1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 95/28/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 24 oktober 1995
inzake de verbrandingseigenschappen van bij de inwendige constructie van bepaalde categorieën
motorvoertuigen gebruikte materialen
(PB L 281 van 23.11.1995, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►A1 Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek
Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek
Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de SlowaakseRepubliek en de aanpassing van de Verdragen waarop de EuropeseUnie is gegrondL 236 33 23.9.2003
▼B
RICHTLIJN 95/28/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN
DE RAAD
van 24 oktober 1995
inzake de verbrandingseigenschappen van bij de inwendige
constructie van bepaalde categorieën motorvoertuigen gebruikte
materialen
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,inzonderheid op artikel 100 A,
Gezien hetvoorst el van de Commissie (
1),
Gezien hetadvies van hetEconomisch en Sociaal Comit é (2),
Overeenkomstig de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3),
Overwegende dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen
omvatwaarin hetvrije verkeer van goederen, personen, dienst en en
kapitaal is gewaarborgd; dat daartoe maatregelen dienen te wordengetroffen;
Overwegende dat de technische voorschriften waaraan bepaalde catego-
rieën motorvoertuigen overeenkomstig de nationale wetgeving moetenvoldoen, onder meer betrekking hebben op de verbrandingseigen-schappen van bij de inwendige constructie van bepaalde categorieënmotorvoertuigen gebruikte materialen;
Overwegende dat die voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat
verschillen;
Overwegende dathetdaarom noodzakelijk is datalle Lid-St at en
dezelfde voorschriften vaststellen, hetzij in aanvulling op of in deplaats van de bestaande voorschriften, teneinde het met name mogelijk
te maken de EEG-goedkeuringsprocedure van Richtlijn 70/156/EEG
van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing vande wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring vanmotorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (
4) toe te passen;
Overwegende dat deze richtlijn behoort tot de bijzondere richtlijnen in
hetkader van de EEG-goedkeuringsprocedure die bij Richt lijn 70/156/EEG is vastgesteld; dat de bepalingen van Richtlijn 70/156/EEG betref-fende systemen, onderdelen en afzonderlijke technische eenheden
derhalve met het oog op deze richtlijn van toepassing zijn;
Overwegende dat dient te worden verwezen naar Richtlijn 77/649/EEG
van de Raad (
5), die de procedure voor de bepaling van hetreferent ie-
punt van de bestuurderszitplaats (het „punt R”) bevat;
Overwegende dathetmethetoog op de veiligheid van de inzit t enden
en de verkeersveiligheid van belang is dat de bij de constructie van het
interieur van de carrosserie van bussen en touringcars gebruikte mate-rialen aan minimumvoorschriften voldoen, teneinde vlamvorming tevoorkomen of ten minste te vertragen, zodat de inzittenden in gevalvan brand in staat zijn het voertuig te verlaten;
Overwegende dathetgewenstis andere mogelijkheden t e openen voor
de goedkeuring van voertuigen als systemen overeenkomstig dezerichtlijn, namelijk op grond van het testen van de verbrandingseigen-1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 2
(1) PB nr. C 154 van 19. 6. 1992, blz. 4.
(2) PB nr. C 332 van 16. 12. 1992, blz. 12.
(3) Advies van hetEuropees Parlementvan 29 okt ober 1992 (PB nr. 305 van
23. 11. 1992, blz. 109), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 8
december 1994 (PB nr. C 384 van 31. 12. 1994, blz. 1) en besluitvan het
Europees Parlementvan 15 juni 1995 (PB nr. C 166 van 3. 7. 1995).
(4) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richt-
lijn 93/81/EEG van de Commissie (PB nr. L 264 van 23. 10. 1993, blz. 49).
(5) PB nr. L 267 van 19. 10. 1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 90/630/EEG van de Commissie (PB nr. L 341 van 6. 12. 1990,
blz. 20).
▼B
schappen van de binnenmaterialen die in motorvoertuigen worden
gebruikt, dan wel op grond van een EEG-goedkeuring voor elk mate-riaal en/of elke uitrusting, zoals zitplaatsen, gordijnen, enz., die in de
inwendige constructie van deze voertuigen worden gemonteerd, met
een controle op de juiste installatie van dergelijke goedgekeurde mate-rialen en/of uitrusting,
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
— „een voertuig”: een voertuig als omschreven in artikel 2 van Richt-
lijn 70/156/EEG,
— „onderdeel”: een inrichting als omschreven in artikel 2 van Richt-
lijn 70/156/EEG.
Artikel 2
De Lid-Staten mogen niet:
— de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring weigeren voor
een voertuig of de verkoop, de inschrijving, de inbedrijfstelling ofhetgebruik van een voert uig weigeren of verbieden om redenendie verband houden metde verbrandingseigenschappen van mat e-rialen die bij de inwendige constructie van de carrosserie van het
voertuig zijn gebruikt;
— de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring weigeren voor
een onderdeel dat bij de inwendige constructie van de carrosserie
van het voertuig wordt gebruikt, of de verkoop of het gebruik vandatonderdeel verbieden om redenen die verband houden metdeverbrandingseigenschappen van de materialen die bij de constructievan de carrosserie zijn gebruikt,
indien is voldaan aan de desbetreffende eisen van de bijlagen I, IV, V
en VI van deze richtlijn.
Artikel 3
1. De Lid-Staten dragen zorg voor aanneming en bekendmaking van
de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om aan deze
richtlijn te voldoen binnen 18 maanden nadat zij is vastgesteld. Zijstellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
Met ingang van de genoemde datum mogen de Lid-Staten de eerste
inbedrijfstelling van voertuigen of de verkoop of het gebruik vanonderdelen die aan de eisen van deze richtlijn voldoen, niet langerverbieden.
Zij passen de genoemde bepalingen 48 maanden na de datum van vast-
stelling van deze richtlijn toe.
2. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die
bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
Artikel 4
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 3
▼B
LIJST VAN BIJLAGEN
Bijlage I: Toepassingsgebied, definities, EEG-goedkeuringsaanvraag, verlening van EEG-
goedkeuring, specificaties, wijzigingen van het type, overeenstemming van de
produktie, voorschriften voor installatie in het voertuig . ......................
Aanhangsel: model voor hetEEG-goedkeuringsmerk voor een onderdeel . . . ......
Bijlage II: Inlichtingenformulieren .................................................
Aanhangsel 1: inlichtingenformulier (voertuig) . . ............................
Aanhangsel 2: inlichtingenformulier (onderdeel) . ............................
Bijlage III: EEG-goedkeuringscertificaten ............................................
Aanhangsel 1: EEG-goedkeuringscertificaat (voertuig) . . ......................
