Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de
instellingen
"BVERORDENING (EG) Nr. 2200/96 V AN DE RAAD
van 28 oktober 1996
houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit
(PB L 297 van 21.11.1996, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Verordening (EG) nr. 2520/97 van de Commissie van 15 december
1997L 346 41 17.12.1997
"M2 Verordening (EG) nr. 857/1999 van de Raad van 22 april 1999 L 108 7 27.4.1999
"M3 Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 L 160 80 26.6.1999
"M4 Verordening (EG) nr. 2699/2000 van de Raad van 4 december
2000L 311 9 12.12.2000
"M5 Verordening (EG) nr. 2826/2000 van de Raad van 19 december
2000L 328 2 23.12.2000
"M6 Verordening (EG) nr. 718/2001 van de Commissie van 10 april
2001L 100 12 11.4.2001
"M7 Verordening (EG) nr. 911/2001 van de Commissie van 10 mei
2001L 129 3 11.5.2001
Gerectificeerd bij:
"C1 Rectificatie, PB L 271 van 3.10.1997, blz. 19 (2200/96)
"C2 Rectificatie, PB L 302 van 1.12.2000, blz. 72 (1257/1999)
NB: Deze geconsolideerde versie bevat referenties naar de Europese rekeneenheid en/of ecu. Vanaf 1 januari 1999 moeten beide
worden gelezen als referentie naar de euro — Verordening (EEG) nr. 3308/80 van de Raad (PB L 345 van 20.12.1980, blz. 1)en Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad (PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1).1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 1
VERORDENING (EG) Nr. 2200/96 V AN DE RAAD
van 28 oktober 1996
houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de
sector groenten en fruit
DE RAAD V AN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
inzonderheid op de artikelen 42 en 43,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Europees Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
(1) Overwegende dat door het samengaan van verscheidene factoren
in de sector groenten en fruit thans een nieuwe situatie is ontstaan
waaraan de telers zich moeten aanpassen; dat een herschikking
van de basisvoorschriften van de marktordening derhalve gerecht-
vaardigd is; dat die gemeenschappelijke marktordening sedert
haar instelling veelvuldig is gewijzigd, zodat duidelijkheidshalve
een nieuwe verordening moet worden vastgesteld;
(2) Overwegende dat het wenselijk is, in deze nieuwe verordening de
belangrijkste bepalingen van de volgende verordeningen op te
nemen: Verordening (EEG) nr. 3285/83 van de Raad van
14 november 1983 tot vaststelling van algemene voorschriften
inzake de uitbreiding van bepaalde door telersverenigingen voor
groenten en fruit vastgestelde regels (4); Verordening (EEG) nr.
1319/85 van de Raad van 23 mei 1985 tot versterking van de
middelen tot controle op de toepassing van de communautaire
voorschriften in de sector groenten en fruit (5); Verordening (EEG)
nr. 2240/88 van de Raad van 19 juli 1988 tot vaststelling, voor
perziken, citroenen en sinaasappelen, van de bepalingen ter
uitvoering van artikel 16 ter van Verordening (EEG) nr. 1035/72
houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de
sector groenten en fruit (6); Verordening (EEG) nr. 1121/89 van de
Raad van 27 april 1989 tot invoering van een interventiedrempel
voor appelen en bloemkool (7); Verordening (EEG) nr. 1198/90
van de Raad van 7 mei 1990 tot instelling van een communautair
citrusteeltkadaster (8); dat deze verordeningen derhalve moeten
worden ingetrokken;
(3) Overwegende dat groente- en fruitsoorten die in de Gemeenschap
in de handel worden gebracht of naar derde landen worden
uitgevoerd, op basis van verplicht toe te passen gemeenschappe-
lijke kwaliteitsnormen in klassen worden ingedeeld, en deze
indeling enerzijds een referentiekader vormt waardoor het
handelsverkeer eerlijker verloopt en de markt doorzichtiger wordt,
en anderzijds produkten van ontoereikende kwaliteit van de markt
weert; dat de naleving van deze normen daardoor mede de
rentabiliteit van de produktie zelf verhoogt;
(4) Overwegende dat het, ter vereenvoudiging van de regeling,
dienstig lijkt om voor groenten en fruit met een onmiskenbaar!B
(1) PB nr. C 52 van 21. 2. 1996, blz. 1.
(2) PB nr. C 96 van 1. 4. 1996, blz. 269.
(3) PB nr. C 82 van 19. 3. 1996, blz. 21.
(4) PB nr. L 325 van 22. 11. 1983, blz. 8. Verordening laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EEG) nr. 220/92 (PB nr. L 24 van 1. 2. 1992, blz. 7).
(5) PB nr. L 137 van 27. 5. 1985, blz. 39. Verordening gewijzigd bij Verordening
(EEG) nr. 404/93 (PB nr. L 47 van 25. 2. 1993, blz. 1).
(6) PB nr. L 198 van 26. 7. 1988, blz. 9. Verordening laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 1327/95 (PB nr. L 128 van 13. 6. 1995, blz. 8).
(7) PB nr. L 118 van 29. 4. 1989, blz. 21. Verordening laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 1327/95 (PB nr. L 128 van 13. 6. 1995, blz. 8).
