01990L0425 — NL — 01.11.2018 — 012.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

►B ▼M12 RICHTLIJN VAN DE RAAD van 26 juni 1990 inzake veterinaire controles in het intra-uniale handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (90/425/EEG) ▼B (PB L 224 van 18.8.1990, blz. 29)

Gewijzigd bij:









▼B

▼M12

RICHTLIJN VAN DE RAAD

van 26 juni 1990

inzake veterinaire controles in het intra-uniale handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt

(90/425/EEG)

▼B







Artikel 1

De Lid-Staten zien erop toe dat de veterinaire controles op levende dieren en produkten die vallen onder de in bĳlage A vermelde richtlĳnen of op de in artikel 21, eerste alinea, bedoelde dieren en produkten en die voor het handelsverkeer zĳn bestemd, onverminderd het bepaalde in artikel 7, niet meer aan de grenzen, maar overeenkomstig deze richtlĳn worden uitgevoerd.

▼M12 —————

▼M7

Deze richtlĳn laat de controles die worden verricht in het kader van taken die door de instanties belast met algemene wetstoepassing in een Lid-Staat op niet discriminerende wĳze worden uitgevoerd, onverlet

▼M8

Deze richtlĳn geldt niet voor veterinaire controles met betrekking tot het verkeer zonder handelskarakter tussen Lid-Staten van gezelschapsdieren die begeleid worden door een natuurlĳke persoon die tĳdens het verkeer voor de dieren verantwoordelĳk is.

▼B

Artikel 2

In de zin van deze richtlĳn wordt verstaan onder:

1. veterinaire controles: materiële controles en/of administratieve formaliteiten met betrekking tot de in artikel 1 bedoelde dieren of produkten die rechtstreeks of zĳdelings strekken tot bescherming van de gezondheid van mens of dier;

▼M12 —————

▼B

3. handelsverkeer: handelsverkeer tussen Lid-Staten in de zin van artikel 9, lid 2, van het Verdrag;

4. bedrĳf: landbouwbedrĳf of handelaarsstal in de zin van de vigerende nationale voorschriften, die zĳn gelegen op het grondgebied van een Lid-Staat en waar gewoonlĳk de in de bĳlagen A en B bedoelde dieren, uitgezonderd paardachtigen, worden gehouden of gefokt, alsmede het bedrĳf omschreven in artikel 2, onder a), van Richtlĳn 90/426/EEG van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van veterinairrechtelĳke voorschriften voor het verkeer van paardachtigen en de invoer van paardachtigen uit derde landen ( 1 );

5. centrum of instelling: onderneming waar de in artikel 1 bedoelde produkten worden geproduceerd, opgeslagen, behandeld of gehanteerd;

▼M12

6. bevoegde autoriteit: de voor het verrichten van veterinaire controles bevoegde centrale autoriteit van een lidstaat of de autoriteit aan wie zij deze bevoegdheid heeft overgedragen;

▼B

7. officiële dierenarts: de door de bevoegde centrale autoriteit aangewezen dierenarts.







HOOFDSTUK I

Controles bĳ de oorsprong

Artikel 3

1. De Lid-Staten zien erop toe dat uitsluitend de in artikel 1 bedoelde dieren en produkten die voldoen aan de volgende voorwaarden voor het handelsverkeer mogen worden bestemd:

a) de in bĳlage A bedoelde dieren en produkten moeten voldoen aan de eisen van de desbetreffende, in die bĳlage vermelde richtlĳnen en de in bĳlage B bedoelde dieren en produkten moeten voldoen aan de veterinairrechtelĳke normen in het land van bestemming;

b) zĳ moeten afkomstig zĳn van een bedrĳf respectievelĳk een centrum of een instelling waarop regelmatig officiële veterinaire controles overeenkomstig lid 3 worden toegepast;

c) zĳ moeten enerzĳds overeenkomstig de vereisten van de communautaire voorschriften zĳn geïdentificeerd en anderzĳds zĳn geregistreerd zodat het bedrĳf, het centrum of de instelling van oorsprong of van tĳdelĳk verblĳf is terug te vinden; de Commissie moet binnen drie maanden na kennisgeving van deze richtlĳn in kennis worden gesteld van de nationale identificatie- en registratiesystemen.

Vóór 1 januari 1993 moeten de Lid-Staten passende maatregelen treffen om te waarborgen dat de identificatie- en registratiesystemen die gelden voor het intracommunautaire handelsverkeer van toepassing worden verklaard op het verkeer van dieren binnen hun grondgebied;

d) zĳ moeten tĳdens het vervoer vergezeld gaan van de gezondheidscertificaten en/of andere documenten als bedoeld in de richtlĳnen genoemd in bĳlage A en, wat de andere dieren en produkten betreft, als bedoeld in de wetgeving van de Lid-Staat van bestemming.

▼M12

Tot aan hun bestemming moeten de dieren en de producten vergezeld gaan van deze certificaten of documenten, die worden afgegeven door de officiële, voor het bedrijf, het centrum of de organisatie van oorsprong verantwoordelijke dierenarts;

e) de vatbare dieren of de produkten van vatbare dieren mogen niet van oorsprong zĳn

i) uit een bedrĳf, centrum, instelling, zone of gebied waarvoor beperkingen gelden krachtens de communautaire voorschriften wanneer die van toepassing zĳn voor de betrokken dieren of de produkten van de betrokken dieren omdat er een ziekte als bedoeld in bĳlage C wordt vermoed, is uitgebroken of heerst of omdat er vrĳwaringsmaatregelen worden toegepast;

ii) uit een bedrĳf, centrum, instelling, zone of gebied waarvoor officiële beperkingen gelden omdat er andere ziekten dan bedoeld in bĳlage C vermoed worden, zĳn uitgebroken of heersen of omdat er vrĳwaringsmaatregelen worden toegepast;

