1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en versch ĳnt buiten de verantwoordel ĳkheid van de instellingen
►B RICHTL ĲN 92/49/EEG VAN DE RAAD
van 18 juni 1992
tot coördinatie van de wettel ĳke en bestuursrechtel ĳke bepalingen betreffende het directe verzeke-
ringsbedr ĳf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende w ĳziging van de
Richtlĳnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtl ĳn schadeverzekering)
(PB L 228 van 11.8.1992, blz. 1)
Gewĳzigd b ĳ:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Richtlijn 95/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni
1995 L 168 7 18.7.1995
Gerectificeerd b ĳ:
►C1 Rectificatie PB L 311 van 14.11.1997, blz. 34 (92/49)
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 2
▼B
RICHTL ĲN 92/49/EEG VAN DE RAAD
van 18 juni 1992
tot coördinatie van de wettel ĳke en bestuursrechtel ĳke bepalingen
betreffende het directe verzekeringsbedr ĳf, met uitzondering van de
levensverzekeringsbranche, en houdende w ĳziging van de Richt-
lĳnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtl ĳn schadeverzeke-
ring)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 2, en artikel 66,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
In samenwerking met het Europese Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
(1) Overwegende dat de interne markt in de sector schadeverzekering
zowel uit het oogpunt van de vr ĳheid van vestiging als uit dat
van het vr ĳverrichten van diensten moet worden voltooid, ten
einde het voor verzekeringsondernemingen die hun hoofdkantoorin de Gemeenschap hebben, gemakkel ĳker te maken in de
Gemeenschap gelegen risico’s te dekken;
(2) Overwegende dat Tweede Richtl ĳn 88/357/EEG van de Raad van
22 juni 1988 tot coördinatie van de wettel ĳke en bestuursrechte-
lĳke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedr ĳf, met
uitzondering van de levensverzekeringsbranche, tot vaststellingvan bepalingen ter bevordering van de daadwerkel ĳke uitoefe-
ning van het vr ĳverrichten van diensten en houdende w ĳziging
van Richtl ĳn 73/239/EEG (
4) reeds aanzienl ĳk heeft b ĳgedragen
tot de totstandbrenging van de interne markt in de sector schade-verzekering door aan verzekeringnemers die wegens hun hoeda-nigheid of grootte of wegens de aard van het te verzekeren risicogeen b ĳzondere bescherming behoeven in de Lid-Staat waar het
risico is gelegen, totale vr ĳheid te verlenen om een beroep te
doen op een zo ruim mogel ĳke verzekeringsmarkt;
(3) Overwegende dat met Richtl ĳn 88/357/EEG derhalve een belang-
rĳke stap is gezet op de weg naar het samenbrengen van de
nationale markten in één geïntegreerde markt; dat thans doormiddel van andere communautaire instrumenten en met waarbor-ging van een adequate bescherming voor de verzekeringnemerverdere stappen op die weg moeten worden gezet, ten einde alleverzekeringnemers, ongeacht hun hoedanigheid, hun grootte ofde aard van het te verzekeren risico, de mogel ĳkheid te geven
een beroep te doen op elke verzekeraar die z ĳn hoofdkantoor in
de Gemeenschap heeft en die daar z ĳn bedr ĳf uitoefent op grond
van het recht van vestiging of in het kader van het vr ĳverrichten
van diensten;
(4) Overwegende dat de onderhavige richtl ĳn aansluit op de commu-
nautaire wetgeving die reeds tot stand is gebracht met name doorEerste Richtl ĳn 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot
coördinatie van de wettel ĳke en bestuursrechtel ĳke bepalingen
betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedr ĳf, met
uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefeningdaarvan (
5) en door Richtl ĳn 91/674/EEG van de Raad van 19
(1) PB nr. C 244 van 28. 9. 1990, blz. 28, en
PB nr. C 93 van 13. 4. 1992, blz. 1.
(2) PB nr. C 67 van 16. 3. 1992, blz. 98, en
PB nr. C 150 van 15. 6. 1992.
(3) PB nr. C 102 van 18. 4. 1991, blz. 7.
(4) PB nr. L 172 van 4. 7. 1988, blz. 1. Richtl ĳn gew ĳzigd b ĳRichtl ĳn
90/618/EEG (PB nr. L 330 van 29. 11. 1990, blz. 44).
(5) PB nr. L 228 van 16. 8. 1973, blz. 3. Richtl ĳn laatstel ĳk gew ĳzigd b ĳ
Richtl ĳn 90/618/EEG (PB nr. L 330 van 29. 11. 1990, blz. 44).
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 3
▼B
december 1991 betreffende de jaarrekening en de geconsoli-
deerde jaarrekening van verzekeringsondernemingen (1);
(5) Overwegende dat met de onderhavige richtl ĳn wordt beoogd een
wezenl ĳke, noodzakel ĳke en voldoende harmonisatie tot stand te
brengen om te komen tot een wederz ĳdse erkenning van de
vergunningen en van de stelsels van bedr ĳfseconomisch toezicht,
waardoor een en dezelfde vergunning voor de gehele Gemeen-schap geldig is en waarb ĳhet beginsel geldt dat het toezicht
wordt uitgeoefend door de Lid-Staat van herkomst;
(6) Overwegende dat voortaan voor de toegang tot en de uitoefeningvan het verzekeringsbedr ĳf derhalve één enkele administratieve
vergunning is vereist, die wordt afgegeven door de autoriteitenvan de Lid-Staat waar de verzekeringsonderneming haar hoofd-kantoor heeft; dat deze vergunning de onderneming het rechtgeeft overal in de Gemeenschap haar werkzaamheden uit teoefenen, hetz ĳop grond van het recht van vestiging, hetz ĳin het
kader van het vr ĳverrichten van diensten; dat de Lid-Staat van
het bĳkantoor of van de vr ĳe dienstverrichting van verzekerings-
ondernemingen die op z ĳn grondgebied het verzekeringsbedr ĳf
wensen uit te oefenen en waaraan reeds in de Lid-Staat vanherkomst vergunning is verleend, niet langer een nieuwe vergun-ning zal kunnen verlangen; dat Richtl ĳn 73/239/EEG en Richtl ĳn
88/357/EEG hiertoe in die zin moeten worden gew ĳzigd;
(7) Overwegende dat de verantwoordel ĳkheid inzake het toezicht op
de financiële soliditeit van de verzekeringsondernemingen, metname op de solvabiliteit, de vorming van toereikende technischevoorzieningen en de dekking van deze voorzieningen metcongruente activa voortaan berust b ĳde bevoegde autoriteiten
van de Lid-Staat van herkomst van de verzekeringsonderneming;
(8) Overwegende dat een aantal bepalingen van de onderhavigerichtlĳn minimumnormen vaststellen; dat de Lid-Staat van
herkomst strengere regels kan opleggen aan verzekeringsonderne-mingen waaraan door z ĳn eigen bevoegde autoriteiten vergun-
ning is verleend;
(9) Overwegende dat de bevoegde autoriteiten van de Lid-Statenover de nodige controlemiddelen moeten beschikken om tegaranderen dat de verzekeringsonderneming overal in deGemeenschap haar werkzaamheden op regelmatige w ĳze uitoe-
fent, ongeacht of dit op grond van het recht van vestiging dan welin het kader van het vr ĳverrichten van diensten geschiedt; dat z ĳ
met name passende vr ĳwaringsmaatregelen moeten kunnen
treffen of sancties moeten kunnen opleggen om onregelmatig-heden en inbreuken op de bepalingen inzake het toezicht op hetverzekeringswezen te voorkomen;
(10) Overwegende dat de interne markt een ruimte zonder binnen-grenzen omvat en de openstelling van het gehele schadeverzeke-ringsbedr ĳf in de gehele Gemeenschap impliceert, zodat elke
verzekeraar die een vergunning heeft verkregen, elk in de b ĳlage
bĳRichtl ĳn 73/239/EEG genoemd risico kan dekken; dat het
daartoe noodzakel ĳk is alle monopolies op te heffen waarover
bepaalde instellingen in een aantal Lid-Staten voor het dekkenvan bepaalde risico’s beschikken;
(11) Overwegende dat de bepalingen betreffende de portefeuilleover-dracht dienen te worden aangepast aan de b ĳdeze richtl ĳn inge-
voerde regeling inzake een enkele vergunning;
(12) Overwegende dat met Richtl ĳn 91/674/EEG reeds de wezenl ĳke
harmonisatie tot stand is gebracht van de bepalingen van deLid-Staten betreffende de vorming van de technische voorzie-ningen die de verzekeraars ter garantie van hun verplichtingen
(1) PB nr. L 374 van 31. 12. 1991, blz. 7.
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 4
▼B
moeten aanleggen; dat deze harmonisatie de wederz ĳdse erken-
ning van deze voorzieningen mogel ĳk maakt;
(13) Overwegende dat de regels betreffende de diversificatie, de loka-
lisatie en de congruentie van de tegenover de technische voorzie-ningen staande activa moeten worden gecoördineerd ten einde dewederz ĳdse erkenning van de voorschriften van de Lid-Staten te
vergemakkel ĳken; dat b ĳdeze coördinatie rekening moet worden
gehouden met de maatregelen die in Richtl ĳn 88/361/EEG van de
Raad van 24 juni 1988 voor de uitvoering van artikel 67 van hetVerdrag (
1)zĳn vastgesteld op het gebied van de liberalisatie van
het kapitaalverkeer, en met de vooruitgang die de Gemeenschapheeft geboekt op de weg naar de Economische en MonetaireUnie;
(14) Overwegende echter dat de Lid-Staat van herkomst van verzeke-ringsondernemingen niet kan verlangen dat z ĳde activa die
tegenover hun technische voorzieningen staan, in bepaalde cate-gorieën activa beleggen, aangezien dergel ĳke verplichtingen
onverenigbaar z ĳn met de in Richtl ĳn 88/361/EEG vastgestelde
maatregelen betreffende de liberalisatie van het kapitaalverkeer;
(15) Overwegende dat het in afwachting van een richtl ĳn inzake
beleggingsdiensten waarin onder meer de definitie van het begripgereglementeerde markt wordt geharmoniseerd, noodzakel ĳki s
om, onverminderd deze toekomstige harmonisatie, voor detoepassing van de onderhavige richtl ĳn een voorlopige definitie
van dit begrip te geven, die later zal worden vervangen door deop communautair niveau geharmoniseerde definitie, die aan deLid-Staat waar de markt is gelegen de verantwoordel ĳkheden zal
toevertrouwen die de onderhavige richtl ĳn op dit gebied t ĳdelĳk
aan de Lid-Staat van herkomst van de verzekeringsondernemingtoevertrouwt;
(16) Overwegende dat de l ĳst van bestanddelen die in aanmerking
komen voor de vorming van de in Richtl ĳn 73/239/EEG voorge-
schreven solvabiliteitsmarge moet worden aangevuld, ten einderekening te houden met de nieuwe financiële instrumenten en metde mogel ĳkheden waarover andere financiële instellingen
beschikken met betrekking tot de samenstelling van hunvermogen;
(17) Overwegende dat in het kader van een geïntegreerde verzeke-ringsmarkt aan verzekeringnemers die wegens hun hoedanigheidof grootte of wegens de aard van het te verzekeren risico geenbĳzondere bescherming nodig hebben in de Lid-Staat waar het
risico is gelegen, totale keuzevr ĳheid moet worden verleend
inzake het recht dat op de verzekeringsovereenkomst van toepas-sing is;
(18) Overwegende dat de harmonisatie van het recht op het gebiedvan verzekeringsovereenkomsten geen prealabele voorwaarde isvoor de totstandbrenging van de interne verzekeringsmarkt; datderhalve de aan de Lid-Staten gelaten mogel ĳkheid om verzeke-
ringsovereenkomsten tot dekking van op hun grondgebiedgelegen risico’s onder toepassing van hun recht te doen vallen,voldoende waarborgen biedt voor verzekeringnemers diebehoefte hebben aan b ĳzondere bescherming;
(19) Overwegende dat het in het kader van de interne markt in het
belang van de verzekeringnemer is dat h ĳtoegang heeft tot een
zo breed mogel ĳke waaier van in de Gemeenschap aangeboden
verzekeringsprodukten, waaruit h ĳde keuze kan maken die het
best aan z ĳn behoeften voldoet; dat de Lid-Staat waar het risico
is gelegen er derhalve op moet toezien dat alle in de Gemeen-schap aangeboden verzekeringsprodukten zonder enige belemme-ring op z ĳn grondgebied op de markt kunnen worden gebracht,
voor zover z ĳniet in str ĳdzĳn met de wettel ĳke bepalingen van
(1) PB nr. L 178 van 8. 7. 1988, blz. 5.
