1990L0426 — NL — 18.05.1992 — 004.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 26 juni 1990
tot vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften voor het verkeer van paardachtigen en de
invoer van paardachtigen uit derde landen
(90/426/EEG)
(PB L 224 van 18.8.1990, blz. 42)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 L 224 29 18.8.1990
►M2Richtlijn 91/496/EEG van de Raad van 15 juli 1991 L 268 56 24.9.1991
►M3Beschikking 92/130/EEG van de Commissie van 13 februari 1992 L 47 26 22.2.1992
►M4Richtlijn 92/36/EEG van de Raad van 29 april 1992 L 157 28 10.6.1992
Gerectificeerd bij:
►C1Rectificatie PB L 296 van 27.10.1990, blz. 66 (90/426/EEG)
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 26 juni 1990
tot vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften voor het
verkeer van paardachtigen en de invoer van paardachtigen uit
derde landen
(90/426/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie(1),
Gezien het advies van het Europese Parlement(2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3),
Overwegende dat paardachtigen als levende dieren in de lijst van
produkten van bijlage II van het Verdrag zijn begrepen;
Overwegende dat het, om een rationele ontwikkeling van de produktie
van paardachtigen te waarborgen en daardoor de produktiviteit van debetrokken sector te vergroten, van belang is om voor het verkeer vanpaardachtigen tussen de Lid-Staten op communautair niveau voor-schriften vast te stellen;
Overwegende dat het fokken van paardachtigen, vooral van paarden,
meestal een onderdeel van de landbouwactiviteit vormt; dat het vooreen deel van de landbouwbevolking een bron van inkomsten is;
Overwegende dat het, om het intracommunautaire handelsverkeer in
paardachtigen te bevorderen, nodig is de verschillen tussen de veteri-
nairrechtelijke voorschriften van de Lid-Staten op te heffen;
Overwegende dat het, om een harmonische ontwikkeling van het intra-
communautaire handelsverkeer mogelijk te maken, van belang is voorde invoer uit derde landen een communautaire regeling vast te stellen;
Overwegende dat voor geregistreerde paardachtigen die voorzien zijn
van een identificatiedocument, ook de voorwaarden moeten wordenvastgesteld waaronder het verkeer van deze dieren op het nationalegrondgebied plaatsvindt;
Overwegende dat paardachtigen, om aan het handelsverkeer deel te
nemen, moeten voldoen aan bepaalde veterinairrechtelijke eisen ter
voorkoming van de verspreiding van besmettelijke ziekten; dat hetmet name wenselijk is te voorzien in een mogelijke regionaliseringvan de restrictieve maatregelen;
Overwegende dat, ter bereiking van dat doel, eveneens voorwaarden
voor het vervoer moeten worden vastgesteld;
Overwegende dat, om de naleving van de gestelde eisen te waarborgen,
moet worden bepaald dat een officiële dierenarts een gezondheidscerti-ficaat afgeeft, welk certificaat de paardachtigen tot de plaats van
bestemming dient te vergezellen;
Overwegende dat de organisatie van de door de Lid-Staat van bestem-
ming te organiseren controles en de daaraan te verbindenconsequenties, alsmede de te treffen vrijwaringsmaatregelen moetenworden vastgesteld in het kader van de regeling voor veterinaire
controles in het intracommunautaire handelsverkeer in levende dieren
in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt;
Overwegende dat moet worden voorzien in de mogelijkheid van
controles door de Commissie; dat deze controles verricht moetenworden in samenwerking met de bevoegde nationale instanties;1990L0426 — NL — 18.05.1992 — 004.001 — 2
(1) PB nr. C 327 van 30. 12. 1989, blz. 61.
(2) PB nr. C 149 van 18. 6. 1990.
(3) PB nr. C 62 van 12. 3. 1990, blz. 46.
