1993R2454 — NL — 01.01.2009 — 012.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:





Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:







NB: Deze geconsolideerde versie bevat referenties naar de Europese rekeneenheid en/of ecu. Vanaf 1 januari 1999 moeten beide worden gelezen als referentie naar de euro — Verordening (EEG) nr. 3308/80 van de Raad (PB L 345 van 20.12.1980, blz. 1) en Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad (PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1).









▼B

VERORDENING (EEG) Nr. 2454/93 VAN DE COMMISSIE

van 2 juli 1993

houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek







DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek ( 1 ), hierna het Wetboek genoemd, inzonderheid op artikel 249, Overwegende dat het communautair douanewetboek de bestaande douanewetgeving in een enkel juridisch instrument heeft samengebracht; dat dit Wetboek tegelĳkertĳd die wetgeving heeft gewĳzigd ten einde haar meer samenhang te verlenen, haar te vereenvoudigen en bepaalde hiaten op te vullen; dat het derhalve op dit gebied de gehele communautaire regelgeving vertegenwoordigt; Overwegende dat de redenen die tot het vaststellen van het Wetboek hebben geleid eveneens geldig zĳn voor de douanebepalingen ter toepassing daarvan; dat het derhalve passend is de uitvoeringsbepalingen van het thans in een veelheid van verordeningen en richtlĳnen van de Gemeenschap verspreide douanerecht in één verordening bĳeen te brengen; Overwegende dat het aldus vastgestelde uitvoeringswetboek van het communautair douanewetboek de thans geldende uitvoeringsbepalingen dient over te nemen; dat het in het licht van de opgedane ervaring evenwel dienstig is: — op deze bepalingen enkele wĳzigingen aan te brengen ter aanpassing aan het Wetboek; — de draagwĳdte van enkele bepalingen, die thans beperkt is tot enkele welbepaalde douaneregelingen, te verruimen ten einde met de algemene werkingssfeer van het Wetboek rekening te houden; — enkele voorschriften nauwkeuriger te formuleren voor een grotere rechtszekerheid bĳ de toepassing daarvan; dat de wĳzigingen voornamelĳk bepalingen betreffen met betrekking tot de douaneschuld; Overwegende dat het dienstig is de toepasbaarheid van artikel 791, lid 2, te beperken tot 1 januari 1995 en vóór het verstrĳken van die termĳn deze aangelegenheid in het licht van de opgedane ervaring opnieuw te onderzoeken; Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatregelen in overeenstemming zĳn met het advies van het Comité douanewetboek, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:







DEEL I

ALGEMENE TOEPASSINGSBEPALINGEN







TITEL I

ALGEMENE BEPALINGEN







HOOFDSTUK 1

Definities

Artikel 1

In de zin van de onderhavige verordening wordt verstaan onder:

1) Wetboek: Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek;

▼M6

2) carnet ATA: het in het kader van de ATA-Overeenkomst of van de Overeenkomst van Istanboel vastgestelde internationale douanedocument voor de tĳdelĳke invoer van goederen;

▼M21

3) Comité: het bĳ de artikelen 247 bis en 248 bis van het Wetboek ingestelde Comité douanewetboek;

▼B

4) Internationale Douaneraad: de organisatie opgericht bĳ het Verdrag houdende instelling van een Internationale Douaneraad, gesloten te Brussel op 15 december 1950;

5) gegevens ter identificatie van de goederen: enerzĳds de in de handelspraktĳk gebruikelĳke gegevens ter identificatie van de goederen op grond waarvan de douaneautoriteiten deze kunnen indelen in het tarief en, anderzĳds, de hoeveelheid van de goederen;

6) goederen waaraan elk handelskarakter vreemd is: goederen die incidenteel onder een douaneregeling worden geplaatst en, gezien hun aard en hoeveelheid, kennelĳk zĳn voorbehouden voor persoonlĳk gebruik door de geadresseerden of de vervoerders of de leden van hun gezin, dan wel kennelĳk zĳn bestemd om als geschenk te worden aangeboden;

7) handelspolitieke maatregelen: de niet-tarifaire maatregelen die in het kader van de gemeenschappelĳke handelspolitiek zĳn vastgesteld bĳ communautaire bepalingen van toepassing op in- en uitvoer van goederen, zoals maatregelen van toezicht of vrĳwaringsmaatregelen, kwantitatieve beperkingen en invoer- of uitvoerverboden;

8) douanenomenclatuur: één van de in artikel 20, lid 6, van het Wetboek bedoelde nomenclaturen;

9) geharmoniseerd systeem: het geharmoniseerde systeem inzake de omschrĳving en de codering van goederen;

▼M21

10) Verdrag: het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap;

▼M6

11) Overeenkomst van Istanboel: De Overeenkomst inzake de tĳdelĳke invoer, gesloten te Istanboel op 26 juni 1990;

▼M29

12) Marktdeelnemer: een persoon die zich in het kader van zijn bedrijf bezighoudt met activiteiten waarop de douanewetgeving betrekking heeft;

▼M32

13. Grensoverschrijdende vergunning: een vergunning waarbij douaneadministraties in meer dan één lidstaat zijn betrokken voor een van de volgende procedures: — de vereenvoudigde aangifte in de zin van artikel 76, lid 1, van het Wetboek, of — de domiciliëringsprocedure in de zin van artikel 76, lid 1, van het Wetboek, of — de economische douaneregelingen in de zin van artikel 84, lid 1, onder b), van het Wetboek, of — de bijzondere bestemming in de zin van artikel 21, lid 1, van het Wetboek;

14. Geïntegreerde vergunning: een vergunning om meer dan een van de in punt 13 genoemde regelingen te gebruiken; zij kan de vorm aannemen van een geïntegreerde grensoverschrijdende vergunning wanneer hierbij meer dan één douaneadministratie is betrokken;

15. Vergunningverlenende douaneautoriteit: de douaneautoriteit die de vergunning verleent.

▼M18

Artikel 1 bis

Voor de toepassing van de artikelen 291 tot en met 300, worden de landen van de Benelux Economische Unie als één enkele lidstaat aangemerkt.

▼B







HOOFDSTUK 2

Beschikkingen

Artikel 2

Wanneer degene die een verzoek om een beschikking indient niet in staat is alle voor het nemen van een beslissing op het verzoek benodigde bescheiden en gegevens te verstrekken, zĳn de douaneautoriteiten gehouden de tot hun beschikking staande bescheiden en gegevens ambtshalve te verstrekken.

Artikel 3

Een beschikking betreffende zekerheidstelling die in het voordeel is van degene die de verplichting op zich heeft genomen de gevorderde bedragen op eerste schriftelĳk verzoek van de douaneautoriteiten te voldoen, wordt ingetrokken wanneer geen gevolg wordt gegeven aan genoemde verplichting.

Artikel 4

De intrekking geldt niet voor goederen die, op het tĳdstip waarop de intrekking van kracht wordt, reeds op grond van de ingetrokken vergunning onder de regeling zĳn geplaatst

De douaneautoriteiten kunnen evenwel eisen dat deze goederen binnen een door hen vast te stellen termĳn een van de toegelaten douanebestemmingen krĳgen.

▼M1







HOOFDSTUK 3

Systemen voor automatische gegevensverwerking

Artikel 4 bis

1. De douaneautoriteiten kunnen toestaan dat op door hen te bepalen voorwaarden en te stellen regels en met inachtneming van de beginselen van de douanewetgeving, formaliteiten met behulp van systemen voor automatische gegevensverwerking worden vervuld.

Wordt verstaan onder:

— automatische gegevensverwerking: — a) het uitwisselen van genormaliseerde EDI-berichten met de douaneautoriteiten; b) het in de systemen voor automatische gegevensverwerking van de douane invoeren van de gegevens die voor het vervullen van de betrokken formaliteiten noodzakelĳk zĳn;

— EDI (Electronic Data Interchange): de toezending van gestructureerde gegevens volgens overeengekomen berichtnormen, langs elektronische weg, van het ene systeem voor automatische gegevensverwerking naar het andere;

— genormaliseerd bericht: een vooraf vastgestelde en aanvaarde structuur voor de elektronische toezending van gegevens.

2. Toestemming om formaliteiten met behulp van systemen voor automatische gegevensverwerking te vervullen kan slechts worden verleend wanneer met name maatregelen voor controle van de bron en voor de bescherming van gegevens tegen ongeoorloofde toegang, verlies, wĳziging of vernietiging zĳn genomen.

Artikel 4 ter

Wanneer de formaliteiten worden vervuld met behulp van systemen voor automatische gegevensverwerking stellen de douaneautoriteiten vast door welke techniek, die eventueel op het gebruik van codes berust, de handtekening wordt vervangen.

▼M19

Artikel 4 quater

Voor de proefprogramma's ter beoordeling van mogelĳke vereenvoudigingen die gebruik maken van systemen voor automatische gegevensverwerking kunnen de douaneautoriteiten voor de tĳd die strikt noodzakelĳk is om het programma ten uitvoer te leggen ervan afzien de volgende gegevens te verlangen:

a) de in artikel 178, lid 1, bedoelde aangifte;

b) in afwĳking van artikel 222, lid 1, de vermeldingen van een aantal gegevens in bepaalde vakken van het Enig Document die niet noodzakelĳk zĳn voor de identificatie van de goederen en die niet als elementen voor de heffingsgrondslag van de in- of uitvoerrechten dienen.

Op verzoek dienen deze gegevens echter wel bĳ controleacties te worden verstrekt.

Het bedrag van de invoerrechten dat tĳdens de periode waarop een op grond van de eerste alinea verleende afwĳking betrekking heeft wordt ingevorderd, mag niet lager zĳn dan het bedrag dat zonder de afwĳking zou worden ingevorderd.

Lidstaten die aan dergelĳke proefprogramma's wensen deel te nemen delen de Commissie vooraf alle bĳzonderheden betreffende het voorgestelde proefprogramma mede, met inbegrip van de duur daarvan. Voorts houden zĳ de Commissie op de hoogte van de toepassing in de praktĳk van het programma en de resultaten daarvan. De Commissie licht alle andere lidstaten in.

▼M29







HOOFDSTUK 4

Uitwisseling van gegevens tussen douaneautoriteiten met behulp van informatietechnologie en computernetwerken

Artikel 4 quinquies

1. Wanneer elektronische systemen voor de uitwisseling van informatie over een douaneregeling of marktdeelnemer door de lidstaten in samenwerking met de Commissie zijn ontwikkeld, maken de douaneautoriteiten gebruik van deze systemen voor de uitwisseling van gegevens tussen de betrokken douanekantoren, zonder afbreuk te doen aan bijzondere omstandigheden en de bepalingen inzake de betrokken regeling, die in voorkomend geval van overeenkomstige toepassing zijn.

2. Wanneer de bij een regeling betrokken douanekantoren in verschillende lidstaten zijn gelegen, hebben de voor de uitwisseling van gegevens te gebruiken berichten de structuur en bevatten zij de gegevens die de douaneautoriteiten in onderling overleg hebben vastgesteld.

Artikel 4 sexies

1. Naast de in artikel 4 bis, lid 2, bedoelde voorwaarden, stellen de douaneautoriteiten passende veiligheidsmaatregelen vast en handhaven zij deze voor een effectieve, betrouwbare en veilige werking van de verschillende systemen.

2. Om het in lid 1 bedoelde niveau van systeemveiligheid te bereiken, worden iedere invoer, wijziging en verwijdering van gegevens geregisteerd, tezamen met informatie welke de reden hiervoor aangeeft, alsmede de precieze tijd en de identiteit van de persoon die de handeling uitvoert. De oorspronkelijke gegevens of alle gegevens die een bewerking hebben ondergaan, worden ten minste drie kalenderjaren bewaard vanaf het einde van het jaar waarop deze gegevens betrekking hebben, tenzij anders bepaald.

3. De douaneautoriteiten controleren de beveiliging regelmatig.

4. De betrokken douaneautoriteiten stellen elkaar, en in voorkomend geval de betrokken marktdeelnemer, van alle vermoedens van inbreuken op de beveiliging in kennis.







HOOFDSTUK 5

Risicobeheer

Artikel 4 septies

1. De douaneautoriteiten verrichten risicobeheer om een onderscheid te maken tussen de risiconiveaus die verbonden zijn aan de goederen die aan douanecontrole of douanetoezicht zijn onderworpen en om te bepalen of, en zo ja waar, de goederen aan bijzondere douanecontroles zullen worden onderworpen.

2. De risiconiveaus worden bepaald door een beoordeling van de waarschijnlijkheid dat de met het risico verband houdende gebeurtenis zich zal voordoen en wat daarvan de gevolgen zullen zijn. De door de douane te controleren goederen of aangiften worden ook steekproefsgewijs geselecteerd.

Artikel 4 octies

1. Het in artikel 13, lid 2, van het Wetboek bedoelde communautaire risicobeheer wordt uitgevoerd overeenkomstig een gemeenschappelijk kader voor elektronisch risicobeheer, dat uit de volgende delen bestaat:

a) een communautair douanerisicobeheersysteem voor de tenuitvoerlegging van het risicobeheer, dat moet worden gebruikt voor de communicatie tussen de douaneautoriteiten van de lidstaten en de Commissie van alle risicogerelateerde informatie die de douanecontroles zou kunnen verbeteren;

b) gemeenschappelijke prioritaire controlegebieden;

c) gemeenschappelijke risicocriteria en normen voor de geharmoniseerde toepassing van douanecontroles in specifieke gevallen.

