2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EG) Nr. 1346/2000 VAN DE RAAD
van 29 mei 2000
betreffende insolventieprocedures
(PB L 160 van 30.6.2000, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►A1Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de RepubliekLetland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek
Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse
Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de EuropeseUnie is gegrondL 236 33 23.9.2003
▼B
VERORDENING (EG) Nr. 1346/2000 VAN DE RAAD
van 29 mei 2000
betreffende insolventieprocedures
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en
met name op artikel 61, onder c), en artikel 67, lid 1,
Gezien het initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland en de Republiek
Finland,
Gezien het advies van het Europees Parlement (1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Overwegende hetgeen volgt:
(1)De Europese Unie heeft zich voorgenomen een ruimte van vrij-
heid, veiligheid en rechtvaardigheid tot stand te brengen.
(2)Voor de goede werking van de interne markt zijn efficiënte endoeltreffende grensoverschrijdende insolventieprocedures nodig.Ter verwezenlijking van dat doel dient deze verordening te
worden vastgesteld. Dit doel valt onder de samenwerking in
burgerlijke zaken in de zin van artikel 65 van het Verdrag.
(3)De activiteiten van ondernemingen hebben meer en meer grens-overschrijdende gevolgen en vallen daardoor in toenemende
mate onder de regels van het Gemeenschapsrecht. Ook de insol-
ventie van ondernemingen heeft gevolgen voor de goedewerking van de interne markt en vergt derhalve een handelingvan de Gemeenschap die dwingt tot coördinatie van de maatre-gelen die ten aanzien van het vermogen van een insolvente
schuldenaar worden getroffen.
(4)De goede werking van de interne markt moet verhinderen dat er
prikkels voor partijen bestaan om ter verbetering van hun rechts-positie geschillen of goederen van de ene lidstaat naar de andere
over te brengen („forum shopping”).
(5)Deze doelstellingen kunnen in onvoldoende mate door de
lidstaten worden verwezenlijkt en een handeling van de Gemeen-
schap is derhalve gerechtvaardigd.
(6)Op grond van het proportionaliteitsbeginsel mag deze verorde-
ning alleen voorschriften behelzen tot regeling van derechterlijke bevoegdheid inzake de opening van een insolventie-
procedure en de beslissingen die rechtstreeks uit een
insolventieprocedure voortvloeien en daarmee nauw samen-hangen. Voorts moet deze verordening bepalingen bevattenbetreffende de erkenning van die beslissingen en betreffende hettoepasselijke recht, die eveneens met het noodzakelijkheidsbe-
ginsel stroken.
(7)Het faillissement, akkoorden en andere soortgelijke procedures
zijn uitgesloten van het toepassingsgebied van het Verdrag vanBrussel van 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de
tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen in burgerlijke en
handelszaken (
3), zoals gewijzigd bij de Verdragen inzake de
toetreding tot dat Verdrag (4).2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 2
(1) Advies uitgebracht op 2 maart 2000 (nog niet verschenen in het Publicatie-
blad).
(2) Advies uitgebracht op 26 januari 2000 (nog niet verschenen in het Publica-
tieblad).
(3) PB L 299 van 31.12.1972, blz. 32.
(4) PB L 204 van 2.8.1975, blz. 28.
PB L 304 van 30.10.1978, blz. 1.
PB L 388 van 31.12.1982, blz. 1.
PB L 285 van 3.10.1989, blz. 1.
PB C 15 van 15.1.1997, blz. 1.
▼B
(8)Met het oog op een meer efficiënte en doeltreffende afwikkeling
van insolventieprocedures met grensoverschrijdende gevolgen is
het noodzakelijk en aangewezen dat de bepalingen inzake rech-terlijke bevoegdheid, erkenning en toepasselijk recht vervatworden in een instrument van het Gemeenschapsrecht datverbindend is in al haar onderdelen en rechtstreeks toepasselijkis in elke lidstaat.
(9)Deze verordening moet van toepassing zijn op insolventieproce-
dures, ongeacht of de schuldenaar een natuurlijke dan wel een
rechtspersoon, een koopman dan wel een particulier is. De onderdeze verordening vallende insolventieprocedures worden opge-somd in de bijlagen. Deze verordening mag niet van toepassingzijn op verzekeringsondernemingen en kredietinstellingen, beleg-
gingsondernemingen die diensten verrichten welke het houden
van geld of effecten van derden behelzen, en instellingen voorcollectieve belegging. Deze ondernemingen mogen niet onderdeze verordening vallen omdat zij aan specifieke regelingenonderworpen zijn waarbij de nationale toezichthoudende autori-teiten in bepaalde opzichten over omvangrijke bevoegdheden
beschikken om in te grijpen.
(10)Een insolventieprocedure hoeft niet noodzakelijkerwijs het
optreden van een rechterlijke instantie te behelzen. De term„rechter” moet in deze verordening in brede zin worden opgevat.Er dient mede onder te worden verstaan een persoon die oflichaam dat krachtens de nationale wetgeving tot opening van
een insolventieprocedure bevoegd is. Om onder de toepassing
van deze verordening te vallen dient een procedure (die wettelijkvoorgeschreven handelingen en formaliteiten impliceert) nietalleen in overeenstemming te zijn met de bepalingen van dezeverordening maar ook in de lidstaat waar de insolventieproce-dure wordt geopend, officieel erkend en rechtsgeldig te zijn, en
bovendien een collectieve insolventieprocedure te zijn die ertoe
leidt dat schuldenaars het beheer en de beschikking over hunvermogen geheel of ten dele verliezen en dat een curator wordtaangewezen.
(11)Uitgangspunt van deze verordening is dat, gezien de groteverschillen in het materieel recht van de lidstaten, de invoering
van een insolventieprocedure van universele strekking in de
gehele Gemeenschap niet praktisch zou zijn. De toepassing,zonder uitzonderingen, van het recht van de lidstaat waar deinsolventieprocedure wordt geopend zou daardoor veelal proble-matisch zijn. Dit geldt bijvoorbeeld voor de zeer uiteenlopenderegels inzake zekerheidsrechten die in de Gemeenschap worden
aangetroffen. Ook de voorrechten die sommige schuldeisers in
een insolventieprocedure genieten zijn in sommige gevallentotaal verschillend. Deze verordening dient op tweeërlei wijzemet die situatie rekening te houden, door enerzijds specifiekevoorschriften betreffende het toepasselijke recht te bepalen voor
specifiek belangrijke rechten en rechtsverhoudingen (zoals zake-
lijke rechten en arbeidsverhoudingen), en anderzijds demogelijkheid te bieden naast een hoofdinsolventieprocedure vanuniversele strekking ook nationale procedures te openen dieuitsluitend het vermogen in de lidstaat van de desbetreffendeprocedure betreffen.
(12)Deze verordening maakt het mogelijk de hoofdinsolventieproce-
dure te openen in de lidstaat waar het centrum van de
voornaamste belangen van de schuldenaar is gelegen. Die proce-dure heeft een universele strekking en beoogt alle goederen vande schuldenaar te omvatten. Ter bescherming van de diversiteitvan de belangen, maakt deze verordening het mogelijk dat
parallel met de hoofdinsolventieprocedure secundaire procedures
worden geopend. Een secundaire procedure kan worden geopendin de lidstaat waar de schuldenaar een vestiging heeft. Degevolgen van die secundaire procedure blijven beperkt tot degoederen van de schuldenaar die zich in de lidstaat in kwestiebevinden. Dwingende regels voor de coördinatie met de hoofd-2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 3
▼B
procedure garanderen de noodzakelijke eenheid binnen de
Gemeenschap.
(13)Het „centrum van de voornaamste belangen” dient overeen tekomen met de plaats waar de schuldenaar gewoonlijk het beheerover zijn belangen voert en die daardoor als zodanig voor derdenherkenbaar is.
(14)Deze verordening is uitsluitend van toepassing op procedures
waarbij het centrum van de voornaamste belangen van de schul-
denaar in de Gemeenschap ligt.
(15)De bevoegdheidsregels van de verordening bepalen alleen deinternationale bevoegdheid, wat betekent dat zij de lidstaataanwijzen waarvan de rechter een insolventieprocedure mag
openen. De territoriale bevoegdheid binnen de lidstaat in kwestie
wordt bepaald volgens het nationale recht van die lidstaat.
(16)De tot opening van de hoofdinsolventieprocedure bevoegderechter dient te worden gemachtigd om, zodra om opening vaneen insolventieprocedure is verzocht, voorlopige en bescher-
mende maatregelen te gelasten. Aan de opening van de
insolventieprocedure voorafgaande, alsmede daarop aansluitendeconservatoire maatregelen zijn van groot belang om de doeltref-fendheid van de procedure te garanderen. Deze verordeningvoorziet daartoe in verschillende mogelijkheden. Ten eerstemoet de voor de hoofdinsolventieprocedure bevoegde rechter,
ook met betrekking tot goederen die zich op het grondgebied
van andere lidstaten bevinden, voorlopige beschermingsmaatre-gelen kunnen gelasten en ten tweede moet een vóór de openingvan de hoofdinsolventieprocedure aangewezen voorlopigecurator in de lidstaten waar zich een vestiging van de schulde-
naar bevindt, om toepassing van de beschermende maatregelen
van het recht van die lidstaten kunnen verzoeken.