▼B
Overwegende dat de vaststelling van een communautaire regeling voor
de invoer uit derde landen meebrengt dat een lijst moet worden opge-steld van derde landen of delen van derde landen waaruit paardachtigen
mogen worden ingevoerd;
Overwegende dat de keuze van die landen moet worden gebaseerd op
algemene criteria zoals de gezondheidstoestand van de veestapel, deorganisatie en de bevoegdheden van de veterinaire diensten en de
geldende gezondheidsvoorschriften;
Overwegende voorts dat geen toestemming dient te worden verleend
voor de invoer van paardachtigen uit landen die niet of nog niet langgenoeg vrij zijn van besmettelijke dierziekten die voor de veestapelvan de Gemeenschap gevaar opleveren; dat zulks ook geldt voor invoer
uit derde landen waar tegen deze ziekten wordt ingeënt;
Overwegende dat de algemene voorwaarden voor invoer uit derde
landen moeten worden aangevuld met bijzondere voorwaarden die opde gezondheidssituatie in elk van die landen zijn afgestemd; dat, aange-zien deze bijzondere voorwaarden gebaseerd worden op zeer
uiteenlopende technische criteria, voor de vaststelling van die voor-
waarden een soepele en snelwerkende communautaire procedure nodigis waarbij de Commissie en de Lid-Staten nauw samenwerken;
Overwegende dat overlegging van een certificaat van een bepaald
model een doelmatig middel is om bij invoer van paardachtigen de
toepassing van de communautaire regeling te controleren; dat deze
regeling bijzondere bepalingen kan behelzen die naar gelang van hetbetrokken derde land kunnen verschillen; dat de modellen van het certi-ficaat dienovereenkomstig dienen te worden vastgesteld;
Overwegende dat veterinaire deskundigen van de Gemeenschap moet
worden opgedragen, met name in derde landen te controleren of de
voorschriften van deze richtlijn worden nageleefd;
Overwegende dat de controle bij invoer betrekking moet hebben op de
oorsprong en de gezondheidstoestand van de paardachtigen;
Overwegende dat de algemene voorschriften voor de te verrichten
invoercontroles moeten worden vastgesteld in een algemeen kader;
Overwegende dat iedere Lid-Staat de mogelijkheid moet hebben de
invoer uit een derde land onmiddellijk te verbieden, wanneer dezeinvoer gevaar kan opleveren voor de diergezondheid; dat in een derge-
lijk geval, onverminderd eventuele wijzigingen in de lijst van landen
die naar de Gemeenschap mogen uitvoeren, de houding van de Lid-Staten ten opzichte van het betrokken derde land onverwijld moetworden gecoördineerd;
Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn in het kader van de
voltooiing van de interne markt opnieuw moeten worden bezien;
Overwegende dat moet worden voorzien in een procedure waarbij
tussen de Lid-Staten en de Commissie een nauwe en doeltreffendesamenwerking in het kader van het Permanent Veterinair Comité tot
stand wordt gebracht,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
Algemene bepalingen
Artikel 1
In deze richtlijn worden de veterinairrechtelijke voorschriften vastge-
steld die van toepassing zijn op het verkeer van paardachtigen tussende Lid-Staten en de invoer van paardachtigen uit derde landen.1990L0426 — NL — 18.05.1992 — 004.001 — 3
▼B
Artikel 2
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
a) bedrijf: landbouwbedrijf of entrainement, stal, of, in het algemeen,
iedere ruimte of iedere inrichting waar gewoonlijk paardachtigenworden gehouden of gefokt, ongeacht hun gebruik;
b) paardachtigen: als huisdier gehouden of in het wild levende paarden
— met inbegrip van zebra's — en ezels of kruisingen daarvan;
c) geregistreerde paardachtigen: elke geregistreerde paardachtige als
omschreven in Richtlijn 90/427/EEG(
1) die wordt geïdentificeerd
door middel van een identificatiedocument dat is afgegeven doorde met het fokken belaste instantie of door elke andere bevoegdeinstantie van het land van oorsprong van de paardachtige die het
stamboek of het rasregister van deze paardachtige beheert of elke
vereniging of internationale organisatie die paarden beheert met hetoog op wedstrijden of paardenrennen;
d) als slachtdieren gehouden paardachtigen: paardachtigen die zijn
bestemd om hetzij rechtstreeks hetzij na via een markt of eenerkend verzamelcentrum te zijn doorgevoerd, naar het slachthuis te
worden gebracht om daar te worden geslacht;
e) als fok- en gebruiksdieren gehouden paardachtigen: andere paard-
achtigen dan die welke onder c) en d) worden genoemd;
f) van paardepest vrij(e) Lid-Staat of derde land: elke Lid-Staat of elk
derde land op het grondgebied waarvan bij niet ingeënte paardach-
tigen geen klinische, serologische of epidemiologische aanwijzing
bestaat voor de aanwezigheid van paardepest gedurende de laatstetwee jaren, en waarin gedurende de laatste twaalf maanden geeninentingen tegen deze ziekte hebben plaatsgehad;
g) ziekten waarvoor een aangifteplicht bestaat: in bijlage A genoemde
ziekten;
h) officiële dierenarts: door de bevoegde centrale instantie van de Lid-
Staat of van een derde land aangewezen dierenarts;
i) tijdelijke toelating: status van een uit een derde land afkomstige
geregistreerde paardachtige die op het grondgebied van de Gemeen-schap is toegelaten voor een periode van minder dan 90 dagen die
door de Commissie op grond van de gezondheidssituatie in het land
van oorsprong wordt vastgesteld volgens de procedure van artikel24.
HOOFDSTUK II
Voorschriften voor het verkeer van paardachtigen
Artikel 3
Een Lid-Staat staat het verkeer van geregistreerde paardachtigen op
zijn grondgebied en de verzending van paardachtigen naar het grondge-bied van een andere Lid-Staat alleen toe wanneer deze voldoen aan de
in de artikelen 4 en 5 genoemde voorwaarden.
De bevoegde instanties van de Lid-Staten van bestemming kunnen
echter algemene of beperkte afwijkingen toestaan voor het verkeer
van paardachtigen
— die voor sportieve of recreatieve doeleinden op wegen in de nabij-
heid van de binnengrenzen van de Gemeenschap worden bereden ofgeleid;
— waarmee wordt deelgenomen aan culturele of soortgelijke manifes-
taties of aan activiteiten die door in de nabijheid van debinnengrenzen van de Gemeenschap gevestigde, daartoe gerech-tigde plaatselijke organisaties zijn georganiseerd,1990L0426 — NL — 18.05.1992 — 004.001 — 4
(1) Zie bladzijde 55 van dit Publikatieblad.
