Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de
instellingen
"BRICHTLIJN V AN DE RAAD
van 18 december 1975
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende bevestigingspunten
voor veiligheidsgordels van motorvoertuigen
(76/115/EEG)
(PB L 24 van 30.1.1976, blz. 6)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Richtlijn 81/575/EEG van de Raad van 20 juli 1981 L 209 30 29.7.1981
"M2 Richtlijn 82/318/EEG van de Commissie van 2 april 1982 L 139 9 19.5.19821976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 1
RICHTLIJN V AN DE RAAD
van 18 december 1975
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten
betreffende bevestigingspunten voor veiligheidsgordels van motor-
voertuigen
(76/115/EEG)
DE RAAD V AN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,
Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europese Parlement (
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen
krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen, onder andere
betrekking hebben op de bevestigingspunten voor veiligheidsgordels;
Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat
verschillen; dat het noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde
voorschriften aannemen, hetzij ter aanvulling op, hetzij in plaats van
hun huidige regeling, met name ten einde voor elk type voertuig de
E.E.G.-goedkeuringsprocedure van Richtlijn nr. 70/156/EEG van de
Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de
wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van
motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (3), te kunnen invoeren;
Overwegende dat de gemeenschappelijke voorschriften inzake de delen
van het interieur, de plaats van de bedieningsorganen, het dak, de
rugleuning en de achterzijde van de zitplaatsen zijn neergelegd in
Richtlijn nr. 74/60/EEG (4); dat de voorschriften inzake de binnen-
inrichting van motorvoertuigen met betrekking tot het gedrag van de
stuurinrichting bij botsingen zijn neergelegd in Richtlijn nr.
74/297/EEG (5); dat de voorschriften betreffende de sterkte van
zitplaatsen en hun bevestigingen zijn neergelegd in Richtlijn nr.
74/408/EEG (6); dat in een later stadium de overige voorschriften
betreffende de binneninrichting zullen worden vastgesteld, met name
inzake de veiligheidsgordels, de hoofdsteunen en de identificatie van de
bedieningsorganen;
Overwegende dat de onderlinge aanpassing van de nationale wetgevin-
gen inzake motorvoertuigen een erkenning inhoudt door de Lid-Staten
onderling van de in elk van hen aan de hand van de gemeenschappelijke
voorschriften verrichte controles; dat een dergelijk systeem, wil het goed
functioneren, meebrengt dat deze voorschriften door alle Lid-Staten met
ingang van een zelfde datum worden toegepast,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN V ASTGESTELD:
Artikel 1
Deze richtlijn is van toepassing op bevestigingspunten in motorvoer-
tuigen voor veiligheidsgordels bestemd voor volwassen inzittenden op
naar voren gerichte zitplaatsen.!B
(1) PB nr. C 5 van 8. 1. 1975, blz. 41.
(2) PB nr. C 47 van 27. 2. 1975, blz. 45.
(3) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1.
(4) PB nr. L 38 van 11. 2. 1974, blz. 2.
(5) PB nr. L 165 van 20. 6. 1974, blz. 16.
(6) PB nr. L 221 van 12. 8. 1974, blz. 1.1976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 2
!M1
Artikel 2
Onder voertuig in de zin van deze richtlijn wordt verstaan elk voor het
wegverkeer bestemd motorvoertuig van de categorieën M en N als
omschreven in bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG met ten minste vier
wielen en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van
meer dan 25 km/uur.
Artikel 3
De Lid-Staten mogen de E.E.G.-goedkeuring of de nationale goedkeu-
ring van een voertuig niet weigeren om redenen die verband houden met
de bevestigingspunten van veiligheidsgordels indien deze bevestigings-
punten beantwoorden aan de voorschriften van bijlagen I, III en IV .
Artikel 4
De Lid-Staten mogen de verkoop, de inschrijving, het in het verkeer
brengen of het gebruik van voertuigen niet weigeren om redenen die
verband houden met de bevestigingspunten van veiligheidsgordels indien
deze bevestigingspunten beantwoorden aan de voorschriften van bijlagen
I, III en IV .
Artikel 5
De Lid-Staat die tot goedkeuring is overgegaan, treft de nodige
maatregelen om op de hoogte te worden gesteld van elke wijziging
van een der in bijlage I, punt 1.1, bedoelde onderdelen of kenmerken. De
bevoegde autoriteiten van deze Lid-Staat beoordelen of het gewijzigde
type voertuig moet worden onderworpen aan nieuwe proefnemingen aan
de hand waarvan een nieuw keuringsrapport wordt opgesteld. Indien uit
deze proefnemingen blijkt dat niet aan de voorschriften van deze richtlijn
is voldaan, dan wordt de wijziging niet toegestaan.
Artikel 6
De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de bijlagen
aan te passen aan de technische vooruitgang, worden vastgesteld volgens
de procedure van artikel 13 van Richtlijn nr. 70/156/EEG.
Artikel 7
1. Vóór 1 oktober 1976 nemen de Lid-Staten de nodige maatregelen
aan om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen en maken zij die
maatregelen bekend. Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in
kennis.
Zij passen deze bepalingen toe vanaf 1 januari 1977.2. Vanaf de kennisgeving van deze richtlijn dragen de Lid-Staten er
voorts zorg voor dat de Commissie op de hoogte wordt gesteld van ieder
ontwerp van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zij over-
wegen in te voeren op het door deze richtlijn bestreken gebied en wel op
zodanig tijdstip dat de Commissie gelegenheid heeft haar opmerkingen
ter zake te maken.
