1983L0183 — NL — 28.11.1989 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 28 maart 1983
betreffende de belastingvrijstellingen bij definitieve invoer uit een Lid-Staat van persoonlijke
goederen door particulieren
(83/183/EEG)
(PB L 105 van 23.4.1983, blz. 64)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 89/604/EEG van de Raad van 23 november 1989 L 348 28 29.11.1989
NB: Deze geconsolideerde versie bevat referenties naar de Europese rekeneenheid en/of ecu. Vanaf 1 januari 1999 moeten
beide worden gelezen alsreferentie naar de euro — Verordening (EEG) nr. 3308/80 van de Raad (PB L 345 van20.12.1980, blz. 1) en Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad (PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1).
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 28 maart 1983
betreffende de belastingvrijstellingen bij definitieve invoer uit een
Lid-Staat van persoonlijke goederen door particulieren
(83/183/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 99,
Gezien het voorstel van de Commissie(1),
Gezien het adviesvan het Europes e Parlement(2),
Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité(3),
Overwegende dat het aanbeveling verdient, in het belang van de parti-
culieren, de actie voort te zetten, die ertoe strekt om binnen de
Gemeenschap soortgelijke omstandigheden als die welke op eenbinnenlandse markt heersen, in het leven te roepen, ten einde de bevol-king van de Lid-Staten zich bewust te doen worden van het bestaanvan de Europese Gemeenschap;
Overwegende dat met name het bestaan van fiscale belemmeringen bij
invoer in een Lid-Staat van persoonlijke goederen door particulieren uit
een andere Lid-Staat, het vrije verkeer van personen binnen de
Gemeenschap belemmert; dat het derhalve dienstig is deze belemme-ringen zoveel mogelijk te doen verdwijnen door het instellen vanbelastingvrijstellingen;
Overwegende dat deze belastingvrijstellingen slechts mogen gelden
voor invoer van goederen die in geen enkel opzicht commercieel ofspeculatief is en dat derhalve de grenzen en de wijze van toepassingdaarvan dienen te worden vastgesteld,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
TITEL I
ALGEMENE BEPALINGEN
Artikel 1
Werkingssfeer
1. De Lid-Staten verlenen, op de onderstaande voorwaarden en in de
onderstaande gevallen, bij definitieve invoer door een particulier van
persoonlijke goederen uit een andere Lid-Staat vrijstelling van omzet-
belasting, accijnzen en andere verbruiksbelastingen die normaliter opdergelijke goederen worden geheven.
2. Deze richtlijn heeft geen betrekking op de specifieke en/of perio-
dieke rechten en heffingen op het gebruik van deze goederen in hetland zelf, zoalsbij voorbeeld rechten geheven bij de regis tratie vanmotorvoertuigen, wegenbelasting en kijkgelden.
Artikel 2
Voorwaarden betreffende de goederen
1. Als„pers oonlijke goederen” in de zin van deze richtlijn worden
beschouwd de goederen die dienen voor het persoonlijk gebruik vande betrokkenen of voor de behoeften van hun gezin. Uit de aard ofhoeveelheid van deze goederen mag niet afgeleid kunnen worden dataan de invoer commerciële overwegingen ten grondslag liggen, noch1983L0183 — NL — 28.11.1989 — 001.001 — 2
(1) PB nr. C 267 van 21. 11. 1975, blz. 11.
(2) PB nr. C 53 van 8. 3. 1976, blz. 39.
(3) PB nr. C 131 van 12. 6. 1976, blz. 49.
▼B
dat zij bestemd zijn voor een economische activiteit in de zin van
artikel 4 van Richtlijn 77/388/EEG(1). Werktuigen die noodzakelijk
zijn voor de uitoefening door de betrokkene van een technisch of vrij
beroep, moeten evenwel ook alspers oonlijke goederen worden
beschouwd.
2. De in artikel 1 bedoelde vrijstelling wordt verleend voor persoon-
lijke goederen die:
a) zijn verkregen onder toepassing van de algemene belastingregels
voor de binnenlandse markt van een Lid-Staat en die uit hoofde
van de uitvoer niet in aanmerking komen voor ontheffing of terug-
gave van omzetbelasting, accijnzen of andere verbruiksbelastingen.Voor de toepassing van deze richtlijn worden goederen die zijnverkregen in omstandigheden als bedoeld in artikel 15, punt 10,van Richtlijn 77/388/EEG, geacht aan deze voorwaarden te voldoen;
b) door de betrokkene werkelijk zijn gebruikt vóór de verandering van
verblijfplaats of de vestiging van een tweede verblijfplaats. De Lid-Staten kunnen verlangen dat motorvoertuigen (met inbegrip van hunaanhangwagens), caravans, verplaatsbare woningen, pleziervaar-
tuigen en sportvliegtuigen ten minste gedurende zes maanden vóór
de verandering van verblijfplaatsdoor de betrokkene zijn gebruikt.
