1999R0659 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EG) Nr. 659/1999 VAN DE RAAD
van 22 maart 1999
tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag
(PB L 83 van 27.3.1999, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►A1 Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de RepubliekLetland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de RepubliekMalta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse
Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese
Unie is gegrondL 236 33 23.9.2003
▼B
VERORDENING (EG) Nr. 659/1999 VAN DE RAAD
van 22 maart 1999
tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van
artikel 93 van het EG-Verdrag
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, enmet name op artikel 94,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
Gezien het advies van het Europees Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
(1) Overwegende dat deze verordening, onverminderd bijzondere
procedurele voorschriften vervat in verordeningen voor bepaaldesectoren, van toepassing is op steun in alle sectoren; dat met hetoog op de toepassing van de artikelen 77 en 92 van het Verdrag
de Commissie op grond van artikel 93 van het Verdrag specifiek
bevoegd is om te beslissen of staatssteun verenigbaar is met degemeenschappelijke markt, wanneer zij bestaande steunrege-lingen onderzoekt, zich over nieuwe of gewijzigdesteunmaatregelen uitspreekt en optreedt wegens niet-nakomingvan haar beschikkingen of van de aanmeldingsplicht;
(2) Overwegende dat de Commissie, in overeenstemming met de
rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen, voor de toepassing van artikel 93 van het Verdrageen consistente praktijk heeft ontwikkeld en vastgesteld en ineen aantal mededelingen bepaalde procedurele regels en begin-selen heeft vastgelegd; dat het passend is deze praktijk bijverordening te codificeren en te versterken, teneinde doeltref-
fende en efficiënte procedures overeenkomstig artikel 93 van
het Verdrag te waarborgen;
(3) Overwegende dat een procedureverordening betreffende detoepassing van artikel 93 van het Verdrag de transparantie enrechtszekerheid ten goede zal komen;
(4) Overwegende dat met het oog op de rechtszekerheid moetworden omschreven onder welke omstandigheden steun moetworden beschouwd als bestaande steun; dat de voltooiing en
versterking van de interne markt een geleidelijk proces is, wat
tot uitdrukking komt in de voortdurende ontwikkeling van hetbeleid inzake overheidssteun; dat ingevolge deze ontwikkelingenbepaalde maatregelen die op het moment van hun inwerkingtre-ding geen overheidssteun vormden, steun kunnen zijn geworden;
(5) Overwegende dat overeenkomstig artikel 93, lid 3, van hetVerdrag geplande nieuwe steunmaatregelen steeds ter kennis
van de Commissie moeten worden gebracht en alleen met haar
toestemming tot uitvoering kunnen worden gebracht;
(6) Overwegende dat de lidstaten op grond van artikel 5 van hetVerdrag gehouden zijn om met de Commissie samen te werkenen haar alle inlichtingen te verschaffen die zij behoeft om haartaken uit hoofde van deze verordening te kunnen vervullen;
(7) Overwegende dat de termijn waarbinnen de Commissie heteerste onderzoek van aangemelde steunmaatregelen dient tebeeindigen, dient te worden gesteld op twee maanden vanaf de
ontvangst van een volledige aanmelding of van een behoorlijk
gemotiveerde verklaring waarin de betrokken lidstaat meedeeltdat hij de aanmelding als volledig beschouwt omdat de door de1999R0659 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 2
(1) PB C 116 van 16. 4. 1998, blz. 13.
(2) Advies uitgebracht op 14 januari 1999 (nog niet verschenen in het Publica-
tieblad).
(3) PB C 284 van 14. 9. 1998, blz. 10.
▼B
Commissie gevraagde aanvullende informatie niet beschikbaar is
of reeds is verstrekt; dat dit onderzoek om redenen van rechtsze-kerheid met een beschikking moet worden afgesloten;
(8) Overwegende dat in de gevallen waarin de uitkomst van heteerste onderzoek de Commissie niet tot de slotsom kan brengen
dat een steunmaatregel met de gemeenschappelijke markt
verenigbaar is, de formele onderzoeksprocedure dient te wordeningeleid, zodat de Commissie alle inlichtingen kan verzamelendie zij nodig heeft om de verenigbaarheid van de steunmaatregelte beoordelen en om de belanghebbenden in de gelegenheid te
stellen hun opmerkingen kenbaar te maken; dat de rechten van
de belanghebbenden het beste binnen het raam van de formeleonderzoeksprocedure van artikel 93, lid 2, van het Verdrag,kunnen worden gewaarborgd;
(9) Overwegende dat de Commissie, na onderzoek van de door debelanghebbenden ingediende opmerkingen, haar onderzoek meteen eindbeslissing dient af te sluiten zodra elke twijfel is wegge-nomen; dat, mocht het onderzoek niet binnen 18 maanden na het
begin van de procedure zijn afgesloten de betrokken lidstaat in
voorkomend geval om een beschikking moet kunnen verzoeken,die de Commissie dan binnen twee maanden moet geven;
(10) Overwegende dat de Commissie, om de correcte en doeltref-fende toepassing van de regels inzake staatssteun tewaarborgen, de mogelijkheid moet hebben om een beschikkingdie op onjuiste informatie berust, te herroepen;
