1970L0221 — NL — 01.01.2007 — 008.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

►B RICHTLIJN VAN DE RAAD van 20 maart 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende brandstofreservoirs en beschermingsinrichtingen aan de achterzijde van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (70/221/EEG) (PB L 076, 6.4.1970, p.23)

Gewĳzigd bĳ:





Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

▼M4

RICHTLIJN VAN DE RAAD

van 20 maart 1970

inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende brandstofreservoirs en beschermingsinrichtingen aan de achterzijde van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan

▼B

(70/221/EEG)







DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ), Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen, onder andere betrekking hebben op de reservoirs voor vloeibare brandstof en de ►C1 beschermingsinrichtingen aan de achterzijde tegen klemrijden ◄ ; Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde voorschriften aannemen, hetzij ter aanvulling, hetzij in plaats van hun huidige regeling, ten einde met name voor ieder type voertuig de E.E.G.-goedkeuringsprocedure van de richtlijn van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 3 ) te kunnen invoeren, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:







▼M4

Artikel 1

Onder „voertuig” wordt in deze richtlijn verstaan ieder motorvoertuig, alsmede aanhangwagens daarvan, zoals gedefinieerd in bijlage II, punt A, van Richtlijn 70/156/EEG.

▼M1

Artikel 2

▼M4

1. De lidstaten mogen de EG-typegoedkeuring of de nationale typegoedkeuring van een voertuig niet weigeren om redenen die verband houden met de brandstofreservoirs, indien dit voertuig voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn betreffende brandstofreservoirs.

▼M1

2. De Lid-Staten mogen de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een voertuig niet weigeren om redenen die verband houden met de bescherming aan de achterzijde tegen klemrijden, indien dit voertuig voldoet aan de voorschriften van de bijlage voor wat betreft de bescherming aan de achterzijde tegen klemrijden, of indien dit voertuig is voorzien van een beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden, welke als technische eenheid is goedgekeurd ►M3 in de zin van artikel 2 van Richtlijn 70/156/EEG en welke overeenkomstig de voorschriften van punt 5 van bijlage II is aangebracht. ◄

3. De Lid-Staten mogen de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden niet weigeren, indien deze inrichting, beschouwd als technische eenheid ►M3 in de zin van artikel 2 van Richtlijn 70/156/EEG, voldoet aan de desbetreffende voorschriften van bijlage II. ◄

Artikel 2 bis

▼M4

1. De lidstaten mogen de verkoop, de registratie, het in het verkeer brengen of het gebruik van een voertuig niet weigeren of verbieden om redenen die verband houden met de brandstofreservoirs, indien dit voertuig voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn betreffende brandstofreservoirs.

▼M1

2. De Lid-Staten mogen de verkoop, de registratie, het in het verkeer brengen of het gebruik van een voertuig niet weigeren of verbieden om redenen die verband houden met de bescherming aan de achterzijde tegen klemrijden, indien het voertuig aan de voorschriften van de bijlage voldoet voor wat betreft de bescherming aan de achterzijde tegen klemrijden, of indien het voertuig is uitgerust met een beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden die als technische eenheid ►M3 de zin van artikel 2 van Richtlijn 70/156/EEG is goedgekeurd en volgens de voorschriften van punt 5 van bijlage II is aangebracht. ◄

3. De Lid-Staten mogen het in de handel brengen van een beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden, die wordt beschouwd als technische eenheid in de zin van ►M3 artikel 2 ◄ bis van Richtlijn 70/156/EEG niet verbieden, indien deze in overeenstemming is met een goedgekeurd type als bedoeld in artikel 2, lid 3.

▼M1

Artikel 2 ter

De Lid-Staat die tot goedkeuring overgaat, treft de nodige maatregelen om op de hoogte te worden gesteld van elke wijziging van een der in ►M3 de punten 2.1 en 2.2 van bijlage II ◄ bedoelde onderdelen of kenmerken. De bevoegde autoriteiten van deze Lid-Staat beoordelen of het gewijzigde type aan nieuwe proeven moet worden onderworpen, aan de hand waarvan een keuringsrapport wordt opgesteld. Indien uit de proeven blijkt dat niet aan de voorschriften van deze richtlijn wordt voldaan, dan wordt de wijziging niet toegestaan.

▼M4

Artikel 3

Alle wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de bijlage aan te passen aan de technische vooruitgang, worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG.

▼B

Artikel 4

1. Binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn voeren de Lid-Staten de nodige maatregelen in om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis.

2. De Lid-Staten zien erop toe dat de tekst van alle belangrijke interne rechtsbepalingen die zij aanvaarden op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is, ter kennis van de Commissie wordt gebracht.

Artikel 5

Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.

▼M3









LIJST VAN BIJLAGEN







▼M4 Bijlage I: Reservoirs voor vloeibare brandstof Aanhangsel 1: Vuurvastheidsproef Aanhangsel 2: Afmetingen en technische gegevens van de vuurvaste stenen Aanhangsel 3: Inlichtingenformulier Aanhangsel 4: EG-goedkeuringsformulier ▼M3 Bijlage II: Beschermingsinrichtingen aan de achterzijde tegen klemrijden Aanhangsel 1: Inlichtingenformulier (voertuig) Aanhangsel 2: Inlichtingenformulier (technische eenheid) Aanhangsel 3: EG-typegoedkeuringsformulier (voertuig) Aanhangsel 4: EG-typegoedkeuringsformulier (technische eenheid) Aanhangsel 5: EG-goedkeuringsmerk

▼M4









BIJLAGE I

RESERVOIRS VOOR VLOEIBARE BRANDSTOF

1. TOEPASSINGSGEBIED

1.1. Deze bijlage heeft betrekking op de onder Richtlijn 70/156/EEG vallende voertuigen.

2. DEFINITIES

In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder:

