1971L0393 — NL — 20.12.1983 — 003.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B TWEEDE RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE
van 18 november 1971
betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke analysemethoden voor de officiële controle van
veevoeders
(71/393/EEG)
(PB L 279 van 20.12.1971, blz. 7)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Richtlijn 73/47/EEG van de Commissie van 5 december 1972 L 83 35 30.3.1973
►M2 Richtlijn 81/680/EEG van de Commissie van 30 juli 1981 L 246 32 29.8.1981
►M3 Richtlijn 84/4/EEG van de Commissie van 20 december 1983 L 15 28 18.1.1984
▼B
TWEEDE RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE
van 18 november 1971
betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke analyseme-
thoden voor de officiële controle van veevoeders
(71/393/EEG)
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap,
Gelet op de richtlijn van de Raad van 20 juli 1970 betreffende invoe-
ring van gemeenschappelijke bemonsterings- en analysemethoden voor
de officiële controle van veevoeders (1), inzonderheid op artikel 2,
Overwegende datin de bovenbedoelde richt lijn is bepaald datde offi-
ciële controle van veevoeders, welke ertoe strekt na te gaan of aan deop grond van de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen inzake dekwaliteit en de samenstelling van veevoeders gestelde voorwaarden isvoldaan, geschiedt volgens communautaire bemonsterings- en analyse-
methoden;
Overwegende datbij Richt lijn nr. 71/250/EEG van de Commissie van
15 juni 1971 (
2) reeds een zeker aantal gemeenschappelijke analyseme-
thoden is vastgelegd; dat gezien de vorderingen welke dewerkzaamheden sindsdien hebben gemaakt het nuttig is een tweedeserie methoden uit te vaardigen;
Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeen-
stemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor
veevoeders,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
De Lid-Staten schrijven voor dat de analysen voor de officiële controle
van veevoeders ten aanzien van hun gehalte aan vocht, vluchtige stik-stofbasen, totaal fosfor en ruwvet, geschieden volgens de in de bijlagebij deze richtlijn omschreven methoden.
Artikel 2
De Lid-Staten laten uiterlijk op 1 januari 1973 de wettelijke of
bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden ten einde zich tevoegen naar deze richtlijn. Zij stellen de Commissie onverwijld hiervanin kennis.
Artikel 3
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1971L0393 — NL — 20.12.1983 — 003.001 — 2
(1) PB nr. L 170 van 3. 8. 1970, blz. 2.
(2) PB nr. L 155 van 12. 7. 1971, blz. 13.▼M2
▼B
▼B
BIJLAGE
1.BEPALING VAN VOCHT
1.Doel en toepasbaarheid
Het voorschrift beschrijft de methode voor de bepaling van het gehalte aan
vochtin veevoeders. ►M1Hetheeftgeen bet rekking op hetonderzoek van
melkprodukten als enkelvoudig veevoeder, van mineralen en mengsels die
overwegend uit mineralen bestaan, het onderzoek van dierlijke en plantaar-
dige vetten en oliën, evenals het onderzoek van oliehoudende zaden en
vruchten omschreven in Verordening nr. 136/66/EEG van de Raad van 22
september 1966 houdende de tot standbrenging van een gemeenschappelijke
ordening der markten in de sektor oliën en vetten (1)◄.
De bepaling van het gehalte aan vocht in oliehoudende zaden en vruchten
wordtbeschreven in bijlage III van Verordening (EEG) nr. 1470/68 van de
Commissie van 23 september 1968 betreffende het nemen en het omzetten
van monsters alsmede betreffende het bepalen van het oliegehalte, het gehalte
aan onzuiverheden en het vochtgehalte van oliehoudende zaden (2).
2.Beginsel
Het monster wordt gedroogd onder bepaalde omstandigheden, die afhankelijk
zijn van de aard van hetveevoeder. Hetgewicht sverlies wordtbepaald door
wegen. Bij vaste veevoeders met een hoog gehalte aan vocht is het noodza-
kelijk eerstvoor t e drogen.
3.Apparatuur
3.1. Molen van een materiaal dat geen vocht absorbeert, die gemakkelijk te
reinigen is en waarmee snel en gelijkmatig kan worden gemalen zonder
noemenswaardig warmte op te wekken, die zo goed mogelijk kan
worden afgesloten van de buitenlucht en voldoet aan de eisen genoemd
onder 4.1.1 en 4.1.2 (b. v. mikrokruisslagmolens, mikromolens met
waterkoeling, demonteerbare kogelmolens, langzaam lopende kogelmo-
lens en molens metget ande schijven).
