01998L0058 — NL — 14.12.2019 — 002.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

►B RICHTLĲN 98/58/EG VAN DE RAAD van 20 juli 1998 inzake de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden dieren (PB L 221 van 8.8.1998, blz. 23)

Gewijzigd bij:





Gerectificeerd bij:









▼B

RICHTLĲN 98/58/EG VAN DE RAAD

van 20 juli 1998

inzake de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden dieren







Artikel 1

1. Bĳ deze richtlĳn worden minimumnormen vastgesteld inzake de bescherming van landbouwhuisdieren.

2. Deze richtlĳn is niet van toepassing op:

a) in het wild levende dieren;

b) dieren die bestemd zĳn voor wedstrĳden, tentoonstellingen dan wel evenementen of activiteiten op cultureel of sportief gebied;

c) proefdieren en laboratoriumdieren;

d) ongewervelde dieren.

3. Deze richtlĳn is van toepassing onverminderd elders gegeven specifieke Gemeenschapsvoorschriften, en met name de Richtlĳnen 88/166/EEG ( 1 ), 91/629/EEG ( 2 ) en 91/630/EEG ( 3 ), die van toepassing blĳven.

Artikel 2

In deze richtlĳn wordt verstaan onder:

1) dier: een dier (vissen, reptielen en amfibieën inbegrepen) dat voor de productie van voedsel, wol, huid of pels, of voor andere landbouwdoeleinden wordt gefokt of gehouden;

2) eigenaar of houder: elke natuurlĳke of rechtspersoon die permanent of tĳdelĳk verantwoordelĳk is of belast is met de zorg voor dieren;

▼M2

3) bevoegde autoriteiten: de bevoegde autoriteiten als gedefinieerd in artikel 3, punt 3, van Verordening ►C1 (EU) 2017/625 ◄ van het Europees Parlement en de Raad ( 4 ).

▼B

Artikel 3

De lidstaten zorgen ervoor dat de eigenaar of houder alle passende maatregelen treft om het welzĳn van zĳn dieren te verzekeren en te waarborgen dat die dieren niet onnodig aan pĳn of leed worden blootgesteld en dat hen geen onnodig letsel wordt toegebracht.

Artikel 4

De lidstaten zien erop toe dat dieren (niet zĳnde vissen, reptielen of amfibieën) worden gefokt en gehouden onder voorwaarden die stroken met de bepalingen in de bĳlage, met inachtneming van de soort en de graad van ontwikkeling, aanpassing en domesticering, alsmede de uit ervaring of wetenschappelĳk onderzoek gebleken fysiologische en ethologische behoeften.

Artikel 5

1. De Commissie dient bĳ de Raad de nodige voorstellen voor een uniforme toepassing van de Europese Overeenkomst inzake de bescherming van landbouwhuisdieren en, op basis van een wetenschappelĳke evaluatie, de op basis van die overeenkomst aangenomen aanbevelingen, alsmede de nodige specifieke voorschriften in.

2. De Commissie legt om de vĳf jaar, en wel voor de eerste maal binnen vĳf jaar na de inwerkingtreding van deze richtlĳn, op grond van de ervaring die sedert de uitvoering van deze richtlĳn is opgedaan, met name wat de in lid 1 bedoelde maatregelen betreft, aan de Raad een verslag voor waarin de ontwikkelingen op technisch en wetenschappelĳk gebied in aanmerking zĳn genomen, eventueel vergezeld van passende voorstellen waarin rekening is gehouden met de conclusies van dat verslag.

3. De Raad neemt met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een besluit over die voorstellen.

Artikel 6

▼M2 —————

▼M2

2. De lidstaten dienen jaarlijks uiterlijk op 31 augustus een jaarverslag bij de Commissie in over de inspecties die de bevoegde autoriteit in het voorgaande jaar heeft verricht om de naleving van deze richtlijn te controleren. Het verslag gaat vergezeld van een analyse van de ernstigste geconstateerde inbreuken en een nationaal actieplan ter preventie en vermindering ervan gedurende de komende jaren. De Commissie verstrekt de lidstaten samenvattingen van die verslagen.

▼B

3. De Commissie dient vóór 1 juli 1999 volgens de procedure van artikel 9 voorstellen in teneinde:

▼M2 —————

▼B

b) de presentatie, de inhoud en de toezendingsfrequentie van de in lid 2 bedoelde rapporten te harmoniseren.