iii) uit een bedrĳf dat niet de waarborgen biedt die door de Lid-Staat van bestemming kunnen worden geëist met betrekking tot andere dan de in bĳlage C bedoelde ziekten, wanneer zĳ bestemd zĳn voor bedrĳven, centra of instellingen in een van de Lid-Staten die overeenkomstig artikel 9 van Richtlĳn 64/432/EEG of overeenkomstig gelĳkwaardige, vastgestelde of nog vast te stellen, communautaire voorschriften, waarborgen hebben verkregen, of in een Staat die bĳ de vigerende communautaire wetgeving voor het gehele grondgebied of een deel daarvan als ziektevrĳ is erkend;

iv) uit een bedrĳf, centrum of instelling en, in voorkomend geval, een deel van het grondgebied waardoor niet de voorziene bĳkomende waarborgen worden geboden, indien zĳ zĳn bestemd voor een Lid-Staat of een deel daarvan waarvoor overeenkomstig artikel 9 van Richtlĳn 64/432/EEG of overeenkomstig gelĳkwaardige, vastgestelde of nog vast te stellen, communautaire voorschriften, bĳkomende waarborgen gelden.

Vóór de afgifte van het geleidecertificaat of document vergewist de bevoegde autoriteit van het land van oorsprong zich ervan of de bedrĳven, centra of instellingen voldoen aan de in dit punt gestelde eisen;

f) in geval van vervoer naar meer dan één bestemming moeten er van de dieren of produkten evenveel partĳen worden gemaakt als er bestemmingen zĳn. Elke partĳ moet vergezeld gaan van de onder d) vermelde certificaten en/of documenten;

g) wanneer de onder de in bĳlage A genoemde richtlĳnen vallende dieren of produkten die aan de communautaire voorschriften voldoen, bestemd zĳn om via het grondgebied van een andere Lid-Staat naar een derde land te worden uitgevoerd, moet het vervoer — behalve in noodgevallen waarin de bevoegde autoriteit met het oog op het welzĳn van de dieren vergunning heeft gegeven — onder douanetoezicht blĳven tot de plaats waar het grondgebied van de Gemeenschap wordt verlaten, overeenkomstig voorschriften die volgens de procedure van artikel 18 of in voorkomend geval van artikel 19 door de Commissie zullen worden vastgesteld.

Voorts is in het geval van dieren of produkten die niet voldoen aan de communautaire voorschriften of van de in bĳlage B genoemde dieren of produkten de doorvoer slechts toegestaan wanneer de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van doorvoer daartoe uitdrukkelĳk toestemming heeft gegeven.

2. De Lid-Staten dragen er bovendien zorg voor dat:

— de in artikel 1 bedoelde dieren en produkten die in het kader van een nationaal programma tot uitroeiing van niet in bĳlage C vermelde ziekten dienen te worden gedestrueerd, niet naar het grondgebied van een andere Lid-Staat worden gezonden,

— de in bĳlage A bedoelde dieren en produkten of de in bĳlage B bedoelde dieren en produkten niet naar het grondgebied van een andere Lid-Staat worden verzonden, indien zĳ om redenen van gezondheid of om veterinairrechtelĳke redenen die door artikel 36 van het Verdrag gerechtvaardigd worden op hun eigen grondgebied niet in de handel mogen worden gebracht.

3. Onverminderd de controlerende taken waarmee de officiële dierenarts bĳ de communautaire voorschriften is belast, controleert de bevoegde autoriteit de bedrĳven, de erkende markten of verzamelplaatsen, de centra en de instellingen om zich ervan te vergewissen dat de voor het handelsverkeer bestemde dieren of produkten voldoen aan de communautaire eisen en in het bĳzonder aan de in lid 1, onder c) en d), bedoelde voorwaarden met betrekking tot de identificatie.

Wanneer er gegronde verdenking bestaat dat niet aan de communautaire voorschriften wordt voldaan, verricht de bevoegde autoriteit de nodige controles en treft zĳ, indien de verdenking wordt bevestigd, passende maatregelen; in het uiterste geval kan zĳ overgaan tot sekwestratie van het desbetreffende bedrĳf, centrum of instelling.

4. De Commissie kan, volgens de procedure van artikel 18 of, in voorkomend geval, van artikel 19, de uitvoeringsbepalingen van dit artikel vaststellen, met name om rekening te houden met de betrokken soort.

Artikel 4

1. De Lid-Staten van verzending treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat:

▼M12

a) de houders van de in artikel 1 bedoelde dieren en producten de in deze richtlijn bedoelde nationale of uniale gezondheidsvoorschriften in alle stadia van productie en verhandeling naleven;

▼B

b) de in bĳlage A bedoelde dieren en produkten vanuit diergeneeskundig oogpunt minstens even nauwlettend worden gecontroleerd als wanneer ze voor de nationale markt zouden zĳn bestemd, behoudens specifieke afwĳking op grond van communautaire voorschriften;

c) de dieren vervoerd worden met daarvoor geschikte vervoermiddelen die waarborgen bieden op het gebied van de hygiënische voorschriften.

2. De bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van oorsprong die het certificaat of geleidedocument voor de dieren of produkten heeft afgegeven, geeft op de dag van de afgifte, middels het in artikel 20 bedoelde geautomatiseerde systeem, aan de bevoegde centrale autoriteit van de Lid-Staat van bestemming en aan de bevoegde autoriteit van de plaats van bestemming de volgens de procedure van artikel 18 door de Commissie te preciseren informatie door.

▼M12

3. De lidstaten van verzending treffen passende maatregelen om aan overtreding van de veterinaire wetgeving door natuurlijke of rechtspersonen sancties te verbinden indien blijkt dat de uniale voorschriften niet in acht zijn genomen, in het bijzonder wanneer wordt geconstateerd dat de certificaten, documenten of identificatiemerken niet overeenstemmen met de status van de dieren of van de bedrijven van oorsprong, of met de feitelijke kenmerken van de producten.

▼B







HOOFDSTUK II

Controles ter bestemming

Artikel 5

1. De Lid-Staten van bestemming passen de volgende controlemaatregelen toe:

a) de bevoegde autoriteit kan op de plaats van bestemming van de dieren of de produkten via steekproefsgewĳze en niet-discriminerende veterinaire controles nagaan of aan artikel 3 is voldaan; zĳ kan bĳ die gelegenheid monsters nemen.

