zijn volgens hoofdstuk VII,dienst kunnen doen op schepen die hetzij de gebruikelijke, hetzij een
andere vorm van bedrijfsvoering aan boord hebben en
2.2. zeevarenden niet worden opgeleid voor speciale regelingen aan boord
op een wijze die hun mogelijkheden om hun vaardigheden elders aan
te wenden, zou aantasten.
3. Bij het afgeven van een vaarbevoegdheidsbewijs krachtens de bepa-
lingen van dit hoofdstuk worden de volgende beginselen in acht
genomen:
3.1. de afgifte van alternatieve vaarbevoegdheidsbewijzen mag op zich niet
worden gebruikt:
3.1.1. om het aantal bemanningsleden aan boord te verminderen;
3.1.2. om het aanzien van het beroep te schaden of afbreuk te doen aan de
vakkundigheid van de zeevarenden, of
3.1.3. om te rechtvaardigen dat gedurende een bepaalde wachtdienst de
gecombineerde taken van officieren in de machinekamerwacht en in
de brugwacht aan de houder van slechts één enkel vaarbevoegdheidsbe-
wijs worden opgedragen en
3.2. degene die het bevel voert, wordt aangewezen als de kapitein; de
rechtspositie en het gezag van de kapitein en anderen wordt niet ongun-
stig beïnvloed door het in de praktijk brengen van een regeling voor
alternatieve bevoegdheidsverlening.
4. De beginselen van de punten 1 en 2 van dit voorschrift garanderen dat
de bekwaamheid van zowel dekofficieren als werktuigkundigen gehand-
haafdblijft.2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 30
▼B
BIJLAGE II
PROCEDURES EN CRITERIA VOOR DE ERKENNING VAN DOOR
DERDE LANDEN AFGEGEVEN VAARBEVOEGDHEIDSBEWIJZEN
EN DE GOEDKEURING VAN MARITIEME OPLEIDINGSINSTEL-
LINGEN EN MARITIEME STUDIE- EN OPLEIDINGSPROGRAMMA'S
EN CURSUSSEN (GENOEMD IN ARTIKEL 18, LID 3, ONDER a))
A.Procedures en criteria inzake vaarbevoegdheidsbewijzen
Een lidstaat mag alleen door derde landen afgegeven passende vaarbevoegd-
heidsbewijzen als geldig erkennen en van een officiële verklaring voorzien
voor het dienst doen aan boord van onder zijn vlag varende schepen, indien
aan onderstaande voorwaarden is voldaan.
1. Ter erkenning aangeboden passende vaarbevoegdheidsbewijzen moeten zijn
afgegeven door een partij bij het STCW-Verdrag.
2. a) Van het derde land dat het passende vaarbevoegdheidsbewijs afgeeft,
moet door de Maritieme Veiligheidscommissie (MSC) van de IMO zijn
vastgesteld dat het volledige uitvoering heeft gegeven aan de bepalingen
van het STCW-Verdrag.
b) De lidstaat heeft zich via alle nodige maatregelen, die onder meer de
inspectie van voorzieningen en procedures kunnen omvatten, ervan
vergewist dat de voorschriften betreffende bekwaamheidsnormen, de
afgifte van vaarbevoegdheidsbewijzen en officiële verklaringen en de
registratie daarvan volledig worden nageleefd, en dat er een stelsel van
kwaliteitsnormen is vastgesteldin overeenstemming met d e eisen van
Voorschrift I/8 van het STCW-Verdrag.
