Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
"B RICHTLIJN V AN DE RAAD
van 20 december 1968
houdende verplichting voor de Lid-Staten van de Europese Economische Gemeenschap om
minimumvoorraden ruwe aardolie en/of aardolieprodukten in opslag te houden
(68/414/EEG)
(PB L 308 van 23.12.1968, blz. 14)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Richtlijn 72/425/EEG van de Raad van 19 december 1972 L 291 154 28.12.1972
"M2 Richtlijn 98/93/EG van de Raad van 14 december 1998 L 358 100 31.12.19981968L0414 — NL — 31.12.1998 — 002.001 — 1
RICHTLIJN V AN DE RAAD
van 20 december 1968
houdende verplichting voor de Lid-Staten van de Europese Economische
Gemeenschap om minimumvoorraden ruwe aardolie en/of aardolie-
produkten in opslag te houden
(68/414/EEG)
DE RAAD V AN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 103,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Gezien het advies van het Europese Parlement (1),
Overwegende dat ingevoerde ruwe aardolie en aardolieprodukten een steeds
belangrijker plaats innemen bij de bevoorrading van de Gemeenschap met
energieprodukten; dat elke, zelfs tijdelijke moeilijkheid waardoor de
leveranties van deze produkten uit derde landen worden verminderd, ernstigeverstoringen in de economische activiteit van de Gemeenschap kan
veroorzaken en dat het derhalve van belang is de schadelijke gevolgen van
een dergelijke gebeurtenis te kunnen ondervangen of althans verzachten;
Overwegende dat een crisis in de voorziening onverhoeds kan ontstaan en dat
het derhalve onontbeerlijk is thans reeds te voorzien in de nodige middelen
om aan een eventuele schaarste het hoofd te bieden;
Overwegende dat het daartoe nodig is de voorziening met ruwe aardolie en
aardolieprodukten in de Lid-Staten beter veilig te stellen door het aanleggen
en in stand houden van een minimumvoorraad van de belangrijksteaardolieprodukten;
Overwegende dat de nationale produktie als zodanig tot de veiligstelling van
de voorziening bijdraagt; dat de produktievoorwaarden in de Gemeenschap ende hiermee verbonden grotere veiligheid van de voorziening voor deLid-Staten de mogelijkheid rechtvaardigen om de verplichting tot opslag
ten laste van de import te laten komen,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN V ASTGESTELD:
Artikel 1
1. De lidstaten nemen alle passende wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen aan om, behoudens het bepaalde in artikel 7, in de Gemeenschap
voor elk van de in artikel 2 bedoelde categorieën permanent een niveau voor
de voorraden aardolieproducten in stand te houden dat gelijk is aan ten minste90 dagen gemiddeld binnenlands verbruik per dag in het in artikel 4 bedoeldevoorafgaande kalenderjaar.
2. Het gedeelte van het binnenlands verbruik dat wordt gedekt door
derivaten van de uit de bodem van de betrokken lidstaat gewonnen aardolie,kan worden afgetrokken tot een maximum van 25 % van bedoeld verbruik.
V oor de spreiding binnen de lidstaten van dat aftrekbaar percentage is een
besluit van de betrokken lidstaat nodig.
Artikel "M2 23
V oor de berekening van het binnenlands verbruik worden de volgende
categorieën produkten in aanmerking genomen:
— autobenzines en brandstoffen voor vliegtuigen (vliegtuigbenzine, brand-
stoffen voor straalvliegtuigen van het benzinetype),!B
(1) PB nr. 20 van 6. 2. 1965, blz. 330/65.!M2
!B1968L0414 — NL — 31.12.1998 — 002.001 — 2
— gasoliën, dieseloliën, kerosine (lamppetroleum of lampolie) en brand-
stoffen voor straalvliegtuigen van het kerosinetype,
— stookoliën.
V oor de berekening van het binnenlands verbruik worden bunkervoorraden
voor de zeevaart niet in aanmerking genomen.
Artikel 3
1. De overeenkomstig artikel 1 in opslag gehouden voorraden staan in geval
van moeilijkheden met de olievoorziening volledig ter beschikking van delidstaten. De lidstaten zorgen ervoor dat zij de wettelijke bevoegdheid hebben
om in dergelijke omstandigheden toe te zien op het gebruik van die
voorraden.
