1987A1813 — NL — 01.07.2013 — 001.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

►B OVEREENKOMST BETREFFENDE EEN GEMEENSCHAPPELIJKE REGELING INZAKE DOUANEVERVOER (PB L 226 van 13.8.1987, blz. 2)

Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

OVEREENKOMST BETREFFENDE EEN GEMEENSCHAPPELIJKE REGELING INZAKE DOUANEVERVOER







DE REPUBLIEK OOSTENRIJK, DE REPUBLIEK FINLAND, DE REPUBLIEK IJSLAND, HET KONINKRIJK NOORWEGEN, HET KONINKRIJK ZWEDEN, DE ZWITSERSE BONDSSTAAT, hierna „de EVA-landen” genoemd, en DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP, hierna „de Gemeenschap” genoemd, GELET OP de vrijhandelsovereenkomsten tussen de Gemeenschap en ieder van de EVA-landen, GELET OP de gemeenschappelijke verklaring waarin wordt opgeroepen tot de oprichting van een Europese economische ruimte, die op 9 april 1984 te Luxemburg door de ministers van de EVA-landen en van de Lid-Staten van de Gemeenschap en de Commissie van de Europese Gemeenschappen werd aangenomen, en met name wat de vereenvoudiging van de grensformaliteiten en de regels van oorsprong betreft, GEZIEN de overeenkomst betreffende de vereenvoudiging van de formaliteiten in het handelsverkeer die tussen de EVA-landen en de Gemeenschap is gesloten, waarbij in dit handelsverkeer een enig administratief document wordt ingevoerd, OVERWEGENDE dat het gebruik van dit enig document in het kader van een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer voor het vervoer van goederen tussen de Gemeenschap en de EVA-landen en tussen de EVA-landen onderling tot vereenvoudigingen leidt; OVERWEGENDE dat de meest passende wijze om deze doelstelling te bereiken erin bestaat de regeling inzake douanevervoer die momenteel bij het vervoer van goederen binnen de Gemeenschap evenals tussen de Gemeenschap en Oostenrijk en Zwitserland en tussen Oostenrijk en Zwitserland onderling van toepassing is, uit te breiden tot de EVA-landen welke deze regeling nog niet toepassen; OVERWEGENDE dat eveneens rekening wordt gehouden met de Noordse regeling voor douanevervoer welke tussen Finland, Noorwegen en Zweden van toepassing is, HEBBEN BESLOTEN de hierna volgende Overeenkomst te sluiten:







Algemene bepalingen

Artikel 1

1. In deze Overeenkomst zijn bepalingen neergelegd voor het vervoer van goederen in doorvoer tussen de Gemeenschap en de EVA-landen evenals tussen de EVA-landen onderling, met inbegrip van, in voorkomend geval, goederen die worden overgeladen, doorgezonden of opgeslagen in een douane-entrepot, in de vorm van een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer voor goederen van om het even welke aard en oorsprong.

2. Onverminderd het bepaalde in deze Overeenkomst, en in het bijzonder het bepaalde inzake zekerheidstelling, wordt het goederenverkeer binnen de Gemeenschap geacht te zijn geplaatst onder de regeling communautair douanevervoer.

3. Onder voorbehoud van de artikelen 7 tot en met 12 is de gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer in de Aanhangsels I en II neergelegd.

4. De aangiften en documenten voor douanevervoer voor de toepassing van de gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer beantwoorden aan en worden opgesteld overeenkomstig het bepaalde in Aanhangsel III.

▼M6

Artikel 2

1. De gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer wordt hierna, al naar gelang van het geval, T1-regeling of T2-regeling genoemd.

2. De Tl-regeling kan worden gebruikt voor alle goederen die overeenkomstig artikel 1, lid 1, worden vervoerd.

3. De T2-regeling is van toepassing op goederen die overeenkomstig artikel 1, lid 1, worden vervoerd:

a) in de Gemeenschap: uitsluitend wanneer het communautaire goederen betreft. Onder communautaire goederen worden voor de toepassing van deze bepaling verstaan: — goederen die geheel zijn verkregen in het douanegebied van de Gemeenschap, zonder toevoeging van goederen afkomstig uit derde landen of uit gebieden die geen deel uitmaken van het douanegebied van de Gemeenschap; — goederen afkomstig uit landen of gebieden die, geen deel uitmaken van het douanegebied van de Gemeenschap en die zich in een Lid-Staat in het vrije verkeer bevinden; — goederen die in het douanegebied van de Gemeenschap zijn verkregen uit hetzij uitsluitend in het tweede streepje hetzij in het eerste en het tweede streepje bedoelde goederen. — Onverminderd de onderhavige Overeenkomst of andere door de Gemeenschap gesloten overeenkomsten, worden ook als niet-communautaire goederen beschouwd goederen die, hoewel zij voldoen aan de in een van de drie voorgaande streepjes gestelde voorwaarden, opnieuw in het douanegebied van de Gemeenschap worden binnengebracht na uit dit gebied te zijn uitgevoerd;

b) in een land van de EVA: uitsluitend wanneer de goederen dit EVA-land met toepassing van de T2-regeling zijn binnengebracht en wederuitgevoerd worden onder de bijzondere voorwaarden bedoeld in artikel 9.

4. De bijzondere voorwaarden welke in deze Overeenkomst zijn vastgesteld ten aanzien van de plaatsing van goederen onder de T2-regeling zijn eveneens van toepassing op de afgifte van de documenten ten bewijze van het communautaire karakter van de goederen; goederen die onder geleide van een document van dit type worden vervoerd, krijgen dezelfde behandeling als goederen welke met toepassing van de T2-regeling worden vervoerd, met dit verschil dat dergelijke goederen niet noodzakelijk vergezeld dienen te gaan van het document ten bewijze van het communautaire karakter van de goederen.

▼M11

Artikel 3

1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst wordt verstaan onder:

a) „douanevervoer”: een douaneregeling voor het vervoer van goederen onder het toezicht van de bevoegde autoriteiten van een kantoor van een partij bij deze Overeenkomst naar een ander kantoor van dezelfde partij of naar een kantoor van een andere partij bij deze Overeenkomst, waarbij ten minste één grens wordt overschreden;

b) „land”: elk EVA-land, elke Lid-Staat van de Gemeenschap of elke andere Staat die tot deze Overeenkomst is toegetreden;

c) „derde land”: elke Staat die geen partij bij deze Overeenkomst is.

2. Met ingang van de datum waarop de toetreding van een land tot de Overeenkomst van kracht wordt als bedoeld in artikel 15 bis, is elke verwijzing naar de EVA-landen voor wat de toepassing van deze Overeenkomst betreft van overeenkomstige toepassing op dat land.

3. Bij de toepassing van de in deze Overeenkomst neergelegde bepalingen ten aanzien van de T1- en de T2-regeling hebben de EVA-landen en de Gemeenschap en haar Lid-Staten dezelfde rechten en verplichtingen.

▼M6

Artikel 4

1. Deze Overeenkomst doet geen afbreuk aan de toepassing van enige andere internationale overeenkomst die een regeling inzake douanevervoer behelst, onder voorbehoud van de beperkingen welke aan deze toepassing worden opgelegd met betrekking tot het vervoer van goederen van een plaats in de Gemeenschap naar een andere plaats in de Gemeenschap en van de beperkingen op de afgifte van documenten ten bewijze van het communautaire karakter van de goederen.

2. Deze Overeenkomst doet evenmin afbreuk aan:

a) goederenbewegingen in het kader van een regeling voor tijdelijke invoer, en

b) overeenkomsten betreffende grensverkeer.

▼B

Artikel 5

Bij gebreke van een overeenkomst tussen de Overeenkomstsluitende Partijen en een derde land op grond waarvan goederen die tussen de Overeenkomstsluitende Partijen worden vervoerd, door dat land mogen worden doorgevoerd onder de T1- of T2-regeling, is een dergelijke regeling slechts van toepassing op het vervoer dat plaatsvindt door het betrokken derde land, indien de doorvoer door dat land geschiedt onder dekking van op het grondgebied van een Overeenkomstsluitende Partij afgegeven enig transportdocument en de werking van die regeling op het grondgebied van het derde land wordt opgeschort.

▼M6

Artikel 6

Mits de toepassing van alle maatregelen waaraan de goederen zijn onderworpen verzekerd is, kunnen de landen in het kader van de Tl- of T2-regeling door middel van bilaterale of multilaterale regelingen overeenkomstig zo nodig in ►M21 aanhangsel I ◄ nader vast te stellen criteria vereenvoudigde procedures voor bepaalde goederenbewegingen of bepaalde ondernemingen vaststellen. Deze regelingen worden de Commissie van de Europese Gemeenschappen en de andere landen ter kennis gebracht.

▼B







Tenuitvoerlegging van de regeling inzake douanevervoer

▼M6

Artikel 7

1. Behoudens eventuele bijzondere bepalingen van deze Overeenkomst zijn de bevoegde kantoren van de EVA-landen gerechtigd de functies van kantoor van vertrek, van doorgang, van bestemming en van zekerheidstelling te vervullen.

2. De bevoegde kantoren van de Lid-Staten van de Gemeenschap zijn gerechtigd ►M21 T1- of T2-aangiften te aanvaarden ◄ voor douanevervoer naar een in een EVA-land gevestigd kantoor van bestemming. Behoudens eventuele bijzondere bepalingen van deze Overeenkomst zijn zij eveneens gerechtigd documenten ten bewijze van het communautaire karakter af te geven voor goederen welke naar een EVA-land worden verzonden.

3. Wanneer een aantal zendingen wordt gegroepeerd en ►M21 op één enkel vervoermiddel ◄ wordt geladen en vervolgens als groepagezending door een zelfde aangever, in het kader van één enkel Tl- of T2-vervoer, van een zelfde kantoor van vertrek naar een zelfde kantoor van bestemming wordt verzonden en aldaar aan een zelfde geadresseerde wordt geleverd, kan een overeenkomstsluitende partij eisen dat deze zendingen, behalve in uitzonderlijke, naar behoren gemotiveerde gevallen, met de overeenkomstige ladingslijsten op een zelfde aangifte Tl of T2 worden vermeld.

4. Niettegenstaande het vereiste dat, in voorkomend geval, het communautaire karakter van de goederen dient te worden aangetoond, is een persoon die de uitvoerformaliteiten aan het grenskantoor van een overeenkomstsluitende partij vervult, niet gehouden de zending onder de Tl- of T2-regeling te plaatsen, ongeacht de douaneprocedure waaronder de goederen in het belendende grenskantoor zullen worden geplaatst.

5. Niettegenstaande het vereiste dat, in voorkomend geval, het communautaire karakter van de goederen dient te worden aangetoond, kan het grenskantoor van de overeenkomstsluitende partij waar de uitvoerformaliteiten worden vervuld, weigeren de goederen onder de Tl- of T2-regeling te plaatsen wanneer deze regeling wordt beëindigd in het belendende grenskantoor.

▼B

Artikel 8

Aan goederen die ►M21 onder de T1- of T2-regeling ◄ worden vervoerd mogen geen goederen worden toegevoegd of onttrokken, noch mogen deze goederen worden vervangen, met name in geval van splitsing, overlading of groepage.

▼M6

Artikel 9

1. Goederen die een EVA-land worden binnengebracht met toepassing van de T2-regeling en die eventueel in het kader van deze regeling worden doorgezonden, blijven onder hét bestendig toezicht van de autoriteiten van het betrokken land, ten einde hun identiteit en hun ongeschonden staat te waarborgen.

2. Wanneer dergelijke goederen uit een EVA-land worden doorgezonden na in dat EVA-land onder een andere douaneregeling dan een doorvoer- of entrepotregeling te zijn geplaatst, mag de T2-regeling niet worden toegepast.

Deze bepaling is echter niet van toepassing op goederen die tijdelijk werden toegelaten om op een tentoonstelling, jaarbeurs of soortgelijke openbare manifestatie te worden getoond en die geen andere behandelingen hebben ondergaan dan die welke nodig zijn om de goederen in hun oorspronkelijke staat te bewaren of die welke erin bestaan de goederen in onderscheidene partijen te splitsen.

3. Voor goederen die na opslag in douane-entrepot uit een EVA-land worden doorgezonden, mag de T2-regeling slechts worden toegepast onder de hierna volgende voorwaarden:

— de opslag mag niet langer dan vijf jaar geduurd hebben; voor de goederen van de hoofdstukken 1 tot en met 24 van de nomenclatuur voor de indeling van goederen in de douanetarieven (Internationaal Verdrag betreffende het geharmoniseerde systeem inzake de omschrijving en de codering van goederen van 14 juni 1983) wordt deze duur evenwel tot zes maanden beperkt,

— de goederen moeten op daartoe aangewezen plaatsen opgeslagen zijn geweest en mogen geen andere behandelingen hebben ondergaan dan die welke nodig zijn om de goederen in hun oorspronkelijke staat te bewaren of die welke erin bestaan de goederen, zonder de verpakking te vervangen, in onderscheidene partijen te splitsen,

— de behandelingen moeten onder douanetoezicht hebben plaatsgevonden.