Bovendien kunnen er controles worden verricht tĳdens het vervoer van dieren of produkten op haar grondgebied wanneer de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van doorvoer of van de Lid-Staat van bestemming over gegevens beschikt die een overtreding doen vermoeden;

b) voorts indien de in artikel 1 bedoelde dieren van oorsprong zĳn uit een andere Lid-Staat en bestemd zĳn voor:

i) een erkende markt of verzamelplaats als omschreven in de communautaire voorschriften, is de exploitant verantwoordelĳk voor de toelating van dieren die niet aan de voorschriften van artikel 3, lid 1, voldoen.

De bevoegde autoriteit moet middels niet-discriminatoire controles van de begeleidende certificaten en/of documenten nagaan of de dieren aan deze vereisten voldoen;

ii) een slachthuis dat onder toezicht van een officiële dierenarts staat, moet deze, met name met behulp van het geleidecertificaat of -document, erop toezien dat alleen dieren worden geslacht die voldoen aan de voorschriften van artikel 3, lid 1.

De beheerder van het slachthuis is aansprakelĳk voor de slachting van de dieren die niet voldoen aan de vereisten van artikel 3, lid 1, onder c) en d);

iii) een geregistreerde handelaar die de partĳen verdeelt, of een inrichting die niet onder permanente controle staat, moet deze handelaar of inrichting door de bevoegde autoriteit als de ontvanger van de dieren worden beschouwd en zĳn de in de tweede alinea genoemde voorwaarden van toepassing;

iv) bedrĳven, een centrum of instelling alsook wanneer gedeeltelĳke lossing plaatsvindt tĳdens het vervoer, moet elk dier of elke groep dieren overeenkomstig artikel 3, lid 1, vergezeld gaan van het origineel van het gezondheidscertificaat of het geleidedocument tot ontvangst door de ontvanger die vermeld staat in dat document.

De onder de punten iii) en iv) bedoelde ontvangers moeten vóór elke verdeling van een partĳ of bĳ elke verdere verhandeling nagaan of de in artikel 3, lid 1, onder c) en d), bedoelde identificatiemerken, certificaten of documenten aanwezig zĳn, en nalatigheden of onregelmatigheden bĳ de bevoegde autoriteit aangeven en in dit laatste geval de betrokken dieren in afzondering houden totdat de bevoegde autoriteit heeft beslist wat ermee moet gebeuren.

De door de onder de punten iii) en iv) bedoelde ontvangers te verstrekken garanties worden vastgesteld in het kader van een overeenkomst die bĳ de in artikel 12 bedoelde voorafgaande registratie met de bevoegde autoriteit moet worden ondertekend. Deze laatste gaat door middel van steekproefsgewĳze controles na of deze garanties in acht worden genomen.

De bepalingen van dit punt zĳn mutatis mutandis van toepassing op de ontvangers van de in artikel 1 bedoelde produkten.

2. Alle ontvangers genoemd op het certificaat of document bedoeld in artikel 3, lid 1, onder d),

a) dienen op verzoek van de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van bestemming, voor zover zulks noodzakelĳk is voor het verrichten van de in lid 1 bedoelde controles, de aankomst van dieren of produkten afkomstig uit een andere Lid-Staat van tevoren aan te melden, met name de aard van de zending en de voorzienbare datum van aankomst.

De termĳn voor kennisgeving bedraagt in het algemeen evenwel niet meer dan één dag; in uitzonderlĳke omstandigheden kunnen de Lid-Staten niettemin eisen dat de aanmelding twee dagen van tevoren geschiedt.

Deze aanmelding is niet vereist voor geregistreerde paarden voorzien van een in Richtlĳn 90/427/EEG bedoeld identificatiedocument;

b) bewaren de in artikel 3 bedoelde gezondheidscertificaten of documenten gedurende een door de bevoegde autoriteit vast te stellen periode van minimaal zes maanden zodat deze desgevraagd aan de bevoegde autoriteit kunnen worden getoond.

3. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 18 of, in voorkomend geval, van artikel 19.

Artikel 6

1. Wanneer in de communautaire voorschriften of, voor nog niet geharmoniseerde gebieden, de nationale voorschriften met inachtneming van de algemene bepalingen van het Verdrag is bepaald dat levende dieren in quarantaine moeten worden geplaatst, is de quarantaineplaats gewoonlĳk het bedrĳf van bestemming.

2. Wanneer zulks vanuit veterinair oogpunt gerechtvaardigd is, kan voor de plaatsing onder quarantaine een quarantainestation dienen. Dat station moet dan als plaats van bestemming van de zending worden beschouwd. De betrokken Lid-Staat stelt de Commissie van de redenen van deze maatregel in kennis.

3. De bepalingen betreffende quarantaine en de quarantaineplaatsen dienen in het kader van de in artikel 21, tweede alinea, bedoelde veterinaire voorschriften te worden medegedeeld.

▼M6

Artikel 7

1. De Lid-Staten zien erop toe dat bĳ controles op plaatsen waar dieren of produkten als bedoeld in artikel 1 uit derde landen op het in bĳlage I van Richtlĳn 90/675/EEG omschreven grondgebied kunnen worden binnengebracht, zoals havens, luchthavens en inspectieposten aan de grens met derde landen, de volgende maatregelen worden getroffen:

a) controle van de certificaten of documenten die de dieren of produkten vergezellen;

b) dieren of produkten van communautaire oorsprong worden aan de in artikel 5 voorgeschreven controleregels onderworpen;

c) voor de produkten uit derde landen gelden de regels voorzien bĳ Richtlĳn 90/675/EEG;

d) dieren uit derde landen worden onderworpen aan de voorschriften van Richtlĳn 90/496/EEG.

2. In afwĳking van lid 1 worden evenwel na ►M8 1 juli 1992 ◄ op alle dieren of produkten die rechtstreeks via geregelde lĳndiensten tussen twee plaatsen op het geografische grondgebied van de Gemeenschap worden vervoerd, de in artikel 5 bedoelde controlevoorschriften toegepast.

