2002R1338 — NL — 19.03.2004 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EG) Nr. 1338/2002 VAN DE RAAD
van 22 juli 2002
tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve inning van het voorlopige
compenserende recht op de invoer van sulfanilzuur uit India
(PB L 196 van 25.7.2002, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EG) nr. 492/2004 van de Raad van 8 maart 2004 L 80 6 18.3.2004
▼B
VERORDENING (EG) Nr. 1338/2002 VAN DE RAAD
van 22 juli 2002
tot instelling van een definitief compenserend recht en tot defini-
tieve inning van het voorlopige compenserende recht op de invoer
van sulfanilzuur uit India
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad van 6 oktober
1997 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met subsidië-ring uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (
1),
inzonderheid op artikel 15,
Gezien het voorstel dat de Commissie na overleg in het Raadgevend
Comité heeft ingediend,
Overwegende hetgeen volgt:
A.VOORLOPIGE MAATREGELEN
(1)De Commissie heeft bij Verordening (EG) nr. 573/2002 (2)
(hierna „voorlopige verordening” genoemd) voorlopige compen-
serende rechten ingesteld op sulfanilzuur uit India. Bij
Verordening (EG) nr. 575/2002 (3) („voorlopige antidumpingver-
ordening”) werden voorlopige antidumpingrechten rechtingesteld op sulfanilzuur uit de Volksrepubliek China en India.
B.VERVOLG VAN DE PROCEDURE
(2)Na de bekendmaking van de voornaamste feiten en overwe-
gingen op grond waarvan besloten was voorlopigecompenserende maatregelen te nemen, hebben enkele belangheb-
benden opmerkingen toegezonden. Alle belanghebbenden die
hadden verzocht door de Commissie te worden gehoord, werdenhiertoe in de gelegenheid gesteld.
(3)De Commissie is verder gegaan met het verzamelen en veri-fiëren van alle gegevens die zij voor het vaststellen van de
definitieve bevindingen nodig had.
(4)Alle partijen werden in kennis gesteld van de voornaamste feiten
en overwegingen op grond waarvan de Commissie voornemenswas het voorstel te doen definitieve compenserende rechten inte stellen en de uit hoofde van het voorlopige recht als zekerheid
gestelde bedragen definitief te innen. De Commissie heeft tevens
laten weten binnen welke termijn hierover opmerkingen kondenworden gemaakt.
(5)Met de mondelinge en schriftelijke opmerkingen van partijenwerd rekening gehouden.
(6)De voorlopige conclusies werden opnieuw onderzocht in hetlicht van de gegevens die sinds de vaststelling van die conclusieswaren verzameld. De conclusies van het voorlopige stadiumworden in het algemeen bevestigd.
C.BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT
1.Betrokken product
(7)Na de bekendmaking van de voorlopige verordening heeft een
aantal belanghebbenden opgemerkt dat de definitie van hetbetrokken product niet juist was. Volgens hen zouden de techni-sche en de zuivere kwaliteit sulfanilzuur aanzienlijk van elkaar2002R1338 — NL — 19.03.2004 — 001.001 — 2
(1) PB L 288 van 21.10.1997, blz. 1.
(2) PB L 87 van 4.4.2002, blz. 5.
(3) PB L 87 van 4.4.2002, blz. 28.
▼B
verschillen wat zuiverheid betreft en zouden zij verschillende
eigenschappen en toepassingsmogelijkheden hebben. Daaromkonden de twee soorten sulfanilzuur niet als een enkel product
worden beschouwd en hadden zij in het kader van het onderzoek
als twee verschillende producten moeten worden behandeld. Terondersteuning van dit argument werd aangevoerd dat de tweesoorten sulfanilzuur onderling niet voldoende verwisselbaarwaren. Hoewel de zuivere soort voor alle toepassingen kon
worden gebruikt, kon dit niet worden gezegd van de technische
soort vanwege de onzuiverheden die deze soort bevat, met nameanilineresten. Deze onzuiverheden maakten de technische soortongeschikt voor de productie van optische witmakers en vankleurstoffen voor levensmiddelen.
(8)De zuivere soort (sulfanilzuur p.a.) ontstaat door zuivering vande technische soort. Dit zuiveringsproces wijzigt de moleculaire
eigenschappen van de verbinding niet noch de wijze waarop
deze met andere chemicaliën reageert. De technische kwaliteiten de zuivere kwaliteit hebben dezelfde chemische kenmerken.Het feit dat de twee soorten voor bepaalde toepassingen slechtsin een richting onderling verwisselbaar zijn vanwege de aanwe-zigheid van onzuiverheden is geen voldoende reden om de
zuivere en de technische kwaliteit als twee verschillende
producten te beschouwen die in het kader van verschillendeonderzoeken moeten worden behandeld. Omdat het zuiverings-proces met enige kosten gepaard gaat, werd hiermee rekeninggehouden bij de berekening van de prijsonderbiedingsmarge ende schademarge toen een vergelijking werd gemaakt tussen de
kwaliteiten die de bedrijfstak van de Gemeenschap vervaardigd
en die welke uit het betrokken land worden ingevoerd.
(9)De opmerkingen van enkele belanghebbenden over de definitievan het betrokken product werden niet van dien aard geacht datzij wijziging brachten in de conclusies van het voorlopige onder-zoek. De definitieve conclusie is dat beide kwaliteitensulfanilzuur in het kader van deze procedure als een enkel
product moeten worden beschouwd.
2.Soortgelijk product
(10)Er werden geen nieuwe gegevens ter kennis van de Commissie
gebracht die wijziging konden brengen in de conclusies in hetvoorlopige stadium, namelijk dat door de EG-producenten gepro-duceerd en verkocht sulfanilzuur en in de Gemeenschapingevoerd sulfanilzuur uit de bij deze procedure betrokken
landen soortgelijke producten zijn.
(11)De voorlopige bevindingen betreffende het soortgelijke productin overweging 13 van de voorlopige verordening worden beves-
tigd.
