1993L0075 — NL — 21.08.1998 — 003.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 93/75/EEG VAN DE RAAD
van 13 september 1993
betreffende de minimumeisen voor schepen die gevaarlijke of verontreinigende goederen vervoeren
en die naar of uit de zeehavens van de Gemeenschap varen
(PB L 247 van 5.10.1993, blz. 19)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Richtlijn 96/39/EG van de Commissie van 19 juni 1996 L 196 7 7.8.1996
►M2►C1Richtlijn 97/34/EG van de Commissie van 6 juni 1997 ◄ L 158 40 17.6.1997
►M3 Richtlijn 98/55/EG van de Raad van 17 juli 1998 L 215 65 1.8.1998
Gerectificeerd bij:
►C1 Rectificatie PB L 162 van 19.6.1997, blz. 56 (97/34/EG)
▼B
RICHTLIJN 93/75/EEG VAN DE RAAD
van 13 september 1993
betreffende de minimumeisen voor schepen die gevaarlijke of
verontreinigende goederen vervoeren en die naar of uit de zeehavens
van de Gemeenschap varen
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap, inzonderheid op artikel 84, lid 2,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
Gezien het advies van het Europees Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat het vervoer van gevaarlijke of verontreinigende
goederen over zee voortdurend in omvang toeneemt, waardoor de kanssteeds groter wordt dat er zich ernstige ongevallen blijven voordoen;
Overwegende dat het noodzakelijk blijkt alle passende maatregelen te
nemen om omstandigheden te voorkomen waardoor dergelijke onge-
vallen kunnen gebeuren en om de schade als gevolg van dergelijkeongevallen te beperken; dat de schepen die naar of uit de zeehavens vande Gemeenschap varen met het oog daarop aan minimumeisen moetenvoldoen;
Overwegende dat betere voorlichting ertoe kan bijdragen dat ongevallen
worden voorkomen en tot een minimum worden beperkt; dat debevoegde instanties dank zij betere voorlichting ook in staat zullen zijnde nodige voorzorgsmaatregelen te treffen ten aanzien van schepen diegevaarlijke of verontreinigende goederen vervoeren en die naar of uit dezeehavens van de Gemeenschap varen;
Overwegende dat, overeenkomstig het Solas- en het Marpol-Verdrag,
aan de bevoegde instanties gegevens moeten worden verstrekt over deaard en de plaats van de gevaarlijke of verontreinigende goederen aanboord van schepen;
Overwegende dat sommige geregelde lijndiensten kunnen worden
vrijgesteld van de verplichting om dergelijke gegevens te verstrekken;
Overwegende dat het passend is bepaalde scheepvaartregels te bena-
drukken om de kans op ongevallen te verkleinen;
Overwegende dat IMO-Resolutie A 648(16) de aangesloten Regeringen
aanspoort ervoor te zorgen dat de meldsystemen en -voorschriften voor
schepen zoveel mogelijk in overeenstemming zijn met de in de bijlagebij de resolutie omschreven algemene beginselen;
Overwegende dat de bevoegde instanties daartoe, in geval van een
incident of omstandigheden op zee die een bedreiging vormen voor hun
kust of daarmee samenhangende belangen, door de kapitein van het
schip rechtstreeks geïnformeerd moeten worden over het incident enover het feit dat er gevaarlijke of verontreinigende goederen aan boordzijn, zodat die autoriteiten alle nodige maatregelen kunnen treffen;
Overwegende dat in deze richtlijn bovendien gememoreerd wordt welke
maatregelen de Lid-Staten uit hoofde van het internationaal recht
kunnen nemen;
Overwegende dat het Solas- en het Marpol-Verdrag schepen verplichten
om de andere schepen en de kustinstanties op de hoogte te stellen vangevaar voor het schip zelf, voor andere schepen en voor de scheepvaart,alsook van niet-toegestane of niet-normale lozingen van verontreini-1993L0075 — NL — 21.08.1998 — 003.001 — 2
(1) PB nr. C 147 van 14. 6. 1989, blz. 3.
PB nr. C 294 van 24. 11. 1990, blz. 12.
(2) PB nr. C 175 van 16. 7. 1990, blz. 41.
PB nr. C 255 van 20. 9. 1993.
(3) PB nr. C 329 van 20. 12. 1989, blz. 20.
