1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 92/66/EEG VAN DE RAAD
van 14 juli 1992
tot vaststelling van communautaire maatregelen voor de bestrijding van de ziekte van Newcastle
(PB L 260 van 5.9.1992, blz. 1)
Gerectificeerd bij:
►C1Rectificatie PB L 115 van 16.5.2000, blz. 23 (92/66/EEG)
▼B
RICHTLIJN 92/66/EEG VAN DE RAAD
van 14 juli 1992
tot vaststelling van communautaire maatregelen voor de bestrijding
van de ziekte van Newcastle
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie(
1),
Gezien het adviesvan het Europes e Parlement(2),
Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité(3),
Overwegende dat pluimvee isopgenomen in bijlage II bij het Verdrag;
dat het in de handel brengen van pluimvee een aanzienlijke bron vaninkomsten is voor de landbouwbevolking;
Overwegende dat op communautair niveau moet worden bepaald welke
bestrijdingsmaatregelen in geval van een uitbraak van de ziekte van
Newcastle moeten worden getroffen, ten einde de ontwikkeling van depluimveesector te garanderen en bij te dragen tot de bescherming vande diergezondheid in de Gemeenschap;
Overwegende dat voortsminimale communautaire maatregelen moeten
worden ingevoerd voor de bestrijding van de ziekte van Newcastle bijbepaalde andere soorten;
Overwegende dat een uitbraak van de ziekte van Newcastle zich zeer
snel kan ontwikkelen tot een epizoötie die een zodanige sterfte veroor-
zaakt en een zodanig verstorend effect heeft dat de rentabiliteit van degehele pluimveehouderij er ernstig door kan worden geschaad;
Overwegende dat wanneer de aanwezigheid van de ziekte wordt
vermoed maatregelen moeten worden genomen om, zodra het
vermoeden wordt bevestigd, de ziekte onmiddellijk en doeltreffend tekunnen bestrijden; dat dergelijke maatregelen door de bevoegde autori-teiten moeten worden gedifferentieerd naar gelang het land op zijngrondgebied of een deel daarvan al dan niet preventieve vaccinatietoepast;
Overwegende dat verbreiding van de ziekte van meet af aan moet
worden voorkomen door nauwlettend toezicht te houden op deverplaatsingen van dieren en op het gebruik van mogelijk verontrei-nigde produkten, en, eventueel, door inenting;
Overwegende dat diagnose van de ziekte moet plaatsvinden onder
toezicht van de bevoegde nationale laboratoria, waarbij een communau-tair referentielaboratorium voor de coördinatie dient te zorgen;
Overwegende dat moet worden bepaald dat de Lid-Staten die inenten,
inentingsprogramma's moeten opstellen en de Commissie en de andereLid-Staten van deze programma'sin kennismoeten s tellen;
Overwegende dat bij het uitbreken van de ziekte van Newcastle artikel
4 van Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni 1990 betref-
fende bepaalde uitgaven op veterinair gebied(
4) van toepassing is;
Overwegende dat aan de Commissie opdracht moet worden gegeven de
nodige uitvoeringsbepalingen vast te stellen,1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 2
(1) PB nr. C 146 van 5. 6. 1991, blz. 12.
(2) PB nr. C 280 van 28. 10. 1991, blz. 174.
(3) PB nr. C 339 van 31. 12. 1991, blz. 14.
(4) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 19. Beschikking gewijzigd bij Beschik-
king 91/133/EEG (PB nr. L 66 van 13. 3. 1991, blz. 18).
▼B
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Bij deze richtlijn worden, onverminderd de communautaire voor-
schriften voor het intracommunautaire handelsverkeer, de
communautaire bestrijdingsmaatregelen vastgesteld die moeten worden
toegepast wanneer de ziekte van Newcastle uitbreekt
a) in pluimveehouderijen,
b) onder postduiven en andere in gevangenschap gehouden vogels.
Deze richtlijn is niet van toepassing wanneer de ziekte van Newcastle
wordt vastgesteld bij wilde, in vrijheid levende vogels. In dat geval
evenwel stelt de betrokken Lid-Staat de Commissie in kennis van dedoor hem getroffen maatregelen.
Artikel 2
In het kader van deze richtlijn zijn, voor zover nodig, de definitiesvan
toepassing die zijn vastgesteld in artikel 2 van Richtlijn 90/539/EEGvan de Raad van 15 oktober 1990 tot vaststelling van veterinairrechte-
lijke voorschriften voor het intracommunautair handelsverkeer en de
invoer uit derde landen van pluimvee en broedeieren(
1).
Voortswordt vers taan onder
a) „besmet pluimvee”:
— alle pluimvee waarbij de aanwezigheid van de ziekte van
Newcastle officieel is bevestigd na een onderzoek in een erkend
laboratorium, of
— ingeval een of meer nieuwe uitbraken volgen, alle pluimvee
waarbij klinische symptomen of, na het slachten, laesies zijngeconstateerd die op de ziekte van Newcastle wijzen;
b) „van besmetting verdacht pluimvee”: alle pluimvee dat klinische
symptomen of, na het slachten, laesies vertoont van zodanige aarddat op goede gronden besmetting met de ziekte van Newcastle kanworden vermoed;
c) „van verontreiniging verdacht pluimvee”: alle pluimvee dat recht-
streeks of onrechtstreeks met het virus van de ziekte vanNewcastle in contact kan zijn geweest;
d) „spoeling”: afval van keukens, restaurants of, eventueel, de vlees-
verwerkende industrie;
e) „bevoegde autoriteit”: de autoriteit die bevoegd isin de zin van
artikel 2, punt 6, van Richtlijn 90/425/EEG(
2);
f) „officiële dierenarts”: de door de bevoegde autoriteit aangewezen
dierenarts;
g) „postduif”: duif die van zijn duiventil wordt of zal worden wegge-
voerd, om te worden losgelaten zodat hij zich in vrije vlucht naar
zijn duiventil of een andere bestemming kan begeven;
h) „duiventil”: een installatie die wordt gebruikt voor het houden of
fokken van postduiven.
Artikel 3
De Lid-Staten zien erop toe dat, wanneer de ziekte van Newcastle
vermoed wordt, dit verplicht onmiddellijk aan de bevoegde autoriteitwordt gemeld.1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 3
(1) PB nr. L 303 van 31. 10. 1990, blz. 6. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/496/EEG (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56).
(2) Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en
zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in
bepaalde levende dieren en produkten in het vooruitzicht van de totstand-
brenging van de interne markt (PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29).
Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/496/EEG (PB nr. L 268 van
24. 9. 1991, blz. 56).
▼B
Artikel 4
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de officiële dierenarts, wanneer er
zich op een bedrijf van besmetting of verontreiniging met de ziekte vanNewcastle verdacht pluimvee bevindt, er onverwijld voor zorgt dat eenofficieel onderzoek wordt ingesteld om na te gaan of de ziekte al danniet aanwezig is, waarbij hij er met name voor moet zorgen dat de
nodige monsters voor laboratoriumonderzoek worden genomen.
2. Zodra van het vermoeden aangifte isgedaan, laat de bevoegde
autoriteit het bedrijf onder officieel toezicht plaatsen en eist met namedat:
a) voor alle categorieën pluimvee op het bedrijf per categorie wordt
opgetekend hoeveel dieren zijn gestorven, hoeveel dieren klinischesymptomen vertonen en hoeveel dieren geen symptomen vertonen;deze optekening moet worden bijgewerkt om rekening te houden
met het pluimvee dat in de periode dat het vermoeden bestaat,
geboren dan wel gestorven is; deze gegevens moeten worden bijge-werkt en desgevraagd worden overgelegd en kunnen bij elkinspectiebezoek worden gecontroleerd;
b) alle pluimvee op het bedrijf wordt geïsoleerd in de lokalen waarin
het is gehuisvest of op een andere daarvoor geschikte plaats, engeen contact heeft met andere vogels;
c) geen pluimvee op het bedrijf wordt binnengebracht of van het
bedrijf wordt afgevoerd;
d) behoudens toestemming van de officiële dierenarts,
— elke verplaatsing van personen, van andere dieren en van voer-
tuigen van en naar het bedrijf wordt verboden,
— het afvoeren uit het bedrijf van vleesof kadaversvan pluimvee,
van diervoeders, materiaal, afval, uitwerpselen, strooisel ofandere objecten waardoor het virusvan de ziekte van Newcas tlekan worden overgedragen, wordt verboden;
e) geen eieren van het bedrijf worden afgevoerd, met uitzondering van
eieren die rechtstreeks worden gezonden naar een overeenkomstig
artikel 6, punt 1, van Richtlijn 89/437/EEG(
1) erkende inrichting
voor de vervaardiging en/of de behandeling van eiprodukten, endie vervoerd worden overeenkomstig een door de bevoegde instantieverleende vergunning. Deze vergunning moet voldoen aan de voor-schrfiten van bijlage I;
f) wordt gezorgd voor de nodige ontsmettingsvoorzieningen bij de in-
en uitgangen van de gebouwen waar het pluimvee is gehuisvest, en
van het bedrijf zelf;
g) een epizoötiologisch onderzoek wordt verricht overeenkomstig
artikel 7.
3. Totdat de in lid 2 genoemde officiële maatregelen zijn vastge-
steld, doet de eigenaar of houder van pluimvee waarbij deaanwezigheid van de ziekte wordt vermoed, alleswat redelijkerwijze
mogelijk isom aan het bepaalde in lid 2, met uitzondering van punt
g), te voldoen.
