02018R1862 — NL — 01.08.2022 — 003.002

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

Gewijzigd bij:





Gerectificeerd bij:









▼B

VERORDENING (EU) 2018/1862 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 28 november 2018

betreffende de instelling, de werking en het gebruik van het Schengeninformatiesysteem (SIS) op het gebied van politiële en justitiële samenwerking in strafzaken, tot wijziging en intrekking van Besluit 2007/533/JBZ van de Raad en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1986/2006 van het Europees Parlement en de Raad en Besluit 2010/261/EU van de Commissie







HOOFDSTUK 1

Algemene bepalingen

Artikel 1

Algemene doelstelling van SIS

SIS heeft tot doel met behulp van de via dit systeem gecommuniceerde informatie een hoog niveau van veiligheid te garanderen in de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht in de Europese Unie, onder meer door handhaving van de openbare orde en veiligheid en vrijwaring van de veiligheid op het grondgebied van de lidstaten, en heeft eveneens tot doel de toepassing te garanderen van de bepalingen van het derde deel, titel V, hoofdstukken 4 en 5, VWEU inzake het verkeer van personen op het grondgebied van de lidstaten.

Artikel 2

Onderwerp

1. Bij deze verordening worden de voorwaarden en procedures vastgesteld voor het invoeren en verwerken in SIS van signaleringen van personen en voorwerpen, en voor het uitwisselen van aanvullende informatie en extra gegevens met het oog op de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken.

2. Bij deze verordening worden ook bepalingen vastgesteld betreffende de technische architectuur van SIS, betreffende de verantwoordelijkheden van de lidstaten en van het Agentschap van de Europese Unie voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht („eu-LISA”), en betreffende gegevensverwerking, betreffende de rechten van de betrokken personen en betreffende aansprakelijkheid.

Artikel 3

Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

1) „signalering” : een in SIS ingevoerde reeks gegevens aan de hand waarvan de bevoegde autoriteiten een persoon of een voorwerp kunnen identificeren met het oog op het uitvoeren van een specifieke actie;

2) „aanvullende informatie” : andere informatie dan de in SIS opgeslagen signaleringsgegevens, die gerelateerd is aan signaleringen in SIS en die via de SIRENE-bureaus moet worden uitgewisseld: a) om de lidstaten in staat te stellen elkaar te raadplegen of elkaar inlichtingen te verstrekken bij de invoering van een signalering; b) bij een hit zodat de passende actie kan worden ondernomen; c) indien de gevraagde actie niet kan worden uitgevoerd; d) inzake de kwaliteit van de SIS-gegevens; e) inzake de verenigbaarheid en de prioriteit van signaleringen; f) inzake toegangsrechten;

3) „extra gegevens” : de in SIS opgeslagen en aan signaleringen in SIS gerelateerde gegevens die onmiddellijk ter beschikking van de bevoegde autoriteiten moeten staan wanneer personen over wie gegevens in SIS zijn ingevoerd, worden gelokaliseerd als gevolg van een doorzoeking van SIS;

4) „persoonsgegevens” : persoonsgegevens als gedefinieerd in artikel 4, punt 1, van Verordening (EU) 2016/679;

5) „verwerking van persoonsgegevens” : een bewerking of een geheel van bewerkingen met betrekking tot persoonsgegevens of een geheel van persoonsgegevens, al dan niet uitgevoerd via geautomatiseerde procedés, zoals het verzamelen, vastleggen, registreren in logbestanden, ordenen, structureren, opslaan, veranderen of wijzigen, opvragen, raadplegen, gebruiken, verstrekken door middel van doorzenden, verspreiden of op andere wijze ter beschikking stellen, in overeenstemming brengen of combineren, beperken van de verwerking, wissen of vernietigen van gegevens;

6. „match” : de opeenvolging van de volgende stappen: a) een eindgebruiker voert een doorzoeking in SIS uit; b) uit die doorzoeking blijkt dat een andere lidstaat een signalering in SIS heeft ingevoerd; alsmede c) gegevens betreffende de signalering in SIS komen overeen met de gegevens van de doorzoeking;

7) „hit” : een match die voldoet aan de volgende criteria: a) hij is bevestigd door: i) de eindgebruiker, of ii) de bevoegde autoriteit overeenkomstig de nationale procedures, indien de betrokken match gebaseerd was op de vergelijking van biometrische gegevens; en b) er wordt om verdere acties verzocht;

▼M3

8) „markering” : een schorsing van de geldigheid, op nationaal niveau, die op een signalering met het oog op aanhouding, een signalering van vermiste of kwetsbare personen, een signalering met het oog op onopvallende controle, onderzoekscontrole of gerichte controle of een informatiesignalering kan worden aangebracht;

▼B

9) „signalerende lidstaat” : de lidstaat die de signalering in SIS heeft ingevoerd;

10) „uitvoerende lidstaat” : de lidstaat die de gevraagde actie naar aanleiding van een hit uitvoert of heeft uitgevoerd;

11) „eindgebruiker” : een personeelslid van een bevoegde autoriteit dat gemachtigd is CS-SIS, N.SIS of een technische kopie daarvan rechtstreeks te doorzoeken;

12) „biometrische gegevens” : persoonsgegevens die het resultaat zijn van een specifieke technische verwerking met betrekking tot de fysieke of fysiologische kenmerken van een natuurlijke persoon op grond waarvan eenduidige identificatie van die natuurlijke persoon mogelijk is of wordt bevestigd, met name foto's, gezichtsopnamen, dactyloscopische gegevens en DNA-profiel;

13) „dactyloscopische gegevens” : gegevens over vingerafdrukken en handpalmafdrukken, die vanwege hun uniciteit en de referentiepunten die zij bevatten, accurate en definitieve vergelijkingen mogelijk maken ten aanzien van de identiteit van een persoon;

14) „gezichtsopname” : een digitale afbeelding van het gezicht met toereikende resolutie en kwaliteit voor gebruik bij geautomatiseerde biometrische matching;

15) „DNA-profiel” : een letter- of een cijfercode die een reeks identificatiekenmerken van het niet-coderende gedeelte van een geanalyseerd menselijk DNA-monster vertegenwoordigt, dat wil zeggen de specifieke moleculaire structuur op de verschillende DNA-gebieden (-loci);

16) „terroristische misdrijven” : strafbare feiten naar nationaal recht bedoeld in de artikelen 3 tot en met 14 van Richtlijn (EU) 2017/541 van het Europees Parlement en de Raad ( 1 ), of, voor de niet door die richtlijn gebonden lidstaten, strafbare feiten die daaraan gelijkwaardig zijn;

17) „gevaar voor de volksgezondheid” : een gevaar voor de volksgezondheid als gedefinieerd in artikel 2, punt 21, van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad ( 2 );

▼M1

18) „ESP” : het Europees zoekportaal ingesteld bij artikel 6, lid 1, van Verordening (EU) 2019/818 van het Europees Parlement en de Raad ( 3 );

19) „gezamenlijke BMS” : de gezamenlijke dienst voor biometrische matching ingesteld bij artikel 12, lid 1, van Verordening (EU) 2019/818;

20) „CIR” : het gemeenschappelijke identiteitsregister ingesteld bij artikel 17, lid 1, van Verordening (EU) 2019/818;

21) „MID” : de detector van meerdere identiteiten ingesteld bij artikel 25, lid 1, van Verordening (EU) 2019/818;

▼M3

22) „onderdaan van een derde land” : eenieder die geen burger van de Unie is in de zin van artikel 20, lid 1, VWEU, met uitzondering van begunstigden van het recht van vrij verkeer in de Unie overeenkomstig Richtlijn 2004/38/EG of een overeenkomst tussen de Unie of de Unie en haar lidstaten, enerzijds, en een derde land, anderzijds.

▼B

Artikel 4

Technische architectuur en werkwijze van SIS

1. SIS bestaat uit: a) een centraal systeem (het centrale SIS) bestaande uit: i) een technisch ondersteunende voorziening („CS-SIS”) die een databank (de „SIS-databank”), met inbegrip van een CS-SIS-back-up, bevat; ii) een uniforme nationale interface („NI-SIS”); ▼M1 b) een nationaal systeem (N.SIS) in elk van de lidstaten, bestaande uit de nationale datasystemen die in verbinding staan met het centrale SIS, en minstens één nationale of gedeelde N.SIS-back-up, c) een communicatie-infrastructuur tussen CS-SIS, CS-SIS-back-up en de NI-SIS („communicatie-infrastructuur”) waarmee een versleuteld virtueel netwerk tot stand wordt gebracht dat specifiek bestemd is voor SIS-gegevens en voor de uitwisseling van gegevens tussen de Sirene-bureaus, als bedoeld in artikel 7, lid 2; en d) een beveiligde communicatie-infrastructuur tussen CS-SIS en de centrale infrastructuur van het ESP, de gezamenlijke BMS, en de MID. ▼B

Een N.SIS als bedoeld onder b) kan een gegevensbestand bevatten (een „nationale kopie”) met een volledige of gedeeltelijke kopie van de SIS-databank. Twee of meer lidstaten kunnen in een van hun N.SIS een gedeelde kopie onderbrengen die door die lidstaten gezamenlijk kan worden gebruikt. Een dergelijke gedeelde kopie wordt beschouwd als de nationale kopie van elk van de deelnemende lidstaten.

Een gedeelde N.SIS-back-up als bedoeld onder b) kan gezamenlijk door twee of meer lidstaten worden gebruikt. In dergelijke gevallen wordt de gedeelde N.SIS-back-up beschouwd als de N.SIS-back-up van elk van die deelnemende lidstaten. Het N.SIS en de back-up daarvan kunnen tegelijkertijd worden gebruikt om een ononderbroken beschikbaarheid voor de eindgebruikers te waarborgen.

Lidstaten die voornemens zijn een gedeelde kopie of een gedeelde N.SIS-back-up op te zetten die gezamenlijk kan worden gebruikt, komen hun respectieve verantwoordelijkheden schriftelijk overeen. Zij melden hun regeling aan de Commissie.

De communicatie-infrastructuur ondersteunt en draagt bij tot het waarborgen van de ononderbroken beschikbaarheid van SIS. Zij omvat redundante en afzonderlijke paden voor de verbindingen tussen CS-SIS en de CS-SIS-back-up en ook redundante en afzonderlijke paden voor de verbindingen tussen ieder nationaal SIS-netwerktoegangspunt, en CS-SIS en de CS-SIS-back-up.

2. SIS-gegevens worden door de lidstaten ingevoerd, bijgewerkt, gewist en opgezocht via hun eigen N.SIS. De lidstaten die een gedeeltelijke of volledige nationale kopie of een gedeeltelijke of volledige gedeelde nationale kopie gebruiken, maken die kopie beschikbaar om op het grondgebied van elk van die lidstaten, geautomatiseerde doorzoeking mogelijk te maken. De gedeeltelijke nationale of gedeelde kopie bevat ten minste de gegevens als bedoeld in artikel 20, lid 3, onder a) tot en met v). De N.SIS-gegevensbestanden van andere lidstaten kunnen niet worden doorzocht, behalve in het geval van gedeelde kopieën.

3. CS-SIS zorgt voor technische toezichts- en beheersfuncties en de CS-SIS-back-up kan alle functies van de hoofd-CS-SIS overnemen wanneer dat uitvalt. CS-SIS en de back-up ervan bevinden zich op de twee technische locaties van eu-LISA.

4. eu-LISA voert technische oplossingen door om de ononderbroken beschikbaarheid van SIS te versterken, hetzij door de gelijktijdige werking van de CS-SIS en de back-up van de CS-SIS, mits de back-up van de CS-SIS kan blijven zorgen voor de werking van SIS als de CS-SIS uitvalt, hetzij door verdubbeling van het systeem of de componenten ervan. Niettegenstaande de procedurele voorschriften in artikel 10 van Verordening (EU) 2018/1726 maakt eu-LISA uiterlijk op 28 december 2019 een studie van de opties voor technische oplossingen, met een onafhankelijke effectbeoordeling en kosten-batenanalyse.

5. Zo nodig kan eu-LISA in uitzonderlijke omstandigheden tijdelijk een extra kopie van de SIS-databank ontwikkelen.

6. CS-SIS levert de nodige diensten voor het invoeren en verwerken van SIS-gegevens, inclusief voor doorzoekingen van de SIS-databank. Voor de lidstaten die een nationale of gedeelde kopie gebruiken, verzorgt CS-SIS: a) de online bijwerking van de nationale kopieën; b) de synchronisatie van en de samenhang tussen de nationale kopieën en de SIS-databank; alsmede c) het proces van de initialisatie en het herstel van de nationale kopieën;

7. CS-SIS zorgt voor ononderbroken beschikbaarheid.

▼M1

8. Onverminderd de leden 1 tot en met 5, kunnen SIS-gegevens over personen en identiteitsdocumenten ook worden doorzocht via het ESP.

