1989L0552 — NL — 30.07.1997 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en versch ĳnt buiten de verantwoordel ĳkheid van de instellingen
►B RICHTL ĲN VAN DERAAD
van 3 oktober 1989
betreffende de coördinatie van bepaalde wettel ĳke en bestuursrechtel ĳke bepalingen in de Lid-
Staten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten
(89/552/EEG)
(PB L 298 van 17.10.1989, blz. 23)
Gewĳzigd b ĳ:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtl ĳn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni
1997 L 202 60 30.7.1997
1989L0552 — NL — 30.07.1997 — 001.001 — 2
▼B
RICHTL ĲN VAN DERAAD
van 3 oktober 1989
betreffendedecoördinatievanbepaaldewettel ĳkeenbestuursrech-
telĳke bepalingen in de Lid-Staten inzake de uitoefening van tele-
visie-omroepactiviteiten
(89/552/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 2, en artikel 66,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
In samenwerking met het Europese Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat de doelstellingen van de Gemeenschap, zoals in het
Verdrag genoemd, voorzien in de verwezenl ĳking van een steeds
hechter verbond tussen de Europese volkeren en van nauwere betrek-kingen tussen de in de Gemeenschap verenigde Staten, in het verze-keren, door gemeenschappel ĳk optreden, van de economische en sociale
vooruitgang van hun landen door de barrières die Europa verdelen, teverwĳderen, in de bevordering van een voortdurende verbetering van de
omstandigheden waaronder hun volkeren leven en werken en in hetzorg dragen voor de versterking van de waarborgen voor vrede envrĳheid;
Overwegende dat het Verdrag de instelling van een gemeenschappel ĳke
markt voorschr ĳft, alsmede de verw ĳdering tussen de Lid-Staten van
hinderpalen voor het vr ĳe verkeer van diensten en de invoering van een
regime waardoor wordt gewaarborgd dat de mededinging binnen degemeenschappel ĳke markt niet wordt vervalst;
Overwegende dat grensoverschr ĳdende omroepuitzendingen met behulp
van de diverse technologieën één van de middelen vormen om dedoelstellingen van de Gemeenschap te verwezenl ĳken en dat maatre-
gelen dienen te worden genomen om de overgang van de nationalemarkten naar een gemeenschappel ĳke markt voor de produktie en distri-
butie van programma’s te waarborgen en om eerl ĳke concurrentiever-
houdingen te scheppen, zonder daarb ĳafbreuk te doen aan de functie
die de televisie-omroeporganisaties in het algemeen belang te vervullenhebben;
Overwegende dat de Raad van Europa het Europees Verdrag over
grensoverschr ĳdende televisie heeft vastgesteld;
Overwegende dat in het Verdrag is bepaald dat er richtl ĳnen worden
vastgesteld ten einde de toegang tot werkzaamheden, anders dan inloondienst, te vergemakkel ĳken;
Overwegende dat het uitzenden van televisie, onder normale omstandig-
heden, een dienst is in de zin van het Verdrag;
Overwegende dat het Verdrag voorziet in het vr ĳe verkeer van alle
diensten die gewoonl ĳk tegen vergoeding geschieden, onverminderd
hun culturele of andere inhoud en zonder beperking ten aanzien vanonderdanen van de Lid-Staten die in een ander land van de Gemeen-schap z ĳn gevestigd dan dat, waarin degene is gevestigd te wiens
behoeve de dienst wordt verricht;
Overwegende dat dit recht, indien toegepast op het verzorgen van
televisie-uitzendingen, ook een specifieke uiting in het Gemeenschaps-recht is van een meer algemeen beginsel, namel ĳkd ev r ĳheid van
(1) PB nr. C 179 van 17. 7. 1986, blz. 4.
(2) PB nr. C 49 van 22. 2. 1988, blz. 53, en
PB nr. C 158 van 26. 6. 1989.
(3) PB nr. C 232 van 31. 8. 1987, blz. 29.
1989L0552 — NL — 30.07.1997 — 001.001 — 3
▼B
meningsuiting zoals neergelegd in artikel 10, lid 1, van het Europese
Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamen-tele vr ĳheden, dat door alle Lid-Staten is geratificeerd; dat om die reden
de vrĳe uitoefening van deze werkzaamheden in het licht van dat artikel
moet worden gewaarborgd door de aanneming van richtl ĳnen inzake de
werkzaamheden van omroeporganisaties en kabelbedr ĳven, waarb ĳ
alleen de in lid 2 van dat artikel en in artikel 56, lid 1, van het Verdragbepaalde beperkingen mogen worden opgelegd;
Overwegende dat de wettel ĳke en bestuursrechtel ĳke maatregelen in de
Lid-Staten met betrekking tot de werkzaamheden van televisie-omroe-porganisaties en kabelbedr ĳven verschillen vertonen waarvan sommige
een belemmering kunnen z ĳn voor het vr ĳe verkeer van televisie-
uitzendingen in de Gemeenschap en de mededinging binnen de gemeen-schappel ĳke markt kunnen vervalsen;
Overwegende dat al deze beperkingen van de vr ĳheid om omroepdien-
sten te verrichten in de Gemeenschap op grond van het Verdrag moetenworden opgeheven;
Overwegende dat deze opheffing gepaard moet gaan met een coördi-
natie van de van toepassing z ĳnde wetgevingen; dat deze coördinatie
ten doel moet hebben, de uitoefening van de betrokken beroepswerk-zaamheden, en meer in het algemeen de vr ĳe stroom van inlichtingen en
denkbeelden in de Gemeenschap te vergemakkel ĳken;
Overwegende dat het derhalve noodzakel ĳk en toereikend is dat alle
uitzendingen voldoen aan de wettel ĳke voorschriften van de Lid-Staat
van waaruit z ĳworden uitgezonden;
Overwegende dat in deze richtl ĳn het noodzakel ĳke minimum wordt
geregeld om het vr ĳe verkeer van radio- en televisie-uitzendingen tot
stand te brengen; dat de richtl ĳn derhalve de bevoegdheid van de
Lid-Staten en hun lagere overheden tot regeling van de organisatie, metinbegrip van het stelsel van concessies, administratieve vergunningen ofbelastingen, de financiering en de inhoud van de programma’s onverletlaat; dat autonome culturele ontwikkelingen in de Lid-Staten en hetbehoud van het culturele pluralisme in de Gemeenschap derhalve netzozeer als tot dusverre mogel ĳkb lĳven;
Overwegende dat in het kader van de gemeenschappel ĳke markt alle
radio- en televisie-uitzendingen die afkomstig z ĳn uit en bedoeld z ĳn
voor ontvangst in de Gemeenschap, met name die welke bedoeld z ĳn
voor ontvangst in een andere Lid-Staat, moeten voldoen aan de wette-lĳke voorschriften van de Lid-Staat van uitzending die gelden voor
televisie-uitzendingen die bedoeld z ĳn voor ontvangst door het publiek
in die Lid-Staat, en aan de bepalingen van deze richtl ĳn;
Overwegende dat de verplichting voor de Lid-Staat van uitzending toe
te zien op de naleving van het nationale recht, zoals dit door dezerichtlĳn is gecoördineerd, voldoende is om, voor wat het Gemeen-
