1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 1999/5/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 9 maart 1999
betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning
van hun conformiteit
(PB L 91 van 7.4.1999, blz. 10)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het EuropeesParlement en de Raad
van 29 september 2003L 284 1 31.10.2003
▼B
RICHTLIJN 1999/5/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN
DE RAAD
van 9 maart 1999
betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur
en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, enmet name op artikel 100 A,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité (2),
Volgensde procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3) en gezien
het gemeenschappelijk ontwerp dat op 8 december 1998 door het
bemiddelingscomité is goedgekeurd,
(1)Overwegende dat de sector radioapparatuur en telecommuni-
catie-eindapparatuur een wezenlijk onderdeel isvan detelecommunicatiemarkt, die zelf een van de steunpilaren van deeconomie in de Gemeenschap vormt; dat de op de sector tele-
communicatie-eindapparatuur toepasselijke richtlijnen niet
langer in staat zijn in te spelen op de verwachte veranderingenin de sector die veroorzaakt worden door nieuwe technologie,marktontwikkelingen en netwerkwetgeving;
(2)Overwegende dat, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel enhet evenredigheidsbeginsel waarnaar in artikel 3 B van het
Verdrag wordt verwezen, de doelstelling van een open, concurre-
rende interne markt voor telecommunicatieapparatuur nietvoldoende kan worden verwezenlijkt door de lidstaten enderhalve beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt;dat deze richtlijn niet verder gaat dan nodig isom deze doels tel-
ling te bereiken;
(3)Overwegende dat de lidstaten op grond van artikel 36 van het
Verdrag bepaalde categorieën apparatuur van deze richtlijnkunnen uitsluiten;
(4)Overwegende dat in Richtlijn 98/13/EG (4) de bepalingen betref-
fende eindapparatuur voor telecommunicatie en apparatuur voor
satellietgrondstations alsmede de maatregelen inzake de onder-
linge erkenning van de conformiteit van die apparatuur zijngeconsolideerd;
(5)Overwegende dat een aanzienlijk gedeelte van de markt voorradioapparatuur buiten deze richtlijn viel;
(6)Overwegende dat goederen voor tweeërlei gebruik onder de bijVerordening (EG) nr. 3381/94 (
5) ingestelde communautaire
regeling voor exportcontrole vallen;
(7)Overwegende dat de ruime werkingssfeer van deze richtlijn eennieuwe omschrijving van de termen „radioapparatuur” en „tele-communicatie-eindapparatuur” vereist; dat een wettelijke
regeling die beoogt de interne markt voor radioapparatuur en
telecommunicatie-eindapparatuur te ontwikkelen, het mogelijkmoet maken de investeringen, de productie en de verkoop gelijke1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 2
(1) PB C 248 van 14.8.1997, blz. 4.
(2) PB C 73 van 9.3.1998, blz. 10.
(3) Adviesvan het EuropeesParlement uitgebracht op 29 januari 1998 (PB C
56 van 23.2.1998, blz. 27), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van
8 juni 1998 (PB C 227 van 20.7.1998, blz. 37) en besluit van het EuropeesParlement van 6 oktober 1998 (PB C 328 van 26.10.1998, blz. 32). Besluit
van de Raad van 25 januari 1999 en besluit van het Europees Parlement van
10 februari 1999.
(
4) PB L 74 van 12.3.1998, blz. 1.
(5) PB L 367 van 31.12.1994, blz. 1.
▼B
tred te laten houden met de technologische en de marktontwik-
kelingen;
(8)Overwegende dat, gezien het groeiende belang van telecommuni-catie-eindapparatuur en netwerken die gebruik maken vanradioverbindingen naast apparatuur die gebruik maakt van draad-
verbindingen, de regelgeving inzake productie, verkoop en
gebruik van radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuurbetrekking moet hebben op beide soorten apparatuur;
(9)Overwegende dat Richtlijn 98/10/EG van het EuropeesParle-ment en de Raad van 26 februari 1998 inzake de toepassingvan Open Network Provision (ONP) op spraaktelefonie eninzake de universele telecommunicatiedienst in een door concur-rentie gekenmerkt klimaat (
1) de nationale regelgevende
instanties verzoekt ervoor te zorgen dat de technische specifica-
tiesvan de interface voor de nettoegang worden gepubliceerd,
zodat een concurrerende markt voor het aanbieden van eindappa-ratuur wordt gewaarborgd;
(10)Overwegende dat de doelstellingen van Richtlijn 73/23/EEG vande Raad van 19 februari 1973 betreffende de onderlinge aanpas-sing van de wettelijke voorschriften der lidstaten inzakeelektrisch materiaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde span-ningsgrenzen (
2), voldoende zijn om ook radioapparatuur en
telecommunicatie-eindapparatuur te omvatten, waarbij echter
geen minimumbedrijfsspanningsgrens geldt;
(11)Overwegende dat de op elektromagnetische compatibiliteit
betrekking hebbende beschermingseisen van Richtlijn 89/336/
EEG van de Raad van 3 mei 1989 betreffende de onderlingeaanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake elektro-magnetische compatibiliteit (
3), voldoende zijn om ook
radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur te
omvatten;
(12)Overwegende dat het Gemeenschapsrecht bepaalt dat belemme-
ringen voor het vrije verkeer van goederen binnen de
Gemeenschap die het gevolg zijn van verschillen in nationale
wetgeving in verband met het op de markt brengen vanproducten, slechts gerechtvaardigd kunnen zijn voorzover natio-nale eisen noodzakelijk en evenredig zijn; dat de harmonisatievan de wetgevingen daarom in dit geval strikt moet worden
beperkt tot de voorschriften die nodig zijn om te voldoen aan
de essentiële eisen met betrekking tot radioapparatuur en tele-communicatie-eindapparatuur;
(13)Overwegende dat de voor een categorie radioapparatuur en tele-communicatie-eindapparatuur geldende essentiële eisenafhankelijk dienen te zijn van de aard en de behoeften van diecategorie apparatuur; dat deze eisen oordeelkundig moetenworden toegepast om geen belemmering te vormen voor techni-sche innovatie of voor de vervulling van de behoeften van een
vrijemarkteconomie;
(14)Overwegende dat ervoor moet worden gezorgd dat radioappara-tuur en telecommunicatie-eindapparatuur geen vermijdbare
gevaren opleveren voor de gezondheid;
(15)Overwegende dat telecommunicatie belangrijk isvoor het
welzijn en de werkgelegenheid van gehandicapten, die een groot
en groeiend deel van de Europese bevolking vormen; dat om diereden in passende gevallen radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur op zodanige wijze ontworpen dient te worden datgehandicapten er zonder of slechts met minimale aanpassingengebruik van kunnen maken;1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 3
(1) PB L 101 van 1.4.1998, blz. 24.
(2) PB L 77 van 26.3.1973, blz. 29. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 93/68/EEG
(PB L 220 van 30.8.1993, blz. 2).
(3) PB L 139 van 23.5.1989, blz. 19. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
93/68/EEG.
▼B
(16)Overwegende dat radioapparatuur en telecommunicatie-eindap-
paratuur een bepaalde functie kunnen vervullen ten behoeve
van alarmdiensten;
(17)Overwegende dat het nodig kan zijn sommige voorzieningen inde radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur aan tebrengen om inbreuken op de persoonsgegevens en de persoon-lijke levenssfeer van de gebruiker en de abonnee en/of fraude tevoorkomen;
(18)Overwegende dat in sommige gevallen interactie met andere
apparatuur in de zin van deze richtlijn via netwerken en aanslui-
ting op andere interfacesvan hetzelfde type in de geheleGemeenschap noodzakelijk kunnen zijn;
(19)Overwegende dat het derhalve mogelijk zou moeten zijn speci-fieke essentiële eisen inzake de persoonlijke levenssfeer van degebruikers, voorzieningen ten behoeve van mensen met eenhandicap, voorzieningen voor alarmdiensten en/of voorzieningen
ter voorkoming van fraude, te definiëren en toe te voegen;
(20)Overwegende dat algemeen wordt erkend dat vrijwillige certifi-
cerings- en markeringsregelingen die zijn ontwikkeld doorconsumentenorganisaties, fabrikanten, exploitanten en andereindustriële actoren in een concurrerende markt bijdragen tot dekwaliteit en een nuttig instrument vormen ter verbetering vanhet vertrouwen van de consument in telecommunicatieproducten
en -diensten; dat de lidstaten dergelijke regelingen kunnen
steunen; dat dergelijke regelingen verenigbaar moeten zijn metde mededingingsregels van het Verdrag;
(21)Overwegende dat de onaanvaardbare achteruitgang van de dienstaan anderen dan de gebruiker van radioapparatuur en telecom-municatie-eindapparatuur moet worden voorkomen; datfabrikanten van terminalsde apparatuur zodanig moeten cons tru-
eren dat schade aan netwerken die bij normaal gebruik tot die
achteruitgang leidt, wordt voorkomen; dat netwerkexploitantenhun netwerken zodanig moeten construeren dat fabrikanten vaneindapparatuur niet verplicht worden excessieve maatregelen tetreffen om schade aan netwerken te voorkomen; dat het Euro-
pees Normalisatie-instituut voor Telecommunicatie (ETSI) bij
het ontwikkelen van normen voor de toegang tot openbare nettennaar behoren rekening dient te houden met deze doelstelling;
(22)Overwegende dat ervoor dient te worden gezorgd dat het radio-spectrum optimaal wordt gebruikt teneinde schadelijkeinterferentie te voorkomen; dat een zo efficiënt mogelijk gebruikvan schaarse hulpbronnen, zoals het radiofrequentiespectrum,
met behulp van moderne middelen aangemoedigd moet worden;
(23)Overwegende dat geharmoniseerde interfaces tussen eindappara-
tuur en telecommunicatienetten bijdragen tot de bevordering vanconcurrerende markten voor eindapparatuur en netdiensten;
(24)Overwegende evenwel dat de exploitanten van openbare tele-communicatienetten zelf de technische kenmerken van dezeinterfacesmoeten kunnen bepalen, onder voorbehoud van demededingingsregels van het Verdrag; dat zij derhalve accurate
en adequate technische specificaties van dergelijke interfaces
moeten bekendmaken om de fabrikanten in staat te stellen tele-communicatie-eindapparatuur te ontwerpen die aan de vereistenvan deze richtlijn voldoet;
(25)Overwegende niettemin dat in de mededingingsregels van hetVerdrag en in Richtlijn 88/301/EEG van de Commissie van 16mei 1988 betreffende de mededinging op de markten van tele-
communicatie-eindapparatuur (
1) het beginsel is vastgesteld van
gelijke, doorzichtige en niet-discriminerende behandeling vanalle technische specificaties met reglementaire implicaties; dat1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 4
(1) PB L 131 van 27.5.1988, blz. 73. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 94/46/EG
(PB L 268 van 19.10.1994, blz. 15).
