1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 92/96/EEG VAN DE RAAD
van 10 november 1992
tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe
levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de Richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde
levensrichtlijn)
(PB L 360 van 9.12.1992, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 95/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni
1995 L 168 7 18.7.1995
►M2Richtlijn 2000/64/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7
november 2000 L 290 27 17.11.2000
Gerectificeerd bij:
►C1Rectificatie PB L 311 van 14.11.1997, blz. 34 (92/96/EEG)
NB: Deze geconsolideerde versie bevat referenties naar de Europese rekeneenheid en/of ecu. Vanaf 1 januari 1999 moeten beide
worden gelezen als referentie naar de euro — Verordening (EEG) nr. 3308/80 van de Raad (PB L 345 van 20.12.1980, blz.1) en Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad (PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1).
▼B
RICHTLIJN 92/96/EEG VAN DE RAAD
van 10 november 1992
tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijzigingvan de Richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensricht-
lijn)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 2, en artikel 66,
Gezien het voorstel van de Commissie(
1),
In samenwerking met het Europese Parlement(2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3),
(1)Overwegende dat de interne markt in de sector van het directe
levensverzekeringsbedrijf zowel uit het oogpunt van de vrijheidvan vestiging als uit dat van het vrij verrichten van diensten moetworden voltooid, ten einde het voor verzekeringsondernemingen
die hun hoofdkantoor in de Gemeenschap hebben, gemakkelijker
te maken in de Gemeenschap verbintenissen aan te gaan;
(2)Overwegende dat de Tweede Richtlijn 90/619/EEG van de Raadvan 8 november 1990 tot coördinatie van de wettelijke enbestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levens-
verzekeringsbedrijf, tot vaststelling van bepalingen ter
bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrijverrichten van diensten en houdende wijziging van Richtlijn 79/267/EEG(
4) aanzienlijk heeft bijgedragen tot de totstandbrenging
van de interne markt in de sector van het directe levens-
verzekeringsbedrijf door aan verzekeringnemers die, omdat zij het
initiatief nemen om in een ander land een verbintenis aan te gaan,geen bijzondere bescherming behoeven in de Lid-Staat waar deverbintenis is aangegaan, totale vrijheid te verlenen om eenberoep te doen op een zo ruim mogelijke verzekeringsmarkt;
(3)Overwegende dat met Richtlijn 90/619/EEG derhalve een
belangrijke stap is gezet op de weg naar het samenbrengen van
de nationale markten in één geïntegreerde markt; dat thans doormiddel van andere communautaire instrumenten en met waarbor-ging van een adequate bescherming voor de verzekeringnemerverdere stappen op die weg moeten worden gezet, ten einde alle
verzekeringnemers, ongeacht of zij zelf het initiatief daartoe
nemen, de mogelijkheid te geven een beroep te doen op elkeverzekeraar die zijn hoofdkantoor in de Gemeenschap heeft en diedaar zijn bedrijf uitoefent op grond van het recht van vestiging ofin het kader van het vrij verrichten van diensten;
(4)Overwegende dat de onderhavige richtlijn aansluit op decommunautaire wetgeving die reeds tot stand is gebracht metname door de Eerste Richtlijn 79/267/EEG van de Raad van5 maart 1979 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechte-lijke bepalingen betreffende de toegang tot het directelevensverzekeringsbedrijf, en de uitoefening daarvan(
5), en door
Richtlijn 91/674/EEG van de Raad van 19 december 1991
betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekeningvan verzekeringsondernemingen(
6);1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 2
(1) PB nr. C 99 van 16. 4. 1991, blz. 2.
(2) PB nr. C 176 van 13. 7. 1992, blz. 93; en besluit van 28 oktober 1992 (nog
niet verschenen in het Publikatieblad).
(3) PB nr. C 14 van 20. 1. 1992, blz. 11.
(4) PB nr. L 330 van 29. 11. 1990, blz. 50.
(5) PB nr. L 63 van 13. 3. 1979, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de
Tweede Richtlijn 90/619/EEG (PB nr. L 330 van 29. 11. 1990, blz. 50).
(6) PB nr. L 374 van 31. 12. 1991, blz. 7.
▼B
(5)Overwegende dat met de onderhavige richtlijn wordt beoogd een
wezenlijke, noodzakelijke en voldoende harmonisatie tot stand te
brengen om te komen tot een wederzijdse erkenning van devergunningen en van de stelsels van bedrijfseconomisch toezicht,waardoor een en dezelfde vergunning voor de gehele Gemeen-schap geldig is en waarbij het beginsel geldt dat het toezichtwordt uitgeoefend door de Lid-Staat van herkomst;
(6)Overwegende dat voortaan voor de toegang tot en de uitoefeningvan het verzekeringsbedrijf derhalve één enkele administratieve
vergunning is vereist, die wordt afgegeven door de autoriteiten
van de Lid-Staat waar de verzekeringsonderneming haar hoofd-kantoor heeft; dat deze vergunning de onderneming het rechtgeeft overal in de Gemeenschap haar werkzaamheden uit teoefenen, hetzij op grond van het recht van vestiging, hetzij in het
kader van het vrij verrichten van diensten; dat de Lid-Staat van
het bijkantoor of van de vrije dienstverrichting van verzekerings-ondernemingen die op zijn grondgebied het verzekeringsbedrijfwensen uit te oefenen en waaraan reeds in de Lid-Staat vanherkomst vergunning is verleend, niet langer een nieuwe vergun-ning zal kunnen verlangen; dat de Richtlijnen 79/267/EEG en 90/
619/EEG hiertoe in die zin moeten worden gewijzigd;
(7)Overwegende dat de verantwoordelijkheid inzake het toezicht opde financiële soliditeit van de verzekeringsondernemingen, met
name op de solvabiliteit, de vorming van toereikende technischevoorzieningen en de dekking van deze voorzieningen metcongruente activa voortaan berust bij de bevoegde autoriteitenvan de Lid-Staat van herkomst van de verzekeringsonderneming;
(8)Overwegende dat de uitvoering van de in artikel 1, punt 2, onderc), van Richtlijn 79/267/EEG bedoelde verrichtingen in geen
geval afbreuk mag doen aan de bevoegdheden van de autoriteiten
ten aanzien van de lichamen die houder zijn van de in diebepaling beschouwde activa;
(9)Overwegende dat een aantal bepalingen van de onderhavigerichtlijn minimumnormen vaststellen; dat de Lid-Staat vanherkomst strengere regels kan opleggen aan verzekeringsonder-nemingen waaraan door zijn eigen bevoegde autoriteitenvergunning is verleend;
(10)Overwegende dat de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten overde nodige controlemiddelen moeten beschikken om te garanderen
dat de verzekeringsonderneming overal in de Gemeenschap haar
werkzaamheden op regelmatige wijze uitoefent, ongeacht of ditop grond van het recht van vestiging dan wel in het kader van hetvrij verrichten van diensten geschiedt; dat zij met name passendevrijwaringsmaatregelen moeten kunnen treffen of sancties moeten
kunnen opleggen om onregelmatigheden en inbreuken op de
bepalingen inzake het toezicht op het verzekeringswezen tevoorkomen;
(11)Overwegende dat de bepalingen betreffende de portefeuilleover-dracht dienen te worden aangepast aan de bij deze richtlijningevoerde regeling inzake een enkele vergunning;
(12)Overwegende dat het bij Richtlijn 79/267/EEG vastgesteldespecialisatievoorschrift versoepeling behoeft, zodat de Lid-Statendesgewenst aan één zelfde onderneming vergunningen kunnenverlenen voor de in Richtlijn 79/267/EEG bedoelde branches en
voor de verzekeringsverrichtingen van de branches 1 en 2 van de
bijlage bij Richtlijn 73/239/EEG(
1); dat die mogelijkheid evenwel
kan worden onderworpen aan bepaalde voorwaarden inzake de1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 3
(1) Eerste Richtlijn 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van
de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het
directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekerings-
branche, en de uitoefening daarvan (PB nr. L 228 van 16. 8. 1973, blz. 3).
Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 90/618/EEG (PB nr. L 330 van 29.
11. 1990, blz. 44).
▼B
naleving van de boekhoudkundige voorschriften en de voor-
schriften inzake liquidatie;
(13)Overwegende dat het voor de bescherming van de verzekerdennoodzakelijk is dat iedere verzekeringsonderneming toereikendetechnische voorzieningen vormt; dat bij de berekening van dezevoorzieningen in hoofdzaak van actuariële beginselen wordt
uitgegaan; dat het gewenst is deze beginselen te coördineren, ten
einde de onderlinge erkenning van de in de onderscheiden Lid-Staten toepasselijke prudentiële voorschriften te vergemakke-lijken;
(14)Overwegende dat het voorzichtigheidshalve wenselijk is om eenminimale coördinatie tot stand te brengen van de voorschrifteninzake beperking van het voor de berekening van de technischevoorzieningen toegepaste rentepercentage en dat, aangezien de
thans voor die beperking bestaande methodes alle in gelijke mate
juist, prudentieel en gelijkwaardig zijn, het passend lijkt de Lid-Staten vrij te laten in de keuze van de te gebruiken methode;
(15)Overwegende dat de regels betreffende de berekening, dediversificatie, de lokalisatie en de congruentie van de tegenoverde technische voorzieningen staande activa moeten wordengecoördineerd ten einde de wederzijdse erkenning van devoorschriften van de Lid-Staten te vergemakkelijken; dat bijdeze coördinatie rekening moet worden gehouden met de
maatregelen die in Richtlijn 88/361/EEG van de Raad van 24
juni 1988 voor de uitvoering van artikel 67 van het Verdrag(
1)
zijn vastgesteld op het gebied van de liberalisatie van hetkapitaalverkeer, en met de vooruitgang die de Gemeenschap heeftgeboekt op de weg naar de Economische en Monetaire Unie;
(16)Overwegende echter dat de Lid-Staat van herkomst vanverzekeringsondernemingen niet kan verlangen dat zij de activadie tegenover hun technische voorzieningen staan, in bepaaldecategorieën activa beleggen, aangezien dergelijke verplichtingen
onverenigbaar zijn met de in Richtlijn 88/361/EEG vastgestelde
maatregelen betreffende de liberalisatie van het kapitaalverkeer;
(17)Overwegende dat het in afwachting van een richtlijn inzake
beleggingsdiensten waarin onder meer de definitie van het begrip
gereglementeerde markt wordt geharmoniseerd, noodzakelijk isom, onverminderd deze toekomstige harmonisatie, voor detoepassing van de onderhavige richtlijn een voorlopige definitievan dit begrip te geven, die later zal worden vervangen door de op
communautair niveau geharmoniseerde definitie, die aan de Lid-
Staat waar de markt is gelegen de verantwoordelijkheden zaltoevertrouwen die de onderhavige richtlijn op dit gebied tijdelijkaan de Lid-Staat van herkomst van de verzekeringsondernemingtoevertrouwt;
(18)Overwegende dat de lijst van bestanddelen die in aanmerkingkomen voor de vorming van de in Richtlijn 79/267/EEGvoorgeschreven solvabiliteitsmarge moet worden aangevuld, teneinde rekening te houden met de nieuwe financiële instrumenten
en met de mogelijkheden waarover andere financiële instellingen
beschikken met betrekking tot de samenstelling van hunvermogen;
(19)Overwegende dat de harmonisatie van het recht op het gebied vanverzekeringsovereenkomsten geen prealabele voorwaarde is voorde totstandbrenging van de interne verzekeringsmarkt; datderhalve de aan de Lid-Staten gelaten mogelijkheid omverzekeringsovereenkomsten die op hun grondgebied aangeganeverbintenissen behelzen, onder toepassing van hun recht te doen
vallen, voldoende waarborgen biedt voor verzekeringnemers;
(20)Overwegende dat het in het kader van de interne markt in het
belang van de verzekeringnemer is dat hij toegang heeft tot een zo1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 4
(1) PB nr. L 178 van 8. 7. 1988, blz. 5.
▼B
breed mogelijke waaier van in de Gemeenschap aangeboden
verzekeringsprodukten, waaruit hij de keuze kan maken die hetbest aan zijn behoeften voldoet; dat de Lid-Staat waar de
verbintenis is aangegaan, er derhalve op moet toezien dat alle in
de Gemeenschap aangeboden verzekeringsprodukten zonderenige belemmering op zijn grondgebied op de markt kunnenworden gebracht, voor zover zij niet in strijd zijn met dewettelijke bepalingen van algemeen belang die in deze Lid-Staat
gelden en voor zover dit algemeen belang niet door de
voorschriften van de Lid-Staat van herkomst wordt gevrijwaard,mits deze wettelijke bepalingen zonder discriminatie van toepas-sing zijn op alle in deze Lid-Staat werkzameverzekeringsondernemingen, en mits zij objectief nodig zijn entoegesneden zijn op het beoogde doel;
(21)Overwegende dat de Lid-Staten erop moeten kunnen toezien datde verzekeringsprodukten en de contractuele documenten dieworden gebruikt voor de dekking van op hun grondgebiedaangegane verbintenissen op grond van het recht van vestiging of
in het kader van het vrij verrichten van diensten, in overeen-
stemming zijn met de toepasselijke specifieke wettelijkebepalingen van algemeen belang; dat de toe te passen toezichts-telsels moeten worden aangepast aan de eisen van de internemarkt, zonder dat zij een voorwaarde mogen zijn voor deuitoefening van het verzekeringsbedrijf; dat stelsels van vooraf-
gaande goedkeuring van de verzekeringsvoorwaarden in dit
verband niet gerechtvaardigd lijken; dat bijgevolg moet wordenvoorzien in stelsels die beter op de eisen van de interne markt zijnafgestemd en die het de Lid-Staten mogelijk maken deverzekeringnemers een wezenlijke bescherming te bieden;
(22)Overwegende dat niettemin aanvaard wordt dat de Lid-Staat vanherkomst, voor de toepassing van de actuariële beginselenovereenkomstig de onderhavige richtlijn, de systematischemededeling mag eisen van de voor de berekening van decontracttarieven en de technische voorzieningen gehanteerde
technische grondslagen, waarbij deze mededeling van de
technische grondslagen de kennisgeving van de algemene enbijzondere polisvoorwaarden en van de commerciële tarieven vande onderneming uitsluit;
(23)Overwegende dat de consument in het kader van een eenge-maakte verzekeringsmarkt een grotere en meer gediversifieerdekeuze uit overeenkomsten zal hebben; dat hij om ten volle vandeze diversiteit en een toegenomen concurrentie te kunnenprofiteren, moet beschikken over de nodige inlichtingen om deovereenkomst te kunnen kiezen die het beste bij zijn behoeften
past; dat deze behoefte aan inlichtingen nog sterker is omdat de
looptijd van de verbintenissen zeer lang kan zijn; dat hetdientengevolge wenselijk is de minimumvoorschriften te coördi-neren opdat de consument een duidelijke en nauwkeurigeinformatie zou ontvangen over de wezenlijke kenmerken van de
hem aangeboden produkten en over de gegevens betreffende de
organismen die bevoegd zijn om kennis te nemen van de klachtenvan verzekeringnemers, verzekerden of begunstigden van deovereenkomst;
(24)Overwegende dat de reclame voor verzekeringsprodukten van
wezenlijke betekenis is voor de vergemakkelijking van de
daadwerkelijke uitoefening van verzekeringswerkzaamheden inde Gemeenschap; dat het van belang is de verzekeringsonder-nemingen de mogelijkheid te bieden van alle gebruikelijkemiddelen voor het maken van reclame in de Lid-Staat van het
bijkantoor of de dienstverrichting gebruik te maken; dat de Lid-
Staten niettemin de naleving kunnen vereisen van hun voor-schriften betreffende de vorm en de inhoud van deze reclame, dievoortvloeien uit communautaire regelingen die op het gebied vanreclame zijn vastgesteld, dan wel uit bepalingen die door de Lid-Staten zijn vastgesteld om redenen van algemeen belang;1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 5
▼B
(25)Overwegende dat in het kader van de interne markt een Lid-Staat
niet langer kan verbieden dat het verzekeringsbedrijf op zijn
grondgebied tegelijkertijd op grond van het recht van vestiging enin het kader van het vrij verrichten van diensten wordtuitgeoefend; dat de door Richtlijn 90/619/EEG te dien aanzienaan de Lid-Staten gegeven mogelijkheid derhalve moet wordenopgeheven
(26)Overwegende dat sancties moeten kunnen worden opgelegdwanneer de verzekeringsonderneming zich in de Lid-Staat waarde verbintenis is aangegaan niet voegt naar de bepalingen vanalgemeen belang die op haar van toepassing zijn;
(27)Overwegende dat de verzekeringsverrichtingen in sommige Lid-Staten niet zijn onderworpen aan enige vorm van indirecte
belasting, terwijl in de meeste Lid-Staten bijzondere heffingen en
andere vormen van belasting van toepassing zijn; dat dezeheffingen en belastingen in de Lid-Staten waar zij gelden quastructuur en tarieven aanzienlijk verschillen; dat voorkomen moetworden dat de bestaande verschillen ernstige concurrentiedis-torsies tussen de Lid-Staten met zich brengen op het gebied van
verzekeringsdiensten; dat onder voorbehoud van een latere
harmonisatie de toepassing van de belastingregeling en van deandere heffingen van de Lid-Staat waar de verbintenis isaangegaan een dergelijk bezwaar kan ondervangen en dat hetde taak van de Lid-Staten is de nadere regels voor het innen van
deze heffingen en belastingen vast te stellen;
(28)Overwegende dat het van belang is een communautaire
coördinatie inzake de liquidatie van verzekeringsondernemingentot stand te brengen; dat het in afwachting van fundamenteelbelang is ervoor te zorgen dat bij liquidatie van een verzekerings-onderneming het in elke Lid-Staat opgezette garantiestelsel de
gelijke behandeling waarborgt van alle schuldeisers uit hoofde
van verzekeringen, zonder onderscheid naar de nationaliteit vandeze schuldeisers en ongeacht de wijze waarop de verbintenis isaangegaan;
(29)Overwegende dat technische wijzigingen van de gedetailleerdevoorschriften van deze richtlijn op gezette tijden noodzakelijk
kunnen zijn ten einde rekening te houden met de toekomstige
ontwikkelingen in de verzekeringssector; dat de Commissie, zonodig, deze wijzigingen zal aanbrengen in het kader van de haardoor het Verdrag verleende uitvoeringsbevoegdheid, na raadple-ging van het bij Richtlijn 91/675/EEG(
1) ingestelde Comité voor
het Verzekeringswezen;
(30)Overwegende dat moet worden voorzien in bijzondere bepalingenmet het oog op de overgang van de juridische regeling die bij hetvan toepassing worden van deze richtlijn bestaat, naar de regelingdie bij deze richtlijn wordt ingesteld; dat met deze bepalingenmoet worden voorkomen dat de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten met extra werk worden belast;
(31)Overwegende dat volgens artikel 8 C van het Verdrag rekeningdient te worden gehouden met de inspanning die bepaaldeeconomieën met verschillen in ontwikkeling zich moetengetroosten; dat dan ook aan bepaalde Lid-Staten een overgangs-regeling moet worden toegestaan waardoor deze richtlijngeleidelijk kan worden toegepast,1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 6
(1) PB nr. L 374 van 31. 12. 1991, blz. 32.
