1989L0108 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 21 december 1988
betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake voor menselijke
voeding bestemde diepvriesprodukten
(89/108/EEG)
(PB L 40 van 11.2.1989, blz. 34)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad
van 29 september 2003L 284 1 31.10.2003
Gewijzigd bij:
►A1 Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C 241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
►A2 Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de RepubliekLetland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek
Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse
Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de EuropeseUnie is gegrondL 236 33 23.9.2003
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 21 december 1988
betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-
Staten inzake voor menselijke voeding bestemde diepvriespro-
dukten
(89/108/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,
Gezien het voorstel van de Commissie,
In samenwerking met het Europese Parlement (1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Overwegende dat de fabricage van en de handel in voor menselijke
voeding bestemde diepvriesprodukten, hierna „diepvriesprodukten”
genoemd, in de Gemeenschap steeds meer in betekenis toenemen;
Overwegende dat de verschillen in de nationale wetgevingen op het
gebied van diepvriesprodukten een belemmering vormen voor het vrijeverkeer; dat hierdoor ongelijke concurrentievoorwaarden kunnen
ontstaan waardoor de totstandkoming en de werking van de gemeen-
schappelijke markt rechtstreeks wordt beïnvloed;
Overwegende dat deze wetgevingen derhalve onderling dienen te
worden aangepast;
Overwegende dat aan de communautaire voorschriften met het oog
hierop een zo ruim mogelijke werkingssfeer dient te worden verleenddie alle voor menselijke voeding bestemde diepvriesprodukten omvat,niet alleen die welke bestemd zijn om als zodanig aan de eindver-bruiker en aan restaurants, ziekenhuizen, kantines en soortgelijke
inrichtingen te worden geleverd, maar ook die welke later moeten
worden verwerkt of bereid;
Overwegende dat deze voorschriften evenwel niet van toepassing
mogen zijn op produkten die in de handel niet als diepvriesproduktenworden aangeboden;
Overwegende dat het in ieder geval dienstig is de algemene beginselen
vast te stellen waaraan elk diepvriesprodukt moet voldoen;
Overwegende dat nadien, ter aanvulling van de algemene beginselen,
voor bepaalde categorieën diepvriesprodukten zo nodig bijzondere
bepalingen kunnen worden vastgesteld, overeenkomstig de voor iedervan die categorieën geldende procedure;
Overwegende dat het diepvriezen tot doel heeft door een snel bevrie-
zingsproces de intrinsieke kenmerken van levensmiddelen te behouden
en dat overal in het produkt een temperatur van −18 ºC of lager moet
worden bereikt;
Overwegende dat bij een temperatuur van −18 ºC de microbiologische
activiteit die de kwaliteit van levensmiddelen kan aantasten, wordt
onderbroken, waaruit voortvloeit dat tijdens de opslag en de distributie
van diepvriesprodukten, alvorens deze aan de eindverbruiker wordenverkocht, met een zekere technisch onvermijdelijke tolerantie tenminste die temperatuur moet worden gehandhaafd;
Overwegende dat om technische redenen bepaalde temperatuurstij-
gingen onvermijdelijk zijn en derhalve kunnen worden toegestaan,
mits deze geen afbreuk doen aan de kwaliteit van de produkten, waar-voor gezorgd kan worden door naleving van behoorlijke bewarings- en1989L0108 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 2
(1) PB nr. C 175 van 15. 7. 1985, blz. 296 en PB nr. C 12 van 16. 1. 1989.
(2) PB nr. C 104 van 25. 4. 1985, blz. 17.