▼B
het derhalve de taak van de Gemeenschap en de lidstaten is om
in overleg met de economische actoren toe te zien op de recht-vaardigheid van het bij deze richtlijn ingestelde
regelgevingskader;
(26)Overwegende dat het de taak van de Europese normalisatie-
instellingen en met name het ETSI is om ervoor te zorgen datde geharmoniseerde normen naar behoren worden bijgewerkt enzodanig worden geformuleerd dat een ondubbelzinnige interpre-
tatie mogelijk is; dat de bijwerking, interpretatie en toepassing
van geharmoniseerde normen zeer gespecialiseerde bezighedenzijn die steeds ingewikkelder worden; dat bij deze taken deactieve deelneming van deskundigen van de economischeactoren vereist is; dat het in bepaalde omstandigheden nodigkan zijn sneller in een interpretatie en/of correcties van de gehar-
moniseerde normen te voorzien dan mogelijk is via de normale
procedures van de Europese normalisatie-instellingen overeen-komstig Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en deRaad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure ophet gebied van normen en technische voorschriften en regels
betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (
1);
(27)Overwegende dat het in het openbaar belang wenselijk is op
Europees vlak over geharmoniseerde normen te beschikken metbetrekking tot het ontwerpen en de fabricage van radioapparatuuren telecommunicatie-eindapparatuur; dat het voldoen aan dezegeharmoniseerde normen een vermoeden van overeenstemming
met de essentiële eisen vestigt; dat andere middelen toegestaan
zijn om de conformiteit met de essentiële eisen aan te tonen;
(28)Overwegende dat bij de toekenning van merktekensbetreffendede apparatuurcategorie een beroep moet worden gedaan op dedeskundigheid van de CEPT/het ECR en van de bevoegde Euro-
pese normalisatie-instellingen voor radioaangelegenheden; dat
andere vormen van samenwerking met deze instanties zoveelmogelijk moeten worden aangemoedigd;
(29)Overwegende dat de Commissie het markttoezicht op doeltref-fende wijze moet kunnen uitoefenen en de lidstaten derhalvealle relevante informatie moeten verstrekken over typen inter-
faces, inadequaat of onjuist toegepaste geharmoniseerde
normen, aangemelde instanties en toezichthoudende instanties;
(30)Overwegende dat de aangemelde instanties en de controle-instanties met het oog op een efficiënt markttoezicht informatieover radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur
moeten uitwisselen; dat die samenwerking zoveel mogelijk met
elektronische middelen moet geschieden; dat die samenwerkinger met name voor moet zorgen dat de nationale instanties infor-matie ontvangen over op hun markt gebrachte radioapparatuurmet frequentiebanden die in de Gemeenschap niet geharmoni-seerd zijn;
(31)Overwegende dat fabrikanten de lidstaten in kennis moetenstellen van hun voornemen om radioapparatuur op de markt tebrengen met frequentiebanden waarvan het gebruik niet in degehele Gemeenschap geharmoniseerd is; dat de lidstatenderhalve proceduresvoor een dergelijke kennis geving moeteninstellen; dat zulke procedures moeten voldoen aan het evenre-
digheidsbeginsel en geen extra
overeenstemmingsbeoordelingsprocedure mogen vormen naastdie in de bijlagen IV en V; dat het wenselijk is dat deze kennis-gevingsprocedures geharmoniseerd worden en bij voorkeur langselektronische weg en via één loket worden uitgevoerd;
(32)Overwegende dat radioapparatuur en telecommunicatie-eindap-paratuur die aan de toepasselijke essentiële eisen voldoen, inhet vrije verkeer moeten kunnen worden gebracht; dat dergelijke1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 5
(1) PB L 204 van 21.7.1998, blz. 37. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 98/48/EG
(PB L 217 van 5.8.1998, blz. 18).
▼B
apparatuur voor het beoogde doel in gebruik moet kunnen
worden genomen; dat de ingebruikneming afhankelijk kanworden gesteld van toestemming voor het gebruik van het radio-
spectrum en voor de verstrekking van de betrokken dienst;
(33)Overwegende dat het mogelijk moet zijn om op handelsbeurzen,
tentoonstellingen enz. radioapparatuur en telecommunicatie-eind-apparatuur ten toon te stellen die niet voldoet aan deze richtlijn;dat belangstellenden evenwel naar behoren kenbaar moet worden
gemaakt dat deze apparatuur niet conform isen niet in deze
vorm kan worden aangekocht; dat de lidstaten beperkingenmogen opleggen aan de ingebruikneming, inclusief inschakeling,van dergelijke tentoongestelde apparatuur om redenen dieverband houden met het doeltreffende en juiste gebruik van hetradiospectrum, de voorkoming van schadelijke interferentie of
aangelegenheden die de volksgezondheid betreffen;
(34)Overwegende dat radiofrequentiesdoor de lids taten worden
toegewezen en, voorzover zij niet geharmoniseerd zijn, onderde exclusieve bevoegdheid van de lidstaten blijven; dat een vrij-waringsclausule moet worden opgenomen die de lidstaten,
overeenkomstig artikel 36 van het Verdrag, in staat stelt radioap-
paratuur die schadelijke interferentie heeft veroorzaakt, ofwaarvan redelijkerwijze kan worden verwacht dat zij schadelijkeinterferentie zal veroorzaken, te verbieden, aan beperkingen teonderwerpen of van zijn markt te laten verwijderen; dat interfe-rentie met door de lidstaat toegewezen radiofrequenties voor de
lidstaten een geldige reden is om vrijwaringsmaatregelen te
nemen;
(35)Overwegende dat de fabrikanten overeenkomstig Richtlijn 85/374/EEG van de Raad (
1) aansprakelijk zijn voor schade die
veroorzaakt wordt door gebreken in hun apparatuur; dat onver-
minderd de aansprakelijkheid van de fabrikant, eenieder die
apparatuur in de Gemeenschap invoert om die te verkopen inhet kader van zijn commerciële activiteiten aansprakelijk is over-eenkomstig die richtlijn; dat de fabrikant, zijn gemachtigde of depersoon die verantwoordelijk is voor het op de markt brengenvan de apparatuur in de Gemeenschap aansprakelijk is overeen-
komstig de rechtsregels betreffende contractuele en
buitencontractuele aansprakelijkheid in de lidstaten;
(36)Overwegende dat overeenkomstig de algemene beginselen vanhet Gemeenschapsrecht, in het bijzonder de beginselen vanobjectiviteit, proportionaliteit en niet-discriminatie, passende
maatregelen zullen worden vastgesteld die door de lidstaten of
de Commissie moeten worden genomen wanneer apparatuurwaarvan verklaard isdat zij aan de bepalingen van deze richtlijnvoldoet, ernstige schade toebrengt aan een netwerk of schade-lijke radio-interferentie veroorzaakt;
(37)Overwegende dat de Raad op 22 juli 1993 Besluit 93/465/EEG
heeft vastgesteld betreffende de modules voor de verschillende
fasen van de overeenstemmingsbeoordelingsprocedures en devoorschriften inzake het aanbrengen en het gebruik van de CE-markering van overeenstemming (
2) die in de richtlijnen voor
technische harmonisatie moeten worden gebruikt; dat de toepas-selijke overeenstemmingsbeoordelingsprocedures bij voorkeur
dienen te worden gekozen uit de bij dat besluit vastgestelde
beschikbare modules;
(38)Overwegende dat de lidstaten mogen verzoeken dat de door hunaangewezen aangemelde instanties en de controle-instantiesvolgens passende Europese normen geaccrediteerd worden;
(39)Overwegende dat het voldoen van radioapparatuur en telecom-municatie-eindapparatuur aan de eisen van Richtlijn 73/23/EEGen Richtlijn 89/336/EEG moet kunnen worden aangetoond door1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 6
(1) PB L 210 van 7.8.1985, blz. 29.
(2) PB L 220 van 30.8.1993, blz. 23.
