1998H0195 — NL — 04.04.2000 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
van 8 januari 1998
inzake interconnectie in een geliberaliseerde telecommunicatiemarkt
(Deel 1 — Interconnectieprijzen)
(Voor de EER relevante tekst)
(98/195/EG)
(PB L 73 van 12.3.1998, blz. 42)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Aanbeveling van de Commissie van 29 juli 1998 (98/511/EG) L 228 30 15.8.1998
►M2Aanbeveling van de Commissie van 20 maart 2000 (2000/263/EG) L 83 30 4.4.2000
NB: Deze geconsolideerde versie bevat referenties naar de Europese rekeneenheid en/of ecu. Vanaf 1 januari 1999 moeten
beide worden gelezen als referentie naar de euro — Verordening (EEG) nr. 3308/80 van de Raad (PB L 345 van20.12.1980, blz. 1) en Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad (PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1).
▼B
AANBEVELING VAN DE COMMISSIE
van 8 januari 1998
inzake interconnectie in een geliberaliseerde telecommunicatie-
markt
(Deel 1 — Interconnectieprijzen)
(Voor de EER relevante tekst)
(98/195/EG)
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad
van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied,wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interope-rabiliteit door toepassing van de beginselen van „Open NetworkProvision” (ONP)(
1), inzonderheid op artikel 7, lid 5,
Overwegende dat Richtlijn 96/19/EG van de Commissie van 13 maart
1996 tot wijziging van Richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot deinvoering van volledige mededinging op de markten voor telecommu-nicatie(
2), bijzondere en uitsluitende rechten met betrekking tot de
levering van telecommunicatienetwerken en -diensten afschaft;
Overwegende dat het Gemeenschapsbeleid is gericht op het tot stand
brengen van een open en door concurrentie gekenmerkte telecommuni-catiemarkt; dat interconnectie met de bestaande openbaretelecommunicatienetwerken van essentieel belang is voor nieuwe
toetreders tot de telecommunicatiemarkt die willen concurreren met de
bestaande exploitanten, en dat de interconnectieprijzen een van degrootste kostenposten vormen voor nieuwe toetreders tot die markt;dat de Gemeenschap een regelgevend kader voor interconnectie isovereengekomen zoals uiteengezet in Richtlijn 97/33/EG;
Overwegende dat Richtlijn 97/33/EG nationale regelgevende instanties
voor telecommunicatie (NRI's) een belangrijke rol toebedeelt in de zorgvoor geschikte interconnectie van netwerken, overeenkomstig de begin-selen van het Gemeenschapsrecht, met inachtneming van de
aanbevelingen van de Commissie om de ontwikkeling van een echte
Europese interne markt te vereenvoudigen (twaalfde overweging); datmet name artikel 7, lid 5, van Richtlijn 97/33/EG de Commissie uitno-digt tot het doen van aanbevelingen over kostenberekeningssystemenen scheiding van boekhoudingen; dat, in overeenstemming met hetsubsidiariteitsbeginsel, het bepalen van interconnectieprijzen onder de
verantwoordelijkheid van de lidstaten valt;
Overwegende dat artikel 7, lid 2, van Richtlijn 97/33/EG bepaalt dat
bepaalde organisaties die door hun nationale regelgevende instantiezijn aangemeld als beschikkend over een aanmerkelijke macht op de
markt (hierna „aangemelde exploitant” te noemen) de beginselen van
transparantie en kostenoriëntatie voor interconnectieprijzen moetennaleven, en dat de organisatie die de interconnectie met zijn netwerklevert, moet aantonen dat de doorberekende kosten kostengeoriënteerdzijn;
Overwegende dat de Commissie van mening is dat de geschiktste
aanpak van interconnectieprijzen is gebaseerd op toekomstgerichtegemiddelde incrementele langetermijnkosten, aangezien dit het bestaansluit op een door concurrentie gekenmerkte markt; dat deze aanpakniet uitsluit dat gegronde prijsverhogingen kunnen worden toegepast
om de toekomstgerichte gezamenlijke en gemeenschappelijke kosten
van een efficiënte exploitant, zoals die ook onder concurrentie zoudenontstaan, terug te verdienen;1998H0195 — NL — 04.04.2000 — 002.001 — 2
(1) PB L 199 van 26. 7. 1997, blz. 32.
(2) PB L 74 van 22. 3. 1996, blz. 13.
