02012R1230 — NL — 02.12.2019 — 002.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

►B VERORDENING (EU) Nr. 1230/2012 VAN DE COMMISSIE van 12 december 2012 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 661/2009 van het Europees Parlement en de Raad wat de typegoedkeuringsvoorschriften voor massa’s en afmetingen van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan betreft en tot wijziging van Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (Voor de EER relevante tekst) (PB L 353 van 21.12.2012, blz. 31)

Gewijzigd bij:









▼B

VERORDENING (EU) Nr. 1230/2012 VAN DE COMMISSIE

van 12 december 2012

tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 661/2009 van het Europees Parlement en de Raad wat de typegoedkeuringsvoorschriften voor massa’s en afmetingen van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan betreft en tot wijziging van Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad

(Voor de EER relevante tekst)







Artikel 1

Onderwerp en toepassingsgebied

▼M2

1. In deze verordening worden de voorschriften vastgesteld voor de EG-typegoedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan wat de massa’s en afmetingen betreft, alsmede van bepaalde voor deze voertuigen bestemde technische eenheden.

▼B

2. Deze verordening is van toepassing op incomplete, complete en voltooide voertuigen van de categorieën M, N en O.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze verordening gelden, naast de definities van Richtlijn 2007/46/EG en Verordening (EG) nr. 661/2009, de volgende definities:

1. „voertuigtype” : een verzameling voertuigen zoals gedefinieerd in bijlage II, deel B, bij Richtlijn 2007/46/EG;

2. „standaarduitrusting” : de basisconfiguratie van een voertuig dat is uitgerust met alle elementen die krachtens de in de bijlagen IV en XI bij Richtlijn 2007/46/EG genoemde regelgevingsteksten verplicht zijn, met alle gemonteerde elementen waarvoor geen verdere specificaties inzake de configuratie of het uitrustingsniveau nodig zijn;

3. „optionele uitrusting” : alle elementen die niet tot de standaarduitrusting behoren en die onder de verantwoordelijkheid van de fabrikant op het voertuig worden aangebracht en door de klant kunnen worden besteld;

4. „massa in rijklare toestand” : a) in het geval van een motorvoertuig: de massa van het voertuig met de brandstoftank(s) gevuld tot ten minste 90 % van zijn (hun) inhoud, met inbegrip van de massa van de bestuurder, brandstof en vloeistoffen, voorzien van de standaarduitrusting volgens de specificaties van de fabrikant en, als het voertuig daarmee is uitgerust, de massa van de carrosserie, de cabine, de koppeling en het (de) reservewiel(en) en het gereedschap; b) in het geval van een aanhangwagen: de massa van het voertuig, met inbegrip van de brandstof en vloeistoffen, voorzien van de standaarduitrusting volgens de specificaties van de fabrikant, en, als de aanhanger daarmee is uitgerust, de massa van de carrosserie, extra koppeling(en), het (de) reservewiel(en) en het gereedschap;

▼M1

5. „massa van de optionele uitrusting” : de maximummassa van de combinaties van de optionele uitrusting die op het voertuig kan worden aangebracht in aanvulling op de standaarduitrusting, volgens de specificaties van de fabrikant;

▼B

6. „feitelijke massa van het voertuig” : de massa in rijklare toestand plus de massa van de optionele uitrusting die op een individueel voertuig is aangebracht;

7. „technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand” (M) : de voor een voertuig vastgestelde maximummassa op basis van de bouwkenmerken en de door het ontwerp bepaalde prestaties ervan; de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van een aanhangwagen of een oplegger omvat de statische massa die in aangekoppelde toestand op het trekkende voertuig wordt overgebracht;

8. „technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van de combinatie” (MC) : de voor de combinatie van een motorvoertuig en een of meer aanhangwagens op basis van de constructiekenmerken en de door het ontwerp bepaalde prestaties ervan vastgestelde maximummassa of de voor de combinatie van een trekker en een oplegger vastgestelde maximummassa;

9. „technisch toelaatbare getrokken maximummassa” (TM) : de maximummassa van een of meer aanhangwagens die door een trekkend voertuig kunnen worden getrokken, overeenkomend met de totale belasting die door de wielen van een as of groep assen van een aan het trekkende voertuig gekoppelde aanhangwagen op de grond wordt overgebracht;

10. „as” : de gemeenschappelijke draaiingsas van twee of meer wielen, die door een motor wordt aangedreven dan wel vrij draait en die uit een dan wel meer segmenten bestaat die in hetzelfde vlak loodrecht op de middellijn in lengterichting van het voertuig liggen;

11. „groep assen” : een aantal assen, waarbij de afstand tussen de assen beperkt is tot een van de in bijlage I bij Richtlijn 96/53/EG als afstand „d” aangemerkte afstanden tussen de assen en die als gevolg van het specifieke ontwerp van de ophanging samenwerken;

12. „enkelvoudige as” : een as die niet kan worden geacht deel uit te maken van een groep assen;

13. „technisch toelaatbare maximummassa op de as” (m) : de massa die overeenkomt met de maximaal toelaatbare verticale statische belasting die door de wielen van de as op de grond wordt overgebracht, en die berust op de constructiekenmerken van de as en van het voertuig en op de door het ontwerp bepaalde prestaties daarvan;

14. „technisch toelaatbare maximummassa op een groep assen” (μ) : de massa die overeenkomt met de maximaal toelaatbare verticale statische belasting die door de wielen van de groep assen op de grond wordt overgebracht, en die berust op de constructiekenmerken van de groep assen en van het voertuig en op de door het ontwerp bepaalde prestaties daarvan;

15. „koppeling” : een mechanische voorziening, die onderdelen als gedefinieerd in de punten 2.1 tot en met 2.6 van Reglement nr. 55 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van mechanische koppelinrichtingen van voertuigcombinaties ( 1 ) alsmede een kortkoppelinrichting zoals gedefinieerd in punt 2.1.1 van VN/ECE-Reglement nr. 102 — Uniforme voorschriften voor de goedkeuring van: I. Een kortkoppelinrichting II. Voertuigen wat de montage van een goedgekeurd type kortkoppelinrichting betreft ( 2 ) bevat;

16. „koppelpunt” : het aangrijpingspunt van de op een getrokken voertuig gemonteerde koppeling binnen de op een trekkend voertuig gemonteerde koppeling;

17. „massa van de koppeling” : de massa van de koppeling zelf en van de onderdelen die nodig zijn voor de bevestiging van de koppeling aan het voertuig;

18. „technisch toelaatbare maximummassa op het koppelpunt” : a) in het geval van een trekkend voertuig, de massa die overeenkomt met de maximaal toelaatbare verticale statische belasting op het koppelpunt (S- of U-waarde) van een trekkend voertuig, en die berust op de constructiekenmerken van de koppeling en van het trekkende voertuig; b) in het geval van een oplegger, middenasaanhangwagen of aanhangwagen met stijve dissel, de massa die overeenkomt met de maximaal toelaatbare verticale statische belasting (S- of U-waarde) die in het koppelpunt door de aanhangwagen op het trekkende voertuig moeten worden overgebracht, en die berust op de constructiekenmerken van de koppeling en van de aanhangwagen;

19. „massa van de passagiers” : een van de voertuigcategorie afhankelijke nominale massa, vermenigvuldigd met het aantal zitplaatsen met inbegrip van, indien aanwezig, de zitplaatsen van bijrijders en het aantal staanplaatsen, maar zonder de zitplaats van de bestuurder mee te rekenen;

20. „massa van de bestuurder” : een nominale massa van 75 kg die op het referentiepunt van de bestuurderszitplaats is aangebracht;

21. „nuttige massa” : het verschil tussen de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand enerzijds en de massa in rijklare toestand plus de massa van de passagiers en de massa van de optionele uitrusting anderzijds;

22. „lengte” : de dimensie zoals gedefinieerd in de punten 6.1.1, 6.1.2 en 6.1.3 van ISO-norm 612:1978; deze definitie geldt ook voor gelede voertuigen die uit twee of meer segmenten bestaan;

23. „breedte” : de dimensie zoals gedefinieerd in punt 6.2 van ISO-norm 612:1978;

24. „hoogte” : de dimensie zoals gedefinieerd in punt 6.3 van ISO-norm 612:1978;

▼M2

25. „wielbasis” : a) voor motorvoertuigen en autonome aanhangwagens, de horizontale afstand tussen het midden van de eerste as en het midden van de laatste as; b) voor middenasaanhangwagens, opleggers en aanhangwagens met stijve dissel, de afstand tussen de verticale as van de koppeling en het midden van de laatste as;

26. „afstand tussen de assen” : de afstand tussen twee opeenvolgende assen; voor middenasaanhangwagens, opleggers en aanhangwagens met stijve dissel is de eerste afstand tussen de assen de horizontale afstand tussen de verticale as van de voorste koppeling en het midden van de eerste as;

▼B

27. „spoorwijdte” : de afstand zoals bedoeld in punt 6.5 van ISO-norm 612:1978;

28. „afstand hart koppelschotel/hart achteras” : de afstand zoals bedoeld in punt 6.19.2 van ISO-norm 612:1978, rekening houdend met de noot waarnaar in punt 6.19 van die norm wordt verwezen;

29. „straal koppelingspen/voorzijde oplegger” : de horizontale afstand tussen de as van de koppelingspen en een willekeurig punt aan de voorzijde van de oplegger;

30. „vooroverbouw” : de horizontale afstand tussen het verticale vlak door de eerste as of, in het geval van een oplegger, door de as van de koppelingspen enerzijds en het voorste punt van het voertuig anderzijds;

31. „achteroverbouw” : de horizontale afstand tussen het verticale vlak door de achterste as enerzijds en het achterste punt van het voertuig anderzijds; wanneer het voertuig met een niet-verwijderbare koppeling is uitgerust, is het koppelpunt het achterste punt van het voertuig;

32. „lengte van de laadruimte” : de afstand van het voorste punt aan de binnenkant tot het achterste punt aan de binnenkant van de laadruimte, horizontaal in het langsvlak van het voertuig gemeten;

▼M2

33. „uitzwaai van de achterkant” : de afstand tussen het beginpunt en het feitelijke uiterste punt dat door de achterkant van een voertuig wordt bereikt bij manoeuvreren onder de in deel B, punt 8, of deel C, punt 7, van bijlage I bij deze verordening gespecificeerde voorwaarden;

▼B

34. „ashefvoorziening” : een op een voertuig gemonteerd mechanisme om de as van de grond op te trekken en op de grond te laten zakken;

35. „liftas of hefbare as” : een as die door een ashefvoorziening vanuit zijn normale positie kan worden opgetrokken en opnieuw kan worden neergelaten;

36. „belastbare as” : een as waarvan de belasting kan worden gevarieerd zonder dat de as met behulp van een ashefvoorziening wordt opgetrokken;

37. „luchtvering” : een veringsysteem waarbij ten minste 75 % van het veringeffect door de luchtveer wordt veroorzaakt;

38. „klasse van een bus of toerbus” : een verzameling voertuigen zoals gedefinieerd in de punten 2.1.1 en 2.1.2 van VN/ECE-Reglement nr. 107 — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van voertuigen van categorie M2 of M3 wat hun algemene constructie betreft ( 3 );

39. „geleed voertuig” : een voertuig van categorie M2 of M3 als omschreven in punt 2.1.3 van VN/ECE-Reglement nr. 107;

40. „ondeelbare lading” : een lading die voor het vervoer over de weg niet zonder onevenredige kosten of gevaar van schade kan worden verdeeld in twee of meer ladingen en die als gevolg van haar massa of afmetingen niet kan worden vervoerd door een voertuig waarvan de massa’s en afmetingen voldoen aan de in een lidstaat maximaal toegestane massa’s en afmetingen;

▼M2

41. „aerodynamische voorzieningen en uitrusting” : voorzieningen of uitrusting die zijn of is ontworpen om de luchtweerstand van wegvoertuigen te verminderen, met uitzondering van verlengde cabines.

▼B

Artikel 3

Verplichtingen van fabrikanten

1. De fabrikant bepaalt voor elke uitvoering van een voertuigtype en ongeacht de staat van voltooiing van het voertuig de volgende massa’s:

a) de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand;

b) de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van de combinatie;

c) de technisch toelaatbare getrokken maximummassa;

d) de technisch toelaatbare maximummassa op de assen of de technisch toelaatbare maximummassa op een groep assen;

e) de technisch toelaatbare maximummassa’s op het (de) koppelpunt(en), waarbij rekening wordt gehouden met de technische kenmerken van de koppelingen die op het voertuig zijn of kunnen worden gemonteerd, naargelang het geval.

2. Bij het bepalen van de in lid 1 bedoelde massa’s houdt de fabrikant rekening met de beste praktijken van goed ingenieurschap en de beste beschikbare technische kennis om de risico’s van mechanische defecten, met name als gevolg van materiaalmoeheid, zo veel mogelijk te beperken en beschadiging van de weginfrastructuur te voorkomen.

3. Bij het bepalen van de in lid 1 bedoelde massa’s houdt de fabrikant rekening met de door de constructie bepaalde maximumsnelheid van het voertuig.

Wanneer het voertuig door de fabrikant met een snelheidsbegrenzer is uitgerust, is de door de constructie bepaalde maximumsnelheid gelijk aan de door de snelheidsbegrenzer daadwerkelijk mogelijk gemaakte snelheid.