D.SUBSIDIES
(12)De bevindingen in de voorlopige verordening betreffende de tot
compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies die deproducenten/exporteurs hadden ontvangen worden bevestigd,tenzij hieronder uitdrukkelijk anders is vermeld.
1.De regeling Exportproductiezones/Exportgeoriënteerde
bedrijven (EPZ/EGB-regeling)
(13)Hierover werden geen nieuwe opmerkingen ontvangen. De
bevindingen in de overwegingen 18 tot en met 28 van de voor-lopige verordening worden bevestigd.
2.De regeling Duty Entitlement Passbook (DEPB-regeling)
— post export
(14)De Indiase overheid beweerde dat de Commissie in strijd heeftgehandeld met zowel de letter als de geest van de WTO-Over-eenkomst inzake Subsidies en Compenserende Maatregelen2002R1338 — NL — 19.03.2004 — 001.001 — 3
▼B
doordat zij het gebruik in de praktijk van deze regeling niet in
elk geval heeft onderzocht. Zij stelde dat de beoordeling van deCommissie over de voordelen van deze regelingen niet juist was,
daar slechts een terugbetaling of kwijtschelding van rechten voor
een te hoog bedrag als een subsidie kon worden beschouwd inde zin van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 2026/97 („debasisverordening”). Om te bepalen of er sprake is van eensubsidie moet worden onderzocht of een te hoog bedrag aan
rechten is terugbetaald of kwijtgescholden.
(15)De Commissie heeft de volgende werkwijze gevolgd om te
bepalen of de DEPB-post exportregeling een subsidie was dietot compenserende maatregelen aanleiding geeft en indien dit
het geval was, het bedrag van het voordeel te berekenen.
(16)Op grond van artikel 2, lid 1, onder a) ii) van de basisverorde-
ning wordt geconcludeerd dat deze regeling een financiëlebijdrage is van de Indiase overheid, daar deze overheid afstand
doet van inkomsten (namelijk invoerrechten) waarop zij norma-
lerwijze recht heeft. De ontvanger heeft ook een voordeelverkregen in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening,daar de producenten/exporteurs de normalerwijze verschuldigdeinvoerrechten niet behoefden te betalen. De DEPB-subsidie is
afhankelijk van exportprestaties en geeft dus tot compenserende
maatregelen aanleiding overeenkomstig artikel 3, lid 4, van debasisverordening, tenzij een van uitzonderingen van toepassingis waarin de basisverordening voorziet.
(17)Artikel 2, lid 1), onder a) ii), van de basisverordening voorziet inuitzonderingen, onder meer voor regelingen voor de terugbeta-ling of kwijtschelding van rechten die voldoen aan de striktevoorwaarden van Bijlage I, punt i), Bijlage II (definitie en voor-schriften voor de terugbetaling of kwijtschelding van
invoerrechten op grondstoffen) en Bijlage III (definitie en voor-
schriften voor de terugbetaling of kwijtschelding vaninvoerrechten op vervangende grondstoffen).
(18)Bij analyse bleek dat de DEPB-post-exportregeling geen regeling
is voor de terugbetaling of kwijtschelding van rechten op grond-
stoffen of vervangende grondstoffen. Deze regeling heeft nietuitsluitend betrekking op de invoer van goederen die bij deproductie van de exportproducten worden verbruikt (Bijlage IIvan de basisverordening), hetgeen noodzakelijk is om aan devoorwaarden van Bijlage I, punt i), te voldoen. Bovendien is er
geen systeem om te controleren of de ingevoerde goederen
werkelijk zijn verbruikt bij de productie van de exportproducten.Het is evenmin een regeling voor de terugbetaling of kwijtschel-ding van rechten op vervangende grondstoffen, omdat degrondstoffen niet in dezelfde hoeveelheden moeten ingevoerd
en dezelfde kenmerken moeten hebben als de in het binnenland
aangeschafte grondstoffen die bij de productie van de exportpro-ducten zijn gebruikt (Bijlage III van de basisverordening).Tenslotte komen de producenten/exporteurs voor de voordelenvan de DEPB-regeling in aanmerking ongeacht het feit of zijgrondstoffen invoeren. Om voor de regeling in aanmerking te
komen behoeft een producent slechts goederen uit te voeren en
is hij niet verplicht aan te tonen dat hij voor de productiedaarvan materialen heeft ingevoerd. Zodoende kunnen produ-centen/exporteurs die al hun grondstoffen ter plaatseaanschaffen en geen grondstoffen invoeren, nog steeds voor de
DEPB-regeling in aanmerking komen. Daarom voldoet de
DEPB-post-exportregeling niet aan de voorwaarden van deBijlagen I, II en III. Daar bovenomschreven uitzondering op desubsidiedefinitie niet van toepassing is, is het tot compenserendemaatregelen aanleiding gevende voordeel de terugbetaling ofkwijtschelding van het gehele bedrag aan invoerrechten dat
normalerwijze verschuldigd zou zijn.
(19)Volgens de basisverordening volgt uit het bovenstaande duidelijk
dat het te hoge bedrag aan invoerrechten dat is terugbetaald ofkwijtgescholden uitsluitend de basis is voor de berekening van2002R1338 — NL — 19.03.2004 — 001.001 — 4
▼B
het percentage van het voordeel wanneer het gaat om een werke-
lijke regeling voor de terugbetaling of kwijtschelding vanrechten op grondstoffen of vervangende grondstoffen. Daar
gebleken is dat de DEPB-post-exportregeling niet in een van
beide categorieën valt, is het voordeel het gehele, en niet hetveronderstelde te hoge bedrag aan invoerrechten dat is terugbe-taald of kwijtgescholden, daar de gehele terugbetaling ofkwijtschelding van rechten in die gevallen de terugbetaling of
kwijtschelding van een te hoog bedrag is.