Aanhangsel 2: EEG-goedkeuringscertificaat (onderdeel) . ......................
Bijlage IV: Proef ter bepaling van de horizontale verbrandingssnelheid van materialen . ......
Bijlage V: Proef ter bepaling van de smelteigenschappen van materialen . .................
Bijlage VI: Proef ter bepaling van de verticale verbrandingssnelheid van materialen . . . ......1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 4
▼B
BIJLAGE I
TOEPASSINGSGEBIED, DEFINITIES, EEG-GOEDKEURINGSAAN-
VRAAG, VERLENING VAN EEG-GOEDKEURING, SPECIFICATIES,
WIJZIGINGEN VAN HET TYPE, OVEREENSTEMMING VAN DE
PRODUKTIE, VOORSCHRIFTEN VOOR INSTALLATIE IN HET
VOERTUIG
1.Toepassingsgebied
Deze richtlijn heeft betrekking op de verbrandingseigenschappen
(ontbrandbaarheid, verbrandingssnelheid en smelteigenschappen) van
binnenmaterialen die gebruikt worden in voertuigen van categorie M3metmeer dan 22 passagiers, welke noch voor vervoer van st aandepassagiers, noch voor stadsvervoer zijn bestemd.
Lid-Staten die vóór de in artikel 3, lid 1, derde alinea, van deze richtlijn
bedoelde datum beschikken over wetgeving betreffende de verbran-
dingseigenschappen van binnenmaterialen die gebruikt worden in
voertuigen van andere categorieën dan hierboven genoemd, mogen
deze wetgeving blijven toepassen mits zij instemmen met typegoedkeu-
ring van andere categorieën van voertuigen die in overeenstemming zijn
metde bepalingen van deze richt lijn.
2.Definities
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
2.1. „goedkeuring van een voertuig”: de goedkeuring van een type voertuig
als omschreven in punt2.2 watde verbrandingseigenschappen van de in
de passagiersruimten gebruikte onderdelen betreft;
2.2. „type voertuig”: voertuigen die onderling niet verschillen op essentiële
punten zoals:
2.2.1. inrichtingen zoals materialen, zitplaatsen, gordijnen, scheidingswanden,
enz. die in de passagiersruimte zijn gebruikt,
2.2.2. de massa van de gebruikte inrichting, in zoverre zij van invloed is op
de in deze richtlijn voorgeschreven prestaties,
2.2.3. de facultatieve voorzieningen, in zoverre zij geen nadelige invloed
hebben op de in deze richtlijn voorgeschreven prestaties;
2.3. „goedkeuring van een onderdeel”: een goedkeuring voor inrichtingen,
zoals materialen, zitplaatsen, gordijnen, scheidingswanden, enz.;
2.4. „type onderdeel”: onderdelen die onderling niet verschillen op essen-
tiële punten zoals:
2.4.1. de materiaalsoort(en) (b. v. wol, plastic, rubber, gecombineerde mate-
rialen),
2.4.2. de gebruiksbestemming (zitplaatsstoffering, plafondbekleding, enz.),
2.4.3. de typeaanduiding van de fabrikant,
2.4.4. bij samengestelde materialen het aantal lagen,
2.4.5. andere kenmerken, in zoverre zij een duidelijke invloed hebben op de
in deze richtlijn voorgeschreven prestaties;
2.5. „passagiersruimte”: de voor de inzittenden bestemde ruimte (met inbe-
grip van bar, keuken, toilet, enz.) die wordt begrensd door:
— hetdak,
— de vloer,
— de zijwanden,— de deuren,
— de buitenbeglazing,
— de achterste scheidingswand van de ruimte of het steunvlak van de
rugleuning van de achterste zitplaats,
— aan de bestuurderszijde van het verticale middenlangsvlak van het
voertuig, het verticale dwarsvlak door het punt R van de bestuur-
derszitplaats, zoals omschreven in bijlage III bij Richtlijn 77/649/
EEG,
— aan de overzijde van hetvert icale middenlangsvlak van hetvoer-
tuig, de voorste scheidingswand;1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 5
▼B
2.6. „zitplaats”: een constructie die al dan niet een integrerend deel vormt
van de constructie van het voertuig, met inbegrip van de bekleding, en
die plaats biedt aan één volwassen persoon. De term dekt zowel een
afzonderlijke zitplaats als een gedeelte van een bank dat plaats biedt
aan één volwassen persoon;
2.7. „groep zitplaatsen”: zowel zitplaatsen in de vorm van een bank als
naast elkaar geplaatste zitplaatsen (d.w.z. zo bevestigd dat de voorste
bevestigingen van een der zitplaatsen op één lijn staan met de voorste
of achterste bevestigingen van een andere zitplaats of daartussen liggen)
die plaats bieden aan één of meer volwassen personen;
2.8. „zitbank”: een constructie, compleet met bekleding, die plaats biedt aan
ten minste twee volwassen personen;
2.9. „verbrandingssnelheid”: quotiënt van de verbrande afstand, gemeten
volgens de methode van bijlage IV en/of bijlage VI bij deze richtlijn,
en de tijd die de vlam nodig heeft om deze afstand af te leggen. De
verbrandingssnelheid wordt uitgedrukt in millimeter per minuut;
2.10. „samengesteld materiaal”: materiaal bestaande uit verschillende lagen
van gelijksoortige of verschillende materialen die door cementeren,
lijmen, bekleden, lassen, enz. bij elkaar worden gehouden.
Wanneer de verbinding van de verschillende materialen discontinu is
(bij voorbeeld bij naaien, hoogfrequentlassen en klinken), wordthet
materiaal niet als samengesteld beschouwd;
2.11. „blootgestelde zijde”: de zijde van het materiaal die naar de passagiers-
ruimte is gericht wanneer het materiaal in het voertuig is geïnstalleerd;
2.12. „stoffering”: de combinatie van vulling en bekleding waarmee het
geraamte van de zitplaats wordt afgewerkt;
2.13. „bekleding”: materiaal of materialen gebruikt als deklaag en grondlaag
van een plafond, wand of vloer.
3.Aanvraag van EEG-goedkeuring voor een type voertuig
3.1. De aanvraag van EEG-goedkeuring overeenkomstig artikel 3, lid 4, van
Richtlijn 70/156/EEG voor een type voertuig wat betreft de verbran-
dingseigenschappen van de in de passagiersruimte gebruikte materialen
wordtingediend door de fabrikantvan hetvoert uig.
3.2. In bijlage II, aanhangsel 1, staat een model van het inlichtingenformu-
lier.
