1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en versch ĳnt buiten de verantwoordel ĳkheid van de instellingen
►B ERSTE RICHTLIJNVANDE RAAD
van 5 maart 1979
tot coördinatie van de wettel ĳke en bestuursrechtel ĳke bepalingen betreffende de toegang tot het
directe levensverzekeringsbedr ĳf, en de uitoefening daarvan
(79/267/EEG)
(PB L 63 van 13.3.1979, blz. 1)
Gewĳzigd b ĳ:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►A1Toetredingsakte van Griekenland L 291 17 19.11.1979
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 2
▼B
ERSTE RICHTLIJNVANDE RAAD
van 5 maart 1979
tot coördinatie van de wettel ĳke en bestuursrechtel ĳke bepalingen
betreffendedetoegangtothetdirectelevensverzekeringsbedr ĳf,en
de uitoefening daarvan
(79/267/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 49 en 57,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Europese Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat, ter vergemakkel ĳking van de toegang tot en de
uitoefening van het levensverzekeringsbedr ĳf, bepaalde verschillen die
op het gebied van het toezicht bestaan tussen de nationale wetgevingen,dienen te worden afgeschaft; dat, ter verwezenl ĳking van dit doel, onder
waarborging van een passende bescherming van verzekerden en begun-stigden in alle Lid-Staten, met name de bepalingen dienen te wordengecoördineerd die betrekking hebben op de financiële garanties die vande levensverzekeringsondernemingen worden geëist;
Overwegende dat een indeling naar branche noodzakel ĳk is, in het
bĳzonder om de werkzaamheden waarvoor een vergunning verplicht is
gesteld vast te stellen;
Overwegende dat van het toepassingsgebied van deze richtl ĳn dienen te
worden uitgesloten sommige onderlinge waarborgmaatschapp ĳen c. q.
onderlinge verzekeringsmaatschapp ĳen die op grond van de regeling die
rechtens op hen van toepassing is, aan specifieke voorwaarden inzakezekerheid voldoen en eigen financiële waarborgen bieden; dat voortssommige instellingen wier werkzaamheden zich slechts uitstrekken toteen zeerbeper kte sectoren statutairbeper kt z ĳn, dienen te worden
uitgesloten;
Overwegende dat in de Lid-Staten verschillende regelingen en
gebruiken bestaan ter zake van het gel ĳktĳdig beoefenen van het
levensverzekerings- en het schadeverzekeringsbedr ĳf; dat eraanleiding
is om nieuw op te richten ondernemingen deze gel ĳktĳdige beoefening
niet meer toe te staan; dat wat betreft de bestaande ondernemingen diedeze werkzaamheden gel ĳktĳdig uitoefenen, de Lid-Staten de mogel ĳk-
heid moet worden geboden deze te machtigen daarmee voort te gaan,mits z ĳvoorelk van hun bedr ĳvigheden een gescheiden beheervoer en,
zulks ter bescherming van de belangen van onderscheidenl ĳk hen die
een levensverzekering en hen die een schadeverzekering hebben afge-sloten en opdat de minimum financiële verplichtingen ten laste van deene werkzaamheid niet worden gedragen door de andere werkzaamheid;dat, indien een van deze ondernemingen zich in een Lid-Staat wenst tevestigen om aldaar de levensverzekeringsbranche uit te oefenen z ĳ
daartoe een dochteronderneming dient op te richten die b ĳwĳze van
overgangsmaatregel in aanmerking zal kunnen komen voor bepaaldefaciliteiten; dat wat betreft deze bestaande ondernemingen die dezewerkzaamheden gel ĳktĳdig uitoefenen, de Lid-Staten ook de mogel ĳk-
heid moet worden geboden om van die op hun grondgebied gevestigdeondernemingen te eisen dat z ĳaan deze cumulatie van werkzaamheden
een einde maken; dat voorts de gespecialiseerde ondernemingen aan eenbĳzonder toezicht dienen te worden onderworpen wanneer een schade-
(1) PB nr. C 35 van 28. 3. 1974, blz. 9.
(2) PB nr. C 140 van 13. 11. 1974, blz. 44.
(3) PB nr. C 109 van 19. 9. 1974, blz. 1.
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 3
▼B
verzekeringsonderneming behoort tot dezelfde financiële groep als een
levensverzekeringsonderneming;
Overwegende dat in iedere Lid-Staat voor de uitoefening van het
levensverzekeringsbedr ĳf een overheidsvergunning en overheidstoezicht
is voorgeschreven, doch dat de voorwaarden voor de verlening ofintrekking van deze vergunning nader moeten worden vastgesteld; dattevens moet worden voorzien in de mogel ĳkheid van beroep op een
rechterl ĳke instantie tegen een besluit tot afw ĳzing of intrekking;
Overwegende dat ten aanzien van de technische voorzieningen met
inbegrip van de wiskundige voorzieningen, dezelfde regels kunnenworden vastgesteld als voor de schadeverzekeringssector, namel ĳk loka-
lisatie in het land van bedr ĳfsuitoefening, voorschriften van dat land
voorde methoden van ber ekening, bepaling van de beleggingscatego-rieën en waardering van de activa; dat een coördinatie op deze verschil-lende terreinen weliswaar wensel ĳklĳkt, doch in het kadervan deze
richtlĳn niet noodzakel ĳk is en op een latert ĳdstip kan worden verwe-
zenlĳkt;
Overwegende dat de verzekeringsondernemingen niet alleen over
voldoende technische voorzieningen, met inbegrip van wiskundigevoorzieningen, moeten beschikken om aan de aangegane verplichtingente voldoen, doch ook over een aanvullende reserve, solvabiliteitsmargegenaamd, gevormd door het vr ĳe vermogen en, met toestemming van
de toezichthoudende autoriteit, door impliciete vermogensbestanddelen,ten einde aan de wisselvalligheden van het bedr ĳf het hoofd te kunnen
bieden; dat voorgeschreven dient te worden dat deze marge in verhou-ding dient te staan tot de omvang van de bedr ĳfsverrichtingen en tot de
aard en grootte van de risico’s die verbonden z ĳn aan de verschillende
werkzaamheden welke onder het toepassingsgebied van deze richtl ĳn
vallen ten einde ter zake te verzekeren dat de opgelegde verplichtingenworden bepaald aan de hand van objectieve criteria, waardoor voorondernemingen van overeenkomstige omvang gel ĳke mededingings-
voorwaarden worden geschapen; dat deze marge derhalve dient teverschillen naargelang het beleggingsrisico’s, overl ĳdensrisico’s of
uitsluitend beheersrisico’s betreft; dat z ĳzodoende soms dient te
worden bepaald aan de hand van de wiskundige voorzieningen en hetrisicokapitaal ten laste van de onderneming, of aan de hand van degeïnde premies of b ĳdragen, dan wel alleen aan de hand van de voorzie-
ningen en soms aan de hand van het vermogen van de tontinedeelge-nootschappen;
Overwegende dat het noodzakel ĳk is een garantiefonds verplicht te
stellen van een zodanige omvang en samenstelling dat het waarborgt datde ondernemingen reeds b ĳhun oprichting over voldoende middelen
beschikken en de solvabiliteitsmarge t ĳdens de bedr ĳfsuitoefening in
geen geval beneden een minimumveiligheidsmarge daalt; dat dit garan-tiefonds geheel of vooreen bepaald gedeelte moet bestaan uit explicietevermogensbestanddelen;
Overwegende dat het noodzakel ĳk is maatregelen te treffen voor het
geval dat een onderneming in een zodanige financiële situatie komt teverkeren dat het haar moeil ĳk wordt haar verplichtingen na te komen;
Overwegende dat de gecoördineerde voorschriften betreffende de uitoe-
fening van het directe verzekeringsbedr ĳf binnen de Gemeenschap in
beginsel eveneens van toepassing moeten z ĳn op alle ondernemingen
die op de markt werkzaam z ĳn en derhalve ook op de agentschappen en
bĳkantoren van de ondernemingen waarvan het hoofdkantoor buiten de
Gemeenschap is gelegen; dat ten aanzien van deze agentschappen enbĳkantoren echter b ĳzondere bepalingen inzake de vorm van het
toezicht dienen te worden vastgesteld omdat het vermogen van deondernemingen waarvan z ĳafhankel ĳkzĳn zich buiten de Gemeen-
schap bevindt;
Overwegende dat overeenkomsten op basis van wederkerigheid met een
of meer derde landen dienen te worden gesloten ten einde een soepelertoepassing van deze b ĳzondere voorwaarden mogel ĳk te maken, zulks
ondereer biediging van het beginsel dat de agentschappen en b ĳkan-
toren van deze ondernemingen geen gunstiger behandeling mogenkrĳgen dan de ondernemingen uit de Gemeenschap;
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 4
▼B
Overwegende dat sommige overgangsbepalingen nodig z ĳn ten einde
met name de bestaande kleine en middelgrote ondernemingen in staat testellen zich aan de krachtens deze richtl ĳn doorde Lid-Staten te geven
voorschriften aan te passen, zulks met inachtneming van de toepassingvan artikel 53 van het Verdrag;
Overwegende dat artikel 52 van het EEG-Verdrag sedert het einde van
de overgangsperiode rechtstreeks van toepassing is en dat er derhalvesindsdien geen aanleiding meerbestaat tot het vaststellen van r ichtl ĳnen
inzake opheffing van de beperkingen van de vr ĳheid van vestiging; dat
de bepalingen betreffende het bew ĳs van betrouwbaarheid en het bew ĳs
dat geen faillissement heeft plaatsgevonden, die voorkomen in Richtl ĳn
73/240/EEG van de Raad van 24 juli 1973 inzake de opheffing van debeperkingen van de vr ĳheid van vestiging op het gebied van het directe
verzekeringsbedr ĳf, met uitzondering van de levensverzekerings-
branche (
1), enerz ĳds geen beperkingen in de eigenl ĳke zin van het
woord vormen en anderz ĳds eveneens vereist z ĳn in de levensverzeke-
ringsbranche; dat deze bepalingen derhalve in de onderhavige coördina-tierichtl ĳn moeten worden opgenomen;
Overwegende dat gewaarborgd dient te worden dat de gecoördineerde
voorschriften op uniforme w ĳze worden toegepast en dat derhalve moet
worden gezorgd voor een nauwe samenwerking tussen de Commissie ende Lid-Staten op dit gebied,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTL ĲN VASTGESTELD:
TITEL I
ALGEMENE BEPALINGEN
Artikel 1
Deze richtl ĳn heeft betrekking op de toegang tot en de uitoefening van
het directe verzekeringsbedr ĳf anders dan in loondienst door onderne-
mingen welke in een Lid-Staat z ĳn gevestigd of zich daarwensen te
vestigen, met betrekking tot de hierna omschreven werkzaamheden.