4. Ieder door een bevoegd kantoor van een EVA-land ►M21 aanvaarde T2-aangifte ◄ of document ten bewijze van het communautaire karakter van de goederen dient een verwijzing te bevatten naar ►M21 de overeenkomstige T2-aangifte ◄ of document ten bewijze van het communautaire karakter onder geleide waarvan de goederen in dit EVA-land zijn binnengebracht, evenals alle bijzondere vermeldingen welke daarop voorkomen.

Artikel 10

1. Tenzij in lid 2 van dit artikel of in de aanhangsels anders is bepaald, dient voor elk vervoer onder geleide van een document Tl of T2 een zekerheid te worden gesteld die geldig is voor alle overeenkomstsluitende partijen welke bij dat vervoer zijn betrokken.

2. Het bepaalde in lid 1 doet geen afbreuk aan het recht:

a) van de overeenkomstsluitende partijen onderling afspraken te maken waarbij ontheffing van de verplichting tot zekerheidstelling wordt verleend voor vervoer onder geleide van documenten Tl of T2 dat uitsluitend over hun grondgebied plaatsvindt,

b) van een overeenkomstsluitende partij geen zekerheid te eisen voor het gedeelte van het vervoer onder geleide van een document Tl of T2 tussen het kantoor van vertrek en het eerste kantoor van doorgang.

▼M21 —————

▼M6

Artikel 11

1. De identificatie van de goederen wordt in de regel verzekerd door middel van verzegeling.

2. Verzegeling geschiedt:

a) per laadruimte, wanneer het vervoermiddel is goedgekeurd met toepassing van andere voorschriften, of wanneer het door het kantoor van vertrek geschikt is bevonden;

b) per collo, in de andere gevallen.

3. Als geschikt voor verzegeling per laadruimte kunnen worden aangemerkt de vervoermiddelen:

a) die op eenvoudige en doeltreffende wijze kunnen worden verzegeld,

b) die zodanig zijn gebouwd dat geen goederen kunnen worden onttrokken of toegevoegd zonder braak welke zichtbare sporen achterlaat of zonder verbreking van de verzegeling,

c) die geen geheime ruimten bevatten waarin goederen kunnen worden verborgen, en

d) waarvan de laadruimten gemakkelijk toegankelijk zijn voor de controle door de bevoegde autoriteiten.

▼M30

4. Het kantoor van vertrek kan van verzegeling afzien, wanneer het, rekening houdend met eventuele andere identificatiemaatregelen, mogelijk is de goederen te identificeren aan de hand van de omschrijving ervan in de aangifte voor douanevervoer of de bijgevoegde stukken.

▼B

Artikel 12

1. Totdat overeenstemming is bereikt over een procedure voor de uitwisseling van statistische gegevens die de EVA-landen en de Lid-Staten van de Gemeenschap de noodzakelijke inlichtingen voor het opstellen van hun doorvoerstatistieken waarborgt, dient, tenzij een Overeenkomstsluitende Partij dit niet vereist, een extra exemplaar, dat identiek is aan ►M30 exemplaar 4 of het begeleidingsdocument voor douanevervoer ◄ van de ►M21 T1- of T2-aangifte ◄ , voor statistische doeleinden te worden afgegeven:

a) aan het eerste kantoor van doorgang in elk EVA-land;

b) aan het eerste kantoor van doorgang in de Gemeenschap voor goederen waarvan het vervoer onder geleide van een document T1 of T2 in een EVA-land begint.

▼M17

2. Het hierboven bedoelde extra exemplaar is echter niet vereist indien de goederen onder de in ►M21 titel III, hoofdstuk VIII, van aanhangsel I ◄ omschreven voorwaarden worden vervoerd.

▼B

3. Op verzoek van de ter zake van de statistiek van het douanevervoer bevoegde nationale diensten is de aangever of zijn gevolmachtigde verplicht alle voor het opstellen van de betreffende statistieken benodigde inlichtingen over ►M21 de T1- of T2-aangifte ◄ te verstrekken.







Administratieve bijstand

▼M6

Artikel 13

1. De bevoegde autoriteiten van de betrokken landen wisselen alle beschikbare informatie uit die van belang is om de goede werking van deze Overeenkomst te verzekeren.

2. Voor zover nodig geven de bevoegde autoriteiten van de betrokken landen elkaar kennis van de vaststellingen, zenden elkaar documenten, rapporten en processen-verbaal toe en verstrekken elkaar inlichtingen betreffende het vervoer dat met toepassing van de Tl- of T2-regeling heeft plaatsgevonden en doen zij elkaar mededeling van de onregelmatigheden en de overtredingen met betrekking tot deze regeling begaan.

Bovendien stellen zij elkaar, voor zover nodig, in kennis van alle vaststellingen die zijn gedaan ten aanzien van goederen waarvoor de administratieve bijstand is voorgeschreven en die in douane-entrepots opgeslagen werden.

3. Bij vermoeden van onregelmatigheid of overtreding in verband met goederen die een land worden binnengebracht vanuit een ander land of die over het grondgebied van een land zijn vervoerd of aldaar met toepassing van een entrepotregeling werden opgeslagen, verstrekken de bevoegde autoriteiten van de betrokken landen elkaar op verzoek alle inlichtingen betreffende:

a) de voorwaarden waaronder deze goederen werden vervoerd: — toen zij het land waaraan het verzoek is gericht, onder geleide van een ►M21 T1-, T2-regeling ◄ of een document ten bewijze van het communautaire karakter van de goederen, binnenkwamen, ongeacht de wijze waarop zij zijn doorgezonden, of — toen zij onder geleide van een ►M21 T1-, T2-regeling ◄ of een document ten bewijze van het communautaire karakter van de goederen uit dit land werden doorgezonden, ongeacht de wijze waarop zij werden binnengebracht;

b) de voorwaarden waaronder deze goederen werden opgeslagen toen zij het land waaraan het verzoek is gericht, binnenkwamen onder geleide van een ►M21 T2-regeling ◄ of een document ten bewijze van het communautaire karakter van de goederen of toen zij uit dit land werden doorgezonden onder geleide van een ►M21 T2-regeling ◄ of een document ten bewijze van het communautaire karakter van de goederen.

4. In elk verzoek dat overeenkomstig de leden 1 tot en met 3 wordt gedaan, dient het geval of dienen de gevallen te worden vermeld waarop het betrekking heeft.

5. Indien de bevoegde autoriteit van een land verzoekt om bijstand die zij, indien hierom wordt gevraagd, zelf niet zou kunnen verlenen, dient zij in het verzoek de aandacht hierop te vestigen. De bevoegde autoriteit tot wie het verzoek is gericht, beslist zelf of zij aan het verzoek zal voldoen.

6. Overeenkomstig de leden 1 tot en met 3 verkregen informatie wordt uitsluitend gebruikt voor de toepassing van de Overeenkomst en krijgt van het ontvangende land dezelfde bescherming als het geval is voor soortgelijke informatie onder de nationale wetgeving van dat land. Dergelijke informatie mag alleen met schriftelijke instemming van de bevoegde autoriteit die de informatie heeft verstrekt en met inachtneming van de door deze autoriteit opgelegde beperkingen voor andere doeleinden worden gebruikt.

▼M15







Invordering

Artikel 13a

De bevoegde autoriteiten van de betrokken landen verlenen elkaar, overeenkomstig het bepaalde in aanhangsel IV, bijstand voor de invordering van schuldvorderingen die bij een T1- of T2-transactie zijn ontstaan.

▼B







De Gemengde Commissie

Artikel 14

1. Er wordt een Gemengde Commissie ingesteld waarin elke Overeenkomstsluitende Partij bij deze Overeenkomst vertegenwoordigd is.

2. De Gemengde Commissie spreekt zich uit in onderlinge overeenstemming.

3. De Gemengde Commissie komt telkens wanneer dit nodig is, doch ten minste eenmaal per jaar bijeen. Iedere Overeenkomstsluitende Partij kan om een vergadering verzoeken.

4. De Gemengde Commissie stelt zijn reglement van orde vast dat onder meer bepalingen bevat voor het bijeenroepen van vergaderingen, voor het aanwijzen van de voorzitter en voor het vaststellen van diens ambtstermijn.

5. De Gemengde Commissie kan besluiten subcomités of werkgroepen op te richten die haar in de vervulling van haar taak kunnen bijstaan.

Artikel 15

1. De Gemengde Commissie is belast met het beheer van deze Overeenkomst en ziet toe op de correcte uitvoering daarvan. Hiertoe wordt zij regelmatig door de Overeenkomstsluitende Partijen op de hoogte gebracht van de ervaring die bij de toepassing van deze Overeenkomst is opgedaan, doet zij aanbevelingen en in de gevallen als bedoeld in lid 3 neemt zij besluiten.

2. De Gemengde Commissie beveelt in het bijzonder aan:

a) wijzigingen in deze Overeenkomst, andere dan die bedoeld in lid 3, onder c);

b) iedere andere voor de toepassing ervan vereiste maatregel.

▼M11

3. De Gemengde Commissie stelt bij besluit vast:

a) wijzigingen in de Aanhangsels;

▼M21 —————

▼M11

c) andere wijzigingen in deze Overeenkomst die noodzakelijk zijn ten gevolge van de wijzigingen in de Aanhangsels;

▼M17 —————

▼M11

►M17 d) ◄ overgangsmaatregelen welke bij de toetreding van nieuwe Lid-Staten tot de Gemeenschap dienen te worden genomen;

►M17 e) ◄ de uitnodiging aan derde landen in de zin van artikel 3, lid 1, onder c), om tot deze Overeenkomst toe te treden volgens de in artikel 15 bis vastgestelde procedure.

▼M17

De overeenkomstsluitende partijen geven in overeenstemming met hun eigen wetgeving gevolg aan de besluiten die uit hoofde van de punten a) tot en met d) zijn genomen.

▼B

4. Indien een vertegenwoordiger van een Overeenkomstsluitende Partij in de Gemengde Commissie een besluit heeft aanvaard op voorwaarde dat aan grondwettelijke vereisten is voldaan, treedt het besluit, indien daarin geen datum is vastgesteld, in werking op de eerste dag van de tweede maand na de kennisgeving van de opheffing van het voorbehoud.

▼M17

5. De in lid 3, onder e), bedoelde besluiten van de Gemengde Commissie waarbij derde landen worden uitgenodigd tot deze overeenkomst toe te treden, worden toegezonden aan het Secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie, die ze aan de betrokken derde landen doet toekomen met de tekst van de overeenkomst die op die datum van kracht is.

▼M11

6. Met ingang van de in lid 5 bedoelde datum kan het betrokken derde land in de Gemengde Commissie en in de subcomités en werkgroepen door waarnemers worden vertegenwoordigd.







Toetreding van derde landen

Artikel 15 bis

1. Derde landen kunnen partij bij de Overeenkomst worden, indien de depositaris van de Overeenkomst op grond van een besluit van de Gemengde Commissie hun daartoe uitnodigt.

2. Het derde land dat hiertoe is uitgenodigd, wordt partij bij de Overeenkomst door de neerlegging van een akte van toetreding bij het Secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Gemeenschappen. Bij die akte dient een vertaling van de Overeenkomst in de officiële taal (talen) van het toetredende derde land te zijn gevoegd.

3. De toetreding wordt van kracht op de eerste dag van de tweede maand na de neerlegging van de toetredingsakte.

4. De depositaris stelt alle partijen bij de Overeenkomst in kennis van de datum van neerlegging van de toetredingsakte en van de datum waarop de toetreding van kracht wordt.

5. De in artikel 15, leden 2 en 3, bedoelde aanbevelingen en besluiten die de Gemengde Commissie doet respectievelijk neemt tussen de in lid 1 van dit artikel bedoelde datum en de datum waarop de toetreding van kracht wordt, worden eveneens door het Secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Gemeenschappen ter kennis gebracht van het uitgenodigde derde land.

De aanvaarding van die aanbevelingen en besluiten geschiedt door een verklaring hetzij in de akte van toetreding, hetzij in een afzonderlijke akte die binnen zes maanden na de kennisgeving bij het Secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Gemeenschappen wordt neergelegd. Indien de verklaring niet binnen deze termijn wordt neergelegd, wordt de toetreding als nietig beschouwd.

▼B







Algemene en slotbepalingen

Artikel 16

Elke Overeenkomstsluitende Partij neemt de passende maatregelen om de daadwerkelijke en harmonieuze toepassing van de bepalingen van deze Overeenkomst te verzekeren en houdt daarbij rekening met de noodzaak om de aan de handel opgelegde formaliteiten zoveel mogelijk te beperken en met de noodzaak om voor alle moeilijkheden die door de tenuitvoerlegging van deze bepalingen ontstaan een wederzijds bevredigende oplossing te vinden.

Artikel 17

De Overeenkomstsluitende Partijen stellen elkaar in kennis van de maatregelen die zij voor de tenuitvoerlegging van de Overeenkomst vaststellen.

Artikel 18

De bepalingen van deze Overeenkomst vormen geen beletsel voor verboden of beperkingen van invoer, uitvoer of doorvoer, uitgevaardigd door de Overeenkomstsluitende Partijen of de Lid-Staten van de Gemeenschap, welke gerechtvaardigd zijn uit hoofde van bescherming van de openbare orde, de openbare veiligheid en de openbare zedelijkheid, de gezondheid en het leven van personen, dieren of planten, het nationaal artistiek, historisch en archeologisch bezit uit hoofde van bescherming van de industriële en commerciële eigendom.