2. De douaneautoriteiten wisselen met behulp van het in lid 1, onder a), bedoelde systeem informatie over risico’s uit wanneer:

a) een douaneautoriteit oordeelt, dat de risico’s significant zijn, dat een controle noodzakelijk is en bij de controle blijkt dat de in artikel 4, punt 25, van het Wetboek bedoelde gebeurtenis zich heeft voorgedaan;

b) bij de controle niet blijkt dat de in artikel 4, punt 25, van het Wetboek bedoelde gebeurtenis zich heeft voorgedaan, maar de betrokken douaneautoriteit oordeelt dat de dreiging elders in de Gemeenschap een hoog risico vormt.

Artikel 4 nonies

1. Gemeenschappelijke prioritaire controlegebieden omvatten bepaalde douanebestemmingen, soorten goederen, vervoerstrajecten, vervoerswijzen of marktdeelnemers die in een bepaalde periode in sterkere mate aan risicoanalysen en douanecontroles dienen te worden onderworpen.

2. De toepassing van gemeenschappelijke prioritaire controlegebieden wordt gebaseerd op een gemeenschappelijke benadering van de risicoanalyse en, om gelijkwaardige douanecontroleniveaus te verzekeren, gemeenschappelijke risicocriteria en normen voor de selectie van goederen of marktdeelnemers voor controle.

3. Douanecontroles die in gemeenschappelijke prioritaire controlegebieden worden uitgevoerd, doen geen afbreuk aan andere controles die de douaneautoriteiten normaal verrichten.

Artikel 4 decies

1. De in artikel 4 octies, lid 1, onder c), bedoelde gemeenschappelijke risicocriteria en normen omvatten de volgende onderdelen:

a) een beschrijving van het risico of de risico’s;

b) de te gebruiken risicofactoren of -indicatoren om goederen of marktdeelnemers voor douanecontroles te selecteren;

c) de aard van de door de douaneautoriteiten uit te voeren douanecontroles;

d) de toepassingsduur van de onder c) bedoelde douanecontroles.

De informatie die door toepassing van de in de eerste alinea bedoelde onderdelen wordt verkregen, wordt verspreid met behulp van het in artikel 4 octies, lid 1, onder a), bedoelde communautaire douanerisicobeheersysteem. Zij wordt door de douaneautoriteiten in hun risicobeheersystemen gebruikt.

2. De douaneautoriteiten delen de Commissie de resultaten mede van de overeenkomstig lid 1 uitgevoerde douanecontroles.

Artikel 4 undecies

Voor de vaststelling van de gemeenschappelijke prioritaire controlegebieden en de toepassing van gemeenschappelijke risicocriteria en normen wordt rekening gehouden met:

a) de evenredigheid met het risico;

b) de dringendheid van de uit te voeren controles;

c) de waarschijnlijke gevolgen voor het handelsverkeer, de afzonderlijke lidstaten en de beschikbare controlemiddelen.

▼M10







TITEL II

BINDENDE INLICHTINGEN







HOOFDSTUK 1

Definities

Artikel 5

In de zin van deze titel wordt verstaan onder:

1) bindende inlichting: een tariefinlichting of een inlichting inzake de oorsprong die de administraties van alle Lid-Staten van de Gemeenschap bindt wanneer de in de artikelen 6 en 7 omschreven voorwaarden zĳn vervuld;

2) aanvrager: — van een tariefinlichting: elke persoon die bĳ de douaneautoriteiten een verzoek om een bindende tariefinlichting heeft ingediend, — van een oorsprongsinlichting: elke persoon die om gegronde redenen bĳ de douaneautoriteiten een verzoek om een bindende oorsprongsinlichting heeft ingediend;

3) rechthebbende: de persoon op wiens naam de bindende inlichting wordt verstrekt.







HOOFDSTUK 2

Procedure voor het verkrĳgen van bindende inlichtingen — Kennisgeving aan de aanvrager en mededeling van de inlichtingen aan de Commissie

Artikel 6

1. Het verzoek om een bindende inlichting geschiedt schriftelĳk en wordt gericht aan, hetzĳ de bevoegde douaneautoriteiten van de Lid-Staat, respectievelĳk Lid-Staten waar de bedoelde inlichting dient te worden gebruikt, hetzĳ de bevoegde douaneautoriteiten van de Lid-Staat waar de aanvrager is gevestigd.

▼M18

Voor het aanvragen van een bindende tariefinlichting wordt een formulier gebruikt dat overeenkomt met het model in bĳlage 1 ter.

▼M10

2. Het verzoek om een bindende tariefinlichting mag slechts op één soort goederen, dat om een bindende oorsprongsinlichting slechts op één soort goederen en op één type oorsprongverlenende omstandigheden betrekking mag hebben.

3.

A) Het verzoek om een bindende tariefinlichting dient met name de volgende gegevens te bevatten: a) de naam en het adres van de rechthebbende; b) de naam en het adres van de aanvrager, wanneer deze niet tevens de rechthebbende is; c) de douanenomenclatuur waarin de goederen dienen te worden ingedeeld. Wanneer de aanvrager de indeling van goederen in een van de in artikel 20, lid 3, onder b) en lid 6, onder b) van het Wetboek bedoelde nomenclaturen wenst te kennen, dient de betreffende nomenclatuur uitdrukkelĳk in zĳn verzoek om een bindende tariefinlichting te worden vermeld; d) een gedetailleerde omschrĳving van de goederen waardoor zĳ kunnen worden geïdentificeerd en in de douanenomenclatuur kunnen worden ingedeeld; e) de samenstelling van de goederen en de onderzoekmethoden die eventueel worden gebruikt om deze samenstelling te bepalen, indien de indeling hiervan afhankelĳk is; f) de eventuele beschikbaarstelling in de vorm van bĳlagen, van monsters, fotografische afbeeldingen, blauwdrukken, catalogi of andere documentatie, die de douaneautoriteiten bĳ het vaststellen van de juiste indeling van de goederen in de douanenomenclatuur van nut kunnen zĳn; g) de beoogde indeling; h) een verklaring dat de aanvrager bereid is de douaneautoriteiten desgevraagd van de eventueel bĳgevoegde documentatie een vertaling in de officiële taal of in een van de officiële talen van de betrokken Lid-Staat te bezorgen; i) de vermelding van de gegevens die als vertrouwelĳk zĳn te beschouwen; j) de vermelding door de aanvrager of bĳ zĳn weten reeds een bindende tariefinlichting voor identieke of gelĳkaardige goederen in de Gemeenschap is gevraagd of verstrekt; ▼M24 k) een verklaring dat de aanvrager ermee instemt dat de verstrekte gegevens in een gegevensbank van de Commissie worden opgeslagen en dat de gegevens van de bindende tariefinlichting waaronder, in voorkomend geval, foto's, tekeningen, brochures enz., via het internet aan het publiek worden bekendgemaakt, met uitzondering van de gegevens die de aanvrager als vertrouwelĳk heeft aangemerkt; de bepalingen inzake gegevensbescherming zĳn van toepassing. ▼M10

B) Het verzoek om een bindende oorsprongsinlichting dient de volgende gegevens te bevatten: a) de naam en het adres van de rechthebbende; b) de naam en het adres van de aanvrager, wanneer deze niet tevens de rechthebbende is; c) de rechtsgrondslag in de zin van de artikelen 22 en 27 van het Wetboek; d) een gedetailleerde omschrĳving van de goederen alsook de tariefindeling daarvan; e) indien nodig, de samenstelling van de goederen en de ter bepaling van die samenstelling eventueel gebruikte onderzoekmethoden alsmede de prĳs af fabriek van de goederen; f) de voor het vaststellen van de oorsprong vereiste gegevens, de omschrĳving van de in het betrokken produkt verwerkte materialen alsmede de oorsprong, de tariefindeling en de waarde daarvan en een opgave van de redenen (regels inzake wĳziging van tariefpost, toegevoegde waarde, omschrĳving van de be- of verwerking of elke andere specifieke regel) waarom het betrokken produkt aan de gestelde voorwaarden voldoet; in het bĳzonder dient te worden vermeld welke oorsprongsregel juist werd toegepast, en tevens de beoogde oorsprong van de betrokken goederen; g) de eventuele beschikbaarstelling in de vorm van bĳlagen, van monsters, fotografische afbeeldingen, blauwdrukken, catalogi of andere documentatie betreffende zowel de samenstelling van de goederen als de daarin verwerkte materialen, waaruit blĳkt welk fabricageprocédé of welke be- of verwerking deze materialen hebben ondergaan; h) een verklaring dat de aanvrager bereid is de douaneautoriteiten desgevraagd een vertaling van de eventueel bĳgevoegde documentatie in de officiële taal of in een van de officiële talen van de betrokken Lid-Staat te bezorgen; i) de vermelding van de elementen die als vertrouwelĳk dienen te worden beschouwd, ongeacht of deze het algemene publiek dan wel de administraties betreffen; j) de vermelding door de aanvrager of bĳ zĳn weten reeds een bindende tarief- of een bindende oorsprongsinlichting voor goederen of materialen die identiek of gelĳkaardig zĳn aan de onder d) of f) vermelde goederen of materialen, in de Gemeenschap is gevraagd of verstrekt; k) een verklaring dat de aanvrager ermee instemt dat de verstrekte gegevens in een voor het publiek toegankelĳke databank van de Commissie worden opgeslagen. Onverminderd artikel 15 van het Wetboek zĳn echter de in de Lid-Staten inzake gegevensbescherming geldende bepalingen van toepassing.

4. Indien bĳ de ontvangst van het verzoek de douaneautoriteiten van oordeel zĳn dat het niet alle benodigde gegevens bevat om zich met kennis van zaken te kunnen uitspreken, verzoeken zĳ de aanvrager hen de ontbrekende gegevens te verstrekken. De in artikel 7 bedoelde termĳnen van drie maanden, respectievelĳk 150 dagen gaan in op het tĳdstip waarop de douaneautoriteiten over alle vereiste gegevens beschikken. Zĳ stellen de aanvrager van de ontvangst van zĳn verzoek en van de datum waarop genoemde termĳn ingaat, in kennis.

5. De lĳst van de door de Lid-Staten aangewezen douaneautoriteiten waar verzoeken om bindende tarief- of bindende oorsprongsinlichtingen moeten worden ingediend of die deze inlichtingen verstrekken, wordt in de C-reeks van het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt.

Artikel 7

1. Van de bindende inlichting wordt de aanvrager zo spoedig mogelĳk schriftelĳk kennis gegeven:

a) Wat de tariefinlichting betreft: indien drie maanden na de aanvaarding van het verzoek om inlichtingen de bindende tariefinlichting de aanvrager nog niet kon worden medegedeeld, stellen de douaneautoriteiten deze in kennis van de redenen van de vertraging alsmede van de termĳn waarbinnen zĳ van oordeel zĳn de gevraagde bindende tariefinlichting te kunnen verstrekken.

b) Wat de oorsprongsinlichting betreft: deze dient de aanvrager uiterlĳk binnen 150 dagen na de datum van aanvaarding van de aanvraag te worden verstrekt.

2. De kennisgeving geschiedt op een formulier waarvan het model in bĳlage 1 (bindende tariefinlichting), respectievelĳk in bĳlage 1 bis (bindende oorsprongsinlichting) is opgenomen. In deze kennisgevingen wordt vermeld welke van de opgenomen gegevens als vertrouwelĳk moeten worden beschouwd. Van de in artikel 243 van het Wetboek bedoelde mogelĳkheid van beroep moet melding worden gemaakt.

▼M24

Artikel 8

1. In geval van bindende tariefinlichtingen zenden de douaneautoriteiten van de lidstaten de Commissie zo spoedig mogelĳk het volgende toe:

a) een afschrift van de aanvraag voor een bindende tariefinlichting (bĳlage 1 ter);

b) een afschrift van de medegedeelde bindende tariefinlichting (exemplaar 2 in bĳlage 1);

c) de gegevens genoemd in exemplaar 4 in bĳlage 1.

In geval van bindende oorsprongsinlichtingen zenden zĳ zo spoedig mogelĳk de relevante gegevens van de medegedeelde bindende oorsprongsinlichting toe.

Deze toezendingen geschieden langs elektronische weg.

2. De Commissie zendt een lidstaat op daartoe strekkend verzoek zo spoedig mogelĳk de gegevens toe die zĳ overeenkomstig lid 1 heeft verkregen. Deze toezending geschiedt langs elektronische weg.

3. De toegezonden gegevens van de aanvraag voor een bindende tariefinlichting, de medegedeelde bindende tariefinlichting en de gegevens van exemplaar 4 in bĳlage 1 worden opgeslagen in een centrale gegevensbank van de Commissie. De gegevens van de bindende tariefinlichting, waaronder foto's, tekeningen, brochures enz., kunnen via het internet aan het publiek worden bekendgemaakt, met uitzondering van de vertrouwelĳke gegevens in de vakken 3 en 8 van de medegedeelde bindende tariefinlichting.

