1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 96/61/EG VAN DE RAAD
van 24 september 1996
inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging
(PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 2003/35/EG van het EuropeesParlement en de Raad van 26
mei 2003L 156 17 25.6.2003
►M2Richtlijn 2003/87/EG van het EuropeesParlement en de Raad van 13
oktober 2003L 275 32 25.10.2003
►M3Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het EuropeesParlement en de Raad
van 29 september 2003L 284 1 31.10.2003
▼B
RICHTLIJN 96/61/EG VAN DE RAAD
van 24 september 1996
inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
inzonderheid op artikel 130 S, lid 1,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité (2),
Volgensde procedure van artikel 189 C van het Verdrag (3),
1.Overwegende dat de doelstellingen en beginselen van het milieu-
beleid van de Gemeenschap, zoals vermeld in artikel 130 R vanhet Verdrag, met name betrekking hebben op het voorkomen,terugdringen en zoveel mogelijk elimineren van verontreinigingdoor deze bij voorrang aan de bron te bestrijden en te zorgen
voor een voorzichtig beheer van natuurlijke hulpbronnen over-
eenkomstig het beginsel dat de vervuiler betaalt en hetpreventiebeginsel;
2.Overwegende dat het vijfde milieu-actieprogramma, waarvan dealgemene benadering door de Raad isgoedgekeurd in zijn res o-lutie van 1 februari 1993 (
4), prioriteit verleent aan geïntegreerde
bestrijding van verontreiniging als een belangrijk onderdeel van
het streven naar een duurzamer evenwicht tussen menselijkeactiviteit en sociaal-economische ontwikkeling enerzijds en deinstandhouding van de hulpbronnen en het regeneratievermogenvan de natuur anderzijds;
3.Overwegende dat voor de toepassing van een geïntegreerde
benadering ter beperking van verontreiniging op het niveau van
de Gemeenschap initiatieven moeten worden genomen om debestaande communautaire wetgeving inzake preventie en bestrij-ding van door industriële installaties veroorzaakteverontreiniging te wijzigen en aan te vullen;
4.Overwegende dat bij Richtlijn 84/360/EEG van de Raad van 28
juni 1984 betreffende de bestrijding van door industriële inrich-
tingen veroorzaakte luchtverontreiniging (5) een algemene
kaderregeling isingevoerd waarbij de exploitatie of een ingrij-pende wijziging van industriële inrichtingen dieluchtverontreiniging kunnen veroorzaken, van een voorafgaande
vergunning afhankelijk wordt gesteld;
5.Overwegende dat Richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei
1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaaldegevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeen-schap worden geloosd (
6) een vergunning voor het lozen van
deze stoffen voorschrijft;
6.Overwegende dat, hoewel er reedscommunautaire wetgeving
bestaat inzake de bestrijding van luchtverontreiniging en het
voorkomen of tot een minimum beperken van het lozen vangevaarlijke stoffen in het water, soortgelijke communautaire1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 2
(1) PB nr. C 311 van 17. 11. 1993, blz. 6 en PB nr. C 165 van 1. 7. 1995, blz.
9.
(2) PB nr. C 195 van 18. 7. 1995, blz. 54.
(3) Adviesvan het EuropeesParlement van 14 december 1994 (PB nr. C 18 van
23. 1. 1995, blz. 96), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 27
november 1995 (PB nr. C 87 van 25. 3. 1996, blz. 8) en besluit van het
EuropeesParlement van 22 mei 1996 (PB nr. C 166 van 10. 6. 1996).
(4) PB nr. C 138 van 17. 5. 1993, blz. 1.
(5) PB nr. L 188 van 16. 7. 1984, blz. 20. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 91/
692/EEG (PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48).
(6) PB nr. L 129 van 18. 5. 1976, blz. 23. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 91/
692/EEG.
▼B
wetgeving die op het voorkomen of tot een minimum beperken
van emissies in de bodem is gericht, nog ontbrak;
7.Overwegende dat afzonderlijke initiatieven ter bestrijding vanemissies in de lucht, het water of de bodem ertoe kunnen leidendat verontreiniging van het ene milieucompartiment naar hetandere wordt overgeheveld, in plaatsdat het milieu in zijngeheel wordt beschermd;
8.Overwegende dat een geïntegreerde aanpak van de bestrijdingvan verontreiniging erop isgericht waar mogelijk en rekeninghoudende met het beheer van de afvalstoffen, emissies in delucht, in het water en in de bodem te voorkomen en waar datniet haalbaar isdeze tot een minimum te beperken met het oogop het bereiken van een hoog beschermingsniveau voor het
milieu in zijn geheel;
9.Overwegende dat met deze richtlijn een algemeen kader voor
geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging totstand wordt gebracht; dat zij voorziet in de maatregelen dienoodzakelijk zijn om een geïntegreerde preventie en bestrijding
van de verontreiniging te garanderen teneinde tot een hoog
niveau van bescherming voor het milieu in zijn geheel te komen;dat de toepassing van het beginsel van duurzame ontwikkelingwordt bevorderd door een geïntegreerde aanpak van de bestrij-ding van verontreiniging;
10.Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn van toepas-
sing zijn onverminderd Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van
27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling vanbepaalde openbare en particuliere projecten (
1); dat indien inge-
volge de toepassing van deze laatste richtlijn verkregeninformatie of conclusies bij het verlenen van een vergunning in
aanmerking moeten worden genomen, de onderhavige richtlijn
geen afbreuk mag doen aan de tenuitvoerlegging van die richt-lijn;
11.Overwegende dat de Lid-Staten de nodige bepalingen dienenvast te stellen om te garanderen dat de exploitanten de algemene
beginselen van bepaalde fundamentele verplichtingen in acht
nemen; dat het met het oog hierop voldoende isdat de bevoegdeautoriteiten met deze algemene beginselen rekening houden bijde opstelling van de vergunningsvoorwaarden;
12.Overwegende dat de toepassing van de overeenkomstig dezerichtlijn vastgestelde bepalingen op bestaande installaties ofwel,
voor wat sommige van deze bepalingen betreft, na een bepaalde
termijn geschiedt, ofwel bij het van toepassing worden van dezerichtlijn;
13.Overwegende dat, om de verontreiniging zo doelmatig en effi-ciënt mogelijk aan te pakken, de exploitant met milieu-
overwegingen rekening dient te houden; dat deze elementen ter
kennisdienen te worden gebracht van de bevoegde autoriteitzodat deze zich ervan kan vergewissen, voordat zij een vergun-ning afgeeft, of in alle passende maatregelen ter preventie ofbeperking van verontreiniging isvoorzien; dat s terk uiteenlo-
pende aanvraagprocedurestot uiteenlopende niveausvan
milieubescherming en bewustheid bij het publiek kunnen leiden;dat derhalve in de aanvragen om vergunningen in het kader vandeze richtlijn een minimum aan gegevensdient te worden opge-nomen;
14.Overwegende dat een volledige coördinatie van de vergunnings-
procedure en -voorwaarden tussen de bevoegde instanties het
mogelijk maakt dat het hoogste niveau van bescherming vanhet milieu in zijn geheel kan worden bereikt;
15.Overwegende dat de bevoegde autoriteit alleen een vergunningmag verlenen of wijzigen wanneer isvoorzien in maatregelen1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 3
(1) PB nr. L 175 van 5. 7. 1985, blz. 40.