▼M17

Artikel 19

De aanhangels bij deze overeenkomst vormen een onderdeel van deze overeenkomst.

▼B

Artikel 20

1. De Overeenkomst is van toepassing op de grondgebieden waar het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap van toepassing is en onder de in dat Verdrag neergelegde vermelde voorwaarden, enerzijds, en op de grondgebieden van de EVA-landen, anderzijds.

2. De Overeenkomst is eveneens van toepassing op het Vorstendom Liechtenstein zolang dit door een douane-unieverdrag met de Zwitserse Bondsstaat verbonden blijft.

Artikel 21

Elke Overeenkomstsluitende Partij kan de Overeenkomst opzeggen, mits zij dit twaalf maanden van tevoren schriftelijk meldt aan de depositaris die alle andere Overeenkomstsluitende Partijen daarvan in kennis stelt.

Artikel 22

1. Deze Overeenkomst treedt in werking op 1 januari 1988, mits de Overeenkomstsluitende Partijen vóór 1 november 1987 hun akten van aanvaarding hebben neergelegd bij het Secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Gemeenschappen, die als depositaris fungeert.

2. Indien deze Overeenkomst niet in werking treedt op 1 januari 1988, gebeurt dit op de eerste dag van de tweede maand volgende op de neerlegging van de laatste akte van aanvaarding.

3. De depositaris deelt de datum van de neerlegging van de akte van aanvaarding van elke Overeenkomstsluitende Partij alsmede de datum van de inwerkingtreding van deze Overeenkomst mede.

Artikel 23

1. Bij de inwerkingtreding van deze Overeenkomst treden de Overeenkomsten van 30 november 1972 en 23 november 1972 betreffende de toepassing van de regeling communautair douanevervoer die door respectievelijk Oostenrijk en Zwitserland met de Gemeenschap werden gesloten, evenals de Overeenkomst van 12 juli 1977 betreffende de uitbreiding van de toepassing van de regeling communautair douanevervoer die door deze landen en de Gemeenschap werd gesloten, buiten werking.

2. De in lid 1 genoemde Overeenkomsten blijven evenwel van toepassing op vervoer onder geleide van documenten T1 of T2 dat vóór de datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst is begonnen.

3. De Noordse regeling voor douanevervoer welke tussen Finland, Noorwegen en Zweden van toepassing is, zal met ingang van de datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst worden beëindigd.

Artikel 24

Deze Overeenkomst is opgesteld in één exemplaar in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Finse, de Franse, de Griekse, de IJslandse, de Italiaanse, de Nederlandse, de Noorse, de Portugese, de Spaanse en de Zweedse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek, en wordt neergelegd in de archieven van het Secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Gemeenschappen dat een voor eensluidend gewaarmerkt exemplaar daarvan aan elke Overeenkomstsluitende Partij zal overhandigen.

Gedaan te Interlaken, 20 mei 1987.

▼M30

AANHANGSEL I

REGELINGEN VOOR GEMEENSCHAPPELIJK DOUANEVERVOER







TITEL I

ALGEMEEN

Artikel 1

1. Dit aanhangsel bevat bepalingen ter uitvoering van de regeling gemeenschappelijk douanevervoer overeenkomstig artikel 1, lid 3, van de overeenkomst.

2. Tenzij anders vermeld, zijn de bepalingen van dit aanhangsel van toepassing op het vervoer onder de regeling gemeenschappelijk douanevervoer, ongeacht het feit of dit onder de T1- of de T2-regeling geschiedt.

3. De goederen met verhoogd frauderisico zijn opgenomen in bijlage I. Wanneer in een bepaling van deze overeenkomst naar deze bijlage wordt verwezen, zijn de maatregelen met betrekking tot de daarin opgenomen goederen alleen van toepassing wanneer de hoeveelheid van deze goederen de overeenkomstige minimumhoeveelheid overschrijdt. Bijlage I wordt minstens ieder jaar herzien.







HOOFDSTUK I

Toepassingsgebied en definities

Artikel 2

Toepassingsgebied

1. De regeling gemeenschappelijk douanevervoer is niet van toepassing op postzendingen (met inbegrip van postpakketten) verstuurd overeenkomstig de voorschriften van de Wereldpostvereniging (UPU), indien de goederen worden vervoerd door of voor rekening van personen die rechten en verplichtingen hebben op grond van die voorschriften.

2. Een overeenkomstsluitende partij kan besluiten de regeling gemeenschappelijk douanevervoer niet op het vervoer per pijpleiding toe te passen. Dit besluit wordt aan de Commissie meegedeeld, die de andere landen daarvan in kennis stelt.

Artikel 3

Definities

In deze overeenkomst wordt verstaan onder:

a) „bevoegde autoriteiten”: de douaneautoriteit of elke andere autoriteit die met de uitvoering van deze overeenkomst is belast;

b) „aangifte voor douanevervoer”: de handeling waarbij een persoon in de voorgeschreven vorm en op de voorgeschreven wijze te kennen geeft dat hij goederen onder de regeling gemeenschappelijk douanevervoer wil plaatsen;

c) „begeleidingsdocument voor douanevervoer”: het document ter begeleiding van de goederen, dat wordt afgedrukt door het computersysteem en is gebaseerd op de gegevens van de aangifte voor douanevervoer;

d) „T2-regeling”: de in artikel 2 van de overeenkomst bedoelde T2-regeling die op de aangifte voor douanevervoer met de aantekening „T2” of „T2F” wordt aangeduid;

e) „aangever”: de persoon die de aangifte voor gemeenschappelijk douanevervoer doet of de persoon in wiens naam een aangifte voor gemeenschappelijk douanevervoer wordt gedaan;

f) „kantoor van vertrek”: het douanekantoor waar de aangifte tot plaatsing onder de regeling gemeenschappelijk douanevervoer wordt aanvaard;

g) „kantoor van doorgang”: — het douanekantoor op de plaats van binnenkomst in een overeenkomstsluitende partij, of — het douanekantoor van uitgang van een overeenkomstsluitende partij wanneer onder de regeling douanevervoer geplaatste goederen het douanegebied van die overeenkomstsluitende partij verlaten via een grens tussen die overeenkomstsluitende partij en een derde land;

h) „kantoor van bestemming”: het douanekantoor waar de onder de regeling gemeenschappelijk douanevervoer geplaatste goederen moeten worden aangeboden om de regeling te beëindigen;

i) „kantoor van zekerheidstelling”: het door de bevoegde autoriteiten van elk land aangewezen kantoor waar door de borg zekerheid wordt gesteld;

j) „borg”: een derde natuurlijke persoon of rechtspersoon die zich er schriftelijk toe verbindt, binnen de grenzen van het bedrag van de zekerheid, met de aangever hoofdelijk aansprakelijk te zijn voor de betaling van de schuld die kan ontstaan;

k) „GS-code”: de numerieke code die verwijst naar een post of postonderverdeling van de bij de overeenkomst van 14 juni 1983 vastgestelde nomenclatuur van het geharmoniseerd systeem inzake de omschrijving en codering van goederen;

l) „schuld”: de rechten bij in- of uitvoer en de andere heffingen op onder de regeling gemeenschappelijk douanevervoer geplaatste goederen;

m) „schuldenaar”: de natuurlijke persoon of de rechtspersoon die de schuld moet betalen;

n) „Commissie”: de Commissie van de Europese Gemeenschappen;

o) „vrijgave van goederen”: de handeling waarbij de bevoegde autoriteiten toestaan dat goederen ter beschikking worden gesteld voor een van de doeleinden waarin de regeling gemeenschappelijk douanevervoer voorziet;

p) „in een overeenkomstsluitende partij gevestigde persoon”: — de natuurlijke persoon die daar zijn gewone verblijfplaats heeft, — de rechtspersoon of de vereniging van personen die daar zijn/haar statutaire of maatschappelijke zetel, zijn/haar hoofdbestuur of een vaste inrichting heeft;

q) „geautomatiseerde gegevensverwerkingstechnieken”: — de uitwisseling van genormaliseerde EDI-berichten met de bevoegde autoriteiten, of — het inbrengen van gegevens die nodig zijn voor het vervullen van de desbetreffende formaliteiten in de gegevensverwerkende systemen van de bevoegde autoriteiten;

r) „EDI” (Electronic Data Interchange): de elektronische verzending van gestructureerde gegevens volgens erkende berichtnormen tussen twee gegevensverwerkende systemen;

s) „genormaliseerd bericht”: een vooraf vastgestelde en erkende structuur voor de elektronische verzending van gegevens;

t) „persoonsgegevens”: gegevens over een geïdentificeerde of te identificeren natuurlijke persoon of rechtspersoon;

u) „noodprocedure”: de procedure die berust op het gebruik van op papier opgestelde documenten met het oog op de indiening van de aangifte voor douanevervoer, de controle van die aangifte en de afwikkeling van het vervoer wanneer de standaardprocedure, die langs elektronische weg verloopt, niet kan worden gevolgd;

v) „ED-overeenkomst”: de overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer van 20 mei 1987.







HOOFDSTUK II

Standaardprocedure

Artikel 4

1. De formaliteiten voor de toepassing van de T1- of de T2-regeling worden vervuld met behulp van elektronische gegevensverwerkingstechnieken overeenkomstig de door de bevoegde autoriteiten vastgestelde voorwaarden en met inachtneming van de beginselen van de douanewetgeving.

2. De overeenkomstsluitende partijen stellen in onderling overleg de maatregelen vast houdende:

a) de voorschriften die het voor de uitvoering van de regeling gemeenschappelijk douanevervoer vereiste berichtenverkeer tussen de douanekantoren definiëren en regelen;

b) de gemeenschappelijke gegevensset en het gemeenschappelijk formaat voor het berichtenverkeer in het kader van de regeling gemeenschappelijk douanevervoer.

Artikel 5

Toepassingsgebied

1. Onverminderd bijzondere omstandigheden geschiedt de in dit aanhangsel omschreven uitwisseling van gegevens tussen de bevoegde autoriteiten met behulp van elektronische gegevensverwerkingstechnieken en informatienetwerken.

2. Voor de in lid 1 bedoelde uitwisseling van gegevens gebruiken alle overeenkomstsluitende partijen het „gemeenschappelijke communicatienetwerk met gemeenschappelijke systeeminterface” (CCN/CSI) van de Gemeenschap. De financiële bijdrage van de EVA-landen en aanverwante zaken worden in onderling overleg tussen de Gemeenschap en elk EVA-land vastgesteld.

3. Dit hoofdstuk is niet van toepassing op de in artikel 44, lid 1, onder f) en g), bedoelde vereenvoudigde procedures tenzij anders is bepaald.

Artikel 6

Beveiliging

1. De voorwaarden voor het vervullen van de formaliteiten met behulp van geautomatiseerde gegevensverwerkingstechnieken omvatten onder meer maatregelen ter controle van de bron van de gegevens alsmede ter bescherming van gegevens tegen onopzettelijke of onrechtmatige vernietiging, onopzettelijk verlies en ongeoorloofde wijziging of toegang.

2. Naast de in lid 1 genoemde beveiligingsbehoeften stellen de bevoegde autoriteiten vast welke beveiligingsmiddelen worden ingezet en op welke wijze deze worden onderhouden ter waarborging van een doelmatige, betrouwbare en veilige werking van het volledige systeem voor douanevervoer.

3. Om bovengenoemd beveiligingsniveau te waarborgen, wordt elke invoering, wijziging of schrapping van gegevens geregistreerd met opgave van het doel en het exacte tijdstip van deze bewerking en de persoon die deze heeft verricht. Voorts worden de oorspronkelijke gegevens of alle gegevens die een bewerking hebben ondergaan, ten minste drie jaar bewaard vanaf het einde van het kalenderjaar waarop deze gegevens betrekking hebben of voor een langere periode indien andere bepalingen hierin voorzien.

4. De beveiliging wordt regelmatig door de bevoegde autoriteiten gecontroleerd.

5. De betrokken bevoegde autoriteiten delen vermoedens van inbreuken op de beveiliging aan elkaar mee.

Artikel 7

Bescherming van persoonsgegevens

1. De overeenkomstsluitende partijen gebruiken de persoonsgegevens die bij de toepassing van deze overeenkomst worden uitgewisseld, uitsluitend voor de doeleinden van deze overeenkomst en voor andere douanebestemmingen die op de regeling gemeenschappelijk douanevervoer volgen. Dit betekent echter niet dat deze gegevens niet mogen worden gebruikt ten behoeve van risicoanalysen tijdens het gemeenschappelijk douanevervoer of in het kader van gerechtelijke onderzoeken en vervolgingen volgende op dat gemeenschappelijk douanevervoer. In dat geval wordt de bevoegde autoriteit die deze gegevens heeft verstrekt, terstond van een dergelijk gebruik in kennis gesteld.