(17)Voordat er een hoofdprocedure is geopend geldt het recht omeen insolventieprocedure aan te vragen in de lidstaat waar deschuldenaar een vestiging heeft, uitsluitend voor plaatselijke
schuldeisers en schuldeisers van de plaatselijke vestiging of
voor gevallen waarin het recht van de lidstaat waar de schulde-naar het centrum van zijn voornaamste belangen heeft niettoelaat een hoofdprocedure te openen. Die beperking is inge-geven door de wens om de gevallen waarin een territorialeprocedure wordt aangevraagd voordat er een hoofdprocedure is
aangevraagd tot het hoogstnoodzakelijke te beperken. Zodra er
een hoofdprocedure wordt geopend, wordt de territoriale proce-dure een secundaire procedure.
(18)Wanneer er een hoofdprocedure is geopend laat de verordeninghet recht om een insolventieprocedure aan te vragen in de
lidstaat waar de schuldenaar een vestiging heeft, onverlet. De
curator van de hoofdprocedure of eenieder die volgens het rechtvan die lidstaat daartoe gerechtigd is, kan een secundaire insol-ventieprocedure aanvragen.
(19)Een secundaire insolventieprocedure kan diverse doelen dienen,
naast de bescherming van plaatselijke belangen. De boedel van
de schuldenaar kan bijvoorbeeld te gecompliceerd zijn om alséén geheel te worden beheerd, of de verschillen in de rechtsstel-sels kunnen zo groot zijn dat er moeilijkheden zouden rijzen bijuitbreiding van de rechtsgevolgen van het recht van de lidstaat
waar de procedure wordt geopend tot de andere lidstaten waar
zich goederen bevinden. Om die reden mag de curator van dehoofdprocedure een secundaire procedure aanvragen wanneerdat voor een efficiënt beheer van de boedel nodig is.
(20)De hoofdinsolventieprocedure en secundaire procedures kunnen
alleen tot een efficiënte afwikkeling van de boedel bijdragen
wanneer de gelijktijdige aanhangige procedures gecoördineerdworden. Een essentiële voorwaarde tot die coördinatie is eennauwe samenwerking van de diverse curatoren, in het bijzondereen nodige uitwisseling van informatie. Het overwicht van dehoofdprocedure moet verzekerd zijn doordat de curator van de2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 4
▼B
hoofdprocedure in gelijktijdig aanhangige secundaire procedures
kan ingrijpen, bijvoorbeeld door een herstelplan of akkoord voorte stellen of om schorsing van de afwikkeling van de boedel in
de secundaire procedure te verzoeken.
(21)Elke schuldeiser die zijn gewone verblijfplaats, woonplaats of
zetel heeft in de Gemeenschap, moet het recht hebben in elke
in de Gemeenschap lopende insolventieprocedure zijn vorde-
ringen op de schuldenaar in te dienen. Dit moet ook geldenvoor belastingautoriteiten en socialezekerheidsinstanties. Methet oog op de gelijke behandeling van de schuldeisers moet deuitdeling van de opbrengst evenwel worden gecoördineerd. Elkeschuldeiser moet kunnen behouden wat hij in het kader van een
insolventieprocedure verkregen heeft, doch kan pas aan de
verdeling van de boedel in een andere procedure deelnemenwanneer de schuldeisers met gelijke rang een evenredige uitke-ring van hun vorderingen hebben gekregen.
(22)Deze verordening moet voorzien in onmiddellijke erkenning vande beslissingen inzake de opening, het verloop en de beëindigingvan een onder haar werkingssfeer vallende insolventieprocedure,alsmede van beslissingen die rechtstreeks met deze insolventie-procedure verband houden. De automatische erkenning moet
dus tot gevolg hebben dat de rechtsgevolgen die de procedure
heeft krachtens het recht van de lidstaat waar de procedure isgeopend, worden uitgebreid tot alle andere lidstaten. De erken-ning van beslissingen van de rechters van de lidstaten moetberusten op het beginsel van wederzijds vertrouwen. In datverband moeten gronden voor niet-erkenning tot het noodzake-
lijke minimum worden beperkt. Ook indien de rechters van
twee lidstaten zich bevoegd achten om een hoofdinsolventiepro-cedure te openen, moet dit conflict volgens hetvertrouwensbeginsel worden opgelost. De beslissing van derechter die de procedure het eerst heeft geopend, moet in de
andere lidstaten worden erkend zonder dat deze de bevoegdheid
hebben de beslissing van die rechter te toetsen.
(23)Deze verordening moet voor haar werkingssfeer uniformeconflictregels vaststellen die, voorzover zij van toepassing zijn,
in de plaats treden van de nationale voorschriften op het gebied
van het internationale privaatrecht. Tenzij anders is bepaald,moet het recht van de lidstaat waar de procedure is geopendvan toepassing zijn (lex concursus). Deze conflictregels moetenvoor zowel de hoofdprocedure als de territoriale proceduresgelden. De lex concursus is bepalend voor alle rechtsgevolgen
van de insolventieprocedure, zowel procedureel als materieel,
ten aanzien van de betrokken rechtssubjecten en rechtsbetrek-kingen. Dit recht beheerst alle voorwaarden voor het openen,het verloop en het beëindigen van de insolventieprocedure.
(24)De automatische erkenning van een insolventieprocedure,waarop in de regel het recht van de lidstaat waar de procedureis geopend van toepassing is, kan de regels doorkruisen die derechtshandelingen in die lidstaten normaliter beheersen. Terbescherming van het gewettigd vertrouwen en de rechtszekerheid
van rechtshandelingen in andere lidstaten dan de lidstaat waarin
de procedure is geopend, moet er in een aantal uitzonderingenop de algemene regel worden voorzien.
(25)Aan een bijzondere aanknoping, die afwijkt van het recht van de
lidstaat waar de procedure is geopend, is met name behoefte
voor zakelijke rechten, aangezien die van groot belang zijn voorhet verlenen van kredieten. De vestiging, de geldigheid en dedraagwijdte van zakelijke rechten moeten derhalve in de regelworden bepaald door het recht van de staat waar de zaken zich
bevinden en dienen door de opening van een insolventieproce-
dure onverlet te worden gelaten. De houder van het zakelijkrecht moet derhalve zijn recht om te handelen alsof er geeninsolventieprocedure was of zijn recht van separatisme op hettot zekerheid strekkende goed kunnen blijven doen gelden.Wanneer op activa krachtens het recht van de staat waar de2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 5
▼B
zaak zich bevindt zakelijke rechten rusten, terwijl de hoofdpro-
cedure in een andere lidstaat wordt gevoerd, moet de curator inde hoofdprocedure om opening van een secundaire procedure
kunnen verzoeken in het rechtsgebied waar de zakelijke rechten
ontstaan, wanneer de schuldenaar daar een vestiging heeft.Wanneer geen secundaire procedure wordt geopend, moet hetsurplus uit de verkoopopbrengst van de activa waarop de zake-lijke rechten rusten, worden betaald aan de curator in de
hoofdprocedure.
(26)Indien volgens het recht van de staat waar de procedure wordt
geopend, verrekening niet is toegestaan, moet een schuldeisertoch recht hebben op verrekening, wanneer deze wel is toege-
staan volgens het recht dat van toepassing is op de vordering
van de insolvente schuldenaar. Aldus opgevat wordt verrekeningals het ware een soort waarborg die beheerst wordt door eenrecht op de toepassing waarvan de betrokken schuldeiser bij hetsluiten van de overeenkomst of het aangaan van de schuld kanrekenen.
(27)Ook bij betalingssystemen en financiële markten bestaat eenspecifieke behoefte aan bescherming. Dit geldt zowel voor dein die systemen voorkomende regelingen inzake „closing out”en „netting” als voor de vervreemding van effecten en de ter
verzekering van deze transacties gestelde zekerheden, zoals met
name geregeld in Richtlijn 98/26/EG van het Europees Parle-ment en de Raad van 19 mei 1998 betreffende het definitievekarakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransactiesin betalings- en afwikkelingssystemen (
1). Derhalve is alleen het
recht dat op het betrokken systeem of de betrokken markt van
toepassing is, voor deze transacties bepalend. Het is de bedoeling
te vermijden dat veranderingen optreden in de regelingen betref-fende betaling of afwikkeling van transacties in betalings- ofafwikkelingssystemen of op georganiseerde financiële marktendie in de lidstaten functioneren in geval van insolventie van een
partij bij een transactie. Richtlijn 98/26/EG bevat specifieke
voorschriften die voorrang moeten krijgen op de algemene rege-lingen van deze verordening.
(28)Ter bescherming van de werknemers en de arbeidsverhoudingenworden de gevolgen van de insolventieprocedure voor de voort-
zetting of de beëindiging van het dienstverband en de rechten en
verplichtingen van elk van beide partijen uit hoofde van datdienstverband, overeenkomstig de algemene conflictregelbepaald door het recht dat op de arbeidsovereenkomst vantoepassing is. Andere vragen met betrekking tot insolventie,
zoals de vraag of de vorderingen van werknemers door een voor-
recht beschermd zijn, en welke rang dit voorrecht eventueelmoet krijgen, moeten worden bepaald volgens het recht van destaat waar de procedure wordt geopend.