▼M10







HOOFDSTUK 3

Verschillen tussen bindende inlichtingen

Artikel 9

Wanneer tussen twee of meer bindende inlichtingen verschillen worden geconstateerd:

— plaatst de Commissie dit vraagstuk eigener beweging of op verzoek van de vertegenwoordiger van een Lid-Staat op de agenda van de vergadering van het Comité van de volgende maand of, indien dit niet mogelĳk is, op die van zĳn eerst daaropvolgende vergadering;

— stelt de Commissie volgens de procedure van het Comité zo spoedig mogelĳk, doch uiterlĳk binnen zes maanden na de in het eerste streepje bedoelde vergadering, een maatregel vast die de eenvormige toepassing van de voorschriften op het gebied van, naargelang van het geval, de nomenclatuur of de oorsprong garandeert.

2. Voor de toepassing van lid 1 worden als verschillend beschouwd, de bindende oorsprongsinlichtingen die een verschillende oorsprong toekennen aan goederen, welke:

— onder dezelfde tariefpost vallen en waarvan de oorsprong volgens dezelfde oorsprongregels is vastgesteld, — en

— volgens hetzelfde fabricageprocédé zĳn verkregen.







HOOFDSTUK 4

Juridische draagwĳdte van bindende inlichtingen

Artikel 10

1. Op de bindende inlichting mag, onverminderd de artikelen 5 en 64 van het Wetboek, slechts door de rechthebbende een beroep worden gedaan.

2.

a) Wat de tariefinlichting betreft, kunnen de douaneautoriteiten eisen dat de rechthebbende die voor de goederen welke het voorwerp van inklaring zĳn, in het bezit is van een bindende tariefinlichting, hen, wanneer die rechthebbende de douaneformaliteiten vervult, van die inlichting in kennis stelt.

b) Wat de oorsprongsinlichting betreft, kunnen de autoriteiten die bevoegd zĳn de toepasselĳkheid van bindende oorsprongsinlichtingen te verifiëren, eisen dat de rechthebbende die, voor de goederen welke het voorwerp van nagenoemde formaliteiten zĳn, in het bezit is van een bindende oorsprongsinlichting, hen, wanneer die rechthebbende enigerlei formaliteit vervult, van die inlichting in kennis stelt.

3. De rechthebbende van een bindende inlichting mag zich voor bepaalde goederen daarop slechts beroepen indien:

a) Wat de tariefinlichting betreft, ten genoegen van de douaneautoriteiten wordt vastgesteld dat deze goederen in alle opzichten aan de in de voorgelegde inlichting opgenomen omschrĳving beantwoorden.

b) Wat de oorsprongsinlichting betreft, ten genoegen van de in lid 2, onder b), bedoelde autoriteiten wordt vastgesteld dat deze goederen in ieder opzicht aan de in de overgelegde inlichtingen opgenomen omschrĳving en aan alle voorwaarden voor het verkrĳgen van de oorsprong beantwoorden.

4. De douaneautoriteiten (voor de bindende tariefinlichtingen) of de in lid 2, onder b), bedoelde autoriteiten (voor de bindende oorsprongsinlichtingen) kunnen van de inlichting een vertaling in de officiële taal of in een van de officiële talen van de betrokken Lid-Staat verlangen.

Artikel 11

De vanaf 1 januari 1991 door de douaneautoriteiten van een Lid-Staat verstrekte bindende tariefinlichtingen binden onder dezelfde voorwaarden de douaneautoriteiten van alle Lid-Staten.

Artikel 12

1. Onmiddellĳk na de vaststelling van een van de in artikel 12, lid 5, van het Wetboek genoemde besluiten of maatregelen dragen de douaneautoriteiten ervoor zorg dat bindende inlichtingen nog uitsluitend overeenkomstig het genoemde besluit of de genoemde maatregel worden verstrekt.

2.

a) Voor bindende tariefinlichtingen is de voor de toepassing van lid 1 in aanmerking te nemen datum: — wat de in artikel 12, lid 5, onder a), i) van het Wetboek bedoelde verordeningen waarbĳ de douanenomenclatuur wordt gewĳzigd, betreft, die waarop zĳ van toepassing worden; — wat de in artikel 12, lid 5, onder a), i), van het Wetboek bedoelde verordeningen waarbĳ de indeling van goederen in de douanenomenclatuur wordt vastgesteld of gewĳzigd, betreft, die waarop zĳ in de L-reeks van het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen worden bekendgemaakt; — wat de in artikel 12, lid 5, onder a), ii), van het Wetboek bedoelde maatregelen betreffende wĳziging van de toelichtingen op de gecombineerde nomenclatuur betreft, die waarop zĳ in de C-reeks van het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen worden bekendgemaakt; — wat de in artikel 12, lid 5, onder a), ii), van het Wetboek bedoelde arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen betreft, die waarop het arrest wordt gewezen; — wat de in artikel 12, lid 5, onder a), ii), van het Wetboek bedoelde maatregelen van de Werelddouaneorganisatie inzake indelingsadviezen of wĳziging van de toelichtingen op de nomenclatuur van het geharmoniseerde systeem betreft, die waarop zĳ door de Commissie in de C-reeks van het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen worden bekendgemaakt.

b) Voor bindende oorsprongsinlichtingen is de voor de toepassing van lid 1 in aanmerking te nemen datum: — wat de in artikel 12, lid 5, onder b), i), van het Wetboek bedoelde verordeningen betreffende de definitie van het begrip oorsprong van goederen en de in artikel 12, lid 5, onder b), ii), bedoelde voorschriften betreft, die waarop zĳ van toepassing worden; — wat de in artikel 12, lid 5, onder b), ii), van het Wetboek bedoelde maatregelen betreffende de op communautair niveau vastgestelde toelichtingen en adviezen betreft, die waarop zĳ in de C-reeks van het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen worden bekendgemaakt; — wat de in artikel 12, lid 5, onder b), ii), van het Wetboek bedoelde arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen betreft, die waarop het arrest wordt gewezen; — wat de in artikel 12, lid 5, onder b), ii), van het Wetboek bedoelde maatregelen van de Wereldhandelsorganisatie inzake oorsprongsadviezen of toelichtingen betreft, die welke in de mededeling van de Commissie in de C-reeks van het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen wordt vermeld; — wat de in artikel 12, lid 5, onder b), ii), van het Wetboek bedoelde maatregelen in verband met de bĳlage bĳ de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels van de Wereldhandelsorganisatie en de in het kader van internationale overeenkomsten vastgestelde maatregelen betreft, die waarop zĳ van toepassing worden.

3. De Commissie deelt de douaneautoriteiten zo spoedig mogelĳk de data mede waarop de in dit artikel bedoelde maatregelen en besluiten zĳn vastgesteld.







HOOFDSTUK 5

Het vervallen van de geldigheid van bindende inlichtingen

Artikel 13

Indien met toepassing van artikel 12, lid 4, tweede volzin, en lid 5, van het Wetboek een bindende inlichting wordt ingetrokken of haar geldigheid verliest, deelt de douaneautoriteit die deze inlichting heeft verstrekt, dit zo spoedig mogelĳk aan de Commissie mede.

Artikel 14

1. Wanneer de rechthebbende van een bindende inlichting die haar geldigheid heeft verloren om redenen als bedoeld in artikel 12, lid 5, van het Wetboek, zich gedurende een bepaalde periode overeenkomstig lid 6 van dat artikel op deze inlichting wenst te beroepen, geeft hĳ de douaneautoriteiten daarvan kennis. Deze kennisgeving dient zo nodig vergezeld te gaan van bewĳsstukken aan de hand waarvan kan worden nagegaan of aan de ter zake gestelde voorwaarden is voldaan.

2. In de uitzonderlĳke gevallen waarin de Commissie overeenkomstig artikel 12, lid 7, tweede alinea, van het Wetboek een van lid 6 van dat artikel afwĳkende maatregel heeft vastgesteld en in de gevallen waarin niet aan de in lid 1 van het onderhavige artikel bedoelde voorwaarden om zich op een bindende inlichting te kunnen beroepen is voldaan, geven de douaneautoriteiten daarvan de rechthebbende schriftelĳk kennis.

▼M29







TITEL II BIS

GEAUTORISEERDE MARKTDEELNEMERS







HOOFDSTUK 1

Procedure voor de afgifte van certificaten







Afdeling 1

Algemene bepalingen

Artikel 14 bis

1. Onverminderd het gebruik van andere vereenvoudigingen waarin de douanewetgeving voorziet, kunnen de douaneautoriteiten, op verzoek van een marktdeelnemer, overeenkomstig artikel 5 bis van het Wetboek, de volgende certificaten van geautoriseerde marktdeelnemers (GM of AEO (Authorised Economic Operators)) afgeven, hierna „AEO-certificaten” genoemd:

►C16 a) het AEO-certificaat — douanevereenvoudigingen voor marktdeelnemers ◄ die voor vereenvoudigingen volgens de douanewetgeving in aanmerking wensen te komen en die voldoen aan de voorwaarden van de artikelen 14 nonies, 14 decies en 14 undecies;

►C16 b) het AEO-certificaat — veiligheid voor marktdeelnemers ◄ die in aanmerking wensen te komen voor faciliteiten bij de douanecontroles betreffende de veiligheid bij de binnenkomst van goederen in het douanegebied van de Gemeenschap of bij het verlaten van goederen uit dit douanegebied en die voldoen aan de voorwaarden van de artikelen 14 nonies tot en met 14 duodecies.

►C16 c) het AEO-certificaat — douanevereenvoudigingen/veiligheid voor marktdeelnemers ◄ die voor de onder a) bedoelde vereenvoudigingen en voor de onder b) bedoelde faciliteiten in aanmerking wensen te komen en die voldoen aan de voorwaarden van de artikelen 14 nonies tot en met 14 duodecies.

2. De douaneautoriteiten houden terdege rekening met de bijzondere kenmerken van de marktdeelnemers, en met name van kleine en middelgrote ondernemingen.

Artikel 14 ter

1. Indien een houder van een in artikel 14 bis, lid 1, onder a) of c), bedoeld AEO-certificaat een aanvraag indient voor een of meer vergunningen als bedoeld in de artikelen 260, 263, 269, 272, 276, 277, 282, 283, 313 bis, 313 ter, 324 bis, 324 sexies, 372, 454 bis en 912 octies, onderzoeken de douaneautoriteiten van alle lidstaten niet opnieuw de criteria die reeds zijn onderzocht toen het AEO-certificaat werd afgegeven.

4. De houders van een AEO-certificaat worden aan minder fysieke en controles van bescheiden onderworpen dan andere marktdeelnemers. De douaneautoriteiten kunnen anders besluiten in geval van een bijzonder risico of controleverplichtingen overeenkomstig andere Gemeenschapswetgeving.

Indien het bevoegde douanekantoor na een risicoanalyse voor nader onderzoek toch een zending selecteert die wordt gedekt door een summiere aangifte bij binnenkomst of uitgang of een door een geautoriseerde marktdeelnemer ingediende douaneaangifte, verricht het de nodige controles bij voorrang. Op verzoek van de geautoriseerde marktdeelnemer kan deze controle, indien de betrokken douaneautoriteit hiermee instemt, op een andere plaats worden verricht dan de plaats van het betrokken douanekantoor.

5. De in de leden 1 tot en met 4 genoemde voordelen gelden voor de betrokken marktdeelnemer, mits deze de vereiste AEO-certificaatnummers verstrekt.







Afdeling 2

Aanvragen voor AEO-certificaten

Artikel 14 quater

1. De aanvraag om een AEO-certificaat, die moet overeenstemmen met het model in bijlage 1 quater, wordt schriftelijk of elektronisch ingediend.

2. Wanneer de douaneautoriteit vaststelt, dat de aanvraag niet alle benodigde gegevens bevat, verzoekt zij binnen 30 kalenderdagen na ontvangst van de aanvraag, de marktdeelnemer, onder opgave van redenen voor haar verzoek, de relevante gegevens te verstrekken.

De in de artikel 14 terdecies, lid 1, en 14 sexdecies, lid 2, bedoelde termijnen gaan in op de dag waarop de douaneautoriteit alle informatie ontvangt op grond waarvan zij de aanvraag kan aanvaarden. De douaneautoriteiten delen de marktdeelnemer mede, dat de aanvraag is aanvaard en op welke datum de termijnen ingaan.

Artikel 14 quinquies

1. De aanvraag wordt ingediend bij een van de volgende douaneautoriteiten:

a) de douaneautoriteit van de lidstaat waar de hoofdboekhouding van de aanvrager in verband met de betrokken douaneregelingen wordt bijgehouden en waar ten minste een deel van de door het AEO-certificaat te dekken activiteiten wordt uitgeoefend;

b) de douaneautoriteit van de lidstaat waar de hoofdboekhouding van de aanvrager in verband met de betrokken douaneregelingen in het computersysteem van de aanvrager met behulp van informatietechnologie en computernetwerken voor de betrokken douaneautoriteit toegankelijk is, waar de algemene logistieke beheersactiviteiten van de aanvrager plaatsvinden en waar ten minste een deel van de door het AEO-certificaat te dekken activiteiten worden uitgeoefend.

De onder a) en b), bedoelde hoofdboekhouding van de aanvrager omvat dossiers en bescheiden aan de hand waarvan de douaneautoriteiten kunnen verifiëren en controleren, of aan de voorwaarden en criteria ter verkrijging van het AEO-certificaat is voldaan.

