1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 1 maart 1971
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende achteruitkijk-
spiegels van motorvoertuigen
(71/127/EEG)
(PB L 68 van 22.3.1971, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 79/795/EEG van de Commissie van 20 juli 1979 L 239 1 22.9.1979
Gewijzigd bij:
►A1Toetredingsakte van Denemarken, Ierland, het Verenigd Koninkrijk van
Groot-Brittannië en Noord-IerlandL 73 14 27.3.1972
(aangepast door Besluit van de Raad van 1 januari 1973) L 2 1 1.1.1973
►A2Toetredingsakte van Griekenland L 291 17 19.11.1979
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 1 maart 1971
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-
Staten betreffende achteruitkijkspiegels van motorvoertuigen
(71/127/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,
Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het adviesvan het Europes e Parlement(
1),
Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité(2),
Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen
krachtensde nationale wetgevingen moeten voldoen, onder andere
betrekking hebben op de achteruitkijkspiegels;
Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat
verschillen; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Statendezelfde voorschriften aannemen, hetzij ter aanvulling, hetzij in plaatsvan hun huidige regeling, met name ten einde voor ieder type voertuig
de E.E.G.-goedkeuringsprocedure van de richtlijn van de Raad van 6
februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingenvan de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen enaanhangwagensdaarvan(
3) te kunnen invoeren;
Overwegende dat een reglementering inzake achteruitkijkspiegels niet
slechts betrekking dient te hebben op de voorschriften omtrent demontage daarvan op de voertuigen, doch tevensop de cons tructie vandeze spiegels;
Overwegende dat iedere Lid-Staat door een voor de achteruitkijkspie-
gels geldende geharmoniseerde goedkeuringsprocedure kan vaststellen
of aan de gemeenschappelijke constructie- en keuringseisen is voldaan,en de overige Lid-Staten van zijn bevindingen in dezen in kenniskanstellen door toezending van een afschrift van het voor elk type achter-uitkijkspiegel opgestelde goedkeuringsformulier; dat het aanbrengen
van een E.E.G.-goedkeuringsmerk op alle met het toegelaten type over-
eenstemmende exemplaren technische controle in de overige Lid-Statenoverbodig maakt,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Iedere Lid-Staat keurt ieder type achteruitkijkspiegel goed, dat
voldoet aan de in bijlage I, punt 2, vermelde constructie- en keurings-eisen.
2. De Lid-Staat die de goedkeuring heeft verleend, treft de nodige
maatregelen om, desnoods in samenwerking met de bevoegde instantiesvan de overige Lid-Staten, voor zover noodzakelijk te controleren of deproduktie in overeenstemming is met het goedgekeurde type. Dezecontrole blijft beperkt tot steekproeven.
Artikel 2
De Lid-Staten kennen de fabrikant of diensgevolmachtigde een
E.E.G.-goedkeuringsmerk toe, van het in bijlage I, punt 2.6, van dezerichtlijn vastgestelde model voor ieder type achteruitkijkspiegel datdoor hen krachtensartikel 1 wordt goedgekeurd.1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 2
(1) PB nr. C 160 van 18. 12. 1969, blz. 7.
(2) PB nr. C 48 van 16. 4. 1969, blz. 16.
(3) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1.
▼B
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen ten einde te voorkomen
dat merken worden gebruikt waardoor verwarring kan ontstaan tussenachteruitkijkspiegels van een krachtens artikel 1 toegelaten type en
andere inrichtigen.
Artikel 3
1. De Lid-Staten mogen het op de markt brengen van achteruitkijk-
spiegels, voorzien van het E.E.G.-goedkeuringsmerk, niet verbieden omredenen in verband met hun constructie of werking.
2. Deze bepalingen beletten evenwel niet dat een Lid-Staat derge-
lijke maatregelen neemt ten aanzien van achteruitkijkspiegels die
weliswaar het E.E.G.-goedkeuringsmerk dragen, doch systematisch
niet in overeenstemming zijn met het goedgekeurde prototype.
Deze Lid-Staat brengt de genomen maatregelen onmiddellijk ter kennis
van de overige Lid-Staten en van de Commissie, onder opgave van deredenen van zijn beslissing. Het bepaalde in artikel 5 is eveneens vantoepassing.
Er isgebrek aan overeens temming met het goedgekeurde prototype,
zoals bedoeld in de eerste alinea, indien aan de voorschriften van punt2 van bijlage I niet isvoldaan.
Artikel 4
De bevoegde instanties van iedere Lid-Staat zenden binnen één maand
aan de bevoegde instanties van de overige Lid-Staten een afschrift van
de goedkeuringsformulieren voor elk type achteruitkijkspiegel dat zijgoedkeuren of weigeren goed te keuren.
Artikel 5
1. Indien de Lid-Staat die de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend,
vaststelt dat verscheidene achteruitkijkspiegels, voorzien van hetzelfde
goedkeuringsmerk, niet in overeenstemming zijn met het door hemtoegelaten type, neemt hij de nodige maatregelen opdat de overeen-stemming van de produktie met het toegelaten type wordt verzekerd.De bevoegde instanties van deze Lid-Staat stellen de bevoegde instan-tiesvan de overige Lid-Staten in kennisvan de genomen maatregelen,
die eventueel zelfsintrekking van de E.E.G.-goedkeuring kunnen
inhouden. Deze instanties nemen dezelfde maatregelen wanneer zijdoor de bevoegde instanties van een andere Lid-Staat van een dergelijkgebrek aan overeenstemming in kennis worden gesteld.
2. De bevoegde instanties van de Lid-Staten stellen elkaar binnen
een maand in kennisvan de intrekking van een verleende E.E.G.-goed-keuring en van de beweegredenen daarvan.
3. Indien de Lid-Staat die de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend, het
hem ter kennis gebrachte gebrek aan overeenstemming betwist,trachten de betrokken Lid-Staten het geschil op te lossen. De
Commissie wordt op de hoogte gehouden. Voor zover nodig pleegt zij
het dienstige overleg ten einde tot een oplossing te komen.
Artikel 6
Elke beschikking houdende weigering of intrekking van de goedkeu-
ring, dan wel verbod van het op de markt brengen of het gebruik,
genomen uit hoofde van de bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn,
moet nauwkeurig worden gemotiveerd. Deze beschikking wordt terkennisgebracht van de belanghebbende onder opgave van de krachtensde geldende wettelijke voorschriften van de Lid-Staten openstaanderechtsmiddelen en van de termijnen waarbinnen deze rechtsmiddelenkunnen worden aangewend.1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 3
▼M1
▼B
▼B
Artikel 7
1. Met ingang van 1 februari 1980 mogen de Lid-Staten, om
redenen in verband met de achteruitkijkspiegels:
a) — voor een type motorvoertuig, de EEG-goedkeuring of de afgifte
van het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn 70/156/
EEG bedoelde document of de nationale goedkeuring nietweigeren,
— het voor de eerste maal in het verkeer brengen van voertuigen
niet verbieden,
indien de achteruitkijkspiegels van dit type voertuig of van deze
voertuigen voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn;
b) — voor een type achteruitkijkspiegel, de EEG-goedkeuring of de
nationale goedkeuring niet weigeren indien deze achteruitkijk-
spiegels voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn,
— het in de handel brengen van achteruitkijkspiegels niet
verbieden, indien deze zijn voorzien van het EEG-goedkeurings-merk bedoeld in deze richtlijn.