3.3. Aan de met de keuringsproeven belaste technische dienst moet het
volgende worden verstrekt:
3.3.1. voor inwendige onderdelen zonder EEG-goedkeuring: een in de punten
7.2, 7.3 en 7.4 nader aangegeven aantal monsters van de in de voer-
tuigen gebruikte onderdelen die representatief zijn voor het goed te
keuren type;
3.3.2. voor reeds goedgekeurde inwendige onderdelen: de goedkeuringen
moeten bij de aanvraag om goedkeuring van het type voertuig worden
gevoegd;
3.3.3. een voertuig dat representatief is voor het goed te keuren type.
4.Aanvraag van EEG-goedkeuring voor een type onderdeel
4.1. De aanvraag van EEG-goedkeuring overeenkomstig artikel 3, lid 4, van
Richtlijn 70/156/EEG voor een type onderdeel wat de verbrandingsei-
genschappen van de gebruikte materialen betreft, wordt door de
fabrikantingediend.
4.2. In bijlage II, aanhangsel 2, staat een model van het inlichtingenformu-
lier.
4.3. Aan de met de goedkeuringsproeven belaste technische dienst moet het
volgende worden verstrekt:
4.3.1. een in de punten 7.2, 7.3 en 7.4 nader aangegeven aantal monsters. De
monsters moeten duidelijk en onuitwisbaar zijn gemerkt met de
handelsnaam of hethandelsmerk van de aanvrager en de t ypeaandui-
ding;
4.3.2. voor inrichtingen zoals zitplaatsen, gordijnen, scheidingswanden, enz.,
de in punt 4.3.1 aangegeven monsters benevens een volledige inrichting
zoals boven vermeld.1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 6
▼B
5.Verlening van EEG-goedkeuring
5.1. Indien aan de relevante voorschriften is voldaan, wordt EEG-goedkeu-
ring overeenkomstig artikel 4, lid 3, en indien van toepassing artikel 4,
lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG verleend.
5.2. Een model van het EEG-goedkeuringscertificaat staat in:5.2.1. bijlage III, aanhangsel 1, voor de in punt3.1 bedoelde aanvragen;5.2.2. bijlage III, aanhangsel 2, voor de in punt4.1 bedoelde aanvragen.5.3. Aan elk goedgekeurd type voertuig en type onderdeel wordt overeen-
komstig bijlage VII van Richtlijn 70/156/EEG een
goedkeuringsnummer gegeven. Dezelfde Lid-Staat geeft niet hetzelfde
nummer aan een ander type voertuig of een ander type onderdeel.
6.Merk
6.1. Ieder onderdeel dat overeenstemt met een type waarvoor krachtens deze
richtlijn goedkeuring is verleend, draagt een EEG-goedkeuringsmerk.
Dit merk bestaat uit:
6.1.1. een rechthoek met daarin de kleine letter „e”, gevolgd door de kenlet-
ters of het kengetal van de Lid-Staat die de goedkeuring verleent:
1 voor Duitsland
2 voor Frankrijk
3 voor Italië
4 voor Nederland
5 voor Zweden
6 voor België
7 voor Hongarije
8 voor Tsjechië
9 voor Spanje
11 voor hetVerenigd Koninkrijk
12 voor Oostenrijk
13 voor Luxemburg
17 voor Finland
18 voor Denemarken
20 voor Polen21 voor Portugal
23 voor Griekenland
26 voor Slovenië
27 voor Slowakije
29 voor Estland
32 voor Letland
36 voor Litouwen
CY voor Cyprus
IRL voor IerlandMT voor Malta;
6.1.2. in de nabijheid van de rechthoek:
6.1.2.1. hetbasisgoedkeuringsnummer in deel 4 van hetin bijlage VII van
Richtlijn 70/156/EEG bedoelde goedkeuringsnummer, voorafgegaan
door de twee cijfers van het reeksnummer dat aan de meest recente1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 7
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼B
belangrijke technische wijziging van Richtlijn …/…/EG is gegeven op
de datum waarop de EEG-goedkeuring voor het type onderdeel is
verleend. In deze richtlijn is het reeksnummer 00 (ongewijzigde vorm
van de richtlijn);
6.1.2.2. tekens die de richting aangeven waarvoor de verbrandingssnelheid is
bepaald:
—
 voor de horizontale richting (bijlage IV),
—
 voor de verticale richting (bijlage VI),
—
 voor de horizontale en verticale richting (bijlagen IV en VI);
6.1.2.3. hett eken
 datbet ekentdathetonderdeel op hetpuntvan de smel-
teigenschappen (bijlage V) is goedgekeurd en/of het teken
 dat
bet ekentdathetonderdeel is goedgekeurd als een volledige inricht ing,
zoals zitplaatsen, scheidingswanden, bagagerekken, enz.
6.2. Indien de zitplaats is goedgekeurd als onderdeel of indien de zitting en
de rugleuning van een zitplaats of een zitbank met hetzelfde materiaal
zijn bekleed, behoeft er slechts één merk per zitplaats of zitbank
aanwezig te zijn.
6.3. Hetmerk moetzodanig aan hetonderdeel worden bevest igd dathet
duidelijk leesbaar en onuitwisbaar is, ook wanneer het onderdeel in
een voertuig is aangebracht.
6.4. In hetaanhangsel van deze bijlage st aateen model van hetEEG-goed-
keuringsmerk voor een type onderdeel.
7.Specificaties
7.1. De in de passagiersruimte van het goed te keuren type voertuig
gebruikte materialen worden aan een of meer van de in de bijlagen
IV, V en VI bij deze richtlijn beschreven proeven onderworpen.
7.2. Van de volgende materialen worden in geval van een isotroop materiaal
vijf monsters en in geval van een anisotroop materiaal tien monsters
(vijf voor elke richting) aan de in bijlage IV bij deze richtlijn
beschreven proef onderworpen:
— materiaal/materialen gebruikt als stoffering van de zitplaatsen en
hun toebehoren (met inbegrip van de bestuurderszitplaats);
— materiaal/materialen gebruikt als bekleding van het plafond;
— materiaal/materialen gebruikt als bekleding van de zij- en achter-
wanden, metinbegrip van de scheidingswanden;
— materiaal/materialen met een thermische en/of akoestische functie;
— materiaal/materialen gebruikt als bekleding van de vloer;
— materiaal/materialen gebruikt als bekleding van bagagerekken en
verwarmings- en ventilatiepijpen;
— materiaal/materialen gebruikt voor de lichtfittingen.
Bovendien wordt de technische dienst één monster verstrekt voor refe-
rentiedoeleinden.