2. Wanneer op grond van lid 1 de bevoegde douaneautoriteit niet kan worden vastgesteld, wordt de aanvraag ingediend bij een van de volgende douaneautoriteiten:

a) de douaneautoriteit van de lidstaat waar de hoofdboekhouding van de aanvrager in verband met de betrokken douaneregelingen wordt bijgehouden;

b) de douaneautoriteit van de lidstaat waar de hoofdboekhouding van de aanvrager in verband met de betrokken douaneregelingen toegankelijk is, zoals bedoeld in lid 1, onder b), en waar de algemene logistieke beheersactiviteiten van de aanvrager plaatsvinden.

3. Wanneer een deel van de betrokken dossiers en documenten in een andere lidstaat wordt bewaard dan de lidstaat van de douaneautoriteit waarbij de aanvraag ingevolge lid 1 of 2 is ingediend, moet de aanvrager de vakken 13, 16, 17 en 18 invullen van het aanvraagformulier waarvan het model in bijlage 1 quater is opgenomen.

4. Wanneer de aanvrager een opslagfaciliteit of anderebedrijfsruimten heeft in een andere lidstaat dan de lidstaat waar de aanvraag overeenkomstig lid 1 of 2 is ingediend, moet hij dit vermelden in vak 13 van het in bijlage 1 quater opgenomen aanvraagformulier om het onderzoek van de voorwaarden door de douaneautoriteiten van die lidstaat in deze opslagfaciliteit of andere bedrijfsruimten te vergemakkelijken.

5. De in artikel 14 quaterdecies bedoelde raadplegingsprocedure is van toepassing in de in de leden 2, 3 en 4 bedoelde gevallen.

6. De aanvrager wijst een gemakkelijk toegankelijk centraal punt of een contactpersoon binnen zijn administratie aan, waarbij of bij wie de douaneautoriteiten alle informatie kunnen verkrijgen waaruit blijkt dat aan de voorwaarden voor de afgifte van het AEO-certificaat is voldaan.

7. De aanvragers doen de nodige gegevens zo veel mogelijk elektronisch aan de douaneautoriteiten toekomen.

Artikel 14 sexies

De lidstaten doen de Commissie hun lijst van autoriteiten toekomen waarbij de aanvragen kunnen worden ingediend en eventuele wijzigingen van die lijst. De Commissie doet deze gegevens aan de andere lidstaten toekomen of maakt deze op het internet bekend.

Deze autoriteiten zijn ook de autoriteiten van afgifte van de AEO-certificaten.

Artikel 14 septies

De aanvraag wordt in de volgende gevallen afgewezen:

a) de aanvraag voldoet niet aan de artikelen 14 quater en 14 quinquies;

b) de aanvrager is ten tijde van de indiening van de aanvraag veroordeeld voor een ernstig strafbaar feit dat verband houdt met zijn economische activiteit of tegen hem loopt een faillissementsprocedure;

c) de aanvrager heeft een wettelijke vertegenwoordiger in douanezaken, die is veroordeeld voor een ernstige strafbaar feit met betrekking tot een inbreuk op de douanewetgeving die verband houdt met zijn activiteit als wettelijke vertegenwoordiger;

d) de aanvraag wordt ingediend binnen drie jaar na de intrekking van het AEO-certificaat, zoals bedoeld in artikel 14 tervicies, lid 4.







Afdeling 3

Voorwaarden en criteria voor de afgifte van een AEO-certificaat

Artikel 14 octies

Een aanvrager behoeft in de volgende gevallen niet in het douanegebied van de Gemeenschap te zijn gevestigd:

a) wanneer een internationale overeenkomst tussen de Gemeenschap en het derde land waar de marktdeelnemer is gevestigd, in de wederzijdse erkenning van AEO-certificaten voorziet en bepalingen bevat inzake administratieve regelingen voor het verrichten van passende controles namens de douaneautoriteiten van de lidstaat, indien deze hierom verzoeken;

b) wanneer de aanvraag voor het toekennen van het in artikel 14 bis, lid 1, onder b), bedoelde AEO-certificaat wordt ingediend door een niet in de Gemeenschap gevestigde luchtvaart- of scheepvaartmaatschappij, die aldaar een regionaal kantoor heeft en reeds in aanmerking komt voor de in de artikelen 324 sexies, 445 of 448 bedoelde vereenvoudigingen.

In het in de eerste alinea, onder b), bedoelde geval wordt de aanvrager geacht te hebben voldaan aan de voorwaarden in de artikelen 14 nonies, 14 decies, 14 undecies, maar hij moet nog voldoen aan de voorwaarden van artikel 14 duodecies, lid 2.

Artikel 14 nonies

1. De staat van dienst op het gebied van de naleving van de douanevereisten wordt passend geacht, als bedoeld in artikel 5 bis, lid 2, eerste streepje, van het Douanewetboek indien in de drie jaar voorafgaande aan de indiening van de aanvraag geen ernstige of herhaalde overtredingen van de douanewetgeving zijn begaan door:

a) de aanvrager;

b) personen die verantwoordelijk zijn voor het bedrijf dat de aanvraag heeft ingediend of die zeggenschap hebben over de leiding van het bedrijf;

c) indien van toepassing, de wettelijke vertegenwoordiger van de aanvrager in douanezaken;

d) de voor douanezaken verantwoordelijke persoon in het bedrijf dat de aanvraag heeft ingediend.

De staat van dienst op het gebied van de naleving van de douanevereisten kan passend worden geacht, indien de bevoegde douaneautoriteit eventuele overtredingen als van weinig belang beschouwt in verhouding tot het aantal en de omvang van de douanegerelateerde activiteiten van de aanvrager en zij geen twijfel hebben doen ontstaan over diens goede trouw.

2. Wanneer de personen die zeggenschap uitoefenen over het bedrijf dat de aanvraag indient, in een derde land zijn gevestigd, beoordelen de douaneautoriteiten hun naleving van de douanewetgeving aan de hand van de documenten en informatie waarover zij beschikken.

3. Indien de aanvrager minder dan drie jaar geleden is opgericht, beoordelen de douaneautoriteiten diens naleving van de douanewetgeving aan de hand van de documenten en informatie waarover zij beschikken.

Artikel 14 decies

Om de douaneautoriteiten in staat te stellen te onderzoeken, of de aanvrager over een deugdelijke handels- en, in voorkomend geval, vervoersadministratie beschikt, als bedoeld in artikel 5 bis, lid 2, tweede streepje, van het Wetboek, moet de aanvrager aan de volgende eisen voldoen:

a) een administratie voeren, die in overeenstemming is met de algemene aanvaarde boekhoudbeginselen van de lidstaat waar de adinistratie wordt gevoerd en welke administratieve douanecontrole vergemakkelijkt;

b) de douaneautoriteit fysieke of elektronische toegang verlenen tot zijn douaneadministratie en, in voorkomend geval, vervoersadministratie;

c) over een logistiek systeem beschikken, dat een onderscheid maakt tussen communautaire en niet-communautaire goederen;

d) over een administratieve organisatie beschikken, die in overeenstemming is met de soort en de omvang van de bedrijfsactiviteiten en geschikt is voor het beheer van de goederenstroom, en over een systeem van interne controles beschikken waarmee onrechtmatige of frauduleuze transacties kunnen worden opgespoord;

e) indien van toepassing, toereikende procedures toepassen voor het beheer van vergunningen die verband houden met handelspolitieke maatregelen of de handel in landbouwproducten;

f) toereikende procedures toepassen voor het bewaren van bedrijfsbescheiden en bedrijsinformatie en ter bescherming tegen informatieverlies;

g) erop toezien, dat werknemers zich bewust zijn van de noodzaak, de douaneautoriteiten in te lichten wanneer zich problemen voordoen in verband met de naleving van de douanewetgeving en personen aanwijzen die in dat geval contact met de douaneautoriteiten opnemen;

h) passende maatregelen hebben genomen ter voorkoming dat onbevoegden zijn computersysteem binnendringen en ter bescherming van zijn documentatie.

Een aanvrager van het in artikel 14 bis, lid 1, onder b), bedoelde AEO-certificaat behoeft niet te voldoen aan het in de eerste alinea, onder c), van dit artikel bedoelde vereiste.

Artikel 14 undecies

1. Aan de voorwaarde van financiële solvabiliteit, zoals bedoeld in artikel 5 bis, lid 2, derde streepje, van het Wetboek, wordt de aanvrager geacht te voldoen indien zijn solvabiliteit over de afgelopen drie jaar kan worden aangetoond.

In dit artikel wordt onder financiële solvabiliteit verstaan, een gezonde financiële situatie die de aanvrager in staat stelt aan zijn verplichtingen te voldoen, de kenmerken van zijn zakelijke activiteiten in aanmerking genomen.

2. Wanneer de aanvrager minder dan drie jaar geleden is opgericht, wordt zijn financiële solvabiliteit beoordeeld aan de hand van de beschikbare documenten en informatie.

Artikel 14 duodecies

1. De veiligheidsnormen van de aanvrager worden passend geacht, zoals bedoeld in artikel 5 bis, lid 2, vierde streepje, van het Wetboek, indien aan de volgende voorwaarden is voldaan:

a) de gebouwen die voor de door het certificaat te dekken activiteiten worden gebruikt, zijn gemaakt van materialen die verhinderen dat onbevoegden zich hiertoe onrechtmatig toegang kunnen verschaffen;

b) er zijn passende toegangscontrolemaatregelen genomen om onrechtmatige toegang tot verzendingsruimten, los- en laadkades en los- en laaddekken te voorkomen;

c) er zijn maatregelen genomen om het toevoegen, omwisselen of wegnemen van materialen, of andere manipulaties van de goederen bij het laden, lossen, de op- en overslag te voorkomen;

d) indien van toepassing, zijn er procedures voor de behandeling van in- en/of uitvoervergunningen die verband houden met verboden en beperkingen en om goederen van elkaar te onderscheiden;

e) de aanvrager heeft maatregelen genomen, om zijn handelspartners duidelijk te kunnen identificeren met het oog op de veiligheid van de internationale toeleveringsketen;

f) de aanvrager onderwerpt sollicitanten voor veiligheidsgevoelige functies aan veiligheidsonderzoeken, voor zover de wetgeving dit toelaat, en verricht regelmatig achtergrondcontroles;

g) de aanvrager ziet erop toe, dat de betrokken werknemers actief aan programma’s inzake veiligheidsbewustzijn meewerken.

2. Wanneer een luchtvaart- of scheepvaartmaatschappij die niet in de Gemeenschap is gevestigd, maar die daar een regionaal kantoor heeft en in aanmerking komt voor de vereenvoudigingen als bedoeld in de artikelen 324 sexies, 445 en 448, een aanvraag indient voor het in artikel 14 bis, lid 1, onder b), bedoelde AEO-certificaat, moet zij aan één van de volgende voorwaarden voldoen:

a) zij is houdster van een internationaal erkend veiligheidscertificaat dat afgegeven is op basis van internationale verdragen in de betrokken vervoersector;

b) zij is een erkend agent als bedoeld in Verordening (EG) nr. 2320/2002 van het Europees Parlement en de Raad ( 2 ) en voldoet aan de in Verordening (EG) nr. 622/2003 van de Commissie ( 3 ) vastgestelde eisen;

c) zij is houdster van een certificaat dat is afgegeven in een buiten het douanegebied van de Gemeenschap gelegen land indien een bilaterale overeenkomst tussen de Gemeenschap en dat derde land voorziet in de aanvaarding van dat certificaat op de bij die overeenkomst vastgestelde voorwaarden.

Wanneer de luchtvaart- of scheepvaartmaatschappij houdster is van een onder a) van dit lid bedoeld certificaat, moet zij voldoen aan de in lid 1 vastgestelde criteria. De douaneautoriteit van afgifte gaat ervan uit, dat aan de in lid 1 vastgestelde criteria is voldaan, voor zover de criteria voor de afgifte van het internationale certificaat identiek of vergelijkbaar zijn met de in lid 1 vastgestelde criteria.

3. Wanneer de aanvrager in de Gemeenschap is gevestigd en een erkende agent is als bedoeld in Verordening (EG) nr. 2320/2002 en voldoet aan de in Verordening (EG) nr. 622/2003 vastgestelde eisen, wordt aan de in lid 1 vermelde criteria geacht te zijn voldaan wat de ruimten betreft waarvoor de marktdeelnemer de status van erkende agent heeft verkregen.

4. Wanneer de in de Gemeenschap gevestigde aanvrager houder is van een internationaal erkend veiligheidscertificaat dat op grond van internationale overeenkomsten is afgegeven, van een Europees veiligheidscertificaat dat op grond van de Gemeenschapswetgeving is afgegeven, van een internationale norm van de Internationale Organisatie voor Normalisatie, of van een Europese norm van de Europese Organisatie voor Normalisatie, wordt aan de in lid 1 vastgestelde criteria geacht te zijn voldaan, voor zover de criteria voor de afgifte van die certificaten identiek of vergelijkbaar zijn met die welke in de onderhavige verordening zijn vastgesteld.







Afdeling 4

Procedure voor de afgifte van AEO-certificaten

Artikel 14 terdecies

1. De douaneautoriteit van afgifte deelt de aanvraag binnen vijf werkdagen vanaf de datum waarop zij de aanvraag overeenkomstig artikel 14 quater heeft ontvangen, mede aan de douaneautoriteiten van alle andere lidstaten met behulp van het in artikel 14 quinvicies bedoelde communicatiesysteem.

2. Wanneer de douaneautoriteiten van een andere lidstaat relevante gegevens hebben die een beletsel kunnen vormen voor de afgifte van het certificaat, delen zij deze binnen 35 kalenderdagen vanaf de datum van de in lid 1 bedoelde mededeling mede aan de douaneautoriteit van afgifte, met behulp van het in artikel 14 quinvicies bedoelde communicatiesysteem.