schapsrecht betreft, het vr ĳe verkeer van uitzendingen te waarborgen,
zonder tweede controle op dezelfde gronden in elke Lid-Staat vanontvangst; dat de Lid-Staat van ontvangst b ĳuitzondering en onder
bepaalde voorwaarden de doorgifte van televisie-uitzendingen echtervoorlopig mag schorsen;
Overwegende dat het voor een afdoende toepassing van deze richtl ĳn
van essentieel belang is dat erop wordt toegezien dat geen maatregelenworden genomen die het vr ĳe verkeer van of de handel in radio- en
televisie-uitzendingen in gevaar brengen of die het ontstaan van machts-posities bevorderen waardoor het pluralisme en de vr ĳheid van infor-
matie op de televisie en in de nieuwsmedia in het algemeen wordenbeperkt;
Overwegende dat deze richtl ĳn uitsluitend voorschriften bevat die
specifiek betrekking hebben op televisie-uitzendingen en derhalve geenafbreuk doet aan bestaande of toekomstige harmonisatiemaatregelen vande Gemeenschap, met name om dwingende eisen uit hoofde van debescherming van de consument, de eerl ĳkheid van handelstransacties en
de mededinging te doen respecteren;
1989L0552 — NL — 30.07.1997 — 001.001 — 4
▼B
Overwegende dat deze coördinatie op communautair niveau nietteminnoodzakel ĳk is ten einde voor personen en bedr ĳven die televisiepro-
gramma’s maken met een cultureel doel de toegang tot en de uitoefe-ning van hun werkzaamheden te vergemakkel ĳken;
Overwegende dat minimumeisen met betrekking tot alle door overheden
of particulieren gemaakte communautaire televisieprogramma’s voorEuropese audiovisuele produkties een doeltreffend middel z ĳn voor de
bevordering van de produktie, de zelfstandige produktie en de distri-butie in bovengenoemde ondernemingen en een aanvulling vormen opandere middelen die met hetzelfde doel z ĳn of zullen worden voorge-
steld;
Overwegende dat derhalve het ontstaan van markten van voldoende
grootte voor televisieprogramma’s in de Lid-Staten dient te wordenbevorderd om de noodzakel ĳke investeringen rendabel te maken, niet
slechts door de vaststelling van gemeenschappel ĳke regels om de natio-
nale markten toegankel ĳk te maken, maar ook door er, voor zover
mogel ĳk en met passende middelen, zorg voor te dragen dat Europese
produkties het grootste aandeel kr ĳgen in de televisieprogramma’s van
alle Lid-Staten; dat, om te kunnen nagaan of deze voorschriften endoelstellingen in acht worden genomen, de Lid-Staten aan deCommissie een verslag dienen voor te leggen over de mate waarin de indeze richtl ĳn voor Europese programma’s en onafhankel ĳke produkties
gereserveerde aandelen werden bereikt; dat voor de berekening van ditaandeel de b ĳzondere situatie van de Helleense Republiek en van de
Portugese Republiek in aanmerking moet worden genomen; dat deCommissie deze verslagen ter kennis van de andere Lid-Staten dient tebrengen, eventueel vergezeld van een advies waarin met name rekeningwordt gehouden met de ten opzichte van voorgaande jaren geboektevooruitgang, het aandeel van de voor het eerst uitgezonden produktiesin het programma-aanbod, de b ĳzondere omstandigheden waarin
nieuwe omroeporganisaties zich bevinden en de specifieke situatie vanlanden met een geringe produktiecapaciteit of een beperkt taalgebied;
Overwegende dat, ten einde het bovenstaande te bereiken, een definitie
van het begrip „Europese produktie” dient te worden gegeven, waarb ĳ
de mogel ĳkheid voor de Lid-Staten onverlet wordt gelaten om deze
definitie nader aan te vullen ten aanzien van de televisie-omroepen dieovereenkomstig artikel 3, lid 1, onder hun bevoegdheid vallen, een enander met inachtneming van het Gemeenschapsrecht en de doelstel-lingen van deze richtl ĳn;
Overwegende dat het van belang is te zoeken naar passende instru-
menten en procedures, in overeenstemming met het Gemeenschaps-recht, om de tenuitvoerlegging van deze doelstellingen te bevorderen,ten einde passende maatregelen te treffen om activiteiten en ontwikke-ling op het gebied van de Europese televisieproduktie en distributie, metname in de Lid-Staten met een geringe produktiecapaciteit of met eenbeperkt taalgebied, aan te moedigen;
Overwegende dat nationale voorzieningen inzake steun aan de ontwik-
keling van de Europese produktie zullen kunnen worden toegepast voorzover deze in overeenstemming z ĳn met het Gemeenschapsrecht;
Overwegende dat een toezegging om, voor zover mogel ĳk, een bepaald
percentage van de programma’s te reserveren voor onafhankel ĳke
produkties, vervaardigd door van de omroeporganisaties onafhankel ĳke
producenten, nieuwe bronnen van televisieprodukties zal doen ontstaan,met name kleine en middelgrote ondernemingen; dat daardoor nieuwekansen en afzetmogel ĳkheden worden geboden voor creatief talent en
voor de werkgelegenheid van mensen met een culturele opleiding enpersonen die in de culturele sector werkzaam z ĳn; dat in de definitie
van het begrip „onafhankel ĳke producent”door de Lid-Staten rekening
dient te worden gehouden met deze doelstelling door nodige aandacht teschenken aan kleine en middelgrote producenten en door het mogel ĳk
te maken dat financiële deelneming van als coproducent optredendedochterondernemingen van televisiemaatschapp ĳen wordt toegestaan;
Overwegende dat maatregelen nodig z ĳn om het de Lid-Staten mogel ĳk
te maken erop toe te zien dat er een bepaalde periode ligt tussen de
1989L0552 — NL — 30.07.1997 — 001.001 — 5
▼B
eerste vertoning van een film in bioscopen en de eerste uitzending van
die film op de televisie;
Overwegende dat de Lid-Staten, ten einde een actief beleid ten gunste
van een bepaalde taal te kunnen voeren, de mogel ĳkheid moeten
behouden om op taalgebied meer gedetailleerde of strengere voor-schriften vast te stellen, mits deze voorschriften in overeenstemmingzĳn met het Gemeenschapsrecht en met name de doorgifte van
programma’s uit andere Lid-Staten niet beperken;
Overwegende dat, ten einde te waarborgen dat de belangen van de
consumenten als k ĳkers naar uitzendingen volledig en naar behoren
worden beschermd, aan televisiereclame minimumnormen en criteriamoeten worden gesteld en dat de Lid-Staten het recht moeten behoudenom voor televisie-omroepmaatschapp ĳen die onder hun bevoegdheid
vallen, meer gedetailleerde en strengere voorschriften uit te vaardigenen in bepaalde gevallen verschillende voorwaarden te stellen;
Overwegende dat de Lid-Staten, met inachtneming van de communau-
taire wetgeving met betrekking tot uitzendingen die uitsluitend z ĳn