4. Bij het bepalen van de in lid 1 bedoelde massa’s stelt de fabrikant geen beperkingen aan het gebruik van het voertuig, behalve waar het de capaciteiten van de band betreft, die aan de door de constructie bepaalde snelheid kunnen worden aangepast op grond van VN/ECE-Reglement nr. 54 — Uniforme voorschriften voor de goedkeuring van luchtbanden voor bedrijfsvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 4 ) en punt 5 van bijlage II bij Verordening (EU) nr. 458/2011 van de Commissie ( 5 ).

5. Voor incomplete voertuigen, met inbegrip van chassis-cabine-voertuigen, die nog een verdere voltooiingsfase moeten ondergaan, verstrekt de fabrikant alle relevante informatie aan de fabrikanten van de volgende fase om ervoor te zorgen dat voortdurend aan de voorschriften van deze verordening wordt voldaan.

Voor de toepassing van de eerste alinea specificeert de fabrikant de positie van het zwaartepunt van de massa die overeenkomt met de som van de belasting.

6. Incomplete voertuigen van de categorieën M2, M3, N2 en N3 die niet met een carrosserie zijn uitgerust, worden zo ontworpen dat de fabrikanten van de volgende fase in staat worden gesteld aan de voorschriften van deel B, punten 7 en 8, en deel C, punten 6 en 7, van bijlage I te voldoen.

Artikel 4

Bepalingen voor de EG-typegoedkeuring van een voertuigtype wat de massa’s en afmetingen betreft

1. De fabrikant of zijn vertegenwoordiger dient de aanvraag voor EG-typegoedkeuring van een voertuig wat de massa’s en afmetingen betreft, in bij de typegoedkeuringsinstantie.

2. De aanvraag wordt opgesteld volgens het model van het inlichtingenformulier in deel A van bijlage V.

3. Met het oog op de uitvoering van massaverdelingsberekeningen verstrekt de fabrikant aan de typegoedkeuringsinstantie voor elke technische configuratie binnen het voertuigtype, zoals bepaald door de verzameling waarden van de relevante punten van bijlage V, de gegevens die nodig zijn om de volgende massa’s te bepalen:

a) de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand;

b) de technisch toelaatbare maximummassa op de as of de groep assen;

c) de technisch toelaatbare getrokken maximummassa;

d) de technisch toelaatbare maximummassa op het (de) koppelpunt(en);

e) de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van de combinatie.

De informatie wordt in overleg met de typegoedkeuringsinstantie verstrekt in de vorm van een tabel of een andere geschikte vorm.

4. Wanneer de optionele uitrusting van aanzienlijke invloed is op de massa’s en afmetingen van het voertuig, moet de fabrikant de plaats, massa en geometrische positie van het zwaartepunt ten opzichte van de assen van de optionele uitrusting die op het voertuig kan worden gemonteerd, aan de technische dienst opgeven.

5. In afwijking van lid 4 hoeft de fabrikant, wanneer de optionele uitrusting uit meerdere delen bestaat die zich in verschillende ruimten binnen het voertuig bevinden, slechts de verdeling van de massa van de optionele uitrusting op de assen aan de technische dienst op te geven.

6. Bij groepen assen moet de fabrikant de verdeling over de assen van de totale op de groep overgebrachte massa aangeven.

Indien nodig moet de fabrikant de verdelingsformules vermelden of de desbetreffende verdelingsgrafieken verstrekken.

7. Wanneer de goedkeuringsinstantie of de technische dienst dit nodig acht, mag zij de fabrikant verzoeken een voertuig dat representatief is voor het goed te keuren type voor inspectie beschikbaar te stellen.

8. De voertuigfabrikant kan bij de typegoedkeuringsinstantie een aanvraag indienen voor erkenning van de gelijkwaardigheid van een vering met luchtvering.

De typegoedkeuringsinstantie erkent de gelijkwaardigheid van een vering aan luchtvering wanneer aan de voorschriften in bijlage III is voldaan.

Wanneer de technische dienst de gelijkwaardigheid heeft erkend, verstrekt hij een testrapport. De typegoedkeuringsinstantie voegt het testverslag en een technische beschrijving van de vering bij het EG-typegoedkeuringscertificaat.

9. Wanneer aan de voorschriften in de bijlagen I tot en met IV bij deze verordening is voldaan, verleent de goedkeuringsinstantie typegoedkeuring volgens het in bijlage VII bij Richtlijn 2007/46/EG beschreven nummeringsysteem.

Een lidstaat kent hetzelfde nummer niet aan een ander voertuigtype toe.

10. Voor de toepassing van lid 9 verleent de typegoedkeuringsinstantie een EG-typegoedkeuringscertificaat, opgesteld volgens het model in deel B van bijlage V.

11. De in aanhangsel 2 van bijlage I bedoelde toelaatbare afwijkingen gelden voor de toepassing van artikel 12, lid 2, van Richtlijn 2007/46/EG.

▼M2

Artikel 4 bis

EG-typegoedkeuring van aerodynamische voorzieningen en uitrusting als technische eenheid

1. De fabrikant of zijn vertegenwoordiger dient de aanvraag voor EG-typegoedkeuring van een aerodynamische voorziening of uitrusting als technische eenheid in bij de typegoedkeuringsinstantie.

De aanvraag wordt opgesteld volgens het model van het inlichtingenformulier in deel C van bijlage V.

2. Als aan de desbetreffende voorschriften in deze verordening is voldaan, verleent de goedkeuringsinstantie EG-typegoedkeuring voor de technische eenheid en kent zij een typegoedkeuringsnummer toe volgens het in bijlage VII bij Richtlijn 2007/46/EG beschreven nummeringssysteem.

Een lidstaat kent hetzelfde nummer niet aan een ander type technische eenheid toe.

3. Voor de toepassing van lid 2 verleent de typegoedkeuringsinstantie een EG-typegoedkeuringscertificaat, opgesteld volgens het model in deel D van bijlage V.

Artikel 4 ter

EG-typegoedkeuringsmerk voor een technische eenheid

Op elke technische eenheid die conform is met een type waarvoor overeenkomstig deze verordening EG-typegoedkeuring als technische eenheid is verleend, wordt het in deel E van bijlage V beschreven EG-typegoedkeuringsmerk voor een technische eenheid aangebracht.

▼B

Artikel 5

Maximaal toelaatbare massa’s bij registratie/in het verkeer brengen

1. Voor de registratie en het in het verkeer brengen van voertuigen waarvoor krachtens deze verordening typegoedkeuring is verleend, bepalen de nationale autoriteiten voor elke variant en uitvoering van het voertuigtype alle hierna genoemde massa’s die krachtens Richtlijn 96/53/EG zijn toegestaan voor nationaal of internationaal verkeer:

a) de maximaal toelaatbare massa in beladen toestand bij registratie/in het verkeer brengen;

b) de maximaal toelaatbare massa op de as(sen) bij registratie/in het verkeer brengen;

c) de maximaal toelaatbare massa op de groep assen bij registratie/in het verkeer brengen;

d) de maximaal toelaatbare getrokken massa bij registratie/in het verkeer brengen;

e) de maximaal toelaatbare massa in beladen toestand van de combinatie bij registratie/in het verkeer brengen.

De nationale autoriteiten stellen de procedure vast voor de bepaling van de in de eerste alinea bedoelde maximaal toelaatbare massa’s bij registratie/in het verkeer brengen. Zij wijzen de bevoegde autoriteit aan die belast is met de bepaling van deze massa’s en specificeren welke gegevens aan die bevoegde autoriteit moeten worden verstrekt.

2. De overeenkomstig de in lid 1 bedoelde procedure bepaalde maximaal toelaatbare massa’s bij registratie/in het verkeer brengen mogen niet groter zijn dan de in artikel 3, lid 1, bedoelde maximummassa’s.

3. De fabrikant wordt door de bevoegde autoriteit geraadpleegd met betrekking tot de verdeling van de massa over de assen of groep assen met het oog op de goede werking van de voertuigsystemen, met name het rem- en stuursysteem.

4. Bij de bepaling van de maximaal toelaatbare massa’s bij registratie/in het verkeer brengen zorgen de nationale autoriteiten ervoor dat voortdurend aan de voorschriften in de in de bijlagen IV en XI bij Richtlijn 2007/46/EG vermelde regelgevingsteksten wordt voldaan.

5. Wanneer de nationale autoriteiten van oordeel zijn dat niet langer wordt voldaan aan een van de in de bijlagen IV en XI bij Richtlijn 2007/46/EG vermelde regelgevingsteksten, met uitzondering van deze verordening, verlangen zij de uitvoering van nieuwe tests en de verlening van een nieuwe typegoedkeuring of een verlenging, naargelang het geval, door de typegoedkeuringsinstantie die de oorspronkelijke typegoedkeuring heeft verleend op grond van de desbetreffende regelgevingstekst.

Artikel 6

Afwijkingen

1. Onverminderd artikel 4, lid 3, van Richtlijn 96/53/EG kan EG-typegoedkeuring worden verleend voor voertuigen waarvan de afmetingen de in deze verordening voorgeschreven maximumafmetingen overschrijden, indien deze bestemd zijn voor het vervoer van ondeelbare ladingen. In dat geval wordt op het typegoedkeuringscertificaat en het conformiteitscertificaat duidelijk aangegeven dat het voertuig alleen is bestemd voor het vervoer van ondeelbare ladingen.

2. De lidstaten kunnen krachtens de artikelen 23 en 24 van Richtlijn 2007/46/EG goedkeuringen verlenen voor voertuigen waarvan de afmetingen de in punt 1.1 van de delen B, C en D van bijlage I bij deze verordening maximaal toegestane afmetingen overschrijden.

Op typegoedkeuringen krachtens artikel 23 van Richtlijn 2007/46/EG zijn de in deel A, punt 3, van bijlage XII vastgestelde kwantitatieve beperkingen van toepassing.

Artikel 7

Overgangsbepalingen

1. De nationale autoriteiten staan de verkoop en het in het verkeer brengen toe van voertuigen waarvoor vóór de in artikel 13, lid 2, van Verordening (EG) nr. 661/2009 bedoelde datum typegoedkeuring is verleend en blijven uitbreiding van krachtens de Richtlijnen 92/21/EEG en 97/27/EG verleende goedkeuringen toestaan.

2. In afwijking van lid 1 verliezen krachtens artikel 7 van Richtlijn 97/27/EG verleende EG-typegoedkeuringen hun geldigheid op de in artikel 19, lid 1, van Verordening (EG) nr. 661/2009 bedoelde datum.

De lidstaten mogen voertuigen uit restantvoorraden waarvan de EG-typegoedkeuring niet meer geldig is echter registreren en de verkoop of het in het verkeer brengen ervan toestaan wanneer de fabrikant daarom verzoekt, overeenkomstig artikel 27 van Richtlijn 2007/46/EG.

3. Met ingang van 10 januari 2014 geven de fabrikanten conformiteitscertificaten af die in overeenstemming zijn met deze verordening.

Tot 9 januari 2014 geven zij de feitelijke massa van het voertuig aan bij punt 52 van het conformiteitscertificaat, tenzij deze in een van de andere punten van het conformiteitscertificaat wordt vermeld.

Artikel 8

Wijzigingen van Richtlijn 2007/46/EG

De bijlagen I, III, IX en XVI bij Richtlijn 2007/46/EG worden gewijzigd overeenkomstig bijlage VI bij deze verordening.

Bijlage XII bij Richtlijn 2007/46/EG wordt vervangen door bijlage VII bij deze verordening.

Artikel 9

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van toepassing op nieuwe voertuigtypen waarvoor vanaf 1 november 2012 typegoedkeuring wordt verleend.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.









LIJST VAN BIJLAGEN

Bijlage I Technische voorschriften DEEL A Technische voorschriften voor voertuigen van de categorieën M1 en N1 DEEL B Technische voorschriften voor voertuigen van de categorieën M2 en M3 DEEL C Technische voorschriften voor voertuigen van de categorieën N2 en N3 DEEL D Technische voorschriften voor voertuigen van categorie O Aanhangsel 1 Lijst van voorzieningen en uitrusting die niet voor de bepaling van de buitenste afmetingen in aanmerking hoeven te worden genomen Aanhangsel 2 Toelaatbare afwijkingen voor typegoedkeuring en conformiteit van de productie Aanhangsel 3 Figuren met betrekking tot de manoeuvreerbaarheidsvoorschriften Aanhangsel 4 Crashtest voor aerodynamische voorzieningen en uitrusting Aanhangsel 5 Driedimensionale omhulling van cabine Bijlage II Hellingvermogen van terreinvoertuigen Bijlage III Voorwaarden voor gelijkstelling van een vering met luchtvering Bijlage IV Technische voorschriften voor de installatie op voertuigen van belastbare of liftassen Bijlage V DEEL A EG-typegoedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan wat de massa’s en afmetingen van een voertuig betreft DEEL B EG-typegoedkeuringscertificaat van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan wat de massa’s en afmetingen van voertuigen betreft DEEL C EG-typegoedkeuring van een aerodynamische voorziening of uitrusting als technische eenheid DEEL D EG-typegoedkeuringscertificaat voor een aerodynamische voorziening of uitrusting als technische eenheid DEEL E EG-typegoedkeuringsmerk voor een technische eenheid Bijlage VI Wijzigingen van de bijlagen I, III, IX en XVI bij Richtlijn 2007/46/EG Bijlage VII Bijlage XII bij Richtlijn 2007/46/EG









BIJLAGE I

TECHNISCHE VOORSCHRIFTEN

DEEL A

Voertuigen van de categorieën M1 en N1

1. Maximaal toegestane afmetingen

1.1. De afmetingen mogen de volgende waarden niet overschrijden:

1.1.1. Lengte: 12,00 m.

1.1.2. Breedte: M1 : 2,55 m, N1 : 2,55 m, N1 : 2,60 m voor voertuigen met een carrosserie met geïsoleerde wanden met een dikte van ten minste 45 mm, zoals bedoeld in aanhangsel 2 van deel C van bijlage II bij Richtlijn 2007/46/EG.