(11) Overwegende dat de Commissie, teneinde de naleving te waar-borgen van artikel 93 van het Verdrag, met name van deaanmeldingsplicht en de „standstill”-bepaling in lid 3 van datartikel, alle gevallen van onrechtmatige steun dient te onder-
zoeken; dat met het oog op de transparantie en de
rechtszekerheid de procedures voor dergelijke gevallen moetenworden vastgesteld; dat de Commissie bij niet-naleving dooreen lidstaat van de aanmeldingsplicht of van de „standstill”-bepaling niet gebonden mag zijn aan termijnen;
(12) Overwegende dat de Commissie in gevallen van onrechtmatigesteun het recht dient te hebben om alle nodige informatie tevergaren om een beschikking te kunnen geven en, waar nodig,
onverwijld niet-vervalste mededinging te herstellen; dat het
derhalve wenselijk is dat de Commissie jegens de betrokkenlidstaat voorlopige maatregelen kan nemen; dat die voorlopigemaatregelen kunnen bestaan in een bevel tot informatieverstrek-king, tot opschorting of tot terugvordering; dat de Commissie bij
niet-nakoming van een bevel tot informatieverstrekking in staat
moet worden gesteld om op grond van de beschikbare inlich-tingen te beslissen, en zich bij niet-nakoming van eenopschortings- of terugvorderingsbevel rechtstreeks tot het Hofvan Justitie te wenden overeenkomstig artikel 93, lid 2, tweedealinea, van het Verdrag;
(13) Overwegende dat in gevallen van niet met de gemeenschappe-lijke markt verenigbare onrechtmatige steun, de daadwerkelijke
mededinging dient te worden hersteld; dat het hiertoe noodzake-
lijk is dat de steun, met inbegrip van de rente, onverwijld wordtteruggevorderd; dat het passend is de terugvordering overeen-komstig de procedures van nationaal recht te doen geschieden;dat de toepassing van die procedures niet, door verhinderingvan de onverwijlde en daadwerkelijke uitvoering van de beschik-
king van de Commissie, het herstel van daadwerkelijke
mededinging mag beletten; dat de lidstaten daartoe dan ook allenodige maatregelen moeten treffen om de effectiviteit van diebeschikking te verzekeren;
(14) Overwegende dat ter wille van de rechtszekerheid een termijnvan tien jaar dient te worden vastgesteld, na het verstrijkenwaarvan geen terugvordering van onrechtmatige steun meer kanworden bevolen;1999R0659 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 3
▼B
(15) Overwegende dat misbruik van steun de werking van de interne
markt op soortgelijke wijze kan beïnvloeden als onrechtmatige
steun en dus volgens soortgelijke procedures moet wordenbehandeld; dat, anders dan onrechtmatige steun, mogelijkmisbruikte steun al eerder door de Commissie is goedgekeurd;dat de Commissie derhalve geen terugvordering mag kunnengelasten;
(16) Overwegende dat in de verordening alle mogelijkheden moeten
worden omschreven waarover derden beschikken om hun
belangen in procedures betreffende overheidssteun te verdedigen;
(17) Overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 93, lid l,van het Verdrag verplicht is om in samenwerking met delidstaten alle bestaande steunregelingen aan een voortdurendonderzoek te onderwerpen; dat het in het belang van de transpa-rantie en de rechtszekerheid passend is de werkingssfeer van de
samenwerking uit hoofde van dat artikel nader te omschrijven;
(18) Overwegende dat, teneinde te waarborgen dat de bestaande
steunregelingen verenigbaar zijn met de gemeenschappelijkemarkt, de Commissie overeenkomstig artikel 93, lid 1, van hetVerdrag dienstige maatregelen moet voorstellen indien eenbestaande steunregeling niet of niet langer met de gemeenschap-
pelijke markt verenigbaar is, en zij de in artikel 93, lid 2, van het
Verdrag vastgestelde procedure moet inleiden indien debetrokken lidstaat weigert de voorgestelde maatregelen uit tevoeren;
(19) Overwegende dat het noodzakelijk is voor alle bestaande steun-regelingen een algemene rapportageverplichting in te voeren,zodat de Commissie op doeltreffende wijze de nakoming van
haar beschikkingen kan volgen en de Commissie en de lidstaten
gemakkelijker kunnen samenwerken met het oog op het voortdu-rend onderzoek van alle bestaande steunregelingen in delidstaten overeenkomstig artikel 93, lid 1, van het Verdrag;
(20) Overwegende dat wanneer de Commissie ernstige twijfel koes-tert omtrent de nakoming van haar beschikkingen, zij overbijkomende instrumenten moet beschikken om zich ervan to
kunnen vergewissen dat aan haar beschikkingen gevolg wordt
gegeven; dat in dit verband controles ter plaatse een passend ennuttig instrument vormen, met name wanneer er sprake zoukunnen zijn van misbruik van steun; dat de Commissie daaromde bevoegdheid moet hebben controles ter plaatse te verrichten
en zij, indien een onderneming zich tegen een dergelijke
controle verzet, moet kunnen rekenen op de medewerking vande bevoegde autoriteiten van de lidstaten;
(21) Overwegende dat het in het belang van de transparantie en derechtszekerheid dienstig is publieke informatie te verstrekkenover de beschikkingen van de Commissie, terwijl terzelfder tijdhet beginsel behouden dient te blijven dat beschikkingen in