Voor de onder a), tweede zin, bedoelde goederen kunnen de Lid-
Staten verlangen:
— voor wat betreft motorvoertuigen (met inbegrip van hun
aanhangwagens), caravans, verplaatsbare woningen, pleziervaar-tuigen en sportvliegtuigen, dat deze ten minste gedurende twaalfmaanden vóór de verandering van verblijfplaatsdoor de betrok-
kene zijn gebruikt;
— voor wat betreft andere goederen, dat deze ten minste gedurende
zesmaanden vóór de verandering van verblijfplaatsdoor debetrokkene zijn gebruikt.
3. De bevoegde autoriteiten verlangen een bewijsdat voor wat
betreft motorvoertuigen met inbegrip van hun aanhangwagens, cara-
vans, verplaatsbare woningen, pleziervaartuigen en sportvliegtuigen
voldaan isaan de voorwaarden van lid 2. Voor wat betreft de overigegoederen verlangen zij een dergelijk bewijss lechtsin geval vanernstige vermoedens van bedrog.
Artikel 3
Invoervoorwaarden
De invoer van persoonlijke goederen kan geschieden in een of meer
zendingen binnen de termijnen die respectievelijk in de artikelen 7, 8,9 en 10 worden genoemd.
Artikel 4
Verplichtingen na invoer
►
M1De ingevoerde motorvoertuigen (met inbegrip van hun aanhang-
wagens), caravans, verplaatsbare woningen, pleziervaartuigen en
sportvliegtuigen ◄mogen gedurende twaalf maanden na invoer met
vrijstelling niet worden overgedragen, verhuurd of uitgeleend, behalvein gevallen die ten genoegen van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van invoer naar behoren zijn gemotiveerd.1983L0183 — NL — 28.11.1989 — 001.001 — 3
(1) PB nr. L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1.▼M1
▼B
▼B
Artikel 5
Specifieke voorwaarden voor bepaalde goederen
1. De Lid-Staten kunnen voor de invoer met vrijstelling van de in
artikel 4, lid 1, van Richtlijn 69/169/EEG(1), laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 89/220/EEG(2), opgesomde goederen maximumhoeveelheden
bepalen. Deze maximumhoeveelheden mogen evenwel niet geringer
zijn dan viermaal de in kolom II van genoemd artikel vermeldehoeveelheden, behoudensten aanzien van tabaks produkten, waarvande invoer met vrijstelling kan worden beperkt tot de in genoemdekolom vermelde hoeveelheden.
2. Voor rijpaarden, motorvoertuigen met inbegrip van hun aanhang-
wagens, caravans, verplaatsbare woningen, pleziervaartuigen ensportvliegtuigen geldt slechts vrijstelling bij invoer indien de particulier
zijn gewone verblijfplaatsoverbrengt naar de Lid-Staat van invoer.
Artikel 6
Algemene regels ter bepaling van de verblijfplaats
1. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder „gewone
verblijfplaats” verstaan de plaats waar iemand gewoonlijk verblijft, dat
wil zeggen gedurende ten minste 185 dagen per kalenderjaar, wegens
persoonlijke en beroepsmatige bindingen, of, voor personen zonderberoepsmatige bindingen, wegens persoonlijke bindingen waaruitnauwe banden tussen hemzelf en de plaats waar hij woont blijken.
De gewone verblijfplaatsvan iemand die zijn beroeps matige bindingen
op een andere plaatsheeft dan zijn pers oonlijke bindingen en daardoor
afwisselend verblijft op verschillende plaatsen gelegen in twee of meerLid-Staten, wordt evenwel geacht zich op dezelfde plaatste bevindenalszijn pers oonlijke bindingen, op voorwaarde dat hij daar op gere-gelde tijden terugkeert. Deze laatste voorwaarde vervalt wanneer debetrokkene in een Lid-Staat verblijft voor een opdracht van een
bepaalde duur. Het feit dat college wordt gelopen of een school wordt
bezocht, houdt niet in dat de gewone verblijfplaatswordt verplaats t.
