Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de
instellingen
"BVERORDENING (EEG) Nr. 2220/85 V AN DE COMMISSIE
van 22 juli 1985
tot vaststelling van gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen inzake de regeling voor het stellen
van zekerheden voor landbouwprodukten
(PB L 205 van 3.8.1985, blz. 5)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Verordening (EEG) nr. 1181/87 van de Commissie van 29 april
1987L 113 31 30.4.1987
"M2 Verordening (EEG) nr. 3745/89 van de Commissie van 13
december 1989L 364 54 14.12.1989
"M3 Verordening (EG) nr. 3403/93 van de Commissie van 10 december
1993L 310 4 14.12.1993
"M4 Verordening (EG) nr. 1932/1999 van de Commissie van 9
september 1999L 240 11 10.9.1999
NB: Deze geconsolideerde versie bevat referenties naar de Europese rekeneenheid en/of ecu. Vanaf 1 januari 1999 moeten beide
worden gelezen als referentie naar de euro — Verordening (EEG) nr. 3308/80 van de Raad (PB L 345 van 20.12.1980, blz. 1)en Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad (PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1).1985R2220 — NL — 17.09.1999 — 002.001 — 1
VERORDENING (EEG) Nr. 2220/85 V AN DE COMMISSIE
van 22 juli 1985
tot vaststelling van gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen inza-
ke de regeling voor het stellen van zekerheden voor landbouw-
produkten
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 2727/75 van de Raad van 29 oktober
1975 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de
sector granen (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr.
1018/84 (2), en met name op artikel 7, lid 5, artikel 8, lid 4, artikel 12,
lid 2, artikel 15, leden 3 en 5, en artikel 16, lid 6, en de overeenkomstige
bepalingen van de andere verordeningen houdende een gemeenschappe-
lijke ordening der markten voor landbouwprodukten, alsmede op andere
bepalingen van verordeningen houdende een gemeenschappelijke
ordening der markten, die voor hun toepassing een zekerheid voor-
schrijven,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 525/77 van de Raad van 14 maart 1977
tot instelling van een steunregeling voor de produktie van ananas-
conserven (3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr.
1699/85 (4), en met name op artikel 8,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 1079/77 van de Raad van 17 mei 1977
inzake een medeverantwoordelijkheidsheffing en maatregelen ter ver-
ruiming van de markten in de sector melk en zuivelprodukten (5),
laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1302/85 (6) en met name
op artikel 3,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 2169/81 van de Raad van 27 juli 1981
tot vaststelling van de algemene voorschriften van de steunregeling voor
katoen (7), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1462/84 (8), en
met name op artikel 5, lid 3,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 1431/82 van de Raad van 18 mei 1982
houdende bijzondere maatregelen voor erwten, tuin-en veldbonen en
niet-bittere lupinen (9), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr.
1485/85 (10), en met name op artikel 3, lid 5,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 1677/85 van de Raad van 11 juni 1985
inzake de monetaire compenserende bedragen in de landbouwsector (11)
(SIC! en met name op artikel 12,)
Overwegende dat luidens een groot aantal bepalingen in communautaire
landbouwverordeningen het stellen van een zekerheid wordt geëist als
garantie voor de betaling van een bedrag dat is verschuldigd, als een
verplichting niet wordt nagekomen; dat evenwel de ervaring heeft
aangetoond dat deze eis in de praktijk op zeer uiteenlopende manieren
wordt geïnterpreteerd; dat bijgevolg om ongelijke concurrentievoor-
waarden te voorkomen deze eis vollediger moet worden omschreven;
Overwegende dat in het bijzonder de vorm van de zekerheid moet
worden omschreven;!B
(1) PB nr. L 281 van 1. 11. 1975, blz. 1.
(2) PB nr. L 107 van 19. 4. 1984, blz. 1.
(3) PB nr. L 73 van 21. 3. 1977, blz. 46.
(4) PB nr. L 163 van 22. 6. 1985, blz. 12.
(5) PB nr. L 131 van 26. 5. 1977, blz. 6.
(6) PB nr. L 137 van 27. 5. 1985, blz. 9.
(7) PB nr. L 211 van 31. 7. 1981, blz. 2.
(8) PB nr. L 142 van 29. 5. 1984, blz. 1.
(9) PB nr. L 162 van 12. 6. 1982, blz. 28.
(10) PB nr. L 151 van 10. 6. 1985, blz. 7.