(8) PB nr. L 119 van 11. 5. 1990, blz. 59.1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 2
belang voor de markt normen aan te nemen die rekening houden
met de normen die de Economische Commissie voor Europa van
de Verenigde Naties heeft vastgesteld; dat moet worden bepaald
onder welke voorwaarden de internationale normen kunnen
worden aangepast aan de specifieke behoeften van de Gemeen-
schap;
(5) Overwegende dat de normalisatie slechts haar volle effect kan
hebben wanneer zij, op enkele uitzonderingen na, reeds bij het
vertrek van de produkten uit het produktiegebied en in alle
afzetstadia wordt toegepast; dat evenwel voor sommige weinig
gebruikelijke en zeer specifieke transacties, c.q. voor sommige
transacties aan het begin van de afzetketen en voor produkten die
bestemd zijn om te worden verwerkt, in uitzonderingen kan
worden voorzien; dat tevens met mogelijke schaarste en met een
uitzonderlijk groot aanbod rekening moet worden gehouden; dat
de houder van het produkt de verantwoordelijkheid voor de
naleving van de normen moet dragen, teneinde de eigenschappen
die op grond van die normen vereist zijn, beter te waarborgen; dat,
in verband met de eisen van de consument inzake de eigen-
schappen van groenten en fruit, de oorsprong van de produkten tot
in het stadium van de kleinhandel op de etikettering moet worden
vermeld;
(6) Overwegende dat bij de produktie en de verhandeling van
groenten en fruit rekening moet worden gehouden met de
milieu-eisen, zowel bij de teelt als bij het beheer van gebruikt
materiaal en uit de markt genomen produkten, vooral wat betreft
de bescherming van de kwaliteit van het water, de instandhouding
van de biodiversiteit en de landschapsverzorging;
(7) Overwegende dat de telersverenigingen de hoofdpijlers van de
gemeenschappelijke marktordening vormen en op hun niveau
zorgen voor de gedecentraliseerde werking van de marktordening;
dat het, gezien de steeds sterkere concentratie van de vraag, uit
economisch oogpunt meer dan ooit noodzakelijk is het aanbod via
deze verenigingen te bundelen en zodoende de positie van de
telers op de markt te verbeteren; dat deze bundeling van het
aanbod op vrijwillige basis en op efficiënte wijze moet geschieden
dank zij de omvangrijke en efficiënte diensten die de verenigingen
hun leden kunnen bieden; dat de levering van produkten aan
gespecialiseerde produktorganisaties die reeds voor de inwerking-
treding van onderhavige verordening bestonden niet in het geding
mag komen;
(8) Overwegende dat de Lid-Staten een telersvereniging alleen als
instrument van de gemeenschappelijke marktordening mogen
erkennen indien zij aan een aantal voorwaarden voldoet waartoe
zij zichzelf verbindt, en die zij via haar statuten aan haar leden
oplegt; dat producentengroeperingen die op grond van deze
verordening het statuut van telersvereniging willen verwerven,
voor een overgangsperiode in aanmerking moeten kunnen komen
waarin hun door de Lid-Staat en de Gemeenschap financiële steun
kan worden toegekend wanneer zij bepaalde verbintenissen
aangaan en nakomen;
(9) Overwegende dat een overgangsperiode moet worden vastgesteld
voor telersverenigingen die nu reeds op grond van Verordening
(EEG) nr. 1035/72 (1) zijn erkend, maar die niet meteen kunnen
voldoen aan de eisen waaraan zij op grond van deze verordening
moeten voldoen om te kunnen worden erkend; dat dergelijke
verenigingen moeten tonen dat zij in staat zijn zich in die zin aan
te passen;
(10) Overwegende dat er, om het verantwoordelijkheidsbesef van de
telersverenigingen met name ten aanzien van hun financiële!B
(1) Verordening (EEG) nr. 1035/72 van de Raad van 18 mei 1972 houdende een
gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit (PBnr. L 118 van 20. 5. 1972, blz. 1). Verordening laatstelijk gewijzigd bijVerordening (EG) nr. 1363/95 (PB nr. L 132 van 16. 6. 1995, blz. 1).1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 3
beslissingen te versterken en ervoor te zorgen dat de hun
toegewezen overheidsgelden toekomstgericht worden besteed,
voorwaarden moeten worden vastgesteld voor het gebruik van
de bedoelde middelen; dat in dit verband medefinanciering van
actiefondsen van de telersverenigingen een geschikt instrument
lijkt;
(11) Overwegende dat actiefondsen alleen zinvol zijn en goed kunnen
functioneren, wanneer de telersverenigingen de volledige betrok-
ken produktie van hun leden geleverd krijgen;
(12) Overwegende dat, met het oog op de beheersing van de
communautaire uitgaven, de steun aan de telersverenigingen die
een actiefonds vormen, moet worden begrensd;
(13) Overwegende dat het in regio’ s waar de produktie zwak
georganiseerd is, wenselijk is extra nationale financiële steun
toe te staan; dat in Lid-Staten die op structureel gebied sterk
benadeeld zijn, die bijdragen door de Gemeenschap moeten
kunnen worden terugbetaald via het Communautair Bestek;
(14) Overwegende dat, om de werking van de telersverenigingen of
groeperingen van telersverenigingen nog meer te versterken en de
markt de gewenste stabiliteit te geven, de Lid-Staten moet worden
toegestaan om onder bepaalde voorwaarden de voorschriften die
de telersvereniging of de groepering van telersverenigingen van
een bepaald gebied voor haar leden heeft vastgesteld met
betrekking tot met name de produktie, het in de handel brengen
van produkten en de milieubescherming, van toepassing te
verklaren voor alle telers in dat gebied die niet bij een
telersvereniging zijn aangesloten; dat bepaalde daaraan verbonden
kosten op de betrokken telers moeten kunnen worden verhaald
wanneer deze telers van de regeling profiteren;
(15) Overwegende dat op initiatief van door individuele marktdeel-
nemers of groeperingen opgerichte sectorale organisaties die een
aanzienlijk gedeelte van de verschillende beroepsgroepen in de
sector groenten en fruit vertegenwoordigen, ertoe kunnen bij-
dragen dat meer marktgericht wordt gehandeld en dat het
bedrijfsleven zich gemakkelijker aanpast, zodat verbeteringen tot
