2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTSNOER VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
van 31 augustus 2000
betreffende monetaire beleidsinstrumenten en -procedures van het Eurosysteem
(ECB/2000/7)
►C1(2000/776/EC) ◄
(PB L 310 van 11.12.2000, blz. 1)
Gewijzigdbij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtsnoer van de Europese Centrale Bank van 7 maart 2002 (ECB/
2002/2)L 185 1 15.7.2002
Gerectificeerdbij:
►C1Rectificatie PB L 123 van 4.5.2001, blz. 35 (ECB/776/2000)
▼B
RICHTSNOER VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
van 31 augustus 2000
betreffende monetaire beleidsinstrumenten en -procedures van het
Eurosysteem
(ECB/2000/7)
►C1(2000/776/EC) ◄
DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap
(hierna aangeduid als het „Verdrag”), inzonderheid op artikel 105, lid
2, en op de artikelen 12.1 en 14.3 van de statuten van het Europees
Stelsel van Centrale Banken en van de Europese Centrale Bank (hiernaaangeduid als de „statuten”), in samenhang met het eerste streepje vanartikel 3.1, artikel 18.2 en de eerste paragraaf van artikel 20,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)Het verwezenlijken van een gemeenschappelijk monetair beleid
noopt tot het definiëren van instrumenten ten behoeve van denationale centrale banken van lidstaten, die overeenkomstig hetVerdrag de euro hebben aangenomen (respectievelijk de NCB'sen de deelnemende lidstaten) en de Europese Centrale Bank(Eurosysteem), ter uniforme uitvoering van een dergelijk beleid
in alle deelnemende lidstaten.
(2)De ECB heeft de bevoegdheid om de nodige richtsnoeren op te
stellen ter uitvoering van het gemeenschappelijke monetaire
beleid en de NCB's zijn gehouden overeenkomstig die richt-
snoeren te handelen.
(3)Overeenkomstig de artikelen 12.1 en 14.3 van de statuten,vormen richtsnoeren van de ECB een integrerend onderdeel van
de communautaire wetgeving,
HEEFT HET VOLGENDE RICHTSNOER VASTGESTELD:
Artikel 1
Principes, instrumenten, procedures en criteria betreffende de
uitvoering van het gemeenschappelijke monetaire beleid van het
Eurosysteem
Het gemeenschappelijke monetaire beleid wordt overeenkomstig de
principes, instrumenten, procedures en criteria uitgevoerd, zoals vastge-legd in de bijlagen I en II van dit richtsnoer. De NCB's nemen allepassende maatregelen ter uitvoering van de monetaire beleidstransacties
overeenkomstig de principes, instrumenten, procedures en criteria,
zoals vastgelegd in de bijlagen I en II van dit richtsnoer.
Artikel 2
Verificatie
De NCB's doen de ECB ten laatste op 15 oktober 2000 details inzake
teksten en middelen toekomen, middels welke zij voornemens zijn tevoldoen aan dit richtsnoer.
Artikel 3
Slotbepalingen
1. Dit richtsnoer is gericht tot de nationale centrale banken van de
deelnemende lidstaten.
2. Dit richtsnoer treedt op 1 januari 2001 in werking.3. Dit richtsnoer wordt gepubliceerd in het Publicatieblad van de
Europese Gemeenschappen .2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 2
▼M1
BIJLAGE I
HET GEMEENSCHAPPELIJKE MONETAIRE BELEID IN HET EURO-
GEBIED
Algemene documentatie met betrekking tot de monetaire-beleidsinstru-
menten en -procedures van het Eurosysteem
April 20022000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 3
▼M1
INHOUD
InleidingHOOFDSTUK 1
1.Overzicht van het monetaire-beleidskader
1.1. Het Europees Stelsel van Centrale Banken1.2. Doelstellingen van het Eurosysteem1.3. Monetaire-beleidsinstrumenten van het Eurosysteem1.3.1. Open-markttransacties1.3.2. Permanente faciliteiten1.3.3. Reserveverplichtingen1.4. Tegenpartijen1.5. Beleenbare activa1.6. Aanpassing van het monetaire-beleidskader
HOOFDSTUK 22.Tegenpartijen
2.1. Algemene criteria voor tegenpartijen2.2. Keuze van tegenpartijen bij snelle tenders en bilaterale transacties2.3. Sancties als een tegenpartij verplichtingen niet nakomt2.4. Opschorting of uitsluiting op grondvan het voorzichtigheid sbeginsel
HOOFDSTUK 33.Open-markttransacties
3.1. Transacties met wederinkoop3.1.1. Algemene opmerkingen3.1.2. Basis-herfinancieringstransacties3.1.3. Langerlopende herfinancieringstransacties3.1.4. „Fine-tuning”-transacties met wederinkoop3.1.5. Structurele transacties met wederinkoop3.2. Rechtstreekse aan- of verkopen van waardepapier3.3. Uitgifte van ECB-schuldbewijzen3.4. Deviezenswaps3.5. Aantrekken van termijndeposito's
HOOFDSTUK 4
4.Permanente faciliteiten
4.1. De marginale beleningsfaciliteit4.2. De depositofaciliteit
HOOFDSTUK 55.Procedures
5.1. Tenders5.1.1. Algemene opmerkingen5.1.2. Kalender voor tenders5.1.3. Aankondiging van tenders5.1.4. Actie van de zijde van tegenpartijen en indiening van inschrijvingen2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 4
▼M1
5.1.5. Toewijzingsprocedures bij tenders
5.1.6. Bekendmaking van tenderresultaten5.2. Procedures voor bilaterale transacties
5.3. Procedures voor het afrekenen van transacties
5.3.1. Algemene opmerkingen
5.3.2. Afrekening van open-markttransacties
5.3.3. Einde-dagprocedures
HOOFDSTUK 6
6.Beleenbare activa
6.1. Algemene opmerkingen
6.2. Op lijst 1 opgenomen activa
6.3. Op lijst 2 opgenomen activa
6.4. Risicobeheersingsmaatregelen
6.4.1. Initiële marges6.4.2. Risicobeheersingsmaatregelen voor op lijst 1 opgenomen activa
6.4.3. Risicobeheersingsmaatregelen voor op lijst 2 opgenomen activa
6.5. Waarderingsgrondslagen voor beleenbare activa
6.6. Grensoverschrijdend gebruik van beleenbare activa
6.6.1. Het Correspondentenmodel voor centrale banken6.6.2. Grensoverschrijdende koppelingen
HOOFDSTUK 7
7.Reserveverplichtingen
7.1. Algemene opmerkingen
7.2. Reserveplichtige instellingen
7.3. Vaststelling van reserveverplichtingen
7.4. Aanhouding van verplichte reserves7.5. Rapportage en controle van de reservebasis
7.6. Niet-nakoming van reserveverplichtingen
BIJLAGEN
Bijlage 1 Voorbeelden van monetaire-beleidstransacties en -procedures
Bijlage 2 Lijst van termen
Bijlage 3 Keuze van tegenpartijen bij deviezeninterventies en bij deviezenswaps
voor monetaire-beleidsdoeleinden
Bijlage 4 Rapportagekader voor de monetaire en bancaire statistieken van de
Europese Centrale Bank
Bijlage 5 De websites van het Eurosysteem
Bijlage 6 Procedures en sancties ingeval een tegenpartij niet aan verplichtingen
voldoet
Grafieken, tabellen en kaders
Grafieken
1. Normaal tijdschema voor het uitvoeren van standaardtenders
2. Normaal tijdschema voor het uitvoeren van snelle tenders
3. Het correspondentenmodel voor centrale banken
4. Koppelingen tussen effecten-afwikkelsystemen2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 5
▼M1
Tabellen
1. De monetaire-beleidstransacties van het Eurosysteem
2. Normale transactiedagen voor de basis- en langerlopende herfinancierings-
transacties
3. Normale valutadata voor open-markttransacties van het Eurosysteem
4. Activa die gebruikt kunnen worden voor de monetaire-beleidstransacties van
het Eurosysteem
Kaders
1. Uitgifte van ECB-schuldbewijzen
2. Deviezenswaps3. Tenderprocedure
4. Toewijzing van vaste-rentetenders
5. Toewijzing van variabele-rentetenders in euro6. Toewijzing van variabele-deviezenswaptenders
7. Maatregelen ter beheersing van risico's
8. Surpluspercentages voor beleenbare activa9. Berekening van initiële marges en surpluspercentages
10. Surpluspercentages voor op lijst 2 opgenomen activa
11. Reservebasis en reserveratio's12. Berekening van de rentevergoeding over aangehouden reserves
Lijst van afkortingen
CET Central European Time (Midden-Europese Standaardtijd)
CCBM Correspondent Central Banking Model
Cis Credit institutions
CSD Central securities depositoryDVP Delivery versus payment
ECB Europese Centrale Bank
EEG Europese Economische GemeenschapEER Europese Economische Ruimte
EG Europese Gemeenschap
EMU Europese Monetaire UnieESCB Europees Stelsel van Centrale Banken
EU Europese Unie
FOP Free-of-paymentICBE Instelling voor Collectieve Belegging in Effecten
ISIN International Securities Identification Number (Internationaal
effecten-identificatienummer)
MFI Monetair-Financiële Instelling
MMF Money market fund (geldmarktfonds)
MU Monetaire UnieNCB Nationale Centrale Bank
RTBV Real-Time Bruto Vereveningssysteem
Strip Separate trading of interest and principalTARGET Trans-European AutomatedReal-Time Gross settlement
Express Transfer system2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 6
▼M1
Inleiding
In dit document wordt het door het Eurosysteem (1) voor het gemeenschappe-
lijke monetaire beleidin het Eurogebiedgekozen operationele kad er
uiteengezet. Het is de bedoeling dat dit document, dat deel uitmaakt van het
juridische kader van het Eurosysteem voor de monetaire-beleidsinstrumenten en
-procedures, zal dienen als „algemene documentatie” met betrekking tot de
monetaire-beleidsinstrumenten en -procedures van het Eurosysteem, en meer in
het bijzonder als informatiebron met betrekking tot het monetaire-beleidskader
van het Eurosysteem ten behoeve van tegenpartijen.
Aan de algemene documentatie zelf kunnen door tegenpartijen geen rechten
worden ontleend noch kunnen aan hen op basis daarvan verplichtingen worden
opgelegd. De juridische verhouding tussen het Eurosysteem en tegenpartijen is
in contracten of reglementen vastgelegd.
Het document bestaat uit zeven hoofdstukken. In hoofdstuk 1 wordt een over-
zicht gegeven van het operationele kader voor het door het Eurosysteem te
voeren monetaire beleid. In Hoofdstuk 2 worden de criteria uiteengezet waaraan
tegenpartijen moeten voldoen die wensen deel te nemen aan de monetaire-
beleidstransacties van het Eurosysteem. In Hoofdstuk 3 worden de open-markt-
transacties beschreven en in Hoofdstuk 4 de aan tegenpartijen ter beschikking
staande permanente faciliteiten. Hoofdstuk 5 biedt een overzicht van de proce-
dures voor de uitvoering van monetaire-beleidstransacties. Hoofdstuk 6 gaat in
op de criteria voor de beleenbare activa die bij de uitvoering van monetaire-
beleidstransacties worden gebruikt. In Hoofdstuk 7 wordt het stelsel van reserve-
verplichtingen van het Eurosysteem uiteengezet.
De bijlagen bevatten voorbeelden van monetaire-beleidstransacties en -proce-
dures, een lijst van termen, criteria voor de keuze van tegenpartijen bij
deviezeninterventies van het Eurosysteem, een uiteenzetting van het rapportage-
kader voor de monetaire en bancaire statistieken van de ECB, een overzicht van
de websites van het Eurosysteem en een beschrijving van de procedures en sanc-
ties die gelden wanneer een tegenpartij niet aan verplichtingen voldoet.
HOOFDSTUK 1
1.OVERZICHT VAN HET MONETAIRE-BELEIDSKADER
1.1.Het ESCB
Het ESCB bestaat uit de ECB en de nationale centrale banken van de
lidstaten van de EU (2). De activiteiten van het ESCB worden uitgevoerd
overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap
(hierna het Verdrag te noemen) en de Statuten van het Europees Stelsel
van Centrale Banken en van de Europese Centrale Bank (hierna de
ESCB/ECB-statuten te noemen). Het ESCB wordt bestuurd door de
besluitvormende organen van de ECB. Daarbij is de Raad van Bestuur
van de ECB verantwoordelijk voor het bepalen van het monetaire beleid,
terwijl de Directie bevoegd is het monetaire beleid uit te voeren volgens
de door de Raad van Bestuur vastgestelde besluiten en richtsnoeren.
Voorzover mogelijk en passend doet de ECB, met het oog op de operati-
onele doelmatigheid, een beroep op de nationale centrale banken (3) bij
het uitvoeren van de transacties die tot de taken van het Eurosysteem
behoren. De monetaire-beleidstransacties van het Eurosysteem worden in
alle lidstaten (4) op uniforme voorwaarden ten uitvoer gelegd.
1.2.Doelstellingen van het Eurosysteem
Het hoofddoel van het Eurosysteem is, zoals vastgelegd in artikel 105 van
het Verdrag, het handhaven van prijsstabiliteit. Onverminderd het hoofd-
doel van prijsstabiliteit ondersteunt het Eurosysteem het algemene
economische beleidin d e Europese Gemeenschap. Bij het nastreven van2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 7
(1) De Raad van Bestuur van de ECB is overeengekomen de term „Eurosysteem” te
gebruiken als aanduiding van de samenstelling waarin het ESCB zijn basistakenvervult, te weten de nationale centrale banken van de lidstaten die overeenkomstig het
Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap op de gemeenschappelijke munt
zijn overgegaan, alsmede de ECB.
(
2) Opgemerkt wordt dat de nationale centrale banken van lidstaten die niet overeenkom-
stig het Verdrag zijn overgegaan op de gemeenschappelijke munt hun bevoegdheden ophet monetaire vlak krachtens nationale wetgeving behouden en derhalve niet betrokken
zijn bij de uitvoering van het gemeenschappelijke monetaire beleid.
(
3) In dit document heeft de term „nationale centrale banken” betrekking op de nationale
centrale banken van de lidstaten die overeenkomstig het Verdrag op de gemeenschap-pelijke munt zijn overgegaan.
(
4) In dit document heeft de term „lidstaat” betrekking op een lidstaat die overeenkomstig
het Verdrag op de gemeenschappelijke munt is overgegaan.
▼M1
de doelstellingen moet het Eurosysteem handelen in overeenstemming
met het beginsel van een open-markteconomie met vrije mededinging,
waarbij een doelmatige allocatie van middelen wordt bevorderd.
1.3.Monetaire-beleidsinstrumenten van het Eurosysteem
Ter verwezenlijking van de doelstellingen staat aan het Eurosysteem een
samenstel van monetaire-beleidsinstrumenten ter beschikking: het Euro-
systeem verricht open-markttransacties , biedt permanente faciliteiten en
eist dat kredietinstellingen op rekeningen bij het Eurosysteem minimum-
reservesaanhouden.
1.3.1. Open-markttransacties
Open-markttransacties spelen een belangrijke rol in het monetaire beleid
van het Eurosysteem en dienen voor het sturen van de rente, het
beheersen van de liquiditeitsverhoudingen op de markt en het afgeven
van signalen omtrent de koers van het monetaire beleid. Het Eurosysteem
beschikt over vijf soorten instrumenten voor het uitvoeren van open-
markttransacties. Het belangrijkste instrument is dat van de transacties
met wederinkoop (op basis van repo-overeenkomsten of leningen tegen
onderpand). Het Eurosysteem kan zich ook bedienen van rechtstreekse
aan- of verkopen van waardepapieren in de open markt ,deuitgifte van
schuldbewijzen, deviezenswaps en het aantrekken van termijndeposito's .
Open-markttransacties vinden plaats op initiatief van de ECB, die tevens
het te benutten instrument bepaalt alsmede de modaliteiten. De transacties
kunnen worden uitgevoerd als standaardtenders, snelle tenders of bilate-
rale transacties. (1) Met betrekking tot doelstellingen, frequentie en
procedure kunnen de open-markttransacties van het Eurosysteem in de
volgende vier categorieën worden verdeeld (zie ook tabel 1):
—D e basis-herfinancieringstransacties bestaan uit reguliere liquiditeits-
verschaffende transacties met wederinkoop, welke wekelijks worden
uitgevoerden d oorgaans een looptijdkennen van twee weken. Deze
transacties worden verricht door de nationale centrale banken op basis
van standaardtenders. Deze herfinancieringstransacties vervullen een
sleutelrol bij de open-markttransacties van het Eurosysteem en nemen
het grootste deel van de herfinanciering van de financiële sector voor
hun rekening.
—D e langerlopende herfinancieringstransacties zijn liquiditeitsverschaf-
fende transacties met wederinkoop, welke maandelijks worden
uitgevoerd en een looptijd kennen van drie maanden. Deze transacties
strekken ertoe tegenpartijen van aanvullende herfinanciering op
langere termijn te voorzien en worden door de nationale centrale
banken verricht op basis van standaardtenders. Bij deze transacties
beoogt het Eurosysteem doorgaans geen signalen af te geven aan de
markt, zodat normaliter de door de markt gewenste rentevoet wordt
gehanteerd.
—„Fine-tuning”-transacties worden uitgevoerd op ad-hocbasis en
hebben tot doel de liquiditeitsverhoudingen in de markt te beheersen
en de rente te sturen, met name om de rente-effecten van onverwachte
fluctuaties in liquiditeitsverhoudingen op de markt te egaliseren.
„Fine-tuning”-transacties worden hoofdzakelijk uitgevoerd als transac-
ties met wederinkoop maar ook als rechtstreekse aan- of verkopen van
waardepapieren, deviezenswaps en het aantrekken van termijndepo-
sito's. De daarbij te gebruiken instrumenten en procedures wordenaangepast aan de heersende omstandigheden en aan de specifiek nage-
streefde doelen. Normaliter worden deze transacties door de nationale
centrale banken uitgevoerdals snelle tend ers of bilaterale transacties.
De Raad van Bestuur van de ECB zal besluiten of onder uitzonder-
lijke omstandigheden bilaterale „fine-tuning”-transacties door de
ECB zelf kunnen worden uitgevoerd.
— Daarnaast kan het Eurosysteem ook structurele transacties uitvoeren
door middel van uitgifte van schuldbewijzen, transacties met wederin-
koop en rechtstreekse aan- of verkopen van waardepapieren. Deze2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 8
(1) De verschillende procedures voor het uitvoeren van open-markttransacties door het
Eurosysteem, d.w.z. standaardtenders, snelle tenders en bilaterale transacties, worden
beschreven in Hoofdstuk 5. Standaardtenders worden uitgevoerd binnen een tijdsbestekvan 24 uur, gerekend vanaf de aankondiging van de tender tot en met certificering vanhet toewijzingsresultaat. Alle tegenpartijen die aan de algemene, in paragraaf 2.1vermelde algemene criteria voldoen, kunnen deelnemen aan standaardtenders. Snelle
tenders worden binnen een tijdsbestek van één uur uitgevoerd. Het Eurosysteem kan
een beperkt aantal tegenpartijen selecteren voor deelname aan snelle tenders. De term„bilaterale transacties” heeft betrekking op die gevallen waarin het Eurosysteem eentransactie aangaat met één tegenpartij of enkele tegenpartijen zonder gebruik te makenvan tenderprocedures. Bilaterale transacties omvatten tevens transacties die via effec-
tenbeurzen of marktagenten worden uitgevoerd.
▼M1
transacties worden uitgevoerd als de ECB de structurele positie van
het Eurosysteem ten opzichte van de financiële sector (regelmatig of
niet-regelmatig) wil beïnvloeden. Structurele transacties met wederin-
koop en de uitgifte van schuldbewijzen worden door de nationale
centrale banken met behulp van standaardtenders uitgevoerd. Structu-
rele transacties in de vorm van rechtstreekse aan- of verkopen van
waardepapieren worden door middel van bilaterale transacties uitge-
voerd.
1.3.2. Permanente faciliteiten
Permanente faciliteiten dienen ertoe zeer kortlopende liquiditeiten te
verschaffen en te onttrekken, signalen af te geven omtrent de algemene
koers van het monetaire beleiden grenzen te stellen aan d e zeer korte
marktrente. Aan de daarvoor in aanmerking komende tegenpartijen staan
twee permanente faciliteiten ter beschikking, waarvan zij op eigen initia-
tief gebruik kunnen maken (zie ook tabel 1):
— Tegenpartijen kunnen gebruikmaken van de marginale beleningsfaci-
liteitter verkrijging van daggeld van de nationale centrale banken
tegen onderpand van beleenbare activa. Normaliter is de toegang tot
de faciliteit niet gebonden aan krediet- of andere limieten behoudens
het vereiste dat voldoende beleenbare activa beschikbaar moeten zijn.
De rente op de marginale beleningsfaciliteit stelt normaliter een
bovengrens aan de zeer korte marktrente.
— Tegenpartijen kunnen gebruikmaken van de depositofaciliteit om bij
de nationale centrale banken kortlopende deposito's aan te houden.
Normaliter is de toegang tot de faciliteit niet onderhevig aan limieten
of andere beperkingen. De rente op de depositofaciliteit stelt norma-
liter een ondergrens aan de zeer korte marktrente.
De permanente faciliteiten worden door de nationale centrale banken
gedecentraliseerd beheerd.
1.3.3. Reserveverplichtingen
Het stelsel van reserveverplichtingen van het Eurosysteem heeft betrek-
king op kredietinstellingen in het eurogebied en dient hoofdzakelijk om
de geldmarktrente te stabiliseren en een structureel liquiditeitstekort tot
stand te brengen (of te vergroten). Het bedrag aan reserves dat elke
instelling moet aanhouden wordt bepaald als percentage van de op de
balans opgenomen posten. Teneinde de rente te stabiliseren is in het
stelsel van reserveverplichtingen van het Eurosysteem een middelingsbe-
paling opgenomen, waarbij de vaststelling of een instelling al dan niet
aan de reserveverplichtingen voldoet, geschiedt op grond van de dagelijks
aangehouden reserves gedurende een aanhoudingsperiode van één maand.
Over de door de instellingen aangehouden reserves wordt rente vergoed
tegen het tarief voor de basisherfinancieringstransacties van het Euro-
systeem.
1.4.Tegenpartijen
Het monetaire-beleidskader van het Eurosysteem is zodanig dat een breed
scala aan tegenpartijen kan deelnemen. Krachtens artikel 19.1 van de
ESCB/ECB-Statuten hebben reserveplichtige instellingen toegang tot de
permanente faciliteiten en nemen deel aan de open-markttransacties op
basis van standaardtenders. Het Eurosysteem kan een beperkt aantal
tegenpartijen uitkiezen voor het aangaan van „fine-tuning”-transacties.
Met betrekking tot rechtstreekse aan- of verkopen van waardepapieren
gelden geen a priori beperkingen ten aanzien van het scala aan tegenpar-
tijen. Deviezenswaps, die ten behoeve van het monetaire beleid worden
afgesloten, worden aangegaan met actieve marktpartijen. De tegenpartijen
bij deze transacties zijn beperkt tot die instellingen die door het Eurosys-
teem zijn geselecteerd voor deviezentransacties en die in het eurogebied
zijn gevestigd.
1.5.Beleenbare activa
Conform artikel 18.1 van de ESCB/ECB-Statuten moeten alle krediet-
transacties van het Eurosysteem worden gedekt door toereikend
onderpand. Het Eurosysteem aanvaardt een breed scala aan activa als
onderpand bij transacties. Hoofdzakelijk voor interne doeleinden binnen
het Eurosysteem wordt een onderscheid gemaakt tussen twee soorten
activa: die op lijst 1 en die op lijst 2. Lijst 1 bestaat uit verhandelbare
activa die aan het gehele eurogebied omspannende, door de ECB vastge-
stelde beleenbaarheidscriteria voldoen. Lijst 2 bestaat uit andere,
verhandelbare en niet-verhandelbare activa die van bijzonder belang zijn
voor de nationale financiële markten en het nationale bankwezen en
waarvoor, met toestemming van de ECB, beleenbaarheidscriteria worden2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 9
▼M1
vastgesteld door de nationale centrale banken. Tussen de lijsten wordt
met betrekking tot de kwaliteit van de activa en hun beleenbaarheid
voor de verschillende monetaire-beleidstransacties van het Eurosysteem
geen onderscheid gemaakt (behalve dat activa op lijst 2 normaliter niet
door het Eurosysteem worden gebruikt bij rechtstreekse aan- of verkopen
van waardepapieren). Beleenbare activa kunnen ook grensoverschrijdend
worden gebruikt, via het correspondentenmodel voor centrale banken of
via goedgekeurde koppelingen tussen effecten-afwikkelsystemen binnen
de EU, als onderpand bij alle soorten kredietverlening van het Eurosys-
teem (1). Alle beleenbare activa voor de monetaire-beleidstransacties van
het Eurosysteem kunnen ook worden gebruikt als beleenbare activa bij
het verstrekken van krediet gedurende de dag.
1.6.Aanpassing van het monetaire-beleidskader
De Raad van Bestuur van de ECB kan te allen tijde besluiten tot aanpas-
sing van de instrumenten, voorwaarden, criteria en procedures voor de
tenuitvoerlegging van de monetaire-beleidstransacties van het Eurosys-
teem.
TABEL 1
Monetaire-beleidstransacties van het Eurosysteem
Monetaire-
beleidstransac-
tiesSoort transactie
LooptijdFrequentie Proced ureLiquiditeitsver-
ruimendLiquiditeitsver-
krappend
Open-markttransacties
Basisherfi-
nancierings-
transactiesTransacties
met weder-
inkoop— Twee
wekenWekelijks Standaardten-
ders
Langerlo-
pende herfi-
nancierings-
transactiesTransacties
met weder-
inkoop— Drie
maandenMaandelijks Standaardten-
ders
„Fine-
tuning”-
transacties— Transac-
ties met
weder-
inkoop
— Devie-
zens-
waps— Devie-
zens-
waps
— Aantre-
kken
van
termijn-
depo-
sito's
— Transac-
ties met
weder-
inkoopNiet gestan-
daardiseerdNiet regel-
matig— Snelle
tenders
— Bilaterale
transacties
Recht-
streekse
aankopen
van waar-
depapierenRecht-
streekse
verkopen
van waar-
depapieren— Niet regel-
matigBilaterale
transacties
Structurele
transactiesTransacties
met weder-
inkoopUitgifte van
schuldbe-
wijzenGestandaar-
diseerd/niet
gestandaar-
diseerdRegelmatig
en niet
regelmatigStandaardten-
ders
Recht-
streekse
aankopen
van waar-
depapierenRecht-
streekse
verkopen
van waar-
depapieren— Niet regel-
matigBilaterale
transacties2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 10
(1) Zie de paragrafen 661 en 662.
▼M1
Monetaire-
beleidstransac-
tiesSoort transactie
LooptijdFrequentie Proced ureLiquiditeitsver-
ruimendLiquiditeitsver-
krappend
Permanente faciliteiten
Marginale
beleningsfa-
ciliteitTransacties
met weder-
inkoop— „Overnight” Toegang op initiatief van
tegenpartijen
Depositofaci-
liteit— Deposito's „Overnight” Toegang op initiatief van
tegenpartijen
HOOFDSTUK 2
2.TEGENPARTIJEN
2.1.Algemene criteria voor tegenpartijen
De tegenpartijen bij de monetaire-beleidstransacties van het Eurosysteem
moeten aan bepaalde criteria voldoen (1). Deze criteria zijn erop gericht
een breedscala aan tegenpartijen toegang te verlenen tot d e monetaire-
beleidstransacties van het Eurosysteem, zodat de gelijkheid van behande-
ling van instellingen in het gehele eurogebied wordt bevorderd en wordt
verzekerd dat de tegenpartijen voldoen aan bepaalde operationele en
bedrijfseconomische vereisten.
— Alleen instellingen die conform artikel 19.1 van de ESCB/ECB-
Statuten zijn onder-worpen aan het stelsel van reserve-verplichtingen
van het Eurosysteem komen in aanmerking om als tegenpartijen op te
treden. Instellingen die zijn vrijgesteld van verplichtingen ingevolge
het stelsel van reserveverplichtingen van het Eurosysteem (zie para-
graaf 7.2) zullen niet kunnen optreden als tegenpartijen bij de
permanente faciliteiten en open-markttransacties van het Eurosysteem.
— Tegenpartijen moeten financieel gezond zijn. Zij dienen onderworpen
te zijn aan ten minste één vorm van binnen de EU/EER geharmoni-
seerd, door nationale autoriteiten uitgeoefend toezicht (2). Financieel
gezonde instellingen die onderworpen zijn aan niet-geharmoniseerd
nationaal toezicht dat aan vergelijkbare normen voldoet kunnen ook
als tegenpartijen worden aanvaard, zoals bijkantoren in het eurogebied
van instellingen waarvan het hoofdkantoor zich buiten de EER
bevindt.
— Tegenpartijen moeten voldoen aan operationele criteria, vastgelegd in
de desbetreffende, door de respectieve nationale centrale bank (of de
ECB) toegepaste contractuele of andere regelingen, ten einde de doel-
matige tenuitvoerlegging van de monetaire-beleidstransacties van het
Eurosysteem te waarborgen.
Deze algemene criteria zijn gelijk voor het gehele eurogebied. Instel-
lingen die aan de criteria voldoen:
— wordt toegang verleend tot de permanente faciliteiten van het Euro-
systeem, en
— kunnen deelnemen aan de open-markttransacties van het Eurosysteem
op basis van standaardtenders.
Toegang tot de permanente faciliteiten en open-markttransacties van het
Eurosysteem op basis van standaardtenders kan een instelling alleen
verkrijgen via de nationale centrale bank van de lidstaat waar ze is geves-
tigd. Indien een instelling vestigingen (hoofdkantoor of bijkantoren) heeft
in verschillende lidstaten, kan elk van deze vestigingen toegang tot deze
faciliteiten verkrijgen via de nationale centrale bank van de lidstaat van
vestiging; inschrijvingen op tenders kunnen echter slechts worden inge-
diend door één van deze vestigingen (hetzij het hoofdkantoor hetzij een
daartoe aangewezen bijkantoor) in elke lidstaat.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 11
(1) Voor rechtstreekse aan- en verkopen van waardepapieren gelden geen a prioribeper-
kingen ten aanzien van het scala aan tegenpartijen.
(2) Het geharmoniseerde toezicht op kredietinstellingen is gebaseerd op (gewijzigde) Richt-
lijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende
de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen.
▼M1
2.2.Keuze van tegenpartijen bij snelle tenders en bilaterale transacties
Met betrekking tot rechtstreekse aan- of verkopen van waardepapieren
worden a priori geen beperkingen gesteld aan tegenpartijen.