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 5
▼B
algemeen belang die in deze Lid-Staat gelden en voor zover dit
algemeen belang niet door de voorschriften van de Lid-Staat vanherkomst wordt gevr ĳwaard, mits deze wettel ĳke bepalingen
zonder discriminatie van toepassing z ĳn op alle in deze Lid-Staat
werkzame verzekeringsondernemingen, en mits z ĳobjectief
nodig z ĳn en toegesneden z ĳn op het beoogde doel;
(20) Overwegende dat de Lid-Staten erop moeten kunnen toezien dat
de verzekeringsprodukten en de contractuele documenten dieworden gebruikt voor de dekking van op hun grondgebiedgelegen risico’s op grond van het recht van vestiging of in hetkader van het vr ĳverrichten van diensten, in overeenstemming
zĳn met de toepassel ĳke specifieke wettel ĳke bepalingen van
algemeen belang; dat de toe te passen toezichtstelsels moetenworden aangepast aan de eisen van de interne markt, zonder datzĳeen voorwaarde mogen z ĳn voor de uitoefening van het
verzekeringsbedr ĳf; dat stelsels van voorafgaande goedkeuring
van de verzekeringsvoorwaarden in dit verband niet gerechtvaar-digd l ĳken; dat b ĳgevolg moet worden voorzien in stelsels die
beter op de eisen van de interne markt z ĳn afgestemd en die het
de Lid-Staten mogel ĳk maken de verzekeringnemers een wezen-
lĳke bescherming te bieden;
(21) Overwegende dat het wensel ĳk is dat, indien de verzekering-
nemer een natuurl ĳke persoon is, h ĳdoor de verzekeringsonder-
neming in kennis wordt gesteld van het recht dat op de overeen-komst van toepassing is en van de regelingen voor het behan-delen van klachten van verzekeringnemers met betrekking tot deovereenkomst;
(22) Overwegende dat in sommige Lid-Staten de particuliere of opvrĳwillige basis gesloten ziektekostenverzekering de door de stel-
sels van sociale zekerheid verleende dekking geheel of gedeel-telĳk vervangt;
(23) Overwegende dat de aard en de sociale gevolgen van de ziekte-
verzekeringsovereenkomsten van dien aard z ĳn dat de autori-
teiten van de Lid-Staten waar het risico gelegen is, terechtkunnen verlangen dat z ĳstelselmatig in kennis worden gesteld
van de algemene en b ĳzondere polisvoorwaarden, ten einde zich
ervan te vergewissen dat deze overeenkomsten de door het stelselvan sociale zekerheid geboden dekking geheel of gedeeltel ĳk
kunnen vervangen; dat die controle geen voorwaarde voor het opde markt brengen van de produkten mag vormen; dat de ziekte-kostenverzekering, wanneer z ĳde door het stelsel van sociale
zekerheid geboden dekking geheel of gedeeltel ĳk vervangt, zich
door haar b ĳzondere aard in die zin van de andere branches van
de schadeverzekering en van de levensverzekering onderscheidt,dat moet worden gegarandeerd dat de verzekeringnemers, onge-acht hun leeft ĳd en hun gezondheidstoestand, daadwerkel ĳk
toegang hebben tot een particuliere of op vr ĳwillige basis
gesloten ziektekostenverzekering;
(24) Overwegende dat sommige Lid-Staten daartoe b ĳzondere wette-
lĳke bepalingen hebben aangenomen; dat in het algemeen belang
dergel ĳke wetsbepalingen kunnen worden vastgesteld of gehand-
haafd voor zover de vr ĳheid van vestiging of van dienstverrich-
ting daardoor niet nodeloos wordt beperkt, met dien verstande datdeze bepalingen van gel ĳke toepassing dienen te z ĳn ongeacht de
Staat van herkomst van de onderneming; dat de aard van dezewetsbepalingen kan verschillen naar gelang van de situatie in deLid-Staat waar z ĳworden aangenomen; dat deze bepalingen
beperkingen van de toegang kunnen verbieden en in uniformetarifering naar soort overeenkomst en in levenslange dekkingkunnen voorzien; dat dit doel ook kan worden bereikt door deondernemingen die particuliere of op vr ĳwillige basis gesloten
ziektekostenverzekering aanbieden te verplichten om een stan-daardovereenkomst aan te bieden waarvan de dekking gel ĳk
loopt met die van de wettel ĳke stelsels van sociale zekerheid en
waarvoor de premie niet hoger is dan een voorschrevenmaximum, en om aan compensatiestelsels deel te nemen; dat ookkan worden verlangd dat de technische grondslag voor de parti-
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 6
▼B
culiere of op basis van vr ĳwilligheid gesloten ziektekostenverze-
kering analoog is aan die van de levensverzekering;
(25) Overwegende dat, wegens de b ĳRichtl ĳn 73/239/EEG, zoals
gewĳzigd b ĳde onderhavige richtl ĳn, tot stand gebrachte coördi-
natie, de in artikel 7, lid 2, onder c), van die richtl ĳn aan de
Bondsrepubliek Duitsland geboden mogel ĳkheid om het cumu-
leren van de ziekteverzekering met andere branches te verbieden,niet langer gerechtvaardigd is en derhalve moet worden opge-heven;
(26) Overwegende dat de Lid-Staten van de verzekeringsonderne-mingen die op hun grondgebied voor eigen risico de verplichtearbeidsongevallenverzekering beoefenen, kunnen verlangen datzĳde specifieke voorschriften naleven die ten aanzien van deze
verzekering in hun nationale wetgeving z ĳn opgenomen; dat deze
eis evenwel niet mag slaan op de bepalingen inzake het financieeltoezicht, die onder de uitsluitende bevoegdheid van de Lid-Staatvan herkomst vallen;
(27) Overwegende dat de uitoefening van de vr ĳheid van vestiging
een bl ĳvende aanwezigheid in de Lid-Staat van het b ĳkantoor
vereist; dat het ter wille van de b ĳzondere belangen van de
verzekerden en gelaedeerden in het geval van de verzekering„wettel ĳke aansprakel ĳkheid motorr ĳtuigen” nodig is dat in de
Lid-Staat van het b ĳkantoor adequate structuren voorhanden z ĳn
met het oog op het verzamelen van alle nodige gegevens voor deschadedossiers met betrekking tot dat risico, welke structurenover voldoende bevoegdheden moeten beschikken om de onder-neming te vertegenwoordigen tegenover personen die schadehebben geleden en die schadevergoeding zouden kunnen eisen,met inbegrip van de betaling daarvan, en om de ondernemingvoor wat die eisen tot schadevergoeding betreft te vertegenwoor-digen of indien nodig te laten vertegenwoordigen voor de recht-banken en de autoriteiten van deze Lid-Staat;
(28) Overwegende dat in het kader van de interne markt een Lid-Staatniet langer kan verbieden dat het verzekeringsbedr ĳfo pz ĳn
grondgebied tegel ĳkertĳd op grond van het recht van vestiging
en in het kader van het vr ĳverrichten van diensten wordt uitge-
oefend; dat de door Richtl ĳn 88/357/EEG te dien aanzien aan de
Lid-Staten gegeven mogel ĳkheid derhalve moet worden opge-
heven;
(29) Overwegende dat sancties moeten kunnen worden opgelegdwanneer de verzekeringsonderneming zich in de Lid-Staat waarhet risico is gelegen niet voegt naar de bepalingen van algemeenbelang die op haar van toepassing z ĳn;
(30) Overwegende dat de verzekeringsverrichtingen in sommige Lid-
Staten niet z ĳn onderworpen aan enige vorm van indirecte belas-
ting, terw ĳl in de meeste Lid-Staten b ĳzondere heffingen en
andere vormen van belasting, extra heffingen bestemd voorcompensatie-instellingen daaronder begrepen, van toepassingzĳn; dat deze heffingen en belastingen in de Lid-Staten waar z ĳ
gelden, qua structuur en tarieven aanzienl ĳk verschillen; dat
voorkomen moet worden dat de bestaande verschillen ernstigeconcurrentiedistorsies tussen de Lid-Staten met zich brengen ophet gebied van verzekeringsdiensten; dat onder voorbehoud vaneen latere harmonisatie de toepassing van de belastingregeling envan andere heffingen van de Lid-Staat waar het risico is gelegeneen dergel ĳk bezwaar kan ondervangen en dat het de taak van de
Lid-Staten is de nadere regels voor het innen van deze heffingenen belastingen vast te stellen;
(31) Overwegende dat technische w ĳzigingen van de gedetailleerde
voorschriften van deze richtl ĳn na enige t ĳd noodzakel ĳk kunnen
zĳn ten einde rekening te houden met de toekomstige ontwikke-
lingen in de verzekeringssector; dat de Commissie, zo nodig,deze w ĳzigingen zal aanbrengen in het kader van de haar door
het Verdrag verleende uitvoeringsbevoegdheid, na raadpleging
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 7
▼B
van het b ĳRichtl ĳn 91/675/EEG (1)ingestelde Comité voor het
verzekeringswezen;
(32) Overwegende dat moet worden voorzien in b ĳzondere bepalingen
met het oog op de overgang van de juridische regeling die b ĳhet
van toepassing worden van deze richtl ĳn bestaat, naar de regeling
die bĳdeze richtl ĳn wordt ingesteld; dat met deze bepalingen
moet worden voorkomen dat de bevoegde autoriteiten van deLid-Staten met extra werk worden belast;
(33) Overwegende dat volgens artikel 8 C van het Verdrag rekeningdient te worden gehouden met de inspanning die bepaalde econo-mieën met verschillen in ontwikkeling zich moeten getroosten;dat dan ook aan bepaalde Lid-Staten een overgangsregeling moetworden toegestaan waardoor deze richtl ĳn geleidel ĳk kan worden
toegepast,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTL ĲN VASTGESTELD:
TITEL I
DEFINITIES EN WERKINGSSFEER
Artikel 1
In deze richtl ĳn wordt verstaan onder:
a)„verzekeringsonderneming”: iedere onderneming waaraan overeen-
komstig artikel 6 van Richtl ĳn 73/239/EEG vergunning is verleend;
b)„bĳkantoor”: ieder agentschap of b ĳkantoor van een verzekerings-
onderneming, met inachtneming van artikel 3 van Richtl ĳn 88/
357/EEG;
c)„Lid-Staat van herkomst”: de Lid-Staat waar het hoofdkantoor is
gevestigd van de verzekeringsonderneming die het risico dekt;
d)„Lid-Staat van het b ĳkantoor”: de Lid-Staat waar het b ĳkantoor is
gevestigd dat het risico dekt;
e)„Lid-Staat van dienstverrichting”: de Lid-Staat waar overeenkom-
stig artikel 2, onder d), van Richtl ĳn 88/357/EEG het risico is
gelegen, wanneer dit wordt gedekt door een verzekeringsonderne-ming die of een b ĳkantoor dat in een Lid-Staat is gevestigd;
f)„zeggenschap”: de band die bestaat tussen een moederonderneming
en een dochteronderneming, zoals bepaald in artikel 1 van Richtl ĳn
83/349/EEG (
2), of een gel ĳkaardige band tussen een natuurl ĳke of
rechtspersoon en een onderneming;
g)„gekwalificeerde deelneming”: het in een onderneming, rechtstreeks
of middell ĳk, bezitten van ten minste 10 % van het kapitaal of van
de stemrechten, dan wel elke andere mogel ĳkheid om invloed van
betekenis uit te oefenen op de bedr ĳfsvoering van de onderneming
waarin men een deelneming heeft.
Voor de toepassing van deze definitie in de artikelen 8 en 15 van
deze richtl ĳn en voor de andere in artikel 15 genoemde deelne-
mingspercentages, worden de in artikel 7 van Richtl ĳn 88/
627/EEG (3) bedoelde stemrechten in aanmerking genomen;
h)„moederonderneming”: een moederonderneming in de zin van de
artikelen 1 en 2 van Richtl ĳn 83/349/EEG;
i)„dochteronderneming”: een dochteronderneming in de zin van de
artikelen 1 en 2 van Richtl ĳn 83/349/EEG; elke dochteronderneming
van een dochteronderneming wordt ook beschouwd als een dochter-onderneming van de moederonderneming die aan het hoofd van dezeondernemingen staat;
(1) PB nr. L 374 van 31. 12. 1991, blz. 32.
(2) PB nr. L 193 van 18. 7. 1983, blz. 1.
(3) PB nr. L 348 van 17. 12. 1988, blz. 62.
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 8
▼B
j)„gereglementeerde markt”: een financiële markt die door de Lid-
Staat van herkomst van de onderneming als gereglementeerde marktwordt beschouwd in afwachting van de vaststelling van een definitiein het kader van een richtl ĳn inzake beleggingsdiensten, en die
gekenmerkt wordt door:
— een regelmatige werking, en
— het feit dat in door de daartoe bevoegde autoriteiten vastgestelde
of goedgekeurde bepalingen de voorwaarden voor de werkingvan en de toegang tot de markt z ĳn vastgelegd, alsmede,
wanneer Richtl ĳn 79/279/EEG van de Raad van 5 maart 1979 tot
coördinatie van de voorwaarden voor de toelating van effectentot de officiële notering aan een effectenbeurs (
1) van toepassing
is, de in die richtl ĳn bepaalde toelatingsvoorwaarden, en voor
zover die richtl ĳn niet van toepassing is, de voorwaarden
waaraan deze financiële instrumenten moeten voldoen omdaadwerkel ĳk op de markt te kunnen worden verhandeld.
Voor de toepassing van deze richtl ĳn kan een gereglementeerde
markt in een Lid-Staat of in een derde land z ĳn gelegen. In dit
laatste geval moet de markt door de Lid-Staat van herkomst van deonderneming erkend z ĳn en aan vergel ĳkbare voorwaarden voldoen.
De financiële instrumenten die er worden verhandeld, moeten vaneen kwaliteit z ĳn die vergel ĳkbaar is met die van de instrumenten
die op de gereglementeerde markt(en) van de betrokken Lid-Staatworden verhandeld;
k)„bevoegde autoriteiten”: de nationale autoriteiten die krachtens
wettel ĳke of bestuursrechtel ĳke bepalingen toezicht uitoefenen op
de verzekeringsondernemingen;
▼
M1
l) „nauwe banden ”: een situatie waarbijtwee of meer natuurlij ke of
rechtspersonen verbonden zijn door:
a) een deelneming, d.w.z. het rechtstreeks of door middel van een
zeggenschapsband in bezit hebben van ten minste 20 % van destemrechten of het kapitaal van een onderneming, of
b) een zeggenschapsband, d.w.z. de band die bestaat tussen een
moederonderneming en een dochteronderneming, in alle gevallenzoals bedoeld in artikel 1, leden 1 en 2, van Richtlijn 83/349/EEG (
2), of een band van dezelfde aard tussen een natuur-
lijke of rechtspersoon en een onderneming; elke dochteronderne-ming van een dochteronderneming wordt ook beschouwd als eendochteronderneming van de moederonderneming die aan hethoofd van deze ondernemingen staat.
Als een nauwe band tussen twee of meer natuurlijke of rechtspersonen
wordt tevens beschouwd een situatie waarin deze personen via eenzeggenschapsband duurzaam verbonden zijn met een zelfde persoon.
▼
B
Artikel 2
1. Deze richtl ĳn is van toepassing op de in artikel 1 van Richtl ĳn
73/239/EEG bedoelde verzekeringen en ondernemingen.
2. Deze richtl ĳn is niet van toepassing op de verzekeringen en
verrichtingen, noch op ondernemingen en instellingen waarop Richtl ĳn
73/239/EEG niet van toepassing is, noch op de in artikel 4 van dierichtlĳn genoemde instellingen.
(1) PB nr. L 66 van 16. 3. 1979, blz. 21. Richtl ĳn laatstel ĳk gew ĳzigd b ĳ
Richtl ĳn 82/148/EEG (PB nr. L 62 van 5. 3. 1982, blz. 22).
(2) PB nr. L 193 van 18. 7. 1983, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 90/605/EEG (PB nr. L 317 van 16. 11. 1990, blz. 60).
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 9
▼B
Artikel 3
Onverminderd het bepaalde in artikel 2, lid 2, nemen de Lid-Staten de
nodige maatregelen opdat de monopolies die voor de toegang totbepaalde branches van het verzekeringsbedr ĳf aan de op hun grondge-
bied gevestigde en in artikel 4 van Richtl ĳn 73/239/EEG bedoelde
instellingen z ĳn verleend, uiterl ĳk op 1 juli 1994 ophouden te bestaan.
TITEL II
TOEGANG TOT HET VERZEKERINGSBEDR ĲF
Artikel 4
Artikel 6 van Richtl ĳn 73/239/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 6
De toegang tot het directe verzekeringsbedr ĳf wordt afhankel ĳk
gesteld van het verkr ĳgen van een vergunning.
Deze vergunning moet b ĳde autoriteiten van de Lid-Staat van
herkomst worden aangevraagd door:
a) de onderneming die haar hoofdkantoor op het grondgebied van
deze Lid-Staat vestigt;
b) de onderneming die, na de in de eerste alinea bedoelde vergun-
ning te hebben verkregen, haar werkzaamheden tot een gehelebranche of tot andere branches uitbreidt.”.
Artikel 5
Artikel 7 van Richtl ĳn 73/239/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 7
1. De vergunning geldt voor de gehele Gemeenschap. Z ĳstelt de
onderneming in staat aldaar werkzaamheden uit te oefenen, hetz ĳin
het kader van het recht van vestiging, hetz ĳin het kader van het vr ĳ
verrichten van diensten.2. De vergunning wordt per brancheverleend. Z ĳheeft betrekking op de gehele branche, behalve indien
de aanvrager slechts een gedeelte wenst te dekken van de in debĳlage, onder A, genoemde risico’s die tot deze branche behoren.
Nochtans:
a) mag elke Lid-Staat een vergunning verlenen voor de in de
bĳlage, onder B, vermelde groepen van branches, zulks onder de
daarin aangegeven benaming;
b) geldt de voor een branche of een groep van branches verleende
vergunning eveneens voor de dekking van de onder een anderebranche vallende b ĳkomende risico’s, indien wordt voldaan aan
de in de b ĳlage, onder C, gestelde voorwaarden.”.
Artikel 6
Artikel 8 van Richtl ĳn 73/239/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 8
1. De Lid-Staat van herkomst stelt de eis dat de verzekeringson-
dernemingen die een vergunning aanvragen:
a) een van de volgende rechtsvormen aannemen:
— ten aanzien van het Koninkr ĳk België: naamloze vennoot-
schap — „société anonyme”, commanditaire vennootschapop aandelen — „société en commandite par actions”, onder-linge verzekeringsvereniging — „association d’assurancemutuelle”, coöperatieve vennootschap — „société coopéra-tive”;
— ten aanzien van het Koninkr ĳk Denemarken: „aktiesels-
kaber”, „gensidige selskaber”;
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 10
▼B
— ten aanzien van de Bondsrepubliek Duitsland: „Aktiengesell-
schaft”, „Versicherungsverein auf Gegenseitigkeit”, „öffent-lich-rechtliches Wettbewerbsversicherungsunternehmen”;
— ten aanzien van de Franse Republiek: „société anonyme”,
„société d’assurance mutuelle”, „institution de prévoyance”overeenkomstig de „code de la sécurité sociale”, „institutionde prévoyance” overeenkomstig de „code rural”, alsmede de„mutuelles” overeenkomstig de „code de la mutualité”;
— ten aanzien van Ierland: „incorporated companies limited by
shares or by guarantee or unlimited”;
— ten aanzien van de Italiaanse Republiek: „società per azioni”,
„società cooperativa”, „mutua di assicurazione”;
— ten aanzien van het Groothertogdom Luxemburg: „société
anonyme”, „société en commandite par actions”, „associationd’assurances mutuelles”, „société coopérative”;
— ten aanzien van het Koninkr ĳk der Nederlanden: „naamloze
vennootschap”, „onderlinge waarborgmaatschapp ĳ”;
— ten aanzien van het Verenigd Koninkr ĳk: „incorporated
companies limited by shares or by guarantee or unlimited”,„societies registered under the Industrial and ProvidentSocieties Acts”, „societies registered under the FriendlySocieties Acts”, „the association of underwriters known asLloyd’s”;
— ten aanzien van de Helleense Republiek: „ ανώνυµη εται -
ρεία”, „άλληλασφαλιστικός συνεταιρισµός ”;
— ten aanzien van het Koninkr ĳk Spanje: „sociedad anónima”,
„sociedad mutua”, „sociedad cooperativa”;
— ten aanzien van de Portugese Republiek: „sociedade
anónima”, „mútua de seguros”.
