1989L0437 — NL — 22.12.1989 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 20 juni 1989
inzake hygiëne- en gezondheidsvraagstukken bij de bereiding en het in de handel brengen van
eiprodukten
(89/437/EEG)
(PB L 212 van 22.7.1989, blz. 87)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 L 395 13 30.12.1989
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 20 juni 1989
inzake hygiëne- en gezondheidsvraagstukken bij de bereiding en
het in de handel brengen van eiprodukten
(89/437/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie(1),
Gezien het advies van het Europese Parlement(2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3),
Overwegende dat om een harmonieuze werking van de gemeenschap-
pelijke markt en met name van de gemeenschappelijke ordening dermarkten in de sector eieren, ingesteld bij Verordening (EEG) nr. 2771/75(
4), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3907/87(5),
alsmede van de gemeenschappelijke regeling van het handelsverkeer
voor ovoalbumine en lactoalbumine, ingesteld bij Verordening (EEG)nr. 2783/75(
6), gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 4001/87(7), te
garanderen, de afzet van eiprodukten niet meer mag worden belemmerddoor de verschillen die nog steeds tussen de Lid-Staten bestaan op het
gebied van de gezondheidsvoorschriften ter zake; dat deze harmonisatie
zal leiden tot een betere harmonisatie van de produktie en tot gelijkeconcurrentievoorwaarden, en terzelfder tijd zal garanderen dat deconsument een kwaliteitsprodukt verkrijgt;
Overwegende dat het in de handel brengen van bepaalde eiprodukten
die niet vallen onder bijlage II van het Verdrag, nauw samenhangtmet het in de handel brengen van eiprodukten waarvoor een gemeen-
schappelijke marktordening geldt; dat voor alle eiprodukten de
concurrentiedistorsies dienen te worden opgeheven;
Overwegende dat het dienstig lijkt eiprodukten die zijn verkregen in
ambachtelijke werkplaatsen, winkels of restaurants en die wordengebruikt voor de vervaardiging van levensmiddelen bestemd voorrechtstreekse verkoop aan de eindverbruiker of om ter plaatse teworden geconsumeerd, uit te sluiten van de werkingssfeer van deze
richtlijn;
Overwegende dat gezondheidsvoorschriften dienen te worden vastge-
steld voor de bereiding, de opslag en het vervoer van eiprodukten; datmet name voorschriften dienen te worden vastgesteld voor de erken-ning van inrichtingen;
Overwegende dat eveneens dient te worden bepaald aan welke gezond-
heidseisen eiprodukten moeten voldoen;
Overwegende dat bovengenoemde regelgeving op dezelfde wijze moet
gelden voor het intracommunautaire handelsverkeer en voor hethandelsverkeer binnen elke Lid-Staat;
Overwegende dat de fabrikant er in eerste instantie op moet toezien dat
het eiprodukt voldoet aan de bij deze richtlijn vastgestelde gezond-
heidsvoorschriften; dat de bevoegde instanties van de Lid-Staten ervia controles en inspecties op moeten toezien dat de fabrikant voor-noemde voorschriften in acht neemt; dat bij de voorschriften metbetrekking tot deze controles en inspecties rekening moet wordengehouden met de dwingende eisen van de interne markt;1989L0437 — NL — 22.12.1989 — 001.001 — 2
(1) PB nr. C 67 van 14. 3. 1987, blz. 9, en PB nr. C 53 van 2. 3. 1989, blz. 10.
(2) PB nr. C 187 van 18. 7. 1988, blz. 184.
(3) PB nr. C 232 van 31. 8. 1987, blz. 11.
(4) PB nr. L 282 van 1. 11. 1975, blz. 49.
(5) PB nr. L 370 van 30. 12. 1987, blz. 14.
(6) PB nr. L 282 van 1. 11. 1975, blz. 104.
(7) PB nr. L 377 van 31. 12. 1987, blz. 44.
▼B
Overwegende dat steekproefcontroles moeten worden verricht voor de
opsporing van residuen van voor de gezondheid van de mens schade-lijke stoffen;
Overwegende dat moet worden voorzien in communautaire controle-
maatregelen om te garanderen dat de in deze richtlijn neergelegde
normen in alle Lid-Staten op uniforme wijze worden toegepast;
Overwegende dat in het kader van het intracommunautaire handelsver-
keer, aan de afzender, de geadresseerde of een gemachtigde de
mogelijkheid dient te worden gegeven het advies in te winnen van een
deskundige, wanneer een conflict ontstaat met de bevoegde instantievan de Lid-Staat van bestemming;
Overwegende dat de regeling voor eiprodukten die zijn vervaardigd in
een derde land en die bestemd zijn om op het grondgebied van deGemeenschap op de markt te worden gebracht, niet gunstiger magzijn dan de bij deze richtlijn vastgestelde regeling; dat dient te wordenvoorzien in een communautaire procedure om de inrichtingen in derde
landen te inspecteren;
Overwegende dat het aan de Commissie dient te worden overgelaten
bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn vast te stellen; dat daartoe
moet worden voorzien in procedures waarbij een nauwe en doeltref-
fende samenwerking tot stand wordt gebracht tussen de Commissie ende Lid-Staten in het kader van het Permanent Veterinair Comité,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Bij deze richtlijn worden hygiëne- en gezondheidsvoorschriften vastge-
steld voor de bereiding en het in de handel brengen van eiproduktendie bestemd zijn voor rechtstreekse menselijke consumptie en voorvervaardiging van levensmiddelen.
Deze richtlijn is evenwel niet van toepassing op:
— levensmiddelen voor de eindverbruiker vervaardigd van eipro-
dukten, zoals omschreven in artikel 2 en die voldoen aan het
bepaalde in artikel 3,
— eiprodukten verkregen in een niet-industriële werkplaats en die,
zonder te zijn behandeld, worden gebruikt voor de vervaardigingvan levensmiddelen bestemd voor rechtstreekse verkoop zonder
tussenpersonen aan de consument of die na bereiding rechtstreeks
ter plaatse worden gebruikt.
Artikel 2
In deze richtlijn gelden de definities van artikel 1, lid 2, van Verorde-
ning (EEG) nr. 2772/75(
1). Voorts wordt verstaan onder:
1. eiprodukten: produkten die zijn verkregen uit eieren, uit bestand-
delen van eieren of mengsels daarvan, na verwijdering van schaalen vliezen, en die bestemd zijn voor menselijke consumptie; zijkunnen gedeeltelijk worden aangevuld met andere levensmiddelen
of additieven; zij kunnen vloeibaar, geconcentreerd, gedroogd,
gekristalliseerd, bevroren, diepgevroren of gecoaguleerd zijn;
2. produktiebedrijf: onverminderd het bepaalde in Verordening (EEG)
nr. 2782/75(
2), bedrijf voor de produktie van eieren bestemd voor
menselijke consumptie;
3. inrichting: inrichting die is erkend voor de vervaardiging en/of de
behandeling van eiprodukten;
4. gebarsten eieren: eieren waarvan de schaal beschadigd is, waarbij
al dan niet een echte breuk is ontstaan, en waarvan de vliezenniet zijn gebroken;1989L0437 — NL — 22.12.1989 — 001.001 — 3
(1) PB nr. L 282 van 1. 11. 1975, blz. 56.