1. De volgende verzekeringen voor zover z ĳuit een overeenkomst
voortvloeien:
a) de levensverzekeringsbranche, dat wil zeggen de branche die
onder andere de verzekering b ĳleven, de verzekering b ĳover-
lĳden, de gemengde verzekering, de levensverzekering met
contraverzekering, de verzekeringen in verband met huwel ĳke n
geboorte omvat;
b) de l ĳfrenteverzekering;
c) de aanvullende verzekeringen welke door de levensverzekerings-
ondernemingen worden gesloten, namel ĳk inzonderheid de verze-
kering tegen lichamel ĳk letsel, met inbegrip van arbeidsonge-
schiktheid, de verzekering b ĳoverlĳden ten gevolge van een
ongeval, de verzekering tegen invaliditeit ten gevolge vanongeval of ziekte, voor zover deze verschillende verzekeringeneen aanvulling vormen op een levensverzekering;
d) de in Ierland en het Verenigd Koninkr ĳk bestaande verzekering
genaamd „permanent health insurance” (niet opzegbare ziektever-zekering van lange duur).
2. De volgende verrichtingen voor zover z ĳvoortvloeien uit een over-
eenkomst en voorzoverz ĳgecontroleerd worden door de bevoegde
overheidsinstanties voor het toezicht op particuliere verzekeringen envoorzoverz ĳzĳn toegestaan in het land waarde wer kzaamheid
wordt uitgeoefend:
a) tontineverrichtingen waarb ĳdeelgenootschappen worden
gevormd waarin de deelgenoten zich aaneensluiten om geza-menlĳk hun b ĳdragen te kapitaliseren en het aldus gevormde
(1) PB nr. L 228 van 16. 8. 1973, blz. 20.
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 5
▼B
vermogen te verdelen tussen de overlevenden of tussen de recht-
hebbenden van de overledenen;
b) kapitalisatieverrichtingen die z ĳn gebaseerd op een actuariële
techniek, waarb ĳin ruil voor tevoren vastgestelde stortingen
ineens of periodieke stortingen, verplichtingen worden aangegaandie, voorwat betr eft hun duuren hun bedr ag, bepaald z ĳn;
c) verrichtingen voor het beheer van collectieve pensioenfondsen,
dat wil zeggen verrichtingen waarb ĳde betrokken onderneming
zich belast met het beheervan beleggingen en met name van deactiva welke staan tegenover de voorzieningen van de organendie uitkeringen verstrekken b ĳoverlĳden, b ĳleven of b ĳbeëindi-
ging of vermindering van de werkzaamheid;
d) verrichtingen als bedoeld sub c), wanneer deze vergezeld gaan
van een verzekeringsgarantie die betrekking heeft hetz ĳop het
behoud van het kapitaal, hetz ĳop de betaling van een minimu-
minterest;
e) door verzekeringsmaatschapp ĳen gedane verrichtingen zoals die
welke z ĳn bedoeld in de Franse „code des assurances”, in boek
IV, titel 4, hoofdstuk 1.
3. De in de wetgeving op de sociale verzekering omschreven of
bedoelde verrichtingen in verband met de duur van het leven van demens, voorzoverdeze in over eenstemming met de wetgeving vaneen Lid-Staat door verzekeringsondernemingen voor eigen risicoworden verricht of beheerd.
Artikel 2
Deze richtl ĳn heeft geen betrekking op:
1. de branches welke z ĳn omschreven in de b ĳlage van de eerste
Richtl ĳn nr. 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot coördi-
natie van de wettel ĳke en bestuursrechtel ĳke bepalingen betreffende
de toegang tot het directe verzekeringsbedr ĳf, met uitzondering van
de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan (
1), hierna
de eerste coördinatierichtl ĳn „schadeverzekering” genoemd, behou-
dens de toepassing van artikel 1, punt 1, sub c), van deze richtl ĳn;
2. de verrichtingen van instellingen op het gebied van voorzorg en
bĳstand, waarvan de prestaties verschillen naar gelang van de
beschikbare middelen, en in het kader waarvan de b ĳdragen van de
leden forfaitair worden vastgesteld;
3. de verrichtingen van andere instellingen dan de in artikel 1 bedoelde
ondernemingen die ten doel hebben aan al dan niet in loondienstwerkzame personen, die in het kader van een onderneming of vaneen groep van ondernemingen of van een beroep of meerdereberoepen omvattende sector z ĳn gegroepeerd, uitkeringen te
verstrekken b ĳoverlĳden, b ĳleven of b ĳbeëindiging of verminde-
ring van de werkzaamheid, ongeacht of de uit deze verrichtingenvoortvloeiende verbintenissen al dan niet volledig en voortdurenddoorwiskundige voor zieningen z ĳn gedekt;
4. verzekeringen die vallen binnen een wettel ĳke regeling van sociale
zekerheid, onder voorbehoud van de toepassing van artikel 1, punt 3.
Artikel 3
Deze richtl ĳn heeft geen betrekking op:
1. instellingen die uitsluitend uitkeringen b ĳoverlĳden waarborgen,
wanneer het bedrag van deze uitkeringen niet groter is dan hetgemiddelde bedrag van de begrafeniskosten voor een sterfgeval ofwanneer deze uitkeringen in natura geschieden;
2. onderlinge waarborgmaatschapp ĳen en onderlinge verzekeringsmaat-
schapp ĳen waarvan:
(1) PB nr. L 228 van 16. 8. 1973, blz. 3.
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 6
▼B
— de statuten de mogel ĳkheid bieden hetz ĳoverte gaan tot het
heffen van suppletieb ĳdragen, hetz ĳtot vermindering van de
uitkeringen, hetz ĳeen beroep te doen op de medewerking van
derden die tot dat doel een verbintenis hebben aangegaan;
— en tevens het jaarl ĳkse bedrag van de b ĳdragen, ontvangen uit
hoofde van de doordeze r ichtl ĳn bestreken werkzaamheden, niet
meer dan 500 000 rekeneenheden beloopt gedurende drie achter-eenvolgende jaren. Indien dit bedrag gedurende drie achtereen-volgende jaren wordt overschreden is deze richtl ĳn van toepas-
sing vanaf het vierde jaar.
Artikel 4
Onderdeze r ichtl ĳn vallen niet het Duitse „Versorgungsverband deut-
scher Wirtschaftsorganisationen” en de Luxemburgse „Caissed’Épargne de l’État”, behoudens in geval van statutenw ĳziging ten
aanzien van de bevoegdheid.
Artikel 5
In het kadervan deze r ichtl ĳn moet worden verstaan onder:
a) rekeneenheid: de Europese rekeneenheid (ERE) zoals gedefinieerd in
artikel 10 van het Financieel Reglement van 21 december 1977 vantoepassing op de algemene begroting der Europese Gemeen-schappen (
1); telkens wanneerin deze r ichtl ĳn wordt verwezen naar
de rekeneenheid, moet vanaf 31 december van elk jaar, als tegen-waarde ervan in nationale valuta in aanmerking worden genomen diewelke gold op de laatste dag van de voorgaande maand oktoberwaarop de tegenwaarden van de ERE in alle valuta’s van deGemeenschap beschikbaarz ĳn;
b) congruentie: het feit dat opeisbare verplichtingen in een muntsoort
staan tegenover activa die in dezelfde muntsoort uitgedrukt of reali-seerbaar z ĳn;
c) lokalisatie van de activa: aanwezigheid van roerende of onroerende
activa binnen een Lid-Staat zonder dat de roerende activa gedepo-neerd behoeven te z ĳn en zonder dat ten aanzien van onroerende
activa beperkende maatregelen zoals vermelding in de openbareregisters van toepassing behoeven te z ĳn; de activa, bestaande uit
schuldvorderingen, worden geacht zich te bevinden in de Lid-Staatwaarz ĳrealiseerbaar z ĳn;
d) risicodragend kapitaal: het bedrag dat gel ĳk is aan het overl ĳdenska-
pitaal verminderd met de wiskundige voorziening van het hoofdri-sico.
TITEL II
REGELS TOEPASSEL ĲK OP ONDERNEMINGEN WAARVAN HET
HOOFDKANTOOR GEVESTIGD IS BINNEN DE GEMEENSCHAP
Afdeling A
Toegangsvoorwaarden
Artikel 6
1. Elke Lid-Staat stelt de toegang op z ĳn grondgebied tot de in deze
richtlĳn bedoeld werkzaamheden afhankel ĳk van een doorde over heid
te verlenen vergunning.
2. Deze vergunning moet b ĳde bevoegde autoriteit van de betrokken
Lid-Staat worden aangevraagd door:
a) de onderneming die haar hoofdkantoor op het grondgebied van die
Staat vestigt:
(1) PB nr. L 356 van 31. 12. 1977, blz. 1.
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 7
▼B
b) de onder neming die haarhoofdkantoorin een ander e Lid-Staat heeft
en die een agentschap of een b ĳkantoorop het gr ondgebied van de
betrokken Lid-Staat opent;
c) de onderneming die de sub a) of sub b) bedoelde vergunning heeft
verkregen en die haar werkzaamheden op het grondgebied van dieStaat tot andere branches uitbreidt;
d) de onderneming die overeenkomstig artikel 7, lid 1, een vergunning
voor een deel van het nationale grondgebied heeft verkregen en haarwerkzaamheden daarbuiten uitbreidt.
3. De Lid-Staten stellen de afgifte van een vergunning niet afhan-
kelĳk van een depot of het storten van een waarborgsom.
Artikel 7
1. De vergunning geldt voor het gehele nationale grondgebied, tenz ĳ,
voorzoverde nationale wetgeving zulks toelaat, de aanvr ageromtoestemming verzoekt om z ĳn werkzaamheden slechts op een deel van
het nationale grondgebied uit te oefenen.
2. De vergunning wordt verleend per branche; de indeling per
branche komt voor in de b ĳlage. De vergunning heeft betrekking op de
gehele branche, behalve indien de aanvrager slechts een gedeelte van detot deze branche behorende risico’s wenst te dekken.
De toezichthoudende autoriteiten mogen een vergunning die voor een
branche is aangevraagd, beperken tot de werkzaamheden van de in deartikelen 9 en 11 genoemde programma’s.
3. Elke Lid-Staat mag een vergunning verlenen voor meerdere bran-
ches, voorzoverde nationale wetgeving de gel ĳktĳdige uitoefening van
deze branches toestaat.