2.1. „type voertuig voor wat brandstofreservoirs betreft” , voertuigen die met betrekking tot onderstaande kenmerken geen essentiële verschillen vertonen: 2.1.1. structuur, vorm, afmetingen en materialen (metaal/kunststof) van het/de reservoir(s); 2.1.2. in voertuigen van categorie M1 ( 4 ), de plaats van het/de reservoir(s) in het voertuig voorzover dit een negatief effect heeft op de eisen van punt 5.10 van deze bijlage;

2.2. „ruimte voor de inzittenden” , het voor inzittenden bestemde gedeelte van het voertuig, afgebakend door dak, vloer, zijwanden, deuren, glas aan de buitenzijde, schutbord aan de voorzijde en schutbord aan de achterzijde;

2.3. „massa in onbeladen toestand” , de massa van het voertuig in rijklare toestand, zoals gedefinieerd in bijlage I, punt 2.6, van Richtlijn 70/156/EEG;

2.4. „reservoir” , het reservoir dat bestemd is om vloeibare brandstof, als gedefinieerd in punt 2.6, die voornamelijk wordt gebruikt ter voortdrijving van een motorvoertuig, te bevatten, zonder de bijbehorende onderdelen (vulpijp (als dat een afzonderlijk onderdeel is), vulopening, sluitdop, brandstofmeter, leidingen naar de motor of ter compensatie van overdruk, enz.);

2.5. „inhoud van het reservoir” , de door de fabrikant opgegeven inhoud van het brandstofreservoir;

2.6. „vloeibare brandstof” , brandstof die vloeibaar is bij normale omgevingscondities.

3. AANVRAAG VAN EG-TYPEGOEDKEURING VOOR EEN VOERTUIG

3.1. De aanvraag van EG-typegoedkeuring overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG voor een voertuigtype voor wat betreft brandstofreservoirs moet door de fabrikant van het voertuig worden ingediend.

3.2. In aanhangsel 3 wordt een model van het inlichtingenformulier gegeven.

3.3. De met de typegoedkeuringsproeven belaste technische dienst moet het volgende ter beschikking worden gesteld: 3.3.1. een voertuig dat representatief is voor het goed te keuren voertuigtype of de delen van het voertuig welke de technische dienst voor de goedkeuringsproeven nodig acht; 3.3.2. indien het voertuig is uitgerust met een reservoir van kunststofmateriaal: zeven extra reservoirs met bijbehorende onderdelen; 3.3.3. indien het voertuig is uitgerust met een reservoir van een ander materiaal: twee extra reservoirs met bijbehorende onderdelen.

4. VERLENING VAN EG-TYPEGOEDKEURING

4.1. Wanneer aan de desbetreffende eisen is voldaan, wordt overeenkomstig artikel 4, lid 3, en, indien van toepassing, artikel 4, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG de EG-typegoedkeuring verleend.

4.2. In aanhangsel 4 wordt een model van het EG-typegoedkeuringsformulier gegeven.

4.3. Aan elk goedgekeurd voertuigtype wordt overeenkomstig bijlage VII van Richtlijn 70/156/EEG een goedkeuringsnummer toegekend. Eenzelfde lidstaat mag niet hetzelfde nummer aan een ander voertuigtype toekennen.

5. SPECIFICATIES

5.1. Reservoirs voor brandstof moeten zodanig zijn vervaardigd dat zij bestand zijn tegen corrosie.

5.2. Reservoirs voor brandstof moeten met alle bijbehorende onderdelen waarvan zij gewoonlijk zijn voorzien de overeenkomstig punt 6.1 uitgevoerde dichtheidsproeven, bij een relatieve inwendige druk die gelijk is aan het dubbele van de inwendige bedrijfsdruk en in ieder geval ten minste 0,3 bar bedraagt, met goed gevolg doorstaan. Brandstofreservoirs van kunststofmateriaal voor voertuigen worden geacht aan dit voorschrift te voldoen indien zij de in punt 6.3.2 beschreven proef hebben doorstaan.

5.3. Iedere eventuele overdruk of iedere druk groter dan de bedrijfsdruk moet automatisch worden gecompenseerd met behulp van passende inrichtingen (ontluchtingsopeningen, veiligheidskleppen en dergelijke).

5.4. De ontluchtingsopeningen moeten zodanig zijn ontworpen dat brandgevaar wordt voorkomen. Met name brandstof die weglekt wanneer een reservoir wordt gevuld, mag niet op het uitlaatsysteem kunnen vallen. De lekbrandstof moet naar de grond worden afgevoerd.

5.5. Reservoirs mogen zich niet in een oppervlak (vloer, wand, schutbord) van de ruimte voor de inzittenden of een andere ruimte die daarmee een geheel vormt, bevinden of er een oppervlak van vormen.

5.6. Tussen de ruimte voor de inzittenden en het/de reservoir(s) moet een scheidingswand zijn aangebracht. De scheidingswand mag openingen (bijvoorbeeld voor kabels) bevatten, mits zij zodanig zijn aangebracht dat onder normale gebruiksomstandigheden geen brandstof vrij uit een reservoir in de ruimte voor de inzittenden of een andere ruimte die daarmee een geheel vormt, kan vloeien.

5.7. Ieder reservoir moet stevig vastgemaakt zijn en zodanig zijn aangebracht dat onder normale gebruiksomstandigheden brandstof die uit het reservoir of de bijbehorende onderdelen lekt, naar de grond wegvloeit en niet in de ruimte voor de inzittenden terechtkomt.