(11) PB nr. L 164 van 24. 6. 1985, blz. 6.1985R2220 — NL — 17.09.1999 — 002.001 — 2
Overwegende dat vele bepalingen in de communautaire landbouwver-
ordeningen bepalen dat de gestelde zekerheid wordt verbeurd wanneer
een verplichting waarvoor een zekerheid is gesteld, niet wordt
nagekomen zonder dat daarbij onderscheid wordt gemaakt tussen niet
nakoming van primaire en van secundaire of ondergeschikte verplich-
tingen; dat uit een oogpunt van billijkheid onderscheid moet worden
gemaakt tussen de gevolgen van niet-nakoming van een primaire
verplichting en de gevolgen van niet-nakoming van een secundaire of
ondergeschikte verplichting; dat in het bijzonder moet worden bepaald
dat wanneer dit mogelijk is slechts een deel van de zekerheid wordt
verbeurd wanneer in feite aan de primaire verplichting is voldaan maar
de uiterste termijn hiervoor iets is overschreden of wanneer een
ondergeschikte verplichting niet is nagekomen;
Overwegende dat tussen de gevolgen van niet-nakoming van een
verplichting geen onderscheid moet worden gemaakt op grond van de
vraag of hiervoor al dan niet een voorschot werd ontvangen; dat
dienovereenkomstig voor zekerheden die voor voorschotten worden
gesteld afzonderlijke regels gelden;
Overwegende dat de kosten voor het stellen van een zekerheid, zowel
voor degene die de zekerheid stelt als voor de bevoegde autoriteiten, in
geen verhouding kunnen staan tot het bedrag waarvan de betaling door
de zekerheid wordt gegarandeerd, wanneer dit bedrag beneden een
bepaalde grens ligt; dat de bevoegde autoriteiten derhalve het recht
moeten hebben van het eisen van een zekerheid af te zien voor de
betaling van een bedrag beneden die grens; dat bovendien de bevoegde
autoriteiten moeten worden gemachtigd van het eisen van een zekerheid
af te zien, wanneer de aard van de voor de nakoming van de
verplichtingen verantwoordelijke partij zulks onnodig maakt;
Overwegende dat een bevoegde autoriteit het recht moet hebben een
aangeboden zekerheid te weigeren, wanneer zij van oordeel is dat de
zekerheid ontoereikend is;
Overwegende dat, in de gevallen waarin dit niet elders is geschied, een
termijn moet worden vastgesteld voor het leveren van de bewijzen die
zijn vereist om een zekerheid te kunnen vrijgeven;
Overwegende dat voor de representatieve koers die moet worden
gebruikt voor de omrekening van een in Ecu uitgedrukte zekerheid in
nationale valuta, het feit, waardoor het bedrag wordt verschuldigd, als
bedoeld in artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 1676/85 van de Raad van
11 juni 1985 inzake de waarde van de rekeneenheid en de omrekenings-
koersen die in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid
moeten worden toegepast (1), moet worden omschreven;
Overwegende dat de procedure die moet worden gevolgd wanneer een
zekerheid is verbeurd moet worden vastgesteld;
Overwegende dat de Commissie in staat moet worden gesteld toezicht te
houden op de toepassing van de bepalingen inzake zekerheden;
Overwegende dat in deze verordening de regels worden vastgesteld die in
het algemeen voor alle sectoren en alle produkten gelden tenzij in
specifieke communautaire wetgeving voor een sector afwijkende
bepalingen zijn vastgesteld; dat de specifieke bepalingen die voor een
bepaalde sector gelden zullen worden toegepast tot het ogenblik dat zij
worden ingetrokken of gewijzigd;
Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatregelen in
overeenstemming zijn met het advies van alle betrokken Comités van
beheer,!B
(1) PB nr. L 164 van 24. 6. 1985, blz. 1.1985R2220 — NL — 17.09.1999 — 002.001 — 3
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING V ASTGESTELD:
TITEL 1
Toepassingsgebied van de verordening
Artikel 1
In deze verordening worden de bepalingen vastgesteld inzake het stellen
van zekerheden in het kader van de hierna genoemde verordeningen of
van uitvoeringsverordeningen, tenzij in die verordeningen anders is
bepaald:
a) Verordeningen tot vaststelling van een gemeenschappelijke markt-
ordening voor landbouwproducten:
— Verordening nr. 136/66/EEG van de Raad (oliën en vetten) (1),
— Verordening (EEG) nr. 804/68 van de Raad (melk en zuivel-
producten) (2),
— Verordening (EEG) nr. 805/68 van de Raad (rundvlees) (3),
— Verordening (EEG) nr. 2358/71 van de Raad (zaaizaad) (4),
— Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad (groenten en
fruit) (5),
— Verordening (EEG) nr. 2759/75 van de Raad (varkensvlees) (6),
— Verordening (EEG) nr. 2771/75 van de Raad (eieren) (7),
— Verordening (EEG) nr. 2777/75 van de Raad (slachtpluim-
vee) (8),
— Verordening (EG) nr. 3072/95 van de Raad (rijst) (9),
— Verordening (EG) nr. 603/95 van de Raad (gedroogde voederge-
wassen) (10),
— Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad (suiker) (11),
— Verordening (EG) nr. 2201/96 van de Raad (verwerkte producten
op basis van groenten en fruit) (12),
— Verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad (wijn) (13),
— Verordening (EG) nr. 2467/98 van de Raad (schapen- en
geitenvlees) (14),
— Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad (granen) (15),
— Verordening (EEG) nr. 2075/92 van de Raad (ruwe tabak) (16),
— Verordening (EEG) nr. 3759/92 van de Raad (visserij- en
aquicultuurproducten) (17);!B
(1) PB 172 van 30. 9. 1966, blz. 3025/66.
