2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 2000/12/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 20 maart 2000
betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen
(PB L 126 van 26.5.2000, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Richtlijn 2000/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18
september 2000 L 275 37 27.10.2000
▼B
RICHTLIJN 2000/12/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT
EN DE RAAD
van 20 maart 2000
betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden
van kredietinstellingen
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,inzonderheid op artikel 47, lid 2, eerste en derde zin,
Gezien hetvoorst el van de Commissie,
Gezien hetadvies van hetEconomisch en Sociaal Comit é (
1),
Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
Overwegende hetgeen volgt:
(1) Richtlijn 73/183/EEG van de Raad van 28 juni 1973 betreffende
de opheffing van de beperkingen van de vrijheid van vestiging enhet vrij verrichten van diensten voor anders dan in loondienstverrichte werkzaamheden van banken en andere financiëleinstellingen (
3), Eerste Richtlijn 77/780/EEG van de Raad van
12 december 1977 tot coördinatie van de wettelijke en bestuurs-
rechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot en de
uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen (4),
Richtlijn 89/299/EEG van de Raad van 17 april 1989 betreffendehet eigen vermogen van kredietinstellingen (
5), Tweede Richtlijn
89/646/EEG van de Raad van 15 december 1989 tot coördinatie
van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de
toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden vankredietinstellingen (
6), Richtlijn 89/647/EEG van de Raad van
18 december 1989 betreffende een solvabiliteitsratio voorkredietinstellingen (
7), Richtlijn 92/30/EEG van de Raad van 6
april 1992 inzake toezicht op kredietinstellingen op geconsoli-
deerde basis (8) alsmede Richtlijn 92/121/EEG van de Raad van
21 december 1992 betreffende het toezicht op en de beheersingvan grote risico's van kredietinstellingen (
9) zijn herhaaldelijk en
ingrijpend gewijzigd. Zij dienen derhalve zowel om redenen vanrationele ordening van de tekst als om redenen van duidelijkheid
te worden gecodificeerd door samenbrenging ervan in één tekst.
(2) Krachtens het Verdrag is elke discriminerende behandeling
terzake van vestiging en het verrichten van diensten op grondvan nationaliteit of van het feit dat de onderneming niet is
gevestigd in de lidstaat waar de dienstverlening plaatsvindt,
verboden.
(3) Teneinde de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden
van kredietinstellingen te vergemakkelijken, is het noodzakelijk
de hinderlijkste verschillen tussen de wetgevingen der lidstaten
inzake de regeling waaraan deze instellingen zijn onderworpen,op te heffen.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 2
(1) PB C 157 van 25.5.1998, blz. 13.
(2) Advies van hetEuropees Parlementvan 18 januari 2000 (nog nietverschenen
in hetPublicat ieblad) en besluitvan de Raad van 13 maart2000 (nog niet
verschenen in hetPublicat ieblad).
(3) PB L 194 van 16.7.1973, blz. 1.
(4) PB L 322 van 17.12.1977, blz. 30. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
98/33/EG (PB L 204 van 21.7.1998, blz. 29).
(5) PB L 124 van 5.5.1989, blz. 16. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
92/30/EEG (PB L 110 van 28.4.1992, blz. 52).
(6) PB L 386 van 30.12.1989, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
95/26/EG (PB L 168 van 18.7.1995, blz. 7).
(7) PB L 386 van 30.12.1989, blz. 14. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
98/33/EG.
(8) PB L 110 van 28.4.1992, blz. 52.
(9) PB L 29 van 5.2.1993, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Akte van
Toetreding van 1994.
▼B
(4) De onderhavige richtlijn vormt met betrekking tot de sector
kredietinstellingen, ten aanzien van zowel de vrijheid vanvestiging als het vrij verrichten van diensten, het essentiële
instrument voor de totstandbrenging van de interne markt waartoe
bij de Europese Akte werd besloten en die in het programma vanhetWit boek van de Commissie is opgenomen.
(5) De coördinatiewerkzaamheden inzake kredietinstellingen, zowel
voor de bescherming van de spaargelden als ter bewerkstelliging
van gelijke concurrentievoorwaarden voor de kredietinstellingen,
moeten van toepassing zijn op alle kredietinstellingen. Hierbijdient echter, zo nodig, rekening te worden gehouden met deobjectieve verschillen in hun status en hun bij de nationalewetgevingen vastgestelde specifieke taken.
(6) Het toepassingsgebied van de coördinatiewerkzaamheden moet
derhalve zo ruim mogelijk zijn en moetalle inst ellingenbestrijken die terugbetaalbare gelden van het publiek in ontvangstnemen, in de vorm van deposito's of in andere vormen, zoals depermanente uitgifte van obligaties en andere vergelijkbare
stukken, en voor eigen rekening kredieten verlenen. Uitzonde-
ringen moeten echter worden gemaakt voor bepaaldekredietinstellingen waarop deze richtlijn niet van toepassing kanzijn. Deze richtlijn laat de toepassing van de nationalewetgevingen onverlet wanneer hierin de mogelijkheid wordtgeboden van aanvullende speciale vergunningen op grond
waarvan de kredietinstellingen specifieke werkzaamheden kunnen
verrichten of specifieke soorten transacties kunnen uitvoeren.
(7) Metde richt lijn wordtbeoogd een wezenlijke, noodzakelijke en
voldoende harmonisatie tot stand te brengen om te komen tot eenwederzijdse erkenning van de vergunningen en van de stelsels van
bedrijfseconomisch toezicht, waardoor één en dezelfde vergun-
ning voor de gehele Gemeenschap geldig is en waarbij hetbeginsel geldt dat het toezicht wordt uitgeoefend door de lidstaatvan herkomst. De eis dat een programma van werkzaamhedenwordtingediend mag in ditopzichtslecht s worden beschouwd als
een factor die de bevoegde autoriteiten in staat stelt te besluiten
op grond van een nauwkeuriger informatie binnen het kader vanobjectieve criteria. Een zekere versoepeling van de regels isniettemin mogelijk met betrekking tot de eisen die worden gesteldaangaande de rechtsvormen van de kredietinstellingen en debescherming van de benamingen.
(8) Voor de kredietinstellingen moeten gelijkwaardige financiële
eisen gelden in hetbelang van gelijke waarborgen voor spaardersen eerlijke concurrentieverhoudingen tussen vergelijkbaregroepen kredietinstellingen. In afwachting van een beterecoördinatie dienen geëigende, de structuur betreffende verhou-
dingsgetallen te worden ontwikkeld waardoor het mogelijk wordt
om in het kader van de samenwerking tussen nationale auto-riteiten volgens standaardmethoden de positie van vergelijkbarecategorieën kredietinstellingen in het oog te houden. Dezeprocedure kan de geleidelijke onderlinge aanpassing van doorde lidstaten vastgestelde en toegepaste coëfficiënten vergemak-
kelijken. Hetis evenwel noodzakelijk een onderscheid t e maken
tussen de coëfficiënten welke ten doel hebben een degelijk beheervan de kredietinstellingen te waarborgen en die welke oogmerkenvan economische en monetaire politiek dienen.
(9) De beginselen van wederzijdse erkenning en van toezicht door de
lidstaat van herkomst vereisen dat de bevoegde autoriteiten van
elke lidstaat een vergunning weigeren of intrekken, wanneer uitbepaalde gegevens, zoals de inhoud van hetprogramma vanwerkzaamheden, de lokalisatie of de werkelijk uitgeoefendewerkzaamheden, op ondubbelzinnige wijze blijktdatde krediet -
instelling het rechtsstelsel van een lidstaat heeft gekozen om zich
te onttrekken aan de strengere voorschriften van een anderelidstaat, waar zij het grootste deel van haar werkzaamhedenuitoefent of voornemens is uit te oefenen. Aan een kredietinstel-ling die een rechtspersoon is, moet vergunning worden verleendin de lidstaat waar haar statutaire zetel is gelegen. Een krediet-2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 3
▼B
instelling die geen rechtspersoon is, moet een hoofdbestuur
hebben in de lidstaat waar haar vergunning is verleend. Delidstaten moeten tevens eisen dat het hoofdbestuur van een
kredietinstelling zich steeds in haar lidstaat van herkomst bevindt
en daar feitelijk ook werkzaam is.
(10) De bevoegde autoriteiten zouden geen vergunning aan een
kredietinstelling mogen verlenen of handhaven, wanneer de
nauwe banden die tussen deze instelling en andere natuurlijkeof rechtspersonen bestaan, van dien aard zijn dat zij eenbelemmering vormen voor de juiste uitoefening van huntoezichthoudende taken. Kredietinstellingen waaraan reedsvergunning is verleend, moeten de bevoegde autoriteiten in dat
opzichteveneens voldoening schenken. De in deze richt lijn
gegeven definitie van „nauwe banden” berust op minimumcriteriaen belet de lidstaten niet ook bepalingen vast te stellen voorandere situaties dan die welke door genoemde definitie wordenbestreken. Dat de verwerving van een aanzienlijk percentage van
het kapitaal van een vennootschap louter op zich vormt geen
deelneming die in de zin van „nauwe banden” in aanmerkingmoetworden genomen, indien deze verwerving slecht s als eentijdelijke belegging is bedoeld, die het niet mogelijk maaktinvloed uit te oefenen op de structuur en het financiële beleid vande instelling.
(11) Met „juiste uitoefening van de toezichthoudende taken door de
autoriteiten”, wordt ook gedoeld op het toezicht op geconsoli-deerde basis, dat op een kredietinstelling dient te worden
uitgeoefend wanneer de communautaire rechtsregels een dergelijk
toezicht voorschrijven. In zulke gevallen moeten de autoriteitenwaaraan om een vergunning is gevraagd, de autoriteiten kunnenidentificeren die bevoegd zijn voor het toezicht op geconsoli-deerde basis op deze kredietinstelling.
(12) De lidstaat van herkomst kan voorts wat de kredietinstellingen
betreft waaraan door zijn eigen bevoegde autoriteiten vergunningis verleend, strengere regels dan die van artikel 5, lid 1, eerstealinea, en lid 2, en de artikelen 7, 16, 30, 51 en 65 stellen.
(13) De afschaffing van de vergunning die voor bijkantoren van
kredietinstellingen uit de Gemeenschap is vereist, brengt nood-zakelijkerwijs afschaffing van het dotatiekapitaal mee.
(14) De gevolgde benadering houdtin dat , op grond van wederzijdse
erkenning, kredietinstellingen waaraan in een lidstaat vanherkomstvergunning is verleend, alle werkzaamheden die in dein bijlage I opgenomen lijstzijn vermeld, of een deel daarvan,
door vestiging van een bijkantoor of het verrichten van diensten
overal in de Gemeenschap mogen uitoefenen. Voor de uitoefeningvan werkzaamheden die nietin voornoemde lijstvoorkomen,blijft de vrijheid van vestiging en van het verrichten van dienstengelden overeenkomstig de algemene Verdragsbepalingen.
(15) Het is evenwel dienstig de wederzijdse erkenning ook te laten
gelden voor de werkzaamheden die in voornoemde lijstzijnopgenomen wanneer zij worden verrichtdoor een financiëleinstelling die dochteronderneming is van een kredietinstelling,
mits deze dochteronderneming is opgenomen onder het toezicht
op geconsolideerde basis waaraan haar moederonderneming isonderworpen, en aan strenge voorwaarden voldoet.
(16) De lidstaat van ontvangst kan voor de uitoefening van het recht
van vestiging en van het vrij verrichten van diensten eisen dat de
specifieke voorschriften van zijn wettelijke of bestuursrechtelijkebepalingen worden nageleefd door instellingen die geen vergun-ning als kredietinstelling hebben ontvangen in de lidstaat vanherkomst, dan wel ten aanzien van werkzaamheden die niet in
voornoemde lijstvoorkomen, voorzover deze voorschrift en
verenigbaar zijn methetGemeenschapsrechten worden inge-geven door hetalgemeen belang, en deze inst ellingen,respectievelijk werkzaamheden niet op grond van de wettelijkeof bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaat van herkomstaan gelijkwaardige regels onderworpen zijn.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 4
▼B
(17) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat er geen enkele belemme-
ring is voor de uitoefening, op dezelfde wijze als in de lidstaatvan herkomst, van de werkzaamheden die onder de wederzijdse
erkenning vallen, voorzover zij nietin st rijd zijn metde vigerende
wettelijke bepalingen van algemeen belang van de lidstaat vanontvangst.
(18) Tussen hetdoel van de onderhavige richt lijn en de door middel
van andere communautaire besluiten tot stand gebrachte libe-ralisatie van het kapitaalverkeer bestaat een noodzakelijkverband. De maatregelen tot liberalisatie van de bankdiensten
moeten in ieder geval in harmonie zijn met de maatregelen tot
liberalisatie van het kapitaalverkeer.
(19) De regeling voor bijkantoren van kredietinstellingen met hoofd-
kantoor buiten de Gemeenschap zou in alle lidstaten analoogmoeten zijn. Er moet worden bepaald dat deze regeling nietgunstiger mag zijn dan voor bijkantoren van instellingen uit eenlidstaat. Er dient te worden bepaald dat de Gemeenschap met
derde landen overeenkomsten kan sluiten die, met inachtneming
van hetbeginsel van wederkerigheid, voorzien in de t oepassingvan bepalingen krachtens welke voor deze bijkantoren op haargehele grondgebied een gelijke behandeling geldt. De bijkantorenmet hoofdkantoor buiten de Gemeenschap komen niet in
aanmerking voor het vrij verrichten van diensten uit hoofde van
artikel 49, tweede alinea, van het Verdrag, noch voor de vrijheidvan vestiging in andere lidstaten dan die waarin zij gevestigd zijn.Vergunningaanvragen voor een dochteronderneming of verzoekenvoor hetverwerven van deelnemingen afkomst ig van eenonderneming die onder het recht van een derde land ressorteert,
zijn echter onderworpen aan een procedure die erop gericht is te
waarborgen dat kredietinstellingen uit de Gemeenschap in debetrokken derde landen een op wederkerigheid berustendebehandeling verkrijgen.
(20) Door de bevoegde nationale autoriteiten verleende vergunningen
van kredietinstellingen hebben overeenkomstig het bepaalde indeze richtlijn een communautaire en niet meer een uitsluitend
nationale reikwijdte en de bestaande wederkerigheidsclausules
zijn daarom nietmeer geldig. Derhalve is een soepele procedurenodig aan de hand waarvan de wederkerigheid op eencommunautaire grondslag kan worden beoordeeld. Deze proce-dure heeft niet ten doel de financiële markten van de
Gemeenschap te sluiten, maar - aangezien de Gemeenschap
voornemens is haar financiële markten voor de rest van de wereldopen te houden - de liberalisatie van de globale financiëlemarkten in andere derde landen te verbeteren. Deze richtlijnvoorzietdaart oe in procedures voor onderhandelingen metderdelanden of, in laatste instantie, in de mogelijkheid maatregelen te
nemen die bestaan in het opschorten van nieuwe vergunningaan-
vragen of in hetbeperken van hetaant al nieuwe vergunningen.
(21) Tussen de Gemeenschap en derde landen dienen overeenkomsten
op basis van wederkerigheid te worden gesloten om de concretetoepassing van geconsolideerd toezicht op een zo breed mogelijkegeografische basis mogelijk te maken.
(22) De verantwoordelijkheid inzake het toezicht op de financiële
soliditeit en met name de solvabiliteit van een kredietinstelling
berust voortaan bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van
herkomst van de instelling. De bevoegde autoriteiten van delidstaat van ontvangst behouden hun verantwoordelijkheden voorhet toezicht op de liquiditeit en voor het monetair beleid. Metbetrekking tot het toezicht op het marktrisico moet er een nauweresamenwerking zijn tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat
van herkomst en die van de lidstaat van ontvangst.
(23) De harmonische werking van de interne bankmarkt, vereist naast
rechtsnormen, nauwe en regelmatige samenwerking tussen debevoegde autoriteiten van de lidstaten. Derhalve blijft metbetrekking tot de individuele behandeling van problemenbetreffende een bepaalde kredietinstelling, de contactgroep dieis opgericht door de autoriteiten die toezicht houden op de2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 5
▼B
banken, hetgeschikt e kader. Deze groep is een passend forum
voor de in artikel 28 bedoelde uitwisseling van gegevens.
(24) Deze procedure voor de uitwisseling van gegevens treedt in geen
geval in de plaats van de bij artikel 28 ingestelde bilaterale
samenwerking. De bevoegde autoriteit van de lidstaat vanontvangst kan, onverminderd haar eigen toezichtsbevoegdheden,op eigen initiatief of op initiatief van de lidstaat van herkomst, indringende gevallen blijven nagaan of de werkzaamheden van eeninstelling op haar grondgebied in overeenstemming zijn met de
wet, en met de beginselen van een goede administratieve en
boekhoudkundige organisatie en van een adequate internecontrole.
(25) Het is dienstig de mogelijkheid toe te staan van uitwisseling van
informatie tussen de bevoegde autoriteiten en autoriteiten oforganen die uit hoofde van hun functie bijdragen tot de stabiliteitvan het financiële stelsel. Teneinde het vertrouwelijke karakter
van de doorgegeven informatie te bewaren, moet de lijst van
geadresseerden daarvan strikt beperkt blijven.
(26) Bepaalde praktijken zoals fraude en voorkennisdelicten, ook al
hebben zij betrekking op andere dan kredietinstellingen, tastentoch de stabiliteit van het financiële stelsel alsmede de integriteitervan aan.
(27) Bepaald moetworden onder welke voorwaarden de genoemde
uitwisseling van informatie is toegestaan.
(28) Wanneer bepaald is dat informatie alleen met de uitdrukkelijke
toestemming van de bevoegde autoriteiten mag worden door-gegeven, mogen deze autoriteiten in voorkomend geval aan huninstemming strikte voorwaarden verbinden.
(29) Ook uitwisseling van informatie dient te worden toegestaan
tussen enerzijds de bevoegde autoriteiten en anderzijds de
centrale banken en andere instellingen met een soortgelijke taak
in hun hoedanigheid van monetaire autoriteit, en in voorkomendgeval aan andere overheidsinstanties die belast zijn met hettoezicht op de betalingssystemen.
(30) Ter versterking van het bedrijfseconomische toezicht op krediet-
instellingen en ter bescherming van de cliënten vankredietinstellingen, dient te worden voorgeschreven dat een met
de wettelijke controle van de jaarrekeningen belast persoon de
bevoegde autoriteiten snel in kennis moet stellen wanneer hij, inde in de onderhavige richtlijn bedoelde gevallen, in de uitvoeringvan zijn taken kennis krijgt van bepaalde feiten die van dien aardzijn dat zij de financiële positie of de administratieve en
boekhoudkundige organisatie van een kredietinstelling ernstig
kunnen aantasten. Gelet op het beoogde doel is het wenselijk datde lidstaten bepalen dat deze verplichting in alle gevallen geldtwanneer dergelijke feiten door een met de wettelijke controle vande jaarrekening belast persoon worden geconstateerd in deuitvoering van zijn taken bij een onderneming die met een
kredietinstelling nauwe banden heeft. De aan de met de wettelijke
controle van de jaarrekening belaste personen opgelegde verplich-ting om in voorkomend geval aan de bevoegde autoriteitenmededeling te doen van bepaalde feiten en besluiten metbetrekking tot een kredietinstelling, welke zij in de uitvoeringvan hun taken bij een niet-kredietinstelling constateren, houdt op
zich geen wijziging in van de aard van hun taken bij deze
onderneming, noch van de wijze waarop zij zich van hun taak bijdie onderneming dienen te kwijten.
(31) Gemeenschappelijke basisvoorschriften betreffende het eigen
vermogen van kredietinstellingen vormen een centraal elementin de opbouw van een interne markt in de banksector omdat het
eigen vermogen het mogelijk maakt de continuïteit in de activiteit
van de kredietinstellingen te waarborgen en het spaarwezen tebeschermen. Deze harmonisatie draagt bij tot de versterking vanhet toezicht dat op kredietinstellingen wordt uitgeoefend en zal decoördinatie van andere aspecten van het bankwezen in de handwerken.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 6
▼B
(32) Deze voorschriften dienen van toepassing te zijn op alle in de
Gemeenschap toegelaten kredietinstellingen.
(33) Het eigen vermogen van een kredietinstelling kan dienen tot
dekking van verliezen waartegenover geen te verwachten winstvan voldoende omvang staat. Het eigen vermogen wordt tevens
door de bevoegde autoriteiten als een belangrijke maatstaf
aangelegd, inzonderheid voor de beoordeling van de solvabiliteitvan kredietinstellingen en voor andere toezichtsdoeleinden.
(34) Aangezien kredietinstellingen op een interne markt voor het
bankwezen rechtstreeks met elkaar concurreren, moeten dedefinities en voorschriften op het gebied van het eigen vermogenbijgevolg gelijkwaardig zijn. Te dien einde mogen de criteria terbepaling van de samenstelling van het eigen vermogen niet alleeneen zaak blijven van de lidstaten. Met de vaststelling van
gemeenschappelijke basisvoorschriften zal het belang van de
Gemeenschap hetbestworden gediend, doordatverst oring van demededingingsvoorwaarden wordtvoorkomen en hetbankwezenin de Gemeenschap wordt versterkt.
(35) De in deze richtlijn vervatte definitie van eigen vermogen behelst
een maximum aan bestanddelen en limietbedragen, waarbij hetaan iedere lidstaat wordt overgelaten alle of slechts enkele vandeze bestanddelen te hanteren of lagere maxima vast te stellen
dan de limietbedragen.
(36) Deze richtlijn geeft aan aan welke criteria bepaalde bestanddelen
van het eigen vermogen moeten voldoen, waarbij de lidstaten de
vrijheid behouden stringentere voorwaarden toe te passen.
(37) De gemeenschappelijke bankvoorschriften worden in een eerste
fase vrij ruim afgebakend teneinde de veelheid van bestanddelen
te kunnen bestrijken die in de verschillende lidstaten tot het eigen
vermogen worden gerekend.
(38) In deze richtlijn wordt volgens de kwaliteit van de bestanddelen
van heteigen vermogen een onderscheid gemaaktt ussen
bestanddelen die het basisvermogen en bestanddelen die hetaanvullend vermogen vormen.
(39) De bestanddelen die het aanvullend vermogen vormen moeten,
vanwege hetfeitdatzij nietdezelfde kwalit eithebben als diewelke hetbasisvermogen vormen, niett en belope van meer dan100 % van hetbasisvermogen t otheteigen vermogen wordengerekend. De meetelling van bepaalde bestanddelen van het
aanvullend vermogen moetbovendien beperktworden t ot50 %
van hetbasisvermogen.
(40) Openbare kredietinstellingen mogen, teneinde verstoring van de
mededingingsvoorwaarden te voorkomen, bij de berekening van
hun eigen vermogen niet de garanties meetellen die hun door delidstaten of door lagere overheden zijn verstrekt.
(41) Wanneer hett en behoeve van hett oezichtnodig is de omvang van
hetgeconsolideerde eigen vermogen van een groep van krediet -instellingen te bepalen, dient deze berekening te geschiedenovereenkomstig deze richtlijn.
(42) Ten aanzien van de bij de berekening van heteigen vermogen en
van de solvabiliteitsratio en ten aanzien van de bij de risicobepa-ling te gebruiken boekhoudkundige techniek dient rekening teworden gehouden metde bepalingen van Richt lijn 86/635/EEG
van de Raad van 8 december 1986 betreffende de jaarrekening en
de geconsolideerde jaarrekening van banken en andere financiëleinstellingen (
1), waarin enkele aanpassingen van de bepalingen
van Zevende Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni 1983op de grondslag van artikel 44, lid 2, onder g), van het Verdragbetreffende de geconsolideerde jaarrekening (
2) zijn vervat.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 7
(1) PB L 372 van 31.12.1986, blz. 1.
(2) PB L 193 van 18.7.1983, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
90/605/EG (PB L 317 van 16.11.1990, blz. 60).
▼B
(43) De bepalingen met betrekking tot het eigen vermogen sluiten aan
bij het internationale streven om op ruimere schaal te komen toteen onderlinge aanpassing van de in de voornaamste landen
inzake gelijkwaardigheid van heteigen vermogen geldende
regels.
(44) De Commissie zal een rapportopst ellen en zal de bepalingen met
betrekking tot het eigen vermogen periodiek onderzoekenteneinde deze te versterken en aldus tot een grotere convergentiete komen in de gemeenschappelijke definitie van het eigenvermogen. Door deze convergentie kan de gelijkwaardigheid vanhet eigen vermogen van de kredietinstellingen van de Gemeen-
schap worden verbeterd.
(45) De bepalingen betreffende de solvabiliteitsratio zijn het resultaat
van de werkzaamheden van hetRaadgevend Comit é voor het
Bankwezen, op hetwelk de verantwoordelijkheid rust aan deCommissie voorstellen te doen met het oog op de coördinatie vande in de lidstaten geldende coëfficiënten.
(46) De vaststelling van een passende solvabiliteitsratio speelt een
centrale rol bij het toezicht op kredietinstellingen.
(47) Een ratio waarbij activa en posten buiten de balanstelling naar
kredietrisicograad worden gewogen, is een bijzonder nuttigesolvabilieitsmaatstaf.
(48) De totstandbrenging van gemeenschappelijke normen voor het
eigen vermogen in verhouding tot activa en posten buiten debalanstelling waarvoor een kredietrisico bestaat, vormt derhalveeen wezenlijk onderdeel van de harmonisatie die nodig is om tekomen tot wederzijdse erkenning van de toezichtmethoden en
bijgevolg tot voltooiing van de interne markt voor het bankwezen.
(49) De bepalingen met betrekking tot de solvabiliteitsratio moeten
derhalve worden gezien in samenhang metandere specifieke
instrumenten tot harmonisatie van de basistechnieken van hettoezicht op kredietinstellingen.
(50) De kredietinstellingen zullen in een interne markt voor het
bankwezen rechtstreeks met elkaar in concurrentie moeten tredenen het aannemen van gemeenschappelijke solvabiliteitsnormen inde vorm van een minimumratio zal concurrentievervalsingvoorkomen en zal hetbankwezen van de Gemeenschap
versterken.
(51) De onderhavige richtlijn voorziet in verschillende wegingsfac-
toren voor de door de onderscheiden financiële instellingen
verstrekte garanties. De Commissie verbindt zich er derhalve toe
te onderzoeken of de onderhavige richtlijn in haar geheelaanzienlijke mededingingsdistorsies tussen kredietinstellingen enverzekeringsondernemingen meebrengten in hetlichtvan datonderzoek na te gaan of maatregelen om dit te verhelpen
gerechtvaardigd zijn.
(52) In bijlage III is bepaald op welke wijze posten buiten de
balanstelling bij de berekening van het vereiste eigen vermogen
voor kredietinstellingen moeten worden behandeld. De lidstaten
zijn teneinde een soepel functioneren van de interne markt eninzonderheid gelijke mededingingsvoorwaarden te garanderen,verplicht ernaar te streven dat hun bevoegde autoriteitenovereenkomsten inzake contractuele verrekening uniform beoor-delen. Bijlage III is in overeenstemming met de werkzaamheden
van een internationaal forum van banktoezichthouders op het
gebied van de erkenning van bilaterale verrekening doortoezichthouders, meer bepaald de mogelijkheid om het vereisteeigen vermogen voor bepaalde transacties op basis van een netto-en niet van een brutobedrag te berekenen, op voorwaarde dat er
rechtens bindende overeenkomsten bestaan krachtens welke het
kredietrisico tot het nettobedrag wordt beperkt. De regels die inbreder internationaal verband zijn vastgesteld voor internationaalwerkzame kredietinstellingen en groepen kredietinstellingen invele landen, die met communautaire kredietinstellingen concur-reren, zullen leiden tot een meer verfijnde prudentiële2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 8
▼B
behandeling van afgeleide „over the counter” (OTC)-instru-
menten. Deze verfijning resulteert in een adequater verplichtedekking meteigen vermogen, waarbij hetrisicoverlagende effect
van door de toezichthouders aanvaarde contractuele verrekening
voor het potentiële toekomstige kredietrisico in aanmerking wordtgenomen. Clearing van afgeleide OTC-instrumenten door alscentrale tegenpartij optredende clearinginstellingen speelt inbepaalde lidstaten een belangrijke rol. Het is aangewezen de
baten van die clearing, in de vorm van demping van het
kredietrisico en het daarmee verband houdende systeemrisico,bij de prudentiële behandeling van kredietrisico te erkennen. Dehuidige en potentiële toekomstige risico's die uit gecleardeafgeleide OTC-contracten voortvloeien, moeten volledig metonderpand worden gedekt , en hetgevaar datde risicoposit ies van
de clearinginstelling boven de marktwaarde van het gestelde
onderpand uitstijgen, moet worden geëlimineerd teneinde aangeclearde afgeleide OTC-instrumenten gedurende een overgangs-periode dezelfde prudentiële behandeling te kunnen toekennen alsaan ter beurze verhandelde afgeleide instrumenten. De bevoegde
autoriteiten moeten ervan overtuigd zijn dat de vereiste begin- en
variatiemarges, alsmede de kwaliteit en de mate van beschermingvan het gestelde onderpand, toereikend zijn. Voor kredietin-stellingen die hun statutaire zetel in de lidstaten hebben, scheptbijlage III een soortgelijke mogelijkheid tot erkenning vanbilaterale verrekening door de bevoegde autoriteiten, waardoor
zij onder dezelfde voorwaarden kunnen concurreren. De desbe-
treffende regels zijn evenwichtig en geschikt om de toepassingvan maatregelen van bedrijfseconomisch toezicht op kredietin-stellingen nog krachtiger te maken. De bevoegde autoriteiten inde lidstaten dienen zich ervan te vergewissen dat de berekening
van de opslagen („add-ons”) nietop de in de boeken vermelde,
maar op de effectieve theoretische bedragen gebaseerd is.
(53) De bij de onderhavige richtlijn vastgestelde minimumratio
versterkt het eigen vermogen van de kredietinstellingen in deGemeenschap. Voor 8 % is gekozen op grond van een statistische
enquête naar de begin 1988 geldende vermogenseisen.
(54) De fundamentele regels voor het toezicht op de grote risico's van
kredietinstellingen dienen te worden geharmoniseerd. De lidstatendienen over de mogelijkheid te beschikken om stringentere regelsvast te stellen dan in deze richtlijn zijn voorgeschreven.
(55) Het toezicht op en de beheersing van de risico's van kredietin-
stellingen vormen een integrerend deel van hetbedrijfseconomisch toezicht op deze instellingen. Een overmatigeconcentratie van risico's bij één cliënt of groep van verbondencliënten kan tot een onaanvaardbaar verlies leiden. Een dergelijke
situatie kan worden geacht nadelig te zijn voor de solvabiliteit van
een kredietinstelling.
(56) Aangezien op een interne markt in de banksector de kredietin-
stellingen rechtstreeks met elkaar concurreren, moeten de eiseninzake hett oezichtin de gehele Gemeenschap gelijkwaardig zijn.Daartoe moeten de criteria voor het bepalen van de concentratie
van risico's hetvoorwerp vormen op communaut air niveau van
dwingende rechtsregels en de vaststelling van die criteria magniet volledig aan de lidstaten worden overgelaten. De vaststellingvan gemeenschappelijke regels dientderhalve hetbestdebelangen van de Gemeenschap omdataldus verschillen in
concurrentievoorwaarden worden voorkomen en het bankwezen
van de Gemeenschap wordt versterkt.
