02011R0142 — NL — 01.07.2017 — 011.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

►B VERORDENING (EU) Nr. 142/2011 VAN DE COMMISSIE van 25 februari 2011 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 1069/2009 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten en afgeleide producten en tot uitvoering van Richtlijn 97/78/EG van de Raad wat betreft bepaalde monsters en producten die vrijgesteld zijn van veterinaire controles aan de grens krachtens die richtlijn (Voor de EER relevante tekst) (PB L 054 van 26.2.2011, blz. 1)

Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

VERORDENING (EU) Nr. 142/2011 VAN DE COMMISSIE

van 25 februari 2011

tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 1069/2009 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten en afgeleide producten en tot uitvoering van Richtlijn 97/78/EG van de Raad wat betreft bepaalde monsters en producten die vrijgesteld zijn van veterinaire controles aan de grens krachtens die richtlijn

(Voor de EER relevante tekst)







HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Onderwerp en toepassingsgebied

Deze verordening bevat uitvoeringsmaatregelen:

a) voor de volksgezondheidsvoorschriften en veterinairrechtelijke voorschriften voor dierlijke bijproducten en afgeleide producten van Verordening (EG) nr. 1069/2009;

b) betreffende bepaalde monsters en producten die overeenkomstig artikel 16, lid 1, onder e) en f), van Richtlijn 97/78/EG van veterinaire controles in grensinspectieposten zijn vrijgesteld.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze verordening gelden de definities in bijlage I.

Artikel 3

Eindpunt in de productieketen van bepaalde afgeleide producten

Overeenkomstig artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1069/2009 mogen de volgende afgeleide producten, voor zover zij niet zijn ingevoerd, zonder beperkingen in de handel gebracht worden.

a) biodiesel die aan de eisen voor de verwijdering en het gebruik van afgeleide producten in bijlage IV, hoofdstuk IV, afdeling 3, punt 2, onder b), voldoet;

b) verwerkt voeder voor gezelschapsdieren dat aan de eisen inzake verwerkt voeder voor gezelschapsdieren in bijlage XIII, hoofdstuk II, punt 7, onder a), voldoet;

c) hondenkluiven die aan de specifieke eisen voor hondenkluiven in bijlage XIII, hoofdstuk II, punt 7, onder b), voldoen;

d) huiden van hoefdieren die aan de specifieke eisen voor het eindpunt voor die producten in bijlage XIII, hoofdstuk V, onder C, voldoen;

e) wol en haar die aan de specifieke eisen voor het eindpunt voor die producten in bijlage XIII, hoofdstuk VII, onder B, voldoen;

f) veren en dons die aan de specifieke eisen voor het eindpunt voor die producten in bijlage XIII, hoofdstuk VII, onder C, voldoen;

▼M1

g) bont dat aan de specifieke eisen voor het eindpunt voor dat product in bijlage XIII, hoofdstuk VIII, voldoet;

h) visolie voor de vervaardiging van geneesmiddelen die aan de specifieke eisen voor het eindpunt voor dat product in bijlage XIII, hoofdstuk XIII, voldoet;

▼M4

i) benzine en andere brandstoffen die aan de specifieke eisen voor producten van het meerstapskatalyseproces voor de productie van hernieuwbare brandstoffen in bijlage IV, hoofdstuk IV, afdeling 3, punt 2, onder c), voldoen;

j) oleochemische producten die zijn afgeleid van gesmolten vet en aan de eisen van bijlage XIII, hoofdstuk XI, voldoen.

▼B

Artikel 4

Ernstige overdraagbare ziekten

De door de OIE in artikel 1.2.3 van de Terrestrial Animal Health Code, uitgave 2010, en hoofdstuk 1.3 van de Aquatic Animal Health Code, uitgave 2010, genoemde ziekten worden voor de toepassing van de algemene veterinairrechtelijke beperkende maatregelen, als bepaald in artikel 6, lid 1, onder b) ii), van Verordening (EG) nr. 1069/2009, als ernstige overdraagbare ziekten beschouwd.







HOOFDSTUK II

VERWIJDERING EN GEBRUIK VAN DIERLIJKE BIJPRODUCTEN EN AFGELEIDE PRODUCTEN

Artikel 5

Beperkingen op het gebruik van dierlijke bijproducten en afgeleide producten

1. Exploitanten uit de in bijlage II, hoofdstuk I, genoemde lidstaten houden zich aan de in dat hoofdstuk vastgestelde voorschriften betreffende het voederen van pelsdieren met bepaalde producten die zijn afgeleid van kadavers of delen van dieren van dezelfde soort.

2. Exploitanten houden zich aan de in bijlage II, hoofdstuk II, vastgestelde beperkingen betreffende het voederen van landbouwhuisdieren met groenvoer afkomstig van land waarop bepaalde organische meststoffen of bodemverbeteraars zijn gebruikt.

▼M8

Artikel 6

Verwijdering door verbranding, verwijdering of hergebruik door meeverbranding en gebruik als brandstof

▼B

1. De bevoegde autoriteit zorgt ervoor dat verbranding en meeverbranding van dierlijke bijproducten en afgeleide producten uitsluitend plaatsvinden:

a) in verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties waaraan overeenkomstig Richtlijn 2000/76/EG een exploitatievergunning is verleend, of

b) in geval van bedrijven die overeenkomstig Richtlijn 2000/76/EG geen exploitatievergunning nodig hebben, in bedrijven die door de bevoegde autoriteit erkend zijn om dierlijke bijproducten of afgeleide producten door verbranding te verwijderen of, als het om afval gaat, door meeverbranding te verwijderen of te hergebruiken, overeenkomstig artikel 24, lid 1, onder b) of c), van Verordening (EG) nr. 1069/2009.

2. De bevoegde autoriteit erkent de in lid 1, onder b), bedoelde verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties overeenkomstig artikel 24, lid 1, onder b) en c), van Verordening (EG) nr. 1069/2009 alleen als zij voldoen aan de eisen van bijlage III bij deze verordening.

3. Exploitanten van verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties leven de algemene eisen inzake verbranding en meeverbranding in bijlage III, hoofdstuk I, na.

4. Exploitanten van verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties met een hoge capaciteit leven de eisen van bijlage III, hoofdstuk II, na.

5. Exploitanten van verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties met een lage capaciteit leven de eisen van bijlage III, hoofdstuk III, na.

▼M8

6. Exploitanten zorgen ervoor dat dat door hun beheerde stookinstallaties, anders dan die, die bijlage IV, hoofdstuk IV, afdeling 2 worden vermeld, waarin dierlijke bijproducten of afgeleide producten als brandstof worden gebruikt, voldoen aan de algemene voorschriften en specifieke eisen die respectievelijk zijn vastgesteld in de hoofdstukken IV en V van bijlage III en zijn erkend door de bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 24, lid 1, onder d), van Verordening (EG) nr. 1069/2009.

7. De bevoegde autoriteit erkent de in de zesde alinea bedoelde stookinstallaties voor het gebruik van dierlijke bijproducten en afgeleide producten als brandstof alleen als:

a) de stookinstallaties binnen het toepassingsgebied van hoofdstuk V van bijlage III bij deze verordening passen;

b) de stookinstallaties voldoen aan alle relevante algemene eisen en specifieke eisen die zijn vastgesteld in de hoofdstukken IV en V van bijlage III bij deze verordening;

c) er administratieve procedures in werking zijn die garanderen dat de vereisten voor de erkenning van de stookinstallaties jaarlijks worden geïnspecteerd.

8. Voor het gebruik van kippenmest als brandstof zoals vastgesteld in hoofdstuk V van bijlage III zijn, naast de in lid 7 van dit artikel genoemde voorschriften, de volgende voorschriften van toepassing:

a) de aanvraag voor erkenning die door de exploitant overeenkomstig artikel 24, lid 1, onder d), van Verordening (EG) nr. 1069/2009 bij de bevoegde autoriteit wordt ingediend, moet door de bevoegde autoriteit of door een door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten geautoriseerde professionele organisatie gecertificeerd bewijs bevatten waaruit blijkt dat de stookinstallatie waarin de kippenmest als brandstof wordt gebruikt, volledig voldoet aan de emissiegrenswaarden en monitoringvoorschriften die zijn vastgesteld in hoofdstuk V, afdeling B, punt 4, van bijlage III bij deze verordening;

b) de goedkeuringsprocedure die in artikel 44 van Verordening (EG) nr. 1069/2009 is opgenomen mag niet worden beëindigd voordat ten minste twee opeenvolgende inspecties, waarvan één onaangekondigd, door de bevoegde autoriteit of een door die autoriteit geautoriseerde professionele organisatie zijn uitgevoerd tijdens de eerste zes maanden van de werking van de stookinstallatie, met inbegrip van de vereiste temperatuur- en emissiemetingen. Nadat de resultaten van die inspecties aantonen dat aan de parameters in hoofdstuk V, afdeling B, punt 4, van bijlage III bij deze verordening is voldaan, kan volledige erkenning worden toegekend.

▼B

Artikel 7

Overbrenging van bepaald categorie 1- en categorie 3-materiaal naar stortplaatsen

In afwijking van artikel 12 en artikel 14, onder c), van Verordening (EG) nr. 1069/2009 kan de bevoegde autoriteit toestemming geven voor de verwijdering van het volgende categorie 1- en categorie 3-materiaal door overbrenging naar een toegelaten stortplaats:

a) ingevoerd voeder voor gezelschapsdieren of voeder voor gezelschapsdieren dat is vervaardigd uit geïmporteerd materiaal, afkomstig van categorie 1-materiaal als bedoeld in artikel 8, onder c), van Verordening (EG) nr. 1069/2009;

b) categorie 3-materiaal als bedoeld in artikel 10, onder f) en g), van Verordening (EG) nr. 1069/2009, op voorwaarde dat:

i) dergelijk materiaal niet in contact is geweest met dierlijke bijproducten als bedoeld in de artikelen 8 en 9 en artikel 10, onder a) tot en met e), en onder h) tot en met p), van die verordening;

ii) op het moment waarop het bestemd is voor verwijdering:

— het in artikel 10, onder f), van die verordening genoemde materiaal verwerkt is in de zin van artikel 2, lid 1, onder m), van Verordening (EG) nr. 852/2004, en

— het in artikel 10, onder g), van die verordening genoemde materiaal verwerkt is overeenkomstig bijlage X, hoofdstuk II, bij deze verordening of overeenkomstig de specifieke eisen inzake voeder voor gezelschapsdieren in bijlage XIII, hoofdstuk II, bij deze verordening, en

iii) de verwijdering van dergelijk materiaal geen gevaar oplevert voor de volksgezondheid of de diergezondheid.

Artikel 8

Eisen voor verwerkingsbedrijven en andere inrichtingen

1. Exploitanten zien erop toe dat verwerkingsbedrijven en andere inrichtingen onder hun controle de volgende in bijlage IV, hoofdstuk I, vastgestelde eisen naleven:

a) de algemene voorschriften inzake verwerking in afdeling 1;

b) de eisen inzake de behandeling van afvalwater in afdeling 2;

c) de specifieke eisen voor de verwerking van categorie 1- en categorie 2-materiaal in afdeling 3;

d) de specifieke eisen voor de verwerking van categorie 3-materiaal in afdeling 4.

2. De bevoegde autoriteit erkent verwerkingsbedrijven en andere inrichtingen alleen als zij voldoen aan de voorwaarden van bijlage IV, hoofdstuk I.

Artikel 9

Eisen inzake hygiëne en verwerking voor verwerkingsbedrijven en andere inrichtingen

Exploitanten zien erop toe dat inrichtingen en bedrijven onder hun controle de volgende in bijlage IV vastgestelde eisen naleven:

a) de eisen inzake hygiëne en verwerking in hoofdstuk II;

b) de standaardverwerkingsmethoden als beschreven in hoofdstuk III, indien dergelijke methoden in de inrichting of het bedrijf toegepast worden;

c) de alternatieve verwerkingsmethoden als beschreven in hoofdstuk IV, indien dergelijke methoden in de inrichting of het bedrijf toegepast worden.

Artikel 10

Eisen inzake de omzetting van dierlijke bijproducten en afgeleide producten in biogas en compost

1. Exploitanten zien erop toe dat inrichtingen en bedrijven onder hun controle de volgende in bijlage V vastgestelde eisen voor de omzetting van dierlijke bijproducten en afgeleide producten in biogas en compost naleven:

a) de eisen voor biogas- en composteerinstallaties in hoofdstuk I;

b) de eisen inzake hygiëne voor biogas- en composteerinstallaties in hoofdstuk II;

c) de standaardomzettingsparameters in hoofdstuk III, afdeling 1;

d) de normen voor gistingsresiduen en compost in hoofdstuk III, afdeling 3;

2. De bevoegde autoriteit erkent biogas- en composteerinstallaties alleen als zij voldoen aan de eisen van bijlage V.

3. De bevoegde autoriteit mag toestaan dat alternatieve omzettingsparameters voor biogas- en composteerinstallaties worden gebruikt, mits de eisen van bijlage V, hoofdstuk III, afdeling 2, in acht worden genomen.







HOOFDSTUK III

AFWIJKINGEN VAN BEPAALDE VOORSCHRIFTEN VAN VERORDENING (EG) Nr. 1069/2009

Artikel 11

Bijzondere voorschriften inzake voor onderzoek en diagnose bestemde monsters

1. De bevoegde autoriteit mag toestemming geven voor het vervoer, het gebruik en de verwijdering van voor diagnose en onderzoek bestemde monsters onder voorwaarden die garanderen dat de risico's voor de volksgezondheid en de diergezondheid onder controle blijven.