Met betrekking tot deviezenswaps voor monetaire-beleidsdoeleinden
moeten tegenpartijen in staat zijn onder alle markt-omstandigheden groot-
schalige deviezentransacties doelmatig te verrichten. De tegenpartijen bij
deviezenswaps komen overeen met de in het eurogebied gevestigde
tegenpartijen bij de deviezentransacties van het Euro-systeem. De bij de
keuze van tegenpartijen toegepaste criteria en procedures worden
beschreven in Bijlage 3.
Bij andere door middel van snelle tenders en bilaterale transacties uitge-
voerde operaties („fine-tuning”-transacties met wederinkoop en het
aantrekken van termijndeposito's), selecteert elke nationale centrale bank
tegenpartijen uit de in de desbetreffende lidstaat gevestigde instellingen
die aan de algemene, voor tegenpartijen geldende criteria voldoen. Hierbij
is de activiteit op de geldmarkt het belangrijkste criterium. Mogelijke
andere criteria zijn bijvoorbeeld het vermogen om grootschalige transac-ties doelmatig te verrichten en het vermogen op grote bedragen in te
schrijven.
Bij snelle tenders en bilaterale transacties doen de nationale centrale
banken alleen zaken met tegenpartijen die zijn opgenomen in hun eigen
lijsten van tegenpartijen voor „fine-tuning”-transacties. Als, om operatio-
nele redenen, een nationale centrale bank niet elke transactie kan aangaan
met al haar tegenpartijen voor „fine-tuning”-doeleinden, zal de keuze van
tegenpartijen op roulerende basis plaatsvinden om toch een billijke
toegang te waarborgen.
De Raad van Bestuur van de ECB zal beslissen of, in uitzonderlijke
omstandigheden, bilaterale transacties voor „fine-tuning”-doeleinden
kunnen worden uitgevoerd door de ECB zelf. Als de ECB zelf bilaterale
transacties uitvoert, zal zij in dergelijke gevallen de tegenpartijen op
roulerende basis kiezen uit die tegenpartijen in het eurogebied die in
aanmerking komen voor snelle tenders en bilaterale transacties ten einde
een billijke toegang te waarborgen.
2.3.Sancties als een tegenpartij verplichtingen niet nakomt
Conform Verordening (EG) nr. 2532/98 van de Raad van 23 november
1998 met betrekking tot de bevoegdheid van de ECB om sancties op te
leggen, Verordening (EG) nr. 2157/1999 van de ECB van 23 september
1999 met betrekking tot de bevoegdheid van de ECB om sancties op te
leggen (ECB/1999/4), Verordening (EG) nr. 2531/98 van de Raad van 23
november 1998 met betrekking tot de toepassing van reserveverplich-
tingen door de ECB en Verordening (EG) nr. 2818/98 van de ECB van
1 december 1998 inzake de toepassing van reserveverplichtingen (ECB/
1998/15), legt de ECB sancties op aan instellingen die niet voldoen aan
verplichtingen voortvloeiend uit verordeningen en besluiten van de ECB
met betrekking tot de toepassing van reserveverplichtingen. De desbetref-
fende sancties en de regels voor de toepassing ervan zijn in
bovenvermelde verordeningen vastgelegd. Daarnaast kan, bij ernstige
overtreding van de reserveverplichtingen, het Eurosysteem tegenpartijen
schorsen van deelname aan open-markttransacties.
Conform de bepalingen in de door de desbetreffende nationale centrale
bank (of de ECB) gehanteerde contractuele of andere regelingen, legt
het Eurosysteem aan tegenpartijen zoals onderstaand beschreven finan-
ciële sancties op of schort de deelname van tegenpartijen aan open-
markttransacties op indien deze tegenpartijen niet voldoen aan hun
verplichtingen ingevolge de door de nationale centrale bank (of de ECB)
gehanteerde contractuele of andere regelingen.
Dit heeft betrekking op overtreding van de regels die gelden voor tenders
(als een tegenpartij niet in staat is een voldoende hoeveelheid beleenbare
activa over te dragen tegenover het bedrag aan toegewezen liquiditeiten
bij een liquiditeitsverruimende transactie of als de tegenpartij niet in staat
is een voldoende hoeveelheid liquide middelen te leveren tegenover het
toegewezen bedrag bij een liquiditeitsverkrappende transactie), en voor
bilaterale transacties (als een tegenpartij niet in staat is een voldoende
hoeveelheidbeleenbare activa over te d ragen of niet in staat is een
voldoende hoeveelheid liquide middelen te leveren tegenover het bij een
bilaterale transactie overeengekomen bedrag).
Dit geldt ook indien een tegenpartij niet voldoet aan de regels voor het
gebruik van beleenbare activa (als een tegenpartij activa gebruikt die
niet of niet meer beleenbaar zijn of niet door die tegenpartij mogen
worden aangewend, bijvoorbeeld als de emittent/ garantieverlener en de2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 12
▼M1
tegenpartij nauwe betrekkingen onderhouden of een en dezelfde partij
zijn) of niet voldoet aan de regels met betrekking tot de einde-dagproce-
dures en toegangsvoorwaarden voor de marginale beleningsfaciliteit
(hetgeen gebeurt als een tegenpartij die aan het einde van de dag een
negatief saldo heeft op de vereveningsrekening niet voldoet aan de
toegangsvoorwaarden voor de marginale beleningsfaciliteit).
Daarnaast kan een opschortende maatregel jegens een tegenpartij die niet
aan de regels voldoet ook worden uitgebreid tot bijkantoren van die
tegenpartij in andere lidstaten. Waar dit, als een uitzonderlijke maatregel
gegeven de ernst van de overtreding, blijkens bijvoorbeeld de frequentie
of de duur ervan, nodig is, kan de deelname van een tegenpartij aan alle
toekomstige monetaire-beleidstransacties gedurende een bepaalde periode
worden opgeschort.
Financiële sancties die door een nationale centrale bank worden opgelegd
bij niet-nakoming van de regels inzake tendertransacties, bilaterale trans-
acties, beleenbare activa, einde-dagprocedures of de
toegangsvoorwaarden voor de marginale beleningsfaciliteit worden bere-
kendop basis van een van tevoren vastgesteld e boeterente (zoals
uiteengezet in Bijlage 6).
2.4.Opschorting of uitsluiting op grond van het voorzichtigheidsbeginsel
Conform de bepalingen in de door de desbetreffende nationale centrale
bank (of de ECB) gehanteerde contractuele of andere regelingen, kan
het Eurosysteem op grondvan het voorzichtigheid sbeginsel tegenpartijen
uitsluiten van toegang tot monetaire-beleidsinstrumenten of deze toegang
opschorten.
Daarnaast kan uitsluiting of opschorting gerechtvaardigd zijn in enkele
gevallen die vallen onder het begrip „in gebreke blijven” zoals vastgelegd
in de door de nationale centrale banken gehanteerde contractuele of
andere regelingen.
HOOFDSTUK 3
3.OPEN-MARKTTRANSACTIES
Open-markttransacties spelen een belangrijke rol bij het monetaire beleid
van het Eurosysteem en zijn gericht op het sturen van de rente, het
beheersen van de liquiditeitsverhoudingen in de markt en het afgeven
van signalen omtrent de koers van het monetaire beleid. De open-markt-
transacties van het Eurosysteem zijn naar doel, frequentie en procedure te
verdelen in vier categorieën: basis-herfinancieringstransacties, langerlo-
pende herfinancieringstransacties, „fine-tuning”-transacties en structurele
transacties. Beschouwt men het type transactie, dan vormen transacties
met wederinkoop het belangrijkste open-marktinstrument van het Euro-
systeem; deze transacties kunnen voor alle vier soorten operaties worden
gebruikt, terwijl schuldbewijzen zich lenen voor het structureel
onttrekken van liquiditeiten. Daarnaast beschikt het Eurosysteem over
nog drie instrumenten voor het uitvoeren van „fine-tuning”-transacties,
te weten rechtstreekse aan- of verkopen van waardepapieren, deviezens-
waps en het aantrekken van termijndeposito's. Onderstaand worden de
verschillende soorten door het Eurosysteem gebruikte instrumenten meer
gedetailleerd besproken.
3.1.Transacties met wederinkoop
3.1.1. Algemene opmerkingen
a) Soort instrument
Transacties met wederinkoop zijn transacties waarbij het Eurosys-
teem door middel van repo's activa koopt of verkoopt dan wel tegen
onderpand van beleenbare activa krediet verstrekt. Dergelijke transac-
ties worden benut voor de basis- en langerlopende
herfinancieringstransacties. Bovendien kan het Eurosysteem van
transacties met wederinkoop gebruikmaken voor structurele en
„fine-tuning”-operaties.
b) Juridische status
De nationale centrale banken kunnen transacties met wederinkoop
uitvoeren hetzij als repo's (waarbij de eigendom van het activum
wordt overgedragen aan de crediteur en de partijen overeenkomen
de transactie op een in de toekomst gelegen tijdstip om te keren
door heroverdracht van het activum aan de debiteur), hetzij als
leningen tegen onderpand (waarbij een afdwingbaar pandrecht op2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 13
▼M1
het activum wordt gevestigd, maar de eigendom van het activum, op
grond van de verwachting dat aan de schuldverplichting zal worden
voldaan, bij de debiteur blijft berusten). Verdere bepalingen ten
aanzien van transacties met wederinkoop in de vorm van repo's zijn
vastgelegd in de door de desbetreffende nationale centrale bank (of
de ECB) gehanteerde contractuele regelingen. In de regelingen voor
transacties met wederinkoop op basis van leningen tegen onderpand
moet rekening worden gehouden met de verschillende procedures en
formaliteiten in de verschillende jurisdicties voor het vestigen en te
gelde maken van een onderpandsbelang (bv. pandrecht).
c) Rente
Bij een repo komt het verschil tussen de aankoopprijs en de weder-
inkoopprijs overeen met de verschuldigde rente op het geleende
bedrag over de looptijd van de transactie, zodat de te betalen rente
is begrepen in de wederinkoopprijs. Bij een transactie met wederin-
koop in de vorm van een lening tegen onderpand wordt de rente
bepaald door de vastgestelde rentevoet toe te passen op het bedrag
van het krediet over de looptijd van de transactie. De rentevoet op
door het Eurosysteem verrichte open-markttransacties met wederin-
koop bestaat uit een enkelvoudige rente; de rente wordt berekend
volgens de conventie: werkelijk aantal dagen/360.
3.1.2. Basis-herfinancieringstransacties
De basis-herfinancieringstransacties vormen de belangrijkste open-markt-
transacties van het Eurosysteem en spelen een sleutelrol bij het sturen van
de rente, het beheersen van de liquiditeitsverhoudingen in de markt en het
afgeven van signalen omtrent de koers van het monetaire beleid. Zij voor-
zien tevens in het overgrote deel van de herfinancieringsbehoefte van de
financiële sector. De operationele kenmerken van de basis-herfinancie-
ringstransacties kunnen als volgt worden samengevat:
— zij zijn liquiditeitsverruimend;
— zij worden uitgevoerd op regelmatige basis, en wel wekelijks (1);
— zij hebben doorgaans een looptijd van twee weken (2)(3);
— zij worden gedecentraliseerd uitgevoerd door de nationale centrale
banken;
— zij worden uitgevoerd als standaardtenders (zoals beschreven in para-
graaf 5.1);
— alle tegenpartijen die voldoen aan de geldende algemene criteria
(zoals beschreven in paragraaf 2.1) kunnen inschrijven op tenders
voor de basis-herfinancieringstransacties; en
— zowel op lijst 1 als op lijst 2 opgenomen activa (zoals beschreven in
Hoofdstuk 6) kunnen worden gebruikt als beleenbare activa in het
kader van de basis-herfinancieringstransacties.
3.1.3. Langerlopende herfinancieringstransacties
Het Eurosysteem maakt ook gebruik van regelmatige herfinancierings-
transacties met een looptijd van drie maanden, gericht op het voorzien
in de herfinancieringsbehoefte van de financiële sector op de langere
termijn. Deze transacties nemen slechts een beperkt deel van de totale
herfinancieringsbehoefte voor hun rekening. Bij deze transacties geeft
het Eurosysteem doorgaans geen signalen af aan de markt zodat norma-
liter de door de markt gewenste rentevoet wordt gehanteerd. Daarom
worden de langerlopende herfinancieringstransacties gewoonlijk uitge-
voerd als variabele-rentetenders en geeft de ECB van tijd tot tijd het
bedrag aan dat bij komende tenders zal worden toegewezen. Onder
uitzonderlijke omstandigheden kan het Eurosysteem langerlopende herfi-
nancieringstransacties ook vorm geven als vaste-rentetenders.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 14
(1) De basis- en de langerlopende herfinancieringstransacties worden uitgevoerd conform
de van tevoren aangekondigde tenderkalender van het Eurosysteem, die op de websitevan de ECB (www.ecb.int, zie ook paragraaf 512) te vinden is; zie ook de websites vanhet Eurosysteem (bijlage 5).
(
2) In incidentele gevallen kan de looptijd van de basis- en de langerlopende herfinancie-
ringstransacties wisselen, afhankelijk van onder meer officiële feestdagen in de
lidstaten.
(3) Daarnaast kan het Eurosysteem soms een basis-herfinancieringsoperatie met een andere
looptijd(bijvoorbeeldéén week) uitvoeren, gelijktijd ig met een reguliere basis-herfi-nancieringsoperatie. Dit kan bijvoorbeeldtot d oel hebben het verschil in omvang
tussen de twee lopende basis-herfinancieringstransacties te verkleinen.
▼M1
De operationele kenmerken van de langerlopende herfinancieringstransac-
ties kunnen als volgt worden samengevat:
— zij zijn liquiditeitsverruimend;
— zij worden op regelmatige basis, en wel maandelijks uitgevoerd (1);
— zij hebben doorgaans een looptijd van drie maanden (2);
— zij worden gedecentraliseerd uitgevoerd door de nationale centrale
banken;
— zij worden uitgevoerd als standaardtenders (zoals beschreven in para-
graaf 5.1);
— alle tegenpartijen die aan de geldende algemene criteria (zoals
beschreven in paragraaf 2.1) voldoen kunnen inschrijven op tenders
voor de langerlopende herfinancieringstransacties; en
— zowel op lijst 1 als op lijst 2 opgenomen activa (zoals beschreven in
Hoofdstuk 6) zijn beleenbaar in het kader van de langerlopende herfi-
nancieringstransacties.
3.1.4. „Fine-tuning”-transacties met wederinkoop
Het Eurosysteem kan „fine-tuning”-transacties uitvoeren als open-markt-
transacties met wederinkoop. „Fine-tuning”-transacties strekken ertoe de
liquiditeitsverhoudingen in de markt te beheersen en de rente te sturen,
en in het bijzonder om de rente-effecten van onverwachte liquiditeitsfluc-
tuaties in de markt te egaliseren. Het feit dat het bij onverwachte
marktontwikkelingen nodig kan zijn snel in te grijpen brengt met zich
mee dat men over een hoge mate van flexibiliteit moet kunnen
beschikken bij de keuze van procedures en operationele kenmerken bij
het uitvoeren van deze transacties:
— zij zijn liquiditeitsverruimend of -verkrappend;
— zij kennen geen standaardfrequentie;— zij kennen geen standaardlooptijd;— liquiditeitsverruimende „fine-tuning”-transacties met wederinkoop
worden doorgaans uitgevoerd door middel van snelle tenders, hoewel
de mogelijkheid van bilaterale transacties niet wordt uitgesloten (zie
Hoofdstuk 5);
— liquiditeitsverkrappende „fine-tuning”-transacties met wederinkoop
worden doorgaans uitgevoerd door middel van bilaterale transacties
(zoals beschreven in paragraaf 5.2);
— zij worden doorgaans decentraal uitgevoerd door de nationale centrale
banken (de Raad van Bestuur van de ECB zal besluiten of onder
uitzonderlijke omstandigheden bilaterale „fine-tuning”-transacties met
wederinkoop door de ECB kunnen worden uitgevoerd);
— het Eurosysteem kan, conform de in paragraaf 2.2 beschreven criteria,
een beperkt aantal tegenpartijen selecteren voor deelname aan „fine-
tuning”-transacties met wederinkoop;
— zowel op lijst 1 als lijst 2 opgenomen activa (zoals beschreven in
Hoofdstuk 6) zijn beleenbaar in het kader van de „fine-tuning”-trans-
acties met wederinkoop.
3.1.5. Structurele transacties met wederinkoop
Het Eurosysteem kan structurele transacties uitvoeren als open-markt-
transacties met wederinkoop, gericht op het beïnvloeden van de
structurele positie van het Eurosysteem ten opzichte van de financiële
sector. De operationele kenmerken van deze transacties kunnen als volgt
worden samengevat:
— zij zijn liquiditeitsverruimend;
— zij worden regelmatig of onregelmatig uitgevoerd;— de looptijd ligt niet a priori vast;— zij worden uitgevoerd door middel van standaardtenders (zoals
beschreven in paragraaf 5.1);
— zij worden decentraal uitgevoerd door de nationale centrale banken;— alle tegenpartijen die voldoen aan de geldende algemene criteria
(zoals beschreven in paragraaf 2.1) kunnen inschrijven op tenders
voor structurele transacties met wederinkoop;
— zowel op lijst 1 als op lijst 2 opgenomen activa (zoals beschreven in
Hoofdstuk 6) zijn beleenbaar in het kader van de structurele transac-
ties met wederinkoop.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 15
(1) Zie voetnoot 1.
(2) Zie voetnoot 2
▼M1
3.2.Rechtstreekse aan- of verkopen van waardepapier
a) Soort instrument
Rechtstreekse aan- of verkopen van waardepapier zijn transacties
waarbij het Eurosysteem activa rechtstreeks in de markt koopt of
verkoopt. Aan- of verkopen worden uitsluitend verricht voor structu-
rele en „fine-tuning”-doeleinden.
b) Juridische status
Bij rechtstreekse aan- of verkopen van waardepapieren gaat de
eigendom over van de verkoper naar de koper zonder een daarmee
verbonden heroverdracht van eigendom. De transacties worden uitge-
voerd conform de marktusance voor de verhandelde schuldtitel.
c) Prijs
Bij de berekening van de prijs handelt het Eurosysteem conform de
marktusance voor het verhandelde schuldbewijs.
d) Overige operationele kenmerken
De operationele kenmerken van de rechtstreekse aan- of verkopen
van waardepapieren door het Eurosysteem kunnen als volgt worden
samengevat:
— zij kunnen liquiditeitsverruimend (rechtstreekse aankoop) of liqui-
diteitsverkrappend (rechtstreekse verkoop) zijn;
— de frequentie is niet gestandaardiseerd;— zij worden uitgevoerd als bilaterale transacties (zoals beschreven
in paragraaf 5.2);
— zij worden doorgaans decentraal uitgevoerd door de nationale
centrale banken (de Raad van Bestuur van de ECB zal besluiten
of onder uitzonderlijke omstandigheden rechtstreekse aan- of
verkopen van waardepapieren voor „fine-tuning”-doeleinden
door de ECB kunnen worden uitgevoerd);
— er worden a priori geen beperkingen gesteld aan de tegenpartijen
bij rechtstreekse aan- of verkopen van waardepapieren;
— alleen op lijst 1 opgenomen activa (zoals beschreven in paragraaf
6.1) worden gewoonlijk gebruikt als beleenbare activa bij recht-
streekse aan- of verkopen van waardepapieren.
3.3.Uitgifte van ECB-schuldbewijzen
a) Soort instrument
De ECB kan schuldbewijzen uitgeven ter beïnvloeding van de struc-
turele positie van het Eurosysteem ten opzichte van de financiële
sector om aldus een liquiditeitstekort in de markt te bewerkstelligen
(of te vergroten).
b) Juridische status
De schuldbewijzen vertegenwoordigen een schuldverplichting van de
ECB aan de houder. De schuldbewijzen worden in girale vorm uitge-
geven en aangehouden bij effectenbewaarinstellingen in het
eurogebied. De ECB stelt geen beperkingen aan de overdraagbaar-
heid van de schuldbewijzen. Nadere bepalingen omtrent ECB-
schuldbewijzen zullen zijn vervat in de Voorwaarden voor deze
schuldbewijzen.
c) Rente
De schuldbewijzen worden uitgegeven op discontobasis. Dit betekent
dat de uitgiftekoers lager is dan de nominale waarde en dat tegen
nominale waarde wordt afgelost. Het verschil tussen de uitgiftekoers
en het bedrag van de aflossing is gelijk aan de rente over de uitgifte-
koers tegen de overeengekomen rentevoet over de looptijd van het
schuldbewijs. De toegepaste rentevoet bestaat uit een enkelvoudige
rente; de rente wordt berekend volgens de conventie: werkelijk aantal
dagen/360. De berekening van de uitgiftekoers wordt geïllustreerd in
Kader 1.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 16
▼M1
d) Overige operationele kenmerken
De operationele kenmerken van de uitgifte van ECB-schuldbewijzen
kunnen als volgt worden samengevat:
— de schuldbewijzen worden uitgegeven om liquiditeiten aan de
markt te onttrekken;
— de schuldbewijzen kunnen op regelmatige of niet-regelmatige
basis worden uitgegeven;
— de schuldbewijzen hebben een looptijd van minder dan twaalf
maanden;
— de schuldbewijzen worden uitgegeven door middel van standaard-
tenders (zoals beschreven in paragraaf 5.1);
— de tenders voor de uitgifte van schuldbewijzen, alsmede de afre-
kening, worden gedecentraliseerd verzorgd door de nationale
centrale banken;
— alle tegenpartijen die aan de geldende algemene criteria (zoals
beschreven in paragraaf 2.1) voldoen kunnen inschrijven op
tenders voor de uitgifte van ECB-schuldbewijzen.
3.4.Deviezenswaps
a) Soort instrument
Deviezenswaps voor monetaire-beleidsdoeleinden bestaan uit een
gelijktijdige contante transactie en een termijntransacties in de euro
tegen vreemde valuta. Zij worden gebruikt voor „fine-tuning”-doel-
einden, hoofdzakelijk om de liquiditeitsverhoudingen in de markt te
beheersen en de rente te sturen.
b) Juridische status
Deviezenswaps voor monetaire-beleidsdoeleinden zijn transacties
waarbij het Eurosysteem contante euro aankoopt (of verkoopt) tegen
een vreemde valuta onder gelijktijdige verkoop (of aankoop) op
termijn per een overeengekomen datum. Verdere bepalingen ten
aanzien van deviezenswaps zijn vastgelegd in de door de desbetref-
fende nationale centrale banken (of de ECB) gehanteerde
contractuele regelingen.
c) Valuta's en koersen
Normaliter sluit het Eurosysteem slechts transacties af in valuta's die
op ruime schaal worden verhandeld, met inachtneming van de markt-
usance. Bij elke deviezenswap komen het Eurosysteem en de
tegenpartijen de voor de transactie geldende swappunten overeen.
De swappunten betreffen het verschil tussen de koers voor de
termijntransactie en die voor de contante transactie. De swappunten
van de euro ten opzichte van de vreemde valuta worden in overeen-
stemming met de algemene marktpraktijk genoteerd. Zie Kader 2
voor de bij een deviezenswap gehanteerde koersen.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 17
▼M1
d) Overige operationele kenmerken
De operationele kenmerken van deviezenswaps kunnen als volgt
worden samengevat:
— zij kunnen liquiditeitsverruimend of -verkrappend zijn;
— de frequentie is niet gestandaardiseerd;— de looptijd is niet gestandaardiseerd;
— zij worden uitgevoerd door middel van snelle tenders of bilaterale
transacties (zie Hoofdstuk 5);
— zij worden doorgaans decentraal uitgevoerd door de nationale
centrale banken (de Raad van Bestuur van de ECB zal besluiten
of onder uitzonderlijke omstandigheden bilaterale deviezenswaps
door de ECB kunnen worden uitgevoerd);
— het Eurosysteem kan, volgens de in paragraaf 2.2 en Bijlage 3
beschreven criteria, een beperkt aantal tegenpartijen selecteren
voor deelname aan deviezenswaps.
3.5.Aantrekken van termijndeposito's
a) Soort instrument
Het Eurosysteem kan tegenpartijen in de gelegenheid stellen rente-
dragende deposito's met een vaste looptijd aan te houden bij de
nationale centrale bank van de lidstaat van vestiging van de tegen-
partij. Het is de bedoeling dat dit instrument alleen wordt gebruikt
voor „fine-tuning”-doeleinden om liquiditeiten aan de markt te
onttrekken.
b) Juridische status
Van tegenpartijen aanvaarde deposito's hebben een vaste looptijd en
een vaste rentevoet. Tegenover deposito's wordt door de nationale
centrale banken geen onderpand verstrekt.
c) Rente
De toegepaste rentevoet bestaat uit een enkelvoudige rente; de rente
wordt berekend volgens de conventie: werkelijk aantal dagen/360. De
rente wordt betaald op de vervaldag van het deposito.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 18
▼M1
d) Overige operationele kenmerken
De operationele kenmerken van het aantrekken van termijndeposito's
kunnen als volgt worden samengevat:
— deposito's worden aangetrokken om liquiditeiten te onttrekken;
— de frequentie waarmee deposito's worden aangetrokken is niet
gestandaardiseerd;
— de looptijd van de deposito's is niet gestandaardiseerd;
— het aantrekken van deposito's geschiedt doorgaans door middel
van snelle tenders, hoewel de mogelijkheid van bilaterale transac-
ties niet wordt uitgesloten (zie Hoofdstuk 5);
— het aantrekken van deposito's geschiedt doorgaans decentraal
door de nationale centrale banken (de Raad van Bestuur van de
ECB zal besluiten of onder uitzonderlijke omstandigheden
termijndeposito's bilateraal kunnen worden aangetrokken door de
ECB) (1);
— het Eurosysteem kan, volgens de in paragraaf 2.2 beschreven
criteria, een beperkt aantal tegenpartijen selecteren voor het
aantrekken van termijndeposito's.
HOOFDSTUK 4
4.PERMANENTE FACILITEITEN
4.1.De marginale beleningsfaciliteit
a) Soort instrument
Tegenpartijen kunnen een beroep doen op de marginale beleningsfa-
ciliteit voor het verkrijgen van zeer kortlopende liquiditeiten van
nationale centrale banken tegen een tevoren vastgestelde rentevoet
op onderpand van beleenbare activa (zoals beschreven in Hoofdstuk
6). Deze faciliteit beoogt te voorzien in de tijdelijke liquiditeitsbe-
hoefte van tegenpartijen. Normaliter stelt de rentevoet op de
faciliteit een bovengrens aan de zeer korte marktrente. De modali-
teiten van de faciliteit zijn voor het gehele eurogebied identiek.
b) Juridische status
De nationale centrale banken kunnen liquiditeiten krachtens de
marginale beleningsfaciliteit verstrekken in de vorm van repo's
(waarbij de eigendom van het activum wordt overgedragen aan de
crediteur en de partijen overeenkomen de transactie op de volgende
werkdag om te keren door heroverdracht van het activum aan de
debiteur) of in de vorm van leningen tegen onderpand met een loop-
tijd tot de volgende werkdag (waarbij een afdwingbaar pandrecht op
het activum wordt gevestigd maar de eigendom van het activum, op
grond van de verwachting dat aan de schuldverplichting zal worden
voldaan, bij de debiteur blijft berusten). Verdere bepalingen ten
aanzien van repo's zijn vastgelegd in de door de desbetreffende natio-
nale centrale bank gehanteerde contractuele regelingen. In de
regelingen voor het verstrekken van liquiditeiten in de vorm van
leningen tegen onderpand wordt rekening gehouden met de verschil-
lende procedures en formaliteiten in de verschillende jurisdicties voor
het vestigen en te gelde maken van een onderpandsbelang (of pand-
recht).
c) Toegang
Tegenpartijen die voldoen aan de in paragraaf 2.1 vastgelegde alge-
mene criteria kunnen een beroep doen op de marginale
beleningsfaciliteit. Toegang tot de marginale beleningsfaciliteit wordt
verleend via de nationale centrale bank van de lidstaat van vestiging
van de tegenpartij. Toegang tot de marginale beleningsfaciliteit van
een bepaalde nationale centrale bank wordt slechts verleend gedu-
rende die dagen dat het desbetreffende nationale „real-time”
brutoverevenings- of RTBV-systeem en de afwikkelsystemen voor
effecten in werking zijn.
Aan het einde van de dag wordt een debetpositie op de verevenings-
rekeningen van tegenpartijen bij de nationale centrale banken2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 19
(1) Termijndeposito's worden aangehouden op rekeningen bij de nationale centrale banken,
ook wanneer de transacties centraal door de ECB worden uitgevoerd.
▼M1
automatisch beschouwdals een verzoek om een beroep te mogen
doen op de marginale beleningsfaciliteit. De procedures voor het
doen van een beroep op de marginale beleningsfaciliteit aan het einde
van de werkdag worden beschreven in paragraaf 5.3.3.
Een tegenpartij kan ook een beroep doen op de marginale belenings-
faciliteit door een verzoek daartoe aan de nationale centrale bank van
het land van vestiging te zenden. Om de nationale centrale bank in
staat te stellen dit verzoek op dezelfde dag te kunnen behandelen,
moet het verzoek uiterlijk 30 minuten na sluitingstijdvan TARGET
in het bezit van de nationale centrale bank zijn (1)(2). In het alge-
meen is de sluitingstijd van TARGET 18.00 uur ECB-tijd (Midden-
Europese tijd). Op de laatste werkdag van het Eurosysteem in een
reserve-aanhoudingsperiode is de sluitingstijd voor verzoeken om
toegang tot de marginale beleningsfaciliteit 30 minuten later. In het
verzoek moet het gewenste kredietbedrag worden opgegeven en
moeten, indien deze niet reeds tevoren bij de nationale centrale
bank zijn gedeponeerd, de aan te leveren beleenbare activa worden
vermeld.
Afgezien van de eis van voldoende beleenbare activa, worden geen
grenzen gesteld aan het middels de marginale beleningsfaciliteit op
te nemen bedrag.
d) Looptijd en rente
De looptijd van krachtens de faciliteit verstrekte kredieten strekt zich
uit tot de volgende ochtend. Ten aanzien van rechtstreeks aan
TARGET deelnemende tegenpartijen wordt het krediet de volgende
dag afgelost zodra het desbetreffende nationale RTBV-systeem en
het desbetreffende afwikkelingssysteem voor effecten operationeel
zijn.