Artikel 8
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.!B1976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 3
BIJLAGE I
DEFINITIES, AANVRAAG E.E.G.-GOEDKEURING,
E.E.G.-GOEDKEURING, SPECIFICATIES, PROEVEN, CONFORMITEIT
V AN DE PRODUKTIE, AANWIJZINGEN
1. DEFINITIES
In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder
1.1. „type voertuig” , voor wat betreft de bevestigingspunten voor
veiligheidsgordels, de voertuigen die onderling geen essentiële
verschillen vertonen, met name wat betreft:
afmetingen, vormen en materialen van onderdelen van de voer-tuigcarrosserie of van de zitplaatsconstructie of andere delen van hetvoertuig waaraan de bevestigingspunten zijn vastgemaakt;
1.2. „bevestigingspunten” , de delen van de voertuigcarrosserie of van de
zitplaatsconstructie of andere delen van het voertuig waaraan de
veiligheidsgordels moeten worden vastgemaakt;
1.3. „veiligheidsgordel” of„gordel” , een geheel van riemen met sluiting,
verstelinrichtingen en bevestigingsonderdelen dat in een motorvoer-
tuig kan worden bevestigd en dat zodanig is ontworpen dat het risico
van verwondingen voor de gebruiker bij botsing of bij plotselingevertraging van het voertuig wordt verminderd doordat de bewegings-mogelijkheid van het lichaam van de inzittende wordt beperkt. Dit
geheel wordt algemeen met de term veiligheidsgordel aangeduid;
deze term omvat tevens alle onderdelen die energie kunnenabsorberen of met behulp waarvan de gordel wordt ingetrokken;
1.4. „riemgeleider” , voorziening waardoor de stand van de riem wordt
gewijzigd naar gelang van de positie van de drager van de
veiligheidsgordel;
1.5. „effectief bevestigingspunt” , het punt waarvan wordt uitgegaan om op
gewone wijze de hoek te bepalen van alle delen van de veiligheids-gordel ten opzichte van de drager van de gordel, zoals bedoeld in punt
4.4; dat wil zeggen het punt waar een riem moet worden bevestigd om
een positie te verkrijgen die gelijk is aan de positie tijdens gebruikvan de gordel en dat al dan niet het reële bevestigingspunt kan zijnafhankelijk van het toegepaste gordeltype en de wijze waarop deze
eraan bevestigd is;
1.5.1. indien een veiligheidsgordel een stijf onderdeel omvat dat aan het
onderste bevestigingspunt is vastgemaakt en dat al dan niet vrij kandraaien dan wordt het punt waar de riem aan dit stijve onderdeel is
bevestigd beschouwd als het effectief bevestigingspunt bij alle
standen van de zitplaats;
1.5.2. indien op de voertuigcarrosserie of op de zitplaatsconstructie gebruik
wordt gemaakt van een riemgeleider, dan wordt het middelpunt van
de geleider op de plaats waar de riem deze geleider verlaat aan dezijde van de drager van de gordel, als het effectief bevestigingspuntbeschouwd; tussen het effectief bevestigingspunt en de drager moet
de riem in rechte lijn liggen;
1.5.3. Indien de gordel rechtstreeks van de drager naar een oprolmechanis-
me loopt, dat vastgemaakt is aan de voertuigcarrosserie of aan de
zitplaatsconstructie zonder dat hierbij gebruik wordt gemaakt van eenriemoverbrenging, wordt het snijpunt van de oprolas met hetmiddenvlak van de riem op de rol als het effectief bevestigingspunt
beschouwd;
1.6. „zitplaats” , een constructie die al dan niet een integrerend deel vormt
van de carrosserie van het voertuig, met inbegrip van de bekleding enbestemd als zitplaats voor een volwassen persoon, waarbij deze term
zowel een afzonderlijke zitplaats als een gedeelte van een bank dat als
zitplaats voor een persoon bestemd is, dekt;
1.7. „Zitbank” , een complete constructie met bekleding, bestemd als
zitplaats voor ten minste twee volwassen personen;
1.8. „Groep zitplaatsen” , zowel zitplaatsen in de vorm van een zitbank als
naast elkaar geplaatste zitplaatsen (dat wil zeggen zo vastgezet dat de
voorste verankeringen van een der zitplaatsen op één lijn staan met devoorste of achterste verankeringen van een andere zitplaats of tussen!
B1976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 4
de verankeringen daarvan) die bestemd zijn als zitplaats voor één of
meer volwassenen;
1.9. „Klapstoel” , een extra zitplaats om bij gelegenheid te worden
gebruikt en die gewoonlijk is "M2weggeklapt 3;
1.10. „Type zitplaats” , een categorie van zitplaatsen die niet verschillen op
essentiële punten, zoals:
1.10.1. vorm en afmetingen van de constructie van de zitplaats en materialen
waaruit deze bestaat;
1.10.2. type en afmetingen van de verstelmechanismen en van alle
vergrendelingssystemen;
1.10.3. type en afmetingen van de bevestigingspunten op de zitplaats, van de
zitplaatsverankering en de betrokken delen van de carrosserie van het
voertuig;
1.11. „Zitplaatsverankering” , het systeem waarmede de zitplaats aan de
carrosserie van het voertuig is vastgemaakt, met inbegrip van de
betrokken carrosseriegedeelten;
1.12. „V erstelsysteem” de inrichting met behulp waarvan de zitplaats of een
gedeelte daarvan kan worden versteld ten einde een zitpositie teverkrijgen welke is aangepast aan de lichaamsvorm van de inzittende.Hiermede is met name mogelijk:
1.12.1. een verplaatsing in de lengterichting;
1.12.2. een hoogteverstelling;
1.12.3. een hoekverdraaiing;
1.13. „Wegklapsysteem” , een voorziening met behulp waarvan een hoek-
verdraaiing of een verplaatsing in de lengterichting, zonder vaste
tussenstand, mogelijk is, van de zitplaats of een gedeelte daarvan teneinde het instappen van de passagiers te vergemakkelijken;
1.14. „vergrendelingssysteem” , een voorziening met behulp waarvan de
zitplaats of een gedeelte daarvan in de gebruiksstand wordt gehoudenmet mechanismen voor de vergrendeling van de rugleuning ten
opzichte van de stoel en van de stoel ten opzichte van het voertuig.