zaken van overheidssteun tot de betrokken lidstaat worden
gericht; dat het derhalve passend is om alle beschikkingen diede belangen van de belanghebbenden zouden kunnen treffen,integraal of in de vorm van een samenvatting te publiceren ofom van niet of niet integraal gepubliceerde beschikkingen exem-
plaren voor de belanghebbenden beschikbaar te stellen; dat de
Commissie in de publieke informatie over haar beschikkingenovereenkomstig artikel 214 van het Verdrag de regels inzake degeheimhoudingsplicht dient na te leven;
(22) Overwegende dat de Commissie in nauw contact met delidstaten de mogelijkheid dient te hebben om uitvoeringsbepa-lingen vast te stellen die nadere regels behelzen inzake de
procedures krachtens deze verordening; dat het dienstig is om,
met het oog op de samenwerking tussen de Commissie en debevoegde autoriteiten van de lidstaten, een Raadgevend Comitéinzake overheidssteun in te stellen dat dient te worden geraad-pleegd alvorens de Commissie op basis van de onderhavigeverordening uitvoeringsbepalingen vaststelt,1999R0659 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 4
▼B
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
ALGEMEEN
Artikel 1
Definities
Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende defini-
ties:
a) „steun”, elke maatregel die aan alle in artikel 92, lid 1, van het
Verdrag vervatte criteria voldoet;
b) „bestaande steun”,
i) onverminderd de artikelen 144 en 172 van de Akte van Toetre-
ding van Oostenrijk, Finland en Zweden, en bijlage IV, punt 3en het aanhangsel bij die bijlage van de Akte van Toetredingvan Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije,
Malta, Polen, Slovenië en Slowakije, alle steun die voor de
inwerkingtreding van het Verdrag in de respectieve lidstaatbestond, dat wil zeggen steunregelingen en individuele steundie vóór de inwerkingtreding van het Verdrag tot uitvoeringzijn gebracht en die na de inwerkingtreding nog steeds van
toepassing zijn;
ii) goedgekeurde steun, dat wil zeggen steunregelingen en indivi-
duele steun die door de Commissie of de Raad zijn
goedgekeurd;
iii) steun die geacht wordt te zijn goedgekeurd overeenkomstig
artikel 4, lid 6, van deze verordening, dan wel vóór deze veror-dening maar in overeenstemming met de onderhavigeprocedure;
iv) steun die overeenkomstig artikel 15 als bestaande steun wordt
beschouwd;
v) steun die als bestaande steun wordt beschouwd, omdat kan
worden vastgesteld dat hij op het moment van inwerkingtredinggeen steun vormde, maar vervolgens steun is geworden vanwegede ontwikkeling van de gemeenschappelijke markt, zonder dat
de betrokken lidstaat er wijzigingen in heeft aangebracht; maat-
regelen die vanwege de liberalisering van een activiteit door hetGemeenschapsrecht steun zijn geworden, worden na de voor deliberalisering voorgeschreven datum niet als bestaande steunbeschouwd;
c) „nieuwe steun”, alle steun, dat wil zeggen steunregelingen en indi-
viduele steun die geen bestaande steun is, met inbegrip vanwijzigingen in bestaande steun;
d) „steunregeling”, elke regeling op grond waarvan aan ondernemingen
die in de regeling op algemene en abstracte wijze zijn omschreven,
individuele steun kan worden toegekend zonder dat hiervoor nog
uitvoeringsmaatregelen vereist zijn, alsmede elke regeling op grondwaarvan steun die niet gebonden is aan een specifiek project vooronbepaalde tijd en/of voor een onbepaald bedrag aan een of meerondernemingen kan worden toegekend;
e) „individuele steun”, steun die niet wordt toegekend op grond van
een steunregeling, alsook steun die op grond van een steunregelingwordt toegekend en moet worden aangemeld;
f) „onrechtmatige steun”, nieuwe steun die in strijd met artikel 93, lid
3, van het Verdrag tot uitvoering wordt gebracht;
g) „misbruik van steun”, steun die door de begunstigde wordt gebruikt
in strijd met een beschikking die werd gegeven overeenkomstigartikel 4, lid 3, of artikel 7, leden 3 en 4, van deze verordening;
h) „belanghebbende”, een lidstaat en een persoon, onderneming of
ondernemersvereniging waarvan de belangen door de toekenning1999R0659 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 5
▼A1
▼B
▼B
van steun kunnen worden getroffen, in het bijzonder de begunstigde
van de steun, concurrerende ondernemingen en beroepsvereni-gingen.
HOOFDSTUK II
PROCEDURE BETREFFENDE AANGEMELDE STEUN
Artikel 2
Aanmelding van nieuwe steun
1. Tenzij anders is bepaald in verordeningen op grond van artikel 94
van het Verdrag of op grond van andere desbetreffende bepalingen,
wordt elk voornemen om nieuwe steun te verlenen tijdig door debetrokken lidstaat bij de Commissie aangemeld. De Commissie steltde betrokken lidstaat onverwijld van de ontvangst van een aanmeldingin kennis.
2. In de aanmelding verstrekt de betrokken lidstaat alle informatie
die de Commissie nodig heeft om overeenkomstig de artikelen 4 en 7een beschikking te geven („volledige aanmelding”).
Artikel 3
„Standstill”-bepaling
Op grond van artikel 2, lid l, aan te melden steun mag niet uitgevoerd
worden, alvorens de Commissie een beschikking tot goedkeuring van
die steun heeft gegeven of wordt geacht die te hebben gegeven.