stand komen wat betreft de kennis over en zelfs de organisatie van
de produktie, alsmede de aanbiedingsvorm en de afzet van de
produkten; dat derhalve, aangezien de actie van deze sectorale
organisaties over het algemeen kan bijdragen tot het bereiken van
de doelstellingen van artikel 39 van het Verdrag, en in het
bijzonder van de doelstellingen van de onderhavige verordening,
door de Lid-Staten een specifieke erkenning moet kunnen worden
verleend aan organisaties die hebben aangetoond dat zij
representatief zijn en die op de voornoemde doelstellingen
gerichte acties voeren, waarbij vooraf moet worden bepaald
welke acties in aanmerking komen; dat de bepalingen met
betrekking tot de uitbreiding van de werkingssfeer van de door de
telersverenigingen en groeperingen daarvan vastgestelde voor-
schriften en de verdeling van de kosten die daaraan verbonden
zijn, ook moeten gelden voor sectorale organisaties, aangezien zij
een analoog doel nastreven;
(16) Overwegende dat het wenselijk is dat telersverenigingen markt-
interventiemaatregelen kunnen nemen om de prijzen te stabilise-
ren, met name door in bepaalde perioden bepaalde hoeveelheden
produkten uit de markt te houden; dat het uit de markt nemen van
produkten niet mag worden gezien als een alternatieve afzetmo-
gelijkheid; dat daarom de financiering van deze maatregelen door
de Gemeenschap slechts mag gelden voor een bepaald percentage
van de produktie en beperkt moet blijven tot een geringe
communautaire vergoeding, onverminderd de mogelijkheid om
daarvoor actiefondsen in te schakelen; dat, ter vereenvoudiging
van de regeling, voor elk produkt één enkele lineaire com-
munautaire vergoeding dient te worden vastgesteld; dat, om voor
alle produkten een in omvang vergelijkbare daling te bereiken,
enige differentiatie nodig blijkt;!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 4
(17) Overwegende dat de interventiemaatregelen slechts hun volle
effect kunnen krijgen, wanneer de uit de markt genomen
produkten niet meer in het voor dergelijke produkten gewone
handelscircuit terechtkomen; dat, om zoveel mogelijk te voor-
komen dat dergelijke produkten worden vernietigd, moet worden
bepaald voor welke bestemmingen en welke doeleinden ze mogen
worden gebruikt;
(18) Overwegende dat, dank zij het nieuwe beheer van de uit de markt
genomen hoeveelheden, de geldende bepalingen met betrekking
tot de consequenties bij overschrijding van de drempels kunnen
worden ingetrokken; dat het evenwel redelijk is het beginsel
gedurende een overgangsperiode te handhaven en de Commissie
de bevoegdheid te geven het toe te passen, zo dit nodig mocht
zijn;
(19) Overwegende dat bij Verordening (EG) nr. 3290/94 (1)d e
aanpassingen en overgangsmaatregelen zijn vastgesteld die in de
landbouwsector nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van de
overeenkomsten die in het kader van de multilaterale handels-
besprekingen van de Uruguay-Ronde zijn gesloten, en met name
de nieuwe regeling met betrekking tot het handelsverkeer in
groenten en fruit met derde landen; dat de bepalingen van bijlage
XIII bij Verordening (EG) nr. 3290/94 in deze verordening worden
opgenomen; dat de produkten evenwel niet in consignatie worden
verkocht wanneer zij in de Gemeenschap voor levering aan de
verwerkende industrie worden ingevoerd; dat men voor de
controle van de invoerprijs derhalve kan uitgaan van andere
elementen dan een forfaitaire waarde; dat de betrokken bepaling
op dit punt moet worden aangevuld;
(20) Overwegende dat de regels van de marktordening door alle
betrokken marktdeelnemers in acht moeten worden genomen, wil
men voorkomen dat de regeling wordt uitgehold, met alle
gevolgen van dien voor de besteding van overheidsgelden en de
concurrentie tussen de marktdeelnemers; dat derhalve voor de
sector groenten en fruit een korps van communautaire controleurs
moet worden opgericht; dat dit korps om begrotingsredenen en uit
een oogpunt van efficiëntie moet bestaan uit ambtenaren van de
Commissie en eventueel andere functionarissen; dat het tevens
noodzakelijk is communautaire sancties in te voeren, teneinde te
waarborgen dat de nieuwe regeling in de hele Gemeenschap op
uniforme wijze wordt toegepast;
(21) Overwegende dat grondige kennis van de markt een onmisbaar
element is voor een correct beheer van de gemeenschappelijke
marktordening; dat derhalve moet worden voorzien in de daartoe
noodzakelijke maatregelen;
(22) Overwegende dat de werking van de interne markt door de
toepassing van bepaalde steunmaatregelen in gevaar kan worden
gebracht; dat de Verdragsbepalingen die het mogelijk maken de
steunmaatregelen van de Lid-Staten te beoordelen en die welke
onverenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt te ver-
bieden, derhalve voor de onderhavige sector van toepassing dienen
te worden verklaard;
(23) Overwegende dat in de gemeenschappelijke marktordening voor
de sector groenten en fruit gelijkelijk en passend rekening moet
worden gehouden met de doeleinden van de artikelen 39 en 110
van het Verdrag;
(24) Overwegende dat, voor een vlottere uitvoering van de bepalingen
van onderhavige verordening, moet worden voorzien in een
procedure waarbij een nauwe samenwerking tussen de Lid-Staten
en de Commissie in een comité van beheer wordt ingesteld;
(25) Overwegende dat, voor hazelnoten die worden geoogst tijdens de
verkoopseizoenen 1997/1998, 1998/1999 en 1999/2000 een vast!B
(1) PB nr. L 349 van 31. 12. 1994, blz. 105. Verordening gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 1193/96 (PB nr. L 161 van 29. 6. 1996, blz. 1).1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 5
steunbedrag dient te worden toegekend, om het hoofd te bieden
aan de bijzonder ongunstige conjunctuur in de hazelnotensector,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING V ASTGESTELD:
Artikel 1
1. Bij deze verordening wordt een gemeenschappelijke ordening der
markten in de sector groenten en fruit ingesteld.
