02008D0616 — NL — 26.08.2008 — 000.003

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document





Gerectificeerd bij:









▼B

BESLUIT 2008/616/JBZ VAN DE RAAD

van 23 juni 2008

betreffende de uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit







HOOFDSTUK I

ALGEMEEN

Artikel 1

Doel

Dit besluit heeft ten doel de administratieve en technische bepalingen vast te stellen die nodig zijn ter uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ, in het bijzonder voor de geautomatiseerde uitwisseling van DNA-gegevens, dactyloscopische gegevens en gegevens uit kentekenregisters, bedoeld in hoofdstuk 2, alsmede voor andere vormen van samenwerking, bedoeld in hoofdstuk 5.

Artikel 2

Begripsomschrijvingen

In dit besluit wordt verstaan onder:

a) „bevraging” en „vergelijking” in de zin van de artikelen 3, 4 en 9 van Besluit 2008/615/JBZ: de procedures aan de hand waarvan wordt vastgesteld of DNA-gegevens dan wel dactyloscopische gegevens die door een lidstaat worden verstrekt, overeenkomen met in de databank van één, meerdere of alle lidstaten opgeslagen DNA-gegevens of dactyloscopische gegevens;

b) „geautomatiseerde bevraging” in de zin van artikel 12 van Besluit 2008/615/JBZ: een online toegangsprocedure om de databanken van één, meerdere of alle lidstaten te raadplegen;

c) „DNA-profiel”: een letter- of een cijfercode die een set identificatiekenmerken van het niet-coderende gedeelte van een geanalyseerd menselijk DNA-monster vertegenwoordigt, dat wil zeggen de specifieke moleculaire structuur op de verschillende DNA-gebieden (-loci);

d) „niet-coderende gedeelte van DNA”: chromosoomgebieden die geen genetische uitdrukking bevatten, d.w.z. waarvan niet bekend is dat zij voorzien in functionele eigenschappen van een organisme;

e) „DNA-linkgegevens”: DNA-profiel en een kenmerk;

f) „DNA-persoonsprofiel”: het DNA-profiel van een geïdentificeerd persoon;

g) „niet-geïdentificeerd DNA-profiel”: een DNA-profiel dat uit tijdens het opsporingsonderzoek verzamelde sporen is verkregen en toebehoort aan een nog niet geïdentificeerd persoon;

h) „noot”: een door een lidstaat in zijn nationale databank aangebrachte markering bij een DNA-profiel om aan te geven dat naar aanleiding van een bevraging of vergelijking door een andere lidstaat met betrekking tot dit DNA-profiel al een overeenkomst is vastgesteld;

i) „dactyloscopische gegevens”: beelden van vingerafdrukken, van latente vingerafdrukken, van handpalmafdrukken en van latente handpalmafdrukken, alsook de sjablonen (templates) van die beelden (gecodeerde minutiae), welke zijn opgeslagen en behandeld in een geautomatiseerde databank;

j) „gegevens uit kentekenregisters”: het geheel aan gegevens, gespecificeerd in hoofdstuk 3 van de bijlage;

k) „individueel geval” in de zin van artikel 3, lid 1, tweede zin, artikel 9, lid 1, tweede zin, en artikel 12, lid 1, van Besluit 2008/615/JBZ van de Raad: één enkel onderzoeks- of vervolgingsdossier. Indien het dossier meerdere DNA-profielen, dactyloscopische gegevens of gegevens uit een kentekenregister bevat, mogen deze gezamenlijk als één verzoek worden uitgewisseld.







HOOFDSTUK 2

GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN VOOR GEGEVENSUITWISSELING

Artikel 3

Technische specificaties

De lidstaten nemen voor elk verzoek en antwoord met betrekking tot bevraging en vergelijking van DNA-profielen, dactyloscopische gegevens en gegevens uit kentekenregisters de gemeenschappelijke technische specificaties in acht. Deze technische specificaties staan in de bijlage.

Artikel 4

Communicatienetwerk

De elektronische uitwisseling van DNA-gegevens, dactyloscopische gegevens en gegevens uit kentekenregisters tussen de lidstaten geschiedt met gebruikmaking van het „Trans European Services for Telematics between Administrations” (TESTA II)-communicatienetwerk en verdere ontwikkelingen daarvan.

Artikel 5

Beschikbaarheid van geautomatiseerde gegevensuitwisseling

De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de geautomatiseerde bevraging of vergelijking van DNA-gegevens, dactyloscopische gegevens of gegevens uit kentekenregisters dag en nacht mogelijk is. De nationale contactpunten van de lidstaten stellen elkaar onmiddellijk in kennis van technische mankementen, en komen conform de geldende regelgeving tijdelijke alternatieve regelingen voor gegevensuitwisseling overeen. De geautomatiseerde gegevensuitwisseling wordt zo spoedig mogelijk hervat.

Artikel 6

Kenmerk van DNA-gegevens en dactyloscopische gegevens

Het kenmerk, bedoeld in artikel 2 en artikel 8 van Besluit 2008/615/JBZ, bestaat uit een combinatie van:

a) een code die het de lidstaten mogelijk maakt om in geval van overeenkomende profielen persoonsgegevens en overige informatie uit hun databank te halen en overeenkomstig artikel 5 of artikel 10 van Besluit 2008/615/JBZ aan één, meerdere of alle lidstaten te verstrekken;

b) een code die de nationale oorsprong van het DNA-profiel of de dactyloscopische gegevens aanduidt, en

c) met betrekking tot DNA-gegevens, een code die het soort DNA-profiel aanduidt.







HOOFDSTUK 3

DNA-GEGEVENS

Artikel 7

Beginselen inzake de uitwisseling van DNA-gegevens

1. De lidstaten maken gebruik van bestaande standaarden voor de uitwisseling van DNA-gegevens zoals de „European Standard Set” (ESS) of de „Interpol Standard Set of Loci” (ISSOL).

2. Bij geautomatiseerde bevraging en vergelijking van DNA-profielen wordt de overdrachtprocedure in een decentrale structuur uitgevoerd.

3. De vertrouwelijkheid en de integriteit van naar andere lidstaten gezonden gegevens worden gegarandeerd door middel van passende maatregelen, waaronder versleuteling.

4. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om de integriteit van beschikbaar gestelde of voor vergelijking aan de andere lidstaten toegezonden DNA-profielen te waarborgen en ervoor te zorgen dat de genomen maatregelen voldoen aan internationale normen zoals ISO 17025.

5. De lidstaten maken gebruik van lidstaatcodes conform ISO-norm 3166-1 alpha-2.

Artikel 8

Voorschriften inzake verzoek en antwoord betreffende DNA-gegevens

1. Het verzoek om geautomatiseerde bevraging of vergelijking in de zin van de artikelen 3 of 4 van Besluit 2008/615/JBZ bevat uitsluitend de volgende informatie: a) de lidstaatcode van de verzoekende lidstaat; b) de datum, de tijd en het verwijsnummer van het verzoek; c) DNA-profielen en hun kenmerk; d) de soorten DNA-profiel die worden overgedragen (niet-geïdentificeerde DNA-profielen of DNA-persoonsprofielen), en e) de informatie die nodig is voor de besturing van de databanksystemen en de kwaliteitscontrole voor de geautomatiseerde bevragingsprocessen.

2. Het antwoord (matching report) op het verzoek, bedoeld in lid 1, bevat uitsluitend de volgende informatie: a) de indicatie of er al dan niet sprake is van één of meerdere overeenkomende profielen (hit/no-hit); b) de datum, de tijd en het verwijsnummer van het verzoek; c) de datum, de tijd en het verwijsnummer van het antwoord; d) de lidstaatcode van de verzoekende en van de aangezochte lidstaat; e) het referentienummer van de verzoekende en van de aangezochte lidstaat; f) het soort DNA-profiel dat wordt overgedragen (niet-geïdentificeerde DNA-profielen of DNA-persoonsprofielen); g) de gevraagde en overeenstemmende DNA-profielen, en h) de informatie die nodig is voor de besturing van de databanksystemen en de kwaliteitscontrole voor de geautomatiseerde bevragingsprocessen.

3. Er wordt alleen voorzien in geautomatiseerde melding van een overeenkomend profiel indien de geautomatiseerde bevraging of vergelijking een overeenkomst heeft opgeleverd voor een minimumaantal loci, dat in hoofdstuk 1 van de bijlage bij dit besluit is vastgesteld.

4. De lidstaten zorgen ervoor dat de verzoeken voldoen aan de verklaringen die conform artikel 2, lid 3, van Besluit 2008/615/JBZ worden afgelegd. Deze verklaringen worden opgenomen in het in artikel 18, lid 2, bedoelde handboek.

Artikel 9

Overdrachtprocedure voor de geautomatiseerde bevraging van niet-geïdentificeerde DNA-profielen overeenkomstig artikel 3 van Besluit 2008/615/JBZ

1. Indien er bij een bevraging op basis van een niet-geïdentificeerd DNA-profiel in de nationale databank geen overeenkomend profiel, of een overeenkomst met een niet-geïdentificeerd DNA-profiel is gevonden, kan het niet-geïdentificeerde DNA-profiel aan de databanken van alle andere lidstaten worden toegezonden; indien bij de bevraging op basis van dit niet-geïdentificeerde profiel in de databanken van andere lidstaten overeenkomsten worden gevonden met DNA-persoonsprofielen en/of met niet-geïdentificeerde DNA-profielen, worden deze overeenkomende profielen automatisch meegedeeld en worden de DNA-linkgegevens aan de verzoekende lidstaat toegezonden; indien er in de databanken van andere lidstaten geen overeenkomende profielen worden gevonden, wordt dit automatisch aan de verzoekende lidstaat meegedeeld.

2. Indien er bij een bevraging op basis van een niet-geïdentificeerd DNA-profiel in de databanken van andere lidstaten een overeenkomend profiel wordt gevonden, kan elke betrokken lidstaat dienaangaande een noot in zijn nationale databank opnemen.

Artikel 10

Overdrachtprocedure bij geautomatiseerde bevraging van DNA-persoonsprofielen overeenkomstig artikel 3 van Besluit 2008/615/JBZ

Indien er bij een bevraging op basis van een DNA-persoonsprofiel in de nationale databank geen overeenkomst met een DNA-persoonsprofiel, of een overeenkomst met een niet-geïdentificeerd DNA-profiel is gevonden, kan het DNA-persoonsprofiel aan de databanken van alle andere lidstaten worden toegezonden. Indien er bij een bevraging op basis van dit DNA-persoonsprofiel in de databanken van andere lidstaten overeenkomsten met DNA-persoonsprofielen en/of met niet-geïdentificeerde DNA-profielen worden gevonden, worden de overeenkomende profielen automatisch meegedeeld en worden de DNA-linkgegevens aan de verzoekende lidstaat toegezonden; indien er in de databanken van andere lidstaten geen overeenkomende profielen worden gevonden, wordt dit automatisch aan de verzoekende lidstaat meegedeeld.

Artikel 11

Overdrachtprocedure bij geautomatiseerde vergelijking van niet-geïdentificeerde DNA-profielen overeenkomstig artikel 4 van Besluit 2008/615/JBZ

1. Indien er bij een vergelijking op basis van niet-geïdentificeerde DNA-profielen in de databanken van andere lidstaten overeenkomsten met DNA-persoonsprofielen en/of met niet-geïdentificeerde DNA-profielen worden gevonden, worden de overeenkomende profielen automatisch meegedeeld en worden de DNA-linkgegevens aan de verzoekende lidstaat toegezonden.

2. Indien er bij een vergelijking op basis van niet-geïdentificeerde DNA-profielen in de databanken van andere lidstaten overeenkomsten met niet-geïdentificeerde DNA-profielen of met DNA-persoonsprofielen worden gevonden, kan elke betrokken lidstaat dienaangaande een noot in zijn nationale databank opnemen.







HOOFDSTUK 4

DACTYLOSCOPISCHE GEGEVENS

Artikel 12

Beginselen inzake de uitwisseling van dactyloscopische gegevens

1. Dactyloscopische gegevens worden gedigitaliseerd en aan de andere lidstaten verstrekt conform een uniform gegevensformaat, vastgesteld in hoofdstuk 2 van de bijlage.

2. Elke lidstaat ziet erop toe dat de dactyloscopische gegevens die hij verstrekt van een voldoende kwaliteit zijn voor een vergelijking door middel van het geautomatiseerde vingerafdrukidentificatiesysteem (AFIS).

3. De overdrachtprocedure voor de uitwisseling van dactyloscopische gegevens wordt in een decentrale structuur uitgevoerd.

4. Passende maatregelen, waaronder versleuteling, worden genomen om de vertrouwelijkheid en de integriteit van de gegevens te garanderen.

5. De lidstaten maken gebruik van lidstaatcodes conform ISO-norm 3166-1 alpha-2.

Artikel 13

Bevragingscapaciteit voor dactyloscopische gegevens

1. Elke lidstaat zorgt ervoor dat zijn bevragingsverzoeken de door de aangezochte lidstaat bepaalde bevragingscapaciteit niet overtreffen. De lidstaten doen in een verklaring overeenkomstig artikel 18, lid 2, aan het secretariaat-generaal van de Raad mededeling van hun maximale capaciteit per dag voor de dactyloscopische gegevens van geïdentificeerde personen en voor de dactyloscopische gegevens van nog niet geïdentificeerde personen.

2. Het maximumaantal te controleren kandidaten dat per bevraging wordt geaccepteerd, staat in hoofdstuk 2 van de bijlage.

Artikel 14

Voorschriften inzake verzoek en antwoord in verband met dactyloscopische gegevens

1. De aangezochte lidstaat controleert onverwijld de kwaliteit van de overgedragen dactyloscopische gegevens volgens een volledig geautomatiseerde procedure. Mochten de gegevens zich niet lenen voor geautomatiseerde vergelijking, dan stelt de aangezochte lidstaat de verzoekende lidstaat daarvan onverwijld in kennis.