De verzekeringsonderneming kan eveneens de rechtsvorm
aannemen van een Europese vennootschap zodra deze bestaat.
De Lid-Staten kunnen voorts in voorkomend geval onderne-
mingen oprichten die een publiekrechtel ĳke vorm hebben, mits
deze instellingen beogen het verzekeringsbedr ĳf uit te oefenen
onder voorwaarden die gel ĳkwaardig z ĳn aan de voorwaarden
die voor privaatrechtel ĳke ondernemingen gelden;
b) hun doel beperken tot het verzekeringsbedr ĳf en tot de verricht-
ingen die daaruit rechtstreeks voortvloeien, met uitsluiting vanelke andere handelsactiviteit;
c) een programma van werkzaamheden overeenkomstig artikel 9
overleggen;
d) het in artikel 17, lid 2, bedoelde minimumgarantiefonds bezitten;
e) daadwerkel ĳk worden bestuurd door personen van goede repu-
tatie met voldoende beroepskwalificaties of -ervaring.2. De
onderneming die de vergunning aanvraagt voor de uitbreiding vanhaar werkzaamheden tot andere branches of voor de uitbreiding vaneen vergunning die slechts een deel van de in een branche onderge-brachte risico’s bestr ĳkt, moet een programma van werkzaamheden
overeenkomstig artikel 9 overleggen.
Bovendien moet z ĳaantonen dat z ĳover de in artikel 16 bedoelde
solvabiliteitsmarge beschikt en, indien krachtens artikel 17, lid 2,voor deze andere branches het bezit van een hoger minimumbedragvan het garantiefonds is vereist dan z ĳtot dusverre diende te
bezitten, dat z ĳover dit minimumbedrag beschikt.3. Deze
richtlĳn belet niet dat de Lid-Staten wettel ĳke en bestuursrechtel ĳke
bepalingen handhaven of invoeren die voorzien in de goedkeuringvan de statuten en in het mededelen van elk document dat voor denormale uitoefening van het toezicht vereist is.
De Lid-Staten stellen echter geen bepalingen vast waarin de vooraf-
gaande goedkeuring of de systematische mededeling wordt geëistvan de algemene en b ĳzondere voorwaarden van de verzekeringspo-
lissen, de tarieven, en de formulieren en andere documentenwaarvan de onderneming gebruik wil maken in haar betrekkingenmet de verzekeringnemers.
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 11
▼B
De Lid-Staten kunnen de voorafgaande kennisgeving of de goed-
keuring van voorgestelde tariefverhogingen alleen als onderdeel vaneen algemeen pr ĳscontrolesysteem handhaven of invoeren.
Deze richtl ĳn belet de Lid-Staten niet de ondernemingen die een
vergunning aanvragen of hebben verkregen voor branche 18, onderA, van de b ĳlage, te onderwerpen aan het toezicht op de directe of
indirecte middelen in de vorm van personeel en uitrusting, metinbegrip van de kwalificaties van de medische staf en de kwaliteitvan de uitrusting waarover z ĳbeschikken om hun verplichtingen die
onder deze branche vallen na te komen.4. Bovenbedoelde bepa-lingen mogen er niet toe strekken dat b ĳde beoordeling van de
aanvraag van een vergunning de economische behoeften van demarkt in aanmerking worden genomen.”.
Artikel 7
Artikel 9 van Richtl ĳn 73/239/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 9
Het in artikel 8, lid 1, onder c), genoemde programma van werk-
zaamheden moet gegevens of bew ĳsstukken bevatten betreffende:
a) de aard van de risico’s die de onderneming voornemens is te
dekken;
b) de leidende beginselen op het gebied van de herverzekering;
c) de bestanddelen die het minimumgarantiefonds vormen;
d) de te verwachten inrichtingskosten van de administratieve dien-
sten en van het produktienet; de financiële middelen ter dekkingdaarvan en, indien de te dekken risico’s tot branche 18, onder A,van de b ĳlage behoren, de middelen waarover de onderneming
beschikt om de beloofde b ĳstand te verlenen;
en voor de eerste drie boekjaren voorts:
e) een raming van de kosten van beheer met uitzondering van de
inrichtingskosten, met name de algemene lopende kosten en deprovisies;
f) een raming van de premies of b ĳdragen, alsmede een raming
betreffende de schadegevallen;
g) de te verwachten kaspositie;h) een raming betreffende de financiële middelen ter dekking van
de verplichtingen en van de solvabiliteitsmarge.”.
Artikel 8
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst verlenen een
onderneming geen vergunning die toegang tot het verzekeringsbedr ĳf
geeft, voordat z ĳin kennis z ĳn gesteld van de identiteit van haar directe
of middell ĳke aandeelhouders of vennoten, natuurl ĳke of rechtsper-
sonen, die een gekwalificeerde deelneming bezitten, alsmede van hetbedrag van die deelneming.
Deze autoriteiten verlenen geen vergunning indien z ĳ, gelet op de
noodzaak een gezonde en prudente bedr ĳfsvoering van de verzekerings-
onderneming te garanderen, niet overtuigd z ĳn van de geschiktheid van
de aandeelhouders of vennoten.
TITEL III
HARMONISATIE VAN DE UITOEFENINGSVOORWAARDEN
Hoofdstuk 1
Artikel 9
Artikel 13 van Richtl ĳn 73/239/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 13
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 12
▼B
1. Het financiële toezicht op een verzekeringsonderneming, met
inbegrip van het toezicht op de werkzaamheden die z ĳdoor b ĳkan-
toren en in het kader van dienstverrichting uitoefent, behoort tot deuitsluitende bevoegdheid van de Lid-Staat van herkomst.2. Hetfinanciële toezicht omvat met name het controleren, met betrekkingtot het geheel van de werkzaamheden van de verzekeringsonderne-ming, van de solvabiliteit van de verzekeringsonderneming, alsmedevan de vorming van technische voorzieningen en de tegenover dezevoorzieningen staande activa, zulks overeenkomstig de in de Lid-Staat van herkomst geldende voorschriften of gebruiken, op grondvan de communautaire bepalingen ter zake.
In het geval dat aan de betrokken onderneming vergunning is
verleend voor het dekken van de risico’s behorende tot de in debĳlage onder A, punt 18, vermelde branche omvat het toezicht
tevens het uitoefenen van controle op de technische middelen waar-over de verzekeringsonderneming beschikt om de b ĳstand te kunnen
verlenen waartoe z ĳzich heeft verbonden, voor zover de wetgeving
van de Lid-Staat van herkomst voorziet in toezicht op dezemiddelen.3. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat vanherkomst eisen dat er in elke verzekeringsonderneming een goedeadministratieve en boekhoudkundige organisatie en adequate internecontroleprocedures bestaan.”.
Artikel 10
Artikel 14 van Richtl ĳn 73/239/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 14
De Lid-Staat van het b ĳkantoor bepaalt dat, wanneer een verzeke-
ringsonderneming waaraan in een andere Lid-Staat vergunning isverleend, haar werkzaamheden uitoefent door middel van eenbĳkantoor, de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst,
na de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van het b ĳkantoor
daarvan vooraf in kennis te hebben gesteld, zelf en/of door personendie zĳdaartoe machtigen, ter plaatse de gegevens kunnen verifiëren
die voor het financiële toezicht op de verzekeringsondernemingnoodzakel ĳkzĳn. De autoriteiten van de Lid-Staat van het b ĳkan-
toor mogen aan deze verificatie deelnemen.”.
Artikel 11
De leden 2 en 3 van artikel 19 van Richtl ĳn 73/239/EEG worden
vervangen door:
„2. De Lid-Staten eisen van de verzekeringsondernemingen die
hun hoofdkantoor op hun grondgebied hebben, de periodieke over-legging van de voor het uitoefenen van het toezicht vereistebescheiden en van de statistische documenten. De bevoegde autori-teiten verstrekken elkaar de bescheiden en inlichtingen welke dien-stig z ĳn voor het uitoefenen van het toezicht.
3. Iedere Lid-Staat neemt de nodige maatregelen opdat de
bevoegde autoriteiten over de bevoegdheden en middelenbeschikken die noodzakel ĳkzĳn om toezicht uit te oefenen op de
werkzaamheden van de verzekeringsondernemingen die hun hoofd-kantoor op z ĳn grondgebied hebben, met inbegrip van de werk-
zaamheden die buiten dit grondgebied worden verricht, overeen-komstig de richtl ĳnen van de Raad betreffende deze werkzaam-
heden en met het oog op de toepassing ervan.
Deze bevoegdheden en middelen moeten aan de bevoegde autori-
teiten met name de mogel ĳkheid verschaffen om:
a) grondige informatie te verkr ĳgen over de situatie en alle werk-
zaamheden van de verzekeringsonderneming, met name:
— door het inwinnen van inlichtingen of het opvragen van
documenten betreffende de verzekeringsactiviteiten;
— door het verrichten van controles ter plaatse in de bedr ĳfs-
ruimten van de onderneming;
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 13
▼B
b) jegens de verzekeringsonderneming, haar aansprakel ĳke bestuur-
ders of degenen die zeggenschap over haar hebben, alle afdoendeen noodzakel ĳke maatregelen te treffen om te bewerkstelligen
dat de werkzaamheden van de verzekeringsonderneming bl ĳven
stroken met de wettel ĳke en bestuursrechtel ĳke bepalingen
welke de verzekeringsonderneming in de onderscheiden Lid-Staten in acht moet nemen, inzonderheid met het programma vanwerkzaamheden, voor zover dit laatste verplicht bl ĳft, alsook om
misverstanden te verm ĳden of te beëindigen die de belangen der
verzekerden zouden schaden;
c) te bewerkstelligen dat deze maatregelen worden toegepast, zo
nodig door de tenuitvoerlegging ervan te gelasten, in voorko-mend geval door een beroep te doen op de gerechtel ĳke instan-
ties.
De Lid-Staten kunnen de bevoegde autoriteiten ook de mogel ĳkheid
bieden alle inlichtingen te verkr ĳgen betreffende de overeenkomsten
die in het bezit z ĳn van tussenpersonen.”.
Artikel 12
1. De leden 2 tot en met 7 van artikel 11 van Richtl ĳn 88/357/EEG
vervallen.
2. Elke Lid-Staat verleent, onder de in het nationale recht vastge-
stelde voorwaarden, de verzekeringsondernemingen waarvan het hoofd-kantoor op z ĳn grondgebied is gevestigd, toestemming om hun porte-
feuille, ongeacht of deze uit in het kader van vestiging dan wel in hetkader van vr ĳe dienstverrichting gesloten overeenkomsten bestaat,
geheel of gedeeltel ĳk over te dragen aan een in de Gemeenschap
gevestigde overnemende verzekeringsonderneming, indien de bevoegdeautoriteiten van de Lid-Staat van herkomst van de overnemende verze-keringsonderneming verklaren dat deze onderneming, mede gelet op deoverdracht, de vereiste solvabiliteitsmarge bezit.
3. Wanneer een b ĳkantoor voornemens is z ĳn portefeuille, ongeacht
of deze uit in het kader van vestiging dan wel in het kader van vr ĳe
dienstverrichting gesloten overeenkomsten bestaat, geheel of gedeel-telĳk over te dragen, moet de Lid-Staat van het b ĳkantoor worden
geraadpleegd.
4. In de gevallen bedoeld in de leden 2 en 3 verlenen de bevoegde
autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst van de overdragende verze-keringsonderneming toestemming voor de overdracht, nadat z ĳde
instemming hebben verkregen van de bevoegde autoriteiten van deLid-Staten waar de risico’s z ĳn gelegen.
5. De bevoegde autoriteiten van de geraadpleegde Lid-Staten delen
de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst van de overdra-gende verzekeringsonderneming binnen drie maanden na ontvangst vanhet daartoe strekkende verzoek hun advies of instemming mede; indiende geraadpleegde autoriteiten niet binnen deze term ĳn hebben gerea-
geerd, wordt zulks gel ĳkgesteld met een gunstig advies of met een
stilzw ĳgende instemming.
6. De overeenkomstig dit artikel toegestane overdracht wordt in de
Lid-Staat waar het risico is gelegen bekendgemaakt onder de in hetnationale recht vastgestelde voorwaarden. Deze overdracht kan vanrechtswege worden tegengeworpen aan de verzekeringnemers, aan deverzekerden en aan iedereen die uit de overgedragen overeenkomstenvoortvloeiende rechten of verplichtingen heeft.
Deze bepaling doet geen afbreuk aan het recht van de Lid-Staten om de
verzekeringnemers de mogel ĳkheid te bieden de overeenkomst binnen
een bepaalde term ĳn na de overdracht op te zeggen.
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 14
▼B
Artikel 13
Artikel 20 van Richtl ĳn 73/239/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 20
1. Indien een verzekeringsonderneming zich niet voegt naar de
bepalingen van artikel 15, kunnen de bevoegde autoriteiten van deLid-Staat van herkomst van de onderneming haar de vr ĳe beschik-
king over de activa verbieden, na de bevoegde autoriteiten van deLid-Staten waar de risico’s z ĳn gelegen, van hun voornemen op de
hoogte te hebben gesteld.2. Met het oog op het herstel van definanciële positie van een onderneming waarvan de solvabiliteits-marge niet meer het in artikel 16, lid 3, voorgeschreven minimumbereikt, eisen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat vanherkomst een saneringsplan dat aan hun goedkeuring moet wordenonderworpen.
In uitzonderl ĳke omstandigheden kunnen de bevoegde autoriteiten,
indien z ĳvan oordeel z ĳn dat de financiële positie van de onderne-
ming nog verder zal verslechteren, eveneens de vr ĳe beschikking
over de activa van de verzekeringsonderneming beperken ofverbieden. Z ĳstellen in dat geval de autoriteiten van de Lid-Staten
op het grondgebied waarvan de onderneming haar werkzaamhedenuitoefent, in kennis van alle genomen maatregelen; deze autoriteitentreffen op hun verzoek dezelfde maatregelen.3. Indien de solva-biliteitsmarge niet meer het in artikel 17 omschreven garantiefondsbereikt, eisen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat vanherkomst van de verzekeringsonderneming een plan inzake financie-ring op korte term ĳn dat aan hun goedkeuring moet worden onder-
worpen.
Voorts kunnen z ĳde vrĳe beschikking over de activa van de onder-
neming beperken of verbieden. Z ĳstellen de autoriteiten van de
Lid-Staten op wier grondgebied de onderneming werkzaamhedenuitoefent, hiervan op de hoogte; deze autoriteiten treffen op hunverzoek dezelfde maatregelen.4. In de in de leden 1, 2, en 3bedoelde gevallen kunnen de bevoegde autoriteiten voorts allepassende maatregelen nemen om de belangen van de verzekerden tebeschermen.5. Wanneer de Lid-Staat van herkomst van de verze-keringsonderneming in de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde gevallendaarom verzoekt, treft elke Lid-Staat overeenkomstig z ĳn nationale
wetgeving tevens de nodige maatregelen om de vr ĳe beschikking
over de op z ĳn grondgebied gelokaliseerde activa te kunnen
verbieden. De Lid-Staat van herkomst dient daarb ĳbekend te
maken op welke activa deze maatregelen van toepassing zullenzĳn.”.
Artikel 14
Artikel 22 van Richtl ĳn 73/239/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 22
1. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst
kunnen de door hen aan een verzekeringsonderneming verleendevergunning intrekken, wanneer de onderneming:
a) van de vergunning geen gebruik maakt binnen twaalf maanden,
uitdrukkel ĳk afstand doet van de vergunning of gedurende meer
dan zes maanden haar werkzaamheden heeft gestaakt, tenz ĳde
vergunning volgens de bepalingen van de betrokken Lid-Staat indeze gevallen vervalt;
b) niet meer aan de toegangsvoorwaarden voldoet;
c) er niet in geslaagd is om binnen de gestelde term ĳn de maatre-
gelen te treffen waarin het in artikel 20 bedoelde sanerings- offinancieringsplan voorziet;
d) ernstig in gebreke bl ĳft te voldoen aan de verplichtingen die
voortvloeien uit de op haar van toepassing z ĳnde regeling.
