1992R2082 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EEG) Nr. 2082/92 VAN DE RAAD
van 14 juli 1992
inzake de specificiteitscertificering voor landbouwprodukten en levensmiddelen
(PB L 208 van 24.7.1992, blz. 9)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Verordening (EG) nr. 806/2003 van de Raad van 14 april 2003 L 122 1 16.5.2003
Gewijzigd bij:
►A1 Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C 241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
►A2 Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de RepubliekLetland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de RepubliekMalta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse
Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese
Unie is gegrondL 236 33 23.9.2003
▼B
VERORDENING (EEG) Nr. 2082/92 VAN DE RAAD
van 14 juli 1992
inzake de specificiteitscertificering voor landbouwprodukten en
levensmiddelen
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
Gezien het advies van het Europese Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat de produktie, de vervaardiging en de distributie van
landbouwprodukten en levensmiddelen in de economie van deGemeenschap een belangrijke plaats innemen;
Overwegende dat in het kader van de heroriëntering van het gemeen-
schappelijk landbouwbeleid de diversificatie van delandbouwproduktie moet worden bevorderd; dat de bevordering van
produktie en afzet van specifieke produkten voor het platteland, en
met name voor probleem- of voor afgelegen gebieden, een belangrijketroef kan worden, enerzijds doordat het inkomen van de landbouwerserdoor wordt verbeterd en anderzijds doordat wordt voorkomen dat debevolking uit die gebieden wegtrekt;
Overwegende dat, in het vooruitzicht van de voltooiing van de interne
markt in de sector levensmiddelen, het bedrijfsleven moet kunnen
beschikken over instrumenten waarmee het aan zijn produkten waardekan toevoegen en waarmee tevens de consument tegen misbruik kanworden beschermd en de eerlijkheid van handelstransacties kan wordengegarandeerd;
Overwegende dat, overeenkomstig de resolutie van de Raad van 9
november 1989 betreffende toekomstige prioriteiten voor de stimule-
ring van het beleid inzake consumentenbescherming (
4), rekening moet
worden gehouden met de wens van de consument om meer nadruk opkwaliteit te leggen en met zijn vraag naar steeds meer informatie overde aard en de wijze van produktie of verwerking van het levensmiddelen de bijzondere kenmerken ervan; dat, gezien de verscheidenheid van
de produkten in de handel en de overvloedige informatie die erover
wordt verstrekt, de consument, om beter zijn keuze te kunnen bepalen,over een duidelijke en bondige informatie moet kunnen beschikkenwaartoe hem juist over de specifieke eigenschappen van het levens-middel gegevens worden verschaft;
Overwegende dat dit doel kan worden bereikt met een op wettelijke
criteria gebaseerde en op basis van vrijwilligheid toegepaste regeling;
dat een dergelijke regeling op basis van vrijwilligheid, die de hande-laren in staat stelt aan de kwaliteit van een levensmiddel opcommunautair niveau bekendheid te geven, volledige garanties moetbieden, zodat eventuele verwijzingen ernaar in de handel gerechtvaar-digd zijn;
Overwegende dat sommige producenten op de specificiteit van land-
bouwprodukten of levensmiddelen meer nadruk wensen te leggenomdat deze zich door hun eigenschappen duidelijk van andere, soortge-lijke produkten onderscheiden; dat derhalve, om de consument tebeschermen, de gecertificeerde specificiteit van het betrokken levens-middel dient te worden gecontroleerd;1992R2082 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 2
(1) PB nr. C 30 van 6. 2. 1991, blz. 4, en
PB nr. C 71 van 20. 3. 1992, blz. 14.
(2) PB nr. C 326 van 16. 12. 1991, blz. 40.
(3) PB nr. C 40 van 17. 2. 1992, blz. 3.
(4) PB nr. C 294 van 22. 11. 1989, blz. 1.