2. De aangezochte lidstaat voert de bevraging uit in de volgorde waarin de verzoeken zijn ontvangen. Het verzoek wordt volgens een volledig geautomatiseerde procedure binnen 24 uur uitgevoerd. De verzoekende lidstaat kan, indien zijn nationale wetgeving dat voorschrijft, om een versnelde behandeling verzoeken; de aangezochte lidstaat geeft hieraan onverwijld gevolg. In geval van overmacht wordt de vergelijking onverwijld uitgevoerd zodra de belemmering is opgeheven.







HOOFDSTUK 5

GEGEVENS UIT KENTEKENREGISTERS

Artikel 15

Beginselen inzake geautomatiseerde bevraging van gegevens uit kentekenregisters

1. Voor de geautomatiseerde bevraging van gegevens uit kentekenregisters maken de lidstaten gebruik van een versie van de speciaal ten behoeve van artikel 12 van Besluit 2008/615/JBZ ontwikkelde softwaretoepassing EUCARIS (European Vehicle and Driving Licence Information System, Europees voertuig- en rijbewijsinformatiesysteem), en de gewijzigde versies daarvan.

2. De geautomatiseerde bevraging van gegevens uit kentekenregisters vindt binnen een decentrale structuur plaats.

3. De via het EUCARIS-systeem uitgewisselde informatie wordt in een versleutelde vorm overgedragen.

4. De uit te wisselen gegevenselementen uit kentekenregisters staan in hoofdstuk 3 van de bijlage.

5. De lidstaten kunnen bij de uitvoering van artikel 12 van Besluit 2008/615/JBZ van de Raad voorrang geven aan bevraging in verband met de bestrijding van zware criminaliteit.

Artikel 16

Kosten

Elke lidstaat draagt de kosten in verband met de administratie, het gebruik en het onderhoud van de in artikel 15, lid 1, vermelde softwaretoepassing EUCARIS.







HOOFDSTUK 6

POLITIËLE SAMENWERKING

Artikel 17

Gezamenlijke patrouilles en andere gezamenlijke operaties

1. Overeenkomstig hoofdstuk 5 van Besluit 2008/615/JBZ, met name in de in artikel 17, lid 4, en artikel 19, leden 2 en 4, van dat besluit bedoelde verklaringen, wijst elke lidstaat een of meer contactpunten aan waarlangs de andere lidstaten zich tot de bevoegde autoriteiten kunnen richten, en kan elke lidstaat bepalen volgens welke procedures gezamenlijke patrouilles en andere gezamenlijke operaties worden opgezet en initiatieven van andere lidstaten aangaande die operaties hun beslag krijgen, andere praktische aspecten regelen en de operationele werkwijze vastleggen.

2. De lijst van contactpunten wordt opgesteld en bijgehouden door het secretariaat-generaal van de Raad, dat de bevoegde autoriteiten ook in kennis stelt van wijzigingen.

3. Het initiatief tot een gezamenlijke operatie kan uitgaan van de bevoegde autoriteiten van een lidstaat. Vóór de aanvang van de operatie maken de in lid 2 bedoelde bevoegde autoriteiten schriftelijk of mondeling afspraken over bijzonderheden zoals: a) de voor de operatie bevoegde autoriteiten van de lidstaten; b) het specifieke doel van de operatie; c) de gastlidstaat waar de operatie plaatsvindt; d) het geografische gebied van de gastlidstaat waarin de operatie plaatsvindt; e) de periode waarop de operatie betrekking heeft; f) de specifieke bijstand die de zendstaat (zendstaten) aan de gaststaat (gaststaten) verleent (verlenen), inclusief ambtenaren of ander overheidspersoneel, materiaal en financiële elementen; g) de ambtenaren die deelnemen aan de operatie; h) de ambtenaar die de leiding heeft over de operatie; i) de bevoegdheden die ambtenaren en ander overheidspersoneel van de zendstaat(staten) in de gastlidstaat mogen uitoefenen gedurende de operatie; j) de specifieke bewapening, munitie en uitrusting die de ondersteunende ambtenaren gedurende de operatie mogen gebruiken overeenkomstig Besluit 2008/615/JBZ; k) de logistieke regelingen aangaande transport, accommodatie en beveiliging; l) de verdeling van de kosten van de gezamenlijke operatie als wordt afgeweken van artikel 34, eerste zin, van Besluit 2008/615/JBZ; m) andere mogelijk noodzakelijke elementen.

4. De in dit artikel bedoelde verklaringen, procedures en aanwijzingen worden opgenomen in het in artikel 18, lid 2, bedoelde handboek.







HOOFDSTUK 7

SLOTBEPALINGEN

Artikel 18

Bijlage en handboek

1. Nadere bijzonderheden betreffende de technische en administratieve uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ staan in de bijlage.

2. Het secretariaat-generaal van de Raad stelt een handboek op dat uitsluitend feitelijke gegevens bevat, door de lidstaten verstrekt door middel van de verklaringen, bedoeld in Besluit 2008/615/JBZ en in het onderhavige besluit, of door middel van kennisgevingen aan het secretariaat-generaal van de Raad, en actualiseert dit handboek. Het handboek heeft de vorm van een Raadsdocument.

Artikel 19

Voor de gegevensbescherming bevoegde onafhankelijke instanties

Overeenkomstig artikel 18, lid 2, stellen de lidstaten het secretariaat-generaal van de Raad in kennis van hun voor de gegevensbescherming bevoegde onafhankelijke instanties of gerechtelijke autoriteiten in de zin van artikel 30, lid 5, van Besluit 2008/615/JBZ.

Artikel 20

Voorbereiding van de in artikel 25, lid 2, van Besluit 2008/615/JBZ bedoelde besluiten

1. De Raad neemt het in artikel 25, lid 2, van Besluit 2008/615/JBZ bedoelde besluit op basis van een evaluatieverslag, dat is opgesteld aan de hand van een vragenlijst.

2. Met betrekking tot de geautomatiseerde uitwisseling van gegevens in de zin van hoofdstuk 2 van Besluit 2008/615/JBZ wordt het evaluatieverslag tevens gebaseerd op een evaluatiebezoek en een proefrun die plaatsvindt na de mededeling van de betrokken lidstaat aan het secretariaat-generaal van de Raad, bedoeld in artikel 36, lid 2, eerste zin, van Besluit 2008/615/JBZ.

3. De procedure is nader geregeld in hoofdstuk 4 van de bijlage.

Artikel 21

Evaluatie van de gegevensuitwisseling

1. De administratieve, technische en financiële toepassing van de gegevensuitwisseling in de zin van hoofdstuk 2 van Besluit 2008/615/JBZ, met name het gebruik van het in artikel 15, lid 5, bedoelde mechanisme worden op gezette tijden geëvalueerd. De evaluatie heeft betrekking op de lidstaten die op het tijdstip van de evaluatie Besluit 2008/615/JBZ al toepassen en op de gegevenscategorieën waarvoor de uitwisseling tussen deze lidstaten al begonnen is. De evaluatie wordt gebaseerd op verslagen van de betrokken lidstaten.

2. De procedure is nader geregeld in hoofdstuk 4 van de bijlage.

Artikel 22

Samenhang met de Uitvoeringsovereenkomst van het Verdrag van Prüm

Voor de door het Verdrag van Prüm gebonden lidstaten treden de desbetreffende bepalingen van dit besluit en de bijlage, wanneer zij volledig in werking zijn getreden, in de plaats van de overeenkomstige bepalingen van de Uitvoeringsovereenkomst van het Verdrag van Prüm. Elke andere bepaling van de Uitvoeringsovereenkomst blijft van toepassing tussen de partijen bij het Verdrag van Prüm.

Artikel 23

Uitvoering

De lidstaten nemen de nodige maatregelen om binnen de in artikel 36, lid 1, van Besluit 2008/615/JBZ bedoelde termijnen aan de bepalingen van het onderhavige besluit te voldoen.

Artikel 24

Toepassing

Dit besluit treedt in werking twintig dagen na de dag van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.









BIJLAGE

INHOUD HOOFDSTUK 1: Uitwisseling van DNA-gegevens 1. DNA: forensische aspecten, matchingregels en algoritmen 1.1. Kenmerken van DNA-profielen 1.2. Matchingregels 1.3. Rapporteringsregels 2. Codes lidstaten (tabel) 3. Functionele analyse 3.1. Beschikbaarheid van het systeem 3.2. Tweede fase 4. DNA-interfacecontroledocument 4.1. Inleiding 4.2. Definitie XML-structuur 5. Applicatie-, beveiligings- en communicatiearchitectuur 5.1. Overzicht 5.2. Architectuur centrale niveau 5.3. Beveiligingsnormen en gegevensbescherming 5.4. Protocollen en normen voor het versleutelingsmechanisme 5.5. Applicatiearchitectuur 5.6. Protocollen en normen voor de applicatiearchitectuur 5.7. Communicatieomgeving HOOFDSTUK 2: Uitwisseling van dactyloscopische gegevens (interfacecontroledocument) 1. Overzicht van de bestandsinhoud 2. Recordformaat 3. Logische-recordtype 1: bestandsaanhef 4. Logische-recordtype 2: beschrijving 5. Logische-recordtype 4: grijswaardenbeeld in hoge resolutie 6. Logische-recordtype 9: minutiaerecord 7. Recordtype 13: sporenbeeld in variabele resolutie 8. Recordtype 15: handpalmafdrukbeeld in variabele resolutie 9. Aanhangsels bij hoofdstuk 2 9.1. Codes ASCII-scheidingstekens 9.2. Berekening alfanumeriek controlekarakter 9.3. Karaktercodes 9.4. Overzicht opdrachten 9.5. Definities type-1 record 9.6. Definities type-2 record 9.7. Grijswaardencomprimeringscodes 9.8. Mailspecificatie HOOFDSTUK 3: Uitwisseling van gegevens uit kentekenregisters 1. Gemeenschappelijke datareeks voor geautomatiseerde bevraging van gegevens uit kentekenregisters 1.1. Definities 1.2. Bevraging voertuig/eigenaar/houder 2. Gegevensbeveiliging 2.1. Overzicht 2.2. Beveiligingskenmerken in verband met het berichtenverkeer 2.3. Andere beveiligingskenmerken dan in verband met het berichtenverkeer 3. Technische voorwaarden voor de uitwisseling van gegevens 3.1. Algemene beschrijving van de EUCARIS-applicatie 3.2. Functionele en niet-functionele eisen HOOFDSTUK 4: Evaluatie 1. Evaluatieprocedure overeenkomstig artikel 20 (uitwerking van besluiten overeenkomstig artikel 25, lid 2, van Besluit 2008/615/JBZ) 1.1. Vragenlijst 1.2. Proefproject 1.3. Evaluatiebezoek 1.4. Verslag aan de Raad 2. Evaluatieprocedure overeenkomstig artikel 21 2.1. Statistieken en rapportering 2.2. Herziening 3. Vergaderingen van deskundigen

HOOFDSTUK 1: Uitwisseling van DNA-gegevens

1. DNA: forensische aspecten, matchingregels en algoritmen

1.1. Kenmerken van DNA-profielen

DNA-profielen kunnen uit 24 nummerparen bestaan, die de allelen van de 24 loci voorstellen die ook in de DNA-procedures van Interpol worden gebruikt. De namen van deze loci zijn:







VWA TH01 D21S11 FGA D8S1179 D3S1358 D18S51 amelogenine TPOX CSF1P0 D13S317 D7S820 D5S818 D16S539 D2S1338 D19S433 Penta D Penta E FES F13A1 F13B SE33 CD4 GABA

De 7 grijze loci in de bovenste rij vormen zowel de huidige European Standard Set (ESS — Europese Standaard Set) als de Interpol standaard locireeks (ISSOL).

Opnameregels:

Wanneer de lidstaten DNA-profielen ter beschikking stellen voor bevragingen of vergelijkingen, of wanneer DNA-profielen voor dat doel worden verzonden, moeten deze ten minste 6 volledig toegewezen ( 1 ) loci bevatten; de DNA-profielen kunnen ook aanvullende loci of blanco’s bevatten, voor zover deze beschikbaar zijn. Referentie-DNA-profielen moeten ten minste 6 van de 7 ESS-loci bevatten. Voor een grotere accuraatheid van de overeenkomsten worden alle beschikbare allelen opgeslagen in de geïndexeerde databank van DNA-profielen en voor bevragingen en vergelijkingen gebruikt. De lidstaten dienen iedere door de Europese Unie aangenomen nieuwe ESS-locus zo spoedig als praktisch mogelijk toe te passen.

Gemengde profielen worden niet aanvaard. De allelwaarden van elke locus bestaan bijgevolg uit slechts 2 cijfers; in het geval van homozygositeit op een bepaalde locus kunnen dit dezelfde cijfers zijn.

Wild cards en microvarianten moeten als volgt worden behandeld:

— Alle niet-numerieke waarden in het profiel (bv. „o”, „f”, „r”, „na”, „nr” of „un”), met uitzondering van amelogenine, moeten automatisch worden geconverteerd naar een wild card (*) zodat ze met alle allelwaarden matchen.

— De numerieke waarden „0”, „1” of „99” in een profiel moeten automatisch worden geconverteerd in een wild card ( * ) zodat ze met alle allelwaarden matchen.

— Indien voor één locus 3 allelen worden aangeleverd, wordt het eerste allel aanvaard en moeten de 2 andere allelen automatisch worden geconverteerd naar een wild card ( * ) zodat ze met alle allelwaarden matchen.

— Wanneer voor het eerste of het tweede allel wild card-waarden worden aangeleverd, wordt een bevraging verricht voor de beide permutaties van de numerieke waarde voor de betreffende locus (bv. 12, * zou kunnen matchen met 12,14 of 9,12 ).

