1992L0117 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 92/117/EEG VAN DE RAAD
van 17 december 1992
inzake maatregelen voor de bescherming tegen bepaalde zoönoses en bepaalde zoönoseverwekkers
bij dieren en in produkten van dierlijke oorsprong ten einde door voedsel overgedragen infecties
en vergiftigingen te voorkomen
(PB L 62 van 15.3.1993, blz. 38)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 97/22/EG van de Raad van 22 april 1997 L 113 9 30.4.1997
►M2Richtlijn 1999/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juli
1999L 210 12 10.8.1999
►M3Verordening (EG) nr. 806/2003 van de Raad van 14 april 2003 L 122 1 16.5.2003
Gewijzigd bij:
►A1Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
▼B
RICHTLIJN 92/117/EEG VAN DE RAAD
van 17 december 1992
inzake maatregelen voor de bescherming tegen bepaalde zoönoses
en bepaalde zoönoseverwekkers bij dieren en in produkten vandierlijke oorsprong ten einde door voedsel overgedragen infecties
en vergiftigingen te voorkomen
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
Gezien het advies van het Europees Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat levende dieren en produkten van dierlijke oorsprong
voorkomen op de lijst in bijlage II bij het Verdrag; dat de veeteelt enhet in de handel brengen van produkten van dierlijke oorsprong eenbelangrijke bron van inkomsten vormen voor de landbouwbevolking;
Overwegende dat een rationele ontwikkeling van deze sector en een
verbetering van de produktiviteit ervan kunnen worden bereikt doorde tenuitvoerlegging van veterinaire maatregelen voor de beschermingen de verbetering van de gezondheid van mens en dier in de Gemeen-schap;
Overwegende dat het uitbreken van zoönoses, die via voedsel van dier-
lijke oorsprong worden overgedragen, met name een bedreiging vormtvoor de gezondheid van de mens en met passende bestrijdingsmaatre-
gelen moet worden voorkomen en beperkt;
Overwegende dat de Gemeenschap reeds maatregelen heeft genomen
voor de uitroeiing van bepaalde zoönoses, inzonderheid tuberculose en
brucellose bij runderen, brucellose bij schapen en geiten, en rabies; dat
het dienstig is epidemiologische gegevens over deze ziekten te verza-melen;
Overwegende dat de toepassing van deze maatregelen Richtlijn 89/397/
EEG van de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiële controle op
levensmiddelen (
4) onverlet moet laten;
Overwegende dat, ten einde de prioriteiten voor de preventieve acties
vast te stellen, in de Lid-Staten informatie moet worden ingewonnen
over het effect van de zoönoses bij de bevolking, bij huisdieren, indiervoeder en bij in het wild levende dieren;
Overwegende dat het dienstig is dat de Commissie de ontwikkeling van
de epidemiologische situatie volgt ten einde passende maatregelen voorte stellen;
Overwegende dat de situatie op het gebied van salmonellosis rechtvaar-
digt dat maatregelen worden aangenomen inzake de onmiddellijke
bestrijding in bepaalde houderijsystemen die risico opleveren;
Overwegende dat harmonisatie van de belangrijkste eisen op het gebied
van de bescherming van de gezondheid slechts mogelijk is als verbin-
dings- en referentielaboratoria van de Gemeenschap zijn aangewezenen acties op technisch en wetenschappelijk vlak worden ondernomen;1992L0117 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 2
(1) PB nr. C 253 van 27. 9. 1991, blz. 2.
(2) PB nr. C 326 van 16. 2. 1991, blz. 223.
(3) PB nr. C 79 van 30. 3. 1992, blz. 6.
(4) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 23.
▼B
Overwegende dat de bepalingen inzake de financiële bijdrage van de
Gemeenschap voor een aantal bij deze richtlijn vastgestelde maatre-gelen zijn vastgesteld in Beschikking 90/424/EEG van de Raad van
26 juni 1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied (
1);
Overwegende dat het dienstig is een procedure in te voeren waarbij
met het oog op de aanneming van uitvoeringsmaatregelen een nauwe
en doeltreffende samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie
tot stand wordt gebracht,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Bij deze richtlijn worden de voorschriften vastgesteld voor het verza-
melen van informatie over zoönoses en zoönoseverwekkers, alsmede
de maatregelen die te dien aanzien moeten worden getroffen in de
Lid-Staten en op het niveau van de Gemeenschap.