▼B
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
TITEL I
DEFINITIES EN WERKINGSSFEER
Artikel 1
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
a)„verzekeringsonderneming”: iedere onderneming waaraan overeen-
komstig artikel 6 van Richtlijn 79/267/EEG vergunning is verleend;
b)„bijkantoor”: ieder agentschap of bijkantoor van een verzekerings-
onderneming, met inachtneming van artikel 3 van Richtlijn 90/619/EEG;
c)„verbintenis”: een verbintenis die wordt geconcretiseerd in de vorm
van een verzekering of verrichting als bedoeld in artikel 1 vanRichtlijn 79/267/EEG;
d)„Lid-Staat van herkomst”: de Lid-Staat waar het hoofdkantoor is
gevestigd van de verzekeringsonderneming die de verbintenis
aangaat;
e)„Lid-Staat van het bijkantoor”: de Lid-Staat waar het bijkantoor is
gevestigd dat de verbintenis aangaat;
f)„Lid-Staat van dienstverrichting”: de Lid-Staat van de verbintenis
overeenkomstig artikel 2, onder e), van Richtlijn 90/619/EEG,
wanneer de verbintenis wordt aangegaan door een in een andere Lid-Staat gevestigde verzekeringsonderneming of bijkantoor;
g)„zeggenschap”: de band die bestaat tussen een moederonderneming
en een dochteronderneming, zoals bepaald in artikel 1 van Richtlijn
83/349/EEG(
1), of een gelijkaardige band tussen een natuurlijke of
rechtspersoon en een onderneming;
h)„gekwalificeerde deelneming”: het in een onderneming, rechtstreeks
of middellijk, bezitten van ten minste 10 % van het kapitaal of vande stemrechten, dan wel elke andere mogelijkheid om invloed vanbetekenis uit te oefenen op de bedrijfsvoering van de onderneming
waarin men een deelneming heeft.
Voor de toepassing van deze definitie in de artikelen 7 en 14, en
voor de andere in artikel 14 genoemde deelnemingspercentages,worden de in artikel 7 van Richtlijn 88/627/EEG(
2) bedoelde
stemrechten in aanmerking genomen;
i)„moederonderneming”: een moederonderneming in de zin van de
artikelen 1 en 2 van Richtlijn 83/349/EEG;
j)„dochteronderneming”: een dochteronderneming in de zin van de
artikelen 1 en 2 van Richtlijn 83/349/EEG; elke dochteronderneming
van een dochteronderneming wordt ook beschouwd als een
dochteronderneming van de moederonderneming die aan het hoofdvan deze ondernemingen staat;
k)„gereglementeerde markt”: een financiële markt die door de Lid-
Staat van herkomst van de onderneming als gereglementeerde marktwordt beschouwd in afwachting van de vaststelling van een definitie
in het kader van een richtlijn inzake beleggingsdiensten, en die
gekenmerkt wordt door:
— een regelmatige werking, en
— het feit dat in door de daartoe bevoegde autoriteiten vastgestelde
of goedgekeurde bepalingen de voorwaarden voor de werking1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 7
(1) Zevende Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni 1983 op de grondslag
van artikel 54, lid 3, sub g), van het Verdrag betreffende de geconsolideerde
jaarrekening (PB nr. L 193 van 18. 7. 1983, blz. 1). Richtlijn laatstelijkgewijzigd bij Richtlijn 90/605/EEG (PB nr. L 317 van 16. 11. 1990, blz. 60).
(
2) Richtlijn 88/627/EEG van de Raad van 12 december 1988 betreffende de
gegevens die moeten worden gepubliceerd bij verwerving en bij overdracht
van een belangrijke deelneming in een ter beurze genoteerde vennootschap
(PB nr. L 348 van 17. 12. 1988, blz. 62).
▼B
van en de toegang tot de markt zijn vastgelegd, alsmede,
wanneer Richtlijn 79/279/EEG van de Raad van 5 maart 1979 totcoördinatie van de voorwaarden voor de toelating van effecten
tot de officiële notering aan een effectenbeurs(
1) van toepassing
is, de in die richtlijn bepaalde toelatingsvoorwaarden, en voorzover die richtlijn niet van toepassing is, de voorwaardenwaaraan deze financiële instrumenten moeten voldoen omdaadwerkelijk op de markt te kunnen worden verhandeld.
Voor de toepassing van deze richtlijn kan een gereglementeerde
markt in een Lid-Staat of in een derde land zijn gelegen. In dit
laatste geval moet de markt door de Lid-Staat van herkomst van deonderneming erkend zijn en aan vergelijkbare voorwaarden voldoen.De financiële instrumenten die er worden verhandeld, moeten vaneen kwaliteit zijn die vergelijkbaar is met die van de instrumenten
die op de gereglementeerde markt(en), van de betrokken Lid-Staat
worden verhandeld;
l)„bevoegde autoriteiten”: de nationale autoriteiten die krachtens
wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen toezicht uitoefenen opde verzekeringsondernemingen;
m) nauwe banden: een situatie waarbij twee of meer natuurlijke of
rechtspersonen verbonden zijn door:
a) een deelneming, d.w.z. het rechtstreeks of door middel van een
zeggenschapsband in bezit hebben van ten minste 20 % van destemrechten of het kapitaal van een onderneming, of
b) een zeggenschapsband, d.w.z. de band die bestaat tussen een
moederonderneming en een dochteronderneming, in alle gevallen
zoals bedoeld in artikel 1, leden 1 en 2, van Richtlijn 83/349/EEG(
2), of een band van dezelfde aard tussen een natuurlijke of
rechtspersoon en een onderneming; elke dochteronderneming vaneen dochteronderneming wordt ook beschouwd als een dochter-
onderneming van de moederonderneming die aan het hoofd van
deze ondernemingen staat.
Als een nauwe band tussen twee of meer natuurlijke of rechts-
personen wordt tevens beschouwd een situatie waarin deze personenvia een zeggenschapsband duurzaam verbonden zijn met een zelfdepersoon.
Artikel 2
1. Deze richtlijn is van toepassing op de in artikel 1 van Richtlijn 79/
267/EEG bedoelde verbintenissen en ondernemingen.
2. In artikel 1, punt 2, van Richtlijn 79/267/EEG worden de woorden
„en voor zover zij zijn toegestaan in het land waar de werkzaamheid
wordt uitgeoefend” geschrapt.
3. Deze richtlijn is niet van toepassing op de verzekeringen en
verrichtingen, noch op ondernemingen en instellingen waarop Richtlijn
79/267/EEG niet van toepassing is, noch op de in artikel 4 van dierichtlijn genoemde instellingen.
TITEL II
TOEGANG TOT HET VERZEKERINGSBEDRIJF
Artikel 3
Artikel 6 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 8
(1) APB nr. L 66 van 13. 3. 1979, blz. 21. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 82/148/EEG (PB nr. L 62 van 5. 3. 1982, blz. 22).
(2) PB nr. L 193 van 18. 7. 1983, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 90/605/EEG (PB nr. L 317 van 16. 11. 1990, blz. 60).▼M1
▼B
▼B
„Artikel 6
De toegang tot de in deze richtlijn bedoelde werkzaamheden wordt
afhankelijk gesteld van het verkrijgen van een vergunning.
Deze vergunning moet bij de autoriteiten van de Lid-Staat van
herkomst worden aangevraagd door:
a) de onderneming die haar hoofdkantoor op het grondgebied van
deze Lid-Staat vestigt;
b) de onderneming die, na de in de eerste alinea bedoelde
vergunning te hebben verkregen, haar werkzaamheden tot een
gehele branche of tot andere branches uitbreidt.”.
Artikel 4
Artikel 7 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 7
1. De vergunning geldt voor de gehele Gemeenschap. Zij stelt de
onderneming in staat aldaar werkzaamheden uit te oefenen, hetzij inhet kader van het recht van vestiging, hetzij in het kader van het vrij
verrichten van diensten.
2. De vergunning wordt verleend per branche als omschreven in
de bijlage. Zij heeft betrekking op de gehele branche, behalve indiende aanvrager slechts een gedeelte van de tot deze branche behorenderisico's wenst te dekken.
De bevoegde autoriteiten kunnen een vergunning die voor een
branche is aangevraagd, beperken tot de werkzaamheden van het inartikel 9 genoemde programma van werkzaamheden.
Het staat de Lid-Staten vrij een vergunning voor meerdere branches
te verlenen, voor zover de nationale wetgeving de gelijktijdige
uitoefening van deze branches toestaat.”.
Artikel 5
Artikel 8 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 8
1. De Lid-Staat van herkomst stelt de eis dat de verzekerings-
ondernemingen die een vergunning aanvragen:
a) een van de volgende rechtsvormen aannemen:
— ten aanzien van het Koninkrijk België: naamloze vennoot-
schap/„société anonyme”, commanditaire vennootschap opaandelen/„société en commandite par actions”, onderlinge
verzekeringsvereniging/„association d'assurance mutuelle”,
coöperatieve vennootschap/„société coopérative”;
— ten aanzien van het Koninkrijk Denemarken: „aktiesels-
kaber”, „gensidige selskaber”, „pensionskasser omfattet af lovom forsikringsvirksomhed (tværgående pensionskasser)”;
— ten aanzien van de Bondsrepubliek Duitsland: „Aktiengesell-
schaft”, „Versicherungsverein auf Gegenseitigkeit”,„öffentlich-rechtliches Wettbewerbsversicherungsunter-nehmen”;
— ten aanzien van de Franse Republiek: „société anonyme”,
„société d'assurance mutuelle”, „institution de prévoyance”overeenkomstig de „code rural”, alsmede de „mutuelles”overeenkomstig de „code de la mutualité”;
— ten aanzien van Ierland: „incorporated companies limited by
shares or by guarantee or unlimited”, „societies registeredunder the Industrial and Provident Societies Acts”, „societiesregistered under the Friendly Societies Acts”;
— ten aanzien van de Italiaanse Republiek: „società per azioni”,
„società cooperativa”, „mutua di assicurazione”;
— ten aanzien van het Groothertogdom Luxemburg: „société
anonyme”, „société en commandite par actions”, „associationd'assurances mutuelles”, „société coopérative”;1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 9
▼B
— ten aanzien van het Koninkrijk der Nederlanden: naamloze
vennootschap, „onderlinge waarborgmaatschappij;”;
— ten aanzien van het Verenigd Koninkrijk: „incorporated
companies limited by shares or by guarantee or unlimited”,
„societies registered under the Industrial and ProvidentSocieties Acts”, „societies registered or incorporated underthe Friendly Societies Acts”, „the association of underwritersknown as Lloyd's”;
— ten aanzien van de Helleense Republiek: „ ανώνυµη
εταιρία”;
— ten aanzien van het Koninkrijk Spanje: „sociedad anómia”,
„sociedad mutua”, „sociedad cooperativa”;
— ten aanzien van de Portugese Republiek: „sociedade
anónima”, „mútua de seguros”.
De verzekeringsonderneming kan eveneens de vorm aannemen van
een Europese Vennootschap zodra deze bestaat.
De Lid-Staten kunnen voorts in voorkomend geval ondernemingen
oprichten die een publiekrechtelijke vorm hebben, mits dezeinstellingen beogen het verzekeringsbedrijf uit te oefenen ondervoorwaarden die gelijkwaardig zijn aan de voorwaarden die voor
privaatrechtelijke ondernemingen gelden;
b) hun doel beperken tot de in deze richtlijn bedoelde werkzaam-
heden en tot de verrichtingen die daaruit rechtstreeksvoortvloeien, met uitsluiting van elke andere handelsactiviteit;
c) een programma van werkzaamheden overeenkomstig artikel 9
overleggen;
d) het in artikel 20, lid 2, bedoelde minimumgarantiefonds bezitten;
e) daadwerkelijk worden bestuurd door personen van goede
reputatie met voldoende beroepskwalificaties of -ervaring.
2. De onderneming die de vergunning aanvraagt voor de uitbrei-
ding van haar werkzaamheden tot andere branches of voor deuitbreiding van een vergunning die slechts een deel van de in eenbranche ondergebrachte risico's bestrijkt, moet een programma vanwerkzaamheden overeenkomstig artikel 9 overleggen.
Bovendien moet zij aantonen dat zij over de in artikel 19 bedoelde
solvabiliteitsmarge beschikt en het in artikel 20, leden 1 en 2,bedoelde garantiefonds bezit.
3. De Lid-Staten stellen geen bepalingen vast waarin de
voorafgaande goedkeuring of de systematische mededeling wordtgeëist van de algemene en bijzondere voorwaarden van de
verzekeringspolissen, de tarieven, de met name voor de berekening
van de tarieven en de technische voorzieningen gehanteerdetechnische grondslagen en de formulieren en andere documentenwaarvan de verzekeringsonderneming gebruik wil maken in haarbetrekkingen met de verzekeringnemers.
Niettegenstaande de eerste alinea, en uitsluitend voor het toezicht op
de naleving van de nationale bepalingen betreffende de actuariëlebeginselen, mag de Lid-Staat van herkomst een systematische
mededeling van de voor de berekening van de tarieven en de
technische voorzieningen gehanteerde technische grondslagen eisen,zonder dat dit vereiste voor de onderneming een voorwaarde voorafvoor de uitoefening van haar werkzaamheden mag vormen.
Deze richtlijn belet niet dat de Lid-Staten wettelijke en bestuurs-
rechtelijke bepalingen handhaven of invoeren die voorzien in degoedkeuring van de statuten en in het mededelen van elk documentdat voor de normale uitoefening van het toezicht vereist is.
Uiterlijk vijf jaar na de datum waarop Richtlijn 92/96/EEG(*) van
toepassing wordt, legt de Commissie aan de Raad een verslag voorover de toepassing van dit lid.1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 10
(*) PB nr. L 360 van 9. 12. 1992, blz. 1.
