2003D0043 — NL — 07.10.2006 — 002.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:

No

▼B

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 17 januari 2003

tot vaststelling van klassen van materiaalgedrag bij brand voor bepaalde voor de bouw bestemde producten

(kennisgeving geschied onder nummer C(2002) 4807)

(Voor de EER relevante tekst)

(2003/43/EG)

De in deze beschikking vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de bouw,

Het materiaalgedrag bij brand van veel bouwproducten en/of -materialen die zijn opgenomen in de klassenindeling van Beschikking 2000/147/EG, is duidelijk vastgesteld en is bij de voor brand bevoegde regelgevende instanties in de lidstaten voldoende bekend, zodat zij op dit specifieke gedragskenmerk niet hoeven te worden getest.

Bij wijze van harmoniserende oplossing werd een klassenindeling vastgesteld bij Beschikking 2000/147/EG van de Commissie van 8 februari 2000 ter uitvoering van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad wat de indeling van voor de bouw bestemde producten in klassen van materiaalgedrag bij brand betreft ( 4 ).

Het niveau van die beperking kan slechts worden uitgedrukt als een bepaald materiaalgedrag bij brand van de producten in de uiteindelijke toepassing ervan.

Eén van die maatregelen die in basisdocument nr. 2 worden genoemd, is het beperken van het ontstaan en de verspreiding van brand en rook op een bepaalde plaats, door de kans dat bouwproducten bijdragen tot de volledige ontwikkeling van een brand te verkleinen.

Met betrekking tot het fundamentele voorschrift „brandveiligheid” noemt basisdocument nr. 2 een aantal onderling samenhangende maatregelen die tezamen de brandveiligheidstrategie vaststellen, welke in de lidstaten op verschillende wijze kan worden uitgewerkt.

In Richtlijn 89/106/EEG is geregeld dat het, teneinde rekening te houden met de verschillende op nationaal, regionaal of lokaal vlak bestaande beschermingsniveaus voor bouwwerken, noodzakelijk kan zijn ten aanzien van ieder fundamenteel voorschrift klassen van materiaalgedrag vast te stellen in de basisdocumenten. Deze documenten zijn in de vorm van een mededeling van de Commissie betreffende de basisdocumenten van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad ( 3 ) gepubliceerd.

Gelet op Richtlijn 89/106/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake voor de bouw bestemde producten ( 1 ), gewijzigd bij Richtlijn 93/68/EEG ( 2 ), en met name op artikel 20, lid 2,

Artikel 1

De bouwproducten en/of -materialen die aan alle eisen van het gedragskenmerk „materiaalgedrag bij brand” voldoen zonder verdere tests te moeten ondergaan, zijn vermeld in de bijlage.

Artikel 2

De specifieke klassen van de in Beschikking 2000/147/EG vastgestelde indeling naar materiaalgedrag bij brand die op de verschillende bouwproducten en/of -materialen van toepassing zijn, zijn vermeld in de bijlage bij de onderhavige beschikking.

Artikel 3

De producten worden in relatie tot de uiteindelijke toepassing ervan beoordeeld, indien toepasselijk.

Artikel 4

Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.

BIJLAGE

In de tabellen in deze bijlage zijn de bouwproducten en/of -materialen opgenomen die, zonder verdere tests te moeten ondergaan, aan alle eisen van het gedragskenmerk „materiaalgedrag bij brand” voldoen.

(4) De klassen zijn vastgesteld in tabel 2 van de bijlage bij Beschikking 2000/147/EG.

(3) De klassen zijn vastgesteld in tabel 1 van de bijlage bij Beschikking 2000/147/EG.

(2) Houten plaatmateriaal gemonteerd zonder luchtgat direct op klasse A1 of A2-s1, d0 producten met een minimale dichtheid van 10 kg/m3 of producten van ten minste klasse D-s2, d0 met een minimale dichtheid van 400 kg/m3.

▼M2

(2) Klassen zoals vastgesteld in tabel 1 van de bijlage bij Beschikking 2000/147/EG.

Een op hout gebaseerd product met een dichtheid ≥ 400 kg/m3 of een product van ten minste klasse A2-s1, d0 of een isolatieproduct van ten minste klasse E-d2, gemonteerd volgens methode 1

Een op hout gebaseerd product met een dichtheid ≥ 400 kg/m3 of een product van ten minste klasse A2-s1, d0

Montage en bevestiging

De gipsplaten worden volgens een van de drie volgende methoden gemonteerd en bevestigd:

Methode 1 – Mechanisch bevestigd aan een dragende onderconstructie

De gipsplaten, of (in het geval van meerlagige producten) ten minste de buitenste laag van de platen, worden mechanisch bevestigd aan een metalen onderconstructie (gemaakt van in EN 14195 beschreven onderdelen) of een houten onderconstructie (overeenkomstig EN 336 en EN 1995-1-1).

Indien de onderconstructie slechts in één richting dragende elementen heeft, bedraagt de afstand tussen de dragende elementen maximaal 50 keer de dikte van de gipsplaten.

Indien de onderconstructie in twee richtingen dragende elementen heeft, bedraagt de tussenafstand in beide richtingen maximaal 100 keer de dikte van de gipsplaten.

De gipsplaten worden mechanisch bevestigd met schroeven, nieten of spijkers, die door de platen heen in de onderconstructie worden aangebracht op maximaal 300 mm afstand hart op hart, gemeten in de langsrichting van elk dragend element.

De ruimte achter de gipsplaten mag leeg blijven of worden opgevuld met isolatiemateriaal. De ondergrond kan zijn:

a) een op hout gebaseerd product met een dichtheid ≥ 400 kg/m3 of een product van ten minste klasse A2-s1, d0 voor gipsplaten met een nominale dikte ≥ 6,5 mm en < 9,5 mm en een kerndichtheid ≥ 800 kg/m3, of

b) een op hout gebaseerd product met een dichtheid ≥ 400 kg/m3 of een product van ten minste klasse A2-s1, d0 voor gipsplaten met een nominale dikte ≥ 9,5 mm en een kerndichtheid ≥ 600 kg/m3, of

c) isolatiemateriaal van ten minste klasse E-d2 voor gipsplaten met een nominale dikte ≥ 9,5 mm en een kerndichtheid ≥ 600 kg/m3.

Alle voegen tussen tegen elkaar liggende gipsplaten laten een tussenruimte ≤ 4 mm. Dit geldt voor alle voegen, ongeacht of de voeg direct wordt gedragen door een dragend element van de onderconstructie en ongeacht of de voeg met voegmateriaal is opgevuld.

In de gevallen a) en b) worden alle voegen tussen tegen elkaar liggende gipsplaten die niet direct door een dragend element van de onderconstructie worden gedragen en die een tussenruimte > 1mm laten, volledig opgevuld met voegmateriaal zoals gespecificeerd in EN 13963 (de overige voegen mogen leeg blijven).

In geval c) worden alle voegen tussen tegen elkaar liggende gipsplaten volledig opgevuld met voegmateriaal zoals gespecificeerd in EN 13963.