1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 92/12/EEG VAN DE RAAD
van 25 februari 1992
betreffende de algemene regeling voor accijnsprodukten, het voorhanden hebben en het verkeer
daarvan en de controles daarop
(PB L 76 van 23.3.1992, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Richtlijn 92/108/EEG van de Raad van 14 december 1992 L 390 124 31.12.1992
►M2 Richtlijn 94/74/EG van de Raad van 22 december 1994 L 365 46 31.12.1994
►M3 Richtlijn 96/99/EG van de Raad van 30 december 1996 L 8 12 11.1.1997
►M4 Richtlijn 2000/44/EG van de Raad van 30 juni 2000 L 161 82 1.7.2000
►M5 Richtlijn 2000/47/EG van de Raad van 20 juli 2000 L 193 73 29.7.2000
►M6 Verordening (EG) nr. 807/2003 van de Raad van 14 april 2003 L 122 36 16.5.2003
▼B
RICHTLIJN 92/12/EEG VAN DE RAAD
van 25 februari 1992
betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voor-
handen hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap, inzonderheid op artikel 99,
Gezien hetvoorst el van de Commissie (
1),
Gezien hetadvies van hetEuropese Parlement(2),
Gezien hetadvies van hetEconomisch en Sociaal Comit é (3),
Overwegende dat de totstandbrenging en de werking van de interne
markthetvrije verkeer van goederen, ook van accijnsgoederen, impli-
ceren;
Overwegende datmoetworden bepaald op welk grondgebied deze
richtlijn en de richtlijnen inzake de tarieven en structuren van de
rechten op accijnsprodukten van toepassing zijn;
Overwegende dathetbegrip „accijnsprodukt en”moetworden
omschreven; dat communautaire bepalingen uitsluitend van toepassing
kunnen zijn op goederen die als zodanig in alle Lid-Staten wordenbehandeld; dat op deze produkten andere indirecte belastingen mogenworden geheven metspecifieke doeleinden; datde handhaving ofinstelling van andere indirecte belastingen geen aanleiding mag geven
tot formaliteiten bij het overschrijden van een grens;
Overwegende dat, om de totstandbrenging en de werking van de
interne markt te waarborgen, de verschuldigdheid van de accijnzen in
alle Lid-Staten gelijk moet worden geregeld;
Overwegende datelke levering, elk voorhanden hebben methetoog op
de levering of elk gebruik voor een zelfstandig bedrijf dan wel voor
een publiekrechtelijk orgaan, welke plaatsvindt in een andere Lid-Staatdan die van de uitslag tot verbruik, aanleiding geeft tot verschuldigd-heid van de accijns in die andere Lid-Staat;
Overwegende datover door part iculieren voor eigen gebruik verkregen
en door hen zelf vervoerde accijnsprodukten belasting moet wordengeheven in de Lid-Staat van verkrijging;
Overwegende dat de Lid-Staten met een aantal criteria rekening moeten
houden ten einde te kunnen bepalen dat accijnsprodukten niet vooreigen gebruik maar voor handelsdoeleinden voorhanden worden
gehouden;
Overwegende dataccijnsprodukt en die gekochtworden door een
andere persoon dan een erkend entrepothouder, een geregistreerd of
niet-geregistreerd bedrijf, en die door de verkoper of voor diens reke-ning rechtstreeks of indirect worden verzonden of vervoerd, in de Lid-Staat van bestemming aan de accijns moeten worden onderworpen;
Overwegende dat, ten einde de inning van de belastingschuld op
termijn te waarborgen, toezicht moet kunnen worden uitgeoefend inde produktiebedrijven en opslagbedrijven; dat een entrepotregeling, inhet kader waarvan door de bevoegde autoriteiten vergunningen worden
verleend, deze controles mogelijk moet maken;
Overwegende dathetoverbrengen van hetgrondgebied van een Lid-
Staat naar dat van een andere niet mag leiden tot een controle die het
intracommunautaire vrije verkeer kan belemmeren; dat om redenen vanverschuldigdheid niettemin het verkeer van aan accijns onderworpen1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 2
(1) PB nr. C 322 van 21. 12. 1990, blz. 1, en
PB nr. C 45 van 20. 2. 1992, blz. 10.
(2) PB nr. C 183 van 15. 7. 1991, blz. 131.
(3) PB nr. C 169 van 18. 3. 1991, blz. 25.
▼B
produkt en bekend moetzijn; datderhalve moetworden voorzien in een
geleidedocumentvoor deze produkt en;
Overwegende dat de verplichtingen moeten worden vastgesteld
waaraan erkende entrepothouders en bedrijven zonder erkenning als
entrepothouders dienen te voldoen;
Overwegende dat met het oog op de heffing van de belasting tegen de
tarieven als vastgesteld door de Lid-Staten, een procedure met betrek-king tot het verkeer van deze produkten met schorsing van heffingmoetworden ingevoerd;
Overwegende dat het daartoe in de eerste plaats noodzakelijk is dat elk
produkt gemakkelijk kan worden geïdentificeerd; dat de situatie van hetprodukt ten aanzien van de betrokken belastingschuld onmiddellijkmoet kunnen worden vastgesteld; dat derhalve te dien einde een gelei-dedocument moet worden ingevoerd dat van administratieve ofcommerciële aard kan zijn; dathetgebruikt e commerciële document
alle noodzakelijke gegevens dient te bevatten die op het administratieve
documentvoorkomen;
Overwegende datnadere regels moet en worden omschreven voor de
procedure volgens welke de belastingautoriteiten van de Lid-Statendoor middel van ditgeleidedocumentdoor de bedrijven in kennis
worden gesteld van verzonden of ontvangen leveringen;
Overwegende bovendien dathetgeleidedocumentnietdientt e worden
gebruiktwanneer de accijnsprodukt en zich onder een andere commu-naut aire douaneregeling bevinden dan hetin hetvrije verkeer brengen,dan wel in een vrije zone of vrij entrepot zijn geplaatst;
Overwegende dateveneens de accijns in hetkader van nat ionale bepa-
lingen in geval van inbreuk of onregelmatigheid moet worden geïnd
door de Lid-Staat op het grondgebied waarvan de inbreuk of de onre-
gelmatigheid is begaan, door de Lid-Staat waar die is geconstateerd, ofdoor de Lid-Staat van vertrek ingeval een zending niet in de Lid-Staatvan bestemming is aangeboden;
Overwegende datde Lid-St at en mogen bepalen datde in hetvrije
verkeer gebrachte produkten van fiscale werken of nationale herken-
ningstekens moeten zijn voorzien; dat het gebruik van deze tekensgeen belemmering voor het intracommunautaire handelsverkeer metzich mag brengen;
Overwegende datde voldoening van de accijns in de Lid-St aatwaar de
uitslag tot verbruik heeft plaatsgevonden, aanleiding moet kunnen
geven tot teruggaaf van accijns indien de goederen niet voor verbruik
in die Lid-Staat bestemd zijn;
Overwegende datmoetworden voorzien in vrijst ellingen ingevolge
door de Lid-Staten met andere Staten of met internationale organisatiesgesloten overeenkomsten;
Overwegende datwegens de afschaffing van hetbeginsel van belas-
tingheffing bij invoer in het verkeer tussen de Lid-Staten de
voorschriften inzake ontheffing en vrijstelling bij invoer zinledigworden ten aanzien van het verkeer tussen de Lid-Staten; dat dezevoorschriften derhalve dienen te vervallen en de desbetreffende richt-lijnen dienovereenkomstig moeten worden aangepast;
Overwegende dat een accijnscomité moet worden ingesteld dat belast
wordt met het opstellen van de communautaire voorschriften die nodig
zijn voor de tenuitvoerlegging van de bepalingen inzake accijnzen;
Overwegende datde verordening bet reffende de afschaffing van de
controles en de formaliteiten die van toepassing zijn op de handbagageen de ruimbagage van personen op intracommunautaire vluchten en opde bagage van personen bij intracommunautaire zeereizen, krachtens
artikel 1, lid 2, daarvan van toepassing is onverminderd de controles
in verband met door de Lid-Staten uitgevaardigde verboden of beper-kingen, voor zover deze verenigbaar zijn metde drie Verdragen t otoprichting van de Europese Gemeenschappen; dat de verificaties dienodig zijn ter naleving van de in artikel 26 bedoelde kwantitatievebeperkingen in ditverband als cont roles in de hierboven bedoelde zin1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 3
▼B
moeten worden aangemerkt en als dusdanig verenigbaar zijn met de
communautaire wetgeving;
Overwegende dat enige tijd moet worden besteed aan het treffen van
de nodige maatregelen om zowel de sociale consequenties in debetrokken sectoren als de regionale problemen, met name in grensge-bieden, te ondervangen die het gevolg zouden kunnen zijn van deafschaffing van de belastingheffing bij invoer en van de vrijstellingenbij uitvoer in het handelsverkeer tussen de Lid-Staten; dat te dien einde
aan de Lid-Staten machtiging moet worden gegeven om gedurende een
periode die op 30 juni 1999 afloopt, vrijstelling te verlenen voorprodukten die binnen de gestelde limieten worden geleverd door tax-free shops, een en ander in hetverkeer door de luchtof over zee vanreizigers tussen de Lid-Staten;
Overwegende dat kleine wijnproducenten dienen te kunnen worden
ontheven van bepaalde verplichtingen in het kader van de algemene
accijnsregeling;
Overwegende ten slotte dat Richtlijn 77/799/EEG van de Raad van 19
december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegdeautoriteiten van de Lid-Staten op het gebied van de directe belastingen
en de belasting over de toegevoegde waarde (
1) dientt e worden gewij-
zigd ten einde de bepalingen van die richtlijn tot de accijnzen uit tebreiden,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
TITEL I
Algemene bepalingen
Artikel 1
1. Deze richtlijn behelst de regeling van de producten onderworpen
aan accijnzen en andere indirecte belastingen die direct of indirectworden geheven op het verbruik van die producten, met uitzonderingvan de belasting over de toegevoegde waarde en de door de Europese
Gemeenschappen vastgestelde belastingen.