De bevoegde autoriteit ziet er met name op toe dat exploitanten de in bijlage VI, hoofdstuk I, vastgestelde eisen naleven.

2. De exploitanten nemen de bijzondere voorschriften inzake voor onderzoek en diagnose bestemde monsters in bijlage VI, hoofdstuk I, in acht.

3. Exploitanten mogen voor diagnose en onderzoek bestemde monsters, bestaande uit de volgende dierlijke bijproducten en afgeleide producten, naar een andere lidstaat zenden zonder de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong overeenkomstig artikel 48, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1069/2009 op de hoogte te brengen en zonder dat de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming via het Traces-systeem in kennis gesteld wordt van de zending en die aanvaardt overeenkomstig artikel 48, leden 1 en 3, van die verordening:

a) categorie 1- en categorie 2-materiaal en vleesbeendermeel of dierlijk vet dat afgeleid is van categorie 1- en categorie 2-materiaal;

b) verwerkte dierlijke eiwitten.

Artikel 12

Bijzondere voorschriften inzake handelsmonsters en demonstratiemateriaal

1. De bevoegde autoriteit mag toestemming geven voor het vervoer, het gebruik en de verwijdering van handelsmonsters en demonstratiemateriaal onder voorwaarden die garanderen dat de risico's voor de volksgezondheid en de diergezondheid onder controle blijven.

De bevoegde autoriteit ziet er met name op toe dat exploitanten de in bijlage VI, hoofdstuk I, afdeling 1, punten 2, 3 en 4, vastgestelde eisen naleven.

2. De exploitanten nemen de bijzondere voorschriften inzake handelsmonsters en demonstratiemateriaal in bijlage VI, hoofdstuk I, afdeling 2, in acht.

3. Exploitanten mogen handelsmonsters, bestaande uit de volgende dierlijke bijproducten en afgeleide producten, naar een andere lidstaat zenden zonder de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong overeenkomstig artikel 48, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1069/2009 op de hoogte te brengen en zonder dat de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming via het Traces-systeem in kennis gesteld wordt van de zending en die aanvaardt overeenkomstig artikel 48, leden 1 en 3, van die verordening:

a) categorie 1- en categorie 2-materiaal en vleesbeendermeel of dierlijk vet dat afgeleid is van categorie 1- en categorie 2-materiaal;

b) verwerkte dierlijke eiwitten.

Artikel 13

Bijzondere vervoederingsvoorschriften

1. Exploitanten mogen de volgende dieren voederen met categorie 2-materiaal, op voorwaarde dat het afkomstig is van dieren die niet zijn gedood of gestorven als gevolg van de aanwezigheid of vermoede aanwezigheid van een op mens of dier overdraagbare ziekte, met inachtneming van de algemene eisen van bijlage VI, hoofdstuk II, afdeling 1, en alle andere voorwaarden die eventueel door de bevoegde autoriteit worden opgelegd:

a) dierentuindieren;

b) pelsdieren;

c) honden in erkende kennels of meutes;

d) honden en katten in asielen;

▼M4

e) maden en wormen die als visaas worden gebruikt;

f) circusdieren.

▼B

2. Exploitanten mogen de volgende dieren voederen met categorie 3-materiaal, met inachtneming van de algemene eisen van bijlage VI, hoofdstuk II, afdeling 1, en alle andere voorwaarden die eventueel door de bevoegde autoriteit worden opgelegd:

a) dierentuindieren;

b) pelsdieren;

c) honden in erkende kennels of meutes;

d) honden en katten in asielen;

▼M4

e) maden en wormen die als visaas worden gebruikt;

f) circusdieren.

▼B

Artikel 14

Voederen van bepaalde diersoorten in en buiten voederstations en in dierentuinen

1. De bevoegde autoriteit mag toestaan dat categorie 1-materiaal bestaande uit hele kadavers of delen van kadavers van dieren die gespecificeerd risicomateriaal bevatten, vervoederd wordt:

a) in voederstations, aan met uitsterven bedreigde of beschermde aasetende vogelsoorten en andere soorten die in hun natuurlijke habitat leven, om de biodiversiteit te bevorderen, mits de in bijlage VI, hoofdstuk II, afdeling 2, vastgestelde voorwaarden in acht worden genomen;

b) buiten voederstations, eventueel zonder dat de dode dieren eerst worden verzameld, als voeder voor de in bijlage VI, hoofdstuk II, afdeling 2, punt 1, onder a), bedoelde wilde dieren, mits de in afdeling 3 van dat hoofdstuk vastgestelde voorwaarden in acht worden genomen.

2. De bevoegde autoriteit mag toestaan dat categorie 1-materiaal bestaande uit hele kadavers of delen van dieren die gespecificeerd risicomateriaal bevatten, alsook materiaal afkomstig van dierentuindieren aan dierentuindieren worden vervoederd, mits de voorwaarden van bijlage VI, hoofdstuk II, afdeling 4, in acht worden genomen.

Artikel 15

Bijzondere voorschriften inzake verzameling en verwijdering

▼M4

Indien de bevoegde autoriteit toestaat dat dierlijke bijproducten worden verwijderd overeenkomstig artikel 19, lid 1, onder a), b), c), e) en f), van Verordening (EG) nr. 1069/2009, vindt die verwijdering plaats met inachtneming van de volgende bijzondere voorschriften van bijlage VI, hoofdstuk III:

▼B

a) de bijzondere voorschriften voor de verwijdering van dierlijke bijproducten van afdeling 1;

b) de voorschriften voor de verbranding en begraving van dierlijke bijproducten in afgelegen gebieden van afdeling 2;

c) de voorschriften voor de verbranding en begraving van bijen en bijproducten van bijenteelt van afdeling 3;

▼M9

In afwijking van artikel 14 van Verordening (EG) nr. 1069/2009 mogen de lidstaten toestemming verlenen voor het verzamelen, het vervoer en de verwijdering van kleine hoeveelheden categorie 3-materiaal als bedoeld in artikel 10, onder f), van die verordening, op een wijze als bedoeld in artikel 19, lid 1, onder d), van die verordening, mits er wordt voldaan aan de eisen voor andere vormen van verwijdering als omschreven in hoofdstuk IV van bijlage VI bij deze verordening.

▼B







HOOFDSTUK IV

TOELATING VAN ALTERNATIEVE METHODEN

Artikel 16

Standaardformaat voor aanvragen om toelating van alternatieve methoden

1. Aanvragen om toelating van alternatieve methoden voor het gebruik of de verwijdering van dierlijke bijproducten of afgeleide producten, als bedoeld in artikel 20, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1069/2009, worden door de lidstaten of door betrokken partijen ingediend overeenkomstig het in bijlage VII vastgestelde standaardformaat.

2. De lidstaten wijzen nationale contactpunten aan met het oog op de verstrekking van informatie over de bevoegde autoriteit die de aanvragen om toelating van alternatieve methoden voor het gebruik of de verwijdering van dierlijke bijproducten beoordeelt.

3. De Commissie maakt een lijst van nationale contactpunten op haar website bekend.







HOOFDSTUK V

VERZAMELING, VERVOER, IDENTIFICATIE EN TRACEERBAARHEID

Artikel 17

Eisen inzake handelsdocumenten en gezondheidscertificaten, identificatie, verzameling en vervoer van dierlijke bijproducten en traceerbaarheid

1. Exploitanten zien erop toe dat dierlijke bijproducten en afgeleide producten:

a) voldoen aan de eisen inzake verzameling, vervoer en identificatie van bijlage VIII, hoofdstukken I en II;

b) tijdens het vervoer vergezeld gaan van handelsdocumenten of gezondheidscertificaten overeenkomstig de eisen van bijlage VIII, hoofdstuk III.

2. Exploitanten die dierlijke bijproducten of afgeleide producten verzenden, vervoeren of ontvangen, houden een administratie van die zendingen bij en bewaren de desbetreffende handelsdocumenten of gezondheidscertificaten overeenkomstig de eisen van bijlage VIII, hoofdstuk IV.

3. Exploitanten houden zich aan de voorschriften voor het merken van bepaalde afgeleide producten van bijlage VIII, hoofdstuk V.







HOOFDSTUK VI

REGISTRATIE EN ERKENNING VAN INRICHTINGEN EN BEDRIJVEN

Artikel 18

Eisen betreffende de erkenning van een of meerdere inrichtingen en bedrijven die op dezelfde locatie dierlijke bijproducten hanteren

De bevoegde autoriteit mag erkenning verlenen aan meerdere inrichtingen of bedrijven die op eenzelfde locatie dierlijke bijproducten hanteren, mits de risico's voor de volksgezondheid en de diergezondheid onmogelijk tussen de bedrijven kunnen worden overgedragen door hun ligging en de wijze waarop de dierlijke bijproducten en afgeleide producten in de betrokken inrichtingen of bedrijven gehanteerd worden.

Artikel 19

Eisen inzake bepaalde erkende inrichtingen en bedrijven waar dierlijke bijproducten en afgeleide producten gehanteerd worden

Exploitanten zien erop toe dat de door de bevoegde autoriteit erkende inrichtingen en bedrijven onder hun controle de eisen in de volgende hoofdstukken van bijlage IX bij deze verordening naleven wanneer zij een of meer van de volgende in artikel 24, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1069/2009 bedoelde activiteiten verrichten:

a) hoofdstuk I, wanneer zij voeder voor gezelschapsdieren vervaardigen als bedoeld in artikel 24, lid 1, onder e), van die verordening;

b) hoofdstuk II, wanneer zij dierlijke bijproducten opslaan als bedoeld in artikel 24, lid 1, onder i), van die verordening en wanneer zij dierlijke bijproducten na het verzamelen ervan hanteren met de volgende in artikel 24, lid 1, onder h) genoemde handelingen:

i) sorteren;

ii) snijden;

iii) koelen;

iv) invriezen;

v) zouten;

vi) conserveren met andere procedés;

vii) verwijderen van huiden of verwijderen van specifiek risicomateriaal;

viii) handelingen waarbij dierlijke bijproducten worden gehanteerd en die verricht worden in overeenstemming met de voorschriften van de veterinaire wetgeving van de Unie;

ix) ontsmetting/pasteurisatie van dierlijke bijproducten die bestemd zijn voor omzetting in biogas of compost, voordat een dergelijke omzetting of compostering in een andere inrichting of een ander bedrijf plaatsvindt overeenkomstig bijlage V;

x) zeven;

▼M9

c) hoofdstuk III, wanneer zij afgeleide producten opslaan voor bepaalde voorgenomen doeleinden als bedoeld in artikel 24, lid 1, onder j) van die verordening;

d) hoofdstuk V, indien zij op het bedrijf dierlijke bijproducten bestemd voor latere verwijdering als bedoeld in artikel 4 van die verordening opslaan.

▼B

Artikel 20

Eisen inzake bepaalde geregistreerde inrichtingen en bedrijven waar dierlijke bijproducten en afgeleide producten gehanteerd worden

1. Exploitanten van geregistreerde bedrijven of inrichtingen of andere geregistreerde exploitanten hanteren dierlijke bijproducten en afgeleide producten overeenkomstig de in bijlage IX, hoofdstuk IV, vastgestelde voorwaarden.

2. Geregistreerde exploitanten die dierlijke bijproducten of afgeleide producten vervoeren, nemen met name de in bijlage IX, hoofdstuk IV, punt 2, vastgestelde voorschriften in acht, tenzij het gaat om vervoer tussen bedrijfsruimten van dezelfde exploitant.

3. De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing op:

a) erkende exploitanten voor wie het vervoer van dierlijke bijproducten of afgeleide producten een nevenactiviteit vormt;

b) exploitanten die geregistreerd zijn voor vervoersactiviteiten overeenkomstig Verordening (EG) nr. 183/2005.

▼M2

4. De bevoegde autoriteit mag de volgende exploitanten vrijstellen van de kennisgevingsplicht van artikel 23, lid 1, onder a), van Verordening (EG) nr. 1069/2009:

a) exploitanten die jachttrofeeën of andere preparaten als bedoeld in bijlage XIII, hoofdstuk VI, voor niet-commerciële of privédoeleinden hanteren of vervaardigen;

b) exploitanten die voor onderzoek en diagnose bestemde monsters voor educatieve doeleinden hanteren of verwijderen;

▼M3

c) exploitanten die droge en onbehandelde wol en droog en onbehandeld haar vervoeren, die van een stevige verpakking zijn voorzien en rechtstreeks worden verzonden naar een bedrijf dat afgeleide producten voor gebruik buiten de voederketen produceert of een bedrijf waar tussenhandelingen worden uitgevoerd, onder omstandigheden die de verspreiding van ziekteverwekkers voorkomen;

▼M9

d) exploitanten die kleine hoeveelheden van categorie 2- en categorie 3-materialen, als bedoeld in de artikelen 9 en 10 van Verordening (EG) nr. 1069/2009, of van daarvan afgeleide producten gebruiken voor de directe levering van de producten in de regio aan de eindgebruiker, op de plaatselijke markt of aan plaatselijke kleinhandelszaken, indien de bevoegde autoriteit niet van oordeel is dat een dergelijke activiteit een risico vormt voor de verspreiding van een ernstige overdraagbare ziekte onder mensen of dieren; dit punt is niet van toepassing wanneer die materialen worden gebruikt als voeder voor andere landbouwhuisdieren dan pelsdieren;

▼M9

e) gebruikers van organische meststoffen of bodemverbeteraars op bedrijven waar geen landbouwhuisdieren worden gehouden;

f) exploitanten die biologische meststoffen of bodemverbeteraars verhandelen, uitsluitend in kleinhandelsverpakkingen met een gewicht van maximaal 50 kg voor toepassingen buiten de voeder- en voedselketen.