3.2. Analytische balans met een gevoeligheid van ten minste 0,5 mg.3.3. Vochtdozen van roestvast metaal of van glas met luchtdicht afsluitende
deksels en met een zodanig nuttig oppervlak dat het monster kan
worden verdeeld naar rata van ongeveer 0,3 g per cm
2.
3.4. Elektrische droogstoof met thermostaat (± 1 º C), waarmee de tempera-
tuur snel kan worden geregeld en die goed ventileert (3).
3.5. Elektrische vacuumdroogstoof met thermostaat en oliepomp, voorzien
van een inrichting voor toevoer van gedroogde, warme lucht of voorzien
van een droogmiddel (b. v. calciumoxide).
3.6. Exsiccator met dikke, geperforeerde plaat van metaal of porselein en
meteen effect ief droogmiddel.
4.Uitvoering
N.B.: De in dit hoofdstuk beschreven handelingen moeten direct na het
openen van de verpakking van de monsters worden uitgevoerd. De
analysen dienen ten minste in tweevoud te worden uitgevoerd.
4.1.Voorbereiding
4.1.1.Veevoeders met uitzondering van die, genoemd onder 4.1.2 en
4.1.3
Neem ten minste 50 g. Maak dit, zo nodig, op passende wijze
fijn, zodanig dat veranderingen in het vochtgehalte worden voor-
komen (zie 6).1971L0393 — NL — 20.12.1983 — 003.001 — 3
(1) PB nr. 172 van 30. 9. 1966, blz. 3025/66.
(2) PB nr. L 239 van 28. 9. 1968, blz. 2.
(3) Voor hetdrogen van granen en bijprodukt en van de verwerking van granen dientde
droogstoof een zodanige warmtecapaciteit te hebben dat, indien zij tevoren is ingesteldop een temperatuur van 131ºC, deze temperatuur weer binnen 45 min na het inzetten
van het maximum aantal monsters wordt bereikt.
▼B
4.1.2.Granen en grutten
Neem ten minste 50 g. Maal dit tot deeltjes van zodanige grootte
dat ten minste 50 % ervan door een zeef gaat van 0,5 mm en dat
nietmeer dan 10 % blijftliggen op een zeef metronde mazen
van 1 mm.
4.1.3.Vloeibare of brijachtige veevoeders; veevoeders die in hoofdzaak
bestaan uit vet
Neem ongeveer 25 g, op 10 mg nauwkeurig gewogen, voeg toe
een passende hoeveelheid watervrij zand, op 10 mg nauwkeurig
gewogen, en meng tot een homogeen produkt is verkregen.
4.2.Drogen
4.2.1.Veevoeders, met uitzondering van die, genoemd onder 4.2.2 en
4.2.3
Weeg een vochtdoos (3.3) met deksel op 0,5 mg nauwkeurig.
Breng ongeveer 5 g van het monster, tot op 1 mg nauwkeurig
gewogen, in de getarreerde vochtdoos en spreid gelijkmatig uit.
Plaats de vochtdoos zonder deksel in een vooraf op 103 º C
gebrachte droogstoof. Om te voorkomen dat de temperatuur
teveel daalt, dient de vochtdoos zo snel mogelijk in de droogstoof
gebrachtt e worden. Laatgedurende 4 h drogen, gerekend vanaf
het tijdstip dat de stoof weer op een temperatuur van 103 º C is.
Sluit na het openen van de stoof de vochtdoos met het deksel,
neem haar uitde st oof, laatgedurende 30 à 45 min afkoelen in
de exsiccator (3.6) en weeg tot op 1 mg nauwkeurig.
Monsters, die in hoofdzaak bestaan uit vet, worden nogmaals in
de stoof bij 103 º C gedroogd gedurende 30 min.
Het verschil tussen de resultaten van beide wegingen mag niet
meer bedragen dan 0,1 % vocht.
4.2.2.Graan, meel, grutten en gries
Weeg een vochtdoos (3.3) met deksel op 0,5 mg nauwkeurig.
Breng ongeveer 5 g van het fijngemaakte monster, tot op 1 mg
nauwkeurig gewogen, in de getarreerde vochtdoos en spreid
gelijkmatig uit. Plaats de vochtdoos zonder deksel in een vooraf
op 130 º C gebrachte droogstoof. Om te voorkomen dat de
temperatuur teveel daalt, dient de vochtdoos zo snel mogelijk in
de droogstoof gebracht te worden.
Laat gedurende 2 h drogen, gerekend vanaf het tijdstip dat de
stoof weer op een temperatuur van 130 º C is.
Sluit na het openen van de stoof de vochtdoos met het deksel,
neem haar uitde st oof, laatgedurende 30 à 45 min afkoelen in
de exsiccator (3.6) en weeg tot op 1 mg nauwkeurig.