Artikel 4
Eerste onderzoek van de aanmelding en beschikkingen van de
Commissie
1. De Commissie onderzoekt de aanmelding onverwijld na
ontvangst. Onverminderd artikel 8 geeft de Commissie een beschikkingovereenkomstig de leden 2, 3 of 4.
2. Indien de Commissie na een eerste onderzoek tot de bevinding
komt dat de aangemelde maatregel geen steun vormt, stelt zij dat bijbeschikking vast.
3. Indien de Commissie na een eerste onderzoek tot de bevinding
komt dat de aangemelde maatregel, in zoverre deze binnen het toepas-
singsgebied van artikel 92, lid l, van het Verdrag valt, geen twijfel doet
rijzen over de verenigbaarheid ervan met de gemeenschappelijke markt,geeft zij een beschikking houdende dat de maatregel verenigbaar is metde gemeenschappelijke markt („beschikking om geen bezwaar temaken”). In de beschikking wordt nader aangegeven welke uitzonde-
ring uit hoofde van het Verdrag is toegepast.
4. Indien de Commissie na een eerste onderzoek tot de bevinding
komt dat de aangemelde maatregel twijfel doet rijzen over de verenig-baarheid ervan met de gemeenschappelijke markt, geeft zij eenbeschikking welke ertoe strekt de procedure overeenkomstig artikel
93, lid 2, van het Verdrag in te leiden („beschikking tot inleiding van
de formele onderzoeksprocedure”).
5. De in de leden 2, 3 en 4 bedoelde beschikkingen worden binnen
twee maanden gegeven. Die termijn gaat in op de dag na de ontvangst
van een volledige aanmelding. De aanmelding wordt als volledig
beschouwd als de Commissie binnen twee maanden na ontvangst vande aanmelding of van aanvullende informatie waarom was gevraagdniet om verdere informatie heeft verzocht. Deze termijn kan mettoestemming van de Commissie en de betrokken lidstaat wordenverlengd. Indien nodig kan de Commissie kortere termijnen vaststellen.
6. Indien de Commissie niet binnen de in lid 5 genoemde termijn
een beschikking overeenkomstig de leden 2, 3 of 4 heeft gegeven,wordt de steun geacht door de Commissie te zijn goedgekeurd. Daaropkan de betrokken lidstaat de maatregelen ten uitvoer leggen, na de1999R0659 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 6
▼B
Commissie hiervan vooraf in kennis te hebben gesteld, tenzij de
Commissie binnen een termijn van 15 werkdagen na de ontvangst vande kennisgeving een beschikking overeenkomstig dit artikel geeft.
Artikel 5
Verzoek om informatie
1. Indien de Commissie van mening is dat de informatie die de
betrokken lidstaat over een volgens artikel 2 aangemelde maatregel
heeft verstrekt, onvolledig is, verzoekt zij om alle nodige aanvullende
informatie. Wanneer de Commissie het antwoord hierop van de lidstaatontvangt, geeft zij de lidstaat daarvan bevestiging.
2. Indien de betrokken lidstaat de gevraagde informatie niet binnen
de door de Commissie gestelde termijn verstrekt of deze onvolledig
verstrekt, zendt de Commissie een aanmaning, waarbij zij een passende
bijkomende termijn vaststelt waarbinnen de informatie moet wordenverstrekt.
3. Indien de gevraagde informatie niet binnen de gestelde termijn is
verstrekt, wordt de aanmelding als ingetrokken beschouwd, tenzij ofwel
de termijn vóór het verstrijken ervan met toestemming van de
Commissie en de betrokken lidstaat is verlengd, ofwel de betrokkenlidstaat vóór het verstrijken ervan, in een behoorlijk gemotiveerdeverklaring, de Commissie heeft medegedeeld dat hij de aanmeldingals volledig beschouwt omdat de gevraagde aanvullende informatieniet beschikbaar is of reeds is verstrekt. In dit geval gaat de in artikel
4, lid 5, vermelde termijn in op de dag na ontvangst van de verklaring.
Indien de aanmelding geacht wordt te zijn ingetrokken, stelt deCommissie de lidstaat daarvan in kennis.
Artikel 6
Formele onderzoeksprocedure
1. De beschikking om de formele onderzoeksprocedure in te leiden
behelst een samenvatting van de relevante feiten en rechtspunten, eeneerste beoordeling van de Commissie omtrent de steunverlenende aardvan de voorgestelde maatregel, alsook de redenen waarom getwijfeldwordt aan de verenigbaarheid ervan met de gemeenschappelijke markt.
In de beschikking worden de betrokken lidstaat en de andere belang-
hebbenden uitgenodigd om hun opmerkingen mede te delen binneneen vastgestelde termijn die normalerwijs niet langer dan een maandmag zijn. In naar behoren gerechtvaardigde gevallen kan de Commissiedeze termijn verlengen.
2. De ingekomen opmerkingen worden aan de betrokken lidstaat
medegedeeld. Indien een belanghebbende hierom verzoekt op gronddat hem schade kan worden berokkend, wordt zijn identiteit geheimgehouden voor de betrokken lidstaat. Deze lidstaat kan op de inge-diende opmerkingen reageren binnen een vastgestelde termijn, dienormalerwijs niet langer dan een maand mag zijn. In naar behoren
gerechtvaardigde gevallen kan de Commissie deze termijn verlengen.