(2) PB L 148 van 28.6.1968, blz. 13.
(3) PB L 148 van 28.6.1968, blz. 24.
(4) PB L 246 van 5.11.1971, blz. 1.
(5) PB L 297 van 21.11.1996, blz. 1.
(6) PB L 282 van 1.11.1975, blz. 1.
(7) PB L 282 van 1.11.1975, blz. 49.
(8) PB L 282 van 1.11.1975, blz. 77.
(9) PB L 329 van 30.12.1995, blz. 18.
(10) PB L 63 van 21.3.1995, blz. 1.
(11) PB L 177 van 1.7.1981, blz. 4.
(12) PB L 297 van 21.11.1996, blz. 29.
(13) PB L 84 van 27.3.1987, blz. 1.
(14) PB L 312 van 20.11.1998, blz. 1.
(15) PB L 181 van 1.7.1992, blz. 21.
(16) PB L 215 van 30.7.1992, blz. 70.
(17) PB L 388 van 31.12.1992, blz. 1.!M41985R2220 — NL — 17.09.1999 — 002.001 — 4
b) Verordening (EEG) nr. 525/77 (ananasconserven);
c) Verordening (EG) nr. 1554/95 (steunregeling voor katoen) (1);
d) Verordening (EEG) nr. 1765/92 (steunregeling voor producenten van
bepaalde akkerbouwgewassen) (2).
Artikel 2
Deze verordening is niet van toepassing op zekerheden die worden
gesteld als garantie voor de betaling van bij invoer of uitvoer
verschuldigde rechten als bedoeld in Verordening (EEG) nr. 2913/92
van de Raad (3).
Artikel 3
In deze verordening wordt verstaan onder:
a) „zekerheid”: de verzekering dat een bepaald bedrag wordt betaald of
verbeurd aan een bevoegde autoriteit, als een bepaalde verplichting
niet wordt nagekomen.
Deze verordening is van toepassing in alle gevallen waarin, in de in
artikel 1 genoemde verordeningen, is voorzien in een zekerheid die
aan deze definitie beantwoordt, ongeacht of de specifieke term
„zekerheid” is gebruikt;
b) „algemene zekerheid”: een zekerheid die bij de bevoegde autoriteit
wordt gesteld, als garantie voor het nakomen van meer dan één
verplichting;
c) verplichting”: een bij een verordening opgelegde eis, of een geheel
van zulke eisen, om een handeling te verrichten of zich daarvan te
onthouden;
d) „bevoegde autoriteit”: hetzij de autoriteit die bevoegd is tot het
aanvaarden van een zekerheid, hetzij de autoriteit die bevoegd is om
te besluiten of een zekerheid op grond van de toepasselijke regeling
wordt vrijgegeven of verbeurd.
TITEL II
V erplichting tot zekerheidstelling
Artikel 4
Een zekerheid moet worden gesteld door of voor degene die
verantwoordelijk is voor de betaling van een bedrag, dat is verschuldigd
wanneer een verplichting niet wordt nagekomen.
Artikel 5
1. De bevoegde autoriteit behoeft geen zekerheidstelling te eisen,
wanneer het te garanderen bedrag minder dan "M4500 EUR 3
bedraagt.
2. Bij toepassing van het bepaalde in lid 1 verbindt de betrokkene zich
er schriftelijk toe een bedrag te betalen dat gelijkwaardig is aan het
bedrag dat van hem zou zijn gevorderd als hij een zekerheid had gesteld
en deze vervolgens geheel of gedeeltelijk verbeurd zou zijn verklaard.!M4
(1) PB L 148 van 30.6.1995, blz. 48.
(2) PB L 181 van 1.7.1992, blz. 12.
(3) PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.!B
!M41985R2220 — NL — 17.09.1999 — 002.001 — 5
Artikel 6
De bevoegde autoriteit behoeft geen zekerheid te eisen, wanneer de partij
die verantwoordelijk is voor het nakomen van de verplichtingen:
a) een overheidsorgaan is dat functies van een overheidsinstantie
vervult,
b) een particuliere instelling is die, onder staatstoezicht, functies als
vorenbedoeld vervult.
