1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 1999/13/EG VAN DE RAAD
van 11 maart 1999
inzake de beperking van de emissie van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik
van organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in installaties
(PB L 85 van 29.3.1999, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het EuropeesParlement en de Raad
van 29 september 2003L 284 1 31.10.2003
►M2Richtlijn 2004/42/EG van het EuropeesParlement en de Raad van 21
april 2004L 143 87 30.4.2004
Gerectificeerd bij:
►C1Rectificatie PB L 188 van 21.7.1999, blz. 54 (1999/13/EG)
►C2Rectificatie PB L 165 van 21.6.2001, blz. 66 (1999/13/EG)
▼B
RICHTLIJN 1999/13/EG VAN DE RAAD
van 11 maart 1999
inzake de beperking van de emissie van vluchtige organische
stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen
bij bepaalde werkzaamheden en in installaties
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, enmet name op artikel 130 S, lid 1,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité (2),
Volgensde procedure van artikel 189 C van het Verdrag (3),
(1)Overwegende dat de actieprogramma'svoor het milieu van de
Gemeenschap, goedgekeurd door de Raad en de vertegenwoordi-gersvan de regeringen van de lids taten, in het kader van deRaad bijeen, in hun resoluties van 22 november 1973 (
4), 17
mei 1977 (5), 7 februari 1983 (6), 19 oktober 1987 (7)e n1
februari 1993 (8) op het belang van de preventie en de beperking
van luchtverontreiniging wijzen;
(2)Overwegende dat in het bijzonder in de resolutie van 19 oktober1987 wordt beklemtoond dat het communautair optreden zichonder meer dient te concentreren op de invoering van adequate
normen om bescherming van de volksgezondheid en het milieu
op een hoog niveau te waarborgen;
(3)Overwegende dat de Gemeenschap en haar lidstaten partij zijnbij het protocol bij het Verdrag van 1979 betreffende grensover-
schrijdende luchtverontreiniging over lange afstand, inzake de
beheersing van emissies van vluchtige organische stoffen methet oog op de beperking van de grensoverschrijdende stromenvan deze stoffen en van de daaruit gevormde secundaire fotoche-mische oxidanten, teneinde de gezondheid van de mens en het
milieu tegen schadelijke effecten te beschermen;
(4)Overwegende dat de verontreiniging door vluchtige organische
stoffen in één lidstaat vaak gevolgen heeft voor lucht en waterin andere lidstaten; dat overeenkomstig artikel 130 R eenoptreden door de Gemeenschap noodzakelijk is;
(5)Overwegende dat organische oplosmiddelen zodanige kenmerkenhebben dat bij het gebruik daarvan bij bepaalde activiteiten en inbepaalde installaties organische verbindingen in de lucht terechtkomen die schadelijk kunnen zijn voor de volksgezondheid en/of
kunnen bijdragen tot plaatselijke en grensoverschrijdende
vorming van fotochemische oxidanten in die grenslaag van detroposfeer die schade toebrengen aan natuurlijke hulpbronnendie van vitaal belang zijn voor het milieu en de economie enonder bepaalde omstandigheden bij blootstelling schadelijke
gevolgen kunnen hebben voor de gezondheid van de mens;
(6)Overwegende dat hoge ozonconcentratiesin de tropos feer de
laatste jaren zo vaak voorkomen, dat in brede kring bezorgdheidis ontstaan over de uitwerking op de volksgezondheid en hetmilieu;1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 2
(1) PB C 99 van 26.3.1997, blz. 32.
(2) PB C 287 van 22.9.1997, blz. 55.
(3) Adviesvan het EuropeesParlement van 14 januari 1998 (PB C 34 van
2.2.1998, blz. 75), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 16 juni
1998 (PB C 248 van 7.8.1998, blz. 1) en besluit van het Europees Parlement
van 21 oktober 1998 (PB C 341 van 9.11.1998, blz. 70).
(4) PB C 112 van 20.12.1973, blz. 1.
(5) PB C 139 van 13.6.1977, blz. 1.
(6) PB C 46 van 17.2.1983, blz. 1.
(7) PB C 328 van 7.12.1987, blz. 1.
(8) PB C 138 van 1.2.1993, blz. 1.
▼B
(7)Overwegende dat derhalve preventieve maatregelen moeten
worden genomen om de volksgezondheid en het milieu te
beschermen tegen de gevolgen van de bijzonder schadelijkeemissie ten gevolge van het gebruik van organische oplosmid-delen en om de burger het recht op een schoon en gezondmilieu te waarborgen;
(8)Overwegende dat de emissie van organische verbindingen bijvele activiteiten en installaties kan worden voorkomen ofverminderd omdat potentieel minder schadelijke vervangingspro-ducten beschikbaar zijn of de komende jaren beschikbaar zullenkomen; dat, wanneer adequate vervangingsproducten niet
beschikbaar zijn, andere technische maatregelen moeten worden
getroffen om de emissie in het milieu te verminderen, voorzoverdit economisch en technisch haalbaar is;
(9)Overwegende dat het gebruik van organische oplosmiddelen en
de emissie van organische verbindingen die de ernstigste
gevolgen voor de volksgezondheid hebben, moeten wordenteruggebracht voorzover dit technisch haalbaar is;
(10)Overwegende dat de installaties en processen die onder deze
richtlijn vallen ten minste moeten worden geregistreerd indien
daarvoor geen vergunning krachtensde communautaire of natio-nale wetgeving moet worden verleend;
(11)Overwegende dat bestaande installaties en activiteiten waarnodig moeten worden aangepast zodat zij binnen een afdoende
termijn aan de voor nieuwe installaties en activiteiten vastge-
stelde eisen voldoen; dat deze termijn moet passen binnen hettijdschema voor de naleving van Richtlijn 96/61/EG van deRaad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie enbestrijding van verontreiniging (
1);
(12)Overwegende dat de delen van bestaande installaties die belang-rijke wijzigingen ondergaan, voor de in belangrijke mategewijzigde apparatuur principieel aan de normen voor nieuweinstallaties moeten voldoen;
(13)Overwegende dat organische oplosmiddelen in veel verschillendesoorten installaties en activiteiten worden gebruikt, zodat, naastde algemene eisen, ook specifieke vereisten moeten worden vast-gesteld, alsmede drempelwaarden voor de omvang van deinstallaties of de activiteiten die aan de richtlijn moeten voldoen;
(14)Overwegende dat milieubescherming op een hoog niveau alleenmogelijk is indien binnen de Gemeenschap voor bepaalde instal-laties en activiteiten waarbij organische oplosmiddelen wordengebruikt, emissiebeperkingen voor organische verbindingen en
adequate bedrijfsomstandigheden — in overeenstemming met
het beginsel van de beste beschikbare technieken — wordenvastgesteld en verwezenlijkt;
(15)Overwegende dat de lidstaten in bepaalde gevallen de exploitant
van naleving van de emissiegrenswaarden kunnen vrijstellen,
omdat er andere mogelijkheden zijn om tot een gelijkwaardigeemissiebeperking te komen, bijvoorbeeld het gebruik vanproducten of technieken met weinig of geen oplosmiddelen;
(16)Overwegende dat afdoende rekening moet worden gehouden metemissiebeperkende maatregelen die vóór de inwerkingtredingvan deze richtlijn zijn genomen;
(17)Overwegende dat de doelstelling van deze richtlijn wellicht doel-
treffender kan worden verwezenlijkt met een andere aanpak voor
emissiebeperking dan de invoering van eenvormige emissie-grenswaarden; dat de lidstaten derhalve bestaande installatiesvan naleving van de emissiebeperkingen kunnen vrijstellenwanneer zij een nationaal programma uitvoeren dat binnen hettijdschema voor de uitvoering van de richtlijn leidt tot minimaal1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 3
(1) PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26.
▼B
dezelfde beperking van de emissie van organische verbindingen
bij deze activiteiten en installaties;
(18)Overwegende dat bestaande installaties die onder Richtlijn 96/
61/EG vallen en waarvoor een nationaal programma geldt, onder
geen beding kunnen worden vrijgesteld van de bepalingen vandie richtlijn met inbegrip van artikel 9, lid 4;
(19)Overwegende dat in vele gevallen kan worden toegestaan datzowel nieuwe als bestaande kleine en middelgrote installatiesaan enigszins minder strenge eisen voldoen om hun concurren-tievermogen op peil te houden;
(20)Overwegende dat voor chemisch reinigen een nuldrempel
passend is, onder voorbehoud van gespecificeerde vrijstellingen;
(21)Overwegende dat toezicht op de emissie vereist is, waarbij meet-
technieken moeten worden gebruikt voor de bepaling van demassaconcentratie of de hoeveelheid van de verontreinigendestoffen die in het milieu terecht komen;
(22)Overwegende dat de exploitant de emissie van organische oplos-middelen, met inbegrip van de diffuse emissie, en van
organische verbindingen dient te beperken; dat een oplosmidde-
lenboekhouding een belangrijk hulpmiddel isom te controlerenof dit gebeurt; dat weliswaar richtsnoeren kunnen wordengegeven, maar dat de ontwikkeling van de oplosmiddelenboek-houding niet zover gevorderd is, dat een communautaire
methodologie kan worden vastgesteld;
(23)Overwegende dat de lidstaten moeten bepalen welke procedure
moet worden gevolgd en welke maatregelen moeten wordengenomen wanneer de emissiebeperking wordt overschreden;
(24)Overwegende dat de Commissie en de lidstaten moeten samen-werken om te zorgen voor de uitwisseling van informatie overde uitvoering van deze richtlijn en over de vorderingen bij deontwikkeling van vervangingsproducten,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Doel en toepassingsgebied
Deze richtlijn heeft tot doel de directe en indirecte uitwerking van de
emissie van vluchtige organische stoffen in het milieu, voornamelijk de
lucht, en de mogelijke risico's voor de menselijke gezondheid te voor-komen of te verminderen door maatregelen vast te stellen enproceduresin te voeren voor de in bijlage I genoemde activiteiten,voorzover daarbij de in bijlage IIA vermelde drempelwaarden voor
het oplosmiddelenverbruik worden overschreden.