(20)Om bovenstaande redenen kan de claim van de Indiase overheid
niet worden aanvaard. De voorlopige bevindingen inzake de tot
compenserende maatregelen aanleiding gevende aard van de
regeling en de berekening van het voordeel, zoals beschreven inde overwegingen 35 tot en met 40 van de voorlopige verorde-ning, worden bevestigd.
3.Regeling Vrijstelling Vennootschapsbelasting (VV-rege-
ling)
(21)De medewerkende onderneming beweerde dat bij de berekeningvan het voordeel op grond van deze regeling niet volledig reke-
ning was gehouden met het daadwerkelijk door haar betaalde
belastingbedrag, omdat slechts de „Minimum Alternative Tax(MAT)” in de oorspronkelijke berekeningen was opgenomen enniet de vooruitbetaalde vennootschapsbelasting in voorgaandejaren.
(22)Deze claim bleek terecht te zijn. Het voordeel voor de onderne-ming werd opnieuw berekend en bleek te verwaarlozen te zijn.
4.De regeling Voorafgaande vergunning — Advance Release
Orders
(23)De Indiase overheid merkte op dat de ARO-regeling slechts eenrechtmatige uitbreiding is van een rechtmatige regeling voor de
terugbetaling of kwijtschelding van invoerrechten op vervan-
gende grondstoffen (voorafgaande vergunning). Volgens haarblijkt dit uit het feit dat er een onverbrekelijk verband is tussende verkregen vergunningen (zelfs indien die later voor ARO'sworden ingeruild) en de invoer van de grondstoffen die voor defabricage van exportproducten noodzakelijk zijn. Voorts wordt
het systeem door de Indiase overheid zo georganiseerd en
beheerd dat het niet mogelijk is dat een te hoog bedrag wordtterugbetaald of kwijtgescholden.
(24)De Indiase overheid voerde aan dat het op grond van een rege-ling voor de terugbetaling of kwijtschelding van rechten opvervangende grondstoffen niet is vereist dat een ondernemingwaaraan rechten worden terugbetaald of kwijtgescholden voorde invoer van grondstoffen, precies die grondstoffen bij de
productie van de betrokken exportproducten gebruikt. Volgens
de Indiase overheid mag de onderneming ter plaatse aange-schafte grondstoffen gebruiken bij de fabricage van deexportproducten, mits het om dezelfde hoeveelheden gaat als degrondstoffen waarvoor de terugbetaling of kwijtschelding werd
toegekend. De Indiase overheid voerde voorts aan dat een
gebruiker van een ARO deze slechts mag inwisselen voor (terplaatse aangeschafte) grondstoffen die op de voorafgaandevergunning zijn vermeld en dat de voorafgaande vergunningverkregen was in verband met een exportproduct waarvoor reedseen equivalente hoeveelheid van dezelfde grondstoffen was
verbruikt.
(25)Exporteurs (producenten/exporteurs of handelaars/exporteurs)beschikken evenwel over voorafgaande vergunningen om bij de
productie van exportproducten gebruikte grondstoffen vrij vanrechten te kunnen invoeren. Op de voorafgaande vergunningenis de toegestane invoer in hoeveelheid of waarde vermeld. Inbeide gevallen is vastgesteld hoeveel grondstoffen vrij vanrechten mogen worden aangekocht; voor de meeste producten,2002R1338 — NL — 19.03.2004 — 001.001 — 5
▼B
inclusief het product waarop dit onderzoek betrekking heeft,
geschiedt dit aan de hand van de „Standard Input Output Norms(SION)”. De grondstoffen die in de voorafgaande vergunningen
zijn vermeld, zijn grondstoffen die bij de productie van de
betrokken uitgevoerde eindproducten zijn gebruikt.
(26)De houder van de voorafgaande vergunning die voornemens is
grondstoffen ter plaatse aan te kopen, en niet rechtstreeks in te
voeren, kan deze tegen ARO's inwisselen. In die gevallenworden de voorafgaande vergunningen als ARO's beschouwd,afgetekend en aan de leverancier afgegeven bij levering van dedaarin vermelde artikelen. Overeenkomstig het document „In-en Uitvoerbeleid” geeft een afgetekende ARO de leverancier
het recht als exporteur te worden beschouwd en in aanmerking
te komen voor de terugbetaling van invoerrechten en accijnzen.
(27)De aan deze procedure medewerkende onderneming heeft zeerweinig gebruik gemaakt van voorafgaande vergunningen om
grondstoffen vrij van rechten in te voeren. De onderneming heeft
in plaats daarvan de vergunningen in ARO's omgezet en dezeafgetekend ten behoeve van plaatselijke leveranciers en verkreegaldus commerciële voordelen. De commerciële voordelen van deARO's komen overeen met het bedrag aan rechten dat de leve-
rancier, op grond van de ARO's, in het kader van de regeling
voor de terugbetaling of kwijtschelding van invoerrechten nietbehoeft te betalen.
(28)Erkend wordt dat er regelingen zijn voor de terugbetaling of
kwijtschelding van rechten, in het kader waarvan de invoer-
rechten worden terugbetaald of kwijtgescholden op grondstoffendie bij de productie van een ander product worden verbruikt datbinnenlandse grondstoffen bevat die dezelfde kwaliteit en eigen-schappen hebben als de vervangende grondstoffen die worden
ingevoerd. Een onderneming die niet over rechtenvrije grond-
stoffen beschikt zou binnenlandse grondstoffen in deexportproducten mogen verwerken en een overeenkomstigehoeveelheid grondstoffen later vrij van rechten mogen invoeren.In een dergelijk geval is de aanwezigheid van een verificatiesys-teem of -procedure van wezenlijk belang, omdat de overheid er
dan op kan toezien dat de hoeveelheid grondstoffen waarvoor
terugbetaling of kwijtschelding wordt gevraagd niet groter isdan de hoeveelheid uitgevoerde grondstoffen, in welke vormdan ook, en dat geen hoger bedrag aan invoerrechten wordtterugbetaald of kwijtgescholden dan oorspronkelijk werdgeheven.