▼B
4. Bovenbedoelde bepalingen mogen er niet toe strekken dat bij
de behandeling van de aanvraag van een vergunning de economischebehoeften van de markt in aanmerking worden genomen.”.
Artikel 6
Artikel 9 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 9
Het in artikel 8, lid 1, onder c), en lid 2, genoemde programma van
werkzaamheden moet gegevens of bewijsstukken bevatten betref-fende:
a) de aard van de verbintenissen die de onderneming voornemens is
aan te gaan;
b) de leidende beginselen op het gebied van de herverzekering;
c) de bestanddelen die het minimumgarantiefonds vormen;
d) de te verwachten inrichtingskosten van de administratieve
diensten en van het produktienet; de financiële middelen ter
dekking daarvan,en voor de eerste drie boekjaren voorts:
e) een gedetailleerde prognose van de vermoedelijke ontvangsten en
uitgaven, zowel wat de directe verzekering en de geaccepteerde
herverzekeringen als de overdrachten uit hoofde van herverzeke-ring betreft;
f) de te verwachten kaspositie;
g) een raming betreffende de financiële middelen ter dekking van de
verbintenissen en van de solvabiliteitsmarge.”.
Artikel 7
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst verlenen een
onderneming geen vergunning die toegang tot het verzekeringsbedrijfgeeft, voordat zij in kennis zijn gesteld van de identiteit van haar directe
of middellijke aandeelhouders of vennoten, natuurlijke of rechts-
personen, die een gekwalificeerde deelneming bezitten, alsmede vanhet bedrag van die deelneming.
Deze autoriteiten verlenen geen vergunning indien zij, gelet op de
noodzaak een gezonde en prudente bedrijfsvoering van de verzekerings-onderneming te garanderen, niet overtuigd zijn van de geschiktheid vande aandeelhouders of vennoten.
TITEL III
HARMONISATIE VAN DE UITOEFENINGSVOORWAARDEN
Hoofdstuk 1
Artikel 8
Artikel 15 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 15
1. Het financiële toezicht op een verzekeringsonderneming, met
inbegrip van het toezicht op de werkzaamheden die zij doorbijkantoren en in het kader van dienstverrichting uitoefent, behoort
tot de uitsluitende bevoegdheid van de Lid-Staat van herkomst.
Indien de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van de verbintenisredenen hebben om aan te nemen dat de werkzaamheden van eenverzekeringsonderneming haar financiële soliditeit kunnenaantasten, stellen zij de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat vanherkomst van deze onderneming daarvan in kennis. De autoriteiten
van de Lid-Staat van herkomst gaan na of de onderneming de in
deze richtlijn neergelegde prudentiële beginselen in acht neemt.
2. Het financiële toezicht omvat met name het controleren, met
betrekking tot het geheel van de werkzaamheden van de verzeke-ringsonderneming, van de solvabiliteit van de1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 11
▼B
verzekeringsonderneming, alsmede van de vorming van technische
voorzieningen, met inbegrip van de wiskundige voorzieningen, en detegenover deze voorzieningen staande activa, zulks overeenkomstig
de in de Lid-Staat van herkomst geldende voorschriften of
gebruiken, op grond van de communautaire bepalingen ter zake.
3. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst eisen
dat er in elke verzekeringsonderneming een goede administratieveen boekhoudkundige organisatie en adequate interne controleproce-
dures bestaan.”.
Artikel 9
Artikel 16 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 16
De Lid-Staat van het bijkantoor bepaalt dat, wanneer een
verzekeringsonderneming waaraan in een andere Lid-Staat vergun-ning is verleend, haar werkzaamheden uitoefent door middel van een
bijkantoor, de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst,
na de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van het bijkantoordaarvan vooraf in kennis te hebben gesteld, zelf en/of door personendie zij daartoe machtigen, ter plaatse de gegevens kunnen verifiërendie voor het financiële toezicht op de verzekeringsondernemingnoodzakelijk zijn. De autoriteiten van de Lid-Staat van het
bijkantoor mogen aan deze verificatie deelnemen.”.
Artikel 10
In artikel 23 van Richtlijn 79/267/EEG worden de leden 2 en 3
vervangen door:
„2. De Lid-Staat eisen van de verzekeringsondernemingen die
hun hoofdkantoor op hun grondgebied hebben, de periodieke
overlegging van de voor het uitoefenen van het toezicht vereistebescheiden en van de statistische documenten. De bevoegdeautoriteiten verstrekken elkaar de bescheiden en inlichtingen welkedienstig zijn voor het uitoefenen van het toezicht.
3. Iedere Lid-Staat neemt de nodige maatregelen opdat de
bevoegde autoriteiten over de bevoegdheden en middelen
beschikken die noodzakelijk zijn om toezicht uit te oefenen op dewerkzaamheden van de verzekeringsondernemingen die hun hoofd-kantoor op zijn grondgebied hebben, met inbegrip van dewerkzaamheden die buiten dit grondgebied worden verricht,
overeenkomstig de richtlijnen van de Raad betreffende deze
werkzaamheden en met het oog op de toepassing ervan.
Deze bevoegdheden en middelen moeten aan de bevoegde auto-
riteiten met name de mogelijkheid verschaffen om:
a) grondige informatie te verkrijgen over de situatie en alle
werkzaamheden van de verzekeringsonderneming, met name:
— door het inwinnen van inlichtingen of het opvragen van
documenten betreffende de verzekeringsactiviteiten,
— door het verrichten van controles ter plaatse in de bedrijfs-
ruimten van de onderneming;
b) jegens de verzekeringsonderneming, haar aansprakelijke bestuur-
ders of degenen die zeggenschap over haar hebben, alle afdoende
en noodzakelijke maatregelen te treffen om te bewerkstelligen
dat de werkzaamheden van de verzekeringsonderneming blijvenstroken met de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen welkede verzekeringsonderneming in de onderscheiden Lid-Staten inacht moet nemen, inzonderheid met het programma van werk-
zaamheden, voor zover dit laatste verplicht blijft, alsook om
misstanden te vermijden of te beëindigen die de belangen derverzekerden zouden schaden;
c) te bewerkstelligen dat deze maatregelen worden toegepast, zo
nodig door de tenuitvoerlegging ervan te gelasten, in voorkomendgeval door een beroep te doen op de gerechtelijke instanties.1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 12
▼B
De Lid-Staten kunnen de bevoegde autoriteiten ook de mogelijkheid
bieden alle inlichtingen te verkrijgen betreffende de overeenkomstendie in het bezit zijn van tussenpersonen.”
Artikel 11
1. De leden 2 tot en met 7 van artikel 6 van Richtlijn 90/619/EEG
vervallen.
2. Elke Lid-Staat verleent, onder de in het nationale recht vast-
gestelde voorwaarden, de verzekeringsondernemingen waarvan hethoofdkantoor op zijn grondgebied is gevestigd, toestemming om hunportefeuille, ongeacht of deze uit in het kader van vestiging dan wel in
het kader van vrije dienstverrichting gesloten overeenkomsten bestaat,
geheel of gedeeltelijk over te dragen aan een in de Gemeenschapgevestigde overnemende verzekeringsonderneming, indien de bevoegdeautoriteiten van de Lid-Staat van herkomst van de overnemendeverzekeringsonderneming verklaren dat deze onderneming, mede geletop de overdracht, de vereiste solvabiliteitsmarge bezit.
3. Wanneer een bijkantoor voornemens is zijn portefeuille, ongeacht
of deze uit in het kader van vestiging dan wel in het kader van vrijedienstverrichting gesloten overeenkomsten bestaat, geheel of gedeelte-lijk over te dragen, moet de Lid-Staat van het bijkantoor wordengeraadpleegd.
4. In de gevallen bedoeld in de leden 2 en 3 verlenen de autoriteiten
van de Lid-Staat van herkomst van de overdragende verzekeringson-
derneming toestemming voor de overdracht, nadat zij de instemminghebben verkregen van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten van deverbintenis.
5. De bevoegde autoriteiten van de geraadpleegde Lid-Staten delen
de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst van de
overdragende verzekeringsonderneming binnen drie maanden na
ontvangst van het daartoe strekkende verzoek hun advies of instemmingmede; indien de geraadpleegde autoriteiten niet binnen deze termijnhebben gereageerd, wordt zulks gelijkgesteld met een gunstig advies ofmet een stilzwijgende instemming.
6. De overeenkomstig dit artikel toegestane overdracht wordt in de
Lid-Staat van de verbintenis bekendgemaakt onder de in het nationale
recht vastgestelde voorwaarden. Deze overdracht kan van rechtswegeworden tegengeworpen aan de verzekeringnemers, aan de verzekerdenen aan iedereen die uit de overgedragen overeenkomsten voortvloeienderechten of verplichtingen heeft.
Deze bepaling doet geen afbreuk aan het recht van de Lid-Staten om de
verzekeringnemers de mogelijkheid te bieden de overeenkomst binnen
een bepaalde termijn na de overdracht op te zeggen.
Artikel 12
1. Artikel 24 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 24
1. Indien een verzekeringsonderneming zich niet voegt naar de
bepalingen van artikel 17, kunnen de bevoegde autoriteiten van de
Lid-Staat van herkomst van de onderneming haar de vrije beschik-king over de activa verbieden, na de bevoegde autoriteiten van deLid-Staten van de verbintenis van hun voornemen op de hoogte tehebben gesteld.
2. Met het oog op het herstel van de financiële positie van een
onderneming waarvan de solvabiliteitsmarge niet meer het in artikel19 voorgeschreven minimum bereikt, eisen de bevoegde autoriteitenvan de Lid-Staat van herkomst een saneringsplan dat aan hungoedkeuring moet worden onderworpen.
In uitzonderlijke omstandigheden kunnen de bevoegde autoriteiten,
indien zij van oordeel zijn dat de financiële positie van deonderneming nog verder zal verslechteren, eveneens de vrijebeschikking over de activa van de verzekeringsonderneming1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 13
▼B
beperken of verbieden. Zij stellen in dat geval de autoriteiten van de
Lid-Staten op het grondgebied waarvan de onderneming haarwerkzaamheden uitoefent, in kennis van alle genomen maatregelen;
deze autoriteiten treffen op hun verzoek dezelfde maatregelen.
3. Indien de solvabiliteitsmarge niet meer het in artikel 20
omschreven garantiefonds bereikt, eisen de bevoegde autoriteitenvan de Lid-Staat van herkomst van de verzekeringsonderneming eenplan inzake financiering op korte termijn dat aan hun goedkeuring
moet worden onderworpen.
Voorts kunnen zij de vrije beschikking over de activa van de
onderneming beperken of verbieden. Zij stellen de autoriteiten vande Lid-Staten op wier grondgebied de onderneming werkzaamhedenuitoefent, hiervan op de hoogte; deze autoriteiten treffen op hun
verzoek dezelfde maatregelen.
4. In de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde gevallen kunnen de
bevoegde autoriteiten voorts alle passende maatregelen nemen omde belangen van de verzekerden te beschermen.
5. Wanneer de Lid-Staat van herkomst van de verzekeringson-
derneming in de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde gevallen daarom
verzoekt, treft elke Lid-Staat overeenkomstig zijn nationale
wetgeving tevens de nodige maatregelen om de vrije beschikkingover de op zijn grondgebied gelokaliseerde activa te kunnenverbieden. De Lid-Staat van herkomst dient daarbij bekend temaken op welke activa deze maatregelen van toepassing zullen
zijn.”.
Artikel 13
Artikel 26 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 26
1. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst
kunnen de door hen aan een verzekeringsonderneming verleendevergunning intrekken, wanneer de onderneming:
a) van de vergunning geen gebruik maakt binnen twaalf maanden,
uitdrukkelijk afstand doet van de vergunning of gedurende meer
dan zes maanden haar werkzaamheden heeft gestaakt, tenzij de
vergunning volgens de bepalingen van de betrokken Lid-Staat indeze gevallen vervalt;
b) niet meer aan de toegangsvoorwaarden voldoet;
c) er niet in geslaagd is om binnen de gestelde termijn de
maatregelen te treffen waarin het in artikel 24 bedoelde
sanerings- of financieringsplan voorziet;
d) ernstig in gebreke blijft te voldoen aan de verplichtingen die
voortvloeien uit de op haar van toepassing zijnde regeling.
Wanneer de vergunning wordt ingetrokken of vervalt, stellen de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst de bevoegde
autoriteiten van de andere Lid-Staten daarvan in kennis; deze
moeten passende maatregelen treffen om te beletten dat debetrokken verzekeringsonderneming op hun grondgebied nieuwewerkzaamheden aanvangt, hetzij in het kader van vestiging, hetzij inhet kader van vrije dienstverrichting. Zij nemen voorts in samen-werking met deze autoriteiten alle passende maatregelen om de
belangen van de verzekerden te beschermen en beperken met name
de vrije beschikking over de activa van de verzekeringsondernemingovereenkomstig artikel 24, lid 1, lid 2, tweede alinea, of lid 3,tweede alinea.
2. Elk besluit tot intrekking van de vergunning moet nauwkeurig
met redenen zijn omkleed en ter kennis van de betrokken
verzekeringsonderneming worden gebracht.”.
Artikel 14
1. De Lid-Staten bepalen dat iedere natuurlijke of rechtspersoon
►
C1die het voornemen heeft om rechtstreeks of middelijk een1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 14
▼B
gekwalificeerde deelneming in een verzekeringsonderneming aan te
houden◄, de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst
daarvan vooraf in kennis moet stellen onder vermelding van het bedrag
van die deelneming. Tot kennisgeving aan de bevoegde autoriteiten van
de Lid-Staat van herkomst is eveneens gehouden iedere natuurlijke ofrechtspersoon die het voornemen heeft de omvang van zijn gekwalifi-ceerde deelneming zodanig te vergroten dat het percentage van de doorhem gehouden stemrechten of aandelen 20, 33 of 50 bereikt of
overschrijdt of dat de verzekeringsonderneming zijn dochteronder-
neming wordt.
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst beschikken
over een termijn van ten hoogste drie maanden, te rekenen vanaf de
datum van de in de eerste alinea bedoelde kennisgeving, om zich tegen
het voornemen te verzetten, indien zij, gelet op de noodzaak eengezonde en prudente bedrijfsvoering van de verzekeringsonderneming tegaranderen, niet overtuigd zijn van de geschiktheid van de in de eerstealinea bedoelde persoon. Indien er geen bezwaar is, kunnen deautoriteiten een maximumtermijn vaststellen voor de uitoefening van
het bedoelde voornemen.
2. De Lid-Staten bepalen dat iedere natuurlijke of rechtspersoon die
het voornemen heeft zijn rechtstreekse of middellijke gekwalificeerdedeelneming in een verzekeringsonderneming af te stoten, de bevoegde
autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst daarvan vooraf in kennis
moet stellen onder vermelding van het bedrag van de betrokkendeelneming. Tot kennisgeving aan de bevoegde autoriteiten is eveneensgehouden iedere natuurlijke of rechtspersoon die het voornemen heeft deomvang van zijn gekwalificeerde deelneming zodanig te verkleinen dat
het percentage van de door hem gehouden stemrechten of aandelen
onder 20, 33 of 50 daalt of de onderneming ophoudt zijn dochteron-derneming te zijn.
3. Zodra zij daarvan kennis hebben, stellen de verzekeringsonder-
nemingen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst in
kennis van de verwervingen of afstotingen van deelnemingen in hunkapitaal waardoor stijging boven of daling onder één van de drempelsals bedoeld in de leden 1 en 2 optreedt.
Tevens stellen zij de bevoegde autoriteiten ten minste eens per jaar in
kennis van de identiteit van de aandeelhouders of vennoten diegekwalificeerde deelnemingen bezitten, alsmede van de omvang vande deelnemingen zoals deze met name blijken uit de gegevens dieworden vastgelegd bij de jaarlijkse algemene vergadering van aandeel-houders of vennoten, of uit informatie die is ontvangen uit hoofde van de
verplichtingen van ter beurze genoteerde vennootschappen.
4. De Lid-Staten bepalen dat, indien de door de in lid 1 bedoelde
personen uitgeoefende invloed een prudente en gezonde bedrijfsvoeringvan de verzekeringsonderneming zou kunnen belemmeren, de bevoegde
autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst de passende maatregelen
treffen om aan deze toestand een einde te maken. Deze maatregelenkunnen met name omvatten bindende aanwijzingen, sancties tegenbestuurders en schorsing van de uitoefening van de stemrechten dieverbonden zijn aan de aandelen welke door de betrokken aandeel-houders of vennoten worden gehouden.