Artikel 2
Definities
Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:1. installatie: een vaste technische eenheid waar een of meer van de
onder artikel 1 vallende activiteiten plaatsvinden, en alle anderedaar rechtstreeks mee samenhangende activiteiten die technischverband houden met de op die locatie verrichte activiteiten en vaninvloed kunnen zijn op emissies;
2. bestaande installatie: een installatie in bedrijf of, overeenkomstig de
wetgeving die geldt vóór de datum ►
C2waarop deze richtlijn
wordt omgezet ◄, een installatie waarvoor een vergunning is
verleend of die geregistreerd is of waarvoor naar het oordeel vande bevoegde instantie een volledige aanvraag om een vergunning isingediend, mitsde ins tallatie uiterlijk een jaar na de datum►
C2waarop deze richtlijn wordt omgezet ◄, in gebruik wordt
genomen;1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 4
▼B
3. kleine installatie: een installatie met de laagste drempelwaarde van
de punten 1, 3, 4, 5, 8, 10, 13, 16, 17 of van bijlage IIA of, voorde andere activiteiten van bijlage IIA, die minder dan 10 ton oplos-
middel per jaar gebruikt;
4. belangrijke wijziging:
— voor een installatie die onder Richtlijn 96/61/EG valt: de in die
richtlijn vermelde definitie;
— voor een kleine installatie: een verandering van de nominale
capaciteit die leidt tot een toename van de emissies van vluch-
tige organische stoffen met meer dan 25 %. Iedere veranderingdie naar de mening van de bevoegde autoriteit aanzienlijke nega-tieve gevolgen voor de menselijke gezondheid of het milieu kanhebben istevenseen belangrijke verandering;
— voor alle andere installaties: een verandering van de nominale
capaciteit die leidt tot een toename van de emissies van vluch-tige organische stoffen met meer dan 10 %. Iedere veranderingdie naar de mening van de bevoegde autoriteit aanzienlijke nega-tieve gevolgen voor de menselijke gezondheid of het milieu kanhebben istevenseen belangrijke verandering;
5. bevoegde autoriteiten: de autoriteiten of organen die krachtensde
wettelijke bepalingen van de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de
uitvoering van de uit deze richtlijn voortvloeiende taken;
6. exploitant: de natuurlijke of rechtspersoon die de installatie exploi-
teert of beheert of, indien de nationale wetgeving daarin voorziet,die de economische zeggenschap over het technisch functionerenvan de installatie heeft;
7. vergunning: een schriftelijk besluit waarbij de bevoegde instantie
toestemming verleent voor de exploitatie van een gehele installatieof een gedeelte daarvan;
8. registratie: een in een wettelijke regeling vastgelegde procedure
waarbij de exploitant de bevoegde autoriteit op zijn minst in kennisstelt van het voornemen een binnen het toepassingsgebied van deze
richtlijn vallende installatie te exploiteren of activiteit uit te oefenen;
9. emissie: de uitstoot van vluchtige organische stoffen uit een instal-
latie in het milieu;
10. diffuse emissies: emissies, in een andere vorm dan van afgassen,
van vluchtige organische stoffen in lucht, bodem of water alsmede,tenzij andersvermeld in bijlage IIA, oplos middelen die zich in enigproduct bevinden. Hieronder zijn begrepen de niet opgevangenemissies die via ramen, deuren, ventilatiekanalen, ontluchtingenen soortgelijke openingen in het milieu terechtkomen;
11. afgassen: de uiteindelijke uitworp in de lucht van gassen met
vluchtige organische stoffen of andere verontreinigende stoffen uit
een afgaskanaal of uit nabehandelingsapparatuur in de lucht. Hetvolumetrisch debiet wordt uitgedrukt in m
3/uur bij normale omstan-
digheden;
12. totale emissie: de som van diffuse emissies en emissies van
afgassen;
13. emissiegrenswaarde: de massa van de vluchtige organische stoffen,
uitgedrukt als bepaalde specifieke parameters, concentratie, percen-tage en/of niveau van een emissie, berekend instandaardomstandigheden (n) die gedurende een of meer periodes
niet overschreden mogen worden;
14. stoffen: chemische elementen en hun verbindingen die in de natuur
voorkomen of door de industrie worden geproduceerd, in vaste ofvloeibare of gasvorm;
15. preparaat: een mengsel of oplossing, bestaande uit twee of meer
stoffen;
16. organische verbinding: een verbinding die ten minste het element
koolstof bevat en daarnaast een of meer van de volgendeelementen: waterstof, halogenen, zuurstof, zwavel, fosfor, siliciumen stikstof, met uitzondering van koolstofoxiden en anorganischecarbonaten en bicarbonaten;1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 5
▼B
17. vluchtige organische stof (VOS): een organische verbinding die bij
293,15 K een dampspanning van 0,01 kPa of meer of onder despecifieke gebruiksomstandigheden een vergelijkbare vluchtigheid
heeft. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt de fractie creo-
soot die deze dampspanning overschrijdt bij 293,15 K, beschouwdalseen VOS;
18. organisch oplosmiddel: een vluchtige organische verbinding die
alleen of in combinatie met andere stoffen en zonder een chemi-sche verandering te ondergaan wordt gebruikt om grondstoffen,producten of afvalmaterialen op te lossen of als schoonmaakmiddel
om verontreinigingen op te lossen, dan wel als verdunner, als
dispergeermiddel, om de viscositeit aan te passen, om de opper-vlaktespanning aan te passen, als weekmaker of alsconserveermiddel;
19. gehalogeneerd organisch oplosmiddel: een organisch oplosmiddel
dat ten minste één broom-, chloor-, fluor- of iodiumatoom permolecuul bevat;
20. coating: een preparaat, met inbegrip van alle voor een juist gebruik
benodigde organische oplosmiddelen of preparaten die organische
oplosmiddelen bevatten, dat wordt gebruikt om op een oppervlak
voor een decoratief, beschermend of ander functioneel effect tezorgen;
21. kleefstof: een preparaat, met inbegrip van alle voor een juist
gebruik benodigde organische oplosmiddelen of preparaten dieorganische oplosmiddelen bevatten, dat wordt gebruikt om afzon-derlijke delen van een product samen te kleven;
22. inkt: een preparaat, met inbegrip van alle voor een juist gebruik
benodigde organische oplosmiddelen of preparaten die organische
oplosmiddelen bevatten, dat bij een drukactiviteit wordt gebruikt
om een tekst of afbeeldingen op een oppervlak af te drukken;
23. lak: eieen doorzichtige coating;
24. verbruik: dde totale input van organische oplosmiddelen per kalen-
derjaar of een andere periode van twaalf maanden in een
installatie, verminderd met eventuele VOS die voor hergebruikworden teruggewonnen;
25. input: de hoeveelheid organische oplosmiddelen en de hoeveelheid
daarvan in preparaten die tijdenshet uitoefenen van een activiteitworden gebruikt, met inbegrip van de gerecycleerde oplosmid-delen, binnen en buiten de installatie, die telkens worden
meegerekend wanneer zij worden gebruikt om de activiteit uit te
oefenen;
26. hergebruik van organische oplosmiddelen: het gebruik van uit een
installatie teruggewonnen organische oplosmiddelen voor elk tech-nisch of commercieel doel, met inbegrip van het gebruik alsbrandstof maar met uitzondering van de definitieve verwijderingvan deze teruggewonnen organische oplosmiddelen als afval;
27. massastroom: de hoeveelheid vrijgekomen VOS in eenheden of
massa/uur;
28. nominale capaciteit: dde massa van de organische oplosmiddelen
die een installatie gemiddeld over één dag maximaal als input
gebruikt, als de installatie onder normale bedrijfsomstandigheden
bij de ontwerpoutput functioneert;
29. normaal bedrijf: alle perioden waarin een installatie of een activi-
teit in bedrijf is, met uitzondering van het opstarten en stilleggenen het onderhoud van apparatuur;
30. gesloten systeem: een systeem dat zodanig functioneert dat de uit
de activiteit vrijkomende VOS beheerst worden afgevangen enuitgestoten, hetzij via een afgaskanaal of via nabehandelingsappa-ratuur, en derhalve niet volledig diffuuszijn;
31. normale omstandigheden: een temperatuur van 273,15 Kelvin en
een druk van 101,3 kPa;1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 6
▼B
32. gemiddelde over 24 uur: het rekenkundig gemiddelde van alle
valide waarden die gedurende een periode van 24 uur bij normaleexploitatie zijn geregistreerd;
33. opstarten en stilleggen: activiteiten de worden uitgevoerd wanneer
een activiteit, een deel van de installatie of een reservoir in ofbuiten bedrijf wordt gesteld of in of uit de onbelaste toestand wordtgebracht. Regelmatig oscillerende activiteitenfasen worden niet als
opstarten of stilleggen beschouwd.