2. Deze ordening geldt voor de volgende produkten:
GN-code Omschrijving
0702 00 00 Tomaten, vers of gekoeld
0703 Uien, sjalotten, knoflook, prei en andere eetbare looksoorten,
vers of gekoeld
0704 Rode kool, witte kool, bloemkool, spruitjes, koolrabi, boeren-
kool en dergelijke eetbare kool van het geslacht Brassica, vers ofgekoeld
0705 Sla (Lactuca sativa), andijvie, witloof en andere cichoreigroen-
ten (Cichorium spp.), vers of gekoeld
0706 Wortelen, rapen, kroten, schorseneren, knolselderij, radijs en
dergelijke eetbare wortelen en knollen, vers of gekoeld
0707 00 Komkommers en augurken, vers of gekoeld0708 Peulgroenten, ook indien gedopt, vers of gekoeld
ex 0709 Andere groenten, vers of gekoeld, met uitzondering van de
groenten van de onderverdelingen 0709 60 91, 0709 60 95,0709 60 99, 0709 90 31, 0709 90 39 en 0709 90 60
ex 0802 Andere noten, vers of gedroogd, ook zonder dop of schaal, al dan
niet gepeld, met uitzondering van arecanoten (of betelnoten) en
colanoten van de onderverdeling 0802 90 20
0803 00 11 „Plantains”, vers
ex 0803 00 90 „Plantains”, gedroogd
0804 20 10 Vijgen, vers0804 30 00 Ananassen0804 40 Advocaten (avocado’ s)0804 50 00 Guaves, manga’ s en manggistans0805 Citrusvruchten, vers of gedroogd
0806 10 10 Druiven, vers, voor tafelgebruik
0807 Meloenen (watermeloenen daaronder begrepen) en papaja’s, vers
0808 Appelen, peren en kweeperen, vers0809 Abrikozen, kersen, perziken (bloedperziken en nectarines daar-
onder begrepen), pruimen en sleepruimen, vers
0810 Ander fruit, vers0813 50 31 Mengsels uitsluitend bestaande uit noten bedoeld bij de posten
0801 en 0802
0813 50 391212 10 10 Sint-Jansbrood!
B
!M1
!B
!M6
!B
!M1
!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 6
3. De verkoopseizoenen voor de in lid 2 vermelde produkten worden
indien nodig vastgesteld volgens de procedure van artikel 46.
TITEL I
Indeling van de produkten in klassen
Artikel 2
1. V oor de indeling van vers aan de consument te leveren produkten in
klassen kan worden uitgegaan van een stelsel van normen.
2. V oor de tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke marktorde-
ning worden de normen voor de in bijlage I vermelde verse groenten en
fruit vastgesteld volgens de procedure van artikel 46. Daarbij wordt
rekening gehouden met de door de Werkgroep voor normalisatie van
bederfelijke voedingsmiddelen en kwaliteitsbevordering van de Eco-
nomische Commissie voor Europa aanbevolen UN/ECE-normen.
Totdat nieuwe normen zijn vastgesteld, blijven de op grond van artikel 2
van Verordening (EEG) nr. 1035/72 vastgestelde normen van toepassing.
3. De Commissie kan de lijst in bijlage I volgens de procedure van
artikel 46 uitbreiden met andere produkten.
Artikel 3
1. De houder van produkten waarvoor normen zijn vastgesteld, mag die
produkten binnen de Gemeenschap alleen te koop uitstallen, te koop
aanbieden, verkopen, leveren of op enige andere wijze verhandelen
indien zij aan die normen voldoen. De houder van het produkt is
verantwoordelijk voor de naleving van deze bepaling.
De Lid-Staten kunnen evenwel bepalen dat de verplichting om te voldoen
aan de normen of aan sommige bepalingen daarvan, niet geldt voor:
a) produkten die door de teler te koop worden uitgestald, te koop
aangeboden, verkocht, geleverd, of op enige andere wijze verhandeld
in de in het produktiegebied gelegen groothandelscentra, met name
op de producentenmarkten;
b) produkten die van deze groothandelscentra naar in hetzelfde
produktiegebied gelegen pakstations of bewaarinrichtingen onder-
weg zijn.