(57) De bepalingen betreffende een solvabiliteitsratio voor kredietin-
stellingen bevatten een nomenclatuur van de doorkredietinstellingen gelopen kredietrisico's. Derhalve dient van
deze nomenclatuur gebruik te worden gemaakt ten behoeve van
de definitie van de risico's voor de beperking van grote risico's. Erdient echter niet uit principe te worden verwezen naar dewegingsfactoren of naar de risicograden welke bij dezebepalingen zijn vastgesteld. Deze wegingsfactoren en risico-graden zijn immers opgezet met het oog op de vaststelling van2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 9
▼B
een algemeen solvabiliteitsvereiste ter dekking van het krediet-
risico van kredietinstellingen. In het raam van een regelgevinginzake grote risico's bestaat het oogmerk erin het maximale risico
voor verlies van een kredietinstelling op een cliënt of een groep
van verbonden cliënten te beperken. Derhalve is een behoedzamebenadering aangewezen waarbij als algemene regel de risico'stegen hun nominale waarde moeten worden opgenomen, zondertoepassing van wegingsfactoren of risicograden.
(58) Wanneer een kredietinstelling risico's aangaat met betrekking tot
haar eigen moederonderneming of andere dochterondernemingenvan deze moederonderneming, is bijzondere voorzichtigheidgeboden. Het beheer van de door de kredietinstellingen aange-gane risico's moetvolledig zelfst andig worden gevoerd, met
inachtneming van de beginselen van een gezonde bedrijfsvoering
in hetbankbedrijf, en los van elke overweging die vreemd is aandeze beginselen. De bepalingen van de onderhavige richtlijnbepalen datingeval de invloed die wordtuit geoefend door depersonen die rechtstreeks of onrechtstreeks een gekwalificeerdedeelneming in een kredietinstelling hebben, een gezonde en
voorzichtige bedrijfsvoering van de instelling kan belemmeren, de
bevoegde autoriteiten de passende maatregelen treffen om aandeze toestand een einde te maken. Op het gebied van grote risico'sdient tevens in specifieke voorschriften te worden voorzien tenaanzien van de door een kredietinstelling aangegane risico's met
betrekking tot ondernemingen van de eigen groep, in concreto,
strikter beperkende voorschriften voor deze risico's dan voorandere risico's. Deze striktere beperking behoeft echter niet teworden toegepast wanneer de moederonderneming een financiëleholding of een kredietinstelling is, en de andere dochteronder-nemingen kredietinstellingen, financiële instellingen, of
ondernemingen die nevenactiviteiten van het bankbedrijf
verrichten, mits al deze ondernemingen onder het toezicht opgeconsolideerde basis op de kredietinstelling vallen. Het toezichtop geconsolideerde basis op hetaldus gevormde geheel maaktindit geval immers een voldoende doeltreffend toezicht mogelijk,
zonder dat noodzakelijk stringentere voorschriften ter beperking
van de risico's moeten worden vastgesteld. Tevens zullen op dezewijze de bankgroepen worden aangemoedigd hun structuurzodanig te organiseren dat de uitoefening van het toezicht opgeconsolideerde basis mogelijk wordt gemaakt, hetgeen wenselijkis, omdataldus een vollediger t oezichtkan worden ingevoerd.
(59) Het toezicht op geconsolideerde basis moet, om doeltreffend te
zijn, kunnen worden toegepast op alle bankgroepen, met inbegripvan die waarvan de moederonderneming geen kredietinstelling is.De bevoegde autoriteiten moeten de nodige juridische instru-menten krijgen om een dergelijk toezicht te kunnen uitoefenen.
(60) Voor groepen met diverse activiteiten waarvan de moederonder-
neming de zeggenschap heeft over ten minste ééndochteronderneming die een kredietinstelling is, moeten debevoegde autoriteiten in staat zijn de financiële situatie van dekredietinstelling in het groepsverband te beoordelen. De lidstaten
mogen, tot een latere coördinatie, de nodige consolidatieme-
thoden voorschrijven met het oog op verwezenlijking van dedoelstelling van de onderhavige richtlijn. De bevoegde auto-riteiten moeten ten minste beschikken over middelen om van alleondernemingen van de groep de gegevens te verkrijgen die nodig
zijn om hun taak te kunnen uitoefenen. Voor groepen van
ondernemingen die uiteenlopende financiële activiteiten uitoe-fenen, moet tussen de voor het toezicht op de verschillendefinanciële sectoren verantwoordelijke autoriteiten een vorm vansamenwerking worden ingesteld.
(61) De lidstaten kunnen tevens een bankvergunning weigeren of
intrekken in het geval van bepaalde groepsstructuren die zij voorhet uitoefenen van bankactiviteiten ongeschikt achten, met nameomdat op deze activiteiten onvoldoende toezicht kan wordenuitgeoefend. De bevoegde autoriteiten beschikken ten dezen overde in artikel 7, lid 1, eerste alinea, en lid 2, in artikel 14, lid 1,2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 10
▼B
onder c), en in artikel 16 vermelde bevoegdheden om een
gezonde en prudente bedrijfsvoering van de kredietinstellingen tewaarborgen.
(62) De lidstaten kunnen ook, met gebruikmaking van daartoe
geëigende technieken, voorzien in het toezicht op groepen met
een structuur die niet onder deze richtlijn valt. Indien dergelijkestructuren algemener ingang zouden vinden, zal deze richtlijnmoeten worden aangevuld teneinde ook die structuren tebestrijken.
(63) Het toezicht op geconsolideerde basis dient alle activiteiten te
omvatten die in bijlage I omschreven zijn. Derhalve moeten alleondernemingen die in hoofdzaak deze activiteiten uitoefenen
onder toezicht op geconsolideerde basis vallen. Derhalve omvat
de definitie van „kredietinstelling” ook deze activiteiten.
(64) Bij Richtlijn 86/635/EEG in samenhang met Richtlijn 83/349/
EEG zijn de consolidatieregels vastgelegd ten aanzien van doorkredietinstellingen gepubliceerde geconsolideerde jaarrekeningen.Het is thans mogelijk nader aan te geven welke methoden dienente worden gehanteerd in het kader van het bedrijfseconomischtoezicht dat op een geconsolideerde basis wordt uitgeoefend.
(65) Het toezicht op de kredietinstellingen op geconsolideerde basis
moetmetname t en doel hebben de belangen van de inleggers van
die instellingen te beschermen en de stabiliteit van het financiële
stelsel te waarborgen.
(66) Hetonderzoek van de problemen die zich voordoen op de
gebieden die door de onderhavige richtlijn en door andere,eveneens de werkzaamheden van kredietinstellingen betreffenderichtlijnen worden bestreken, in het bijzonder met het oog op eennadere coördinatie, vereist de samenwerking van de bevoegde
autoriteiten en van de Commissie in een raadgevend comité. De
instelling van dit Raadgevend Comité voor het bankwezen van debevoegde autoriteiten van de lidstaten laat andere vormen vansamenwerking tussen toezichthoudende autoriteiten op het gebiedvan de toegang tot en de controle op kredietinstellingen onverlet,met name de samenwerking die tot stand is gebracht in de door de
autoriteiten voor controle op de banken opgericht contactgroep.
(67) Van tijd tot tijd kunnen technische wijzigingen van de gedetail-
leerde bepalingen van deze richtlijn noodzakelijk zijn om op
nieuwe ontwikkelingen in de banksector te kunnen reageren. DeCommissie zal de nodige wijzigingen aanbrengen, na raadplegingvan hetRaadgevend Comit é voor hetbankwezen, binnen degrenzen van de door hetVerdrag aan de Commissie verleende
uitvoeringsbevoegdheden. De voor de uitvoering van deze
richtlijn vereiste maatregelen dienen te worden vastgesteldovereenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening vande aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (
1).
(68) Op grond van artikel 36, lid 1, van de onderhavige richtlijn mogen
kredietinstellingen met de rechtsvorm van een coöperatievevereniging of die georganiseerd zijn als fonds de hoofdelijke
verplichtingen van leningnemers behandelen als bestanddelen van
heteigen vermogen als bedoeld in art ikel 34, lid 2, punt7. DeDeense regering hechter st erk aan datde enkele Deenseinstellingen voor hypothecair krediet die de rechtsvorm vancoöperatieve verenigingen hebben of georganiseerd zijn als fonds,
in naamloze vennootschappen worden omgezet. Teneinde de
omzetting te vergemakkelijken of mogelijk te maken, is eentijdelijke ontheffing vereist waarbij het deze instellingen wordttoegestaan een gedeelte van hun hoofdelijke verplichtingen tot heteigen vermogen te rekenen. Deze tijdelijke ontheffing zal demededinging tussen kredietinstellingen niet nadelig beïnvloeden.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 11
(1) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.
▼B
(69) Toepassing van de wegingsfactor 20 % op het bezit aan
hypothecaire obligaties van een kredietinstelling kan moeilijk-heden veroorzaken op een nationale financiële markt waar
dergelijke financiële instrumenten een overheersende rol spelen.
In ditgeval worden voorlopige maat regelen genomen om eenrisicowegingsfactor van 10 % toe te passen. De effectiserings-marktneemteen hoge vlucht . Hetis derhalve wenselijk datdeCommissie met de lidstaten de prudentiële behandeling van door
activa gedekte waardepapieren bestudeert en uiterlijk op 22 juni
1999 voorstellen indient die strekken tot aanpassing van debestaande wetgeving, zodat een geschikte prudentiële behande-ling kan worden vastgesteld voor door activa gedektewaardepapieren. De bevoegde autoriteiten mogen tot en met 31december 2006 een wegingsfactor van 50 % toepassen op activa
die gedekt zijn door hypotheken op kantoorgebouwen en panden
voor diverse handelsdoeleinden. De onroerende goederen waaropde hypotheek rust, moeten aan strikte waarderingscriteria en aangeregelde taxatie worden onderworpen, teneinde rekening tehouden met de ontwikkelingen op de commerciële vastgoed-
markt. Deze goederen moeten worden gebruikt of verhuurd door
de eigenaar. Leningen voor vastgoedprojecten zijn van dezewegingsfactor van 50 % uitgesloten.
(70) De lidstaten dienen, met het oog op een harmonieuze toepassing
van de bepalingen ten aanzien van grote risico's, de mogelijkheid
te hebben een toepassing in twee fasen van de nieuwegrenswaarden toe te staan. Voor de kleinste kredietinstellingenkan immers een langere overgangsperiode gerechtvaardigd zijn indie zin dateen snellere t oepassing van de norm van 25 % hunkredietverleningsactiviteit te plotseling zou kunnen verminderen.
(71) Voorts wordt verder gewerkt aan de harmonisatie van de
voorwaarden voor de sanering en de liquidatie van kredietin-stellingen.
(72) Eveneens moet de harmonisatie van de nodige instrumenten voor
het toezicht op liquiditeitsrisico's ter hand worden genomen.
(73) Deze richtlijn mag geen afbrenk doen aan de verplichtingen van
de lidstaten wat de in bijlage V, deel B, vermelde termijnen voor
omzetting van de richtlijnen in nationaal recht betreft,
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 12
▼B
INHOUDSOPGAVE
Blad-
zijde
TITEL I DEFINITIES EN TOEPASSINGSGEBIED .............. 1 2
Artikel 1 Definities ............................................ 1 2
Artikel 2 Toepassingsgebied . . .................................. 1 4
Artikel 3 Verbod op de uit ontvangst van deposito's of van andere
terugbetaalbare gelden van het publiek bestaande werkzaam-
heden van ondernemingen die geen kredietinstelling zijn ..... 1 5
TITEL II VOORWAARDEN VOOR DE TOEGANG TOT EN DE
UITOEFENING VAN DE WERKZAAMHEDEN VAN DE
KREDIETINSTELLINGEN ........................... 1 6
Artikel 4 Vergunning . . ........................................ 1 6
Artikel 5 Beginkapitaal ........................................ 1 6
Artikel 6 Met de leiding belaste personen en lokalisatie van het hoofdbe-
stuur van kredietinstellingen ............................ 1 6
Artikel 7 Aandeelhouders en vennoten ............................ 1 7
Artikel 8 Programma van werkzaamheden en organisatiestructuur ...... 1 7
Artikel 9 Economische behoefte ................................. 1 7
Artikel 10 Weigering van de vergunning ........................... 1 7
Artikel 11 Kennisgeving van de vergunning aan de Commissie . . . ...... 1 7
Artikel 12 Voorafgaande raadpleging van de bevoegde autoriteiten van de
andere lidstaten ....................................... 1 7
Artikel 13 Bijkantoren van kredietinstellingen waaraan in een andere
lidstaat vergunning is verleend . . . ....................... 1 8
Artikel 14 Intrekking van de vergunning ........................... 1 8
Artikel 15 Benaming . . . ........................................ 1 8
Artikel 16 Gekwalificeerde deelneming in een kredietinstelling . . . ...... 1 8
Artikel 17 Organisatie van internecontroleprocedures ................. 1 9
TITEL III BEPALINGEN BETREFFENDE DE VRIJHEID VAN
VESTIGING EN HET VRIJ VERRICHTEN VAN DIEN-
STEN .............................................. 1 9
Artikel 18 Kredietinstellingen . . .................................. 1 9
Artikel 19 Financiële instellingen ................................. 1 9
Artikel 20 Uitoefening van het recht tot vestiging . . . ................. 2 0
Artikel 21 Uitoefening van het recht tot het vrij verrichten van diensten . 21Artikel 22 Bevoegdheden van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van
ontvangst ............................................ 2 1
TITEL IV BETREKKINGEN MET DERDE LANDEN ............. 2 2
Artikel 23 Kennisgeving van dochterondernemingen van ondernemingen uit
derde landen en van de markttoegangsvoorwaarden in deze
landen . ............................................. 2 2
Artikel 24 Bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor buiten de
Gemeenschap ........................................ 2 3
Artikel 25 Samenwerking inzake controle op geconsolideerde basis met de
bevoegde autoriteiten van derde landen . . ................. 2 3
TITEL V BEGINSELEN VAN EN TECHNISCHE INSTRUMENTEN
VOOR BEDRIJFSECONOMISCH TOEZICHT .......... 2 4
Hoofdstuk 1 Grondregels voor bedrijfseconomisch toezicht ............ 2 42000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 13
▼B
Blad-
zijde
Artikel 26 Bevoegdheid tot toezicht van de lidstaat van herkomst . ...... 2 4
Artikel 27 Bevoegdheden van de lidstaat van ontvangst . . . ............ 2 4
Artikel 28 Samenwerking inzake toezicht . . . ....................... 2 4
Artikel 29 Verificatie ter plaatse van in een andere lidstaat gevestigde
bijkantoren . . ........................................ 2 4
Artikel 30 Uitwisseling van informatie en beroepsgeheim . ............ 2 4
Artikel 31 Verplichtingen van de personen belast met de controle van de
jaarrekening en de geconsolideerde rekening . . . ............ 2 6
Artikel 32 Bevoegdheid van de bevoegde autoriteiten tot het nemen van
sancties ............................................. 2 7
Artikel 33 Beroep op de rechter .................................. 2 7
Hoofdstuk 2Technische instrumenten voor bedrijfseconomisch toezicht .2 7
Afdeling 1 Eigen vermogen ...................................... 2 7
Artikel 34 Algemene beginselen .................................. 2 7
Artikel 35 Andere bestanddelen .................................. 2 8
Artikel 36 Andere bepalingen inzake het eigen vermogen . ............ 2 9
Artikel 37 Berekening van het eigen vermogen op geconsolideerde basis . 29
Artikel 38 Aftrek en limieten . . .................................. 3 0
Artikel 39 Aan bevoegde autoriteiten te leveren bewijs . . . ............ 3 0
Afdeling 2 Solvabiliteitsratio ..................................... 3 0
Artikel 40 Algemene beginselen .................................. 3 0
Artikel 41 De teller: eigen vermogen . ............................. 3 0
Artikel 42 De noemer: naar risicograad gewogen activa en posten buiten de
balanstelling . ........................................ 3 0
Artikel 43 Risicowegingsfactoren ................................. 3 1
Artikel 44 Wegingsfactor van vorderingen op regionale of lokale overheden
van de lidstaten ...................................... 3 3
Artikel 45 Overige wegingsfactoren . . ............................. 3 3
Artikel 46 Administratieve organen en niet-commerciële ondernemingen . 33Artikel 47 Het peil van de solvabiliteitsratio . ....................... 3 3
Afdeling 3 Grote risico's ........................................ 3 4
Artikel 48 Melding van grote risico's . ............................. 3 4
Artikel 49 Voor grote risico's geldende grenswaarden ................. 3 4
Artikel 50 Toezicht betreffende grote risico's op geconsolideerde en op niet-
geconsolideerde basis .................................. 3 6
Afdeling 4 Gekwalificeerde deelnemingen buiten het financiële gebied ... 3 6
Artikel 51 Beperkingen aan gekwalificeerde deelnemingen welke geen
financieringsdeelnemingen zijn . . . ....................... 3 6
Hoofdstuk 3 Toezicht op geconsolideerde basis ...................... 3 7
Artikel 52 Toezicht op geconsolideerde basis op kredietinstellingen ..... 3 7
Artikel 53 Tot toezicht op geconsolideerde basis bevoegde autoriteiten . . 38
Artikel 54 Vorm en mate van de consolidatie ....................... 3 9
Artikel 55 Door gemengde holdings en hun dochterondernemingen te
verstrekken inlichtingen . . . ............................. 3 9
Artikel 56 Maatregelen om het toezicht op geconsolideerde basis te
vergemakkelijken . . . .................................. 4 02000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 14
▼B
Blad-
zijde
TITEL VI RAADGEVEND COMITÉ VOOR HET BANKWEZEN ... 4 1
Artikel 57 Samenstelling en taken van het Raadgevend Comité voor het
bankwezen . . ........................................ 4 1
Artikel 58 Onderzoek naar de voorwaarden van vergunning ........... 4 1
Artikel 59 Observatieratio's ...................................... 4 1
TITEL VII BEVOEGDHEDEN INZAKE UITVOERING ............ 4 2
Artikel 60 Technische aanpassingen . . ............................. 4 2
TITEL VIII OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN ............... 4 2
Hoofdstuk 1 Overgangsbepalingen ................................. 4 2
Artikel 61 Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 36 .......... 4 2
Artikel 62 Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 43 .......... 4 3
Artikel 63 Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 47 .......... 4 4
Artikel 64 Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 49 .......... 4 4
Artikel 65 Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 51 .......... 4 5
Hoofdstuk 2Slotbepalingen ....................................... 4 5
Artikel 66 Informatie aan de Commissie ........................... 4 5
Artikel 67 Ingetrokken richtlijnen ................................. 4 5
Artikel 68 Inwerkingtreding ...................................... 4 5
Artikel 69 Geadresseerden ....................................... 4 5
BIJLAGE I Lijstvan werkzaamheden die onder de wederzijdse erkenning
vallen . . ............................................. 4 6
BIJLAGE II Indeling van posten buiten de balanstelling ................ 4 7
BIJLAGE III Behandeling van posten buiten de balanstelling . ............ 4 8
BIJLAGE IV Categorieën posten buiten de balanstelling ................. 5 2
BIJLAGE V, deel A Ingetrokken richtlijnen met de achtereenvolgende wijzigingen op
die richtlijnen (bedoeld in artikel 67) ..................... 5 3
BIJLAGE V, deel B Tijdslimieten voor omzetting in nationaal recht (bedoeld in
artikel 67) . . . ........................................ 5 4
BIJLAGE VI Concordantietabel . . . .................................. 5 52000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 15
▼B
TITEL I
DEFINITIES EN TOEPASSINGSGEBIED
Artikel 1
Definities
In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. „kredietinstelling”:
a) een onderneming waarvan de werkzaamheden bestaan in het van
het publiek in ontvangst nemen van deposito's of van andereterugbetaalbare gelden en het verlenen van kredieten voor eigenrekening, of
b) een instelling voor elektronisch geld in de zin van Richtlijn 2000/
46/EG van hetEuropees Parlementen de Raad van 18 sept ember
2000 betreffende de toegang tot, de uitoefening van en hetbedrijfseconomisch toezicht op de werkzaamheden van instel-lingen voor elektronisch geld (
1).
Voor de toepassing van het toezicht op geconsolideerde basis
worden als kredietinstelling beschouwd: een kredietinstelling in dezin van de eerste alinea, en iedere particuliere of openbareonderneming die aan de definitie van de eerste alinea beantwoordten waaraan in een derde land vergunning is verleend.
Voor de toepassing van het toezicht op en de controle van grote
risico's worden als kredietinstelling beschouwd: een kredietinstel-
ling in de zin van de eerste alinea, met inbegrip van de bijkantorenin derde landen van een dergelijke kredietinstelling alsmede iedereparticuliere of openbare onderneming, met inbegrip van haarbijkantoren, die aan de definitie van de eerst alinea beantwoordt,
en waaraan in een derde land vergunning is verleend;
2. „vergunning”: een door de overheid afgegeven akte, ongeacht haar
vorm, waaruitde bevoegdheid voort vloeitom de werkzaamhedenvan een kredietinstelling uit te oefenen;
3. „bijkantoor”: een bedrijfszetel welke een deel zonder juridische
zelfstandigheid vormt van een kredietinstelling en welke recht-
streeks, geheel of gedeeltelijk de handelingen verricht die eigen zijn
aan de werkzaamheden van een kredietinstelling; verscheidenebedrijfszetels in eenzelfde lidstaat van een kredietinstelling methoofdkantoor in een andere lidstaat worden beschouwd als één enkelbijkantoor;
4. „bevoegde autoriteiten”: de nationale autoriteiten die op grond van
wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen bevoegd zijn omtoezicht op kredietinstellingen uit te oefenen;
5. „financiële instelling”: een onderneming die geen kredietinstelling
is en waarvan de hoofdwerkzaamheid bestaat in het verwerven vandeelnemingen of in hetuit oefenen van een of meer van de onder de
punten 2 tot en met 12 van de lijst in bijlage I opgenomen
werkzaamheden;
6. „lidstaat van herkomst”: de lidstaat waarin aan een kredietinstelling
de vergunning werd verleend, overeenkomstig de artikelen 4 tot enmet11;
7. „lidstaat van ontvangst”: de lidstaat waarin een kredietinstelling een
bijkantoor heeft of diensten verricht;
8. „zeggenschap”: het verband dat bestaat tussen een moederonder-
neming en een dochteronderneming zoals bepaald in artikel 1 vanRichtlijn 83/349/EEG of een verband van dezelfde aard tussen eennatuurlijke of rechtspersoon en een onderneming;2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 16
(1) PB L 275 van 27.10.2000, blz. 39.▼M1
▼B
▼B
9. „deelneming” voor de toepassing van het toezicht op geconsoli-
deerde basis: de rechtstreekse of onrechtstreekse eigendom van20 % of meer van de stemrechten of van het kapitaal van een
onderneming;
10. „gekwalificeerde deelneming”: hetin een onderneming, recht -
streeks of onrechtstreeks, bezitten van ten minste 10 % van het
kapitaal of van de stemrechten, dan wel een deelneming die de
mogelijkheid inhoudt een invloed van betekenis uit te oefenen op debedrijfsvoering van de onderneming waarin wordtdeelgenomen;
11. „aanvangskapitaal”: het kapitaal in de zin van artikel 34, lid 2,
punten 1 en 2;
12. „moederonderneming”: een moederonderneming in de zin van de
artikelen 1 en 2 van Richtlijn 83/349/EEG.
Voor de toepassing van het toezicht op geconsolideerde basis en de
controle van grote risico's worden als moederondernemingbeschouwd: een moederonderneming in de zin van artikel 1, lid 1,van Richtlijn 83/349/EEG, alsmede iedere onderneming die naar de
mening van de bevoegde autoriteiten feitelijk een overheersende
invloed op een andere onderneming uitoefent;
13. „dochteronderneming”: een dochteronderneming in de zin van de
artikelen 1 en 2 van Richtlijn 83/349/EEG.
Voor de toepassing van het toezicht op geconsolideerde basis en de
controle van grote risico's worden als dochterondernemingbeschouwd: een dochteronderneming in de zin van artikel 1, lid 1,
van Richtlijn 83/349/EEG, alsmede iedere onderneming waarop een
moederonderneming naar de mening van de bevoegde autoriteitenfeitelijk een overheersende invloed uitoefent.
Elke dochteronderneming van een dochteronderneming wordt ook
beschouwd als een dochter van de moederonderneming die aan het
hoofd van deze ondernemingen staat;
14. „zone A”: de lidstaten en alle overige landen die volwaardig lid van
de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling
(OESO) zijn en de landen die bijzondere leningsarrangementen met
het Internationaal Monetair Fonds (IMF) hebben gesloten insamenhang metde algemene leningsarrangement en (GAB) van hetIMF. Elk land dat zijn buitenlandse overheidsschuld herschikt,wordt echter voor een periode van vijf jaar van zone A uitgesloten;
15. „zone B”: alle andere landen dan die van zone A;
16. „kredietinstellingen van zone A”: alle kredietinstellingen die in de
lidstaten overeenkomstig artikel 4 een vergunning hebben
verkregen, inclusief hun bijkantoren in derde landen, en alle onderde definitie van punt 1, eerste alinea, vallende particuliere enopenbare ondernemingen waaraan een vergunning is verleend inandere landen van zone A, inclusief hun bijkantoren;
17. „kredietinstellingen van zone B”: alle particuliere en openbare
ondernemingen die een vergunning hebben verkregen buiten zone Aen die voldoen aan de definitie van punt 1, eerste alinea, inclusiefhun bijkantoren in de Gemeenschap;
18. „niet-bancaire sector”: alle andere leningnemers dan kredietin-
stellingen zoals deze zijn gedefinieerd in de punten 16 en 17,centrale banken, centrale, regionale en lokale overheden, deEuropese Gemeenschappen, de Europese Investeringsbank en
multilaterale ontwikkelingsbanken zoals gedefinieerd in punt 19;
19. „multilaterale ontwikkelingsbanken”: de Internationale Bank voor
Herstel en Ontwikkeling (Wereldbank), de Internationale Financie-
ringsmaatschappij, de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank, de
Aziatische Ontwikkelingsbank, de Afrikaanse Ontwikkelingsbank,hetVest igingsfonds van de Raad van Europa, de „NordicInvestment Bank”, de Caraïbische Ontwikkelingsbank, de EuropeseBank voor Herstel en Ontwikkeling, het Europees Investeringsfondsen de Inter-Amerikaanse Investeringsmaatschappij;2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 17
▼B
20. „posten buiten de balanstelling met een „volledig risico”, „middel-
groot risico”, „middelgroot/laag risico” en „laag risico””: de postenomschreven in artikel 43, lid 2, en genoemd in bijlage II;
21. „financiële holding”: een financiële instelling waarvan de dochter-
ondernemingen uitsluitend of hoofdzakelijk kredietinstellingen offinanciële instellingen zijn, en waarvan ten minste één dochteron-derneming een kredietinstelling is;
22. „gemengde holding”: een moederonderneming die noch een
financiële holding, noch een kredietinstelling is en die onder haar
dochterondernemingen ten minste één kredietinstelling telt;
23. „onderneming die nevendiensten van het bankbedrijf verricht”: een
onderneming waarvan de hoofdactiviteit bestaat in het bezit en hetbeheer van onroerend goed, hetbeheer van gegevensverwerkings-
diensten of een andere soortgelijke activiteit welke ten opzichte van
de hoofdactiviteit van een of meer kredietinstellingen het karaktervan een ondersteunende activiteit heeft;
24. „risico's”, voor de toepassing van de artikelen 48, 49 en 50: de
activa en posten buiten de balanstelling, als bedoeld in artikel 43 en
in de bijlagen II en IV, zonder toepassing van de in deze bepalingen
vastgestelde wegingsfactoren of risicograden; de risico's metbetrekking tot de in bijlage IV genoemde posten worden berekendvolgens een van de in bijlage III beschreven methoden, zondertoepassing van de wegingsfactoren die gelden voor het risico op detegenpartij; van de definitie van de risico's kunnen met goedkeuring
van de bevoegde autoriteiten worden uitgesloten alle bestanddelen
die voor 100 % door eigen vermogen zijn gedektvoorzover metditdeel van heteigen vermogen geen rekening wordtgehouden bij deberekening van de solvabiliteitsratio en van de andere ratio's voortoezichtsdoeleinden die bij de onderhavige richtlijn en bij andere
communautaire besluiten worden vastgesteld; onder risico's vallen
niet:
— in het geval van valutatransacties, de risico's die zich tijdens de
normale afwikkeling voordoen in de periode van 48 uur nadatbetaling heeft plaatsgevonden, of
— in het geval van transacties betreffende de verkoop of aankoop
van effecten, de risico's die zich tijdens de normale afwikkelingvoordoen in de periode van vijf werkdagen nadatbet aling heeftplaatsgevonden of nadat de effecten geleverd zijn indien deze
levering eerder plaatsvindt;
25. „groep van verbonden cliënten”:
— betzij twee of meer natuurlijke of rechtspersonen die, behoudens
bewijs van hett egendeel, uiteen oogpuntvan risico een geheelvormen omdat een van hen rechtstreeks of onrechtstreekszeggenschap heeftover de andere persoon of personen;
— hetzij twee of meer natuurlijke of rechtspersonen tussen wie
geen zeggenschapsrelatie als bedoeld in het eerste streepjebestaat, maar die uit een oogpunt van risico als een geheelmoeten worden beschouwd omdat zij zodanig onderling
verbonden zijn dat, indien een van hen financiële problemen
zou ondervinden, de andere of alle anderen waarschijnlijk inbetalingsmoeilijkheden zouden komen;
26. „nauwe banden”: een situatie waarbij twee of meer natuurlijke of
rechtspersonen zijn verbonden door:
a) een deelneming, datwil zeggen hetrecht st reeks of door middel
van een zeggenschapsband houden van ten minste 20 % van destemrechten of het kapitaal van een onderneming, of
b) een zeggenschapsband, dat wil zeggen de band die bestaat tussen
een moederonderneming en een dochteronderneming, in alle
gevallen zoals bedoeld in artikel 1, leden 1 en 2, van Richtlijn
83/349/EEG, of een band van dezelfde aard tussen een natuur-lijke of rechtspersoon en een onderneming; elkedochteronderneming van een dochteronderneming wordt ookbeschouwd als een dochteronderneming van de moederonder-neming die aan het hoofd van deze ondernemingen staat.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 18
▼B
Als een nauwe band tussen twee of meer natuurlijke of
rechtspersonen wordt tevens beschouwd een situatie waarindeze personen via een zeggenschapsband duurzaam verbonden
zijn meteenzelfde persoon;
27. „erkende beurzen”: beurzen die door de bevoegde autoriteiten zijn
erkend en die:
i) regelmatig werken;
ii) onderworpen zijn aan door de bevoegde autoriteiten van het
land van herkomstvan de beurs opgest elde of goedgekeurde
bepalingen waarin de voorwaarden voor de werking van en de
toegang tot de beurs zijn vastgelegd, alsmede de voorwaardenwaaraan contracten moeten voldoen om daadwerkelijk op debeurs verhandeld te kunnen worden;
iii) beschikken over een clearingregeling die met betrekking tot de
in bijlage IV vermelde contracten voorschrijft dat zij onder-worpen zijn aan dagelijkse margeverplichtingen die naar het
oordeel van de bevoegde autoriteiten een adequate bescherming
bieden.
