1984L0005 — NL — 01.01.1986 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B TWEEDE RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 30 december 1983
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende de verzekering
tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen
aanleiding kan geven
(84/5/EEG)
(PB L 8 van 11.1.1984, blz. 17)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►A1 Toetredingsakte van Spanje en Portugal L 302 23 15.11.1985
▼B
TWEEDE RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 30 december 1983
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten
betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheidwaartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanlei-
ding kan geven
(84/5/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,
Gezien hetvoorst el van de Commissie (1),
Gezien hetadvies van hetEuropese Parlement (2),
Gezien hetadvies van hetEconomisch en Sociaal Comit é (3),
Overwegende datde Raad, bij Richt lijn 72/166/EEG (4), gewijzigd bij
Richtlijn 72/430/EEG (5), is overgegaan tot onderlinge aanpassing van
de wetgevingen der Lid-Staten betreffende de verzekering tegen de
wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer
van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzeke-ring tegen deze aansprakelijkheid;
Overwegende dat Richtlijn 72/166/EEG in artikel 3 iedere Lid-Staat de
verplichting oplegt de nodige maatregelen te treffen opdat de wettelijke
aansprakelijkheid met betrekking tot de deelneming aan het verkeervan voertuigen die gewoonlijk op zijn grondgebied zijn gestald, dooreen verzekering is gedekt; dat de dekking van de schade en de voor-waarden van deze verzekering in deze maatregelen worden vastgesteld;
Overwegende evenwel dat er tussen de wetgevingen van de onder-
scheiden Lid-Staten nog aanzienlijke verschillen bestaan betreffendede omvang van deze verzekeringsplicht; dat deze verschillen recht-streeks van invloed zijn op de instelling en de werking van degemeenschappelijke markt;
Overwegende dathetmetname gerecht vaardigd is de verzekerings-
plicht uit te breiden tot de aansprakelijkheid in geval van materiëleschade;
Overwegende datde bedragen t en belope waarvan de verzekering
verplicht is, in ieder geval de slachtoffers een toereikende schadever-goeding moeten kunnen waarborgen, ongeacht de Lid-Staat waar hetongeval zich heeftvoorgedaan;
Overwegende datmoetworden bepaald dateen orgaan waarborgtdat
het slachtoffer schadevergoeding ontvangt ingeval het voertuig dat hetongeval heeft veroorzaakt, niet is verzekerd of niet is geïdentificeerd;dathetvan belang is, zonder wijzigingen aan t e brengen in de bepa-
lingen die de Lid-Staten toepassen inzake het al of niet subsidiaire
karakter van de tussenkomst van dit orgaan en de regels inzake subro-gatie, voor te schrijven dat het slachtoffer van een dergelijk ongevalzich rechtstreeks kan wenden tot dit orgaan als eerste contactpunt; datde Lid-Staten evenwel de mogelijkheid moet worden gegeven ombepaalde beperkte uitsluitingen toe te passen met betrekking tot de
tussenkomst van dit orgaan en te bepalen dat de vergoeding van mate-
riële schade, veroorzaakt door een niet-geïdentificeerd voertuig, gezienhet gevaar van bedrog, mag worden beperkt of uitgesloten;1984L0005 — NL — 01.01.1986 — 001.001 — 2
(1) PB nr. C 214 van 21. 8. 1980, blz. 9 en PB nr. C 78 van 30. 3. 1982, blz.
17.
(2) PB nr. C 287 van 9. 11. 1981, blz. 44.
(3) PB nr. C 138 van 9. 6. 1981, blz. 15.
(4) PB nr. L 103 van 2. 5. 1972, blz. 2.
(5) PB nr. L 291 van 28. 12. 1972, blz. 162.