Wanneer de vergunning wordt ingetrokken of vervalt, stellen de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst de bevoegdeautoriteiten van de andere Lid-Staten daarvan in kennis; dezemoeten passende maatregelen treffen om te beletten dat de
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 15
▼B
betrokken verzekeringsonderneming op hun grondgebied nieuwewerkzaamheden aanvangt, hetz ĳin het kader van vestiging, hetz ĳin
het kader van vr ĳe dienstverrichting. Z ĳnemen voorts in samenwer-
king met deze autoriteiten alle passende maatregelen om debelangen van de verzekerden te beschermen en beperken met namede vrĳe beschikking over de activa van de verzekeringsonderneming
overeenkomstig artikel 20, lid 1, lid 2, tweede alinea, of lid 3,tweede alinea.2. Elk besluit tot intrekking van de vergunningmoet nauwkeurig met redenen z ĳn omkleed en ter kennis van de
betrokken verzekeringsonderneming worden gebracht.”.
Artikel 15
1. De Lid-Staten bepalen dat iedere natuurl ĳke of rechtspersoon
►
C1die het voornemen heeft ◄om rechtstreeks of middell ĳk een
gekwalificeerde deelneming in een verzekeringsonderneming ►C1aan
te houden ◄, de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst
daarvan vooraf in kennis moet stellen onder vermelding van het bedragvan die deelneming. Tot kennisgeving aan de bevoegde autoriteiten vande Lid-Staat van herkomst is eveneens gehouden iedere natuurl ĳke of
rechtspersoon die het voornemen heeft de omvang van z ĳn gekwalifi-
ceerde deelneming zodanig te vergroten dat het percentage van de doorhem gehouden stemrechten of aandelen 20, 33 of 50 bereikt of over-schrĳdt of dat de verzekeringsonderneming z ĳn dochteronderneming
wordt.
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst beschikken
over een term ĳn van ten hoogste drie maanden, te rekenen vanaf de
datum van de in de eerste alinea bedoelde kennisgeving, om zich tegenhet voornemen te verzetten, indien z ĳ, gelet op de noodzaak een
gezonde en prudente bedr ĳfsvoering van de verzekeringsonderneming
te garanderen, niet overtuigd z ĳn van de geschiktheid van de in de
eerste alinea bedoelde persoon. Indien er geen bezwaar is, kunnen deautoriteiten een maximumterm ĳn vaststellen voor de uitvoering van het
bedoelde voornemen.
2. De Lid-Staten bepalen dat iedere natuurl ĳke of rechtspersoon die
het voornemen heeft z ĳn rechtstreekse of middell ĳke gekwalificeerde
deelneming in een verzekeringsonderneming af te stoten, de bevoegdeautoriteiten van de Lid-Staat van herkomst daarvan vooraf in kennismoet stellen onder vermelding van het bedrag van de betrokken deelne-ming. Tot kennisgeving aan de bevoegde autoriteiten is eveneensgehouden iedere natuurl ĳke of rechtspersoon die het voornemen heeft
de omvang van z ĳn gekwalificeerde deelneming zodanig te verkleinen
dat het percentage van de door hem gehouden stemrechten of aandelenonder 20, 33 of 50 daalt of dat de verzekeringsonderneming ophoudtzĳn dochteronderneming te z ĳn.
3. Zodra z ĳdaarvan kennis hebben, stellen de verzekeringsonderne-
mingen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst inkennis van de verwervingen of afstotingen van deelnemingen in hunkapitaal waardoor st ĳging boven of daling onder één van de drempels
als bedoeld in de leden 1 en 2 optreedt.
Tevens stellen z ĳde bevoegde autoriteiten ten minste eens per jaar in
kennis van de identiteit van de aandeelhouders of vennoten die gekwali-ficeerde deelnemingen bezitten, alsmede van de omvang van de deelne-mingen zoals deze met name bl ĳken uit de gegevens die worden vastge-
legd b ĳde jaarl ĳkse algemene vergadering van aandeelhouders of
vennoten, of uit informatie die is ontvangen uit hoofde van de verplich-tingen inzake ter beurze genoteerde vennootschappen.
4. De Lid-Staten bepalen dat, indien de door de in lid 1 bedoelde
personen uitgeoefende invloed een prudente en gezonde bedr ĳfsvoering
van de verzekeringsonderneming zou kunnen belemmeren, de bevoegdeautoriteiten van de Lid-Staat van herkomst de passende maatregelentreffen om aan deze toestand een einde te maken. Deze maatregelenkunnen met name omvatten bindende aanw ĳzingen, sancties tegen
bestuurders en schorsing van de uitoefening van de stemrechten dieverbonden z ĳn aan de aandelen welke door de betrokken aandeelhou-
ders of vennoten worden gehouden.
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 16
▼B
Soortgel ĳke maatregelen z ĳn van toepassing op natuurl ĳke of rechtsper-
sonen die de in lid 1 bedoelde verplichting inzake voorafgaande kennis-geving niet naleven. Wanneer een deelneming wordt verworvenondanks het bezwaar van de bevoegde autoriteiten, bepalen de Lid-Staten, onverminderd andere te treffen sancties, dat de uitoefening vande betrokken stemrechten wordt geschorst of dat de uitgebrachtestemmen nietig z ĳn of nietig verklaard kunnen worden.
Artikel 16
1. De Lid-Staten bepalen dat alle personen die werkzaam z ĳno fz ĳn
geweest voor de bevoegde autoriteiten, alsmede accountants of deskun-digen die in opdracht van de bevoegde autoriteiten handelen, aan hetberoepsgeheim gebonden z ĳn. Dit houdt in dat de vertrouwel ĳke gege-
vens waarvan z ĳberoepshalve kennis kr ĳgen, aan geen enkele persoon
of autoriteit bekend mogen worden gemaakt, behalve in een samenge-vatte of geaggregeerde vorm, zodat individuele verzekeringsonderne-mingen niet kunnen worden geïdentificeerd, zulks onverminderd degevallen die onder het strafrecht vallen.
Indien een verzekeringsonderneming failliet is verklaard of op grond
van een rechterl ĳke beslissing in liquidatie verkeert, mogen evenwel
vertrouwel ĳke gegevens die geen betrekking hebben op derden welke
betrokken z ĳnbĳpogingen om de onderneming te redden, in het kader
van civiele of handelsrechtel ĳke procedures openbaar worden gemaakt.
2. Lid 1 belet niet dat tussen de bevoegde autoriteiten van de
verschillende Lid-Staten uitwisseling van gegevens plaatsvindt alsbedoeld in de richtl ĳnen die van toepassing z ĳn op verzekeringsonder-
nemingen. Deze gegevens vallen onder het in lid 1 bedoelde beroepsge-heim.
3. De Lid-Staten kunnen met de bevoegde autoriteiten van derde
landen alleen dan samenwerkingsovereenkomsten voor de uitwisselingvan gegevens sluiten, als met betrekking tot de medegedeelde gegevensten minste gel ĳkwaardige waarborgen inzake het beroepsgeheim gelden
als de in dit artikel bedoelde.
4. De bevoegde autoriteiten die overeenkomstig lid 1 of lid 2
vertrouwel ĳke gegevens ontvangen, mogen deze slechts gebruiken voor
de uitoefening van hun taken:
— voor het onderzoek van de voorwaarden voor de toegang tot het
verzekeringsbedr ĳf en voor het vergemakkel ĳken van de controle
op de voorwaarden waaronder de werkzaamheden worden uitgeoe-fend, in het b ĳzonder ten aanzien van het toezicht op de technische
voorzieningen, de solvabiliteitsmarge, de administratieve en boek-houdkundige organisatie en de interne controle, of
— voor het opleggen van sancties, of— in het kader van een administratief beroep tegen een besluit van de
bevoegde autoriteiten, of
— in rechtszaken die aanhangig z ĳn gemaakt overeenkomstig artikel
56 of b ĳzondere bepalingen van de richtl ĳnen betreffende verzeke-
ringsondernemingen.
5. De leden 1 en 4 staan niet in de weg aan de uitwisseling van
gegevens binnen een zelfde Lid-Staat, wanneer er verscheidenebevoegde autoriteiten z ĳn, of, tussen Lid-Staten, tussen de bevoegde
autoriteiten en:
— de autoriteiten aan wie van overheidswege het toezicht op de
kredietinstellingen en de andere financiële instellingen is opge-dragen, alsmede de autoriteiten die belast z ĳn met het toezicht op de
financiële markten,
— de instanties die betrokken z ĳnbĳde liquidatie en het faillissement
van verzekeringsondernemingen en andere soortgel ĳke procedures,
en
— de met de wettel ĳke controle van de jaarrekening van verzekerings-
ondernemingen en andere financiële instellingen belaste personen,
voor de vervulling van hun toezichthoudende taak, en vormen evenmin
een belemmering voor de mededeling aan de instanties die belast z ĳn
met de (gedwongen) liquidatie of het beheer van een garantiefonds, van
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 17
▼B
de gegevens die nodig z ĳn voor de vervulling van hun taak. De door
deze autoriteiten, instanties en personen ontvangen gegevens vallenonder het in lid 1 bedoelde beroepsgeheim.
▼
M1
5 bis. Onverminderd de leden 1 tot en met 4 kunnen de Lid-Statentoestaan dat uitwisseling van informatie plaatsvindt tussen de bevoegdeautoriteiten en
— de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op de instanties die
betrokken zijn bij de liquidatie en het faillissement van verzeke-ringsondernemingen en andere soortgelijke procedures, of
— de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op personen die belast
zijn met de wettelijke controle van de jaarrekening van verzeke-ringsondernemingen, kredietinstellingen, beleggingsondernemingenen andere financiële instellingen, of
— de van de verzekeringsondernemingen onafhankelijke actuarissen
die krachtens de wet een controlefunctie ten aanzien van dezeondernemingen uitoefenen, en de organen die met het toezicht opdeze actuarissen belast zijn.
De Lid-Staten die van de in de eerste alinea vervatte mogelijkheid
gebruik maken, eisen dat minimaal aan de volgende voorwaarden wordtvoldaan:
— de informatie is bestemd voor de uitoefening van de in de eerste
alinea bedoelde toezichthoudende taken of controlefuncties;
— de in dit verband ontvangen informatie valt onder het in lid 1
bedoelde beroepsgeheim;
— gegevens die afkomstig zijn van een andere Lid-Staat, mogen alleen
worden doorgegeven met de uitdrukkelijke instemming van debevoegde autoriteiten die de gegevens hebben medegedeeld en invoorkomend geval alleen worden gebruikt voor de doeleinden waar-mede deze autoriteiten ingestemd hebben.
De Lid-Staten delen de Commissie en de overige Lid-Staten de identi-
teit mede van de autoriteiten, personen of instanties die op grond van ditlid informatie mogen ontvangen.
5 ter. Onverminderd de leden 1 tot en met 4 kunnen de Lid-Staten,
ter versterking van de stabiliteit van het financiële stelsel alsmede deintegriteit ervan, toestaan dat uitwisseling van informatie plaatsvindttussen de bevoegde autoriteiten en de autoriteiten en instanties diewettelijk belast zijn met de opsporing en het onderzoek van inbreukenop het vennootschapsrecht.
De Lid-Staten die van de in de eerste alinea vervatte mogelijkheid
gebruik maken, eisen dat minimaal aan de volgende voorwaarden wordtvoldaan:
— de informatie is bestemd voor de uitoefening van de in de eerste
alinea bedoelde taken;
— de in dit verband ontvangen informatie valt onder het in lid 1
bedoelde beroepsgeheim;
— gegevens die afkomstig zijn van een andere Lid-Staat, mogen alleen
worden doorgegeven met de uitdrukkelijke instemming van debevoegde autoriteiten die de gegevens hebben medegedeeld en invoorkomend geval alleen worden gebruikt voor de doeleinden waar-mede deze autoriteiten ingestemd hebben.
Indien de in de eerste alinea bedoelde autoriteiten of instanties in een
Lid-Staat bijde uitoefening van hun opsporings- of onderzoektaken eenberoep doen op personen die op grond van hun specifieke deskundig-heid met een opdracht worden belast en die geen openbaar ambtbekleden, kan de in de eerste alinea bedoelde mogelijkheid tot uitwisse-ling van informatie tot deze personen worden verruimd op de in detweede alinea genoemde voorwaarden.
Voor de toepassing van het laatste streepje van de tweede alinea delen
de in de eerste alinea bedoelde autoriteiten of instanties aan debevoegde autoriteiten die de informatie hebben medegedeeld, de identi-
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 18
▼M1
teit en de precieze opdracht mede van de personen aan wie deze
informatie zal worden doorgegeven.
De Lid-Staten delen de Commissie en de overige Lid-Staten de identi-
teit mede van de autoriteiten of instanties die op grond van dit lidinformatie mogen ontvangen.
De Commissie stelt vóór 31 december 2000 een verslag op over de
toepassing van dit lid.
5 quater. De Lid-Staten kunnen de bevoegde autoriteiten toestaan om
— aan de centrale banken en andere instanties met een soortgelijke
taak in hun hoedanigheid van monetaire autoriteit,
— in voorkomend geval aan andere overheidsinstanties die belast zijn
met het toezicht op de betalingssystemen,
voor de uitoefening van hun taak dienstige gegevens mede te delen en
kunnen deze autoriteiten of instanties ook toestaan om aan de bevoegdeautoriteiten de gegevens toe te zenden die deze nodig hebben ter uitvoe-ring van lid 4. De in dit verband ontvangen gegevens vallen onder het indit artikel bedoelde beroepsgeheim.
▼
B
6. Voorts mogen de Lid-Staten, niettegenstaande de leden 1 en 4, opgrond van wettel ĳke bepalingen de mededeling van bepaalde gegevens
toestaan aan andere centrale overheidsdiensten die bevoegd z ĳn ter zake
van de wetgeving inzake het toezicht op kredietinstellingen, financiëleinstellingen, beleggingsdiensten en verzekeringsondernemingen,alsmede aan de inspecteurs die in opdracht van deze overheidsdienstenoptreden.
Deze gegevens mogen echter alleen worden verstrekt wanneer zulks ter
wille van het bedr ĳfseconomisch toezicht nodig bl ĳkt.
De Lid-Staten bepalen evenwel dat de gegevens die op grond van de
leden 2 en 5 z ĳn ontvangen, en die welke z ĳn verkregen naar aanleiding
van de in artikel 14 van Richtl ĳn 73/239/EEG bedoelde verificaties ter
plaatse, in geen enkel geval op grond van dit lid mogen worden mede-gedeeld, tenz ĳmet uitdrukkel ĳke instemming van de bevoegde autori-
teiten die de gegevens hebben verstrekt of van de bevoegde autoriteitenvan de Lid-Staat waar de verificatie ter plaatse is verricht.
▼
M1
Artikel 16 bis
1. De Lid-Staten bepalen minimaal
a) dat iedere persoon die is toegelaten in de zin van Richtlijn 84/
253/EEG (1), en die bijeen verzekeringsonderneming de taken
verricht zoals bedoeld in artikel 51 van Richtlijn 78/660/EEG (2),
artikel 37 van Richtlijn 83/349/EEG of artikel 31 van Richtlijn85/611/EEG, dan wel een andere wettelijke taak, de verplichtingheeft aan de bevoegde autoriteiten snel melding te doen van elk feitof besluit met betrekking tot deze onderneming, waarvan hijbijdeuitvoering van die taken kennis heeft gekregen en dat van dien aardis:
— dat het een inbreuk ten gronde inhoudt op de wettelijke of
bestuursrechtelijke bepalingen tot vaststelling van de voor-waarden voor vergunning of van specifieke voorschriften betref-fende de uitoefening van de werkzaamheden van verzekeringson-dernemingen, of
— dat het de bedrijfscontinuïteit van de verzekeringsonderneming
aantast, of
(1) PB nr. L 126 van 12. 5. 1984, blz. 20.
(2) PB nr. L 222 van 14. 8. 1978, blz. 11. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 90/605/EEG (PB nr. L 317 van 16. 11. 1990, blz. 60).
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 19
▼M1
— dat het leidt tot weigering van de goedkeuring van de jaarreke-
ning of tot het uiten van voorbehouden;
b) dat dezelfde verplichting rust op deze persoon ten aanzien van feiten
en besluiten waarvan hijkennis zou hebben gekregen bijde uitvoe-ring van taken zoals beschreven onder a), bijeen onderneming dieuit een zeggenschapsband voortvloeiende nauwe banden heeft metde verzekeringsonderneming waar deze persoon de bovengenoemdetaken uitvoert.