▼B

Artikel 8

1. Indien de bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat bĳ een controle op de plaats van bestemming of tĳdens het vervoer constateren dat:

a) er verwekkers van in Richtlĳn 82/894/EEG ( 2 ), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Beschikking 90/134/EEG van de Commissie ( 3 ), bedoelde ziekten, zoönoses, ziekten of andere aandoeningen die een ernstig gevaar voor mens of dier kunnen opleveren aanwezig zĳn, of dat de produkten afkomstig zĳn uit een met een epidemische dierziekte besmet gebied, gelasten zĳ dat het dier of de partĳ in het meest nabĳe quarantainestation in quarantaine wordt geplaatst of gedood en/of vernietigd wordt.

De kosten die verbonden zĳn aan de in de eerste alinea bedoelde maatregelen komen voor rekening van de verzender, van diens gemachtigde of van de persoon die belast is met de zorg voor de produkten of de dieren.

De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van bestemming stellen de bevoegde autoriteiten van de andere Lid-Staten en de Commissie onmiddellĳk schriftelĳk, via het meest geschikte middel, in kennis van de geconstateerde feiten, de genomen beslissingen en de redenen daarvoor.

De in artikel 10 bedoelde vrĳwaringsmaatregelen kunnen worden toegepast.

Bovendien kan de Commissie op verzoek van een Lid-Staat en volgens de procedure van artikel 17 alle maatregelen vaststellen die nodig zĳn voor een gezamenlĳke benadering door de Lid-Staten ten einde het hoofd te bieden aan situaties waarin de communautaire voorschriften niet voorzien;

b) de dieren of de produkten — onverminderd het onder a) bepaalde — niet voldoen aan de voorschriften van de communautaire richtlĳnen of, in het geval dat de Lid-Staat de garanties overeenkomstig artikel 9 van Richtlĳn 64/432/EEG of overeenkomstig gelĳkwaardige, vastgestelde of nog vast te stellen, communautaire voorschriften verkrĳgt, aan de nationale veterinairrechtelĳke voorschriften, kunnen zĳ, indien zulks op grond van de hygiënische of veterinairrechtelĳke voorschriften mogelĳk is, de verzender of diens gemachtigde de keuze laten tussen:

— plaatsing onder controle — indien nog residuen worden aangetroffen — totdat bevestiging is verkregen dat aan de communautaire voorschriften wordt voldaan en, indien niet aan deze voorschriften wordt voldaan, toepassing van de in de communautaire wetgeving genoemde maatregelen,

— slachting van de dieren of vernietiging van de produkten,

— terugzending, met toestemming van de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van verzending en informatie vooraf van de Lid-Staat of Lid-Staten van doorvoer.

Indien echter blĳkt dat het certificaat of de documenten gebreken vertonen, moet worden toegestaan dat de eigenaar of diens gemachtigde deze binnen een bepaalde termĳn verhelpt, voordat van laatstgenoemde mogelĳkheid gebruik wordt gemaakt.

2. De Commissie stelt de lĳst van de in lid 1 bedoelde ziekten, alsmede de uitvoeringsbepalingen van dit artikel, vast volgens de procedure van artikel 18.

Artikel 9

1. In de in artikel 8 bedoelde gevallen treedt de bevoegde autoriteit van een Lid-Staat van bestemming onverwĳld in contact met de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van verzending. Deze nemen alle nodige maatregelen en delen aan de bevoegde autoriteit van de eerste Lid-Staat de aard van de verrichte controles, de genomen beslissingen en de redenen daarvan mede.

Indien de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van bestemming vreest dat die maatregelen ontoereikend zĳn, zoekt zĳ met de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van verzending naar wegen en middelen om de situatie te verhelpen, in voorkomend geval door een bezoek ter plaatse.

Wanneer op grond van de in artikel 8 bedoelde controles een herhaalde nalatigheid wordt geconstateerd, stelt de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van bestemming de Commissie en de bevoegde autoriteiten van de andere Lid-Staten daarvan in kennis.

De Commissie kan op verzoek van de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van bestemming of op eigen initiatief, gezien de aard van de geconstateerde overtreding:

— in samenwerking met de bevoegde nationale autoriteiten een inspectie ter plaatse gelasten,

— een officiële dierenarts, wiens naam moet voorkomen op een door de Commissie op voorstel van de Lid-Staten op te stellen lĳst en die door de betrokken partĳen wordt aanvaard, belasten met de controle van de feiten ter plaatse,

— de bevoegde autoriteit verzoeken om de controles op het bedrĳf, het centrum of de instelling of op de erkende markt of verzamelplaats of het gebied van oorsprong te intensiveren.

De Commissie deelt de Lid-Staten haar conclusies mede.

In afwachting van de conclusies van de Commissie moet de Lid-Staat van verzending, op verzoek van de Lid-Staat van bestemming, de controles op de uit het desbetreffende bedrĳf, centrum, instelling, erkende markt of verzamelplaats of gebied afkomstige dieren of produkten verscherpen en, als het gaat om ernstige redenen uit het oogpunt van de gezondheid van de dieren of van de hygiëne, de afgifte van de certificaten of vervoersdocumenten opschorten.

De Lid-Staat van bestemming kan zĳnerzĳds de controle op dieren met dezelfde herkomst intensiveren.

Op verzoek van een van de twee betrokken Lid-Staten moet de Commissie — indien de nalatigheden in het advies van de deskundige worden bevestigd — volgens de procedure van artikel 17 passende maatregelen treffen waarbĳ in het uiterste geval de Lid-Staten zelfs kunnen worden gemachtigd om het binnenbrengen op hun grondgebied van de uit dit bedrĳf, dit centrum of deze instelling of deze erkende markt of verzamelplaats of dit gebied afkomstige dieren of produkten voorlopig te verbieden. Die maatregelen moeten zo spoedig mogelĳk volgens de procedure van artikel 17 worden bevestigd of opnieuw worden bezien.