(29)In het belang van het economisch verkeer moet de wezenlijkeinhoud van de beslissing tot opening van de procedure opverzoek van de curator worden bekendgemaakt in de anderelidstaten. Bekendmaking kan dwingend worden voorgeschrevenwanneer zich in de betrokken lidstaat een vestiging bevindt. Debekendmaking mag in beide gevallen echter geen voorwaarde
zijn voor erkenning van de buitenlandse procedure.
(30)Het kan voorkomen dat sommige betrokkenen niet van de
opening van de procedure op de hoogte zijn en te goeder trouwin strijd met de nieuwe situatie handelen. Ter bescherming van
dergelijke personen, die — niet op de hoogte zijnde van de
opening van de procedure in het buitenland — een verbintenisten voordele van de schuldenaar uitvoeren die zij eigenlijk voorde buitenlandse curator hadden moeten uitvoeren, moet ervoorworden gezorgd dat deze uitvoering of betaling een bevrijdendkarakter heeft.2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 6
(1) PB L 166 van 11.6.1998, blz. 45.
▼B
(31)Deze verordening bevat bijlagen met betrekking tot de organi-
satie van de insolventieprocedures. Aangezien die bijlagen
uitsluitend betrekking hebben op de wetgeving van de lidstaten,bestaan er voor de Raad gemotiveerde bijzondere redenen omzich het recht voor te behouden deze bijlagen te wijzigen,teneinde rekening te houden met eventuele wijzigingen van hetnationale recht van de lidstaten.
(32)Het Verenigd Koninkrijk en Ierland hebben, overeenkomstig
artikel 3 van het protocol betreffende de positie van het
Verenigd Koninkrijk en Ierland, gehecht aan het Verdrag betref-fende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van deEuropese Gemeenschap, schriftelijk medegedeeld dat zij wensendeel te nemen aan de aanneming en toepassing van deze veror-dening.
(33)Denemarken neemt, overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van hetprotocol betreffende de positie van Denemarken, bij het Verdrag
van Amsterdam gehecht aan het Verdrag betreffende de Euro-
pese Unie en het Verdrag tot oprichting van de EuropeseGemeenschap, niet deel aan de aanneming van deze verordening.Deze verordening is bijgevolg niet bindend voor, noch vantoepassing op Denemarken,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
ALGEMENE BEPALINGEN
Artikel 1
Toepassingsgebied
1. Deze verordening is van toepassing op collectieve procedures die,
op de insolventie van de schuldenaar berustend, ertoe leiden dat dezeschuldenaar het beheer en de beschikking over zijn vermogen geheelof ten dele verliest en dat een curator wordt aangewezen.
2. Deze verordening is niet van toepassing op insolventieprocedures
betreffende verzekeringsondernemingen en kredietinstellingen, beleg-gingsondernemingen die diensten verrichten welke het houden vangeld of effecten van derden behelzen, en instellingen voor collectievebelegging.
Artikel 2
Definities
Voor het doel van deze verordening wordt verstaan onder:
a) „insolventieprocedure”: de collectieve procedures bedoeld in
artikel 1, lid 1. Deze procedures worden opgesomd in bijlage A;
b) „curator”: elke persoon of elk orgaan, belast met het beheer of de
liquidatie van de goederen waarover de schuldenaar het beheer ende beschikking is verloren of met het toezicht op het beheer vandiens zaken. Deze personen en organen worden opgesomd in
bijlage C;
c) „liquidatieprocedure”: een insolventieprocedure als bedoeld onder
a), die leidt tot liquidatie van de goederen van de schuldenaar, ook
wanneer de procedure wordt beëindigd met een akkoord of eenandere maatregel die de insolventie beëindigt, dan wel wordt beëin-digd wegens ontoereikendheid van het vermogen. Deze proceduresworden opgesomd in bijlage B;
d) „rechter”: de rechterlijke of elke andere bevoegde instantie van een
lidstaat die bevoegd is om een insolventieprocedure te openen oftijdens die procedure beslissingen te geven;
e) „beslissing”: met betrekking tot de opening van een insolventiepro-
cedure of het aanwijzen van een curator: de beslissing van elke2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 7
▼B
rechter die bevoegd is om een dergelijke procedure te openen of een
curator aan te wijzen;
f) „tijdstip waarop de procedure is geopend”: het tijdstip waarop de
beslissing tot opening van een procedure rechtsgevolgen heeft, onaf-hankelijk van de vraag of de beslissing definitief is;
g) „lidstaat waar zich een goed bevindt”:
— met betrekking tot lichamelijke zaken: de lidstaat op het grond-
gebied waarvan de zaak zich bevindt;
— met betrekking tot zaken of rechten die de eigenaar of de recht-
hebbende in een openbaar register moet laten inschrijven: de
lidstaat onder de autoriteit waarvan dat register wordt gehouden;
— met betrekking tot schuldvorderingen: de lidstaat op het grond-
gebied waarvan het centrum van de voornaamste belangen vande derde-schuldenaar is gelegen, als bepaald in artikel 3, lid 1;
h) „vestiging”: elke plaats van handeling waar de schuldenaar met
behulp van mensen en goederen een economische activiteit uitoefentdie niet van tijdelijke aard is.
Artikel 3
Internationale bevoegdheid
1. De rechters van de lidstaat waar het centrum van de voornaamste
belangen van de schuldenaar gelegen is, zijn bevoegd de insolventie-
procedure te openen. Bij vennootschappen en rechtspersonen wordt,
zolang het tegendeel niet is bewezen, het centrum van de voornaamstebelangen vermoed de plaats van de statutaire zetel te zijn.
2. Wanneer het centrum van de voornaamste belangen van de schul-
denaar op het grondgebied van een lidstaat gelegen is, zijn de rechters
van een andere lidstaat slechts tot opening van een insolventieproce-
dure ten aanzien van deze schuldenaar bevoegd indien hij op hetgrondgebied van laatstgenoemde lidstaat een vestiging bezit. Degevolgen van deze procedure gelden alleen ten aanzien van degoederen van de schuldenaar die zich op het grondgebied van die
lidstaat bevinden.
3. Wanneer krachtens lid 1 een insolventieprocedure wordt geopend,
is iedere insolventieprocedure die vervolgens krachtens lid 2 wordtgeopend een secundaire procedure. Deze procedure moet een liquida-tieprocedure zijn.
4. De opening van een territoriale insolventieprocedure krachtens
lid 2 kan slechts in de volgende gevallen aan de opening van een insol-ventieprocedure krachtens lid 1 voorafgaan:
a) wanneer de opening van een insolventieprocedure krachtens lid 1
niet kan worden verkregen in verband met de voorwaarden diegesteld worden in de wetgeving van de lidstaat waar het centrumvan de voornaamste belangen van de schuldenaar zich bevindt;
b) wanneer de opening van de territoriale insolventieprocedure is
aangevraagd door een schuldeiser die zijn woonplaats, zetel ofgebruikelijke verblijfplaats heeft in de lidstaat op het grondgebiedwaarvan de betrokken vestiging is gelegen of wiens vordering het
resultaat is van een uit de exploitatie van de vestiging voortvloei-
ende verplichting.
Artikel 4
Toepasselijk recht
1. Tenzij deze verordening iets anders bepaalt, worden de insolven-
tieprocedure en de gevolgen daarvan beheerst door het recht van delidstaat op het grondgebied waarvan de insolventieprocedure wordtgeopend, hierna te noemen „lidstaat waar de procedure wordtgeopend”.2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 8
▼B
2. Het recht van de lidstaat waar de procedure wordt geopend,
bepaalt onder welke voorwaarden deze procedure wordt geopend,verloopt en wordt beëindigd. Het bepaalt met name:
a) welke schuldenaars op grond van hun hoedanigheid aan een insol-
ventieprocedure kunnen worden onderworpen;
b) welk deel van het vermogen van de schuldenaar tot de boedel
behoort en of de na de opening van de insolventieprocedureverkregen goederen tot deze boedel behoren;
c) welke de respectieve bevoegdheden van de schuldenaar en de
curator zijn;
d) onder welke voorwaarden een verrekening kan worden tegenge-
worpen;
e) de gevolgen van de insolventieprocedure voor lopende overeen-
komsten waarbij de schuldenaar partij is;
f) de gevolgen van de insolventieprocedure voor individuele vervol-
gingen met uitzondering van lopende rechtsvorderingen;
g) welke vorderingen te verhalen zijn op het vermogen van de schul-
denaar en wat de gevolgen zijn ten aanzien van vorderingen diezijn ontstaan na de opening van de insolventieprocedure;
h) de regels betreffende indiening, verificatie en toelating van de
vorderingen;
i) de regels betreffende de verdeling van de opbrengst van de te gelde
gemaakte goederen, de rangindeling van de vorderingen, en derechten van schuldeisers die krachtens een zakelijk recht of inge-volge verrekening gedeeltelijk zijn voldaan;
j) de voorwaarden voor en de gevolgen van de beëindiging van de
insolventieprocedure, met name door een akkoord;
k) de rechten van de schuldeisers nadat de insolventieprocedure beëin-
digd is;
l) voor wiens rekening de kosten en uitgaven in het kader van de
insolventieprocedure zijn;
m) de regels betreffende nietigheid, vernietigbaarheid of niet-tegen-
werpbaarheid van de voor het geheel van schuldeisers nadelige
rechtshandelingen.