4.2.3.Mengvoeders met een gehalte aan suikers, afkomstig van saccha-
rose of van lactose, van meer dan 4 %, alsmede de volgende
enkelvoudige veevoeders: Johannisbroodschroot, gehydrolyseerde
graanprodukten, moutkiemen, suikerbietensnijdsels, vissolubles,
suiker en mengvoeders die meer dan 25 % kristalwaterhoudende
minerale zouten bevatten
Weeg een vochtdoos (3.3) met deksel op 0,5 mg nauwkeurig.
Breng ongeveer 5 g van het fijngemaakte monster, tot op 1 mg
nauwkeurig gewogen, in de getarreerde vochtdoos en spreid gelij-
matig uit. Plaats de vochtdoos zonder deksel in de vooraf op 80 à
85 º C gebrachte vacuumdroogstoof (3.5). Om tevoorkomen dat
de temperatuur teveel daalt, dient de vochtdoos zo snel mogelijk
in de droogstoof gebracht te worden. Stel de druk in op 10 cm
kwik en droog het monster gedurende 4 h bij deze druk, hetzij
onder toevoer van droge, warme lucht, hetzij met behulp van
een droogmiddel (ongeveer 300 g voor 20 monsters). In het
laatste geval wordt bij het bereiken van de voorgeschreven druk
de verbinding metde vacuumpomp verbroken. Reken de droog-
tijd vanaf het tijdstip dat de droogstoof weer op een temperatuur
van 80 º à 85 º C is. Laatna hetbeëindigen van de droogt ijd de
druk in de stoof voorzichtig weer komen op die van de buiten-
lucht.
Sluit na het openen van de vacuumdroogstoof de vochtdoos met
hetdeksel, neem haar uitde st oof, laatgedurende 30 à 45 min
afkoelen in de exsiccator (3.6) en weeg vervolgens op 1 mg1971L0393 — NL — 20.12.1983 — 003.001 — 4
▼B
nauwkeurig. Droog nog gedurende 30 min onder vacuum in de
stoof bij 80 à 85 º C en weeg opnieuw. Het verschil tussen de
resultaten van beide wegingen mag niet meer bedragen dan
0,1 % vocht.
4.3.Voordrogen
4.3.1.Veevoeders, met uitzondering van die, genoemd onder 4.3.2
Vaste veevoeders met een hoog gehalte aan vocht, die moeilijk
fijn te maken zijn, worden als volgt voorgedroogd.
Breng 50 g van het ongemalen monster (geperste veevoeders of
veevoeders in brokken zo nodig grof breken), op 10 mg nauw-
keurig gewogen, in een geschikte recipiënt (b. v. schaal van
aluminium van 20 × 12 cm meteen rand van 0,5 cm). Droog in
een stoof bij een temperatuur van 60 à 70 º C, totdat het vochtge-
halte is teruggebracht tot een waarde gelegen tussen 8 % en 12 %.
Neem de recipiëntuitde droogst oof en laatonafgedektgedurende
1 h afkoelen in hetlaborat orium; weeg vervolgens op 10 mg
nauwkeurig. Maak hetmonst er onmiddellijk daarna fijn als
beschreven onder 4.1.1. en droog, alnaargelang de aard van het
monster, als beschreven onder 4.2.1 of 4.2.3.
4.3.2.Granen
Granen met een vochtgehalte van meer dan 17 % moeten als
volgtworden voorgedroogd:
Breng 50 g van hetongemalen graan, op 10 mg nauwkeurig
gewogen, in een geschikte recipiënt (b. v. schaal van aluminium
van 20 × 12 cm meteen rand van 0,5 cm). Droog in een st oof
gedurende 5 à 7 min bij een temperatuur van 130º C.
Neem de recipiëntuitde droogst oof en laatonafgedektgedurende
2 h. afkoelen in hetlaborat orium; weeg vervolgens op 10 mg
nauwkeurig. Maak onmiddellijk daarna fijn als beschreven onder
4.1.2. en droog als beschreven onder 4.2.2.
5.Berekening van de resultaten
Het gehalte aan vocht in percenten van het monster wordt weergegeven door
de volgende formules:
5.1.Drogen zonder voordrogen
E/C0m ðÞ /C1100
E
waarin:
E = massa in g van het analysemateriaal, waarvan werd uitgegaan,
m = massa in g van hetgedroogde analysemat eriaal.