▼B
Overwegende dat het dienstig is, totdat de interconnectieprijzen op
basis van toekomstgerichte gemiddelde incrementele langetermijn-kosten van kracht zijn geworden, om internationale vergelijkingen van
interconnectieprijzen te publiceren als middel om nationale regelge-
vende instanties bij te staan bij de invoering van op kosten gebaseerdeprijzen voor interconnectie met de netwerken van aangemelde exploi-tanten;
Overwegende dat artikel 7, lid 5, van Richtlijn 97/33/EG de nationale
regelgevende instanties oproept ervoor zorg te dragen dat de door de
betrokken organisaties gebruikte kostenberekeningssystemen transpa-
rant en kostengeoriënteerd zijn, maar dat de richtlijn geen specifiekekostenberekeningssystemen vermeldt; dat een aanpak met op toekomst-gerichte gemiddelde incrementele langetermijnkosten gebaseerdeinterconnectieprijzen betekent dat een kostenberekeningssysteem moet
worden gehanteerd dat uitgaat van huidige kosten in plaats van histori-
sche kosten; overwegende dat op activiteit gebaseerde kosten kunnenworden gebruikt om een „top-down”-model van de gemiddelde incre-mentele interconnectiekosten op lange termijn te maken;
Overwegende dat de kosten voor het tot stand brengen van een verbin-
ding met een geïnterconnecteerd netwerk niet mogen afhangen van het
type netwerk waarvan het gesprek uitgaat; dat het niet-discriminatiebe-
ginsel betekent dat de interconnectieprijzen voorgesprekstotstandbrenging die door aangemelde exploitanten wordtverricht, in het algemeen geen onderscheid mogen maken tussengesprekken die van vaste of van mobiele netwerken afkomstig zijn,noch tussen gesprekken die van netwerken in dezelfde lidstaat of van
netwerken in andere lidstaten afkomstig zijn;
Overwegende dat een lidstaat telecommunicatiediensten, inclusief het
aanleggen en/of de exploitatie van telecommunicatienetwerken dienodig zijn om dergelijke diensten te kunnen verlenen, mag onder-werpen aan vergunningen overeenkomstig Richtlijn 97/13/EG van hetEuropees Parlement en de Raad van 10 april 1997 betreffende een
gemeenschappelijk kader voor algemene machtigingen en individuele
vergunningen op het gebied van telecommunicatiediensten(
1); dat de
algemene beginselen van het Verdrag en de bijzondere eisen van Richt-lijn 97/33/EG betekenen dat alle interconnectiepunten die openstaanvoor nationale exploitanten ook moeten openstaan voor geautoriseerde
exploitanten in andere lidstaten die grensoverschrijdend verkeer willen
verzorgen; dat de huidige praktijk dat bestaande netwerkexploitantenverkeer in andere lidstaten kunnen afleveren zonder dat ze hiervoormachtigingen in de lidstaat van bestemming nodig hebben of in delidstaat van bestemming gevestigd moeten zijn, aansluit op het beginseldat het afleveren van verkeer aan een lidstaat niet wordt beschouwd als
het aanbieden van een dienst in die lidstaat;
Overwegende dat Richtlijn 97/33/EG het lidstaten mogelijk maakt om
mechanismen tot stand te brengen voor het delen van de nettokostenvan universeledienstverplichtingen tussen organisaties die openbaretelecommunicatienetwerken en/of openbaar beschikbare spraaktelefo-niediensten exploiteren;
Overwegende dat artikel 12, lid 1, van Richtlijn 95/62/EG van het
Europees Parlement en de Raad van 13 december 1995 inzake detoepassing van „Open Network Provision” op spraaktelefonie(
2) bepaalt
dat de prijzen voor het gebruik van het openbare vaste telefoonnet ende spraaktelefoondienst dienen overeen te stemmen met de grondbegin-selen van kostenoriëntatie en transparantie; dat bijdragen door
geïnterconnecteerde partijen aan regelingen van het „toegangsdeficit”-
type alleen zijn toegestaan indien nationale regelgevende instantiestariefeisen opleggen op grond van betaalbaarheid en toegankelijkheid1998H0195 — NL — 04.04.2000 — 002.001 — 3
(1) PB L 117 van 7. 5. 1997, blz. 15.
(2) PB L 321 van 30. 12. 1995, blz. 6.
▼B
van telefoondiensten overeenkomstig artikel 12, lid 2, van Richtlijn 95/
62/EG; dat de Commissie heeft aangegeven dat zij van mening is datdergelijke regelingen voor 1 januari 2000 verdwenen moeten zijn(
1);
Overwegende dat de toepassing van de in deze aanbeveling besproken
beginselen geen afbreuk doet aan de plicht van de lidstaten en van
ondernemingen om zich volledig te onderwerpen aan de mededingings-regels van de Europese Unie, met inachtneming van de specifiekebepalingen die zijn uiteengezet in de mededeling van de Commissieinzake de toepassing van de mededingingsregels op toegangsovereen-
komsten in de telecommunicatiesector(
2);
Overwegende dat het raadgevend comité dat is opgericht op grond van
artikel 9, lid 1, van Richtlijn 90/387/EEG van de Raad van 28 juni1990 betreffende de totstandbrenging van de interne markt voor tele-communicatiediensten door de toepassing van „Open NetworkProvision”(
3) (het „ONP-comité”), brede steun heeft betuigd aan de in
deze aanbeveling opgenomen beginselen en dat de Commissie zoveel
mogelijk rekening heeft gehouden met de door het ONP-comité naar
voren gebrachte standpunten,
DOET DE VOLGENDE AANBEVELING:
1. Deze aanbeveling betreft de interconnectie van telecommunica-
tienetwerken en met name de prijsbepalingen van allegesprekstotstandbrengingen op de netwerken van exploitantendie overeenkomstig Richtlijn 97/33/EG door hun nationale regel-
gevende instanties zijn aangemeld als beschikkend over
aanmerkelijke macht op de markt (hierna „aangemelde exploi-tanten” te noemen).
2. Artikel 7, lid 2, van Richtlijn 97/33/EG bepaalt dat de intercon-
nectieprijzen van aangemelde exploitanten de beginselen van
kostenoriëntatie en transparantie moeten volgen. Het kostenorië-
ntatiebeginsel betekent in verband met interconnectie dat in deinterconnectieprijzen tot uitdrukking moet komen op welkemanier de interconnectieprijzen feitelijk tot stand gekomen zijn.Aangemelde exploitanten moeten de eenmalige incrementele
kosten die nodig zijn om de netwerken op elkaar aan te sluiten,
en de door het interconnecterende verkeer veroorzaakte incre-mentele capaciteitskosten kunnen doorberekenen.
Bijlage I van deze aanbeveling geeft nadere bijzonderheden over
de soorten kosten die verband houden met gesprekstotstandbren-
ging.