1.1.3. Hoogte: 4,00 m.

1.2. Om de lengte, breedte en hoogte te meten, wordt het voertuig, met de massa in rijklare toestand en de banden opgepompt tot de door de fabrikant aanbevolen spanning, op een horizontaal en vlak oppervlak geplaatst.

▼M2

1.3. De in aanhangsel 1 genoemde voorzieningen en uitrusting worden niet voor de bepaling van de lengte, breedte en hoogte in aanmerking genomen.

▼B

2. Massaverdeling

2.1. De som van de technisch toelaatbare maximummassa's op de assen mag niet minder bedragen dan de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van het voertuig.

2.2. De technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van het voertuig mag niet minder bedragen dan de massa van het voertuig in rijklare toestand plus de massa van de passagiers plus de massa van de optionele uitrusting plus de massa van de koppeling indien die niet in de massa in rijklare toestand is opgenomen.

2.3. Wanneer het voertuig wordt beladen tot de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand, mag de massa op elke as niet meer bedragen dan de technisch toelaatbare maximummassa op die as.

2.4. Wanneer het voertuig wordt beladen tot de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand, mag de massa op de vooras in geen geval minder bedragen dan 30 % van de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van het voertuig. 2.4.1. Wanneer het voertuig wordt beladen tot de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand plus de technisch toelaatbare maximummassa op het koppelpunt, mag de massa op de vooras in geen geval minder dan 20 % van de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van het voertuig bedragen.

2.5. Wanneer een voertuig met verwijderbare stoelen is uitgerust, hoeft de verificatieprocedure alleen te worden uitgevoerd in de toestand waarbij het maximale aantal zitplaatsen is geïnstalleerd.

2.6. Voor de verificatie van de voorschriften van de punten 2.2, 2.3 en 2.4: a) worden de stoelen ingesteld als voorgeschreven in punt 2.6.1, b) worden de massa's van de passagiers, de nuttige massa en de massa van de optionele uitrusting verdeeld zoals voorgeschreven in de punten 2.6.2 tot en met 2.6.4.2.3. 2.6.1. Instelling van stoelen 2.6.1.1. Verstelbare stoelen worden in de achterste stand geplaatst. 2.6.1.2. Wanneer er andere mogelijkheden voor het instellen van de stoel (verticaal, onder een hoek, rugleuning enz.) zijn, moeten daarvoor de door de voertuigfabrikant gespecificeerde instellingen worden gebruikt. 2.6.1.3. In het geval van verende stoelen moet de stoel in de door de fabrikant gespecificeerde stand worden vergrendeld. 2.6.2. Verdeling van de massa van de passagiers 2.6.2.1. De massa van elke passagier wordt op 75 kg gesteld. 2.6.2.2. De massa van elke passagier bevindt zich op het referentiepunt van de zitplaats (d.w.z. het R-punt van de stoel). 2.6.2.3. In het geval van een voertuig voor speciale doeleinden is het voorschrift in punt 2.6.2.2 van overeenkomstige toepassing (bv. de massa van een gewonde op een brancard in het geval van een ambulance). 2.6.3. Verdeling van de massa van de optionele uitrusting 2.6.3.1. De massa van de optionele uitrusting wordt verdeeld overeenkomstig de specificaties van de fabrikant. 2.6.4 Verdeling van de nuttige massa 2.6.4.1. M1-voertuigen 2.6.4.1.1. Voor M1-voertuigen wordt de nuttige massa in overleg met de technische dienst verdeeld overeenkomstig de specificaties van de fabrikant. 2.6.4.1.2. Voor kampeerwagens moet de minimale nuttige massa (PM) aan het volgende voorschrift voldoen: waarbij: n het maximale aantal passagiers plus de bestuurder is en L de totale lengte in meters van het voertuig is 2.6.4.2. N1-voertuigen 2.6.4.2.1. Voor voertuigen met carrosserie wordt de nuttige massa gelijkmatig over het laadoppervlak verdeeld; 2.6.4.2.2. Voor voertuigen zonder carrosserie (bv. chassis-cabine) vermeldt de fabrikant de uiterste toelaatbare posities van het zwaartepunt van de nuttige massa plus de massa van de uitrusting bestemd voor het onderbrengen van goederen (bv. carrosserie, tank enz.) (bijvoorbeeld: 0,50 m tot 1,30 m vóór de eerste achteras); 2.6.4.2.3. Voor voertuigen die zijn bestemd om te worden uitgerust met een koppelschotel vermeldt de fabrikant de minimale en maximale afstand hart koppelschotel/hart achteras.

2.7. Aanvullende voorschriften in het geval dat het voertuig geschikt is voor het trekken van een aanhangwagen 2.7.1. De voorschriften van de punten 2.2, 2.3 en 2.4 zijn van toepassing, rekening houdend met de massa van de koppeling en de technisch toelaatbare maximummassa op het koppelpunt. 2.7.2. Onverminderd de voorschriften van punt 2.4 mag de technisch toelaatbare maximummassa op de achteras(sen) met ten hoogste 15 % worden overschreden. 2.7.2.1. Wanneer de technisch toelaatbare maximummassa op de achteras(sen) wordt overschreden met ten hoogste 15 % zijn de voorschriften van punt 5.2 van bijlage II bij Verordening (EU) nr. 458/2011 van de Commissie ( 6 ) van toepassing. 2.7.2.2. In lidstaten waar de wegenverkeerswetgeving het toelaat, kan de fabrikant in een geschikt begeleidend document, zoals de gebruikershandleiding of het onderhoudsboekje, aangeven dat de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van het voertuig mag worden overschreden met ten hoogste 10 % of 100 kg (de laagste waarde is van toepassing). Deze tolerantie is alleen van toepassing wanneer een aanhangwagen wordt getrokken onder de in punt 2.7.2.1 gespecificeerde voorwaarden, mits de bedrijfssnelheid tot 100 km/h of minder beperkt is.

3. Getrokken massa en massa op het koppelpunt

3.1. Ten aanzien van de technisch toelaatbare getrokken maximummassa gelden de volgende voorschriften: 3.1.1. Aanhangwagen met bedrijfsremsysteem 3.1.1.1. De technisch toelaatbare getrokken maximummassa van het voertuig is gelijk aan de laagste van de volgende waarden: a) de technisch toelaatbare getrokken maximummassa op basis van de constructiekenmerken van het voertuig en de sterkte van de koppeling; b) de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van het trekkende voertuig; c) 1,5 maal de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van het trekkende voertuig in het geval van een terreinvoertuig zoals gedefinieerd in bijlage II bij Richtlijn 2007/46/EG. 3.1.1.2. De technisch toelaatbare getrokken maximummassa mag echter in geen geval meer bedragen dan 3 500 kg. 3.1.2. Aanhangwagen zonder bedrijfsremsysteem 3.1.2.1. De toelaatbare getrokken massa is gelijk aan de laagste van de volgende waarden: a) de technisch toelaatbare getrokken maximummassa op basis van de constructiekenmerken van het voertuig en de sterkte van de koppeling; b) de helft van de massa in rijklare toestand van het trekkende voertuig. 3.1.2.2. De technisch toelaatbare getrokken maximummassa mag in geen geval meer bedragen dan 750 kg.

3.2. De technisch toelaatbare maximummassa op het koppelpunt mag niet minder bedragen dan 4 % van de maximaal toelaatbare getrokken massa en niet minder dan 25 kg.

3.3. De fabrikant vermeldt in de gebruikershandleiding de technisch toelaatbare maximummassa op het koppelpunt, de bevestigingspunten van de koppeling op het trekkende voertuig en de maximaal toelaatbare achteroverhang voor het koppelpunt.

3.4. De technisch toelaatbare getrokken maximummassa wordt niet vastgesteld aan de hand van het aantal passagiers.

4. Massa van de combinatie

De technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van de combinatie mag niet meer bedragen dan de som van de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand en de technisch toelaatbare getrokken maximummassa.

5. Hellingtest

5.1. Het trekkende voertuig moet de voertuigcombinatie binnen vijf minuten vijfmaal op een stijgende helling van ten minste 12 % in beweging kunnen zetten.

5.2. Voor de uitvoering van de in punt 5.1 beschreven test worden het trekkende voertuig en de aanhangwagen beladen tot de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van de combinatie.

DEEL B

Voertuigen van de categorieën M2 en M3

1. Maximaal toegestane afmetingen

1.1. De afmetingen mogen de volgende waarden niet overschrijden:

1.1.1. Lengte: a) voertuig met twee assen en één segment: 13,50 m, b) voertuig met drie of meer assen en één segment: 15,00 m, c) geleed voertuig: 18,75 m.

1.1.2. Breedte: 2,55 m.

1.1.3. Hoogte: 4,00 m.

1.2. Om de lengte, breedte en hoogte te meten, wordt het voertuig, met de massa in rijklare toestand en de banden opgepompt tot de door de fabrikant aanbevolen spanning, op een horizontaal en vlak oppervlak geplaatst.

▼M2

1.3. De in aanhangsel 1 genoemde voorzieningen en uitrusting worden niet voor de bepaling van de lengte, breedte en hoogte in aanmerking genomen.

▼M2

1.3.1. Aanvullende voorschriften voor de in aanhangsel 1 genoemde aerodynamische voorzieningen

1.3.1.1. Aerodynamische voorzieningen en uitrusting met een lengte van niet meer dan 500 mm in de gebruiksstand mogen de totale bruikbare laadruimte niet vergroten. Ze moeten zo zijn gebouwd dat ze zowel in de ingetrokken of ingeklapte stand als in de gebruiksstand kunnen worden vergrendeld. Dergelijke voorzieningen en uitrusting moeten bovendien zo zijn gebouwd dat ze kunnen worden ingetrokken of ingeklapt wanneer het voertuig stilstaat, zodat de maximaal toegestane breedte van het voertuig als bedoeld in punt 1.1.2 niet met meer dan 25 mm aan beide zijden van het voertuig wordt overschreden en de maximaal toegestane lengte van het voertuig als bedoeld in punt 1.1.1 niet met meer dan 200 mm wordt overschreden, waarbij ten minste een afstand van 1 050 mm hoogte boven de grond moet worden gehandhaafd, zodat zij geen nadelige invloed hebben op de bruikbaarheid van het voertuig voor intermodaal vervoer. Bovendien moet worden voldaan aan de voorschriften in de punten 1.3.1.1.1 en 1.3.1.1.3.

1.3.1.1.1. De voorzieningen en uitrusting moeten worden onderworpen aan typegoedkeuring in overeenstemming met deze verordening.

1.3.1.1.2. Het moet voor de vervoerder mogelijk zijn om de stand van de aerodynamische voorziening en uitrusting te variëren, en om deze in te trekken of te klappen, door een handkracht uit te oefenen van niet meer dan 40 daN. Dit mag ook automatisch worden gedaan.

1.3.1.1.3. Aerodynamische voorzieningen en uitrusting die onder alle omstandigheden volledig voldoen aan de voorschriften inzake de afmetingen, hoeven niet intrekbaar of inklapbaar te zijn.

1.3.1.2. Aerodynamische voorzieningen en uitrusting met een lengte van meer dan 500 mm in de gebruiksstand mogen de totale bruikbare laadruimte niet vergroten. Ze moeten zo zijn gebouwd dat ze zowel in de ingetrokken of ingeklapte stand als in de gebruiksstand kunnen worden vergrendeld. Dergelijke voorzieningen moeten bovendien zo zijn gebouwd dat ze kunnen worden ingetrokken of ingeklapt wanneer het voertuig stilstaat, zodat de maximaal toegestane breedte van het voertuig als bedoeld in punt 1.1.2 niet met meer dan 25 mm aan beide zijden van het voertuig wordt overschreden en de maximaal toegestane lengte van het voertuig als bedoeld in punt 1.1.1 niet met meer dan 200 mm wordt overschreden, waarbij ten minste een afstand van 1 050 mm hoogte boven de grond moet worden gehandhaafd, zodat zij geen nadelige invloed hebben op de bruikbaarheid van het voertuig voor intermodaal vervoer. Bovendien moet worden voldaan aan de voorschriften in de punten 1.3.1.2.1 tot en met 1.3.1.2.4.

1.3.1.2.1. De voorzieningen en uitrusting moeten worden onderworpen aan typegoedkeuring in overeenstemming met deze verordening.

1.3.1.2.2. Het moet voor de vervoerder mogelijk zijn om de stand van de aerodynamische voorziening en uitrusting te variëren, en om deze in te trekken of te klappen, door een handkracht uit te oefenen van niet meer dan 40 daN. Dit mag ook automatisch worden gedaan.