bestemd voor het nationaal grondgebied en niet rechtstreeks of indirectkunnen worden ontvangen in een of meer Lid-Staten, andere voor-waarden mogen vaststellen voor het opnemen van reclame en anderelimieten mogen stellen aan de hoeveelheid reclame, ten einde dezespecifieke uitzendingen te vergemakkel ĳken;
Overwegende dat elke vorm van televisiereclame voor sigaretten en
andere tabaksprodukten moet worden verboden, met inbegrip van indi-recte vormen van reclame waarin het tabaksprodukt niet rechtstreekswordt genoemd, maar getracht wordt het reclameverbod te ontduikendoor het gebruik van merknamen, symbolen of andere kenmerken vantabaksprodukten of van bedr ĳven wier alom bekende of voornaamste
activiteiten de produktie of verkoop van dergel ĳke produkten behelzen;
Overwegende dat eveneens alle televisiereclame voor geneesmiddelen
en medische behandelingen die alleen op doktersvoorschrift verkr ĳg-
baar z ĳn in de Lid-Staten onder wier bevoegdheid de omroep valt, moet
worden verboden en dat strenge criteria dienen te worden vastgesteldvoor televisiereclame voor alcoholhoudende produkten;
Overwegende dat, gezien de sterke toeneming van sponsoring als finan-
cieringsmiddel voor programma’s, hiervoor passende voorschriftendienen te worden vastgesteld;
Overwegende dat er voorts voorschriften moeten worden vastgesteld ter
bescherming van de lichamel ĳke, geestel ĳke en zedel ĳke ontwikkeling
van minderjarigen tegen bepaalde programma’s en bepaalde televisiere-clame;
Overwegende dat, hoewel de televisie-omroepen feiten en gebeurte-
nissen in hun uitzendingen normaliter eerl ĳk dienen weer te geven, aan
deze omroepen in ieder geval vergel ĳkbare verplichtingen moeten
worden opgelegd inzake het recht van weerwoord of gel ĳkwaardige
middelen om de daadwerkel ĳke uitoefening van dit recht of middel te
waarborgen voor degene die in z ĳn rechtmatige belangen is geschaad
door een in de loop van een televisie-uitzending gedane bewering,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTL ĲN VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
Definities
Artikel 1
In deze richtl ĳn wordt verstaan onder:
a) „televisie-omroepen”, het oorspronkel ĳke uitzenden via de
kabel of draadloos, via de ether of via satelliet, in al dan nietgecodeerde vorm van voor ontvangst door het publiekbestemde televisieprogramma’s. Hieronder is mede begrepenhet overdragen van programma’s tussen ondernemingen methet oog op doorgifte daarvan aan het publiek. Hieronder z ĳn
1989L0552 — NL — 30.07.1997 — 001.001 — 6
▼B
niet begrepen communicatiediensten die informatieve gege-
vens of andere prestaties op individueel verzoek verstrekkenzoals telekopiediensten, elektronische databanken en anderesoortgel ĳke diensten;
▼
M1
b) „omroeporganisatie”, de natuurl ĳke of rechtspersoon die de
redactionele verantwoordel ĳkheid draagt voor de samenstel-
ling van schema’s van televisieprogramma’s in de zin vanletter a) en die deze programma’s uitzendt of laat uitzendendoor derden;
c) „televisiereclame”, de door een overheidsbedr ĳf of particuliere
onderneming tegen betaling of soortgel ĳke vergoeding dan wel
ten behoeve van zelfpromotie uitgezonden boodschap — inwelke vorm dan ook — in verband met de uitoefening van eencommerciële, industriële, ambachtel ĳke activiteit of van een
vrĳberoep, ter bevordering van de levering tegen betaling van
goederen of diensten, met inbegrip van onroerende goederen,rechten en verplichtingen;
▼
B
►M1d)◄„sluikreclame”, het vermelden of vertonen van goederen,
diensten, naam, handelsmerk of activiteiten van eenproducent van goederen of een dienstverlener in program-ma’s, indien dit door de omroep wordt gedaan met debedoeling reclame te maken en het publiek kan wordenmisleid omtrent de aard van deze vermelding c.q. verto-ning. Deze bedoeling wordt met name geacht aanwezig tezĳn indien tegenover de vermelding c.q. vertoning een
geldel ĳke of andere vergoeding staat;
►
M1e)◄„sponsoring”, elke b ĳdrage van een overheidsbedr ĳfo f
particuliere onderneming die zich niet bezighoudt mettelevisie-omroepactiviteiten of met de vervaardiging vanaudiovisuele produkties, aan de financiering van televisie-programma’s met het doel z ĳn naam, handelsmerk,
imago, activiteiten of realisaties meer bekendheid tegeven;
▼
M1
f) „telewinkelen”, rechtstreekse aanbiedingen aan het publiek die
worden uitgezonden met het oog op de levering tegen betalingvan goederen of diensten, met inbegrip van onroerendegoederen, rechten en verplichtingen.
▼
B
HOOFDSTUK II
Algemene bepalingen
▼M1
Artikel 2
1. Elke lidstaat ziet erop toe dat alle televisie-uitzendingen van
omroeporganisaties die onder z ĳn bevoegdheid vallen, voldoen aan de
regels van het recht dat op voor het publiek in die lidstaat bestemdeuitzendingen van toepassing is.
2. Voor de toepassing van deze richtl ĳn worden onder omroeporga-
nisaties die onder de bevoegdheid van een lidstaat vallen, verstaan:
— die welke overeenkomstig lid 3 in die lidstaat gevestigd z ĳn;
— die waarop lid 4 van toepassing is.
3. Voor de toepassing van deze richtl ĳn wordt
a) een omroeporganisatie geacht gevestigd te z ĳn in een lidstaat,
wanneer de omroeporganisatie haar hoofdkantoor in die lidstaatheeft en de programmeringsbesluiten in die lidstaat wordengenomen;
1989L0552 — NL — 30.07.1997 — 001.001 — 7
▼M1
b) indien een omroeporganisatie haar hoofdkantoor in een lidstaat heeft,
maar de programmeringsbesluiten in een andere lidstaat wordengenomen, die omroeporganisatie geacht gevestigd te z ĳni nd e
lidstaat waar een aanzienl ĳk deel van het b ĳde televisieomroepacti-
viteiten betrokken personeel werkzaam is; indien in elk van dielidstaten een aanzienl ĳk deel van het b ĳde televisieomroepactivi-
teiten betrokken personeel werkzaam is, wordt de omroeporganisatiegeacht gevestigd te z ĳn in de lidstaat waar z ĳhaar hoofdkantoor
heeft; indien in geen van die lidstaten een aanzienl ĳk deel van het
bĳde televisie-omroepactiviteiten betrokken personeel werkzaam is,
wordt de omroeporganisatie geacht gevestigd te z ĳn in de lidstaat
waar z ĳhet eerst met haar omroepactiviteiten is begonnen overeen-
komstig het recht van die lidstaat, mits z ĳeen duurzame en reële
band met de economie van die lidstaat onderhoudt;
c) indien een omroeporganisatie haar hoofdkantoor in een lidstaat heeft,
terwĳl de programmeringsbesluiten in een derde land worden
genomen — of andersom —, z ĳgeacht gevestigd te z ĳni nd e
betrokken lidstaat, mits een aanzienl ĳk deel van het b ĳde televisie-
omroepactiviteiten betrokken personeel in die lidstaat werkzaam is.
