1993L0075 — NL — 29.11.2002 — 005.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 93/75/EEG VAN DE RAAD
van 13 september 1993
betreffende de minimumeisen voor schepen die gevaarlijke of verontreinigende goederen
vervoeren en die naar of uit de zeehavens van de Gemeenschap varen
(PB L 247 van 5.10.1993, blz. 19)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Richtlijn 96/39/EG van de Commissie van 19 juni 1996 L 196 7 7.8.1996
►M2►C1Richtlijn 97/34/EG van de Commissie van 6 juni 1997 ◄ L 158 40 17.6.1997
►M3 Richtlijn 98/55/EG van de Raad van 17 juli 1998 L 215 65 1.8.1998
►M4 Richtlijn 98/74/EG van de Commissie van 1 oktober 1998 L 276 7 13.10.1998
►M5 Richtlijn 2002/84/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5
november 2002L 324 53 29.11.2002
Gerectificeerd bij:
►C1 Rectificatie PB L 162 van 19.6.1997, blz. 56 (97/34/EG)
▼B
RICHTLIJN 93/75/EEG VAN DE RAAD
van 13 september 1993
betreffende de minimumeisen voor schepen die gevaarlijke of
verontreinigende goederen vervoeren en die naar of uit de zeeha-
vens van de Gemeenschap varen
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap, inzonderheid op artikel 84, lid 2,
Gezien hetvoorst el van de Commissie (
1),
Gezien hetadvies van hetEuropees Parlement (2),
Gezien hetadvies van hetEconomisch en Sociaal Comit é (3),
Overwegende dathetvervoer van gevaarlijke of veront reinigende
goederen over zee voortdurend in omvang toeneemt, waardoor dekans steeds groter wordt dat er zich ernstige ongevallen blijven voor-doen;
Overwegende dat het noodzakelijk blijkt alle passende maatregelen te
nemen om omstandigheden te voorkomen waardoor dergelijke onge-vallen kunnen gebeuren en om de schade als gevolg van dergelijkeongevallen te beperken; dat de schepen die naar of uit de zeehavensvan de Gemeenschap varen methetoog daarop aan minimumeisenmoeten voldoen;
Overwegende dat betere voorlichting ertoe kan bijdragen dat onge-
vallen worden voorkomen en tot een minimum worden beperkt; dat debevoegde instanties dank zij betere voorlichting ook in staat zullen zijnde nodige voorzorgsmaatregelen te treffen ten aanzien van schepen diegevaarlijke of verontreinigende goederen vervoeren en die naar of uit
de zeehavens van de Gemeenschap varen;
Overwegende dat, overeenkomstig het Solas- en het Marpol-Verdrag,
aan de bevoegde instanties gegevens moeten worden verstrekt over deaard en de plaats van de gevaarlijke of verontreinigende goederen aanboord van schepen;
Overwegende datsommige geregelde lijndienst en kunnen worden vrij-
gesteld van de verplichting om dergelijke gegevens te verstrekken;
Overwegende dathetpassend is bepaalde scheepvaart regels t e bena-
drukken om de kans op ongevallen te verkleinen;
Overwegende dat IMO-Resolutie A 648(16) de aangesloten Regeringen
aanspoort ervoor te zorgen dat de meldsystemen en -voorschriften voorschepen zoveel mogelijk in overeenstemming zijn met de in de bijlagebij de resolutie omschreven algemene beginselen;
Overwegende dat de bevoegde instanties daartoe, in geval van een inci-
dentof omst andigheden op zee die een bedreiging vormen voor hun
kustof daarmee samenhangende belangen, door de kapit ein van hetschip rechtstreeks geïnformeerd moeten worden over het incident enover hetfeitdater gevaarlijke of veront reinigende goederen aan boordzijn, zodat die autoriteiten alle nodige maatregelen kunnen treffen;
Overwegende datin deze richt lijn bovendien gememoreerd wordt
welke maatregelen de Lid-Staten uit hoofde van het internationaal recht
kunnen nemen;
Overwegende dathetSolas- en hetMarpol-Verdrag schepen
verplichten om de andere schepen en de kustinstanties op de hoogte testellen van gevaar voor het schip zelf, voor andere schepen en voor de1993L0075 — NL — 29.11.2002 — 005.001 — 2
(1) PB nr. C 147 van 14. 6. 1989, blz. 3.
PB nr. C 294 van 24. 11. 1990, blz. 12.
(2) PB nr. C 175 van 16. 7. 1990, blz. 41.
PB nr. C 255 van 20. 9. 1993.