▼B
gende goederen die plaatsvinden of waarschijnlijk zullen plaatsvinden;
dat het passend lijkt dat de betrokken autoriteiten zo nodig via de radiomelding maken van de informatie die bij hen is binnengekomen;
Overwegende dat elke Lid-Staat de nodige maatregelen dient te treffen
om deze informatie ten volle te benutten;
Overwegende dat voor die uitwisseling van informatie passende
samenwerking vereist is tussen de autoriteiten in alle landen van deGemeenschap, scheepsbevrachters, exploitanten van schepen, kapiteinsen loodsen;
Overwegende dat er voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn
bepaalde wijzigingen nodig kunnen zijn die door de Commissie,bijgestaan door een comité, of, in voorkomend geval, door de Raadzelf worden goedgekeurd;
Overwegende dat de Commissie nieuwe voorstellen moet opstellen ter
aanvulling van het in deze richtlijn vastgestelde systeem;
Overwegende dat deze richtlijn in de plaats komt van Richtlijn 79/116/
EEG van de Raad van 21 december 1978 inzake de minimumeisen
waaraan bepaalde tankers moeten voldoen bij het in- en uitvaren van de
zeehavens van de Gemeenschap (
1);
Overwegende dat deze richtlijn het recht van de Lid-Staten onverlet laat
om voor schepen bijkomende eisen te stellen,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
1. De Lid-Staten nemen alle nodige en passende maatregelen om
ervoor te zorgen dat de kapiteins of exploitanten van schepen die naar of
uit de zeehavens van de Gemeenschap varen en die in bulk of inverpakte vorm gevaarlijke of verontreinigende goederen vervoeren,alsmede de bevrachters van dergelijke schepen voldoen aan deminimumeisen die hun bij deze richtlijn worden opgelegd.
2. De bepalingen van deze richtlijn zijn niet van toepassing op:
a) oorlogsschepen en andere schepen van de overheid die voor niet-
commerciële doeleinden worden gebruikt;
b) bunkers, proviand en scheepsuitrusting voor gebruik aan boord.
Artikel 2
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
a) „exploitanten”:ook de reders, charteraars, beheerders of agenten van
het schip;
b) „schepen”:alle vrachtschepen, olie-, chemicaliën- of gastankers of
passagierschepen die naar of uit de zeehavens van de Gemeenschap
varen en die in bulk of in verpakte vorm gevaarlijke of verontreini-gende goederen vervoeren;
c) „gevaarlijke goederen”:goederen als omschreven in de IMDG-code
►
M3, en radioactieve stoffen als omschreven in de INF-code ◄,
in hoofdstuk 17 van de IBC-code en in hoofdstuk 19 van de IGC-code;
d) „verontreinigende goederen”:
— oliën als omschreven in het Marpol-Verdrag, bijlage 1,
— schadelijke vloeistoffen als omschreven in het Marpol-Verdrag,
bijlage 2,
— schadelijke stoffen als omschreven in het Marpol-Verdrag, bijlage
3;1993L0075 — NL — 21.08.1998 — 003.001 — 3
(1) PB nr. L 33 van 8. 2. 1979, blz. 33. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 79/1034/
EEG (PB nr. L 315 van 11. 12. 1979, blz. 16).
▼B
e) „Marpol”:het Internationaal Verdrag ter voorkoming van veront-
reiniging door schepen van 1973 en het bijbehorende Protocol van1978,►
M1zoals dat/die geldt op 1 januari 1996 ◄;
f) „IMDG-code”:de internationale code voor het vervoer van gevaar-
lijke stoffen over zee, ►M2zoals die geldt op 1 januari 1997 ◄;
g) „IBC-code”:de internationale IMO-code voor de bouw en de
uitrusting van schepen die gevaarlijke chemicaliën in bulk vervoeren,
►M1zoals dat/die geldt op 1 januari 1996 ◄;
h) „IGC-code”:de internationale IMO-code voor de bouw en de
uitrusting van schepen die vloeibaar gas in bulk vervoeren,►
M1zoals dat/die geldt op 1 januari 1996 ◄;
i) „INF-code”:de IMO-code van veiligheidsvoorschriften voor het
vervoer van bestraalde splijtstoffen, plutonium en hoogradioactieveafvalstoffen in vaten aan boord van een schip, zoals die geldt op 1januari 1998;
►
M3j)◄„IMO-Resolutie A 648(16)”:Resolutie 648(16) van de
Internationale Maritieme Organisatie, aangenomen door de vergade-ring tijdens haar zestiende zitting op 19 oktober 1989 met als titel„GeneralPrinciplesforShipReportingSystemsandShipReporting
Requirements,includingGuidelinesforReportingIncidentsinvolving
Dangerous Goods, Harmful Substances and/or Marine Pollutants” ,
zoals die geldt bij de aanneming van deze richtlijn;
►
M3k)◄„bevoegde instanties”:de door de Lid-Staten overeen-
komstig artikel 3 aangewezen instanties en organisaties;
►M3l)◄„scheepsbevrachter”:iedere persoon door wie of in wiens
naam of ten behoeve van wie een overeenkomst voor het vervoer vangoederen over zee is gesloten met een vervoerder.