4. Omroeporganisaties waarop lid 3 niet van toepassing is, worden
geacht onder de bevoegdheid van een lidstaat te vallen, wanneer z ĳ:
a) gebruik maken van een door die lidstaat toegekende frequentie,
b) gebruik maken van een tot een lidstaat behorende satellietcapaciteit,
hoewel z ĳgeen gebruik maken van een door die lidstaat toegekende
frequentie,
c) gebruik maken van een zich in een lidstaat bevindende aarde-satel-
liet-verbinding, hoewel z ĳgeen gebruik maken van een door die
lidstaat toegekende frequentie, noch van een tot die lidstaat beho-rende satellietcapaciteit.
5. Indien niet volgens de leden 3 en 4 kan worden bepaald welke
lidstaat bevoegd is, is de bevoegde lidstaat die waarin de omroeporgani-satie is gevestigd in de zin van artikel 52 en volgende van het Verdragtot oprichting van de Europese Gemeenschap.
6. Deze richtl ĳn is niet van toepassing op televisie-uitzendingen die
uitsluitend voor ontvangst in derde landen bestemd z ĳn en die niet
direct of indirect door het publiek in een of meer lidstaten wordenontvangen.
Artikel 2 bis
1. De lidstaten waarborgen de vr ĳheid van ontvangst en belemmeren
niet de doorgifte op hun grondgebied van televisie-uitzendingen uitandere lidstaten om redenen die binnen de door deze richtl ĳn gecoördi-
neerde gebieden vallen.
2. De lidstaten mogen t ĳdelĳk van lid 1 afw ĳken wanneer aan de
volgende voorwaarden is voldaan:
a) een televisie-uitzending uit een andere lidstaat vormt een duidel ĳke,
belangr ĳke en ernstige inbreuk op artikel 22, lid 1 of 2, en/of op
artikel 22 bis;
b) de omroeporganisatie heeft in de voorafgaande twaalf maanden al
minstens tweemaal inbreuk op de onder a) bedoelde bepaling(en)gemaakt;
c) de betrokken lidstaat heeft de omroeporganisatie en de Commissie
schriftel ĳk kennis gegeven van de vermeende inbreuken en van de
maatregelen die z ĳvoornemens is te nemen indien een dergel ĳke
inbreuk herhaald zou worden;
d) overleg met de uitzendende lidstaat en de Commissie heeft niet
binnen 15 dagen vanaf de onder c) bedoelde kennisgeving tot eenminnel ĳke schikking geleid, en de vermeende inbreuk duurt voort.
De Commissie beslist binnen twee maanden na de kennisgeving van de
door de lidstaat genomen maatregelen over de vraag of die maatregelen
1989L0552 — NL — 30.07.1997 — 001.001 — 8
▼M1
verenigbaar z ĳn met het Gemeenschapsrecht. Is de beslissing negatief,
dan moet de lidstaat de maatregelen onverw ĳld beëindigen.
3. Lid 2 vormt geen beletsel om in de lidstaat onder welks bevoegd-
heid de betrokken omroeporganisatie valt, ongeacht welke procedure,maatregel of sanctie op de betrokken inbreuken toe te passen.
Artikel 3
1. Het staat de lidstaten vr ĳ, van de onder hun bevoegdheid vallende
televisieomroeporganisaties naleving van strengere of meer gedetail-leerde voorschriften te eisen op de gebieden die onder deze richtl ĳn
vallen.
2. De lidstaten dragen er met passende middelen in het kader van
hun wetgeving zorg voor dat de onder hun bevoegdheid vallende televi-sieomroeporganisaties de bepalingen van deze richtl ĳn daadwerkel ĳk
naleven.
3. De maatregelen behelzen onder meer passende procedures
waarvan rechtstreeks betrokken derden, met inbegrip van onderdanenvan andere lidstaten, gebruik kunnen maken om zich voor de daadwer-kelĳke naleving van de bepalingen overeenkomstig het nationale recht
te wenden tot de bevoegde rechterl ĳke of andere autoriteiten.
Artikel 3 bis
1. Iedere lidstaat kan in overeenstemming met het Gemeenschaps-
recht maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat onder z ĳn bevoegd-
heid vallende omroeporganisaties evenementen die door die lidstaat vanaanzienl ĳk belang voor de samenleving worden geacht, niet op een
exclusieve basis zodanig uitzenden dat een belangr ĳk deel van het
publiek in die lidstaat dergel ĳke evenementen niet via rechtstreekse of
uitgestelde verslaggeving op de kosteloze televisie kan volgen. In datgeval stelt de betrokken lidstaat een l ĳst van aangewezen nationale of
niet-nationale evenementen op die h ĳvan aanzienl ĳk belang voor de
samenleving acht. De lidstaat doet dit te gepasten t ĳde op duidel ĳke en
transparante w ĳze. Daarb ĳbepaalt de betrokken lidstaat tevens of deze
evenementen via volledige of gedeeltel ĳke rechtstreekse verslaggeving
dan wel, waar nodig of passend om objectieve redenen van openbaarbelang, via volledige of gedeeltel ĳke uitgestelde verslaggeving beschik-
baar moeten z ĳn.
2. De lidstaten stellen de Commissie terstond in kennis van alle
maatregelen die z ĳkrachtens lid 1 nemen of hebben genomen. Binnen
een periode van drie maanden na de kennisgeving vergewist deCommissie zich ervan dat dergel ĳke maatregelen verenigbaar z ĳn met
het Gemeenschapsrecht en stelt z ĳde andere lidstaten ervan in kennis.
Zĳwint advies in b ĳhet krachtens artikel 23 bis ingestelde comité. Z ĳ
maakt de genomen maatregelen onverw ĳld bekend in het Publicatieblad
van de Europese Gemeenschappen en publiceert ten minste eenmaal per
jaar de geconsolideerde l ĳst van door de lidstaten getroffen maatre-
gelen.
3. De lidstaten dragen er met passende middelen in het kader van
hun wetgeving zorg voor dat onder hun bevoegdheid vallende omroe-porganisaties de door deze organisaties na de datum van bekendmakingvan deze richtl ĳn verworven exclusieve rechten niet zodanig uitoefenen
dat een belangr ĳk deel van het publiek in een andere lidstaat even-
ementen die door die andere lidstaat overeenkomstig de voorgaandeleden z ĳn aangewezen, niet op de kosteloze televisie kan volgen via
volledige of gedeeltel ĳke rechtstreekse verslaggeving dan wel, waar
nodig of passend om objectieve redenen van openbaar belang, viavolledige of gedeeltel ĳke uitgestelde verslaggeving, zoals door die
andere lidstaat overeenkomstig lid 1 is bepaald.