▼B
Overwegende dathetin hetbelang van de slacht offers is datde
gevolgen van bepaalde uitsluitingsclausules worden beperkt tot debetrekkingen tussen de verzekeraar en de voor het ongeval aansprake-
lijke persoon; dat de Lid-Staten evenwel in geval van door diefstal of
geweldpleging verkregen voert uigen mogen bepalen dathetslacht offerdoor bovengenoemd orgaan wordtvergoed;
Overwegende dat de Lid-Staten, ter verlichting van de financiële lasten
van ditorgaan mogen voorzien in de t oepassing van bepaalde fran-chises voor de vergoeding door ditorgaan van mat eriële schade
veroorzaaktdoor niet -verzekerde of, in voorkomend geval, door dief-
stal of geweldpleging verkregen voertuigen;
Overwegende dataan de familieleden van de verzekeringnemer, van de
bestuurder of van iedere andere aansprakelijke persoon, tenminste wathun lichamelijk letsel betreft, een bescherming moet worden verleenddie gelijkwaardig is aan die welke wordtt oegekend aan andere derdendie hetslacht offer van een ongeval zijn;
Overwegende datde opheffing van de verzekeringscont role afhankelijk
is van de verlening door hetnat ionale bureau van verzekeraars van het
land van ontvangst van een waarborg voor de vergoeding van deschade welke is veroorzaaktdoor voert uigen die gewoonlijk zijngestald in een andere Lid-Staat; dat het meest geschikte criterium omte bepalen of een voertuig gewoonlijk is gestald in een bepaaldeLidStaat het dragen van een kentekenplaat van deze Staat is; dat dien-
tengevolge artikel 1, lid 4, eerste streepje, van Richtlijn 72/166/EEG in
deze zin dientt e worden gewijzigd;
Overwegende dat, wegens de uitgangssituatie van sommige Lid-Staten
ten aanzien van de minimumbedragen en de door bovengenoemdorgaan toe te passen dekking en franchises voor materiële schade, dientte worden voorzien in overgangsmaatregelen voor de geleidelijketoepassing in deze Lid-Staten van de bepalingen van de richtlijn betref-
fende de minimumbedragen en de vergoeding van materiële schade
door ditorgaan,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
1. De verzekering bedoeld in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 72/166/
EEG dient zowel materiële schade als lichamelijk letsel te dekken.
2. Onverminderd eventueel door de Lid-Staten voorgeschreven
hogere dekkingen, eistiedere Lid-St aatdatde bedragen waarvoordeze verzekering verplichtis, nietlager zijn dan:
— voor lichamelijk letsel, 350 000 Ecu, ingeval er slechts één slacht-
offer is; ingeval er verschillende slachtoffers bij één ongeval zijn
betrokken, wordt dit bedrag vermenigvuldigd met hun aantal;
— voor materiële schade, 100 000 Ecu per ongeval, ongeacht het
aantal slachtoffers.
In plaats van de bovengenoemde minimumbedragen kunnen de Lid-
Staten een minimumbedrag vaststellen van 500 000 Ecu voor lichame-lijk letsel ingeval er verschillende slachtoffers zijn bij een zelfdeongeval of een minimumbedrag van 600 000 Ecu per ongeval voorlichamelijk letsel en materiële schade te zamen, ongeacht het aantal
slachtoffers of de aard van de schade.
3. In deze richtlijn wordt verstaan onder Ecu de rekeneenheid zoals
omschreven in artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 3180/78 (
1). Als
tegenwaarde van de Ecu in nationale valuta's moet voor opeenvolgendeperioden van vier jaar vanaf 1 januari van heteerst e jaar van elkeperiode die in aanmerking worden genomen welke gold op de laatstedag van de voorgaande maand september waarvoor de tegenwaarden1984L0005 — NL — 01.01.1986 — 001.001 — 3
(1) PB nr. L 379 van 30. 12. 1978, blz. 1.
▼B
van de Ecu in alle valuta's van de Gemeenschap beschikbaar zijn. De
eerste periode begint op 1 januari 1984.