▼B
distributiepraktijken, in het bijzonder rekening houdend met het tempo
van vernieuwing van de voorraden;
Overwegende dat de prestaties van bepaalde technische installaties die
thans voor de plaatselijke distributie van diepvriesprodukten wordengebruikt, niet van dien aard zijn dat er in alle gevallen zorg voor kan
worden gedragen dat aan de bij deze richtlijn opgelegde limiettempera-
turen volledig wordt voldaan; dat derhalve in een overgangsregelingdient te worden voorzien die een normale afschrijving van hetbestaande materieel toelaat;
Overwegende dat deze richtlijn, zowel wat betreft de voor de diepvries-
bewerking gebruikte uitrusting als wat betreft de temperaturen die in deinstallaties en het materieel voor opslag, behandeling, vervoer en distri-butie moeten worden gehandhaafd, beperkt kan blijven tot het
aangeven van de te bereiken doelstellingen;
Overwegende dat het de taak van de Lid-Staten is om zich er door
middel van officiële controles van te vergewissen dat het gebruikte
materieel dusdanig is dat het aan deze doelstellingen beantwoordt;
Overwegende dat een dergelijke controle elk systeem van officiële
certificaten voor het handelsverkeer overbodig maakt;
Overwegende dat in de mogelijkheid dient te worden voorzien om
koelvloeistoffen te gebruiken; dat hierbij echter contact met de diep-vriesprodukten optreedt en dat deze vloeistoffen derhalve voldoendeinert moeten zijn om aan de levensmiddelen geen bestanddelen af testaan in een hoeveelheid die een gevaar voor de gezondheid van demens kan inhouden, tot een onaanvaardbare wijziging in de samenstel-
ling van de levensmiddelen kan leiden of de organoleptische
eigenschappen ervan kan aantasten;
Overwegende dat het, om dit doel te bereiken, geboden is een lijst van
deze stoffen op te stellen en daarvan tevens de zuiverheidscriteria en devoorwaarden voor het gebruik vast te stellen;
Overwegende dat voor de eindverbruiker en voor restaurants, zieken-
huizen, kantines en andere soortgelijke inrichtingen bestemdediepvriesprodukten voor wat betreft hun etikettering onderworpen zijnaan de bepalingen van Richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetge-
vingen der Lid-Staten inzake etikettering en presentatie van
levensmiddelen bestemd voor de eindverbruiker, alsmede inzake dedaarvoor gemaakte reclame (
1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 86/
197/EEG (2); dat de onderhavige richtlijn derhalve kan worden beperkt
tot de voor diepvriesprodukten specifieke vermeldingen;
Overwegende dat het ter vereenvoudiging van de handel dienstig is
tevens de etiketteringsregels vast te stellen voor diepvriesproduktendie niet bestemd zijn om in de oorspronkelijke staat aan de eindver-
bruiker of aan restaurants, ziekenhuizen, kantines en andere
soortgelijke inrichtingen te worden geleverd;
Overwegende dat het ter vereenvoudiging en versnelling van de proce-
dure dienstig is de vaststelling van uitvoerende maatregelen vantechnische aard aan de Commissie op te dragen;1989L0108 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 3
(1) PB nr. L 33 van 8. 2. 1979, blz. 1.
(2) PB nr. L 144 van 29. 5. 1986, blz. 38.
▼B
Overwegende dat voor alle gevallen waarin de Raad de Commissie
bevoegdheden geeft voor de uitvoering van voorschriften die op hetgebied van levensmiddelen zijn vastgesteld, in een procedure dient te
worden voorzien waarbij in het kader van het bij Besluit 69/414/
EEG (
1)opgerichte Permanent Comité voor levensmiddelen een nauwe
samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie tot stand wordtgebracht.
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Deze richtlijn heeft betrekking op voor menselijke voeding
bestemde diepvriesprodukten, hierna „diepvriesprodukten” te noemen.
2. In deze richtlijn wordt onder diepvriesprodukten verstaan levens-
middelen:
— die een speciaal bevriezingsproces, „diepvriezen” genaamd, hebben
ondergaan, waardoor zo snel als nodig is en afhankelijk van de aardvan het produkt de maximale kristallisatiezone wordt overschreden,
met het gevolg dat na thermische stabilisatie de temperatuur overal
in het produkt zonder onderbreking gehandhaafd blijft op −18 ºC oflager, en
— die in de handel worden gebracht op een wijze waaruit blijkt dat zij
dit kenmerk bezitten.
Consumptie-ijs wordt niet als diepvriesprodukt in de zin van deze richt-
lijn beschouwd.
3. Deze richtlijn is van toepassing, onverminderd de communautaire
voorschriften met betrekking tot:
a) een gemeenschappelijke ordening van de markten op het gebied van
de landbouw en de visserij;
b) de veterinaire hygiëne.
Artikel 2
Uitsluitend de in artikel 1, lid 2, omschreven produkten mogen de in de
artikelen 8 en 9 vastgestelde benamingen dragen.
Artikel 3
1. De grondstoffen die voor de fabricage van diepvriesprodukten
worden gebruikt, moeten van een gezonde handelskwaliteit zijn envoldoende vers.
