1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 92/24/EEG VAN DE RAAD
van 31 maart 1992
betreffende snelheidsbegrenzers of soortgelijke begrenzingssystemen voor bepaalde categorieën
motorvoertuigen
(PB L 129 van 14.5.1992, blz. 154)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 2004/11/EG van het EuropeesParlement en de Raad van 11
februari 2004L 44 19 14.2.2004
▼B
RICHTLIJN 92/24/EEG VAN DE RAAD
van 31 maart 1992
betreffende snelheidsbegrenzers of soortgelijke begrenzingssys-
temen voor bepaalde categorieën motorvoertuigen
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
In samenwerking met het Europese Parlement (2),
Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat het van belang ismaatregelen te nemen die zijn
gericht op de geleidelijke totstandbrenging van de interne markt in deloop van een periode die eindigt op 31 december 1992; dat de internemarkt een gebied zonder binnengrenzen omvat waarin het vrije verkeervan goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd;
Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen
moeten voldoen overeenkomstig de nationale wetgevingen onderandere betrekking hebben op de snelheidsbegrenzing van bepaaldecategorieën voertuigen;
Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat
verschillen; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Statendezelfde voorschriften goedkeuren hetzij als aanvulling op hetzij tervervanging van bestaande regels zodat met name de EEG-goedkeu-
ringsprocedure als bedoeld in Richtlijn 70/156/EEG (
4), van toepassing
isop elk voertuigtype;
Overwegende dat het, met het oog op de verbetering van de verkeers-
veiligheid en vermindering van de ernst van letsel bij ongevallen met
vrachtwagens en bussen, beslist noodzakelijk wordt geacht snelheidsbe-
grenzersop deze categorieën motorvoertuigen aan te brengen;
Overwegende dat op milieutechnisch en economisch gebied respectie-
velijk een vermindering van de luchtvervuiling en het
brandstofverbruik kan worden bereikt;
Overwegende dat het in alle gevallen waarin de Raad, voor de uitvoe-
ring van voor de sector motorvoertuigen vastgestelde voorschriften,bevoegdheden aan de Commissie overdraagt, gewenst is te voorzien in
een procedure van voorafgaand overleg tussen de Commissie en de
Lid-Staten in een raadgevend comité;
Overwegende dat het redelijk en nuttig isin het kader van het Drive-
programma onderzoek uit te voeren naar de ontwikkeling van regelbare
snelheidsbegrenzers die gestuurd worden afhankelijk van de snelheids-
beperkingen die gerechtvaardigd zijn gezien de toestand van hetwegennet en de verkeerssituatie,1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 2
(1) PB nr. C 229 van 4. 9. 1991, blz. 5.
(2) PB nr. C 13 van 20. 1. 1992, blz. 505, en PB nr. C 67 van 16. 3. 1992.
(3) PB nr. C 40 van 17. 2. 1992, blz. 54.
(4) Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge
aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeu-
ring van motorvoertuigen en aanhangwagensdaarvan (PB nr. L 42 van 23.
2. 1970, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/403/EEG (PB nr. L 220
van 8. 8. 1987, blz. 44).
▼B
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
— „voertuig”: ieder voor deelneming aan het wegverkeer bestemd
motorvoertuig van de categorieën M2,M3,N2of N3, zoalsgedefini-
eerd in bijlage II bij Richtlijn 70/156/EEG, met ten minste vierwielen en een door de constructie bepaalde maximumsnelheid vanmeer dan 25 km per uur;
— „snelheidsbegrenzer”: een snelheidsbegrenzende voorziening,
bestemd voor gebruik in een voertuig dat onder het toepassingsge-
bied van deze richtlijn valt, waarvoor goedkeuring alstechnis cheeenheid in de zin van Richtlijn 70/156/EEG kan worden verleend.Ingebouwde snelheidsbegrenzingssystemen die van meet af aan inhet ontwerp van voertuigen zijn geïntegreerd, moeten aan dezelfde
eisen voldoen als snelheidsbegrenzers.
Artikel 2
De Lid-Staten mogen:
— de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een type
voertuig niet weigeren en de registratie, de verkoop, het in hetverkeer brengen of het gebruik van een voertuig niet weigeren ofverbieden om redenen die verband houden met de uitrusting van
dat voertuig met een snelheidsbegrenzer;
— de EEG-goedkeuring alstechnis che eenheid of de nationale goed-
keuring van een snelheidsbegrenzer niet weigeren, of de verkoopof de toepassing van een snelheidsbegrenzer niet verbieden,
alsaan de in de bijlage van deze richtlijn genoemde voors chriften
wordt voldaan.
Artikel 3
De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de in de bijlagen van deze
richtlijn neergelegde voorschriften aan de vooruitgang van de techniekaan te passen, worden vastgesteld overeenkomstig de procedure vanartikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG.
Artikel 4
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
lingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1993 aan dezerichtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in
kennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels
voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
Artikel 5
Met ingang van 1 januari 1994 mogen de Lid-Staten:
— voor een type voertuig waarvan de snelheidsbegrenzers niet voldoen
aan de voorschriften van de onderhavige richtlijn, niet langer het in
artikel 10, lid 1, derde streepje, van Richtlijn 70/156/EEG bedoelde
document afgeven;
— voor een type voertuig waarvan de snelheidsbegrenzers niet voldoen
aan de voorschriften van de onderhavige richtlijn, de nationalegoedkeuring weigeren.