5.2.Drogen met voordrogen
M0/C0m ðÞ M
M0 þE/C0M/C1100
E¼100 1 /C0Mm
EM0
waarin:
E = massa in g van het analysemateriaal, waarvan werd uitgegaan,
M = massa in g van hetanalysemat eriaal na voordrogen,M′= massa in g van hetanalysemat eriaal na fijnmaken of malen,
m = massa in g van hetgedroogde analysemonst er.
5.3.Herhaalbaarheid
Het verschil tussen de resultaten van een bepaling in tweevoud in
hetzelfde monster mag niet meer bedragen dan 0,2 % vocht.1971L0393 — NL — 20.12.1983 — 003.001 — 5
▼B
6.Opmerking
Indien hetmonst er fijngemaaktmoetworden en diteen verandering van het
vochtgehalte van het produkt ten gevolge heeft, dan dienen de analyseresul-
taten, die betrekking hebben op de bestanddelen van het veevoeder,
omgerekend te worden op het vochtgehalte van het oorspronkelijke monster.
2.BEPALING VAN VLUCHTIGE STIKSTOFHOUDENDE BASEN
A. DOOR MICRODIFFUSIE
1.Doel en toepasbaarheid
Dit voorschrift beschrijft de methode voor de bepaling van het gehalte aan
vluchtige stikstofhoudende basen, uitgedrukt als ammoniak, in veevoeders.
2.Beginsel
Het monster wordt met water geëxtraheerd, de oplossing geklaard en gefil-
treerd. De vluchtige stikstofhoudende basen worden met behulp van een
kaliumcarbonaatoplossing door microdiffusie uitgedreven, in een boorzuurop-
lossing opgevangen en met zwavelzuur getitreerd.
3.Reagentia
3.1. Trichloorazijnzuuroplossing 200 g/l.
3.2. Indicator: los op 33 mg broomkresolgroen met 65 mg methylrood in
10 ml ethanol 95-96 % (v/v).
3.3. Boorzuuroplossing: los op 10 g boorzuur in 200 ml ethanol 95-96 % (v/
v) en 700 ml water in een maatkolf van 1 l. Voeg toe 10 ml indicator
(3.2). Meng en neutraliseer de oplossing zonodig met natronloog tot
zwak rood. 1 ml van deze oplossing kan maximaal 300 µ NH3binden.
3.4. Verzadigde kaliumcarbonaatoplossing: los op 100 g kaliumcarbonaat p.
a. in 100 ml kokend water. Laat afkoelen en filtreer.
3.5. Zwavelzuur 0,02 N.
4.Apparatuur
4.1. Roteerapparaat met ongeveer 35 à 40 omwentelingen per minuut.
4.2. Conwayschalen nr. 1 (zie figuur) van glas of kunststof.
4.3. Microburet, verdeeld tot in 1/100 ml.
5.Uitvoering
Breng 10 g van het monster, tot op 1 mg nauwkeurig gewogen, met 100 ml
water in een maatkolf van 200 ml en laat gedurende 30 min roteren. Voeg
dan toe 50 ml trichloorazijnzuuroplossing (3.1), vul aan met water tot de
streep, schud krachtig en filtreer door een vouwfilter.
Pipeteer in het midden van de Conwayschaal 1 ml boorzuuroplossing (3.3) en
in de buitenring 1 ml filtraat van het monster. Sluit de schaal gedeeltelijk met
het ingevette deksel. Breng dan snel in de buitenring 1 ml verzadigde
kaliumcarbonaatoplossing (3.4) en sluit de schaal luchtdicht af. Manipuleer
vervolgens voorzichtig met de schaal zodanig, dat de beide oplossingen in
de buitenring gemengd worden. Laat dan ten minste gedurende 4 h staan bij
kamertemperatuur of gedurende 1 h bij 40 º C.
Titreer vervolgens de vluchtige basen in de boorzuuroplossing met zwavel-
zuur 0,02 N (3.5) methulp van een microburet(4.3).
Verrichtop gelijke wijze een blancobepaling zonder analysemateriaal.
6.Berekening van de resultaten
1m lH2SO40,02 N komtovereen met0,34 mg ammoniak.
Druk het resultaat uit in percenten van het monster.
Herhaalbaarheid
Het verschil tussen de resultaten van een bepaling in tweevoud in hetzelfde
monster mag niet meer bedragen dan:
10 % relatief bij gehalten aan ammoniak van minder dan 1 %;1971L0393 — NL — 20.12.1983 — 003.001 — 6
▼B
0,1 % absoluutbij gehalt en aan ammoniak van 1 % of meer.