▼B







HOOFDSTUK VII

IN DE HANDEL BRENGEN

Artikel 21

Verwerking en in de handel brengen van dierlijke bijproducten en afgeleide producten voor vervoedering aan landbouwhuisdieren met uitzondering van pelsdieren

1. Exploitanten nemen de volgende eisen in acht inzake het in de handel brengen, met uitzondering van invoer, van dierlijke bijproducten en afgeleide producten die bestemd zijn voor vervoedering aan landbouwhuisdieren met uitzondering van pelsdieren, overeenkomstig artikel 31, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1069/2009, als vastgesteld in bijlage X bij deze verordening.

a) de algemene eisen inzake verwerking en het in de handel brengen van hoofdstuk I;

b) de specifieke eisen voor verwerkte dierlijke eiwitten en andere afgeleide producten van hoofdstuk II;

c) de eisen voor bepaald visvoeder en visaas in hoofdstuk III.

2. De bevoegde autoriteit mag toestemming verlenen voor het in de handel brengen, met uitzondering van invoer, van melk, melkproducten en melkderivaten die overeenkomstig artikel 10, onder e), f) en h), van Verordening (EG) nr. 1069/2009 als categorie 3-materiaal zijn ingedeeld en die niet verwerkt zijn overeenkomstig de algemene eisen van bijlage X, hoofdstuk II, afdeling 4, deel I, bij deze verordening, mits dat materiaal voldoet aan de eisen voor de afwijking betreffende het in de handel brengen van melk die verwerkt is overeenkomstig nationale normen zoals vermeld in deel II van die afdeling.

Artikel 22

In de handel brengen en gebruik van organische meststoffen en bodemverbeteraars

1. Exploitanten houden zich aan de eisen voor het in de handel brengen, met uitzondering van invoer, van organische meststoffen en bodemverbeteraars en het gebruik van dergelijke producten, met name het gebruik ervan op het land, overeenkomstig artikel 15, lid 1, onder i), en artikel 32, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1069/2009, als vastgesteld in bijlage XI bij deze verordening.

▼M9

2. Er gelden geen diergezondheidsvoorwaarden voor het in de handel brengen van:

a) guano van wilde zeevogels, verzameld in de Unie of ingevoerd uit derde landen;

b) niet geïmporteerde verkoopklare groeimedia met een inhoud van minder dan:

i) 5 % in volume van afgeleide producten van categorie 3-materiaal of categorie 2-materiaal, anders dan verwerkte mest;

ii) 50 % in volume van verwerkte mest.

▼B

3. De bevoegde autoriteit van de lidstaat waar een organische meststof of bodemverbeteraar, die geproduceerd is op basis van vleesbeendermeel dat afgeleid is van categorie 2-materiaal of van verwerkte dierlijke eiwitten en die bestemd is om op het land te worden uitgereden, staat een of meer stoffen toe die met dat materiaal moeten worden vermengd, overeenkomstig artikel 32, lid 1, onder d), van Verordening (EG) nr. 1069/2009, op grond van de criteria die zijn vastgesteld in bijlage XI, hoofdstuk II, afdeling 1, punt 3, bij deze verordening.

4. In afwijking van artikel 48, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1069/2009 mogen de bevoegde autoriteiten van een lidstaat van oorsprong en een lidstaat van bestemming met een gemeenschappelijke grens de verzending van mest toestaan tussen agrarische bedrijven in grensgebieden van die twee lidstaten overeenkomstig in een bilaterale overeenkomst vastgelegde passende voorwaarden ter beheersing van eventuele risico's voor de volksgezondheid en de diergezondheid, zoals verplichtingen voor de betrokken exploitanten om een adequate administratie bij te houden.

5. Overeenkomstig artikel 30, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1069/2009 bevorderen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, indien nodig, de ontwikkeling, de verspreiding en het gebruik van nationale gidsen voor goede landbouwpraktijken voor de toepassing van organische meststoffen en bodemverbeteraars op het land.

Artikel 23

Tussenproducten

1. Tussenproducten die in de Unie worden ingevoerd of door de Unie worden doorgevoerd, voldoen aan de voorwaarden ter beheersing van eventuele risico's voor de volksgezondheid en de diergezondheid in bijlage XII.

2. Tussenproducten die vervoerd zijn naar een in bijlage XII, punt 3, bedoelde inrichting of bedoeld bedrijf mogen gehanteerd worden zonder verdere beperkingen krachtens Verordening (EG) nr. 1069/2009 of krachtens deze verordening, op voorwaarde dat:

a) de inrichting of het bedrijf adequate voorzieningen heeft voor de ontvangst van de tussenproducten, die de overdracht van op mens of dier overdraagbare ziekten voorkomen;

b) de tussenproducten geen risico vormen voor de overdracht van op mens of dier overdraagbare ziekten, omdat zij zijn gezuiverd of omdat de dierlijke bijproducten in de tussenproducten andere behandelingen hebben ondergaan, vanwege de concentratie van dierlijke bijproducten in het tussenproduct of vanwege passende maatregelen op het gebied van de bioveiligheid voor de hantering van de tussenproducten;

c) de inrichting of het bedrijf een administratie bijhoudt van de hoeveelheid ontvangen materiaal, de categorie van het materiaal, indien van toepassing, en de inrichting, het bedrijf of de exploitant aan wie zij hun producten geleverd hebben, en

d) ongebruikte tussenproducten of andere overschotten van de inrichting of het bedrijf, zoals vervallen producten, worden verwijderd overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1069/2009.

▼M9

3. De exploitant of eigenaar van de inrichting of het bedrijf van bestemming van tussenproducten of zijn vertegenwoordiger gebruikt en/of verzendt de tussenproducten uitsluitend voor gebruik bij de vervaardiging van bepaalde producten overeenkomstig de definitie van tussenproducten in punt 35 van bijlage I.

▼B

Artikel 24

Voeder voor gezelschapsdieren en andere afgeleide producten

1. Het in artikel 8, onder a), b), d) en e), van Verordening (EG) nr. 1069/2009 genoemde categorie 1-materiaal mag niet gebruikt worden voor de vervaardiging van afgeleide producten die bestemd zijn om door mensen of dieren geconsumeerd of op hen toegepast te worden, afgezien van de in de artikelen 33 en 36 van die verordening bedoelde afgeleide producten.

2. Wanneer een dierlijk bijproduct of een afgeleid product gebruikt kan worden voor vervoedering aan landbouwhuisdieren of voor andere in artikel 36, onder a), van Verordening (EG) nr. 1069/2009 genoemde doeleinden, wordt het dierlijke bijproduct of het afgeleide product in de handel gebracht, met uitzondering van invoer, overeenkomstig de specifieke eisen voor verwerkte dierlijke eiwitten van bijlage X, hoofdstuk II, bij deze verordening, mits bijlage XIII bij deze verordening geen specifieke eisen aan dergelijke producten stelt.

3. Exploitanten houden zich aan de eisen inzake het in de handel brengen, met uitzondering van invoer, van voeder voor gezelschapsdieren, als bedoeld in artikel 40 van Verordening (EG) nr. 1069/2009, die in bijlage XIII, hoofdstukken I en II, bij deze verordening zijn vastgesteld.

4. Exploitanten houden zich aan de eisen inzake het in de handel brengen, met uitzondering van invoer, van afgeleide producten, als bedoeld in artikel 40 van Verordening (EG) nr. 1069/2009, die in bijlage XIII, hoofdstuk I en de hoofdstukken III tot en met XII, bij deze verordening zijn vastgesteld.







HOOFDSTUK VIII

INVOER, DOORVOER EN UITVOER

Artikel 25

Invoer, doorvoer en uitvoer van dierlijke bijproducten en afgeleide producten

1. Het invoeren in en doorvoeren door de Unie van de volgende dierlijke bijproducten is verboden:

a) niet-verwerkte mest;

b) onbehandelde veren en delen van veren en onbehandeld dons;

c) bijenwas in de vorm van honingraat.

▼M2

2. Voor het invoeren in en doorvoeren door de Unie van de volgende producten gelden geen veterinairrechtelijke voorschriften:

a) wol die en haar dat machinaal gewassen is of met een ander procedé is behandeld zodat er geen onaanvaardbare risico's meer aanwezig zijn;

b) bont dat gedurende minimaal twee dagen gedroogd is bij een omgevingstemperatuur van 18 °C en een vochtigheid van 55 %;

c) wol en haar, geproduceerd van andere dieren dan varkens, die/dat machinaal gewassen is, waarbij de wol en het haar in een reeks baden van water, zeep en natriumhydroxide of kaliumhydroxide worden ondergedompeld;

d) wol en haar, geproduceerd van andere dieren dan varkens, die direct worden verzonden naar een bedrijf dat afgeleide producten van wol en haar voor de textielindustrie produceert en die volgens ten minste een van de volgende procedés zijn behandeld:

— chemische ontharing met behulp van gebluste kalk of natriumsulfide,

— fumigatie in formaldehyde in een hermetisch gesloten kamer gedurende ten minste 24 uur,

— industriële zuivering waarbij de wol en het haar worden ondergedompeld in een wateroplosbaar detergens dat op een temperatuur van 60-70 °C wordt gehouden,

— opslag, die de reistijd mag omvatten, bij 37 °C gedurende acht dagen, 18 °C gedurende 28 dagen of 4 °C gedurende 120 dagen;

e) wol en haar die/dat droog is, van een stevige verpakking is voorzien, geproduceerd is van andere dieren dan varkens, bestemd is voor verzending naar een bedrijf dat afgeleide producten van wol en haar voor de textielindustrie produceert en aan alle volgende vereisten voldoet:

i) de wol/het haar is ten minste 21 dagen vóór de datum van binnenbrengen in de Unie geproduceerd in een derde land of een gebied daarvan, dat:

— is opgenomen in de lijst in deel 1 van bijlage II bij Verordening (EU) nr. 206/2010 en dat naar de Unie vers vlees van herkauwers mag uitvoeren, dat niet is onderworpen aan de daarin vermelde aanvullende garanties A en F,

— vrij is van mond-en-klauwzeer en, in geval van wol en haar van schapen en geiten, van schapen- en geitenpokken overeenkomstig de algemene basiscriteria van bijlage II bij Richtlijn 2004/68/EG;

ii) de wol/het haar gaat vergezeld van een verklaring van de importeur, zoals vereist overeenkomstig hoofdstuk 21 van bijlage XV;

iii) de wol/het haar is door de exploitant voorgelegd aan een van de erkende grensinspectieposten van de Unie, opgenomen in de lijst in bijlage I bij Beschikking 2009/821/EG, waar de wol/het haar met goed resultaat is onderworpen aan een documentencontrole, uitgevoerd overeenkomstig artikel 4, lid 3, van Richtlijn 97/78/EG.

▼B

3. Exploitanten nemen de volgende specifieke eisen in acht inzake de invoer in en doorvoer door de Unie van bepaalde dierlijke bijproducten en afgeleide producten, als bedoeld in artikel 41, lid 3, en artikel 42 van Verordening (EG) nr. 1069/2009, die zijn opgenomen in bijlage XIV:

a) de specifieke eisen inzake het invoeren en het doorvoeren van categorie 3-materiaal en afgeleide producten voor een ander gebruik in de voederketen dan als voeder voor gezelschapsdieren of pelsdieren, vermeld in hoofdstuk I van die bijlage;

b) de specifieke eisen inzake het invoeren en het doorvoeren van dierlijke bijproducten en afgeleide producten voor gebruik buiten de voederketen van landbouwhuisdieren, vermeld in hoofdstuk II van die bijlage;

▼M10

4. De voorschriften van bijlage XIV, hoofdstuk V, zijn van toepassing op de uitvoer uit de Unie van de daarin genoemde afgeleide producten.

▼B

Artikel 26

In de handel brengen, met inbegrip van invoer, en uitvoer van bepaald categorie 1-materiaal

De bevoegde autoriteit mag toestemming verlenen voor het in de handel brengen, met inbegrip van de invoer, en de uitvoer van huiden van dieren die een illegale behandeling hebben ondergaan als gedefinieerd in artikel 1, lid 2, onder d), van Richtlijn 96/22/EG of artikel 2, onder b), van Richtlijn 96/23/EG, van ingewanden van herkauwers met of zonder inhoud en van beenderen en beenderproducten die wervelkolom en schedel bevatten, mits aan de volgende eisen wordt voldaan:

a) het gaat niet om categorie 1-materiaal dat afkomstig is van de volgende dieren:

i) dieren die verdacht worden van besmetting met een TSE overeenkomstig Verordening (EG) nr. 999/2001;

ii) dieren waarvan officieel bevestigd is dat zij met een TSE besmet waren;

iii) dieren die in het kader van TSE-uitroeiingsmaatregelen zijn gedood;

b) het materiaal is niet bestemd voor de volgende toepassingen:

i) vervoedering;

ii) gebruik op land dat bestemd is voor de vervoedering van landbouwhuisdieren;

iii) de vervaardiging van:

— cosmetische producten als gedefinieerd in artikel 1, lid 1, van Richtlijn 76/768/EEG;

— actieve implanteerbare medische hulpmiddelen als gedefinieerd in artikel 1, lid 2, onder c), van Richtlijn 90/385/EEG;

— medische hulpmiddelen als gedefinieerd in artikel 1, lid 2, onder a), van Richtlijn 93/42/EEG;

— medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek als gedefinieerd in artikel 1, lid 2, onder b), van Richtlijn 98/79/EG;

— geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik als gedefinieerd in artikel 1, punt 2, van Richtlijn 2001/82/EG;

— geneesmiddelen als gedefinieerd in artikel 1, punt 2, van Richtlijn 2001/83/EG.

c) het materiaal wordt met een etiket en overeenkomstig de specifieke eisen voor bepaalde verplaatsingen van dierlijke bijproducten in bijlage XIV, hoofdstuk IV, afdeling 1, bij deze verordening ingevoerd;

d) het materiaal wordt overeenkomstig de nationale voorschriften inzake gezondheidscertificering ingevoerd.