— Microvarianten van penta-nucleotide (Penta D, Penta E & CD4) worden als volgt „gematched”: x.1 = x, x.1, x.2 x.2 = x.1, x.2, x.3 x.3 = x.2, x.3, x.4 x.4 = x.3, x.4, x + 1

— Microvarianten van tetra-nucleotide (alle overige loci zijn tetra-nucleotiden) worden als volgt „gematched”: x.1 = x, x.1, x.2 x.2 = x.1, x.2, x.3 x.3 = x.2, x.3, x + 1

1.2. Matchingregels

Het vergelijken van 2 DNA-profielen gebeurt op basis van de loci waarvoor in de beide DNA-profielen een paar allelwaarden beschikbaar is. Tussen de beide DNA-profielen moet er een overeenkomst van ten minste 6 volledig toegewezen loci (amelogenine niet meegerekend) zijn alvorens een „hit” wordt gemeld.

Onder een volledige overeenkomst („full match”) (kwaliteit 1) wordt verstaan, een overeenkomst waarbij alle allelwaarden van de vergeleken loci die het bevragende én het bevraagde DNA-profiel gemeenschappelijk hebben, gelijk zijn. Een bijna-overeenkomst („near match”) wordt omschreven als een overeenkomst waarbij van slechts één van alle vergeleken allelen in de twee DNA-profielen de waarde anders is (kwaliteit 2, 3 en 4). Een bijna-overeenkomst wordt alleen aanvaard indien er in de twee vergeleken DNA-profielen voor ten minste 6 volledig toegewezen loci een volledige overeenkomst is.

Een bijna-overeenkomst kan het gevolg zijn van:

— een menselijke typefout bij het invoeren van een van de DNA-profielen in de zoekopdracht of in de DNA-databank;

— een fout bij het herkennen of benoemen van een allel tijdens het genereren van een DNA-profiel.

1.3. Rapporteringsregels

Volledige overeenkomsten, bijna-overeenkomsten en „geen overeenkomsten” worden gerapporteerd.

Het match-rapport wordt aan het verzoekende nationaal contactpunt toegezonden en wordt tevens ter beschikking gesteld van het aangezochte nationaal contactpunt (zodat het een raming kan maken van de aard en het aantal mogelijke daaropvolgende verzoeken om andere beschikbare persoonsgegevens en andere informatie in verband met het DNA-profiel dat overeenkomt met de „hit” overeenkomstig de artikelen 5 en 10 van Besluit 2008/615/JBZ).

2. Codes lidstaten (tabel)

Overeenkomstig Besluit 2008/615/JBZ wordt ISO-code 3166-1 alfa-2 gebruikt voor de domeinnamen en andere configuratieparameters die noodzakelijk zijn in de applicaties voor het uitwisselen van DNA-gegevens over een gesloten netwerk in het kader van het Verdrag van Prüm.

De ISO-codes 3166-1 alfa-2 komen overeen met de volgende tweelettercodes voor de lidstaten:







Naam lidstaat Code Naam lidstaat Code België BE Luxemburg LU Bulgarije BG Hongarije HU Tsjechië CZ Malta MT Denemarken DK Nederland NL Duitsland DE Oostenrijk AT Estland EE Polen PL Griekenland EL Portugal PT Spanje ES Roemenië RO Frankrijk FR Slowakije SK Ierland IE Slovenië SI Italië IT Finland FI Cyprus CY Zweden SE Letland LV Verenigd Koninkrijk UK Litouwen LT

3. Functionele analyse

3.1. Beschikbaarheid van het systeem

Verzoeken op grond van artikel 3 van Besluit 2008/615/JBZ moeten in de chronologische volgorde waarin ieder verzoek werd verstuurd in de doeldatabank worden ontvangen; antwoorden dienen de verzoekende lidstaten binnen 15 minuten na binnenkomst van het verzoek te bereiken.

3.2. Tweede stap

Wanneer een lidstaat een „match”-bericht ontvangt, dient zijn nationaal contactpunt de waarden van het verzoek-profiel te vergelijken met de waarden van het (de) antwoordprofiel(en) teneinde de bewijswaarde van het profiel te valideren en te controleren. De nationale contactpunten kunnen rechtstreeks met elkaar contact opnemen voor het valideren van profielen.

Rechtshulpprocedures gaan pas van start nadat een bestaande overeenkomst tussen twee profielen is gevalideerd, op basis van een „volledige overeenkomst” of een „bijna-overeenkomst” die de geautomatiseerde raadpleging heeft opgeleverd.

4. DNA-interfacecontroledocument

4.1. Inleiding

4.1.1. Doelstellingen

In dit hoofdstuk wordt bepaald aan welke eisen de uitwisseling van DNA-profielgegevens tussen de DNA-databanken van de lidstaten moet voldoen. De bestandsaanhefvelden zijn specifiek gedefinieerd voor het uitwisselen van DNA-gegevens in het kader van het Verdrag van Prüm, terwijl het gegevensgedeelte gebaseerd is op dat van de DNA-profielgegevens in het XML-schema dat voor de Interpol-gateway voor de uitwisseling van DNA-gegevens is gedefinieerd.

De gegevens worden uitgewisseld via een SMTP (Simple Mail Transfer Protocol) en andere geavanceerde technologieën, door middel van een centrale relay-mailserver van de netwerkaanbieder. Het XML-bestand wordt in het tekstgedeelte verstuurd.

4.1.2. Werkingssfeer

In dit interfacecontroledocument wordt alleen de inhoud van het bericht (mail) gedefinieerd. Alle netwerkspecifieke en mailspecifieke aspecten worden op uniforme wijze gedefinieerd, zodat een gemeenschappelijke technische basis voor het uitwisselen van DNA-gegevens ontstaat.

Dit omvat het volgende:

— het formaat van het onderwerpveld in het bericht, zodat de berichten automatisch kunnen/mogen worden verwerkt;

— eventuele versleuteling van de inhoud en, in dat geval, de methoden die daarvoor moeten worden gekozen;

— de maximale lengte van de berichten.

4.1.3. XML-structuur en -beginselen

De structuur van het XML-bericht ziet er als volgt uit:

— aanhefgedeelte, met informatie over de transmissie, en

— gegevensgedeelte, met profielspecifieke informatie en het profiel zelf.

Voor verzoeken en antwoorden wordt hetzelfde XML-schema gebruikt.

In één bericht moet er een hele reeks profielen kunnen worden verstuurd, zodat niet-geïdentificeerde DNA-profielen aan een volledige controle kunnen worden onderworpen (artikel 4 van Besluit 2008/615/JBZ). Er moet een maximum worden vastgesteld voor het aantal profielen in één bericht. Het aantal hangt af van de toegestane maximumgrootte van het bericht en wordt vastgesteld nadat de mailserver is geselecteerd.

XML-voorbeeld:

<?version="1.0" standalone="yes"?>

<PRUEMDNAx xmlns:msxsl="urn:schemas-microsoft-com:xslt"

xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance">

<header>

[…]

</header>

<datas>

[…]

</datas>

[<datas> datastructuur wordt herhaald indien er meerdere profielen in één SMTP-(....) bericht worden verzonden; alleen toegestaan voor artikel 4-gevallen

</datas>]

</PRUEMDNA>

4.2. Definitie XML-structuur

De volgende definities zijn bedoeld als documentatie en voor een beter begrip; de echte, bindende informatie wordt verstrekt door middel van een XML-schemabestand (PRUEM DNA.xsd).

4.2.1. Schema PRUEMDNAx

Dit bevat de volgende velden:







Velden Type Omschrijving header PRUEM_header Occurs: 1 datas PRUEM_datas Occurs: 1 ... 500

4.2.2. Inhoud van de aanhefstructuur

4.2.2.1. PRUEM header

In deze structuur wordt de aanhef van het XML-bestand beschreven. Dit gedeelte bevat de volgende velden:







Velden Type Omschrijving direction PRUEM_header_dir Direction of message flow ref String Reference of the XML file generator String Generator of XML file schema_version String Version number of schema to use requesting PRUEM_header_info Requesting Member State info requested PRUEM_header_info Requested Member State info

4.2.2.2. PRUEM_header dir

Soort gegevens in het bericht; de waarde hiervan kan zijn:







Waarde Omschrijving R Request A Answer

4.2.2.3. PRUEM header info

Structuur ter aanduiding van de lidstaat en van de datum/het tijdstip van het bericht. Dit gedeelte bevat de volgende velden:







Velden Type Omschrijving source_isocode String ISO 3166-2 code of the requesting Member State destination_isocode String ISO 3166-2 code of the requested Member State request_id String unique Identifier for a request date Date Date of creation of message time Time Time of creation of message

4.2.3. Inhoud van de PRUEM Profile-gegevens

4.2.3.1. PRUEM_datas

In deze structuur wordt het gedeelte van de XML-profielgegevens beschreven. Dit gedeelte bevat de volgende velden:







Velden Type Omschrijving reqtype PRUEM request type Type of request (Article 3 or 4) date Date Date profile stored type PRUEM_datas_type Type of profile result PRUEM_datas_result Result of request agency String Name of corresponding unit responsible for the profile profile_ident String Unique Member State profile ID message String Error Message, if result = E profile IPSG_DNA_profile If direction = A (Answer) AND result ≠ H (Hit) empty match_id String In case of a HIT PROFILE_ID of the requesting profile quality PRUEM_hitquality_type Quality of Hit hitcount Integer Count of matched Alleles rescount Integer Count of matched profiles. If direction = R (Request), then empty. If quality!=0 (the original requested profile), then empty.

4.2.3.2. PRUEM_request_type

Soort gegevens in het bericht; de waarde hiervan kan zijn:







Waarde Omschrijving 3 Requests pursuant to Article 3 of Decision 2008/615/JHA 4 Requests pursuant to Article 4 of Decision 2008/615/JHA

4.2.3.3. PRUEM_hitquality_type







Waarde Omschrijving 0 Referring original requesting profile: Case „No Hit”: original requesting profile sent back only; Case „Hit”: original requesting profile and matched profiles sent back. 1 Equal in all available alleles without wildcards 2 Equal in all available alleles with wildcards 3 Hit with Deviation (Microvariant) 4 Hit with mismatch

4.2.3.4. PRUEM_data_type

Soort gegevens in het bericht; de waarde hiervan kan zijn:







Waarde Omschrijving P Person profile S Stain

4.2.3.5. PRUEM_data_result

Soort gegevens in het bericht; de waarde hiervan kan zijn:







Waarde Omschrijving U Undefined, If direction = R (request) H Hit N No Hit E Error

4.2.3.6. IPSG_DNA_profile

Structuur waarmee een DNA-profiel wordt beschreven. Dit gedeelte bevat de volgende velden:







Velden Type Omschrijving ess_issol IPSG_DNA_ISSOL Group of loci corresponding to the ISSOL (standard group of Loci of Interpol) additional_loci IPSG_DNA_additional_loci Other loci marker String Method used to generate of DNA profile_id String Unique identifier for DNA profile

4.2.3.7. IPSG_DNA_ISSOL

Structuur die de ISSOL-loci (standaardgroep van Interpol-loci) bevat. Dit gedeelte bevat de volgende velden:







Velden Type Omschrijving vwa IPSG_DNA_locus Locus vwa th01 IPSG_DNA_locus Locus th01 d21s11 IPSG_DNA_locus Locus d21s11 fga IPSG_DNA_locus Locus fga d8s1179 IPSG_DNA_locus Locus d8s1179 d3s1358 IPSG_DNA_locus Locus d3s1358 d18s51 IPSG_DNA_locus Locus d18s51 amelogenin IPSG_DNA_locus Locus amelogin

4.2.3.8. IPSG_DNA_additional_loci

Structuur die de andere loci bevat. Dit gedeelte bevat de volgende velden:







Velden Type Omschrijving tpox IPSG_DNA_locus Locus tpox csf1po IPSG_DNA_locus Locus csf1po d13s317 IPSG_DNA_locus Locus d13s317 d7s820 IPSG_DNA_locus Locus d7s820 d5s818 IPSG_DNA_locus Locus d5s818 d16s539 IPSG_DNA_locus Locus d16s539 d2s1338 IPSG_DNA_locus Locus d2s1338 d19s433 IPSG_DNA_locus Locus d19s433 penta_d IPSG_DNA_locus Locus penta_d penta_e IPSG_DNA_locus Locus penta_e fes IPSG_DNA_locus Locus fes f13a1 IPSG_DNA_locus Locus f13a1 f13b IPSG_DNA_locus Locus f13b se33 IPSG_DNA_locus Locus se33 cd4 IPSG_DNA_locus Locus cd4 gaba IPSG_DNA_locus Locus gaba

4.2.3.9. IPSG_DNA_locus

Structuur waarmee een locus wordt beschreven. Dit gedeelte bevat de volgende velden:







Velden Type Omschrijving low_allele String Lowest value of an allele high_allele String Highest value of an allele

5. Applicatie-, beveiligings- en communicatiearchitectuur

5.1. Overzicht

Voor het afhandelen van verzoeken tot uitwisseling van DNA-gegevens in het kader van Besluit 2008/615/JBZ moet een gemeenschappelijk, logisch gesloten communicatienetwerk tussen de lidstaten worden gebruikt. Om deze gemeenschappelijke communicatie-infrastructuur voor het verzenden van verzoeken en ontvangen van antwoorden efficiënter te benutten, is gekozen voor een asynchroon mechanisme voor het versturen van verzoeken om DNA- en dactyloscopische gegevens, in de vorm van een „verpakt” SMTP e-mailbericht. Om tegemoet te komen aan de beveiligingseisen zal het sMIME-mechanisme (Secure/Multipurpose Internet Mail Extensions) worden gebruikt als extensie van het SMTP (Simple Mail Transfer Protocol), zodat een werkelijk veilige tunnel (eind-tot-eind) over het netwerk tot stand kan worden gebracht.