In alle andere omstandigheden zorgen de lidstaten ervoor dat die voorraden
beschikbaar en toegankelijk zijn. Zij voeren regelingen in om de identificatieen inventarisatie van, en het toezicht op de voorraden mogelijk te maken.
2. De lidstaten zorgen ervoor dat hun regelingen voor het beheer van de
voorraden eerlijk en niet-discriminerend zijn.
De kosten van het overeenkomstig artikel 1 in opslag houden van de
voorraden moeten via een transparante regeling worden gespecificeerd. In dit
verband kunnen de lidstaten maatregelen nemen om passende informatiebetreffende de opslagkosten overeenkomstig artikel 1 te verkrijgen en dieinformatie ter beschikking te stellen van belanghebbende partijen.
3. Om aan het bepaalde in de leden 1 en 2 te voldoen, mogen de lidstaten
een beroep doen op een opslaginstantie die verantwoordelijk is voor het
beheer van alle of een gedeelte van de voorraden.
Twee of meer lidstaten mogen een gemeenschappelijke opslaginstantie
inschakelen. In dat geval zijn zij gezamenlijk verantwoordelijk voor de uit
deze richtlijn voortvloeiende verplichtingen.
Artikel 4
De lidstaten verstrekken de Commissie een overeenkomstig de artikelen 5 en
6 opgesteld statistisch overzicht van de aan het einde van iedere maandaanwezige voorraden, onder opgave van het aantal dagen gemiddeld verbruik
in het voorafgaande kalenderjaar dat die voorraden vertegenwoordigen. Dit
overzicht moet worden verstrekt uiterlijk de vijfentwintigste dag van detweede maand na het einde van de maand in kwestie.
De opslagverplichting van een lidstaat wordt gebaseerd op zijn interne
verbruik van het voorafgaande kalenderjaar. Aan het begin van elk
kalenderjaar en uiterlijk op 31 maart van elk jaar berekenen de lidstaten
opnieuw hun opslagverplichting. Zij zorgen ervoor dat zij zo spoedigmogelijk en in ieder geval uiterlijk op 31 juli van elk jaar voldoen aan hunnieuwe verplichtingen.
In het statistisch overzicht wordt de voorraad brandstof voor straalvliegtuigen
van het kerosinetype afzonderlijk vermeld onder categorie II.
Artikel 5
De krachtens artikel 1 in opslag te houden voorraden mogen worden
aangehouden in de vorm van ruwe aardolie en halffabrikaten, alsook in de
vorm van eindproducten.
In het in artikel 4 bedoelde statistisch overzicht van de voorraden worden
eindproducten opgenomen voor de werkelijke hoeveelheid; ruwe aardolie enhalffabrikaten worden opgenomen:
— in verhouding tot de hoeveelheden voor elke categorie van de in de
raffinaderijen van de betrokken staat gedurende het voorafgaande
kalenderjaar verkregen producten; of
— op basis van de productieprogramma’s van de raffinaderijen van de
betrokken staat voor het lopende jaar; of
— volgens de verhouding tussen, enerzijds, de totale hoeveelheid van de aan
de opslagverplichting onderworpen producten die gedurende het voor-
afgaande kalenderjaar in de betreffende staat zijn vervaardigd en,!B
!M21968L0414 — NL — 31.12.1998 — 002.001 — 3
anderzijds, de hoeveelheid ruwe aardolie die gedurende hetzelfde jaar is
gebruikt; dit kan slechts gelden voor ten hoogste 40 % van de totaleverplichting voor de eerste en de tweede categorie (benzine en gasolie) envoor ten hoogste 50 % voor de derde categorie (stookolie).
Indien mengproducten bestemd zijn voor verwerking tot de in artikel 2
genoemde eindproducten, kunnen zij de producten waarvoor zij bestemd zijn,
vervangen.
Artikel 6
1. V oor de berekening van het in artikel 1 bedoelde minimumniveau worden
alleen de overeenkomstig artikel 3, lid 1, in opslag gehouden hoeveelhedenopgenomen in het statistisch overzicht.