▼B
van geïntegreerde milieubescherming met betrekking tot lucht,
water en bodem;
16.Overwegende dat de vergunning alle maatregelen dient te
omvatten die nodig zijn om aan de vergunningsvoorwaarden te
voldoen, teneinde aldus een hoog beschermingsniveau van hetmilieu in zijn geheel te bereiken, en dat, onverminderd devergunningsprocedure ten aanzien van deze maatregelen ookbindende algemene voorschriften kunnen worden vastgesteld;
17.Overwegende dat emissiegrenswaarden, parameters of gelijk-
waardige technische maatregelen gebaseerd moeten worden op
de beste beschikbare technieken, zonder het gebruik van eenbepaalde techniek of technologie voor te schrijven en metinachtneming van de technische kenmerken en de geografischeligging van de betrokken installatie, alsmede de plaatselijke mili-euomstandigheden; dat de vergunningsvoorwaarden in alle
gevallen bepalingen dienen te bevatten betreffende de minimali-
sering van de verontreiniging over lange afstand ofgrensoverschrijdende verontreiniging en een hoog niveau vanbescherming van het milieu in zijn geheel dienen te waarborgen;
18.Overwegende dat het de taak van de Lid-Staten isom te bepalenhoe in voorkomend geval rekening kan worden gehouden met de
technische kenmerken en de geografische ligging van de
betrokken installatie, alsmede met de plaatselijke milieuomstan-digheden;
19.Overwegende dat indien met het oog op een milieukwaliteits-norm strengere voorwaarden moeten gelden dan die welke doortoepassing van de beste beschikbare technieken haalbaar zijn,
met name in de vergunning extra voorwaarden moeten worden
gesteld, onverminderd andere maatregelen die getroffen kunnenworden om aan de milieukwaliteitsnormen te voldoen;
20.Overwegende dat, aangezien de beste beschikbare techniekenmettertijd veranderingen zullen ondergaan, vooral ten gevolgevan de vooruitgang van de techniek, de bevoegde autoriteiten
deze ontwikkeling moeten volgen of daarvan op de hoogte
moeten worden gehouden;
21.Overwegende dat wijzigingen in een bestaande installatie veront-reiniging kunnen veroorzaken; dat elke wijziging die gevolgenzou kunnen hebben voor het milieu derhalve aan de bevoegdeautoriteit moet worden meegedeeld; dat een belangrijke wijzi-
ging van de installatie dient te worden onderworpen aan een
voorafgaande vergunningsprocedure overeenkomstig deze richt-lijn;
22.Overwegende dat de vergunningsvoorwaarden geregeld moetenworden getoetst en zo nodig bijgesteld; dat in bepaalde omstan-digheden toetsing in elk geval moet plaatsvinden;
23.Overwegende dat, om het grote publiek te informeren over de
exploitatie van installaties en de mogelijke milieu-effecten
daarvan, en om de vergunningsprocedure in de hele Gemeen-schap doorzichtig te maken, het publiek toegang moet hebbenalvorensenige vergunning wordt afgegeven, tot informatiebetreffende de aanvragen om een vergunning voor nieuwe instal-
latiesof belangrijke wijzigingen en tot de vergunningen zelf, de
bijstellingen daarvan en de daarmee samenhangende controlege-gevens;
24.Overwegende dat de opstelling van een lijst van de belangrijksteemissies en de bronnen die daarvoor verantwoordelijk zijn,beschouwd kan worden als een belangrijk instrument dat metname een vergelijking van de verontreinigende activiteiten in de
Gemeenschap mogelijk maakt; dat deze lijst wordt opgesteld
door de Commissie, die wordt bijgestaan door een regelgevendcomité;
25.Overwegende dat de vooruitgang en de uitwisseling van infor-matie op communautair niveau met betrekking tot de bestebeschikbare technieken het gebrek aan technologisch evenwicht1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 4
▼B
in de Gemeenschap zullen helpen verminderen, de wereldwijde
verspreiding van de in de Gemeenschap toegepaste grenswaardenen technieken zullen bevorderen en de Lid-Staten zullen helpen
deze richtlijn op een efficiënte wijze ten uitvoer te leggen; dat
geregeld verslagen moeten worden opgesteld over de uitvoeringen de doeltreffendheid van deze richtlijn;
26.Overwegende dat er regelmatig verslagen moeten worden opge-steld over de tenuitvoerlegging en de doelmatigheid van elkerichtlijn;
27.Overwegende dat deze richtlijn betrekking heeft op installaties
[…] die een groot verontreinigingspotentieel hebben en dus een
grensoverschrijdend risico vormen; dat grensoverschrijdendoverleg dient plaatste vinden wanneer vergunnings aanvragenvoor nieuwe installaties of voor belangrijke wijzigingen van deinstallaties […] negatieve en aanzienlijke milieueffecten kunnenhebben; dat de aanvragen betreffende deze voorstellen of belang-
rijke wijzigingen ter beschikking dienen te worden gesteld van
het publiek in de bedreigde Lid-Staat;
28.Overwegende dat er behoefte kan blijken te bestaan aan eenoptreden op Gemeenschapsniveau om voor bepaalde onder dezerichtlijn vallende categorieën installaties en verontreinigendestoffen emissiegrenswaarden vast te stellen; dat de Raad deze
emissiegrenswaarden moet vaststellen overeenkomstig de bij het
Verdrag vastgestelde procedures;
29.Overwegende dat de voorschriften van deze richtlijn van toepas-sing zijn onverminderd de communautaire voorschriften op hetgebied van gezondheid en veiligheid op de arbeidsplaats,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Doel en toepassingsgebied
Deze richtlijn heeft de geïntegreerde preventie en beperking van
verontreiniging door de in bijlage I genoemde activiteiten ten doel. Zijbevat maatregelen ter voorkoming en, wanneer dat niet mogelijk is,beperking van emissies door de bedoelde activiteiten in lucht, water
en bodem, met inbegrip van maatregelen voor afvalstoffen, om een
hoog niveau van bescherming van het milieu in zijn geheel te bereiken,onverminderd de bepalingen van Richtlijn 85/337/EEG en andereGemeenschapsvoorschriften.
Artikel 2
Definities
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. „stof”: een chemisch element en de verbindingen daarvan, met
uitzondering van radioactieve stoffen in de zin van Richtlijn 80/836/Euratom (
1) en genetisch gemodificeerde organismen in de zin
van de Richtlijnen 90/219/EEG (2) en 90/220/EEG (3);1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 5
(1) Richtlijn 80/836/Euratom van de Raad van 15 juli 1980 houdende wijziging
van de richtlijnen tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming
van de gezondheid der bevolking en der werkerstegen de aan ionis erende
straling verbonden gevaren (PB nr. L 246 van 17. 9. 1980, blz. 1). Richtlijn
gewijzigd bij Richtlijn 84/467/EEG (PB nr. L 265 van 5. 10. 1984, blz. 4).
(2) Richtlijn 90/219/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake het ingeperkte
gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen (PB nr. L 117 van
8. 5. 1990, blz. 1). Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 94/51/EG van deCommissie (PB nr. L 297 van 18. 11. 1994, blz. 29).
(
3) Richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake de doelbewuste
introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu (PB nr. L
117 van 8. 5. 1990, blz. 15). Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 94/15/EG van
de Commissie (PB nr. L 103 van 22. 4. 1994, blz. 20).
▼B
2. „verontreiniging”: de directe of indirecte inbreng door menselijke
activiteiten van stoffen, trillingen, warmte of geluid in lucht, waterof bodem, die de gezondheid van de mensof de milieukwaliteit
kan aantasten, schade kan toebrengen aan materiële goederen, dan
wel de belevingswaarde van het milieu of ander rechtmatig milieu-gebruik kan aantasten of in de weg kan staan;
3. „installatie”: een vaste technische eenheid waarin een of meer van
de in bijlage I vermelde activiteiten en processen alsmede anderedaarmee rechtstreeks samenhangende activiteiten plaatsvinden, dietechnisch in verband staan met de op die plaats ten uitvoer
gebrachte activiteiten en de gevolgen kunnen hebben voor de emis-
sies en de verontreiniging;
4. „bestaande” installaties: een installatie die in bedrijf is of, in het
kader van de voor de datum van toepassing van deze richtlijnbestaande wetgeving, een installatie waarvoor een vergunning isverleend of waarvoor naar het oordeel van de bevoegde autoriteiteen volledige vergunningsaanvraag is ingediend, op voorwaarde
dat die installatie uiterlijk een jaar na de datum van toepassing
van deze richtlijn in werking wordt gesteld;
5. „emissie”: de directe of indirecte lozing, uit puntbronnen of diffuse
bronnen van de installatie, van stoffen, trillingen, warmte of geluidin de lucht, het water of de bodem;
6. „emissiegrenswaarde”: de massa, gerelateerd aan bepaalde speci-
fieke parameters, de concentratie en/of het niveau van eenemissie, die gedurende een of meer vastgestelde perioden nietmogen worden overschreden. De emissiegrenswaarden kunnen ookvoor bepaalde groepen, familiesof categorieën van s toffen, met
name die welke in bijlage III worden vermeld, worden vastgesteld.