9. Onverminderd de leden 1 tot en met 5, kunnen SIS-gegevens over personen en identiteitsdocumenten ook worden doorgegeven via de beveiligde communicatie-infrastructuur als bedoeld in lid 1, onder d). Deze doorgifte is beperkt tot de gegevens die vereist zijn voor de doeleinden van Verordening (EU) 2019/818.

▼B

Artikel 5

Kosten

1. De kosten voor de werking, het onderhoud en de verdere ontwikkeling van het centrale SIS en de communicatie-infrastructuur komen ten laste van de algemene begroting van de Unie. Die kosten omvatten de werkzaamheden in verband met CS-SIS teneinde de levering van de in artikel 4, lid 6, bedoelde diensten te verzekeren.

2. De kosten voor het opzetten, de werking en de verdere ontwikkeling van elk N.SIS komen ten laste van de betrokken lidstaat.







HOOFDSTUK II

Verantwoordelijkheden van de lidstaten

Artikel 6

Nationale systemen

Elke lidstaat is verantwoordelijk voor het opzetten, de werking, het onderhoud en de verdere ontwikkeling van zijn N.SIS en voor het aansluiten ervan op de NI-SIS.

Iedere lidstaat is verantwoordelijk voor het waarborgen van de ononderbroken beschikbaarheid van SIS-gegevens voor eindgebruikers.

Elke lidstaat geeft zijn signaleringen door via zijn N.SIS.

Artikel 7

N.SIS-instantie en SIRENE-bureau

1. Elke lidstaat wijst een autoriteit aan (de N.SIS-instantie) die de centrale verantwoordelijkheid voor zijn N.SIS heeft.

Deze autoriteit is verantwoordelijk voor de goede werking en beveiliging van het N.SIS, zorgt voor de toegang van de bevoegde autoriteiten tot SIS, en neemt de nodige maatregelen ten behoeve van de naleving van deze verordening. Zij is er tevens verantwoordelijk voor dat alle SIS-functies op passende wijze ter beschikking van de eindgebruikers worden gesteld.

2. Elke lidstaat wijst een nationale autoriteit aan die 24 uur per dag, zeven dagen per week operationeel is en die ervoor zorgt dat alle aanvullende informatie overeenkomstig het SIRENE-handboek wordt uitgewisseld en beschikbaar is (het Sirene-bureau). Elk SIRENE-bureau fungeert als een centraal contactpunt voor zijn lidstaat voor de uitwisseling van aanvullende informatie in verband met signaleringen, en om het nemen van de gevraagde actie te vergemakkelijken wanneer signaleringen van personen of voorwerpen in SIS zijn ingevoerd en die personen of voorwerpen na een hit worden gelokaliseerd.

Elk SIRENE-bureau heeft overeenkomstig het nationale recht gemakkelijke al dan niet rechtstreeks toegang tot alle relevante nationale informatie, met inbegrip van nationale databanken en alle informatie over de signaleringen door zijn lidstaat, en tot deskundigenadvies, om snel en binnen in artikel 8 bepaalde de tijdslimiet te kunnen reageren op verzoeken om aanvullende informatie.

De SIRENE-bureaus coördineren de verificatie van de kwaliteit van de in SIS ingevoerde informatie. Voor deze taken hebben de SIRENE-bureaus toegang tot in SIS verwerkte gegevens.

▼M1

2 bis. De Sirene-bureaus zorgen ook voor de manuele verificatie van meerdere identiteiten overeenkomstig artikel 29 van Verordening (EU) 2019/818. Voor zover dit voor de uitvoering van deze taak nodig is, hebben de Sirene-bureaus toegang om de in het CIR en de MID opgeslagen gegevens te raadplegen voor de in de artikelen 21 en 26 van Verordening (EU) 2019/818 omschreven doeleinden.

▼B

3. De lidstaten voorzien eu-LISA van details van hun N.SIS-instantie en hun SIRENE-bureau. eu-LISA maakt de lijst van de N.SIS-instanties en de SIRENE-bureaus bekend, samen met de in artikel 56, lid 7, bedoelde lijst.

Artikel 8

Uitwisseling van aanvullende informatie

1. Aanvullende informatie wordt uitgewisseld overeenkomstig het Sirene-handboek, en met gebruikmaking van de communicatie-infrastructuur. De lidstaten verstrekken de technische en personele middelen die nodig zijn om de ononderbroken beschikbaarheid en tijdige en doeltreffende uitwisseling van aanvullende informatie te waarborgen. Indien geen communicatie-infrastructuur voorhanden is, gebruiken de lidstaten andere afdoende beveiligde technische middelen voor de uitwisseling van aanvullende informatie. Een lijst met afdoende beveiligde technische middelen wordt opgenomen in het SIRENE-handboek.

2. Aanvullende informatie wordt alleen gebruikt voor het doel waarvoor zij is verstrekt overeenkomstig artikel 64, tenzij vooraf toestemming voor een ander gebruik is verkregen van de signalerende lidstaat.

3. De SIRENE-bureaus verrichten hun taak snel en efficiënt, in het bijzonder door een verzoek om aanvullende informatie zo spoedig mogelijk, maar niet later dan twaalf uur na het te hebben ontvangen, te beantwoorden. In het geval van signaleringen voor terroristische misdrijven, signaleringen van personen die gezocht worden met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering of uitlevering, of signaleringen betreffende kinderen als bedoeld in artikel 32, lid 1, onder c), ondernemen de SIRENE-bureaus onmiddellijk actie.

Uiterst dringende verzoeken om aanvullende informatie worden op de SIRENE-formulieren met „URGENT” gemarkeerd met vermelding van de reden van de urgentie.

4. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast met daarin nadere bepalingen over de taken van de SIRENE-bureaus uit hoofde van deze verordening en de uitwisseling van aanvullende informatie in de vorm van een handboek, getiteld het „SIRENE-handboek”. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 76, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 9

Naleving van technische en functionele vereisten

1. Bij het opzetten van zijn N.SIS conformeert elke lidstaat zich aan de gemeenschappelijke normen, protocollen en technische procedures die zijn vastgesteld om de verenigbaarheid van zijn N.SIS met het centrale SIS te waarborgen met het oog op een snelle en doeltreffende gegevensdoorgifte.

2. Indien een lidstaat een nationale kopie gebruikt, zorgt hij er met behulp van de door de CS-SIS geleverde diensten en de in artikel 4, lid 6, bedoelde automatische bijwerking voor dat de in de nationale kopie opgeslagen gegevens identiek en consistent zijn met de SIS-databank, en dat een doorzoeking in die nationale kopie een resultaat oplevert dat gelijkwaardig is aan een doorzoeking van de SIS-databank.

3. De eindgebruikers ontvangen, met name, de gegevens die zij voor de uitvoering van hun taken nodig hebben en, indien nodig, alle beschikbare gegevens om de betrokkene te kunnen identificeren en om de gevraagde actie te kunnen ondernemen.

4. De lidstaten en eu-LISA voeren regelmatig tests uit om de technische conformiteit van de nationale kopieën bedoeld in lid 2 te controleren. Met de resultaten van die tests wordt rekening gehouden als onderdeel van het mechanisme dat is ingesteld bij Verordening (EU) nr. 1053/2013 van de Raad ( 4 ).

5. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast om de in lid 1 van dit artikel bedoelde normen, protocollen en technische procedures vast te leggen en te ontwikkelen. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 76, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 10

Beveiliging — lidstaten

1. Elke lidstaat neemt passende maatregelen inzake zijn N.SIS, waaronder de vaststelling van een beveiligingsplan, een bedrijfscontinuïteitsplan en een uitwijkplan, opdat: a) de gegevens fysiek worden beschermd, onder meer met noodplannen voor de bescherming van vitale infrastructuur; b) onbevoegden de toegang tot de voor de verwerking van persoonsgegevens gebruikte gegevensverwerkingsfaciliteiten wordt ontzegd (controle op de toegang tot de faciliteiten); c) wordt voorkomen dat gegevensdragers onrechtmatig worden gelezen, gekopieerd, veranderd of verwijderd (controle op de gegevensdragers); d) wordt voorkomen dat gegevens onrechtmatig worden ingevoerd en opgeslagen persoonsgegevens onrechtmatig worden geïnspecteerd, gewijzigd of gewist (controle op de opslag); e) wordt voorkomen dat geautomatiseerde gegevensverwerkingssystemen door middel van datatransmissieapparatuur door onbevoegden worden gebruikt (controle op de gebruikers); f) wordt voorkomen dat gegevens onrechtmatig in SIS worden verwerkt en dat in SIS verwerkte gegevens onrechtmatig worden gewijzigd of gewist (controle op de invoering van gegevens); g) wordt gewaarborgd dat degenen die bevoegd zijn een systeem voor automatische gegevensverwerking te gebruiken, uitsluitend toegang hebben tot de gegevens waarop hun toegangsbevoegdheid betrekking heeft door middel van persoonlijke en unieke gebruikersidentificatiemiddelen en geheime toegangsprocedures (controle op de toegang tot de gegevens); h) wordt gewaarborgd dat alle autoriteiten met toegangsrecht tot SIS of tot de gegevensverwerkingsfaciliteiten profielen opstellen waarin de taken en verantwoordelijkheden worden omschreven van de personen die bevoegd zijn om toegang te krijgen tot gegevens en gegevens in te voeren, bij te werken, te wissen en te doorzoeken, en dat die profielen desgevraagd onverwijld ter beschikking worden gesteld van de toezichthoudende autoriteiten als bedoeld in artikel 69, lid 1 (personeelsprofielen); i) wordt gewaarborgd, dat kan worden nagegaan en vastgesteld aan welke instanties persoonsgegevens door middel van datatransmissieapparatuur kunnen worden doorgegeven (controle op de doorgifte); j) wordt gewaarborgd dat naderhand kan worden geverifieerd en vastgesteld welke persoonsgegevens wanneer, door wie en voor welk doel in geautomatiseerde gegevensverwerkingssystemen zijn opgenomen (controle op de opname); k) wordt voorkomen, in het bijzonder door middel van passende versleutelingstechnieken, dat bij de doorgifte van persoonsgegevens, alsmede bij het transport van gegevensdragers de gegevens onrechtmatig worden gelezen, gekopieerd, gewijzigd of gewist (controle op het transport); l) wordt toegezien op de doeltreffendheid van de in dit lid bedoelde beveiligingsmaatregelen en de nodige organisatorische maatregelen worden genomen met betrekking tot het intern toezicht om de naleving van deze verordening te waarborgen (interne audit); m) ervoor wordt gezorgd dat geïnstalleerde systemen in geval van storing opnieuw kunnen worden ingesteld naar normale werking (herstel), en n) ervoor wordt gezorgd dat de functies van SIS correct worden uitgevoerd, dat fouten gesignaleerd worden (betrouwbaarheid) en dat in SIS opgeslagen persoonsgegevens niet door verkeerd functioneren van het systeem beschadigd kunnen worden (integriteit).

2. Voor de beveiliging van de verwerking en uitwisseling van aanvullende gegevens, waaronder de beveiliging van de kantoren van de SIRENE-bureaus, nemen de lidstaten maatregelen die gelijkwaardig zijn aan die als bedoeld in lid 1.

3. Voor de beveiliging van de verwerking van SIS-gegevens door de in artikel 44 bedoelde autoriteiten nemen de lidstaten maatregelen die gelijkwaardig zijn aan die als bedoeld in lid 1 van dit artikel.

4. De in de leden 1, 2 en 3 beschreven maatregelen kunnen deel uitmaken van een algemene beveiligingsbenadering en -plan op nationaal niveau die meerdere IT-systemen omvatten. In dergelijke gevallen zijn de in dit artikel vastgelegde vereisten en hun toepasbaarheid op SIS in een dergelijk plan duidelijk identificeerbaar en worden erdoor gewaarborgd.

Artikel 11

Vertrouwelijkheid — lidstaten

1. Elke lidstaat past, in overeenstemming met zijn nationaal recht, de voorschriften inzake het beroepsgeheim of een gelijkwaardige geheimhoudingsplicht toe op iedere persoon en instantie die met SIS-gegevens en aanvullende SIS-informatie moet werken. Deze geheimhoudingsplicht blijft gelden nadat de persoon zijn functie of dienstverband heeft beëindigd of de instantie haar werkzaamheden heeft stopgezet.

2. Indien een lidstaat bij de uitvoering van taken in verband met SIS samenwerkt met een externe contractant, ziet het nauwlettend toe op de werkzaamheden van die contractant om de naleving van alle bepalingen van deze verordening te waarborgen, met name de bepalingen inzake beveiliging, vertrouwelijkheid en gegevensbescherming.

3. Het operationeel beheer van het N.SIS of van technische kopieën wordt niet toevertrouwd aan particuliere ondernemingen of particuliere organisaties.