TITEL III
V orm van de zekerheid
Artikel 8
1. Een zekerheid kan worden gesteld via:
a) een deposito in contanten als nader omschreven in de artikelen 13 en
14, en/of
b) een borg als omschreven in artikel 16, lid 1.2. De bevoegde autoriteit kan bepalen dat de zekerheid ook kan worden
gesteld via:
a) het verstrekken van een hypotheek, en/ofb) het verpanden van kasdeposito’s bij een bank, en/ofc) het verpanden van erkende vorderingen op overheidsinstanties of
staatsfondsen, op voorwaarde dat zij opeisbaar en betaalbaar zijn en
daarop geen andere vordering voorrang heeft, en/of
d) het verpanden van in de betrokken Lid-Staat verhandelbare
obligaties, op voorwaarde dat deze zijn uitgegeven of gewaarborgd
door die Lid-Staat, en/of
e) het verpanden van door hypotheekinstellingen uitgegeven pand-
brieven die op een effectenbeurs worden genoteerd en te koop zijn
op de vrije markt, op voorwaarde dat de kredietwaarde gelijk is aan
die van staatsobligaties.
3. De bevoegde autoriteit kan aanvullende voorwaarden stellen voor het
aanvaarden van zekerheden als genoemd in lid 2.
Artikel 9
De bevoegde autoriteit weigert of eist vervanging van iedere zekerheid
die zij inadequaat of ontoereikend acht of die slechts zekerheid biedt
voor een te korte periode.
Artikel 10
1. a) Een goed waarop overeenkomstig artikel 8, lid 2, sub a), een
hypotheek wordt verstrekt of obligaties dan wel pandbrieven die
overeenkomstig artikel 8, lid 2, sub d) en e), worden verpand,
moeten op het ogenblik waarop de zekerheid wordt gesteld, een
realiseerbare waarde hebben die overeenkomt met ten minste
115 % van de waarde van de vereiste zekerheid.
b) De realiseerbare waarde van de obligaties of de pandbrieven
wordt op basis van de laatst beschikbare notering bepaald.
c) Een bevoegde autoriteit mag een zekerheid als bedoeld in artikel
8, lid 2, sub a), d) en e), alleen aanvaarden wanneer de partij die
deze zekerheid aanbiedt zich er schriftelijk toe verbindt hetzij te
zorgen voor een aanvullende zekerheid, hetzij de oorspronkelijke!B
!M3
!B1985R2220 — NL — 17.09.1999 — 002.001 — 6
zekerheid te vervangen, wanneer de realiseerbare waarde van het
goed, de obligaties of de pandbrieven in kwestie gedurende een
periode van ten minste drie maanden beneden 105 % van de
vereiste zekerheid ligt. Deze schriftelijke verbintenis is niet
vereist als de nationale wetgeving dit reeds voorschrijft. De
bevoegde autoriteiten moeten de waarde van dergelijke goede-
ren, obligaties en pandbrieven regelmatig opnieuw onderzoeken.
2. a) De realiseerbare waarde van een zekerheid als bedoeld in artikel
8, lid 2, sub a), d) en e), wordt bepaald door de bevoegde
autoriteit met inachtneming van de voorziene kosten van
realisatie.
b) De partij die de zekerheid stelt, dient op verzoek van de
bevoegde autoriteit het bewijs te leveren van de realiseerbare
waarde ervan.
Artikel 11
1. Iedere zekerheid mag worden vervangen door een andere.
Goedkeuring van de bevoegde autoriteit is echter vereist in de volgende
gevallen:
a) wanneer de oorspronkelijke zekerheid is verbeurd doch nog niet is
gerealiseerd, of
b) wanneer de vervangende zekerheid er een is als genoemd in artikel 8,
lid 2,
2. Een algemene zekerheid kan worden vervangen door een andere
algemene zekerheid op voorwaarde dat deze nieuwe algemene zekerheid
ten minste het gedeelte van de oorspronkelijke algemene zekerheid dekt
dat, op het tijdstip van de vervanging, dient ter verzekering van de
nakoming van één of meer overeengekomen verplichtingen.
Artikel 12
1. De zekerheid wordt gesteld in de valuta van de Lid-Staat waar de
betrokken bevoegde autoriteit is gevestigd.
2. Is als gevolg van een wijziging van de voor de zekerheid geldende
landbouwomrekeningskoers die op de datum van het ontstaansfeit van
kracht wordt, het totaalbedrag van de in de nationale valuta van de
betrokken Lid-Staat te stellen zekerheid gestegen, dan wordt, indien het
bij toepassing van de nieuwe landbouwomrekeningskoers tekortschie-
tende bedrag in nationale valuta kleiner is dan "M460 EUR 3,d e
zekerheid volgens de op de dag vóór die wijziging geldende landbouw-
omrekeningskoers aanvaard.
3. Een offerte waarvoor een inschrijvingszekerheid is gesteld die als
gevolg van de in lid 2 bedoelde wijziging een bedrag van "M460 EUR
3of meer tekortschiet, wordt voor de werkelijk door de zekerheid
gedekte hoeveelheid als geldig aanvaard, tenzij de inschrijver zich vóór
het onderzoek van de offertes met het oog op de toewijzing schriftelijk
ertoe verbindt een ten belope van het tekortschietende bedrag aanvul-
lende zekerheid te stellen en, behoudens overmacht binnen vijf
werkdagen na de sluitingsdatum van de inschrijving aan deze verbintenis
voldoet.