De grenswaarden voor de emissies van stoffen gelden normaliter
op het punt waar de emissies de installatie verlaten en wordenbepaald zonder rekening te houden met een eventuele verdunning.Voor indirecte lozingen in water mag bij de bepaling van de emis-siegrenswaarden van de installatie rekening worden gehouden methet effect van een zuiveringsstation, op voorwaarde dat een equiva-
lent niveau van bescherming van het milieu in zijn geheel wordt
gewaarborgd en dat zulksniet leidt tot een hogere belas ting vanhet milieu met verontreinigende stoffen, onverminderd de bepa-lingen van Richtlijn 76/464/EEG en de ter toepassing daarvanaangenomen richtlijnen;
7. „milieukwaliteitsnorm”: alle eisen waaraan op een gegeven ogen-
blik in een bepaald milieucompartiment of een bepaald gedeelte
daarvan moet worden voldaan overeenkomstig de Gemeenschaps-
wetgeving;
8. „bevoegde autoriteit”: de autoriteit, de autoriteiten of de instanties
die krachtensde wetgeving van de Lid-Staten belas t is(zijn) metde uitvoering van de uit deze richtlijn voortvloeiende taken;
9. „vergunning”: het gedeelte van (een) schriftelijk(e) besluit(en) of
dat besluit (die besluiten) in zijn (hun) geheel waarbij machtigingwordt verleend om een installatie of een gedeelte daarvan teexploiteren onder bepaalde voorwaarden die moeten garanderendat de installatie voldoet aan de eisen van deze richtlijn. Een
vergunning kan betrekking hebben op een of meer installaties of
delen van installaties die zich op dezefde locatie bevinden en diedoor dezelfde exploitant worden geëxploiteerd;
10. a) „wijziging van de exploitatie”: een wijziging van de kenmerken
of de werking, of een uitbreiding van de installatie die gevolgenvoor het milieu kan hebben;
b) „belangrijke wijziging”: een wijziging in de exploitatie die
volgensde bevoegde autoriteit negatieve en s ignificanteeffecten kan hebben op mensof milieu.
In de zin van deze definitie wordt elke wijziging of uitbreiding
van een exploitatie geacht belangrijk te zijn, indien de wijzigingof uitbreiding voldoet aan de in bijlage I genoemde drempel-waarden, voorzover deze bestaan;1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 6
▼M1
▼B
11. „beste beschikbare technieken”: het meest doeltreffende en geavan-
ceerde ontwikkelingsstadium van de activiteiten enexploitatiemethoden, waarbij de praktische bruikbaarheid van
speciale technieken om in beginsel het uitgangspunt voor de emis-
siegrenswaarden te vormen is aangetoond, met het doel emissies eneffecten op het milieu in zijn geheel te voorkomen, of wanneer datniet mogelijk blijkt algemeen te beperken;
— „technieken”: zowel de toegepaste technieken als de wijze
waarop de installatie wordt ontworpen, gebouwd, onderhouden,geëxploiteerd en ontmanteld;
— „beschikbare”: op zodanige schaal ontwikkeld dat de betrokken
technieken, kosten en baten in aanmerking genomen, econo-misch en technisch haalbaar in de betrokken industriëlecontext kunnen worden toegepast, onafhankelijk van de vraagof die technieken al dan niet op het grondgebied van de
betrokken Lid-Staat worden toegepast of geproduceerd, mits
zij voor de exploitant op redelijke voorwaarden toegankelijkzijn;
— „beste”: het meest doeltreffend voor het bereiken van een hoog
algemeen niveau van bescherming van het milieu in zijn
geheel.
Bij de bepaling van de beste beschikbare technieken moeten de in
bijlage IV vermelde punten speciaal in aanmerking wordengenomen;
12. „exploitant”: elke natuurlijke of rechtspersoon die de installatie
exploiteert of bezit, of, indien de nationale wetgeving in die moge-lijkheid voorziet, aan wie economische beschikkingsmacht over detechnische werking is overgedragen;
13. „publiek”: één of meer natuurlijke of rechtspersonen en, in over-
eenstemming met de nationale wetgeving of praktijk, hunverenigingen, organisaties of groepen;
14. „betrokken publiek”: publiek dat gevolgen ondervindt of waar-
schijnlijk ondervindt van of belanghebbende is bij de
besluitvorming over de afgifte of de bijstelling van een vergunning
of van vergunningsvoorwaarden; in de zin van deze omschrijvingworden niet-gouvernementele organisaties die zich voor milieube-scherming inzetten en aan de eisen van nationaal recht voldoen,geacht belanghebbende te zijn.
Artikel 3
Algemene beginselen van de fundamentele verplichtingen van de
exploitant
De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat de bevoegde auto-
riteiten ervoor zorgen dat de installatie zo zal worden geëxploiteerddat:
a) alle passende preventieve maatregelen tegen verontreinigingen
worden getroffen, met name door toepassing van de beste beschik-bare technieken;
b) geen belangrijke verontreiniging wordt veroorzaakt;
c) overeenkomstig Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975
betreffende afvalstoffen (
1) het ontstaan van afvalstoffen wordt voor-
komen; waar dat niet gebeurt, moeten die stoffen ten nutte worden
gemaakt of, wanneer dat technisch en economisch onmogelijk is,zodanig worden verwijderd dat milieu-effecten worden voorkomenof beperkt;
d) de energie op doelmatige wijze wordt gebruikt;1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 7
(1) PB nr. L 194 van 25. 7. 1975, blz. 39. Richtlijn in laatste instantie gewijzigd
bij Richtlijn 91/692/EEG (PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48).▼M1
▼B
▼B
e) de nodige maatregelen worden getroffen om ongevallen te voor-
komen en de gevolgen daarvan te beperken;
f) bij de definitieve stopzetting van de activiteiten de nodige maatre-
gelen worden getroffen om het gevaar van verontreiniging te
voorkomen en het exploitatieterrein weer in een bevredigendetoestand te brengen.
Voor de naleving van dit artikel ishet voldoende dat de Lid-Staten
ervoor zorgen dat de bevoegde autoriteiten bij de vaststelling van devergunningsvoorwaarden rekening houden met bovengenoemde alge-mene beginselen.
Artikel 4
Vergunningen voor nieuwe installaties
De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat
geen nieuwe installatie wordt geëxploiteerd zonder een vergunningovereenkomstig deze richtlijn, onverminderd de uitzonderingen van
Richtlijn 88/609/EEG van de Raad van 24 november 1988 inzake
beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in delucht door grote stookinstallaties (
1).
Artikel 5
Voorwaarden voor vergunningen voor bestaande installaties
1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen
dat de bevoegde autoriteiten er, door middel van vergunningen over-eenkomstig de artikelen 6 en 8 of op passende wijze door toetsing en,zo nodig, aanpassing van de voorwaarden, op toezien dat de bestaandeinstallaties uiterlijk acht jaar na de datum van toepassing van deze
richtlijn worden geëxploiteerd overeenkomstig de eisen van de arti-
kelen 3, 7, 9, 10 en 13, artikel 14, eerste en tweede streepje, enartikel 15, lid 2, onverminderd andere bijzondere Gemeenschapsvoor-schriften.
2. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om de bepalingen
van de artikelen 1, 2, 11 en 12, artikel 14, derde streepje, artikel 15,de leden 1, 3 en 4, de artikelen 16 en 17 en artikel 18, lid 2, metingang van de datum van toepassing van deze richtlijn toe te passen
op de bestaande installaties.
Artikel 6
Aanvraag van een vergunning
1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen
dat de aanvraag van een vergunning bij de bevoegde instantie een
beschrijving bevat van:
— de installatie en de aard en omvang van de activiteiten die daar
plaatsvinden;
— de grondstoffen en hulpmaterialen, de andere stoffen en de energie
die in de installatie worden gebruikt of door de installatie worden
gegenereerd;
— de emissiebronnen van de installatie;
— de situatie van de plaats waar de installatie komt;
— aard en omvang van de te voorziene emissies van de installatie in
elk milieucompartiment, met een overzicht van de significante mili-eueffecten van de emissies;
— de beoogde technologie en de andere technieken ter voorkoming of,
indien dat niet mogelijk is, ter vermindering van de emissies van deinstallatie;
— zo nodig de maatregelen betreffende de preventie en de nuttige
toepassing van de door de installatie voortgebrachte afvalstoffen;1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 8
(1) PB nr. L 336 van 7. 12. 1988, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 90/
656/EEG (PB nr. L 353 van 17. 12. 1990, blz. 59).