▼M2 —————

▼B

Artikel 8

1. Vóór 30 juni 1999 doet de Commissie de Raad een verslag toekomen over:

— de vergelĳking tussen de welzĳnsvoorschriften in de Gemeenschap en in derde landen die leverancier zĳn van de Gemeenschap,

— de mogelĳkheden om bredere internationale aanvaarding te verkrĳgen van de in deze richtlĳn vastgelegde welzĳnsbeginselen, en

— de mate waarin de doelstellingen van de Gemeenschap met betrekking tot het welzĳn van dieren zouden kunnen worden ondermĳnd als gevolg van de concurrentie van derde landen die geen gelĳkwaardige normen toepassen.

2. Het in lid 1 bedoelde verslag zal vergezeld gaan van voorstellen die noodzakelĳk zĳn voor het opheffen van de mededingingsdistorsies.

▼M1

Artikel 9

1. De Commissie wordt bĳgestaan door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, ingesteld bĳ artikel 58 van Verordening (EG) nr. 178/2002 ( 5 ).

2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zĳn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG ( 6 ) van toepassing.

De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termĳn wordt vastgesteld op drie maanden.

3. Het comité stelt zĳn reglement van orde vast.

▼B

Artikel 10

1. De lidstaten doen de nodige wettelĳke en bestuursrechtelĳke bepalingen, waaronder eventuele sancties, in werking treden om uiterlĳk op 31 december 1999 aan deze richtlĳn te voldoen, tenzĳ de Raad, in het licht van het in artikel 8 bedoelde verslag, een andersluidend besluit neemt. Zĳ stellen de Commissie daarvan onverwĳld in kennis.

Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlĳn verwezen of wordt hiernaar verwezen bĳ de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwĳzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2. Wat de bescherming van landbouwhuisdieren betreft, kunnen de lidstaten echter, ook na 31 december 1999, en met inachtneming van de algemene bepalingen van het Verdrag, op hun grondgebied bepalingen handhaven of toepassen welke strenger zĳn dan die welke in deze richtlĳn zĳn vastgesteld. Zĳ stellen de Commissie van de betrokken maatregelen in kennis.

3. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrĳkste bepalingen van intern recht mee die zĳ op het onder deze richtlĳn vallende gebied vaststellen.

Artikel 11

Deze richtlĳn treedt in werking op de dag van bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 12

Deze richtlĳn is gericht tot de lidstaten.









BIJLAGE

Personeel

1. De dieren moeten worden verzorgd door een voldoende aantal personen die over de nodige vaardigheden, kennis en vakbekwaamheid beschikken.

Controles

2. Alle dieren die worden gehouden in veehouderĳsystemen waar hun welzĳn afhangt van frequente verzorging door de mens, moeten ten minste eenmaal per dag worden gecontroleerd. Dieren die in andere systemen worden gehouden, moeten zo vaak worden gecontroleerd dat lĳden wordt voorkomen.

3. Er moet voldoende (vaste of draagbare) verlichting zĳn voor een grondige controle van de dieren op elk willekeurig tĳdstip.

4. Dieren die ziek of gewond lĳken, moeten onmiddellĳk op passende wĳze worden verzorgd, en wanneer die zorg geen verbetering in de toestand van het dier brengt, moet zo spoedig mogelĳk een dierenarts worden geraadpleegd. Zieke of gewonde dieren moeten zo nodig worden afgezonderd in een passend onderkomen met, in voorkomend geval, gerieflĳk, droog ligstro.

Bĳhouden van een register

5. De eigenaar of houder van de dieren moet een register bĳhouden van de verstrekte medische zorg en het bĳ iedere controle geconstateerde aantal sterfgevallen. Indien gelĳkwaardige gegevens voor andere doeleinden moeten worden bĳgehouden, kan daarmee ook voor de doeleinden van deze richtlĳn worden volstaan.

6. Het register moet ten minste drie jaar worden bewaard en desgevraagd, alsmede bĳ de controles, aan de bevoegde autoriteiten worden voorgelegd.

Bewegingsvrĳheid

7. De bewegingsvrĳheid die past bĳ het dier, met inachtneming van de soort en overeenkomstig de bestaande ervaring en de wetenschappelĳke kennis, mag niet op zodanige wĳze worden beperkt dat het dier daardoor onnodig lĳden of letsel wordt toegebracht. Wanneer een dier permanent of geregeld wordt aangebonden, vastgeketend of geïmmobiliseerd, moet het voldoende ruimte worden gelaten voor zĳn fysiologische en ethologische behoeften, overeenkomstig de bestaande ervaring en de wetenschappelĳke kennis.

Gebouwen en behuizing

8. De materialen die worden gebruikt voor de behuizing, met name de bouw van de hokken en de uitrusting waarmee de dieren in aanraking kunnen komen, mogen niet schadelĳk zĳn voor de dieren en moeten grondig gereinigd en ontsmet kunnen worden.