Artikel 7
Beschikkingen van de Commissie tot beëindiging van de formele
onderzoeksprocedure
1. Onverminderd artikel 8 wordt de formele onderzoeksprocedure
beëindigd bij een beschikking als bepaald in de leden 2 tot en met 5.
2. Indien de Commissie, in voorkomend geval na wijziging van de
aangemelde maatregel door de betrokken lidstaat, tot de bevindingkomt dat die maatregel geen steun vormt, stelt zij dit bij beschikkingvast.
3. Indien de Commissie, in voorkomend geval na wijziging van de
aangemelde maatregel door de betrokken lidstaat, tot de bevindingkomt dat de twijfel over de verenigbaarheid van die maatregel met degemeenschappelijke markt is weggenomen, geeft zij een beschikkingluidens welke de steun verenigbaar is met de gemeenschappelijke1999R0659 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 7
▼B
markt („positieve beschikking”). In de beschikking wordt nader aange-
geven welke uitzondering uit hoofde van het Verdrag is toegepast.
4. De Commissie kan aan een positieve beschikking voorwaarden
verbinden die haar in staat stellen de steun als verenigbaar met degemeenschappelijke markt te beschouwen, alsmede verplichtingenopleggen die het toezicht op de naleving van de beschikking mogelijk
maken („voorwaardelijke beschikking”).
5. Indien de Commissie tot de bevinding komt dat de aangemelde
steun niet met de gemeenschappelijke markt verenigbaar is, geeft zij
een beschikking houdende dat de steun niet tot uitvoering mag worden
gebracht („negatieve beschikking”).
6. Beschikkingen uit hoofde van de leden 2, 3, 4 en 5 worden
gegeven zodra de in artikel 4, lid 4, bedoelde twijfel is weggenomen.
De Commissie streeft er zoveel mogelijk naar binnen 18 maanden nade inleiding van de procedure een beschikking aan te nemen. Dezetermijn kan worden verlengd in onderlinge overeenstemming tussen deCommissie en de betrokken lidstaat.
7. Wanneer deze termijn is verstreken, geeft de Commissie op
verzoek van de betrokken lidstaat binnen twee maanden een beschik-king op basis van de informatie waarover zij beschikt. In voorkomendgeval geeft de Commissie, wanneer de verstrekte informatie niet toerei-
kend is om de verenigbaarheid vast te stellen, een negatieve
beschikking.
Artikel 8
Intrekking van de aanmelding
1. Zolang de Commissie geen beschikking heeft gegeven overeen-
komstig de artikelen 4 of 7, kan de betrokken lidstaat de aanmelding
in de zin van artikel 2 ten gepaste tijde intrekken.
2. In de gevallen waarin de Commissie de formele onderzoeksproce-
dure heeft ingeleid, wordt deze door de Commissie beëindigd.
Artikel 9
Herroeping van een beschikking
Na de betrokken lidstaat de gelegenheid te hebben gegeven opmer-
kingen in te dienen, kan de Commissie een uit hoofde van artikel 4,
leden 2 en 3, of artikel 7, leden 2, 3 en 4, gegeven beschikking
herroepen, indien de beschikking berustte op tijdens de procedureverstrekte onjuiste informatie die voor de beschikking doorslaggevendwas. Alvorens een beschikking te herroepen en een nieuwe beschikkingte geven, leidt de Commissie de formele onderzoeksprocedure uit
hoofde van artikel 4, lid 4, in. De artikelen 6, 7 en 10, artikel 11, lid
1, en de artikelen 13, 14 en 15 zijn mutatis mutandis van toepassing.
HOOFDSTUK III
PROCEDURE BETREFFENDE ONRECHTMATIGE STEUN
Artikel 10
Onderzoek, verzoek om informatie en bevel tot het verstrekken van
informatie
1. Indien de Commissie, uit welke bron ook, over informatie
beschikt met betrekking tot beweerdelijk onrechtmatige steun, onder-werpt zij die informatie onverwijld aan een onderzoek.
2. Zo nodig verzoekt zij de betrokken lidstaat om informatie. Artikel
2, lid 2, en artikel 5, leden l en 2, zijn van overeenkomstige toepassing.
3. Indien de betrokken lidstaat, ondanks een aanmaning overeen-
komstig artikel 5, lid 2, de gevraagde informatie niet binnen de doorde Commissie gestelde termijn verstrekt of onvolledige informatieverstrekt, verlangt de Commissie de te verstrekken informatie bijbeschikking („bevel tot het verstrekken van informatie”). In deze1999R0659 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 8
▼B
beschikking wordt aangegeven welke informatie wordt verlangd, en
wordt een passende termijn gesteld waarbinnen deze moet wordenverstrekt.
Artikel 11
Bevel tot opschorting van steun of tot voorlopige terugvordering
van steun
1. Na de betrokken lidstaat de gelegenheid te hebben gegeven zijn
opmerkingen in te dienen, kan de Commissie een beschikking gevenwaarbij de lidstaat wordt gelast alle onrechtmatige steun op te schorten,
totdat de Commissie een beschikking heeft gegeven over de verenig-
baarheid van de steun met de gemeenschappelijke markt(„opschortingsbevel”).