Artikel 8
1. Elke Lid-Staat stelt de eis dat de ondernemingen die op z ĳn
grondgebied worden opgericht en een vergunning aanvragen:
a) één van de navolgende rechtsvormen aannemen:
— ten aanzien van het Koninkr ĳk België:
naamloze vennootschap — „société anonyme”, vennootschap b ĳ
wĳze van geldschieting op aandelen — „société en commandite
par actions”, onderlinge verzekeringsmaatschapp ĳ— „associa-
tion d’assurance mutuelle”, coöperatieve vennootschap —„société coopérative”;
— ten aanzien van het Koninkr ĳk Denemarken:
„aktieselskaber” ,
„gensidige selskaber” ;
— ten aanzien van de Bondsrepubliek Duitsland:
„Aktiengesellschaft”, „Versicherungsverein auf Gegenseitig-
keit”,
„öffentlich-rechtliches Wettbewerbs-Versicherungsunter-
nehmen” ;
▼
A1
— voorwat de Helleense Republiek betr eft:
„ανώνυµη εταιρία ”;
▼B
— ten aanzien van de Franse Republiek:
„société anonyme”, „société à forme mutuelle à cotisations
fixes”,
„société à forme tontinière” ;
— ten aanzien van Ierland:
„incorporated companies limited by shares or by guarantee or
unlimited”, „societies registered under the Industrial and Provi-dent Societies Acts” ,e n„societies registered under the Friendly
Societies Acts” ;
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 8
▼B
— ten aanzien van de Italiaanse Republiek:
„società per azioni”, „società cooperativa”, „mutua di assicura-
zione” en de publiekrechtel ĳke lichamen, bedoeld in artikel 1883
van de Codice civile;
— ten aanzien van het Groothertogdom Luxemburg:
„société anonyme”, „société en commandite par actions”,
„association d’assurances mutuelles”, „société coopérative” ;
— ten aanzien van het Koninkr ĳk derNeder landen:
naamloze vennootschap, onderlinge waarborgmaatschapp ĳ;
— ten aanzien van het Verenigd Koninkr ĳk:
„incorporated companies limited by shares or by guarantee or
unlimited”, „societies registered under the Industrial and Provi-dent Societies Acts”, „societies registered under the FriendlySocieties Acts” , de assuradeursvereniging bekend als Lloyd’s.
De Lid-Staten kunnen voorts in voorkomend geval een vergunning
verlenen aan ondernemingen die iedere publiekrechtel ĳk erkende of
daarmee gel ĳkwaardige vorm kunnen hebben, mits deze instellingen
beogen het verzekeringsbedr ĳf uit te oefenen onder voorwaarden die
gelĳkwaardig z ĳn aan de voorwaarden die voor privaatrechtel ĳke
ondernemingen gelden.
b) hun doel beperken tot de door deze richtl ĳn bedoelde werkzaam-
heden en tot de verrichtingen die daaruit rechtstreeks voortvloeien,met uitsluiting van elke andere handelsactiviteit;
c) overeenkomstig artikel 9 een programma van werkzaamheden over-
leggen;
d) het in artikel 20, lid 2, bedoelde minimum van het garantiefonds
bezitten.
2. De onderneming die een vergunning aanvraagt voor de uitbreiding
van haar werkzaamheden tot andere branches, of, in het geval bedoeldin artikel 6, lid 2, sub d), tot een ander deel van het grondgebied, moetovereenkomstig artikel 9 een programma van werkzaamheden over-leggen met betrekking tot die andere branches of dat b ĳkomend grond-
gebied.
Bovendien moet z ĳaantonen dat z ĳoverhet in ar tikel 19 genoemde
minimum van de solvabiliteitsmarge beschikt en het in artikel 20, leden1 en 2, bedoelde garantiefonds bezit.
3. De huidige coördinatie belet niet dat de Lid-Staten bepalingen
toepassen die de noodzaak van een technische kwalificatie van deleiders behelzen, alsmede de goedkeuring van de statuten, van de alge-mene en b ĳzondere voorwaarden van de overeenkomsten, de technische
grondslagen, inzonderheid voor de berekening van de tarieven en de inartikel 17 bedoelde voorzieningen en van elk ander document dat voorde normale uitoefening van het toezicht vereist is.
4. Bovenstaande bepalingen mogen niet inhouden dat b ĳde beoorde-
ling van de aanvraag van een vergunning de behoeften van de economiein aanmerking worden genomen.
Artikel 9
Het in artikel 8, lid 1, sub c), en lid 2, genoemde programma van
werkzaamheden moet de gegevens of bew ĳsstukken bevatten betref-
fende
a) de aard van de verbintenissen die de onderneming voornemens is
aan te gaan; de algemene en b ĳzondere voorwaarden van de verze-
keringsovereenkomsten die z ĳvoornemens is te gebruiken;
b) de technische grondslagen die de onderneming voornemens is toe te
passen voor elke categorie van verrichtingen, met name de gegevensdie nodig z ĳn voor de berekening van de tarieven en de in artikel 17
bedoelde voorzieningen;
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 9
▼B
c) de leidende beginselen op het gebied van de herverzekering;
d) de bestanddelen die het minimum van het garantiefonds vormen;
e) de te verwachten inrichtingskosten van de administratieve diensten
en van het produktienet alsmede de financiële middelen ter dekkingdaarvan;
en voor de eerste drie boekjaren moet het voorts omvatten:
f) een opgave van de te verwachten kaspositie;
g) een gedetailleerde prognose van de vermoedel ĳke ontvangsten en
uitgaven, zowel wat de directe verrichtingen en de geaccepteerdeherverzekeringen als de overdrachten uit hoofde van herverzekeringbetreft;
h) een raming betreffende de financiële middelen ter dekking van de
verplichtingen en van de solvabiliteitsmarge.
Artikel 10
1. Elke Lid-Staat verlangt van een onderneming waarvan het hoofd-
kantoor op het grondgebied van een andere Lid-Staat is gevestigd en dievoorde opening van een agentschap of een b ĳkantooreen ver gunning
aanvraagt, dat z ĳ:
a) haarstatuten en de l ĳst van haar bestuurders overlegt;
b) een certificaat overlegt, afgegeven door de bevoegde autoriteiten van
de Lid-Staat waar het hoofdkantoor is gevestigd, waarin wordt verkl-aard in welke branches de betrokken onderneming gemachtigd iswerkzaam te z ĳn en dat z ĳbeschikt overhet minimum van het
gar antiefonds of, zo dit hogeris, overhet minimum van de solvabili-teitsmarge, berekend overeenkomstig artikel 19, en waaruit bl ĳkt in
welke branches z ĳdaadwerkel ĳk werkzaam is alsmede welke de in
artikel 11, lid 1, sub e), bedoelde financiële middelen z ĳn;
c) een programma van werkzaamheden als bedoeld in artikel 11 over-
legt;
d) een algemeen gevolmachtigde aanw ĳst die z ĳn woon- en verbl ĳf-
plaats heeft in het ontvangende land en aan wie voldoende bevoegd-heden z ĳn verleend om de onderneming ten opzichte van derden te
verbinden en om haar tegenover de autoriteiten en de rechterl ĳke
instanties van het ontvangende land te vertegenwoordigen; indien degevolmachtigde een rechtspersoon is, dient deze z ĳn hoofdkantoorte
hebben in het ontvangende land en op z ĳn beurt een natuurl ĳk
persoon aan te w ĳzen die voldoet aan de boven gestelde voor-
waarden, ten einde hem te vertegenwoordigen. De Lid-Staat mag deerkenning van de aangewezen gevolmachtigde slechts weigeren omredenen welke verband houden met de betrouwbaarheid of met detechnische kennis, voor zover deze behoren tot de voorwaarden dieworden gesteld aan de leiders der ondernemingen die hun hoofdkan-toor op het grondgebied van de betrokken Staat hebben.
2. Elke Lid-Staat stelt voor de uitbreiding van de werkzaamheden
van het agentschap of b ĳkantoor tot andere branches, dan wel tot andere
delen van het grondgebied in het geval als bedoeld in artikel 6, lid 2,sub d), de eis dat degene die de vergunning aanvraagt een programmavan werkzaamheden overlegt overeenkomstig artikel 11 en voldoet aande in lid 1, sub b), van dit artikel, gestelde voorwaarden.
3. De huidige coördinatie belet de Lid-Staten niet bepalingen toe te
passen die voor alle verzekeringsondernemingen de noodzaak behelzenvan een goedkeuring van de algemene en b ĳzondere voorwaarden van
de overeenkomsten, van de technische grondslagen, inzonderheid deberekening van de tarieven en de in artikel 17 bedoelde voorzieningen,en van elk anderdocument dat voorde nor male uitoefening van hettoezicht vereist is.
4. Bovenstaande bepalingen mogen niet inhouden dat b ĳde behande-
ling van de aanvraag van een vergunning de behoeften van de economiein aanmerking worden genomen.
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 10
▼B
Artikel 11
1. Het in artikel 10, lid 1, sub c), en lid 2, genoemde programma van
werkzaamheden van het agentschap of b ĳkantoormoet gegevens of
bewĳsstukken bevatten betreffende:
a) de aard van de verbintenissen die de onderneming voornemens is in
het ontvangende land aan te gaan; de algemene en b ĳzondere voor-
waarden die z ĳvoornemens is in de overeenkomsten te gebruiken;
b) de technische grondlagen die de onderneming voornemens is toe te
passen voor elke categorie van verrichtingen, met name de gegevensdie nodig z ĳn voor de berekening van de tarieven en van de in
artikel 17 bedoelde voorzieningen;
c) de leidende beginselen op het gebied van de herverzekering;
d) de omvang van de solvabiliteitsmarge en van het garantiefonds van
de onderneming als bedoeld in de artikelen 18, 19 en 20;
e) de te verwachten inrichtingskosten van de administratieve diensten
en van het produktienet, alsmede de financiële middelen ter dekkingdaarvan;
en voor de eerste drie boekjaren moet het voorts omvatten:
f) een opgave van de te verwachten kaspositie van het agentschap of
bĳkantoor;
g) een gedetailleerde prognose van de vermoedel ĳke uitgaven en
ontvangsten, zowel wat de directe verrichtingen en de geaccepteerdeherverzekeringen als de overdrachten uit hoofde van herverzekeringbetreft.
2. De balans en de winst- en verliesrekening van de onderneming
voor elk der laatste drie boekjaren worden b ĳhet programma gevoegd.
Indien echter sedert de oprichting van de onderneming nog geen drieboekjaren z ĳn verstreken, behoeven de onderhavige bescheiden slechts
voor de afgesloten boekjaren te worden overgelegd.
3. Het programma wordt, met de opmerkingen van de met het
verlenen van een vergunning belaste autoriteiten, overgelegd aan debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat waar het hoofdkantoor van deonderneming is gevestigd. Deze laatsten stellen de eerstgenoemde auto-riteiten binnen drie maanden na ontvangst van de documenten van hunadvies in kennis; indien deze kennisgeving niet binnen de gesteldetermĳn plaatsvindt, wordt het advies van de geraadpleegde autoriteiten
geacht gunstig te z ĳn.
Artikel 12
Een besluit tot afw ĳzing moet nauwkeurig met redenen z ĳn omkleed en
aan de betrokken onderneming officieel ter kennis worden gebracht.
Elke Lid-Staat voorziet in de mogel ĳkheid van beroep b ĳeen rechter-
lĳke instantie tegen een besluit tot afw ĳzing.
In een zelfde mogel ĳkheid van beroep wordt voorzien voor het geval
dat de bevoegde autoriteiten zich niet zouden hebben uitgesprokenomtrent de aanvraag van een vergunning binnen zes maanden na dedatum van ontvangst van dit verzoek.
Artikel 13
1. Onder voorbehoud van lid 3, mag geen enkele onderneming op het
grondgebied van een Lid-Staat de in de b ĳlage van de eerste coördina-
tierichtl ĳn „schadeverzekering” bedoelde werkzaamheden gel ĳktĳdig
uitoefenen met de in artikel 1 van deze richtl ĳn vermelde werkzaam-
heden.