Met ingang van 1 oktober 1994 mogen de Lid-Staten het voor de eerste
maal in het verkeer brengen verbieden van voertuigen die niet zijnvoorzien van snelheidsbegrenzers die voldoen aan de voorschriftenvan deze richtlijn.1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 3
▼M1
▼B
▼B
Artikel 6
Deze richtlijn isgericht tot de Lid-Staten.1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 4
▼B
BIJLAGE I
1. TOEPASSINGSGEBIED
1.1. Deze richtlijn is van toepassing op snelheidsbegrenzers, waaraan EEG-
goedkeuring alsafzonderlijke technis che eenheid voor motorvoertuigen
isverleend, en op de uitrus ting van motorvoertuigen, alsbedoeld in
artikel 1, met deze goedgekeurde begrenzers of soortgelijke snelheids-
begrenzende systemen die aan de in de bijlage van deze richtlijn
genoemde voorschriften voldoen.
Motorvoertuigen die ontworpen zijn voor een maximumsnelheid lager
dan de ingestelde snelheid als bedoeld in Richtlijn 92/6/EEG van de
Raad van 10 februari 1992 betreffende de installatie en het gebruik, in
de Gemeenschap, van snelheidsbegrenzers in bepaalde categorieën
motorvoertuigen (1), behoeven niet te worden uitgerust met een snel-
heidsbegrenzer.
►M1Het doel van deze richtlijn isde maximums nelheid van tot de
categorieën N2en N3behorende voertuigen voor het vervoer van
goederen en van tot de categorieën M2en M3behorende voertuigen
voor het vervoer van personen tot een vastgestelde grenswaarde te
beperken. ◄Dit wordt bereikt met behulp van een snelheidsbegrenzer
of een bij het voertuig behorend snelheidsbegrenzingssysteem waarvan
de primaire functie de regeling van de brandstoftoevoer naar de motor
is.
2. DEFINITIES
2.1. In deze richtlijn wordt verstaan onder:2.2.„snelheidsgrens V”: de maximumsnelheid van het voertuig waarbij de
constructie of de uitrusting daarvan geen snelheidsverhoging door
indrukking van het gaspedaal toestaat;
2.3.„ingestelde snelheid (V ing)”: de beoogde gemiddelde snelheid van het
voertuig in gestabiliseerde toestand;
2.4.„gestabiliseerde snelheid (V stab)”: de snelheid van het voertuig die
voldoet aan de in punt 1.1.4.2.3 van bijlage III genoemde voorwaarden;
2.5.„snelheidsbegrenzer”: een voorziening waarvan de primaire functie de
regeling van de brandstoftoevoer naar de motor is ten einde de snelheid
van het voertuig tot een vastgestelde waarde te beperken;
2.6.„ledige massa”: de massa van het voertuig in bedrijfsklare toestand,
inclusief koelvloeistof, smeermiddelen, brandstof, outillage en reserve-
wiel, indien van toepassing;
2.7.„voertuigtype”: voertuigen die niet op essentiële punten afwijkingen
vertonen zoals:
2.7.1. — merk en type van het snelheidsbegrenzingssysteem of de snelheids-
begrenzende voorziening, indien van toepassing;
2.7.2. — aantal snelheden dat als grens kan worden ingesteld binnen het voor
het testvoertuig vastgestelde gebied;
2.7.3. — verhouding van het maximummotorvermogen tot de ledige massa
kleiner of gelijk aan die van het testvoertuig, en
2.7.4. — hoogste verhouding van het toerental tot de voertuigsnelheid in de
hoogste versnelling kleiner dan dat van het testvoertuig;
2.8.„type snelheidsbegrenzer”: snelheidsbegrenzers die niet op essentiële
punten afwijkingen vertonen, zoals:
— merk en type begrenzer;
— aantal snelheden dat met de snelheidsbegrenzer kan worden inge-
steld;
— voor de regeling van de brandstoftoevoer naar de motor toegepaste
methode.1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 5
(1) PB nr. L 57 van 2. 3. 1992, blz. 27.
▼B
3. AANVRAAG TOT EEG-GOEDKEURING VAN EEN VOERTUIG-
TYPE
3.1. De aanvraag tot goedkeuring van een voertuigtype met betrekking tot
snelheidsbegrenzing dient te worden ingediend door de voertuigfabri-
kant of zijn erkende vertegenwoordiger.
3.2. Deze aanvraag dient vergezeld te gaan van de hieronder genoemde
stukken in drievoud, onder vermelding van de volgende bijzonderheden:
3.2.1. Een uitvoerige beschrijving van het voertuigtype en van de voor de
snelheidsbegrenzing relevante voertuigonderdelen, vergezeld van de
bijzonderheden en stukken als genoemd in bijlage II, aanhangsel 1.
3.2.2. Een representatief exemplaar van het voertuig van het type dat moet
worden gekeurd dient ter beschikking te worden gesteld aan de voor
de keuring verantwoordelijke technische dienst.
3.2.3. Een voertuig dat nog niet uit alle tot dat type behorende onderdelen
bestaat, kan voor de test worden aanvaard als naar genoegen van de
bevoegde instantie kan worden aangetoond dat de afwezigheid van
deze onderdelen niet van invloed isop de res ultaten van de verificaties
voor wat betreft de voorschriften van de onderhavige richtlijn.
3.3. De bevoegde instantie dient, voordat EEG-goedkeuring wordt verleend,
na te gaan of er toereikende regelingen bestaan om ervoor te zorgen dat
de overeenstemming van de produktie op effectieve wijze wordt gecon-
troleerd.