Artikel 2
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
1.zoönose: ziekte en/of infectie die langs natuurlijke weg van dieren
op de mens kan worden overgedragen;
2.zoönoseverwekker: elke bacterie, elk virus of elke parasiet waar-
door een zoönose kan worden veroorzaakt;
3.erkend nationaal laboratorium: een laboratorium dat door de
bevoegde autoriteit van een Lid-Staat is erkend en dat belast ismet het onderzoek van de officiële monsters met het oog op deopsporing van een zoönoseverwekker;
4.monster: een monster dat door of namens de eigenaar of de voor
de inrichting of de dieren verantwoordelijke persoon wordtgenomen met het oog op het onderzoek naar een zoönosever-
wekker;
5.officieel monste: een door de bevoegde autoriteit voor het onder-
zoek naar een zoönoseverwekker genomen monster. Op hetofficiële monster wordt verwezen naar de soort, het type, het aantalgenomen monsters, de methode van bemonstering en de identifi-catie van de oorsprong van het dier of het produkt van dierlijke
oorsprong; dit monster moet worden genomen zonder voorafgaande
waarschuwing;
6.bevoegde autoriteit: de centrale autoriteit of de centrale autori-
teiten van een Lid-Staat die bevoegd is/zijn voor de controle vande bepalingen op het gebied van de volksgezondheid en op veteri-nairrechtelijk gebied of de andere veterinaire aspecten dievoortvloeien uit deze richtlijn, of iedere andere autoriteit waaraan
de centrale autoriteit deze bevoegdheid heeft overgedragen.
Artikel 3
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de overeenkomstig deze richtlijn
door de bevoegde autoriteit genomen maatregelen op nationaal oflokaal niveau gecoördineerd worden, in het bijzonder met betrekkingtot epidemiologisch onderzoek.
2. De op lokaal niveau bevoegde autoriteiten worden bijgestaan door
erkende nationale laboratoria.
3. Elke Lid-Staat wijst de erkende nationale referentielaboratoria
voor de in bijlage I, onder I, bedoelde zoönoses en zoönoseverwekkers
aan waar de identificatie of de definitieve bevestiging van de aanwe-zigheid van een zoönoseverwekker kan geschieden.1992L0117 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 3
(1) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 19. Beschikking gewijzigd bij Beschik-
king 91/133/EEG (PB nr. L 66 van 13. 3. 1991, blz. 18).
▼B
Artikel 4
1. De Lid-Staten zien erop toe dat:
a) de exploitanten of beheerders van de overeenkomstig de Richtlijnen
64/433/EEG (1), 71/118/EEG (2) en 77/99/EEG (3) erkende inrich-
tingen de resultaten van het onderzoek naar de in bijlage I, onderI, bedoelde zoönoses gedurende een door de bevoegde autoriteitvast te stellen minimumperiode verplicht bewaren en deze desge-
vraagd aan haar meedelen,
b) de isolatie en identificatie van zoönoseverwekkers of het anderszins
bewijzen van de aanwezigheid daarvan tot de taken behoort van de
voor het laboratorium verantwoordelijke persoon of, wanneer de
identificatie elders dan in een laboratorium plaatsvindt, van devoor het onderzoek verantwoordelijke persoon,
c) de diagnose en identificatie van een zoönoseverwekker worden
gemeld aan de bevoegde autoriteit,
d) de bevoegde autoriteit informatie verzamelt over zoönoseverwek-
kers waarvan de aanwezigheid tijdens tests of onderzoeken is
bevestigd, evenals over de in bijlage I, onder I, bedoelde klinischezoönosegevallen die bij mens of dier zijn geconstateerd,
e) de andere Lid-Staten regelmatig in het bij Besluit 68/361/EEG (
4)
ingestelde Permanent Veterinair Comité worden geïnformeerd overde overeenkomstig letter d) geconstateerde klinische gevallen.
2. De bepalingen van dit artikel kunnen volgens de procedure van
artikel 16 van toepassing worden verklaard op de in bijlage I, onder II
en III, bedoelde zoönoses en zoönoseverwekkers.
Artikel 5
1. De bevoegde autoriteit moet de overeenkomstig artikel 4, lid 1,
onder d), verzamelde informatie beoordelen. Zij stelt de Commissievóór►
M131 mei◄van elk jaar in kennis van de mogelijke ontwik-
keling en de bronnen van de zöonotische infecties die tijdens het
voorgaande jaar zijn geconstateerd.
2. Lid 1 belet niet dat, indien zulks op grond van de omstandigheden
vereist is, de Lid-Staten de Commissie frequenter in kennis stellen vande situatie of dat de Commissie verzoekt om bijkomende informatie.
De Commissie evalueert de door de Lid-Staten verstrekte gegevens en
brengt vóór ►
M11 november ◄van elk jaar verslag uit aan het
Permanent Veterinair Comité.1992L0117 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 4
(1) PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 2012/64. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/497/EEG (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 69).
(2) PB nr. L 55 van 8. 3. 1971, blz. 23. Richtlijn laatstelijk gewijzigd en bijge-
werkt bij Richtlijn 92/116/EEG (Zie bladzijde 1 van dit Publikatieblad).
(3) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 85. Richtlijn bijgewerkt bij Richtlijn 92/5/
EEG (PB nr. L 57 van 2. 3. 1992, blz. 1) en laatstelijk gewijzigd bij Richt-
lijn 92/45/EEG (PB nr. L 268 van 14. 9. 1992, blz. 35).