Artikel 2
Toepassingsgebied
1. Deze richtlijn heeft betrekking op de toegang tot en de uitoefening
van de werkzaamheden van kredietinstellingen. Zij is van toepassing op
alle kredietinstellingen.
2. De artikelen 25 en 52 tot en met 56 zijn ook van toepassing op
financiële en op gemengde holdings die hun zetel in de Gemeenschaphebben.
Met uitzondering van de centrale banken van de lidstaten worden de
instellingen die bij lid 3 permanent zijn uitgesloten, voor de toepassingvan de artikelen 25 en 52 tot en met 56 als financiële instellingenbehandeld.
3. Deze richtlijn heeft geen betrekking op de werkzaamheden van:
— de centrale banken der lidstaten;
— de postcheque- en girodiensten;— in België, het „Herdiscontering- en Waarborginstituut/Institut de
Réescompte et de Garantie”;
— in Denemarken, het„Dansk Eksport finansieringsfond” en het
„Danmarks Skibskreditfond” en het „Dansk Landbrugs Realkredit-
fond”;
— in Duitsland, de „Kreditanstalt für Wiederaufbau”, instellingen die
op grond van de „Wohnungsgemeinnützigkeitsgesetz” erkend zijnals organen ter uitvoering van het woningbouwbeleid van de centraleoverheid en niet overwegend banktransacties verrichten, alsmede
instellingen die op grond van deze wet erkend zijn als woning-
bouwverenigingen van algemeen nut;
— in Griekenland, de „ Ελληνική Τράπεζα Βιοµηχανικής
Αναπτύξεως, ” (Elliniki Trapeza Viomichanikis Anaptyxeos), de
„Ταµείο Παρακαταθηκών και ∆ανείων ” (Tamio Parakatathikon
kai Danion) en de „ Ταχυδροµικό Ταµιευτήριο ” (Tachidromiko
Tamieftirio);
— in Spanje, het „Instituto de Crédito Oficial”;
— in Frankrijk, de „Caisse des dépôts et consignations”;— in Ierland, de „creditunions” en de „friendly societ ies”;— in Italië, de „Cassa Depositi e Prestiti”;— in Nederland, de „Nederlandse Investeringsbank voor Ontwikke-
lingslanden NV”, de „NV Noordelijke Ontwikkelingsmaatschappij”,de „NV Industriebank Limburgs Instituut voor Ontwikkeling enFinanciering” en de „Overijsselse Ontwikkelingsmaatschappij NV”;
— in Oostenrijk, ondernemingen die zijn erkend als bouwvereniging
van algemeen nut en de „Österreichische Kontrollbank AG”;2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 19
▼B
— in Portugal, de op 1 januari 1986 bestaande „Caixas Económicas”
met uitzondering van die gedeelten die naamloze vennootschap zijnen de „Caixa Económica Montepio Geral”;
— in Finland, „Teollisen yhteistyön rahasto Oy/Fonden för industriellt
samarbete Ab” en „Kera Oy/Kera Ab”;
— in Zweden, de „Svenska Skeppshypotekskassan”;— in hetVerenigd Koninkrijk, de „Nat ional Savings Bank”, de
„Commonwealth Development Finance Company Ltd”, de „Agri-cultural Mortgage Corporation Ltd”, de „Scottish AgriculturalSecurities Corporation Ltd”, de „Crown Agents for overseasgovernments and administrations”, de „credit unions” en de„municipal banks”.
4. Op voorstel van de Commissie, die hiertoe het in artikel 57
bedoelde comité, hierna „Raadgevend Comité voor het bankwezen” tenoemen, raadpleegt, besluit de Raad over elke eventuele wijziging vande in lid 3 vermelde lijst.
5. De op 15 december 1997 in eenzelfde lidstaat bestaande krediet-
instellingen die op dat tijdstip blijvend waren aangesloten bij een in
diezelfde lidstaat gevestigd centraal orgaan dat op die kredietinstellingen
toezicht uitoefent, kunnen van de vereisten in artikel 6, lid 1, en in deartikelen 8 en 59 worden vrijgesteld, mits uiterlijk op 15 december 1979de nationale wetgeving erin heeft voorzien dat:
— de verplichtingen van het centrale orgaan en die van de aangesloten
instellingen solidaire verplichtingen zijn, of dat de verplichtingenvan de aangesloten instellingen volledig door het centrale orgaanworden gewaarborgd;
— op de solvabiliteit en de liquiditeit van het centrale orgaan en van
alle aangesloten instellingen op basis van geconsolideerde reke-
ningen globaal toezicht wordt gehouden;
— de leiding van het centrale orgaan bevoegd is instructies te geven aan
de leiding van de aangesloten instellingen.
Bij een centraal orgaan als bedoeld in de eerste alinea na 15 december
1977 aangesloten kredietinstellingen met een plaatselijk werkterreinkunnen onder de in de eerste alinea gestelde voorwaarden vallen als zijeen normale uit breiding vormen van hetnetdatonder ditcent rale orgaan
ressorteert.
Voorzover het gaat om andere kredietinstellingen dan die welke worden
opgericht in nieuw ingepolderde gebieden, respectievelijk zijn voort-gekomen uit fusie of afsplitsing van bestaande, onder het centrale orgaanressorterende instellingen, kan de Raad, op voorstel van de Commissie,
die hiertoe het Raadgevend Comité voor het bankwezen raadpleegt,
aanvullende regels vaststellen voor de toepassing van het bepaalde in detweede alinea, zulks met inbegrip van de opheffing van de in de eerstealinea bedoelde vrijstellingen, wanneer hij oordeelt dat aansluiting vannieuwe instellingen volgens de in de tweede alinea vermelde regeling deconcurrentie negatief kan beïnvloeden. De Raad beslist met gekwalifi-
ceerde meerderheid van stemmen.
6. Kredietinstellingen als gedefinieerd in lid 5, eerste alinea, die in
eenzelfde lidstaat zijn aangesloten bij een in die lidstaat gevestigdcentraal orgaan kunnen eveneens van toepassing van artikel 5 en van deartikelen 40 tot en met 51 en 65 worden vrijgesteld, mits, onverminderd
de toepassing van deze richtlijn op het centraal orgaan, het geheel dat
door het centraal orgaan en de aangesloten instellingen wordt gevormd,op geconsolideerde basis aan genoemde voorschriften is onderworpen.
In geval van vrijst elling zijn op hetgeheel datdoor hetcent raal orgaan
en de aangesloten instellingen wordt gevormd, de artikelen 13, 18 en 19,artikel 20, leden 1 tot en met 6, en de artikelen 21 en 22 van toepassing.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 20
▼B
Artikel 3
Verbod op de uit ontvangst van deposito's of van andere terugbe-
taalbare gelden van het publiek bestaande werkzaamheden van
ondernemingen die geen kredietinstelling zijn
De lidstaten verbieden personen of ondernemingen die geen kredietin-
stelling zijn, bedrijfsmatig van het publiek deposito's of andereterugbetaalbare gelden in ontvangst te nemen. Dit verbod geldt niet
voor het in ontvangst nemen van deposito's of van andere terugbetaal-
bare gelden door een lidstaat, door de regionale of lokale overheden vaneen lidstaat of door internationale openbare instellingen waarvan een ofmeer lidstaten lid zijn en voor de uitdrukkelijk in de nationale ofcommunautaire wetgeving bedoelde gevallen, mits deze werkzaamheden
onderworpen zijn aan reglementering en controle ter bescherming van
inleggers en beleggers die op deze gevallen van toepassing zijn.
TITEL II
VOORWAARDEN VOOR DE TOEGANG TOT EN DE UITOE-
FENING VAN DE WERKZAAMHEDEN VAN
KREDIETINSTELLINGEN
Artikel 4
Vergunning
De lidstaten schrijven voor dat de onder deze richtlijn vallende
kredietinstellingen een vergunning moeten hebben verkregen alvorens
hun werkzaamheden aan te vangen. Zij stellen daarvoor de voorwaarden
vast, onverminderd de artikelen 5 tot en met 9 en brengen deze terkennis van de Commissie en van hetRaadgevend Comit é voor hetbankwezen.
Artikel 5
Beginkapitaal
1. Onverminderd andere bij de nationale regelingen vastgestelde
algemene voorwaarden verlenen de bevoegde autoriteiten geen vergun-ning wanneer de kredietinstelling geen afgescheiden eigen vermogenheeftof wanneer hetaanvangskapit aal minder bedraagtdan 5 miljoen
EUR.
De lidstaten mogen voortzetting toestaan van de werkzamheden van
kredietinstellingen die niet voldoen aan de voorwaarde betreffende hetafgescheiden eigen vermogen, en die op 15 december 1979 bestonden.Zij mogen deze ondernemingen vrijstellen van de in artikel 6, lid 1,
eerste alinea, bedoelde voorwaarde.
2. Het staat de lidstaten evenwel vrij om de vergunning in
uitzonderlijke gevallen toch te verlenen aan bijzondere categorieënkredietinstellingen met een aanvangskapitaal dat minder bedraagt danwatin lid 1 is voorgeschreven. In datgeval:
a) mag hetaanvangskapit aal nietgeringer zijn dan 1 miljoen EUR;
b) stellen de betrokken lidstaten de Commissie in kennis van de redenen
waarom zij van de in ditlid geboden mogelijkheid gebruikmaken;
c) wordtbij de bekendmaking van de lijstbedoeld in art ikel 11 in een
aantekening bij de naam van de kredietinstelling aangegeven dat zij
niet het in lid 1 bepaalde minimumaanvangskapitaal bereikt.
3. Het eigen vermogen van een kredietinstelling mag niet kleiner
worden dan hetbij hetverlenen van de vergunning kracht ens de leden 1en 2 vereiste aanvangskapitaal.
4. De lidstaten kunnen besluiten dat de kredietinstellingen die op 1
januari 1993 bestonden en waarvan het eigen vermogen de in de leden 1en 2 vastgestelde niveaus voor het aanvangskapitaal niet bereikte, hunwerkzaamheden mogen blijven uitoefenen. In dat geval mag het eigenvermogen nietkleiner worden dan hethoogst e bedrag dathetsinds 22december 1989 had bereikt.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 21
▼B
5. Indien de zeggenschap over een kredietinstelling die tot de in lid 4
bedoelde categorie behoort, wordt overgenomen door een anderenatuurlijke of rechtspersoon dan die welke voordien de zeggenschap
over deze instelling uitoefende, dient het eigen vermogen van deze
instelling ten minste gelijk te zijn aan het in de leden 1 en 2 vastgesteldeniveau voor hetaanvangskapit aal.
6. In welbepaalde omstandigheden en met instemming van de
bevoegde autoriteiten mag bij fusie tussen twee of meer tot de in lid 4bedoelde categorie behorende kredietinstellingen het eigen vermogen
van de instelling die het resultaat van de fusie is, niet minder bedragen
dan het totaal van de eigen vermogens van de gefuseerde instellingen opde datum van de fusie, zolang de passende niveaus op grond van deleden 1 en 2 nietzijn bereikt .
7. Indien heteigen vermogen in de in de leden 3, 4 en 6 bedoelde
gevallen vermindert, kunnen de bevoegde autoriteiten, indien de
omstandigheden zulks rechtvaardigen, de instelling een beperkte termijn
toestaan om aan dit voorschrift te voldoen dan wel haar werkzaamhedente beëindigen.
Artikel 6
Voor de leiding verantwoordelijke personen en lokalisatie van het
hoofdbestuur van kredietinstellingen
1. De bevoegde autoriteiten verlenen de vergunning aan de krediet-
instelling slechts wanneer ten minste twee personen daadwerkelijk het
beleid van de kredietinstelling bepalen.
Voorts verlenen de autoriteiten de vergunning niet wanneer deze
personen niet de noodzakelijke betrouwbaarheid of de vereiste ervaringbezitten om deze functies uit te oefenen.
2. De lidstaten eisen:
— dat het hoofdbestuur van kredietinstellingen die rechtspersonen zijn
en overeenkomstig hun nationale wetgeving een statutaire zetelhebben, zich bevindt in de lidstaat waar de statutaire zetel isgevestigd,
— dat het hoofdbestuur van andere kredietinstellingen zich bevindt in
de lidstaat waar de vergunning is afgegeven en waar zij feitelijkwerkzaam zijn.
Artikel 7
Aandeelhouders en vennoten
1. De bevoegde autoriteiten verlenen geen vergunning tot het
uitoefenen van de werkzaamheden van een kredietinstelling voordat
zij in kennis zijn gesteld van de identiteit van de directe of indirecteaandeelhouders of vennoten, natuurlijke of rechtspersonen, die daarineen gekwalificeerde deelneming bezitten, alsmede van het bedrag vandie deelneming.
Voor de toepassing in het onderhavige artikel van het begrip
„gekwalificeerde deelneming” worden de stemrechten, vermeld in
artikel 7 van Richtlijn 88/627/EEG van de Raad (
1), in aanmerking
genomen.
2. De bevoegde autoriteiten verlenen geen vergunning indien zij,
geletop de noodzaak een gezonde en prudent e bedrijfsvoering van dekredietinstelling te garanderen, niet overtuigd zijn van de geschiktheid
van de genoemde aandeelhouders of vennoten.
3. Wanneer er nauwe banden bestaan tussen de kredietinstelling en
andere natuurlijke of rechtspersonen, verlenen de bevoegde autoriteiten2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 22
(1) Richtlijn 88/627/EEG van de Raad van 12 december 1988 betreffende de
gegevens die moeten worden gepubliceerd bij verwerving en bij overdracht
van een belangrijke deelneming in een ter beurze genoteerde vennootschap
(PB L 348 van 17.12.1988, blz. 62).
▼B
de vergunning slechts indien deze banden de juiste uitoefening van hun
toezichthoudende taken niet belemmeren.
De bevoegde autoriteiten weigeren ook de vergunning indien de
wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen van een derde land dievan toepassing zijn op één of meer natuurlijke of rechtspersonen met
wie de kredietinstelling nauwe banden heeft, of moeilijkheden in
verband metde t oepassing van die bepalingen, een belemmering vormenvoor de juiste uitoefening van hun toezichthoudende taken.
De bevoegde autoriteiten verlangen van kredietinstellingen dat zij hen
de informatie verstrekken die zij nodig hebben om zich ervan tevergewissen datdoorlopend aan de in ditlid gest elde voorwaardenwordtvoldaan.
Artikel 8
Programma van werkzaamheden en organisatiestructuur
De lidstaten bepalen dat de vergunningaanvraag vergezeld moet gaan
van een programma van werkzaamheden waarin metname de aard vande beoogde verrichtingen alsmede de organisatiestructuur van deinstelling moeten worden vermeld.
Artikel 9
Economische behoefte
De lidstaten kunnen niet bepalen dat de vergunningaanvraag wordt
onderzocht aan de hand van de economische behoeften van de markt.
Artikel 10
Weigering van de vergunning
Iedere weigering een vergunning af te geven, wordt met redenen
omkleed aan de aanvrager medegedeeld binnen zes maanden naontvangst van de aanvraag, of, indien de aanvraag onvolledig is, binnen
zes maanden na de toezending door de aanvrager van de voor de
beslissing nodige gegevens. In elk geval wordtbinnen t waalf maandenna de aanvraag een beslissing genomen.
Artikel 11
Kennisgeving van de vergunning aan de Commissie
Elke toekenning van een vergunning wordt ter kennis van de Commissie
gebracht. Alle kredietinstellingen worden vermeld op een lijst die doorde Commissie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
wordtbekendgemaakten door haar wordtbijgehouden.
Artikel 12
Voorafgaande raadpleging van de bevoegde autoriteiten van de
andere lidstaten
De bevoegde autoriteiten van de andere lidstaat moeten vooraf worden
geraadpleegd bij hetverlenen van een vergunning aan een krediet in-
stelling die:
— ofwel een dochteronderneming is van een kredietinstelling waaraan
in een andere lidstaat vergunning is verleend;
— ofwel een dochteronderneming is van de moederonderneming van
een kredietinstelling waaraan in een andere lidstaat vergunning is
verleend;
— ofwel onder de zeggenschap staat van dezelfde natuurlijke of
rechtspersonen die de zeggenschap hebben over een kredietinstellingwaaraan in een andere lidstaat vergunning is verleend.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 23
▼B
Artikel 13
Bijkantoren van kredietinstellingen waaraan in een andere lidstaat
vergunning is verleend
De lidstaten van ontvangst mogen noch een vergunning noch
dotatiekapitaal eisen voor bijkantoren van kredietinstellingen waaraanin andere lidstaten vergunning is verleend. Voor de vestiging van en hettoezicht op deze bijkantoren gelden de voorschriften van artikel 17,
artikel 20, leden 1 tot en met 6, en van de artikelen 22 en 26.
Artikel 14
Intrekking van de vergunning
1. De bevoegde autoriteiten kunnen de vergunning die is verleend aan
een kredietinstelling alleen dan intrekken wanneer de instelling:
a) binnen een termijn van twaalf maanden geen gebruikmaakt van de
vergunning, uitdrukkelijk te kennen heeft gegeven geen gebruik vande vergunning te zullen maken of de werkzaamheden gedurende eenperiode van meer dan zes maanden heeft gestaakt, tenzij debetrokken lidstaat heeft bepaald dat in die gevallen de vergunningvervalt;
b) de vergunning heeftverworven door middel van valse verklaringen
of op enige andere onregelmatige wijze;
c) nietmeer voldoetaan de voorwaarden waarop de vergunning is
verleend;
d) geen voldoende eigen vermogen meer bezitof geen garant ie meer
biedt voor de nakoming van de verplichtingen tegenover schuldeisers
en in het bijzonder niet meer de veiligheid van de toevertrouwde
gelden waarborgt;
e) of wanneer een van de overige gevallen van intrekking waarin de
nationale voorschriften voorzien, zich voordoet.
2. Iedere intrekking van een vergunning moet, met redenen omkleed,
worden medegedeeld aan de belanghebbenden; de intrekking wordt terkennis van de Commissie gebracht.
Artikel 15
Benaming
De kredietinstellingen mogen voor de uitoefening van hun werkzaam-
heden op hetgrondgebied van de Gemeenschap dezelfde benaming
gebruiken als in de lidstaat van hun hoofdkantoor, niettegenstaande de
voorschriften betreffende het gebruik van de woorden „bank”, „spaar-bank” of andere soortgelijke benamingen die in de lidstaat van ontvangstkunnen bestaan. Ingeval gevaar voor verwarring bestaat, kunnen delidstaten van ontvangst ter verduidelijking eisen dat er aan de benamingeen verklarende vermelding wordtt oegevoegd.
Artikel 16
Gekwalificeerde deelneming in een kredietinstelling
1. De lidstaten bepalen dat iedere natuurlijke of rechtspersoon die het
voornemen heeft om rechtstreeks of onrechtstreeks een gekwalificeerdedeelneming in een kredietinstelling aan te houden, de bevoegdeautoriteiten daarvan vooraf in kennis moet stellen onder vermeldingvan hetbedrag van die deelneming. Totkennisgeving aan de bevoegdeautoriteiten is eveneens gehouden iedere natuurlijke of rechtspersoon die
hetvoornemen heeftde omvang van zijn gekwalificeerde deelneming
zodanig te vergroten dat het percentage van de door hem gehoudenstemrechten of aandelen 20 %, 33 % of 50 % bereikt of overschrijdt ofdat de kredietinstelling zijn dochteronderneming wordt.
Onverminderd het bepaalde in lid 2 beschikken de bevoegde autoriteiten
over een termijn van ten hoogste drie maanden, te rekenen vanaf dedatum van de in de eerste alinea bedoelde kennisgeving, om zich tegenhet voornemen te verzetten indien zij, gelet op de noodzaak een gezonde2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 24
▼B
en prudente bedrijfsvoering van de kredietinstelling te garanderen, niet
overtuigd zijn van de geschiktheid van de in de eerste alinea bedoeldepersoon. Indien er geen bezwaar is, kunnen de autoriteiten een
maximumtermijn vaststellen voor de uitvoering van het in de eerste
alinea bedoelde voornemen.
2. Indien de verwerver van de in lid 1 bedoelde deelnemingen een
kredietinstelling is waaraan in een andere lidstaat vergunning isverleend, of een moederonderneming van een kredietinstelling waaraan
in een andere lidstaat vergunning is verleend, of een natuurlijke of
rechtspersoon die zeggenschap heeft over een kredietinstelling waaraanin een andere lidstaat vergunning is verleend, en indien de kredietin-stelling waarin de verwervende instelling een deelneming aan wilhouden daardoor een dochteronderneming van die instelling wordt of
onder haar zeggenschap komt, moet over de verwerving voorafgaande
raadpleging geschieden als bedoeld in artikel 12.
3. De lidstaten bepalen dat iedere natuurlijke of rechtspersoon die het
voornemen heeft zijn rechtstreekse of onrechtstreekse gekwalificeerdedeelneming in een kredietinstelling af te stoten, de bevoegde autoriteiten
daarvan vooraf in kennis moetst ellen onder vermelding van hetbedrag
van zijn voorgenomen deelneming. Totkennisgeving aan de bevoegdeautoriteiten is eveneens gehouden iedere natuurlijke of rechtspersoon diehetvoornemen heeftde omvang van zijn gekwalificeerde deelnemingzodanig te verkleinen dat het percentage van de door hem gehoudenstemrechten of aandelen onder 20 %, 33 % of 50 % daalt of dat de
kredietinstelling ophoudt zijn dochteronderneming te zijn.
4. Zodra zij daarvan kennis hebben, stellen de kredietinstellingen de
bevoegde autoriteiten in kennis van de verwervingen of afstotingen vandeelnemingen in hun kapitaal, waardoor stijging boven of daling onderéén van de drempels als bedoeld in de leden 1 en 3 optreedt.
Tevens stellen zij de bevoegde autoriteiten ten minste eens per jaar in
kennis van de identiteit van de aandeelhouders of vennoten diegekwalificeerde deelnemingen bezitten, alsmede van de omvang vande deelnemingen zoals deze metname blijken uitde gegevens dieworden vastgelegd bij de jaarlijkse algemene vergadering van aandeel-
houders of vennoten, of uit de informatie die is ontvangen uit hoofde van
de verplichtingen van ter beurze genoteerde vennootschappen.
5. De lidstaten bepalen dat, indien de door de in lid 1 bedoelde
personen uitgeoefende invloed een prudente en gezonde bedrijfsvoeringvan de instelling zou kunnen belemmeren, de bevoegde autoriteiten de
passende maatregelen treffen om aan deze toestand een einde te maken.
Die maatregelen kunnen met name omvatten bindende aanwijzingen,sancties tegen bestuurders en schorsing van de uitoefening van destemrechten die verbonden zijn aan de aandelen welke door debetrokken aandeelhouders of vennoten worden gehouden.
Soortgelijke maatregelen zijn van toepassing op natuurlijke of rechts-
personen die de in lid 1 bedoelde verplichting inzake voorafgaandekennisgeving nietnaleven. Wanneer een deelneming wordtverworvenondanks het bezwaar van de bevoegde autoriteiten, bepalen de lidstaten,onverminderd andere te treffen sancties, dat de uitoefening van debetrokken stemrechten wordt geschorst of dat de uitgebrachte stemmen
nietig zijn of nietig verklaard kunnen worden.
6. Voor de t oepassing van hetin hetonderhavige art ikel bedoelde
begrip „gekwalificeerde deelneming” en van de daarin bedoelde anderedeelnemingspercentages worden de stemrechten, vermeld in artikel 7van Richtlijn 88/627/EEG, in aanmerking genomen.
Artikel 17
Organisatie en internecontroleprocedures
De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst eisen dat er in
elke kredietinstelling een goede administratieve en boekhoudkundigeorganisatie en adequate internecontroleprocedures bestaan.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 25
▼B
TITEL III
BEPALINGENBETREFFENDEDE VRIJHEIDVANVESTIGING
EN HET VRIJ VERRICHTEN VAN DIENSTEN
Artikel 18
Kredietinstellingen
De lidstaten bepalen dat de werkzaamheden die in de lijst in bijlage I
zijn genoemd op hun grondgebied kunnen worden uitgeoefendovereenkomstig het bepaalde in artikel 20, leden 1 tot en met 6, artikel21, leden 1 en 2, en in artikel 22, zowel door middel van het vestigen
van een bijkantoor als door middel van het verrichten van diensten, door
iedere kredietinstelling waaraan door de bevoegde autoriteiten van eenandere lidstaat vergunning is verleend en waarop door hen toezichtwordtgehouden, mit s deze werkzaamheden onder de vergunning vallen.
Artikel 19
Financiële instellingen
De lidstaten bepalen dat de in bijlage I genoemde lijst werkzaamheden
op hun grondgebied mogen worden uitgeoefend overeenkomstig hetbepaalde in artikel 20, leden 1 tot en met 6, artikel 21, leden 1 en 2, en in
artikel 22, zowel door middel van het vestigen van een bijkantoor als
door middel van het verrichten van diensten, door iedere financiëleinstelling van een andere lidstaat die een dochteronderneming van eenkredietinstelling of een gemeenschappelijke dochteronderneming vantwee of meer kredietinstellingen is, die wettelijk de betrokken
werkzaamheden mag uitoefenen en die aan alle volgende voorwaarden
voldoet:
— aan de moederonderneming of -ondernemingen is vergunning
verleend als kredietinstelling in de lidstaat onder het recht waarvande dochteronderneming valt;
— de betrokken werkzaamheden worden daadwerkelijk uitgeoefend op
het grondgebied van dezelfde lidstaat;
— de moederonderneming of -ondernemingen is, respectievelijk zijn in
hetbezitvan 90 % of meer van de aan de aandelen van de
dochteronderneming verbonden stemrechten;
— de moederonderneming of -ondernemingen moet, respectievelijk
moeten ten genoegen van de bevoegde autoriteiten aantonen dat dedochteronderneming op een prudente wijze wordt beheerd en zich,
met instemming van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van
herkomst, hoofdelijk borg hebben gesteld voor de verplichtingen vande dochteronderneming;
— de dochteronderneming is, in het bijzonder voor de betrokken
werkzaamheden, daadwerkelijk opgenomen in hett oezichtop
geconsolideerde basis waaraan de moederonderneming, of elk vande moederondernemingen, overeenkomstig de artikelen 52 tot en met56, is onderworpen, metname voor de berekening van de solvabili-teitsratio, voor het toezicht op de grote risico's en de in artikel 51
gestelde beperking van de deelnemingen.
De vervulling van deze voorwaarden moetworden geverifieerd door de
bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst, die vervolgens een
attest aan de dochteronderneming afgeven dat dient te worden gevoegd
bij de in artikel 20, leden 1 tot en met 6, en artikel 21, leden 1 en 2,bedoelde kennisgevingen.
De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst dragen zorg voor
het toezicht op de dochteronderneming overeenkomstig het bepaalde inartikel 5, lid 3, en in de artikelen 16, 17, 26, 28, 29, 30 en 32.
De bepalingen waarnaar dit artikel verwijst, zijn van overeenkomstige
toepassing op dochterondernemingen. In het bijzonder dient het woord„kredietinstelling” te worden gelezen als „financiële instelling dievoldoetaan de voorwaarden van art ikel 19”, en hetwoord „vergunning”als „wettelijke regeling”.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 26
▼B
De tweede alinea van artikel 20, lid 3, wordt als volgt gelezen: „De
bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst doet tevens mededelingvan hetbedrag van heteigen vermogen van de financiële inst elling die
dochteronderneming is en van de geconsolideerde solvabiliteitsratio van
de kredietinstelling die haar moederonderneming is.”.
Indien de financiële instelling die onder de bepalingen van dit artikel
valt, niet langer aan één van de gestelde voorwaarden voldoet, stelt delidstaat van herkomst de bevoegde autoriteit van de lidstaat vanontvangst daarvan in kennis, en vallen de door die instelling in delidstaat van ontvangst uitgeoefende werkzaamheden onder de wetgeving
van de lidstaat van ontvangst.
Artikel 20
Uitoefening van het recht tot vestiging
1. Iedere kredietinstelling die op het grondgebied van een andere
lidstaat een bijkantoor wenst te vestigen, stelt de bevoegde autoriteit vande lidstaat van herkomst daarvan in kennis.
2. De lidstaten verlangen dat de kredietinstelling die een bijkantoor in
een andere lidstaat wenst te vestigen, de in lid 1 bedoelde kennisgevingvergezeld doetgaan van de volgende gegevens:
a) de lidstaat op het grondgebied waarvan zij voornemens is een
bijkantoor te vestigen;
b) een programma van werkzaamheden waarin metname de aard van de
voorgenomen activiteiten en de organisatiestructuur van het bijkan-
toor worden vermeld;
c) het adres in de lidstaat van ontvangst waar documenten kunnen
worden opgevraagd;
d) de naam van de verantwoordelijke bestuurders van het bijkantoor.
3. Tenzij de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst, gelet
op het betrokken project, redenen heeft om te twijfelen aan dedeugdelijkheid van de administratieve structuur of van de financiëlepositie van de kredietinstelling, doet zij binnen drie maanden na
ontvangst van alle in lid 2 bedoelde gegevens, mededeling van deze
gegevens aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst enstelt zij de betrokken kredietinstelling hiervan in kennis.
De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst doet tevens
mededeling van hetbedrag van heteigen vermogen en de solvabili-teitsratio van de kredietinstelling.
Wanneer de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst weigert de
in lid 2 bedoelde gegevens mede te delen aan de bevoegde autoriteit vande lidstaat van ontvangst, deelt zij de redenen van deze weigering binnendrie maanden na ontvangst van alle gegevens mede aan de betrokkeninstelling. Tegen deze weigering of het uitblijven van een antwoord staat
beroep open bij de rechter in de lidstaat van herkomst.
4. Voordat het bijkantoor van de kredietinstelling met zijn werk-
zaamheden aanvangt, beschikt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van
ontvangst over twee maanden, te rekenen vanaf de ontvangst van de inlid 3 bedoelde mededeling, om het in artikel 22 bedoelde toezicht op dekredietinstelling voor te bereiden en om, in voorkomend geval, devoorwaarden aan te geven waaronder deze werkzaamheden om redenen
van algemeen belang in de lidstaat van ontvangst moeten worden
uitgeoefend.
5. Zodra een mededeling van de bevoegde autoriteit van de lidstaat
van ontvangst is binnengekomen of, wanneer deze niet reageert, zodra
de in lid 4 bedoelde termijn is verstreken, kan het bijkantoor gevestigdworden en metzijn werkzaamheden aanvangen.
6. In geval van wijziging van de inhoud van een van de
overeenkomstig lid 2, onder b), c) en d), verstrekte gegevens stelt dekredietinstelling de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomsten van de lidstaat van ontvangst schriftelijk van de betreffende wijzigingin kennis, zulks ten minste één maand voor de toepassing van de2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 27
▼B
wijziging, opdat de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst
zich overeenkomstig lid 3, en de bevoegde autoriteit van de lidstaat vanontvangst zich overeenkomstig lid 4 kunnen uitspreken.