2. AANVRAAG OM E.E.G.-GOEDKEURING
2.1. De aanvraag om E.E.G.-goedkeuring van een type voertuig voor wat
betreft de bevestigingspunten van de veiligheidsgordels wordt
ingediend door de fabrikant van het voertuig of diens gemachtigde.
2.2. Hierbij moeten de volgende stukken in drievoud en de volgende
gegevens worden verstrekt:
2.2.1. overzichtstekeningen van de voertuigcarrosserie op passende schaal
met de plaatsen van de bevestigingspunten, de effectieve bevesti-gingspunten (indien van toepassing) en detailtekeningen van de
bevestigingspunten en van de constructiedelen waarop deze zijn
vastgemaakt;
2.2.2. gegevens inzake de aard van de materialen die van invloed zijn op de
sterkte van de bevestigingspunten;
2.2.3. een technische beschrijving van de bevestigingspunten;
2.2.4. voor de bevestigingspunten die vastgemaakt zijn aan de zitplaats-
constructie een gedetailleerde beschrijving van het type voertuig voorwat betreft de constructie van de zitplaatsen, de verankeringendaarvan en de verstellings- en vergrendelingssystemen;
2.2.5. voldoende gedetailleerde tekeningen op passende schaal van de
zitplaatsen, de verankering daarvan aan het voertuig en deverstellings- en vergrendelingssystemen daarvan.
2.3. De fabrikant moet hetzij een voertuig dat representatief is voor het te
keuren type voertuig, hetzij die onderdelen van het voertuig, die als
essentieel worden beschouwd voor de proefnemingen voor de
bevestigingspunten ter beschikking stellen van de met de goedkeu-ringsproeven belaste technische dienst.!
B
!M2
!B1976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 5
3. E.E.G.-GOEDKEURING
3.1. Bij het E.E.G.-goedkeuringsformulier wordt een formulier over-
eenkomstig het model zoals afgebeeld in bijlage II, gevoegd.
4. SPECIFICATIES
4.1. Aanduidingen (zie bijlage III)
4.1.1. Punt H is een referentiepunt overeenkomstig de definitie in punt 1.1
van bijlage III bij Richtlijn 77/649/EEG, dat volgens de in deze
richtlijn vermelde methode wordt bepaald.
4.1.1.1. Punt H ’is het referentiepunt overeenkomend met het in 4.1.1
bedoelde punt H en dat voor alle normale rijstanden van de zitplaatswordt bepaald.
4.1.1.2. Punt R is het in punt 1.2 van bijlage III bij Richtlijn 77/649/EEG
gedefinieerde referentiepunt van een zitplaats.
4.1.2. De referentielijn is een rechte overeenkomstig punt 3.4 van bijlage III
van Richtlijn 77/649/EEG.
4.1.3. De punten L
1en L 2zijn de effectieve onderste bevestigingspunten.
4.1.4. Punt C bevindt zich op een afstand van 450 mm verticaal boven punt
R. Indien de in punt 4.1.6 gedefinieerde maat S 5280 mm is en de
fabrikant de alternatieve formule BR = 260 mm + 0,8 S van punt
4.4.4.3 kiest, bedraagt de verticale afstand tussen C en R 500 mm.
4.1.5. De hoeken α1enα2zijn respectievelijk de hoeken tussen een
horizontaal vlak en vlakken loodrecht op het middenlangsvlak van hetvoertuig en door "
M2punt H ’3en de punten L 1en L 2.
4.1.6. S is de afstand in millimeter van het effectieve bovenste bevestigings-
punt tot aan een referentievlak P evenwijdig aan het middenlangsvlak
van het voertuig, dat als volgt is gedefinieerd:
4.1.6.1. indien de zitpositie duidelijk blijkt uit de vorm van de zitplaats is het
vlak P het middenvlak van deze zitting.