Artikel 27

Invoer en doorvoer van voor onderzoek en diagnose bestemde monsters

1. De bevoegde autoriteit mag toestemming geven voor de invoer en de doorvoer van voor onderzoek en diagnose bestemde monsters, die afgeleide producten of dierlijke bijproducten, waaronder de in artikel 25, lid 1, bedoelde, bevatten, onder voorwaarden die ervoor zorgen dat de risico's voor de volksgezondheid en de diergezondheid onder controle blijven.

Die voorwaarden omvatten ten minste het volgende:

a) de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming heeft vooraf toestemming gegeven om de zending binnen te brengen, en

b) de zending wordt rechtstreeks van het punt van binnenkomst in de Unie naar de geautoriseerde gebruiker gezonden.

2. Exploitanten bieden voor onderzoek en diagnose bestemde monsters die bedoeld zijn om via een andere lidstaat dan de lidstaat van bestemming te worden ingevoerd, aan een in bijlage I bij Beschikking 2009/821/EG opgenomen erkende grensinspectiepost van de Unie aan. Overeenkomstig hoofdstuk I van Richtlijn 97/78/EG zijn de veterinaire controles aan de grensinspectiepost niet van toepassing op deze voor onderzoek en diagnose bestemde monsters. De bevoegde autoriteit van de grensinspectiepost stelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming via het Traces-systeem in kennis van de binnenkomst van de voor onderzoek en diagnose bestemde monsters.

3. Exploitanten die voor onderzoek en diagnose bestemde monsters hanteren, nemen de in bijlage XIV, hoofdstuk III, afdeling 1, bij deze verordening vastgestelde bijzondere eisen voor de verwijdering van voor onderzoek en diagnose bestemde monsters in acht.

Artikel 28

Invoer en doorvoer van handelsmonsters en demonstratiemateriaal

1. De bevoegde autoriteit mag toestemming verlenen voor de invoer en de doorvoer van handelsmonsters overeenkomstig de in bijlage XIV, hoofdstuk III, afdeling 2, punt 1, opgenomen bijzondere voorschriften.

2. Exploitanten die handelsmonsters hanteren, nemen de in bijlage XIV, hoofdstuk III, afdeling 2, punten 2 en 3, vastgestelde bijzondere voorschriften voor de hantering en verwijdering van handelsmonsters in acht.

3. De bevoegde autoriteit mag toestemming verlenen voor de invoer en de doorvoer van demonstratiemateriaal overeenkomstig de in bijlage XIV, hoofdstuk III, afdeling 3, opgenomen bijzondere voorschriften.

4. Exploitanten die demonstratiemateriaal hanteren, nemen de in bijlage XIV, hoofdstuk III, afdeling 3, opgenomen voorwaarden inzake verpakking, hantering en verwijdering van demonstratiemateriaal in acht.

Artikel 29

Specifieke eisen voor bepaalde verplaatsingen van dierlijke bijproducten tussen de verschillende delen van het grondgebied van de Russische Federatie

1. De bevoegde autoriteit verleent toestemming voor specifieke verplaatsingen van zendingen van dierlijke bijproducten die afkomstig zijn van en bestemd zijn voor de Russische Federatie, rechtstreeks dan wel via een ander derde land, over de weg dan wel per spoor door de Unie, tussen erkende grensinspectieposten van de Unie die zijn opgenomen in bijlage I bij Beschikking 2009/821/EG, mits aan de volgende voorwaarden is voldaan:

a) de zending is in de grensinspectiepost van binnenkomst in de Unie door de veterinaire dienst van de bevoegde autoriteit verzegeld met een zegel dat van een volgnummer is voorzien;

b) de documenten die de zending vergezellen, als bedoeld in artikel 7 van Richtlijn 97/78/EG, worden op elke bladzijde door de officiële dierenarts van de bevoegde autoriteit waaronder de grensinspectiepost valt, voorzien van het stempel „ALLEEN VOOR DOORVOER DOOR DE EU NAAR RUSLAND”;

c) aan de procedurevoorschriften van artikel 11 van Richtlijn 97/78/EG is voldaan;

d) de officiële dierenarts van de grensinspectiepost van binnenkomst heeft op het in bijlage III bij Verordening (EG) nr. 136/2004 vastgestelde Gemeenschappelijk veterinair document van binnenkomst verklaard dat de zending mag worden doorgevoerd.

2. Het lossen of opslaan van dergelijke zendingen op het grondgebied van een lidstaat overeenkomstig artikel 12, lid 4, of artikel 13 van Richtlijn 97/78/EG is niet toegestaan.

3. De bevoegde autoriteit verricht op gezette tijden controles om na te gaan of de aantallen zendingen en de hoeveelheden producten die het grondgebied van de Unie binnengekomen zijn en verlaten hebben, met elkaar in overeenstemming zijn.

▼M5

Artikel 29 bis

Specifieke eisen voor doorvoer door Kroatië van dierlijke bijproducten uit Bosnië en Herzegovina naar derde landen

1. De verplaatsing van partijen van dierlijke bijproducten en afgeleide producten uit Bosnië en Herzegovina naar derde landen door de Unie, over de weg, tussen de grensinspectieposten van Nova Sela en Ploče zal alleen worden toegelaten als aan de volgende voorwaarden is voldaan:

a) de zending is in de grensinspectiepost van binnenkomst in de Unie door de veterinaire dienst van de bevoegde autoriteit verzegeld met een zegel dat van een volgnummer is voorzien;

b) de documenten die de zending vergezellen, zoals bedoeld in artikel 7 van Richtlijn 97/78/EG, worden op elke bladzijde door de officiële dierenarts van de bevoegde autoriteit waaronder de grensinspectiepost valt, voorzien van het stempel „ALLEEN VOOR DOORVOER DOOR DE EU NAAR DERDE LANDEN”;

c) aan de procedurevoorschriften van artikel 11 van Richtlijn 97/78/EG is voldaan;

d) de officiële dierenarts van de grensinspectiepost van binnenkomst heeft op het in artikel 2, lid 1, van Verordening (EG) nr. 136/2004 vastgestelde gemeenschappelijk veterinair document van binnenkomst verklaard dat de zending mag worden doorgevoerd.

2. Het lossen of opslaan van dergelijke zendingen in de Unie overeenkomstig artikel 12, lid 4 of artikel 13 van Richtlijn 97/78/EG is niet toegestaan.

3. De bevoegde autoriteit verricht op gezette tijden controles om na te gaan of de aantallen zendingen en de hoeveelheden producten die de Gemeenschap binnengekomen zijn en verlaten hebben, met elkaar in overeenstemming zijn.

▼B

Artikel 30

Lijsten van inrichtingen en bedrijven in derde landen

Er worden lijsten van inrichtingen en bedrijven in derde landen in het Traces-systeem ingevoerd overeenkomstig de technische specificaties die de Commissie op haar website bekendmaakt.

Elke lijst wordt regelmatig bijgewerkt.

Artikel 31

Modellen van gezondheidscertificaten en verklaringen voor de invoer en doorvoer

Zendingen dierlijke bijproducten en afgeleide producten die bedoeld zijn voor invoer in of doorvoer door de Unie, gaan op het punt van binnenkomst in de Unie waar de veterinaire controles overeenkomstig Richtlijn 97/78/EG plaatsvinden, vergezeld van gezondheidscertificaten en verklaringen volgens de modellen in bijlage XV bij deze verordening.







HOOFDSTUK IX

OFFICIËLE CONTROLES

Artikel 32

Officiële controles

1. De bevoegde autoriteit neemt de nodige maatregelen ter controle van de volledige keten van verzameling, vervoer, gebruik en verwijdering van dierlijke bijproducten en afgeleide producten, als bedoeld in artikel 4, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1069/2009.

Die maatregelen worden uitgevoerd volgens de beginselen voor officiële controles in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 882/2004.

2. De in lid 1 bedoelde officiële controles omvatten controles op het bijhouden van een administratie en andere documenten zoals vereist door deze verordening.

3. De bevoegde autoriteit voert de volgende officiële controles uit als bedoeld in artikel 45, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1069/2009, overeenkomstig de in bijlage XVI bij deze verordening vastgestelde eisen.

a) officiële controles in verwerkingsbedrijven zoals aangegeven in hoofdstuk I;

b) officiële controles van andere activiteiten in het kader waarvan dierlijke bijproducten gehanteerd worden, zoals aangegeven in hoofdstuk III, afdelingen 1 tot en met 9.

4. De bevoegde autoriteit controleert de zegels die op zendingen dierlijke bijproducten of afgeleide producten worden aangebracht.

Wanneer de bevoegde autoriteit een zegel aanbrengt op een dergelijke zending die naar een plaats van bestemming wordt vervoerd, moet zij de bevoegde autoriteit van de plaats van bestemming daarover inlichten.

5. De bevoegde autoriteit stelt de in artikel 47, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1069/2009 bedoelde lijsten van inrichtingen, bedrijven en exploitanten op volgens het in bijlage XVI, hoofdstuk II, bij deze verordening vastgestelde formaat.

6. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming beslist binnen twintig kalenderdagen na de datum van ontvangst van een in een officiële taal van die lidstaat ingediende aanvraag van een exploitant betreffende bepaald categorie 1-materiaal, categorie 2-materiaal en vleesbeendermeel of dierlijk vet dat is afgeleid van categorie 1- en categorie 2-materiaal, of het desbetreffende materiaal wordt aanvaard dan wel geweigerd.

7. Exploitanten dienen een aanvraag voor de in lid 6 bedoelde toestemming in volgens het standaardformaat in bijlage XVI, hoofdstuk III, afdeling 10.

Artikel 33

Hernieuwde erkenning van bedrijven en inrichtingen na de verlening van een tijdelijke erkenning

1. Wanneer een voor de verwerking van categorie 3-materiaal erkend bedrijf vervolgens een tijdelijke erkenning voor de verwerking van categorie 1- of categorie 2-materiaal verkrijgt overeenkomstig artikel 24, lid 2, onder b) ii), van Verordening (EG) nr. 1069/2009, mag dat bedrijf pas weer categorie 3-materiaal gaan verwerken nadat het door de bevoegde autoriteit opnieuw voor de verwerking van categorie 3-materiaal is erkend overeenkomstig artikel 44 van die verordening.

2. Wanneer een voor de verwerking van categorie 2-materiaal erkend bedrijf vervolgens een tijdelijke erkenning voor de verwerking van categorie 1-materiaal verkrijgt overeenkomstig artikel 24, lid 2, onder b) ii), van Verordening (EG) nr. 1069/2009, mag dat bedrijf pas weer categorie 2-materiaal gaan verwerken nadat het door de bevoegde autoriteit opnieuw voor de verwerking van categorie 2-materiaal is erkend overeenkomstig artikel 44 van die verordening.







HOOFDSTUK X

SLOTBEPALINGEN

Artikel 34

Beperkingen op het in de handel brengen van bepaalde dierlijke bijproducten en afgeleide producten in verband met de volksgezondheid of de diergezondheid

De bevoegde autoriteit mag het in de handel brengen van de volgende dierlijke bijproducten en afgeleide producten om andere met de volksgezondheid of de diergezondheid verband houdende redenen dan de voorschriften die in de wetgeving van de Unie, met name Verordening (EG) nr. 1069/2009 en deze verordening, zijn vastgesteld, niet verbieden of beperken.

a) verwerkte dierlijke eiwitten en andere afgeleide producten als bedoeld in bijlage X, hoofdstuk II;

b) voeder voor gezelschapsdieren en andere afgeleide producten als bedoeld in bijlage XIII;

c) dierlijke bijproducten en afgeleide producten die worden ingevoerd in of doorgevoerd door de Unie, als bedoeld in bijlage XIV.

Artikel 35

Intrekking

1. De volgende handelingen worden ingetrokken:

a) Verordening (EG) nr. 811/2003;

b) Beschikking 2003/322/EG;

c) Beschikking 2003/324/EG;

d) Verordening (EG) nr. 878/2004;

e) Beschikking 2004/407/EG;

f) Verordening (EG) nr. 79/2005;

g) Verordening (EG) nr. 92/2005;

h) Verordening (EG) nr. 181/2006;

i) Verordening (EG) nr. 197/2006;

j) Verordening (EG) nr. 1192/2006;

k) Verordening (EG) nr. 2007/2006.