2. Na de betrokken lidstaat de gelegenheid te hebben gegeven zijn
opmerkingen in te dienen, kan de Commissie een beschikking geven
waarbij de lidstaat wordt gelast alle onrechtmatige steun voorlopigterug te vorderen, totdat de Commissie een beschikking heeft gegevenover de verenigbaarheid van de steun met de gemeenschappelijkemarkt („terugvorderingsbevel”), indien wordt voldaan aan onderstaande
criteria:
— er bestaat volgens een gevestigde praktijk geen twijfel omtrent de
steunverlenende aard van de maatregel,
— er moet dringend worden opgetreden en— er bestaat een ernstig gevaar dat een mededinger aanzienlijke en
onherstelbare schade oploopt.
Terugvordering dient volgens de procedure van artikel l4, leden 2 en 3,
te geschieden. Nadat de steun daadwerkelijk is teruggevorderd, geeft deCommissie binnen de voor aangemelde steun geldende termijn eenbeschikking.
De Commissie kan de lidstaat machtigen de terugbetaling van de steun
vergezeld te doen gaan van reddingssteun voor de betrokken onderne-ming.
Het bepaalde in deze alinea is slechts van toepassing op onrechtmatige
steun die ten uitvoer is gelegd na de inwerkingtreding van deze veror-dening.
Artikel 12
Niet-naleving van een bevelsbeschikking
Indien de betrokken lidstaat geen gevolg geeft aan een opschortings- of
terugvorderingsbevel, kan de Commissie, terwijl zij het materiëleonderzoek aan de hand van de beschikbare informatie voortzet, zichrechtstreeks tot het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappenwenden teneinde te doen vaststellen dat het verzuim een inbreuk op het
Verdrag vormt.
Artikel 13
Beschikkingen van de Commissie
1. Het onderzoek naar mogelijke onrechtmatige steun resulteert in
een beschikking overeenkomstig artikel 4, leden 2, 3 of 4. In gevalvan een beschikking tot inleiding van een formele onderzoeksprocedurewordt de procedure afgesloten bij een beschikking overeenkomstig
artikel 7. Indien een lidstaat niet voldoet aan een bevel tot het
verstrekken van informatie, wordt de beschikking op grond van debeschikbare informatie gegeven.
2. In geval van eventuele onrechtmatige steun en onverminderd
artikel 11, lid 2, is de Commissie niet aan de in artikel 4, lid 5, enartikel 7, leden 6 en 7, bepaalde termijn gebonden.
3. Artikel 9 is van overeenkomstige toepassing.1999R0659 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 9
▼B
Artikel 14
Terugvordering van steun
1. Indien negatieve beschikkingen worden gegeven in gevallen van
onrechtmatige steun beschikt de Commissie dat de betrokken lidstaatalle nodige maatregelen dient te nemen om de steun van de begun-
stigde terug te vorderen („terugvorderingsbeschikking”). De
Commissie verlangt geen terugvordering van de steun indien zulks instrijd is met een algemeen beginsel van het Gemeenschapsrecht.
2. De op grond van een terugvorderingsbeschikking terug te
vorderen steun omvat rente tegen een door de Commissie vastgesteld
passend percentage. De rente is betaalbaar vanaf de datum waarop deonrechtmatige steun voor de begunstigde beschikbaar was tot de datumvan daadwerkelijke terugbetaling van de steun.
3. Onverminderd een beschikking van het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen overeenkomstig artikel 185 van hetVerdrag, dient terugvordering onverwijld en in overeenstemming metde nationaalrechtelijke procedures van de betrokken lidstaat tegeschieden, voorzover die procedures een onverwijlde en daadwerke-
lijke tenuitvoerlegging van de beschikking van de Commissie toelaten.
Daartoe nemen de betrokken lidstaten in geval van een procedure vooreen nationale rechtbank alle nodige maatregelen, met inbegrip vanvoorlopige maatregelen, waarover zij binnen hun nationale rechtsstelselbeschikken om dit doel te bereiken, onverminderd de communautairewetgeving.
Artikel 15
Verjaring
1. De bevoegdheden van de Commissie om steun terug te vorderen
verjaren na een termijn van tien jaar.
2. Deze termijn gaat in op de dag waarop de onrechtmatige steun als
individuele steun of in het kader van een steunregeling aan de begun-
stigde is verleend. Door elke maatregel van de Commissie of een ophaar verzoek optredende lidstaat ten aanzien van de onrechtmatigesteun wordt de verjaring gestuit. Na elke stuiting begint de termijnvan voren af aan te lopen. De verjaring wordt geschorst, zolang over
de beschikking van de Commissie een beroep aanhangig is bij het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen.
3. Steun ten aanzien waarvan de verjaringstermijn is verstreken,
wordt als bestaande steun beschouwd.
HOOFDSTUK IV
PROCEDURE BETREFFENDE MISBRUIK VAN STEUN
Artikel 16
Misbruik van steun
Onverminderd artikel 23 kan de Commissie in gevallen van misbruik
van steun de formele onderzoeksprocedure inleiden overeenkomstigartikel 4, lid 4. De artikelen 6, 7, 9 en 10, artikel 11, lid 1, en de arti-kelen 12, 13, 14 en 15 zijn mutatis mutandis van toepassing.