7.2.1. Hetresult aatvan de proef wordtals bevredigend beschouwd indien de
horizontale verbrandingssnelheid bij de proefneming met het meest
ongunstige resultaat niet meer dan 100 mm/minuut bedraagt of indien
de vlam uitdooft voordat het laatste meetpunt wordt bereikt.
7.3. Van de volgende materialen worden vier monsters van elke zijde
(indien deze niet identiek zijn) aan de in bijlage V bij deze richtlijn
beschreven proef onderworpen:
— materiaal/materialen gebruikt als bekleding van het plafond;
— materiaal/materialen gebruikt als bekleding van bagagerekken en
verwarmings- en ventilatiepijpen die in het plafond zijn aange-
bracht;
— materiaal/materialen gebruikt voor verlichtingspunten die in de
bagagerekken en/of hetplafond zijn aangebracht .
Bovendien wordt de technische dienst één monster verstrekt voor refe-
rentiedoeleinden.
7.3.1. Hetresult aatvan de proef wordtals bevredigend beschouwd indien bij
de proefneming met het meest ongunstige resultaat geen druppels
worden gevormd die de katoenwol doen vlamvatten.
7.4. Van de voor de gordijnen en zonweringen gebruikte materialen (en/of
andere hangende materialen) worden in geval van isotroop materiaal
drie monsters en in geval van anisotroop materiaal zes monsters aan
de in bijlage VI bij deze richtlijn beschreven proef onderworpen.1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 8
▼B
Bovendien wordt de technische dienst één monster verstrekt voor refe-
rentiedoeleinden.
7.4.1. Hetresult aatvan de proef wordtals bevredigend beschouwd indien de
verticale verbrandingssnelheid bij de proefneming met het meest ongun-
stige resultaat niet meer dan 100 mm/minuut bedraagt.
7.5. De volgende materialen worden niet onderworpen aan de in de bijlagen
IV tot en met VI beschreven proeven:
7.5.1. van metaal of glas vervaardigde elementen;
7.5.2. afzonderlijk zitplaatstoebehoren met een massa van niet-metalen delen
van minder dan 200 g. Indien de totale massa van de niet-metalen delen
van dit toebehoren evenwel meer dan 400 g per zitplaats bedraagt, moet
elk materiaal worden beproefd;
7.5.3. elementen met een oppervlakte of volume van ten hoogste:
7.5.3.1. 100 cm2respectievelijk 40 cm3voor elementen die aan een afzonder-
lijke zitplaats zijn bevestigd;
7.5.3.2. 300 cm2respectievelijk 120 cm3per rij zitplaatsen, doch maximaal per
strekkende meter van de passagiersruimte, voor elementen die in het
voertuig zijn verspreid en die niet aan een afzonderlijke zitplaats zijn
bevestigd;
7.5.4. elektriciteitskabels;
7.5.5. elementen waarbij het onmogelijk is monsters te nemen waarvan de
afmetingen voldoen aan de voorschriften van bijlage IV, punt 3.1,
bijlage V, punt3, en bijlage VI, punt3.1.
8.Wijziging van het type voertuig en materiaal en wijzigingen in deze
goedkeuringen
8.1. In hetgeval van wijzigingen van hetovereenkomst ig deze richt lijn
goedgekeurde type zijn de bepalingen van artikel 5 van Richtlijn 70/
156/EEG van toepassing.
9.Overeenstemming van de produktie
9.1. Maatregelen ter waarborging van de overeenstemming van de produktie
worden getroffen overeenkomstig de bepalingen van artikel 10 van
Richtlijn 70/156/EEG.
10.Voorschriften voor de installatie van materialen en uitrusting in het
voertuig en/of in de als onderdeel goedgekeurde inrichtingen
10.1. De materialen en/of uitrusting die gebruikt worden in de passagiers-
ruimte en/of in als onderdeel goedgekeurde inrichtingen, worden
zodanig geïnstalleerd dat het gevaar van ontvlamming en verplaatsing
van vuur zo gering mogelijk wordtgehouden.
10.2. Deze binnenmaterialen en/of uitrusting worden uitsluitend geïnstalleerd
in overeenstemming met de gebruiksbestemming en de proeven die zij
hebben ondergaan (zie de punten 7.2, 7.3 en 7.4), speciaal wat hun
verbrandingseigenschappen en smelteigenschappen (horizontale/verti-
cale richting) betreft.
10.3. Eventuele kleefmiddelen voor de bevestiging van het binnenmateriaal
aan de ondersteunende structuur dienen, voor zover mogelijk, geen
nadelige invloed te hebben op de verbrandingseigenschappen van het
materiaal.1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 9
▼B
Aanhangsel
Model voor het EEG-goedkeuringsmerk voor een onderdeel
Bovenstaand goedkeuringsmerk voor een type onderdeel laat zien dat het
betrokken binnenmateriaal in Duitsland (e 1) overeenkomstig deze richtlijn
(00) onder het goedkeuringsnummer 2439 is goedgekeurd. De eerste twee cijfers
geven aan datditonderdeel volgens de oorspronkelijke vorm van deze richt lijn
is goedgekeurd. Verder geefthett eken
 aan dat dit type materiaal wat
betreft de horizontale en de verticale verbrandingssnelheid is goedgekeurd.
De tekens
 en/of
 geven een goedkeuring aan volgens bijlage V en/of
een goedkeuring als een complete inrichting, zoals zitplaatsen, scheidings-
wanden, enz. De andere tekens worden alleen gebruikt indien zij van
toepassing zijn.1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 10
▼B
BIJLAGE II
INLICHTINGENFORMULIEREN
Aanhangsel 1
1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 11
▼B
1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 12
▼B
1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 13
▼B
Aanhangsel 2
1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 14
▼B
1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 15
▼B
BIJLAGE III
EEG-GOEDKEURINGSCERTIFICATEN
Aanhangsel 1
1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 16
▼B
Addendum
1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 17
▼B
Aanhangsel 2
1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 18
▼B
Addendum
1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 19
▼B
BIJLAGE IV
PROEF TER BEPALING VAN DE HORIZONTALE VERBRANDINGS-
SNELHEID VAN MATERIALEN
1.Principe
Een monster wordt horizontaal in een U-vormige houder geplaatst en in
een verbrandingskamer gedurende 15 seconden blootgesteld aan een
welomschreven vlam metgeringe energie die t egen de vrije rand van
hetmonst er wordtgehouden. Metde proef wordtnagegaan of de vlam
uitdooft en, zo ja, wanneer, dan wel hoeveel tijd de vlam nodig heeft
om een bepaalde afstand af te leggen.