2. Indien een onderneming die de in de b ĳlage van de eerste coördi-
natierichtl ĳn „schadeverzekering” bedoelde werkzaamheden uitoefent,
financiële, commerciële of administratieve banden heeft met een onder-neming die de in deze richtl ĳn bedoelde werkzaamheden uitoefent, zien
de toezichthoudende autoriteiten van de Lid-Staten op wier grondgebiedzich de hoofdkantoren van deze ondernemingen bevinden, erop toe datde rekeningen van de betrokken ondernemingen niet worden vervalst
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 11
▼B
ten gevolge van tussen deze ondernemingen gesloten overeenkomstenof door regelingen die de verdeling van de kosten en inkomsten kunnenbeïnvloeden.
3. Onder voorbehoud van lid 6 kunnen de ondernemingen die op het
ogenblik van kennisgeving van deze richtl ĳn de twee in lid 1 bedoelde
werkzaamheden gel ĳktĳdig op het grondgebied van een Lid-Staat uitoe-
fenen, deze daarbl ĳven uitoefenen, mits z ĳovereenkomstig artikel 14
een gescheiden beheer voeren voor elk van deze werkzaamheden.
4. De in lid 3 bedoelde ondernemingen kunnen in de andere Lid-
Staten slechts voorde in de b ĳlage van de eerste coördinatierichtl ĳn
„schadeverzekering” genoemde branches agentschappen of b ĳkantoren
oprichten.
5. De in lid 3 bedoelde ondernemingen kunnen b ĳde oprichting van
dochterondernemingen in de andere Lid-Staten om de in deze richtl ĳn
genoemde werkzaamheden uit te oefenen, indien z ĳdaarniet r eeds een
agentschap of b ĳkantoorvoorander e dan de onderdeze r ichtl ĳn
vallende branches hebben, gedurende een overgangsperiode van tienjaarna kennisgeving van deze r ichtl ĳn gebruik maken van de in artikel
35 vastgestelde voorwaarden en faciliteiten.
6. a) Elke Lid-Staat kan de ondernemingen waarvan het hoofdkantoor
op zĳn grondgebied is gevestigd, ertoe verplichten binnen de door
hem bepaalde term ĳn een einde te maken aan het gel ĳktĳdig
uitoefenen van de werkzaamheden die z ĳbĳde kennisgeving van
deze richtl ĳn verrichten.
b) Elke Lid-Staat kan na overleg met de toezichthoudende autori-
teiten van de Lid-Staat van het hoofdkantoorovermet name detĳd waarbinnen deze verrichting moet plaatsvinden, deze
verplichting ook opleggen aan de op z ĳn grondgebied gevestigde
agentschappen en b ĳkantoren die aldaar de twee soorten werk-
zaamheden gel ĳktĳdig uitoefenen.
c) De agentschappen en b ĳkantoren van de in lid 3 bedoelde onder-
nemingen die, op het ogenblik van kennisgeving van dezerichtlĳn op het grondgebied van een Lid-Staat uitsluitend de in
deze richtl ĳn bedoelde werkzaamheden uitoefenen, kunnen hun
werkzaamheden aldaar bl ĳven verrichten. Indien de onderneming
de in de eerste coördinatierichtl ĳn „schadeverzekering” bedoelde
werkzaamheden op dit grondgebied wil uitoefenen, mag z ĳde in
deze richtl ĳn bedoelde werkzaamheden slechts uitoefenen via een
dochteronderneming.
Artikel 14
1. Het in artikel 13, lid 3, vermelde gescheiden beheer dient zodanig
te zĳn opgezet dat de in deze richtl ĳn bedoelde werkzaamheden en die
welke worden beoogd in de eerste coördinatierichtl ĳn „schadeverzeke-
ringen” gescheiden z ĳn, opdat:
— de belangen van onderscheidenl ĳk hen die uit hoofde van levensver-
zekering en hen die uit hoofde van schadeverzekering verzekerdzĳn, niet worden geschaad, en met name opdat de winsten uit de
levensverzekering aan degenen die een levensverzekering hebbengesloten ten goede komen alsof de onderneming uitsluitend delevensverzekering beoefent;
— de minimum financiële verplichtingen, met name de solvabiliteits-
marges die voor een werkzaamheid z ĳn opgelegd hetz ĳkrachtens
deze richtl ĳn, hetz ĳkrachtens de eerste coördinatierichtl ĳn „schade-
verzekering”, niet door de andere werkzaamheid worden gedragen.
Zodra aan de minimum financiële verplichtingen is voldaan overeen-
komstig de voorwaarden van de eerste alinea, tweede streepje, en ondervoorbehoud van kennisgeving ervan aan de bevoegde autoriteit, mag deonderneming echter de nog beschikbare expliciete bestanddelen van desolvabiliteitsmarge voor deze of gene werkzaamheid gebruiken.
De toezichthoudende autoriteiten zien er via analyse van de resultaten
van de twee werkzaamheden op toe dat het bepaalde in dit lid wordtnageleefd.
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 12
▼B
2. a) De boekingen moeten zodanig worden gedaan dat de bronnen van
de resultaten van elk der twee werkzaamheden „levensverzeke-ring” en „schadeverzekering” tot uiting komen. Te dien eindeworden alle inkomsten (met name premies, uitbetalingen vanherverzekeraars, inkomsten uit investeringen) en uitgaven (metname verzekeringsuitkeringen, stortingen in de technische voor-zieningen, herverzekeringspremies, huishoudel ĳke uitgaven voor
de verzekeringsverrichtingen) op basis van hun oorsprong onder-verdeeld. De bestanddelen welke beide werkzaamheden gemeenhebben worden geboekt volgens een verdeelsleutel die door debevoegde toezichthoudende autoriteiten moet z ĳn aanvaard.
b) De ondernemingen moeten aan de hand van de boekingen een
document opstellen waarin afzonderl ĳk is aangegeven welke
bestanddelen behoren tot elk der solvabiliteitsmarges overeen-komstig artikel 18 van deze richtl ĳn en artikel 16, lid 1, van de
eerste coördinatierichtl ĳn „schadeverzekering”.
3. Wanneer een van de solvabiliteitsmarges ontoereikend is, passen
de toezichthoudende autoriteiten op de werkzaamheid in kwestie demaatregelen van de desbetreffende richtl ĳn toe, ongeacht de resultaten
van de andere werkzaamheid. In afw ĳking van lid 1, eerste alinea,
tweede streepje, kunnen deze maatregelen vergunning tot een over-dracht van de ene werkzaamheid naar de andere inhouden.
Afdeling B
Uitoefeningsvoorwaarden
Artikel 15
De Lid-Staten controleren in nauwe samenwerking de financiële
toestand van de toegelaten ondernemingen.
Artikel 16
De toezichthoudende autoriteit van de Lid-Staat op wiens grondgebied
het hoofdkantoorvan de onder neming is gevestigd, moet de solvabiliteitvan deze onderneming met betrekking tot het geheel van haar werk-zaamheden controleren. De toezichthoudende autoriteiten van deoverige Lid-Staten z ĳn gehouden, aan de eerstgenoemde autoriteit alle
noodzakel ĳke gegevens te verstrekken ten einde haar tot deze controle
in staat te stellen.
Artikel 17
1. Elke Lid-Staat op wiens grondgebied een onderneming werkzaam
is, verplicht deze ertoe voldoende technische voorzieningen, wiskundigevoorzieningen daaronder begrepen, te vormen.
De omvang van de technische voorzieningen, wiskundige voorzieningen
daaronder begrepen, wordt bepaald aan de hand van de door de Lid-Staat vastgestelde regels of, b ĳgebreke daarvan, volgens de in deze
staat geldende gebruiken.
2. Tegenover de technische voorzieningen, wiskundige voorzie-
ningen daaronder begrepen, moeten gel ĳkwaardige, congruente en in
elk land van bedr ĳfsuitoefening gelokaliseerde activa staan. De Lid-
Staten kunnen evenwel een versoepeling toestaan van de regels inzakede congruentie en de lokalisatie der activa. Wanneer een versoepelingvan de regels inzake de congruentie wordt toegestaan, wordt daarb ĳ
rekening gehouden met de kenmerken van de levensverzekering die inhoofdzaak een kapitaalverzekering op lange term ĳn is.
Rekening houdend met de b ĳzondere toestand in Luxemburg kan dit
land, totdat de wetgevingen betreffende de liquidatie van onderne-mingen z ĳn gecoördineerd, z ĳn regeling inzake het stellen van waar-
borgen met betrekking tot de technische voorzieningen, de wiskundigevoorzieningen daaronder begrepen, die op het t ĳdstip van kennisgeving
van deze richtl ĳn bestaat, handhaven.
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 13
▼B
De wettel ĳke regeling van het land van bedr ĳfsuitoefening bepaalt de
aard van de activa en, in voorkomend geval, de grenzen waarbinnendeze als dekking van de technische voorzieningen, de wiskundige voor-zieningen daaronder begrepen, kunnen worden aanvaard alsmede devoorschriften voor de waardering van deze activa.
Voor de naleving van deze regeling kunnen personen of organen van
buiten de onderneming worden ingeschakeld, die ermee belast z ĳn ter
plaatse te verifiëren of de activa welke de technische voorzieningen,met inbegrip van de wiskundige voorzieningen, dekken, met de regelingin overeenstemming z ĳn. Zulks is met name de rol van de „Treuhänder”
in Duitsland en de „tillidsmand” in Denemarken.
3. Indien een Lid-Staat vorderingen op herverzekeraars als dekking
van de technische voorzieningen, de wiskundige voorzieningen daar-onder begrepen, aanvaardt, stelt h ĳhet daarvoor toegestane percentage
vast. In afw ĳking van lid 2 kan h ĳin dit geval niet de lokalisatie van
deze vorderingen eisen.
4. De toezichthoudende autoriteit van de Lid-Staat op wiens grond-
gebied het hoofdkantoor van een onderneming is gevestigd, ziet eroptoe dat op de balans van de onderneming voor de technische voorzie-ningen, de wiskundige voorzieningen daaronder begrepen, activa z ĳn
vermeld welke overeenkomen met de in alle landen waar de onderne-ming werkzaam is aangegane verplichtingen.
Artikel 18
Iedere Lid-Staat verplicht elke onderneming waarvan het hoofdkantoor
op zĳn grondgebied is gevestigd, te beschikken over een voldoende
solvabiliteitsmarge met betrekking tot het geheel van haar werkzaam-heden.
De solvabiliteitsmarge bestaat:
1. uit het vermogen van de onderneming dat niet dient ter dekking van
enige voorzienbare verplichting, na aftrek van de onlichamel ĳke
bestanddelen; dit vermogen omvat met name:
— het gestorte maatschappel ĳk kapitaal of, wat betreft de onder-
linge waarborgmaatschapp ĳen, c.q. onderlinge verzekeringsmaat-
schapp ĳen, het gestorte waarborgkapitaal,
— de helft van het niet-gestorte gedeelte van het maatschappel ĳk
kapitaal of van het waarborgkapitaal, zodra het gestorte gedeelte25 % van dit kapitaal bedraagt,
— de wettel ĳke en vr ĳe reserves die niet tegenover verplichtingen
staan,
— de overgebrachte winst;
2. voorzoverde nationale wetgeving het toestaat, uit de op de balans
opgenomen winstreserves, wanneer deze kunnen worden gebruikt totdekking van eventuele verliezen en wanneer z ĳniet toegekend z ĳn
aan de polishouders.