3. Indien niet aan de vereiste van punt 2, onder a), is voldaan, omdat de MSC
van de IMO nog niet heeft kunnen vaststellen dat het derde land in kwestie
volledige uitvoering heeft gegeven aan de bepalingen van het STCW-
Verdrag, zijn de volgende bepalingen van toepassing:
a) het derde land moet aan de lidstaat en aan de IMO informatie
verstrekken betreffende:
i) teksten van wetten, decreten, beschikkingen, verordeningen en
instrumenten die verband houden met de uitvoering van het
STCW-Verdrag;
ii) een uitvoerige beschrijving van de inhoud en de duur van studiecur-
sussen, met inbegrip van een duidelijke verklaring omtrent het
beleid dat gevolgd wordt op het gebied van onderwijs, opleiding,
examinering, beoordeling van de bekwaamheid en vaarbevoegd-
heidsverlening;
iii) nationale examinerings- en andere voorschriften voor elk soort vaar-
bevoegdheidsbewijs dat in overeenstemming met het STCW-
Verdrag wordt afgegeven;
iv) een toereikendaantal voorbeeld en van, in overeenstemming met het
STCW-Verdrag, afgegeven, vaarbevoegdheidsbewijzen;
v) informatie over de organisatie van het landsbestuur;
vi) een beknopte uiteenzetting van de voorziene en bestaande wettelijke
en bestuursrechtelijke maatregelen die ervoor moeten zorgen dat aan
de voorschriften voldaan wordt, met name op het gebied van oplei-
ding en beoordeling, alsmede afgifte en registratie van
vaarbevoegdheidsbewijzen;
vii) een beknopt overzicht van de procedures voor het machtigen,
erkennen of goedkeuren van opleidingen en examineringen alsook
de door het STCW-Verdrag voorgeschreven beoordelingen van
bekwaamheid, de daaraan verbonden voorwaarden, en een lijst van
de verleende machtigingen, erkenningen en goedkeuringen;
b) de lidstaat moet de ter informatie verstrekte feiten vergelijken met alle
relevante voorschriften van het STCW-Verdrag om te verzekeren dat
volledig uitvoering is gegeven aan de bepalingen van het STCW-
Verdrag;
c) de lidstaat heeft zich via alle nodige maatregelen, die onder meer de
inspectie van installaties en procedures kunnen omvatten, ervan verge-
wist dat de voorschriften betreffende bekwaamheidsnormen, de afgifte
van vaarbevoegdheidsbewijzen en officiële verklaringen en de registratie
daarvan volledig worden nageleefd, en dat er een stelsel van kwaliteits-
normen is vastgesteldin overeenstemming met d e eisen van Voorschrift
I/8 van het STCW-Verdrag;
d) op basis van statistische gegevens over de voornaamste landen die
arbeidskrachten voor de maritieme sector leveren, wordt via de proce-2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 31
▼B
dure bedoeld in artikel 23, lid 2, een lijst aangenomen en bijgewerkt met
de namen van derde landen waar, naast de bovengenoemde procedure,
de inspectie van maritieme instellingen en opleidingsprogramma's en
cursussen verplicht is.
4. Lidstaten die een maritieme opleidingsinstelling of opleidingsprogramma's
en cursussen erkennen of goedkeuren, passen behalve punt 2 of, in voorko-
mend geval, punt 3, de criteria in deel B van deze bijlage toe.
5. De lidstaat draagt er zorg voor dat het betrokken derde land zich ertoe
verbindt hem snel in kennis te stellen van alle ingrijpende veranderingen
in de regelgeving betreffende opleiding en verlening van vaarbevoegdheids-
bewijzen die worden afgegeven in overeenstemming met het STCW-
Verdrag.
6. Ter erkenning aangeboden bewijzen van beroepsbekwaamheid moeten voor-
zien zijn of vergezeld gaan van een officiële verklaring, dan wel deze in
hun formulering bevatten, die de afgifte door de bovengenoemde partij
bevestigt.
7. De lidstaten treffen maatregelen om ervoor te zorgen dat zeevarenden die
vaarbevoegdheidsbewijzen voor functies op managementniveau ter erken-
ning aanbieden, beschikken over de vereiste kennis van dezeevaartwetgeving van de lidstaat, voorzover van toepassing voor de func-
ties voor de uitoefening waarvan zij toestemming moeten krijgen.
8. Vaarbevoegdheidsbewijzen en officiële verklaringen die door een lidstaat
krachtens het bepaalde in dit artikel worden afgegeven ter erkenning of ter
bevestiging van de erkenning van een door een derde land afgegeven vaar-
bevoegdheidsbewijs mogen niet gebruikt worden als basis voor een verdere
erkenning door een andere lidstaat.