Bij toepassing van de tweede alinea stelt de betrokken Lid-Staat de
Commissie hiervan in kennis en deelt hij haar de maatregelen mede die
hij te dien einde heeft getroffen.
2. De verplichting om aan de normen te voldoen, geldt binnen het
produktiegebied niet voor:
a) produkten die door de teler worden verkocht of geleverd aan
pakstations of aan bewaarinrichtingen, of die van het bedrijf van de
teler naar deze inrichtingen onderweg zijn;
b) produkten die van de bewaarinrichtingen naar pakstations onderweg
zijn.
3. De verplichting om aan de normen te voldoen, geldt niet:a) voor produkten die naar de be- of verwerkende bedrijven onderweg
zijn, onder voorbehoud van eventuele vaststelling, volgens de
procedure van artikel 46, van minimumkwaliteitscriteria voor
produkten die voor industriële be- of verwerking bestemd zijn;
b) voor produkten die door de teler op zijn bedrijf aan de consument
voor diens persoonlijke behoeften worden geleverd;
c) ingevolge een besluit van de Commissie dat op verzoek van een
Lid-Staat wordt genomen volgens de procedure van artikel 46, voor
produkten van een bepaald gebied die door de kleinhandel van dat!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 7
gebied worden verkocht omdat zij aan een algemeen bekende lokale
verbruikstraditie beantwoorden.
4. Het bewijs moet worden geleverd dat de in lid 2 en lid 3, onder a),
bedoelde produkten aan de terzake geldende voorwaarden voldoen, met
name ten aanzien van hun bestemming.
Artikel 4
Indien als gevolg van extreme tekorten of een uitzonderlijk groot aanbod,
het aanbod van de produkten die aan de normen voldoen, de vraag van de
consumenten niet volledig kan dekken of aanzienlijk overschrijdt,
worden volgens de procedure van artikel 46 en met inachtneming van de
internationale verbintenissen van de Gemeenschap voor een beperkte
periode maatregelen vastgesteld waarbij van de toepassing van deze
normen wordt afgeweken.
Artikel 5
1. De in de normen voorgeschreven aanduidingen moeten in duidelijk
zichtbare en leesbare letters op een van de zijkanten van de verpakking
worden aangebracht door directe en onuitwisbare opdruk of door middel
van een in de verpakkingseenheid geïntegreerd of stevig daarop
bevestigd etiket.
2. V oor los verzonden goederen die rechtstreeks in een vervoermiddel
zijn geladen, moeten de in lid 1 bedoelde aanduidingen voorkomen op
een begeleidend document of op een notitie die goed zichtbaar in het
vervoermiddel is aangebracht.
Artikel 6
In het stadium van de kleinhandel moeten bij verpakte produkten de
voorgeschreven aanduidingen goed zichtbaar en leesbaar worden
aangebracht.
Bij voorverpakte produkten in de zin van Richtlijn 79/112/EEG (1) wordt
naast de in de normen voorgeschreven gegevens ook het nettogewicht
aangegeven. Op produkten die gewoonlijk per stuk worden verkocht, is
de verplichting om het nettogewicht aan te geven evenwel niet van
toepassing, indien het aantal stuks vanaf de buitenkant duidelijk kan
worden gezien en gemakkelijk kan worden geteld of, zo dit niet het geval
is, indien dit aantal op het etiket is vermeld.
De produkten behoeven niet in een verpakking te worden aangeboden,
mits de kleinhandelaar bij de te koop aangeboden goederen een bordje
plaatst waarop in goed zichtbare en leesbare letters de door de normen
voorgeschreven gegevens zijn vermeld betreffende:
— variëteit,
— oorsprong van het produkt,— klasse.
Artikel 7
Teneinde na te gaan of de produkten waarvoor normen zijn vastgesteld,
voldoen aan het bepaalde in de artikelen 3 tot en met 6, wordt
steekproefsgewijs in alle stadia van de afzet en tijdens het vervoer door
de door iedere Lid-Staat aangewezen instanties een normcontrole
uitgevoerd overeenkomstig de bepalingen van titel VI.
Deze controle dient bij voorkeur vóórdat het produkt het produktiegebied
verlaat, tijdens het verpakken of bij het laden van de goederen te worden
verricht.!B
(1) Richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18 december 1978 betreffende de
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake etiketteringen presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaaktereclame (PB nr. L 33 van 8. 2. 1979, blz. 1). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bijde Toetredingsakte van 1994.1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 8
De Lid-Staten delen de andere Lid-Staten en de Commissie mede welke
controle-instanties door hen zijn aangewezen.
Artikel 8
1. Produkten waarvoor normen zijn vastgesteld, mogen uit derde landen
uitsluitend worden ingevoerd indien zij aan die normen of aan ten minste
gelijkwaardige normen voldoen.
2. De artikelen 3 tot en met 7 zijn op in de Gemeenschap ingevoerde
produkten van toepassing nadat de formaliteiten bij invoer overeenkom-
stig de ter zake geldende communautaire bepalingen zijn vervuld.
Artikel 9
1. Produkten waarvoor normen zijn vastgesteld, mogen naar derde
landen uitsluitend worden uitgevoerd indien zij aan die normen voldoen.
Volgens de procedure van artikel 46 kunnen evenwel afwijkingen worden
toegestaan in verband met de eisen van de markten van bestemming.