Artikel 3
Verplichtingen voor nieuwe installaties
De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat:1. alle nieuwe installaties voldoen aan de eisen van de artikelen 5, 8 en
9 van deze richtlijn;
2. alle nieuwe installaties die niet onder Richtlijn 96/61/EG vallen,
worden geregistreerd of aan een vergunningsprocedure wordenonderworpen voordat zij in bedrijf worden genomen.
Artikel 4
Verplichtingen voor bestaande installaties
Onverminderd Richtlijn 96/61/EG treffen de lidstaten de nodige maat-
regelen om ervoor te zorgen dat:
1. bestaande installaties uiterlijk op 31 oktober 2007 aan de eisen van
de artikelen 5, 8 en 9 voldoen;
2. voor alle bestaande installaties uiterlijk op 31 oktober 2007 regi-
stratie heeft plaatsgevonden of een vergunning is verleend;
3. installaties waarvoor de verlening van de vergunning of de regi-
stratie moet plaatsvinden met gebruikmaking van hetreductieprogramma van bijlage IIB, dit uiterlijk op 31 oktober 2005aan de bevoegde autoriteiten melden;
4. indien een installatie
— een belangrijke wijziging ondergaat, of
— na een belangrijke wijziging voor het eerst onder de richtlijn
valt,
het deel van de installatie dat de belangrijke wijziging ondergaat zal
worden behandeld als nieuwe installatie dan wel als een bestaandeinstallatie mits de totale emissies van de gehele installatie niet hoger
zijn dan wanneer het deel dat belangrijke wijzigingen heeft onder-
gaan alsnieuwe ins tallatie wasbehandeld.
Artikel 5
Vereisten
1. De lidstaten treffen de nodige maatregelen, hetzij door vermel-
ding in de voorwaarden van de vergunning, hetzij door algemeenbindende voorschriften om ervoor te zorgen dat aan de leden 2 tot enmet 12 wordt voldaan.
2. Alle installaties moeten voldoen aan:
a) of de in bijlage IIA bepaalde emissiegrenswaarden voor afgassen en
diffuse-emissiegrenswaarden of aan de totale emissiegrenswaarden
en overige voorschriften;
of
b) aan de eisen van het in bijlage IIB beschreven reductieprogramma.
3. a) Voor diffuse emissies passen de lidstaten diffusé-emissiegrens-
waarden op installaties toe als emissiegrenswaarde. Maar indienten genoegen van de bevoegde autoriteit wordt aangetoond datdeze waarde technisch en economisch niet haalbaar is voor eenafzonderlijke installatie, kan de bevoegde autoriteit voor eendergelijke installatie een uitzondering maken, op voorwaarde dat1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 7
▼B
er geen aanmerkelijke gevaren voor de menselijke gezondheid of
het milieu zijn te verwachten. Voor elke uitzondering moet deexploitant ten genoegen van de bevoegde autoriteit aantonen dat
er gebruik wordt gemaakt van de beste beschikbare techniek.
b) Voor activiteiten die niet in een gesloten systeem kunnen worden
uitgeoefend, kan worden afgeweken van de emissiegrenswaarden
van bijlage IIA, indien deze mogelijkheid uitdrukkelijk in dezebijlage wordt genoemd. In dat geval dient het reductieprogrammavan bijlage IIB te worden gevolgd, tenzij ten genoegen van debevoegde autoriteit wordt aangetoond dat deze optie technischen economisch niet haalbaar is. In dat geval moet de exploitant
ten genoegen van de bevoegde autoriteit aantonen dat er gebruik
wordt gemaakt van de beste beschikbare techniek.
De lidstaten brengen over de uitzonderingen betreffende de voorgaande
punten a) en b), verslag uit aan de Commissie overeenkomstig artikel11.
4. Voor installaties die het reductieprogramma niet volgen, moet
iedere emissieverminderende apparatuur die na ►
C2de datum van
omzetting van deze richtlijn ◄isaangebracht, aan de vereis ten van
bijlage IIA voldoen.
5. Installaties waar twee of meer activiteiten worden verricht die elk
de drempelwaarden van bijlage IIA overschrijden, moeten
a) ten aanzien van de in de leden 6, 7 en 8 gespecificeerde stoffen
voor elke activiteit afzonderlijk voldoen aan de in die leden
vermelde eisen;
b) ten aanzien van alle andere stoffen:
i) hetzij voor elke activiteit afzonderlijk voldoen aan de in lid 2
vermelde eisen,
ii) hetzij totale emissies hebben die niet hoger zijn dan bij toepas-
sing van punt i) het geval zou zijn geweest.
6. Stoffen of preparaten waaraan een of meer van de risicozinnen
R45, R46, R49, R60 en R61 isof zijn toegekend of die van dezezinnen moeten zijn voorzien wegenshun gehalte aan VOS die krach-tensRichtlijn 67/548/EEG van de Raad (
1) alskankerverwekkend,
mutageen of giftig voor de voortplanting zijn ingedeeld, moeten voor-
zover mogelijk en rekening houdend met de in artikel 7, lid 1,
genoemde richtsnoeren binnen zo kort mogelijke tijd door minder scha-delijke stoffen of preparaten worden vervangen.
7. Voor de uitstoot van de in lid 6 vermelde VOS, waarbij de massa-
stroom van de stoffen waarvoor de in lid 6 vermelde etikettering
verplicht is, in totaal 10 g/uur of meer bedraagt, moet een emissie-
grenswaarde van 2 mg/nm
3in acht worden genomen. De
emissiegrenswaarde geldt voor de totale massa van de betrokkenstoffen.
8. Voor de uitstoot van gehalogeneerde VOS waaraan de risicozin
R40 is toegekend, waarbij de massastroom van de stoffen waarvoor de
vermelding van R40 verplicht is, in totaal 100 g/uur of meer bedraagt,moet een emissiegrenswaarde van 20 mg/nm
3in acht worden genomen.
De emissiegrenswaarde geldt voor de totale massa van de betrokkenstoffen.
De in lid 6 en de eerste alinea genoemde uitstoot van VOS moet
worden beperkt als ware het emissies van een installatie in een geslotensysteem, voorzover dit technisch en economisch haalbaar is, om devolksgezondheid en het milieu te beschermen.
9. Bij uitstoot van VOS waaraan na de inwerkingtreding van deze
richtlijn een van de in de leden 6 en 8 genoemde risicozinnen wordttoegekend of die van deze zinnen moeten zijn voorzien, moeten de in1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 8
(1) PB 196 van 16.8.1967, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/
98/EG van de Commissie (PB L 355 van 30.12.1998, blz. 1).
▼B
lid 7, respectievelijk lid 8, genoemde emissiegrenswaarden zo snel
mogelijk in acht worden genomen.
10. Alle passende voorzorgsmaatregelen worden getroffen om de
emissies bij het starten en stilleggen van de installatie tot een minimumte beperken.
11. Bestaande installaties die werken met nabehandelingsapparatuur
en voldoen aan de emissiegrenswaarden van
— 50 mg C/nm
3bij verbranding,
— 150 mg C/nm3bij iedere andere nabehandelingsapparatuur,
zijn vrijgesteld van de emissiegrenswaarden voor afgassen in de tabel
van bijlage IIA, voor een periode van twaalf jaar na de in artikel 15bedoelde datum, mits de totale emissies van de gehele installatie nietgroter zijn dan het geval zou zijn geweest indien aan alle eisen van detabel wasvoldaan.
12. Noch het reductieprogramma, noch de toepassing van lid 11 of
artikel 6, ontslaat installaties die stoffen als bedoeld in de leden 6, 7en 8 uitwerpen van de plicht aan de eisen van die leden te voldoen.
13. Wanneer een risicobeoordeling overeenkomstig Verordening
(EEG) nr. 793/93 van de Raad (
1) en Verordening (EG) nr. 1488/94
van de Commissie (2) of Richtlijn 67/548/EEG en Richtlijn 93/67/EEG
van de Commisie (3) plaatsvindt voor één van de stoffen waarvoor op
de etikettering R40, R60 of R61 moet worden vermeld en die krachtensdeze richtlijn worden gereguleerd, beziet de Commissie de conclusies
van de risicobeoordeling en neemt zij in voorkomend geval de nodige
maatregelen.
Artikel 6
Nationale plannen
1. Onverminderd Richtlijn 96/61/EG kunnen de lidstaten nationale
plannen opstellen en uitvoeren om de emissie van de onder artikel 1vallende activiteiten en industriële installaties, met uitzondering vande activiteiten 4 en 11 van bijlage IIA, te beperken. Geen enkele vande andere activiteiten kan door middel van een nationaal plan van hettoepassingsgebied van de richtlijn worden uitgesloten. Die plannen
moeten ertoe leiden dat de jaarlijkse emissie van VOS door onder
deze richtlijn vallende bestaande installaties ten minste evenveel enbinnen dezelfde tijd daalt als wanneer de emissiegrenswaarden krach-tensartikel 5, leden 2 en 3, en bijlage II tijdensde looptijd van hetnationale plan zouden zijn toegepast. Het zo nodig bijgewerkte natio-
nale plan wordt om de drie jaar opnieuw voorgelegd aan de
Commissie.