(2) PB nr. L 282 van 1. 11. 1975, blz. 100.
▼B
5. partij: een hoeveelheid eiprodukten die in dezelfde omstandigheden
is bereid en met name een behandeling heeft ondergaan in éénononderbroken arbeidsgang;
6. zending: een hoeveelheid eiprodukten met dezelfde plaats van
bestemming, die in één keer wordt geleverd voor verdere verwer-king in de levensmiddelenindustrie of voor directe menselijkeconsumptie;
7. land van verzending: de Lid-Staat of het derde land vanwaar eipro-
dukten naar een Lid-Staat worden verzonden;
8. land van bestemming: de Lid-Staat waarnaar eiprodukten uit een
andere Lid-Staat of een derde land worden verzonden;
9. verpakken: het plaatsen van eiprodukten in een recipiënt;
10. bevoegde autoriteit: de veterinaire dienst of een daarmee gelijkge-
stelde dienst die door de betrokken Lid-Staat is aangewezen om toete zien op de inachtneming van het bepaalde in deze richtlijn;
11. het in de handel brengen: het verhandelen van eiprodukten, als
bedoeld in artikel 1, punt 5, van Verordening (EEG) nr. 2772/75.
Artikel 3
Elke Lid-Staat ziet erop toe dat alleen eiprodukten die aan de onder-
staande algemene voorwaarden voldoen, voor gebruik alslevensmiddel worden geproduceerd of voor de vervaardiging van
levensmiddelen worden gebruikt:
a) zij moeten verkregen zijn uit eieren van kippen, eenden, ganzen,
kalkoenen, parelhoenders of kwartels, met uitsluiting van mengsels
van verschillende soorten;
b) zij moeten het percentage vermelden van hun eibestanddelen
wanneer zij gedeeltelijk worden aangevuld met andere levensmid-delen en, voor zover zij voldoen aan de eisen van artikel 12, metadditieven;
c) zij moeten zijn behandeld en/of bereid in een overeenkomstig artikel
6 erkende inrichting die voldoet aan de voorwaarden van de hoofd-
stukken I en II van de bijlage, en moeten voldoen aan deze richtlijn;
d) zij moeten zijn bereid onder hygiënische omstandigheden die
voldoen aan de voorschriften van de hoofdstukken III en V van debijlage, met eieren die voldoen aan de voorwaarden van hoofdstuk
IV van de bijlage;
e) zij moeten een behandeling hebben ondergaan volgens een overeen-
komstig de procedure van artikel 14 erkend procédé, waardoor zijmet name voldoen aan de analytische eisen van hoofdstuk VI vande bijlage.
Wanneer dat wegens de bereidingstechniek van sommige levens-
middelen uit eiprodukten evenwel noodzakelijk is, staat de
bevoegde autoriteit op basis van volgens de procedure van artikel
14 vast te stellen criteria toe dat sommige eiprodukten geen behan-deling ondergaan; in dat geval moeten de eiprodukten onverwijldworden gebruikt in de inrichting waar zij voor de bereiding vanandere levensmiddelen bestemd zijn;
f) zij moeten voldoen aan de in hoofdstuk VI van de bijlage gestelde
analytische eisen;
g) zij moeten zijn gekeurd overeenkomstig hoofdstuk VII van de
bijlage;
h) zij moeten zijn verpakt overeenkomstig hoofdstuk VIII van de
bijlage;
i) zij moeten worden opgeslagen en vervoerd overeenkomstig de
hoofdstukken IX en X van de bijlage;
j) zij moeten zijn voorzien van het keurmerk bedoeld in hoofdstuk XI
van de bijlage en, als zij bestemd zijn voor rechtstreekse menselijkeconsumptie, voldoen aan de eisen van Richtlijn 79/112/EEG van deRaad van 18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassingvan de wetgevingen der Lid-Staten inzake etikettering en presentatie1989L0437 — NL — 22.12.1989 — 001.001 — 4
▼B
van levensmiddelen voor de eindverbruiker alsmede inzake de daar-
voor gemaakte reclame(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 86/197/
EEG(2).
Artikel 4
De bevoegde autoriteiten zien erop toe dat de eiproduktenfabrikant de
nodige maatregelen neemt om aan deze richtlijn te voldoen, en met
name dat:
— monsters worden genomen voor laboratoriumonderzoek ten einde
na te gaan of is voldaan aan de in hoofdstuk VI van de bijlagegestelde analytische eisen;
— eiprodukten die niet bij omgevingstemperatuur kunnen worden
bewaard, worden vervoerd of opgeslagen bij de in de hoofdstukkenIX en X van de bijlage vermelde temperaturen;
— wordt bepaald hoe lang de eiprodukten kunnen worden bewaard;— de uitkomsten van de diverse controles en tests worden geregi-
streerd en gedurende twee jaar worden bewaard te hunnen behoeve;
— elke partij voorzien wordt van een aanduiding aan de hand waarvan
de datum van behandeling kan worden bepaald; deze aanduidingmoet worden vermeld op de informatiedrager met de gegevensbetreffende de toegepaste behandeling en in het keurmerk bedoeld
in hoofdstuk XI.
Artikel 5
1. De Lid-Staten zien erop toe dat onderzoek wordt verricht naar de
aanwezigheid van residuen van stoffen met farmacologische en hormo-
nale werking, van antibiotica, van bestrijdingsmiddelen, detergenten envan andere stoffen die schadelijk zijn, die de organoleptischekenmerken kunnen beïnvloeden of die er eventueel toe kunnen leidendat de consumptie van eiprodukten gevaarlijk of schadelijk is voor demenselijke gezondheid.
2. Indien in de onderzochte eiprodukten sporen van residuen voor-
komen boven de overeenkomstig lid 4 vastgestelde toleranties, mogen
die produkten niet worden gebruikt in menselijke voeding noch voor devervaardiging van levensmiddelen noch voor rechtstreekse menselijkeconsumptie in de handel worden gebracht.
3. Het onderzoek op residuen moet worden verricht volgens
methoden die op hun praktische waarde zijn getoetst en wetenschappe-
lijk zijn erkend, in het bijzonder methoden die zijn omschreven in
communautaire richtlijnen of in andere internationale normen.
De resultaten van het onderzoek op residuen moeten kunnen worden
geëvalueerd aan de hand van referentiemethoden die volgens de proce-dure van artikel 14 na advies van het Wetenschappelijk VeterinairComité zijn vastgesteld.