▼B
— die tijdelijk in de nabijheid van de binnengrenzen van de Gemeen-
schap uitsluitend worden geweid of voor werkzaamheden zijnbestemd.
De Lid-Staten die van deze mogelijkheid gebruik maken stellen de
Commissie op de hoogte van de inhoud van de toegestane afwijkingen.
Artikel 4
1. Bij de inspectie mogen de paardachtigen geen enkel klinisch ziek-
teverschijnsel vertonen. Voor paardachtigen moet de inspectie binnen48 uur vóór de inlading geschieden. Deze inspectie is echter, onvermin-
derd artikel 6, voor geregistreerde paardachtigen slechts vereist voor
het intracommunautaire handelsverkeer.
2. Onverminderd de in lid 5 genoemde vereisten ten aanzien van
ziekten waarvoor een aangifteplicht bestaat, moet de officiële dierenarts
zich er tijdens de inspectie van vergewissen dat geen enkel feit —
inclusief op basis van de verklaringen van de eigenaar of van de fokker— tot de conclusie leidt dat de paardachtigen de laatste 15 dagen vóórde inspectie in aanraking zijn geweest met paardachtigen die eeninfectie of een besmettelijke ziekte hebben.
3. Paardachtigen mogen niet afgemaakt en gedestrueerd worden in
het kader van een in een Lid-Staat toegepast programma voor deuitroeiing van een besmettelijke ziekte.
4. De paardachtigen moeten als volgt worden geïdentificeerd:
i) wat geregistreerde paardachtigen betreft, door middel van het in
Richtlijn 90/427/EEG bedoelde identificatiedocument, waarin metname moet worden verklaard dat wordt voldaan aan het bepaaldein de leden 5 en 6, alsmede in artikel 5. De geldigheid van dit docu-ment dient voor de duur van de in lid 5 of in artikel 5 genoemdeverbodsmaatregelen door de officiële dierenarts te worden opge-
schort. Het dient na het slachten van het geregistreerde paard te
worden teruggegeven aan de instantie die het heeft afgegeven. Deuitvoeringsbepalingen van dit punt zullen door de Commissievolgens de procedure van artikel 24 worden vastgesteld;
ii) wat als fok- en gebruiksdieren gehouden paardachtigen betreft,
volgens een identificatiemethode die door de Commissie volgens
de procedure van artikel 24 moet worden bepaald.
Tot de invoering van deze methode blijven de officieel erkende
nationale identificatiemethoden van toepassing, mits zij binnen eentermijn van drie maanden vanaf de datum van aanneming van deze
richtlijn ter kennis van de Commissie en de andere Lid-Staten
worden gebracht.
5. Naast de in artikel 5 genoemde eis, mogen de paardachtigen niet
afkomstig zijn van een bedrijf waarvoor een van de volgende verbods-
maatregelen geldt:
a) wanneer niet alle op het bedrijf aanwezige dieren van de soorten die
vatbaar zijn voor de ziekte, zijn geslacht of gedood, moet het op het
bedrijf van herkomst betrekking hebbende verbod ten minste gelden
voor een termijn
— van zes maanden vanaf de datum van het laatste contact of
mogelijke contact met een zieke paardachtige, in het geval vanpaardachtigen die ervan verdacht worden met dourine te zijnaangetast. Wanneer het een hengst betreft, geldt het verbodevenwel tot hij is gecastreerd;
— van zes maanden vanaf de datum waarop de aangetaste paard-
achtigen zijn afgemaakt en gedestrueerd, in het geval vankwade droes en paardenencefalomyelitis;
— die, in het geval van infectieuze anemie, eindigt op de datum
waarop, nadat de aangetaste paardachtigen zijn afgemaakt en
gedestrueerd, de resterende dieren negatief hebben gereageerd
op twee met een tussenpoos van drie maanden uitgevoerdeCoggings-tests;
— van zes maanden vanaf het laatste geval van vesiculaire stoma-
titis;1990L0426 — NL — 18.05.1992 — 004.001 — 5
▼B
— van één maand vanaf de datum van vaststelling van het laatste
geval van rabies;
— van 15 dagen vanaf de datum van vaststelling van het laatste
geval van miltvuur;
b) wanneer alle op het bedrijf aanwezige dieren van de soorten die
voor een bepaalde ziekte vatbaar zijn, zijn geslacht of gedood en
de ruimten zijn ontsmet, geldt het verbod voor een termijn van 30
dagen na de datum waarop de dieren zijn afgemaakt en gedestrueerden de ruimten ontsmet, behalve voor miltvuur waarvoor de verbod-stermijn 15 dagen bedraagt.
De bevoegde instanties kunnen van deze verbodsmaatregelen afwijken
voor renbanen en stellen de Commissie op de hoogte van de aard vande toegestane afwijkingen.
