1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EG)Nr. 2316/1999 VAN DE COMMISSIE
van 22 oktober 1999
houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG)nr. 1251/1999 van de Raad tot instelling
van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen
(PB L 280 van 30.10.1999, blz. 43)
Gewijzigdbij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EG) nr. 1454/2000 van de Commissie van 3 juli 2000 L 163 28 4.7.2000
►M2Verordening (EG) nr. 1157/2001 van de Commissie van 13 juni 2001 L 157 8 14.6.2001
►M3Verordening (EG) nr. 2860/2000 van de Commissie van 27 december
2000L 332 63 28.12.2000
►M4Verordening (EG) nr. 556/2001 van de Commissie van 21 maart 2001 L 82 13 22.3.2001
►M5Verordening (EG) nr. 327/2002 van de Commissie van 21 februari 2002 L 51 14 22.2.2002
Gerectificeerdbij:
►C1Rectificatie PB L 328 van 23.12.2000, blz. 55 (2316/1999)
▼B
VERORDENING (EG)Nr. 2316/1999 VAN DE COMMISSIE
van 22 oktober 1999
houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG)nr. 1251/
1999 van de Raad tot instelling van een steunregeling voor
producenten van bepaalde akkerbouwgewassen
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Verordening (EG) nr. 1251/1999 van de Raad van 17 mei 1999
tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaaldeakkerbouwgewassen(
1), en met name op artikel 9,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)Verordening (EG) nr. 1251/1999 is in de plaats gekomen van de
steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwge-wassen die bij Verordening (EEG) nr. 1765/92 van de Raad(
2),
laatstelijk gewijzigdbij Verord ening (EG) nr. 1624/98(3), is
ingevoerd. Als gevolg van de met de nieuwe regeling verbonden
wijzigingen en in het licht van de opgedane ervaring is hetdienstig de uitvoeringsbepalingen van de regeling inzake deareaalbetalingen te harmoniseren en, zo mogelijk, te vereenvou-digen. Derhalve dient duidelijkheidshalve te worden overgegaan
tot een algehele omwerking van alle specifieke verordeningen
waarin eerst de verschillende aspecten van deze regeling warengeregeld, te weten de verordeningen van de Commissie (EEG) nr.2467/92(
4), laatstelijk gewijzigdbij Verord ening (EEG) nr. 3738/
92(5), (EEG) nr. 2836/93(6), laatstelijk gewijzigdbij Verord ening
(EG) nr. 1503/97(7), (EG) nr. 762/94(8), laatstelijk gewijzigdbij
Verordening (EG) nr. 1981/98(9), (EG) nr. 1098/94(10), laatstelijk
gewijzigdbij Verord ening (EG) nr. 1945/1999(11), (EG) nr. 1237/
95(12), laatstelijk gewijzigdbij Verord ening (EG) nr. 2017/97(13),
(EG) nr. 658/96(14), laatstelijk gewijzigdbij Verord ening (EG) nr.
610/1999(15) en (EG) nr. 1577/98(16) en dienen de bepalingen van
deze verordeningen in één enkele tekst te worden samengebracht.
(2)De toekenning van de in Verordening (EG) nr. 1251/1999
bedoelde areaalbetalingen moet tot bepaalde, nader vast te stellen
oppervlakten worden beperkt. Bepaald moet worden dat voor een
perceel bouwlandper verkoopseizoen slechts één areaalbetalingmag worden aangevraagd. Een perceel bouwland waarvooringevolge een andere gemeenschappelijke marktordening opper-vlaktesteun wordt aangevraagd, kan in hetzelfde verkoopseizoenniet voor een areaalbetaling in aanmerking komen. De areaalbe-
talingen kunnen worden toegekend voor teelten waarvoor uit
hoofde van een programma in het kader van het structuur- ofmilieubeleid van de Gemeenschap steun wordt toegekend.
(3)In artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1251/1999 is bepaald welkegronden voor areaalbetalingen in aanmerking komen. Voorts is indat artikel bepaald in welke gevallen onder toezicht van de1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 2
(1) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 1.
(2) PB L 181 van 1.7.1992, blz. 12.
(3) PB L 210 van 28.7.1998, blz. 3.
(4) PB L 246 van 27.8.1992, blz. 11.
(5) PB L 380 van 24.12.1992, blz. 24.
(6) PB L 260 van 19.10.1993, blz. 3.
(7) PB L 202 van 30.7.1997, blz. 48.
(8) PB L 90 van 7.4.1994, blz. 8.
(9) PB L 256 van 19.9.1998, blz. 8.
(10) PB L 121 van 12.5.1994, blz. 12.
(11) PB L 241 van 11.9.1999, blz. 14.
(12) PB L 121 van 1.6.1995, blz. 29.
(13) PB L 284 van 16.10.1997, blz. 36.
(14) PB L 91 van 12.4.1996, blz. 46.
(15) PB L 75 van 20.3.1999, blz. 24.
(16) PB L 206 van 23.7.1998, blz. 17.
▼B
lidstaten van die bepaling mag worden afgeweken en dat die
afwijkingen de bij Verordening (EG) nr. 1251/1999 vastgestelderegeling niet mogen uithollen. Om dat te voorkomen, dienen
passende maatregelen te worden genomen om de totale, voor
areaalbetalingen in aanmerking komende oppervlakte op hetbestaande niveau te houden of een aanzienlijke toenemingdaarvan te voorkomen. Daartoe dienen bepaalde meerjarigegewassen in de vruchtwisselingsprogramma's te worden opge-
nomen. Ook kan worden overwogen voor oppervlakten waarvoor
een herstructureringsprogramma wordt uitgevoerd, areaalbeta-lingen toe te kennen. Bepaald moet worden wat onder„herstructurering”, „aanzienlijke areaaltoeneming” en „verplichtevervanging van niet voor de areaalbetaling in aanmerkingkomende grond door grond die wel daarvoor in aanmerking
komt”, dient te worden verstaan.
(4)Voorkomen moet worden dat oppervlakten uitsluitend met het
oog op de areaalbetaling worden ingezaaid. Met name voor
oliehoudende zaden, eiwithoudende gewassen, lijnzaad en
durumtarwe moeten bepaalde voorwaarden inzake inzaai enverzorging van de gewassen worden vastgesteld. Om met deverscheidenheid van de landbouwtechnieken in de Gemeenschaprekening te houden, dienen de plaatselijke normen in acht teworden genomen.
(5)Met het oog op voortzetting van het op kwaliteitsverbeteringgerichte beleid van de Gemeenschap mag het recht op deareaalbetaling voor kool- en raapzaad slechts gelden wanneer de
aanvragers zaaizaad van bepaalde rassen en van bepaalde
kwaliteiten hebben gebruikt. Voor de bepaling van de voor debetaling in aanmerking komende rassen dient ter wille van decoherentie, de vereenvoudiging en een goed beheer naar degemeenschappelijke rassenlijst voor landbouwgewassen, vastge-steldbij Richtlijn 70/457/EEG van d e Raad (
1), laatstelijk
gewijzigdbij Richtlijn 98/96/EG(2), te worden verwezen; ter
wille van de duidelijkheid en continuïteit blijft echter voor hetverkoopseizoen 2000/2001 de verwijzing naar de onder de vorigeregeling voor de betaling in aanmerking komende rassen noggehandhaafd. De communautaire normen inzake het glucosino-
laat- en het erucazuurgehalte van kool- en raapzaadd ienen te
worden verduidelijkt en aangegeven moet worden aan de handvan welke tests deze gehaltes van zaadmonsters moeten wordenbepaald. De regeling voor mengsels van kool- en raapzaadrassenen voor bepaalde andere categorieën zaaizaad van kool- enraapzaad behoeft verduidelijking. Voorts dient nader te worden
bepaald welke zonnebloemzaadrassen als rassen voor de teelt van
zonnebloempitten voor menselijke consumptie moeten wordenbeschouwd.
(6)Lidstaten waar maïs geen traditioneel gewas is, mogen eenbasisareaal voor kuilgras vaststellen; het begrip „kuilgras” dientdaarom te worden gedefinieerd.
(7)De normen voor niet-bittere lupinen dienen te worden gespeci-
ficeerd en vastgesteld moet worden aan de hand van welke tests
wordt bepaald of een monster van niet-bittere danwel van bitterelupinen afkomstig is.
(8)Bij Verordening (EG) nr. 1251/1999 is bepaald dat de in artikel 5van die verordening bedoelde toeslag op de areaalbetaling binneneen gegarandeerd maximumareaal voor elke betrokken lidstaataan de in de traditionele productiegebieden gevestigde produ-centen wordt toegekend. Dit gegarandeerde maximumareaal magover productieregio's worden verdeeld. Om versnippering van de
productiegebieden te voorkomen en om bij eventuele toepassing
van sancties wegens overschrijding het evenredigheidsbeginsel tekunnen toepassen, dient voor de omvang van deze gebieden een1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 3
(1) PB L 225 van 12.10.1970, blz. 1.
(2) PB L 25 van 1.2.1999, blz. 27.
▼B
„de minimis”-regel te worden vastgesteld. Aan sommige lidstaten
zijn buiten de traditionele productiegebieden arealen toegekenddie voor specifieke steun voor durumtarwe in aanmerking komen.
Derhalve dienen de gebieden van de lidstaat te worden bepaald
waarvoor dit geldt. In Verordening (EG) nr. 1251/1999 is bepaalddat gecertificeerd zaad van durumtarwe moet worden gebruikt.Specifieke maatregelen dienen te worden genomen om tewaarborgen dat dit gebeurt. Een minimumhoeveelheid dient te
worden vastgesteld en voor het bereiken van die hoeveelheid
moet een overgangsperiode worden bepaald om voorzienings-problemen op en verstoring van de markt voor gecertificeerd zaadte voorkomen. Gezien de agronomische verschillen tussen delidstaten en tussen de regio's binnen de lidstaten, dienen devaststelling van die hoeveelheid en het nemen van eventuele
overgangsmaatregelen aan de betrokken lidstaten te worden
overgelaten.
(9)Verordening (EG) nr. 1251/1999 voorziet onder meer in de
toekenning van areaalbetalingen binnen de grenzen van regionale
basisarealen. Met het oog op de vereiste doorzichtigheid van deregeling enerzijds en een harmonieus beheer van deze arealenanderzijds, dient voor elke lidstaat het aantal voor de areaalbeta-ling in aanmerking komende hectaren en de verdeling daarvan teworden bepaald.
(10)In artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1251/1999 is bepaald dat inde regioplannen tussen bevloeide en niet-bevloeide oppervlaktenkan worden gedifferentieerd. Het begrip „bevloeiing” dient teworden gedefinieerd. Ook kan een afzonderlijk basisareaal voor
maïs worden vastgesteld. In bepaalde lidstaten kan dit areaal
hoofdzakelijk uit kuilmaïs bestaan. De opbrengst van kuilmaïs,gezien de aard van het product, wordt niet in ton per hectareuitgedrukt. Daarom dient de in dat geval geldende opbrengst teworden bepaald. De lidstaten moet de mogelijkheid worden
gelaten de voor kuilmaïs toe te passen opbrengst in verhouding tot
die van vergelijkbare akkerbouwgewassen in de betrokken regiote bepalen.