2. Verwijzingen naar de ingetrokken handelingen gelden als verwijzingen naar deze verordening.

Artikel 36

Overgangsmaatregelen

1. Exploitanten mogen gedurende een overgangsperiode tot en met 31 december 2011 organische meststoffen en bodemverbeteraars in de handel brengen die vóór 4 maart 2011 overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1774/2002 en Verordening (EG) nr. 181/2006 geproduceerd zijn:

a) mits zij zijn geproduceerd op basis van:

i) vleesbeendermeel dat is afgeleid van categorie 2-materiaal, of

ii) verwerkte dierlijke eiwitten;

b) ook indien zij niet gemengd zijn met een stof die het mengsel voor vervoederingsdoeleinden moet uitsluiten.

2. Zendingen van dierlijke bijproducten en afgeleide producten die vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat of een handelsdocument dat, of een verklaring die volgens het toepasselijke model in bijlage X bij Verordening (EG) nr. 1774/2002 is opgesteld en ondertekend, worden nog gedurende een overgangsperiode tot en met 31 januari 2012 voor invoer in de Unie aanvaard, op voorwaarde dat die certificaten, verklaringen of documenten vóór 30 november 2011 werden opgesteld en ondertekend.

▼M9 —————

▼B

Artikel 37

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van toepassing met ingang van 4 maart 2011.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.









BIJLAGE I

DEFINITIES ALS BEDOELD IN ARTIKEL 2

Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities:

1. „pelsdieren” : dieren die voor de productie van bont worden gehouden of gefokt en die niet voor menselijke consumptie worden gebruikt;

2. „bloed” : vers volledig bloed;

3. „voedermiddelen” : voedermiddelen als gedefinieerd in artikel 3, lid 2, onder g), van Verordening (EG) nr. 767/2009 die van dierlijke oorsprong zijn, daaronder begrepen verwerkte dierlijke eiwitten, bloedproducten, gesmolten vet, eiproducten, visolie, vetderivaten, collageen, gelatine en gehydrolyseerde eiwitten, dicalciumfosfaat, tricalciumfosfaat, melk, melkproducten, melkderivaten, biest, biestproducten en centrifuge- en separatorslib;

4. „bloedproducten” : producten afkomstig van bloed of bloedfracties, uitgezonderd bloedmeel; daaronder begrepen gedroogd/ingevroren/vloeibaar plasma, gedroogd volledig bloed, gedroogde/ingevroren/vloeibare rode bloedcellen of fracties daarvan en mengsels;

5. „verwerkte dierlijke eiwitten” : dierlijke eiwitten die volledig zijn verkregen uit categorie 3-materiaal en die in overeenstemming met bijlage X, hoofdstuk II, afdeling 1, zijn behandeld (met inbegrip van bloedmeel en vismeel) om ze geschikt te maken voor rechtstreeks gebruik als voedermiddel of om anderszins gebruikt te worden in diervoeder (voeder voor gezelschapsdieren daaronder begrepen) of in organische meststoffen of bodemverbeteraars; hieronder vallen echter niet bloedproducten, melk, melkproducten, melkderivaten, biest, biestproducten, centrifuge- en separatorslib, gelatine, gehydrolyseerde eiwitten en dicalciumfosfaat, eieren en eiproducten, met inbegrip van eierschalen, tricalciumfosfaat en collageen;

6. „bloedmeel” : verwerkte dierlijke eiwitten die verkregen zijn uit de warmtebehandeling van bloed of bloedfracties overeenkomstig bijlage X, hoofdstuk II, afdeling 1;

▼M11

7. „vismeel” : verwerkte dierlijke eiwitten geproduceerd uit waterdieren, met uitzondering van zeezoogdieren en met inbegrip van gekweekte aquatische ongewervelden, waaronder die welke onder artikel 3, lid 1, onder e), van Richtlijn 2006/88/EG van de Raad ( 1 ) vallen, en zeesterren van de soort Asterias rubens die in een productiegebied van weekdieren zijn verzameld;

▼B

8. „ gesmolten vet ” : vet dat afkomstig is van de verwerking van: a) dierlijke bijproducten, of b) producten voor menselijke consumptie, die een exploitant voor andere doeleinden dan menselijke consumptie bestemd heeft;

▼M11

9. „visolie” : olie uit verwerkte waterdieren, met uitzondering van zeezoogdieren en met inbegrip van gekweekte aquatische ongewervelden, waaronder die welke onder artikel 3, lid 1, onder e), van Richtlijn 2006/88/EG vallen, en zeesterren van de soort Asterias rubens die in een productiegebied van weekdieren zijn verzameld, of olie uit verwerkte vis voor menselijke consumptie, die een exploitant voor andere doeleinden dan menselijke consumptie bestemd heeft;

▼B

10. „bijproducten van bijenteelt” : honing, bijenwas, koninginnengelei, propolis of pollen, niet bestemd voor menselijke consumptie;

11. „collageen” : uit eiwit bestaande producten afkomstig van huiden, beenderen en pezen van dieren;

12. „gelatine” : natuurlijk, oplosbaar eiwit, gelerend of niet-gelerend, verkregen door gedeeltelijke hydrolyse van collageen uit beenderen, huiden, ligamenten en pezen van dieren;

13. „kanen” : het eiwithoudende residu van het smeltproces, na gedeeltelijke afscheiding van vet en water;

14. „gehydrolyseerde eiwitten” : polypeptiden, peptiden, aminozuren en mengsels daarvan, verkregen door hydrolyse van dierlijke bijproducten;

15. „wit water” : een mengsel van melk, melkproducten of melkderivaten met water, dat opgevangen wordt bij het spoelen van uitrusting voor zuivelproducten, met inbegrip van recipiënten die voor zuivelproducten gebruikt worden, voordat deze wordt gereinigd en ontsmet.

16. „blikvoeder voor gezelschapsdieren” : warmtebehandeld voeder voor gezelschapsdieren in een hermetisch gesloten recipiënt;

17. „hondenkluiven” : producten voor gezelschapsdieren om op te kauwen, vervaardigd van ongelooide huiden van hoefdieren of ander dierlijk materiaal;

18. „smaakgevende ingewanden” : een vloeibaar of gedehydrateerd afgeleid product van dierlijke oorsprong dat wordt gebruikt om de smaak van voeder voor gezelschapsdieren te verbeteren;

▼M4

19. „ voeder voor gezelschapsdieren ” : diervoeders, met uitzondering van het in artikel 24, lid 2, bedoelde materiaal, voor gebruik als voeder voor gezelschapsdieren, en hondenkluiven die bestaan uit dierlijke bijproducten of daarvan afgeleide producten, die a) ander categorie 3-materiaal bevatten dan het in artikel 10, onder n), o) en p), van Verordening (EG) nr. 1069/2009 genoemde materiaal, en b) ingevoerd categorie 1-materiaal kunnen bevatten dat bestaat uit dierlijke bijproducten afkomstig van dieren die een illegale behandeling als gedefinieerd in artikel 1, lid 2, onder d), van Richtlijn 96/22/EG of artikel 2, onder b), van Richtlijn 96/23/EG hebben ondergaan;

▼B

20. „verwerkt voeder voor gezelschapsdieren” : voeder voor gezelschapsdieren, niet zijnde rauw voeder voor gezelschapsdieren, dat is verwerkt overeenkomstig bijlage XIII, hoofdstuk II, punt 3;

21. „rauw voeder voor gezelschapsdieren” : voeder voor gezelschapsdieren dat bepaald categorie 3-materiaal bevat dat geen andere behandeling heeft ondergaan dan koelen of vriezen om de conservering te waarborgen;

22. „keukenafval en etensresten” : alle voedselresten, met inbegrip van afgewerkte bak- en braadolie afkomstig van restaurants, cateringfaciliteiten en keukens, met inbegrip van centrale keukens en keukens van huishoudens;

▼M4

23. „gistingsresiduen” : residuen, de vloeibare fractie daaronder begrepen, die het resultaat zijn van de verwerking van dierlijke bijproducten in een biogasinstallatie;

▼B

24. „inhoud van het maag-darmkanaal” : de inhoud van het maag-darmkanaal van zoogdieren en loopvogels;

25. „vetderivaten” : afgeleide producten van gesmolten vet die, wat gesmolten vet van categorie 1- en categorie 2-materiaal betreft, verwerkt zijn overeenkomstig bijlage XIII, hoofdstuk XI;

26. „guano” : een natuurlijk product dat bestaat uit uitwerpselen van vleermuizen of wilde zeevogels en dat niet gemineraliseerd is;

27. „vleesbeendermeel” : dierlijke eiwitten die afkomstig zijn van categorie 1- of categorie 2-materiaal dat is verwerkt volgens een van de in bijlage IV, hoofdstuk III, beschreven verwerkingsmethoden;

28. „ behandelde huiden ” : andere afgeleide producten van onbehandelde huiden dan hondenkluiven, die: a) zijn gedroogd; b) gedurende minimaal 14 dagen vóór de verzending nat of droog gezouten zijn; c) gedurende minimaal zeven dagen gezouten zijn met zeezout waaraan 2 % natriumcarbonaat is toegevoegd; d) gedurende minimaal 42 dagen bij een temperatuur van ten minste 20 °C gedroogd zijn, of e) een ander conserveringsproces dan looiing hebben ondergaan;

29. „onbehandelde huiden” : alle huidweefsels en onderhuidse weefsels die geen andere behandeling hebben ondergaan dan koelen, uitsnijden of invriezen;

30. „ onbehandelde veren en delen van veren ” : veren en delen van veren die niet: a) behandeld zijn met stoom, of b) behandeld zijn volgens een andere methode die alle onaanvaardbare risico’s wegneemt;

▼M2

31. „ onbehandelde wol ” : wol die niet: a) machinaal is gewassen; b) via looiing is verkregen; c) behandeld is met een ander procedé zodat er geen onaanvaardbare risico's meer aanwezig zijn; d) geproduceerd is van andere dieren dan varkens en die machinaal gewassen is, waarbij de wol in een reeks baden van water, zeep en natriumhydroxide of kaliumhydroxide wordt ondergedompeld; of e) geproduceerd is van andere dieren dan varkens, bestemd is om direct te worden verzonden naar een bedrijf dat afgeleide producten van wol voor de textielindustrie produceert en volgens ten minste een van de volgende procedés is behandeld: i) chemische ontharing met behulp van gebluste kalk of natriumsulfide; ii) fumigatie in formaldehyde in een hermetisch gesloten kamer gedurende ten minste 24 uur; iii) industriële zuivering waarbij de wol wordt ondergedompeld in een wateroplosbaar detergens dat op een temperatuur van 60-70 °C wordt gehouden; iv) opslag, die de reistijd mag omvatten, bij 37 °C gedurende acht dagen, 18 °C gedurende 28 dagen of 4 °C gedurende 120 dagen;

32. „ onbehandeld haar ” : haar dat niet: a) machinaal is gewassen; b) via looiing is verkregen; c) behandeld is met een ander procedé zodat er geen onaanvaardbare risico's meer aanwezig zijn; d) geproduceerd is van andere dieren dan varkens en dat machinaal gewassen is, waarbij het haar in een reeks baden van water, zeep en natriumhydroxide of kaliumhydroxide wordt ondergedompeld; of e) geproduceerd is van andere dieren dan varkens, bestemd is om direct te worden verzonden naar een bedrijf dat afgeleide producten van haar voor de textielindustrie produceert en volgens ten minste een van de volgende procedés is behandeld: i) chemische ontharing met behulp van gebluste kalk of natriumsulfide; ii) fumigatie in formaldehyde in een hermetisch gesloten kamer gedurende ten minste 24 uur; iii) industriële zuivering waarbij het haar wordt ondergedompeld in een wateroplosbaar detergens dat op een temperatuur van 60-70 °C wordt gehouden; iv) opslag, die de reistijd mag omvatten, bij 37 °C gedurende acht dagen, 18 °C gedurende 28 dagen of 4 °C gedurende 120 dagen;

▼B

33. „ onbehandeld varkenshaar ” : varkenshaar dat niet: a) machinaal is gewassen; b) via looiing is verkregen, of c) behandeld is volgens een andere methode die alle onaanvaardbare risico’s wegneemt;

34. „tentoonstellingsmateriaal” : dierlijke bijproducten of afgeleide producten die bestemd zijn voor tentoonstelling of artistieke activiteiten;

▼M9

35. „ tussenproduct ” : afgeleid product: a) dat bestemd is voor gebruik in de vervaardiging van geneesmiddelen, geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, medische hulpmiddelen voor medische en veterinaire doeleinden, actieve implanteerbare medische hulpmiddelen, medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek voor medische en veterinaire doeleinden, laboratoriumreagentia of cosmetische producten als volgt: i) als materiaal in een productieproces of in de definitieve productie van een eindproduct; ii) bij validering of verificatie in een productieproces, of iii) bij kwaliteitscontrole van een eindproduct; b) waarvan de ontwerp-, verwerkings- en productiefasen voldoende zijn voltooid om als afgeleid product te worden beschouwd en om het materiaal rechtstreeks of als onderdeel van een product voor de onder a) bedoelde doeleinden te kwalificeren; c) dat evenwel nog een verdere vervaardiging of verwerking behoeft, zoals menging, coating, assemblage of verpakking, om in de handel te kunnen worden gebracht of in gebruik te kunnen worden genomen, naargelang het geval, als een geneesmiddel voor menselijk gebruik, een geneesmiddel voor diergeneeskundig gebruik, een medisch hulpmiddel voor medische of veterinaire doeleinden, een actief implanteerbaar medisch hulpmiddel, medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek voor medische of veterinaire doeleinden, laboratoriumreagentia of cosmetische producten;