2. Behoudens in het in de vierde alinea bedoelde geval laat deze richtlĳn de beroepsmogelĳkheden uit hoofde van de in de Lid-Staten geldende wetgeving tegen de beslissingen van de bevoegde autoriteiten onverlet.

De door de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van bestemming genomen beslissingen moeten met opgave van redenen aan de verzender of diens gemachtigde alsmede aan de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van verzending worden meegedeeld.

Deze met redenen omklede beslissingen moeten op verzoek van de verzender of diens gemachtigde schriftelĳk aan de betrokkene worden meegedeeld met vermelding van de beroepsmogelĳkheden die de in de Lid-Staat van bestemming geldende wetgeving biedt, en van de vorm waarin en de termĳn waarbinnen de desbetreffende procedures moeten worden ingeleid.

Indien zich evenwel een geschil voordoet en beide betrokken partĳen hiermee akkoord gaan, kunnen zĳ het geschil binnen een termĳn van ten hoogste een maand ter beoordeling voorleggen aan een deskundige die voorkomt op een deskundigenlĳst van de Gemeenschap die door de Commissie zal worden opgesteld; de kosten van deze beoordeling komen voor rekening van de Gemeenschap.

De deskundige dient zĳn advies binnen een termĳn van ten hoogste 72 uur of na ontvangst van de resultaten van de eventuele analyses uit te brengen. De partĳen leggen zich bĳ het advies van de deskundige neer, met inachtneming van de communautaire veterinaire wetgeving.

3. De kosten voor het terugsturen van de zending, het afzonderen of de sekwestratie dan wel, in voorkomend geval, de slachting of destructie van de dieren komen voor rekening van de verzender, diens gemachtigde of degene die belast is met de zorg voor de dieren of produkten.

4. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 18, of, in voorkomend geval, volgens die van artikel 19.







HOOFDSTUK III

Gemeenschappelĳke bepalingen

Artikel 10

1. Elke Lid-Staat stelt de andere Lid-Staten en de Commissie onmiddellĳk in kennis, niet alleen van het uitbreken op zĳn grondgebied van de in Richtlĳn 82/894/EEG bedoelde ziektes, maar ook van het uitbreken van zoönoses, ziektes of andere aandoeningen die voor de veestapel of voor de gezondheid van de mens een ernstig gevaar kunnen opleveren.

De Lid-Staat van verzending legt onmiddellĳk de door de communautaire voorschriften voorgeschreven bestrĳdings- of preventiemaatregelen ten uitvoer, met name de afbakening van de daarin bedoelde beschermingszones, of stelt elke andere maatregel vast die hĳ passend acht.

De Lid-Staat van bestemming of van doorvoer die bĳ een controle bedoeld in artikel 5 een van de in de eerste alinea bedoelde ziektes of aandoeningen heeft geconstateerd, kan zo nodig de in de communautaire voorschriften bedoelde preventieve maatregelen nemen, met inbegrip van het in quarantaine plaatsen van de dieren.

In afwachting van de overeenkomstig lid 4 te nemen maatregelen, kan de Lid-Staat van bestemming, om ernstige redenen uit het oogpunt van de bescherming van de gezondheid van mens en dier, conservatoire maatregelen nemen ten aanzien van de betrokken bedrĳven en centra dan wel, in geval van een epidemische dierziekte, ten aanzien van de in de communautaire voorschriften bedoelde beschermingszone.

De door de Lid-Staten genomen maatregelen worden onverwĳld aan de Commissie en aan de andere Lid-Staten meegedeeld.

2. Eén of meer Commissievertegenwoordigers kunnen zich op verzoek van de in lid 1, eerste alinea, bedoelde Lid-Staat of op initiatief van de Commissie onmiddellĳk ter plaatse begeven om, in samenwerking met de bevoegde autoriteiten, de genomen maatregelen te bestuderen. Zĳ brengen dan een advies over deze maatregelen uit.

3. Indien de Commissie niet van de genomen maatregelen op de hoogte is gebracht of indien zĳ de genomen maatregelen ontoereikend acht, kan zĳ in samenwerking met de betrokken Lid-Staat, in afwachting van de vergadering van het Permanent Veterinair Comité, conservatoire maatregelen nemen ten aanzien van de dieren of produkten die uit het door de epidemische dierziekte getroffen gebied of van een bepaald bedrĳf, centrum of instelling afkomstig zĳn. Deze maatregelen worden onverwĳld aan het Permanent Veterinair Comité voorgelegd om volgens de procedure van artikel 17 te worden bevestigd, gewĳzigd of tenietgedaan.

4. In alle gevallen ziet de Commissie erop toe dat de situatie zo spoedig mogelĳk in het Permanent Veterinair Comité wordt besproken. Zĳ stelt volgens de procedure van artikel 17 de nodige maatregelen vast voor de in artikel 1 bedoelde dieren en produkten en, als dat gezien de omstandigheden nodig is, voor de daarvan afgeleide produkten. De Commissie volgt het verdere verloop van de situatie en wĳzigt op grond daarvan volgens dezelfde procedure de genomen beslissingen of trekt deze in.

5. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel en met name de lĳst van zoönoses of andere aandoeningen die een ernstig gevaar voor de gezondheid van de mens kunnen opleveren, worden volgens de procedure van artikel 18 vastgesteld.

Artikel 11

Ieder Lid-Staat en de Commissie wĳzen de voor de veterinaire controles bevoegde dienst of diensten aan voor de uitvoering van de veterinaire controles en de samenwerking met de controlediensten van de andere Lid-Staten.

Artikel 12

De Lid-Staten zorgen ervoor dat alle handelaars die werkzaam zĳn in het intracommunautaire verkeer van de in artikel 1 bedoelde dieren en/of produkten:

a) verplicht zĳn zich eerst, op verzoek van de bevoegde autoriteit, in te schrĳven in een officieel register;

b) een register bĳhouden waarin de leveringen en, voor de ontvangers bedoeld in artikel 5, lid 1, onder b) iii), de verdere bestemming van de dieren of de produkten worden aangetekend.

Dit register dient gedurende een door de bevoegde nationale autoriteit vast te stellen termĳn te worden bewaard om op verzoek te worden voorgelegd aan de bevoegde autoriteit.