4. De bevoegde autoriteit kan alle in lid 2 genoemde maatregelen
ook doen gelden voor andere bedrijven, wanneer in verband met de
ligging ervan, de plaatselijke situatie of de contacten met het bedrijfwaar de ziekte vermoedelijk aanwezig is, verontreiniging moet wordengevreesd.
5. De in de leden 1 en 2 bedoelde maatregelen worden pasopge-
heven wanneer de officiële dierenartsde vermoedelijke aanwezigheidvan de ziekte van Newcastle heeft weerlegd.1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 4
(1) Richtlijn 89/437/EEG van de Raad van 20 juni 1989 inzake hygiëne- en
gezondheidsvraagstukken bij de bereiding en het in de handel brengen van
eiprodukten (PB nr. L 212 van 22. 7. 1989, blz. 87). Richtlijn gewijzigd bij
Richtlijn 89/662/EEG (PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13).
▼B
Artikel 5
1. Zodra de aanwezigheid van de ziekte van Newcastle op een
bedrijf officieel isbeves tigd, zien de Lid-Staten erop toe dat debevoegde autoriteit eist dat behalve de in artikel 4, lid 2, genoemdemaatregelen, ook de volgende maatregelen worden getroffen:
a) alle op het bedrijf aanwezige pluimvee moet onmiddellijk ter plaatse
worden afgemaakt. Alle gestorven dieren, alle afgemaakte dieren enalle eieren op het bedrijf moeten worden vernietigd. Bij het afmakenen vernietigen moet het risico van verspreiding van de ziekte tot een
minimum worden beperkt;
b) alle stoffen of afvallen, met name voeder, strooisel en mest, die
mogelijk zijn verontreinigd, moeten worden vernietigd of worden
behandeld; deze behandeling, die moet worden uitgevoerd overeen-komstig de instructies van de officiële dierenarts, moet garanderendat het eventueel aanwezige virusvan de ziekte van Newcas tlewordt vernietigd;
c) wanneer pluimvee tijdensde vermoedelijke incubatieperiode van de
ziekte isges lacht, moet het vleesdaarvan zoveel mogelijk worden
opgespoord en vernietigd;
d) broedeieren die gedurende de vermoedelijke incubatieperiode van de
ziekte van het bedrijf zijn afgevoerd, moeten worden opgespoord envernietigd; alsdie eieren reedszijn uitgekomen, moet het betrokkenpluimvee onder officieel toezicht worden geplaatst; consumptie-eieren die gedurende de vermoedelijke incubatieperiode van de
ziekte zijn gelegd en die reedsvan het bedrijf zijn afgevoerd,
moeten voor zover mogelijk worden opgespoord en vernietigd,tenzij zij voordien afdoende zijn ontsmet;
e) na uitvoering van de onder a) en b) genoemde werkzaamheden
moeten de gebouwen waar het betrokken pluimvee is gehuisvest,alsmede de omgeving daarvan, de gebruikte vervoermiddelen enalle ander materieel dat kan zijn verontreinigd, worden gereinigd
en ontsmet overeenkomstig artikel 11;
f) na uitvoering van de onder e) genoemde werkzaamheden, moet een
leegstand van ten minste 21 dagen in acht worden genomen voordatweer pluimvee op het bedrijf wordt binnengebracht;
g) er moet een epizoötiologisch onderzoek worden verricht overeen-
komstig artikel 7.
2. De bevoegde autoriteit kan de in lid 1 genoemde maatregelen ook
doen gelden voor andere bedrijven in de buurt wanneer in verband metde ligging daarvan, de plaatselijke situatie of de contacten met hetbedrijf waar de aanwezigheid van de ziekte isbeves tigd, mogelijkebesmetting moet worden gevreesd.
3. Ingeval een stam van het virus van de ziekte van Newcastle met
een ICPI (intracerebrale pathogeniteitsindex) van meer dan 0,7 enminder dan 1,2 geïsoleerd is in een koppel pluimvee dat geen klinischesymptomen van de ziekte van Newcastle vertoont, en door het in
artikel 15 bedoelde communautaire referentielaboratorium isaange-
toond dat het betrokken virusisolaat afkomstig is van een verzwaktlevend vaccin tegen de ziekte van Newcastle, kan de bevoegde autori-teit toestaan dat wordt afgeweken van de voorschriften van lid 1, ondera) tot en met f), mitshet betrokken bedrijf gedurende 30 dagen onder
officieel toezicht wordt geplaatst; zij moet met name eisen dat
— het bepaalde in artikel 4, lid 2, onder a), b), d), e) en f), wordt
toegepast;
— geen pluimvee het bedrijf verlaat, tenzij om rechtstreeks naar een
door de bevoegde autoriteit aangewezen slachthuis te wordengebracht.
De voor dit slachthuis verantwoordelijke bevoegde autoriteit moet van
de zending van het te slachten pluimvee op de hoogte worden gesteld;bij aankomst in het slachthuis moet het pluimvee gescheiden van hetandere pluimvee worden gehouden en geslacht.1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 5
▼B
4. Het verse vlees dat afkomstig is van het in lid 3 bedoelde
pluimvee moet voorzien worden van het in artikel 5, lid 1, van Richt-lijn 91/494/EEG bedoelde keurmerk.
5. De bepalingen van lid 3 zullen opnieuw worden bestudeerd, reke-
ning houdend met de ontwikkeling van wetenschappelijk onderzoek,
met het oog op de aanneming van geharmoniseerde voorschriften voor
het gebruik van vaccinstegen de ziekte van Newcas tle in de Gemeen-schap.
Artikel 6
Indien er op een besmet bedrijf twee of meer afzonderlijke koppels
zijn, kan de bevoegde autoriteit, op basis van door de Commissie
volgens de procedure van artikel 25 vastgestelde criteria, voor de
gezonde koppelseen uitzondering op het bepaalde in artikel 5, lid 1,toestaan, voor zover door de officiële dierenarts is bevestigd dat de ophet bedrijf verrichte werkzaamheden van zodanige aard zijn dat dekoppels op het vlak van huisvesting, verzorging en voedering volledigzijn gescheiden, zodat het virus zich niet van het ene naar het andere
koppel kan verspreiden.
Artikel 7
1. Het epizoötiologisch onderzoek heeft betrekking op:
— de duur van de periode waarin de ziekte van Newcastle op het
bedrijf of in de duiventil aanwezig kan zijn geweest;
— de mogelijke oorsprong van de ziekte van Newcastle op het bedrijf
of in de duiventil en de opsporing van de andere bedrijven ofduiventillen waar zich pluimvee, postduiven of andere in gevangen-schap gehouden vogels bevinden die uit dezelfde bron kunnen zijnbesmet of verontreinigd;
— de verplaatsingen van personen, pluimvee, duiven, andere in gevan-
genschap gehouden vogels of andere dieren, voertuigen, eieren,vleesen kadaversen alle materieel of alle s toffen, waardoor hetvirusvan de ziekte van Newcas tle van en naar het betrokken bedrijf
of de betrokken duiventil kan zijn gebracht.
2. Met het oog op een volledige coördinatie van alle maatregelen
om de ziekte van Newcastle zo snel mogelijk uit te roeien en voor het
uitvoeren van het epizoötiologisch onderzoek, wordt een crisiseenheid
opgericht.
De algemene voorschriften inzake de nationale crisiseenheden en de
communautaire crisiseenheden worden op voorstel van de Commissiemet gekwalificeerde meerderheid van stemmen door de Raad vastge-steld.
Artikel 8
1. Wanneer de officiële dierenartsredenen heeft om aan te nemen
dat pluimvee op een bedrijf kan zijn verontreinigd ten gevolge van
verplaatsingen van personen, dieren of voertuigen, of anderszins, wordtdat bedrijf onder officiële controle geplaatst overeenkomstig lid 2.
2. De officiële controle heeft ten doel om elke mogelijke aanwijzing
van de ziekte van Newcastle onmiddellijk te ontdekken, de nodigetellingen te verrichten, de verplaatsingen van het pluimvee te contro-leren en zo nodig de in lid 3 vastgestelde maatregelen toe te passen.
3. Wanneer een bedrijf onder officiële controle isgeplaats t als
bedoeld in de leden 1 en 2, verbiedt de bevoegde autoriteit datpluimvee van het bedrijf wordt afgevoerd, tenzij om onder officieeltoezicht rechtstreeks naar een slachterij te worden gebracht en daar
onmiddellijk te worden geslacht. Voordat daartoe toestemming wordt
gegeven, moet de officiële dierenartsalle pluimvee klinis ch hebbenonderzocht om de aanwezigheid van de ziekte van Newcastle op datbedrijf uit te sluiten. De in dit artikel bedoelde beperkingen opverplaatsingen zijn van toepassing gedurende 21 dagen, te rekenenvanaf de laatste dag waarop verontreiniging kan hebben plaatsge-1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 6
▼B
vonden. De beperkingen zijn in elk geval van toepassing gedurende ten
minste zeven dagen.