1.3.1.2.3. Elk verticaal hoofdelement of samenstel van elementen en elk horizontaal hoofdelement of samenstel van elementen dat deel uitmaakt van de voorzieningen en uitrusting, weerstaat, indien op het voertuig gemonteerd en in de gebruiksstand, achtereenvolgens opwaarts, neerwaarts, naar links en naar rechts uitgeoefende verticale en horizontale trek- en duwkrachten van 200 daN ± 10 % die statisch worden uitgeoefend op het geometrische centrum van het relevante loodrecht geprojecteerde oppervlak, bij een maximale druk van 2,0 MPa. De voorzieningen en uitrusting mogen vervormen, maar het verstel- en vergrendelsysteem mag als gevolg van de uitgeoefende krachten niet loslaten. De vervorming moet beperkt blijven zodat gewaarborgd wordt dat de maximaal toegestane breedte van het voertuig tijdens en na de test niet met meer dan 25 mm aan beide zijden van het voertuig wordt overschreden.

1.3.1.2.4. Elk verticaal hoofdelement of samenstel van elementen en elk horizontaal hoofdelement of samenstel van elementen dat deel uitmaakt van de voorzieningen en uitrusting, weerstaat in de ingetrokken of ingeklapte stand ook een in longitudinale achterwaartse richting uitgeoefende horizontale trekkracht van 200 daN ± 10 % die statisch wordt uitgeoefend op het geometrische centrum van het relevante loodrecht geprojecteerde oppervlak, bij een maximale druk van 2,0 MPa. De voorzieningen en uitrusting mogen vervormen, maar het verstel- en vergrendelsysteem mag als gevolg van de uitgeoefende krachten niet loslaten. De vervorming moet beperkt blijven zodat gewaarborgd wordt dat de maximaal toegestane breedte van het voertuig niet met meer dan 25 mm aan beide zijden van het voertuig wordt overschreden en de maximaal toegestane lengte van het voertuig niet met meer dan 200 mm wordt overschreden.

1.3.1.3. De technische dienst verifieert ten genoegen van de typegoedkeuringsinstantie dat aerodynamische voorzieningen en uitrusting, zowel in de gebruiksstand als in de ingetrokken of ingeklapte stand, de koeling en ventilatie van de aandrijflijn, het uitlaatsysteem en de passagierscabine niet aanzienlijk beperken. Er moet volledig worden voldaan aan alle overige van toepassing zijnde voorschriften voor de voertuigsystemen, zowel wanneer de voorzieningen en uitrusting in de gebruiksstand staan als wanneer zij ingetrokken of ingeklapt zijn.

In afwijking van de toepasselijke voorschriften met betrekking tot bescherming aan de achterzijde tegen klemrijden, mogen de horizontale afstanden tussen de achterkant van de beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden en het achteruiteinde van het voertuig als voorzien van aerodynamische voorzieningen en uitrusting, worden gemeten zonder de voorzieningen en uitrusting in aanmerking te nemen, mits de lengte ervan meer dan 200 mm bedraagt, zij in de gebruiksstand staan, en de fundamentele delen van de elementen die zich, gemeten in de onbeladen toestand, op een hoogte van ≤ 2,0 m boven de grond bevinden, zijn gemaakt van materiaal met een hardheid van < 60 Shore (A). Smalle ribben, buizen en metaaldraden die een frame of substraat vormen om de fundamentele delen van de elementen te ondersteunen, worden niet voor de bepaling van de hardheid in aanmerking genomen. Om het risico van verwondingen en van penetratie van andere voertuigen in geval van een botsing te voorkomen, mogen de uiteinden van de ribben, buizen en metaaldraden, zowel in de ingetrokken of ingeklapte stand als in de gebruiksstand van de voorziening en uitrusting, echter niet achterwaarts gericht zijn.

Als alternatief voor de in de vorige alinea genoemde afwijking, mogen de horizontale afstanden tussen de achterkant van de beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden en het achteruiteinde van het voertuig als voorzien van aerodynamische voorzieningen en uitrusting, worden gemeten zonder de aerodynamische voorzieningen en uitrusting in aanmerking te nemen, mits de lengte ervan meer dan 200 mm bedraagt, zij in de gebruiksstand staan, en deze voorzieningen en uitrusting voldoen aan de testbepalingen in aanhangsel 4.

Bij het meten van de horizontale afstanden tussen de achterkant van de beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden en het achteruiteinde van het voertuig moeten de aerodynamische voorzieningen en uitrusting evenwel in de ingetrokken of ingeklapte stand staan, of moet de resulterende uitstekende lengte overeenkomstig punt 1.6.1 van aanhangsel 4 in aanmerking worden genomen indien die lengte groter is dan de lengte in de ingetrokken of ingeklapte stand.

▼B

2. Massaverdeling voor voertuigen met carrosserie

2.1. Berekeningsprocedure

Notering

M technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand;

TM technisch toelaatbare getrokken maximummassa;

MC technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van de combinatie;

mi technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand op de enkelvoudige as „i”, waarbij „i” varieert van 1 tot het totale aantal assen van het voertuig;

mc technisch toelaatbare maximummassa op het koppelpunt;

μj de technisch toelaatbare maximummassa op de groep assen „j”, waarbij „j” varieert van 1 tot het totale aantal groepen assen.

2.1.1. De nodige berekeningen moeten worden verricht om na te gaan of elke technische configuratie binnen het type voldoet aan de volgende voorschriften.

2.1.2. Voor voertuigen met belastbare assen worden de volgende berekeningen verricht met de vering van de assen belast in de normale bedrijfsconfiguratie.

▼M2

2.1.3. In het geval van door alternatieve brandstoffen aangedreven of emissievrije motorvoertuigen: 2.1.3.1. Het bijkomend gewicht dat voor alternatieve brandstof- of emissievrije technologie nodig is, wordt overeenkomstig punt 2.3 en punt 2.4 van bijlage I bij Richtlijn 96/53/EG bepaald op basis van de door de fabrikant verstrekte documentatie. De juistheid van de opgegeven informatie wordt ten genoegen van de typegoedkeuringsinstantie door de technische dienst geverifieerd. 2.1.3.2. De fabrikant vermeldt onder of naast de verplichte opschriften op de voorgeschreven constructieplaat, buiten een duidelijk gemarkeerde rechthoek waarin uitsluitend de verplichte informatie staat, het volgende aanvullende symbool en de waarde van het bijkomend gewicht. „96/53/EC ARTICLE 10B COMPLIANT — XXXX KG” De tekens van het symbool en de vermelde waarde zijn ten minste 4 mm hoog. Totdat er voor de waarde van het bijkomend gewicht een aparte vermelding op het conformiteitscertificaat wordt ingevoerd, moet die waarde ook worden vermeld onder „opmerkingen” in het conformiteitscertificaat, zodat deze informatie kan worden opgenomen in de registratiedocumenten aan boord van het voertuig.

▼B

2.2. Algemene voorschriften

2.2.1. De som van de technisch toelaatbare maximummassa op de enkelvoudige assen plus de som van de technisch toelaatbare maximummassa op de groepen assen mag niet minder bedragen dan de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van het voertuig.

2.2.2. De massa van het voertuig in rijklare toestand plus de massa van de optionele uitrusting plus de massa van de passagiers plus de in punt 2.2.3 bedoelde massa's WP en B plus de massa van de koppeling, indien die niet in de massa in rijklare toestand is opgenomen, plus de technisch toelaatbare maximummassa op het koppelpunt mag niet meer bedragen dan de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand.

2.2.3. Ladingsverdeling 2.2.3.1. Notering P aantal zitplaatsen, die van de bestuurder en bijrijder(s) niet meegerekend; Q massa van een passagier in kg; Qc massa van een bijrijder in kg; S1 oppervlakte in m2 voor staande passagiers; SP aantal staande passagiers zoals door de fabrikant opgegeven; Ssp nominale ruimte voor een staande passagier in m2; WP aantal rolstoelplaatsen vermenigvuldigd met 250 kg (vertegenwoordigt de massa van een rolstoel met gebruiker); V totaal volume van de bagageruimten in m3, met inbegrip van kofferruimten, rekken en skiboxen; B maximaal toelaatbare massa van de bagage in kg, zoals opgegeven door de fabrikant, met inbegrip van de maximum toelaatbare massa (B') die in de skibox kan worden vervoerd, indien van toepassing. 2.2.3.2. De massa Q en Qc van de zittende passagiers bevindt zich op de referentiepunten van de zitplaatsen (d.w.z. het R-punt van de stoel). 2.2.3.3. Het met het aantal staande passagiers (SP) overeenkomend aantal massa's Q wordt gelijkmatig verdeeld over de voor staande passagiers beschikbare ruimte S1. 2.2.3.4. Indien van toepassing wordt de massa WP gelijkmatig over elke rolstoelruimte verdeeld. 2.2.3.5. Een massa gelijk aan B (kg) wordt gelijkmatig over de kofferruimten verdeeld. 2.2.3.6. Een massa gelijk aan B' (kg) bevindt zich in het zwaartepunt van de skibox. 2.2.3.7. De technisch toelaatbare maximummassa op het koppelpunt bevindt zich op het koppelpunt, de achteroverhang waarvan door de fabrikant van het voertuig wordt opgegeven. 2.2.3.8. Waarden voor Q en Ssp



Voertuigklasse Q (kg) Ssp (m2) Klasse I en A 68 0,125 m2 Klasse II 71 0,15 m2 Klasse III en B 71 Niet van toepassing De massa van iedere bijrijder bedraagt 75 kg. 2.2.3.9 Het aantal staande passagiers mag niet groter zijn dan de waarde S1/Ssp, waarbij Ssp de nominale ruimte voor een staande passagier is zoals gespecificeerd in de tabel van punt 2.2.3.8. 2.2.3.10. De waarde van de maximaal toelaatbare massa van de bagage mag niet minder bedragen dan:

2.2.4. Berekeningen 2.2.4.1 De voorschriften van punt 2.2.2 worden geverifieerd voor alle configuraties van de binneninrichting. 2.2.4.2. Onder de in punt 2.2.3 gespecificeerde voorwaarden mag de massa op elke enkelvoudige as en elke groep assen de technisch toelaatbare maximummassa op die as of groep assen niet overschrijden. 2.2.4.3. Bij een voertuig met een variabel aantal zitplaatsen, met een ruimte voor staande passagiers (S1) en uitgerust voor het vervoer van rolstoelen wordt naleving van de voorschriften van de punten 2.2.2 en 2.2.4.2 geverifieerd voor elk van de volgende potentiële omstandigheden: a) met alle mogelijke zitplaatsen bezet, daarna de resterende ruimte voor staande passagiers (tot het door de fabrikant opgegeven maximumaantal staanplaatsen, indien dit is bereikt) en, als er nog ruimte overblijft, alle rolstoelruimten bezet; b) met alle mogelijke staanplaatsen bezet (tot het door de fabrikant opgegeven maximumaantal staanplaatsen), daarna de resterende zitplaatsen en, als er nog ruimte overblijft, alle rolstoelruimten bezet; c) met alle mogelijke rolstoelruimten bezet, daarna de resterende ruimte voor staande passagiers (tot het door de fabrikant opgegeven maximumaantal staanplaatsen, indien dit is bereikt) en vervolgens de resterende zitplaatsen bezet.

2.2.5. Wanneer het voertuig is beladen zoals beschreven in punt 2.2.2 mag de massa die overeenkomt met de belasting op de voorste gestuurde as(sen) in geen geval minder dan 20 % van de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand M bedragen. ▼M2 2.2.5.1. In het geval van een geleed voertuig met ten minste 4 assen van klasse I waarvan twee gestuurde assen, mag de massa die overeenkomt met de belasting op de voorste gestuurde as(sen) in geen geval minder dan 15 % van de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand M bedragen. ▼B

2.2.6. Wanneer een voertuig voor meer dan een klasse moet worden goedgekeurd, zijn de voorschriften van punt 2 op elke klasse van toepassing.

3. Trekvermogen

3.1. De technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van de combinatie mag niet meer bedragen dan de som van de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand en de technisch toelaatbare getrokken maximummassa.

3.2. De technisch toelaatbare getrokken maximummassa mag niet meer bedragen dan 3 500 kg.

4. Technisch toelaatbare maximummassa op het koppelpunt

4.1. De technisch toelaatbare maximummassa op het koppelpunt moet ten minste 4 % van de technisch toelaatbare getrokken maximummassa of 25 kg bedragen (de hoogste waarde is van toepassing).

4.2. De fabrikant specificeert in de gebruikershandleiding de voorwaarden voor bevestiging van de koppeling aan het motorvoertuig.

4.2.1. Indien van toepassing behoren tot de in punt 4.2 bedoelde voorwaarden de technisch toelaatbare maximummassa op het koppelpunt van het trekkende voertuig, de maximaal toelaatbare massa van de koppelinrichting, de bevestigingspunten van de koppeling en de maximaal toelaatbare achteroverhang van de koppeling.

5. Hellingtest

5.1. Voertuigen die zijn ontworpen voor het trekken van een aanhangwagen moeten binnen vijf minuten vijf maal op een stijgende helling van ten minste 12 % in beweging kunnen komen.