Artikel 5
Zakelijke rechten van derden
1. De opening van de insolventieprocedure laat onverlet het zakelijk
recht van een schuldeiser of van een derde op lichamelijke of onlicha-
melijke roerende of onroerende goederen — zowel bepaalde goederen
als gehelen, met een wisselende samenstelling, van onbepaaldegoederen —, die toebehoren aan de schuldenaar en die zich op het tijd-stip waarop de procedure wordt geopend op het grondgebied van eenandere lidstaat bevinden.
2. Onder rechten in de zin van lid 1 worden met name verstaan:
a) het recht een goed te gelde te maken of te laten maken en te worden
voldaan uit de opbrengst van of de inkomsten uit dat goed, in hetbijzonder op grond van pand of hypotheek;
b) het exclusieve recht een vordering te innen, in het bijzonder door
middel van een pandrecht op de vordering of door de cessie vandie vordering tot zekerheid;
c) het recht om het goed op te eisen en/of de vergoeding ervan te
verlangen van eenieder die het tegen de wil van de rechthebbendein bezit of in gebruik heeft;
d) het zakelijke recht om van een goed de vruchten te trekken.
3. Een zakelijk recht wordt gelijkgesteld met het in een openbaar
register ingeschreven recht tot verkrijging van een zakelijk recht in dezin van lid 1, dat aan derden kan worden tegengeworpen.2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 9
▼B
4. Lid 1 vormt geen beletsel voor het instellen van vorderingen tot
nietigheid, vernietiging of niet-tegenwerpbaarheid als bedoeld inartikel 4, lid 2, onder m).
Artikel 6
Verrekening
1. De opening van de insolventieprocedure laat het recht van een
schuldeiser op verrekening van zijn vordering met de vordering van
de schuldenaar onverlet wanneer die verrekening is toegestaan bij hetrecht dat op de vordering van de insolvente schuldenaar van toepassingis.
2. De in lid 1 uiteengezette regel vormt geen beletsel voor het
instellen van vorderingen tot nietigheid, vernietiging of niet-tegenwerp-baarheid als bedoeld in artikel 4, lid 2, onder m).
Artikel 7
Eigendomsvoorbehoud
1. De opening van een insolventieprocedure tegen de koper van een
goed laat de op een eigendomsvoorbehoud berustende rechten van de
verkoper onverlet wanneer dat goed zich op het tijdstip waarop de
procedure wordt geopend, bevindt op het grondgebied van een anderelidstaat dan de lidstaat waar de procedure is geopend.
2. De opening van een insolventieprocedure tegen de verkoper van
een goed nadat de levering van dat goed heeft plaatsgevonden, is geengrond voor ontbinding of opzegging van de verkoop en belet de koperniet de eigendom van het gekochte goed te verkrijgen wanneer dit goedzich op het tijdstip waarop de insolventieprocedure is geopend, bevindt
op het grondgebied van een andere lidstaat dan de lidstaat waar de
procedure is geopend.
3. De leden 1 en 2 vormen geen beletsel voor het instellen van
vorderingen tot nietigheid, vernietiging of niet-tegenwerpbaarheid als
bedoeld in artikel 4, lid 2, onder m).
Artikel 8
Overeenkomsten betreffende een onroerend goed
De gevolgen van de insolventieprocedure voor een overeenkomst die
recht geeft op de verkrijging of het gebruik van een onroerend goed,worden uitsluitend beheerst door het recht van de lidstaat op het grond-gebied waarvan dit onroerend goed gelegen is.
Artikel 9
Betalingssystemen en financiële markten
1. Onverminderd artikel 5 worden de gevolgen van de insolventie-
procedure voor de rechten en verplichtingen van deelnemers aan een
betalings- of afwikkelingssysteem of aan een financiële markt uitslui-
tend beheerst door het recht van de lidstaat dat op dat systeem of diemarkt van toepassing is.
2. Lid 1 vormt geen beletsel voor het instellen van een vordering tot
nietigheid, vernietiging of niet-tegenwerpbaarheid van betalingen ofverrichtingen krachtens het recht dat op het desbetreffende betalings-systeem of de desbetreffende financiële markt van toepassing is.
Artikel 10
Arbeidsovereenkomsten
De gevolgen van de insolventieprocedure voor arbeidsovereenkomsten
en arbeidsbetrekkingen worden uitsluitend beheerst door het recht vande lidstaat dat op de arbeidsovereenkomst van toepassing is.2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 10
▼B
Artikel 11
Gevolgen voor aan registratie onderworpen rechten
De gevolgen van de insolventieprocedure voor de rechten van de schul-
denaar op onroerend goed, een schip of een luchtvaartuig dat aaninschrijving in een openbaar register onderworpen is, worden beheerst
door het recht van de lidstaat onder het gezag waarvan het register
wordt gehouden.
Artikel 12
Gemeenschapsoctrooien en -merken
Gemeenschapsoctrooien, Gemeenschapsmerken of soortgelijke bij
communautaire bepalingen vastgelegde rechten kunnen uit hoofde vandeze verordening slechts in de procedure bedoeld in artikel 3, lid 1,worden ingebracht.
Artikel 13
Nadelige handeling
Artikel 4, lid 2, onder m), is niet van toepassing indien degene die
voordeel heeft gehad bij een voor het geheel van schuldeisers nadeligehandeling bewijst:
— dat deze handeling onderworpen is aan het recht van een andere
lidstaat dan de lidstaat waar de procedure is geopend, en
— dat dat recht in het gegeven geval niet voorziet in de mogelijkheid
om die handeling te bestrijden.
Artikel 14
Bescherming van de derde-verkrijger
Indien de schuldenaar door een na de opening van de insolventieproce-
dure verrichte handeling onder bezwarende titel beschikt over:
— een onroerend goed,
— een schip of een luchtvaartuig dat aan inschrijving in een openbaar
register onderworpen is, of
— effecten waarvan het bestaan inschrijving in een wettelijk voorge-
schreven register veronderstelt,
wordt de rechtsgeldigheid van die handeling beheerst door het recht
van de lidstaat op het grondgebied waarvan dit onroerend goed zichbevindt of onder het gezag waarvan dit register wordt gehouden.
Artikel 15
Gevolgen van de insolventieprocedure voor lopende rechtsvorde-
ringen
De gevolgen van de insolventieprocedure voor een lopende rechtsvor-
dering betreffende een goed of recht waarover de schuldenaar het
beheer en de beschikking heeft verloren, worden uitsluitend beheerst
door het recht van de lidstaat waar deze rechtsvordering aanhangig is.
HOOFDSTUK II
ERKENNING VAN DE INSOLVENTIEPROCEDURE
Artikel 16
Beginsel
1. Elke beslissing tot opening van een insolventieprocedure,
genomen door een krachtens artikel 3 bevoegde rechter van eenlidstaat, wordt erkend in alle andere lidstaten zodra de beslissingrechtsgevolgen heeft in de lidstaat waar de procedure is geopend.2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 11
▼B
Deze regel geldt ook wanneer de schuldenaar op grond van zijn hoeda-
nigheid in de andere lidstaten niet aan een insolventieprocedureonderworpen kan worden.
2. De erkenning van een procedure als bedoeld in artikel 3, lid 1,
belet niet dat door een rechter van een andere lidstaat een procedureals bedoeld in artikel 3, lid 2, wordt geopend. Deze andere procedure
is een secundaire insolventieprocedure in de zin van hoofdstuk III.
Artikel 17
Gevolgen van de erkenning
1. De opening van een procedure als bedoeld in artikel 3, lid 1,
heeft, zonder enkele verdere formaliteit, in de andere lidstaten degevolgen die daaraan worden verbonden bij het recht van de lidstaatwaar de procedure is geopend, tenzij deze verordening anders bepaalt,en zolang in die andere lidstaten geen procedure als bedoeld in artikel 3,
lid 2, is geopend.
2. De gevolgen van een procedure als bedoeld in artikel 3, lid 2,
kunnen niet in de andere lidstaten worden betwist. Beperkingen vande rechten van de schuldeisers, in het bijzonder een uitstel van de beta-
lingen of een uit die procedure voortvloeiende schuldkwijtschelding,
kunnen met betrekking tot zich op het grondgebied van een anderelidstaat bevindende goederen alleen worden tegengeworpen aan schul-deisers die hun instemming hebben betuigd.
Artikel 18
Bevoegdheden van de curator
1. De curator die is aangewezen door een krachtens artikel 3, lid 1,
bevoegde rechter kan in een andere lidstaat alle bevoegdheden uitoe-
fenen die hem zijn verleend door het recht van de lidstaat waar deprocedure is geopend, zolang in die andere lidstaat geen andere insol-ventieprocedure is geopend, of geen tegenstrijdige conservatoiremaatregel na een verzoek tot opening van een insolventieprocedure in
die lidstaat is getroffen. Hij mag met name de goederen van de schul-
denaar verwijderen uit het grondgebied van de lidstaat waar zij zichbevinden, met inachtneming van de artikelen 5 en 7.