2. De bijzondere bepalingen betreffende de structuren en de tarieven
van de accijnzen worden vervatin specifieke richt lijnen.
Artikel 2
1. Deze richtlijn, alsmede de in artikel 1, lid 2, genoemde richtlijnen
zijn van toepassing op het grondgebied van de Gemeenschap zoals datvoor iedere Lid-Staat is omschreven in het Verdrag tot oprichting van
de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid in artikel 227,
met uitzondering van de volgende nationale grondgebieden:
— voor de Bondsrepubliek Duitsland: het eiland Helgoland en het
grondgebied van Büsingen;
— voor de Italiaanse Republiek: Livigno, Campione d'Italia en de
Italiaanse wateren van het meer van Lugano;
— voor hetKoninkrijk Spanje: Ceut a en Melilla.
2. In afwijking van lid 1 zijn deze richtlijn, alsmede de in artikel 1,
lid 2, genoemde richtlijnen niet van toepassing op de Canarischeeilanden. HetKoninkrijk Spanje kan er evenwel door een verklaringkennis van geven dat deze richtlijnen vanaf de eerste dag van de
tweede maand volgende op de nederlegging van die verklaring, op die
gebieden van toepassing zijn voor wat betreft alle of sommige van dein artikel 3, lid 1, genoemde producten.1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 4
(1) PB nr. L 336 van 27. 12. 1977, blz. 15. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 79/1070/EEG (PB nr. L 331 van 27. 12. 1979, blz. 8).
▼B
3. In afwijking van lid 1 zijn deze richtlijn, alsmede de in artikel 1,
lid 2, genoemde richtlijnen niet van toepassing op de overzeese depar-tementen van de Franse Republiek.
De Franse Republiek kan er evenwel door een verklaring kennis van
geven dat deze richtlijnen vanaf de eerste dag van de tweede maandvolgende op de nederlegging van die verklaring op die gebieden vantoepassing zijn, onder voorbehoud van maatregelen inzake aanpassingaan de ultraperifere ligging van deze gebieden.
4. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen
dat transacties van herkomst uit of ter bestemming van:
— het Vorstendom Monaco behandeld worden als transacties van
herkomst uit of ter bestemming van de Franse Republiek;
— Jungholz en Mittelberg (Kleines Walsertal) behandeld worden als
transacties van herkomst uit of ter bestemming van de Bondsrepu-bliek Duitsland;
— het eiland Man behandeld worden als transacties van herkomst uit
of ter bestemming van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brit-
tannië en Noord-Ierland;
— San Marino behandeld worden als transacties van herkomst uit of
ter bestemming van de Italiaanse Republiek.
5. De bepalingen van deze richtlijn vormen geen beletsel om in
Griekenland het aan de Berg Athos verleende bijzondere statuut, zoals
dit is gewaarborgd bij artikel 105 van de Griekse grondwet, te hand-
haven.
6. Indien de Commissie van mening is dathetbepaalde in de leden
1, 2, 3 en 4 nietlanger gerecht vaardigd is, metname in hetlichtvan deneutraliteit op het gebied van de mededinging, dient zij bij de Raad
passende voorstellen in.
Artikel 3
1. Deze richtlijn is op communautair niveau van toepassing op de
volgende producten zoals die zijn omschreven in de desbetreffenderichtlijnen:
— minerale oliën,
— alcohol en alcoholhoudende dranken,— tabaksfabrikaten.
2. Op de in lid 1 genoemde producten mogen nog andere indirecte
belastingen met specifieke doeleinden worden geheven, mits daarbij
de uithoofde van de accijnzen en de BTW geldende voorschrift eninzake belastingheffing in acht worden genomen wat betreft de vast-stelling van de maatstaf van heffing en de berekening, deverschuldigdheid en de controle van de belasting.
3. De Lid-Staten blijven bevoegd belastingen op andere dan de in
lid 1 genoemde producten in te stellen of te handhaven, mits dezebelastingen in het handelsverkeer tussen de Lid-Staten geen aanleidinggeven tot formaliteiten die verband houden met het overschrijden vaneen grens.
Onder deze zelfde voorwaarde zullen de Lid-Staten ook de mogelijk-
heid behouden om op dienstverrichtingen, met inbegrip vandienstverrichtingen in verband met accijnsproducten, belastingen teheffen die geen omzetbelastingen zijn.
Artikel 4
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
a)erkend entrepothouder: de natuurlijke of rechtspersoon die door de
bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat gemachtigd is om bij debedrijfsuitoefening accijnsproducten onder schorsing van accijns ineen belastingentrepot te produceren, te verwerken, voorhanden tehebben, te ontvangen en te verzenden;1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 5
▼B
b)belastingentrepot: iedere plaats waar de erkende entrepothouder bij
de bedrijfsuitoefening, accijnsproducten onder schorsing van accijnsproduceert, verwerkt, voorhanden heeft, ontvangt of verzendt, zulks
onder bepaalde voorwaarden die zijn vastgesteld door de bevoegde
autoriteiten van de Lid-Staat waar dit belastingentrepot gelegen is;
c)schorsingsregeling: belastingregeling die geldt voor de productie, de
verwerking, hetvoorhanden hebben en hetverkeer van product enonder schorsing van accijns;
d)geregistreerd bedrijf: de natuurlijke of rechtspersoon die niet de
hoedanigheid van erkend entrepothouder bezit en die door debevoegde autoriteiten van een Lid-Staat gemachtigd is om bij debedrijfsuitoefening accijnsproducten onder schorsing van accijns uiteen andere Lid-Staat te ontvangen. Dit bedrijf mag evenwel de
accijnsproducten niet onder de schorsing van accijns voorhanden
hebben of verzenden;
e)niet-geregistreerd bedrijf: de natuurlijke of rechtspersoon die niet de
hoedanigheid van erkend entrepothouder bezit en die gemachtigd isom bij de bedrijfsuitoefening incidenteel accijnsproducten onder
schorsing van accijns uit een andere Lid-Staat te ontvangen. Dit
bedrijf mag evenwel de accijnsproducten niet onder de schorsingvan accijns voorhanden hebben of verzenden. Hetniet -geregi-streerde bedrijf moet, voordat de goederen worden verzonden, eenzekerheid stellen voor de betaling van de accijnsrechten bij de
belastingautoriteiten van de Lid-Staat van bestemming.
Artikel 5
1. De in artikel 3, lid 1, genoemde producten worden aan accijns
onderworpen bij de productie ervan op het grondgebied van de
Gemeenschap als omschreven in artikel 2 of bij de invoer ervan in dit
grondgebied.
Als „invoer van een accijnsproduct” wordt beschouwd, de binnenkomst
van datproductin de Gemeenschap, metinbegrip van de binnenkomstuit een gebied bedoeld in de uitzonderingen van artikel 2, leden 1, 2 en3, of uitde Kanaaleilanden.
Wanneer datproductbij binnenkomstin de Gemeenschap onder een
communautaire douaneregeling wordt geplaatst, wordt de invoer vandat product evenwel geacht plaats te vinden op het tijdstip waarop het
aan de communautaire douaneregeling wordt onttrokken.
2. Onverminderd de nationale en communautaire bepalingen inzake
douaneregelingen worden accijnsproducten:
— van herkomstuitof metals best emming derde landen of de in
artikel 2, leden 1, 2 en 3, bedoelde gebieden of de Kanaaleilanden,wanneer zij onder een van de douaneschorsingsregelingen worden
geplaatst die zijn genoemd in artikel 84, lid 1, onder a), van Veror-
dening (EEG) nr. 2913/92 (
1), dan wel in een vrije zone of in een
vrij entrepot worden ondergebracht,
of
— wanneer zij via EVA-landen worden verzonden tussen de Lid-
Staten dan wel tussen een Lid-Staat en een EVA-land, overeenkom-stig de regeling voor intern communautair douanevervoer, of viaeen of meer niett otde EVA behorende derde landen onder dekkingvan een carnetTIR of een carnetATA,1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 6
(1) PB nr. L 302 van 19. 10. 1992, blz. 1.▼M1
▼M2
▼M1
▼M2
▼M1
geachtzich onder schorsing van accijns t e bevinden.
In de gevallen waarin hetenig documentwordtgebruikt
— dientin vak 33 van hetenig documentde passende GN-code t e
worden ingevuld;
— dientin vak 44 van hetenig documentduidelijk t e worden vermeld
dathetgaatom een verzending van accijnsproduct en;
— moeteen afschriftvan een exemplaar „nr. 1” van hetenig docu-
mentdoor de afzender worden bewaard;
— moeteen naar behoren van aant ekeningen voorzien exemplaar „nr.
5”van hetenig documentdoor de geadresseerde aan de afzender
worden teruggezonden.
3. De eventuele aanvullende aantekeningen die moeten voorkomen
in de vervoersdocumenten of de handelsbescheiden die dienst doen alsdocumenten voor douanevervoer, alsmede de wijzigingen die nodigzijn om de zuiveringsprocedure aan te passen wanneer de accijnspro-
ducten zich in het verkeer bevinden onder dekking van een
vereenvoudigde procedure voor intern communautair douanevervoer,worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 24.