(11)Bepaald moet worden welke oppervlakten voor de vaststelling
van het percentage van een eventuele overschrijding van het
basisareaal moeten worden meegerekend en welke bepalingenvoor de vaststelling van dat percentage gelden. Wanneer voormaïs, bevloeide oppervlakten of kuilgras aparte basisarealenworden vastgesteld, moeten specifieke bepalingen worden vast-gesteld betreffende de voor de berekening van het percentage van
een eventuele overschrijding van het betrokken basisareaal in
aanmerking te nemen oppervlakten. De bepalingen voor devaststelling van het percentage van een eventuele overschrijdingvan het basisareaal moeten steeds garanderen dat dit areaal in achtwordt genomen. Ook dient te worden bepaald op welke wijze de
eventuele overschrijding van de gegarandeerde maximumarealen
voor durumtarwe wordt berekend.
(12)Om te voorkomen dat ingewikkelde regioplannen tot aanzienlijkhogere reële opbrengsten leiden dan de referentieopbrengsten, is
in Verordening (EG) nr. 1251/1999 bepaald dat de areaalbe-
talingen in het volgende verkoopseizoen worden verminderd inevenredigheid met de overschrijding van de gemiddeldeopbrengst volgens de regioplannen. De voor de berekening vande eventuele overschrijding van de referentieopbrengsten beno-
digde gegevens moeten tijdig beschikbaar zijn. De voor de
vaststelling van deze overschrijdingen te volgen werkwijze dientte worden bepaald en met name dienen de referentieopbrengstente worden vastgesteld die uit de volgens de criteria van artikel 3van Verordening (EG) nr. 1251/1999 opgestelde regioplannenresulteren.
(13)De in artikel 2 van Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoeldeareaalbetalingen worden slechts toegekend aan producenten dieeen deel van hun bedrijfsoppervlakte braakleggen. Om tewaarborgen dat braaklegging tot een beter marktevenwicht1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 4
▼B
bijdraagt, dienen zodanige uitvoeringsbepalingen te worden
vastgesteld dat een doeltreffende regeling tot stand komt diecoherent is met de totaliteit van de bij Verordening (EG) nr. 1251/
1999 ingevoerde regeling. Daartoe dient, zonder andere opper-
vlakten dan die genoemd in artikel 7 van Verordening (EG) nr.1251/1999 definitief van de regeling uit te sluiten, te wordenbepaald dat de in het kader van de braaklegging in aanmerkinggenomen oppervlakten vergelijkbaar moeten zijn met die welke
voor de berekening van het regionale basisareaal in aanmerking
worden genomen. Ook kan het tot de doeltreffendheid van deregeling bijdragen te bepalen dat aaneengesloten oppervlaktenmet een bepaalde minimumgrootte mogen worden braakgelegd.Eveneens dienen bepalingen te worden vastgesteld met betrek-king tot de bescherming van het milieu, de verzorging en het
gebruik van de braakgelegde grond. In Verordening (EG) nr.
1251/1999 is bepaald dat producenten die een betalingsaanvraagvoor een kleinere oppervlakte dan die welke nodig is om 92 tongranen te produceren, indienen, vrijgesteld zijn van de braakleg-gingsverplichting. De methode voor deberekening in verband met
de betrokken productielimiet van 92 ton granen dient te worden
gepreciseerd. Duidelijkheidshalve dienen bepalingen te wordenvastgesteldvoor het geval d e braakleggingsverplichting nietwordt nagekomen.
(14)De minimumperiode waarvoor de grond moet worden braak-gelegd, moet gelijk zijn aan een tijdsbestek dat overeenkomt metde vegetatiecyclus van de in Verordening (EG) nr. 1251/1999bedoelde akkerbouwgewassen. Evenwel dient, om met bepaalde
specifieke factoren rekening te kunnen houden, te worden
voorzien in de mogelijkheid de uit productie genomen grond tegebruiken nog vóór de minimumbraakleggingsperiode afloopt.
(15)Het is dienstig een regeling in te stellen waarbij landbouwbe-drijfshoofden die zich ertoe verbinden bepaalde oppervlaktenvoor een tijdvak van niet meer dan vijf verkoopseizoenen braak teleggen, een minimumbedrag wordt gegarandeerd. Het is dienstig
de in het kader van deze regeling geldende aanpassingen en
sancties te bepalen.
(16)Op grond van Verordening (EEG) nr. 3653/90 van de Raad van11 december 1990 houdende overgangsbepalingen inzake degemeenschappelijke marktordening voor granen en rijst voorPortugal(
1), laatstelijk gewijzigdbij Verord ening (EG) nr. 1664/
95 van de Commissie(2), wordt gedurende een overgangsperiode
in Portugal voor bepaalde granen rechtstreekse steun per hectare
toegekend. Op grond van artikel 6, lid 4, van Verordening (EG)
nr. 1251/1999 mag deze steun slechts voor de berekening van debetaling voor braaklegging in aanmerking worden genomen.
(17)Op grondvan artikel 8, lid2, van Verord ening (EG) nr. 1251/1999 moeten de producenten hun granen, oliehoudende zaden eneiwithoudende gewassen uiterlijk op 31 mei hebben ingezaaid. Inbepaalde gevallen komt het wegens de klimatologische omstan-
digheden voor, dat de inzaai tot na 31 mei wordt uitgesteld. Het is
daarom dienstig voor bepaalde gewassen en bepaalde gebieden deuiterste termijn voor de inzaai en voor het indienen van deaanvragen te verlengen. De verlengde termijnen mogen aan dedoeltreffendheid van de steunregeling geen afbreuk doen enmogen de bij Verordening (EEG) m.3508/92 van de Raad(
3),
laatstelijk gewijzigdbij Verord ening (EG) nr. 1036/1999(4),
ingestelde controleregeling niet uithollen.
(18)Opdat zij de verwerkende industrie gedurende de gehelecampagne regelmatig van suikermaïs kunnen voorzien, moet deproducenten worden toegestaan de inzaai over een langere1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 5
(1) PB L 362 van 27.12.1990, blz. 28.
(2) PB L 158 van 8.7.1995, blz. 13.
(3) PB L 355 van 5.12.1992, blz. 1.
(4) PB L 127 van 21.5.1999, blz. 4.
▼B
periode te spreiden. Het is dan ook dienstig 15 juni als uiterste
datum voor de inzaai van suikermaïs vast te stellen.
(19)In artikel 10, lid7, van Verord ening (EG) nr. 1251/1999 isbepaald dat de lidstaten waar het nationale referentieareaalaanzienlijk dreigt te worden overschreden, een maximum kunnen
vaststellen voor het areaal waarvoor de individuele producenten
de specifieke areaalbetaling voor oliehoudende zaden kunnenaanvragen. Dit maximum moet worden vastgesteld aan de handvan objectieve criteria en moet worden uitgedrukt als eenpercentage van het in aanmerking komende areaal van de
producent. Dit maximum kan naar gelang van de regionale
basisarealen worden gedifferentieerd en moet de producentenvóór een vastgestelde datum en vóór het begin van de inzaai vanoliehoudende zaden worden meegedeeld. Wanneer een producentde specifieke areaalbetaling voor oliehoudende zaden voor eengrotere oppervlakte dan het maximum aanvraagt, moet de
betrokken oppervlakte van zijn aanvraag niet in aanmerking
worden genomen. Het kan voorkomen dat de oppervlaktewaarvoor de producent een betaling voor braaklegging kankrijgen, dienovereenkomstig moet worden verlaagd.
(20)Ter wille van een goede uitvoering van de areaalbetalingen vooreen verkoopseizoen is een statistisch volgen van de toepassingvan de regeling inzake areaalbetalingen in het betrokken
verkoopseizoen volstrekt noodzakelijk. Met het oog op de
begrotingsramingen op het niveau van de Gemeenschap moetenuiterlijk op 15 september van het lopende verkoopseizoenvoorlopige gegevens beschikbaar zijn. Ook dient de datum teworden bepaald waarop het definitieve percentage van deeventuele overschrijding moet worden meegedeeld. De gegevens
waarop de berekeningen van de percentages van de eventuele
overschrijdingen van de basisarealen en van de gegarandeerdemaximumarealen voor durumtarwe en van de eventuele verdelingdaarvan over subbasisarealen of regio's moeten tijdig beschikbaarzijn.
(21)De bij Verordening (EG) nr. 1251/1999 ingevoerde regelingwordt met ingang van het verkoopseizoen 2000/2001 vantoepassing. Om de betrokken producenten in staat te stellen met
kennis van zaken en met inachtneming van de uitvoerings-
bepalingen van de nieuwe regeling de inzaai en de eventuelebraaklegging voor dat verkoopseizoen te doen en de aanvraagvoor de areaalbetaling voor dat verkoopseizoen in te zenden,dienen de bepalingen van de onderhavige verordening in werking
te treden zodra zij in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen worden bekendgemaakt.
(22)Het comité van beheer voor granen heeft geen advies uitgebracht
binnen de door zijn voorzitter vastgestelde termijn,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
Recht op areaalbetalingen
AFDELING 1
Algemene bepalingen
Artikel 1
1. De in Verordening (EEG) nr. 1251/1999 bedoelde areaalbetalingen
worden onder de in de onderhavige verordening bepaalde voorwaardentoegekend.
2. Voor eenzelfde perceel bouwland mag per verkoopseizoen niet
meer dan één aanvraag voor een areaalbetaling worden ingediend.
3. Bouwland waarvoor in hetzelfde verkoopseizoen voor andere dan
de in Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde akkerbouwgewassen1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 6
▼B
oppervlaktesteun wordt aangevraagd in het kader van een regeling die
op grond van artikel 1, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad(
1) wordt gefinancierd, komt niet voor de areaalbeta-
ling in aanmerking.
Artikel 2
1. Voor de toepassing van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1251/
1999 gelden voor de begrippen „blijvend grasland”, „blijvende teelten”,„meerjarige gewassen” en „herstructureringsprogramma” de in bijlage Iopgenomen definities.
2. Oppervlakten waarvoor steun is verleendin het kad er van een van
de steunregelingen als bedoeld in titel I van Verordening (EEG) nr.2328/91 van de Raad(
2) of in Verordening (EEG) nr. 3766/91 van de
Raad(3) of die, in het geval van Finland en Zweden, op grond van een
nationale braakleggingsregeling zijn braakgelegd, komen voor areaal-
betalingen in aanmerking.
3. De door de lidstaten in het kader van een herstructurerings-
programma voor het eerst in aanmerking genomen oppervlakten mogenten hoogste 5 % groter zijn dan die welke in het kader van datzelfdeprogramma voor het eerst worden uitgesloten. Bij de bepaling van detoeneming van de oppervlakten worden evenwel buiten beschouwing
gelaten:
a) 2 500 ha grond in de nieuwe Duitse deelstaten die in de periode van 1
januari tot en met 30 juni 1992 in de herstructurering vanlandbouwgrond was begrepen en die met het oog op de oogst van1993 met akkerbouwgewassen was bebouwd;
b) het resterende gedeelte van de gronden waarvoor vóór 31 december
1991 op grond van de Verordeningen (EEG) nr. 1442/88(
4) en (EEG)
nr. 2239/86(5) van de Raad rooiprogramma's voor wijngaarden voor
het wijnoogstjaar 1991/1992 waren goedgekeurd en waarvoor de
rooimaatregelen binnen de in die verordeningen gestelde termijnenzijn uitgevoerd.
