02018R1861 — NL — 03.08.2021 — 002.002

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

Gewijzigd bij:





Gerectificeerd bij:









▼B

VERORDENING (EU) 2018/1861 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 28 november 2018

betreffende de instelling, de werking en het gebruik van het Schengeninformatiesysteem (SIS) op het gebied van grenscontroles, tot wijziging van de Overeenkomst ter uitvoering van het Akkoord van Schengen en tot wijziging en intrekking van Verordening (EG) nr. 1987/2006







HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Algemene doelstelling van SIS

SIS heeft tot doel met behulp van de via dit systeem gecommuniceerde informatie een hoog niveau van veiligheid te garanderen in de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht in de Europese Unie, onder meer door handhaving van de openbare orde en veiligheid en vrijwaring van de veiligheid op het grondgebied van de lidstaten, en heeft eveneens tot doel de toepassing te garanderen van de bepalingen van het derde deel, titel V, hoofdstuk 2, VWEU inzake het verkeer van personen op het grondgebied van de lidstaten.

Artikel 2

Onderwerp

1. Bij deze verordening worden de voorwaarden en procedures vastgesteld voor het invoeren en verwerken in SIS van signaleringen in verband met onderdanen van derde landen en voor het uitwisselen van aanvullende informatie en extra gegevens met het oog op weigering van toegang tot en verblijf op het grondgebied van de lidstaten.

2. Bij deze verordening worden ook bepalingen vastgesteld betreffende de technische architectuur van SIS, betreffende de verantwoordelijkheden van de lidstaten en van het Agentschap van de Europese Unie voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (eu-LISA), betreffende gegevensverwerking, betreffende de rechten van de betrokken personen en betreffende aansprakelijkheid.

Artikel 3

Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

1. „signalering” : een in SIS ingevoerde reeks gegevens aan de hand waarvan de bevoegde autoriteiten een persoon kunnen identificeren met het oog op het uitvoeren van een specifieke actie;

2. „aanvullende informatie” : andere informatie dan de in SIS opgeslagen signaleringsgegevens, die gerelateerd is aan signaleringen in SIS en die via de Sirene-bureaus moet worden uitgewisseld: a) om de lidstaten in staat te stellen elkaar te raadplegen of elkaar inlichtingen te verstrekken bij de invoering van een signalering; b) bij een hit zodat de passende actie kan worden ondernomen; c) indien de gevraagde actie niet kan worden uitgevoerd; d) inzake de kwaliteit van de SIS-gegevens; e) inzake de verenigbaarheid en de prioriteit van signaleringen; f) inzake toegangsrechten;

3. „extra gegevens” : de in SIS opgeslagen en aan signaleringen in SIS gerelateerde gegevens die onmiddellijk ter beschikking van de bevoegde autoriteiten moeten staan wanneer personen over wie gegevens in SIS zijn ingevoerd, worden gelokaliseerd als gevolg van een doorzoeking van SIS;

4. „onderdaan van een derde land” : eenieder die geen burger van de Unie in de zin van artikel 20, lid 1, VWEU is, met uitzondering van begunstigden van rechten van vrij verkeer die gelijkwaardig zijn aan die van burgers van de Unie uit hoofde van overeenkomsten tussen de Unie of de Unie en haar lidstaten, enerzijds, en derde landen, anderzijds;

5. „persoonsgegevens” : persoonsgegevens als gedefinieerd in artikel 4, punt 1, van Verordening (EU) 2016/679;

6. „verwerking van persoonsgegevens” : een bewerking of een geheel van bewerkingen met betrekking tot persoonsgegevens of een geheel van persoonsgegevens, al dan niet uitgevoerd via geautomatiseerde procedés, zoals het verzamelen, vastleggen, registreren in logbestanden, ordenen, structureren, opslaan, veranderen of wijzigen, opvragen, raadplegen, gebruiken, verstrekken door middel van doorzenden, verspreiden of op andere wijze ter beschikking stellen, in overeenstemming brengen of combineren, beperken van de verwerking, wissen of vernietigen van gegevens;

7. „match” : de opeenvolging van de volgende stappen: a) een eindgebruiker voert een doorzoeking uit in SIS; b) uit die doorzoeking blijkt dat een andere lidstaat een signalering in SIS heeft ingevoerd, alsmede c) gegevens betreffende de signalering in SIS komen overeen met de gegevens van de doorzoeking;

8. „hit” : een match die voldoet aan de volgende criteria: a) hij is bevestigd door: i) de eindgebruiker, of ii) de bevoegde autoriteit overeenkomstig de nationale procedures, indien de betrokken match gebaseerd was op de vergelijking van biometrische gegevens, en b) er wordt om verdere acties verzocht;

9. „signalerende lidstaat” : de lidstaat die de signalering in SIS heeft ingevoerd;

10. „verlenende lidstaat” : de lidstaat die overweegt een verblijfsvergunning of een visum voor verblijf van langere duur te verlenen of te verlengen, of verleend of verlengd heeft, en die bij de raadplegingsprocedure met een andere lidstaat betrokken is;

11. „uitvoerende lidstaat” : de lidstaat die de gevraagde actie naar aanleiding van een hit uitvoert of heeft uitgevoerd;

12. „eindgebruiker” : een personeelslid van een bevoegde autoriteit dat gemachtigd is CS-SIS, N.SIS of een technische kopie daarvan rechtstreeks te doorzoeken;

13. „biometrische gegevens” : persoonsgegevens die het resultaat zijn van een specifieke technische verwerking met betrekking tot de fysieke of fysiologische kenmerken van een natuurlijke persoon op grond waarvan eenduidige identificatie van die natuurlijke persoon mogelijk is of wordt bevestigd, met name foto's, gezichtsopnamen en dactyloscopische gegevens;

14. „dactyloscopische gegevens” : gegevens over vingerafdrukken en handpalmafdrukken, die vanwege hun uniciteit en de referentiepunten die zij bevatten, accurate en definitieve vergelijkingen mogelijk maken ten aanzien van de identiteit van een persoon;

15. „gezichtsopname” : een digitale afbeelding van het gezicht met toereikende resolutie en kwaliteit voor gebruik bij geautomatiseerde biometrische matching;

16. „terugkeer” : terugkeer als omschreven in artikel 3, punt 3, van Richtlijn 2008/115/EG;

17. „inreisverbod” : een inreisverbod als omschreven in artikel 3, punt 6, van Richtlijn 2008/115/EG;

18. „terroristische misdrijven” : strafbare feiten naar nationaal recht bedoeld in de artikelen 3 tot en met 14 van Richtlijn (EU) 2017/541 van het Europees Parlement en de Raad ( 1 ), of, voor de niet door die richtlijn gebonden lidstaten, strafbare feiten die daaraan gelijkwaardig zijn;

19. „verblijfsvergunning” : een verblijfsvergunning als omschreven in artikel 2, punt 16, van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad ( 2 );

20. „visum voor een verblijf van langere duur” : een visum als omschreven in artikel 18, lid 1, van de overeenkomst ter uitvoering van het Akkoord van Schengen;

21. „gevaar voor de volksgezondheid” : een gevaar voor de volksgezondheid als gedefinieerd in artikel 2, punt 21, van Verordening (EU) 2016/399;

▼M1

22. „ESP” : het Europees zoekportaal ingesteld bij artikel 6, lid 1, van Verordening (EU) 2019/817 van het Europees Parlement en de Raad ( 3 );

23. „gezamenlijke BMS” : de gezamenlijke dienst voor biometrische matching ingesteld bij artikel 12, lid 1, van Verordening (EU) 2019/817;

24. „CIR” : het gemeenschappelijke identiteitsregister ingesteld bij artikel 17, lid 1, van Verordening (EU) 2019/817;

25. „MID” : de detector van meerdere identiteiten ingesteld bij artikel 25, lid 1, van Verordening (EU) 2019/817.

▼B

Artikel 4

Technische architectuur en werkwijze van SIS

1. SIS bestaat uit: a) een centraal systeem (het centrale SIS) bestaande uit: i) een technisch ondersteunende voorziening („CS-SIS”) die een databank (de „SIS-databank”), met inbegrip van een CS-SIS-back-up, bevat; ii) een uniforme nationale interface („NI-SIS”); ▼M1 b) een nationaal systeem (N.SIS) in elk van de lidstaten, bestaande uit de nationale datasystemen die in verbinding staan met het centrale SIS, en minstens één nationale of gedeelde N.SIS-back-up, c) een communicatie-infrastructuur tussen CS-SIS, CS-SIS-back-up en de NI-SIS („communicatie-infrastructuur”) waarmee een versleuteld virtueel netwerk tot stand wordt gebracht dat specifiek bestemd is voor SIS-gegevens en voor de uitwisseling van gegevens tussen de Sirene-bureaus, als bedoeld in artikel 7, lid 2, en d) een beveiligde communicatie-infrastructuur tussen CS-SIS en de centrale infrastructuren van het ESP, de gezamenlijke BMS en de MID. ▼B

Een N.SIS als bedoeld onder b), kan een gegevensbestand bevatten (een „nationale kopie”) met een volledige of gedeeltelijke kopie van de SIS-databank. Twee of meer lidstaten kunnen in een van hun N.SIS een gedeelde kopie onderbrengen die door die lidstaten gezamenlijk kan worden gebruikt. Een dergelijke gedeelde kopie wordt beschouwd als de nationale kopie van elk van de deelnemende lidstaten.

Een gedeelde N.SIS-back-up als bedoeld onder b), kan gezamenlijk door twee of meer lidstaten worden gebruikt. In dergelijke gevallen wordt de gedeelde back-up beschouwd als de N.SIS-back-up van elk van die deelnemende lidstaten. Het N.SIS en de back-up daarvan kunnen tegelijkertijd worden gebruikt om een ononderbroken beschikbaarheid voor de eindgebruikers te waarborgen.

Lidstaten die voornemens zijn een gedeelde kopie of een gedeelde N.SIS-back-up op te zetten die gezamenlijk kan worden gebruikt, komen hun respectieve verantwoordelijkheden schriftelijk overeen. Zij melden hun regeling aan de Commissie.

De communicatie-infrastructuur ondersteunt en draagt bij tot het waarborgen van de ononderbroken beschikbaarheid van SIS. Zij omvat redundante en afzonderlijke paden voor de verbindingen tussen CS-SIS en de CS-SIS-back-up en ook redundante en afzonderlijke paden voor de verbindingen tussen ieder nationaal SIS-netwerktoegangspunt, en CS-SIS en de CS-SIS-back-up.

2. SIS-gegevens worden door de lidstaten ingevoerd, bijgewerkt, gewist en doorzocht via hun eigen N.SIS. De lidstaten die een gedeeltelijke of volledige nationale kopie of een gedeeltelijke of volledige gedeelde kopie gebruiken, maken die kopie beschikbaar om op het grondgebied van elk van die lidstaten geautomatiseerde doorzoeking mogelijk te maken. De gedeeltelijke nationale of gedeelde kopie bevat ten minste de gegevens als bedoeld in artikel 20, lid 2, onder a) tot en met v). De N.SIS-gegevensbestanden van andere lidstaten kunnen niet worden doorzocht, behalve in het geval van gedeelde kopieën.

3. CS-SIS zorgt voor technische toezichts- en beheersfuncties en heeft een CS-SIS-back-up die alle functies van de hoofd-CS-SIS kan overnemen wanneer dit uitvalt. CS-SIS en de CS-SIS-back-up bevinden zich op de twee technische locaties van eu-LISA.

4. eu-LISA voert technische oplossingen door om de ononderbroken beschikbaarheid van SIS te versterken, hetzij door de gelijktijdige werking van de CS-SIS en de back-up van de CS-SIS, mits de back-up van de CS-SIS kan blijven zorgen voor de werking van SIS als de CS-SIS uitvalt, hetzij door verdubbeling van het systeem of de componenten ervan. Niettegenstaande de procedurele voorschriften in artikel 10 van Verordening (EU) 2018/1726 maakt eu-LISA uiterlijk op 28 december 2019 een studie van de opties voor technische oplossingen, met een onafhankelijke effectbeoordeling en kosten-batenanalyse.

5. Zo nodig kan eu-LISA in uitzonderlijke omstandigheden tijdelijk een extra kopie van de SIS-databank ontwikkelen.

6. CS-SIS levert de nodige diensten voor het invoeren en verwerken van SIS-gegevens, inclusief voor doorzoekingen van de SIS-databank. Voor de lidstaten die een nationale of gedeelde kopie gebruiken, verzorgt CS-SIS: a) de online bijwerking van de nationale kopieën; b) de synchronisatie van en de samenhang tussen de nationale kopieën en de SIS-databank, en c) het proces van de initialisatie en het herstel van de nationale kopieën.

7. CS-SIS zorgt voor ononderbroken beschikbaarheid.

▼M1

8. Onverminderd de leden 1 tot en met 5, kunnen SIS-gegevens tevens worden doorzocht via het ESP.

9. Onverminderd de leden 1 tot en met 5, kunnen SIS-gegevens tevens worden doorgegeven via de beveiligde communicatie-infrastructuur als bedoeld in lid 1, onder d). Deze doorgifte is beperkt tot de gegevens die vereist zijn voor de doeleinden van Verordening (EU) 2019/817.