(29)Als in de voorlopige verordening vermeld, is bij de controle doorde Commissie gebleken dat er geen systeem of procedurebestond in het kader waarvan kon worden nagegaan of en welke
tegen ARO's aangeschafte grondstoffen bij de productie van de
exportproducten waren verbruikt en of het terugbetaalde ofkwijtgescholden bedrag niet hoger was dan de invoerrechten,zoals voorzien in punt i) van Bijlage I en de Bijlagen II en IIIvan de basisverordening. De exporteur is niet verplicht de tegenARO's aangeschafte grondstoffen daadwerkelijk bij de productie
te gebruiken. Daar de terugbetaling of kwijtschelding van
invoerrechten niet beperkt is tot de rechten op goederen die bijde productie van de exportproducten zijn verbruikt, is nietvoldaan aan de voorwaarde dat uitsluitend goederen die bij deproductie van de exportproducten zijn verbruikt voor die terug-
betaling of kwijtschelding in aanmerking komen. Daarom wordt
geconcludeerd dat het ARO-element van de regeling Vooraf-gaande Vergunningen geen toegelaten regeling is voor deterugbetaling of kwijtschelding van rechten in de zin van debasisverordening.
(30)Voorts kan de ARO-regeling niet als een regeling voor de terug-betaling of kwijtschelding van rechten worden beschouwd omdater kennelijk geen verplichting is grondstoffen in te voeren. In ditkader kan een regeling voor de terugbetaling of kwijtscheldingvan rechten slechts als dusdanig worden beschouwd indien er2002R1338 — NL — 19.03.2004 — 001.001 — 6
▼B
een invoerelement is, dat wil zeggen wanneer er een band is
tussen de ingevoerde grondstoffen en de exportproducten. Dehoeveelheid ingevoerde grondstoffen moet overeenstemmen met
de hoeveelheid exportproducten.
(31)Om bovengenoemde redenen kunnen deze claims niet wordenaanvaard en de voorlopige bevindingen inzake de tot compense-
rende maatregelen aanleiding gevende aard van de regeling ende berekening van het voordeel worden bevestigd.
5.Pakket stimulerende maatregelen van de staat Maha-
rashtra
(32)Als in de voorlopige verordening vermeld, komen uitsluitendondernemingen voor deze regelingen in aanmerking die hebben
geïnvesteerd in bepaalde gebieden van de deelstaat Maharashtra.
Buiten deze gebieden gevestigde ondernemingen komen nietvoor deze regeling in aanmerking. De hoogte van de subsidie isverschillend, al naar gelang het betrokken gebied. De regeling isdaarom specifiek in de zin van artikel 3, lid 2, onder a), enartikel 3, lid 3, van de basisverordening.
(33)De Indiase overheid en de betrokken onderneming stelden datdeze regeling niet tot compenserende maatregelen aanleiding
gaf, daar zij aan de criteria van artikel 4, lid 3, van de basisver-
ordening voldoet, en daarom een toegelaten regionale subsidie isvan de deelstaat Maharashtra.
(34)Om niet aan compenserende maatregelen te worden onder-worpen moeten subsidies aan achtergebleven regio's op hetgrondgebied van het land van oorsprong en/of van uitvoervolgens genoemd artikel aan een aantal voorwaarden voldoen
en met name: i) worden verleend in een algemeen kader van de
regionale ontwikkeling, ii) elke achtergebleven regio dient eenduidelijk afgebakende aaneengesloten geografische zone tevormen met een definieerbare economisch en administratieveidentiteit en iii) de regio dient als achtergebleven te wordenbeschouwd op grond van neutrale en objectieve criteria die
duidelijk moeten zijn omschreven in wetten of in andere offi-
ciële documenten. Volgens deze criteria dient de economischeontwikkeling te worden gemeten aan de hand van tenminste éénvan de volgende factoren: het inkomen, het gezinsinkomen ofhet BBP per hoofd van de bevolking (niet meer dan 85 % vanhet gemiddelde van het betrokken land van oorsprong of uitvoer)
of het werkeloosheidspercentage (ten minste 110 % van het
gemiddelde van het betrokken land van oorsprong of uitvoer)over een periode van drie jaar.
(35)De overheid van Maharashtra heeft in een schrijven aan hetMinisterie van Handel en Industrie van India verklaard datbedoelde regeling van toepassing is op de gehele aaneengeslotenregio buiten de relatief ontwikkelde regio in de Mumbai-Thane-
streek van Maharashtra, en dat de achtergebleven regio buiten
deze streek een inkomen heeft per hoofd van de bevolking datlager is dan het gemiddelde in die staat. Er werden cijfersverstrekt waaruit bleek dat het gemiddelde inkomen per hoofdvan de bevolking in de regio waar bedoelde regeling van toepas-sing is in 1982/83 74,54 % bedroeg van dat van de gehele staat
Maharashtra en in 1998/99 74,81 %. Maar deze cijfers waren
niet met bewijsmateriaal gestaafd.
(36)Bij het onderzoek of het hier inderdaad om een toegelatensubsidie ging, bleek dat het gemiddelde inkomen per hoofd vande bevolking in Maharashtra in een periode van drie jaar (1996/97 tot en met 1998/99) meer dan 60 % hoger was dan hetgemiddelde voor India. Het in de basisverordening genoemde
cijfer van 85 % moet worden vergeleken met het gemiddelde
inkomen in het gehele land van oorsprong of uitvoer en nietmet dat van een bepaalde deelstaat of regio. Aldus gemeten ishet gemiddelde inkomen in de voor bedoelde regeling inaanmerking komende regio in Maharashtra, hoewel lager dan85 % van het regionale gemiddelde, duidelijk hoger dan het2002R1338 — NL — 19.03.2004 — 001.001 — 7
▼B
nationale gemiddelde, en de regio komt op grond van dit crite-
rium niet in aanmerking voor toegelaten subsidies aanachtergebleven gebieden. Over het werkloosheidscijfer hebben
de Indiase autoriteiten geen gegevens verstrekt.