2.Inrichting
2.1. Verbrandingskamer (figuur 1), bij voorkeur van roestvrij staal, met de in
figuur 2 vermelde afmetingen. Aan de voorzijde van deze kamer bevindt
zich een vuurvast kijkvenster, dat eventueel de gehele voorwand kan
beslaan en dat tevens als toegangsluik kan dienen.
In de bodem van de kamer zitten luchtgaten en bovenaan loopt een lucht-
spleet over de gehele omtrek. De kamer rust op vier voeten met een
hoogte van 10 mm.
Aan één kantvan de kamer mag zich een opening bevinden voor het
inbrengen van de monsterhouder; aan de andere kant is er een opening
waar de toevoerpijp voor het gas doorheen loopt. Het gesmolten materiaal
wordtopgevangen in een bakje (zie figuur 3) datop de bodem van de
kamer tussen de luchtgaten wordt geplaatst, maar deze niet mag
afdekken.
Figuur 1
Voorbeeld van een verbrandingskamer, met monsterhouder en opvangbakje1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 20
▼B
Figuur 2
Voorbeeld van een verbrandingskamer
(Afmetingen in mm)
Figuur 3
Voorbeeld van een opvangbakje
(Afmetingen in mm)
2.2. Monsterhouder, bestaande uit twee U-vormige metaalplaten of ramen van
corrosiebestendig materiaal. De afmetingen zijn aangegeven in figuur 4.
Op de onderste plaat staan pennen en in de bovenste plaat zitten overeen-
komstige gaten, zodat het monster stevig tussen de platen kan worden
bevestigd. De pennen markeren ook de meetpunten aan het begin en het
einde van het verbrandingstraject.
Er moet een ondersteuning worden geleverd, bestaande uit warmtevaste
draad met een diameter van 0,25 mm, dat telkens op een afstand van
25 mm dwars over de onderste plaat van de monsterhouder wordt
gespannen (zie figuur 5).
De onderkantvan hetmonst er moetzich op 178 mm boven de bodem-
plaat bevinden. De afstand tussen de voorrand van de monsterhouder en
de wand van de kamer moet 22 mm bedragen; de afstand tussen de
randen van de monsterhouder in lengterichting en de zijwanden van de
kamer moet50 mm bedragen (alle afmet ingen aan de binnenzijde
gemeten) (zie de figuren 1 en 2).1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 21
▼B
Figuur 4
Voorbeeld van een monsterhouder
(Afmetingen in mm)
Figuur 5
Voorbeeld van de doorsnede het U-vormige raam, onderste gedeelte, met
voorziening voor bevestigingsdraden
(Afmetingen in mm)
2.3. Gasbrander. De voor de proef benodigde kleine vlam wordtgeleverd door
een bunsenbrander meteen binnendiamet er van 9,5 ± 0,5 mm. De
brander wordtzodanig in de verbrandingskamer opgest eld dathetmidden
van de pijp zich op 19 mm onder hetmidden van de onderst e rand van de
open zijde van hetmonst er bevindt(zie figuur 2).
2.4. Gas. Het aan de brander toegevoerde gas moet een verbrandingswarmte
hebben van ongeveer 38 MJ/m3(b.v. aardgas).1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 22
▼B
2.5. Metalen kam met een lengte van ten minste 110 mm en voorzien van
zeven of achtt anden metafgeronde puntper 25 mm.
2.6. Chronometer, tot op 0,5 s nauwkeurig.2.7. Zuigkap. De verbrandingskamer mag worden opgesteld in een laboratori-
umzuigkap, op voorwaarde dathetbinnenvolume van de zuigkap t en
minste 20-maal, maar ten hoogste 110-maal zo groot is als het volume
van de verbrandingskamer en dat geen van de afmetingen ervan (hoogte,
breedte of diepte) meer dan 2,5-maal een van beide andere bedraagt.
Voor de proef wordt de stijgsnelheid van de lucht in de zuigkap gemeten
op een afstand van 100 mm voor en achter het gebied waar de verbran-
dingskamer uiteindelijk zal worden opgesteld. De meetwaarde moet
tussen 0,10 en 0,30 m/s liggen, zodat de bediener niet door de verbran-
dingsprodukten wordt gehinderd. Ook een kap met natuurlijke afzuiging
mag worden gebruikt, mits de luchtsnelheid voldoende is.
3.Monsters
3.1.Vorm en afmetingen
3.1.1. De vorm en de afmetingen van het monster zijn aangegeven in figuur 6.
De dikte van het monster stemt overeen met de dikte van het te
beproeven produkt, doch mag niet meer dan 13 mm bedragen. Voor zover
mogelijk moet de dikte van het monster over de gehele lengte constant
zijn.
Figuur 6
Monster
(Afmetingen in mm)
3.1.2. Wanneer hetvanwege de vorm en de afmet ingen van een produktniet
mogelijk is een monster met de aangegeven maten te nemen, moeten de
volgende minimumafmetingen in acht worden genomen:
a) bij monsters met een breedte tussen 3 en 60 mm moet de lengte
356 mm bedragen. In dit geval wordt het materiaal over de breedte
van hetproduktbeproefd;
b) bij monsters met een breedte tussen 60 en 100 mm moet de lengte ten
minste 138 mm bedragen. In dit geval komt de mogelijke verbran-
dingsafstand overeen met de lengte van het monster en begint de
meting bij het eerste meetpunt.
3.2.Monsterneming
De monsters moeten van het te beproeven materiaal worden genomen. Bij
materiaal dat in verschillende richtingen een andere verbrandingssnelheid
vertoont, moeten beide richtingen worden beproefd. De monsters moeten
zodanig worden genomen en in de proefinrichting worden geplaatst dat
de hoogste verbrandingssnelheid wordt gemeten.
Als het geleverde materiaal op een vaste breedte is gesneden, moeten
stukken met een lengte van ten minste 500 mm over de gehele breedte
worden gesneden. Er moeten dan monsters uit het stuk worden genomen
op een afstand van ten minste 100 mm van de rand van het materiaal en
op onderling gelijke afstanden.1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 23
▼B
Van afgewerkte produkten moeten de monsters op dezelfde wijze worden
genomen, voor zover de vorm van het produkt dit toelaat. Als het produkt
meer dan 13 mm dik is, moetvan de andere kantdan die welke naar de
passagiersruimte is gericht, de dikte op mechanische wijze tot 13 mm
worden verminderd. Zo ditonmogelijk is, moetde proef in overleg met
de met de keuringsproeven belaste technische dienst bij de oorspronke-
lijke dikte van het materiaal worden uitgevoerd. Deze dikte moet in het
beproevingsrapportworden vermeld.
Samengestelde materialen (zie punt 2.10 van bijlage I) moeten als één
stuk worden beproefd.