(3) PB nr. C 329 van 20. 12. 1989, blz. 20.
▼B
scheepvaart, alsook van niet-toegestane of niet-normale lozingen van
verontreinigende goederen die plaatsvinden of waarschijnlijk zullenplaatsvinden; dat het passend lijkt dat de betrokken autoriteiten zo
nodig via de radio melding maken van de informatie die bij hen is
binnengekomen;
Overwegende dat elke Lid-Staat de nodige maatregelen dient te treffen
om deze informatie ten volle te benutten;
Overwegende dat voor die uitwisseling van informatie passende samen-
werking vereist is tussen de autoriteiten in alle landen van deGemeenschap, scheepsbevrachters, exploitanten van schepen, kapiteinsen loodsen;
Overwegende dat er voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn
bepaalde wijzigingen nodig kunnen zijn die door de Commissie, bijge-staan door een comité, of, in voorkomend geval, door de Raad zelf
worden goedgekeurd;
Overwegende dat de Commissie nieuwe voorstellen moet opstellen ter
aanvulling van het in deze richtlijn vastgestelde systeem;
Overwegende dat deze richtlijn in de plaats komt van Richtlijn 79/116/
EEG van de Raad van 21 december 1978 inzake de minimumeisen
waaraan bepaalde tankers moeten voldoen bij het in- en uitvaren van
de zeehavens van de Gemeenschap (
1);
Overwegende dat deze richtlijn het recht van de Lid-Staten onverlet
laat om voor schepen bijkomende eisen te stellen,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
1. De Lid-Staten nemen alle nodige en passende maatregelen om
ervoor te zorgen dat de kapiteins of exploitanten van schepen die naarof uitde zeehavens van de Gemeenschap varen en die in bulk of in
verpakte vorm gevaarlijke of verontreinigende goederen vervoeren,
alsmede de bevrachters van dergelijke schepen voldoen aan de minimu-meisen die hun bij deze richtlijn worden opgelegd.
2. De bepalingen van deze richtlijn zijn niet van toepassing op:
a) oorlogsschepen en andere schepen van de overheid die voor niet-
commerciële doeleinden worden gebruikt;
b) bunkers, proviand en scheepsuitrusting voor gebruik aan boord.
Artikel 2
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
a) „exploitanten”: ook de reders, charteraars, beheerders of agenten
van hetschip;
b) „schepen”: alle vrachtschepen, olie-, chemicaliën- of gastankers of
passagierschepen die naar of uitde zeehavens van de Gemeenschapvaren en die in bulk of in verpakte vorm gevaarlijke of verontreini-gende goederen vervoeren;
c) „gevaarlijke goederen”: goederen als omschreven in de IMDG-code
►
M3, en radioactieve stoffen als omschreven in de INF-code ◄,
in hoofdstuk 17 van de IBC-code en in hoofdstuk 19 van de IGC-
code;
d) „verontreinigende goederen”:
— oliën als omschreven in hetMarpol-Verdrag, bijlage 1,
— schadelijke vloeistoffen als omschreven in het Marpol-Verdrag,
bijlage 2,1993L0075 — NL — 29.11.2002 — 005.001 — 3
(1) PB nr. L 33 van 8. 2. 1979, blz. 33. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 79/
1034/EEG (PB nr. L 315 van 11. 12. 1979, blz. 16).
▼B
— schadelijke stoffen als omschreven in het Marpol-Verdrag,
bijlage 3;
e) „Marpol 73/78”: de van kracht zijnde versie van het internationaal
verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen, van1973, als gewijzigd door het desbetreffende protocol van 1978,alsmede wijzigingen daarvan;
f) „IMDG-code”: de internationale code voor het vervoer van gevaar-
lijke stoffen over zee, in de versie die van kracht is;
g) „IBC-code”: de internationale IMO-code voor de bouw en de uitrus-
ting van schepen die gevaarlijke chemicaliën in bulk vervoeren, in
de versie die van krachtis;
h) „IGC-code”: de internationale IMO-code voor de bouw en de uitrus-
ting van schepen die vloeibaar gas in bulk vervoeren, in de versie
die van krachtis;
i) „INF-code”: de IMO-code van veiligheidsvoorschriften voor het
vervoer van bestraalde splijtstoffen, plutonium en hoogradioactieveafvalstoffen in vaten aan boord van een schip in de versie die van
krachtis;
j) „IMO-resolutie A.851(20)”: Resolutie 851(20) van de Internationale
Maritieme Organisatie, aangenomen door de vergadering tijdens
haar twintigste zitting op 27 november 1997 met als titel „General
principles for ship reporting systems and ship reporting require-ments, including guidelines for reporting incidents involvingdangerous goods, harmful substances and/or marine pollutants”;
►
M3k)◄„bevoegde instanties”: de door de Lid-Staten overeen-
komstig artikel 3 aangewezen instanties en organisaties;
►M3l)◄„scheepsbevrachter”: iedere persoon door wie of in wiens
naam of ten behoeve van wie een overeenkomst voor het vervoer
van goederen over zee is gesloten met een vervoerder.