▼B

36. „laboratoriumreagens” : een verpakt product dat klaar is voor gebruik, dat dierlijke bijproducten of afgeleide producten bevat en dat bestemd is om afzonderlijk of in combinatie met stoffen van niet-dierlijke oorsprong in een laboratorium te worden gebruikt als reagens of reagensproduct dan wel als kalibratie- of controlemateriaal voor het opsporen, meten, onderzoeken of produceren van andere stoffen;

37. „in-vitrodiagnosticum” : een verpakt product, klaar om te worden gebruikt, dat een bloedproduct of een ander dierlijk bijproduct bevat en dat afzonderlijk of in combinatie wordt gebruikt als reagens, reagensproduct, kalibratiemateriaal, kit of anderszins en dat bestemd is om in vitro te worden gebruikt bij onderzoek van monsters van menselijke of dierlijke oorsprong, met als enige of belangrijkste doel de diagnose van een fysiologische toestand, een gezondheidstoestand, een ziekte of een genetische anomalie of om de veiligheid en de compatibiliteit met reagentia te bepalen; dit omvat geen donororganen of donorbloed;

38. „voor onderzoek en diagnose bestemde monsters” : dierlijke bijproducten en afgeleide producten die bestemd zijn voor: onderzoek in het kader van diagnostische activiteiten of analyse ter bevordering van de wetenschappelijke en technologische vooruitgang in het kader van educatieve of onderzoeksactiviteiten;

▼M9

39. „handelsmonsters” : dierlijke bijproducten of afgeleide producten die bestemd zijn voor bijzondere onderzoeken of analyses die door de bevoegde autoriteit zijn toegestaan overeenkomstig artikel 17, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1069/2009, met het oog op de uitvoering van een productieprocedé, met inbegrip van de verwerking van dierlijke bijproducten of afgeleide producten, de ontwikkeling van diervoeder, voeder voor gezelschapsdieren of afgeleide producten, of het testen van machines of uitrusting;

▼B

40. „meeverbranding” : hergebruik of verwijdering van dierlijke bijproducten of afgeleide producten, indien het afval betreft, in een meeverbrandingsinstallatie;

41. „verstoking” : een procedé waarbij brandstof wordt geoxideerd teneinde de energiewaarde van de dierlijke bijproducten of afgeleide producten te benutten, indien het geen afval betreft;

42. „verbranding” : de verwijdering van dierlijke bijproducten of afgeleide producten, indien het afval betreft, in een verbrandingsinstallatie, als gedefinieerd in artikel 3, punt 4, van Richtlijn 2000/76/EG;

43. „residuen van verbranding en meeverbranding” : residuen als gedefinieerd in artikel 3, punt 13, van Richtlijn 2000/76/EG, die geproduceerd worden door verbrandings- of meeverbrandingsinstallaties waarin dierlijke bijproducten of afgeleide producten behandeld worden;

44. „kleurcodering” : het systematische gebruik van kleuren als vastgesteld in bijlage VIII, hoofdstuk II, punt 1, onder c), voor het aangeven van de in deze verordening bedoelde informatie op het oppervlak of een deel van het oppervlak van een verpakking, recipiënt of voertuig, of op een daarop aangebracht etiket of symbool;

45. „tussenhandelingen” : andere handelingen dan opslag, als bedoeld in artikel 19, onder b);

46. „looiing” : het verharden van huiden door middel van plantaardige looimiddelen, chroomzouten of andere stoffen als aluminiumzouten, ijzer(III)zouten, silicaten, aldehyden en chinonen of andere synthetische verhardingsstoffen;

47. „taxidermie” : de kunst van het prepareren, opzetten en opstellen van dierenhuiden zodat zij er levensecht uitzien, zonder dat onaanvaardbare risico’s voor de volksgezondheid en de diergezondheid via de opgestelde huid kunnen worden overgedragen;

48. „handelsverkeer” : goederenverkeer tussen de lidstaten als bedoeld in artikel 28 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;

49. „verwerkingsmethoden” : de in bijlage IV, hoofdstukken III en IV, beschreven methoden;

50. „partij” : een eenheid productie die in één bedrijf is vervaardigd met uniforme productieparameters, zoals de oorsprong van het materiaal, of een aantal van dergelijke eenheden wanneer deze direct na elkaar in één bedrijf zijn vervaardigd en voor het vervoer tezamen zijn opgeslagen als één geheel;

51. „hermetisch gesloten recipiënt” : een bergingsmiddel dat zo is ontworpen en vervaardigd dat het volledig afgesloten is voor micro-organismen;

52. „biogasinstallatie” : een installatie waarin dierlijke bijproducten of afgeleide producten ten minste een deel van het materiaal uitmaken dat onder anaerobe omstandigheden biologisch wordt afgebroken;

53. „verzamelcentra” : bedrijfsruimten, met uitzondering van verwerkingsbedrijven, waarin de in artikel 18, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1069/2009 bedoelde dierlijke bijproducten verzameld worden om te worden gebruikt voor het voederen van de in dat artikel genoemde dieren;

54. „composteerinstallatie” : een installatie waarin dierlijke bijproducten en afgeleide producten ten minste een deel van het materiaal uitmaken dat onder aerobe omstandigheden biologisch wordt afgebroken;

55. „meeverbrandingsinstallatie” : een vaste of mobiele installatie die in hoofdzaak bestemd is voor de opwekking van energie of de fabricage van materiële producten, als gedefinieerd in artikel 3, punt 5, van Richtlijn 2000/76/EG;

56. „verbrandingsinstallatie” : een vaste of mobiele technische eenheid en inrichting die specifiek bestemd is voor de thermische behandeling van afval, als gedefinieerd in artikel 3, punt 4, van Richtlijn 2000/76/EG;

57. „bedrijf voor de productie van voeder voor gezelschapsdieren” : bedrijfsruimten en voorzieningen waar voeders voor gezelschapsdieren of smaakgevende ingewanden worden geproduceerd, als bedoeld in artikel 24, lid 1, onder e), van Verordening (EG) nr. 1069/2009;

▼M9

58. „verwerkingsbedrijf” : bedrijfsruimten en voorzieningen voor de verwerking van dierlijke bijproducten als bedoeld in artikel 24, lid 1, onder a), van Verordening (EG) nr. 1069/2009, waar dierlijke bijproducten worden verwerkt overeenkomstig bijlage IV en/of bijlage X;

▼M9

59. „groeimedia” : materialen, met inbegrip van potgrond, anders dan bodem in situ, waarin planten worden geteeld en die onafhankelijk van de bodem ter plaatse gebruikt wordt.

▼B









BIJLAGE II

BEPERKINGEN OP HET GEBRUIK VAN DIERLIJKE BIJPRODUCTEN

HOOFDSTUK I

Hergebruik van pelsdieren binnen dezelfde soort

1. In Estland, Letland en Finland mogen de volgende pelsdieren gevoederd worden met vleesbeendermeel of met andere producten die verwerkt zijn overeenkomstig bijlage IV, hoofdstuk III, en die afgeleid zijn van kadavers of gedeelten daarvan van dieren van dezelfde soort:

▼M1

a) vossen (Vulpes vulpes en Alopex lagopus);

▼B

b) wasbeerhonden (Nycteroites procynides).

2. In Estland en Letland mogen pelsdieren van de Amerikaanse nerts (Mustela vison) gevoederd worden met vleesbeendermeel of met andere producten die verwerkt zijn overeenkomstig bijlage IV, hoofdstuk III, en die afgeleid zijn van kadavers of gedeelten daarvan van dieren van dezelfde soort.

3. Het voederen als bedoeld in de punten 1 en 2 is onderworpen aan de volgende voorwaarden:

a) het voederen mag uitsluitend plaatsvinden op bedrijven:

i) die door de bevoegde autoriteit geregistreerd zijn op grond van een aanvraag waarbij documentatie wordt verstrekt waaruit blijkt dat er geen redenen zijn om aan te nemen dat in de populatie van de diersoort waarop de aanvraag betrekking heeft, TSE-verwekkers aanwezig zijn;

ii) waar een adequaat bewakingssysteem voor TSE’s bij pelsdieren met regelmatige laboratoriumtests van monsters op TSE’s wordt toegepast;

iii) dat passende garanties biedt dat de dierlijke bijproducten, het vleesbeendermeel en alle andere producten die overeenkomstig bijlage IV, hoofdstuk III, zijn verwerkt en die van die dieren of hun nageslacht zijn afgeleid, niet in de voedselketen of de voederketen van andere dieren dan pelsdieren komen;

iv) dat voor zover bekend geen contacten heeft gehad met een bedrijf waar een TSE-uitbraak vermoed wordt of bevestigd is;

v) waarvan de exploitant ervoor zorgt dat:

— pelsdierkarkassen die bestemd zijn voor het voederen van dieren van dezelfde soort gescheiden van niet voor dat doel toegelaten karkassen worden behandeld en verwerkt;

— pelsdieren die gevoederd worden met vleesbeendermeel of andere producten die overeenkomstig bijlage IV, hoofdstuk III, verwerkt zijn en die afgeleid zijn van dieren van dezelfde soort gescheiden worden gehouden van dieren die niet gevoederd worden met producten die afkomstig zijn van dieren van dezelfde soort;

— het bedrijf de eisen van bijlage VI, hoofdstuk II, afdeling 1, punt 2, en bijlage VIII, hoofdstuk II, punt 2, onder b) ii), naleeft.

b) de exploitant van het bedrijf ziet erop toe dat vleesbeendermeel en andere producten die afkomstig zijn van één soort en bestemd zijn voor vervoedering aan dezelfde soort:

i) verwerkt zijn in een verwerkingsbedrijf dat overeenkomstig artikel 24, lid 1, onder a), van Verordening (EG) nr. 1069/2009 is erkend, uitsluitend door toepassing van een van de verwerkingsmethoden 1 tot en met 5 of verwerkingsmethode 7, als beschreven in bijlage IV, hoofdstuk III, bij deze verordening;

ii) vervaardigd zijn van gezonde dieren die voor de pelsproductie zijn gedood.

c) in geval van een bekend of vermoed contact met een bedrijf waar een TSE-uitbraak vermoed wordt of bevestigd is, moet de exploitant van het bedrijf onmiddellijk:

i) de bevoegde autoriteit van dat contact in kennis stellen;

ii) de verzending van pelsdieren naar ongeacht welke bestemming zonder schriftelijke toestemming van de bevoegde autoriteit staken.

HOOFDSTUK II

Voederen van landbouwhuisdieren met groenvoer

Voor het laten grazen van landbouwhuisdieren op land, of het voederen ervan met groenvoer afkomstig van dat land, waarop organische meststoffen en bodemverbeteraars gebruikt zijn, gelden de volgende voorwaarden:

a) de wachttijd van ten minste 21 dagen als genoemd in artikel 11, lid 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 1069/2009 moet in acht zijn genomen;

b) er zijn uitsluitend organische meststoffen en bodemverbeteraars gebruikt die in overeenstemming zijn met artikel 32, leden 1 en 2, van Verordening (EG) nr. 1069/2009 en met bijlage XI, hoofdstuk II, bij deze verordening.

Die voorwaarden zijn echter niet van toepassing indien uitsluitend de volgende organische meststoffen of bodemverbeteraars op het land gebruikt zijn:

a) mest en guano;

b) inhoud van het maag-darmkanaal, melk, melkproducten, melkderivaten, biest en biestproducten, waarvan de bevoegde autoriteit meent dat zij geen risico op verspreiding van een ernstige dierziekte inhouden.









▼M8

BIJLAGE III

VERWIJDERING, HERGEBRUIK EN GEBRUIK ALS BRANDSTOF

▼B

HOOFDSTUK I

ALGEMENE EISEN INZAKE VERBRANDING EN MEEVERBRANDING

Afdeling 1

Algemene voorschriften

1. Exploitanten van verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties als bedoeld in artikel 6, lid 1, onder b), van deze verordening zien erop toe dat de volgende hygiënische omstandigheden in de bedrijven onder hun controle worden gewaarborgd:

a) dierlijke bijproducten en afgeleide producten worden zo snel mogelijk na aankomst verwijderd, overeenkomstig de door de bevoegde autoriteit vastgestelde voorschriften. In afwachting van de verwijdering worden de producten correct opgeslagen, overeenkomstig de door de bevoegde autoriteit vastgestelde voorschriften;

b) de installaties zijn uitgerust met adequate voorzieningen voor de reiniging en ontsmetting van gebruikte recipiënten en voertuigen, met name in een daarvoor aangewezen ruimte waaruit afvalwater wordt verwijderd overeenkomstig de wetgeving van de Unie, om het risico van verontreiniging te voorkomen;

c) de installaties staan op een verharde vloer met een goede waterafvoer;

d) de installaties zijn voorzien van adequate voorzieningen ter bescherming tegen schadelijke dieren als insecten, knaagdieren en vogels. Hiertoe wordt een gedocumenteerd bestrijdingsprogramma gebruikt.

e) het personeel heeft toegang tot adequate voorzieningen voor persoonlijke hygiëne, zoals toiletten, kleedruimten en wasbakken, indien dat nodig is om besmettingsrisico’s te voorkomen;

f) voor alle delen van de ruimten worden reinigingsprocedures vastgelegd en gedocumenteerd. Voor de reiniging moeten geschikt materiaal en geschikte schoonmaakmiddelen worden verstrekt;

g) de controle op de hygiëne omvat regelmatige inspectie van de omgeving en de apparatuur. De inspectieschema’s en resultaten moeten worden gedocumenteerd en moeten ten minste twee jaar worden bewaard.