4. Wanneer de bevoegde autoriteit van oordeel isdat de oms tandig-
heden het toelaten, kan zij de in dit artikel bedoelde maatregelen
beperken tot een gedeelte van het bedrijf en tot het pluimvee dat zichin dat gedeelte bevindt, voor zover de dieren er volledig afzonderlijkworden gehuisvest, verzorgd en gevoederd, en het daarbij betrokkenpersoneel alleen daar werkzaam is.
5. Wanneer de officiële dierenartsredenen heeft om aan te nemen
dat postduiven of een duiventil verontreinigd zijn/is met het virus vande ziekte van Newcastle, zorgt hij ervoor dat ten aanzien van deduiventil beperkende maatregelen worden genomen, zoalsonder meerhet verbod om gedurende 21 dagen postduiven buiten de duiventil tebrengen.
Artikel 9
1. Zodra de diagnose van de ziekte van Newcastle officieel bij
pluimvee isbeves tigd, zien de Lid-Staten erop toe dat de bevoegdeautoriteit rond het besmette bedrijf een beschermingsgebied afbakent,met een straal van ten minste 3 km dat dan weer wordt opgenomen ineen toezichtgebied met een straal van ten minste 10 km. Bij de instel-
ling van deze gebieden moet rekening worden gehouden met factoren
van geografische, administratieve, ecologische en epizoötiologischeaard in verband met de ziekte van Newcastle alsmede met de controles-tructuren.
2. In het beschermingsgebied gelden met name de volgende maatre-
gelen:
a) alle bedrijven in het gebied waar pluimvee wordt gehouden, worden
geïdentificeerd;
b) alle bedrijven waar pluimvee wordt gehouden, worden op gezette
tijden bezocht, waarbij het pluimvee klinisch wordt onderzocht en,
voor zover nodig, monsters voor laboratoriumonderzoek wordengenomen; de gegevensen de res ultaten van die bezoeken moetenworden geregistreerd;
c) het pluimvee moet in de lokalen blijven waarin het is gehuisvest, of
op een andere plaatswaar het kan worden geïs oleerd;
d) bij de in- en uitgangen van de bedrijven dienen adequate ontsmet-
tingsvoorzieningen beschikbaar te zijn;
e) verplaatsingen van personen die in contact komen met pluimvee,
pluimveekadaversen eieren, en van voertuigen waarmee pluimvee,
pluimveekadaversen eieren binnen het gebied worden vervoerd,
worden gecontroleerd; in het algemeen wordt alle vervoer vanpluimvee verboden, met uitzondering van doorvoer via de hoofd-wegen of hoofdlijnen van het spoorwegnet;
f) pluimvee en broedeieren mogen niet van de bedrijven waar ze zich
bevinden, worden afgevoerd, tenzij de bevoegde autoriteit toestem-ming heeft verleend voor het vervoer van:
i) pluimvee voor onmiddellijke slachting in een slachthuis dat bij
voorkeur gelegen isbinnen het bes mette gebied of, indien ditniet mogelijk is, naar een door de bevoegde autoriteit aange-wezen slachthuis buiten dat gebied. Het vlees van dit pluimveewordt voorzien van het bijzondere keurmerk alsbedoeld inartikel 5, lid 1, van Richtlijn 91/494/EEG(
1);
ii) eendagskuikens en legrijpe kippen naar een bedrijf binnen het
toezichtgebied waar geen ander pluimvee aanwezig is. Lid-
Staten die niet kunnen zorgen voor vervoer van eendagskuikensof legrijpe kippen naar een bedrijf in het toezichtgebied krijgen1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 7
(1) Richtlijn 91/494/EEG van de Raad van 26 juni 1991 tot vaststelling van
veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracommunautaire handelsver-
keer en de invoer uit derde landen van versvleesvan pluimvee (PB nr. L
268 van 24. 9. 1991, blz. 35).
▼B
evenwel volgensde procedure van artikel 25 toes temming om
deze kuikensen kippen te laten vervoeren naar een bedrijfbuiten het toezichtgebied. Deze bedrijven moeten onder de in
artikel 8, lid 2, bedoelde officiële controle worden geplaatst;
iii) broedeieren naar een door de bevoegde autoriteit aangewezen
broederij; vóór verzending moeten de eieren en de eindverpak-kingen worden ontsmet.
Het onder i), ii) en iii) bedoelde vervoer moet rechtstreeks en onder
officieel toezicht geschieden. Het vervoer mag slechts wordentoegestaan nadat de officiële dierenarts op het bedrijf een gezond-heidsinspectie heeft verricht. De gebruikte vervoermiddelen moetenvóór en na gebruik worden gereinigd en ontsmet;
g) gebruikt strooisel en pluimveemest mogen niet zonder toestemming
worden afgevoerd of verspreid;
h) jaarbeurzen, markten, tentoonstellingen en andere evenementen
waarbij pluimvee of andere vogelsworden bijeengebracht, wordenverboden.
3. De maatregelen in het beschermingsgebied mogen ten vroegste
worden opgeheven 21 dagen nadat op het besmette bedrijf de reini-gings- en ontsmettingswerkzaamheden zijn uitgevoerd overeenkomstig
artikel 11. Het beschermingsgebied maakt vanaf dat ogenblik deel uit
van het toezichtgebied.
4. In het toezichtgebied gelden met name de volgende maatregelen:
a) alle bedrijven in het gebied, waar pluimvee wordt gehouden,
worden geïdentificeerd;
b) verplaatsingen van pluimvee en broedeieren binnen het gebied
worden gecontroleerd;
c) het pluimvee mag de eerste vijftien dagen het gebied niet verlaten,
tenzij om rechtstreeks te worden vervoerd naar een door debevoegde autoriteit aangewezen slachthuis buiten het toezichtgebied.Het vleesvan dit pluimvee wordt voorzien van het bijzondere keur-merk alsbedoeld in artikel 5 van Richtlijn 91/494/EEG;
d) broedeieren mogen het toezichtgebied niet verlaten, tenzij om naar
een door de bevoegde autoriteit aangewezen broederij te wordengebracht. Vóór verzending moeten de eieren en de eindverpak-
kingen worden ontsmet;
e) gebruikt strooisel en pluimveemest mogen niet uit het gebied
worden afgevoerd;
f) jaarbeurzen, markten, tentoonstellingen en andere evenementen
waarbij pluimvee of andere vogelsworden bijeengebracht, wordenverboden;
g) onverminderd het bepaalde onder a) en b), wordt het vervoer van
pluimvee binnen het gebied verboden, met uitzondering van door-voer via de hoofdwegen of de hoofdlijnen van het spoorwegnet.
5. De maatregelen in het toezichtgebied worden ten vroegste opge-
heven 30 dagen nadat op het besmette bedrijf de reinigings- en
ontsmettingswerkzaamheden zijn uitgevoerd overeenkomstig artikel 11.
6. Indien deze gebieden op het grondgebied van verschillende Lid-
Staten zijn gelegen, bakenen de bevoegde autoriteiten van de betrokkenLid-Staten de in lid 1 bedoelde gebieden af in onderling overleg. Zonodig worden het beschermingsgebied en het toezichtgebied evenwel
afgebakend volgensde procedure van artikel 25.
7. Wanneer het in artikel 7 bedoelde epizoötiologisch onderzoek
bevestigt dat de ziekte het gevolg is van een besmetting die geenenkele uitbreiding vertoont, kunnen de omvang en de toepassingsduurvan de beschermings- en toezichtgebieden volgens de procedure vanartikel 25 worden beperkt.1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 8
▼B
Artikel 10
De Lid-Staten zien erop toe dat
a) de bevoegde autoriteit de nodige regelingen treft om de verplaat-
singen van eieren, pluimvee en in gevangenschap gehouden vogelste kunnen traceren;
b) de eigenaar of houder van pluimvee en/of postduiven en/of in
gevangenschap gehouden vogels de bevoegde autoriteit desgevraagdde nodige inlichtingen dient te verstrekken over het pluimvee en de
eieren die op zijn bedrijf zijn binnengebracht of ervan zijn afge-
voerd, alsmede inlichtingen over de wedstrijden oftentoonstellingen waaraan de postduiven hebben deelgenomen;
c) een ieder die betrokken isbij het vervoer van of de handel in
pluimvee, eieren, postduiven en in gevangenschap gehouden vogelsde bevoegde autoriteit de nodige inlichtingen kan verstrekkenomtrent de verplaatsingen van het pluimvee, de eieren, de post-duiven en de in gevangenschap gehouden vogels die hij heeft
vervoerd of in de handel gebracht, en alle desbetreffende stukken
kan overleggen.
Artikel 11
De Lid-Staten zien erop toe dat:
a) de te gebruiken ontsmettingsmiddelen en de concentraties daarvan
officieel door de bevoegde autoriteit zijn goedgekeurd;
b) de reinigings- en ontsmettingswerkzaamheden onder officieel
toezicht worden verricht overeenkomstig:
i) de instructies van de officiële dierenarts;
ii) de procedure voor het reinigen en ontsmetten van een besmet
bedrijf bedoeld in bijlage II.
Artikel 12
Bemonstering en laboratoriumonderzoek met het oog op de opsporing
van het virusvan de ziekte van Newcas tle worden verricht overeen-komstig bijlage III.
Artikel 13
De Lid-Staten zien erop toe dat de bevoegde autoriteit alle noodzake-
lijke maatregelen neemt om ervoor te zorgen dat alle in hetbeschermingsgebied en het toezichtgebied gevestigde personen volledigworden geïnformeerd over de ingestelde beperkingen, en dat deze alhet nodige doet om de betrokken maatregelen op passende wijze ten
uitvoer te leggen.