Als communicatienetwerk voor de uitwisseling van gegevens tussen de lidstaten wordt het reeds operationele TESTA (Trans European Services for Telematics between Administrations) gebruikt. TESTA ressorteert onder de verantwoordelijkheid van de Commissie. Aangezien de nationale DNA-databanken en de huidige nationale TESTA-toegangspunten zich op verschillende sites in de lidstaten kunnen bevinden, kan de toegang tot TESTA tot stand worden gebracht door:

1. gebruik te maken van het bestaande nationale toegangspunt of een nieuw nationaal TESTA-toegangspunt te creëren, of door

2. een beveiligde lokale verbinding tot stand te brengen tussen de door de bevoegde nationale dienst beheerde site van de DNA-databank en het bestaande nationale TESTA-toegangspunt.

De protocollen en normen voor applicaties die ter uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ worden gebruikt, voldoen aan de open normen en beantwoorden aan de eisen van de nationale beveiligingsvoorschriften van de lidstaten.

5.2. Architectuur centrale niveau

In het kader van Besluit 2008/615/JBZ stellen de lidstaten hun DNA-databanken open voor uitwisselingen met en/of bevragingen van andere lidstaten volgens het gestandaardiseerde gemeenschappelijke dataformaat. De architectuur is gebaseerd op een zogeheten „any-to-any”-communicatiemodel. Er is geen centrale computerserver en ook geen centrale databank waarin DNA-profielen worden bewaard.

Figuur 1: Schematische voorstelling van de uitwisseling van DNA-gegevens

Afgezien van de nationale wettelijke voorschriften waaraan de sites van de lidstaten moeten voldoen, kunnen de lidstaten bepalen welke hardware en software moeten worden gebruikt om hun siteconfiguraties te laten voldoen aan de eisen van Besluit 2008/615/JBZ.

5.3. Beveiligingsnormen en gegevensbescherming

Er zijn drie beveiligingsniveaus onderzocht en geïmplementeerd.

5.3.1. Gegevensniveau

De DNA-profielgegevens die de lidstaten verstrekken, moeten aan een gemeenschappelijke gegevensbeschermingsnorm voldoen, zodat de verzoekende lidstaat in eerste instantie als antwoord de melding „HIT” of „NO HIT” ontvangt, tezamen met — in het geval van een „HIT” — een identificatienummer dat geen persoonsgegevens bevat. Verder onderzoek na een HIT-melding wordt op bilateraal niveau uitgevoerd, met inachtneming van de nationale wettelijke en organisatorische voorschriften die gelden voor de sites van de respectieve lidstaten.

5.3.2. Communicatieniveau

Berichten die informatie over DNA-profielen bevatten (verzoeken en antwoorden), worden versleuteld door middel van de nieuwste mechanismen en volgens open normen, zoals sMIME, alvorens deze naar de sites van andere lidstaten worden verzonden.

5.3.3. Transmissieniveau

Versleutelde berichten met informatie over DNA-profielen worden door een virtueel gesloten tunnelsysteem naar de sites van de andere lidstaten verstuurd. Dit systeem wordt op internationaal niveau door een erkende netwerkaanbieder beheerd; de beveiligde verbindingen met dit tunnelsysteem vallen onder de nationale verantwoordelijkheid. Dit virtuele gesloten tunnelsysteem heeft geen connectiepunt met het open internet.

5.4. Protocollen en normen voor het versleutelingsmechanisme: sMIME en aanverwante pakketten

Voor de versleuteling van berichten met informatie over DNA-profielen zal gebruik worden gemaakt van de open norm sMIME als uitbreiding van SMTP (de feitelijke e-mailnorm). Het sMIME-protocol (V3) staat getekende ontvangstmeldingen, veiligheidslabels en beveiligde mailinglijsten toe en berust op een zogeheten Cryptographic Message Syntax (CMS), een IETF-specificatie voor berichten met beveiligingsversleuteling. Het kan worden gebruikt om digitale gegevens, ongeacht hun vorm, digitaal te ondertekenen, te systematiseren, te authenticeren of te versleutelen.

Het onderliggende certificaat dat door het sMIME-mechanisme wordt gebruikt, moet voldoen aan de X.509-norm. Met het oog op gemeenschappelijke normen en procedures met andere Prüm-applicaties zien de verwerkingsregels voor sMIME-versleutelingsoperaties, c.q. de regels die in verschillende COTS-omgevingen (Commercial Product of the Shelves — commercieel standaardproduct) moeten worden toegepast, er als volgt uit:

— De sequentie is eerst versleuteling en nadien ondertekening.

— Voor symmetrische versleuteling wordt een AES-versleutelingsalgoritme (Advanced Encryption Standard) met een sleutellengte van 256 bits gebruikt, en voor asymmetrische versleuteling een RSA-algoritme met een sleutellengte van 1 024 bits.

— Er wordt gebruikgemaakt van de hash-algoritme SHA-1.

Nagenoeg alle moderne e-mailsoftwarepakketten, zoals Outlook, Mozilla Mail en Netscape Communicator 4.x, bevatten de functie sMIME, die verenigbaar is met alle grote softwarepakketten voor elektronisch berichtenverkeer.

Voor de implementatie van het communicatiebeveiligingsniveau is gekozen voor sMIME, omdat dit gemakkelijk in de nationale IT-infrastructuur van de sites van de lidstaten kan worden geïntegreerd en bijgevolg een haalbaar mechanisme is. Om efficiënter en met minder kosten de beoogde „Proof of Concept”-doelstelling te kunnen halen, is evenwel voor de open norm JavaMail API gekozen voor het uitwerken van een prototype voor de uitwisseling van DNA-gegevens. JavaMail API biedt een eenvoudige versleuteling en ontsleuteling van e-mailberichten aan door middel van s/MIME en/of OpenPGP. Het is de bedoeling één enkele gebruiksvriendelijke API aan te bieden aan e-mailgebruikers die versleutelde berichten wensen te versturen en te ontvangen in een van de twee meest gebruikte formaten voor het versleutelen van e-mailberichten. Voor de in Besluit 2008/615/JBZ vastgelegde eisen zullen bijgevolg de nieuwste implementaties van JavaMail API volstaan, zoals het Bouncy Castle-product JCE (Java Cryptographic Extension), dat zal worden gebruikt voor het implementeren van sMIME met het oog op de uitwerking van een prototype voor de uitwisseling van DNA-gegevens tussen de lidstaten.

5.5. Applicatiearchitectuur

Elke lidstaat bezorgt de andere lidstaten een reeks gestandaardiseerde DNA-profielgegevens die beantwoorden aan het huidige gemeenschappelijk interfacecontroledocument. Daartoe kan een logische „view” voor een bepaalde nationale databank tot stand worden gebracht of een fysiek geëxporteerde databank (geïndexeerde databank) worden gecreëerd.

De volledige applicatielogica wordt door de vier belangrijkste componenten — de e-mailserver/sMIME, de applicatieserver, het datastructuurdomein voor de data fetching/feeding en het registreren van binnenkomende/uitgaande berichten, en de „match engine” — op een productonafhankelijke manier geïmplementeerd.

Om ervoor te zorgen dat alle lidstaten de componenten gemakkelijk in hun respectieve nationale sites kunnen integreren, is de gespecificeerde gemeenschappelijke functie geïmplementeerd door middel van componenten uit open bronnen, die de lidstaten afhankelijk van hun nationaal IT-beleid en hun regelgeving ter zake kunnen kiezen. Voor het verlenen van toegang tot geïndexeerde databanken van DNA-profielen die vallen onder Besluit 2008/615/JBZ moeten onafhankelijke voorzieningen worden geïmplementeerd; daarom kunnen de lidstaten hun hardware- en softwareplatform, met inbegrip van de databank- en besturingssystemen, vrij kiezen.

Er is een prototype voor de uitwisseling van DNA-gegevens ontwikkeld, dat met succes is getest in het bestaande gemeenschappelijk netwerk. Versie 1.0 is ingezet in de productieomgeving en wordt voor dagelijkse operaties gebruikt. De lidstaten kunnen gebruikmaken van het gemeenschappelijk ontwikkelde product, maar kunnen ook eigen producten ontwikkelen. Al naargelang de veranderende IT-, forensische en/of functionele beleidseisen zullen de gemeenschappelijke productcomponenten worden behouden, aangepast of verder ontwikkeld.

Figuur 2: Overzicht van de eigenschappen van de applicatie

5.6. Protocollen en normen voor de applicatiearchitectuur

5.6.1. XML

Voor de uitwisseling van DNA-gegevens wordt volledig gebruikgemaakt van het XML-schema, als attachment bij SMTP e-mailberichten. XML (eXtensible Markup Language) is een door het World Wide Web Consortium (W3C) aanbevolen algemene markeertaal die wordt gebruikt voor het creëren van markeertalen voor bijzondere doeleinden, waarmee vele verschillende soorten gegevens kunnen worden beschreven. DNA-profielen die voor uitwisseling tussen de lidstaten in aanmerking komen, zijn in het interfacecontroledocument door middel van XML en XML-schema beschreven.

5.6.2. ODBC

ODBC (Open DataBase Connectivity) is een standaard programmeerinterfacemethode voor softwareapplicaties die wordt gebruikt om toegang te verlenen tot databankbeheersystemen en om deze onafhankelijk te maken van programmeertalen, databank- en besturingssystemen. ODBC heeft echter bepaalde nadelen. Het beheer van een groot aantal gebruikersmachines kan tot een grote verscheidenheid aan drivers en DLL’s zorgen. Door deze complexiteit kunnen de algemene kosten van het systeembeheer toenemen.

5.6.3. JDBC

JDBC (Java DataBase Connectivity) is een applicatieprogrammeerinterface voor de programmeertaal Java waarbij wordt gedefinieerd op welke manier een gebruiker („cliënt”) toegang kan krijgen tot een databank. Anders dan voor ODBC, hoeven voor JDBC geen lokale DLL’s op de gebruikersmachine te worden gebruikt.

De logica voor het verwerken van verzoeken om DNA-profielen, en de antwoorden daarop, in de sites van de lidstaten wordt in het onderstaande diagram beschreven. Zowel de verzoeken- als de antwoordenstroom interageert met een neutrale datazone die bestaat uit verschillende datagehelen met een gemeenschappelijke datastructuur.

Figuur 3: Overzicht van de applicatieworkflow in de sites van de lidstaten

5.7. Communicatieomgeving

5.7.1. Gemeenschappelijk communicatienetwerk: TESTA en de follow-up-infrastructuur ervan

De applicatie voor het uitwisselen van DNA-gegevens zal het e-mailsysteem, een asynchroon mechanisme, gebruiken om tussen de lidstaten verzoeken te verzenden en antwoorden te ontvangen. Aangezien alle lidstaten over ten minste één nationaal TESTA-toegangspunt beschikken, zullen de DNA-gegevens in het TESTA-netwerk worden uitgewisseld. TESTA biedt een aantal meerwaardediensten door de bijbehorende e-mail relay. De infrastructuur biedt niet alleen specifieke TESTA-e-mailpostbussen, maar is ook geschikt voor het implementeren van maildistributielijsten en routingmaatregelen. Daardoor kan TESTA worden gebruikt als „clearing house” voor berichten die bestemd zijn voor overheidsdiensten die met EU-domeinen zijn verbonden. Er kan ook in viruscontrole worden voorzien.

De TESTA e-mail relay is gebouwd op een hardwareplatform met een hoge beschikbaarheidsgraad dat zich in de centrale applicatie van TESTA bevindt en door een firewall wordt beschermd. De Domain Name Services (domeinnaamdiensten — DNS) van TESTA zetten URL’s om in IP-adressen en verbergen adresinformatie voor de gebruiker en applicaties.

5.7.2. Beveiliging

Het VPN-concept (virtueel gesloten netwerk) is al geïmplementeerd in het kader van TESTA. De Tag Switching Technology die is gebruikt om dit VPN tot stand te brengen, zal verder worden uitgebouwd om de MPLS-norm (Multi-Protocol Label Switching) te ondersteunen die door de Internet Engineering Task Force (IETF) is ontwikkeld.







MPLS is een IETF-standaardtechnologie die voor snellere netwerkverkeersstromen zorgt doordat pakketanalyses door tussenliggende routers (zogeheten „hops”) worden voorkomen. Daartoe worden door de eindrouters van de verbindingen zogeheten labels aan het pakket gekoppeld, op basis van de informatie die wordt opgeslagen in de forwarding information base (FIB). Labels worden ook gebruikt om virtuele gesloten netwerken te implementeren.

MPLS combineert de voordelen van drielagen-routing met die van tweelagen-switching. Aangezien internetadressen niet worden geëvalueerd tijdens de transitie door de netwerkverbindingen houdt MPLS op dit punt geen beperkingen in.

E-mailberichten die met gebruikmaking van TESTA worden verzonden, worden bovendien beveiligd door het sMIME-versleutelingsmechanisme. Zonder kennis van de sleutel en zonder het juiste certificaat kunnen over het netwerk verzonden berichten niet worden ontsleuteld.

5.7.3. Protocollen en normen voor het communicatienetwerk

5.7.3.1. SMTP

SMPT (Simple Mail Transfer Protocol) is de feitelijke norm voor de transmissie van elektronische post over het internet. SMTP is een vrij eenvoudig, op tekst gebaseerd protocol waarbij eerst een of meer ontvangers van een bericht worden gespecificeerd en vervolgens de tekst wordt verstuurd. SMTP maakt gebruik van TCP-poort 25, die door de IETF is gespecificeerd. Om de SMTP-server voor een bepaalde domeinnaam vast te stellen, wordt gebruikgemaakt van een DNS-record (Domain Name System — domeinnamenstelsel) voor MX (Mail eXchange — berichtenuitwisseling).