Artikel 12

Bijhouden van logbestanden op nationaal niveau

1. De lidstaten zorgen ervoor dat elke toegang tot en uitwisseling van persoonsgegevens in CS-SIS in logbestanden in hun N.SIS wordt geregistreerd met het oog op controle op de rechtmatigheid van de doorzoeking, toezicht op de rechtmatigheid van de gegevensverwerking, intern toezicht, de goede werking van N.SIS, alsmede de integriteit en beveiliging van gegevens. Dit vereiste is niet van toepassing op de automatische processen bedoeld in artikel 4, lid 6, onder a), b) en c).

▼M1

De lidstaten zorgen ervoor dat elke toegang tot persoonsgegevens via het ESP wordt vastgelegd in een logbestand met het oog op controle op de rechtmatigheid van de bevraging, monitoring van de rechtmatigheid van de gegevensverwerking, interne monitoring en de integriteit en beveiliging van de gegevens.

▼B

2. De logbestanden bevatten met name de signaleringsgeschiedenis, de datum en het tijdstip van de gegevensverwerking, de voor de doorzoeking gebruikte gegevens, een verwijzing naar de verwerkte gegevens, alsmede de persoonlijke en unieke gebruikersidentificatiemiddelen van de bevoegde autoriteit en van de persoon die de gegevens verwerkt.

3. Als voor de doorzoeking dactyloscopische gegevens of een gezichtsopname worden gebruikt overeenkomstig artikel 43, bevatten de logbestanden, in afwijking van lid 2 van dit artikel, het soort gegevens dat voor het uitvoeren van de doorzoeking wordt gebruikt, in plaats van de eigenlijke gegevens.

4. De logbestanden worden alleen voor het in lid 1 genoemde doel gebruikt en worden drie jaar na het creëren ervan gewist. De logbestanden die de signaleringsgeschiedenis bevatten, worden drie jaar na het wissen van de signaleringen gewist.

5. Logbestanden mogen langer dan de in lid 4 bedoelde perioden worden bewaard indien zij nodig zijn in het kader van lopende monitoringprocedures.

6. De nationale bevoegde autoriteiten die zijn belast met het controleren van de rechtmatigheid van doorzoekingen, met het toezicht op de rechtmatigheid van de gegevensverwerking, met intern toezicht en met het waarborgen van de goede werking van N.SIS en de gegevensintegriteit en -beveiliging, hebben binnen de grenzen van hun bevoegdheden op verzoek toegang tot de logbestanden met het oog op het vervullen van hun taken.

7. Indien lidstaten overeenkomstig het nationaal recht kentekenplaten van motorvoertuigen geautomatiseerd scannen met behulp van systemen voor automatische kentekenplaatherkenning, houden zij van de doorzoekingen overeenkomstig het nationaal recht een register bij. Indien nodig kan een volledige doorzoeking in SIS worden uitgevoerd om na te gaan of sprake is van een hit. De leden 1 tot en met 6 zijn van toepassing op elke volledige doorzoeking.

8. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast om de in lid 7 van dit artikel bedoelde inhoud van de logbestanden vast te leggen. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 76, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 13

Intern toezicht

De lidstaten zorgen ervoor dat elke autoriteit met toegangsrecht tot SIS-gegevens de nodige maatregelen treft om aan deze verordening te voldoen, en, indien nodig, samenwerkt met de toezichthoudende autoriteit.

Artikel 14

Opleiding van het personeel

1. Alvorens te worden gemachtigd tot de verwerking van in SIS opgeslagen gegevens, en vervolgens op regelmatige basis, krijgt het personeel van de autoriteiten met toegangsrecht tot SIS een adequate opleiding over gegevensbeveiliging, grondrechten met inbegrip van gegevensbescherming, en de in het SIRENE-handboek vastgelegde regels en procedures voor gegevensverwerking. Het personeel wordt op de hoogte gebracht van alle relevante bepalingen inzake strafbare feiten en sancties, inclusief degene die zijn vastgesteld in artikel 73.

2. De lidstaten beschikken over een nationaal opleidingsprogramma over SIS, dat opleidingen omvat voor zowel de eindgebruikers als het personeel van de SIRENE-bureaus.

Dat opleidingsprogramma kan deel uitmaken van een algemeen opleidingsprogramma op nationaal niveau dat opleidingen op andere relevante gebieden omvat.

3. Gemeenschappelijke opleidingen worden ten minste een maal per jaar op Unieniveau georganiseerd om de samenwerking tussen de SIRENE-bureaus te vergroten.







HOOFDSTUK III

Verantwoordelijkheden van eu-LISA

Artikel 15

Operationeel beheer

1. eu-LISA is verantwoordelijk voor het operationele beheer van het centrale SIS. eu-LISA zorgt er in samenwerking met de lidstaten voor dat te allen tijde de beste beschikbare technologie wordt gebruikt voor het centrale SIS, uitgaande van een kosten-batenanalyse.

2. eu-LISA wordt tevens belast met de volgende taken met betrekking tot de communicatie-infrastructuur: a) toezicht; b) beveiliging; c) coördinatie van de betrekkingen tussen de lidstaten en de dienstverlener; d) begrotingsuitvoeringstaken; e) aanschaf en vernieuwing, en f) contractuele aangelegenheden.

3. eu-LISA wordt tevens belast met de volgende taken met betrekking tot de Sirene-bureaus en de communicatie tussen de SIRENE-bureaus: a) de coördinatie, het beheer en de ondersteuning van testactiviteiten; b) het onderhoud en de bijwerking van de technische specificaties voor de uitwisseling van aanvullende informatie tussen de SIRENE-bureaus en de communicatie-infrastructuur, en c) het beheer van de gevolgen van technische wijzigingen die een impact hebben op zowel SIS als de uitwisseling van aanvullende informatie tussen de SIRENE-bureaus.

4. eu-LISA ontwikkelt en onderhoudt een mechanisme en procedures voor het uitvoeren van kwaliteitscontroles op de gegevens in CS-SIS. Het brengt daarover regelmatig verslag uit aan de lidstaten.

eu-LISA rapporteert regelmatig aan de Commissie welke kwesties zijn geconstateerd en welke lidstaten hierbij zijn betrokken.

De Commissie legt aan het Europees Parlement en de Raad regelmatig een verslag voor over aangetroffen problemen met de kwaliteit van de gegevens.

5. eu-LISA verricht ook taken met betrekking tot het aanbieden van opleiding in het technische gebruik van SIS en inzake maatregelen ter verbetering van de kwaliteit van SIS-gegevens.

6. Het operationele beheer van het centrale SIS omvat alle taken die nodig zijn om het centrale SIS 24 uur per dag en zeven dagen per week overeenkomstig deze verordening te laten functioneren, met name de voor de goede werking van het systeem noodzakelijke onderhoudswerkzaamheden en technische ontwikkelingen. Deze taken omvatten tevens de coördinatie, het beheer en de ondersteuning van testactiviteiten voor het centrale SIS en N.SIS, om deze te laten functioneren overeenkomstig de vereisten voor technische en functionele naleving als bepaald in artikel 9.

7. De Commissie stelt een uitvoeringshandeling vast om de technische voorschriften van de communicatie-infrastructuur vast te leggen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 76, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 16

Beveiliging — eu-LISA

1. eu-LISA stelt de nodige maatregelen vast, met inbegrip van een beveiligingsplan, een bedrijfscontinuïteitsplan en een uitwijkplan voor het centrale SIS en de communicatie-infrastructuur, opdat: a) de gegevens fysiek worden beschermd, onder meer met noodplannen voor de bescherming van vitale infrastructuur; b) onbevoegden de toegang tot de voor de verwerking van persoonsgegevens gebruikte gegevensverwerkingsfaciliteiten wordt ontzegd (controle op de toegang tot de faciliteiten); c) wordt voorkomen dat gegevensdragers onrechtmatig worden gelezen, gekopieerd, veranderd of verwijderd (controle op de gegevensdragers); d) wordt voorkomen dat gegevens onrechtmatig worden ingevoerd en opgeslagen persoonsgegevens onrechtmatig worden geïnspecteerd, gewijzigd of gewist (controle op de opslag); e) wordt voorkomen dat geautomatiseerde gegevensverwerkingssystemen door middel van datatransmissieapparatuur door onbevoegden worden gebruikt (controle op de gebruikers); f) wordt voorkomen dat gegevens onrechtmatig in SIS worden verwerkt en dat in SIS verwerkte gegevens onrechtmatig worden gewijzigd of gewist (controle op de invoering van gegevens); g) wordt gewaarborgd dat degenen die bevoegd zijn een systeem voor automatische gegevensverwerking te gebruiken, uitsluitend toegang hebben tot de gegevens waarop hun toegangsbevoegdheid betrekking heeft door middel van persoonlijke en unieke gebruikersidentificatiemiddelen en geheime toegangsprocedures (controle op de toegang tot de gegevens); h) profielen worden opgesteld waarin de taken en verantwoordelijkheden worden omschreven van de personen die bevoegd zijn om toegang te krijgen tot de gegevens of de gegevensverwerkingsfaciliteiten, en opdat die profielen desgevraagd onverwijld ter beschikking worden gesteld van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (personeelsprofielen); i) wordt gewaarborgd, dat kan worden nagegaan en vastgesteld aan welke instanties persoonsgegevens door middel van datatransmissieapparatuur kunnen worden doorgegeven (controle op de doorgifte); j) wordt gewaarborgd dat naderhand kan worden nagegaan en vastgesteld welke persoonsgegevens wanneer en door wie in een geautomatiseerd gegevensverwerkingssysteem zijn opgenomen (controle op de opname); k) wordt voorkomen, in het bijzonder door middel van passende versleutelingstechnieken, dat bij de doorgifte van persoonsgegevens, alsmede bij het transport van gegevensdragers de gegevens onrechtmatig worden gelezen, gekopieerd, gewijzigd of gewist (controle op het transport); l) wordt toegezien op de doelmatigheid van de in dit lid bedoelde beveiligingsmaatregelen, en de nodige organisatorische maatregelen voor het intern toezicht worden genomen om de naleving van deze verordening te waarborgen (interne audit); m) ervoor wordt gezorgd dat geïnstalleerde systemen in geval van storing opnieuw kunnen worden ingesteld naar normale werking (herstel); n) ervoor wordt gezorgd dat de functies van SIS correct worden uitgevoerd, dat fouten gesignaleerd worden (betrouwbaarheid) en dat in SIS opgeslagen persoonsgegevens niet door verkeerd functioneren van het systeem beschadigd kunnen worden (integriteit), en o) de beveiliging van zijn technische locaties wordt gewaarborgd.

2. Met het oog op de beveiliging van de verwerking en de uitwisseling van aanvullende informatie via de communicatie-infrastructuur neemt eu-LISA maatregelen die gelijkwaardig zijn aan die als bedoeld in lid 1.

Artikel 17

Vertrouwelijkheid — eu-LISA

1. Onverminderd artikel 17 van het Statuut, past eu-LISA adequate voorschriften inzake het beroepsgeheim of een gelijkwaardige geheimhoudingsplicht toe op iedere persoon die met SIS-gegevens moet werken, aan de hand van een norm die vergelijkbaar is met die van artikel 11 van deze verordening. Die geheimhoudingsplicht blijft gelden nadat de persoon zijn functie of dienstverband heeft beëindigd of zijn werkzaamheden heeft stopgezet.

2. Met het oog op de vertrouwelijkheid bij de uitwisseling van aanvullende informatie via de communicatie-infrastructuur neemt eu-LISA maatregelen die gelijkwaardig zijn aan die als bedoeld in lid 1.

3. Indien eu-LISA bij de uitvoering van taken in verband met SIS samenwerkt met een externe contractant, ziet het nauwlettend toe op de werkzaamheden van die contractant, om de naleving van alle bepalingen van deze verordening te waarborgen, met name de bepalingen inzake beveiliging, vertrouwelijkheid en gegevensbescherming.

4. Het operationeel beheer van CS-SIS wordt niet toevertrouwd aan particuliere ondernemingen of particuliere organisaties.

Artikel 18

Bijhouden van logbestanden op centraal niveau

1. eu-LISA draagt er zorg voor dat elke toegang tot en elke uitwisseling van persoonsgegevens in CS-SIS voor de in artikel 12, lid 1, vermelde doeleinden wordt geregistreerd in logbestanden.

2. De logbestanden bevatten met name de signaleringsgeschiedenis, de datum en het tijdstip van de gegevensverwerking, de voor de doorzoeking gebruikte gegevens, een verwijzing naar de verwerkte gegevens, alsmede de persoonlijke en unieke gebruikersidentificatiemiddelen van de bevoegde autoriteit die de gegevens verwerkt.

3. Als voor de doorzoeking dactyloscopische gegevens of gezichtsopnamen worden gebruikt overeenkomstig artikel 43, bevatten de logbestanden, in afwijking van lid 2 van dit artikel, het soort gegevens dat voor het uitvoeren van de doorzoeking wordt gebruikt, in plaats van de eigenlijke gegevens.