6. Indien een Lid-Staat een al dan niet bindend programma opstelt
of heeft opgesteld voor de bestrijding van een ziekte waarvoor paard-
achtigen vatbaar zijn, kan hij binnen zes maanden na de kennisgeving
van deze richtlijn aan de Commissie mededeling doen van datprogramma, met vermelding van met name:
— de situatie op het gebied van die ziekte op zijn grondgebied,
— de gronden voor de rechtvaardiging van het programma, met name
de belangrijkheid van de ziekte en de kosten-batenanalyse,
— het geografische gebied waar het programma zal worden toegepast;
— de diverse aan de inrichtingen toegekende gezondheidsstatussen, de
normen waaraan voor elke soort moet worden voldaan en de test-procedures;
— de controleprocedures waarin in het kader van het programma is
voorzien,
— de consequenties die moeten worden getrokken wanneer een bedrijf
om een of andere reden zijn status verliest,
— de maatregelen die moeten worden genomen wanneer er bij
controles die overeenkomstig het programma worden verricht, posi-tieve resultaten worden geconstateerd,
— het niet-discriminerend karakter van het handelsverkeer op het
grondgebied van de betrokken Lid-Staat ten opzichte van het intra-communautaire handelsverkeer.
De Commissie onderzoekt de door de Lid-Staten medegedeelde
programma's. In voorkomend geval keurt zij deze, met inachtnemingvan de in de eerste alinea genoemde criteria, goed volgens de proce-dure van artikel 24. Volgens deze zelfde procedure kunnen ook dealgemene of beperkte aanvullende garanties worden vastgesteld die in
het intracommunautaire handelsverkeer kunnen worden geëist. Deze
garanties mogen niet strenger zijn dan die welke de Lid-Staat in natio-naal verband hanteert.
De door de Lid-Staat ingediende programma's kunnen worden gewij-
zigd of aangevuld volgens de procedure van artikel 25. Volgens dezezelfde procedure kunnen wijzigingen of aanvullingen op een eerdergoedgekeurd programma en op de overeenkomstig de tweede alinea
vastgestelde garanties worden goedgekeurd.
Artikel 5
1. Lid-Staten die niet vrij zijn van paardepest in de zin van artikel 2,
onder f), mogen alleen onder de in lid 3 vastgestelde voorwaardenpaardachtigen verzenden die afkomstig zijn van het gedeelte van het
grondgebied dat is aangemerkt als met paardepest besmet in de zin
van lid 2.
2. a) Een deel van het grondgebied van een Lid-Staat wordt aange-
merkt als besmet met paardepest indien
— of wel gedurende de laatste twee jaren de aanwezigheid van
paardepest is vastgesteld op grond van een klinische, serolo-gische (bij niet-ingeënte dieren) en/of epidemiologischeaanwijzing,1990L0426 — NL — 18.05.1992 — 004.001 — 6
▼M4
▼M4
— of wel gedurende de laatste twaalf maanden inentingen tegen
paardepest zijn verricht.
b) Het deel van het grondgebied dat beschouwd wordt als besmet
met paardepest dient ten minste te omvatten:
— een beschermingszone van ten minste 100 km rondom elke
haard,
— een zone van toezicht van ten minste 50 km rondom de
beschermingszone, waarin gedurende de laatste twaalf
maanden geen enkele inenting is verricht.
c) Richtlijn 92/35/EEG(1) behelst de voorschriften inzake de
controle op de bestrijdingsmaatregelen met betrekking tot de
onder a) en b) bedoelde grondgebieden en zones, alsmede de
daarbij behorende afwijkingen.
d) Elke ingeënte paardachtige die zich in de beschermingszone
bevindt, dient te worden geregistreerd en geïdentificeerd overeen-komstig artikel 6, lid 1, van Richtlijn 92/35/EEG.
Deze inenting moet duidelijk worden vermeld in het identificatie-
document en/of op het gezondheidscertificaat.
3. Een Lid-Staat mag uit het in lid 2, onder b), bedoelde grondge-
bied alleen paardachtigen verzenden die voldoen aan de onderstaandeeisen:
a) zij mogen alleen gedurende bepaalde, volgens de procedure van
artikel 25 vast te stellen periodes van het jaar worden verzonden,afhankelijk van de activiteit van de vectoren;
b) zij mogen geen enkel klinisch teken van paardepest vertonen op de
dag van de in artikel 4, lid 1, bedoelde inspectie;
c) — indien zij niet tegen paardepest zijn ingeënt, dienen zij twee-
maal, met een tussenpoos van 21 tot 30 dagen, met eennegatieve reactie onderworpen te zijn geweest aan een comple-mentbindingstest voor paardepest als omschreven in bijlage D;de tweede test dient te zijn uitgevoerd in de laatste tien dagen
voorafgaand aan de verzending,
— indien zij zijn ingeënt, mogen zij niet in de loop van de laatste
twee maanden zijn ingeënt en moeten zij met bovengenoemdetussenpozen onderworpen zijn aan de in bijlage D omschrevencomplementbindingstest, zonder dat een toename van antili-chamen is vastgesteld. De Commissie kan, volgens de
procedure van artikel 24, na raadpleging van het Wetenschappe-
lijk Veterinair Comité, andere controlemethoden erkennen;
d) zij moeten gedurende een periode van ten minste 40 dagen vooraf-
gaand aan de verzending verbleven hebben in eenquarantainestation;
e) zij dienen gedurende de quarantaineperiode en tijdens het vervoer
van het quarantainestation naar de plaats öan verzending beschermdte zijn tegen vectoren.