Artikel 6
1. De accijns wordt verschuldigd bij de uitslag tot verbruik of bij het
constateren van de tekorten die krachtens artikel 12, lid 3, aan
accijnzen moeten worden onderworpen.
Als uitslag tot verbruik van accijnsproducten wordt beschouwd:
a) iedere vorm van onttrekking, ook op onregelmatige wijze, aan een
schorsingsregeling;
b) iedere fabricage, ook op onregelmatige wijze, van deze producten
buiten een schorsingsregeling;
c) elke invoer, ook op onregelmatige wijze, van deze producten,
wanneer deze producten niet onder een schorsingsregeling wordengeplaatst.
2. De voorwaarden voor verschuldigdheid en het toe te passen
accijnstarief zijn die welke op het tijdstip van verschuldigd worden
van kracht zijn in de Lid-Staat waar de uitslag tot verbruik of hetconstateren van tekorten plaatsvindt. De accijns wordt geheven engeïnd op de door elke Lid-Staat vastgestelde wijze, waarbij de Lid-Staten dezelfde heffings- en invorderingsprocedure toepassen op natio-nale producten en op producten uit andere Lid-Staten.
Artikel 7
1. Indien in een Lid-Staat reeds tot verbruik uitgeslagen accijnspro-
ducten in een andere Lid-Staat voor commerciële doeleinden
voorhanden worden gehouden, worden de accijnzen geheven in de
Lid-Staat waar deze producten voorhanden worden gehouden.
2. Hiertoe wordt de accijns, onverminderd artikel 6, indien
producten die bij toepassing van artikel 6 reeds in het verbruik zijn
gebracht in een Lid-Staat, ►
M1daarna in een andere Lid-Staat
worden geleverd of bestemd zijn om in een andere Lid-Staat te wordengeleverd ◄, of in een andere Lid-Staat worden bestemd voor de
behoeften van een bedrijf dat op onafhankelijke wijze een economischeactiviteit uitoefent of van een publiekrechtelijke instelling, verschuldigdin die andere Lid-Staat.
3. De accijns is, al naar gelang hetgeval, verschuldigd door de
persoon die de levering verricht, die de voor levering bestemdeproducten voorhanden heeft of door de persoon waar de productenworden bestemd in een andere Lid-Staat dan die waar de producten1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 7
▼M2
▼M1
▼M2
▼B
▼B
reeds in het verbruik zijn gebracht, of door het zelfstandige bedrijf of
publiekrechtelijke lichaam.
4. Het verkeer van de hierboven genoemde producten tussen de
grondgebieden van de verschillende Lid-Staten vindt plaats onder
dekking van een geleidedocument, waarin de voornaamste punten vanhet in artikel 18, lid 1, bedoelde document vermeld staan. De vorm ende inhoud van ditdocumentworden bepaald volgens de procedure vanartikel 24.
5. De persoon, hetbedrijf of hetlichaam als bedoeld in lid 3, moet
zich aan de onderstaande voorschriften houden:
a) voorafgaand aan de verzending van de goederen aangifte doen bij
de belastingautoriteiten van de Lid-Staat van bestemming en debetaling van de accijns waarborgen;
b) de accijns van de Lid-Staat van bestemming voldoen op de door die
Lid-Staat vastgestelde wijze;
c) elke controle toelaten waardoor de overheidsdienst van de Lid-Staat
van bestemming zich kan vergewissen van de daadwerkelijke
ontvangst van de goederen en van de betaling van de accijns
waartoe deze aanleiding geven.
6. De accijns die in de eerste, in lid 1 bedoelde Lid-Staat is voldaan,
wordt volgens artikel 22, lid 3, teruggegeven.
7. Elk verkeer van de accijnsproducten die reeds in een Lid-Staat tot
verbruik zijn uitgeslagen, langs een passend traject via het grondgebiedvan een andere Lid-Staat naar een plaats van bestemming in dezelfdeLid-Staat, vindt plaats onder dekking van het in lid 4 bedoelde geleide-document.
8. In de in lid 7 bedoelde gevallen:
a) moetde verzender, voorafgaande aan de verzending van de
goederen, aangifte doen bij de belastingautoriteiten van de plaatsvan vertrek die belast zijn met de controle op het gebied van deaccijns;
b) moet de geadresseerde de ontvangst van de goederen bevestigen
volgens de voorschriften van de belastingautoriteiten van de plaatsvan bestemming die belast zijn met de controle op het gebied vande accijns;
c) moeten de verzender en de geadresseerde elke controle toelaten
waardoor hun eigen belastingautoriteiten zich kunnen vergewissenvan de daadwerkelijke ontvangst van de goederen.
9. Worden accijnsproducten veelvuldig en regelmatig onder de in lid
7 genoemde voorwaarden verzonden, dan kunnen de Lid-Staten viabilaterale overeenkomsten een van de leden 7 en 8 afwijkende vereen-
voudigde procedure toestaan.
Artikel 8
Voor door particulieren voor eigen behoefte verkregen en door hen zelf
vervoerde producten moet de accijns volgens het voor de interne marktgeldende beginsel in de Lid-Staat van verkrijging worden geheven.
Artikel 9
1. Onverminderd de artikelen 6, 7 en 8, wordt de accijns verschul-
digd wanneer de in een Lid-Staat tot verbruik uitgeslagen producten
in een andere Lid-Staat voor commerciële doeleinden voorhandenworden gehouden.
In dat geval moet de accijns worden betaald in de Lid-Staat op het
grondgebied waarvan de producten zich bevinden en wordt hijverschuldigd door degene die de producten voorhanden heeft.1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 8
▼M2
▼B
▼B
2. Om vast te stellen of de in artikel 8 bedoelde producten voor
commerciële doeleinden bestemd zijn, moeten de Lid-Staten onderandere rekening houden metde volgende punt en:
— de commerciële status en de beweegredenen van degene die de
producten voorhanden heeft;
— de plaats waar deze producten zich bevinden of, in voorkomend
geval, de gebruikte wijze van vervoer;
— elk document betreffende deze producten;
— de aard van deze producten;
— de hoeveelheid van deze producten.
Voor de toepassing van de eerste alinea, vijfde streepje, kunnen de Lid-
Staten, uitsluitend als bewijselement, indicatieve niveaus vaststellen.Deze indicatieve niveaus mogen niet lager zijn dan:
a)Tabaksproducten
sigaretten 800 stuks
cigarillo's (sigaren meteen maximumgewichtvan
3 g/stuk)400 stuks
sigaren 200 stuks
rooktabak 1,0 kg
b)Alcoholhoudende dranken
gedistilleerde dranken 10 l
tussenproducten 20 l
wijn (waarvan maximaal 60 l mousserende wijn) 90 l
bier 110 l
Ierland mag tot en met 30 juni 1997 indicatieve niveaus toepassen die
nietlager mogen liggen dan 45 lit er voor wijn (waarvan maximaal 30
liter mousserende wijn) en 55 liter voor bier.
3. De Lid-Staten kunnen tevens bepalen dat de accijns in de Lid-
Staat van verbruik verschuldigd wordt bij de verkrijging van minerale
oliën die in een andere Lid-Staat reeds tot verbruik zijn uitgeslagen,indien deze producten op een atypische wijze worden vervoerd doorparticulieren of voor hun rekening. Als atypisch vervoer moetenworden aangemerkt het vervoer van brandstof anders dan in de tankvan de voertuigen of in een passend reserveblik, alsmede het vervoer
van vloeibare verwarmingsproducten anders dan in tankwagens die
voor rekening van bedrijven worden gebruikt.
Artikel 10
1. Accijnsproducten die worden gekocht door personen die niet de
hoedanigheid van erkend entrepothouder of geregistreerd of niet-gere-
gistreerd bedrijf hebben, en die direct of indirect door de verkoper of
voor diens rekening worden verzonden of vervoerd, worden aan accijnsonderworpen in de Lid-Staat van bestemming. Onder „Lid-Staat vanbestemming” in de zin van dit artikel wordt verstaan de Lid-Staat vanaankomstvan de verzending of hetvervoer.
2. Hiertoe wordt in de Lid-Staat van bestemming de accijns
verschuldigd bij de levering van in een Lid-Staat reeds tot verbruikuitgeslagen accijnsproducten die aanleiding geeft tot verzending of
vervoer van deze producten ter bestemming van een in lid 1 bedoelde,
in een andere Lid-Staat gevestigde persoon, en welke producten directof indirectdoor de verkoper of voor diens rekening worden verzondenof vervoerd.
3. De accijns van de Lid-Staat van bestemming wordt door de
verkoper verschuldigd op het tijdstip waarop de levering wordtverricht. De Lid-Staten kunnen echter bepalingen vaststellen op grondwaarvan de accijns moet worden betaald door een fiscaal vertegen-1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 9
▼B
woordiger die nietde geadresseerde van de product en is. Deze fiscaal
vertegenwoordiger moet in de Lid-Staat van bestemming gevestigd zijnen door de belastingautoriteiten van deze Lid-Staat erkend.
De Lid-Staat waar de verkoper gevestigd is, moet zich ervan verge-
wissen dat de verkoper zich houdt aan de onderstaande voorschriften:
— voorafgaand aan de verzending van de producten de betaling van de
accijns waarborgen onder de voorwaarden die de Lid-Staat vanbestemming heeft vastgesteld, en na aankomst van de productenvoor de betaling van de accijns zorgen;
— een administratie voeren van de leveringen van de producten.