Een lidstaat die aldus handelt kan bestaande installaties vrijstellen van
de toepassing van de in artikel 5, leden 2 en 3, en bijlage II vastge-stelde emissiegrenswaarden. Een bestaande installatie kan in geen
geval op grond van een nationaal plan van de bepalingen van Richtlijn
96/61/EG vrijgesteld worden.
2. Het plan bevat een lijst van de maatregelen die zijn of moeten
worden genomen om ervoor te zorgen dat het in lid 1 vermelde doelwordt bereikt, met inbegrip van een gedetailleerde beschrijving van de
voorgestelde regeling voor toezicht op het plan. Ook worden er
bindende tussentijdse reductiedoelstellingen in opgenomen, waaraan devorderingen kunnen worden gemeten. Het plan dient verenigbaar te zijnmet de desbetreffende bestaande communautaire wetgeving, met inbe-grip van de bepalingen terzake van deze richtlijn, en dient het volgende
te omvatten:
— een omschrijving van de activiteit(en) waarop het plan van toepas-
sing is;1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 9
(1) PB L 84 van 5.4.1993, blz. 1.
(2) PB L 161 van 29.6.1994, blz. 3.
(3) PB L 227 van 8.9.1993, blz. 9.
▼B
— de door die activiteiten te verwezenlijken emissiereductie die over-
eenstemt met de reductie die zou zijn bereikt door toepassing vande in lid 1 bedoelde emissiegrenswaarden;
— het aantal onder het plan vallende installaties, de totale omvang van
hun emissies en de totale omvang van de emissies van elk van deactiviteiten.
Het plan dient tevenseen volledige bes chrijving te bevatten van het
gamma aan instrumenten waarmee aan de eisen van het plan zal
worden voldaan, alsmede de nodige bewijzen dat deze instrumenten
afdwingbaar zijn, en nadere gegevensbetreffende de middelen aan dehand waarvan de naleving van het plan zal worden aangetoond.
3. De lidstaat dient het plan in bij de Commissie. Het plan moet
vergezeld gaan van documentatie aan de hand waarvan kan worden
gecontroleerd of het in lid 1 vermelde doel zal worden bereikt, waar-
onder eventueel speciaal door de Commissie gevraagde documentatie.Bestaande installaties die aanzienlijke wijzigingen ondergaan, blijvenbinnen het toepassingsgebied van het nationale plan, op voorwaardedat de betrokken installaties ook al onder dit plan zouden vallen
voordat zij die aanzienlijke wijzigingen hadden ondergaan.
4. De lidstaat wijst een nationale autoriteit aan voor het verzamelen
en beoordelen van de krachtenslid 3 vereis te informatie en voor deuitvoering van het nationale plan.
5. a) De Commissie stelt het comité van artikel 13 uiterlijk één jaar na
de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn in kennisvande criteria voor de beoordeling van de nationale plannen.
b) Indien de Commissie na beoordeling van het plan, van het
opnieuw ingediende plan of de krachtensartikel 11 van dezerichtlijn door de lidstaat ingediende verslagen, er niet van over-tuigd isdat de doels tellingen van het plan binnen devoorgeschreven termijn zullen worden verwezenlijkt, stelt zij delidstaat en het in artikel 13 bedoelde comité in kennis van haar
mening en de redenen daarvoor. Zij doet zulksbinnen zes
maanden na de ontvangst van het plan of het verslag. Vervolgensstelt de lidstaat de Commissie en het comité binnen drie maandenin kennisvan de corrigerende maatregelen die hij zal treffen omervoor te zorgen dat de doelstellingen worden verwezenlijkt.
6. Indien de Commissie binnen zes maanden na de kennisgeving van
de corrigerende maatregelen besluit dat die maatregelen onvoldoendezijn om te verzekeren dat de doelstelling van het plan binnen devermelde termijn wordt verwezenlijkt, isde lids taat gehouden voorbestaande installaties binnen de daarvoor in deze richtlijn vermelde
termijn, aan artikel 5, leden 2 en 3, en bijlage II te voldoen. De
Commissie brengt het in artikel 13 bedoelde comité op de hoogte vanhaar besluit.
Artikel 7
Vervanging
1. De Commissie draagt er zorg voor dat er een uitwisseling van
informatie tussen de lidstaten en de betrokken activiteiten plaatsvindtover het gebruik van organische stoffen en mogelijke vervangingspro-ducten daarvoor. Daarbij wordt aandacht besteed aan:
— de geschiktheid voor het gebruik,
— de potentiële effecten voor de menselijke gezondheid in het alge-
meen en beroepsmatige blootstelling in het bijzonder,
— de potentiële effecten voor het milieu, en— de economische gevolgen, met name de kosten en baten van de
beschikbare mogelijkheden,
met het oog op richtsnoeren voor het gebruik van stoffen en technieken
die de minste potentiële effecten op lucht, water, bodem, ecosystemenen de menselijke gezondheid hebben. Na de informatie-uitwisselingpubliceert de Commissie richtsnoeren voor elke activiteit.1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 10
▼B
2. De lidstaten dragen er zorg voor dat bij de verlening van een
vergunning en bij het formuleren van algemeen bindende voorschriftenrekening wordt gehouden met de in lid 1 genoemde richtsnoeren.
Artikel 8
Toezicht
1. De lidstaten voeren een verplichting in voor de exploitant van een
onder deze richtlijn vallende installatie de bevoegde autoriteit eenmaal
per jaar of op verzoek de gegevenste vers trekken die deze nodig heeft
om na te gaan of aan de richtlijn wordt voldaan.
2. De lidstaten zien erop toe dat rookkanalen waarop nabehande-
lingsapparatuur is aangesloten en die aan de uitlaatzijde gemiddeld intotaal meer dan 10 kg organische koolstof per uur uitwerpen, doorlo-pend op naleving van de emissiegrenswaarden worden gecontroleerd.
3. In andere gevallen dragen de lidstaten er zorg voor dat continue
of periodieke metingen worden uitgevoerd. Bij periodieke metingen
worden gedurende elke meetcampagne ten minste drie meetresultaten
geregistreerd.
4. Metingen zijn niet vereist indien nabehandelingsapparatuur aan
het einde van de pijp niet noodzakelijk isom te voldoen aan deze richt-lijn.
5. De Commissie organiseert binnen drie jaar na de datum van
omzetting van deze richtlijn een uitwisseling van informatie over hetgebruik van oplosmiddelenboekhoudingen in de lidstaten op basis van
de gegevensover de uitvoering van de richtlijn.
Artikel 9
Naleving van emissiegrenswaarden
1. Ten genoegen van de bevoegde autoriteit dient te worden aange-
toond dat isvoldaan aan
— emissiegrenswaarden voor afgassen, de diffuse- en totale emissie-
grenswaarden,
— de eisen van het reductieprogramma krachtens bijlage IIB,— artikel 5, lid 3.
Bijlage III bevat richtsnoeren voor een oplosmiddelenboekhouding,
waarmee kan worden aangetoond dat deze parametersin acht wordengenomen.
Gasvolumes mogen worden toegevoegd om de afgassen af te koelen of
te verdunnen indien dit technisch gerechtvaardigd is maar worden nietmeegeteld bij het vaststellen van de massaconcentratie van de veront-reinigende stof in het afgas.
2. Na een belangrijke wijziging wordt opnieuw nagegaan of de
voorschriften worden nageleefd.
3. Bij doorlopende metingen wordt geacht aan de emissiegrens-
waarden voldaan te zijn indien:
a) geen van de gemiddelden onder normale omstandigheden gedurende
24 uur normaal bedrijf hoger is dan de emissiegrenswaarden, en
b) geen van de uurgemiddelden onder normale omstandigheden hoger
is dan 1,5 maal de emissiegrenswaarden.
4. Bij periodieke metingen wordt geacht aan de emissiegrens-
waarden voldaan te zijn indien in één toezichtcampagne:
a) het gemiddelde van alle metingen onder normale omstandigheden
niet hoger is dan de emissiegrenswaarden, en
b) geen van de uurgemiddelden onder normale omstandigheden hoger
is dan 1,5 maal de emissiegrenswaarden.
5. De naleving van artikel 5, leden 7 en 8, wordt gecontroleerd op
basis van de som van de massaconcentraties van de verschillende1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 11
▼B
betrokken vluchtige organische stoffen. In alle andere gevallen vindt de
controle op de naleving plaats op basis van de totale massa organischekoolstof die wordt uitgestoten, tenzij in bijlage IIA anders is bepaald.
Artikel 10
Niet-naleving
De lidstaten treffen passende maatregelen om ervoor te zorgen dat,
wanneer wordt vastgesteld dat niet aan de eisen van deze richtlijn isvoldaan:
a) de exploitant de bevoegde autoriteit op de hoogte stelt en maatre-
gelen neemt om ervoor te zorgen dat op een zo kort mogelijketermijn weer aan de eisen wordt voldaan;
b) indien de niet-naleving een direct gevaar voor de menselijke
gezondheid oplevert en zolang niet gewaarborgd kan worden datovereenkomstig punt a) weer aan de eisen wordt voldaan, verdereuitoefening van de activiteit opgeschort wordt.