5.8. De vulopening mag zich niet in de ruimte voor de inzittenden, in de bagageruimte of in de motorruimte bevinden.

5.9. De brandstof mag niet kunnen wegvloeien via de sluitdop van het reservoir of via de inrichtingen voor de compensatie van overdruk tijdens het normaal te verwachten gebruik van het voertuig; indien het voertuig geheel wordt omgekanteld, kan echter druppeling worden getolereerd mits 30 g/min niet wordt overschreden; naleving van dit voorschrift word gecontroleerd aan de hand van de in punt 6.2 voorgeschreven proef. 5.9.1. De sluitdop van het reservoir moet bevestigd zijn aan de vulopening: de afdichting mag niet verschuiven, de sluitdop moet bij vergrendeling stevig op de afdichting en de vulopening aansluiten. 5.9.1.1. Aan de voorschriften in punt 5.9.1 wordt geacht te zijn voldaan indien het voertuig voldoet aan de voorschriften in punt 5.1.3 van bijlage I bij Richtlijn 70/220/EEG ( 5 ) met dien verstande dat de in het derde streepje van dat punt genoemde voorbeelden niet van toepassing zijn op voertuigen van andere categorieën dan M1 en N1.

5.10. Brandstofreservoirs moeten zodanig zijn geplaatst dat zij beschermd zijn tegen de gevolgen van een schok aan de voor- of achterzijde van het voertuig; in de buurt van het reservoir mogen zich geen uitstekende delen, snijdende kanten e.d. bevinden.

5.11. Het brandstofreservoir en de vulbuis moeten zodanig zijn ontworpen en in de voertuigen zijn geplaatst dat over het gehele oppervlak de accumulatie van statische elektriciteit vermeden wordt. Zo nodig dient deze door een goede geleider te worden afgevoerd naar de metalen structuur van het chassis of enige andere grote massa van metaal.

5.12. Brandstofreservoirs van kunststofmateriaal moeten tevens getest worden volgens de speciale procedure van hoofdstuk 6.3.

6. PROEVEN

6.1. Hydraulische proef

Het reservoir moet worden onderworpen aan een hydraulische inwendigedrukproef die wordt uitgevoerd op een afzonderlijke eenheid met alle bijbehorende onderdelen. Het reservoir wordt volledig gevuld met een niet-ontvlambare vloeistof (bijvoorbeeld water). In het volledig afgedichte reservoir wordt de druk via de pijpaansluiting die wordt gebruikt voor de toevoer van brandstof naar de motor, geleidelijk opgevoerd tot een relatieve inwendige druk die gelijk is aan het dubbele van de gebruikte bedrijfsdruk en in ieder geval ten minste 0,3 bar bedraagt. Deze druk wordt gedurende één minuut gehandhaafd. In die tijd mag het reservoir geen barsten of lekken vertonen, maar wel een blijvende vervorming.

6.2. Kantelproef

6.2.1. Het reservoir en alle bijbehorende onderdelen worden op een proefopstelling gemonteerd op een wijze die overeenkomt met de installatie op het voertuig waarvoor het reservoir is bestemd; dit geldt tevens voor de systemen voor de compensatie van inwendige overdruk.

6.2.2. De proefopstelling moet draaien om een as die evenwijdig is aan de lengteas van het voertuig.

6.2.3. De proef wordt uitgevoerd terwijl het reservoir tot 90 % van de inhoud en daarna tot 30 % van de inhoud is gevuld met een niet-ontvlambare vloeistof waarvan de dichtheid en de viscositeit die van de gewoonlijk gebruikte brandstof benaderen (eventueel water).

6.2.4. Het reservoir wordt vanuit de geïnstalleerde stand 90o naar rechts gedraaid en gedurende ten minste vijf minuten in deze stand gehouden. Vervolgens wordt het reservoir nog eens 90o in dezelfde richting gedraaid en opnieuw gedurende ten minste vijf minuten in deze positie, d. w. z. ondersteboven, gehouden. Het reservoir wordt naar de normale stand teruggedraaid, proefvloeistof die niet uit het ontluchtingssysteem naar het reservoir is teruggevloeid, wordt afgetapt en zo nodig wordt het reservoir bijgevuld. Het reservoir wordt 90o in tegengestelde richting gedraaid, en gedurende ten minste vijf minuten in deze stand gehouden. Het reservoir wordt nog eens 90o in deze richting gedraaid en gedurende ten minste vijf minuten ondersteboven gehouden. Daarna wordt het reservoir naar de normale stand teruggedraaid.

6.3. Aanvullende proeven voor reservoirs van kunststofmateriaal

6.3.1. Slagsterkte

6.3.1.1. Het reservoir wordt volledig gevuld met een mengsel van water en glycol of met een andere vloeistof met een laag vriespunt die geen invloed heeft op de eigenschappen van het reservoirmateriaal, en wordt vervolgens onderworpen aan een perforatieproef.

6.3.1.2. Gedurende deze proef moet de temperatuur van het reservoir 233 ± 2 K (- 40 ± 2 oC) bedragen.

6.3.1.3. Voor de proef wordt gebruikgemaakt van een slagproefopstelling met slinger. De slaghamer moet van staal zijn en de vorm hebben van een piramide met vierkant grondvlak waarvan de zijden gelijkzijdige driehoeken vormen en de top en de rand een afrondingsstraal van 3 mm hebben. Het slagpunt van de slinger moet samenvallen met het zwaartepunt van de piramide en zich op een afstand van 1 meter van de draaiingsas van de slinger bevinden. De totale massa van de slinger moet 15 kg bedragen. De slingerenergie op het moment van de slag moet ten minste 30 Nm bedragen en zoveel mogelijk die waarde benaderen.