3. Interconnectieprijzen moeten worden berekend op basis van
toekomstgerichte gemiddelde incrementele langetermijnkosten,aangezien deze kosten dicht in de buurt komen van de kosten
van een efficiënte exploitant die moderne technologie gebruikt.
Interconnectieprijzen die op dergelijke kosten zijn gebaseerd,mogen gegronde prijsverhogingen bevatten ter dekking van eendeel van de toekomstgerichte gezamenlijke en gemeenschappe-lijke kosten van een efficiënte exploitant, zoals die ook onderconcurrentie zouden ontstaan.
4. De op de „beste huidige praktijk” gebaseerde interconnectie-
prijzen, zoals hieronder weergegeven, vormen een leidraad voornationale regelgevende instanties bij de beoordeling van de inter-connectieprijzen voor gesprekstotstandbrenging die door
aangemelde exploitanten worden voorgesteld, totdat de bere-
kende interconnectieprijzen gebaseerd op toekomstgerichtegemiddelde incrementele langetermijnkosten beschikbaar zijn.1998H0195 — NL — 04.04.2000 — 002.001 — 4
(1) COM(96) 608 van 27 november 1996, mededeling van de Commissie over
beoordelingscriteria voor nationale regelingen voor de kostenberekening en
financiering van de universele telecommunicatiedienst en richtsnoeren voor
de lidstaten over de toepassing van dergelijke regelingen.
(2) PB C 76 van 11. 3. 1997, blz. 9.
(3) PB L 192 van 24. 7. 1990, blz. 1.
▼B
Op basis van de in bijlage II vermelde gegevens worden met
ingang van 1 januari 1998 de volgende „beste huidige praktijk”-prijzen als maximale interconnectieprijzen aanbevolen:
4 bis. Op basis van de in bijlage II bij deze aanbeveling vermelde
gegevens worden met ingang van 1 januari 2000 de volgende„beste huidige praktijk”-prijzen als maximale interconnectie-
prijzen aanbevolen:
„Beste huidige praktijk”-interconnectieprijzen:
1998H0195 — NL — 04.04.2000 — 002.001 — 5
▼M2
▼B
5. Het wordt aanbevolen dat daar waar de prijzen de in punt 4
genoemde bandbreedte van de „beste huidige praktijk”-prijzenoverschrijden, de nationale regelgevende instanties gebruik
maken van de rechten die hen door artikel 7, lid 2, van Richtlijn
97/33/EG worden verleend om een volledige motivering van devoorgestelde prijzen te vragen en indien nodig ook een wijzigingmet terugwerkende kracht van de interconnectieprijzen voor teschrijven. De in punt 4 gegeven bandbreedte wordt breed genoeg
geacht om erkende kostenverschillen tussen lidstaten te dekken.
6. Het gebruik van toekomstgerichte incrementele langetermijn-
kosten betekent dat een kostenberekeningssysteem moet wordengehanteerd dat uitgaat van op activiteit gebaseerde toewijzing
van huidige kosten in plaats van historische kosten. Aanbevolen
wordt dat nationale regelgevende instanties voor hun aangemeldeexploitanten termijnen vaststellen voor de invoering van nieuwekostenberekeningssystemen die op huidige kosten zijn gebaseerd,waar zulke systemen niet reeds worden gebruikt. Op activiteitgebaseerde kostenberekeningssystemen, waarin de kosten per
product en/of dienst worden toegewezen op basis van de onder-
liggende kostenposten en activiteiten van een efficiënteexploitant, worden aanbevolen, teneinde de gezamenlijke engemeenschappelijke kosten die niet rechtstreeks kunnen wordentoegewezen, tot een minimum te beperken.
7. In aansluiting op de huidige praktijk voor grensoverschrijdende
interconnectie tussen exploitanten van bestaande netwerken enin overeenstemming met het niet-discriminatiebeginsel, hoevende in een bepaalde lidstaat gemachtigde exploitanten die uitslui-tend interconnecteren om verkeer in een andere lidstaat af te
leveren en in die andere lidstaat geen diensten aanbieden of
infrastructuur exploiteren, niet in die andere lidstaat gemachtigdof gevestigd te zijn.
Het wordt aanbevolen dat de voorbeeldofferte van interconnectie
door aangemelde organisaties ook — als een afzonderlijk
gesplitst onderdeel van het interconnectieaanbod — voorwaardenen prijzen bevat voor de transmissieverbinding tussen het werke-lijke interconnectiepunt en de grens van de lidstaat.
8. Onverminderd het niet-discriminatiebeginsel geldt ten aanzien
van de door organisaties die openbare telecommunicatienet-werken en/of spraaktelefoniediensten in een lidstaat exploiteren,betaalde bijdragen aan toegangsdeficits van de universele dienst(die in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht gescheidenmoeten worden van de interconnectieprijzen), dat zij niet mogen
worden opgelegd aan organisaties die slechts interconnecteren
om verkeer in een lidstaat af te leveren en niet daadwerkelijktelecommunicatiediensten aanbieden in die lidstaat, en evenminindirect mogen worden opgelegd aan consumenten in anderelidstaten.
9.►
M2Deze aanbeveling, en meer in het bijzonder de noodzaak
om door te gaan met het bekendmaken van de „beste huidigepraktijk”-prijzen en de toegepaste methode wordt eind 2000opnieuw bezien. ◄
10. Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.
Gedaan te Brussel, 8 januari 1998.
