1977L0452 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJNVANDERAAD
van27juni1977
inzakedeonderlingeerkenningvandediploma's,certificatenenanderetitelsvanverantwoordelijk
algemeenziekenverpleger,tevenshoudendemaatregelentotvergemakkelijkingvandedaadwerke-
lijkeuitoefeningvanhetrechtvanvestigingenvrijverrichten vandiensten
(77/452/EEG)
(PB L 176 van 15.7.1977, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►A1Toetredingsakte van Griekenland L 291 17 19.11.1979
▼B
RICHTLIJNVANDERAAD
van27juni1977
inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en
anderetitelsvanverantwoordelijkalgemeenziekenverpleger,tevenshoudendemaatregelentotvergemakkelijkingvandedaadwerkelijkeuitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van
diensten
(77/452/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdragtot oprichtingvan de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 49, 57, 66 en 235,
Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europese Parlement(
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),
Overwegende dat krachtens het Verdrag ieder verschil in behandeling op
grond van nationaliteit inzake vestiging en het verrichten van diensten
sedert het einde van de overgangsperiode is verboden; dat het aldus
verwezenlijkte beginsel met name ook van toepassing is op de afgiftevan een vergunning die eventueel vereist is voor de toegang tot dewerkzaamheden van de verantwoordelijke algemene ziekenverplegeralsmede op de inschrijvingof aansluitingbij beroeps- of bedrijfs-organisaties;
Overwegende dat het evenwel dienstig lijkt zekere bepalingen vast te
stellen ter vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van hetrecht van vestiging en vrij verrichten van diensten van de verant-woordelijke algemene ziekenverpleger;
Overwegende dat de Lid-Staten krachtens het Verdrag verplicht zijn
geen enkele vorm van steun te verlenen waardoor de vestigings-
voorwaarden kunnen worden vervalst;
Overwegende dat artikel 57, lid 1, van het Verdrag de vaststelling
voorschrijft van richtlijnen inzake de onderlinge erkenning vandiploma's, certificaten en andere titels;
Overwegende dat het gewenst lijkt dat, tegelijk met de onderlinge
erkenningvan de diploma's, wordt voorzien in de coördinatie van devoorwaarden voor de opleidingvan de verantwoordelijke alg emene
ziekenverpleger; dat deze coördinatie wordt geregeld in Richtlijn 77/
453/EEG(
3);
Overwegende dat verscheidene Lid-Staten voor de toegang tot en de
uitoefeningvan de werkzaamheden van de verantwoordelijke alg emeneziekenverpleger bij de wet het bezit van een diploma ziekenverplegingverplicht stellen; dat in sommige andere Lid-Staten, waar deze
voorwaarde niet geldt, het recht tot het voeren van de titel van
verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger desalniettemin wettelijkgeregeld is;
Overwegende dat, aangezien een richtlijn inzake de onderlinge erken-
ningvan de diploma's niet noodzakelijkerwijze de materiëlegelijkwaardigheid inhoudt van de opleidingen waarop deze diploma'sbetrekkinghebben, het voeren van de opleiding stitel uitsluitend in de
taal van de Lid-Staat van oorsprongof herkomst dient te worden
toegestaan;
Overwegende dat de Lid-Staten, om de toepassing van deze richtlijn
door hun nationale administraties te vergemakkelijken, kunnen bepalendat de begunstigden die aan de daarin gestelde opleidingsvoorwaardenvoldoen, te zamen met hun opleidingstitel een certificaat van de1977L0452 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 2
(1) PB nr. C 65 van 5. 6. 1970, blz. 12.
(2) PB nr. C 108 van 26. 8. 1970, blz. 23.
(3) Zie blz. 8 van dit Publikatieblad.