▼B

Artikel 5

Kosten

1. De kosten voor de werking, het onderhoud en de verdere ontwikkeling van het centrale SIS en de communicatie-infrastructuur komen ten laste van de algemene begroting van de Unie. Die kosten omvatten de werkzaamheden in verband met CS-SIS teneinde de levering van de in artikel 4, lid 6, bedoelde diensten te verzekeren.

2. Om de kosten van de uitvoering van deze verordening te dekken, wordt financiering toegewezen uit het totaalbedrag van 791 miljoen EUR waarbij in artikel 5, lid 5, onder b), van Verordening (EU) nr. 515/2014 is voorzien.

3. Van het in lid 2 bedoelde totaalbedrag en onverminderd verdere financiering voor dit doel uit andere bronnen van de algemene begroting van de Unie, wordt een bedrag van 31 098 000 EUR aan eu-LISA toegewezen. Dergelijke financiering wordt uitgevoerd in indirect beheer en draagt bij tot de verwezenlijking van de technische ontwikkelingen die krachtens deze verordening vereist zijn met betrekking tot het centrale SIS en de communicatie-infrastructuur, evenals daarmee verband houdende opleidingsactiviteiten.

4. Van het in lid 2 bedoelde totaalbedrag krijgen de lidstaten die deelnemen aan Verordening (EU) nr. 515/2014 een aanvullend algemeen bedrag van 36 810 000 EUR toegewezen dat in gelijke delen moet worden verdeeld via een vast bedrag dat bij hun basistoewijzing komt. Deze financiering wordt uitgevoerd in gedeeld beheer en is volledig bestemd voor de snelle en doeltreffende opwaardering van de betrokken nationale systemen, overeenkomstig de vereisten van deze verordening.

5. De kosten voor het opzetten, de werking en de verdere ontwikkeling van elk N.SIS komen ten laste van de betrokken lidstaat.







HOOFDSTUK II

VERANTWOORDELIJKHEDEN VAN DE LIDSTATEN

Artikel 6

Nationale systemen

Elke lidstaat is verantwoordelijk voor het opzetten, de werking, het onderhoud en de verdere ontwikkeling van zijn N.SIS en voor het aansluiten ervan op de NI-SIS.

Iedere lidstaat is verantwoordelijk voor het waarborgen van de ononderbroken beschikbaarheid van SIS-gegevens voor eindgebruikers.

Elke lidstaat geeft zijn signaleringen door via zijn N.SIS.

Artikel 7

N.SIS-instantie en Sirene-bureau

1. Elke lidstaat wijst een autoriteit aan (de N.SIS-instantie) die de centrale verantwoordelijkheid voor zijn N.SIS heeft.

Deze autoriteit is verantwoordelijk voor de goede werking en beveiliging van het N.SIS, zorgt voor de toegang van de bevoegde autoriteiten tot SIS, en neemt de nodige maatregelen ten behoeve van de naleving van deze verordening. Zij is er tevens verantwoordelijk voor dat alle SIS-functies op passende wijze ter beschikking van de eindgebruikers worden gesteld.

2. Elke lidstaat wijst een nationale autoriteit aan die 24 uur per dag, zeven dagen per week operationeel is en die ervoor zorgt dat alle aanvullende informatie overeenkomstig het Sirene-handboek wordt uitgewisseld en beschikbaar is (het Sirene-bureau). Elk Sirene-bureau fungeert als een centraal contactpunt voor zijn lidstaat voor de uitwisseling van aanvullende informatie in verband met signaleringen, en om het ondernemen van de gevraagde actie te vergemakkelijken wanneer signaleringen van personen in SIS zijn ingevoerd en die personen na een hit worden gelokaliseerd.

Elk Sirene-bureau heeft overeenkomstig het nationale recht gemakkelijke al dan niet rechtstreeks toegang tot alle relevante nationale informatie, met inbegrip van nationale databanken en alle informatie over de signaleringen van zijn lidstaat, en tot deskundigenadvies, om snel en binnen de in artikel 8 bepaalde tijdslimiet te kunnen reageren op verzoeken om aanvullende informatie.

De Sirene-bureaus coördineren de verificatie van de kwaliteit van de in SIS ingevoerde informatie. Voor deze taken hebben de Sirene-bureaus toegang tot in SIS verwerkte gegevens.

▼M1

2 bis. De Sirene-bureaus zorgen ook voor de manuele verificatie van meerdere identiteiten overeenkomstig artikel 29 van Verordening (EU) 2019/817. Voor zover dit voor de uitvoering van deze taak nodig is, hebben de Sirene-bureaus toegang tot de in het CIR en de MID opgeslagen gegevens voor de in de artikelen 21 en 26 van Verordening (EU) 2019/817 omschreven doeleinden.

▼B

3. De lidstaten voorzien eu-LISA van details van hun N.SIS-instantie en hun Sirene-bureau. eu-LISA maakt de lijst van de N.SIS-instanties en de Sirene-bureaus bekend, samen met de in artikel 41, lid 8, bedoelde lijst.

Artikel 8

Uitwisseling van aanvullende informatie

1. Aanvullende informatie wordt uitgewisseld overeenkomstig het Sirene-handboek en met gebruikmaking van de communicatie-infrastructuur. De lidstaten verstrekken de technische en personele middelen die nodig zijn om de ononderbroken beschikbaarheid en tijdige en doeltreffende uitwisseling van aanvullende informatie te waarborgen. Indien geen communicatie-infrastructuur voorhanden is, gebruiken de lidstaten andere afdoende beveiligde technische middelen voor de uitwisseling van aanvullende informatie. Een lijst met afdoende beveiligde technische middelen wordt ingevoerd in het Sirene-handboek.

2. Aanvullende informatie wordt alleen gebruikt voor het doel waarvoor zij is doorgegeven overeenkomstig artikel 49, tenzij vooraf toestemming voor een ander gebruik is verkregen van de signalerende lidstaat.

3. De Sirene-bureaus verrichten hun taken snel en efficiënt, in het bijzonder door een verzoek om aanvullende informatie zo spoedig mogelijk, maar niet later dan twaalf uur na het te hebben ontvangen, te beantwoorden.

Uiterst dringende verzoeken om aanvullende informatie worden op de Sirene-formulieren met „URGENT” gemarkeerd met vermelding van de reden van de urgentie.

4. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast met daarin nadere bepalingen over de taken van de Sirene-bureaus uit hoofde van deze verordening en de uitwisseling van aanvullende informatie in de vorm van een handboek, getiteld het „Sirene-handboek”. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 62, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 9

Naleving van technische en functionele vereisten

1. Bij het opzetten van zijn N.SIS conformeert elke lidstaat zich aan de gemeenschappelijke normen, protocollen en technische procedures die zijn vastgesteld om de verenigbaarheid van zijn N.SIS met het centrale SIS te waarborgen met het oog op een snelle en doeltreffende gegevensdoorgifte.

2. Indien een lidstaat een nationale kopie gebruikt, zorgt hij er met behulp van de door de CS-SIS geleverde diensten en de in artikel 4, lid 6, bedoelde automatische bijwerking voor dat de in de nationale kopie opgeslagen gegevens identiek en consistent zijn met de SIS-databank, en dat een doorzoeking die nationale kopie een resultaat oplevert dat gelijkwaardig is aan een doorzoeking van de SIS-databank.

3. De eindgebruikers ontvangen, met name, de gegevens die zij voor de uitvoering van hun taken nodig hebben en, indien nodig, alle beschikbare gegevens om de betrokkene te kunnen identificeren en om de gevraagde actie te kunnen ondernemen.

4. De lidstaten en eu-LISA voeren regelmatig tests uit om de technische conformiteit van de nationale kopieën bedoeld in lid 2 te controleren. Met de resultaten van die tests wordt rekening gehouden als onderdeel van het mechanisme dat is ingesteld bij Verordening (EU) nr. 1053/2013 van de Raad ( 4 ).

5. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast om de in lid 1 van dit artikel bedoelde normen, protocollen en technische procedures vast te leggen en te ontwikkelen. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 62, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 10

Beveiliging — Lidstaten

1. Elke lidstaat neemt passende maatregelen inzake zijn N.SIS, waaronder de vaststelling van een beveiligingsplan, een bedrijfscontinuïteitsplan en een uitwijkplan opdat: a) de gegevens fysiek worden beschermd, onder meer met noodplannen voor de bescherming van vitale infrastructuur; b) onbevoegden de toegang tot de voor de verwerking van persoonsgegevens gebruikte gegevensverwerkingsfaciliteiten wordt ontzegd (controle op de toegang tot de faciliteiten); c) wordt voorkomen dat gegevensdragers onrechtmatig worden gelezen, gekopieerd, veranderd of verwijderd (controle op de gegevensdragers); d) wordt voorkomen dat gegevens onrechtmatig worden ingevoerd en opgeslagen persoonsgegevens onrechtmatig worden geïnspecteerd, gewijzigd of gewist (controle op de opslag); e) wordt voorkomen dat geautomatiseerde gegevensverwerkingssystemen door middel van datatransmissieapparatuur door onbevoegden worden gebruikt (controle op de gebruikers); f) wordt voorkomen dat gegevens onrechtmatig in SIS worden verwerkt en dat in SIS verwerkte gegevens onrechtmatig worden gewijzigd of gewist (controle op de invoering van gegevens); g) wordt gewaarborgd dat degenen die bevoegd zijn een systeem voor automatische gegevensverwerking te gebruiken, uitsluitend toegang hebben tot de gegevens waarop hun toegangsbevoegdheid betrekking heeft door middel van persoonlijke en unieke gebruikersidentificatiemiddelen en geheime toegangsprocedures (controle op de toegang tot de gegevens); h) wordt gewaarborgd dat alle autoriteiten met toegangsrecht tot SIS of tot de gegevensverwerkingsfaciliteiten profielen opstellen waarin de taken en verantwoordelijkheden worden omschreven van de personen die bevoegd zijn om toegang te krijgen tot gegevens en gegevens in te voeren, bij te werken, te wissen en te doorzoeken, en dat die profielen desgevraagd onverwijld ter beschikking worden gesteld van de toezichthoudende autoriteiten als bedoeld in artikel 55, lid 1 (personeelsprofielen); i) wordt gewaarborgd, dat kan worden nagegaan en vastgesteld aan welke instanties persoonsgegevens door middel van datatransmissieapparatuur kunnen worden doorgegeven (controle op de doorgifte); j) wordt gewaarborgd dat naderhand kan worden geverifieerd en vastgesteld welke persoonsgegevens wanneer, door wie en voor welk doel in geautomatiseerde gegevensverwerkingssystemen zijn opgenomen (controle op de opname); k) wordt voorkomen, in het bijzonder door middel van passende versleutelingstechnieken, dat bij de doorgifte van persoonsgegevens, alsmede bij het transport van gegevensdragers de gegevens onrechtmatig worden gelezen, gekopieerd, gewijzigd of gewist (controle op het transport); l) wordt toegezien op de doeltreffendheid van de in dit lid bedoelde beveiligingsmaatregelen en de nodige organisatorische maatregelen worden genomen met betrekking tot het intern toezicht om de naleving van deze verordening te waarborgen (interne audit); m) ervoor wordt gezorgd dat geïnstalleerde systemen in geval van storing opnieuw kunnen worden ingesteld naar normale werking (herstel), en n) ervoor wordt gezorgd dat de functies van SIS correct worden uitgevoerd, dat fouten gesignaleerd worden (betrouwbaarheid) en dat in SIS opgeslagen persoonsgegevens niet door verkeerd functioneren van het systeem beschadigd kunnen worden (integriteit).

2. Voor de beveiliging van de verwerking en uitwisseling van aanvullende gegevens, waaronder de beveiliging van de kantoren van de Sirene-bureaus, nemen de lidstaten maatregelen die gelijkwaardig zijn aan die als bedoeld in lid 1.

3. Voor de beveiliging van de verwerking van SIS-gegevens door de in artikel 34 bedoelde autoriteiten nemen de lidstaten maatregelen die gelijkwaardig zijn aan die als bedoeld in lid 1 van dit artikel.

4. De in de leden 1, 2 en 3 beschreven maatregelen kunnen deel uitmaken van een algemene beveiligingsbenadering en -plan op nationaal niveau die meerdere IT-systemen omvatten. In dergelijke gevallen zijn de in dit artikel vastgelegde vereisten en hun toepasbaarheid op SIS in een dergelijk plan duidelijk identificeerbaar en worden erdoor gewaarborgd.

Artikel 11

Vertrouwelijkheid — Lidstaten

1. Elke lidstaat past, in overeenstemming met zijn nationaal recht, de voorschriften inzake het beroepsgeheim of een gelijkwaardige geheimhoudingsplicht toe op iedere persoon en instantie die met SIS-gegevens en aanvullende SIS-informatie moet werken. Deze geheimhoudingsplicht blijft gelden nadat de persoon zijn functie of dienstverband heeft beëindigd of de instantie haar werkzaamheden heeft stopgezet.