Artikel 13

De Lid-Staten dragen er tevens zorg voor dat het personeel van hun veterinaire diensten, in voorkomend geval in samenwerking met het personeel van andere ter zake bevoegde diensten, in staat wordt gesteld om met name:

— de bedrĳven, de installaties, de vervoermiddelen en de bĳ het merken en de identificatie van de dieren gebruikte procédés te inspecteren,

— te controleren of het personeel de voorschriften van de in bĳlage A genoemde teksten inzake de in die bĳlage bedoelde produkten naleeft,

— monsters te nemen van: — i) de dieren die worden gehouden met het oog op de verkoop, die in de handel worden gebracht of worden vervoerd; ii) de produkten die worden gehouden met het oog op de opslag of de verkoop, die in de handel worden gebracht of worden vervoerd,

— de al dan niet computerverwerkte documentatie die nuttig is voor de controles in het kader van de krachtens deze richtlĳn genomen maatregelen, aan een onderzoek te onderwerpen.

De Lid-Staten moeten de gecontroleerde bedrĳven, centra en instellingen ertoe verplichten de voor de uitvoering van bovengenoemde taken vereiste medewerking te verlenen.

Artikel 14

1. Richtlĳn 64/432/EEG ( 4 ), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Richtlĳn 89/662/EEG ( 5 ), wordt als volgt gewĳzigd:

a) artikel 6 wordt vervangen door:

„Artikel 6

De slachtdieren die direct na aankomst in het land van bestemming hetzĳ rechtstreeks, hetzĳ via een markt of een erkend verzamelcentrum naar een slachthuis zĳn geleid moeten daar, in overeenstemming met de veterinairrechtelĳke eisen, zo spoedig mogelĳk worden geslacht.

De slachtdieren die onmiddellĳk na aankomst in het land van bestemming zĳn geleid naar een naast een slachthuis gelegen markt, waarvoor de regeling geldt dat alle dieren, met name na afloop van de markt, uitsluitend mogen worden geleid naar een slachthuis waarvoor hiertoe door de bevoegde centrale autoriteit toestemming is verleend, moeten uiterlĳk vĳf dagen nadat zĳ op de markt zĳn gebracht in dit slachthuis worden geslacht.

De bevoegde autoriteit van het land van bestemming kan, om veterinairrechtelĳke redenen, het slachthuis aanwĳzen waarnaar deze dieren moeten worden gezonden.”

b) artikel 7, lid 3, en artikel 8, lid 2, eerste alinea, worden geschrapt;

c) de artikelen 9 en 10 worden vervangen door de volgende artikelen:

„Artikel 9

1.1. Een Lid-Staat die een nationaal programma heeft tot bestrĳding van een van de niet in bĳlage E opgenomen besmettelĳke ziekten, welk programma voor zĳn gehele grondgebied of een gedeelte daarvan geldt, kan aan de Commissie mededeling doen van dat programma, met vermelding van:

— de situatie op het gebied van die ziekte op zĳn grondgebied,

— de gronden voor de rechtvaardiging van het programma, met name de belangrĳkheid van de ziekte en de kosten-batenanalyse,

— het geografische gebied waar het programma zal worden toegepast,

— de diverse aan de inrichtingen toegekende gezondheidsstatussen, de normen waaraan in elke categorie moet worden voldaan en de testprocedures,

— de controleprocedures waarin in het kader van het programma is voorzien,

— de consequenties die moeten worden getrokken wanneer een inrichting om een of andere reden zĳn status, verliest,

— de maatregelen die moeten worden genomen wanneer bĳ overeenkomstig het programma verrichte controles de resultaten positief blĳken.

2. De Commissie onderzoekt de door de Lid-Staten medegedeelde programma's. De in lid 1 bedoelde programma's kunnen met inachtneming van de criteria van lid 1 worden goedgekeurd volgens de procedure van artikel 12. Volgens deze zelfde procedure kunnen terzelfder tĳd of uiterlĳk drie maanden na goedkeuring van de programma's ook de algemene of beperkte aanvullende garanties worden vastgesteld die in het intracommunautaire handelsverkeer kunnen worden geëist. Deze garanties mogen niet strenger zĳn dan die welke de Lid-Staat in nationaal verband hanteert.

3. Het door de Lid-Staat ingediende programma kan worden gewĳzigd of aangevuld volgens de procedure van artikel 12. Volgens deze zelfde procedure kunnen wĳzigingen of aanvullingen op een eerder goedgekeurd programma en op de overeenkomstig lid 2 vastgestelde garanties worden goedgekeurd.

Artikel 10

1.1. Wanneer een Lid-Staat van oordeel is dat hĳ geheel of gedeeltelĳk vrĳ is van een van de ziekten waarvoor runderen en varkens vatbaar zĳn, stelt hĳ de Commissie in het bezit van de nodige bewĳsstukken. Die betreffen met name:

— de aard van de ziekte en de wĳze waarop de ziekte zich op zĳn grondgebied heeft gemanifesteerd,

— de resultaten van de in het kader van een bewakingsprogramma uitgevoerde tests, gebaseerd op een serologisch, microbiologsich of pathologisch en epidemiologisch onderzoek en op het feit dat bĳ de bevoegde instanties verplicht aangifte van die ziekte moet worden gedaan,

— de looptĳd van het bewakingsprogramma,

— eventueel de periode waarin inenting tegen de ziekte is verboden en het geografisch gebied waarvoor dat verbod geldt,

— de voorschriften voor de controle op de afwezigheid van de ziekte.

2. De Commissie onderzoekt de door de Lid-Staat ingediende bewĳsstukken. De algemene of beperkte aanvullende garanties die in het intracommunautaire handelsverkeer kunnen worden geëist, kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 12. Deze garanties mogen niet strenger zĳn dan die welke de Lid-Staat in nationaal verband hanteert. Indien de bewĳsstukken vóór 1 juli 1991 zĳn ingediend moeten besluiten betreffende de aanvullende garanties vóór 1 januari 1992 worden genomen.