Artikel 3
Iedere Lid-Staat wijst de bevoegde instanties aan tot wie de in deze
richtlijn vastgestelde gegevens en kennisgevingen moeten worden
gericht, en brengt de Commissie daarvan op de hoogte.
De Commissie publiceert de lijst van de door de Lid-Staten aangewezen
bevoegde instanties en hun communicatiekanalen.
Artikel 4
Gevaarlijke of verontreinigende goederen mogen slechts worden
aangeboden voor vervoer of aan boord worden genomen van een schipwanneer aan de kapitein of de exploitant een aangifte is verstrekt met de
correcte technische benamingen van de gevaarlijke of verontreinigende
goederen, de identificatienummers van de Verenigde Naties (UN),indien van toepassing, de IMO-gevarenklassen overeenkomstig deIMDG-, IBC- en IGC-codes, de hoeveelheden van die goederen en,wanneer zij in transporttanks of vrachtcontainers worden vervoerd, de
identificatiemerktekens daarvan.
De scheepsbevrachter dient de bij deze richtlijn voorgeschreven aangifte
te verstrekken aan de kapitein of de exploitant en ervoor te zorgen dat devoor vervoer aangeboden vracht werkelijk die is welke overeenkomstig
de vorige alinea is aangegeven.
Artikel 5
1. Elke Lid-Staat treft de nodige maatregelen om de in de volgende
leden omschreven vereisten op alle schepen toe te passen.
2. De exploitant van een schip dat een in een Lid-Staat gelegen haven
uitvaart, deelt vóór de afvaart van het schip alle gegevens van bijlage I
mee aan de bevoegde instantie van die Lid-Staat.
3. De exploitant van een schip dat van een buiten de Gemeenschap
gelegen haven komt en op weg is naar een in de Gemeenschap gelegenhaven of naar een ankerplaats in de territoriale wateren van een Lid-1993L0075 — NL — 21.08.1998 — 003.001 — 4
▼M3
▼B
▼B
Staat deelt, als voorwaarde voor het binnenvaren van die haven of die
ankerplaats, bij de afvaart uit de haven van bevrachting alle gegevensvan bijlage I mee aan de bevoegde instantie van de Lid-Staat waar de
eerste haven van bestemming of ankerplaats is gelegen.
4. De Lid-Staten kunnen afzien van de toepassing van de leden 2 en 3
op geregelde lijndiensten waarvan het traject minder dan één uur duurt.Op verzoek van een Lid-Staat kan de Commissie instemmen met een
redelijke verlenging van deze duur.
In dit geval moet de exploitant de in bijlage I genoemde gegevens te
allen tijde ter beschikking stellen op verzoek van de autoriteiten van deLid-Staten van vertrek of bestemming.
5. Schepen die een in een Lid-Staat gelegen haven in- of uitvaren,
dienen overeenkomstig de nationale voorschriften van die Staat:
a) gebruik te maken van de diensten van de plaatselijke verkeersbege-
leiding (VTS) indien deze voorhanden is;
b) gebruik te maken van loodsen.
Artikel 6
1. Elke Lid-Staat bepaalt dat bij incidenten of omstandigheden op zee
die een bedreiging vormen voor zijn kust of daarmee samenhangende
belangen, door de kapitein van het betrokken schip aan de bevoegde
instantie van de betrokken Lid-Staat ten minste onverwijld informatieover de bijzonderheden van het incident alsmede de in bijlage Igenoemde informatie moet worden verstrekt.
De bevoegde instantie kan de meldingsverplichting ten aanzien van de
gegevens van bijlage I als nagekomen beschouwen, indien het schip
meedeelt welke bevoegde instantie binnen de Gemeenschap dekrachtens artikel 5 vereiste gegevens bewaart.
2. De in lid 1 bedoelde kennisgeving geschiedt overeenkomstig IMO-
Resolutie A 648(16) en vindt ten minste onder alle in die resolutie
beschreven omstandigheden plaats.
3. In bijlage III staat welke maatregelen de Lid-Staten uit hoofde van
het internationaal recht kunnen nemen.