2. De curator die is aangewezen door een krachtens artikel 3, lid 2,
bevoegde rechter kan in een andere lidstaat in en buiten rechte
aanvoeren dat een roerend goed na de opening van de insolventieproce-dure van het grondgebied van de lidstaat waar de procedure is geopend,is overgebracht naar het grondgebied van die andere lidstaat. Hij kanook elk rechtsmiddel aanwenden dat de belangen van de schuldeisersdient.
3. Bij de uitoefening van zijn bevoegdheden moet de curator het
recht van de lidstaat op het grondgebied waarvan hij wil optreden,eerbiedigen, in het bijzonder de voorschriften inzake het te geldemaken van de goederen. Deze bevoegdheden mogen niet de aanwen-
ding van dwangmiddelen, noch het recht om uitspraak te doen in
gedingen of geschillen behelzen.
Artikel 19
Bewijs van de aanwijzing van de curator
De aanwijzing van de curator wordt vastgesteld door overlegging van
een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van het aanwijzingsbesluitof van ieder ander door de bevoegde rechter opgesteld attest.
Er kan een vertaling worden verlangd in de officiële taal of een van de
officiële talen van de lidstaat op het grondgebied waarvan de curatorwil optreden. Een legalisatie of andere soortgelijke formaliteit kan nietworden verlangd.2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 12
▼B
Artikel 20
Teruggave en aanrekening
1. De schuldeiser die, nadat een procedure als bedoeld in artikel 3,
lid 1, is geopend, door ongeacht welk middel, met name door executie-maatregelen, geheel of gedeeltelijk wordt voldaan uit goederen van deschuldenaar die zich op het grondgebied van een andere lidstaatbevinden, moet hetgeen hij heeft verkregen aan de curator restitueren,
onder voorbehoud van het bepaalde in de artikelen 5 en 7.
2. Ter verzekering van een gelijke behandeling van de schuldeisers
neemt de schuldeiser die in een insolventieprocedure een uitkering op
zijn vordering heeft ontvangen, pas aan uitdelingen in een andereprocedure deel wanneer de schuldeisers van dezelfde rang of dezelfdecategorie in die andere procedure een gelijkwaardige uitkering hebbenontvangen.
Artikel 21
Openbaarmaking
1. De curator kan verzoeken dat de hoofdzaken van de beslissing tot
opening van de insolventieprocedure en, in voorkomend geval, van debeslissing inzake de aanwijzing van de curator in elke andere lidstaatopenbaar worden gemaakt volgens de in die lidstaat geldende open-baarmakingsregels; in de openbaarmakingsmaatregelen wordt tevens
de aangewezen curator vermeld alsmede de bevoegdheidsregel die van
toepassing is krachtens artikel 3, lid 1, dan wel artikel 3, lid 2.
2. Iedere lidstaat op het grondgebied waarvan de schuldenaar een
vestiging heeft, kan evenwel openbaarmaking verplicht stellen. In voor-
komend geval neemt de curator of de daartoe in de lidstaat waar deprocedure als bedoeld in artikel 3, lid 1, is geopend bevoegde autoriteitde nodige maatregelen om openbaarmaking te verzekeren.
Artikel 22
Inschrijving in een openbaar register
1. De curator kan verzoeken dat de beslissing tot opening van een
procedure als bedoeld in artikel 3, lid 1, wordt ingeschreven in het
kadaster, het handelsregister en enig ander openbaar register dat in deandere lidstaten wordt gehouden.
2. Iedere lidstaat kan evenwel de inschrijving verplicht stellen. In
voorkomend geval neemt de curator of de daartoe in de lidstaat waarde procedure als bedoeld in artikel 3, lid 1, is geopend, bevoegde auto-riteit de nodige maatregelen om inschrijving te verzekeren.
Artikel 23
Kosten
De kosten voor de in de artikelen 21 en 22 bedoelde maatregelen
inzake openbaarmaking en inschrijving worden als kosten en uitgavenvan de procedure beschouwd.
Artikel 24
Uitvoering ten voordele van de schuldenaar
1. Degene die in een lidstaat een verbintenis uitvoert ten voordelen
van de schuldenaar die is onderworpen aan een in een andere lidstaat
geopende insolventieprocedure terwijl hij die verbintenis had moeten
uitvoeren voor de curator van die procedure, wordt bevrijd indien hijniet van de opening van de procedure op de hoogte was
2. Degene die deze verbintenis heeft uitgevoerd vóór de in artikel 21
bedoelde openbaarmakingsmaatregelen wordt, totdat het tegendeel isbewezen, vermoed niet van de opening van de insolventieprocedureop de hoogte te zijn geweest; degene die deze verbintenis heeft uitge-voerd na de in artikel 21 bedoelde openbaarmakingsmaatregelen wordt,2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 13
▼B
totdat het tegendeel is bewezen, geacht van de opening van de proce-
dure op de hoogte te zijn geweest.
Artikel 25
Erkenning en executoir karakter van andere beslissingen
1. De inzake het verloop en de beëindiging van een insolventiepro-
cedure gegeven beslissingen van een rechter wiens beslissing totopening van de procedure krachtens artikel 16 is erkend, alsmede een
door die rechter bevestigd akkoord, worden eveneens zonder verdere
formaliteiten erkend. Die beslissingen worden ten uitvoer gelegd over-eenkomstig de artikelen 31 tot en met 51 (met uitzondering vanartikel 34, lid 2), van het Verdrag van Brussel betreffende de rechter-lijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen inburgerlijke en handelszaken, als gewijzigd bij de Verdragen inzake de
toetreding tot dat Verdrag.
De eerste alinea geldt eveneens voor beslissingen die rechtstreeks
voortvloeien uit de insolventieprocedure en daar nauw op aansluiten,
zelfs indien die beslissingen door een andere rechter worden gegeven.
De eerste alinea geldt eveneens voor beslissingen betreffende na het
verzoek tot opening van een insolventieprocedure genomen conserva-
toire maatregelen.
2. De erkenning en de tenuitvoerlegging van andere beslissingen dan
die bedoeld in lid 1 worden beheerst door het in lid 1 bedoelde Verdrag
voorzover dat Verdrag van toepassing is.
3. De lidstaten zijn niet gehouden een in lid 1 bedoelde beslissing te
erkennen of ten uitvoer te leggen als die tot een beperking van de
persoonlijke vrijheid of van het postgeheim leidt.
Artikel 26 (
1)
Openbare orde
Iedere lidstaat kan weigeren een in een andere lidstaat geopende insol-
ventieprocedure te erkennen of een in het kader van een dergelijke
procedure gegeven beslissing ten uitvoer te leggen indien uit die erken-
ning of tenuitvoerlegging gevolgen zouden voortvloeien die kennelijkin strijd zijn met de openbare orde van die lidstaat, in het bijzondermet de grondbeginselen daarvan of met de grondwettelijk beschermderechten en individuele vrijheden.
HOOFDSTUK III
SECUNDAIRE INSOLVENTIEPROCEDURES
Artikel 27
Opening
Indien een procedure als bedoeld in artikel 3, lid 1, wordt geopend
door een rechter van een lidstaat en in een andere lidstaat wordt erkend
(hoofdprocedure) kan in die andere lidstaat, indien een rechter van dielidstaat krachtens artikel 3, lid 2, bevoegd zou zijn, een secundaireinsolventieprocedure worden geopend, zonder dat de insolventie vande schuldenaar in die andere lidstaat behandeld hoeft te worden. Dezeprocedure moet een van de in bijlage B genoemde procedures zijn. De
gevolgen van die procedure gelden alleen ten aanzien van de goederen
van de schuldenaar die zich op het grondgebied van die andere lidstaatbevinden.2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 14
(1) Zie de verklaring van Portugal betreffende de toepassing van artikel 26 en
artikel 37 (PB C 183 van 30.6.2000, blz. 1).
▼B
Artikel 28
Toepasselijk recht
Tenzij deze verordening iets anders bepaalt, wordt de secundaire proce-
dure beheerst door het recht van de lidstaat op het grondgebied
waarvan de secundaire procedure is geopend.
Artikel 29
Recht om de procedure aan te vragen
Een secundaire procedure kan worden aangevraagd door:
a) de curator van de hoofdprocedure;
b) elke andere persoon of autoriteit die krachtens het recht van de
lidstaat op het grondgebied waarvan de secundaire procedure wordtaangevraagd, bevoegd is om een insolventieprocedure aan te vragen.
Artikel 30
Voorschot op de kosten en uitgaven
Wanneer het recht van de lidstaat waar een secundaire procedure
aangevraagd is, voorschrijft dat de boedel van de schuldenaar toerei-
kend moet zijn om de kosten en uitgaven van de procedure geheel ofgedeeltelijk te dekken, kan de aangezochte rechter van de aanvragereen voorschot op de kosten of een passende zekerheidstellingverlangen.
Artikel 31
Samenwerkings- en kennisgevingsplicht
1. Onverminderd de regels die de mededeling van inlichtingen
beperken, geldt voor de curator van de hoofdprocedure en de curatorenvan de secundaire procedures een wederzijdse kennisgevingsplicht. Zijmoeten onverwijld kennis geven van al hetgeen voor de andere proce-dure van nut kan zijn, met name de stand van de indiening en de
verificatie van de vorderingen en de maatregelen tot beëindiging van
de procedure.