2. Met ingang van 1 oktober 1981 mogen de Lid-Staten:
a) — niet langer het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn
70/156/EEG bedoelde document verstrekken voor een voertuig-type waarvan de achteruitkijkspiegels niet voldoen aan devoorschriften van deze richtlijn,
— de nationale goedkeuring weigeren van een voertuigtype
waarvan de achteruitkijkspiegels niet voldoen aan de voor-
schriften van deze richtlijn;
b) — niet langer een EEG-goedkeuring verlenen voor een type achter-
uitkijkspiegel indien deze niet voldoet aan de voorschriften vandeze richtlijn,
— de nationale goedkeuring weigeren van een type achteruitkijk-
spiegel indien deze niet voldoet aan de voorschriften van dezerichtlijn.
3. Met ingang van 1 oktober 1984 mogen de Lid-Staten:
— het voor de eerste keer in het verkeer brengen van voertuigen
verbieden indien deze voertuigen voorzien zijn van achteruitkijk-
spiegels die niet voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn;
— het in de handel brengen van achteruitkijkspiegels verbieden indien
deze niet zijn voorzien van het EEG-goedkeuringsmerk bedoeld indeze richtlijn.
Artikel 7 bis
De Lid-Staten mogen de verkoop, de registratie, het in het verkeer
brengen of het gebruik van voertuigen niet weigeren of verbieden omredenen die verband houden met de spiegels, indien deze beantwoorden
aan de in de bijlagen vermelde voorschriften.
Artikel 8
Onder voertuig wordt in deze richtlijn verstaan ieder motorvoertuig met
of zonder carrosserie, op ten minste vier wielen en met een door deconstructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 25 km per uur,bestemd om aan het wegverkeer deel te nemen, met uitzondering vanvoertuigen die zich over railsbewegen, landbouwtractoren, landbouw-machinesen machinesvoor openbare werken.
Artikel 9
De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de
bijlagen I, II en III, aan te passen aan de technische vooruitgang,worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 vande richtlijn van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 4
▼M1
▼A1
▼B
▼B
aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goed-
keuring van motorvoertuigen en aanhangwagensdaarvan.
Artikel 10
1. Binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn
voeren de Lid-Staten de nodige maatregelen in om aan het bepaalde
in deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onmid-
dellijk in kennis.
2. De Lid-Staten zien erop toe dat de tekst van alle belangrijke
interne rechtsbepalingen die zij aanvaarden op het gebied waarop dezerichtlijn van toepassing is, ter kennis van de Commissie wordtgebracht.
Artikel 11
Deze richtlijn isgericht tot de Lid-Staten.1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 5
▼M1
BIJLAGE I
1. DEFINITIES
1.1. Onder „achteruitkijkspiegel”wordt verstaan een inrichting die tot
doel heeft binnen het in punt 3.4 omschreven gezichtsveld een
duidelijk zicht naar achteren te verschaffen, met uitzondering van
complexe optische systemen zoals periscopen.
1.2. Onder „binnenspiegel” wordt verstaan een inrichting als omschreven
in punt 1.1 die bestemd is om in de binnenruimte van een voertuig
te worden aangebracht.
1.3. Onder „buitenspiegel”wordt verstaan een inrichting als omschreven
in punt 1.1 die bestemd is om op een gedeelte van het buitenopper-
vlak van een voertuig te worden aangebracht.
1.4. Onder „extra achteruitkijkspiegel”wordt een andere achteruitkijk-
spiegel verstaan dan die omschreven in punt 1.1 en die aan de
binnen- of buitenzijde van het voertuig kan zijn aangebracht, voor
zover deze voldoet aan de voorschriften van punt 2, met uitzonde-
ring van 2.1.1, 2.2 en 2.3.4.
1.5. Onder „type-achteruitkijkspiegel”worden achteruitkijkspiegels
verstaan die wat onderstaande essentiële kenmerken betreft onder-
ling geen verschil vertonen:
1.5.1. Afmetingen en krommingsstraal van het spiegeloppervlak van de
acheruitkijkspiegel;
1.5.2. Ontwerp, vorm of materialen van de achteruitkijkspiegel, met inbe-
grip van de verbinding met de carrosserie.
1.6. Onder „klasse van achteruitkijkspiegel”worden alle achteruitkijk-
spiegels verstaan met één of meer gemeenschappelijke kenmerken
of functies. Binnenspiegels worden ingedeeld in klasse I, extra
binnenspiegels in klasse Is.
Buitenspiegels worden ingedeeld in klassen II en III.Extra buitenspiegels worden ingedeeld in klassen IIs en IIIs.
1.7. Onder „r” wordt verstaan het gemiddelde van de krommingsstralen
gemeten over het spiegeloppervlak volgens de in punt 2 van
aanhangsel 1 van deze bijlage beschreven methode.
1.8. Onder „hoofdkrommingsstralen op een punt van het spiegelopper-
vlak (r
i)” worden de met behulp van de in aanhangsel 1
beschreven apparatuur verkregen waarden verstaan, gemeten op de
boog van het spiegeloppervlak gaande door het midden van de
spiegel en evenwijdig aan lijnstuk b, zoals omschreven in punt
2.2.2.1 en op de boog loodrecht op dit lijnstuk.
1.9. Onder „krommingsstraal op een punt van het spiegeloppervlak (rp)”
wordt verstaan het rekenkundige gemiddelde van de hoofdkrom-
mingsstralen rien r′i, namelijk:
rp¼riþr0
i
2
1.10. Onder „midden van de spiegel”wordt verstaan het zwaartepunt van
de zichtbare zone van het spiegeloppervlak.
1.11. Onder „afrondingsstraal van de samenstellende delen van de achter-
uitkijkspiegel” wordt verstaan de straal „c” van de cirkelboog die
het meest overeenkomt met de afgeronde vorm van het betrokken
onderdeel.
1.12. Onder „oogpunten van de bestuurder” worden twee 65 mm van
elkaar liggende punten verstaan die zich 635 mm verticaal boven
het punt R van de bestuurderszitplaats bevinden, zoals omschreven
in bijlage IV. De rechte die deze punten verbindt staat loodrecht op
het verticale vlak door de lengte-asvan het voertuig. Het midden
van het lijnstuk dat de oogpunten verbindt, ligt in een verticaal
langsvlak en moet door het midden van de bestuurderszitplaats
lopen zoalsdoor de fabrikant isaangegeven.
1.13. Onder „ambinoculair gezichtsveld” wordt verstaan het totale
gezichtsveld dat wordt verkregen door overlapping van de monocu-
laire gezichtsvelden van het linker- en het rechteroog (zie
onderstaande figuur).1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 6
▼M1
1.14. Onder „type-voertuig voor wat betreft achteruitkijkspiegels” worden
motorvoertuigen verstaan die onderling geen wezenlijke verschillen
vertonen op belangrijke punten zoals:
1.14.1. De kenmerken van de carrosserie die het gezichtsveld beperken;1.14.2. De coördinaten van punt R;1.14.3. De plaatsen en typen van de voorgeschreven achteruitkijkspiegels.1.15. Onder „voertuigen van categorieën M
1,M2,M3,N1,N2,N3” worden
de voertuigen verstaan zoals omschreven in bijlage I van Richtlijn
70/156/EEG.