2. De voor uitvoer naar derde landen bestemde produkten worden vóór
het verlaten van het douanegebied van de Gemeenschap aan een
normcontrole onderworpen.
Artikel 10
De maatregelen om te verzekeren dat de bepalingen van deze titel
uniform worden toegepast, worden vastgesteld volgens de procedure van
artikel 46.
Deze maatregelen kunnen voor in de Gemeenschap in te voeren
produkten de erkenning van de officiële controlediensten van het
exporterende derde land omvatten.
TITEL II
Telersverenigingen
Artikel 11
1. Onder „telersvereniging” worden in deze verordening verstaan,
rechtspersonen:
a) die zijn opgericht op initiatief van de telers van de volgende
categorieën in artikel 1, lid 2, bedoelde produkten:
i) groenten en fruit,ii) fruit,iii) groenten,
iv) produkten die bestemd zijn om te worden verwerkt,
v) citrusvruchten,vi) noten,vii) champignons,
b) met als doel:
1. te verzekeren dat de produktie wordt gepland en aan de vraag
wordt aangepast, met name wat omvang en kwaliteit betreft;
2. de concentratie van het aanbod en het in de handel brengen van
de produkten van de leden te bevorderen;
3. de produktiekosten te drukken en de produktieprijzen te
reguleren;
4. de landbouwpraktijk, de produktietechnieken en het afvalbeheer
milieuvriendelijker te maken, om met name de kwaliteit van!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 9
water, bodem en landschap te beschermen en de biodiversiteit te
behouden en/of te bevorderen;
c) waarvan de statuten de aangesloten telers in het bijzonder ertoe
verplichten:
1. de door de telersvereniging vastgestelde regels inzake de
verstrekking van teeltgegevens, produktie, afzet en milieu-
bescherming toe te passen;
2. uit hoofde van de voortbrenging op één zelfde bedrijf van één
van de categorieën van produkten, bedoeld onder punt a), slechts
lid te zijn van één van de onder punt a) bedoelde telersver-
enigingen;
3. hun volledige betrokken produktie via de telersvereniging te
verkopen.
Zo de telersvereniging dit toestaat, mogen de aangesloten telers
evenwel onder door de telersvereniging vastgestelde voor-
waarden:
— ten hoogste 25 % van hun produktie indien het gaat om
verenigingen van telers van onder a), i), bedoelde groenten
en fruit, en 20 % van de produktie voor telers die
aangesloten zijn bij andere categorieën van telersvereni-
gingen, zelf "M2op en/of buiten hun bedrijf 3
rechtstreeks aan de consument verkopen voor diens eigen
behoeften, en bovendien;
— zelf of via een andere, door hun eigen vereniging aan te
wijzen telersvereniging produkten verkopen die, vergeleken
met het afzetvolume van hun telersvereniging slechts een
marginaal aandeel van de omzet vertegenwoordigen;
— via een andere, door hun eigen vereniging aan te wijzen
telersvereniging produkten afzetten die, gezien de kenmer-
ken ervan, gewoonlijk niet onder de handelsactiviteiten van
de eigen telersvereniging vallen;
— de toestemming krijgen om volgens de procedure van artikel
46 en tot 31 december 1999 voor bepaalde produkten bij
wijze van afwijkende, degressieve overgangsmaatregel met
de verwerkende bedrijven rechtstreekse overeenkomsten te
sluiten;
4. de door de telersvereniging voor statistische doeleinden
gevraagde inlichtingen te verstrekken, die met name betrekking
kunnen hebben op areaal, geoogste hoeveelheden, opbrengst en
rechtstreekse verkoop;
5. de in de statuten vastgestelde financiële bijdragen voor de
oprichting en de financiering van het in artikel 15 bedoelde
actiefonds te betalen;
d) waarvan de statuten bepalingen omvatten betreffende:
1. de nadere bepalingen betreffende de vaststelling, de goedkeuring
en de wijziging van de onder c), i), bedoelde regels;
2. het aan de leden opleggen van financiële bijdragen voor de
financiering van de telersvereniging;
3. de regels op grond waarvan de uiteindelijke zeggenschap bij
beslissingen en de controle op de telersvereniging op democra-
tische wijze bij de aangesloten telers berust;
4. de sancties bij overtreding van de statutaire verplichtingen, en
met name bij niet-betaling van de financiële bijdragen, of van de
door de telersvereniging vastgestelde regels;
5. de regels betreffende de toelating van nieuwe leden, en met
name betreffende de minimumduur van het lidmaatschap;
6. de nodige boekhoudkundige en budgettaire regels voor de
werking van de vereniging, en!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 10
e) die door de betrokken Lid-Staat overeenkomstig lid 2 zijn erkend.
2. De Lid-Staten erkennen telersverenigingen die een verzoek om
erkenning als telersvereniging in de zin van deze verordening indienen,
op voorwaarde dat deze verenigingen:
a) aan de in lid 1 gestelde eisen voldoen en daartoe onder meer het
bewijs leveren dat zij ten minste een volgens de procedure van artikel
46 te bepalen aantal leden en verkoopbare produktie hebben;
b) voldoende garanties bieden ten aanzien van de uitvoering, de duur en
de doelmatigheid van hun optreden;
c) hun leden in staat stellen daadwerkelijk technische bijstand te
verkrijgen om milieuvriendelijk te produceren;
d) technische hulpmiddelen voor de opslag, de verpakking en de afzet
van de produkten ter beschikking van hun leden stellen, en zorgen
voor een met hun taakomschrijving corresponderend commercieel,
boekhoudkundig en budgettair beheer.