2. Melding te goeder trouw aan de bevoegde autoriteiten door de
personen die zijn toegelaten in de zin van Richtlijn 84/253/EEG van inlid 1 bedoelde feiten of besluiten vormt geen inbreuk op ongeacht welkeop grond van een contract of van een wettelijke of bestuursrechtelijkebepaling opgelegde beperking inzake de openbaarmaking van infor-matie, en leidt voor de betrokken personen tot geen enkele vorm vanaansprakelijkheid.
▼
B
Hoofdstuk 2
Artikel 17
Artikel 15 van Richtl ĳn 73/239/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 151. De Lid-Staat van herkomst verplicht elke verzekeringsonder-
neming toereikende technische voorzieningen te vormen met betrek-king tot het geheel van haar werkzaamheden.
De omvang van deze voorzieningen wordt bepaald aan de hand van
de regels van Richtl ĳn 91/674/EEG.2. De Lid-Staat van
herkomst verlangt van elke verzekeringsondernemig dat tegenoverde technische voorzieningen met betrekking tot haar gehele bedr ĳf
congruente activa staan overeenkomstig artikel 6 van Richtl ĳn 88/
357/EEG. Wat de in de Gemeenschap gelegen risico’s betreftmoeten deze activa in de Gemeenschap z ĳn gelokaliseerd. De Lid-
Staten mogen verzekeringsondernemingen niet verplichten hunactiva in een bepaalde Lid-Staat te lokaliseren. De Lid-Staat vanherkomst kan evenwel een versoepeling toestaan van de regelsinzake de lokalisatie van de activa.3. Indien de Lid-Staat vanherkomst vorderingen op herverzekeraars als dekking van de techni-sche voorzieningen aanvaardt, stelt h ĳhet toegestane percentage
daarvan vast. H ĳkan in dat geval niet de lokalisatie van deze
vorderingen eisen.”.
Artikel 18
Artikel 15 bis van Richtl ĳn 73/239/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 15 bis
1. De Lid-Staten verplichten verzekeringsondernemingen
waarvan het hoofdkantoor op hun grondgebied is gevestigd en dieonder A, punt 14, van de b ĳlage vermelde risico’s verzekeren,
hierna „kredietverzekering” genoemd, een egalisatievoorziening tevormen ter dekking van eventuele technische verliezen en boven hetgemiddelde liggende schadequoten die t ĳdens een boekjaar in deze
branche optreden.2. De egalisatievoorziening moet volgens dedoor de Lid-Staat van herkomst vastgestelde voorschriften wordenberekend, overeenkomstig een van de vier methodes in punt D vande bĳlage die gel ĳkwaardig worden geacht.3. De egalisatievoor-
ziening wordt tot de volgens de methodes van punt D van de b ĳlage
berekende bedragen niet aan de solvabiliteitsmarge toegere-kend.4. De Lid-Staten kunnen verzekeringsondernemingenwaarvan het hoofdkantoor op hun grondgebied is gevestigd enwaarvan de geïnde premies of b ĳdragen voor de kredietverzeke-
ringsbranche minder da n 4 % van het totale bedrag aan premies of
bĳdragen en minder dan 2 500 000 ecu belopen, vr ĳstellen van de
verplichting tot vorming van een egalisatievoorziening voor dezebranche.”.
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 20
▼B
Artikel 19
Artikel 23 van Richtl ĳn 88/357/EEG vervalt.
Artikel 20
Met betrekking tot de tegenover de technische voorzieningen staande
activa moet rekening worden gehouden met de aard van de door deverzekeringsonderneming verrichte transacties, ten einde de veiligheid,het rendement en de liquiditeit van de beleggingen van de verzekerings-onderneming te waarborgen; de verzekeringsonderneming dient zorg tedragen voor een adequate diversificatie en spreiding van deze beleg-gingen.
Artikel 21
1. De Lid-Staat van herkomst mag verzekeringsondernemingen
alleen toestaan tegenover hun technische voorzieningen de volgendecategorieën van activa te stellen:
A.Beleggingen
a) obligaties en andere geld- en kapitaalmarktinstrumenten;
b) leningen;
c) aandelen en andere niet-vastrentende deelnemingen;
d) rechten van deelneming in instellingen voor collectieve beleg-
ging in effecten en deelnemingen in andere beleggingsfondsen;
e) terreinen en gebouwen, alsmede zakel ĳke rechten op onroerende
zaken;
B.Vorderingen
f) vorderingen op herverzekeraars, met inbegrip van het aandeel
van de herverzekeraars in de technische voorzieningen;
g) deposito’s b ĳen vorderingen op cederende ondernemingen;
h) vorderingen op verzekeringnemers en tussenpersonen uit hoofde
van directe verzekeringstransacties en herverzekeringstransacties;
i) vorderingen uit hoofde van verhaal of subrogatie;j) belastingtegoeden;
k) vorderingen op garantiefondsen;
C.Andere activa
l) materiële vaste activa, andere dan terreinen en gebouwen, op
grond van een voorzichtige afschr ĳving;
m) kasmiddelen en bank- en girosaldi, deposito’s b ĳkredietinstel-
lingen of b ĳandere instellingen die vergunning hebben om
deposito’s te ontvangen;
n) overlopende acquisitiekosten;o) lopende interest en huur, en andere overlopende posten.
Voor „Lloyd’s underwriters” omvatten de categorieën activa eveneens
de garanties en „letters of credit” die z ĳn afgegeven door kredietinstel-
lingen in de zin van Richtl ĳn 77/780/EEG (
1) of door verzekeringson-
dernemingen, alsook de aantoonbare bedragen die voortkomen uitlevensverzekeringspolissen voor zover z ĳaan de leden toebehorende
fondsen vertegenwoordigen.
Opname van activa of van een categorie activa in bovenstaande l ĳst
betekent niet dat al deze activa automatisch moeten worden toegestaanals dekking van de technische voorzieningen. De Lid-Staat vanherkomst werkt meer gedetailleerde regels uit waarin de voorwaardenvoor het gebruik van de toelaatbare activa worden vastgelegd; in dit
(1) PB nr. L 322 van 17. 12. 1977, blz. 30. Richtl ĳn laatstel ĳk gew ĳzigd b ĳ
Richtl ĳn 89/646/EEG (PB nr. L 386 van 30. 12. 1989, blz. 1).
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 21
▼B
verband kan h ĳ, met name voor de vorderingen op herverzekeraars,
zakelĳke zekerheden of garanties verlangen.
De Lid-Staat van herkomst neemt b ĳhet vaststellen en toepassen van
deze regels in het b ĳzonder de volgende beginselen in acht:
i) activa die als dekking van de technische voorzieningen fungeren,
worden gewaardeerd met aftrek van de voor de acquisitie van dezeactiva aangegane schulden;
ii) alle activa moeten met de nodige voorzichtigheid worden gewaar-
deerd, rekening houdend met het risico van niet-realisatie. In hetbĳzonder mogen materiële vaste activa, andere dan terreinen en
gebouwen, alleen als dekking van de technische voorzieningendienen als z ĳworden gewaardeerd op basis van een voorzichtige
afschr ĳving;
iii) leningen aan ondernemingen, een Staat, een internationale instel-
ling, een lokaal of regionaal bestuur dan wel aan natuurl ĳke
personen, kunnen alleen worden aanvaard als dekking van detechnische voorzieningen indien er sprake is van voldoende sterkegaranties, die kunnen berusten op de hoedanigheid van de krediet-nemer, hypotheken, garanties van kredietinstellingen of verzeke-ringsondernemingen dan wel andere zekerheden;
iv) afgeleide instrumenten als opties, futures en swaps ten aanzien van
tegenover de technische voorzieningen staande activa, kunnenworden gebruikt voor zover z ĳhet beleggingsrisico helpen
beperken of een efficiënt portefeuillebeheer mogel ĳk maken. Deze
instrumenten moeten op voorzichtige grondslag worden gewaar-deerd en kunnen in aanmerking worden genomen b ĳde waarde-
ring van de onderliggende activa;
v) effecten die niet op een gereglementeerde markt worden verhan-
deld, worden alleen als dekking van de technische voorzieningenaanvaard wanneer z ĳop korte term ĳn kunnen worden gereali-
seerd;
vi) vorderingen op een derde mogen alleen tegenover de technische
voorzieningen worden gesteld na aftrek van de schulden op diederde;
vii) het bedrag van de vorderingen die tegenover de technische voor-
zieningen mogen worden gesteld moet met de nodige voorzichtig-heid worden berekend, rekening houdend met het risico van niet-realisatie. In het b ĳzonder z ĳn vorderingen op verzekeringnemers
en tussenpersonen uit hoofde van directe verzekeringstransactiesen herverzekeringstransacties slechts toegestaan voor zover z ĳ
sedert minder dan drie maanden daadwerkel ĳk opeisbaar z ĳn;
viii) wanneer de activa betrekking hebben op een belegging in een
dochteronderneming die, voor rekening van de verzekeringsonder-neming, alle of een deel van de beleggingen van deze verzeke-ringsonderneming beheert, houdt de Lid-Staat van herkomst voorde toepassing van de regels en de beginselen van dit artikel reke-ning met de onderliggende activa in het bezit van de dochteronder-neming; de Lid-Staat van herkomst mag dezelfde behandelingtoepassen op de door andere dochterondernemingen gehoudenactiva;
ix) overlopende acquisitiekosten worden alleen als dekking van de
technische voorzieningen toegestaan indien zulks strookt met demethoden voor berekening van de voorzieningen voor lopenderisico’s.
2. Onverminderd het bepaalde in lid 1 kan de Lid-Staat van herkomst
bĳeen naar behoren met redenen omkleed besluit in uitzonderl ĳke
omstandigheden op verzoek van de verzekeringsonderneming gedu-rende een bepaalde periode andere categorieën van activa toestaan voorhet dekken van de technische voorzieningen, mits artikel 20 in achtwordt genomen.
Artikel 22
1. De Lid-Staat van herkomst bepaalt dat elke verzekeringsonderne-
ming van de tegenover haar technische voorzieningen staande activaniet meer mag beleggen dan:
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 22
▼B
a) 10 % van het totaal van de bruto technische voorzieningen in één
bepaald terrein of gebouw dan wel in verscheidene terreinen ofgebouwen die zich voldoende dicht b ĳelkaar bevinden om de facto
als één belegging te worden beschouwd;
b) 5 % van het totaal van de bruto technische voorzieningen in
aandelen en andere met aandelen gel ĳk te stellen verhandelbare
waardepapieren, obligaties en andere geldmarkt- en kapitaalmarktin-strumenten van één bepaalde emittent of in leningen aan éénbepaalde kredietnemer, te zamen genomen, waarb ĳniet als leningen
in aanmerking worden genomen leningen aan een centrale, regionaleof lokale overheid, dan wel aan een internationale organisatiewaarvan een of meer Lid-Staten deel uitmaken. Dit plafond kan tot10 % worden verhoogd, mits de verzekeringsonderneming niet meerdan 40 % van haar bruto technische voorzieningen belegt in leningenaan of waardepapieren van emittenten en kredietnemers waarin z ĳ
meer da n 5 % van haar activa belegt;
c) 5 % van het totaal van de bruto technische voorzieningen in niet-
gegarandeerde leningen, waarvan 1 % in één enkele niet-gegaran-deerde lening, andere dan die welke z ĳn toegekend aan kredietinstel-
lingen, verzekeringsondernemingen, voor zover artikel 8 vanRichtl ĳn 73/239/EEG dit toestaat, en beleggingsondernemingen die
in een Lid-Staat z ĳn gevestigd;
d) 3 % van het totaal van de bruto technische voorzieningen in kasmid-
delen;
e) 10 % van het totaal van de bruto technische voorzieningen in
aandelen, andere met aandelen gel ĳk te stellen waardepapieren, en
obligaties die niet op een gereglementeerde markt worden verhan-deld.
2. Dat er in lid 1 geen beperkingen worden gesteld aan het beleggen
in een bepaalde categorie van activa, betekent niet dat de activa vandeze categorie onbeperkt moeten worden toegestaan als dekking van detechnische voorzieningen. De Lid-Staat van herkomst stelt nadere regelsvast waarin de voorwaarden voor het gebruik van de toelaatbare activaworden bepaald. H ĳneemt b ĳhet vaststellen en toepassen van deze
regels in het b ĳzonder de volgende beginselen in acht:
i) de activa die als dekking fungeren van de technische voorzieningen
moeten voldoende gediversifieerd en gespreid z ĳn om te waar-
borgen dat er geen buitensporige afhankel ĳkheid van een bepaalde
categorie van activa, een specifieke beleggingssector of een speci-fieke belegging optreedt;
ii) beleggingen in activa die een hoog risico dragen, hetz ĳvanwege
hun intrinsieke kenmerken, hetz ĳvanwege de hoedanigheid van de
emittent, dienen tot een voorzichtig niveau beperkt te bl ĳven;
iii) bĳde beperkingen met betrekking tot specifieke categorieën van
activa moet rekening worden gehouden met de behandeling van deherverzekering voor het berekenen van de technische voorzie-ningen;
iv) wanneer de activa betrekking hebben op een belegging in een
dochteronderneming die, voor rekening van de verzekeringsonder-neming, alle of een deel van de beleggingen van deze verzekerings-onderneming beheert, houdt de Lid-Staat van herkomst voor detoepassing van de regels en de beginselen van dit artikel rekeningmet de onderliggende activa in het bezit van de dochteronderne-ming; h ĳmag dezelfde behandeling toepassen op de door andere
dochterondernemingen gehouden activa;
v) het percentage van de tegenover de technische voorzieningen te
stellen activa die voor niet-liquide beleggingen z ĳn aangewend,
dient tot een voorzichtig niveau beperkt te worden;
vi) wanneer de activa ten dele bestaan uit leningen aan of obligaties
uitgegeven door bepaalde kredietinstellingen, mag de Lid-Staat vanherkomst b ĳde toepassing van de in dit artikel vervatte regels en
beginselen rekening houden met de door deze kredietinstellingengehouden onderliggende activa. Deze behandeling mag slechtsworden toegepast voor zover de kredietinstelling haar hoofdkantoorheeft in een Lid-Staat, exclusief in handen is van die Lid-Staat en/ofvan de lokale overheden van die Lid-Staat, en haar werkzaamheden
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 23
▼B
statutair bestaan in het door haar tussenkomst verstrekken van
leningen aan de Staat of de lokale overheden of van door deze Staatof overheden gegarandeerde leningen, dan wel het verstrekken vanleningen aan nauw met de Staat of de lokale overheden verbondeninstanties.
3. In het kader van de nadere regels waarin de voorwaarden voor het
gebruik van de toelaatbare activa worden vastgesteld, past de Lid-Staateen strengere behandeling toe op:
— leningen die niet voorzien z ĳn van een bankgarantie, een garantie
toegekend door een verzekeringsonderneming, een hypotheek of eenandere vorm van zekerheid, dan op leningen die daar wel van z ĳn
voorzien;
— icbe’s die niet z ĳn onderworpen aan de coördinatie van Richtl ĳn
85/611/EEG (
1) en andere beleggingsfondsen, dan op icbe’s die wel
aan die coördinatie z ĳn onderworpen;
— waardepapieren die niet op een gereglementeerde markt worden
verhandeld, dan op waardepapieren die wel op een gereglemen-teerde markt worden verhandeld;
— obligaties en andere geldmarkt- en kapitaalmarktinstrumenten van
andere emittenten dan Staten, regionale of lokale overheden van dieStaten of ondernemingen die behoren tot zone A als bedoeld inRichtl ĳn 89/647/EEG (
2), of waarvan de emittenten internationale
organisaties z ĳn waartoe geen Lid-Staat van de Gemeenschap
behoort, dan op die zelfde financiële instrumenten uitgegeven dooremittenten die wel deze kenmerken vertonen.
4. De Lid-Staten mogen het maximum van lid 1, onder b), op 40 %
stellen voor bepaalde obligaties die z ĳn uitgegeven door een kredietin-
stelling die haar hoofdkantoor in een Lid-Staat heeft en krachtens dewet onderworpen is aan b ĳzonder overheidstoezicht ter bescherming
van de houders van deze obligaties. Meer bepaald moeten de bedragendie uit de emissie van deze obligaties worden verkregen overeenkomstigde wet worden belegd in activa die gedurende de gehele loopt ĳd van
deze obligaties voldoende dekking bieden voor de daaruit voortvloei-ende verplichtingen en die b ĳvoorrang bestemd z ĳn voor de aflossing
van de hoofdsom en de betaling van de lopende rente in geval deemittent ophoudt te betalen.