▼B
— de andere maatregelen die worden getroffen om te voldoen aan de
algemene beginselen van de fundamentele verplichtingen van deexploitant, bedoeld in artikel 3;
— de maatregelen die worden getroffen ter controle van de emissies in
het milieu;
— een schets van de voornaamste door de aanvrager bestudeerde alter-
natieven, voorzover deze bestaan.
De aanvraag van een vergunning dient een niet-technische samenvat-
ting van de onder bovenstaande streepjes genoemde gegevens tebevatten.
2. Indien aan één van de eisen van dit artikel kan worden voldaan
met gegevens overeenkomstig de eisen van Richtlijn 85/337/EEG of
met een veiligheidsrapport als bedoeld in Richtlijn 82/501/EEG van
de Raad van 24 juni 1982 inzake de riscio's van zware ongevallen bijbepaalde industriële activiteiten (
1), dan wel met andere informatie,
verstrekt overeenkomstig andere wetgeving, kunnen die gegevens inde vergunningsaanvraag worden opgenomen of daarbij wordengevoegd.
Artikel 7
Geïntegreerde aanpak bij de afgifte van de vergunning
De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat de vergunningspro-
cedure en -voorwaarden ten volle worden gecoördineerd, wanneerverschillende bevoegde autoriteiten bij die procedure betrokken zijn,
dit met het oog op een doeltreffende geïntegreerde aanpak door alle
autoriteiten die voor de procedure bevoegd zijn.
Artikel 8
Besluiten
Onverminderd andere eisen op grond van nationale of communautaire
voorschriften verleent de bevoegde autoriteit een vergunning die voor-
waarden bevat welke garanderen dat de installatie voldoet aan de eisenvan deze richtlijn, of weigert zij de vergunning wanneer dat niet hetgeval is.
Elke verleende of gewijzigde vergunning dient de in deze richtlijn
voorgeschreven bepalingen inzake de bescherming van lucht, water enbodem te bevatten.
Artikel 9
Vergunningsvoorwaarden
1. De Lid-Staten controleren of de vergunning alle maatregelen
omvat die ter vervulling van de vergunningsvoorwaarden van de arti-kelen 3 en 10 nodig zijn om de bescherming van lucht, water enbodem te waarborgen en alduseen hoog niveau van bes cherming van
het milieu in zijn geheel te bereiken.
2. In het geval van een nieuwe installatie of een belangrijke wijzi-
ging waarop artikel 4 van Richtlijn 85/337/EEG van toepassing is,moeten voor de verlening van de vergunning alle ingevolge de toepas-sing van de artikelen 5, 6 en 7 van die richtlijn verkregen relevantegegevensen conclus iesin aanmerking worden genomen.
3. De vergunning bevat emissiegrenswaarden voor de verontreini-
gende stoffen, met name die van bijlage III, die in significante
hoeveelheden uit de betrokken installatie kunnen vrijkomen, gelet op
hun aard en hun potentieel voor overdracht van verontreiniging tussenmilieucompartimenten (water, lucht en bodem). De vergunning bevat,1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 9
(1) PB nr. L 230 van 5. 8. 1982, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richt-
lijn 91/692/EEG (PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48).▼M1
▼B
▼B
zo nodig, passende voorschriften ter bescherming van bodem en grond-
water, en maatregelen voor het beheer van de door de installatievoortgebrachte afvalstoffen. De grenswaarden kunnen, zo nodig,
worden aangevuld of vervangen door gelijkwaardige parametersof
gelijkwaardige technische maatregelen.
Voor de installaties van rubriek 6.6 van bijlage I wordt bij de overeen-
komstig dit lid vastgestelde emissiegrenswaarden rekening gehouden
met de aan die categorieën installaties aangepaste praktische rege-
lingen.
Wanneer broeikasgasemissies uit een installatie in bijlage I bij Richtlijn
2003/87/EG van het EuropeesParlement en de Raad van 13 oktober
2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgas-emissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van Richtlijn96/61/EG van de Raad (
1) in verband met een in die installatie verrichte
activiteit worden vermeld, omvat de vergunning geen emissiegrens-
waarde voor directe emissies van dat gas, tenzij zulks noodzakelijk is
om te verzekeren dat er geen significante plaatselijke verontreinigingwordt veroorzaakt.
Wat betreft de in bijlage I van Richtlijn 2003/87/EG genoemde activi-
teiten kunnen de lidstaten ervoor kiezen om geen voorschriften inzake
energie-efficiëntie op te leggen voor verbrandingseenheden en andere
eenheden die ter plaatse kooldioxide uitstoten.
Zo nodig wijzigen de bevoegde autoriteiten de vergunning op gepaste
wijze.
De drie voorgaande alinea's zijn niet van toepassing op installaties die
overeenkomstig artikel 27 van Richtlijn 2003/87/EG tijdelijk zijn uitge-sloten van de Gemeenschapsregeling voor de handel inbroeikasgasemissierechten.
4. Onverminderd artikel 10 zijn de emissiegrenswaarden, de parame-
tersen de gelijkwaardige technis che maatregelen, bedoeld in lid 3,gebaseerd op de beste beschikbare technieken, zonder dat daarmee hetgebruik van een bepaalde techniek of technologie wordt voorge-
schreven, met inachtneming van de technische kenmerken en de
geografische ligging van de betrokken installatie, alsmede de plaatse-lijke milieuomstandigheden. De vergunningsvoorwaarden bevatten inieder geval bepalingen betreffende de minimalisering van de verontrei-niging over lange afstand of van de grensoverschrijdendeverontreiniging en waarborgen een hoog niveau van bescherming van
het milieu in zijn geheel.
5. De vergunning bevat passende eisen voor de controle op de
lozingen, met vermelding van de meetmethode en -frequentie, deprocedure voor de beoordeling van de metingen, alsmede de verplich-
ting de bevoegde autoriteit in kenniste s tellen van de gegevensdie
noodzakelijk zijn voor de controle op de naleving van de vergunnings-voorwaarden.
Voor de installaties van rubriek 6.6 van bijlage I kan bij de in dit lid
bedoelde maatregelen rekening worden gehouden met de kosten en
baten.
6. De vergunning bevat maatregelen voor andere dan de normale
bedrijfsomstandigheden. Daartoe wordt op passende wijze rekeninggehouden met opstarten, lekken, storingen, korte stilleggingen en defi-nitieve bedrijfsbeëindiging, wanneer het milieu daardoor kan worden
beïnvloed.
De vergunning kan ook tijdelijke afwijkingen van de in lid 4 bedoelde
eisen bevatten, indien een door de bevoegde autoriteit goedgekeurdsaneringsplan de naleving binnen zes maanden van deze eisen waar-borgt en het project tot vermindering van de verontreiniging leidt.1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 10
(1) PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32.▼M2
▼B
▼B
7. De vergunning kan voor de doeleinden van deze richtlijn andere
bijzondere voorwaarden bevatten die de Lid-Staat of de bevoegdeinstantie doelmatig acht.
8. Onverminderd de verplichting tot instelling van een vergunnings-
procedure overeenkomstig deze richtlijn kunnen de Lid-Staten voor
bijzondere categorieën installaties bijzondere verplichtingen vaststellenin dwingende algemene voorschriften en niet in de vergunningsvoor-waarden, mitseen geïntegreerde aanpak en een even hoog niveau vanbescherming van het milieu in zijn geheel gewaarborgd zijn.
Artikel 10
Beste beschikbare technieken en milieukwaliteitsnormen
Indien met het oog op een milieukwaliteitsnorm strengere voorwaarden
moeten gelden dan die welke door toepassing van de beste beschikbaretechnieken haalbaar zijn, moeten met name in de vergunning extravoorwaarden worden gesteld, onverminderd andere maatregelen die
getroffen kunnen worden om aan de milieukwaliteitsnormen te
voldoen.
Artikel 11
Ontwikkelingen op het gebied van de beste beschikbare technieken
De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de bevoegde autoriteit de
ontwikkelingen op het gebied van de beste beschikbare technieken
volgt of daarvan op de hoogte wordt gehouden.
Artikel 12
Wijzigingen van installaties door de exploitanten
1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen
dat de exploitant de bevoegde autoriteiten in kenniss telt van wijzi-
gingen in de exploitatie in de zin van artikel 2, punt 10. Zo nodig
stellen de bevoegde autoriteiten de vergunning of de voorwaarden bij.
2. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen
dat een door de exploitant beoogde belangrijke wijziging in de exploi-tatie van de installatie in de zin van artikel 2, punt 10, niet geschiedtzonder een vergunning overeenkomstig deze richtlijn. De aanvraagvan een vergunning en het besluit van de bevoegde autoriteiten moeten
betrekking hebben op de delen van de installatie en de in artikel 6
opgesomde punten waarop de wijziging van invloed kan zijn. Dedesbetreffende voorschriften van de artikelen 3 en 6 tot en met 10 enartikel 15, leden 1, 2 en 4, zijn van overeenkomstige toepassing.
Artikel 13
Toetsing en bijstelling van de vergunningsvoorwaarden door de
bevoegde autoriteit
1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen
dat de bevoegde autoriteiten de vergunningsvoorwaarden geregeldtoetsen en zo nodig bijstellen.
2. Toetsing vindt in ieder geval plaats als:
— de door de installatie veroorzaakte verontreiniging van dien aard is
dat de bestaande emissiegrenswaarden in de vergunning gewijzigd
of nieuwe emissiegrenswaarden opgenomen moeten worden;
— belangrijke veranderingen in de beste beschikbare technieken een
significante beperking van de emissies zonder buitensporige kosten
mogelijk maken;
— bedrijfsveiligheid van het proces of de activiteit de toepassing van
andere technieken vereist;
— nieuwe wettelijke bepalingen van de Gemeenschap of de Lid-Staat
zulksvereis en.1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 11
▼B
Artikel 14
Inachtneming van de vergunningsvoorwaarden
De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat:
— de vergunningsvoorwaarden door de exploitant in zijn installatie
worden vervuld;
— de exploitant de bevoegde autoriteit geregeld de resultaten van zijn
lozingscontrole mededeelt en zo spoedig mogelijk op de hoogtestelt van voorvallen of ongevallen die het milieu significantbeïnvloeden;
— de exploitanten van de installaties de vertegenwoordigers van de
bevoegde autoriteit alle noodzakelijke assistentie verlenen om hen
in staat te stellen de installaties te inspecteren, monsters te nemenen de informatie te verzamelen die nodig isvoor het vervullen vanhun taken in het kader van deze richtlijn.
Artikel 15
Toegang tot informatie en deelneming van het publiek aan de
vergunningsprocedure
1. De lidstaten zorgen ervoor dat het betrokken publiek in een vroeg
stadium reële mogelijkheden tot inspraak krijgt bij de besluitvormings-procedure voor
— de afgifte van een vergunning voor nieuwe installaties;
— de afgifte van een vergunning voor een belangrijke wijziging in de
exploitatie van een installatie;
— de bijstelling van een vergunning of van vergunningsvoorwaarden
voor een installatie overeenkomstig artikel 13, lid 2, eerste streepje.
De procedure van bijlage V is voor deze inspraak van toepassing.
2. De in het bezit van de bevoegde autoriteit zijnde resultaten van de
lozingscontrole die volgens de vergunningsvoorwaarden van artikel 9
vereist is, moeten ter beschikking van het publiek worden gesteld.
3. De Commissie publiceert om de drie jaar op basis van informatie
van de Lid-Staten een lijst van de belangrijkste emissies en de bronnendie daarvoor verantwoordelijk zijn. Zij bepaalt de opmaak en dekenmerkende gegevensdie nodig zijn voor de toezending van de infor-matie volgensde procedure van artikel 19.
De Commissie kan volgens diezelfde procedure de nodige maatregelen
voorstellen om ervoor te zorgen dat de in de eerste alinea bedoelde
emissiegegevens van de lijst vergelijkbaar zijn met die van andereregisters en bronnen van emissiegegevens en daarop een aanvullingvormen.
4. De leden 1, 2 en 3 zijn van toepassing onverminderd de in artikel
3, leden 2 en 3, van Richtlijn 90/313/EEG opgenomen beperkingen.
5. Wanneer een besluit is genomen, stelt de bevoegde autoriteit het
publiek volgens de passende procedures hiervan in kennis en stelt zijhet publiek de volgende informatie ter beschikking:
a) de inhoud van het besluit, waaronder een afschrift van de vergun-
ning en van alle voorwaarden en eventuele latere bijstellingen, en,
b) na bestudering van de bezorgdheid en meningen van het betrokken
publiek, de redenen en overwegingen waarop de beslissing is geba-seerd, met inbegrip van informatie over de inspraakprocedure.1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 12
▼M1
▼B
▼M1
▼M1
Artikel 15 bis
Toegang tot de rechter
De lidstaten zorgen ervoor dat, in overeenstemming met het toepasse-
lijke nationale rechtsstelsel, leden van het betrokken publiek die:
a) een voldoende belang hebben, dan wel
b) stellen dat inbreuk is gemaakt op een recht, wanneer het bestuurs-
procesrecht van een lidstaat dit als voorwaarde stelt,
in beroep kunnen gaan bij een rechtbank of een ander bij wet ingesteld
onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële of formele recht-matigheid van enig besluit, handelen of nalaten vallend onder de
bepalingen betreffende de inspraak van het publiek van deze richtlijn
aan te vechten.
De lidstaten bepalen in welk stadium de besluiten, handelingen of nala-
tigheden kunnen worden aangevochten.
Wat een voldoende belang dan wel een inbreuk op een recht vormt,
wordt bepaald door de lidstaten in het licht van de doelstelling om hetpubliek een ruime toegang tot de rechter te verlenen. Te dien einde
wordt het belang van een niet-gouvernementele organisatie die voldoet
aan de vereisten van artikel 2, punt 14, geacht te voldoen aan punt a)van dit artikel. Tevensworden die organis atiesgeacht rechten tehebben waarop inbreuk kan worden gemaakt in de zin van punt b)van dit artikel.
De bepalingen van dit artikel sluiten een toetsingsprocedure in eerste
instantie bij een bestuursrechtelijke instantie niet uit en doen niet af
aan de eis dat de bestuursrechtelijke toetsingsprocedures doorlopenmoeten zijn alvorensberoep bij een rechterlijke ins tantie kan wordeningesteld, wanneer die eis bestaat naar nationaal recht.
Een dergelijke procedure moet eerlijk, billijk en snel zijn en mag niet
buitensporig kostbaar zijn.
Ter verhoging van de effectiviteit van het bepaalde in dit artikel dragen
de lidstaten er zorg voor dat het publiek praktische informatie wordt
verstrekt over toegang tot beroepsprocedures bij bestuursrechtelijke en
rechterlijke instanties.
Artikel 16
Uitwisseling van informatie
1. Met het oog op uitwisseling van informatie treffen de Lid-Staten
de nodige maatregelen om de Commissie om de drie jaar en voor heteerst uiterlijk 18 maanden na de datum van toepassing van deze richt-
lijn in kennis te stellen van de representatieve gegevens over de
beschikbare grenswaarden die zijn vastgesteld per activiteitencategorievan bijlage I en in voorkomend geval van de beste beschikbare tech-nieken waarop die waarden zijn gebaseerd, met name inovereenstemming met de bepalingen van artikel 9. Voor de laterekennisgevingen wordt die informatie aangevuld volgens de procedures
van lid 3.
2. De Commissie organiseert de uitwisseling van informatie tussen
de Lid-Staten en de betrokken bedrijfstakken over de beste beschikbaretechnieken, de daarmee samenhangende controlevoorschriften en deontwikkelingen op dat gebied. De Commissie maakt de resultaten vande informatie-uitwisseling om de drie jaar bekend.
3. De verslagen over de uitvoering van deze richtlijn en de doeltref-
fendheid ervan in vergelijking met andere Gemeenschapsinstrumenten
voor milieubescherming worden opgesteld volgens de artikelen 5 en 6van Richtlijn 91/692/EEG. Het eerste verslag bestrijkt de periode vandrie jaar na de in artikel 21 bedoelde datum van toepassing van dezerichtlijn. De Commissie dient dat verslag bij de Raad in, eventueelvergezeld van voorstellen.1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 13
▼B
▼B
4. De Lid-Staten stellen de autoriteit of autoriteiten in die met de
uitwisseling van informatie ingevolge de leden 1, 2 en 3 zijn belast ofwijzen die aan en stellen de Commissie daarvan in kennis.