4. EEG-GOEDKEURING
4.1. Alseen voertuig dat overeenkoms tig onderhavige richtlijn ter keuring
ter beschikking wordt gesteld, voldoet aan de in punt 7 vermelde voor-
schriften, dient dat voertuigtype te worden goedgekeurd.
De Lid-Staten dienen met behulp van een met het model van bijlage II,
aanhangsel 2, van deze richtlijn overeenkomend formulier op de hoogte
te worden gesteld van goedkeuring of van uitbreiding of weigering van
goedkeuring van een voertuigtype overeenkomstig deze richtlijn.
4.2. Er dient aan elk goedgekeurd type een goedkeuringsnummer te worden
toegekend. Dezelfde Lid-Staat mag hetzelfde nummer niet aan een
ander voertuigtype toekennen.
5. AANVRAAG TOT EEG-GOEDKEURING VAN EEN SNELHEIDS-
BEGRENZER ALS TECHNISCHE EENHEID
5.1. De aanvraag tot EEG-goedkeuring van een snelheidsbegrenzer als tech-
nische eenheid dient te worden ingediend door de fabrikant van de
snelheidsbegrenzer of door zijn erkende vertegenwoordiger.
5.2. Voor elk type snelheidsbegrenzer moet de aanvraag vergezeld gaan van:5.2.1. documentatie in drievoud waarin de technische eigenschappen van de
snelheidsbegrenzer worden beschreven alsmede de montagemethodevoor een of meer voertuigtypes waarvoor de snelheidsbegrenzer is
bestemd;
5.2.2. vijf exemplaren van het type snelheidsbegrenzer; op de exemplaren
dient duidelijk en onuitwisbaar de handelsnaam van de aanvrager of
het merk en het type te worden vermeld;
5.2.3. een voertuig of een motor (in geval van testen met behulp van een
motorproefbank) waarop het goed te keuren type snelheidsbegrenzer is
gemonteerd, naar keuze van de aanvrager en in overleg met de voor de
uitvoering van de keuringstests verantwoordelijke technische dienst.
5.3. De bevoegde instantie dient, voordat goedkeuring wordt verleend, na te
gaan of er toereikende regelingen bestaan om ervoor te zorgen dat de
overeenstemming van de produktie van de snelheidsbegrenzer op effec-
tieve wijze wordt gecontroleerd.
6. GOEDKEURING
6.1. Als een snelheidsbegrenzer die overeenkomstig de onderhavige richtlijn
ter keuring ter beschikking is gesteld, voldoet aan de in punt 7
vermelde voorschriften, dient dat type snelheidsbegrenzer te worden
goedgekeurd.
6.2. Aan elk goedgekeurd type snelheidsbegrenzer dient een goedkeurings-
nummer te worden toegekend. De eerste twee cijfers (00 voor de
richtlijn in de oorspronkelijke vorm) hebben betrekking op de wijzi-1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 6
▼B
gingen als gevolg van de meest recente belangrijke technische ontwik-
kelingen van de richtlijn op het tijdstip van verlening van goedkeuring.
Dezelfde Lid-Staat mag niet hetzelfde nummer aan een ander type snel-
heidsbegrenzer toekennen.
6.3. De Lid-Staten dienen met behulp van een met het model van bijlage II,
aanhangsel 4, van deze richtlijn overeenkomend formulier op de hoogte
te worden gesteld van goedkeuring of van uitbreiding of weigering van
goedkeuring van een type snelheidsbegrenzer overeenkomstig deze
richtlijn.
6.4. Er dient op iedere snelheidsbegrenzer van het overeenkomstig deze
richtlijn goedgekeurde snelheidsbegrenzertype een internationaal keur-
merk te worden aangebracht op een duidelijk zichtbare en gemakkelijk
toegankelijke plaats, die op het goedkeuringsformulier is aangegeven:
6.4.1. een rechthoek met daarin de letter „e”, gevolgd door het nummer van
de Lid-Staat dat de snelheidsbegrenzer heeft goedgekeurd en
6.4.2. een goedkeuringsnummer, dat in het EEG-goedkeuringscertificaat is
vermeld (zie bijlage II, aanhangsel 4), bij het rechthoekige keurmerk.
6.5. Het keurmerk dient duidelijk leesbaar en onuitwisbaar te zijn.
6.6. In bijlage II, aanhangsel 5, van deze richtlijn wordt een voorbeeld van
de indeling van het keurmerk gegeven.
7. VOORSCHRIFTEN
7.1.Algemeen
7.1.1. De snelheidsbegrenzer moet zodanig ontworpen zijn dat deze bij
normaal gebruik voldoet aan de bepalingen van deze richtlijn, ondanks
de trillingen waaraan de begrenzer eventueel wordt blootgesteld. De
snelheidsbegrenzer dient zodanig ontworpen, gebouwd en gemonteerd
te zijn dat het voertuig waarin de snelheidsbegrenzer is aangebracht,
bij normaal gebruik voldoet aan de bepalingen van deze richtlijn.
7.1.2. De snelheidsbegrenzer van het voertuig moet met name zodanig zijn
ontworpen, gebouwd en gemonteerd dat het bestand is tegen corrosieve
en verouderingsinvloeden waaraan het kan worden blootgesteld, en
tegen knoeien.