▼B
middel van de in die richtlijnen omschreven procedures indien
de apparatuur onder het toepassingsgebied ervan valt; datderhalve de procedure van artikel 10, lid 1, van Richtlijn 89/
336/EEG mag worden gebruikt wanneer de toepassing van de
geharmoniseerde normen een vermoeden van overeenstemmingmet de beschermingsvoorschriften vestigt; dat de procedure vanartikel 10, lid 2, mag worden gebruikt wanneer de fabrikant degeharmoniseerde normen niet heeft toegepast of wanneer derge-
lijke normen niet bestaan;
(40)Overwegende dat ondernemingen in de Gemeenschap een daad-werkelijke en vergelijkbare toegang tot markten van derde
landen dienen te krijgen en in een derde land een vergelijkbarebehandeling dienen te genieten alsdie welke door de wetgevingvan de Gemeenschap wordt geboden aan ondernemingen dievolledig eigendom zijn van of via een meerderheidsparticipatiein bezit zijn van, of waarin daadwerkelijke zeggenschap wordt
uitgeoefend door onderdanen van het betrokken derde land;
(41)Overwegende dat het wenselijk is een comité in te stellen waarinde partijen die direct bij de uitvoering van wetgeving betreffende
radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur betrokkenzijn, in het bijzonder de met de overeenstemmingscertificatiebelaste nationale instanties en de voor markttoezicht verantwoor-delijke nationale instanties, zitting hebben, teneinde de
Commissie te ondersteunen bij het tot stand brengen van een
geharmoniseerde en evenredige toepassing van de wetgevingom aan de behoeften van de markt en van het grote publiek tevoldoen; dat zo nodig vertegenwoordigersvan de telecommuni-catie-exploitanten, gebruikers, consumenten, fabrikanten endienstverstrekkers dienen te worden geraadpleegd;
(42)Overwegende dat op 20 december 1994 tussen het EuropeesParlement, de Raad en de Commissie een „modus vivendi” is
overeengekomen betreffende de maatregelen ter uitvoering van
de besluiten die zijn vastgesteld volgens de procedure van artikel189 B van het Verdrag (
1);
(43)Overwegende dat de Commissie zal toezien op de uitvoering enpraktische toepassing van deze en andere relevante richtlijnen enstappen zal doen om een gecoördineerde toepassing van allebetrokken richtlijnen te garanderen met het oog op de voorko-ming van storingen van telecommunicatieapparatuur die de
gezondheid van de mens aantasten of schade toebrengen aan
eigendommen;
(44)Overwegende dat de werking van deze richtlijn te zijner tijd zalworden geëvalueerd, in het licht van de ontwikkeling van detelecommunicatiesector en van de ervaring die met de toepassingvan de essentiële eisen en de overeenstemmingsbeoordelingspro-ceduresuit hoofde van deze richtlijn isopgedaan;
(45)Overwegende dat bij de invoering van veranderingen in de regel-geving moet worden gezorgd voor een soepele overgang van de
bestaande naar de nieuwe regelgeving, teneinde de markt niet te
verstoren en rechtsonzekerheid te voorkomen;
(46)Overwegende dat deze richtlijn in de plaatskomt van Richtlijn98/13/EG, die derhalve moet worden ingetrokken; dat Richtlijn73/23/EEG en Richtlijn 89/336/EEG niet langer van toepassingzijn op apparatuur die onder deze richtlijn valt, met uitzonderingvan de beschermings- en veiligheidsvoorschriften en bepaaldeovereenstemmingsbeoordelingsprocedures,1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 7
(1) PB C 102 van 4.4.1996, blz. 1.
▼B
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLijN VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
ALGEMEEN
Artikel 1
Werkingssfeer en doelstelling
1. In deze richtlijn wordt een regelgevingskader ingesteld inzake het
op de markt brengen, het vrije verkeer en de ingebruikneming in de
Gemeenschap van radioapparatuur en telecommunicatie-eindappara-tuur.
2. Wanneer de apparatuur alsbedoeld in artikel 2, onder a), alseen
integrerend, respectievelijk bijkomend onderdeel:
a) een medisch hulpmiddel in de zin van artikel 1 van Richtlijn 93/42/
EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmid-
delen (
1), of
b) een actief implanteerbaar medisch hulpmiddel in de zin van artikel
1 van Richtlijn 90/385/EEG van de Raad van 20 juni 1990 betref-fende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van delidstaten inzake actieve implanteerbare medische hulpmiddelen (
2),
bevat, valt die apparatuur onder deze richtlijn, onverminderd de toepas-
sing van de Richtlijnen 93/42/EEG en 90/385/EEG op medischehulpmiddelen, respectievelijk actieve implanteerbare medische hulp-
middel.
3. Wanneer de apparatuur een onderdeel of een afzonderlijke techni-
sche eenheid vormt van een voertuig in de zin van Richtlijn 72/245/
EEG van de Raad (
3) betreffende radiostoringen (elektromagnetische
compatibiliteit) veroorzaakt door voertuigen, dan wel van een voertuigin de zin van artikel 1 van Richtlijn 92/61/EEG van de Raad van 30juni 1992 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motor-voertuigen (
4), valt de apparatuur onder deze richtlijn, onverminderd de
toepassing van respectievelijk Richtlijn 72/245/EEG en Richtlijn 92/61/
EEG.
4. Deze richtlijn is niet van toepassing op in bijlage I genoemde
apparatuur.
5. Deze richtlijn is niet van toepassing op apparatuur die uitsluitend
wordt gebruikt bij activiteiten die betrekking hebben op de openbareveiligheid, defensie, de staatsveiligheid (met inbegrip van het economi-
sche welzijn van de staat wanneer de activiteiten verband houden met
aangelegenheden die de staatsveiligheid betreffen) en bij de activiteitenvan de staat op gebieden die onder het strafrecht vallen.
Artikel 2
Definities
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
a) „apparatuur”: alle apparatuur die alsradioapparatuur of telecommu-
nicatie-eindapparatuur of alsbeide fungeert;
b) „telecommunicatie-eindapparatuur”: een product dat communicatie
mogelijk maakt, of een relevant onderdeel daarvan, dat bedoeld isvoor directe of indirecte aansluiting op welke wijze ook op inter-facesvan openbare telecommunicatienetten (d.w.z.telecommunicatienetten die geheel of gedeeltelijk gebruikt worden1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 8
(1) PB L 169 van 12.7.1993, blz. 1.
(2) PB L 189 van 20.7.1990, blz. 17. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 93/68/EG
(PB L 220 van 30.8.1993, blz. 1).
(3) PB L 152 van 6.7.1972, blz. 15. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
95/54/EG van de Commissie (PB L 266 van 8.11.1995, blz. 1).
(4) PB L 225 van 10.8.1992, blz. 72. Richtlijn gewijzigd bij de Toetredingsakte
van 1994.
▼B
voor het verstrekken van algemeen beschikbare telecommunicatie-
diensten);
c) „radioapparatuur”: een product of een relevant onderdeel daarvan
dat geschikt is voor telecommunicatie door uitzending en/ofontvangst van radiogolven waarbij gebruik wordt gemaakt van hetaan aarde/ruimtecommunicatie toegewezen spectrum;
d) „radiogolven”: elektromagnetische golven met frequenties van 9 kHz
tot 3 000 GHz, die zich op natuurlijke wijze in de ruimte voort-planten;
e) „interface”:
i) een netwerkaansluitpunt dat een fysiek verbindingspunt is waar
een gebruiker toegang heeft tot een openbaar telecommunica-tienet, en/of
ii) een etherinterface waarin het radiopad tussen radioapparatuur is
vastgelegd,
en hun technische specificaties;
f) „apparatuurcategorie”: een categorie van bepaalde in deze richtlijn
als gelijksoortig beschouwde soorten apparatuur en de interfaceswaarvoor de apparatuur isontworpen. Apparaten kunnen tot meer
dan één apparatuurcategorie behoren;
g) „technisch constructiedossier”: een dossier waarin het apparaat
beschreven wordt en dat tekst en uitleg geeft over de wijze waaropde toepasselijke essentiële eisen zijn toegepast;
h) „geharmoniseerde norm”: een door een erkende normalisatie-instel-
ling, in opdracht van de Commissie en in overeenstemming met deprocedures van Richtlijn 98/34/EG goedgekeurde technische specifi-
catie, met het doel een niet-dwingend Europees vereiste vast te
stellen;
i) „schadelijke interferentie”: interferentie die het functioneren van een
radionavigatiedienst of van andere veiligheidsdiensten in gevaar
brengt, of die een overeenkomstig de van toepassing zijnde commu-nautaire of nationale voorschriften werkenderadiocommunicatiedienst op een andere wijze ernstig doet achteruit-gaan, hindert of herhaaldelijk onderbreekt.
Artikel 3
Essentiële eisen
1. De volgende essentiële eisen zijn van toepassing op alle appara-
tuur:
a) de bescherming van de gezondheid of de veiligheid van de
gebruiker of van anderen, met inbegrip van de doelstellingen met
betrekking tot de veiligheidsvoorschriften van Richtlijn 73/23/EEG,
echter zonder toepassing van de spanningsgrens;
b) de beschermingsvoorschriften met betrekking tot elektromagnetische
compatibiliteit van Richtlijn 89/336/EEG;
2. Radioapparatuur moet bovendien zo geconstrueerd zijn dat zij het
voor aarde/ruimtecommunicatie toegewezen spectrum en de satellietca-paciteit efficiënt gebruikt zonder schadelijke interferentie teveroorzaken.