Artikel 3
Iedere Lid-Staat wijst de bevoegde instanties aan tot wie de in deze
richtlijn vastgestelde gegevens en kennisgevingen moeten wordengericht, en brengt de Commissie daarvan op de hoogte.
De Commissie publiceert de lijst van de door de Lid-Staten aange-
wezen bevoegde instanties en hun communicatiekanalen.
Artikel 4
Gevaarlijke of verontreinigende goederen mogen slechts worden aange-
boden voor vervoer of aan boord worden genomen van een schipwanneer aan de kapitein of de exploitant een aangifte is verstrekt met
de correcte technische benamingen van de gevaarlijke of verontreini-
gende goederen, de identificatienummers van de Verenigde Naties(UN), indien van toepassing, de IMO-gevarenklassen overeenkomstigde IMDG-, IBC- en IGC-codes, de hoeveelheden van die goederen en,wanneer zij in transporttanks of vrachtcontainers worden vervoerd, deidentificatiemerktekens daarvan.
De scheepsbevrachter dient de bij deze richtlijn voorgeschreven
aangifte te verstrekken aan de kapitein of de exploitant en ervoor te
zorgen datde voor vervoer aangeboden vrachtwerkelijk die is welkeovereenkomstig de vorige alinea is aangegeven.
Artikel 5
1. Elke Lid-Staat treft de nodige maatregelen om de in de volgende
leden omschreven vereisten op alle schepen toe te passen.
2. De exploitant van een schip dat een in een Lid-Staat gelegen
haven uitvaart, deelt vóór de afvaart van het schip alle gegevens vanbijlage I mee aan de bevoegde instantie van die Lid-Staat.1993L0075 — NL — 29.11.2002 — 005.001 — 4
▼M5
▼M4
▼B
▼B
3. De exploitant van een schip dat van een buiten de Gemeenschap
gelegen haven komten op weg is naar een in de Gemeenschap gelegenhaven of naar een ankerplaats in de territoriale wateren van een Lid-
Staat deelt, als voorwaarde voor het binnenvaren van die haven of die
ankerplaats, bij de afvaart uit de haven van bevrachting alle gegevensvan bijlage I mee aan de bevoegde instantie van de Lid-Staat waar deeerste haven van bestemming of ankerplaats is gelegen.
4. De Lid-Staten kunnen afzien van de toepassing van de leden 2 en
3 op geregelde lijndiensten waarvan het traject minder dan één uur
duurt. Op verzoek van een Lid-Staat kan de Commissie instemmenmeteen redelijke verlenging van deze duur.
In dit geval moet de exploitant de in bijlage I genoemde gegevens te
allen tijde ter beschikking stellen op verzoek van de autoriteiten van
de Lid-Staten van vertrek of bestemming.
5. Schepen die een in een Lid-Staat gelegen haven in- of uitvaren,
dienen overeenkomstig de nationale voorschriften van die Staat:
a) gebruik te maken van de diensten van de plaatselijke verkeersbege-
leiding (VTS) indien deze voorhanden is;
b) gebruik te maken van loodsen.
Artikel 6
1. Elke Lid-Staat bepaalt dat bij incidenten of omstandigheden op
zee die een bedreiging vormen voor zijn kustof daarmee samenhan-
gende belangen, door de kapitein van het betrokken schip aan debevoegde instantie van de betrokken Lid-Staat ten minste onverwijldinformatie over de bijzonderheden van het incident alsmede de inbijlage I genoemde informatie moet worden verstrekt.
De bevoegde instantie kan de meldingsverplichting ten aanzien van de
gegevens van bijlage I als nagekomen beschouwen, indien hetschipmeedeelt welke bevoegde instantie binnen de Gemeenschap de krach-tens artikel 5 vereiste gegevens bewaart.
2. De in lid 1 bedoelde kennisgeving geschiedtovereenkomst ig
►
M4IMO-resolutie A.851(20) ◄en vindt ten minste onder alle in
die resolutie beschreven omstandigheden plaats.
3. In bijlage III staat welke maatregelen de Lid-Staten uit hoofde
van het internationaal recht kunnen nemen.