▼B
Overwegende dat, gezien de specificiteit van de betrokken produkten,
bijzondere bepalingen dienen te worden vastgesteld die een aanvullingvormen op de etiketteringsvoorschriften van Richtlijn 79/112/EEG van
de Raad van 18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing
van de wetgevingen der Lid-Staten inzake etikettering en presentatievan levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (
1);
dat met name een vermelding en, in voorkomend geval, een commu-nautair symbool bij de verkoopbenaming van de produkten moeten
worden vastgesteld om ten behoeve van de consument aan te geven
dat het een produkt met gecontroleerde specifieke eigenschappenbetreft;
Overwegende dat, om de inachtneming en de bestendigheid van de
gecertificeerde specifieke eigenschappen te garanderen, de in groepe-ringsverband samenwerkende producenten zelf de specifiekeeigenschappen van het produkt in een produktdossier dienen vast teleggen, doch dat de voorschriften inzake de erkenning van de met decontrole op de inachtneming van de eisen van het produktdossier
belaste instanties voor de gehele Gemeenschap eenvormig moeten zijn;
Overwegende dat, ten einde geen ongelijke concurrentievoorwaarden te
scheppen, elke producent gebruik moet kunnen maken of wel van een
geregistreerde verkoopbenaming plus een vermelding en eventueel een
communautair symbool, of wel van een als zodanig geregistreerdebenaming, als het produkt dat hij produceert of verwerkt, aan de eisenvan het produktdossier voldoet en de door hem gekozen controle-instantie is erkend;
Overwegende dat het dienstig is handelsverkeer mogelijk te maken met
derde landen die inzake de toekenning van en de controle op de op hungrondgebied afgegeven specificiteitscertificaten gelijkwaardige garan-ties kunnen bieden;
Overwegende dat de vermeldingen inzake de specificiteit van een land-
bouwprodukt of levensmiddel, om zowel aantrekkelijk voor deproducenten als betrouwbaar voor de consumenten te zijn, rechtsbe-
scherming behoeven en aan overheidscontroles dienen te worden
onderworpen;
Overwegende dat bij deze verordening in een procedure moet worden
voorzien waarbij in een daartoe op te richten regelgevend comité een
nauwe samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie tot stand
wordt gebracht,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Bij deze verordening worden de voorschriften vastgesteld volgens
welke een communautaire specificiteitscertificering kan worden
verkregen voor:
— landbouwprodukten die vermeld staan in bijlage II van het Verdrag
en bestemd zijn voor menselijke consumptie;
— levensmiddelen die vermeld staan in de bijlage bij deze verorde-
ning.
De bijlage kan volgens de procedure van artikel 19 worden gewijzigd.2. Deze verordening geldt onverminderd andere bijzondere commu-
nautaire bepalingen.
3. Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende
een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voor-
schriften (
2) is niet van toepassing op de specificiteitscertificering
waarvoor deze verordening geldt.1992R2082 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 3
(1) PB nr. L 33 van 8. 2. 1979, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richt-
lijn 91/72/EEG (PB nr. L 42 van 15. 2. 1991, blz. 27).
(2) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Beschikking 90/230/EEG (PB nr. L 128 van 18. 5. 1990, blz. 15).
▼B
Artikel 2
In deze verordening wordt verstaan onder:
1. „specificiteit”: het aspect of geheel van aspecten waardoor een land-
bouwprodukt of een levensmiddel zich duidelijk onderscheidt vanandere soortgelijke produkten of levensmiddelen die tot dezelfdecategorie behoren.
De presentatie van een landbouwprodukt of een levensmiddel wordt
niet beschouwd als een aspect in de zin van de eerste alinea.