3. Overeenkomstig de procedure van artikel 15 kan de Commissie
besluiten dat apparatuur van bepaalde apparatuurcategorieën of appara-
tuur van een bepaalde soort zo geconstrueerd moet zijn dat:
a) zij via netwerken onderling functioneert met andere apparatuur en
dat zij in de Gemeenschap kan worden aangesloten op interfacesvan hetzelfde type; en/of dat
b) zij het netwerk of de werking daarvan niet schaadt noch misbruik
maakt van de netwerkmiddelen en zo een onaanvaardbare achteruit-gang van de dienst veroorzaakt; en/of dat1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 9
▼B
c) zij voorzieningen bevat om de persoonsgegevens en de persoonlijke
levenssfeer van de gebruiker en de abonnee te beschermen; en/ofdat
d) zij geschikt is voor bepaalde voorzieningen die fraude moeten voor-
komen; en/of dat
e) zij geschikt is voor bepaalde voorzieningen die de toegang tot
alarmdiensten moeten waarborgen; en/of dat
f) zij geschikt is voor bepaalde voorzieningen die het gebruik ervan
door gebruikersmet een handicap vergemakkelijken.
Artikel 4
Kennisgeving en bekendmaking van de specificaties van interfaces
1. De lidstaten delen de Commissie mee voor welke interfaces zij
regelingen hebben getroffen, voorzover dat nog niet gebeurd isin hetkader van Richtlijn 98/34/EG. Na overleg met het comité volgensdeprocedure van artikel 15 stelt de Commissie de gelijkwaardigheid
tussen de aangemelde interfaces vast en kent zij aan de apparatuurcate-
gorieën een merkteken toe, waarvan de bijzonderheden bekendgemaaktworden in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen .
2. De lidstaten delen de Commissie mee welke types interface de
exploitanten van openbare telecommunicatienetten in een lidstaatverstrekken. De lidstaten zorgen ervoor dat de exploitanten, voordat
via deze interfaces verstrekte diensten voor het publiek beschikbaar
zijn, de exacte en passende technische specificaties van deze interfacespubliceren en deze publicatiesdaarna regelmatig bijwerken. De s pecifi-catiesmoeten nauwkeurig genoeg zijn om telecommunicatie-eindapparatuur te kunnen ontwerpen waarmee alle via de overeenkom-stige interface verstrekte diensten kunnen worden gebruikt. De
specificaties moeten onder andere alle informatie bevatten die de fabri-
kanten in staat stellen naar keuze de relevante tests uit te voeren metbetrekking tot de essentiële eisen die op de telecommunicatie-eindappa-ratuur van toepassing zijn. De lidstaten zorgen ervoor dat exploitantengemakkelijk over deze specificaties kunnen beschikken.
Artikel 5
Geharmoniseerde normen
1. Wanneer apparatuur voldoet aan de toepasselijke geharmoni-
seerde normen of delen daarvan, waarvan de referentienummers in hetPublicatieblad van de Europese Gemeenschappen zijn bekendgemaakt,
nemen de lidstaten aan dat is voldaan aan de in artikel 3 bedoeldeessentiële eisen waarop deze geharmoniseerde normen of delen daarvanbetrekking hebben.
2. Wanneer een lidstaat of de Commissie van oordeel is dat over-
eenstemming met een geharmoniseerde norm niet garandeert datwordt voldaan aan de in artikel 3 bedoelde essentiële eisen waarop debedoelde norm betrekking heeft, brengt de Commissie of de betrokkenlidstaat deze aangelegenheid onder de aandacht van het comité.
3. In geval van onvolkomenheden in de geharmoniseerde normen
met betrekking tot de essentiële eisen kan de Commissie, na overleg
met het comité overeenkomstig de procedure van artikel 14, richt-snoeren voor de interpretatie van de geharmoniseerde normen, of devoorwaarden waaronder de overeenstemming met die normen eenvermoeden van conformiteit doet ontstaan, bekendmaken in het Publi-
catieblad van de Europese Gemeenschappen . Na overleg met het
comité kan de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 14
geharmoniseerde normen schrappen door bekendmaking in het Publica-
tieblad van de Europese Gemeenschappen.
Artikel 6
Op de markt brengen
1. De lidstaten zorgen ervoor dat apparatuur uitsluitend op de markt
wordt gebracht indien zij, bij behoorlijke installatie en onderhoud en1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 10
▼B
bij gebruik overeenkomstig haar bestemming, voldoet aan de toepasse-
lijke in artikel 3 genoemde essentiële eisen en aan de anderedesbetreffende bepalingen van deze richtlijn. Met betrekking tot het
op de markt brengen worden geen verdere nationale voorschriften
opgelegd.
2. Wanneer een besluit wordt genomen inzake de toepassing van de
essentiële eisen overeenkomstig artikel 3, lid 3, stelt de Commissie dedatum vast waarop aan die vereisten moet worden voldaan. Wordt vast-
gesteld dat een apparatuurcategorie moet voldoen aan specifieke, in
artikel 3, lid 3, genoemde essentiële eisen, dan kan de apparatuur vandie categorie die voor het eerst op de markt werd gebracht vóór dedoor de Commissie vastgestelde datum gedurende een redelijke termijnverder op de markt worden gebracht. Zowel de datum van toepassing
van haar besluit als de termijn worden door de Commissie vastgesteld
volgensde procedure van artikel 14.
3. De lidstaten zorgen ervoor dat de fabrikant of de persoon die
verantwoordelijk isvoor het op de markt brengen van de apparatuurde gebruiker, behalve de verklaring van overeenstemming met deessentiële eisen, informatie verschaft over het gebruik waarvoor de
apparatuur bestemd is. Wanneer het radioapparatuur betreft, moet deze
informatie voldoende zijn om uit de verpakking of uit de gebruiksaan-wijzing van het apparaat te kunnen opmaken voor welke lidstaten ofwelk geografisch gebied binnen een lidstaat de apparatuur bedoeld is,en moet de gebruiker door het op het apparaat aangebrachte merkteken
alsbedoeld in bijlage VII, punt 5, geattendeerd worden op de beper-
kingen of eisen aangaande de machtiging tot het gebruik van deradioapparatuur in bepaalde lidstaten. Wanneer het telecommunicatie-eindapparatuur betreft, moet uit deze informatie kunnen worden opge-maakt voor aansluiting op welke interfaces van het openbaretelecommunicatienet de apparatuur bedoeld is. Deze informatie moet
op alle apparatuur duidelijk zichtbaar worden aangebracht.
4. Indien voor radioapparatuur frequentiebanden gebruikt worden
waarvan het gebruik niet in de gehele Gemeenschap geharmoniseerdis, stelt de fabrikant of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigdeof de persoon die verantwoordelijk is voor het op de markt brengen van
de apparatuur, de voor spectrumbeheer verantwoordelijke nationale
autoriteit in de betrokken lidstaat in kennis van zijn voornemen dieapparatuur op de markt van die lidstaat te brengen.
Deze kennisgeving vindt plaats ten minste vier weken voordat
begonnen wordt met het op de markt brengen en behelst informatie
over de radiokenmerken van de apparatuur (in het bijzonder frequentie-
banden, kanaalscheiding, soort modulatie en radiofrequentievermogen)en het identificatienummer van de aangemelde instantie als bedoeld inbijlage IV of V.
Artikel 7
Ingebruikneming en recht op aansluiting
1. De lidstaten staan toe dat apparatuur overeenkomstig hun bestem-
ming in gebruik wordt genomen, indien zij voldoet aan de essentiëleeisen van artikel 3 en aan de andere desbetreffende bepalingen vandeze richtlijn.
2. Ongeacht lid 1 en onverminderd de voorwaarden voor de toeken-
ning van vergunningen voor het conform het Gemeenschapsrecht
verstrekken van de betrokken dienst, kunnen de lidstaten de ingebruik-neming van radioapparatuur uitsluitend beperken om redenen dieverband houden met het efficiënt en passend gebruik van het radiospec-trum, het voorkomen van schadelijke interferentie, of aangelegenhedenop het gebied van de volksgezondheid.
3. Onverminderd lid 4 zorgen de lidstaten ervoor dat exploitanten
van openbare telecommunicatienetten niet op technische grondenweigeren telecommunicatie-eindapparatuur op daartoe geschikte inter-faces aan te sluiten als die apparatuur voldoet aan de van toepassingzijnde eisen van artikel 3.1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 11
▼B
4. Wanneer een lidstaat van oordeel is dat apparatuur waarvan
verklaard isdat zij aan de bepalingen van deze richtlijn voldoet,ernstige schade toebrengt aan een netwerk of schadelijke radio-interfe-
rentie veroorzaakt of het netwerk of de werking daarvan schaadt, kan
de exploitant toestemming krijgen om dergelijke apparatuur niet aante sluiten, af te sluiten dan wel uit het dienstaanbod te halen. Telkenswanneer zij deze toestemming verlenen, stellen de lidstaten deCommissie daarvan in kennis. De Commissie roept het comité bijeen,
dat adviesuitbrengt over de aangelegenheid. Nadat bij het comité
advies is ingewonnen kan de Commissie de in artikel 5, leden 2 en 3,bedoelde procedure inleiden. De Commissie en de lidstaten kunnentevens andere passende maatregelen treffen.
5. In dringende gevallen mag de exploitant apparatuur afsluiten,
indien de bescherming van het netwerk vereist dat de apparatuuronmiddellijk wordt afgesloten en de gebruiker onverwijld en gratis
een alternatieve oplossing kan worden geboden. De exploitant stelt de
nationale instantie die bevoegd is voor de tenuitvoerlegging van artikel7, lid 4, en artikel 9 hiervan onverwijld in kennis.
Artikel 8
Vrij verkeer van apparatuur
1. De lidstaten verbieden, beperken of verhinderen niet het op de
markt brengen en het in gebruik nemen op hun grondgebied van appa-ratuur die isvoorzien van het in bijlage VII bes chreven CE-merktekendat aangeeft dat de apparatuur voldoet aan alle bepalingen van dezerichtlijn, met inbegrip van de in hoofdstuk II beschreven overeenstem-
mingsbeoordelingsprocedures, een en ander onverlet artikel 6, lid 4,
artikel 7, lid 2, en artikel 9, lid 5.