De rentevoet wordt tevoren door het Eurosysteem aangekondigd en
wordt berekend als een enkelvoudige rente volgens de conventie:
werkelijk aantal dagen/360. De ECB kan te allen tijde de rentevoet
wijzigen; een dergelijke wijziging wordt op zijn vroegst op de
volgende werkdag van het Eurosysteem van kracht (3). De rente op
de faciliteit moet bij de aflossing van het krediet worden betaald.
e) Opschorting van de faciliteit
Toegang tot de faciliteit wordt slechts verleend indien dit in overeen-
stemming is met de doelstellingen en de algemene monetaire-
beleidsoverwegingen van de ECB. De ECB kan te allen tijde de
modaliteiten van de faciliteit wijzigen of de faciliteit opschorten.
4.2.De depositofaciliteit
a) Soort instrument
Tegenpartijen kunnen gebruik maken van de depositofaciliteit om tot
de volgende ochtend deposito's bij nationale centrale banken te
plaatsen. Op de deposito's wordt rente vergoed tegen een tevoren
aangekondigd tarief. Normaliter stelt de rentevoet op de faciliteit
een ondergrens aan de zeer korte marktrente. De modaliteiten van
de faciliteit zijn voor het gehele eurogebied identiek (4).2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 20
(1) In sommige lidstaten is het mogelijk dat de nationale centrale bank (of sommige
bijkantoren) op bepaalde werkdagen van het ESCB niet open is voor het verrichten
van monetaire-beleidstransacties, als gevolg van nationale of regionale feestdagen. In
zo'n geval moet de desbetreffende nationale centrale bank tegenpartijen tevoren infor-meren omtrent de toe te passen regeling voor een beroep op de marginalebeleningsfaciliteit gedurende deze dagen.
(
2) De dagen waarop TARGET is gesloten worden op de website van de ECB (www.ec-
b.int) aangekondigd; zie ook de websites van de nationale centrale banken (Bijlage 5).
(3) In dit document heeft de term „werkdag van het Eurosysteem” betrekking op elke dag
waarop de ECB en tenminste één nationale centrale bank zijn geopend voor hetverrichten van monetaire-beleidstransacties van het Eurosysteem.
(
4) Er kunnen zich tussen de eurolanden operationele verschillen voordoen als gevolg van
verschillen in rekeningstructuren tussen de diverse nationale centrale banken.
▼M1
b) Juridische status
Op de van tegenpartijen aanvaarde deposito's wordt tegen een vast
tarief rente vergoed. Tegenover deposito's wordt geen onderpand
verstrekt.
c) Toegang(1)
Tegenpartijen die voldoen aan de in paragraaf 2.1 vastgelegde alge-
mene criteria kunnen gebruikmaken van de depositofaciliteit.
Toegang tot de depositofaciliteit wordt verleend via de nationale
centrale bank van de lidstaat van vestiging van de tegenpartij.
Toegang tot de depositofaciliteit wordt slechts verleend op dagen
dat het desbetreffende nationale RTBV-systeem in werking is.
Om toegang te krijgen tot de depositofaciliteit moet een tegenpartij
een verzoek daartoe zenden aan de nationale centrale bank van de
lidstaat van vestiging. Om de nationale centrale bank in staat te
stellen dit verzoek op dezelfde dag te kunnen behandelen, moet het
verzoek uiterlijk 30 minuten na sluitingstijdvan TARGET in het
bezit van de nationale centrale bank zijn. In het algemeen is de slui-
tingstijd van TARGET 18.00 uur ECB-tijd (Midden-Europese
tijd) (2). Op de laatste werkdag van het Eurosysteem in een reserve-
aanhoudingsperiode is de sluitingstijd voor verzoeken om toegang tot
de depositofaciliteit 30 minuten later (3). In een verzoek moet het te
deponeren bedrag worden vermeld.
Het door een tegenpartij krachtens de faciliteit te deponeren bedrag is
niet aan beperkingen gebonden.
d) Looptijd en rente
De looptijd van krachtens de faciliteit aangehouden deposito's strekt
zich uit tot de volgende ochtend. Ten aanzien van rechtstreeks aan
TARGET deelnemende tegenpartijen, vervallen krachtens de faciliteit
aangehouden deposito's op de volgende dag waarop het desbetref-
fende nationale RTBV-systeem operationeel is, en wel bij de
opening daarvan. De rentevoet wordt tevoren door het Eurosysteem
bekendgemaakt en wordt berekend als een enkelvoudige rente
volgens de conventie: werkelijk aantal dagen/360. De ECB kan te
allen tijde de rentevoet wijzigen; zo'n wijziging wordt op zijn vroegst
op de volgende werkdag van het Eurosysteem van kracht. De rente
wordt bij het vervallen van het deposito betaald.
e) Opschorting van de faciliteit
Toegang tot de faciliteit wordt slechts verleend indien dit in overeen-
stemming is met de doelstellingen en de algemene monetaire-
beleidsoverwegingen van de ECB. De ECB kan te allen tijde de
modaliteiten van de faciliteit wijzigen of de faciliteit opschorten.
HOOFDSTUK 5
5.PROCEDURES
5.1.Tenders
5.1.1. Algemene opmerkingen
De open-markttransacties van het Eurosysteem worden normaliter uitge-
voerd in de vorm van tenders. De tenders van het Eurosysteem worden
uitgevoerdin zes stappen, zoals weergegeven in Kad er 3.
Het Eurosysteem maakt een onderscheid tussen twee soorten tenderproce-
dures: standaardtenders en snelle tenders. De procedures voor beide2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 21
(1) Als gevolg van verschillen in rekeningstructuren tussen de diverse nationale centrale
banken, kan de ECB toestaan dat nationale centrale banken toegangsvoorwaarden
hanteren die enigszins afwijken van de hier vermelde voorwaarden. De nationalecentrale banken zullen omtrent dergelijke afwijkingen informatie verstrekken.
(
2) In sommige lidstaten is het mogelijk dat de nationale centrale bank (of sommige
bijkantoren) op bepaalde werkdagen van het Eurosysteem niet open is voor het
verrichten van monetaire-beleidstransacties van het Eurosysteem, als gevolg van natio-
nale of regionale feestdagen. In dat geval moet de desbetreffende nationale centralebank tegenpartijen tevoren informeren omtrent de toe te passen regeling voor toegangtot de depositofaciliteit gedurende deze dagen.
(
3) De dagen waarop TARGET is gesloten worden op de website van de ECB (www.ec-
b.int) aangekondigd; zie ook de websites van het Eurosysteem (Bijlage 5).
▼M1
soorten tenders zijn gelijk, met uitzondering van het tijdschema en de
keuze van tegenpartijen.
a) Standaardtenders
Standaardtenders krijgen hun beslag binnen 24 uur, gerekend vanaf
de aankondiging van de tender tot en met certificering van het
toewijzingsresultaat (waarbij het tijdsverloop tussen het uiterste tijd-
stip van inschrijving en de aankondiging van het toewijzingsresultaat
ongeveer twee uur bedraagt). Grafiek 1 biedt een overzicht van het
normale tijdschema voor standaardtenders. In individuele gevallen
kan de ECB zonodig het tijdschema aanpassen.
De basis-herfinancieringstransacties, de langerlopende herfinancie-
ringstransacties en de structurele transacties (met uitzondering van
rechtstreekse aan- of verkopen van waardepapieren), worden altijd
als standaardtenders uitgevoerd. Tegenpartijen die aan de in para-
graaf 2.1 vastgelegde algemene criteria voldoen kunnen aan
standaardtenders deelnemen.
GRAFIEK 1
Normaal tijdschema voor het uitvoeren van standaardtenders
(ECB-tijd)
NB:De cijfers hebben betrekking op de in Kader 3 bedoelde stappen.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 22
▼M1
b) Snelle tenders
Snelle tenders krijgen normaliter binnen één uur hun beslag, gere-
kend vanaf de aankondiging van de tender, waarbij certificering
plaatsvindt direct na de bekendmaking van het toewijzingsresultaat.
Grafiek 2 biedt een overzicht van het normale tijdschema voor snelle
tenders. De ECB kan, waar nodig, het tijdschema in individuele
gevallen aanpassen. Snelle tenders worden alleen gebruikt voor het
uitvoeren van „fine-tuning”-transacties. Het Eurosysteem kan, op
grond van de in paragraaf 2.2 vastgelegde criteria en procedures,
een beperkt aantal tegenpartijen selecteren voor deelname aan snelle
tenders.
GRAFIEK 2
Normaal tijdschema voor het uitvoeren van snelle tenders
NB:De cijfers hebben betrekking op de in Kader 3 bedoelde stappen.
c) Vaste en variabele-rentetenders
Het Eurosysteem kan kiezen tussen vaste-rentetenders (volumeten-
ders) en variabele-rentetenders (rentetenders). Bij een vaste-
rentetender maakt de ECB tevoren de rentevoet bekend en geven
deelnemende tegenpartijen het bedrag op waarvoor zij tegen die vaste
rentevoet een transactie wensen aan te gaan (1). Bij een variabele-
rentetender doen tegenpartijen opgave van het bedrag waarvoor en
de rentevoet waartegen zij een transactie met de nationale centrale
banken wensen aan te gaan (2).
5.1.2. Kalender voor tenders
a) Basis- en langerlopende herfinancieringstransacties
De basis- en langerlopende herfinancieringstransacties worden uitge-
voerd volgens een door het Eurosysteem gepubliceerde indicatieve
kalender (3). De kalender wordt ten minste drie maanden vóór het
begin van het desbetreffende jaar gepubliceerd. In Tabel 2 zijn de
normale transactiedagen voor de basis- en langerlopende herfinancie-
ringstransacties weergegeven. De ECB streeft ernaar te waarborgen
dat tegenpartijen in alle lidstaten kunnen deelnemen aan de basis-
en langerlopende herfinancieringstransacties. Derhalve houdt de
ECB bij het opstellen van de kalender voor deze transacties rekening
met de officiële feestdagen in de afzonderlijke lidstaten.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 23
(1) Bij een vaste deviezenswaptender stelt de ECB het swappunt voor de transactie vast en
geven tegenpartijen het vaste bedrag aan vreemde valuta op dat zij tegen die koers
willen verkopen (en terugkopen) of kopen (en weer verkopen).
(2) Bij een variabele deviezenswaptender doen de tegenpartijen opgave van het vaste
bedrag aan vreemde valuta waarvoor en het swappunt waarop zij de transactie wensenaan te gaan.
(
3) De kalender voor de tendertransacties van het Eurosysteem is op de website van de
ECB (www.ecb.int) te vinden; zie ook de websites van het Eurosysteem (Bijlage 5).
▼M1
TABEL 2
Normale transactiedagen voor de basis- en langerlopende herfinancieringstransacties
Soort transactie Normale transactiedag (T)
Basis-herfinancieringstransacties Elke dinsdag
Langerlopende herfinancieringstransacties De eerste woensdag van elke reserve-
aanhoudingsperiode (1)
(1) In verband met de eindejaarsperiode wordt de transactie van december een week vervroegd en
uitgevoerd aan het eind van de reserve-aanhoudingsperiode die eindigt op 23 december en niet aan
het begin van de nieuwe periode.
b) Structurele transacties
Structurele transacties door middel van standaardtenders vinden niet
plaats volgens een tevoren vastgestelde kalender maar worden
gewoonlijk slechts uitgevoerd en afgerekend op dagen die in alle
lidstaten werkdagen van de nationale centrale bank zijn (1).
c) „Fine-tuning”-transacties
„Fine-tuning”-transacties worden niet volgens een tevoren vastge-
stelde kalender uitgevoerd. De ECB kan besluiten „fine-tuning”-
transacties uit te voeren op elke werkdag van het Eurosysteem.
Nationale centrale banken nemen alleen aan dergelijke transacties
deel indien de transactiedag, de ingangsdatum en de einddatum voor
deze banken alle als werkdag gelden.
5.1.3. Aankondiging van tenders
Standaardtenders van het Eurosysteem worden via nieuwsagentschappen
openbaar aangekondigd. Daarnaast kunnen de nationale centrale banken
de tenders ook rechtstreeks bekendmaken aan tegenpartijen die geen
toegang tot nieuwsagentschappen hebben. De openbare tenderaankondi-
ging zal doorgaans de volgende informatie bevatten:
— het referentienummer van de tendertransactie;
— de datum van de tendertransactie;
— het type transactie (liquiditeitsverruimend of -verkrappend, alsmede
het soort monetair-beleidsinstrument);
— de looptijd van de transactie;— het type tender (vast of variabel);
— de methode van toewijzing (Nederlands of Amerikaans veilingsys-
teem, zoals beschreven in paragraaf 5.1.5d);
— het voorgenomen volume (gewoonlijk alleen bij langerlopende herfi-
nancieringstransacties);
— rentevoet/koers/swappunt (bij vaste-rentetenders);
— minimaal/maximaal aanvaardbare rentevoet/ koers/swappunt (indien
van toepassing);
— aanvangsdatum en afloopdatum van de transactie (indien van toepas-
sing) of valutadatum en vervaldatum van het instrument (bij uitgifte
van schuldbewijzen);
— de bij de transactie betrokken valuta's en de valuta waarvan het
bedrag vast blijft (bij deviezenswaps);
— de contante wisselkoers die dient als referentie bij het berekenen van
inschrijvingen (bij deviezenswaps);
— het maximum bedrag waarvoor kan worden ingeschreven (indien van
toepassing);
— de minimale toewijzing per tegenpartij (indien van toepassing);
— het minimale toewijzingspercentage (indien van toepassing);2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 24
(1) In dit document heeft de term „werkdag van een nationale centrale bank” betrekking op
elke dag waarop de nationale centrale bank van een bepaalde lidstaat is geopend voor
het verrichten van monetaire-beleidstransacties van het Eurosysteem. In sommigelidstaten kunnen bijkantoren van de nationale centrale bank op werkdagen van de natio-nale centrale bank gesloten zijn, wegens lokale of regionale feestdagen. In dat gevalmoet de desbetreffende nationale centrale bank tegenpartijen tevoren informeren over
de regelingen terzake van transacties waarbij deze bijkantoren zijn betrokken.
▼M1
— het tijdschema voor het doen van inschrijvingen;
— de coupure van de schuldbewijzen (bij uitgifte van schuldbewijzen);
en
— de ISIN-code van de uitgifte (bij uitgifte van schuldbewijzen).
Teneinde de doorzichtigheid van „fine-tuning”-transacties te bevorderen,
kondigt het Euro-systeem snelle tenders doorgaans tevoren publiekelijk
aan. Onder uitzonderlijke omstandigheden kan de ECB echter besluiten
snelle tenders tevoren niet publiekelijk aan te kondigen. Bij de aankondi-
ging van snelle tenders wordt dezelfde procedure gevolgd als bij
standaardtenders. Bij een snelle tender worden, ongeacht of de tender al
dan niet publiekelijk wordt aangekondigd, de gekozen tegenpartijen recht-
streeks door de nationale centrale banken benaderd.
5.1.4. Actie van de zijde van tegenpartijen en indiening van inschrijvingen
Inschrijvingen moeten door tegenpartijen worden ingediend in een vorm
volgens het door de nationale centrale banken voor de desbetreffende
transactie voorgeschreven pro forma model. Inschrijvingen moeten
worden ingediend bij de nationale centrale bank van de lidstaat waar de
instelling een vestiging heeft (hoofdkantoor of bijkantoor). Op een tender
mag door een instelling slechts worden ingeschreven via één vestiging
(hoofdkantoor of bijkantoor) in elke lidstaat.
Bij vaste-rentetenders moeten tegenpartijen in hun inschrijving het bedrag
opgeven waarvoor zij de transactie met de nationale centrale banken
wensen aan te gaan (1).
Bij variabele-rentetenders mogen tegenpartijen inschrijvingen indienen
voor maximaal tien verschillende rentevoeten/koersen/swap-punten. In
elk daarvan moeten zij het bedrag opgeven waarvoor zij de transactie
met de nationale centrale banken wensen aan te gaan, alsmede de rente-
voet (2)(3). De rentevoet moet worden uitgedrukt als een veelvoud van
0,01 procentpunt. Bij een variabele deviezenswap moeten de swappunten
conform de marktpraktijk worden uitgedrukt en moeten zij bij de inschrij-
ving worden opgegeven als een veelvoud van 0,01 swappunt.
Voor de basis-herfinancieringstransacties kan worden ingeschreven voor
een minimaal bedrag van EUR 1000000. Bedragen daarboven worden
uitgedrukt als een veelvoud van EUR 100.000. Voor „fine-tuning” en
structurele transacties gelden hetzelfde minimale inschrijvingsbedrag en
dezelfde regels voor bedragen daarboven. Het minimale inschrijvingsbe-
drag is van toepassing op elke afzonderlijke rentevoet/koers/swappunt.
Voor de langerlopende herfinancieringstransacties stelt elke nationale
centrale bank een minimaal inschrijvingsbedrag vast tussen EUR 10.000
en EUR 1 000000. Bedragen daarboven moeten zijn uitgedrukt als een
veelvoudvan EUR 10.000. Het minimale inschrijvingsbed rag is van
toepassing op elke afzonderlijke rentevoet.
De ECB is gerechtigd een plafond vast te stellen teneinde onevenredig
grote inschrijvingen te voorkomen. Een dergelijk plafond wordt altijd in
de openbare aankondiging van de tender vermeld.
Tegenpartijen worden geacht hun toewijzingen in alle gevallen te kunnen
dekken door een toereikend bedrag aan beleenbare activa (4). De door de
desbetreffende nationale centrale bank gehanteerde contractuele of andere
regelingen voorzien in de mogelijkheid boetes op te leggen als de tegen-
partij niet in staat is een toereikendbed rag aan beleenbare activa over te
dragen of in liquide middelen te voldoen tegenover de toewijzing bij een
tender.
Inschrijvingen kunnen tot het uiterste tijdstip van indiening worden terug-
getrokken. Inschrijvingen die na het in de aankondiging van de tender
vermelde uiterste tijdstip worden ingediend zijn ongeldig. Of een inschrij-
ving al of niet vóór het uiterste tijdstip is ingediend is ter beoordeling aan
de nationale centrale banken. De nationale centrale banken leggen alle
inschrijvingen van een tegenpartij terzijde als het totale ingeschreven
bedrag een eventueel door de ECB vastgestelde inschrijvingslimiet te
boven gaat. De nationale centrale banken leggen ook inschrijvingen2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 25
(1) Bij een vaste-deviezenswap moet het vaste bedrag aan vreemde valuta worden opge-
geven waarvoor de tegenpartij de transactie met het Eurosysteem wenst aan te gaan.
(2) Ten aanzien van de uitgifte van ECB-schuldbewijzen, kan de ECB besluiten dat
inschrijvingen moeten luiden in de vorm van een koers in plaats van een rentevoet. In
dat geval worden de koersen uitgedrukt als percentage van het nominale bedrag.
(3) Bij een variabele-deviezenswaptender moet het vaste bedrag aan vreemde valuta
worden opgegeven waarvoor de tegenpartij de transactie met het Eurosysteem wenstaan te gaan, alsmede het swappuntcijfer.
(
4) Of in liquide middelen te kunnen voldoen bij liquiditeits-verkrappende transacties.
▼M1
terzijde waarvan het bedrag het minimale inschrijvingsbedrag onder-
schrijdt of waarvan het bedrag respectievelijk lager of hoger is dan een
eventueel vastgesteld(e) laagste of hoogste rentevoet/koers/swappunt. De
nationale centrale banken kunnen voorts inschrijvingen terzijde leggen
die niet volledig zijn of die niet voldoen aan het pro forma model. Als
een inschrijving terzijde wordt gelegd, informeert de desbetreffende
nationale centrale bank de tegenpartij van haar besluit vóór de toewijzing
van de tender.
5.1.5. Toewijzingsprocedures bij tenders
a) Vaste-rentetenders
Bij de toewijzing van een vaste-rentetender worden de door tegenpar-
tijen ingediende inschrijvingen opgeteld. Als het totale ingeschreven
bedrag het totale bedrag aan te verschaffen liquiditeiten overtreft,
worden de inschrijvingen toegewezen in evenredigheid met de
verhouding tussen het toe te wijzen bedrag en het totale ingeschreven
bedrag (zie Kader 4). Het aan elke tegenpartij toegewezen bedrag
wordt tot op één euro nauwkeurig afgerond. De ECB kan echter bij
vaste-rentetenders besluiten aan iedere inschrijver een bepaald mini-
maal bedrag/percentage toe te wijzen.
b) Variabele-rentetenders in euro
Bij de toewijzing van liquiditeitsverschaffende variabele-rentetenders
in euro worden de inschrijvingen gerangschikt in aflopende volgorde
van rentevoeten. Inschrijvingen met de hoogste rentevoet worden
allereerst toegewezen, gevolgd door die met de naastlagere rentevoet
totdat het totale bedrag aan de te verschaffen liquiditeiten is bereikt.
Indien bij de laagste rentevoet waarop wordt toegewezen (de margi-
nale rentevoet) de totale inschrijving de resterende toewijzing te
boven gaat, wordt het resterende bedrag toegewezen in evenredigheid
met de verhouding tussen het toe te wijzen resterende bedrag en het
totale tegen de marginale rentevoet ingeschreven bedrag (zie Kader
5). Het aan elke tegenpartij toegewezen bedrag wordt tot op één
euro nauwkeurig afgerond.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 26
▼M1
2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 27
▼M1
Bij de toewijzing van liquiditeitsonttrekkende variabele-rentetenders
(die kunnen worden gebruikt voor de uitgifte van schuldbewijzen en
het aantrekken van termijndeposito's) worden de inschrijvingen
gerangschikt in oplopende volgorde van rentevoeten (of aflopende
volgorde van koersen). Inschrijvingen met de laagste rentevoet
(hoogste koers) worden allereerst toegewezen, gevolgd door die met
de naasthogere rentevoet (naastlagere koers) totdat het totale bedrag
aan de te onttrekken liquiditeiten is bereikt. Indien bij de hoogste
rentevoet (laagste koers) waarop wordt toegewezen (de marginale
rentevoet/ koers) de totale inschrijving de resterende toewijzing te
boven gaat, wordt het resterende bedrag toegewezen in evenredigheid
met de verhouding tussen het toe te wijzen resterende bedrag en het
totale tegen de marginale rentevoet (koers) ingeschreven bedrag (zie
Kader 5). Bij de uitgifte van schuldbewijzen wordt het aan elke
tegenpartij toegewezen bedrag afgerond op een veelvoud van de
coupure van de schuldbewijzen. Bij andere liquiditeitsverkrappende
transacties wordt het aan elke tegenpartij toegewezen bedrag tot op
één euro afgerond.
De ECB kan besluiten bij variabele-rentetenders aan iedere
inschrijver een bepaaldminimaal bed rag toe te wijzen.
c) Variabele deviezenswaptenders
Bij de toewijzing van liquiditeitsverschaffende variabele deviezens-
waptenders worden de inschrijvingen gerangschikt in oplopende
volgorde van opgegeven swappunten(1). Inschrijvingen met het
laagste opgegeven swappunt worden allereerst toegewezen, gevolgd
door die met het naasthogere opgegeven swappunt totdat het totale
bedrag aan de te verschaffen vaste valuta is bereikt. Indien bij het
hoogste opgegeven swappunt waarop wordt toegewezen (het margi-
nale swappunt) de totale inschrijving het resterende toe te wijzen
bedrag te boven gaat, wordt het resterende bedrag toegewezen in
evenredigheid met de verhouding tussen het resterende bedrag en
het totale tegen het marginale swappunt ingeschreven bedrag (zie
Kader 6). Het aan elke tegenpartij toegewezen bedrag wordt tot op
één euro nauwkeurig afgerond.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 28
(1) Opgegeven swappunten worden in oplopende volgorde gerangschikt met inachtneming
van het teken, dat afhangt van het teken van het renteverschil tussen de vreemde valuta
en de euro. Indien, voor de looptijd van de swap, de rentevoet op de vreemde valuta
hoger is dan de overeenkomstige rentevoet op de euro, is het opgegeven swappunt posi-tief (en doet de euro agio ten opzichte van de vreemde valuta). Omgekeerd is, wanneerde rentevoet op de vreemde valuta lager is dan de overeenkomstige rentevoet op deeuro, het opgegeven swappunt negatief (en doet de euro disagio ten opzichte van de
vreemde valuta).
▼M1
2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 29
▼M1
Bij de toewijzing van liquiditeitsonttrekkende variabele-deviezens-
waptenders worden de inschrijvingen gerangschikt in aflopende
volgorde van opgegeven swappunten. Inschrijvingen met het hoogste
opgegeven swappunt worden allereerst toegewezen, gevolgd door die
met het naastlagere opgegeven swappunt totdat het totale bedrag aan
de te onttrekken vaste valuta is bereikt. Indien bij het laagste opge-
geven swappunt waarop wordt toegewezen (het marginale swappunt)
de totale inschrijving het resterende toe te wijzen bedrag te boven
gaat, wordt het resterende bedrag toegewezen in evenredigheid met
de verhouding tussen het resterende bedrag en het totale tegen het
marginale swappunt ingeschreven bedrag (zie Kader 6). Het aan
elke tegenpartij toegewezen bedrag wordt tot op één euro nauwkeurig
afgerond.
d) Methode van toewijzing
Bij variabele-rentetenders kan het Eurosysteem hetzij een op een
enkelvoudige hetzij een op een meervoudige rentevoet gebaseerde
toewijzingsprocedure toepassen. Bij een toewijzingsprocedure op
basis van een enkelvoudige rentevoet (Nederlands veilingsysteem) is
de rentevoet dan wel de koers dan wel het swappunt voor het toege-
wezen bedrag voor alle toegewezen inschrijvingen gelijk aan de
marginale rentevoet dan wel de marginale koers dan wel het margi-
nale swappunt (waarmee het totaal beschikbare bedrag wordt
uitgeput). Bij een toewijzingsprocedure op basis van een meervou-
dige rentevoet (Amerikaans veilingsysteem) is de rentevoet dan wel
de koers dan wel het swappunt op het toegewezen bedrag voor elke
afzonderlijke inschrijving gelijk aan de rentevoet dan wel de koers
dan wel het swappunt dat bij de inschrijving is opgegeven.
5.1.6. Bekendmaking van de resultaten van de toewijzing
De resultaten van de toewijzing van standaardtenders en snelle tenders
worden publiekelijk via nieuwsagentschappen bekendgemaakt. Daarnaast
kunnen nationale centrale banken de resultaten van de toewijzing ookrechtstreeks aan tegenpartijen bekendmaken. De bekendmaking bevat
doorgaans de volgende informatie:
— het referentienummer van de tendertransactie;
— de datum van de tendertransactie;— het type transactie;— de looptijd van de transactie;
— het totale door tegenpartijen van het Eurosysteem ingeschreven
bedrag;
— het aantal inschrijvers;
— de bij de transactie betrokken valuta's (bij deviezenswaps);— het totale toegewezen bedrag;— het toewijzingspercentage (bij vaste-rente-tenders);
— de contante koers (bij deviezenswaps);
— aanvaarde marginale rentevoet/koers/swap-punt en het toewijzingsper-
centage daarbij (bij variabele-rentetenders);
— de minimale opgegeven rentevoet, de maximale opgegeven rentevoet
en het gewogen gemiddelde van de toegewezen rentevoeten (bij
toewijzing op basis van een meervoudige rentevoet);
— de aanvangsdatum en de afloopdatum van de transactie (indien van
toepassing) of de valutadatum en vervaldag van het instrument (bij
uitgifte van schuldbewijzen);
— de minimale toewijzing per tegenpartij (indien van toepassing);— het minimale toewijzingspercentage (indien van toepassing);
— de coupure van de schuldbewijzen (bij uitgifte van schuldbewijzen);
— de ISIN-code van de uitgifte (bij uitgifte van schuldbewijzen).
De nationale centrale banken zullen de afzonderlijke toewijzingen recht-
streeks bekendmaken aan inschrijvers die een toewijzing ontvangen.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 30
▼M1
5.2.Procedures voor bilaterale transacties
a) Algemene opmerkingen
De nationale centrale banken kunnen transacties op bilaterale basis
uitvoeren (1). Bilaterale procedures kunnen worden benut voor open-
markttransacties, voor „fine-tuning”-doeleinden en voor structurele
rechtstreekse aan- of verkopen van waardepapieren. Bilaterale trans-
acties worden in algemene zin gedefinieerd als transacties tussen het
Eurosysteem en één of enkele tegenpartijen zonder dat gebruik wordt
gemaakt van een tender. Daarbij kunnen twee soorten bilaterale
transacties worden onderscheiden: transacties waarbij de tegenpar-
tijen rechtstreeks worden benaderd door het Eurosysteem en
transacties die worden uitgevoerd via effectenbeurzen en markt-
agenten.
b) Rechtstreekse benadering van tegenpartijen
Hierbij benaderen de nationale centrale banken rechtstreeks één of
enkele binnenlandse tegenpartijen, die volgens de in paragraaf 2.2
vastgelegde criteria worden gekozen. Overeenkomstig de door de
ECB verstrekte gedetailleerde instructies besluiten de nationale
centrale banken al of niet met de tegenpartijen een transactie aan te
gaan. De transacties worden via de nationale centrale banken afgere-
kend.
Als door de Raad van Bestuur van de ECB zou worden besloten dat
onder uitzonderlijke omstandigheden bilaterale transacties ook
kunnen worden uitgevoerd door de ECB zelf (of door één of enkele
nationale centrale banken die dan als agent van de ECB optreden),
zullen de procedures dienovereenkomstig worden aangepast. In dat
geval zal de ECB (of één of enkele nationale centrale banken die
dan als agent optreden) één of enkele tegenpartijen in het eurogebied,
gekozen volgens de in paragraaf 2.2 vastgelegde criteria, rechtstreeks
benaderen. De ECB (of één of enkele nationale centrale banken die
dan als agent optreden) zal dan besluiten om al dan niet een trans-
actie met de tegenpartijen aan te gaan. Desondanks zullen de
transacties gedecentraliseerd via de nationale centrale banken worden
afgerekend. Bilaterale procedures via een directe benadering van
tegenpartijen kunnen worden toegepast voor transacties met wederin-
koop, rechtstreekse aan- of verkopen van waardepapieren,
deviezenswaps en het aantrekken van termijndeposito's.
c) Transacties via effectenbeurzen en marktagenten
De nationale centrale banken kunnen rechtstreekse aan- of verkopen
van waardepapieren via effectenbeurzen en marktagenten uitvoeren.
Daarbij is het scala aan tegenpartijen niet a priori beperkt; de proce-
dures worden aangepast aan de geldende marktusance. De Raad van
Bestuur van de ECB zal besluiten of onder uitzonderlijke omstandig-
heden de ECB zelf (of één of enkele nationale centrale banken die
dan als agent van de ECB optreden) rechtstreekse aan- of verkopen
van waardepapieren voor „fine-tuning”-doeleinden via effecten-
beurzen en marktagenten kan uitvoeren.
d) Aankondiging van bilaterale transacties
Bilaterale transacties worden gewoonlijk niet tevoren publiekelijk
aangekondigd. De ECB kan besluiten de resultaten van bilaterale
transacties niet publiekelijk bekendte maken.
e) Transactiedagen
De ECB kan besluiten bilaterale transacties voor „fine-tuning”-doel-
einden uit te voeren op elke werkdag van het Eurosysteem. Nationale
centrale banken nemen alleen aan dergelijke transacties deel als de
transactiedag, de ingangsdatum en de einddatum voor de banken als
werkdag gelden.