(4) PB nr. L 255 van 18. 10. 1968, blz. 23.
▼M1
Artikel 6
De Commissie volgt de ontwikkeling van de situatie met betrekking tot
de zoönoses in de Gemeenschap, met name aan de hand van de infor-matie die overeenkomstig de artikelen 5 en 8 wordt verzameld en
a) verricht specifiek onderzoek, in het bijzonder ter beoordeling van de
gevaren die zoönoseverwekkers opleveren, van de diagnostische
methoden en van de controlemaatregelen, zulks in samenwerking
met de bevoegde nationale laboratoria, de in artikel 13 bedoeldecommunautaire referentielaboratoria en het bij Besluit 81/651/EEG (
1) ingestelde Wetenschappelijk Veterinair Comité;
b) stelt, volgens de procedure van artikel 16, de methoden vast voor
het verzamelen van monsters en voor het onderzoek in de labora-toria bedoeld in artikel 3, leden 2 en 3 ►
M1 ◄;
c) stelt richtsnoeren vast voor de maatregelen ter bestrijding van
zoönoses.
Artikel 7
In samenhang met de bij de onderhavige richtlijn vastgestelde maatre-
gelen betreffende zoönoses en zoönoseverwekkers worden de methodenvoor het opsporen van de verplaatsingen van landbouwhuisdierentoegepast, die zijn vastgesteld bij Beschikking 89/153/EEG van de
Commissie (
2).
Artikel 8
1. De Lid-Staten leggen vóór ►M11 maart 1998 ◄aan de
Commissie de nationale maatregelen voor die zij ten uitvoer leggenom het bij deze richtlijn vastgestelde doel ten aanzien van de in bijlageI, onder I en II, bedoelde zoönoses te bereiken, met uitzondering van
de maatregelen die ten aanzien van brucellose en tuberculose reeds
ten uitvoer zijn gelegd uit hoofde van plannen die in het kader van decommunautaire wetgeving reeds zijn goedgekeurd.
Zij mogen daarin maatregelen opnemen inzake het opsporen van de in
bijlage I, onder III, bedoelde zoönoses en zoönoseverwekkers.
Lid-Staten die beschikken over nationale plannen voor het opsporen
van de in bijlage I, onder II, bedoelde zoönoses, kunnen die plannen
in het kader van de overeenkomstig de eerste alinea verstrekte infor-matie aan de Commissie meedelen.
De Lid-Staten zenden de Commissie ieder jaar een verslag toe over de
epidemiologische situatie met betrekking tot trichinose.
De Commissie bestudeert de door de Lid-Staten meegedeelde maatre-
gelen om na te gaan of zij verenigbaar zijn met de doelstellingen van
deze richtlijn. Zij stelt de Lid-Staten in het Permanent VeterinairComité in kennis van haar conclusies.
2. De Lid-Staten moeten met betrekking tot salmonella's bij
pluimvee de Commissie vóór 1 januari 1994 plannen voorleggen dieovereenkomstig de in bijlage II vastgestelde criteria zijn opgesteld.
Deze plannen moeten:
a) een duidelijke omschrijving geven van de maatregelen die ten
aanzien van salmonella's zijn genomen ter naleving van de inbijlage III bedoelde minimumeisen,
b) rekening houden met de specifieke situatie in elke Lid-Staat,
c) vermelden in welke erkende nationale laboratoria het onderzoek en
de identificatie van de salmonella's zullen plaatsvinden en een1992L0117 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 5
(1) PB nr. L 233 van 19. 8. 1981, blz. 32. Besluit gewijzigd bij Besluit 86/105/
EEG (PB nr. L 93 van 8. 4. 1986, blz. 14).
(2) PB nr. L 59 van 2. 3. 1989, blz. 33.▼B
▼B
beschrijving geven van de procedures voor de erkenning van die
laboratoria.
In afwachting van de in artikel 15 bis bedoelde herziening wordt
evenwel voor de lidstaten die nog geen dergelijke plannen met betrek-king tot salmonella's bij pluimvee aan de Commissie hebben
voorgelegd, de verplichting tot het voorleggen van plannen geschorst.
3. Volgens de procedure van artikel 16:
— worden de in lid 2 bedoelde plannen, in voorkomend geval na de
nodige aanpassingen, uiterlijk zes maanden nadat zij zijn ingediend,goedgekeurd,
— kunnen wijzigingen of aanvullingen worden aangebracht in een
eerder goedgekeurd plan, ten einde rekening te houden met deontwikkeling van de situatie in de betrokken Lid-Staat of in eenvan de gebieden daarvan.
Artikel 9
1. De praktische regels voor de financiële bijdrage van de Gemeen-
schap aan het slachten en vernietigen en het nemen van officiëlemonsters als opgelegd krachtens bijlage III, onder I, hoofdstuk 1, puntV, van deze richtlijn en aan de werking van de in bijlage IV bedoeldelaboratoria, worden vastgesteld overeenkomstig Beschikking 90/424/EEG.