2. V oor de toepassing van deze richtlijn kunnen in het kader van
intergouvernementele overeenkomsten op het grondgebied van een lidstaat
voorraden worden aangelegd voor rekening van in een andere lidstaat
gevestigde ondernemingen. De beslissingen om een deel van de voorradenbuiten het nationale grondgebied in opslag te houden worden genomen doorde regering van de betrokken lidstaat. Een besluit om een deel van de
voorraden van een lidstaat buiten het nationale grondgebied op te slaan, moet
door de regering van die lidstaat worden genomen.
In dergelijke gevallen mag de lidstaat op het grondgebied waarvan de
voorraden in het kader van een dergelijke overeenkomst zijn opgeslagen, zichniet verzetten tegen de overbrenging van die voorraden naar de andere lidstaat
voor rekening waarvan voorraden krachtens die overeenkomst zijn opge-
slagen. Hij controleert deze voorraden conform de in de overeenkomstgespecificeerde procedures, maar neemt ze niet op in zijn statistischoverzicht. De lidstaat waarvoor deze voorraden bestemd zijn, mag ze in zijn
eigen statistisch overzicht opnemen.
In dergelijke gevallen zendt iedere lidstaat, samen met het in artikel 4
bedoelde statistisch overzicht, aan de Commissie een overzicht toe van de op
zijn grondgebied voor rekening van een andere lidstaat opgeslagen voorraden,alsmede van de in andere lidstaten voor eigen rekening opgeslagen voorraden.
In beide gevallen worden de opslaglocaties en/of ondernemingen die de
voorraden in opslag houden, de opgeslagen hoeveelheden en productcatego-rieën — of ruwe olie — opgenomen in het overzicht.
De ontwerpen van de in de eerste alinea genoemde overeenkomsten worden
aan de Commissie medegedeeld; deze kan de betrokken regeringen haaropmerkingen kenbaar maken. Wanneer de overeenkomsten gesloten zijn,
worden zij medegedeeld aan de Commissie, die ze ter kennis brengt van de
overige lidstaten.
Bedoelde overeenkomsten moeten aan de volgende voorwaarden voldoen: zij
moeten:
— betrekking hebben op ruwe aardolie en op alle in deze richtlijn bedoelde
aardolieproducten;
— de voorwaarden en regelingen aangeven voor het in stand houden van de
voorraden, zodat het toezicht op en de beschikbaarheid van de voorradenworden gegarandeerd;
— de procedures aangeven voor het toezicht op en de identificatie van de
voorgeschreven voorraden, onder andere de methoden voor de uitvoering
van en de samenwerking bij inspecties;
— in beginsel voor onbeperkte duur worden gesloten;
— nader bepalen dat, indien in unilaterale opzegging wordt voorzien,
hiervan geen gebruik mag worden gemaakt in geval van crisis in de
voorziening en dat de Commissie steeds van tevoren van iedereopzegging in kennis wordt gesteld.
Wanneer de krachtens dergelijke overeenkomsten aangelegde voorraden geen
eigendom zijn van de onderneming of instantie die de voorraden in standmoet houden, maar ter beschikking van deze onderneming of instantie worden
gehouden door een andere onderneming of instantie, moet aan de volgende
voorwaarden worden voldaan:
— de begunstigde onderneming of instantie heeft contractueel het recht deze
voorraden gedurende de hele looptijd van het contract te verwerven; de!M2
!B
!M21968L0414 — NL — 31.12.1998 — 002.001 — 4
wijze waarop de prijs van een dergelijke aankoop wordt bepaald, moet
overeengekomen zijn tussen de partijen;
— de minimumlooptijd van een dergelijk contract is 90 dagen;— de opslaglocatie en/of de ondernemingen die de voorraden ter
beschikking van de begunstigde onderneming of instantie houden,
alsmede de hoeveelheid en categorie van het aldaar opgeslagen product
of de ruwe aardolie, moeten worden vermeld;
— de daadwerkelijke beschikbaarheid van de voorraden voor de begunstigde
onderneming of instantie moet gedurende de gehele looptijd van deovereenkomst te allen tijde worden gewaarborgd door de onderneming of
instantie die de voorraden ter beschikking van de begunstigde onder-
neming of instantie houdt;
— de onderneming of instantie die de voorraden ter beschikking van de
begunstigde onderneming of instantie houdt, moet er wat betreft de
wettelijke bevoegdheid van de lidstaat om het bestaan van de voorraden te
controleren en te inspecteren, een zijn die onderworpen is aan derechtsmacht van de lidstaat op het grondgebied waarvan de voorradenworden gehouden.