4. In hetin lid 2 bedoelde geval wordtde accijns die in de eerst e
Lid-Staat is voldaan, teruggegeven volgens artikel 22, lid 4.
5. De Lid-Staten kunnen met inachtneming van het Gemeenschaps-
recht, specifieke voorschriften ter uitvoering van deze bepaling
vaststellen voor accijnsproducten die onder een bijzondere nationale
distributieregeling vallen die verenigbaar is met het Verdrag.
TITEL II
Productie, verwerking en voorhanden hebben
Artikel 11
1. Elke Lid-Staat stelt, met inachtneming van de bepalingen van
deze richtlijn, zijn voorschriften inzake de productie, de verwerkingen het voorhanden hebben van accijnsproducten vast.
2. Wanneer de accijns nietvoldaan is, vinden de product ie, de
verwerking en het voorhanden hebben van accijnsproducten plaats ineen belastingentrepot.
Artikel 12
Voor de opening en het beheer van belastingentrepots is een vergun-
ning van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten vereist.
Artikel 13
De erkend entrepothouder moet
a) zo nodig een zekerheid inzake productie, verwerking en voorhanden
hebben stellen, alsmede een zekerheid inzake verkeer, onder voorbe-houd van hetbepaalde in art ikel 15, lid 3, waarvan de voorwaardenworden vastgesteld door de belastingautoriteiten van de Lid-Staat
waar het belastingentrepot is erkend;
b) voldoen aan de verplichtingen die zijn vastgesteld door de Lid-Staat
op wiens grondgebied het belastingentrepot zich bevindt;
c) een administratie voeren van de voorraden en het verkeer van
producten per belastingentrepot;
d) de producten op verzoek tonen;
e) controle of inventarisatie toelaten.
Deze verplichtingen mogen geen inbreuk maken op het beginsel van
non-discriminatie tussen nationale transacties en intracommunautaire
transacties.
Artikel 14
1. De erkend entrepothouder wordt vrijgesteld voor de onder de
schorsingsregeling opgetreden en aan toevallige omstandigheden of
aan gevallen van overmacht te wijten verliezen die door de autoriteitenvan elke Lid-Staat zijn geconstateerd. Tevens wordt hij onder de schor-singsregeling vrijgesteld voor de verliezen die inherent zijn aan de aardvan de producten tijdens het productie- en verwerkingsproces, deopslag en het vervoer. Elke Lid-Staat stelt de voorwaarden vast waar-1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 10
▼M2
▼B
▼B
onder deze vrijstellingen worden toegekend. De vrijstellingen gelden
ook voor de in artikel 14 bedoelde bedrijven tijdens het vervoer vande producten onder de schorsingsregeling.
2. De in lid 1 bedoelde verliezen die zijn opgetreden tijdens intra-
communautair vervoer van producten onder de schorsingsregeling,
moeten worden geconstateerd volgens de regels van de Lid-Staat van
bestemming.
3. Onverminderd artikel 20 wordt, in geval van andere tekorten dan
de in lid 1 bedoelde verliezen en in geval van verliezen waarvoor de in
lid 1 bedoelde vrijstellingen niet worden toegekend, de accijns gehevenvolgens de tarieven die in de betrokken Lid-Staat van kracht zijn op hetogenblik waarop de verliezen, die naar behoren moeten zijn vastgestelddoor de bevoegde autoriteiten, zich hebben voorgedaan of, in voorko-mend geval, op het ogenblik van de vaststelling van de tekorten.
4. Van de tekorten als bedoeld in lid 3 en de verliezen die niet op
grond van lid 1 zijn vrijgesteld, moet in ieder geval door de bevoegdeautoriteiten aantekening worden gemaakt op het aan de verzender terugte zenden exemplaar van het in artikel 18, lid 1, bedoelde geleidedocu-
mentvoor de schorsingsregeling.
Daarbij wordtals volgtgehandeld:
— in het geval van tekorten of verliezen die zijn opgetreden tijdens
intracommunautair vervoer van accijnsproducten onder de schor-
singsregeling maken de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat die
deze tekorten of verliezen vaststellen, dienovereenkomstig aanteke-ning op het terug te zenden exemplaar van het geleidedocument;
— bij aankomst van de producten in de Lid-Staat van bestemming
geven de bevoegde autoriteiten aan of zij gedeeltelijke vrijstelling
dan wel geen vrijstelling verlenen voor de vastgestelde tekorten ofverliezen.
In deze gevallen vermelden zij de grondslag voor de berekening van de
overeenkomstig het bepaalde in lid 3 te heffen accijnzen. De bevoegdeautoriteiten van de Lid-Staat van bestemming moeten een afschrift vanhet terug te zenden exemplaar van het geleidedocument toezenden aande bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat waar de verliezen zijn vast-gesteld.
TITEL III
Verkeer
Artikel 15
1. Onverminderd artikel 5, lid 2, artikel 16, artikel 19, lid 4, en
artikel 23, lid 1 bis, moet het verkeer van accijnsproducten dat onderde schorsingsregeling plaatsvindt, geschieden tussen belastingentrepots.
De eerste alinea is ook van toepassing op het intracommunautaire
verkeer van niet tot verbruik uitgeslagen producten waarvoor eenaccijnstarief nul geldt.
2. De door de bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat overeenkom-
stig artikel 13 erkende entrepothouders worden geacht te zijn erkend
voor nationale en intracommunautaire verkeershandelingen.
3. De aan het intracommunautaire verkeer verbonden risico's worden
gedekt door de zekerheid die overeenkomstig artikel 13 is gesteld door
de erkende entrepothouder van verzending of, in voorkomend geval,
door een hoofdelijke zekerheid van verzender en vervoerder. Debevoegde autoriteiten van de Lid-Staten kunnen de vervoerder of deeigenaar van de producten toestaan een zekerheid te stellen in plaatsvan de door de erkende entrepothouder van verzending te stellen zeker-1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 11
▼M2
▼B
▼M2
▼B
▼M2
▼M2
heid. In voorkomend geval kunnen de Lid-Staten een zekerheid eisen
van de geadresseerde.
Worden minerale oliën binnen de Gemeenschap vervoerd over zee of
door pijpleidingen, dan kunnen de Lid-Staten de erkende entrepothou-ders van verzending ontheffen van de verplichting overeenkomstig deeerste alinea een zekerheid te stellen.
De nadere regels van deze zekerheid worden door de Lid-Staten vast-
gesteld. De zekerheid moet in de gehele Gemeenschap geldig zijn.
4. Onverminderd artikel 20 kan de verantwoordelijkheid van de
erkend entrepothouder van verzending en, in voorkomend geval, die
van de vervoerder pas vervallen door middel van hetbewijs datdegeadresseerde de producten overneemt, met name middels het in artikel18 genoemde geleidedocumentonder de voorwaarden van art ikel 19.
5. Een erkende entrepothouder van verzending of diens vertegen-
woordiger kan de inhoud van de vakken 4, 7, 7 bis, 13, 14 en/of 17
van hetgeleidedocumentwijzigen om een andere geadresseerde, dieeen erkende entrepothouder of geregistreerd bedrijf moet zijn, of eenandere plaats van levering aan te geven. De bevoegde autoriteiten vande Lid-Staat van de verzender moeten hiervan onmiddellijk in kennisgesteld worden en de nieuwe geadresseerde of nieuwe plaats van leve-
ring moetonmiddellijk worden vermeld op de acht erzijde van het
administratief geleidedocument.
6. Bij het intracommunautaire verkeer van minerale oliën over zee
of over de binnenwateren is de erkende entrepothouder van verzending
nietverplichtde vakken 4, 7, 7 bis, 13 en 17 van hetgeleidedocument
betreffende de geadresseerde in te vullen indien deze laatste, bij deverzending van de producten, niet definitief bekend is, mits:
— de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van vertrek te voren de
verzender toestaan deze vakken niet in te vullen;
— deze autoriteiten van de naam en het adres van geadresseerde, zijn
accijnsnummer en hetland van best emming in kennis worden
gesteld zodra deze gegevens bekend zijn of uiterlijk wanneer deproducten op hun eindbestemming aankomen.
Artikel 15 bis
1. Uiterlijk op 1 april 1993 beschikt de bevoegde autoriteit van elke
Lid-Staat over een elektronische databank die een register bevat vanerkende entrepothouders of voor accijnsdoeleinden geregistreerdebedrijven alsmede van de als belastingentrepot erkende plaatsen.
2. Hetregist er bevatde volgende gegevens:
a) het door de bevoegde autoriteiten aan de personen of plaatsen toege-
kende registratienummer,
b) naam en adres van de personen of plaatsen,
c) de categorie producten die de personen voorhanden mogen hebben
of mogen ontvangen of die op de plaatsen voorhanden mogen zijn
of mogen worden ontvangen,
d) het adres van de bevoegde autoriteiten die voor verdere inlichtingen
kunnen worden gecontacteerd,
e) de datum waarop het registratienummer is toegekend en, indien van
toepassing, de datum waarop de geldigheid van het registratie-nummer eindigt.
3. De in de leden 1 en 2, onder a), b), c) en d), bedoelde gegevens
worden aan de bevoegde autoriteit van elke Lid-Staat meegedeeld.Wanneer de in lid 2, onder e), beschreven gegevens niet automatischworden meegedeeld, dienen zij te worden verstrekt op specifiekverzoek van de Lid-Staten. Alle gegevens worden uitsluitend gebruiktom na te gaan of personen en plaatsen erkend of geregistreerd zijn.1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 12
▼B
▼M2
▼M1
▼M1
4. De bevoegde autoriteit van elke Lid-Staat zorgt ervoor dat de bij
het intracommunautaire verkeer van accijnsproducten betrokkenpersonen bevestiging kunnen krijgen van de overeenkomstig dit artikel
vastgelegde informatie.