Artikel 14 quaterdecies

1. Raadpleging tussen de douaneautoriteiten van de lidstaten is vereist, indien een of meer van de in de artikelen 14 octies tot en met 14 duodecies vastgestelde criteria niet kunnen worden onderzocht door de douaneautoriteit van afgifte wegens een gebrek aan informatie of de onmogelijkheid deze te controleren. In deze gevallen voeren de douaneautoriteiten van de lidstaten de raadpleging uit, binnen 60 kalenderdagen na de mededeling van de informatie door de douaneautoriteit van afgifte om de afgifte, van het certificaat of de afwijzing van de aanvraag binnen de in artikel 14 sexdecies, lid 2, bepaalde termijnen mogelijk te maken.

Indien de geraadpleegde douaneautoriteit niet binnen 60 kalenderdagen antwoordt, kan de raadplegende autoriteit op verantwoordelijkheid van de geraadpleegde douaneautoriteit aannemen, dat voldaan is aan de criteria waarvoor de raadpleging is geschied. Deze termijn kan worden verlengd, indien de aanvrager aanpassingen uitvoert om aan die criteria te voldoen, en deze aan de geraadpleegde en de raadplegende autoriteit mededeelt.

2. Wanneer de geraadpleegde douaneautoriteit na het in artikel 14 quindecies bedoelde onderzoek vaststelt, dat de aanvrager niet aan een of meer criteria voldoet, deelt zij dit, met bewijsstukken, mede aan de douaneautoriteit van afgifte, die de aanvraag dan afwijst. Artikel 14 sexdecies, leden 4, 5 en 6, is van toepassing.

Artikel 14 quindecies

1. De douaneautoriteit van afgifte onderzoekt, of wordt voldaan aan de in de artikelen 14 octies tot en met 14 duodecies vastgestelde criteria voor de afgifte van het certificaat. Het onderzoek van de in artikel 14 duodecies vastgestelde criteria geschiedt met betrekking tot alle bedrijfsruimten die voor de douanegerelateerde activiteiten van de aanvrager van belang zijn. De douaneautoreiten stellen een verslag op over het onderzoek en de uitslag ervan.

Wanneer, in het geval van een groot aantal bedrijfsruimten, de termijn voor de afgifte van het certificaat niet lang genoeg is om alle betrokken bedrijfsruimten te onderzoeken, maar de douaneautoriteit er niet aan twijfelt dat de aanvrager in al zijn bedrijfsruimten de voor het bedrijf geldende veiligheidsnormen toepast, kan zij besluiten slechts een representatief deel van die bedrijfsruimten te onderzoeken.

2. De douaneautoriteit van afgifte kan door een deskundige verstrekte conclusies aanvaarden op een van de in de artikelen 14 decies, 14 undecies en 14 duodecies bedoelde gebieden met betrekking tot de in die artikelen vastgestelde voorwaarden en criteria. De deskundige mag geen banden hebben met de aanvrager.

Artikel 14 sexdecies

1. De douaneautoriteit van afgifte geeft het AEO-certificaat af, dat moet overeenstemmen met het model in bijlage 1 quinquies.

2. Het AEO-certificaat wordt binnen 90 kalenderdagen vanaf de datum van ontvangst van de aanvraag overeenkomstig artikel 14 quater afgegeven. Wanneer de douaneautoriteit zich onmogelijk aan de genoemde termijn kan houden, kan deze termijn met 30 kalenderdagen worden verlengd. In dat geval deelt de douaneautoriteit de aanvrager de reden van de verlenging mede, voordat de termijn van 90 kalenderdagen is verstreken.

3. De in lid 2, eerste zin, bepaalde termijn kan ook worden verlengd, indien de aanvrager, tijdens het onderzoek van de criteria, aanpassingen verricht om aan die criteria te voldoen en deze aan de bevoegde autoriteit mededeelt.

4. Wanneer de uitslag van het overeenkomstig de artikelen 14 terdecies, 14 quaterdecies en 14 quindecies ingestelde onderzoek waarschijnlijk tot een afwijziging van de aanvraag zal leiden, deelt de douaneautoriteit van afgifte de bevindingen mede aan de aanvrager en stelt zij hem in de gelegenheid binnen 30 kalenderdagen te reageren, voordat zij de aanvraag afwijst. De in lid 2, eerste zin, bepaalde termijn wordt dienovereenkomstig geschorst.

5. De afwijzing van de aanvraag leidt niet tot de automatische intrekking van de bestaande vergunningen die op grond van de douanewetgeving zijn afgegeven.

6. Wanneer de aanvraag wordt afgewezen, deelt de douaneautoriteit de aanvrager de redenen hiervan mede. Het besluit tot afwijzing van de aanvraag wordt binnen de in de leden 2, 3 en 4 vastgestelde termijnen aan de aanvrager medegedeeld.

Artikel 14 septdecies

De douaneautoriteit van afgifte deelt de douaneautoriteiten van de andere lidstaten binnen vijf werkdagen mede, dat een AEO-certificaat is afgegeven, met behulp van het in artikel 14 quinvicies bedoelde communicatiesysteem. Binnen dezelfde termijn wordt ook informatie verstrekt wanneer de aanvraag wordt afgewezen.







HOOFDSTUK 2

Rechtsgevolgen van AEO-certificaten







Afdeling 1

Algemene bepalingen

Artikel 14 octodecies

1. Het AEO-certificaat wordt van kracht op de tiende werkdag na de datum van afgifte.

2. Het AEO-certificaat wordt in alle lidstaten erkend.

3. Het AEO-certificaat heeft een onbepaalde geldigheidsduur.

4. De douaneautoriteiten zien erop toe, dat de geautoriseerde marktdeelnemer aan de voor hem geldende voorwaarden en criteria blijft voldoen.

5. De douaneautoriteit van afgifte gaat in de volgende gevallen tot een herbeoordeling van de voorwaarden en criteria over:

a) het toepasselijke Gemeenschapsrecht heeft aanzienlijke wijzigingen ondergaan;

b) er bestaat een redelijke aanwijzing, dat de geautoriseerde marktdeelnemer niet langer aan de voorwaarden en criteria voldoet.

In het geval van een AEO certificaat dat is afgegeven aan een minder dan drie jaar gevestigde aanvrager, wordt in het eerste jaar na de afgifte een nauwlettend toezicht verricht.

Artikel 14 quindecies, lid 2, is van toepassing.

De uitslag van de herbeoordeling wordt medegedeeld aan de douaneautoriteiten van alle lidstaten, met behulp van het in artikel 14 quinvicies bedoelde communicatiesysteem.







Afdeling 2

Schorsing van de status van geautoriseerde marktdeelnemer

Artikel 14 novodecies

1. De status van geautoriseerde marktdeelnemer wordt door de douaneautoriteit van afgifte geschorst:

a) wanneer blijkt, dat de voor het AEO-certificaat geldende voorwaarden en criteria niet worden nageleefd;

b) wanneer de douane voldoende redenen heeft om aan te nemen, dat zich feiten hebben voorgedaan, die tot een strafrechtelijke vervolging aanleiding geven en die verband houden met een overtreding van de douanewetgeving door de geautoriseerde marktdeelnemer.

In het in lid 1, onder b), bedoelde geval kan de douaneautoriteit echter besluiten de status van geautoriseerde marktdeelnemer niet te schorsen, indien zij de overtreding als van weinig belang beschouwt in verhouding tot het aantal en de omvang van de douanegerelateerde activiteiten van de geautoriseerde marktdeelnemer en de overtreding geen twijfel heeft doen ontstaan over diens goede trouw.

Alvorens een dergelijk besluit te nemen, deelt de douaneautoriteit haar bevindingen aan de betrokken geautoriseerde marktdeelnemer mede. Deze is gerechtigd binnen 30 kalenderdagen vanaf die mededeling de situatie te corrigeren en/of zijn standpunt kenbaar te maken.

De schorsing gaat echter onmiddellijk in, wanneer dit wegens de aard en de omvang van het risico voor de openbare veiligheid, de volksgezondheid of het milieu noodzakelijk is. De douaneautoriteit die tot schorsing besluit, deelt dit de douaneautoriteiten van de andere lidstaten onmiddellijk mede, met behulp van het in artikel 14 quinvicies bedoelde communicatiesysteem.

2. Indien de houder van het AEO-certificaat de in lid 1, eerste alinea, onder a), bedoelde situatie niet binnen de in lid 1, derde alinea, genoemde termijn van 30 kalenderdagen regulariseert, deelt de bevoegde douaneautoriteit de betrokken marktdeelnemer mede, dat de status van geautoriseerde marktdeelnemer voor een periode van 30 kalenderdagen is geschorst, opdat de marktdeelnemer de nodige maatregelen kan nemen om de situatie te regulariseren. De mededeling wordt ook gezonden aan de douaneautoriteiten van de andere lidstaten, met behulp van het in artikel 14 quinvicies bedoelde communicatiesysteem.

3. Wanneer de houder van een AEO-certificaat een in lid 1, eerste alinea, onder b), bedoeld feit heeft gepleegd, schorst de douaneautoriteit van afgifte de status van geautoriseerde marktdeelnemer voor de duur van de rechtszaak. Zij deelt dit aan de houder van het certificaat mede. De mededeling wordt ook gezonden aan de douaneautoriteiten van de andere lidstaten met behulp van het in artikel 14 quinvicies bedoelde communicatiesysteem.

4. Wanneer de betrokken marktdeelnemer niet in staat is de situatie binnen 30 kalenderdagen te regulariseren, maar kan aantonen dat aan de voorwaarden kan worden voldaan, indien de schorsingstermijn wordt verlengd, schorst de bevoegde douaneautoriteit de status van geautoriseerde marktdeelnemer nogmaals voor 30 kalenderdagen.

Artikel 14 vicies

1. De schorsing is niet van invloed op douaneregelingen die reeds waren begonnen toen de schorsing inging en die nog niet zijn beëindigd.

2. De schorsing is niet automatisch van invloed op vergunningen die zonder verwijzing naar het AEO-certificaat zijn verleend, tenzij de redenen van de schorsing ook relevant zijn voor die vergunningen.

3. De schorsing is niet automatisch van invloed op vergunningen voor het gebruik van douanevereenvoudigingen die op grond van het AEO-certificaat zijn verleend en waarvoor nog aan de voorwaarden wordt voldaan.

4. Indien in het geval van het in artikel 14 bis, lid 1, onder c), bedoelde AEO-certificaat, de betrokken marktdeelnemer slechts niet voldoet aan de in artikel 14 duodecies vastgestelde voorwaarden, wordt de status van geautoriseerde marktdeelnemer gedeeltelijk geschorst en kan op verzoek van de marktdeelnemer een nieuw AEO-certificaat als bedoeld in artikel 14 bis, lid 1, onder a), worden afgegeven.

Artikel 14 unvicies

1. Wanneer de betrokken marktdeelnemer ten genoegen van de douaneautoriteit de nodige maatregelen heeft getroffen om aan de voorwaarden en criteria voor een AEO-certificaat te voldoen, trekt de douaneautoriteit van afgifte de schorsing in en deelt zij dit de betrokken marktdeelnemer en de douaneautoriteiten van de andere lidstaten mede. De schorsing kan worden ingetrokken, voordat de in artikel 14 novodecies, lid 2 of lid 4, vastgestelde termijn verstrijkt.

In de in artikel 14 vicies, lid 4, bedoelde situatie, doet de douaneautoriteit van schorsing de geldigheid van het geschorste certificaat weer ingaan. Zij trekt het in artikel 14 bis, lid 1, onder a), bedoelde AEO-certificaat dan weer in.

2. Wanneer de betrokken marktdeelnemer binnen de in artikel 14 novodecies, lid 2 of lid 4, vastgestelde schorsingstermijn niet de nodige maatregelen treft, trekt de douaneautoriteit van afgifte het AEO-certificaat in en deelt zij dit onmiddellijk mede aan de douaneautoriteiten van de andere lidstaten, met behulp van het in artikel 14 quinvicies bedoelde communicatiesysteem.

In de in artikel 14 vicies, lid 4, bedoelde situatie wordt het oorspronkelijke certificaat ingetrokken en is slechts het nieuwe AEO-certificaat als bedoeld in artikel 14 bis, lid 1, onder a), geldig.

Artikel 14 duovicies

1. Wanneer een geautoriseerde marktdeelnemer tijdelijk niet in staat is aan de in artikel 14 bis vastgestelde criteria te voldoen, kan hij om schorsing van de status van geautoriseerde marktdeelnemer verzoeken. In dat geval deelt de geautoriseerde marktdeelnemer dit de douaneautoriteit van afgifte mede, onder vermelding van de datum waarop hij opnieuw aan de criteria kan voldoen. Hij stelt de douaneautoriteit van afgifte ook in kennis van de voorgenomen maatregelen en van het tijdschema voor uitvoering ervan.

De douaneautoriteit waaraan de mededeling is gezonden, geeft deze door aan de douaneautoriteiten van de andere lidstaten, met behulp van het in artikel 14 quinvicies bedoelde communicatiesysteem.