Voor de Commissie
Martin BANGEMANN
Lid van de Commissie1998H0195 — NL — 04.04.2000 — 002.001 — 6
▼B
BIJLAGE I
BESTANDDELEN VAN INTERCONNECTIEPRIJZEN VOOR
GESPREKSTOTSTANDBRENGING
Richtlijn 97/33/EG bepaalt dat de interconnectieprijzen van aangemelde exploi-
tanten moeten worden berekend volgens de beginselen van kostenoriëntatie.
Deze bijlage behandelt de gevolgen van deze eis voor de bestanddelen van de
interconnectieprijs ten behoeve van gesprekstotstandbrenging.
1.De prijs van de local loop voor interconnectiedoeleinden
De local loop is de uiteindelijke verbinding tussen de consument en de lokale
centrale. In een vast netwerk met local loops, al dan niet draadloos, zijn de
kosten voor een niet-geschakelde local loop meestal eenmalige kosten, met daar-
naast nog enige kosten voor periodiek onderhoud. De „laagste” plaats in het
netwerk waar gesprekstotstandbrenging kan worden gekocht, is aan de hoofdnet-
werkzijde van de lokale centrale(1). Interconnectie op dit punt kan extra
capaciteitskosten met zich brengen, maar er zijn geen extra capaciteitskosten of
investeringsbehoeften met betrekking tot de onderdelen van de local loop die
voor een bepaalde consument bestemd zijn (in een traditioneel netwerk zijn dit
de koperdraden).
Uit het kostenoriëntatiebeginsel vloeit voort dat, aangezien de verschaffing van
interconnectie niet leidt tot kostenstijging in de daarvoor bestemde onderdelen
van de local loop van het bestemmingsnetwerk, bij de berekening van intercon-
nectieprijzen geen rekening mag worden gehouden met onderdelen die
betrekking hebben op de directe kosten van de op de abonnee gerichte onder-
delen van de local loop. De kosten van die onderdelen in de niet-geschakelde
local loop die zijn toegewezen aan een bepaalde klant moeten daarom aan die
klant worden doorberekend, door kosten te berekenen voor een abonneelijn, of
als een combinatie van abonneekosten en inkomsten uit andere diensten, voor-
zover de concurrentie zulks toelaat.
Er ontstaat een probleem als de bestaande exploitant vanwege de regelgeving in
zijn prijzen hiervoor niet kan compenseren en daarom geen voordelige prijs aan
zijn eigen afnemers kan bieden om de kosten van de local loop te dekken. Dit
leidt tot het zogeheten „toegangsdeficit”. In een monopolieomgeving compen-
seert de exploitant het deficit in het „toegangsnetwerk” (de local loop) door
voor andere diensten, zoals internationale gesprekken, prijzen te berekenen die
hoger liggen dan de economische kosten. Met kostengeoriënteerde intercon-
nectie zijn concurrenten in staat om een deel van dit interlokaal en
internationaal verkeer over te nemen, zodat de bestaande exploitant minder
mogelijkheden heeft om voor het toegangsdeficit te compenseren. Een regeling
voor het toegangsdeficit houdt dus in dat bedragen aan andere exploitanten
worden doorberekend, als compensatie voor de bestaande exploitant van het
verlies aan inkomsten die voor de financiering van dit deficit werden gebruikt.
Regelingen voor bijdragen aan het toegangsdeficit geven altijd inefficiënte
investeringssignalen en zorgen voor een stijging van de algemene kosten voor
de industrie. Ze veroorzaken bovendien administratieve rompslomp en zijn niet
transparant. Zoals vermeld in de richtsnoeren voor kostenberekening en finan-
ciering van de universele telecommunicatiedienst die in november 1996 door
de Commissie werden gepubliceerd(2), worden regelingen zoals die voor het
toegangsdeficit waarschijnlijk alleen tijdelijk toegepast, tot en met het jaar
2000; tegen die tijd zou in alle lidstaten een nieuwe balans gevonden moeten
zijn.
Overeenkomstig de interconnectierichtlijn moeten bijdragen aan „toegangsdefi-
cits” die door interconnecterende partijen worden betaald, duidelijk gescheiden
zijn van de interconnectieprijzen. Het Gemeenschapsrecht staat betaling van
„bijdragen aan het toegangsdeficit” door geïnterconnecteerde partijen alleen toe
indien lidstaten wettelijke beperkingen opleggen ten aanzien van de detailprijzen
van aangemelde exploitanten. Indien een exploitant niet door regelgeving wordt
gehinderd zijn prijzen daaraan aan te passen, is een bijdrage voor het toegangs-
deficit niet gerechtvaardigd.1998H0195 — NL — 04.04.2000 — 002.001 — 7
(1) De levering van „gesplitste” local loops, waarbij een nieuwkomer een local loop over-
neemt van een bestaande exploitant en hiervoor tegen een gepaste vergoeding hetexclusieve gebruiksrecht verwerft, wordt in EU-zin niet strikt beschouwd als „intercon-nectie”.
(
2) COM(96) 608 van 27 november 1996.
▼B
2.De prijs van niet tot stand gebrachte gesprekken voor interconnectie-
doeleinden
Voor tijdens piekuren niet tot stand gebrachte gesprekken, afkomstig van
geïnterconnecteerde netwerken, mogen aan een bestemmingsnetwerk extra capa-
citeitskosten worden doorberekend. In sommige gevallen kan de reden voor het
niet tot stand komen van een gesprek gelegen zijn in gebrekkige prestaties van
het eigen netwerk van de bestaande exploitant. De interconnectierichtlijn legt de
bewijslast inzake kosten bij de netwerkexploitant, wat betekent dat een exploi-
tant die in zijn interconnectieprijzen een bedrag voor niet tot stand gebrachte
gesprekken wil opnemen, moet aantonen dat het niet tot stand komen van een
gesprek niet wordt veroorzaakt door een gebrekkig functioneren van zijn eigen
netwerk.