5. De in welke vorm dan ook krachtens dit artikel meegedeelde
informatie is van vertrouwelijke aard. Zij valt onder het beroepsgeheimen geniet de bescherming die overeenkomstig het nationale recht vande ontvangende Lid-Staat voor soortgelijke informatie geldt.
6. In afwijking van lid 5 staat de bevoegde autoriteit van de Lid-
Staat die de informatie verstrekt toe dat deze in de Lid-Staat van deverzoekende autoriteit voor andere doeleinden wordt gebruikt, indien,overeenkomstig de wetgeving van de Lid-Staat van de aangezochteautoriteit, die informatie in laatstgenoemde Lid-Staat voor soortgelijke
doeleinden gebruiktkan worden.
Artikel 15 ter
1. Met betrekking tot de in artikel 19, lid 6, bedoelde steekproefcon-
troles kan de bevoegde autoriteit van een Lid-Staat de bevoegde
autoriteit van een andere Lid-Staat verzoeken om opgave van infor-
matie ter aanvulling van de in artikel 15 bis genoemde gegevens. Debepalingen inzake gegevensbescherming van Richtlijn 77/799/EEG (
1)
zijn op deze uitwisseling van gegevens van toepassing.
2. Indien er overeenkomstig lid 1 gegevens worden uitgewisseld en
de nationale wettelijke bepalingen in een Lid-Staat voorzien in het
horen van de bij de gegevensuitwisseling betrokkenen, dan kunnen die
wettelijke bepalingen verder toegepast worden.
3. De voor de uitvoering van de in lid 1 bedoelde steekproefcon-
troles vereiste uitwisseling van gegevens geschiedt door middel vaneen uniform controledocument. Vorm en inhoud van dat document
worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 24.
Artikel 16
1. In afwijking van artikel 15, lid 1, kan de geadresseerde een
bedrijf zijn dat niet de hoedanigheid van erkend entrepothouder bezit.
Dit bedrijf mag bij de uitoefening van zijn beroep accijnsproducten
onder de schorsingsregeling uit andere Lid-Staten ontvangen. Het magdeze producten evenwel noch voorhanden hebben noch verzendenonder schorsing van accijns.
De Lid-Staten kunnen, met inachtneming van het Gemeenschapsrecht,
specifieke voorschriften ter uitvoering van deze bepaling vaststellen
voor accijnsproducten die vallen onder een bijzondere nationale distri-
butieregeling die verenigbaar is met het Verdrag.
2. Hetin lid 1 bedoelde bedrijf kan, voorafgaand aan de ont vangst
van de goederen, verzoeken om registratie bij de belastingautoriteitenvan zijn Lid-Staat.
Het geregistreerde bedrijf moet zich aan de onderstaande voorschriften
houden:
a) de betaling van de accijnzen waarborgen onder de voorwaarden die
de belastingautoriteiten van zijn Lid-Staat hebben vastgesteld,onverminderd artikel 15, lid 4, waarin de verantwoordelijkheid vande erkend entrepothouder van verzending, en, in voorkomend geval,
van de vervoerder is vastgelegd;
b) een administratie voeren van de leveringen der producten;
c) de producten op verzoek tonen;
d) controle of inventarisatie toelaten.1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 13
(1) PB nr. L 336 van 27. 12. 1977, blz. 15.▼M2
▼B
▼B
Voor ditbedrijf wordtde accijns verschuldigd bij de ont vangstvan de
goederen en wordt hij voldaan op de door elke Lid-Staat vastgesteldewijze.
3. Indien het in lid 1 bedoelde bedrijf niet bij de belastingautori-
teiten van zijn Lid-Staat geregistreerd is, moet het zich aan deonderstaande voorschriften houden:
a) voorafgaand aan de verzending van de goederen aangifte doen bij
de belastingautoriteiten van de Lid-Staat van bestemming en de
betaling van de accijns waarborgen, onverminderd het bepaalde in
artikel 15, lid 4, waarin de verantwoordelijkheid van de erkendentrepothouder van verzending en, in voorkomend geval, van devervoerder is vastgelegd;
b) de accijns van de Lid-Staat van bestemming bij de ontvangst van de
goederen voldoen op de door die Lid-Staat vastgestelde wijze;
c) elke controle toelaten waardoor de overheidsdienst van de Lid-Staat
van bestemming zich kan vergewissen van de daadwerkelijkeontvangst van de goederen en van de betaling van de accijnswaartoe deze aanleiding geven.
4. Behoudens de leden 2 en 3, zijn de bepalingen van deze richtlijn
inzake hetverkeer van accijnsproduct en datonder de schorsingsrege-
ling plaatsvindt, van toepassing.
Artikel 17
De erkend entrepothouder van verzending kan een fiscaal vertegen-
woordiger aanwijzen. Deze fiscaal vertegenwoordiger moet gevestigdzijn in de Lid-Staat van bestemming en erkend zijn door de belasting-autoriteiten van deze Staat. Hij moet in plaats van de geadresseerde,
die niet de hoedanigheid van erkend entrepothouder bezit, aan de
onderstaande voorschriften voldoen:
a) de betaling van de accijns waarborgen onder de voorwaarden die de
belastingautoriteiten van de Lid-Staat van bestemming hebben vast-gesteld, onverminderd artikel 15, lid 4, waarin deverantwoordelijkheid van de erkend entrepothouder van verzending
en, in voorkomend geval, van de vervoerder is vastgelegd;
b) de accijns van de Lid-Staat van bestemming bij de ontvangst van de
goederen voldoen op de door de Lid-Staat van bestemming vastge-
stelde wijze;
c) een administratie van de leveringen van producten voeren en aan de
belastingautoriteiten van de Lid-Staat van bestemming mededelen
waar de goederen worden geleverd.
Artikel 18
1. Niettegenstaande het eventuele gebruik van geautomatiseerde
procedures gaatelk accijnsproductdatzich onder de schorsingsregeling
in het verkeer tussen de Lid-Staten, met inbegrip van het rechtstreekse
verkeer over zee of door de luchtvan een communaut aire haven ofluchthaven naar een andere communautaire haven of luchthaven,bevindt, vergezeld van een door de afzender opgesteld document. Ditdocument kan een administratief of een commercieel document zijn.Vorm en inhoud daarvan, alsmede de procedure die gevolgd moet
worden als hetgebruik van hetdocumentfeit elijk nietpassend is,
worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 24.
2. Met het oog op de identificatie en de controle van de goederen
moeten de colli worden geteld en moeten de producten worden
beschreven aan de hand van het in lid 1 bedoelde document; eventueelmoetelke laadruimt e door de afzender worden verzegeld wanneer hetvervoermiddel kan worden erkend als geschiktvoor verzegeling doorde Lid-Staat van vertrek of moeten de colli door de afzender wordenverzegeld.1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 14
▼M1
▼B
▼B
3. Indien de geadresseerde geen erkend entrepothouder of geregi-
streerd bedrijf is, moet, niettegenstaande artikel 17, het in lid 1genoemde documentvergezeld gaan van een documentwaarin wordt
verklaard dat de accijns in de Lid-Staat van bestemming is betaald of
dat enige andere methode om de inning van die accijns te waarborgen,is gevolgd, onder de voorwaarden vastgesteld door de bevoegde auto-riteiten van de Lid-Staat van bestemming.
Bovengenoemd document moet de volgende gegevens bevatten:
— het adres van het betrokken kantoor van de belastingautoriteiten van
de Lid-Staat van bestemming;
— de datum en de referentie van de betaling of van de aanvaarding
door dit kantoor van de zekerheid voor de betaling.
4. Lid 1 is niet van toepassing wanneer de accijnsproducten zich
onder dekking van een in artikel 5, lid 2, bedoelde regeling in hetverkeer bevinden.
5. Onverminderd artikel 3, lid 1, mogen de Lid-Staten hun voor-
schriften betreffende het verkeer en de opslag van grondstoffen dieworden gebruiktvoor de vervaardiging of de bereiding van accijnspro-
ducten handhaven.
6. Het bepaalde in dit artikel is eveneens van toepassing op accijns-
producten die onder de schorsingsregeling tussen twee in dezelfde Lid-
Staat gelegen belastingentrepots worden vervoerd via het grondgebied
van een andere Lid-Staat.
Artikel 19
1. De belastingautoriteiten van de Lid-Staten worden door de
bedrijven door middel van hetdocumentof van een verwijzing naar
het document, bedoeld in artikel 18, op de hoogte gesteld van de
partijen die zijn verzonden en ontvangen. Dit document wordt in vierexemplaren opgesteld:
— een door de afzender te bewaren exemplaar;
— een exemplaar voor de geadresseerde;— een exemplaar datvoor zuivering naar de afzender wordtt erugge-
zonden;
— een exemplaar bestemd voor de bevoegde autoriteiten van de Lid-
Staat van bestemming.
De bevoegde autoriteiten van elke Lid-Staat van verzending kunnen
bepalen datgebruik wordtgemaaktvan een ext ra afschriftvan hetdocument voor de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van vertrek.
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten van vertrek en van bestem-
ming kunnen bepalen datde in hetvoor hen best emde exemplaarvervatte gegevens verzonden worden door middel van systemen voor
geautomatiseerde gegevensverwerking.