Artikel 17
Grensoverschrijdende effecten
1. Wanneer een lidstaat constateert dat de exploitatie van een instal-
latie significante negatieve effecten op het milieu van een anderelidstaat zou kunnen hebben of wanneer een lidstaat die significanteschade zou kunnen lijden, daarom verzoekt, doet de lidstaat op het
grondgebied waarvan de aanvraag voor een vergunning overeenkomstig
artikel 4 of artikel 12, lid 2, isingediend, de andere lids taat alle infor-matie die overeenkomstig bijlage V verstrekt moet worden ofbeschikbaar moet worden gemaakt, toekomen op het tijdstip waarophij die informatie beschikbaar stelt voor de eigen burgers. Die gege-vensdienen alsbas isvoor het nodige overleg in het kader van de
bilaterale betrekkingen tussen de beide lidstaten volgens het beginsel
van wederkerigheid en gelijke behandeling.
2. De Lid-Staten dragen er in het kader van hun bilaterale betrek-
kingen zorg voor dat de aanvragen in de in lid 1 genoemde gevallengedurende een passende termijn ook toegankelijk zijn voor het publiekvan de eventueel getroffen Lid-Staat, zodat het daarover opmerkingenkan maken alvorensde bevoegde autoriteit een bes luit neemt.
3. De resultaten van overleg uit hoofde van de leden 1 en 2 moeten
in aanmerking worden genomen wanneer de bevoegde autoriteit een
besluit neemt over de aanvraag.
4. De bevoegde autoriteit stelt elke lidstaat waarmee uit hoofde van
lid 1 isoverlegd, van het bes luit over de aanvraag in kennisen doet dielidstaat de in artikel 15, lid 5, bedoelde informatie toekomen. Dielidstaat neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de infor-
matie op een geschikte wijze voor het betrokken publiek op zijn
grondgebied beschikbaar wordt gesteld.
Artikel 18
Communautaire emissiegrenswaarden
1. Op voorstel van de Commissie stelt de Raad volgens de bij het
Verdrag vastgestelde procedures emissiegrenswaarden vast voor
— de in bijlage I bedoelde categorieën van installaties met uitzonde-
ring van stortplaatsen, bedoeld in de categorieën 5.1 en 5.4 vandie bijlage en
— de in bijlage III bedoelde verontreinigende stoffen
waarvoor de noodzaak van een Gemeenschapsoptreden geconstateerd
is, met name op grond van de in artikel 16 bedoelde informatie-uitwis-seling.
2. Waar geen ingevolge deze richtlijn vastgestelde communautaire
emissiegrenswaarden bestaan, gelden de relevante emissiegrenswaardenzoals vastgesteld in de in bijlage II genoemde richtlijnen en de andereGemeenschapsvoorschriften voor de in bijlage I vermelde installatiesals minimaal vereiste emissiegrenswaarden uit hoofde van deze richt-
lijn.
Behoudensde bepalingen van deze richtlijn worden voor de s tort-
plaatsen, bedoeld in de categorieën 5.1 en 5.4 van bijlage I, degeldende technische voorschriften door de Raad op voorstel van deCommissie vastgesteld overeenkomstig de procedures van het Verdrag.1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 14
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼M3
Artikel 19
Comitéprocedure
1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité.2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG (
1) van toepassing, met inachtneming van het
bepaalde in artikel 8 van dat besluit.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 20
Overgangsbepalingen
1. Het bepaalde in Richtlijn 84/360/EEG, de artikelen 3 en 5, artikel
6, lid 3 en artikel 7, lid 2, van Richtlijn 76/464/EEG, alsmede detoepasselijke bepalingen inzake de vergunningenstelsels van de inbijlage II vermelde richtlijnen onverminderd de in Richtlijn 88/609/
EEG opgenomen afwijkingen, zijn van toepassing op bestaande instal-
latieswaar de in bijlage I bedoelde activiteiten plaats vinden, zolang debevoegde autoriteiten de nodige maatregelen bedoeld in artikel 5 vandeze richtlijn, nog niet hebben getroffen.
2. De toepasselijke bepalingen betreffende de vergunningenstelsels
van de in lid 1 genoemde richtlijnen zijn met ingang van de datumvan toepassing van deze richtlijn niet meer van toepassing op nieuwe
installaties waar de in bijlage I bedoelde activiteiten plaatsvinden.
3. Richtlijn 84/360/EEG wordt elf jaar na de datum van inwerking-
treding van deze richtlijn ingetrokken.
Wanneer de in de artikelen 4, 5 of 12 opgenomen maatregelen ten
aanzien van een installatie zijn getroffen, geldt de uitzondering inartikel 6, lid 3, van Richtlijn 76/464/EEG niet meer voor de in dezerichtlijn bedoelde installaties.
Indien nodig wijzigt de Raad op voorstel van de Commissie de toepas-
selijke bepalingen van de in bijlage II vermelde richtlijnen vóór de in
de eerste alinea bedoelde datum van intrekking van Richtlijn 84/360/
EEG om die aan te passen aan de eisen van onderhavige richtlijn.
Artikel 21
Toepassing
1. De Lid-Staten treffen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
maatregelen om uiterlijk drie jaar na de inwerkingtreding aan deze
richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in
kennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen
van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied
vaststellen.
Artikel 22
Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na haar bekend-
making.1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 15
(1) Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de
voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende
uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23).▼B
▼B
Artikel 23
Deze richtlijn isgericht tot de Lid-Staten.1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 16
▼B
BIJLAGE I
IN ARTIKEL 1 BEDOELDE CATEGORIEËN VAN INDUSTRIËLE
ACTIVITEITEN
1. Deze richtlijn heeft geen betrekking op installaties of delen van installaties
welke voor onderzoek, ontwikkeling en beproeving van nieuwe produkten
en procédésworden gebruikt.
2. De hieronder genoemde drempelwaarden hebben in het algemeen betrek-
king op de produktiecapaciteit of op het vermogen. Wanneer een
exploitant in dezelfde installatie of op dezelfde plaats verscheidene activi-
teiten van dezelfde rubriek verricht, worden de capaciteiten van de
activiteiten bij elkaar opgeteld.
1.Energie-industrie
1.1. Stookinstallaties met een hoeveelheid vrijkomende warmte van meer dan
50 MW (1).
1.2. Aardolie- en gasraffinaderijen.1.3. Cokesfabrieken.1.4. Installaties voor het vergassen en vloeibaar maken van steenkool.
2.Produktie en verwerking van metalen
2.1. Installaties voor het roosten of sinteren van ertsen, met inbegrip van
zwavelhoudend erts.
2.2. Installaties voor de produktie van ijzer of staal (primaire of secundaire
smelting), met inbegrip van uitrusting voor continugieten met een capaciteit
van meer dan 2,5 ton per uur.
2.3. Installaties voor verwerking van ferrometalen door:
a) warmwalsen met een capaciteit van meer dan 20 ton ruwstaal per uur;
b) smeden met hamers met een slagarbeid van meer dan 50 kilojoule per
hamer, wanneer een thermisch vermogen van meer dan 20 MW wordt
gebruikt;
c) het aanbrengen van deklagen van gesmolten metaal, met een verwer-
kingscapaciteit van meer dan 2 ton ruwstaal per uur.
2.4. Smelterijen van ferrometalen met een produktiecapaciteit van meer dan 20
ton per dag.
2.5. Installaties:
a) voor de winning van ruwe non-ferrometalen uit erts, concentraat of
secundaire grondstoffen met metallurgische, chemische of elektrolyti-
sche procédés;
b) voor het smelten van non-ferrometalen, met inbegrip van legeringen,
inclusief terugwinningsprodukten (affineren, vormgieten) met een smelt-
capaciteit van meer dan 4 ton per dag voor lood en cadmium of 20 ton
per dag voor alle andere metalen per dag.
2.6. Installaties voor oppervlaktebehandeling van metalen en kunststoffen door
middel van een elektrolytisch of chemisch procédé, wanneer de inhoud
van de gebruikte behandelingsbaden meer dan 30 m
3bedraagt.
3.Minerale industrie
3.1. Installaties voor de produktie van cementklinkers in draaiovens met een
produktiecapaciteit van meer dan 500 ton per dag, of van ongebluste kalk
in draaiovensmet een produktiecapaciteit van meer dan 50 ton per dag, of
in andere ovensmet een produktiecapaciteit van meer dan 50 ton per dag.
3.2. Installaties voor de winning van asbest en de fabricage van asbestpro-
dukten.