De specificiteit mag niet worden beperkt tot een kwalitatieve of
kwantitatieve samenstelling of een produktiewijze, die wordt voor-
geschreven door een communautaire of nationale reglementering,door normen die door normalisatie-instituten zijn opgesteld of doorvrijwillige normen; deze bepaling geldt echter niet indien dezereglementering of deze norm met het oog op de vaststelling van de
specificiteit van een produkt is opgesteld;
2. „groepering”: elke organisatie, ongeacht haar rechtsvorm of samen-
stelling, van bij hetzelfde landbouwprodukt of hetzelfde
levensmiddel betrokken producenten en/of verwerkers. Andere
betrokken partijen mogen van de groepering deel uitmaken;
3. „specificiteitscertificering”: de erkenning door de Gemeenschap van
de specificiteit van een produkt door middel van registratie overeen-
komstig deze verordening.
Artikel 3
De Commissie stelt een door haar beheerd specificiteitscertificeringsre-
gister in waarin de namen van de landbouwprodukten enlevensmiddelen worden vermeld waarvan de specificiteit op commu-nautair niveau is erkend overeenkomstig deze verordening.
In dit register wordt een onderscheid gemaakt tussen de in artikel 13,
lid 1, bedoelde namen en die als bedoeld in artikel 13, lid 2.
Artikel 4
1. Om in het in artikel 3 bedoelde register te worden opgenomen
moet een landbouwprodukt of een levensmiddel hetzij geproduceerdzijn op basis van traditionele grondstoffen hetzij een traditionele
samenstelling hebben of geproduceerd en/of verwerkt zijn volgens een
traditionele produktie- en/of verwerkingswijze.
2. In het register mogen geen landbouwprodukten of levensmiddelen
worden opgenomen:
a) waarvan de specificiteit gelegen is in de herkomst of de geografi-
sche oorsprong;
b) waarvan de specificiteit uitsluitend het resultaat is van de toepassing
van een technologische innovatie.
Artikel 5
1. Om in het register te worden opgenomen, moet de naam:
— hetzij op zich zelf specifiek zijn,
— hetzij de specificiteit van het landbouwprodukt of het levensmiddel
tot uitdrukking brengen.
2. De naam als bedoeld in lid 1, tweede streepje, die de specificiteit
tot uitdrukking brengt, kan niet in het register worden opgenomen:
— indien hij uitsluitend verwijst naar algemene beweringen die voor
een geheel van landbouwprodukten of levensmiddelen gelden of
die in een specifieke communautaire reglementering wordengebruikt;
— indien hij bedrieglijk is, met name indien hij verwijst naar een
vanzelfsprekend kenmerk van het produkt, of niet overeenstemtmet het produktdossier of met verwachtingen van de consument,rekening houdend met de kenmerken van het produkt.1992R2082 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 4
▼B
3. Om in het register te worden opgenomen, moet de specifieke
naam als bedoeld in lid 1, eerste streepje, traditioneel zijn en overeen-stemmen met de nationale bepalingen dan wel door het gebruik
ingeburgerd zijn.
4. Het gebruik van geografische termen is toegestaan in een naam
die niet valt onder Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van
14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen enoorsprongsbenamingen van landbouwprodukten en levensmiddelen (
1).
Artikel 6
1. Om voor specificiteitscertificering in aanmerking te komen, moet
een landbouwprodukt of een levensmiddel in overeenstemming zijn
met een produktdossier.
2. Het produktdossier omvat ten minste:
— de naam in de zin van artikel 5, in een of meer talen;
— een beschrijving van de produktiewijze, met inbegrip van de aard
en de kenmerken van de gebruikte grondstof en/of ingrediënten,en/of de bereidingswijze waaraan het landbouwprodukt of het
levensmiddel zijn specificiteit ontleent;
— de gegevens aan de hand waarvan het traditionele karakter in de zin
van artikel 4, lid 1, kan worden beoordeeld;
— een beschrijving van de kenmerken van het landbouwprodukt of het
levensmiddel met vermelding van de belangrijkste fysische, chemi-sche, microbiologische en/of organoleptische kenmerken dieverband houden met de specificiteit;
— de minimumeisen en procedures voor de controle op de specifici-
teit.