4. De lidstaten mogen op grond van artikel 7, derde alinea, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999 hun totale, voor areaalbetalingen inaanmerking komende areaal noch tijdelijk, noch definitief met meer dan
0,1 % van hun totale basisareaal verhogen.
De lidstaten verstrekken de Commissie jaarlijks een lijst van de op
grond van artikel 7, derde alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/1999toegekende vergunningen, met vermelding van het aantal bedrijfs-hoofden, de betrokken oppervlakten en de redengeving.
In bijzondere, naar behoren met redenen omklede gevallen, kan het in de
eerste alinea bedoelde maximum worden herzien volgens de procedurevan artikel 23 van Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad(
6).
5. De in artikel 7, vierde alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/1999
bedoelde gevallen zijn die waarin een producent relevante en objectieve
redenen kan aanvoeren om binnen zijn bedrijf voor areaalbetaling in
aanmerking komende grond door tot dan niet daarvoor in aanmerkingkomende grond te vervangen, voorzover de lidstaat zich ervan heeftvergewist dat er geen andere geldige reden is die tegen die vervangingpleit, met name wat de risico's voor het milieu betreft. In geen geval magde vervanging tot toeneming leiden van de totale, voor areaalbetalingen
in aanmerking komende oppervlakte bouwland van het bedrijf. De
lidstaten stellen een regeling in, die in voorafgaande melding engoedkeuring van dergelijke vervangingen voorziet.1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 7
(1) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 103.
(2) PB L 218 van 6.8.1991, blz. 1.
(3) PB L 356 van 24.12.1991, blz. 17.
(4) PB L 132 van 28.5.1988, blz. 3.
(5) PB L 196 van 18.7.1986, blz. 1.
(6) PB L 181 van 1.7.1992, blz. 21.
▼B
De lidstaten leggen de Commissie elk jaar, uiterlijk op 31 mei, een plan
voor met de lijst van de criteria die voor de goedkeuring van devervangingen zijn gehanteerd en het bewijs dat door de vervangingen
het totale, voor de areaalbetalingen in aanmerking komende areaal niet
is toegenomen.
Artikel 3
1. De areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen worden uitsluitend
toegekendvoor oppervlakten:
a) die gelegen zijn in regio's die door de lidstaat uit klimatologisch en
agronomisch oogpunt voor de teelt van akkerbouwgewassen geschiktzijn verklaard. De lidstaten kunnen bepalen dat een regio niet voor deteelt van bepaalde akkerbouwgewassen geschikt is;
b) die volledig zijn ingezaaid volgens de plaatselijke normen. Wanneer
granen gemengd met oliehoudende zaden of eiwithoudendegewassen, of oliehoudende zaden gemengd met eiwithoudendegewassen worden ingezaaid, geldt de laagste areaalbetaling;
c) waarop het akkerbouwgewas in normale groeiomstandigheden en
volgens de plaatselijke normen in stand wordt gehouden tot tenminste het begin van de bloei.
Bij de teelt van oliehoudende zaden, eiwithoudende gewassen,
lijnzaad, vezelvlas en durumtarwe moet het gewas eveneens innormale groeiomstandigheden en volgens de plaatselijke normen instand worden gehouden, en wel ten minste tot en met 30 juni vóór hetbetrokken verkoopseizoen, tenzij het gewas vóór die datum volledigrijp wordt geoogst. Eiwithoudende gewassen mogen pas na het
melkrijpheidsstadium worden geoogst.
Om de in artikel 5 bis, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1251/1999
bedoelde controles mogelijk te maken, moet vezelhennep in normale
groeiomstandigheden en volgens de plaatselijke normen in stand
worden gehouden, en wel ten minste tot tien dagen na het einde vande bloei. De lidstaat mag evenwel toestaan dat vezelhennep na hetbegin van de bloei, maar vóór het verstrijken van de periode van tiendagen na het einde van de bloei wordt geoogst wanneer de
controleurs voor elk betrokken perceel de representatieve delen
aangeven die volgens de voorschriften van bijlage XIII tot tien dagenna het einde van de bloei in stand moeten worden gehouden met hetoog op de controle;
d) waarvoor een aanvraag voor ten minste 0,3 ha is ingediend en
waarvan elk perceel bouwlandten minste d e minimumoppervlakte
heeft die de lidstaat voor de betrokken regio heeft vastgesteld.
1 bis In afwijking van het bepaalde in lid 1, onder c), blijven volledig
ingezaaide oppervlakten waarvan het volgens de plaatselijke normen
verzorgde gewas als gevolg van door de lidstaten erkende buitengewone
weersomstandigheden niet de in het genoemde lid voor de verschillendesoorten gewassen vermelde tijdstippen haalt, in aanmerking komen voorde areaalbetaling op voorwaarde dat de betrokken oppervlakten tot debedoelde tijdstippen niet opnieuw zijn gebruikt.
2. Wanneer de voor areaalbetaling in aanmerking komende opper-
vlakten van een producent in verscheidene productieregio's liggen, is deligging van elke oppervlakte waarop de aanvraag betrekking heeft,
bepalend voor het bedrag dat voor die oppervlakte wordt uitbetaald.
3. Lidstaten die een aparte behandeling voor maïs toepassen in regio's
waar maïs vooral voor inkuiling wordt geteeld, mogen voor alleoppervlakten met maïs in de betrokken regio de opbrengst van eenvoedergraansoort in die regio toepassen.1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 8
▼M5
▼B
▼M2
▼B
▼B
AFDELING 2
Specifieke bepalingen voor bepaalde akkerbouwgewassen
Artikel 4
1. De lidstaten voeren voor kool- en raapzaad een kwaliteitsverbete-
ringsbeleid door voor slechts die oppervlakten areaalbetalingen toe te
kennen die zijn ingezaaid met „dubbel nul” (00)-rassen die vóór de
betaling voor de bij Richtlijn 70/457/EEG vastgestelde gemeenschap-pelijke lijst voor landbouwgewassen zijn gemeld en daarin zijnopgenomen. „Dubbel nul”-rassen zijn rassen die zaden opleveren meteen glucosinolaatgehalte van ten hoogste 25 µmol per gram zaadbij een
vochtgehalte van 9 %, bepaaldvolgens EN ISO-method e 9167-1: 1995,
en met een erucazuurgehalte van ten hoogste 2 % van het totale gehalte
aan vetzuren, bepaaldvolgens EN ISO-method e 5508: 1995.
2. In afwijking van het bepaalde in lid 1 mogen de lidstaten de
areaalbetalingen voor met kool- en raapzaadingezaaid e oppervlakten
ook voor een of meer van de volgende categorieën zaaizaad toekennen:
a) gecertificeerdzaaizaadvan „00”-mengsels van rassen waarvan d e
componenten, in voorkomend geval met de vermelding „00”, voor degemeenschappelijke lijst voor landbouwgewassen zijn gemeld en
daarin zijn opgenomen;
b) zaaizaad dat afkomstig is van de oogst van een gewas dat op
hetzelfde bedrijf is geteeld met gecertificeerd zaaizaad van een „00”-ras;
c) zaaizaad van rassen die vóór de inzaai voor inspectie en controle zijn
geregistreerdvoor d e teelt van een gewas waarvan het zaadbestemdis om te worden gebruikt als kwekerszaad, prebasiszaad, basiszaad ofgecertificeerd zaaizaad, dan wel voor onderzoek of voor proefdoel-einden om te bepalen of het ras als „00”-ras in de rassenlijst van een
lidstaat en vervolgens in de gemeenschappelijke lijst voor land-
bouwgewassen kan worden toegevoegd;
d) gecertificeerd zaaizaad van de rassen „Bienvenu” en „Jet Neuf”
waarvoor vóór de inzaai tussen de producent en een koper die daartoe
uitdrukkelijk door de bevoegde instantie van de lidstaat is erkend,een teeltcontract is gesloten met het oog op de productie van zaadwaaruit een voor specifieke voedingsdoeleinden bestemde olie zalworden geproduceerd;
e) zaaizaadvan rassen met een erucazuurgehalte van meer d an 40 %
van het totale gehalte aan vetzuren, waarvoor, vóór de inzaai, met een
erkende eerste koper een teeltcontract is gesloten met het oog op de
productie van zaad dat bestemd is voor een gespecificeerd gebruikvoor andere dan voedingsdoeleinden of om te worden gebruikt voorde teelt van zaad voor de productie van dergelijk zaad.
4. Voor het verkoopseizoen 2000/2001 komen de oppervlakten diemet gecertificeerd zaaizaad van de in bijlage II bij Verordening (EG) nr.658/96 vermelde rassen en mengsels van rassen zijn ingezaaid ook voor
de areaalbetaling in aanmerking.
5. Voor de toepassing van het bepaalde in artikel 10, lid 9, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999 worden de in bijlage II vermelde rassenals rassen voor de productie van zonnebloempitten voor menselijkeconsumptie beschouwd.
Artikel 5
Onder „niet-bittere lupinen” worden verstaan lupinerassen waarvan het
zaad niet meer dan 5 % bittere zaden bevat. Het gehalte aan bitterezaden wordt volgens de in bijlage III vermelde test berekend.1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 9
▼M5
▼B
▼M5
▼B
▼B
Artikel 6
1. In het kader van artikel 5, eerste alinea, van Verordening (EG) nr.
1251/1999 ontvangen de producenten van durumtarwe in de in bijlage II
bij die verordening genoemde gebieden de toeslag op de areaalbetaling
ten hoogste voor het aantal hectaren van het in bijlage III bij dieverordening vastgestelde maximumareaal.
Voor de toepassing van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1251/1999
bestaat Pannonië in Oostenrijk uit de in bijlage IV bij de onderhavigeverordening genoemde gebieden.
2. In geval van verdeling van het gegarandeerde maximumareaal over
de in artikel 5, derde alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/1999
bedoelde productiegebieden en -regio's:
a) kunnen de betrokken lidstaten, wanneer de oppervlakte van een
productiegebied kleiner is dan 500 ha, dit productiegebied bij eenaangrenzendprod uctiegebiedvoegen;
b) kan Italië rekening houden met de traditioneel met durumtarwe
beteelde oppervlakten die in de periode van 1993 tot en met 1997voor vijfjarige braaklegging zijn bestemd;
c) delen de betrokken lidstaten aan de producenten en aan de
Commissie uiterlijk op 15 september van het verkoopseizoen dat
voorafgaat aan dat waarvoor de areaalbetaling wordt aangevraagd, deverdeling van het gegarandeerde maximumareaal mee.
3. Het in artikel 5, vierde alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/
1999 vastgestelde specifieke steunbedrag wordt in de in bijlage V bijdeze verordening genoemde gebieden, tot het aantal hectaren dat is
vermeldin bijlage IV bij Verord ening (EG) nr. 1251/1999, toegekend
voor elk perceel dat voor de in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde areaalbetaling voor akkerbouwgewassen in aanmerkingkomt en met durumtarwe is ingezaaid.
4. Met het oog op de toekenning van de in de leden 1 en 3 bedoelde
steunbedragen voor durumtarwe moet de in artikel 4 van Verordening
(EEG) nr. 3887/92 van de Commissie(
1) bedoelde steunaanvraag
„oppervlakten” alle gegevens bevatten aan de hand waarvan de metdurumtarwe ingezaaide percelen kunnen worden geïdentificeerd envergezeldgaan van het bewijs d at gecertificeerdzaadis gebruikt.