2. De overeenkomstsluitende partijen verbinden zich ertoe de nodige maatregelen te nemen om de persoonsgegevens die in het kader van deze overeenkomst zijn uitgewisseld, een bescherming te bieden die ten minste gelijkwaardig is met die welke wordt geboden op grond van de beginselen van de overeenkomst van de Raad van Europa van 28 januari 1981 tot bescherming van personen met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens.

3. Elke overeenkomstsluitende partij neemt de nodige maatregelen om door middel van doelmatige controles de inachtneming van dit artikel te garanderen.







HOOFDSTUK III

Verplichtingen van de aangever, de vervoerder en de geadresseerde

Artikel 8

1. De aangever is verplicht:

a) de goederen ongeschonden en de vereiste documenten binnen de gestelde termijn bij het kantoor van bestemming aan te brengen, met inachtneming van de door de bevoegde autoriteiten genomen identificatiemaatregelen;

b) de andere voorschriften inzake het gemeenschappelijk douanevervoer in acht te nemen;

c) de met toezicht belaste bevoegde autoriteiten, op hun verzoek en binnen de eventueel gestelde termijnen, alle nodige documenten en gegevens te verstrekken, op welke drager deze zich ook mogen bevinden, en de nodige bijstand te verlenen.

2. Onverminderd de in lid 1 genoemde verplichtingen van de aangever is de vervoerder of de ontvanger van de goederen die deze aanvaardt in de wetenschap dat zij onder de regeling gemeenschappelijk douanevervoer zijn geplaatst, eveneens verplicht de goederen ongeschonden en de vereiste documenten binnen de gestelde termijn bij het kantoor van bestemming aan te brengen, met inachtneming van de door de bevoegde autoriteiten genomen identificatiemaatregelen.







HOOFDSTUK IV

Zekerheidstelling

Artikel 9

Verplichting tot zekerheidstelling

1. De aangever stelt zekerheid om de betaling van de schuld die ten aanzien van de betrokken goederen kan ontstaan, te waarborgen.

2. De zekerheid is:

a) een zekerheid per aangifte, die voor één enkele aangifte voor gemeenschappelijk douanevervoer wordt gesteld, of

b) een doorlopende zekerheid, die ingevolge een vereenvoudigingsmaatregel in de zin van artikel 44 op meerdere aangiften voor gemeenschappelijk douanevervoer betrekking heeft.

Artikel 10

Zekerheidstelling

1. Zekerheid wordt gesteld:

a) hetzij door een storting van contant geld bij het kantoor van vertrek;

b) hetzij door borgstelling bij een kantoor van zekerheidstelling.

2. De bevoegde autoriteiten kunnen de voorgestelde wijze van zekerheidstelling weigeren te aanvaarden wanneer deze onverenigbaar is met de goede werking van de regeling.

Artikel 10 bis

Storting van contant geld

De storting van contant geld geschiedt in de valuta van het land van vertrek of door de overhandiging van elk ander betaalmiddel dat door de bevoegde autoriteiten van dat land wordt aanvaard.

De zekerheidstelling door middel van een storting van contant geld of van een gelijkwaardig betaalmiddel geschiedt overeenkomstig de voorschriften van het land van vertrek.

Artikel 10 ter

Borg

1. De borg moet gevestigd zijn in de overeenkomstsluitende partij waar de zekerheid wordt gesteld en daar door de bevoegde autoriteiten zijn erkend. De borg moet in elke overeenkomstsluitende partij die bij het desbetreffende gemeenschappelijk douanevervoer betrokken is, woonplaats kiezen of een gemachtigde aanstellen. Indien de Gemeenschap een van deze overeenkomstsluitende partijen is, moet de borg in elke lidstaat van de Gemeenschap woonplaats kiezen of een gemachtigde aanstellen.

2. De verbintenis van de borg geldt ook, binnen de grenzen van het bedrag van de borgstelling, voor de rechten die opeisbaar worden na controles achteraf.

3. De bevoegde autoriteiten weigeren de voorgestelde borg te erkennen, indien deze naar hun oordeel niet alle waarborgen biedt dat het totale bedrag van de schuld die kan ontstaan, binnen de grenzen van het bedrag van de borgstelling, binnen de gestelde termijn zal worden betaald.

4. Wanneer een borg zekerheid stelt bij een kantoor van zekerheidstelling:

a) wordt aan de aangever een „Guarantee Reference Number” toegekend met het oog op het gebruik van de zekerheid en ter identificatie van iedere verbintenis van de borg;

b) wordt aan de aangever een toegangscode die betrekking heeft op het „Guarantee Reference Number”, toegekend en meegedeeld.

Artikel 11

Ontheffing van zekerheidstelling

1. Behoudens in eventueel nader te bepalen gevallen dient geen zekerheid te worden gesteld voor:

a) het vervoer door de lucht;

b) het vervoer van goederen over de Rijn en de Rijnvaartwegen;

c) het vervoer per pijpleiding;

d) het vervoer onder de regeling gemeenschappelijk douanevervoer overeenkomstig artikel 44, lid 1, onder f), i).

2. Elk land kan ontheffing van zekerheidstelling verlenen voor het goederenvervoer over andere dan de in lid 1, onder b), genoemde waterwegen op zijn grondgebied. Het doet de gegevens over de maatregelen die het in dit verband neemt, toekomen aan de Commissie, die de andere landen daarvan in kennis stelt.







HOOFDSTUK V

Diverse bepalingen

Artikel 12

Juridische status van de documenten en vaststellingen

1. Ongeacht de gegevensdrager die daarvoor wordt gebruikt, hebben de door de bevoegde autoriteiten van een land op regelmatige wijze afgegeven documenten en de door deze autoriteiten getroffen of aanvaarde maatregelen in de andere landen dezelfde rechtsgevolgen als de op regelmatige wijze afgegeven documenten die de bevoegde autoriteiten van elk van die andere landen hebben afgegeven en als de maatregelen die deze bevoegde autoriteiten hebben getroffen of aanvaard.

2. De vaststellingen van de bevoegde autoriteiten van een land bij controles in het kader van het gemeenschappelijk douanevervoer hebben in andere landen dezelfde bewijskracht als de vaststellingen van de bevoegde autoriteiten van elk van die andere landen.

Artikel 13

Lijst van voor het gemeenschappelijk douanevervoer bevoegde douanekantoren

Elk land voert in het computersysteem in welke kantoren voor gemeenschappelijk douanevervoer bevoegd zijn, onder opgave van het kantoornummer, de bevoegdheden en de openingstijden van deze kantoren. Wijzigingen moeten eveneens in het computersysteem worden ingevoerd.

De Commissie stelt alle landen hiervan in kennis via het computersysteem.

Artikel 14

Centralisatiekantoor

Elk land stelt de Commissie in voorkomend geval in kennis van de oprichting van centralisatiekantoren en van de aan deze kantoren verleende bevoegdheden inzake het beheer en de afwikkeling van de regeling gemeenschappelijk douanevervoer alsmede inzake de verzending en de ontvangst van documenten, met opgave van het soort documenten in kwestie.

De Commissie deelt deze informatie aan de andere landen mee.

Artikel 15

Inbreuken en strafmaatregelen

De landen nemen de nodige maatregelen om inbreuken en onregelmatigheden tegen te gaan en deze op doeltreffende, evenredige en afschrikkende wijze te bestraffen.







TITEL II

WERKING VAN DE REGELING







HOOFDSTUK I

Zekerheidstelling per aangifte

Artikel 16

Wijze waarop de zekerheid per aangifte wordt gesteld

1. De zekerheid per aangifte dient het gehele bedrag van de schuld die kan ontstaan, te dekken. Dit bedrag wordt berekend aan de hand van de hoogste rechten en heffingen, inclusief die bij invoer, die in het land van vertrek op de betrokken goederen van toepassing zouden zijn wanneer zij tot verbruik worden aangegeven. Voor deze berekening worden communautaire goederen die met toepassing van de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer worden vervoerd, als niet-communautaire goederen beschouwd.

De bedragen waarmee rekening moet worden gehouden bij de berekening van de zekerheid per aangifte, mogen evenwel niet lager zijn dan een minimumbedrag, wanneer een dergelijk bedrag is vermeld in de vijfde kolom van bijlage I.

2. De zekerheidstelling per aangifte door middel van het storten van een bedrag in contant geld is in alle overeenkomstsluitende partijen geldig. Dit bedrag wordt terugbetaald wanneer de regeling is gezuiverd.

3. De zekerheidstelling per aangifte door middel van borgstelling kan berusten op het gebruik van in alle overeenkomstsluitende partijen geldige bewijzen van zekerheidstelling per aangifte voor een bedrag van 7 000 EUR die door de borg worden afgegeven aan personen die als aangever zullen optreden.

De aansprakelijkheid van de borg is beperkt tot 7 000 EUR per bewijs van zekerheidstelling.

4. Wanneer de zekerheidstelling per aangifte door middel van borgstelling geschiedt, kan de aangever de toegangscode die betrekking heeft op het „Guarantee Reference Number” niet wijzigen behalve in het kader van de toepassing van bijlage IV, punt 3.

Artikel 17

Zekerheidstelling per aangifte door middel van borgstelling

1. De zekerheidstelling per aangifte door middel van borgstelling geschiedt door middel van een akte van borgtocht waarvan het model in bijlage C1 van aanhangsel III is opgenomen. De akte van borgtocht wordt bewaard door het kantoor van zekerheidstelling.

2. Wanneer dit volgens de nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen of de gebruiken is vereist, kan elk land de in lid 1 bedoelde akte van borgtocht in een andere vorm doen opstellen, mits deze dezelfde gevolgen heeft als de als model gegeven akte.

Artikel 18

Zekerheidstelling per aangifte door middel van bewijzen van zekerheidstelling

1. In het in artikel 16, lid 3, bedoelde geval geschiedt de zekerheidstelling per aangifte door middel van een akte van borgtocht waarvan het model in bijlage C2 van aanhangsel III is opgenomen.

Artikel 17, lid 2, is van overeenkomstige toepassing.

2. De borg verstrekt het kantoor van zekerheidstelling op de door de bevoegde autoriteiten vastgestelde wijze alle vereiste gegevens met betrekking tot de door hem afgegeven bewijzen van zekerheidstelling per aangifte. De uiterste datum waarop deze bewijzen kunnen worden gebruikt, mag niet later zijn dan een jaar na afgifte.

3. De borg deelt de aangever voor elk aan hem afgegeven bewijs van zekerheidstelling per aangifte een „Guarantee Reference Number” mee waarvan de bijbehorende toegangscode slechts door de aangever kan worden gewijzigd.

4. Voor de toepassing van artikel 22, lid 1, onder b), verstrekt de borg de aangever bewijzen van zekerheidstelling per aangifte op papier opgesteld overeenkomstig het model in bijlage C3. Het identificatienummer wordt op het bewijs vermeld.

5. De borg kan bewijzen van zekerheidstelling per aangifte afgeven die niet geldig zijn voor gemeenschappelijk douanevervoer dat betrekking heeft op goederen die zijn vermeld in de in bijlage I bekendgemaakte lijst. In dat geval brengt de borg op elk door hem afgegeven bewijs van zekerheidstelling per aangifte op papier diagonaal de volgende vermelding aan:

— Beperkte geldigheid — 99200.

6. De aangever geeft bij het kantoor van vertrek het aantal bewijzen van zekerheidstelling per aangifte af dat overeenstemt met het veelvoud van 7 000 EUR dat vereist is om het gehele bedrag van de schuld die kan ontstaan, te dekken. Voor de toepassing van artikel 22, lid 1, onder b), worden de bewijzen op papier afgegeven en bewaard in het kantoor van vertrek, dat het identificatienummer van elk bewijs aan het op het bewijs vermelde kantoor van zekerheidstelling meedeelt.

Artikel 19

Intrekking en opzegging van de akte van borgtocht

1. Wanneer niet meer wordt voldaan aan de voorwaarden die golden op het tijdstip waarop het kantoor van zekerheidstelling de beschikking heeft genomen de verbintenis van de borg te aanvaarden, trekt dit kantoor deze beschikking tot aanvaarding van de verbintenis in.

De borg kan zijn verbintenis te allen tijde opzeggen.

2. De intrekking of opzegging gaat in op de zestiende dag volgende op de dag van kennisgeving aan de borg respectievelijk het kantoor van zekerheidstelling.

Vanaf de datum van ingang van de intrekking of opzegging kunnen de eerder afgegeven bewijzen van zekerheidstelling per aangifte niet meer worden gebruikt om goederen onder de regeling gemeenschappelijk douanevervoer te plaatsen.

3. De gegevens met betrekking tot de intrekking of de opzegging en de datum waarop deze ingaat, worden door de bevoegde autoriteiten van het land waaronder het kantoor van zekerheidstelling ressorteert, onverwijld in het computersysteem ingevoerd.







HOOFDSTUK II

Vervoermiddelen en aangiften

Artikel 20

Ladingsvoorwaarden

1. Met eenzelfde aangifte voor douanevervoer mogen slechts goederen worden aangegeven die in of op één enkel vervoermiddel zijn of worden geladen en die van eenzelfde kantoor van vertrek naar eenzelfde kantoor van bestemming zullen worden vervoerd.