2. Indien een lidstaat bij de uitvoering van taken in verband met SIS samenwerkt met een externe contractant, ziet het nauwlettend toe op de werkzaamheden van die contractant om de naleving van alle bepalingen van deze verordening te waarborgen, met name de bepalingen inzake beveiliging, vertrouwelijkheid en gegevensbescherming.

3. Het operationeel beheer van het N.SIS of van technische kopieën wordt niet toevertrouwd aan particuliere ondernemingen of particuliere organisaties.

Artikel 12

Bijhouden van logbestanden op nationaal niveau

▼M1

1. De lidstaten zorgen ervoor dat elke toegang tot en uitwisseling van persoonsgegevens in CS-SIS wordt vastgelegd in hun N.SIS met het oog op controle op de rechtmatigheid van de bevraging, monitoring van de rechtmatigheid van de gegevensverwerking, interne monitoring, de goede werking van hun N.SIS en de integriteit en beveiliging van de gegevens. Dit voorschrift is niet van toepassing op de automatische processen bedoeld in artikel 4, lid 6, onder a), b) en c).

De lidstaten zorgen ervoor dat elke toegang tot persoonsgegevens via het ESP wordt vastgelegd in een logbestand met het oog op controle op de rechtmatigheid van de bevraging, monitoring van de rechtmatigheid van de gegevensverwerking, interne monitoring en de integriteit en beveiliging van de gegevens.

▼B

2. De logbestanden bevatten met name signaleringsgeschiedenis, de datum en het tijdstip van de gegevensverwerking, de voor de doorzoeking gebruikte gegevens, een verwijzing naar de verwerkte gegevens, alsmede de persoonlijke en unieke gebruikersidentificatiemiddelen van de bevoegde autoriteit en van de persoon die de gegevens verwerkt.

3. Als voor de doorzoeking dactyloscopische gegevens of een gezichtsopname worden gebruikt overeenkomstig artikel 33, bevatten de logbestanden, in afwijking van lid 2 van dit artikel, het soort gegevens dat voor het uitvoeren van de doorzoeking wordt gebruikt, in plaats van de eigenlijke gegevens.

4. De logbestanden worden alleen voor het in lid 1 genoemde doel gebruikt en worden drie jaar na het creëren ervan gewist. De logbestanden die de signaleringsgeschiedenis bevatten, worden drie jaar na het wissen van de signaleringen gewist.

5. Logbestanden mogen langer dan de in lid 4 bedoelde perioden worden bewaard indien zij nodig zijn in het kader van lopende monitoringprocedures.

6. De nationale bevoegde autoriteiten die zijn belast met het controleren van de rechtmatigheid van doorzoekingen, met het toezicht op de rechtmatigheid van de gegevensverwerking, met intern toezicht en met het waarborgen van de goede werking van N.SIS en de gegevensintegriteit en -beveiliging, hebben binnen de grenzen van hun bevoegdheden op verzoek toegang tot de logbestanden met het oog op het vervullen van hun taken.

Artikel 13

Intern toezicht

De lidstaten zorgen ervoor dat elke autoriteit met toegangsrecht tot SIS-gegevens de nodige maatregelen treft om aan deze verordening te voldoen, en, indien nodig, samenwerkt met de toezichthoudende autoriteit.

Artikel 14

Opleiding van het personeel

1. Alvorens te worden gemachtigd tot de verwerking van in SIS opgeslagen gegevens, en vervolgens op regelmatige basis, krijgt het personeel van de autoriteiten met toegangsrecht tot SIS een adequate opleiding over gegevensbeveiliging, grondrechten met inbegrip van gegevensbescherming, en de in het Sirene-handboek vastgelegde regels en procedures voor gegevensverwerking. Het personeel wordt op de hoogte gebracht van alle relevante bepalingen inzake strafbare feiten en sancties, inclusief degene die zijn vastgesteld in artikel 59.

2. De lidstaten beschikken over een nationaal opleidingsprogramma over SIS, dat opleidingen omvat voor zowel de eindgebruikers als het personeel van de Sirene-bureaus.

Dat opleidingsprogramma kan deel uitmaken van een algemeen opleidingsprogramma op nationaal niveau dat opleidingen op andere relevante gebieden omvat.

3. Gemeenschappelijke opleidingen worden ten minste eenmaal per jaar op Unieniveau georganiseerd om de samenwerking tussen de Sirene-bureaus te vergroten.







HOOFDSTUK III

VERANTWOORDELIJKHEDEN VAN EU-LISA

Artikel 15

Operationeel beheer

1. eu-LISA is verantwoordelijk voor het operationele beheer van het centrale SIS. eu-LISA zorgt er in samenwerking met de lidstaten voor dat te allen tijde de beste beschikbare technologie wordt gebruikt voor het centrale SIS, uitgaande van een kosten-batenanalyse.

2. eu-LISA wordt tevens belast met de volgende taken met betrekking tot de communicatie-infrastructuur: a) toezicht; b) beveiliging; c) coördinatie van de betrekkingen tussen de lidstaten en de dienstverlener; d) begrotingsuitvoeringstaken; e) aanschaf en vernieuwing, en f) contractuele aangelegenheden.

3. eu-LISA wordt tevens belast met de volgende taken met betrekking tot de Sirene-bureaus en de communicatie tussen de Sirene-bureaus: a) de coördinatie, het beheer en de ondersteuning van testactiviteiten; b) het onderhoud en de bijwerking van de technische specificaties voor de uitwisseling van aanvullende informatie tussen de Sirene-bureaus en de communicatie-infrastructuur, en c) het beheer van de gevolgen van technische wijzigingen die een impact hebben op zowel SIS als de uitwisseling van aanvullende informatie tussen de Sirene-bureaus.

4. eu-LISA ontwikkelt en onderhoudt een mechanisme en procedures voor het uitvoeren van kwaliteitscontroles op de gegevens in CS-SIS. Het brengt daarover regelmatig verslag uit aan de lidstaten.

eu-LISA rapporteert regelmatig aan de Commissie welke kwesties zijn geconstateerd en welke lidstaten hierbij zijn betrokken.

De Commissie legt aan het Europees Parlement en de Raad regelmatig een verslag voor over aangetroffen problemen met de kwaliteit van de gegevens.

5. eu-LISA verricht ook taken met betrekking tot het aanbieden van opleiding in het technische gebruik van SIS en inzake maatregelen ter verbetering van de kwaliteit van SIS-gegevens.

6. Het operationele beheer van het centrale SIS omvat alle taken die nodig zijn om het centrale SIS 24 uur per dag en zeven dagen per week overeenkomstig deze verordening te laten functioneren, met name de voor de goede werking van het systeem noodzakelijke onderhoudswerkzaamheden en technische ontwikkelingen. Deze taken omvatten tevens de coördinatie, het beheer en de ondersteuning van testactiviteiten voor het centrale SIS en het N.SIS, om deze te laten functioneren overeenkomstig de vereisten voor technische en functionele naleving als bepaald in artikel 9.

7. De Commissie stelt een uitvoeringshandeling vast om de technische voorschriften van de communicatie-infrastructuur vast te leggen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 62, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 16

Beveiliging — eu-LISA

1. eu-LISA stelt de nodige maatregelen vast, met inbegrip van een beveiligingsplan, een bedrijfscontinuïteitsplan en een uitwijkplan voor het centrale SIS en de communicatie-infrastructuur, opdat: a) de gegevens fysiek worden beschermd, onder meer met noodplannen voor de bescherming van vitale infrastructuur; b) onbevoegden de toegang tot de voor de verwerking van persoonsgegevens gebruikte gegevensverwerkingsfaciliteiten wordt ontzegd (controle op de toegang tot de faciliteiten); c) wordt voorkomen dat gegevensdragers onrechtmatig worden gelezen, gekopieerd, veranderd of verwijderd (controle op de gegevensdragers); d) wordt voorkomen dat gegevens onrechtmatig worden ingevoerd en opgeslagen persoonsgegevens onrechtmatig worden geïnspecteerd, gewijzigd of gewist (controle op de opslag); e) wordt voorkomen dat geautomatiseerde gegevensverwerkingssystemen door middel van datatransmissieapparatuur door onbevoegden worden gebruikt (controle op de gebruikers); f) wordt voorkomen dat gegevens onrechtmatig in SIS worden verwerkt en dat in SIS verwerkte gegevens onrechtmatig worden gewijzigd of gewist (controle op de invoering van gegevens); g) wordt gewaarborgd dat degenen die bevoegd zijn een systeem voor automatische gegevensverwerking te gebruiken, uitsluitend toegang hebben tot de gegevens waarop hun toegangsbevoegdheid betrekking heeft door middel van persoonlijke en unieke gebruikersidentificatiemiddelen en geheime toegangsprocedures (controle op de toegang tot de gegevens); h) profielen worden opgesteld waarin de taken en verantwoordelijkheden worden omschreven van de personen die bevoegd zijn om toegang te krijgen tot de gegevens of de gegevensverwerkingsfaciliteiten, en opdat die profielen desgevraagd onverwijld ter beschikking worden gesteld van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (personeelsprofielen); i) wordt gewaarborgd, dat kan worden nagegaan en vastgesteld aan welke instanties persoonsgegevens door middel van datatransmissieapparatuur kunnen worden doorgegeven (controle op de doorgifte); j) wordt gewaarborgd dat naderhand kan worden nagegaan en vastgesteld welke persoonsgegevens wanneer en door wie in een geautomatiseerd gegevensverwerkingssysteem zijn opgenomen (controle op de opname); k) wordt voorkomen, in het bijzonder door middel van passende versleutelingstechnieken, dat bij de doorgifte van persoonsgegevens, alsmede bij het transport van gegevensdragers de gegevens onrechtmatig worden gelezen, gekopieerd, gewijzigd of gewist (controle op het transport); l) wordt toegezien op de doelmatigheid van de in dit lid bedoelde beveiligingsmaatregelen en de nodige organisatorische maatregelen voor het intern toezicht worden genomen om de naleving van deze verordening te waarborgen (interne audit). m) ervoor wordt gezorgd dat geïnstalleerde systemen in geval van storing opnieuw kunnen worden ingesteld naar normale werking (herstel); n) ervoor wordt gezorgd dat de functies van SIS correct worden uitgevoerd, dat fouten gesignaleerd worden (betrouwbaarheid) en dat in SIS opgeslagen persoonsgegevens niet door verkeerd functioneren van het systeem beschadigd kunnen worden (integriteit), en o) de beveiliging van zijn technische locaties wordt gewaarborgd.

2. Met het oog op de beveiliging van de verwerking en de uitwisseling van aanvullende informatie via de communicatie-infrastructuur neemt eu-LISA maatregelen die gelijkwaardig zijn aan die als bedoeld in lid 1.

Artikel 17

Vertrouwelijkheid — eu-LISA

1. Onverminderd artikel 17 van het Statuut, past eu-LISA adequate voorschriften inzake het beroepsgeheim of een gelijkwaardige geheimhoudingsplicht toe op iedere persoon die met SIS-gegevens moet werken, aan de hand van een norm die vergelijkbaar is met die van artikel 11 van deze verordening. Die geheimhoudingsplicht blijft gelden nadat de persoon zijn functie of dienstverband heeft beëindigd of zijn werkzaamheden heeft stopgezet.

2. Met het oog op de vertrouwelijkheid bij de uitwisseling van aanvullende informatie via de communicatie-infrastructuur neemt eu-LISA maatregelen die gelijkwaardig zijn aan die als bedoeld in lid 1.

3. Indien eu-LISA bij de uitvoering van taken in verband met SIS samenwerkt met een externe contractant, ziet het nauwlettend toe op de werkzaamheden van die contractant, om de naleving van alle bepalingen van deze verordening te waarborgen, met name de bepalingen inzake beveiliging, vertrouwelijkheid en gegevensbescherming.

4. Het operationeel beheer van CS-SIS wordt niet toevertrouwd aan particuliere ondernemingen of particuliere organisaties.

Artikel 18

Bijhouden van logbestanden op centraal niveau

1. eu-LISA draagt er zorg voor dat elke toegang tot en elke uitwisseling van persoonsgegevens in CS-SIS voor de in artikel 12, lid 1, vermelde doeleinden wordt geregistreerd in logbestanden.

2. De logbestanden bevatten met name de signaleringsgeschiedenis, de datum en het tijdstip van de gegevensverwerking, de voor de doorzoeking gebruikte gegevens, een verwijzing naar de verwerkte gegevens, alsmede de persoonlijke en unieke gebruikersidentificatiemiddelen van de bevoegde autoriteit die de gegevens verwerkt.

3. Als voor de doorzoeking dactyloscopische gegevens of gezichtsopnamen worden gebruikt overeenkomstig artikel 33, bevatten de logbestanden, in afwijking van lid 2 van dit artikel, het soort gegevens dat voor het uitvoeren van de doorzoeking wordt gebruikt, in plaats van de eigenlijke gegevens.