Volgens dezelfde procedure wordt in elke Lid-Staat ten minste één
referentielaboratorium aangewezen, dat in geval van toepassing van de
artikelen 7 en 8 het onderzoek op residuen moet verrichten.
De Commissie publiceert de referentiemethoden en de lijst van de refe-
rentielaboratoria in het Publikatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
4. Op voorstel van de Commissie stelt de Raad met gekwalificeerde
meerderheid van stemmen het volgende vast:
— de bepalingen betreffende de controle,
— de toleranties voor de in lid 2 bedoelde stoffen,— de frequentie van de monsternemingen.1989L0437 — NL — 22.12.1989 — 001.001 — 5
(1) PB nr. L 33 van 8. 2. 1979, blz. 1.
(2) PB nr. L 144 van 29. 5. 1986, blz. 38.
▼B
Artikel 6
1. Elke Lid-Staat stelt een lijst op van door hem erkende inrich-
tingen waaraan een erkenningsnummer is toegekend. Hij doet dezelijst toekomen aan de andere Lid-Staten en aan de Commissie.
Een Lid-Staat erkent een inrichting slechts indien hem gebleken is dat
zij voldoet aan deze richtlijn. De Lid-Staat trekt de erkenning in
wanneer de inrichting niet meer aan de voorwaarden tot erkenning
voldoet. Wanneer een erkenning wordt ingetrokken, wordt dit medege-deeld aan de andere Lid-Staten en aan de Commissie.
2. De inrichtingen en verpakkingscentra worden geregeld geïnspec-
teerd en gecontroleerd onder verantwoordelijkheid van de bevoegdeautoriteit die te allen tijde vrije toegang dient te hebben tot alle delenvan de inrichting ten einde te kunnen nagaan of aan deze richtlijnwordt voldaan.
Wanneer bij die inspecties blijkt dat niet aan alle eisen van deze richt-
lijn wordt voldaan, neemt de bevoegde autoriteit passende maatregelen
om dit te verhelpen.
Artikel 7
1. Deskundigen van de Commissie kunnen, voor zover de eenvor-
mige toepassing van de richtlijn dit vereist, in samenwerking met de
bevoegde autoriteiten, controles ter plaatse uitvoeren; zij kunnen met
name nagaan of de erkende inrichtingen en de overeenkomstig hetbepaalde in artikel 5, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2772/75erkende pakstations deze richtlijn metterdaad naleven.
De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een controle wordt verricht,
geeft de deskundigen alle nodige steun voor de uitvoering van huntaak. De Commissie brengt de betrokken Lid-Staat op de hoogte van
de uitslag van de verrichte controles.
De betrokken Lid-Staat treft de maatregelen die noodzakelijk kunnen
blijken om met de uitkomst van deze controle rekening te houden.
Indien de Lid-Staat bovengenoemde maatregelen niet neemt, kan deCommissie, volgens de procedure van artikel 13, besluiten dat debetrokken Lid-Staat een einde moet maken aan het in de handelbrengen van de eiprodukten van de inrichting die niet langer aan dezerichtlijn voldoet.
2. Vóór de toepassing van de in lid 1 bedoelde controles worden
volgens de procedure van artikel 14 de algemene uitvoeringsbepalingen
van dit artikel vastgesteld en wordt met name een aanbeveling van de
Commissie opgesteld met de voorschriften die in acht moeten wordengenomen bij de in lid 1 bedoelde controle.
Artikel 10
De bijlage bij deze richtlijn wordt op voorstel van de Commissie door
de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen gewijzigd.
Artikel 11
1. In afwachting van de toepassing van de in deze richtlijn voorge-
schreven bepalingen blijven de nationale voorschriften betreffende
invoer van eiprodukten uit derde landen gelden en mogen zij niet
gunstiger zijn dan die voor het handelsverkeer in de Gemeenschap.
2. Ter plaatse worden controles verricht door deskundigen van de
Lid-Staten en van de Commissie. De met deze controles belastedeskundigen van de Lid-Staten worden aangewezen door de Commissieop voorstel van de Lid-Staten. Deze controles geschieden voor reke-ning van de Gemeenschap die de daaruit voortvloeiende kosten draagt.
3. De lijst van inrichtingen die aan de voorwaarden van de bijlage
voldoen, wordt opgesteld volgens de procedure van artikel 14.1989L0437 — NL — 22.12.1989 — 001.001 — 6
▼M1
▼B
▼B
4. Het gezondheidscertificaat dat de produkten bij de invoer verge-
zelt, alsmede de vorm en de aard van het keurmerk dat op deprodukten wordt aangebracht, dienen overeen te komen met een
volgens de procedure van artikel 14 vast te stellen model.
Artikel 12
De Raad besluit op voorstel van de Commissie met gekwalificeerde
meerderheid welke van de additieven die voorkomen op de lijst vande bij de geldende communautaire voorschriften toegestane additievenin levensmiddelen gebruikt mogen worden voor eiprodukten alsomschreven in artikel 3, onder a), en stelt de nadere regeling van dit
gebruik vast.
In afwachting van deze besluiten blijven de voor dit gebruik geldende
nationale voorschriften van toepassing.
Artikel 13
1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel
omschreven procedure, leidt de voorzitter van het bij het besluit vande Raad van 15 oktober 1968 ingestelde Permanent Veterinair Comité,
hierna het „Comité” genoemd, deze procedure onverwijld bij het
Comité in, hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van een Lid-Staat.
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een
ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt adviesuit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen
naar gelang van de urgentie van de materie. Het Comité spreekt zich
uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van hetVerdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die deRaad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemmingin het Comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de
Lid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter
neemt niet aan de stemming deel.
3. De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in
overeenstemming zijn met het advies van het Comité.
4. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn
met het advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht,
dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende
de te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meer-derheid van stemmen.
Indien de Raad, na verloop van 15 dagen na de indiening van het voor-
stel bij de Raad, geen besluit heeft genomen, worden de voorgesteldemaatregelen door de Commissie vastgesteld, behalve wanneer de Raad
zich met gewone meerderheid van stemmen tegen genoemde maatre-
gelen heeft uitgesproken.
Artikel 14
1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel
omschreven procedure, leidt de voorzitter van het Comité deze proce-dure onverwijld bij het Comité in, hetzij op eigen initiatief, hetzij opverzoek van een Lid-Staat.
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een
ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt adviesuit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellennaar gelang van de urgentie van de materie. Het Comité spreekt zichuit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van hetVerdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de
Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming
in het Comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van deLid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitterneemt niet aan de stemming deel.
3. De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in
overeenstemming zijn met het advies van het Comité.1989L0437 — NL — 22.12.1989 — 001.001 — 7
▼B
4. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn
met het advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht,dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende
de te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meer-
derheid van stemmen.