Artikel 7
1. Alleen groeperingen zijn gerechtigd een aanvraag tot registratie
van de specificiteit van een landbouwprodukt of een levensmiddel in
te dienen.
2. De registratieaanvraag, die het produktdossier omvat, wordt inge-
diend bij de bevoegde instantie van de Lid-Staat waar de groepering
gevestigd is.
3. Indien de bevoegde instantie van oordeel is dat aan de in de arti-
kelen 4, 5 en 6 vervatte eisen is voldaan, doet zij de aanvraag aan de
Commissie toekomen.
4. De Lid-Staten maken uiterlijk op de datum van inwerkingtreding
van deze verordening de relevante gegevens betreffende de door henaangewezen bevoegde instanties bekend en stellen de Commissiedaarvan in kennis. Oostenrijk, Finland en Zweden publiceren dezegegevens binnen 6 maanden na hun toetreding. ►
A2 Tsjechië,
Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië
en Slowakije maken die relevante gegevens bekend binnen zes
maanden na de datum van toetreding. ◄
Artikel 8
1. De Commissie zendt de vertaalde registratieaanvraag binnen zes
maanden vanaf de datum van ontvangst van de in artikel 7, lid 3,bedoelde aanvraag aan de andere Lid-Staten toe.
Zodra de in de eerste alinea beoogde toezending heeft plaatsgevonden,
maakt de Commissie in het Publikatieblad van de Europese Gemeen-
schappen de belangrijkste gegevens bekend van de aanvraag die zij
van de bevoegde instantie als bedoeld in artikel 7 heeft ontvangen,inzonderheid de naam van het landbouwprodukt of het levensmiddel1992R2082 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 5
(1) Zie bladzijde 1 van dit Publikatieblad (SIC! PB nr. L 208 van 24. 7. 1992,
blz. 1.)
▼B
overeenkomstig artikel 6, lid 2, eerste streepje, alsmede de naam en het
adres van de aanvrager.
2. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten dragen er zorg voor
dat alle personen die kunnen aantonen er een wettig economisch belang
bij te hebben, gemachtigd zijn om van de in lid 1 bedoelde aanvraag
kennis te nemen. Daarnaast kunnen de bevoegde autoriteiten, overeen-komstig de bestaande voorschriften in de Lid-Staat, andere partijen diedaarbij een wettig belang hebben, inzage verlenen.
3. Binnen vijf maanden na de datum van de in lid 1 bedoelde
bekendmaking kan elke natuurlijke of rechtspersoon die een wettigbelang heeft in verband met de registratie, tegen de voorgenomen regi-
stratie bezwaar aantekenen door een naar behoren gestaafde verklaring
te richten aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat waarin hijwoonachtig of gevestigd is.
4. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten treffen de nodige
maatregelen om de in lid 3 bedoelde verklaring binnen de gesteldetermijn in overweging te nemen. Elke Lid-Staat kan tevens uit eigenbeweging bezwaar aantekenen.
Artikel 9
1. Indien binnen zes maanden bij de Commissie geen bezwaar is
aangetekend, neemt deze de in artikel 8, lid 1, bedoelde belangrijkste
gegevens op in het in artikel 3 bedoelde register en maakt zij deze
bekend in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.
2. Indien binnen drie maanden bezwaar is aangetekend, verzoekt de
Commissie de betrokken Lid-Staten om binnen een bijkomende termijnvan drie maanden overeenkomstig hun interne procedures onderling totovereenstemming te komen.
a) Indien genoemde Lid-Staten tot overeenstemming komen, stellen zij
de Commissie in kennis van alle gegevens die deze overeenstem-ming mogelijk hebben gemaakt, alsmede van het standpunt van de
aanvrager en dat van de bezwaarde. Indien de op grond van artikel
6, lid 2, ontvangen informatie ongewijzigd is, gaat de Commissie tewerk volgens het bepaalde in lid 1. In het tegengestelde geval leidtzij opnieuw de procedure van artikel 8 in.
b) Indien geen overeenstemming wordt bereikt, besluit de Commissie
over de registratie volgens de procedure van artikel 19. Indien deCommissie besluit de specificiteit te registreren, handelt zij op dein lid 1 vastgestelde wijze.