5. De Lid-Staten mogen van verzekeringsondernemingen niet
verlangen dat z ĳbeleggingen in bepaalde categorieën van activa
verrichten.
6. Onverminderd het bepaalde in lid 1 kan de Lid-Staat van herkomst
bĳeen naar behoren met redenen omkleed besluit in uitzonderl ĳke
omstandigheden op verzoek van de verzekeringsonderneming gedu-rende een bepaalde periode afw ĳkingen toestaan op de regels van lid 1,
onder a) tot en met e), mits artikel 20 in acht wordt genomen.
Artikel 23
In bĳlage 1 b ĳRichtl ĳn 88/357/EEG worden de punten 8 en 9
vervangen door:
„8. Verzekeringsondernemingen mogen een bedrag van ten hoogste
20 % van hun in een bepaalde valuta luidende verplichtingendekken met niet-congruente activa.
9. Iedere Lid-Staat kan bepalen dat, wanneer krachtens boven-
staande voorschriften tegenover verplichtingen activa moetenstaan die luiden in de valuta van een Lid-Staat, aan deze voor-waarde eveneens wordt geacht te z ĳn voldaan, indien de betref-
fende activa in ecu luiden.”.
(1) PB nr. L 375 van 31. 12. 1985, blz. 3. Richtl ĳn gew ĳzigd b ĳRichtl ĳn
88/220/EEG (PB nr. L 100 van 19. 4. 1988, blz. 31).
(2) PB nr. L 386 van 30. 12. 1989, blz. 14.
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 24
▼B
Artikel 24
In artikel 16 van Richtl ĳn 73/239/EEG wordt lid 1 vervangen door:
„1. De Lid-Staat van herkomst verplicht elke verzekeringsonder-
neming een voldoende solvabiliteitsmarge te vormen met betrekkingtot het geheel van haar werkzaamheden.
De solvabiliteitsmarge komt overeen met het vermogen van de
verzekeringsonderneming dat niet dient ter dekking van enige voor-zienbare verplichting, na aftrek van de onlichamel ĳke bestanddelen.
Deze marge omvat met name:
— het gestorte maatschappel ĳk kapitaal of, wat onderlinge waar-
borgmaatschapp ĳen c.q. onderlinge verzekeringsmaatschapp ĳen
betreft, het gestorte gedeelte van het waarborgkapitaal plus deledenrekeningen die aan de volgende criteria voldoen:
a) de statuten bepalen dat er vanaf deze rekeningen alleen beta-
lingen aan leden mogen worden verricht als zulks geendaling van de solvabiliteitsmarge tot onder het vereisteniveau veroorzaakt, of, na ontbinding van de onderneming,als alle andere schulden z ĳn voldaan;
b) de statuten bepalen dat de bevoegde autoriteiten ten minste
een maand van tevoren in kennis moeten worden gesteld vanelke betaling voor andere doeleinden dan de individueleopzegging van het lidmaatschap en dat z ĳgedurende deze
termĳn de voorgenomen betaling kunnen verbieden;
c) de relevante bepalingen in de statuten kunnen pas worden
gewĳzigd wanneer de bevoegde autoriteiten, onverminderd
de criteria onder a) en b), verklaard hebben geen bezwaartegen deze w ĳziging te hebben;
— de helft van het niet-gestorte gedeelte van het maatschappel ĳk
kapitaal of van het waarborgkapitaal, zodra het gestorte gedeelte25 % van dit kapitaal of fonds bedraagt;
— de (wettel ĳke en vr ĳe) reserves die niet tegenover verplich-
tingen staan;
— de overgebrachte winst;— de suppletieb ĳdragen welke onderlinge waarborgmaatschapp ĳen
c.q. onderlinge verzekeringsmaatschapp ĳen en vennootschappen
met een overeenkomstige rechtsvorm met variabele premies vanhun leden kunnen eisen uit hoofde van het boekjaar, tot eenbedrag gel ĳk aan de helft van het verschil tussen de maximum-
bĳdragen en de werkel ĳk ingevorderde b ĳdragen; deze moge-
lĳke suppletieb ĳdragen mogen evenwel niet meer dan 50 % van
de solvabiliteitsmarge bedragen;
— op verzoek van de verzekeringsonderneming, de door deze
laatste aangetoonde meerwaarden welke voortvloeien uit deonderwaardering van activa, voor zover deze meerwaarden geenuitzonderl ĳk karakter hebben;
— het gecumuleerd preferent aandelenkapitaal en de achtergestelde
leningen, doch dan slechts tot een maximum van 50 % van demarge, waarvan niet meer dan 25 % in achtergestelde leningenmet vaste loopt ĳd, of het gecumuleerd preferent aandelenkapi-
taal met vaste term ĳn, indien ten minste aan de volgende voor-
waarden is voldaan:
a) in geval van faillissement of liquidatie van de verzekerings-
onderneming gelden bindende overeenkomsten op grondwaarvan de achtergestelde leningen of preferente aandelenachtergesteld worden b ĳde vorderingen van alle andere
crediteuren en pas worden terugbetaald nadat alle andere opdat tĳdstip opeisbare schulden z ĳn voldaan;
achtergestelde leningen moeten tevens aan de volgende voor-
waarden voldoen:
b) alleen de daadwerkel ĳk gestorte bedragen worden in aanmer-
king genomen;
c) voor leningen met een vaste loopt ĳd dient de oorspronkel ĳke
looptĳd ten minste v ĳf jaar te bedragen. Uiterl ĳk een jaar
voor de vervaldag legt de verzekeringsonderneming de
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 25
▼B
bevoegde autoriteiten een plan ter goedkeuring voor waarinwordt uiteengezet op welke w ĳze de solvabiliteitsmarge zal
worden gehandhaafd of op het vereiste niveau gebracht op devervaldag, tenz ĳde mate waarin de lening als bestanddeel
van de solvabiliteitsmarge in aanmerking mag wordengenomen, gedurende minimaal de laatste v ĳf jaren voor de
datum van terugbetaling geleidel ĳk wordt verlaagd. De
bevoegde autoriteiten kunnen toestemming verlenen voorvervroegde terugbetaling van dergel ĳke leningen, mits het
initiatief hiertoe uitgaat van de emitterende verzekeringson-derneming en haar solvabiliteitsmarge niet onder het vereisteniveau daalt;
d) leningen waarvan de loopt ĳd niet bepaald is, kunnen slechts
worden terugbetaald met een opzeggingsterm ĳn van v ĳf jaar,
tenzĳde leningen niet langer als bestanddelen van de solva-
biliteitsmarge worden aangemerkt of uitdrukkel ĳk de vooraf-
gaande toestemming van de bevoegde autoriteiten vereist isvoor vervroegde terugbetaling. In dit laatste geval dient deverzekeringsonderneming de bevoegde autoriteiten tenminste zes maanden te voren in kennis te stellen van devoorgenomen terugbetaling, onder vermelding van dedaadwerkel ĳke en de vereiste solvabiliteitsmarge zowel vóór
als na deze terugbetaling. De bevoegde autoriteiten verlenenalleen toestemming voor de terugbetaling indien de solvabili-teitsmarge van de verzekeringsonderneming niet onder hetvereiste niveau dreigt te dalen;
e) de leningsovereenkomst bevat geen bepalingen op grond
waarvan de lening in bepaalde omstandigheden, andere dande liquidatie van de verzekeringsonderneming, vóór de over-eengekomen datum moet worden terugbetaald;
f) de leningsovereenkomst kan alleen worden gew ĳzigd nadat
de bevoegde autoriteiten verklaard hebben geen bezwaar tehebben tegen de w ĳziging;
— effecten met onbepaalde loopt ĳd en andere instrumenten die aan
de volgende voorwaarden voldoen, met inbegrip van anderegecumuleerde prederente aandelen dan bedoeld in het voor-gaande streepje, ten belope van maximaal 50 % van de solvabili-teitsmarge, voor het totaal van deze effecten en van de in hetvoorgaande streepje vermelde achtergestelde leningen:
a) zĳkunnen niet worden terugbetaald op initiatief van de
houder of zonder voorafgaande toestemming van debevoegde autoriteiten;
b) de emmissie-overeenkomst moet de verzekeringsonderne-
ming de mogel ĳkheid bieden de betaling van de rente over
de lening uit te stellen;
c) de vorderingen van de kredietverlener op de verzekeringson-
derneming moeten volledig worden achtergesteld b ĳde
vorderingen van alle niet-achtergestelde crediteuren;
d) in de documenten met betrekking tot de effectenemissie moet
worden gestipuleerd dat de verliezen gecompenseerd kunnenworden door de schuld en de niet-gestorte rente, terw ĳld e
verzekeringsonderneming haar activiteiten kan voortzetten;
e) alleen de daadwerkel ĳk gestorte bedragen worden in aanmer-
king genomen.”.
Artikel 25
Uiterlĳk drie jaar na het in toepassing brengen van deze richtl ĳn legt de
Commissie het Comité voor het verzekeringswezen een verslag voorbetreffende de noodzaak van verdere harmonisatie van de solvabiliteits-marge.
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 26
▼B
Artikel 26
Artikel 18 van Richtl ĳn 73/239/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 18
1. De Lid-Staten stellen geen enkel voorschrift vast met betrek-
king tot de aard van de activa welke aanwezig z ĳn boven de activa
die de in artikel 15 bedoelde technische voorzieningendekken.2. De vr ĳe beschikking over de roerende of onroerende
activa die deel uitmaken van het vermogen van de toegelaten verze-keringsondernemingen wordt, onverminderd artikel 15, lid 2, artikel20, leden 1, 2, 3 en 5, en artikel 22, lid 1, laatste alinea, door deLid-Staten niet beperkt.3. De leden 1 en 2 laten onverlet demaatregelen welke de Lid-Staten als eigenaar van of deelnemer inde betrokken ondernemingen kunnen nemen, onder volledige waar-borging van de belangen van de verzekerden.”.
Hoofdstuk 3
Artikel 27
In artikel 7, lid 1, van Richtl ĳn 88/357/EEG, wordt punt f) vervangen
door:
„f) Voor de risico’s bedoeld in artikel 5, onder d), van Richtl ĳn
73/239/EEG, kunnen de part ĳen vrĳkiezen welk recht van
toepassing is.”.
Artikel 28
De Lid-Staat waar het risico is gelegen, kan de verzekeringnemer niet
beletten een overeenkomst te sluiten met een verzekeringsondernemingdie volgens de voorwaarden van artikel 6 van Richtl ĳn 73/239/EEG een
vergunning heeft verkregen, voor zover deze overeenkomst niet in str ĳd
is met de wettel ĳke bepalingen van algemeen belang die in de Lid-Staat
waar het risico is gelegen, gelden.
Artikel 29
De Lid-Staten stellen geen bepalingen vast waarin de voorafgaande
goedkeuring of de systematische mededeling wordt geëist van de alge-mene en b ĳzondere voorwaarden van de verzekeringspolissen, de
tarieven, en de formulieren en andere documenten waarvan een verzeke-ringsonderneming gebruik wil maken in haar betrekkingen met deverzekeringnemers. Voor het toezicht op de naleving van de nationalebepalingen betreffende de verzekeringsovereenkomsten kunnen z ĳ
alleen een niet-systematische mededeling van deze voorwaarden enandere documenten eisen, zonder dat dit vereiste voor de verzekerings-onderneming een voorwaarde vooraf voor de uitoefening van haarwerkzaamheden mag vormen.
De Lid-Staten kunnen de voorafgaande kennisgeving of de goedkeuring
van voorgestelde tariefverhogingen alleen als onderdeel van een alge-meen pr ĳscontrolesysteem handhaven of invoeren.
Artikel 30
1. In artikel 8, lid 4, van Richtl ĳn 88/357/EEG wordt punt b)
geschrapt. Derhalve wordt punt a) van dit lid als volgt gew ĳzigd:
„a) Onverminderd het hierna onder c) bepaalde is artikel 7, lid 2,
derde alinea, van toepassing wanneer de verzekeringsovereen-komst dekking geeft in verscheidene Lid-Staten waarvan tenminste één een verplichting tot verzekering oplegt.”.
2. Niettegenstaande elke str ĳdige bepaling, kan een Lid-Staat die
bepaalde verzekeringen verplicht stelt, eisen dat van de algemene enbĳzondere voorwaarden van de verplichte verzekeringen aan z ĳn
bevoegde autoriteiten kennisgeving wordt gedaan, voordat van dezevoorwaarden gebruik wordt gemaakt.
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 27
▼B
Artikel 31
1. Alvorens een verzekeringsovereenkomst af te sluiten moet de
verzekeringnemer door de verzekeringsonderneming in kennis wordengesteld van:
— het recht dat op de overeenkomst van toepassing is, hetz ĳwanneer
de part ĳen geen vr ĳheid van rechtskeuze hebben, hetz ĳten gevolge
van de keuze die de verzekeraar voorstelt als zulks wel het geval is;
— de regelingen voor het behandelen van klachten van verzekeringne-
mers over de overeenkomst, met inbegrip, in voorkomend geval, vanhet bestaan van een instantie die belast is met het onderzoeken vanklachten, zonder afbreuk te doen aan de mogel ĳkheid voor de
verzekeringnemer een gerechtel ĳke procedure aan te spannen.
2. De in lid 1 bedoelde verplichting geldt enkel wanneer de verzeke-
ringnemer een natuurl ĳke persoon is.
3. De toepassingsmodaliteiten van dit artikel worden geregeld
volgens de wetgeving van de Lid-Staat waar het risico is gelegen.
TITEL IV
BEPALINGEN BETREFFENDE DE VR ĲE VESTIGING EN HET VR Ĳ
VERRICHTEN VAN DIENSTEN
Artikel 32
Artikel 10 van Richtl ĳn 73/239/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 10
1. Iedere verzekeringsonderneming die op het grondgebied van
een andere Lid-Staat een b ĳkantoor wenst te vestigen, stelt de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst daarvan inkennis.2. De Lid-Staten verlangen dat de verzekeringsonderne-ming die op het grondgebied van een andere Lid-Staat een b ĳkan-
toor wenst te vestigen, de in lid 1 bedoelde kennisgeving vergezelddoet gaan van de volgende gegevens:
a) de naam van de Lid-Staat op het grondgebied waarvan z ĳvoor-
nemens is het b ĳkantoor te vestigen;
b) haar programma van werkzaamheden, waarin met name de aard
van de voorgenomen verrichtingen en de organisatiestructuurvan het b ĳkantoor worden vermeld;
c) het adres in de Lid-Staat van het b ĳkantoor waar documenten
kunnen worden opgevraagd en afgeleverd, met dien verstandedat dit adres hetzelfde is als datgene waaraan de mededelingenvoor de algemeen gevolmachtigde worden gericht;
d) de naam en het adres van de algemeen gevolmachtigde van het
bĳkantoor, aan wie voldoende bevoegdheden moeten z ĳn
verleend om de onderneming ten opzichte van derden teverbinden en om haar tegenover de autoriteiten en de rechterl ĳke
instanties van de Lid-Staat van het b ĳkantoor te vertegenwoor-
digen. In het geval van Lloyd’s mogen zich b ĳeventuele
geschillen in de Lid-Staat van het b ĳkantoor welke voortvloeien
uit aangegane verbintenissen, voor de verzekerden geen groteremoeilĳkheden voordoen dan b ĳvergel ĳkbare geschillen met
klassieke verzekeraars. Te dien einde moet onder de bevoegd-heden van de algemeen gevolmachtigde in het b ĳzonder de
bekwaamheid vallen, om in z ĳn hoedanigheid van algemeen
gevolmachtigde op voor de betrokken „underwriters” vanLloyd’s bindende w ĳze te worden gedagvaard.
Ingeval de verzekeringsonderneming haar b ĳkantoor de risico’s wil
laten dekken die z ĳn ingedeeld in branche 10 van punt A van de
bĳlage, met uitzondering van de wettel ĳke aansprakel ĳkheid van de
vervoerder, moet z ĳeen verklaring overleggen waarin staat dat z ĳis
toegetreden tot het nationale bureau en het nationale garantiefondsvan de Lid-Staat van het b ĳkantoor.3. Tenz ĳde bevoegde autori-
teiten van de Lid-Staat van herkomst, gelet op het betrokken project,redenen hebben om te tw ĳfelen aan de deugdel ĳkheid van de admi-
nistratieve structuur, aan de financiële positie van de verzekerings-
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 28
▼B
onderneming of aan de goede reputatie en de beroepskwalificatiesof -ervaring van de verantwoordel ĳke bestuurders en van de alge-
meen gevolmachtigde, doen z ĳbinnen drie maanden na ontvangst
van alle in lid 2 bedoelde gegevens, mededeling van deze gegevensaan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van het b ĳkantoor en
stellen z ĳde betrokken verzekeringsonderneming hiervan in kennis.