3.3. Installaties voor de fabricage van glas, met inbegrip van installaties voor de
fabricage van glasvezels, met een smeltcapaciteit van meer dan 20 ton per
dag.1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 17
(1) De concrete vereisten van Richtlijn 88/609/EEG voor bestaande installaties blijven nog
tot 31 december 2003 van kracht.
▼B
3.4. Installaties voor het smelten van minerale stoffen, met inbegrip van instal-
laties voor de fabricage van mineraalvezels, met een smeltcapaciteit van
meer dan 20 ton per dag.
3.5. Intallatiesvoor het fabriceren van keramis che produkten door middel van
verhitting, met name dakpannen, bakstenen, vuurvaste stenen, tegels, aarde-
werk of porselein, met een produktiecapaciteit per kilo van meer dan 75 ton
per dag, en/of een ovencapaciteit van meer dan 4 m3en met een plaatsings-
dichtheid per oven van meer dan 300 kg/m3.
4.Chemische industrie
Onder fabricage in de zin van de categorieën van activiteiten van deel 4
wordt verstaan de fabricage van de in 4.1 tot en met 4.6 genoemde stoffen
of groepen van stoffen op industriële schaal door chemische omzetting.
4.1. Chemische installaties voor de fabricage van organisch-chemische basispro-
dukten, zoals:
a) eenvoudige koolwaterstoffen (lineaire of cyclische, verzadigde of onver-
zadigde, alifatische of aromatische),
b) zuurstofhoudende koolwaterstoffen, zoals alcoholen, aldehyden,
ketonen, carbonzuren, esters, acetaten, ethers, peroxyden, epoxyharsen,
c) zwavelhoudende koolwaterstoffen,
d) stikstofhoudende koolwaterstoffen, zoals aminen, amiden, nitroso-,
nitro- en nitraatverbindingen, nitrillen, cyanaten, isocyanaten,
e) fosforhoudende koolwaterstoffen,
f) halogeenhoudende koolwaterstoffen,
g) organometaalverbindingen,
h) kunststof-basisprodukten (polymeren, kunstvezels, cellulosevezels),
i) synthetische rubber,
j) kleurstoffen en pigmenten,
k) tensioactieve stoffen en tensiden.
4.2. chemische installaties voor de fabricage van anorganisch-chemische basis-
produkten, zoals:
a) van gassen, zoals ammoniak, chloor of chloorwaterstof, fluor of fluor-
waterstof, kooloxiden, zwavelverbindingen, stikstofoxiden, waterstof,
zwaveldioxide, carbonyldichloride,
b) van zuren, zoals chroomzuur, fluorwaterstofzuur, fosforzuur, salpeter-
zuur, zoutzuur, zwavelzuur, oleum, zwaveligzuur,
c) van basen, zoals ammoniumhydroxide, kaliumhydroxide, natriumhydro-
xide,
d) van zouten, zoalsammoniumchloride, kaliumchloraat, kaliumcabonaat,
natriumcarbonaat, perboraat, zilvernitraat,
e) van niet-metalen, metaaloxiden of andere anorganische verbindingen,
zoals calciumcarbide, silicium, siliciumcarbide.
4.3. Chemische installaties voor de fabricage van fosfaat-, stikstof- of kalium-
houdende meststoffen (enkelvoudige of samengestelde meststoffen).
4.4. Chemische installaties voor de fabricage van basisprodukten voor gewasbe-
scherming en van biociden.
4.5. Installaties voor de fabricage van farmaceutische basisprodukten die een
chemisch of biologisch procédé gebruiken.
4.6. Chemische installaties voor de fabricage van explosieven.
5.Afvalbeheer
Onverminderd artikel 11 van Richtlijn 75/442/EEG en artikel 3 van Richt-
lijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende
gevaarlijke afvalstoffen (1):
5.1. Installaties voor de verwijdering of nuttige toepassing van gevaarlijke
afvalstoffen als bedoeld in de lijst van artikel 1, lid 4, van Richtlijn 91/
689/EEG in de zin van de bijlagen II A en II B (handelingen R1, R5, R6,
R8 en R9) van Richtlijn 75/442/EEG en van Richtlijn 75/439/EEG van de1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 18
(1) PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 20. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 94/31/EG (PB
nr. L 168 van 2. 7. 1994, blz. 28).
▼B
Raad van 16 juni 1975 inzake de verwijdering van afgewerkte olie (1) met
een capaciteit van meer dan 10 ton per dag.
5.2. Installaties voor de verbranding van stedelijk afval in de zin van Richtlijn
89/369/EEG van de Raad van 8 juni 1989 ter voorkoming van door nieuwe
installaties voor de verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtver-
ontreiniging (2) en Richtlijn 89/429/EEG van de Raad van 21 juni 1989 ter
vermindering van door bestaande installaties voor de verbranding van
stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging (3), met een capaciteit van
meer dan 3 ton per uur.
5.3. Installaties voor de verwijdering van ongevaarlijke afvalstoffen in de zin
van bijlage II A van Richtlijn 75/442/EEG, rubrieken D8, D9, met een
capaciteit van meer dan 50 ton per dag.
5.4. Stortplaatsen die meer dan 10 ton per dag ontvangen of een totale capaci-
teit van meer dan 25 000 ton hebben, met uitzondering van stortplaatsen
voor inerte afvalstoffen.
6.Overige activiteiten
6.1. Industriële installaties voor:
a) de fabricage van papierpulp uit hout of uit andere vezelstoffen;
b) de fabricage van papier en karton met een produktiecapaciteit van meer
dan 20 ton per dag.
6.2. Installaties voor de voorbehandeling (wassen, bleken, merceriseren) of het
verven van vezelsof textiel met een verwerkings capaciteit van meer dan 10
ton per dag.
6.3. Installaties voor het looien van huiden met een verwerkingscapaciteit van
meer dan 12 ton eindprodukten per dag.
6.4. a) abattoirsmet een produktiecapaciteit van meer dan 50 ton per dag
geslachte dieren;
b) bewerking en verwerking voor de fabricage van levensmiddelen op
basis van:
— dierlijke grondstoffen (andere dan melk) met een produktiecapaciteit
van meer dan 75 ton per dag eindprodukten;
— plantaardige grondstoffen met een produktiecapaciteit van meer dan
300 ton per dag eindprodukten (gemiddelde waarde op driemaande-
lijkse basis);
c) bewerking en verwerking van melk, met een hoeveelheid ontvangen
melk van meer dan 200 ton per dag (gemiddelde waarde op jaarbasis).
6.5. Installaties voor de destructie of verwerking van kadavers en dierlijk afval
met een verwerkingscapaciteit van meer dan 10 ton per dag.
6.6. Installaties voor intensieve pluimvee- of varkenshouderij met meer dan:
a) 40 000 plaatsen voor pluimvee;
b) 2 000 plaatsen voor mestvarkens (van meer dan 30 kg); of
c) 750 plaatsen voor zeugen.
6.7. Installaties voor de oppervlaktebehandeling van stoffen, voorwerpen of
produkten, waarin organische oplosmiddelen worden gebruikt, in het
bijzonder voor het appreteren, bedrukken, het aanbrengen van een laag,
het ontvetten, het vochtdicht maken, lijmen, verven, reinigen of impreg-
neren, met een verbruikscapaciteit van meer dan 150 kg oplosmiddel per
uur, of meer dan 200 ton per jaar.
6.8. Installaties voor de fabricage van koolstof (harde gebrande steenkool) of
elektrografiet door verbranding of grafitisering.1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 19
(1) PB nr. L 194 van 25. 7. 1975, blz. 23. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/
692/EEG (PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48).
(2) PB nr. L 163 van 14. 6. 1989, blz. 32.
(3) PB nr. L 203 van 15. 7. 1989, blz. 50.
▼B
BIJLAGE II
LIJST VAN DE IN ARTIKEL 18, LID 2, EN IN ARTIKEL 20
BEDOELDE RICHTLIJN
1. Richtlijn 87/217/EEG inzake voorkoming en vermindering van verontreini-
ging van het milieu door asbest.
2. Richtlijn 82/176/EEG betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen
voor kwiklozingen afkomstig van de sector elektrolyse van alkalichloriden.
3. Richtlijn 83/513/EEG betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen
voor lozingen van cadmium.
4. Richtlijn 84/156/EEG betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen
voor kwiklozingen afkomstig van andere industriële sectoren dan de elektro-
lyse van alkalichloriden.