Soortgelijke maatregelen zijn van toepassing op natuurlijke of rechts-
personen die de in lid 1 bedoelde verplichting inzake voorafgaandekennisgeving niet naleven. Wanneer een deelneming wordt verworvenondanks het bezwaar van de bevoegde autoriteiten, bepalen de Lid-
Staten, onverminderd andere te treffen sancties, dat de uitoefening van
de betrokken stemrechten wordt geschorst of dat de uitgebrachtestemmen nietig zijn of nietig verklaard kunnen worden.
Artikel 15
1. De Lid-Staten bepalen dat alle personen die werkzaam zijn of zijn
geweest voor de bevoegde autoriteiten, alsmede accountants ofdeskundigen die in opdracht van de bevoegde autoriteiten handelen,aan het beroepsgeheim gebonden zijn. Dit houdt in dat de vertrouwelijkegegevens waarvan zij beroepshalve kennis krijgen, aan geen enkele1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 15
▼B
persoon of autoriteit bekend mogen worden gemaakt, behalve in een
samengevatte of geaggregeerde vorm, zodat individuele verzekerings-ondernemingen niet kunnen worden geïdentificeerd, zulks onverminderd
de gevallen die onder het strafrecht vallen.
Indien een verzekeringsonderneming failliet is verklaard of op grond
van een rechterlijke beslissing in liquidatie verkeert, mogen evenwel
vertrouwelijke gegevens die geen betrekking hebben op derden welkebetrokken zijn bij pogingen om de onderneming te redden, in het kadervan civiele of handelsrechtelijke procedures openbaar worden gemaakt.
2. Lid 1 belet niet dat tussen de bevoegde autoriteiten van de
verschillende Lid-Staten uitwisseling van gegevens plaatsvindt alsbedoeld in de richtlijnen die van toepassing zijn op verzekeringsonder-
nemingen. Deze gegevens vallen onder het in lid 1 bedoelde
beroepsgeheim.
3. De lidstaten mogen met de bevoegde autoriteiten van derde landen
of met de autoriteiten of instanties van derde landen, zoals gedefinieerdin lid 5 en lid 5 bis, alleen dan samenwerkingsovereenkomsten voor deuitwisseling van gegevens sluiten, als met betrekking tot de meege-deelde gegevens ten minste gelijkwaardige waarborgen inzake hetberoepsgeheim gelden als de in dit artikel bedoelde. De uitwisseling van
gegevens moet geschieden ten behoeve van het uitoefenen van de
toezichthoudende taak van de genoemde autoriteiten of instanties.
Gegevens die afkomstig zijn van een andere lidstaat mogen alleen
worden doorgegeven met de uitdrukkelijke instemming van de bevoegdeautoriteiten die de gegevens hebben meegedeeld en in voorkomendgeval alleen worden gebruikt voor de doeleinden waarmee dezeautoriteiten ingestemd hebben.
4. De bevoegde autoriteiten die overeenkomstig de leden 1 of 2
vertrouwelijke gegevens ontvangen, mogen deze slechts gebruiken voorde uitoefening van hun taken:
— voor het onderzoek van de voorwaarden voor de toegang tot het
verzekeringsbedrijf en voor het vergemakkelijken van de controle opde voorwaarden waaronder de werkzaamheden worden uitgeoefend,in het bijzonder ten aanzien van het toezicht op de technischevoorzieningen, de solvabiliteitsmarge, de administratieve en boek-
houdkundige organisatie en de interne controle, of
— voor het opleggen van sancties, of
— in het kader van een administratief beroep tegen een besluit van de
bevoegde autoriteiten, of
— in rechtszaken die aanhangig zijn gemaakt overeenkomstig artikel 50
of bijzondere bepalingen van de richtlijnen betreffende verzekerings-ondernemingen.
5. De leden 1 en 4 staan niet in de weg aan de uitwisseling van
gegevens binnen een zelfde Lid-Staat, wanneer er verscheidenebevoegde autoriteiten zijn, of, tussen Lid-Staten, tussen de bevoegdeautoriteiten en:
— de autoriteiten aan wie van overheidswege het toezicht op de
kredietinstellingen en de andere financiële instellingen is opge-
dragen, alsmede de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op definanciële markten,
— de instanties die betrokken zijn bij de liquidatie en het faillissement
van verzekeringsondernemingen en andere soortgelijke procedures,en
— de met de wettelijke controle van de jaarrekening van verzekerings-
ondernemingen en andere financiële instellingen belaste personen,
voor de vervulling van hun toezichthoudende taak, en vormen evenmin
een belemmering voor de mededeling aan de instanties die belast zijnmet de (gedwongen) liquidatie of het beheer van het garantiefonds, vande gegevens die nodig zijn voor de vervulling van hun taak. De doordeze autoriteiten, instanties en personen ontvangen gegevens vallenonder het in lid 1 bedoelde beroepsgeheim.1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 16
▼M2
▼B
▼M1
5 bis Onverminderd de leden 1 tot en met 4 kunnen de Lid-Staten
toestaan dat uitwisseling van informatie plaatsvindt tussen de bevoegdeautoriteiten en
— de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op de instanties die
betrokken zijn bij de liquidatie en het faillissement van verzekerings-
ondernemingen en andere soortgelijke procedures, of
— de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op personen die belast
zijn met de wettelijke controle van de jaarrekening van verzekerings-ondernemingen, kredietinstellingen, beleggingsondernemingen enandere financiële instellingen, of
— de van de verzekeringsondernemingen onafhankelijke actuarissen die
krachtens de wet een controlefunctie ten aanzien van dezeondernemingen uitoefenen, en de organen die met het toezicht opdeze actuarissen belast zijn.
De Lid-Staten die van de in de eerste alinea vervatte mogelijkheid
gebruik maken, eisen dat minimaal aan de volgende voorwaarden wordt
voldaan:
— de informatie is bestemd voor de uitoefening van de in de eerste
alinea bedoelde toezichthoudende taken of controlefuncties;
— de in dit verband ontvangen informatie valt onder het in lid 1
bedoelde beroepsgeheim;
— gegevens die afkomstig zijn van een andere Lid-Staat, mogen alleen
worden doorgegeven met de uitdrukkelijke instemming van de
bevoegde autoriteiten die de gegevens hebben medegedeeld en invoorkomend geval alleen worden gebruikt voor de doeleindenwaarmede deze autoriteiten ingestemd hebben.
De Lid-Staten delen de Commissie en de overige Lid-Staten de identiteit
mede van de autoriteiten, personen of instanties die op grond van dit lid
informatie mogen ontvangen.
5 ter Onverminderd de leden 1 tot en met 4 kunnen de Lid-Staten, ter
versterking van de stabiliteit van het financiële stelsel alsmede de
integriteit ervan, toestaan dat uitwisseling van informatie plaatsvindt
tussen de bevoegde autoriteiten en de autoriteiten en instanties diewettelijk belast zijn met de opsporing en het onderzoek van inbreukenop het vennootschapsrecht.
De Lid-Staten die van de in de eerste alinea vervatte mogelijkheid
gebruik maken, eisen dat minimaal aan de volgende voorwaarden wordtvoldaan:
— de informatie is bestemd voor de uitoefening van de in de eerste
alinea bedoelde taken;
— de in dit verband ontvangen informatie valt onder het in lid 1
bedoelde beroepsgeheim;
— gegevens die afkomstig zijn van een andere Lid-Staat, mogen alleen
worden doorgegeven met de uitdrukkelijke instemming van de
bevoegde autoriteiten die de gegevens hebben medegedeeld en invoorkomend geval alleen worden gebruikt voor de doeleindenwaarmede deze autoriteiten ingestemd hebben.
Indien de in de eerste alinea bedoelde autoriteiten of instanties in een
Lid-Staat bij de uitoefening van hun opsporings- of onderzoektaken een
beroep doen op personen die op grond van hun specifieke deskundigheidmet een opdracht worden belast en die geen openbaar ambt bekleden,kan de in de eerste alinea bedoelde mogelijkheid tot uitwisseling vaninformatie tot deze personen worden verruimd op de in de tweede alinea
genoemde voorwaarden.
Voor de toepassing van het laatste streepje van de tweede alinea delen
de in de eerste alinea bedoelde autoriteiten of instanties aan de bevoegdeautoriteiten die de informatie hebben medegedeeld, de identiteit en de
precieze opdracht mede van de personen aan wie deze informatie zal
worden doorgegeven.
De Lid-Staten delen de Commissie en de overige Lid-Staten de identiteit
mede van de autoriteiten of instanties die op grond van dit lid informatiemogen ontvangen.1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 17
▼M1
De Commissie stelt vóór 31 december 2000 een verslag op over de
toepassing van dit lid.
5 quater De Lid-Staten kunnen de bevoegde autoriteiten toestaan om
— aan de centrale banken en andere instanties met een soortgelijke taak
in hun hoedanigheid van monetaire autoriteit,
— in voorkomend geval aan andere overheidsinstanties die belast zijn
met het toezicht op de betalingssystemen,
voor de uitoefening van hun taak dienstige gegevens mede te delen en
kunnen deze autoriteiten of instanties ook toestaan om aan de bevoegdeautoriteiten de gegevens toe te zenden die deze nodig hebben teruitvoering van lid 4. De in dit verband ontvangen gegevens vallen onder
het in dit artikel bedoelde beroepsgeheim.
6. Voorts mogen de Lid-Staten, niettegenstaande de leden 1 en 4, op
grond van wettelijke bepalingen de mededeling van bepaalde gegevenstoestaan aan andere centrale overheidsdiensten die bevoegd zijn ter zake
van de wetgeving inzake het toezicht op kredietinstellingen, financiële
instellingen, beleggingsdiensten en verzekeringsondernemingen,alsmede aan de inspecteurs die in opdracht van deze overheidsdienstenoptreden.
Deze gegevens mogen echter alleen worden verstrekt wanneer zulks ter
wille van het prudentieel toezicht nodig blijkt.
De Lid-Staten bepalen evenwel dat de gegevens die op grond van de
leden 2 en 5 zijn ontvangen, en die welke zijn verkregen naar aanleidingvan de in artikel 16 van Richtlijn 79/267/EEG bedoelde verificaties terplaatse, in geen enkel geval op grond van dit lid mogen worden
medegedeeld, tenzij met uitdrukkelijke instemming van de bevoegde
autoriteiten die de gegevens hebben verstrekt of van de bevoegdeautoriteiten van de Lid-Staat waar de verificatie ter plaatse is verricht.
Artikel 15 bis
1. De Lid-Staten bepalen minimaal
a) dat iedere persoon die is toegelaten in de zin van Richtlijn 84/253/
EEG(
1), en die bij een verzekeringsonderneming de taken verricht
zoals bedoeld in artikel 51 van Richtlijn 78/660/EEG(2), artikel 37
van Richtlijn 83/349/EEG of artikel 31 van Richtlijn 85/611/EEG,
dan wel een andere wettelijke taak, de verplichting heeft aan de
bevoegde autoriteiten snel melding te doen van elk feit of besluit metbetrekking tot deze onderneming, waarvan hij bij de uitvoering vandie taken kennis heeft gekregen en dat van dien aard is:
— dat het een inbreuk ten gronde inhoudt op de wettelijke of
bestuursrechtelijke bepalingen tot vaststelling van de voor-
waarden voor vergunning of van specifieke voorschriften
betreffende de uitoefening van de werkzaamheden van verzeke-ringsondernemingen, of
— dat het de bedrijfscontinuïteit van de verzekeringsonderneming
aantast, of
— dat het leidt tot weigering van de goedkeuring van de jaar-
rekening of tot het uiten van voorbehouden;
b) dat dezelfde verplichting rust op deze persoon ten aanzien van feiten
en besluiten waarvan hij kennis zou hebben gekregen bij de
uitvoering van taken zoals beschreven onder a), bij een ondernemingdie uit een zeggenschapsband voortvloeiende nauwe banden heeftmet de verzekeringsonderneming waar deze persoon de boven-genoemde taken uitvoert.1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 18
(1) PB nr. L 126 van 12. 5. 1984, blz. 20.
(2) PB nr. L 222 van 14. 8. 1978, blz. 11. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 90/605/EEG (PB nr. L 317 van 16. 11. 1990, blz. 60).▼B
▼M1
▼M1
2. Melding te goeder trouw aan de bevoegde autoriteiten door de
personen die zijn toegelaten in de zin van Richtlijn 84/253/EEG van inlid 1 bedoelde feiten of besluiten vormt geen inbreuk op ongeacht welke
op grond van een contract of van een wettelijke of bestuursrechtelijke
bepaling opgelegde beperking inzake de openbaarmaking van infor-matie, en leidt voor de betrokken personen tot geen enkele vorm vanaansprakelijkheid.
Artikel 16
Artikel 13 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 13
1. Onverminderd de leden 3 en 7 mag aan geen enkele
onderneming tegelijkertijd op grond van deze richtlijn en op grondvan Richtlijn 73/239/EEG vergunning worden verleend.
2. De Lid-Staten mogen evenwel voorschrijven dat:
— de ondernemingen waaraan op grond van deze richtlijn vergun-
ning is verleend, tevens overeenkomstig artikel 6 van Richtlijn
73/239/EEG een vergunning kunnen krijgen voor de risico's
bedoeld in de punten 1 en 2 van de bijlage van die richtlijn;
— de ondernemingen waaraan op grond van artikel 6 van Richtlijn
73/239/EEG, uitsluitend voor de risico's bedoeld in de punten 1
en 2 van de bijlage van die richtlijn, vergunning is verleend,
tevens een vergunning kunnen krijgen op grond van deonderhavige richtlijn.
3. Onder voorbehoud van lid 6 mogen de in lid 2 bedoelde
ondernemingen en de ondernemingen die op het tijdstip van
kennisgeving van deze richtlijn, de twee werkzaamheden die door
de onderhavige richtlijn en door Richtlijn 73/239/EEG wordenbestreken, gelijktijdig uitoefenen, zulks blijven doen mits zijovereenkomstig artikel 14, voor elk van die werkzaamheden eengescheiden beheer voeren.
4. De Lid-Staten mogen voorschrijven dat de in lid 2 bedoelde
ondernemingen voor hun gehele bedrijf de boekhoudkundige regels
in acht dienen te nemen die voor de op grond van deze richtlijntoegelaten ondernemingen gelden. Tevens mogen de Lid-Staten inafwachting van een latere coördinatie op dit gebied verlangen datwat betreft de regels inzake liquidatie, ten aanzien van de
werkzaamheden betreffende de risico's onder 1 en 2 van de bijlage
van Richtlijn 73/239/EEG, die uitgeoefend worden door de in lid 2vermelde ondernemingen, ook de regels gelden die van toepassingzijn op het levensverzekeringsbedrijf.
5. Wanneer een onderneming die de in de bijlage van Richtlijn
73/239/EEG bedoelde werkzaamheden uitoefent, financiële,
commerciële of administratieve banden heeft met een onderneming
die de in deze richtlijn bedoelde werkzaamheden uitoefent, zien debevoegde autoriteiten van de Lid-Staten op wier grondgebied zich dehoofdkantoren van deze ondernemingen bevinden, erop toe dat derekeningen van de betrokken ondernemingen niet worden vervalstten gevolge van tussen deze ondernemingen gesloten overeenkom-
sten of door afspraken die de verdeling van de kosten en inkomsten
kunnen beïnvloeden.
6. Elke Lid-Staat kan de ondernemingen waarvan het hoofd-
kantoor op zijn grondgebied is gevestigd, ertoe verplichten binnende door hem bepaalde termijn een einde te maken aan het gelijktijdig
uitoefenen van de werkzaamheden die zij bij de kennisgeving van
deze richtlijn verrichtten.
7. De bepalingen van dit artikel worden aan de hand van een
verslag van de Commissie aan de Raad, in het licht van detoekomstige harmonisatie van de liquidatievoorschriften, en in elkgeval uiterlijk op 31 december 1999, opnieuw onderzocht.”.1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 19
▼B
▼B
Artikel 17
Artikel 35 van Richtlijn 79/267/EEG en artikel 18 van Richtlijn 90/619/
EEG vervallen.
Hoofdstuk 2
Artikel 18
Artikel 17 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 17
1. De Lid-Staat van herkomst verplicht elke verzekeringsonder-
neming toereikende technische voorzieningen, wiskundigevoorzieningen daaronder begrepen, te vormen met betrekking tothet geheel van haar werkzaamheden.