B.Criteria voor de erkenning of goedkeuring van maritieme opleidingsin-
stellingen en maritieme studie- en opleidingsprogramma's en cursussen
I. Om te worden goedgekeurd als maritieme opleidingsinstelling die studie en
opleidingsprogramma's en cursussen mag verzorgen welke door een lidstaat
zijn aanvaard als beantwoordend aan de vereisten die gelden voor het dienst
doen aan boord van schepen die onder zijn vlag varen, moet een maritieme
opleidingsinstelling:
1. instructeurs hebben aangesteldd ie:1.1. het opleidingsprogramma op zijn waarde kunnen beoordelen en
inzicht hebben in de specifieke leerdoelen van de bijzondere soort
opleiding die wordt gegeven;
1.2. bevoegd zijn voor de taak waarvoor de opleiding wordt gegeven en
1.3. indien gebruik wordt gemaakt van een simulator;
1.3.1. passende aanwijzingen hebben ontvangen voor het geven van onder-
richt met behulp van simulatoren en
1.3.2. praktijkervaring hebben opgedaan met de bediening van het gebruikte
type simulator;
2. toezichthouders hebben aangesteld die geschikt zijn voor toezicht op
de aan de instelling te verzorgen goedgekeurde opleidingspro-
gramma's en cursussen en die een grondige kennis hebben van alle
onder hun toezicht vallende goedgekeurde opleidingsprogramma's en
cursussen, met inbegrip van de specifieke leerdoelen daarvan;
3. beoordelaars hebben aangesteld die een passende opleiding hebben
ontvangen in beoordelingsmethoden en -praktijk en:
3.1. beschikken over de vereiste mate van kennis en inzicht in de te
beoordelen bekwaamheid;
3.2. bevoegd zijn voor de taak voor welke de beoordeling wordt verricht;
3.3. passende aanwijzingen hebben ontvangen over beoordelingsmethoden
en -praktijk;
3.4. praktijkervaring hebben opgedaan met beoordelen en,
3.5. indien voor de beoordeling simulatoren worden gebruikt, praktijker-
varing hebben opgedaan met beoordeling op het gebruikte type
simulator, onder toezicht en naar genoegen van een ervaren beoorde-
laar;
4. aantekening houden van alle bewijzen en diploma's afgegeven aan
studenten die een maritieme studie of opleiding aan de instelling
hebben voltooid, met inbegrip van gegevens over de gevolgde studie,
de opleiding en de betrokken data, tezamen met hun volledige naam
en geboortedatum en -plaats;2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 32
▼B
5. zo nodig informatie beschikbaar stellen over de status van deze
bewijzen en diploma's alsmede over de studie en de opleiding;
6. de opleidings- en beoordelingswerkzaamheden permanent op de voet
volgen door middel van een kwaliteitsbewakingssysteem, teneinde
ervoor te zorgen dat de daarin omschreven doelstellingen, met inbe-
grip van die betreffende de bevoegdheden en opgedane ervaring van
instructeurs en beoordelaars, worden gehaald en
7. met tussenpozen van niet meer dan vijf jaar een evaluatie ondergaan,
verricht door personen met passende bevoegdheden die zelf niet
betrokken zijn bij de desbetreffende opleidings- of beoordelingswerk-
zaamheden, teneinde vast te stellen of het beheer, de organisatie en
opzet van de supervisie over en het intern toezicht op de administra-
tieve en operationele procedures aan hun doel beantwoorden en
garanderen dat de omschreven doelstellingen gehaald worden.