4. Elke Lid-Staat stelt een orgaan in of erkent een orgaan dat tot
taak heeft materiële schade en lichamelijk letsel, die zijn veroorzaaktdoor een niet-geïdentificeerd voertuig of een voertuig waarvoor niet
aan de in lid 1 bedoelde verzekeringsplicht is voldaan, ten minste
binnen de grenzen van de verplichte verzekering te vergoeden. Ditdoet geen afbreuk aan het recht van de Lid-Staten aan de tussenkomstvan dit orgaan al dan niet een subsidiair karakter te geven, noch aanhet recht van de Lid-Staten om het verhaal te regelen tussen dit orgaan
en degene of degenen die aansprakelijk is of zijn voor hetongeval en
andere verzekeraars of sociale zekerheidsorganen die gehouden zijn hetslachtoffer ter zake van het zelfde ongeval te vergoeden.
Het slachtoffer kan zich in ieder geval rechtstreeks tot dit orgaan
wenden; hetorgaan is verplichtaan de hand van de inlicht ingen diehetop zijn verzoek van hetslacht offer heeftgekregen, een metredenenomkleed antwoord met betrekking tot zijn tussenkomst te geven.
De Lid-Staten kunnen evenwel van de tussenkomst door dit orgaan
uitsluiten degenen die geheel vrijwillig plaats hebben genomen in hetvoertuig dat de schade heeft veroorzaakt, wanneer het orgaan kan
bewijzen datzij wist en dathetvoert uig nietverzekerd was.
De Lid-Staten kunnen in geval van materiële schade die door een niet-
geïdentificeerd voertuig veroorzaakt werd, de tussenkomst door dit
orgaan beperken of uitsluiten.
Ook kunnen zij voor materiële schade die is veroorzaakt door een niet-
verzekerd voertuig een franchise toestaan van ten hoogste 500 Ecu, die
tegenover het slachtoffer geldend kan worden gemaakt.
Iedere Lid-Staat past voorts op de tussenkomst van het orgaan zijn
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen toe, onverminderd elkeandere regeling die voor de slachtoffers voordeliger is.
Artikel 2
1. Iedere Lid-Staat neemt de nodige maatregelen, opdat alle wette-
lijke bepalingen of contractuele clausules in een verzekeringspolis,
afgegeven overeenkomstig artikel 3, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG,
op grond waarvan van de verzekering is uitgesloten het gebruik of hetbesturen van voertuigen:
— door personen die daartoe niet uitdrukkelijk of stilzwijgend
gemachtigd zijn, of
— door personen die geen rijbewijs hebben om het betrokken voertuig
te besturen, of
— door personen die de wettelijke technische vereisten inzake de
toestand en veiligheid van het betrokken voertuig niet in achthebben genomen,
voor de toepassing van artikel 3, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG
geacht worden niet te gelden inzake aanspraken van derden die slacht-offer zijn van een ongeval.
De in het eerste streepje bedoelde bepaling of clausule kan echter
worden tegengeworpen aan personen die geheel vrijwillig hebbenplaatsgenomen in het voertuig dat de schade heeft veroorzaakt,wanneer de verzekeraar kan bewijzen datzij wist en dathetvoert uig
gestolen was.
De Lid-Staten hebben de mogelijkheid om voor ongevallen op hun
grondgebied het bepaalde in de eerste alinea niet toe te passen indien
en voor zover hetslacht offer schadevergoeding kan krijgen van eenorgaan van de sociale zekerheid.
2. In het geval van voertuigen die door diefstal of geweldpleging
zijn verkregen, kunnen de Lid-Staten bepalen dat het in artikel 1, lid4, bedoelde orgaan in plaats van de verzekeraar zal optreden onder dein lid 1 van het onderhavige artikel gestelde voorwaarden; wanneer hetvoertuig gewoonlijk in een andere Lid-Staat is gestald, heeft genoemd1984L0005 — NL — 01.01.1986 — 001.001 — 4
▼B
orgaan geen mogelijkheid van verhaal teen enig orgaan in die Lid-
Staat.