4. De logbestanden worden alleen voor het in lid 1 bedoelde doel gebruikt en worden drie jaar na het creëren ervan gewist. De logbestanden die de signaleringsgeschiedenis bevatten, worden drie jaar na het wissen van de signaleringen gewist.

5. Logbestanden mogen langer dan de in lid 4 bedoelde perioden worden bewaard indien zij nodig zijn in het kader van lopende monitoringprocedures.

6. Ter uitvoering van het intern toezicht en om een goede werking van CS-SIS en de integriteit en beveiliging van gegevens te garanderen, heeft eu-LISA, binnen de grenzen van zijn bevoegdheid, toegang tot de logbestanden.

De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming heeft, op verzoek, toegang tot die logbestanden, binnen de grenzen van zijn bevoegdheid, en met het oog op de vervulling van zijn taken.

▼M2

Artikel 18 ter

Bijhouden van logbestanden met het oog op de interoperabiliteit met Etias

Van elke gegevensverwerking in SIS en het Europees reisinformatie- en -autorisatiesysteem (Etias) op grond van artikel 50 ter van deze verordening worden logbestanden bewaard overeenkomstig artikel 18 van deze verordening en artikel 69 van Verordening (EU) 2018/1240 van het Europees Parlement en de Raad ( 5 ).

▼B







HOOFDSTUK IV

Publieksvoorlichting

Artikel 19

SIS-voorlichtingscampagnes

Zodra deze verordening wordt toegepast, organiseert de Commissie in samenwerking met de toezichthoudende autoriteiten en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming een campagne om het publiek te informeren omtrent de doelstellingen van SIS, de in SIS opgeslagen gegevens, de autoriteiten die toegang hebben tot SIS, en de rechten van de betrokkenen. De Commissie herhaalt op gezette tijden dit soort campagnes, in samenwerking met de toezichthoudende autoriteiten en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming. De Commissie onderhoudt een openbaar toegankelijke website met alle relevante informatie over SIS. De lidstaten ontwikkelen en implementeren in samenwerking met hun toezichthoudende autoriteiten de nodige beleidsinitiatieven om hun burgers en ingezetenen algemene voorlichting over SIS te geven.







HOOFDSTUK V

Gegevenscategorieën en markering

Artikel 20

Gegevenscategorieën

▼M3

1. Onverminderd artikel 8, lid 1, en de bepalingen van deze verordening over de opslag van extra gegevens, bevat SIS alleen de door elke lidstaat verstrekte gegevenscategorieën, als vereist voor de in de artikelen 26, 32, 34, 36, 37 bis, 38 en 40 genoemde doeleinden.

▼B

2. De gegevenscategorieën zijn: a) informatie over personen met betrekking tot wie een signalering is ingevoerd; ▼M3 b) informatie over de voorwerpen bedoeld in de artikelen 26, 32, 34, 36, 37 bis en 38. ▼B

3. Elke signalering in SIS die informatie over personen bevat, omvat uitsluitend de onderstaande gegevens: a) achternamen; b) voornamen; c) namen bij de geboorte; d) voorheen gebruikte namen en aliassen; e) bijzondere, onveranderlijke objectieve fysieke kenmerken; f) geboorteplaats; g) geboortedatum; h) geslacht; i) alle huidige en voorgaande nationaliteiten; j) of de betrokkene: i) gewapend is, ii) gewelddadig is, iii) ondergedoken of ontsnapt is, iv) een risico op zelfdoding vertoont, v) een gevaar voor de volksgezondheid vormt, of vi) betrokken is bij een in de artikelen 3 tot en met 14 van Richtlijn (EU) 2017/541 bedoelde activiteit; k) de reden van signalering; l) de signalerende autoriteit; m) een vermelding van de beslissing die aan de signalering ten grondslag ligt; n) de bij van een hit te ondernemen actie; o) links naar andere signaleringen ingevolge artikel 63; p) het soort strafbaar feit; q) het registratienummer van de betrokkene in een nationaal register; r) voor signaleringen als bedoeld in artikel 32, lid 1, een categoriebepaling van het soort geval; s) de categorie van de identificatiedocumenten; t) het land van afgifte van de identificatiedocumenten; u) het (de) nummer(s) van de identificatiedocumenten; v) de datum van afgifte van de identificatiedocumenten; w) foto's en gezichtsopnamen; x) overeenkomstig artikel 42, lid 3, relevante DNA-profielen; y) dactyloscopische gegevens; z) een kopie van de identificatiedocumenten, indien mogelijk in kleur.

4. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast om technische voorschriften vast te leggen en te ontwikkelen inzake het invoeren, bijwerken, wissen en doorzoeken van de in de leden 2 en 3 van dit artikel bedoelde gegevens en inzake de in lid 5 van dit artikel bedoelde gemeenschappelijke normen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 76, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

5. Technische voorschriften worden ook gevolgd voor doorzoekingen in CS-SIS, in nationale of gedeelde kopieën en in uit hoofde van artikel 56, lid 2, gemaakte technische kopieën. Zij zijn gebaseerd op gemeenschappelijke normen.

Artikel 21

Evenredigheid

1. Alvorens een persoon te signaleren of de geldigheidsduur van een signalering te verlengen, gaat een lidstaat na of het geval gepast, relevant en belangrijk genoeg is om een signalering in SIS te rechtvaardigen.

2. Wanneer een persoon of een voorwerp gezocht wordt in het kader van een signalering die verband houdt met een terroristisch misdrijf, wordt de zaak beschouwd als gepast, relevant en belangrijk genoeg om een signalering in SIS te rechtvaardigen. Om redenen van openbare en nationale veiligheid kunnen lidstaten bij uitzondering geen signalering invoeren, wanneer te verwachten valt dat die signalering officiële of justitiële onderzoeken, opsporingsonderzoeken of procedures zal belemmeren.

Artikel 22

Vereisten voor de invoering van een signalering

1. De reeks gegevens die minimaal nodig is om een signalering in SIS op te nemen, bestaat uit de gegevens als bedoeld in artikel 20, lid 3, onder a), g), k), en n), behalve in situaties als bedoeld in artikel 40. De andere in dat lid bedoelde gegevens worden eveneens in SIS ingevoerd als deze beschikbaar zijn.

2. De in artikel 20, lid 3, onder e), van deze verordening bedoelde gegevens worden uitsluitend ingevoerd indien dat strikt noodzakelijk is ter identificatie van de betrokken persoon. Wanneer dergelijke gegevens worden ingevoerd, zorgen de lidstaten ervoor dat artikel 10 van Richtlijn (EU) 2016/680 wordt nageleefd.

Artikel 23

Verenigbaarheid van signaleringen

1. Voordat een signalering wordt ingevoerd, controleert de lidstaat of voor de betrokken persoon of het betrokken voorwerp reeds een signalering in SIS is ingevoerd. Om te controleren of voor een persoon reeds een signalering bestaat, wordt een controle met dactyloscopische gegevens verricht indien deze beschikbaar zijn.

2. Voor eenzelfde persoon of eenzelfde voorwerp wordt per lidstaat in SIS slechts één signalering ingevoerd. Indien nodig kunnen andere lidstaten overeenkomstig lid 3 nieuwe signaleringen voor diezelfde persoon of datzelfde voorwerp invoeren.

3. Een lidstaat die een nieuwe signalering wil invoeren met betrekking tot een persoon voor wie of een voorwerp waarvoor reeds een signalering in SIS is ingevoerd, controleert of de signaleringen niet onverenigbaar zijn. Indien ze niet onverenigbaar zijn, mag de lidstaat de nieuwe signalering invoeren. Indien de signaleringen onverenigbaar zijn, plegen de SIRENE-bureaus van de betrokken lidstaten onderling overleg door het uitwisselen van aanvullende informatie, teneinde overeenstemming te bereiken. Regels inzake de verenigbaarheid van signaleringen worden vastgesteld in het SIRENE-handboek. Van de regels inzake verenigbaarheid kan na overleg tussen de lidstaten worden afgeweken indien wezenlijke nationale belangen in het geding zijn.

4. Bij hits naar aanleiding van meervoudige signaleringen ten aanzien dezelfde persoon, volgt de uitvoerende lidstaat de in het SIRENE-handboek vastgelegde prioriteitsregels voor signaleringen.

Indien voor een persoon meervoudige signaleringen door verschillende lidstaten zijn ingevoerd, worden signaleringen met het oog op aanhouding die zijn ingevoerd overeenkomstig artikel 26, onverminderd artikel 25, bij voorrang uitgevoerd.

Artikel 24

Algemene bepalingen betreffende markering

▼M3

1. Indien een lidstaat van oordeel is dat gevolg geven aan een overeenkomstig artikel 26, 32, 36 of 37 bis ingevoerde signalering onverenigbaar is met zijn nationaal recht, internationale verplichtingen of wezenlijke nationale belangen, kan hij verlangen dat de signalering wordt gemarkeerd, zodat de op grond van de signalering gevraagde actie niet op zijn grondgebied wordt uitgevoerd. De markering wordt aangebracht door het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat.

▼B

2. Teneinde de lidstaten in staat te stellen te verlangen dat overeenkomstig artikel 26 een markering wordt aangebracht in een signalering, worden zij door de uitwisseling van aanvullende informatie automatisch in kennis gesteld van elke nieuwe signalering van die categorie.

3. Indien een signalerende lidstaat in zeer dringende en ernstige gevallen om uitvoering van de actie verzoekt, gaat de uitvoerende lidstaat na of hij kan toestaan dat de op zijn verzoek aangebrachte markering wordt ingetrokken. Indien dat het geval is, neemt de uitvoerende lidstaat de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de gevraagde actie onmiddellijk kan worden uitgevoerd.

Artikel 25

Markering van signaleringen met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering

1. Wanneer Kaderbesluit 2002/584/JBZ van toepassing is, verzoekt een lidstaat de signalerende lidstaat een markering aan te brengen in opvolging van een signalering met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering, opdat niet tot aanhouding kan worden overgegaan, wanneer de justitiële autoriteit die krachtens het nationaal recht bevoegd is voor de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel, de tenuitvoerlegging van dat bevel heeft geweigerd op basis van een grond voor weigering van de tenuitvoerlegging, en wanneer de markering is verlangd.

Een lidstaat kan ook verlangen dat in de signalering een markering wordt aangebracht indien zijn justitiële autoriteit de gesignaleerde persoon tijdens het overleveringsproces vrijlaat.

2. Op verzoek van een krachtens het nationaal recht bevoegde justitiële autoriteit, op basis van een algemene instructie of in een specifiek geval, kan een lidstaat evenwel ook van de signalerende lidstaat verlangen dat laatste een markering aanbrengt te in een signalering met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering wanneer het duidelijk is dat de tenuitvoerlegging van het Europees aanhoudingsbevel zal moeten worden geweigerd.







HOOFDSTUK VI

Signaleringen van personen die met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering of uitlevering worden gezocht

Artikel 26

Doelstellingen en voorwaarden voor het invoeren van signaleringen

1. Signaleringen van personen met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering op basis van een Europees aanhoudingsbevel, of signaleringen van personen met het oog op aanhouding ten behoeve van uitlevering, worden op verzoek van de justitiële autoriteit van de signalerende lidstaat ingevoerd.

2. Signaleringen met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering, worden eveneens ingevoerd op basis van aanhoudingsbevelen die zijn uitgevaardigd krachtens overeenkomsten die tussen de Unie en derde landen op grond van de Verdragen zijn gesloten met het oog op de overlevering van personen op grond van een aanhoudingsbevel, en die voorzien in de toezending van een dergelijk aanhoudingsbevel via SIS.

3. Elke verwijzing in deze verordening naar bepalingen van Kaderbesluit 2002/584/JBZ wordt geacht tevens te verwijzen naar de overeenkomstige bepalingen van overeenkomsten die tussen de Unie en derde landen op grond van de Verdragen zijn gesloten met het oog op de overlevering van personen op grond van een aanhoudingsbevel, en die voorzien in de toezending van dat aanhoudingsbevel via SIS.

4. De signalerende lidstaat kan in het kader van een lopende operatie een bestaande, overeenkomstig dit artikel ingevoerde signalering met het oog op aanhouding tijdelijk ontoegankelijk maken voor doorzoeking door de eindgebruikers in de bij de operatie betrokken lidstaten. De signalering is in zulke gevallen enkel toegankelijk voor de SIRENE-bureaus. De lidstaten maken een signalering enkel ontoegankelijk indien: a) het doel van de operatie niet met andere middelen kan worden bereikt; b) de bevoegde justitiële autoriteit van de signalerende lidstaat daartoe vooraf toestemming voor heeft verleend, en c) alle bij de operatie betrokken lidstaten op de hoogte zijn gebracht via de uitwisseling van aanvullende informatie.