▼B
bevoegde overheid van het land van oorsprong of herkomst dienen over
te leggen waarin wordt verklaard dat deze titels met de in de richtlijnbedoelde titels overeenstemmen;
Overwegende dat op het gebied van goed gedrag en betrouwbaarheid
onderscheid dient te worden gemaakt tussen de eisen die kunnen worden
gesteld enerzijds voor een eerste toegang tot het beroep en anderzijds
voor de uitoefeningervan;
Overwegende dat in geval van het verrichten van diensten het stellen
van de eis van inschrijvingof aansluitingbij beroeps- of bedrijfs-
organisaties, welke verband houdt met het vaste en permanente karaktervan zijn werkzaamheden in het ontvangende land, ongetwijfeld wegenshet tijdelijke karakter van zijn werkzaamheid een belemmeringzoubetekenen voor degene die deze diensten verricht; dat deze eis derhalve
dient te worden vermeden; dat evenwel in dit geval het tuchtrechtelijke
toezicht waartoe deze beroeps- of bedrijfsorganisaties de bevoegdheidhebben moet worden verzekerd; dat hiertoe, onder voorbehoud vantoepassing van artikel 62 van het Verdrag, in de mogelijkheid dient teworden voorzien de begunstigde te verplichten de bevoegde autoriteitvan de ontvangende Lid-Staat in kennis te stellen van de dienstverrich-
ting;
Overwegende dat ten aanzien van de werkzaamheden in loondienst van
de verantwoordelijke algemene ziekenverpleger Verordening (EEG) nr.
1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer
van werknemers binnen de Gemeenschap(
1) geen specifieke bepalingen
over goed gedrag en betrouwbaarheid, beroepsdiscipline en het voerenvan een titel voor de gereglementeerde beroepen bevat; dat dedesbetreffende regelingen naar gelang van de Lid-Staten zowel op
loontrekkenden als op nietloontrekkenden worden of kunnen worden
toegepast; dat de werkzaamheden van de verantwoordelijke algemeneziekenverpleger in alle Lid-Staten afhankelijk zijn gesteld van het bezitvan een diploma, certificaat of andere titel van ziekenverpleger; dat dezewerkzaamheden zowel door zelfstandigen als door loontrekkenden ofook afwisselend als loontrekkende en als niet-loontrekkende door
dezelfde personen gedurende hun loopbaan worden uitgeoefend; dat het,
voor een werkelijke bevorderingvan het vrije verkeer van dezeberoepsbeoefenaars binnen de Gemeenschap, derhalve noodzakelijklijkt het toepassingsgebied van deze richtlijn uit te breiden tot deziekenverpleger in loondienst,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
WERKINGSSFEER
Artikel 1
1. Deze richtlijn is van toepassingop de werkzaamheden van de
verantwoordelijke algemene ziekenverpleger.
2. In de zin van deze richtlijn wordt onder „werkzaamheden van de
verantwoordelijke algemene ziekenverpleger” verstaan, werkzaamhedenwelke met de volgende beroepstitels worden uitgeoefend:
in Duitsland:
„Krankenschwester”, „Krankenpfleger”in België:verpleegassistente(e)/hospitalier(ère), ziekenhuisverpleger (-verpleeg-
ster)/infirmier(ère) hospitalier(ère)
in Denemarken:„sygeplejerske”in Frankrijk:1977L0452 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 3
(1) PB nr. L 257 van 19. 10. 1968, blz. 2.
▼B
„infirmier(ère)”
in Ierland:„Registered General Nurse”in Italië:
„infermiera professionale”
in Luxemburg:„infirmier”in Nederland:„verpleegkundige”
in het Verenigd Koninkrijk:
—Engeland,Wales en Noord-Ierland:
„State Registered Nurse”
—Schotland:
„Registered General Nurse”
in Griekenland:
„διπλωµατούχος αδελφή νοσοκόµος ”.
HOOFDSTUK II
DIPLOMA'S, CERTIFICATEN EN ANDERE TITELS VAN
VERANTWOORDELIJKALGEMEENZIEKENVERPLEGER
Artikel 2
Elke Lid-Staat erkent de door de overige Lid-Staten aan de onderdanen
van Lid-Staten overeenkomstigartikel 1 van Richtlijn 77/453/EEGafgegeven en in artikel 3 vermelde diploma's, certificaten en andere
titels door daaraan, met betrekkingtot de toeg angtot en de uitoefening
van de anders dan in loondienst verrichte werkzaamheden van verant-woordelijk algemeen ziekenverpleger, op zijn grondgebied hetzelfderechtsgevolg toe te kennen als aan de door hemzelf uitgereiktediploma's, certificaten en andere titels.