Steun voor durumtarwe mag slechts worden aangevraagd indien:
a) een areaalbetaling wordt aangevraagd voor eenzelfde aantal hectaren
durumtarwe;
b) zaadis gebruikt d at is gecertificeerdovereenkomstig Richtlijn 66/
402/EEG van de Raad(
2).
5. De lidstaten stellen aan de hand van de gebruikelijke agronomische
praktijken in de betrokken lidstaat de minimaal te gebruiken hoeveelheid
gecertificeerdzaadvast.
Deze hoeveelheid mag worden bereikt in de overgangsperiode van
maximaal drie jaar die op 1 juli 1998 is begonnen, overeenkomstig despecifieke maatregelen die door de lidstaten uiterlijk op 30 juni 1998 aande Commissie zijn meegedeeld.
Wanneer een verschil wordt vastgesteld tussen de door de lidstaat
vastgestelde minimumhoeveelheid gecertificeerd zaaizaad en de werke-
lijk gebruikte hoeveelheid, wordt de oppervlakte berekend door de totalehoeveelheid gecertificeerd zaaizaad waarvoor de producent het bewijslevert dat hij het gebruikt heeft, te delen door de minimaal te gebruikenhoeveelheid per hectare die de lidstaat voor het gebied van de betrokken
producent heeft vastgesteld. Van deze oppervlakte wordt na toepassing
van de bovengenoemde kortingen uitgegaan voor de berekening van hetrecht op de toeslag of op het specifieke steunbedrag.1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 10
(1) PB L 391 van 31.12.1992, blz. 36.
(2) PB 125 van 11.7.1966, blz. 2309/66.▼M5
▼B
6. De toeslag en het specifieke steunbedrag voor durumtarwe worden
gelijktijdig met de areaalbetaling uitbetaald.
Artikel 7
1. In het kader van artikel 1, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1251/
1999 wordt onder het telen van kuilgras verstaan het inzaaien van een
oppervlakte met hoofdzakelijk grassen en het jaarlijks minstens eenmaal
oogsten van het ongedroogde gras om dat door anaërobe gisting in eengesloten milieu te bewaren. ►
M2Oppervlakten die voor het betrokken
verkoopseizoen zijn gemeld voor de productie van zaaizaad van grassendat wordt gecertificeerd overeenkomstig Richtlijn 66/401/EEG, komenniet in aanmerking voor de areaalbetaling. ◄
2. De bepalingen van deze verordening, met uitzondering van de in
artikel 3, lid 1, vermelde voorwaarde inzake de bloei, zijn voor kuilgrasvan toepassing.
3. De areaalbetalingen voor kuilgras worden toegekend aan produ-
centen in de lidstaten met een in bijlage VI vermeld specifiek areaalvoor kuilgras.
Artikel 7 bis
1. Met het oog op de toepassing van artikel 5 bis, lid 1, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999 wordt de areaalbetaling voor vezelvlasen -hennep slechts uitgekeerdals:
a) uiterlijk op 15 september na de indiening van de in artikel 8, lid 2,
van Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde betalingsaanvraag ofop een door de lidstaat vastgestelde vroegere datum een kopie vanhet contract of van de verbintenis zoals bedoeld in artikel 2,lid 1, vanVerordening (EG) nr. 1673/2000 van de Raad(
1) wordt ingediend, en
b) zaad wordt gebruikt van rassen die op 15 mei vóór het verkoop-
seizoen waarvoor de areaalbetaling wordt aangevraagd, zijn
opgenomen in de lijst van bijlage XII. Voor vezelhennep geldtvoorts dat het zaad gecertificeerd moet zijn overeenkomstig Richtlijn69/208/EEG van de Raad(
2).
2. Met het oog op de controle van het gebruikte vezelvlaszaad en het
gebruikte gecertificeerde vezelhennepzaad moet de in artikel 4 vanVerordening (EEG) nr. 3887/92 bedoelde steunaanvraag „oppervlakten”vergezeld gaan van de op de verpakkingen van het gebruikte zaadaangebrachte officiële etiketten die overeenkomstig Richtlijn 69/208/
EEG, en met name artikel 10, of overeenkomstig op grondvan d ie
richtlijn vastgestelde bepalingen zijn opgesteld, of, voor vezelvlas, vanenig ander document dat door de betrokken lidstaat als gelijkwaardig iserkend, waaronder de in het kader van artikel 14 van die richtlijnafgegeven certificaten. Als de inzaai plaatsvindt na de uiterste datumvoor de indiening van de steunaanvraag „oppervlakten”, moeten de
etiketten of de als gelijkwaardig erkende documenten uiterlijk op 30 juni
na de indiening van de aanvraag worden ingediend.
Met betrekking tot etiketten van zaad van hennep die bestemd is voor de
vezelproductie, kunnen de lidstaten bepalen dat deze etiketten na
overlegging aan de voor de steunaanvragen „oppervlakten” verant-
woordelijke autoriteiten aan de verantwoordelijke landbouwer wordenteruggestuurd ingeval diezelfde etiketten moeten worden voorgelegd aanandere nationale autoriteiten.
3. Met het oog op de toekenning van de areaalbetaling voor
vezelhennep moet in de steunaanvraag „oppervlakten” zoals bedoeld1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 11
(1) PB L 193 van 29.7.2000, blz. 16.
(2) PB L 169 van 10.7.1969, blz. 3.▼M3
▼M3
in artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 3887/92, het volgende worden
vermeld:
a) alle gegevens aan de hand waarvan de met hennep ingezaaide
percelen, uitgesplitst naar gebruikt hennepras, kunnen wordengeïdentificeerd,
b) informatie over de hoeveelheden zaad die zijn gebruikt, uitgedrukt in
kilogram per hectare.
De lidstaten kunnen bepalen welke minimumhoeveelheid zaaizaad
moet worden ingezaaid voor een doelmatige teelt. Zij delen dezeinformatie uiterlijk op 15 mei 2001 aan de Commissie mee.
Artikel 7 ter
1. Met het oog op de toepassing van artikel 5 bis, lid 2, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999 moeten de bevoegde autoriteiten vande lidstaat de in bijlage XIII beschreven methode gebruiken om hettetrahydrocannabinolgehalte van vezelhennep te bepalen voor eenbepaaldpercentage van d e vezelhenneparealen waarvoor betalingsaan-
vragen zijn ingediend.
De lidstaten dienen uiterlijk op 15 november van het betrokken
verkoopseizoen bij de Commissie een verslag in over de geconstateerdeTHC-gehaltes. Voor ieder ras bevat dit verslag met name:
a) voor procedure A, het tijdstip waarop het monster is genomen,
b) het aantal uitgevoerde metingen,
c) de resultaten van deze metingen, uitgesplitst naar THC-gehalte
volgens een schaalverdeling met gradaties van 0,1 %,
d) de op nationaal niveau genomen maatregelen.
Als uit de metingen blijkt dat het THC-gehalte voor een significant
aantal monsters van een bepaaldras hoger ligt d an het in artikel 5 bis,lid1, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 vastgesteldemaximum, kan de Commissie, onverminderd andere maatregelen,volgens de procedure van artikel 23 van Verordening (EEG) nr. 1766/
92 besluiten om tijdens het daaropvolgende verkoopseizoen voor dat ras
procedure B te volgen.
Voor de in bijlage XII, punt 2b, vermelde vezelhenneprassen geldt in het
verkoopseizoen 2002/2003 procedure B in alle lidstaten waar ze wordenverbouwd.
2. De controle van het THC-gehalte voor ten minste 30 % van de
vezelhenneparealen waarvoor betalingsaanvragen zijn ingediend, moetbetrekking hebben op ten minste 30 % van de betrokken aanvragen en
op alle gebruikte zaadrassen.
De lidstaat deelt de Commissie uiterlijk op 15 mei 2001 de toepas-
singsbepalingen en de voorwaarden mee inzake het systeem vanvoorafgaande teeltvergunningen op grond waarvan het minimumpercen-tage van de op THC-gehalte te controleren vezelhenneparealen waarvoor
betalingsaanvragen zijn ingediend, mag worden verlaagd van 30 % tot
20 %. Elke wijziging in deze toepassingsbepalingen of voorwaardenmoet aan de Commissie worden meegedeeld. Als een dergelijk systeemwordt toegepast, moet de controle betrekking hebben op ten minste 20 %van de betrokken aanvragen en op alle gebruikte zaadrassen.
3. De aanvragen om opname van een hennepras in de lijst van bijlage
XII moeten vergezeld gaan van een verslag over de resultaten van deanalyses die volgens procedure B van de in bijlage XIII beschrevenmethode worden uitgevoerd, alsmede van een beschrijvende notitie overhet betrokken ras.1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 12
▼M5
▼M3
▼B
HOOFDSTUK II
Basisarealen en referentieopbrengsten
AFDELING 1
Algemene bepalingen
Artikel 8
De in de artikelen 2 en 3 van Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde
basisarealen worden vastgesteld in bijlage VI.
Artikel 9
1. Wanneer het regioplan overeenkomstig artikel 3, lid3, van
Verordening (EG) nr.1251/1999 tussende opbrengsten van bevloeide envan niet-bevloeide oppervlakten onderscheidt, stellen de lidstaten regelsvast om te bepalen of een oppervlakte voor een verkoopseizoen alsbevloeid wordt beschouwd. In het bijzonder worden vastgesteld:
a) een lijst van akkerbouwgewassen waarvoor een op grondvan d e
opbrengst van bevloeide oppervlakten berekende areaalbetaling kan
worden betaald;
b) de irrigatie-installaties waarover het bedrijfshoofd moet beschikken;
deze installaties moeten in verhouding staan tot de te bevloeien
oppervlakten en moeten de hoeveelheid water kunnen aanvoeren dievoor de normale ontwikkeling van het gewas gedurende de gehelevegetatiecyclus nodig is;
c) de in aanmerking te nemen bevloeiingsperiode.
2. De bepalingen van lid1 zijn niet van toepassing wanneer
bevloeiing een historisch kenmerk is van de percelen, op grond waarvandeze kunnen worden onderscheiden en geregistreerd, zoals de „regadío”-
productiegebieden in Spanje.
AFDELING 2
Areaaloverschrijding
Artikel 10
1. Om te bepalen of het in artikel 2, lid4, van Verord ening (EG) nr.
1251/1999 bedoelde regionale basisareaal is overschreden, houdt de
bevoegde autoriteit van de lidstaat rekening met enerzijds het in bijlageVI vastgestelde regionale basisareaal en anderzijds de som van deoppervlakten waarvoor in de betrokken regio voor elk van de teelten metinbegrip van de desbetreffende verplichte braak gelegde grondaanvragen voor areaalbetalingen zijn ingediend. De vrijwillig braak-
gelegde grond moet worden gerekend bij de oppervlakten, andere dan
bevloeide oppervlakten, andere dan met maïs en/of andere dan metkuilgras beteelde oppervlakte.
2. Bij de berekening van de som van de oppervlakten waarvoor
steunaanvragen zijn ingediend, wordt geen rekening gehouden met
aanvragen of delen van aanvragen die bij de administratieve controle
duidelijk ongegrond blijken.
In voorkomendgeval word t het bij controles ter plaatse overeenkomstig
artikel 6 van Verordening (EEG) nr. 3887/92 vastgestelde werkelijkeareaal in aanmerking genomen.