2. Onverminderd de regels die op elk van deze procedures van
toepassing zijn, geldt voor de curator van de hoofdprocedure en decuratoren van de secundaire procedures een wederzijdse samenwer-kingsplicht.
3. De curator van een secundaire procedure moet de curator van de
hoofdprocedure tijdig de gelegenheid bieden voorstellen in te dienenom de boedel van de secundaire procedure te liquideren of op enigerleiwijze te gebruiken.
Artikel 32
Uitoefening van de rechten van de schuldeisers
1. Iedere schuldeiser kan zijn vordering indienen in de hoofdproce-
dure en in elke secundaire procedure.
2. De curatoren van de hoofdprocedure en van een secundaire proce-
dure dienen in een andere procedure de vorderingen in die reeds zijningediend in de procedure waarvoor zij aangewezen zijn, voorzoverzulks dienstig is voor de schuldeisers wier belangen zij behartigen enonverminderd het recht van laatstgenoemden om zich daartegen te
verzetten of hun ingediende vorderingen in te trekken, wanneer het
van toepassing zijnde recht in die mogelijkheid voorziet.
3. De curator van een hoofdprocedure of een secundaire procedure
kan met dezelfde rechten als alle andere schuldeisers aan een andereprocedure deelnemen, met name door deel te nemen aan een vergade-ring van schuldeisers.2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 15
▼B
Artikel 33
Schorsing van de liquidatie
1. De rechter die de secundaire procedure heeft geopend, schorst de
liquidatieverrichtingen geheel of ten dele op verzoek van de curatorvan de hoofdprocedure, onverminderd de mogelijkheid om in dat geval
van de curator van de hoofdprocedure alle passende maatregelen te
verlangen ter waarborging van de belangen van de schuldeisers van desecundaire procedure en van bepaalde groepen schuldeisers. Hetverzoek van de curator van de hoofdprocedure kan alleen worden afge-wezen indien het kennelijk niet in het belang is van de schuldeisers vande hoofdprocedure. De schorsing van de liquidatie kan worden bevolen
voor een periode van ten hoogste drie maanden; zij kan worden
verlengd of vernieuwd voor perioden van dezelfde duur.
2. De in lid 1 bedoelde rechter heft de schorsing van de liquidatie-
verrichtingen op:
— wanneer de curator van de hoofdprocedure daarom verzoekt;
— ambtshalve, op verzoek van een schuldeiser of op verzoek van de
curator van de secundaire procedure, indien de schorsing niet meergerechtvaardigd lijkt, met name door het belang van de schuldeisersvan de hoofdprocedure of van de secundaire procedure.
Artikel 34
Maatregelen waarmee de insolventieprocedure wordt beëindigd
1. Wanneer het recht dat van toepassing is op de secundaire proce-
dure voorziet in de mogelijkheid deze procedure zonder liquidatie te
beëindigen door middel van een herstelplan, een akkoord of een verge-lijkbare maatregel, kan een dergelijke maatregel door de curator van dehoofdprocedure zelf worden voorgesteld.
De beëindiging van de secundaire procedure door middel van een
maatregel als bedoeld in de eerste alinea, wordt pas definitief met deinstemming van de curator van de hoofdprocedure of, bij ontstentenisvan diens instemming, wanneer de voorgestelde maatregel de financiëlebelangen van de schuldeisers van de hoofdprocedure niet aantast.
2. Iedere beperking van de rechten van de schuldeisers, zoals uitstel
van betaling of schuldkwijtschelding, die voortvloeit uit een in eensecundaire procedure voorgestelde maatregel als bedoeld in lid 1, kanvoor goederen van de schuldenaar waarop deze procedure geen betrek-king heeft slechts gevolgen hebben wanneer alle belanghebbende
schuldeisers daarmee instemmen.
3. Tijdens de krachtens artikel 33 bevolen schorsing van de liquida-
tieverrichtingen kan slechts de curator van de hoofdprocedure, of deschuldenaar, met diens instemming, in de secundaire procedure maatre-
gelen als bedoeld in lid 1 voorstellen; geen enkel ander voorstel voor
een dergelijke maatregel wordt in stemming gebracht of goedgekeurd.
Artikel 35
Saldo van de secundaire procedure
Indien de liquidatie van de boedel van de secundaire procedure de
mogelijkheid biedt alle in die procedure toegelaten vorderingen uit tekeren, draagt de in die procedure aangewezen curator het saldo onver-
wijld over aan de curator van de hoofdprocedure.
Artikel 36
Later geopende hoofdprocedure
Indien een procedure als bedoeld in artikel 3, lid 1, wordt geopend
nadat in een andere lidstaat een procedure als bedoeld in artikel 3,lid 2, is geopend, zijn de artikelen 31 tot en met 35 van toepassing opde eerst geopende insolventieprocedure, voorzover de stand van dieprocedure zulks mogelijk maakt.2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 16
▼B
Artikel 37 (1)
Omzetting van de eerder geopende procedure
De curator van de hoofdprocedure kan verzoeken een in bijlage A
vermelde procedure die reeds eerder in een andere lidstaat is geopend,
in een liquidatieprocedure om te zetten, indien deze omzetting nuttigblijkt voor de belangen van de schuldeisers van de hoofdprocedure.
De krachtens artikel 3, lid 2, bevoegde rechter geeft het bevel tot de
omzetting in een van de in bijlage B vermelde procedures.
Artikel 38
Conservatoire maatregelen
Wanneer door de krachtens artikel 3, lid 1, bevoegde rechter van een
lidstaat een voorlopige curator is aangewezen ter verzekering van de
bewaring van de goederen van de schuldenaar, is die voorlopige curator
gerechtigd om ten aanzien van de goederen van de schuldenaar die zichin een andere lidstaat bevinden om elke in het recht van laatstge-noemde lidstaat opgenomen conservatoire en beschermende maatregelte verzoeken voor de periode tussen de aanvraag van een insolventie-
procedure en de beslissing tot opening van die procedure.
HOOFDSTUK IV
KENNISGEVING AAN DE SCHULDEISERS EN INDIENING
VAN HUN VORDERINGEN
Artikel 39
Recht om vorderingen in te dienen
Elke schuldeiser die zijn gewone verblijfplaats, woonplaats of zetel
heeft in een andere lidstaat dan de lidstaat waar de procedure is
geopend, met inbegrip van de belastingautoriteiten en de sociale/zeker-
heidsinstellingen van de lidstaten, heeft het recht zijn vorderingen in deinsolventieprocedure schriftelijk in te dienen.
Artikel 40
Verplichte kennisgeving aan de schuldeisers
1. Zodra in een lidstaat een insolventieprocedure wordt geopend,
stelt de in deze lidstaat bevoegde rechter of de door die rechter aange-wezen curator de bekende schuldeisers die hun gewone verblijfplaats,
woonplaats of zetel in een andere lidstaat hebben, daarvan onverwijld
in kennis.
2. Deze kennisgeving, die geschiedt door individuele toezending van
een bericht, betreft met name de in acht te nemen termijnen, de sanc-ties ten aanzien van die termijnen, het orgaan of de instantie waarbij devorderingen moeten worden ingediend en de andere voorgeschreven
maatregelen. Het bericht vermeldt ook of schuldeisers met een bevoor-
rechte vordering of een zakelijk zekerheidsrecht hun vorderingenmoeten indienen.
Artikel 41
Inhoud van de indiening van een vordering
De schuldeiser zendt een afschrift van bewijsstukken, indien die
bestaan, en doet opgave van aard, datum van ontstaan en bedrag vande vordering; hij geeft tevens aan of hij voor de vordering aanspraak
maakt op een voorrecht, een zakelijk zekerheidsrecht of een eigen-
domsvoorbehoud, en op welke goederen zijn zekerheid betrekkingheeft.2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 17
(1) Zie de verklaring van Portugal betreffende de toepassing van artikel 26 en
artikel 37 (PB C 183 van 30.6.200, blz. 1).
▼B
Artikel 42
Talen
1. De in artikel 40 bedoelde kennisgeving geschiedt in de officiële
taal of een van de officiële talen van de lidstaat waar de procedure is
geopend. Hiertoe wordt gebruikgemaakt van een formulier dat in alle
officiële talen van de instellingen van de Europese Unie het opschriftdraagt: „Oproep tot indiening van schuldvorderingen. In acht te nementermijnen”.
2. Elke schuldeiser die zijn gewone verblijfplaats, woonplaats of
zetel heeft in een andere lidstaat dan de lidstaat waar de procedure isgeopend, kan zijn vordering indienen in de officiële taal of een van deofficiële talen van die andere lidstaat. In dat geval moet de verklaringvan indiening van een vordering echter in de officiële taal of een van
de officiële talen van de lidstaat waar de procedure is geopend het
opschrift dragen: „Indiening van een schuldvordering”. Van hem kanbovendien een vertaling in de officiële taal of een van de officiële talenvan de lidstaat waar de procedure is geopend, worden verlangd.