De in de eerste alinea bedoelde functie mag slechts worden gebruikt gedurende een tijdvak van ten hoogste 48 uur. Dit tijdvak kan echter bij operationele noodzaak met telkens 48 uur worden verlengd. De lidstaten houden statistieken bij van het aantal signaleringen met betrekking waartoe deze functie is gebruikt.

5. Indien er duidelijke aanwijzingen zijn dat er een verband bestaat tussen de in artikel 38, lid 2, onder a), b), c), e), g), h), j) en k), genoemde voorwerpen en een overeenkomstig de leden 1 en 2 van dit artikel gesignaleerde persoon, kan met het oog op de lokalisering van die persoon een signalering van deze voorwerpen worden ingevoerd. In zulke gevallen worden de signalering van de persoon en de signalering van het voorwerp gelinkt overeenkomstig artikel 63.

6. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast om voorschriften vast te leggen en te ontwikkelen inzake het invoeren, bijwerken, wissen en doorzoeken van de in lid 5 van dit artikel bedoelde gegevens. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 76, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 27

Extra gegevens over personen die worden gezocht met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering

1. Indien een persoon wordt gezocht op basis van een Europees aanhoudingsbevel met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering, neemt de signalerende lidstaat een kopie van het originele Europees aanhoudingsbevel in SIS op.

Een lidstaat kan de kopie van meer dan één Europees aanhoudingsbevel in een signalering met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering invoeren.

2. De signalerende lidstaat kan een kopie van een vertaling van het Europees aanhoudingsbevel in een of meer officiële talen van de Unie invoeren.

Artikel 28

Aanvullende informatie over personen die worden gezocht met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering

De signalerende lidstaat die de signalering met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering heeft ingevoerd, deelt de in artikel 8, lid 1, van Kaderbesluit 2002/584/JBZ bedoelde gegevens aan de andere lidstaten mee via de uitwisseling van aanvullende informatie.

Artikel 29

Aanvullende informatie over personen die worden gezocht met het oog op aanhouding ten behoeve van uitlevering

1. De signalerende lidstaat die de signalering met het oog op uitlevering heeft ingevoerd, deelt de volgende gegevens aan alle andere lidstaten mee via de uitwisseling van aanvullende informatie: a) de om aanhouding verzoekende autoriteit; b) het bestaan van een bevel tot aanhouding of van een akte die dezelfde kracht heeft, of van een voor tenuitvoerlegging vatbaar vonnis; c) de aard en de wettelijke omschrijving van het strafbare feit; d) een beschrijving van de omstandigheden waaronder het strafbare feit is begaan, met inbegrip van tijd, plaats en mate van betrokkenheid van de persoon waarvoor een signalering is ingevoerd bij het strafbare feit; e) voor zover mogelijk de gevolgen van het strafbare feit, en f) alle andere informatie die nuttig of noodzakelijk is voor de uitvoering van de signalering.

2. De in lid 1 van dit artikel bedoelde gegevens worden niet meegedeeld wanneer de in artikel 27 of artikel 28 bedoelde gegevens reeds zijn verstrekt en toereikend worden geacht voor de uitvoering van de signalering door de uitvoerende lidstaat.

Artikel 30

Omzetting van een te ondernemen actie betreffende signaleringen met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering of uitlevering

Wanneer aanhouding niet mogelijk is wegens een afwijzende beslissing door de lidstaat die daarom is verzocht overeenkomstig de procedures voor markering van artikel 24 of artikel 25, of wegens een nog niet beëindigde toetsing in het geval van een signalering met het oog op aanhouding ten behoeve van uitlevering, handelt de lidstaat die om aanhouding is verzocht naar aanleiding van de signalering door de verblijfplaats van de betrokkene mede te delen.

Artikel 31

Uitvoering van een in een signalering met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering of uitlevering gevraagde actie

1. Een overeenkomstig artikel 26 in SIS ingevoerde signalering, en de extra gegevens als bedoeld in artikel 27, vormen tezamen en hebben dezelfde gevolgen als een krachtens Kaderbesluit 2002/584/JBZ uitgevaardigd Europees aanhoudingsbevel, indien dat kaderbesluit van toepassing is.

2. Wanneer Kaderbesluit 2002/584/JBZ niet van toepassing is, heeft een overeenkomstig de artikelen 26 en 29 in SIS ingevoerde signalering dezelfde rechtskracht als een verzoek om voorlopige aanhouding krachtens artikel 16 van het Europees Verdrag betreffende uitlevering van 13 december 1957 of artikel 15 van het Verdrag aangaande de uitlevering en de rechtshulp in strafzaken tussen het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden van 27 juni 1962.







HOOFDSTUK VII

Signaleringen van vermiste of kwetsbare personen die moeten worden verhinderd te reizen

Artikel 32

Doelstellingen en voorwaarden voor het invoeren van signaleringen

1. Signaleringen van onderstaande categorieën personen worden op verzoek van de bevoegde autoriteit van de signalerende lidstaat in SIS ingevoerd: a) vermiste personen die in bescherming moeten worden genomen; i) voor hun eigen bescherming; ii) ter voorkoming van een bedreiging voor de openbare orde of de openbare veiligheid; b) vermiste personen die niet in bescherming moeten worden genomen; c) kinderen die gevaar lopen te worden ontvoerd door een ouder, familielid of voogd, en die moeten worden verhinderd te reizen; d) kinderen die moeten worden verhinderd te reizen, omdat een concreet en aanwijsbaar risico bestaat dat zij zullen worden weggevoerd uit een lidstaat of het grondgebied van een lidstaat zullen verlaten en i) het slachtoffer zullen worden van mensenhandel of een gedwongen huwelijk, vrouwelijke genitale verminking of andere vormen van seksegerelateerd geweld; ii) het slachtoffer zullen worden van of betrokken zullen worden bij terroristische misdrijven, of iii) zullen worden ingelijfd bij of gerekruteerd worden door gewapende groeperingen, of worden verplicht actief aan vijandelijkheden deel te nemen; e) meerderjarige kwetsbare personen die voor hun eigen bescherming moeten worden verhinderd te reizen, omdat een concreet en aanwijsbaar risico bestaat dat zij zullen worden weggevoerd uit een lidstaat of het grondgebied van een lidstaat zullen verlaten en het slachtoffer zullen worden van mensenhandel of seksegerelateerd geweld.

2. Lid 1, onder a), is in het bijzonder van toepassing op kinderen en op personen die op last van een bevoegde autoriteit in een inrichting moeten worden opgenomen.

3. Een signalering van een kind als bedoeld in lid 1, onder c), wordt ingevoerd na een beslissing van de bevoegde autoriteiten, met inbegrip van de justitiële autoriteiten, van de lidstaten die bevoegd zijn ter zake van de ouderlijke verantwoordelijkheid, indien een concreet en aanwijsbaar risico bestaat dat het kind binnen korte tijd onwettig wordt weggevoerd uit de lidstaat waar de bevoegde autoriteiten zijn gevestigd.

4. Een signalering van personen als bedoeld in lid 1, onder d) en e), wordt ingevoerd na een beslissing van de bevoegde autoriteiten, met inbegrip van de justitiële autoriteiten.

5. De signalerende lidstaat toetst regelmatig de noodzaak om de signalering als bedoeld in lid 1, onder c), d) en e), van dit artikel te behouden, in overeenstemming met artikel 53, lid 4.

6. De signalerende lidstaat zorg ervoor dat: a) uit de door hem in SIS ingevoerde gegevens blijkt onder welke van de in lid 1 vermelde categorieën de door de signalering betrokken persoon valt; b) uit de door hen in SIS ingevoerde gegevens blijkt om wat soort zaak het gaat, indien dit bekend is, en c) met betrekking tot overeenkomstig lid 1, onder c), d) en e) ingevoerde signaleringen zijn SIRENE-handboek ten tijde van de signalering alle relevante informatie tot zijn beschikking.

7. Vier maanden voordat een overeenkomstig dit artikel gesignaleerd kind meerderjarig wordt naar het nationaal recht van de signalerende lidstaat, stelt CS-SIS de signalerende lidstaat er automatisch van in kennis dat hetzij de reden van signalering en de uit te voeren actie moeten worden bijgewerkt hetzij de signalering moet worden gewist.

8. Indien een duidelijke aanwijzing bestaat dat er een verband bestaat tussen de in artikel 38, lid 2, onder a), b), c), e), g), h) en k), genoemde voorwerpen en een overeenkomstig lid 1 van dit artikel gesignaleerde persoon, kan met het oog op de opsporing van deze persoon een signalering van deze voorwerpen worden ingevoerd. In zulke gevallen worden de signalering van de persoon en de signalering van het voorwerp gelinkt, overeenkomstig artikel 63.

9. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast om voorschriften vast te leggen en te ontwikkelen inzake de indeling van zaken in categorieën en de invoering van gegevens als bedoeld in lid 6. De soorten gevallen waarbij vermiste kinderen betrokken zijn, omvatten onder meer weggelopen kinderen, niet-begeleide migrantenkinderen, en kinderen die het risico lopen door (een van) de ouders te worden ontvoerd.

De Commissie stelt tevens uitvoeringshandelingen vast om technische voorschriften vast te leggen en te ontwikkelen inzake het invoeren, bijwerken, wissen en doorzoeken van de in lid 8 bedoelde gegevens.

Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 76, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 33

Uitvoering van een in een signalering gevraagde actie

1. Wanneer een persoon als bedoeld in artikel 32 wordt aangetroffen, delen de bevoegde autoriteiten van de uitvoerende lidstaat, met inachtneming van de voorschriften van lid 4, aan de signalerende lidstaat mee waar de betrokkene zich bevindt.

2. Indien het personen betreft die overeenkomstig artikel 32, lid 1, onder a), c), d) en e), in bescherming moeten worden genomen, raadpleegt de uitvoerende lidstaat onmiddellijk zijn eigen bevoegde autoriteiten en die in de signalerende lidstaat via de uitwisseling van aanvullende informatie, teneinde onverwijld de te nemen maatregelen overeen te komen. De bevoegde autoriteiten in de uitvoerende lidstaat kunnen, overeenkomstig het nationaal recht, dergelijke personen naar een veilige plaats overbrengen teneinde hun verdere doorreis te beletten.

3. Voor kinderen worden bij elk besluit dat betrekking heeft op te nemen maatregelen of op de overbrenging van het kind naar een veilige plaats als bedoeld in lid 2, de belangen van het kind voorop geplaatst. Dergelijke besluiten worden onmiddellijk genomen, en uiterlijk 12 uur nadat het kind is gevonden, in voorkomend geval in overleg met relevante kinderbeschermingsinstanties.

4. Wanneer een vermiste meerderjarige wordt gevonden, is voor andere mededelingen van gegevens dan die tussen de bevoegde autoriteiten de instemming van de betrokken persoon vereist. De bevoegde autoriteiten kunnen echter aan een belanghebbende die de persoon als vermist heeft opgegeven, meedelen dat de signalering is gewist omdat de persoon is gelokaliseerd.







HOOFDSTUK VIII

Signaleringen van personen die worden gezocht met het oog op een gerechtelijke procedure

Artikel 34

Doelstellingen en voorwaarden voor het invoeren van signaleringen

1. Ten behoeve van de mededeling van de woon- of verblijfplaats van een persoon voeren de lidstaten op verzoek van een bevoegde autoriteit in SIS signaleringen in van: a) getuigen; b) personen die door de justitiële autoriteiten in het kader van een strafprocedure zijn opgeroepen of die daartoe worden gezocht wegens feiten waarvoor zij worden vervolgd; c) personen aan wie een vonnis of andere documenten dienen te worden betekend in het kader van een strafprocedure wegens feiten waarvoor zij worden vervolgd; d) personen aan wie een oproep tot het ondergaan van een vrijheidsstraf dient te worden betekend.

2. Indien een duidelijke aanwijzing bestaat dat er een verband bestaat tussen de in artikel 38, lid 2, onder a), b), c), e), g), h) en k), genoemde voorwerpen en een overeenkomstig lid 1 van dit artikel gesignaleerde persoon, kan met het oog op de opsporing van die persoon een signalering van deze voorwerpen worden ingevoerd. In deze gevallen worden de signalering van de persoon en de signalering van het voorwerp gekoppeld overeenkomstig artikel 63.

3. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast om de nodige technische voorschriften vast te leggen en te ontwikkelen inzake het invoeren, bijwerken, wissen en doorzoeken van de in lid 2 van dit artikel bedoelde gegevens. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 76, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 35

Uitvoering van de in een signalering gevraagde actie

De gevraagde informatie wordt aan de signalerende lidstaat meegedeeld via de uitwisseling van aanvullende informatie.