Artikel 3
De in artikel 2 bedoelde diploma's, certificaten en andere titels zijn:
a)in Duitsland:
— de door de bevoegde instanties afgegeven getuigschriften
betreffende de „staatliche Prüfungin der Krankenpfleg e” (staats-examen verpleegkunde);
— verklaringen van de bevoegde instanties van de Bondsrepubliek
Duitsland waarbij de gelijkwaardigheid van de na 8 mei 1945door de bevoegde instanties van de Duitse DemocratischeRepubliek uitgereikte opleidingstitels met de bij het eerstestreepje genoemde titels wordt bekrachtigd;
b)in België:
— brevet verpleegassitent(e)/hospitalier(ère), af, gegeven door de
overheid of door van staatswege opgerichte of erkende scholen;
— brevet ziekenhuisverpleger (-verpleegster)/infirmier(ère) hospita-
lier(ère), afgegeven door de overheid of door van staatswege
opgerichte of erkende scholen;
— diploma gegradueerd ziekenhuisverpleger (-verpleegster)/infir-
mier(ère) gradué(e) hospitalier(ère), afgegeven door de overheidof door van staatswege opgerichte of erkende scholen voor hogerparamedisch onderwijs;
c)in Denemarken:
diploma „sygeplejerske”, afgegeven door een door de „Sundhedssty-
relsen” (dienst voor volksgezondheid) erkendeverpleegopleidingsschool;1977L0452 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 4
▼A1
▼B
▼B
d)in Frankrijk:
„diplôme d'État d'infirmier(ère)”, afgegeven door het Ministerie van
Volksgezondheid;
e)in Ierland:
certificaat „Registered General Nurse”, afgegeven door het „An Bord
Altranais” (NursingBoard);
f)in Italië:
„diploma di abilitazione professionale per infermiere professionale”,
afgegeven door van staatswege erkende scholen;
g)in Luxemburg:
— Staatsdiploma „infirmier”,
— Staatsdiploma „infirmier hospitalier gradué”,
afgegeven door de minister van Volksgezondheid op advies van de
examencommissie;
h)in Nederland:
— diploma's verpleger A, verpleegster A, verpleegkundige A,
— diploma verpleegkundige MBOV (Middelbare Beroepsopleiding
Verpleegkundige),
— diploma verpleegkundige HBOV (Hogere Beroepsopleiding
Verpleegkundige),
afgegeven door een van overheidswege benoemde examencom-
missie;
i)in het Verenigd Koninkrijk:
certificaat inzake toelating tot het algemene gedeelte van het
Register, afgegeven in Engeland en Wales door „The General
NursingCouncil for Eng land and Wales”, in Schotland door „The
General NursingCouncil for Scotland” en in Noord-Ierland door„The Northern Ireland Council for Nurses and Midwives”;
j)in Griekenland:
— hetzij het diploma van Ανωτέρας Σχολής Αδελφών Νοσο-
κόµων ( hogere school voor algemeen ziekenverplegers) dat
wordt gehomologeerd door het Ministerie van Sociale Diensten;
hetzij het diploma van των παραϊατρικών σχολών των
Κέντρων Ανωτέρας Τεχνικής και ΕπαγγελµατικήςΕκπαιδεύσεως ( para-medische scholen van de Centra voor
hogere technische en beroepsopleiding), afgegeven door hetMinisterie van Onderwijs en Godsdienstaangelegenheden;
en
—πιστοποιητικό πρακτικής ασκήσεως του επαγγέλµατος της
αδελφής νοσοκόµου ( stagecertificaat van ziekenverpleger),
afgegeven door het Ministerie van Sociale Diensten.