6.3.1.4. De proeven worden uitgevoerd op de punten van het reservoir die bij botsingen van voren of van achteren als kwetsbaar worden beschouwd. De kwetsbaar geachte punten zijn die welke het meest zijn blootgesteld of het zwakst zijn wat betreft de vorm van het reservoir of de wijze waarop dit in het voertuig is gemonteerd. De door de laboratoria geselecteerde punten moeten in het beproevingsrapport worden vermeld.

6.3.1.5. Tijdens de proef moet het reservoir op zijn plaats worden gehouden met behulp van de bevestigingsmiddelen aan de zijde(n) tegenover de zijde waarop de slag wordt uitgeoefend. De proef mag geen enkel lek veroorzaken.

6.3.1.6. Naar keuze van de fabrikant worden alle proeven op één reservoir uitgevoerd of elke proef op een verschillend reservoir.

6.3.2. Mechanische sterkte

Het reservoir moet onder de in punt 6.1 van deze richtlijn voorgeschreven omstandigheden worden beproefd op lekken en vormvastheid. Het reservoir en alle bijbehorende onderdelen worden op een proefopstelling gemonteerd op een wijze die overeenkomt met de installatie op het voertuig waarvoor het reservoir is bestemd. Het reservoir wordt tot de nominale inhoud gevuld met water met een temperatuur van 326 K (53 oC) dat als proefvloeistof fungeert. Het reservoir wordt gedurende vijf uren onderworpen aan een relatieve inwendige druk die gelijk is aan het dubbele van de bedrijfsdruk en in elk geval ten minste 0,3 bar bedraagt bij een temperatuur van 326 ± 2 K (53 ± 2 oC). Tijdens de proef mogen het reservoir en de bijbehorende onderdelen geen barsten of lekken vertonen maar wel een blijvende vervorming.

6.3.3. Permeabiliteitsproef

6.3.3.1. Voor de permeabiliteitsproef wordt gebruikgemaakt van de referentiebrandstof als omschreven in bijlage VIII van Richtlijn 70/220/EEG of van een in de handel verkrijgbare superbenzine. Indien het reservoir uitsluitend is bestemd voor voertuigen met compressiemotor wordt het gevuld met dieselolie.

6.3.3.2. Voor de proef wordt het reservoir tot 50 % van de inhoud met de proefbrandstof gevuld en zonder te zijn afgedicht bij een omgevingstemperatuur van 313 ± 2 K (40 ± 2 oC) opgeslagen totdat het gewichtsverlies per tijdseenheid constant wordt.

6.3.3.3. Het reservoir wordt vervolgens geledigd en opnieuw met de proefbrandstof tot 50 % van de inhoud gevuld, waarna het hermetisch wordt afgedicht en bij een temperatuur van 313 ± 2 K (40 ± 2 oC) wordt opgeslagen. De druk wordt bijgesteld wanneer de inhoud van het reservoir de beproevingstemperatuur heeft bereikt. Gedurende de daaropvolgende beproevingsperiode van acht weken wordt het gewichtsverlies door diffusie tijdens de duur van de proef bepaald. Het maximaal toelaatbare gemiddelde brandstofverlies bedraagt 20 g per 24 uur beproevingstijd.

6.3.3.4. Indien het diffusieverlies de in punt 6.3.3.3 vermelde waarde overschrijdt, wordt de in dat punt beschreven proef met hetzelfde reservoir herhaald teneinde het diffusieverlies bij 296 ± 2 K (23 ± 2 oC) te bepalen terwijl alle overige omstandigheden ongewijzigd blijven. Het aldus gemeten verlies mag niet meer dan 10 g per 24 uur bedragen.

6.3.4. Brandstofbestendigheid

Na de in punt 6.3.3 beschreven proef moet het reservoir nog steeds voldoen aan de voorschriften van de punten 6.3.1 en 6.3.2.

6.3.5. Vuurvastheid

Het reservoir wordt aan de hierna beschreven proef onderworpen.

6.3.5.1. Gedurende twee minuten wordt het reservoir zoals het op het voertuig is bevestigd, aan vlammen blootgesteld. Uit het reservoir mag geen vloeibare brandstof lekken.

6.3.5.2. Op de hieronder beschreven wijze worden drie proeven op verschillende met brandstof gevulde reservoirs verricht. 6.3.5.2.1. Indien het reservoir bestemd is voor voertuigen die met een motor met elektrische ontsteking of met een motor met compressieontsteking zijn uitgerust, worden de drie proeven verricht met reservoirs die met superbenzine zijn gevuld. 6.3.5.2.2. Indien het reservoir uitsluitend is bestemd voor voertuigen met een motor met compressieontsteking worden de drie proeven uitgevoerd met reservoirs die met dieselolie zijn gevuld. 6.3.5.2.3. Voor elke proef wordt het reservoir in een proefopstelling geïnstalleerd waarmee zoveel mogelijk de feitelijke installatieomstandigheden worden gesimuleerd. De wijze waarop het reservoir in de opstelling is bevestigd, moet overeenstemmen met de desbetreffende specificaties voor het voertuig. Er moet rekening worden gehouden met voertuigonderdelen die het reservoir en de bijbehorende onderdelen tegen blootstelling aan vlammen beschermen of die op een of andere manier de ontwikkeling van een brand beïnvloeden, alsmede met specifieke op het reservoir gemonteerde onderdelen en pluggen. Tijdens de proef moeten alle openingen afgesloten zijn, terwijl de ontluchtingssystemen in werking blijven. Onmiddellijk voor de proef wordt het reservoir tot 50 % van de inhoud met de voorgeschreven brandstof gevuld.