7.Opmerking
Indien hetgehalt e aan ammoniak in hetmonst er meer bedraagtdan 0,6 %
wordthetoorspronkelijke filt raatverdund.1971L0393 — NL — 20.12.1983 — 003.001 — 7
▼B
CONWAY-SCHAAL
Schaal 1/1
1971L0393 — NL — 20.12.1983 — 003.001 — 8
▼B
B. DOOR DESTILLATIE
1.Doel en toepasbaarheid
Dit voorschrift beschrijft de methode voor de bepaling van het gehalte aan
vluchtige stikstofhoudende basen, uitgedrukt als ammoniak, in vismelen,
die praktisch geen ureum bevatten. De methode is slechts toepasselijk,
indien hetgehalt e aan ammoniak minder bedraagtdan 0,25 %.
2.Beginsel
Het monster wordt met water geëxtraheerd, de oplossing geklaard en
gefiltreerd. Na toevoegen van magnesiumoxide worden de vluchtige stik-
stofhoudende basen bij kooktemperatuur uitgedreven en opgevangen in
een afgemeten hoeveelheid zwavelzuur. De overmaat zuur wordt terugge-
titreerd met natronloog.
3.Reagentia
3.1. Trichloorazijnzuuroplossing 200 g/l.
3.2. Magnesiumoxide p. a.
3.3. Antischuimemulsie (b. v. siliconen).
3.4. Zwavelzuur 0,1 N.
3.5. Natriumhydroxide-oplossing 0,1 N.
3.6. Methylroodoplossing: 3 g/l in ethanol van 95-96 p.cent (v/v).
4.Apparatuur
4.1. Roteerapparaat met ongeveer 35 à 40 omwentelingen per minuut.
4.2. Destillatie-apparatuur volgens Kjeldahl.
5.Uitvoering
Breng 10 g van het monster, tot op 1 mg nauwkeurig gewogen, met
100 ml water in een maatkolf van 200 ml en laat gedurende 30 min
roteren.
Voeg vervolgens toe 50 ml trichloorazijnzuuroplossing (3.1), vul aan met
water tot de streep, schud krachtig en filtreer door een vouwfilter. Breng
van het heldere filtraat een bepaalde hoeveelheid — afhankelijk van het te
verwachten gehalte aan vluchtige stikstofhoudende basen (in het algemeen
100 ml) — in de destillatiekolf. Verdun tot 200 ml en voeg toe 2 g
magnesiumoxide (3.2) en enkele druppels antischuimemulsie (3.3). De
oplossing moetalkalisch reageren t . o. v. lakmoespapier; indien ditniet
hetgeval is, dan moetmeer magnesiumoxide (3.2) t oegevoegd worden.
Destilleer in de apparatuur volgens Kjeldahl ongeveer 150 ml van de
oplossing af en vang hetdest illaatop in een konische kolf, die een nauw-
keurig afgemeten hoeveelheid zwavelzuur 0,1 N (3.4) bevat. Draag er
zorg voor dat tijdens de destillatie de wand van de kolf niet overhit wordt.
Kook het destillaat gedurende 2 min uit, koel af en titreer de overmaat
zwavelzuur terug met natronloog 0,1 N (3.5) t. o. v. methylrood (3.6).
Verrichtop gelijke wijze een blancobepaling zonder analysemateriaal.
6.Berekening van de resultaten
1m lH2SO40,1 N komtovereen met1,7 mg ammoniak.
Druk het resultaat uit in percenten van het monster.
Herhaalbaarheid
Het verschil tussen de resultaten van een bepaling in tweevoud in
hetzelfde monster mag niet meer bedragen dan 10 % relatief.
3.BEPALING VAN TOTAAL FOSFOR
— fotometrische methode —
1.Doel en toepasbaarheid
Het voorschrift beschrijft de methode voor de bepaling van het gehalte aan
totaal fosfor in veevoeders. De methode is bijzonder geschikt voor de analyse1971L0393 — NL — 20.12.1983 — 003.001 — 9
▼B
van veevoeders meteen laag gehalt e aan fosfor, in bepaalde gevallen
(produkten rijk aan fosfor) kan een gravimetrische methode worden toege-
past.
2.Beginsel
Het monster wordt gedestrueerd, hetzij langs natte weg (speciaal bij minerale
stoffen en vloeibare veevoeders), hetzij langs droge weg (speciaal bij organi-
sche veevoeders) en in zure oplossing gebracht. De oplossing wordt
behandeld met vanadaatmolybdaatreagens. De extinctie van de gevormde
geelgekleurde oplossing wordt gemeten met behulp van een spectrofotometer
bij 430 nm.