De omvang van deze voorzieningen wordt bepaald aan de hand van
de volgende beginselen:
A. i) De technische voorzieningen betreffende de levensverzeke-
ring moeten worden berekend aan de hand van een
voldoende voorzichtige prospectieve actuariële methode,
rekening houdend met alle toekomstige verplichtingenvolgens de voor iedere lopende verzekeringsovereenkomstgestelde voorwaarden, met inbegrip van:
— alle gegarandeerde uitkeringen, met inbegrip van gega-
randeerde afkoopwaarden;
— de winstdelingen waarop de verzekerden reeds collectief
dan wel individueel recht hebben, ongeacht of die
winstdelingen verkregen, bestemd of toegekend zijn,
— alle keuzemogelijkheden waarover de verzekerde volgens
de voorwaarden van de overeenkomst beschikt,
— de bedrijfskosten, met inbegrip van provisies,
daarbij rekening houdend met de in de toekomst te
ontvangen premies.
ii) Er mag gebruik worden gemaakt van een retrospectieve
methode indien kan worden aangetoond dat de op grond van
deze methode berekende technische voorzieningen niet lagerzijn dan die welke het resultaat zouden zijn van eenvoldoende voorzichtige prospectieve methode, of indien hetgebruik van een prospectieve methode voor het betrokken
type van overeenkomst niet mogelijk is.
iii) Een voorzichtige berekening betekent niet dat de waardering
plaatsvindt op basis van de meest waarschijnlijk geachtehypothesen, doch dat een redelijke marge in acht wordt
genomen voor negatieve afwijkingen in de verschillende
betrokken factoren.
iv) De methode voor de waardering van de technische
voorzieningen dient niet enkel op zich voorzichtig te zijn,
maar dient dat ook te zijn wanneer rekening wordt gehoudenmet de methode voor de waardering van de tegenover dezevoorzieningen staande activa.
v) De technische voorzieningen moeten voor elke overeenkomst
afzonderlijk worden berekend. Het gebruik van redelijkeapproximaties of veralgemeningen is echter toegestaanwanneer mag worden aangenomen dat zij nagenoeg dezelfderesultaten zullen opleveren als afzonderlijke berekeningen.
Het beginsel van de afzonderlijke berekening sluit de
vorming van aanvullende voorzieningen voor algemenerisico's die niet afzonderlijk worden behandeld, geenszins uit.
vi) Wanneer de afkoopwaarde van een overeenkomst gegaran-
deerd is, moet het bedrag van de wiskundige voorzieningenvoor deze overeenkomst te allen tijde ten minste gelijk zijnaan de op dat tijdstip gegarandeerde waarde.
B. Het toegepaste rentepercentage moet op voorzichtige wijze
worden bepaald. Het wordt volgens de voorschriften van de1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 20
▼B
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst vastgesteld
met toepassing van de volgende beginselen:
a) Voor alle overeenkomsten stellen de bevoegde autoriteiten
van de Lid-Staat van herkomst van de onderneming één of
meer maximumrentepercentages vast, met name volgensonderstaande regels:
i) Wanneer de overeenkomsten voorzien in een rentepercen-
tagegarantie stellen de bevoegde autoriteiten van de Lid-
Staat van herkomst van de onderneming één enkelmaximumrentepercentage vast. Het mag verschillend zijnnaargelang van de valuta waarin de overeenkomst luidt,mits het niet hoger is dan 60 % van de rentevoet van de
obligatieleningen van de Staat in de valuta waarvan de
overeenkomst luidt. Voor in ecu luidende overeenkomstenwordt dit maximum vastgesteld aan de hand van de in eculuidende obligatieleningen van de Instellingen van deGemeenschappen.
Indien de Lid-Staat besluit om overeenkomstig de tweede
zin van de voorgaande alinea een maximumrentepercen-
tage vast te stellen voor de in de valuta van een Lid-Staat
luidende overeenkomsten, raadpleegt hij vooraf debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat in de valutawaarvan de overeenkomst luidt.
ii) Indien de activa van de onderneming niet tegen aanschaf-
fingswaarde worden gewaardeerd, kan een Lid-Staatevenwel voorschrijven dat één of meer maximumrente-percentages kunnen worden vastgesteld met inachtneming
van het rendement van de op dat moment in portefeuille
aanwezige overeenkomstige activa, verminderd met eenvoorzichtigheidsmarge en, wat in het bijzonder deovereenkomsten met periodieke premies betreft, tevensrekening houdend met het verwachte rendement van de
toekomstige activa. De voorzichtigheidsmarge alsmede
het/de maximumpercentage(s) toegepast op het verwachterendement van de toekomstige activa worden vastgestelddoor de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat vanherkomst.
b) De vaststelling van een maximumrentepercentage impliceert
niet dat de onderneming gehouden is dat hoge percentage toete passen.
c) De Lid-Staat van herkomst kan besluiten het onder a)
bedoelde maximumpercentage niet toe te passen op devolgende categorieën overeenkomsten:
— overeenkomsten in rekeneenheden,
— overeenkomsten met eenmalige premie met een looptijd
tot en met acht jaar,
— overeenkomsten zonder winstdeling, alsmede lijfrenteo-
vereenkomsten zonder afkoopwaarde.
In de in de laatste twee streepjes van de eerste alinea
genoemde gevallen kan men, een voorzichtig rentepercentagekiezend, rekening houden met de valuta waarin de overeen-
komst luidt en met de op dat tijdstip in portefeuille zijnde
daartegenover staande activa, alsmede, indien de activa vande onderneming tegen hun actuele waarde worden gewaar-deerd, met het verwachte rendement van de toekomstigeactiva.
In geen geval mag het toegepaste rentepercentage hoger zijn
dan het rendement van de activa, berekend volgens deboekhoudkundige regels in de Lid-Staat van herkomst, onderaftrek van een passend percentage.
d) De Lid-Staat verlangt dat de onderneming in haar rekeningen
een voorziening vormt om de tegenover de verzekerdenaangegane renteverbintenissen te kunnen nakomen, wanneerhet huidige of verwachte rendement van de activa van de1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 21
▼B
onderneming niet voldoende is om die verbintenissen te
dekken.
e) Van de op grond van bovenstaand punt a) vastgestelde
maximumrentepercentages wordt mededeling gedaan aan deCommissie en aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten
die daarom verzoeken.
C. De statistische elementen voor de berekening en de elementen
die met de kosten overeenkomen, moeten met de nodige
voorzichtigheid worden gekozen, rekening houdende met de
Staat van de verbintenis, het type polis, alsmede de voorzieneadministratieve kosten en provisies.
D. Voor overeenkomsten met winstdeling moet bij de methode voor
berekening van de technische voorzieningen impliciet ofexpliciet rekening worden gehouden met toekomstige winst-delingen van welke aard ook, en wel op een wijze die consistentis met de andere hypothesen inzake toekomstige ontwikkelingen
en met de huidige winstdelingsmethode.
E. De voorziening voor toekomstige kosten kan impliciet zijn,
bijvoorbeeld door op de toekomstige premies een opslag voor
beheerskosten in mindering te brengen. De totale impliciete of
expliciete voorziening mag evenwel niet geringer zijn dan eenvoorzichtige schatting van die toekomstige kosten.
F. De methode van waardering van de technische voorzieningen
mag niet van jaar tot jaar zodanig veranderen dat afbreuk wordtgedaan aan de continuïteit, ten gevolge van arbitraire wijzigingenin de methode of de elementen voor de berekening, en moet vandien aard zijn dat de winstdeling gedurende de looptijd van de
overeenkomst op een redelijke wijze wordt vrijgemaakt.
2. De verzekeringsonderneming moet de grondslagen en
methodes die worden gehanteerd voor de berekening van de
technische voorzieningen, met inbegrip van de voorzieningen voor
winstdeling, ter beschikking van het publiek stellen.
3. De Lid-Staat van herkomst verlangt van elke verzekeringson-
derneming dat tegenover de technische voorzieningen metbetrekking tot het geheel van haar werkzaamheden congruenteactiva staan overeenkomstig artikel 24 van Richtlijn 92/96/EEG.Wat de in de Gemeenschap uitgeoefende werkzaamheden betreft,moeten deze activa aldaar zijn gelokaliseerd. De Lid-Staten mogen
verzekeringsondernemingen niet verplichten hun activa in een
welbepaalde Lid-Staat te lokaliseren. De Lid-Staat van herkomstkan evenwel een versoepeling toestaan van de regels inzake delokalisatie van de activa.
4. Indien de Lid-Staat van herkomst vorderingen op herverzeker-
aars als dekking van de technische voorzieningen aanvaardt, stelt hijhet toegestane percentage daarvan vast. Hij kan in dat geval niet delokalisatie van deze vorderingen eisen.”.
Artikel 19
De premies voor nieuwe zaken moeten voldoende zijn om de
verzekeringsonderneming volgens redelijke actuariële hypothesen instaat te stellen aan al haar verplichtingen te voldoen en met nametoereikende technische voorzieningen te vormen.
Hiertoe kan rekening worden gehouden met alle aspecten van de
financiële positie van de verzekeringsonderneming, zonder dat deinbreng van aan deze premies en de opbrengst daarvan vreemdemiddelen een systematisch en permanent karakter heeft, waardoor desolvabiliteit van de onderneming op termijn in gevaar zou kunnen
komen.
Artikel 20
Met betrekking tot de tegenover de technische voorzieningen staande
activa moet rekening worden gehouden met de aard van de door deonderneming verrichte transacties, ten einde de veiligheid, het1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 22
▼B
rendement en de liquiditeit van de beleggingen van de onderneming te
waarborgen; de onderneming dient zorg te dragen voor een adequatediversificatie en spreiding van deze beleggingen.
Artikel 21
1. De Lid-Staat van herkomst mag verzekeringsondernemingen
alleen toestaan tegenover hun technische voorzieningen de volgendecategorieën van activa te stellen:
A. Beleggingen
a) obligaties en andere geld- en kapitaalmarktinstrumenten; b)
leningen;
b) leningen;
c) aandelen en andere niet-vastrentende deelnemingen;
d) rechten van deelneming in instellingen voor collectieve belegging
in effecten en deelnemingen in andere beleggingsfondsen;
e) terreinen en gebouwen, alsmede zakelijke rechten op onroerende
zaken;
B. Vorderingen
f) vorderingen op herverzekeraars, met inbegrip van het aandeel van
herverzekeraars in de technische voorzieningen;
g) deposito's bij en vorderingen op cederende ondernemingen;
h) vorderingen op verzekeringnemers en tussenpersonen uit hoofde
van directe verzekeringstransacties en herverzekeringstransacties;
i) voorschotten op polissen;j) belastingtegoeden;
k) vorderingen op garantiefondsen;
C. Andere activa
l) materiële vaste activa, andere dan terreinen en gebouwen, op
grond van een voorzichtige afschrijving;
m) kasmiddelen en bank- en girosaldi, deposito's bij kredietin-
stellingen of bij andere instellingen die vergunning hebben omdeposito's te ontvangen;
n) overlopende acquisitiekosten;
o) lopende interest en huur en andere overlopende posten;p) zakelijke rechten waarvan het genot is uitgesteld.
Voor „Lloyd underwriters” omvatten de categorieën activa eveneens de
garanties en „letters of credit” die zijn afgegeven door kredietin-stellingen in de zin van Richtlijn 77/780/EEG(
1) of door
verzekeringsondernemingen, alsook de aantoonbare bedragen dievoortkomen uit levensverzekeringspolissen voor zover zij aan de ledentoebehorende fondsen vertegenwoordigen.
Opname van activa of van een categorie activa in de lijst van de eerste
alinea betekent niet dat al deze activa automatisch moeten worden
toegestaan als dekking van de technische voorzieningen. De Lid-Staat
van herkomst werkt meer gedetailleerde regels uit waarin devoorwaarden voor het gebruik van de toelaatbare activa wordenvastgelegd; in dit verband kan hij, met name voor de vorderingen opherverzekeraars, zakelijke zekerheden of garanties verlangen..
Opname van activa of van een categorie activa in de lijst van de eerste
alinea betekent niet dat al deze activa automatisch moeten wordentoegestaan als dekking van de technische voorzieningen. De Lid-Staat1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 23
(1) Eerste Richtlijn 77/780/EEG van de Raad van 12 december 1977 tot
coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de
toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen
(PB nr. L 322 van 17. 12. 1977, blz. 30). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 89/646/EEG (PB nr. L 386 van 30. 12. 1989, blz. 1).
▼B
van herkomst werkt meer gedetailleerde regels uit waarin de
voorwaarden voor het gebruik van de toelaatbare activa wordenvastgelegd; in dit verband kan hij, met name voor de vorderingen op
herverzekeraars, zakelijke zekerheden of garanties verlangen.
i) activa die als dekking voor de technische voorzieningen fungeren,
worden gewaardeerd met aftrek van de voor de acquisitie van dezeactiva aangegane schulden;
ii) alle activa moeten met de nodige voorzichtigheid worden gewaar-
deerd, rekening houdend met het risico van niet-realisatie. In het
bijzonder mogen materiële vaste activa, andere dan terreinen engebouwen, alleen als dekking van de technische voorzieningendienen als zij worden gewaardeerd op basis van een voorzichtigeafschrijving;
iii) leningen aan ondernemingen, een Staat, een internationale instel-
ling, een lokaal of regionaal bestuur, dan wel aan natuurlijkepersonen, kunnen alleen worden aanvaard als dekking van detechnische voorzieningen indien er sprake is van voldoende sterke
garanties, die kunnen berusten op de hoedanigheid van de
kredietnemer, hypotheken, garanties van kredietinstellingen ofverzekeringsondernemingen dan wel andere zekerheden;
iv) afgeleide instrumenten als opties, futures en swaps ten aanzien van
tegenover de technische voorzieningen staande activa, kunnen
worden gebruikt voor zover zij het beleggingsrisico helpen
beperken of een efficiënt portefeuillebeheer mogelijk maken.Deze instrumenten moeten op voorzichtige grondslag wordengewaardeerd en kunnen in aanmerking worden genomen bij dewaardering van de onderliggende activa;
v) effecten die niet op een gereglementeerde markt worden verhan-
deld, worden alleen als dekking van de technische voorzieningenaanvaard wanneer zij op korte termijn kunnen worden gerealiseerd,of indien het gaat om deelnemingen in kredietinstellingen, inverzekeringsondernemingen, voor zover toegestaan bij artikel 8
van Richtlijn 79/267/EEG, en in beleggingsondernemingen die in
een Lid-Staat gevestigd zijn.
vi) vorderingen op een derde mogen alleen tegenover de technische
voorzieningen worden gesteld na aftrek van de schulden op die
derde;
vii) het bedrag van de vorderingen die tegenover de technische
voorzieningen mogen worden gesteld moet met de nodigevoorzichtigheid worden berekend, rekening houdend met het risico
van niet-realisatie. In het bijzonder zijn vorderingen op verzeke-
ringnemers en tussenpersonen uit hoofde van directeverzekeringstransacties en herverzekeringstransacties slechts toege-staan voor zover zij sedert minder dan drie maanden daadwerkelijkopeisbaar zijn;
viii) wanneer de activa betrekking hebben op een belegging in een
dochteronderneming die, voor rekening van de verzekeringsonder-neming, alle of een deel van de beleggingen van dezeverzekeringsonderneming beheert, houdt de Lid-Staat vanherkomst voor de toepassing van de regels en de beginselen van
dit artikel rekening met de onderliggende activa in het bezit van de
dochteronderneming; de Lid-Staat van herkomst mag dezelfdebehandeling toepassen op de door andere dochterondernemingengehouden activa;
ix) overlopende acquisitiekosten worden alleen als dekking van de
technische voorzieningen toegestaan indien zulks strookt met demethoden voor berekening van de wiskundige voorzieningen.