4.1.6.2. indien de zitpositie niet duidelijk blijkt:
4.1.6.2.1. is het vlak P voor de bestuurder, het vlak evenwijdig aan het
middenlangsvlak van het voertuig dat verticaal gaat door het in het
vlak van de stuurwielrand liggende middelpunt van het stuurwiel dat
zich, indien het verstelbaar is, in de middelste stand bevindt;
4.1.6.2.2. is het vlak P , voor de voorpassagier aan de buitenkant, het vlak dat
symmetrisch is met dat van de bestuurder;
4.1.6.2.3. is het vlak P voor de achterpassagier aan de buitenkant, het vlak dat
door de fabrikant is aangegeven wanneer aan de volgende grens-
waarden voor afstand A tussen het middenlangsvlak van het voertuig
en vlak P worden voldaan:
A5200 mm, wanneer de zitbank slechts is ontworpen voor twee
passagiers,
A5300 mm indien de zitbank voor meer dan 2 passagiers is
bestemd.!B
!M2
!B
!M2
!B
!M2
!B
!M21976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 6
4.2. Algemene specificaties
4.2.1. De bevestigingspunten moeten zodanig zijn ontworpen, uitgevoerd en
geplaatst dat:
4.2.1.1. de montage mogelijk is van een geschikte veiligheidsgordel. De
bevestigingspunten voor de zijzitplaatsen vóór moeten de montagemogelijk maken van veiligheidsgordels met een oprolmechanisme eneen geleider op de stijl, in het bijzonder rekening houdend met de
sterkte van de bevestigingspunten, tenzij de fabrikant het voertuig
eveneens levert met andere typen veiligheidsgordels met oprolme-chanisme. Indien de bevestigingspunten uitsluitend geschikt zijn voorbepaalde gordels, dient het soort gordel te worden vermeld op het sub
3.1 vermelde formulier;
4.2.1.2. het risico dat de gordel verschuift tot een minimum wordt beperkt
wanneer deze op de juiste wijze wordt gedragen;
4.2.1.3. het risico dat de riem wordt beschadigd door contact met harde
uitstekende delen van de voertuigcarrosserie of van de zitplaats-
constructie tot een minimum wordt beperkt.
4.2.2. Bij bevestigingspunten die, met het oog op het instappen en het op
hun plaats houden van de inzittenden, verschillende posities kunneninnemen, moeten de specificaties van deze richtlijn van toepassingzijn op de bevestigingspunten in de stand waarbij de gordels de
inzittenden daadwerkelijk op hun plaats houden.
4.3. Minimaal aantal bevestigingspunten
4.3.1. De zitplaatsen vóór van voertuigen van de categorieën M
1,M 2(voor
zover het toelaatbare maximumgewicht van deze laatste categorievoertuigen niet meer bedraagt dan 3 500 kilogram en zij geenstaanplaatsen bevatten), N
1,N2en N 3moeten voorzien zijn van twee
bevestigingspunten onder en één bevestigingspunt boven. Met
betrekking tot de middenzitplaatsen vóór worden echter tweebevestigingspunten onder als voldoende beschouwd wanneer devoorruit zich buiten de in bijlage II van Richtlijn 74/60/EEG
omschreven referentiezone bevindt. V oor wat de bevestigingspunten
betreft, wordt de voorruit beschouwd als een deel van de refe-rentiezone, wanneer zij met de proefinrichting in statisch contact kankomen volgens de in genoemde bijlage beschreven methode.
4.3.2. De overige zijzitplaatsen van voertuigen van categorie M 1moeten
voorzien zijn van twee bevestigingspunten onder en één bevestigings-punt boven.
4.3.3. V oor alle overige zitplaatsen van voertuigen van categorie M
1en, wat
de voertuigen van de andere in punt 4.3.1 bedoelde categorieën
betreft, voor alle overige onbeschermde zitplaatsen zijn ten minstetwee bevestigingspunten onder vereist.
Ter definiëring van een beschermde zitplaats wordt „beschermde
ruimte” genoemd, de ruimte gelegen vóór een zitplaats en
— tussen twee horizontale vlakken, waarvan één vlak door punt H
loopt en het tweede gelegen is op 400 mm boven het eerste vlak;
— tussen twee verticale vlakken in de lengterichting, symmetrisch
gelegen ten opzichte van punt H, op 400 mm afstand van elkaar;
— achter een verticaal vlak in de breedterichting, op 1,30 m afstand
van punt H.
In een verticaal vlak in de breedterichting wordt „afschermingszone”
genoemd, een zodanig doorlopend oppervlak dat, wanneer een bol
van 165 mm diameter horizontaal volgens de lengterichting wordtgeprojecteerd door een willekeurig punt van de zone en door het!
B
!M11976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 7
middelpunt van de bol, er in de beschermende ruimte geen enkele
opening is waar de bol doorheen kan.
Een zitplaats wordt „beschermd” genoemd als de afschermingszones
binnen de beschermingsruimte een gecumuleerde oppervlakte van tenminste 800 cm
2hebben.
4.3.4. V oor klapstoelen en alle andere zitplaatsen in ongeacht welk voertuig,
die niet zijn bedoeld in de punten 4.3.1, 4.3.2 en 4.3.3 zijn geen
bevestigingspunten vereist. Indien in het voertuig voor dergelijke
zitplaatsen bevestigingspunten aanwezig zijn, moeten die echtervoldoen aan het bepaalde in deze richtlijn. "
M2In die gevallen zijn
twee bevestigingspunten onder voldoende. 3
4.4. Plaats van de bevestigingspunten voor de gordels
4.4.1. De in punt 4.3 bedoelde plaats voor de bevestigingspunten moeten
aan de volgende eisen voldoen.
4.4.2. Algemeen
4.4.2.1. De bevestigingspunten van een zelfde gordel kunnen alle aan de
carrosserie van het voertuig, aan de constructie van de zitplaats ofenig ander onderdeel van het voertuig, of over deze plaatsen verdeeld,worden vastgemaakt.
4.4.2.2. Aan een zelfde bevestigingspunt kunnen de uiteinden van twee naast
elkaar geplaatste gordels worden bevestigd op voorwaarde dat aan de
voorschriften inzake de proefnemingen wordt voldaan.