2. De lidstaten belemmeren niet het tonen op handelsbeurzen,
tentoonstellingen, demonstraties enz. van apparatuur die niet voldoetaan deze richtlijn, op voorwaarde dat een zichtbaar teken duidelijkmaakt dat dergelijke apparatuur niet op de markt mag worden gebracht
of in gebruik mag worden genomen zolang zij niet aan de richtlijn
voldoet.
3. Wanneer de apparatuur ten aanzien van andere aspecten onder
andere richtlijnen valt waarin ook het aanbrengen van een CE-merk-teken wordt voorgeschreven, wordt in dat laatste merktekenaangegeven dat dergelijke apparatuur ook voldoet aan de bepalingenvan die andere richtlijnen. Mocht een of meer van die richtlijnen de
fabrikant evenwel toestaan om gedurende een overgangsperiode te
kiezen welke regelgeving hij toepast, dan wordt in het CE-merktekenaangegeven dat de apparatuur uitsluitend voldoet aan de bepalingenvan de door de fabrikant toegepaste richtlijnen. In dat geval wordende referentiesvan deze richtlijnen, zoalsgepubliceerd in het Publicatie-
blad van de Europese Gemeenschappen , opgenomen in de documenten,
gebruiksaanwijzingen of handleidingen die dergelijke producten
volgensdeze richtlijnen moeten vergezellen.
Artikel 9
Vrijwaringsmaatregelen
1. Wanneer een lidstaat vaststelt dat onder deze richtlijn vallende
apparatuur niet voldoet aan de essentiële eisen van deze richtlijn, neemthij op zijn grondgebied de nodige maatregelen om deze apparatuur uitde markt te nemen of uit het dienstaanbod te halen, het op de marktbrengen of in gebruik nemen ervan te verbieden of het vrije verkeerervan te beperken.
2. De betrokken lidstaat stelt de Commissie onverwijld in kennis
van dergelijke maatregelen, motiveert zijn besluit en vermeldt of de
niet-conformiteit te wijten isaan:
a) een onjuiste toepassing van de in artikel 5, lid 1, bedoelde geharmo-
niseerde normen;
b) onvolkomenheden in de in artikel 5, lid 1, bedoelde geharmoni-
seerde normen;1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 12
▼B
c) het niet voldoen aan de in artikel 3 bedoelde eisen, voorzover de
apparatuur niet voldoet aan de in artikel 5, lid 1, bedoelde geharmo-niseerde normen.
3. Indien de in lid 1 bedoelde maatregelen gebaseerd zijn op een
onjuiste toepassing van de in artikel 5, lid 1, bedoelde geharmoniseerdenormen of op het niet voldoen aan de in artikel 3 bedoelde eisen voor-zover de apparatuur niet voldoet aan de in artikel 5, lid 1, bedoeldegeharmoniseerde normen, overlegt de Commissie zo spoedig mogelijkmet de betrokken partijen. De Commissie stelt de lidstaten onverwijld
in kennisvan haar bevindingen en deelt hun binnen twee maanden
nadat zij zelf van de maatregelen in kennisisges teld mee, of zij diemaatregelen gerechtvaardigd acht.
4. Indien het in lid 1 bedoelde besluit gebaseerd is op onvolkomen-
heden in de in artikel 5, lid 1, bedoelde geharmoniseerde normen, legtde Commissie deze aangelegenheid binnen twee maanden voor aan het
comité. Het comité brengt overeenkomstig de procedure van artikel 14
advies uit. De Commissie stelt de lidstaten na deze raadpleging inkennisvan haar bevindingen en deelt hun mee of zij de maatregelenvan de lidstaat gerechtvaardigd acht. Acht zij deze gerechtvaardigd,dan leidt zij onverwijld de in artikel 5, lid 2, bedoelde procedure in.
5. a) Onverminderd het bepaalde in artikel 6 kan een lidstaat overeen-
komstig het Verdrag, en inzonderheid de artikelen 30 en 36
daarvan, alle passende maatregelen aannemen
i) houdende een verbod of een beperking tot het op zijn markt
brengen; en/of
ii) houdende de eistot verwijdering van zijn markt
van radioapparatuur, met inbegrip van soorten radioapparatuur
die schadelijke interferentie, met inbegrip van interferentie met
bestaande of geplande diensten op door de lidstaat toegewezenfrequenties, heeft veroorzaakt of waarvan die lidstaat redelijker-wijze kan verwachten dat zij schadelijke interferentie zalveroorzaken.
b) Wanneer een lidstaat maatregelen neemt overeenkomstig punt a),
stelt hij de Commissie daarvan onverwijld in kennis, ondervermelding van de redenen die aan die maatregelen ten grondslagliggen.
6. Wanneer een lidstaat de Commissie in kennis stelt van een maat-
regel als bedoeld in lid 1 of lid 5, stelt de Commissie de andere
lidstaten op de hoogte en raadpleegt zij het comité over de kwestie.
Wanneer de Commissie na deze raadpleging van oordeel is dat
— de maatregel gerechtvaardigd is, brengt zij de initiatiefnemende
lidstaat en de overige lidstaten hiervan onmiddellijk op de hoogte;
— de maatregel niet gerechtvaardigd is, brengt zij de lidstaat hiervan
op de hoogte en verzoekt zij de lidstaat de maatregel in te trekken.
7. De Commissie houdt een lijst bij van de door de lidstaten gesig-
naleerde gevallen, die hun op verzoek ter beschikking wordt gesteld.
HOOFDSTUK II
OVEREENSTEMMINGSBEOORDELING
Artikel 10
Overeenstemmingsbeoordelingsprocedures
1. De in dit artikel vastgestelde overeenstemmingsbeoordelingspro-
ceduresmoeten worden toegepas t om de conformiteit van de
apparatuur met alle toepasselijke essentiële eisen, vermeld in artikel 3,
aan te tonen.
2. Naar keuze van de fabrikant kan de conformiteit van de appara-
tuur met de in artikel 3, lid 1, onder a) en b), vermelde essentiële eisenworden aangetoond via de in Richtlijn 73/23/EEG, respectievelijkRichtlijn 89/336/EEG omschreven procedures, wanneer de apparatuur1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 13
▼B
onder het toepassingsgebied van die richtlijnen valt, een en ander als
alternatief voor de hierna uiteengezette procedures.
3. Telecommunicatie-eindapparatuur die geen gebruik maakt van het
voor aarde/ruimteradiocommunicatie toegewezen spectrum, alsmedeontvangende delen van radioapparatuur, worden naar keuze van defabrikant onderworpen aan de in bijlage II, IV of V beschreven proce-dures.
4. Wanneer een fabrikant de in artikel 5, lid 1, bedoelde geharmoni-
seerde normen heeft toegepast, wordt radioapparatuur die niet onder lid3 valt, naar keuze van de fabrikant, onderworpen aan de in bijlage III,IV of V beschreven procedures.
5. Wanneer een fabrikant de in artikel 5, lid 1, bedoelde geharmoni-
seerde normen niet of slechts gedeeltelijk heeft toegepast, wordtradioapparatuur die niet onder lid 3 van dit artikel valt, naar keuzevan de fabrikant, onderworpen aan de in bijlage IV of V beschreven
procedures.
6. De dossiers en de briefwisseling betreffende de in de leden 2 tot
en met 5 bedoelde overeenstemmingsbeoordelingsprocedures zijngesteld in een officiële taal van de lidstaat waar de genoemde proce-
dure loopt of in een taal die door de betrokken aangemelde instantie
wordt aanvaard.
Artikel 11
Aangemelde instanties en controle-instanties
1. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de instanties die
zij hebben aangewezen om de in artikel 10 bedoelde taken uit tevoeren. Bij de aanwijzing van de aan te melden instanties passen de
lidstaten de in bijlage VI vervatte criteria toe.
2. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de op hun grond-
gebied gevestigde instanties die de controletaken in verband met detoepassing van deze richtlijn uitvoeren.
3. De Commissie publiceert in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen een lijst van de aangemelde instanties, hun identifica-
tienummers en de taken waarvoor zij zijn aangemeld. De Commissiepubliceert tevens een lijst van controle-instanties in het Publicatieblad
van de Europese Gemeenschappen. De lidstaten verstrekken de
Commissie alle benodigde informatie om deze lijsten bij te houden.
HOOFDSTUK III
CE-OVEREENSTEMMINGSMERKTEKEN EN OPSCHRIFTEN
Artikel 12
CE-merkteken
1. Apparatuur die aan alle geldende essentiële eisen voldoet, wordt
voorzien van het CE-overeenstemmingsmerkteken zoals bedoeld inbijlage VII. Het wordt aangebracht onder verantwoordelijkheid van de
fabrikant, zijn gemachtigde in de Gemeenschap of de persoon die
verantwoordelijk isvoor het in de handel brengen van de apparatuur.
Ingeval de in bijlage III, IV of V bedoelde procedure wordt gevolgd,
gaat het merkteken vergezeld van het identificatienummer van de in
artikel 11, lid 1, bedoelde aangemelde instantie. Radioapparatuur gaat
bovendien vergezeld van een merkteken ter aanduiding van de appara-tuurcategorie wanneer een dergelijk merkteken istoegekend. Deapparatuur mag van andere merktekensworden voorzien, mitszulksde zichtbaarheid en leesbaarheid van het CE-merkteken niet vermin-dert.