Voor de toepassing van dit artikel worden de onderstaande vervoermiddelen als één enkel vervoermiddel beschouwd, mits zij met goederen zijn of worden beladen die samen moeten worden vervoerd:

a) een voertuig voor wegverkeer met een of meer aanhangwagens of opleggers;

b) twee of meer aan elkaar gekoppelde spoorwagons;

c) twee of meer schepen die één geheel vormen;

d) containers geladen op één enkel vervoermiddel in de zin van dit artikel.

2. Voor het laden van goederen bij verschillende kantoren van vertrek en voor het lossen van goederen bij verschillende kantoren van bestemming kan een enkel voertuig worden gebruikt.

Artikel 21

Aangifte voor douanevervoer met behulp van geautomatiseerde gegevensverwerkingstechnieken

1. De in bijlage A1 van aanhangsel III bedoelde gegevens van de aangifte worden vermeld in gecodeerde vorm of in een andere door de bevoegde autoriteiten vastgestelde vorm met het oog op de verwerking ervan per computer, en zij stemmen overeen met de vereiste gegevens.

2. Een met behulp van EDI opgestelde aangifte voor douanevervoer wordt geacht te zijn ingediend op het tijdstip waarop het EDI-bericht door de bevoegde autoriteiten wordt ontvangen.

De aanvaarding van de met behulp van EDI ingediende aangifte voor douanevervoer wordt de aangever meegedeeld door middel van een antwoordbericht, waarin ten minste de identificatie van het ontvangen bericht en/of het registratienummer van de aangifte voor douanevervoer, alsmede de datum van aanvaarding zĳn vermeld.

3. De aangifte voor douanevervoer die met behulp van genormaliseerde EDI-berichten wordt gedaan, stemt overeen met de structuur en de aanwijzingen in aanhangsel III.

4. De aangifte voor douanevervoer wordt overeenkomstig aanhangsel III ingevuld in een van de officiële talen van de overeenkomstsluitende partijen die door de bevoegde autoriteiten van het land van vertrek wordt aanvaard. Zo nodig kunnen de bevoegde autoriteiten van het bij het douanevervoer betrokken land de vertaling eisen in de officiële taal of in een van de officiële talen van dat land.

5. Wanneer in het land van vertrek de regeling gemeenschappelijk douanevervoer op een andere douanebestemming volgt, kan het kantoor van vertrek de overlegging van de desbetreffende documenten eisen.

6. De goederen worden samen met het vervoersdocument aangeboden. Het kantoor van vertrek kan besluiten dat dit document bij het vervullen van de douaneformaliteiten niet behoeft te worden voorgelegd, mits het te zijner beschikking wordt gehouden.

Artikel 22

Schriftelijke aangifte voor douanevervoer

1. Goederen kunnen onder de regeling gemeenschappelijk douanevervoer worden geplaatst met behulp van een schriftelijke aangifte voor douanevervoer die wordt ingevuld op een formulier dat overeenstemt met het model in aanhangsel 1 van bijlage I bij de ED-overeenkomst, in de volgende gevallen:

a) wanneer de goederen worden vervoerd door reizigers die geen rechtstreekse toegang hebben tot het computersysteem van de douane, overeenkomstig de in artikel 22 bis omschreven voorwaarden;

b) wanneer de noodprocedure is ingesteld, overeenkomstig de in bijlage V vastgestelde voorwaarden;

c) wanneer een overeenkomstsluitende partij aldus besluit.

2. In het kader van de toepassing van lid 1, onder a) en c), dragen de bevoegde autoriteiten er zorg voor dat de gegevens met betrekking tot het douanevervoer tussen de bevoegde autoriteiten worden uitgewisseld via het computersysteem van de douane.

3. Het in lid 1, onder b), genoemde gebruik van de schriftelijke aangifte voor douanevervoer moet de bevoegde autoriteiten ter goedkeuring worden voorgelegd wanneer de applicatie van de aangever en/of het netwerk niet functioneren.

4. De aangifte voor douanevervoer kan worden aangevuld met een of meer aanvullende formulieren die overeenstemmen met het model in aanhangsel 3 van bijlage I van de ED-overeenkomst. Deze formulieren maken integrerend deel uit van de aangifte.

5. Ladingslijsten die overeenkomstig het model in aanhangsel III zijn opgesteld, kunnen in plaats van aanvullende formulieren worden gebruikt als beschrijvend gedeelte van de aangiften voor douanevervoer waarvan zij dan integrerend deel uitmaken.

6. De in de leden 1, 4 en 5 bedoelde formulieren worden overeenkomstig de aanwijzingen in aanhangsel III ingevuld.

7. Artikel 21, leden 4 tot en met 6, is van overeenkomstige toepassing.

Artikel 22 bis

Aangifte voor douanevervoer door reizigers

Voor de toepassing van artikel 22, lid 1, onder a), stelt de reiziger de aangifte voor douanevervoer op overeenkomstig de artikelen 5 en 6 en bijlage B6 van aanhangsel III.

Artikel 23

Gemengde zendingen

Voor zendingen die zowel goederen omvatten die onder de T1-regeling als goederen die onder de T2-regeling moeten worden vervoerd, wordt de aangifte voor douanevervoer die van de vermelding T is voorzien, op artikelniveau aangevuld met het kenmerk „T1”, „T2” of „T2F”.

Artikel 24

Ondertekening van de aangifte voor douanevervoer en verbintenis van de aangever

1. De aangifte voor gemeenschappelijk douanevervoer dient een elektronische handtekening of enige andere vorm van identificatie te bevatten.

2. Met de indiening van de aangifte voor douanevervoer stelt de aangever zich aansprakelijk voor:

a) de juistheid van de gegevens in de aangifte voor douanevervoer;

b) de echtheid van de ingediende documenten;

c) de naleving van alle verplichtingen in verband met de plaatsing van de betrokken goederen onder de regeling gemeenschappelijk douanevervoer.







HOOFDSTUK III

Formaliteiten bij het kantoor van vertrek

Artikel 25

Indiening van de aangifte voor douanevervoer

De aangifte voor douanevervoer wordt ingediend en de goederen worden aangeboden bij het kantoor van vertrek tijdens de door de bevoegde autoriteiten vastgestelde openingstijden.

Het kantoor van vertrek kan op verzoek en op kosten van de aangever toestaan dat de goederen op een andere plaats worden aangeboden.

Artikel 26

Route

1. De onder de regeling gemeenschappelijk douanevervoer geplaatste goederen moeten volgens een economisch verantwoorde route naar het kantoor van bestemming worden vervoerd.

2. Onverminderd artikel 59 stelt het kantoor van vertrek voor de goederen die zijn vermeld op de lijst in bijlage I of wanneer de bevoegde autoriteiten of de aangever dit nodig achten, een verplicht te volgen route vast en vermeldt het met behulp van het kenmerk van vak 44 van de aangifte voor douanevervoer ten minste de landen via welke de goederen moeten worden vervoerd, rekening houdend met de gegevens die de aangever heeft verstrekt.

Artikel 27

Aanvaarding en registratie van de aangifte voor douanevervoer

1. De aangifte voor douanevervoer wordt door het kantoor van vertrek tijdens de door de bevoegde autoriteiten vastgestelde openingstijden aanvaard en geregistreerd, mits:

a) zij alle gegevens bevat die voor de toepassing van deze overeenkomst noodzakelijk zijn;

b) zij van alle vereiste documenten vergezeld gaat; en

c) de goederen waarop zij betrekking heeft, bij de douane zijn aangebracht.

2. De bevoegde autoriteiten kunnen toestaan dat de in lid 1, onder b), bedoelde vereiste documenten niet samen met de aangifte worden aangeboden. In dat geval worden deze documenten ter beschikking van de bevoegde autoriteiten gehouden.

3. Tenzij specifiek anders is bepaald, is de datum die in aanmerking moet worden genomen voor de toepassing van alle bepalingen met betrekking tot de regeling gemeenschappelijk douanevervoer, de datum van aanvaarding van de aangifte door de bevoegde autoriteiten.

Artikel 28

Verbetering van de aangifte voor douanevervoer

1. De aangever mag, op zijn verzoek, een of meer gegevens van de aangifte voor douanevervoer verbeteren nadat deze door de bevoegde autoriteiten is aanvaard. De verbetering kan niet als gevolg hebben dat de aangifte voor douanevervoer op andere goederen betrekking heeft dan oorspronkelijk het geval was.

2. Er kan echter geen verbetering meer worden aangebracht, wanneer het verzoek daartoe wordt ingediend nadat de bevoegde autoriteiten:

a) de aangever van hun voornemen in kennis hebben gesteld de goederen aan een onderzoek te onderwerpen;

b) hebben vastgesteld dat de vermelde gegevens niet juist zijn;

c) de goederen hebben vrijgegeven.

Artikel 29

Termijn voor de aanbieding ter bestemming

1. Het kantoor van vertrek stelt de uiterste datum vast waarop de goederen bij het kantoor van bestemming moeten worden aangeboden, rekening houdend met de te volgen reisweg en alle voorschriften inzake vervoer en andere relevante voorschriften en, eventueel, de door de aangever verstrekte gegevens.

2. De aldus door het kantoor van vertrek vastgestelde termijn is bindend voor de bevoegde autoriteiten van de landen over het grondgebied waarvan de goederen tijdens het gemeenschappelijk douanevervoer worden vervoerd, en kan door deze autoriteiten niet worden gewijzigd.

Artikel 30

Controle van de aangifte voor douanevervoer en onderzoek van de goederen

1. De bevoegde autoriteiten van het land van vertrek kunnen, op basis van een risicoanalyse of door middel van steekproeven, overgaan tot:

a) een controle van de aanvaarde aangifte voor douanevervoer en van de daarbij gevoegde documenten;

b) een onderzoek van de goederen en, eventueel, een monsterneming met het oog op een analyse of een grondig onderzoek.

2. De goederen worden onderzocht op de daarvoor bestemde plaatsen en tijdstippen. De bevoegde autoriteiten kunnen, op verzoek en op kosten van de aangever, de goederen echter op andere plaatsen of tijdstippen onderzoeken.

Artikel 31

Identificatiemaatregelen

1. Het kantoor van vertrek neemt de identificatiemaatregelen die het noodzakelijk acht, en voert de overeenkomstige gegevens in de aangifte voor douanevervoer in.

2. Onverminderd artikel 11, lid 4, van de overeenkomst mogen onder de regeling gemeenschappelijk douanevervoer te plaatsen goederen niet worden vrijgegeven wanneer de verzegeling niet overeenkomstig artikel 11, lid 2 of lid 3, van de overeenkomst kan geschieden.

3. Wanneer de verzegeling per laadruimte geschiedt, gaan de bevoegde autoriteiten na of de vervoermiddelen voor verzegeling zijn goedgekeurd dan wel, indien dit niet het geval is, of de vervoermiddelen verzegeld kunnen worden.

4. Voertuigen voor het wegverkeer, aanhangwagens, opleggers of containers die voor het vervoer van goederen onder douaneverzegeling zijn goedgekeurd overeenkomstig de bepalingen van een internationale overeenkomst waarbij de Europese Gemeenschap of haar lidstaten en de EVA-landen partij zijn, worden geacht overeenkomstig andere bepalingen, in de zin van artikel 11, lid 2, onder a), van de overeenkomst, te zijn goedgekeurd.

5. De verzegeling moet aan de in bijlage II omschreven eisen voldoen.

6. De verzegeling mag zonder toestemming van de bevoegde autoriteiten niet worden verbroken.

7. De goederen worden geacht aan de hand van hun omschrijving te kunnen worden geïdentificeerd in de zin van artikel 11, lid 4, van de overeenkomst, wanneer deze omschrijving zodanig nauwkeurig is dat hoeveelheid en aard van de goederen gemakkelijk kunnen worden nagegaan.

Artikel 32

Vrijgave van de goederen

1. Afhankelijk van de resultaten van de controle voert het kantoor van vertrek de desbetreffende gegevens in de aangifte voor douanevervoer in.

2. Indien de resultaten van de controle het toelaten, geeft het kantoor van vertrek de goederen vrij en vermeldt het de datum ervan in het computersysteem.

3. Bĳ de vrĳgave van de goederen zendt het kantoor van vertrek de gegevens over het gemeenschappelijk douanevervoer aan het opgegeven kantoor van bestemming met behulp van een „voorafgaand bericht van aankomst” en aan de opgegeven kantoren van doorgang met behulp van een „voorafgaande kennisgeving van doorgang”. Deze berichten worden gebaseerd op de gegevens die zijn ontleend aan de, eventueel verbeterde, aangifte voor douanevervoer.

Artikel 33

Begeleidingsdocument voor douanevervoer

1. Het begeleidingsdocument voor douanevervoer stemt overeen met het model en de gegevens in aanhangsel III. Het vergezelt het vervoer van de onder de regeling gemeenschappelijk douanevervoer geplaatste goederen. Na de vrijgave van de goederen wordt dit document op een van de volgende wijzen ter beschikking gesteld van het bedrijf:

a) het wordt door het kantoor van vertrek overhandigd aan de aangever of het wordt, met toestemming van de bevoegde autoriteiten, opgesteld met het computersysteem van de aangever; of

b) het wordt opgesteld met het computersysteem van de toegelaten afzender nadat deze het bericht van het kantoor van vertrek heeft ontvangen waarin de vrijgave van de goederen wordt goedgekeurd.