Artikel 10
1. Elke Lid-Staat kan aanvoeren dat niet meer wordt voldaan aan
een voorwaarde vermeld in het produktdossier van een landbouwpro-dukt of levensmiddel dat een communautaire specificiteitscertificeringgeniet.
2. De in lid 1 bedoelde Lid-Staat legt zijn bedenking aan de
betrokken Lid-Staat voor. De betrokken Lid-Staat onderzoekt de klacht
en stelt de andere Lid-Staat op de hoogte van zijn bevindingen en van
de genomen maatregelen.
3. Indien zich herhaaldelijk onregelmatigheden voordoen en de Lid-
Staten niet tot overeenstemming kunnen komen, dient een naar behorengestaafde klacht te worden gericht aan de Commissie.
4. De Commissie onderzoekt de klacht door de betrokken Lid-Staten
te raadplegen. In voorkomend geval neemt de Commissie de nodigemaatregelen volgens de procedure van artikel 19. Deze maatregelen
kunnen de nietigverklaring van de registratie behelzen.
Artikel 11
1. Een Lid-Staat kan, op verzoek van een in die Lid-Staat gevestigde
groepering, verzoeken om wijziging van een produktdossier.1992R2082 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 6
▼B
2. De Commissie maakt het verzoek tot wijziging alsmede de naam
en het adres van de aanvrager bekend in het Publikatieblad van de
Europese Gemeenschappen . Het bepaalde in artikel 8, leden 2, 3 en 4,
is van toepassing.
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten dragen er zorg voor dat
alle producenten en/of verwerkers die het produktdossier toepassenwaarvoor een verzoek tot wijziging is ingediend, in kennis worden
gesteld van de bekendmaking.
3. Binnen drie maanden na de datum van de in lid 2 bedoelde
bekendmaking kan elke producent en/of verwerker die het produktdos-sier waarvoor een verzoek tot wijziging is ingediend, toepast, zijn rechtdoen gelden om het oorspronkelijke produktdossier te blijven toepassen
en wel via een verklaring die wordt gericht aan de bevoegde autoriteit
van de Lid-Staat waar hij is gevestigd, die deze, in voorkomend gevalvergezeld van haar opmerkingen, moet toezenden aan de Commissie.
4. Indien bij de Commissie binnen een termijn van vier maanden na
de datum van bekendmaking als bedoeld in lid 2 geen bezwaar wordt
aangetekend, noch een verklaring als bedoeld in lid 3 wordt ingediend,neemt zij de gevraagde wijziging op in het in artikel 3 bedoelderegister en maakt zij deze bekend in het Publikatieblad van de Euro-
pese Gemeenschappen.
5. Indien bij de Commissie wel bezwaar wordt aangetekend of een
verklaring als bedoeld in lid 3 wordt ingediend, wordt de wijzigingniet geregistreerd. In dat geval kan de in lid 1 bedoelde groepering,die aanvraagster is, verzoeken om een nieuwe specificiteitscertificeringovereenkomstig de procedure van de artikelen 7 tot en met 9.
Artikel 12
De Commissie kan volgens de procedure van artikel 23 een commu-
nautair symbool vaststellen dat mag worden afgebeeld op deetikettering, bij de presentatie en in de reclame voor landbouwpro-dukten of levensmiddelen die een communautaire
specificiteitscertificering genieten overeenkomstig deze verordening.