HOOFDSTUK III
VERWORVENRECHTEN
Artikel 4
Elke Lid-Staat erkent, ten aanzien van onderdanen van de Lid-Staten
welker diploma's, certificaten en andere titels niet beantwoorden aan hetgeheel der minimumopleidingseisen, bedoeld in artikel 1 van Richtlijn77/435/EEG, als genoegzaam bewijs de vóór de inwerkingtreding vangenoemde richtlijn door die Lid-Staten afgegeven diploma's, certificatenen andere titels van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger, indien
deze vergezeld gaan van een verklaring waarin wordt bevestigd dat deze
onderdanen de werkzaamheden van verantwoordelijk algemeen zieken-verpleger gedurende ten minste drie jaren tijdens de vijf jaren die aan deafgifte van de verklaring voorafgaan, daadwerkelijk en op wettige wijzehebben verricht.1977L0452 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 5
▼A1
▼B
▼B
Deze werkzaamheden moeten de volledige verantwoordelijkheid hebben
omvat voor programmering, organisatie en uitvoering van verpleeg-kundige hulp ten behoeve van de patiënt.
HOOFDSTUK IV
HETVOERENVANDEOPLEIDINGSTITEL
Artikel 5
1. Onverminderd artikel 13, draagt de ontvangende Lid-Staat er zorg
voor dat de onderdanen van de Lid-Staten die aan de in de artikelen 2 en4 gestelde voorwaarden voldoen, het recht hebben gebruikt te maken
van hun wettige, in de Lid-Staat van oorsprong of herkomst gevoerde
opleidingstitel, mits deze niet gelijk is aan de beroepstitel en —eventueel — van de afkortingdaarvan, in de taal van deze Lid-Staat. Deontvangende Lid-Staat kan voorschrijven dat deze titel wordt gevolgddoor de naam en de plaats van de instellingof de examencommissie die
hem heeft verleend.
2. Wanneer de opleidingstitel van de Lid-Staat van oorsprong of van
herkomst in de ontvangende Lid-Staat verward kan worden met een titelwaarvoor in deze Staat een aanvullende opleidingvereist is die de
begunstigde niet heeft gevolgd, kan de ontvangende Lid-Staat
voorschrijven dat de begunstigde zijn opleidingstitel van de Lid-Staatvan oorsprongof van herkomst voert in een door de ontvang ende Lid-Staat voorgeschreven passende vorm.
HOOFDSTUK V
MAATREGELEN TER VERGEMAKKELIJKING VAN DEDAADWERKELIJKE UITOEFENING VAN HET RECHT VANVESTIGINGENVRIJVERRICHTENVANDIENSTENVANDE
VERANTWOORDELIJKEALGEMENEZIEKENVERPLEGING
A.Bepalingendiespecifiekzijnvoorhetrechtvanvestiging
Artikel 6
1. De ontvangende Lid-Staat die van zijn onderdanen voor de eerste
toegang tot een van de in artikel 1 bedoelde werkzaamheden een bewijs
inzake goed gedrag of betrouwbaarheid verlangt, aanvaardt voor deonderdanen der overige Lid-Staten als genoegzaam bewijs een door eenbevoegde instantie van de Lid-Staat van oorsprong of herkomstafgegeven verklaring, waaruit blijkt dat aan de in deze Lid-Staat voor
de eerste toegang tot de betrokken werkzaamheid gestelde voorwaarden
inzake goed gedrag of betrouwbaarheid is voldaan.
2. Indien de Lid-Staat van oorsprongof herkomst voor de eerste
toegang tot de betrokken werkzaamheid geen bewijs inzake goed gedragof betrouwbaarheid verlangt, kan de ontvangende Lid-Staat van de
onderdanen van deze Lid-Staat van oorsprongof herkomst een uittreksel
uit het strafregister verlangen of, bij gebreke daarvan, een door eenbevoegde instantie van de Lid-Staat van oorsprong of herkomstafgegeven gelijkwaardig document.
3. Indien de ontvangende Lid-Staat kennis heeft van ernstige en
nauwkeurige feiten die buiten zijn grondgebied hebben plaatsgevondenen in deze ontvangende Staat van invloed kunnen zijn op de toegang totde desbetreffende werkzaamheid, kan hij de Lid-Staat van oorsprongofvan herkomst daarvan op de hoogte stellen.