2. Het begeleidingsdocument voor douanevervoer wordt eventueel aangevuld door een lijst van artikelen die integrerend deel uitmaakt van dit document en overeenstemt met het model in aanhangsel III.







HOOFDSTUK IV

Formaliteiten tijdens het vervoer

Artikel 34

Aanbieding van het begeleidingsdocument voor douanevervoer

Het begeleidingsdocument voor douanevervoer en de andere documenten die het vervoer van de goederen vergezellen, worden op elk verzoek van de bevoegde autoriteiten voorgelegd.

Artikel 35

Kantoor van doorgang

1. De zending en het begeleidingsdocument voor douanevervoer worden bij elk kantoor van doorgang aangeboden.

2. Het kantoor van doorgang registreert de doorgang aan de hand van de „voorafgaande kennisgeving van doorgang” die van het kantoor van vertrek is ontvangen. De doorgang wordt met behulp van een „kennisgeving van grensoverschrijding” aan het kantoor van vertrek meegedeeld.

3. De kantoren van doorgang controleren de goederen indien zij dit noodzakelijk achten. De eventuele controle van de goederen geschiedt met name op basis van de „voorafgaande kennisgeving van doorgang”.

4. Wanneer het vervoer geschiedt over een ander dan het opgegeven en op het begeleidingsdocument voor douanevervoer vermelde kantoor van doorgang, verzoekt het kantoor van doorgang over hetwelk het vervoer werkelijk is verlopen, het kantoor van vertrek om de „voorafgaande kennisgeving van doorgang” en stelt het het kantoor van vertrek in kennis van de doorgang door middel van een „kennisgeving van grensoverschrijding”. In voorkomend geval wordt dit kantoor door het kantoor van vertrek ervan in kennis gesteld dat de zekerheid niet geldt voor het land in kwestie.

5. De leden 1 tot en met 4 zijn niet van toepassing op het goederenvervoer per spoor.

Artikel 36

Voorvallen tijdens het vervoer

1. De vervoerder is in de volgende gevallen verplicht het begeleidingsdocument voor douanevervoer van vermeldingen te voorzien en dit, tezamen met de zending, aan te bieden bij de bevoegde autoriteiten van het land op het grondgebied waarvan het vervoermiddel zich bevindt:

a) bij wijziging van de voorgeschreven route, wanneer artikel 26, lid 2, van toepassing is;

b) bij verbreking van de verzegeling tijdens het vervoer door een oorzaak buiten de wil van de vervoerder;

c) bij overlading van de goederen op een ander vervoermiddel; deze overlading dient onder toezicht van de bevoegde autoriteiten te geschieden, doch deze kunnen toestaan dat de goederen buiten hun toezicht worden overgeladen;

d) bij dreigend gevaar, waardoor het noodzakelijk wordt de goederen onmiddellijk, geheel of gedeeltelijk, te lossen;

e) indien zich gebeurtenissen, voorvallen of ongevallen voordoen waardoor de aangever of de vervoerder hun verplichtingen niet zouden kunnen nakomen.

2. Indien de bevoegde autoriteiten van oordeel zijn dat het gemeenschappelijk douanevervoer, eventueel na het nemen van de nodige maatregelen, op normale wijze kan worden voortgezet, viseren zij het begeleidingsdocument voor douanevervoer. Alle relevante gegevens met betrekking tot de overlading of enig voorval worden in het computersysteem van de douane ingevoerd door, naargelang van het geval, de bevoegde autoriteiten van het kantoor van doorgang dan wel van het kantoor van bestemming.







HOOFDSTUK V

Formaliteiten bij het kantoor van bestemming

Artikel 37

Aanbieding bij het kantoor van bestemming

1. De goederen en de vereiste documenten worden tijdens de openingstijden bij het kantoor van bestemming aangeboden. Dit kantoor kan evenwel, op verzoek en op kosten van de belanghebbende, toestaan dat de aanbieding op een ander tijdstip plaatsvindt. Dit kantoor kan, op verzoek en op kosten van de belanghebbende, eveneens toestaan dat de goederen en de vereiste documenten op een andere plaats worden aangeboden.

2. Wanneer de goederen na afloop van de door het kantoor van vertrek vastgestelde termijn bij het kantoor van bestemming worden aangeboden en de overschrijding van de termijn te wijten is aan omstandigheden buiten de wil van de vervoerder of de aangever en dit ten genoegen van het kantoor van bestemming kan worden aangetoond, wordt de aangever geacht de voorgeschreven termijn in acht te hebben genomen.

3. Het kantoor van bestemming bewaart het begeleidingsdocument voor douanevervoer en het onderzoek van de goederen geschiedt met name aan de hand van het „voorafgaand bericht van aankomst” dat het kantoor van vertrek heeft toegezonden.

4. Op verzoek van de aangever viseert het kantoor van bestemming, ten bewijze van het feit dat de regeling overeenkomstig artikel 42, lid 1, is beëindigd, de kopie van het begeleidingsdocument voor douanevervoer dat van de volgende vermelding is voorzien:

— Alternatief bewijs — 99202

5. Het gemeenschappelijk douanevervoer kan bij een ander kantoor worden beëindigd dan het kantoor dat oorspronkelijk in de aangifte voor douanevervoer is opgegeven. Dit kantoor wordt dan het kantoor van bestemming.

Indien het nieuwe kantoor van bestemming onder een andere overeenkomstsluitende partij ressorteert dan het oorspronkelijk voorziene kantoor, verzoekt het nieuwe kantoor van bestemming bij het kantoor van vertrek om toezending van het „voorafgaand bericht van aankomst”.

Artikel 38

Ontvangstbewijs

1. Het kantoor van bestemming viseert een ontvangstbewijs op verzoek van de persoon die de goederen en de vereiste documenten aanbiedt.

2. Het ontvangstbewijs wordt opgesteld overeenkomstig de aanwijzingen in aanhangsel III.

3. Het ontvangstbewijs moet vooraf door de belanghebbende worden ingevuld. Het mag andere gegevens betreffende de zending bevatten, buiten het voor het kantoor van bestemming vermelde vak. Het ontvangstbewijs kan niet dienen als bewijs dat de regeling in de zin van artikel 42, lid 1, is beëindigd.

Artikel 39

Terugzending van de gegevens

1. Het kantoor van bestemming stelt het kantoor van vertrek, op de dag van de aanbieding van de goederen bij het kantoor van bestemming, door middel van een „bericht van aankomst” in kennis van de aankomst van de goederen.

2. Indien het douanevervoer wordt beëindigd in een ander dan het in de aangifte voor douanevervoer vermelde kantoor, stelt het nieuwe kantoor van bestemming het kantoor van vertrek door middel van een „bericht van aankomst” in kennis van de aankomst van de goederen.

Het kantoor van vertrek stelt het oorspronkelijk voorziene kantoor van bestemming door middel van een „bericht van aankomst ter kennisgeving” in kennis van de aankomst van de goederen.

3. Het in de leden 1 en 2 bedoelde „bericht van aankomst” kan niet dienen als bewijs dat de regeling in de zin van artikel 40, lid 2, is beëindigd.

4. Behalve in naar behoren gemotiveerde omstandigheden deelt het kantoor van bestemming het bericht „resultaten van de controle” uiterlĳk op de derde dag volgende op de dag van aanbieding van de goederen bĳ het kantoor van bestemming aan het kantoor van vertrek mee. Bij toepassing evenwel van artikel 65 zendt het kantoor van bestemming het bericht „resultaten van de controle” uiterlijk op de zesde dag volgende op de dag van aanbieding van de goederen aan het kantoor van vertrek toe.







HOOFDSTUK VI

Controle op de beëindiging van de regeling

Artikel 40

Beëindiging en zuivering van de regeling

1. De regeling gemeenschappelijk douanevervoer eindigt en de verplichtingen van de aangever zijn nagekomen wanneer de onder de regeling geplaatste goederen samen met de vereiste documenten en gegevens, overeenkomstig de bepalingen van de regeling, werden aangebracht op het kantoor van bestemming.

2. De bevoegde autoriteiten zuiveren de regeling gemeenschappelijk douanevervoer wanneer zij, op grond van een vergelijking van de gegevens van het kantoor van vertrek met die van het kantoor van bestemming, kunnen vaststellen dat de regeling naar behoren is beëindigd.

Artikel 41

Nasporingsprocedure

1. Wanneer de bevoegde autoriteiten van het land van vertrek geen „bericht van aankomst” hebben ontvangen binnen de voorgeschreven termijn voor de aanbieding van de goederen bij het kantoor van bestemming of wanneer zij geen bericht „resultaten van de controle” hebben ontvangen binnen zes dagen na ontvangst van het „bericht van aankomst”, dienen zij de nasporingsprocedure in te leiden teneinde alle gegevens te verzamelen die voor de zuivering van de regeling noodzakelijk zijn of, indien dit niet mogelijk is:

— de voorwaarden vast te stellen waaronder de douaneschuld is ontstaan;

— vast te stellen wie de schuldenaar is;

— vast te stellen welke autoriteiten voor de invordering bevoegd zijn.

2. De nasporingsprocedure wordt ingeleid uiterlijk zeven dagen na het verstrijken van een van de in lid 1 genoemde termijnen behalve in uitzonderlijke gevallen, die in onderling overleg door de overeenkomstsluitende partijen worden vastgesteld. Deze procedure wordt terstond ingeleid indien de bevoegde autoriteiten in een vroeg stadium vernemen dat de regeling niet werd beëindigd of indien zij dit vermoeden.

3. Indien de bevoegde autoriteiten van het land van vertrek uitsluitend het „bericht van aankomst” hebben ontvangen, leiden zij de nasporingsprocedure in en verzoeken het kantoor van bestemming, dat het „bericht van aankomst” heeft verzonden, om het bericht „resultaten van de controle”.

4. Indien de bevoegde autoriteiten van het land van vertrek geen „bericht van aankomst” hebben ontvangen, leiden zij de nasporingsprocedure in en verzoeken zij de aangever om alle voor de zuivering van de regeling vereiste gegevens te verstrekken, dan wel het kantoor van bestemming wanneer voldoende gegevens voor het onderzoek beschikbaar zijn op de plaats van bestemming.

De aangever moet uiterlijk twintig dagen na de inleiding van de nasporingsprocedure bij het kantoor van bestemming worden verzocht om de voor de zuivering van de regeling vereiste gegevens te verstrekken.

5. Het kantoor van bestemming en de aangever moeten op het in lid 4 genoemde verzoek antwoorden binnen 28 dagen. Indien de aangever binnen die termijn voldoende gegevens verstrekt, moeten de bevoegde autoriteiten van het land van vertrek rekening houden met deze gegevens of de regeling zuiveren indien dat op basis van de verstrekte gegevens mogelijk is.

6. Indien het op basis van de door de aangever verstrekte gegevens niet mogelijk is de regeling te zuiveren, maar deze gegevens door de bevoegde autoriteiten van het land van vertrek wel toereikend worden geacht om de nasporingsprocedure in te leiden, moet terstond een verzoek worden ingediend bij het betrokken douanekantoor.

7. Wanneer bij de nasporingsprocedure blijkt dat de regeling correct is beëindigd, zuiveren de bevoegde autoriteiten van het land van vertrek de regeling en delen zij dit onmiddellijk mee aan de aangever en, in voorkomend geval, aan de bevoegde autoriteiten die overeenkomstig artikel 117 met de invordering zijn begonnen.

Artikel 41 bis

1. Wanneer na de inleiding van een nasporingsprocedure en vóór het verstrijken van de in artikel 116, lid 1, onder c), genoemde termijn de bevoegde autoriteiten van het land van vertrek, hierna „verzoekende autoriteiten” genoemd, door ongeacht welk middel het bewĳs verkrĳgen van de plaats waar de feiten zich hebben voorgedaan die tot het ontstaan van de schuld hebben geleid, en voor zover deze plaats zich bevindt in een andere overeenkomstsluitende partij, zenden zĳ onverwijld alle beschikbare gegevens toe aan de autoriteiten die voor die plaats bevoegd zĳn, hierna „aangezochte autoriteiten” genoemd.

2. De aangezochte autoriteiten zenden een ontvangstbevestiging waarin zij meedelen of zij voor de invordering verantwoordelijk zijn. Wanneer geen antwoord wordt ontvangen binnen 28 dagen, dienen de verzoekende autoriteiten onmiddellijk de nasporingsprocedure voort te zetten.

Artikel 42

Alternatief bewijs van beëindiging van de regeling

1. Het bewijs dat de regeling binnen de in de aangifte gestelde termijnen werd beëindigd, kan door de aangever ten genoegen van de bevoegde autoriteiten worden geleverd door de overlegging van een door de bevoegde autoriteiten van het land van bestemming gewaarmerkt document dat de identificatie van de betrokken goederen bevat en waaruit blijkt dat deze bij het kantoor van bestemming of, bij toepassing van artikel 64, bij de toegelaten geadresseerde werden aangebracht.