Artikel 6
De Lid-Staten die een alternatief controlesysteem toepassen dat voor
het verkeer op hun grondgebied van paardachtigen en van geregi-streerde paardachtigen alternatieve waarborgen biedt die gelijkwaardig
zijn aan die welke in artikel 4, lid 5, worden genoemd, kunnen elkaar,
op basis van wederkerigheid, met name door middel van het identifica-tiedocument, een afwijking toestaan van artikel 4, lid 1, tweede zin, envan artikel 8, lid 1, tweede streepje.
Zij stellen de Commissie hiervan op de hoogte.1990L0426 — NL — 18.05.1992 — 004.001 — 7
(1) PB nr. L 157 van 10. 6. 1992, blz. 19.▼B
▼B
Artikel 7
1. Paardachtigen moeten zo snel mogelijk, hetzij rechtstreeks, hetzij
via een erkende markt, een erkende jaarmarkt of een erkend verzamel-centrum, als omschreven in artikel 3, lid 6, van Richtlijn 64/432/EEG,van het bedrijf van herkomst naar de plaats van bestemming wordengebracht in vervoermiddelen en met behulp van transport- en bevesti-
gingsvoorzieningen die regelmatig met een door de Lid-Staat van
verzending vast te stellen frequentie worden gereinigd en met eenontsmettingsprodukt worden ontsmet. De voor het vervoer gebruiktevoertuigen dienen zodanig te zijn ingericht dat gedurende het vervoerdaaruit geen dierlijke uitwerpselen, ligstro en voer voor paardachtigen
naar buiten kunnen lopen of vallen. Het vervoer moet zodanig
geschieden dat de gezondheid en het welzijn van de paardachtigendoeltreffend worden beschermd.
2. De Lid-Staat van bestemming kan een algemene of beperkte
afwijking van bepaalde vereisten van artikel 4, lid 5, toestaan, mits
het dier een bijzonder merkteken draagt waaruit blijkt dat het voor deslacht bestemd is en deze afwijking op het gezondheidscertificaat wordtvermeld.
Indien zo'n afwijking wordt toegestaan dienen als slachtdieren
gehouden paardachtigen rechtstreeks te worden vervoerd naar hetaangewezen slachthuis om aldaar binnen een termijn van ten hoogstevijf dagen na aankomst te worden geslacht.
3. De officiële dierenarts dient in een register het identificatie-
nummer of het identificatiedocumentnummer van de geslachtepaardachtige aan te tekenen en desgevraagd aan de bevoegde instantievan de plaats van verzending een verklaring toe te zenden waarin
wordt bevestigd dat de paardachtigen zijn geslacht.
Artikel 8
1. De Lid-Staten zien erop toe dat
— de geregistreerde paardachtigen bij het verlaten van het bedrijf
vergezeld gaan van het in artikel 4, lid 4, bedoelde identificatiedo-cument, dat, indien zij bestemd zijn voor het intracommunautairhandelsverkeer, is aangevuld met de in bijlage B opgenomenverklaring;
— de als fok-, gebruiks- en slachtdieren gehouden paardachtigen
tijdens hun vervoer vergezeld gaan van een gezondheidscertificaatals bedoeld in bijlage C.
Het certificaat of, in geval van een paspoort, het blad met de inlich-
tingen betreffende de gezondheid moet, onverminderd artikel 6,binnen 48 uur, respectievelijk uiterlijk op de laatste werkdag voor deinlading, in de officiële taal/talen van de Lid-Staat van verzending enbestemming worden opgesteld. De geldigheidsduur ervan bedraagt tiendagen. Het certificaat moet uit één enkel blad bestaan.
2. Paardachtigen die niet geregistreerd zijn, kunnen worden inge-
voerd vergezeld van één enkel gezondheidscertificaat per partij inplaats van het in lid 1, tweede streepje, bedoelde individuele certificaat.
Artikel 9
De voorschriften van Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni
1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommu-
nautaire handelsverkeer van bepaalde levende dieren en produkten in
het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt(
1) zijn
met name van toepassing voor wat betreft de controles bij deoorsprong, de organisatie en de follow-up van de door de Lid-Statenvan bestemming te verrichten controles en de tenuitvoerlegging vande vrijwaringsmaatregelen.1990L0426 — NL — 18.05.1992 — 004.001 — 8
(1) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29▼M1
▼B
Artikel 10
Voor zover dit voor een uniforme toepassing van de richtlijn nodig is,
kunnen veterinaire deskundigen van de Commissie in samenwerkingmet de bevoegde nationale instanties ter plaatse controles uitvoeren.De Commissie stelt de Lid-Staten in kennis van de resultaten van de
verrichte controles.
De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een dergelijke controle wordt
uitgevoerd, verleent de deskundigen alle bijstand die nodig is voor het
vervullen van hun taak.
De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de
procedure van artikel 24.