4.4.3. Plaats van de "M2effectieve 3bevestigingspunten onder
4.4.3.1. De hoeken α1enα2moeten bij alle normale rijstanden van de
zitplaats 30° tot 80° bedragen. Indien bij de voorste zitplaatsen van
voertuigen van de categorie M 1ten minste één van de hoeken α1enα
2in iedere normale rijstand van de zitplaats constant is, moet de
waarde daarvan 60° ± 10° bedragen.
4.4.3.2. Bij de zitplaatsen achter of zitbanken bij voertuigen van andere
categorieën dan M 1en zitplaatsen met een verstelsysteem over-
eenkomstig punt 1.12 waarvan de rugleuning een hoek van minderdan 20° maakt (zie figuur 1, bijlage III), mogen de hoeken α
1enα2
kleiner zijn dan het in 4.4.3.1 voorgeschreven minimum, op
voorwaarde dat zij in geen enkele normale rijstand van de zitplaats
minder dan 20° bedragen.
4.4.3.3. De afstand tussen de twee verticale vlakken die evenwijdig zijn aan
het middenlangsvlak van het voertuig en die elk door een van de twee
bevestigingspunten L 1en L 2aan de onderkant voor dezelfde gordel
lopen, mag niet minder dan 350 mm bedragen.
De punten L 1en L 2moeten aan weerszijden van het middenlangsvlak
van de zitplaats liggen en ten minste 120 mm hiervan verwijderd zijn.
4.4.4. Plaats van de effectieve bevestigingspunten boven
4.4.4.1. Indien gebruik wordt gemaakt van een riemgeleider of dergelijke
voorziening die van invloed is op de plaats van het effectievebevestigingspunt boven, wordt deze plaats op de gewone wijze
bepaald door de plaats van het bevestigingspunt te beschouwen
wanneer de hartlijn van de band gaat door een punt J
1dat wordt
bepaald vanuit punt R door middel van de volgende drie lijnstukken:!M1
!B
!M2
!B
!M2
!B
!M21976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 8
RZ: stuk van de referentielijn vanuit punt R in opwaartse richting
en 530 mm lang;
ZX: stuk van de loodlijn op het middenlangsvlak van het voertuig
vanuit punt Z naar de zijde waar het bevestigingspunt zichbevindt en 120 mm lang;
XJ
1: stuk van de loodlijn op het vlak bepaald door de lijnstukken
RZ en ZX vanuit punt X in opwaartse richting en 60 mm lang.
Er wordt een punt J 2vastgesteld symmetrisch aan punt J 1ten opzichte
van het verticale langsvlak door de referentielijn zoals omschreven in
punt 4.1.2 van de proefpop die op de betreffende zitplaats is geplaatst.
4.4.4.2. Het effectieve bevestigingspunt boven moet zich bevinden onder het
vlak FN dat loodrecht staat op het middenlangsvlak van de zitplaats
en moet een hoek van 65° vormen met de referentielijn. Bij dezitplaatsen achter mag deze hoek tot 60° worden verminderd. Hetvlak FN is zodanig geplaatst dat het de referentielijn in punt D snijdt,
en wel zodanig dat DR = 315 mm + 1,8 S. Indien S 4200 mm is, is
DR = 675 mm.
4.4.4.3. Het effectieve bevestigingspunt boven moet zich achter een vlak FK
bevinden dat loodrecht staat op het middenlangsvlak van de zitplaatsen dat de referentielijn snijdt onder een hoek van 120° in een punt B,
zodanig dat BR = 260 mm + S. Indien S 5280 mm is, kan de
fabrikant naar keuze gebruik maken van de formule BR = 260 mm +0,8 S.
4.4.4.4. De waarde van S mag niet kleiner zijn dan 140 mm.
4.4.4.5. Het bevestigingspunt boven moet zich bevinden achter een verticaal
vlak dat loodrecht staat op het middenlangsvlak van het voertuig en
dat door punt "
M2R3gaat, zoals aangegeven in bijlage III.
4.4.4.6. Het effectieve bevestigingspunt boven moet zich bevinden boven een
horizontaal vlak dat het in 4.1.4 gedefinieerde punt C snijdt.
4.4.4.7. Behalve het in punt 4.3.1 vereiste bevestigingspunt boven mogen er
nog andere effectieve bevestigingspunten boven worden aangebracht,mits aan een van onderstaande voorwaarden wordt voldaan:
4.4.4.7.1. De extra bevestigingspunten voldoen aan de bepalingen van de punten
4.4.4.1 tot en met 4.4.4.6.
4.4.4.7.2. De extra bevestigingspunten kunnen zonder gereedschap worden
gebruikt, voldoen aan de bepalingen van de punten 4.4.4.5 en 4.4.4.6en bevinden zich in een van de vlakken die door een verticale
verschuiving van 80 mm in op- of neerwaartse richting uit het in
bijlage III, figuur 1, beschreven vlak zijn afgeleid.