7. De bijkantoren die, overeenkomstig de bepalingen van de lidstaat
van ontvangst, hun werkzaamheden hebben aangevangen vóór 1 januari
1993, worden geachtonderworpen t e zijn geweestaan de procedure van
de leden 1 tot en met 5 van het onderhavige artikel. Zij vallen vanaf dezedat um onder hetbepaalde in lid 6 van hetonderhavige art ikel en onderde artikelen 18, 19, 22 en 29.
Artikel 21
Uitoefening van het recht tot het vrij verrichten van diensten
1. Elke kredietinstelling die voor de eerste maal in het kader van het
vrij verrichten van diensten haar werkzaamheden wil uitoefenen op het
grondgebied van een andere lidstaat, stelt de bevoegde autoriteit van delidstaat van herkomst in kennis van de in de lijst in bijlage Ivoorkomende werkzaamheden die zij wenstuitt e oefenen.
2. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst doet aan de
bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst mededeling van de inlid 1 bedoelde kennisgeving, zulks binnen een termijn van één maand te
rekenen vanaf de ontvangst van de kennisgeving.
3. Dit artikel doet geen afbreuk aan de rechten die verkregen zijn
door kredietinstellingen welke vóór 1 januari 1993 werkzaam waren bij
wege van het verrichten van diensten.
Artikel 22
Bevoegdheden van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van
ontvangst
1. De lidstaat van ontvangst kan, voor statistische doeleinden,
verlangen dat elke kredietinstelling die een bijkantoor op zijn grond-
gebied heeft, aan de bevoegde autoriteiten van deze lidstaat een
periodiek verslag over de werkzaamheden op zijn grondgebied zendt.
Voor de uitoefening van de krachtens artikel 27 op hem rustende
verantwoordelijkheden kan de lidstaat van ontvangst van de bijkantorenvan kredietinstellingen dezelfde gegevens verlangen als deze voor datdoel van de nationale kredietinstellingen verlangt.
2. Indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst
constateren dat een instelling die op hun grondgebied een bijkantoorheeftof werkzaam is in hetkader van hetverricht en van dienst en, nietde wettelijke bepalingen naleeft welke deze lidstaat heeft vastgesteld ter
uitvoering van de bepalingen van deze richtlijn die een bevoegdheid van
de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst inhouden, eisenzij dat de betrokken instelling een eind maakt aan deze onregelmatigesituatie.
3. Indien de betrokken instelling niet het nodige doet, stellen de
bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst die van de lidstaatvan herkomst daarvan in kennis. Deze laatsten treffen zo spoedigmogelijk alle passende maatregelen om te bewerkstelligen dat de
betrokken instelling een eind maakt aan deze onregelmatige situatie. De
aard van deze maatregelen wordt medegedeeld aan de bevoegdeautoriteiten van de lidstaat van ontvangst.
4. Indien de instelling, in weerwil van de aldus door de lidstaat van
herkomst getroffen maatregelen, of omdat deze maatregelen ontoerei-kend zijn of die lidstaat geen maatregelen treft, inbreuk blijft maken opde in lid 2 bedoelde, in de lidstaat van ontvangst geldende wettelijke
bepalingen, kan de lidstaat van ontvangst, na de bevoegde autoriteiten
van de lidstaat van herkomst daarvan in kennis te hebben gesteld,passende maatregelen treffen om verdere onregelmatigheden te voor-komen of te bestraffen en, voorzover zulks noodzakelijk is, kan hij dezeinstelling beletten nieuwe transacties op zijn grondgebied aan te vangen.De lidstaten dragen er zorg voor dat de voor die maatregelen vereiste2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 28
▼B
stukken op hun grondgebied aan de kredietinstellingen kunnen worden
betekend.
5. De bepalingen van de leden 1 tot en met 4 laten de bevoegdheid
van de lidstaat van ontvangst onverlet om passende maatregelen te
treffen ter voorkoming of bestraffing van onregelmatigheden op zijngrondgebied die in strijd zijn met de wettelijke bepalingen die deze omredenen van algemeen belang heeft vastgesteld. Met name kan delidstaat van ontvangst de betrokken instelling beletten nieuwe transactiesop zijn grondgebied aan te vangen.
6. Elke ter uitvoering van de leden 3, 4 en 5 genomen maatregel die
sancties en een beperking van de uitoefening van het verrichten vandiensten behelst, moet naar behoren met redenen worden omkleed enaan de betrokken instelling worden medegedeeld. Tegen elke maatregelvan die aard staat in de lidstaat waar hij is genomen, beroep open bij derechter.
7. Alvorens de in de leden 2, 3 en 4 bedoelde procedure toe te passen
kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst inspoedeisende gevallen de conservatoire maatregelen treffen die onont-beerlijk zijn voor de bescherming van de belangen van inleggers,beleggers of andere personen voor wie diensten worden verricht. DeCommissie en de bevoegde autoriteiten van de overige betrokken
lidstaten moeten zo spoedig mogelijk van die maatregelen op de hoogte
worden gesteld.
De Commissie kan, na raadpleging van de bevoegde autoriteiten van de
betrokken lidstaten, besluiten dat de betrokken lidstaat deze maatregelenmoetwijzigen of int rekken.
8. De lidstaat van ontvangst kan in het kader van de uitoefening van
de bevoegdheden die hem bij deze richtlijn wordt toegekend passende
maatregelen treffen om onregelmatigheden op zijn grondgebied tevoorkomen of te bestraffen. Met name kan de lidstaat van ontvangst debetrokken instelling beletten nieuwe transacties op zijn grondgebied aante vangen.
9. Ingeval de vergunning wordtinget rokken, worden de bevoegde
autoriteiten van de lidstaat van ontvangst daarvan in kennis gesteld en
nemen zij passende maatregelen teneinde de betrokken instelling tebeletten om op hun grondgebied nieuwe transacties aan te vangen enteneinde de belangen van de inleggers te vrijwaren. Om de twee jaarbrengtde Commissie over deze gevallen verslag uitaan hetRaadgevendComité voor het bankwezen.
10. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van het aantal en de
aard van de gevallen waarin overeenkomstig artikel 20, leden 1 tot enmet 6, een weigering is uitgesproken of waarin overeenkomstig lid 4 vanhet onderhavige artikel maatregelen zijn genomen. Om de twee jaarbrengtde Commissie over deze gevallen verslag uitaan hetRaadgevendComité voor het bankwezen.
11. Dit artikel belet kredietinstellingen die hun hoofdkantoor in een
andere lidstaat hebben, niet hun diensten met alle beschikbarecommunicatiemiddelen te adverteren in de lidstaat van ontvangst, mitszij alle eventuele voorschriften inzake de vorm en de inhoud van ditadverteren in acht nemen die zijn vastgesteld om redenen van algemeenbelang.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 29
▼B
TITEL IV
BETREKKINGEN MET DERDE LANDEN
Artikel 23
Kennisgeving van dochterondernemingen van ondernemingen uit
derde landen en van de markttoegangsvoorwaarden in deze landen
1. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten stellen de Commissie in
kennis van:
a) elke vergunningsverlening voor een rechtstreekse of onrechtstreekse
dochteronderneming waarvan één of meer moederondernemingen
onder hetrechtvan een derde land vallen. De Commissie st elthet
Raadgevend Comité voor het bankwezen daarvan in kennis;
b) elke deelneming van een dergelijke onderneming in een kredietin-
stelling van de Gemeenschap waardoor deze instelling haardochteronderneming zou worden. De Commissie stelt het Raad-gevend Comité voor het bankwezen daarvan in kennis.
Wanneer vergunning wordt verleend aan een rechtstreekse of onrecht-
streekse dochteronderneming van één of meer moederondernemingen
die onder het recht van een derde land vallen, wordt de structuur van degroep vermeld in de kennisgeving van de bevoegde autoriteiten aan deCommissie overeenkomstig artikel 11.
2. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de algemene
moeilijkheden die hun kredietinstellingen ondervinden bij vestiging ofuitoefening van bankwerkzaamheden in een derde land.
3. De Commissie stelt periodiek een verslag op waarin de in de leden
4 en 5 bedoelde behandeling van kredietinstellingen van de Gemeen-
schap in derde landen, met betrekking tot de vestiging en de uitoefeningvan bankwerkzaamheden en hetverwerven van deelnemingen inkredietinstellingen van derde landen wordt onderzocht. De Commissielegtdeze verslagen, in voorkomend geval vergezeld van passendevoorstellen, voor aan de Raad.
4. Indien de Commissie vaststelt, hetzij op grond van de in lid 3
bedoelde verslagen, hetzij op basis van andere informatie, dat een derdeland de kredietinstellingen van de Gemeenschap geen daadwerkelijketoegang tot de markt verleent die vergelijkbaar is met die welke de
Gemeenschap toekent aan kredietinstellingen van dat derde land, kan zij
aan de Raad voorstellen doen om een passend onderhandelingsmandaatte verkrijgen teneinde voor de kredietinstellingen van de Gemeenschapvergelijkbare concurrentiemogelijkheden te verkrijgen. De Raad besluitmetgekwalificeerde meerderheid van st emmen.
5. Indien de Commissie vaststelt, hetzij op grond van de in lid 3
bedoelde verslagen, hetzij op basis van andere informatie, dat in eenderde land kredietinstellingen van de Gemeenschap geen nationalebehandeling krijgen die dezelfde concurrentiemogelijkheden biedt alsdie welke aan binnenlandse kredietinstellingen worden geboden, en dat
de voorwaarden voor daadwerkelijke toegang tot de markt niet zijn
vervuld, kan zij onderhandelingen openen om diteuvel t e verhelpen.
In de in de eerste alinea bedoelde omstandigheden kan ook, naast het
openen van onderhandelingen, overeenkomstig de procedure van artikel60, lid 2, worden besloten dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten
hun beslissingen inzake ten tijde van het besluit ingediende of
toekomstige vergunningaanvragen en het verwerven van deelnemingendoor rechtstreekse of onrechtstreekse moederondernemingen die onderhetrechtvan hetbet rokken derde land vallen, moet en beperken ofopschorten. De bedoelde maatregelen zijn ten hoogste drie maanden
geldig.
Vóór het verstrijken van deze termijn van drie maanden kan de Raad in
hetlichtvan hetresult aatvan de onderhandelingen op voorst el van deCommissie met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluiten ofde maatregelen van toepassing blijven.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 30
▼B
Een dergelijke beperking of opschorting geldt niet voor de oprichting
van dochterondernemingen door kredietinstellingen of dochteronder-nemingen daarvan die een vergunning hebben gekregen in de
Gemeenschap, noch voor hetverwerven van deelnemingen door
dergelijke kredietinstellingen of dochterondernemingen in een krediet-instelling van de Gemeenschap.
6. Indien de Commissie een van de in de leden 4 en 5 bedoelde
vaststellingen doet, stellen de lidstaten haar desgevraagd in kennis van:
a) elke vergunningaanvraag door een rechtstreekse of onrechtstreekse
dochteronderneming waarvan een of meer moederondernemingenonder hetrechtvan hetbet rokken derde land vallen;
b) van elk op grond van artikel 16 door een dergelijke onderneming
voorgelegd projectvoor verwerving van een deelneming in eenkredietinstelling van de Gemeenschap, waardoor deze instelling haardochteronderneming zou worden.
Deze kennisgevingsverplichting vervalt zodra met een derde land als
bedoeld in lid 4 of lid 5 een overeenkomstis geslot en of wanneer de in
lid 5, tweede en derde alinea, bedoelde maatregelen niet meer vantoepassing zijn.
7. De krachtens dit artikel getroffen maatregelen moeten in overeen-
stemming zijn met de verplichtingen die de Gemeenschap heeft uithoofde van inernationale bi- of multilaterale overeenkomsten inzake detoegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietin-
stellingen.
Artikel 24
Bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor buiten de
Gemeenschap
1. De lidstaten passen op bijkantoren van kredietinstellingen met
hoofdkantoor buiten de Gemeenschap voor wat betreft de toegang tot de
werkzaamheden dan wel de uitoefening ervan geen bepalingen toe dieleiden tot een gunstiger behandeling dan die welke geldt voorbijkantoren van kredietinstellingen die hun hoofdkantoor binnen deGemeenschap hebben.
2. De bevoegde autoriteiten geven de Commissie en het Raadgevend
Comité voor het bankwezen kennis van de vergunningen voor
bijkantoren die aan de kredietinstellingen met hoofdkantoor buiten de
Gemeenschap zijn verleend.
3. Onverminderd lid 1 kan de Gemeenschap, bij overeenkomstig het
Verdrag met één of meer derde landen gesloten overeenkomsten,regelingen treffen inzake de toepassing van bepalingen die, op basis vanwederkerigheid, de bijkantoren van een kredietinstelling met hoofd-kantoor buiten de Gemeenschap eenzelfde behandeling op het gehele
grondgebied van de Gemeenschap verzekeren.
Artikel 25
Samenwerking inzake controle op geconsolideerde basis met de
bevoegde autoriteiten van derde landen
1. De Commissie kan op verzoek van een lidstaat of op eigen
initiatief aan de Raad voorstellen doen voor onderhandelingen overovereenkomst en metéén of meer derde landen methetoog op afsprakenover de toepassing van toezicht op geconsolideerde basis:
— op kredietinstellingen waarvan de moederonderneming haar zetel in
een derde land heeft
en
— op kredietinstellingen die in een derde land gelegen zijn en waarvan
de moederonderneming een kredietinstelling of financiële holdingmetzet el in de Gemeenschap is.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 31
▼B
2. De in lid 1 bedoelde overeenkomsten hebben met name ten doel te
waarborgen dat:
— enerzijds de bevoegde autoriteiten van de lidstaten de inlichtingen
verkrijgen die nodig zijn voor het toezicht, op grond van de
geconsolideerde financiële positie, op een kredietinstelling of op eenfinanciële holding die in de Gemeenschap gelegen is en die alsdochteronderneming een kredietinstelling of een financiële instellingheeftdie buit en de Gemeenschap gelegen is, of die in zulkeinstellingen een deelneming heeft;
— anderzijds de bevoegde autoriteiten van derde landen de inlichtingen
verkrijgen die nodig zijn voor hett oezichtop moederondernemingenmet zetel op hun grondgebied die als dochteronderneming eenkredietinstelling of een financiële instelling hebben die gelegen is in
één of meer lidstaten, of die in zulke instellingen deelnemingen
hebben.
3. De Commissie onderzoektmethetRaadgevend Comit é voor het
bankwezen, hetresult aatvan de in lid 1 genoemde onderhandelingen en
de daaruit voortvloeiende situatie.
TITEL V
BEGINSELEN VAN EN TECHNISCHE INSTRUMENTEN VOOR
BEDRIJFSECONOMISCH TOEZICHT
HOOFDSTUK 1
GRONDREGELS VOOR BEDRIJFSECONOMISCH TOEZICHT
Artikel 26
Bevoegdheid tot toezicht van de lidstaat van herkomst
1. Het bedrijfseconomisch toezicht op een kredietinstelling, met
inbegrip van hetbedrijfseconomisch t oezichtop de werkzaamheden die
deze instelling overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 18 en 19
uitoefent, berust bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat vanherkomst, onverminderd de bepalingen van de onderhavige richtlijnwelke een bevoegdheid van de autoriteit van de lidstaat van ontvangstinhouden.
2. Lid 1 laathett oezichtop geconsolideerde basis op grond van de
onderhavige richtlijn onverlet.
Artikel 27
Bevoegdheden van de lidstaat van ontvangst
Tot aan een latere coördinatie blijft de lidstaat van ontvangst, in
samenwerking met de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst,belast met het toezicht op de liquiditeit van het bijkantoor van eenkredietinstelling. Onverminderd de maatregelen die noodzakelijk zijn ter
versterking van het Europees Monetair Stelsel, blijft de lidstaat van
ontvangst volledig verantwoordelijk voor de maatregelen die voort-vloeien uit de tenuitvoerlegging van zijn monetair beleid. Dezemaatregelen mogen geen discriminerende of restrictieve behandelinginhouden uithoofde van hetfeitdataan de krediet inst elling in eenandere lidstaat vergunning is verleend.
Artikel 28
Samenwerking inzake toezicht
Teneinde toezicht te houden op de werkzaamheden van de kredietin-
stellingen waarvan het werkterrein zich tot één of meer andere lidstaten
uitstrekt dan de lidstaat van hun hoofdkantoor, met name doordat zij
daar bijkantoren hebben gevestigd, werken de bevoegde autoriteiten vande betrokken lidstaten nauw samen. Zij verstrekken elkaar alle gegevensbetreffende de leiding, het beheer en de eigenaars van de betrokkenkredietinstellingen, waardoor het toezicht op die kredietinstellingen enhetonderzoek van de voorwaarden voor hetverlenen van een2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 32
▼B
vergunning aan die instellingen kan worden vergemakkelijkt, alsmede
alle gegevens die het toezicht op deze instellingen, met name op hetgebied van de liquiditeit, de solvabiliteit, de depositogarantie, de
beperking van de grote risico's, de administratieve en boekhoudkundige
organisatie en de interne controle kunnen vergemakkelijken.
Artikel 29
Verificatie ter plaatse van in een andere lidstaat gevestigde
bijkantoren
1. De lidstaten van ontvangst bepalen dat, wanneer een kredietin-
stelling waaraan in een andere lidstaat vergunning is verleend, haarwerkzaamheden uitoefent door middel van een bijkantoor, de bevoegde
autoriteiten van de lidstaat van herkomst, na de bevoegde autoriteiten
van de lidstaat van ontvangst daarvan vooraf in kennis te hebben gesteld,zelf of met inschakeling van door de eerstgenoemde autoriteiten daartoegemachtigden ter plaatse de in artikel 28 bedoelde gegevens kunnenverifiëren.
2. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst kunnen
voor de verificatie van de bijkantoren ook gebruikmaken van een van deandere in artikel 56, lid 7, genoemde procedures.
3. Dit artikel laat het recht onverlet van de bevoegde autoriteiten van
de lidstaat van ontvangst om op hun grondgebied gevestigde bijkantoren
ter plaatse te verifiëren teneinde de verantwoordelijkheden uit te oefenendie uit hoofde van deze richtlijn op hen rusten.
Artikel 30
Uitwisseling van informatie en beroepsgeheim
1. De lidstaten bepalen dat alle personen die werkzaam zijn of zijn
geweest voor de bevoegde autoriteiten, alsmede accountants ofdeskundigen die in opdracht van de bevoegde autoriteiten handelen,aan hetberoepsgeheim gebonden zijn. Dithoudtin datde vert rouwelijke
gegevens waarvan zij beroepshalve kennis krijgen, aan geen enkele
persoon of autoriteit bekend mogen worden gemaakt, behalve in eensamengevatte of geaggregeerde vorm, zodat individuele instellingen nietkunnen worden geïdentificeerd, zulks onverminderd de gevallen dieonder hetst rafrechtvallen.
Indien een kredietinstelling failliet is verklaard of op grond van een
rechterlijke uitspraak moet worden geliquideerd, mogen echter vertrou-welijke gegevens die geen betrekking hebben op derden welkebetrokken zijn bij pogingen om de kredietinstellingen te redden, in hetkader van civiele of handelsrechtelijke procedures openbaar worden
gemaakt.
2. Lid 1 belet niet dat tussen de bevoegde autoriteiten van de
verschillende lidstaten uitwisseling van gegevens plaatsvindt als bedoeldin onderhavige richtlijn alsmede in andere richtlijnen die van toepassing
zijn op kredietinstellingen. Deze gegevens vallen onder het in lid 1
bedoelde beroepsgeheim.
3. De lidstaten mogen met de bevoegde autoriteiten van derde landen
of met de autoriteiten of instanties van derde landen, zoals gedefinieerdin lid 5 en lid 6, alleen dan samenwerkingsovereenkomsten voor de
uitwisseling van gegevens sluiten, als met betrekking tot de meege-
deelde gegevens ten minste gelijkwaardige waarborgen inzake hetberoepsgeheim gelden als de in dit artikel bedoelde. De uitwisseling vangegevens moet geschieden ten behoeve van het uitoefenen van detoezichthoudende taak van de genoemde autoriteiten of instanties.
Gegevens die afkomstig zijn van een andere lidstaat mogen alleen
worden doorgegeven met de uitdrukkelijke instemming van de bevoegdeautoriteiten die de gegevens hebben meegedeeld en in voorkomendgeval alleen worden gebruiktvoor de doeleinden waarmee dezeautoriteiten ingestemd hebben.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 33
▼B
4. De bevoegde autoriteit die uit hoofde van lid 1 of 2 vertrouwelijke
gegevens ontvangt, mag deze slechts gebruiken voor de uitoefening vanhaar taken:
— voor het onderzoek van de voorwaarden voor de toegang tot de
werkzaamheden van kredietinstellingen en voor het vergemakke-
lijken van de controle, op individuele en op geconsolideerde basis,
op de voorwaarden waaronder de werkzaamheden worden uitge-oefend, in het bijzonder ten aanzien van het toezicht op de liquiditeit,de solvabiliteit, de grote risico's, de administratieve en boekhoud-kundige organisatie en de interne controle, of
— voor hetopleggen van sanct ies, of— in het kader van een administratief beroep tegen een besluit van de
bevoegde autoriteit, of
— bij rechtszaken die aanhangig zijn gemaakt overeenkomstig artikel
33 of overeenkomstig bijzondere bepalingen van zowel de onder-havige richtlijn als andere richtlijnen betreffende kredietinstellingen.
5. De leden 1 en 4 vormen geen belemmering voor de uitwisseling
van gegevens binnen eenzelfde lidstaat, wanneer er verscheidene
bevoegde autoriteiten zijn of, tussen lidstaten, tussen de bevoegde
autoriteiten
— en de autoriteiten aan wie van overheidswege het toezicht op de
andere financiële instellingen en de verzekeringsmaatschappijen is
opgedragen, alsmede de autoriteiten die belast zijn met het toezichtop de financiële markten;
— en de instanties die betrokken zijn bij de liquidatie en het
faillissement van kredietinstellingen en andere soortgelijke proce-dures;
— en de met de wettelijke controle van de rekeningen van kredietin-
stellingen en andere financiële belaste personen,
voor de vervulling van hun toezichthoudende taak, en vormen evenmin
een belemmering voor de toezending aan de organen die belast zijn metde uitvoering van de depositogarantiestelsels, van de gegevens die nodigzijn voor de vervulling van hun taak. De ontvangen gegevens vallenonder het in lid 1 bedoelde beroepsgeheim waartoe de autoriteiten,
organen en personen zijn gehouden.
6. Overminderd de leden 1 tot en met 4 kunnen de lidstaten toestaan
dat uitwisseling van informatie plaatsvindt tussen de bevoegde auto-riteiten en
— de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op de instanties die
betrokken zijn bij de liquidatie en het faillissement van kredietin-stellingen en andere soortgelijke procedures, of
— de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op personen die belast
zijn met de wettelijke controle van de rekeningen van verzekerings-
ondernemingen, kredietinstellingen, beleggingsondernemingen enandere financiële instellingen.
De lidstaten die van de in de eerste alinea vervatte mogelijkheid
gebruikmaken, eisen datminimaal aan de volgende voorwaarden wordt
voldaan:
— de informatie is bestemd voor de uitoefening van de in de eerste
alinea bedoelde toezichthoudende taken;
— de in dit verband ontvangen informatie valt onder het in lid 1
bedoelde beroepsgeheim;
— gegevens die afkomstig zijn van een andere lidstaat mogen alleen
worden doorgegeven met de uitdrukkelijke toestemming van debevoegde autoriteiten die de gegevens hebben medegedeeld en invoorkomend geval alleen worden gebruiktvoor de doeleindenwaarmede deze autoriteiten ingestemd hebben.
De lidstaten delen de Commissie en de overige lidstaten de identiteit
mede van de autoriteiten die op grond van dit lid informatie mogenontvangen.
7. Onverminderd de leden 1 tot en met 4 kunnen de lidstaten, ter
versterking van de stabiliteit van het financiële stelsel alsmede de2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 34
▼B
integriteit ervan, toestaan dat uitwisseling van informatie plaatsvindt
tussen de bevoegde autoriteiten en de autoriteiten of instanties diewettelijk belast zijn met de opsporing en het onderzoek van inbreuken
op het vennootschapsrecht.
De lidstaten die van de in de eerste alinea vervatte mogelijkheid
gebruikmaken eisen datminimaal aan de volgende voorwaarden wordt
voldaan:
— de informatie is bestemd voor de uitoefening van de in de eerste
alinea bedoelde taken;
— de in dit verband ontvangen informatie valt onder het in lid 1
bedoelde beroepsgeheim;
— gegevens die afkomstig zijn van een andere lidstaat mogen alleen
worden doorgegeven met de uitdrukkelijke toestemming van debevoegde autoriteiten die de gegevens hebben medegedeeld, en invoorkomend geval alleen worden gebruiktvoor de doeleindenwaarmede deze autoriteiten ingestemd hebben.
Indien de in de eerste alinea bedoelde autoriteiten of instanties die in een
lidstaat bij de uitoefening van hun opsporings- of onderzoekstaken een
beroep doen op personen die op grond van hun specifieke deskundigheid
meteen opdrachtworden belasten die geen openbaar ambtbekleden,kan de in de eerste alinea bedoelde mogelijkheid tot uitwisseling vaninformatie tot deze personen worden verruimd op de in de tweede alineagenoemde voorwaarden.
Voor de toepassing van het derde streepje van de tweede alinea delen de
in de eerste alinea bedoelde autoriteiten of instanties aan de bevoegdeautoriteiten die de informatie hebben medegedeeld, de identiteit en de
juiste opdracht mede van de personen aan wie deze informatie zal
worden doorgegeven.
De lidstaten delen de Commissie en de overige lidstaten de identiteit
mede van de autoriteiten of instanties die op grond van dit lid informatiemogen ontvangen.
De Commissie stelt vóór 31 december 2000 een verslag op over de
toepassing van de bepalingen van dit lid.
8. De bepalingen van ditart ikel houden geen belemmering voor een
bevoegde autoriteit in om:
— aan de centrale banken en andere instanties met een soortgelijke taak
in hun hoedanigheid van monetaire autoriteit,
— in voorkomend geval aan andere overheidsinstanties die belast zijn
met het toezicht op de betalingssystemen,
voor de uitoefening van hun taak dienstige gegevens mede te delen en
houden voor deze autoriteiten of instanties evenmin een belemmering inom aan de bevoegde autoriteiten de gegevens toe te zenden die dezenodig hebben ter uitvoering van lid 4. De in dit verband ontvangen
gegevens vallen onder hetin ditart ikel bedoelde beroepsgeheim.
9. Bovendien mogen de lidstaten, niettegenstaande de leden 1 en 4,
op grond van wettelijke bepalingen de mededeling van bepaalde
gegevens toestaan aan andere centrale overheidsdiensten die bevoegdzijn voor de wetgeving inzake het toezicht op kredietinstellingen, offinanciële instellingen, beleggingsdiensten en verzekeringsmaatschap-pijen alsmede aan de inspecteurs die in opdracht van deze
overheidsdiensten optreden.
Deze gegevens mogen echter alleen worden verstrekt wanneer zulks ter
wille van het bedrijfseconomisch toezicht nodig blijkt.
De lidstaten bepalen echter dat de gegevens die op grond van de leden 2
en 5 zijn ontvangen, en die welke zijn verkregen naar aanleiding van in
artikel 29, leden 1 en 2, bedoelde verificaties ter plaatse, in geen enkelgeval op grond van ditlid mogen worden medegedeeld, t enzij metdeuitdrukkelijke instemming van de bevoegde autoriteit die de gegevensheeft verstrekt of van de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar deverificatie ter plaatse is verricht.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 35
▼B
10. De bepalingen van ditart ikel vormen geen belemmering voor de
bevoegde autoriteiten om de in de leden 1 tot en met 4 bedoeldegegevens mede te delen aan een clearinginstelling of een ander,
soortgelijk orgaan dat bij de nationale wetgeving is erkend voor het
verstrekken van clearing- en afwikkelingsdiensten op één van demarkten van hun lidstaat, indien zij van oordeel zijn dat dit nodig is omde regelmatige werking van deze organen te garanderen in verband methet, zelfs potentiële, in gebreke blijven van een marktdeelnemer. De in
ditverband ont vangen gegevens vallen onder hetin lid 1 genoemde
beroepsgeheim. De lidstaten zien er evenwel op toe dat uit hoofde vanlid 2 ontvangen gegevens in het in dit lid bedoelde geval niet kunnenworden doorgegeven, tenzij met de uitdrukkelijke toestemming van debevoegde autoriteiten die de gegevens hebben verstrekt.
Artikel 31
Verplichtingen van de personen belast met de controle van de
jaarrekening en de geconsolideerde rekening
1. De lidstaten bepalen minimaal:
a) dat iedere persoon die is toegelaten in de zin van Richtlijn 84/253/
EEG van de Raad (
1), en die bij een kredietinstelling de taken verricht
zoals bedoeld in artikel 51 van Richtlijn 78/660/EEG van de Raad (2),
artikel 37 van Richtlijn 83/349/EEG of artikel 31 van Richtlijn 85/611/EEG van de Raad (
3), dan wel een andere wettelijke taak, de
verplichting heeft aan de bevoegde autoriteiten snel melding te doen
van elk feit of besluit met betrekking tot deze instelling, waarvan hijbij de uitvoering van die taken kennis heeft gekregen en dat van dienaard is:
— dat het een inbreuk ten gronde inhoudt op de wettelijke of
bestuursrechtelijke bepalingen tot vaststelling van de voor-waarden voor vergunning of van specifieke voorschriftenbetreffende de uitoefening van de werkzaamheden van de
kredietinstelling, of
— dat het de bedrijfscontinuiteit van de kredietinstelling aantast, of— dathetleidtt otweigering van de goedkeuring van de jaar-
rekening of tot het uiten van voorbehouden;
b) dat dezelfde verplichting rust op deze persoon ten aanzien van feiten
en besluiten waarvan hij kennis zou hebben gekregen bij deuitvoering van taken als beschreven onder a), bij een ondernemingdie uiteen zeggenschapsband voort vloeiende nauwe banden heeftmet de kredietinstelling waar deze persoon bovengenoemde taken
uitvoert.
2. Melding te goeder trouw aan de bevoegde autoriteiten door de
personen die zijn toegelaten in de zin van Richtlijn 84/253/EEG van inlid 1 bedoelde feiten of besluiten vormt geen inbreuk op ongeacht welkeop grond van een contract of van een wettelijke of bestuursrechtelijke
bepaling opgelegde beperking inzake de openbaarmaking van infor-
matie, en leidt voor de betrokken personen tot geen enkele vorm vanaansprakelijkheid.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 36
(1) Achtste Richtlijn 84/253/EEG van de Raad van 10 april 1984 op de grondslag
van artikel 44, lid 2, onder g), van het Verdrag inzake de toelating van
personen, belast met de wettelijke controle van boekhoudbescheiden (PB L
126 van 15.5.1984, blz. 20).
(2) Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag
van artikel 44, lid 2, onder g), van het Verdrag betreffende de jaarrekening
van bepaalde vennootschapsvormen (PB L 222 van 14.8.1978, blz. 11).
Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/60/EG (PB L 162 van
26.6.1999, blz. 65).