4. De logbestanden worden alleen voor het in lid 1 bedoelde doel gebruikt en worden drie jaar na het creëren ervan gewist. De logbestanden die de signaleringsgeschiedenis bevatten, worden drie jaar na het wissen van de signaleringen gewist.

5. Logbestanden mogen langer dan de in lid 4 bedoelde perioden worden bewaard indien zij nodig zijn in het kader van lopende monitoringprocedures.

6. Ter uitvoering van het intern toezicht en om een goede werking van CS-SIS en de integriteit en beveiliging van gegevens te garanderen, heeft eu-LISA, binnen de grenzen van zijn bevoegdheid, toegang tot die logbestanden.

De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming heeft op verzoek toegang tot die logbestanden, binnen de grenzen van zijn bevoegdheid, en met het oog op de vervulling van zijn taken.

▼M2

Artikel 18 ter

Bijhouden van logbestanden met het oog op de interoperabiliteit met Etias

Van elke gegevensverwerking binnen SIS en Etias op grond van de artikelen 36 bis en 36 ter van deze verordening worden logbestanden bewaard overeenkomstig artikel 18 van deze verordening en artikel 69 van Verordening (EU) 2018/1240 van het Europees Parlement en de Raad ( 5 ).

▼B







HOOFDSTUK IV

PUBLIEKSVOORLICHTING

Artikel 19

SIS-voorlichtingscampagnes

Zodra deze verordening wordt toegepast, organiseert de Commissie in samenwerking met de nationale toezichthoudende autoriteiten en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming een campagne om het publiek te informeren omtrent de doelstellingen van SIS, de in SIS opgeslagen gegevens, de autoriteiten die toegang hebben tot SIS, en de rechten van de betrokkenen. De Commissie herhaalt op gezette tijden dit soort campagnes, in samenwerking met de toezichthoudende autoriteiten en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming. De Commissie onderhoudt een openbaar toegankelijke website met alle relevante informatie over SIS. De lidstaten ontwikkelen en implementeren in samenwerking met hun toezichthoudende autoriteiten de nodige beleidsinitiatieven om hun burgers en ingezetenen algemene voorlichting over SIS te geven.







HOOFDSTUK V

SIGNALERINGEN VAN ONDERDANEN VAN DERDE LANDEN MET HET OOG OP WEIGERING VAN TOEGANG EN VERBLIJF

Artikel 20

Gegevenscategorieën

1. Onverminderd artikel 8, lid 1, en de bepalingen van deze verordening met betrekking tot de opslag van extra gegevens, bevat SIS alleen de door elke lidstaat verstrekte gegevenscategorieën, als vereist voor de in de artikelen 24 en 25 genoemde doeleinden.

2. Elke signalering in SIS die informatie over personen bevat, omvat uitsluitend de onderstaande gegevens: a) achternamen; b) voornamen; c) namen bij de geboorte; d) voorheen gebruikte namen en aliassen; e) bijzondere, onveranderlijke objectieve fysieke kenmerken; f) geboorteplaats; g) geboortedatum; h) geslacht; i) alle huidige en voorgaande nationaliteiten; j) de vermelding of de betrokkene: i) gewapend is; ii) gewelddadig is; iii) ondergedoken of ontsnapt is; iv) een risico op zelfdoding vertoont; v) een gevaar voor de volksgezondheid vormt, of vi) betrokken is bij een in de artikelen 3 tot en met 14 van Richtlijn (EU) 2017/541 bedoelde activiteit; k) de reden van signalering; l) de signalerende autoriteit; m) een vermelding van de beslissing die aan de signalering ten grondslag ligt; n) de bij een hit te ondernemen actie; o) links naar andere signaleringen ingevolge artikel 48; p) of de betrokken persoon een familielid is van een burger van de Unie of van een andere persoon die een begunstigde is van de in artikel 26 bedoelde rechten van vrij verkeer geniet; q) of de beslissing tot weigering van toegang en verblijf gebaseerd is op: i) een eerdere veroordeling als bedoeld in artikel 24, lid 2, onder a); ii) een ernstige veiligheidsdreiging als bedoeld in artikel 24, lid 2, onder b); iii) het omzeilen van de Uniewetgeving of nationale wetgeving met betrekking tot binnenkomst en verblijf als bedoeld in artikel 24, lid 2, onder c); iv) een inreisverbod als bedoeld in artikel 24, lid 1, onder b), of v) een beperkende maatregel als bedoeld in artikel 25; r) het soort strafbaar feit; s) de categorie van de identificatiedocumenten; t) het land van afgifte van de identificatiedocumenten; u) het (de) nummer(s) van de identificatiedocumenten; v) de datum van afgifte van de identificatiedocumenten; w) foto's en gezichtsopnamen; x) dactyloscopische gegevens; y) een kopie van de identificatiedocumenten, indien mogelijk in kleur.

3. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast om technische voorschriften vast te leggen en te ontwikkelen inzake het invoeren, bijwerken, wissen en doorzoeken van de in lid 2 van dit artikel bedoelde gegevens en inzake de in lid 4 van dit artikel bedoelde gemeenschappelijke normen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 62, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

4. Technische voorschriften worden ook gevolgd voor doorzoekingen in CS-SIS, in nationale of gedeelde kopieën en in uit hoofde van artikel 41, lid 2, gemaakte technische kopieën. Zij zijn gebaseerd op gemeenschappelijke normen.

Artikel 21

Evenredigheid

1. Alvorens een persoon te signaleren of de geldigheidsduur van een signalering te verlengen, gaat een lidstaat na of het geval gepast, relevant en belangrijk genoeg is om een signalering in SIS te rechtvaardigen.

2. Wanneer het in artikel 24, lid 1, onder a), bedoelde besluit tot weigering van toegang en verblijf verband houdt met een terroristisch misdrijf, wordt de zaak beschouwd als gepast, relevant en belangrijk genoeg om een signalering in SIS te rechtvaardigen. Om redenen van openbare en nationale veiligheid kunnen lidstaten bij uitzondering geen signalering invoeren, wanneer te verwachten valt dat die signalering officiële of justitiële onderzoeken, opsporingsonderzoeken of procedures zal belemmeren.

Artikel 22

Vereisten voor de invoering van een signalering

1. De reeks gegevens die minimaal nodig is om een signalering in SIS in te voeren, bestaat uit de gegevens als bedoeld in artikel 20, lid 2, onder a), g), k), m), n) en q). De overige in dat lid bedoelde gegevens worden eveneens in SIS ingevoerd als deze beschikbaar zijn.

2. De in artikel 20, lid 2, onder e), van deze verordening bedoelde gegevens worden uitsluitend ingevoerd indien dat strikt noodzakelijk is ter identificatie van de betrokken onderdaan van een derde land. Wanneer dergelijke gegevens worden ingevoerd, zorgen de lidstaten ervoor dat artikel 9 van Verordening (EU) 2016/679 wordt nageleefd.

Artikel 23

Verenigbaarheid van signaleringen

1. Voordat een signalering wordt ingevoerd, controleert de lidstaat of voor de betrokken persoon reeds een signalering in SIS is ingevoerd. Daartoe wordt ook een controle met dactyloscopische gegevens verricht, indien deze beschikbaar zijn.

2. Voor eenzelfde persoon wordt per lidstaat in SIS slechts één signalering ingevoerd. Indien nodig kunnen andere lidstaten overeenkomstig lid 3 nieuwe signaleringen voor diezelfde persoon invoeren.

3. Een lidstaat die een nieuwe signalering wil invoeren met betrekking tot een persoon voor wie reeds een signalering in SIS is ingevoerd, controleert of de signaleringen niet onverenigbaar zijn. Indien ze niet onverenigbaar zijn, mag de lidstaat de nieuwe signalering invoeren. Indien de signaleringen onverenigbaar zijn, plegen de Sirene-bureaus van de betrokken lidstaten onderling overleg door het uitwisselen van aanvullende informatie, teneinde overeenstemming te bereiken. Regels inzake de verenigbaarheid van signaleringen worden vastgesteld in het Sirene-handboek. Van de regels inzake verenigbaarheid kan na overleg tussen de lidstaten worden afgeweken indien wezenlijke nationale belangen in het geding zijn.

4. Bij hits naar aanleiding van meervoudige signaleringen ten aanzien van dezelfde persoon, volgt de uitvoerende lidstaat de in het Sirene-handboek vastgelegde prioriteitsregels voor signaleringen.

Indien voor een persoon meervoudige signaleringen door verschillende lidstaten zijn ingevoerd, worden signaleringen met het oog op aanhouding die zijn ingevoerd overeenkomstig artikel 26 van Verordening (EU) 2018/1862, onverminderd artikel 25 van die Verordening, bij voorrang uitgevoerd.

Artikel 24

Voorwaarden voor de invoering van signaleringen met het oog op weigering van toegang en verblijf

1. De lidstaten voeren een signalering in met het oog op weigering van toegang en verblijf uit indien aan een van de volgende voorwaarden is voldaan: a) de lidstaat is tot de slotsom gekomen dat op basis van een individuele evaluatie, waarbij de persoonlijke omstandigheden van de betrokken onderdaan van een derde land en de gevolgen van een weigering van toegang en verblijf zijn geëvalueerd, de aanwezigheid van die onderdaan van een derde land op zijn grondgebied een bedreiging vormt voor de openbare orde of veiligheid of de nationale veiligheid, en de lidstaat heeft dientengevolge een administratieve of gerechtelijke beslissing tot weigering van toegang en verblijf genomen en heeft daartoe overeenkomstig zijn nationaal recht een nationale signalering met het oog op weigering van toegang en verblijf ingevoerd, of b) de lidstaat heeft overeenkomstig procedures met inachtneming van Richtlijn 2008/115/EG een inreisverbod ten aanzien van een onderdaan van een derde land uitgevaardigd.

2. De in lid 1, onder a), genoemde situaties doen zich voor wanneer: a) een onderdaan van een derde land in een lidstaat veroordeeld is voor een strafbaar feit waarvoor een vrijheidsstraf van ten minste één jaar geldt; b) er zijn gegronde redenen om aan te nemen dat een onderdaan van een derde land een ernstig strafbaar feit, onder meer een terroristisch misdrijf, heeft gepleegd of er zijn duidelijke aanwijzingen dat hij overweegt een dergelijk feit te plegen op het grondgebied van een lidstaat, of c) een onderdaan van een derde land heeft het Unierecht of het nationale recht inzake binnenkomst in en verblijf op het grondgebied van de lidstaten omzeild of gepoogd deze te omzeilen.

3. De signalerende lidstaat zorgt ervoor dat de signalering in SIS van kracht wordt zodra de betrokken onderdaan van een derde land het grondgebied van de lidstaten heeft verlaten, of zo spoedig mogelijk indien de signalerende lidstaat over duidelijke aanwijzingen beschikt dat dit het geval is, teneinde die onderdaan van een derde land te beletten opnieuw binnen te komen.

4. Personen ten aanzien van wie een in lid 1 bedoelde beslissing tot weigering van toegang en verblijf is genomen, kunnen tegen die beslissing in beroep gaan. Dergelijk beroep wordt ingesteld overeenkomstig het Unierecht en nationaal recht, die moeten voorzien in een doeltreffende voorziening voor de rechter.

Artikel 25

Voorwaarden voor de invoering van signaleringen van onderdanen van derde landen ten aanzien van wie een beperkende maatregel is genomen

1. Onderdanen van derde landen ten aanzien van wie overeenkomstig een rechtshandeling van de Raad een beperkende maatregel is genomen om de toegang tot of de doorreis via het grondgebied van de lidstaten te beletten, met inbegrip van maatregelen ter uitvoering van een door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties ingesteld reisverbod, worden in SIS gesignaleerd met het oog op weigering van toegang en verblijf, voor zover aan de eisen inzake de kwaliteit van de gegevens is voldaan.

2. De signaleringen worden ingevoerd, geactualiseerd en gewist door de bevoegde autoriteit van de lidstaat die het voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie bekleedde wanneer de maatregel is genomen. Indien die lidstaat geen toegang heeft tot SIS of tot overeenkomstig deze verordening ingevoerde signaleringen, wordt die verantwoordelijkheid genomen door de lidstaat die het volgende voorzitterschap bekleedt en die toegang heeft tot SIS, met inbegrip van overeenkomstig deze verordening ingevoerde signaleringen.

De lidstaten voorzien in de nodige procedures voor het invoeren, bijwerken en wissen van deze signaleringen.

Artikel 26

Voorwaarden voor de invoering van signaleringen van onderdanen van derde landen die begunstigden zijn van het recht van vrij verkeer binnen de Unie

1. Een signalering ten aanzien van een onderdaan van een derde land die een begunstigde is van het recht van vrij verkeer binnen de Unie overeenkomstig Richtlijn 2004/38/EG of een overeenkomst tussen de Unie of de Unie en haar lidstaten enerzijds, en een derde land anderzijds, voldoet aan de tot omzetting van die richtlijn of overeenkomst vastgestelde voorschriften.