2. VOORSCHRIFTEN BETREFFENDE DE EEG-ONDERDEEL-
GOEDKEURING VAN ACHTERUITKIJKSPIEGELS
2.1. Algemene eisen
2.1.1. Elke achteruitkijkspiegel moet verstelbaar zijn.2.1.2. De omtrek van het spiegeloppervlak moet zijn gevat in een huis
waarbij de waarde van „c” over de gehele omtreklijn op ieder punt
en in alle richtingen ten minste 2,5 mm moet bedragen. Indien het
spiegeloppervlak buiten het huis uitsteekt moet de afrondingsstraal
„c” over de omtreklijn die buiten het spiegelhuis uitsteekt, ten
minste 2,5 mm bedragen en het spiegeloppervlak moet, wanneer op
het ten opzichte van het spiegelhuis meest uitstekende punt in hori-
zontale richting en nagenoeg evenwijdig aan het middenlangsvlak
van het voertuig een kracht van 50 N wordt uitgeoefend, in het
huisterugtreden.
2.1.3. Bij een op een vlak oppervlak gemonteerde achteruitkijkspiegel
moeten alle delen hiervan, in alle standen van de spiegel, alsmede
de delen die, na de proef vermeld in punt 2.4.2 aan de steun beves-
tigd blijven en die, onder statische omstandigheden kunnen worden
geraakt door een bolvormig lichaam met een diameter van 165 mm
bij binnenspiegels, of met een diameter van 100 mm bij buitenspie-
gels, een afrondingsstraal „c” hebben van ten minste 2,5 mm.
2.1.3.1. Randen van bevestigingsgaten of uitsparingen met een diameter of
grootste diagonaal van minder dan 12 mm behoeven niet te voldoen
aan de eisen van punt 2.1.3 op voorwaarde dat zij gebroken zijn.
2.1.4. De inrichting waarmede de achteruitkijkspiegel aan het voertuig is
bevestigd, moet zodanig zijn ontworpen dat een cilinder met een
straal van 50 mm, waarvan de as wordt gevormd door de draai-
ingsas of een van de draaiingsassen c. q. scharnieringsassen bij het
wegklappen van de achteruitkijkspiegel in de beschouwde richting
als gevolg van een stoot, althans gedeeltelijk het oppervlak snijdt
waarop de spiegel is bevestigd.
2.1.5. De delen van buitenspiegels bedoeld in 2.1.2 en 2.1.3 die zijn
vervaardigd van een materiaal met een Shore A-hardheid van ten
hoogste 60, behoeven niet aan de desbetreffende voorschriften te
voldoen.1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 7
▼M1
2.1.6. Delen van binnenspiegels vervaardigd van materiaal met een Shore
A-hardheid van minder dan 50 en die op een stijve steun zijn
gemonteerd, zijn alleen voor wat deze steun betreft onderworpen
aan het bepaalde in 2.1.2 en 2.1.3.
2.2. Afmetingen
2.2.1. Binnenspiegels (klasse I)
Het spiegeloppervlak moet van zodanige afmetingen zijn dat hierin
een rechthoek past waarvan een zijde gelijk is aan 4 cm en de
andere aan „a”, waarbij:
a¼15 cm /C21
1þ1000
r
2.2.2. Buitenspiegels (klassen II en III)
2.2.2.1. Het spiegeloppervlak moet van zodanige afmetingen zijn dat hierin:
— een rechthoek past met een hoogte van 4 cm en met een basis
die, gemeten in cm, de waarde „a” heeft;
— een lijnstuk past, evenwijdig aan de hoogte van de rechthoek,
waarvan de lengte, uitgedrukt in cm, de waarde „b” heeft.
2.2.2.2. De minimumwaarden van „a” en „b” zijn in onderstaande tabel
aangegeven:
Klasse
achteruit-
kijkspiegelVoertuigcategorie
waarvoor de achter-
uitkijkspiegels zijn
bestemdab
II M2,M3,N2en
N317
1þ1000
r20
III M1en N1 13
1þ1000
r7
2.3. Spiegeloppervlak en reflectiecoëfficiënt
2.3.1. Het spiegeloppervlak van een achteruitkijkspiegel moet vlak of
sferisch convex zijn.
2.3.2. Verschil tussen krommingsstralen
2.3.2.1. Het verschil tussen riof r′ien rpop elk referentiepunt mag niet meer
bedragen dan 0,15 r.
2.3.2.2. Het verschil tussen elk van de krommingsstralen (rp1,rp2,e nrp3)e n
„r” mag niet meer bedragen dan 0,15 r.
2.3.2.3. Indien „r” 3 000 mm of meer bedraagt dan wordt de sub 2.3.2.1 en
2.3.2.2 vermelde waarde 0,15 r vervangen door 0,25 r.
2.3.3. De waarde van „r” mag niet minder bedragen dan:
1 800 mm bij achteruitkijkspiegels van klasse II;
1 200 mm bij achteruitkijkspiegels van klassen I en III.
2.3.4. De normale reflectiecoëfficiënt, gemeten volgensde in aanhangs el 2
van deze bijlage beschreven methode, mag niet minder bedragen
dan 40 %.
Indien de spiegel twee standen heeft („dag” en „nacht”) moet het
mogelijk zijn met de spiegel in de „dagstand” de kleuren van de in
het wegverkeer gebruikelijke tekenste onderkennen. De normale
reflectiecoëfficiënt in de anti-verblindingsstand („nacht”) mag niet
minder bedragen dan 4 %.
2.3.5. Het spiegeloppervlak moet onder normale gebruiksomstandigheden
ook na langdurig aan weersinvloeden te zijn blootgesteld, de in
punt 2.3.4 voorgeschreven eigenschappen behouden.1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 8
▼M1
2.4. Proeven
2.4.1. De achteruitkijkspiegels worden op het op de arm of steun beves-
tigde spiegelhuis onderworpen aan de in de punten 2.4.2 en 2.4.3
beschreven slag- en buigproeven.
2.4.1.1. De in punt 2.4.2 bedoelde proeven zijn niet vereist bij buitenspie-
gels van klassen II en IIs waarvan geen enkel deel zieh op minder
dan 2 m van de grond bevindt — ongeacht de gekozen stand —
waarbij het voertuig tot zijn maximum toelaatbare massa is belast.
In dit geval is de fabrikant verplicht een beschrijving te verschaffen
waarin wordt vermeld dat de achteruitkijkspiegel zodanig moet
worden gemonteerd dat geen deel daarvan zich in geen enkele stand
op minder dan 2 m van de grond bevindt, wanneer het voertuig tot
zijn maximum toelaatbare massa is belast.
Indien van deze uitzonderingsclausule gebruik wordt gemaakt, moet
de spiegelarm onuitwisbaar zijn gemerkt met het symbool
 .
Bovendien moet dit op het onderdelen goedkeuringsformulier
worden vermeld.