Indien de Raad, na verloop van drie maanden na de indiening van het
voorstel bij de Raad, geen besluit heeft genomen, worden de voorge-stelde maatregelen door de Commissie vastgesteld, behalve wanneerde Raad zich met gewone meerderheid van stemmen tegen genoemde
maatregelen heeft uitgesproken.
Artikel 15
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
lingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1991 aan deze
richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld inkennis.
De Commissie dient uiterlijk op 31 december 1994 bij de Raad een
verslag in over de ter zake opgedane ervaring, in voorkomend gevalvergezeld van voorstellen om de bijlage van de onderhavige richtlijn
aan te passen, met name gezien de technologische en wetenschappe-
lijke ontwikkelingen.
Artikel 16
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.
Artikel 17
De voorschriften van Richtlijn 89/662/EEG(
1) inzake veterinaire
controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzichtvan de totstandbrenging van de interne markt zijn met name vantoepassing voor wat betreft de controles bij de oorsprong, de organi-satie en de follow-up van de door de Lid-Staten van bestemming te
verrichten controles en de tenuitvoerlegging van de vrijwaringsmaatre-
gelen.1989L0437 — NL — 22.12.1989 — 001.001 — 8
(1) PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13.▼M1
▼B
BIJLAGE
HOOFDSTUK I
ALGEMENE VOORWAARDEN VOOR ERKENNING EN EXPLOI-
TATIE
Inrichtingen moeten ten minste van het volgende zijn voorzien:1. in lokalen waar eieren worden opgeslagen of eiprodukten worden bereid of
opgeslagen:
a) vloeren uit waterdicht, gemakkelijk schoon te houden en te ontsmetten
materiaal dat niet kan rotten, welke vloeren zo moeten zijn aangelegd
dat het water gemakkelijk kan wegvloeien naar met een rooster gedekte
en van stankafsluiting voorziene kolken;
b) gladde, duurzame en ondoordringbare wanden die van een heldere, afwas-
bare bekleding zijn voorzien tot een hoogte van ten minste twee meter en
in koelruimten of opslagruimten ten minste tot de hoogte tot waarop de
desbetreffende produkten worden opgeslagen. De overgang van vloer
naar wanden en de overgang van de wanden onderling moet rond of op
soortgelijke wijze zijn afgewerkt, zodat hij gemakkelijk kan worden
schoongemaakt;
c) deuren van bestendig materiaal; houten deuren moeten aan beide zijden
voorzien zijn van een gladde ondoordringbare bekleding;
d) gemakkelijk schoon te maken plafonds die zo zijn geconstrueerd en afge-
werkt dat vuilophoping, schimmelvorming, eventueel afbladderen van de
verf en condensatie worden voorkomen;
e) voldoende ventilatie en, zo nodig, een goede afvoer van damp;
f) voldoende verlichting, door daglicht of door kunstlicht;
g) zo dicht mogelijk bij de plaatsen waar de arbeid wordt verricht:
— voldoende voorzieningen voor het reinigen en ontsmetten van de
handen en voor het reinigen van het materiaal met warm water. De
kranen mogen niet met de hand of met de arm kunnen worden
bediend. De installaties voor het reinigen van de handen moeten voor-
zien zijn van koud en warm stromend water of van vooraf gemengd
water op een passende temperatuur, van reinigings- en ontsmettings-
middelen, alsmede van handdoeken die slechts eenmaal kunnen
worden gebruikt;
— voorzieningen voor het ontsmetten van het gereedschap;
2. een voldoende aantal kleedlokalen met gladde, waterdichte en afwasbare
wanden en vloeren, met wasgelegenheden, alsmede met toiletten met water-
spoeling die geen rechtstreekse toegang tot de werkruimten geven. De
wasgelegenheden moeten voorzien zijn van koud en warm of vooraf via
menging op de juiste temperatuur gebracht stromend water, van was en
ontsmettingsmiddelen voor de handen, alsmede van handdoeken die slechts
eenmaal kunnen worden gebruikt; de kranen van de wasgelegenheden mogen
niet met de hand kunnen worden bediend. Er moeten voldoende wasgelegen-
heden zijn in de nabijheid van de toiletten;
3. een aparte ruimte en passende voorzieningen voor het schoonmaken en
ontsmetten van recipiënten en vaste en mobiele tanks; deze ruimte en deze
voorzieningen zijn evenwel niet vereist indien er regelingen zijn getroffen
om recipiënten en tanks door andere stations te laten schoonmaken en
ontsmetten;
4. een installatie waardoor uitsluitend drinkwater in de zin van Richtlijn 80/778/
EEG van de Raad van 15 juli 1980 betreffende de kwaliteit van voor mense-
lijke consumptie bestemd water(
1) wordt geleverd.
Het is evenwel toegestaan dat voor het opwekken van stoom, het bestrijden
van brand of het koelen van de koelinstallaties een installatie aanwezig is die
niet-drinkbaar water levert, op voorwaarde dat de daartoe aangebrachte
leidingen het gebruik van dat water voor andere doeleinden onmogelijk
maken en geen gevaar opleveren voor besmetting van de eiprodukten. De
stoom en het water in kwestie mogen niet rechtstreeks in aanraking komen
met de eiprodukten en mogen niet worden gebruikt voor het schoonmaken
en ontsmetten van recipiënten, installaties en materiaal waarmee de eipro-
dukten in aanraking komen. Leidingen voor niet-drinkbaar water moeten
goed kunnen worden onderscheiden van drinkwaterleidingen;
5. passende voorzieningen tegen ongedierte, zoals insekten en knaagdieren;1989L0437 — NL — 22.12.1989 — 001.001 — 9
(1) PB nr. L 229 van 30. 8. 1980, blz. 11.
▼B
6. materiaal, leidingen en instrumenten, of oppervlakten daarvan, welke met
eiprodukten in aanraking komen, moeten zijn vervaardigd van glad, gemak-
kelijk te wassen, schoon te maken en te ontsmetten, corrosiebestendig
materiaal, dat geen stoffen aan de eiprodukten afgeeft in zodanige hoeveel-
heden dat de gezondheid van de mens daardoor in gevaar wordt gebracht,
de samenstelling van de eiprodukten wordt gewijzigd of de organoleptische
eigenschappen ervan worden aangetast.