2. Particulieren tonen met passende middelen, met name met hun
identiteitskaart of enig ander legitimatiebewijs, aan waar hun gewoneverblijfplaatsis .
3. Indien de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van invoer de
juistheid van de verklaring van de gewone verblijfplaats die is afgelegdovereenkomstig lid 2 in twijfel trekken of met het oog op bepaaldespecifieke controles, kunnen zij om aanvullende inlichtingen of bewijs-stukken verzoeken.
TITEL II
INVOER VAN PERSOONLIJKE GOEDEREN NAAR AANLEI-DING VAN EEN VERANDERING VAN DE GEWONE
VERBLIJFPLAATS
Artikel 7
1.►
M1a)◄De in artikel 1 bedoelde vrijstelling wordt overeen-
komstig de voorwaarden van de artikelen 2 tot en met 5verleend voor de invoer van persoonlijke goederen door eenparticulier bij verandering van zijn gewone verblijfplaats.
b) Onverminderd de nadere regels die eventueel van toepassing zijn
op het communautaire douanevervoer geldt alsvoorwaarde voor
het verlenen van de vrijstelling het indienen van een op ongeze-geld papier opgestelde inventaris, die, indien de Staat dat1983L0183 — NL — 28.11.1989 — 001.001 — 4
(1) PB nr. L 133 van 4. 6. 1969, blz. 6.
(2) PB nr. L 92 van 5. 4. 1989, blz. 15.▼M1
▼B
▼M1
▼M1
verlangt, vergezeld gaat van een verklaring waarvan model en
inhoud worden bepaald overeenkomstig de procedure van artikel17, leden 2 en 3, van Verordening (EEG) nr. 678/85(
1). Er mag
niet worden verlangd dat de waarde van de goederen op de
inventariswordt vermeld.
2. De laatste invoer moet uiterlijk twaalf maanden na de verandering
van de gewone verblijfplaatsges chieden. ►M1Indien de invoer over-
eenkomstig artikel 3 binnen bovengenoemde termijn in verschillendekeren geschiedt, mogen de Lid-Staten slechts bij de eerste invoerverlangen dat een volledige inventariswordt overgelegd, waarnaar danook kan worden verwezen bij de achtereenvolgende zendingen via een
andere grenspost. Deze volledige inventaris kan in overleg met de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van invoer worden aange-vuld.◄
TITEL III
INVOER VAN PERSOONLIJKE GOEDEREN NAAR AAN
LEIDING VAN DE MEUBILERING VAN EEN TWEEDE
VERBLIJFPLAATS OF VAN HET VERLATEN ERVAN
Artikel 8
1. De in artikel 1 bedoelde vrijstelling wordt overeenkomstig de in
de artikelen 2 tot en met 5 gestelde voorwaarden verleend voor deinvoer van persoonlijke goederen door een particulier voor het meubi-leren van een tweede verblijfplaats.
De vrijstelling wordt slechts verleend indien:
i) de betrokkene eigenaar of gedurende ten minste twaalf maanden
huurder van de tweede verblijfplaatsis ;
ii) de hoeveelheid van de ingevoerde goederen overeenkomt met het
gewone meubilair van de tweede verblijfplaats.
2. De vrijstelling wordt ook verleend onder de voorwaarden van lid
1 voor invoer van goederen naar de gewone verblijfplaatsof naar eenandere tweede verblijfplaatsingevolge het verlaten van een tweedeverblijfplaats, op voorwaarde dat de betrokkene de bewuste goederen►
M1vóór de vestiging van een tweede verblijfplaats ◄werkelijk in
bezit heeft gehad en gebruikt.
De laatste invoer moet uiterlijk twaalf maanden na het verlaten van de
tweede verblijfplaatsges chieden.
TITEL IV
INVOER VAN GOEDEREN TER GELEGENHEID VAN EEN
HUWELIJK
Artikel 9
1. Onverminderd de bepalingen van de artikelen 2 tot en met 5 kan
een ieder ter gelegenheid van zijn huwelijk de door hem verworven of
gebruikte persoonlijke goederen met vrijstelling van de in artikel 1bedoelde belastingen invoeren in de Lid-Staat waarnaar hij zijn gewoneverblijfplaatswil overbrengen, op de volgende voorwaarden:
a) de invoer moet plaatsvinden in de periode die aanvangt twee
maanden vóór de vastgestelde huwelijksdatum en eindigt viermaanden na de datum waarop het huwelijk isges loten;1983L0183 — NL — 28.11.1989 — 001.001 — 5
(1) PB nr. L 274 van 15. 10. 1985, blz. 1.▼B
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
b) de particulier moet het bewijsleveren dat zijn huwelijk heeft plaats -
gevonden of dat de eerste officiële stappen met het oog op zijnhuwelijk zijn genomen.