4.4.4.7.3. De (het) bevestigingspunt(en) zijn (is) bestemd voor een harnasgor-
del, voldoen (voldoet) aan de voorschriften van punt 4.4.4.6, bevinden
(bevindt) zich achter het dwarsvlak dat door de referentielijn gaat en
zijn (is):
4.4.4.7.3.1. indien het één enkel bevestigingspunt betreft, gelegen in het
gemeenschappelijke gedeelte van de beide tweevlakshoeken waarvan
de ribben worden gevormd door de loodlijnen die gaan door de
punten J
1en J 2als omschreven in punt 4.4.4.1 en waarvan de
horizontale doorsnede is aangegeven in figuur 2 van bijlage III;
4.4.4.7.3.2. indien het twee bevestigingspunten betreft, gelegen in de meest
geschikte van de hierboven omschreven tweevlakshoeken, op voor-waarde dat elk bevestigingspunt niet meer dan 50 mm afwijkt van desymmetrie met het andere bevestigingspunt ten opzichte van vlak P
(zoals omschreven in punt 4.1.6) van de betreffende zitplaats.
4.5. Afmetingen van de schroefgaten voor het bevestigingspunt
4.5.1. V oor het bevestigingspunt moet een schroefgat aanwezig zijn van
11,11 mm "
M2(7/16)320 UNF — 2 B.!M2
!B
!M2
!B1976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 9
!M2
4.5.2. Indien het voertuig door de fabrikant van veiligheidsgordels wordt
voorzien die aan de voor de betrokken zitplaats voorgeschreven
bevestigingspunten zijn aangebracht, behoeven deze bevestigings-
punten niet in overeenstemming te zijn met het voorschrift van 4.5.1,mits zij voldoen aan alle overige voorschriften van deze richtlijn. Devoorschriften van 4.5.1 gelden evenmin voor extra bevestigingspunten
als bedoeld bij punt 4.4.4.7.3.
4.5.3. De gordel moet van de bevestiging kunnen worden losgemaakt zonder
laatstgenoemde te beschadigen.
5. PROEVEN
5.1. Algemeen
5.1.1. Onder voorbehoud van de toepassing van punt 5.2 en overeenkomstig
het verzoek van de fabrikant:
5.1.1.1. kunnen proeven plaatsvinden met een voertuigcarrosserie of met een
volledig afgewerkt voertuig,
5.1.1.2. kunnen ramen en deuren al dan niet zijn gemonteerd en al dan niet
worden gesloten,
5.1.1.3. kan elk gewoonlijk gemonteerd onderdeel dat bijdraagt tot de
stijfheid van de carrosserie van het voertuig worden aangebracht.
5.1.2. De zitplaatsen moeten worden gemonteerd en in een rijstand worden
geplaatst voor het besturen of gebruiken van het voertuig welke, door
de technische dienst die de goedkeuringsproeven verricht, zodanigwordt gekozen dat wat de sterkte betreft, de meest ongunstigeomstandigheden worden geschapen. De stand van de zitplaats moet in
het rapport worden vermeld. Indien de zitplaats een verstelbare
rugleuning heeft moet deze rugleuning worden vergrendeld over-eenkomstig de aanwijzingen van de fabrikant of indien dergelijkeaanwijzingen niet zijn verstrekt, zodanig worden vergrendeld dat bij
voertuigen van de categorieën M
1en N 1zoveel mogelijk een
effectieve hoek van 25° wordt gevormd en bij voertuigen van alleandere categorieën zoveel mogelijk een effectieve hoek van 15°.
5.2. Vastzetting van het voertuig
5.2.1. De methode die wordt gebruikt om het voertuig tijdens de proef vast
te zetten mag niet tot gevolg hebben dat de bevestigingspunten of de
plaatsen waar zich de bevestigingspunten bevinden, worden versterkt,
of de normale vervorming van de carrosserie wordt verminderd.
5.2.2. Een vastzettingsinrichting wordt geacht te voldoen wanneer deze geen
enkele invloed uitoefent op een zone die zich over de hele breedte vande carrosserie uitstrekt en indien het voertuig of de carrosserie aan devoorkant is geblokkeerd of vastgezet op een afstand van minstens 500
mm van het te beproeven bevestigingspunt en aan de achterzijde
wordt vastgehouden of is vastgezet op minstens 300 mm van ditbevestigingspunt.
5.2.3. Het is aan te bevelen om de carrosserie op steunen te plaatsen die
ongeveer loodrecht onder de wielassen zijn aangebracht, of indienzulks onmogelijk is loodrecht, onder de bevestigingspunten van devering.
5.3. Algemene beproevingsmethoden
5.3.1. Alle bevestigingspunten van een zelfde groep van zitplaatsen moeten
gelijktijdig worden beproefd.
5.3.2. De trekkracht moet voorwaarts worden uitgeoefend onder een hoek
van"
M210° ± 5° 3 boven de horizontale lijn in een vlak
evenwijdig aan het middenlangsvlak van het voertuig.
5.3.3. De belasting moet zo "M2snel3mogelijk worden uitgeoefend.
De bevestigingspunten moeten de voorgeschreven belasting geduren-de ten minste 0,2 seconden kunnen weerstaan.!
B
!M2
!B1976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 10
5.3.4. De voor de in punt 5.4 omschreven proeven te gebruiken trek-
inrichtingen zijn in bijlage IV opgenomen.
5.3.5. De bevestigingspunten voor die zitplaatsen die bevestigingspunten
boven hebben, moeten onder de volgende omstandigheden aan deproeven worden onderworpen:
5.3.5.1. Zijzitplaatsen vóór:
De bevestigingspunten moeten worden onderworpen aan de in punt
5.4.1 omschreven proeven waarbij de belastingen op de bevestigings-
punten worden overgebracht door middel van een inrichtingwaarmede de geometrie wordt nagebootst van een driepuntsveilig-heidsgordel met oprolmechanisme dat een riemgeleider heeft aan het
bevestigingspunt boven.