Artikel 7
De artikelen 5 en 6 laten de bestaande voorschriften uit hoofde van
internationale overeenkomsten en nationale regelingen inzake rapporte-
ring aan havens onverlet.
Artikel 8
1. De kapiteins van de schepen vullen de in bijlage II van deze
richtlijn opgenomen checklist waarheidsgetrouw en nauwkeurig in en
stellen deze voor informatie ter beschikking van de loods en, indien deze
daarom verzoekt, van de bevoegde instantie.
2. Loodsen die een schip bij het aanleggen, het afvaren of het
manoeuvreren begeleiden, lichten de bevoegde instantie onverwijld in,wanneer zij gebreken constateren die de veilige vaart van het schip in
gevaar kunnen brengen.
Artikel 9
In voorkomend geval meldt de bevoegde instantie van de betrokken Lid-
Staat via de radio in de relevante gebieden elk incident waarvankrachtens artikel 6, lid 1, kennis is gegeven en verstrekt zij inlichtingenover schepen die een bedreiging vormen voor de scheepvaart.
Artikel 10
De bevoegde instanties die de overeenkomstig de artikelen 5 en 6, lid 1,
meegedeelde gegevens bezitten, treffen de nodige maatregelen om diegegevens te allen tijde te doen toekomen aan de bevoegde instantie vaneen andere Lid-Staat die daarom uit veiligheidsoverwegingen verzoekt.1993L0075 — NL — 21.08.1998 — 003.001 — 5
▼B
Een Lid-Staat waarvan de bevoegde instanties overeenkomstig deze
richtlijn of op een andere wijze in kennis worden gesteld van feiten dieeen risico of een verhoogd risico voor bepaalde zee- en kustgebieden
van een andere Lid-Staat met zich brengen, neemt de nodige
maatregelen om de betrokken Lid-Staat hiervan zo spoedig mogelijkin kennis te stellen.
Elke Lid-Staat treft de nodige maatregelen om ten volle gebruik te
maken van de rapporten die de schepen hem moeten overleggen ingevaleen incident plaatsvindt dat zeer grote schade kan veroorzaken.
Artikel 11
Deze richtlijn kan overeenkomstig de procedure van artikel 12 worden
gewijzigd met het oog op:
— de toepassing, in het kader van deze richtlijn, van latere wijzigingen
die van kracht zijn geworden, op het Internationaal Verdrag, deinternationale codes en resolutie als vermeld in artikel 2, onder►
M3e), f), g), h), i) en j) ◄;
— de aanpassing van de tenuitvoerlegging van deze richtlijn aan de
wetenschappelijke en technische vooruitgang, zonder dat hettoepassingsgebied wordt verruimd;
— de wijziging van de bijlagen overeenkomstig de relevante latere
wijzigingen in internationale verdragen, codes en resoluties op hetgebied van maritieme veiligheid en bescherming van het mariene
milieu die in werking zijn getreden, zonder dat het toepassingsgebied
wordt verruimd.
Artikel 12
1. De Commissie wordt bijgestaan door een Comité bestaande uit
vertegenwoordigers van de Lid-Staten en voorgezeten door de verte-genwoordiger van de Commissie.
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een
ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt advies
uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellennaar gelang van de urgentie van de materie. Het Comité spreekt zich uitmet de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van hetVerdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die deRaad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming in
het Comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de Lid-
Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemtniet aan de stemming deel.
3. a) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in
overeenstemming zijn met het advies van het Comité.
b) Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn
met het advies van het Comité of indien geen advies is
uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad eenvoorstel in betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluitmet gekwalificeerde meerderheid van stemmen.
Indien de Raad acht weken na de indiening van het voorstel bij de
Raad geen besluit heeft genomen, worden de voorgesteldemaatregelen door de Commissie vastgesteld.
Artikel 13
1. De Commissie dient uiterlijk op 31 december 1995 bij de Raad een
verslag in, zo nodig vergezeld van voorstellen, over de uitvoering vandeze richtlijn.
2. De Commissie stelt ook zo spoedig mogelijk en in elke geval
uiterlijk op 31 december 1993 nieuwe voorstellen op voor een volledigermeldingssysteem voor de Gemeenschap. Deze voorstellen kunnenbetrekking hebben op schepen die langs de kusten van de Lid-Staten1993L0075 — NL — 21.08.1998 — 003.001 — 6
▼M3
▼B
▼B
varen, alsmede op elektronische systemen voor de uitwisseling van
gegevens tussen schepen en installaties aan land.