2. Onverminderd het bepaalde in lid 1 kan de Lid-Staat van herkomst
bij een naar behoren met redenen omkleed besluit in uitzonderlijkeomstandigheden op verzoek van de verzekeringsonderneming gedurendeeen bepaalde periode andere categorieën van activa toestaan voor hetdekken van de technische voorzieningen, mits artikel 20 in acht wordtgenomen.1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 24
▼B
Artikel 22
1. De Lid-Staat van herkomst bepaalt dat elke verzekeringsonder-
neming van de tegenover haar technische voorzieningen staande activaniet meer mag beleggen dan:
a) 10 % van het totaal van de bruto technische voorzieningen in één
bepaald terrein of gebouw dan wel in verscheidene terreinen of
gebouwen die zich voldoende dicht bij elkaar bevinden om de facto
als één belegging te worden beschouwd;
b) 5 % van het totaal van de bruto technische voorzieningen in aandelen
en andere met aandelen gelijk te stellen verhandelbare waar-depapieren, obligaties en andere geldmarkt- enkaitaalmarktinstrumenten van één bepaalde emittent of in leningen
aan één bepaalde kredietnemer, te zamen genomen, waarbij niet als
leningen in aanmerking worden genomen leningen aan een centrale,regionale of lokale overheid, dan wel aan een internationaleorganisatie waarvan een of meer Lid-Staten deel uitmaken. Ditplafond kan tot 10 % worden verhoogd, mits de verzekeringsonder-
neming niet meer dan 40 % van haar bruto technische voorzieningen
belegt in leningen aan of waardepapieren van emittenten enkredietnemers waarin zij meer dan 5 % van haar activa belegt;
c) 5 % van het totaal van de bruto technische voorzieningen in niet-
gegarandeerde leningen, waarvan 1 % in één enkele niet-gegaran-
deerde lening, andere dan die welke zijn toegekend aan
kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen, voor zover artikel8 van Richtlijn 79/267/EEG dit toestaat, en beleggingsonderne-mingen die in een Lid-Staat zijn gevestigd. Deze limieten kunnen,krachtens een per geval door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst genomen besluit, worden verhoogd tot respec-
tievelijke 8 % en 2 %;
d) 3 % van het totaal van de bruto technische voorzieningen in
kasmiddelen;
e) 10 % van het totaal van de bruto technische voorzieningen in
aandelen, andere met aandelen gelijk te stellen waardepapieren, en
obligaties die niet op een gereglementeerde markt worden verhan-
deld.
2. Dat er in lid 1 geen beperkingen worden gesteld aan het beleggen
in een bepaalde categorie van activa, betekent niet dat de activa vandeze categorie onbeperkt moeten worden toegestaan als dekking van detechnische voorzieningen. De Lid-Staat van herkomst stelt nadere regelsvast waarin de voorwaarden voor het gebruik van de toelaatbare activa
worden bepaald. Hij neemt bij het vaststellen en toepassen van deze
regels in het bijzonder de volgende beginselen in acht:
i) de activa die als dekking fungeren van de technische voorzieningen
moeten voldoende gediversifieerd en gespreid zijn om te waar-borgen dat er geen buitensporige afhankelijkheid van een bepaaldecategorie van activa, een specifieke beleggingssector of een
specifieke belegging optreedt;
ii) beleggingen in activa die een hoog risico dragen, hetzij vanwege
hun intrinsieke kenmerken, hetzij vanwege de hoedanigheid van de
emittent, dienen tot een voorzichtig niveau beperkt te blijven;
iii) bij de beperkingen met betrekking tot specifieke categorieën van
activa moet rekening worden gehouden met de behandeling van de
herverzekering voor het berekenen van de technische voorzieningen;
iv) wanneer de activa betrekking hebben op een belegging in een
dochteronderneming die, voor rekening van de verzekeringsonder-
neming, alle of een deel van de beleggingen van deze
verzekeringsonderneming beheert, houdt de Lid-Staat van herkomstvoor de toepassing van de regels en beginselen van dit artikelrekening met de onderliggende activa in het bezit van de dochter-onderneming; hij mag dezelfde behandeling toepassen op de doorandere dochterondernemingen gehouden activa;
v) het percentage van de tegenover de technische voorzieningen te
stellen activa die voor niet-liquide beleggingen zijn aangewend,dient tot een voorzichtig niveau te worden beperkt1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 25
▼B
vi) wanneer de activa ten dele bestaan uit leningen aan of obligaties
uitgegeven door bepaalde kredietinstellingen, mag de Lid-Staat vanherkomst bij de toepassing van de in dit artikel vervatte regels en
beginselen rekening houden met de door deze kredietinstellingen
gehouden onderliggende activa. Deze behandeling mag slechtsworden toegepast voor zover de kredietinstelling haar hoofdkantoorheeft in een Lid-Staat, exclusief in handen is van die Lid-Staat en/ofvan de lokale overheden van die Lid-Staat, en haar werkzaamheden
statutair bestaan in het door haar tussenkomst verstrekken van
leningen aan de Staat of de lokale overheden of van door deze Staatof overheden gegarandeerde leningen, dan wel het verstrekken vanleningen aan nauw met de Staat of de lokale overheden verbondeninstanties.
3. In het kader van de nadere regels waarin de voorwaarden voor het
gebruik van de toelaatbare activa worden vastgesteld, past de Lid-Staat
een strengere behandeling toe op:
— leningen die niet voorzien zijn van een bankgarantie, een garantie
toegekend door een verzekeringsonderneming, een hypotheek of een
andere vorm van zekerheid, dan op leningen die daar wel van zijnvoorzien,
— die nichtkoordinierten OGAW im Sinne der Richtlinie 85/611/
EWG(
1) en andere beleggingsfondsen, dan op icbe's die wel aan die
coördinatie zijn onderworpen;
— waardepapieren die niet op een gereglementeerde markt worden
verhandeld, dan op waardepapieren die wel op een gereglementeerde
markt worden verhandeld;
— obligaties en andere geldmarkt- en kapitaalmarktinstrumenten van
andere emittenten dan Staten, regionale of lokale overheden van dieStaten of ondernemingen die behoren tot zone A als bedoeld inRichtlijn 89/647/EEG(
2), of waarvan de emittenten internationale
organisaties zijn waartoe geen Lid-Staat van de Gemeenschapbehoort, dan op die zelfde financiële instrumenten uitgegeven door
emittenten die wel deze kenmerken vertonen.
4. De Lid-Staten mogen het maximum van lid 1, onder b), op 40 %
stellen voor bepaalde obligaties die zijn uitgegeven door een krediet-instelling die haar hoofdkantoor in een Lid-Staat heeft en krachtens dewet onderworpen is aan bijzonder overheidstoezicht ter bescherming vande houders van deze obligaties. Meer bepaald moeten de bedragen die
uit de emissie van deze obligaties worden verkregen overeenkomstig de
wet worden belegd in activa die gedurende de gehele looptijd van dezeobligaties voldoende dekking bieden voor de daaruit voortvloeiendeverplichtingen en die bij voorrang bestemd worden voor de aflossingvan de hoofdsom en de betaling van de lopende rente in geval de
emittent ophoudt te betalen.
5. De Lid-Staten mogen van verzekeringsondernemingen niet
verlangen dat zij beleggingen in bepaalde categorieën van activaverrichten.
6. Onverminderd het bepaalde in lid 1 kan de Lid-Staat van herkomst
bij een naar behoren met redenen omkleed besluit in uitzonderlijke
omstandigheden op verzoek van de verzekeringsonderneming gedurende
een bepaalde periode afwijkingen toestaan op de regels van lid 1, ondera) tot en met e), mits artikel 20 in acht wordt genomen.1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 26
(1) Richtlijn 85/611/EEG van de Raad van 20 december 1985 tot coördinatie van
de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde
instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's) (PB nr. L 375van 31. 12. 1985, blz. 3). Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 88/220/EEG (PB
nr. L 100 van 19. 4. 1988, blz. 31).
(
2) Richtlijn 89/647/EEG van de Raad van 18 december 1989 betreffende een
solvabiliteitsratio voor kredietinstellingen (PB nr. L 386 van 30. 12. 1989,
blz. 14).
▼B
Artikel 23
1. Indien de uitkeringen waarin een overeenkomst voorziet, recht-
streeks gekoppeld zijn aan de waarde van rechten van deelneming in eenicbe of aan de waarde van activa die zijn opgenomen in een door deverzekeringsonderneming gehouden intern fonds, dat gewoonlijk infracties is verdeeld, moeten de technische voorzieningen met betrekking
tot deze uitkeringen zo exact mogelijk gedekt worden door deze rechten
van deelneming of fracties, dan wel, indien geen fracties zijn gecreëerd,door deze activa.
2. Indien de uitkeringen waarin een overeenkomst voorziet, recht-
streeks gekoppeld zijn aan een aandelenindex of aan een andere
referentiewaarde dan die bedoeld in lid 1, moeten de technischevoorzieningen met betrekking tot deze uitkeringen zo exact mogelijkgedekt worden voor de „units” die geacht worden de referentiewaarde tevertegenwoordigen of, indien geen „units” zijn gecreëerd, door activamet een toereikende veiligheid en verhandelbaarheid die zo nauw
mogelijk aansluiten bij die waarop de betrokken referentiewaarde is
gebaseerd.
3. Indien de uitkeringen waarin een overeenkomst voorziet, recht-
streeks gekoppeld zijn aan een aandelenindex of aan een andere
referentiewaarde dan die bedoeld in lid 1, moeten de technische
voorzieningen met betrekking tot deze uitkeringen zo exact mogelijkgedekt worden voor de „units” die geacht worden de referentiewaarde tevertegenwoordigen of, indien geen „units” zijn gecreëerd, door activamet een toereikende veiligheid en verhandelbaarheid die zo nauw
mogelijk aansluiten bij die waarop de betrokken referentiewaarde is
gebaseerd.
4. Indien de uitkeringen als bedoeld in de leden 1 en 2 een
gegarandeerd rendement of een ander gegarandeerd uitkeringsniveau
behelzen, zijn op de daarmee overeenstemmende aanvullende technische
voorzieningen de artikelen 20, 21 en 22 van toepassing.
Artikel 24
1. Voor de toepassing van artikel 17, lid 3, en artikel 28 van Richtlijn
79/267/EEG, dienen de Lid-Staten zich ten aanzien van de congruentie-regels te voegen naar bijlage I van deze richtlijn.
2. Dit artikel is niet van toepassing op de in artikel 23 van deze
richtlijn bedoelde verbintenissen.
Artikel 25
Artikel 18, tweede alinea, onder 1, van Richtlijn 79/267/EEG wordt
vervangen door:
„1. Uit het vermogen van de onderneming dat niet dient ter dekking
van enige voorzienbare verplichting, na aftrek van de onlicha-
melijke bestanddelen; dit vermogen omvat met name:
— het gestorte maatschappelijk kapitaal of, wat onderlinge
waarborgmaatschappijen c.q. onderlinge verzekeringsmaat-schappijen betreft, het gestorte gedeelte van hetwaarborgkapitaal plus de ledenrekeningen die aan devolgende criteria voldoen:
a) de statuten bepalen dat er vanaf deze rekeningen alleen
betalingen aan leden mogen worden verricht als zulksgeen daling van de solvabiliteitsmarge tot onder hetvereiste niveau veroorzaakt of, na ontbinding van de
onderneming, als alle andere schulden zijn voldaan;
b) de statuten bepalen dat de bevoegde autoriteiten ten
minste een maand van tevoren in kennis moeten wordengesteld van elke betaling voor andere doeleinden dan deindividuele opzegging van het lidmaatschap en dat zijgedurende deze termijn de voorgenomen betaling kunnenverbieden;1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 27
▼B
c) de relevante bepalingen in de statuten kunnen pas worden
gewijzigd wanneer de bevoegde autoriteiten, onvermin-derd de criteria onder a) en b), verklaard hebben geen
bezwaar tegen deze wijziging te hebben;
— de helft van het niet-gestorte gedeelte van het maatschap-
pelijk kapitaal of van het waarborgkapitaal, zodra het
gestorte gedeelte 25 % van dit kapitaal bedraagt;
— de (wettelijke of vrije) reserves die niet tegenover verplich-
tingen staan;
— de overgebracht winst;
— het gecumuleerd preferent aandelenkapitaal en de achterge-
stelde leningen mogen worden opgenomen, evenwel slechts
tot een maximum van 50 % van de marge, waarvan niet meerdan 25 % in achtergestelde leningen met vaste looptijd, ofhet gecumuleerd preferent aandelenkapitaal met vastetermijn, indien ten minste aan de volgende voorwaarden isvoldaan:
a) in geval van faillissement of liquidatie van de verzeke-
ringsonderneming gelden bindende overeenkomsten op
grond waarvan de achtergestelde leningen of preferente
aandelen achtergesteld worden bij de vorderingen van alleandere crediteuren en pas worden terugbetaald nadat alleandere op dat tijdstip opeisbare schulden zijn voldaan.
Achtergestelde leningen moeten tevens aan de volgende
voorwaarden voldoen:
b) alleen de daadwerkelijk gestorte bedragen worden in
aanmerking genomen;
c) voor leningen met een vaste looptijd dient de oorspronke-
lijke looptijd ten minste vijf jaar te bedragen. Uiterlijkeen jaar voor de vervaldag legt de verzekeringsonder-neming de bevoegde autoriteiten een plan ter goedkeuring
voor waarin wordt uiteengezet op welke wijze de
solvabiliteitsmarge zal worden gehandhaafd of op hetvereiste niveau gebracht op de vervaldag, tenzij de matewaarin de lening als bestanddeel van de solvabiliteits-marge in aanmerking mag worden genomen, gedurende
minimaal de laatste vijf jaren voor de datum van
terugbetaling geleidelijk wordt verlaagd. De bevoegdeautoriteiten kunnen toestemming verlenen voorvervroegde terugbetaling van dergelijke leningen, mitshet initiatief hiertoe uitgaat van de emitterende verzeke-ringsonderneming en haar solvabiliteitsmarge niet onder
het vereiste niveau daalt;
d) leningen waarvan de looptijd niet bepaald is, kunnen
slechts worden terugbetaald met een opzeggingstermijnvan vijf jaar, tenzij de leningen niet langer alsbestanddelen van de solvabiliteitsmarge worden aange-merkt of uitdrukkelijk de voorafgaande toestemming van
de bevoegde autoriteiten vereist is voor vervroegde
terugbetaling. In dit laatste geval dient de verzekerings-onderneming de bevoegde autoriteiten ten minste zesmaanden te voren in kennis te stellen van de voorge-nomen terugbetaling, onder vermelding van de
daadwerkelijke en de vereiste solvabiliteitsmarge zowel
vóór als na deze terugbetaling. De bevoegde autoriteitenverlenen alleen toestemming voor de terugbetaling indiende solvabiliteitsmarge van de verzekeringsondernemingniet onder het vereiste niveau dreigt te dalen;
e) de leningsovereenkomst bevat geen bepalingen op grond
waarvan de lening in bepaalde omstandigheden, andere
dan de liquidatie van de verzekeringsonderneming, vóórde overeengekomen datum moet worden terugbetaald;
f) de leningsovereenkomst kan alleen worden gewijzigd
nadat de bevoegde autoriteiten verklaard hebben geenbezwaar te hebben tegen de wijziging,1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 28
▼B
— effecten met onbepaalde looptijd en andere instrumenten die
aan de volgende voorwaarden voldoen, met inbegrip vanandere gecumuleerde preferente aandelen dan bedoeld in het
voorgaande streepje, ten belope van maximaal 50 % van de
solvabiliteitsmarge, voor het totaal van deze effecten en vande in het voorgaande streepje vermelde achtergesteldeleningen:
a) zij kunnen niet worden terugbetaald op initiatief van de
houder of zonder voorafgaande toestemming van debevoegde autoriteiten;
b) de emissie-overeenkomst moet de verzekeringsonder-
neming de mogelijkheid bieden de betaling van de rente
over de lening uit te stellen;
c) de vorderingen van de kredietverlener op de verzeke-
ringsonderneming moeten volledig worden achtergesteldbij de vorderingen van alle niet-achtergestelde credi-teuren;
d) in de documenten met betrekking tot de effectenemissie
moet worden gestipuleerd dat de verliezen gecompen-
seerd kunnen worden door de schuld en de niet-gestorte
rente, terwijl de verzekeringsonderneming haar activi-teiten kan voortzetten;
e) alleen de daadwerkelijk gestorte bedragen worden in
aanmerking genomen.”.
Artikel 26
Uiterlijk drie jaar na het van toepassing worden van deze richtlijn legt de
Commissie het Comité voor het verzekeringswezen een verslag voor
betreffende de noodzaak van verdere harmonisatie van de solvabili-
teitsmarge.
Artikel 27
Artikel 21 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 21
1. De Lid-Staten stellen geen enkel voorschrift vast met betrek-
king tot de aard van de activa welke aanwezig zijn boven de activa
die de in artikel 17 bedoelde technische voorzieningen dekken.
2. De vrije beschikking over de roerende of onroerende activa die
deel uitmaken van het vermogen van de toegelaten verzekerings-ondernemingen wordt, onverminderd artikel 17, lid 3, artikel 24,leden 1, 2, 3 en 5, en artikel 26, lid 1, tweede alinea, door de
LidStaten niet beperkt.
3. De leden 1 len 2 laten onverlet de maatregelen welke de Lid-
Staten als eigenaar van of deelnemer in de betrokken ondernemingenkunnen nemen, onder volledige waarborging van de belangen van deverzekerden.”.