1989L0552 — NL — 30.07.1997 — 001.001 — 9
▼B
HOOFDSTUK III
Bevordering van de verspreiding en produktie van televisieprogramma’s
Artikel 4
1. Voor zover mogel ĳk zien de Lid-Staten er met passende middelen
op toe dat de omroeporganisaties het grootste gedeelte van hun niet aaninformatie, sport, spel, reclame ►
M1, teletekst en telewinkelen ◄
gewĳde zendt ĳd reserveren voor Europese produkties in de zin van
artikel 6. Dit gedeelte moet geleidel ĳk, aan de hand van passende
criteria, worden bereikt, rekening houdend met de verantwoordel ĳkheid
van de omroeporganisatie jegens haar publiek inzake voorlichting,vorming, cultuur en amusement.
2. Wanneer het in lid 1 omschreven gedeelte niet kan worden
bereikt, mag het niet geringer z ĳn dan het gedeelte dat in 1988 gemid-
deld in de betrokken Lid-Staat is vastgesteld.
Ten aanzien van de Helleense Republiek en de Portugese Republiek
wordt het jaar 1988 echter vervangen door het jaar 1990.
3. Vanaf 3 oktober 1991 leggen de Lid-Staten om de twee jaar aan
de Commissie een verslag voor over de toepassing van het onderhavigeartikel en van artikel 5.
Dit verslag bevat met name een statistisch overzicht van de mate waarin
het in het onderhavige artikel en in artikel 5 genoemde gedeelte voorelk van de televisieprogramma’s die onder de bevoegdheid van debetrokken Lid-Staat vallen, is bereikt, de redenen waarom dat inbepaalde gevallen niet is gebeurd, alsmede de maatregelen die inverband daarmee genomen z ĳn of overwogen worden.
De Commissie brengt deze verslagen, eventueel vergezeld van een
advies, ter kennis van de andere Lid-Staten en van het Europese Parle-ment. Z ĳziet toe op de toepassing van het onderhavige artikel en van
artikel 5, overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag. In haar advieskan de Commissie met name rekening houden met de in vergel ĳking
met voorgaande jaren geboekte vooruitgang, het aandeel van de voorhet eerst uitgezonden produkties in het programma-aanbod, b ĳzondere
omstandigheden waarin nieuwe omroeporganisaties zich bevinden en despecifieke situatie van landen met een geringe audiovisuele produktieca-paciteit of een beperkt taalgebied.
4. Uiterl ĳk aan het eind van het v ĳfde jaar na de vaststelling van de
onderhavige richtl ĳn beziet de Raad, aan de hand van een verslag van
de Commissie, vergezeld van de w ĳzigingsvoorstellen die z ĳpassend
acht, opnieuw de tenuitvoerlegging van het onderhavige artikel.
Daartoe wordt in het verslag van de Commissie, op basis van de door de
Lid-Staten overeenkomstig lid 3 verstrekte inlichtingen, met name reke-ning gehouden met de ontwikkeling die zich op de communautairemarkt en in internationaal verband heeft voorgedaan.
Artikel 5
Telkens wanneer dat mogel ĳk is, zien de Lid-Staten er met passende
middelen op toe dat de omroeporganisaties ten minste 10 % van hunniet aan informatie, sport, spel, reclame ►
M1, teletekst en telewin-
kelen◄gewĳde zendt ĳd of, b ĳwĳze van alternatief, naar keuze van
de Lid-Staat, ten minste 10 % van hun programmabudget, reserverenvoor Europese produkties die door van de televisie-omroeporganisatiesonafhankel ĳke producenten z ĳn vervaardigd. Dit gedeelte moet gelei-
delĳk, aan de hand van passende criteria, worden bereikt, rekening
houdende met de verantwoordel ĳkheid van de televisie-omroeporgani-
saties jegens hun publiek inzake voorlichting, vorming, cultuur enamusement; het dient te worden bereikt door een passend gedeelte tereserveren voor recente produkties, dat wil zeggen voor produkties diebinnen een periode van v ĳf jaar nadat z ĳzĳn gemaakt, worden uitge-
zonden.
1989L0552 — NL — 30.07.1997 — 001.001 — 10
▼B
Artikel 6
1. In de zin van het onderhavige hoofdstuk worden onder Europese
produkties verstaan:
▼M1a) producties die afkomstig z ĳn uit lidstaten;
▼B
b) produkties die afkomstig z ĳn uit derde Europese Staten die part ĳ
zĳnbĳhet Europese Verdrag inzake grensoverschr ĳdende televisie
van de Raad van Europa en die voldoen aan de voorwaarden van lid2;
c) produkties afkomstig uit andere Europese derde Staten en die
voldoen aan de voorwaarden van lid 3.
▼
M1
Voorwaarde voor de toepassing van het bepaalde in de letters b) en c) isdat producties die afkomstig z ĳn uit lidstaten, in de betrokken derde
landen niet worden getroffen door discriminerende maatregelen.
▼
B
2. De in lid 1, onder a) en b), bedoelde produkties z ĳn produkties die
voornamel ĳk tot stand z ĳn gebracht met hulp van auteurs en mede-
werkers die in een of meer in dat lid, onder a) en b), bedoelde Statenwoonachtig z ĳn en die aan een van de volgende drie voorwaarden
voldoen:
a) deze produkties z ĳn tot stand gebracht door een of meer in een of
meer van deze Staten gevestigde producenten;
b) de vervaardiging ervan wordt door een of meer in een of meer van
deze Staten gevestigde producenten gesuperviseerd en daadwerkel ĳk
gecontroleerd;
c)d eb ĳdrage van de coproducenten van deze Staten in de totale kosten
van de coproduktie bedraagt meer dan de helft en de coproduktiewordt niet door een of meer buiten deze Staten gevestigde produ-centen gecontroleerd.
▼
M1
3. De in lid 1, onder c), bedoelde producties z ĳn producties die
uitsluitend of in coproductie met in een of meer lidstaten gevestigdeproducenten z ĳn vervaardigd door producenten die gevestigd z ĳn in een
of meer derde Europese staten waarmee de Gemeenschap op de audio-visuele sector betrekking hebbende overeenkomsten heeft gesloten,indien die producties voornamel ĳkzĳn vervaardigd met de hulp van
auteurs en medewerkers die woonachtig z ĳn in een of meer Europese
staten.
4. Producties die geen Europese producties in de zin van lid 1 z ĳn,
maar die vervaardigd worden in het kader van tussen de lidstaten enderde landen gesloten bilaterale coproductieverdragen, worden als Euro-pese producties beschouwd wanneer de coproducenten uit de Gemeen-schap een meerderheidsaandeel hebben in de totale productiekosten enover de productie niet door een of meer buiten de lidstaten gevestigdeproducenten zeggenschap wordt uitgeoefend.