Dit protocol was aanvankelijk uitsluitend op ASCII-tekst gebaseerd en voldeed daarom niet voor binaire bestanden. Dit heeft geleid tot de ontwikkeling van normen zoals MIME voor het encoderen van binaire bestanden zodat deze via SMTP kunnen worden verzonden. De meeste SMTP-servers ondersteunen thans de 8 bit MIME- en sMIME-extensie, waardoor binaire bestanden bijna net zo gemakkelijk kunnen worden verzonden als niet-gecodeerde tekst. De verwerkingsregels voor sMIME-operaties worden beschreven in het deel „sMIME” (zie hoofdstuk 5.4).

SMTP is een zogeheten „push”-protocol, waardoor berichten niet, wanneer iemand dat zou willen, via een server op afstand kunnen worden opgehaald („to pull”). Daarvoor moet een e-mailcliënt POP3 (Post Office Protocol, 3e versie) of IMAP (Internet Message Access Protocol) gebruiken. Er is besloten om het POP3-protocol te gebruiken voor het uitwisselen van DNA-gegevens.

5.7.3.2. POP

Lokale e-mailcliënten gebruiken de derde versie van het Post Office Protocol (POP3), een internet-standaardprotocol op het niveau van de applicatielaag, om e-mailberichten via een TCP/IP-verbinding op te halen van een server op afstand. Wanneer e-mailcliënten gebruikmaken van het SMTP Submit-profiel van het SMTP-protocol, verzenden zij berichten over het internet of over een intranet. MIME fungeert als norm voor attachments en voor niet-ASCII-tekst in e-mailberichten. Hoewel noch voor POP3 noch voor SMTP e-mailberichten in MIME-formaat vereist zijn, hebben de meeste e-mailberichten over het internet een MIME-formaat, hetgeen tot gevolg heeft dat ook POP-cliënten bekend moeten zijn met MIME en het moeten gebruiken. De volledige communicatieomgeving van Besluit 2008/615/JBZ zal derhalve de POP-componenten bevatten.

5.7.4. Toewijzing van netwerkadressen

Operationele omgeving

De Europese IP-registratieautoriteit (RIPE) heeft aan TESTA een specifiek deel van een C-klasse-subnet toegewezen. Indien nodig kunnen in de toekomst nog meer adresblokken aan TESTA worden toegewezen. In Europa worden internetprotocoladressen op geografische basis aan de lidstaten toegewezen. De uitwisseling van gegevens tussen de lidstaten in het kader van Besluit 2008/615/JBZ vindt plaats over een Europees logisch gesloten IP-netwerk.

Testomgeving

Om een goed werkende omgeving voor dagelijks operationeel gebruik tussen de verbonden lidstaten tot stand te kunnen brengen, moet in het gesloten netwerk een testomgeving worden gecreëerd voor nieuwe lidstaten die zich wensen aan te sluiten. Daartoe is een reeks parameters gespecificeerd, zoals IP-adressen, netwerksettings, e-maildomeinen en accounts voor gebruikers van de applicatie, die op de site van de betreffende lidstaat moeten worden gecreëerd. Verder is er een reeks pseudo-DNA-profielen aangemaakt die voor de tests zullen worden gebruikt.

5.7.5. Configuratieparameters

Er wordt een beveiligd e-mailsysteem ingesteld, dat het domein eu-admin.net gebruikt. Dit domein en de bijbehorende adressen zijn niet toegankelijk vanuit een locatie die zich niet op het Europese TESTA-domein bevindt, omdat de namen alleen op de centrale DNS-server van TESTA worden herkend en deze server van het internet is afgeschermd.

De DNS-dienst van TESTA zorgt voor de mapping van deze adressen van de TESTA-site („host”-namen) en de corresponderende IP-adressen. Voor elk lokaal domein wordt aan de centrale DNS-server van TESTA een e-mailtoegang toegevoegd, zodat alle e-mailberichten die naar lokale TESTA-domeinen worden verzonden, naar de centrale e-mailrelay van TESTA worden doorgestuurd. Vanuit deze centrale e-mailrelay van TESTA worden de berichten vervolgens naar de specifieke e-mailserver van het lokale domein doorgestuurd; daarvoor worden de e-mailadressen van het lokale domein gebruikt. Door e-mailberichten op deze manier door te sturen, passeert gevoelige informatie in e-mailberichten alleen door de Europese gesloten netwerkinfrastructuur, en niet over het onveilige internet.

Op de sites van alle lidstaten moeten subdomeinen ( bold italics ) worden gecreëerd die er als volgt uitzien:

„ application-type. pruem. Member State-code. eu-admin.net”, waarbij:

„Member State-code” staat voor een van de uit twee letters bestaande lidstaatcodes (bv. AT, BE, enz.);

„ application-type ” een van de volgende waarden is: DNA of FP (vingerafdruk).

Toepassing van het bovenstaande levert de volgende subdomeinen op voor de lidstaten:







Lidstaat Subdomeinen Commentaar BE dna.pruem.be.eu-admin.net Setting up a secure local link to the existing TESTA II access point fp.pruem.be.eu-admin.net BG dna.pruem.bg.eu-admin.net fp.pruem.bg.eu-admin.net CZ dna.pruem.cz.eu-admin.net fp.pruem.cz.eu-admin.net DK dna.pruem.dk.eu-admin.net fp.pruem.dk.eu-admin.net DE dna.pruem.de.eu-admin.net Using the existing TESTA II national access points fp.pruem.de.eu-admin.net EE dna.pruem.ee.eu-admin.net fp.pruem.ee.eu-admin.net IE dna.pruem.ie.eu-admin.net fp.pruem.ie.eu-admin.net EL dna.pruem.el.eu-admin.net fp.pruem.el.eu-admin.net ES dna.pruem.es.eu-admin.net Using the existing TESTA II national access point fp.pruem.es.eu-admin.net FR dna.pruem.fr.eu-admin.net Using the existing TESTA II national access point fp.pruem.fr.eu-admin.net IT dna.pruem.it.eu-admin.net fp.pruem.it.eu-admin.net CY dna.pruem.cy.eu-admin.net fp.pruem.cy.eu-admin.net LV dna.pruem.lv.eu-admin.net fp.pruem.lv.eu-admin.net LT dna.pruem.lt.eu-admin.net fp.pruem.lt.eu-admin.net LU dna.pruem.lu.eu-admin.net Using the existing TESTA II national access point fp.pruem.lu.eu-admin.net HU dna.pruem.hu.eu-admin.net fp.pruem.hu.eu-admin.net MT dna.pruem.mt.eu-admin.net fp.pruem.mt.eu-admin.net NL dna.pruem.nl.eu-admin.net Intending to establish a new TESTA II access point at the NFI fp.pruem.nl.eu-admin.net AT dna.pruem.at.eu-admin.net Using the existing TESTA II national access point fp.pruem.at.eu-admin.net PL dna.pruem.pl.eu-admin.net fp.pruem.pl.eu-admin.net PT dna.pruem.pt.eu-admin.net …… fp.pruem.pt.eu-admin.net …… RO dna.pruem.ro.eu-admin.net fp.pruem.ro.eu-admin.net SI dna.pruem.si.eu-admin.net …… fp.pruem.si.eu-admin.net …… SK dna.pruem.sk.eu-admin.net fp.pruem.sk.eu-admin.net FI dna.pruem.fi.eu-admin.net [To be inserted] fp.pruem.fi.eu-admin.net SE dna.pruem.se.eu-admin.net fp.pruem.se.eu-admin.net UK dna.pruem.uk.eu-admin.net fp.pruem.uk.eu-admin.net

HOOFDSTUK 2: Uitwisseling van dactyloscopische gegevens (interfacecontroledocument)

In het navolgende interfacecontroledocument wordt omschreven aan welke eisen de uitwisseling van dactyloscopische gegevens tussen de geautomatiseerde vingerafdrukidentificatiesystemen (AFIS — Automated Fingerprint Identification Systems) van de lidstaten moet voldoen. Een en ander is gebaseerd op de implementatie van ANSI/NIST-ITL 1-2000 (INT-I, versie 4.22b) in het kader van Interpol.

Deze versie bevat de basisdefinities voor de logische records van type 1, type 2, type 4, type 9, type 13 en type 15, die nodig zijn voor het verwerken van dactyloscopische gegevens (beelden en minutiae).

1. Overzicht van de bestandsinhoud

Een bestand met dactyloscopische gegevens bestaat uit verschillende logische records. In de oorspronkelijke norm ANSI/NIST-ITL 1-2000 worden 16 recordsoorten gespecificeerd. De records, en de velden en subvelden in de records, worden van elkaar gescheiden door middel van ASCII-tekens.

Voor de uitwisseling van informatie tussen de verzendende dienst en de dienst van bestemming worden slechts 6 recordtypes gebruikt:







Type 1 → informatie over de te verrichten opdracht Type 2 → alfanumerieke gegevens over de persoon/zaak Type 4 → dactyloscopische grijswaardenbeelden in hoge resolutie Type 9 → minutiae record Type 13 → sporenbeeld in variabele resolutie Type 15 → handpalmafdrukbeeld in variabele resolutie

1.1. Type 1 — Bestandsaanhef

Deze record bevat informatie over de routing en een beschrijving van de structuur van de rest van het bestand. Dit recordtype bevat tevens een omschrijving van de soorten opdrachten, die in de volgende algemene categorieën kunnen worden onderverdeeld:

1.2. Type 2 — Beschrijvende tekst

Deze record bevat tekstinformatie die van belang is voor de verzendende en voor de ontvangende dienst.

1.3. Type 4 — Grijswaardenbeeld in hoge resolutie

Deze record wordt gebruikt voor de uitwisseling van dactyloscopische grijswaardenbeelden in hoge resolutie (8 bits), gesampled tegen 500 pixels per inch. De dactyloscopische beelden moeten worden gecomprimeerd met behulp van een WSQ-algoritme in een maximale van 15:1. Andere comprimeringsalgoritmen of niet-gecomprimeerde beelden mogen niet worden gebruikt.

1.4. Type 9 — Minutiae record

Type 9-records worden gebruikt om lijnkenmerken of minutiaegegevens uit te wisselen. Dit soort records is bedoeld om enerzijds overbodige herhalingen van AFIS-coderingen te voorkomen, en anderzijds de transmissie van AFIS-codes met minder gegevens dan de corresponderende beelden mogelijk te maken.

1.5. Type 13 — Sporenbeeld in variabele resolutie

Deze record wordt gebruikt om beelden (in variabele resolutie) van vinger- en handpalmafdruksporen uit te wisselen, tezamen met alfanumerieke informatie over de textuur. De scanresolutie van de beelden bedraagt 500 pixels per inch, met 256 grijsniveaus. Indien het beeld van de sporen van voldoende kwaliteit is, wordt het door middel van een WSQ-algoritme gecomprimeerd. Indien nodig kan bilateraal worden afgesproken de beeldresolutie te verscherpen tot meer dan 500 pixels per inch en meer dan 256 grijsniveaus. In dat geval verdient het sterke aanbeveling gebruik te maken van JPEG 2000 (zie aanhangsel 7).

1.6. Handpalmafdrukbeeld in variabele resolutie

Voor het uitwisselen van handpalmafdrukbeelden in variabele resolutie met alfanumerieke informatie over de textuur worden tagged-field beeldrecords van type 15 gebruikt. De scanresolutie van de beelden bedraagt 500 pixels per inch, met 256 grijsniveaus. Om het gegevensvolume te beperken, worden alle handpalmafdrukbeelden door middel van een WSQ-algoritme gecomprimeerd. Indien nodig kan bilateraal worden afgesproken de beeldresolutie te verscherpen tot meer dan 500 pixels per inch en meer dan 256 grijsniveaus. In dat geval verdient het sterke aanbeveling gebruik te maken van JPEG 2000 (zie aanhangsel 7).

2. Recordformaat

Een opdrachtbestand bestaat uit één of meer logische records. Voor elke logische record in het bestand moeten, afhankelijk van het recordtype, verschillende informatievelden bestaan. Elk informatieveld kan één of meer basale informatie-elementen bevatten die elk uit één waarde bestaan. Samen worden deze elementen gebruikt om de verschillende aspecten van de gegevens van dat veld kenbaar te maken. Een informatieveld kan ook bestaan uit één of meer informatie-elementen die worden gegroepeerd en in een veld verschillende keren worden herhaald. Een dergelijke groep informatie-elementen wordt subveld genoemd. Een informatieveld kan dus uit één of meer subvelden met informatie-elementen bestaan.

2.1. Informatiescheidingstekens

In tagged field logische records worden vier ASCII-infomatiescheidingstekens gebruikt om informatie af te bakenen. Afgebakende informatie kan zijn: elementen in een veld of subveld, velden in een logische record, of herhalingen van subvelden. Deze informatiescheidingstekens worden gedefinieerd volgens de norm ANSI X3.4. Deze karakters worden gebruikt om informatie in logische zin te scheiden en te kwalificeren. De hiërarchische verhouding is als volgt: het bestandscheidingsteken „FS” (File Separator) is het meest inclusieve teken, gevolgd door het groepsscheidingsteken „GS” (Group Separator), het recordscheidingsteken „RS” (Record Separator) en, ten slotte, het eenheidscheidingsteken „ ►C1 US ◄ ” (Unit Separator). Tabel 1 bevat een lijst van deze ASCII-scheidingstekens, met een beschrijving van het doel waarvoor zij in deze norm worden gebruikt.