Als er verscheidene lagen van verschillende materialen zijn gebruikt, die
niet als een samengesteld materiaal kunnen worden beschouwd, moet elke
laag tot op een diepte van 13 mm vanaf het naar de passagiersruimte
gerichte oppervlak afzonderlijk worden beproefd.
3.3.Bewaring
De monsters moeten gedurende ten minste 24 uur en ten hoogste zeven
dagen bij een temperatuur van 23 ± 2 ºC en een relatieve vochtigheid
van 50 ± 5 % worden bewaard; zij moeten tot op het ogenblik van de
proef onder deze omstandigheden bewaard blijven.
4.Werkwijze
4.1. Leg monsters met gemoltoneerd of gecapitonneerd oppervlak op een plat
vlak en kam ze met de kam (zie punt 2.5) tweemaal tegen de haren in.
4.2. Leg het monster met de blootgestelde zijde naar beneden, dus in de rich-
ting van de vlam, in de monsterhouder (zie punt 2.2).
4.3. Stel de gasvlam met behulp van het maatstreepje op de kamer in op een
hoogte van 38 mm, waarbij de luchtaanvoer van de brander wordt afge-
sloten. De vlam moet gedurende ten minste één minuut hebben gebrand,
zodatze st abiel is voordatmetde proef wordtbegonnen.
4.4. Schuif de monsterhouder in de verbrandingskamer zodat het uiteinde van
het monster aan de vlam wordt blootgesteld, en sluit 15 seconden later de
gastoevoer af.
4.5. De verbrandingstijd wordt gemeten vanaf het ogenblik dat de voorste
rand van de vlam voorbij het eerste meetpunt komt. Volg de voortplan-
ting van de vlam aan de zijde die het snelste brandt (boven- of
onderzijde).
4.6. De meting van de verbrandingstijd wordt gestopt op het ogenblik dat de
vlam het laatste meetpunt bereikt of wanneer de vlam uitdooft voordat zij
dit punt heeft bereikt. Als de vlam het laatste meetpunt niet haalt, wordt
de verbrande afstand gemeten tot aan het punt waar de vlam is gedoofd.
De verbrande afstand is het vernietigde gedeelte van het monster dat aan
de oppervlakte of binnenin door verbranding is verteerd.
4.7. Wanneer hetmonst er geen vlam vatof wanneer hetnietverder brandt
nadatde brander is gedoofd, of wanneer de vlam uit dooftvoordatzij het
eerste meetpunt heeft bereikt zodat het niet mogelijk is een verbrandings-
duur te meten, moet in het beproevingsrapport een verbrandingssnelheid
van 0 mm/min. worden genoteerd.
4.8. Als er een serie proeven wordtgenomen of wanneer een proef herhaalde-
lijk wordt uitgevoerd, moet telkens vóór het begin van een proef worden
nagegaan of de temperatuur in de verbrandingskamer of van de monster-
houder nietmeer dan 30 ºC bedraagt .
5.Berekeningswijze
De verbrandingssnelheid B (1), in millimeter per minuut, wordt berekend
aan de hand van de formule:
B¼s
t/C2601995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 24
(1) De verbrandingssnelheid B van een monster wordt alleen berekend indien de vlam het
laatste meetpunt of het einde van het monster bereikt.
▼B
waarin:
s = de lengte van de verbrande afstand in millimeter,
t= de verbrandingsduur voor de afst and s in seconden.1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 25
▼B
BIJLAGE V
PROEF TER BEPALING VAN DE SMELTEIGENSCHAPPEN VAN
MATERIALEN
1.Principe
Een horizontaal geplaatst monster wordt door een elektrische straler
verwarmd. Om de gevormde druppels op te vangen, wordt onder het
monster een opvangbakje gezet.
Het opvangbakje wordt met watten gevuld, zodat kan worden nagegaan
of de druppels vlam hebben gevat.
2.Inrichting
De inrichting bestaat uit (figuur 1):
a) een elektrische straler,
b) een steunring voor het monster met rooster,
c) een opvangbakje (voor de ontstane druppels),
d) een statief (voor de bevestiging van de instrumenten).
2.1. Een elektrische straler met een nuttig vermogen van 500 W fungeert als
warmtebron. Als stralingsoppervlak wordt een uit kwartsglas vervaar-
digde transparante plaat met een diameter van 100 ± 5 mm gebruikt.
De door dit apparaat uitgestraalde warmte moet 3 W/cm2bedragen,
gemeten in een aan het stralingsoppervlak parallel vlak op een afstand
van 30 mm.
2.2.Kalibratie
Bij de kalibratie van de straler wordt een warmtefluxmeter (radiometer)
van het Gardon-type (folie) met een nominaal meetbereik van ten hoogste
10 W/cm2gebruikt.
Het meetplaatje, dat door straling en mogelijk voor een klein deel door
convectie wordt opgewarmd, moet vlak en cirkelvormig zijn, een
diameter van ten hoogste 10 mm bezitten en met een duurzame
matzwarte lak zijn afgewerkt. Het meetplaatje dient te zijn gevat in een
watergekoeld lichaam met een uit hoogglanzend metaal vervaardigde,
vlakke voorkant die in hetzelfde vlak ligt als het meetplaatje, cirkel-
vormig is en een diameter van ongeveer 25 mm heeft.
De op het meetplaatje vallende straling mag niet door een venster heen
gaan. Het instrument moet robuust zijn, eenvoudig zijn te monteren en
te gebruiken, ongevoelig zijn voor tocht en bij kalibratie stabiel zijn.
Het instrument moet tot op ± 3 % nauwkeurig zijn en de metingen dienen
tot op 0,5 % reproduceerbaar te zijn.
Wanneer de elektrische straler opnieuw wordt gekalibreerd, wordt de
kalibratie van de warmtefluxmeter gecontroleerd door vergelijking met
een instrument dat als standaard dient en niet voor andere doeleinden
wordt gebruikt. Het kalibratie-instrument wordt overeenkomstig de natio-
nale normen eenmaal per jaar volledig geijkt.
2.2.1. Kalibratiecontrole
De bestralingssterkte bij het ingangsvermogen dat bij de oorspronkelijke
kalibratie noodzakelijk was voor een bestralingssterkte van 3 W/cm2,
wordt regelmatig (ten minste elke 50 bedrijfsuren) gecontroleerd en de
inrichting wordt opnieuw gekalibreerd indien bij een dergelijke controle
een afwijking van meer dan 0,06 W/cm2wordt geconstateerd.
2.2.2. Kalibratieprocedure
De inrichting wordt in een praktisch tochtvrije ruimte geplaatst (lucht-
snelheid maximaal 0,2 m/s).