Offertes waarvan de hoeveelheid op grond van het bepaalde in de eerste
alinea wordt verminderd, worden geacht te voldoen aan de bepalingen
inzake de minimumhoeveelheid in de desbetreffende verordening.
4. Het bepaalde in artikel 5, leden 1 en 2, kan eveneens worden
toegepast voor de aanvullende zekerheid die als gevolg van de in lid 2
van het onderhavige artikel bedoelde wijziging moet worden gesteld.!B
!M3
!M41985R2220 — NL — 17.09.1999 — 002.001 — 7
Artikel 13
Wanneer een deposito wordt overgemaakt, wordt het eerst als zekerheid
in aanmerking genomen, wanneer de bevoegde autoriteit de zekerheid
heeft dat zij over het bedrag ervan kan beschikken.
Artikel 14
1. Een cheque die is gegarandeerd door een door de Lid-Staat van de
bevoegde autoriteit daartoe erkende financiële instelling, wordt be-
schouwd als een deposito in contanten. De bevoegde autoriteit is eerst
verplicht een gegarandeerde cheque te innen wanneer de periode
gedurende welke de garantie geldt binnenkort afloopt.
2. Andere dan de in lid 1 bedoelde cheques worden eerst als zekerheid
in aanmerking genomen, wanneer de bevoegde autoriteit de zekerheid
heeft dat zij over het bedrag ervan kan beschikken.
3. Alle door de financiële instelling gemaakte kosten worden gedragen
door de partij die de zekerheid stelt.
Artikel 15
Aan de partij die een zekerheid stelt in de vorm van een deposito in
contanten, wordt geen interest betaald.
Artikel 16
1. De borg dient zijn normale verblijfplaats te hebben in de
Gemeenschap of er een vestiging te hebben en, onverminderd de
bepalingen van het Verdrag met betrekking tot het vrij verlenen van
diensten, aanvaard te zijn door de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat
waar de zekerheid wordt gesteld. De borg verbindt zich door een
schriftelijke borgstelling.
2. In een schriftelijke borgstelling moeten ten minste worden opge-
nomen:
a) de verplichting of, in het geval van een algemene zekerheid, de
soort(en) verplichtingen, waarvan de naleving door betaling van een
som geld wordt gegarandeerd;
b) het maximumbedrag waarvoor de borg zich verbindt;c) de verklaring dat de borg zich gezamenlijk en hoofdelijk met de
partij die voor de nakoming van de verplichting verantwoordelijk is,
verbindt om binnen 30 dagen na het verzoek van de bevoegde
autoriteit, binnen de grenzen van de borgtocht, ieder bedrag te
betalen dat opeisbaar is wegens het verbeuren van een zekerheid.
3. De bevoegde autoriteit kan een door de borg via telecommunicatie
gegeven schriftelijke verklaring aanvaarden als schriftelijke zekerheid-
stelling. In dat geval neemt de bevoegde autoriteit alle maatregelen die
nodig zijn om ervan verzekerd te zijn dat de telecommunicatie authentiek
is.
4. Wanneer reeds een algemene schriftelijke zekerheidstelling is
gegeven, bepaalt de bevoegde autoriteit welke procedure moet worden
gevolgd opdat deze algemene zekerheid geheel of gedeeltelijk als
garantie gaat dienen voor een specifieke verplichting.
Artikel 17
Zodra een gedeelte van een algemene zekerheid is bestemd om als
garantie te dienen voor een specifieke verplichting, moet het beschikbare
saldo van de algemene zekerheid opnieuw worden berekend.!B1985R2220 — NL — 17.09.1999 — 002.001 — 8
TITEL IV
Voorschotten
Artikel 18
De bepalingen van deze titel:
— zijn van toepassing in alle gevallen waarin in het kader van een
specifieke regeling een voorschot kan worden betaald alvorens aan
de verplichting is voldaan,
— zijn van toepassing op de vooruitbetalingen als bedoeld in
Verordening (EEG) nr. 565/80 van de Raad (1).
Artikel 19
1. De "M1zekerheid 3wordt vrijgegeven, wanneer
a) is vastgesteld dat de betrokkene definitief recht heeft op het
voorschot, of
b) het voorschot, verhoogd met de in de specifieke communautaire
regeling vastgestelde toeslag, is terugbetaald.
2. Wanneer de uiterste termijn voor het leveren van het bewijs dat de
betrokkene definitief recht heeft op het voorschot is verstreken zonder
dat dit bewijs werd geleverd, past de bevoegde autoriteit onmiddellijk de
procedure van artikel 29 toe.
De termijn kan worden verlengd in geval van overmacht.Voor zover de communautaire wetgeving daarin voorziet, kan het bewijs
evenwel nog na de bovenbedoelde termijn worden geleverd; de zekerheid
wordt dan gedeeltelijk terugbetaald.