2.4.2. Slagproef
2.4.2.1. Beschrijving van de beproevingsinrichting
2.4.2.1.1. De beproevingsinrichting bestaat uit een slinger die om twee lood-
recht op elkaar staande horizontale assen kan slingeren, waarvan
één loodrecht staat op het vlak waarin de aanvangsbaan van de
slinger ligt.
Het uiteinde omvat een hamerkop bestaande uit een harde bol met
een diameter van 165 ± 1 mm bekleed met een 5 mm dikke laag
rubber met een Shore-A-hardheid 50.
Er iseen inrichting aangebracht met behulp waarvan de maximum-
hoek kan worden gemeten die door de arm in het vlak van de
aanvangsbaan van de slingerbeweging wordt beschreven.
Voor het vastzetten van de spiegelmonsters overeenkomstig de
beproevingsomstandigheden die in punt 2.4.2.2.6 nader wordenaangegeven, wordt gebruik gemaakt van een vast met het frame
van de slingerinrichting verbonden steun.
In onderstaande figuur 1 zijn de maten van de beproevingsinrichting
alsmede bijzonderheden betreffende constructie aangegeven.1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 9
▼M1
Figuur 1
2.4.2.1.2. Het middelpunt van percussie van de slinger ligt in het midden van
de bol die alshamer dient. Het bevindt zich op een afs tand
„1” = 1 m ± 5mm van de slingeras in het vlak van de aanvangs-
baan. De gereduceerde massa van de slinger is m0= 6,8 ± 0,05 kg
(de relatie tussen „m0” en de totale massa „m” van de slinger en de
afstand „d” tussen het zwaartepunt van de slinger en de rotatie-as
daarvan wordt weergegeven door de formule:
m0¼md
1).
2.4.2.2. Beschrijving van de proef2.4.2.2.1. De achteruitkijkspiegel wordt op de steun bevestigd op de wijze die
door de fabrikant van de spiegel of, waar zulks van toepassing is,
door de fabrikant van het voertuig wordt aanbevolen.
2.4.2.2.2. Instelling van de achteruitkijkspiegel voor de proef2.4.2.2.2.1. De achteruitkijkspiegels worden zodanig op de beproevingsinrich-
ting geplaatst dat de assen die, na het aanbrengen van de spiegel
op een voertuig overeenkomstig de door de aanvrager verstrekte
montagevoorschriften, horizontaal en verticaal zijn, zich praktisch
in dezelfde positie bevinden.
2.4.2.2.2.2. Indien een achteruitkijkspiegel ten opzichte van de bevestigings-
steun verstelbaar is, moet de proef, binnen de grenzen van de door
de aanvrager mogelijk gemaakte instellingen, worden uitgevoerd in
de voor het wegklappen meest ongunstige stand.
2.4.2.2.2.3. Indien de achteruitkijkspiegel ten opzichte van de steun verstelbaar
is, moet de spiegel zodanig worden ingesteld dat de afstand tussen
spiegel en steun zo klein mogelijk is.
2.4.2.2.2.4. Indien het spiegeloppervlak in het spiegelhuis kan bewegen, moet
het zodanig worden ingesteld dat de verst van het voertuig verwij-1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 10
▼M1
derde bovenhoek zich ten opzichte van het spiegelhuis in de meest
uitstekende positie bevindt.
2.4.2.2.3. Met uitzondering van proef 2 voor binnenspiegels (zie punt
2.4.2.2.6.1) moeten, indiende slinger zich in de verticale stand
bevindt, het horizontale en het verticale vlak in de lengterichting
door het middelpunt van de hamerkop door het midden van de
spiegel lopen, zoals omschreven in punt 1.10. De lengterichting
van de slingerbeweging moet evenwijdig zijn aan het middenvlak
in de lengterichting van het voertuig.
2.4.2.2.4. Indien bij een instelling zoals bedoeld in de punten 2.4.2.2.1 en
2.4.2.2.2. bepaalde delen van de achteruitkijkspiegel de opwaartse
beweging van de hamer belemmeren, wordt het trefpunt verschoven
in een richting die loodrecht staat op de beschouwde draaiings- of
scharnieras.
Deze verplaatsing moet tot het strikt voor de proef noodzakelijke
worden beperkt, en wel zodanig dat:
— hetzij de bol die de hamerkop begrenst tenminste de in punt
2.1.4 beschreven cilinder blijft raken;
— hetzij het eerste punt waar de hamer de spiegel raakt zich op een
afstand van ten minste 10 mm van de omtrek van het spiegelop-
pervlak bevindt.
2.4.2.2.5. Bij de beproeving laat men de hamer vallen van een hoogte die
overeenkomt met een hoek van 60º van de slinger ten opzichte van
de verticaal, en wel zo dat de hamer de achteruitkijkspiegel treft op
het ogenblik waarop de slinger zijn verticale stand bereikt.
2.4.2.2.6. De achteruitkijkspiegels worden onder de verschillende hieronder
aangegeven omstandigheden beproefd:
2.4.2.2.6.1. Binnenspiegels
Proef 1 — het trefpunt moet overeenkomen met het bepaalde in
punt 2.4.2.2.3. De slagproef wordt zodanig uitgevoerd dat de hamer
de achteruitkijkspiegel op het spiegeloppervlak treft.
Proef 2 — op de rand van het spiegelhuis, en wel zodanig dat de
spiegel getroffen wordt onder een hoek van 45º ten opzichte van
het vlak van de spiegel in een horizontaal vlak door het midden
van de spiegel. De slag is gericht op het spiegeloppervlak.
2.4.2.2.6.2. Buitenspiegels
Proef 1 — het trefpunt moet overeenkomen met het bepaalde in
punt 2.4.2.2.3 of 2.4.2.2.4. De slagproef wordt zodanig uitgevoerd
dat de hamer de achteruitkijkspiegel op het spiegeloppervlak treft.
Proef 2 — het trefpunt moet overeenkomen met het bepaalde in
punt 2.4.2.2.3 of 2.4.2.2.4. De slagproef wordt zodanig uitgevoerd
dat de hamer de achteruitkijkspiegel aan de achterzijde treft.
2.4.3. Buigproef op het aan de spiegelarm of aan de bevestigingssteun
gemonteerde spiegelhuis
2.4.3.1. Beschrijving van de proef
Het spiegelhuis wordt op zodanige wijze horizontaal in een apparaat
geplaatst dat de instelbare delen van de bevestigingssteun stevig
kunnen worden vastgezet. Door middel van een aanslag met een
breedte van 15 mm en over de volledige breedte van het spiegel-
huis, wordt het uiteinde dat, in de richting van de grootste
afmeting van het spiegelhuis, het dichtst ligt bij het bevestigings-
punt aan het instelbare deel van de steun, vastgezet.
Aan het andere uiteinde wordt een soortgelijke aanslag op het spie-
gelhuis geplaatst, zodat daarop de voorgeschreven proefbelasting
kan worden uitgeoefend (figuur 2).
Het is toegestaan het uiteinde van het spiegelhuis waarop geen
kracht wordt uitgeoefend, vast te klemmen in plaats van dit op zijn
plaatste houden, zoalsaangegeven in figuur 2.1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 11
▼M1
Voorbeeld van een apparaat voor buigproeven op spiegelhuizen
Figuur 2
2.4.3.2. De beproevingsmassa bedraagt 25 kg. Deze wordt gedurende één
minuut aangelegd.