Bilaterale rechtstreekse aan- of verkopen van waardepapieren voor
structurele doeleinden worden doorgaans slechts uitgevoerd en afge-
rekend op dagen die in alle lidstaten werkdagen van de nationale
centrale bank zijn.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 31
(1) De Raad van Bestuur van de ECB zal besluiten of onder uitzonderlijke omstandigheden
bilaterale transacties voor „fine-tuning”-doeleinden ook door de ECB zelf kunnen
worden uitgevoerd.
▼M1
5.3.Procedures voor het afrekenen van transacties
5.3.1. Algemene opmerkingen
De geldtransacties die gemoeid zijn met de permanente faciliteiten en de
open-markttransacties van het Eurosysteem worden afgerekend via de
door de tegenpartijen bij de nationale centrale banken aangehouden reke-
ningen (of via hun rekeningen bij verevenende banken die aan TARGET
deelnemen). De geldtransacties worden slechts afgerekend na (of op het
tijdstip van) de uiteindelijke overdracht van de aan de transactie ten
grondslag liggende activa. Dit betekent dat beleenbare activa tevoren
moeten worden gedeponeerd op een effectenrekening bij, of op levering-
tegen-betalingsbasis binnen de dag worden verrekend met, de nationale
centrale banken. De overdracht van beleenbare activa vindt plaats via de
door tegenpartijen aangehouden effectenrekeningen bij een effecten-
afwikkelsysteem dat aan de minimumnormen van de ECB voldoet (1).
Tegenpartijen die niet beschikken over een effectenrekening bij een natio-
nale centrale bank of een effectenrekening bij een effecten-
afwikkelsysteem dat aan de minimumnormen van de ECB voldoet,
kunnen hun transacties in beleenbare activa verrekenen via een effecten-
rekening of de effectenrekening van een correspondent-kredietinstelling.
Verdere bepalingen met betrekking tot de verrekeningsprocedures zijn
vastgelegd in de contractuele regelingen die door de nationale centrale
banken (of de ECB) worden toegepast voor het desbetreffende mone-
taire-beleidsinstrument. De verrekeningsprocedures van de diverse
nationale banken kunnen enigszins van elkaar verschillen als gevolg van
verschillen in nationale wetgeving en usance.
5.3.2. Afrekening van open-markttransacties
Open-markttransacties op basis van standaardtenders (de basis-herfinan-
cieringstransacties, de langerlopende herfinancieringstransacties en
structurele transacties) worden gewoonlijk afgerekend op de eerste dag
na de transactiedag waarop alle desbetreffende nationale RTBV-systemen
en alle desbetreffende effecten-afwikkelsystemen zijn geopend. Het Euro-
systeem streeft er principieel naar de transacties met betrekking tot open-
marktoperaties gelijktijdig in alle lidstaten te verrekenen met alle tegen-
partijen die voldoende beleenbare activa hebben geleverd. Als gevolg van
operationele beperkingen en de technische kenmerken van de afwikke-
lingssystemen voor effecten, kan het precieze tijdstip van verrekening
van open-markttransacties in het eurogebied binnen dezelfde dag
verschillen. Het tijdstip waarop de basis- en de langerlopende herfinancie-
ringstransacties worden verrekend valt doorgaans samen met het tijdstip
waarop een vorige transactie met een overeenkomstige looptijdword t
afgewikkeld.
Het Eurosysteem streeft ernaar open-markttransacties op basis van snelle
tenders en bilaterale procedures op de transactiedag te verrekenen. Om
operationele redenen kan het Eurosysteem echter incidenteel voor deze
transacties andere verrekeningsdata toepassen, in het bijzonder met
betrekking tot rechtstreekse aan- of verkopen van waardepapieren (voor
zowel „fine-tuning” als structurele doeleinden) en deviezenswaps (zie
Tabel 3).
TABEL 3
Normale valutadata voor open-markttransacties van het Eurosysteem (1)
Monetair-beleidsinstrumentValutadatum voor transacties op
basis van standaardtendersValutadatum voor tranacties op
basis van snelle tenders of bila-
terale procedures
Transacties met wederinkoop T+1 (2)T
Rechtstreekse aan- of
verkopen van waardepapieren— Conform marktpraktijk voor
beleenbare activa
Uitgifte van schuldbewijzen T+1 —
Deviezenswaps — T, T+1 oder T+2Aantrekken van termijndepo-
sito's—T2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 32
(1) De normen ten aanzien van effecten-afwikkelsystemen in het eurogebieden een geactualiseerd e lijst van d e
goedgekeurde koppelingen tussen deze systemen zijn te vinden op de website van de ECB (www.ecb.int).
▼M1
(1) In de Tabel is T de transactiedag. De aanduiding van de verrekeningsdatum is gebaseerd op werkdagen
van het Eurosysteem.
(2) Als de normale verrekeningsdatum voor de basis- of de langerlopende herfinancieringstransacties samen-
valt met een officiële vrije dag, kan de ECB besluiten een andere verrekeningsdatum toe te passen, metinbegrip van verrekening op dezelfde dag. De verrekeningsdata voor de basis- en de langerlopende herfi-nancieringstransacties worden tevoren vastgelegd in de tenderkalender van het Eurosysteem (zieparagraaf 5.1.2).
5.3.3. Einde-dagprocedures
De einde-dagprocedures zijn vastgelegd in documentatie met betrekking
tot de nationale RTBV-systemen en het TARGET-systeem. In het alge-
meen is de sluitingstijd van het TARGET-systeem 18.00 uur ECB-tijd
(Midden-Europese tijd). Na sluitingstijd worden geen opdrachten voor
de nationale RTBV-systemen meer aanvaard; op dat tijdstip aanwezige
opdrachten die vóór sluitingstijd zijn aanvaard worden nog verwerkt.
Verzoeken van tegenpartijen om toegang tot de marginale beleningsfaci-
liteit of de depositofaciliteit moeten uiterlijk 30 minuten na de
sluitingstijd van TARGET bij de desbetreffende nationale centrale bank
zijn ingediend (1).
Een eventueel negatief saldo op de vereveningsrekening (in het nationale
RTBV-systeem) van een tegenpartij na voltooiing van de einde-dagproce-
dures wordt automatisch beschouwd als een verzoek om toegang tot de
marginale beleningsfaciliteit (zie paragraaf 4.1).
HOOFDSTUK 6
6.BELEENBARE ACTIVA
6.1.Algemene opmerkingen
Conform artikel 18.1 van de ESCB/ECB-Statuten is het de ECB en de
nationale centrale banken toegestaan op de financiële markten te opereren
door beleenbare activa rechtstreeks of door middel van repo's te kopen en
verkopen, en moeten alle krediettransacties van het Eurosysteem door
toereikend onderpand worden gedekt. Alle liquiditeitsverschaffende trans-
acties van het Eurosysteem zijn dan ook gebaseerd op door de
tegenpartijen verstrekte beleenbare activa, hetzij door overdracht van de
eigendom van de activa (bij rechtstreekse aan- of verkopen van waarde-
papieren of repo's) hetzij door de vestiging van een pandrecht (bij
leningen op onderpand) (2).
Teneinde het Eurosysteem te vrijwaren van verliezen als gevolg van de
monetaire-beleidstransacties, de gelijke behandeling van tegenpartijen te
waarborgen en de operationele doelmatigheid te verhogen, moeten
beleenbare activa aan bepaalde criteria voldoen om te mogen worden
gebruikt bij de monetaire-beleidstransacties van het Eurosysteem.
Onder erkenning van het feit dat harmonisatie van deze criteria in het
eurogebied zou bijdragen tot gelijke behandeling en operationele doelma-
tigheid, moet tezelfdertijd rekening worden gehouden met bestaande
verschillen in financiële structuur tussen de lidstaten. Derhalve wordt,
hoofdzakelijk ten behoeve van interne doeleinden van het Eurosysteem,
een onderscheid gemaakt tussen twee categorieën activa die gebruikt
kunnen worden in het kader van de monetaire-beleidstransacties van het
Eurosysteem. Deze twee categorieën worden aangeduid als op lijst 1
respectievelijk lijst 2 opgenomen activa:
— lijst 1 bestaat uit verhandelbare schuldbewijzen die voldoen aan het
gehele eurogebied omspannende, door de ECB vastgestelde criteria;
en
— lijst 2 bestaat uit aanvullende verhandelbare en niet-verhandelbare
activa die van bijzonder belang zijn voor de nationale financiële
markten en het nationale bankwezen en waarvoor door de nationale
centrale banken criteria worden vastgesteld met inachtneming van de
door de ECB vastgestelde minimumcriteria. De specifieke, door de2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 33
(1) Op de laatste werkdag van het Eurosysteem in een reserveaanhoudingsperiode is de
sluitingstijd voor verzoeken om toegang tot de depositofaciliteit 30 minuten later.
(2) Liquiditeitsverkrappende rechtstreekse aan- of verkopen van waardepapieren en open-
markttransacties met wederinkoop worden ook gebaseerd op beleenbare activa. Voorde bij liquiditeitsverkrappende open-markttransacties met wederinkoop gebruiktebeleenbare activa zijn de criteria dezelfde als die voor activa gebruikt bij liquiditeits-verruimende open-markttransacties met wederinkoop. Bij liquiditeitsverkrappende
transacties worden echter geen initiële marges of surpluspercentages gehanteerd.
▼M1
nationale centrale banken toegepaste criteria behoeven de goedkeu-
ring van de ECB.
Met betrekking tot de kwaliteit van de activa en hun beleenbaarheid in
het kader van de verschillende monetaire-beleidstransacties van het Euro-
systeem, wordt tussen de op de twee lijsten opgenomen activa geen
onderscheid gemaakt (behoudens dat op lijst 2 opgenomen activa door-
gaans niet door het Eurosysteem worden gebruikt bij rechtstreekse aan-
of verkopen van waardepapieren). De activa die gebruikt kunnen worden
voor de monetaire-beleidstransacties van het Eurosysteem kunnen ook
worden gebruikt als beleenbare activa bij de verstrekking van krediet
binnen de werkdag (1).
De op lijst 1 en lijst 2 opgenomen activa zijn onderworpen aan de in
paragraaf 6.4 beschreven risicobeheersingsmaatregelen.
Tegenpartijen van het Eurosysteem kunnen beleenbare activa grensover-
schrijdend gebruiken, d.w.z. dat zij liquiditeiten kunnen verkrijgen van
de centrale bank van de lidstaat waarin zij zijn gevestigd op onderpand
van activa die zich in een andere lidstaat bevinden (zie paragraaf 6.6).
6.2.Op lijst 1 opgenomen activa
De ECB stelt vast welke activa op lijst 1 worden opgenomen, en houdt
deze lijst bij. De lijst is openbaar (2).
Door de ECB uitgegeven schuldbewijzen worden op lijst 1 opgenomen.
Door de nationale centrale banken vóór de overgang van de respectieve
lidstaat op de euro uitgegeven schuldbewijzen worden ook op lijst 1
opgenomen.
Voor de overige op lijst 1 opgenomen activa gelden de volgende criteria
(zie ook Tabel 4):
— de activa dienen schuldbewijzen te zijn welke (a) een vooraf bepaalde
hoofdsom hebben en waarvan (b) de coupon niet kan resulteren in een
negatieve cashflow. Bovendien moet de coupon voldoen aan één van
de volgende voorwaarden: (i) het is een nulcoupon; (ii) het is een
coupon met vaste rente; of (iii) het is een coupon met een variabele
rente die is gekoppeld aan een referentierente. Ook mag de coupon
zijn gekoppeld aan de rating van de emittent. Hiernaast zijn ook
inflatie-geïndexeerde obligaties beleenbaar. Deze condities moeten
gelden totdat de schuld wordt afgelost (3);
— de activa moeten voldoen aan hoge kwaliteitseisen. Bij de beoorde-
ling van de kwaliteit van schuldbewijzen, houdt de ECB onder meer
rekening met beschikbare beoordelingen van de kredietwaardigheid
door commerciële bureaus, met garanties (4) van financieel solide
garantieverleners (5) en met bepaalde institutionele criteria die een
zeer hoge mate van bescherming van de houders waarborgen (6);
— de activa dienen giraal overdraagbaar te zijn;
— de activa dienen te zijn gedeponeerd/ geregistreerd (uitgegeven) in de
Europese Economische Ruimte (EER) bij een centrale bank of bij een
centrale effecten-bewaarinstelling (CEBI) die voldoet aan de mini-
mumstandaard van de ECB. Voorts dienen zij te worden
aangehouden (verevend) middels een rekening bij het Eurosysteem
of bij een effectenafwikkelsysteem dat voldoet aan de ECB-normen
(zodat volledige vestiging en eventueel te gelde maken ervan zijn2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 34
(1) Daarnaast kan de ECB de nationale centrale banken toestaan om bepaalde soorten
activa die niet gebruikt kunnen worden voor de monetaire-beleidstransacties van het
Eurosysteem te gebruiken als beleenbare activa bij de verstrekking van krediet binnende werkdag (zie voetnoot 49).
(
2) Deze lijst, die wekelijks wordt geactualiseerd, is te vinden op de website van de ECB
(www.ecb.int).
(3) Schuldbewijzen die rechten op de hoofdsom en/of rente verlenen welke achtergesteld
zijn aan rechten van houders van andere schuldbewijzen van dezelfde emittent (danwel, binnen een gestructureerde emissie, zijn achtergesteld aan andere traches vandezelfde emissie) zijn van lijst 1 uitgesloten.
(
4) Alleen onvoorwaardelijke en op eerste afroep invorderbare garanties worden geaccep-
teerd. De garanties dienen geldig te zijn krachtens het vigerende recht en afdwingbaar
krachtens het recht van een landin het eurogebied .
(5) Garantieverleners dienen gevestigd te zijn in de EER.
(6) Door kredietinstellingen uitgegeven schuldbewijzen die niet volledig voldoen aan de in
artikel 22, lid4, van d e icbe-Richtlijn (Richtlijn 88/220/EEG ter wijziging van Richtlijn
85/611/EEG) gestelde criteria worden slechts op lijst 1 opgenomen als aan iedere
emissie als zodanig een kredietwaardigheidsbeoordeling (van een commerciële krediet-beoordelaar) is toegekend die, naar het oordeel van het ESCB, aangeeft dat hetschuldbewijs aan hoge kredietwaardigheidsnormen voldoet. De beleenbaarheid vanschuldbewijzen uitgegeven in het kader van een emissieprogramma wordt beoordeeld
op basis van individuele ratings voor elke afzonderlijke uitgifte binnen dat programma.
▼M1
onderworpen aan de wetgeving van een lidstaat van het eurogebied).
Indien de CEBI waar het activum is uitgegeven en het effecten-afwik-
kelsysteem waar het wordt aangehouden niet identiek zijn, dienen
beide instellingen verbonden te zijn via een door de ECB goedge-
keurde koppeling (1);
— de activa moeten luiden in euro (2);
— de activa moeten zijn geëmitteerd (of gegarandeerd) door in de EER
gevestigde entiteiten (3); en
— de activa moeten genoteerd zijn op een gereguleerde markt zoals
omschreven in de Richtlijn beleggingsdiensten (4), of genoteerdof
verhandeld op bepaalde niet-gereguleerde, door de ECB aangewezen
markten (5). Voorts kan door de ECB bij het beleenbaar verklaren
van afzonderlijke schuldbewijzen de liquiditeit van de markt in
aanmerking worden genomen.
Een tegenpartij mag geen schuldbewijzen aanbieden, ook al zijn deze
opgenomen op lijst 1, wanneer deze zijn uitgegeven of gegarandeerd
door die tegenpartij zelf of door enige andere entiteit waarmee de tegen-partij nauwe banden onderhoudt (
6), zoals gedefinieerd in Richtlijn 2000/
12/EG betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaam-
heden van kredietinstellingen (7)(8).
Nationale centrale banken kunnen desondanks besluiten de volgende, op
lijst 1 opgenomen instrumenten niet als beleenbare activa te aanvaarden:
— schuldbewijzen die vervallen vóór de vervaldatum van de monetaire-
beleidstransactie waarbij zij als beleenbare activa gelden (9) en;
— schuldbewijzen met een inkomensstroom (b.v. een couponbetaling) in
de periode tot de vervaldatum van de monetaire-beleidstransactie
waarbij zij als beleenbare activa worden gebruikt.
Alle op lijst 1 opgenomen instrumenten kunnen grensoverschrijdend
worden benut, wat inhoudt dat een tegenpartij krediet kan verkrijgen bij
de nationale centrale bank van het land van vestiging door gebruik te2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 35
(1) De beschrijving van de standaards voor het gebruik van toegelaten effecten-afwikkel-
systemen in het eurogebied en een courante lijst van goedgekeurde koppelingen tussendeze systemen is te vinden op de internetsite van de ECB (www.ecb.int).
(
2) Als zodanig of in de nationale uitdrukkingen van de euro.
(3) Het vereiste dat de emitterende entiteit in de EER moet zijn gevestigd geldt niet voor
internationale en supranationale instellingen.
(4) Richtlijn van de Raad 93/22/EEG van 10 mei 1993 inzake beleggingsdiensten, PB L
141 van 11 juni 1993.
(5) Door kredietinstellingen uitgegeven schuldbewijzen die niet volledig voldoen aan de in
artikel 22, lid4, van d e icbe-Richtlijn (Richtlijn 88/220/EEG ter wijziging van Richtlijn
85/611/EEG) gestelde criteria worden slechts op lijst 1 opgenomen als zijn genoteerdop een gereguleerde markt zoals gedefinieerd in de Richtlijn beleggingsdiensten (Richt-lijn 93/22/EEG) en voldoen aan de in de Prospectusrichtlijn (Richtlijn 89/298/EEG)gestelde eisen.
(
6) Een tegenpartij die gebruikmaakt van activa welke, op grond van identiteit tussen
tegenpartij en uitgever/garantieverlener, of omdat er sprake is van nauwe banden, niet
of niet langer mogen worden gebruikt als onderpand op een uitstaand krediet, isverplicht de betrokken nationale centrale bank hiervan onverwijld in kennis te stellen.Aan deze activa zal op de eerstvolgende waarderingsdatum de waarde nihil wordentoegekend waarbij eventueel een margestorting zal worden gevraagd. (Zie Bijlage 6.)
(
7) Richtlijn 2000/12/EG PB L 126 van 26 mei 2000. Artikel 1, lid26 luid t als volgt:
„nauwe banden: een situatie waarbij twee of meer natuurlijke of rechtspersonenverbonden zijn door:
a) een deelneming, d.w.z. het rechtstreeks of door middel van een zeggenschapsband
in bezit hebben van ten minste 20 % van de stemrechten of het kapitaal van een
onderneming, of
b) een zeggenschapsband, d.w.z. de band die bestaat tussen een moederonderneming
en een dochteronderneming, in alle gevallen zoals bedoeld in artikel 1, leden 1 en2, van Richtlijn 83/349/EEG, of een band van dezelfde aard tussen een natuurlijkeof een rechtspersoon en een onderneming; elke dochteronderneming van een doch-
teronderneming wordt ook beschouwd als een dochteronderneming van de
moederonderneming die aan het hoofd van deze ondernemingen staat. Als eennauwe bandtussen twee of meer natuurlijke of rechtspersonen word t tevensbeschouwd een situatie waarin deze personen via een zeggenschapsband duurzaamverbonden zijn met een zelfde persoon.”
(
8) Deze bepaling is niet van toepassing op (i) nauwe banden tussen de tegenpartij en de
overheden van landen van de EER; (ii) handelswissels waarvoor behalve de tegenpartijnog ten minste één andere entiteit (banken uitgezonderd) aansprakelijk is; (iii) schuld-bewijzen die volledig voldoen aan de in artikel 22, lid 4, van de icbe-Richtlijn(Richtlijn 85/611/EEG zoals gewijzigdbij Richtlijn 88/220/EEG) vastgelegd e criteria;
en (iv) gevallen waarin schuldbewijzen de bescherming genieten van bijzondere juridi-
sche waarborgen, te vergelijken met de genoemde onder (iii).
(
9) Als de nationale centrale banken het gebruik zouden toestaan van activa met een loop-
tijd korter dan die van de monetaire-beleidstransacties waarbij ze als beleenbare activaworden benut, zouden tegenpartijen dergelijke activa op of vóór de vervaldatum
moeten vervangen.
▼M1
maken van op lijst 1 opgenomen activa die zich in een andere lidstaat
bevinden (zie paragraaf 6.6).
Op lijst 1 opgenomen activa kunnen worden gebruikt voor alle monetaire-
beleidstransacties die zijn gebaseerd op beleenbare activa, d.w.z. transac-
ties met wederinkoop en rechtstreekse aan- of verkopen van
waardepapieren op de open markt en de marginale beleningsfaciliteit.
6.3.Op lijst 2 opgenomen activa (1)
Naast schuldbewijzen die voldoen aan de criteria voor opneming op lijst
1, kunnen nationale centrale banken ook andere activa beleenbaar
verklaren die van bijzonder belang zijn voor de nationale financiële
markten en het nationale bankwezen; deze activa worden dan op lijst 2
opgenomen. Criteria voor opneming van activa op lijst 2 worden overeen-
komstig de onderstaand vermelde minimumvereisten door de nationale
centrale banken vastgesteld. De specifieke nationale criteria voor op lijst
2 opgenomen activa behoeven de goedkeuring van de ECB. De nationale
centrale banken stellen vast welke activa op nationale lijsten 2 worden
opgenomen, en houden deze lijsten bij. De lijsten zijn openbaar (2).
Voor de op lijst 2 opgenomen activa gelden de volgende criteria (zie ook
Tabel 4):
— de activa kunnen schuldbewijzen zijn (verhandelbaar dan wel niet-
verhandelbaar) welke (a) een vooraf bepaalde hoofdsom vertegen-
woordigen en waarvan (b) de coupon niet kan resulteren in een
negatieve cashflow. Bovendien moet de coupon voldoen aan één van
de volgende voorwaarden: (i) het is een nulcoupon; (ii) het is een
coupon met vaste rente; of (iii) het is een coupon met een variabele
rente gekoppeldaan een referentierente. Ook mag d e coupon zijn
gekoppeld aan de rating van de emittent. Hiernaast zijn ook inflatie-
geïndexeerde obligaties beleenbaar. Deze condities moeten gelden
totdat de schuld wordt afgelost. Voorts kunnen de activa aandelen
zijn (verhandeld op een gereguleerde markt zoals gedefinieerd in de
Richtlijn beleggingsdiensten (3)). Door kredietinstellingen uitgegeven
aandelen en door kredietinstellingen uitgegeven schuldbewijzen die
niet geheel voldoen aan de in artikel 22, lid 4, van de icbe-Richtlijn
gestelde criteria komen doorgaans niet in aanmerking voor opneming
op lijst 2. De ECB kan nationale centrale banken echter machtigen
dergelijke activa onder bepaalde voorwaarden en beperkingen op hun
lijst 2 op te nemen;2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 36
(1) Naast de op lijst 2 opgenomen activa die gebruikt kunnen worden voor de monetaire-
beleidstransacties van het Eurosysteem, kan de ECB de nationale centrale bankentoestaan om krediet binnen de werkdag te verstrekken op onderpand van schuldbe-
wijzen die bij de verstrekking van krediet binnen de werkdag door niet-deelnemende
centrale banken van de EU als beleenbaar beschouwd worden en die: (i) zich bevindenin landen van de EER buiten de EU; (ii) zijn geëmitteerd door entiteiten in landen vande EER buiten de EU; (iii) luiden in valuta's van landen van de EER of op ruimeschaal verhandelde valuta's. De goedkeuring van de ECB wordt slechts verleend indien
dit niet ten koste gaat van de operationele doelmatigheid en de beheersing van de met
dergelijke schuldbewijzen gepaard gaande, specifieke juridische risico's. Binnen heteurogebied mogen deze schuldbewijzen niet grensoverschrijdend benut worden (dwzdat tegenpartijen deze schuldbewijzen slechts mogen gebruiken om direct gelden teontvangen van de nationale centrale bank die van de ECB toestemming heeft gekregen
om op onderpand van deze activa krediet binnen de werkdag te verstrekken).
(
2) Deze lijsten, die dagelijks worden geactualiseerd, worden gepubliceerd op de website
van de ECB (www.ecb.int). Met betrekking tot niet-verhandelbare, op lijst 2 opge-nomen activa en schuldbewijzen met een beperkte liquiditeit en bijzonderekenmerken, kunnen nationale centrale banken besluiten geen informatie te verstrekken
omtrent afzonderlijke emissies, emittenten/debiteuren of garanten bij de bekendmaking
van hun nationale lijst 2; in dat geval dienen zij andere informatie te verschaffen omtegenpartijen in het gehele eurogebiedin staat te stellen op eenvoud ige wijze te bepalenof een activum beleenbaar is.
(
3) Richtlijn van de Raad 93/22/EEG van 10 mei 1993 inzake beleggingsdiensten, PB L
141 van 11 juni 1993.
▼M1
TABEL 4
Activa die gebruikt kunnen worden voor de monetaire-beleidstransacties van het Euro-
systeem
Criteria Lijst 1 Lijst 2
Soort activa — ECB schuldbewijzen
— Andere verhandelbare
schuldbewijzen (1)(2)— Verhandelbare schuldbe-
wijzen (1)
— Niet-verhandelbare
schuldbewijzen
— Op een gereguleerde
markt verhandelbare
aandelen
Verrekening Activa moeten centraal
giraal zijn gedeponeerd
bij nationale centrale bank
of een effectenafwikkel-
systeem dat aan eisen
ECB voldoetActiva moeten geredelijk
toegankelijk zijn voor natio-
nale centrale bank die activa
op lijst heeft opgenomen
Emittent — Centrale banken
— Publieke sector— Private sector (
3)
— Internationale en
supranationale instel-
lingen— Publieke sector
— Private sector (4)
Kredietwaardigheid De kwaliteit van het
activum dient door de
ECB te worden beoor-
deeld als hoog (bijv.
dankzij een garantie van
een garantieverlener in de
EER die door de ECB als
financieel solide wordt
beschouwd).De kwaliteit van het activum
dient als hoog te worden
beoordeeld door de centrale
bank die het op lijst 2 heeft
opgenomen (bijv. dankzij
een garantie van een garan-
tieverlener in de EER die
door deze centrale bank als
solide wordt beschouwd).
Locatie emittent (garantie-
verlener) (5)EER Eurogebied
Locatie activa — Plaats van uitgifte:
EER
— Plaats van verevening:
Eurogebied(6)Eurogebied(6)
Valutadenominatie Euro(7) Euro(7)
PM: Grensoverschrijdend
gebruikJa Ja
(1) De schuldbewijzen dienen (a) een vooraf bepaalde hoofdsom te vertegenwoordigen en (b) een
coupon te hebben die niet kan resulteren in een negatieve cashflow. Bovendien moet de couponvoldoen aan één van de volgende voorwaarden: (i) het is een nulcoupon; (ii) het is een coupon metvaste waarde; of (iii) het is een coupon met een variabele waarde die is gekoppeld aan een referen-tierente. Ook mag de coupon zijn gekoppeld aan de rating van de emittent. Hiernaast zijn ook
inflatie-geïndexeerde obligaties beleenbaar. Deze condities moeten gelden totdat de schuldverplich-
ting wordt ingelost.
(
2) Schuldbewijzen die rechten op de hoofdsom en/of rente verlenen welke achtergesteld zijn aan
rechten van houders van andere schuldbewijzen van dezelfde emittent (dan wel, binnen een gestruc-tureerde emissie, zijn achtergesteld aan andere tranches van dezelfde emissie) zijn van lijst 1
uitgesloten.
(
3) Door kredietinstellingen uitgegeven schuldbewijzen die niet volledig voldoen aan de in artikel 22,
lid 4, van de icbe-Richtlijn (Richtlijn 88/220/EEG ter wijziging van Richtlijn 85/611/EEG) gesteldecriteria worden slechts op lijst 1 opgenomen als aan de volgende drie voorwaarden wordt voldaan.Ten eerste moet aan elke emissie een „rating” (van een kredietbeoordelingsinstantie) zijn toegekend,die naar de mening van het Eurosysteem aangeeft dat het schuldbewijs aan hoge kredietnormen
voldoet. De beleenbaarheid van schuldbewijzen uitgegeven in het kader van een emissieprogramma
wordt beoordeeld op basis van individuele ratings voor elke afzonderlijke uitgifte binnen datprogramma. Ten tweede moet het schuldbewijs op een gereguleerde markt zoals gedefinieerd in deRichtlijn beleggingsdiensten (Richtlijn 93/22/EEG) zijn genoteerd. Ten derde moet het schuldbewijsvoldoen aan de in de Prospectusrichtlijn (Richtlijn 89/298/EEG) gestelde eisen.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 37
▼M1
(4) Door kredietinstellingen uitgegeven aandelen en door kredietinstellingen uitgegeven schuldbewijzen
die niet volledig voldoen aan de in artikel 22, lid 4, van de icbe-Richtlijn gestelde criteria komen
doorgaans niet in aanmerking voor opneming op lijst 2. De ECB kan nationale centrale bankenechter machtigen dergelijke activa onder bepaalde voorwaarden en beperkingen op hun lijst 2 op tenemen.
(
5) Het vereiste dat de uitgevende entiteit in de EER moet zijn gevestigd is niet van toepassing op inter-
nationale en supranationale instellingen.
(6) Zodat volledige vestging en/of het te gelde maken zijn onderworpen aan het recht van een lidstaat
van het eurogebied.
(7) Als zodanig of in de nationale uitdrukkingen van de euro.
— de activa moeten bestaan uit schuldverplichtingen of aandelen van (of
zijn gegarandeerd (1) door) entiteiten die financieel gezond worden
geacht door de nationale centrale bank die deze activa op haar lijst 2
heeft opgenomen;
— de activa moeten gemakkelijk toegankelijk zijn voor de nationale
centrale bank die deze activa op de desbetreffende lijst 2 heeft opge-
nomen;
— de activa moeten zich in het eurogebied bevinden (zodat eventuele
volledige vestiging en realisatie zijn onderworpen aan de wetgeving
van een lidstaat van het eurogebied);
— de activa moeten luiden in euro (2);
— de activa moeten zijn geëmitteerd (of gegarandeerd) door in het euro-
gebiedgevestigd e entiteiten.