2. De bereiding van de te behandelen produkten en het diepvriezen
moeten zonder uitstel geschieden met behulp van een passende techni-sche uitrusting, zodat chemische, biochemische en microbiologischeveranderingen zoveel mogelijk worden beperkt.
Artikel 4
Met uitsluiting van enig ander koelmiddel mogen in rechtstreekse
aanraking met diepvriesprodukten de volgende koelmiddelen wordengebruikt:
— lucht,
— stikstof,— koolzuur.
In afwijking van de eerste alinea mogen de Lid-Staten tot en met 31
december 1992 de nationale voorschriften handhaven waarbij hetgebruik van dichloordifluormethaan (R 12) als koelmiddel wordt toege-staan.1989L0108 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 4
(1) PB nr. L 291 van 19. 11. 1969, blz. 9.
▼B
De zuiverheidscriteria waaraan deze koelmiddelen moeten voldoen
worden in voorkomend geval vastgesteld volgens de procedure vanartikel 12.
Artikel 5
1. De temperatuur van diepvriesprodukten moet stabiel blijven en
overal in het produkt op −18 ºC of lager worden gehandhaafd, meteventueel korte opwaartse schommelingen van niet meer dan 3 ºCtijdens het vervoer.
2. Toleranties met betrekking tot de temperatuur van het produkt bij
behoorlijke bewarings- en distributiepraktijken zijn tijdens de plaatse-
lijke distributie en in winkelmeubelen voor de verkoop aan deeindverbruiker onder de volgende voorwaarden toegestaan:
a) deze toleranties mogen niet meer dan 3 ºC bedragen;
b) zij mogen evenwel tot 6 ºC gaan in winkelmeubelen voor de
verkoop aan de eindverbruiker, indien en voor zover de Lid-Statendaartoe besluiten. In dat geval kiezen de Lid-Staten de temperatuurnaar gelang van de vernieuwing van de voorraden of de produktenin de kleinhandel. Zij brengen de Commissie op de hoogte van de
genomen maatregelen en de redenen die deze rechtvaardigen.
De Commissie onderwerpt de in dit punt genoemde tolerantie aan een
hernieuwd onderzoek in het licht van de ontwikkeling van de technieken dient zo nodig vóór 1 januari 1993 voorstellen bij de Raad in.
3. Gedurende een termijn van acht jaar vanaf de kennisgeving van
deze richtlijn mogen de Lid-Staten voor de plaatselijke distributie tole-
ranties tot 6 ºC toestaan.
Artikel 6
1. De Lid-Staten:
a) zien erop toe dat de voor het diepvriezen, de opslag, het vervoer, de
plaatselijke distributie en de winkelmeubelen gebruikte installatiesvan dien aard zijn dat aan de voorschriften van deze richtlijn kan
worden voldaan, en
b) oefenen steekproefsgewijs officiële controle uit op de temperaturen
van de diepvriesprodukten.
2. De Lid-Staten zien af van de eis dat, met het oog op of bij het in
de handel brengen van diepvriesprodukten, de inachtneming van het
bepaalde in lid 1 door een officieel certificaat wordt bevestigd.
Artikel 7
Diepvriesprodukten die ervoor bestemd zijn om aan de eindverbruiker
te worden geleverd, moeten door de fabrikant of verpakker wordenverpakt in passende voorverpakkingen die de produkten beschermen
tegen besmetting van buitenaf met bacteriën of enige andere besmet-
ting, alsook tegen uitdroging.
Artikel 8
1. Richtlijn 79/112/EEG is, behoudens onderstaande voorschriften,
van toepassing op de in deze richtlijn bedoelde produkten die bestemdzijn om als zodanig aan de eindverbruiker en aan restaurants, zieken-huizen, kantines en andere soortgelijke inrichtingen te worden
geleverd:
a) de verkoopbenaming wordt aangevuld met de volgende vermel-
dingen:
in het Spaans „ultracongelado” of „congelado rápidamente”,
in het Deens „dybfrossen”,
in het Duits „tiefgefroren” of „Tiefkühlkost” of „tiefgekühlt”of
„gefrostet”,1989L0108 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 5
▼B
in het Grieks „ βαθείας κατάψυξης ”o f„ ταχείας κατάψυξης ”o f
„υπερ -κατεψυγµένα ”,
in het Engels „quick-frozen”,in het Frans „surgelé”,
in het Italiaans „surgelato”,
in het Nederlands „diepvries”,
in het Portugees „ultracongelado”,
in de Finse taal „pakastettu”,
in de Zweedse taal „djupfryst”,
in het Tsjechisch „hluboce zmrazené of hluboce zmrazená of
hluboce zmrazený”,
in het Ests „sügavkülmutatud of külmutatud”,
in het Lets „ ātri sasald ēts”,
in het Litouws „greitai užšaldyti”,in het Hongaars „gyorsfagyasztott”,
in het Maltees „iffri żat”,
in het Pools „produkt gł ęboko mro żony”,
in het Sloveens „hitro zamrznjen”,
in het Slowaaks „hlbokozmrazené”.