▼
B
►M15.◄Produkties die geen Europese produkties z ĳni nd ez i n
►M1van de leden 1 en 4 ◄, maar die voornamel ĳk met behulp van
in een of meer Lid-Staten gevestigde auteurs en medewerkers z ĳn
vervaardigd, worden als een Europese produktie beschouwd naar ratovan het aandeel van coproducenten uit de Gemeenschap in de totaleproduktiekosten.
▼
M1
Artikel 7
De lidstaten zien erop toe dat de onder hun bevoegdheid vallende
omroeporganisaties geen cinematografische werken uitzenden buiten demet de houders van rechten overeengekomen periodes.
1989L0552 — NL — 30.07.1997 — 001.001 — 11
▼M1
Artikel 9
Dit hoofdstuk is niet van toepassing op voor lokaal publiek bestemde
televisie-uitzendingen die geen deel uitmaken van een nationaal net.
▼B
HOOFDSTUK IV
▼M1
Televisiereclame, sponsoring en telewinkelen
Artikel 10
1. Televisiereclame en telewinkelen moeten gemakkel ĳk als zodanig
herkenbaar z ĳn en door optische en/of akoestische middelen duidel ĳk
gescheiden z ĳn van de rest van het programma-aanbod.
2. Afzonderl ĳke reclame- en telewinkelspots moeten een uitzonde-
ring bl ĳven.
3. B ĳreclame en telewinkelen mag geen gebruik worden gemaakt
van subliminale technieken.
4. Sluikreclame en verkapt telewinkelen z ĳn verboden.
Artikel 11
1. Reclame en telewinkelspots moeten tussen de uitzendingen
worden ingevoegd. Onder voorbehoud van de in de leden 2 tot en met 5vastgestelde voorwaarden, mogen reclame en telewinkelspots ooktĳdens de uitzendingen zodanig worden ingevoegd dat de integriteit en
de waarde van de uitzendingen niet worden geschaad, rekeninghoudende met de natuurl ĳke pauzes in en de duur en de aard van het
programma, en er geen afbreuk wordt gedaan aan de rechten van dehouders van rechten.
2. B ĳuit zelfstandige onderdelen samengestelde uitzendingen of b ĳ
sportuitzendingen en op soortgel ĳke wĳze gestructureerde evenementen
en opvoeringen met pauzes mogen er alleen tussen de zelfstandigeonderdelen of t ĳdens de pauzes reclame en telewinkelspots worden
ingevoegd.
3. De uitzending van audiovisuele producties zoals bioscoop- en
televisiefilms (met uitzondering van series, feuilletons, lichte amuse-mentsprogramma’s en documentaires) mag één keer per t ĳdvak van 45
minuten worden onderbroken mits de geprogrammeerde duur ervanmeer dan 45 minuten bedraagt. Indien de geprogrammeerde duur ervanten minste 20 minuten langer is dan twee of meer volledige t ĳdvakken
van 45 minuten, mag er nog één keer worden onderbroken.
4. Wanneer andere dan de onder lid 2 bedoelde uitzendingen worden
onderbroken door reclame of telewinkelspots, moet een t ĳdvak van ten
minste 20 minuten verlopen tussen opeenvolgende onderbrekingenbinnen de uitzendingen.
5. B ĳuitzendingen van religieuze erediensten mag geen reclame of
telewinkelen worden ingevoegd. Televisiejournaals en actualiteitenma-gazines, documentaires, godsdienstige uitzendingen en uitzendingenvoor kinderen waarvan de geprogrammeerde duur minder dan 30minuten bedraagt, mogen niet door reclame of telewinkelen wordenonderbroken. Wanneer de geprogrammeerde duur ten minste 30minuten bedraagt, z ĳn de vorige leden van toepassing.
1989L0552 — NL — 30.07.1997 — 001.001 — 12
▼B
Artikel 12
▼M1Televisiereclame en telewinkelen mogen niet:
▼Ba) de mensel ĳke waardigheid aantasten;
b) discriminatie inhouden naar ras, geslacht of nationaliteit;
c) godsdienstige of politieke overtuigingen kwetsen;
d) aansporen tot gedrag dat schadel ĳk is voor gezondheid of veiligheid;
e) aansporen tot gedrag dat schadel ĳk is voor het milieu.
▼M1
Artikel 13
Televisiereclame en telewinkelen, in welke vorm dan ook, met betrek-
king tot sigaretten en tabaksproducten z ĳn verboden.
▼B
Artikel 14
►M11.◄Televisiereclame voor geneesmiddelen en medische
behandelingen die in de Lid-Staat onder wiens bevoegdheid de tele-visie-omroeporganisatie valt, alleen op doktersvoorschrift verkr ĳgbaar
zĳn, is verboden.
▼
M1
2. Telewinkelen met betrekking tot geneesmiddelen waarvoor eenvergunning voor het in de handel brengen nodig is in de zin vanRichtl ĳn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende de
aanpassing van de wettel ĳke en bestuursrechtel ĳke bepalingen inzake
geneesmiddelen (
1), en telewinkelen met betrekking tot medische behan-
delingen z ĳn verboden.
▼B
Artikel 15
▼M1Televisiereclame en telewinkelen met betrekking tot alcoholhoudende
dranken moeten aan de volgende criteria voldoen:
▼Ba) zĳmag zich niet specifiek tot minderjarigen richten en mag in het
bĳzonder geen minderjarigen tonen die dit soort dranken gebruiken;
b) zĳmag geen verband leggen tussen alcoholgebruik en een verbete-
ring van fysieke prestaties of gemotoriseerd r ĳden;
c)zĳmag niet de indruk wekken dat alcoholgebruik b ĳdraagt tot
sociale of seksuele successen;
d) er mag niet in worden gesuggereerd dat alcoholhoudende dranken
therapeutische kwaliteiten bezitten, dan wel een stimulerend, kalme-rend of spanningsreducerend effect hebben;
e) zĳmag geen onmatig alcoholgebruik aanmoedigen dan wel onthou-
ding of matig alcoholgebruik in een negatief daglicht stellen;
f) zĳmag geen nadruk leggen op het hoge alcoholgehalte van dranken
als positieve eigenschap.
Artikel 16
►
M11.◄Televisiereclame mag minderjarigen geen morele of
fysieke schade berokkenen en moet daarom voldoen aan de volgendecriteria voor hun bescherming:
(1) PB nr. 22 van 9. 2. 1965, blz. 369/65. Richtl ĳn laatstel ĳk gew ĳzigd b ĳ
Richtl ĳn 93/39/EEG (PB nr. L 214 van 24. 8. 1993, blz. 22).