HOOFDSTUK V
OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN
Artikel 43
Toepassing in de tijd
Deze verordening is slechts van toepassing op insolventieprocedures
die na de inwerkingtreding ervan zijn geopend. Op de rechtshande-lingen die de schuldenaar vóór de inwerkingtreding ervan heeftverricht, blijft het recht van toepassing dat gold op het tijdstip dat zijwerden verricht.
Artikel 44
Verhouding tot verdragen
1. Na haar inwerkingtreding treedt deze verordening, wat haar
toepassingsgebied betreft, in de betrekkingen tussen de lidstaten in deplaats van de tussen twee of meer lidstaten gesloten verdragen, metname van:
a) de Overeenkomst tussen België en Frankrijk betreffende de rechter-
lijke bevoegdheid, het gezag en de tenuitvoerlegging vanrechterlijke beslissingen, van scheidsrechterlijke uitspraken en vanauthentieke akten, gesloten te Parijs op 8 juli 1899;
b) het Verdrag inzake faillissement, akkoord en uitstel van betaling
tussen België en Oostenrijk, getekend te Brussel op 16 juli 1969
(met aanvullend protocol van 13 juni 1973);
c) het Verdrag tussen Nederland en België betreffende de territoriale
rechterlijke bevoegdheid, betreffende het faillissement en betref-fende het gezag en de tenuitvoerlegging van rechterlijkebeslissingen, van scheidsrechterlijke uitspraken en van authentiekeakten, gesloten te Brussel op 28 maart 1925;
d) het Verdrag tussen Duitsland en Oostenrijk inzake faillissement en
akkoord, gesloten te Wenen op 25 mei 1979;
e) het Frans-Oostenrijkse Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegd-
heid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen op het
gebied van het faillissement, gesloten te Wenen op 27 februari1979;
f) het Verdrag tussen Frankrijk en Italië betreffende de tenuitvoerleg-
ging van vonnissen in burgerlijke en handelszaken, gesloten teRome op 3 juni 1930;
g) het Verdrag tussen Italië en Oostenrijk inzake faillissement en
akkoord, gesloten te Rome op 12 juli 1977;
h) het Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Bondsre-
publiek Duitsland betreffende de wederzijdse erkenning en2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 18
▼B
tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen en andere executo-
riale titels in burgerlijke zaken, gesloten te 's-Gravenhage op30 augustus 1962;
i) de Overeenkomst tussen het Verenigd Koninkrijk en België betref-
fende de wederzijdse tenuitvoerlegging van vonnissen in
burgerlijke en handelszaken, met protocol, ondertekend te Brussel
op 2 mei 1934;
j) de Overeenkomst tussen Denemarken, Finland, Noorwegen,
Zweden en IJsland, betreffende het faillissement, gesloten teKopenhagen op 7 november 1933;
k) het Europees Verdrag betreffende bepaalde internationale aspecten
van het faillissement, ondertekend te Istanboel op 5 juni 1990;
l) de Overeenkomst tussen de Federatieve Volksrepubliek Joegoslavië
en het Koninkrijk Griekenland inzake de wederzijdse erkenning entenuitvoerlegging van beslissingen, ondertekend te Athene op 18
juni 1959;
m) de Overeenkomst tussen de Federatieve Volksrepubliek Joegoslavië
en de Republiek Oostenrijk inzake de wederzijdse erkenning en
tenuitvoerlegging van scheidsrechterlijke uitspraken en regelingenin het kader van arbitrage in handelszaken, ondertekend te Belgradoop 18 maart 1960;
n) de Overeenkomst tussen de Federatieve Volksrepubliek Joegoslavië
en de Republiek Italië inzake wederzijdse rechtshulp in burgerlijkeen bestuurlijke zaken, ondertekend te Rome op 3 december 1960;
o) de Overeenkomst tussen de Federatieve Volksrepubliek Joegoslavië
en het Koninkrijk België inzake wederzijdse rechtshulp in burger-lijke en handelszaken, ondertekend te Belgrado op 24 september
1971;
p) de Overeenkomst tussen de Regeringen van Joegoslavië en Frank-
rijk inzake de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in
burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Parijs op 18 mei 1971;
q) het Verdrag tussen de Tsjechoslowaakse Socialistische Republiek
en de Helleense Republiek inzake rechtshulp in burgerlijke en straf-
zaken, ondertekend te Athene op 22 oktober 1980, dat nog vankracht is tussen Tsjechië en Griekenland;
r) het Verdrag tussen de Tsjechoslowaakse Socialistische Republiek
en de Republiek Cyprus inzake rechtshulp in burgerlijke en straf-zaken, ondertekend te Nicosia op 23 april 1982, dat nog vankracht is tussen Tsjechië en Cyprus;
s) het Verdrag tussen de Regering van de Tsjechoslowaakse Socialis-
tische Republiek en de Regering van de Franse Republiek inzakerechtshulp en de erkenning en tenuitvoerlegging van vonnissen inburgerlijke, gezins- en handelszaken, ondertekend te Parijs op 10
mei 1984, dat nog van kracht is tussen Tsjechië en Frankrijk;
t) het Verdrag tussen de Tsjechoslowaakse Socialistische Republiek
en de Italiaanse Republiek inzake rechtshulp in burgerlijke en straf-
zaken, ondertekend te Praag op 6 december 1985, dat nog vankracht is tussen Tsjechië en Italië;
u) de Overeenkomst tussen de Republiek Letland, de Republiek
Estland en de Republiek Litouwen inzake rechtshulp en rechtsbe-trekkingen, ondertekend te Tallinn op 11 november 1992;
v) de Overeenkomst tussen Estland en Polen inzake rechtshulp en
rechtsbetrekkingen in burgerlijke, arbeids- en strafrechtzaken,ondertekend te Tallinn op 27 november 1998;
w) de Overeenkomst tussen de Republiek Litouwen en de Republiek
Polen inzake rechtshulp en rechtsbetrekkingen in burgerlijke,arbeids- en strafrechtzaken, ondertekend te Warschau op 26 januari1993.2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 19
▼A1
▼B
2. De in lid 1 genoemde verdragen blijven rechtsgeldig voorzover
zij betrekking hebben op procedures die vóór de inwerkingtreding van
deze verordening zijn geopend.
3. Deze verordening is niet van toepassing:
a) in de lidstaten, voorzover zij in strijd is met verplichtingen die met
betrekking tot een faillissement ontstaan uit een verdrag dat debetrokken lidstaat vóór de inwerkingtreding van deze verordeningmet een of meer derde staten heeft gesloten;
b) in het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland,
voorzover zij in strijd is met verplichtingen die in verband met fail-
lissement ontstaan uit enigerlei regelingen met het Gemenebest diebij de inwerkingtreding van deze verordening bestaan.
Artikel 45
Wijziging van de bijlagen
De Raad kan, met gekwalificeerde meerderheid, op initiatief van een
van zijn leden of op voorstel van de Commissie, de bijlagen wijzigen.
Artikel 46
Verslaggeving
Uiterlijk op 1 juni 2012 en daarna om de vijf jaar dient de Commissie
bij het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en SociaalComité een verslag in over de toepassing van deze verordening. Het
verslag gaat zo nodig vergezeld van voorstellen tot wijziging van deze
verordening.