3. op een met redenen omkleed verzoek van de onderneming b ĳde
toezichthoudende autoriteit van de Lid-Staat op wiens grondgebiedhet hoofdkantooris gevestigd, en met de instemming van dezeautoriteit:
a) uit een bedrag dat 50 % vertegenwoordigt van de toekomstige
winsten van de onderneming; het bedrag van de toekomstigewinsten wordt verkregen door de geschatte jaarwinst te vermenig-vuldigen met een factor die de gemiddelde resterende loopt ĳd van
de overeenkomsten vertegenwoordigt; deze factor mag tenhoogste 10 bedragen; de geschatte jaarwinst is het rekenkundiggemiddelde van de winsten die de laatste v ĳf jaarz ĳn gemaakt op
de in artikel 1 genoemde werkzaamheden.
De berekeningsgrondslagen voor de vermenigvuldigingsfactor
van de geschatte jaarwinst en de bestanddelen van de gemaaktewinst worden door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten insamenwerking met de Commissie in onderlinge overeenstemmingvastgesteld. Tot op het t ĳdstip dat deze overeenstemming is
bereikt, worden deze bestanddelen bepaald overeenkomstig dewetgeving van de Lid-Staat op wiens grondgebied de onderne-
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 14
▼B
ming (hoofdkantoor, agentschap of b ĳkantoor) haar werkzaam-
heid uitoefent.
Nadat de bevoegde autoriteiten het begrip „gemaakte winst”
hebben vastgesteld, zal de Commissie in het kadervan eenrichtlĳn betreffende de harmonisatie van de jaarrekeningen van
verzekeringsondernemingen en houdende de coördinatie dievermeld is in artikel 1, lid 2, van Richtl ĳn 78/660/EEG (
1), voor-
stellen indienen voor de harmonisatie van dit begrip;
b) in geval van niet-zillmeren of in geval van zillmeren waarb ĳde
in de premie begrepen afsluitkosten niet worden bereikt, uit hetverschil tussen de niet-gezillmerde of gedeeltel ĳk gezillmerde
wiskundige voorziening en een gezillmerde wiskundige voorzie-ning waarb ĳhet percentage van het zillmeren gel ĳk is aan de in
de premie begrepen afsluitkosten; dit bedrag kan echter nietgroter z ĳn dan 3,5 % van de som van de verschillen tussen de
kapitalen van de branche „levensverzekering” en de wiskundigevoorzieningen, voor alle overeenkomsten waarb ĳzillmeren
mogel ĳk is; dit verschil wordt eventueel verminderd met het
bedrag van de niet afgeschreven afsluitkosten die als een debe-tpost worden opgenomen;
c) indien de toezichthoudende autoriteiten van de betrokken Lid-
Staten op wier grondgebied de onderneming haar werkzaamhedenuitoefent akkoord gaan, uit de latente meerwaarden welke voort-vloeien uit een onderwaardering van de activa en een overwaar-dering van andere passiva dan de wiskundige voorzieningen, voorzover deze meerwaarden geen uitzonderl ĳk karakter hebben.
Artikel 19
Behoudens artikel 20, wordt het minimum van de solvabiliteitsmarge
bepaald als hieronder aangegeven, al naargelang de uitgeoefende bran-ches.
a) Voor de verzekeringen bedoeld in artikel 1, punt 1, sub a) en b),
behalve de verzekeringen welke verbonden z ĳn met beleggings-
fondsen en voor de verrichtingen bedoeld in artikel 1, punt 3, moethet gel ĳkzĳn aan de som van de uitkomsten van de volgende twee
berekeningen:
— eerste berekening:
een component va n 4 % van de wiskundige voorzieningen voor
directe verrichtingen zonder aftrek van de overdrachten uithoofde van herverzekering alsmede voor de geaccepteerdeherverzekeringen wordt vermenigvuldigd met het getal dat devoorhet laatste boekjaarbestaande ver houding aangeeft tussende wiskundige voorzieningen onder aftrek van de overdrachtenuit hoofde van herverzekering en het bovenbedoelde brutobedragvan de wiskundige voorzieningen; dit verhoudingspercentagemag in geen geval lagerz ĳn dan 85;
— tweede berekening:
voor overeenkomsten waarb ĳhet risicokapitaal niet negatief is
wordt een component van 0,3 % van dit kapitaal dat ten lastekomt van de onderneming, vermenigvuldigd met het getal dat devoorhet laatste boekjaarbestaande ver houding aangeeft tussenhet risicokapitaal dat ten laste van de onderneming bl ĳft, na
overdracht en wederoverdracht uit hoofde van herverzekering, enhet risicokapitaal zonder aftrek van de herverzekering; ditverhoudingspercentage mag in geen geval lager z ĳn dan 50;
voorde t ĳdelĳke verzekeringen b ĳoverlĳden, met een loopt ĳd van
ten hoogste drie jaar, bedraagt bovenbedoelde component 0,1 %;voor verzekeringen met een loopt ĳd van meerdan dr ie, doch niet
meerdan v ĳf jaar, bedraagt de bovengenoemde component 0,15 %.
(1) PB nr. L 222 van 14. 8. 1978, blz. 11.
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 15
▼B
b) Voor de aanvullende verzekeringen bedoeld in artikel 1, punt 1, sub
c), moet het gel ĳkzĳn aan de uitkomst van de volgende berekening:
— samengeteld worden de premies of b ĳdragen welke op grond van
de directe zaken gedurende het laatste boekjaar z ĳn opgelegd, uit
hoofde van alle boekjaren, met inbegrip van b ĳkomende kosten;
— daaraan wordt toegevoegd het bedrag van de premies welke
gedurende het laatste boekjaar uit hoofde van herverzekeringwerden ontvangen;
— afgetrokken worden het totaalbedrag van de gedurende het
laatste boekjaar geannuleerde premies of b ĳdragen, alsmede het
totaalbedrag van de belastingen en rechten op de samengeteldepremies of b ĳdragen.
Nadat het aldus verkregen bedrag in twee gedeelten is gesplitst,
namel ĳk een eerste gedeelte ten belope van maximaal 10 miljoen
rekeneenheden en een tweede gedeelte dat het restant omvat, wordendeze gedeelten vermenigvuldigd met respectievel ĳk 18 % en 16 %
en vervolgens opgeteld.
Het aldus berekende bedrag wordt vermenigvuldigd met het getal dat
de voorhet laatste boekjaarbestaande ver houding aangeeft tussenhet bedrag van de schaden welke ten laste van de ondernemingblĳven na overdracht en wederoverdracht uit hoofde van herverzeke-
ring, en het brutobedrag van de schaden; dit verhoudingspercentagemag in geen geval lagerz ĳn dan 50.
In het geval van de assuradeursvereniging bekend als Lloyd’s wordt
bĳde berekening van de omvang van de solvabiliteitsmarge uitge-
gaan van de nettopremies; deze worden vermenigvuldigd met eenvast percentage dat jaarl ĳks wordt vastgesteld en dat wordt bepaald
doorde toezichthoudende autor iteit van de Lid-Staat van het hoofd-kantoor. Dit vaste percentage moet worden berekend op grond vande meest recente statistische gegevens, met name betreffende debetaalde provisies. Deze gegevens, alsmede de verrichte berekening,moeten worden medegedeeld aan de toezichthoudende autoriteitenvan de landen op wiergr ondgebied Lloyd’s is gevestigd.
c) Voor de niet opzegbare langlopende ziekteverzekeringen bedoeld in
artikel 1, punt 1, sub d), en voor de kapitalisatieverrichtingenbedoeld in artikel 1, punt 2, sub b), moet het gel ĳkzĳn aan 4 % van
de wiskundige voorzieningen, berekend onder de sub a), eerste bere-kening, van dit artikel vastgestelde voorwaarden.
d) Voor de tontineverrichtingen bedoeld in artikel 1, punt 2, sub a),
moet het gel ĳkzĳn aan 1 % van het vermogen van de deelgenoot-
schappen.
e) Voor de in artikel 1, punt 1, sub a) en b), bedoelde verzekeringen
welke verbonden z ĳn met beleggingsfondsen en voor de verricht-
ingen als bedoeld in artikel 1, punt 2, sub c), d) en e), moet hetgelĳkzĳn aan:
— een component va n 4 % van de wiskundige voorzieningen bere-
kend overeenkomstig de sub a), eerste berekening, van dit artikelvastgestelde voorwaarden, voorzover de onderneming een beleg-gingsrisico draagt, en een aldus berekende component van 1 %van de voorzieningen, voorzover de onderneming geen beleg-gingsrisico draagt, en mits de loopt ĳd van de overeenkomst meer
dan v ĳf jaar bedraagt en het bedrag voor de dekking van de
beheerslasten waarin de overeenkomst voorziet, vast is voor eenperiode van meer dan v ĳf jaar,
plus
— een component van 0,3 % van het risicokapitaal, berekend over-
eenkomstig de sub a), tweede berekening, eerste alinea, van ditartikel vastgestelde voorwaarden, voorzover de onderneming eenoverlĳdensrisico draagt.
Artikel 20
1. Het garantiefonds bestaat uit een derde deel van het in artikel 19
bedoelde minimum van de solvabiliteitsmarge. Het wordt onder voorbe-
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 16
▼B
houd van lid 2 tot ten minste 50 % gevormd door de bestanddelen,vermeld in artikel 18, punten 1 en 2.
2. a) Het minimum van het garantiefonds bedraagt echter 800 000
rekeneenheden.
b) Iedere Lid-Staat kan bepalen dat het minimum van het garantie-
fonds voor onderlinge waarborgmaatschapp ĳen, onderlinge verze-
keringsmaatschapp ĳen en tontinedeelgenootschappen tot 600 000
rekeneenheden wordt verminderd.
c) Iedere Lid-Staat kan de in artikel 3, punt 2, laatste streepje,
tweede zin, bedoelde onderlinge waarborg- of verzekeringsmaat-schapp ĳen, zodra z ĳbinnen de werkingssfeer van deze richtl ĳn
vallen, en tontinedeelgenootschappen, toestaan dat z ĳeen garan-
tiefonds van ten minste 100 000rekeneenheden vormen, dat metachtereenvolgende tranches van 100 000 rekeneenheden gelei-delĳk op het sub b) vastgestelde bedrag wordt gebracht, telkens
wanneerde omvang van de ontvangen b ĳdragen met 500 000
rekeneenheden toeneemt.
d) Het sub a), b) en c) bedoelde minimum van het garantiefonds,
moet worden gevormd door de in artikel 18, punten 1 en 2,genoemde bestanddelen.