De Lid-Staat van oorsprongof van herkomst g aat de juistheid van deze
feiten na voor zover deze feiten in deze Lid-Staat van invloed kunnenzijn op de toegang tot de desbetreffende werkzaamheid. De autoriteitenvan deze Staat bepalen zelf de aard en de omvangvan het in te stellenonderzoek en brengen de consequenties die zij daaruit trekken ten
aanzien van de door hen afgegeven verklaringen of documenten, ter
kennis van de ontvangende Lid-Staat.
De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de inhoud van de toegezonden
inlichtingen geheim blijft.1977L0452 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 6
▼B
Artikel 7
1. Indien in een ontvangende Lid-Staat voor naleving van de
voorschriften inzake goed gedrag of betrouwbaarheid, daaronderbegrepen tuchtrechtelijke voorschriften ter zake van ernstige fouten bij
de beroepsuitoefeningof van strafrechtelijke veroordeling en, wettelijke
of bestuursrechtelijke bepalingen gelden die betrekking hebben op deuitoefeningvan een der in artikel 1 bedoelde werkzaamheden, verstrektde Lid-Staat van oorsprongof van herkomst aan de ontvang ende Lid-Staat de nodige inlichtingen betreffende de ten opzichte van debetrokkene genomen professionele of administratieve maatregelen of
sancties, alsmede betreffende de strafrechtelijke sancties die betrekking
hebben op de uitoefeningvan het beroep in de Lid-Staat van oorsprongof van herkomst.
2. Indien de ontvangende Lid-Staat kennis heeft van ernstige en
nauwkeurige feiten die buiten zijn grondgebied hebben plaatsgevondenen in deze ontvangende Staat van invloed kunnen zijn op de toegang totde desbetreffende werkzaamheid, kan hij de Lid-Staat van oorsprongof
van herkomst daarvan op de hoogte stellen.
De Lid-Staat van oorsprongof van herkomst g aat de juistheid van deze
feiten na voor zover deze feiten in deze Lid-Staat van invloed kunnen
zijn op de uitoefeningvan de desbetreffende werkzaamheid. Deautoriteiten van deze Staat bepalen zelf de aard en de omvangvan hetin te stellen onderzoek en brengen de consequenties die zij daaruittrekken ten aanzien van de door hen krachtens lid 1 toegezonden
inlichtingen ter kennis van de ontvangende Lid-Staat.
3. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de inhoud van de
toegezonden inlichtingen geheim blijft.
Artikel 8
Indien de ontvangende Lid-Staat van de eigen onderdanen voor de
toegang tot of de uitoefening van een der in artikel 1 bedoelde
werkzaamheden een op de lichamelijke of geestelijke gezondheid
betrekking hebbend document eist, acht deze Lid-Staat overlegging vanhet door de Lid-Staat van oorsprongof herkomst vereiste documentvoldoende.
Indien de Lid-Staat van oorsprongof herkomst voor de toeg angtot of de
uitoefeningvan de betrokken werkzaamheid g een document van dezeaard verlangt, aanvaardt de ontvangende Lid-Staat van de onderdanenvan de Lid-Staat van oorsprongof herkomst een door een bevoeg de
autoriteit van laatstgenoemde Staat afgegeven, met de getuigschriften
van de ontvangende Lid-Staat overeenstemmende verklaring.
Artikel 9
De in de artikelen 6, 7 en 8 bedoelde documenten mogen bij overlegging
niet ouder zijn dan drie maanden.
Artikel 10
1. De procedure aangaande de toelating van de begunstigde tot een
van de in artikel 1 omschreven werkzaamheden overeenkomstigde
artikelen 6, 7 en 8 moet zo spoedigmog elijk en uiterlijk drie maanden
nadat het volledige dossier van de betrokkene is ingediend, wordenvoltooid, onverminderd de termijn die kan voortvloeien uit eeneventueel beroep dat na deze procedure is ingesteld.
2. In de in artikel 6, lid 3, en artikel 7, lid 2, bedoelde gevallen, leidt
het verzoek tot nieuwe bestuderingtot schorsingvan de termijnwaarover in lid 1 wordt gesproken.