2. In geval van een hit naar aanleiding van een signalering die overeenkomstig artikel 24 is ingevoerd met betrekking tot een onderdaan van een derde land die een begunstigde is het recht van vrij verkeer binnen de Unie, pleegt de uitvoerende lidstaat onmiddellijk overleg met de signalerende lidstaat via het uitwisselen van aanvullende informatie, teneinde onverwijld te besluiten welke actie moet worden ondernomen.

Artikel 27

Raadpleging voorafgaand aan het verlenen of verlengen van een verblijfsvergunning of een visum voor verblijf van langere duur

Indien een lidstaat verlening of verlenging overweegt van een verblijfsvergunning of een visum voor verblijf van langere duur van een onderdaan van een derde land voor wie een andere lidstaat een signalering met het oog op weigering van toegang en verblijf heeft ingevoerd, raadplegen de betrokken lidstaten elkaar via de uitwisseling van aanvullende informatie, volgens de onderstaande regels:

a) voorafgaand aan de verlening of verlenging van de verblijfsvergunning of het visum voor verblijf van langere duur raadpleegt de verlenende lidstaat de signalerende lidstaat;

b) de signalerende lidstaat beantwoordt het raadplegingsverzoek binnen tien kalenderdagen;

c) bij gebreke van een antwoord binnen de onder b) genoemde termijn, wordt de signalerende lidstaat geacht geen bezwaar te hebben tegen de verlening of verlenging van de verblijfsvergunning of het visum voor verblijf van langere duur;

d) bij het nemen van de betrokken beslissing houdt de verlenende lidstaat rekening met de motivering van de beslissing van de signalerende lidstaat en neemt hij, overeenkomstig het nationaal recht, elk gevaar voor de openbare orde of de openbare veiligheid dat de aanwezigheid van de betrokken onderdaan van een derde land op het grondgebied van een lidstaat kan vormen, in overweging;

e) de verlenende lidstaat stelt de signalerende lidstaat van zijn beslissing in kennis, en

f) indien de verlenende lidstaat de signalerende lidstaat ervan in kennis stelt dat hij voornemens is of besloten heeft de verblijfstitel of het visum voor verblijf van langere duur te verlenen of te verlengen, of dat hij daartoe heeft besloten, wist de signalerende lidstaat de signalering met het oog op weigering van toegang en verblijf.

De uiteindelijke beslissing tot het al dan niet verlenen van een verblijfsvergunning of een visum voor verblijf van langere duur aan een onderdaan van een derde land berust bij de verlenende lidstaat.

Artikel 28

Raadpleging voorafgaand aan de invoering van een signalering met het oog op weigering van toegang en verblijf

Indien een lidstaat een beslissing als bedoeld in artikel 24, lid 1, heeft genomen, en overweegt een signalering met het oog op weigering van toegang en verblijf in te voeren ten aanzien van een onderdaan van een derde land die houder is van een door een andere lidstaat verleende geldige verblijfsvergunning of geldig visum voor verblijf van langere duur, raadplegen de betrokken lidstaten elkaar door aanvullende informatie uit te wisselen, volgens de onderstaande regels:

a) de lidstaat die de in artikel 24, lid 1, bedoelde beslissing heeft genomen, stelt de verlenende lidstaat van die beslissing in kennis;

b) de uit hoofde van de onder a) van dit artikel uitgewisselde informatie omvat voldoende details over de motivering van de in artikel 24, lid 1, bedoelde beslissing;

c) op basis van de informatie van de lidstaat die de in artikel 24, lid 1, bedoelde beslissing heeft genomen, overweegt de verlenende lidstaat of er redenen zijn om de verblijfsvergunning of het visum voor verblijf van langere duur in te trekken;

d) bij het nemen van de betrokken beslissing houdt de verlenende lidstaat rekening met de motivering van de lidstaat die de in artikel 24, lid 1, bedoelde beslissing heeft genomen, en neemt hij, overeenkomstig het nationaal recht, elk gevaar voor de openbare orde of de openbare veiligheid dat de aanwezigheid van de betrokken onderdaan van een derde land op het grondgebied van een lidstaat kan vormen, in overweging;

e) binnen 14 kalenderdagen na ontvangst van het verzoek om raadpleging stelt de verlenende lidstaat de lidstaat die de in artikel 24, lid 1, bedoelde beslissing heeft genomen in kennis van zijn beslissing, of, indien het voor de verlenende lidstaat onmogelijk was om binnen die termijn een beslissing te nemen, van zijn met redenen omkleed verzoek om de termijn van zijn antwoord bij uitzondering met maximaal twaalf bijkomende kalenderdagen te verlengen.

▼C2

f) indien de verlenende lidstaat de lidstaat die de in artikel 24, lid 1, bedoelde beslissing heeft genomen ervan in kennis stelt dat hij de verblijfsvergunning of het visum voor verblijf van langere duur handhaaft, voert de lidstaat die de beslissing heeft genomen, de signalering met het oog op weigering van toegang en verblijf niet in.

▼B

Artikel 29

Raadpleging na invoering van een signalering met het oog op weigering van toegang en verblijf

Indien blijkt dat een lidstaat een signalering met het oog op weigering van toegang en verblijf heeft ingevoerd ten aanzien een onderdaan van een derde land die houder is van een door een andere lidstaat afgegeven geldige verblijfsvergunning of geldig visum voor verblijf van langere duur, raadplegen de betrokken lidstaten elkaar door aanvullende informatie uit te wisselen, volgens de onderstaande regels:

a) de signalerende lidstaat informeert de verlenende lidstaat over de signalering met het oog op weigering van toegang en verblijf;

b) de uit hoofde van de onder a) uitgewisselde informatie omvat voldoende details over de redenen van de signalering met het oog op weigering van toegang en verblijf;

c) op basis van de door de signalerende lidstaat verstrekte informatie overweegt de verlenende lidstaat of er redenen zijn om de verblijfsvergunning of het visum voor verblijf van langere duur in te trekken;

d) bij het nemen van zijn beslissing houdt de verlenende lidstaat rekening met de redenen van de beslissing van de signalerende lidstaat en neemt hij, overeenkomstig het nationaal recht, elk gevaar voor de openbare orde of de openbare veiligheid dat de aanwezigheid van de betrokken onderdaan van een derde land op het grondgebied van een lidstaat kan vormen, in overweging;

e) binnen 14 kalenderdagen na ontvangst van het verzoek om raadpleging stelt de verlenende lidstaat de signalerende lidstaat in kennis van zijn beslissing, of, indien het voor de verlenende lidstaat onmogelijk was om binnen die termijn een beslissing te nemen, van zijn met redenen omkleed verzoek om de termijn van zijn antwoord bij uitzondering met maximaal twaalf bijkomende kalenderdagen te verlengen.

f) indien de verlenende lidstaat de signalerende lidstaat ervan in kennis stelt dat hij de verblijfstitel of het visum voor verblijf van langere duur handhaaft, wist de signalerende lidstaat onmiddellijk de signalering met het oog op weigering van toegang en verblijf.

Artikel 30

Raadpleging in geval van een hit betreffende een onderdaan van een derde land die houder is van een geldige verblijfsvergunning of geldig visum voor verblijf van langere duur

Indien een lidstaat een hit vaststelt naar aanleiding van een door een lidstaat ingevoerde signalering met het oog op weigering van toegang en verblijf ten aanzien van een onderdaan van een derde land die houder is van een door een andere lidstaat afgegeven geldige verblijfsvergunning of geldig visum voor verblijf van langere duur, raadplegen de betrokken lidstaten elkaar door aanvullende informatie uit te wisselen, volgens de onderstaande regels:

a) de uitvoerende lidstaat stelt de signalerende lidstaat van de situatie in kennis;

b) de signalerende lidstaat leidt de procedure van artikel 29 in;

c) de signalerende lidstaat stelt de uitvoerende lidstaat in kennis van het resultaat na de raadpleging.

De beslissing over de toegang van de onderdaan van een derde land wordt door de uitvoerende lidstaat genomen overeenkomstig Verordening (EU) 2016/399.

Artikel 31

Statistieken over de uitwisseling van informatie

De lidstaten verstrekken eu-LISA jaarlijks statistieken over de uitwisseling van informatie die overeenkomstig de artikelen 27 tot en met 30 heeft plaatsgevonden en over de gevallen waarin de in die artikelen gestelde termijnen niet zijn gehaald.







HOOFDSTUK VI

DOORZOEKING AAN DE HAND VAN BIOMETRISCHE GEGEVENS

Artikel 32

Specifieke voorschriften voor invoering van foto's, gezichtsopnamen en dactyloscopische gegevens

1. Uitsluitend foto's, gezichtsopnamen en dactyloscopische gegevens, als bedoeld in artikel 20, lid 2, onder w) en x), die voldoen aan de minimumnormen inzake gegevenskwaliteit en de technische specificaties, worden in SIS ingevoerd. Voordat die gegevens worden ingevoerd, wordt een kwaliteitscontrole uitgevoerd om vast te stellen of aan de minimumnormen inzake gegevenskwaliteit en de technische specificaties is voldaan.

2. De in SIS ingevoerde dactyloscopische gegevens bestaan uit één tot tien platte vingerafdrukken of één tot tien gerolde vingerafdrukken. Zij kunnen ook maximaal twee handpalmafdrukken omvatten.

3. Voor de opslag van de in lid 1 van dit artikel bedoelde biometrische gegevens worden overeenkomstig lid 4 van dit artikel minimumnormen inzake gegevenskwaliteit en technische specificaties vastgesteld. Die minimumnormen inzake gegevenskwaliteit en technische specificaties bepalen het kwaliteitsniveau dat vereist is om de gegevens te kunnen gebruiken voor het vaststellen van de identiteit van een persoon overeenkomstig artikel 33, lid 1, en voor het identificeren van een persoon overeenkomstig artikel 33, leden 2, 3 en 4.

4. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast om de in de leden 1 en 3 van dit artikel bedoelde minimumnormen inzake gegevenskwaliteit en technische specificaties vast te leggen. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 62, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 33

Specifieke voorschriften voor verificaties of doorzoekingen met foto's, gezichtsopnamen en dactyloscopische gegevens

1. Indien foto's, gezichtsopnamen en dactyloscopische gegevens beschikbaar zijn in een signalering in SIS, worden dergelijke foto's, gezichtsopnamen en dactyloscopische gegevens gebruikt om de identiteit te bevestigen van een persoon die naar aanleiding van een alfanumerieke doorzoeking van SIS is gevonden.

▼C1

2. Dactyloscopische gegevens kunnen in alle gevallen worden doorzocht om een persoon te identificeren. Dactyloscopische gegevens worden evenwel doorzocht voor identificatiedoeleinden indien de identiteit van de persoon niet met behulp van andere middelen kan worden vastgesteld. Daartoe omvat het centrale SIS een geautomatiseerd vingerafdrukidentificatiesysteem (AFIS).

▼B

3. Dactyloscopische gegevens in SIS in verband met overeenkomstig artikelen 24 en 25 ingevoerde signaleringen kunnen tevens worden doorzocht aan de hand van volledige of onvolledige reeksen vingerafdrukken of handpalmafdrukken die zijn aangetroffen op de plaats delict van ernstige strafbare feiten of terroristische misdrijven die worden onderzocht, mits met een hoge mate van waarschijnlijkheid kan worden vastgesteld dat die afdrukken van een dader van het strafbare feit zijn en op voorwaarde dat de doorzoeking tegelijkertijd in de relevante nationale vingerafdrukdatabanken van de lidstaat wordt uitgevoerd.

4. Zodra het technisch mogelijk is en mits voor de identificatie een hoge betrouwbaarheid kan worden gewaarborgd, mogen foto's en gezichtsopnamen worden gebruikt om een persoon te identificeren bij reguliere grensdoorlaatposten.

Voordat deze functie in SIS wordt ingevoerd, brengt de Commissie een verslag uit over de beschikbaarheid, de gereedheid, en de betrouwbaarheid van de vereiste technologie. Het Europees Parlement wordt over dit verslag geraadpleegd.

Na de start van het gebruik van de functionaliteit bij reguliere grensdoorlaatposten is de Commissie overeenkomstig artikel 61 bevoegd ter aanvulling van onderhavige verordening gedelegeerde handelingen vast te stellen over de bepaling van andere omstandigheden waarin foto's en gezichtsopnamen mogen worden gebruikt voor de identificatie van personen.