(3) Richtlijn 85/611/EEG van de Raad van 20 december 1985 tot coördinatie van
de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde
instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's) (PB L 375 van
31.12.1985, blz. 3). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/26/EG (PB
L 168 van 18.7.1995, blz. 7).
▼B
Artikel 32
Bevoegdheid van de bevoegde autoriteiten tot het nemen van
sancties
Onverminderd de voor de intrekking van de vergunning geldende
procedures en de bepalingen van het strafrecht, bepalen de lidstaten dat
hun respectieve bevoegde autoriteiten tegen kredietinstellingen of hun
verantwoordelijke bestuurders, die de wettelijke of bestuursrechtelijkevoorschriften inzake het toezicht of de uitoefening van de werkzaam-heden overtreden, sancties kunnen uitspreken dan wel maatregelentreffen die beogen een eind te maken aan de geconstateerdeovertredingen of de oorzaken daarvan weg te nemen.
Artikel 33
Beroep op de rechter
De lidstaten bepalen dat tegen besluiten die jegens een kredietinstelling
worden genomen uit hoofde van de wettelijke en bestuursrechtelijkebepalingen die overeenkomstig deze richtlijn zijn vastgesteld, beroep op
de rechter mogelijk is; dit geldt eveneens voor het geval er binnen zes
maanden na indiening geen beslissing is genomen aangaande eenvergunningaanvraag die alle krachtens de geldende bepalingen vereistegegevens bevat.
Artikel 33 bis
Artikel 3 van Richtlijn 2000/46/EG is van toepassing op kredietin-
stellingen.
HOOFDSTUK 2
TECHNISCHE INSTRUMENTEN VOOR BEDRIJFSECONOMISCH
TOEZICHT
Afdeling 1
Eigen vermogen
Artikel 34
Algemene beginselen
1. Indien een lidstaat bij wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen,
ter uitvoering van de communautaire wetgeving inzake bedrijfsecono-misch toezicht, maatregelen treft waarin de term „eigen vermogen”wordtgebruiktof wordtgerefereerd aan datbegrip, ziethij erop t oe datdeze term of dit begrip in overeenstemming is met de definitie in de
leden 2, 3 en 4 en in de artikelen 35 tot en met 38.
2. Onverminderd de in artikel 38 vastgestelde limieten bestaat het
niet-geconsolideerde eigen vermogen van kredietinstellingen uit dehierna genoemde bestanddelen:
1. gestort kapitaal in de zin van artikel 22 van Richtlijn 86/635/EEG
plus agiorekening, maar zonder de cumulatief preferente aandelen;
2. reserves in de zin van artikel 23 van Richtlijn 86/635/EEG en de
resultaten van het voorgaande jaar die zijn overgedragen door
bestemming van het definitieve resultaat. De lidstaten kunnen alleen
toestaan dat tussentijdse positieve resultaten worden meegeteldvoordateen formeel besluitis genomen, wanneer zij zijn geverifieerddoor met de controle van de rekeningen belaste personen en wanneerten genoegen van de bevoegde autoriteiten is aangetoond dat het
bedrag daarvan is geraamd overeenkomstig de beginselen, neergelegd
in Richtlijn 86/635/EEG, en netto is, na aftrek van alle te verwachtenlasten en van voorzieningen voor dividenden;
3. de fondsen voor algemene bankrisico's in de zin van artikel 38 van
Richtlijn 86/635/EEG;2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 37
▼M1
▼B
▼B
4. herwaarderingsreserves in de zin van artikel 33 van Richtlijn 78/660/
EEG;
5. waardecorrecties in de zin van artikel 37, lid 2, van Richtlijn 86/635/
EEG;
6. andere bestanddelen in de zin van artikel 35;
7. de in artikel 36, lid 1, bedoelde aansprakelijkheidsverplichtingen van
leden van kredietinstellingen met de rechtsvorm van coöperatieveverenigingen en de hoofdelijke verplichtingen van de leningnemersvan bepaalde, in de vorm van een fonds georganiseerde instellingen;
8. cumulatief preferente aandelen met een vaste looptijd alsmede
achtergestelde leningen in de zin van artikel 36, lid 3.
Zoals bepaald in artikel 38 worden de volgende bestanddelen
afgetrokken:
9. het bezit aan eigen aandelen van de kredietinstelling, tegen
boekwaarde;
10. immateriële activa in de zin van artikel 4 (Activa), punt 9, van
Richtlijn 86/635/EEG;
11. negatieve resultaten van enige betekenis van het lopende boekjaar;
12. deelnemingen in andere kredietinstellingen en in financiële
instellingen ten belope van meer dan 10 % van het kapitaal vandie instellingen, alsmede achtergestelde schuldvorderingen en de inartikel 35 bedoelde, in het bezit van de kredietinstelling zijnde
schuldtitels, uitgegeven door kredietinstellingen en financiële
instellingen waarin zij voor meer dan 10 % van hun kapitaaldeelneemt.
Indien tijdelijk aandelen in een andere kredietinstelling of financiële
instelling worden gehouden met het oog op een financiële
bijstandsoperatie, bedoeld om die instelling te saneren en te redden,
kan de bevoegde autoriteit ontheffingen van deze bepaling verlenen;
13. deelnemingen in andere kredietinstellingen en andere financiële
instellingen ten belope van 10 % of minder van het kapitaal van die
instellingen, alsook achtergestelde schuldvorderingen en de in
artikel 35 bedoelde, in het bezit van de kredietinstelling zijndeschuldtitels, uitgegeven door andere dan de in punt 12 bedoeldekredietinstellingen en andere financiële instellingen, voor het bedragvan het totaal van deze deelnemingen, achtergestelde schuldvor-
deringen en schuldtitels dat 10 % van het eigen vermogen van de
kredietinstelling, berekend vóór de aftrek van de bestanddelengenoemd in punt 12 en in het onderhavige punt, te boven gaat.
Wat de eventuele berekening van het niet-geconsolideerde eigen
vermogen betreft, mogen de lidstaten toestaan dat moederonder-nemingen die onderworpen zijn aan een toezicht op geconsolideerdebasis, in de consolidatie begrepen deelnemingen in andere financiële of
kredietinstellingen, niet aftrekken. Deze bepaling geldt voor alle
voorschriften inzake bedrijfseconomisch toezicht die via communautairebesluiten worden geharmoniseerd.
3. Het begrip „eigen vermogen” als gedefinieerd in lid 2, punten 1 tot
en met8, houdteen maximum aan best anddelen en bedragen in. Hetgebruik van deze bestanddelen of de vaststelling van lagere plafonds
alsmede de aftrek van andere bestanddelen dan die welke vermeld zijn
in lid 2, punten 9 tot en met 13, worden overgelaten aan het oordeel vande lidstaten. Deze zijn evenwel gehouden te streven naar een grotereconvergentie met het oog op een gemeenschappelijke definitie van hetbegrip „eigen vermogen”.
Daartoe legt de Commissie uiterlijk op 1 januari 1996 een verslag
betreffende de toepassing van het onderhavige artikel en van de artikelen
35 tot en met 39 voor aan het Europees Parlement en aan de Raad,eventueel vergezeld van de wijzigingen die zij nodig acht. Uiterlijk op 1januari 1998 zullen hetEuropees Parlementen de Raad, overeenkomst igde procedure van artikel 251 van het Verdrag en na raadpleging van hetEconomisch en Sociaal Comité, de definitie van het eigen vermogen2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 38
▼B
onderzoeken en opnieuw bezien methetoog op een uniforme t oepassing
van de gemeenschappelijke definitie.
4. De kredietinstelling moet onmiddellijk en zonder beperking
kunnen beschikken over de in lid 2, punten 1 tot en met 5, vermeldebestanddelen om risico's of verliezen te dekken zodra deze zichvoordoen. Het bedrag van deze bestanddelen moet ten tijde van hunberekening vrij zijn van elke voorzienbare belasting of daarvoorgecorrigeerd zijn voorzover deze belastingen het bedrag verlagen ten
belope waarvan deze bestanddelen aangewend kunnen worden voor het
dekken van risico's of verliezen.
Artikel 35
Andere bestanddelen
1. Het door een lidstaat gebruikte begrip „eigen vermogen” kan
andere bestanddelen inhouden, mits deze, ongeacht hun wettelijke of
boekhoudkundige benamingen, de volgende kenmerken bezitten:
a) zij staan ter vrije beschikking van de kredietinstelling ter dekking van
de normale risico's van hetbankbedrijf, indien de verliezen of dewaardeverminderingen nog niet zijn vastgesteld;
b) het bestaan ervan blijkt uit de interne rekeningen;
c) het betrokken bedrag wordt vastgesteld door het bestuur van de
kredietinstelling, gecontroleerd door onafhankelijke accountants, ter
kennis gebracht aan de bevoegde autoriteiten en aan hun toezicht
onderworpen.
2. Als andere bestanddelen kunnen ook worden aanvaard schuldtitels
met een onbepaalde looptijd en andere financieringsinstrumenten dieaan de volgende voorwaarden voldoen:
a) zij kunnen niet worden terugbetaald op initiatief van de houder of
zonder voorafgaande toestemming van de bevoegde autoriteit;
b) de schuldovereenkomst moet bepalen dat de kredietinstelling de
betaling van rente over de schuld mag uitstellen;
c) de vorderingen van de leninggever op de leningnemende kredietin-
stelling moeten volledig achtergesteld zijn bij die van alle niet-
achtergestelde crediteuren:
d) de documenten inzake de uitgifte van de schuldtitels moeten bepalen,
dat schuld en niet-betaalde rente gebruikt kunnen worden omverliezen op te vangen, terwijl de kredietinstelling haar werkzaam-
heden kan voortzetten;
e) alleen de daadwerkelijk gestorte bedragen worden in aanmerking
genomen.
Hierbij komen nog andere cumulatief preferente aandelen dan die
bedoeld in artikel 34, lid 2, punt 8.
Artikel 36
Andere bepalingen inzake het eigen vermogen
1. De aansprakelijkheidsverplichtingen van de leden van de in artikel
34, lid 2, punt 7, bedoelde kredietinstellingen met de rechtsvorm van
coöperatieve vereniging, omvatten het niet-gestorte kapitaal van deze
instellingen en de statutaire verplichting van de leden van dezecoöperatieve instellingen tot het doen van aanvullende niet-terugbetaal-bare stortingen wanneer de kredietinstelling verlies lijdt. In dat gevaldienen de stortingen onmiddellijk gevorderd te kunnen worden.
Met de hiervoor bedoelde bestanddelen worden gelijkgesteld de
hoofdelijke verplichtingen van de leningnemers in het geval van alsfonds georganiseerde kredietinstellingen.
Al deze bestanddelen kunnen in het eigen vermogen worden
opgenomen, voorzover zij overeenkomstig de nationale wetgeving totheteigen vermogen van ditsoortinst ellingen worden gerekend.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 39
▼B
2. De lidstaten mogen garanties die zij of hun autoriteiten aan
openbare kredietinstellingen verlenen, niet tot het eigen vermogen vandeze kredietinstellingen rekenen.
3. De lidstaten of de bevoegde autoriteiten mogen de in artikel 34, lid
2, punt 8, bedoelde cumulatief preferente aandelen met een vaste
looptijd, alsmede de aldaar bedoelde achtergestelde leningen in het
eigen vermogen opnemen, indien er bindende overeenkomsten bestaanvolgens welke deze leningen in geval van faillissementof liquidat ie vande kredietinstelling worden achtergesteld bij de vorderingen van alleandere crediteuren en eerst worden terugbetaald nadat alle andere op dat
tijdstip opeisbare schulden zijn voldaan.
De achtergestelde leningen moeten daarnaast aan de volgende criteria
voldoen:
a) alleen de daadwerkelijk gestorte middelen worden in aanmerking
genomen:
b) de betrokken middelen hebben een oorspronkelijke looptijd van ten
minste vijf jaar, waarna terugbetaling mogelijk is; indien de looptijdvan de schuld onbepaald is, moeteen opzeggingst ermijn van vijf jaarworden overeengekomen, tenzij de betrokken middelen niet langerals eigen vermogen worden beschouwd, of tenzij voor vervroegdeterugbetaling uitdrukkelijk voorafgaande toestemming van de
bevoegde autoriteiten is vereist. De bevoegde autoriteiten kunnen
toestemming verlenen voor vervroegde terugbetaling van dergelijkemiddelen, mits het initiatief hiertoe uitgaat van de leningnemer en desolvabiliteit van de kredietinstelling onaangetast blijft;
c) de hoogte tot welke zij kunnen worden gerekend tot het eigen
vermogen zal geleidelijk worden verlaagd gedurende ten minste de
vijf jaar die voorafgaan aan de datum van de terugbetaling;
d) de leningovereenkomstbevatgeen bepalingen kracht ens welke de
lening in bepaalde omstandigheden, andere dan de liquidatie van dekredietinstelling, vóór de overeengekomen datum moet wordenterugbetaald.
Artikel 37
Berekening van het eigen vermogen op geconsolideerde basis
1. Wanneer de berekening op geconsolideerde grondslag dientt e
geschieden, worden de in artikel 34, lid 2, genoemde bestanddelen voor
hun geconsolideerde bedragen in aanmerking genomen overeenkomstigde in de artikelen 52 tot en met 56 vastgestelde regels. Bovendienmogen de volgende creditbestanddelen („negatieve bestanddelen”) voorde berekening van heteigen vermogen metde geconsolideerde reserves
worden gelijkgesteld:
— minderheidsbelangen in de zin van artikel 21 van Richtlijn 83/349/
EEG als de integrale consolidatiemethode wordt toegepast;
— het eerste consolidatieverschil in de zin van de artikelen 19, 30 en 31
van Richtlijn 83/349/EEG;
— de omrekeningsverschillen die overeenkomstig artikel 39, lid 6, van
Richtlijn 86/635/EEG in de geconsolideerde reserves wordenopgenomen;
— hetverschil datvoort vloeituitde vermelding van bepaalde
deelnemingen overeenkomstig de in artikel 33 van Richtlijn 83/349/EEG beschreven methode.
2. Wanneer bovengenoemde bestanddelen debetbestanddelen („posi-
tieve bestanddelen”) zijn, dienen zij bij de berekening van hetgeconsolideerde eigen vermogen in mindering te worden gebracht.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 40
▼B
Artikel 38
Aftrek en limieten
1. Voor de in artikel 34, lid 2, punten 4 tot en met 8, bedoelde
bestanddelen gelden de volgende limieten:
a) de som van de bestanddelen genoemd in de punten 4 tot en met 8
mag nietmeer bedragen dan 100 % van de som van de best anddelengenoemd in de punten 1, 2 en 3, verminderd met de som van debestanddelen genoemd in de punten 9, 10 en 11;
b) de som van de bestanddelen genoemd in de punten 7 en 8 mag niet
meer bedragen dan 50 % van de som van de bestanddelen genoemdin de punten 1, 2 en 3, verminderd met de som van de bestanddelengenoemd in de punten 9, 10 en 11;
c) de som van de bestanddelen genoemd in de punten 12 en 13 wordt in
mindering gebrachtop de som van alle best anddelen.
2. De bevoegde autoriteiten kunnen kredietinstellingen toestemming
geven om in tijdelijke en uitzonderlijke omstandigheden de in lid 1genoemde limieten te overschrijden.
Artikel 39
Aan bevoegde autoriteiten te leveren bewijs
Ten genoegen van de bevoegde autoriteiten moet worden aangetoond
dataan de voorwaarden van art ikel 34, leden 2, 3 en 4, en van deartikelen 35 tot en met 38 is voldaan.
Afdeling 2
Solvabiliteitsratio
Artikel 40
Algemene beginselen
1. De solvabiliteitsratio drukt de verhouding uit tussen het eigen
vermogen, zoals omschreven in artikel 41, en het totaal van de naarrisicograad gewogen activa en posten buiten de balanstelling alsomschreven in artikel 42.
2. De solvabiliteitsratio van kredietinstellingen die geen moederon-
derneming in de zin van artikel 1 van Richtlijn 83/349/EEG zijn enevenmin een dochteronderneming daarvan, wordt op individuele basisberekend.
3. De solvabiliteitsratio van kredietinstellingen die moederonder-
neming zijn, wordtberekend op geconsolideerde basis overeenkomst ig
de methoden omschreven in deze richtlijn en in Richtlijn 86/635/EEG.
4. De bevoegde autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de
vergunning van en hett oezichtop de moederonderneming die eenkredietinstelling is, mogen ook van haar en van elke dochteronder-neming daarvan die onder hun vergunning en toezicht valt, eisen dat eenratio op basis van een deelconsolidatie of een niet-geconsolideerde ratio
wordtberekend. Indien er nietzo'n cont role op de passende verdeling
van het kapitaal binnen de bankengroep wordt toegepast, moeten erandere maatregelen worden genomen om dat doel te bereiken.
5. Onverminderd de in de leden 2, 3 en 4 en in artikel 52, leden 8 en
9, omschreven verplichtingen van de kredietinstellingen dragen debevoegde autoriteiten er zorg voor dat de ratio's ten minste tweemaal per
jaar worden berekend, ofwel door de kredietinstelling zelf, die de
resultaten en alle gevraagde desbetreffende gegevens aan de bevoegdeautoriteiten verstrekt, ofwel door de bevoegde autoriteiten die gebruik-maken van de door de kredietinstellingen verstrekte gegevens.
6. De waardering van activa en van posten buiten de balanstelling
geschiedt overeenkomstig Richtlijn 86/635/EEG.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 41
▼B
Artikel 41
De teller: eigen vermogen
Het eigen vermogen, zoals gedefinieerd in deze richtlijn, vormt de teller
van de solvabilieitsratio.
Artikel 42
De noemer: naar risicograad gewogen activa en posten buiten de
balanstelling
1. Aan de actiefposten worden risicograden, in de vorm van in
procenten uitgedrukte wegingsfactoren, toegekend overeenkomstig het
bepaalde in de artikelen 43 en 44, en, in uitzonderlijke gevallen, in deartikelen 45, 62 en 63. De balanswaarde van elk activum wordtvervolgens vermenigvuldigd met de desbetreffende wegingsfactor om tekomen tot een naar risicograad gewogen waarde.
2. In het geval van de in bijlage II vermelde posten buiten de
balanstelling wordt een berekening in twee fasen verricht, overeenkom-
stig artikel 43, lid 2.
3. In het geval van de in artikel 43, lid 3, bedoelde posten buiten de
balanstelling worden de potentiële kosten van vervanging van contractenbij in gebreke blijven van de tegenpartij berekend door toepassing vaneen van de twee in bijlage III genoemde methoden. Deze kosten wordenvermenigvuldigd met de desbetreffende, in artikel 43, lid 1, vermeldewegingsfactor voor de tegenpartij, met dien verstande dat de wegings-
factor 100 % op 50 % wordt gesteld, om naar risicograad gewogen
waarden te krijgen.
4. De som van de in de leden 2 en 3 bedoelde naar risicograad
gewogen waarden van activa en posten buiten de balanstelling is denoemer van de solvabiliteitsratio.
Artikel 43
Risicowegingsfactoren
1. Op de hierna vermelde activacategorieën worden de daarbij
aangegeven wegingsfactoren toegepast, tenzij de bevoegde autoriteitenhet dienstig achten hogere factoren vast te stellen:
a) Wegingsfactor 0 %
1. kasmiddelen en gelijkwaardige posten;
2. activa die vorderingen op centrale overheden en centrale banken
van zone A vertegenwordigen;
3. activa die vorderingen op de Europese Gemeenschappen verte-
genwoordigen;
4. activa die uit uitdrukkelijk door centrale overheden en centrale
banken van zone A of door de Europese Gemeenschappengegarandeerde vorderingen vertegenwoordigen;
5. activa die vorderingen op centrale overheden en centrale banken
van zone B vertegenwoordigen, luidende en gefinancierd in denationale valuta van de leningnemer;
6. activa die vorderingen vertegenwoordigen welke uitdrukkelijk zijn
gegarandeerd door centrale overheden en centrale banken van
zone B, luidende en gefinancierd in de gemeenschappelijkenationale valuta van de garant en de leningnemer;
7. activa die ten genoegen van de bevoegde autoriteiten zijn
gegarandeerd door onderpand in de vorm van effecten die zijn
uitgegeven door centrale overheden of centrale banken van zone Aof door de Europese Gemeenschappen, door deposito's incontanten bij de leningverstrekkende instelling of door certificatenvan deposito of soortgelijk papier, uitgegeven door en gedepo-neerd bij laatstgenoemde instelling.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 42
▼B
b) Wegingsfactor 20 %
1. activa die vorderingen op de EIB vertegenwoordigen;
2. activa die vorderingen op multilaterale ontwikkelingsbanken
vertegenwoordigen;
3. activa die vorderingen vertegenwoordigen welke uitdrukkelijk
zijn gegarandeerd door de EIB;
4. activa die vorderingen vertegenwoordigen welke uitdrukkelijk
zijn gegarandeerd door multilaterale ontwikkelingsbanken;
5. activa die vorderingen op regionale of lokale overheden van zone
A vertegenwoordigen, behoudens het bepaalde in artikel 44;
6. activa die vorderingen vertegenwoordigen welke uitdrukkelijk
zijn gegarandeerd door regionale of lokale overheden van zone Abehoudens hetbepaalde in art ikel 44;
7. activa die vorderingen op kredietinstellingen van zone A
vertegenwoordigen, en die geen eigen vermogen van dieinstellingen zijn;
8. activa die vorderingen op kredietinstellingen van zone B
vertegenwoordigen met een looptijd van ten hoogste een jaar,met uitzondering van door deze instellingen uitgegeven effectendie als bestanddelen van hun eigen vermogen zijn erkend;
9. activa die uitdrukkelijk zijn gegarandeerd door kredietinstel-
lingen van zone A;
10. activa die vorderingen met een looptijd van ten hoogste een jaar
vertegenwoordigen, welke uitdrukkelijk zijn gegarandeerd door
kredietinstellingen van zone B;
11. activa die ten genoegen van de bevoegde autoriteiten zijn
gegarandeerd door onderpand in de vorm van effecten die zijnuitgegeven door de EIB of door multilaterale ontwikkelings-banken;
12. liquide middelen in de inningsfase.
c) Wegingsfactor 50 %
1. leningen die ten genoegen van de bevoegde autoriteiten geheel en
volledig zijn gegarandeerd door hypotheken op woningen die
worden of zullen worden bewoond of verhuurd door de lening-
nemers en leningen die, ten genoegen van de bevoegdeautoriteiten, volledig zijn gegarandeerd door aandelen in Finsebedrijven voor de bouw van residentiële woningen, die werkzaamzijn volgens de Finse wetop de woningbouwverenigingen van
1991 of latere gelijkwaardige wetgeving ten aanzien van
residentiële eigendommen die zullen worden bewoond ofverhuurd door de leningnemer;
„door hypotheek gedekte waardepapieren” die kunnen worden
gelijkgesteld aan de in de eerste alinea of de in artikel 62, lid 1,bedoelde leningen indien de bevoegde, autoriteiten, rekeninghoudend met het in elke lidstaat geldende rechtskader, van oordeelzijn datzij t en aanzien van hetkrediet risico gelijkwaardig zijn.
Onverminderd de soorten waardepapieren die door dit punt
kunnen worden bestreken en die aan de voorwaarden ervanvoldoen, kunnen „door hypotheek gedekte waardepapieren” medeinstrumenten omvatten in de zin van deel B, punt 1, onder a) en b),van de bijlage bij Richtlijn 93/22/EEG van de Raad (
1). In het
bijzonder moet ten genoegen van de bevoegde autoriteiten zijn
aangetoond:
i) dat deze waardepapieren volledig en rechtstreeks zijn gedekt
door een pool van hypotheken van gelijke aard als die welke inde eerste alinea of in artikel 61, lid 1, zijn omschreven, en die2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 43
(1) Richtlijn 93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffende het verrichten
van diensten op het gebied van beleggingen in effecten (PB L 141 van
11.6.1993, blz. 27). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/9/EG van
hetEuropees Parlementen de Raad (PB L 84 van 26.3.1997, blz. 22).
▼B
ten tijde van de uitgifte van de betrokken waardepapieren
volledig operationeel zijn;
ii) dat de beleggers in door hypotheek gedekte waardepapieren
hetzij rechtstreeks, hetzij via een trustee of in hun opdracht
handelend vertegenwoordiger, een recht van aanvaardbare rang
methoge priorit eithebben op de onderliggende door hypo-theek belichaamde actiefposten naar evenredigheid van hunaandeel in de waardepapieren;
2. overlopende posten: op deze activa wordt de voor de tegenpartij
geldende wegingsfactor toegepast wanneer de kredietinstellingdeze overeenkomstig Richtlijn 86/635/EEG kan bepalen; wanneerde kredietinstelling niet in staat is om de tegenpartij te bepalen,past zij een forfaitaire wegingsfactor van 50 % toe.
d) Wegingsfactor 100 %
1. activa die vorderingen op centrale overheden en centrale banken
van zone B vertegenwoordigen, tenzij deze luiden en gefinancierdzijn in de nationale valuta van de leningnemers;
2. activa die vorderingen op regionale en lokale overheden van zone
B vertegenwoordigen;
3. activa die vorderingen op kredietinstellingen van zone B
vertegenwoordigen met een looptijd van meer dan een jaar;
4. activa die vorderingen op de niet-bancaire sectoren van zone A en
zone B vertegenwoordigen;
5. materiële activa in de zin van artikel 4 (activa), punt 10, van
Richtlijn 86/635/EEG;
6. bezitvan aandelen, deelnemingen en andere best anddelen van het
eigen vermogen van andere kredietinstellingen voorzover niet inmindering gebrachtop heteigen vermogen van de lening-verstrekkende instelling;
7. alle andere activa, tenzij in mindering gebracht op het eigen
vermogen.
2. De volgende behandeling is van toepassing op andere dan de in lid
3 bedoelde posten buiten de balanstelling. Eerst worden de posteningedeeld in de risicocategorieën van bijlage II. Voor posten met eenvolledig risico wordt de totale waarde in aanmerking genomen; voor
posten met een middelgroot risico 50 % van de waarde; voor posten met
een middelgroot/laag risico 20 % van de waarde; de waarde van deposten met een laag risico wordt vastgesteld op nul. De tweede fasebestaat erin de aldus in aanmerking genomen waarden van de postenbuiten de balanstelling te vermenigvuldigen met de wegingsfactoren die
gelden voor de betrokken tegenpartijen, overeenkomstig de weging van
activa in lid 1 en in artikel 44. Bij overeenkomsten inzake cessie enretrocessie van activa en bij koop op termijn zonder rugdekking zijn dewegingsfactoren die welke gelden voor de betrokken activa, en niet diewelke gelden voor de tegenpartijen bij de transacties. Op het niet-gestorte gedeelte van de inschrijvingen op het kapitaal van het Europees
Investeringsfonds mag een wegingsfactor van 20 % worden toegepast.
3. De methoden van bijlage III worden toegepast op de in bijlag IV
vermelde posten buiten de balanstelling, behalve voor:
— contracten die verhandeld worden op erkende beurzen,
— valutacontracten (uitgezonderd contracten betreffende goudtrans-
acties) met een oorspronkelijke looptijd van 14 kalenderdagen of
minder.
Tot en met 31 december 2006 kunnen de bevoegde autoriteiten van de
lidstaten een vrijstelling van de methoden van bijlage III toestaan voorOTC-contracten die worden gecleard door een clearinginstelling dieoptreedt als de wettelijke tegenpartij, en waarbij alle deelnemers het
risico datzij voor de clearinginst elling belichamen, dagelijks volledig
metonderpand dekken, zodatbescherming wordtgeboden t egen zowelhet huidige risico als het potentiële toekomstige risico. De bevoegdeautoriteiten moeten ervan overtuigd zijn dat het gestelde onderpanddezelfde mate van bescherming biedt als onderpand in de zin van lid 1,onder a), punt7, en dathetgevaar datde gezamenlijke risico's van de2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 44
▼B
clearinginstelling boven de marktwaarde van het geplaatste onderpand
uitstijgen, wordt geëlimineerd. De lidstaten lichten de Commissie inover hetgebruik datzij van deze keuzemogelijkheid maken.
4. Indien voor posten buiten de balanstelling uitdrukkelijke garanties
zijn verstrekt, worden zij gewogen als waren zij aangegaan voor degarant in plaats van de tegenpartij. Indien het risico dat voortvloeit uittransacties buiten de balanstelling, ten genoegen van de bevoegdeautoriteiten, geheel en volledig is gegarandeerd door activa die in lid 1,onder a), punt7, en in lid 1, onder b), punt11, als passend onderpand
worden aangemerkt, gelden wegingsfactoren van 0 of 20 % naar gelang
van hetdesbet reffende onderpand.
De lidstaten kunnen een wegingsfactor van 50 % toepassen op posten
buiten de balanstelling die borgstellingen of kredietgaranties met hetkarakter van kredietvervangingen zijn en die, ten genoegen van debevoegde autoriteiten, geheel en volledig zijn gegarandeerd door
hypotheken die voldoen aan de voorwaarden van lid 1, onder c), punt
1, mits de garant een direct recht op dat onderpand heeft.
5. Indien voor activa en posten buiten de balanstelling een lagere
wegingsfactor wordt toegepast wegens het bestaan van een uitdrukke-lijke garantie of van een voor de bevoegde autoriteiten aanvaardbaaronderpand, is die lagere wegingsfactor alleen van toepassing op het
gedeelt e datis gegarandeerd of datvolledig door hetonderpand is
gegarandeerd.
Artikel 44
Wegingsfactor van vorderingen op regionale of lokale overheden
van de lidstaten
1. Onverminderd de voorschriften van artikel 43, lid 1, onder b),
kunnen de lidstaten een wegingsfactor van 0 % vaststellen voor huneigen regionale en lokale overheden indien er geen verschil in risico
bestaat tussen vorderingen op laatstgenoemde overheden en vorderingen
op hun centrale overheden vanwege de bevoegdheden van de regionaleen lokale overheden om inkomsten te verkrijgen en het bestaan vanspecifieke institutionele regels om de kans op in gebreke blijven doorgenoemde overheden te verminderen. Een overeenkomstig deze criteriavastgestelde wegingsfactor van 0 % geldt voor vorderingen op en posten
buiten de balanstelling voor rekening van de betrokken regionale en
lokale overheden, alsmede voor vorderingen op derden en posten buitende balanstelling voor rekening van derden, welke gegarandeerd zijn doordie regionale en lokale overheden of die, ten genoegen van de betrokkenbevoegde autoriteiten, gegarandeerd zijn door onderpand in de vorm van
effecten die zijn uitgegeven door die regionale of lokale overheden.
2. Indien zij wegingsfactor 0 % op grond van de in lid 1 genoemde
criteria gerechtvaardigd achten, stellen de lidstaten de Commissiedaarvan in kennis. De Commissie verspreidtdeze informat ie. Anderelidstaten kunnen de kredietinstellingen, onder toezicht van hun bevoegdeautoriteiten, toestaan om wegingsfactor 0 % toe te passen voor
transacties met de regionale of lokale overheden in kwestie of wanneer
zij vorderingen hebben welke door die overheden worden gegarandeerd,met inbegrip van garanties door onderpand in de vorm van effecten.