7.1.2.1. De begrenzingsdrempel moet in ieder geval niet kunnen worden
verhoogd of tijdelijk of permanent worden verwijderd bij in gebruik
zijnde voertuigen. Deze beveiliging dient aan de technische dienst te
worden gedemonstreerd aan de hand van documentatie over de storings-
toestand waarin het systeem globaal wordt onderzocht.,
Uit de analyse moet blijken welke de gevolgen zijn van een verandering
van de invoer- en uitvoerparametersop de werking, welke de mogelijk-
heden zijn om deze wijzigingen te doen ontstaan door storingen of door
knoeien en hoe groot de kansisdat dit ges chiedt, waarbij rekening
wordt gehouden met de verschillende toestanden van het systeem. Het
analyseniveau is altijd afgestemd op de eerste storing.
7.1.2.2. De snelheidsbegrenzingsfunctie, de snelheidsbegrenzer en de voor het
functioneren noodzakelijke aansluitingen, behalve die welke essentieel
zijn voor het functioneren van het voertuig, dienen te kunnen worden
beschermd tegen niet toegestane bijstelling of onderbreking van de
energievoorziening met behulp van verzegelingen en/of door de nood-
zaak om speciale gereedschappen te gebruiken.
7.1.3. De snelheidsbegrenzingsfunctie en de snelheidsbegrenzer mogen het
remsyteem van het voertuig niet in werking stellen. Een permanente
rem (bij voorbeeld een wervelstroomrem) mag alleen in het systeem
worden opgenomen als deze in werking treedt nadat de snelheidsbe-
grenzingsfunctie of de snelheidsbegrenzer de brandstoftoevoer tot een
minimum heeft beperkt.
7.1.4. De snelheidsbegrenzingsfunctie of de snelheidsbegrenzer moet zodanig
ontworpen zijn dat, als het voertuig met de ingestelde snelheid rijdt, de
snelheid van het voertuig niet wordt beïnvloed door verdere indrukking
van het gaspedaal.
7.1.5. De snelheidsbegrenzingsfunctie of de snelheidsbegrenzer mag de
normale bediening van het gaspedaal bij het schakelen mogelijk maken.
7.1.6. Storingen of knoeien mogen geen toename van het motorvermogen
hebben boven dat wat in de stand van het gaspedaal van de bestuurder
wordt gevraagd.1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 7
▼B
7.1.7. De snelheidsbegrenzer dient te functioneren ongeacht welk gaspedaal
wordt gebruikt bij aanwezigheid van meer dan een van dergelijke
bedieningsorganen, die vanaf de zitplaats van de bestuurder kunnen
worden bediend.
7.1.8. De snelheidsbegrenzingsfunctie of de snelheidsbegrenzer dient naar
behoren te functioneren in een elektromagnetische omgeving zonder
onaanvaardbare elektromagnetische storingen, ongeacht de invloeden
in deze omgeving.
7.1.9. Alle voor het volledig functioneren van de snelheidsbegrenzer beno-
digde onderdelen dienen van energie te worden voorzien wanneer het
voertuig rijdt.
7.2.Speciale voorschriften
7.2.1. Voor de verschillende categorieën motorvoertuigen dient de snelheids-
grens V te worden ingesteld overeenkomstig Richtlijn 92/6/EEG.
7.2.2. Deze snelheidsbegrenzing mag worden gerealiseerd hetzij met behulp
van de uitrusting van motorvoertuigen met EEG-goedgekeurde snel-
heidsbegrenzers hetzij met soortgelijke systemen in het voertuig die
dezelfde snelheidsbegrenzingsfunctie vervullen.
7.2.3. De ingestelde snelheid dient te worden aangegeven op een duidelijk
zichtbare plaat in de bestuurdersruimte van ieder voertuig.
8. TEST
De snelheidsbegrenzingstests waaraan het voertuig of de snelheidsbe-
grenzer die voor EEG-goedkeuring ter beschikking is gesteld, wordt
onderworpen, alsmede de voorgeschreven begrenzingsprestaties, worden
beschreven in bijlage III van deze richtlijn.
Op verzoek van de fabrikant en met toestemming van de keuringsin-
stantie, mogen voertuigen waarvan de berekende onbeperkte
maximumsnelheid de voor die voertuigen vastgestelde ingestelde snel-
heid niet overschrijdt, worden vrijgesteld van de in bijlage III
genoemde test, mits aan de voorschriften van deze richtlijn wordt
voldaan.
9. WIJZIGING VAN HET TYPE VOERTUIG OF SNELHEIDSBE-
GRENZER EN UITBREIDING VAN EEG-GOEDKEURING
9.1. Iedere wijziging aan het voertuigtype of het type snelheidsbegrenzer
dient te worden medegedeeld aan de administratie van de instantie die
het voertuigtype heeft goedgekeurd. De instantie kan vervolgens:
9.1.1. van mening zijn dat de aangebrachte wijzigingen waarschijnlijk geen
merkbare nadelige gevolgen hebben en dat het voertuig of de snelheids-
begrenzer in ieder geval nog voldoet aan de voorschriften, of
9.1.2. een aanvullend testrapport van de voor de uitvoering van de test verant-
woordelijke dienst verlangen.
9.2. Bevestiging of weigering van goedkeuring, waarbij de wijziging nader
wordt aangegeven, dient volgensde in punt 4.1 aangegeven procedure
te worden medegedeeld aan de Lid-Staten.
9.3. De bevoegde instantie die uitbreiding van goedkeuring verleent, dient
aan elk mededelingenformulier voor een dergelijke uitbreiding een
serienummer toe te kennen.