3. Wanneer de in de communautaire wetgeving voorkomende bepalin-
gen inzake overmacht inhouden dat alleen het voorschot kan worden
terugbetaald, gelden de volgende bijkomende voorwaarden:
a) de omstandigheden die worden aangevoerd als overmacht moeten
uiterlijk 30 dagen na de dag waarop de betrokken partij kennis heeft
gekregen van omstandigheden die een beroep op overmacht zouden
kunnen rechtvaardigen aan de bevoegde autoriteit worden mee-
gedeeld,
b) de betrokkene gaat binnen 30 dagen na de dag waarop de bevoegde
autoriteit om terugbetaling heeft verzocht over tot terugbetaling van
het voorschot of van het betrokken gedeelte ervan.
Indien de sub a) en b) bedoelde voorwaarden niet in acht worden
genomen, gelden voor de terugbetaling de voorwaarden die van
toepassing zijn wanneer zich geen geval van overmacht voordoet.
TITEL V
Vrijgeven en verbeuren van andere zekerheden dan die bedoeld in
titel IV
Artikel 20
1. Een verplichting kan primaire, secundaire en ondergeschikte eisen
omvatten.
2. Een primaire eis is een eis die van fundamentele betekenis is in
verband met de doelstellingen van de verordening waarbij deze eis wordt
opgelegd, en die bestaat in de verplichting om een handeling te
verrichten of zich daarvan te onthouden.!B
(1) PB nr. L 62 van 7. 3. 1980, blz. 5.!M1
!B1985R2220 — NL — 17.09.1999 — 002.001 — 9
3. Een secundaire eis is een eis tot het inachtnemen van de uiterste
termijn voor het nakomen van een primaire eis.
4. Een ondergeschikte eis is iedere andere eis die bij een verordening
wordt opgelegd.
5. Deze titel is niet van toepassing wanneer de specifieke com-
munautaire regeling de primaire eisen niet heeft vastgesteld.
6. V oor de toepassing van deze titel wordt onder „het betrokken
gedeelte van het gegarandeerde bedrag” verstaan het gedeelte van het
gegarandeerde bedrag dat overeenkomt met de hoeveelheid waarvoor aan
een bepaalde eis niet is voldaan.
Artikel 21
De zekerheid wordt vrijgegeven zodra het bij de specifieke verordening
voorgeschreven bewijs is geleverd dat aan alle primaire, secundaire en
ondergeschikte eisen is voldaan.
Artikel 22
1. Een zekerheid wordt volledig verbeurd voor de hoeveelheid
waarvoor een primaire eis niet is nagekomen, behalve in geval van
overmacht.
2. Een primaire eis wordt geacht niet te zijn nagekomen wanneer het
desbetreffende bewijs niet wordt geleverd binnen de termijn die voor het
leveren van dat bewijs is vastgesteld, behalve in geval van overmacht. De
in artikel 29 bedoelde procedure voor de inning van het verbeurde bedrag
wordt onmiddellijk ingeleid.
3. Wanneer binnen 18 maanden na de in lid 2 bedoelde termijn het
bewijs wordt geleverd dat aan alle primaire eisen is voldaan, wordt 85 %
van het verbeurde bedrag terugbetaald. Wanneer binnen 18 maanden na
de in lid 2 bedoelde termijn het bewijs wordt geleverd dat aan alle
primaire eisen is voldaan, maar aan de desbetreffende secundaire eis niet
is voldaan, is het bedrag dat wordt terugbetaald gelijk aan het bedrag dat
zou zijn vrijgegeven in een geval van toepassing van artikel 23, lid 2,
verminderd met 15 % van het betrokken gedeelte van het gegarandeerde
bedrag.
4. Er vindt geen terugbetaling plaats wanneer het bewijs na het
verstrijken van de in lid 3 bedoelde termijn van 18 maanden wordt
geleverd, "M1behalve in geval van overmacht 3.
Artikel 23
1. Wanneer binnen de hiervoor vastgestelde termijn het bij de
specifieke verordening voorgeschreven bewijs wordt geleverd dat alle
primaire eisen zijn nagekomen, en een secundaire eis niet is nagekomen,
wordt de zekerheid gedeeltelijk vrijgegeven en het saldo van de
betrokken zekerheid verbeurd. De in artikel 29 bedoelde procedure voor
de inning van het betrokken bedrag wordt onmiddellijk ingeleid.
2. Het vrij te geven gedeelte is het betrokken gedeelte van het
gegarandeerde bedrag verminderd met:
a) 15 % enb) — 10 % van het na aftrek van de 15 % resterende bedrag voor elke
dag waarmee:
— een maximumtermijn van 40 dagen of minder is over-
schreden,
— een minimumtermijn van 40 dagen of minder niet in acht is
genomen;!B
!M1
!B
!M1
!B1985R2220 — NL — 17.09.1999 — 002.001 — 10
— 5 % van het na aftrek van de 15 % resterende bedrag voor elke
dag waarmee:
— een maximumtermijn van ten minste 41 en ten hoogste 80
dagen is overschreden,
— een minimumtermijn van ten minste 41 en ten hoogste 80
dagen niet in acht is genomen;
— 2 % van het na aftrek van de 15 % resterende bedrag voor elke
dag waarmee:
— een maximumtermijn van 81 dagen of meer is overschreden,— een minimumtermijn van 81 dagen of meer niet in acht is
genomen.