De geraadpleegde Lid-Staat moet zijn antwoord binnen drie maanden
toezenden.
Na ontvangst van dit antwoord of na het verstrijken van deze termijn
gaat de ontvangende Lid-Staat voort met de in lid 1 bedoelde procedure.1977L0452 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 7
▼B
B.Bepalingendiespecifiekzijnvoorhetverrichten vandiensten
Artikel 11
1. Indien een Lid-Staat van zijn onderdanen voor de toegang tot of de
uitoefeningvan een der in artikel 1 omschreven werkzaamheden eenvergunning eist of inschrijving of aansluiting bij een beroeps- of
bedrijfsorganisatie verlangt, stelt deze Lid-Staat de onderdanen van de
Lid-Staten van deze eis vrij in geval van dienstverrichting.
De begunstigde oefent zijn dienstverrichting uit met dezelfde rechten en
verplichtingen als de onderdanen van de ontvangende Lid-Staat; voor
hem gelden met name de disciplinaire bepalingen van professionele ofadministratieve aard die van toepassingzijn in die Lid-Staat.
Treft de ontvangende Lid-Staat ter toepassing van de tweede alinea een
maatregel of draagt hij kennis van feiten die indruisen tegen deze
bepalingen, dan deelt hij zulks onmiddellijk mede aan de Lid-Staat waarde begunstigde is gevestigd.
2. De ontvangende Lid-Staat kan voorschrijven dat de begunstigde
van tevoren aan de bevoegde instanties verklaart dat hij deze dienstenverricht, ingeval dit een tijdelijk verblijf op zijn grondgebied meebrengt.
In spoedgevallen kan deze verklaring zo snel mogelijk na de
dienstverrichting worden afgelegd.
3. Op grond van de leden 1 en 2 kan de ontvangende Lid-Staat van de
begunstigde een of meer documenten eisen met de volgende gegevens:
— de verklaring, bedoeld in lid 2,
— een bewijsstuk waaruit blijkt dat de betrokkene de desbetreffende
werkzaamheden in de Lid-Staat waar hij gevestigd is, wettiguitoefent,
— een bewijsstuk dat de betrokkene het of de diploma's cetifica(a)t(en)
of andere titels(s) bezit die voor het verrichten van de bedoelde
diensten is/zijn vereist en wordt/worden genoemd in deze richtlijn.
4. Het/de in lid 3 bedoelde document(en) mag/mogen bij overlegging
niet ouder zijn dan twaalf maanden.
5. Indien een Lid-Staat een van zijn onderdanen of een op zijn
grondgebied gevestigde onderdaan van een andere Lid-Staat geheel ofgedeeltelijk, tijdelijk of definitief, de bevoegdheid ontneemt om een van
de in artikel 1 genoemde werkzaamheden uit te oefenen, draagt hij er
zorgvoor dat het in lid 3, tweede streepje, bedoelde bewijsstuk al naargelang van het geval tijdelijk of definitief wordt ingetrokken.
Artikel 12
Indien in een ontvangende Lid-Staat de verplichting bestaat bij een
publiekrechtelijke instellingvan sociale zekerheid te zijn ing eschrevenom derekeningen inzake de ten gunste van sociaal verzekerden verrichte
werkzaamheden op een verzekeringsinstelling te kunnen verhalen, stelt
deze Lid-Staat in geval van dienstverrichting die de verplaatsing van debegunstigde met zich meebrengt, de onderdanen der Lid-Staten die ineen andere Lid-Staat zijn gevestigd van die eis vrij.
De betrokkene stelt deze instellingevenwel van tevoren, of in
spoedgevallen later, in kennis van zijn dienstverrichting.