3. De betrokken Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van elke wĳziging van de in lid 1 genoemde bewĳsstukken met betrekking tot de ziekte. In het licht van de medegedeelde informatie kunnen de overeenkomstig lid 2 vastgestelde garanties volgens de procedure van artikel 12 worden gewĳzigd of ingetrokken.”

2. De tweede tot en met de vĳfde alinea van artikel 5, lid 2, en de artikelen 7 en 15 van Richtlĳn 88/407/EEG ( 6 ) worden geschrapt.

3. De tweede tot en met de vierde alinea van artikel 5, lid 2, en artikel 14 van Richtlĳn 89/556/EEG ( 7 ) worden geschrapt.

4. In artikel 13, eerste alinea, van Richtlĳn 72/462/EEG ( 8 ), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Richtlĳn 89/227/EEG ( 9 ), wordt het getal „drie” vervangen door „vĳf”.

Artikel 15

1. In de Richtlĳnen 64/432/EEG en 89/556/EEG wordt het volgende artikel ingevoegd:

„Artikel 14

De voorschriften van Richtlĳn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en produkten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt ( *1 ) zĳn met name van toepassing voor wat betreft de controles bĳ de oorsprong, de organisatie en de follow-up van de door het land van bestemming te verrichten controles en de tenuitvoerlegging van de vrĳwaringsmaatregelen.

2. In Richtlĳn 88/407/EEG wordt het volgende artikel ingevoegd:

„Artikel 15

De voorschriften van Richtlĳn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en produkten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt ( *2 ) zĳn met name van toepassing voor wat betreft de controles bĳ de oorsprong, de organisatie en de follow-up van de door de Lid-Staten van bestemming te verrichten controles en de tenuitvoerlegging van de vrĳwaringsmaatregelen.

3. In Richtlĳn 90/426/EEG wordt artikel 9 vervangen door:

„Artikel 9

De voorschriften van Richtlĳn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer van bepaalde levende dieren en produkten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt ( *3 ) zĳn met name van toepassing voor wat betreft de controles bĳ de oorsprong, de organisatie en de follow-up van de door de Lid-Staten van bestemming te verrichten controles en de tenuitvoerlegging van de vrĳwaringsmaatregelen.

Artikel 16

De Commissie kan de lĳst van ziektes in bĳlage C volgens de procedure van artikel 18 wĳzigen.

Artikel 17

In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure, neemt het bĳ Besluit 68/361/EEG ( 10 ) ingestelde Permanent Veterinair Comité een besluit overeenkomstig de in artikel 17 van Richtlĳn 89/662/EEG neergelegde regels.

Artikel 18

In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure, neemt het Permanent Veterinair Comité een besluit overeenkomstig de in artikel 18 van Richtlĳn 89/662/EEG neergelegde regels.

▼M12 —————

▼B







HOOFDSTUK IV

Slotbepalingen en overgangsbepalingen

Artikel 20

1. Volgens de procedure van artikel 18 zet de Commissie een geïnformatiseerd verbindingssysteem tussen veterinaire autoriteiten op, met name ten einde de uitwisseling van informatie tussen de bevoegde autoriteiten van de regio's waar een gezondheidscertificaat of -document is afgegeven dat de dieren en produkten van dierlĳke oorsprong begeleidt, en de veterinaire diensten van de plaats van bestemming te vergemakkelĳken.

2. De in artikel 37 van Beschikking 90/424/EEG bedoelde bepalingen inzake de financiële deelneming van de Gemeenschap, die nodig zĳn voor de verwezenlĳking van dit programma, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 42 van genoemde beschikking.

3. Volgens de procedure van artikel 18 stelt de Commissie de uitvoeringsbepalingen van dit artikel, en met name passende normen voor de uitwisseling van gegevens en regels op het gebied van de veiligheid van de uitgewisselde gegevens, vast.

Artikel 21

►M8 ————— ◄ Hethandelsverkeer in de in bĳlage B bedoelde dieren en produkten valt, in afwachting van een communautaire regelgeving en onverminderd de handhaving van eventuele nationale voorschriften voor de identificatie van de partĳen, onder de controleregels van deze richtlĳn, in het bĳzonder onder die van artikel 3, lid 1, onder a), tweede zinsnede.

▼M8

De Lid-Staten delen de Commissie en de overige Lid-Staten de voorwaarden en voorschriften mee die van toepassing zĳn op het verkeer van de in de eerste alinea bedoelde dieren en produkten.

▼B

De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 17 de nodige maatregelen vast voor de automatisering van de lĳst van de in de eerste alinea bedoelde voorschriften.

De toepassing van de controleregels die gelden ten aanzien van de in bĳlage A bedoelde dieren en produkten wordt uitgebreid tot de nog niet door deze bĳlage omvatte dieren en dierlĳke produkten, wanneer geharmoniseerde regels voor het handelsverkeer van die produkten worden aangenomen. ►M8 ————— ◄

▼M8

Artikel 22

1. De Lid-Staten delen de Commissie, volgens een geharmoniseerd model, de essentiële gegevens mee met betrekking tot de controles die uit hoofde van deze richtlĳn zĳn verricht.

2. De Commissie onderzoekt in het kader van het Permanent Veterinair Comité de in lid 1 bedoelde gegevens. Zĳ kan de passende maatregelen vaststellen volgens de procedure van artikel 18.

3. De bepalingen ter uitvoering van dit artikel, en met name de periodiciteit van de mededeling van de gegevens, het aan te houden model en de aard van de gegevens, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 18.

▼M6

Artikel 23

Op basis van een verslag van de Commissie, eventueel vergezeld van voorstellen waarover hĳ zich met gekwalificeerde meerderheid van stemmen uitspreekt, gaat de Raad:

— vóór 1 januari 1993 over tot een nieuw onderzoek van artikel 10 en artikel 5, lid 2, onder a),

— vóór 1 januari 1996 over tot een nieuw onderzoek van de overige bepalingen.