10. CONFORMITEIT VAN DE PRODUKTIE
10.1. Ieder krachtens deze richtlijn goedgekeurd voertuig of iedere snelheids-
begrenzer dient zodanig te worden vervaardigd dat deze overeenkomt
met het goedgekeurde type en voldoet aan de in punt 7 genoemde voor-
schriften.
10.2. Ten einde vast te stellen dat aan de in punt 10.1 genoemde voor-
schriften wordt voldaan, dienen daartoe bestemde produktiecontroles te
worden uitgevoerd.
10.3. De houder van de goedkeuring dient met name:10.3.1. ervoor te zorgen dat er een effectieve kwaliteitscontrole van het voer-
tuig of de snelheidsbegrenzer bestaat;
10.3.2. toegang te hebben tot de testapparatuur die benodigd is voor de controle
van de overeenkomst met elk goedgekeurd type;1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 8
▼B
10.3.3. ervoor te zorgen dat de testresultaten worden vastgelegd en dat de
aangehechte stukken gedurende een in overleg met de overheidsin-
stantie vastgestelde periode beschikbaar blijven;
10.3.4. de resultaten van elk type test te analyseren, ten einde vast te stellen en
er zorg voor te dragen dat de eigenschappen van het voertuig of de
snelheidsbegrenzer constant zijn, binnen de grenzen van de toelaatbare
afwijkingen van het industriële produktieproces;
10.3.5. ervoor te zorgen dat elk type voertuig of snelheidsbegrenzer voldoende
wordt gecontroleerd en beproefd overeenkomstig de door de bevoegde
instantie goedgekeurde procedures;
10.3.6. ervoor te zorgen dat, indien een stel monsters of te testen onderdelen bij
de test niet aan de eisen blijkt te voldoen, er een nieuwe bemonstering
en beproeving plaatsvindt. Tevens dienen alle noodzakelijke maatre-
gelen te worden genomen om ervoor te zorgen dat de desbetreffende
produktie weer aan de eisen voldoet.
10.4. De bevoegde instantie die de goedkeuring heeft verleend, kan op ieder
tijdstip de in elke produktie-eenheid toegepaste conformiteitscontrole-
methode komen controleren.
10.4.1. Bij iedere inspectie dienen de test- en produktiegegevens aan de inspec-
teur te worden voorgelegd.
10.4.2. De inspecteur kan willekeurige monsters kiezen en deze laten testen in
het laboratorium van de fabrikant. Het minimumaantal monsters kan
worden vastgesteld op basis van de resultaten van de controles van de
fabrikant zelf.
10.4.3. Indien het kwaliteitsniveau onvoldoende is of het noodzakelijk lijkt de
waarde van de in punt 10.4.2 bedoelde tests te verifiëren, dient de
inspecteur een aantal monsters te selecteren dat wordt verzonden aan
de technische dienst die de goedkeuringstests heeft uitgevoerd.
10.4.4. De bevoegde instantie mag iedere in deze richtlijn voorgeschreven test
uitvoeren. Normaliter vinden de in opdracht van de bevoegde instantie
uit te voeren inspecties om de twee jaar plaats. Wanneer bij een van
deze inspecties de resultaten onbevredigend zijn, dient de bevoegde
instantie ervoor te zorgen dat alle noodzakelijke maatregelen worden
genomen om ervoor te zorgen dat de produktie zo spoedig mogelijk
weer aan de eisen voldoet.
11. SANCTIES INGEVAL VAN NIET-CONFORME PRODUKTIE
11.1. De overeenkomstig deze richtlijn voor een voertuigtype of type snel-
heidsbegrenzer verleende goedkeuring kan worden ingetrokken als niet
aan de in punt 7 vastgelegde voorschriften wordt voldaan.
11.2. Alseen Lid-Staat een EEG-goedkeuring die hij eerder heeft verleend,
intrekt, dient de Lid-Staat de andere Lid-Staten hiervan onverwijld in
kennis te stellen door middel van een kopie van het EEG-goedkeurings-
certificaat dat overeenkomt met het model alsopgenomen in bijlage II,
aanhangsel 2 of 4.1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 9
▼B
BIJLAGE II
Aanhangsel 1
1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 10
▼B
1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 11
▼B
1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 12
▼B
Aanhangsel 2
1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 13
▼B
1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 14
▼B
Aanhangsel 3
1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 15
▼B
Aanhangsel 4
1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 16
▼B
1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 17
▼B
AANHANGSEL 5
Voorbeeld van een EEG-keurmerk voor een technische eenheid
Het hierboven afgebeelde keurmerk voor een technische eenheid, dat op een
snelheidsbegrenzer wordt aangebracht, geeft aan dat de desbetreffende techni-
sche eenheid in Frankrijk (e2) is goedgekeurd overeenkomstig deze richtlijn
met als keuringsnummer 001241. De eerste twee cijfers geven aan dat de snel-
heidsbegrenzer goedgekeurd is overeenkomstig de oorspronkelijke vorm van
deze richtlijn.1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 18
▼B
BIJLAGE III
TEST EN PRESTATIES
1. BEPROEVING VAN DE SNELHEIDSBEGRENZER
Op verzoek van de aanvrager van de goedkeuring dienen overeen-
komstig punt 1.1, 1.2 of 1.3 hieronder tests te worden uitgevoerd.