Artikel 11
Informatiesystemen en verslaggeving
1. Elke drie jaar verstrekken de lidstaten de Commissie informatie
over de uitvoering van deze richtlijn in de vorm van een verslag. Het
verslag wordt opgesteld aan de hand van een vragenlijst of een schema,uitgewerkt door de Commissie volgens de procedure van artikel 6 vanRichtlijn 91/692/EEG van de Raad (
1). De vragenlijst of het schema
wordt zesmaanden vóór de aanvang van de vers lagperiode aan delidstaten toegezonden. Het verslag wordt aan de Commissie voorgelegd
binnen negen maanden na de periode van drie jaar waarop het betrek-
king heeft. Behoudensde in artikel 3, leden 2 en 3, van Richtlijn 90/313/EEG van de Raad (
2) vastgestelde beperkingen publiceren de
lidstaten deze verslagen op het tijdstip waarop zij bij de Commissieworden ingediend. Het eerste verslag bestrijkt de eerste drie jaren na
de in artikel 15 bedoelde datum.
2. De krachtenslid 1 vers trekte informatie omvat met name
voldoende representatieve gegevens om aan te tonen dat voldaan isaan de voorschriften van artikel 5 en in voorkomend geval aan de voor-schriften van artikel 6.
3. De Commissie stelt een verslag op over de tenuitvoerlegging van
deze richtlijn, op basis van de door de lidstaten verstrekte gegevens, en
doet dit uiterlijk vijf jaar nadat de eerste verslagen door de lidstaten
zijn voorgelegd. De Commissie legt dit verslag voor aan het EuropeesParlement en aan de Raad, zo nodig vergezeld van voorstellen.
Artikel 12
Openbaarheid van informatie
1. Onverminderd Richtlijn 90/313/EEG treffen de lidstaten de
nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat ten minste aanvragen omvergunningen voor nieuwe installaties of voor belangrijke wijzigingen
aan die installaties die krachtens Richtlijn 96/61/EG een vergunning
moeten hebben, gedurende een passende periode voor het publiektoegankelijk zijn, zodat het publiek daarover opmerkingen kan maken,voordat de bevoegde autoriteit een beslissing neemt. OnverminderdRichtlijn 96/61/EG houdt dit niet in dat de informatie voor het publiekmoet worden bewerkt.
De beslissing van de bevoegde autoriteit, met ten minste een afschrift
van de vergunning, en eventuele latere bijwerkingen moeten eveneensvoor het publiek toegankelijk zijn.1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 12
(1) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 48.
(2) PB L 158 van 23.6.1990, blz. 56.
▼B
De algemeen bindende voorschriften voor installaties en de lijst van
geregistreerde en toegestane activiteiten worden voor het publiektoegankelijk gesteld.
2. De resultaten van het volgens de vergunnings- of registratievoor-
waarden van de artikelen 8 en 9 verplichte emissietoezicht, die in hetbezit zijn van de bevoegde autoriteit moeten voor het publiek toegan-kelijk zijn.
3. De leden 1 en 2 gelden met inachtneming van de beperkingen ten
aanzien van de redenen op grond waarvan de overheid kan weigereninformatie te verstrekken, waaronder de vertrouwelijkheid van bedrijfs-
en handelsgegevens, die in artikel 3, leden 2 en 3, van Richtlijn 90/313/
EEG zijn vastgesteld.
Artikel 13
1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité.2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7
van Besluit 1999/468/EG (
1) van toepassing, met inachtneming van het
bepaalde in artikel 8 van dat besluit.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 14
Sancties
De lidstaten bepalen welke sancties gelden voor overtredingen van de
nationale bepalingen die krachtens deze richtlijn worden vastgesteld en
nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat die sancties
worden getroffen. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend,evenredig en ontmoedigend zijn. De lidstaten stellen de Commissieuiterlijk op de in artikel 15 vermelde datum in kennisvan die bepa-lingen en delen eventuele latere wijzigingen zo spoedig mogelijk mee.
Artikel 15
Omzetting
1. De lidstaten treffen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
maatregelen om ►
C1uiterlijk op 1 april 2001 ◄aan deze richtlijn
te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van
intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied
vaststellen.
Artikel 16
Inwerkingtreding
Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in
hetPublicatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Artikel 17
Bestemming
Deze richtlijn isgericht tot de lids taten.1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 13
(1) Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de
voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende
uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23).▼M1
▼B
▼B
BIJLAGE I
TOEPASSINGSGEBIED
Deze bijlage bevat de in artikel 1 bedoelde categorieën industriële activiteiten.
Bij overschrijding van de in bijlage IIA genoemde productiedrempels vallen de
in deze bijlage genoemde activiteiten binnen het toepassingsgebied van de richt-
lijn. In elk geval omvatten de activiteiten de reiniging van de procesapparatuur,
maar niet de reiniging van de werkstukken, tenzij andersluidende vermeldingen
zijn opgenomen.
Aanbrengen van lijmlagen
— Activiteiten waarbij een kleefstof op een oppervlak wordt aangebracht, met
uitzondering van het aanbrengen van lijmlagen en lamineren samenhangend
met drukprocessen.
Coatingwerkzaamheden
— Alle activiteiten waarbij een of meer ononderbroken lagen van een coating
worden aangebracht op:
— de volgende voertuigen:
— nieuwe auto'sdie in Richtlijn 70/156/EEG (1) worden gedefinieerd als
voertuigen van categorie M1 en, voorzover de coating plaatsvindt in
dezelfde installatie als voertuigen van M1, van categorie N1;
— vrachtwagencabines, gedefinieerd als de behuizing voor de chauffeur
en de daarmee geïntegreerde behuizing voor de technische apparatuur
van voertuigen die in Richtlijn 70/156/EEG alsvoertuigen van de
categorieën N2 en N3 worden gedefinieerd;
— bestelwagens en vrachtwagens, in Richtlijn 70/156/EEG gedefinieerd
alsvoertuigen van de categorieën N1, N2 en N3, met uitzondering
van vrachtwagencabines;
— bussen, in Richtlijn 70/156/EEG gedefinieerd als voertuigen van de
categorieën M2 en M3;
— aanhangwagens, gedefinieerd in de categorieën O1, O2, O3 en O4 in
Richtlijn 70/156/EEG;
— metalen en kunststofoppervlakken, met inbegrip van oppervlakken van
vliegtuigen, schepen, treinen enz.;
— houten oppervlakken;
— textiel, stoffen, film en papieroppervlakken;— leder.Hieronder valt niet de coating van substraten met metalen met behulp van
elektroforese en chemische spuittechnieken. Als de coatingactiviteit ook een
stap omvat waarbij hetzelfde artikel wordt bedrukt, ongeacht de daarbij
gebruikte techniek, wordt deze stap als onderdeel van de coatingactiviteit
beschouwd. Drukactiviteiten die als afzonderlijke activiteiten plaatsvinden,
vallen echter niet binnen deze categorie, maar kunnen onder deze richtlijn
vallen indien de drukactiviteit binnen het toepassingsgebied daarvan valt.
Bandlakken
— Elke activiteit waarbij band van staal, roestvrij staal, bekleed staal, koperle-
geringen of aluminiumband in een continu procédé wordt bekleed met een
filmvormende of laminaatcoating.
Chemisch reinigen
— Alle industriële of commerciële activiteiten waarbij VOS worden gebruikt in
een installatie voor het schoonmaken van kleren, meubelstoffen en soortge-
lijke consumptiegoederen, met uitzondering van het handmatig verwijderen
van vlekken in de textiel- en de kledingindustrie.
Fabricage van schoeisel
— Elke activiteit met betrekking tot de fabricage van volledig schoeisel of
delen daarvan.1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 14
(1) PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/27/EG
(PB L 233 van 25.8.1997, blz. 1).
▼B
Vervaardiging van coatingpreparaten, lak, inkt en kleefstoffen
— De vervaardiging van bovengenoemde eindproducten en, wanneer dit in
dezelfde installatie gebeurt, van halffabrikaten door het mengen van
pigmenten, hars en kleefstoffen met organische oplosmiddelen of andere
draagstoffen, waaronder dispergeren en predispergeren, aanpassen van de
viscositeit en de kleur en bewerkingen om de verpakking te vullen met het
eindproduct.
Vervaardiging van geneesmiddelen
— De chemische synthese, fermentatie, extractie, formulering en afwerking van
geneesmiddelen en de vervaardiging van halffabrikaten, voorzover deze op
dezelfde plaatsgebeurt.
Drukken
— Een activiteit waarbij tekst en/of afbeeldingen worden gereproduceerd door
met behulp van een beelddrager inkt op ongeacht welk soort oppervlak aan
te brengen. Hieronder vallen ook daarmee samenhangende lak-, coating- en
lamineertechnieken. Onder deze richtlijn vallen alleen de volgende deelpro-
cessen:
— flexografie: een drukactiviteit waarbij gebruik wordt gemaakt van een
beelddrager van rubber of elastische fotopolymeren, waarop de druk-
kende delen zich boven de niet-drukkende delen bevinden, en van
vloeibare inkt die door verdamping droogt.
— heatsetrotatie-offset: een rotatiedrukactiviteit waarbij gebruik wordt
gemaakt van een beelddrager waarop de drukkende delen en de
niet-drukkende delen in hetzelfde vlak liggen, waarbij rotatie inhoudt
dat het te bedrukken materiaal niet alsaparte vellen maar van een rol
in de machine wordt gevoerd. Het niet-drukkende deel wordt zodanig
behandeld dat het water aantrekt en derhalve de inkt afstoot. Het
drukkende deel wordt zodanig behandeld dat het inkt opneemt en
overbrengt op het te bedrukken oppervlak. De verdamping vindt
plaatsin een oven, waar het bedrukte materiaal met warme lucht
wordt verwarmd.