De Lid-Staat van bestemming kan bepalen dat het exemplaar dat voor
zuivering naar de afzender wordt teruggezonden door zijn eigen auto-riteiten wordt gecertificeerd of geviseerd. De Lid-Staten die deze
bepaling toepassen moeten de Commissie hiervan in kennis stellen,
die op haar beurt de overige Lid-Staten informeert.
De procedure die moetworden gevolgd voor hetexemplaar voor de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van bestemming, wordt volgensde procedure van artikel 24 vastgesteld.
2. Indien de accijnsproducten onder de schorsingsregeling in het
verkeer zijn met als bestemming een erkend entrepothouder, een gere-gistreerd of een niet-geregistreerd bedrijf, wordt een exemplaar van hetadministratieve geleidedocument of een kopie van het commerciëledocument, naar behoren van aantekeningen voorzien, door de geadres-seerde voor zuivering naar de afzender teruggezonden, en wel uiterlijk1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 15
▼M2
▼B
▼M2
▼B
▼B
binnen twee weken na de maand waarin de goederen door de geadres-
seerde zijn ontvangen.
Niettegenstaande voorgaande bepalingen kunnen de Lid-Staten van
vertrek bepalen dat een afschrift van bovenbedoeld exemplaar onmid-
dellijk per fax aan de verzender wordtverzonden om een spoedigevrijgeving van de zekerheid mogelijk te maken. De verplichting totterugzending van het origineel overeenkomstig lid 1 blijft daardooronverlet.
Wanneer accijnsproducten veelvuldig en regelmatig onder de schor-
singsregeling in het verkeer zijn tussen twee Lid-Staten, kunnen de
bevoegde autoriteiten van deze Lid-Staten in onderlinge overeenstem-ming toestaan de procedure voor de zuivering van hetgeleidedocument te vereenvoudigen door middel van een beknopt certi-ficaat of een geautomatiseerd attest.
Het terug te zenden exemplaar dient de volgende vermeldingen te
bevatten, die nodig zijn voor de zuivering:
a) het adres van het kantoor van de belastingautoriteiten waaronder de
geadresseerde ressorteert;
b) datum en plaats van ontvangst van de goederen;
c) omschrijving van de ontvangen goederen om na te gaan of de
zending overeenstemt met de gegevens op het document. In geval
van overeenstemming moet de vermelding „zending conform”worden aangebracht;
d) het referentie- of registratienummer dat eventueel wordt afgegeven
door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van bestemming
die zo'n nummering gebruiken en/of hetvisum van de bevoegdeautoriteiten van de Lid-Staat van bestemming indien deze Lid-Staatvoorschrijft dat het terug te zenden exemplaar door zijn eigen auto-riteiten moet worden gecertificeerd of geviseerd;
e) de geautoriseerde handtekening van de geadresseerde.
3. De schorsingsregeling als omschreven in artikel 4, onder c),
wordt gezuiverd door het plaatsen van de accijnsproducten overeen-komstig artikel 5, lid 2, in een van de in artikel 5, lid 2, bedoeldesituaties, met als gevolg schorsing van de accijns, zulks na ontvangstdoor de afzender van het terug te zenden exemplaar van het administra-tieve geleidedocument of van een afschrift van het commerciële
document, waarop naar behoren aantekening is gemaakt van die plaat-
sing.
4. De accijnsproducten die door een erkend entrepothouder in een
Lid-Staat worden verzonden voor uitvoer via een of meer andere Lid-Staten, mogen zich in het verkeer bevinden onder de schorsingsregeling
als omschreven in artikel 4, onder c). Deze regeling wordt gezuiverd
door de certificering door het douanekantoor van uitgang uit deGemeenschap datde product en daadwerkelijk de Gemeenschap hebbenverlaten. Dit douanekantoor moet aan de afzender het voor hembestemde geleidedocument terugsturen.
5. Wanneer geen zuivering plaatsvindt, moet de afzender de belas-
tingautoriteiten van zijn Lid-Staat daarvan in kennis stellen binnen een
door die autoriteiten vast te stellen termijn. Deze termijn mag echternietlanger zijn dan drie maanden na de dat um van verzending van degoederen.
6. De Lid-Staten werken samen om steekproefcontroles, eventueel
aan de hand van geautomatiseerde procedures, in te voeren.
Artikel 20
1. Wanneer tijdens het verkeer een onregelmatigheid of een overtre-
ding is begaan waardoor de accijns verschuldigd wordt, moet de accijnsworden betaald in de Lid-Staat waar de onregelmatigheid of de overtre-1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 16
▼M2
▼B
▼M2
▼B
▼B
ding is begaan, en wel door de natuurlijke of rechtspersoon die een
zekerheid heeft gesteld voor de betaling van de accijns volgens artikel15, lid 3, zulks onverminderd de instelling van strafvorderingen.
Wanneer de accijns wordtingevorderd in een andere Lid-St aatdan die
van vertrek, stelt de Lid-Staat die de invordering verricht, de bevoegde
autoriteiten van het land van vertrek daarvan in kennis.
2. Wanneer tijdens het verkeer een overtreding of een onregelmatig-
heid is geconstateerd zonder dat kan worden vastgesteld waar zij isbegaan, wordt zij geacht te zijn begaan in de Lid-Staat waarin zij isgeconstateerd.
3. Onverminderd artikel 6, lid 2, wordt, wanneer de accijnspro-
ducten niet op de plaats van bestemming aankomen en niet kan
worden vastgesteld waar de overtreding of de onregelmatigheid is
begaan, deze overtreding of onregelmatigheid geacht te zijn begaan inde Lid-Staat van vertrek; deze vordert de accijns in tegen het op dedatum van verzending van de producten geldende tarief, tenzij binneneen termijn van vier maanden vanaf de datum van verzending van deproducten, naar genoegen van de bevoegde autoriteiten wordt aange-
toond dat de handeling regelmatig was of op welke plaats de
overtreding of de onregelmatigheid daadwerkelijk werd begaan.►
M1De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om op te treden
tegen overtredingen of onregelmatigheden en doeltreffende straffen opte leggen. ◄
4. Indien vóór het verstrijken van een termijn van drie jaar te
rekenen vanaf de datum van opstelling van het geleidedocument wordt
vastgesteld in welke Lid-Staat de overtreding of de onregelmatigheid
daadwerkelijk werd begaan, wordtde accijns door deze Lid-St aatinge-vorderd tegen het op de datum van verzending geldende tarief. In datgeval wordtde aanvankelijk geheven accijns t eruggegeven zodra hetbewijs van deze invordering is geleverd.
Artikel 21
1. Onverminderd hetbepaalde in art ikel 6, lid 1, kunnen de Lid-
Staten bepalen dat de op hun grondgebied voor uitslag tot verbruikbestemde producten voorzien moeten zijn van fiscale merktekens of
van nationale herkenningstekens die voor belastingdoeleinden worden
gebruikt.
2. Elke Lid-Staat die het gebruik van de in lid 1 bedoelde fiscale
merktekens of nationale herkenningstekens voorschrijft, moet deze terbeschikking stellen van de erkende entrepothouders van de andereLid-Staten. Iedere Lid-Staat kan evenwel bepalen dat de fiscale merk-tekens ter beschikking worden gesteld van een door zijn
belastingautoriteiten erkende fiscale vertegenwoordiger.
Onverminderd de bepalingen die zij vaststellen met het oog op een
correcte toepassing van de bepalingen van dit artikel en ter voorkomingvan fraude, ontduiking en misbruik, zorgen de Lid-Staten ervoor dat demerktekens geen belemmeringen voor het vrije verkeer van accijnspro-ducten doen ontstaan.
3. De in lid 1 bedoelde fiscale merktekens of herkenningstekens zijn
uitsluitend geldig in de Lid-Staat die deze heeft afgegeven.
De Lid-Staten kunnen echter overgaan tot onderlinge erkenning van die
tekens.
4. Minerale oliën mogen in Ierland, tenzij zij voldoen aan de in dat
land gestelde eisen inzake controle en merktekens, niet elders voor-
handen worden gehouden, vervoerd of gebruiktdan in de normalebrandstoftanks van voertuigen die gebruik mogen maken van brandstofwaarvoor een laag tarief geldt.
5. Het intracommunautaire verkeer van producten die voorzien zijn
van een in lid 1 bedoeld fiscaal merkteken of nationaal herkennings-teken van een Lid-Staat en die bestemd zijn voor verkoop in deze1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 17
▼M2
▼B
▼B
Lid-Staat, vindt op het grondgebied van een andere Lid-Staat plaats
methetgeleidedocumentbedoeld in art ikel 18, leden 1 en 3, of, invoorkomend geval, volgens hetbepaalde in art ikel 5, lid 2.
TITEL IV
Teruggaaf
Artikel 22
1. Voor de tot verbruik uitgeslagen accijnsproducten kan in daarvoor
in aanmerking komende gevallen en op verzoek van een bedrijf in hetkader van de bedrijfsuitoefening de accijns worden teruggegeven doorde belastingautoriteiten van de Lid-Staat waarin de uitslag tot verbruik
heeft plaatsgevonden, wanneer die producten niet bestemd zijn om in
die Lid-Staat te worden verbruikt.
Het staat de Lid-Staten evenwel vrij niet in te gaan op dit verzoek om
teruggaaf wanneer het niet voldoet aan de regelmatigheidscriteria die
zij vaststellen.