3. De overeenkomstig lid 2 gecorrigeerde som van de oppervlakten
waarvoor steunaanvragen zijn ingediend, wordt verhoogd met deoppervlakten die met akkerbouwgewassen in de zin van Verordening(EG) nr. 1251/1999 zijn ingezaaid en die de basis zijn voor eensteunaanvraag op grond van Verordening (EG) nr. 1254/1999 van deRaad(
1).1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 13
(1) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 21.
▼B
4. Het percentage van de areaaloverschrijding wordt bepaald volgens
het in bijlage VII vermelde schema.
Artikel 11
1. Om te bepalen of het gegarandeerde maximumareaal voor
durumtarwe waarvoor de toeslag op de areaalbetaling geldt, isoverschreden, houdt de bevoegde autoriteit van de lidstaat rekeningmet het in bijlage III bij Verordening (EG) nr. 1251/1999 vastgesteldegegarandeerde maximumareaal, eventueel verdeeld over productiege-bieden, enerzijds en de som van de oppervlakten waarvoor de toeslag op
de areaalbetaling voor durumtarwe wordt aangevraagd, aangepast
overeenkomstig artikel 10, lid 2, van de onderhavige verordening en,in voorkomendgeval, verlaagdop grondvan artikel 2, lid4, vanVerordening (EG) nr. 1251/1999, anderzijds.
2. De bepalingen van lid1 word en ook toegepast om te bepalen ofhet
gegarandeerde maximumareaal dat is vastgesteld in bijlage IV bijVerordening (EG) nr. 1251/1999 en waarvoor het specifieke steunbedragvoor durumtarwe geldt, is overschreden.
Artikel 12
1. Wanneer een overschrijding van de in de artikelen 10 en 11
bedoelde arealen wordt vastgesteld, bepaalt de lidstaat uiterlijk op 31oktober van het lopende verkoopseizoen tot op twee decimalen hetdefinitieve overschrijdingspercentage.
2. Het aldus bepaalde definitieve percentage wordt gebruikt voor de
berekening van:
a) de evenredige verlaging van het voor areaalbetaling in aanmerking
komende areaal overeenkomstig artikel 2, lid 4, eerste alinea, vanVerordening (EG) nr. 1251/1999;
b) de evenredige verlaging van het voor de toeslag en het specifieke
steunbedrag voor durumtarwe in aanmerking komende areaal na
toepassing van artikel 2, lid4, eerste alinea, van Verord ening (EG)
nr. 1251/1999.
Artikel 13
Voor de toepassing van artikel 2, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1251/
1999 bepalen de lidstaten uiterlijk op 15 september van het verkoop-seizoen waarvoor de areaalbetaling wordt gevraagd, de onderstaande
gegevens en delen zij deze eveneens uiterlijk op deze datum aan de
Commissie mee:
a) het onder te verdelen nationale basisareaal,
b) de door de lidstaat vastgestelde criteria voor de vaststelling van de
subbasisarealen,
c) de subbasisarealen (aantal, benaming en oppervlakte),
d) de bepalingen over de concentratie van de in geval van overschrij-
ding toepasselijke maatregelen.
AFDELING 3
Overschrijding van de referentieopbrengst
Artikel 14
Voor de toepassing van artikel 3, lid 7, van Verordening (EG) nr. 1251/
1999 gelden als overzicht van alle steunaanvragen en van de betrokkenopbrengsten de overzichten die de lidstaten overeenkomstig artikel 26
van de onderhavige verordening toezenden.
Hiervoor gelden als referentieopbrengsten de opbrengsten die in bijlage
VIII bij de onderhavige verordening zijn vastgesteld.1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 14
▼B
Artikel 15
Voor de berekening van de gemiddelde opbrengst in verband met de
steunaanvragen voor een bepaaldverkoopseizoen word t als volgt tewerk gegaan:
a) de betrokken oppervlakten worden in aanmerking genomen nadat in
voorkomend geval de evenredige verlaging volgens artikel 2, lid 4,eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 is toegepast;
b) de oppervlakten oliehoudende zaden die voor de verkoopseizoenen
2000/2001 en 2001/2002 op grondvan d e historische regionaleopbrengst worden betaald, worden in aanmerking genomen aan dehand van de gemiddelde graanopbrengst voor de betrokken regio;
c) de oppervlakten akkerbouwgewassen die met het oog op de premies
voor runderen en schapen als voederareaal zijn aangegeven, worden
aan de hand van de gemiddelde graanopbrengst voor de betrokken
regio bij niet-bevloeide teelt in aanmerking genomen.
Artikel 16
De Commissie vergelijkt elk jaar vóór 31 mei de in de artikelen 14 en 15
van de onderhavige verordening bedoelde gegevens en stelt volgens deprocedure van artikel 23 van Verordening (EEG) nr. 1766/92 de nodigecorrectiecoëfficiënten vast.
Artikel 17
De in artikel 16 bedoelde coëfficiënten gelden voor alle areaalbetalingen
voor het basisareaal van de betrokken lidstaat of productieregio, dochniet voor de toeslag op de areaalbetaling voor durumtarwe en het
specifieke steunbedrag voor durumtarwe.
HOOFDSTUK III
Braaklegging
Artikel 18
Onder „braaklegging” wordt verstaan het uit productie nemen van een
oppervlakte die in aanmerking komt voor areaalbetalingen in de zin van
artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1251/1999.
Artikel 19
1. Overeenkomstig dit hoofdstuk braakgelegde grond moet een
aaneengesloten oppervlakte van ten minste 0,3 ha beslaan en ten minste
20 m breedzijn.
De lidstaten mogen:
a) kleinere oppervlakten in aanmerking nemen wanneer het gaat om
gehele percelen omgeven door permanente afscheidingen, zoalsmuren, heggen en waterlopen;
b) gehele percelen van minder dan 20 m breed in aanmerking nemen in
gebieden waar dergelijke percelen een traditioneel perceelstype zijn;
c) percelen van minstens 10 m breed langs nimmer opdrogende
waterlopen en meren in aanmerking nemen, op voorwaarde datdaarvoor specifieke voorschriften worden vastgesteld, met name om
te controleren dat het milieu wordt ontzien. ►
M3In dit geval kan de
in de vorige alinea bedoelde minimumoppervlakte op 0,1 ha wordenvastgesteld. ◄
2. De braakgelegde percelen moeten uit productie worden genomen
voor een periode die uiterlijk op 15 januari ingaat en ten vroegste op 31
augustus eindigt. De lidstaten bepalen evenwel onder welke voor-waarden de producenten vanaf 15 juli een gewas mogen inzaaien dat inhet daaropvolgende jaar wordt geoogst en aan welke voorwaarden moetworden voldaan om in lidstaten waar „transhumance” (het over grote1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 15
▼M4
▼B
▼B
afstanden overbrengen van vee naar andere weidegronden) traditioneel
is, de grond vanaf 15 juli voor beweiding te mogen gebruiken.
3. De braakgelegde grond mag niet voor andere vormen van
landbouwproductie dan die bedoeld in artikel 6, lid 3, van Verordening(EG) nr. 1251/1999 worden gebruikt en evenmin voor andere land-bouwdoeleinden of andere winstgevende bestemmingen die metakkerbouw onverenigbaar zijn.
4. De lidstaten nemen passende, op de specifieke situatie van de
braakgelegde grond afgestemde maatregelen, met het oog op verzorgingvan die grond en bescherming van het milieu. Deze maatregelen kunnenook de instandhouding van een plantendek omvatten; in dat geval moetervoor worden gezorgd dat dit plantendek niet voor de productie van
zaaizaadof pootgoedkan word en bestemden in geen geval vóór 31
augustus voor landbouwdoeleinden kan worden gebruikt en evenminvóór 15 januari van het daaropvolgende jaar een voor verkoop bestemdeplantaardige productie kan opleveren.
5. De bepalingen van leden 3 en 4 gelden niet voor oppervlakten die
zijn bebost of braakgelegdop grondvan d e artikelen 22, 23, 24 en 31
van Verordening (EG) nr. 1257/1999 en die voor de braakleggings-
verplichting in aanmerking worden genomen, voor zover die bepalingenstrijdig zijn met de milieueisen of de eisen inzake bosbouw waaraan inhet kader van genoemde artikelen moet worden voldaan.
Artikel 20
1. In het kader van artikel 6, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1251/
1999 kunnen de lidstaten de betaling voor braaklegging voor
verscheidene jaren, met een maximum van vijf jaar, toekennen.
2. Onverminderd het bepaalde in artikel 2, lid 4, van Verordening
(EG) nr. 1251/1999 en elke verhoging achteraf van het basisbedrag datis vastgesteld in artikel 4, lid 3, van genoemde verordening, ontvangenproducenten die zich ertoe verbinden dezelfde percelen voor de in lid 1van het onderhavige artikel bedoelde periode uit productie te nemen,
gedurende die periode de betaling voor braaklegging die is berekend aan
de hand van het basisbedrag en van de opbrengsten volgens hetregioplan die op het tijdstip gelden waarop de verbintenis wordtaangegaan.
3. Wanneer een producent in zijn steunaanvraag „oppervlakte” vóór
de afloop van de in lid 1 bedoelde periode uitdrukkelijk van zijn
verbintenis terugkomt, moet hij een bedrag terugbetalen dat overeen-
komt met 5 % van de betaling voor braaklegging die uit hoofde van hetvoorgaande verkoopseizoen is uitgekeerd voor de oppervlakte waarvoorhij van zijn verbintenis terugkomt, vermenigvuldigd met het aantal jarenwaarvoor hij zijn oorspronkelijke verbintenis niet nakomt.
4. De producent die voor de in lid 2 bedoelde regeling heeft gekozen,
mag van zijn verbintenis terugkomen zonder dat de in lid 3 bedoelde
sanctie wordt toegepast:
a) wanneer hij besluit het betrokken areaal uit productie te nemen of te
bebossen in het kader van een van de regelingen van de artikelen 22,23, 24 en 31 van Verordening (EG) nr. 1257/1999;
b) in door de lidstaten toegestane bijzondere gevallen die buiten de wil
van de producent tot een verandering van de bedrijfsstructuur leiden,zoals een ruilverkaveling.
5. Wanneer tijdens de looptijd van de verbintenis, als gevolg van een
verandering in de bedrijfsstructuur, het percentage van de oppervlakte
die in het kader van dit artikel uit productie is genomen, de procentuele
limiet overschrijdt die op het tijdstip waarop de producent zijnverbintenis aanging door de lidstaten overeenkomstig artikel 6, lid 5,van Verordening (EG) nr. 1251/1999 was vastgesteld, worden deoppervlakten waarvoor de verbintenis is aangegaan, zodanig aangepastdat aan deze limiet wordt voldaan.1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 16
▼M5
▼B
▼B
Artikel 21
1. Wanneer volgens de braakleggingsaangifte minder grond wordt
braakgelegdd an overeenkomt met het voor het betrokken verkoop-seizoen vastgestelde percentage voor de verplichte braaklegging, wordt
de oppervlakte waarvoor de areaalbetaling aan de producenten van
akkerbouwgewassen voor wie de braakleggingsverplichting geldt, kanworden toegekend, berekend aan de hand van de braakleggingsaangifteen naar verhouding van de oppervlakte van de verschillende gewassen,met inbegrip van kuilgras, zonder dat echter de oppervlakte waarvoor de
areaalbetaling kan worden toegekend, wordt verlaagd tot een opper-
vlakte welke lager is dan die welke nodig is voor de in artikel 6, lid 7,van Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde productie van 92 tgranen.