1.1. Meting op een testbaan
1.1.1. Toestand van het voertuig
1.1.1.1. Een te keuren, voor het voertuigtype representatief voertuig of voor
het type snelheidsbegrenzer representatieve begrenzer dient ter
beschikking te worden gesteld aan de technische dienst.
1.1.1.2. De afstelling van de motor van het testvoertuig, met name de brand-
stoftoevoer (carburator of inspuitingssysteem) dient te voldoen aan de
door de fabrikant vastgestelde specificaties.
1.1.1.3. De banden dienen te zijn gemonteerd en opgepompt tot de druk als
aangegeven door de voertuigfabrikant.
1.1.1.4. De voertuigmassa dient de ledige massa te zijn overeenkomstig de
specificatie van de fabrikant.
1.1.2. Karakteristieken van de testbaan
1.1.2.1. Het testoppervlak dient zodanig te zijn dat met de gestabiliseerde
snelheid kan worden gereden en het dient vrij van oneffenheden te
zijn. Hellingen mogen niet meer dan 2 % bedragen en niet meer dan
met 1 % variëren, exclusief wielvluchteffecten.
1.1.2.2. Het testoppervlak mag niet onder water staan of bedekt zijn met
sneeuw of ijs.
1.1.3. Heersende weersomstandigheden
1.1.3.1. De gemiddelde windsnelheid gemeten op een hoogte van minstens 1
meter boven het wegdek dient minder dan 6 m/ste bedragen met
windstoten van maximaal 10 m/s.
1.1.4. Versnellingstestmethode
1.1.4.1. Het voertuig dat zich met een snelheid van 10 km/h onder de inge-
stelde snelheid voortbeweegt dient zoveel mogelijk versneld te
worden door volledige indrukking van het gaspedaal.
Het gaspedaal dient ten minste 30 s in deze stand te worden gehouden
nadat de snelheid van het voertuig zich heeft gestabiliseerd. De
momentane voertuigsnelheid dient gedurende de test te worden vast-
gelegd, zodat de curve van de snelheid als functie van de tijd kan
worden bepaald gedurende de inwerkingtreding van de snelheidsbe-
grenzingsfunctie of de snelheidsbegrenzer, al naar gelang van het
geval. De nauwkeurigheid van de snelheidsmeting dient ± 1 % te
bedragen. De tijdmeting dient een nauwkeurigheid te hebben van
minder dan 0,1 s.
1.1.4.2. Aanvaardbaarheidscriteria voor de versnellingstest
De test is naar behoren uitgevoerd als aan de volgende voorwaarden
wordt voldaan:
1.1.4.2.1. De door het voertuig bereikte gestabiliseerde snelheid Vstab dient
kleiner dan of gelijk te zijn aan de ingestelde snelheid Ving. Een tole-
rantie van Ving van 5 % of 5 km/h isechter aanvaardbaar, waarbij de
grootste waarde van toepassing is.
1.1.4.2.2. Overgangsresponsie (zie figuur 2 van het aanhangsel)
Nadat de gestabiliseerde snelheid voor het eerst is bereikt:
a) mag de maximumsnelheid de gestabiliseerde snelheid Vstab met
niet meer dan 5 % overschrijden;
b) mag de snelheidsverandering niet meer dan 0,5 m/s2bedragen,
gemeten over een periode van meer dan 0,1 s, en
c) dient de toestand van gestabiliseerde snelheid als bedoeld in
1.4.2.3 binnen 10 s nadat de gestabiliseerde snelheid Vstab voor
de eerste keer is bereikt, in te treden.1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 19
▼B
1.1.4.2.3. Gestabiliseerde snelheid (zie figuur 2 van het aanhangsel)
Wanneer de toestand van stabiele snelheid is bereikt:
a) mag de snelheid niet meer dan 4 % van de gestabiliseerde snelheid
Vstab of 2 km/h schommelen waarbij de grootste waarde van
toepassing is;
b) mag de snelheidsverandering niet meer dan 0,2 m/s2bedragen
gemeten over een periode van meer dan 0,1 s;
c) is de gestabiliseerde snelheid (Vstab) de gemiddelde snelheid bere-
kend gedurende een minimumperiode van 20 s, welke aanvangt
10 s nadat de gestabiliseerde snelheid is bereikt.
1.1.4.2.4. Voor elke overbrengingsverhouding waarbij de snelheidsgrens kan
worden overschreden, dient een versnellingstest te worden uitgevoerd
en de aanvaardbaarheidscriteria te worden geverifieerd.
1.1.5. Testmethode bij constante snelheid
1.1.5.1. Het voertuig dient met de maximumversnelling te worden versneld tot
de constante snelheid is bereikt, die vervolgens zonder enige verande-
ring over een afstand van minstens 400 m moet worden gehandhaafd.
De meting van de gemiddelde snelheid van het voertuig dient vervol-
gensover dezelfde afs tand te worden herhaald, maar nu in
tegengestelde richting en volgens dezelfde procedure.
De gestabiliseerde snelheid voor de gehele, in het voorgaande
beschreven test is het gemiddelde van de twee snelheden, gemeten
tijdens het heen en terug rijden over de testbaan. De gehele test,
inclusief de berekening van de gestabiliseerde snelheid, dient vijfmaal
te worden uitgevoerd. De snelheid dient met een nauwkeurigheid van
± 1 % te worden gemeten, terwijl de tijd met een nauwkeurigheid van
0,1 sdient te worden bepaald.