2. Voor de toepassing van lid 1 gelden onderstaande bepalingen:
a) de afzender moetvóór de verzending van de goederen bij de
bevoegde autoriteiten van zijn Lid-Staat een verzoek om teruggaafindienen en naar behoren aantonen dat de accijns is voldaan. De
bevoegde autoriteiten kunnen echter niet de teruggaaf weigeren
enkel en alleen omdat het door diezelfde autoriteiten opgesteldedocument waaruit de oorspronkelijke betaling blijkt, niet is overge-legd;
b) hetverkeer van de onder a) bedoelde goederen geschiedt
►
M1overeenkomstig titel III ◄;
c) de afzender legt de bevoegde autoriteiten van zijn Lid-Staat het
terug te zenden exemplaar van het onder b) bedoelde document
voor, datnaar behoren door de geadresseerde van aant ekeningen is
voorzien en datvergezeld moetgaan van een documentwaaruitblijkt dat betaling van de accijns is verzekerd in de Lid-Staat vanverbruik, of datvoorzien moetzijn van de vermelding van:
— het adres van het betrokken kantoor van de belastingautoriteiten
van de Lid-Staat van bestemming;
— de datum van aanvaarding van de aangifte door dit kantoor
alsmede het referentie- of registratienummer van de aangifte;
d) voor de accijnsproducten die in een Lid-Staat tot verbruik zijn uitge-
slagen en uitdien hoofde voorzien zijn van een fiscaal merkt eken ofeen herkenningsteken van die Lid-Staat, kan de accijns die moetworden betaald bij de belastingautoriteiten van de Lid-Staat welke
deze fiscale merktekens of herkenningstekens heeft afgegeven,
worden teruggegeven, voor zover de vernietiging van deze tekensgeconstateerd wordt door de belastingautoriteiten van de Lid-Staatdie ze heeftafgegeven.
3. In de in artikel 7 bedoelde gevallen moet de Lid-Staat van vertrek
de voldane accijns enkel teruggeven indien de accijns reeds in de Lid-Staat van bestemming is voldaan volgens de procedure van artikel 7,lid 5.
Het staat de Lid-Staten evenwel vrij niet in te gaan op dit verzoek om
teruggaaf wanneer het niet voldoet aan de regelmatigheidscriteria diezij vaststellen.
4. In de in artikel 10 bedoelde gevallen moet de Lid-Staat van
vertrek, op verzoek van de verkoper, de door hem voldane accijnsteruggeven indien de verkoper de procedures van artikel 10, lid 3, heeftgevolgd.
Het staat de Lid-Staten evenwel vrij niet in te gaan op dit verzoek om
teruggaaf wanneer het niet voldoet aan de regelmatigheidscriteria diezij vaststellen.1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 18
▼B
In de gevallen waarin de verkoper de hoedanigheid van erkend entre-
pothouder bezit, kunnen de Lid-Staten bepalen dat deteruggaafprocedure vereenvoudigd wordt.
5. De belastingautoriteiten van elke Lid-Staat stellen de procedures
en de wijze van controle vast die gelden voor teruggaven op hun eigengrondgebied. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de teruggaaf van deaccijns niethoger is dan hetdaadwerkelijk voldane bedrag.
TITEL V
Vrijstellingen
Artikel 23
1. Accijnsproducten zijn vrijgesteld van betaling van accijns
wanneer zij bestemd zijn:
— om te worden geleverd in het kader van diplomatieke of consulaire
betrekkingen;
— voor de als zodanig door de overheidsinstanties van de Lid-Staat
van ontvangst erkende internationale organisaties, alsmede voor deleden van die organisaties, binnen de grenzen en onder de voor-waarden die zijn vastgesteld bij de internationale overeenkomstentot oprichting van deze organisaties of bij de zetelovereenkomsten;
— voor de strijdkrachten van alle Staten die partij zijn bij het Noord-
Atlantisch Verdrag, met uitzondering van de Lid-Staat waarin deaccijns verschuldigd is, alsmede voor de gewapende strijdkrachten
bedoeld in artikel 1 van Beschikking 90/640/EEG (
1), voor het
gebruik door deze strijdkrachten, door het burgerlijk personeel dathen vergezeltof voor de bevoorrading van hun messes of kant ines;
— om te worden verbruikt in het kader van een met derde landen of
internationale organisaties gesloten overeenkomst voor zover zo'novereenkomst wordt aanvaard of toegestaan op het gebied van vrij-stelling van BTW.
Totdat een uniforme belastingregeling wordt vastgesteld zijn deze vrij-
stellingen van toepassing onder de voorwaarden en binnen de grenzen
die door de Lid-Staat van ontvangst zijn bepaald. De vrijstelling kanworden toegekend volgens een procedure inzake teruggaaf van accijns.
1 bis. De in lid 1 bedoelde strijdkrachten en organisaties zijn
gemachtigd producten onder schorsing van accijnzen te ontvangen uitandere Lid-Staten onder dekking van het in artikel 18 van deze richtlijn
bedoelde geleidedocument, mits dit document vergezeld gaat van een
certificaat van vrijstelling. Vorm en inhoud van het certificaat van vrij-stelling worden volgens de procedure van artikel 24 vastgesteld.
2. De Raad kan met eenparigheid van stemmen, op voorstel van de
Commissie, iedere Lid-Staat machtigen om met een derde land of een
internationale organisatie een overeenkomst te sluiten die vrijstellingen
van accijns kan bevatten.
De Staat die een dergelijke overeenkomst wenst te sluiten, legt de zaak
aan de Commissie voor en verstrekt alle voor de beoordeling dienstigegegevens. De Commissie stelt de overige Lid-Staten daarvan binneneen maand in kennis. Hetbesluitvan de Raad wordtgeachtt e zijngenomen indien de aangelegenheid nietin de Raad aan de orde is
gesteld binnen een termijn van twee maanden te rekenen vanaf deze
kennisgeving.
3. De in de volgende richtlijnen vervatte bepalingen betreffende de
accijnsrechten zijn vanaf 31 december 1992 niet langer van kracht:
— Richtlijn 74/651/EEG (
2),1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 19
(1) PB nr. L 349 van 13. 12. 1990, blz. 19.
(2) PB nr. L 354 van 30. 12. 1974, blz. 6. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 88/663/EEG (PB nr. L 382 van 31. 12. 1988, blz. 40).▼M2
▼B
▼B
— Richtlijn 83/183/EEG (1),
— Richtlijn 68/297/EEG (2).
4. De bij Richtlijn 69/169/EEG (3)vastgestelde bepalingen inzake
accijns zijn vanaf 31 december 1992 nietlanger van krachtwatdebetrekkingen tussen de Lid-Staten betreft.
5. Totdat de Raad met eenparigheid van stemmen, op voorstel van
de Commissie, communautaire bepalingen betreffende de bevoorradingvan schepen en luchtvaartuigen aanneemt, mogen de Lid-Staten hunnationale voorschriften terzake handhaven.
TITEL VI
Accijnscomité
Artikel 24
1. De Commissie wordt bijgestaan door het „accijnscomité”.
2. De voor de toepassing van de artikelen 5, 7, 15 ter, 18, 19 en 23
vereiste maatregelen worden vastgesteld volgens de procedure van lid 3.
3. Wanneer naar ditlid wordtverwezen, zijn de art ikelen 5 en 7 van
Besluit1999/468/EG (4) van toepassing.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
4. Naast de in lid 2 genoemde maatregelen bestudeert het comité de
kwesties die door de voorzitter worden voorgelegd op diens eigen
initiatief of op verzoek van de vertegenwoordiger van een lidstaat, endie betrekking hebben op de toepassing van de communautaire bepa-lingen inzake accijnzen.
5. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 25
De Lid-Staten en de Commissie bespreken en evalueren de toepassing
van de communautaire bepalingen inzake accijns.
TITEL VII
Slotbepalingen
Artikel 26
1. Onverminderd hetbepaalde in art ikel 8, worden Denemarken en
Finland tot en met 31 december 2003 gemachtigd de specifieke bepa-lingen van de tweede en derde alinea van dit lid toe te passen opbepaalde alcoholhoudende dranken en tabaksproducten die particulierenvoor eigen gebruik in andere Lid-Staten hebben gekocht en op hun
grondgebied hebben binnengebracht.
Metingang van 1 januari 1997 worden Denemarken en Finland
gemachtigd om dezelfde beperkingen te blijven toepassen als die welke
zij op 31 december 1996 hanteerden voor de hoeveelheid goederen diein hun grondgebied mag worden binnengebrachtzonder verdere bet a-ling van accijns. Deze beperkingen worden door de betrokken Lid-Staten geleidelijk afgeschaft. ►
M5Finland verhoogt de kwantitatieve1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 20
(1) PB nr. L 105 van 23. 4. 1983, blz. 64. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 89/604/EEG (PB nr. L 348 van 29. 11. 1989, blz. 28).
(2) PB nr. L 175 van 25. 7. 1968, blz. 15. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 85/347/EEG (PB nr. L 183 van 16. 7. 1985, blz. 22).
(3) PB nr. L 135 van 4. 6. 1969, blz. 6. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richt-
lijn 91/191/EEG (PB nr. L 94 van 16. 4. 1991, blz. 24).
(4) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.▼M6
▼B
▼M3
▼M3
beperkingen voor bier bij de inwerkingtreding van de Finse wetgeving
ter uitvoering van artikel 5, lid 9, van Richtlijn 69/169/EEG tot tenminste 24 liter, op 1 januari 2000 tot ten minste 32 liter en op 1 januari
2003 tot ten minste 64 liter. ◄
Wanneer dergelijke goederen door ingezetenen van hun grondgebied
worden ingevoerd, mogen Denemarken en Finland de afwijkende rege-ling beperken tot personen die het grondgebied gedurende een periodevan meer dan 24 uur hebben verlaten.