2.5. Resultaten van de proeven
2.5.1. Bij de in punt 2.4.2 beschreven proeven dient de slinger zodanig
opwaartste bewegen dat de projectie van de door de arm op de
aanvangsbaan van de slinger ingenomen stand ten opzichte van de
verticaal een hoek van ten minste 20º maakt.
De hoek moet worden gemeten met een nauwkeurigheid van ± 1º.Dit voorschrift geldt voor achteruitkijkspiegels die op de voorruit
worden gekleefd; hierop moet na de proef het in punt 2.5.2 vastge-
stelde voorschrift worden toegepast.
2.5.2. In geval van breuk van de steun van de achteruitkijkspiegel tijdens
de in punt 2.4.2 beschreven proef bij achteruitkijkspiegels die op devoorruit zijn gekleefd, mag het overblijvende gedeelte niet meer dan
1 cm buiten de voet uitsteken en de na de proef overblijvende vorm
moet voldoen aan de voorwaarden van punt 2.1.3.
2.5.3. Tijdensde in de punten 2.4.2 en 2.4.3 genoemde proeven mag de
spiegel niet breken. Breuk van de spiegel is echter toegestaan indien
aan een van onderstaande voorwaarden wordt voldaan:
2.5.3.1. de stukken glas blijven aan de bodem van het huis of aan een vast
met het spiegelhuis verbonden oppervlak vastzitten; een gedeeltelijk
loskomen van glas uit het spiegelhuis is echter toelaatbaar op voor-
waarde dat hierbij 2,5 mm aan weerszijden van het breukvlak niet
wordt overschreden. Op het trefpunt mogen kleine splinters van het
spiegeloppervlak loskomen.
2.5.3.2. de spiegel moet van veiligheidsglas zijn.
2.6. EEG-onderdeelgoedkeuring en -merk
2.6.1. EEG-goedkeuringsaanvraag
2.6.1.1. De aanvraag om EEG-goedkeuring voor een type-achteruitkijk-
spiegel moet worden ingediend door de houder van het fabrieks- of
handelsmerk of door diens gevolmachtigde.1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 12
▼M1
2.6.1.2. Voor elk type achteruitkijkspiegel moet de aanvraag vergezeld gaan
van:
2.6.1.2.1. een technische beschrijving waarin in het bijzonder het (de) type(n)
voertuig(en) is(zijn) aangegeven waarvoor de achteruitkijks piegel
bestemd is;
2.6.1.2.2. voldoende gedetailleerde tekeningen om identificatie van de achter-
uitkijkspiegel mogelijk te maken, alsmede montagevoorschriften; op
de tekeningen moet de plaatsvoor het EEG-goedkeurings merk zijn
aangegeven;
2.6.1.2.3. vier achteruitkijkspiegels, waarvan drie voor beproevingsdoeleinden
en een extra exemplaar dat door het laboratorium wordt behouden
voor eventueel later noodzakelijk blijkende verificaties. Op verzoek
van het laboratorium kunnen nog meer exemplaren worden
verlangd.
2.6.2. EEG-onderdeelgoedkeuringsmerk
2.6.2.1. Het EEG-onderdeelgoedkeuringsmerk bestaat uit een rechthoek
waarin een kleine letter „e” isgeplaats t, gevolgd door het nummer
of de lettersvan het land dat de goedkeuring heeft verleend (1 voor
Duitsland, 2 voor Frankrijk, 3 voor Italië, 4 voor Nederland, 6 voor
België, 11 voor het Verenigd Koninkrijk, 13 voor Luxemburg, 18
voor Denemarken, IRL voor Ierland ►A2, E voor Griekenland ◄),
en een goedkeuringsnummer dat in de nabijheid van de rechthoek is
aangebracht. Dit nummer wordt gevormd door het goedkeurings-
nummer voorkomend op het voor het type ingevulde
goedkeuringsformulier (zie bijlage II) voorafgegaan door twee
cijfersdie het volgnummer aangeven van de mees t recente wijzi-
ging van Richtlijn 71/127/EEG van de Raad op het tijdstip van de
verlening van de EEG-goedkeuring. Het volgnummer en het
nummer van het goedkeuringsformulier worden gescheiden door
een sterretje. Voor onderhavige richtlijn is het volgnummer 01.
2.6.2.2. Bovenbedoeld onderdeelgoedkeuringsmerk (symbool en nummer)
moet zodanig op een hoofdbestanddeel van de achteruitkijkspiegel
worden aangebracht dat het onuitwisbaar en ook na montage van
de spiegel op het voertuig duidelijk zichtbaar is.1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 13
▼M1
Voorbeelden van EEG-onderdelengoedkeuringsmerken (1)
Toelichting
De achteruitkijkspiegel met bovenstaand EEG-onderdeelgoedkeuringsmerk
behoort tot klasse I (binnenspiegel) en is in Duitsland (e 1) onder nr. 01 *
1471 goedgekeurd.1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 14
(1) De in de tekening gebruikte nummerszijn willekeurig gekozen.
▼M1
Toelichting
De achteruitkijkspiegel met bovenstaand EEG-onderdeelgoedkeuringsmerk
behoort tot klasse IIs (extra buitenspiegel) en is in Frankrijk (e 2) onder nr. 01
* 387 goedgekeurd.
3. VOORSCHRIFTEN VOOR DE BEVESTIGING OP VOER-
TUIGEN
3.1. Algemeen
3.1.1. Achteruitkijkspiegels moeten zodanig zijn bevestigd dat zij door
beweging geen significante verandering brengen in het gezichtsveld
zoalsdit werd gemeten, of niet zodanig in trilling geraken dat de
bestuurder het waargenomen beeld niet juist zou interpreteren.
3.1.1.1. De voorwaarden van punt 3.1.1 blijven onverminderd van kracht
indien het voertuig rijdt met snelheden tot 80 % van de door de
constructie bepaalde maximumsnelheid, zonder hierbij echter150 km/h te overschrijden.
3.1.2. Buitenspiegels op voertuigen van de categorieën M
2,M3,N2en N3moeten tot klasse II behoren; buitenspiegels op voertuigen van de
categorieën M1en N1moeten tot klasse II of III behoren.
3.2. Aantal en plaatsing
3.2.1. Achteruitkijkspiegels moeten zodanig zijn geplaatst dat de
bestuurder, in normale houding achter het stuur, de weg achter het
voertuig duidelijk kan overzien.
3.2.2. Alle voertuigen van de categorieën M1en N1moeten zowel met een
binnen- als buitenspiegel zijn uitgerust. Deze laatste moet in Lid-
Staten met rechtsverkeer aan de linkerzijde, en in Lid-Staten met
linksverkeer aan de rechterzijde van het voertuig zijn aangebracht.
3.2.2.1. Indien de binnenspiegel niet voldoet aan de voorschriften van punt
3.4.2, moet op het voertuig nog een buitenspiegel zijn aangebracht,
en wel aan de rechterzijde in Lid-Staten met rechtsverkeer en aan
de linkerzijde van het voertuig in Lid-Staten met linksverkeer.1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 15
▼M1
3.2.2.2. Indien de binnenspiegel geen zicht naar achteren mogelijk maakt,
behoeft deze niet aanwezig te zijn.