(37)Gezien het bovenstaande wordt geconcludeerd dat bedoelderegeling niet aan de criteria van artikel 4, lid 3, van de basisver-
ordening voldoet. De voorlopige bevindingen inzake de totcompenserende maatregelen aanleiding gevende aard van deregeling worden daarom bevestigd.
(38)Wat de berekening van het subsidiepercentage betreft, alsbeschreven in de overwegingen 72, 73 en 74 van de voorlopigeverordening, stelden de Indiase overheid en de betrokken onder-neming dat het bedrag van het voordeel van de uitstel vanbelastingbetaling aan de gehele verkoop moet worden toegere-
kend en niet, zoals in het voorlopige stadium is gedaan, aan
uitsluitend de binnenlandse verkoop, omdat het een voordeelvoor de onderneming in haar geheel is en daarom niet alleen debinnenlandse verkoop betreft.
(39)Daarnaast attendeerden zij de Commissie op enkele factoren dietot een te hoog cijfer hebben geleid bij de berekening van hetvoordeel dat de betrokken onderneming op grond van de vrijstel-ling van omzetbelasting heeft verkregen.
(40)De claim inzake de toerekening van het voordeel op grond vande uitstel van belastingbetaling werd terecht geacht en deCommissie heeft de berekening van het subsidiepercentage dien-
overeenkomstig gewijzigd.
(41)Naar aanleiding van de opmerkingen van de belanghebbenden
werden de voorlopige berekeningen van de vrijstelling van
omzetbelasting onderzocht en gecorrigeerd, hetgeen tot een lager
subsidiepercentage leidde.
(42)Op grond van de hierboven beschreven herziening van de bere-
keningen bleek de subsidie die de onderneming op grond van
deze regeling heeft verkregen 0,8 % te bedragen.
6.Hoogte van de tot compenserende maatregelen aanleiding
gevende subsidies
(43)De hoogte van de tot compenserende maatregelen aanleidinggevende subsidies voor de onderzochte producent/exporteur,berekend overeenkomstig de bepalingen van de basisverorde-ning, is 7,1 %.
(44)Gezien het hoge niveau van medewerking in India (meer dan80 %) werd besloten de residuele subsidiemarge vast te stellenop 7,1 %, de subsidiemarge die voor de medewerkende produ-cent/exporteur was vastgesteld.
Regeling EGB (*) DEPB (*) EK VVVoorafg.
verg./ARO
(*)Maha-
rashtraTOTAAL
Kokan
Synthetics
and
Chemicals
Private
Limited1,4 % 1,7 % 0 0 3,2 % 0,8 % 7,1 %
Alle
andere
onderne-
mingen7,1 %
(*) Dit zijn exportsubsidies.2002R1338 — NL — 19.03.2004 — 001.001 — 8
▼B
E.BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP
(45)Na de publicatie van de voorlopige verordening heeft een aantal
belanghebbenden bezwaar gemaakt tegen de definitie van debedrijfstak van de Gemeenschap en de representativiteit daarvan
in de zin van artikel 10, lid 8, van de basisverordening. Met
name werd opgemerkt dat de klagende producent, SorochimieChime Fine, toen hij de klacht indiende, niet de steun had vande tweede producent in de Gemeenschap, Quimigal S.A.
(46)Opgemerkt wordt dat Quimigal geen partij was bij de oorspron-kelijke klacht, maar dat deze onderneming de klacht
uitdrukkelijk steunde toen de procedure werd ingeleid en
volledig medewerking heeft verleend aan het onderzoek. Inantwoord op claims van bepaalde belanghebbenden heeft dezeonderneming er tijdens het onderzoek nogmaals op gewezen datzij de procedure steunde. Daar dus geen nieuwe gegevens onderde aandacht van de Commissie werden gebracht die wijziging
konden brengen in haar eerdere bevindingen, worden de voorlo-
pige bevindingen betreffende de definitie van de bedrijfstak vande Gemeenschap en de representativiteit van de ondernemingendie de klacht hebben ingediend, als beschreven in overweging 78van de voorlopige verordening, bevestigd.
F.SCHADE
1.Opmerkingen vooraf
(47)Verschillende belanghebbenden maakten bezwaar tegen de wijze
waarop de Commissie de cijfers had vastgesteld voor de invoer,het verbruik en het marktaandeel van sulfanilzuur in de Gemeen-
schap. Zij stelden dat de Commissie niet voldoende gegevens
had verstrekt in verband met haar bevindingen inzake de invoer,zowel in termen van hoeveelheden als van waarde, hetgeenafbreuk had gedaan aan hun recht van verdediging. Enkele vandeze gegevens ontbraken ook in de openbare versie van deklacht, waardoor deze niet voldeed aan de voorwaarden van
artikel 10, lid 2, van de basisverordening.
(48)Overeenkomstig artikel 29, lid 1, van de basisverordening
moeten gegevens die door een partij bij een onderzoek alsvertrouwelijk worden verstrekt door de onderzoekende autoriteitals dusdanig worden behandeld indien dit, gezien de aard van degegevens, gerechtvaardigd is. Daar sulfanilzuur wereldwijd door
een betrekkelijk klein aantal producenten wordt vervaardigd, was
het om redenen van vertrouwelijkheid niet mogelijk nauwkeurigegegevens te verstrekken over de invoer van dit product in deGemeenschap, met name vanuit landen waarin er slecht éénproducent/exporteur is. Daarom werden bij de bekendmakingvan de gegevens aan de verschillende partijen over dit en
aanverwante punten gebruik gemaakt van indexcijfers en
beschrijvingen.
(49)Daar geen van de belanghebbenden die hadden aangevoerd datzij niet voldoende gegevens hadden verkregen, konden aantonendat de verstrekking van de gegevens in samengevatte vorm eenbelemmering was geweest voor de verdediging van hun rechten,moest dit argument worden afgewezen.