6.3.5.3. De vlam waaraan het reservoir wordt blootgesteld, moet worden verkregen door het verbranden van in de handel verkrijgbare brandstof voor motoren met elektrische ontsteking (hierna te noemen „brandstof”) in een pan. In de pan moet voldoende brandstof worden gegoten om tijdens de gehele duur van de proef over een vrij brandende vlam te kunnen beschikken.

6.3.5.4. De afmetingen van de pan moeten zodanig worden gekozen dat de zijden van het brandstofreservoir aan de vlam zijn blootgesteld. De pan moet derhalve ten minste 20 cm maar niet meer dan 50 cm groter zijn dan de horizontale projectie van het reservoir. Als de proef begint mogen de zijwanden van de pan niet meer dan 8 cm boven het peil van de brandstof uitsteken.

6.3.5.5. De met brandstof gevulde pan wordt zodanig onder het reservoir geplaatst dat de afstand tussen het peil van de brandstof in de pan en de bodem van het reservoir overeenkomt met de voorziene hoogte van het reservoir boven het wegdek in onbeladen toestand (zie punt 2.3). De pan of de proefopstelling of beide moeten verplaatsbaar zijn.

6.3.5.6. Gedurende fase C van de proef wordt de pan bedekt met ►C2 een scherm dat 3 cm ± 1 cm boven het peil van de brandstof ◄ wordt aangebracht. Het scherm moet van vuurvast materiaal zijn vervaardigd overeenkomstig de voorschriften van aanhangsel 2. Tussen de stenen mag er geen opening zijn en zij moeten boven de brandstofpan zodanig worden ondersteund dat zich niets voor de gaten in de stenen bevindt. De lengte en breedte van het raamwerk moeten 2 tot 4 cm kleiner zijn dan de binnenafmetingen van de pan zodat er een opening van 1 tot 2 cm is voor ventilatie tussen het raamwerk en de wand van de pan.

6.3.5.7. Wanneer de proef in de open lucht wordt uitgevoerd moet er voldoende afscherming tegen de wind zijn en mag de windsnelheid ter hoogte van de pan niet meer dan 2,5 km/u bedragen. Voor het begin van de proef moet het scherm worden verwarmd tot een temperatuur van 308 ± 5 K (35 ± 5 oC) De vuurvaste stenen mogen vochtig worden gemaakt teneinde bij elke opeenvolgende proef voor dezelfde beproevingsomstandigheden te zorgen.

6.3.5.8. De proef bestaat uit vier fasen (zie aanhangsel 1). 6.3.5.8.1. Fase A: voorverwarming (figuur 1) De brandstof in de pan wordt aangestoken op een afstand van ten minste 3 m van het te beproeven reservoir. Na 60 seconden voorverwarming wordt de pan onder het reservoir geplaatst. 6.3.5.8.2. Fase B: directe blootstelling aan de vlam (figuur 2) Gedurende 60 seconden wordt het reservoir aan de vlam van de vrij brandende brandstof blootgesteld. 6.3.5.8.3. Fase C: indirecte blootstelling aan de vlam (figuur 3) Zodra fase B is beëindigd, wordt het scherm tussen de brandende pan en het reservoir aangebracht. Het reservoir wordt opnieuw gedurende 60 seconden aan deze verzwakte vlam blootgesteld. 6.3.5.8.4. Fase D: einde van de proef (figuur 4) De brandende pan met het scherm wordt naar de oorspronkelijke positie teruggebracht (fase A). Indien aan het einde van de proef het reservoir brandt, wordt het vuur onmiddellijk geblust.

6.3.5.9. De resultaten van de proef worden bevredigend geacht indien er geen vloeibare brandstof uit het reservoir lekt.

6.3.6. Hittebestendigheid

6.3.6.1. De voor de proef gebruikte opstelling moet overeenstemmen met de installatie van het reservoir op het voertuig, met inbegrip van de wijze waarop de ontluchting van het reservoir werkt.

6.3.6.2. Het reservoir wordt tot 50 % van de inhoud met water met een temperatuur van 293 K (20 oC) gevuld en gedurende één uur aan een omgevingstemperatuur van 368 ± 2 K (95 ± 2 oC) blootgesteld.

6.3.6.3. De resultaten van de proef worden bevredigend geacht indien het reservoir na de proef geen lekken of sterke vervorming vertoont.

6.3.7. Opschriften op het brandstofreservoir

6.3.7.1. Op het reservoir moet de firmanaam of het handelsmerk zijn aangebracht; dit opschrift moet onuitwisbaar en duidelijk leesbaar zijn wanneer het reservoir op het voertuig is gemonteerd.

7. WIJZIGING VAN GOEDGEKEURD TYPE

7.1. In geval van wijziging van een overeenkomstig deze richtlijn goedgekeurd voertuigtype, zijn de bepalingen van artikel 5 van Richtlijn 70/156/EEG van toepassing.

8. OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUCTIE

8.1. De maatregelen die worden genomen om te zorgen voor overeenstemming van de productie, moeten voldoen aan het bepaalde in artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG.









Aanhangsel 1

Figuur 1

Figuur 2

Figuur 3

Figuur 4









Aanhangsel 2

AFMETINGEN EN TECHNISCHE GEGEVENS VAN DE VUURVASTE STENEN







Vuurvastheid (Seger-Kegel) SK 30 Al2O3-gehalte 30-33 % Open poreusheid (Po) 20-22 volumeprocent Dichtheid 1 900-2 000 kg/m3 Effectieve oppervlakte van de gaten 44,18 %









Aanhangsel 3









Aanhangsel 4

▼M3









BIJLAGE II

BESCHERMINGSINRICHTINGEN AAN DE ACHTERZIJDE TEGEN KLEMRIJDEN

1. ALGEMEEN

Onder deze richtlijn vallende voertuigen moeten zo zijn ontworpen dat zij een doeltreffende bescherming bieden tegen klemrijden aan de achterzijde door voertuigen van de categorieën M1 en N1 ( 6 ).