3.2.3. Alle voertuigen van de categorieën M2,M3,N2en N3moeten van
twee buitenspiegels zijn voorzien, een aan elke zijde van het voer-
tuig.
3.2.4. Buitenspiegels moeten zichtbaar zijn door het gedeelte van de voor-
ruit dat door de ruitewisser wordt bestreken, of door de zijruiten.
Deze bepaling is niet van toepassing op buitenspiegels die rechts
zijn aangebracht op voertuigen van de categorieën M2en M3in de
Lid-Staten met rechtsverkeer, en linkszijn aangebracht bij voer-
tuigen van dezelfde categorieën in de Lid-Staten met linksverkeer.
3.2.5. Bij alle voertuigen waarbij het gezichtsveld wordt gemeten in de
uitvoering chassis/cabine, moet de minimale en maximale carrosse-
riebreedte door de fabrikant worden opgegeven, en eventueel door
middel van losse schotten worden gesimuleerd. Op het onderdeel
goedkeuringsformulier moeten alle tijdens de proeven in aanmer-
king genomen configuratiesvan voertuig en s piegel worden
vermeld.
3.2.6. Een spiegel met twee spiegelvlakken of „dubbele” spiegel is niet
toegestaan indien beide spiegelvlakken vereist zijn om aan de eisen
betreffende het gezichtsveld te voldoen. Indien echter het voor-
naamste spiegeldeel aan alle eisen voor een spiegel van klasse II
of III voldoet, kan deze spiegel worden toegelaten. Het bijkomende
spiegeldeel wordt in aanmerking genomen bij beoordeling van de
hoogte boven de grond en het uitstekende gedeelte bedoeld in punt
3.2.10. De omtrek van het bijkomende spiegeldeel moet eveneens
voldoen aan de voorwaarden van punt 2.1.2.
3.2.7. De voor de zijde van de bestuurder voorgeschreven buitenspiegel
moet zodanig zijn aangebracht dat de hoek tussen het verticale
vlak door de lengte-asvan het voertuig en het verticale vlak door
het midden van de spiegel en door het midden van het 65 mm lange
lijnstuk dat de oogpunten van de bestuurder verbindt niet groter is
dan 55º.
3.2.8. Buitenspiegels mogen niet aanzienlijk verder buiten het profiel van
het voertuig uitsteken dan noodzakelijk is om de in punt 3.4
omschreven gezichtsvelden te verkrijgen.
3.2.9. Indien de onderkant van een buitenspiegel zich bij beladen voertuig
op minder dan 2 m boven de grond bevindt, mag deze spiegel niet
verder dan 0,20 m uitsteken buiten de uiterste breedte van het voer-
tuig gemeten zonder achteruitkijkspiegels.
3.2.10. Onder de in de punten 3.2.8 en 3.2.9 vermelde voorwaarden mogen
achteruitkijkspiegels uitsteken buiten de toegestane maximum-
breedte van het voertuig.
3.3. Verstelbaarheid
3.3.1. De binnenspiegel moet door de bestuurder in rijpositie kunnen
worden versteld.
3.3.2. De aan de zijde van de bestuurder gemonteerde buitenspiegel moet
van binnen uit kunnen worden versteld bij gesloten portier, terwijl
het raam echter geopend mag zijn. De vergrendeling in een
bepaalde stand kan echter van buitenaf geschieden.
3.3.3. De voorschriften van punt 3.3.2 gelden niet voor buitenspiegels die,
na door een duw omgeklapt te zijn, zonder verstelling in de
oorspronkelijke stand kunnen worden teruggebracht.
3.4. Gezichtsveld
3.4.1. Algemeen
De hieronder omschreven gezichtsvelden moeten bij ambinoculaire
waarneming worden verkregen waarbij de ogen worden geacht
samen te vallen met de „oogpunten van de bestuurder”, zoals
omschreven in punt 1.12. Zij worden bepaald met het voertuig in
bedrijfsklare toestand, zoals omschreven in punt 2.6 van bijlage I
van Richtlijn 70/156/EEG met een passagier van 75 kg ± 1 % op
een zitplaatsvoor. De gezichts velden moeten worden verkregen via
ruiten met een totale lichtdoorlatingsfactor van ten minste 70 %
gemeten loodrecht op het glasoppervlak.1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 16
▼M1
3.4.2. Binnenspiegel
Het gezichtsveld moet zodanig zijn dat de bestuurder ten minste een
vlak en horizontaal weggedeelte waarvan het midden in het verti-
cale vlak door de lengte-asvan het voertuig ligt, kan overzien van
60 m achter de oogpunten van de bestuurder tot de horizon en dit
over een breedte van 20 m (figuur 3).
3.4.2.1. Een vermindering van het gezichtsveld die het gevolg is van de
aanwezigheid van hoofdsteunen en inrichtingen zoals zonnekleppen,
ruitewissers op de achterruit en verwarmingselementen,is toege-
staan, voor zover ze niet meer dan 15 % van het vereiste
gezichtsveld aan het gezicht onttrekken bij projectie in een verticaal
vlak loodrecht op het middenlangsvlak van het voertuig.
3.4.3. Linker buitenspiegel bij voertuigen voor rechts verkeer en rechter
buitenspiegel bij voertuigen voor links verkeer
3.4.3.1. Het gezichtsveld moet zodanig zijn dat de bestuurder ten minste een
vlak en horizontaal weggedeelte met een breedte van 2,50 m kan
overzien, welk gedeelte rechts(bij voertuigen voor rechtsverkeer)
of links(bij voertuigen voor linksverkeer) wordt begrens d door
het aan de lengte-asvan het voertuig evenwijdige verticale vlak
door het meest linkse (bij voertuigen voor rechts verkeer) of meest
rechtse (bij voertuigen voor links verkeer) punt van de totale voer-
tuigbreedte, en wel vanaf een punt gelegen op 10 m achter de
oogpunten van de bestuurder tot aan de horizon (figuur 4).
3.4.4. Rechter buitenspiegel bij voertuigen voor rechts verkeer en linker
buitenspiegel bij voertuigen voor links verkeer
3.4.4.1. Het gezichtsveld moet zodanig zijn dat de bestuurder ten minste een
vlak en horizontaal weggedeelte met een breedte van 3,50 m kan
overzien, welk gedeelte links(bij voertuigen voor rechtsverkeer)
of rechts(bij voertuigen voor linksverkeer) wordt begrens d door
het aan de lengte-asvan het voertuig evenwijdige verticale vlak
door het meest rechtse (bij voertuigen voor rechts verkeer) of meest
linkse (bij voertuigen voor links verkeer) punt van de totale voer-
tuigbreedte en wel vanaf een punt gelegen op 30 m achter de
oogpunten van de bestuurder tot aan de horizon.
3.4.4.2. Voortsmoet de weg voor de bes tuurder zichtbaar zijn over een
breedte van 0,75 m vanaf een punt gelegen op 4 m achter het verti-
cale vlak dat door de oogpunten van de bestuurder loopt (figuur 4).