2. Vrijstelling wordt eveneens verleend voor geschenken die
gewoonlijk ter gelegenheid van een huwelijk worden aangeboden aaneen persoon die aan de voorwaarden van lid 1 voldoet, door personen
die hun normale verblijfplaatsin een andere Lid-Staat dan die van
invoer hebben. De vrijstelling is van toepassing op geschenkenwaarvan de waarde per eenheid niet meer bedraagt dan 350 ecu. DeLid-Staten kunnen evenwel een vrijstelling van meer dan 350 ecuverlenen mits de waarde van elk geschenk dat met vrijstelling magworden ingevoerd, niet meer bedraagt dan 1 400 ecu.
3. De Lid-Staten kunnen het verlenen van vrijstelling afhankelijk
stellen van het stellen van een passende waarborg, wanneer de invoervóór de datum van het huwelijk plaatsvindt.
4. Indien de particulier niet binnen vier maanden na de voor het
huwelijk aangekondigde datum het bewijs van zijn huwelijkssluiting
levert, zijn de belastingen verschuldigd op de datum van invoer.
TITEL V
INVOER VAN PERSOONLIJKE GOEDEREN VAN DE
ERFLATER VERKREGEN DOOR ERFOPVOLGING
Artikel 10
1. In afwijking van artikel 2, leden 2 en 3, artikel 4 en artikel 5, lid
2, doch onverminderd de overige bepalingen van de artikelen 2, 3 en 5mag iedere particulier die door erfopvolging (causa mortis) deeigendom of het vruchtgebruik verwerft van persoonlijke goederenvan een erflater die zich in een Lid-Staat bevinden, met vrijstellingvan de in artikel 1 bedoelde belastingen deze goederen in een andere
Lid-Staat waar hij een verblijfplaatsheeft, invoeren op de volgende
voorwaarden:
a) de particulier moet aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat
van invoer een door een notarisof enig andere bevoegde autoriteitvan de Lid-Staat van uitvoer afgegeven verklaring tonen waaruitblijkt dat de ingevoerde goederen door middel van vererving zijn
verkregen;
b) de invoer moet geschieden binnen een termijn van twee jaar na de
datum waarop de betrokken particulier in het bezit komt van de
goederen.
TITEL VI
SLOTBEPALINGEN
Artikel 11
1.►M1De Lid-Staten trachten ◄binnen de grenzen en overeen-
komstig de voorwaarden van deze richtlijn, zoveel mogelijk de door departiculieren te verrichten invoerformaliteiten te beperken, en trachten
zij invoerformaliteiten te voorkomen die controlesmet zich brengen
welke tot gevolg hebben dat een belangrijk deel van een zending aande grenswordt gelos t en opnieuw geladen.
2. De Lid-Staten mogen voor het verlenen van vrijstelling meer libe-
rale voorwaarden handhaven en/of vaststellen dan bedoeld in de
onderhavige richtlijn, met uitzondering van de in ►
M1artikel 2, lid
2, onder a) ◄, bedoelde voorwaarden.
3. Onverminderd het bepaalde in artikel 2, lid 2, mogen de Lid-
Staten uit hoofde van deze richtlijn binnen de Gemeenschap geenminder gunstige belastingvrijstellingen verlenen dan voor de invoervan persoonlijke goederen door particulieren uit een derde land.1983L0183 — NL — 28.11.1989 — 001.001 — 6
▼M1
▼B
▼B
Artikel 12
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1984 aan deze
richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in
kennis. De Helleense Republiek mag echter, op voorwaarde datdubbele heffingen worden vermeden, haar vigerende belastingstelselhandhaven tot het gemeenschappelijk stelsel van belasting over detoegevoegde waarde wordt ingevoerd.
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle belangrijke
bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn
vallende gebied vaststellen, met name die welke voortvloeien uit de
toepassing van artikel 11, leden 2 en 3. De Commissie stelt de andereLid-Staten van deze bepalingen in kennis.
3. Na raadpleging van de Lid-Staten brengt de Commissie om de
twee jaar aan de Raad en het Europese Parlement verslag uit over detoepassing van de richtlijn in de Lid-Staten.
Artikel 13
Deze richtlijn isgericht tot de Lid-Staten.1983L0183 — NL — 28.11.1989 — 001.001 — 7