— lamineren samenhangend met een drukproces: de samenhechting van
twee of meer flexibele materialen tot een laminaat.
— illustratiediepdruk: rotatiediepdrukactiviteit waarbij papier voor tijd-
schriften, brochures, catalogi of soortgelijke producten met inkt op
basis van tolueen wordt bedrukt.
— rotatiediepdruk: een drukactiviteit waarbij gebruik wordt gemaakt van
een cilindrische beelddrager, waarop de drukkende delen lager liggen
dan de niet-drukkende delen, en vloeibare inkt die door verdamping
droogt. De napjesworden met inkt gevuld en het overs chot wordt
van de niet-drukkende delen verwijderd voordat het te bedrukken
oppervlak contact met de cilinder maakt en de inkt uit de napjes
trekt.
— rotatiezeefdruk: een rotatiedrukactiviteit waarbij de inkt door een
poreuze beelddrager wordt geperst, waarbij de drukkende delen open
zijn en het niet-drukkende deel wordt afgedekt, en zo op het te
bedrukken oppervlak wordt gebracht en gebruik wordt gemaakt van
vloeibare inkt die uitsluitend door verdamping droogt. Bij een rotatief
drukproceswordt het te bedrukken materiaal niet alsaparte vellen
maar van een rol in de machine gebracht.
— lakken: een proceswaarbij een lak of een kleefs tof om later het
verpakkingsmateriaal af te sluiten op een flexibel materiaal wordt
aangebracht.
Bewerking van natuurlijk of synthetisch rubber
— Elke activiteit met betrekking tot het mengen, malen, vermengen, kalan-
deren, extruderen en vulkaniseren van natuurlijk of synthetisch rubber en
alle nevenbewerkingen om natuurlijk of synthetisch rubber te bewerken tot
eindproduct.
Oppervlaktereiniging
— Alle activiteiten, met uitzondering van chemisch reinigen, waarbij organi-
sche oplosmiddelen worden gebruikt om verontreiniging van het oppervlak
van materialen te verwijderen, met inbegrip van ontvetting. Een uit meer
dan één stap bestaande reinigingsactiviteit die niet wordt onderbroken door
een andere stap, wordt als één oppervlaktereinigingsactiviteit beschouwd.1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 15
▼B
Deze activiteit betreft niet het reinigen van apparatuur maar het reinigen van
het oppervlak van producten.
Extractie van plantaardige oliën en dierlijke vetten en raffinage van plantaar-
dige oliën
— Alle activiteiten waarbij plantaardige olie uit zaden en ander plantaardig
materiaal wordt geëxtraheerd, droge residuen tot diervoeder worden
verwerkt, of vetten en plantaardige olie uit zaden, plantaardig materiaal en/
of dierlijk materiaal worden geraffineerd.
Overspuiten van voertuigen
— Alle industriële of commerciële activiteiten en daarmee verband houdende
ontvettingsactiviteiten waaronder:
— het aanbrengen van de oorspronkelijke laklaag op wegvoertuigen, zoals
gedefineerd in Richtlijn 70/156/EEG of een deel daarvan, met voor het
overspuiten gebruikelijke lakken op een andere plaats dan de oorspronke-
lijke fabricagelijn, of
— het aanbrengen van een laklaag op aanhangwagens(met inbegrip van
opleggers) (categorie O).
Coating van wikkeldraad
— Elke coatingsactiviteit van metalen geleiders die worden gebruikt om
spoelen voor transformatoren, motoren enz. mee te wikkelen.
Impregneren van houten oppervlakken
— Elke activiteit waarbij een houtverduurzamingsmiddel in het hout wordt
gebracht.
Lamineren van hout en kunststof
— Elke activiteit met het oog op het aaneenhechten van hout en/of kunststof
voor de vervaardiging van laminaten.1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 16
▼M2
▼B
BIJLAGE IIA
I.DREMPELWAARDEN EN EMISSIEBEPERKING
Activiteit
(drempelwaarde voor verbruik oplosmiddelen in
ton/jaar)Drempelwaarde
(verbruik oplosmid-
delen in ton/jaar)Emissiegrens-
waarde in afgassen
(mg C/nm3)Diffuse-emissiegrenswaarde (percen-
tage oplosmiddeleninput)Totale emissiegrenswaarde
Bijzondere bepalingen
Nieuw Bestaand Nieuw Bestaand
1 Heatsetrotatie-offsetdruk
(> 15)15-25 100 30 (1)(1) Resten oplosmiddelen in eindproduct
worden niet alsonderdeel van de
diffuse emissie beschouwd.
>2 5 2 0 3 0(1)
2 Illustratiediepdruk
(> 25)75 10 15
3 Andere rotatiediepdruk, flexografie, rota-
tiezeefdruk, lamineer- of lakeenheden,
(> 15) rotatiezeefdruk op textiel/karton
(> 30)15-25 100 25 (1) Drempel voor rotatiezeefdruk op
textiel en karton.
> 25 100 20
>3 0(1) 100 20
4 Oppervlaktereiniging (1)
(> 1)1-5 20 (2)1 5 (1) Met de in artikel 5, leden 6 en 8,
vermelde stoffen.
(2) Grenswaarde in massa van de verbin-
dingen in mg/nm3en niet in totale
massa koolstof.
> 5 20 (2)1 0
5 Overige oppervlaktereiniging
(> 2)2-10 75 (1)2 0 (1)(1) Wanneer aan de bevoegde instantie
wordt aangetoond dat het gemid-
delde gehalte aan organische oplos-
middelen van al het in een installatie
gebruikte reinigingsmateriaal niet
hoger ligt dan 30 gewichtsprocenten,
gelden deze waarden niet voor die
installatie.
>1 0 7 5(1)1 5 (1)▼B1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 17
Activiteit
(drempelwaarde voor verbruik oplosmiddelen in
ton/jaar)Drempelwaarde
(verbruik oplosmid-
delen in ton/jaar)Emissiegrens-
waarde in afgassen
(mg C/nm3)Diffuse-emissiegrenswaarde (percen-
tage oplosmiddeleninput)Totale emissiegrenswaarde
Bijzondere bepalingen
Nieuw Bestaand Nieuw Bestaand
6 Coating voertuigen (< 15) en overspuiten
voertuigen> 0,5 50 (1)2 5 (1) Naleving overeenkomstig artikel 9,
lid 3, moet worden aangetoond op
basis van metingen om de 15
minuten.
7 Bandlakken
(> 25)50 (1) 5 10 (1) Voor installaties die technieken
gebruiken waarbij hergebruik van
teruggewonnen oplosmiddelen moge-
lijk is, geldt een emissiegrenswaarde
van 150.
8 Andere coatingprocessen, waaronder
metaal-, kunststof-, textiel- (5), film- en
papiercoating
(> 5)5-15 100 (1)(4)2 0 (4)(1) Deze emissiegrenswaarde geldt voor
coating- en droogprocessen in een
gesloten systeem.
(2) De eerste emissiegrenswaarde geldt
voor droogprocessen en de tweede
voor coatingprocessen.
(3) Voor installaties die genitrogeneerde
oplosmiddelen gebruiken met tech-
nieken waarbij hergebruik van terug-
gewonnen oplosmiddelen mogelijk is,
geldt een gecombineerde grens-
waarde voor coating- en droogproces
van 150.
(4) Voor coatingwerk dat niet kan
worden uitgevoerd in een gesloten
systeem (zoals in de scheepsbouw,
schilderen van vliegtuigrompen) kan
overeenkomstig artikel 5, lid 3, onder
b), van deze waarden worden afge-
weken.
(5) Rotatiezeefdruk op textiel valt onder
sector 3.
> 15 50/75 (2)(3)(4)2 0 (4)▼B1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 18
Activiteit
(drempelwaarde voor verbruik oplosmiddelen in
ton/jaar)Drempelwaarde
(verbruik oplosmid-
delen in ton/jaar)Emissiegrens-
waarde in afgassen
(mg C/nm3)Diffuse-emissiegrenswaarde (percen-
tage oplosmiddeleninput)Totale emissiegrenswaarde
Bijzondere bepalingen
Nieuw Bestaand Nieuw Bestaand
9 Coating van wikkeldraad
(> 5)10 g/kg (1)(1) Geldt voor installaties met een
gemiddelde draaddiameter ≤0,1 mm.
(2) Geldt voor alle andere installaties.
5 g/kg (2)
10 Coating van hout
(> 15)15-25 100 (1)2 5 (1) Deze emissiegrenswaarde geldt voor
coating- en droogprocessen in een
gesloten systeem.
(2) De eerste waarde geldt voor droog-
processen en de tweede voor
coatingprocessen.
> 25 50/75 (2)2 0
11 Chemisch reinigen 20 g/kg (1)(2)(3)(1) Uitgedrukt in massa uitgestoten
oplosmiddel per kilogram gereinigd
en gedroogd product.
(2) De in artikel 5, lid 8, vermelde emis-
siegrenswaarde geldt niet voor deze
sector.