3.4.5. Belemmeringen
Binnen de hierboven omschreven gezichtsvelden wordt geen reke-
ning gehouden met de belemmeringen die worden veroorzaakt door
portierkrukken, zijlichten, richtingaanwijzers, uiteinden van achter-
bumpersen evenmin met belemmeringen die het gevolg zijn van
de carrosserieconstructie en overeenkomst vertonen met die welke
door bovengenoemde onderdelen worden veroorzaakt.
3.4.6. Beproevingsmethode
Bij het bepalen van het gezichtsveld worden krachtige lichtbronnen
in de oogpunten geplaatst en het weerkaatste licht wordt op een
verticaal controlescherm gemeten. Er kunnen ook andere gelijk-
waardige methoden worden toegepast.1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 17
▼M1
1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 18
▼M1
Aanhangsel 1
METHODE VOOR HET BEPALEN VAN DE KROMMINGSSTRAAL „r”
VAN HET SPIEGELOPPERVLAK
1. METINGEN
1.1.Toestel
Er wordt gebruik gemaakt van een zogenoemde „sferometer”, zoals
beschreven in figuur 1.
1.2.Meetpunten
1.2.1. De meting van de hoofdkrommingsstralen moet worden uitgevoerd op
drie punten die zo dicht mogelijk gelegen zijn op 1/3, 1/2, en 2/3 van
de boog van het spiegeloppervlak gaande door het midden van de spiegel
en evenwijdig aan lijnstuk b, of van de boog gaande door het midden van
de spiegel loodrecht daarop, indien deze laatste de langste is.
1.2.2. Indien het echter in verband met de afmetingen van de spiegel onmoge-
lijk ismetingen te verrichten in de richtingen zoalsoms chreven in punt
1.8 van bijlage I, kunnen de met de proeven belaste technische diensten
overgaan tot metingen op dit punt in twee loodrecht op elkaar staande
richtingen die de hierboven voorgeschreven richtingen zo dicht mogelijk
benaderen.
2. BEREKENING VAN DE KROMMINGSSTRAAL „r”
„r”, uitgedrukt in mm, wordt berekend aan de hand van onderstaande
formule:
r¼rp1þrp2þrp3
3
waarin rp1de krommingsstraal is op het eerste meetpunt, rp2op het tweede
en rp3op het derde.1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 19
Figuur 1▼M11971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 20
▼M1
Aanhangsel 2
BEPROEVINGSMETHODE VOOR HET BEPALEN VAN DE REFLEC-
TIECOËFFICIËNT
1. DEFINITIES
1.1. Standaardlichtbron voor colorimetrie IEC A(1): colorimetrische lichtbron
die het zwarte lichaam voorstelt bij T68= 2 855,6 K.
1.2. Standaardlamp IEC A (1): met gasgevulde wolfraamlamp met een kleur-
temperatuur van circa T68= 2 855,6 K.
1.3. Colorimetrische standaardwaarnemer IEC 1931 (1): stralingsontvanger
waarvan de colorimetrische karakteristieken overeenstemmen met de spec-
trale trichromatische componenten /C22xx(λ),/C22yy(λ),/C22zz(λ) (zie tabel).
1.4. Spectrale trichromatische componenten IEC (1): trichromatische compo-
nenten, in het IEC-stelsel (XYZ), van de monochromatische elementen
van een equi-energiespectrum.
1.5. Fotopisch zien (1): gezichtsvermogen van een normaal oog dat zich heeft
aangepast aan luminantieniveaus van ten minste enkele candelas per vier-
kante meter.
2. APPARATUUR
2.1.Algemeen
De apparatuur moet een lichtbron, een steun voor het proefstuk, een
ontvanger met foto-elektrische cel en een indicator (zie figuur 1) omvatten,
alsmede de middelen die nodig zijn om het effect van niet van de lichtbron
afkomstig licht uit te schakelen.
De ontvanger kan een bol van Ulbricht omvatten om de meting van de
reflectiecoëfficiënt van niet-vlakke (convexe) achteruitkijkspiegels te verge-
makkelijken (zie figuur 2).
2.2.Spectrumkarakteristieken van lichtbron en ontvanger
De lichtbron moet bestaan uit een standaardlamp IEC A verbonden met een
optisch systeem waarmede een bundel nagenoeg evenwijdige lichtstralen
kan worden verkregen. Aanbevolen wordt een spanningsstabilisator aan te
brengen om, zolang het apparaat in werking is, een vaste spanning aan de
lamp te handhaven.
De ontvanger moet zijn uitgerust met een foto-elektrische cel waarvan de
spectrale gevoeligheid evenredig is aan de functie voor de fotopische
helderheid van de colorimetrische standaardwaarnemer IEC (1931) (zie
tabel). Men kan ook een willekeurige andere combinatie van lichtbron-
filter-ontvanger gebruiken die globaal een equivalent oplevert van de stan-
daardlichtbron voor colorimetrie IEC A en fotopisch zien. Indien de
ontvanger een bol van Ulbricht omvat moet het binnenvlak van de bol
zijn voorzien van een laag niet-selectieve en (diffunderende) matte witte
verf.
2.3.Opstelling en maten
De bundel invallende stralen moet bij voorkeur een hoek ( Θ) van
0,44 ± 0,09 rad (25 ± 5º) vormen met de loodlijn op het beproevingsopper-
vlak; deze hoek mag de tolerantiegrensnaar boven, d.w.z. 0,53 rad of 30 ºniet overschrijden. De as van de ontvanger moet met deze loodlijn een
hoek ( Θ) vormen die gelijk isaan die van de bundel invallende s tralen
met de loodlijn (zie figuur 1). De invallende bundel moet bij het bereiken
van het beproevingsoppervlak een diameter van ten minste 19 mm (0,75 in)
hebben. De weerkaatste bundel mag niet breder zijn dan het gevoelige
oppervlak van de foto-elektrische cel, mag niet minder dan 50 % van dit
oppervlak bestrijken en moet, indien mogelijk, hetzelfde gedeelte van het
oppervlak bestrijken als de voor het ijken van het instrument gebruikte
bundel.
Indien de ontvanger een bol van Ulbricht omvat, moet de diameter van
deze bol ten minste 127 mm (5 in) bedragen. De openingen die in de1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 21
(1) Definitiesovergenomen uit IEC-publikatie 50 (45), internationale elektrotechnis che
woordenlijst, groep 45, verlichting.
▼M1
wand van de bol zijn aangebracht voor het proefstuk en de invallende
bundel moeten groot genoeg zijn om de invallende en de weerkaatste licht-
bundel volledig door te laten. De foto-elektrische cel moet zodanig zijn
aangebracht dat deze niet rechtstreeks is blootgesteld aan het licht van de
invallende of van de weerkaatste bundel.
2.4.Elektrische karakteristieken van de combinatie cel-indicator
Het op de indicator afgelezen vermogen van de foto-elektrische cel moet
een lineaire functie zijn van de lichtsterkte van het lichtgevoelige opper-
vlak. Er moet zijn voorzien in middelen (elektrische of optische dan wel
beide) om de nulstelling en de instellingen bij het ijken te vergemakke-
lijken. Deze middelen mogen niet van invloed zijn op de lineariteit of de
spectrumkarakteristieken van het instrument. De nauwkeurigheid van de
combinatie ontvanger-indicator moet, naar gelang van wat de kleinste
waarde vertegenwoordigt, ± 2 % van de volledige schaal of ± 10 % van
de gemeten waarde bedragen.