Vanuit functioneel oogpunt moeten informatiescheidingstekens worden gezien als indicatie van het soort gegevens dat volgt. Het teken „ ►C1 US ◄ ” scheidt individuele informatie-elementen binnen een veld of subveld. Dit duidt erop dat de informatie die volgt, een stukje data voor dat veld of subveld is. Wanneer verschillende subvelden binnen een veld door het teken „RS” worden gescheiden, duidt dit op het begin van de volgende groep herhaalde informatie-elementen. Het scheidingsteken „GS” tussen informatievelden duidt op het begin van een nieuw veld voorafgaand aan het veldidentificatienummer dat moet verschijnen. Het begin van een nieuwe logische record moet worden aangegeven door het teken „FS”.

De vier tekens hebben slechts een betekenis wanneer ze als datascheidingstekens in de velden van ASCII-tekstrecords worden gebruikt. Wanneer ze in binaire beeldrecords of in binaire velden worden gebruikt, hebben ze geen specifieke betekenis — ze maken louter deel uit van de uitgewisselde gegevens.

Normaliter komen er geen lege velden of informatie-elementen voor; bijgevolg mag er slechts één scheidingsteken staan tussen twee gegevenselementen. Er is een uitzondering op deze regel, namelijk wanneer de gegevens in velden dan wel informatie-elementen in een opdracht niet beschikbaar zijn, ontbreken of facultatief zijn en de verwerking van de opdracht niet afhankelijk is van die specifieke gegevens. Wanneer er in zulke gevallen verschillende scheidingstekens op elkaar volgen, moeten deze samen verschijnen en hoeven er geen „nepgegevens” te worden tussengevoegd.

Voor de definitie van een veld dat uit drie informatie-elementen bestaat, geldt het volgende: indien de informatie voor het tweede informatie-element ontbreekt, komen tussen het eerste en het derde informatie-element twee aanliggende „ ►C1 US ◄ ”-informatiescheidingstekens voor. Indien zowel het tweede als het derde informatie-element zou ontbreken, zouden drie scheidingstekens moeten worden gebruikt — twee „ ►C1 US ◄ ”-tekens plus het scheidingsteken voor het veld- of subveldeinde. De algemene regel is dat indien een of meer verplichte of facultatieve informatie-elementen niet beschikbaar zijn voor een veld of subveld, het overeenkomstige aantal scheidingstekens wordt tussengevoegd.

Het is mogelijk dat combinaties van twee of meer van de vier beschikbare scheidingstekens naast elkaar voorkomen. Indien gegevens ontbreken of niet beschikbaar zijn voor informatie-elementen, subvelden of velden, moet er één scheidingsteken minder voorkomen dan het vereiste aantal gegevenselementen, subvelden of velden.







Tabel 1: gebruikte scheidingstekens Code Type Description Hexadecimal Value Decimal Value ►C1 US ◄ Unit Separator Separates information items 1F 31 RS Record Separator Separates subfields 1E 30 GS Group Separator Separates fields 1D 29 FS File Separator Separates logical records 1C 28

2.2. Recordindeling

In het geval van tagged-field logische records wordt elk gebruikt informatieveld volgens deze norm genummerd. Het formaat van elk veld bestaat uit het nummer van het type logische record, gevolgd door een punt „.”, een veldnummer gevolgd door een dubbele punt „:”, en vervolgens de informatie die bij dat veld hoort. Het tagged-field nummer kan om het even welk getal van één tot negen cijfers zijn tussen de punt „.” en de dubbele punt „:”. Het wordt geïnterpreteerd als veldnummer dat een positief geheel getal is. Dit impliceert dat een veldnummer met de waarde „2.123:” gelijk is aan en op dezelfde manier moet worden geïnterpreteerd als een veldnummer met de waarde „2.000000123:”.

In dit document wordt bij wijze van voorbeeld een getal van drie cijfers gebruikt voor het opsommen van de velden in elk van de in het document beschreven tagged-field logische records. Veldnummers nemen de volgende vorm aan: „TT.xxx:”, waarbij de „TT” staat voor het recordtype, bestaande uit één of twee karakters, gevolgd door een punt. De volgende drie karakters bevatten het desbetreffende veldnummer, gevolgd door een dubbele punt. De dubbele punt wordt gevolgd door beschrijvende ASCII-informatie of door de beeldgegevens.

Logische records van type 1 en type 2 bevatten uitsluitend ASCII-tekstgegevensvelden. De volledige lengte van de record (met inbegrip van de veldnummers, dubbele punten en scheidingstekens) wordt als eerste ASCII-veld vastgelegd in elk van deze recordtypes. Het controleteken van het ASCII-bestandscheidingsteken „FS” (dat het einde van de logische record of opdracht aangeeft) volgt de laatste byte van de ASCII-informatie en wordt meegerekend in de lengte van de record.

Anders dan in het geval van tagged-field records bevat de type 4-record uitsluitend binaire gegevens die worden vastgelegd als geordende binaire velden met een vaste lengte. De volledige lengte van de record wordt vastgelegd in het eerste binaire veld van vier bytes van elke record. Voor deze binaire record worden geen recordnummer met punt en geen veldidentificatienummer met daarop volgende dubbele punt vastgelegd. Aangezien alle veldlengtes van deze record ofwel vast ofwel gespecificeerd zijn, wordt geen enkele van de vier scheidingstekens („ ►C1 US ◄ ”, „RS”, „GS” of „FS”) anders geïnterpreteerd dan als binair gegeven. Voor binaire records wordt het „FS”-teken niet als bestandscheidingsteken of als opdrachteindeteken gebruikt.

3. Logische-recordtype 1: bestandsaanhef

Deze record beschrijft de structuur van het bestand, het soort bestand en andere belangrijke informatie. De voor type 1-velden gebruikte karakterreeks bevat uitsluitend de 7-bits ANSI-code voor onderlinge uitwisseling van informatie.

3.1. Velden voor logische-recordtype 1

3.1.1. Veld 1.001: logische-recordlengte (Logical Record Length — LEN)

Dit veld bevat het totale aantal bytes in de volledige logische-recordtype 1. Het veld begint met „1.001:”, gevolgd door de totale lengte van de record, dit wil zeggen elk karakter van elk veld, plus de informatiescheidingstekens.

3.1.2. Veld 1.002: versienummer (Version Number — VER)

Om ervoor te zorgen dat de gebruikers weten welke versie van de ANSI/NIST-norm wordt gebruikt, specificeert dit veld van 4 bytes het versienummer van de norm die wordt geïmplementeerd door de software of het systeem waarmee het bestand is gecreëerd. De eerste twee bytes specificeren het belangrijkste referentienummer van de gebruikte versie, de tweede twee het minder belangrijke nummer van herziening. De originele norm van 1986 zou bijvoorbeeld als eerste versie worden beschouwd en met „0100” worden aangegeven, terwijl de huidige ANSI/NIST-ITL 1-2000-norm „0300” is.

3.1.3. Veld 1.003: bestandsinhoud (File Content — CNT)

Dit veld bevat een opsomming van alle records in het bestand, per recordtype en in de volgorde waarin de records in het logisch bestand voorkomen. Het bestaat uit één of meer subvelden, die elk twee informatie-elementen bevatten die één logische record uit het desbetreffende bestand beschrijven. De subvelden worden in dezelfde volgorde opgenomen als die waarin de records worden geregistreerd en verzonden.

Het eerste informatie-element in het eerste subveld is „1”, hetgeen verwijst naar dit type 1-record. Het wordt gevolgd door een tweede informatie-element dat het aantal andere records in het bestand bevat. Dit aantal is ook gelijk aan het totaal van de overige subvelden van veld 1.003.

De overige subvelden worden elk aan één record in het bestand gekoppeld, en de sequentie van de subvelden komt met die van de records overeen. Elk subveld bevat twee informatie-elementen. Het eerste is een identificatie van het type record. Het tweede is de IDC van de record. Het karakter „ ►C1 US ◄ ” wordt gebruikt om de twee informatie-elementen van elkaar te scheiden.

3.1.4. Veld 1.004: Soort opdracht (Type of Transaction — TOT)

Dit veld bevat een uit drie letters bestaand „ezelsbruggetje” ter aanduiding van het soort opdracht. Deze codes kunnen verschillen van de codes die in andere implementaties van de ANSI/NIST-norm worden gebruikt.

CPS: Criminal Print-to-Print Search (afdrukbevraging in een afdrukkendatabank voor strafrechtelijke doeleinden). Het gaat hierbij om een verzoek tot bevraging van een afdrukkendatabank met betrekking tot een record die verband houdt met een strafbaar feit. De afdrukken van de betrokkene moeten als WSQ-gecomprimeerde beelden in het bestand worden opgenomen.

In het geval van een „No-HIT” worden de volgende logische records teruggestuurd:

— 1 type-1 record,

— 1 type-2 record.

In het geval van een „HIT” worden de volgende logische records teruggestuurd:

— 1 type-1 record,

— 1 type-2 record,

— 1 tot 14 type-4 record(s).

In tabel A.6.1 (aanhangsel 6) wordt schematisch weergegeven wat de opdracht „CPS” inhoudt.

PMS: Print-to-Latent Search (afdrukbevraging in een sporendatabank). Deze opdracht wordt gegeven om voor een reeks afdrukken een bevraging te verrichten in een databank van niet-geïdentificeerde sporen. Het antwoord bevat een Hit/No-Hit-melding van het AFIS waarin de bevraging is verricht. Indien er verschillende niet-geïdentificeerde sporen zijn, worden er verschillende SRE’s teruggestuurd met telkens één spoor per opdracht. De afdrukken van de betrokkene moeten als WSQ-gecomprimeerde beelden in het bestand worden opgenomen.

In het geval van een „No-HIT” worden de volgende logische records teruggestuurd:

— 1 type-1 record,

— 1 type-2 record.

In het geval van een „HIT” worden de volgende logische records teruggestuurd:

— 1 type-1 record,

— 1 type-2 record,

— 1 type-13 record.

In tabel A.6.1 (aanhangsel 6) wordt schematisch weergegeven wat de opdracht „PMS” inhoudt.

MPS: Latent-to-Print Search (sporenbevraging in een afdrukkendatabank). Deze opdracht wordt gegeven wanneer voor een bepaald spoor een bevraging moet worden verricht in een afdrukkendatabank. De informatie over de minutiae van het spoor moet samen met het beeld (met WSQ-comprimering) in het bestand worden opgenomen.

In het geval van een „No-HIT” worden de volgende logische records teruggestuurd:

— 1 type-1 record,

— 1 type-2 record.

In het geval van een „HIT” worden de volgende logische records teruggestuurd:

— 1 type-1 record,

— 1 type-2 record,

— 1 type-4 of type-15 record.

In tabel A.6.4 (aanhangsel 6) wordt schematisch weergegeven wat de opdracht „MPS” inhoudt.

MMS: Latent-to-Latent Search (sporenbevraging in een sporendatabank). In dit geval bevat het bestand een spoor waarvoor een bevraging moet worden verricht in een databank van niet-geïdentificeerde sporen met de bedoeling verbanden te leggen tussen verschillende plaatsen delict. De informatie over de minutiae van het spoor moet samen met het beeld (met WSQ-comprimering) in het bestand worden opgenomen.

In het geval van een „No-HIT” worden de volgende logische records teruggestuurd:

— 1 type-1 record,

— 1 type-2 record.

In het geval van een „HIT” worden de volgende logische records teruggestuurd:

— 1 type-1 record,

— 1 type-2 record,

— 1 type-13 record.

In tabel A.6.4 (aanhangsel 6) wordt schematisch weergegeven wat de opdracht „MMS” inhoudt.

SRE: deze opdracht wordt door de dienst van bestemming teruggestuurd als antwoord op toegezonden dactyloscopische gegevens. Het antwoord bevat een Hit/No-Hit-melding van het AFIS waarin de bevraging is verricht. Indien er verschillende mogelijke „hits” zijn, worden er verschillende SRE’s teruggestuurd met telkens één mogelijke „hit”.

In tabel A.6.2 (aanhangsel 6) wordt schematisch weergegeven wat de opdracht „SRE” inhoudt.

ERR: foutmelding die wordt teruggestuurd door het AFIS van bestemming. Een ERR bevat een berichtveld (ERM) waarin de vastgestelde fout wordt aangegeven. De volgende logische records worden teruggestuurd:

— 1 type-1 record,

— 1 type-2 record.

In tabel A.6.3 (aanhangsel 6) wordt schematisch aangegeven wat de opdracht „ERR” inhoudt.







Tabel 2: Toegestane codes in opdrachten Transaction Type Logical Record Type 1 2 4 9 13 15 CPS M M M — — — SRE M M C — (C in case of latent hits) C C MPS M M — M (1*) M — MMS M M — M (1*) M — PMS M M M* — — M* ERR M M — — — —

Verklaring:

M = Mandatory (verplicht)

M* = het is mogelijk dat slechts één van de beide recordtypes is opgenomen

O = Optional (facultatief)

C = Conditional — is afhankelijk van de beschikbaarheid van gegevens

— = niet toegestaan

1* = Conditional — is afhankelijk van de ouderdom van de systemen

3.1.5. Veld 1.005: opdrachtdatum (Date of Transaction — DAT)

Dit veld bevat de datum waarop de opdracht is gegeven en moet beantwoorden aan de volgende ISO-standaardnotering: YYYYMMDD

waarbij YYYY het jaar is, MM de maand en DD de dag. Getallen uit één cijfer worden in de notering door een nul voorafgegaan. Bijvoorbeeld: „19931004” staat voor 4 oktober 1993.

3.1.6. Veld 1.006: prioriteit (Priority — PRY)

In dit facultatieve veld wordt de prioriteit van het verzoek, gaande van 1 tot 9, bepaald. „1” is de hoogste prioriteit; „9” de laagste. Opdrachten met prioriteit „1” moeten onmiddellijk worden verwerkt.

3.1.7. Veld 1.007: identificatie dienst van bestemming (Destination Agency Identifier — DAI)

In dit veld wordt gespecificeerd voor welke dienst de opdracht bestemd is.