(3) De volgende vrijstelling geldt alleen
voor Griekenland: de totale emissie-
grenswaarde geldt de eerste twaalf
jaar na de inwerkingtreding van deze
richtlijn niet voor bestaande installa-
tiesin afgelegen gebieden en/of op
eilanden, met een bevolking van
maximaal 2 000 permanente inwo-
ners, waar het gebruik van technolo-
gisch geavanceerde apparatuur
economisch niet haalbaar is.
12 Impregneren van hout
(> 25)100 (1) 45 11 kg/m3(1) Geldt niet voor impregneren met
creosoot.▼B1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 19
Activiteit
(drempelwaarde voor verbruik oplosmiddelen in
ton/jaar)Drempelwaarde
(verbruik oplosmid-
delen in ton/jaar)Emissiegrens-
waarde in afgassen
(mg C/nm3)Diffuse-emissiegrenswaarde (percen-
tage oplosmiddeleninput)Totale emissiegrenswaarde
Bijzondere bepalingen
Nieuw Bestaand Nieuw Bestaand
13 Coating van leer
(> 10)10-25 85 g/m2De emissiegrenzen zijn uitgedrukt in
gram uitgestoten oplosmiddel per vier-
kante meter vervaardigd product. > 25 75 g/m2
>1 0(1) 150 g/m2(1) Voor coating van leer voor meubelen
en bepaalde lederen goederen die
worden gebruikt alskleine cons ump-
tiegoederen zoals tassen, riemen,
portefeuillesenz.
14 Fabricage van schoeisel
(> 5)25 g per paar De totale emissiegrenswaarden zijn
uitgedrukt in gram uitgestoten oplos-
middel per vervaardigd paar compleet
schoeisel.
15 Lamineren van hout en kunststof
(> 5)30 g/m2
16 Het aanbrengen van een lijmlaag
(> 5)5-15 50 (1)2 5 (1) Alstechnieken worden gebruikt
waarbij hergebruik van terugge-
wonnen oplosmiddelen mogelijk is,
geldt een emissiegrenswaarde voor
afgassen van 150.
>1 5 5 0(1)2 0
17 Vervaardiging van coatingpreparaten, lak,
inkt en kleefstoffen
(> 100)100-1 000 150 5 5 % van de oplosmiddele-
ninputOnder de diffuse-emissiegrenswaarde
vallen niet de oplosmiddelen die als
bestanddeel van een coatingpreparaat in
een gesloten container worden verkocht. > 1 000 150 3 3 % van de oplosmiddele-
ninput
18 Bewerking van rubber
(> 15)20 (1)2 5 (1) 25 % van de oplosmiddele-
ninput(1) Alstechnieken worden gebruikt
waarbij hergebruik van terugge-
wonnen oplosmiddelen mogelijk is,
geldt voor afgassen een emissie-
grenswaarde van 150.
(2) Onder de diffuse-emissiegrenswaarde
vallen niet de oplosmiddelen die als▼B1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 20
Activiteit
(drempelwaarde voor verbruik oplosmiddelen in
ton/jaar)Drempelwaarde
(verbruik oplosmid-
delen in ton/jaar)Emissiegrens-
waarde in afgassen
(mg C/nm3)Diffuse-emissiegrenswaarde (percen-
tage oplosmiddeleninput)Totale emissiegrenswaarde
Bijzondere bepalingen
Nieuw Bestaand Nieuw Bestaand
bestanddeel van een coatingpreparaat
in een gesloten container worden
verkocht.
19 Extractie van plantaardige oliën en van
dierlijke vetten en raffinage van plant-
aardige oliën
(> 10)Dierlijk vet:
1,5 kg/ton
Ricinus:
3,0 kg/ton
Raapzaad:
1,0 kg/ton
Zonnebloemzaad:
1,0 kg/ton
Sojabonen (normale
maling):
0,8 kg/ton
Sojabonen (witte vlokken):
1,2 kg/ton
Overige zaden en ander
plantaardig materiaal:
— 3 kg/ton (1)
— 1,5 kg/ton (2)
— 4 kg/ton (3)(1) De totale emissiegrenswaarden voor
installaties voor de verwerking van
losse partijen zaden en ander plant-
aardig materiaal moeten door de
bevoegde autoriteit per geval worden
vastgesteld, met toepassing van de
beste beschikbare technieken.
(2) Geldt voor alle fractioneringspro-
cessen met uitzondering van
ontgommen (het verwijderen van
gom uit de olie).
(3) Geldt voor ontgommen.
20 Vervaardiging van geneesmiddelen
(> 50)20 (1)5 (2)1 5 (2) 5 % van de
oplosmid-
deleninput15 % van
de oplos-
middele-
ninput(1) Alstechnieken worden gebruikt
waarbij hergebruik van terugge-
wonnen oplosmiddelen mogelijk is,
geldt voor afgassen een emissie-
grenswaarde van 150.
(2) Onder de diffuse-emissiegrenswaarde
vallen niet de oplosmiddelen die als
bestanddeel van een coatingpreparaat
in een gesloten container worden
verkocht.▼B1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 21
▼B
II.DE VOERTUIGCOATINGINDUSTRIE
De totale emissiegrenswaarden zijn uitgedrukt in gram uitgestoten oplosmiddel
per m2vervaardigd product en in kilogram uitgestoten oplosmiddel per carros-
serie.
Het oppervlak van de in de onderstaande tabel vermelde producten wordt als
volgt gedefinieerd:
— het berekende oppervlak van het totale elektroforetisch coatingvlak en het
oppervlak van delen die eventueel in latere fasen van het coatingproces
worden toegevoegd en met dezelfde coating worden bekleed alsvoor het
desbetreffende product wordt gebruikt, of het totale oppervlak van het in de
installatie gecoate product.
Het oppervlak van het elektroforetisch coatingvlak wordt berekend met de
volgende formule:
2/C2gewicht product zonder coating
gemiddelde dikte metaalplaat /C2dichtheid metaalplaat
Deze methode wordt ook gebruikt voor andere gecoate onderdelen van metaal-
plaat.
Voor de berekening van het oppervlak van de andere toegevoegde delen of het
totale in de installatie gecoate oppervlak wordt gebruik gemaakt van CAD
(computergesteund ontwerp) of andere gelijkwaardige methoden.
De totale emissiegrenswaarde in onderstaande tabel heeft betrekking op alle
procesfasen die in dezelfde installatie worden uitgevoerd vanaf elektroforetische
coating of een ander soort coatingproces tot en met het uiteindelijke in de was
zetten en polijsten van de toplaag, alsmede de oplosmiddelen die bij het reinigen
van procesapparatuur worden gebruikt, met inbegrip van spuitcabines en andere
vaste apparatuur, zowel tijdens als buiten de productiefase. De grenswaarde
wordt uitgedrukt als de totale massa organische verbindingen per m2oppervlak
van het gecoate product en als de totale massa organische verbindingen per
autocarrosserie.
Activiteit
(drempelwaarde voor verbruik
oplosmiddelen in ton/jaar)Drempelwaarde productie
(geldt voor de jaarlijkse
productie van gecoat mate-
riaal)Totale emissiegrenswaarde
Nieuw Bestaand
Coating nieuwe auto's
(> 15)> 5 000 45 g/m2of 1,3 kg/
auto + 33 g/m260 g/m2of 1,9 kg/
auto + 41 g/m2
≤5 000 zelfdragend of
> 3 500 met chassis90 g/m2of 1,5 kg/
auto + 70 g/m290 g/m2oder 1,5 kg/
auto + 70 g/m2
Totale emissiegrenswaarde (g/m2)
Coating van nieuwe
vrachtwagencabines(> 15)≤5 000 65 85
> 5 000 55 75
Coating van nieuwe
bestelwagens en vrachtwa-
gens(> 15)≤2 500 90 120
> 2 500 70 90
Coating van nieuwe bussen
(> 15)≤2 000 210 290
> 2 000 150 225
Installaties voor de coating van voertuigen beneden de in bovenstaande tabel
vermelde drempelwaarden voor het oplosmiddelenverbruik moeten voldoen aan
de in bijlage IIA vermelde eisen voor de sector overspuiten van voertuigen.1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 22
▼B
BIJLAGE IIB
REDUCTIEPROGRAMMA
1.Beginselen
Het reductieprogramma isbedoeld om de exploitant de mogelijkheid te
bieden de emissie op een andere manier in dezelfde mate te beperken als
door de toepassing van emissiegrenswaarden zou gebeuren. Daartoe mag de
exploitant ieder speciaal voor zijn installatie ontworpen reductieprogramma
gebruiken, mits uiteindelijk dezelfde emissiebeperking wordt bereikt. De
lidstaten brengen overeenkomstig artikel 11 van deze richtlijn verslag uit
aan de Commissie over de vordering met het bereiken van dezelfde emissie-
beperking, onder meer ook over hun ervaring met de toepassing van het
reductieprogramma.
2.Praktische uitvoering
Bij het aanbrengen van coating, lak, kleefstof of inkt kan het volgende
programma worden gebruikt. Wanneer deze methode niet bruikbaar is, kan
de bevoegde instantie een exploitant toestaan een andere ontheffingsregeling
toe te passen die naar haar overtuiging aan de hier geschetste beginselen
voldoet. Bij de opzet van het programma wordt rekening gehouden met de
volgende gegevens:
i) wanneer de vervangingsproducten met weinig of geen oplosmiddelen nog
in ontwikkeling zijn, moet de exploitant extra tijd krijgen om zijn reduc-
tieprogramma uit te voeren;
ii) het referentiepunt voor de emissiebeperking moet zo goed mogelijk over-
eenkomen met de emissie die het resultaat zou zijn als er geen
beperkende maatregelen zouden worden genomen.