▼M8

Artikel 24

Tot en met 31 december 1992 en ten einde een geleidelĳke invoering van de bĳ deze richtlĳn ingestelde controleregeling mogelĳk te maken, kunnen de Lid-Staten tĳdens het vervoer

— een controle van documenten verrichten met betrekking tot de dieren of produkten die vermeld staan in de bĳlagen A en B of die worden ingevoerd uit derde landen,

— op niet-discriminerende wĳze veterinaire steekproefcontroles verrichten op de in bĳlage B bedoelde dieren en produkten.

▼M8 —————

▼B

Artikel 26

De Lid-Staten doen de nodige wettelĳke en bestuursrechtelĳke bepalingen in werking treden om

i) twee maanden na kennisgeving van de onderhavige richtlĳn aan artikel 10 van de onderhavige richtlĳn en aan artikel 9 van Richtlĳn 89/662/EEG te voldoen

▼M6

ii) op 1 juli 1992 aan de overige bepalingen van deze richtlĳn te voldoen.

▼M6 —————

Artikel 27

Deze richtlĳn is gericht tot de Lid-Staten.

▼M10









BIJLAGE A

HOOFDSTUK I

VETERINAIRE WETGEVING

Deel 1

— Richtlĳn 64/432/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake veterinairrechtelĳke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in runderen en varkens (PB nr. 121 van 29.7.1964, blz. 1977/64),

— Richtlĳn 88/407/EEG van de Raad van 14 juni 1988 tot vaststelling van de veterinairrechtelĳke voorschriften van toepassing op het intracommunautaire handelsverkeer in diepgevroren sperma van runderen en de invoer daarvan (PB nr. L 194 van 22.7.1988, blz. 10),

— Richtlĳn 89/556/EEG van de Raad van 25 september 1989 tot vaststelling van veterinairrechtelĳke voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in embryo's van als huisdier gehouden runderen en de invoer daarvan uit derde landen (PB nr. L 302 van 19.10.1989, blz. 1),

— Richtlĳn 90/426/EEG van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van veterinairrechtelĳke voorschriften voor het verkeer van paardachtigen en de invoer van paardachtigen uit derde landen (PB nr. L 224 van 18.8.1990, blz. 42),

— Richtlĳn 90/429/EEG van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van de veterinairrechtelĳke voorschriften van toepassing op het intracommunautaire handelsverkeer in sperma van varkens en de invoer daarvan (PB nr. L 224 van 18.8.1990, blz. 62),

— Richtlĳn 90/539/EEG van de Raad van 15 oktober 1990 tot vaststelling van veterinairrechtelĳke voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer en de invoer uit derde landen van pluimvee en broedeieren (PB nr. L 303 van 31.10.1990, blz. 6),

▼M11

— Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 3 oktober 2002 tot vaststelling van de gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselĳke consumptie bestemde dierlĳke bĳproducten (PB L 273 van 10.10.2002, blz. 1),

▼M10

— Richtlĳn 91/67/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake veterinairrechtelĳke voorschriften voor het in de handel brengen van aquicultuurdieren en aquicultuurprodukten (PB nr. L 46 van 19.2.1991, blz. 1),

— Richtlĳn 91/68/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake veterinairrechtelĳke voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in schapen en geiten (PB nr. L 46 van 19.2.1991, blz. 19),

— Richtlĳn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tĳdens het vervoer en tot wĳziging van de Richtlĳnen 90/425/EEG en 91/496/EEG (PB nr. L 340 van 11.12.1991, blz. 17).

Deel 2

Richtlĳn 92/65/EEG van de Raad van 13 juli 1992 tot vaststelling van de veterinairrechtelĳke voorschriften voor het handelsverkeer en de invoer in de Gemeenschap van dieren, sperma, eicellen en embryo's waarvoor ten aanzien van de veterinairrechtelĳke voorschriften geen specifieke communautaire regelgeving als bedoeld in bĳlage A, onder I, van Richtlĳn 90/425/EEG geldt (PB nr. L 268 van 14.9.1992, blz. 54).

— Voor ziekteverwekkers

Richtlĳn 92/118/EEG van de Raad van 17 december 1992 tot vaststelling van de veterinairrechtelĳke en de gezondheidsvoorschriften voor het handelsverkeer en de invoer in de Gemeenschap van produkten waarvoor ten aanzien van deze voorschriften geen specifieke communautaire regelgeving geldt als bedoeld in bĳlage A, hoofdstuk I, van Richtlĳn 89/662/EEG, en, wat ziekteverwekkers betreft, van Richtlĳn 90/425/EEG.

▼M12 —————

▼M10









BIJLAGE B

DIEREN EN PRODUKTEN WAARVOOR GEEN HARMONISATIE GELDT, MAAR WAARVAN HET HANDELSVERKEER ZAL WORDEN ONDERWORPEN AAN DE CONTROLES VOORZIEN BIJ DEZE RICHTLIJN

HOOFDSTUK I

Veterinaire wetgeving — Andere levende dieren die niet voorkomen in bĳlage A, hoofdstuk I.

HOOFDSTUK II

Veterinaire wetgeving — Sperma, eicellen en embryo's die niet voorkomen in bĳlage A, hoofdstuk I.

▼B









BIJLAGE C

LIJST VAN AL DAN NIET EPIZOÖTISCHE ZIEKTEN WAARVOOR NOODMAATREGELEN MOETEN WORDEN TOEGEPAST, MET AFBAKENING VAN GEBIEDEN (LID-STATEN, GEBIEDEN OF ZONES) WAARVOOR BEPERKENDE MAATREGELEN GELDEN

— Mond- en klauwzeer (MKZ)

— Klassieke varkenspest (KVP)

— Afrikaanse varkenspest (AVP)

— Vesiculaire varkensziekte (VVZ)

— Newcastle Disease (ND)

— Runderpest

— Ziekte van kleine herkauwers („Peste des petits ruminants”)

— Vesiculaire stomatitis (VS)

— Bluetongue

— Paardepest

— Virale paardepest — encefalomyelitis

— Teschener-ziekte

— Vogelpest

— Schape- en geitepokken

— Nodulaire dermatose

— Riftvalleykoorts

— Besmettelĳke bovine pleuropneumonie