5. Richtlijn 84/491/EEG betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen
voor lozingen van hexachloorcyclohexaan.
6. Richtlijn 86/280/EEG betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen
voor lozingen van bepaalde onder lijst I van de bijlage van Richtlijn 76/
464/EEG vallende gevaarlijke stoffen, gewijzigd bij Richtlijn 88/347/EEG
en Richtlijn 90/415/EEG tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 86/280/
EEG.
7. Richtlijn 89/369/EEG ter voorkoming van door nieuwe installaties voor de
verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging.
8. Richtlijn 89/429/EEG ter vermindering van door bestaande installaties voor
de verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging.
9. Richtlijn 94/67/EG betreffende de verbranding van gevaarlijke afvalstoffen.
10. Richtlijn 92/112/EEG tot vaststelling van de procedure voor de harmonisatie
van de programma'stot vermindering en uiteindelijke algehele opheffing
van de verontreiniging door afval van de titaandioxide-industrie.
11. Richtlijn 88/609/EEG inzake beperking van de emissies van bepaalde
verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties, laatstelijk
gewijzigd bij Richtlijn 94/66/EG.
12. Richtlijn 76/464/EEG betreffende de verontreiniging veroorzaakt door
bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeen-
schap worden geloosd.
13. Richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij Richtlijn
91/156/EEG.
14. Richtlijn 75/439/EEG inzake de verwijdering van afgewerkte olie.
15. Richtlijn 91/689/EEG betreffende gevaarlijke afvalstoffen.1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 20
▼B
BIJLAGE III
INDICATIEVE LIJST VAN DE BELANGRIJKSTE VERONTREINI-
GENDE STOFFEN DIE IN AANMERKING MOETEN WORDEN
GENOMEN INDIEN ZIJ RELEVANT ZIJN VOOR DE VASTSTELLING
VAN DE EMISSIEGRENSWAARDEN
LUCHT
1. Zwaveloxiden en andere zwavelverbindingen.
2. Stikstofoxiden en andere stikstofverbindingen.
3. Koolmonoxide.4. Vluchtige organische stoffen.5. Metalen en verbindingen daarvan.
6. Stof.
7. Asbest (zwevende deeltjes en vezels).8. Chloor en chloorverbindingen.
9. Fluor en fluorverbindingen.
10. Arseen en arseenverbindingen.11. Cyaniden.
12. Stoffen en preparaten waarvan isaangetoond dat zij via de lucht een
kankerverwekkende, mutagene of voor de voortplanting gevaarlijke werking
hebben.
13. Polychloordibenzodioxine en polychloordibenzofuranen.
WATER
1. Organische halogeenverbindingen en stoffen waaruit in water dergelijke
verbindingen kunnen ontstaan.
2. Organische fosforverbindingen.
3. Organische tinverbindingen.
4. Stoffen en bereidingen waarvan isaangetoond dat zij in of via het water een
kankerverwekkende, mutagene of voor de voortplanting gevaarlijke werking
hebben.
5. Persistente koolwaterstoffen en persistente en bio-accumuleerbare toxische
organische stoffen.
6. Cyaniden.
7. Metalen en verbindingen daarvan.
8. Arseen en arseenverbindingen.9. Biociden en fytosanitaire produkten.
10. Stoffen in suspensie.
11. Stoffen die bijdragen tot eutrofiëring (met name nitraten en fosfaten).12. Stoffen die een negatieve invloed hebben op de zuurstofbalans (en meetbaar
zijn aan de hand van parametersalsBZV, CZV).1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 21
▼B
BIJLAGE IV
Overwegingen waarmee in het algemeen of in bijzondere gevallen rekening
moet worden gehouden bij de bepaling van de beste beschikbare technieken,
omschreven in artikel 2, punt 11, rekening houdend met de eventuele kosten en
baten van een actie en met het voorzorgs- en preventiebeginsel:
1. de toepassing van technieken die weinig afval veroorzaken;
2. de toepassing van minder gevaarlijke stoffen;3. de ontwikkeling, waar mogelijk, van technieken voor de terugwinning en
recycling van de in het proces uitgestoten en gebruikte stoffen en van afval;
4. vergelijkbare processen, apparaten of exploitatiemethoden die met succes op
industriële schaal zijn beproefd;
5. de vooruitgang van de techniek en de ontwikkeling van de wetenschappe-
lijke kennis;
6. de aard, de effecten en de omvang van de betrokken emissies;
7. de data van ingebruikneming van de nieuwe of bestaande installaties;8. de tijd die nodig is voor het omschakelen op een betere beschikbare tech-
niek;
9. het verbruik en de aard van de grondstoffen (met inbegrip van water) en de
energie-efficiëntie;
10. de noodzaak het algemene effect van de emissies en de risico's op het
milieu te voorkomen of tot een minimum te beperken;
11. de noodzaak ongevallen te voorkomen en de gevolgen daarvan voor het
milieu te beperken;
12. de door de Commissie krachtens artikel 16, lid 2, of door internationale
organisaties bekendgemaakte informatie.1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 22
▼M1
BIJLAGE V
Inspraak van het publiek in de besluitvorming
1. Het publiek wordt (door openbare kennisgevingen of op een andere passende
wijze) in een vroeg stadium van de besluitvormingsprocedure, en uiterlijk
zodra de informatie redelijkerwijs kan worden verstrekt, in kennis gesteld
van het volgende:
a) de aanvraag om een vergunning of, naar gelang van het geval, het voor-
stel tot bijstelling van een vergunning of van vergunningsvoorwaarden
overeenkomstig artikel 15, lid 1, met de in artikel 6, lid 1, genoemde
gegevens;
b) indien van toepassing, het feit dat een besluit onderworpen is aan een
nationale of grensoverschrijdende milieueffectbeoordeling of aan overleg
tussen lidstaten overeenkomstig artikel 17;
c) nadere gegevensbetreffende de bevoegde autoriteiten die verantwoorde-
lijk zijn voor de besluitvorming, waarbij relevante informatie kan
worden verkregen, waaraan opmerkingen of vragen kunnen worden voor-
gelegd en nadere gegevensbetreffende de termijnen voor het toezenden
van opmerkingen of vragen;
d) de aard van de eventuele besluiten of, indien van toepassing, het ontwerp-
besluit;
e) indien van toepassing, de nadere gegevens betreffende een voorstel tot de
bijstelling van een vergunning of van vergunningsvoorwaarden;
f) tijd, plaatsen wijze van vers trekking van de relevante informatie;
g) nadere gegevensinzake de regelingen betreffende ins praak en raadpleging
van het publiek, die overeenkomstig punt 5 zijn bepaald.
2. De lidstaten zorgen ervoor dat het volgende binnen een redelijke termijn ter
beschikking van het betrokken publiek wordt gesteld:
a) in overeenstemming met de nationale wetgeving, de voornaamste
rapporten en adviezen die aan de bevoegde instanties zijn uitgebracht op
het tijdstip waarop het betrokken publiek wordt geïnformeerd in overeen-
stemming met punt 1;
b) overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 2003/4/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het
publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van Richtlijn 90/313/EEG
van de Raad (1), andere informatie dan de in punt 1 bedoelde die relevant
is voor het besluit overeenkomstig artikel 8 en die pas beschikbaar wordt
nadat het betrokken publiek overeenkomstig punt 1 is geïnformeerd.
3. Het betrokken publiek heeft het recht opmerkingen en meningen kenbaar te
maken aan de bevoegde autoriteit voordat een besluit wordt genomen.
4. De resultaten van de raadplegingen uit hoofde van deze bijlage moeten naar
behoren in aanmerking worden genomen bij de besluitvorming.
5. De nadere regelingen voor het informeren van het publiek (bijvoorbeeld met
aanplakbiljetten binnen een bepaalde omtrek of publicatie in plaatselijke
kranten) en de raadpleging van het betrokken publiek (bijvoorbeeld schrifte-
lijk of met een openbare enquête) worden bepaald door de lidstaten. Er wordt
voor de onderscheidene fasen in redelijke termijnen voorzien, die toereikend
zijn voor de voorlichting van het publiek en, voor het betrokken publiek,
voor doeltreffende voorbereiding op en inspraak in het milieubesluitvor-
mingsproces overeenkomstig dit artikel.1996L0061 — NL — 20.11.2003 — 003.001 — 23
(1) PB L 41 van 14.2.2003, blz. 26.