HOOFDSTUK IX

Signaleringen van personen en voorwerpen met het oog op onopvallende controle, onderzoekscontrole of gerichte controle

Artikel 36

Doelstellingen en voorwaarden voor het invoeren van signaleringen

▼C1

1. Signaleringen van personen, van in artikel 38, lid 2, onder a), b), c), e), g), h), j), k), en l), bedoelde voorwerpen en van andere betaalmiddelen dan contanten worden overeenkomstig het nationaal recht van de signalerende lidstaat ingevoerd met het oog op onopvallende controle, onderzoekscontrole of gerichte controle, overeenkomstig artikel 37, leden 3, 4 en 5.

▼B

2. Indien bij de invoering van signaleringen met het oog op onopvallende controle, onderzoekscontrole of gerichte controle, de door de signalerende lidstaat gevraagde informatie een aanvulling is op de in artikel 37, lid 1, onder a) tot en met h), bedoelde informatie, voegt de signalerende lidstaat alle gevraagde informatie toe aan de signalering. Indien die informatie betrekking heeft op bijzondere categorieën van persoonsgegevens als bedoeld in artikel 10 van Richtlijn (EU) 2016/680, wordt deze alleen opgevraagd indien dit strikt noodzakelijk is voor het specifieke doel van de signalering en in verband met het strafbare feit waarvoor de signalering is ingevoerd.

3. Signaleringen van personen met het oog op onopvallende controles, onderzoekscontrole of gerichte controles is toegestaan met het oog op de voorkoming, de opsporing, het onderzoek of de vervolging van strafbare feiten, met het oog op de tenuitvoerlegging van een strafrechtelijk vonnis en ter voorkoming van gevaar voor de openbare veiligheid, indien: a) duidelijke aanwijzingen bestaan dat een persoon een van de in artikel 2, leden 1 en 2, van Kaderbesluit 2002/584/JBZ genoemde strafbare feiten beraamt of pleegt; b) de in artikel 37, lid 1, bedoelde informatie noodzakelijk is voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel ten aanzien van een persoon die is veroordeeld voor één van de in artikel 2, leden 1 en 2, van Kaderbesluit 2002/584/JBZ genoemde strafbare feiten; c) een algemene beoordeling van een persoon, met name op grond van de door hem gepleegde strafbare feiten, doet vermoeden dat hij in de toekomst in artikel 2, leden 1 en 2, van Kaderbesluit 2002/584/JBZ genoemde strafbare feiten zou kunnen plegen.

4. Voorts kunnen overeenkomstig het nationaal recht signaleringen van met het oog op onopvallende controles, onderzoekscontrole of gerichte controles worden ingevoerd op verzoek van de voor de nationale veiligheid verantwoordelijke diensten, indien een concrete aanwijzing bestaat dat de in artikel 37, lid 1, bedoelde gegevens noodzakelijk zijn met het oog op de voorkoming van een ernstige, van de desbetreffende persoon uitgaande bedreiging, dan wel van andere ernstige gevaren voor de interne of externe veiligheid van de staat. De lidstaat die overeenkomstig dit lid de signalering invoert, stelt de overige lidstaten van een dergelijke signalering in kennis. Elke lidstaat bepaalt aan welke autoriteiten deze informatie. De informatie wordt via het SIRENE-bureau wordt doorgegeven.

5. Indien een duidelijke aanwijzing bestaat dat de in artikel 38, lid 2, onder a), b), c), e), g), h), j), k) en l), bedoelde voorwerpen of andere betaalmiddelen dan contanten, verband houden met in lid 3 van dit artikel bedoelde ernstige strafbare feiten of in lid 4 van dit artikel bedoelde ernstige gevaren, kunnen signaleringen van die voorwerpen worden ingevoerd en aan de overeenkomstig de leden 3 en 4 van dit artikel ingevoerde signaleringen worden gelinkt.

6. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast om technische voorschriften vast te leggen en te ontwikkelen inzake het invoeren, bijwerken, wissen en doorzoeken van de in lid 5 van dit artikel bedoelde gegevens en inzake de in lid 2 van dit artikel bedoelde aanvullende informatie. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 76, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 37

Uitvoering van de in een signalering gevraagde actie

1. Ten behoeve van onopvallende controle, onderzoekscontrole of gerichte controle verzamelt en deelt de uitvoerende staat aan de signalerende lidstaat de onderstaande gegevens of een deel daarvan mee: a) het feit dat de gesignaleerde persoon is gevonden, dan wel dat gesignaleerde in artikel 38, lid 2, onder a), b), c), e), g), h), j), k) en l), bedoelde voorwerpen of andere betaalmiddelen dan contanten waarvoor een signalering is ingevoerd, zijn aangetroffen; b) plaats, tijdstip en reden van de controle; c) reisroute en reisbestemming; d) personen die de gesignaleerde persoon vergezellen of de inzittenden van het voertuig, vaartuig of luchtvaartuig, of de personen die de houder van het blanco officiële document of op naam gestelde identiteitsdocument vergezellen, van wie redelijkerwijs mag worden aangenomen dat zij in verband kunnen worden gebracht met de gesignaleerde persoon; e) enige gebleken identiteit en enige persoonsbeschrijving van de persoon die het gesignaleerde blanco officiële document of op naam gestelde identiteitsdocument gebruikt; f) de in artikel 38, lid 2, onder a), b), c), e), g), h), j), k) en l), bedoelde voorwerpen of andere betaalmiddelen dan contanten die zijn gebruikt; g) voorwerpen die de persoon bij zich heeft, met inbegrip van reisdocumenten; h) de omstandigheden waaronder de in artikel 38, lid 2, onder a), b), c), e), g), h), j), k) en l), bedoelde personen, voorwerpen of andere betaalmiddelen dan contanten zijn aangetroffen; i) alle andere informatie die overeenkomstig artikel 36, lid 2, door de signalerende lidstaat wordt opgevraagd.

Indien de in de eerste alinea, onder i), van dit lid bedoelde informatie betrekking heeft op bijzondere categorieën van persoonsgegevens als bedoeld in artikel 10 van Richtlijn (EU) 2016/680, wordt deze overeenkomstig de in dat artikel vastgestelde voorwaarden verwerkt, en alleen als het een aanvulling betreft op andere persoonsgegevens die voor hetzelfde doel worden verwerkt.

2. De uitvoerende lidstaat deelt de in lid 1 bedoelde informatie mee via de uitwisseling van aanvullende informatie.

3. Een onopvallende controle houdt in dat tijdens routineactiviteiten van de nationale bevoegde autoriteiten van de uitvoerende staat zo veel mogelijk van de in lid 1 bedoelde informatie op onopvallende wijze wordt verzameld. Het verzamelen van deze informatie brengt het onopvallende karakter van de controle niet in gevaar en de gesignaleerde persoon wordt op geen enkele manier op het bestaan van de signalering opmerkzaam gemaakt.

4. Een onderzoekscontrole houdt in dat aan de betrokkene vragen worden gesteld, onder meer op basis van informatie of specifieke vragen die de signalerende lidstaat overeenkomstig artikel 36, lid 2, aan de signalering heeft toegevoegd. De bevraging vindt plaats overeenkomstig het nationaal recht van de uitvoerende lidstaat.

5. Voor de in artikel 36 bedoelde doeleinden kunnen bij gerichte controles, personen, voertuigen, vaartuigen, luchtvaartuigen, containers en meegenomen voorwerpen worden onderzocht. Het onderzoek vindt plaats overeenkomstig het nationaal recht van de uitvoerende lidstaat.

6. Indien gerichte controles overeenkomstig het nationaal recht van de uitvoerende staat niet zijn toegestaan, wordt in plaats daarvan in die lidstaat een onderzoekscontrole verricht. Indien onderzoekscontroles overeenkomstig het nationaal recht van de uitvoerende staat niet zijn toegestaan, worden in plaats daarvan in die lidstaat onopvallende controles verricht. Indien Richtlijn 2013/48/EU van toepassing is, zorgen de lidstaten ervoor dat het recht van verdachten en beklaagden op toegang tot een advocaat onder de in die richtlijn vastgestelde voorwaarden wordt gewaarborgd.

7. Lid 6 laat de verplichting van de lidstaten om uit hoofde van artikel 36, lid 2, opgevraagde informatie ter beschikking van eindgebruikers te stellen, onverlet.

▼M3







HOOFDSTUK IX bis

Informatiesignaleringen van onderdanen van derde landen in het belang van de Unie

Artikel 37 bis

Doelstellingen van en voorwaarden voor het invoeren van signaleringen

1. De lidstaten kunnen, op voorstel van Europol om een signalering in te voeren op basis van informatie van de autoriteiten van derde landen of internationale organisaties, in SIS informatiesignaleringen van onderdanen van derde landen in het belang van de Unie („informatiesignaleringen”) invoeren als bedoeld in artikel 4, lid 1, punt t), van Verordening (EU) 2016/794. Europol stelt zijn functionaris voor gegevensbescherming in kennis indien het een dergelijk voorstel doet.

2. Informatiesignaleringen worden in SIS ingevoerd om eindgebruikers die SIS doorzoeken, ervan in kennis te stellen dat onderdanen van derde landen worden verdacht van betrokkenheid bij terroristische misdrijven of andere ernstige criminaliteit als bedoeld in bijlage I bij Verordening (EU) 2016/794, zodat deze eindgebruikers de in artikel 37 ter van de onderhavige verordening bedoelde informatie ontvangen.

3. Europol stelt alleen in de volgende gevallen en op voorwaarde dat het heeft geverifieerd dat aan de voorwaarden van lid 4 is voldaan, voor informatiesignaleringen in SIS in te voeren: a) er is een feitelijke aanwijzing dat een persoon een van de in lid 2 bedoelde strafbare feiten beraamt of pleegt; b) een algemene beoordeling van een persoon, met name op grond van eerder gepleegde strafbare feiten, doet vermoeden dat deze persoon een strafbaar feit als bedoeld in lid 2 zou kunnen plegen.

4. Europol stelt pas voor informatiesignaleringen in SIS in te voeren nadat het heeft vastgesteld dat de informatiesignalering noodzakelijk en gerechtvaardigd is, waarbij ervoor moet worden gezorgd dat aan beide volgende voorwaarden is voldaan: a) een analyse van de overeenkomstig artikel 17, lid 1, punt b), van Verordening (EU) 2016/794 verstrekte informatie heeft aangetoond dat de informatie over de betrokken persoon uit een betrouwbare bron komt en juist is, waardoor Europol, zo nodig na verdere uitwisseling van informatie met de verstrekkende partij overeenkomstig artikel 25 van Verordening (EU) 2016/794, kan vaststellen dat sprake is van ten minste één van de in lid 3 bepaalde gevallen; b) bij een overeenkomstig artikel 48 van deze verordening uitgevoerde doorzoeking van SIS is niet gebleken dat er al een signalering van de betrokken persoon bestaat.

5. Europol stelt de informatie die het heeft over de specifieke zaak en het resultaat van de in de leden 3 en 4 bedoelde beoordeling ter beschikking van de lidstaten en stelt voor dat een of meer lidstaten een informatiesignalering in SIS invoeren.

Indien Europol relevante extra of gewijzigde gegevens heeft met betrekking tot zijn voorstel om een informatiesignalering in te voeren, of indien Europol over informatie beschikt die erop duidt dat de gegevens in zijn voorstel tot invoering van een informatiesignalering feitelijk onjuist zijn of onrechtmatig zijn opgeslagen, stelt het de lidstaten onverwijld hiervan in kennis.

6. Het voorstel van Europol om een informatiesignalering in te voeren, wordt geverifieerd en geanalyseerd door de lidstaat waaraan Europol voorstelde om de informatiesignalering in te voeren. Die lidstaat beoordeelt zelf of de informatiesignalering in SIS wordt ingevoerd.

7. Indien overeenkomstig dit artikel informatiesignaleringen in SIS worden ingevoerd, stelt de signalerende lidstaat de andere lidstaten en Europol hiervan in kennis door aanvullende informatie uit te wisselen.

8. Indien lidstaten besluiten de door Europol voorgestelde signalering niet in te voeren, kunnen zij besluiten met betrekking tot dezelfde persoon een ander type signalering in te voeren indien aan de desbetreffende voorwaarden is voldaan.

9. De lidstaten stellen de andere lidstaten en Europol binnen een termijn van twaalf maanden nadat Europol een voorstel heeft gedaan tot invoering van een informatiesignalering, in kennis van het resultaat van de in lid 6 bedoelde verificatie en analyse van de gegevens in het voorstel van Europol en delen hun mee of de gegevens zijn ingevoerd in SIS.

Voor de toepassing van de eerste alinea stellen de lidstaten een regeling voor periodieke rapportage in.

10. Indien Europol over relevante extra of gewijzigde gegevens beschikt in verband met een informatiesignalering, zendt het die gegevens via de uitwisseling van aanvullende informatie onverwijld door aan de signalerende lidstaat, zodat deze de informatiesignalering kan aanvullen, wijzigen of wissen.