Met betrekking tot de in bijlage III bedoelde maatregelen komen
fokkers die niet hebben voldaan aan de eisen van de onderhavige richt-
lijn niet in aanmerking voor de financiële bijdrage als bedoeld in
Beschikking 90/424/EEG.
De communautaire steun voor de kosten in verband met de toepassing
van de maatregelen inzake het slachten en het vernietigen, bedoeld inde eerste alinea, bedraagt 50 %.
2. Aan artikel 4 van Beschikking 90/424/EEG wordt het volgende
lid 3 toegevoegd:
„3. Met uitzondering van lid 2, vierde streepje, en lid 5, tweede
streepje, is artikel 3 van toepassing wanneer een in Richtlijn 92/117/EEG bedoelde zoönose uitbreekt, mits er onmiddellijk gevaar
bestaat voor de volksgezondheid. Op grond van het in artikel 3,
lid 3, bedoelde besluit zal worden beslist of dit het geval is.”.
Artikel 10
1. De Lid-Staten leggen vanaf ►
M11 januari 1998 ◄de mini-
mummaatregelen van bijlage III, onder I, ter bestrijding van
salmonella's ten uitvoer.
Elke Lid-Staat stelt vóór ►M11 januari 1998 ◄, met inachtneming
van de beginselen van bijlage II bij Richtlijn 90/539/EEG, regels op
voor maatregelen om te voorkomen dat salmonella's een bedrijf wordenbinnengebracht.
Artikel 11
1. Deskundigen van de Commissie kunnen, voor zover de uniforme
toepassing van deze richtlijn dit vereist, in samenwerking met de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten controles ter plaatse uitvoeren.Hiertoe kunnen zij door controle van een representatief percentagebedrijven nagaan of de Lid-Staten de naleving van deze richtlijn waar-borgen. De Commissie stelt de bevoegde autoriteit in kennis van deuitkomst van de verrichte controles.
De betrokken Lid-Staat treft de maatregelen die noodzakelijk kunnen
blijken om met de uitkomst van deze controle rekening te houden.1992L0117 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 6
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
Indien de Lid-Staat dergelijke maatregelen niet neemt, kunnen, na
bestudering van de situatie in het Permanent Veterinair Comité,volgens de procedure van artikel 16 passende maatregelen worden
getroffen.
2. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel, met name inzake de
frequentie en de wijze van uitvoering van de in lid 1, eerste alinea,
bedoelde controles, worden vastgesteld volgens de procedure vanartikel 16.
Artikel 12
De vrijwaringsmaatregelen bedoeld in Richtlijn 90/425/EEG (
1) betref-
fende de veterinaire controles die in het handelsverkeer moeten wordenuitgevoerd met het oog op de voltooiing van de interne markt, zijn in
het kader van de onderhavige richtlijn van toepassing.
Artikel 13
De communautaire referentielaboratoria waarvan de lijst is opgenomen
in bijlage IV zijn, overeenkomstig de taken en verplichtingen die indeze bijlage worden omschreven, belast met het contact tussen en decoördinatie van de nationale referentielaboratoria als bedoeld in artikel
3, lid 3.
Artikel 14
1. De toelating of handhaving op de communautaire lijst van derde
landen of delen van derde landen waaruit invoer vanuit gezondheids-oogpunt is toegestaan, hangt af van het indienen door het betrokkenderde land van een plan dat duidelijk de garanties omschrijft die doordit land inzake de controle op zoönoses en zoönoseverwekkers worden
geboden.
De uitwerking van deze garanties mag niet minder zijn dan die van de
bij deze richtlijn voorgeschreven garanties.
De Commissie keurt de betrokken plannen goed volgens de procedure
van artikel 16. Volgens dezelfde procedure kunnen garanties worden
toegelaten die in de plaats komen van de garanties die uit de toepassing
van de onderhavige richtlijn voortvloeien, voor zover zij niet gunstigerzijn dan die welke gelden voor het handelsverkeer.
2. Wanneer ►
M2één jaar na de inwerkingtreding van de besluiten
die zijn vastgesteld op grond van de in artikel 15 bis, lid 2, bedoeldevoorstellen ◄ten aanzien van een bepaald derde land geen besluit uit
hoofde van lid 1 is genomen, wordt de opneming van dat land op delijst als bedoeld in lid 1 volgens de procedure van artikel 16 geschorst.
3. De naleving van de plannen door de bevoegde autoriteiten van
derde landen wordt geverifieerd tijdens controles door communautairedeskundigen als bedoeld in de communautaire regelgeving.
Artikel 15
De bijlagen kunnen op voorstel van de Commissie door de Raad met
gekwalificeerde meerderheid van stemmen gewijzigd of aangevuldworden.