1989L0552 — NL — 30.07.1997 — 001.001 — 13
▼B
a) zĳmag minderjarigen niet rechtstreeks tot de aankoop van een
bepaald produkt of dienst aanzetten door te profiteren van hunonervarenheid of hun goedgelovigheid;
b) zĳmag minderjarigen er niet rechtstreeks toe aanzetten hun ouders
of anderen te overreden tot de aankoop van produkten of dienstenwaarvoor reclame wordt gemaakt;
c)zĳmag niet profiteren van het speciale vertrouwen dat minderjarigen
hebben in ouders, leerkrachten of anderen;
d) zĳmag minderjarigen niet zonder reden in gevaarl ĳke situaties
tonen.
▼
M1
2. Telewinkelen moet aan de in lid 1 genoemde eisen voldoen enmag daarenboven minderjarigen er niet toe aanzetten overeenkomsten tesluiten voor het kopen of huren van goederen en diensten.
▼
B
Artikel 17
1. Gesponsorde televisieprogramma’s moeten aan de volgende voor-
waarden voldoen:
a) inhoud en programmering van een gesponsorde uitzending mogen
nimmer dusdanig door de sponsor worden beïnvloed dat daardoor deverantwoordel ĳkheid en de redactionele onafhankel ĳkheid van de
omroeporganisatie ten aanzien van de uitzendingen worden aange-tast;
b) zĳworden aan het begin en/of aan het eind duidel ĳk als gesponsorde
programma’s gekenmerkt door vermelding van naam en/of logo vande sponsor;
c)zĳmogen niet aansporen tot aankoop of huur van produkten of
diensten van de sponsor of van derden, in het b ĳzonder door speci-
fieke aanpr ĳzingen van die produkten of diensten.
▼
M1
2. Televisieprogramma’s mogen niet worden gesponsord door onder-nemingen waarvan de hoofdactiviteit bestaat in de productie of verkoopvan sigaretten en andere tabaksproducten.
3. B ĳhet sponsoren van televisieprogramma’s door ondernemingen
waarvan de activiteiten de productie of verkoop van geneesmiddelen enmedische behandelingen omvatten, mag de naam of het imago van deonderneming worden aangeprezen, maar mogen geen specifieke genees-middelen of medische behandelingen worden aangeprezen die in delidstaten onder welker bevoegdheid de omroeporganisatie valt, alleen opdoktersvoorschrift verkr ĳgbaar z ĳn.
▼
B
►M14.◄Televisiejournaals en politieke informatieprogramma’s
mogen niet worden gesponsord.
▼M1
Artikel 18
1. De zendt ĳd voor telewinkelspots, reclamespots en andere vormen
van reclame, met uitzondering van de blokken voor telewinkelen in dezin van artikel 18 bis, mag niet meer dan 20 % van de dagel ĳkse
zendtĳd bedragen. De zendt ĳd voor reclamespots mag niet meer dan
15 % van de dagel ĳkse zendt ĳdzĳn.
2. De zendt ĳd voor reclamespots en telewinkelspots binnen een
gegeven klokuur mag niet meer dan 20 % bedragen.
3. Voor de toepassing van dit artikel omvat reclame niet:
— aankondigingen door de omroeporganisatie in verband met haar
eigen programma’s en met rechtstreeks daarvan afgeleide ondersteu-nende producten;
1989L0552 — NL — 30.07.1997 — 001.001 — 14
▼M1
— mededelingen van de overheid en liefdadigheidsgroepen die gratis
worden uitgezonden.
Artikel 18bis
1. Blokken voor telewinkelen die worden uitgezonden door een net
dat zich niet uitsluitend met telewinkelen bezighoudt, moeten zonderonderbreking minimaal 15 minuten in beslag nemen.
2. Het maximumaantal blokken per dag bedraagt acht. De totale duur
ervan mag niet meer dan drie uur per dag bedragen. Z ĳmoeten door
optische en akoestische middelen duidel ĳk herkenbaar worden gemaakt
als blokken voor telewinkelen.
Artikel 19
De hoofdstukken I, II, IV, V, VI, VI bis en VII gelden mutatis mutandis
voor netten die zich uitsluitend met telewinkelen bezighouden. Reclameop die netten is toegestaan binnen de in artikel 18, lid 1, gesteldedagelĳkse grenzen. Artikel 18, lid 2, is niet van toepassing.
Artikel 19 bis
De hoofdstukken I, II, IV, V, VI, VI bis en VII gelden mutatis mutandis
voor netten die zich uitsluitend met zelfpromotie bezighouden. Anderevormen van reclame op die netten z ĳn toegestaan binnen de in artikel
18, leden 1 en 2, gestelde grenzen. Inzonderheid deze bepaling zalovereenkomstig artikel 26 worden heroverwogen.
Artikel 20
Onverminderd artikel 3 mogen de lidstaten, onder eerbiediging van het
Gemeenschapsrecht, andere voorwaarden vaststellen dan die welke z ĳn
neergelegd in artikel 11, leden 2 tot en met 5, artikel 18 en artikel 18bis, wat betreft uitzendingen die uitsluitend bestemd z ĳn voor het
nationale grondgebied en die niet direct of indirect in een of meerandere lidstaten door het publiek kunnen worden ontvangen.
▼B
HOOFDSTUK V
▼M1
Bescherming van minderjarigen en openbare orde
Artikel 22
1. De lidstaten nemen passende maatregelen om ervoor te zorgen dat
in de televisie-uitzendingen van de onder hun bevoegdheid vallendeomroeporganisaties geen programma’s voorkomen die de lichamel ĳke,
geestel ĳke of zedel ĳke ontwikkeling van minderjarigen ernstig zouden
kunnen aantasten, met name programma’s waarin pornografische scènesof beelden van nodeloos geweld voorkomen.
2. De in lid 1 bedoelde maatregelen gelden eveneens voor andere
programma’s die schade kunnen toebrengen aan de lichamel ĳke, geeste-
lĳke of zedel ĳke ontwikkeling van minderjarigen, tenz ĳdoor de keuze
van het t ĳdstip van de uitzending of door technische maatregelen wordt
gewaarborgd dat minderjarigen in het zendgebied de uitzendingennormalerw ĳze niet zullen zien of beluisteren.
3. Indien dergel ĳke programma’s ongecodeerd worden uitgezonden,
zorgen de lidstaten er bovendien voor dat z ĳworden voorafgegaan door
een akoestische waarschuwing of dat z ĳgedurende de gehele uitzending
herkenbaar z ĳn aan een visueel symbool.
1989L0552 — NL — 30.07.1997 — 001.001 — 15
▼M1
Artikel 22 bis
De lidstaten dragen er zorg voor dat uitzendingen geen enkele aanspo-
ring tot haat op grond van ras, geslacht, godsdienst of nationaliteitbevatten.
Artikel 22 ter
1. De Commissie besteedt in het in artikel 26 bedoelde verslag
bĳzondere aandacht aan de toepassing van de bepalingen van dit hoofd-
stuk.