11. Indien Europol informatie heeft die erop duidt dat overeenkomstig lid 1 in SIS ingevoerde gegevens feitelijk onjuist zijn of onrechtmatig zijn opgeslagen, deelt het dit zo spoedig mogelijk, maar niet later dan twee werkdagen nadat het kennis van deze informatie heeft gekregen, mee aan de signalerende lidstaat via de uitwisseling van aanvullende informatie. De signalerende lidstaat controleert de informatie en corrigeert of wist zo nodig onverwijld de betrokken gegevens.

12. Indien er duidelijke aanwijzingen zijn dat er een verband bestaat tussen de in artikel 38, lid 2, punten a), b), c), e), g), h), j) en k), genoemde voorwerpen of niet-contante betaalmiddelen en een persoon op wie een informatiesignalering overeenkomstig lid 1 van dit artikel betrekking heeft, kunnen signaleringen van deze voorwerpen worden ingevoerd teneinde deze persoon op te sporen. In deze gevallen worden de informatiesignalering en de signalering van het voorwerp gelinkt, overeenkomstig artikel 63.

13. De lidstaten voorzien in de nodige procedures voor het invoeren, bijwerken of wissen van informatiesignaleringen in SIS overeenkomstig deze verordening.

14. Europol houdt een overzicht bij van zijn voorstellen tot invoering van informatiesignaleringen in SIS uit hoofde van dit artikel en brengt om de zes maanden verslag uit aan de lidstaten over de informatiesignaleringen die zijn ingevoerd in SIS en over de gevallen waarin de lidstaten de informatiesignaleringen niet hebben ingevoerd.

15. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast om voorschriften vast te leggen en te ontwikkelen voor het invoeren, bijwerken, wissen en doorzoeken van de in lid 11 van dit artikel bedoelde gegevens. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 76, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 37 ter

Uitvoering van de in een informatiesignalering gevraagde actie

1. In geval van een hit met betrekking tot een informatiesignalering verzamelt de uitvoerende lidstaat de onderstaande gegevens of een deel daarvan en deelt hij deze mee aan de signalerende lidstaat: a) het feit dat de persoon op wie een informatiesignalering betrekking heeft, is aangetroffen; b) de plaats, het tijdstip en de reden van de controle; c) reisroute en reisbestemming; d) de personen die de persoon op wie de informatiesignalering betrekking heeft, vergezellen, en van wie redelijkerwijs kan worden aangenomen dat zij een band hebben met deze persoon; e) voorwerpen die de persoon bij zich heeft, met inbegrip van reisdocumenten; f) de omstandigheden waaronder de persoon werd aangetroffen.

2. De uitvoerende lidstaat deelt de in lid 1 bedoelde informatie mee aan de signalerende lidstaat via de uitwisseling van aanvullende informatie.

3. Lid 1 van dit artikel is ook van toepassing indien de persoon op wie een informatiesignalering betrekking heeft, zich op het grondgebied bevindt van de lidstaat die de informatiesignalering in SIS heeft ingevoerd, zulks teneinde Europol te informeren overeenkomstig artikel 48, lid 8, punt b).

4. De uitvoerende lidstaat zorgt ervoor dat tijdens routineactiviteiten van zijn bevoegde nationale autoriteiten zo veel mogelijk van de in lid 1 bedoelde informatie op onopvallende wijze wordt verzameld. Het verzamelen van dergelijke informatie brengt het onopvallende karakter van de controle niet in gevaar, en de persoon op wie de informatiesignalering betrekking heeft, wordt op geen enkele manier opmerkzaam gemaakt op het bestaan daarvan.

▼B







HOOFDSTUK X

Signaleringen van voorwerpen met het oog op inbeslagneming of gebruik als bewijsmateriaal in een strafprocedure

Artikel 38

Doelstellingen en voorwaarden voor het invoeren van signaleringen

1. De lidstaten voeren signaleringen van voorwerpen die met het oog op inbeslagname of als bewijsmiddel in een strafprocedure worden gezocht, in SIS in.

2. Signaleringen worden in de onderstaande categorieën gemakkelijk identificeerbare voorwerpen ingevoerd: a) motorvoertuigen, ongeacht het gebruikte aandrijvingssysteem; b) aanhangers met een ledig gewicht van meer dan 750 kg; c) caravans; d) industriële uitrusting; e) vaartuigen; f) scheepsmotoren; g) containers; h) luchtvaartuigen; i) luchtvaartuigmotoren; j) vuurwapens; k) gestolen, verduisterde of anderszins vermiste, verloren blanco officiële documenten, of documenten die daarvoor moeten doorgaan maar vals zijn; l) gestolen, verduisterde, anderszins vermiste of ongeldig gemaakte, op naam gestelde identiteitsdocumenten, zoals paspoorten, identiteitskaarten, verblijfsvergunningen, reisdocumenten en rijbewijzen, of documenten die daarvoor moeten doorgaan maar vals zijn; m) gestolen, verduisterde of anderszins vermiste of ongeldig gemaakte voertuigkentekenbewijzen en voertuigkentekenplaten of documenten of kentekenplaten die daarvoor moeten doorgaan maar vals zijn; n) bankbiljetten (geregistreerde biljetten) en valse bankbiljetten; o) informatietechnologieartikelen; p) identificeerbare onderdelen van motorvoertuigen; q) identificeerbare onderdelen van industriële uitrusting; r) andere waardevolle identificeerbare voorwerpen als omschreven in lid 3.

Met betrekking tot de onder k), l) en m), genoemde documenten kunnen signalerende lidstaten vermelden of deze documenten gestolen, verduisterd of anderszins vermist, ongeldig of vals zijn.

3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 75 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van deze verordening door nieuwe subcategorieën vast te leggen van voorwerpen die onder lid 2, onder o), p), q) en r), van dit artikel vallen.

4. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast en ontwikkelt technische voorschriften voor het invoeren, bijwerken, wissen en doorzoeken van de in de lid 2 van dit artikel bedoelde gegevens. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 76, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 39

Uitvoering van de in een signalering gevraagde actie

▼C2

1. Blijkt uit een doorzoeking dat met betrekking tot een aangetroffen voorwerp een signalering bestaat, dan neemt de bevoegde autoriteit het voorwerp overeenkomstig haar nationaal recht in beslag en neemt zij contact op met de autoriteit van de signalerende lidstaat, teneinde de nodige maatregelen overeen te komen. Daartoe mogen overeenkomstig deze verordening ook persoonsgegevens worden verstrekt.

▼B

2. De in lid 1 bedoelde informatie wordt verstrekt via de uitwisseling van aanvullende informatie.

3. De uitvoerende lidstaat neemt overeenkomstig het nationaal recht de gevraagde maatregelen.







HOOFDSTUK XI

Signaleringen van onbekende personen die worden gezocht met het oog op identificatie uit hoofde van nationaal recht

Artikel 40

Signaleringen van onbekende personen die worden gezocht met het oog op identificatie uit hoofde van nationaal recht

De lidstaten kunnen in SIS enkel signaleringen van onbekende gezochte personen die dactyloscopische gegevens bevatten invoeren. Die dactyloscopische gegevens zijn volledige of onvolledige reeksen vingerafdrukken of handpalmafdrukken die zijn aangetroffen op de plaats van terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten die worden onderzocht. Zij worden alleen in SIS ingevoerd wanneer met een zeer hoge mate van waarschijnlijkheid kan worden vastgesteld dat zij van een dader van het strafbare feit zijn.

Indien de bevoegde autoriteit van de signalerende lidstaat de identiteit van de verdachte niet kan vaststellen op grond van gegevens uit een andere relevante nationale, Unie- of internationale databank, mogen de in de eerste alinea bedoelde dactyloscopische gegevens alleen in deze categorie signaleringen worden ingevoerd als „onbekende gezochte persoon” met het oog op diens identificatie.

Artikel 41

Uitvoering van de in een signalering gevraagde actie

Bij een hit voor uit hoofde van artikel 40 ingevoerde gegevens wordt de identiteit van de persoon vastgesteld overeenkomstig het nationaal recht en wordt tezelfdertijd door een deskundige geverifieerd of de dactyloscopische gegevens in SIS op deze persoon betrekking hebben. De uitvoerende lidstaten delen de informatie over de identiteit en de verblijfplaats van de betrokkene aan de signalerende lidstaat mee via de uitwisseling van aanvullende informatie, zodat de zaak tijdig kan worden onderzocht.







HOOFDSTUK XII

Specifieke voorschriften voor biometrische gegevens

Artikel 42

Specifieke voorschriften voor invoering van foto's, gezichtsopnamen, dactyloscopische gegevens en DNA-profielen

1. Uitsluitend foto's, gezichtsopnamen en dactyloscopische gegevens als bedoeld in artikel 20, lid 3, onder w) en y), die voldoen aan de minimumnormen inzake gegevenskwaliteit en de technische specificaties, worden in SIS ingevoerd. Voordat deze gegevens worden ingevoerd, wordt een kwaliteitscontrole uitgevoerd om vast te stellen of aan de minimumnormen inzake gegevenskwaliteit en aan de technische specificaties is voldaan.

2. De in SIS ingevoerde dactyloscopische gegevens bestaan uit één tot tien platte vingerafdrukken of één tot tien gerolde vingerafdrukken. Zij kunnen ook maximaal twee handpalmafdrukken omvatten.

3. Een DNA-profiel mag alleen aan signaleringen in de situaties als bedoeld in artikel 32, lid 1, onder a), worden toegevoegd, en alleen nadat is gecontroleerd of aan de minimale gegevenskwaliteitsnormen en technische specificaties is voldaan en alleen wanneer foto's, gezichtsopnamen of dactyloscopische gegevens niet beschikbaar of niet geschikt zijn voor identificatie. DNA-profielen van rechtstreekse bloedverwanten in opgaande of neergaande lijn, of broers of zussen van de gesignaleerde persoon mogen aan de signalering worden toegevoegd, mits die personen uitdrukkelijk daarin hebben toegestemd. Wanneer een DNA-profiel aan een signalering wordt toegevoegd, bevat dat profiel alleen de informatie die strikt noodzakelijk is voor de identificatie van de vermiste persoon.

4. Voor de opslag van de in leden 1 en 3 van dit artikel bedoelde biometrische gegevens worden overeenkomstig lid 5 van dit artikel minimumnormen inzake gegevenskwaliteit en technische specificaties vastgesteld. Die minimumnormen inzake gegevenskwaliteit en technische specificaties bepalen het kwaliteitsniveau dat vereist is om de gegevens te kunnen gebruiken voor het vaststellen van de identiteit van een persoon overeenkomstig artikel 43, lid 1, en voor het identificeren van een persoon overeenkomstig artikel 43, leden 2 tot en met 4.

5. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast om de in de leden 1, 3 en 4 van dit artikel bedoelde minimumnormen inzake gegevenskwaliteit en technische specificaties vast te leggen. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 76, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 43

Specifieke voorschriften voor verificaties of doorzoekingen met foto's, gezichtsopnamen, dactyloscopische gegevens en DNA-profielen

1. Indien foto's, gezichtsopnamen en dactyloscopische gegevens en DNA-profielen beschikbaar zijn in een signalering in SIS, worden deze foto's, gezichtsopnamen, dactyloscopische gegevens en DNA-profielen gebruikt om de identiteit te bevestigen van een persoon die naar aanleiding van een alfanumerieke doorzoeking van SIS is gevonden.

2. Dactyloscopische gegevens kunnen in alle gevallen worden doorzocht om een persoon te identificeren. Dactyloscopische gegevens worden evenwel doorzocht voor identificatiedoeleinden indien de identiteit van de persoon niet met behulp van andere middelen kan worden vastgesteld. Daartoe omvat het centrale SIS een geautomatiseerd vingerafdrukidentificatiesysteem (AFIS).

▼M3

3. Dactyloscopische gegevens in SIS in verband met overeenkomstig de artikelen 26, 32, 36, 37 bis en 40 ingevoerde signaleringen kunnen tevens worden doorzocht aan de hand van volledige of onvolledige reeksen vingerafdrukken of handpalmafdrukken die zijn aangetroffen op de plaats delict van ernstige strafbare feiten of terroristische misdrijven die worden onderzocht, mits met een hoge mate van waarschijnlijkheid kan worden vastgesteld dat die afdrukken van een dader van het strafbare feit zijn en op voorwaarde dat tegelijkertijd de nationale vingerafdrukdatabanken van de lidstaat worden doorzocht.

▼B

4. Zodra het technisch mogelijk is en mits voor de identificatie een hoge betrouwbaarheid kan worden gewaarborgd, mogen foto's en gezichtsopnamen worden gebruikt om een persoon te identificeren bij reguliere grensdoorlaatposten.

Voordat deze functie in SIS wordt ingevoerd, brengt de Commissie een verslag uit over de beschikbaarheid, de gereedheid en de betrouwbaarheid van de vereiste technologie. Het Europees Parlement wordt over dit verslag geraadpleegd.