2. DEFINITIES

2.1. Type voertuig voor wat betreft de beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden Onder „type voertuig voor wat betreft de beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden” wordt verstaan, voertuigen die met betrekking tot onderstaande essentiële kenmerken onderling geen verschillen vertonen: 2.1.1. breedte van de achteras, structuur, afmetingen, vorm en materialen van de achterzijde van het voertuig, voor zover deze van invloed zijn op de voorschriften van de punten 5.1 tot en met 5.4.5.5; 2.1.2. kenmerken van de ophanging, voor zover deze van invloed zijn op de voorschriften van de punten 5.1 tot en met 5.4.5.5; 2.1.3. type beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden, indien aanwezig.

2.2. Type beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden. Onder „type beschermingsinrichting aan de achterzijde” wordt verstaan inrichtingen die onderling geen verschillen vertonen voor wat betreft de hieronder vermelde kenmerken: 2.2.1. vorm; 2.2.2. afmetingen; 2.2.3. bevestiging; 2.2.4. materialen.

3. AANVRAAG VAN EG-TYPEGOEDKEURING

3.1. Aanvraag van EG-typegoedkeuring voor een voertuig 3.1.1. De aanvraag van EG-typegoedkeuring overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG voor een voertuig voor wat betreft de beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden moet door de fabrikant van het voertuig worden ingediend. 3.1.2. In aanhangsel 1 wordt een model van het inlichtingenformulier gegeven. 3.1.3. De met de type-goedkeuringsproeven belaste technische dienst dient een voertuig dat representatief is voor het goed te keuren voertuigtype ter beschikking te worden gesteld.

3.2. Aanvraag van EG-typegoedkeuring voor een als afzonderlijke technische eenheid beschouwde beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden 3.2.1. De aanvraag van EG-typegoedkeuring overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG voor een in de zin van artikel 2 van die richtlijn als afzonderlijke technische eenheid beschouwde beschermingsinrichting aan de achterzijde, moet door de fabrikant van de beschermingsinrichting worden ingediend. 3.2.2. In aanhangsel 2 wordt een model van het inlichtingenformulier gegeven. 3.2.3. De met de type-goedkeuringsproeven belaste technische dienst dient een exemplaar van het goed te keuren type inrichting ter beschikking te worden gesteld. De genoemde technische dienst kan, indien hij dit nodig acht, om een extra exemplaar vragen. Op deze exemplaren moet duidelijk leesbaar en onuitwisbaar de firmanaam of het handelsmerk van de aanvrager, alsmede de vermelding van het type zijn aangebracht.

4. VERLENING VAN EG-TYPEGOEDKEURING VAN EEN VOERTUIG

4.1. Wanneer aan de desbetreffende eisen is voldaan, wordt overeenkomstig artikel 4, lid 3, en, indien van toepassing, artikel 4, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG de EG-typegoedkeuring verleend.

4.2. Een model van het EG-typegoedkeuringscertificaat wordt gegeven: 4.2.1. in aanhangsel 3 voor de in punt 3.1 bedoelde gevallen en 4.2.2. in aanhangsel 4 voor de in punt 3.2 bedoelde gevallen.

4.3. Aan elk goedgekeurd voertuigtype of type beschermingsinrichting wordt overeenkomstig bijlage VII bij Richtlijn 70/156/EEG een goedkeuringsnummer toegekend. Eenzelfde lidstaat mag niet hetzelfde nummer aan een ander voertuigtype of beschermingsinrichting toekennen.

5. SPECIFICATIES

5.1. De in deze richtlijn bedoelde voertuigen moeten zodanig zijn geconstrueerd en/of uitgerust dat zij een tegen de achterzijde oprijdend voertuig van de categorieën M1 en N1 ( 7 ) een over de gehele breedte doelmatige bescherming tegen klemrijden bieden.

▼M5

5.1a. Het voertuig wordt getest onder de volgende omstandigheden: — het moet stilstaan op een horizontaal, vlak, stijf en glad oppervlak; — de voorwielen moeten in de rechtuitstand staan; — de banden moeten tot de door de voertuigfabrikant aanbevolen spanning zijn opgepompt; — indien dit nodig is om de vereiste testkrachten te bereiken, mag het voertuig worden vastgezet op om het even welke wijze, zoals aangegeven door de voertuigfabrikant; — als het voertuig met een hydropneumatische, hydraulische of pneumatische ophanging is uitgerust of voorzien is van een inrichting voor automatische niveauregeling naar gelang van de belading, moet het worden getest met die ophanging of niveauregeling in de normale rijklare stand, zoals aangegeven door de fabrikant.

▼M3

5.2. Elk voertuig van een van de categorieën M1, M2, M3, N1, O1 of O2 (7) wordt geacht aan de in punt 5.1 bedoelde eis te voldoen: — indien het aan de voorschriften van punt 5.3 voldoet, of — indien de hoogte onder de achterzijde van het onbelaste voertuig niet meer bedraagt dan 55 cm over een breedte, die aan iedere zijde niet meer dan 10 cm smaller is dan de breedte van de achteras (zonder rekening te houden met de uitbolling van de banden boven de grond). Indien er verscheidene achterassen zijn moet de breedste as in aanmerking worden genomen. Aan dit voorschrift moet ten minste worden voldaan over een denkbeeldige lijn op maximaal 45 cm afstand van het achteruiteinde van het voertuig.