3. Met inachtneming van de in lid 1 aangeduide voorwaarden kunnen in de
voorraden worden begrepen:
— hoeveelheden aan boord van olietankschepen die zich in een haven
bevinden om aldaar na vervulling van de havenformaliteiten te wordengelost;
— hoeveelheden die zijn opgeslagen in loshavens;
— hoeveelheden in tanks bij het beginpunt van oliepijpleidingen;
— hoeveelheden in tanks van raffinaderijen, met uitsluiting van zich in
leidingen en verwerkingsinstallaties bevindende hoeveelheden;
— hoeveelheden in opslagplaatsen van raffinaderijen en van ondernemingen
die zich bezighouden met invoer, opslag of groothandel;
— hoeveelheden in opslagplaatsen van bedrijven met een groot verbruik,
welke beantwoorden aan de nationale bepalingen betreffende de
verplichting tot permanente opslag;
— hoeveelheden in lichters en kustvaarders, die binnen de landsgrenzen
onderweg zijn en waarop door de verantwoordelijke autoriteiten toezichtkan worden uitgeoefend, indien deze hoeveelheden onverwijld ter
beschikking kunnen worden gesteld.
Bijgevolg worden met name uitgesloten van opneming in het statistisch
overzicht: nog niet gewonnen binnenlandse aardolievoorraden, hoeveelheden
die bestemd zijn voor bunkervoorraden voor de zeevaart, hoeveelheden diezich in rechtstreeks transitoverkeer bevinden, met uitzondering van de in lid 2bedoelde voorraden, en hoeveelheden die in pijpleidingen, tankauto’ s,
tankwagons, reservoirs van distributiestations en bij kleine verbruikers
aanwezig zijn. V oorts moeten van het statistisch overzicht worden uitgesloten,de hoeveelheden die door de strijdkrachten worden aangehouden, alsmede die
welke bij de aardoliemaatschappijen voor hen zijn gereserveerd.
Artikel 6 bis
De lidstaten nemen alle nodige bepalingen aan en nemen alle nodige
maatregelen om de controle en het toezicht op de voorraden te waarborgen.
Zij voeren mechanismen in om de voorraden overeenkomstig de voorschriften
van deze richtlijn te inspecteren.
Artikel 6 ter
De lidstaten stellen sancties vast voor inbreuken op de ter uitvoering van deze
richtlijn aangenomen nationale bepalingen en nemen alle nodige maatregelen
om de uitvoering van deze bepalingen te waarborgen. De sancties moeten
doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.!M2
!B
!M21968L0414 — NL — 31.12.1998 — 002.001 — 5
Artikel 7
In geval van moeilijkheden bij de aardolievoorziening in de Gemeenschap
belegt de Commissie op verzoek van een Lid-Staat of op eigen initiatief een
bijeenkomst van de Lid-Staten voor onderling overleg.
Behalve in geval van bijzondere dringende noodzaak of voor het voldoen aan
geringe lokale behoeften, onthouden de Lid-Staten zich ervan om, vóór het
genoemde overleg, zoveel aan de voorraden te onttrekken dat deze benedenhet verplichte minimum komen.
De Lid-Staten stellen de Commissie op de hoogte van alle onttrekkingen aan
de reservevoorraden en doen zo spoedig mogelijk mededeling van:
— de datum waarop de voorraden beneden het verplichte minimum zijn
gekomen;
— de redenen van deze onttrekkingen;— de eventueel getroffen maatregelen om de voorraden weer op peil te
brengen;
— zo mogelijk, de vermoedelijke ontwikkeling van de voorraden in de
periode dat deze beneden het verplichte minimum blijven.
Artikel 8
De voorraadvorming overeenkomstig de bepalingen van de onderhavige
richtlijn moet binnen een zo kort mogelijke termijn na de kennisgeving vandeze richtlijn, en uiterlijk op 1 januari 1971, haar beslag hebben gekregen.
De Lid-Staten stellen de Commissie op de hoogte van de daartoe getroffen
maatregelen.
Artikel 9
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.!B1968L0414 — NL — 31.12.1998 — 002.001 — 6