Een tegenpartij mag geen schuldbewijzen aanbieden, ook al zijn deze
opgenomen op lijst 1, wanneer deze zijn uitgegeven of gegarandeerd
door die tegenpartij zelf of door enige andere entiteit waarmee de tegen-
partij nauwe banden onderhoudt (3), zoals gedefinieerd in artikel 1, lid 26
van Richtlijn 2000/12/EG d.d. 26 mei 2000 betreffende de die toegang tot
en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen (4)(5).
Nationale centrale banken kunnen besluiten de volgende, op lijst 2 opge-
nomen instrumenten desondanks niet als beleenbare activa te aanvaarden:
— schuldbewijzen die vervallen vóór de vervaldatum van de monetaire-
beleidstransactie waarbij zij als beleenbare activa worden gebruikt (6);
— schuldbewijzen met een inkomensstroom (b.v. een couponbetaling) in
de periode tot de vervaldatum van de monetaire-beleidstransactie
waarbij de bewijzen worden gebruikt als beleenbare activa; en
— aandelen ten aanzien waarvan enigerlei betaling zal worden verricht
of enig ander daaraan verbonden recht zal worden uitgeoefend waar-
door hun beleenbaarheid wordt aangetast in de periode tot de2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 38
(1) Alleen onvoorwaardelijke en op eerste afroep invorderbare garanties worden geaccep-
teerd. De garanties dienen geldig te zijn krachtens het vigerende recht en afdwingbaarkrachtens het recht van een landin het eurogebied .
(
2) Als zodanig of in de nationale uitdrukkingen van de euro.
(3) Een tegenpartij die gebruikmaakt van activa welke, op grond van identiteit tussen
tegenpartij en uitgever/garantieverlener, of omdat er sprake is van nauwe banden, niet
of niet langer mogen worden gebruikt als onderpand op een uitstaand krediet, isverplicht de betrokken nationale centrale bank hiervan onverwijld in kennis te stellen.Aan deze activa zal op de eerstvolgende waarderingsdatum de waarde nihil wordentoegekend waarbij eventueel een margestorting zal worden gevraagd. (Zie Bijlage 6.)
(
4) Richtlijn 2000/12/EG (PB L 126 d.d. 26 mei 2000). Artikel 1, lid 26 luidt als volgt:
„nauwe banden: een situatie waarbij twee of meer natuurlijke of rechtspersonenverbonden zijn door:
a) een deelneming, d.w.z. het rechtstreeks of door middel van een zeggenschapsband
in bezit hebben van ten minste 20 % van de stemrechten of het kapitaal van een
onderneming, of
b) een zeggenschapsband, d.w.z. de band die bestaat tussen een moederonderneming
en een dochteronderneming, in alle gevallen zoals bedoeld in artikel 1, leden 1 en2, van Richtlijn 83/349/EEG, of een band van dezelfde aard tussen een natuurlijkeof een rechtspersoon en een onderneming; elke dochteronderneming van een doch-
teronderneming wordt ook beschouwd als een dochteronderneming van de
moederonderneming die aan het hoofd van deze ondernemingen staat. Als eennauwe bandtussen twee of meer natuurlijke of rechtspersonen word t tevensbeschouwd een situatie waarin deze personen via een zeggenschapsband duurzaamverbonden zijn met een zelfde persoon.”
(
5) Deze bepaling is niet van toepassing op (i) nauwe banden tussen de tegenpartij en de
overheden van landen van de EER; (ii) handelswissels waarvoor tenminste één entiteit(anders dan een kredietinstelling) naast de tegenpartij aansprakelijk is; (iii) schuldbe-wijzen die volledig voldoen aan de in artikel 22, lid 4, van de icbe-Richtlijn (Richtlijn85/611/EEG zoals gewijzigdbij Richtlijn 88/220/EEG) vastgelegd e criteria, of (iv)
gevallen waarin schuldbewijzen zijn beschermd door specifieke juridische garanties
vergelijkbaar met (iii).
(
6) Als de nationale centrale banken het gebruik van instrumenten zouden toestaan met een
looptijd korter dan die van de monetaire-beleidstransacties waarbij ze als beleenbareactiva worden benut, zouden tegenpartijen dergelijke activa op of vóór de vervaldatum
moeten vervangen.
▼M1
vervaldatum van de monetaire-beleidstransactie waarbij zij als beleen-
bare activa worden gebruikt.
Op lijst 2 opgenomen instrumenten die gebruikt kunnen worden voor de
monetaire-beleidstransacties van het Eurosysteem kunnen grensoverschrij-
dend worden benut, hetgeen inhoudt dat een tegenpartij liquiditeiten kan
verkrijgen bij de nationale centrale bank van het land van vestiging door
gebruik te maken van activa die zich in een andere lidstaat bevinden (zie
paragraaf 6.6).
Op lijst 2 opgenomen activa kunnen worden gebruikt als beleenbare
activa voor open-markttransacties met wederinkoop en de marginale bele-
ningsfaciliteit. Deze activa worden doorgaans niet gebruikt bij
rechtstreekse aan- of verkopen van waardepapieren door het Eurosysteem.
6.4.Risicobeheersingsmaatregelen
Op de aan de monetaire-beleidstransacties van het Eurosysteem ten
grondslag liggende activa worden risicobeheersingsmaatregelen toegepast
om het Eurosysteem te beschermen tegen financiële verliezen als deze
activa te gelde moeten worden gemaakt bij wanprestatie van de kant van
een tegenpartij. De aan het Eurosysteem ter beschikking staande maatre-
gelen ter beheersing van risico's worden beschreven in Kader 7.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 39
▼M1
6.4.1. Initiële marges
Het Eurosysteem hanteert initiële marges, overeenkomendmet een
bepaald percentage van de verstrekte liquiditeiten, die worden opgeteld
bij de vereiste waarde van de beleenbare activa. Er worden twee verschil-
lende marges gehanteerd, waarbij rekening wordt gehouden met de
periode gedurende welke het Eurosysteem risico loopt:
— een marge van 1 % voor transacties binnen de werkdag en transacties
tot de volgende ochtend;
— een marge van 2 % voor transacties met een oorspronkelijke looptijd
van meer dan één werkdag.
Voor liquiditeitsverkrappende transacties worden geen initiële marges
gehanteerd.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 40
▼M1
6.4.2. Risicobeheersingsmaatregelen voor op lijst 1 opgenomen activa
Naast de op het verstrekte bedrag aan liquiditeiten toegepaste initiële
marges, hanteert het Eurosysteem specifieke maatregelen van risicobe-
heersing, afhankelijk van het soort door de tegenpartij aangeboden
beleenbare activa. De maatregelen ter beheersing van de risico's
verbonden aan de op lijst 1 opgenomen activa worden vastgesteld door
de ECB met inachtneming van verschillen in juridische stelsels tussen
de lidstaten. Deze maatregelen zijn voor het eurogebied globaal geharmo-
niseerd(1). Het kader voor de beheersing van de risico's verbonden aan de
op lijst 1 opgenomen activa omvat de volgende elementen:
— Op afzonderlijke schuldbewijzen worden specifieke surpluspercen-
tages toegepast. De surpluspercentages worden toegepast door een
bepaald percentage af te trekken van de marktwaarde van het beleen-
bare activum. De percentages verschillen al naar gelang de resterende
looptijd en de couponstructuur van de schuldbewijzen, zoals
beschreven in Kader 8.
2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 41
(1) Als gevolg van operationele verschillen tussen lidstaten met betrekking tot de proce-
dures voor de levering door tegenpartijen van beleenbare activa aan de nationalecentrale banken (in de vorm van een aan de nationale centrale bank verpand onder-pandsdepot of als repo's op basis van voor elke transactie afzonderlijk gespecificeerdeactiva), kunnen zich geringe verschillen voordoen met betrekking tot het tijdstip van
waardering en andere operationele kenmerken van het margekader.
▼M1
— Bij liquiditeitsverkrappende transacties worden geen surpluspercen-
tages toegepast.
— Afhankelijk van jurisdictie en van het nationale operationele stelsel
hanteren de nationale centrale banken een onderpandsdepot en/of
eisen zij dat voor elke afzonderlijke transactie activa worden aange-
wezen. Bij gebruikmaking van een onderpandsdepot stelt de
tegenpartij aan de centrale bank een voldoende groot depot van
beleenbare activa ter beschikking ter dekking van alle van de centrale
bank ontvangen kredieten, zodat er geen direct verband bestaat tussen
specifieke krediettransacties en afzonderlijke activa. Bij een stelsel
waarbij voor elke krediettransactie afzonderlijke activa worden aange-
wezen, bestaat een dergelijk direct verband wel.
— De activa worden dagelijks gewaardeerd. Dagelijks berekenen de
nationale centrale banken de vereiste waarde van de beleenbare
activa, waarbij rekening wordt gehouden met wijzigingen in
uitstaande kredietbedragen, de in paragraaf 6.5 geschetste waarde-ringsgrondslagen en de initiële marges en surpluspercentages.
— Als na waardering de waarde van de beleenbare activa niet overeen-
stemt met de op die dag berekende vereiste waarde, vinden
symmetrische margestortingen plaats. Om de frequentie daarvan te
beperken, kunnen de nationale centrale banken een margestortings-
punt toepassen, dat dan 1 % van het verstrekte bedrag aan
liquiditeiten bedraagt. Afhankelijk van jurisdictie kunnen de nationale
centrale banken bepalen dat de storting plaatsvindt in de vorm van
hetzij de levering van aanvullende activa hetzij de overdracht van
liquiditeiten. Dit houdt in dat, als de marktwaarde van de beleenbare
activa beneden het onderste margestortingspunt daalt, tegenpartijen
aanvullende activa moeten leveren (of liquiditeiten overdragen).
Omgekeerd is het zo dat, als de marktwaarde van de beleenbare activa
na herwaardering het bovenste margestortingspunt overschrijdt, de
nationale centrale bank het surplus aan activa aan de tegenpartij
retourneert (of liquiditeiten overdraagt) (zie Kader 9).2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 42
▼M1
2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 43
▼M1
— Bij gebruikmaking van een onderpandsdepot kunnen tegenpartijen per
definitie beleenbare activa dagelijks substitueren.
— Bij een stelsel waarbij voor elke krediettransactie afzonderlijke activa
worden aangewezen, kan substitutie van beleenbare activa door de
nationale centrale bank worden toegestaan.
— De ECB kan te allen tijde besluiten bepaalde schuldbewijzen van lijst
1 uit te sluiten (1).
6.4.3. Risicobeheersingsmaatregelen voor op lijst 2 opgenomen activa
De maatregelen ter beheersing van de risico's verbonden aan de op lijst 2
opgenomen activa worden vastgesteld door de nationale centrale bank die
de desbetreffende activa op de lijst heeft opgenomen. De maatregelen
behoeven de goedkeuring van de ECB. Bij de vaststelling van de risico-
beheersingsmaatregelen voor op lijst 2 opgenomen activa zorgt het
Eurosysteem zoveel mogelijk voor niet-discriminatoire condities binnen
het gehele eurogebied. In dit kader krijgen de surpluspercentages voor
activa op lijst 2 een niveau dat de specifiek met deze activa samenhan-
gende risico's weerspiegelt en ten minste gelijk is aan dat voor activa op
lijst 1. Op de tweede lijst opgenomen activa worden, voor wat de surplus-
percentages betreft, in vier categorieën ingedeeld, al naar gelang hun
intrinsieke kenmerken en liquiditeit (zie Kader 10). De risicobeheersings-
maatregelen zijn gebaseerdop d e rentevolatiliteit, het renteniveau, een
veronderstelde liquiditeitshorizon, en de relevante looptijd van het
activum.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 44
(1) Indien ten tijde van een dergelijke uitsluiting een schuldbewijs bij een krediettransactie
van het Eurosysteem wordt gebruikt, moet hieraan binnen 20 werkdagen vanaf het tijd-
stip van uitsluiting een einde worden gemaakt.
▼M1
2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 45
▼M1
Opname van op lijst 2 voorkomende activa in een van onderstaande cate-
gorieën geschiedt op voorstel van de nationale centrale banken,
behoudens toestemming van de ECB.
1. Aandelen2. Verhandelbare schuldbewijzen met beperkte liquiditeit
Hieronder valt het merendeel van de op lijst 2 opgenomen activa.
Ofschoon de mate van liquiditeit enigszins kan verschillen zijn de activa
vergelijkbaar in die zin dat zij op een kleine secundaire markt worden
verhandeld, dat er mogelijk geen dagelijkse notering plaatsvindt en dat
transacties van normale omvang de koers kunnen beïnvloeden.
3. Schuldbewijzen met beperkte liquiditeit en bijzondere
kenmerken
Dit zijn activa die tot op zekere hoogte verhandelbaar zijn maar waarvoor
in geval van liquidatie extra tijd nodig is. Dit geldt voor activa die in het
algemeen niet verhandelbaar zijn, maar bijzondere kenmerken hebben
waardoor een zekere mate van verhandelbaarheid wordt gecreëerd, zoals
veilingprocedures (als er behoefte aan liquidatie bestaat), en een dage-
lijkse waardering.
4. Niet-verhandelbare schuldbewijzen
Deze instrumenten zijn in de praktijk niet verhandelbaar en bezitten
derhalve geen of een lage mate van liquiditeit.
Voor op lijst 2 opgenomen activa waarbij de rente kan worden aangepast
en waarbij deze aanpassing conform marktusances geschiedt op eendui-dige en heldere wijze met toestemming van de ECB, geldt als relevante
looptijd de tijdsduur tot de rente-aanpassing, ongeacht de liquiditeitscate-
gorie waarin het desbetreffende activum is opgenomen.
De nationale centrale banken hanteren hetzelfde margestortingspunt
(indien van toepassing) voor activa op lijst 1 en lijst 2. Bovendien kunnen
de nationale centrale banken limieten toepassen bij het aanvaarden van op
lijst 2 opgenomen activa, kunnen zij aanvullende garanties eisen en
kunnen zij te allen tijde afzonderlijke activa van lijst 2 uitsluiten.
6.5.Waarderingsgrondslagen voor beleenbare activa
Bij de waardebepaling van beleenbare activa bij transacties met wederin-
koop hanteert het Eurosysteem de volgende waarderingsgrondslagen:
— Voor elk van de activa op lijst 1 of lijst 2 wijst het Eurosysteem één
referentiemarkt aan waaraan koersinformatie wordt ontleend. Dit
houdt in dat voor activa die op meer dan één markt worden genoteerd
of verhandeld, slechts één van deze markten voor het desbetreffende
activum wordt gebruikt voor het ontlenen van koersinformatie.
— Voor elke referentiemarkt stelt het Euro-systeem vast welke meest
representatieve koers moet worden gebruikt voor het berekenen van
marktwaarden. Als meer dan één koers wordt genoteerd, wordt de
laagste daarvan (doorgaans de biedkoers) gebruikt.
— De waarde van verhandelbare activa wordt berekend op basis van de
meest representatieve koers op de werkdag voorafgaand aan de dag
van waardering.
— Als voor een bepaald activum op de werkdag voorafgaand aan de dag
van waardering geen representatieve koers beschikbaar is, wordt de
laatste gedane koers gebruikt. Als deze niet beschikbaar is, stelt de
nationale centrale bank een koers vast, rekening houdend met de
meeste recente, op de referentiemarkt vastgestelde koers voor het
desbetreffende activum.
— De marktwaarde van een schuldbewijs wordt berekend met inbegrip
van lopende rente.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 46
▼M1
— Afhankelijk van verschillen in nationale rechtsstelsels en operationele
kenmerken, kan de behandeling van inkomensstromen (b.v. couponbe-
talingen) die met betrekking tot een activum gedurende de looptijd
van een transactie met wederinkoop worden ontvangen, tussen de
nationale centrale banken verschillen. Als de inkomensstroom aan de
tegenpartij wordt overgedragen zullen de nationale centrale banken
verzekeren dat de desbetreffende transacties volledig gedekt blijven
door een toereikende hoeveelheid beleenbare activa alvorens het
inkomen wordt overgedragen. De nationale centrale banken streven
ernaar te waarborgen dat het economische effect van de behandeling
van inkomensstromen gelijk is aan de situatie waarin het inkomen op
de betaaldag aan de tegenpartij wordt overgedragen (1).
— Voor niet-verhandelbare op lijst 2 opgenomen activa legt de nationale
centrale bank die de desbetreffende activa op de lijst heeft opge-
nomen afzonderlijke waarderingsgrondslagen vast.
6.6.Grensoverschrijdend gebruik van beleenbare activa
Tegenpartijen van het Eurosysteem kunnen beleenbare activa grensover-
schrijdend gebruiken, d.w.z. dat zij liquiditeiten kunnen verkrijgen van
de nationale centrale bank van de lidstaat waarin zij zijn gevestigd op
onderpand van activa die zich in een andere lidstaat bevinden. Beleenbare
activa kunnen grensoverschrijdend worden gebruikt bij alle transacties
waarbij het Eurosysteem liquiditeiten verschaft tegen beleenbare activa.
Door de nationale centrale banken (en de ECB) is een mechanisme
ontwikkeld om te waarborgen dat alle beleenbare activa op deze wijze
kunnen worden gebruikt. Dit staat bekend als het Correspondentenmodel
voor centrale banken (veelal, als afkorting van de Engelse benaming,
aangeduid als CCBM), waarbij nationale centrale banken voor elkaar (en
voor de ECB) optreden als bewaarnemers („correspondenten”) van activa
in hun lokale depot of afwikkelingssysteem. Het model is bruikbaar voor
alle beleenbare activa. Voor niet-verhandelbare activa of op lijst 2 opge-
nomen activa met beperkte liquiditeit en bijzondere kenmerken die niet
via een effecten-afwikkelsysteem kunnen worden overgedragen kunnen
specifieke oplossingen worden toegepast (2). Het CCBM kan worden
benut voor het verstrekken van onderpand voor alle soorten krediettrans-
acties van het Eurosysteem (3). Naast het CCBM kunnen ook
goedgekeurde koppelingen tussen effecten-afwikkelsystemen worden
gebruikt voor grensoverschrijdende overdracht van effecten (4).
6.6.1. Het Correspondentenmodel voor centrale banken
Grafiek 3 illustreert de werking van het CCBM.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 47
(1) Nationale centrale banken kunnen besluiten schuldbewijzen met een inkomensstroom
(b.v. een couponbetaling) en aandelen ten aanzien waarvan enigerlei vorm van betalingzal plaatsvinden (of enig ander daaraan verbonden recht dat hun beleenbaarheid moge-
lijk verminderd zal worden uitgeoefend) in de periode tot de vervaldatum van de
monetaire-beleidstransactie, niet te aanvaarden als beleenbare activa bij transactiesmet wederinkoop (zie paragrafen 6.2 en 6.3).
(
2) Voor meer gegevens wordt verwezen naar de „CCBM Brochure” op de website van de
ECB (www.ecb.int).
(3) De ECB kan de nationale centrale banken toestaan krediet binnen de werkdag te
verstrekken op basis van bepaalde soorten „buitenlandse” schuldbewijzen (zie voetnoot49). Binnen het eurogebied mogen dergelijke schuldbewijzen echter niet grensover-schrijdend benut worden.
(
4) Beleenbare activa kunnen worden benut via een rekening van een centrale bank bij een
effecten-afwikkelsysteem in een ander land dan dat van de desbetreffende centrale bank
als het Eurosysteem het gebruik van een dergelijke rekening heeft goedgekeurd. Peraugustus 2000 heeft de Central Bank of Ireland toestemming een dergelijke rekeningbij Euroclear te openen. Deze rekening kan worden gebruikt voor alle bij Euroclearaangehouden beleenbare activa, met inbegrip van beleenbare activa die via goedge-
keurde koppelingen aan Euroclear zijn overgedragen.
▼M1
GRAFIEK 3
Het correspondentenmodel voor centrale banken
Ten behoeve van het grensoverschrijdende gebruik van beleenbare activa
houden alle nationale centrale banken bij elkaar effectenrekeningen aan.
De werking van het CCBM hangt af van de vraag of de beleenbare activa
door de centrale bank van het thuisland aan een specifieke transactie
worden gekoppeld („earmarking”) dan wel bij de centrale bank van het
thuisland in een onderpandsdepot worden aangehouden („pooling”) (1):
— In het geval van „earmarking” geeft de tegenpartij, zodra een krediet-
inschrijving door de nationale centrale bank van de lidstaat van
vestiging (d.w.z. de „eigen” centrale bank) is aanvaard, opdracht
(eventueel via de eigen bewaarnemer) aan het effecten-afwikkelsys-
teem in het land waar de effecten worden aangehouden om deze
over te boeken naar de centrale bank van dat land op de rekening
van de „eigen” centrale bank. Zodra die bericht krijgt van de corres-
pondent-centrale bank dat het onderpand is ontvangen, maakt zij de
gelden aan de tegenpartij over. Centrale banken verstrekken geen
gelden voordat zeker is dat de effecten van de tegenpartij door de
correspondent-centrale bank zijn ontvangen. Waar nodig met het oog
op het uiterste tijdstip van afwikkeling, kunnen tegenpartijen volgens
de procedures van het model activa vooraf bij correspondent-centrale
banken op de rekening van de „eigen” centrale bank deponeren.
— Bij gebruikmaking van een onderpandsdepot kan de tegenpartij te
allen tijde effecten aan de correspondent-centrale bank overmaken op
de rekening van de „eigen” centrale bank. Zodra de centrale bank van
het thuisland bericht krijgt van de correspondent-centrale bank dat de
effecten zijn ontvangen, zal zij de desbetreffende effecten opnemen in
het onderpandsdepot van de tegenpartij.
Het CCBM is op elke werkdag van het Eurosysteem voor tegenpartijen
beschikbaar van 9.00 uur tot 16.00 uur ECB-tijd (Midden-Europese tijd).
Een tegenpartij die gebruik wenst te maken van het CCBM moet de
nationale centrale bank waarvan zij krediet wenst te ontvangen — de
„eigen” centrale bank — daarvan vóór 16.00 uur ECB-tijd in kennis
stellen. Voorts moet de tegenpartij ervoor zorgen dat het desbetreffende
onderpand uiterlijk om 16.45 uur ECB-tijd op de rekening van de corres-
pondent-centrale bank wordt bijgeschreven. Ten aanzien van later
gegeven opdrachten of later uitgevoerde bijschrijvingen kan pas de
volgende werkdag krediet worden verleend. Als tegenpartijen verwachten
dat zij op een laat tijdstip gebruik moeten maken van het CCBM, moeten
zij de activa zoveel mogelijk vooraf deponeren. In uitzonderlijke omstan-
digheden of als zulks voor monetaire-beleidsdoeleinden is vereist, kan de
ECB besluiten de sluiting van het CCBM uit te stellen tot de sluitingstijd
van TARGET.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 48
(1) Zie de „CCBM Brochure” voor nadere toelichting.
▼M1
6.6.2. Grensoverschrijdende koppelingen
Naast het CCBM kunnen goedgekeurde koppelingen tussen effecten-
afwikkelsystemen in de EU ook worden gebruikt voor de grensoverschrij-
dende overdracht van effecten. Een koppeling tussen twee effecten-
afwikkelsystemen stelt een deelnemer aan het ene systeem in staat in
een ander systeem uitgegeven effecten aan te houden zonder aan dat
andere systeem deel te nemen. Voordat deze koppelingen kunnen worden
benut voor het overdragen van onderpand voor krediettransacties van het
Eurosysteem moeten zij zijn getoetst aan de normen voor het gebruik van
effecten-afwikkelsystemen binnen de EU(1)(2).
GRAFIEK 4
Koppelingen tussen effecten-afwikkelsystemen
Vanuit het oogpunt van het Eurosysteem vervullen het Correspondenten-
model voor centrale banken en de grensoverschrijdende koppelingen
tussen effecten-afwikkelsystemen in de EU dezelfde rol; zij stellen tegen-
partijen namelijk in staat onderpand grensoverschrijdend te gebruiken.
Beide systemen stellen tegenpartijen in staat onderpand te gebruiken om
krediet te verkrijgen van de centrale bank van het land van vestiging, ook
al is dat onderpand uitgegeven in een effecten-afwikkelsysteem van een
ander land. Het Correspondentenmodel en de grensoverschrijdende
koppelingen vervullen deze functie elk op hun eigen wijze. Binnen het
Correspondentenmodel is de grensoverschrijdende relatie er een tussen
de nationale centrale banken, die voor elkaar als bewaarnemer optreden.
Bij de koppelingen is de grensoverschrijdende relatie er een tussen de
effecten-afwikkelsystemen, die bij elkaar omnibusrekeningen openen. Bij
een correspondent-centrale bank gedeponeerde activa kunnen alleen
worden gebruikt als onderpand voor krediettransacties van het Eurosys-
teem. Via een koppeling aangehouden activa kunnen daarnaast ook voor
andere doeleinden worden gebruikt. Bij gebruikmaking van grensover-
schrijdende koppelingen houden de tegenpartijen de buitenlandse activa
aan op hun eigen rekening bij het effecten-afwikkelsysteem van het eigen
landen vervalt d e behoefte aan een bewaarnemer.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 49
(1) De geactualiseerde lijst van goedgekeurde koppelingen is te vinden op de website van
de ECB (www.ecb.int).
(2) Zie „Standards for the use of EU securities settlement systems in ESCB credit opera-
tions”, januari 1998.
▼M1
HOOFDSTUK 7
7.Reserveverplichtingen (1)
7.1.Algemene opmerkingen
De ECB eist dat kredietinstellingen op rekeningen bij de nationale
centrale banken minimumreserves aanhouden in het kader van het stelsel
van reserveverplichtingen van het Eurosysteem. Het juridische kader voor
dit stelsel is vastgelegd in artikel 19 van de ESCB/ECB-Statuten, deRaadsverordening (EG) met betrekking tot de toepassing van reservever-
plichtingen door de Europese Centrale Bank en de Verordening van de
ECB inzake de toepassing van reserveverplichtingen. De toepassing van
de Verordening van de ECB waarborgt dat de modaliteiten van het stelsel
van reserveverplichtingen van het Eurosysteem voor het gehele euroge-
biedgelijk zijn.
Het door elke instelling aan te houden bedrag aan minimumreserves
wordt bepaald in relatie tot de reservebasis van de instelling. Het stelsel
van reserveverplichtingen van het Eurosysteem kent een middelingsbepa-
ling waarbij de vaststelling of een instelling al dan niet aan de
reserveverplichtingen voldoet, geschiedt op grond van het gemiddelde
van de op de reserverekeningen van tegenpartijen aangehouden bedragen
aan het einde van elke kalenderdag gedurende een aanhoudingsperiode
van één maand. Over de door de instellingen aangehouden reserves wordt
rente vergoed tegen de rentevoet die geldt voor de basis-herfinancierings-
transacties van het Euro-systeem.
Het stelsel van reserveverplichtingen van het Eurosysteem wordt primair
gebruikt voor de volgende monetaire-beleidsfuncties:
—Het stabiliseren van de geldmarktrente
De middelingsbepaling in het stelsel van reserveverplichtingen van
het Eurosysteem is erop gericht bij te dragen tot het stabiliseren van
de geldmarktrente door instellingen aan te sporen de effecten van
tijdelijke fluctuaties in liquiditeitsverhoudingen te egaliseren.
—Het bewerkstelligen of vergroten van een structureel liquiditeitstekort
Het stelsel van reserveverplichtingen van het Eurosysteem draagt bij
tot het bewerkstelligen of vergroten van een structureel liquiditeitste-
kort. Dit kan het Eurosysteem beter in staat stellen op doelmatige
wijze op te treden als verschaffer van liquiditeiten.
Bij het toepassen van reserveverplichtingen is de ECB gehouden overeen-
komstig de doelstellingen van het Eurosysteem te handelen, zoals
vastgelegd in artikel 105, lid 1, van het Verdrag en artikel 2 van de
ESCB/ECB-Statuten, hetgeen onder meer inhoudt dat significante, onge-
wenste delocatie of desintermediatie niet mag worden bevorderd.
7.2.Reserveplichtige instellingen
Conform artikel 19.1 van de ESCB/ECB-Statuten verlangt de ECB dat de
in de lidstaten gevestigde kredietinstellingen minimumreserves
aanhouden. Dit houdt in dat ook bijkantoren in het eurogebied van enti-
teiten waarvan het hoofdkantoor zich niet in het eurogebied bevindt aan
deze verplichting moeten voldoen. Bijkantoren buiten het eurogebied van
in het eurogebied gevestigde kredietinstellingen zijn echter niet aan het
stelsel onderworpen.
Aan het begin van een aanhoudingsperiode waarin de vergunning van een
instelling zal worden ingetrokken of waarin door een rechtbank of andere
bevoegde autoriteit van een land in het eurogebied zal worden beslist
inzake de liquidatie van een instelling, wordt deze instelling automatisch
vrijgesteld van reserveverplichtingen. Krachtens de Raadsverordening
(EG) met betrekking tot de toepassing van minimumreserves door de
Europese Centrale Bank en de Verordening van de ECB inzake de
toepassing van minimumreserves kan de ECB op niet-discriminatoire
basis ook categorieën andere instellingen vrijstellen van reserveverplich-tingen als de daarmee nagestreefde doeleinden niet worden gediend door
het opleggen van de verplichtingen aan de desbetreffende instellingen. Bij2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 50
(1) Het juridische kader voor de toepassing door de ECB van reserveverplichtingen wordt
gevormd door Raadsverordening (EG) nr. 2531/98 van 23 november 1998 en de(geamendeerde) Verordening van de ECB van 1 december 1998 inzake de toepassingvan reserveverplichtingen (ECB/1998/15). Aan de tekst van dit hoofdstuk kunnen
geen rechten worden ontleend.
▼M1
een besluit omtrent een dergelijke vrijstelling neemt de ECB één of meer
van de volgende criteria in acht:
— de instelling houdt zich bezig met gespecialiseerde functies;
— de instelling oefent geen actieve bancaire functies uit in concurrentie
met andere kredietinstellingen; en/of
— de instelling heeft alle deposito's aangemerkt voor gebruik ten
behoeve van regionale en/of internationale ontwikkelingshulp.
De ECB stelt een lijst van instellingen samen die onderworpen zijn aan
reserveverplichtingen en houdt deze lijst bij. De ECB houdt tevens een
openbare lijst bij van instellingen die om andere redenen dan uit hoofde
van intrekking van de vergunning of liquidatie zijn vrijgesteld van reser-
veverplichtingen (1). Tegenpartijen kunnen op grondvan d eze lijsten
uitmaken of hun passiva een andere instelling betreffen die zelf aan reser-
veverplichtingen is onderworpen. De lijsten die op de laatste werkdag van
het Eurosysteem van elke kalendermaand openbaar worden gemaakt
dienen als basis voor de berekening van de reservebasis voor de volgende
aanhoudingsperiode.