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst verklaren
tevens dat de verzekeringsonderneming de vereiste solvabiliteits-marge bezit, berekend overeenkomstig het bepaalde in de artikelen16 en 17.
Wanneer de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst
weigeren de in lid 2 bedoelde gegevens mee te delen aan debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van het b ĳkantoor, delen z ĳ
de redenen van deze weigering binnen drie maanden na ontvangstvan alle gegevens aan de betrokken verzekeringsonderneming mee.Tegen deze weigering of het uitbl ĳven van een antwoord staat
beroep open b ĳde rechter in de Lid-Staat van
herkomst.4. Voordat het b ĳkantoor van de verzekeringsonderne-
ming met z ĳn werkzaamheden aanvangt, beschikken de bevoegde
autoriteiten van de Lid-Staat van het b ĳkantoor over twee maanden,
te rekenen vanaf de ontvangst van de in lid 3 bedoelde mededeling,om in voorkomend geval aan de bevoegde autoriteiten van deLid-Staat van herkomst de voorwaarden, verband houdende met hetalgemeen belang, aan te geven waaronder deze werkzaamheden inde Lid-Staat van het b ĳkantoor moeten worden uitgeoe-
fend.5. Zodra een mededeling van de bevoegde autoriteiten vande Lid-Staat van het b ĳkantoor is binnengekomen of, wanneer deze
niet reageren, zodra de in lid 4 bedoelde term ĳn is verstreken, mag
het b ĳkantoor worden gevestigd en met z ĳn werkzaamheden
aanvangen.6. In geval van w ĳziging van de inhoud van een van
de overeenkomstig lid 2, onder b), c) en d), verstrekte gegevens,stelt de verzekeringsonderneming de bevoegde autoriteiten van deLid-Staat van herkomst en van de Lid-Staat van het b ĳkantoor
schriftel ĳk van de betreffende w ĳziging in kennis, zulks ten minste
een maand vóór de toepassing van de w ĳziging, opdat de bevoegde
autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst en de bevoegde autori-teiten van de Lid-Staat van het b ĳkantoor overeenkomstig lid 3,
respectievel ĳk lid 4, hun taak kunnen vervullen.”.
Artikel 33
Artikel 11 van Richtl ĳn 73/239/EEG vervalt.
Artikel 34
Artikel 14 van Richtl ĳn 88/357/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 14
Elke verzekeringsonderneming die voornemens is haar werkzaam-
heden voor het eerst in het kader van het vr ĳverrichten van dien-
sten in één of meer Lid-Staten uit te oefenen, is gehouden debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst hiervan voorafin kennis te stellen, met opgave van de aard van de risico’s die z ĳ
voornemens is te dekken.”.
Artikel 35
Artikel 16 van Richtl ĳn 88/357/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 16
1. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst delen
binnen één maand na de in artikel 14 bedoelde kennisgeving aan deLid-Staat of de Lid-Staten op het grondgebied waarvan de verzeke-ringsonderneming voornemens is in het kader van het vr ĳverrichten
van diensten werkzaamheden uit te oefenen, mee:
a) dat de verzekeringsonderneming de vereiste solvabiliteitsmarge
bezit, berekend overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 16en 17 van Richtl ĳn 73/239/EEG;
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 29
▼B
b) de branches die de onderneming mag uitoefenen;
c) de aard van de risico’s die de onderneming voornemens is in de
Lid-Staat van dienstverrichting te dekken.
Zĳstellen tegel ĳkertĳd de betrokken onderneming daarvan in
kennis.
Elke Lid-Staat op wiens grondgebied een verzekeringsonderneming
voornemens is, in het kader van het vr ĳverrichten van diensten, de
in branche 10 van punt A van de b ĳlage b ĳRichtl ĳn 73/239/EEG
ingedeelde risico’s te dekken, met uitzondering van de wettel ĳke
aansprakel ĳkheid van de vervoerder, kan eisen dat betrokken onder-
neming:
— de naam en het adres bekend maakt van de vertegenwoordiger
van de verzekeringsonderneming bedoeld in artikel 12 bis, lid 4,van deze richtl ĳn;
— een verklaring overlegt waarin staat dat de onderneming is
toegetreden tot het nationale bureau en het nationale garantie-fonds van de Lid-Staat van dienstverrichting.2. Wanneer de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst de in lid 1bedoelde gegevens niet meedelen binnen de gestelde term ĳn, delen
zĳde redenen van deze weigering binnen die zelfde term ĳn aan de
verzekeringsonderneming mee. Tegen deze weigering moet beroepopenstaan b ĳde rechter in de Lid-Staat van herkomst.3. De
verzekeringsonderneming kan haar werkzaamheden aanvangenvanaf de officieel bevestigde datum waarop haar bericht is gegevenvan de in lid 1, eerste alinea, bedoelde mededeling.”.
Artikel 36
Artikel 17 van Richtl ĳn 88/357/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 17
Wanneer de verzekeringsonderneming voornemens is in de in
artikel 14 bedoelde gegevens een w ĳziging aan te brengen, volgt z ĳ
daartoe de in de artikelen 14 en 16 bepaalde procedure.”.
Artikel 37
De tweede en de derde alinea van lid 2, alsmede lid 3 van artikel 12 en
de artikelen 13 en 15 van Richtl ĳn 88/357/EEG vervallen.
Artikel 38
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van het b ĳkantoor of van de
Lid-Staat van dienstverrichting kunnen voorschr ĳven dat de gegevens
die zĳop grond van de bepalingen van deze richtl ĳn kunnen verlangen
met betrekking tot de activiteit van de verzekeringsondernemingen dieop het grondgebied van die Lid-Staat werkzaam z ĳn, hun in de officiële
taal (of talen) van die Lid-Staat worden verstrekt.
Artikel 39
1. Artikel 18 van de Richtl ĳn 88/357/EEG vervalt.
2. De Lid-Staat van het b ĳkantoor of de Lid-Staat van dienstverrich-
ting stelt geen bepalingen vast waarin de voorafgaande goedkeuring ofde systematische mededeling wordt geëist van de algemene en b ĳzon-
dere voorwaarden van de verzekeringspolissen, de tarieven, en deformulieren en andere documenten waarvan een verzekeringsonderne-ming gebruik wil maken in haar betrekkingen met de verzekeringne-mers. Voor het toezicht op de naleving van z ĳn nationale bepalingen
betreffende verzekeringsovereenkomsten kan h ĳvan een verzekerings-
onderneming die op z ĳn grondgebied in het kader van het recht van
vestiging of in het kader van het vr ĳverrichten van diensten het
verzekeringsbedr ĳf wenst uit te oefenen, slechts een niet-systematische
mededeling eisen van deze voorwaarden of andere documenten waarvanzĳgebruik wenst te maken, zonder dat dit vereiste voor de verzeke-
ringsonderneming een voorwaarde vooraf voor de uitoefening van haarwerkzaamheden mag vormen.
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 30
▼B
3. De Lid-Staat van het b ĳkantoor of de Lid-Staat van dienstverrich-
ting kan de voorafgaande kennisgeving of de goedkeuring van voorge-stelde tariefverhogingen alleen als onderdeel van een algemeen pr ĳs-
controlesysteem handhaven of invoeren.
Artikel 40
1. Artikel 19 van Richtl ĳn 88/357/EEG vervalt.
2. Iedere verzekeringsonderneming die in het kader van het recht van
vestiging of in het kader van het vr ĳverrichten van diensten werkzaam-
heden uitoefent, moet aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat vanhet bĳkantoor respectievel ĳk de Lid-Staat van dienstverrichting alle
voor de toepassing van dit artikel gevraagde documenten overleggen,voor zover ook de verzekeringsondernemingen die hun hoofdkantoor indeze Lid-Staten hebben daartoe z ĳn gehouden.
3. Indien de bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat vaststellen dat
een verzekeringsonderneming die een b ĳkantoor op het grondgebied
van die Lid-Staat heeft of aldaar in het kader van het vr ĳverrichten van
diensten werkzaam is, zich niet houdt aan de rechtsvoorschriften van deLid-Staat die op haar van toepassing z ĳn, verzoeken z ĳde betrokken
onderneming een einde te maken aan deze onregelmatigheid.
4. Indien de betrokken onderneming niet het nodige doet, stellen de
bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staat de bevoegde autori-teiten van de Lid-Staat van herkomst hiervan in kennis. Deze laatstetreffen onverw ĳld alle passende maatregelen opdat de betrokken onder-
neming een eind maakt aan de onregelmatigheid. De aard van dezemaatregelen wordt ter kennis van de bevoegde autoriteiten van debetrokken Lid-Staat gebracht.
5. Indien de onderneming, ondanks de door de Lid-Staat van
herkomst getroffen maatregelen, of omdat deze maatregelen ontoerei-kend z ĳn of die Lid-Staat geen maatregelen treft, inbreuk bl ĳft maken
op de in de betrokken Lid-Staat geldende rechtsregels, kan deze laatste,na de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst daarvan opde hoogte te hebben gebracht, passende maatregelen nemen om verdereonregelmatigheden te voorkomen of te beteugelen en, voor zover zulksvolstrekt noodzakel ĳk is, de onderneming te beletten op z ĳn grondge-
bied nog nieuwe verzekeringsovereenkomsten te sluiten. De Lid-Statenzorgen ervoor dat de voor deze maatregelen noodzakel ĳke kennisge-
vingen op hun grondgebied mogel ĳk worden gemaakt.
6. De leden 3, 4 en 5 laten de bevoegdheid van de betrokken Lid-
Staten onverlet om in dringende gevallen passende maatregelen tetreffen om inbreuken op hun grondgebied te voorkomen. Zo kunnen z ĳ
onder meer een verzekeringsonderneming beletten op hun grondgebiednog nieuwe verzekeringsovereenkomsten te sluiten.
7. De leden 3, 4 en 5 laten de bevoegdheid van de Lid-Staten
onverlet om overtredingen op hun grondgebied te bestraffen.
8. Indien de verzekeringsonderneming die de inbreuk heeft gepleegd,
in de betrokken Lid-Staat een vestiging heeft of er goederen bezit,kunnen de bevoegde autoriteiten van deze Lid-Staat, overeenkomstig denationale wetgeving, de voor deze inbreuk vastgestelde administratievesancties ten uitvoer leggen ten aanzien van deze vestiging of dezegoederen.
9. Elke op grond van de leden 4 tot en met 8 genomen maatregel die
sancties of beperkingen van de uitoefening van het verzekeringsbedr ĳf
inhoudt, moet met redenen worden omkleed en ter kennis van debetrokken onderneming worden gebracht.
10. De Commissie legt om de twee jaar aan het Comité voor het
verzekeringswezen dat is opgericht b ĳRichtl ĳn 91/675/EEG een
verslag voor met een overzicht van het aantal en de aard van degevallen waarin in elke Lid-Staat in de zin van artikel 10 van Richtl ĳn
73/239/EEG of van artikel 16 van Richtl ĳn 88/357/EEG, zoals b ĳde
onderhavige richtl ĳn gew ĳzigd, weigering heeft plaatsgevonden of
maatregelen z ĳn genomen overeenkomstig lid 5. De Lid-Staten verlenen
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 31
▼B
aan de Commissie hun medewerking door de nodige informatie teverstrekken voor het opstellen van dat verslag.
Artikel 41
Deze richtl ĳn belet verzekeringsondernemingen die hun hoofdkantoor
in een Lid-Staat hebben niet, hun diensten met alle beschikbare commu-nicatiemiddelen te adverteren in de Lid-Staat van het b ĳkantoor of de
Lid-Staat van dienstverrichting, mits z ĳalle eventuele voorschriften
inzake de vorm en inhoud van dit adverteren in acht nemen die z ĳn
vastgesteld om redenen van algemeen belang.
Artikel 42
1. Artikel 20 van Richtl ĳn 88/357/EEG vervalt.
2. In geval van liquidatie van een verzekeringsonderneming worden
de verbintenissen die voortvloeien uit overeenkomsten die door eenbĳkantoor of in het kader van het vr ĳverrichten van diensten z ĳn
gesloten, op dezelfde w ĳze nagekomen als de verbintenissen die voort-
vloeien uit de andere verzekeringsovereenkomsten van deze onderne-ming, zonder onderscheid naar nationaliteit van verzekerden en begun-stigden.
Artikel 43
1. Artikel 21 van Richtl ĳn 88/357/EEG vervalt.
2. Wanneer een verzekering wordt aangeboden op grond van het
recht van vestiging of in het kader van het vr ĳverrichten van diensten,
moet aan de verzekeringnemer vóór het aangaan van enige verbintenisworden meegedeeld in welke Lid-Staat het hoofdkantoor en, in voorko-mend geval, het b ĳkantoor waarmee de overeenkomst wordt gesloten, is
gevestigd.
Wanneer aan de verzekeringnemer documenten worden verstrekt, moet
daarin de in de eerste alinea bedoelde informatie worden vermeld.
De in de eerste twee alinea’s bedoelde verplichtingen gelden niet voor
de in artikel 5, onder d), van Richtl ĳn 73/239/EEG bedoelde risico’s.
3. In de overeenkomst of andere documenten waarb ĳde dekking
wordt verleend, alsmede in het verzekeringsvoorstel wanneer de verze-keringnemer daardoor wordt gebonden, moet het adres worden vermeldvan het hoofdkantoor en, in voorkomend geval, van het b ĳkantoor van
de verzekeringsonderneming dat de dekking verleent.
Elke Lid-Staat kan eisen dat de naam en het adres van de vertegenwoor-
diger van de verzekeringsonderneming als bedoeld in artikel 12 bis, lid4, van Richtl ĳn 88/357/EEG, ook in de in de eerste alinea bedoelde
documenten z ĳn opgenomen.
Artikel 44
1. Artikel 22 van Richtl ĳn 88/357/EEG vervalt.
2. Iedere verzekeringsonderneming moet, afzonderl ĳk voor in het
kader van vestiging en in het kader van het vr ĳverrichten van diensten
tot stand gekomen verzekeringen en verrichtingen, de bevoegde autori-teiten van de Lid-Staat van herkomst in kennis stellen van de perLid-Staat en per branchegroep geboekte premies, schadegevallen enprovisies, telkens zonder aftrek van herverzekering, alsmede voorbranche 10 van punt A van de b ĳlage b ĳRichtl ĳn 73/239/EEG, met
uitzondering van de wettel ĳke aansprakel ĳkheid van de vervoerder, de
frequentie en de gemiddelde kosten van de schadegevallen.
De branchegroepen z ĳn als volgt gedefinieerd:
— ongevallen en ziekte (nr. 1 en nr. 2);
— voertuigenverzekering (nr. 3, nr. 7 en nr. 10; de c ĳfers betreffende
branche nr. 10, met uitzondering van de wettel ĳke aansprakel ĳkheid
van de vervoerder, worden afzonderl ĳk gespecificeerd);
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 32
▼B
— brand en-andere schaden aan zaken (nr. 8 en 9);
— luchtvaart-, zee- en transportverzekering (nr. 4, nr. 5, nr. 6, nr. 7, nr.
11 en nr. 12);
— algemene wettel ĳke aansprakel ĳkheid (nr. 13);
— krediet en borgtocht (nr. 14 en nr. 15);— overige branches (nr. 16, nr. 17 en nr. 18).
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst delen de
bedoelde gegevens binnen een redel ĳke term ĳn in geaggregeerde vorm
mee aan de bevoegde autoriteiten van elke betrokken Lid-Staat diedaarom verzoeken.
Artikel 45
1. Artikel 24 van Richtl ĳn 88/357/EEG vervalt.
2. Deze richtl ĳn houdt geen beperking in van het recht van de
Lid-Staten om de verzekeringsondernemingen die op hun grondgebiedop grond van het recht van vestiging of in het kader van het vr ĳ
verrichten van diensten werkzaam z ĳn, te verplichten om te z ĳn aange-
sloten b ĳ, en om onder dezelfde voorwaarden als de in de betreffende
Lid-Staat toegelaten verzekeringsondernemingen deel te nemen aan,elke regeling die bedoeld is om de betaling van schadevergoeding aanverzekerden en benadeelde derden te garanderen.