b) behalve de datum van minimale houdbaarheid moet ook worden
vermeld gedurende welke periode de diepvriesprodukten bij de eind-verbruiker thuis bewaard kunnen worden en op welke temperatuuren/of in welke installatie de produkten moeten worden bewaard;
c) de etikettering van elk diepvriesprodukt moet een vermelding ter
identificatie van de partij omvatten;
d) op het etiket van elk diepvriesprodukt moet duidelijk de vermelding
„na ontdooiing niet opnieuw invriezen” voorkomen.
Artikel 9
1. De etikettering van de in artikel 1, lid 2, omschreven produkten
die niet bestemd zijn om aan de eindverbruiker of aan restaurants,
ziekenhuizen, kantines en andere soortgelijke inrichtingen te worden
geleverd, omvat slechts de volgende verplichte vermeldingen:
a) de verkoopbenaming, aangevuld overeenkomstig artikel 8, lid 1,
onder a);
b) de nettohoeveelheid, uitgedrukt in massa-eenheden;
c) een vermelding aan de hand waarvan de partij kan worden geïdenti-
ficeerd;
d) de naam of de handelsnaam en het adres van de fabrikant, de
verpakker of een binnen de Gemeenschap gevestigde verkoper.
2. De in lid 1 genoemde vermeldingen komen voor op de verpak-
king of het omhulsel waarin het produkt wordt aangeboden, of op eenhierop aangebracht etiket.
3. Dit artikel laat de meer nauwkeurige of meer uitgebreide commu-
nautaire bepalingen betreffende maten en gewichten onverlet.
Artikel 10
De Lid-Staten mogen het in de handel brengen van de in artikel 1, lid
2, omschreven produkten die voldoen aan deze richtlijn en aan de voorde toepassing daarvan getroffen maatregelen, niet verbieden ofbeperken op grond van hun fabricagekenmerken, verpakking of etiket-tering.1989L0108 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 6
▼A1
▼A2
▼B
▼B
Artikel 11
De voorschriften die betrekking hebben op de monsterneming, de
controle van de temperaturen van diepvriesprodukten en de controle
van de temperaturen in de middelen van vervoer en opslag worden
vóór het verstrijken van een termijn van 24 maanden na de kennisge-ving van deze richtlijn vastgesteld volgens de procedure van artikel 12.
Artikel 12
1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 58 van Veror-
dening (EG) nr. 178/2002 (
1) ingestelde Permanent Comité voor de
voedselketen en de diergezondheid, hierna „het comité” te noemen.
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG (2) van toepassing, met inachtneming van het
bepaalde in artikel 8 van dat besluit.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 13
1. De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn om aan deze
richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld inkennis. In deze maatregelen moet:
— de handel in produkten die aan de bepalingen van deze richtlijn
voldoen, uiterlijk 18 maanden na kennisgeving van deze richtlijn (
3)
worden toegestaan;
— de handel in produkten die niet aan de bepalingen van deze richtlijn
voldoen, uiterlijk 24 maanden na kennisgeving van deze richtlijnworden verboden.
2. Voor wat betreft winkelmeubelen voor de verkoop aan de eind-
verbruiker mogen de Lid-Staten gedurende een periode van acht jaar
vanaf de kennisgeving van deze richtlijn de voorschriften handhaven
die op het ogenblik van toepassing van deze richtlijn gelden.
In dat geval stellen de Lid-Staten de Commissie daarvan in kennis met
opgave van redenen.
Artikel 14
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1989L0108 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 7
(1) PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.
(2) Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de
voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende
uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23).
(3) Van deze richtlijn is de Lid-Staten kennis gegeven op 10 januari 1989.▼M1
▼B