1.1.5.2. Aanvaardbaarheidscriteria voor de constante-snelheidstest
De tests worden geacht naar behoren te zijn uitgevoerd als aan de
volgende voorwaarden wordt voldaan:
1.1.5.2.1. Geen van de gestabiliseerde snelheden Vstab mag hoger liggen dan de
ingestelde snelheid Ving. Een tolerantie van 5 % van de waarde voor
Ving of 5 km/h is echter toegestaan, waarbij de grootste waarde van
toepassing is.
1.1.5.2.2. Het verschil tussen de uiterste gestabiliseerde snelheden die tijdens de
tests worden gemeten, mag niet meer dan 3 km/h bedragen.
1.1.5.2.3. Voor elke overbrengingsverhouding waarbij de snelheidsgrens theore-
tisch kan worden overschreden, dienen constante-snelheidstests te
worden uitgevoerd en de aanvaardbaarheidscriteria te worden geveri-
fieerd.
1.2. Rollenbanktests
1.2.1. Eigenschap van de rollenbank
De equivalente traagheid van de voertuigmassa dient te worden gere-
produceerd met een rollenbank met een nauwkeurigheid van ± 10 %.
De snelheid dient met een nauwkeurigheid van ± 1 % te worden
gemeten, terwijl de tijd tot op 0,1 snauwkeurig moet zijn.
1.2.2. Versnellingstestmethode
1.2.2.1. Het door de rem van de rollenbank geabsorbeerde vermogen gedu-
rende de test dient zodanig te worden ingesteld dat dit overeenkomt
met de rijweerstand van het voertuig bij de testsnelhe(i)d(en). Dit
vermogen kan worden berekend en dient met een nauwkeurigheid
van ± 10 % te worden ingesteld. Op verzoek van de aanvrager en in
overleg met de bevoegde instantie mag het geabsorbeerde vermogen
ook op 0,4 Pmax worden ingesteld (Pmax is het maximumvermogen
van de motor). Het voertuig dat zich voortbeweegt met een snelheid
van 10 km/h beneden de ingestelde snelheid, dient maximaal te
worden versneld door volledige indrukking van het gaspedaal. De
ingedrukte toestand van het gaspedaal dient minstens 20 s te worden
gecontinueerd nadat de voertuigsnelheid zich heeft gestabiliseerd. De
momentane voertuigsnelheid dient gedurende de test te worden vast-
gelegd, zodat de curve van de snelheid als functie van de tijd
gedurende de inwerkingtreding van de snelheidsbegrenzer kan worden
bepaald.1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 20
▼B
1.2.2.2. Aanvaardbaarheidscriteria voor de versnellingstest
De test is naar behoren uitgevoerd als aan de volgende voorwaarden
isvoldaan:
1.2.2.2.1. De door het voertuig bereikte gestabiliseerde snelheid Vstab dient
kleiner dan of gelijk te zijn aan de ingestelde snelheid Ving. Een tole-
rantie van 5 % van de waarde voor Ving of 5 km/h isechter
aanvaardbaar, waarbij de grootste waarde van toepassing is.
1.2.2.2.2. Overgangsresponsie (zie figuur 2 van het aanhangsel)
Nadat de gestabiliseerde snelheid de eerste keer is bereikt:
a) mag de maximumsnelheid de gestabiliseerde snelheid Vstab met
niet meer dan 5 % overschrijden;
b) mag de snelheidsverandering niet meer dan 0,5 m/s2bedragen,
gemeten over een periode van meer dan 0,1 s, en
c) dient de toestand van gestabiliseerde snelheid als bedoeld in punt
1.2.2.2.3 binnen 10 s nadat de gestabiliseerde snelheid Vstab voor
de eerste keer is bereikt, in te treden.
1.2.2.2.3. Gestabiliseerde snelheid (zie figuur 2 van het aanhangsel)
Wanneer de stabiele snelheid is bereikt:
a) mag de snelheid niet meer dan 4 % van de gestabiliseerde snelheid
Vstab of 2 km/h afwijken, waarbij de grootste waarde van toepas-
sing is;
b) mag de snelheidsverandering niet meer dan 0,2 m/s2bedragen,
gemeten over een periode van meer dan 0,1 s.
1.2.2.2.4. Voor elke overbrengingsverhouding waarbij de snelheidsgrens theore-
tisch kan worden overschreden, moeten versnellingstests worden
uitgevoerd en de aanvaardbaarheidscriteria worden geverifieerd.
1.2.3. Testmethode voor de constante-snelheidstest
1.2.3.1. Het voertuig dient op de rollenbank te worden geplaatst. Voor het
door de rollenbank geabsorbeerde vermogen dat geleidelijk wordt
gevarieerd van het maximumvermogen Pmax tot een waarde van
0,2 Pmax, dient aan de onderstaande aanvaardbaarheidscriteria te
worden voldaan. De snelheid van het voertuig dient over het gehele
hierboven gedefinieerde vermogensbereik te worden vastgelegd. De
maximumsnelheid van het voertuig dient voor dit bereik te worden
vastgesteld. De hierboven beschreven test en metingen dienen vijf-
maal te worden uitgevoerd.
1.2.3.2. Aanvaardbaarheidscriteria voor de constante-snelheids-
test
De tests worden geacht naar behoren te zijn uitgevoerd als aan de
volgende voorwaarden wordt voldaan:
1.2.3.2.1. Geen van de gestabiliseerde snelheden Vstab mogen de ingestelde
snelheid Ving overschrijden. Een tolerantie van 5 % van de waarde
voor Ving of 5 km/h is echter toegestaan, waarbij de grootste waarde
van toepassing is.