7.3.Vaststelling van reserveverplichtingen
a) Reservebasis en reserveratio's
De reservebasis van een instelling wordt vastgesteld aan de hand van
de balansposten van die instelling. De balansgegevens worden aan de
nationale centrale banken gerapporteerd in het bredere kader van de
bancaire en monetaire statistieken van de ECB (zie paragraaf 7.5) (2).
Voor instellingen die aan de volledige rapportageverplichtingen zijn
onderworpen, worden de balansgegevens per de ultimo van een
gegeven kalendermaand gebruikt voor de vaststelling van de reserve-
basis voor de aanhoudingsperiode die de daaropvolgende
kalendermaand begint.
Het rapportagekader voor de monetaire en bancaire statistieken van
de ECB voorziet in de mogelijkheid de rapportagelast van kleine
instellingen te verlichten. Instellingen waarvoor dit geldt, behoeven
slechts een beperkt aantal balansgegevens op kwartaalbasis (als kwar-
taal-ultimo-gegevens) te rapporteren, met een uiterste inleverdatum
na de overeenkomstige datum voor grotere instellingen. Voor deze
instellingen worden de voor een bepaald kwartaal gerapporteerde
gegevens gebruikt om, met een vertraging van één maand, de reser-
vebasis voor de drie daaropvolgende eenmaands
aanhoudingsperioden vast te stellen.
Volgens de Raadsverordening (EG) met betrekking tot het instellen
van minimumreserves door de Europese Centrale Bank, is de ECB
gerechtigd uit toevertrouwde gelden resulterende passiva alsmede uit
buiten-balansposten voortvloeiende passiva in de reservebasis van
instellingen op te nemen. In het stelsel van reserveverplichtingen
van het Eurosysteem worden slechts de passiva „deposito's”, „uitge-
geven schuldbewijzen” en „geldmarktpapier” daadwerkelijk in de
reservebasis opgenomen (zie Kader 11)(3).
Passiva ten opzichte van andere instellingen die aan reserveverplich-
tingen zijn onderworpen en passiva ten opzichte van de ECB en de
nationale centrale banken worden niet in de reservebasis opgenomen.
In dit opzicht moet, voor de categorieën „uitgegeven schuldbewijzen”
en „geldmarktpapier”, de emittent aantonen voor welk bedrag deze
instrumenten worden aangehouden door andere reserveplichtige2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 51
(1) De lijsten zijn beschikbaar op de website van de ECB (www.ecb.int).
(2) Het rapportagekader voor de monetaire en bancaire statistieken van de ECB wordt
beschreven in Bijlage 4.
(3) Merk op dat de passiva-categorieën „geldmarktpapier” en „uitgegeven schuldbewijzen”
in het kader van de monetaire en bancaire statistieken van de ECB zullen wordensamengevoegd conform de Verordening van de Europese Centrale Bank van 22november 2001 inzake de geconsolideerde balans van de sector monetaire financiëleinstellngen (ECB/2001/13). De rapportage volgens de nieuwe Verordening zal ingaan
per januari 2003 (vgl. Bijlage 4). In verband hiermee dienen rapporterende instellingen
de passiefcategorie „geldmarktpapier” onder te verdelen volgens de looptijdcategorieënzoals die gelden voor schuldbewijzen en deze onder te brengen bij de categorie „uitge-geven schuldbewijzen”. Waar in deze publicatie wordt verwezen naar de reservebasisals zijnde samengesteld uit „deposito's”, „uitgegeven schuldbewijzen” en „geldmarktpa-
pier” leze men voor maandgegevens met ingang van januari 2003 dat deze basis is
samengesteld uit alleen de categorieën „deposito's” en „uitgegeven schuldbewijzen”.
▼M1
instellingen alvorens dit van de reservebasis te mogen aftrekken. Als
dit niet kan worden aangetoond, mogen emittenten forfaitaire
aftrekken in de vorm van een vast percentage (1) op elk van deze
balansposten toepassen.
De reserveratio's worden door de ECB vastgesteld met inachtneming
van het in de Raadsverordening (EG) omtrent de toepassing van
minimumreserves door de Europese Centrale Bank vastgestelde
plafond. De ECB past een uniforme, positieve reserveratio toe op de
meeste in de reservebasis opgenomen posten. Deze reserveratio wordt
vermeld in de Verordening van de ECB omtrent minimumreserves.
De ECB past een reserveratio van nul toe op de volgende passiva:
„deposito's met vaste looptijd van meer dan twee jaar”, „deposito's
met een opzegtermijn van meer dan twee jaar”, „repo's” en „schuld-
bewijzen met een vaste looptijd van meer dan twee jaar” (zie Kader
11). De ECB kan te allen tijde de reserveratio's wijzigen. Wijzi-
gingen in de reserveratio's worden door de ECB aangekondigd vóór
de eerste aanhoudingsperiode waarvoor de wijziging van kracht
wordt.
b) Berekening van reserveverplichtingen
De reserveverplichting van elke afzonderlijke instelling wordt bere-
kend door op het bedrag van de reserveplichtige passiva de2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 52
(1) Zie de Verordening van de ECB (ECB/1998/15) van 1 december 1998 inzake de
toepassing van reserveverplichtingen. Nadere informatie omtrent de gestandaardiseerdeaftrek is te vinden op de website van de ECB (www.ecb.int). Zie ook de websites van
het Eurosysteem (Bijlage 5).
▼M1
reserveratio's voor de overeenkomstige categorieën passiva toe te
passen.
Elke instelling past een uniforme aftrek in de vorm van een vast
bedrag toe op de reserveverplichting in elke lidstaat waar de instel-
ling een vestiging heeft. De grootte van deze aftrek is vermeld in de
Verordening van de ECB omtrent minimumreserves. Het toestaan
van een dergelijke aftrek laat de juridische verplichtingen van de
aan het stelsel van reserveverplichtingen van het Eurosysteem onder-
worpen instellingen onverlet (1).
De reserveverplichting voor elke aanhoudingsperiode wordt tot op
één euro nauwkeurig afgerond.
7.4.Aanhouding van verplichte reserves
a) Aanhoudingsperiode
De aanhoudingsperiode is één maand, en gaat in op de 24e kalen-
derdag van elke maand en eindigt op de 23e kalenderdag van de
volgende maand.
b) Plaats van aanhouding
Elke instelling moet de minimumreserves aanhouden op één of meer
reserverekeningen bij de nationale centrale bank van de lidstaat van
vestiging. Bij instellingen met meer dan één vestiging in een lidstaat
is het hoofdkantoor ervoor verantwoordelijk dat aan de totale reserve-
verplichtingen van alle binnenlandse vestigingen van de instelling
wordt voldaan (2). Een instelling met vestigingen in meer dan één
lidstaat moet reserves aanhouden bij de nationale centrale bank van
elke lidstaat waar zij een vestiging heeft, conform de reservebasis in
de desbetreffende lidstaat.
Door instellingen bij de nationale centrale banken aangehouden
vereveningsrekeningen kunnen als reserverekeningen worden
gebruikt. Op vereveningsrekeningen aangehouden reserves kunnen
worden gebruikt voor vereveningen gedurende de dag. De dagelijks
aangehouden reserves worden berekend als het saldo op de reserve-
rekening aan het einde van de dag.
Een instelling kan aan de nationale centrale bank van de lidstaat waar
de instelling ingezetene is toestemming vragen alle minimumreserves
indirect te mogen aanhouden via een intermediair. Deze mogelijkheid
via een intermediair reserves aan te houden is normaliter beperkt tot
instellingen die zo zijn georganiseerd dat een deel van het beheer
(b.v. het liquiditeitenbeheer) doorgaans bij de intermediair is onder-
gebracht (een netwerk van spaarbanken of coöperatieve banken kan
bijvoorbeeldhet aanhoud en van minimumreserves centraliseren). De
aanhouding van minimumreserves via een intermediair is onder-
worpen aan de bepalingen van de Verordening van de ECB omtrent
minimumreserves.
c) Rentevergoeding op aangehouden reserves
Over de aangehouden reserves wordt rente vergoed tegen het gemid-
delde, over de aanhoudingsperiode, van het rentetarief van de ECB
(gewogen naar het aantal kalenderdagen) voor de basis-herfinancie-
ringstransacties volgens de in Kader 12 weergegeven formule. Over
reserves die de reserveverplichting te boven gaan wordt geen rente
vergoed. De rente wordt betaald op de tweede werkdag van de natio-
nale centrale bank na het einde van de desbetreffende
aanhoudingsperiode.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 53
(1) Met betrekking tot instellingen die, conform de bepalingen van het rapportagekader
voor de monetaire en bancaire statistieken van de ECB statistische gegevens op gecon-
solideerde basis mogen rapporteren (zie Bijlage 4) zal slechts één aftrek aan hetconcern als geheel worden toegekend, tenzij deze instellingen zodanig gedetailleerdegegevens over de reservebasis en de aangehouden reserves verstrekken dat het Eurosys-teem de juistheid en de kwaliteit van de gegevens kan controleren en de
reserveverplichting voor elke afzonderlijke instelling binnen het concern kan vast-
stellen.
(
2) Als een instelling geen hoofdkantoor heeft in een lidstaat van vestiging, moet deze
instelling een eerste bijkantoor aanwijzen, dat er dan verantwoordelijk voor is dat aande totale reserveverplichtingen van alle vestigingen van de instelling in de desbetref-
fende lidstaat wordt voldaan.
▼M1
7.5.Rapportage en controle van de reservebasis
De in de reservebasis opgenomen posten voor de toepassing van reserve-
verplichtingen worden door de reserveplichtige instellingen zelf berekend
en worden aan de nationale centrale banken gerapporteerd in het alge-
mene kader van de monetaire en bancaire statistieken van de ECB (zie
Bijlage 4). In artikel 5 van Verordening ECB/1998/15 van de ECB zijn
de procedures vastgelegd voor de controle en, in bijzondere gevallen, de
herziening van de reservebasis en de reserveverplichting.
Voor instellingen die toestemming hebben verkregen als intermediair op
te treden voor de indirecte aanhouding van reserves ten behoeve van
andere instellingen zijn speciale rapportage-eisen vastgelegd in de Veror-
dening van de ECB omtrent minimumreserves. De statistische
rapportageverplichtingen blijven van kracht ongeacht of instellingen hun
reserves al dan niet via een intermediair aanhouden.
De ECB en de nationale centrale banken zijn, in het kader van de Raads-
verordening (EG) met betrekking tot de toepassing van minimumreserves
door de Europese Centrale Bank, gerechtigd de juistheid en de kwaliteit
van de verzamelde gegevens te controleren.
7.6.Niet-nakoming van reserveverplichtingen
Aan de reserveverplichtingen wordt niet voldaan als het gemiddelde van
de eindedagstanden op de reserverekening(en) gedurende de aanhoudings-
periode lager is dan de reserveverplichting voor de desbetreffende
aanhoudingsperiode.
Indien een instelling geheel of gedeeltelijk in gebreke blijft bij de vervul-
ling van de reserveverplichting, is de ECB, krachtens de
Raadsverordening (EG) omtrent de toepassing van minimumreserves
door de Europese Centrale Bank, gerechtigd één van de volgende sancties
op te leggen:
— een boete van maximaal vijf procentpunt boven de marginale bele-
ningsrente, toegepast op het bedrag van de reserveverplichting
waaraan de desbetreffende instelling niet heeft voldaan, of2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 54
▼M1
— een boete van maximaal tweemaal de marginale beleningsrente,
toegepast op het bedrag van de reserveverplichting waaraan de desbe-
treffende instelling niet heeft voldaan, of
— het verplicht aanhouden door de desbetreffende instelling van rente-
loze tegoeden bij de ECB of de nationale centrale banken tot
maximaal drie maal het bedrag van de reserveverplichting waaraan
de desbetreffende instelling niet heeft voldaan. De looptijd van het
tegoed mag de periode gedurende welke de instelling niet aan de
reserveverplichting heeft voldaan niet te boven gaan.
Indien een instelling niet voldoet aan andere verplichtingen opgelegd
ingevolge verordeningen of beschikkingen van de ECB met betrekking
tot de reserveverplichtingen van het Eurosysteem (als bijvoorbeeld gege-
vens niet tijdig worden gerapporteerd of als de gerapporteerde gegevens
onjuist zijn) is de ECB gerechtigd sancties op te leggen conform de
Raadsverordening (EG) nr. 2532/98 van 23 november 1998 met betrek-
king tot de bevoegdheid van de Europese Centrale Bank om sancties op
te leggen en de Verordening van de ECB van 23 september 1999 met
betrekking tot de bevoegdheid van de ECB om sancties op te leggen
(ECB/1999/4). De Directie van de ECB kan de criteria vaststellen en
bekendmaken op grond waarvan de in artikel 7, lid 1, van Raadsverorde-
ning (EG) nr. 2531/98 van 23 november 1998 met betrekking tot de
toepassing van reserveverplichtingen door de Europese Centrale Bank
voorziene sancties worden opgelegd (1).
Bovendien kan het Eurosysteem, bij ernstige overtreding van de reserve-
verplichtingen, de toegang van tegenpartijen tot open-markttransacties
opschorten.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 55
(1) Deze criteria zijn gepubliceerdin het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
van 11 februari 2000.
▼M1
BIJLAGEN
Bijlage I
Voorbeelden van monetaire-beleidstransacties en -procedures
Inhoud
1. Liquiditeitsverruimende transactie met wederinkoop door middel van een
vaste-rentetender
2. Liquiditeitsverruimende transactie met wederinkoop door middel van een
variabele-rentetender
3. Uitgifte van ECB-schuldbewijzen door middel van een variabele-rentetender
4. Liquiditeitsverkrappende deviezenswap door middel van een variabele-rente-
tender
5. Liquiditeitsverruimende deviezenswap door middel van een variabele-rente-
tender
6. Maatregelen ter beheersing van risico's
2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 56
▼M1
2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 57
▼M1
2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 58
▼M1
2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 59
▼M1
2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 60
▼M1
2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 61
▼M1
2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 62
▼M1
2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 63
▼M1
2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 64
▼M1
2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 65
▼M1
2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 66
▼M1
Bijlage 2
Lijst van termen
Aandelenkoersrisico: Het risico van koersverliezen als gevolg van wijzigingen
in aandelenkoersen. Het Eurosysteem loopt bij zijn monetaire-beleidstransacties
aandelenkoersrisico voorzover aandelen als beleenbare activa worden aanvaard.
Aangehouden reserves: De door tegenpartijen ter voldoening aan hun reserve-
verplichtingen op reserverekeningen aangehouden bedragen.
Aanhoudingsperiode: De periode waarover wordt bezien of aan de reservever-
plichtingen is voldaan. De aanhoudingsperiode ingevolge eventueel door het
Eurosysteem op te leggen reserveverplichtingen zal één maandzijn, gerekend
vanaf een vaste dag van elke maand (de aanhoudingsperiode kan bijvoorbeeld
beginnen op de 24e kalenderdag van de maand en eindigen op de 23e kalen-
derdag van de volgende maand).
Aankoopdatum: De datum waarop de verkoop van gekochte activa door de
verkoper aan de koper van kracht wordt.
Aankoopprijs: De prijs waartegen gekochte activa door de verkoper aan de
koper worden of zullen worden verkocht.
Aantrekken van termijndeposito's: Een monetaire-beleidsinstrument dat door
het Eurosysteem kan worden gebruikt voor „fine-tuning”-doeleinden waarbij
het Eurosysteem een rentevergoeding biedt op door tegenpartijen op rekeningen
bij de nationale centrale banken aangehouden termijndeposito's teneinde liquidi-
teiten aan de markt te onttrekken.
Aanvangsdatum: De datum waarop het eerste deel van een monetaire-beleids-
transactie wordt afgewikkeld. De aanvangsdatum komt overeen met de
aankoopdatum voor transacties op basis van repo's en deviezenswaps.
Amerikaans veilingsysteem: Zie toewijzing op basis van een meervoudige
rentevoet.
Achteraf vastgestelde couponrente: Een couponrente op een instrument met
variabele rente die wordt vastgesteld op basis van de waarde van de referentie-index op een bepaalde datum of bepaalde data gedurende de looptijd.
Basis-herfinancieringstransactie: Een op regelmatige basis door het Eurosys-
teem uitgevoerde open-markttransactie in de vorm van een transactie met
wederinkoop. Basis-herfinancieringstransacties worden uitgevoerd door middel
van wekelijkse standaardtenders en hebben een looptijd van twee weken.
Bewaarinstelling: Een instelling met als belangrijkste taak het registeren van
effecten, hetzij fysiek hetzij elektronisch, en het administreren van de eigendom
ervan.
Bewaarnemer: Een instelling die zich ten behoeve van anderen belast met de
bewaring en de administratie van effecten en andere financiële activa.
Bewaarnemingrekening: Een door de centrale bank geadministreerde effecten-
rekening waarop kredietinstellingen effecten kunnen deponeren die in het kader
van transacties van de centrale bank beleenbaar zijn.
Bilaterale procedure: Een procedure waarbij de centrale bank rechtstreeks een
transactie aangaat met slechts één tegenpartij of enkele tegenpartijen zonder
gebruik te maken van tenderprocedures. Bilaterale procedures omvatten tevens
transacties die via de effectenbeurs of agenten in de markt worden uitgevoerd.
Centrale effectenbewaarinstelling: Een instelling voor het bewaren van
effecten waarbij het mogelijk is effectentransacties met een giraal systeem te
verwerken. Fysieke effecten kunnen door de instelling worden geïmmobiliseerd;
ook kunnen effecten worden gedematerialiseerd (d.w.z. dat zij slechts in de
vorm van elektronische posten bestaan). Naast bewaarneming, kan een centrale
effectenbewaarinstelling zich ook belasten met verificatie, clearing en vereve-
ning.
Correspondentbanken-systeem: Een regeling waarbij een bank aan een andere
bank betalings- en andere diensten verleent. Betalingen via correspondentbanken
worden veelal uitgevoerd via onderlinge rekeningen (zogeheten nostro- en loro-
rekeningen), waaraan vaste kredietlimieten kunnen zijn verbonden. De in dit
kader verleende diensten zijn hoofdzakelijk grensoverschrijdend.
Correspondentenmodel voor centrale banken: Een door het ESCB vastgesteld
model dat tegenpartijen in staat stelt beleenbare activa grensoverschrijdend te
gebruiken. Daarbij treden nationale centrale banken voor elkaar op als bewaar-
nemers. Dit betekent dat iedere nationale centrale bank een effectenrekening
aanhoudt voor elk van de andere nationale centrale banken (en voor de ECB).
Door het Eurosysteem kunnen specifieke oplossingen worden toegepast voor
het grensoverschrijdend gebruik van niet-verhandelbare activa.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 67
▼M1
Dagtellingsconventie: De conventie voor het vaststellen van het aantal dagen
bij het berekenen van rente op een krediet. Bij de monetaire-beleidstransacties
van het Eurosysteem wordt de dagtellingsconventie „werkelijk aantal dagen/
360” toegepast.
Dematerialisatie: De eliminatie van fysieke certificaten of waardepapieren
zodat de financiële activa nog slechts als boekhoudkundige posten bestaan.
Depositofaciliteit: Een permanente faciliteit van het Eurosysteem die door
tegenpartijen kan worden benut om deposito's met een looptijd tot de volgende
ochtendte plaatsen tegen een tevoren vastgesteld e rentevoet.
Deviezenswap: Een gelijktijdige contante en termijntransactie, waarbij een
valuta tegen een andere valuta wordt verhandeld. Het Eurosysteem voert open-
markttransacties uit in de vorm van deviezenswaps waarbij door de nationale
centrale banken (of de ECB) contante aankopen (of verkopen) van euro tegen
een vreemde valuta worden verricht onder gelijktijdige verkoop (of aankoop)
op termijn.
ECB-tijd: De tijd van de plaats waar de ECB is gevestigd.
EER (Europese Economische Ruimte): De lidstaten van de EU alsmede
IJsland, Liechtenstein en Noorwegen.
Einde van de dag: Het tijdstip gedurende de werkdag (na sluiting van het
TARGET-systeem) waarop de in het TARGET-systeem gedane betalingen
onherroepelijk worden verwerkt.
Emittent: Diegene die effecten of andere financiële instrumenten heeft uitge-
geven.
Eurogebied: Het gebied bestaande uit die lidstaten van de EU die overeenkom-
stig het Verdrag zijn overgegaan op de euro als hun gemeenschappelijke munt.
Europees Stelsel van Centrale Banken (ESCB): Omvat de Europese Centrale
Bank (ECB) en de nationale centrale banken van de lidstaten van de EU. (Opge-
merkt wordt dat de nationale centrale banken van lidstaten die niet
overeenkomstig het Verdrag op de gemeenschappelijke munt zijn overgegaan
hun bevoegdheden op het monetaire vlak overeenkomstig de nationale wetge-
ving behouden en derhalve niet zijn betrokken bij de uitvoering van het
monetaire beleidvan het Eurosysteem.)
Eurosysteem: De nationale centrale banken van de lidstaten die overeenkomstig
het Verdrag op de gemeenschappelijke munt zijn overgegaan, alsmede de ECB.
„Fine-tuning”-transactie: Een door het Eurosysteem op niet-regelmatige basis
uitgevoerde open-markttransactie die hoofdzakelijk dient om onverwachte fluc-
tuaties in liquiditeitsverhoudingen in de markt op te vangen.
Forfaitaire aftrek: Het vaste percentage van het uitstaande bedrag aan schuld-
bewijzen met een vaste looptijd tot en met 2 jaar en aan geldmarktpapier dat
van de reservebasis kan worden afgetrokken door die emittenten die niet kunnen
aantonen dat een dergelijk uitstaand bedrag door andere reserveplichtige instel-
lingen van het Eurosysteem, door de ECB of door een nationale centrale bank
wordt aangehouden.
Giraal systeem: Een administratiesysteem waarbij vorderingen (zoals effecten
en andere financiële activa) kunnen worden overgedragen zonder fysieke over-
dracht van documenten of certificaten. Zie ook dematerialisatie.
Harde betaling: Een onherroepelijke en onvoorwaardelijke betaling ter voldoe-
ning aan een betalingsverplichting.
Initiële marge: Een maatregel ter beperking van risico's die wordt toegepast op
beleenbare activa bij transacties met wederinkoop, waarbij het voor een trans-
actie vereiste onderpand gelijk is aan het aan de tegenpartij verstrekte krediet
plus de waarde van de initiële marge. Het Eurosysteem past initiële margever-
eisten toe die afhangen van de duur van het door het Eurosysteem ten opzichte
van de tegenpartij bij een bepaalde transactie gelopen risico.
Instrument met variabele rente: Een financieel instrument waarbij de coupon-
rente periodiek wordt aangepast aan een referentie-index als gevolg van
wijzigingen in marktrentevoeten op de korte of middellange termijn. Instru-
menten met variabele rente hebben hetzij een vooraf vastgestelde hetzij een
achteraf vastgestelde couponrente.
International Securities Identification Number (ISIN) : Een internationale
code die wordt toegekend aan op de financiële markten uitgegeven effecten.
Instrument met inverse variabele rente: Een gestructureerdtype effecten
waarbij de aan de houder betaalde rentevoet omgekeerd varieert met de mutaties
in een bepaalde referentierente.
Koppeling: Een koppeling bestaat uit alle procedures en regelingen tussen twee
effectenvereveningssystemen voor de girale overdracht van effecten tussen de
twee betrokken systemen.
Krediet gedurende de dag: Krediet dat binnen één werkdag wordt verleend en
afgelost. Het ESCB verstrekt (op basis van beleenbare activa) voor betalings-2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 68
▼M1
doeleinden krediet gedurende de dag aan daarvoor in aanmerking komende
tegenpartijen.
Kredietinstelling: In dit verslag betekent de term kredietinstelling een instelling
als gedefinieerd in artikel 1.1 van de Richtlijn 2000/12/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de toegang tot en de uitoe-
fening van de werkzaamheden van kredietinstellingen, d.w.z. „een onderneming
waarvan de werkzaamheden bestaan in het van het publiek in ontvangst nemen
van deposito's of van andere terugbetaalbare gelden en het verlenen van
kredieten voor eigen rekening”.
Langerlopende herfinancieringstransactie: Een op regelmatige basis door het
Eurosysteem uitgevoerde open-markttransactie in de vorm van een transactie
met wederinkoop. Langerlopende herfinancieringstransacties worden uitgevoerd
door middel van maandelijkse standaardtenders en hebben een looptijd van drie
maanden.
Levering tegen betaling (delivery versus payment system (DVP)) : Een mecha-
nisme bij een afwikkelingssysteem (bijvoorbeeldvoor effecten) d at waarborgt
dat de onherroepelijke overdracht van een activum slechts geschiedt na de
onherroepelijke overdracht van een ander activum.
Lidstaat: Met lidstaat wordt in dit document een lidstaat van de Europese Unie
bedoeld die overeenkomstig het Verdrag is overgegaan op de gemeenschappe-
lijke munt.
Lijst 1:Een lijst van verhandelbare activa die aan bepaalde, door de ECB vast-
gestelde en voor het gehele eurogebied geldende beleenbaarheidscriteria
voldoen. Deze criteria houden onder meer in dat het activum moet luiden in
euro, moet zijn uitgegeven (of gegarandeerd) door een in een EER-land geves-
tigde instelling en zich moet bevinden bij een nationale centrale bank of centrale
effectenbewaarinstelling binnen het eurogebied.
Lijst 2:Een lijst van verhandelbare en niet-verhandelbare activa waarvoor door
de nationale centrale banken, met goedkeuring door de ECB, beleenbaarheids-
criteria worden vastgesteld.
Margestorting: Een met de toepassing van variatiemarge verband houdende
procedure waarbij, als de regelmatig vastgestelde waarde van de beleenbare
activa beneden een bepaald niveau daalt, centrale banken bij tegenpartijen
aanvullende activa (of liquiditeiten) kunnen opvragen. Omgekeerd is het zo
dat, als de waarde van de beleenbare activa na herwaardering het door de tegen-
partijen verschuldigde bedrag plus de variatiemarge overschrijdt, de centrale
bank het surplus aan activa (of liquiditeiten) aan de tegenpartij retourneert.
Margestortingspunt: Een tevoren vastgesteld waardeniveau van de beleenbare
activa ten opzichte van het uitstaande krediet waarbij een margestorting wordt
vereist.
Marginaal swap-punt: Het opgegeven swap-punt waarbij het totaal beschikbare
bedrag bij een tender wordt uitgeput.
Marginale beleningsfaciliteit: Een permanente faciliteit van het Eurosysteem
die door tegenpartijen kan worden benut voor het verkrijgen van krediet tot de
volgende ochtend tegen een tevoren vastgestelde rentevoet.
Marginale rentevoet: De rentevoet waarbij het totaal beschikbare bedrag bij
een tender wordt uitgeput.
Maximale inschrijving: De hoogste inschrijving van een afzonderlijke tegen-
partij die bij een tender nog aanvaardbaar is. Het Eurosysteem kan grenzen
stellen aan de hoogte van inschrijvingen om buitensporige inschrijvingen door
afzonderlijke tegenpartijen te voorkomen.
Maximale inschrijvingsrente: De maximale rente waartegen tegenpartijen
mogen inschrijven op variabele-rentetenders. Inschrijvingen tegen een hogere
rente worden door de ECB terzijde gelegd.
Middelingsbepaling: Een bepaling waarbij het tegenpartijen wordt toegestaan
aan hun reserveverplichtingen te voldoen op basis van hun gemiddelde aange-
houden reserves gedurende de aanhoudingsperiode. De middelingsbepaling
draagt bij tot het stabiliseren van de geldmarktrente door instellingen aan te
sporen tot het egaliseren van de effecten van tijdelijke fluctuaties in liquiditeits-
verhoudingen. Het stelsel van reserveverplichtingen van het Eurosysteem
voorziet in middeling.
Minimaal toewijzingsbedrag: Het laagste bedrag dat bij een tender aan afzon-
derlijke tegenpartijen kan worden toegewezen. Het Eurosysteem kan besluiten
bij een tender aan elke tegenpartij een minimaal bedrag toe te wijzen.
Minimaal toewijzingspercentage: De ondergrens, uitgedrukt als een percentage
van de inschrijvingen, van de toewijzingen tegen de marginale rentevoet bij een
tendertransactie. Het Eurosysteem kan besluiten bij tendertransacties een mini-
maal toewijzingspercentage te hanteren.
Minimale inschrijvingsrente: De minimale rente waartegen tegenpartijen
mogen inschrijven op variabele-rentetenders. Inschrijvingen tegen een lagere2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 69
▼M1
rente dan de door de ECB aangekondigde minimale inschrijvingsrente worden
door de ECB terzijde gelegd.
Monetaire Financiële Instelling (MFI): Een kredietinstelling of andere finan-
ciële instelling die er haar bedrijf van maakt deposito's en/of nauwe substituten
van deposito's aan te trekken van het publiek en die voor eigen rekening (ten
minste in economische zin) krediet verstrekt en/of belegt in effecten.
Nationale centrale bank: Refereert in dit document aan de centrale bank van
een lidstaat van de Europese Unie die overeenkomstig het Verdrag is overge-
gaan op de gemeenschappelijke munt.
Nauwe banden: Nauwe banden: Artikel 1, nr. 26 van Richtlijn 2000/12/EG van
het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de toegang
tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen luidt als
volgt: „Nauwe banden: een situatie waarbij twee of meer natuurlijke of rechts-
personen verbonden zijn door: a) een deelneming, d.w.z. het rechtstreeks of door
middel van een zeggenschapsband in bezit hebben van ten minste 20 % van de
stemrechten of het kapitaal van een onderneming, of b) een zeggenschapsband,
d.w.z. de band die bestaat tussen een moederonderneming en een dochteronder-
neming, in alle gevallen zoals bedoeld in artikel 1, leden 1 en 2, van Richtlijn
83/349/EEG van de Raad (PB L 193 van 18.7.1983, blz. 1), of een band van
dezelfde aard tussen een natuurlijke of een rechtspersoon en een onderneming;
elke dochteronderneming van een dochteronderneming wordt ook beschouwd als
een dochteronderneming van de moederonderneming die aan het hoofd van deze
ondernemingen staat. Als een nauwe band tussen twee of meer natuurlijke of
rechtspersonen wordt tevens beschouwd een situatie waarin deze personen via
een zeggenschapsband duurzaam verbonden zijn met eenzelfde persoon.”
Nederlands veilingsysteem: Zie toewijzing op basis van een enkelvoudige
rentevoet.
Nulcouponobligatie: Een obligatie waarop slechts eenmaal gedurende de loop-
tijd rendement wordt betaald. In het huidige document omvat de term
nulcouponobligaties tevens op discontobasis uitgegeven effecten en effecten
waarbij op de vervaldatum één enkele couponbetaling plaatsvindt. Strips vormen
een speciale categorie nulcouponobligaties.