2. De in lid 1 bedoelde productie van granen wordt berekend aan de
hand van de opbrengst waarvan voor de areaalbetaling wordt uitgegaan.Wanneer de lidstaat ervoor heeft gekozen de regionale historische
opbrengst voor oliehoudende zaden toe te passen, wordt die met 1,95
vermenigvuldigd.
Artikel 22
Voor Portugal wordt, overeenkomstig artikel 6, lid 4, van Verordening
(EG) nr. 1251/1999, de areaalbetaling in verband met de verplichte
braaklegging met de in bijlage IX vermelde bedragen verhoogd. Dezebedragen worden gefinancierd overeenkomstig het bepaalde in artikel 5van Verordening (EEG) nr. 3653/90.
Artikel 23
1. De in Verordening (EEG) nr. 3887/92 bedoelde steunaanvraag
„oppervlakte” wordt uitgesplitst naar regio als bedoeld in artikel 3 vanVerordening (EG) nr. 1251/1999.
2. Tegenover iedere aanvraag voor areaalbetalingen voor opper-
vlakten in een bepaalde productieregio moet steeds eenbraakleggingsaangifte voor dezelfde productieregio staan die minstens
met het aantal hectaren van die aanvraag correspondeert.
3. In het kader van door de lidstaat vastgestelde objectieve criteria
mag van het bepaalde in lid 2 worden afgeweken.
4. In afwijking van lid2 mag d e met een aanvraag voor
areaalbetalingen corresponderende verplicht braak te leggen oppervlaktegeheel of gedeeltelijk gelegen zijn:
a) wat Spanje betreft, voor bedrijven in de „secano”- en „regadío”-
productieregio's, in de „secano”-regio,
b) in een andere productieregio, voorzover de braakgelegde oppervlakte
is gelegen in een productieregio die grenst aan de regio waar het
betrokken bebouwde areaal is gelegen.
5. Bij toepassing van het bepaalde in leden 3 en 4 moet de braak te
leggen oppervlakte worden aangepast om rekening te houden met deverschillen tussen de opbrengsten waarvan voor de betrokken regio'svoor de betaling voor braaklegging wordt uitgegaan. Toepassing van hetonderhavige lid mag echter niet leiden tot een vermindering van het, om
de braakleggingsverplichting in acht te nemen, aantal uit de productie te
nemen hectaren.
Artikel 23 bis
1. Voor de toepassing van artikel 6, lid 3, tweede streepje, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999 wordt onder teelt van voederlegumi-nosen verstaan de teelt op een oppervlakte die is ingezaaid met één ofmeer van de in bijlage XIV genoemde gewassen. Teelt van een mengselmet granen en/of gramineeën is toegestaan op voorwaarde dat:
a) de betrokken oppervlakte hoofdzakelijk is ingezaaid met voeder-
leguminosen;1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 17
▼M2
▼M2
b) afzonderlijke oogst niet mogelijk is.
Als een lidstaat bijzondere regionale milieunormen heeft vastgesteld
waarbij voor de biologische landbouw een maximumpercentage voor het
zaaien van voederleguminosen is bepaald, is aan de in de vorige alinea
onder a) vastgestelde voorwaarde inzake de inzaai van voederlegumi-nosen voldaan als ten minste 85 % van het door de lidstaat vastgesteldemaximum wordt gehaald.
2. De oppervlakten voor de in lid 1 bedoelde voederleguminosen
waarvoor tussen 15 januari en 31 augustus de steun wordt verleend op
grond van Verordening (EG) nr. 603/95 van de Raad van 21 februari1995 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in desector gedroogde voedergewassen(
1) komen niet in aanmerking voor de
areaalbetaling.
HOOFDSTUK IV
Bijzondere bepalingen
Artikel 24
In afwijking van artikel 8, lid2, van Verord ening (EG) nr. 1251/1999
mogen de lidstaten voor de in bijlage X van de onderhavige verordeningbedoelde gewassen en voor de door de betrokken lidstaten vast te stellen
gebieden die in de in die bijlage versnelde regio's gelegen zijn, de
inzaaitermijn tot uiterlijk 15 juni verlengen.
Wanneer de verlenging van de inzaaitermijn voor alle akkerbouw-
gewassen geldt, mogen de lidstaten voor de producenten in de betrokkengebieden ook de termijn voor indiening van de aanvragen voor
areaalbetalingen tot uiterlijk 15 juni of tot de uiterste inzaaidatum
ingeval die datum eerder dan de eerstgenoemde uitvalt, verlengen.
Artikel 25
1. Bij de vaststelling van het in artikel 10, lid 7, van Verordening
(EG) nr. 1251/1999 bedoelde maximum wordt rekening gehouden methet nationale referentieareaal, met de totale oppervlakte bouwland die inaanmerking komt, en met het feit dat moet worden voorkomen dat een
areaal wordt ingezaaid dat tot buitensporige verlagingen van de
specifieke areaalbetalingen voor de teelt van oliehoudende zaden zouleiden.
2. Het maximum en de criteria aan de hand waarvan dat maximum is
bepaald, worden zo spoedig mogelijk en uiterlijk op 31 juli van hetverkoopseizoen voorafgaand aan dat waarvoor de areaalbetaling wordt
aangevraagd, aan de Commissie meegedeeld.
3. Om te bepalen of een producent voor de areaalbetaling in
aanmerking komt, gaat de bevoegde autoriteit na of in de steunaanvraagvan de producent het vastgestelde maximum wordt nageleefd. Deoppervlakte waarvoor de producent boven het toegestane maximum de
specifieke areaalbetaling voor de teelt van oliehoudende zaden heeft
aangevraagd, wordt van de areaalbetaling uitgesloten.
4. Wanneer de uitsluiting van een oppervlakte op grond van lid 3
ertoe leidt dat de braakgelegde oppervlakte van een producent het inartikel 6, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde, in debetrokken lidstaat geldende maximum overschrijdt, wordt de braak-
gelegde oppervlakte waarvoor de producent de areaalbetaling heeft
aangevraagd, tot dat maximum verlaagd.
5. Oppervlakten die op grond van de leden 3 en 4 van een
steunaanvraag „oppervlakten” van een producent worden uitgesloten,worden voor de toepassing van artikel 2, leden 4 en 6, van Verordening(EG) nr. 1251/1999 niet in aanmerking genomen.1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 18
(1) PB L 63 van 21.3.1995, blz. 1.▼B
▼B
HOOFDSTUK V
Slotbepalingen
Artikel 26
Mededelingen
1. De lidstaten verstrekken de Commissie volgens het hierna
vermelde tijdschema per productieregio, basisareaal en nationaal areaalde in de tabellen in bijlage XI bedoelde gegevens in de in die bijlage
aangegeven gestandaardiseerde vorm:
a) 15 september van het lopende verkoopseizoen: de gegevens die zijn
berekend rekening houdende met de reeds uitgevoerde controles enverificaties;
b) uiterlijk 31 oktober daaropvolgend: de definitieve gegevens, zijnde
die welke voor de berekening van het in artikel 12 bedoelde
definitieve percentage van de overschrijding zijn gebruikt; en
c) uiterlijk 15 februari daaropvolgend: de uiteindelijke gegevens, zijnde
de oppervlakten waarvoor de areaalbetaling daadwerkelijk is betaald
na aftrek van de in artikel 9 van Verordening (EEG) nr. 3887/92
bedoelde verminderingen van de oppervlakten.
2. Wanneer een overschrijding van de in de artikelen 10 en 11
bedoelde oppervlakten wordt vastgesteld, deelt de lidstaat het definitieveoverschrijdingspercentage onverwijld en uiterlijk op 31 oktober van hetlopende verkoopseizoen aan de Commissie mee. De gegevens aan dehandwaarvan het overschrijd ingspercentage van een basisareaal is
berekend, worden volgens het schema in bijlage VII meegedeeld.
3. Bij onderverdeling van het overschrijdingspercentage overeen-
komstig artikel 2, lid 6, en artikel 5, derde alinea, van Verordening (EG)nr. 1251/1999, deelt de lidstaat deze onderverdeling uiterlijk op 31oktober aan de Commissie mee.
Artikel 27
De lidstaten stellen voor de toepassing van deze verordening de nodige
maatregelen vast en delen deze binnen een maand na de vaststelling ofde wijziging ervan aan de Commissie mee.
Artikel 28
De Verordeningen (EEG) nr. 2467/92, (EEG) nr. 2836/93, (EG) nr. 762/
94, (EG) nr. 1098/94, (EG) nr. 1237/95, (EG) nr. 658/96 en (EG) nr.
1577/98 worden met ingang van 1 juli 2000 ingetrokken.
Verwijzingen naar de ingetrokken verordeningen worden begrepen als
verwijzingen naar de onderhavige verordening.
Artikel 29
Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in
hetPublicatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Zij is van toepassing op de steun voor de producenten van bepaalde
akkerbouwgewassen voor het verkoopseizoen 2000/2001 en voor dedaaropvolgende verkoopseizoenen.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke lidstaat.1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 19
▼B
BIJLAGE I
(artikel 2, lid 1)
DEFINITIES
1.Blijvend grasland
Grond die geen deel uitmaakt van een vruchtwisseling en die blijvend (ten
minste vijf jaar) als grasland wordt gebruikt, ongeacht of het ingezaaid dan
wel natuurlijk graslandbetreft.
2.Blijvende teelten
Niet in de vruchtwisseling opgenomen teelten van gewassen, met uitzondering
van meerjarige gewassen en van blijvend grasland, die de grond gedurende ten
minste vijf jaar in beslag nemen en die geregeld een oogst opleveren.
3.Meerjarige gewassen
GN-code
07091000 Artisjokken
07092000 Asperges
ex 07099090 Rabarber
081020 Frambozen, bramen, moerbeien en loganbessen
081030 Zwarte, witte of rode aalbessen en kruisbessen
081040 Veenbessen, bosbessen en andere vruchten van het
geslacht Vaccinium
4.Herstructureringsprogramma
Onder „herstructureringsprogramma” wordt verstaan, een door de overheid
opgelegde wijziging van de structuur en/of de in aanmerking komende
oppervlakte van een bedrijf.1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 20
▼B
BIJLAGE II
(artikel 4, lid 5)
ZONNEBLOEMRASSEN VOOR DE PRODUCTIE VAN ZONNEBLOEM-
PITTEN VOOR MENSELIJKE CONSUMPTIE
Agripro 3450
AgrosurDahlgren D-131 (Toma)
Dahlgren D-151
Dahlgren D-171Dahlgren D-181Dahlgren 954
Dahlgren D-1950
Dahlgren D-1998Diset
Hagen SeedSG 9011
Hagen SeedSG 9054Hagen SeedSG 9211Interstate (IS)8004
Kelisur
Royal Hybrid381Royal Hybrid2141
Royal Hybrid3801
Royal Hybrid3831Royal Hybrid4381RRC 995
RRC 2211
RRC 2232RRC 4211
SIGCO 826
SIGCO 828SIGCO 829SIGCO 830
SIGCO 954
SIGCO 964SIGCO 974SIGCO 995
Toma
Triumph 660CTriumph 505C+
Triumph 520C
Triumph 515CUSDA Hybrid9241999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 21
▼B
BIJLAGE III
(artikel 5)
TEST VOOR DE VASTSTELLING VAN HET BITTERSTOFGEHALTE
VAN LUPINEN
De test wordt uitgevoerd op een monster van 200 korrels uit een hoeveelheid van
1 kg per partij van maximaal 20 t.