2.Betrokken invoer
(50)Een belanghebbende voerde aan dat het cijfer over de toege-
nomen invoer in de voorlopige verordening misleidend was.Volgens hem moesten gebruikers in de Gemeenschap sulfanil-zuur op de wereldmarkt aankopen omdat een aantal EG-
producenten met de productie van sulfanilzuur was gestopt,
waardoor de invoer dus sterk was gestegen. Dit argument kanop verschillende gronden worden weerlegd. Op de eerste plaatswerden geen andere gegevens over de omvang van de invoerverstrekt die wijziging konden brengen in de bevindingen op ditpunt in het voorlopige stadium. Daarnaast werd in overweging2002R1338 — NL — 19.03.2004 — 001.001 — 9
▼B
161 van de voorlopige verordening erkend dat waarschijnlijk nog
steeds aanzienlijke hoeveelheden sulfanilzuur zouden moetenworden ingevoerd om aan de vraag in de Gemeenschap te
voldoen, maar indien de bedrijfstak van de Gemeenschap door
subsidiëring geen schade had geleden, dan had deze zijn uitbrei-dingsprogramma kunnen uitvoeren en was hij beter in staatgeweest aan de vraag in de Gemeenschap te voldoen. Om dezeredenen worden de voorlopige bevindingen inzake de invoer in
de Gemeenschap uit de betrokken landen en het prijsonderbie-
dingsniveau, als vermeld in de overwegingen 81 tot en met 85van de voorlopige verordening bevestigd.
3.Situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap
(51)Overeenkomstig artikel 8, lid 5, van de basisverordening had het
onderzoek naar de gevolgen van subsidiëring voor de bedrijfstakvan de Gemeenschap ook betrekking op een evaluatie van allerelevante economische factoren en indicatoren.
(52)Na de bekendmaking van de voorlopige bevindingen heeft eenaantal belanghebbenden bezwaar gemaakt tegen de manier
waarop de Commissie de voorlopige conclusie inzake schade
heeft bereikt, daar sommige indicatoren op een gunstige ontwik-keling wezen. Met name uit de toename van de productie, deverkoop en de capaciteitsbenutting van de bedrijfstak van deGemeenschap in de beoordelingsperiode (1 januari 1997 tot en
met 30 juni 2001) bleek dat hij geen schade had geleden. Een
belanghebbende stelde ook dat de Commissie geen correctebeoordeling had gemaakt van de loonkosten, hetgeen vereist isvolgens artikel 8, lid 5, van de basisverordening.
(53)Volgens artikel 8, lid 5, van de basisverordening is evenwel geenvan de in dat artikel vermelde economische factoren of indica-toren doorslaggevend om te bepalen of schade is geleden.Bepaalde indicatoren — de geproduceerde en verkochte hoeveel-
heden — wezen weliswaar op een gunstige ontwikkeling van de
bedrijfstak van de Gemeenschap, maar deze ontwikkeling moetworden gezien in het licht van het feit dat het verbruik van sulfa-nilzuur in de Gemeenschap in de beoordelingsperiode metongeveer 13 % is gestegen en dat het aantal aanbieders op de
EG-markt is gedaald omdat enkele EG-producenten met de
productie van sulfanilzuur zijn gestopt.
(54)Nog belangrijker is het erop te wijzen dat de bedrijfstak van de
Gemeenschap schade heeft geleden in de vorm van een prijsda-
ling en een verhindering van noodzakelijke prijsverhogingen. Degemiddelde verkoopprijs daalde met name sterk in 1998, toen dedruk op de EG-markt door de steeds massalere invoer uit debetrokken landen duidelijk voelbaar werd. Hoewel de bedrijfstak
van de Gemeenschap zijn gemiddelde verkoopprijs kon verhogen
toen de vraag op de EG-markt steeg, was deze prijs toch niethoog genoeg om de volledige productiekosten te dekken, waar-door in het onderzoektijdvak verliezen optraden.
(55)Wat het argument over de loonkosten betreft, wordt opgemerktdat, hoewel het aantal werknemers bij Sorochimie is afgenomen,de gemiddelde loonkosten per werknemer in de beoordelingspe-riode zijn gestegen. Dit werd veroorzaakt door wijzigingen in de
samenstelling van het personeelsbestand en de algemene loonin-
flatie in die periode. Quimigal maakte nog geen sulfanilzuur inhet indexbasisjaar (1998). Toen deze onderneming in 1999 metde productie van sulfanilzuur begon, werd voor deze activiteitvoltijds gewerkt, terwijl vanaf 2000 een dag langer werd
gewerkt. Geen van beide ondernemingen had ervaren dat de
invoer van sulfanilzuur uit de betrokken landen van invloed wasgeweest op de loonkosten voor de sulfanilzuuractiviteiten. Deloonkosten werden daarom niet als een schade-indicatorbeschouwd.
(56)Gezien het bovenstaande wordt de voorlopige conclusie dat debedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeftgeleden in de zin van artikel 8 van de basisverordening, als2002R1338 — NL — 19.03.2004 — 001.001 — 10
▼B
vermeld in de overwegingen 88 tot en met 107 van de voorlo-
pige verordening, bevestigd.
G.OORZAKELIJK VERBAND
1.Algemene opmerkingen over de conclusies van de
Commissie over de oorzaken van de schade
(57)Enkele belanghebbenden stelden dat de bedrijfstak van deGemeenschap zelf deels verantwoordelijk was voor de geledenschade. Zij trokken de kwaliteit van de bedrijfsvoering,
producten en dienstverlening van Sorochimie in twijfel, en
wezen erop dat deze onderneming in de beoordelingsperiodezelf sulfanilzuur had ingevoerd. Een partij voerde ook aan datde door Sorochimie geleden schade moest worden geweten aaneen andere activiteit van deze onderneming (de productie vanlijmen) die in het onderzoektijdvak veel problemen ondervond.