3. De onderlinge waarborg- en verzekeringsmaatschapp ĳen die in de
zin van artikel 8, lid 2, of van artikel 10, hun werkzaamheid wensen uitte breiden, kunnen dit slechts doen indien z ĳonmiddell ĳk voldoen aan
de eisen van lid 2, sub a) en b), van dit artikel.
Artikel 21
1. De Lid-Staten stellen geen voorschriften vast met betrekking tot
de aard van de activa welke aanwezig z ĳn boven de activa die de in
artikel 17 bedoelde voorzieningen dekken.
2. De vr ĳe beschikking over de roerende of onroerende activa die
deel uitmaken van het vermogen van de toegelaten ondernemingenwordt, onverminderd artikel 17, lid 2, artikel 24, leden 1 en 3, en artikel26, lid 1, laatste alinea, doorde Lid-Staten niet beper kt.
3. Dit artikel laat de maatregelen onverlet welke de Lid-Staten als
eigenaarvan of deelnemerin de betr okken onder nemingen kunnennemen, ondernaleving van de in ar tikel 17, lid 2, bedoelde wettel ĳke
regeling van de landen van bedr ĳfsuitoefening, alsmede onder waarbor-
ging van de belangen van de verzekerden.
Artikel 22
1. De Lid-Staten mogen aan ondernemingen niet de verplichting
opleggen aan een of meerdoorde nationale wetgeving aangewezenlichamen een deel van de door hen afgesloten verzekeringen die betrek-king hebben op de in artikel 1 genoemde werkzaamheden over tedragen.
2. a) De Italiaanse Republiek kan b ĳwĳze van uitzondering de aan de
op haar grondgebied gevestigde ondernemingen opgelegdeverplichting handhaven een gedeelte van de door hen afgeslotenverzekeringen over te dragen aan het Istituto Nazionale di Assicu-razioni, mits:
— de omvang van de ten t ĳde van de kennisgeving van deze
richtlĳn bestaande verplichting in geen geval wordt vergroot,
— indien voor de bepaling van het percentage van de verplichte
overdracht de t ĳd gedurende welke het agentschap of b ĳkan-
toor in Italië gevestigd is een criterium vormt, ook alle boek-jaren in aanmerking worden genomen waarin de ondernemingde in artikel 1 genoemde branches heeft uitgeoefend op hetgr ondgebied van de Lid-Staat waarzich haarhoofdkantoorbevindt. De bevoegde autoriteit van deze Staat geeft in datgeval een certificaat af, dat overeenkomt met het in artikel 10,lid 1, sub b), bedoelde certificaat, en dat de gehele periode
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 17
▼B
bestrĳkt waarin de onderneming in de betrokken branches
werkzaam is geweest.
b) Deze kwestie zal aan een nieuw onderzoek worden onderworpen
in het kadervan een tweede r ichtl ĳn betreffende de coördinatie
van de wetgevingen inzake de levensverzekering en de vaststel-ling van voorschriften voor de vergemakkel ĳking van de
daadwerkel ĳke uitoefening van het vr ĳverrichten van diensten.
Artikel 23
1. Elke Lid-Staat legt de ondernemingen die hun hoofdkantoor op
zĳn grondgebied hebben, de verplichting op jaarl ĳks ten aanzien van al
hun verrichtingen verslag uit te brengen over de situatie waarin z ĳ
verkeren en over hun solvabiliteit.
2. De Lid-Staten eisen van de ondernemingen die op hun grondge-
bied werkzaam z ĳn de periodieke overlegging van de voor het uitoe-
fenen van het toezicht vereiste bescheiden en van de statistische docu-menten. De bevoegde toezichthoudende autoriteiten verstrekken elkaarde bescheiden en inlichtingen welke van belang z ĳn voorhet uitoefenen
van het toezicht.
Artikel 24
1. Indien een onderneming zich niet voegt naar de bepalingen van
artikel 17, kan de toezichthoudende autoriteit van de Lid-Staat op wiensgrondgebied z ĳwerkzaam is, na de toezichthoudende autoriteiten van
de Lid-Staat waarhet hoofdkantooris gevestigd van haarvoor nemen opde hoogte te hebben gesteld, haarde vr ĳe beschikking overde in deze
Lid-Staat gelokaliseerde activa verbieden.
2. Met het oog op het herstel van de financiële positie van een
onderneming waarvan de solvabiliteitsmarge niet meer het in artikel 19voorgeschreven minimum bereikt, eist de toezichthoudende autoriteitvan de Lid-Staat waarhet hoofdkantooris gevestigd een saner ingsplandat aan haar goedkeuring moet worden onderworpen.
3. Indien de solvabiliteitsmarge niet meer het in artikel 20
omschreven garantiefonds bereikt, of indien dit fonds niet meer isgevormd overeenkomstig voornoemd artikel, eist de toezichthoudendeautoriteit van de Lid-Staat waar het hoofdkantoor is gevestigd van deonderneming een plan inzake financiering op korte term ĳn dat aan haar
goedkeuring moet worden onderworpen.
Voorts kan z ĳde vrĳe beschikking overde activa van de onder neming
beperken of verbieden. Z ĳstelt hiervan de autoriteiten op de hoogte van
de Lid-Staten op wier grondgebied deze onderneming eveneens istoegelaten; deze treffen op haar verzoek dezelfde maatregelen.
4. In de in de leden 1 en 3 vermelde gevallen kunnen de bevoegde
toezichthoudende autoriteiten voorts alle maatregelen treffen om debelangen van de verzekerden te beschermen.
5. De toezichthoudende autoriteiten van de Lid-Staten op wier grond-
gebied de betrokken onderneming eveneens is toegelaten, werken samenbĳde uitvoering van de in de leden 1 tot en met 4 bedoelde maatre-
gelen.
Artikel 25
1. Elke Lid-Staat staat de toegelaten ondernemingen toe hun verzeke-
ringsportefeuille geheel of gedeeltel ĳk overte dr agen indien de cessio-
naris, mede gelet op de overdracht, de vereiste solvabiliteitsmarge bezit.
De betrokken toezichthoudende autoriteiten plegen onderling overleg
alvorens deze overdracht goed te keuren.
2. Zodra de bevoegde nationale autoriteit deze overdracht heeft goed-
gekeurd, kan z ĳn rechtens aan de betrokken verzekeringnemers worden
tegengeworpen.
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 18
▼B
Afdeling C
Intrekking van de vergunning
Artikel 26
1. De bevoegde autoriteit van de Lid-Staat op wiens grondgebied het
hoofdkantoorvan de onder neming is gevestigd, kan de doorhaarverleende vergunning intrekken wanneer de onderneming:
a) niet meer voldoet aan de toegangsvoorwaarden;
b) erniet in geslaagd is om binnen de gestelde ter m ĳn de maatregelen
te treffen waarin het in artikel 24 bedoelde sanerings- of financie-ringsplan voorziet;
c) ernstige in gebreke bl ĳft ten aanzien van de krachtens de nationale
wettel ĳke regeling op haar rustende verplichtingen.
Wanneer de vergunning wordt ingetrokken stelt de toezichthoudende
autoriteit van de Lid-Staat van het hoofdkantoor de toezichthoudendeautoriteiten van de andere Lid-Staten die de onderneming eveneenshebben toegelaten, daarvan in kennis; deze gaan eveneens over totintrekking van de door hen verleende vergunning. Z ĳneemt in samen-
werking met deze autoriteiten alle maatregelen om de belangen van deverzekerden te beschermen en beperkt met name de vr ĳe beschikking
over de activa van de onderneming wanneer een dergel ĳke beperking
nog niet uit hoofde van artikel 24, leden 1 en 3, tweede alinea, isopgelegd.
2. De vergunning die is verleend aan de agentschappen of b ĳkan-
toren van ondernemingen wier hoofdkantoor zich in een andere Lid-Staat bevindt, kan worden ingetrokken wanneer het agentschap of hetbĳkantoor:
a) niet meer voldoet aan de toegangsvoorwaarden;
b) ernstig in gebreke bl ĳft ten aanzien van de verplichtingen welke
voortvloeien uit de nationale wettel ĳke regeling van de Lid-Staat
waar het werkzaam is, met name wat betreft de vorming van de inartikel 17 bedoelde voorzieningen.
Alvorens de toezichthoudende autoriteiten van de Lid-Staat waar de
onderneming werkzaam is tot intrekking van de vergunning overgaan,raadplegen z ĳde toezichthoudende autoriteit van de Lid-Staat van het
hoofdkantoorvan de onder neming. Indien z ĳhet noodzakel ĳk achten de
werkzaamheid van deze agentschappen of b ĳkantoren te schorsen vóór
de afloop van deze raadpleging, stellen z ĳgenoemde autoriteit hiervan
onmiddell ĳk in kennis.
3. Elk besluit tot intrekking van de vergunning of tot schorsing van
de werkzaamheid moet nauwkeurig met redenen z ĳn omkleed en offi-
cieel ter kennis van de betrokken onderneming worden gebracht.
Iedere Lid-Staat voorziet in de mogel ĳkheid van beroep tegen een
dergel ĳk besluit b ĳeen rechterl ĳke instantie.
TITEL III
REGELS, TOEPASSEL ĲK OP BINNEN DE GEMEENSCHAP GEVES-
TIGDE AGENTSCHAPPEN OF B ĲKANTOREN VAN ONDERNE-
MINGEN WAARVAN HET HOOFDKANTOOR BUITEN DE GEMEEN-
CHAP IS GEVESTIGD
Artikel 27
1. Voor iedere onderneming waarvan het hoofdkantoor buiten de
Gemeenschap is gevestigd, stelt elke Lid-Staat de toegang op z ĳn
grondgebied tot de in artikel 1 bedoelde werkzaamheden afhankel ĳk
van een vergunning.
2. De Lid-Staat mag een vergunning verlenen, indien de onderne-
ming ten minste aan de volgende voorwaarden voldoet:
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 19
▼B
a) zĳmoet bevoegd z ĳn tot het verrichten van de in artikel 1 bedoelde
werkzaamheden krachtens de nationale wetgeving waaronder z ĳ
ressorteert;
b) zĳmoet een agentschap of b ĳkantoorop het gr ondgebied van deze
Lid-Staat oprichten;
c) zĳmoet zich verbinden ter zetel van het agentschap of het b ĳkantoor
een specifieke boekhouding te voeren voor de werkzaamheden diezĳaldaaruitoefent en eralle bescheiden met betr ekking tot de
behandelde zaken te bewaren;
d) zĳmoet een algemeen gevolmachtigde aanw ĳzen, die doorde
bevoegde autoriteit moet worden toegelaten;
e) zĳmoet in de Lid-Staat van bedr ĳfsuitoefening overactiva
beschikken, welke ten minste de helft van het in artikel 20, lid 2, suba), voor het garantiefonds aangegeven minimum dienen te bedragen,en een vierde gedeelte van dit minimum b ĳwĳze van waarborg
deponeren;
f) zĳmoet zich verbinden een solvabiliteitsmarge te handhaven over-
eenkomstig artikel 29;
g) zĳmoet een programma van werkzaamheden overeenkomstig artikel
11, leden 1 en 2, overleggen.