Artikel 45
Overige wegingsfactoren
1. Onverminderd artikel 44, lid 1, kunnen de lidstaten een wegings-
factor van 20 % toepassen op activa die ten genoegen van de betrokkenbevoegde autoriteiten zijn gegarandeerd door onderpand in de vorm vaneffecten die zijn uitgegeven door regionale of lokale overheden van zone
A, door deposito's bij andere kredietinstellingen van zone A dan de
leningverstrekkende instelling, of door certificaten van deposito ofsoortgelijk papier, uitgegeven door deze kredietinstellingen.
2. De lidstaten kunnen een wegingsfactor van 10 % toepassen op
vorderingen op instellingen die zijn gespecialiseerd op het gebied van deint erbancaire markten de marktvoor overheidsschuld in de lidst aatvan2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 45
▼B
herkomst en die aan een streng toezicht van de bevoegde autoriteiten
zijn onderworpen, wanneer die activa, ten genoegen van de bevoegdeautoriteiten van de lidstaat van herkomst, geheel en volledig zijn
gegarandeerd door een combinatie van in artikel 43, lid 1, onder a) en b),
vermelde activa die door deze autoriteiten als een passend onderpandwordtaangemerkt .
3. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de overeenkom-
stig de leden 1 en 2 aangenomen bepalingen en van de motivering vandeze bepalingen. De Commissie geeftdeze informat ie door aan delidstaten. De Commissie bestudeert op gezette tijden de gevolgen vandeze bepalingen om te verzekeren dat zij niet tot concurrentievervalsingleiden.
Artikel 46
Administrative organen en niet-commerciële ondernemingen
Voor de toepassing van artikel 43, lid 1, onder b), kunnen de bevoegde
autoriteiten onder de definitie van „regionale en lokale overheden” ookniet-commerciële administratieve organen laten vallen die verantwoor-
ding moeten afleggen aan regionale of lokale overheden, alsmede niet-
commerciële ondernemingen die eigendom zijn van centrale, regionaleof lokale overheden of overheden die, naar hetoordeel van de bevoegdeautoriteiten, dezelfde verantwoordelijkheden dragen als de regionale enlokale overheden.
De bevoegde autoriteiten kunnen bovendien kerken en godsdienstige
gemeenschappen die publiekrechtelijke rechtspersonen zijn, gelijkstellenmetregionale en lokale overheden, voorzover zij belast ingen heffen opgrond van een hun daartoe bij wet verleend recht. In dit geval is de
keuzemogelijkheid van artikel 44 evenwel niet van toepassing.
Artikel 47
Het peil van de solvabiliteitsratio
1. Kredietinstellingen moeten de in artikel 40 omschreven ratio
permanent op ten minste 8 % handhaven.
2. Onverminderd lid 1 mogen de bevoegde autoriteiten hogere
minimumratio's vaststellen indien zij zulks dienstig achten.
3. Indien de ratio lager wordt dan 8 %, zien de bevoegde autoriteiten
erop toe dat de betrokken kredietinstelling passende maatregelen neemtom de ratio zo spoedig mogelijk weer op het overeengekomen minimumte brengen.
Afdeling 3
Grote risico's
Artikel 48
Melding van grote risico's
1. Een risico van een kredietinstelling met betrekking tot een cliënt of
een groep van verbonden cliënten wordt als groot beschouwd indien de
waarde ervan 10 % of meer van haar eigen vermogen bedraagt.
2. De grote risico's, zoals omschreven in lid 1, worden door de
kredietinstelling aan de bevoegde autoriteiten gemeld. De lidstatenbepalen datdeze melding, naar hun keuze, plaat svindtvolgens een van
de volgende twee formules:
— melding van alle grote risico's ten minste eenmaal per jaar,
gecombineerd metmededeling in de loop van hetjaar van allenieuwe grote risico's en van een toeneming van bestaande groterisico's met ten minste 20 % ten opzichte van de laatste mededeling;
— melding van alle grote risico's ten minste viermaal per jaar.
3. Melding in de zin van lid 2 behoeft evenwel niet plaats te vinden
voor risico's die op grond van artikel 49, lid 7, onder a), b), c), d), f), g)en h), zijn vrijgesteld. Voor de risico's die in artikel 49, lid 7, onder e) en2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 46
▼B
i) tot en met s), en leden 8, 9 en 10, worden bedoeld, hoeft de in lid 2,
tweede streepje, bedoelde melding slechts tweemaal per jaar plaats tevinden.
4. De bevoegde autoriteiten eisen dat er in elke kredietinstelling een
goede administratieve en boekhoudkundige organisatie en adequateinterne controleprocedures bestaan voor het vaststellen en vastleggen
van alle grote risico's en daarin optredende wijzigingen, zoals
omschreven en vereist in deze richtlijn, alsmede voor het toetsen vandeze risico's aan het risicobeleid van de kredietinstelling.
Wanneer een kredietinstelling gebruikmaakt van lid 3, dient zij de
gegevens omtrent de beweegredenen daarvoor gedurende een jaar na hettot ontheffing aanleiding gevende feit te bewaren, teneinde de bevoegdeautoriteiten in staat te stellen de rechtmatigheid daarvan te verifiëren.
Artikel 49
Voor grote risico's geldende grenswaarden
1. Een kredietinstelling mag met betrekking tot één cliënt of een
groep van verbonden cliënten geen risico aangaan met een totale waardevan meer dan 25 % van haar eigen vermogen.
2. Indien de cliëntof groep van verbonden cliënt en de moederon-
derneming of dochteronderneming van de kredietinstelling en/of één ofmeer dochterondernemingen van deze moederonderneming is, wordt hetin lid 1 genoemde percentage verlaagd tot 20 %. De lidstaten behoevendeze grenswaarde van 20 % echter niet op de risico's met betrekking tot
deze cliënten toe te passen indien zij die risico's via andere maatregelen
of procedures aan bijzonder toezicht onderwerpen. Zij stellen deCommissie en hetRaadgevend Comit é voor hetbankwezen in kennisvan de strekking van deze maatregelen of procedures.
3. Een kredietinstelling mag geen grote risico's aangaan waarvan de
totale waarde meer dan 800 % van haar eigen vermogen bedraagt.
4. De lidstaten mogen striktere grenswaarden vaststellen dan de in de
leden 1, 2 en 3 vermelde grenswaarden.
5. Een kredietinstelling moet met betrekking tot de door haar
aangegane risico's doorlopend de in de leden 1, 2 en 3 bepaalde
grenswaarden in achtnemen. Indien de aangegane risico's in een
uitzonderlijk geval de genoemde grenswaarden toch overschrijden, moetdit onverwijld worden gemeld aan de bevoegde autoriteiten, die, indiende omstandigheden zulks rechtvaardigen, de kredietinstelling eenbeperkte termijn kunnen toestaan om alsnog aan de grenswaarden tevoldoen.
6. De lidstaten mogen van de toepassing van de leden 1, 2 en 3 geheel
of gedeeltelijk vrijstellen de risico's die door een kredietinstelling zijnaangegaan met betrekking tot haar moederonderneming, de andere
dochterondernemingen van de moederonderneming en haar eigen
dochterondernemingen, voorzover deze ondernemingen opgenomenzijn in het toezicht op geconsolideerde basis waaraan de kredietinstellingzelf onderworpen is, overeenkomstig de onderhavige richtlijn ofovereenkomstig de in een derde land geldende gelijkwaardige normen.
7. De lidstaten mogen de volgende risico's geheel of gedeeltelijk
vrijstellen van de toepassing van de leden 1, 2 en 3:
a) activa die vorderingen op centrale overheden of centrale banken van
zone A vertegenwoordigen;
b) activa die vorderingen, op de Europese Gemeenschappen vertegen-
woordigen;
c) activa die vorderingen vertegenwoordigen welke uitdrukkelijk zijn
gegarandeerd door centrale overheden of centrale banken van zoneA, of door de Europese Gemeenschappen;
d) andere risico's of gegarandeerd door centrale overheden of centrale
banken van zone A of de Europese Gemeenschappen;2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 47
▼B
e) activa die vorderingen en andere risico's op centrale overheden of
centrale banken van zone B vertegenwoordigen, luidende en invoorkomend geval gefinancierd in de nationale valuta van de
leningnemer;
f) activa en andere risico's die ten genoegen van de bevoegde
autoriteiten zijn gegarandeerd door onderpand in de vorm vaneffecten die zijn uitgegeven door centrale overheden of centrale
banken van zone A, door de Europese Gemeenschappen of door
regionale of lokale overheden van de lidstaten waarvoor overeen-komstig artikel 44 inzake de solvabiliteit een wegingsfactor van 0 %wordt toegepast;
g) activa en andere risico's die ten genoegen van de bevoegde
autoriteiten zijn gegarandeerd door onderpand in de vorm vandeposito's in contanten bij de leningverstrekkende instelling, of bijeen kredietinstelling die de moederonderneming of een dochteron-derneming van de leningverstrekkende instelling is;
h) activa en andere risico's die ten genoegen van de bevoegde
autoriteiten zijn gegarandeerd door onderpand in de vorm vandepositocertificaten die zijn uitgegeven door de leningverstrekkendeinstelling of door een kredietinstelling die de moederonderneming of
een dochteronderneming van de leningverstrekkende instelling is, en
die bij een van deze zijn gedeponeerd;
i) activa die vorderingen en andere risico's op kredietinstellingen
vertegenwoordigen, met een looptijd van ten hoogste één jaar en die
geen eigen vermogen van die instellingen vormen;
j) activa die vorderingen en andere risico's met een looptijd van ten
hoogste één jaar vertegenwoordigen welke gegarandeerd zijnovereenkomstig artikel 45, lid 2, op instellingen die geen krediet-
instelling zijn, maar voldoen aan de voorwaarden van voornoemd
artikel;
k) wissels en promessen met een looptijd van ten hoogste één jaar die
de handtekening van een andere kredietinstelling dragen;
l) obligaties als gedefinieerd in artikel 22, lid 4, van Richtlijn 85/611/
EEG;
m) tot aan een latere coördinatie, deelnemingen in verzekeringsonder-
nemingen als bedoeld in artikel 5, lid 3, tot een maximum van 40 %
van het eigen vermogen van de kredietinstelling die de deelneminghoudt;
n) activa die vorderingen vertegenwoordigen op regionale of centrale
kredietinstellingen waarmede de leningverstrekkende kredietinstel-
ling krachtens wettelijke of statutaire bepalingen in het kader vaneen netwerk is verbonden en die op grond van deze bepalingenbelastzijn metde verevening van onderlinge geldposit ies binnen hetnetwerk;
o) risico's die ten genoegen van de bevoegde autoriteiten zijn
gegarandeerd door onderpand in de vorm van andere effecten dandie bedoeld onder f), mits de effecten niet door de kredietin-stellingen zelf of door hun moederonderneming of een van hun
dochterondernemingen, noch door de betrokken cliënt of groep van
verbonden cliënten zijn uitgegeven. De in onderpand gegeveneffecten moeten tegen marktprijs worden gewaardeerd en eenoverwaarde ten opzichte van de gegarandeerde risico's bezitten enmoeten op een effectenbeurs genoteerd zijn, dan wel daadwerkelijkverhandelbaar en regelmatig genoteerd zijn op een markt die via
erkende professionele marktdeelnemers functioneert, en die ten
genoegen van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomstvan de kredietinstelling de mogelijkheid garandeert om eenobjectieve koers te bepalen aan de hand waarvan te allen tijde deoverwaarde van deze effecten kan worden geverifieerd. De vereiste
overwaarde bedraagt100 %; zij bedraagtevenwel 150 % in het
geval van aandelen en 50 % in hetgeval van obligat ies die zijnuitgegeven door kredietinstellingen, regionale of lokale overhedenvan de lidstaten andere dan die bedoeld in artikel 44, en in het gevalvan obligaties die zijn uitgegeven door de Europese Investerings-bank en multilaterale ontwikkelingsbanken. De in onderpand2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 48
▼B
gegeven effecten mogen niet tot het eigen vermogen van krediet-
instellingen worden gerekend;
p) leningen die, ten genoegen van de bevoegde autoriteiten, zijn
gegarandeerd door een hypotheek op residentiële eigendom of dooraandelen in Finse bedrijven voor de bouw van residentiële
woningen, die werkzaam zijn volgens de Finse wetop de
woningbouwverenigingen van 1991 of latere gelijkwaardige wetge-ving en transacties inzake financieringshuur voor woningenkrachtens welke de lessor de volledige eigendom van de verhuurderesidentiële woning behoudt zolang de huurder zijn koopoptie nietheeft uitgeoefend, in alle gevallen tot 50 % van de waarde van de
betrokken woning. De waarde van het goed wordt ten genoegen van
de bevoegde autoriteiten berekend op basis van strikte, in wettelijkeen bestuursrechtelijke bepalingen vastgelegde waarderingsnormen.De waardering vindt ten minste éénmaal per jaar plaats. Voor detoepassing van dit punt wordt onder woning verstaan, de woning diebewoond of verhuurd wordt/zal worden door de leningnemer;
q) 50 % van de posten buiten balanstelling met middelgroot/laag risico,
bedoeld in bijlage II;
r) mits de bevoegde autoriteiten daarmee instemmen, garanties die
geen garanties op verstrekte kredieten zijn, die een wettelijke ofreglementaire basis hebben en die verstrekt worden aan aangesloten
cliënten door onderlinge borgtochtmaatschappijen met de status van
kredietinstelling onder voorbehoud dat een wegingsfactor van 20 %op het bedrag daarvan wordt toegepast.
Indien de lidstaten van deze mogelijkheid gebruikmaken, stellen zij
de Commissie daarvan in kennis, om te voorkomen dat zichdientengevolge concurrentieverstoringen voordoen;
s) posten buiten de balanstelling met een laag risico, bedoeld in bijlage
II, voorzover metde cliëntof groep van verbonden cliënt en eenovereenkomstis geslot en op grond waarvan hetrisico alleen magworden aangegaan indien vastgesteld is dat de volgens de leden 1, 2en 3 geldende grenswaarden nietworden overschreden.
8. De lidstaten mogen voor de toepassing van de leden 1, 2 en 3 een
wegingsfactor van 20 % toepassen op de activa die vorderingenvertegenwoordigen op regionale en lokale overheden van de lidstaten,alsmede op de andere risico's op of gegarandeerd door deze overheden;de lidstaten mogen deze factor evenwel onder de voorwaarden vanartikel 44 tot 0 % verlagen.
9. De lidstaten mogen voor de toepassing van de leden 1, 2 en 3 een
wegingsfactor van 20 % toepassen op de activa die vorderingen alsmedeandere risico's op kredietinstellingen vertegenwoordigen, met eenlooptijd van meer dan één tot ten hoogste drie jaar, en een wegingsfactorvan 50 % op de activa die vorderingen op kredietinstellingen
vertegenwoordigen met een looptijd van meer dan drie jaar, mits deze
vorderingen bestaan uit schuldbewijzen die zijn uitgegeven door eenkredietinstelling en mits deze schuldbewijzen naar het oordeel van debevoegde autoriteiten effectief op een markt voor professionele markt-deelnemers verhandelbaar zijn en op deze marktdagelijks wordengenoteerd of waarvan de uitgifte door de bevoegde autoriteiten van de
lidstaat van herkomst van de emitterende kredietinstelling is goed-
gekeurd. In alle gevallen mogen deze posten niet behoren tot het eigenvermogen.
10. In afwijking van lid 7, onder i), en van lid 9, mogen de lidstaten
een wegingsfactor van 20 % toepassen op de activa die vorderingen en
andere risico's op kredietinstellingen vertegenwoordigen, ongeacht de
looptijd.
11. Wanneer een risico met betrekking tot een cliënt is gegarandeerd
door een derde partij, dan wel door onderpand in de vorm van effectendie onder de in lid 7, onder o), beschreven voorwaarden zijn uitgegeven
door een derde partij, mogen de lidstaten
— hetrisico beschouwen als een risico op de derde part ij en nietop de
cliënt, indien het risico ten genoegen van de bevoegde autoriteiten2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 49
▼B
rechtstreeks en onvoorwaardelijk is gegarandeerd door deze derde
partij;
— hetrisico beschouwen als een risico op de derde part ij en nietop de
cliënt, indien het in lid 7, onder o), beschreven risico is gegarandeerd
door onderpand onder de daarin genoemde voorwaarden.
12. De Raad onderwerptuit erlijk op 1 januari 1999 op basis van een
verslag van de Commissie de behandeling van de in lid 7, onder i), en dein de leden 9 en 10 bedoelde interbancaire risico's aan een onderzoek.
De Raad neemtop basis van een voorst el van de Commissie een besluit
over de eventueel daarin aan te brengen wijzigingen.
Artikel 50
Toezicht betreffende grote risico's op geconsolideerde en op niet-
geconsolideerde basis
1. Indien de kredietinstelling geen moederonderneming en geen
dochteronderneming is, wordt het toezicht op de naleving van de
verplichtingen, bepaald in de artikelen 48 en 49 of in andere terzakegeldende communautaire voorschriften, op niet-geconsolideerde basisuitgeoefend.
2. In de andere gevallen wordthett oezichtop de naleving van de
verplichtingen, bepaald in de artikelen 48 en 49 of in andere terzake
geldende communautaire voorschriften, uitgeoefend op geconsolideerdebasis overeenkomstig de artikelen 52 tot en met 56.
3. De lidstaten kunnen afzien van het toezicht op de naleving van de
verplichtingen, bepaald in de artikelen 48 en 49 of in andere terzake
geldende communautaire voorschriften op niet-geconsolideerde of
gesubconsolideerde basis, voor een kredietinstelling die als moederon-derneming onderworpen is aan toezicht op geconsolideerde basis, envoor elke dochteronderneming van deze kredietinstelling die voorvergunning en toezicht onder deze lidstaten ressorteert en onder het
toezicht op geconsolideerde basis valt.
Van ditt oezichtkan eveneens worden afgezien indien de moederon-
derneming een financiële holding is die in dezelfde lidstaat als dekredietinstelling is gevestigd, mits die holding aan hetzelfde toezichtonderworpen is als kredietinstellingen.
In de gevallen, bedoeld in de eerste en de tweede alinea, moeten er
maatregelen worden genomen om te zorgen voor een bevredigendespreiding van de risico's binnen de groep.
Afdeling 4
Gekwalificeerde deelnemingen buiten het financiële gebied
Artikel 51
Beperkingen aan gekwalificeerde deelnemingen welke geen financie-
ringsdeelnemingen zijn
1. Een kredietinstelling mag in een onderneming die geen krediet-
instelling, financiële instelling of onderneming met werkzaamheden alsbedoeld in artikel 43, lid 2, onder f), van Richtlijn 86/635/EEG is, geengekwalificeerde deelneming hebben waarvan hetbedrag meer dan 15 %van haar eigen vermogen bedraagt.
2. Het totale bedrag van de gekwalificeerde deelnemingen in andere
ondernemingen dan kredietinstellingen, financiële instellingen ofondernemingen metwerkzaamheden als bedoeld in art ikel 43, lid 2,onder f), van Richtlijn 86/635/EEG, mag niet meer bedragen dan 60 %van het eigen vermogen van de kredietinstelling.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 50
▼B
3. De lidstaten hebben de mogelijkheid de in de leden 1 en 2
vastgestelde limieten niet toe te passen op deelnemingen in verzeke-ringsondernemingen in de zin van Richtlijn 73/239/EEG (
1) en van
Richtlijn 79/267/EEG (2).
4. Aandelen die wegens een financiële bijstandsoperatie ter sanering
of redding van een onderneming, of wegens de overname van eeneffectenemissie voor de normale duur van die overname, of in eigen
naam maar voor rekening van derden, tijdelijk worden gehouden,
worden voor de berekening van de in de leden 1 en 2 vastgesteldelimieten niet meegeteld in de gekwalificeerde deelnemingen. Aandelendie niet het karakter van financiële vaste activa in de zin van artikel 35,lid 2, van Richtlijn 86/635/EEG hebben, worden niet meegeteld.
5. De in de leden 1 en 2 vastgestelde limieten mogen alleen in
uitzonderlijke omstandigheden worden overschreden. In dat geval eisende bevoegde autoriteiten echter dat de kredietinstelling haar eigenvermogen verhoogt of andere maatregelen van gelijke werking treft.
6. De lidstaten kunnen bepalen dat de bevoegde autoriteiten de in de
leden 1 en 2 vastgestelde limieten niet toepassen indien zij voorschrijven
dat het gedeelte van de gekwalificeerde deelneming dat deze limieten teboven gaat, voor 10 % door eigen vermogen moet zijn gedekt en dat ditgedeelte niet in aanmerking wordt genomen voor de berekening van desolvabiliteitsratio. In geval van overschrijding van zowel de in lid 1 als
de in lid 2 gestelde limiet, dient het grootste van de overschrijdende
gedeelten door eigen vermogen te worden gedekt.
HOOFDSTUK 3
TOEZICHT OP GECONSOLIDEERDE BASIS
Artikel 52
Toezicht op geconsolideerde basis op kredietinstellingen
1. Een kredietinstelling die als dochteronderneming een kredietin-
stelling of financiële instelling heeft, dan wel een deelneming indergelijke instellingen houdt, is in de mate en op de wijze als bepaald inartikel 54 onderworpen aan toezicht op basis van haar geconsolideerdefinanciële positie. Dit toezicht bestrijkt ten minste de in de leden 5 en 6
genoemde terreinen.
2. Een kredietinstelling waarvan de moederonderneming een finan-
ciële holding is, is onderworpen aan toezicht op basis van degeconsolideerde financiële positie van de financiële holding in demate en op de wijze als bepaald in artikel 54. Dit toezicht bestrijkt ten
minste de in de leden 5 en 6 genoemde terreinen. De consolidatie van de
financiële positie van de financiële holding betekent geenszins dat debevoegde autoriteiten op de financiële holding als zodanig eentoezichtsfunctie moeten uitoefenen.
3. De lidstaten of de overeenkomstig artikel 53 met het toezicht op
geconsolideerde basis belaste bevoegde autoriteiten mogen in indivi-
duele gevallen kredietinstellingen, financiële instellingen ofnevendiensten van het bankbedrijf verrichtende ondernemingen diedochterondernemingen zijn of waarin een deelneming wordt gehouden,buiten de consolidatie houden indien:
— de in de consolidatie te betrekken onderneming gevestigd is in een
derde land waar juridische belemmeringen voor de mededeling vande nodige inlichtingen bestaan,2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 51
(1) Eerste Richtlijn 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van
de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het
directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekerings-
branche, en de uitoefening daarvan (PB L 228 van 16.8.1973, blz. 3.).Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/26/EG.
(
2) Eerste Richtlijn 79/267/EEG van de Raad van 5 maart 1979 tot coördinatie
van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen beteffende de toegang tot
het directe levensverzekeringsbedrijf, en de uitoefening daarvan (PB L 63 van
13.3.1979, blz. 1). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/26/EG.
▼B
— de in de consolidatie te betrekken onderneming volgens de bevoegde
autoriteiten in het licht van de doelstellingen van het toezicht op dekredietinstellingen te verwaarlozen is, en in ieder geval indien het
balanstotaal van de in de consolidatie te betrekken onderneming
lager is dan het laagste van de twee volgende bedragen: 10 miljoenEUR of 1 % van het balanstotaal van de moederonderneming, of vande onderneming die de deelneming houdt; indien verscheideneondernemingen aan bovenstaande voorwaarden voldoen, dienen zij
toch in de consolidatie te worden opgenomen indien het geheel van
deze ondernemingen in het licht van bovenstaande doelstellingen,een niet te verwaarlozen belang heeft,
of
— de consolidatie van de financiële positie van de in de consolidatie te
betrekken onderneming, naar de mening van de met het toezicht opgeconsolideerde basis belaste autoriteiten, in het licht van dedoelstellingen van het toezicht op kredietinstellingen misplaatst ofmisleidend zou zijn.
4. Indien de bevoegde autoriteiten van een lidstaat een dochterkre-
dietinstelling niet in het toezicht op geconsolideerde basis betrekken opgrond van een van de in lid 3, tweede en derde streepje, bedoeldegevallen, kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar dezedochterkredietinstelling gelegen is, van de moederonderneming inlich-tingen verlangen om de uitoefening van het toezicht op deze
kredietinstelling te vergemakkelijken.
5. Het toezicht op de solvabiliteit, de kapitaaltoereikendheid in het
licht van de marktrisico's en de controle op grote risico's wordenovereenkomstig het onderhavige artikel en de artikelen 53 tot en met 56uitgeoefend op geconsolideerde basis. De lidstaten stellen in voor-
komend geval de maatregelen vast die nodig zouden blijken om
financiële holdings overeenkomstig lid 2 in het geconsolideerde toezichtte kunnen betrekken.
De naleving van de in artikel 51, leden 1 en 2, bepaalde limieten wordt
onderworpen aan toezicht en aan controle op basis van de geconsoli-deerde of gesubconsolideerde financiële positie van de kredietinstelling.
6. De bevoegde autoriteiten schrijven voor dat alle ondernemingen
die worden betrokken bij het toezicht op geconsolideerde basis waaraan
een kredietinstelling op grond van de leden 1 en 2 onderworpen is, overadequate interne controleprocedures moeten beschikken om de gegevensen inlichtingen te kunnen produceren die van nut zijn voor deuitoefening van het toezicht op geconsolideerde basis.
7. Onverminderd de specifieke bepalingen van andere richtlijnen
kunnen de lidstaten ervan afzien de in lid 5 bedoelde normen op basisvan subconsolidatie of op individuele basis toe te passen op kredietin-stellingen die als moederonderneming aan toezicht op geconsolideerdebasis onderworpen zijn, alsmede op elke dochteronderneming van dezekredietinstelling die voor vergunning en toezicht onder deze lidstaten
ressorteert en die in het toezicht op geconsolideerde basis van de
moederkredietinstelling is opgenomen. Deze vrijstelling wordt ooktoegestaan wanneer de moederinstelling een financiële holding is methaar zetel in dezelfde lidstaat als de kredietinstelling, op voorwaarde datzij aan hetzelfde toezicht wordt onderworpen als kredietinstellingen enmet name aan de in lid 5 vastgestelde voorschriften.
In de twee in de eerste alinea bedoelde gevallen moeten maatregelen
worden genomen om te zorgen voor een adequate verdeling van hetkapitaal binnen de bankgroep.
Indien de bevoegde autoriteiten deze normen op individuele basis
toepassen, mogen zij voor de berekening van het eigen vermogen artikel34, lid 2, laatste alinea, aanwenden.
8. Indien een kredietinstelling die een dochteronderneming is van een
moederonderneming die zelf en kredietinstelling is, een vergunningheeftgekregen en in een andere lidst aatgelegen is, passen de bevoegdeautoriteiten die de vergunning hebben verleend, op deze instelling de inlid 5 bedoelde voorschriften toe, op individuele basis, dan wel, invoorkomend geval, op basis van subconsolidatie.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 52
▼B
9. Onverminderd hetbepaalde in lid 8, mogen de bevoegde
autoriteiten die vergunning hebben verleend aan de dochterondernemingvan een moederonderneming die een kredietinstelling is, bij overeen-
komst hun toezichthoudende verantwoordelijkheden overdragen aan de
bevoegde autoriteiten die vergunning hebben verleend aan en toezichtuitoefenen op de moederonderneming, opdat deze autoriteiten hettoezicht op de dochteronderneming op zich nemen overeenkomstig dezerichtlijn. De Commissie wordt over het afsluiten en de strekking van
dergelijke overeenkomsten ingelicht. Zij licht de bevoegde autoriteiten
van de overige lidstaten en het Raadgevend Comité voor het bankwezenhierover in.
10. De lidstaten bepalen dat hun met het toezicht op geconsolideerde
basis belaste bevoegde autoriteiten van de dochteronderneming van een
kredietinstelling of een financiële holding die niet onder het toezicht opgeconsolideerde basis vallen, de in artikel 55 bedoelde inlichtingenmogen verlangen. In datgeval zijn de in datart ikel bedoelde proceduresvoor toezending en verificatie van de inlichtingen van toepassing.
Artikel 53
Tot toezicht op geconsolideerde basis bevoegde autoriteiten
1. Indien de moederonderneming een kredietinstelling is, wordt het
toezicht op geconsolideerde basis uitgeoefend door de bevoegdeautoriteiten die aan deze kredietinstelling de in artikel 4 bedoeldevergunning hebben verleend.
2. Indien de moederonderneming van een kredietinstelling een
financiële holding is, wordthett oezichtop geconsolideerde basisuitgeoefend door de bevoegde autoriteiten die aan deze kredietinstellingde in artikel 4 bedoelde vergunning hebben verleend.
Indien evenwel kredietinstellingen waaraan in meer dan één lidstaat
vergunning is verleend, dezelfde financiële holding als moederonder-neming hebben, wordt het toezicht op geconsolideerde basis uitgeoefenddoor de autoriteiten die bevoegd zijn voor de kredietinstelling waaraanvergunning is verleend in de lidstaat waar de financiële holding is
opgericht.
Indien in de lidstaat waar de financiële holding is opgericht, aan geen
dochterkredietinstellingen vergunning is verleend, komen de bevoegdeautoriteiten van de betrokken lidstaten (daarbij begrepen de autoriteiten
van de lidstaat waar de financiële holding is opgericht) met elkaar
overeen wie van hen hett oezichtop geconsolideerde basis zaluitoefenen. Bij gebreke van een dergelijke afspraak wordt het toezichtop geconsolideerde basis uitgeoefend door de bevoegde autoriteiten dieeen vergunning hebben verleend aan de kredietinstelling met het hoogste
balanstotaal; in het geval van gelijke balanstotalen wordt het toezicht op
geconsolideerde basis uitgeoefend door de bevoegde autoriteiten die alseerste een vergunning als bedoeld in artikel 4 hebben verleend.
3. De betrokken bevoegde autoriteiten kunnen met elkaar overeen-
komen van het bepaalde in lid 2, eerste en tweede alinea, af te wijken.
4. De in lid 2, derde alinea, en in lid 3 bedoelde overeenkomsten
bevatten concrete maatregelen inzake samenwerking en informatie-uitwisseling met het oog op het verwezenlijken van de doelstellingen
betreffende het toezicht op geconsolideerde basis.
5. Indien er in de lidstaten meer dan één bevoegde autoriteit is voor
het bedrijfseconomisch toezicht of kredietinstellingen en financiëleinstellingen, nemen de lidstaten de nodige maatregelen om de
onderlinge coördinatie te organiseren.
Artikel 54
Vorm en mate van de consolidatie
1. De met het toezicht op geconsolideerde basis belaste bevoegde
autoriteiten verlangen met het oog op het toezicht de volledigeconsolidatie van kredietinstellingen en financiële instellingen diedochterondernemingen van de moederonderneming zijn.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 53
▼B
Een proportionele consolidatie kan evenwel worden voorgeschreven in
geval de aansprakelijkheid van de moederonderneming die een deel vanhet kapitaal houdt, naar het oordeel van de bevoegde autoriteiten beperkt
is tot dat deel van het kapitaal, op grond van de aansprakelijkheid van de
overige aandeelhouders of vennoten en van de toereikende solvabiliteitvan deze laatsten. De aansprakelijkheid van de overige aandeelhoudersen vennoten moet duidelijk worden aangetoond, zo nodig aan de handvan uitdrukkelijk aangegane verbintenissen.