Indien, behalve de in punt 4.3 voorgeschreven punten, nog andere
bevestigingspunten aanwezig zijn, moeten deze aan de in punt 5.4.5voorgeschreven proef worden onderworpen. Hierbij worden de
belastingen overgebracht door middel van een inrichting waarmede
de geometrie wordt nagebootst van het type gordel dat voorbevestiging aan deze punten is bestemd.
5.3.5.1.1. Indien het oprolmechanisme niet is vastgemaakt aan het voor-
geschreven bevestigingspunt onder aan de buitenzijde, of indien het
oprolmechanisme is vastgemaakt aan het bevestigingspunt boven, danmoeten de bevestigingspunten onder eveneens aan de in punt 5.4.3omschreven proeven worden onderworpen.
5.3.5.1.2. In het in punt 5.3.5.1.1 bedoelde geval mogen de in de punten 5.4.1 en
5.4.3 omschreven proeven op verzoek van de fabrikant wordenuitgevoerd op twee verschillende voertuigcarrosserieën.
5.3.5.2. Zijzitplaatsen achter en alle middenzitplaatsen:
De bevestigingspunten worden onderworpen aan de in punt 5.4.2
omschreven proef gedurende welke de belastingen op de bevesti-gingspunten worden overgebracht door middel van een inrichting
waarmede de geometrie wordt nagebootst van een driepuntsveilig-
heidsgordel zonder oprolmechanisme en aan de in punt 5.4.3omschreven proef waarbij de belasting op de twee bevestigingspuntenonder wordt overgebracht door middel van een inrichting waarmede
de geometrie wordt nagebootst van een heupgordel. Op verzoek van
de fabrikant kunnen beide proeven worden uitgevoerd op tweeverschillende voertuigcarrosserieën.
5.3.5.3. In afwijking van de punten 5.3.5.1 en 5.3.5.2 moeten de des-
betreffende bevestigingspunten, wanneer een fabrikant zijn voertuiglevert voorzien van ve iligheidsgordels met oprolmechanismen,
worden onderworpen aan de proef gedurende welke de belasting
wordt overgebracht door middel van een inrichting waarmede degeometrie wordt nagebootst van de veiligheidsgordel(s) waarvan debevestigingspunten moeten worden gekeurd.
5.3.6. Wanneer de zijzitplaatsen achter en de middenzitplaatsen niet
voorzien zijn van bevestigingspunten boven moeten de bevestigings-punten onder worden onderworpen aan de in punt 5.4.3 omschreven
proef gedurende welke de belasting wordt overgebracht door middel
van een inrichting waarmede de geometrie wordt nagebootst van eenheupgordel.
5.3.7. Indien het voertuig zodanig is ontworpen dat andere voorzieningen
kunnen worden aangebracht waardoor de riemen niet rechtstreekszonder katrolschijven enz. aan de bevestigingspunten kunnen worden
vastgemaakt of waarvoor extra bevestigingspunten nodig zijn naast
die vermeld in punt 4.3 wordt de veiligheidsgordel of een samenstelvan kabels, katrollen enzovoort die representatief zijn voor deveiligheidsgordeluitrusting via een dergelijke voorziening verbonden
met de bevestigingspunten in het voertuig en worden deze onder-
worpen aan de desbetreffende in punt 5.4 voorgeschreven proeven.
5.3.8. Er kan een andere beproevingsmethode worden toegepast dan de in
punt 5.3 omschreven methode, maar in dat geval moet de gelijk-waardigheid daarvan worden aangetoond.!
B
!M2
!B1976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 11
5.4. Bijzondere beproevingsmethoden
5.4.1. Proef bij een veiligheidsgordel van het driepuntstype met oprolme-
chanisme dat een riemgeleider bezit op de stijl die aan hetbevestigingspunt boven is vastgemaakt
5.4.1.1. Aan het bevestigingspunt boven moet een katrolschijf of kabel- of
riemgeleider zijn aangebracht die speciaal is aangepast om de door
het trekmechanisme uitgeoefende belasting over te brengen, dan welde door de fabrikant geleverde riemgeleider.
5.4.1.2. Er wordt een beproevingsbelasting van 1 350 daN ± 20 daN op een
trekinrichting uitgeoefend (zie bijlage IV , figuur 2) die is verbonden
aan de bevestigingspunten van dezelfde gordel, door middel van eeninrichting waarmede de geometrie wordt nagebootst van de voor hetbovenlichaam bestemde riem.
Bij voertuigen van andere categorieën dan M
1en N 1bedraagt de
proefbelasting 675 daN ± 20 daN.
5.4.1.3. Gelijktijdig wordt een trekkracht van 1 350 daN ± 20 daN
uitgeoefend op een trekinrichting (zie bijlage IV , figuur 1) dieverbonden is met de twee bevestigingspunten onder.
Bij voertuigen van andere categorieën dan M
1en N 1bedraagt de
proefbelasting 675 daN ± 20 daN.
5.4.2. Proef bij een veiligheidsgordel van het driepuntstype zonder
oprolmechanisme of met een oprolmechanisme aan het bevesti-
gingspunt boven
5.4.2.1. Er wordt een beproevingsbelasting van 1 350 daN ± 20 daN op een
trekinrichting uitgeoefend (zie bijlage IV , figuur 2) die aan het
bevestigingspunt boven en aan het tegenoverliggende bevestigings-
punt onder van dezelfde gordel is verbonden door gebruik te makenvan een aan de bovenbevestiging vastgemaakt oprolmechanisme,indien dit door de fabrikant is geleverd.