De test beperkt zich tot het aantonen van bittere korrels in het monster. De
homogeniteitstolerantie bedraagt 1 op 100 korrels. Als testmethode wordt de
korrelsnijmethode volgens Sengbusch (1942), Ivanov en Smirnova (1932) enEggebrecht (1949) toegepast. De droge of gekweekte korrels worden overdwars
doorgesneden. De gehalveerde korrels worden gedurende 10 seconden op een
zeef in een jodiumoplossing gedompeld en vervolgens gedurende 5 seconden met
water afgespoeld. De snijvlakken van de bittere korrels verkleuren en worden
bruin, maar die van de korrels die weinig alkaloïde bevatten blijven geel.
Voor de bereiding van de jodiumoplossing wordt 14 gram kaliumjodide in zo
weinig mogelijk water opgelost, daarna wordt 10 gram jodium toegevoegd en
vervolgens wordt de oplossing met water aangevuld tot 1 000 cm
3. De oplossing
moet één week worden bewaard alvorens te worden gebruikt. Zij wordt in bruine
flessen bewaard. Vóór gebruik wordt deze basisoplossing drie- tot vijfmaal
verdund.1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 22
▼M5
BIJLAGE IV
(artikel 6, lid1, tweed e alinea)
GEBIEDEN IN OOSTENRIJK WAAR DE TOESLAG VOOR DURUM-
TARWE MAG WORDEN TOEGEKEND
PANNONIA:
1.Gebieden van de Bezirksbauernkammern
2046 Tullnerfeld-Klosterneuburg
2054 Baden
2062 Bruck/Leitha-Schwechat2089 Baden
2101 Gänserndorf
2241 Hollabrunn2275 Tullnerfeld-Klosterneuburg2305 Korneuburg
2321 Mistelbach
2330 Krems/Donau2364 Gänserndorf
2399 Mistelbach
2402 Mödling2470 Mistelbach2500 Hollabrunn
2518 Hollabrunn
2551 Bruck/Leitha-Schwechat2577 Korneuburg
2585 Tullnerfeld-Klosterneuburg
2623 Wr. Neustadt2631 Mistelbach2658 Gänserndorf
2.Gebieden van de Bezirksreferate
3018 Neusiedl/See
3026 Eisenstadt3034 Mattersburg
3042 Oberpullendorf
3.Gebieden van de Landwirtschaftskammer
1007 Wien1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 23
▼B
BIJLAGE V
(artikel 6, lid 3)
GEBIEDEN WAAR DE SPECIFIEKE STEUN VOOR DURUMTARWE
MAG WORDEN TOEGEKEND
DUITSLAND
Kreise en Kreisfreie Städte:Baden-Württemberg:
Stadt Stuttgart, Ludwigsburg, Rems-Murr-Kreis, Stadt Heilbronn, Heilbronn,
Hohenlohekreis, Main-Tauber-Kreis, Stadt Karlsruhe, Karlsruhe, Stadt Baden-
Baden, Rastatt, Stadt Heidelberg, Stadt Mannheim, Rhein-Neckar-Kreis, Stadt
Pforzheim, Enzkreis, Ortenaukreis.
Beieren:Stadt Ingolstadt, Dachau, Eichstätt, Freising, Fürstenfeldbrück, Neuburg-Schro-
benhausen, Pfaffenhofen a.d.Ilm, Kelheim, Stadt Ansbach, Ansbach, Neustadt-
Bad Windsheim, Stadt Aschaffenburg, Aschaffenburg, Bad Kissingen, Rhön-
Grabfeld, Haßberge, Kitzingen, Main-Spessart, Stadt Schweinfurt, Schweinfurt,
Stadt Würzburg, Würzburg.
Rheinland-Pfalz:
Ahrweiler, Stadt Koblenz, Mayen-Koblenz, Bad Kreuznach, Rhein-Lahn-Kreis,
Westerwald-Kreis, Bernkastel-Wittlich, Bitburg-Prüm, Daum, Trier-Saarburg,
Stadt Trier, Stadt Frankenthal, Landau i.d.P., Ludwigshafen, Mainz, Neustadt/
Weinstr., Speyer, Worms, Alzey-Worms, BadDürkheim, Donnersbergkreis,
Germersheim, Südl. Weinstraße, Ludwigshafen, Mainz-Bingen.
Hessen:
Stadt Frankfurt/Main, Wiesbaden, Bergstraße, Stadt Darmstadt, Darmstadt-
Dieburg, Groß-Gerau, Hochtaunuskreis, Main-Kinzig-Kreis, Main-Taunus-Kreis,
Stadt Offenbach, Offenbach, Rheingau-Taunus-Kreis, Wetteraukreis, Lahn-Dill-
Kreis, Limburg-Weilburg.
Saarland:
Stadt Saarbrücken, Merzig-Wadern, Neunkirchen, Saarlouis, Sankt Wendel.
Sachsen:Mittweida, Muldentalkreis.
Sachsen-Anhalt:
Bernburg, Köthen, Burgenlandkreis, Mansfelder Land, Merseburg-Querfurt,
Saalkreis, Sangerhausen, Aschersleben-Straßfurt, Halberstadt, Jerichower Land,
Quedlinburg, Schönebeck.
Thüringen:
Unstrut-Hainich-Kreis, Kyfhäuserkreis, Gotha, Sömmerda, Hildburghausen, Stadt
Weimar, Weimarer Land, Altenburger Land, Stadt Erfurt.
SPANJE
Comarcas Agrícolas
Almazán (SO), Bajo Aragón (TE), Campiña (GU), Campo de Gómara (SO),
Centro (AB), El Cerrato (P), Hoya de Huesca (HU), La Montaña (A), Las Vegas
(M), Logrosán (CC), Monegros (HU), Noroeste (MU), Requena-Utiel (V), Rioja
Baja (LO), Segría (L), Sierra Rioja Baja (LO), Sur (VA), Suroeste y Valle de
Guadalentín (MU), Trujillo (CC), Urgel (L), Valle de Ayora (V).
FRANKRIJK
DepartementenAisne, Aube, Charente, Charente-Maritime, Cher, Deux-Sèvres, Essonne, Eure,
Eure-et-Loir, Indre, Indre-et-Loire, Loir-et-Cher, Loiret, Lot-et-Garonne, Maine-
et-Loire, Marne, Nièvre, Orne, Sarthe, Seine-et-Marne, Vendée, Vienne, Yvonne,
Yvelines.
ITALIË
ProvinciesAlessandria, Bologna, Brescia, Cremona, Ferrara, Forlì, Gorizia, Lodi, Mantua,
Milaan, Modena, Padua, Parma, Pavia, Piacenza, Pordenone, Ravenna, Reggio1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 24
▼B
Emilia, Rimini, Rovigo, Turijn, Treviso, Udine, Venetië, Vercelli, Verona,
Vicenza.
VERENIGD KONINKRIJK
Engeland.1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 25
▼M3
BIJLAGE VI
(artikel 8)
BASISAREALEN
(× 1 000 ha)
Productieregio Alle teelten samen waarvan maïs waarvan kuilgras
BELGIË
Totaal 489,5GebiedI 97,0
DENEMARKEN 2 018,6DUITSLAND 10159,4(
3) 540,3(3)
Schleswig-Holstein 506,2Hamburg 5,1Niedersachsen 1 424,7
Bremen 1,8
Nordrhein-Westfalen 948,5Rheinland-Pfalz 368,6Hessen 461,4Baden-Württemberg 735,5 122,1Bayern 1 776,0 418,2Saarland36,6Berlin 2,9Brandenburg 889,6Mecklenburg-Vorpommern 968,2Sachsen 599,0Sachsen-Anhalt 880,9Thüringen 554,4
GRIEKENLAND 1 491,7 222,1
SPANJE
Regadío 1 371,1 403,4Secano 7 849,0
FRANKRIJK
Totaal 13582,1Basisareaal maïs 613,8(
2)
Basisareaal, bevloeid1 209,7(2)
IERLAND 345,6 0,2
ITALIË 5 801,2 400,8
LUXEMBURG 42,8NEDERLAND 441,7 208,3OOSTENRIJK 1 203,51999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 26
▼M5
▼M3
▼M5
▼M3
▼M3
(× 1 000 ha)
Productieregio Alle teelten samen waarvan maïs waarvan kuilgras
PORTUGAL
Azoren 9,7
Madeira
— Regadio 0,31 0,29— Andere 0,30
Continentaal Portugal
— Redagio 293,4 221,4
— Andere 687,9
FINLAND 1 591,5 200,0
ZWEDEN 1 737,1 130,0
VERENIGD KONINKRIJK
Engeland3 794,6 33,2 (
1)
Schotland551,6
Noord-Ierland 52,9
Wales 61,4 1,2 (1)
(1) Met uitzondering van suikermaïs.
(2) Inclusief 284 000 ha geïrrigeerde maïs.
(3) Bij toepassing van artikel 2, lid6, van Verord ening (EG) nr. 1251/1999.1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 27
▼M5
▼M3
▼M5
▼M3
▼M5
BIJLAGE VII
(artikel 10, lid4)
1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 28
▼M5
1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 29
▼B
BIJLAGE VIII
(artikel 14, tweede alinea)
IN ARTIKEL 3, LID 7, VAN VERORDENING (EG)Nr. 1251/1999
BEDOELDE REFERENTIEOPBRENGSTEN
België 6,24
Denemarken 5,22
Duitsland5,66 (1)
— Schleswig-Holstein 6,81
— Hamburg 6,01
— Niedersachsen 5,33
— Bremen 5,34
— Nordrhein-Westfalen 5,81
— Hessen 5,50
— Rheinland-Pfalz 4,78
— Baden-Württemberg 5,48
— Bayern 5,94
— Saarland4,38
— Berlin 4,52
— Brandenburg 4,54— Mecklenburg-Vorpommern 5,45
— Sachsen 6,23
— Sachsen-Anhalt 6,14
— Thüringen 6,13
Griekenland3,39
Spanje 2,9
Frankrijk 6,02
Ierland6,08
Italië 3,9
Luxemburg 4,26
Nederland 6,66
Portugal 2,90
VerenigdKoninkrijk 5,83
Oostenrijk 5,27
Zweden 4,02
Finland2,82
(1) Bij toepassing van artikel 2, lid6, van Verord ening (EG) nr. 1251/1999.1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 30
▼B
BIJLAGE IX
(artikel 22)
EXTRA BETALINGEN VOOR BRAAKLEGGING IN PORTUGAL
(in EUR)
Verkoopseizoen 2000/2001 2001/2002 2002/2003
Extra betaling 9,64 ►M29,64◄3,411999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 31
▼M3
BIJLAGE X
(artikel 24, eerste alinea)
Uiterste inzaaidatum: 15 juni
Gewas Lidstaat Regio
Alle gewassen FinlandHet hele grond gebied
Zweden Het hele grondgebied
Suikermaïs
VezelhennepAlle lidstaten Het hele grondgebied1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 32
▼M2
BIJLAGE XI
(Artikel 26, lid 1)
AAN DE COMMISSIE MEE TE DELEN GEGEVENS
De informatie moet worden verstrekt aan de hand van een aantal tabellen naar het
hiernavolgende model:
— in een eerste groep tabellen worden de gegevens ingevuld per productieregio
in de zin van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1251/1999.