2. De met het toezicht op geconsolideerde basis belaste bevoegde
autoriteiten verlangen met het oog op het toezicht de proportioneleconsolidatie van de deelnemingen in kredietinstellingen of financiëleinstellingen welke gezamenlijk door een bij de consolidatie betrokken
onderneming en een of meer daarin nietopgenomen ondernemingen
worden geleid, wanneer daaruiteen beperking van de aansprakelijkheidvan deze ondernemingen voortvloeit die afhangt van het door hengehouden aandeel van hetkapit aal.
3. In hetgeval van deelnemingen of van andere vormen van
kapitaalbinding dan bedoeld in de leden 1 en 2, bepalen de bevoegde
autoriteiten of en in welke vorm consolidatie moet plaatsvinden. Zijkunnen met name de toepassing van de vermogensmutatiemethodetoestaan of voorschrijven. Deze methode houdt evenwel niet in dat debetrokken ondernemingen in het toezicht op geconsolideerde basis
worden opgenomen.
4. Onverminderd de leden 1, 2 en 3 bepalen de bevoegde autoriteiten
in de volgende gevallen of en in welke vorm consolidatie moetplaatsvinden:
— een kredietinstelling oefent naar het oordeel van de bevoegde
autoriteiten een invloed van betekenis uit op een of meer krediet-instellingen of financiële instellingen, zonder daarin evenwel een
deelneming te houden of daarmee andere vormen van kapitaalbin-
ding te hebben;
— twee of meer kredietinstellingen of financiële instellingen staan
onder centrale leiding zonder dat dit in een overeenkomst ofstatutaire bepalingen vastgelegd hoeft te zijn;
— twee of meer kredietinstellingen of financiële instellingen hebben
bestuurs-, leidinggevende of toezichthoudende organen die in
meerderheid uitdezelfde personen best aan.
De bevoegde autoriteiten mogen in het bijzonder het gebruik van de in
artikel 12 van Richtlijn 83/349/EEG bedoelde methode toestaan of
voorschrijven. Deze methode houdt evenwel niet in dat de betrokken
ondernemingen in hett oezichtop geconsolideerde basis wordenopgenomen.
5. Wanneer hett oezichtop geconsolideerde basis op grond van
artikel 52, leden 1 en 2, is voorgeschreven, worden de ondernemingen
die nevendiensten van het bankbedrijf verrichten, in de consolidatiebetrokken in de gevallen en volgens de methoden die in de leden 1 tot enmet4 van hetonderhavige art ikel zijn omschreven.
Artikel 55
Door gemengde holdings en hun dochterondernemingen te
verstrekken inlichtingen
1. Tot een latere coördinatie van de consolidatiemethoden bepalen de
lidstaten dat, indien de moederonderneming van één of meer krediet-
instellingen een gemengde holding is, de voor vergunning aan en
toezicht op deze kredietinstellingen verantwoordelijke bevoegde auto-riteiten van de gemengde holding en de dochterondernemingen daarvan,hetzij rechtstreeks, hetzij door toedoen van de dochterkredietinstel-lingen, de mededeling verlangen van alle dienstige inlichtingen en
gegevens voor de uitoefening van het toezicht op de dochterkredietin-
stellingen.
2. De lidstaten bepalen dat hun bevoegde autoriteiten de van de
gemengde holdings en dochterondernemingen daarvan ontvangeninlichtingen ter plaatse kunnen verifiëren, of door externe controleurs2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 54
▼B
kunnen doen verifiëren. Indien de gemengde holding of een van de
dochterondernemingen daarvan een verzekeringsonderneming is, kanook de procedure van artikel 56, lid 4, worden gevolgd. Indien de
gemengde holding of een van de dochterondernemingen daarvan in een
andere lidstaat is gelegen dan die waar de dochterkredietinstelling isgelegen, geschiedt de verificatie ter plaatse volgens de procedure vanartikel 56, lid 7.
Artikel 56
Maatregelen om het toezicht op geconsolideerde basis te vergemak-
kelijken
1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat
geen juridische belemmeringen de onder hett oezichtop geconsolideerde
basis vallende ondernemingen, of gemengde holdings en dochteronder-
nemingen daarvan, of de in artikel 51, lid 10, bedoeldedochterondernemingen verhinderen om onderling de inlichtingen uit tewisselen die voor de uitoefening van het toezicht overeenkomstig deartikelen 52 tot en met 55 en het onderhavige artikel dienstig zijn.
2. Indien de moederonderneming en de één of meer kredietin-
stellingen die dochterondernemingen daarvan zijn, in verschillendelidstaten zijn gelegen, verstrekken de bevoegde autoriteiten van iederelidstaat elkaar alle dienstige inlichtingen die voor het toezicht op
geconsolideerde basis nodig zijn of die datt oezichtkunnen vergemak-
kelijken.
Indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de moederonder-
neming is gelegen, niet zelf op grond van artikel 53 het toezicht op
geconsolideerde basis uitoefenen, mag hun door de met dit toezichtbelaste bevoegde autoriteiten worden gevraagd om van de moederon-derneming de inlichtingen te verlangen die voor het toezicht opgeconsolideerde basis dienstig zijn, en om die inlichtingen aan deze
auautoriteiten door te geven.
3. De lidstaten staan toe dat hun bevoegde autoriteiten de in lid 2
bedoelde inlichtingen uitwisselen, met dien verstande dat, met betrek-
king tot financiële holdings, financiële instellingen of ondernemingen
die nevendiensten van het bankbedrijf verrichten, het inwinnen ofbezitten van inlichtingen geenszins betekent dat de bevoegde auto-riteiten op de instellingen of ondernemingen afzonderlijk toezichtmoeten houden.
De lidstaten staan eveneens toe dat hun bevoegde autoriteiten de in
artikel 55 bedoelde inlichtingen uitwisselen, met dien verstande dat hetinwinnen of bezitten van inlichtingen geenszins betekent dat debevoegde autoriteiten op de gemengde holding en dochteronder-
nemingen daarvan die geen kredietinstelling zijn, of op de in artikel
52, lid 10, bedoelde dochterondernemingen, toezicht houden.
4. Indien een kredietinstelling, een financiële holding of een
gemengde holding zeggenschap heeftover één of meer docht eronder-
nemingen die verzekeringsondernemingen zijn of andere ondernemingendie beleggingsdiensten verrichten waarvoor een vergunningsstelselgeldt, werken de bevoegde autoriteiten nauw samen met de autoriteitendie van overheidswege belastzijn methett oezichtop de verzekerings-
ondernemingen of op de genoemde andere instellingen die
beleggingsdiensten verrichten. Onverminderd hun respectieve bevoegd-heden delen deze autoriteiten elkaar alle inlichtingen mee waardoor devervulling van hun taak kan worden vergemakkelijkt en controle op deactiviteit en de financiële positie van alle aan hun toezicht onderworpenondernemingen kan worden uitgeoefend.
5. De op grond van het toezicht op geconsolideerde basis ontvangen
inlichtingen, en met name de in deze richtlijn bedoelde uitwisseling vaninlichtingen tussen bevoegde autoriteiten, vallen onder het beroeps-
geheim als bepaald in artikel 30.
6. De met het toezicht op geconsolideerde basis belaste bevoegde
autoriteiten stellen een lijst op van de in artikel 52, lid 2, bedoelde2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 55
▼B
financiële holdings. Deze lijst wordt aan de bevoegde autoriteiten van de
andere lidstaten en aan de Commissie gezonden.
7. Indien de bevoegde autoriteiten van een lidstaat bij de toepassing
van deze richtlijn in welbepaalde gevallen inlichtingen betreffende een
in een andere lidstaat gelegen kredietinstelling, financiële holding,
financiële instelling, onderneming die nevendiensten van het bankbedrijfverricht, gemengde holding, dochteronderneming als bedoeld in artikel55, of dochteronderneming als bedoeld in artikel 52, lid 10, wensen teverifiëren, verzoeken zij de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaatom deze verificatie. De autoriteiten die het verzoek hebben ontvangen,
moeten hieraan in het kader van hun bevoegdheden gevolg geven door
de verificatie zelf te verrichten, door de verzoekende autoriteitentoestemming te verlenen om de verificatie te verrichten, dan wel doortoe te staan dat de verificatie door een registeraccountant of eendeskundige wordtverricht .
8. De lidstaten bepalen dat, onverminderd gevallen die onder de
strafwet vallen, jegens financiële holdings en gemengde holdings, of
verantwoordelijke bestuurders daarvan, die wettelijke of bestuursrechte-
lijke bepalingen overtreden welke ter uitvoering van de artikelen 52 toten met 55 en van het onderhavige artikel zijn vastgesteld, sancties ofmaatregelen kunnen worden opgelegd om aan de vastgesteldeovertredingen een einde te maken of de oorzaken daarvan weg tenemen. In bepaalde gevallen kunnen deze maatregelen een optreden van
de rechter vereisen. De bevoegde autoriteiten werken nauw samen opdat
de genoemde sancties of maatregelen de beoogde uitwerking hebben,inzonderheid als de zetel van een financiële holding of van eengemengde holding zich elders dan zijn hoofdbestuur of zijn hoofdvesti-ging bevindt.
TITEL VI
RAADGEVEND COMITÉ VOOR HET BANKWEZEN
Artikel 57
Samenstelling en taken van het Raadgevend Comité voor het
bankwezen
1. Bij de Commissie wordteen Raadgevend Comit é voor het
bankwezen van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten ingesteld.
2. Het Raadgevend Comité voor het bankwezen heeft tot taak de
Commissie bij te staan in haar taak te zorgen voor een juiste toepassing
van de onderhavige richtlijn. Het vervult verder de in onderhavigerichtlijn omschreven andere taken en staat de Commissie bij in hetuitwerken van nieuwe voorstellen aan de Raad betreffende de verderecoördinatie op het gebied van de kredietinstellingen.
3. HetRaadgevend Comit é voor hetbankwezen houdtzich nietbezig
met de bestudering van concrete vraagstukken die verband houden met
de afzonderlijke kredietinstellingen.
4. HetRaadgevend Comit é voor hetbankwezen is samengest eld uit
ten hoogste drie vertegenwoordigers van elke lidstaat en van de
Commissie. Deze vertegenwoordigers kunnen bij gelegenheid en opvoorwaarde van voorafgaande goedkeuring door hetcomit é, vergezeldworden door adviseurs. Hetcomit é kan ook gekwalificeerde personenalsmede deskundigen uitnodigen om aan zijn vergaderingen deel te
nemen. De secretariaatswerkzaamheden worden verzorgd door de
Commissie.
5. Het Raadgevend Comité voor het bankwezen stelt zijn reglement
van orde vast en kiest uit de vertegenwoordigers der lidstaten eenvoorzitter. Met regelmatige tussenpozen wordt door het comitévergaderd en bovendien telkens wanneer de omstandigheden zulksvergen. De Commissie kan een spoedvergadering van hetcomit é vragen,indien de omstandigheden dit naar haar oordeel vereisen.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 56
▼B
6. De beraadslagingen van hetRaadgevend Comit é voor hetbank-
wezen en de resultaten daarvan zijn vertrouwelijk, behoudensandersluidend besluitvan hetcomit é.
Artikel 58
Onderzoek naar de voorwaarden van vergunning
HetRaadgevend Comit é voor hetbankwezen onderzoektde inhoud die
de lidstaten geven aan de in artikel 5, lid 1, en artikel 6, lid 1, bedoeldevoorwaarden, de andere voorwaarden die zij eventueel toepassen,
alsmede de opgaven die in hetprogramma van werkzaamheden moet en
voorkomen, en doet eventueel voorstellen aan de Commissie voor eenmeer gedetailleerde coördinatie.
Artikel 59
Observatieratio's
1. In afwachting van een latere coördinatie stellen de bevoegde
autoriteiten teneinde een observatiemogelijkheid te scheppen, in voor-komend geval in aanvulling op eventuele door hen gehanteerdecoëfficiënten, verhoudingsgetallen vast tussen verschillende activa- en/of passivaposten van de kredietinstellingen met als doel het volgen vande solvabiliteit en de liquiditeit van de kredietinstellingen alsmede van
de overige voorwaarden die van belang zijn voor de bescherming van de
spaargelden.
Te dien einde bepaalthetRaadgevend Comit é voor hetbankwezen de
inhoud van de verschillende bestanddelen van in de eerste alineabedoelde, als observatiemogelijkheid dienende verhoudingsgetallen, en
stelt het de methode vast die voor de berekening ervan moet worden
gevolgd.
Zo nodig laathetRaadgevend Comit é voor hetbankwezen zich leiden
door technisch overleg tussen de toezichthoudende autoriteiten van debetrokken categorieën instellingen.
2. De krachtens lid 1 als observatiemogelijkheid opgestelde verhou-
dingsgetallen worden ten minste elke zes maanden berekend.
3. HetRaadgevend Comit é voor hetbankwezen onderzoektde
resultaten van de analyses die door de in lid 1, derde alinea, bedoeldetoezichthoudende autoriteiten zijn verricht op basis van de in lid 2
bedoelde berekeningen.
4. HetRaadgevend Comit é voor hetbankwezen kan de Commissie
voorstellen doen met het oog op de coördinatie van de in de lidstatengeldende coëfficiënten.
TITEL VII
BEVOEGDHEDEN INZAKE UITVOERING
Artikel 60
Technische aanpassingen
1. Onverminderd het in artikel 34, lid 3, tweede alinea, genoemde
verslag, worden wat betreft het eigen vermogen de op de onderstaande
gebieden aan te brengen technische aanpassingen vastgesteld volgens de
procedure van lid 2:
— verduidelijking van de definities om bij de toepassing van de
onderhavige richtlijn rekening te houden met de ontwikkelingen op
de financiële markten;
— verduidelijking van de definities teneinde een eenvormige toepassing
van deze richtlijn binnen de Gemeenschap te waarborgen;
— aanpassing van de terminologie en van de verwoording van de
definities aan latere richtlijnen inzake het bankwezen en aanver-wante onderwerpen;
— definitie van zone A in artikel 1, punt 14;— definitie van multilaterale ontwikkelingsbanken in artikel 1, punt 19;2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 57
▼B
— wijziging van hetbedrag van hetin art ikel 5 vereist e aanvangskapi-
taal om rekening te houden met de economische en monetaireontwikkelingen;
— uitbreiding van de in de artikelen 18 en 19 bedoelde lijst in bijlage I
of aanpassing van de terminologie van de lijst om rekening tehouden met de ontwikkelingen op de financiële markten;
— de in artikel 28 genoemde gebieden waarop de bevoegde autoriteiten
gegevens moeten uitwisselen;
— wijziging van de omschrijving van de activa in artikel 43 om
rekening te houden met de ontwikkelingen op de financiële markten;
— de lijst en de indeling van de posten buiten de balanstelling in de
bijlagen II en IV en hun behandeling bij de berekening van de ratio
als omschreven in de artikelen 42, 43 en 44 en in bijlage III;
— een tijdelijke verlaging van de in artikel 47 vastgestelde minimum-
ratio of van de in artikel 43 vastgestelde wegingsfactoren, omrekening te houden met specifieke omstandigheden;
— verduidelijking van de uitzonderingen genoemd in artikel 49, leden 5
tot en met 10.
2. De Commissie wordt bijgestaan door een comité.
Wanneer naar ditlid wordtverwezen, zijn de art ikelen 5 en 7 van
Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van hetbepaalde in artikel 8 van dat besluit.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
TITEL VIII
OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN
HOOFDSTUK 1
OVERGANGSBEPALINGEN
Artikel 61
Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 36
Denemarken mag de Deense instellingen voor hypothecair krediet die
vóór 1 januari 1990 de rechtsvorm van coöperatieve verenigingenhadden of als fonds georganiseerd waren, en die in naamlozevennootschappen zijn omgezet, toestaan om de hoofdelijke verplich-tingen van de leden, respectievelijk van de leningnemers als bedoeld in
artikel 36, lid 1, wier vorderingen met deze hoofdelijke verplichtingen
worden gelijkgesteld, te blijven opnemen in het eigen vermogen, metinachtneming van de volgende beperkingen:
a) de berekeningsgrondslag van hetaandeel van de hoofdelijke
verplichtingen van leningnemers is de som van de bestanddelen
genoemd in artikel 34, lid 2, punten 1 en 2, verminderd met de somvan de bestanddelen genoemd in artikel 34, lid 2, punten 9, 10 en 11;
b) de berekeningsgrondslag op 1 januari 1991 of, indien de omzetting
op een latere datum plaatsvindt, op de datum van omzetting is demaximale berekeningsgrondslag. De berekeningsgrondslag mag nooithoger zijn dan de maximale berekeningsgrondslag;
c) de maximale berekeningsgrondslag wordtvanaf 1 januari 1997
verminderd metde helftvan de opbrengstvan event uele nadien
plaatsvindende uitgiften van kapitaal, als gedefinieerd in artikel 34,
lid 2, punt1, en
d) hetmaximumbedrag van de hoofdelijke verplicht ingen van lening-
nemers datin heteigen vermogen wordtopgenomen, mag nooitmeerbedragen dan:
50 % in 1991 en 1992,
45 % in 1993 en 1994,2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 58
▼B
40 % in 1995 en 1996,
35 % in 1997,30 % in 1998,20 % in 1999,10 % in 2000 en
0 % vanaf 1 januari 2001
van de berekeningsgrondslag.
Artikel 62
Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 43
1. Tot en met 31 december 2006 mogen de bevoegde autoriteiten van
de lidstaten hun kredietinstellingen toestaan een wegingsfactor van 50 %toe te passen op leningen die ten genoegen van die autoriteiten geheel en
volledig gedekt zijn door hypotheken op kantoorgebouwen en panden
voor diverse handelsdoeleinden, gelegen op hetgrondgebied van delidstaten die de wegingsfactor van 50 % toestaan, als aan de volgendevoorwaarden is voldaan:
i) de wegingsfactor van 50 % is van toepassing op het gedeelte van de
lening datniethoger ligtdan hetvolgens hetonderst aande punta),
dan wel volgens b) berekende maximum:
a) 50 % van de marktwaarde van het betrokken goed.
De marktwaarde van het goed moet door twee onafhankelijke
taxateurs worden berekend; zij maken onafhankelijke taxaties op
het ogenblik van de lening. De laagste taxatie is het uitgangspuntvoor de lening.
Het goed word minstens één keer per jaar opnieuw getaxeerd
door één taxateur. Voor leningen die niet hoger liggen dan1 miljoen EUR en 5 % van heteigen vermogen van de
kredietinstelling, dient het goed ten minste eens in de drie jaar
door één taxateur te worden getaxeerd;
b) 50 % van de marktwaarde van het goed of, als dit lager ligt, 60 %
van de hypotheekwaarde, in lidstaten die bij wettelijke ofbestuursrechtelijke bepalingen strikte criteria voor de berekeningvan hypotheekwaarden hebben vastgesteld.
De hypotheekwaarde is de waarde van het goed die is vastgesteld
door een taxateur op grond van een voorzichtige prognose van de
toekomstige verhandelbaarheid van het goed, rekening houdendmet duurzame langetermijnaspecten van het goed, de normale enplaatselijke marktvoorwaarden, het gebruik dat op dat ogenblikvan hetgoed wordtgemaakten event uele andere doeleinden
waarvoor het geschikt is. Speculatieve factoren mogen niet in de
hypotheekwaarde worden verrekend. De vastgestelde hypotheek-waarde moetop doorzicht ige en heldere wijze wordengedocumenteerd.
De hypotheekwaarde en met name de onderliggende hypothesen
in verband met de ontwikkeling van de betrokken markt moeten
ten minste eens in de drie jaar, of als de marktprijzen met meer
dan 10 % dalen, opnieuw worden bezien.
Zowel onder a) als onder b) wordt onder „de marktwaarde” verstaan
de prijs waartegen het goed op de dag van de taxatie door een
willige verkoper onderhands zou kunnen worden verkochtaan een
onafhankelijke koper, in de veronderst elling dathetgoed openlijk t ekoop wordtaangeboden, de markt voorwaarden van dien aard zijndat de verkoop in normale omstandigheden kan plaatsvinden en ereen normale periode voorhanden is, gezien de aard van hetgoed, omde verkoop te sluiten;
ii) op hetgedeelt e van de lening datboven de onder i) genoemde
maxima ligt, wordt een wegingsfactor van 100 % toegepast;
iii) hetgoed moetdoor de eigenaar worden gebruiktof verhuurd.
De eerste alinea sluit niet uit dat de bevoegde autoriteiten van een
lidstaat die op zijn grondgebied een hogere wegingsfactor toepast, onder2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 59
▼B
de bovengenoemde voorwaarden kunnen toestaan dat de wegingsfactor
van 50 % voor dit type leningen wordt toegepast op het grondgebied vande lidstaten die de wegingsfactor van 50 % wel toestaan.
De bevoegde autoriteiten van de lidstaten kunnen hun kredietinstellingen
toestaan een wegingsfactor van 50 % toe te passen op op 21 juli 2000uitstaande leningen, mits de in dit lid genoemde voorwaarden vervuldzijn. In datgeval wordthetgoed uit erlijk 21 juli 2003 volgens de
bovengenoemde criteria gewaardeerd.
Op vóór 31 december 2006 toegekende leningen blijft de wegingsfactor
van 50 % van toepassing tot de vervaldag als de kredietinstellingverplicht is de contractuele bedingen na te komen.
Tot en met 31 december 2006 kunnen de bevoegde autoriteiten van de
lidstaten hun kredietinstellingen tevens toestaan een wegingsfactor van
50 % toe te passen op het gedeelte van leningen dat ten genoegen vandeze autoriteiten geheel en volledig gedekt is door aandelen in Finsehuisvestingsmaatschappijen die onder de Finse huisvestingswet van1991 of soortgelijke wetgeving van latere datum vallen, mits aan de in
ditlid gest elde voorwaarden is voldaan.
De lidstaten brengen ter kennis van de Commissie hoe zij de bepalingen
van ditlid t oepassen.
2. De lidstaten kunnen een wegingsfactor van 50 % toepassen bij
transacties inzake onroerendgoedleasing die vóór 31 december 2006
worden gesloten en betrekking hebben op voor beroepsdoeleinden
bestemde goederen die in het land van de zetel gelegen zijn en waaropwettelijke bepalingen van toepassing zijn krachtens welke de „lessor” devolledige eigendom van hetgehuurde goed behoudtzolang de huurderzijn koopoptie niet heeft uitgeoefend. De lidstaten brengen ter kennis
van de Commissie hoe zij de bepalingen van ditlid t oepassen.
3. Artikel 43, lid 3, laat onverlet de erkenning door de bevoegde
autoriteiten van bilaterale schuldvernieuwingscontracten die zijngesloten, in het geval van:
— België, vóór 23 april 1996,
— Denemarken, vóór 1 juni 1996,— Duitsland, vóór 30 oktober 1996,— Griekenland, vóór 27 maart1997,— Spanje, vóór 7 januari 1997,— Frankrijk, vóór 30 mei 1996,— Ierland, vóór 27 juni 1996,— Italië, vóór 30 juli 1996,— Luxemburg, vóór 29 mei 1996,— Nederland, vóór 1 juli 1996,
— Oostenrijk, vóór 30 december 1996,
— Portugal, vóór 15 januari 1997,— Finland, vóór 21 augustus 1996,— Zweden, vóór 1 juni 1996, en— hetVerenigd Koninkrijk, vóór 30 april 1996.
Artikel 63
Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 47
1. Kredietinstellingen waarvan de minimumratio op 1 januari 1991 de
in artikel 47, lid 1, voorgeschreven 8 % niet bereikte, moeten geleidelijk
in opeenvolgende fasen naar ditniveau t oewerken. Zolang dezedoelstelling niet is bereikt, mogen zij de ratio niet onder het in debetreffende fase bereikte niveau laten dalen. Indien een dergelijkefluctuatie zich toch voordoet, moet die van tijdelijke aard zijn en de
reden ervoor moet aan de bevoegde autoriteiten worden meegedeeld.
2. Gedurende een periode van maximaal vijf jaar vanaf 1 januari
1993 mogen de lidstaten de wegingsfactor van 10 % toepassen op deobligaties bedoeld in artikel 22, lid 4, van Richtlijn 85/611/EEG en,indien zij zulks nodig achten, voor de kredietinstellingen handhaven, om2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 60
▼B
een ernstige verstoring van de werking van hun markten te voorkomen.
Deze uitzonderingen worden aan de Commissie gemeld.
3. Gedurende een periode van ten hoogste zeven jaar vanaf 1 januari
1993 is artikel 47, lid 1, niet van toepassing op de Griekse Bank voorLandbouwkrediet. Deze instelling moet evenwel in opeenvolgendefasen, volgens de in het onderhavige artikel, lid 1, omschreven methode,
naar het in artikel 47, lid 1, voorgeschreven niveau toewerken.
Artikel 64
Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 49
1. Indien op 5 februari 1993 een kredietinstelling reeds een risico of
risico's had aangegaan datof die de voor grot e risico's geldendegrenswaarden of de grenswaarde voor het totaal der grote risico's, alsbepaald in artikel 49, overschreed of overschreden, verlangen de
bevoegde autoriteiten dat de betrokken kredietinstelling de nodige
maatregelen neemt om het betrokken risico of de betrokken risico's teverlagen t othetniveau datin art ikel 49 is bepaald.
2. De wijze waarop het risico of de risico's tot het toegestane niveau
wordt of worden verlaagd, wordt uitgewerkt, goedgekeurd, toegepast en
voltooid binnen de termijn die de bevoegde autoriteiten in overeen-stemming achten met het beginsel van gezonde bedrijfsvoering eneerlijke concurrentie. De bevoegde autoriteiten stellen de Commissie enhetRaadgevend Comit é voor hetbankwezen in kennis van hettijdschema voor de gehanteerde algemene werkwijze.
3. Een kredietinstelling mag geen maatregelen nemen die tot gevolg
zouden hebben datde in lid 1 bedoelde risico's de waarde overschrijdendie zij op 5 februari 1993 hadden.
4. De in lid 2 bedoelde termijn loopt uiterlijk op 31 december 2001
af. Risico's met een langere looptijd waarvoor de contractvoorwaardendoor de leningverstrekkende instelling moeten worden nageleefd, mogenechter tot het verstrijken van die looptijd worden voortgezet.
5. Tot en met 31 december 1998 beschikken de lidstaten over de
mogelijkheid de in artikel 49, lid 1, gestelde grenswaarde tot 40 % en dein artikel 49, lid 2, gestelde grenswaarde tot 30 % te verhogen.Onverminderd de leden 1, 2, 3 en 4, looptde t ermijn om de bij het
verstrijken van deze periode bestaande risico's tot de in artikel 49
bedoelde niveaus terug te brengen, in dat geval op 31 december 2001 af.
6. Uitsluitend voor kredietinstellingen waarvan het eigen vermogen
niet meer dan 7 miljoen EUR bedraagt, mogen de lidstaten de in lid 5
bedoelde termijnen met vijf jaar verlengen. De lidstaten die van de in dit
lid vervatte mogelijkheid gebruikmaken, nemen maatregelen omconcurrentievervalsing te voorkomen en stellen de Commissie en hetRaadgevend Comité voor het bankwezen daarvan in kennis.
7. In de in de leden 5 en 6 bedoelde gevallen kan een risico als groot
worden beschouwd indien de waarde ervan ten minste 15 % van heteigen vermogen bedraagt.
8. Tot en met 31 december 2001 kunnen de lidstaten de frequentie
van de in artikel 48, lid 2, tweede streepje, bedoelde melding van grote
risico's wijzigen in ten minste twee keer per jaar.
9. De lidstaten kunnen geheel of gedeeltelijk van de toepassing van
artikel 49, leden 1, 2 en 3, uitsluiten de door een kredietinstelling
aangegane risico's die bestaan uit hypothecaire leningen als omschrevenin artikel 62, lid 1, die zijn gesloten vóór 1 januari 2002, alsmedetransacties inzake financieringshuur van onroerende goederen alsomschreven in artikel 62, lid 2, die zijn gesloten vóór 1 januari 2002,een en ander tot 50 % van de waarde van het betrokken onroerend goed.
Dezelfde behandeling geldtvoor leningen die t en genoegen van de
bevoegde autoriteiten zijn gegarandeerd door aandelen in Finsebedrijven voor de bouw van residentiële woningen, die werkzaam zijnvolgens de Finse wetop de woningbouwverenigingen van 1991 of lat ere2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 61
▼B
gelijkwaardige wetgeving, die gelijk zijn aan de in de eerste alinea
bedoelde hypothecaire leningen.
Artikel 65
Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 51
Kredietinstellingen die op 1 januari 1993 de in artikel 51, leden 1 en 2,
vastgestelde limieten overschreden, beschikken, te rekenen vanaf deze
datum, over een termijn tot 1 januari 2003 om zich ernaar te voegen.
HOOFDSTUK 2
SLOTBEPALINGEN
Artikel 66
Informatie aan de Commissie
De lidstaten delen de Commissie de tekst mee van alle belangrijke
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zij op het onder dezerichtlijn vallende gebied vaststellen.
Artikel 67
Ingetrokken richtlijnen
1. De Richtlijnen 73/183/EEG, 77/780/EEG, 89/299/EEG, 89/646/
EEG, 89/647/EEG, 92/30/EEG en 92/121/EEG, zoals gewijzigd bij de in
bijlage V, deel A, genoemde richtlijnen, worden ingetrokken, onver-
minderd de verplichtingen van de lidstaten wat betreft de in bijlage V,deel B, opgenomen tijdslimieten voor de omzetting en toepassing van derichtlijnen in nationaal recht.
2. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen gelden als verwij-
zingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de inbijlage VI opgenomen concordantietabel.
Artikel 68
Inwerkingtreding
Deze richtlijn wordt van kracht op de dag van haar bekendmaking in het
Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Artikel 69
Geadresseerden
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 62
▼B
BIJLAGE I
LIJST VAN WERKZAAMHEDEN DIE ONDER DE WEDERZIJSDE
ERKENNING VALLEN
1. In ontvangst nemen van deposito's of andere terugbetaalbare gelden
2. Verstrekken van leningen (1)
3. Leasing
4. Betalingsverrichtingen5. Uitgifte en beheer van betaalmiddelen (creditcards, reischeques, krediet-
brieven)
6. Verlenen van garanties en het stellen van borgtochten7. Handelingen voor eigen rekening van de instelling of voor rekening van de
cliënten, met betrekking tot:
a) geldmarktinstrumenten (cheques, wissels, depositocertificaten, enz.)
b) valuta's
c) financiële futures en opties
d) swaps en soortgelijke financieringsinstrumenten
e) effecten
8. Deelneming aan effectenemissies en dienstverrichting in verband daarmee
9. Advisering aan ondernemingen inzake kapitaalstructuur, bedrijfsstrategie en
daarmee samenhangende aangelegenheden, alsmede advisering en dienstver-
richtingen op het gebied van fusie en overname van ondernemingen
10. Bemiddeling op interbankmarkten
11. Vermogensbeheer en -advisering
12. Bewaarneming en beheer van effecten13. Commerciële inlichtingen
14. Verhuur van safes2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 63
(1) Hierbij metname inbegrepen:
— consumptieve kredieten,— hypotheekleningen,— factoring, met of zonder regres,
— financiering van commerciële transactiens (voorschotten hierbij inbegrepen).