Hoofdstuk 3
Artikel 28
De Lid-Staat van de verbintenis kan de verzekeringnemer niet beletten
een overeenkomst te sluiten met een verzekeringsonderneming dievolgens de voorwaarden van artikel 6 van Richtlijn 79/267/EEG eenvergunning heeft verkregen, voor zover deze overeenkomst niet in strijd
is met de wettelijke bepalingen van algemeen belang die in de Lid-Staat
van de verbintenis gelden.
Artikel 29
De Lid-Staten stellen geen bepalingen vast waarin de voorafgaande
goedkeuring of de systematische mededeling wordt geëist van dealgemene en bijzondere voorwaarden van de verzekeringspolissen, detarieven, de met name voor de berekening van de tarieven en de1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 29
▼B
technische voorzieningen gehanteerde technische grondslagen en de
formulieren en andere documenten waarvan de verzekeringsonder-neming gebruik wil maken in haar betrekkingen met de
verzekeringnemers.
Niettegenstaande de eerste alinea, en uitsluitend voor het toezicht op de
naleving van de nationale bepalingen betreffende de actuariële
beginselen, kan de Lid-Staat van herkomst een niet-systematische
mededeling van de voor de berekening van de tarieven en de technischevoorzieningen gehanteerde technische grondslagen eisen, zonder dat ditvereiste voor de onderneming een voorwaarde vooraf voor deuitoefening van haar werkzaamheden mag vormen.
Uiterlijk vijf jaar na het van toepassing worden van deze richtlijn, legt
de Commissie aan de Raad een verslag voor over de toepassing van dezebepalingen.
Artikel 30
1. In artikel 15, lid 1, eerste alinea, van Richtlijn 90/619/EEG,
worden de woorden „in een van de in titel III bedoelde gevallen”geschrapt.
2. Artikel 15, lid 2, van Richtlijn 90/619/EEG wordt vervangen door:
„2. De Lid-Staten behoeven lid 1 niet toe te passen op
overeenkomsten met een looptijd van ten hoogste zes maanden ofin gevallen waarin de verzekeringnemer, vanwege zijn positie of deomstandigheden waarin de overeenkomst is gesloten, deze bijzon-dere bescherming niet nodig heeft. De Lid-Staten specifiëren in hun
voorschriften in welke gevallen lid 1 niet van toepassing is.”.
Artikel 31
1. Vóór de sluiting van de verzekeringsovereenkomst dienen aan de
verzekeringnemer ten minste de in bijlage II, onder A, vermeldegegevens te worden medegedeeld.
2. De verzekeringnemer dient gedurende de gehele looptijd van de
overeenkomst te worden ingelicht over elke wijziging van de in bijlage
II, onder B, vermelde gegevens.
3. De Lid-Staat van de verbintenis mag van de verzekeringsonder-
nemingen niet verlangen dat zij aanvullende gegevens naast de in bijlage
II vermelde gegevens verstrekken, tenzij deze nodig zijn voor een goed
begrip door de verzekeringnemer van de wezenlijke bestanddelen van deverbintenis.
4. De toepassingsvoorschriften betreffende dit artikel en bijlage II
worden door de Lid-Staat van de verbintenis vastgesteld.
TITEL IV
BEPALINGEN BETREFFENDE DE VRIJE VESTIGING EN HET VRIJ
VERRICHTEN VAN DIENSTEN
Artikel 32
Artikel 10 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 10
1. Iedere verzekeringsonderneming die op het grondgebied van
een andere Lid-Staat een bijkantoor wenst te vestigen, stelt debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst daarvan inkennis.
2. De Lid-Staten verlangen dat de verzekeringsonderneming die
op het grondgebied van een andere Lid-Staat een bijkantoor wenst te
vestigen, de in lid 1 bedoelde kennisgeving vergezeld doet gaan van
de volgende gegevens:
a) de naam van de Lid-Staat op het grondgebied waarvan zij
voornemens is het bijkantoor te vestigen;1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 30
▼B
b) haar programma van werkzaamheden, waarin met name de aard
van de voorgenomen verrichtingen en de organisatiestructuur vanhet bijkantoor worden vermeld;
c) het adres in de Lid-Staat van het bijkantoor waar documenten
kunnen worden opgevraagd en afgeleverd, met dien verstande dat
dit hetzelfde adres is als datgene waaraan de mededelingen voorde algemeen gevolmachtigde worden gericht;
d) de naam van de algemeen gevolmachtigde van het bijkantoor, aan
wie voldoende bevoegdheden moeten zijn verleend om deonderneming ten opzichte van derden te verbinden en om haartegenover de autoriteiten en de rechterlijke instanties van de Lid-Staat van het bijkantoor te vertegenwoordigen. In het geval van
Lloyd's mogen zich bij eventuele geschillen in de Lid-Staat van
het bijkantoor welke voortvloeien uit aangegane verbintenissen,voor de verzekerden geen grotere moeilijkheden voordoen dan bijvergelijkbare geschillen met klassieke verzekeraars. Te dieneinde moet onder de bevoegdheden van de algemeen gevolmach-tigde in het bijzonder de bekwaamheid vallen, om in zijn
hoedanigheid van algemeen gevolmachtigde op voor de
betrokken „underwriters” van Lloyd's bindende wijze te wordengedagvaard.
3. Tenzij de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst,
gelet op het betrokken project, redenen hebben om te twijfelen aande deugdelijkheid van de administratieve structuur, aan de financiëlepositie van de verzekeringsonderneming of aan de goede reputatie
en de beroepskwalificaties of -ervaring van de verantwoordelijke
bestuurders en van de algemeen gevolmachtigde, doen zij binnendrie maanden na ontvangst van alle in lid 2 bedoelde gegevens,mededeling van deze gegevens aan de bevoegde autoriteiten van deLid-Staat van het bijkantoor en stellen zij de betrokken onderneminghiervan in kennis.
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst verklaren
tevens dat de verzekeringsonderneming de vereiste solvabiliteits-
marge bezit, berekend overeenkomstig het bepaalde in de artikelen
19 en 20.
Wanneer de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst
weigeren de in lid 2 bedoelde gegevens mee te delen aan debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van het bijkantoor, delen zijde redenen van deze weigering binnen drie maanden na ontvangstvan alle gegevens aan de betrokken verzekeringsonderneming mee.
Tegen deze weigering of het uitblijven van een antwoord staat
beroep open bij de rechter in de Lid-Staat van herkomst.
4. Voordat het bijkantoor van de verzekeringsonderneming met
zijn werkzaamheden aanvangt, beschikken de bevoegde autoriteitenvan de Lid-Staat van het bijkantoor over twee maanden, te rekenenvanaf de ontvangst van de in lid 3 bedoelde mededeling, om invoorkomend geval aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staatvan herkomst de voorwaarden, verband houdende met het algemeen
belang, aan te geven waaronder deze werkzaamheden in de Lid-Staat
van het bijkantoor moeten worden uitgeoefend.
5. Zodra een mededeling van de bevoegde autoriteiten van de
Lid-Staat van het bijkantoor is binnengekomen of, wanneer deze nietreageren, zodra de in lid 4 bedoelde termijn is verstreken, mag hetbijkantoor worden gevestigd en met zijn werkzaamheden aanvangen.
6. In geval van wijziging van de inhoud van een van de
overeenkomstig lid 2, punten b), c) en d), verstrekte gegevens, steltde verzekeringsonderneming de bevoegde autoriteiten van de Lid-
Staat van herkomst en van de Lid-Staat van het bijkantoor
schriftelijk van de desbetreffende wijziging in kennis, zulks tenminste een maand vóór de toepassing van de wijziging, opdat debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst en de bevoegdeautoriteiten van de Lid-Staat van het bijkantoor overeenkomstig lid3, respectievelijk lid 4, hun taak kunnen vervullen.”.1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 31
▼B
Artikel 33
Artikel 11 van Richtlijn 79/267/EEG vervalt.
Artikel 34
Artikel 11 van Richtlijn 90/619/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 11
Elke verzekeringsonderneming die voornemens is haar werkzaam-
heden voor het eerst in het kader van het vrij verrichten van diensten
in één of meer Lid-Staten uit te oefenen, is gehouden de bevoegde
autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst hiervan vooraf in kenniste stellen, met opgave van de aard van de verbintenissen die zijvoornemens is aan te gaan.”.
Artikel 35
Artikel 14 van Richtlijn 90/619/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 14
1. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst delen
binnen één maand na de in artikel 11 bedoelde kennisgeving aan deLid-Staat of Lid-Staten op het grondgebied waarvan de onderneming
voornemens is in het kader van het vrij verrichten van diensten
werkzaamheden uit te oefenen, mee:
a) dat de verzekeringsonderneming de vereiste solvabiliteitsmarge
bezit, berekend overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 19en 20 van Richtlijn 79/267/EEG;
b) de branches die de onderneming mag uitoefenen;
c) de aard van de verbintenissen die de onderneming voornemens is
aan te gaan in de Lid-Staat van dienstverrichting.
Zij stellen tegelijkertijd de betrokken onderneming daarvan in
kennis.
2. Wanneer de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van
herkomst de in lid 1 bedoelde gegevens niet meedelen binnen degestelde termijn, delen zij de redenen van deze weigering binnen diezelfde termijn aan de verzekeringsonderneming mee. Tegen deze
weigering moet beroep openstaan bij de rechter in de Lid-Staat van
herkomst.
3. De verzekeringsonderneming kan haar werkzaamheden
aanvangen vanaf de officieel bevestigde datum waarop haar bericht
is gegeven van de in lid 1, eerste alinea, bedoelde mededeling.”.
Artikel 36
Artikel 17 van Richtlijn 90/619/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 17
Wanneer de verzekeringsonderneming voornemens is in de in artikel
11 bedoelde gegevens een wijziging aan te brengen, volgt zij daartoede in de artikelen 11 en 14 bepaalde procedure.”.
Artikel 37
De artikelen 10, 12, 13, 16, 22 en 24 van Richtlijn 90/619/EEG
vervallen.
Artikel 38
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van het bijkantoor of van de
Lid-Staat van dienstverrichting kunnen voorschrijven dat de gegevens
die zij op grond van de bepalingen van deze richtlijn kunnen verlangenmet betrekking tot de activiteit van de verzekeringsondernemingen dieop het grondgebied van die Lid-Staat werkzaam zijn, hun in de officiëletaal (of talen) van die Lid-Staat worden verstrekt.1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 32
▼B
Artikel 39
1. Artikel 19 van Richtlijn 90/619/EEG vervalt.
2. De Lid-Staat van het bijkantoor of de Lid-Staat van dienstverrich-
ting stellen geen bepalingen vast waarin de voorafgaande goedkeuringof de systematische mededeling wordt geëist van de algemene enbijzondere voorwaarden van de verzekeringspolissen, de tarieven, de
technische grondslagen die met name voor de berekening van de
tarieven en de technische voorzieningen worden gehanteerd, en deformulieren en andere documenten waarvan de onderneming gebruik wilmaken in haar betrekkingen met de verzekeringnemers. Voor hettoezicht op de naleving van zijn nationale bepalingen betreffende
verzekeringsovereenkomsten kan hij van een verzekeringsonderneming
die op zijn grondgebied in het kader van het recht van vestiging of in hetkader van het vrij verrichten, van diensten het verzekeringsbedrijf wenstuit te oefenen, slechts een niet-systematische mededeling eisen van devoorwaarden en van de andere documenten waarvan zij gebruik wenst temaken, zonder dat dit vereiste voor de verzekeringsonderneming een
voorwaarde vooraf voor de uitoefening van haar werkzaamheden mag
vormen.
Artikel 40
1. Artikel 20 van Richtlijn 90/619/EEG vervalt.
2. Iedere verzekeringsonderneming die in het kader van het recht van
vestiging of in het kader van het vrij verrichten van dienstenwerkzaamheden uitoefent, moet aan de bevoegde autoriteiten van deLid-Staat van het bijkantoor en/of de Lid-Staat van dienstverrichting alle
voor de toepassing van dit artikel gevraagde documenten overleggen,
voor zover ook de verzekeringsondernemingen die hun hoofdkantoor indeze Lid-Staten hebben daartoe zijn gehouden.
3. Indien de bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat vaststellen dat
een verzekeringsonderneming die een bijkantoor op het grondgebied van
die Lid-Staat heeft of aldaar in het kader van het vrij verrichten vandiensten werkzaam is, zich niet houdt aan de rechtsvoorschriften van deLid-Staat die op haar van toepassing zijn, verzoeken zij de betrokkenonderneming een einde te maken aan deze onregelmatigheid.
4. Indien de betrokken onderneming niet het nodige doet, stellen de
bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staat de bevoegde auto-riteiten van de Lid-Staat van herkomst hiervan in kennis. Deze laatstentreffen onverwijld alle passende maatregelen opdat de betrokkenonderneming een eind maakt aan de onregelmatigheid. De aard van
deze maatregelen wordt ter kennis van de bevoegde autoriteiten van de
betrokken Lid-Staat gebracht.
5. Indien de onderneming, ondanks de door de Lid-Staat van
herkomst getroffen maatregelen, of omdat deze maatregelen ontoerei-
kend zijn of die Lid-Staat geen maatregelen treft, inbreuk blijft maken
op de in de betrokken Lid-Staat geldende rechtsregels, kan deze laatste,na de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst daarvan opde hoogte te hebben gebracht, passende maatregelen nemen om verdereonregelmatigheden te voorkomen of te beteugelen en, voor zover zulksvolstrekt noodzakelijk is, de onderneming te beletten op zijn grond-
gebied nog nieuwe verzekeringsovereenkomsten te sluiten. De Lid-
Staten zorgen ervoor dat de voor deze maatregelen noodzakelijkekennisgevingen op hun grondgebied mogelijk worden gemaakt.
6. De leden 3, 4 en 5 laten de bevoegdheid van de betrokken Lid-
Staten onverlet om in dringende gevallen passende maatregelen te
treffen om inbreuken op hun grondgebied te voorkomen. Zo kunnen zijonder meer een verzekeringsonderneming beletten op hun grondgebiednog nieuwe verzekeringsovereenkomsten te sluiten.
7. De leden 3, 4 en 5 laten de bevoegdheid van de Lid-Staten onverlet
om overtredingen op hun grondgebied te bestraffen.
8. Indien de verzekeringsonderneming die de inbreuk heeft gepleegd,
in de betrokken Lid-Staat een vestiging heeft of er goederen bezit,kunnen de bevoegde autoriteiten van deze Lid-Staat, overeenkomstig de1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 33
▼B
nationale wetgeving, de voor deze inbreuk vastgestelde administratieve
sancties ten uitvoer leggen ten aanzien van deze vestiging of dezegoederen.
9. Elke op grond van de leden 4 tot en met 8 genomen maatregel die
sancties en beperkingen van de uitoefening van het verzekeringsbedrijfinhoudt, moet met redenen worden omkleed en ter kennis van debetrokken onderneming worden gebracht.
10. De Commissie legt om de twee jaar aan het Comité voor het
verzekeringswezen een verslag voor met een overzicht van het aantal ende aard van de gevallen waarin in elke Lid-Staat in de zin van artikel 10van Richtlijn 79/267/EEG of van artikel 14 van Richtlijn 90/619/EEG,
zoals bij de onderhavige richtlijn gewijzigd, weigering heeft plaats-
gevonden of maatregelen zijn genomen overeenkomstig lid 5. De Lid-Staten verlenen aan de Commissie hun medewerking door de nodigeinformatie te verstrekken voor het opstellen van dat verslag.
Artikel 41
Deze richtlijn belet verzekeringsondernemingen die hun hoofdkantoor in
een Lid-Staat hebben niet, hun diensten met alle beschikbarecommunicatiemiddelen te adverteren in de Lid-Staat van het bijkantoorof de Lid-Staat van dienstverrichting, mits zij alle eventuele voor-schriften inzake vorm en inhoud van dit adverteren in acht nemen die
zijn vastgesteld om redenen van algemeen belang.
Artikel 42
1. Artikel 21 van Richtlijn 90/619/EEG vervalt.
2. In geval van liquidatie van een verzekeringsonderneming worden
de verbintenissen die voortvloeien uit overeenkomsten die door eenbijkantoor of in het kader van het vrij verrichten van diensten zijngesloten, op dezelfde wijze nagekomen als de verbintenissen dievoortvloeien uit andere verzekeringsovereenkomsten van deze onderne-
ming, zonder onderscheid naar nationaliteit van verzekerden en
begunstigden.
Artikel 43
1. Artikel 23 van Richtlijn 90/619/EEG vervalt.
2. Iedere verzekeringsonderneming moet, afzonderlijk voor in het
kader van vestiging en in het kader van het vrij verrichten van dienstentot stand gekomen verrichtingen, de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst in kennis stellen van het bedrag van de geboekte
premies, zonder aftrek van herverzekering, per Lid-Staat en voor elk van
de in de bijlage van Richtlijn 79/267/EEG vermelde branches I tot enmet IX.