Artikel 28
De Lid-Staten leggen de ondernemingen de verplichting op voldoende
voorzieningen, als bedoeld in artikel 17, te vormen, welke overeen-komen met de op hun grondgebied aangegane verplichtingen. Z ĳzien
erop toe dat het agentschap of b ĳkantoortegenoverdeze voor zieningen
gelĳkwaardige en, in de door de Lid-Staat bepaalde mate, congruente
activa stelt.
Ten aanzien van het berekenen van deze voorzieningen, het bepalen van
de categorieën van beleggingen en het waarderen van de activa alsmede,in voorkomend geval, het bepalen van de grenzen waarbinnen de activaals dekking van deze voorzieningen kunnen worden aanvaard, z ĳn det
wetgevingen van de Lid-Staten van toepassing.
De betrokken Lid-Staat eist dat de activa welke deze voorzieningen
dekken op z ĳn grondgebied z ĳn gelokaliseerd. Artikel 17, lid 3, is
echtervan toepassing.
Artikel 29
1. Iedere Lid-Staat verplicht de op z ĳn grondgebied opgerichte
agentschappen of b ĳkantoren over een solvabiliteitsmarge te beschikken
die bestaat uit de in artikel 18 genoemde bestanddelen. Het minimumvan de marge wordt berekend overeenkomstig artikel 19. Voor dezeberekening worden uitsluitend de verrichtingen van het agentschap ofhet bĳkantoorin aanmer king genomen.
2. Het garantiefonds bestaat uit een derde deel van het minimum van
de solvabiliteitsmarge.
Het bedr ag van dit fonds mag echterniet kleinerz ĳn dan de helft van
het in artikel 20, lid 2, sub a), bedoelde minimum. Het in artikel 27, lid2, sub e), bedoelde aanvangsdepot wordt daartoe gerekend.
Het garantiefonds en het minimum van dit fonds worden gevormd
overeenkomstig artikel 20.
3. De activa die tegenoverhet minimum van de solvabiliteitsmar ge
staan, moeten z ĳn gelokaliseerd binnen de Lid-Staat van bedr ĳfsuitoefe-
ning ten belope van het garantiefonds, en, voor het resterende gedeelte,binnen de Gemeenschap.
Artikel 30
1. Ondernemingen die in verscheidene Lid-Staten een vergunning
hebben aangevraagd of verkregen hebben, kunnen om de volgende
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 20
▼B
voordelen verzoeken, die slechts gezamenl ĳk kunnen worden toege-
kend:
a) de in artikel 29 bedoelde solvabiliteitsmarge wordt berekend op
basis van het geheel van de werkzaamheden die z ĳbinnen de
Gemeenschap uitoefenen; in dit geval worden uitsluitend de verricht-ingen van alle binnen de Gemeenschap gevestigde agentschappen ofbĳkantoren b ĳdeze berekeningen in aanmerking genomen;
b) de in artikel 27, lid 2, sub e), bedoelde waarborg wordt slechts in één
van deze Staten gestort;
c) de activa die tegenoverhet gar antiefonds staan, z ĳn gelokaliseerd in
één van de Lid-Staten waarz ĳwerkzaam z ĳn.
2. De aanvraag om in aanmerking te komen voor de in lid 1 bedoelde
voordelen dient b ĳde bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-
Staten te worden ingediend. In deze aanvraag moet de autoriteit wordenaangegeven die in de toekomst toezicht op de solvabiliteit voorhetgeheel van de werkzaamheden van de b ĳkantoren of agentschappen
binnen de Gemeenschap dient te houden. De keuze van de autoriteitmoet met redenen worden omkleed. De waarborg moet b ĳde betrokken
Lid-Staat worden gestort.
3. De voordelen van lid 1 mogen slechts worden toegekend wanneer
de bevoegde autoriteiten van alle Lid-Staten waar de aanvrage is inge-diend, hun toestemming verlenen. Z ĳworden van kracht op het t ĳdstip
waarop de gekozen toezichthoudende autoriteit zich tegenover deandere toezichthoudende autoriteiten bereid heeft verklaard, de controlevan de solvabiliteit voorhet geheel van de wer kzaamheden van de in deGemeenschap gevestigde b ĳkantoren of agentschappen op zich te
nemen.
De gekozen toezichthoudende autoriteit ontvangt van de andere Lid-
Staten de voor de controle op de totale solvabiliteit vereiste inlichtingenoverde op hun gr ondgebied gevestigde agentschappen of b ĳkantoren.
4. De krachtens dit artikel toegekende voordelen dienen op verzoek
van één of meer betrokken Lid-Staten door alle betrokken Lid-Statengelĳktĳdig te worden ingetrokken.
Artikel 31
1. a) Behoudens sub b) mogen de in deze titel bedoelde agentschappen
en bĳkantoren de in de b ĳlage van de eerste coördinatierichtl ĳn
„schadeverzekering” bedoelde werkzaamheden op het grondge-bied van een Lid-Staat niet gel ĳktĳdig uitoefenen met de onder
deze richtl ĳn vallende werkzaamheden.
b) Behoudens sub c) mogen de Lid-Staten bepalen dat de in deze
titel bedoelde agentschappen en b ĳkantoren die b ĳde kennisge-
ving van deze richtl ĳn deze twee werkzaamheden op het grondge-
bied van een Lid-Staat gel ĳktĳdig uitoefenen, deze daarkunnen
blĳven uitoefenen, mits z ĳovereenkomstig artikel 14 een
gescheiden beheervoer en voorelk van deze wer kzaamheden.
c) Elke Lid-Staat die uit hoofde van artikel 13, lid 6, sub a) of b), de
op zĳn grondgebied gevestigde ondernemingen verplicht heeft
een einde te maken aan het gel ĳktĳdig uitoefenen van de werk-
zaamheden die z ĳbĳde kennisgeving van deze richtl ĳn
verrichtten, moet deze verplichting ook opleggen aan de in dezetitel bedoelde agentschappen en b ĳkantoren die op z ĳn grondge-
bied z ĳn gevestigd en aldaarde twee wer kzaamheden gel ĳktĳdig
uitoefenen.
d) De Lid-Staten mogen bepalen dat de in deze titel bedoelde agent-
schappen en b ĳkantoren waarvan het hoofdkantoor de twee werk-
zaamheden gel ĳktĳdig uitoefent en die b ĳde kennisgeving van
deze richtl ĳn op het grondgebied van een Lid-Staat uitsluitend de
in deze richtl ĳn bedoelde werkzaamheden uitoefenen, hun werk-
zaamheden kunnen bl ĳven verrichten. Indien de onderneming de
in de eerste coördinatierichtl ĳn „schadeverzekering” bedoelde
werkzaamheden op dit grondgebied wil uitoefenen, mag z ĳde in
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 21
▼B
deze richtl ĳn genoemde werkzaamheden nog slechts verrichten
via een dochteronderneming.
2. De artikelen 23 en 24 z ĳn van overeenkomstige toepassing op de
in deze titel bedoelde agentschappen en b ĳkantoren.
Voor de toepassing van artikel 24 wordt de toezichthoudende autoriteit
die de totale solvabiliteit van deze agentschappen of b ĳkantoren contro-
leert, gel ĳkgesteld met de toezichthoudende autoriteit van de Lid-Staat
van het hoofdkantoor.
3. B ĳintrekking van de vergunning door de in artikel 30, lid 2,
bedoelde autoriteit, stelt deze de toezichthoudende autoriteiten van deandere Lid-Staten waar de onderneming werkzaam is, hiervan in kennis;deze autoriteiten treffen de nodige maatregelen. Wanneer het besluit totintrekking is gebaseerd op de ontoereikendheid van de solvabiliteits-marge berekend volgens artikel 30, punt 1, sub a), trekken ook detoezichthoudende autoriteiten van de andere betrokken Lid-Staten hunvergunning in.
Artikel 32
De Gemeenschap kan, in overeenkomstig het Verdrag met één of meer
derde landen gesloten overeenkomsten, besluiten tot toepassing vanbepalingen welke afw ĳken van die van deze titel, ten einde, op basis
van wederkerigheid, aan de verzekerden van de Lid-Staten eenvoldoende bescherming te waarborgen.
TITEL IV
OVERGANGSBEPALINGEN EN DIVERSE BEPALINGEN
Artikel 33
1. De Lid-Staten laten aan de in titel II bedoelde ondernemingen, die
op het t ĳdstip van inwerkingtreding van de maatregelen tot uitvoering
van deze richtl ĳn in één of meervan de in de b ĳlage bedoelde branches
werkzaam z ĳn op hun grondgebied, een term ĳn van v ĳf jaar, aanvan-
gende op het t ĳdstip van kennisgeving van deze richtl ĳn, om aan de
artikelen 18, 19 en 20 te voldoen.
2. Bovendien kunnen de Lid-Staten:
a) aan de in lid 1 bedoelde ondernemingen die na het verstr ĳken van de
termĳn van v ĳf jaarde solvabiliteitsmar ge nog niet volledig hebben
gevormd, een aanvullende term ĳn van ten hoogste twee jaar
toestaan, mits deze ondernemingen de maatregelen welke z ĳvoorne-
mens z ĳn te treffen om de marge te bereiken, overeenkomstig artikel
24 ter goedkeuring aan de toezichthoudende autoriteiten hebbenvoorgelegd;
b) met uitzondering van de in artikel 3, punt 2, tweede streepje, tweede
zin, genoemde onderlinge waarborg- of verzekeringsmaatschapp ĳen,
de in het eerste lid van dit artikel genoemde ondernemingen waarvanna het verstr ĳken van de term ĳn van v ĳf jaar de krachtens artikel 19
te vormen solvabiliteitsmarge, zonder aftrek van de herverzekering,het in artikel 20, lid 2, sub a) en b), bedoelde minimum van hetgarantiefonds niet bereikt, ontheffen van de verplichting het fonds tevormen vóór het einde van het boekjaar waarvoor genoemd bedragdit minimum bereikt.
De aldus aan deze ondernemingen toegestane maximumterm ĳno m
dit minimum te vormen mag hoogstens tien jaar bedragen te rekenenvanaf de kennisgeving van deze richtl ĳn.
3. Ondernemingen die hun werkzaamheden willen uitbreiden in de
zin van artikel 8, lid 2, of artikel 10, kunnen dit slechts doen indien z ĳ
onverw ĳld voldoen aan de in deze richtl ĳn vervatte voorschriften.
4. Ondernemingen die een andere rechtsvorm hebben dan de in
artikel 8 genoemde, mogen gedurende drie jaar na de kennisgeving vandeze richtl ĳn hun huidige werkzaamheden in de rechtsvorm die z ĳop
het ogenblik van deze kennisgeving bezitten, bl ĳven uitoefenen. De
ondernemingen die in het Verenigd Koninkr ĳkzĳn opgericht „by Royal
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 22
▼B
Charter”, „by Private Act”of „by Special Public Act” mogen hun bedr ĳf
in hun huidige vorm voor onbepaalde t ĳd voortzetten.