HOOFDSTUK III
Voorschriften voor invoer uit derde landen
Artikel 11
1. Paardachtigen die in de Gemeenschap worden ingevoerd, moeten
aan de in de artikelen 12 tot en met 16 vervatte voorwaarden voldoen.
2. Tot de datum waarop de krachtens de artikelen 12 tot en met 16
genomen besluiten in werking treden, passen de Lid-Staten op de
invoer van paardachtigen uit derde landen voorwaarden toe die op zijnminst gelijkwaardig zijn aan die welke voortvloeien uit de toepassingvan hoofdstuk II.
Artikel 12
1. Om te mogen worden ingevoerd moeten de paardachtigen afkom-
stig zijn uit derde landen of uit delen van derde landen die voorkomen
op een lijst welke moet worden opgenomen in een speciale kolom die
in de overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 72/462/EEG opgesteldelijst moet worden ingevoegd.
2. De in artikel 3 van Richtlijn 72/462/EEG genoemde procedures
en criteria voor het opstellen, wijzigen en bekendmaken van de lijstvan derde landen of delen van derde landen zijn van toepassing voorde lijst die geldt voor de invoer van paardachtigen.
Artikel 13
1. De paardachtigen moeten afkomstig zijn uit derde landen:
a) welke vrij zijn van paardepest;
b) welke sedert twee jaar vrij zijn van Venezolaanse paardenencefalo-
myelitis (VEE);
c) welke sedert zes maanden vrij zijn van dourine en van kwade droes.
2. Volgens de procedure van artikel 24 kan de Commissie
a) beslissen dat lid 1 slechts voor een gedeelte van het grondgebied
van een derde land geldt.
In geval van regionalisering van de vereisten ten aanzien van paar-
depest dienen ten minste de in artikel 5, leden 2 en 3, genoemde
maatregelen in acht te worden genomen;
b) aanvullende waarborgen eisen voor ziekten die in de Gemeenschap
exotisch zijn.
Artikel 14
Paardachtigen moeten, vóór de dag van inlading met het oog op
verzending naar de Lid-Staat van bestemming, gedurende een periode
die wordt vastgesteld bij de aanneming van de op grond van artikel15 te nemen besluiten, zonder onderbreking hebben verbleven op hetgrondgebied van een derde land of op een deel daarvan, dan wel, ingeval van regionalisering, op het krachtens artikel 13, lid 2, onder a),vastgestelde gedeelte van het grondgebied.1990L0426 — NL — 18.05.1992 — 004.001 — 9
▼B
Zij moeten afkomstig zijn van een bedrijf dat onder veterinair toezicht
staat.
Artikel 15
Invoer van paardachtigen uit een derde land of een gedeelte van het
grondgebied van een derde land, vastgesteld overeenkomstig artikel
13, lid 2, onder a), dat voorkomt op de overeenkomstig artikel 12, lid
1, opgestelde lijst, is slechts toegestaan indien zij, behalve aan de inartikel 13 genoemde eisen,
a) eveneens voldoen aan de gezondheidsvoorschriften die ten aanzien
van de invoer van paardachtigen uit dat derde land, afhankelijk van
de betrokken soort en de categorieën van paardachtigen, volgens deprocedure van artikel 24 zijn vastgesteld.
Bij de vaststelling overeenkomstig de eerste alinea van de veteri-
nairrechtelijke voorschriften worden de in de artikelen 4 en 5vastgestelde normen als referentiebasis gehanteerd; en
b) wanneer het derde landen betreft die gedurende ten minste zes
maanden niet vrij zijn van vesiculaire stomatitis of van virale arth-ritis, voldoen aan de volgende eisen:
i) de paardachtigen moeten afkomstig zijn van een bedrijf dat
sedert ten minste zes maanden vrij is van vesiculaire stomatitis
en vóór hun verzending negatief hebben gereageerd op een sero-logische test;
ii) wat virale arthritis betreft, moeten de mannelijke paardachtigen,
onverminderd artikel 19, onder ii), negatief hebben gereageerd
op een serologische test of op een virusisolatietest of op elke
andere volgens de procedure van artikel 24 erkende test diewaarborgt dat het dier vrij is van deze ziekte.
Volgens de procedure van artikel 24, en na raadpleging van het
Permanent Veterinair Comité, kan de Commissie de categorieën
van mannelijke paardachtigen vaststellen waarop deze eis van
toepassing zal zijn.
Artikel 16
1. Paardachtigen dienen overeenkomstig artikel 4, lid 4, te worden
geïdentificeerd, en vergezeld te gaan van een door een officiële dieren-arts van het derde land van verzending opgesteld certificaat. Hetcertificaat moet:
a) zijn afgegeven op de dag van inlading van de paardachtigen met het
oog op verzending naar de Lid-Staat van bestemming of, wanneerhet geregistreerde paarden betreft, op de laatste werkdag vóór deinlading;
b) minstens zijn opgesteld in één van de officiële talen van de Lid-
Staat van bestemming en één van de officiële talen van de Lid-Staatwaar de invoercontrole wordt verricht;
c) als origineel exemplaar de paardachtigen vergezellen;
d) bevestigen dat de paardachtigen voldoen aan de bij of krachtens
deze richtlijn vastgestelde voorwaarden voor de invoer uit derde
landen;
e) uit slechts één enkel blad bestaan;
f) voor één enkele geadresseerde zijn opgesteld, of, wanneer het als
slachtdieren gehouden paardachtigen betreft, voor één deugdelijk
gemerkte en geïdentificeerde partij.