5.3. Elk voertuig van een van de categorieën N2, N3, O3 of O4 (7) wordt geacht aan de sub 5.1 bedoelde eis te voldoen indien: — het voertuig is voorzien van een beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden overeenkomstig de voorschriften van punt 5.4, of indien — het voertuig aan de achterzijde zodanig is geconstrueerd en/of uitgerust dat de delen ervan op grond van vorm en eigenschappen kunnen worden beschouwd als delen ter vervanging van de beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden. Als delen die de beschermingsinrichting vervangen, gelden die delen welke gecombineerd voldoen aan de voorschriften van punt 5.4.

5.4. Een beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden, hierna de „inrichting” genoemd, bestaat in de regel uit een dwarsligger en verbindingsstukken met de langsliggers of met wat deze vervangt. De inrichting moet als volgt zijn uitgevoerd: 5.4.1. de inrichting moet zover mogelijk achterwaarts op het voertuig zijn aangebracht. De onderkant van de inrichting mag bij een onbeladen voertuig ( 8 ) op geen enkel punt méér dan 55 cm van de rijbaan zijn verwijderd; 5.4.2. de breedte van de inrichting mag op geen enkele plaats groter zijn dan de breedte van de achteras, gemeten aan de buitenste zijden der wielen, waarbij de uitbolling van de band boven de grond buiten beschouwing wordt gelaten, en aan geen enkele kant méér dan 10 cm kleiner zijn dan genoemde breedte. Indien er verschillende achterassen zijn, moet de breedste as in aanmerking worden genomen; 5.4.3. de hoogte van het profiel van de dwarsligger moet ten minste 10 cm bedragen. De zijdelingse uiteinden van de dwarsligger mogen niet naar achteren zijn omgebogen noch naar de buitenzijde een scherpe rand vertonen; aan deze voorwaarde wordt voldaan, indien de zijdelingse uiteinden van de dwarsligger naar buiten zijn afgerond met een krommingsstraal van ten minste 2,5 mm; 5.4.4. de inrichting mag ook zodanig zijn uitgevoerd dat de stand ervan op het voertuig kan worden versteld. In dat geval moet er echter zekerheid bestaan dat de inrichting in de gebruiksstand zodanig kan worden vergrendeld dat deze niet ongewild los kan gaan. De inrichting moet kunnen worden versteld onder aanwending van een kracht van niet meer dan 40 daN; 5.4.5. de inrichting moet voldoende weerstand kunnen bieden aan de evenwijdig aan de lengterichting van het voertuig optredende krachten en moet in gebruiksstand zijn verbonden met de langsliggers van het voertuig of met wat deze vervangt. Aan dit voorschrift is voldaan, indien wordt aangetoond dat noch tijdens, noch na de uitoefening van deze krachten, de horizontale afstand tussen de achterzijde van de inrichting en het meest achterwaarts gelegen deel van het voertuig op geen enkel van de punten P1, P2 en P3 meer dan 40 cm bedraagt. Bij het meten van deze afstand wordt geen rekening gehouden met delen van het voertuig in onbeladen toestand die zich meer dan 3 m boven de rijbaan bevinden. 5.4.5.1. De punten P1 liggen op een afstand van 30 cm van de vlakken die in de lengterichting van het voertuig de buitenzijden van de wielen van de achteras raken; de punten P2, die zich op de verbindingslijn tussen de punten P1 bevinden, liggen symmetrisch ten opzichte van het middenlangsvlak van het voertuig en wel op een onderlinge afstand van 70 tot 100 cm van genoemd vlak, waarbij de juiste plaats door de fabrikant kan worden vastgesteld. De hoogte van de punten P1 en P2 ten opzichte van de rijbaan wordt door de fabrikant van het voertuig bepaald binnen de lijnen die de horizontale begrenzing van de inrichting vormen. Deze hoogte mag bij onbeladen voertuig evenwel niet meer dan 60 cm bedragen. Punt P3 is het midden van het lijnstuk P2-P2. ▼M5 5.4.5.2. Na elkaar moet op de twee punten P1 en op punt P3 in horizontale richting een kracht worden uitgeoefend die overeenkomt met een waarde van 25 % van de technisch toelaatbare maximummassa van het voertuig, zonder een maximum van 5 × 104 N te overschrijden. ▼M3 5.4.5.3. In de twee punten P2 moet achtereenvolgens in horizontale richting een kracht worden uitgeoefend die overeenkomt met een waarde van 50 % van de technisch toelaatbare maximummassa van het voertuig, zonder een maximum van 10 × 104 N te overschrijden. 5.4.5.4. De in de punten 5.4.5.2 en 5.4.5.3 voorgeschreven krachten moeten afzonderlijk worden uitgeoefend. De volgorde waarin deze krachten worden uitgeoefend kan door de fabrikant worden aangegeven. 5.4.5.5. Indien de naleving van bovenstaande voorschriften aan de hand van een praktische proef wordt onderzocht, moeten onderstaande voorwaarden zijn vervuld: 5.4.5.5.1. de inrichting moet met de langsliggers van het voertuig of met wat deze vervangt zijn verbonden; 5.4.5.5.2. de voorgeschreven krachten moeten door middel van voldoende beweeglijke stempels (b.v. door middel van cardankoppeling) evenwijdig aan het middenlangsvlak van het voertuig worden aangelegd via een steunvlak met een maximale hoogte van 25 cm — de juiste hoogte moet door de fabrikant worden aangegeven — en een breedte van 20 cm, waarvan de afrondingsstraal van de verticale randen 5 mm ± 1 mm bedraagt en waarvan het middelpunt achtereenvolgens in de punten P1, P2 en P3 wordt geplaatst.