3.De prijs voor het opzetten van een gesprek voor interconnectiedoeleinden
In een vast netwerk worden de schakelkosten hoofdzakelijk door twee factoren
bepaald — duur van het gesprek en handelingen ten behoeve van het gesprek
(d.w.z. signaleren en opzetten van het gesprek). Er is veel informatie nodig om
de balans tussen deze twee kostenposten te bepalen. Dit is deels de reden dat
regelgevende instanties vaak toestaan dat schakelkosten alleen op basis van de
duur van voltooide gesprekken worden terugverdiend. Het opzetten van een
gesprek zou alleen dan met recht in de interconnectieprijs moeten kunnen
worden meegerekend, als de exploitant kan aantonen in welke mate gesprekken
die uit geïnterconnecteerde netwerken afkomstig zijn, incrementele kosten voor
het bestemmingsnetwerk veroorzaken, bijvoorbeeld omdat er extra capaciteit
nodig is voor de verwerking van de extra pogingen tot het opzetten van
gesprekken tijdens piekuren. Indien er kosten voor het opzetten van een gesprek
worden berekend, moeten de daarbij horende gespreksduurkosten lager zijn dan
wanneer het opzetten van een gesprek niet in rekening wordt gebracht.
4.Interconnectieprijzen en de bepaling van detailprijzen
Sommige landen hebben in het verleden interconnectieprijzen berekend op basis
van detailprijzen met korting. De huidige detailprijzen zijn echter niet noodza-
kelijkerwijs kostengeoriënteerd en deze aanpak zou in de meeste gevallen niet
verenigbaar zijn met de eisen van het Gemeenschapsrecht.
Zelfs indien de detailprijzen op kosten gebaseerd zijn, gaat het om een onge-
wenste aanpak, omdat nieuwe toetreders hierdoor bijna gedwongen worden om
dezelfde detailprijsstructuur te hanteren als de bestaande exploitant, zodat er
weinig kans is dat toetreders innovatieve detailprijzen gaan hanteren, die op
verschillende soorten gebruikers zijn gericht. Uit de afwisseling en keuze van
detailprijzen die momenteel bij de mobiele netwerken in de lidstaten worden
geboden, blijkt dat er aanzienlijke mogelijkheden zijn voor vernieuwende tarife-
ring als een middel om de consument een betere keuze te bieden en de
marktvraag naar telecommunicatiediensten te doen stijgen.
Indien er voor interconnectieprijzen verschillende prijzen worden gehanteerd,
naargelang het uur van de dag of de dag van de week, moet deze op een niet-
discriminerende wijze zowel op nieuwe toetreders als op het eigen verkeer van
de bestaande exploitant worden toegepast.1998H0195 — NL — 04.04.2000 — 002.001 — 8
▼B
BIJLAGE II
„BESTE PRAKTIJK”-INTERCONNECTIEPRIJZEN EN HUN AFLEI-
DING
1.Aanpak
Er is uitgegaan van de interconnectieprijzen in de drie lidstaten waar de prijzen
het laagst zijn (en waarvoor op 1 september 1997 gegevens beschikbaar waren);
op basis van deze prijzen zijn de „beste huidige praktijk”-prijzen berekend
waarnaar op korte termijn gestreefd moet worden.
Onderstaande tabel toont het niveau van de interconnectieprijzen voor de diverse
lidstaten. De prijzen in deze tabel verwijzen naar gesprekstotstandbrenging op
een vast netwerk in de piekuren. De prijzen voor het opzetten van de verbinding
zijn meegerekend voorzover ze bestaan, maar andere kosten die niets met het
verkeer te maken hebben, zijn over het algemeen niet meegerekend. De cijfers
hebben geen betrekking op bijdragen van het „toegangsdeficit”-type of voor de
universele dienstverlening. Deze extra bijdragen worden in veel lidstaten niet
berekend, maar waar ze als deel van het regelgevend kader in een lidstaat
worden berekend, moeten ze los van de interconnectieprijzen worden berekend
en getoond, zoals is bepaald in de interconnectierichtlijn.
Deze cijfers hebben betrekking op één specifiek onderdeel van de interconnec-
tieprijzen, namelijk de kosten voor gesprekstotstandbrenging. Ze geven niet alle
interconnectieprijzen weer die in een bepaald land betaald moeten worden.
1997/1998 — Interconnectietarieven
Figuur 1
Interconnectieprijzen lokaal, single transit en double transit, tijdens de
piekuren
(prijs in ECU/100 per minuut, op basis van een gespreksduur van drie minuten)1998H0195 — NL — 04.04.2000 — 002.001 — 9
▼M2
Figuur 1 bis
Interconnectieprijzen voor gesprekstotstandbrenging (1 november 1999)
De gegevens waarop deze grafiek is gebaseerd zijn te vinden in de tabel van
punt 3.
Sommige factoren zoals gemiddelde aansluitingsdichtheid, arbeidskosten, geolo-
gische factoren, toegestaan kapitaalrendement(1), kunnen in de Europese Unie
van lidstaat tot lidstaat variëren. Dergelijke verschillen zijn tot op zekere hoogte
van invloed op de interconnectieprijzen, maar ze worden niet groot genoeg
geacht om de hier aanbevolen „beste huidige praktijk”-prijzen onbruikbaar te
maken(2).