HOOFDSTUK VII

TOEGANGSRECHT EN TOETSING EN WISSING VAN SIGNALERINGEN

Artikel 34

Nationale bevoegde autoriteiten met recht op toegang tot gegevens in SIS

1. De bevoegde nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de identificatie van onderdanen van derde landen hebben toegang tot de in SIS ingevoerde gegevens en hebben het recht om deze gegevens direct in SIS of in een kopie van de SIS-databank te bevragen ten behoeve van: a) grenscontrole, overeenkomstig Verordening (EU) 2016/399; b) politie- en douanecontroles die in de betrokken lidstaat worden uitgevoerd, en de coördinatie daarvan door de daartoe aangewezen autoriteiten; c) het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten, of voor de tenuitvoerlegging van strafrechtelijke sancties, in de betrokken lidstaat, mits Richtlijn (EU) 2016/680 van toepassing is; d) het onderzoeken van de voorwaarden en het nemen van beslissingen in verband met de toegang tot en het verblijf van onderdanen van derde landen op het grondgebied van de lidstaten, met inbegrip van verblijfsvergunningen en visa voor verblijf van langere duur, en in verband met de terugkeer van onderdanen van derde landen, alsmede het verrichten van controles van onderdanen van derde landen die het grondgebied van de lidstaten illegaal zijn binnengekomen of er illegaal verblijven; e) veiligheidscontroles van onderdanen van derde landen die internationale bescherming vragen, voor zover de autoriteiten die de controles verrichten geen „beslissingsautoriteiten” zijn zoals gedefinieerd in artikel 2, onder f), van Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad ( 6 ), en in voorkomend geval het verstrekken van advies overeenkomstig Verordening (EG) nr. 377/2004 van de Raad ( 7 ); f) het onderzoeken van visumaanvragen en het nemen van beslissingen in verband met deze aanvragen, alsmede inzake nietigverklaring, intrekking of verlenging van visa, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad ( 8 ); ▼M1 g) het verifiëren van meerdere identiteiten en het bestrijden van identiteitsfraude overeenkomstig hoofdstuk V van Verordening (EU) 2019/817; ▼M2 h) de handmatige verwerking van Etias-aanvragen door de nationale Etias-eenheid op grond van artikel 8 van Verordening (EU) 2018/1240. ▼B

2. De nationale bevoegde autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor naturalisatie hebben overeenkomstig het nationale recht, met het oog op het onderzoek van een aanvraag tot naturalisatie, recht op toegang tot gegevens in SIS en hebben het recht tot rechtstreekse doorzoeking daarvan.

3. Voor de toepassing van de artikelen 24 en 25 hebben ook de nationale justitiële autoriteiten, met inbegrip van de autoriteiten die belast zijn met de instelling van strafvervolging en van justitiële onderzoeken voorafgaand aan het in staat van beschuldiging stellen van een persoon, alsook hun coördinerende instanties, met het oog op de uitvoering van hun bij nationaal recht vastgestelde taken, recht op toegang tot de gegevens in SIS en tot rechtstreekse doorzoeking daarvan.

4. Ook de in lid 1, onder f), van dit artikel bedoelde autoriteiten hebben recht op toegang tot en doorzoeking van gegevens over persoonsdocumenten die zijn ingevoerd overeenkomstig artikel 38, lid 2, onder k) en l), van Verordening (EU) 2018/1862.

5. De in dit artikel bedoelde bevoegde autoriteiten worden ingevoerd in de in artikel 41, lid 8, bedoelde lijst.

Artikel 35

Toegang van Europol tot gegevens in SIS

1. Het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol), ingesteld bij Verordening (EU) 2016/794, heeft, indien nodig voor de vervulling van zijn mandaat, recht op toegang tot en doorzoeking van in SIS ingevoerde gegevens. Europol kan ook aanvullende informatie uitwisselen en vragen overeenkomstig de bepalingen van het Sirene-handboek.

2. Indien Europol bij een doorzoeking een signalering in SIS aantreft, stelt Europol de signalerende lidstaat daarvan in kennis door de uitwisseling van aanvullende informatie door middel van de communicatie-infrastructuur en overeenkomstig het Sirene-handboek. Totdat Europol de functies voor de uitwisseling van aanvullende informatie kan gebruiken, stelt het de signalerende lidstaat in kennis via de in Verordening (EU) 2016/794 bepaalde kanalen.

3. Europol mag de hem door de lidstaten verstrekte aanvullende informatie verwerken die door de lidstaten is verstrekt voor vergelijking van die informatie met zijn databanken en voor operationele analyseprojecten, om connecties of andere relevante verbanden op te sporen en voor de in artikel 18, lid 2, onder a), b) en c), van Verordening (EU) 2016/794 bedoelde strategische, thematische of operationele analyses. De verwerking van aanvullende informatie door Europol voor de toepassing van dit artikel geschiedt overeenkomstig die verordening.

4. Door doorzoeking van SIS of door de verwerking van aanvullende informatie verkregen informatie wordt door Europol alleen gebruikt indien de signalerende lidstaat daarmee instemt. Indien de lidstaat het gebruik van dergelijke informatie toestaat, wordt deze door Europol behandeld overeenkomstig Verordening (EU) 2016/794. Europol deelt die informatie alleen mee aan derde landen en organen indien de signalerende lidstaat daarmee instemt, met volledige naleving van het Unierecht inzake gegevensbescherming.

5. Europol is ertoe gehouden: a) onverminderd de leden 4 en 6, geen delen van SIS te verbinden met een systeem voor gegevensverzameling en -verwerking dat door of bij Europol wordt gebruikt, geen in SIS ingevoerde gegevens waartoe Europol toegang heeft, over te dragen naar een dergelijk systeem, en geen delen van SIS te downloaden of anderszins te kopiëren; b) niettegenstaande artikel 31, lid 1, van Verordening (EU) 2016/794, uiterlijk een jaar nadat de betreffende signalering is gewist, aanvullende informatie die persoonsgegevens bevat te wissen. In afwijking daarvan kan Europol, indien het informatie in zijn databanken of operationele analyseprojecten heeft over een geval dat met de aanvullende informatie verband houdt, de aanvullende informatie bij wijze van uitzondering verder bewaren, voor zover dit nodig is om zijn taken uit te voeren. Europol informeert de signalerende en de uitvoerende lidstaat over de verdere opslag van die aanvullende informatie en rechtvaardigt die verdere opslag; c) de toegang tot gegevens in SIS, met inbegrip van aanvullende informatie, te beperken tot specifiek daartoe gemachtigd personeel van Europol dat toegang tot dergelijke gegevens nodig heeft om zijn taken te kunnen uitoefenen; d) maatregelen als bedoeld in de artikelen 10, 11 en 13, vast te stellen en toe te passen, om beveiliging, vertrouwelijkheid en intern toezicht te waarborgen; e) ervoor te zorgen dat personeel dat gemachtigd is SIS-gegevens te verwerken een geschikte opleiding en informatie krijgt overeenkomstig artikel 14, lid 1, en f) onverminderd Verordening (EU) 2016/794, de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming in de gelegenheid te stellen toezicht te houden op de activiteiten die Europol verricht in de uitoefening van zijn recht op toegang tot en doorzoeking van gegevens in SIS, en bij de uitwisseling en verwerking van aanvullende informatie, en dit alles te evalueren.

6. Europol kopieert alleen gegevens uit SIS voor technische doeleinden, indien dat noodzakelijk is voor een rechtstreekse doorzoeking door naar behoren gemachtigd Europol-personeel. Deze verordening is van toepassing op dergelijke kopieën. De technische kopie wordt enkel gebruikt om SIS-gegevens op te slaan terwijl deze worden doorzocht. Zodra de gegevens zijn doorzocht, worden zij gewist. Dergelijk gebruik wordt niet beschouwd als illegaal downloaden of kopiëren van SIS-gegevens. Europol kopieert geen signaleringsgegevens of extra gegevens die door de lidstaten zijn verstrekt of uit CS-SIS afkomstig zijn, in andere Europol-systemen.

7. Om de rechtmatigheid van de gegevensverwerking te verifiëren, intern toezicht uit te voeren en een adequate beveiliging en integriteit van de gegevens te waarborgen, houdt Europol overeenkomstig de bepalingen van artikel 12 logbestanden bij van elke toegang tot en doorzoeking van SIS. Deze logbestanden en documentatie worden niet beschouwd als illegale downloads of kopieën van een deel van SIS.

8. De lidstaten informeren Europol door aanvullende informatie uit te wisselen over hits bij signaleringen in verband met terroristische misdrijven. De lidstaten kunnen in uitzonderlijke gevallen Europol niet informeren indien dit lopende onderzoeken of de veiligheid van een persoon in gevaar zou brengen of tegen de wezenlijke belangen van de veiligheid van de signalerende lidstaat zou indruisen.

9. Lid 8 is van toepassing vanaf de datum waarop Europol aanvullende informatie overeenkomstig lid 1 kan ontvangen.

Artikel 36

Toegang tot gegevens in SIS door de Europese grens- en kustwachtteams, de teams van personeelsleden die betrokken zijn bij met terugkeer verband houdende taken, en leden van de ondersteuningsteams voor migratiebeheer

1. Overeenkomstig artikel 40, lid 8, van Verordening (EU) 2016/1624 hebben de in artikel 2, punten 8 en 9, van die verordening bedoelde teamleden, binnen de grenzen van hun mandaat en op voorwaarde dat zij gemachtigd zijn controles uit te voeren overeenkomstig artikel 34, lid 1, van deze verordening, en de nodige opleiding hebben genoten overeenkomstig artikel 14, lid 1, van deze verordening, recht op toegang tot gegevens in SIS en op doorzoeking van die gegevens voor zover dat noodzakelijk is voor de uitvoering van hun taak en voor zover vereist door het operationele plan voor een specifieke operatie. Toegang tot gegevens in SIS wordt niet verleend aan andere teamleden.

2. De in lid 1 bedoelde teamleden oefenen het recht op toegang tot gegevens in SIS en op doorzoeking van die gegevens uit overeenkomstig lid 1, via een technische interface. De technische interface wordt opgezet en onderhouden door het Europees Grens- en kustwachtagentschap en voorziet in een rechtstreekse verbinding met het centrale SIS.

3. Wanneer door een in lid 1 van dit artikel bedoeld teamlid bij een doorzoeking een signalering in SIS aantreft, wordt de signalerende lidstaat daarvan in kennis gesteld. Overeenkomstig artikel 40 van Verordening (EU) 2016/1624 wordt door de teamleden uitsluitend op een signalering in SIS gereageerd op instructie van en, als algemene regel, in aanwezigheid van grenswachters of bij met terugkeer verband houdende taken betrokken personeel van de ontvangende lidstaat waar zij actief zijn. De ontvangende lidstaat mag de teamleden toestaan namens hem op te treden.

4. Om de rechtmatigheid van de gegevensverwerking te verifiëren, intern toezicht uit te oefenen en een adequate beveiliging en integriteit van de gegevens te waarborgen, houdt het Europees Grens- en kustwachtagentschap overeenkomstig de bepalingen van artikel 12 logbestanden bij van elke toegang tot en doorzoeking van SIS.

5. Het Europees Grens- en kustwachtagentschap stelt maatregelen als bedoeld in de artikelen 10, 11 en 13, vast en past deze toe om beveiliging, vertrouwelijkheid en intern toezicht te waarborgen en zorgt ervoor dat de teams als bedoeld in lid 1 van dit artikel die maatregelen toepassen.

6. Niets in dit artikel wordt zodanig uitgelegd dat afbreuk wordt gedaan aan de bepalingen van Verordening (EU) 2016/1624 die betrekking hebben op gegevensbescherming en de aansprakelijkheid van het Europees Grens- en kustwachtagentschap voor onrechtmatige of onjuiste verwerking van gegevens door haar.

7. Onverminderd lid 2 is het niet toegestaan delen van SIS te verbinden met een computersysteem voor gegevensverzameling en -verwerking dat door de in lid 1 bedoelde teams of door het Europees Grens- en kustwachtagentschap wordt gebruikt, noch om de gegevens in SIS waartoe die teams toegang hebben over te dragen naar een dergelijk systeem. Er mogen geen delen van SIS worden gedownload of gekopieerd. Het registreren van de toegang en de doorzoeking in logbestanden wordt niet beschouwd als illegaal downloaden of kopiëren van SIS-gegevens.

8. Het Europees Grens- en kustwachtagentschap geeft de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming toestemming om toezicht te houden op de activiteiten van de in dit artikel bedoelde teams bij het uitoefenen van hun recht op toegang tot gegevens in SIS en op doorzoeking van die gegevens, en om die activiteiten te evalueren. Dit laat de verdere bepalingen van Verordening (EU) 2018/1725 onverlet.

▼M2

Artikel 36 ter

Toegang tot SIS-gegevens door de centrale Etias-eenheid

1. Ten behoeve van het vervullen van de taken die haar bij Verordening (EU) 2018/1240 zijn opgedragen heeft de centrale Etias-eenheid, die overeenkomstig artikel 7 van die verordening binnen het Europees Grens- en kustwachtagentschap is opgericht, het recht op toegang tot en het doorzoeken van relevante gegevens ingevoerd in SIS overeenkomstig artikel 11, lid 8, van die verordening. Artikel 36, leden 4 tot en met 8, is van toepassing op die toegang en dat doorzoeken.