De warmtefluxmeter wordt op een zodanige wijze op de plaats van het
monster in de inrichting aangebracht, dat het meetplaatje van de warmte-
fluxmeter een centrale positie inneemt ten opzichte van het
stralingsoppervlak van de straler.
Vervolgens wordtde voeding ingeschakeld en wordtde regelaar ingest eld
op hetingangsvermogen datnoodzakelijk is om in hetmidden van het1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 26
▼B
stralingsoppervlak een bestralingssterkte van 3 W/cm2te verkrijgen.
Nadat de voedingsbron zodanig is afgesteld dat een bestralingssterkte
van 3 W/cm2wordtgemet en, mag gedurende een periode van vijf
minuten geen verdere bijregeling plaatsvinden, zodat een evenwicht kan
worden bereikt.
2.3. Ter ondersteuning van de monsters wordt een metalen ring gebruikt
(figuur 1). Bovenop deze steunring wordt een van roestvrij staaldraad
vervaardigd rooster geplaatst met de volgende afmetingen:
— inwendige diameter: 118 mm,
— afmetingen van de openingen: 2,10 mm × 2,10 mm,
— diameter van het staaldraad: 0,70 mm.
2.4. Hetopvangbakje best aatuiteen cilindrische buis meteen inwendige
diameter van 118 mm en een lengte van 12 mm.
Het opvangbakje wordt met watten gevuld.
2.5. De in de punten 2.1, 2.3 en 2.4 beschreven instrumenten worden op een
verticaal statief gemonteerd.
De straler wordt op een zodanige wijze aan de top van het statief beves-
tigd dat het stralingsoppervlak horizontaal is en de straling naar beneden
is gericht.
De kolom van het statief wordt voorzien van een hendel/pedaal waarmee
de elektrische straler langzaam kan worden opgetild. Met een pal wordt
ervoor gezorgd dat de straler in zijn normale positie kan worden terugge-
bracht.
In de normale positie vallen de assen van de elektrische straler, de steun-
ring voor hetmonst er en hetopvangbakje samen.
3.Monsters
De proefmonsters moeten de volgende afmetingen hebben: 70 mm
× 70 mm.
Van afgewerkte produkten moeten de monsters op dezelfde wijze worden
genomen, voor zover de vorm van het produkt dit toelaat. Als het produkt
meer dan 13 mm dik is, moetvan de andere kantdan die welke naar de
passagiersruimte is gericht, de dikte op mechanische wijze tot 13 mm
worden verminderd. Indien ditonmogelijk is, moetde proef in overleg
met de met de keuringsproeven belaste technische dienst bij de oorspron-
kelijke dikte van het materiaal worden uitgevoerd. Deze dikte moet in hetbeproevingsrapportworden vermeld.
Samengestelde materialen (zie punt 2.10 van bijlage I) moeten als één
stuk worden beproefd.
Als er verscheidene lagen van verschillende materialen zijn gebruikt, die
niet als een samengesteld materiaal kunnen worden beschouwd, moet elke
laag tot op een diepte van 13 mm vanaf het naar de passagiersruimte
gerichte oppervlak afzonderlijk worden beproefd.
De totale massa van het proefmonster moet ten minste 2 g bedragen. Is
de massa van één monster te klein, dan wordt een voldoende aantal
monsters toegevoegd.
Indien de onder- en bovenkant van het monster van verschillend materiaal
zijn, moet de proef op beide kanten worden uitgevoerd, hetgeen betekent
dat acht monsters moeten worden beproefd.
De monsters en de watten moeten gedurende ten minste 24 uur bij een
temperatuur van 23 ± 2º C en een relatieve vochtigheid van 50 ± 5 %
worden bewaard; zij moeten tot op het ogenblik van de proef onder
deze omstandigheden bewaard blijven.
4.Werkwijze
Het monster wordt op het rooster geplaatst en de steunring wordt zodanig
afgesteld dat de afstand tussen het oppervlak van de straler en de boven-
kant van het monster 30 mm bedraagt.
Het opvangbakje met de watten wordt op een afstand van 300 mm onder
het rooster van de steunring geplaatst.
De elektrische straler wordt opzij gedraaid, zodat de straling niet op het
monster valt, en vervolgens ingeschakeld. Zodra hij zijn volle vermogen
heeft bereikt, wordt hij boven het monster geplaatst en wordt de tijdme-
ting gestart.1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 27
▼B
Indien het materiaal smelt of vervormt, wordt de hoogte van de straler
aangepast zodat de afstand 30 mm blijft.
Indien het materiaal ontbrandt, wordt de straler na drie seconden wegge-
draaid. Zodra de vlam is uitgedoofd, wordt hij weer in de oorspronkelijke
positie gebracht. Gedurende de eerste vijf minuten van de proef wordt
deze procedure zo vaak als nodig herhaald.
De straler wordt na de eerste vijf minuten van de proefneming:
i) indien het monster is uitgedoofd (ongeacht of het monster gedurende
de eerste vijf minuten van de proef vlam heeft gevat), in de oorspron-
kelijke positie gelaten, zelfs als het monster opnieuw ontbrandt;
ii) indien het monster brandt, in de oorspronkelijke positie teruggebracht
zodra het monster is uitgedoofd.
In beide gevallen wordt de proef gedurende vijf minuten voortgezet.
5.Resultaten
De waargenomen verschijnselen worden in hetbeproevingsrapportgeno-
teerd. Onder meer moet erop worden gelet:
— of er druppels, al dan nietbrandend, in hetopvangbakje zijn gevallen;
— of de watten zijn ontbrand.
Figuur 1
(Afmetingen in mm)1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 28
▼B
BIJLAGE VI
PROEF TER BEPALING VAN DE VERTICALE VERBRANDINGSSNEL-
HEID VAN MATERIALEN
1.Principe
Bij deze proef worden verticaal geplaatste monsters met behulp van een
vlam aangestoken en wordt de voortplantingssnelheid van de vlam door
hetbeproefde mat eriaal bepaald.
2.Inrichting
De inrichting bestaat uit:
a) een monsterhouder,
b) een brander,
c) een ventilatiesysteem voor de afvoer van gas en verbrandingsprodukten,
d) een mal,
e) markeringsdraden van witte glanskatoen met een maximale lineaire
dichtheid van 50 tex.