Artikel 14
1. De Lid-Staten zien erop toe dat in elke Lid-Staat worden aange-
wezen:
a) een nationaal laboratorium met de nodige voorzieningen en het
nodige gespecialiseerde personeel om op elk moment het NCD-virusvan de ziekte van Newcastle te typeren op grond van zijn antigeneen biologische eigenschappen en de door de regionale diagnoselabo-ratoria verkregen resultaten te bevestigen;
b) een nationaal laboratorium dat wordt belast met het testen van de
reagentia die door de regionale diagnoselaboratoria worden
gebruikt;
c) een nationaal instituut of laboratorium waar de vaccins die in dat
land voor preventieve doeleinden worden gebruikt of daar voor
gebruik in noodgevallen worden opgeslagen, op hun doeltreffend-
heid, immuniserend vermogen en zuiverheid kunnen worden getest.
2. De in bijlage IV genoemde nationale laboratoria worden belast
met de coördinatie van de voor de diagnose geldende normen en1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 9
▼B
methoden, van het gebruik van de reagentia en van de tests van de
vaccins.
3. De in bijlage IV genoemde nationale laboratoria zijn verantwoor-
delijk voor de coördinatie van de normen en methoden voor de
diagnose die in elk diagnoselaboratorium voor de ziekte van Newcastlein de Lid-Staat worden vastgesteld. Daartoe:
a) kunnen zij de bij het stellen van de diagnose te gebruiken reagentia
leveren aan de nationale laboratoria:
b) controleren zij de kwaliteit van alle diagnosereagentia die in de Lid-
Staat worden gebruikt;
c) organiseren zij geregeld vergelijkende tests;
d) bewaren zij isolaten van het virus van de ziekte van Newcastle,
afkomstig van in die Lid-Staat bevestigde gevallen;
e) zien zij erop toe dat de in de regionale diagnoselaboratoria
verkregen positieve resultaten worden bevestigd.
4. De in bijlage IV genoemde nationale laboratoria werken samen
met het in artikel 15 bedoelde communautaire referentielaboratorium.
Artikel 15
Het communautaire referentielaboratorium voor de ziekte van
Newcastle staat vermeld in bijlage V. Onverminderd de bepalingen
van Beschikking 90/424/EEG(
1), inzonderheid van artikel 28, zijn de
bevoegdheden en taken van dit laboratorium die welke in die bijlagezijn vastgesteld.
Artikel 16
1. De Lid-Staten zien erop toe dat
a) de inenting tegen de ziekte van Newcastle met door de bevoegde
autoriteit goedgekeurde vaccinskan worden uitgevoerd in het kadervan preventieve maatregelen of ter aanvulling van bestrijdingsmaat-regelen die bij het uitbreken van de ziekte zijn getroffen;
b) alleen vaccinsworden toegelaten waarvoor door de bevoegde auto-
riteit van de Lid-Staat waar het vaccin wordt gebruikt eenvergunning voor het in de handel brengen isafgegeven.
2. Verdere criteria inzake het gebruik van vaccinstegen de ziekte
van Newcastle kunnen worden vastgesteld volgens de procedure vanartikel 25.
Artikel 17
1. Een Lid-Staat waar pluimvee al dan niet op vrijwillige basis
preventief tegen de ziekte van Newcastle wordt ingeënt, stelt de
Commissie en de andere Lid-Staten daarvan in kennis.
2. Bij de kennisgeving overeenkomstig lid 1 moet melding worden
gemaakt van
— de kenmerken en de samenstelling van het gebruikte vaccin,
— de proceduresdie worden gevolgd bij de controle, de dis tributie, de
opslag en het gebruik van de vaccins,
— de soorten en categorieën pluimvee die mogen of moeten worden
ingeënt,
— de gebieden waar mag of moet worden ingeënt,— de redenen voor de inenting.
3. De Lid-Staten kunnen bepalen dat er een inentingsprogramma
voor postduiven wordt opgezet. In dat geval stellen zij de Commissiedaarvan in kennis. Onverminderd dit programma zien de Lid-Statenerop toe dat de organisatoren van wedstrijden en tentoonstellingen denodige schikkingen treffen om ervoor te zorgen dat alleen postduiven1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 10
(1) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 19.
▼B
die►C1 ◄tegen de ziekte van Newcastle zijn ingeënt
tot de wedstrijden of tentoonstellingen worden toegelaten.
4. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel, met name ten aanzien
van de te hanteren criteria en de eventuele ontheffingen die kunnen
worden verleend op grond van de gezondheidssituatie van de Lid-Staten, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 25.
Artikel 18
1. De Lid-Staten zien erop toe dat, wanneer de aanwezigheid van de
ziekte van Newcastle wordt bevestigd, de bevoegde autoriteit, teraanvulling van de andere in deze richtlijn vastgestelde bestrijdings-
maatregelen, kan bepalen in welk gebied en in welke periode
specifieke soorten pluimvee zo spoedig mogelijk en systematisch onderofficiële controle worden ingeënt (noodvaccinatie). Een Lid-Staat dienoodvaccinatie toepast brengt de Commissie en de andere Lid-Statenin het bij Besluit 68/361/EEG(
1) ingestelde Permanent Veterinair
Comité op de hoogte van de situatie met betrekking tot de ziekte van
Newcastle en het noodvaccinatieprogramma.
2. In het in lid 1 bedoelde geval isvaccinatie of revaccinatie van
pluimvee verboden op bedrijven waarvoor de in artikel 4 bedoeldebeperkingen gelden.
3. In het in lid 1 bedoelde geval
a) worden de specifieke soorten pluimvee zo spoedig mogelijk ingeënt;
b) moet alle pluimvee van de specifieke soorten, dat op een bedrijf in
het vaccinatiegebied wordt geboren of binnengebracht, worden ofzijn ingeënt;
c) mag pluimvee van de specifieke soorten de bedrijven in het vaccina-
tiegebied niet verlaten zolang de in lid 1 bedoelde vaccinatie niet isvoltooid, tenzij het gaat om
— eendagskuikens die naar een bedrijf in het vaccinatiegebied
worden gebracht en daar worden ingeënt,
— pluimvee dat rechtstreeks naar een slachthuis in het vaccinatie-
gebied wordt gebracht om er onmiddellijk te worden geslacht.Alshet s lachthuisbuiten het vaccinatiegebied isgelegen, mogenverplaatsingen van het pluimvee alleen worden toegestaan nadatde officiële dierenarts op het bedrijf een gezondheidsinspectie
heeft verricht;
d) kan worden toegestaan dat pluimvee en eieren het vaccinatiegebied
verlaten nadat de onder a) bedoelde vaccinatie isvoltooid, wanneerhet gaat om
— voor de vleesproduktie bestemde eendagskuikens die naar een
bedrijf worden gebracht en daar worden ingeënt; het betrokkenbedrijf moet dan onder toezicht blijven totdat de daarheengebrachte kuikenszijn ges lacht;
— pluimvee dat sedert meer dan 21 dagen is ingeënt en dat
bestemd is om onmiddellijk te worden geslacht;
— broedeieren, die zijn gelegd door pluimvee dat ten minste drie
weken geleden isingeënt, met dien vers tande dat de eieren en
de eindverpakkingen vóór het vervoer moeten zijn ontsmet.
4. De in lid 3, onder b) en d), bedoelde maatregelen worden, nadat
de in lid 1 bedoelde vaccinatie isvoltooid, nog gedurende driemaanden gehandhaafd; deze periode kan met telkensdrie maandenworden verlengd.
5. In afwijking van het bepaalde in lid 3, onder a) en b), kan de
bevoegde autoriteit bepalen dat pluimveekoppelsvan zeer grote weten-
schappelijke waarde niet systematisch hoeven te worden ingeënt, opvoorwaarde dat door de bevoegde autoriteit de nodige maatregelenworden getroffen om de gezondheid van het pluimvee te garanderenen de koppels geregeld serologisch worden onderzocht.1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 11
(1) PB nr. L 255 van 18. 10. 1968, blz. 23.
▼B
6. De Commissie volgt de ontwikkeling van de ziektesituatie en kan,
indien nodig, volgensde procedure van artikel 25 een bes luit nemeninzake de controle op verplaatsingen en vaccinatie.
Artikel 19
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de officiële dierenarts, wanneer
vermoed wordt dat postduiven of in gevangenschap gehouden vogels
besmet zijn met de ziekte van Newcastle, er onverwijld voor zorgt dat
een officieel onderzoek wordt ingesteld om na te gaan of de ziekte aldan niet aanwezig is, waarbij hij er met name voor moet zorgen dat denodige monsters voor laboratoriumonderzoek worden genomen.
2. Zodra van het vermoeden van besmetting aangifte is gedaan, laat
de bevoegde autoriteit het bedrijf of de duiventil onder officieel
toezicht plaatsen en eist zij met name dat geen enkele duif, in gevan-
genschap gehouden vogel of andere mogelijke overbrenger van deziekte van Newcastle de duiventil of het bedrijf verlaat.
3. De in de leden 1 en 2 bedoelde maatregelen worden pasopge-
heven wanneer de officiële dierenartsde vermoedelijke aanwezigheidvan de ziekte van Newcastle heeft weerlegd.