5.2. Voor de uitvoering van de in punt 5.1 beschreven test worden het trekkende voertuig en de aanhangwagen beladen tot de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van de combinatie.

6. Motorvermogen

6.1. De motor moet een vermogen leveren van ten minste 5 kW per ton van de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van de combinatie of van de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van het voertuig zonder aanhangwagen indien het voertuig niet is ontworpen voor het trekken van een aanhangwagen. ►M2 De voorschriften in dit punt zijn niet van toepassing op de puur elektrische rijmodus van hybride elektrische voertuigen. ◄

▼M2

6.2. Het motorvermogen wordt gemeten volgens VN/ECE-Reglement nr. 85 ( 7 ).

▼B

7. Manoeuvreerbaarheid

7.1. Het voertuig moet naar beide zijden een volledige baan van 360° kunnen beschrijven, zoals weergegeven in figuur 1 van aanhangsel 3 van deze bijlage, zonder dat een van de buitenste punten van het voertuig buiten de omtrek van de buitencirkel komt of binnen de omtrek van de binnencirkel komt, naargelang het geval.

7.1.1. De test wordt zowel uitgevoerd met het voertuig in de onbeladen toestand (d.w.z. met de massa van het voertuig in rijklare toestand) als met het voertuig belast tot de technisch maximaal toelaatbare massa in beladen toestand. ►M2 Indien het voertuig is uitgerust met aerodynamische voorzieningen of uitrusting als bedoeld in de punten 1.3.1.1 en 1.3.1.2, staan de voorzieningen en uitrusting in de uitgeschoven en gebruiksstand. ◄

7.1.2. Voor de toepassing van punt 7.1 worden de delen die buiten de voertuigbreedte mogen uitsteken, zoals bedoeld in aanhangsel 1 van deze bijlage, niet in aanmerking genomen.

7.2. Voor voertuigen met een belastbare as is het voorschrift van punt 7.1 ook van toepassing wanneer de belastbare as(sen) in gebruik is (zijn).

7.3. De voorschriften van punt 7.1 worden als volgt geverifieerd:

7.3.1. Het voertuig moet manoeuvreren binnen een cirkelvormige ruimte die wordt begrensd door twee concentrische cirkels, waarvan de buitenste een straal van 12,50 m en de binnenste een straal van 5,30 m heeft.

7.3.2. Het buitenste punt van de voorzijde van het motorvoertuig moet langs de omtrek van de buitencirkel worden geleid (zie figuur 1 van aanhangsel 3 van deze bijlage).

▼M2

7.4. Met instemming van de technische dienst en de typegoedkeuringsinstantie mag door middel van numerieke simulatie overeenkomstig bijlage XVI bij Richtlijn 2007/46/EG worden aangetoond dat is voldaan aan de voorschriften met betrekking tot de manoeuvreerbaarheid. Bij twijfel mogen de technische dienst en de typegoedkeuringsinstantie eisen dat een volledige fysieke test wordt uitgevoerd.

▼B

8. Uitzwaai van de achterkant

8.1. Voertuig met één segment

8.1.1. Het voertuig wordt getest volgens de in punt 8.1.2 beschreven binnenrij-testmethode. ►M2 Indien het voertuig is uitgerust met aerodynamische voorzieningen of uitrusting als bedoeld in de punten 1.3.1.1 en 1.3.1.2, staan de voorzieningen en uitrusting in de uitgeschoven en gebruiksstand. ◄

8.1.2. Binnenrij-testmethode Terwijl het voertuig stilstaat, moet op de grond met een lijn het verticale vlak worden aangegeven dat de zijkant van het voertuig raakt en naar de ruimte buiten de cirkel is gericht. Het voertuig wordt in een rechte lijn de in figuur 1 beschreven cirkelvormige ruimte binnengereden waarna de voorwielen zo gedraaid worden dat het buitenste punt van de voorzijde de omtrek van de buitencirkel volgt (zie figuur 2a van aanhangsel 3 van deze bijlage).

8.1.3. De massa van het voertuig moet gelijk zijn aan de massa in rijklare toestand.

8.1.4. De maximale uitzwaai van de achterkant mag niet meer dan 0,60 m bedragen.

8.2. Voertuigen met twee of meer segmenten

8.2.1. De voorwaarden van punt 8.1 zijn van overeenkomstige toepassing op voertuigen met twee of meer segmenten. In een dergelijk geval worden de twee of meer starre delen opgesteld langs het vlak zoals weergegeven in figuur 2b van aanhangsel 3 van deze bijlage.

▼M2

8.3. Met instemming van de technische dienst en de typegoedkeuringsinstantie mag door middel van numerieke simulatie overeenkomstig bijlage XVI bij Richtlijn 2007/46/EG worden aangetoond dat is voldaan aan de voorschriften met betrekking tot de maximale uitzwaai van de achterkant. Bij twijfel mogen de technische dienst en de typegoedkeuringsinstantie eisen dat een volledige fysieke test wordt uitgevoerd.

▼B

DEEL C

Voertuigen van de categorieën N2 en N3

1. Maximaal toegestane afmetingen

1.1. De afmetingen mogen de volgende waarden niet overschrijden:

1.1.1. Lengte: 12,00 m.

1.1.2. Breedte: a) 2,55 m voor elk voertuig, ▼M2 b) 2,60 m voor voertuigen met een carrosserie met geïsoleerde wanden met een dikte van ten minste 45 mm, met de carrosseriecodes 04 en 05 zoals genoemd in aanhangsel 2 van bijlage II bij Richtlijn 2007/46/EG. ▼B

1.1.3. Hoogte: 4,00 m.

1.2. Om de lengte, breedte en hoogte te meten, wordt het voertuig, met de massa in rijklare toestand en de banden opgepompt tot de door de fabrikant aanbevolen spanning, op een horizontaal en vlak oppervlak geplaatst.

▼M2

1.3. De in aanhangsel 1 genoemde voorzieningen en uitrusting worden niet voor de bepaling van de lengte, breedte en hoogte in aanmerking genomen.

▼M2

1.3.1. Aanvullende voorschriften voor de in aanhangsel 1 genoemde aerodynamische voorzieningen

1.3.1.1. Aerodynamische voorzieningen en uitrusting met een lengte van niet meer dan 500 mm in de gebruiksstand mogen de bruikbare lengte van de laadruimte niet vergroten. Ze moeten zo zijn gebouwd dat ze zowel in de ingetrokken of ingeklapte stand als in de gebruiksstand kunnen worden vergrendeld. Dergelijke voorzieningen en uitrusting moeten bovendien zo zijn gebouwd dat ze kunnen worden ingetrokken of ingeklapt wanneer het voertuig stilstaat, zodat de maximaal toegestane breedte van het voertuig met niet meer dan 25 mm aan beide zijden van het voertuig wordt overschreden en de maximaal toegestane lengte van het voertuig met niet meer dan 200 mm wordt overschreden, waarbij ten minste een afstand van 1 050 mm hoogte boven de grond moet worden gehandhaafd, zodat zij geen nadelige invloed hebben op de bruikbaarheid van het voertuig voor intermodaal vervoer. Bovendien moet worden voldaan aan de voorschriften in de punten 1.3.1.1.1 en 1.3.1.1.3.

1.3.1.1.1. De voorzieningen en uitrusting moeten worden onderworpen aan typegoedkeuring in overeenstemming met deze verordening.

1.3.1.1.2. Het moet voor de vervoerder mogelijk zijn om de stand van de aerodynamische voorziening en uitrusting te variëren, en om deze in te trekken of te klappen, door een handkracht uit te oefenen van niet meer dan 40 daN. Dit mag ook automatisch worden gedaan.

1.3.1.1.3. Aerodynamische voorzieningen en uitrusting die onder alle omstandigheden volledig voldoen aan de voorschriften inzake de afmetingen, hoeven niet intrekbaar of inklapbaar te zijn.

1.3.1.2. Aerodynamische voorzieningen en uitrusting met een lengte van meer dan 500 mm in de gebruiksstand mogen de bruikbare lengte van de laadruimte niet vergroten. Ze moeten zo zijn gebouwd dat ze zowel in de ingetrokken of ingeklapte stand als in de gebruiksstand kunnen worden vergrendeld. Dergelijke voorzieningen moeten bovendien zo zijn gebouwd dat ze kunnen worden ingetrokken of ingeklapt wanneer het voertuig stilstaat, zodat de maximaal toegestane breedte van het voertuig met niet meer dan 25 mm aan beide zijden van het voertuig wordt overschreden en de maximaal toegestane lengte van het voertuig met niet meer dan 200 mm wordt overschreden, waarbij ten minste een afstand van 1 050 mm hoogte boven de grond moet worden gehandhaafd, zodat zij geen nadelige invloed hebben op de bruikbaarheid van het voertuig voor intermodaal vervoer. Bovendien moet worden voldaan aan de voorschriften in de punten 1.3.1.2.1 tot en met 1.3.1.2.4.

1.3.1.2.1. De voorzieningen en uitrusting moeten worden onderworpen aan typegoedkeuring in overeenstemming met deze verordening.

1.3.1.2.2. Het moet voor de vervoerder mogelijk zijn om de stand van de aerodynamische voorziening en uitrusting te variëren, en om deze in te trekken of te klappen, door een kracht uit te oefenen van niet meer dan 40 daN. Dit mag ook automatisch worden gedaan.

1.3.1.2.3. Elk verticaal hoofdelement of samenstel van elementen en elk horizontaal hoofdelement of samenstel van elementen dat deel uitmaakt van de voorzieningen en uitrusting, weerstaat, indien op het voertuig gemonteerd en in de gebruiksstand, achtereenvolgens opwaarts, neerwaarts, naar links en naar rechts uitgeoefende verticale en horizontale trek- en duwkrachten van 200 daN ± 10 % die statisch worden uitgeoefend op het geometrische centrum van het relevante loodrecht geprojecteerde oppervlak, bij een maximale druk van 2,0 MPa. De voorzieningen en uitrusting mogen vervormen, maar het verstel- en vergrendelsysteem mag als gevolg van de uitgeoefende krachten niet loslaten. De vervorming moet beperkt blijven zodat gewaarborgd wordt dat de maximaal toegestane breedte van het voertuig tijdens en na de test niet met meer dan 25 mm aan beide zijden van het voertuig wordt overschreden.

1.3.1.2.4. Elk verticaal hoofdelement of samenstel van elementen en elk horizontaal hoofdelement of samenstel van elementen dat deel uitmaakt van de voorzieningen en uitrusting, weerstaat in de ingetrokken of ingeklapte stand ook een in longitudinale achterwaartse richting uitgeoefende horizontale trekkracht van 200 daN ± 10 % die statisch wordt uitgeoefend op het geometrische centrum van het relevante loodrecht geprojecteerde oppervlak, bij een maximale druk van 2,0 MPa. De voorzieningen en uitrusting mogen vervormen, maar het verstel- en vergrendelsysteem mag als gevolg van de uitgeoefende krachten niet loslaten. De vervorming moet beperkt blijven zodat gewaarborgd wordt dat de maximaal toegestane breedte van het voertuig niet met meer dan 25 mm aan beide zijden van het voertuig wordt overschreden en de maximaal toegestane lengte van het voertuig niet met meer dan 200 mm wordt overschreden.

1.3.1.3. Aerodynamische voorzieningen en uitrusting van cabines, zowel in de ingetrokken of ingeklapte stand als in de gebruiksstand, indien van toepassing, moeten zo zijn gebouwd dat de maximaal toegestane breedte van het voertuig met niet meer dan 25 mm aan beide zijden van het voertuig wordt overschreden en dat zij geen nadelige invloed hebben op de bruikbaarheid van het voertuig voor intermodaal vervoer. Bovendien moet worden voldaan aan de voorschriften in de punten 1.3.1.3.1 tot en met 1.3.1.3.4.

1.3.1.3.1. De aerodynamische voorzieningen en uitrusting voor cabines worden onderworpen aan typegoedkeuring in overeenstemming met deze verordening.

1.3.1.3.2. Geen enkel deel van de voorziening of uitrusting mag, wanneer gemonteerd op een voertuig en zowel in de ingetrokken of ingeklapte stand als in de gebruiksstand, boven de onderrand van de voorruit uitkomen, tenzij het voor de bestuurder niet direct zichtbaar is als gevolg van het instrumentenpaneel of andere standaardbinneninrichting.

1.3.1.3.3. De voorziening en uitrusting zijn bekleed met energieabsorberend materiaal. Als alternatief mogen de voorziening en uitrusting bestaan uit materiaal met een hardheid van < 60 Shore (A) overeenkomstig punt 1.3.1.4.

1.3.1.3.4. De voorziening en uitrusting mogen niet zijn gemaakt van materiaal dat gemakkelijk in scherpe stukken breekt of scherpe randen krijgt.

1.3.1.4. De technische dienst verifieert ten genoegen van de typegoedkeuringsinstantie dat aerodynamische voorzieningen en uitrusting als bedoeld in de punten 1.3.1.1, 1.3.1.2 en 1.3.1.3, zowel in de gebruiksstand als in de ingetrokken of ingeklapte stand, geen negatieve invloed hebben op het gezichtsveld naar voren van de bestuurder en dat ze de ruitensproei- en ruitenwisfuncties en de koeling en ventilatie van de aandrijflijn, het uitlaatsysteem, het remsysteem, de inzittendencabine en de laadruimte niet aanzienlijk beperken. Er moet volledig worden voldaan aan alle overige van toepassing zijnde voorschriften voor de voertuigsystemen, zowel wanneer de voorzieningen en uitrusting in de gebruiksstand staan als wanneer zij ingetrokken of ingeklapt zijn.