2. Op apparatuur, ongeacht of deze al dan niet aan de toepasselijke
essentiële eisen voldoet, mogen geen merktekens worden aangebrachtdie wat vorm en betekenisbetreft door derden kunnen worden verwardmet het in bijlage VII beschreven CE-merkteken.1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 14
▼B
3. De bevoegde lidstaat treft passende maatregelen tegen degene die
een merkteken aanbrengt dat niet aan de leden 1 en 2 voldoet. Indiende persoon die het merkteken heeft aangebracht niet kan worden
geïdentificeerd, kunnen passende maatregelen worden genomen tegen
de houder van de apparatuur, wanneer de niet-conformiteit wordtontdekt.
4. Op apparatuur wordt ter identificatie door de fabrikant een type-,
partij- en/of serienummer vermeld, alsmede de naam van de fabrikantof de persoon die voor het in de handel brengen van de apparatuurverantwoordelijk is.
HOOFDSTUK IV
COMITÉ
Artikel 13
Samenstelling van het comité
1. De Commissie wordt bijgestaan door het comité voor overeen-
stemmingsbeoordeling en markttoezicht inzake telecommunicatie(TCAM) , hierna „het comité” te noemen.
2. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 14
Procedure van het Raadgevend Comité
1. Het comité wordt geraadpleegd over de onder artikel 5, artikel 6,
lid 2, artikel 7, lid 4, artikel 9, lid 4, en bijlage VII, punt 5, vallende
aangelegenheden.
2. De Commissie raadpleegt het comité op gezette tijden over de
controletaken die verband houden met de uitvoering van deze richtlijnen verstrekt in voorkomend geval richtsnoeren hierover.
3. De artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG (
1) zijn van toepas-
sing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit.
4. De Commissie raadpleegt op gezette tijden de vertegenwoordigers
van telecommunicatienetexploitanten, consumenten en fabrikanten. Zij
houdt het comité regelmatig op de hoogte van het resultaat van dezeraadplegingen.
Artikel 15
Procedure van het regelgevend comité
1. De procedure van lid 2 is van toepassing op de door artikel 3, lid
3, en artikel 4, lid 1, bestreken aangelegenheden.
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG (
1) van toepassing, met inachtneming van het
bepaalde in artikel 8 van dat besluit.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit nr. 1999/468/EG bedoelde termijn
wordt vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 15
(1) Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de
voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende
uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23).▼M1
▼B
HOOFDSTUK V
SLOT- EN OVERGANGSBEPALINGEN
Artikel 16
Derde landen
1. De lidstaten kunnen de Commissie in kennis stellen van eventuele
moeilijkheden van algemene aard die ondernemingen uit de Gemeen-schap de jure of de facto bij het op de markt brengen van apparatuurin derde landen hebben ondervonden en die onder hun aandacht zijngebracht.
2. Wanneer de Commissie van dergelijke moeilijkheden in kennis
wordt gesteld, kan zij de Raad zo nodig voorstellen voorleggen voor
een passend mandaat met het oog op onderhandelingen over vergelijk-bare rechten voor ondernemingen uit de Gemeenschap in die derdelanden. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid vanstemmen.
3. Overeenkomstig lid 2 getroffen maatregelen laten de op de
Gemeenschap en de lidstaten krachtens de toepasselijke internationaleovereenkomsten rustende verplichtingen onverlet.
Artikel 17
Controle en verslaggeving
De Commissie controleert de werking van deze richtlijn en brengt daar-
over voor de eerste maal uiterlijk op 7 oktober 2000 en vervolgens om
de drie jaar aan het EuropeesParlement en de Raad vers lag uit. In dat
verslag worden de bij de opstelling van de betrokken normen gemaaktevooruitgang alsmede eventuele bij de uitvoering van de richtlijngerezen problemen aan de orde gesteld. Dit verslag geeft ook een over-zicht van de werkzaamheden van het Comité en beoordeelt de
vooruitgang bij de totstandkoming van een open en concurrerende
markt voor apparatuur op Gemeenschapsniveau en onderzoekt hoe hetregelgevingskader voor het op de markt brengen en het in gebruiknemen van apparatuur moet worden ontwikkeld om
a) te waarborgen dat op Gemeenschapsniveau een samenhangend
systeem voor alle apparatuur tot stand wordt gebracht;
b) de convergentie van de sectoren telecommunicatie-, audiovisuele en
informatietechnologie mogelijk te maken;
c) de harmonisatie van regelgeving op internationaal niveau mogelijk
te maken.
Met name wordt onderzocht of nog voor alle betrokken categorieën
apparatuur essentiële eisen noodzakelijk zijn en of de procedures inbijlage IV, derde alinea, toereikend zijn om te zorgen dat wordt
voldaan aan de essentiële eisen voor de door die bijlage bestreken
apparatuur. Zo nodig mogen in het verslag verdere maatregelen wordenvoorgesteld om het doel van de richtlijn ten volle te verwezenlijken.
Artikel 18
Overgangsbepalingen
1. De normen krachtensRichtlijn 73/23/EEG of Richtlijn 89/336/
EEG, waarvan de referentiesin het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen zijn bekendgemaakt, kunnen alsbas isvoor een
vermoeden van overeenstemming met de in artikel 3, lid 1, onder a)en b), genoemde essentiële eisen worden gebruikt. De krachtens Richt-lijn 98/13/EG vastgestelde gemeenschappelijke technische
voorschriften, waarvan de referenties in het Publicatieblad van de
Europese Gemeenschappen zijn bekendgemaakt, kunnen alsbas isvoor
een vermoeden van overeenstemming met de overige essentiële eisenvan artikel 3 worden gebruikt. Zodra deze richtlijn in werking treedt,maakt de Commissie in het Publicatieblad van de Europese Gemeen-
schappen een lijst met referenties van deze normen bekend.1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 16
▼B
2. De lidstaten mogen het op de markt brengen en in bedrijf stellen
van apparatuur die voldoet aan Richtlijn 98/13/EG, dan wel aan de ophun grondgebied geldende voorschriften, en die voor het eerst op de
markt isgebracht vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn of uiter-
lijk twee jaar daarna, niet belemmeren.
3. Naast de essentiële eisen van artikel 3, lid 1, kunnen de lidstaten
erom verzoeken de eisdat telecommunicatie-eindapparatuur geenonaanvaardbare achteruitgang tot gevolg mag hebben van een spraakte-lefoondienst welke toegankelijk is in het kader van de universele dienstalsgedefinieerd in Richtlijn 98/10/EG, gedurende maximaal 30
maanden volgende op de in de eerste zin van artikel 19, lid 1,
genoemde datum en in overeenstemming met de Verdragsbepalingen,te mogen handhaven.
De lidstaat deelt de Commissie mee waarom hij verzoekt om handha-
ving van deze eis, vanaf wanneer deze eis voor de betrokken dienst nietmeer noodzakelijk isen welke maatregelen beoogd worden om aandeze termijn te voldoen. De Commissie beoordeelt dit verzoek en
houdt daarbij rekening met de bijzondere situatie in de lidstaat en de
noodzaak om een coherente regelgeving op communautair niveau tewaarborgen; zij deelt de lidstaat mee of de bijzondere situatie in dielidstaat, naar haar oordeel, handhaving rechtvaardigt en, zo ja, totwelke datum.
Artikel 19
Omzetting
1. De lidstaten dragen zorg voor de aanneming en bekendmaking
van de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om voor 7april 2000 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissiedaarvan onverwijld in kennis. Zij passen deze bepalingen toe vanaf 8april 2000.
Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar
verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels
voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
2. De lidstaten delen de Commissie de voornaamste bepalingen van
intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebiedvaststellen.
Artikel 20
Intrekking
1. Richtlijn 98/13/EG wordt bij deze ingetrokken op 8 april 2000.2. Deze richtlijn isgeen bijzondere richtlijn in de zin van artikel 2,
lid 2, van Richtlijn 89/336/EEG. Met ingang van 8 april 2000 zijn debepalingen van Richtlijn 89/336/EEG niet langer van toepassing op
apparatuur die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn valt, met
uitzondering van de beschermingseisen van artikel 4 en bijlage III,alsmede de in artikel 10, leden 1 en 2, bedoelde overeenstemmingsbe-oordelingsprocedure en van bijlage I van Richtlijn 89/336/EEG.
3. Met ingang van 8 april 2000 ishet bepaalde in Richtlijn 73/23/
EEG niet langer van toepassing op apparatuur die onder het toepas-singsgebied van deze richtlijn valt, met uitzondering van de in artikel
2 en bijlage I bedoelde doeleinden in verband met veiligheidseisen en
de in de bijlagen III B en IV van Richtlijn 73/23/EEG bedoelde over-eenstemmingsbeoordelingsprocedure.
Artikel 21
Inwerkingtreding
Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in
hetPublicatieblad van de Europese Gemeenschappen.1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 17
▼B
Artikel 22
Adressaten
Deze richtlijn isgericht tot de lids taten.1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 18
▼B
BijLAGE I
APPARATUUR DIE NIET ONDER DEZE RICHTLijN VALT ALS
BEDOELD IN ARTIKEL 1, LID 4
1. Door radioamateursgebruikte radioapparatuur alsbedoeld in artikel 1, defi-
nitie 53, van het radioreglement van de Internationale Unie voor
Telecommunicatie (ITU), tenzij deze apparatuur in de handel verkrijgbaar is.
Bouwpakketten van losse door radioamateurs te assembleren onderdelen en
in de handel verkrijgbare apparatuur die door radioamateursisomgebouwd
voor eigen gebruik worden niet beschouwd als in de handel verkrijgbare
apparatuur.
2. Apparatuur die valt onder Richtlijn 96/98/EG van de Raad van 20 december
1996 inzake de uitrusting van zeeschepen (1).