4. Zodra de besmetting officieel is bevestigd, eist de bevoegde auto-
riteit met name
a) dat de in artikel 5, lid 1, onder a), b), e) en f), bedoelde controle- en
uitroeiingsmaatregelen worden toegepast op de met de ziekte van
Newcastle besmette postduiven of in gevangenschap gehoudenvogelsen duiventillen of bedrijven; of
b) minimaal:
i) dat de duiven of in gevangenschap gehouden vogels gedurende
ten minste 60 dagen nadat de klinische symptomen van de ziektevan Newcastle verdwenen zijn, niet buiten de duiventil of hetbedrijf worden gebracht;
ii) dat alle stoffen en afvallen die mogelijk zijn verontreinigd,
worden vernietigd of behandeld. Deze behandeling moet garan-deren dat het aanwezige virusvan de ziekte van Newcas tle enalle gedurende de onder i) genoemde periode van 60 dagen
verzamelde afvallen worden vernietigd;
c) dat er een epizoötiologisch onderzoek wordt verricht overeenkom-
stig artikel 7.
5. Voor zover dit vereist is voor een correcte toepassing van de
bepalingen van dit artikel verstrekken de Lid-Staten de Commissie in
het kader van het Permanent Veterinair Comité informatie over de situ-
atie van de ziekte en de controlemaatregelen die volgenshet model vanbijlage VI worden toegepast.
Artikel 20
1. Vervoedering aan pluimvee, van spoeling afkomstig van vervoer-
middelen voor internationaal transport, zoals schepen, voertuigen enluchtvaartuigen isverboden; deze s poeling moet onder officieeltoezicht worden verzameld en vernietigd.
2. Vervoedering aan pluimvee, van spoeling, andere dan bedoeld in
lid 1, en van afvallen van pluimvee, kan slechts worden toegestaan op
voorwaarde dat zij een hittebehandeling in passende installaties hebben
ondergaan waarmee wordt gegarandeerd dat de ziekte niet wordt over-gedragen en dat het virusvan de ziekte van Newcas tle wordtvernietigd.
3. Zo nodig stelt de Commissie volgens de procedure van artikel 25
de uitvoeringsbepalingen van lid 2 vast.
Artikel 21
1. Elke Lid-Staat stelt een rampenplan op, waarin wordt aangegeven
welke nationale maatregelen moeten worden uitgevoerd in geval vaneen uitbraak van de ziekte van Newcastle.1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 12
▼B
Op grond van dat plan moet het personeel toegang krijgen tot installa-
ties, apparatuur, en ander geschikt materieel, nodig voor de snelle endoeltreffende uitroeiing van de uitbraak. In het plan dient elke
betrokken Lid-Staat een nauwkeurige raming te geven van de
behoeften aan vaccin voor het geval dat noodvaccinatie nodig zoublijken.
2. De criteria voor het opstellen van dit plan staan in bijlage VII.3. De overeenkomstig de in bijlage VII genoemde criteria vastge-
stelde plannen worden uiterlijk zes maanden na het tijdstip waarop
deze richtlijn van toepassing wordt, ingediend bij de Commissie.
4. De Commissie onderzoekt de plannen ten einde na te gaan of zij
toereikend zijn om het gestelde doel te bereiken en stelt de betrokkenLid-Staat eventueel voor de nodige wijzigingen aan te brengen, metname om te garanderen dat de plannen verenigbaar zijn met die vande andere Lid-Staten.
De Commissie keurt de, eventueel gewijzigde, plannen goed volgens
de procedure van artikel 25.
De plannen kunnen nadien nog volgensdezelfde procedure worden
gewijzigd of aangevuld in verband met de ontwikkeling van de situatie.
Artikel 22
Deskundigen van de Commissie kunnen in samenwerking met de
bevoegde autoriteiten controlester plaats e uitvoeren voor zover deeenvormige toepassing van de onderhavige richtlijn dit vereist. Daartoe
kunnen zij met een controle op een representatief percentage bedrijven
nagaan of de bevoegde autoriteiten controleren of de bedrijven dezerichtlijn naleven. De Commissie brengt de Lid-Staten op de hoogtevan de uitslag van de verrichte controles.
De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een controle wordt verricht,
geeft de deskundigen alle steun voor de uitvoering van hun taak.
De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de
procedure van artikel 25.
Artikel 23
De voorschriften met betrekking tot de financiële deelneming van de
Gemeenschap in de maatregelen in verband met de tenuitvoerleggingvan deze richtlijn zijn vastgesteld in Beschikking 90/424/EEG.
Artikel 24
De bijlagen kunnen zo nodig door de Raad op voorstel van de
Commissie met gekwalificeerde meerderheid van stemmen worden
gewijzigd, met name om rekening te houden met de ontwikkeling op
het gebied van onderzoek en diagnostische procedures.
Artikel 25
1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel
omschreven procedure, leidt de voorzitter van het bij Besluit 68/361/EEG ingestelde Permanent Veterinair Comité, hierna „Comité”genoemd, deze procedure hetzij op eigen initiatief hetzij op verzoek
van de vertegenwoordiger van een Lid-Staat, onverwijld in bij het
Comité.
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een
ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt adviesuit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellennaar gelang van de urgentie van de materie. Het Comité spreekt zich
uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het
Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die deRaad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij stemming inhet Comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van deLid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitterneemt niet aan de stemming deel.1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 13
▼B
3. a) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in
overeenstemming zijn met het advies van het Comité.
b) Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn
met het adviesvan het Comité of indien geen adviesisuitge-bracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstelin betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit metgekwalificeerde meerderheid van stemmen.
Indien de Raad na verloop van drie maanden na indiening van
het voorstel bij de Raad geen besluit heeft genomen, worden devoorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld,behalve wanneer de Raad zich met gewone meerderheid van
stemmen tegen genoemde maatregelen heeft uitgesproken.
Artikel 26
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om vóór 1 oktober 1993 aan deze richt-
lijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
2. De Lid-Staten delen de Commissie de teksten mee van de belang-
rijkste bepalingen van nationaal recht die zij op het onder deze richtlijn
vallende gebied vaststellen.
Artikel 27
Deze richtlijn isgericht tot de Lid-Staten.1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 14
▼B
BIJLAGE I
VERGUNNING OM EIEREN AF TE VOEREN VAN EEN BEDRIJF DAT
ONDERWORPEN IS AAN DE EISEN VAN ARTIKEL 4, LID 2, ONDER
e), VAN DEZE RICHTLIJN
De door de bevoegde autoriteit verleende vergunning voor het vervoer van
eieren van een van besmetting verdacht bedrijf dat onderworpen is aan de eisen
van artikel 4, lid 2, onder e), naar een overeenkomstig artikel 6, lid 1, van
Richtlijn 89/437/EEG erkende inrichting voor de vervaardiging en behandeling
van eiprodukten, hierna „aangewezen inrichting” genoemd, moet aan de
volgende voorwaarden voldoen:
1. om het van besmetting verdachte bedrijf te mogen verlaten moeten de eieren
a) voldoen aan de eisen van hoofdstuk IV van de bijlage bij Richtlijn 89/
437/EEG;
b) rechtstreeks van het van besmetting verdachte bedrijf naar de aangewezen
inrichting worden gezonden; iedere zending moet vóór het vertrek door de
officiële dierenartsvan het van bes metting verdachte bedrijf worden
verzegeld, en gedurende het vervoer naar de aangewezen inrichting verze-
geld blijven;
2. de officiële dierenarts van het van besmetting verdachte bedrijf stelt de
bevoegde autoriteit van de aangewezen inrichting in kennisvan de voorge-
nomen zending;
3. de voor de aangewezen inrichting verantwoordelijke bevoegde autoriteit
vergewist zich ervan dat
a) de onder punt 1 b) bedoelde eieren vanaf hun aankomst van de andere
eieren geïsoleerd worden gehouden, totdat zij behandeld zijn,
b) de schalen van deze eieren beschouwd worden als hoog-risicomateriaal
overeenkomstig artikel 2, lid 2, van Richtlijn 90/667/EEG(1) en overeen-
komstig de voorschriften van hoofdstuk II van genoemde richtlijn worden
behandeld,
c) het verpakkingsmateriaal, de voertuigen die gebruikt zijn voor het vervoer
van de onder punt 1 b) bedoelde eieren en alle plaatsen waarmee de
eieren in contact zijn gekomen, worden gereinigd en ontsmet zodat het
virusvan de ziekte van Newcas tle geheel wordt vernietigd,
d) de officiële dierenartsvan het van bes metting verdachte bedrijf van elke
zending van behandelde eieren in kenniswordt ges teld.1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 15
(1) Richtlijn 90/667/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van gezond-
heidsvoorschriften voor de verwijdering en verwerking van dierlijke afvallen, voor hetin de handel brengen van dierlijke afvallen en ter voorkoming van de aanwezigheid vanziekteverwekkers in diervoeders van dierlijke oorsprong (vissen daaronder begrepen) en
tot wijziging van Richtlijn 90/425/EEG (PB nr. L 363 van 27. 12. 1990, blz. 51).