Artikel 15 bis
1. Vóór ►M231 maart 2000 ◄dient de Commissie bij de Raad
een verslag in over de met het oog op de bestrijding en de preventie1992L0117 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 7
(1) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/496/EEG (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56).▼M1
▼M1
van zoönoses ten uitvoer te leggen maatregelen. Dit verslag betreft met
name:
— nieuwe voorschriften voor de rapportering van zoönoses;
— de bemonsterings- en onderzoeksmethoden in de erkende nationale
laboratoria;
— de controle op salmonella's bij koppels legkippen;
— controle op salmonella's bij vermeerderingskoppels en in mengvoe-
ders voor pluimvee;
— eventuele maatregelen ter bestrijding van andere zoönoses dan
salmonellosis.
2. Het in lid 1 bedoeld verslag gaat vergezeld van passende voor-
stellen betreffende zoönoses, met name in het kader van de herziening
van deze richtlijn. De Raad spreekt zich vóór ►M231 december
2000◄met gekwalificeerde meerderheid over deze voorstellen uit.
Artikel 16
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor
de voedselketen en de diergezondheid, ingesteld bij artikel 58 vanVerordening (EG) nr. 178/2002 (
1).
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG (2) van toepassing.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 17
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1994 aan dezerichtlijn te voldoen.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar
verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels
voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
2. De Lid-Staten delen de Commissie de voornaamste bepalingen
van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallendegebied aannemen.
Artikel 18
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1992L0117 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 8
(1) PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.
(2) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.▼M3
▼B
▼B
BIJLAGE I
LIJST VAN DE IN ARTIKEL 4 BEDOELDE ZOÖNOSES
I. — Tuberculose veroorzaakt door mycobacterium bovis
— Brucellose en de verwekkers daarvan
— Salmonellosis en de verwekkers daarvan
— Trichinose
II. — Campylobacteriose
— Echinococcose— Listeriose— Rabies— Toxoplasmose— Yersiniose
— Andere zoönoses en de verwekkers daarvan
III. Elke andere zoönose en de verwekker daarvan buiten de Gemeenschap1992L0117 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 9
▼B
BIJLAGE II
CRITERIA VOOR DE OPSTELLING VAN PLANNEN VOOR HET
TOEZICHT OP SALMONELLA'S BIJ PLUIMVEEKOPPELS
I. Bij de vaststelling van de plannen moeten worden vermeld:
— aantal en soort van de te nemen monsters,
— aantal en soort van de te nemen officiële monsters,— de bemonsteringsmethoden,— de methoden voor onderzoek van de monsters en voor identificatie van
de zoönoseverwekkers.
II. Bij de vaststelling van de plannen moet rekening worden gehouden met de
volgende criteria voor de vaststelling van de bemonsteringsmethoden:
a) factoren die de verspreiding van een of meer zoönoses in de hand kunnen
werken;
b) de voorgeschiedenis van de bedoelde zoönose in een land of gebied, bij
huisdieren of in het wild levende dieren;
c) betrokken populatie dieren en met name:
— totaal aantal dieren,
— homogeniteit van de groepen binnen de populatie,— leeftijd van de dieren,— dierlijke produktie;
d) de context waarin de landbouwbedrijven functioneren, met name uit een
oogpunt van:
— regionale verschillen,
— de concentratie van dieren,— de ligging ten opzichte van stedelijke gebieden,— de ligging ten opzichte van gebieden met in het wild levende dieren;
e) produktiesystemen, o.a.:
— intensieve veehouderij,
— extensieve veehouderij,— veehouderijsystemen, en met name de voedingspatronen en de verzor-
ging van de dieren;
f) problemen die zich, gezien de bekende antecedenten en andere gegevens,
kunnen voordoen;
g) de op grond van de aard en de ernst van de betrokken zoönose vereiste
mate van bescherming.1992L0117 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 10
▼B
BIJLAGE III
CONTROLE OP SALMONELLA'S
I
TOEZICHT EN CONTROLE — SALMONELLA'S BIJ VERMEERDERINGS-
KOPPELS
I.Vermeerderingskoppels
Een vermeerderingskoppel omvat ten minste 250 dieren (Gallus gallus)
die binnen één enkel bedrijf worden gehouden of gefokt voor de
produktie van broedeieren.
II.Toezicht op salmonella's bij vermeerderingskoppels
De eigenaar van of degene die verantwoordelijk is voor de broederij of
het vermeerderingskoppel moet op eigen kosten monsters laten nemen
die hetzij in een erkend nationaal laboratorium hetzij in een door de
bevoegde autoriteit erkend laboratorium ter opsporing van salmonella's
moeten worden geanalyseerd, waarbij aan de volgende minimumeisen
inzake bemonstering moet worden voldaan.