2. De Commissie voert binnen een jaar na de bekendmaking van
deze richtl ĳn, in samenwerking met de bevoegde autoriteiten van de
lidstaten, een onderzoek uit naar de mogel ĳke voor- en nadelen vanver-
dere maatregelen ter vergemakkel ĳking van de controle van ouders of
verzorgers over de programma’s waar minderjarigen naar kunnenkĳken. Dit onderzoek heeft onder meer betrekking op de wensel ĳkheid
van:
— de eis dat nieuwe televisietoestellen z ĳn voorzien van technische
apparatuur waardoor ouders en verzorgers bepaalde programma’skunnen weren;
— het opzetten van passende classificatiesystemen;— het bevorderen van een op het gezin afgestemd programmeringsbe-
leid en andere pedagogische en op bewustmaking gerichte maatre-gelen;
— het in aanmerking nemen van de ervaring die op dit gebied in en
buiten Europa is opgedaan en van de opinie van belanghebbendepartĳen zoals omroeporganisaties, producenten, pedagogen, media-
specialisten en relevante verenigingen.
▼
B
HOOFDSTUK VI
Recht van weerwoord
Artikel 23
▼M1
1. Onverminderd andere in de lidstaten geldende burgerrechtel ĳke,
administratiefrechtel ĳke of strafrechtel ĳke bepalingen, genieten, onge-
acht hun nationaliteit, alle natuurl ĳke en rechtspersonen wier wettige
belangen, met name aanzien en reputatie, z ĳn aangetast door een
onjuiste bewering t ĳdens een televisie-uitzending, het recht op weer-
woord of vergel ĳkbare middelen. De lidstaten zorgen ervoor dat de
daadwerkel ĳke uitoefening van het recht op weerwoord of vergel ĳkbare
middelen niet wordt belemmerd door het voorschr ĳven van onredel ĳke
regels of voorwaarden. Het weerwoord moet binnen een redel ĳke tĳdn a
het motiveren van het verzoek worden uitgezonden, op een t ĳd en een
wĳze die passend z ĳn voor de uitzending waarop het verzoek betrek-
king heeft.
▼B
2. Het recht op weerwoord of vergel ĳkbare maatregelen gelden ten
opzichte van alle televisie-omroeporganisaties die onder de rechtsmachtvan een Lid-Staat vallen.
3. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om dit recht of deze
maatregelen te verwezenl ĳken en de procedure vast te stellen voor de
uitoefening van dit recht. Met name zien z ĳerop toe dat de term ĳn voor
de uitoefening van het recht op weerwoord of vergel ĳkbare maatregelen
voldoende ruim is en dat een en ander zodanig is georganiseerd datnatuurl ĳke of rechtspersonen die in andere Lid-Staten woonachtig of
gevestigd z ĳn, dit recht of deze maatregelen op passende w ĳze kunnen
uitoefenen.
4. Het verzoek om recht op weerwoord of vergel ĳkbare maatregelen
kan worden geweigerd indien een dergel ĳk verzoek volgens de in lid 1
vastgestelde voorwaarden niet is gerechtvaardigd, een strafbare hande-
1989L0552 — NL — 30.07.1997 — 001.001 — 16
▼B
ling behelst, de omroeporganisatie door uitzending civielrechtel ĳk
aansprakel ĳk zou kunnen worden gesteld of indien het verzoek indruist
tegen de goede zeden.
5. Er dient te worden voorzien in procedures waarb ĳgeschillen
betreffende de uitoefening van het recht op weerwoord of vergel ĳkbare
maatregelen aan het oordeel van de rechter kunnen worden voorgelegd.
▼M1
HOOFDSTUK VI bis
Contactcomité
Artikel 23 bis
1. B ĳde Commissie wordt een contactcomité ingesteld dat bestaat
uit vertegenwoordigers van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten.Het wordt voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissieen komt op diens initiatief dan wel op verzoek van een delegatie vaneen lidstaat b ĳeen.
2. De taken van dit comité z ĳn:
a) bĳdragen tot de daadwerkel ĳke tenuitvoerlegging van deze richtl ĳn
via geregeld overleg over alle praktische toepassingsproblemen,inzonderheid met betrekking tot artikel 2, en andere kwesties waar-voor een gedachtenwisseling dienstig wordt geacht;
b) op eigen initiatief of op verzoek van de Commissie advies
uitbrengen over de toepassing van de bepalingen van de richtl ĳn
door de lidstaten;
c) een forum bieden voor een gedachtenwisseling over de punten die
zullen worden opgenomen in de verslagen welke de lidstaten krach-tens artikel 4, lid 3, moeten indienen, over de gang van zaken in datverband, over het mandaat voor de in artikel 25 bis bedoelde onaf-hankel ĳke studie, over de evaluatie van de desbetreffende aanbeste-
dingen en over de studie zelf;
d) het resultaat bespreken van het geregelde overleg dat de Commissie
voert met vertegenwoordigers van omroeporganisaties, producenten,consumenten, fabrikanten, dienstverrichters, vakbonden en de crea-tieve milieus;
e) bĳdragen tot de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de
Commissie over de situatie en de ontwikkeling van het regelgevendewerk betreffende televisieomroepdiensten, rekening houdend met hetaudiovisueel beleid van de Gemeenschap, en over relevante ontwik-kelingen op technisch gebied;
f) zich beraden over sectoriële ontwikkelingen waarover een gedach-
tenwisseling nuttig l ĳkt.
▼
B
HOOFDSTUK VII
Slotbepalingen
Artikel 24
Deze richtl ĳn laat voor wat betreft de gebieden die niet door deze
richtlĳn worden gecoördineerd, de rechten en plichten die voor de
Lid-Staten voortvloeien uit de bestaande verdragen op het gebied vantelecommunicatie en omroepactiviteiten onverlet.
Artikel 25
1. De Lid-Staten doen de nodige wettel ĳke en bestuursrechtel ĳke
bepalingen in werking treden om uiterl ĳk op 3 oktober 1991 aan deze
richtlĳn te voldoen. Z ĳstellen de Commissie daarvan onverw ĳld in
kennis.
1989L0552 — NL — 30.07.1997 — 001.001 — 17
▼B
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangr ĳkste
bepalingen van intern recht mede die z ĳop het onder deze richtl ĳn
vallende gebied vaststellen.
▼M1
Artikel 25 bis
Vóór 30 juni 2002 wordt de toepassing van deze richtl ĳn opnieuw
bezien overeenkomstig artikel 4, lid 4. Daarb ĳwordt rekening
gehouden met een onafhankel ĳke studie over de gevolgen van de
betrokken maatregelen op communautair en nationaal niveau.
Artikel 26
Uiterlĳk op 31 december 2000 en vervolgens om de twee jaar, dient de
Commissie b ĳhet Europees Parlement, de Raad en het Economisch en
Sociaal Comité een verslag in over de w ĳze van tenuitvoerlegging van
deze richtl ĳn, zoals gew ĳzigd, en doet z ĳzo nodig b ĳkomende voor-
stellen om die richtl ĳn aan te passen aan de ontwikkelingen op televi-
sieomroepgebied, met name in het licht van recente technologischeontwikkelingen.
▼
B
Artikel 27
Deze richtl ĳn is gericht tot de Lid-Staten.