▼B
BIJLAGE II
PROCEDURE VOOR HET REINIGEN EN ONTSMETTEN VAN EEN
BESMET BEDRIJF
I.Voorlopige reiniging en ontsmetting
a) Zodra de pluimveekarkassen zijn afgevoerd om te worden vernietigd,
worden alle delen van de lokalen waar het pluimvee was gehuisvest en
alle delen van gebouwen, erven, enzovoort die tijdenshet s lachten of de
post-mortem-keuring zijn verontreinigd, besproeid met ontsmettingsmid-
delen die overeenkomstig artikel 11 van de richtlijn zijn goedgekeurd.
b) Alle weefselresten van pluimvee en eieren die de gebouwen, erven,
instrumenten, enzovoort, hebben kunnen verontreinigen, moeten zorg-
vuldig worden verzameld en samen met de karkassen worden vernietigd.
c) Het gebruikte ontsmettingsmiddel moet ten minste 24 uur op het behan-
delde oppervlak aanwezig blijven.
II.Definitieve reiniging en ontsmetting
a) Vet en vuil moeten van alle oppervlakken worden verwijderd door middel
van een ontvettingsmiddel en vervolgens moeten de oppervlakken worden
gewassen met water.
b) Nadat met water is gewassen overeenkomstig het bepaalde onder a), moet
alles opnieuw met een ontsmettingsmiddel worden besproeid.
c) Na zeven dagen moeten de gebouwen opnieuw met een ontvettingsmiddel
worden behandeld, worden gespoeld met koud water, worden besproeid
met een ontsmettingsmiddel en opnieuw worden gespoeld met water.
d) Gebruikt strooisel en mest moeten zodanig worden behandeld dat het
viruswordt gedood. Hierbij moet ten mins te één van de volgende
methoden worden gebruikt:
i) verbranding of behandeling met stoom van ten minste 70 ºC;
ii) diep begraven, buiten het bereik van ongedierte en in het wild
levende vogels;
iii) opstapelen — en eventueel nat maken om gisting te bevorderen — en
afdekken om de warmte te bewaren en tot een temperatuur van 20 ºC
te komen en gedurende 42 dagen bedekt houden buiten het bereik
van ongedierte en in het wild levende vogels.1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 16
▼B
BIJLAGE III
METHODE VOOR DIFFERENTIËLE DIAGNOSTIEK EN BEVESTI-
GING VAN DE DIAGNOSE VAN DE ZIEKTE VAN NEWCASTLE
De onderstaande voorschriften voor het isoleren en karakteriseren van virussen
van de ziekte van Newcastle moeten worden beschouwd als richtsnoeren en
minimumeisen die bij het stellen van de diagnose van de ziekte in acht moeten
worden genomen.
Het voor de ziekte van Newcastle verantwoordelijke virus is het prototype van
de paramyxoviridae. Momenteel zijn er negen serologisch onderscheidbare
groepen van aviaire paramyxovirussen, aangeduid met de symbolen PMV-1 tot
en met PMV-9. Alle virussen van de ziekte van Newcastle behoren tot de groep
PMV-1. Voor de differentiële diagnostiek en de bevestiging van de diagnose van
de ziekte van Newcastle geldt de volgende definitie:
De ziekte van Newcastle is een infectie die wordt veroorzaakt door een aviaire
stam van paramyxovirus 1, met een intracerebrale pathogeniteitsindex (ICPI) bij
eendagskuikens van meer dan 0,7.
HOOFDSTUK 1
Bemonstering en behandeling van de monsters
1.Monsters
Cloaca-swabs (of faeces) en trachea-swabs van zieke dieren; faeces of inhoud
van het spijsverteringskanaal, hersenweefsel, trachea, longen, lever, milt en
andere duidelijk aangetaste organen van pas gestorven dieren.
2.Behandeling van de monsters
De in punt 1 genoemde organen en weefsels mogen worden samengevoegd,
met uitzondering van het faecale materiaal, dat apart moet worden behandeld.
De swabs moeten volledig worden ondergedompeld in een voldoende
hoeveelheid antibiotisch medium. Monsters van faeces en organen moeten
worden gehomogeniseerd (in een laboratoriummixer of met stamper en vijzel
en steriel zand) in een antibiotisch medium zodat een 10-20 %-ige m/v
suspensie in het medium ontstaat. De suspensies worden gedurende ongeveer
twee uur bij omgevingstemperatuur (of gedurende een langere tijd bij 4 ºC)
gehouden en daarna door middel van centrifugeren (bij voorbeeld 800 tot
1 000 g gedurende 10 minuten) geclarifieerd.
3.Antibiotisch medium
Met diverse formuleringen van antibiotische media zijn in de verschillende in
bijlage IV bedoelde laboratoria goede resultaten verkregen en de nationale
laboratoria kunnen voor een bepaald land adviesgeven. Mons tersvan faeces
vereisen hoge antibioticaconcentraties; een typische formulering daarvoor is:
10 000 eenheden/ml penicilline, 10 mg/ml streptomycine, 0,25 mg/ml genta-
mycine en 5 000 eenheden/ml mycostatine in PBS (phosphate-buffered
saline). Een vijfvoudige verdunning van deze concentraties volstaat voor
weefsels en trachea-swabs. Voor Chlamydia-organismen mag 50 mg/ml
oxytetracycline worden toegevoegd. Voor het bereiden van het medium is
het van essentieel belang dat na toevoeging van de antibiotica de pH wordt
gecontroleerd en op 7,0-7,4 wordt gebracht.
HOOFDSTUK 2
Virusisolatie
Virusisolatie met behulp van bebroede kippeëieren
Bij ten minste vier geëmbryoneerde kippeëieren die gedurende acht tot tien
dagen zijn bebroed, wordt telkens0,1-0,2 ml van het geclarifieerde en vloeibare
supernatant in de allantoïsholte geënt. Deze eieren zijn bij voorkeur afkomstig
van een specifiek pathogeenvrij koppel (SPF-koppel), maar wanneer dit niet
mogelijk is, mogen eieren worden gebruikt van een koppel waarvan is aange-
toond dat het vrij isvan antis toffen tegen het virusvan de ziekte van
Newcastle. De geënte eieren worden bij 37 ºC bewaard en dagelijks geschouwd.
Eieren waarin bij het schouwen dode of stervende embryo's worden opgemerkt
en alle eieren die op de zesde dag na enten nog overblijven, worden gekoeld tot
4 ºC en het allantoïs- of amnionvocht daarvan wordt getest op hemagglutinatie.
Als geen hemagglutinatie wordt geconstateerd, wordt de hierboven beschreven
procedure herhaald met onverdund allantoïs- of amnionvocht als inoculum.1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 17
▼B
Wanneer hemagglutinatie wordt geconstateerd, moet de aanwezigheid van
bacteriën door middel van kweek worden uitgesloten. Als bacteriën aanwezig
zijn, kan het vocht op een membraanfilter van 450 nm worden gefiltreerd;
vervolgensworden opnieuw antibiotica toegevoegd en worden bebroede eieren
met de aldus verkregen vloeistof geënt volgens de hierboven beschreven
methode.
HOOFDSTUK 3
Differentiële diagnose
1.Eerste differentiatie
Het is de bedoeling dat alle virussen die hemagglutinatie teweegbrengen,
naar het nationale laboratorium worden gezonden voor volledige identificatie
en karakterisering en voor pathogeniteitstests. Om de verspreiding van het
virustegen te gaan ishet echter van belang dat zo s nel mogelijk tijdelijke
bestrijdingsmaatregelen worden toegepast, en daarom moeten de regionale
laboratoria in staat zijn de aanwezigheid van het virus van de ziekte van
Newcastle aan te tonen. Met alle vloeistoffen die hemagglutinatie teweeg-
brengen, moet derhalve een hemagglutinatieremmingstest als beschreven in
de hoofdstukken 5 en 6 worden opgezet. Een positieve remming, dat wil
zeggen 24of hoger, met het specifieke polyklonale antiserum voor het virus
van de ziekte van Newcastle met een titer van ten minste 29, wordt
beschouwd als een voorlopige identificatie op grond waarvan tijdelijke
bestrijdingsmaatregelen kunnen worden ingesteld.
2.Bevestiging van de identificatie
Het nationale laboratorium moet voor alle hemagglutinerende agentia een
volledige differentiële diagnose uitvoeren. De aanwezigheid van het virus
van de ziekte van Newcastle wordt ook hier bevestigd via een onderzoek
van de remming in een hemagglutinatieremmingstest met monospecifiek
kippenantiserum. Voor alle positieve isolaten moet de intracerebrale pathoge-
niteitsindex worden bepaald, zoals beschreven in hoofdstuk 7. Wanneer de
pathogeniteitsindex hoger is dan 0,7 is het virus aanwezig en moeten de
bestrijdingsmaatregelen volledig worden uitgevoerd.
Door recente ontwikkelingen op het gebied van de typering van virussen van
de ziekte van Newcastle, met name op het vlak van technieken die gebruik
maken van monoklonale antistoffen, is het mogelijk stammen en isolaten te
groeperen. Er zijn met name monoklonale antistoffen beschikbaar die speci-
fiek zijn voor de stammen die in de Europese Gemeenschap voor vaccinatie
worden aangewend, en die kunnen worden gebruikt in eenvoudige hemagglu-
tinatieremmingstest.
Aangezien dikwijls levende vaccinstammen uit monsters van pluimvee
worden geïsoleerd, ligt het voor de hand dat snelle identificatie ervan in het
nationale laboratorium voordelen biedt. Het communautair referentielaborato-
rium kan dergelijke monoklonale antistoffen leveren aan de nationale
laboratoria zodat die kunnen bevestigen of in de isolaten vaccinstammen
aanwezig zijn.