A.Fokkoppels
1. Wat dieren betreft die voor vermeerderingsdoeleinden worden
gehouden, moeten de monsters ten minste worden genomen bij
eendagskuikens, dieren van vier weken oud en bij jonge hennen
twee weken voor het begin van de legtijd.
2. De te nemen monsters moeten bestaan uit:
a) in het geval van eendagskuikens, monsters van de binnenbe-
kleding van de dozen waarin de kuikens aan het bedrijf zijn
geleverd, en van de bij aankomst dood aangetroffen kuikens
en,
b) in het geval van jonge hennen van vier weken oud of in het
geval van monsters die twee weken voor het begin van de
legtijd van de jonge hennen worden genomen, samengestelde
monsters van faeces; ieder monster bestaat uit gescheiden
monsters van verse faeces, van ten minste 1 g, die willekeurig
zijn genomen op een aantal punten in het gebouw waar de
dieren gehouden worden of die, wanneer de dieren vrije
toegang hebben tot meer dan een gebouw van een bepaald
bedrijf, genomen zijn in elke groep gebouwen van het bedrijf
waarin de dieren worden gehouden;
c) het aantal afzonderlijke monsters van faeces dat genomen
moet worden om een samengesteld monster te vormen, en
wel als volgt:
Aantal dieren dat wordt
gehouden in een gebouwAantal monsters van faeces dat
moet worden genomen in het
gebouw of de groep gebouwen
van het bedrijf
1 tot en met 24 (aantal gelijk aan het aantal
dieren tot een maximum van
20)
25 tot en met 29 20
30 tot en met 39 25
40 tot en met 49 30
50 tot en met 59 35
60 tot en met 89 40
90 tot en met 199 50
200 tot en met 499 55
500 of meer 601992L0117 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 11
▼B
B.Volwassen vermeerderingskoppels
1. Alle vermeerderingskoppels moeten tijdens de legtijd ten minste
om de twee weken worden bemonsterd.
2. Alle vermeerderingskoppels waarvan de eieren worden geleverd
aan een broederij met een broedcapaciteit van minder dan 1 000
eieren, moeten op het bedrijf bemonsterd worden en de te nemen
monsters moeten zijn samengesteld uit gescheiden monsters van
verse faeces met een gewicht van ten minste 1 g, die overeen-
komstig onderdeel A, punt 2, onder b), zijn genomen.
3. Vermeerderingskoppels waarvan de eieren geleverd worden aan
een broederij met een broedcapaciteit van 1 000 eieren of meer
moeten in de broederij worden bemonsterd. De te nemen
monsters moeten bestaan uit:
a) een samengesteld monster van het meconium, genomen op 250
kuikens die gekomen zijn uit eieren die van elk vermeerde-
ringskoppel aan de broederij geleverd zijn of
b) monsters van karkassen van 50 kuikens die hetzij in de schaal
zijn gestorven, hetzij zijn uitgebroed uit aan de broederij gele-
verde eieren en wel van elk vermeerderingskoppel.
4. Deze monsters kunnen ook worden genomen van vermeerderings-
koppels bestaande uit minder dan 250 dieren, waarvan de eieren
geleverd worden aan een broederij met een totale broedcapaciteit
van ten minste 1 000 eieren.
5. Om de acht weken moeten de in onderdeel B bedoelde bemonste-
ringen worden vervangen door officiële bemonsteringen die
overeenkomstig de voorschriften van punt 4 moeten worden
uitgevoerd.
B.Onderzoek van de voor de opsporing van salmonella's genomen
monsters
De in elk gebouw genomen monsters kunnen voor analysedoeleinden
worden samengevoegd.
De analyses en tests gebeuren volgens methoden die volgens de
procedure van artikel 16 van de onderhavige richtlijn en na advies
van het Wetenschappelijk Veterinair Comité zijn erkend; tot die tijd
geschieden de analyses en tests volgens nationale methoden die hun
deugdelijkheid hebben bewezen en die de in Beschikking 89/610/
EEG (1) bedoelde waarborgen bieden.
III.Mededeling van de resultaten
Wanneer uit een overeenkomstig deel II uitgevoerde controle blijkt dat
in een vermeerderingskoppel Salmonella enteritidis of Salmonella typhi-
murium aanwezig is, deelt de verantwoordelijke persoon van het
laboratorium waar het onderzoek is verricht, de persoon die met het
onderzoek is belast, c.q. de eigenaar van het koppel, de uitkomsten van
dat onderzoek mee aan de bevoegde autoriteit.