HOOFDSTUK II
BIJZONDERE VOORWAARDEN VOOR DE ERKENNING VAN
INRICHTINGEN
Afgezien van de in hoofdstuk I vastgestelde algemene voorwaarden, moeten
inrichtingen ten minste van het volgende zijn voorzien:
1. geschikte lokalen die ruim genoeg zijn voor de gescheiden opslag van
eieren en afgewerkte eiprodukten, eventueel met een koelinstallatie om de
eiprodukten op de vereiste temperatuur te houden; koelhuizen moeten voor-
zien zijn van een zelfregistrerende thermometer of telethermometer;
2. bij gebruik van vuile eieren, voorzieningen voor het wassen en ontsmetten
van de eieren; volgens de procedure van artikel 14 wordt een lijst opgesteld
van de produkten die voor het ontsmetten mogen worden gebruikt;
3. a) een speciaal lokaal met passende voorzieningen voor het breken en het
opvangen van de inhoud van de eieren en voor het verwijderen van de
delen van schalen en vliezen;
b) een apart lokaal voor de andere dan onder a) bedoelde handelingen.
In geval van pasteurisatie van eiprodukten mag deze geschieden in het
onder a) bedoelde lokaal wanneer de inrichting beschikt over een
gesloten pasteurisatiesysteem en, zo niet, moet deze geschieden in het
onder b) bedoelde lokaal. In dit laatste geval moeten alle voorzieningen
worden getroffen om besmetting van de eiprodukten na pasteurisatie te
voorkomen;
4. passende voorzieningen voor het interne transport van de ei-inhoud;
5. in de gevallen bepaald in deze richtlijn, door de bevoegde instantie goedge-
keurde apparatuur voor de behandeling van eiprodukten, die ten minste
voorzien is van:
a) in het geval van pasteurisatie:
— een automatische temperatuurregelaar,
— een zelfregistrerende thermometer,— een automatische beveiliging tegen onderverhitting;
b) in geval van een continu pasteurisatiesysteem moet de apparatuur boven-
dien ten minste voorzien zijn van
— een deugdelijke beveiliging tegen vermenging van gepasteuriseerde
eiprodukten met onvolledig gepasteuriseerde eiprodukten en
— een automatische registratie van de beveiliging tegen bovenge-
noemde vermenging;
6. een lokaal voor het opslaan van andere levensmiddelen en additieven;
7. bij verpakking in recipiënten voor eenmalig gebruik, een geschikte en even-
tueel aparte ruimte voor de opslag van die recipiënten en de voor de
vervaardiging ervan bestemde materialen;
8. voorzieningen voor onmiddellijke verwijdering en aparte opslag van lege
schalen, alsmede van eieren en eiprodukten die niet geschikt zijn voor
menselijke consumptie;
9. de nodige voorzieningen voor het hygiënisch verpakken van de eiprodukten;
10. om analyses en onderzoeken te verrichten waarbij de eisen van deze richt-
lijn betreffende de grondstoffen en de eiprodukten worden nageleefd, dient
de inrichting over een passend laboratorium te beschikken. Zo niet, moet zij
gebruik kunnen maken van de diensten van een laboratorium, waardoor aan
dezelfde eisen kan worden voldaan. In dit laatste geval stelt zij de bevoegde
autoriteit daarvan in kennis;
11. voor zover noodzakelijk, passende voorzieningen voor het ontdooien van
bevroren eiprodukten die in een erkende inrichting moeten worden behan-
deld of anderszins verwerkt;
12. een apart lokaal voor het opslaan van schoonmaak- en ontsmettingspro-
dukten.1989L0437 — NL — 22.12.1989 — 001.001 — 10
▼B
HOOFDSTUK III
HYGIËNISCHE EISEN INZAKE LOKALEN, MATERIAAL EN PERSO-
NEEL IN DE INRICHTINGEN
De grootst mogelijke zindelijkheid is vereist voor personeel, lokalen en mate-
riaal:
1. het personeel dat eieren en eiprodukten behandelt of verwerkt, moet met
name schone werkkleding en een schoon hoofddeksel dragen. Het betrokken
personeel moet tijdens de werkdag verscheidene malen en telkens vóór de
hervatting der werkzaamheden de handen wassen en ontsmetten;
in de lokalen waar eieren en eiprodukten worden verwerkt en opgeslagen
mag niet worden gerookt, gegeten, gespuwd of gekauwd;
2. dieren mogen niet in de inrichtingen worden toegelaten. Knaagdieren,
insekten en ander ongedierte moeten stelselmatig worden verdelgd;
3. lokalen, materiaal en gereedschappen die bij de bereiding van eiprodukten
worden gebruikt, moeten schoon worden gehouden en goed worden onder-
houden. Materiaal en gereedschappen moeten zo nodig verscheidene malen
per werkdag, bij het einde van de dagelijkse werkzaamheden en alvorens
opnieuw te worden gebruikt na vuil te zijn geworden, zorgvuldig worden
schoongemaakt en ontsmet; gesloten leidingen voor het transport van eipro-
dukten moeten voorzien zijn van een adequaat schoonmaaksysteem waarmee
alle onderdelen kunnen worden schoongemaakt en ontsmet; na schoonmaken
en ontsmetting moeten de leidingen met drinkwater worden gespoeld;
4. lokalen, gereedschap en materiaal mogen niet worden gebruikt voor andere
doeleinden dan de bereiding van eiprodukten; zij mogen evenwel na toestem-ming van de bevoegde instantie gelijktijdig of op andere tijdstippen worden
gebruikt voor de bereiding van andere levensmiddelen, op voorwaarde dat de
nodige maatregelen worden getroffen om verontreiniging of aantasting van
de onder deze richtlijn vallende produkten te voorkomen;
5. er mag uitsluitend drinkwater worden gebruik; bij wijze van uitzondering kan
evenwel worden toegestaan dat niet-drinkbaar water wordt gebruikt voor het
opwekken van stoom, mits de daartoe aangebrachte leidingen het gebruik van
dit water voor andere doeleinden onmogelijk maken en geen gevaar voor
verontreiniging van eieren en eiprodukten opleveren. Voorts mag bij wijze
van uitzondering niet-drinkbaar water worden gebruikt voor het koelen van
de koelinstallaties. De leidingen voor niet-drinkbaar water moeten goed van
de drinkwaterleidingen kunnen worden onderscheiden;
6. schoonmaakmiddelen, ontsmettingsmiddelen en soortgelijke middelen moeten
zo worden gebruikt en opgeslagen dat materiaal, gereedschap en eiprodukten
er niet door worden verontreinigd. Na gebruik van die middelen moeten
materiaal en gereedschap grondig met drinkwater worden gespoeld;
7. bij de bereiding en verwerking van eieren of eiprodukten mogen geen
personen zijn betrokken die een mogelijke bron van verontreiniging kunnen
zijn;
8. een ieder die eieren en eiprodukten bereidt of verwerkt, moet een doktersat-
test kunnen overleggen, waarin wordt verklaard dat de betrokkene dit werk
mag verrichten. Dit doktersattest dient elk jaar te worden vernieuwd, tenzij
volgens de procedure van artikel 14 een andere regeling voor de medische
controle van het personeel wordt erkend die gelijkwaardige garanties biedt.