2. De regeling gemeenschappelijk douanevervoer wordt eveneens als beëindigd beschouwd wanneer de aangever ten genoegen van de bevoegde autoriteiten een van de volgende documenten met de identificatie van de goederen overlegt:

a) een in een derde land opgesteld douanedocument waaruit blĳkt dat de goederen een douanebestemming hebben gekregen;

b) een in een derde land opgesteld document dat is geviseerd door de douaneautoriteiten van dat land en waarin wordt bevestigd dat de goederen worden geacht zich in het vrije verkeer te bevinden in dat derde land.

3. De in lid 2 genoemde documenten kunnen worden vervangen door een kopie of een fotokopie die voor conform is gewaarmerkt door de instantie die de originele documenten heeft geviseerd, door de autoriteiten van de betrokken derde landen of de autoriteiten van een van die landen.

Artikel 43

Controle achteraf

1. De bevoegde autoriteiten kunnen de uitgewisselde gegevens evenals de documenten, formulieren, vergunningen of gegevens die verband houden met de regeling gemeenschappelijk douanevervoer, achteraf controleren teneinde de echtheid of de juistheid van de gegevens en de eventuele stempels na te gaan. Deze controles worden verricht in geval van twijfel of indien fraude wordt vermoed. Zij kunnen eveneens op basis van een risicoanalyse of bij wijze van steekproef worden verricht.

2. De bevoegde autoriteiten die een verzoek om een controle achteraf ontvangen, beantwoorden dit onmiddellijk.

3. Wanneer de bevoegde autoriteiten van het land van vertrek om een controle achteraf van de gegevens in het bericht „resultaten van de controle” verzoeken omdat zij twijfels hebben of fraude vermoeden, worden de voorwaarden van artikel 40, lid 2, niet geacht te zijn vervuld zolang de echtheid of de juistheid van de gegevens waarover het verzoek om controle achteraf is ingediend, niet is bevestigd.

4. Deze bepalingen zijn van overeenkomstige toepassing op artikel 22.







TITEL III

VEREENVOUDIGINGEN







HOOFDSTUK I

Algemene bepalingen inzake vereenvoudigingen

Artikel 44

Toepassingsgebied

1. Op verzoek van de aangever of van de geadresseerde kunnen de bevoegde autoriteiten de volgende vereenvoudigingen toestaan:

a) het gebruik van een doorlopende zekerheid of ontheffing van zekerheidstelling;

b) het gebruik van verzegelingen van een bijzonder model;

c) de vrijstelling van de verplichting een bepaalde route te volgen;

d) de status van toegelaten afzender;

e) de status van toegelaten geadresseerde;

f) de toepassing van vereenvoudigde procedures voor bijzondere wijzen van vervoer: i) per spoor of door middel van grote containers, ii) door de lucht, iii) per pijpleiding;

g) andere vereenvoudigde procedures op grond van artikel 6 van de overeenkomst.

2. Tenzij in dit aanhangsel of in de vergunning anders is bepaald, zijn de in lid 1, onder a) en f), vermelde vereenvoudigingen, wanneer zij worden toegestaan, in alle landen van toepassing. Wanneer de onder b), c) en d) vermelde vereenvoudigingen worden toegestaan, zijn zij uitsluitend van toepassing op gemeenschappelijk douanevervoer dat aanvangt in het land waar zij werden toegestaan. Wanneer de onder e) vermelde vereenvoudiging wordt toegestaan, is zij uitsluitend van toepassing in het land waar zij werd toegestaan.

Artikel 45

Algemene voorwaarden voor de afgifte van vergunningen

1. De in artikel 44, lid 1, bedoelde vergunning wordt slechts verleend aan personen die:

a) in een overeenkomstsluitende partij zijn gevestigd; de vergunning voor het gebruik van de doorlopende zekerheid kan echter slechts worden verleend aan personen die gevestigd zijn in het land waar de zekerheid wordt gesteld;

b) regelmatig van de regeling gemeenschappelijk douanevervoer gebruikmaken, of van wie het de bevoegde autoriteiten bekend is dat zij de uit deze regeling voortvloeiende verplichtingen kunnen nakomen of, in geval van de in artikel 44, lid 1, onder e), bedoelde vereenvoudiging, regelmatig onder de regeling gemeenschappelijk douanevervoer geplaatste goederen ontvangen; en

c) zich niet schuldig hebben gemaakt aan ernstige of herhaalde inbreuken op de douane- of de belastingwetgeving.

2. Met het oog op een correct beheer van de vereenvoudigingen wordt de vergunning slechts verleend:

a) indien de bevoegde autoriteiten het gebruik van de regeling kunnen volgen en controleren zonder dat zij daarvoor administratieve maatregelen moeten treffen die niet in verhouding staan tot de behoeften van de betrokkenen;

b) en indien de personen een administratie voeren aan de hand waarvan de bevoegde autoriteiten een doeltreffende controle kunnen verrichten.

Artikel 46

Inhoud van het aanvraagformulier

1. De aanvraag van een vergunning voor gebruikmaking van vereenvoudigingen, hierna „de aanvraag” genoemd, wordt gedateerd en ondertekend. De aanvraag wordt schriftelijk of met behulp van elektronische gegevensverwerkingstechnieken ingediend onder de door de bevoegde autoriteiten vastgestelde voorwaarden en op de door hen bepaalde wijze.

2. De aanvraag moet alle gegevens bevatten aan de hand waarvan de bevoegde autoriteiten kunnen beoordelen of aan de voorwaarden voor het verlenen van de aangevraagde vereenvoudigingen is voldaan.

Artikel 47

Verantwoordelijkheid van de aanvrager

De persoon die om het gebruik van vereenvoudigingen verzoekt, is, overeenkomstig de in de overeenkomstsluitende partijen geldende bepalingen en onverminderd de mogelijke toepassing van strafbepalingen, verantwoordelijk voor:

a) de juistheid van de verstrekte gegevens,

b) de echtheid van de bijgevoegde documenten.

Artikel 48

Bevoegde autoriteiten

1. De aanvraag wordt ingediend bij de bevoegde autoriteiten van het land waarin de aanvrager is gevestigd.

2. De vergunning wordt afgegeven of de aanvraag wordt afgewezen overeenkomstig de bepalingen die in de overeenkomstsluitende partijen van toepassing zijn.

3. De beschikking tot afwijzing van de aanvraag wordt aan de aanvrager meegedeeld binnen de door de overeenkomstsluitende partijen vastgestelde termijnen en op de daar geldende wijze. Zij moet met redenen zijn omkleed.

Artikel 49

Inhoud van de vergunning

1. Het gedateerde en ondertekende origineel van de vergunning en een of meer gewaarmerkte kopieën worden aan de houder verstrekt.

2. In de vergunning zijn de voorwaarden vermeld waaronder van de vereenvoudigingen gebruik kan worden gemaakt en de wijze waarop deze worden toegepast en gecontroleerd. De vergunning wordt van kracht op de datum van afgifte.

3. De persoon die om het gebruik van vereenvoudigingen verzoekt, is verantwoordelijk voor de nakoming van alle verplichtingen die aan de plaatsing van de betrokken goederen onder de regeling gemeenschappelijk douanevervoer zijn verbonden.

4. In geval van de in artikel 44, lid 1, onder b), c), en f), bedoelde vereenvoudigingen wordt de vergunning op elk verzoek van het kantoor van vertrek overgelegd.

Artikel 50

Intrekking en wijziging

1. De vergunninghouder dient de bevoegde autoriteiten in kennis te stellen van alle voorvallen die zich na de toekenning van de vergunning voordoen en die op de handhaving of de inhoud van de vergunning van invloed kunnen zijn.

2. De vergunning wordt door de bevoegde autoriteiten ingetrokken of gewijzigd wanneer:

a) aan een of meer voor de afgifte gestelde voorwaarden niet of niet meer is voldaan; of

b) een voorval na de toekenning van de vergunning op de handhaving of de inhoud van de vergunning van invloed is.

3. De vergunning kan door de bevoegde autoriteiten worden ingetrokken of gewijzigd wanneer de vergunninghouder een van de verplichtingen die hem uit hoofde van de vergunning zijn opgelegd, niet meer nakomt.

4. De beschikking tot wijziging of intrekking van de vergunning wordt met redenen omkleed aan de vergunninghouder meegedeeld.

5. De intrekking of de wijziging van de vergunning gaat in op de datum waarop zij wordt meegedeeld. In uitzonderlijke gevallen en voor zover de rechtmatige belangen van de vergunninghouder zulks vereisen, kunnen de bevoegde autoriteiten bepalen dat de intrekking of wijziging later ingaat. De datum van ingang is in de beschikking vermeld.

Artikel 51

Bewaring van de dossiers door de bevoegde autoriteiten

1. De bevoegde autoriteiten bewaren de aanvragen en de daarbij gevoegde stukken alsmede een kopie van de afgegeven vergunningen.

2. Wanneer een aanvraag wordt afgewezen of een vergunning ingetrokken, worden de aanvraag en, naargelang van het geval, de beschikking tot afwijzing van de aanvraag of tot intrekking van de vergunning en de daarbij gevoegde stukken gedurende ten minste drie jaar bewaard vanaf het einde van het kalenderjaar waarin de aanvraag is afgewezen of de vergunning is ingetrokken.







HOOFDSTUK II

Doorlopende zekerheid en ontheffing van zekerheidstelling

Artikel 52

Referentiebedrag

1. De aangever maakt gebruik van de doorlopende zekerheid of van de ontheffing van zekerheidstelling binnen de grenzen van een referentiebedrag.

2. Het referentiebedrag stemt overeen met het bedrag van de schuld die kan ontstaan ten aanzien van door de aangever in een periode van ten minste een week onder de regeling gemeenschappelijk douanevervoer geplaatste goederen.

Het kantoor van zekerheidstelling stelt het referentiebedrag vast in samenwerking met de belanghebbende:

a) op grond van de gegevens over het goederenvervoer in het verleden en van een raming van de omvang van het te verrichten gemeenschappelijk douanevervoer, die met name blijken uit de handelsadministratie en de boekhouding van de belanghebbende;

b) rekening houdend met het hoogste bedrag aan rechten en heffingen, inclusief die bij invoer, die in het land van het kantoor van zekerheidstelling op de betrokken goederen van toepassing zijn wanneer zij tot verbruik worden aangegeven. Voor deze berekening worden communautaire goederen die met toepassing van de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer worden vervoerd, als niet-communautaire goederen beschouwd.

Het precieze bedrag van de douanerechten en andere belastingen ten aanzien waarvan de aangever zich voor elk douanevervoer verbindt, wordt berekend wanneer de nodige gegevens beschikbaar zijn. In het andere geval wordt dit bedrag, wanneer het andere goederen betreft dan die welke zijn vermeld op de lijst in bijlage I, geacht 7 000 EUR te belopen, tenzij de bevoegde autoriteiten op grond van andere, hun bekende gegevens een ander bedrag vaststellen.

3. Het kantoor van zekerheidstelling onderzoekt het referentiebedrag, waarbij met name rekening wordt gehouden met een verzoek van de aangever, en past zo nodig dit bedrag aan.

4. De aangever dient erop toe te zien dat de eventueel opeisbare bedragen, rekening houdend met het vervoer waarvoor de regeling niet is beëindigd, het referentiebedrag niet overschrijden.

In de computersystemen van de bevoegde autoriteiten wordt het gebruik van het referentiebedrag voor elk douanevervoer verwerkt en kan dit worden gecontroleerd.

Artikel 53

Bedrag van de doorlopende zekerheid en ontheffing van zekerheidstelling

1. Het door de doorlopende zekerheid te dekken bedrag is gelijk aan het in artikel 52 bedoelde referentiebedrag.

2. Personen van wie de financiële situatie naar het oordeel van de bevoegde autoriteiten gezond is en die aan de in de leden 3 en 4 omschreven voorwaarden inzake betrouwbaarheid voldoen, kunnen toestemming verkrijgen doorlopende zekerheid te stellen voor een verminderd bedrag of ontheffing van zekerheidstelling.

3. Het bedrag van de doorlopende zekerheid kan worden verminderd:

a) tot 50 % van het referentiebedrag wanneer de aangever aantoont dat hij voldoende ervaring heeft met het gebruik van de regeling gemeenschappelijk douanevervoer;

b) tot 30 % van het referentiebedrag wanneer de aangever aantoont dat hij voldoende ervaring heeft met het gebruik van de regeling gemeenschappelijk douanevervoer en dat hij een hoog niveau van samenwerking met de bevoegde autoriteiten heeft bereikt.

4. Ontheffing van zekerheidstelling kan worden verleend wanneer de aangever aantoont dat hij voldoende ervaring heeft met het gebruik van de regeling gemeenschappelijk douanevervoer, een hoog niveau van samenwerking met de bevoegde autoriteiten heeft bereikt, controle heeft over het vervoer en financieel voldoende draagkrachtig is om aan zijn verplichtingen te voldoen.