3. Dit artikel is niet van toepassing op termijnen die zijn vastgesteld
voor het aanvragen of het gebruik van invoer-, uitvoer- en voor-
fixatiecertificaten, noch op termijnen met betrekking tot de vaststelling
van invoeren uitvoerheffingen en uitvoerrestituties in het kader van een
openbare inschrijving.
Artikel 24
1. Niet-nakoming van een of meer ondergeschikte eisen heeft het
verbeuren van 15 % van het betrokken gedeelte van het gegarandeerde
bedrag tot gevolg, behalve in geval van overmacht.
2. De in artikel 29 bedoelde procedure voor de inning van het
verbeurde bedrag wordt onmiddellijk ingeleid.
3. Dit artikel blijft buiten toepassing indien artikel 22, lid 3, wordt
toegepast.
Artikel 25
Wanneer het bewijs wordt geleverd dat aan alle primaire eisen is voldaan,
maar zowel aan een secundaire als aan een ondergeschikte eis niet is
voldaan, zijn de artikelen 23 en 24 van toepassing en is het totale bedrag
dat wordt verbeurd gelijk aan het bedrag dat zou zijn verbeurd
overeenkomstig artikel 23, verhoogd met 15 % van het betrokken
gedeelte van het gegarandeerde bedrag.
Artikel 26
Het totale verbeurde bedrag mag niet hoger zijn dan 100 % van de
zekerheid welke voor het relevante deel werd gesteld.
TITEL VI
Algemene bepalingen
Artikel 27
1. Op verzoek wordt een zekerheid gedeeltelijk vrijgegeven wanneer
het daartoe voorgeschreven bewijs is geleverd voor een gedeelte van een
hoeveelheid produkt, op voorwaarde dat dit gedeelte niet kleiner is dan
een minimumhoeveelheid die is vastgesteld in de verordening op grond
waarvan de zekerheid moet worden gesteld.!B
!M1
!B
!M1
!B
!M1
!B1985R2220 — NL — 17.09.1999 — 002.001 — 11
Ingeval er geen minimumhoeveelheid is bepaald in de communautaire
regeling op grond waarvan de zekerheid moet worden gesteld, mag de
bevoegde autoriteit het aantal gedeelten waarin een zekerheid wordt
vrijgegeven, beperken en een minimumbedrag per gedeelte bepalen.
2. De bevoegde autoriteit kan bepalen dat de zekerheid alleen geheel of
gedeeltelijk wordt vrijgegeven nadat een schriftelijk verzoek daartoe is
ingediend.
3. In het geval van zekerheden die overeenkomstig artikel 10, lid 1,
meer dan 100 % dekken van het bedrag ten belope waarvan zekerheid
dient te worden gesteld, wordt het gedeelte van de zekerheid dat 100 %
overschrijdt vrijgegeven wanneer het saldo van de zekerheid definitief
wordt vrijgegeven of verbeurd.
Artikel 28
1. Wanneer geen tijdslimiet is vastgesteld voor het indienen van de
bewijsstukken voor het vrijgeven van een zekerheid, geldt als uiterste
termijn:
a) 12 maanden na de uiterste datum waarop alle primaire eisen moeten
zijn nagekomen, of
b) wanneer een dergelijke tijdslimiet niet is vastgesteld, 12 maanden na
de datum waarop alle primaire verplichtingen zijn nagekomen.
2. In geen geval mag de in lid 1 bedoelde termijn meer bedragen dan 3
jaar na de datum waarop de zekerheid voor een bepaalde transactie is
gesteld, behoudens in geval van overmacht.
Artikel 29
1. Wanneer de bevoegde autoriteit kennis draagt van de elementen die
tot volledige of gedeeltelijke verbeurdverklaring van de zekerheid leiden,
eist zij onverwijld van betrokkene betaling van het bedrag van de
verbeurde zekerheid, welke betaling dient te geschieden binnen een
maximumtermijn van dertig dagen te rekenen vanaf de dag waarop de eis
tot betaling is ontvangen.
Wanneer de betaling niet binnen de voorgeschreven termijn is geschied,
moet de bevoegde autoriteit:
a) onverwijld de in artikel 8, lid 1, onder a), bedoelde zekerheid innen;b) onverwijld van de in artikel 8, lid 1, onder b), bedoelde borg betaling
eisen, welke betaling dient te geschieden binnen een maximumter-
mijn van dertig dagen te rekenen vanaf de dag waarop de eis tot
betaling is ontvangen;
c) onverwijld de nodige maatregelen nemen:
i) om de in artikel 8, lid 2, onder a), c), d) en e), bedoelde
zekerheden om te zetten in een zodanig bedrag in geld dat zij
daaruit het verschuldigde bedrag kan dekken;
ii) om de beschikking te krijgen over de in artikel 8, lid 2, onder b),
bedoelde, bij de bank tot zekerheid gedeponeerde kasdeposito’ s.