Wat de situatie van Quimigal betreft, de tweede onderneming
die de bedrijfstak van de Gemeenschap vormde, werd aange-voerd dat haar besluit om in de aanloopfase met lage prijzen opde markt te komen ook tot de beweerde schade had bijgedragen.Tenslotte werd aangevoerd dat de bedrijfstak van de Gemeen-schap aan strenge milieu-eisen moest voldoen en hogere loon-
en vervoerskosten had dan de Indiase producenten/exporteurs,
hetgeen betekende dat India een concurrentievoordeel had engeen schadeveroorzakende prijzen hanteerde.
(58)Bij het onderzoek bleek dat Sorochimie, ondanks de financiëleproblemen ten gevolge van de uiterst lage prijzen op de markt,
erin was geslaagd in de beoordelingsperiode nieuwe klanten te
winnen en haar product aan te passen aan de behoeften van dieklanten. De onderneming was in de beoordelingsperiode genood-zaakt geweest wat sulfanilzuur aan te kopen om aan de vraagvan klanten te voldoen, toen haar productie-installaties noodza-
kelijke reparaties moesten ondergaan. Daarom kan niet worden
gesteld dat Sorochimie zelf mede de oorzaak is geweest van dedoor haar geleden schade. De buitengewone kosten ten gevolgevan problemen in de lijmsector werden buiten beschouwinggelaten omdat zij geen verband hielden met de productie vansulfanilzuur. Zij komen dus niet tot uiting in de in de voorlopige
verordening vermelde schade-indicatoren.
(59)In overweging 118 van de voorlopige verordening werd vermeld
dat Quimigal besloten had sulfanilzuur op de markt te brengentoen de prijzen van dit product in de Gemeenschap hoger waren.Quimigal kon haar product op de markt brengen in een periode
waarin de vraag in de Gemeenschap steeg en er ook wijzigingen
optraden in het aantal aanbieders van sulfanilzuur in en buiten deGemeenschap. Deze onderneming was gedwongen geweestsulfanilzuur aan te bieden tegen prijzen die vergelijkbaar warenmet die van het gesubsidieerde sulfanilzuur om in 1999 en 2000
marktaandeel te verwerven, daar deze betrekkelijk kleine produ-
cent eerder een prijsvolger dan een prijszetter was. Zijnmarktaandeel ging in het onderzoektijdvak niettemin enigszinsachteruit naarmate steeds grotere hoeveelheden sulfanilzuur uitde betrokken landen werden ingevoerd. Er zijn dus geen aanwij-zingen dat de achteruitgang van de situatie van de bedrijfstak
van de Gemeenschap te wijten was aan een te hevige concur-
rentie tussen de bedrijven die de bedrijfstak van deGemeenschap vormen.
(60)Wat de beweerde hogere kosten van de bedrijfstak van deGemeenschap betreft ten gevolge van de milieuwetgeving en
andere voorschriften, wordt erop gewezen dat bij de berekening
van de normale waarde rekening is gehouden met het concurren-tievoordeel van de producenten van sulfanilzuur uit de betrokkenlanden. De voorlopige bevindingen inzake het oorzakelijkverband, als vermeld in de overwegingen 121, 122 en 123 vande voorlopige verordening, worden derhalve bevestigd.2002R1338 — NL — 19.03.2004 — 001.001 — 11
▼B
H.BELANG VAN DE GEMEENSCHAP
(61)Na de publicatie van de voorlopige verordening heeft een
belanghebbende de vaststelling van de Commissie dat de
bedrijfstak van de Gemeenschap leefbaar en competitief was intwijfel getrokken, daar bij Sorochimie een curator is aangesteld.Sorochimie moest om uitstel van betaling vragen na moeilijk-heden in de lijmsector en druk in de sulfanilzuursector. De
Handelsrechtbank van Charleville Mézières heeft een curator
aangesteld om toezicht te houden op de handelsactiviteiten vande onderneming en deze de gelegenheid gegeven een herstructu-reringsprogramma op te stellen. De periode waarbinnen hetherstructureringsprogramma moest worden opgesteld is tot 31januari 2003 verlengd. Indien zich geen onvoorziene gebeurte-
nissen voordoen, zal de onderneming haar activiteiten in de
nabije toekomst voortzetten en zij kan daarom baat hebben bijdefinitieve maatregelen. De voorlopige conclusie dat maatre-gelen in het belang zijn van de bedrijfstak van deGemeenschap, als vermeld in overweging 134 van de voorlopigeverordening, wordt daarom bevestigd.
(62)Een aantal belanghebbenden stelden dat de Commissie geenobjectieve beoordeling had gemaakt van de situatie van debedrijven die sulfanilzuur als grondstof gebruiken door geenrekening te houden met de waarschijnlijke stijging van de
prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap indien compen-
serende maatregelen worden genomen. Bovendien zoudencompenserende maatregelen strijdig zijn met het belang van deGemeenschap, daar de productiecapaciteit van de bedrijfstakvan de Gemeenschap niet toereikend was om aan de vraag inde Gemeenschap te voldoen en er een „duopolie” van de twee
EG-producenten kon ontstaan na sluiting van de EG-markt voor
sulfanilzuur uit India en de Volksrepubliek China.
(63)Wat de bewering betreft dat de Commissie niet objectief isgeweest bij het afwegen van de verschillende belangen toen zijonderzocht of maatregelen in het belang van de Gemeenschap
waren, wordt erop gewezen dat de Commissie in het voorlopige
stadium een gedetailleerde analyse heeft gemaakt van de voor-naamste sectoren die het betrokken product als grondstofgebruiken (de producenten van optische witmakers, additievenvoor beton, kleur- en verfstoffen). Deze analyse omvatte een
evaluatie van de gevolgen van de maatregelen voor de kosten
van deze bedrijven, uitgaande van de veronderstelling dat deprijzen van sulfanilzuur uit de betrokken landen in overeenstem-ming met de voorgestelde maatregelen zouden stijgen. Bij dezeberekening werd uitgegaan van een zo groot mogelijke prijsstij-ging (10 %) van door de bedrijfstak van de Gemeenschap
verkocht sulfanilzuur, in de veronderstelling dat deze bedrijfstak
zijn prijsniveau zou optrekken tot dat van sulfanilzuur uit debetrokken landen en rekening houdend met het feit dat de capa-citeitsbenutting van de bedrijfstak van de Gemeenschap in hetonderzoektijdvak reeds vrij hoog was. Er zijn dus geen nieuwegegevens ontvangen die wijziging konden brengen in de voorlo-
pige bevindingen inzake de mogelijke stijging van de
fabricagekosten van de verschillende bedrijven die sulfanilzuurals grondstof gebruiken.