HOOFDSTUK IV
VOORSCHRIFTEN BETREFFENDE EIEREN DIE VOOR DE BEREI-
DING VAN EIPRODUKTEN ZIJN BESTEMD
1. Eieren die voor de bereiding van eiprodukten worden gebruikt, moeten zijn
verpakt overeenkomstig het bepaalde in Verordening (EEG) nr. 95/69 van
de Commissie van 17 januari 1969 houdende uitvoeringsbepalingen van
Verordening (EEG) nr. 1619/68 betreffende handelsnormen voor eieren(
1),
laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3906/86(2).
2. a) Voor de bereiding van eiprodukten mogen alleen niet-bebroede eieren
worden gebruikt die geschikt zijn voor menselijke consumptie; de schaal
van deze eieren moet volledig ontwikkeld zijn en mag geen gebreken
vertonen;
b) in afwijking van het bepaalde onder a) mogen voor de bereiding van
eiprodukten gebarsten eieren worden gebruikt, mits deze eieren recht-
streeks door de pakstations of produktiebedrijven aan een erkende1989L0437 — NL — 22.12.1989 — 001.001 — 11
(1) PB nr. L 13 van 18. 1. 1969, blz. 13.
(2) PB nr. L 364 van 23. 12. 1986, blz. 20.
▼B
inrichting worden geleverd, waar ze zo snel mogelijk moeten worden
gebroken.
3. Eieren en eiprodukten die ongeschikt zijn voor menselijke consumptie,
moeten worden verwijderd en gedenatureerd zodat zij niet opnieuw voormenselijke consumptie kunnen worden gebruikt; deze eieren en eiprodukten
dienen onmiddellijk in het in hoofdstuk II, punt 8, bedoelde lokaal te worden
geplaatst.
HOOFDSTUK V
BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN INZAKE DE HYGIËNE BIJ DE
BEREIDING VAN EIPRODUKTEN
Bij de bereiding van eiprodukten dient er steeds op te worden toegezien dat elke
vorm van verontreiniging tijdens de produktie, de verwerking en de opslag
wordt voorkomen; daartoe dienen met name de volgende voorschriften in acht
te worden genomen:
1. eieren en eiprodukten die voor verwerking in een erkende inrichting worden
aangeboden, moeten onmiddellijk na ontvangst in de in hoofdstuk II, punt 1,
bedoelde lokalen worden opgeslagen totdat zij worden verwerkt; de tempe-
ratuur in die lokalen moet garanderen dat ze niet worden verontreinigd; key-
trays met eieren in de schaal mogen niet rechtstreeks op de vloer worden
geplaatst;
2. de eieren moeten worden uitgepakt en zo nodig worden gewassen en
ontsmet in een lokaal dat is gescheiden van het lokaal waar de eieren
worden gebroken; het verpakkingsmateriaal mag niet in het breeklokaal
worden binnengebracht;
3. de eieren moeten worden gebroken in het in hoofdstuk II, punt 3, onder a),
bedoelde lokaal; gebarsten eieren als bedoeld in hoofdstuk IV, punt 2, onder
b), moeten onverwijld worden verwerkt;
4. vuile eieren moeten vóór het breken worden schoongemaakt in een lokaal
dat gescheiden is van het breeklokaal of van elk ander lokaal waar aan
verontreiniging blootgestelde ei-inhoud wordt behandeld; bij het schoon-
maken moet elk gevaar voor verontreiniging of aantasting van de ei-inhoud
worden voorkomen; de schalen moeten bij het breken voldoende droog zijn,
zodat de ei-inhoud niet met vochtresten kan worden bevuild;
5. andere eieren dan die van kippen, kalkoenen en parelhoenders, moeten
afzonderlijk worden behandeld en verwerkt; alle apparatuur moet worden
schoongemaakt en ontsmet wanneer weer met de verwerking van eieren
van kippen, kalkoenen of parelhoenders wordt begonnen;
6. het breken moet, ongeacht de daarbij gebruikte methode, zo geschieden dat
verontreiniging van de ei-inhoud zoveel mogelijk wordt voorkomen.
Daartoe mag de ei-inhoud niet worden verkregen door centrifugering of
persing van de eieren, noch door centrifugering van de lege schalen om
het resterende eiwit eruit te halen. De hoeveelheid resten van schalen of
vliezen in het eiprodukt moet zo klein mogelijk worden gehouden, en mag
niet groter zijn dan de in hoofdstuk VI, punt 2, onder c), aangegeven
hoeveelheid;
7. na het breken moeten de eiprodukten zo spoedig mogelijk door en door
worden behandeld; de warmtebehandeling bestaat uit een passende combi-
natie van temperatuur en behandelingsduur, ten einde eventuele pathogene
micro-organismen in het eiprodukt te vernietigen; tijdens de warmtebehan-
deling moet de temperatuur voortdurend worden geregistreerd; de voor elke
behandelde partij geregistreerde gegevens moeten gedurende twee jaar ter
beschikking worden gehouden van de bevoegde autoriteit; een partij die
niet op afdoende wijze is behandeld, mag onverwijld een nieuwe behande-
ling ondergaan in dezelfde inrichting op voorwaarde dat deze nieuwe
behandeling ze geschikt maakt voor menselijke consumptie; indien zou
worden geconstateerd dat de partij ongeschikt is voor menselijke
consumptie moet deze worden gedenatureerd overeenkomstig het bepaalde
in punt 3 van hoofdstuk IV;
8. indien de ei-inhoud niet onmiddellijk na het breken wordt behandeld, moet
hij onder adequate hygiënische omstandigheden worden bevroren of worden
bewaard bij een temperatuur van ten hoogste 4 ºC. De bewaartijd bij 4 ºC
mag niet meer dan 48 uur bedragen, met uitzondering van de bestanddelen
die zullen worden ontsuikerd;
9. wanneer bepaalde produktieprocédés daartoe nopen, bepaalt de Commissie
volgens de procedure van artikel 14 en uiterlijk op 31 december 1991 de
bijzondere gevallen en stelt zij de specifieke voorwaarden vast waaronder
eiprodukten afkomstig van een erkende inrichting in een andere erkende1989L0437 — NL — 22.12.1989 — 001.001 — 12
▼B
inrichting aan een behandeling onderworpen mogen worden, voor zover aan
onderstaande voorwaarden wordt voldaan:
a) onmiddellijk nadat ze zijn verkregen, moeten zij worden diepgevroren of
gekoeld tot een temperatuur van ten hoogste 4 ºC; in dit laatste geval
moeten zij binnen 48 uur na de dag van het breken van de eieren waaruit
zij zijn verkregen op de plaats van bestemming worden behandeld, met
uitzondering van de bestanddelen die zullen worden ontsuikerd;
b) ze moeten worden verpakt, gecontroleerd, vervoerd en verwerkt overeen-
komstig de voorschriften van deze richtlijn;
c) op de eiprodukten moet een etiket worden aangebracht overeenkomstig
de voorschriften van hoofdstuk XI; de aard van de goederen wordt
aangegeven als volgt: „niet gepasteuriseerd eiprodukt — te behandelen
op de plaats van bestemming — datum en tijdstip van het breken —”;
10. bij de verdere bewerking na de behandeling moet erop worden toegezien dat
het eiprodukt niet opnieuw wordt verontreinigd; vloeibare produkten of
geconcentreerde produkten, die niet zijn gestabiliseerd om bij kamertempe-
ratuur te kunnen worden bewaard, moeten onmiddellijk, of nadat zij een
fermentatieproces hebben ondergaan, worden gedroogd of worden afgekoeld
tot een temperatuur van ten hoogste 4 ºC; wanneer produkten moeten
worden bevroren, dient dat onmiddellijk na de behandeling te gebeuren;
11. eiprodukten moeten bij de krachtens deze richtlijn vereiste temperatuur
worden bewaard totdat zij in andere levensmiddelen worden verwerkt;
12. in erkende inrichtingen mogen geen eiprodukten worden bereid met grond-
stoffen die niet geschikt zijn voor de bereiding van levensmiddelen, ook niet
indien de produkten bestemd zijn voor technisch gebruik.