Artikel 46
1. Artikel 25 van Richtl ĳn 88/357/EEG vervalt.
2. Onverminderd een latere harmonisatie is elke verzekeringsover-
eenkomst uitsluitend onderworpen aan de indirecte belastingen en para-fiscale heffingen op verzekeringspremies die bestaan in de Lid-Staatwaar het risico is gelegen in de zin van artikel 2, onder d), van Richtl ĳn
88/357/EEG, en wat Spanje betreft, aan de extra heffingen die b ĳwet
zĳn ingesteld ten behoeve van het Spaanse „Consorcio de compensa-
ción de Seguros” voor het vervullen van z ĳn taak met betrekking tot de
compensatie van verliezen die het gevolg z ĳn van uitzonderl ĳke
gebeurtenissen die zich in deze Lid-Staat voordoen.
In afw ĳking van artikel 2, onder d), eerste streepje, van Richtl ĳn
88/357/EEG, en met het oog op de toepassing van dit lid, vormen deroerende zaken die zich bevinden in een op het grondgebied van eenLid-Staat gelegen onroerende zaak, met uitzondering van commerciëletransitogoederen, een in die Lid-Staat gelegen risico, ook al worden deonroerende zaak en de inhoud daarvan niet door dezelfde verzekering-spolis gedekt.
Het recht dat krachtens artikel 7 van Richtl ĳn 88/357/EEG op de
overeenkomst van toepassing is, is niet van invloed op de belastingrege-ling die van toepassing is.
Behoudens een latere harmonisatie past elke Lid-Staat op de verzeke-
ringsondernemingen die risico’s op z ĳn grondgebied dekken, z ĳn natio-
nale bepalingen toe betreffende de maatregelen met het oog op deinning van de verschuldigde indirecte belastingen en parafiscaleheffingen in de zin van de eerste alinea.
TITEL V
OVERGANGSBEPALINGEN
Artikel 47
De Bondsrepubliek Duitsland mag de toepassing van artikel 54, lid 2,
tweede alinea, eerste zin, tot 1 januari 1996 uitstellen. Tot die datum isin het in artikel 54, lid 2, bedoelde geval het bepaalde in de volgendealinea van toepassing.
Wanneer de technische grondslag voor de berekening van de premies
overeenkomstig artikel 54, lid 2, tweede alinea, derde zin, aan debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst is medegedeeld,delen deze autoriteiten die gegevens onverw ĳld mede aan de autori-
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 33
▼B
teiten van de Lid-Staat waar het risico is gelegen, ten einde deze in staatte stellen hun opmerkingen te formuleren. Indien de bevoegde autori-teiten van de Lid-Staat van herkomst met deze opmerkingen geenrekening houden, stellen z ĳde bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat
waar het risico is gelegen, uitvoerig in kennis van de redenen daarvan.
Artikel 48
De Lid-Staten kunnen verzekeringsondernemingen met hoofdkantoor op
hun grondgebied waarvan de gebouwen en terreinen die tegenover detechnische voorzieningen staan, op het t ĳdstip van kennisgeving van
deze richtl ĳn het in artikel 22, lid 1, onder a), bedoelde percentage
overschr ĳden, een uiterl ĳk op 31 december 1998 verstr ĳkende term ĳn
toestaan om aan dat percentage te voldoen.
Artikel 49
Het Koninkr ĳk Denemarken mag de toepassing van de bepalingen van
deze richtl ĳn op de verplichte arbeidsongevallenverzekering tot 1
januari 1999 uitstellen. T ĳdens deze periode bl ĳft de uitzondering van
artikel 12, lid 2, van Richtl ĳn 88/357/EEG inzake arbeidsongevallen in
Denemarken van toepassing.
Artikel 50
Tot en met 31 december 1996 voor Spanje, en tot en met 31 december
1998 voor Griekenland en Portugal, geldt de volgende overgangsrege-ling voor overeenkomsten tot dekking van uitsluitend in een van dezeLid-Staten gelegen risico’s, de in artikel 5, onder d), van Richtl ĳn
73/239/EEG omschreven risico’s uitgezonderd:
a) in afw ĳking van artikel 8, lid 3, van Richtl ĳn 73/239/EEG, en de
artikelen 29 en 39 van deze richtl ĳn, kunnen de bevoegde autori-
teiten van deze Lid-Staten eisen dat de algemene en b ĳzondere
voorwaarden van de verzekeringspolissen worden meegedeeldalvorens deze polissen in omloop worden gebracht;
b) het bedrag van de technische voorzieningen in verband met de in dit
artikel bedoelde overeenkomsten wordt onder toezicht van debetrokken Lid-Staat vastgesteld volgens de regels die door die Lid-Staat z ĳn bepaald of, b ĳontstentenis daarvan, volgens de overeen-
komstig de bepalingen van deze richtl ĳno pz ĳn grondgebied geves-
tigde prakt ĳken. De dekking van die voorzieningen door gel ĳkwaar-
dige en congruente activa en de lokalisatie van die activa vindenonder toezicht van die Lid-Staat plaats volgens de regels of prak-tĳken die in die Lid-Staat overeenkomstig de bepalingen van deze
richtlĳn tot stand z ĳn gekomen.
TITEL VI
SLOTBEPALINGEN
Artikel 51
De technische aanpassingen die op de hierna genoemde punten in
Richtl ĳn 73/239/EEG, Richtl ĳn 88/357/EEG en deze richtl ĳn moeten
worden aangebracht, worden vastgesteld volgens de procedure vanRichtl ĳn 91/675/EEG:
— uitbreiding van de l ĳst van rechtsvormen in artikel 8, lid 1, onder a),
van Richtl ĳn 73/239/EEG;
—wĳziging van de in de b ĳlage b ĳRichtl ĳn 73/239/EEG opgenomen
lĳst of aanpassing van de terminologie van die l ĳst, om met de
ontwikkelingen op de verzekeringsmarkt rekening te houden;
— verduidel ĳking van de in artikel 16, lid 1, van Richtl ĳn 73/239/EEG
opgesomde bestanddelen van de solvabiliteitsmarge, om met deschepping van nieuwe financiële instrumenten rekening te houden;
—wĳziging van het in artikel 17, lid 2, van Richtl ĳn 73/239/EEG
vastgestelde minimumbedrag van het garantiefonds, om met deeconomische en financiële ontwikkelingen rekening te houden;
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 34
▼B
—wĳziging, om met de schepping van nieuwe financiële instrumenten
rekening te houden, van de in artikel 21 van deze richtl ĳn opge-
nomen l ĳst van categorieën van activa die ter dekking van de
technische voorzieningen worden aanvaard en van de in artikel 22vastgestelde voorschriften betreffende de spreiding;
—wĳziging van de versoepelingen van de congruentieregels, waarin in
bĳlage 1 b ĳRichtl ĳn 88/357/EEG is voorzien, om met de ontwikke-
ling van nieuwe instrumenten ter dekking van het valutarisico of devooruitgang b ĳde Economische en Monetaire Unie rekening te
houden;
— verduidel ĳking van de definities, om een eenvormige toepassing van
Richtl ĳn 73/239/EEG, Richtl ĳn 88/357/EEG en deze richtl ĳni nd e
gehele Gemeenschap te garanderen.
Artikel 52
1. De b ĳkantoren die, overeenkomstig de bepalingen van de Lid-
Staat van vestiging, hun werkzaamheden hebben aangevangen vóór deinwerkingtreding van de toepassingsbepalingen van deze richtl ĳn,
worden geacht onderworpen te z ĳn geweest aan de procedure van
artikel 10, leden 1 tot en met 5, van Richtl ĳn 73/239/EEG. Z ĳvallen
vanaf genoemde inwerkingtreding onder de artikelen 15, 19, 20 en 22van Richtl ĳn 73/239/EEG en artikel 40 van deze richtl ĳn.
2. De artikelen 34 en 35 doen geen afbreuk aan de rechten die z ĳn
verkregen door verzekeringsondernemingen welke vóór de inwerking-treding van de toepassingsbepalingen van deze richtl ĳn werkzaam
waren in het kader van het vr ĳverrichten van diensten.
Artikel 53
In Richtl ĳn 73/239/EEG wordt het volgende artikel ingevoegd:
„Artikel 28 bis
1. Elke Lid-Staat verleent, onder de in het nationale recht vastge-
stelde voorwaarden, aan de op z ĳn grondgebied gevestigde agent-
schappen en b ĳkantoren, als bedoeld in deze titel, toestemming om
hun verzekeringsportefeuille geheel of gedeeltel ĳk over te dragen
aan een in dezelfde Lid-Staat gevestigde overnemer, indien debevoegde autoriteiten van die Lid-Staat, of in voorkomend geval dievan de in artikel 26 bedoelde Lid-Staat, verklaren dat de overnemer,mede gelet op de overdracht, de vereiste solvabiliteitsmargebezit.2. Elke Lid-Staat verleent, onder de in het nationale rechtvastgestelde voorwaarden, aan de op z ĳn grondgebied gevestigde
agentschappen en b ĳkantoren, als bedoeld in deze titel, toestemming
om hun verzekeringsportefeuille geheel of gedeeltel ĳk over te
dragen aan een verzekeringsonderneming die haar hoofdkantoor ineen andere Lid-Staat heeft, indien de bevoegde autoriteiten van dieLid-Staat verklaren dat de overnemer, mede gelet op de overdracht,de vereiste solvabiliteitsmarge bezit.3. Indien een Lid-Staat,onder de in het nationale recht vastgestelde voorwaarden, aan de opzĳn grondgebied gevestigde agentschappen en b ĳkantoren, als
bedoeld in deze titel, toestemming verleent om hun verzekeringspor-tefeuille geheel of gedeeltel ĳk over te dragen aan een op het grond-
gebied van een andere Lid-Staat opgericht agentschap of b ĳkantoor,
als bedoeld in deze titel, overtuigt h ĳzich ervan dat de bevoegde
autoriteiten van de Lid-Staat van de overnemer, of in voorkomendgeval die van de in artikel 26 bedoelde Lid-Staat, verklaren dat deovernemer, mede gelet op de overdracht, de vereiste solvabiliteits-marge bezit, dat de wetgeving van de Lid-Staat van de overnemer inde mogel ĳkheid van een dergel ĳke overdracht voorziet en dat die
Lid-Staat met de overdracht instemt.4. In de in de leden 1, 2 en 3bedoelde gevallen verleent de Lid-Staat waar het overdragendeagentschap of b ĳkantoor is gevestigd, toestemming voor de over-
dracht na de instemming te hebben verkregen van de bevoegdeautoriteiten van de Lid-Staat van het risico, wanneer deze niet deLid-Staat is waar het overdragende agentschap of b ĳkantoor is
gevestigd.5. De bevoegde autoriteiten van de geraadpleegde Lid-Staten delen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat vanherkomst van de overdragende verzekeringsonderneming hun advies
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 35
▼B
of hun instemming mede binnen drie maanden na ontvangst van het
verzoek; indien de geraadpleegde autoriteiten niet binnen dietermĳn hebben gereageerd, geldt zulks als een gunstig advies of als
een stilzw ĳgende instemming.6. De overeenkomstig dit artikel
toegestane overdracht wordt in de Lid-Staat waar het risico isgelegen bekendgemaakt onder de in het nationale recht vastgesteldevoorwaarden. Deze overdracht kan van rechtswege worden tegenge-worpen aan de verzekeringnemers, aan de verzekerden en aan allenvoor wie uit de overgedragen overeenkomsten rechten of verplich-tingen voortvloeien.
Deze bepaling doet geen afbreuk aan het recht van de Lid-Staten om
de verzekeringnemers de mogel ĳkheid te bieden de overeenkomst
binnen een bepaalde term ĳn na de overdracht op te zeggen.”.
Artikel 54
1. Onverminderd andersluidende bepalingen kan een Lid-Staat waar
overeenkomsten tot dekking van risico’s van branche 2 van punt A vande bĳlage b ĳRichtl ĳn 73/239/EEG de door het wettel ĳk stelsel van
sociale zekerheid geboden dekking geheel of gedeeltel ĳk kunnen
vervangen, verlangen dat deze overeenkomst voldoet aan de door dieLid-Staat vastgestelde b ĳzondere wettel ĳke bepalingen ter bescherming
van het algemeen belang waarop deze verzekering betrekking heeft, endat de bevoegde autoriteiten van deze Lid-Staat in kennis wordengesteld van de algemene en b ĳzondere voorwaarden van deze verzeke-
ring, alvorens deze in omloop wordt gebracht.
2. De Lid-Staten kunnen eisen dat de ziektekostenverzekering in de
zin van lid 1 — wat de technische aspecten betreft — op een metlevensverzekeringen vergel ĳkbare w ĳze wordt behandeld waarb ĳ:
— de premies worden berekend op basis van ziektetabellen en andere
relevante statistische gegevens van de Lid-Staat waar het risico isgelegen volgens de b ĳverzekeringen gehanteerde wiskundige
methode,
— een reserve voor veroudering wordt aangelegd,— de verzekeringsonderneming de overeenkomst slechts mag
opzeggen binnen een door de Lid-Staat waar het risico is gelegen,vastgestelde periode,
— de overeenkomst voorziet in de mogel ĳkheid dat ook b ĳlopende
contracten premies kunnen worden verhoogd en de uitbetalingenverlaagd,
— de overeenkomst voorziet in de mogel ĳkheid dat de verzekering-
nemer z ĳn lopende overeenkomst w ĳzigt in een nieuwe overeen-
komst die in overeenstemming is met lid 1 en die door dezelfdeverzekeringsonderneming of hetzelfde b ĳkantoor wordt aangeboden
en waarb ĳmet z ĳn verkregen rechten rekening wordt gehouden.
Inzonderheid dient de voor veroudering aangelegde reserve inaanmerking te worden genomen, en een nieuw medisch onderzoekmag slechts worden verlangd wanneer de dekking wordt uitgebreid.
In dit geval maken de bevoegde autoriteiten van deze Lid-Staten de
bedoelde ziektetabellen en andere in de eerste alinea bedoelde relevantestatistische gegevens bekend en zenden z ĳdie toe aan de bevoegde
autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst. De premies moeten op basisvan redel ĳke actuariële hypothesen voldoende z ĳn om de verzekerings-
ondernemingen in staat te stellen om, gelet op alle aspecten van hunfinanciële situatie, aan al hun verplichtingen te voldoen. De Lid-Staatvan herkomst eist dat de technische grondslag voor de premiebereke-ning aan de bevoegde autoriteiten van die Lid-Staat wordt meegedeeld,alvorens het produkt in omloop wordt gebracht. Het bepaalde in dit lidis eveneens van toepassing, wanneer bestaande verzekeringspolissenworden gew ĳzigd.
Artikel 55
De Lid-Staten kunnen van de verzekeringsondernemingen die op hun
grondgebied voor eigen risico de verplichte arbeidsongevallenverzeke-ring uitoefenen, verlangen dat z ĳde specifieke voorschriften naleven
die in hun nationale wetgeving ten aanzien van deze verzekering z ĳn
1992L0049 — NL — 07.08.1995 — 001.001 — 36
▼B
opgenomen, met uitzondering van de bepalingen inzake het financieeltoezicht, die onder de uitsluitende bevoegdheid van de Lid-Staat vanherkomst vallen.
Artikel 56
De Lid-Staten dragen er zorg voor dat tegen besluiten ten aanzien van
een verzekeringsonderneming, die worden genomen op grond vanwettel ĳke en bestuursrechtel ĳke bepalingen welke in overeenstemming
met deze richtl ĳnzĳn vastgesteld, beroep op de rechter openstaat.
Artikel 57
1. De Lid-Staten stellen uiterl ĳk op 31 december 1993 de nodige
wettel ĳke en bestuursrechtel ĳke bepalingen vast om aan deze richtl ĳn
te voldoen en doen deze bepalingen uiterl ĳk op 1 juli 1994 in werking
treden. Z ĳstellen de Commissie daarvan onverw ĳld in kennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen vaststellen, wordt in die bepa-
lingen naar deze richtl ĳn verwezen of wordt ernaar verwezen b ĳde
officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verw ĳ-
zing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
2. De Lid-Staten dragen er zorg voor de Commissie de tekst mee te
delen van de voornaamste bepalingen van intern recht die z ĳop het
onder deze richtl ĳn vallende gebied vaststellen.
Artikel 58
Deze richtl ĳn is gericht tot de Lid-Staten.