— in een tweede groep tabellen worden de gegevens ingevuld voor elke regio
waarvoor een basisareaal is vastgesteldin d e zin van bijlage VI,
— in één enkele tabel worden de gegevens per lidstaat samengebracht.
De tabellen moeten zowel op papier als op elektronische gegevensdrager aan de
Commissie worden meegedeeld.
Formules voor de opper-
vlakten: 5 = 1 + 2 + 3 + 4
1 0=7+8+9
16 = 17 + 1821 = 5 + 10 + 11 + 12 + 13 + 14 + 15 + 16 + 20
Opmerkingen:
Elke tabel moet de naam van de betrokken regio vermelden.
De opbrengst is die waarvan wordt uitgegaan voor de berekening van de
areaalbetaling overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1251/1999.
Het onderscheid tussen „geïrrigeerd” en „niet-geïrrigeerd” hoeft alleen te worden
gemaakt voor regio's die in dit opzicht niet homogeen zijn. In dit geval geldt:
(d) = (e) + (f)
(j) = (k) + (l)Regel 1 betreft uitsluitend durumtarwe waarvoor de in artikel 5, eerste alinea, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde toeslag wordt toegekend.
Regel 2 betreft uitsluitend durumtarwe waarvoor de in artikel 5, vierde alinea, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde toeslag wordt toegekend.
Regel 19 betreft uitsluitendop grondvan d e artiekelen 22, 23, 24 en 31 van
Verordening (EG) nr. 1257/1999 uit productie genomen of beboste oppervlakten
die overeenkomstig artikel 6, lid 8, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 als
braakgelegd akkerland worden meegerekend.
Regel 20 betreft de in artikel 2, lid 4, tweede alinea, van Verordening (EG) nr.
1251/1999 bedoelde oppervlakten.
Er moeten ook gegevens worden verstrekt betreffende producenten die geen
aanvraag indienen voor de areaalbetaling in het kader van de steunregeling voor
producenten van bepaalde akkerbouwgewassen (Verordening (EG) nr. 1251/
1999). Deze gegevens moeten worden vermeld in de kolommen „m” en „n” onder
rubriek „Andere” en hebben vooral betrekking op akkerbouwland dat is
aangegeven als voederareaal voor runderen en schapen voor het vlees waarvan
een premie wordt betaald.
Regel 23 betreft braakgelegde grond die wordt gebruikt voor de teelt van niet
voor voeding of vervoedering bestemde gewassen waarvoor volgens de
bepalingen voor de uitvoering van artikel 6, lid 3, van Verordening (EG) nr.
1251/1999 geen areaalbetaling wordt toegekend (bijvoorbeeld suikerbieten,
aardperen en cichoreiwortels).
Regel 24 betreft braakgelegde grond die op grond van artikel 6, lid 3, tweede
streepje, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 wordt gebruikt voor de teelt van
voederleguminosen.1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 33
▼M2
1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 34
▼M5
BIJLAGE XII
(artikel 7 bis, lid1)
RASSEN VAN VEZELVLAS EN -HENNEP DIE VOOR DE STEUN-
REGELING IN AANMERKING KOMEN
1.Vezelvlasrassen
Adélie
AgathaAngelinArgosAriane
Aurore
BelinkaCaesar AugustusDianeDiva
Electra
EliseEscalinaEvelinExel
Hermes
IlonaLauraLiflaxLiviola
Marina
MarylinNikeOpalineRosalin
Venus
VeralinVikingViola
2a.Vezelhenneprassen
Carmagnola
BenikoCsDelta-IlosaDelta 405
Dioica 88
Epsilon 68Fedora 17Fédrina 74
Felina 32
Felina 34 — Félina 34Ferimon- FérimonFibranovaFibrimon 24
Fibrimon 561999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 35
▼M5
Futura
Futura 75Juso 14Santhica 23
Uso 31
2b.Voor het verkoopseizoen 2002/2003 toegestane vezelhenneprassen
Bialobrzeskie
Fasamo
Fedora 19Santhica 271999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 36
▼M5
BIJLAGE XIII
(artikel 7 ter, lid1)
COMMUNAUTAIRE METHODE VOOR DE KWANTITATIEVE BEPA-
LING VAN ∆9-THC IN HENNEPRASSEN
1.Doel en toepassingsgebied
Het doel van deze methode is de bepaling van het gehalte aan ∆9-
tetrahydrocannabinol (THC) van henneprassen (Cannabis sativa L.). Al naar
gelang van het geval wordt procedure A of B gevolgd, zoals hieronder
beschreven.
De methode berust op de kwantitatieve bepaling van ∆9-THC door middel
van gaschromatografie na extractie met een oplosmiddel.
1.1.Procedure A
Procedure A wordt gebruikt voor de in artikel 5 bis, lid 2, van Verordening
(EG) nr. 1251/1999 bedoelde controle.
1.2.Procedure B
Procedure B wordt gevolgd voor de in artikel 7 ter, lid 1, derde alinea, van
deze verordening bedoelde gevallen en om na te gaan of wordt voldaan aan
de in artikel 5 bis, lid 1, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/1999
vastgestelde voorwaarde voor opname in de lijst van vezelhenneprassen die
vanaf het verkoopseizoen 2001/2002 voor areaalbetalingen in aanmerking
komen.
2.Bemonstering
Wanneer een lidstaat gebruikmaakt van de in artikel 3, lid 1, onder c), derde
alinea, bedoelde mogelijkheid moeten op aanwijzing van de controleur
minstens drie perceelgedeelten met in totaal ten minste 4 000 planten in
stand gehouden worden om het nemen van monsters tot tien dagen na het
einde van de bloei mogelijk te maken.
2.1.Monsterneming
— Procedure A: Uit een populatie van een bepaald hennepras wordt van
elke geselecteerde plant een stuk van 30 cm met ten minste één
vrouwelijke bloemtop genomen. De monsterneming wordt overdag
uitgevoerd in de periode tussen 20 dagen na het begin en tien dagen na
het einde van de bloei en hierbij wordt een systematische route gevolgd
zodat een representatieve steekproef van het perceel verkregen wordt;
daarbij wordt de rand van het perceel niet bemonsterd.
De lidstaat kan toestaan dat het monster wordt genomen in de periode
tussen het begin van de bloei en 20 dagen na het begin van de bloei, op
voorwaarde dat voor elk geteeld ras overeenkomstig de genoemde regels
andere representatieve monsters worden genomen in de periode tussen
20 dagen na het begin en tien dagen na het einde van de bloei.
— Procedure B: Uit een populatie van een bepaald hennepras wordt het
bovenste derde van elke geselecteerde plant genomen. De monsterne-
ming wordt overdag uitgevoerd in de tien dagen na het einde van de
bloei en hierbij wordt een systematische route gevolgd zodat een
representatieve steekproef van het perceel verkregen wordt; daarbij
wordt de rand van het perceel niet bemonsterd. Bij een tweehuizig ras
worden alleen de vrouwelijke planten bemonsterd.
2.2.Omvang van het monster
— Procedure A: van elk perceel worden monsters van 50 planten genomen.
— Procedure B: van elk perceel worden monsters van 200 planten
genomen.
Elk monster wordt zonder aandrukken in een stoffen of papieren zak gedaan
en naar het analyselaboratorium gezonden.
De lidstaat kan bepalen dat een tweede monster voor een eventuele contra-
analyse wordt genomen en hetzij door de teler, hetzij door de voor de
analyse verantwoordelijke instantie wordt bewaard.1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 37
▼M5
2.3.Droging en opslag van het monster
De monsters moeten zo snel mogelijk en in ieder geval binnen 48 uur
worden gedroogd volgens ongeacht welke methode waarbij de temperatuur
onder 70 ºC blijft. De monsters worden gedroogd tot constant gewicht en een
vochtigheidvan 8 tot 13 %.
De droge monsters worden zonder aandrukken in het donker op een
temperatuur beneden 25 ºC bewaard.
3.Bepaling van het THC-gehalte
3.1.Wijze van bereiding van het analysemonster
De droge monsters worden van stengels en zaden van meer dan 2 mm
ontdaan.
De gedroogde monsters worden tot een halffijn poeder gemalen (maaswijdte
van de zeef: 1 mm).
Het poeder mag maximaal tien weken droog, in het donker en op een
temperatuur beneden 25 ºC bewaard worden.
3.2.Reagentia en extractievloeistof
Reagentia
—∆9-tetrahydrocannabinol voor chromatografie,
— squalaan voor chromatografie als interne standaard.
Extractievloeistof
— 35 mg squalaan per 100 ml hexaan.
3.3.Extractie van ∆9-THC
Weeg 100 mg poedervormig analysemonster af en doe dit in een
centrifugebuis; voeg 5 ml extractievloeistof met interne standaard toe.
Plaats de buis gedurende 20 minuten in een ultrasoonbad. Centrifugeer
gedurende vijf minuten op 3 000 toeren per minuut en schenk de
bovenstaande vloeistof met de opgeloste THC af. Injecteer deze vloeistof
in de chromatograaf en verricht de kwantitatieve bepaling.
3.4.Gaschromatografie
a) Apparatuur
— Gaschromatograaf voorzien van een vlamionisatiedetector en een
split/splitless-injector.
— Kolom waarmee een goede scheiding van cannabinoïden wordt
verkregen, bijvoorbeeldeen glazen capillaire kolom van 25 m lengte
en 0,22 mm diameter, geïmpregneerd met een apolaire fase van het
type 5 % fenyl-methyl-siloxaan.
b) IJkoplossingen
Ten minste drie punten voor procedure A en vijf punten voor procedure
B, met de punten 0,04 en 0,50 mg/ml ∆9-THC per ml extractievloeistof.
c) Instelling van de apparatuur
De volgende instellingen worden als voorbeeld voor de onder a) genoemde
kolom gegeven:
Temperatuur van de oven: 260 ºC
Temperatuur van de injector: 300 º C
Temperatuur van de detector: 300 ºC
d) Geïnjecteerd volume: 1 µl
4.Resultaten
Het resultaat wordt in twee decimalen uitgedrukt als g ∆9-THC per 100 g
van het analysemonster, gedroogd tot constant gewicht. Het resultaat mag
een maximale afwijking van 0,03 % in absolute waarde hebben.
— Procedure A: per te analyseren monster wordt één bepaling verricht.
Als het resultaat boven de in artikel 5 bis, lid 1, tweede alinea, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999 vermelde grens ligt, wordt per te1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 38
▼M5
analyseren monster een tweede bepaling verricht en wordt het
gemiddelde van de twee bepalingen als resultaat genomen.
— Procedure B: per te analyseren monster worden twee bepalingen verricht,
waarvan het gemiddelde wordt genomen.1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 39
▼M2
BIJLAGE XIV
In artikel 23 bis bedoelde voederleguminosen
GN-code
0713 90 Viciasoorten, m.u.v. volledig rijp
geoogste Vicia faba en Vicia sativa
Andere dan volledig rijp geoogste
Vicia sativa
ex 12092950 Andere Lupinussoorten dan zoete
lupine
ex 12149099 Medicagosoorten,
Trifoliumsoorten,Lathyrussoorten,Melilotussoorten,
Onobrychissoorten
Ornithopus sativusHedysarum coronariumLotus corniculatus
Galega orientalis
Trigonella foenum-graecumVigna sinensis1999R2316 — NL — 01.07.2002 — 004.001 — 40