De Lid-Staten die voor voertuigen die door diefstal of geweldpleging
zijn verkregen, voorzien in tussenkomst van het in artikel 1, lid 4,
bedoelde orgaan, kunnen voor materiële schade een franchise vast-
stellen van ten hoogste 250 Ecu, die tegenover het slachtoffer geldendkan worden gemaakt.
Artikel 3
De familieleden van de verzekeringsnemer, van de bestuurder of van
enig ander persoon die bij een ongeval wettelijk aansprakelijk wordtgesteld en daarvoor door de in artikel 1, lid 1, bedoelde verzekering isgedekt, kunnen voor wat betreft hun lichamelijk letsel niet op grondvan deze verwantschap worden uitgesloten van het recht op een uitke-
ring.
Artikel 4
Artikel 1, lid 4, eerste streepje, van Richtlijn 72/166/EEG wordt als
vogtgelezen:
„— het grondgebied van de Staat waarvan het voertuig een kenteken-
plaatdraagt , of.”
Artikel 5
1. Uiterlijk 31 december 1987 wijzigen de Lid-Staten hun nationale
bepalingen overeenkomstig deze richtlijn. Zij stellen de Commissiedaarvan onverwijld in kennis.
2. De aldus gewijzigde bepalingen worden uiterlijk 31 december
1988 toegepast.
3. In afwijking van lid 2:
a) hebben hetKoninkrijk Spanje, de Helleense Republiek en de Port u-
gese Republiek tot en met 31 december 1995 de tijd om de
dekkingen te verhogen tot de in artikel 1, lid 2, bedoelde bedragen.Indien zij van deze mogelijkheid gebruik maken, moeten dedekkingen
— uiterlijk 31 december 1988 meer dan 16 %, en
— uiterlijk 31 december 1992 31 %
bereiken van de in dat artikel vastgestelde bedragen.
b) hebben de andere Lid-Staten tot en met 31 december 1990 de tijd
om de dekkingen tot de in artikel 1, lid 2, bedoelde bedragen teverhogen. De Lid-Staten die van deze mogelijkheid gebruik maken,moeten binnen de in lid 1 bedoelde termijn de dekkingen verhogenmet ten minste de helft van het verschil tussen de op 1 januari 1984
geldende dekkingen en de in artikel 1, lid 2, voorgeschreven
bedragen.
4. In afwijking van lid 2:
a) kan de Italiaanse Republiek bepalen dat de in artikel 1, lid 4, vijfde
alinea, bedoelde franchise tot en met 31 december 1990 1 000 Ecubedraagt,
b) kunnen hetKoninkrijk Spanje, de Helleense Republiek, Ierland en
de Portugese Republiek bepalen dat:
— de tussenkomst van het in artikel 1, lid 4, bedoelde orgaan voor
de vergoeding van de materiële schade wordt uitgesloten tot enmet31 december 1992,
— de in artikel 1, lid 4, vijfde alinea, bedoelde franchise en de in
artikel 2, lid 2, tweede alinea, bedoelde franchise 1 500 Ecubedragen tot en met 31 december 1995.1984L0005 — NL — 01.01.1986 — 001.001 — 5
▼A1
▼B
▼A1
▼B
Artikel 6
1. Uiterlijk op 31 december 1989 brengt de Commissie bij de Raad
verslag uit over de stand van zaken in de Lid-Staten waar de in artikel
5, lid 3, sub a), en lid 4, sub b), bedoelde overgangsmaatregelen
gelden, en doet zij hem in voorkomend geval voorstellen ter herzieningvan deze maatregelen in het licht van de ontwikkeling van de situatie.
2. Uiterlijk op 31 december 1993 brengt de Commissie bij de Raad
verslag uit over de stand van de toepassing van deze richtlijn en doetzij hem in voorkomend geval voorstellen inzake de aanpassing van dein artikel 1, leden 2 en 4, bedoelde bedragen.
Artikel 7
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1984L0005 — NL — 01.01.1986 — 001.001 — 6