In afwijking van de toepasselijke voorschriften met betrekking tot bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden, mogen de horizontale afstanden tussen het vooruiteinde van het voertuig als voorzien van aerodynamische voorzieningen en uitrusting en de voorkant van de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden, evenals tussen de achterkant van de beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden en het achteruiteinde van het voertuig als voorzien van aerodynamische voorzieningen en uitrusting, worden gemeten zonder de voorzieningen en uitrusting in aanmerking te nemen, mits de lengte ervan aan de achterzijde meer dan 200 mm bedraagt, zij in de gebruiksstand staan, en de fundamentele delen van de elementen aan de voorzijde en aan de achterzijde die zich, gemeten in de onbeladen toestand, op een hoogte van ≤ 2,0 m boven de grond bevinden, zijn gemaakt van materiaal met een hardheid van < 60 Shore (A). Smalle ribben, buizen en metaaldraden die een frame of substraat vormen om de fundamentele delen van de elementen te ondersteunen, worden niet voor de bepaling van de hardheid in aanmerking genomen. Om het risico van verwondingen en van penetratie van andere voertuigen in geval van een botsing te voorkomen, mogen de uiteinden van de ribben, buizen en metaaldraden, zowel in de ingetrokken of ingeklapte stand als in de gebruiksstand van de voorziening en uitrusting, echter aan de voorzijde van het voertuig niet voorwaarts en aan de achterzijde niet achterwaarts gericht zijn.

Als alternatief voor de in de vorige alinea genoemde afwijking betreffende de beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden, mogen de horizontale afstanden tussen de achterkant van de beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden en het achteruiteinde van het voertuig als voorzien van aerodynamische voorzieningen en uitrusting, worden gemeten zonder de aerodynamische voorzieningen en uitrusting in aanmerking te nemen, mits de lengte ervan meer dan 200 mm bedraagt, zij in de gebruiksstand staan, en deze voorzieningen en uitrusting voldoen aan de testbepalingen in aanhangsel 4.

Bij het meten van de horizontale afstanden tussen de achterkant van de beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden en het achteruiteinde van het voertuig moeten de aerodynamische voorzieningen en uitrusting evenwel in de ingetrokken of ingeklapte stand staan, of moet de resulterende uitstekende lengte overeenkomstig punt 1.6.1 van aanhangsel 4 in aanmerking worden genomen indien die lengte groter is dan de lengte in de ingetrokken of ingeklapte stand.

1.4. Verlengde cabines

1.4.1. Wanneer de voorkant van de cabineplaats van het motorvoertuig, met inbegrip van alle externe uitstekende delen van, bijvoorbeeld, het chassis, de bumper, wielbeschermers en wielen, volledig in overeenstemming is met de parameters van de driedimensionale omhulling zoals uiteengezet in aanhangsel 5 en de laadruimte niet langer is dan 10,5 m, mag het voertuig de in punt 1.1.1 genoemde maximaal toegestane lengte overschrijden.

1.4.2. In het in punt 1.4.1 genoemde geval vermeldt de fabrikant onder of naast de verplichte opschriften op de voorgeschreven constructieplaat, buiten een duidelijk gemarkeerde rechthoek waarin uitsluitend de verplichte informatie staat, het volgende aanvullende symbool.

„96/53/EC ARTICLE 9A COMPLIANT”

De tekens van het symbool zijn ten minste 4 mm hoog. De tekst „96/53/EC ARTICLE 9A COMPLIANT” wordt ook vermeld onder „opmerkingen” in het conformiteitscertificaat, zodat deze informatie kan worden opgenomen in de registratiedocumenten aan boord van het voertuig.

▼B

2. Massaverdeling voor voertuigen met carrosserie

2.1. Berekeningsprocedure

Notering

M technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand;

TM technisch toelaatbare getrokken maximummassa;

MC technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van de combinatie

mi de technisch toelaatbare maximummassa op de enkelvoudige as „i”, waarbij „i” varieert van 1 tot het totale aantal assen van het voertuig;

mc technisch toelaatbare maximummassa op het koppelpunt;

μj de technisch toelaatbare maximummassa op de groep assen „j”, waarbij „j” varieert van 1 tot het totale aantal groepen assen.

2.1.1. De nodige berekeningen moeten worden verricht om na te gaan of elke technische configuratie binnen het type voldoet aan de voorschriften van de punten 2.2 en 2.3.

2.1.2. Bij voertuigen met belastbare assen moeten de in de punten 2.2 en 2.3 voorgeschreven berekeningen worden verricht met de vering van de belastbare assen in de normale rijconfiguratie.

2.1.3. Bij voertuigen met liftassen moeten de in de punten 2.2 en 2.3 voorgeschreven berekeningen worden verricht met neergelaten assen.

▼M2

2.1.4. In het geval van door alternatieve brandstoffen aangedreven of emissievrije motorvoertuigen:

2.1.4.1. Het bijkomend gewicht dat voor alternatieve brandstof- of emissievrije technologie nodig is, wordt overeenkomstig punt 2.3 van bijlage I bij Richtlijn 96/53/EG bepaald op basis van de door de fabrikant verstrekte documentatie. De juistheid van de opgegeven informatie wordt ten genoegen van de typegoedkeuringsinstantie door de technische dienst geverifieerd.

2.1.4.2. De fabrikant vermeldt onder of naast de verplichte opschriften op de voorgeschreven constructieplaat, buiten een duidelijk gemarkeerde rechthoek waarin uitsluitend de verplichte informatie staat, het volgende aanvullende symbool en de waarde van het bijkomend gewicht.

„96/53/EC ARTICLE 10B COMPLIANT — XXXX KG”

De tekens van het symbool en de vermelde waarde zijn ten minste 4 mm hoog.

Totdat er voor de waarde van het bijkomend gewicht een aparte vermelding op het conformiteitscertificaat wordt ingevoerd, moet die waarde ook worden vermeld onder „opmerkingen” in het conformiteitscertificaat, zodat deze informatie kan worden opgenomen in de registratiedocumenten aan boord van het voertuig.

▼B

2.2. Algemene voorschriften

2.2.1. De som van de technisch toelaatbare maximummassa op de enkelvoudige assen plus de som van de technisch toelaatbare maximummassa op de groepen assen mag niet minder bedragen dan de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van het voertuig.

2.2.2. Voor elke groep assen „j” mag de som van de technisch toelaatbare maximummassa op de samenstellende assen niet kleiner zijn dan de technisch toelaatbare maximummassa op de groep assen.

Bovendien mag elk van de massa's mi niet kleiner zijn dan het deel van μj dat volgens de massaverdeling voor die groep assen op as „i” wordt overgebracht.

2.3. Specifieke voorschriften

2.3.1. De massa van het voertuig in rijklare toestand plus de massa van de optionele uitrusting plus de massa van de passagiers plus de massa van de koppeling, indien die niet in de massa in rijklare toestand is opgenomen, plus de technisch toelaatbare maximummassa op het koppelpunt mag niet meer bedragen dan de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van het voertuig.

2.3.2. Wanneer het voertuig tot de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand wordt belast, mag de verdeelde massa op een as „i” niet meer bedragen dan de massa mi op die as, en mag de massa op de groep assen „j” niet meer bedragen dan massa μj.

2.3.3. Aan de voorschriften van punt 2.3.2 moet worden voldaan bij de volgende belastingsconfiguraties:

2.3.3.1. Gelijkmatige verdeling van de nuttige massa: de massa van het voertuig moet gelijk zijn aan de massa in rijklare toestand plus de massa van de optionele uitrusting plus de massa van de passagiers op de referentiepunten van de zitplaatsen plus de massa van de koppeling (indien die niet in de massa in rijklare toestand is opgenomen) plus de maximaal toelaatbare massa op het koppelpunt plus de nuttige massa die gelijkmatig over de laadruimte wordt verdeeld.

2.3.3.2. Niet-gelijkmatige verdeling van de nuttige massa: de massa van het voertuig moet gelijk zijn aan de massa in rijklare toestand plus de massa van de optionele uitrusting plus de massa van de passagiers op de referentiepunten van de zitplaatsen plus de massa van de koppeling (indien die niet in de massa in rijklare toestand is opgenomen) plus de maximaal toelaatbare massa op het koppelpunt plus de volgens de specificaties van de fabrikant aangebrachte nuttige massa. Hiertoe vermeldt de fabrikant de uiterste toelaatbare posities van het zwaartepunt van de nuttige massa en/of carrosserie en/of uitrusting of binneninrichting (bijvoorbeeld: 0,50 m tot 1,30 m vóór de eerste achteras).

2.3.3.3. Combinatie van gelijkmatige en ongelijkmatige verdeling: Aan de voorschriften van de punten 2.3.3.1 en 2.3.3.2 moet gelijktijdig worden voldaan. Voorbeeld: een kipwagen (verdeelde belasting) die met een extra kraan (plaatselijke belasting) is uitgerust.

2.3.3.4. Door de koppelschotel overgebrachte massa (opleggertrekker): de massa van het voertuig moet gelijk zijn aan de massa in rijklare toestand plus de massa van de optionele uitrusting plus de massa van de passagiers op de referentiepunten van de zitplaatsen plus de massa van de koppeling (indien die niet in de massa in rijklare toestand is opgenomen) plus de volgens de specificaties van de fabrikant aangebrachte maximaal toelaatbare massa op de koppelschotel (minimale en maximale afstand hart koppelschotel/hart achteras).

2.3.3.5. Aan de voorschriften van punt 2.3.3.1 moet steeds worden voldaan wanneer het voertuig met een platte laadruimte is uitgerust.

2.3.4. Wanneer het voertuig wordt belast tot de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand plus de massa van de koppeling, indien die niet in de massa in rijklare toestand is opgenomen, plus de maximaal toelaatbare massa op het koppelpunt, op zodanige wijze dat de maximaal toelaatbare massa op de achterste groep assen (μ) of de maximaal toelaatbare massa op de achteras (m) wordt bereikt, mag de massa op de voorste gestuurde as(sen) niet minder bedragen dan 20 % van de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van het voertuig.

2.3.5. Bij voertuigen voor bijzondere doeleinden van de categorieën N2 en N3 controleert de technische dienst de naleving van de voorschriften van punt 2 in overleg met de fabrikant, waarbij rekening wordt gehouden met het specifieke ontwerp van het voertuig (bijvoorbeeld mobiele kranen).

3. Trekvermogen

3.1. De technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van de combinatie mag niet meer bedragen dan de som van de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand en de technisch toelaatbare getrokken maximummassa.

4. Hellingtest en hellingvermogen

4.1. Voertuigen die zijn ontworpen voor het trekken van een aanhangwagen en tot de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van de combinatie zijn belast, moeten binnen vijf minuten vijfmaal op een stijgende helling van ten minste 12 % in beweging kunnen komen.

4.2. Wat het hellingvermogen betreft, worden terreinvoertuigen aan de hand van de technische voorschriften van bijlage II getest.

4.2.1. De voorschriften van punt 5 van aanhangsel 1 van bijlage II bij Richtlijn 2007/46/EG zijn ook van toepassing.

5. Motorvermogen

5.1. Voertuigen moeten een motorvermogen leveren van ten minste 5 kW per ton van de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van de combinatie.

5.1.1. Bij een aanhangwagentrekker of een opleggertrekker voor opleggers die bestemd zijn voor het vervoer van ondeelbare ladingen, moet het motorvermogen ten minste 2 kW per ton van de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van de combinatie bedragen.

▼M2

5.1.2. De voorschriften in de punten 5.1 en 5.1.1 zijn niet van toepassing op de puur elektrische rijmodus van hybride elektrische voertuigen.

▼M2

5.2. Het motorvermogen wordt gemeten volgens VN/ECE-Reglement nr. 85.

▼B

6. Manoeuvreerbaarheid

6.1. Het voertuig moet naar beide zijden een volledige baan van 360° kunnen beschrijven, zoals weergegeven in figuur 1 van aanhangsel 3 van deze bijlage, zonder dat een van de buitenste punten van het voertuig buiten de omtrek van de buitenste cirkel komt of binnen de omtrek van de binnenste cirkel komt, naargelang het geval.

6.1.1. De test wordt zowel uitgevoerd met het voertuig in de onbeladen toestand (d.w.z. met de massa van het voertuig in rijklare toestand) als met het voertuig belast tot de technisch maximaal toelaatbare massa in beladen toestand. ►M2 Indien het voertuig is uitgerust met aerodynamische voorzieningen of uitrusting als bedoeld in de punten 1.3.1.1, 1.3.1.2 en 1.3.1.3, staan de voorzieningen en uitrusting in de uitgeschoven en gebruiksstand of in de vaste gebruiksstand indien van toepassing voor onder punt 1.3.1.3 vallende voorzieningen en uitrusting. ◄

6.1.2. Voor de toepassing van punt 6.1 worden de delen die buiten de voertuigbreedte mogen uitsteken, zoals bedoeld in aanhangsel 1 van deze bijlage, niet in aanmerking genomen.