Het is de bedoeling dat de cijfers in deze aanbeveling in de loop van 1998
opnieuw worden bekeken, en naar verwachting zullen in de toekomst de „beste
huidige praktijk”-interconnectieprijzen geleidelijk lager worden, als weerspiege-
ling van zowel de neerwaartse tendens in netwerkkosten als van een betere
inschatting van die kosten. Momenteel dalen de interconnectieprijzen over de
hele wereld met ongeveer 8 % per jaar.
Het dient gezegd dat deze „beste huidige praktijk”-prijzen hoger zijn — soms
zelfs aanzienlijk hoger — dan de prijzen die naar voren zouden komen uit een
„bottom-up” LRAIC-berekening. Toch worden deze „beste huidige praktijk”-
prijzen beschouwd als een realistisch tussenliggend doel, gezien de situatie in
de Europese Unie per januari 1998.
2.Afleiding van de „beste huidige praktijk”-interconnectieprijzen
De prijzen zijn afgeleid van de prijzen die op 1 september 1997 beschikbaar
waren. Er is geen rekening gehouden met veranderingen in interconnectieprijzen
na die datum.
De hoogste prijs in elke getoonde reeks komt overeen met de prijs die op 1
september 1997 werd berekend in de drie lidstaten met de laagste prijzen, afge-
rond naar de dichtsbijzijnde ECU/1000.
De laagste prijs in elke reeks komt overeen met de prijs op 1 september 1997 in
de goedkoopste lidstaat, afgerond op de dichtstbijzijnde ECU/1000, met een
correctie voor het „double transit”-tarief om rekening te houden met het feit
dat in kleinere lidstaten een afstandscomponent van minder dan 200 km van
toepassing kan zijn.1998H0195 — NL — 04.04.2000 — 002.001 — 10
(1) De werkelijke kapitaalkosten zijn historisch gezien in sommige landen altijd al hoger
geweest, net zoals in sommige regio's van de wereld in vergelijking met andere. Het
rendement op het gebruikte kapitaal kan tussen de verschillende staten enkele procent-
punten per jaar verschillen.
(2) De dichtheid van de aansluitingen komt ruimschoots tot uitdrukking in de toegangs-
kosten, die worden doorberekend aan de eindgebruiker, en veroorzaakt niet zozeergrote verschillen in interconnectieprijzen. Eenzelfde argument kan worden gebruikt
voor verschillen in geologische factoren.▼B
3.Gedetailleerde prijsgegevens per lidstaat
Interconnectieprijzen per minuut, gebaseerd op een gesprek van 3 minuten per
1 januari 1998
(Basisprijzen in ECU/100)Wisselkoers
naar ECU per
september 1997Interconnectieprijzen in lokale valuta
Datum van inwerkingtreding
Overige aanvullende informatie
Lidstaat Lokaal Single transitDouble
transit (1)
Verenigd Koninkrijk 0,64 0,91 1,74 0,68 Prijzen per oktober 1997 (GBP/100):
— lokale gesprekken = 0,434 per min
— single tandem = 0,618 per min— double tandem (> 200 km) = 1,177 per min
Spanje (
2) 1,51 (3) 1,51 4,22 166 Prijzen per april 1997 (ESP):
— lokaal = niet verstrekt
— grootstedelijk = 2,5 per min
— nationaal = 7 per min
Frankrijk 0,71 1,73 2,55 6,59 Prijzen per 1 januari 1998 (FRF/100):
— lokaal = 4,69 per min
— single tandem = 11,40 per min— double tandem (> 200 km) = 16,77 per min
Prijzen zonder bijdragen van het „toegangsdeficit”-type of voor
de universele dienstverlening.
Duitsland (
4) 1,00 (5) 1,71-2,16(6) 2,61 1,97 Prijzen per 1 januari 1998 (DEM/100):
— stedelijk = 1,97 per min
— Regio50 = 3,36 per min— Regio200 = 4,25 per min— nationaal = 5,14 per min
Finland 1,81 (
3) 1,81 4,20(7) 5,88 Prijzen per september 1997 (FIM/100):
— lokaal = niet geleverd
— grootstedelijk = 20 per gesprek + 4 per min— nationaal = 20 per gesprek + 13,8 tot 18 per min▼B1998H0195 — NL — 04.04.2000 — 002.001 — 11
Interconnectieprijzen per minuut, gebaseerd op een gesprek van 3 minuten per
1 januari 1998
(Basisprijzen in ECU/100)Wisselkoers
naar ECU per
september 1997Interconnectieprijzen in lokale valuta
Datum van inwerkingtreding
Overige aanvullende informatie
Lidstaat Lokaal Single transitDouble
transit (1)
Denemarken 0,98 1,82 2,22 7,49 Prijzen per september 1997 (DKK/100):
— lokaal = 4 per gesprek + 6 per min
— single tandem = 8 per gesprek + 11 per min— double tandem = 8 per gesprek + 14 per min
Nederland 2,00 (
3) 2,00 2,52 2,21 Prijzen per juli 1997 (NLG/100):
— lokaal = niet geleverd
— grootstedelijk = 2,5 per gesprek + 3,6 per min
— nationaal = 3,2 per gesprek + 4,5 per min
Zweden 1,68 2,15 2,98 8,51 Prijzen per januari 1997 (SEK/100):
— lokaal = 7 per gesprek + 12 per min
— single segment = 7 per gesprek + 16 per min— double segment = 7 per gesprek + 23 per min
Italië (*) 1,54 (
8) 2,52 1 921 Voorgestelde prijzen voor 1 januari 1998 (ITL):
— lokaal (pas vanaf 1 september 1998) = 29,6 per min
— grootstedelijk = 48,4 per min— nationaal = niet geleverd
België (*) 2,78 (
3) 2,78 3,62 40 Voorgestelde prijzen voor 1 januari 1998 (BEF):
— lokaal = niet geleverd
— regionaal = 0,354 per gesprek + 0,996 per min
— nationaal = 0,460 per gesprek + 1,294 per min
Oostenrijk (*) 7,61 (3) 7,61 8,41 13,79 Voorgestelde prijzen voor 1 januari 1998 (ATS/100):
— lokaal = niet geleverd
— regionaal = 1,05 per min— nationaal = 1,16 per min
Bron:OVUM en diensten van de Commissie
(*) Initiële prijzen voorgesteld door de exploitant maar nog niet goedgekeurd door de nationale regelgevende instantie.