3.Reagentia
3.1. Calciumcarbonaatp. a.
3.2. Zoutzuur p.a., d = 1,1 (ca. 6 N).
3.3. Salpeterzuur p. a., d = 1,045.3.4. Salpeterzuur p. a., d = 1,38 à 1,42.3.5. Zwavelzuur p. a., d = 1,84.
3.6. Vanadaatmolybdaatreagens: meng in een maatkolf van 1 l 200 ml
ammoniumheptamolybdaatoplossing (3.6.1), 200 ml ammoniummonova-
nadaatoplossing (3.6.2) en 134 ml salpeterzuur (3.4). Vul aan met water
tot de streep.
3.6.1. Ammoniumheptamolybdaatoplossing: los op 100 g ammonium-
heptamolybdaat p.a., (NH
4)6Mo7O24·4 H2O, in warm water. Voeg
toe 10 ml ammonia (d = 0,91) en vul aan met water tot 1 l.
3.6.2. Ammoniummonovanadaatoplossing: los op 2,35 g ammoniummo-
novanadaatp. a., NH4VO3, in 400 ml warm water. Voeg
langzaam, onder voortdurend roeren, toe 20 ml verdund salpeter-
zuur (7 ml HNO3(3.4) + 13 ml H2O) en vul aan met water tot 1 l.
3.7. Fosforstandaardoplossing 1 mg/ml: los op in water 4,387 g kaliumwater-
stoffosfaat en vul aan met water tot 1 l.
4.Apparatuur
4.1. Verassingschalen van kwarts of porselein.4.2. Elektrische moffeloven met thermostaat, ingesteld op 550 º C.4.3. Kjeldahlkolven van 250 ml.
4.4. Maatkolven en pipetten.
4.5. Spectrofotometer.4.6. Reageerbuizen, doorsnede ca. 16 mm, metnormaalslijpst uk 14,5; inhoud
25 à 30 ml.
5.Uitvoering
5.1.Bereiding van de oplossing
Bereid de oplossing als beschreven onder 5.1.1 of 5.1.2, afhankelijk van
de aard van hetmonst er.
5.1.1.Algemene werkwijze
Breng 1 g of meer van het monster, tot op 1 mg nauwkeurig
gewogen, in een Kjeldahlkolf. Voeg toe 20 ml zwavelzuur (3.5)
en zwenk om, ten einde het analysemateriaal goed te bevochtigen
met het zuur en vastzitten aan de wand van de kolf te voorkomen.
Verhitde kolf en laatgedurende 10 min koken. Laateven
afkoelen, voeg toe 2 ml salpeterzuur (3.4) en verwarm zacht.
Laatweer even afkoelen, voeg opnieuw een weinig salpet erzuur
(3.4) toe en breng weer aan de kook. Herhaal deze bewerkingen,
totdat de oplossing kleurloos is. Laat hierna afkoelen, voeg
opnieuw een weinig salpeterzuur (3.4) toe en breng weer aan de
500 ml en spoel de Kjeldahlkolf met warm water uit. Laat
afkoelen, vul aan met water tot de streep, meng en filtreer.1971L0393 — NL — 20.12.1983 — 003.001 — 10
▼B
5.1.2.Werkwijze voor monsters, die organische stoffen bevatten, maar
geen calcium- of magnesiumdiwaterstoffosfaat
Breng ongeveer 2,5 g van het monster, tot op 1 mg nauwkeurig
gewogen, in een verassingsschaal en meng innig met1 g calcium-
carbonaat(3.1). Veras in de moffeloven bij 550 º C ± 5 º C,
totdat een witte of grijze as verkregen is (een kleine hoeveelheid
koolstof stoort niet).
Breng de as in een bekerglas van 250 ml, voeg toe 20 ml water
en zoveel zoutzuur (3.2) tot het bruisen ophoudt. Voeg dan nog
toe 10 ml zoutzuur (3.2) in overmaat. Plaats het bekerglas op
een zandbad en damp in tot droog om het kiezelzuur onoplosbaar
te maken. Neem het residu op in 10 ml salpeterzuur (3.3) en laat
gedurende 5 min koken op hetzandbad, zonder datt otdroog
ingedampt wordt. Spoel de vloeistof over in een maatkolf van
500 ml en was hetbekerglas meermalen metheetwat er. Koel
af, vul aan met water tot de streep, meng en filtreer.
5.2.Ontwikkelen van de kleur en meten van de extinctie
Verdun een aliquootdeel van hetonder 5.1.1 of 5.1.2 verkregen filt raat
zó, dat een concentratie aan fosfor verkregen wordt van ten hoogste
40 µg/ml. Pipeteer 10 ml van deze oplossing in een reageerbuis met
slijpstuk (4.6), voeg toe 10 ml vanadaatmolybdaatreagens (3.6) en
meng. Laat gedurende ten minste 10 min staan bij 20 º C. Meet dan de
extinctie met behulp van een spectrofotometer bij 430 nm tegen een
oplossing, bestaande uit 10 ml water en 10 ml vanadaatmolybdaatrea-
gens (3.6).