Onderpandsdepot: Een systeem voor het onderpandsbeheer bij centrale banken
waarbij de tegenpartijen een depot aan activa ter beschikking stellen dat dient
als onderpand voor hun transacties met de centrale bank. Hierbij worden aan
afzonderlijke krediettransacties geen afzonderlijke activa toegewezen.
Open-markttransactie: Een op initiatief van de centrale bank op de financiële
markten uitgevoerde transactie in één van de volgende vormen: 1. rechtstreekse
aan- of verkoop van activa (contant of op termijn); 2. koop of verkoop van
activa krachtens een repo-overeenkomst; 3. lening op onderpand van beleenbare
activa; 4. uitgifte van schuldbewijzen van de centrale bank, of 5. aantrekken van
termijndeposito's.
Permanente faciliteit: Een door de centrale bank geboden faciliteit waarvan
tegenpartijen op eigen initiatief gebruik kunnen maken. Het Eurosysteem biedt
twee permanente faciliteiten met een looptijd tot de volgende ochtend, te weten
de marginale beleningsfaciliteit en de depositofaciliteit.
Rechtstreekse aan- of verkoop van waardepapier: Een transactie waarbij de
centrale bank activa rechtstreeks op de markt aan- of verkoopt (contant en op
termijn).
Repo:Een liquiditeitsverschaffende transactie met wederinkoop op basis van
een repo-overeenkomst.
Repo-overeenkomst: Een overeenkomst waarbij een activum wordt verkocht
terwijl de verkoper tegelijkertijd het recht verwerft en de verplichting op zich
neemt dat activum tegen een vastgestelde prijs op een toekomstige datum of
verzoek terug te kopen. Een dergelijke overeenkomst is vergelijkbaar met het
opnemen van krediet op onderpand, behalve dat de eigendom van de effecten
niet door de verkoper wordt behouden. Bij transacties met wederinkoop maakt
het Eurosysteem gebruik van repo-overeenkomsten met een vaste looptijd.
Reservebasis: De som van de reserveplichtige balansposten (met name passiva)
die de basis vormen voor de berekening van de reserveverplichtingen van een
instelling.
Reserveratio: Het door de centrale bank vastgestelde percentage voor elke cate-
gorie reserveplichtige posten die deel uitmaken van de reservebasis. De ratio's
worden gebruikt voor het berekenen van reserveverplichtingen.
Reserverekening: Een rekening bij de nationale centrale bank waarop de
reserves van een tegenpartij worden aangehouden. De vereveningsrekeningen
die tegenpartijen bij centrale banken aanhouden kunnen worden gebruikt als
reserverekeningen.
Reserveverplichtingen: De verplichting minimumreserves aan te houden bij de
centrale bank. In het stelsel van reserveverplichtingen van het Eurosysteem
wordt de reserveverplichting van een instelling berekend door de reserveratio2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 70
▼M1
voor elke categorie in de reservebasis opgenomen posten te vermenigvuldigen
met het bedrag van die posten in de balans van de instelling. Daarnaast is het
instellingen toegestaan een vaste aftrek op hun reserveverplichtingen toe te
passen.
RTBV-systeem („real-time” bruto-vereveningssysteem): Een vereveningssys-
teem waarbij verwerking en verevening opdracht voor opdracht (zonder
saldering) en continu plaatsvinden. Zie ook TARGET-systeem.
Snelle tender: Een door het Eurosysteem hoofdzakelijk voor „fine-tuning”-
transacties gebruikte tenderprocedure als het wenselijk wordt geacht de liquidi-
teitsverhoudingen in de markt snel te beïnvloeden. Snelle tenders worden
uitgevoerd in een tijdsbestek van één uur en worden slechts aangegaan met een
beperkt aantal tegenpartijen.
Solvabiliteitsrisico: Het risico van verliezen als gevolg van het faillissement
van een emittent van financiële activa of als gevolg van het faillissement van
de tegenpartij.
Standaardtender: Een tenderprocedure die door het Eurosysteem bij op regel-
matige basis uitgevoerde open-markttransacties wordt gebruikt. Standaardtenders
worden uitgevoerd in een tijdsbestek van 24 uur. Alle tegenpartijen die aan de
algemene voorwaarden voldoen mogen inschrijven op standaardtenders.
Strip (Separate trading of interest and principal) : Een nulcouponobligatie die
wordt gecreëerd om de aanspraken op bepaalde inkomensstromen en op de
hoofdsom van hetzelfde instrument afzonderlijk te kunnen verhandelen.
Structurele transactie: Een door het Eurosysteem uitgevoerde open-markttrans-
actie die er hoofdzakelijk toe strekt de structurele liquiditeitspositie van het
financiële stelsel ten opzichte van het Eurosysteem te beïnvloeden.
Surpluspercentage: Een maatregel ter beheersing van risico's, toegepast op bij
transacties met wederinkoop gebruikte activa, waarbij de centrale bank de
waarde van de beleenbare activa berekent als de marktwaarde minus een
bepaaldpercentage. Het Eurosysteem past surpluspercentages toe afhankelijk
van de kenmerken van de betrokken activa, zoals de resterende looptijd.
Swap-punt: Het verschil tussen de wisselkoers bij de termijntransactie en de
wisselkoers bij de contante transactie bij een deviezenswap.
TARGET (Trans-European Automated Real-time Gross settlement Express
Transfer) : Een betalingssysteem bestaande uit één „real-time” bruto-vereve-
ningssysteem (RTBV-systeem) in elk van de lidstaten die bij de aanvang van
de derde fase van de Economische en Monetaire Unie aan het eurogebied deel-
nemen. De nationale RTBV-systemen zullen onderling worden verbonden door
middel van het Interlinking-mechanisme teneinde in het gehele eurogebied
grensoverschrijdende betalingen gedurende dezelfde dag mogelijk te maken.
RTBV-systemen van niet aan het eurogebied deelnemende lidstaten kunnen
eveneens aan TARGET worden gekoppeld, mits zij in staat zijn euro te
verwerken.
Tegenpartij: De andere partij bij een financiële transactie (b.v. bij een trans-
actie met de centrale bank).
Tenderprocedure: Een procedure waarbij de centrale bank liquiditeiten aan de
markt verstrekt of onttrekt op basis van door tegenpartijen ingediende inschrij-
vingen. De meest concurrerende inschrijvingen worden eerst toegewezen totdat
het totale door de centrale bank te verstrekken of onttrekken bedrag is behaald.
Terugkoopdatum: De datum waarop de koper verplicht is activa aan de
verkoper terug te verkopen als onderdeel van een transactie krachtens een
repo-overeenkomst.
Terugkoopprijs: De prijs waartegen de koper verplicht is activa aan de
verkoper terug te verkopen als onderdeel van een transactie krachtens een
repo-overeenkomst. De terugkoopprijs is gelijk aan de som van de aankoopprijs
en het prijsverschil dat overeenkomt met de rente over de verstrekte liquiditeiten
gedurende de looptijd van de transactie.
Toewijzing op basis van een enkelvoudige rentevoet (Nederlandse veiling):
Een toewijzingssysteem waarbij de rentevoet (of de koers of het swap-punt)
waarop wordt toegewezen voor alle toegewezen inschrijvingen gelijk is aan de
marginale rentevoet.
Toewijzing op basis van een meervoudige rentevoet (Amerikaanse veiling):
Een toewijzingssysteem waarbij de rentevoet (of de koers of het swap-punt)
waarop wordt toegewezen gelijk is aan de in elke afzonderlijke inschrijving
opgegeven rentevoet.
Transactie met wederinkoop: Een transactie waarbij de nationale centrale bank
activa koopt of verkoopt krachtens een repo-overeenkomst, of krediet verleent
tegen onderpand.
Transactiedatum (T): De datum waarop een transactie (d.w.z. een overeen-
komst met betrekking tot een financiële transactie tussen twee tegenpartijen)
wordt afgesloten. De transactiedatum kan samenvallen met de valutadatum2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 71
▼M1
(verevening op dezelfde dag) of een bepaald aantal werkdagen vóór de valuta-
datum liggen (de valutadatum wordt aangegeven als T + het aantal dagen tot de
afwikkeling).
Valutadatum: De datum waarop een transactie wordt afgewikkeld. De afwikke-
ling kan samenvallen met de transactiedatum of kan één of meerdere dagen na
de transactiedatum liggen (de valutadatum wordt aangegeven als T + het aantal
dagen tot de afwikkeling).
Variabele-rentetender: Een tenderprocedure waarbij de tegenpartijen in hun
inschrijving zowel het bedrag opgeven waarvoor zij de transactie met de
centrale bank wensen aan te gaan als de rentevoet.
Variatiemarge: Het Eurosysteem kan eisen dat een bepaalde marge in de tijd
wordt aangehouden met betrekking tot een bij een liquiditeitsverschaffende
transactie met wederinkoop gebruikt beleenbaar activum. Dit betekent dat, als
de regelmatig vastgestelde marktwaarde van de beleenbare activa een bepaald
niveau onderschrijdt, tegenpartijen aanvullende activa (of liquiditeiten) moeten
verstrekken. Omgekeerd is het zo dat, als de waarde van de beleenbare activa
na herwaardering het door de tegenpartijen verschuldigde bedrag plus de varia-
tiemarge overschrijdt, de centrale bank het surplus aan activa (of liquiditeiten)
aan de tegenpartij retourneert.
Vaste aftrek: Een vast bedrag dat een instelling mag aftrekken bij de bereke-
ning van de reserveverplichtingen in het kader van het stelsel van
reserveverplichtingen van het Eurosysteem.
Vaste-rentetender: Een tenderprocedure waarbij de rentevoet tevoren door de
centrale bank wordt vastgesteld en deelnemende tegenpartijen inschrijven voor
het bedrag waarvoor zij, tegen die vaste rentevoet, de transactie wensen aan te
gaan.
Vastrentend instrument: Een financieel instrument waarbij de couponrente
voor de totale looptijd van het instrument vast is.
Verdrag: Het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (EG-
Verdrag). Het bestaat uit het oorspronkelijke EEG-Verdrag (Verdragen van
Rome), zoals sindsdien gewijzigd.
Vereveningsdatum: De datum waarop een transactie wordt verevend. De
vereveningsdatum kan samenvallen met de transactiedatum (verevening op
dezelfde dag) of een bepaald aantal dagen na de transactiedatum liggen (de
valutadatum wordt aangegeven als T + het aantal dagen tot de verevening).
Vereveningsrekening: Een door een rechtstreekse deelnemer aan een nationaal
„real-time” bruto-vereveningssysteem bij de centrale bank aangehouden reke-
ning voor het verwerken van betalingen.
Vervaldatum: De datum waarop een monetaire-beleidstransactie afloopt. Bij
een repo of een swap is de vervaldatum gelijk aan de datum van wederinkoop.
Volumetender: Zie vaste-rentetender.
Vooraf vastgestelde couponrente: Een couponrente op een instrument met
variabele rente die wordt vastgesteld op basis van de waarde van de referentie-
index op een bepaalde datum of bepaalde data vóór de aanvang van de looptijd.
Waarderingsdatum: De datum waarop de aan krediettransacties ten grondslag
liggende activa worden gewaardeerd.
Werkdag van een nationale centrale bank: Elke dag waarop de nationale
centrale bank van een bepaalde lidstaat is geopend voor het verrichten van
monetaire-beleidstransacties van het Eurosysteem. In sommige lidstaten kunnen
bijkantoren van de nationale centrale bank op werkdagen van de nationale
centrale bank zijn gesloten, als gevolg van locale of regionale feestdagen. In
dat geval moet de desbetreffende nationale centrale bank tegenpartijen tevoren
informeren over de regelingen terzake van transacties waarbij deze bijkantoren
zijn betrokken.
Werkdag van het Eurosysteem: Elke dag waarop de ECB en ten minste één
nationale centrale bank zijn geopendvoor het verrichten van monetaire-beleid s-
transacties van het Eurosysteem.
Werkelijk aantal dagen/360: De dagtellingsconventie voor het berekenen van
rente op een krediet, waarbij de rente wordt berekend over de werkelijke loop-
tijd van het krediet in kalenderdagen en het jaar wordt gesteld op 360 dagen.
Deze conventie wordt bij de monetaire-beleidstransacties van het Eurosysteem
toegepast.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 72
▼M1
BIJLAGE 3
Keuze van tegenpartijen bij deviezeninterventies en bij deviezenswaps voor
monetaire-beleidsdoeleinden
Bij de keuze van tegenpartijen bij deviezeninterventies en deviezenswaps voor
monetaire-beleidsdoeleinden wordt een uniforme benadering gevolgd, ongeacht
de voor de externe transacties van het Eurosysteem gekozen organisatorische
opzet. Het selectiebeleid wijkt niet wezenlijk af van de bestaande marktusance,
aangezien het is gebaseerd op de harmonisatie van de thans bij de nationalecentrale banken toegepaste, meest geëigende procedures. De keuze van tegen-
partijen bij de deviezentransacties van het Eurosysteem zal primair worden
gebaseerdop twee categorieën criteria.
De eerste categorie gaat uit van bedrijfs-economische overwegingen. Een
daarvan is de kredietwaardigheid, die wordt beoordeeld aan de hand van een
samenstel van verschillende methoden (b.v. door gebruik te maken van commer-
cieel gepubliceerde kredietwaardigheidscijfers en een interne analyse van
vermogensverhoudingen en andere kengetallen); een tweede criterium bestaat
erin dat het Eurosysteem eist dat potentiële tegenpartijen zijn onderworpen aan
toezicht door een erkende toezichthouder; een derde criterium is dat alle tegen-
partijen van het Eurosysteem bij deviezentransacties hoge ethische normen in
acht nemen en over een goede reputatie beschikken.
Als aan de bedrijfseconomische criteria is voldaan, wordt de tweede categorie
criteria toegepast, die is gebaseerd op overwegingen van doelmatigheid. Een
eerste doelmatigheidscriterium heeft betrekking op concurrerend prijsgedrag en
op het vermogen van de tegenpartij om, zelfs onder turbulente marktomstandig-
heden, grote transacties te kunnen verrichten. De kwaliteit en de reikwijdte van
door tegenpartijen verstrekte informatie maakt eveneens deel uit van de doelma-
tigheidscriteria.
De groep potentiële tegenpartijen is voldoende groot en divers om de noodzake-
lijke flexibiliteit te waarborgen bij de uitvoering van interventies. Dit zal het
Eurosysteem in staat stellen uit verschillende interventiekanalen te kiezen. Ten
einde op doelmatige wijze in verschillende geografische locaties en tijdzones te
kunnen interveniëren, kan het Eurosysteem transacties afsluiten met tegenpar-
tijen in alle financiële centra. In de praktijk zal een aanzienlijk deel van de
tegenpartijen echter in het eurogebied zijn gevestigd. Voor deviezenswaps ten
behoeve van het monetaire beleidkomt hetzelfd e scala aan in het Eurogebied
gevestigde tegenpartijen in aanmerking als voor deviezeninterventies.
Bij deviezenswaps ten behoeve van het monetaire beleid kunnen de nationale
centrale banken limietsystemen hanteren teneinde kredietrisico's ten opzichte
van afzonderlijke tegenpartijen te beheersen.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 73
▼M1
Bijlage 4
Rapportagekader voor de monetaire en bancaire statistieken van de Euro-
pese Centrale Bank (1)
1.Inleiding
Verordening (EG) nr. 2533/98 van de Raad van 23 november 1998 met
betrekking tot het verzamelen van statistische gegevens door de Europese
Centrale Bank (PB L 318 van 27.11.1998, blz. 8) definieert de rapportage-
plichtige natuurlijke personen en rechtspersonen (de zogeheten referentie-
rapportagepopulatie), de geheimhoudingsvoorschriften en de bepalingen om
nakoming van de verplichtingen conform artikel 5.4 van de Statuten van het
Europees Stelsel van Centrale Banken en van de Europese Centrale Bank (de
Statuten) af te dwingen. Voorts stelt de Verordening de ECB in staat haar
regelgevende bevoegdheden uit te oefenen ten aanzien van:
— het vaststellen van de werkelijke rapportagepopulatie;
— het vaststellen van de statistische rapportagevereisten van de ECB en het
opleggen daarvan aan de werkelijke rapportagepopulatie van de deelne-
mende lidstaten;
— het bepalen van de voorwaarden waaronder de ECB en de nationale
centrale banken het recht kunnen uitoefenen statistische gegevens te
controleren of de verplichte verzameling van statistische gegevens te
doen uitvoeren.
2.Algemene overwegingen
Verordening (EG) nr. 2819/98 van de Europese Centrale Bank van 1
december 1998 met betrekking tot de geconsolideerde balans van de sector
monetaire financiële instellingen (ECB/1998/16) stelt de ECB en, conform
artikel 5.2 van de Statuten, de nationale centrale banken — die waar moge-
lijk het werk zullen verrichten — in staat de statistische gegevens te
verzamelen die zijn vereist voor het vervullen van de taken van het Europees
Stelsel van Centrale Banken (ESCB), met name de taak het monetaire beleid
van de Gemeenschap te bepalen en ten uitvoer te leggen conform artikel 105,
lid 2, eerste streepje, van het Verdrag tot oprichting van de Europese
Gemeenschap (het Verdrag). De conform ECB-Verordening (EG) nr. 2819/
98 (ECB/1998/16) verzamelde statistische gegevens worden gebruikt voor
het opstellen van de geconsolideerde balans van de MFI-sector, die er hoofd-
zakelijk toe strekt de ECB een statistisch totaaloverzicht te verschaffen van
de monetaire ontwikkelingen met betrekking tot de totale financiële activa
en passiva van de MFI's gevestigd in de deelnemende lidstaten, die als één
economisch gebiedword en gezien.
Aan de statistische rapportage-eisen van de ECB in het kader van de gecon-
solideerde balans van de MFI-sector liggen in hoofdzaak drie overwegingen
ten grondslag.
Ten eerste moet de ECB kunnen beschikken over vergelijkbare, betrouwbare
en actuele statistische gegevens, die onder vergelijkbare voorwaarden in het
gehele eurogebied zijn verzameld. Hoewel de gegevens door de nationale
centrale banken gedecentraliseerd worden verzameld conform artikel 5.1 en
artikel 5.2 van de Statuten, en voorzover nodig in combinatie met andere
statistische gegevens voor Communautaire of nationale doeleinden, zijn een
voldoende mate van harmonisatie en de toepassing van minimumnormen
terzake van de rapportage vereist gezien de behoefte aan een betrouwbare
statistische basis voor de bepaling en tenuitvoerlegging van het gemeen-
schappelijke monetaire beleid.
Ten tweede moet in de in de ECB-Verordening (EG) nr. 2819/98 (ECB/1998/
16) vastgelegde rapportageverplichtingen rekening worden gehouden met de
aspecten doorzichtigheid en rechtszekerheid. De reden daarvoor ligt in het
feit dat de Verordening (EG) nr. 2819/98 (ECB/1998/16) in haar geheel
bindend is en van rechtstreekse toepassing in het gehele eurogebied. De
Verordening legt rechtstreeks verplichtingen op aan natuurlijke personen en
rechtspersonen aan wie de ECB sancties mag opleggen als niet aan de
rapportageverplichtingen van de ECB wordt voldaan (zie artikel 7 van Veror-
dening (EG) nr. 2533/98). De rapportageverplichtingen zijn derhalve
duidelijk vastgelegd en als de ECB bij de controle van statistische gegevens2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 74
(1) De inhoud van deze bijlage is louter informatief. De juridische basis voor de rapportage
van de monetaire en bancaire statistieken wordt gevormd door Verordening (EG) nr.2533/98 van de Raad van 23 november 1998 met betrekking tot het verzamelen vanstatistische gegevens door de Europese Centrale Bank en Verordening (EG) nr. 2819/98 van de Europese Centrale Bank van 1 december 1998 met betrekking tot de gecon-
solideerde balans van de sector monetaire financiële instellingen (ECB/1998/16).
▼M1
of het afdwingen van rapportages gebruik maakt van de haar gegeven discre-
tionaire bevoegdheden, worden daarbij herkenbare criteria aangehouden.
Ten derde moet de ECB de rapportagelast zo gering mogelijk houden (zie
artikel 3, onder a), van Raadsverordening (EG) nr. 2533/98). Derhalve zullen
de door de nationale centrale banken conform Verordening (EG) nr. 2819/98
(ECB/1998/16) verzamelde statistische gegevens ook worden gebruikt voor
het berekenen van de reservebasis conform Verordening (EG) nr. 2818/98
van de Europese Centrale Bank van 1 december 1998 inzake de toepassing
van reserveverplichtingen (ECB/1998/15).
De artikelen van Verordening (EG) nr. 2819/98 (ECB/1998/16) beperken
zich tot het vaststellen in algemene termen van de werkelijke rapportagepo-
pulatie, van de rapportageverplichtingen en van de principes volgens welke
de ECB en de nationale centrale banken normaliter gebruik maken van hun
bevoegdheid om de statistische gegevens te controleren of de rapportages af
te dwingen. De details met betrekking tot de statistische gegevens die gerap-
porteerdmoeten worden om aan de statistische-rapportageverplichtingen van
de ECB te voldoen en de minimumvereisten waaraan moet worden voldaan,
worden in de bijlagen I tot en met IV bij Verordening (EG) nr. 2819/98
(ECB/1998/16) uiteengezet.
3.Werkelijke rapportagepopulatie; lijst van MFI's voor statistische doeleinden
Monetaire Financiële Instellingen zijn ingezeten kredietinstellingen zoals
gedefinieerd in Communautaire wetgeving, en alle andere ingezeten finan-
ciële instellingen die er hun bedrijf van maken deposito's en/of nauwe
substituten van deposito's aan te trekken van andere instellingen dan MFI's,
en voor eigen rekening (tenminste in economische zin) krediet te verstrekken
en/of te beleggen in effecten. De ECB stelt een lijst samen, en houdt die bij,
van instellingen die aan deze definitie voldoen, en houdt zich daarbij aan de
classificatiebeginselen die in bijlage 1 bij Verordening (EG) nr. 2819/98
(ECB/1998/16) worden uiteengezet. De bevoegdheid deze Lijst van MFI's
voor statistische doeleinden op te stellen en bij te houden komt toe aan de
Directie van de ECB. De populatie van MFI's die gevestigd zijn in het euro-
gebiedmaakt d e werkelijke rapportagepopulatie uit.
De nationale centrale banken zijn bevoegdvrijstelling te verlenen aan kleine
MFI's als de MFI's die bijdragen aan de opstelling van de maandelijkse
geconsolideerde balans ten minste 95 % uitmaken van de totale MFI-balans
in elke deelnemende lidstaat. Deze ontheffingen stellen de nationale centrale
banken in staat de methode van „cutting off the tail” toe te passen.
4.Statistische rapportageverplichtingen
Voor de opstelling van de geconsolideerde balans moet de werkelijke rappor-
tagepopulatie maandelijks statistische balansgegevens rapporteren. Voorts is
nadere informatie vereist op kwartaalbasis. De te rapporteren statistische
gegevens zijn nader uiteengezet in bijlage 1 bij Verordening (EG) nr. 2819/
98 (ECB/1998/16).
De desbetreffende statistische gegevens worden verzameld door de nationale
centrale banken, die de te volgen rapportageprocedures vaststellen. Verorde-
ning (EG) nr. 2819/98 (ECB/1998/16) verhindert de nationale centrale
banken niet de voor de statistische vereisten van de ECB benodigde gegevens
van de werkelijke rapportagepopulatie te verzamelen als onderdeel van een
breder statistisch rapportagekader, dat door de nationale centrale banken
onder hun eigen verantwoordelijkheid is vastgesteld conform Communautaire
of nationale wetgeving of langjarige praktijk en dat voor andere statistischedoeleinden dient. Dit laat echter onverlet dat moet worden voldaan aan de in
Verordening (EG) nr. 2819/98 (ECB/1998/16) vastgelegde statistische
vereisten. In specifieke gevallen kan de ECB ter voldoening aan haar eisen
gebruik maken van de aldus verzamelde statistische gegevens.
Een door een nationale centrale bank zoals boven omschreven verleende vrij-
stelling heeft tot gevolg dat de desbetreffende kleine MFI's slechts aan
verminderde rapportageverplichtingen onderworpen zijn (die onder meer
inhouden dat slechts op kwartaalbasis moet worden gerapporteerd) in het
kader van de minimumreserves (zoals uiteengezet in bijlage II bij Verorde-
ning (EG) nr. 2819/98 (ECB/1998/16)). De eisen terzake van kleine MFI's
die geen kredietinstelling zijn worden uiteengezet in bijlage III bij Verorde-
ning (EG) nr. 2819/98 (ECB/1998/16). MFI's die zijn vrijgesteld kunnen er
echter voor kiezen toch aan de volledige rapportageverplichtingen te voldoen.
5.Gebruik van statistische gegevens conform de ECB-Verordening inzake
reserveverplichtingen
Om de rapportagelast zo gering mogelijk te houden en om bij het verzamelen
van statistische gegevens dubbel werk te voorkomen, wordt de statistische2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 75
▼M1
informatie met betrekking tot de balansrapportage door MFI's conform
Verordening (EG) nr. 2819/98 (ECB/1998/16) ook gebruikt voor het bere-
kenen van de reservebasis conform Verordening (EG) nr. 2818/98 (ECB/
1998/15).
Voor statistische doeleinden moeten de rapporterende instellingen de gege-
vens aan hun nationale centrale bank rapporteren conform het in tabel 1
weergegeven kader, dat is opgenomen in bijlage 1 bij Verordening (EG) nr.
2819/98 (ECB/1998/16). Binnen de tabel worden de vakjes met een sterretje
door de rapporterende instellingen gebruikt om hun reservebasis te berekenen
(zie kader 11 in hoofdstuk 7 van deze Algemene Documentatie).
Om een juiste berekening te kunnen maken van de reservebasis waarop een
positieve reserveratio wordt toegepast, is een gedetailleerde uitsplitsing nodig
van deposito's met een vaste looptijd van meer dan twee jaar, van deposito's
met een opzegtermijn van meer dan twee jaar en van repo-verplichtingen van
kredietinstellingen ten opzichte van (zowel in het binnenland als in de andere
lidstaten van het eurogebied gevestigde) MFI's, reserveplichtige kredietinstel-
lingen, de ECB en de nationale centrale banken, ten opzichte van de centrale
overheid en ten opzichte van de rest van de wereld.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 76
▼M1
2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 77
▼M1
2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 78
▼M1
Voorts mogen, afhankelijk van de nationale systemen voor de verzameling
van de gegevens en met handhaving van de definities en rubriceringen voor
de balans van de MFI-sector zoals uiteengezet in Verordening (EG) nr. 2819/
98 (ECB/1998/16), reserveplichtige kredietinstellingen de voor het berekenen
van de reservebasis benodigde gegevens, met uitzondering van die met
betrekking tot verhandelbare instrumenten, ook volgens onderstaande tabel
rapporteren mits een en ander geen vetgedrukte posities uit bovenstaande
tabel aantast.
Bijlage II bij Verordening (EG) nr. 2819/98 (ECB/1998/16) bevat specifieke
bepalingen en overgangsbepalingen ten aanzien van de reserveverplichtingen
bij fusies waarbij kredietinstellingen zijn betrokken.
Bijlage II bij Verordening (EG) nr. 2819/98 (ECB/1998/16) bevat met name
een rapportageschema voor kredietinstellingen in de „staart”. Deze kredietin-
stellingen moeten ten minste de kwartaalgegevens rapporteren die nodig zijn
voor het berekenen van de reservebasis conform de onderstaande tabel 1A.
Deze instellingen moeten ervoor zorgen dat de rapportage conform tabel 1A
geheel overeenstemt met de in tabel 1 toegepaste definities en rubriceringen.
De reservebasis van de instellingen in de „staart” voor drie reserve-aanhou-
dingsperioden (van één maand elk) wordt gebaseerd op de door de nationale
centrale banken verzamelde kwartaalultimogegevens; deze gegevens moeten
uiterlijk 28 werkdagen na het desbetreffende kwartaal worden gerapporteerd.
Bijlage II bij Verordening (EG) nr. 2819/98 (ECB/1998/16) bevat ook bepa-
lingen ten aanzien van rapportage op geconsolideerde basis. Met
toestemming van de Europese Centrale Bank (ECB) mag een reserveplichtige
kredietinstelling voor een concern van reserveplichtige kredietinstellingen
binnen een bepaald nationaal grondgebied op geconsolideerde basis rappor-
teren, mits alle betrokken instellingen afstand hebben gedaan van de
mogelijkheid om een vast bedrag op de reserveverplichting in mindering te
brengen. Deze vaste aftrek mag echter wel voor het concern als geheel
worden toegepast. Alle betrokken instellingen worden afzonderlijk opge-
nomen in de lijst van monetaire financiële instellingen (MFI's) van de ECB.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 79
▼M1
Bijlage II bij Verordening (EG) nr. 2819/98 (ECB/1998/16) bevat tevens
bepalingen ten aanzien van fusies tussen kredietinstellingen. In deze bijlage
hebben de termen „fusie”, „fuserende instellingen” en „overnemende instel-
ling” de betekenis als vastgesteld in Verordening (EG) nr. 2818/98 (ECB/
1998/15). Voor de aanhoudingsperiode gedurende welke een fusie plaats-
vindt, wordt de reserveverplichting van de overnemende instelling berekend,
en moet daaraan worden voldaan, conform artikel 13 van Verordening (EG)
nr. 2818/98 (ECB/1998/15). Voor de opeenvolgende reserve-aanhoudingspe-
rioden, worden de reserveverplichtingen van de overnemende instelling in
voorkomende gevallen volgens speciale regels berekend op basis van een
reservebasis en van statistische gegevens (zie de tabel in bijlage II bij Veror-
dening (EG) nr. 2819/98 (ECB/1998/16)). Voor het overige zijn de normale
regels voor de rapportage van statistische gegevens en de berekening van de
reserveverplichting, zoals vervat in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2818/
98 (ECB/1998/15), van toepassing. Bovendien kan de desbetreffende natio-
nale centrale bank de overnemende instelling machtigen de vereiste
statistische gegevens te rapporteren via tijdelijke procedures. Deze afwijking
van de normale rapportageprocedure moet zo kort mogelijk duren en mag in
geen geval een periode van zes maanden, gerekend vanaf de datum van de
fusie, overschrijden. Een en ander laat onverlet dat de overnemende instelling
de eigen rapportageverplichtingen conform Verordening (EG) nr. 2819/98
(ECB/1998/16) moet vervullen en in voorkomende gevallen ook die van de
fuserende instellingen. De overnemende instelling moet, zodra het fusievoor-
nemen openbaar wordt en ruim voordat de fusie plaatsvindt, de
desbetreffende nationale centrale bank in kennis stellen van de wijze waarop
zal worden voldaan aan de statistische rapportageverplichtingen met betrek-
king tot de vaststelling van de reserveverplichting.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 80
▼M1
6.Controle en verplichte verzameling
De ECB zelf en de nationale centrale banken maken normaliter gebruik van
de bevoegdheid om statistische gegevens te controleren en de indiening
daarvan af te dwingen wanneer niet voldaan wordt aan de minimumeisen
terzake van indiening, juistheid, conformiteit met de indelingscriteria alsmede
herzieningen. Deze minimumeisen zijn uiteengezet in bijlage IV bij Verorde-
ning (EG) nr. 2819/98 (ECB/1998/16).