2.5.Steun van het proefstuk
Het moet mogelijk zijn het proefstuk zodanig te plaatsen dat de as van de
arm van de lichtbron en die van de arm van de ontvanger elkaar ter hoogte
van het spiegeloppervlak kruisen. Dit spiegeloppervlak kan zich binnen de
proefspiegel bevinden of aan weerszijden hiervan, naargelang het een
achteruitkijkspiegel met één of twee vlakken of een prismatische achteruit-
kijkspiegel van het „flip”-type betreft.
3. WERKWIJZE3.1.Methode voor directe calibratie
Bij de methode voor directe calibratie wordt de lucht alsreferenties tan-
daard gebruikt. Deze methode is van toepassing op instrumenten die
zodanig zijn vervaardigd dat een calibratie tot 100 % van de schaal moge-
lijk is, waarbij de ontvanger rechtstreeks in de as van de lichtbron wordt
geplaatst (zie figuur 1).
Deze methode maakt het in bepaalde gevallen (om b.v. oppervlakken met
geringe reflectiecoëfficiënt te meten) mogelijk een tussenliggend calibratie-
punt (tussen 0 en 100 % van de schaal) te nemen. In die gevallen moet in
de optische baan een filter met neutrale dichtheid en bekende doorlatings-
factor worden tussengevoegd, terwijl het calibratiesysteem zodanig moet
worden ingesteld dat de meter het doorlatingspercentage aanwijst dat beant-
woordt aan het filter met neutrale dichtheid. Dit filter moet worden
verwijderd alvorenstot de metingen van de reflectiecoëfficiënt over te
gaan.
3.2.Methode voor indirecte calibratie
Deze calibratiemethode is van toepassing op instrumenten waarvan licht-
bron en ontvanger een vaste geometrische vorm hebben. Hiervoor is een
deugdelijk geijkte en onderhouden reflectiestandaard vereist. Deze stan-
daard wordt bij voorkeur gevormd door een vlakke achteruitkijkspiegel
waarvan de reflectiecoëfficiënt zo dicht mogelijk die van de proefstukken
benadert.
3.3.Meting bij een vlakke achteruitkijkspiegel
De reflectiecoëfficiënt van proefstukken van een vlakke achteruitkijkspiegel
kan worden gemeten met behulp van instrumenten die werken volgens het
principe van de directe of indirecte calibratie. De waarde van de reflectie-coëfficiënt wordt rechtstreeks op de wijzerplaat van het meetinstrument
afgelezen.
3.4.Meting bij een niet-vlakke (convexe) achteruitkijkspiegel
Voor de meting van de reflectiecoëfficiënt van niet-vlakke (convexe)
achteruitkijkspiegels moeten instrumenten worden gebruikt waarvan de
ontvanger isuitgerus t met een bol van Ulbricht (zie figuur 2). Indien het
afleesinstrument van de bol met een standaardspiegel met reflectiefactor
E%n
eeenheden oplevert zullen bij een onbekende spiegel nxeenheden
overeenstemmen met een reflectiecoëfficiënt van X %, die wordt verkregen
met behulp van onderstaande formule:
X¼Enx
ne1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 22
▼M1
Figuur 1 — Algemeen schema van de apparatuur voor het meten van de reflectiecoëfficiënt met beide
calibratiemethoden
Figuur 2 — Algemeen schema van de apparatuur voor het meten van de reflectiecoëfficiënt met bol
van Ulbricht in de ontvanger1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 23
▼M1
Waarden van de spectrale trichromatische componenten van de colorimetri-
sche standaardwaarnemer IEC 1931 (1)
(Deze tabel isovergenomen uit IEC-publikatie 50(45) (1970))
λ
nm/C22xx(λ) /C22yy(λ) /C22zz(λ)
380 0,001 4 0,000 0 0,006 5
390 0,004 2 0,000 1 0,020 1
400 0,014 3 0,000 4 0,067 9
410 0,043 5 0,001 2 0,207 4
420 0,134 4 0,004 0 0,645 6
430 0,283 9 0,011 6 1,385 6
440 0,348 3 0,023 0 1,747 1
450 0,336 2 0,038 0 1,772 1
460 0,290 8 0,060 0 1,669 2
470 0,195 4 0,091 0 1,287 6
480 0,095 6 0,139 0 0,813 0
490 0,032 0 0,208 0 0,465 2
500 0,004 9 0,323 0 0,272 0
510 0,009 3 0,503 0 0,158 2
520 0,063 3 0,710 0 0,078 2
530 0,165 5 0,862 0 0,042 2
540 0,290 4 0,954 0 0,020 3
550 0,433 4 0,995 0 0,008 7
560 0,594 5 0,995 0 0,003 9
570 0,762 1 0,952 0 0,002 1
580 0,916 3 0,870 0 0,001 7
590 1,026 3 0,757 0 0,001 1
600 1,062 2 0,631 0 0,000 8
610 1,002 6 0,503 0 0,000 3
620 0,854 4 0,381 0 0,000 2
630 0,642 4 0,265 0 0,000 0
640 0,447 9 0,175 0 0,000 0
650 0,283 5 0,107 0 0,000 0
660 0,164 9 0,061 0 0,000 0
670 0,087 4 0,032 0 0,000 0
680 0,046 8 0,017 0 0,000 0
690 0,022 7 0,008 2 0,000 0
700 0,011 4 0,004 1 0,000 0
710 0,005 8 0,002 1 0,000 0
720 0,002 9 0,001 0 0,000 0
730 0,001 4 0,000 5 0,000 0
740 0,000 7 0,000 2 (1) 0,000 0
750 0,000 3 0,000 1 0,000 0
760 0,000 2 0,000 1 0,000 0
770 0,000 1 0,000 0 0,000 0
780 0,000 0 0,000 0 0,000 0
(1) Gewijzigd in 1966 (3 in 2)1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 24
(1) Verkorte tabel. De waarden van /C22yy(λ)=V( λ) zijn afgerond tot vier cijfersna de
komma.
▼M1
BIJLAGE II
MODEL EEG-ONDERDEELGOEDKEURINGSFORMULIER
1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 25
▼M1
BIJLAGE III
BIJLAGE BIJ HET EEG-GOEDKEURINGSFORMULIER VOOR EEN VOERTUIGTYPE
MET BETREKKING TOT DE INSTALLATIE VAN ACHTERUITKIJKSPIEGELS
(Artikel 4, lid 2, en artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de
onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motor-
voertuigen en aanhangwagensdaarvan)
1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 26
▼M1
1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 27
▼M1
BIJLAGE IV
METHODE VOOR HET BEPALEN VAN PUNT H EN VOOR HET
CONTROLEREN VAN DE ONDERLINGE POSITIE VAN DE PUNTEN
RE NH
Hier zijn de relevante gedeelten van bijlage III van Richtlijn 77/649/EEG van
toepassing.1971L0127 — NL — 01.01.1981 — 003.001 — 28