De Lid-Staten laten de Commissie weten of zij van deze mogelijk-
heid gebruik maken.
2. Dit certificaat moet worden opgesteld op een formulier dat over-
eenstemt met een volgens de procedure van artikel 24 opgesteld model.1990L0426 — NL — 18.05.1992 — 004.001 — 10
▼B
Artikel 17
Er wordt ter plaatse door veterinaire deskundigen van de Lid-Staten en
van de Commissie gecontroleerd of er voldaan wordt aan de bepalingenvan deze richtlijn, en met name aan artikel 12, lid 2.
Indien bij een uit hoofde van dit artikel uitgevoerde inspectie ernstige
feiten ten laste van een bedrijf aan het licht komen, stelt de Commissie
de Lid-Staten daarvan onverwijld in kennis en stelt zij onmiddellijk een
besluit vast houdende de voorlopige schorsing van de erkenning. Eendefinitief besluit hieromtrent wordt genomen volgens de procedurevan artikel 25.
De met de controles belaste deskundigen van de Lid-Staten worden
aangewezen door de Commissie op voordracht van de Lid-Staten.
De controles geschieden in opdracht van de Gemeenschap die de ermee
gemoeide kosten draagt.
De regelmaat en de verdere bijzonderheden van deze controles worden
vastgesteld volgens de procedure van artikel 24.
Artikel 18
1. Als slachtdieren gehouden paardachtigen moeten onmiddellijk na
aankomst in de Lid-Staat van bestemming hetzij rechtstreeks hetzij viaeen markt of een verzamelcentrum naar een slachthuis worden gebracht
en overeenkomstig de veterinairrechtelijke eisen worden geslacht
binnen een termijn die bij de aanneming van de op grond van artikel15 te nemen besluiten wordt vastgesteld.
2. Onverminderd de bijzondere voorwaarden die eventueel volgens
de procedure van artikel 24 worden vastgesteld, kan de bevoegdeinstantie van de Lid-Staat van bestemming, op veterinairrechtelijkegronden, het slachthuis aanwijzen waarheen deze slachtdieren moeten
worden gebracht.
Artikel 19
Volgens de procedure van artikel 24
i) kan de Commissie de invoer uit een derde land of uit een deel van
een derde land beperken tot bepaalde soorten of categorieën van
paardachtigen;
ii) stelt de Commissie, in afwijking van artikel 15, de bijzondere voor-
waarden vast waaronder geregistreerde paardachtigen of voor
bijzondere gebruiksdoeleinden bestemde paardachtigen tijdelijkkunnen worden toegelaten op het grondgebied van de Gemeen-schap of na tijdelijke uitvoer opnieuw mogen wordenbinnengebracht op genoemd grondgebied;
iii) stelt de Commissie de voorwaarden vast waaronder een tijdelijke
toelating kan worden omgezet in een definitieve.
HOOFDSTUK IV
Slotbepalingen
Artikel 22
Vóór 1 januari 1993 worden de bepalingen van deze richtlijn en met
name artikel 4, lid 1, tweede volzin, artikel 6, artikel 8 en artikel 21,opnieuw bezien in het kader van de voorstellen om de voltooiing vande interne markt te waarborgen, waarover de Raad met gekwalificeerde
meerderheid een besluit zal nemen.
Artikel 23
De bijlagen van deze richtlijn worden door de Commissie gewijzigd
volgens de procedure van artikel 25.1990L0426 — NL — 18.05.1992 — 004.001 — 11
▼M2
▼B
▼B
Artikel 24
1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel
omschreven procedure, leidt de voorzitter van het bij Besluit 68/361/
EEG(1) ingestelde Permanent Veterinair Comité, hierna „Comité”
genoemd, deze procedure hetzij op eigen initiatief hetzij op verzoekvan de vertegenwoordiger van een Lid-Staat, onverwijld in bij hetComité.
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een
ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt over
dat ontwerp advies uit binnen een termijn die door de voorzitter naar
gelang van de urgentie wordt vastgesteld. Het advies wordt uitgebrachtmet de meerderheid die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voor-geschreven voor de aanneming van besluiten die de Raad op voorstelvan de Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het Comitéworden de stemmen van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten
gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet
aan de stemming deel.
3. De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in
overeenstemming zijn met het advies van het Comité.
4. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn
met het advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht,dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende
de te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meer-
derheid van stemmen.
Indien de Raad na verloop van drie maanden na indiening van het
voorstel bij de Raad, geen besluit heeft genomen, worden de voorge-stelde maatregelen door de Commissie vastgesteld, behalve in degevallen waarin de Raad zich met eenvoudige meerderheid van
stemmen tegen genoemde maatregelen heeft uitgesproken.
Artikel 25
1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel
omschreven procedure leidt de voorzitter van het Comité deze proce-dure onverwijld bij het Comité in, hetzij op eigen initiatief hetzij opverzoek van de vertegenwoordiger van een Lid-Staat.