7.Niet-deelnemende lidstaten
Aangezien aan een verordening krachtens artikel 34.1 van de Statuten geen
rechten of plichten kunnen worden ontleend door lidstaten met een derogatie
(artikel 43.1 van de Statuten) en door Denemarken (artikel 2 van het protocol
met betrekking tot enkele bepalingen inzake Denemarken) en een dergelijke
verordening niet van toepassing is op het Verenigd Koninkrijk (artikel 8 van
het protocol betreffende enkele bepalingen met betrekking tot het Verenigd
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland), is Verordening (EG) nr.
2819/98 (ECB/1998/16) slechts van toepassing op de deelnemende lidstaten.
Artikel 5 van de Statuten met betrekking tot de bevoegdheid van de ECB en
van de nationale centrale banken op het terrein van statistieken en Raadsver-
ordening (EG) nr. 2533/98 zijn echter in alle lidstaten van toepassing.
Tezamen met artikel 10 (ex artikel 5) van het Verdrag vloeit hieruit ook de
verplichting voor niet-deelnemende lidstaten voort om op nationaal niveau
alle maatregelen uit te werken en ten uitvoer te leggen die zij passend achten
voor het verzamelen van de ter vervulling van de statistische rapportagever-
eisten van de ECB benodigde statistische gegevens, evenals een verplichting
tijdig op het statistische terrein voorbereidingen te treffen om deelnemende
lidstaten te worden. Deze verplichting is uitdrukkelijk vermeld in artikel 4
en overweging 17 van Raadsverordening (EG) nr. 2533/98. Omwille van de
doorzichtigheid wordt deze speciale verplichting herhaald in de overwe-
gingen van Verordening (EG) nr. 2819/98 (ECB/1998/16).2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 81
▼M1
BIJLAGE 5
De websites van het Eurosysteem
Centrale bank Website
Europese Centrale Bank www.ecb.int
Nationale Bank van België/Banque Nationale de
Belgiquewww.nbb.be of www.bnb.be
Deutsche Bundesbank www.bundesbank.de
Bank of Greece www.bankofgreece.gr
Banco de España www.bde.es
Banque de France www.banque-france.fr
Central Bank of Irelandwww.centralbank.ie
Banca d'Italia www.bancaditalia.it
Banque centrale du Luxembourg www.bcl.lu
De Nederlandsche Bank www.dnb.nl
Oesterreichische Nationalbank www.oenb.at
Banco de Portugal www.bportugal.ptSuomen Pankki - Finlands Bank www.bof.fi2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 82
▼M1
Bijlage 6
Procedures en sancties als een tegenpartij niet aan verplichtingen voldoet
1.Financiële sancties
Als een tegenpartij niet voldoet aan de regels voor tenders (1), de regels voor
bilaterale transacties (2), de regels voor het gebruik van beleenbare activa (3),
of de einde-dagprocedures en toegangsvoorwaarden voor de marginale bele-
ningsfaciliteit (4) worden door het Eurosysteem als volgt sancties opgelegd:
i) Bij overtreding van de regels met betrekking tot tendertransacties, bilate-
rale transacties en het gebruik van beleenbare activa, wordt voor de eerste
en de tweede overtreding binnen een periode van 12 maanden voor elke
overtreding een financiële sanctie opgelegd. De op te leggen financiële
sancties worden berekend op basis van de marginale beleningsrente plus
2,5 procentpunt;
— bij overtreding van de regels met betrekking tot tendertransacties en
bilaterale transacties, worden de financiële sancties berekend op basis
van het bedrag aan onderpand of liquiditeiten dat door de tegenpartij
niet kon worden voldaan, vermenigvuldigd met de coëfficiënt 7/360;
— bij overtreding van de regels met betrekking tot het gebruik van
beleenbare activa, worden de financiële sancties berekend op basis
van het bedrag aan niet-beleenbare activa dat (1) door de tegenpartij
aan een nationale centrale bank of aan de ECB is geleverd of (2) door
de tegenpartij niet is teruggenomen na een periode van 20 werkdagen
nadat de beleenbare activa hun beleenbaarheid hebben verloren,
vermenigvuldigd met de coëfficiënt 1/360.
ii) De eerste keer dat de regels met betrekking tot einde-dagprocedures of
voor toegang tot de marginale beleningsfaciliteit worden overtreden,
worden de op te leggen financiële sancties berekend tegen 5 procentpunt.
Bij herhaalde overtreding wordt de boeterente verhoogd met 2,5 procent-
punt bij elke volgende overtreding binnen een periode van 12 maanden,
berekendop basis van het bed rag waartoe ten onrechte toegang is
verkregen tot de marginale beleningsfaciliteit (5).
2.Niet-financiële sancties
Bij overtreding van de regels met betrekking tot tendertransacties en bilate-
rale transacties, en bij overtreding van de regels met betrekking tot
beleenbare activa schorst het Eurosysteem tegenpartijen als volgt:
a) Schorsing na overtreding van de regels met betrekking tot
tendertransacties en bilaterale transacties
Bij een derde overtreding van dezelfde aard binnen een periode van 12
maanden, schorst het Eurosysteem de desbetreffende tegenpartij gedurende
een bepaalde periode van deelname aan de volgende open-markttransactie(s)
van dezelfde soort en uitgevoerd met gebruikmaking van dezelfde proce-
dures; een dergelijke schorsing wordt opgelegd naast de financiële sanctie
conform paragraaf 1. De duur van de schorsing wordt als volgt bepaald:
i) als het bedrag aan niet-geleverd(e) onderpand of liquiditeiten minder is
dan 40 % van de totale hoeveelheid onderpand of liquiditeiten die bij
de derde overtreding had moeten worden geleverd, volgt een schorsing
van één maand;
ii) als het bedrag aan niet-geleverd(e) onderpand of liquiditeiten tussen de
40 % en 80 % bedraagt van de totale hoeveelheid onderpand of liquidi-
teiten die bij de derde overtreding had moeten worden geleverd, volgt
een schorsing van twee maanden;2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 83
(1) Dit is het geval als een tegenpartij niet in staat is voldoende beleenbare activa over te
dragen tegenover het toegewezen bedrag aan liquiditeit bij een liquiditeitsverruimendetransactie of als een tegenpartij niet in staat is voldoende liquiditeiten over te dragentegenover het bij een liquiditeitsverkrappende transactie toegewezen bedrag.
(
2) Dit is het geval als een tegenpartij niet in staat is voldoende beleenbare activa of
voldoende liquiditeiten over te dragen tegenover het bij een bilaterale transactie over-
eengekomen bedrag.
(3) Dit is het geval als een tegenpartij activa gebruikt die niet meer beleenbaar zijn of die
tijdens de looptijd van een transactie hun beleenbaarheid verliezen.
(4) Dit is het geval als een tegenpartij aan het einde van de dag een negatief saldo heeft op
de vereveningsrekening en niet voldoet aan de toegangsvoorwaarden voor de marginale
beleningsfaciliteit.
(5) Financiële sancties bij overtreding van de regels met betrekking tot het gebruik van
activa die alleen beleenbaar zijn voor krediet binnen de werkdag kunnen slechtsworden opgelegd uit hoofde van het juridische kader voor TARGET. Dergelijke over-
tredingen vallen buiten het kader van deze Algemene Documentatie.
▼M1
iii) als het bedrag aan niet-geleverd(e) onderpand of liquiditeiten tussen de
80 % en 100 % bedraagt van de totale hoeveelheid onderpand of liquidi-
teiten die bij de derde overtreding had moeten worden geleverd, volgt
een schorsing van drie maanden.
Deze financiële sancties en schorsingen gelden ook, onverminderd onder-
staande paragraaf c, voor elke volgende overtreding gedurende een periode
van 12 maanden.
b) Schorsing na overtreding van de regels met betrekking tot
beleenbare activa
Als zich binnen een periode van 12 maanden een derde overtreding voordoet,
schorst het Eurosysteem de desbetreffende tegenpartij van deelname aan de
volgende open-markttransactie; een dergelijke schorsing wordt opgelegd
naast de financiële sanctie conform paragraaf 1.
Deze financiële sancties en schorsingen gelden ook, onverminderd onder-
staande paragraaf c, voor elke volgende overtreding gedurende een periode
van 12 maanden.
c) Schorsing, in uitzonderlijke gevallen, van deelname aan alle
monetaire-beleidstransacties gedurende een bepaalde periode
In uitzonderlijke gevallen kan, gezien de ernst van de overtreding(en) en met
inachtneming van de daarmee gemoeide bedragen, de frequentie of de duur
van de overtreding(en), worden overwogen, naast een conform paragraaf 1
berekende financiële sanctie, de desbetreffende tegenpartij gedurende een
periode van drie maanden te schorsen van deelname aan alle monetaire-
beleidstransacties.
d) In andere lidstaten gevestigde instellingen
Het Eurosysteem kan ook besluiten dat de jegens de in overtreding zijnde
tegenpartij te nemen schorsingsmaatregel tevens van toepassing is op in
andere lidstaten gevestigde bijkantoren van dezelfde instelling.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 84
▼B
BIJLAGE II
AANVULLENDE GEMEENSCHAPPELIJKE BASISKENMERKEN
I.Op alle regelingen inzake monetaire-beleidstransacties toepasselijke
aanvullende gemeenschappelijke basiskenmerken
1. De door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten of
reglementen dienen te waarborgen dat haar standaardvoorwaarden van
toepassing zijn op monetaire-beleidstransacties.
2. De door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten of
reglementen dienen te waarborgen, dat de nationale centrale banken
iedere wijziging in het monetaire beleidskader onverwijld kunnen
toepassen. Dergelijke veranderingen dienen aan de tegenpartijen te
worden gecommuniceerd, met name wanneer deze wijzigingen het van
kracht worden betreffen.
3. De door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten of
reglementen dienen te stipuleren, dat alle betalingen inzake monetaire-
beleidstransacties (met uitzondering van betalingen in vreemde valuta
bij deviezenswaps) in euro plaats dienen te vinden.
4. Indien alle transacties uit hoofde van een overeenkomst één contrac-
tuele regeling moeten vormen en/of een overeenkomst een
kaderovereenkomst moet vormen voor een effectieve voortijdige beëin-
diging en vervroegde afwikkeling dient een dergelijke bepaling te
worden opgenomen.
5. De door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten of
reglementen dienen te waarborgen, dat, in de betrekkingen tussen de
nationale centrale bank en haar tegenpartijen, passende en niet voor
meerdere uitleg vatbare regels voor het gebruik van formulieren (met
inbegrip van de bevestiging van transactievoorwaarden), gegevensdra-
gers en communicatiemiddelen en -modaliteiten van toepassing zijn.
6. De door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten of
reglementen dienen ten minste gevallen inzake tekortkoming in de
nakoming door tegenpartijen te omvatten, die materieel niet verschillen
van de hiernavolgende:
a) een uitspraak van een bevoegde gerechtelijke of andere instantie
inzake liquidatie van de tegenpartij of de aanstelling van een
curator of een soortgelijke functionaris voor de tegenpartij of een
soortgelijke procedure; of
b) een uitspraak van een bevoegde gerechtelijke of andere instantie
inzake sanering of een soortgelijke procedure ten aanzien van de
tegenpartij teneinde haar financiële positie te vrijwaren of te
herstellen en een uitspraak als onder a) te voorkomen; of
c) een schriftelijke verklaring van de tegenpartij dat zij niet in staat is
haar schulden geheel of gedeeltelijk te betalen of aan haar verplich-
tingen in het kader van monetaire-beleidstransacties te voldoen, dan
wel met betrekking tot haar crediteuren een akkoord of andere
soortgelijke procedures, of indien de tegenpartij insolvent is, dan
wel geacht wordt insolvent te zijn of dan wel geacht wordt haar
schulden niet te kunnen betalen; of
d) aan een uitspraak als onder a) of b) voorafgaande procedurele
stappen; of
e) een toezegging of enige andere precontractuele verklaring van de
tegenpartij, dan wel die zij geacht wordt te hebben afgelegd uit
hoofde van toepasselijke vigerende wetgeving, is onjuist dan wel
niet waar; of
f) schorsing of intrekking van de vergunning van de tegenpartij om
activiteiten te verrichten hetzij uit hoofde van Richtlijn 2000/12/
EG betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaam-
heden van kredietinstellingen (zoals achtereenvolgens gewijzigd),
dan wel uit hoofde van Richtlijn 93/22/EEG betreffende het
verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten
(zoals achtereenvolgens gewijzigd), zoals toegepast in de betref-
fende lidstaat van het Eurosysteem; of
g) schorsing of beëindiging van het lidmaatschap van de tegenpartij
van een betalingssysteem of van een regeling via welke betalingen
uit hoofde van monetaire-beleidstransacties plaatsvinden, of (met
uitzondering van deviezenswaps) schorsing of beëindiging van haar
lidmaatschap van een effectenafwikkelingssysteem voor de afwik-
keling van monetaire-beleidstransacties van het Eurosysteem; of2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 85
▼B
h) maatregelen tegen de tegenpartij, zoals bedoeld in artikel 22 van
Richtlijn 2000/12/EG van het betreffende de toegang tot en de
uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen (zoals
achtereenvolgens gewijzigd); of
i) (met betrekking tot transacties met wederinkoop) de tegenpartij
voldoet niet aan het vereiste van risicobeheersing; of
j) (met betrekking tot repo-transacties) de tegenpartij betaalt de aan-
of terugkoopprijs niet of levert de aan- of teruggekochte activa
niet; of (in geval van leningen tegen onderpand) de tegenpartij
levert de activa niet of betaalt het krediet niet terug op de toepasse-
lijke data voor de betalingen en leveringen; of
k) (met betrekking tot deviezenswaps en termijndeposito's) de tegen-
partij betaalt het bedrag in euro of (in geval van deviezenswaps) in
deviezen niet op de toepasselijke betaaldata; of
l) tekortkoming in de nakoming (geen materieel verschil met de in
punt 6 genoemde gevallen) met betrekking tot een tegenpartij uit
hoofde van een overeenkomst voor het beheer van de deviezenre-
serves of van het eigen vermogen van een lidvan het Eurosysteem;
m) de tegenpartij verstrekt relevante informatie niet, wat ernstige
gevolgen voor de betrokken nationale centrale bank heeft; of
n) de tegenpartij komt andere verplichtingen uit hoofde van regelingen
voor transacties met wederinkoop en deviezenswaps niet na en
(indien herstel mogelijk is) verzuimt zulks te herstellen binnen ten
hoogste 30 dagen in geval van leningen tegen verstrekking van
zekerheid en ten hoogste tien dagen in geval van deviezenswaps
na aanmaning tot herstel door de nationale centrale bank; of
o) de tegenpartij komt tekort in de nakoming van een overeenkomst
inzake monetaire-beleidstransacties met een ander lid van het Euro-
systeem, waarbij het andere lid van het Eurosysteem iedere
transactie onder een dergelijke overeenkomst voortijdig heeft beëin-
digd wegens tekortkoming in de nakoming.
Geval a) moet, de gevallen b) en c) kunnen automatisch toepassing
vinden. Dat geldt niet voor de gevallen d) tot en met o); deze vinden
toepassing na vervulling van een relevante voorwaarde (dat wil zeggen,
dat deze situaties pas intreden na ingebrekestelling). Deze ingebreke-
stelling kan een respijttermijn van maximaal drie werkdagen stipuleren
om de desbetreffende situatie te herstellen. In geval van een tekortko-
ming waarvoor het vereiste van ingebrekestelling geldt, dienen de
relevante bepalingen tevens te wijzen op de gevolgen van ingebreke-
stelling.
7. De door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten of
reglementen dienen te waarborgen dat de nationale centrale bank,
indien een tegenpartij tekortschiet in de nakoming, gerechtigd is de
volgende maatregelen te treffen: opschorting van de toegang van de
tegenpartij tot openmarkttransacties; vervroegde afwikkeling van alle
lopende overeenkomsten en transacties; of verzoek tot versnelde beta-
ling van nog niet vervallen of voorwaardelijke vorderingen. Voorts
kan de nationale centrale bank het recht hebben de volgende mogelijk-
heden te benutten: gebruik van deposito's van de tegenpartij bij de
nationale centrale bank om vorderingen op deze tegenpartij te verre-
kenen; opschorting van de verplichtingen jegens de tegenpartij totdat
de vordering door de tegenpartij is voldaan; berekenen van moratoire
rente, of het eisen van een schadevergoeding voor verliezen voort-
vloeiend uit de tekortkoming in de nakoming door de tegenpartij.
Bovendien dienen de door de nationale centrale bank gehanteerde rele-
vante contracten of reglementen te waarborgen, dat zij in geval van een
tekortkoming in de nakoming het recht van parate executie heeft ten
aanzien van alle activa die als zekerheid dienen, opdat het door de
nationale centrale bank verstrekte krediet afgelost wordt, indien de
tegenpartij haar negatieve saldo niet onverwijld aanzuivert.
8. De door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten of
reglementen dienen te waarborgen, dat de nationale centrale banken alle
relevante informatie van tegenpartijen inzake monetaire-beleidstransac-
ties binnen het Eurosysteem kunnen verkrijgen.
9. De door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten of
reglementen dienen te bepalen, dat alle kennisgevingen of andere mede-
delingen schriftelijk en/of elektronisch geschieden. De door de
nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten of reglementen
dienen uitsluitsel te geven over de wijze waarop kennisgevingen of
andere mededelingen dienen te worden gedaan en vanaf wanneer zij
gelden. De duur van de termijn voorafgaande aan het van kracht
worden mag het economische effect van de regelingen als geheel niet2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 86
▼B
wijzigen. Met name dient een bevestiging onverwijld te worden afge-
geven en prompt te worden geverifieerd.
10. De door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten of
reglementen dienen te bepalen, dat de tegenpartij haar rechten en
verplichtingen niet mag cederen, bezwaren of anderszins verplichten
zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de nationale
centrale bank.
11. De door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten of
reglementen dienen te bepalen dat enkel de nationale centrale bank en
de geïdentificeerde tegenpartij uit de transactie voortvloeiende rechten
en verplichtingen hebben (zij kunnen echter verbintenissen toestaan
tussen de nationale centrale banken (en/of de ECB) voortvloeiend uit
het grensoverschrijdende gebruik van beleenbare activa en voorzover
noodzakelijk tevens transacties met tegenpartijen die hun transacties
afhandelen via een centrale instelling).
12. De door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten of
reglementen dienen te bepalen dat het geldende recht voor door de
NCB gehanteerde contracten of reglementen en voor alle transacties
uit hoofde van deze regelingen het recht van de lidstaat dient te zijn
waar de nationale centrale bank is gevestigd (tenzij het grensoverschrij-
dende gebruik van beleenbare activa anderszins vereist) en de
beslechting van geschillen dient, onverminderd de bevoegdheid van
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, te geschieden
voor de rechtbanken van voornoemde lidstaat.
13. Depositoregelingen dienen te bepalen, dat de verrekening (zowel de
acceptatie als de uitbetaling) van termijndeposito's plaatsvindt op de
dagen die in de aankondiging van de depositotransactie door de ECB
zijn gespecificeerd.
II.Aanvullende gemeenschappelijke basiskenmerken voor transacties met
wederinkoop
Kenmerken eigen aan alle transacties met wederinkoop
14. De datum van het wederinkoopdeel (reverse leg) van de transactie dient
bij het aangaan van iedere transactie te worden vastgelegd.
15. De door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten of
reglementen dienen een „werkdag” inzake een betalingsverplichting te
definiëren als iedere dag dat alle voor de betaling relevante delen van
TARGET operationeel zijn voor de effectuering van een dergelijke
betaling en, inzake een leveringsverplichting van activa, iedere dag dat
de effectenvereveningssystemen, via welke de levering moet plaats-
vinden, open zijn voor werkzaamheden daar waar de levering van de
desbetreffende effecten moet geschieden.
16. Het mechanisme voor het converteren in euro van niet in euro luidende
bedragen dient te vermelden dat de dagelijks vastgestelde referentiewis-
selkoers van de ECB de toe te passen koers is, of bij gebreke daarvan,
de contante wisselkoers die de ECB op de aan de convertering vooraf-
gaande werkdag voor verkoop van euro tegen de aankoop van een
andere valuta heeft vermeld.
Kenmerken van repo-transacties
17. Een verkoop van beleenbare activa dient plaats te vinden tegen euro
cash (liquiditeiten); tegelijkertijd wordt een overeenkomst afgesloten
om op een welbepaalde datum tegen euro cash equivalente activa terug
te verkopen.
18. Onder de verplichting om equivalente activa terug te verkopen dient te
worden verstaan, dat het activa van dezelfde emittent zijn, die deel
uitmaken van dezelfde emissie (ongeacht de uitgiftedatum) en van
dezelfde soort, met een gelijke nominale waarde, voor hetzelfde bedrag
en met dezelfde beschrijving als de activa waarmee deze worden verge-
leken. Indien de vergeleken activa zijn geconverteerd of
geredenomineerd of in geval van een call, moet de definitie van equiva-
lentie worden aangepast, zodat conversie de geconverteerde activa
betreft, in geval van een call activa die equivalent zijn aan de volge-
storte activa, op voorwaarde dat de verkoper aan de koper een aan de
call equivalent bedrag heeft betaald, en in geval van geredenomineerde
activa, activa die equivalent zijn aan de geredenomineerde activa, inclu-
sief, indien toepasselijk, een bedrag dat gelijk is aan enig
waardeverschil tussen de activa vóór en na de redenominatie.
19. Tekortkoming in de nakoming van verplichtingen, op grond waarvan de
nationale centrale bank alle lopende transacties voortijdig mag beëin-2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 87
▼B
digen en vervroegd mag afwikkelen, dient materieel niet te verschillen
van de bepalingen in punt 6.
20. De door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten of
reglementen dienen verrekeningsbepalingen te bevatten teneinde econo-
mische effecten te realiseren, die equivalent zijn aan de hiernavolgende:
a) In geval van tekortkoming in de nakoming wordt de terugkoopdatum
voor iedere transactie geacht onmiddellijk in te gaan en moeten,
onderworpen aan navolgende bepalingen, equivalente activa onmid-
dellijk worden geleverd (i.e. levering van de activa en de betaling
van de wederinkoopprijs voor wederingekochte activa geschieden
slechts conform het onder b) hiernavolgend vermelde), dan wel
wordt de repo-transactie vervroegd afgewikkeld;
b) i) de marktwaarde van de wederingekochte activa ten tijde van de
tekortkoming in de nakoming en equivalente activa die moeten
worden overgedragen en de wederinkoopprijs die door iedere
partij dient te worden betaald, worden voor alle transacties door
de nationale centrale bank per wederinkoopdatum vastgesteld; en
ii) op basis van de aldus vastgestelde bedragen berekent de natio-
nale centrale bank (per wederinkoopdatum) wat de partijen
elkaar verschuldigd zijn; waarbij het door partijen aan elkaar
verschuldigde wordt verrekend en alleen het nettosaldo verschul-
digd en betaalbaar is op de eerstvolgende dag datalle inzake een
betaling relevante TARGET-delen operationeel zijn. Voor deze
berekening worden alle niet in euro luidende bedragen, op de
desbetreffende dag geconverteerd in euro tegen de overeenkom-
stig punt 16 vermelde koers;
c) „marktwaarde ten tijde van de tekortkoming in de nakoming” bete-
kent ten aanzien van alle activa op ongeacht welke datum,
i) de marktwaarde van activa op het moment waarop vanwege de
tekortkoming in de nakoming waardering dient plaats te vinden,
berekend op basis van de meest representatieve koers op de aan
de waarderingsdag voorafgaande werkdag; of
ii) als voor een bepaald activum op de aan de waarderingsdag voor-
afgaande werkdag geen representatieve koers beschikbaar is, de
meest recente verhandelingskoers. Als er geen verhandelings-
koers beschikbaar is, stelt de nationale centrale bank een koers
vast, rekening houdend met de meest recente op de referentie-
markt vastgestelde koers voor het desbetreffende activum; of
iii) indien voor de activa geen marktwaarde bestaat, een andere
billijke waarderingsmethode; of
iv) indien de nationale centrale bank vóór het moment waarop
vanwege het in gebreke blijven waardering dient plaats te
vinden de activa of equivalente activa tegen de marktkoers heeft
verkocht, de netto-opbrengst van de verkoop, na aftrek van alle
billijke kosten, vergoedingen en uitgaven in verband met de
verkoop; waarbij de nationale centrale bank de berekening
uitvoert en de bedragen vaststelt.
21. Als de door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten
of reglementen bepalingen bevatten voor de vervanging van zekerheid,
dient zulks het vereiste van risicobeheersing onverlet te laten.
22. Als de door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten
of reglementen bepalingen bevatten voor margestortingen (of retourne-
ring ervan), dient te worden bepaald, dat aan andere verplichtingen tot
retournering (of storting) van marges contant dient te worden voldaan
ten belope van hetzelfde bedrag (inclusief de rente daarop).
Kenmerken van leningen tegen verstrekking van zekerheid
23. De activa die onder een kredietregeling tegen verstrekking van zeker-
heid(bijvoorbeeldpand ) zijn verstrekt, moeten wettelijk realiseerbaar
zijn zonder dat er bevoorrechte claims op de desbetreffende activa
rusten. Het zou voor derden (met inbegrip van de vereffenende instantiein geval van insolventie) niet mogelijk moeten zijn te interveniëren en
met succes de in pand gegeven activa (tenzij er sprake is van fraude) of
daarop rustende rechten op te eisen.
24. De nationale centrale bank dient juridisch gerechtigd te zijn de econo-
mische waarde van in de context van een liquiditeitsverruimende
transactie in pand gegeven activa te realiseren onder vooraf vastgestelde
materieel niet van de in punt 6 geschetste situaties afwijkende omstan-
digheden, e.g. de nationale centrale bank kan uit hoofde van repo-
regelingen ervan uitgaan, dat de tegenpartij tekort komt in de nakoming
ervan.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 88
▼B
25. Leningen tegen verstrekking van zekerheid dienen de mogelijkheid te
bieden dat intraday-kredieten overnight kunnen worden verlengd.
III.Aanvullende gemeenschappelijke basiskenmerken voor deviezenswaps
26. Iedere transactie dient te bestaan uit een gelijktijdige contante en een
termijntransactie en aankoop van euro tegen vreemde valuta.
27. De door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten of
reglementen dienen bepalingen te bevatten over tijdstip en betalingsme-
chanisme. De datum van de termijnverkoop/-aankoop dient bij het
afsluiten van iedere transactie te worden vastgelegd.
28. In de door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten
of reglementen dienen deviezen, contante koersen, termijnkoersen,
overboekings- en terugboekingsdata als volgt te zijn gedefinieerd:
a) „Deviezen”: ieder ander wettig betaalmiddel dan de euro.
b) „Contante koers”: met betrekking tot een specifieke transactie, de
wisselkoers (overeenkomstig punt 16 berekend) die ten behoeve
van de desbetreffende transactie wordt toegepast voor de converte-
ring van het bedrag in euro in het overeenkomstige bedrag in de
vreemde valuta, dat een partij op de overboekingsdatum in euro
aan de andere partij moet overmaken; deze koers wordt in de beves-
tiging vermeld.
c) „Termijnkoers”: de overeenkomstig punt 16 berekende wisselkoers,
die wordt toegepast voor de convertering van het bedrag in euro in
het overeenkomstige bedrag in de vreemde valuta dat een partij op
de terugboekingsdatum in euro aan de andere partij moet over-
maken; deze koers wordt in de bevestiging vermeld en in de door
de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten of regle-
menten gedefinieerd.
d) „Terugboeking van bedrag in vreemde valuta”: het bedrag in
vreemde valuta dat benodigd is om het bedrag in euro op de terug-
boekingsdatum aan te kopen.
e) „Overboekingsdatum”: met betrekking tot een transactie, de datum
(en in voorkomend geval het tijdstip op die dag) dat de overdracht
van het bedrag in euro door de ene partij aan de andere daadwerke-
lijk dient plaats te vinden; voor alle duidelijkheid: dit is de datum
(en in voorkomend geval het tijdstip op die dag) die de partijen
zijn overeengekomen voor de afwikkeling van een overboeking in
euro.
f) „Terugboekingsdatum”: met betrekking tot een transactie, de dag (en
in voorkomend geval het tijdstip op die dag) dat een partij het
bedrag in euro aan de andere partij moet terugboeken.
29. De door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten of
reglementen dienen te bepalen, dat bepaalde gebeurtenissen (zie punt
30) dienen te leiden tot voortijdige beëindiging van alle lopende trans-
acties; daarbij dient te worden vermeld op welke wijze de beëindiging
(met inbegrip van vervroegde afwikkeling) moet geschieden.
30. Gevallen van tekortkoming in de nakoming van verplichtingen als
gevolg waarvan de nationale centrale bank het recht heeft alle lopende
transacties voortijdig te beëindigen en vervroegd af te wikkelen, dienen
materieel niet te verschillen van de bepalingen in punt 6.
31. De door de nationale centrale bank gehanteerde relevante contracten of
reglementen dienen bepalingen te bevatten met betrekking tot verreke-
ning die gericht zijn op het realiseren van economische effecten, die
equivalent zijn aan de hierna vermelde:
a) In geval van een tekortkoming in de nakoming wordt iedere trans-
actie geacht voortijdig te zijn beëindigd en zal de nationale centrale
bank het vervangende bedrag in euro en de terugboekingsbedragenin vreemde valuta vaststellen, ervanuitgaande dat dergelijke vervan-
gende bedragen noodzakelijk zijn om voor de nationale centrale
bank het equivalent ten belope van de oorspronkelijke betalingen te
vrijwaren; en
b) op basis van de aldus vastgestelde bedragen berekent de nationale
centrale bank (per terugboekingsdatum) wat de partijen elkaar
verschuldigd zijn, en de door de ene partij verschuldigde bedragen
worden zo nodig overeenkomstig punt 16 geconverteerd in euro en
verrekend met de aan de andere partij verschuldigde bedragen;
alleen het nettosaldo is verschuldigd en betaalbaar op de eerstvol-
gende dag dat alle inzake een betaling relevante TARGET-delen
operationeel zijn.2000X0776 — NL — 07.07.2002 — 001.001 — 89