HOOFDSTUK VI
ANALYTISCHE EISEN
1.Microbiologische criteria
De partijen eiprodukten dienen na behandeling aan microbiologische steek-
proefcontroles te worden onderworpen in de behandelingsinrichtingen, ten
einde te waarborgen dat de eiprodukten aan onderstaande criteria voldoen:
a) salmonellae: afwezig in 25 g of ml eiprodukt;
b) andere criteria:
— aërobe mesofiele bacterieën: M = 105in 1 g of 1 ml;
— enterobacteriaceae: M = 102in 1 g of 1 ml;
— stafylococcen: afwezigheid in 1 g eiprodukt.
M = grenswaarde voor het kiemgetal; het resultaat wordt als onbe-
vredigend beschouwd indien voor een of meer
bemonsteringseenheden het kiemgetal gelijk is aan of groter is
dan M.
2.Andere criteria
De partijen eiprodukten dienen aan steekproefcontroles te worden onder-
worpen in de behandelingsinrichtingen, ten einde te waarborgen dat de
eiprodukten aan onderstaande criteria voldoen:
a) het gehalte aan 3 OH-boterzuur in eiprodukten mag niet hoger zijn dan
10 mg/kg niet-gemodificeerd eiprodukt, berekend op droge stof;
b) om te garanderen dat de nodige hygiëne in acht wordt genomen totdat de
eieren en de eiprodukten een behandeling hebben ondergaan, gelden de
volgende normen:
— het melkzuurgehalte mag niet hoger zijn dan 1000 mg/kg eiprodukt,
berekend op de droge stof (deze waarde geldt enkel voor het niet-
behandelde produkt);
— het barnsteenzuurgehalte mag niet hoger zijn dan 25 mg/kg eiprodukt,
berekend op de droge stof.
Voor de gefermenteerde produkten zijn deze waarden echter de vóór het
fermentatieproces geconstateerde waarden;
c) de hoeveelheid resten van schalen, vliezen en eventuele andere deeltjes in
het eiprodukt mag niet hoger zijn dan 100 mg/kg eiprodukt;
d) de hoeveelheid resten van in artikel 5, lid 1, vermelde stoffen mag de in
lid 4 van hetzelfde artikel opgegeven toleranties niet overschrijden.1989L0437 — NL — 22.12.1989 — 001.001 — 13
▼B
3. Vóór 31 december 1991 bepaalt de Commissie volgens de procedure van
artikel 14:
— de analyse- en testmethoden;
— de bemonsteringsschema's;
— het aantal te nemen monsters;
— de bij de analyse geldende toleranties.
In afwachting van deze besluiten erkennen de Lid-Staten de op internationaal
vlak aangenomen analyse- en testmethoden als referentiemethode.
HOOFDSTUK VII
KEURINGEN EN CONTROLES BIJ DE PRODUKTIE
1. De inrichtingen worden gecontroleerd door de bevoegde instantie.
De controle door de bevoegde instantie omvat alle controlemaatregelen die
nodig worden geacht om erop toe te zien dat de fabrikant van eiprodukten
de bij deze richtlijn vastgestelde voorschriften in acht neemt, en met name:
— controle van de oorsprong van de eieren en van de bestemming van de
eiprodukten, alsmede van het in artikel 4, vierde streepje, bedoelde
register;
— keuring van de eieren bestemd voor de bereiding van eiprodukten;
— keuring van de eiprodukten wanneer deze de inrichting verlaten;
— controle op de zindelijkheid van de lokalen, installaties en gereed-
schappen, alsmede op de hygiëne van het personeel;
— het nemen van de nodige monsters voor laboratoriumonderzoek om na te
gaan of de eieren en de eiprodukten aan de voorschriften van deze richt-
lijn voldoen; de uitkomsten van deze tests worden in een register
genoteerd en aan de fabrikant van de eiprodukten medegedeeld.
2. Op verzoek van de bevoegde instantie dient de fabrikant van eiprodukten de
frequentie van het in artikel 4, eerste streepje, bedoelde laboratoriumonder-
zoek op te voeren, wanneer dit noodzakelijk wordt geacht om te garanderen
dat de eiprodukten onder hygiënische omstandigheden worden bereid.
HOOFDSTUK VIII
VERPAKKING VAN EIPRODUKTEN
1. De eiprodukten moeten onder bevredigende hygiënische omstandigheden
worden verpakt, zodat zij daarbij niet worden verontreinigd.
De recipiënten moeten aan alle hygiënische voorschriften voldoen, met name:
— geen verandering kunnen brengen in de organoleptische eigenschappen
van de eiprodukten;
— geen voor de menselijke gezondheid schadelijke stoffen op de eipro-
dukten kunnen overbrengen;
— voldoende stevig zijn om de eiprodukten een afdoende bescherming te
bieden.
2. De opslagruimte voor de recipiënten moet vrij zijn van stof en ongedierte;
verpakkingsmateriaal voor eenmalig gebruik mag niet op de vloer worden
opgeslagen.
3. Recipiënten voor eiprodukten moeten schoon zijn voordat zij worden gevuld;
recipiënten die opnieuw kunnen worden gebruikt, moeten worden schoonge-
maakt, ontsmet en gespoeld voordat zij worden gevuld.
4. De recipiënten moeten op hygiënisch verantwoorde wijze in de werkruimte
worden binnengebracht en zo snel mogelijk worden gebruikt.