Artikel 13
1. Vanaf de datum van bekendmaking als bedoeld in artikel 9, lid 1,
is de in artikel 5 bedoelde naam samen met de in artikel 15, lid 1,bedoelde vermelding en, in voorkomend geval, het in artikel 12
bedoelde communautaire symbool voorbehouden aan het landbouwpro-
dukt of het levensmiddel dat aan het bekendgemaakte produktdossierbeantwoordt.
2. In afwijking van lid 1, is vermelding van alleen de naam voorbe-
houden aan het landbouwprodukt of het levensmiddel dat aan het
bekendgemaakte produktdossier beantwoordt wanneer:
a) de groepering daarom heeft verzocht in haar aanvraag tot registratie,
b) uit de in artikel 9, lid 2, onder b), bedoelde procedure niet blijkt dat
de naam op legale, algemeen bekende en economisch relevantewijze wordt gebruikt voor soortgelijke landbouwprodukten oflevensmiddelen.
Artikel 14
1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat uiterlijk zes maanden na de
datum van inwerkingtreding van deze verordening de controlestruc-turen in het leven zijn geroepen die tot taak hebben te waarborgen datlandbouwprodukten en levensmiddelen met een specificiteitscertifice-
ring aan de eisen van het produktdossier beantwoorden. Voor
Oostenrijk, Finland en Zweden begint deze termijn te lopen op dedatum van toetreding. ►
A2 In het geval van Tsjechië, Estland,
Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië enSlowakije begint bovengenoemde periode te lopen vanaf de datumvan toetreding. ◄1992R2082 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 7
▼B
2. Een controlestructuur kan een of meer controlediensten en/of
particuliere organisaties omvatten, die daartoe door de Lid-Staten zijnaangewezen, respectievelijk erkend. De Lid-Staten zenden de
Commissie lijsten van de diensten en/of erkende organisaties en hun
respectieve bevoegdheden. De Commissie maakt deze gegevens bekendin het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.
3. De aangewezen controlediensten en/of de particuliere organisaties
moeten voldoende waarborgen bieden inzake objectiviteit en onpartij-digheid jegens elke producent of verwerker die aan de controle wordtonderworpen, en voortdurend de nodige deskundigen en middelenbeschikbaar hebben om landbouwprodukten en levensmiddelen met
een communautaire specificiteitscertificering te controleren.
Indien een controlestructuur een gedeelte van de controles laat
uitvoeren door een derde organisatie, moet die organisatie dezelfde
waarborgen bieden. In dat geval echter blijven de aangewezen contro-lediensten en/of erkende particuliere organisaties jegens de betrokkenLid-Staat verantwoordelijk voor alle controles.
Vanaf 1 januari 1998 moeten particuliere organisaties, om in het kader
van deze verordening door de Lid-Staten te worden erkend, voldoenaan de vereisten van norm EN 45011 van 26 juni 1989.
4. Indien de aangewezen controlediensten en/of particuliere organi-
saties van een Lid-Staat constateren dat een landbouwprodukt oflevensmiddel met een door deze Lid-Staat afgegeven specificiteitscerti-ficering niet aan de eisen van het produktdossier beantwoordt, nemen
zij de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat aan de bepalingen
van deze verordening wordt voldaan. Zij stellen de Lid-Staat in kennisvan de bij de uitoefening van hun controles getroffen maatregelen. Debetrokken partijen moeten van alle genomen besluiten in kennisworden gesteld.
5. Een Lid-Staat moet de erkenning van een controleorganisatie
intrekken, indien niet meer aan de in de leden 2 en 3 bedoelde voor-waarden wordt voldaan. Hij deelt dit mee aan de Commissie, die een
herziene lijst van erkende organisaties bekendmaakt in het Publikatie-
blad van de Europese Gemeenschappen.
6. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen
dat een producent die aan de bepalingen van deze verordening voldoet,toegang heeft tot het controlesysteem.
7. De kosten verbonden aan de in deze verordening bedoelde
controles komen voor rekening van de gebruikers van de specificiteits-certificering.