II. Om te worden goedgekeurd als beantwoordend aan de maritieme studie- en
opleidingseisen die worden gesteld voor het dienst doen aan boord van
onder de vlag van een lidstaat varende schepen, moet een opleidingspro-
gramma of cursus:
1. gestructureerd zijn volgens schriftelijk vastgelegde programma's die
zodanige kennisoverdrachtsmethoden, -media en -procedures en cursus-
materiaal omvatten als nodig zijn om het voorgeschreven
bekwaamheidsniveau te halen;
2. worden geleid, begeleid, geëvalueerd en ondersteund door personen die
bevoegdzijn in overeenstemming met d e punten I.1, I.2 en I.3.2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 33
▼B
BIJLAGE III
DEEL A
De ingetrokken richtlijn met de wijzigingsrichtlijn ervan
(bedoeld in artikel 27)
Richtlijn 94/58/EG van de Raad (PB L 319 van 12.12.1994, blz. 28)
Richtlijn 98/35/EG van de Raad (PB L 172 van 17.6.1998, blz. 1)
DEEL B
Tijdslimieten voor de omzetting in nationaal recht
(bedoeld in artikel 27)
Richtlijn Einddatum voor de omzetting
94/58/EG 31 december 1995
98/35/EG 25 mei 19992001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 34
▼B
BIJLAGE IV
CONCORDANTIETABEL
Richtlijn 94/58/EG Onderhavige richtlijn
Artikel 1 Artikel 2
Artikel 2 Artikel 3Artikel 3 Artikel 4Artikel 3 bis, leden 1, 2, en 3 Artikel 5, leden 1, 2 en 3Artikel 3 bis, lid4, punt 1 Artikel 5, lid4, ond er a)
Artikel 3 bis, lid4, punt 2 Artikel 5, lid4, ond er b)
Artikel 3 bis, leden 5 en 6 Artikel 5, leden 5 en 6Artikel 3 bis, lid7, punten 1, 2 en 3 Artikel 5, lid7, ond er a), b) en c)Artikel 3 bis, leden 8, 9 en 10 Artikel 5, leden 8, 9 en 10Artikel 4, onder a) t/m z) Artikel 1, punten 1 t/m 26Artikel 4, onder aa) Artikel 1, punt 27
Artikel 4, onder ab) Artikel 1, punt 28
Artikel 4, onder ac) Artikel 1, punt 29Artikel 4, onder ad) Artikel 1, punt 30Artikel 4, onder ae) Artikel 1, punt 31Artikel 5 Artikel 6Artikel 5 bis Artikel 7
Artikel 5 ter, leden 1 en 2 Artikel 8, leden 1 en 2
Artikel 5 ter, lid3, punten 1, 2 en 3 Artikel 8, lid3, ond er a), b) en c)Artikel 5 ter, lid4 Artikel 8, lid4Artikel 5 quater, lid 1, punten 1 t/m 4 Artikel 9, lid 1, onder a) t/m d)Artikel 5 quater, lid2, punten 1, 2 en 3 Artikel 9, lid2, ond er a), b) en c)Artikel 5 quater, lid3 Artikel 9, lid3
Artikel 5 quinquies, leden 1 en 2 Artikel 10, leden 1 en 2
Artikel 5 quinquies, lid3, punten 1 t/m 5 Artikel 10, lid3, ond er a) t/m e)Artikel 5 quinquies, lid4, punten 1 en 2 Artikel 10, lid4, ond er a) en b)Artikel 5 sexies, lid1, punten 1 en 2 Artikel 11, lid1, ond er a) en b)Artikel 5 sexies, leden 2 t/m 5 Artikel 11, leden 2 t/m 5Artikel 5 septies, lid1, punten 1, 2 en 3 Artikel 12, lid1, ond er a), b) en c)
Artikel 5 septies, lid2 Artikel 12, lid2
Artikel 5 octies, lid1, punten 1 t/m 5 Artikel 13, lid1, ond er a) t/m e)Artikel 5 octies, lid2 Artikel 13, lid2Artikel 5 octies, lid3, punt 1 Artikel 13, lid3, ond er a)Artikel 5 octies, lid 3, punt 1, onder 1.1 en 1.2 Artikel 13, lid 3, onder a), i) en ii)Artikel 5 octies, lid3, punt 2 Artikel 13, lid3, ond er b)
Artikel 5 nonies Artikel 14
Artikel 6 Artikel 15Artikel 7 Artikel 16Artikel 8, punten 1, 2 en 3 Artikel 17, onder a), b) en c)Artikel 8, punt 3, onder a) t/m e) Artikel 17, onder c), i) t/m v)Artikel 8, punten 4, 5 en 6 Artikel 17, onder d), e) en f)
Artikel 9 Artikel 18
Artikel 10 Artikel 19Artikel 10 bis Artikel 20Artikel 11 Artikel 212001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 35
▼B
Richtlijn 94/58/EG Onderhavige richtlijn
Artikel 12 Artikel 22
Artikel 13 Artikel 23
Artikel 13 bis Artikel 24
— Artikel 25(1)
Artikel 14 Artikel 26
— Artikel 27
— Artikel 28
— Artikel 29
Bijlage I Bijlage I
Bijlage II Bijlage II
— Bijlage III
— Bijlage IV
(1) Richtlijn 98/35/EG, artikel 2, lid3.2001L0025 — NL — 29.11.2002 — 001.001 — 36