1.2.3.2.2. Het verschil tussen de uiterste waarde van de gestabiliseerde snelheid
gedurende de proef mag niet meer dan 3 km/h bedragen.
1.2.3.2.3. Voor elke overbrengingsverhouding waarbij de snelheidsgrens theore-
tisch kan worden overschreden, dienen constante-snelheidstests teworden uitgevoerd en de aanvaardbaarheidscriteria te worden geveri-
fieerd.
1.3. Test op de motorproefbank
Deze testprocedure kan alleen worden toegepast als de aanvrager naar
genoegen van de technische instantie kan aantonen dat deze methode
gelijkwaardig isaan die van meting op een tes tbaan.
2. DUURTEST
De snelheidsbegrenzer dient te worden onderworpen aan een duurtest
volgens de hieronder staande procedure. Deze test behoeft echter niet
te worden uitgevoerd alsde aanvrager kan aantonen dat de begrenzer
tegen verouderingsinvloeden bestand is.1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 21
▼B
2.1. De begrenzer wordt aan een cyclussequentie onderworpen op een
bank die het gedrag en de beweging van de begrenzer waaraan deze
op het voertuig wordt blootgesteld, simuleert.
2.2. Een functiecycluswordt met behulp van een door de fabrikant gele-
verd regelsysteem in stand gehouden. Hieronder wordt het diagram
van de cyclusafgebeeld.
t0—t1—t2—t3—t4—t5—t6—t7: de voor dit deel van de cyclus
benodigde tijd.
t1−t2= 2 seconden,
t3−t4= 1 seconde,
t5−t6= 2 seconden,
t7−t8= 1 seconde.
Hieronder worden vijf toestanden gedefinieerd. De te testen snelheids-
begrenzers(SB) van het voor keuring afgeleverde type dienen in de
volgens de onderstaande tabel aangegeven toestanden te worden
getest:
Eerste SB Tweede SB Derde SB Vierde SB
Toestand 1 x
Toestand 2 xToestand 3 x
Toestand 4 x
Toestand 5 x
2.2.1. Toestand 1: Test bij kamertemperatuur (293 K ± 2 K), aantal
cyclussen: 50 000.
2.2.2. Toestand 2: Tests bij hoge temperatuur.
2.2.2.1. Elektronische componenten
De componenten dienen in een klimaatkamer aan de cyclussequentie
te worden blootgesteld. Tijdens de gehele test bedraagt de tempera-
tuur 338 K ± 5 K. Aantal cyclussen: 12 500.
2.2.2.2. Mechanische onderdelen
De onderdelen dienen in een klimaatkamer te worden getest. Tijdens
de gehele test bedraagt de temperatuur 373 K ± 5 K. Aantal
cyclussen: 12 500.
2.2.3. Toestand 3: Test bij lage temperatuur
In de voor toestand 2 gebruikte klimaatkamer bedraagt de temperatuur
tijdens de gehele test nu 253 K ± 5 K. Aantal cyclussen: 12 500.
2.2.4. Toestand 4: Test in een zoute omgeving. Slechts voor onderdelen die
blootgesteld worden aan de heersende wegomstandigheden1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 22
▼B
De begrenzer dient in een kamer met een zout milieu aan de cyclus-
sequentie te worden onderworpen. De concentratie van het
natriumchloride bedraagt 5 % en de temperatuur in de klimaatkamer
bedraagt 308 K ± 2 K. Aantal cyclussen: 12 500.
2.2.5. Toestand 5: Trillingstest
2.2.5.1. De snelheidsbegrenzer wordt op dezelfde wijze gemonteerd als op het
voertuig.
2.2.5.2. De snelheidsbegrenzer dient in drie loodrecht op elkaar staande
vlakken te worden blootgesteld aan sinusoïdale trillingen; de logarith-
mische frequentieverandering dient 1 octaaf per minuut te bedragen.
2.2.5.2.1. Eerste test: frequentiegebied 10-24 Hz, amplitude ± 2 mm.
2.2.5.2.2. Tweede test: frequentiegebied 24-1 000 Hz voor op het chassis of in
de cabine gemonteerde technische eenheden. Ingangsparameter 2,5 g;
voor op de motor gemonteerde technische eenheden, ingangspara-
meter 5 g.
2.3. Aanvaardbaarheidscriteria van de duurtest
2.3.1. Aan het eind van de duurtest mogen de prestaties van de begrenzer
ten aanzien van de ingestelde snelheid zich niet gewijzigd hebben.
2.3.2. Alszich tijdenséén van de duurproeven een s toring in de begrenzer
voordoet, kan op verzoek van de fabrikant een tweede begrenzer
worden blootgesteld aan de desbetreffende duurproef.1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 23
▼B
Aanhangsel
1. ASYMPTOTISCHE CURVE
Figuur 1
In dit geval Ving = Vmax: er dient alleen aan de voorwaarde van de maximum-
snelheid te worden voldaan.
2. OSCILLERENDE CURVE
Figuur 2
Vmax is de maximumsnelheid die in de eerste halve periode van de responsie-
curve door het voertuig wordt bereikt.
Vstab is de gestabiliseerde voertuigsnelheid. Het is de gemiddelde snelheid bere-
kend gedurende een minimumperiode van 20 swelke aanvangt 10 snadat de
gestabiliseerde snelheid is bereikt.1992L0024 — NL — 17.02.2004 — 001.001 — 24