2.1. De monsterhouder bestaat uit een rechthoekig raam met een hoogte van
560 mm en bezit twee star met elkaar verbonden parallelle staven op eenafstand van 150 mm van elkaar, waarop pennen zijn aangebracht voor de
bevestiging van het proefmonster, dat zich in een vlak op een afstand van
ten minste 20 mm van het raamwerk dient te bevinden. De bevestigings-
pennen, met een diameter van ten hoogste 2 mm, hebben een lengte van
ten minste 27 mm. De pennen worden op de in figuur 1 aangegeven
plaatsen op de parallelle staven aangebracht. Het raamwerk wordt op een
geschikte steun gemonteerd teneinde de staven gedurende de proef in een
verticale positie te houden. (Met het oog op de bevestiging van het monster
op de pennen in een vlak op een afstand van 20 mm van het raamwerk,
mogen naast de bevestigingspennen afstandhouders met een diameter van
2 mm worden aangebracht).
2.2. De brander is beschreven in figuur 3.
Aan de brander wordt propaan- of butaangas van handelskwaliteit toege-
voerd.
De brander wordt vóór, doch iets lager dan het monster geplaatst in een
vlak dat door de verticale hartlijn van het monster gaat en loodrecht op
het oppervlak ervan staat (zie figuur 2), zodat de lengteas van de brander
een hoek van 30º metde vert icaal maakten naar de onderrand van het
monster wijst. De afstand tussen het uiteinde van de brander en de onder-
rand van het monster dient 20 mm te bedragen.
2.3. De proefinrichting mag worden opgesteld in een rookkast, op voorwaarde
dat het binnenvolume van de rookkast ten minste 20-maal, maar ten
hoogste 110-maal zo groot is als het volume van de proefinrichting en dat
geen van de afmetingen ervan (hoogte, breedte of diepte) meer dan 2,5-
maal een van beide andere bedraagt. Vóór de proef wordt de stijgsnelheid
van de lucht in de zuigkap gemeten op een afstand van 100 mm voor en
achter het gebied waar de proefinrichting uiteindelijk zal worden opgesteld.
De meetwaarde moet tussen 0,10 en 0,30 m/s liggen, zodat de bediener nietdoor de verbrandingsprodukten wordt gehinderd. Ook een kap met natuur-
lijke afzuiging mag worden gebruikt, mits de luchtsnelheid voldoende is.
2.4. Er wordtgebruik gemaaktvan een van geschiktmat eriaal vervaardigde
vlakke onbuigzame mal waarvan de afmetingen met die van het monster
overeenkomen. In de mal worden gaten met een diameter van ongeveer
2 mm geboord zodat de afstanden tussen de middelpunten van de gaten
overeenstemmen met de afstanden tussen de pennen op het raam (zie figuur
1). De gaten moeten op gelijke afstand aan weerszijden van de verticalehartlijn van de mal worden aangebracht.
3.Monsters
3.1. De monsters moeten de volgende afmetingen hebben: 560 mm × 170 mm.
3.2. De monsters moeten gedurende ten minste 24 uur bij een temperatuur van
23 ± 2 ºC en een relatieve vochtigheid van 50 ± 5 % worden bewaard; zij
moeten tot op het ogenblik van de proef onder deze omstandigheden
bewaard blijven.1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 29
▼B
4.Werkwijze
4.1. De proef moet worden uitgevoerd bij een omgevingstemperatuur van 10 tot
30 ºC en een relatieve vochtigheid van 15 tot 80 %.
4.2. De brander wordt gedurende twee minuten voorgewarmd. De vlamhoogte
wordtafgeregeld op 40 ± 2 mm, waarbij de vlamhoogt e wordtgemet en
als de afstand tussen het uiteinde van de branderpijp en de top van het
gele deel van de vlam wanneer de brander verticaal staat en de vlam in
gedemptlichtwordtgeobserveerd.
4.3. Het monster wordt op de pennen van het testraam geprikt, waarbij ervoor
wordtgezorgd datde pennen hetmonst er op de metbehulp van de mal
gemerkte punten doorboren en dat het monster op een afstand van ten
minste 20 mm van het raam verwijderd blijft. Het raam wordt op de steun
gemonteerd, zodat het monster verticaal staat.
4.4. De markeringsdraden worden op de in figuur 1 aangegeven plaatsen hori-
zontaal vóór het monster aangebracht. Op de aangegeven plaatsen wordt
een draadlus gespannen waarvan beide helften op een afstand van 1 mm,
respect ievelijk 5 mm, van hetvlak door de voorzijde van hetmonst er
lopen.
Iedere lus moetmeteen geschikt e klok worden verbonden. De draad moet
onder een zodanige spanning staan dat zijn positie ten opzichte van het
monster onveranderd blijft.
4.5. De vlam wordt gedurende vijf seconden op het monster gericht. Indien het
monster na verwijdering van de ontstekingsvlam gedurende vijf seconden
blijft branden, wordt het monster geacht te zijn ontbrand. Indien geen
ontbranding optreedt, wordt een ander op de juiste wijze geprepareerd
monster gedurende 15 seconden in de vlam gehouden.
4.6. Indien bij een reeks van drie monsters ten minste één resultaat het mini-
mumresultaat met 50 % overtreft, dient voor de betreffende richting of
zijde een tweede reeks van drie monsters aan de proef te worden onder-
worpen. Indien bij een reeks van drie monsters één of twee monsters niet
tot aan de bovenste markeringsdraad verbranden, dient voor die richting of
zijde een tweede reeks van drie monsters te worden beproefd.
4.7. De volgende grootheden moeten worden gemeten:
a) de tijd tussen het begin van de blootstelling aan de ontstekingsvlam en
hetdoorbranden van de eerst e markeringsdraad in seconden (t1);
b) de tijd tussen het begin van de blootstelling aan de ontstekingsvlam en
hetdoorbranden van de t weede markeringsdraad in seconden (t2);
c) de tijd tussen het begin van de blootstelling aan de ontstekingsvlam en
hetdoorbranden van de derde markeringsdraad in seconden (t3).
5.Resultaten
De waargenomen verschijnselen worden in hetbeproevingsrapportgeno-
teerd. Dit geldt ook voor:
— de verbrandingsduur: t1,t2en t3in seconden;
— de overeenkomstige verbrandingsafstand: d1,d2en d3in mm.
De verbrandingssnelheid V1en, indien van toepassing, de verbrandingssnel-
heden V2en V3dienen (voor ieder monster, doch alleen indien de vlam ten
minste de eerste markeringsdraad bereikt) als volgt te worden berekend:
vi¼di
ti/C260ðmm =min :Þ
Hetmaximum van de waarden voor V1,V2en V3wordtals de verbran-
dingssnelheid aangemerkt.1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 30
▼B
Figuur 1
Monsterhouder
(Afmetingen in mm)
Figuur 2
Plaatsing van de brander1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 31
▼B
Figuur 3
Gasbrander
(Afmetingen in mm)1995L0028 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 32