(1) Het „double transit”-tarief bevat een afstandscomponent voor links van meer dan 200 km.▼B1998H0195 — NL — 04.04.2000 — 002.001 — 12
(2) In Spanje is tot de volledige liberalisering op 1 december 1998 (in overeenstemming met het krachtens Richtlijn 96/19/EG verleende uitstel) dit aan bod slechts beschikbaar
voor een beperkt aantal gemachtigde exploitanten.
(3) In Spanje, Finland, Nederland, België en Oostenrijk heeft het laagste interconnectietarief betrekking op de interconnectie met zowel lokale als d oorschakelcentrales
(tandem). Het „lokale” tarief is dus hetzelfde als het „single transit”-tarief.
(4) De interconnectieprijzen voor Duitsland waren op 1 september 1997 nog niet beschikbaar en zijn dus ook niet gebruikt voor de afleiding van de „beste h uidige praktijk”-
prijzen. De vier prijszones in Duitsland worden op basis van afstand gedefinieerd en kunnen dus niet 1:1 worden toegewezen aan de drie banden in de tabe l, waarvan de
definitie is gebaseerd op technische criteria.
(5) In Duitsland is het lokaal tarief meestal gelijk aan dat van de zogeheten City-zone, waar ook grote steden onder vallen, maar dat soms ook single trans it-interconnectie
omvat.
(6) In Duitsland valt het single transit-segment of grootstedelijk gebied onder twee regionale tariefzones: Regio50 = 1,71 ECU/100 per minuut en Regio 2 = 2,16 ECU/100 per
minuut (Regio200 omvat soms ook double transit-interconnectie).
(7) De prijzen liggen tussen 3,48 en 4,20, afhankelijk van de verkeersdichtheid.
(8) In Italië pas vanaf 1 september 1998 lokale prijzen beschikbaar.
In Griekenland, Ierland, Luxemburg en Portugal hebben de telecommunicatieorganisaties nog geen interconnectieprijzen gepubliceerd, in overeen stemming met het hen krach-
tens Richtlijn 96/19/EG verleende uitstel.▼B1998H0195 — NL — 04.04.2000 — 002.001 — 13
Tabel
Gegevens over interconnectieprijzen per lidstaat (1 november 1999)
Interconnectieprijzen per minuut, gebaseerd op een gesprek van 3 minuten
Basisprijzen in eurocent per minuut
Exclusief BTW Wisselkoers
naar EURInterconnectieprijzen in lokale valuta, datum van inwerkingtreding,
overige aanvullende informatie
Lidstaten Lokaal „Single transit”„Double
transit” (2)
Oostenrijk 1,82 (1) 1,82 2,40 13,76 Prijzen per januari 1998 (ATS):
— lokaal = niet bekendgemaakt
— regionaal = 0,25 per min.— nationaal = 0,33 per min.
België 1,07 1,80 2,56 40,34 Prijzen per januari 1999 (BEF):
— lokaal = 0,156 per gesprek + 0,378 per min.
— regionaal = 0,295 per gesprek + 0,628 per min.— nationaal = 0,418 per gesprek + 0,894 per min.
Denemarken (
5) 0,84 1,18 1,80 7,434 Prijzen vastgesteld door NRI per 1 oktober 1999 (DKK/100):
— lokaal = 4 per gesprek + 4,9 per min.
— single tandem = 6 per gesprek + 6,8 per min.— double tandem = 6 per gesprek + 11,4 per min.
Finland 1,43 (
1) 1,43 2,63-3,28(3) 5,945 Prijzen per mei 1999 (FIM/100):
— lokaal = niet bekendgemaakt
— zonaal = 16,5 per gesprek + 3 per min.— nationaal = zonaal + 7,15 tot 11 per min.
Frankrijk 0,61 1,50 2,23 6,559 Prijzen per januari 1999 (FRF/100):
— lokaal = 4,03 per min.
— single tandem = 9,81 per min.
— double tandem (> 200 km) = 14,65 per min.
Duitsland (
4) 1,01 1,72-2,17 2,63 1,956 Prijzen per januari 1998 (DEM/100):
— stedelijk = 1,97 per min.
— regio 50 = 3,36 per min.— regio 200 = 4,25 per min.— nationaal = 5,14 per min.▼M21998H0195 — NL — 04.04.2000 — 002.001 — 14
Interconnectieprijzen per minuut, gebaseerd op een gesprek van 3 minuten
Basisprijzen in eurocent per minuut
Exclusief BTW Wisselkoers
naar EURInterconnectieprijzen in lokale valuta, datum van inwerkingtreding,
overige aanvullende informatie
Lidstaten Lokaal „Single transit”„Double
transit” (2)
Griekenland (*) 1,93 (1) 1,93 2,76 329,3 Prijzen voor mobiele exploitanten (GRD):
— grootstedelijk = 1,7 per gesprek + 5,8 per min.