HOOFDSTUK V
PROCEDURE BETREFFENDE BESTAANDE STEUNREGE-
LINGEN
Artikel 17
Samenwerking op grond van artikel 93, lid 1, van het Verdrag
1. De Commissie ontvangt van de betrokken lidstaat alle nodige
informatie om in samenspraak met deze lidstaat krachtens artikel 93,lid 1, van het Verdrag de bestaande steunregelingen te kunnen onder-zoeken.1999R0659 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 10
▼B
2. Indien de Commissie van mening is dat een steunregeling niet of
niet langer verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt, stelt zij debetrokken lidstaat van haar eerste oordeel in kennis en geeft zij de
betrokken lidstaat de gelegenheid om binnen een termijn van één
maand zijn opmerkingen in te dienen. In naar behoren gerechtvaardigdegevallen kan de Commissie deze termijn verlengen.
Artikel 18
Voorstel voor dienstige maatregelen
Indien de Commissie, in het licht van de door een lidstaat overeenkom-
stig artikel 17 verstrekte informatie, tot de gevolgtrekking komt dat de
bestaande steunregeling niet of niet langer verenigbaar is met degemeenschappelijke markt, geeft zij een aanbeveling waarbij debetrokken lidstaat dienstige maatregelen worden voorgesteld. Dieaanbeveling kan met name voorstellen inhouden om:
a) de betrokken steunregeling inhoudelijk te wijzigen, of
b) procedurele vereisten in te voeren, of
c) de steunregeling of te schaffen.
Artikel 19
Rechtsgevolgen van een voorstel voor dienstige maatregelen
1. Indien de betrokken lidstaat de voorgestelde maatregelen
aanvaardt en de Commissie daarvan in kennis stelt, legt de Commissie
dit vast en deelt zij dit aan de lidstaat mede. Door zijn aanvaarding
verbindt de lidstaat zich ertoe de dienstige maatregelen ten uitvoer teleggen.
2. Indien de betrokken lidstaat de voorgestelde maatregelen niet
aanvaardt en de Commissie, gelet op de argumenten van de betrokken
lidstaat, bij haar zienswijze blijft dat die maatregelen noodzakelijk zijn,leidt zij de procedure van artikel 4, lid 4, in. De artikelen 6, 7 en 9 zijnmutatis mutandis van toepassing.
HOOFDSTUK VI
BELANGHEBBENDEN
Artikel 20
Rechten van de belanghebbenden
1. Elke belanghebbende kan overeenkomstig artikel 6 opmerkingen
indienen naar aanleiding van een beschikking van de Commissie omeen formele onderzoeksprocedure in te leiden. Elke belanghebbendedie opmerkingen heeft ingediend en elke ontvanger van individuele
steun krijgt een afschrift van de door de Commissie overeenkomstig
artikel 7 gegeven beschikking toegezonden.
2. Elke belanghebbende kan de Commissie in kennis stellen van
beweerdelijk onrechtmatige steun en van beweerd misbruik van steun.
Indien de Commissie op basis van de informatie waarover zij beschikt
meent dat er onvoldoende gronden zijn om in de zaak een standpunt inte nemen, stelt zij de belanghebbende daarvan op de hoogte. Indien deCommissie een beschikking geeft in een geval dat betrekking heeft ophet onderwerp van de verstrekte informatie, zendt zij de belangheb-
bende een afschrift van die beschikking.
3. Desgewenst ontvangt elke belanghebbende een afschrift van
krachtens artikel 4, artikel 7, artikel 10, lid 3, en artikel 11 gegevenbeschikkingen.1999R0659 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 11
▼B
HOOFDSTUK VII
TOEZICHT
Artikel 21
Jaarverslagen
1. De lidstaten dienen bij de Commissie jaarlijks een verslag in over
alle bestaande steunregelingen waarvoor bij een voorwaardelijkebeschikking op grond van artikel 7, lid 4, geen specifieke rapportage-verplichting is opgelegd.
2. Indien de betrokken lidstaat na aanmaning verzuimt een jaarver-
slag in te dienen, kan de Commissie met betrekking tot de betrokken
steunregeling handelen overeenkomstig artikel 18.
Artikel 22
Controle ter plaatse
1. Indien de Commissie ernstige twijfel heeft over de naleving van
beschikkingen om geen bezwaar te maken, positieve beschikkingen of
voorwaardelijke beschikkingen met betrekking tot individuele steun,stelt de betrokken lidstaat, na de gelegenheid te hebben gekregenopmerkingen in te dienen, de Commissie in staat om controles terplaatse te verrichten.
2. Teneinde na te gaan of is voldaan aan de beschikking, mogen de
door de Commissie gemachtigde ambtenaren:
a) alle ruimten en terreinen van de betrokken onderneming betreden;
b) ter plaatse mondelinge uitleg vragen;
c) boeken en andere zakelijke bescheiden onderzoeken en kopieën
maken of verlangen.
Indien nodig kan de Commissie zich door onafhankelijke deskundigen
laten bijstaan.
3. De Commissie zendt de betrokken lidstaat tijdig een aankondi-
ging van de controle ter plaatse, met vermelding van de identiteit van
de in haar opdracht handelende ambtenaren en deskundigen. Indien de
lidstaat naar behoren gerechtvaardigde bezwaren heeft tegen de door deCommissie gekozen deskundigen, worden de deskundigen in onder-linge overeenstemming met de lidstaat aangesteld. De ambtenaren vande Commissie en de deskundigen die bevoegd zijn de controle ter
plaatse te verrichten, leggen een schriftelijke machtiging voor waarin
voorwerp en doel van de controle zijn beschreven.