2. Wanneer een verificatie door de centrale Etias-eenheid overeenkomstig artikel 22 van Verordening (EU) 2018/1240 uitwijst dat in het Etias-aanvraagdossier geregistreerde gegevens en een signalering in SIS overeenstemmen of wanneer er na een dergelijke verificatie twijfels blijven bestaan, is de procedure van artikel 26 van die verordening van toepassing, onverminderd artikel 24 van die verordening.

Artikel 36 quater

Interoperabiliteit met Etias

1. Vanaf de ingebruikneming van Etias, als bepaald overeenkomstig artikel 88, lid 1, van Verordening (EU) 2018/1240, wordt het centrale SIS met het ESP verbonden om de geautomatiseerde verificaties op grond van artikel 20, artikel 23, artikel 24, lid 6, punt c), ii), artikel 41 en artikel 54, lid 1, punt b), van die verordening en de daaropvolgende verificaties bepaald in de artikelen 22 en 26 van die verordening, mogelijk te maken.

2. Ten behoeve van het verrichten van de in artikel 20, lid 2, punt c), punt m), ii), en punt o), van Verordening (EU) 2018/1240 bedoelde verificaties maakt het centrale Etias-systeem gebruik van het ESP om de gegevens bedoeld in artikel 11, lid 4, van die verordening te vergelijken met gegevens in SIS, overeenkomstig artikel 11, lid 8, van die verordening.

3. Ten behoeve van het verrichten van de in artikel 24, lid 6, punt c), ii), en artikel 54, lid 1, punt b), van Verordening (EU) 2018/1240 bedoelde verificaties maakt het centrale Etias-systeem gebruik van het ESP om regelmatig na te gaan of een in SIS ingevoerde signalering inzake weigering van toegang en verblijf, die tot de weigering, nietigverklaring of intrekking van een reisautorisatie heeft geleid, is gewist.

4. Wanneer een nieuwe signalering inzake weigering van toegang en verblijf wordt ingevoerd in SIS, zendt het centrale SIS, op grond van artikel 41, lid 3, van Verordening (EU) 2018/1240, de in artikel 20, lid 2, punten a), b), c), d), f), g), h), i), s), t), u) en v), van deze verordening bedoelde gegevens toe aan het centrale Etias-systeem, met gebruikmaking van het ESP, om te verifiëren of deze nieuwe signalering betrekking heeft op een geldige reisautorisatie.

▼B

Artikel 37

Evaluatie van het gebruik van SIS door Europol en het Europees Grens- en kustwachtagentschap

1. De Commissie evalueert ten minste om de vijf jaar hoe SIS werkt en hoe Europol en de in artikel 36, lid 1, bedoelde teams SIS gebruiken.

2. Europol en het Europees Grens- en kustwachtagentschap zorgen ervoor dat aan de bevindingen van de evaluatie en de naar aanleiding daarvan opgestelde aanbevelingen een passend gevolg wordt gegeven.

3. Een verslag over de resultaten van en het vervolg op de evaluatie wordt naar het Europees Parlement en de Raad gestuurd.

Artikel 38

Reikwijdte van de toegang

Eindgebruikers, met inbegrip van Europol en de in artikel 2, punten 8 en 9 van Verordening (EU) 2016/1624 bedoelde teamleden, hebben slechts toegang tot de gegevens die zij voor het vervullen van hun taken nodig hebben.

Artikel 39

Toetsingstermijn voor signaleringen

1. Signaleringen worden niet langer bewaard dan nodig is voor het met de invoering nagestreefde doel.

2. Uiterlijk drie jaar na de invoering van een signalering in SIS toetst de signalerende lidstaat de noodzaak van verdere bewaring. Indien bij de nationale beslissing die aan de basis ligt van de signalering echter een langere geldigheidsperiode dan drie jaar is bepaald, wordt de signalering uiterlijk binnen vijf jaar opnieuw getoetst.

3. In voorkomend geval stelt elke lidstaat overeenkomstig zijn nationaal recht kortere toetsingstermijnen vast.

4. Vóór het verstrijken van de toetsingstermijn kan de signalerende lidstaat, op grond van een grondige individuele beoordeling die wordt geregistreerd, besluiten de signalering langer dan de toetsingstermijn te handhaven indien dit noodzakelijk blijkt voor en evenredig is aan het met de signalering nagestreefde doel. In dat geval is lid 2 tevens van toepassing op de verlenging. Iedere verlenging wordt doorgegeven aan CS-SIS.

5. Na afloop van de in lid 2 bedoelde toetsingstermijn worden signaleringen automatisch gewist, behalve wanneer de signalerende lidstaat overeenkomstig lid 4een verlenging aan CS-SIS heeft doorgegeven. CS-IS stelt de signalerende lidstaat vier maanden op voorhand automatisch in kennis van de geplande wissing van gegevens.

6. De lidstaten houden statistieken bij van het aantal signaleringen waarvan de bewaartermijnen overeenkomstig lid 4 van dit artikel zijn verlengd en zenden die statistieken op verzoek toe aan de in artikel 55 bedoelde toezichthoudende autoriteiten.

7. Zodra een Sirene-bureau constateert dat een signalering haar doel heeft bereikt en derhalve moet worden gewist, stelt het de autoriteit die de signalering heeft ingevoerd, daarvan onmiddellijk in kennis. Uiterlijk 15 kalenderdagen na ontvangst van die kennisgeving antwoordt de autoriteit dat de signalering is of zal worden gewist, of motiveert zij waarom de signalering wordt bewaard. Indien binnen de periode van 15 dagen niet wordt geantwoord, zorgt het Sirene-bureau ervoor dat de signalering wordt gewist. Indien het nationaal recht dit toestaat wordt de signalering gewist door het Sirene-bureau. Sirene-bureaus melden hun toezichthoudende autoriteit herhaaldelijke kwesties die zij tegenkomen wanneer zij uit hoofde van dit lid handelen.

Artikel 40

Wissing van signaleringen

1. Signaleringen met het oog op weigering van toegang en verblijf op grond van artikel 24 worden gewist: a) wanneer de beslissing die eraan ten grondslag lag, door de bevoegde autoriteit is ingetrokken of nietig verklaard, of b) in voorkomend geval ingevolge de in artikel 27 en artikel 29 bedoelde raadplegingsprocedure.

2. Signaleringen van onderdanen van derde landen ten aanzien van wie een beperkende maatregel is genomen om de toegang tot of de doorreis via het grondgebied van de lidstaten te beletten, worden gewist wanneer de beperkende maatregel is beëindigd, geschorst of nietig verklaard.

3. Signaleringen van personen die het burgerschap hebben verkregen van een lidstaat of een staat waarvan de onderdanen uit hoofde van het Unierecht begunstigden zijn van het recht van vrij verkeer, worden gewist zodra de signalerende lidstaat er, eventueel ingevolge artikel 44, kennis van krijgt dat de betrokken persoon het burgerschap heeft verkregen.

4. Signaleringen worden gewist na hun verstrijking overeenkomstig artikel 39.







HOOFDSTUK VIII

ALGEMENE VOORSCHRIFTEN INZAKE GEGEVENSVERWERKING

Artikel 41

Verwerking van SIS-gegevens

1. De lidstaten mogen de in artikel 20 bedoelde gegevens alleen verwerken met het oog op de weigering van toegang tot en verblijf op hun grondgebied.

2. De gegevens mogen slechts voor technische doeleinden worden gekopieerd, indien dit voor rechtstreekse doorzoeking door de in artikel 34 bedoelde bevoegde autoriteiten noodzakelijk is. Deze verordening is van toepassing op dergelijke kopieën. Een lidstaat kopieert geen signaleringsgegevens of extra gegevens die door een andere lidstaat zijn ingevoerd, uit zijn N.SIS of uit de CS-SIS naar andere nationale gegevensbestanden.

3. De in lid 2 bedoelde technische kopieën die resulteren in de aanleg van offlinedatabanken, worden maximaal 48 uur bewaard.

Niettegenstaande de eerste alinea, zijn technische kopieën die resulteren in de aanleg van offline databanken voor gebruik door voor de visumverlening bevoegde autoriteiten, niet toegestaan, tenzij het gaat om kopieën die uitsluitend worden gebruikt in noodsituaties als gevolg van het feit dat het netwerk gedurende meer dan 24 uur niet beschikbaar is.

De lidstaten houden een actuele inventaris van deze kopieën bij, stellen deze inventaris ter beschikking van hun toezichthoudende autoriteiten, en zorgen ervoor dat deze verordening, met name artikel 10, met betrekking deze kopieën wordt toegepast.

4. Toegang tot gegevens in SIS door in artikel 34 bedoelde nationale bevoegde autoriteiten is slechts toegestaan binnen de grenzen van hun bevoegdheden, en is uitsluitend voorbehouden aan daartoe gemachtigde personeelsleden.

5. SIS-gegevens kunnen slechts door de lidstaten worden verwerkt voor andere doelstellingen dan die waarvoor zij in SIS zijn ingevoerd, indien er een verband bestaat met een specifieke zaak en de verwerking noodzakelijk is ter voorkoming van een ernstige en onmiddellijke bedreiging voor de openbare orde en veiligheid, om ernstige redenen die verband houden met de nationale veiligheid, dan wel ter voorkoming van een ernstig strafbaar feit. Daartoe wordt vooraf de toestemming van de signalerende lidstaat gevraagd.

6. Uit hoofde van artikel 38, lid 2, onder k) en l), van Verordening (EU) 2018/1862 in SIS ingevoerde gegevens kunnen door de in artikel 34, lid 1, onder f), van deze verordening bedoelde bevoegde autoriteiten worden gebruikt in overeenstemming met het recht van de elke lidstaat.

7. Elk gebruik van SIS-gegevens dat in strijd is met de leden 1 tot en met 6 van dit artikel, wordt naar het nationale recht van elke lidstaat aangemerkt als oneigenlijk gebruik, en onderworpen aan sancties overeenkomstig artikel 59.

8. Iedere lidstaat verstrekt eu-LISA een lijst van zijn bevoegde autoriteiten die op grond van deze verordening gemachtigd zijn tot rechtstreekse doorzoeking van gegevens in SIS, alsmede alle wijzigingen van die lijst. In de lijst wordt voor elke autoriteit vermeld welke gegevens zij voor welke doeleinden mag bevragen. eu-LISA zorgt ervoor dat de lijst jaarlijks in het Publicatieblad van de Europese Unie wordt bekendgemaakt. eu-LISA houdt op zijn website een voortdurend bijgewerkte lijst bij waarin de wijzigingen zijn opgenomen die de lidstaten tussen de jaarlijkse bekendmakingen door opsturen.

9. Voor zover het recht van de Unie niet in bijzondere bepalingen voorziet, is het recht van elke lidstaat van toepassing op de gegevens in zijn N.SIS.

Artikel 42

SIS-gegevens en nationale bestanden

1. Artikel 41, lid 2, laat het recht van een lidstaat onverlet om in zijn nationale bestanden SIS-gegevens te bewaren in verband waarmee op zijn grondgebied actie is ondernomen. Deze gegevens worden maximaal drie jaar in de nationale bestanden bewaard, tenzij in specifieke bepalingen van nationaal recht een langere bewaartermijn is vastgesteld.

2. Artikel 41, lid 2, laat het recht van een lidstaat onverlet om in zijn nationale bestanden gegevens te bewaren die deel uitmaken van een specifieke signalering die door deze lidstaat in SIS is ingevoerd.

Artikel 43

Informatie bij niet-uitvoering van een signalering

Wanneer een gevraagde actie niet kan worden uitgevoerd, stelt de lidstaat waarvan actie is gevraagd de signalerende lidstaat daarvan onmiddellijk in kennis door de uitwisseling van aanvullende informatie.

Artikel 44

Kwaliteit van de gegevens in SIS

1. Een signalerende lidstaat is verantwoordelijk voor de juistheid en actualiteit van de gegevens, alsmede voor de rechtmatige invoering en opslag van de gegevens in SIS.

2. Wanneer een signalerende lidstaat relevante aanvullingen op of wijzigingen van gegevens zoals vermeld in artikel 20, lid 2, ontvangt, vult hij de signalering onverwijld aan of wijzigt deze.

3. Alleen de signalerende lidstaat is bevoegd de door hem in SIS ingevoerde gegevens te wijzigen, aan te vullen, te corrigeren, bij te werken of te wissen.

4. Wanneer een andere dan de signalerende lidstaat beschikt over relevante aanvullingen op of wijzigingen van gegevens zoals vermeld in artikel 20, lid 2, stuurt hij die onverwijld door middel van de uitwisseling van aanvullende informatie door aan de signalerende lidstaat zodat deze de signalering kan vervolledigen of wijzigen. De gegevens worden alleen doorgestuurd als de identiteit van de onderdaan van het derde land is vastgesteld.

5. Wanneer een andere dan de signalerende lidstaat bewijs heeft dat een gegeven in een signalering onjuist is of onrechtmatig is ingevoerd, deelt hij dit zo spoedig mogelijk, maar niet later dan twee werkdagen nadat hij kennis heeft genomen van die aanwijzingen, mee aan de signalerende lidstaat door middel van de uitwisseling van aanvullende informatie. De signalerende lidstaat controleert de informatie en corrigeert of wist zo nodig onverwijld het betrokken gegeven.