2. Wanneer de geautoriseerde marktdeelnemer de situatie niet binnen de door hem medegedeelde termijn kan regulariseren, kan de douaneautoriteit van afgifte een redelijke verlenging toestaan, mits de geautoriseerde marktdeelnemer te goeder trouw is. De verlenging van de termijn wordt ook medegedeeld aan de douaneautoriteiten van de andere lidstaten, met behulp van het in artikel 14 quinvicies bedoelde communicatiesysteem.

In alle andere gevallen wordt het AEO-certificaat ingetrokken en deelt de douaneautoriteit van afgifte dit onmiddellijk mede aan de douaneautoriteiten van de andere lidstaten, met behulp van het in artikel 14 quinvicies bedoelde communicatiesysteem.

3. Indien de vereiste maatregelen niet binnen de schorsingstermijn worden genomen, is artikel 14 tervicies van toepassing.







Afdeling 3

Intrekking van het AEO-certificaat

Artikel 14 tervicies

1. De douaneautoriteit van afgifte trekt het AEO-certificaat in de volgende gevallen in:

a) de geautoriseerde marktdeelnemer neemt de in artikel 14 unvicies, lid 1, bedoelde maatregelen niet;

b) de geautoriseerde marktdeelnemer heeft een ernstige overtreding van de douanevoorschriften begaan en er is geen verder recht tot beroep;

c) de geautoriseerde marktdeelnemer verzuimt tijdens de in artikel 14 duovicies bedoelde schorsingstermijn de nodige maatregelen te treffen;

d) op verzoek van de geautoriseerde marktdeelnemer.

In het onder b) bedoelde geval kan de douaneautoriteit echter besluiten, het AEO-certificaat niet in te trekken, indien zij de overtreding als van weinig belang beschouwt in verhouding tot het aantal en de omvang van de douanegerelateerde activiteiten van de geautoriseerde marktdeelnemer en de overtreding geen twijfel heeft doen ontstaan over diens goede trouw.

2. De intrekking wordt op de dag na de mededeling ervan van kracht.

Indien, in geval van het in artikel 14 bis, lid 1, onder c), bedoelde AEO-certificaat, de betrokken geautoriseerde marktdeelnemer slechts niet voldoet aan de in artikel 14 duodecies bepaalde voorwaarden, wordt het certificaat door de douaneautoriteit van afgifte ingetrokken en wordt een nieuw AEO-certificaat als bedoeld in artikel 14 bis, lid 1, onder a), afgegeven.

3. De douaneautoriteit van afgifte stelt de douaneautoriteiten van de andere lidstaten onmiddellijk van de intrekking in kennis, met behulp van het in artikel 14 quinvicies bedoelde communicatiesysteem.

4. Behoudens de in lid 1, onder c) en d), bedoelde gevallen van intrekking, kan de marktdeelnemer binnen drie jaar na de intrekking geen nieuwe aanvraag voor een AEO-certificaat indienen.







HOOFDSTUK 3

Uitwisseling van informatie

Artikel 14 quatervicies

1. De geautoriseerde marktdeelnemer stelt de douaneautoriteit van afgifte in kennis van elk feit dat zich na de toekenning van het certificaat voordoet en dat gevolgen kan hebben voor de handhaving of de inhoud daarvan.

2. Alle relevante informatie waarover de douaneautoriteit van afgifte beschikt, wordt ter beschikking gesteld van de douaneautoriteiten van de andere lidstaten waar de geautoriseerde marktdeelnemer douanegerelateerde activiteiten uitoefent.

3. Indien een douaneautoriteit een specifieke vergunning intrekt die op grond van een AEO-certificaat is afgegeven voor het gebruik van een douanevereenvoudiging als bedoeld in de artikelen 260, 263, 269, 272, 276, 277, 282, 283, 313 bis, 313 ter, 324 bis, 324 sexies, 372, 454 bis en 912 octies deelt zij dit aan de douaneautoriteit die het AEO-certificaat heeft afgegeven mede.

Artikel 14 quinvicies

1. Een elektronisch informatie- en communicatiesysteem dat in overleg tussen de Commissie en de douaneautoriteiten wordt opgezet, wordt gebruikt voor het informatie- en communicatieproces tussen de douaneautoriteiten en voor het verstrekken van informatie aan de Commissie en de marktdeelnemers.

2. De Commissie en de douaneautoriteiten hebben toegang tot en slaan de volgende informatie op in het in lid 1 bedoelde systeem:

a) de elektronisch toegezonden gegevens van de aanvragen;

b) de AEO-certificaten en, indien van toepassing, wijzigingen en intrekkingen van deze certificaten en schorsingen van de status van geautoriseerde marktdeelnemer;

c) alle andere relevante informatie.

3. De douaneautoriteit van afgifte stelt de risicoanalysekantoren in de eigen lidstaat in kennis van de afgifte, wijziging of intrekking van een AEO-certificaat of van de schorsing van de status van geautoriseerde marktdeelnemer. Zij stelt ook alle douaneautoriteiten van afgifte in de andere lidstaten in kennis.

4. De lijst van geautoriseerde marktdeelnemers kan door de Commissie op het internet bekend worden gemaakt, indien de betrokken geautoriseerde marktdeelnemer hiervoor toestemming geeft. De lijst wordt bijgewerkt.

▼M18 —————

▼B







TITEL IV

OORSPRONG VAN GOEDEREN







HOOFDSTUK 1

Niet-preferentiële oorsprong







Afdeling 1

Be- of verwerking die het karakter van produkt van oorsprong verleent

Artikel 35

In dit hoofdstuk wordt bepaald welke be- of verwerkingen van, enerzĳds, textielstoffen en textielwaren van afdeling XI van de gecombineerde nomenclatuur en van, anderzĳds, bepaalde andere produkten dan textielstoffen en textielwaren geacht worden te beantwoorden aan de criteria van artikel 24 van het Wetboek, waardoor deze produkten het karakter verkrĳgen van produkt van oorsprong uit het land waar de be- of verwerkingen hebben plaatsgevonden.

Onder „land” wordt, al naar gelang van het geval, een derde land of de Gemeenschap verstaan.







Onderafdeling 1

Textielstoffen en textielwaren van afdeling XI van de gecombineerde nomenclatuur

Artikel 36

De volledige verwerking, als in artikel 37 beschreven, van textielstoffen en textielwaren die onder afdeling XI van de gecombineerde nomenclatuur worden ingedeeld, wordt beschouwd als een be- of verwerking waardoor het produkt het karakter van produkt van oorsprong verkrĳgt in de zin van artikel 24 van het Wetboek.

Artikel 37

Een be- of verwerking als gevolg waarvan de verkregen producten onder een andere post van de gecombineerde nomenclatuur worden ingedeeld dan elk van de gebruikte materialen die niet van oorsprong zĳn, wordt als een volledige verwerking beschouwd.

Wat de produkten in bĳlage 10 betreft, wordt evenwel slechts de be- of verwerking die in kolom 3 van deze bĳlage naast elk verkregen produkt is beschreven als een volledige verwerking beschouwd, ongeacht het feit of deze al dan niet leidt tot een wĳziging van post.

De wĳze waarop de regels in bĳlage 10 worden toegepast, is omschreven in de inleidende aantekeningen in bĳlage 9.

Artikel 38

Voor de toepassing van het voorgaande artikel worden de volgende be- of verwerkingen steeds als ontoereikend beschouwd om de oorsprong te verlenen, ongeacht of deze al dan niet leiden tot een wĳziging van post:

a) behandelingen welke dienen om de produkten tĳdens vervoer en opslag in goede staat te bewaren (luchten, uitleggen, drogen, verwĳderen van beschadigde delen en soortgelĳke behandelingen);

b) eenvoudige handelingen zoals stofvrĳ maken, zeven, sorteren, rangschikken, samenvoegen (daaronder begrepen het samenstellen van sets), wassen en snĳden;

i) veranderen van verpakking, splitsen en samenvoegen van colli, ii) eenvoudig verpakken in zakken, omhulsels, blikken, bevestigen op plankjes enz. en alle andere eenvoudige verpakkingshandelingen; c)

d) aanbrengen op de producten zelf of op hun verpakking van merken, etiketten of andere herkenningstekens;

e) eenvoudig samenvoegen van delen tot een volledig produkt;

f) combinaties van twee of meer van de onder a) tot en met e) genoemde handelingen.







Onderafdeling 2

Andere produkten dan textielstoffen en textielwaren van afdeling XI van de gecombineerde nomenclatuur

Artikel 39

Van de verkregen produkten genoemd in bĳlage 11, wordt de in kolom 3 van deze bĳlage genoemde be- of verwerking beschouwd als een be- of verwerking waardoor de oorsprong wordt verkregen overeenkomstig artikel 24 van het Wetboek.

De wĳze waarop de regels in bĳlage 11 worden toegepast is omschreven in de inleidende aantekeningen van bĳlage 9.







Onderafdeling 3

Gemeenschappelĳke bepalingen voor alle produkten

Artikel 40

Wanneer in de lĳsten van de bĳlagen 10 en 11 is bepaald dat het karakter van produkt van oorsprong wordt verkregen indien de waarde van de gebruikte materialen die niet van oorsprong zĳn een bepaald percentage van de prĳs af fabriek van de verkregen produkten niet overschrĳdt, wordt dit percentage als volgt berekend:

— „waarde” betekent de douanewaarde ten tĳde van de invoer van de gebruikte materialen die niet van oorsprong zĳn, of, indien deze niet bekend is en niet kan worden vastgesteld, de eerste controleerbare prĳs die voor deze materialen in het land van verwerking is betaald,

— „prĳs af fabriek” betekent de prĳs af fabriek van het verkregen produkt verminderd met alle binnenlandse belastingen die zĳn of kunnen worden terugbetaald wanneer dit produkt wordt uitgevoerd,

— „meerwaarde verkregen door montage” betekent de meerwaarde die voortvloeit uit de montage zelf, de afwerking en de controle en uit het inbouwen van onderdelen van oorsprong uit het land waar deze montage plaatsvindt, met inbegrip van de in dit land gemaakte winst en bedrĳfskosten als gevolg van vorengenoemde handelingen.







Afdeling 2

Vervangingsonderdelen

Artikel 41

▼M1

1. Accessoires, vervangingsonderdelen en gereedschappen die samen met materieel, machines, apparaten of voertuigen worden geleverd en die deel uitmaken van de normale uitrusting daarvan, worden geacht dezelfde oorsprong te hebben als het betrokken materieel, de betrokken machines, apparaten of voertuigen.

▼B

►M1 2. ◄ Essentiële vervangingsonderdelen bestemd voor materieel, machines, apparaten of voertuigen die in het vrĳe verkeer zĳn gebracht of eerder werden uitgevoerd, worden geacht dezelfde oorsprong te hebben als dit materieel of deze machines, apparaten of voertuigen, voor zover aan de in deze afdeling gestelde voorwaarden is voldaan.

Artikel 42

De overeenkomstig het vorige artikel aangenomen oorsprong wordt slechts aanvaard:

— indien dit noodzakelĳk is voor invoer in het land van bestemming,

— indien het gebruik van deze essentiële vervangingsonderdelen tĳdens de vervaardiging van bedoeld materieel of de bedoelde machines, apparaten of voertuigen niet belet zou hebben dat dit materieel of deze machines, apparaten of voertuigen het karakter van product van oorsprong uit de Gemeenschap of uit het land van vervaardiging zou(den) bezitten.

Artikel 43

Voor de toepassing van artikel 41 wordt verstaan onder:

a) „materieel, machines, apparaten en voertuigen” goederen die onder de afdelingen XVI, XVII en XVIII van de gecombineerde nomenclatuur worden ingedeeld;

b) onder „essentiële vervangingsonderdelen”: — onderdelen zonder welke de onder a) bedoelde goederen die in het vrĳe verkeer zĳn gebracht of eerder werden uitgevoerd, niet goed kunnen functioneren, — kenmerkend zĳn voor die goederen, — en — voor het normale onderhoud ervan zĳn bestemd en ter vervanging van onderdelen van dezelfde soort die zĳn beschadigd of niet meer kunnen worden gebruikt.

Artikel 44

Wanneer bĳ de bevoegde autoriteiten of de aangewezen instanties van de Lid-Staten een aanvraag wordt ingediend voor een certificaat van oorsprong voor de in artikel 41 bedoelde essentiële vervangingsonderdelen, wordt op dat certificaat en de daarop betrekking hebbende aanvraag in vak 6 (volgnummer; merken, nummers; aantal en soort van de colli; omschrĳving van de goederen) een verklaring van de aanvrager opgenomen dat de daarin vermelde goederen bestemd zĳn voor het normale onderhoud van eerder uitgevoerd materieel of van eerder uitgevoerde machines, apparaten of voertuigen alsmede een nauwkeurige omschrĳving van dit materieel, deze machines, apparaten of voertuigen.

Voor zover mogelĳk vermeldt de aanvrager tevens de gegevens van het certificaat van oorsprong (instantie van afgifte, nummer en datum van het certificaat) onder geleide waarvan het materieel, de machines, de apparaten of voertuigen waarvoor de onderdelen zĳn bestemd, zĳn uitgevoerd.

Artikel 45

Wanneer de oorsprong van de in artikel 41 bedoelde essentiële vervangingsonderdelen met het oog op de aangifte voor het vrĳe verkeer in de Gemeenschap moet worden aangetoond door middel van een certificaat van oorsprong, dient dit de in artikel 44 bedoelde gegevens te bevatten.