IV.Onderzoek bij koppels die na controle positief zijn verklaard
Wanneer overeenkomstig deel III mededeling is gedaan van de aanwe-
zigheid van Salmonella enteritidis of Salmonella typhimurium, worden
op het betrokken koppel officiële monsters genomen met het oog op
bevestiging van de eerste resultaten. Van de dieren moeten in elk
gebouw waar de dieren van het koppel worden gehouden, steekproefsge-
wijs monsters worden genomen; het aantal te nemen monsters moet
worden bepaald aan de hand van de tabel in deel II, onderdeel A, punt
2, onder c). Voor controledoeleinden moeten de dieren in partijen van
vijf dieren worden gegroepeerd en moeten van elk dier van de partij
monsters worden genomen van de lever, de eierstokken en de darmen;
deze monsters moeten op de aanwezigheid van salmonella's worden
onderzocht, waarbij gebruik wordt gemaakt van analyses en tests die
worden uitgevoerd volgens methoden die volgens de procedure van
artikel 16 van de onderhavige richtlijn zijn erkend of, in afwachting
van deze erkenning, volgens nationale methoden die hun deugdelijkheid
hebben bewezen.1992L0117 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 12
(1) PB nr. L 351 van 2. 12. 1989, blz. 34.
▼B
V.Te treffen maatregelen ten aanzien van koppels waarvan de besmet-
ting is bevestigd.
De maatregelen moeten voldoen aan de volgende minimumeisen:
1. Als bij een overeenkomstig deel IV verricht onderzoek de aanwezig-
heid van Salmonella enteritidis of Salmonella typhimurium in een
gebouw wordt bevestigd, moeten de volgende maatregelen worden
genomen:
a) geen enkel dier mag het betrokken gebouw verlaten tenzij met
toestemming van de bevoegde autoriteit om onder toezicht
geslacht en vernietigd te worden, dan wel om in een door de
bevoegde autoriteit aangewezen slachthuis overeenkomstig letter
c) geslacht te worden;
b) van dit gebouw afkomstige niet uitgebroede eieren moeten ofwel
ter plaatse worden vernietigd ofwel na op passende wijze gemerkt
te zijn onder toezicht afgevoerd worden naar een voor de behan-
deling van eiprodukten erkende inrichting om er een
hittebehandeling te ondergaan overeenkomstig de eisen van Richt-
lijn 89/437/EEG (1);
c) al het vermeerderingspluimvee van het gebouw moet overeenkom-
stig bijlage I, hoofdstuk VI, punt 31, onder c), van Richtlijn 71/
118/EEG worden geslacht (de officiële dierenarts van het slacht-
huis moet overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk VI, punt 25, onder
a), van genoemde richtlijn van het besluit tot slachten in kennis
worden gesteld) of het moet zodanig worden geslacht en vernie-
tigd dat het gevaar van verspreiding van salmonella tot een
minimum wordt beperkt.
2. Na het leegmaken van de lokalen waarin met Salmonella enteriditis
of Salmonella typhimurium besmette koppels hebben verbleven,
dienen die doeltreffend te worden gereinigd en ontsmet, met inbegrip
van de hygiënische verwijdering van vogelmest en strooisel, overeen-
komstig de door de plaatselijke veterinaire autoriteit vastgestelde
procedures; de lokalen mogen alleen worden herbezet met kuikens
die voldoen aan de eisen van deel II, onderdeel A, punt 1.
3. Als in een broederij nog broedeieren aanwezig zijn van koppels
waarin de aanwezigheid van Salmonella enteriditis of Salmonella
typhimurium is bevestigd, moeten die eieren worden vernietigd of
overeenkomstig Richtlijn 90/667/EEG (2) worden behandeld als
hoog-risicomateriaal;
V bis: In afwachting van de in artikel 15 bis bedoelde herziening mogen de
lidstaten afwijken van de in punt V, 1, onder c), bedoelde verplichting
tot slachting en van de in punt V, 1, onder b), bedoelde verplichting tot
vernietiging, mits zij kunnen garanderen dat, totdat ten genoegen van de
bevoegde autoriteit wordt aangetoond dat de besmetting van salmonella
enteritidis of salmonella typhimurium verdwenen is,
i) geen onbebroede eieren afkomstig uit een gebouw bedoeld in punt V,
1, onder b), in de handel worden gebracht, behalve voor behandeling
overeenkomstig Richtlijn 89/437/EEG (3),
ii) geen levend pluimvee, met inbegrip van de door het koppel voortge-
brachte eendagskuikens, buiten het gebouw wordt afgeleverd,
behalve voor rechtstreeks vervoer naar het slachthuis overeenkomstig
het hierboven genoemde punt c).
De lidstaten die van deze mogelijkheid gebruik maken, komen niet in
aanmerking voor de financiële bijdrage van de Gemeenschap als bedoeld
in artikel 29 van Beschikking 90/424/EEG (4).1992L0117 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 13
(1) PB nr. L 212 van 22. 7. 1989, blz. 87. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/
684/EEG (PB nr. L 376 van 31. 12. 1991, blz. 38).
(2) Richtlijn 90/667/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van gezond-
heidsvoorschriften voor de verwijdering en verwerking van dierlijke afvallen, voor hetin de handel brengen van dierlijke afvallen en ter voorkoming van de aanwezigheid van
ziekteverwekkers in diervoeders van dierlijke oorsprong (vissen daaronder begrepen) en
tot wijziging van Richtlijn 90/425/EEG (PB nr. L 363 van 27. 12. 1990, blz. 51).