C.Bepalingen die het recht van vestiging en vrij verrichten van
dienstengemeenhebben
Artikel 13
Wanneer in een ontvangende Lid-Staat voorschriften gelden voor het
voeren van de beroepstitel voor een der in artikel 1 bedoelde
werkzaamheden, voeren de onderdanen van de andere Lid-Staten dievoldoen aan de voorwaarden, gesteld in de artikelen 2 en 4, deberoepstitel die' in het ontvangende land met deze voorwaarden inzakeopleidingovereenkomt, en maken zij g ebruik van de afkortingvan dezetitel.1977L0452 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 8
▼B
Artikel 14
Indien een ontvangende Lid-Staat verlangt dat zijn onderdanen voor de
toegang tot of de uitoefening van een der in artikel 1 bedoeldewerkzaamheden een eed of belofte afleggen en de formule van deze eed
of belofte niet door de onderdanen van de overige Lid-Staten kan
worden gebruikt, ziet deze Lid-Staat erop toe, dat aan de begunstigdeneen passende en gelijkwaardige formule wordt voorgelegd.
Artikel 15
1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen ten einde de
begunstigden in staat te stellen geïnformeerd te worden omtrent dewetgeving inzake gezondheidszorg en op sociaal gebied, alsmede,eventueel omtrent de beroepsethiek in de ontvangende Lid-Staat.
Te dien einde kunnen zij informatiediensten oprichten waar de
begunstigden de noodzakelijke gegevens kunnen inwinnen. In gevalvan vestiging kunnen de ontvangende Lid-Staten de begunstigdenverplichten met deze diensten contact op te nemen.
2. De Lid-Staten kunnen de in lid 1 bedoelde diensten oprichten bij
de bevoegde autoriteiten en instanties die zij binnen de in artikel 19, lid
1, bepaalde termijn aanwijzen.
3. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat in voorkomend geval de
begunstigden in hun belang en in dat van hun patiënten de talenkennisverwerven die noodzakelijk is voor de uitoefeningvan hun beroeps-werkzaamheden in de ontvangende Lid-Staat.
HOOFDSTUK VI
SLOTBEPALINGEN
Artikel 16
De ontvangende Lid-Staat kan, in geval van gegronde twijfel, van de
bevoegde autoriteiten van een andere Lid-Staat een bevestigingverlangen van de echtheid van de in die Lid-Staat afgegeven, in dehoofdstukken II en III bedoelde diploma's, certificaten en andere titels,alsmede de bevestiging van het feit dat de begunstigde heeft voldaan aan
alle opleidingsvoorwaarden die zijn opgenomen in Richtlijn 77/453/
EEG.
Artikel 17
De Lid-Staten wijzen binnen de in artikel 19, lid 1, gestelde termijn de
autoriteiten en instanties aan die gemachtigd zijn tot afgifte en in
ontvangst nemen van de diploma's, certificaten en andere titels alsmedede documenten en informaties die in deze richtlijn worden genoemd enstellen de overige Lid-Staten en de Commissie daarvan onverwijld inkennis.
Artikel 18
Deze richtlijn is eveneens van toepassingop de onderdanen van de Lid-
Staten die, overeenkomstigVerordening(EEG) nr. 1612/68 een van dein artikel 1 bedoelde werkzaamheden in loondienst (zullen) uitoefenen.
Artikel 19
1. De Lid-Staten treffen binnen twee jaar na kennisgeving van deze
richtlijn de maatregelen die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoenen stellen de Commissie daarvan overwijld in kennis.
2. De Lid-Staten delen aan de Commissie de tekst van alle
belangrijke bepalingen van intern recht die zij op het onder dezerichtlijn vallende gebied vaststellen, mede.1977L0452 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 9
▼B
Artikel 20
Wanneer zich, bij de toepassingvan deze richtlijn, op bepaalde terreinen
ernstige moeilijkheden mochten voordoen voor een Lid-Staat, onder-
zoekt de Commissie deze moeilijkheden samen met die Staat en wint zij
het advies in van het Comité van hooggeplaatste ambtenaren vanvolksgezondheid, opgericht bij Besluit 75/365/EEG(
1), gewijzigd bij
Besluit 77/455/EEG(2).
In voorkomend geval legt de Commissie passende voorstellen aan de
Raad voor.
Artikel 21
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1977L0452 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 10
(1) PB nr. L 167 van 30. 6. 1975, blz. 19.
(2) Zie blz. 13 van dit Publikatieblad.