5. Voor de toepassing van de leden 3 en 4 houden de landen rekening met de bepalingen van bijlage III.

Artikel 53 bis

Wijze van doorlopende zekerheidstelling en ontheffing van zekerheidstelling

Voor het gebruik van iedere doorlopende zekerheid en/of voor iedere ontheffing van zekerheidstelling wordt:

a) aan de aangever een „Guarantee Reference Number” toegekend dat is gekoppeld aan het vastgestelde referentiebedrag;

b) door het kantoor van zekerheidstelling aan de aangever een initiële toegangscode met betrekking tot het „Guarantee Reference Number” toegekend en meegedeeld.

De aangever kan aan de zekerheid een of meer toegangscodes toekennen voor hemzelf of zijn vertegenwoordigers.

Artikel 54

Bijzondere bepalingen inzake goederen met een verhoogd risico

1. Voor goederen die zijn vermeld op de lijst in bijlage I, moet de aangever, om van de doorlopende zekerheid gebruik te kunnen maken, niet alleen aantonen dat hij aan de voorwaarden van artikel 45 voldoet, maar bovendien dat zijn financiële situatie gezond is, dat hij voldoende ervaring heeft met het gebruik van de regeling gemeenschappelijk douanevervoer en dat hij hetzij een hoog niveau van samenwerking met de bevoegde autoriteiten heeft bereikt, hetzij controle heeft over het vervoer.

2. Voor deze goederen kan het bedrag van de doorlopende zekerheid worden verminderd:

a) tot 50 % van het referentiebedrag wanneer de aangever aantoont dat hij een hoog niveau van samenwerking met de bevoegde autoriteiten heeft bereikt en dat hij controle heeft over het vervoer;

b) tot 30 % van het referentiebedrag wanneer de aangever aantoont dat hij een hoog niveau van samenwerking met de bevoegde autoriteiten heeft bereikt, dat hij controle heeft over het vervoer en dat hij financieel voldoende draagkrachtig is om aan zijn verplichtingen te voldoen.

3. Voor de toepassing van lid 2 houden de landen rekening met de bepalingen van bijlage III.

4. De voorgaande leden zĳn ook van toepassing wanneer een aanvraag tot gebruikmaking van de doorlopende zekerheidstelling uitdrukkelĳk melding maakt van het gebruik van één en hetzelfde certificaat van doorlopende zekerheidstelling niet alleen voor goederen die zijn vermeld op de lijst in bijlage I, maar ook voor niet daarin opgenomen goederen.

5. De ontheffing van zekerheidstelling is niet van toepassing op gemeenschappelijk douanevervoer dat betrekking heeft op goederen die zijn vermeld op de lijst in bijlage I.

6. Rekening houdend met de beginselen die van toepassing zijn op de toekenning van de doorlopende zekerheid en de vermindering van het bedrag van de zekerheid, kan het gebruik van de doorlopende zekerheid voor een verminderd bedrag bij wijze van uitzondering in bijzondere omstandigheden tijdelijk worden verboden.

7. Rekening houdend met de beginselen die van toepassing zijn op de toekenning van de doorlopende zekerheid en de vermindering van het bedrag van de zekerheid, kan het gebruik van de doorlopende zekerheid tijdelijk worden verboden ten aanzien van goederen waarmee in het kader van de doorlopende zekerheid op grote schaal blijkt te zijn gefraudeerd.

8. De voorwaarden voor de toepassing van de leden 6 en 7 zijn in bijlage IV omschreven.

Artikel 55

Akte van borgtocht

1. De doorlopende zekerheid wordt door een borg gesteld.

2. De doorlopende zekerheid wordt door middel van een akte van borgtocht gesteld waarvan het model in bijlage C4 van aanhangsel III is opgenomen. De akte van borgtocht wordt bewaard door het kantoor van zekerheidstelling.

3. Artikel 17, lid 2, is van overeenkomstige toepassing.

Artikel 56

Certificaten van doorlopende zekerheidstelling of ontheffing van zekerheidstelling

1. Op grond van de vergunning geven de bevoegde autoriteiten een of meer overeenkomstig aanhangsel III opgestelde certificaten van doorlopende zekerheidstelling of ontheffing van zekerheidstelling, hierna „certificaten” genoemd, aan de aangever af, aan de hand waarvan deze kan aantonen dat een doorlopende zekerheid werd gesteld of dat ontheffing van zekerheidstelling werd verleend in het kader van de toepassing van artikel 22, lid 1, onder b).

2. De geldigheidsduur van een certificaat bedraagt ten hoogste twee jaar. Het kantoor van zekerheidstelling kan de geldigheidsduur echter eenmaal met een nieuwe termijn van niet meer dan twee jaar verlengen.

Artikel 57

Intrekking en opzegging

1. Artikel 19, lid 1, en artikel 19, lid 2, eerste alinea, zijn van overeenkomstige toepassing op de intrekking en opzegging van de doorlopende zekerheid.

2. De intrekking van de vergunning voor doorlopende zekerheidstelling of voor ontheffing van zekerheidstelling door de bevoegde autoriteiten, de intrekking van de beschikking van het kantoor van zekerheidstelling tot aanvaarding van de verbintenis van de borg, de opzegging van de verbintenis door de borg en de datum van ingang van de intrekking of de opzegging moeten door het kantoor van zekerheidstelling in het computersysteem worden ingevoerd.

3. Op de datum van ingang van de intrekking of de opzegging kunnen de voor de toepassing van artikel 22, lid 1, onder b), afgegeven certificaten niet meer worden gebruikt om goederen onder de regeling gemeenschappelijk douanevervoer te plaatsen, en moeten deze terstond door de aangever bij het kantoor van zekerheidstelling worden ingeleverd.

Elk land deelt de Commissie de gegevens mee ter identificatie van de nog geldige certificaten die niet zijn ingeleverd of die als gestolen, verloren of vervalst zijn aangemeld. De Commissie stelt de andere lidstaten hiervan in kennis.







HOOFDSTUK III

Gebruik van verzegelingen van een bijzonder model

Artikel 58

1. De bevoegde autoriteiten kunnen toestaan dat de aangever voor vervoermiddelen of colli verzegelingen van een bijzonder model gebruikt, mits de bevoegde autoriteiten hebben erkend dat deze verzegelingen de in bijlage II vermelde kenmerken bezitten.

2. De aangever vermeldt het aantal, het soort en het identificatiemerk van de gebruikte verzegelingen in de aangifte voor douanevervoer.

Hij brengt de verzegelingen uiterlijk bij de vrijgave van de goederen aan.







HOOFDSTUK IV

Vrijstelling van voorgeschreven route

Artikel 59

De bevoegde autoriteiten kunnen een aangever die de nodige maatregelen neemt om ervoor te zorgen dat de bevoegde autoriteiten te allen tijde kunnen nagaan waar de zending zich bevindt, van de verplichting vrijstellen een bepaalde route te volgen.







HOOFDSTUK V

Status van toegelaten afzender

Artikel 60

Toegelaten afzender

De status van toegelaten afzender kan worden toegekend aan personen die gemeenschappelijk douanevervoer willen verrichten zonder de in de aangifte voor douanevervoer vermelde goederen bij het kantoor van vertrek of op een andere aangewezen plaats aan te brengen.

Deze vereenvoudiging wordt uitsluitend toegestaan aan personen die gebruikmaken van een doorlopende zekerheid of aan wie ontheffing van zekerheidstelling is verleend.

Artikel 61

Inhoud van de vergunning

In de vergunning wordt met name vermeld:

a) welk kantoor of welke kantoren van vertrek voor het te verrichten gemeenschappelijk douanevervoer bevoegd is respectievelijk zijn;

b) over welke termijn de bevoegde autoriteiten beschikken nadat de toegelaten afzender zijn aangifte heeft ingediend, om vóór de vrijgave van de goederen eventueel een controle te verrichten;

c) welke identificatiemaatregelen moeten worden genomen. De bevoegde autoriteiten kunnen te dien einde voorschrijven dat de vervoermiddelen of de colli van verzegelingen van een bijzonder model worden voorzien waarvan de bevoegde autoriteiten hebben erkend dat zij de in bijlage II omschreven kenmerken hebben en die door de toegelaten afzender worden aangebracht;

d) welke categorieën goederen of welke soorten vervoer zijn uitgesloten.

Artikel 62

Formaliteiten bij vertrek

De toegelaten afzender dient bij het kantoor van vertrek een aangifte voor douanevervoer in. De goederen kunnen niet worden vrijgegeven vóór het verstrijken van de in artikel 61, onder b), genoemde termijn.

Artikel 63

Te vermelden gegevens

De toegelaten afzender voert in voorkomend geval de volgende gegevens in het computersysteem in:

— het aantal, het soort en het identificatiemerk van de verzegelingen;

— in voorkomend geval de overeenkomstig artikel 26, lid 2, vastgestelde voorgeschreven route;

— de overeenkomstig artikel 29 vastgestelde termijn waarbinnen de goederen bij het kantoor van bestemming moeten worden aangeboden.







HOOFDSTUK VI

Status van toegelaten geadresseerde

Artikel 64

Toegelaten geadresseerde

1. Aan personen die in hun bedrijfsruimte of op andere aangewezen plaatsen onder de regeling gemeenschappelijk douanevervoer geplaatste goederen in ontvangst wensen te nemen zonder dat de goederen of het begeleidingsdocument voor douanevervoer aan het kantoor van bestemming worden aangeboden, kan de status van „toegelaten geadresseerde” worden toegekend.

2. De aangever heeft aan de ingevolge artikel 8, lid 1, onder a), op hem rustende verplichtingen voldaan en de regeling gemeenschappelijk douanevervoer is beëindigd zodra het bij de zending gevoegde begeleidingsdocument voor douanevervoer en de goederen in ongeschonden staat, binnen de gestelde termijn en met inachtneming van de voorgeschreven identificatiemaatregelen aan de toegelaten geadresseerde in diens bedrijfsruimte of op de in de vergunning aangewezen plaats zijn afgeleverd.

3. De toegelaten geadresseerde geeft voor elke zending die onder de in lid 2 bedoelde omstandigheden bij hem wordt afgeleverd, op verzoek van de vervoerder het in artikel 38 bedoelde ontvangstbewijs af dat van overeenkomstige toepassing is.

Artikel 65

Verplichtingen

1. Ten aanzien van de goederen die in zĳn bedrĳfsruimte of op de in de vergunning aangewezen plaats aankomen, is de toegelaten geadresseerde ertoe gehouden:

a) het bevoegde kantoor van bestemming onmiddellijk in kennis te stellen van de aankomst van de goederen met behulp van een „kennisgeving van aankomst” waarin alle voorvallen tijdens het vervoer zijn vermeld;

b) te wachten op de „toestemming tot lossen” voordat met lossen wordt begonnen;

c) na ontvangst van de „toestemming tot lossen” aan het kantoor van bestemming uiterlijk op de derde dag volgende op de dag van aankomst van de goederen een bericht „opmerkingen met betrekking tot het lossen” te zenden waarin alle verschillen zijn vermeld, overeenkomstig de in de vergunning vastgestelde voorwaarden;

d) het bij de goederen gevoegde begeleidingsdocument ter beschikking te houden van of te doen toekomen aan het kantoor van bestemming overeenkomstig het bepaalde in de vergunning.

2. Het kantoor van bestemming voert de gegevens van het bericht „resultaten van de controle” in het computersysteem in.

Artikel 66

Inhoud van de vergunning

1. In de vergunning wordt met name vermeld:

a) welk kantoor of welke kantoren van bestemming bevoegd is respectievelijk zijn voor de goederen die de toegelaten geadresseerde ontvangt;

b) binnen welke termĳn de toegelaten geadresseerde van het kantoor van bestemming via het bericht „toestemming tot lossen” de relevante gegevens ontvangt van het „voorafgaand bericht van aankomst” met het oog op de overeenkomstige toepassing van artikel 37, lid 3;

c) welke categorieën goederen of welke soorten vervoer zijn uitgesloten.

2. De bevoegde autoriteiten vermelden in de vergunning of de toegelaten geadresseerde zonder tussenkomst van het kantoor van bestemming over de goederen mag beschikken zodra deze aankomen.







HOOFDSTUK VII

Bijzondere vereenvoudigde procedures voor het vervoer per spoor of met behulp van grote containers







Afdeling 1







Algemene bepalingen voor het vervoer per spoor

Artikel 67

Toepassingsgebied

De formaliteiten in verband met de regeling gemeenschappelijk douanevervoer worden overeenkomstig de artikelen 68 tot en met 79, 95 en 96 vereenvoudigd voor het door spoorwegmaatschappijen verrichte vervoer onder geleide van een „vrachtbrief CIM en expresgoed”, hierna „vrachtbrief CIM” genoemd.

Artikel 68

Rechtskracht van het gebruikte document

De vrachtbrief CIM geldt als aangifte voor douanevervoer.

Artikel 69

Controle van de administratie

De spoorwegmaatschappij van elk land houdt de administratie in haar centrale kantoor (kantoren) ter inzage van de bevoegde autoriteiten van haar land, zodat deze daar de nodige controles kunnen verrichten.

Artikel 70

Aangever

1. De spoorwegmaatschappij die goederen met een vrachtbrief CIM, die als aangifte voor gemeenschappelijk douanevervoer dienst doet, ten vervoer aanneemt, geldt voor dit vervoer als de aangever.

2. D