5.3.IJkgrafiek
Bereid van de standaardoplossing (3.7) oplossingen, die respectievelijk
5, 10, 20, 30 en 40 µg fosfor per ml bevatten. Voeg aan 10 ml van elk
van deze oplossingen 10 ml vanadaatmolybdaatreagens (3.6) toe en
meng. Laat gedurende ten minste 10 min staan bij 20 º C. Meet dan de
extincties onder de omstandigheden als beschreven in 5.2. Stel een
ijkgrafiek op, waarbij op de abcis de hoeveelheden fosfor en op de ordi-
naat de daarbij behorende extinctiewaarden worden uitgezet. Het
verloop van de ijkgrafiek is lineair voor concentraties aan fosfor van 0
tot 40 µg fosfor per ml.
6.Berekening van de resultaten
Bepaal metbehulp van de ijkgrafiek hetgehalt e aan fosfor in hetanalyse-
monster.
Druk het resultaat uit in percenten van het monster.
Herhaalbaarheid
Het verschil tussen de resultaten van een bepaling in tweevoud in hetzelfde
monster mag niet meer bedragen dan:
3 % relatief bij gehalten van minder dan 5 % fosfor;
0,15 % absoluutbij gehalt en van 5 % of meer.
4.BEPALING VAN RUWVET
1.Doel en toepasbaarheid
Het voorschrift beschrijft de methode voor de bepaling van het gehalte aan
ruwvet in diervoeder. De methode heeft geen betrekking op het onderzoek
van oliehoudende zaden en vruchten voorzien in Verordening nr. 136/66/
EEG van de Raad van 22 september 1966.
Afhankelijk van hetsoortdiervoeder moetéén van de t wee beschreven werk-
wijzen worden gevolgd.
1.1.Werkwijze A
Toepasselijk voor enkelvoudige diervoeders van plantaardige oorsprong,
metuit zondering van de voeders waarvan bekend is dathetvetzonder
voorafgaande hydrolyse niet volledig met petroleumether geëxtraheerd
kan worden. Hiertoe behoren glutenprodukten, gist, soja- en aardappelei-
witten. Deze werkwijze is eveneens toepasselijk voor mengvoeders, met
uitzondering van deze die melkpoeder bevatten of waaruit het vet1971L0393 — NL — 20.12.1983 — 003.001 — 11
▼M3
▼M3
zonder voorafgaande hydrolyse nietvolledig metpet roleumet her
geëxtraheerd kan worden.
1.2.Werkwijze B
Toepasselijk voor enkelvoudige diervoeders van dierlijke oorsprong en
voor de onder 1.1 als uitzonderingen voor werkwijze A genoemde
veevoeders.
2.Beginsel
2.1.Werkwijze A
Het monster wordt geëxtraheerd met petroleumether. Het oplosmiddel
wordtafgedest illeerd en hetresidu gedroogd en gewogen.
2.2.Werkwijze B
Het monster wordt bij verhoogde temperatuur met zoutzuur behandeld.
Het mengsel wordt afgekoeld en gefiltreerd. Het uitgewassen en
gedroogde residu wordtonderworpen aan de bepaling volgens werk-
wijze A.
3.Reagentia
3.1. Petroleumether, kooktraject: 40 — 60 ºC. De broomwaarde moet minder
dan 1 zijn en hetverdampingsresidu minder dan 2 mg/100 ml.
3.2. Natriumsulfaat, watervrij.3.3. Zoutzuur 3N.3.4. Filtermateriaal, bij voorbeeld kiezelgoer, Hyflo-supercel.
4.Apparatuur
4.1. Extractieapparaat. Indien het apparaat werkt met een hevel (Soxhlet)
moetde refluxsnelheid zodanig zijn datongeveer 10 cyclussen per uur
worden doorlopen; bij apparaten zonder hevel moet de refluxsnelheid
ongeveer 10 ml per minuutzijn.
4.2. Extractiehulzen die geen in petroleumether oplosbaar materiaal bevatten
en een aan de eisen van 4.1 aangepaste porositeit hebben.
4.3. Droogstoof, hetzij een vacuümstoof ingesteld op 75 ºC ± 3 ºC of een
oven met luchtcirculatie ingesteld op 100 ºC ± 3 ºC.
5.Uitvoering
5.1.Werkwijze A (zie punt8.1)
Weeg 5 g van het monster tot op 1 mg nauwkeurig af, breng dit in een
extractiehuls (4.2) en dek het af met ontvette watten.