De volgende regeling geldt voor installaties waar voor het product een cons-
tant gehalte aan vaste stof kan worden aangenomen en voor de bepaling van
het referentiepunt voor de emissiebeperking kan worden gebruikt.
i) De exploitant dient een reductieprogramma in waarin met name de daling
van het gemiddelde gehalte aan oplosmiddelen van de totale input en/of
de verhoging van het rendement bij het gebruik van vaste stoffen wordt
vermeld die moet leiden tot een beperking van de totale emissie van de
installatie tot een bepaald percentage van de jaarlijkse referentie-emissie,
de zogenoemde beoogde emissie. Dit moet volgens het volgende tijd-
schema gebeuren:
Periode in jarenMaximaal toegelaten totale
emissie per jaarNieuwe installaties Bestaande installaties
Uiterlijk 31.10.2001 Uiterlijk 31.10.2005 Beoogde emissie × 1,5
Uiterlijk 31.10.2004 Uiterlijk 31.10.2007 Beoogde emissie
ii) De jaarlijke referentie-emissie wordt als volgt berekend:
a) Eerst wordt de totale massa bepaald aan vaste stof in de hoeveelheid
coating en/of inkt en/of lak en/of kleefstof die per jaar wordt gebruikt.
Vaste stof is ieder materiaal in coating, inkt, lak en kleefstof dat vast
wordt wanneer het water of de vluchtige organische stoffen zijn
verdampt.
b) De jaarlijke referentie-emissie wordt berekend door de volgens punt a)
bepaalde massa te vermenigvuldigen met de in onderstaande tabel
vermelde factor. De bevoegde instanties kunnen deze factoren voor
individuele installaties aanpassen om rekening te houden met een
aangetoonde stijging van het rendement bij het gebruik van vaste
stoffen.
ActiviteitVoor punt ii), onder b) te
gebruiken vermenigvul-
digingsfactor
Rotatiediepdruk; flexografie; lamineren samenhangend met een
drukactiviteit; lakken samenhangend met een drukactiviteit;
coating van hout; coating van textiel, vezel, film of papier; het
aanbrengen van een lijmlaag41999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 23
▼B
ActiviteitVoor punt ii), onder b) te
gebruiken vermenigvul-
digingsfactor
Bandlakken, overspuiten van voertuigen 3
Coating in contact met levensmiddelen; coating in lucht- en ruim-
tevaart2,33
Overige coating en rotatiezeefdruk 1,5
c) De beoogde emissie wordt berekend door de jaarlijkse referentie-
emissie te vermenigvuldigen met een percentage dat gelijk is aan:
— (de diffuse-emissiegrenswaarde + 15) voor installaties die onder
punt 6 en binnen het laagste drempelwaarde-interval van de punten
8 en 10 van bijlage IIA vallen;
— (de diffuse-emissiegrenswaarde + 5) voor alle andere installaties.
d) Aan de eisen wordt voldaan als de feitelijke emissie van oplosmid-
delen, bepaald aan de hand van de oplosmiddelenboekhouding,
kleiner isdan of gelijk isaan de beoogde emis s ie.1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 24
▼B
BIJLAGE III
OPLOSMIDDELENBOEKHOUDING
1.Inleiding
In deze bijlage worden richtsnoeren gegeven voor de uitvoering van een
oplosmiddelenboekhouding. Allereerst worden de beginselen vermeld (punt2), vervolgens worden regels inzake de massabalans gegeven (punt 3) en
tenslotte wordt aangegeven welke eisen aan de controle op de naleving
worden gesteld (punt 4).
2.Beginselen
De oplosmiddelenboekhouding beoogt het volgende:
i) controle of aan de eisen van artikel 9, lid 1, wordt voldaan;
ii) specificatie van de mogelijkheden voor emissiebeperking in de toekomst;
iii) verstrekking van informatie over het verbruik van oplosmiddelen, de
emissie van oplosmiddelen en de naleving van de richtlijn aan het
publiek mogelijk te maken.
3.Definities
Met de volgende definities worden regels gegeven ter bepaling van de massa-
balans.
Input (I) van organische oplosmiddelen:I1. De hoeveelheid aangekochte organische oplosmiddelen als zodanig of in
preparaten, die in het proceswordt ingevoerd gedurende de termijn waar-
over de massabalans wordt bepaald.
I2. De hoeveelheid teruggewonnen en alsoplos middel in het procesherge-
bruikte organische oplosmiddelen als zodanig of in preparaten (de
gerecycleerde oplosmiddelen worden telkens meegerekend wanneer ze
worden gebruikt om de activiteit uit te oefenen).
Output (O) van organische oplosmiddelen:
O1. Afgassenemissies.
O2. In water geloosde organische oplosmiddelen, eventueel rekening
houdend met de afvalwaterzuivering bij de berekening van O5.
O3. De hoeveelheid organische oplosmiddelen die als verontreiniging of als
residu in de bij het proces vervaardigde producten achterblijft.
O4. Niet-afgevangen emissie van organische oplosmiddelen in de lucht. Het
gaat hierbij om de algemene ventilatie van ruimtes, waarbij de lucht via
ramen, deuren, luchtafvoerkanalen en soortgelijke openingen in het
buitenmilieu terechtkomt.
O5. Organische oplosmiddelen en/of organische verbindingen die door
chemische of fysische reacties verloren gaan (met inbegrip van hoeveel-
heden die door verbranding, een andere zuivering van afgassen of
afvalwaterzuivering vernietigd worden of bijvoorbeeld door adsorptie
opgevangen worden, mitsdie niet bij O6, O7 of O8 worden meegere-
kend).
O6. Organische oplosmiddelen in ingezameld afval.
O7. Organische oplosmiddelen als zodanig of in preparaten die als een
product met handelswaarde worden verkocht of bestemd zijn om te
worden verkocht.
O8. Organische oplosmiddelen in preparaten die voor hergebruik worden
teruggewonnen maar niet opnieuw in het procesworden ingebracht,
mitsdeze niet bij O7 worden meegerekend.
O9. Organische oplosmiddelen die op andere wijze vrijkomen.
4.Richtsnoeren voor het gebruik van een oplosmiddelenboekhouding voor
controle op de naleving
Het specifieke voorschrift waarop de controle wordt toegepast, zal bepalend
zijn voor de wijze waarop de oplosmiddelenboekhouding wordt gebruikt:
i) Controle op de naleving van het reductieprogramma in bijlage IIB,
waarbij de totale emissiegrenswaarde wordt uitgedrukt in uitgestoten1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 25
▼B
oplosmiddel per eenheid product, of anders wordt geformuleerd in bijlage
IIA.
a) Voor alle activiteiten die gebruik maken van bijlage IIB, moet de
oplosmiddelenboekhouding jaarlijks worden gemaakt om het verbruik
(V) te bepalen. Het verbruik kan met behulp van de volgende vergelij-
king worden berekend:
V = I1 − O8.
Op soortgelijke wijze moet ook de in coatings gebruikte hoeveelheid
vaste stof worden bepaald, zodat elk jaar de jaarlijkse referentie-
emissie en de beoogde emissie kunnen worden berekend.
b) Voor de controle op de naleving van een totale emissiegrenswaarde
die in uitgeworpen oplosmiddel per eenheid product wordt uitgedrukt,
of anderswordt geformuleerd in bijlage IIA, moet de oplos middelen-
boekhouding jaarlijks worden gebruikt om de emissie (E) te bepalen.
De emissie kan met behulp van de volgende vergelijking worden bere-
kend:
E = LE + O1.
Hierbij is LE de lekkage-emissie, zoals gedefinieerd onder punt ii),
onder a). De emissie moet vervolgens worden gedeeld door de para-
meter voor het desbetreffende product.
c) Voor controle op de naleving van de voorschriften van artikel 5, lid 5,
onder b), ii), moet de oplosmiddelenboekhouding jaarlijks worden
gebruikt om de totale emissie van alle betrokken activiteiten te
bepalen en moet dit getal vervolgensworden vergeleken met de totale
emissie die zou zijn veroorzaakt als de voorschriften van bijlage III
voor elke activiteit afzonderlijk nageleefd zouden zijn.
ii) Bepaling van de diffuse emissie om deze met de lekkage-emissiewaarden
in bijlage IIA te kunnen vergelijken:
a)Methodologie
De diffuse emissie (LE) kan met behulp van de volgende vergelijking
worden berekend:
LE = I1 − O1 − O5 − O6 − O7 − O8
of
LE = O2 + O3 + O4 + O9.
Deze hoeveelheid kan door rechtstreekse meting van de verschillende
factoren worden bepaald. Het isook mogelijk een gelijkwaardige bere-
kening op een andere manier uit te voeren, bijvoorbeeld met behulp
van het afvangrendement van het proces.
De diffuse-emissiewaarde wordt uitgedrukt als een percentage van de
input, die met behulp van de volgende vergelijking kan worden bere-
kend:
I = I1 + I2.
b)Frequentie
De diffuse emissie kan met behulp van korte maar volledige metingen
worden bepaald. Dit behoeft niet te worden herhaald zolang de appa-
ratuur niet veranderd wordt.1999L0013 — NL — 30.04.2004 — 002.001 — 26