▼M5

5.4a. Bij voertuigen met een laadkleplift mag de inrichting tegen klemrijden worden onderbroken voor de lift. In dergelijke gevallen geldt het volgende: 5.4a.1. de laterale afstand tussen de montage-onderdelen van de inrichting tegen klemrijden en de onderdelen van de laadkleplift die de onderbreking noodzakelijk maken, mag maximaal 2,5 cm bedragen; 5.4a.2. de onderdelen van de beschermingsinrichting tegen klemrijden moeten in elk geval een effectief oppervlak van ten minste 350 cm2 hebben; 5.4a.3. de afzonderlijke onderdelen van de beschermingsinrichting tegen klemrijden moeten groot genoeg zijn om te voldoen aan de eisen van punt 5.4.5.1 in verband met de relatieve posities van de testpunten. Indien de punten P1 zich bevinden binnen het in punt 5.4a genoemde gebied waar de inrichting tegen klemrijden onderbroken is, liggen de te gebruiken punten P1 in het midden van het laterale deel van deze inrichting; 5.4a.4. in het gebied waar de inrichting tegen klemrijden onderbroken is, hoeft, met betrekking tot de laadkleplift, punt 5.4.1 niet in acht te worden genomen.

▼M3

5.5. In afwijking van bovenstaande bepalingen behoeven voertuigen van de volgende typen niet in overeenstemming te zijn met de voorschriften van deze bijlage betreffende de bescherming aan de achterzijde tegen klemrijden: — trekkers voor opleggers; — „mallejans” en soortgelijke aanhangwagens, bestemd voor het vervoer van boomstammen of andere lange voorwerpen; — voertuigen waarbij de aanwezigheid van een beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden onverenigbaar is met het gebruiksdoel.

6. EG-TYPEGOEDKEURINGSMERK

6.1. Elke beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden welke overeenstemt met een op grond van deze richtlijn als technische eenheid goedgekeurd type, wordt voorzien van een EG-goedkeuringsmerk.

6.2. Dit goedkeuringsmerk bestaat uit een rechthoek, met daarin de letter „e” gevolgd door de kenletters of het kengetal van de lidstaat die de typegoedkeuring verleent: 1 voor Duitsland 2 voor Frankrijk 3 voor Italië 4 voor Nederland 5 voor Zweden 6 voor België ▼A2 7 voor Hongarije 8 voor Tsjechië ▼M3 9 voor Spanje 11 voor het Verenigd Koninkrijk 12 voor Oostenrijk 13 voor Luxemburg 17 voor Finland 18 voor Denemarken ▼M6 19 voor Roemenië ▼A2 20 voor Polen ▼M3 21 voor Portugal 23 voor Griekenland ▼A2 26 voor Slovenië 27 voor Slowakije 29 voor Estland 32 voor Letland ▼M6 34 voor Bulgarije ▼A2 36 voor Litouwen CY voor Cyprus ▼M3 IRL voor Ierland. ▼A2 MT voor Malta ▼M3 In de nabijheid van de rechthoek moet ook het „basisgoedkeuringsnummer” worden aangebracht, dat deel 4 vormt van het typegoedkeuringsnummer zoals bedoeld in bijlage VII bij Richtlijn 70/156/EEG, voorafgegaan door een uit twee cijfers bestaand reeksnummer van de, op de datum dat de EG-typegoedkeuring is verleend, meest recente technische wijziging van Richtlijn 70/221/EEG. Het reeksnummer van de onderhavige richtlijn is 00.

6.3. Het EG-typegoedkeuringsmerk moet onuitwisbaar op de beschermingsinrichting worden aangebracht op zodanige wijze dat dit merk duidelijk leesbaar is, zelfs wanneer de inrichting op het voertuig is gemonteerd.

6.4. In aanhangsel 5 wordt een model van het EG-typegoedkeuringsmerk gegeven.

7. WIJZIGINGEN VAN HET TYPE EN VAN DE GOEDKEURING

7.1. In geval van wijziging van het overeenkomstig deze richtlijn goedgekeurde type, zijn de bepalingen van artikel 5 van Richtlijn 70/156/EEG van toepassing.

8. OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUCTIE

8.1. De maatregelen die worden genomen om te zorgen voor overeenstemming van de productie moeten voldoen aan het bepaalde in artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG.









Aanhangsel 1









Aanhangsel 2

INLICHTINGENFORMULIER Nr. …

betreffende de EG-typegoedkeuring als technische eenheid van beschermingsinrichtingen aan de achterzijde tegen klemrijden

(Richtlijn 70/221/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn …/…/EG)









Aanhangsel 3

MODEL

(maximumformaat: A4 (210 × 297 mm))

Addendum bij EG-typegoedkeuringsformulier nr. …

betreffende de typegoedkeuring van een voertuig met betrekking tot de beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden

(Richtlijn 70/221/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn …/…/EG)









Aanhangsel 4

MODEL

(maximumformaat: A4 (210 × 297 mm))

Addendum bij EG-typegoedkeuringsformulier nr. …

betreffende de typegoedkeuring als technische eenheid van een beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden

(Richtlijn 70/221/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn .…/…/EG)









Aanhangsel 5

Model voor het EG-goedkeuringsmerk

Het bovenstaande goedkeuringsmerk dat is aangebracht op beschermingsinrichtingen aan de achterzijde tegen klemrijden, geeft aan dat de betrokken inrichting voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn (00) en is goedgekeurd in Spanje (e9) onder het basisgoedkeuringsnummer 0148.

Het bovenstaande geldt uitsluitend als voorbeeld.