Het bestaat uit twee informatie-elementen van het volgende formaat: CC/dienst.

Het eerste informatie-element is de ISO 3166-landencode (twee alfanumerieke karakters). Het tweede element, de dienst, is een identificatie van de dienst in vrije tekst van maximaal 32 alfanumerieke karakters.

3.1.8. Veld 1.008: identificatie dienst van herkomst (Originating Agency Identifier — ORI)

In dit veld wordt de originator van het bestand gespecificeerd; het heeft hetzelfde formaat als de DAI (veld 1.007).

3.1.9. Veld 1.009: opdrachtcontrolenummer (Transaction Control Number — TCN)

Dit is een controlenummer dat voor referentiedoeleinden wordt gebruikt. Dit nummer moet door de computer worden gegenereerd en dient het volgende formaat te hebben: YYSSSSSSSSA

waarbij YY het jaar van de opdracht is, SSSSSSSS een serienummer van acht cijfers en A een controleteken dat wordt gegenereerd door de procedure van aanhangsel 2 te volgen.

Indien er geen TCN beschikbaar is, wordt het veld YYSSSSSSSS met nullen gevuld en wordt een controleteken gegenereerd zoals hierboven is beschreven.

3.1.10. Veld 1.010: antwoord opdrachtcontrole (Transaction Control Response — TCR)

Wanneer een verzoek is verzonden waarop dit het antwoord is, bevat dit facultatieve veld het opdrachtcontrolenummer van het verzoekbericht. Het heeft daarom hetzelfde formaat als het TCN (veld 1.009).

3.1.11. Veld 1.011: native scanning-resolutie (NSR)

Dit veld specificeert de normale scanresolutie van het systeem dat door de originator van het bericht wordt ondersteund. De resolutie wordt gespecificeerd als twee cijfers, gevolgd door een decimaal punt en nogmaals twee cijfers.

Voor alle opdrachten in verband met Besluit 2008/615/JBZ bedraagt de bemonsteringsverhouding 500 pixels/inch of 19,68 pixels/mm.

3.1.12. Veld 1.012: nominale transmissieresolutie (Nominal Transmitting Resolution — NTR)

In dit veld van 5 bytes wordt de nominale transmissieresolutie van de doorgezonden beelden gespecificeerd. De resolutie wordt aangegeven in pixels/mm, in hetzelfde formaat als NSR (veld 1.011).

3.1.13. Veld 1.013: domeinnaam (DOM)

Dit verplichte veld bevat de identificatie van de domeinnaam ten behoeve van de implementatie van de gebruikergebonden type 2-logische record. Het bestaat uit de volgende twee informatie-elementen: „INT-I{ ►C1 US ◄ }4.22{GS}”.

3.1.14. Veld 1.014: Greenwich mean time (GMT)

Dit verplichte veld bevat de datum en tijd in universele Greenwich Mean Time (GMT)-weergave. Het GMT-veld dat wordt gebruikt bevat de universele datum en de lokale datum van veld 1.005 (DAT). Door het GMT-veld te gebruiken, worden inconsistenties in verband met lokale tijdsaanduidingen geëlimineerd die ontstaan wanneer een bericht en het antwoord daarop worden verzonden tussen twee plaatsen die in verschillende tijdszones liggen. GMT geeft een universele datum en een 24-urenkloktijd die onafhankelijk is van tijdszones. Dit veld wordt weergegeven als „CCYYMMDDHHMMSSZ”, een reeks van 15 karakters die een opeenvolging zijn van de datum en de GMT en eindigt met een „Z”. De karakters „CCYY” staan voor het jaar van het bericht, de karakters „MM” staan voor de maand (in tientallen en eenheden), de karakters „DD” staan voor de dag (in tientallen en eenheden), de karakters „HH” geven het uur weer, de „MM” de minuten en de „SS” de seconden. De volledige datum mag niet later zijn dan de actuele datum.

4. Logische-recordtype 2: beschrijving

De structuur van deze record is voor een groot deel niet volgens de originele ANSI/NIST-norm gedefinieerd. De record bevat informatie die van specifiek belang is voor de diensten die het bestand verzenden of ontvangen. Om ervoor te zorgen dat met elkaar communicerende dactyloscopiesystemen verenigbaar zijn, mag de record alleen de hieronder opgesomde velden bevatten. Dit document specificeert welke velden verplicht zijn en welke facultatief, en bevat tevens een definitie van de structuur van de individuele velden.

4.1. Velden voor logische-recordtype 2

4.1.1. Veld 2.001: logische-recordlengte (Logical Record Length — LEN)

Dit verplichte veld bevat de lengte van deze type 2-record en specificeert het totale aantal bytes, daaronder begrepen elk karakter van elk veld in de record, plus de informatiescheidingstekens.

4.1.2. Veld 2.002: beeldkarakterisering (Image Designation Character — IDC)

De IDC in dit verplichte veld is een ASCII-weergave van de IDC zoals gedefinieerd in het bestandsinhoudveld (CNT) van de type 1-record (veld 1.003).

4.1.3. Veld 2.003: systeeminformatie (SYS)

Met dit verplichte veld van 4 bytes wordt aangegeven aan welke versie van de INT-I de desbetreffende type 2-record voldoet.

De eerste twee bytes specificeren het belangrijkste versienummer, de volgende twee het minder belangrijke nummer van herziening. Deze implementatie is bijvoorbeeld gebaseerd op INT-I versie 4, 22e herziening, en zou als volgt worden weergegeven: „0422”.

4.1.4. Veld 2.007: zaaknummer (Case Number — CNO)

Dit is een nummer dat door het lokale dactyloscopiebureau wordt gegeven aan een verzameling mogelijke sporen die op een plaats delict zijn gevonden. Het formaat ziet er als volgt uit: CC/nummer

waarbij CC de uit twee alfanumerieke karakters bestaande Interpol-landencode is, en het nummer volgens de lokale richtsnoeren wordt weergegeven met ten hoogte 32 alfanumerieke karakters.

Door middel van dit veld kan het systeem mogelijke sporen van een bepaald delict identificeren.

4.1.5. Veld 2.008: sequentienummer (SQN)

In dit veld wordt elke sequentie van mogelijke sporen in een zaak gespecificeerd. Het veld is maximaal 4 numerieke karakters lang. Een sequentie is een spoor of reeks sporen die worden gegroepeerd, zodat deze kunnen worden geregistreerd en/of bevraagd. Deze definitie houdt in dat zelfs individuele sporen altijd een sequentienummer moeten krijgen.

Dit veld kan samen met de MID (veld 2.009) worden opgenomen om een bepaald spoor in een sequentie te identificeren.

4.1.6. Veld 2.009: spooridentificatie (Latent Identifier — MID)

Dit is een specificatie van een individueel spoor in een sequentie. De waarde is één enkele letter of twee letters, waarbij „A” voor het eerste spoor staat, „B” voor het tweede, en zo verder tot een limiet van „ZZ”. Dit veld wordt analoog aan het sporensequentienummer bedoeld in de beschrijving voor het sequentienummer (veld 2.008) gebruikt.

4.1.7. Veld 2.010: strafrechtelijk referentienummer (Criminal Reference Number — CRN)

Dit is een uniek referentienummer dat door een nationale instantie aan iemand wordt toegekend wanneer deze voor het eerst van een strafbaar feit wordt beschuldigd. Niemand kan meer dan één CRN of hetzelfde CRN als een andere persoon hebben in hetzelfde land. Eenzelfde persoon kan wel verscheidene strafrechtelijke referentienummers hebben in verschillende landen; deze kunnen door de landencode van elkaar worden onderscheiden.

Het formaat van het CRN-veld ziet er als volgt uit: CC/nummer

waarbij CC de uit 2 alfanumerieke karakters bestaande ISO 3166-code is, en het nummer volgens de nationale richtlijnen van de verzendende instantie wordt weergegeven met maximaal 32 alfanumerieke karakters.

Voor opdrachten in verband met Besluit 2008/615/JBZ wordt dit veld gebruikt voor het nationale strafrechtelijke referentienummer van de verzendende instantie, dat gekoppeld is aan de beelden in type 4- of type 15-records.

4.1.8. Veld 2.012: identificatienummer (Miscellaneous Identification Number — MN1)

Dit veld bevat het CRN (veld 2.010) dat in het kader van een CPS- of PMS-opdracht is verzonden, zonder de inleidende landencode.

4.1.9. Veld 2.013: identificatienummer (Miscellaneous Identification Number — MN2)

Dit veld bevat het CNO (veld 2.007) dat in het kader van een MPS- of MMS-opdracht is verzonden, zonder de inleidende landencode.

4.1.10. Veld 2.014: identificatienummer (Miscellaneous Identification Number — MN3)

Dit veld bevat het SQN (veld 2.008) dat in het kader van een MPS- of MMS-opdracht is verzonden.

4.1.11. Veld 2.015: identificatienummer (Miscellaneous Identification Number — MN4)

Dit veld bevat de MID (veld 2.009) die in het kader van een MPS- of MMS-opdracht is verzonden.

4.1.12. Veld 2.063: aanvullende informatie (INF)

In het geval van een SRE-opdracht naar aanleiding van een PMS-verzoek wordt in dit veld informatie verstrekt over de vinger die aanleiding heeft gegeven tot een mogelijke „HIT”. Het formaat van het veld ziet er als volgt uit:

NN waarbij NN de vingerpositiecode is, als gedefinieerd in tabel 5 (twee cijfers).

In alle andere gevallen is het veld facultatief. Het bestaat uit maximaal 32 alfanumerieke karakters en kan aanvullende informatie verschaffen over het verzoek.

4.1.13. Veld 2.064: respondentenlijst (Respondents List — RLS)

Dit veld bevat ten minste twee subvelden. In het eerste subveld wordt beschreven welke bevraging is verricht, door middel van het uit drie letters bestaande „ezelsbruggetje” waarmee in veld 1.004 (TOT) de soort opdracht wordt gespecificeerd. Het tweede subveld bevat één karakter. Een „I” wordt gebruikt om een HIT aan te geven en een „N” wordt gebruikt om aan te geven dat er geen overeenkomsten zijn (NOHIT). In een derde subveld worden de sequentie-identificator voor de aangetroffen mogelijke hit en het totale aantal mogelijke hits opgenomen, gescheiden door een schuine streep. Indien er verschillende mogelijke hits zijn, worden verschillende berichten teruggestuurd.

In het geval van een mogelijke HIT wordt in een vierde subveld de score weergegeven, die maximaal tien cijfers lang is. Indien de HIT is bevestigd, wordt de waarde van dit subveld omschreven als „999999”.

Voorbeeld: „CPS{RS}I{RS}001/001{RS}999999{GS}”

Indien het externe AFIS geen scores toekent, moet op het daarvoor bestemde punt een score „nul” worden gebruikt.

4.1.14. Veld 2.074: status/foutmelding (Status/Error Message Field — ERM)

Dit veld bevat foutmeldingen naar aanleiding van opdrachten, die naar de indiener van het verzoek worden teruggestuurd als onderdeel van een foutbericht.







Tabel 3: Foutmeldingen Numeric Code (1-3) Meaning (5-128) 003 ERROR: UNAUTHORISED ACCESS 101 Mandatory field missing 102 Invalid record type 103 Undefined field 104 Exceed the maximum occurrence 105 Invalid number of subfields 106 Field length too short 107 Field length too long 108 Field is not a number as expected 109 Field number value too small 110 Field number value too big 111 Invalid character 112 Invalid date 115 Invalid item value 116 Invalid type of transaction 117 Invalid record data 201 ERROR: INVALID TCN 501 ERROR: INSUFFICIENT FINGERPRINT QUALITY 502 ERROR: MISSING FINGERPRINTS 503 ERROR: FINGERPRINT SEQUENCE CHECK FAILED 999 ERROR: ANY OTHER ERROR. FOR FURTHER DETAILS CALL DESTINATION AGENCY.

Foutmeldingen met een waarde tussen 100 en 199:

Deze foutmeldingen houden verband met de validering van de ANSI/NIST-records en worden gedefinieerd als volgt:

<error_code 1>: IDC <idc_number 1> FIELD <field_id 1> <dynamic text 1> LF

<error_code 2>: IDC <idc_number 2> FIELD <field_id 2> <dynamic text 2>...

waarbij:

— de code „error_code” uitsluitend aan een specifieke reden is gerelateerd (zie tabel 3);

— „field_id” het ANSI/NIST-veldnummer van het incorrecte veld is (bv. 1.001, 2.001 ...) in het volgende formaat: <record_type>.field_id>.sub_field_id>

— de dynamische tekst een meer gedetailleerde dynamische beschrijving van de fout bevat;

— LF een line feed is waarmee fouten van elkaar worden gescheiden indien er zich meer dan één fout heeft voorgedaan;

— voor type 1-records het ICD wordt gedefinieerd als „-1”.

Voorbeeld:

201: IDC -1 FIELD 1.009 WRONG CONTROL CHARACTER {LF} 115: IDC 0 FIELD 2.003 INVALID SYSTEM INFORMATION

Dit veld is verplicht voor foutberichten.

4.1.15. Veld 2.320: geraamd aantal mogelijke hits (Expected Number of Candidates — ENC)

Dit veld bevat het door de verzoekende dienst geraamde maximale aantal mogelijke hits voor verificatie. De waarde van het ENC mag niet groter zijn dan de in tabel 11 vastgelegde waarden.

5. Logische-recordtype 4: grijswaardenbeeld in hoge resolutie

Type 4-records zijn binaire records (geen ASCII). Dit betekent dat elk veld een specifieke plaats in de record inneemt en dat alle velden bijgevolg verplicht zijn.