Artikel 47
Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op 31 mei 2002.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in de lidstaten, overeenkomstig het Verdrag tot oprichting
van de Europese Gemeenschap.2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 20
▼B
BIJLAGE A
Insolventieprocedures bedoeld in artikel 2, onder a)
BELGIË — BELGIQUE
— Het faillissement — La faillite
— Het gerechtelijk akkoord — Le concordat judiciaire— De collectieve schuldregeling — Le règlement collectif de dettes
ČESKÁ REPUBLIKA
— Konkurs
— Nucené vyrovnání
— Vyrovnání
DEUTSCHLAND
— Das Konkursverfahren
— Das gerichtliche Vergleichsverfahren— Das Gesamtvollstreckungsverfahren
— Das Insolvenzverfahren
EESTI
— Pankrotimenetlus
ΕΛΛΑ∆Α
—Ηπτώχευση
—Ηειδικήεκκαθάριση
—Ηπροσωρινήδιαχείρισηεταιρείας.Ηδιοίκησηκαιηδιαχείρισητων
πιστωτών
—Η υπαγωγή επιχείρησης υπό επίτροπο µε σκοπό τη σύναψη συµβι-
βασµούµετουςπιστωτές
ESPAÑA
— Concurso de acreedores
— Quiebra— Suspensión de pagos
FRANCE
— Liquidation judiciaire
— Redressement judiciaire avec nomination d'un administrateur
IRELAND
— Compulsory winding up by the court
— Bankruptcy— The administration in bankruptcy of the estate of persons dying insolvent
— Winding up in bankruptcy of partnerships
— Creditors' voluntary winding up (with confirmation of a court)— Arrangements under the control of the court which involve the vesting of all
or part of the property of the debtor in the Official Assignee for realisation
and distribution
— Company examinership
ITALIA
— Fallimento
— Concordato preventivo— Liquidazione coatta amministrativa— Amministrazione straordinaria
— Amministrazione controllata2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 21
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
ΚΥΠΡΟΣ
—Υποχρεωτική εκκαθάριση από το ∆ικαστήριο (Compulsory winding up
by the court)
—Εκούσια εκκαθάριση από πιστωτές κατόπιν ∆ικαστικού ∆ιατάγµατος
(Creditor's voluntary winding up by court order)
—Εκούσιαεκκαθάρισηαπόµέλη (Company's (members) voluntary winding
up)
—Εκκαθάριση µε την εποπτεία του ∆ικαστηρίου (Winding up subject to
the supervision of the court)
—Πτώχευσηκατόπιν∆ικαστικού∆ιατάγµατος (Bankruptcy by court order)
—∆ιαχείρισητηςπεριουσίαςπροσώπωνπουαπεβίωσαναφερέγγυα (The
administration of the estate of persons dying insolvent)
LATVIJA
— maks ātnesp ēja
LIETUVA
— Bankroto byla
— Bankroto proced ūra
— Likvidavimo proced ūra
LUXEMBOURG
— Faillite
— Gestion contrôlée— Concordat préventif de faillite (par abandon d'actif)
— Régime spécial de liquidation du notariat
MAGYARORSZÁG
—C s ődeljárás
— Felszámolási eljárás
MALTA
— Falliment
— Stral ċpermezz tal-Qorti
— Stral ċvolontarju tal-kredituri
NEDERLAND
— Het faillissement
— De surseance van betaling
— De schuldsaneringsregeling natuurlijke personen
ÖSTERREICH
— Das Konkursverfahren
— Das Ausgleichsverfahren
POLSKA
— Post ępowanie upadło ściowe,
— Post ępowanie układowe
PORTUGAL
— O processo de falência
— Os processos especiais de recuperação de empresa, ou seja:
— A concordata
— A reconstituição empresarial
— A reestruturação financeira
— A gestão controlada2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 22
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
SLOVENIJA
— Ste čajni postopek
— Skrajšani ste čajni postopek
— Postopek prisilne poravnave— Prisilna poravnava v ste čaju
— Likvidacija pravne osebe pred sodiš čem
SLOVENSKO
— Konkurzné konanie
— Nútené vyrovnanie— Vyrovnanie
SUOMI–FINLAND
— Konkurssi — konkurs
— Yrityssaneeraus — företagssanering
SVERIGE
— Konkurs
— Företagsrekonstruktion
UNITED KINGDOM
— Winding up by or subject to the supervision of the court
— Creditors' voluntary winding up (with confirmation by the court)— Administration— Voluntary arrangements under insolvency legislation— Bankruptcy or sequestration2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 23
▼B
▼B
BIJLAGE B
Liquidatieprocedures bedoeld in artikel 2, onder c)
BELGIË — BELGIQUE
— Het faillissement — La faillite
ČESKÁ REPUBLIKA
— Konkurs
— Nucené vyrovnání
DEUTSCHLAND
— Das Konkursverfahren
— Das Gesamtvollstreckungsverfahren
— Das Insolvenzverfahren
EESTI
— Pankrotimenetlus
ΕΛΛΑ∆Α
—Ηπτώχευση
—Ηειδικήεκκαθάριση
ESPAÑA
— Concurso de acreedores
— Quiebra
— Suspensión de pagos basada en la insolvencia definitiva
FRANCE
— Liquidation judiciaire
IRELAND
— Compulsory winding up
— Bankruptcy
— The administration in bankruptcy of the estate of persons dying insolvent
— Winding up in bankruptcy of partnerships— Creditors' voluntary winding up (with the confirmation of a court)— Arrangements of the control of the court which involve the vesting of all or
part of the property of the debtor in the Official Assignee for realisation and
distribution
ITALIA
— Fallimento
— Liquidazione coatta amministrativa
ΚΥΠΡΟΣ
—Υποχρεωτική εκκαθάριση από το ∆ικαστήριο (Compulsory winding up
by the court)
—Εκκαθάριση µε την εποπτεία του ∆ικαστηρίου (Winding up subject to
the supervision of the court)
—Εκούσια εκκαθάριση από πιστωτές (µε την επικύρωση του ∆ικαστη-
ρίου)(Creditor's voluntary winding up (with confirmation by the court))
—Πτώχευση (Bankruptcy)
—∆ιαχείρισητηςπεριουσίαςπροσώπωνπουαπεβίωσαναφερέγγυα (The
administration of the estate of persons dying insolvent)2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 24
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼A1
LATVIJA
— bankrots
— likvid ācija
— san ācija
LIETUVA
— Likvidavimo proced ūra
LUXEMBOURG
— Faillite
— Régime spécial de liquidation du notariat
MAGYARORSZÁG
—C s ődeljárás
— Felszámolási eljárás
MALTA
— Falliment
— Stral ċpermezz tal-Qorti
— Stral ċvolontarju tal-kredituri
NEDERLAND
— Het faillissement
— De schuldsaneringsregeling natuurlijke personen
ÖSTERREICH
— Das Konkursverfahren
POLSKA
— Post ępowanie upadło ściowe
PORTUGAL
— O processo de falência
SLOVENIJA
— Ste čajni postopek
— Skrajšani ste čajni postopek
— Likvidacija pravne osebe pred sodiš čem
SLOVENSKO
— Konkurzné konanie
— Nútené vyrovnanie— Vyrovnanie
SUOMI–FINLAND
— Konkurssi — konkurs
SVERIGE
— Konkurs
UNITED KINGDOM
— Winding up by or subject to the supervision of the court
— Creditors' voluntary winding up (with confirmation by the court)2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 25
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼B
— Bankruptcy or sequestration2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 26
▼B
BIJLAGE C
Curatoren bedoeld in artikel 2, onder b)
BELGIË — BELGIQUE
— De curator — Le curateur
— De commissaris inzake opschorting — Le commissaire au sursis
— De schuldbemiddelaar — Le médiateur de dettes
ČESKÁ REPUBLIKA
— Správce podstaty
—P ředběžný správce
— Vyrovnací správce
— Zvláštní správce— Zástupce správce
DEUTSCHLAND
— Konkursverwalter
— Vergleichsverwalter— Sachwalter (nach der Vergleichsordnung)— Verwalter
— Insolvenzverwalter
— Sachwalter (nach der Insolvenzordnung)— Treuhänder— Vorläufiger Insolvenzverwalter
EESTI
— Pankrotihaldur
— Ajutine pankrotihaldur— Usaldusisik
ΕΛΛΑ∆Α
—Οσύνδικος
—Οπροσωρινόςδιαχειριστής.Ηδιοικούσαεπιτροπήτωνπιστωτών
—Οειδικόςεκκαθαριστής
—Οεπίτροπος
ESPAÑA
— Depositario-administrador
— Interventor o Interventores
— Síndicos— Comisario
FRANCE
— Représentant des créanciers
— Mandataire liquidateur— Administrateur judiciaire
— Commissaire à l'exécution de plan
IRELAND
— Liquidator
— Official Assignee
— Trustee in bankruptcy— Provisional Liquidator— Examiner2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 27
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼B
ITALIA
— Curatore
— Commissario
ΚΥΠΡΟΣ
—Εκκαθαριστής και Προσωρινός Εκκαθαριστής (Liquidator and Provisi-
onal liquidator)
—ΕπίσηµοςΠαραλήπτης (Official Receiver)
—∆ιαχειριστήςτηςΠτώχευσης (Trustee in bankruptcy)
—Εξεταστής (Examiner)
LATVIJA
— administrators
— tiesu izpild ītājs
— likvidators
LIETUVA
—Įmon ės administratorius
—Įmon ės likvidatorius
LUXEMBOURG
— Le curateur
— Le commissaire
— Le liquidateur
— Le conseil de gérance de la section d'assainissement du notariat
MAGYARORSZÁG
— Vagyonfelügyel ő
— Felszámoló
MALTA
— Kuratur tal-fallut
— Likwidatur
—R i ċevitur uffi ċjali
NEDERLAND
— De curator in het faillissement
— De bewindvoerder in de surseance van betaling
— De bewindvoerder in de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen
ÖSTERREICH
— Masseverwalter
— Ausgleichsverwalter
— Sachwalter
— Treuhänder
— Besonderer Verwalter
— Vorläufiger Verwalter— Das Konkursgericht
POLSKA
— Syndyk
— Nadzorca s ądowy
PORTUGAL
— Gestor judicial2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 28
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼B
— Liquidatário judicial
— Comissão de credores
SLOVENIJA
— Poravnalni senat (senat treh sodnikov)
— Upravitelj prisilne poravnave
— Ste čajni senat (senat treh sodnikov)
— Ste čajni upravitelj
— Upniški odbor— Likvidacijski senat (kot ste čajni senat, če sodiš če ne odlo či druga če)
— Likvidacijski upravitelj (kot ste čajni upravitelj, če sodiš če ne odlo či druga če)
SLOVENSKO
— Predbežný správca
— Konkurzný správca— Vyrovnací správca— Osobitný správca
SUOMI–FINLAND
— Pesänhoitaja — boförvaltare
— Selvittäjä — utredare
SVERIGE
— Förvaltare
— Rekonstruktör
UNITED KINGDOM
— Liquidator
— Supervisor of a voluntary arrangement— Administrator— Official Receiver— Trustee
— Judicial factor2000R1346 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 29
▼A1
▼B