Artikel 7
De artikelen 5 en 6 laten de bestaande voorschriften uit hoofde van
internationale overeenkomsten en nationale regelingen inzake rapporte-ring aan havens onverlet.
Artikel 8
1. De kapiteins van de schepen vullen de in bijlage II van deze
richtlijn opgenomen checklist waarheidsgetrouw en nauwkeurig in en
stellen deze voor informatie ter beschikking van de loods en, indien
deze daarom verzoekt, van de bevoegde instantie.
2. Loodsen die een schip bij hetaanleggen, hetafvaren of het
manoeuvreren begeleiden, lichten de bevoegde instantie onverwijld in,wanneer zij gebreken constateren die de veilige vaart van het schip in
gevaar kunnen brengen.
Artikel 9
In voorkomend geval meldt de bevoegde instantie van de betrokken
Lid-Staat via de radio in de relevante gebieden elk incident waarvankrachtens artikel 6, lid 1, kennis is gegeven en verstrekt zij inlichtingenover schepen die een bedreiging vormen voor de scheepvaart.1993L0075 — NL — 29.11.2002 — 005.001 — 5
▼B
Artikel 10
De bevoegde instanties die de overeenkomstig de artikelen 5 en 6, lid
1, meegedeelde gegevens bezitten, treffen de nodige maatregelen omdie gegevens te allen tijde te doen toekomen aan de bevoegde instantievan een andere Lid-Staat die daarom uit veiligheidsoverwegingen
verzoekt.
Een Lid-Staat waarvan de bevoegde instanties overeenkomstig deze
richtlijn of op een andere wijze in kennis worden gesteld van feiten
die een risico of een verhoogd risico voor bepaalde zee- en kustge-bieden van een andere Lid-Staat met zich brengen, neemt de nodigemaatregelen om de betrokken Lid-Staat hiervan zo spoedig mogelijkin kennis te stellen.
Elke Lid-Staat treft de nodige maatregelen om ten volle gebruik te
maken van de rapporten die de schepen hem moeten overleggen
ingeval een incident plaatsvindt dat zeer grote schade kan veroorzaken.
Artikel 11
Deze richtlijn kan overeenkomstig de procedure van artikel 12 worden
gewijzigd methetoog op:
— de toepassing, in het kader van deze richtlijn, van latere wijzigingen
die van kracht zijn geworden, op het Internationaal Verdrag, de
internationale codes en resolutie als vermeld in artikel 2, onder►
M3e), f), g), h), i) en j) ◄;
— de aanpassing van de tenuitvoerlegging van deze richtlijn aan de
wetenschappelijke en technische vooruitgang, zonder dat het toepas-
singsgebied wordtverruimd;
— de wijziging van de bijlagen overeenkomstig de relevante latere
wijzigingen in internationale verdragen, codes en resoluties op het
gebied van maritieme veiligheid en bescherming van het marienemilieu die in werking zijn get reden, zonder dathett oepassingsge-bied wordtverruimd.
De wijzigingen van de in artikel 2 bedoelde internationale instrumenten
kunnen van het toepassingsgebied van deze richtlijn worden uitgeslotenkrachtens artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2099/2002 van het Euro-pees Parlementen de Raad van 5 november 2002 bet reffende de
oprichting van het Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming
van verontreiniging door schepen (COSS) (
1).
Artikel 12
1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 3 van Veror-
dening (EG) nr. 2099/2002 ingestelde Comité voor maritieme
veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (COSS).
2. Wanneer wordtverwezen naar ditlid, zijn de art ikelen 5 en 7 van
Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van
de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissieverleende uitvoeringsbevoegdheden (
2) van toepassing, met inachtne-
ming van hetbepaalde in art ikel 8 van datbesluit .
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op twee maanden.
3. Het Comité stelt zijn reglement van orde vast.1993L0075 — NL — 29.11.2002 — 005.001 — 6
(1) PB L 324 van 29.11.2002, blz. 1.
(2) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.▼M3
▼M5
▼B
Artikel 13
1. De Commissie dientuit erlijk op 31 december 1995 bij de Raad
een verslag in, zo nodig vergezeld van voorstellen, over de uitvoering
van deze richtlijn.
2. De Commissie stelt ook zo spoedig mogelijk en in elke geval
uiterlijk op 31 december 1993 nieuwe voorstellen op voor een volle-diger meldingssysteem voor de Gemeenschap. Deze voorstellenkunnen betrekking hebben op schepen die langs de kusten van de Lid-Staten varen, alsmede op elektronische systemen voor de uitwisselingvan gegevens tussen schepen en installaties aan land.