2. Uiterlijk op 30 juni 2000 brengt de Commissie bij het Parlement
en de Raad verslag uit over de tenuitvoerlegging van lid 1.
3. Onverminderd hetbepaalde in art ikel 8 mag Zweden de in de
bijlage opgenomen beperkingen op de hoeveelheid alcoholhoudende
dranken en tabaksproducten toepassen.
De machtiging betreft de hoeveelheid alcoholhoudende dranken en
tabaksproducten die particulieren voor eigen gebruik op Zweeds grond-gebied mogen binnenbrengen zonder verdere betaling van accijns.
Zij is van toepassing tot 31 december 2003.
4. Denemarken, Finland en Zweden worden gemachtigd accijnzen te
heffen en de nodige verificaties te verrichten betreffende de productendie onder ditart ikel vallen.
Artikel 26 bis
De accijnsproducten die zich vóór 1 januari 1993 onder een andere
schorsingsregeling dan die welke is omschreven in de artikelen 5, lid2, en 18, lid 1, bevinden en waarvoor deze regeling nietis gezuiverd,
worden vanaf deze datum beschouwd als producten waarvoor de
accijnzen zijn geschorst.
In het geval van de schorsingsregeling voor intern communautair doua-
nevervoer blijven de bepalingen die van kracht waren op het tijdstipdat de producten onder deze regeling werden geplaatst van toepassingzolang deze producten overeenkomstig de bedoelde bepalingen onderdeze regeling geplaatst blijven.
In het geval van een nationale schorsingsregeling bepalen de Lid-Staten
de voorwaarden en formaliteiten die vanaf 1 januari 1993 gelden voor
de zuivering van deze schorsingsregeling.
Artikel 27
Vóór 1 januari 1997 bezietde Raad, aan de hand van een verslag van
de Commissie, de artikelen 7 tot en met 10 opnieuw en stelt hij, in
voorkomend geval, op voorstel van de Commissie, na raadpleging vanhet Europese Parlement, met eenparigheid van stemmen de nodigewijzigingen vast.
Artikel 28
Gedurende een periode die op 30 juni 1999 verstrijkt, gelden onder-
staande bepalingen:
1. De Lid-Staten kunnen vrijstelling van accijns verlenen voor de
producten die door taxfreeshops zijn verkocht en die worden meege-voerd in de persoonlijke bagage van een reiziger die zich doormiddel van een intracommunautaire vlucht of overtocht naar een
andere Lid-Staat begeeft.
In deze bepaling wordtverst aan onder:
a)tax-free shop: iedere inrichting die gelegen is op een luchthaven
of in een haven en die voldoetaan de voorwaarden die gest eldzijn door de bevoegde overheidsinstanties, met name bij toepas-sing van punt3 van hetonderhavige art ikel;1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 21
▼M4
▼M3
▼M1
▼B
▼B
b)reiziger die zich naar een andere Lid-Staat begeeft: iedere passa-
gier die in hetbezitis van een bewijs van vervoer door de luchtof over zee, waarop als rechtstreekse bestemming een in een
andere Lid-Staat gelegen luchthaven of haven wordt vermeld;
c)intracommunautaire vlucht of overtocht: iedere vorm van vervoer
door de luchtof over zee die begintbinnen een Lid-St aaten
waarvan de daadwerkelijke plaats van aankomst in een andere
Lid-Staat ligt.
Met producten die door taxfreeshops worden geleverd, worden
gelijkgesteld de producten die aan boord van een vliegtuig of een
schip tijdens intracommunautair reizigersvervoer worden geleverd.
Deze vrijstelling is tevens van toepassing op producten die worden
geleverd door taxfreeshops die gelegen zijn in één van de twee
terminals die toegang geven tot de tunnel onder het Kanaal, voorreizigers die in hetbezitzijn van een geldig vervoerbewijs voor hettraject dat tussen deze twee terminals wordt afgelegd.
2. De in punt 1 bedoelde vrijstelling geldt alleen voor producten
waarvan de hoeveelheden, per persoon en per reis, nietde maximaoverschrijden die zijn vastgesteld in de geldende communautairebepalingen inzake hetreizigersverkeer t ussen derde landen en deGemeenschap.
3. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om te zorgen voor een
correcte en eenvoudige toepassing van de in dit artikel bedoeldevrijstellingen en om eventuele fraude, belastingontwijking en
misbruik te voorkomen.
Artikel 29
1. De Lid-Staten kunnen kleine wijnproducenten ontslaan van de in
de titels II en III bedoelde verplichtingen, en van de overige verplich-tingen in verband met verkeer en controle. Wanneer deze kleineproducenten zelf intracommunautaire transacties verrichten, stellen zijhun bevoegde autoriteiten daarvan in kennis en voldoen zij aan de bij
Verordening (EEG) nr. 986/89 van de Commissie (
1) vastgestelde
verplichtingen, met name met betrekking tot het uitslagregister en hetgeleidedocument.
Onder kleine wijnproducenten dienen personen te worden verstaan die
gemiddeld minder dan 1 000 hl wijn per jaar produceren.
2. De belastingautoriteiten van de Lid-Staat van bestemming worden
door de geadresseerde van de wijnleveringen in kennis gesteld doormiddel van hetin lid 1 bedoelde documentof een verwijzing hiernaar.
3. De Lid-Staten treffen bilateraal de nodige maatregelen om steek-
proefcontroles in te voeren, die eventueel door middel van
geautomatiseerde procedures worden verricht.
Artikel 30
Richtlijn 77/799/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. de titel wordt als volgt gelezen:
„Richtlijn van de Raad van 19 december 1977 betreffende de weder-
zijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten ophet gebied van de directe en de indirecte belastingen”;
2. in artikel 1:
a) wordtlid 1 als volgtgelezen:
„1. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten verstrekken
elkaar overeenkomstig deze richtlijn alle inlichtingen die hun
van nut kunnen zijn voor een juiste vaststelling van de belasting-schuld op hetgebied van de belast ingen naar hetinkomen en het1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 22
(1) PB nr. L 106 van 18. 4. 1989, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EEG) nr. 592/91 (PB nr. L 66 van 13. 3. 1991, blz. 13).
▼B
vermogen, alsook alle inlichtingen over de vaststelling van de
volgende indirecte belastingen:
— de belasting over de toegevoegde waarde;
— de accijns op minerale oliën;— de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken;— de accijns op tabaksfabrikaten.”;
b) wordtlid 5 als volgtgewijzigd voor watbet reftDenemarken,
Griekenland, hetVerenigd Koninkrijk en Port ugal:
„in Denemarken:
Skatteministeren of een door deze aangewezen vertegenwoor-
diger;
in Griekenland:
Υπουργός Οικονοµικών of een door deze aangewezen verte-
genwoordiger;
in hetVerenigd Koninkrijk:
— The Commissioners of Customs and Excise of een door dezen
aangewezen vertegenwoordiger voor informatie die wordtverlangd inzake belasting over de toegevoegde waarde ofaccijnzen,
— The Commissioners of Inland Revenue of een door dezen
aangewezen vertegenwoordiger voor alle andere informatie;
in Portugal:
O Ministro das Finanças of een door deze aangewezen vertegen-
woordiger.”.
Artikel 30 bis
Richtlijn76/308/EEG wordt als volgt gewijzigd:
1. de titel wordt vervangen door:
„Richtlijn van de Raad van 15 maart 1976 betreffende de weder-
zijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die
voortvloeien uit verrichtingen die deel uitmaken van het financie-
ringsstelsel van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor deLandbouw, alsmede van landbouwheffingen en douanerechten,evenals van schuldvorderingen uithoofde van de belast ing over detoegevoegde waarde en van bepaalde accijnzen”;
2. in artikel 2:
a) wordt„e)” vervangen door „f)”;
b) wordtna puntd) hetvolgende puntingevoegd:
„e) de volgende accijnzen:
— accijns op tabaksfabrikaten,
— accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken,— accijns op minerale oliën.”
Artikel 31
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om op 1 januari 1993 aan deze richtlijnte voldoen.
Wat betreft artikel 8 bis, lid 2, mag het Koninkrijk Denemarken
evenwel de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijnom aan die bepaling te voldoen, uiterlijk op 1 januari 1993 in werking
doen treden.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij deofficiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor dezeverwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 23
▼M1
▼B
▼B
2. De Lid-Staten delen de Commissie de belangrijke bepalingen van
intern recht mede die zij vaststellen om aan deze richtlijn te voldoen.
Artikel 32
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 24
▼M4
BIJLAGE
Artikel 26, lid 3
Hoeveelheid alcoholhoudende dranken en tabakproducten die particulieren
voor eigen gebruik op Zweeds grondgebied mogen binnenbrengen zonder
verdere betaling van accijns
Alcoholhoudende dranken
Vanaf 1 juli
2000Vanaf 1
januari
2001Vanaf 1
januari
2002Vanaf 1
januari 2003
Gedistilleerd 1 l 1 l 2 l 5 l
Intermediaire producten 3 l 3 l 3 l 3 l
Wijn (metinbegrip van
mousserende wijn)20 l 26 l 26 l 52 l
Bier 24 l 32 l 32 l 64 l
Tabaksproducten
Vanaf 1 juli 2000
Sigaretten of 400 st.
cigarillo's of 200 stk.
sigaren of 100 st.
rooktabak 550 g1992L0012 — NL — 05.06.2003 — 004.001 — 25