6.2. Voor voertuigen met ashefvoorziening geldt het voorschrift van punt 6.1 ook met de liftas(sen) in opgetrokken stand en wanneer de belastbare as(sen) in gebruik is (zijn).

6.3. De voorschriften van punt 6.1 worden als volgt geverifieerd:

6.3.1. Het voertuig moet manoeuvreren binnen een ruimte die wordt begrensd door twee concentrische cirkels, waarvan de buitenste een straal van 12,50 m en de binnenste een straal van 5,30 m heeft.

6.3.2. Het buitenste punt van de voorzijde van het motorvoertuig moet langs de omtrek van de buitencirkel worden geleid (zie figuur 1 van aanhangsel 3 van deze bijlage).

▼M2

6.4. Met instemming van de technische dienst en de typegoedkeuringsinstantie mag door middel van numerieke simulatie overeenkomstig bijlage XVI bij Richtlijn 2007/46/EG worden aangetoond dat is voldaan aan de voorschriften met betrekking tot de manoeuvreerbaarheid. Bij twijfel mogen de technische dienst en de typegoedkeuringsinstantie eisen dat een volledige fysieke test wordt uitgevoerd.

▼B

7. Maximale uitzwaai van de achterkant

7.1. Het voertuig wordt getest volgens de in punt 7.1.1 beschreven stationaire testmethode. ►M2 Indien het voertuig is uitgerust met aerodynamische voorzieningen of uitrusting als bedoeld in de punten 1.3.1.1, 1.3.1.2 en 1.3.1.3, staan de voorzieningen en uitrusting in de uitgeschoven en gebruiksstand. ◄ 7.1.1. Stationaire testmethode 7.1.1.2. Het voertuig moet stilstaan met de voorste gestuurde wielen in een zodanige stand dat het buitenste punt een cirkel met een straal van 12,50 m zou beschrijven indien het voertuig werd voortbewogen. Op de grond wordt met een lijn het verticale vlak aangegeven dat de zijde van het voertuig raakt en naar de ruimte buiten de cirkel is gericht. Het voertuig wordt voortbewogen zodat het buitenste punt aan de voorzijde de omtrek van de buitencirkel met een straal van 12,50 m volgt.

7.2. De maximale uitzwaai van de achterkant mag niet meer bedragen dan: (zie figuur 3 van aanhangsel 3 van deze bijlage) a) 0,80 m; b) 1,00 m wanneer het voertuig met een ashefinrichting is uitgerust en de as van de grond is opgetrokken; c) 1,00 m wanneer de achterste as een gestuurde as is.

▼M2

7.3. Met instemming van de technische dienst en de typegoedkeuringsinstantie mag door middel van numerieke simulatie overeenkomstig bijlage XVI bij Richtlijn 2007/46/EG worden aangetoond dat is voldaan aan de voorschriften met betrekking tot de maximale uitzwaai van de achterkant. Bij twijfel mogen de technische dienst en de typegoedkeuringsinstantie eisen dat een volledige fysieke test wordt uitgevoerd.

▼B

DEEL D

Voertuigen van categorie O

1. Maximaal toegestane afmetingen

1.1. De afmetingen mogen de volgende waarden niet overschrijden:

1.1.1. Lengte: a) aanhangwagen: 12,00 m met inbegrip van de dissel, b) oplegger: 12,00 plus de vooroverbouw.

1.1.2. Breedte: a) 2,55 m voor elk voertuig, ▼M2 b) 2,60 m voor voertuigen met een carrosserie met geïsoleerde wanden met een dikte van ten minste 45 mm, met betrekking tot de carrosseriecodes 04 en 05 zoals genoemd in aanhangsel 2 van bijlage II bij Richtlijn 2007/46/EG. ▼B

1.1.3. Hoogte: 4,00 m.

1.1.4. Straal koppelingspen/voorzijde oplegger: 2,04 m.

1.2. Om de lengte, breedte en hoogte te meten, wordt het voertuig, met de massa in rijklare toestand en de banden opgepompt tot de door de fabrikant aanbevolen spanning, op een horizontaal en vlak oppervlak geplaatst.

1.3. De lengte, hoogte en straal koppelingspen/voorzijde oplegger worden gemeten terwijl het laadoppervlak of het in punt 1.2.1, tweede alinea, van bijlage 7 bij VN/ECE-Reglement nr. 55 bedoelde referentieoppervlak horizontaal is.

Verstelbare dissels moeten horizontaal zijn en op één lijn liggen met de middellijn van het voertuig. Zij worden in de horizontaal meest uitgetrokken stand geplaatst.

▼M2

1.4. De in aanhangsel 1 genoemde voorzieningen en uitrusting worden niet voor de bepaling van de lengte, breedte en hoogte in aanmerking genomen.

▼M2

1.4.1. Aanvullende voorschriften voor de in aanhangsel 1 genoemde aerodynamische voorzieningen

1.4.1.1. Aerodynamische voorzieningen en uitrusting met een lengte van niet meer dan 500 mm in de gebruiksstand mogen de bruikbare lengte van de laadruimte niet vergroten. Ze moeten zo zijn gebouwd dat ze zowel in de ingetrokken of ingeklapte stand als in de gebruiksstand kunnen worden vergrendeld. Dergelijke voorzieningen en uitrusting moeten bovendien zo zijn gebouwd dat ze kunnen worden ingetrokken of ingeklapt wanneer het voertuig stilstaat, zodat de maximaal toegestane breedte van het voertuig met niet meer dan 25 mm aan beide zijden van het voertuig wordt overschreden en de maximaal toegestane lengte van het voertuig met niet meer dan 200 mm wordt overschreden,waarbij ten minste een afstand van 1 050 mm hoogte boven de grond moet worden gehandhaafd, zodat zij geen nadelige invloed hebben op de bruikbaarheid van het voertuig voor intermodaal vervoer. Bovendien moet worden voldaan aan de voorschriften in de punten 1.4.1.1.1 tot en met 1.4.1.1.3.

1.4.1.1.1. De voorzieningen en uitrusting moeten worden onderworpen aan typegoedkeuring in overeenstemming met deze verordening.

1.4.1.1.2. Het moet voor de vervoerder mogelijk zijn om de stand van de aerodynamische voorziening en uitrusting te variëren, en om deze in te trekken of te klappen, door een kracht uit te oefenen van niet meer dan 40 daN. Dit mag ook automatisch worden gedaan.

1.4.1.1.3. Aerodynamische voorzieningen en uitrusting die onder alle omstandigheden volledig voldoen aan de voorschriften inzake de afmetingen, hoeven niet intrekbaar of inklapbaar te zijn.

1.4.1.2. Aerodynamische voorzieningen en uitrusting met een lengte van meer dan 500 mm in de gebruiksstand mogen de bruikbare lengte van de laadruimte niet vergroten. Ze moeten zo zijn gebouwd dat ze zowel in de ingetrokken of ingeklapte stand als in de gebruiksstand kunnen worden vergrendeld. Dergelijke voorzieningen moeten bovendien zo zijn gebouwd dat ze kunnen worden ingetrokken of ingeklapt wanneer het voertuig stilstaat, zodat de maximaal toegestane breedte van het voertuig met niet meer dan 25 mm aan beide zijden van het voertuig wordt overschreden en de maximaal toegestane lengte van het voertuig met niet meer dan 200 mm wordt overschreden, waarbij ten minste een afstand van 1 050 mm hoogte boven de grond moet worden gehandhaafd, zodat zij geen nadelige invloed hebben op de bruikbaarheid van het voertuig voor intermodaal vervoer. Bovendien moet worden voldaan aan de voorschriften in de punten 1.4.1.2.1 tot en met 1.4.1.2.4.

1.4.1.2.1. De voorzieningen en uitrusting moeten worden onderworpen aan typegoedkeuring in overeenstemming met deze verordening.

1.4.1.2.2. Het moet voor de vervoerder mogelijk zijn om de stand van de aerodynamische voorziening en uitrusting te variëren, en om deze in te trekken of te klappen, door een handkracht uit te oefenen van niet meer dan 40 daN. Dit mag ook automatisch worden gedaan.

1.4.1.2.3. Elk verticaal hoofdelement of samenstel van elementen en elk horizontaal hoofdelement of samenstel van elementen dat deel uitmaakt van de voorzieningen en uitrusting, weerstaat, indien op het voertuig gemonteerd en in de gebruiksstand, achtereenvolgens opwaarts, neerwaarts, naar links en naar rechts uitgeoefende verticale en horizontale trek- en duwkrachten van 200 daN ± 10 % die statisch worden uitgeoefend op het geometrische centrum van het relevante loodrecht geprojecteerde oppervlak, bij een maximale druk van 2,0 MPa. De voorzieningen en uitrusting mogen vervormen, maar het verstel- en vergrendelsysteem mag als gevolg van de uitgeoefende krachten niet loslaten. De vervorming moet beperkt blijven zodat gewaarborgd wordt dat de maximaal toegestane breedte van het voertuig tijdens en na de test niet met meer dan 25 mm aan beide zijden van het voertuig wordt overschreden.

1.4.1.2.4. Elk verticaal hoofdelement of samenstel van elementen en elk horizontaal hoofdelement of samenstel van elementen dat deel uitmaakt van de voorzieningen en uitrusting, weerstaat in de ingetrokken of ingeklapte stand ook een in longitudinale achterwaartse richting uitgeoefende horizontale trekkracht van 200 daN ± 10 % die statisch wordt uitgeoefend op het geometrische centrum van het relevante loodrecht geprojecteerde oppervlak, bij een maximale druk van 2,0 MPa. De voorzieningen en uitrusting mogen vervormen, maar het verstel- en vergrendelsysteem mag als gevolg van de uitgeoefende krachten niet loslaten. De vervorming moet beperkt blijven zodat gewaarborgd wordt dat de maximaal toegestane breedte van het voertuig niet met meer dan 25 mm aan beide zijden van het voertuig wordt overschreden en de maximaal toegestane lengte van het voertuig niet met meer dan 200 mm wordt overschreden.

1.4.1.3. De technische dienst verifieert ten genoegen van de typegoedkeuringsinstantie dat aerodynamische voorzieningen en uitrusting, zowel in de gebruiksstand als in de ingetrokken of ingeklapte stand, de ventilatie van de laadruimte niet volledig blokkeren. Er moet volledig worden voldaan aan alle overige van toepassing zijnde voorschriften voor de voertuigsystemen, zowel wanneer de voorzieningen en uitrusting in de gebruiksstand staan als wanneer zij ingetrokken of ingeklapt zijn.

In afwijking van de toepasselijke voorschriften met betrekking tot bescherming aan de achterzijde tegen klemrijden, mogen de horizontale afstanden tussen de achterkant van de beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden en het achteruiteinde van het voertuig als voorzien van aerodynamische voorzieningen en uitrusting, worden gemeten zonder de voorzieningen en uitrusting in aanmerking te nemen, mits de lengte ervan meer dan 200 mm bedraagt, zij in de gebruiksstand staan, en de fundamentele delen van de elementen die zich, gemeten in de onbeladen toestand, op een hoogte van ≤ 2,0 m boven de grond bevinden, zijn gemaakt van materiaal met een hardheid van < 60 Shore (A). Smalle ribben, buizen en metaaldraden die een frame of substraat vormen om de fundamentele delen van de elementen te ondersteunen, worden niet voor de bepaling van de hardheid in aanmerking genomen. Om het risico van verwondingen en van penetratie van andere voertuigen in geval van een botsing te voorkomen, mogen de uiteinden van de ribben, buizen en metaaldraden, zowel in de ingetrokken of ingeklapte stand als in de gebruiksstand van de voorziening en uitrusting, echter aan de achterzijde van het voertuig niet achterwaarts gericht zijn.

Als alternatief voor de in de vorige alinea genoemde afwijking, mogen de horizontale afstanden tussen de achterkant van de beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden en het achteruiteinde van het voertuig als voorzien van aerodynamische voorzieningen en uitrusting, worden gemeten zonder de aerodynamische voorzieningen en uitrusting in aanmerking te nemen, mits de lengte ervan meer dan 200 mm bedraagt, zij in de gebruiksstand staan, en deze voorzieningen en uitrusting voldoen aan de testbepalingen in aanhangsel 4.

Bij het meten van de horizontale afstanden tussen de achterkant van de beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden en het achteruiteinde van het voertuig moeten de aerodynamische voorzieningen en uitrusting evenwel in de ingetrokken of ingeklapte stand staan, of moet de resulterende uitstekende lengte overeenkomstig punt 1.6.1 van aanhangsel 4 in aanmerking worden genomen indien die lengte groter is dan de lengte in de ingetrokken of ingeklapte stand.

▼B

2. Massaverdeling voor voertuigen met carrosserie

2.1. Berekeningsprocedure

Notering

M technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand;

m0 technisch toelaatbare maximummassa op het voorste koppelpunt;

mi de technisch toelaatbare maximummassa op as „i”, waarbij „i” varieert van 1 tot het totale aantal assen van het voertuig;

mc technisch toelaatbare maximummassa op het achterste koppelpunt;

μj de technisch toelaatbare maximummassa op de groep assen „j”, waarbij „j” varieert van 1 tot het totale aantal groepen assen.

2.1.1. De nodige berekeningen moeten worden verricht om na te gaan of elke technische configuratie binnen het type voldoet aan de voorschriften van de punten 2.2 en 2.3.