Artikel 46

De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten kunnen met het oog op de toepassing van deze afdeling nader bewĳsmateriaal eisen, waaronder:

— de factuur of een afschrift van de factuur betreffende het materieel, de machines, apparaten of voertuigen welke in het vrĳe verkeer werden gebracht of eerder werden uitgevoerd;

— het contract of een afschrift van het contract of elk ander document waaruit blĳkt dat de levering in het kader van het normale onderhoud plaatsvindt.







Afdeling 3

Certificaten van oorsprong







Onderafdeling 1

Algemene certificaten van oorsprong

Artikel 47

Wanneer de oorsprong van een produkt bĳ invoer wordt of moet worden aangetoond door middel van een certificaat van oorsprong, dient dit certificaat aan de volgende voorwaarden te voldoen:

a) het is afgegeven door een autoriteit dan wel door een daartoe door het land van afgifte gemachtigde instantie, die de nodige waarborgen biedt;

b) het bevat de nodige gegevens ten einde het produkt waarop het betrekking heeft te kunnen identificeren, onder meer: — het aantal, de aard, de merken en de nummers van de colli; — het soort produkt; — het bruto- en nettogewicht van het produkt; deze gegevens kunnen evenwel door andere worden vervangen zoals aantal of volume wanneer het gewicht van het produkt tĳdens het vervoer aan veranderingen onderhevig is of wanneer het gewicht ervan niet kan worden vastgesteld of wanneer het gewoonlĳk aan de hand van deze andere gegevens wordt geïdentificeerd; — de naam van de afzender;

c) het vermeldt duidelĳk het land van oorsprong van het produkt waarop het betrekking heeft.

Artikel 48

1. Een certificaat van oorsprong afgegeven door de bevoegde autoriteiten of de daartoe gemachtigde instanties van de Lid-Staten dient te voldoen aan de in artikel 47, onder a) en b), gestelde voorwaarden

2. De certificaten en de daarop betrekking hebbende aanvragen dienen te worden gesteld op formulieren die overeenstemmen met de modellen in bĳlage 12.

3. In deze certificaten van oorsprong wordt verklaard dat de goederen van oorsprong zĳn uit de Gemeenschap.

Er kan evenwel verklaard worden dat de goederen van oorsprong zĳn uit een bepaalde Lid-Staat indien dit ten behoeve van de handel nodig is.

Wordt aan de voorwaarden van artikel 24 van het Wetboek slechts voldaan als gevolg van een reeks be- of verwerkingen in verschillende Lid-Staten, dan kan slechts worden verklaard dat de goederen van oorsprong zĳn uit de Gemeenschap.

Artikel 49

Een certificaat van oorsprong wordt op schriftelĳk verzoek van de belanghebbende afgegeven.

Wanneer de omstandigheden dit rechtvaardigen, onder andere wanneer de aanvrager regelmatig goederen uitvoert, behoeven de Lid-Staten voor elke afzonderlĳke uitvoerverrichting geen aanvraag te eisen, mits naleving van de voorschriften inzake oorsprong is verzekerd.

Wanneer dit ten behoeve van de handel nodig is, kunnen een of meer extra kopieën van een certificaat van oorsprong worden afgegeven.

Deze kopieën worden gesteld op formulieren waarvan het model in bĳlage 12 is opgenomen.

Artikel 50

1. De afmetingen van het certificaat bedragen 210 × 297 mm, waarbĳ in de lengte een afwĳking van 5 mm minder of 8 mm meer is toegestaan. Het te gebruiken papier is wit, houtvrĳ, zodanig gelĳmd dat het goed te beschrĳven is, met een gewicht van ten minste 64 g per m2 of tussen 25 en 30 g per m2 wanneer luchtpostpapier wordt gebruikt. Het is voorzien van een bisterkleurige, geguillocheerde onderdruk die elke vervalsing met behulp van mechanische of chemische middelen zichtbaar maakt.

2. Het aanvraagformulier wordt gedrukt in de officiële taal of talen van de Lid-Staat van uitvoer. Het formulier van het certificaat van oorsprong wordt gedrukt in een of meer van de officiële talen van de Gemeenschap, of in een andere taal, al naar gelang van de behoeften en de gebruiken van de handel.

3. De Lid-Staten kunnen het drukken van de formulieren van de certificaten van oorsprong voorbehouden of overlaten aan drukkerĳen die daartoe zĳn goedgekeurd. In dit geval moet op elk formulier van het certificaat van oorsprong een verwĳzing voorkomen naar die goedkeuring. Op elk certificaat van oorsprong worden naam en adres van de drukker vermeld of een teken waardoor deze geïdentificeerd kan worden. Het bevat daarenboven een volgnummer, gedrukt of door middel van een stempel aangebracht, waardoor het van andere certificaten te onderscheiden is.

Artikel 51

►C1 Het aanvraagformulier en het certificaat van oorsprong worden ◄ op gelĳke wĳze met een schrĳfmachine of met de hand ingevuld in één van de officiële talen van de Gemeenschap, of in een andere taal, al naar gelang van de behoeften en de gebruiken van de handel.

Artikel 52

Elk in artikel 48 bedoeld certificaat van oorsprong draagt een volgnummer om het van andere certificaten te onderscheiden. Het aanvraagformulier voor het certificaat en alle kopieën van het certificaat dragen hetzelfde nummer.

Bovendien mogen de bevoegde autoriteiten of de aangewezen instanties van de Lid-Staten deze documenten een afgiftenummer geven.

Artikel 53

De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten kunnen voorts verlangen dat in de aanvraag nog andere gegevens worden verstrekt, die evenwel tot een strikt minimum beperkt dienen te blĳven.

Elke Lid-Staat deelt de Commissie mee welke bepalingen hĳ op grond van de voorgaande alinea heeft vastgesteld. De Commissie geeft deze mededelingen onverwĳld aan de andere Lid-Staten door.

Artikel 54

De bevoegde autoriteiten of de aangewezen instanties van de Lid-Staten die certificaten van oorsprong hebben afgegeven, bewaren de daarbĳ behorende aanvragen gedurende ten minste twee jaar.

Aanvragen kunnen evenwel ook in de vorm van kopieën worden bewaard, voor zover deze volgens het nationale recht van de betrokken Lid-Staat dezelfde bewĳskracht hebben als het origineel.







Onderafdeling 2

Certificaten van oorsprong voor bepaalde landbouwprodukten waarvoor bĳzondere invoerregelingen gelden

Artikel 55

In de artikelen 56 tot en met 65 worden de voorwaarden vastgesteld voor het gebruik van certificaten van oorsprong met betrekking tot landbouwprodukten van oorsprong uit derde landen waarvoor bĳzondere, niet-preferentiële invoerregelingen gelden, voor zover hierin naar de volgende bepalingen wordt verwezen.







a)

Certificaten van oorsprong

Artikel 56

1. Certificaten van oorsprong met betrekking tot landbouwprodukten van oorsprong uit derde landen waarvoor bĳzondere, niet-preferentiële invoerregelingen gelden, worden gesteld op formulieren die overeenstemmen met het model in bĳlage 13.

2. Deze certificaten worden afgegeven door de bevoegde overheidsinstanties van de betrokken derde landen, hierna „instantie van afgifte” genoemd, indien de producten waarop deze certificaten betrekking hebben, beschouwd kunnen worden als van oorsprong zĳnde uit die landen in de zin van de in de Gemeenschap geldende bepalingen.

3. Deze certificaten bevatten tevens alle gegevens die volgens de communautaire wetgeving vereist zĳn met betrekking tot de in artikel 55 bedoelde bĳzondere invoerregelingen.

4. Onverminderd specifieke bepalingen van de in artikel 55 bedoelde speciale invoerregelingen zĳn de certificaten tien maanden geldig vanaf de datum van afgifte door de instantie van afgifte.

Artikel 57

1. De overeenkomstig deze onderafdeling afgegeven certificaten van oorsprong bestaan slechts uit één exemplaar waarop, naast het opschrift van het document, het woord „origineel” is vermeld.

Mochten extra kopieën nodig blĳken, dan wordt daarop, naast het opschrift van het document, het woord „kopie” vermeld.

2. De bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap aanvaarden uitsluitend het origineel van het certificaat van oorsprong als geldig exemplaar.

Artikel 58

1. De afmetingen van het certificaat bedragen 210 × 297 mm, waarbĳ in de lengte een afwĳking van 5 mm minder of 8 mm meer is toegestaan. Het te gebruiken papier is wit en houtvrĳ, met een gewicht van ten minste 40 g per m2. Het is voorzien van een gele, geguillocheerde onderdruk die elke vervalsing met behulp van mechanische of chemische middelen zichtbaar maakt.

2. De certificaten worden gedrukt en ingevuld in één van de officiële talen van de Gemeenschap.

Artikel 59

1. Het certificaat wordt ingevuld met de schrĳfmachine of door middel van een mecanografisch of soortgelĳk procédé.

2. In het certificaat mogen geen raderingen of overschrĳvingen voorkomen. Wĳzigingen worden aangebracht door middel van doorhaling van de onjuiste en, in voorkomend geval, toevoeging van de juiste gegevens. Elke aldus aangebrachte wĳziging wordt goedgekeurd door degene die deze aanbrengt en geviseerd door de instantie van afgifte.

Artikel 60

1. In vak 5 van de overeenkomstig de artikelen 56 tot en met 59 afgegeven certificaten van oorsprong worden alle aanvullende gegevens vermeld die nodig zĳn voor de toepassing van de in artikel 56, lid 3, bedoelde bĳzondere invoerregelingen waarop zĳ betrekking hebben.

2. De onbeschreven gedeelten van de vakken 5, 6 en 7 worden zo doorgekruist dat latere toevoegingen niet mogelĳk zĳn.

Artikel 61

Elk certificaat van oorsprong is van een al dan niet gedrukt volgnummer voorzien, om het van de andere certificaten te onderscheiden, alsmede van het stempel van de instantie van afgifte en de handtekening van de persoon of de personen die gemachtigd zĳn het te ondertekenen.

Het certificaat wordt afgegeven bĳ de uitvoer van de produkten waarop het betrekking heeft. De instantie van afgifte bewaart een kopie van elk certificaat dat zĳ afgeeft.

Artikel 62

Bĳ wĳze van uitzondering kan het hierboven bedoelde certificaat van oorsprong afgegeven worden na uitvoer van de produkten waarop het betrekking heeft, wanneer dit ten gevolge van een vergissing, onopzettelĳk verzuim of bĳzondere omstandigheden niet is geschied op het tĳdstip van de uitvoer.

De bevoegde autoriteiten kunnen een in de artikelen 56 tot en met 61 bedoeld certificaat van oorsprong slechts achteraf afgeven na te hebben gecontroleerd of de gegevens in de aanvraag van de exporteur overeenstemmen met die in het desbetreffende dossier.

Op de achteraf afgegeven certificaten wordt in het vak „Opmerkingen” een van de volgende vermeldingen aangebracht:

— expedido a posteriori,

— udstedt efterfølgende,

— Nachträglich ausgestellt,

— Εκδοθέν εκ των υστέρων,

— Issued retrospectively,

— Délivré a posteriori,

— rilasciato a posteriori,

— afgegeven a posteriori,

— emitido a posteriori,

▼

— annettu jälkikäteen — utfärdat i efterhand,

— utfärdat i efterhand,

▼A2

— Vystaveno dodatečně,

— Välja antud tagasiulatuvalt,

— Izsniegts retrospektīvi,

— Retrospektyvusis išdavimas,

— Kiadva visszamenőleges hatállyal,

— Maħruġ retrospettivament,

— Wystawione retrospektywnie,

— Izdano naknadno,

▼M26

— Vyhotovené dodatočne,

▼M30

— издаден впоследстви,

— eliberat ulterior.

▼B







b)

Administratieve samenwerking

Artikel 63

1. Indien volgens de bĳzondere invoerregelingen voor bepaalde landbouwprodukten het in de artikelen 56 tot en met 62 bedoelde certificaat van oorsprong moet worden gebruikt, dan is de toepassing van deze regelingen afhankelĳk van het instellen van een procedure van administratieve samenwerking, tenzĳ dit in de betrokken regelingen anders is bepaald.

Met het oog hierop doen de betrokken derde landen de Commissie het volgende toekomen:

— de namen en adressen van de instanties die de certificaten van oorsprong afgeven, alsmede afdrukken van de gebruikte stempels,

— de namen en adressen van de overheidsinstanties die belast zĳn met de behandeling van de in artikel 64 bedoelde verzoeken om controle achteraf van de certificaten van oorsprong.

Al deze informatie wordt door de Commissie aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten doorgegeven.

2. Wanneer de betrokken derde landen verzuimen de Commissie de in lid 1 bedoelde informatie te verstrekken, passen de bevoegde autoriteiten in de Gemeenschap de bĳzondere invoerregelingen niet toe.

Artikel 64

1. De controle achteraf van de in de artikelen 56 tot en met 62 bedoelde certificaten van oorsprong geschiedt bĳ wĳze van steekproef en wanneer er redenen zĳn om te twĳfelen aan de echtheid van het document of de juistheid van de daarin vervatte gegevens.

De controle ten aanzien van de oorsprong wordt uitgevoerd op initiatief van de douaneautoriteiten.

Voor de toepassing van de landbouwregelingen kan deze controle eventueel door andere bevoegde autoriteiten worden uitgevoerd.