Artikel 14
1. De Lid-Staten nemen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen aan om uiterlijk twaalf maanden na de aanneming van deze
richtlijn aan deze richtlijn te voldoen en stellen de Commissie daarvan
onverwijld in kennis.
2. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die
bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
3. De uit deze richtlijn voortvloeiende verplichtingen worden 24
maanden na de aanneming van deze richtlijn van kracht.
4. De Lid-Staten delen de Commissie uiterlijk twaalf maanden na
aanneming van de richtlijn de tekst van de belangrijkste bepalingen van
intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebiedvaststellen.
Deze bepalingen worden via de nationale waarschuwings- en informa-
tiediensten aan de maritieme sector meegedeeld.
Artikel 15
Richtlijn 79/116/EEG wordt 24 maanden na de aanneming van deze
richtlijn ingetrokken.
Artikel 16
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1993L0075 — NL — 21.08.1998 — 003.001 — 7
▼M3
BIJLAGEI
Gegevens betreffende de schepen die gevaarlijke of verontreinigende
goederen vervoeren
(artikel 5)
1. Naam en roepnaam van het schip en, eventueel, IMO-identificatienummer
2. Nationaliteit van het schip
3. Lengte en diepgang van het schip
4. Haven van bestemming5. Vermoedelijke tijd van aankomst in de haven van bestemming of het
loodsstation, zoals vereist door de bevoegde instantie
6. Vermoedelijke afvaarttijd7. Geplande vaarroute
8. De correcte technische benamingen van de gevaarlijke of verontreinigende
goederen, de identificatienummers van de Verenigde Naties (UN), indien van
toepassing, de IMO-gevarenklasse overeenkomstig de IMDG-, IBC- en IGC-
codes en, in voorkomend geval, de klasse van het schip als omschreven in de
INF-code, de hoeveelheden van die goederen en hun plaats aan boord en,
wanneer zij zich in transporttanks of vrachtcontainers bevinden, de
identificatiemerktekens daarvan
9. Bevestiging dat zich aan boord een lijst of een manifest of een passend
ladingsplan bevindt met een precieze opgave van de vervoerde gevaarlijke en
verontreinigende goederen en hun plaats in het schip.
10. Aantal bemanningsleden aan boord1993L0075 — NL — 21.08.1998 — 003.001 — 8
▼M3
BIJLAGEII
CHECKLIST VOOR SCHEPEN
(artikel 6, lid 3, artikel 8 en bijlage III)
1993L0075 — NL — 21.08.1998 — 003.001 — 9
▼M3
1993L0075 — NL — 21.08.1998 — 003.001 — 10
▼M3
1993L0075 — NL — 21.08.1998 — 003.001 — 11
▼B
BIJLAGEIII
Maatregelen die de Lid-Staten uit hoofde van het internationaal recht
kunnen nemen
(Artikel 6, lid 3)
Wanneer het naar aanleiding van incidenten of van omstandigheden als
omschreven in artikel 6, leden 1 en 2, met betrekking tot een schip dat onder
het toepassingsgebied van deze richtlijn valt, door de bevoegde instantie van de
betrokken Lid-Staat, in het kader van het internationaal recht (1), noodzakelijk
wordt geacht een ernstig en onmiddellijk gevaar voor zijn kust of daarmee
samenhangende belangen, voor de veiligheid van andere schepen of voor de
veiligheid van bemanning, passagiers of personen aan de wal te voorkomen, af te
zwakken of weg te nemen dan wel het mariene milieu te beschermen, kan die
instantie met name:
— de beweging van het schip beperken of het verplichten een bepaalde route te
volgen. Deze eis laat de verantwoordelijkheid van de kapitein voor het veilig
besturen van zijn schip onverlet;
— de kapitein verzoeken de ter zake doende inlichtingen van de checklist in
bijlage II van deze richtlijn over te leggen en te bevestigen dat aan boord een
kopie van de lijst of het manifest of het passende ladingsplan als bedoeld in
punt 9 van bijlage I beschikbaar is.1993L0075 — NL — 21.08.1998 — 003.001 — 12
(1) — Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (Unclos), 1983, artikel
221;
— Internationaal Verdrag inzake optreden in volle zee bij ongevallen die verontreini-
ging door olie kunnen veroorzaken, 1969, artikelen I, II, III en V;
— Protocol inzake het optreden in volle zee in gevallen van verontreiniging door andere
stoffen dan olie, 1973, artikelen I en II.