9. Behuizing en inrichtingen voor de beschutting van dieren moeten zodanig geconstrueerd zĳn en in een zodanige staat van onderhoud verkeren dat er geen scherpe randen of uitsteeksels zĳn die de dieren kunnen verwonden.

10. De luchtcirculatie, het stofgehalte van de lucht, de temperatuur, de relatieve luchtvochtigheid en de gasconcentraties moeten binnen zodanige grenzen worden gehouden dat zĳ niet schadelĳk zĳn voor de dieren.

11. In gebouwen gehouden dieren mogen niet voortdurend in het duister worden gehouden of in kunstlicht verblĳven zonder dat dit voor een passende periode wordt uitgeschakeld. Indien het beschikbare natuurlĳke licht niet voldoende is voor de ethologische en fysiologische behoeften van de dieren, moet geschikt kunstlicht aanwezig zĳn.

Niet in gebouwen gehouden dieren

12. Dieren die niet in gebouwen gehouden worden, moeten zo nodig voorzover mogelĳk beschermd worden tegen slechte weersomstandigheden, roofdieren en gezondheidsrisico's.

Automatische of mechanische apparatuur

13. Alle automatische of mechanische apparatuur die noodzakelĳk is voor de gezondheid en het welzĳn van de dieren moet ten minste eenmaal per dag worden gecontroleerd. Defecten moeten onmiddellĳk worden hersteld; indien dat niet mogelĳk is, moeten de nodige maatregelen worden getroffen om de gezondheid en het welzĳn van de dieren veilig te stellen. Indien gezondheid en welzĳn van de dieren afhankelĳk zĳn van een kunstmatig ventilatiesysteem, moet dat voorzien zĳn van een passend noodsysteem waarmee voldoende verse lucht kan worden aangevoerd om de gezondheid en het welzĳn van de dieren te waarborgen als het hoofdsysteem uitvalt, en er moet een alarmsysteem zĳn dat in dat geval in werking treedt. Het alarmsysteem moet regelmatig worden getest.

Voeder, water en andere stoffen

14. De dieren moeten een toereikende hoeveelheid gezond en voor de soort en de leeftĳd geschikt voeder krĳgen zodat zĳ in goede gezondheid blĳven en aan hun voedingsbehoeften voldaan wordt. Het toegediende voeder en drinken en de wĳze van toediening mogen de dieren geen onnodig lĳden of letsel toebrengen.

15. Alle dieren moeten voeder krĳgen met tussenpozen die bĳ hun fysiologische behoeften passen.

16. Alle dieren moeten toegang hebben tot een toereikende hoeveelheid water van passende kwaliteit of moeten op een andere wĳze aan hun behoefte aan water kunnen voldoen.

17. Voeder- en drinkinstallaties moeten zo ontworpen, gebouwd en geplaatst zĳn dat het gevaar voor verontreiniging van voeder en water, alsmede mogelĳke schadelĳke gevolgen van rivaliteit tussen de dieren tot een minimum beperkt worden.

18. Behalve stoffen voor therapeutische of profylactische doeleinden, dan wel zoötechnische behandeling zoals bepaald in artikel 1, lid 2, onder c), van Richtlĳn 96/22/EG ( 7 ), mogen geen stoffen aan een dier worden toegediend, tenzĳ uit wetenschappelĳke studies naar het welzĳn van dieren of uit de ervaring is gebleken dat de stof niet schadelĳk is voor de gezondheid of het welzĳn van het dier.

Verminkingen

19. In afwachting van de aanneming van specifieke bepalingen betreffende verminkingen volgens de procedure van artikel 5 van de richtlĳn en onverminderd Richtlĳn 91/630/EEG, zĳn de desbetreffende nationale bepalingen van toepassing in overeenstemming met de algemene Verdragsregels.

Fokmethoden

20. Er mogen geen natuurlĳke of kunstmatige fokmethoden worden toegepast die de betrokken dieren pĳn of letsel toebrengen of kunnen toebrengen. Dit voorschrift sluit niet bepaalde handelingen uit die een uiterst gering of kortstondig lĳden of letsel kunnen berokkenen, of een ingreep kunnen vergen die vermoedelĳk geen blĳvend letsel veroorzaakt, indien zulks volgens de nationale voorschriften is toegestaan.

21. Een dier mag alleen voor landbouwdoeleinden worden gehouden als op basis van het genotype of fenotype redelĳkerwĳs kan worden aangenomen dat de gezondheid en het welzĳn van het dier daardoor niet worden geschaad.