Artikel 14
1. De Lid-Staten nemen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen aan om uiterlijk twaalf maanden na de aanneming van
deze richtlijn aan deze richtlijn te voldoen en stellen de Commissie
daarvan onverwijld in kennis.
2. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die
bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
3. De uit deze richtlijn voortvloeiende verplichtingen worden 24
maanden na de aanneming van deze richtlijn van kracht.
4. De Lid-Staten delen de Commissie uiterlijk twaalf maanden na
aanneming van de richtlijn de tekst van de belangrijkste bepalingenvan intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebiedvaststellen.
Deze bepalingen worden via de nationale waarschuwingsen informatie-
diensten aan de maritieme sector meegedeeld.
Artikel 15
Richtlijn 79/116/EEG wordt 24 maanden na de aanneming van deze
richtlijn ingetrokken.
Artikel 16
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1993L0075 — NL — 29.11.2002 — 005.001 — 7
▼M3
BIJLAGE I
Gegevens betreffende de schepen die gevaarlijke of verontreinigende
goederen vervoeren
(artikel 5)
1. Naam en roepnaam van het schip en, eventueel, IMO-identificatienummer
2. Nationaliteit van het schip
3. Lengte en diepgang van het schip
4. Haven van bestemming5. Vermoedelijke tijd van aankomst in de haven van bestemming of het loods-
station, zoals vereist door de bevoegde instantie
6. Vermoedelijke afvaarttijd7. Geplande vaarroute
8. De correcte technische benamingen van de gevaarlijke of verontreinigende
goederen, de identificatienummers van de Verenigde Naties (UN), indien
van toepassing, de IMO-gevarenklasse overeenkomstig de IMDG-, IBC- en
IGC-codes en, in voorkomend geval, de klasse van hetschip als omschreven
in de INF-code, de hoeveelheden van die goederen en hun plaats aan boord
en, wanneer zij zich in transporttanks of vrachtcontainers bevinden, de iden-
tificatiemerktekens daarvan
9. Bevestiging dat zich aan boord een lijst of een manifest of een passend
ladingsplan bevindtmeteen precieze opgave van de vervoerde gevaarlijke
en verontreinigende goederen en hun plaats in het schip.
10. Aantal bemanningsleden aan boord1993L0075 — NL — 29.11.2002 — 005.001 — 8
▼M3
BIJLAGE II
CHECKLIST VOOR SCHEPEN
(artikel 6, lid 3, artikel 8 en bijlage III)
1993L0075 — NL — 29.11.2002 — 005.001 — 9
▼M3
1993L0075 — NL — 29.11.2002 — 005.001 — 10
▼M3
1993L0075 — NL — 29.11.2002 — 005.001 — 11
▼B
BIJLAGE III
Maatregelen die de Lid-Staten uit hoofde van het internationaal recht
kunnen nemen
(Artikel 6, lid 3)
Wanneer het naar aanleiding van incidenten of van omstandigheden als
omschreven in artikel 6, leden 1 en 2, met betrekking tot een schip dat onder
het toepassingsgebied van deze richtlijn valt, door de bevoegde instantie van
de betrokken Lid-Staat, in het kader van het internationaal recht (1), noodzakelijk
wordtgeachteen ernst ig en onmiddellijk gevaar voor zijn kustof daarmee
samenhangende belangen, voor de veiligheid van andere schepen of voor de
veiligheid van bemanning, passagiers of personen aan de wal te voorkomen, af
te zwakken of weg te nemen dan wel het mariene milieu te beschermen, kan die
instantie met name:
— de beweging van het schip beperken of het verplichten een bepaalde route te
volgen. Deze eis laat de verantwoordelijkheid van de kapitein voor het veilig
besturen van zijn schip onverlet;
— de kapitein verzoeken de ter zake doende inlichtingen van de checklist in
bijlage II van deze richtlijn over te leggen en te bevestigen dat aan boord
een kopie van de lijstof hetmanifestof hetpassende ladingsplan als
bedoeld in punt9 van bijlage I beschikbaar is.1993L0075 — NL — 29.11.2002 — 005.001 — 12
(1) — Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (Unclos), 1983,
artikel 221;
— Internationaal Verdrag inzake optreden in volle zee bij ongevallen die verontreini-
ging door olie kunnen veroorzaken, 1969, artikelen I, II, III en V;
— Protocol inzake het optreden in volle zee in gevallen van verontreiniging door
andere stoffen dan olie, 1973, artikelen I en II.