2. De exploitant van de verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie treft in samenhang met de inontvangstneming van dierlijke bijproducten en afgeleide producten alle nodige voorzorgsmaatregelen om directe risico’s voor de gezondheid van mens of dier te voorkomen of zo veel als praktisch haalbaar is te beperken.

3. Dieren mogen geen toegang hebben tot de installaties, de te verbranden of mee te verbranden dierlijke bijproducten en afgeleide producten, of de as van verbrande of meeverbrande dierlijke bijproducten.

4. Indien de verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie op een veehouderij gelegen is:

a) moet de verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie volledig fysiek worden gescheiden van de dieren en hun voeder en strooisel, zo nodig door een omheining;

b) moet de apparatuur uitsluitend voor werkzaamheden in de verbrandingsinstallatie en niet elders op het bedrijf worden gebruikt, of anders eerst worden gereinigd en ontsmet;

c) moet het personeel dat in de installatie werkt andere bovenkleding en schoenen aantrekken alvorens met vee of veevoeder in aanraking te komen.

5. Te verbranden of mee te verbranden dierlijke bijproducten en afgeleide producten en as moeten worden opgeslagen in afgedekte, correct geïdentificeerde en, zo nodig, lekvrije recipiënten.

6. Dierlijke bijproducten die niet volledig zijn verbrand, moeten opnieuw worden verbrand of op een andere wijze worden verwijderd dan door storting op een toegelaten stortplaats, overeenkomstig de artikelen 12, 13 en 14 van Verordening (EG) nr. 1069/2009, naargelang het artikel dat van toepassing is.

Afdeling 2

Bedrijfsvoorschriften

Verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties worden zodanig ontworpen, uitgerust, gebouwd en geëxploiteerd dat, zelfs in de meest ongunstige omstandigheden, het bij het proces ontstane gas op beheerste en homogene wijze wordt verhit tot een temperatuur van 850 °C gedurende ten minste 2 seconden of tot een temperatuur van 1 100 °C gedurende 0,2 seconde, gemeten dichtbij de binnenwand of op een door de bevoegde autoriteit toegestaan ander representatief punt van de verbrandings- of meeverbrandingskamer.

Afdeling 3

Residuen van verbranding en meeverbranding

1. Het ontstaan van residuen van verbranding en meeverbranding en de schadelijkheid ervan worden tot een minimum beperkt. Deze residuen moeten, in voorkomend geval, overeenkomstig de toepasselijke wetgeving van de Unie in de installatie zelf of daarbuiten hergebruikt worden of op een toegelaten stortplaats worden verwijderd.

2. Vervoer en tussentijdse opslag van droge residuen, met inbegrip van stof, vinden op zodanige wijze plaats dat verspreiding in het milieu voorkomen wordt, bijvoorbeeld in gesloten recipiënten.

Afdeling 4

Meting van de temperatuur en andere parameters

1. Er wordt gebruikgemaakt van technieken ter bewaking van de parameters en omstandigheden die relevant zijn voor het verbrandings- of meeverbrandingsproces.

2. De door de bevoegde autoriteit verleende erkenning of de daaraan gehechte voorwaarden dienen temperatuurmeetvoorschriften te bevatten.

3. Gecontroleerd wordt of alle automatische bewakingsapparatuur naar behoren functioneert; jaarlijks wordt een verificatietest uitgevoerd.

4. De temperatuurmeetresultaten worden op passende wijze geregistreerd en gepresenteerd, zodat de bevoegde autoriteit volgens door haar vast te stellen procedures kan controleren of de in deze verordening vastgestelde bedrijfsvoorschriften worden nageleefd.

Afdeling 5

Abnormaal bedrijf

In geval van een defect of van abnormale bedrijfsomstandigheden van een verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie vermindert de exploitant de activiteit van de installatie zo spoedig mogelijk of legt hij de installatie stil totdat normaal bedrijf opnieuw mogelijk is.

HOOFDSTUK II

VERBRANDINGS- EN MEEVERBRANDINGSINSTALLATIES MET EEN HOGE CAPACITEIT

Afdeling 1

Specifieke bedrijfsvoorschriften

Verbrandings- of meeverbrandingsinstallaties waar uitsluitend dierlijke bijproducten en afgeleide producten worden verwerkt met een capaciteit van meer dan 50 kg per uur (installaties met een hoge capaciteit) en die overeenkomstig Richtlijn 2000/76/EG geen exploitatievergunning behoeven, voldoen aan de volgende voorwaarden:

a) elke verbrandings- of meeverbrandingsstraat van installaties is uitgerust met ten minste één hulpbrander. Deze brander wordt automatisch ingeschakeld wanneer de temperatuur van de verbrandingsgassen na de laatste toevoer van verbrandingslucht tot onder 850 °C of 1 100 °C zakt, naargelang het geval. Hij wordt ook tijdens de inwerkingstelling en de stillegging van de installatie gebruikt teneinde ervoor te zorgen dat de temperatuur van 850 °C of 1 100 °C, naargelang het geval, gedurende bedoelde werkzaamheden steeds wordt gehandhaafd zolang zich onverbrand materiaal in de verbrandings- of meeverbrandingskamer bevindt;

b) wanneer dierlijke bijproducten of afgeleide producten in continubedrijf in de verbrandings- of meeverbrandingskamer worden binnengebracht, is de installatie voorzien van een automatisch systeem dat voorkomt dat dierlijke bijproducten of afgeleide producten bij de inwerkingstelling worden binnengebracht nog voor de temperatuur 850 °C of 1 100 °C, naargelang het geval, is bereikt en wanneer de temperatuur niet gehandhaafd blijft.

c) De exploitant moet de verbrandingsinstallatie zo exploiteren dat een verbrandingsniveau wordt bereikt waarbij de totale hoeveelheid organische koolstof in de slakken en de bodemas minder bedraagt dan 3 %, of hun gloeiverlies minder bedraagt dan 5 %, van het droge gewicht van het materiaal. Zo nodig wordt het materiaal met passende technieken voorbehandeld.

Afdeling 2

Lozing van afvalwater

1. Terreinen van installaties met een hoge capaciteit, met de bijbehorende terreinen voor de opslag van dierlijke bijproducten, zijn zodanig ontworpen dat het ongeoorloofd en accidenteel vrijkomen van verontreinigende stoffen in bodem, oppervlaktewater en grondwater wordt voorkomen.

2. Er wordt voorzien in opvangcapaciteit voor van het terrein van de installatie wegvloeiend verontreinigd regenwater en voor verontreinigd water dat afkomstig is van overlopen of brandbestrijding.

Zo nodig zorgt de exploitant ervoor dat dergelijk regenwater en water kan worden onderzocht en gezuiverd alvorens het, indien nodig, wordt verwijderd.

HOOFDSTUK III

VERBRANDINGS- EN MEEVERBRANDINGSINSTALLATIES MET EEN LAGE CAPACITEIT

Verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties waar uitsluitend dierlijke bijproducten en afgeleide producten worden verwerkt met een maximumcapaciteit van minder dan 50 kg dierlijke bijproducten per uur of per partij (installaties met een lage capaciteit) en die overeenkomstig Richtlijn 2000/76/EG geen exploitatievergunning behoeven, worden:

▼M9

a) uitsluitend gebruikt voor de verwijdering van:

i) dode gezelschapsdieren als bedoeld in artikel 8, onder a) iii), van Verordening (EG) nr. 1069/2009;

ii) categorie 1-materiaal als bedoeld in artikel 8, onder b), e) en f), categorie 2-materiaal als bedoeld in artikel 9, en categorie 3-materiaal als bedoeld in artikel 10 van die verordening, en

iii) dode individueel geïdentificeerde paardachtigen van bedrijven waarvoor geen veterinairrechtelijke verbodsbepalingen gelden overeenkomstig artikel 4, lid 5, of artikel 5 van Richtlijn 2009/156/EG, indien toegestaan door de lidstaat;

▼B

b) uitgerust met een hulpbrander indien categorie 1-materiaal als bedoeld in artikel 8, onder b), van Verordening (EG) nr. 1069/2009 in de installatie met lage capaciteit wordt binnengebracht;

c) zodanig geëxploiteerd dat de dierlijke bijproducten volledig tot as worden gereduceerd.

▼M8

HOOFDSTUK IV

ALGEMENE EISEN INZAKE HET GEBRUIK VAN DIERLIJKE BIJPRODUCTEN EN AFGELEIDE PRODUCTEN ALS BRANDSTOF

Afdeling 1

Algemene eisen inzake het gebruik van dierlijke bijproducten en afgeleide producten als brandstof

1. De in artikel 6, lid 6, bedoelde exploitanten van stookinstallaties zorgen ervoor dat in de door hen beheerde stookinstallaties aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:

a) dierlijke bijproducten en afgeleide producten voor gebruik als brandstof worden zo snel mogelijk voor dat doeleinde gebruikt of tot dat moment veilig opgeslagen;

b) de stookinstallaties zijn uitgerust met adequate voorzieningen om te verzekeren dat de reiniging en ontsmetting van gebruikte recipiënten en voertuigen plaatsvinden in een daarvoor aangewezen ruimte op het bedrijfsterrein waaruit afvalwater kan worden verzameld en verwijderd overeenkomstig de wetgeving van de Unie, om het risico van verontreiniging te voorkomen;

In afwijking van de in punt 1 genoemde eisen kunnen recipiënten en voertuigen die worden gebruikt voor het vervoeren van gesmolten vet worden gereinigd en ontsmet bij de installatie waar het laden heeft plaatsgevonden of op een andere overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1069/2009 erkende of geregistreerde installatie;

c) de stookinstallaties staan op een verharde vloer met een goede waterafvoer;

d) de stookinstallaties zijn voorzien van adequate voorzieningen ter bescherming tegen schadelijke dieren. Hiertoe wordt een gedocumenteerd bestrijdingsprogramma gebruikt;

e) het personeel heeft toegang tot adequate voorzieningen voor persoonlijke hygiëne, zoals toiletten, kleedruimten en wasbakken, indien dat nodig is om verontreiniging van apparatuur voor de hantering van landbouwhuisdieren of voor de verwerking van hun voeder te voorkomen;

f) voor alle delen van de stookinstallatie worden reinigings- en ontsmettingsprocedures procedures vastgelegd en gedocumenteerd. Voor de reiniging moeten geschikt materiaal en geschikte schoonmaakmiddelen worden verstrekt;

g) de controle op de hygiëne omvat regelmatige inspectie van de omgeving en de apparatuur. De inspectieschema's en resultaten moeten worden gedocumenteerd en moeten ten minste twee jaar worden bewaard;

h) als gesmolten vet als brandstof wordt gebruikt in stationaire interne verbrandingsmotoren binnen erkende of geregistreerde voedings- of voederverwerkingsinstallaties, moet de verwerking van voeding of voeder op hetzelfde terrein strikt gescheiden gebeuren.

2. Exploitanten van de stookinstallaties treffen in samenhang met de inontvangstneming van dierlijke bijproducten en afgeleide producten alle nodige voorzorgsmaatregelen om risico's voor de gezondheid van mens of dier te voorkomen of zo veel als praktisch haalbaar is te beperken.

3. Dieren mogen geen toegang hebben tot de installaties, de te verbranden dierlijke bijproducten en afgeleide producten, of de as na verbranding daarvan.

4. Wanneer de stookinstallatie zich bevindt op een bedrijf voor voedselproducerende diersoorten:

a) moet de stookapparatuur volledig fysiek worden gescheiden van de dieren en hun voeder en strooisel;

b) moet de apparatuur uitsluitend voor werkzaamheden in de verbrandingsinstallatie en niet elders op het bedrijf worden gebruikt tenzij de apparatuur eerst wordt gereinigd en ontsmet;

c) moet het personeel dat in de installatie werkt andere bovenkleding en schoenen aantrekken en hygiënische maatregelen treffen alvorens met vee in deze of een ander bedrijf of met veevoeder of strooisel in aanraking te komen.

5. Te verbranden dierlijke bijproducten en afgeleide producten en verbrandingsresiduen moeten worden opgeslagen in een afgesloten en afgedekte, voor dat doel bestemde omgeving, of in afgedekte en lekvrije recipiënten.

6. Het verbranden van dierlijke bijproducten of afgeleide producten wordt uitgevoerd in omstandigheden waar kruisbesmetting van diervoeders niet mogelijk is.

Afdeling 2

Bedrijfsvoorschriften voor stookinstallaties

1. Stookinstallaties worden zodanig ontworpen, uitgerust, gebouwd en geëxploiteerd dat, zelfs in de meest ongunstige omstandigheden, de dierlijke bijproducten en afgeleide producten gedurende ten minste 2 seconden worden behandeld bij een temperatuur van 850 °C of gedurende ten minste 0,2 seconden bij een temperatuur van 1 100 °C.

2. Het bij het proces ontstane gas wordt op beheerste en homogene wijze verhit tot een temperatuur van 850 °C gedurende ten minste 2 seconden of tot een temperatuur van 1 100 °C gedurende 0,2 seconden.