(
3) PB nr. L 212 van 22. 7. 1989, blz. 87. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/23/
EG (PB nr. L 125 van 23. 5. 1996, blz. 10).
(4) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 19. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij Besluit 94/
370/EG (PB nr. L 168 van 2. 7. 1994, blz. 31).▼M1
▼B
VI. Volgens de procedure van artikel 16 en na advies van het Wetenschap-
pelijk Veterinair Comité dat vóór 1 oktober 1993 moet worden
ingewonnen:
a) kunnen systemen inzake toezicht worden erkend gebaseerd op een
serologisch onderzoek op het bedrijf, indien deze systemen garanties
bieden die gelijkwaardig zijn aan het in deel II, onderdeel A, punt 1,
onderdeel B punten 3 en 4, en onderdeel C, bedoelde systeem voor
controle in de broederij;
b) kunnen voor vermeerderingskoppels na advies van het Comité alter-
natieve oplossingen, zoals een antibioticabehandeling, worden
goedgekeurd voor de in deel V, onder c), bedoelde verplichting tot
slachten;
c) kunnen specifieke voorschriften worden vastgesteld om verlies van
waardevol genetisch materiaal tegen te gaan.
De in dit hoofdstuk bedoelde controles kunnen volgens dezelfde proce-
dure opnieuw worden bezien in het licht van de ontwikkeling van de
wetenschappelijke kennis.
II
CONTROLE OP SALMONELLA BIJ DE EINDPRODUKTIE VAN MENG-
VOEDERS VOOR PLUIMVEE
Bij officiële monsternemingen in een bedrijf of in geval van een gegrond
vermoeden kunnen monsters worden genomen van de mengvoeders die voor
het pluimvee worden gebruikt.
Als een monster positief wordt bevonden voor wat salmonella betreft, stelt de
bevoegde autoriteit een onderzoek in om:
a) de bron van verontreiniging te identificeren, met name door middel van offi-
ciële, in verschillende produktiestadia genomen monsters;
b) na te gaan op welke wijze de voorschriften en controles betreffende de
verwijdering en verwerking van dierlijke afvallen, in het bijzonder die vast-
gesteld bij Richtlijn 90/667/EEG zijn toegepast;
c) procedures inzake goede fabricagepraktijken vast te stellen en erop toe te
zien dat de erkende procedures worden gevolgd.1992L0117 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 14
▼B
BIJLAGE IV
HOOFDSTUK I
LIJST VAN DE COMMUNAUTAIRE REFERENTIELABORATORIA
VOOR ZOÖNOSES (a)
I. Epidemiologie van zoönoses
Institut für Veterinärmedizin
(Robert-von-Ostertag-Institut)
Postfach 33 00 13
Thielallee 88/92
D-1000 Berlijn
II. Salmonella's
Rijksinstituut voor de Volksgezondheid
Postbus 1
NL-3720 BA Bilthoven
HOOFDSTUK II
BEVOEGDHEDEN EN TAKEN VAN HET COMMUNAUTAIRE REFE-
RENTIELABORATORIUM
1. De in hoofdstuk I bedoelde communautaire referentielaboratoria zijn belast
met:
— het verstrekken van inlichtingen over de analysemethoden en de vergelij-
kende tests aan de nationale referentielaboratoria;
— het coördineren van de toepassing door de nationale referentielaboratoria
van de in het eerste streepje bedoelde methoden, met name door het orga-
niseren van vergelijkende tests;
— het coördineren van het onderzoek naar nieuwe analysemethoden en het
op de hoogte houden van de nationale referentielaboratoria van de ter
zake geboekte vooruitgang;
— het organiseren van opleidings- en bijscholingscursussen voor het perso-
neel van de nationale referentielaboratoria;
— het verlenen van technische en wetenschappelijke bijstand aan de dien-
sten van de Commissie, met name wanneer er tussen Lid-Staten
onenigheid bestaat over de resultaten van de analyses.
2. De communautaire referentielaboratoria staan in voor de handhaving van de
volgende werkingsvoorwaarden.
Zij moeten
— beschikken over gekwalificeerd personeel met voldoende kennis van de
bij het zoönoseonderzoek toegepaste technieken;
— beschikken over de apparatuur en stoffen die nodig zijn voor het
uitvoeren van de in punt 1 bedoelde taken;
— beschikken over een adequate administratieve infrastructuur;
— ervoor instaan dat hun personeel het vertrouwelijke karakter van bepaalde
onderwerpen, resultaten of mededelingen eerbiedigt;
— beschikken over voldoende kennis van de internationale normen en prak-
tijken.1992L0117 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 15
(a) Afgezien van de referentielaboratoria voor brucellose, tuberculose en rabies.