3. Kabelsen s noeren.4. Radio-ontvangstapparatuur die uitsluitend bestemd is voor de ontvangst van
geluids- en televisieomroepdiensten.
5. Producten, uitrusting en elementen in de zin van artikel 2 van Verordening
(EEG) nr. 3922/91 van de Raad van 16 december 1991 inzake de harmoni-
satie van technische voorschriften en administratieve procedures op het
gebied van de burgerluchtvaart (
2).
6. Apparatuur en systemen voor luchtverkeersafhandeling in de zin van artikel 1
van Richtlijn 93/65/EEG van de Raad van 19 juli 1993 betreffende de vast-
stelling en het gebruik van compatibele technische normen en specificaties
voor de aanschaf van apparatuur en van systemen voor luchtverkeersafhande-
ling (3).1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 19
(1) PB L 46 van 17.2.1997, blz. 25.
(2) PB L 373 van 31.12.1991, blz. 4. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr.
2176/96 van de Commissie (PB L 291 van 14.11.1996, blz. 15).
(3) PB L 187 van 29.7.1993, blz. 52. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/15/EG
van de Commissie (PB L 95 van 10.4.1997, blz. 16).
▼B
BIJLAGE II
OVEREENSTEMMINGSBEOORDELINGSPROCEDURE ALS BEDOELD
IN ARTIKEL 10, LID 3
Module A (interne productiebewaking)
1. In deze module wordt de procedure beschreven waarbij de fabrikant of diens
gemachtigde binnen de Gemeenschap, die de in punt 2 genoemde verplich-
tingen op zich neemt, er zorg voor draagt en verklaart dat de bewuste
producten voldoen aan de op hen van toepassing zijnde voorschriften van
deze richtlijn. De fabrikant of diensgemachtigde binnen de Gemeens chap
brengt op elk product het CE-merkteken aan en stelt een schriftelijke over-
eenstemmingsverklaring op.
2. De fabrikant zorgt voor de in punt 4 beschreven technische documentatie,
welke hij of zijn gemachtigde binnen de Gemeeenschap tot uiterlijk tien
jaar nadat het laatste product de fabriek heeft verlaten voor inspectiedoel-
einden ter beschikking houdt van de bevoegde nationale instanties van elke
lidstaat.
3. Wanneer noch de fabrikant noch diensgemachtigde in de Gemeens chap
gevestigd is, rust de verplichting om de technische documentatie te bewaren
op de persoon die het product in de Gemeenschap in de handel brengt.
4. Op basis van de technische documentatie moet kunnen worden nagegaan of
het product in overeenstemming is met de essentiële eisen. De technische
documentatie dient het onwerp, het fabricageprocédé en de werking van het
product te omvatten, met name:
— een algemene beschrijving van het product;
— ontwerp- en fabricagetekeningen, alsmede schema's van onderdelen,
subeenheden, circuits enz.;
— beschrijvingen en toelichtingen die nodig zijn voor het begrijpen van
genoemde tekeningen en schema's en van de werking van het product;
— een lijst van de in artikel 5 bedoelde normen, die geheel of gedeeltelijk
zijn toegepast, alsmede een beschrijving van en uitleg bij de oplossingen
die zijn gekozen om aan de essentiële eisen van de richtlijn te voldoen,
ingeval de in artikel 5 bedoelde normen niet zijn toegepast of niet
bestaan;
— de resultaten van in het ontwerpstadium gemaakte berekeningen, verrichte
onderzoeken enz.;
— testrapporten.
5. De fabrikant of diens gemachtigde bewaart een afschrift van de overeenstem-
mingsverklaring bij de technische documentatie.
6. De fabrikant treft de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat het fabri-
cageprocesde conformiteit van de producten met de in punt 2 bedoelde
technische documentatie en met de van toepassing zijnde voorschriften van
deze richtlijn waarborgt.1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 20
▼B
BijLAGE III
OVEREENSTEMMINGSBEOORDELINGSPROCEDURE ALS BEDOELD
IN ARTIKEL 10, LID 4
(Interne productiebewaking plus specifieke apparatuurtests) (1)
Deze bijlage bestaat uit bijlage II, aangevuld met de volgende vereisten:
Voor elk type apparatuur moeten door of namens de fabrikant alle essentiële
radiotestreeksen worden uitgevoerd. Welke testreeksen als essentieel worden
beschouwd, valt onder de verantwoordelijkheid van de door de fabrikant
gekozen aangemelde instantie, tenzij de testreeksen in geharmoniseerde normen
zijn vastgelegd. De aangemelde instantie houdt naar behoren rekening met
eerdere beslissingen van aangemelde instanties met gedeelde beslissingsbe-voegdheid.
De fabrikant, zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde of de persoon die
verantwoordelijk isvoor het op de markt brengen van de apparatuur verklaart
dat deze tests zijn uitgevoerd en dat de apparatuur met de belangrijkste vereisten
overeenstemt en brengt tijdens het fabricageproces het identificatienummer van
de aangemelde instantie aan.1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 21
(1) Deze bijlage is gebaseerd op module A en aangevuld met sectorspecifieke eisen.
▼B
BijLAGE IV
OVEREENSTEMMINGSBEOORDELINGSPROCEDURE ALS BEDOELD
IN ARTIKEL 10, LID 5
(Technisch constructiedossier)
Deze bijlage bestaat uit bijlage III, aangevuld met de volgende vereisten:
De in punt 4 van bijlage II beschreven technische documentatie en de in bijlage
III beschreven verklaring van overeenstemming met specifieke radiotestreeksen
vormen samen het technisch constructiedossier.
De fabrikant, zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde of de voor het in
de handel brengen van de apparatuur verantwoordelijke persoon, legt het dossier
voor aan een of meer aangemelde instanties; aan elk van deze aangemelde
instanties dient te worden meegedeeld welke andere instanties het dossier
hebben ontvangen.
De aangemelde instantie neemt het dossier door; indien zij de mening toegedaan
isdat niet naar behoren isaangetoond dat aan de voorwaarden van deze richtlijn
isvoldaan, kan zij een adviesuitbrengen aan de fabrikant, diensgemachtigde of
de voor het op de markt brengen van de apparatuur verantwoordelijke persoon,
en stelt zij de andere aangemelde instanties die het dossier hebben ontvangen op
de hoogte van haar oordeel. Dit advieswordt uitgebracht binnen vier weken
nadat de aangemelde instantie het dossier heeft ontvangen, onverminderd artikel
6, lid 4, en artikel 9, lid 5.
De fabrikant of diens in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde, dan wel
degene die verantwoordelijk isvoor het op de markt brengen van de apparatuur,
houdt het dossier gedurende ten minste tien jaar na de fabricage van de laatste
apparatuur ter beschikking van de bevoegde nationale instanties van de lidstaten.1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 22
▼B
BIJLAGE V
OVEREENSTEMMINGSBEOORDELINGSPROCEDURE ALS BEDOELD
IN ARTIKEL 10
Volledige kwaliteitsborging
1. Volledige kwaliteitsborging is de procedure waarbij de fabrikant die aan de
voorschriften van punt 2 voldoet, garandeert en verklaart dat de betrokken
producten voldoen aan de voorschriften van de richtlijn die op de producten
van toepassing zijn. De fabrikant brengt op ieder product de in artikel 12,
lid 1, bedoelde CE-merktekens aan en stelt een schriftelijke overeenstem-
mingsverklaring op.
2. De fabrikant hanteert een goedgekeurd kwaliteitssyteem voor ontwerp,
fabricage, eindproductcontrole en beproeving, alsoms chreven in punt 3,
en isonderworpen aan het toezicht alsoms chreven in punt 4.
3.Kwaliteitssysteem
3.1. De fabrikant dient bij een aangemelde instantie een aanvraag voor beoorde-
ling van zijn kwaltieitssysteem in.
Deze aanvraag behelst:
— alle relevante informatie voor de bedoelde producten;
— de documentatie over het kwaliteitssysteem.
3.2. Het kwaliteitssysteem moet waarborgen dat de producten in overeenstem-
ming zijn met die voorschriften van de richtlijn die op de producten van
toepassing zijn. Alle door de fabrikant gevolgde elementen, voorschriften
en bepalingen moeten systematisch en ordelijk worden aangegeven in een
documentatie van schriftelijk vastgelegde beleidslijnen, procedures en
instructies. Op grond van deze documentatie over het kwaliteitssysteem
moeten de kwaliteitsbepalende beleidsmaatregelen en procedures, zoals
kwaliteitsprogramma's, -plannen, -handleidingen en -rapporten, eenvormig
geïnterpreteerd kunnen worden.
Zij dient met name een adequate beschrijving te bevatten van:
— de kwaliteitsdoelstellingen, het organisatieschema en de verantwoorde-
lijkheden en bevoegdheden van de bedrijfsleiding met betrekking tot
ontwerp- en productkwaliteit;
— de technische specificaties, met inbegrip van de geharmoniseerde
normen en technische voorschriften alsmede de desbetreffende beproe-
vingsspecificaties die zullen worden toegepast en, indien de in artikel 5,
lid 1, bedoelde normen niet volledig worden toegepast, de middelen die
zullen worden aangewend om te waarborgen dat wordt voldaan aan deessentiële eisen van de richtlijn die op de producten van toepassing zijn;
— de controle- en testtechnieken voor het ontwerp, de procédés en syste-
matische handelingen die zullen worden toegepast bij het ontwerpen
van de producten die onder de bedoelde productcategorie vallen;
— de overeenkomstige fabricage-, kwaliteitscontrole- en kwaliteitsbor-
gingstechnieken, de procédés en de systematische handelingen die
zullen worden toegepast;
— de onderzoeken en tests die vóór, tijdens en na de fabricage worden
verricht en de frequentie waarmee dat zal gebeuren, alsmede, in voor-
komend geval, de resultaten van de vóór de fabricage verrichte tests;
— de middelen waarmee wordt gewaarborgd dat de test- en onderzoek-
voorzieningen voldoen aan de desbetreffende voorschriften voor het
verrichten van de nodige tests;
— de kwaliteitsrapporten, zoals controlerapporten, testgegevens, ijkgege-
vens, rapporten betreffende de kwalificatie van het betrokken
personeel enz.;
— de middelen om controle uit te oefenen op het bereiken van de vereiste
ontwerp- en productkwaliteit en de doeltreffende werking van het
kwaliteitssysteem.