Na de start van het gebruik van de functionaliteit bij reguliere grensdoorlaatposten is de Commissie overeenkomstig artikel 75 bevoegd ter aanvulling van onderhavige verordening gedelegeerde handelingen vast te stellen over de bepaling van andere omstandigheden waarin foto's en gezichtsopnamen mogen worden gebruikt voor de identificatie van personen.







HOOFDSTUK XIII

Toegangsrecht en toetsing van signaleringen

Artikel 44

Nationale bevoegde autoriteiten met recht op toegang tot gegevens in SIS

1. De bevoegde nationale autoriteiten hebben toegang tot de in SIS ingevoerde gegevens en het recht om deze gegevens rechtstreeks in SIS of in een kopie van de SIS-databank te doorzoeken ten behoeve van: a) grenscontrole, overeenkomstig Verordening (EU) 2016/399; b) politie- en douanecontroles die in de betrokken lidstaat worden uitgevoerd, en de coördinatie daarvan door de daartoe aangewezen autoriteiten; c) het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten, of voor de tenuitvoerlegging van strafrechtelijke sancties, in de betrokken lidstaat, mits Richtlijn (EU) 2016/680 van toepassing is; d) het onderzoeken van de voorwaarden en het nemen van beslissingen in verband met de toegang tot en het verblijf van onderdanen van derde landen op het grondgebied van de lidstaten, met inbegrip van verblijfsvergunningen, en visa voor verblijf van langere duur, en in verband met de terugkeer van onderdanen van derde landen, alsmede het verrichten controles van onderdanen van derde landen die het grondgebied van de lidstaten illegaal zijn binnengekomen of er illegaal verblijven; e) veiligheidscontroles van onderdanen van derde landen die internationale bescherming vragen, voor zover de autoriteiten die de controles verrichten geen „beslissingsautoriteiten” zijn als gedefinieerd in artikel 2, onder f), van Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad ( 6 ), en in voorkomend geval het verstrekken van advies overeenkomstig Verordening (EG) nr. 377/2004 van de Raad ( 7 ); ▼M1 f) het verifiëren van meerdere identiteiten en het bestrijden van identiteitsfraude overeenkomstig hoofdstuk V van Verordening (EU) 2019/818; ▼M2 h) de handmatige verwerking van Etias-aanvragen door de nationale Etias-eenheid, op grond van artikel 8 van Verordening (EU) 2018/1240. ▼B

2. De nationale bevoegde autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor naturalisatie hebben overeenkomstig het nationale recht, met het oog op het onderzoek van een aanvraag tot naturalisatie, recht op toegang tot de gegevens in SIS en hebben het recht tot rechtstreekse doorzoeking daarvan.

3. Ook de nationale justitiële autoriteiten, met inbegrip van de autoriteiten die belast zijn met de instelling van strafvervolging en van justitiële onderzoeken voorafgaand aan het in staat van beschuldiging stellen van een persoon, alsook hun coördinerende instanties, hebben met het oog op de uitvoering van hun bij nationaal recht vastgestelde taken recht op toegang tot de in SIS ingevoerde gegevens en hebben het recht tot rechtstreekse doorzoeking daarvan.

4. De in dit artikel bedoelde bevoegde autoriteiten worden opgenomen in de in artikel 56, lid 7, bedoelde lijst.

Artikel 45

Instanties die belast zijn met de registratie van voertuigen

1. De in Richtlijn 1999/37/EG van de Raad ( 8 ) bedoelde instanties in de lidstaten die belast zijn met de afgifte van kentekenbewijzen van voertuigen, hebben toegang tot de gegevens die overeenkomstig artikel 38, lid 2, onder a), b), c), m) en p), van deze verordening in SIS zijn ingevoerd, met als enig doel na te gaan of ter inschrijving bij hen aangemelde voertuigen en de bijbehorende voertuigkentekenbewijzen en -kentekenplaten gestolen, verduisterd, vermist, voor dergelijke documenten bedoeld door te gaan maar vals zijn, of worden gezocht als bewijsmateriaal in een strafprocedure.

De toegang van de in de eerste alinea bedoelde instanties tot de gegevens wordt geregeld door nationaal recht en is beperkt tot reikwijdte van de specifieke bevoegdheid van de betrokken instantie.

2. Indien de in lid 1 bedoelde instanties overheidsinstanties zijn, hebben zij rechtstreeks toegang tot de gegevens in SIS.

3. Indien de in lid 1 van dit artikel bedoelde instanties geen overheidsinstanties zijn, hebben zij alleen toegang tot gegevens in SIS via een in artikel 44 bedoelde autoriteit. Die autoriteit heeft rechtstreeks toegang tot de gegevens en mag deze doorgeven aan de betrokken instantie. De betrokken lidstaat ziet erop toe dat de bedoelde instantie en de werknemers ervan gehouden zijn eventuele beperkingen ten aanzien van het gebruik van de door de autoriteit doorgegeven gegevens in acht te nemen.

4. Artikel 39 is niet van toepassing op de toegang tot SIS overeenkomstig dit artikel. Wanneer de in lid 1 van dit artikel bedoelde instanties aan de politie of justitiële autoriteiten informatie melden die is verkregen door toegang tot SIS, is het nationaal recht van toepassing.

Artikel 46

Instanties die belast zijn met de registratie van vaartuigen en luchtvaartuigen

1. De instanties die in de lidstaten belast zijn met de afgifte van registratiebewijzen van vaartuigen, met inbegrip van scheepsmotoren, en luchtvaartuigen, met inbegrip van luchtvaartuigmotoren, of met het verkeersmanagement, hebben overeenkomstig artikel 38, lid 2, toegang tot de volgende in SIS ingevoerde gegevens, met als enkel doel na te gaan of bij hen ter inschrijving aangemelde of onder het verkeersmanagement vallende vaartuigen, met inbegrip van scheepsmotoren, en luchtvaartuigen, met inbegrip van luchtvaartuigmotoren, gestolen, verduisterd, vermist, of worden gezocht als bewijsmateriaal in een strafprocedure: a) gegevens over vaartuigen; b) gegevens over scheepsmotoren; c) gegevens over luchtvaartuigen; d) gegevens over luchtvaartuigmotoren.

De toegang van de in de eerste alinea bedoelde instanties tot de gegevens wordt geregeld door nationaal recht en is beperkt tot de reikwijdte van de specifieke bevoegdheid van de betrokken instantie.

2. Indien de in lid 1 bedoelde instanties overheidsinstanties zijn, hebben zij rechtstreeks toegang tot de gegevens in SIS.

3. Indien de in lid 1 van dit artikel bedoelde instanties geen overheidsinstanties zijn, hebben zij alleen toegang tot de gegevens in SIS via een in artikel 44 bedoelde autoriteit. Die autoriteit heeft rechtstreeks toegang tot de gegevens en mag deze doorgeven aan de betrokken instantie. De betrokken lidstaat ziet erop toe dat de bedoelde instantie en de werknemers daarvan gehouden zijn eventuele beperkingen ten aanzien van het gebruik van de door de autoriteit doorgegeven gegevens in acht te nemen.

4. Artikel 39 is niet van toepassing op de toegang tot SIS overeenkomstig dit artikel. Wanneer de in lid 1 van dit artikel bedoelde instanties aan de politie of justitiële autoriteiten informatie melden die is verkregen door de toegang tot SIS, is het nationaal recht van toepassing.

Artikel 47

Instanties die belast zijn met de registratie van vuurwapens

1. De instanties die in de lidstaten belast zijn met de afgifte van registratiebewijzen voor vuurwapens, hebben toegang tot gegevens van personen die overeenkomstig de artikelen 26 en 36 in SIS zijn ingevoerd, en tot gegevens van vuurwapens die overeenkomstig artikel 38, lid 2, in SIS zijn ingevoerd. De toegang wordt gebruikt om na te gaan of de persoon die om registratie verzoekt, wordt gezocht voor overlevering of uitlevering, om onopvallende controles, onderzoekscontroles of gerichte controles uit te voeren of om na te gaan of vuurwapens die ter registratie worden aangeboden, worden gezocht voor inbeslagneming of als bewijsmateriaal in een strafprocedure.

2. De toegang van de in het eerste lid bedoelde instanties tot de gegevens wordt geregeld door nationaal recht is beperkt tot de reikwijdte van de specifieke bevoegdheid van de betrokken instantie.

3. Indien de in lid 1 bedoelde instanties overheidsinstanties zijn, hebben zij rechtstreeks toegang tot de gegevens in SIS.

4. Indien de in lid 1 bedoelde instanties geen overheidsinstanties zijn, hebben zij alleen toegang tot de gegevens in SIS na tussenkomst door een in artikel 44 bedoelde autoriteit. Die autoriteit heeft rechtstreeks toegang tot de gegevens en deelt de betrokken instantie mee of het vuurwapen geregistreerd kan worden. De betrokken lidstaat ziet erop toe dat de bedoelde instantie en de werknemers ervan gehouden zijn eventuele beperkingen ten aanzien van het gebruik van de door de bemiddelende autoriteit doorgegeven gegevens in acht te nemen.

5. Artikel 39 is niet van toepassing op de toegang tot SIS overeenkomstig dit artikel. Wanneer de in lid 1 van dit artikel bedoelde instanties aan de politie of justitiële autoriteiten informatie melden die is verkregen door de toegang tot SIS, is het nationaal recht van toepassing.

Artikel 48

Toegang van Europol tot gegevens in SIS

1. Het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol), ingesteld bij Verordening (EU) 2016/794, heeft, indien nodig voor de vervulling van zijn mandaat, recht op toegang tot en doorzoeking van gegevens in SIS. Europol kan ook aanvullende informatie uitwisselen en vragen overeenkomstig de bepalingen van het SIRENE-handboek.

2. Indien Europol bij een doorzoeking een signalering in SIS aantreft, stelt Europol de signalerende lidstaat daarvan in kennis door de uitwisseling van aanvullende informatie door middel van de communicatie-infrastructuur en overeenkomstig het SIRENE-handboek. Totdat Europol de functies voor de uitwisseling van aanvullende informatie kan gebruiken, stelt het de signalerende lidstaat in kennis via de in Verordening (EU) 2016/794 bepaalde kanalen.

3. Europol mag de hem door de lidstaten verstrekte aanvullende informatie verwerken voor vergelijking van die informatie met zijn databanken en voor operationele analyseprojecten, om connecties of andere relevante verbanden op te sporen en voor de in artikel 18, lid 2, onder a), b) en c), van Verordening (EU) 2016/794 bedoelde strategische, thematische of operationele analyses. De verwerking van aanvullende informatie door Europol voor de toepassing van dit artikel geschiedt overeenkomstig die verordening.

4. Door doorzoeking van SIS of door de verwerking van aanvullende informatie verkregen informatie wordt door Europol alleen gebruikt indien de signalerende lidstaat daarmee instemt. Indien de lidstaat het gebruik van dergelijke informatie toestaat, wordt deze door Europol behandeld overeenkomstig Verordening (EU) 2016/794. Europol deelt deze informatie alleen mee aan derde landen en organen indien de signalerende lidstaat daarmee instemt, met volledige naleving van het Unierecht inzake gegevensbescherming.

5. Europol is ertoe gehouden: a) onverminderd de leden 4 en 6, geen delen van SIS te verbinden met een systeem voor gegevensverzameling en -verwerking dat door of bij Europol wordt gebruikt, geen in SIS ingevoerde gegevens waartoe Europol toegang heeft, over te dragen naar een dergelijk systeem, en geen delen van SIS te downloaden of anderszins te kopiëren; b) niettegenstaande artikel 31, lid 1, van Verordening (EU) 2016/794, uiterlijk een jaar nadat de betreffende signalering is gewist, aanvullende informatie die persoonsgegevens bevat, te wissen. In afwijking daarvan kan Europol, indien het informatie in zijn databanken of operationele analyseprojecten heeft over een geval dat met de aanvullende informatie verband houdt, de aanvullende informatie bij wijze van uitzondering verder bewaren, voor zover dit nodig is om zijn taken uit te voeren. Europol informeert de signalerende en de uitvoerende lidstaat over de verdere opslag van die aanvullende informatie en rechtvaardigt die verdere opslag; c) de toegang tot gegevens in SIS, met inbegrip van aanvullende informatie, te beperken tot specifiek daartoe gemachtigd personeel van Europol dat toegang tot dergelijke gegevens nodig heeft om zijn taken te kunnen uitoefenen; d) maatregelen als bedoeld in de artikelen 10, 11 en 13, vast te stellen en toe te passen, om beveiliging, vertrouwelijkheid en intern toezicht te waarborgen; e) ervoor te zorgen dat personeel dat gemachtigd is SIS-gegevens te verwerken, een geschikte opleiding en informatie krijgt overeenkomstig artikel 14, lid 1, en f) onverminderd Verordening (EU) 2016/794, de Europese Toezichtho