4. Ambtenaren die gemachtigd zijn door de lidstaat op het grondge-
bied waarvan de controle dient te worden verricht, mogen de controlebijwonen.
5. De Commissie verstrekt de betrokken lidstaat een afschrift van
elk verslag dat ingevolge de controle wordt opgesteld.
6. Wanneer een onderneming zich verzet tegen een controle waartoe
de Commissie krachtens dit artikel opdracht heeft gegeven, verleent debetrokken lidstaat aan de door de Commissie gemachtigde ambtenaren
en deskundigen de nodige bijstand, teneinde hen in staat te stellen de
controle te verrichten. Daartoe nemen de lidstaten, na raadpleging vande Commissie, binnen 18 maanden na de inwerkingtreding van dezeverordening de nodige maatregelen.
Artikel 23
Niet-naleving van beschikkingen en arresten
1. Indien de betrokken lidstaat, met name in gevallen bedoeld in
artikel 14, niet voldoet aan een voorwaardelijke of negatieve beschik-king, kan de Commissie overeenkomstig artikel 93, lid 2, van hetVerdrag de zaak rechtstreeks bij het Hof van Justitie aanhangig maken.1999R0659 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 12
▼B
2. Indien de Commissie van oordeel is dat de betrokken lidstaat een
arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen nietis nagekomen, kan zij de zaak verder afhandelen overeenkomstig
artikel 171 van het Verdrag.
HOOFDSTUK VIII
GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN
Artikel 24
Geheimhoudingsplicht
De Commissie en de lidstaten, alsmede hun ambtenaren en overige
personeelsleden, met inbegrip van de door de Commissie aangewezenonafhankelijke deskundigen, mogen de informatie die zij bij de toepas-sing van deze verordening hebben verkregen en die onder degeheimhoudingsplicht valt, niet openbaar maken.
Artikel 25
Adressaten van de beschikkingen
De overeenkomstig de hoofdstukken II, III, IV, V en VII gegeven
beschikkingen worden tot de betrokken lidstaat gericht. De Commissie
stelt de betrokken lidstaat er onverwijld van in kennis en geeft hem degelegenheid om de Commissie mee te delen welke informatie volgenshem onder de geheimhoudingsplicht valt.
Artikel 26
Bekendmaking van beschikkingen
1. De Commissie maakt in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen een samenvatting bekend van haar beschikkingen uit
hoofde van artikel 4, leden 2 en 3, en artikel 18 juncto artikel 19, lid 1.
Die samenvatting houdt de vermelding in dat een afschrift van debeschikking in de authentieke taalversie(s) kan worden verkregen.
2. De Commissie maakt beschikkingen uit hoofde van artikel 4, lid
4, in de authentieke taalversie bekend in het Publicatieblad van de
Europese Gemeenschappen . In de andere taalversies van het Publicatie-
blad dan die van de authentieke taalversie gaat de authentieketaalversie vergezeld van een relevante samenvatting in de taal van dietaalversie van het Publicatieblad.
3. De Commissie maakt beschikkingen uit hoofde van artikel 7
bekend in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen .
4. In gevallen waarin artikel 4, lid 6, of artikel 8, lid 2, van toepas-
sing is, wordt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
een korte mededeling bekendgemaakt.
5. De Raad kan met eenparigheid van stemmen besluiten om
beschikkingen uit hoofde van artikel 93, lid 2, derde alinea, van hetVerdrag bekend te maken in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
Artikel 27
Uitvoeringsbepalingen
De Commissie is bevoegd om, volgens de procedure van artikel 29
uitvoeringsbepalingen vast te stellen, met betrekking tot de vorm,inhoud en overige bijzonderheden van aanmeldingen, de vorm, inhouden overige bijzonderheden van jaarverslagen, nadere details van determijnen en de berekening ervan, alsmede met betrekking tot hetrentepercentage bedoeld in artikel 14, lid 2.1999R0659 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 13
▼B
Artikel 28
Raadgevend Comité inzake overheidssteun
Er wordt een Raadgevend Comité inzake overheidssteun ingesteld,
hierna „comité” genoemd. Het comité bestaat uit vertegenwoordigers
van de lidstaten en wordt voorgezeten door de vertegenwoordiger van
de Commissie.
Artikel 29
Raadpleging van het comité
1. De Commissie raadpleegt het comité alvorens zij uitvoeringsbe-
palingen uit hoofde van artikel 27 aanneemt.
2. Het comité wordt geraadpleegd tijdens een door de Commissie
bijeengeroepen vergadering. De te bespreken ontwerpen en documentenworden bij de convocatie gevoegd. De vergadering wordt ten vroegstetwee maanden na toezending van de convocatie gehouden. Deze
termijn kan in urgente gevallen worden verkort.
3. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een
ontwerp van de te nemen maatregelen voor. Het comité brengt, indiennodig bij stemming, advies uit binnen een termijn die de voorzitter naargelang van de urgentie van de zaak kan vaststellen.
4. Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere
lidstaat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordtopgenomen. Het comité kan aanbevelen het advies bekend te maken
in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen .
5. De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het
comité uitgebrachte advies. Zij brengt het comité op de hoogte van dewijze waarop zij rekening heeft gehouden met het advies.
Artikel 30
Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op
die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke lidstaat.1999R0659 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 14