(64)Wat het aanbod en de concurrentie op de EG-markt betreft,wordt opgemerkt dat de bedrijfstak van de Gemeenschap met
de huidige productiecapaciteit aan ongeveer 50 % van de vraag
op de EG-markt kan voldoen. In elk geval is het doel van demaatregelen niet de markt ontoegankelijk te maken voor sulfa-nilzuur uit de betrokken landen, maar ervoor te zorgen dat ditproduct niet tegen gesubsidieerde prijzen wordt ingevoerd die
schade veroorzaken. Naar verwachting zal sulfanilzuur uit derde
landen, waaronder India en de Volksrepubliek China, op de EG-markt aanwezig blijven. Maar de maatregelen zullen er ook voorzorgen dat de productie van sulfanilzuur in de Gemeenschap zalworden voortgezet, met als gevolg dat gebruikers een groterekeuze zullen hebben en er meer concurrentie tussen de aanbie-2002R1338 — NL — 19.03.2004 — 001.001 — 12
▼B
ders zal zijn. Ook dient te worden benadrukt dat de bedrijfstak
van de Gemeenschap plannen heeft de productiecapaciteit uit tebreiden indien hij deze kapitaaluitgave kan rechtvaardigen. Maar
hiervoor is het nodig dat er een einde komt aan de schade die
door invoer van gesubsidieerde producten wordt veroorzaakt.
(65)Gezien het bovenstaande worden de voorlopige conclusie dat hetniet tegen het belang van de Gemeenschap is maatregelen tenemen, als vermeld in overweging 164 van de voorlopige veror-dening, bevestigd.
I.COMPENSERENDE MAATREGELEN
1.Schademarge
(66)In afwezigheid van nieuwe gegevens over dit punt wordt de
werkwijze voor het vaststellen van de schademarge, als
beschreven in de overwegingen 165, 166 en 167 van de voorlo-pige verordening, bevestigd.
2.Definitieve maatregelen
(67)Daar de schademarge hoger bleek te zijn dan de subsidiemarge,
dienen de definitieve rechten overeen te stemmen met de subsi-diemarge. Daarom dient het volgende recht te worden ingesteld:
India (alle ondernemingen): 7,1 %.
3.Definitieve inning van de voorlopige rechten
(68)Gezien de hoogte van de vastgestelde subsidiëring en van de
schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden,wordt het noodzakelijk geacht dat de bedragen die uit hoofdevan het voorlopige compenserende recht als zekerheid werden
gesteld worden geïnd tot het niveau van het definitieve recht.
De als zekerheid gestelde bedragen die het bedrag van het defi-nitieve recht overschrijden worden vrijgegeven.
J.VERBINTENIS
(69)Na de vaststelling van voorlopige maatregelen heeft de enige
medewerkende producent/exporteur in India een prijsverbintenisaangeboden overeenkomstig artikel 13, lid 1, van de basisveror-dening. Deze producent/exporteur verbond zich ertoe het
betrokken product tegen of boven een prijs te verkopen waarbij
er geen sprake meer is van schade door subsidiëring. Dezeproducent/exporteur zal de Commissie ook regelmatig gedetail-leerde verslagen toezenden over zijn export naar deGemeenschap, waardoor de Commissie toezicht kan houden op
de naleving van de verbintenis. Voorts is de verkoopstructuur
van deze producent/exporteur zodanig dat de Commissie vanoordeel is dat het risico op ontduiking van de overeengekomenverbintenis gering is.
(70)Gezien het bovenstaande werd de verbintenis door de Commissiebij Besluit 2002/611/EG (
1) aanvaard.
(71)Ter waarborging van een daadwerkelijk toezicht op en de nale-ving van de verbintenis wanneer een aangifte voor het vrijeverkeer in het kader van de verbintenis bij de douane wordtingediend, dient de vrijstelling van rechten afhankelijk te zijn
van de overlegging van een handelsfactuur die de in bijlage
vermelde gegevens bevat. Wanneer een dergelijke factuur nietwordt overgelegd, of wanneer deze niet overeenstemt met de bijde douane aangebrachte goederen, is het betrokken compense-rende recht verschuldigd.
(72)Indien de verbintenis niet wordt nageleefd of wordt ingetrokken,of indien vermoed wordt dat zij niet wordt nageleefd, kan een2002R1338 — NL — 19.03.2004 — 001.001 — 13
(1) Zie bladzijde 36 van dit Publicatieblad.
▼B
compenserend recht worden ingesteld op grond van artikel 13,
leden 9 en 10, van de basisverordening,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Er wordt een definitief compenserend recht ingesteld op sulfanil-
zuur, ingedeeld onder GN-code ex 2921 42 10 (Taric-code
2921 42 10*60) van oorsprong uit India.
2. Het definitieve compenserende recht dat van toepassing is op de
netto prijs, grens Gemeenschap, voor inklaring, van het in lid 1genoemde product bedraagt 7,1 %.
4. De bepalingen inzake douanerechten zijn van toepassing, tenzijanders vermeld.
Artikel 3
De bedragen die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 573/2002 uit
hoofde van het voorlopige compenserende recht als zekerheid zijngesteld worden definitief geïnd tot het bedrag van het bij deze verorde-ning ingestelde definitieve compenserende recht. De als zekerheid
gestelde bedragen die het bedrag van het definitieve compenserende
recht overschrijden worden vrijgegeven.
Artikel 4
Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van
haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeen-
schappen .
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke lidstaat.2002R1338 — NL — 19.03.2004 — 001.001 — 14
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼M1