▼B
BIJLAGE II
INDELING VAN POSTEN BUITEN DE BALANSTELLING
Volledig risico
— Garanties met het karakter van kredietvervangingen
— Accepten— Endossementen van wissels die niet de handtekening van andere kredietin-
stellingen dragen
— Transacties met regres— Onherroepelijke „stand by”-accreditieven met het karakter van kredietver-
vangingen
— Activa aangekocht onder overeenkomsten betreffende koop op termijn zonder
rugdekking
— Deposito's in de vorm van tussenswaps („forward forward deposits”)— Onbetaald deel van niet volgestorte aandelen en effecten— Overige posten met een volledig risico
Middelgroot risico— Verstrekte en geconfirmeerde documentaire kredieten (zie ook middelgroot/
laag risico)
— Garanties en borgtochten (met inbegrip van inschrijvings- en uitvoerings-
garanties alsmede douane- en belastinggaranties) en garanties die niet het
karakter van kredietvervangingen hebben
— Onherroepelijke „stand by”-accreditieven die niet het karakter van krediet-
vervangingen hebben
— Niet opgenomen kredietfaciliteiten (overeenkomsten tot het verstrekken van
leningen, het aankopen van effecten, het verschaffen van garanties of
acceptfaciliteiten) met een oorspronkelijke looptijd van meer dan een jaar
— Note issuance facilities (NIF's) en Revolving underwriting facilities (RUF's)
— Overige posten met een middelgroot risico
Middelgroot/laag risico— Documentaire kredieten met de onderliggende zendingen als zekerheid en
andere zelfliquiderende transacties
— Overige posten met een middelgroot/laag risico
Laag risico— Niet opgenomen kredietfaciliteiten (overeenkomsten tot het verstrekken van
leningen, het aankopen van effecten, het verschaffen van garanties of
acceptfaciliteiten) met een oorspronkelijke looptijd van een jaar of korter of
die te allen tijde onvoorwaardelijk zonder opzegtermijn kunnen worden
opgezegd
— Overige posten met een laag risico
De lidstaten verbinden zich ertoe de Commissie onmiddellijk ervan in kennis te
stellen wanneer zij ermee hebben ingestemd een nieuwe post buiten de
balanstelling op te nemen in een van de laatste streepjes bij iedere risicocategorie.
Deze post zal op communautair niveau definitief worden ingedeeld wanneer de
procedure van artikel 60 is voltooid.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 64
▼B
BIJLAGE III
BEHANDELING VAN POSTEN BUITEN DE BALANSTELLING
1. KEUZE VAN DE METHODE
Onder voorbehoud van toestemming van hun bevoegde autoriteiten kunnen de
kredietinstellingen één van de onderstaande methoden kiezen ter bepaling van de
kredietrisico's die aan de in bijlage IV, punten 1 en 2, vermelde contracten
verbonden zijn. Kredietinstellingen die moeten voldoen aan artikel 6, lid 1, van
Richtlijn 93/6/EEG van de Raad (1), moeten de hierna uiteengezette methode 1
gebruiken. Ter bepaling van de kredietrisico's die aan de in bijlage IV, punt 3,
vermelde contracten verbonden zijn, moeten alle kredietinstellingen methode 1
gebruiken.
2. METHODEN
Methode 1: benadering gebaseerd op de waardering tegen marktwaarde
Stap a): voor het toekennen van de actuele marktwaarde aan de contracten
(„mark to market”) wordt de actuele vervangingswaarde van alle
contracten met een positieve waarde verkregen.
Stap b): teneinde een waarde te bepalen voor het potentiële toekomstige
kredietrisico (2) wordt het totaal van de theoretische hoofd-
sommen of de onderliggende waarden vermenigvuldigd metde
volgende percentages:
TABEL 1 (a)(b)
Resterende looptijd (c)Rentecon-
tractenContracten
die betrek-
king hebben
op wissel-
koersen of
goudContracten
die betrek-
king hebben
op aandelenContracten
die betrek-
king hebben
op andere
edele metalen
dan goudContracten
die betrek-
king hebben
op andere
grondstoffen
dan edele
metalen
Eén jaar of minder 0 % 1 % 6 % 7 % 10 %
Eén tot vijf jaar 0,5 % 5 % 8 % 7 % 12 %
Langer dan vijf jaar 1,5 % 7,5 % 10 % 8 % 15 %
(a) Contracten die niet tot een van de in de tabel vermelde vijf categorieën behoren, moeten worden behandeld als
contracten die betrekking hebben op andere goederen dan edele metalen.
(b) Voor contracten waarbij de hoofdsom meer dan eens wordt betaald, moeten de percentages worden
vermenigvuldigd met het resterende aantal betalingen dat volgens het contract nog moet worden verricht.
(c) Voor contracten die gestructureerd zijn om na gespecificeerde betalingsdata de risicopositie af te wikkelen en
waarvan de voorwaarden zodanig herzien worden datde markt waarde van hetcont ractop deze gespecificeerdedata nihil is, is de resterende looptijd gelijk aan de periode tot de volgende herzieningsdatum. In het geval vanrentecontracten die aan deze criteria voldoen en een resterende looptijd van meer dan één jaar hebben, mag hetpercentage niet lager zijn dan 0,5 %.
Om het potentiële toekomstige risico volgens stap b) te berekenen, kunnen de
bevoegde autoriteiten kredietinstellingen tot en met 31 december 2006 toestaan
dat de volgende percentages worden toegepast in plaats van die van tabel 1, op
voorwaarde dat de instellingen voor contracten in de zin van bijlage IV, punt 3,
onder b) en c), gebruikmaken van de mogelijkheid van Richtlijn 93/6/EEG,
artikel 11 bis:
TABEL 1a bis
Resterende looptijdEdele metalen
(behalve goud)Onedele
metalenNiet-duurzame
(landbouw)pro-
ducten („softs”)Overige, inclu-
sief energiepro-
ducten
Eén jaar of korter 2 % 2,5 % 3 % 4 %
Eén tot vijf jaar 5 % 4 % 5 % 6 %2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 65
(1) Richtlijn 93/6/EEG van de Raad van 15 maart 1993 inzake de kapitaaltoereikendheid van
beleggingsondernemingen en kredietinstellingen (PB L 141 van 11.6.1993, blz. 1).Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 98/33/EG (PB L 204 van 21.7.1998, blz. 29).
(
2) Met uitzondering van op één valuta betrekking hebbende „floating floating-renteswaps”
waarvoor alleen de vervangingskosten worden berekend.
▼B
Resterende looptijdEdele metalen
(behalve goud)Onedele
metalenNiet-duurzame
(landbouw)pro-
ducten („softs”)Overige, inclu-
sief energiepro-
ducten
Langer dan vijf jaar 7,5 % 8 % 9 % 10 %
Stap c): de som van de actuele vervangingswaarde en het potentiële
toekomstige kredietrisico wordt vermenigvuldigd met de risico-
wegingsfactor die in artikel 43 aan de betrokken tegenpartijen
zijn toegekend.
Methode 2: benadering gebaseerd op het„oorspronkelijke risico”
Stap a): de theoretische hoofdsommen van ieder instrument worden
vermenigvuldigd met de onderstaande percentages:
TABEL 2
Oorspronkelijke looptijd (1) RentecontractenContracten die betrekking
hebben op wisselkoersen
of goud
Eén jaar of korter 0,5 % 2 %
Langer dan één jaar doch nietlanger dan t wee
jaar1% 5%
Verhoging voor ieder jaar extra 1 % 3 %
(1) In het geval van rentecontracten kunnen de kredietinstellingen, behoudens goedkeuring van de bevoegde
autoriteiten, voor de oorspronkelijke of de resterende looptijd kiezen.
Stap b): het aldus verkregen oorspronkelijke risico wordt vermenigvul-
digd met de risicowegingsfactoren die in artikel 43 aan de
tegenpartijen zijn toegekend.
Voor de methoden 1 en 2 geldt dat de toezichthoudende autoriteiten ervoor
moeten zorgen dat het in aanmerking te nemen theoretische bedrag een geschikte
maat st af is voor hetrisico dataan hetcont ractverbonden is. Indien bijvoorbeeld
in het contract een vermenigvuldiging van de kasstromen bepaald is, moet het
theoretische bedrag worden aangepast om rekening te houden met de gevolgen
van deze vermenigvuldiging voor de risicostructuur van het betrokken contract.
3. CONTRACTUELE VERREKENING (SCHULDVERNIEUWINGSCON-
TRACTEN EN VERREKENINGSOVEREENKOMSTEN)
a)Vormen van verrekening die door de bevoegde autoriteiten mogen
worden erkend
Voor de toepassing van dit punt 3 wordt onder „tegenpartij” verstaan, elk
lichaam (metinbegrip van nat uurlijke personen) datbekwaam is een
overeenkomst inzake contractuele verrekening te sluiten.
De bevoegde autoriteiten mogen de volgende vormen van contractuele
verrekening als risicoverminderend erkennen:
i) bilaterale schuldvernieuwingscontracten tussen een kredietinstelling en
haar tegenpartij, krachtens welke wederzijdse vorderingen en verplich-
tingen automatisch worden verrekend, zodat deze schuldvernieuwing
telkens wanneer schuldvernieuwing van toepassing is, leidt tot de
vaststelling van één nettobedrag, waardoor één rechtens bindend nieuw
contract ontstaat dat in de plaats van de vroegere contracten treedt;
ii) bilaterale verrekeningsovereenkomsten tussen een kredietinstelling en haar
tegenpartij.
b)Voorwaarden voor de erkenning
De bevoegde autoriteiten mogen contractuele verrekening slechts onder de
volgende voorwaarden als risicoverminderend erkennen:
i) de kredietinstelling heeft een overeenkomst inzake contractuele verreke-
ning met haar tegenpartij, waaruit één enkele juridische verplichting
ontstaat die alle onder die overeenkomst vallende transacties bestrijkt,
zodat als een tegenpartij ingevolge in gebreke blijven, faillissement of
liquidatie, dan wel andere soortgelijke omstandigheden niet aan haar
verplichtingen voldoet, de kredietinstelling slechts een vordering tot2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 66
▼B
ontvangst of een verplichting tot betaling heeft van het nettobedrag van de
tegen marktwaarde gewaardeerde positieve en negatieve waarden van de
afzonderlijke onder de overeenkomst vallende transacties;
ii) de kredietinstelling heeft aan de bevoegde autoriteiten schriftelijke en met
redenen omklede juridische adviezen ter beschikking gesteld, volgens
welke de bevoegde rechterlijke en bestuurlijke autoriteiten, in geval van
een geschil, zouden oordelen datin de onder i) beschreven gevallen de
vorderingen en verplichtingen van de kredietinstelling beperkt zijn tot het
nettobedrag als omschreven onder i), krachtens:
— het recht van het rechtsgebied waarin de tegenpartij haar statutaire
zetel heeft en, indien het een buitenlands bijkantoor van een
onderneming betreft, tevens het recht van het rechtsgebied waarin
het bijkantoor is gevestigd,
— hetrechtdatvan t oepassing is op de afzonderlijke onder de
overeenkomst vallende transacties,
en
— het recht dat van toepassing is op de eventuele contracten of
overeenkomsten die noodzakelijk zijn ter uitvoering van de contrac-
tuele verrekening;
iii) de kredietinstelling beschikt over procedures die garanderen dat de
rechtsgeldigheid van de door haar verrichte contractuele verrekening
voortdurend getoetst wordt aan eventuele wijzigingen in het toepasselijke
recht.
De bevoegde autoriteiten moeten, indien nodig na overleg met andere
betrokken bevoegde autoriteiten, ervan overtuigd zijn dat de contractuele
verrekening krachtens het recht van alle betrokken rechtsgebieden rechts-
geldig is. Indien een van deze bevoegde autoriteiten te dien aanzien niet
overtuigd is, zal de overeenkomst inzake contractuele verrekening voor geen
van beide tegenpartijen als risicoverminderend worden erkend.
De bevoegde autoriteiten mogen met redenen omklede juridische adviezen
aanvaarden die per type contractuele verrekening zijn opgesteld.
Overeenkomsten welke een beding bevatten op grond waarvan een niet in
gebreke zijnde tegenpartij slechts beperkte betalingen of in het geheel geen
betalingen aan de boedel van de in gebreke zijnde partij kan verrichten, zelfs
wanneer deze laatste partij een nettocrediteur is („afhaak”-beding („walkaway
clause”)), worden nietals risicoverminderend erkend.
De bevoegde autoriteiten kunnen contracuele verrekening („netting”)
betreffende valutacontracten met een oorspronkelijke looptijd van 14
kalenderdagen of minder, geschreven opties of soortgelijke posten buiten de
belanstelling waarop deze bijlage niet van toepassing is omdat er slechts een te
verwaarlozen of geen kreditrisico aan verbonden is, als risicoverminderend
aanvaarden. Indien de opneming van deze contracten in een ander verreke-
ningscontract, afhankelijk van de positieve of negatieve marktwaarde ervan,
kan leiden tot een verhoging of verlaging van de kapitaalvereisten, moeten de
bevoegde autoriteiten hun kredietinstellingen verplichten een consistente
behandeling toe te passen.
c)Gevolgen van de erkenning
i)Schuldvernieuwingscontracten
In plaats van de betreffende brutobedragen mogen de nettobedragen die uit
schuldvernieuwingscontracten resulteren, worden gewogen. Op deze wijze
kunnen bij toepassing van methode 1
— voor stap a): de actuele vervangingswaarde,
en
— voor stap b): de theoretische hoofdsommen of de onderliggende
waarden
worden berekend met inachtneming van het schuldvernieuwingscontract.
Bij toepassing van methode 2 kan voor stap a) de theoretische hoofdsom
worden berekend met inachtneming van het schuldvernieuwingscontract;
de percentages van tabel 2 zijn van toepassing.
ii)Overige verrekeningsovereenkomsten
Bij toepassing van methode 1 mag voor stap a) de actuele vervangings-
waarde voor contracten die onder een verrekeningsovereenkomst vallen,
worden berekend door de actuele hypothetische nettovervangingswaarde
die uit de overeenkomst resulteert in aanmerking te nemen; indien de
verrekening ertoe leidt dat de kredietinstelling die de nettovervangings-
waarde berekent, een nettobetalingsverplichting heeft, wordt de actuele
vervangingswaarde op „0” gesteld.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 67
▼B
Voor stap b) mag het bedrag van het potentiële toekomstige risico, voor
alle contracten die onder een verrekeningsovereenkomst vallen, worden
verlaagd volgens de onderstaande vergelijking:
PKR verlaagd ¼0;4/C3PKR brutoþ0;6/C3NBR /C3PKR bruto
waarin:
— PKRverlaagd= het verlaagde bedrag van het potentiële toekomstige
kredietrisico van alle contracten met eenzelfde tegen-
partij die onder een rechtsgeldige bilaterale
verrekeningsovereenkomstvallen,
— PKRbruto= de som van de bedragen van de potentiële toekom-
stige kredietrisico's van alle contracten met eenzelfde
tegenpartij die onder een rechtsgeldige bilaterale
verrekeningsovereenkomstvallen en worden bere-
kend door de theoretische hoofdsommen ervan te
vermeningvuldigen metde in t abel 1 vermelde
percentages,
— NBR = „netto/bruto-ratio”: naar keuze van de toezichthou-
dende autoriteiten:
i) afzonderlijke berekening: hetquot iëntvan de
nettovervangingswaarde van alle contracten die
onder een rechtsgeldige bilaterale verrekenings-
overeenkomst met een bepaalde tegenpartij vallen
(teller), en de brutovervangingswaarde van alle
contracten die onder een rechtsgeldige bilaterale
verrekeningsovereenkomstmetdezelfde t egen-
partij vallen (noemer); ofwel
ii) geaggregeerde berekening: hetquot iëntvan de
som van de op bilaterale basis berekende netto-
vervangingswaarde met betrekking tot alle
tegenpartijen, rekening houdend met de
contracten die onder rechtsgeldige verrekenings-
overeenkomsten vallen (teller), en de
brutovervangingswaarde van alle contracten die
onder rechtsgeldige verrekeningsovereenkomsten
vallen (noemer).
Indien de lidstaten kredietinstellingen toestaan
tussen de methoden te kiezen, moet de gekozen
methode consistent gebruikt worden.
Voor de berekening van het potentiële toekomstige kredietrisico volgens
bovenstaande formule mogen onder de verrekeningsovereenkomst
vallende perfect matchende contracten worden beschouwd als één enkel
contract waarvan de theoretische hoofdsom gelijk is aan de netto-
opbrengsten. Perfect matchende contracten zijn valutatermijncontracten
of soortgelijke contracten waarvan de theoretische hoofdsom gelijk is aan
de kasstromen, indien de kasstromen op dezelfde datum vervallen en
geheel of gedeeltelijk in dezelfde valuta luiden.
Bij toepassing van methode 2 mogen voor stap a):
— onder de verrekeningsovereenkomstvallende perfectmat chende
contracten worden beschouwd als één enkel contract waarvan de
theoretische hoofdsom gelijk is aan de netto-opbrengsten; de
theoretische hoofdsommen worden vermenigvuldigd met de in tabel
2 vermelde percentages;
— voor alle overige contracten die onder een verrekeningsovereenkomst
vallen, de toe te passen percentages worden verlaagd overeenkomstig
tabel 3:
TABEL 3
Oorspronkelijke looptijd (1) Rentecontracten Valutacontracten
Eén jaar of korter 0,35 % 1,50 %
Langer dan één jaar doch nietlanger dan t wee
jaar0,75 % 3,75 %
Verhoging voor ieder jaar extra 0,75 % 2,25 %
(1) In het geval van rentecontracten kunnen kredietinstellingen, behoudens goedkeuring van de bevoegde autoriteiten,
voor de oorspronkelijke of voor de resterende looptijd kiezen.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 68
▼B
BIJLAGE IV
CATEGORIEËN POSTEN BUITEN DE BALANSTELLING
1.Rentecontract:
a) Renteswaps die betrekking hebben op één valuta
b) Basisswaps,
c) Rentetermijncontracten (FRA's),
d) Rentefuturese) Gekochte renteopties
f) Andere contracten van gelijke aard.
2.Contracten die betrekking hebben op wisselkoersen of goud:
a) Cross-currency renteswaps
b) Valutatermijncontractenc) Valutafutures
d) Gekochte valutaopties
e) Andere contracten van gelijke aardf) Contracten die betrekking hebben op goud en van gelijke aard zijn als de
contracten onder a) tot en met e).
3.Contracten die van gelijke aard zijn als die in punt 1, onder a) tot en met
e), en punt 2, onder a) tot en met d), die betrekking hebben op andere
onderliggende waarden of indices die betrekking hebben op:
a) aandelen
b) edele metalen met uitzondering van goud
c) andere grondstoffen dan edele metalen
d) andere contracten van gelijke aard.2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 69
▼B
BIJLAGE V
DEEL A
INGETROKKEN RICHTLIJNEN MET DE ACHTEREENVOLGENDE
WIJZIGINGEN OP DIE RICHTLIJNEN
(bedoeld in artikel 67)
Richtlijn 73/183/EEG van de Raad
Richtlijn 77/780/EEG van de Raad
Richtlijn 85/345/EEG van de Raad
Richtlijn 86/137/EEG van de Raad
Richtlijn 86/524/EEG van de RaadRichtlijn 89/646/EEG van de RaadRichtlijn 95/26/EG van het Europees Parlement en de Raad
slechts wat betreft artikel 1, eerste streepje; artikel 2, lid 1, eerste
streepje, en lid 2, eerste streepje; artikel 3, lid 2; artikel 4, leden 2, 3 en
4 — voor wat betreft de verwijzingen naar Richtlijn 77/780/EEG —, en
lid 6; artikel 5, eerste streepje.
Richtlijn 96/13/EG van de Raad
Richtlijn 98/33/EG van het Europees Parlement en de Raad (artikel 1)
Richtlijn 89/299/EEG van de Raad
Richtlijn 91/633/EEG van de Raad
Richtlijn 92/16/EEG van de Raad
Richtlijn 92/30/EEG van de Raad
Richtlijn 89/646/EEG van de Raad
Richtlijn 92/30/EEG van de Raad
Richtlijn 95/26/EG van het Europees Parlement en de Raad
slechts wat betreft artikel 1, eerste streepje
Richtlijn 89/647/EEG van de Raad
Richtlijn 91/31/EEG van de Commissie
Richtlijn 92/30/EEG van de Raad
Richtlijn 94/7/EG van de CommissieRichtlijn 95/15/EG van de Commissie
Richtlijn 95/67/EG van de Commissie
Richtlijn 96/10/EG van het Europees Parlement en de RaadRichtlijn 98/32/EG van het Europees Parlement en de RaadRichtlijn 98/33/EG van het Europees Parlement en de Raad (artikel 2)
Richtlijn 92/30/EEG van de Raad
Richtlijn 92/121/EEG van de Raad2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 70
▼B
DEEL B
TIJDSLIMIETEN VOOR OMZETTING IN NATIONAAL RECHT
(bedoeld in artikel 67)
RichtlijnUiterste
datum voor
omzetting
73/183/EEG (PB L 194 van 16.7.1973, blz. 1) 2.1.1975 (1)
77/780/EEG (PB L 322 van 17.12.1977, blz. 30) 15.12.1979
85/345/EEG (PB L 183 van 16.7.1985, blz. 19) 15.7.1985
86/137/EEG (PB L 106 van 23.4.1986, blz. 35) —86/524/EEG (PB L 309 van 4.11.1986, blz. 15) 31.12.1986
89/299/EEG (PB L 124 van 5.5.1989, blz. 16) 1.1.1993
89/646/EEG (PB L 386 van 30.12.1989, blz. 1) artikel 6, lid 2: 1.1.1990
overige bepalingen: 1.1.1993
89/647/EEG (PB L 386 van 30.12.1989, blz. 14) 1.1.1991
91/31/EEG (PB L 17 van 23.1.1991, blz. 20) 31.3.199191/633/EEG (PB L 339 van 11.12.1991, blz. 16) 31.12.1992
92/16/EEG (PB L 75 van 31.3.1992, blz. 48) 31.12.1992
92/30/EEG (PB L 110 van 28.4.1992, blz. 52) 31.12.199292/121/EEG (PB L 29 van 5.2.1993, blz. 1) 31.12.1993
94/7/EG (PB L 89 van 6.4.1994, blz. 17) 25.11.1994
95/15/EG (PB L 125 van 8.6.1995, blz. 23) 30.9.199595/26/EG (PB L 168 van 18.7.1995, blz. 7) 18.7.1996
95/67/EG (PB L 314 van 28.12.1995, blz. 72) 1.7.1996
96/10/EG (PB L 85 van 3.4.1996, blz. 17) 30.6.199696/13/EG (PB L 66 van 16.3.1996, blz. 15) 15.4.1996
98/32/EG (PB L 204 van 21.7.1998, blz. 26) 21.7.2000
98/33/EG (PB L 204 van 21.7.1998, blz. 29) 21.7.2000
(1) Voor Nederland, voor wat betreft de opheffing van de beperking bedoeld en artikel 3, lid 2, onder g), is deze
datum evenwel wel 2 juli 1977 (zie artikel 8, tweede alinea, van Richtlijn 73/183/EEG).2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 71
BIJLAGE VI
CONCORDANTIETABEL
Onderhavige richtlijn Richtlijn 77/780/EEG Richtlijn 89/299/EEG Richtlijn 89/646/EEG Richtlijn 89/647/EEG Richtlijn 92/30/EEG Richtlijn 92/1 21/EEG Richtlijn 96/10/EG
Art. 1, punt 1 Art. 1, eerste streepje Art. 1, eerste streepje Art. 1, onder a)
Art. 1, punt 2 Art. 1, tweede
streepje
Art. 1, punt 3 Art. 1, punt 3
Art. 1, punten 4 t/m 8 Art. 1, punten 5 t/m 9
Art. 1, punt 9 Art. 1, zesde streepje
Art. 1, punten 10 en 11 Art. 1, punt 10, eerste
alinea, en punt11
Art. 1, punt 12 Art. 1, punt 12 Art. 1, zevende
streepjeArt. 1, onder c)
Art. 1, punt 13 Art. 1, punt 13 Art. 1, achtste
streepjeArt. 1, onder d)
Art. 1, punten 14 t/m
17Art. 2, lid 1, tweede t/
m vijfde streepje
Art. 1, punten 18, 19 en
20Art. 2, lid 1, zesde,
zevende en achtste
streepje
Art. 1, punten 21, 22 en
23Art. 1, derde t/m
vijfde streepje
Art. 1, punt 24 Art. 1, onder h)
Art. 1, punt 25 Art. 1, onder m)
Art. 1, punt 26 Art. 1, vijfde streepje
Art. 1, punt 27 Art. 2, lid 1, negende
streepje
Art. 2, lid 1 Art. 2, lid 1 Art. 2, lid 1 Art. 1, lid 1
Art. 2, lid 2 Art. 2
Art. 2, lid 3 Art. 2, lid 2▼B2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 72
Onderhavige richtlijn Richtlijn 77/780/EEG Richtlijn 89/299/EEG Richtlijn 89/646/EEG Richtlijn 89/647/EEG Richtlijn 92/30/EEG Richtlijn 92/1 21/EEG Richtlijn 96/10/EG
Art. 2, lid 4 Art. 2, lid 3
Art. 2, lid 5, eerste,
tweede en derde alineaArt. 2, lid 4, onder a),
b) en c)
Art. 2, lid 6 Art. 2, lid 3 Art. 1, lid 3 Art. 2, tweede alinea,
onder b)
Art. 3 Art. 3
Art. 4 Art. 3, lid 1
Art. 5, lid 1, eerste
alineaArt. 3, lid 2, eerste
alineaArt. 4, lid 1
Art. 5, lid 1, tweede
alineaArt. 10, lid 1, derde
alinea
Art. 5, lid 2 Art. 4, lid 2, inlei-
dende zin en onder
a), b) en c)
Art. 5, leden 3 t/m 7 Art. 10, leden 1 t/m 5
Art. 6, lid 1 Art. 3, lid 2, eerste
alinea, derde streepje,
en tweede alinea
Art. 6, lid 2 Art. 3, lid 2 bis
Art. 7, leden 1 en 2 Art. 5, eerste alinea,
art. 1, punt 10,
tweede alinea, en art.
5, tweede alinea
Art. 7, lid 3 Art. 3, lid 2, derde,
vierde en vijfde
alinea
Art. 8 Art. 3, lid 4
Art. 9 Art. 3, lid 3, onder a)
Art. 10 Art. 3, lid 6
Art. 11 Art. 3, lid 7
Art. 12 Art. 7
Art. 13 Art. 6, lid 1
Art. 14, lid 1 Art. 8, lid 1
Art. 14, lid 2 Art. 8, lid 5▼B2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 73
Onderhavige richtlijn Richtlijn 77/780/EEG Richtlijn 89/299/EEG Richtlijn 89/646/EEG Richtlijn 89/647/EEG Richtlijn 92/30/EEG Richtlijn 92/1 21/EEG Richtlijn 96/10/EG
Art. 15 Art. 5
Art. 16, leden 1 t/m 5 Art. 11, leden 1 t/m 5Art. 16, lid 6 Art. 1, punt 10,
tweede alinea
Art. 17 Art. 13, lid 2Art. 18 Art. 18, lid 1
Art. 19 Art. 18, lid 2
Art. 20, leden 1 t/m 6 Art. 19Art. 20, lid 7 Art. 23, lid 1
Art. 21, leden 1 en 2 Art. 20
Art. 21, lid 3 Art. 23, lid 2Art. 22 Art. 21
Art. 23, lid 1 Art. 8
Art. 23, leden 2 t/m 7 Art. 9Art. 24 Art. 9Art. 25 Art. 8
Art. 26 Art. 13, leden 1 en 3
Art. 27 Art. 14, lid 2Art. 28 Art. 7, lid 1
Art. 29 Art. 15
Art. 30, leden 1 t/m 5 Art. 12, leden 1 t/m 5Art. 30, lid 6 Art. 12, lid 5 bisArt. 30, lid 7 Art. 12, lid 5 ter
Art. 30, lid 8 Art. 12, lid 6
Art. 30, lid 9 Art. 12, lid 7Art. 30, lid 10 Art. 12, lid 8
Art. 31 Art. 12 bis
Art. 32 Art. 17Art. 33 Art. 13▼B2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 74
Onderhavige richtlijn Richtlijn 77/780/EEG Richtlijn 89/299/EEG Richtlijn 89/646/EEG Richtlijn 89/647/EEG Richtlijn 92/30/EEG Richtlijn 92/1 21/EEG Richtlijn 96/10/EG
Art. 34, lid 1 Art. 1, lid 1
Art. 34, leden 2, 3 en 4 Art. 2, leden 1, 2 en 3
Art. 35 Art. 3
Art. 36 Art. 4
Art. 37 Art. 5
Art. 38 Art. 6, leden 1 en 4
Art. 39 Art. 7
Art. 40 Art. 3, leden 1 t/m 4,
7e n8
Art. 41 Art. 4
Art. 42 Art. 5
Art. 43 Art. 6
Art. 44 Art. 7
Art. 45 Art. 8
Art. 46 Art. 2, lid 2
Art. 47 Art. 10
Art. 48 Art. 3
Art. 49 Art. 4, leden 1 t/m 7,
onder r), tweede
alinea, eerste zin, en
lid 7, onder s), t/m lid
12
Art. 50 Art. 5, leden 1, 2 en 3
Art. 51, leden 1 t/m 5 Art. 12, leden 1 t/m 5Art. 51, lid 6 Art. 12, lid 8
Art. 52, leden 1 t/m 7 Art. 3, leden 1 t/m 7
Art. 52, leden 8 en 9 Art. 3, leden 5 en 6 Art. 3, leden 8 en 9 Art. 5, leden 4 en 5
Art. 52, lid 10 Art. 3, lid 10
Art. 53 Art. 4
Art. 54 Art. 5
Art. 55 Art. 6▼B2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 75
Onderhavige richtlijn Richtlijn 77/780/EEG Richtlijn 89/299/EEG Richtlijn 89/646/EEG Richtlijn 89/647/EEG Richtlijn 92/30/EEG Richtlijn 92/1 21/EEG Richtlijn 96/10/EG
Art. 56 Art. 7
Art. 57 Art. 11
Art. 58 Art. 3, lid 5
Art. 59 Art. 6
Art. 60 Art. 8 Art. 22 Art. 9 Art. 7
Art. 61 Art. 4 bis
Art. 62, leden 1 en 2 Art. 11, leden 4 en 5
Art. 62, lid 3 Art. 2
Art. 63 Art. 11, leden 1, 2 en
3
Art. 64 Art. 6, leden 1 t/m 9
Art. 65 Art. 12, lid 7
Art. 66 Art. 14, lid 2 Art. 9, lid 2 Art. 24, lid 3 Art. 12, lid 2
A r t. 6 7 —————— —
A r t. 6 8 —————— —
A r t. 6 9 —————— —
Bijlage I Bijlage
Bijlage II Bijlage I
Bijlage III Bijlage II
Bijlage IV Bijlage III
Bijlage V — — — — — — —
Bijlage VI — — — — — — —▼B2000L0012 — NL — 27.10.2000 — 001.001 — 76