De temperatuur moet worden gemeten dichtbij de binnenwand of op een door de bevoegde autoriteit toegestaan ander representatief punt van de verbrandingskamer.

3. Er wordt gebruikgemaakt van geautomatiseerde technieken ter bewaking van de parameters en omstandigheden die relevant zijn voor het verbrandingsproces.

4. De temperatuurmeetresultaten worden op automatisch geregistreerd en op passende wijze gepresenteerd, zodat de bevoegde autoriteit volgens door haar vast te stellen procedures kan controleren of de in de punten 1 en 2 vermelde bedrijfsvoorschriften worden nageleefd.

5. De exploitant moet de verbrandingsinstallatie zo exploiteren dat een verbrandingsniveau wordt bereikt waarbij de totale hoeveelheid organische koolstof in de slakken en de bodemas minder bedraagt dan 3 %, of hun gloeiverlies minder bedraagt dan 5 %, van het droge gewicht van het materiaal.

Afdeling 3

Residuen van verbranding

1. De hoeveelheid van verbrandingsresiduen en de schadelijkheid daarvan worden tot een minimum beperkt. Deze residuen moeten worden hergebruikt of, indien dat niet wenselijk is, overeenkomstig de toepasselijke wetgeving van de Unie gebruikt of verwijderd.

2. Vervoer en tussentijdse opslag van droge residuen, met inbegrip van stof, vinden op zodanige wijze plaats dat verspreiding in het milieu voorkomen wordt, bijvoorbeeld in gesloten recipiënten.

Afdeling 4

Uitvallen van apparatuur of abnormale bedrijfsomstandigheden

1. De stookinstallatie wordt uitgerust met voorzieningen die het bedrijf in geval van een defect of van abnormale bedrijfsomstandigheden automatisch stopzetten, totdat normaal bedrijf opnieuw mogelijk is.

2. Niet volledig verbrande dierlijke bijproducten en afgeleide producten moeten opnieuw worden verbrand of worden verwijderd op de in de artikelen 12, 13 en 14 van Verordening (EG) nr. 1069/2009 bedoelde manieren, maar niet door verwijdering op een toegelaten stortplaats.

HOOFDSTUK V

INSTALLATIE- EN BRANDSTOFSOORTEN DIE MOGEN WORDEN GEBRUIKT VOOR VERBRANDING EN SPECIFIEKE EISEN VOOR BEPAALDE SOORTEN INSTALLATIES

A. Stationaire interne verbrandingsmotoren

1. Grondstoffen:

Voor dit proces mag een vetfractie afgeleid van dierlijke bijproducten van alle categorieën worden gebruikt mits aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:

a) tenzij gebruik wordt gemaakt van visolie die, of gesmolten vet dat geproduceerd is overeenkomstig respectievelijk sectie VIII of sectie XII van bijlage III bij Verordening (EG) nr. 853/2004, wordt de vetfractie afkomstig van dierlijke bijproducten eerst verwerkt:

i) in het geval van een vetfractie van categorie 1- en 2-materiaal, volgens een van de verwerkingsmethoden 1 tot en met 5 zoals beschreven in hoofdstuk III van bijlage IV.

Als dit vet voor onmiddellijke directe verbranding uit het verwerkingsbedrijf wordt vervoerd via een gesloten transportsysteem dat door de bevoegde autoriteit is goedgekeurd, en niet overgeslagen kan worden, hoeft het niet permanent gemerkt te worden met glyceroltriheptanoaat (GTH) zoals beschreven in punt 1. van hoofdstuk V van bijlage VIII;

ii) in het geval van een vetfractie van categorie 3-materiaal, volgens een van de verwerkingsmethoden 1 tot en met 5 of methode 7 zoals beschreven in hoofdstuk III van bijlage IV;

iii) in het geval van materiaal dat is afgeleid van vis, verwerkingsmethoden 1 tot en met 7 zoals beschreven in hoofdstuk III van bijlage IV;

b) de vetfractie wordt van het eiwit gescheiden; in het geval van vet van herkauwers dat bestemd is voor verstoking in een ander bedrijf worden de onoplosbare verontreinigingen verwijderd tot een maximumgehalte van 0,15 gewichtsprocent overblijft.

2. Methodologie:

Het gebruik van dierlijk vet als brandstof in een stationaire interne verbrandingsmotor gebeurt als volgt:

a) de in punt 1, onder a) en onder b), vermelde vetfracties moeten worden verbrand:

i) volgens de in afdeling 2, punt 1, van hoofdstuk IV vermelde voorwaarden, of

ii) gebruikmakend van procesparameters met een equivalent resultaat als de voorwaarden onder i), die zijn erkend door de bevoegde autoriteit;

b) de verbranding van materiaal van dierlijke oorsprong anders dan dierlijk vet mag niet worden toegestaan;

c) dierlijk vet afgeleid uit categorie 1 of categorie 2 dat bestemd is voor gebruik als brandstof in bedrijven die zijn erkend of geregistreerd overeenkomstig de Verordeningen (EG) nr. 852/2004, (EG) nr. 853/2004 en (EG) nr. 183/2005, of in openbare plaatsen, moet zijn verwerkt volgens verwerkingsmethode 1 zoals vastgesteld in hoofdstuk III van bijlage IV;

d) de verbranding van dierlijk vet moet geschieden overeenkomstig de wetgeving van de Unie ter bescherming van het milieu, met name overeenkomstig de in die wetgeving vastgestelde normen en eisen en de eisen inzake de beste beschikbare technieken voor de controle en de bewaking van emissies

3. Bedrijfsvoorwaarden:

In afwijking van de in de eerste alinea hoofdstuk IV, afdeling 2, punt 2 genoemde eisen, kunnen op andere procesparameters gebaseerde eisen, die een equivalente uitkomst voor het milieu garanderen, worden erkend door de bevoegde autoriteit die verantwoordelijk is voor milieuzaken.

B. Stookinstallaties op het landbouwbedrijf waarin kippenmest als brandstof wordt gebruikt

1. Type installatie

Stookinstallaties op het landbouwbedrijf met een totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van niet meer dan 5 MW.

2. Grondstoffen en toepassingsgebied:

Uitsluitend onverwerkte kippenmest zoals vermeld in artikel 9, onder a), van Verordening (EG) nr. 1069/2009 voor gebruik als brandstof overeenkomstig de eisen zoals vastgesteld in punten 3 en 5.

Bij verbranding op het landbouwbedrijf zoals vermeld in punt 1 mogen andere dierlijke bijproducten of afgeleide producten en mest van andere diersoorten of buiten het bedrijf geproduceerde mest niet als brandstof voor stookinstallaties worden gebruikt.

3. Specifieke eisen voor kippenmest voor gebruik als brandstof voor stookinstallaties:

a) de mest wordt veilig opgeslagen in een afgesloten opslagruimte om verdere hantering tot een minimum te beperken en kruisbesmetting met andere ruimten op een bedrijf waar voedselproducerende dieren worden gehouden, te voorkomen;

b) de stookinstallatie op het bedrijf moet zijn uitgerust met:

i) een automatisch systeem voor brandstofbeheer om de brandstof direct in de verbrandingskamer te plaatsen zonder dat verdere hantering noodzakelijk is;

ii) een hulpbrander die wordt gebruikt tijdens de inwerkingstelling en de stillegging van de installatie teneinde ervoor te zorgen dat aan de eisen voor temperatuur zoals vastgesteld in afdeling 2, punt 2. van hoofdstuk IV wordt voldaan gedurende bedoelde werkzaamheden en zolang zich onverbrand materiaal in de verbrandingskamer bevindt.

4. Emissiegrenswaarden en monitoringeisen:

a) de emissie van zwaveldioxide, stikstofoxiden (te weten de som van stikstofmonoxide en stikstofdioxide, uitgedrukt als stikstofdioxide) en stofdeeltjes komt niet boven de volgende grenswaarden, uitgedrukt in mg/Nm3 bij een temperatuur van 273,15 K, een druk van 101,3 kPa en een zuurstofgehalte van 11 procent, gecorrigeerd voor het gehalte aan waterdamp van de afvalgassen:







Verontreinigende stof Emissiegrenswaarde in mg/Nm3 zwaveldioxide 50 stikstofoxiden (als NO2) 200 stofdeeltjes 10

b) de exploitant van de stookinstallatie op het landbouwbedrijf voert ten minste jaarlijks metingen uit van zwaveloxide, stikstofoxiden en stofdeeltjes.

Als alternatief voor de in de eerste alinea vermelde metingen kunnen andere procedures, die door de bevoegde autoriteit zijn geverifieerd en erkend, worden gebruikt om de emissie van zwaveldioxide vast te stellen.

Monitoring wordt door of namens de exploitant uitgevoerd in overeenstemming met de CEN-normen. Indien er geen CEN-normen bestaan, worden ISO-normen, nationale normen of andere internationale normen toegepast die waarborgen dat gegevens van een gelijkwaardige wetenschappelijke kwaliteit worden verstrekt;

c) alle resultaten worden op zodanige wijze geregistreerd, verwerkt en gepresenteerd dat de bevoegde autoriteit kan controleren of de emissiegrenswaarden in acht worden genomen;

d) voor stookinstallaties op het landbouwbedrijf die secundaire emissiebeperkende apparatuur toepassen om aan de emissiegrenswaarden te voldoen, wordt de doeltreffende exploitatie van die apparatuur voortdurend gemonitord en worden de resultaten daarvan geregistreerd;

e) ingeval van overschrijden van de in punt a) vermelde emissiegrenswaarden of indien een stookinstallatie op een landbouwbedrijf niet voldoet aan de in punt 1 van afdeling 2 van hoofdstuk IV gestelde eisen, stellen de exploitanten de bevoegde autoriteiten daarvan onverwijld in kennis en nemen zij de nodige maatregelen om te garanderen dat binnen de kortst mogelijke tijd de grenswaarden worden gerespecteerd. Indien er niet voor kan worden gezorgd dat alsnog aan de voorwaarden wordt voldaan, schort de bevoegde autoriteit de exploitatie van de installatie op en trekt zij de erkenning in.

5. Wijzigingen van de exploitatie en uitvallen van apparatuur:

a) de exploitant stelt de bevoegde autoriteit ten minste een maand vóór de datum waarop de wijzigingen van kracht gaan in kennis van alle geplande wijzigingen aan de stookinstallatie op het landbouwbedrijf die invloed zouden kunnen hebben op de emissies;

b) de exploitant neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de perioden voor het opstarten en stilleggen van de middelgrote stookinstallaties en van eventuele storingen zo kort mogelijk worden gehouden. Ingeval van storing of het uitvallen van secundaire emissiebeperkende apparatuur stelt de exploitant de bevoegde autoriteit onverwijld in kennis.

▼B









BIJLAGE IV

VERWERKING

HOOFDSTUK I

EISEN INZAKE VERWERKINGSBEDRIJVEN EN BEPAALDE ANDERE BEDRIJVEN EN INRICHTINGEN

Afdeling 1

Algemene voorschriften

1. Verwerkingsbedrijven voldoen aan de volgende eisen voor verwerking door sterilisatie onder druk of door gebruikmaking van een van de in artikel 15, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 1069/2009 bedoelde verwerkingsmethoden:

a) verwerkingsbedrijven mogen zich niet op hetzelfde terrein bevinden als slachthuizen of andere inrichtingen die erkend of geregistreerd zijn overeenkomstig Verordening (EG) nr. 852/2004 of Verordening (EG) nr. 853/2004, tenzij de risico's voor de volksgezondheid en de diergezondheid als gevolg van de verwerking van dierlijke bijproducten, die van die slachthuizen of andere inrichtingen afkomstig zijn, door de inachtneming van minstens de volgende voorwaarden tot een minimum worden beperkt:

i) het verwerkingsbedrijf moet fysiek van het slachthuis of de andere inrichting gescheiden zijn, zo nodig door het verwerkingsbedrijf te huisvesten in een gebouw dat volledig van het slachthuis of de andere inrichting is gescheiden;

ii) het volgende moet in het verwerkingsbedrijf worden geïnstalleerd en gebruikt:

— een transportsysteem dat het verwerkingsbedrijf met het slachthuis of de andere inrichting verbindt en niet kan worden omzeild;

— afzonderlijke ingangen, ontvangstruimten, apparatuur en uitgangen voor zowel het verwerkingsbedrijf als het slachthuis of de inrichting;

iii) er moeten maatregelen worden genomen ter voorkoming van de verspreiding van risico's door toedoen van het personeel dat in het verwerkingsbedrijf en in het slachthuis of de andere inrichting werkt;

iv) onbevoegden en dieren mogen geen toegang hebben tot het verwerkingsbedrijf.

In afwijking van de punten i) tot en met iv) mag de bevoegde autoriteit voor verwerkingsbedrijven die categorie 3-materiaal verwerken andere dan de in deze punten vastgestelde voorwaarden toestaan, die de beperking beogen van de risico's voor de volksgezondheid en de diergezondheid, inclusief de risico's als gevolg van de verwerking van categorie 3-materiaal dat afkomstig is van niet op hetzelfde terrein gelegen bedrijven die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 852/2004 of Verordening (EG) nr. 853/2004 zijn erkend of geregistreerd.

De lidstaten stellen de Commissie en de andere lidstaten in het kader van het in artikel 52, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1069/2009, genoemde Permanent Comité v