De bevoegde autoriteit kan, zonder vooraf van betrokkene betaling te
eisen, onverwijld definitief de in artikel 8, lid 1, onder a), bedoelde
vormen van zekerheid innen.
2. De bevoegde autoriteit mag van verbeurdverklaring van bedragen
van minder dan
"M460 EUR 3afzien, voor zover voor vergelijkbare
gevallen soortgelijke nationale wettelijke of bestuursrechtelijke bepalin-
gen zijn vastgesteld.!B
!M1
!M31985R2220 — NL — 17.09.1999 — 002.001 — 12
3. Onverminderd het bepaalde in lid 1, betaalt betrokkene, wanneer het
besluit tot verbeurdverklaring van een zekerheid is genomen, maar
achteraf wegens een beroep op grond van het nationaal recht wordt
opgeschort, over het werkelijk verbeurde bedrag rente over de periode
die dertig dagen na de ontvangst van de in lid 1, eerste alinea, bedoelde
eis tot betaling ingaat en op de dag vóór die waarop het werkelijk
verbeurde bedrag wordt betaald, eindigt.
Wanneer als gevolg van de uitslag van een beroep de betrokkene wordt
verzocht het verbeurdverklaarde bedrag te betaIen binnen 30 dagen, mag
de lidstaat er voor de berekening van de rente van uitgaan dat de betaling
plaatsvindt op de twintigste dag na dit verzoek.
De toe te passen rente wordt berekend overeenkomstig nationaal recht,
maar mag in geen geval lager zijn dan die welke bij de terugvordering
van bedragen in nationaal verband wordt toegepast.
De betaalorganen brengen de betaalde rente in mindering op de uitgaven
van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw
(EOGFL) overeenkomstig het bepaalde in Verordening (EEG) nr. 352/78
van de Raad (1).
De Lid-Staten kunnen voor de betrokken rente geregeld aanvulling van
de zekerheid eisen.
Wanneer een zekerheid is verbeurd en het bedrag reeds ten gunste van
het EOGFL is gecrediteerd en, volgens de uitkomst van een beroeps-
procedure, het verbeurde bedrag geheel of gedeeltelijk moet worden
terugbetaald, met inbegrip van de overeenkomstig nationaal recht
toegepaste rente, komt het terug te betalen bedrag ten laste van het
EOGFL, tenzij het feit dat de zekerheid moet worden terugbetaald aan
nalatigheid of ernstig verzuim van de overheidsdiensten of andere
lichamen van de Lid-Staten is te wijten.
Artikel 30
De Commissie kan volgens de procedure van artikel 38 van Verordening
nr. 136/66/EEG en van de overeenkomstige artikelen van de andere
verordeningen inzake gemeenschappelijke ordening van de markten
afwijkingen toestaan op de hiervóór vastgestelde voorschriften.
TITEL VII
Inlichtingen
Artikel 31
1. De lidstaten houden voor elk begrotingsjaar het totale aantal en het
totale bedrag van de verbeurdverklaarde zekerheden, in alle fasen van de
procedure van artikel 29, ter beschikking van de Commissie, met aparte
opgave van de zekerheden waarvoor de lidstaat, en die waarvoor de
begroting van de Gemeenschap is gecrediteerd.
2. De in lid 1 bedoelde gegevens worden bijgehouden voor alle
zekerheden verbeurd verklaard voor meer dan 1 000 EUR en voor elke
communautaire bepaling op grond waarvan een zekerheid moet worden
gesteld.
3. De gegevens omvatten zowel de rechtstreeks door de betrokken
partij betaalde bedragen, als de via de zekerheid gerecupereerde
bedragen.!M3
(1) PB nr. L 50 van 22. 2. 1978, blz. 1.!M4
!M3
!B
!M41985R2220 — NL — 17.09.1999 — 002.001 — 13
!M4
Artikel 32
De lidstaten houden voor de Commissie de volgende gegevens ter
beschikking:
a) de soorten instellingen die gemachtigd zijn om garanties te geven en
de terzake geldende voorwaarden;
b) de overeenkomstig artikel 8, lid 2, aanvaarde soorten zekerheden en
de terzake geldende voorwaarden.
Artikel 33
Deze verordening treedt in werking op 1 maart 1986.Zij is van toepassing op de op of na die datum gestelde zekerheden,
alsmede op de algemene zekerheden die met ingang van die datum
worden gebruikt om de nakoming van een of meer bijzondere
verplichtingen te garanderen.
Op verzoek van de betrokkene is zij toepasselijk op de vóór genoemde
datum gestelde zekerheden die nog niet zijn vrijgegeven of verbeurd.!B1985R2220 — NL — 17.09.1999 — 002.001 — 14
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke LidijStaat.