De norm maakt het mogelijk om in een en dezelfde record zowel de beeldgrootte als de beeldresolutie te specificeren. Daartoe moeten logische records van type 4 dactyloscopische beelden bevatten die met een nominale pixeldensiteit van 500 tot 520 pixels per inch worden doorgestuurd. Voor nieuwe vormen gaat de voorkeur uit naar een pixeldensiteit van 500 pixels per inch, of 19,68 pixels per mm. De door de INT-I gespecificeerde densiteit bedraagt 500 pixels per inch, met dien verstande dat vergelijkbare systemen zonder vaste voorkeursdensiteit met elkaar kunnen communiceren, zolang het aantal pixels per inch maar 500 à 520 bedraagt.

5.1. Velden voor logische-recordtype 4

5.1.1. Veld 4.001: logische-recordlengte (Logical Record Length — LEN)

Dit veld van 4 bytes bevat de lengte van deze type 4-record en specificeert het totale aantal bytes, daaronder begrepen elke byte van elk veld in de record.

5.1.2. Veld 4.002: beeldkarakterisering (Image Designation Character — IDC)

Dit is een binaire weergave (1 byte) van het IDC-nummer in de bestandsaanhef.

5.1.3. Veld 4.003: afdruktype (IMP)

Het afdruktype is een veld van 1 byte op de zesde bytepositie in de record.







Tabel 4: Vingerafdruktype Code Description 0 Live-scan of plain fingerprint 1 Live-scan of rolled fingerprint 2 Non-live scan impression of plain fingerprint captured from paper 3 Non-live scan impression of rolled fingerprint captured from paper 4 Latent impression captured directly 5 Latent tracing 6 Latent photo 7 Latent lift 8 Swipe 9 Unknown

5.1.4. Veld 4.004: vingerpositie (Finger Position — FGP)

Dit veld heeft een vaste lengte van 6 bytes en bekleedt de zevende tot en met de twaalfde bytepositie van een type 4-record. Het bevat mogelijke vingerposities, beginnend vanaf de meest linkse byte (zevende positie in de record). De bekende of meest waarschijnlijke vingerpositie is gebaseerd op tabel 5. In totaal kan nog voor vijf andere vingers een referentie worden opgenomen; hiertoe worden, in hetzelfde formaat, de vingerposities beurtelings in de resterende 5 bytes ingevoerd. Indien minder dan vijf vingerpositiewaarden worden gebruikt, worden de niet gebruikte bytes opgevuld met een binair 255-karakter. Bij de waardebepaling van vingerposities wordt code 0 gebruikt voor „onbekend”.







Tabel 5: Vingerpositiecode en maximale afmetingen Finger position Finger code Width (mm) Length (mm) Unknown 0 40,0 40,0 Right thumb 1 45,0 40,0 Right index finger 2 40,0 40,0 Right middle finger 3 40,0 40,0 Right ring finger 4 40,0 40,0 Right little finger 5 33,0 40,0 Left thumb 6 45,0 40,0 Left index finger 7 40,0 40,0 Left middle finger 8 40,0 40,0 Left ring finger 9 40,0 40,0 Left little finger 10 33,0 40,0 Plain right thumb 11 30,0 55,0 Plain left thumb 12 30,0 55,0 Plain right four fingers 13 70,0 65,0 Plain left four fingers 14 70,0 65,0

Voor sporen die op de plaats delict zijn aangetroffen, worden alleen de codes 0 tot 10 gebruikt.

5.1.5. Veld 4.005: beeldscanresolutie (Image Scanning Resolution — ISR)

Dit veld van 1 byte neemt de 13e bytepositie in een type-4 record in. Als de waarde ervan „0” is, betekent dit dat het beeld is gesampled met de aanbevolen scanverhouding van 19,68 pixels/mm (500 pixels per inch). Als de waarde „1” is, betekent dit dat het beeld is gesampled met een andere scanverhouding, die in de type-1 record wordt gespecificeerd.

5.1.6. Veld 4.006: lengte horizontale lijn (Horizontal Line Length — HLL)

Dit veld bekleedt de 14e en 15e bytepositie in een type-4 record. Het geeft het aantal pixels in elke scanlijn weer. De eerste byte is de belangrijkste.

5.1.7. Veld 4.007: lengte verticale lijn (Vertical Line Length — VLL)

In dit veld, op de 16e en de 17e bytepositie, wordt het aantal scanlijnen van het beeld vastgelegd. De eerste byte is de belangrijkste.

5.1.8. Veld 4.008: comprimeringsalgoritme van de grijswaarden (Gray-scale Compression Algorithm — GCA)

In dit veld van 1 byte wordt de algoritme voor de comprimering van de grijswaarden gespecificeerd die voor het coderen van de beeldgegevens wordt gebruikt. In dit geval betekent een binaire code 1 dat een WSQ-comprimering is gebruikt (aanhangsel 7).

5.1.9. Veld 4.009: beeld

Dit veld bevat een bytestream die het beeld weergeeft. Het ligt voor de hand dat de structuur van dit veld afhangt van de gebruikte comprimeringsalgoritme.

6. Logische-recordtype 9: minutiaerecord

Type-9 records bevatten een beschrijving, in ASCII-tekst, van de minutiae en aanverwante (gecodeerde) informatie van sporen. In het geval van bevragingen van sporen zijn er geen beperkingen wat het aantal type-9 records in een bestand betreft; per view of spoor is er een aparte record.

6.1. Minutiae-extractie

6.1.1. Identificatie van het soort minutiae

In deze norm worden drie identificatiecijfers vastgelegd waarmee het soort minutiae wordt beschreven. Een overzicht staat in tabel 6. Een eindigende lijn wordt aangegeven als type 1. Een bifurcatie (vertakking) wordt aangegeven als type 2. Indien minutiae niet duidelijk als een van de twee bovengenoemde soorten kunnen worden gecategoriseerd, worden deze als type 0, ofwel „andere”, aangegeven.







Tabel 6: soorten minutiae Type Description 0 Other 1 Ridge ending 2 Bifurcation

6.1.2. Plaatsing en soort minutiae

Om de plaatsing (locatie en hoekrichting) van individuele minutiae te bepalen wordt de volgende methode — die een uitbreiding is van de huidige norm INCITS 378-2004 — toegepast, zodat de templates stroken met deel 5 van norm ANSI INCITS 378-2004.

De positie of locatie van een minutia die een eindigende lijn voorstelt, is het vertakkingspunt van het mediale skelet in de „voren” direct voor de eindigende lijn. Bij verdunning van de drie benen van de „voren” tot een 1 pixel breed skelet, bepaalt het snijpunt de locatie van de minutia. Naar analogie is de locatie van de minutia in het geval van een bifurcatie het vertakkingspunt van het mediale skelet van de lijn. Bij verdunning van de drie benen van de lijn tot een 1 pixel breed skelet, bepaalt het snijpunt van de drie benen de locatie van de minutia.

Na omzetting van de eindigende lijnen in bifurcaties worden de minutiae van het dactyloscopisch beeld als bifurcaties weergegeven. De X- en Y-pixelassen van het snijpunt van de drie benen van elke minutia kunnen direct worden getrokken. De richting van de minutia kan worden bepaald aan de hand van elke skeletvormige bifurcatie. De drie benen van elke skeletvormige bifurcatie moeten worden beschouwd en het eindpunt van elk been moet worden bepaald. Figuur 6.1.2 illustreert de drie methodes die worden gebruikt om het einde van een been te bepalen op basis van een scanresolutie van 500 ppi.

Het eindpunt wordt bepaald in volgorde van voorkomen. De pixels worden berekend op basis van een scanresolutie van 500 ppi. Een andere scanresolutie zou een ander resultaat van de pixelberekening opleveren.

— Afstand is 0,064 ” (de 32e pixel).

— Eindpunt van het skeletbeen is gelegen tussen 0,02 ” tot 0,064 ” (de 10e tot de 32e pixel); er worden geen kortere benen gebruikt.

— Een tweede bifurcatie komt voor op een afstand van 0,064 ” (voor de 32e pixel).

Figuur 6.1.2

De hoek van de minutiae wordt bepaald door vanuit het splitsingspunt drie virtuele stralen te projecteren tot aan het einde van elk been. De kleinste van de drie door deze stralen gevormde hoeken wordt gesneden om de richting van de minutiae aan te geven.

6.1.3. Assenstelsel

De minutiae van een vingerafdruk worden uitgedrukt door middel van een cartesisch assenstelsel. De locaties van minutiae worden weergegeven door hun x- en y-assen. Het assenstelsel vertrekt vanuit de linkerbovenhoek van het oorspronkelijke beeld, waarbij de x-as rechts omhoog en de y-as naar beneden loopt. Zowel de x- als de y-as van een minutia wordt in pixeleenheden vanuit het vertrekpunt weergegeven. Opgemerkt zij dat de locatie van het vertrekpunt en de meeteenheden niet overeenkomen met de conventie die in de definities van type 9 in ANSI/NIST-ITL 1-2000 wordt gehanteerd.

6.1.4. Richting van de minutiae

Hoeken worden in een standaard wiskundige vorm uitgedrukt, met nul graden rechts en hoekvergrotingen tegen de wijzers van de klok in. De richting van geregistreerde hoeken is, bij eindigende lijnen, achterwaarts langs de lijn en, bij bifurcaties, naar het midden van de „voren”. Deze conventie staat diametraal tegenover de conventie voor hoeken in de definities van type 9 in ANSI/NIST-ITL 1-2000.

6.2. Velden voor logische-recordtype 9 in INCITS-378 Format

Alle velden van type-9 records worden als ASCII-tekst geregistreerd. In deze tagged-field record mogen geen binaire velden worden gebruikt.

6.2.1. Veld 9.001: logische-recordlengte (Logical Record Length — LEN)

Dit verplichte ASCII-veld bevat de lengte van de logische record en specificeert het totale aantal bytes, daaronder begrepen elk karakter van elk veld in de record.

6.2.2. Veld 9.002: beeldkarakterisering (Image Designation Character — IDC)

Dit verplichte veld van 2 bytes wordt gebruikt om de minutiaegegevens te identificeren en te lokaliseren. De IDC in dit veld moet overeenkomen met de IDC in het bestandsinhoudveld van de type-1 record.

6.2.3. Veld 9.003: afdruktype (IMP)

In dit verplichte veld van 1 byte wordt aangegeven op welke wijze de vingerafdrukgegevens zijn verkregen. In dit veld wordt het afdruktype aangegeven door middel van de ASCII-waarde van de desbetreffende code uit tabel 4.

6.2.4. Veld 9.004: formaat van de minutiae (Minutiæ format — FMT)

Dit veld bevat een „U”, die aangeeft dat de vorm van de minutiae gebaseerd is op de norm M1-378. Informatie mag worden gecodeerd volgens de norm M1-378, maar alle gegevensvelden van de type-9 record moeten als ASCII-tekstveld blijven staan.

6.2.5. Veld 9.126: CBEFF-gegevens (Common Biometric Exchange File Format)

Dit veld bevat drie soorten gegevens. Het eerste gegeven is de waarde „27” (0x1B). Dit is de identificatie van de „eigenaar” van het CBEFF die door de International Biometric Industry Association (IBIA) is toegewezen aan technisch comité M1 van de INCITS (InterNational Committee for Information Technology Standards). Het teken < ►C1 US ◄ > scheidt dit item van de CBEFF Format Type, waaraan de waarde „513” (0x0201) wordt toegekend om aan te geven dat deze record alleen gegevens over de locatie en de hoekrichting bevat, zonder Extended Data Block-informatie. Het teken < ►C1 US ◄ > scheidt dit item van de CBEFF Product Identifier (PID), waarmee de „eigenaar” van de coderingsapparatuur wordt geïdentificeerd. Deze waarde wordt door de verkoper bepaald, en is te vinden op de website van de IBIA (www.ibia.org), voor zover ze daarop is bekendgemaakt.

6.2.6. Veld 9.127: identificatie van de afnameapparatuur

Dit veld bevat twee informatie-elementen, gescheiden door het teken < ►C1 US ◄ >. Het eerste informatie-element is „APPF” indien de apparatuur die oorspronkelijk voor de afname van de afdruk is gebruikt, gecertificeerd is en voldoet aan de eisen van aanhangsel F (IAFIS Image Quality Specification van 29 januari 1999) van CJIS-RS-0010, de specificaties inzake elektronische transmissie van vingerafdrukken van het FBI. Indien de apparatuur niet daaraan voldoet, is de waarde „NONE”. Het tweede informatie-element is de identificatie van de afnameapparatuur, in casu een door de verkoper toegewezen productnummer van de afnameapparatuur. Indien de waarde „0” is, betekent dit dat de identificatie van de afnameapparatuur niet bekend is.

6.2.7. Veld 9.128: lengte horizontale lijn (Horizontal Line Length — HLL)

Dit verplichte ASCII-veld bevat het aantal pixels op één enkele horizontale lijn in het doorgezonden beeld. Het maximumaantal pixels op één horizontale lijn is beperkt tot 65 534 .

6.2.8. Veld 9.129: lengte verticale lijn (Vertical Line Length — VLL)

Dit verplichte ASCII-veld bevat het aantal horizontale lijnen in het doorgezonden beeld. Het maximumaantal pixels op één verticale lijn is beperkt tot 65 534 .

6.2.9. Veld 9.130: schaaleenheden (Scale units — SLC)

In dit verplichte ASCII-veld wordt gespecificeerd welke eenheden zijn gebruikt om de samplefrequentie van het beeld weer te geven (pixeldensiteit). Een „1” in dit veld staat voor pixels per inch, terwijl een „2” voor pixels per centimeter staat. Een „0” in dit veld betekent dat geen schaal is opgegeven. In casu levert het quotiënt van HPS en VPS de pixel-aspect-verhouding op.

6.2.10. Veld 9.131: horizontale pixelschaal (Horizontal pixel scale — HPS)

In dit verplichte ASCII-veld wordt de pixeld