— nationaal = 2,4 per gesprek + 8,3 per min.
Italië (7) 1,00 1,60 2,29 1 936 Prijzen per juli 1999 (ITL):
— lokaal = 19,4 per min.
— single transit = 31 per min.— double transit = 44,4 per min.
Ierland 1,04 1,60 2,26 0,7876 Prijzen per 1 december 1998 (IEP/100):
— lokaal = 0,82 per min.
— single transit = 1,27 per min.— double transit = 1,78 per min.
Luxemburg 2,25 (
1) 2,25 2,25 40,34 Prijzen per september 1998 (LUF):
— alle afstanden: 0,335 per gesprek + 0,796 per min.
Nederland (6) 1,00 1,41 1,70 2,204 Prijzen per 1 juli 1998 (NLG/100):
— lokaal = 1,5 per gesprek + 1,7 per min.
— single transit = 2,1 per gesprek + 2,4 per min.— double transit = 2,5 per gesprek + 2,9 per min.
Portugal 0,99 1,63 2,58 200,5 Prijzen voor ICP vastgesteld voor 2000 (PTE):
— lokaal = 2 per gesprek + 1,32 per min.
— grootstedelijk = 2 per gesprek + 2,60 per min.— nationaal = 2 per gesprek + 4,50 per min.
Spanje 0,99 1,59 3,07 166,4 Prijzen per 1 december 1998 (ESP):
— lokaal = 1,65 per min.
— single transit = 2,65 per min.
— double transit = 5,11 per min.▼M21998H0195 — NL — 04.04.2000 — 002.001 — 15
Interconnectieprijzen per minuut, gebaseerd op een gesprek van 3 minuten
Basisprijzen in eurocent per minuut
Exclusief BTW Wisselkoers
naar EURInterconnectieprijzen in lokale valuta, datum van inwerkingtreding,
overige aanvullende informatie
Lidstaten Lokaal „Single transit”„Double
transit” (2)
Zweden (8) 0,86-0,90 1,16-1,21 1,59-1,67 9,09-8,68 Prijzen per maart 1999 (SEK/100):
— lokaal = 4,2 per gesprek + 6,4 per min.
— single segment = 4,9 per gesprek + 8,9 per min.— double segment = 5,6 per gesprek + 12,6 per min.
Verenigd Koninkrijk 0,54 0,82 1,71 0,641 Prijzen per maart 1999 (GBP/100):
— lokaal = 0,3472 per min.
— single tandem = 0,5279 per min.
— double tandem (> 200 km) = 1,098 per min.
Bron:Commissie en NRI's.
Noten
(1) In Finland, Oostenrijk, Griekenland en Luxemburg heeft het laagste interconnectietarief betrekking op interconnectie met zowel lokale als doors chakelcentrales („tandem”).
Het „lokale”-tarief is dus hetzelfde als het „single transit”-tarief.
(2) Het „double transit”-tarief omvat een afstandscomponent voor verbindingen van meer dan 200 km.
(3) In Finland varieert het „double-transit”-tarief afhankelijk van het verkeersvolume.
(4) De vier prijszones in Duitsland, die op basis van de afstand worden gedefinieerd, kunnen niet 1:1 worden toegewezen aan de drie kolommen van de tabel w aarvan de
definitie op technische criteria is gebaseerd. In Duitsland is de lokale tariefzone identiek aan de zogenaamde city-zone die altijd meerdere lokale netwerken omvat, d.w.z.
ook die van grote steden. Binnen deze city-zone worden ook single-transit-interconnecties opgezet, met name in grote steden. Daarom vallen in Duits land city-zone-inter-
connecties ook onder de single-transit-interconnectiediensten. In de regio200-zone worden ook double-transit-interconnecties opgezet. Daaro m zijn naast nationale
interconnecties ook regio200-interconnectiediensten opgenomen in de double-transit-interconnectiediensten.
(5) De Deense NRI heeft per 1 oktober 1999 nieuwe tarieven vastgesteld. De geschillencommissie voor telecommunicatie onderzoekt deze nieuwe tarieven momenteel echter
omdat tegen het besluit van de NRI beroep is aangetekend. Daarom zijn deze cijfers niet gebruikt bij de berekening van de „beste huidige praktijk” voor het jaar 2000 (de
oude tarieven sinds 15 augustus 1999 waren: lokaal = 0,93 eurocent per minuut, single transit = 1,67 eurocent per minuut, double transit = 1,91 eurocen t per minuut).
(6) De OPTA werkt momenteel aan een besluit over de definitieve tarieven voor de periode 1 juli 1998-1 juli 1999 en de voorlopige tarieven voor de periode 1 juli 1999-1 juli
2000. Tot deze voorlopige tarieven zijn vastgesteld, moet KPN de in de tabel vermelde tarieven aanbieden. Dit zijn de voorlopige tarieven voor de peri ode 1 juli 1998-1
juli 1999 die de OPTA vorig jaar heeft vastgesteld.
(7) Voorlopige tarieven die door de Italiaanse NRI zijn vastgesteld in afwachting van een definitief besluit.
(8) Het prijsbereik is het gevolg van de grote valutaschommelingen die in Zweden hebben plaatsgevonden vanaf de vaststelling van nieuwe tarieven in maa rt 1999 tot
november 1999. De laagste tarieven zijn in aanmerking genomen voor het bepalen van de „beste huidige praktijk”.
(*) Tarieven nog niet goedgekeurd door de nationale regelgevende instantie.▼M21998H0195 — NL — 04.04.2000 — 002.001 — 16