Breng de huls in een extractieapparaat (4.1) en extraheer gedurende zes
uur met petroleumether (3.1). Vang het extract op in een van enkele
stukjes puimsteen (
1) voorzien, gedroogd en getarreerd kolfje.
Dest illeer hetoplosmiddel af en droog hetresidu vervolgens gedurende
anderhalf uur in de droogstoof (4.3). Laat afkoelen in een exsiccator en
weeg. Droog nogmaals gedurende 30 minuten om zeker te zijn dat het
gewicht van het vet constant is (het gewichtsverlies tussen de twee
wegingen moetminder bedragen dan 1 mg).
5.2.Werkwijze B
Weeg 2,5 g van het monster tot op 1 mg nauwkeurig af (zie punt 8.2),
breng hetin een bekerglas van 400 ml of een erlenmeyerkolf van 300 ml
en voeg 100 ml zoutzuur 3N (3.3) en enkele stukjes puimsteen toe.
Bedek hetbekerglas meteen horlogeglas of sluitde erlenmeyerkolf aan
op een terugvloeikoeler. Breng het mengsel op een kleine vlam of op
een kookplaatnetaan de kook en laathetgedurende een uur zacht jes
koken. Zorg ervoor dat zich geen materiaal aan de wand vastzet.1971L0393 — NL — 20.12.1983 — 003.001 — 12
(1) Neem, indien het vet later kwalitatief moet worden onderzocht, glasparels in plaats van
de stukjes puimsteen.
▼M3
Koel het mengsel af en voeg zoveel filtermateriaal (3.4) toe, dat bij het
filtreren geen vetverlies optreedt. Filtreer door nat, vetvrij dubbel
filtreerpapier. Was het residu met koud water tot dat het waswater
neutraal is. Controleer of het filtraat vet bevat. Indien in het filtraat vet
aanwezig is, moet het monster vóór de hydrolyse geëxtraheerd worden
met petroleumether, volgens werkwijze A.
Breng hetdubbelfilt er metresidu op een horlogeglas en droog hetgedu-
rende anderhalf uur in een droogstoof op 100 ºC ± 3 ºC.
Breng het dubbele filter met gedroogd residu in een extractiehuls (4.2)
en dek het af met ontvette watten. Breng de huls in een extractieappa-
raat(4.1) en handel verder als beschreven onder punt5.1, t weede en
derde alinea.
6.Weergave van de resultaten
Druk hetgewichtvan hetresidu uitin percent en van hetmonst er.
7.Herhaalbaarheid
Het verschil tussen de resultaten van een bepaling in tweevoud op hetzelfde
monster, door dezelfde analyst, mag de volgende waarden niet overschrijden:
— 0,2 %, in absolute waarde, voor gehalten aan ruwvet lager dan 5 %,
— 4,0 % van het hoogste resultaat voor gehalten tussen 5 en 10 %,— 0,4 % in absolute waarde, voor gehalten boven 10 %.
8.Opmerkingen
8.1. Produkten met een hoog vetgehalte, die moeilijk fijn te maken zijn, of
waarvan moeilijk een homogeen analysemonster kan worden getrokken,
worden als volgtbehandeld:
Weeg 20 g van hetmonst er op 1 mg nauwkeurig af en meng ditmet
10 g of meer watervrij natriumsulfaat (3.2). Extraheer het mengsel met
petroleumether (3.1) zoals beschreven onder punt 5.1. Breng het volume
van het extract met petroleumether (3.1) op 500 ml en meng. Breng
50 ml van deze oplossing in een van enkele stukjes puimsteen (
1) voor-
ziene, gedroogde en getarreerde kolf. Destilleer het oplosmiddel af,
droog het residu en handel verder als beschreven onder punt 5.1, laatste
alinea.
Verwijder hetoplosmiddel uithetext ract ieresidu in de huls en maak het
residu dan fijn tot een deeltjesgrootte van 1 mm. Breng het residu weer
in de huls (geen natriumsulfaat toevoegen) en handel verder als
beschreven onder punt5.1, t weede en derde alinea.
Bereken het vetgehalte in percenten van het monster met de volgende
formule:
(10 a + b) × 5
waarin:
a = massa in g van het residu na de eerste extractie (aliquoot deel van
het extract)
b = massa in g van het residu na de tweede extractie.
8.2. Bij vetarme waren kan van 5 g analysemateriaal worden uitgegaan.1971L0393 — NL — 20.12.1983 — 003.001 — 13
(1) Neem indien het vet later kwalitatief moet worden onderzocht, glasparels in plaats van
de stukjes puimsteen.