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een
ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt over
dat ontwerp advies uit binnen een termijn van twee dagen. Het advies
wordt uitgebracht met de meerderheid die in artikel 148, lid 2, van hetVerdrag is voorgeschreven voor de aanneming van besluiten die deRaad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemmingin het Comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van deLid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter
neemt niet aan de stemming deel.
3. De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in
overeenstemming zijn met het advies van het Comité.
4. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn
met het advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht,dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffendede te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meer-
derheid van stemmen.
Indien de Raad na verloop van 15 dagen na indiening van het voorstel
bij de Raad, geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maat-regelen door de Commissie vastgesteld, behalve in de gevallen waarinde Raad zich met eenvoudige meerderheid van stemmen tegengenoemde maatregelen heeft uitgesproken.1990L0426 — NL — 18.05.1992 — 004.001 — 12
(1) PB nr. L 255 van 18. 10. 1968, blz. 23.
▼B
Artikel 26
Artikel 34 van Richtlijn 72/462/EEG is van toepassing op de in hoofd-
stuk III van deze richtlijn genoemde vereisten.
Artikel 27
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
lingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1992 aan deze
richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan in kennis.
Artikel 28
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1990L0426 — NL — 18.05.1992 — 004.001 — 13
▼B
BIJLAGEA
ZIEKTEN WAARVOOR EEN AANGIFTEPLICHT BESTAAT
De volgende ziekten zijn onderworpen aan verplichte aangifte:
— Dourine
— Kwade droes— Paardenencefalomyelitis (alle vormen, met inbegrip van VEE)— Infectieuze anemie— Rabies
— Miltvuur
— Paardepest— Vesiculaire stomatitis1990L0426 — NL — 18.05.1992 — 004.001 — 14
▼M3
BIJLAGEB
1990L0426 — NL — 18.05.1992 — 004.001 — 15
▼M3
BIJLAGEC
1990L0426 — NL — 18.05.1992 — 004.001 — 16
▼M3
1990L0426 — NL — 18.05.1992 — 004.001 — 17
▼B
BIJLAGED
PAARDEPEST
DIAGNOSE
Complementbindingstest
Het antigeen wordt bereid op basis van de hersenen van één maand oude
muizen, die een intracerebrale inoculatie hebben ontvangen met een neurotrope
stam van het virus. Dit kan geschieden door middel van de volgende methode
van Bourdin. De hersenen worden bevroren en vervolgens vermalen in een
buffermengsel van Veronal in een verhouding van tien hersenen op 12 mlbuffer. De hieruit resulterende suspensie wordt gedurende één uur gecentrifu-
geerd met een snelheid van 10000 omwentelingen per minuut, bij een
temperatuur van 4 ºC. De bovendrijvende substantie vormt het antigeen. Het
wordt bij voorkeur ongewijzigd gebruikt, doch kan onwerkzaam gemaakt
worden door middel van bèta-propiolacton. De inactivering kan geschieden
door 0,1 ml van een 3 %-oplossing van bèta-propiolacton in gedistilleerd water
toe te voegen aan elk deel van 0,9 ml antigeen, en door het mengsel gedurende
drie uur bij kamertemperatuur te schudden onder een afzuigkap en vervolgens
gedurende 18 uur bij een temperatuur van 4 ºC. Men kan tevens gebruik maken
van de methode van Casals (Casals J. (1949)).
Daar er geen internationaal standaardserum bestaat wordt het antigeen getitreerd
tegen een ter plaatse bereid positief controleserum.
De sera worden gedurende 30 minuten verwarmd op een temperatuur van 60 ºC.
Ter vermijding van anticomplementaire effecten dienen de sera, en met name
die van ezels, zo snel mogelijk van het bloed gescheiden te worden. Bij de test
worden positieve en negatieve controlesera gebruikt.
Man kan zowel een macrotechniek als een microtechniek gebruiken. In beide
gevallen bestaat het eindpunt uit een hemolyse van 50 %.
Aan een volume van tweevoudige verdunningen van het serum dient een
hoeveelheid antigeen te worden toegevoegd zoals aangegeven door de titrering,
zodat er twee eenheden ontstaan. Mengen en 15 minuten laten rusten bij kamer-
temperatuur. Twee volumes complement van vijf eenheden toevoegen, mengen,
de plaques bedekken en gedurende 18 uur laten staan bij een temperatuur van
4 ºC. Het complement wordt getitreerd in aanwezigheid van antigeen, om reke-
ning te houden met alle anti-complementaire effecten. Nadat de plaques nog 15
minuten zijn blijven staan bij kamertemperatuur, dient één tot 3 % verdund
volume gesensibiliseerde schape-erytrocyten te worden toegevoegd. Mengen en
gedurende 30 minuten laten incuberen bij een temperatuur van 37 ºC, en na 15
minuten incubatie opnieuw mengen. Bij gebruik van plaques dienen deze gedu-
rende 15 minuten te worden gecentrifugeerd met een snelheid van 1500
omwentelingen per minuut, en bij een temperatuur van 4 ºC.1990L0426 — NL — 18.05.1992 — 004.001 — 18