3.3. De aangemelde instantie beoordeelt het kwaliteitssysteem om na te gaan of
dit voldoet aan de voorschriften van punt 3.2. Zij veronderstelt dat aan deze
voorschriften wordt voldaan wanneer het gaat om kwaliteitssystemen
waarbij de desbetreffende geharmoniseerde norm wordt toegepast.
De aangemelde instantie beoordeelt in het bijzonder of het systeem voor de
kwaliteitscontrole waarborgt dat de producten in overeenstemming zijn met
de voorschriften van de richtlijn, zulks in het licht van de met inachtne-
ming van de punten 3.1 en 3.2 verstrekte relevante documentatie, in1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 23
▼B
voorkomend geval met inbegrip van de door de fabrikant verstrekte testre-
sultaten.
Ten minste één lid van het beoordelingsteam dient ervaring te hebben met
het beoordelen van de producttechnologie in kwestie. De beoordelingspro-
cedure omvat een evaluatiebezoek aan de installaties van de fabrikant.
De fabrikant wordt van de beslissing in kennis gesteld. De kennisgeving
bevat de conclusies van het onderzoek en het met redenen omklede beoor-
delingsbesluit.
3.4. De fabrikant verbindt zich ertoe de verplichtingen die voortvloeien uit het
goedgekeurde kwaliteitssysteem na te komen en ervoor te zorgen dat het
passend en doeltreffend blijft.
De aangemelde instantie die het kwaliteitssysteem heeft goedgekeurd,
wordt door de fabrikant of zijn gemachtigde op de hoogte gebracht van
elk voorgenomen aanpassing van het kwaliteitssysteem.
De aangemelde instantie beoordeelt de voorgestelde aanpassingen en beslist
of het aangepaste kwaliteitssysteem nog steeds voldoet aan de in punt 3.2
bedoelde eisen dan wel of een nieuwe beoordeling noodzakelijk is.
Zij stelt de fabrikant van haar besluit in kennis. De kennisgeving bevat de
conclusies van het onderzoek en het met redenen omklede beoordelingsbe-
sluit.
4.EG-toezicht onder verantwoordelijkheid van de aangemelde instantie
4.1. Het toezicht heeft tot doel ervoor te zorgen dat de fabrikant naar behoren
voldoet aan de verplichtingen die voortvloeien uit het goedgekeurde kwali-
teitssysteem.
4.2. De fabrikant verleent de aangemelde instantie voor controledoeleinden
toegang tot de ontwerp-, fabricage-, controle-, test- en opslagruimten en
verstrekt haar de nodige informatie, met name
— de documentatie over het kwaliteitssysteem;
— de kwaliteitsrapporten die in het kader van het ontwerpgedeelte van het
kwaliteitssysteem moeten worden opgemaakt, zoals resultaten van
analyses, berekeningen, tests enz.;
— de kwaliteitsrapporten die in het kader van het fabricagegedeelte van
het kwaliteitssysteem moeten worden opgemaakt, zoals controlever-
slagen, testgegevens, ijkgegevens, rapporten betreffende de kwalificatie
van het betrokken personeel enz.
4.3. De aangemelde instantie gaat met redelijke tussenpozen over tot beoorde-
lingen om erop toe te zien dat de fabrikant het kwaliteitssysteem in stand
houdt en toepast en verstrekt de fabrikant een beoordelingsrapport.
4.4. De aangemelde instantie kan bovendien onaangekondigde bezoeken
brengen aan de fabrikant. Bij die bezoeken kan de aangemelde instantie
zo nodig tests verrichten of laten verrichten om zich van de goede werking
van het kwaliteitssysteem te vergewissen. Zij verstrekt de fabrikant een
rapport van het bezoek en, voorzover van toepassing, een testrapport.
5. De fabrikant houdt gedurende een periode van ten minste tien jaar nadat
het laatste product is vervaardigd de volgende gegevens ter beschikking
van de nationale autoriteiten:
— de in punt 3.1, tweede alinea, tweede streepje, bedoelde documentatie;
— de in punt 3.4, tweede alinea, bedoelde aanpassingen;— de in punt 3.4, laatste alinea, respectievelijk in de punten 4.3 en 4.4
bedoelde besluiten en rapporten van de aangemelde instantie.
6. Iedere aangemelde instantie stelt de andere aangemelde instanties de
terzake dienende informatie over afgifte en intrekking van kwaliteitssys-
teemgoedkeuringen, met inbegrip van de referentiesvan het (de)
betrokken product(en), ter beschikking.1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 24
▼B
BijLAGE VI
MINIMUMCRITERIA DIE DE LIDSTATEN IN ACHT MOETEN
NEMEN Bij DE AANWijZING VAN AAN TE MELDEN INSTANTIES
OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 11, LID 1
1. De aangemelde instantie, de directeur en het personeel dat met de aan de
instantie toegewezen taken is belast, mogen niet de ontwerper, de fabrikant,
de leverancier, de installateur van radioapparatuur of telecommunicatie-eind-
apparatuur, een netwerkexploitant of dienstverstrekker zijn, noch degemachtigden van één van deze partijen. Zij moeten zelfstandig zijn en
mogen niet rechtstreeks worden betrokken bij ontwerp, fabricage, verkoop
of onderhoud van radioapparatuur of telecommunicatie-eindapparatuur, noch
optreden alsgemachtigden van de hierbij betrokken partijen. Deze bepaling
staat een eventuele uitwisseling van technische informatie tussen de fabrikant
en de aangemelde instantie niet in de weg.
2. De aangemelde instantie en het personeel daarvan dienen de taken waarmee
de instantie is belast met de grootst mogelijke mate van beroepsintegriteit en
technische bekwaamheid uit te voeren; zij moeten vrij zijn van alle — met
name financiële — druk die op hun oordeel dan wel op het resultaat van
een controle van invloed kan zijn, vooral wanneer deze druk wordt uitgeoe-
fend door personen of groepen van personen die belang hebben bij het
resultaat.
3. De aangemelde instantie dient te beschikken over het nodige personeel en de
nodige voorzieningen om de technische en administratieve werkzaamheden
die uit de haar toegewezen taken voortvloeien naar behoren te kunnen
verrichten.
4. Het met de controles belaste personeel moet:
— een degelijke technische en beroepsopleiding hebben genoten;
— een behoorlijke kennisbezitten van de voors chriften inzake de verrichte
tests en controles, alsmede voldoende ervaring met dergelijke tests en
controleshebben;
— de bekwaamheid hebben om de certificaten, dossiers en rapproten op te
stellen ter bekrachtiging van de controle-uitslagen.
5. De onpartijdigheid van de met de controles belaste personeelsleden moet
worden gegarandeerd. Hun bezoldiging mag niet van het aantal uitgevoerde
tests of controles, noch van de resultaten van deze controles afhangen.
6. De aangemelde instantie dient een wettelijke-aansprakelijkheidsverzekering
te sluiten, tenzij haar wettelijke aansprakelijkheid overeenkomstig het natio-
nale recht door de lidstaat wordt gedekt, dan wel de lidstaat zelf rechtstreeks
verantwoordelijk is.
7. De personeelsleden van de aangemelde instantie zijn ten aanzien van alle
informatie die hun ter kennisisgekomen bij de uitoefening van hun taak in
het kader van deze richtlijn of van de bepalingen van intern recht die daaraan
uitvoering geven ter kennisisgekomen, gebonden door het beroeps geheim
(behalve tegenover de terzake bevoegde overheidsinstanties van de lidstaat
waarin de instantie haar werkzaamheden uitoefent).1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 25
▼B
BijLAGE VII
MERKTEKENS VOOR APPARATUUR ALS BEDOELD IN ARTIKEL 12,
LID 1
1. Het CE-overeenstemmingsmerkteken bestaat uit de letters „CE” in de
volgende vorm:
Wanneer het CE-merkteken wordt verkleind of vergroot, moeten de verhou-
dingen van bovenstaande afbeelding in acht worden genomen.
2. De hoogte van het CE-merkteken moet ten minste vijf millimeter bedragen,
behalve wanneer dit gezien de aard van de apparatuur niet mogelijk is.
3. Het CE-merkteken moet op het product worden aangebracht of op een daarop
bevestigd gegevensplaatje. Bovendien moet het op de eventuele verpakking
en op de begeleidende documenten worden aangebracht.
4. Het CE-merkteken moet zichtbaar, leesbaar en onuitwisbaar worden aange-
bracht.
5. De apparatuurcategorie wordt vermeld in een vorm die de Commissie
volgens de procedure van artikel 14 vaststelt.
Er wordt zo nodig informatie voor de gebruiker opgenomen omtrent het
gebruik van radiofrequentiebanden door de apparatuur, indien het gebruik
niet in de gehele Gemeenschap geharmoniseerd is.
De vermelding heeft dezelfde hoogte alsde letters„CE”.1999L0005 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 26