6. Wanneer de lidstaten twee maanden nadat bewijs aan het licht zijn gekomen, nog geen overeenstemming hebben bereikt als bedoeld in lid 5 van dit artikel, legt de niet-signalerende lidstaat de zaak voor aan de betrokken toezichthoudende autoriteiten en aan de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming voor een beslissing ter zake, door middel van samenwerking overeenkomstig artikel 57.

7. De lidstaten wisselen aanvullende informatie uit, indien een klacht wordt ingediend door een persoon die stelt niet diegene wiens signalering is bedoeld. Indien na controle blijkt dat degene wiens signalering is bedoeld niet de klager is, wordt de klager ingelicht over de in artikel 47 bedoelde maatregelen en over het recht van beroep uit hoofde van artikel 54, lid 1.

Artikel 45

Beveiligingsincidenten

1. Elke gebeurtenis die gevolgen heeft of kan hebben voor de beveiliging van SIS of de SIS-gegevens of de aanvullende informatie kan beschadigen of verloren doen gaan, wordt beschouwd als een beveiligingsincident, met name wanneer onrechtmatige toegang tot gegevens kan zijn verkregen of wanneer de beschikbaarheid, de integriteit of de vertrouwelijkheid van gegevens in gevaar is gekomen of kan zijn gekomen.

2. De beheersing van beveiligingsincidenten is gericht op een snelle, doeltreffende en passende reactie.

3. Onverminderd de kennisgeving en de mededeling van een inbreuk in verband met persoonsgegevens overeenkomstig artikel 33 van Verordening (EU) 2016/679 of artikel 30 van Richtlijn (EU) 2016/680, melden de lidstaten, Europol en het Europees Grens- en kustwachtagentschap onverwijld aan de Commissie, eu-LISA, de bevoegde toezichthoudende autoriteit en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming. eu-LISA meldt beveiligingsincidenten betreffende het centrale SIS onverwijld aan de Commissie en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming.

4. Informatie over een beveiligingsincident dat gevolgen heeft of kan hebben voor de werking van SIS in een lidstaat of bij eu-LISA, voor de beschikbaarheid, de integriteit en de vertrouwelijkheid van de gegevens die door andere lidstaten zijn ingevoerd of toegezonden, of voor uitgewisselde aanvullende informatie, wordt onverwijld verstrekt aan alle lidstaten en gerapporteerd in overeenstemming met het door eu-LISA voorgelegde incidentenbeheersingsplan.

5. De lidstaten en eu-LISA werken in het geval van een beveiligingsincident samen.

6. De Commissie meldt ernstige incidenten onmiddellijk aan het Europees Parlement en de Raad. Die verslagen worden overeenkomstig de toepasselijke beveiligingsvoorschriften gerubriceerd als „EU RESTRICTED/RESTREINT UE”.

7. Wanneer een beveiligingsincident is veroorzaakt door het oneigenlijke gebruik van gegevens, zien de lidstaten, Europol en het Europees Grens- en kustwachtagentschap erop toe dat sancties worden opgelegd overeenkomstig artikel 59.

Artikel 46

Onderscheid tussen personen met vergelijkbare kenmerken

1. Indien bij de invoering van een nieuwe signalering blijkt dat in SIS reeds een persoon met dezelfde identiteitsbeschrijving gesignaleerd is, neemt het Sirene-bureau binnen twaalf uur contact op met de signalerende lidstaat door de uitwisseling van aanvullende informatie om zich ervan te vergewissen of de twee signaleringen dezelfde persoon betreffen.

2. Indien uit het voorgaande blijkt dat de in de nieuwe signalering bedoelde persoon en de reeds in SIS gesignaleerde persoon inderdaad dezelfde persoon zijn, volgt het Sirene-bureau de in artikel 23 bedoelde procedure voor invoering van meervoudige signaleringen.

3. Indien uit die controle blijkt dat het om twee verschillende personen gaat, bekrachtigt het Sirene-bureau het verzoek om opneming van de tweede signalering en voegt het de nodige gegevens toe om verkeerde identificatie te voorkomen.

Artikel 47

Extra gegevens teneinde om te gaan met misbruikte identiteiten

1. Wanneer de met de signalering bedoelde persoon kan worden verward met een persoon wiens identiteit is misbruikt, voegt de signalerende lidstaat in de signalering gegevens betreffende de laatstbedoelde persoon toe, voor zover deze uitdrukkelijk daarmee instemt, om nadelige gevolgen van verkeerde identificatie te voorkomen. Een persoon van wie de identiteit is misbruikt, heeft het recht zijn instemming met de verwerking van de extra persoonsgegevens in te trekken.

2. De gegevens betreffende een persoon wiens identiteit is misbruikt, worden uitsluitend gebruikt om: a) de bevoegde autoriteit in staat te stellen de persoon wiens identiteit is misbruikt, te onderscheiden van de met de signalering bedoelde persoon, en b) de persoon wiens identiteit is misbruikt, in staat te stellen zijn identiteit te bewijzen en aan te tonen dat zijn identiteit is misbruikt.

3. Voor de toepassing van dit artikel en voor zover de persoon wiens identiteit is misbruikt daar uitdrukkelijk voor elke gegevenscategorie mee instemt, mogen slechts de volgende persoonsgegevens van de persoon wiens identiteit is misbruikt in SIS worden ingevoerd en verwerkt: a) achternamen; b) voornamen; c) namen bij de geboorte; d) voorheen gebruikte namen, en aliassen, zo mogelijk afzonderlijk; e) bijzondere, onveranderlijke objectieve fysieke kenmerken; f) geboorteplaats; g) geboortedatum; h) geslacht; i) foto's en gezichtsopnamen; j) vingerafdrukken, handpalmafdrukken of beide k) alle voorgaande en huidige nationaliteiten; l) categorie van de identificatiedocumenten; m) land van afgifte van de identificatiedocumenten; n) het (de) nummer(s) van de identificatiedocumenten; o) datum van afgifte van de identificatiedocumenten; p) adres van de persoon; q) naam van de vader van de persoon; r) naam van de moeder van de persoon.

4. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast om technische voorschriften vast te leggen en te ontwikkelen die nodig zijn voor het invoeren en het verder verwerken van de in lid 3 van dit artikel bedoelde gegevens. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 62, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

5. De in lid 3 bedoelde gegevens worden gewist op hetzelfde moment als de overeenkomstige signalering, of eerder indien de betrokken persoon daarom verzoekt.

6. Alleen de autoriteiten met toegangsrecht tot de overeenkomstige signalering hebben toegang tot de in lid 3 bedoelde gegevens. Zij hebben uitsluitend toegang ter voorkoming van verkeerde identificatie.

Artikel 48

Links tussen signaleringen

1. Een lidstaat kan de door hem in SIS ingevoerde signaleringen koppelen. Door een dergelijke link worden twee of meer signaleringen met elkaar in verbinding gebracht.

2. De link heeft geen gevolgen voor de te ondernemen specifieke actie op basis van elke gelinkte signalering of voor de toetsingstermijn van elk van de gelinkte signaleringen.

3. De link heeft geen gevolgen voor de in deze verordening vastgestelde toegangsrechten. Autoriteiten die geen toegangsrecht hebben tot bepaalde categorieën signaleringen, hebben geen inzage in links naar signaleringen waartoe zij geen toegang hebben.

4. Een lidstaat linkt signaleringen wanneer daartoe een duidelijke operationele noodzaak bestaat.

5. Wanneer een lidstaat een door een andere lidstaat aangebrachte link tussen signaleringen onverenigbaar acht met zijn nationaal recht of zijn internationale verplichtingen, kan hij de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de link niet toegankelijk is vanaf zijn grondgebied of voor de eigen, buiten zijn grondgebied gevestigde autoriteiten.

6. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast om technische voorschriften vast te leggen en te ontwikkelen voor het linken van signaleringen. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 62, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.

Artikel 49

Doel en bewaartermijn van aanvullende informatie

1. Ter ondersteuning van de uitwisseling van aanvullende informatie houden de lidstaten in het Sirene-bureau verwijzingen naar de aan signaleringen ten grondslag liggende beslissingen bij.

2. Persoonsgegevens die het Sirene-bureau naar aanleiding van de informatie-uitwisseling in bestanden heeft opgeslagen, worden niet langer bewaard dan nodig is om het doel te bereiken waarvoor zij werden verstrekt. Zij worden in ieder geval gewist uiterlijk één jaar nadat de betrokken signalering uit SIS is gewist.

3. Lid 2 laat het recht van een lidstaat onverlet om in nationale bestanden gegevens te bewaren over een specifieke signalering die hij heeft ingevoerd, of over een signalering in verband waarmee op zijn grondgebied actie is ondernomen. De periode gedurende welke dergelijke gegevens in die bestanden mogen worden bewaard, wordt beheerst door het nationaal recht.

Artikel 50

Doorgifte van persoonsgegevens aan derden

In SIS verwerkte gegevens en de desbetreffende aanvullende informatie die overeenkomstig deze verordening is uitgewisseld worden niet doorgegeven aan of ter beschikking gesteld van derde landen of internationale organisaties.







HOOFDSTUK IX

GEGEVENSBESCHERMING

Artikel 51

Toepasselijke wetgeving

1. Wanneer eu-LISA of het Europees Grens- en kustwachtagentschap in uit hoofde van deze verordening persoonsgegevens verwerkt, is Verordening (EU) 2018/1725 van toepassing. Verordening (EU) 2016/794 is van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens door Europol uit hoofde van deze verordening.

2. Wanneer de in artikel 34 van deze verordening bedoelde bevoegde autoriteiten in het kader van deze verordening persoonsgegevens verwerken, is Verordening (EU) 2016/679 van toepassing, tenzij het verwerkingen betreft met het oog op het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van strafbare feiten en voor de tenuitvoerlegging van strafrechtelijke sancties, met inbegrip van de bescherming tegen en de voorkoming van bedreigingen van de openbare veiligheid waarop Richtlijn (EU) 2016/680 van toepassing is.

Artikel 52

Recht op informatie

1. Aan in SIS gesignaleerde onderdanen van derde landen wordt overeenkomstig de artikelen 13 en 14 van Verordening (EU) 2016/679 of artikelen 12 en 13 van Richtlijn (EU) 2016/680 hierover informatie verstrekt. Deze informatie wordt schriftelijk verstrekt en gaat vergezeld van een afschrift van of verwijzing naar de aan de in artikel 24, lid 1, van deze verordening bedoelde nationale beslissing die aan de signalering ten grondslag ligt.

2. Deze informatie wordt niet verstrekt indien het nationale recht voorziet in een beperking van het recht op informatie, met name ter vrijwaring van de nationale veiligheid, de landsverdediging, de openbare veiligheid, dan wel met het oog op het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van strafbare feiten.

Artikel 53

Recht op inzage in gegevens, rectificatie van onjuiste gegevens en wissing van onrechtmatig opgeslagen gegevens

1. De betrokkenen kunnen de rechten uitoefenen die zijn neergelegd in de artikelen 15, 16 en 17 van Verordening (EU) 2016/679 en in artikel 14 en artikel 16, leden 1 en 2, van Richtlijn (EU) 2016/680.

2. Een andere dan de signalerende lidstaat mag aan de betrokkene slechts informatie over persoonsgegevens van de betrokkene die worden verwerkt verstrekken voor zover die lidstaat de signalerende lidstaat vooraf de gelegenheid heeft geboden dienaangaande een standpunt te bepalen. De communicatie tussen die lidstaten geschiedt door middel van de uitwisseling van aanvullende informatie.

3. De lidstaten besluiten overeenkomstig hun nationaal recht geen of slechts gedeeltelijke informatie aan de betrokkene te verstrekken, voor zover en zolang die volledige of gedeeltelijke beperking in een democratische samenleving, met inachtneming van de grondrechten en legitieme belangen van de betrokkene in kwestie, een noodzakelijke en evenredige maatregel is om: a) belemmering van officiële of justitiële onderzoeken of procedures te voorkomen; b) nadelige gevolgen voor de voorkoming, de opsporing, het onderzoek of de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen te voorkomen; c) de openbare veiligheid te beschermen; d) de nationale veiligheid te beschermen, of e) de rechten en vrijheden van anderen te beschermen.

In gevallen als bedoeld in de eerste alinea op de gebieden stelt de lidstaat de betrokkene schriftelijk en zonder onnodige vertraging in kennis van een eventuele weigering of beperking van de inzage en van de redenen voor die weigering of beperking. Die informatie kan achterwege worden gelaten wanneer de verstrekking daarvan een van de onder a) tot en met e) van de eerste alinea bedoelde redenen ondermijnen. De lidstaat stelt de betrokkene in kennis van de mogelijkheid om een klacht in te dienen bij een toezichthoudende instantie of om beroep in te stellen bij de rechter.

De lidstaat registreert de feitelijke of juridische redenen die ten grondslag liggen aan het besluit om geen informatie aan de betrokkene te verstrekken. Die