2. Voor de toepassing van lid 1 zenden de bevoegde autoriteiten in de Gemeenschap het certificaat van oorsprong of de kopie daarvan terug aan de door het land van uitvoer aangewezen overheidsinstantie, onder vermelding van de materiële of formele redenen van het verzoek om controle. Indien een factuur werd overgelegd, wordt deze of een kopie daarvan bĳ het terug te zenden certificaat gevoegd. Deze autoriteiten verstrekken voorts alle door hen verkregen inlichtingen die het vermoeden hebben doen rĳzen dat de gegevens op het certificaat onjuist zĳn of dat het certificaat niet echt is.

Indien de douaneautoriteiten in de Gemeenschap besluiten de toepassing van de bĳzondere invoerregelingen op te schorten in afwachting van de resultaten van de controle, verlenen zĳ vrĳgave van de produkten onder voorbehoud van de noodzakelĳk geachte conservatoire maatregelen.

Artikel 65

1. De resultaten van de controle achteraf worden zo snel mogelĳk ter kennis gebracht van de bevoegde autoriteiten in de Gemeenschap.

Aan de hand van deze resultaten moet kunnen worden vastgesteld of de onder de in artikel 64 bedoelde omstandigheden teruggezonden certificaten van oorsprong betrekking hebben op de uitgevoerde goederen en of deze inderdaad in aanmerking komen voor toepassing van de betreffende bĳzondere invoerregeling.

2. Wanneer geen gevolg is gegeven aan het verzoek tot controle achteraf binnen zes maanden, weigeren de bevoegde autoriteiten in de Gemeenschap definitief de toekenning van de bĳzondere invoerregeling.

▼M18







HOOFDSTUK 2

Preferentiële oorsprong

Artikel 66

Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt verstaan onder:

a) „vervaardiging”: elke soort be- of verwerking, met inbegrip van assemblage of speciale behandelingen;

b) „materiaal”: alle ingrediënten, grondstoffen, componenten, delen enz., die bĳ de vervaardiging van het product worden gebruikt;

c) „product”: het verkregen product, zelfs indien het bestemd is om later bĳ de vervaardiging van een ander product te worden gebruikt;

d) „goederen”: zowel materialen als producten;

e) „douanewaarde”: de waarde zoals bepaald bĳ de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VII van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel van 1994 (Overeenkomst inzake de douanewaarde van de WTO);

f) „prĳs af fabriek” in de lĳst in bĳlage 15: de prĳs die voor het product af fabriek is betaald aan de fabrikant in wiens onderneming de laatste be- of verwerking is verricht, voorzover in die prĳs de waarde van alle gebruikte materialen is begrepen, verminderd met alle binnenlandse belastingen die, wanneer het verkregen product wordt uitgevoerd, worden of kunnen worden terugbetaald;

g) „waarde van de materialen” in de lĳst in bĳlage 15: de douanewaarde ten tĳde van de invoer van de gebruikte, niet van oorsprong zĳnde materialen, of, wanneer deze niet bekend is noch kan worden vastgesteld, de eerste controleerbare prĳs die voor de materialen in de Gemeenschap of in het betrokken begunstigde land in de zin van artikel 67, lid 1, of in de betrokken begunstigde republiek in de zin van artikel 98, lid 1, is betaald. Wanneer de waarde van de gebruikte materialen van oorsprong moet worden vastgesteld, zĳn de bepalingen in dit punt van overeenkomstige toepassing;

h) „hoofdstukken” en „posten”: de hoofdstukken en posten (viercĳfercodes) van de nomenclatuur die het geharmoniseerde systeem vormt;

i) „ingedeeld”: de indeling van een product of materiaal onder een bepaalde post;

j) „zending”: producten die gelĳktĳdig van een exporteur naar een geadresseerde worden verzonden of vergezeld gaan van een enkel vervoersdocument dat de verzending van de exporteur naar de geadresseerde dekt of, bĳ gebreke van dat document, een enkele factuur.







Afdeling 1

Algemeen preferentieel systeem







Onderafdeling 1

Definitie van het begrip „producten van oorsprong”

Artikel 67

1. Voor de toepassing van de bepalingen inzake de algemene tariefpreferenties die door de Gemeenschap zĳn toegekend voor producten van oorsprong uit ontwikkelingslanden, hierna „begunstigde landen” genoemd, worden de volgende producten als producten van oorsprong uit een begunstigd land beschouwd:

a) geheel en al in dat land verkregen producten in de zin van artikel 68;

b) in dat land verkregen producten, bĳ de vervaardiging waarvan andere dan de onder a) bedoelde producten zĳn verwerkt, mits deze producten een toereikende be- of verwerking in de zin van artikel 69 hebben ondergaan.

2. Voor de toepassing van de bepalingen van deze afdeling worden producten van oorsprong uit de Gemeenschap in de zin van lid 3 als producten van oorsprong uit een begunstigd land beschouwd wanneer zĳ in dat begunstigde land verderreikende be- of verwerkingen ondergaan dan die welke in artikel 70 zĳn opgesomd.

3. Lid 1 is van overeenkomstige toepassing om de oorsprong van in de Gemeenschap verkregen producten vast te stellen.

4. Voorzover Noorwegen en Zwitserland voor de in lid 1 bedoelde producten van oorsprong uit begunstigde landen algemene tariefpreferenties toekennen en zĳ een definitie van „oorsprong” toepassen welke met die van deze afdeling overeenstemt, worden producten van oorsprong uit de Gemeenschap, uit Noorwegen of uit Zwitserland die in een begunstigd land verderrreikende be- of verwerkingen ondergaan dan die welke in artikel 70 zĳn omschreven, als van oorsprong uit dat begunstigde land beschouwd.

De eerste alinea is slechts van toepassing op producten van oorsprong uit de Gemeenschap, uit Noorwegen of uit Zwitserland (in de zin van de oorsprongsregels met betrekking tot de betrokken tariefpreferenties) die rechtstreeks naar de begunstigde landen worden uitgevoerd.

De eerste alinea is niet van toepassing op producten die onder de hoofdstukken 1 tot en met 24 van het geharmoniseerde systeem worden ingedeeld.

De Commissie maakt in de C-reeks van het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen de datum bekend waarop de in eerste twee alinea's voorziene bepalingen van toepassing worden.

5. Lid 4 is van toepassing mits Noorwegen en Zwitserland volgens het wederkerigheidsbeginsel aan communautaire producten dezelfde behandeling toekennen.

Artikel 68

1. Als geheel en al in een begunstigd land of in de Gemeenschap verkregen worden beschouwd:

a) aldaar uit de bodem of uit de zee- of oceaanbodem gewonnen producten;

b) aldaar geoogste producten van het plantenrĳk;

c) aldaar geboren en gefokte levende dieren;

d) producten afkomstig van aldaar gefokte levende dieren;

e) voortbrengselen van de aldaar bedreven jacht en visserĳ;

f) producten van de zeevisserĳ en andere, door hun schepen buiten hun territoriale wateren uit de zee gewonnen producten;

g) uitsluitend uit de onder f) bedoelde producten aan boord van hun fabrieksschepen vervaardigde producten;

h) aldaar verzamelde gebruikte artikelen die slechts voor de terugwinning van grondstoffen kunnen dienen;

i) van aldaar verrichte fabrieksbewerkingen afkomstig afval en schroot;

j) van of uit de buiten hun territoriale wateren gelegen zee- of oceaanbodem of uit de ondergrond daarvan gewonnen producten, voorzover zĳ exclusieve ontginningsrechten op deze bodem of deze ondergrond hebben;

k) goederen die aldaar uitsluitend uit de onder a) tot en met j) bedoelde producten zĳn vervaardigd.

2. De termen „hun schepen” en „hun fabrieksschepen” in lid 1, onder f) en g), zĳn slechts van toepassing op schepen en fabrieksschepen:

— die in een begunstigd land of een lidstaat zĳn ingeschreven of geregistreerd;

— die de vlag van een begunstigd land of van een lidstaat voeren;

— die voor ten minste 50 procent aan onderdanen van het begunstigde land of van de lidstaten toebehoren of aan een vennootschap die haar hoofdkantoor in dat land of in een van deze lidstaten heeft en waarvan de bedrĳfsvoerder(s), de voorzitter van de raad van bestuur of van toezicht en de meerderheid van de leden van deze raden onderdaan zĳn van het begunstigde land of van de lidstaten, en waarvan bovendien, in het geval van vennootschappen, ten minste de helft van het kapitaal aan dat begunstigde land of aan deze lidstaten of aan openbare lichamen of onderdanen van het begunstigde land of van deze lidstaten toebehoort;

— waarvan de kapitein en de officieren onderdaan van het begunstigde land of van de lidstaten zĳn, en

— waarvan de bemanning voor ten minste 75 procent uit onderdanen van het begunstigde land of van de lidstaten bestaat.

3. Onder „begunstigd land” en „Gemeenschap” worden ook de territoriale wateren van dat land of die van de ►C6 lidstaten ◄ verstaan.

4. Schepen waarmee in volle zee wordt gevist, in het bĳzonder de fabrieksschepen aan boord waarvan de gevangen vis wordt be- of verwerkt, worden geacht deel uit te maken van het grondgebied van het begunstigde land of van dat van de lidstaat waartoe zĳ behoren, voorzover zĳ aan de voorwaarden van lid 2 voldoen.

Artikel 69

Voor de toepassing van artikel 67 worden producten die niet geheel en al in een begunstigd land of in de Gemeenschap zĳn verkregen, geacht een toereikende bewerking of verwerking te hebben ondergaan, indien aan de voorwaarden van de lĳst in bĳlage 15 wordt voldaan.

Deze voorwaarden geven voor alle onder deze afdeling vallende producten, de be- of verwerkingen aan, die niet van oorsprong zĳnde materialen die bĳ de vervaardiging van deze producten worden gebruikt, moeten ondergaan en zĳn uitsluitend op deze materialen van toepassing.

Wanneer een product dat de oorsprong heeft verkregen doordat het aan de in de lĳst vervatte voorwaarden voor dat product heeft voldaan, als materiaal bĳ de vervaardiging van een ander product wordt gebruikt, gelden de op het product waarin het wordt verwerkt van toepassing zĳnde voorwaarden daarvoor niet en wordt met de niet van oorsprong zĳnde materialen die bĳ de vervaardiging ervan kunnen zĳn gebruikt, geen rekening gehouden.

Artikel 70

▼M22

1. Onverminderd lid 2 worden de volgende be- of verwerkingen als ontoereikend beschouwd om de oorsprong te verlenen, ongeacht of aan de voorwaarden van artikel 69 is voldaan:

a) conserverende behandelingen die ervoor moeten zorgen dat de producten tijdens vervoer en opslag in goede staat blijven;

b) het splitsen en samenvoegen van colli;

c) het wassen, schoonmaken; het stofvrij maken, verwijderen van roest, olie, verf of dergelijke;

d) het strijken of persen van textiel;

e) het schilderen of polijsten;

f) het ontvliezen of doppen, het geheel of gedeeltelijk vermalen, het polijsten of vlampolijsten van granen of rijstdoppen;

g) het kleuren van suiker of het vormen van suikerklonten; het geheel of gedeeltelijk vermalen van suiker;

h) het pellen, ontpitten of schillen van noten, vruchten of groenten;

i) het aanscherpen, vermalen of versnijden;

j) het zeven, sorteren, classificeren, assorteren (daaronder begrepen het samenstellen van sets van artikelen);

k) het eenvoudig verpakken in flessen, blikken, zakken, etuis, dozen, bevestigen op kaartjes of plankjes, en alle andere eenvoudige handelingen in verband met de opmaak;

l) het aanbrengen of opdrukken van merken, etiketten, logo's en soortgelijke onderscheidingstekens op de producten zelf of op hun verpakkingen;

m) het eenvoudig mengen van producten, ook van verschillende soorten, indien een of meer bestanddelen van het mengsel niet voldoen aan de voorwaarden van deze afdeling om als producten van oorsprong uit een begunstigd land of uit de Gemeenschap te worden beschouwd;

n) het samenvoegen van delen van artikelen tot een volledig artikel dan wel het uit elkaar nemen van artikelen in onderdelen;

o) het uitvoeren van twee of meer van de onder a) tot en met n) genoemde handelingen tezamen;

p) het slachten van dieren.

▼M18

2. Om te bepalen of de be- of verwerkingen die een bepaald product heeft ondergaan als ontoereikend in de zin van lid 1 moeten worden beschouwd, worden alle be- of verwerkingen die dit product in het begunstigde land of in de Gemeenschap heeft ondergaan, tezamen beschouwd.

Artikel 70 bis

1. De voor de toepassing van de bepalingen van deze afdeling in aanmerking te nemen eenheid is het product dat bĳ de bepaling van de indeling volgens het geharmoniseerde systeem als de basiseenheid wordt beschouwd.

Hieruit volgt dat:

a) wanneer een uit een groep of verzameling van artikelen bestaand product onder één enkele post van het geharmoniseerde systeem wordt ingedeeld, het geheel de in aanmerking te nemen eenheid vormt;

b) wanneer een zending uit een zeker aantal identieke producten bestaat die onder dezelfde post van het geharmoniseerde systeem zĳn ingedeeld, de bepalingen van deze afdeling op elk van deze producten op zich beschouwd, van toepassing zĳn.

2. Wanneer volgens algemene regel 5 voor de interpretatie van het geharmoniseerde systeem de verpakking voor de vaststelling van de ►C6 indeling