De betrokken Lid-Staten maken een l ĳst op van deze ondernemingen
die zĳter kennis brengen van de andere Lid-Staten en van de
Commissie.
5. Ondernemingen welke overeenkomstig hun doelstelling de levens-
verzekering beoefenen en spaartransacties verrichten, kunnen met dezewerkzaamheden doorgaan, maar moeten de spaarverrichtingen beëin-digen binnen een term ĳn van drie jaar te rekenen vanaf de kennisgeving
van deze richtl ĳn. Bĳwĳze van uitzondering kunnen de Algemene
Spaar- en L ĳfrentekas (ASLK) in België, de maatschapp ĳen welke z ĳn
„registered under the Friendly Societies Acts” in het VerenigdKoninkr ĳk en de „Banca nazionale delle communicazioni” in Italië, de
werkzaamheden voortzetten welke z ĳop het t ĳdstip van de kennisge-
ving van de richtl ĳn verrichten.
6. Ondernemingen die de werkzaamheden „schadeverzekering” en
„levensverzekering” gel ĳktĳdig uitoefenen onder de voorwaarden van
artikel 13, beschikken over een term ĳn van v ĳf jaarte r ekenen vanaf de
kennisgeving van deze richtl ĳn, om aan artikel 14 te voldoen.
7. Op verzoek van de ondernemingen die aan de in de artikelen 17
tot en met 20 gestelde verplichtingen voldoen, maken de Lid-Staten eeneinde aan de krachtens hun huidige regeling gestelde beperkende maat-regelen zoals hypotheken, depots of waarborgen.
Artikel 34
De Lid-Staten laten aan de in titel III bedoelde agentschappen en
bĳkantoren, die op het t ĳdstip van de inwerkingtreding van de uitvoe-
ringsmaatregelen van deze richtl ĳn in één of meervan de in de b ĳlagen
bedoelde branches werkzaam z ĳn, en hun werkzaamheden niet
uitbreiden in de zin van artikel 10, lid 2, een term ĳn van ten hoogste
vĳf jaar, aanvangende op het t ĳdstip van kennisgeving van de richtl ĳn,
om aan de voorwaarden van artikel 29 te voldoen.
Artikel 35
Voor een overeenkomstig artikel 13, lid 5, opgerichte dochteronderne-
ming, mag het minimum van het garantiefonds voor de helft bestaan uiteen doorde moeder maatschapp ĳonder de volgende voorwaarden
verstrekte onherroepel ĳke financiële waarborg:
a) ten minste 95 % van het maatschappel ĳk kapitaal van de dochteron-
derneming moet in het bezit z ĳn van de moedermaatschapp ĳ,
b) niet-gestort maatschappel ĳk kapitaal mag niet worden gebruikt om
die helft van het minimum van het garantiefonds te vormen, die nietwordt gedekt door de onherroepel ĳke financiële waarborg, en
c) de moedermaatschapp ĳmoet voldoen aan de financiële voorwaarden
van zowel de eerste coördinatierichtl ĳn „schadeverzekering” als die
van deze richtl ĳn, waarb ĳde middelen die overeenstemmen met de
verleende waarborg niet tot het vr ĳe vermogen van deze moeder-
maatschapp ĳworden gerekend.
Deze regeling geldt gedurende een periode van zeven jaar te rekenen
vanaf de datum van toekenning. Gedurende deze periode moet dedochteronderneming, uiterl ĳk met ingang van het derde jaar, de waar-
borg van de moedermaatschapp ĳgeleidel ĳk vervangen door vr ĳ
vermogen. De dochteronderneming legt hiertoe aan de bevoegdetoezichthoudende autoriteit tegel ĳkertĳd met haaraanvr aag vooreen
vergunning, een plan ter fiattering voor.
Artikel 36
Gedurende een periode die afloopt b ĳde inwerkingtreding van een
overeenkomstig artikel 32 met een derde land afgesloten overeenkomst,en uiterl ĳkbĳhet verstr ĳken van een term ĳn van vier jaar, te rekenen
vanaf de kennisgeving van deze richtl ĳn, kan elke Lid-Staat voorde
ondernemingen van dit land die op z ĳn grondgebied z ĳn gevestigd, met
betrekking tot de congruentie en de lokalisatie van de technische voor-
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 23
▼B
zieningen, met inbegrip van de wiskundige voorzieningen, de regeling
handhaven welke op 1 januari 1979 daarop van toepassing was, mits h ĳ
de andere Lid-Staten en de Commissie daarvan in kennis stelt en niet degrenzen overschr ĳdt van de versoepelingen die krachtens artikel 17, lid
2, worden toegestaan ten gunste van de ondernemingen van Lid-Statendie op z ĳn grondgebied z ĳn gevestigd.
Artikel 37
1. Indien een Lid-Staat van z ĳn onderdanen een bew ĳs van betrouw-
baarheid en het bew ĳs dat ervoor heen geen faillissement heeft plaats-
gehad of slechts één van deze twee bew ĳzen eist, aanvaardt deze
Lid-Staat als voldoende bew ĳs voor de onderdanen van de overige
Lid-Staten het overleggen van een uittreksel uit het strafregister of, b ĳ
ontbreken daarvan, van een door een bevoegde rechterl ĳke of over-
heidsinstantie van de Lid-Staat van oorsprong of herkomst afgegevengelĳkwaardig document, waaruit bl ĳkt dat aan deze eisen is voldaan.
2. Wanneerhet in lid 1 bedoelde document niet doorde Lid-Staat
van oorsprong of van herkomst wordt afgegeven, kan dit wordenvervangen door een verklaring onder ede — of, in de Lid-Staten waarniet in een eed is voorzien, door een plechtige verklaring — welke doorde betrokkene wordt afgelegd ten overstaan van een bevoegde rechter-lĳke of overheidsinstantie of, in voorkomend geval, van een notaris van
de Lid-Staat van oorsprong of van herkomst, die een attest afgeeft datdeze eed of deze plechtige verklaring bew ĳskracht geeft. De verklaring
dat ergeen faillissement heeft plaatsgehad, mag ook wor den afgelegdten overstaan van een bevoegde beroeps- of bedr ĳfsorganisatie van die
zelfde Staat.
3. De overeenkomstig de leden 1 en 2 afgegeven documenten mogen
bĳoverlegging niet ouder z ĳn dan drie maanden.
4. De Lid-Staten w ĳzen binnen een term ĳn van achttien maanden te
rekenen vanaf de kennisgeving van deze richtl ĳn de autoriteiten en
organisaties aan die bevoegd z ĳn voorde afgifte van de in de leden 1 en
2 bedoelde documenten, en stellen de overige Lid-Staten en deCommissie daarvan onverw ĳld in kennis.
Binnen deze zelfde term ĳn deelt iedere Lid-Staat de overige Lid-Staten
en de Commissie tevens mede b ĳwelke autoriteiten en organisaties de
in dit artikel bedoelde documenten tot staving van het verzoek om ophet grondgebied van deze Lid-Staat de in artikel 1 bedoelde werkzaam-heden te mogen uitoefenen, moeten worden ingediend.
TITEL V
SLOTBEPALINGEN
Artikel 38
De Commissie en de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten werken
nauw samen, ten einde het toezicht op het directe verzekeringsbedr ĳf
binnen de Gemeenschap te vergemakkel ĳken en de moeil ĳkheden te
onderzoeken welke b ĳde toepassing van deze richtl ĳn mochten r ĳzen.
Artikel 39
1. Binnen zes jaar, te rekenen vanaf de kennisgeving van deze
richtlĳn, legt de Commissie aan de Raad een ver slag vooroverde
gevolgen van de b ĳdeze richtl ĳn ingevoerde financiële vereisten voor
de situatie van de verzekeringsmarkten van de Lid-Staten. Zo nodig legtde Commissie, vóórhet einde van de in ar tikel 33, lid 1, vastgesteldeovergangsperiode, de Raad tussent ĳdse verslagen voor.
2. Na afloop van een periode van tien jaar, te rekenen vanaf de
kennisgeving van deze richtl ĳn, legt de Commissie aan de Raad een
verslag voor betreffende de verrichtingen van de twee soorten onderne-mingen die binnen de werkingssfeer van deze richtl ĳn vallen, namel ĳk
enerzĳds de ondernemingen die gel ĳktĳdig de werkzaamheden welke
onder het toepassingsgebied van de eerste coördinatierichtl ĳn „schade-
verzekering” vallen, en de onder deze richtl ĳn vallende werkzaamheden
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 24
▼B
uitoefenen, en anderz ĳds de ondernemingen die uitsluitend de onder
deze richtl ĳn vallende werkzaamheden verrichten.
3. De Raad gaat om de twee jaarop voor stel van de Commissie over
tot onderzoek naar, en in voorkomend geval, tot herziening van de in derichtlĳn in rekeneenheden uitgedrukte bedragen waarb ĳrekening wordt
gehouden met de ontwikkeling van de economische en monetairetoestand in de Gemeenschap. De Commissie legt de Raad haareer stevoorstel dienaangaande voor tegel ĳk met een voorstel betreffende scha-
deverzekering, als bedoeld in artikel 3 van Richtl ĳn 76/580/EEG (
1)e n
wel uiterl ĳk vierjaarna de kennisgeving van deze r ichtl ĳn.
Artikel 40
De Lid-Staten w ĳzigen hun nationale voorschriften overeenkomstig
deze richtl ĳn binnen achttien maanden na kennisgeving daarvan en
stellen de Commissie onmiddell ĳk van deze w ĳzigingen in kennis. De
aldus gew ĳzigde voorschriften worden uiterl ĳk dertig maanden na die
kennisgeving toegepast, onder voorbehoud van de artikelen 33 tot enmet 36.
Artikel 41
Na de kennisgeving van deze richtl ĳn stellen de Lid-Staten de
Commissie in kennis van de tekst van alle belangr ĳke wettel ĳke of
bestuursrechtel ĳke bepalingen die z ĳop het doordeze r ichtl ĳn
bestreken gebied vaststellen.
Artikel 42
Deze richtl ĳn is gericht tot de Lid-Staten.
(1) PB nr. L 189 van 13. 7. 1976, blz. 13.
1979L0267 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 25
▼B
BĲLAGE
Indeling per branche
I. Verzekeringen als bedoeld in artikel 1, punt 1, sub a), b) en c), uitge-
zonderd die onder II en III.
II. Verzekeringen in verband met huwel ĳk en geboorte.
III. Verzekeringen als bedoeld in artikel 1, punt 1, sub a) en b), welke
verbonden z ĳn met beleggingsfondsen.
IV. „Permanent health insurance” als bedoeld in artikel 1, punt 1, sub d).
V. Tontineverrichtingen als bedoeld in artikel 1, punt 2, sub a).
VI. Kapitalisatieverrichtingen als bedoeld in artikel 1, punt 2, sub b).
VII. Verrichtingen voor het beheer van collectieve pensioenfondsen als bedoeld
in artikel 1, punt 2, sub c) en d).
VIII. Verrichtingen als bedoeld in artikel 1, punt 2, sub e).
IX. Verrichtingen als bedoeld in artikel 1, punt 3.