Bij voertuigen van andere categorieën dan M
1en N 1bedraagt de
proefbelasting 675 daN ± 20 daN.
5.4.2.2. Gelijktijdig wordt een trekkracht van 1 350 daN ± 20 daN op een
trekinrichting uitgeoefend (zie bijlage IV , figuur 1) die is verbondenmet de twee bevestigingspunten onder.
Bij voertuigen van andere categorieën dan M
1en N 1bedraagt de
proefbelasting 675 daN ± 20 daN.
5.4.3. Proef bij een veiligheidsgordel van het heuptype
Er wordt een proefbelasting van 2 225 daN ± 20 daN uitgeoefend op
een trekinrichting (zie bijlage IV , figuur 1) die is verbonden met de
twee bevestigingspunten onder.
Bij voertuigen van andere categorieën dan M 1en N 1bedraagt de
proefbelasting 1 110 daN ± 20 daN.
5.4.4. Proeven voor bevestigingspunten die zich alle in de constructie van
de zitplaats bevinden of die zijn verdeeld over de voertuigcarrosserieen de zitplaatsconstructie
5.4.4.1. De in de punten 5.4.1, 5.4.2 en 5.4.3 omschreven proeven worden al
naar gelang het geval uitgevoerd, onder toevoeging, voor iedere
zitplaats en voor iedere groep van zitplaatsen, van de hiernagenoemde extra krachten.!
B
!M2
!B
!M2
!B
!M2
!B
!M2
!B
!M2
!B1976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 12
5.4.4.2. Boven de krachten genoemd in 5.4.1, 5.4.2 en 5.4.3 oefent men op de
structuur van de zitplaats een longitudinale en horizontale kracht uit
die gaat door het zwaartepunt van de zitplaats en gelijk is aan twintig
maal het gewicht van de complete zitplaats.
Bij voertuigen van andere categorieën dan M 1en N 1is deze kracht
gelijk aan tienmaal het gewicht van de complete zitplaats.
5.4.5. P r o e f v o o r s p e c i a l e v e i l i g h e i d s g o r d e l s
5.4.5.1. Er wordt een beproevingsbelasting van 1 350 daN ± 20 daN op een
trekinrichting uitgeoefend (zie bijlage IV , figuur 2) die is verbondenaan de bevestigingspunten van dezelfde gordel, door middel van een
inrichting waarmede de geometrie wordt nagebootst van de voor het
bovenlichaam bestemde riem(en).
5.4.5.2. Gelijktijdig wordt een trekkracht van 1 350 daN ± 20 daN
uitgeoefend op een trekinrichting (zie bijlage IV , figuur 3) dieverbonden is met de twee bevestigingspunten onder.
5.4.5.3. Bij andere voertuigen dan die van categorie M
1en N 1bedraagt de
beproevingsbelasting 675 daN ± 20 daN.
5.5. Proefresultaten
5.5.1. Alle bevestigings punten moeten de in de punten 5.3 en 5.4
omschreven proeven kunnen doorstaan. Een permanente vervorming
mag worden toegelaten met inbegrip van een gedeeltelijke scheur-vorming in een bevestigingspunt of in het daaromheen gesitueerdegedeelte op voorwaarde dat de voorgeschreven belasting gedurende
de vastgestelde tijd is gehandhaafd. Bij de proef moeten de minimale
afstanden voor de effectieve bevestigingspunten onder als vermeld inpunt 4.4.3.3 en de in 4.4.4.6 en 4.4.4.7 vermelde eisen voor deeffectieve bevestigingspunten boven in acht worden genomen.
5.5.2. Bij voertuigen die met deze systemen zijn uitgerust, moeten de
wegklap- en vergrendelingssystemen waardoor de inzittenden hetvoertuig kunnen verlaten, na uitoefening van de trekkrachtbelasting
nog met de hand kunnen worden bediend.
5.5.3. Na de proeven wordt elke beschadiging van de bevestigingspunten en
van de constructies die tijdens de proeven aan belasting warenblootgesteld, opgetekend.
6. OVEREENSTEMMING V AN DE PRODUKTIE
6.1. Ten einde de overeenstemming met het gekeurde type na te gaan,
wordt een toereikend aantal steekproeven bij seriewagens verricht.
6.2. In het algemeen blijven deze verificaties beperkt tot controle van de
afmetingen. Indien nodig worden de voertuigen echter onderworpen
aan proeven overeenkomstig de in punt 5 vermelde voorschriften.
7. AANWIJZINGEN
V oor elk voertuig dat in overeenstemming is met het goedgekeurde
type moet de fabrikant op duidelijke wijze in het instructieboekje van
het voertuig de volgende gegevens vermelden:
— de plaats van de bevestigingspunten,
— het type veiligheidsgordel waarvoor deze bevestigingspunten
bestemd zijn.!
B
!M2
!B
!M2
!B1976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 13
BIJLAGE II
"(1)M2!B1976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 14
!B1976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 15
!M2
BIJLAGE III
Figuur 1
Vlakken waarbinnen zich de effectieve bevestigingspunten bevinden
1976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 16
Figuur 2
Effectieve bevestigingspunten boven overeenkomstig punt 4.4.4.7.3 van bijlage I
!M21976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 17
BIJLAGE IV
TREKINRICHTING
Fig. 1
Fig. 2
!B1976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 18
!M2
Figuur 3
1976L0115 — NL — 20.04.1982 — 002.001 — 19