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst delen de
bedoelde gegevens binnen een redelijke termijn in geaggregeerde vorm
mee aan de bevoegde autoriteiten van elke betrokken Lid-Staat diedaarom verzoekt.
Artikel 44
1. Artikel 25 van Richtlijn 90/619/EEG vervalt.
2. Onverminderd een latere harmonisatie is elke verzekeringsover-
eenkomst uitsluitend onderworpen aan de indirecte belastingen enparafiscale heffingen op verzekeringspremies die bestaan in de Lid-Staat
van de verbintenis in de zin van artikel 2, onder e), van Richtlijn 90/619/
EEG, en wat Spanje betreft, aan de extra heffingen die bij wet zijningesteld ten behoeve van het Spaanse „Consorcio de compensación deseguros” voor het vervullen van zijn taak met betrekking tot decompensatie van verliezen die het gevolg zijn van uitzonderlijkegebeurtenissen die zich in deze Lid-Staat voordoen.1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 34
▼B
Het recht dat krachtens artikel 4 van Richtlijn 90/619/EEG op de
overeenkomst van toepassing is, is niet van invloed op de belasting-regeling die van toepassing is.
Behoudens een latere harmonisatie past elke Lid-Staat op de
verzekeringsondernemingen die op zijn grondgebied verplichtingen
aangaan, zijn nationale bepalingen toe betreffende de maatregelen methet oog op de inning van de verschuldigde indirecte belastingen enparafiscale heffingen in de zin van de eerste alinea.
TITEL V
OVERGANGSBEPALINGEN
Artikel 45
De Lid-Staten kunnen verzekeringsondernemingen met hoofdkantoor op
hun grondgebied waarvan de gebouwen en terreinen die tegenover de
technische voorzieningen staan, op het tijdstip van kennisgeving van
deze richtlijn het in artikel 22, lid 1, onder a), bedoelde percentageoverschrijden, een uiterlijk op 31 december 1998 verstrijkende termijntoestaan om aan dat percentage te voldoen.
Artikel 46
1. Artikel 26 van Richtlijn 90/619/EEG vervalt.2. Tot en met 31 december 1995 voor Spanje en Portugal, en tot en
met 31 december 1998 voor Griekenland, geldt de volgende overgangs-regeling voor overeenkomsten waarbij een van deze Lid-Staten de Lid-Staat van de verbintenis is:
a) in afwijking van artikel 8, lid 3, van Richtlijn 79/267/EEG, en de
artikelen 29 en 39 van deze richtlijn, kunnen de bevoegde autoriteiten
van deze Lid-Staten eisen dat de algemene en bijzondere voor-waarden van de verzekeringspolissen worden meegedeeld alvorensdeze polissen in omloop worden gebracht;
b) het bedrag van de technische voorzieningen in verband met de in dit
artikel bedoelde overeenkomsten wordt onder toezicht van de
betrokken Lid-Staat vastgesteld volgens de regels die door die Lid-Staat zijn bepaald of, bij ontstentenis daarvan, volgens de overeen-komstig de bepalingen van deze richtlijn op zijn grondgebiedgevestigde praktijken. De dekking van die voorzieningen door
gelijkwaardige en congruente activa en de lokalisatie van die activa
vinden onder toezicht van die Lid-Staat plaats volgens de regels ofpraktijken die in die Lid-Staat overeenkomstig de bepalingen vandeze richtlijn zijn tot stand gekomen.
TITEL VI
SLOTBEPALINGEN
Artikel 47
1. De technische aanpassingen die op de hierna genoemde punten in
Richtlijn 79/267/EEG, Richtlijn 90/619/EEG en deze richtlijn moetenworden aangebracht, worden vastgesteld volgens de procedure van
Richtlijn 91/675/EEG:
— uitbreiding van de lijst van rechtsvormen in artikel 8, lid 1, onder a),
van Richtlijn 79/267/EEG;
— wijziging van de in de bijlage van Richtlijn 79/267/EEG opgenomen
lijst of aanpassing van de terminologie van die lijst, om met deontwikkelingen op de verzekeringsmarkt rekening te houden;
— verduidelijking van de in artikel 18 van Richtlijn 79/267/EEG
opgesomde bestanddelen van de solvabiliteitsmarge, om met deschepping van nieuwe financiële instrumenten rekening te houden;
— wijziging van het in artikel 20, lid 2, van Richtlijn 79/267/EEG
vastgestelde minimumbedrag van het garantiefonds, om met deeconomische en financiële ontwikkelingen rekening te houden;1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 35
▼B
— wijziging, om met de schepping van nieuwe financiële instrumenten
rekening te houden, van de in artikel 21 van deze richtlijnopgenomen lijst van categorieën van activa die ter dekking van de
technische voorzieningen worden aanvaard en van de in artikel 22
van deze richtlijn vastgestelde voorschriften betreffende de sprei-ding;
— wijziging van de versoepelingen van de congruentieregels, waarin in
bijlage I van deze richtlijn is voorzien, om met de ontwikkeling van
nieuwe instrumenten ter dekking van het valutarisico of devooruitgang bij de Economische en Monetaire Unie rekening tehouden;
— verduidelijking van de definities, om een eenvormige toepassing van
Richtlijn 79/267/EEG en Richtlijn 90/619/EEG en deze richtlijn in
de gehele Gemeenschap te garanderen;.
— de nodige technische aanpassingen van de voorschriften inzake de
vaststelling van de maximumrentepercentages uit hoofde van artikel17 van Richtlijn 79/267/EEG, zoals bij deze richtlijn gewijzigd, met
name om rekening te houden met de vooruitgang bij de Economische
en Monetaire Unie.
Artikel 48
1. De bijkantoren die, overeenkomstig de bepalingen van de Lid-
Staat van vestiging, hun werkzaamheden hebben aangevangen vóór deinwerkingtreding van de toepassingsbepalingen van deze richtlijn,worden geacht onderworpen te zijn geweest aan de procedure vanartikel 10, leden 1 tot en met 5, van Richtlijn 79/267/EEG. Zij vallen
vanaf genoemde inwerkingtreding onder de artikelen 17, 23, 24 en 26
van Richtlijn 79/267/EEG en onder artikel 40 van deze richtlijn.
2. De artikelen 11 en 14 van Richtlijn 90/619/EEG, zoals bij deze
richtlijn gewijzigd, doen geen afbreuk aan de rechten die zijn verkregen
door verzekeringsondernemingen welke vóór de inwerkingtreding van
de toepassingsbepalingen van deze richtlijn werkzaam waren in hetkader van het vrij verrichten van diensten.
Artikel 49
Het volgende artikel 31 bis wordt in Richtlijn 79/267/EEG ingevoegd:
„Artikel 31 bis
1. Elke Lid-Staat verleent, onder de in het nationale recht
vastgestelde voorwaarden, aan de op zijn grondgebied gevestigde
agentschappen en bijkantoren, als bedoeld in deze titel, toestemming
om hun verzekeringsportefeuille geheel of gedeeltelijk over tedragen aan een in dezelfde Lid-Staat gevestigde overnemer, indiende bevoegde autoriteiten van die Lid-Staat, of in voorkomend gevaldie van de in artikel 30 bedoelde Lid-Staat, verklaren, dat de
overnemer, mede gelet op de overdracht, de vereiste solvabiliteits-
marge bezit.
2. Elke Lid-Staat verleent, onder de in het nationale recht
vastgestelde voorwaarden, aan de op zijn grondgebied gevestigdeagentschappen en bijkantoren, als bedoeld in deze titel, toestemmingom hun verzekeringsportefeuille geheel of gedeeltelijk over tedragen aan een verzekeringsonderneming die haar hoofdkantoor in
een andere Lid-Staat heeft, indien de bevoegde autoriteiten van die
Lid-Staat verklaren dat de overnemer, mede gelet op de overdracht,de vereiste solvabiliteitsmarge bezit.
3. Indien een Lid-Staat, onder de in het nationale recht vast-
gestelde voorwaarden, aan de op zijn grondgebied gevestigdeagentschappen en bijkantoren, als bedoeld in deze titel, toestemmingverleent om hun verzekeringsportefeuille geheel of gedeeltelijk over
te dragen aan een op het grondgebied van een andere Lid-Staat
gevestigd agentschap of bijkantoor, als bedoeld in deze titel,overtuigt hij zich ervan dat de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van de overnemer, of in voorkomend geval die van de inartikel 30 bedoelde Lid-Staat, verklaren dat de overnemer, medegelet op de overdracht, de vereiste solvabiliteitsmarge bezit, dat de1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 36
▼B
wetgeving van de Lid-Staat van de overnemer in de mogelijkheid
van een dergelijke overdracht voorziet en dat die Lid-Staat met deoverdracht instemt.
4. In de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde gevallen verleent de Lid-
Staat waar het overdragende agentschap of bijkantoor is gevestigd,toestemming voor de overdracht na de instemming te hebbenverkregen van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van de
verbintenis, wanneer deze niet de Lid-Staat is waar het overdragende
agentschap of bijkantoor is gevestigd.
5. De bevoegde autoriteiten van de geraadpleegde Lid-Staten
delen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst van de
overdragende verzekeringsonderneming hun advies of hun instem-
ming mede binnen drie maanden na ontvangst van het verzoek;indien de geraadpleegde autoriteiten niet binnen die termijn hebbengereageerd, geldt zulks als een gunstig advies of als eenstilzwijgende instemming.
6. De overeenkomstig dit artikel toegestane overdracht wordt in
de Lid-Staat van de verbintenis bekendgemaakt onder de in hetnationale recht vastgestelde voorwaarden. Deze overdracht kan vanrechtswege worden tegengeworpen aan de verzekeringnemers, aande verzekerden en aan allen voor wie uit de overgedragen
overeenkomsten rechten of verplichtingen voortvloeien.
Deze bepaling doet geen afbreuk aan het recht van de Lid-Staten om
de verzekeringnemers de mogelijkheid te bieden de overeenkomstbinnen een bepaalde termijn na de overdracht op te zeggen.”.
Artikel 50
De Lid-Staten dragen er zorg voor dat tegen besluiten ten aanzien van
een verzekeringsonderneming, die worden genomen op grond van
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen welke in overeenstemming
met deze richtlijn zijn vastgesteld, beroep op de rechter openstaat.
Artikel 51
1. De Lid-Staten stellen uiterlijk op 31 december 1993 de nodige
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om aan deze richtlijn tevoldoen en doen deze bepalingen uiterlijk op 1 juli 1994 in werkingtreden. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen vaststellen, wordt in die
bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt ernaar verwezen bij de
officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze
verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de
voornaamste bepalingen van intern recht die zij op het onder dezerichtlijn vallende gebied vaststellen.
Artikel 52
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 37
▼B
BIJLAGE I
CONGRUENTIEREGELS
De valuta waarin de verbintenissen van de verzekeraar opeisbaar zijn, wordt aan
de hand van de volgende regels bepaald:
1. Wanneer de garanties van een overeenkomst in een bepaalde valuta luiden,
worden de verbintenissen van de verzekeraar geacht in die valuta opeisbaar te
zijn.
2. De Lid-Staten kunnen de ondernemingen toestaan tegenover hun technische
voorzieningen, en met name hun wiskundige voorzieningen, geen congruente
activa te stellen indien toepassing van de bovenstaande regels tot gevolg zou
hebben dat de onderneming, om aan het congruentiebeginsel te voldoen, in een
bepaalde valuta activabestanddelen zou moeten aanhouden ten bedrage van ten
hoogste 7 % van de bestaande bestanddelen in andere valuta's.
3. De Lid-Staten behoeven van de ondernemingen niet te eisen dat zij het
congruentiebeginsel toepassen indien de verbintenissen opeisbaar zijn in een
andere valuta dan die van een der Lid-Staten van de Gemeenschap, als de
beleggingen in deze valuta aan regels onderworpen zijn, als voor deze valuta
transferbeperkingen gelden of als zij, om analoge redenen, niet geschikt is tot
dekking van de technische voorzieningen.
4. Het is de ondernemingen toegestaan een bedrag van ten hoogste 20 % van hun
verbintenissen in een welbepaalde valuta niet met congruente activa te dekken.
Wel moet het totaal van de activa, alle valuta's te zamen genomen, ten minste
gelijk zijn aan het totaal van de verbintenissen, alle valuta's te zamen
genomen.
5. Elke Lid-Staat kan bepalen dat, wanneer op grond van de bovenstaande regels
tegenover verbintenissen activa moeten staan die in de valuta van een Lid-
Staat luiden, ook aan deze regel wordt geacht te zijn voldaan als de activa in
ecu luiden.1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 38
▼B
BIJLAGE II
AAN DE VERZEKERINGNEMER TE VERSTREKKEN INLICHTINGEN
De volgende inlichtingen, die hetzij voor de sluiting van de overeenkomst (A)
hetzij gedurende de looptijd ervan (B) aan de verzekeringnemer moeten worden
meegedeeld, moeten duidelijk, nauwkeurig en schriftelijk worden verstrekt in een
officiële taal van de Lid-Staat van de verbintenis.
Deze inlichtingen mogen evenwel ook in een andere taal worden gesteld indien
de verzekeringnemer daarom verzoekt en de wetgeving van de Lid-Staat zulks
toestaat, dan wel indien de verzekeringnemer vrij het toepasselijke recht kan
kiezen.
A.Vóór de sluiting van de overeenkomst
Inlichtingen betreffende de verzekeringsonderneming Inlichtingen betreffende de verbintenis
a.1 Naam of firmanaam, rechtsvorm
a.2 Naam van de Lid-Staat waar het hoofd-
kantoor, en in voorkomend geval, het
agentschap of bijkantoor waarmee de over-
eenkomst zal worden gesloten, is gevestigd
a.3 Adres van het hoofdkantoor en, in voor-
komend geval, van het agentschap of
bijkantoor waarmee de overeenkomst zal
worden geslotena.4 Omschrijving van elke verzekeringsdek-
king en keuzemogelijkheid
a.5 Looptijd van de overeenkomst
a.6 Wijze van beëindiging van de overeen-
komst
a.7 Wijze en duur van betaling van de premies
a.8 Wijze van berekening en toewijzing van
winstdelingen
a.9 Gegevens over de afkoop- en premievrije
waarden en in hoeverre deze zijn gegaran-
deerd
a.10 Inlichtingen over de premies voor iedere
verzekeringsdekking, zowel de hoofddek-
king als de aanvullende dekkingen, indien
zulke inlichtingen dienstig blijken
a.11 Opsomming van de gebruikte referentie-
waarden (rekeneenheden) in
fractieverzekeringen
a.12 Gegevens over de aard van de tegenover
de fractieverzekeringen staande activa
a.13 Wijze van uitoefening van het recht van
opzegging
a.14 Algemene indicatie betreffende de op het
type polis toepasselijke belastingregeling
a.15 Regelingen voor het behandelen van
klachten van verzekeringnemers, verze-
kerden of begunstigden over de
overeenkomst, met inbegrip, in voorko-
mend geval, van het bestaan van een
instantie die belast is met het onderzoeken
van klachten, onverminderd de mogelijk-
heid voor de verzekeringnemer een
gerechtelijke procedure aan te spannen
a.16 Het recht dat op de overeenkomst van
toepassing is, hetzij wanneer de partijen
geen vrijheid van rechtskeuze hebben,
hetzij ten gevolge van de keuze die de
verzekeraar voorstelt als zulks wel het
geval is1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 39
▼B
B.Gedurende de looptijd
Naast de algemene en bijzondere voorwaarden die aan de verzekeringnemer
moeten worden meegedeeld, dienen aan deze laatste ook de onderstaande
inlichtingen te worden verstrekt gedurende de gehele looptijd van de
overeenkomst:
Inlichtingen betreffende de verzekeringsonderneming Inlichtingen betreffende de verbintenis
b.1 Iedere wijziging van de naam of firmanaam,
de rechtsvorm of het adres van het hoofd-
kantoor en, in voorkomend geval, van het
agentschap of bijkantoor waarmede de
overeenkomst is geslotenb.2 Alle inlichtingen betreffende de punten
A.a.4 tot en met A.a.12 in het geval van
aanhangsels bij de overeenkomst of wijzi-
ging van de daarop van toepassing zijnde
wetgeving
b.3 Elk jaar inlichtingen betreffende de situatie
van de winstdeling1992L0096 — NL — 17.11.2000 — 002.001 — 40