3. De Lid-Staten kunnen ook andere telersverenigingen dan de in lid 1,
onder a), bedoelde verenigingen die vóór de inwerkingtreding van deze
verordening bestonden en die vóór de datum van toepassing van deze
verordening zijn erkend uit hoofde van Verordening (EEG) nr. 1035/72,
erkennen als telersverenigingen in de zin van deze verordening.
Wanneer de Lid-Staten met toepassing van de voorgaande alinea de
bovengenoemde telersverenigingen erkennen, geldt het bepaalde in lid 1,
met uitzondering van letter a), en, zo nodig, van letter c), punt 2, en lid 2.
Artikel 12
1. De Lid-Staten:
a) nemen binnen drie maanden na indiening van een met alle nodige
bewijsstukken gestaafd verzoek, een besluit inzake de erkenning;
b) verrichten met geregelde tussenpozen controles op de inachtneming
door de telersverenigingen van de erkenningsvoorwaarden, stellen de
sancties vast die aan de betrokken verenigingen bij niet inacht-
neming worden opgelegd en besluiten zo nodig dat hun erkenning
wordt ingetrokken;
c) delen elk besluit inzake verlening, weigering of intrekking van de
erkenning binnen twee maanden aan de Commissie mee.
2. De voorwaarden waaronder en de frequentie waarmee de Lid-Staten
de Commissie verslag uitbrengen over de werking van de telersver-
enigingen, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 46.
De Commissie vergewist zich door controles overeenkomstig titel VI van
de naleving van artikel 11 en lid 1, onder b), van het onderhavige artikel
en verzoekt de Lid-Staten naar aanleiding van dergelijke controles zo
nodig de verleende erkenning in te trekken.
Artikel 13
1. De telersverenigingen die vóór de inwerkingtreding van de onder-
havige verordening reeds zijn erkend op grond van Verordening (EEG)
nr. 1035/72 en die op grond van artikel 11 van de onderhavige
verordening niet zonder overgangsperiode kunnen worden erkend,
komen gedurende twee jaar na de datum van inwerkingtreding van de
onderhavige verordening in aanmerking voor de bepalingen van titel IV
indien zij blijven voldoen aan de in de relevante artikelen van
Verordening (EEG) nr. 1035/72 vastgestelde eisen.
2. De in lid 1 bedoelde periode van twee jaar wordt verlengd tot vijf
jaar indien de betrokken telersvereniging:
a) op een datum vóór het einde van het in lid 1 bedoelde tijdvak, bij de
Lid-Staat die over de erkenning moet beslissen, een actieprogramma
indient met het oog op erkenning overeenkomstig artikel 11, lid 2;!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 11
b) bij de indiening van het programma aantoont dat zij een actiefonds
als bedoeld in artikel 15 heeft opgericht;
c) zich op straffe van door de Lid-Staat te bepalen sancties ertoe
verbindt, het actieprogramma voor het verstrijken van de periode van
vijf jaar uit te voeren.
3. Een telersvereniging die, om welke reden of op welk tijdstip ook,
niet meer aan de in lid 2 vastgestelde eisen voldoet, verliest dit statuut
onder de in artikel 12, lid 1, onder b), vastgestelde voorwaarden.
Het bepaalde in de eerste alinea geldt evenwel onverminderd de
individuele rechten die de telersvereniging heeft kunnen verwerven op
grond van Verordening (EEG) nr. 1035/72.
Artikel 14
1. Nieuwe telersverenigingen of telersverenigingen die niet vóór de
inwerkingtreding van de onderhavige verordening op grond van
Verordening (EEG) nr. 1035/72 zijn erkend, kunnen gedurende een
overgangsperiode van ten hoogste vijf jaar de tijd krijgen om aan de in
artikel 11 vastgestelde eisen te voldoen.
Daartoe dienen zij bij de Lid-Staat een trapsgewijs programma met het
oog op erkenning in, bij de goedkeuring waarvan de in de eerste alinea
bedoelde periode van vijf jaar begint te lopen en de betrokken vereniging
voorlopig wordt erkend.
2. De Lid-Staten kunnen de in lid 1 genoemde telersverenigingen
gedurende een periode van vijf jaar volgende op hun voorlopige
erkenning de volgende steun toekennen:
a) aanloopsteun en steun voor administratieve werking;b) rechtstreeks of via kredietinstellingen verleende steun in de vorm
van speciale leningen ter financiering van een gedeelte van de
investeringen die met het oog op erkenning noodzakelijk zijn en uit
dien hoofde in het in lid 1, tweede alinea, bedoelde programma zijn
opgenomen.
3. De in lid 2 bedoelde steun wordt overeenkomstig artikel 52, leden 2
en 3, door de Gemeenschap vergoed.
4. De Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van zijn voornemen een
telersvereniging voorlopig te erkennen, alsmede van de financiële
consequenties daarvan.
5. Door bij de Lid-Staat een programma in te dienen met het oog op
erkenning, aanvaardt een telersvereniging impliciet de verbintenis zich te
onderwerpen aan de nationale en communautaire controles overeenkom-
stig titel VI, met name ten aanzien van het correcte beheer van de
openbare middelen.
6. De Lid-Staten stellen de sancties vast voor telersverenigingen die
hun verbintenissen niet nakomen.