5. Na de verpakking moeten de recipiënten onmiddellijk worden gesloten en in
de in hoofdstuk II, punt 1, bedoelde opslagruimten worden opgeslagen.
6. Recipiënten voor eiprodukten mogen indien nodig voor andere levensmid-
delen worden gebruikt, op voorwaarde dat zij zodanig worden
schoongemaakt en ontsmet dat zij de eiprodukten niet kunnen verontreinigen.
7. Recipiënten voor het vervoer van eiprodukten in bulk moeten aan alle hygië-
nische voorschriften voldoen, met name aan de volgende:
— de binnenwanden en andere delen die met het eiprodukt in aanraking
kunnen komen, moeten zijn vervaardigd van een glad, gemakkelijk te
wassen, schoon te maken en te ontsmetten corrosiebestendig materiaal,
dat geen bestanddelen aan het eiprodukt afgeeft in zodanige hoeveelheden
dat de menselijke gezondheid erdoor wordt bedreigd, dat de samenstelling1989L0437 — NL — 22.12.1989 — 001.001 — 14
▼B
van het eiprodukt erdoor wordt gewijzigd of dat de organoleptische
eigenschappen van het eiprodukt erdoor worden aangetast;
— zij moeten zodanig zijn ontworpen dat het eiprodukt volledig kan worden
verwijderd; indien zij van kranen zijn voorzien, moeten deze gemakkelijk
kunnen worden verwijderd, uiteengenomen, gewassen, schoongemaakt en
ontsmet;
— zij moeten onmiddellijk na gebruik en eventueel vooraleer zij opnieuw
worden gebruikt, worden gewassen, schoongemaakt, ontsmet en gespoeld;
— zij moeten na het vullen op afdoende wijze worden verzegeld en tijdens
het vervoer verzegeld blijven totdat de eiprodukten worden gebruikt;
— zij worden gereserveerd voor het vervoer van eiprodukten.
Onverminderd het bepaalde in dit hoofdstuk en voor de eerste maal uiterlijk
31 december 1990 stelt de Commissie evenwel volgens de procedure van
artikel 14 en voor zover zulks geen schadelijke invloed heeft op eiprodukten
en de andere betrokken levensmiddelen, zo nodig de specifieke voorwaarden
vast waaraan deze recipiënten moeten voldoen om te mogen worden gebruikt
voor het vervoer van andere levensmiddelen, en met name de voorwaarden
inzake:
— het wassen, schoonmaken en desinfecteren vóór elke keer dat zij opnieuw
worden gebruikt;
— de omstandigheden waarin het vervoer plaatsvindt;
— de gebruikstijden.
Tot de in de tweede alinea bedoelde besluiten van kracht worden en uiterlijk
tot 31 december 1991:
— blijven de nationale regelingen waarbij het gebruik van recipiënten voor
het vervoer op het nationale grondgebied van andere levensmiddelen dan
eiprodukten wordt toegestaan, alsmede de door de Lid-Staten ter zake
gesloten bilaterale overeenkomsten van toepassing, met inachtneming
van de algemene bepalingen van het Verdrag,
— mogen de Lid-Staten wier nationale regeling een dergelijke machtiging
bevat, de binnenkomst op hun grondgebied van vervoer uit andere Lid-
Staten die dezelfde machtiging voorzien, noch beperken, noch verbieden.
— mogen de Lid-Staten die op hun grondgebied het vervoer van andere
levensmiddelen in recipiënten voor het vervoer van eiprodukten
verbieden, het vervoer van eiprodukten uit andere Lid-Staten onder-
werpen aan dezelfde eisen.
HOOFDSTUK IX
OPSLAG
1. De eiprodukten moeten worden opgeslagen in de in hoofdstuk II, punt 1,
bedoelde opslagruimten.
2. Eiprodukten waarvoor een bepaalde opslagtemperatuur is vereist, moeten bij
die temperatuur worden bewaard; de opslagtemperatuur moet voortdurend
worden geregistreerd, het produkt moet zo snel mogelijk tot de vereiste
temperatuur worden gekoeld en de recipiënten moeten zo worden opgeslagen
dat de lucht daarrond vrij kan circuleren.
3. Bij het opslaan mogen de volgende temperaturen niet worden overschreden:
— voor diepgevroren produkten: − 18 ºC,
— voor bevroren produkten: − 12 ºC,
— voor gekoelde produkten: + 4 ºC,
— voor gedehydreerde produkten (behalve eiwit): + 15 ºC.
HOOFDSTUK X
VERVOER
1. De voor het vervoer van eiprodukten gebruikte voertuigen en recipiënten
moeten zodanig zijn ontworpen en ingericht dat de bij deze richtlijn vereiste
temperaturen tijdens het vervoer steeds kunnen worden gehandhaafd.
2. De eiprodukten moeten op zodanige wijze worden verzonden dat zij tijdens
het vervoer op afdoende wijze tegen elke mogelijke aantasting worden
beschermd.
3. Tijdens het vervoer moeten de in hoofdstuk IX, punt 3, opgegeven tempera-
turen worden nageleefd.1989L0437 — NL — 22.12.1989 — 001.001 — 15
▼B
HOOFDSTUK XI
HET MERKEN VAN EIPRODUKTEN
1. Onverminderd het bepaalde in Richtlijn 79/112/EEG moet elke zending
eiprodukten die de inrichting verlaat voorzien zijn van een etiket dat de
volgende gegevens bevat:
i) hetzij:
— op het bovenste gedeelte:
de beginletters van het land van verzending in hoofdletters, dat wil
zeggen een van de volgende afkortingen: B — D — DK — EL —
ESP — F — IRL — I — L — N L — P — UK, gevolgd door het
erkenningsnummer van de inrichting,
— op het eerste gedeelte:
een van de volgende afkortingen: CEE — EEG — EWG — EEC —
EØF — EOK;
ii) hetzij:
— in het bovenste gedeelte de naam van het land van verzending in
hoofdletters,
— in het midden het toelatingsnummer van de inrichting,— in het onderste gedeelte een van de afkortingen: CEE — EEG —
EWG — EEC — EØF — EOK;
iii) temperatuur waarbij de eiprodukten moeten worden bewaard en de met
die temperatuur overeenkomende houdbaarheidsduur.
De gegevens op het etiket moeten leesbaar en onuitwisbaar zijn en de letters
en cijfers moeten duidelijk kunnen worden onderscheiden.
2. Op de vervoerdocumenten moet met name het volgende vermeld staan:
a) de aard van het produkt, met vermelding van de soort waarvan de eieren
afkomstig zijn;
b) partijnummer;c) plaats van bestemming en naam en adres van de eerste geadresseerde.
3. Deze gegevens alsmede de gegevens in het keurmerk moeten zijn gesteld in
de officiële taal of talen van het land van bestemming.1989L0437 — NL — 22.12.1989 — 001.001 — 16