Artikel 15
1. Uitsluitend door producenten die aan het geregistreerde produkt-
dossier voldoen, mogen worden gebruikt:
— een volgens de procedure van artikel 19 vast te stellen vermelding,
— in voorkomend geval, het communautaire symbool, alsmede,
— onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 13, lid 2, de geregi-
streerde benaming.
2. Iedere producent, zelfs die welke deel uitmaakt van de groepering
die de aanvraag oorspronkelijk heeft ingediend, moet, indien hij voor
de eerste keer na registratie een overeenkomstig het bepaalde in artikel13, lid 1 of lid 2, voorbehouden benaming gebruikt, een aangewezencontroledienst of -organisatie van de Lid-Staat waar hij gevestigd isdaarvan tijdig in kennis stellen.
3. De aangewezen controledienst of -organisatie ziet erop toe dat de
producent aan de bekendgemaakte gegevens voldoet, voordat hetprodukt op de markt wordt gebracht.1992R2082 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 8
▼B
Artikel 16
Onverminderd de bepalingen van internationale overeenkomsten is
deze verordening van toepassing op landbouwprodukten of levensmid-
delen uit derde landen, op voorwaarde dat:
— het derde land dezelfde of gelijkwaardige waarborgen kan geven als
die bedoeld in de artikelen 4 en 6;
— in het derde land een controleregeling bestaat die gelijkwaardig is
aan die van artikel 14;
— het derde land bereid is om overeenkomstige landbouwprodukten of
levensmiddelen uit de Gemeenschap met een communautaire speci-ficiteitscertificering een bescherming te bieden die gelijkwaardig isaan die welke in de Gemeenschap bestaat.
Artikel 17
1. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om rechtsbescher-
ming te bieden tegen het onrechtmatig of bedrieglijk gebruik of denabootsing van geregistreerde en overeenkomstig het bepaalde inartikel 13 voorbehouden benamingen, de in artikel 15, lid 1, bedoeldevermelding en, in voorkomend geval, het in artikel 12 bedoeldecommunautaire symbool.
2. De geregistreerde benamingen worden beschermd tegen elke
praktijk die het publiek kan misleiden, waaronder ook worden verstaanpraktijken die de suggestie wekken dat de betrokken landbouwpro-dukten of levensmiddelen worden gedekt door een door deGemeenschap verleende specificiteitscertificering.
3. De Lid-Staten stellen de Commissie en de andere Lid-Staten van
de genomen maatregelen in kennis.
Artikel 18
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat
de op nationaal niveau gebruikte handelsbenamingen geen aanleidinggeven tot verwarring met geregistreerde en overeenkomstig het
bepaalde in artikel 13, lid 2, voorbehouden benamingen.
Artikel 19
1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité.2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG (
1) van toepassing.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 20
De bepalingen ter uitvoering van deze verordening worden vastgesteld
volgens de procedure van artikel 19.
Artikel 21
Binnen vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van deze verorde-
ning dient de Commissie bij de Raad een verslag in over de
toepassing van de verordening, in voorkomend geval vergezeld vanpassende voorstellen.
In het verslag wordt in het bijzonder aandacht besteed aan de gevolgen
van de toepassing van de artikelen 9 en 13.1992R2082 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 9
(1) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.▼M1
▼B
▼B
Artikel 22
Deze verordening treedt in werking twaalf maanden na haar bekendma-
king in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.1992R2082 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 10
▼B
BIJLAGE
In artikel 1, lid 1, bedoelde levensmiddelen
— Bier
— Chocolade en andere bereidingen voor menselijke consumptie die cacao
bevatten
— Suikerwerk, brood, gebak, biscuits en andere bakkerswaren— Deegwaren, ook indien gekookt of gevuld— Samengestelde gerechten— Bereide kruidensausen— Soep of bouillon
— Dranken op basis van plantenextracten
— Consumptie-ijs en sorbets.1992R2082 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 11