2.1.2. Bij voertuigen met belastbare assen moeten de in de punten 2.2 en 2.3 voorgeschreven berekeningen worden verricht met de vering van de belastbare assen in de normale rijconfiguratie.

2.1.3. Bij voertuigen met liftassen moeten de in de punten 2.2 en 2.3 voorgeschreven berekeningen worden verricht met neergelaten assen.

2.2. Algemene voorschriften

▼M2

2.2.1. De som van de technisch toelaatbare maximummassa op het voorste koppelpunt plus de technisch toelaatbare maximummassa op de enkelvoudige as en/of de groep(en) assen plus de technisch toelaatbare maximummassa op het achterste koppelpunt mag niet minder bedragen dan de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van het voertuig. M ≤ Σ [m0 + mi + mc] of M ≤ Σ [m0 + μj + mc]

▼B

2.2.2. Voor elke groep assen „j” mag de som van de massa's mi op de samenstellende assen niet kleiner zijn dan massa μj. Bovendien mag elk van de massa's mi niet kleiner zijn dan het deel van μj dat volgens de massaverdeling voor die groep assen op as „i” wordt overgebracht.

2.3. Specifieke voorschriften

2.3.1. De massa van het voertuig in rijklare toestand plus de massa van de optionele uitrusting plus de technisch toelaatbare maximummassa op het (de) koppelpunt(en) mag niet meer bedragen dan de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van het voertuig.

2.3.2. Wanneer het voertuig tot de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand wordt belast, mag de verdeelde massa op een enkelvoudige as „i” niet meer bedragen dan de massa mi op die as, dan de massa op de groep assen, of dan de technisch toelaatbare maximummassa op het koppelpunt m0.

2.3.3. Aan de voorschriften van punt 2.3.2 moet worden voldaan bij de volgende belastingsconfiguraties: 2.3.3.1. Gelijkmatige verdeling van de nuttige massa De massa van het voertuig moet gelijk zijn aan de massa in rijklare toestand plus de massa van de optionele uitrusting plus de gelijkmatig over de laadruimte verdeelde nuttige massa. 2.3.3.2. Niet-gelijkmatige verdeling van de nuttige massa De massa van het voertuig moet gelijk zijn aan de massa in rijklare toestand plus de massa van de optionele uitrusting plus de volgens de specificaties van de fabrikant aangebrachte nuttige massa. Hiertoe vermeldt de fabrikant de uiterste toelaatbare posities van het zwaartepunt van de nuttige massa en/of carrosserie en/of uitrusting of binneninrichting (bijvoorbeeld: 0,50 m tot 1,30 m vóór de eerste achteras). 2.3.3.3 Combinatie van gelijkmatige en ongelijkmatige verdeling: Aan de voorschriften van de punten 2.3.3.1 en 2.3.3.2 moet gelijktijdig worden voldaan. 2.3.3.4. Aan de voorschriften van punt 2.3.3.1 moet steeds worden voldaan wanneer het voertuig met een platte laadruimte is uitgerust.

2.3.4. Specifieke voorschriften voor caravans 2.3.4.1 De minimale nuttige massa (PM) moet aan het volgende voorschrift voldoen: waarbij: n het maximale aantal slaapplaatsen is en L de totale carrosserielengte is zoals gedefinieerd in punt 6.1.2. van ISO-norm 7237:1981.

3. Voorschriften inzake de manoeuvreerbaarheid

3.1. Aanhangwagens en opleggers moeten zo zijn ontworpen dat, bij koppeling aan een trekkende voertuig, de combinatie naar beide zijden een volledige baan van 360° kan beschrijven, gevormd door twee concentrische cirkels waarvan de buitenste een straal van 12,50 m en de binnenste een straal van 5,30 m heeft, zonder dat een van de buitenste punten van het trekkende voertuig buiten de omtrek van de buitenste cirkel komt of een van de buitenste punten van de aanhangwagen of oplegger binnen de omtrek van de binnenste cirkel komt. ►M2 Indien de aanhangwagen of oplegger is uitgerust met de in punt 1.4.1.1 of punt 1.4.1.2 bedoelde aerodynamische voorzieningen of uitrusting, staan de voorzieningen en uitrusting in de uitgeschoven en gebruiksstand. ◄

▼M2

3.2. Een oplegger die niet is uitgerust met de in punt 1.4.1.1 of punt 1.4.1.2 bedoelde aerodynamische voorzieningen of uitrusting, wordt geacht aan het voorschrift van punt 3.1 te voldoen indien de referentiewielbasis RWB ervan aan het volgende voorschrift voldoet:

RWB ≤ [(12,50 — 2,04)2 — (5,30 + ½ W)2]1/2

waarbij:

RWB de afstand tussen de as van de koppelingspen en de middellijn van de niet-gestuurde assen is, en

W de breedte van de oplegger is.

▼B

3.3. Wanneer een of meer niet-gestuurde assen een ashefvoorziening hebben, wordt de langste referentiewielbasis (met neergelaten as dan wel met opgetrokken as) in aanmerking genomen.









Aanhangsel 1

Lijst van voorzieningen en uitrusting die niet voor de bepaling van de buitenste afmetingen in aanmerking hoeven te worden genomen

▼M2

1. Onder voorbehoud van de in de volgende tabellen opgenomen aanvullende beperkingen, hoeven de in de tabellen I, II en III opgenomen voorzieningen en uitrusting niet voor de bepaling en berekening van de buitenste afmetingen in aanmerking te worden genomen als aan de volgende voorschriften wordt voldaan:

a) met uitzondering van aerodynamische voorzieningen en uitrusting van cabines, mogen voorzieningen die aan de voorzijde zijn gemonteerd in totaal niet meer dan 250 mm uitsteken;

b) met uitzondering van aerodynamische voorzieningen en uitrusting, mogen voorzieningen en uitrusting die in de lengterichting aan het voertuig worden toegevoegd in totaal niet meer dan 750 mm uitsteken;

c) voorzieningen en uitrusting die in de breedterichting aan het voertuig worden toegevoegd, mogen in totaal niet meer dan 100 mm uitsteken.

2. De voorschriften van punt 1, onder a), b) en c), zijn niet van toepassing op voorzieningen voor indirect zicht.

▼B







Tabel I Voertuiglengte Punt Voertuigcategorieën M1 M2 M3 N1 N2 N3 O1 O2 O3 O4 1. Voorzieningen voor indirect zicht, zoals gedefinieerd in punt 2.1 van VN/ECE-Reglement nr. 46 (1) x x x x x x x x x x 2. Wis- en sproeivoorzieningen x x x x x x 3. Zonnekleppen aan de buitenzijde — — — — x x — — — — 4. Frontbeschermingsinrichting waarvoor overeenkomstig Verordening (EG) nr. 78/2009 van het Europees Parlement en de Raad (2) typegoedkeuring is verleend x x 5. Voetsteunen en handgrepen — x x x x x x x x x ▼M2 6. Mechanische koppelingen x x x x x x - - - - ▼B 7. Extra koppeling aan de achterzijde van een aanhangwagen (indien verwijderbaar) — — — — — — x x x x 8. Fietsenrek (indien verwijderbaar of opklapbaar) x x — — — — — — 9. Hefplatforms, oprijplaten en soortgelijke uitrusting (indien deze ingeschoven zijn en niet meer dan 300 mm uitsteken), mits het laadvermogen van het voertuig niet wordt vergroot. x x x x x x x x x x 10. Observatie- en detectiemiddelen, met inbegrip van radars — x x — x x x x x x 11. Veerkrachtige buffers en vergelijkbare uitrusting — — — — x x x x x x 12. Voorzieningen voor douaneverzegeling en de afscherming ervan — — — x x x x x x x 13. Voorzieningen voor de bevestiging van het dekzeil en de afscherming ervan — — — x x x x x x x 14. Langsaanslagen voor afneembare carrosserieën — — — — x x x x x x 15. Trolleystangen van elektrisch aangedreven voertuigen — — x — — — — — — — 16. Voor- en achterkentekenplaten — x x — x x x x x X 17. Facultatieve lichten, zoals gedefinieerd in punt 2 van VN/ECE-Reglement nr. 48 (3) x x x x x x x x x x ▼M2 18. Aerodynamische voorzieningen en uitrusting - x x - x x - - x x ▼M2 19. Antennes die worden gebruikt voor communicatie tussen voertuigen onderling of tussen voertuigen en infrastructuur x x x x x x x x x x ▼B (1) PB L 177 van 10.7.2010, blz. 211. (2) PB L 35 van 4.2.2009, blz. 1. (3) PB L 135 van 23.5.2008, blz. 1.







Tabel II Voertuigbreedte Punt Voertuigcategorieën M1 M2 M3 N1 N2 N3 O1 O2 O3 O4 1. Voorzieningen voor indirect zicht, zoals gedefinieerd in punt 2.1 van VN/ECE-Reglement nr. 46 x x x x x x x x x x 2. De bolling van de zijwanden van de banden op het contactpunt met het wegdek x x x x x x x x x x 3. Verklikkers voor lekke banden — — x x x x x x x x 4. Bandenspanningsmeters — — x x x x x x x x 5. Zijmarkeringslichten x x x x x x x x x x 6. Verlichtingsapparatuur 6.1. Markeringslichten x x x x x x x x x x 6.2. Zijretroflectoren x x x x x x x x x x 6.3. Richtingaanwijzers x x x x x x x x x x 6.4. Achterlichten — — — — x x x x x x 6.5. Bedrijfsdeurverlichtingssystemen — x x — — — — — — — 7. Oprijplaten, hefplatforms en soortgelijke uitrusting, indien deze zijn ingeschoven en niet meer dan 10 mm buiten de zijkant van het voertuig uitsteken, en de hoeken van de naar voren of naar achteren gerichte oprijplaten zijn afgerond met een straal van ten minste 5 mm; de randen moeten afgerond zijn tot een straal van ten minste 2,5 mm — x x — x x x x x x 8. Intrekbare zijdelingse geleidingsvoorzieningen bestemd voor gebruik op geleid bussysteem, indien zij niet zijn ingetrokken — — x — — — — — — — 9. Intrekbare treden, indien deze zijn uitgeschoven en het voertuig stilstaat x x x x x x x x x x 10. Observatie- en detectiemiddelen, met inbegrip van radars — x x x x x x x x ▼M2 11. Aerodynamische voorzieningen en uitrusting De voertuigbreedte, met inbegrip van de geconditioneerde carrossierie met geïsoleerde wanden en van de gemeten uitstekende delen, mag niet meer dan 2 600 mm bedragen, zowel met de voorzieningen en uitrusting in de ingetrokken of ingeklapt stande als in de gebruiksstand. - x x - x x - - x x ▼B 12. Voorzieningen voor douaneverzegeling en de afscherming ervan — — — x x x x x x x 13. Voorzieningen voor de bevestiging van het dekzeil en de afscherming daarvan die niet meer dan 20 mm uitsteken indien zij zich op ten hoogste 2 m van de grond bevinden, en niet meer dan 50 mm wanneer zich zij meer dan 2 m van de grond bevinden. De randen moeten met een straal van ten minste 2,5 mm zijn afgerond. — — — x x x x x x x 14. Uitstekende flexibele delen van een opspatafschermingssysteem zoals bedoeld in Verordening (EU) nr. 109/2011 van de Commissie (1) — — — — x x — — x x 15. Flexibele spatborden die niet onder punt 14 vallen — x x x x x x x x x 16. Sneeuwkettingen x x x x x x x x x x 17. Veiligheidshekwerken op voertuigen voor voertuigvervoer. Alleen voor voertuigen die voor het vervoer van ten minste twee andere voertuigen zijn ontworpen en gebouwd en waarbij de veiligheidshekwerken zich meer dan 2,0 m, maar niet meer dan 3,70 m van de grond bevinden en aan de zijkant niet meer dan 50 mm buiten het buitenste punt van het voertuig uitsteken. De breedte van het voertuig mag niet meer dan 2 650 mm bedragen. — — — — x x — — x x ▼M2 18. Antennes die worden gebruikt voor communicatie tussen voertuigen onderling of tussen voertuigen en infrastructuur x x x x x x x x x x 19. Buigzame slangen van bandenspanningscontrolesystemen, mits deze aan beide zijden niet meer dan 70 mm buiten de grootste breedte van het voertuig uitsteken x x x (1) PB L 34 van 9.2.2011, blz. 2.

▼M2







TABEL III Voertuighoogte M1 M2 M3 N1 N2 N3 O1 O2 O3 O4 1. Antennes die worden gebruikt voor radio, navigatie, communicatie tussen voertuigen onderling of communicatie tussen voertuigen en infrastructuur x x x x x x x x x x 2. Stroomafnemers of trolleystangen in de uitgeschoven stand - - x - - x - - - -

▼B









Aanhangsel 2

Toelaatbare afwijkingen voor typegoedkeuring en conformiteit van de productie

1. Afmetingen

1.1. Het meten van de totale lengte, breedte en hoogte wordt uitgevoerd volgens punt 1.2 van deel A tot en met D van deze bijlage.

1.2. Mits de in punt 1.1 van deel A tot en met D van deze bijlage gespecificeerde grenswaarden niet worden overschreden, mogen de feitelijke afmetingen met ten hoogste 3 % van de door de f