De nationale laboratoria moeten alle hemagglutinerende agentia aan het
communautair referentielaboratorium toezenden.
3.Nadere typering en karakterisering van isolaten
De nationale laboratoria dienen alle hemagglutinerende virussen aan het
communautaire referentielaboratorium toe te zenden voor verder onderzoek
op hun antigene en genetische eigenschappen, ten einde de epizoötiologische
kennisvan de ziekte(n) in de Gemeens chap te ontwikkelen in het kader vande bevoegdheden en taken van het communautaire referentielaboratorium.
HOOFDSTUK 4
Tests voor de snelle opsporing van het virus en van de antistoffen van de
ziekte van Newcastle
Tests voor de snelle opsporing van het virus van de ziekte van Newcastle bij
gevaccineerde vogelsen van antis toffen bij niet-gevaccineerde vogelsworden
hieronder beschreven.
1.Opsporing van het virus van de ziekte van Newcastle
Verschillende tests voor de snelle en rechtstreekse opsporing van het virus
van de ziekte van Newcastle worden toegepast om besmetting van gevacci-
neerde dieren te diagnostiseren. Tegenwoordig wordt daarvoor meestal
gebruik gemaakt van immunofluorescentietests voor onderzoek van longitudi-1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 18
▼B
nale secties van trachea en van tests op basis van met peroxidase gemerkte
antistoffen voor onderzoek van de hersenen. Zeer waarschijnlijk zijn ook
andere tests die antigenen rechtstreeks aantonen, geschikt voor gebruik bij
besmetting met virussen van de ziekte van Newcastle.
Het nadeel van dergelijke tests is echter dat het praktisch niet doenlijk is om
alle mogelijke vermeerderingsplaatsen van het virus van de ziekte van
Newcastle bij gevaccineerde dieren te onderzoeken. Als bij voorbeeld geen
bewijzen voor de aanwezigheid van het virusin de trachea worden gevonden,
kan virusvermeerdering in de darm daarom nog niet worden uitgesloten.
Hoewel deze directe opsporingsmethoden in specifieke gevallen bruikbaar
kunnen zijn, worden zij niet aanbevolen voor routinegebruik bij het stellen
van de diagnose van de ziekte van Newcastle.
2.Opsporing van antistoffen bij niet-ingeënte vogels
De meeste laboratoria waar de ziekte van Newcastle wordt gediagnostiseerd,
zijn vertrouwd met de hemagglutinatieremmingstest en daarom wordt in de
aanbeveling hieronder deze test beschreven voor het bepalen van antistoffen
tegen het virus. Toch kan ook de enzyme-linked immunosorbent assay (Elisa)
goede resultaten geven bij de opsporing van antistoffen tegen het virus.
Voorgesteld wordt dat, als regionale laboratoria de Elisa-test willen
gebruiken, het in bijlage IV genoemde nationaal laboratorium toezicht houdt
op de analyse.
a) Monsters
Bloedmonsters worden genomen van alle dieren als het koppel kleiner is
dan 20 dieren, en van 20 dieren alshet koppel groter is . (Dit geeft onge-
acht de grootte van het koppel een waarschijnlijkheid van 99 % dat ten
minste één positief serum wordt gevonden als 25 % of meer van het
koppel positief is.) Men laat het bloed stollen en het serum wordt verza-
meld voor onderzoek.
b) Onderzoek van antistoffen
De individuele serummonsters worden onderzocht op hun capaciteit om
het hemagglutinerende antigeen van het virusvan de ziekte van
Newcastle te remmen in een gestandaardiseerde hemagglutinatierem-
mingstest (HAR) zoals beschreven in hoofdstuk 6.
Er bestaat enige discussie over het feit of 4 dan wel 8 hemagglutinine-
eenheden moeten worden gebruikt bij de HAR-test. Beide opties lijken
mogelijk en de keuze wordt overgelaten aan de nationale laboratoria. Het
gebruikte antigeen bepaalt echter wel bij welk niveau een serum als posi-
tief wordt beschouwd: bij gebruik van 4 HAE is een serum positief als het
een titer heeft van 24of hoger, bij gebruik van 8 HAE is een serum posi-
tief alshet een titer heeft van 23of hoger.
HOOFDSTUK 5
Hemagglutinatietest (HA-test)
Reagentia
1. Isotonische zoutoplossing die met fosfaat (0,05 M) is gebufferd op een pH
van 7,0-7,4.
2. Rode bloedcellen (RBC) van minimaal drie specifiek pathogeenvrije kippen
(of alsdie niet bes chikbaar zijn van vogelsdie regelmatig zijn gecontroleerd
en vrij zijn gebleken van antistoffen tegen virussen van de ziekte van
Newcastle) worden samengevoegd en in een zelfde volume Alsever-oplossing
gebracht. Vóór gebruik worden de cellen drie keer in PBS gewassen. Voor de
test wordt een 1 %-ige suspensie (packed cells v/v) in PBS aanbevolen.
3. De stam Ulster 2C van het virus van de ziekte van Newcastle wordt voor
gebruik alss tandaardantigeen aanbevolen.
Werkwijze
a) Breng in ieder putje van een plastic microtiterplaat (met V-vormige putjes)
0,025 ml PBS.
b) Breng 0,025 ml virussuspensie (dat wil zeggen allantoïsvocht) in het eerste
putje.
c) Leg een tweevoudige verdunningsreeks aan van het virus over de gehele
plaat (1:2 tot en met 1:4 096) met behulp van een microtitratiediluter.
d) Voeg in ieder putje 0,025 ml PBS toe.1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 19
▼B
e) Voeg in ieder putje 0,025 ml van de 1 %-ige suspensie van rode bloedcellen
toe.
f) Meng door zachtjeste tikken en laat de plaat s taan bij 4 ºC.
g) De platen worden 30-40 minuten daarna afgelezen wanneer de RBC-
controlestot rus t zijn gekomen. Bij het aflezen worden de platen lichtjes
schuin gehouden en wordt nagegaan of in de RBC al dan niet een traanvor-
mige stroming optreedt. In putjes waarin geen HA optreedt, moet de
stroming tegen dezelfde snelheid geschieden als in de controleputjes met de
virusvrije controles.
h) De HA-titer isde hoogs te verdunning waarin agglutinatie van RBC optreedt.
Deze verdunning mag worden beschouwd als bevattende 1 HA-eenheid
(HAE). De HA-titer kan nauwkeuriger worden bepaald alsin het kader van
de HA-test verdunningsreeksen worden aangelegd met een aantal dicht bij
elkaar gelegen uitgangsverdunningen van het virus, bij voorbeeld 1:3, 1:4,
1:5, 1:6, enz. Deze methode wordt aanbevolen voor de accurate bereiding
van antigeen voor de hemagglutinatieremmingstests (hoofdstuk 6).
HOOFDSTUK 6
Hemagglutinatieremmingstest (HAR-test)
Reagentia (zie hoofdstuk 5)
a) PBS.
b) Allantoïsvocht dat virus bevat en met PBS is verdund tot het 4 of 8 HAE per
0,025 ml bevat.
c) 1 %-ige suspensie van RBC van kippen.
d) Negatief controleserum van kippen.
e) Positief controleserum.
Werkwijze
a) Breng in ieder putje van een plastic microtiterplaat (met V-vormige putjes)
0,025 ml PBS.
b) Breng 0,025 ml serum in het eerste putje van de plaat.
c) Leg een tweevoudige verdunningsreeks aan van het serum over de gehele
plaat met behulp van een microtitratiediluter.
d) Voeg 0,025 ml verdund allantoïsvocht dat 4 of 8 HAE bevat, toe.
e) Meng door zachtjeste tikken en laat de plaat s taan bij 4 ºC gedurende ten
minste 60 minuten of bij kamertemperatuur gedurende ten minste 30
minuten.
f) Voeg aan ieder putje 0,025 ml van de 1 %-ige suspensie van RBC toe.
g) Meng door zachtjeste tikken en laat de plaat s taan bij 4 ºC.
h) De platen worden 30-40 minuten daarna afgelezen wanneer de RBC-
controlestot rus t zijn gekomen. Bij het aflezen worden de platen lichtjes
schuin gehouden en wordt nagegaan of in de putjes al dan niet een traanvor-
mige stroming optreedt met dezelfde snelheid als in de controleputjes die
uitsluitend RBC (0,025 ml) en PBS (0,05 ml) bevatten.
i) De HAR-titer is de hoogste verdunning van het antiserum die nog in staat is
de hemagglutinatie van 4 of 8 eenheden virusvolledig te remmen. (Een HA-
titratie om de aanwezigheid van de vereiste HAE te bevestigen, maakt deel
uit van iedere test.)
j) De resulaten zijn alleen geldig als met het negatieve controleserum een titer
wordt verkregen die lager isdan 23voor 4 HAE of lager dan 22voor 8 HAE
en als de titer die met het positieve controleserum wordt verkregen, maxi-
maal 1 verdunning afwijkt van de bekende titer van dat serum.
HOOFDSTUK 7
Intracerebrale pathogeniteitsindex (ICPI)
1. Besmettelijk pas gewonnen allantoïsvocht (de HA-titer ervan moet hoger zijn
dan 24) wordt tot op 1:10 verdund in een steriele isotonische zoutoplossing
(antibiotica mogen niet worden gebruikt).
2. Telkens 0,05 ml van de verdunde virusoplossing wordt intracerebraal inge-
spoten bij 10 ééndagskuikens (dat wil zeggen tussen de 24 en 40 uur na het
uitkomen). De kuikens moeten afkomstig zijn van eieren van een specifiek
pathogeenvrij koppel.
3. De dieren worden gedurende 8 dagen om de 24 uur onderzocht.1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 20
▼B
4. Bij iedere waarneming worden aan de dieren de volgende punten toegekend:
0 = normaal, 1 = ziek, 2 = dood.
5. De index wordt berekend alsaangegeven in het volgende voorbeeld:
Klinische symptomenDagen na inoculatie
(aantal dieren)
1 2 3 4 5 6 7 8 Totaal Score
Normaal 10 4 0 0 0 0 0 0 14 × 0 = 0
Ziek 0 6 10 4 0 0 0 0 20 × 1 = 20
Dood 0 0 0 6 10 10 10 10 46 × 2 = 92
TOTAAL = 112
De index ishet gemiddelde van het totaal aantal punten per dier per waarneming 112/80 = 1,4.
HOOFDSTUK 8
Bepaling van de capaciteit tot vorming van plaques
1. Doorgaans kan het best een verdunningsreeks van het virus worden aange-
legd om ervoor te zorgen dat in de schaal een optimaal aantal plaques
wordt verkregen. Een tienvoudige verdunningsreeks tot en met 10−7in PBS
zal normaliter voldoende zijn.
2. In petrischalen (met een diameter van 5 cm) worden confluente vettapijten
van kippeëmbryocellen of een andere geschikte cellijn (bij voorbeeld
Madin-Darby bovine kidney) aangebracht.
3. Van elke virusverdunning wordt 0,2 ml overgebracht in twee petrischalen en
vervolgenslaat men het virusgedurende 30 minuten ads orberen.
4. Na driemaal wassen met PBS worden de geïnfecteerde cellen bedekt met een
geschikt medium dat 1 % m/v agar en 0,01 mg/ml trypsine bevat of agar
alleen zonder trypsine; het dekmedium mag geen serum bevatten.
5. Na 72 uur incuberen bij 37 ºC zouden de plaquesvoldoende groot moeten
zijn. Zij zijn het gemakkelijkst waar te nemen als de agardeklaag wordt
verwijderd en alshet celtapijt wordt gekleurd met in 25 %-ige v/v ethanol
opgelost crystal violet (0,5 % m/v).
6. Alle virussen die met een trypsine bevattende deklaag zijn geïncubeerd,
moeten heldere plaquesgeven. Wanneer de deklaag geen tryps ine bevat,
worden alleen plaques gevormd door de voor kippen virulente virussen.1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 21
▼B
BIJLAGE IV
LIJST VAN DE NATIONALE LABORATORIA VOOR DE ZIEKTE VAN NEWCASTLE
BELGIË Nationaal Instituut voor Diergeneeskundig Onderzoek,
Groeselenberg 99,
B-1180 Brussel
DENEMARKEN National Veterinary Laboratory,
Poultry Disease Division,
Hangøvej 2,
DK-8200 AarhusN
DUITSLAND Bundesforschungsanstalt für Viruskrankheiten der Tiere,
Anstaltsteil Riems (Friedrich Löffer-Institut),
D-O-2201 Insel Riems
FRANKRIJK Centre National d'ÉtudesVétérinaireset Alimentaires— Labo-
ratoire Centrale de RecherchesAgricoleset Porcines ,
BP 53,
F-22440 Ploufragan
GRIEKENLAND Instituut voor besmettelijke en parasitaire ziekten van Athene,
25 NeapoleosStreet,
Ag. Paraskevi — Athene, Griekenland
IERLAND Veterinary Research Laboratory,
Abbotstown,
Castleknock, IRL-Dublin 15
ITALIË Istituto Zooprofilattico Sperimentale di Padova,
Via G. Orusn. 2,
I-35100 Padova
LUXEMBURG Institut National de Recherches Vétérinaires,
Groeselenberg 99,
B-1180 Bruxelles
NEDERLAND Centraal Diergeneeskundig Instituut,
Vestiging Virologie,
Houtribweg 39,
NL-8221 RA Lelystad
PORTUGAL Laboratório Nacional de Investigação Veterinaria (LNIV),
Estrada de Benfica 701,
P-1500 Lisboa
SPANJE Laboratorio de Sanidad y Producción Animal,
Zona Franca, Circunvalación — Tramo 6,
Esquina Calle 3,
E-08004 Barcelona
VERENIGD KONINKRIJK Central Veterinary Laboratory,
New Haw, Weybridge,
GB-Surrey KT15 3NB1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 22
▼B
BIJLAGE V
COMMUNAUTAIR REFERENTIELABORATORIUM VOOR DE
ZIEKTE VAN NEWCASTLE
Naam van het laboratorium
Central Veterinary Laboratory
New Haw
Weybridge
Surrey KT15 3NB
United Kingdom
Functiesen taken van het communautaire referentielaboratorium voor de ziekte
van Newcastle:
1. coördinatie, in overleg met de Commissie, van de in de Lid-Staten toegepaste
methoden voor de diagnose van de ziekte van Newcastle en met name:
a) nauwkeurige omschrijving, opslag en levering van virusstammen van de
ziekte van Newcastle voor gebruik bij serologisch onderzoek en voor de
bereiding van antiserum;
b) levering van referentiesera en andere referentiereagentia aan de nationale
referentielaboratoria met het oog op de standaardisering van de in de Lid-
Staten gebruikte tests en reagentia;
c) aanleg en instandhouding van een verzameling stammen en isolaten van
het virusvan de ziekte van Newcas tle;
d) periodieke organisatie van communautaire vergelijkende tests van de
diagnoseprocedures;
e) verzameling en vergelijking van gegevensen informatie inzake de
gebruikte diagnosetechnieken en de resultaten van de in de Gemeenschap
verrichte tests;
f) karakterisering van isolaten van het virus van de ziekte van Newcastle via
de meest geavanceerde methoden om een beter inzicht in de epizoötio-
logie van de ziekte van Newcastle te krijgen;
g) het volgen van de ontwikkelingen, over de gehele wereld, op het gebied
van toezicht op epizoötiologie en voorkoming van de ziekte van
Newcastle;
h) het op peil houden van deskundigheid met betrekking tot het virus van de
ziekte van Newcastle en andere hiermee samenhangende virussen ten
einde een snelle differentiële diagnose mogelijk te maken;
i) verwerving van gedegen kennisover de vervaardiging en het gebruik van
immunologische geneesmiddelen voor dierlijk gebruik voor de uitroeiing
en beheersing van de ziekte van Newcastle;
2. actieve steun bij het identificeren van de uitbraken van de ziekte van
Newcastle in de Lid-Staten door het onderzoeken van de virusisolaten die
worden toegezonden voor bevestiging van de diagnose, karakterisering en
epidemiologische studies;
3. opleiding alsmede na- en bijscholing van deskundigen op het gebied van
laboratoriumdiagnose met het oog op de harmonisatie van de diagnosetech-
nieken in de hele Gemeenschap.1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 23
▼B
BIJLAGE VI
1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 24
▼B
BIJLAGE VII
MINIMUMCRITERIA VOOR DE RAMPENPLANNEN
De rampenplannen moeten ten minste:
1. voorzien in de oprichting op nationaal niveau van een crisiscentrum dat alle
noodmaatregelen in de betrokken Lid-Staat dient te coördineren;
2. een lijst bevatten van lokale noodcentra die over de nodige voorzieningen
beschikken om de controlemaatregelen op lokaal niveau te coördineren;
3. nauwkeurige informatie bevatten over het bij de noodmaatregelen betrokken
personeel, hun vakbekwaamheid en hun bevoegdheden;
4. ervoor zorgen dat elk lokaal noodcentrum snel contact kan opnemen met de
personen en/of organisaties die rechtstreeks of indirect bij een besmettingzijn betrokken;
5. ervoor zorgen dat het nodige materieel en materiaal beschikbaar is om de
noodmaatregelen naar behoren te kunnen uitvoeren;
6. nauwkeurige instructies bevatten over de maatregelen, inclusief de maatre-
gelen betreffende de wijze van vernietiging van karkassen, die moeten
worden genomen wanneer besmetting of verontreiniging wordt vermoed en
bevestigd;
7. voorzien in scholingsprogramma's om de praktische vaardigheden en de
kennis van de administratieve voorschriften op peil te houden en te verbe-
teren;
8. ervoor zorgen dat de diagnostische laboratoria over de nodige voorzieningen
beschikken voor postmortem-onderzoek en over de nodige capaciteit voor
het verrichten van serologisch, histologisch en ander onderzoek, en dat zij
toegang hebben tot recente technieken om snel een diagnose te stellen
(hiertoe moeten de nodige regelingen worden getroffen voor het snelle
vervoer van monsters);
9. de nodige gegevensbevatten inzake de hoeveelheid vaccin tegen de ziekte
van Newcastle die naar verwachting nodig is indien tot noodvaccinatie
wordt besloten;
10. voorzien in de nodige uitvoeringsbepalingen.1992L0066 — NL — 29.07.1992 — 000.001 — 25