7. In de uit hoofde van artikel 48 voor de tenuitvoerlegging van
onderhavig artikel vastgestelde uitvoeringsbepalingen worden bepalin-
gen opgenomen om te garanderen dat de aan de Portugese telersver-
enigingen uitgekeerde steun, uitgedrukt in procenten van de waarde van
de door de telersvereniging in de handel gebrachte produktie, niet kleiner
is dan die welke krachtens Verordening (EEG) nr. 746/93 (
1) wordt
toegekend.!B
(1) Verordening (EEG) nr. 746/93 van de Raad van 17 maart 1993 inzake de
toekenning van steun om in Portugal de oprichting te bevorderen en dewerking te vergemakkelijken van de in de Verordeningen (EEG) nr. 1035/72en (EEG) nr. 1360/78 bedoelde producentenorganisaties (PB nr.L 77 van 31.3. 1993, blz. 14).1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 12
Artikel 15
1. Onder de in dit artikel vastgestelde voorwaarden wordt communau-
taire financiële steun verleend aan telersverenigingen die een actiefonds
vormen.
Dit actiefonds wordt van middelen voorzien door de werkelijk betaalde
financiële bijdragen van hun leden, die worden berekend aan de hand van
de hoeveelheden of de waarde van de daadwerkelijk op de markt
afgezette groenten en fruit, en door de in de eerste alinea bedoelde
financiële steun.
2. Het in lid 1 bedoelde actiefonds is bestemd voor:
a) de financiering van uitgaven in verband met het uit de markt nemen
van produkten onder de in lid 3 vastgestelde voorwaarden;
b) de financiering van een operationeel programma dat overeenkomstig
artikel 16, lid 1, bij de bevoegde nationale instanties voor
goedkeuring moet worden ingediend.
De middelen van het actiefonds kunnen evenwel geheel of gedeeltelijk
worden aangewend voor de financiering van het door de in artikel 13
bedoelde telersverenigingen ingediende actieprogramma.
3. Het uit de markt nemen van produkten mag alleen uit het actiefonds
worden gefinancierd, indien door de bevoegde nationale instanties een
operationeel programma is goedgekeurd. De financiering kan een of
meer van de volgende vormen aannemen:
a) de betaling van een ophoudcompensatie voor produkten die niet in
bijlage II zijn vermeld, maar wel voldoen aan de geldende normen
indien die normen overeenkomstig artikel 2 zijn vastgesteld;
b) de uitkering van een toeslag op de communautaire ophoudver-
goeding.
De Lid-Staten kunnen een maximum vaststellen voor deze compensatie
of toeslag. De som van deze toeslag en de communautaire ophoud-
vergoeding moet echter vallen binnen de grenzen van de maximum-
bodemprijzen die voor het verkoopseizoen 1995/1996 gelden ingevolge
artikel 16, lid 3 bis, de artikelen 16 bis en 16 ter, en artikel 18, lid 1,
onder a), eerste streepje, van Verordening (EEG) nr. 1035/72.
In het eerste jaar na de datum waarop het eerste door de betrokken
telersvereniging ingediende operationele programma door de bevoegde
nationale instanties is goedgekeurd, mag niet meer dan 60 % van de
middelen van het actiefonds worden besteed aan het uit de markt nemen
van produkten, in het tweede jaar niet meer dan 55 %, in het derde jaar
niet meer dan 50 %, in het vierde jaar niet meer dan 45 %, in het vijfde
jaar niet meer dan 40 %, en vanaf het zesde jaar niet meer dan 30 %.
De maxima waarin artikel 23, leden 3, 4 en 5, voorziet, gelden ook voor
de in de eerste alinea, onder a), van onderhavig lid bedoelde uit de markt
genomen hoeveelheden.
4. Het in lid 2, onder b), bedoelde operationele programma moet:a) naast verschillende van de in artikel 11, lid 1, onder b), bedoelde
doelstellingen onder meer een aantal van de volgende oogmerken
hebben: verbetering van de kwaliteit van de produkten, verhoging
van de handelswaarde van de produkten, verkoopbevordering van de
produkten bij de consument, ontwikkeling van een biologische-
produktiekolom, bevordering van geïntegreerde produktie of van
andere milieuvriendelijke produktiemethoden, beperking van de uit
de markt genomen hoeveelheden;
b) maatregelen omvatten om de leden ertoe aan te zetten milieu-
vriendelijke technieken toe te passen, zowel bij de teelt als bij het
beheer van gebruikt materiaal.!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 13
Onder milieuvriendelijke technieken worden met name de technie-
ken verstaan waarmee de doelstellingen kunnen worden bereikt die
zijn bedoeld in artikel 1, onder a), b) en c), van Verordening (EEG)
nr. 2078/92 (1);
c) een financiële planning omvatten die voorziet in de inschakeling van
de personele en technische hulpmiddelen die nodig zijn voor het
toezicht op de inachtneming van de in artikel 2 bedoelde normen, de
fytosanitaire voorschriften en de toegestane maximumresidugehal-
ten.
5. De in lid 1 bedoelde financiële steun is gelijk aan het bedrag van de
werkelijk betaalde bijdragen als bedoeld in voornoemd lid, maar
bedraagt maximaal 50 % van het bedrag van de reële uitgaven uit
hoofde van lid 2.
Dit percentage wordt verhoogd tot 60 %, wanneer een operationeel
programma of een gedeelte van een operationeel programma wordt
ingediend:
a) hetzij door telersverenigingen van de Gemeenschap die in verschil-
lende Lid-Staten werkzaam zijn, met betrekking tot landsgrensover-
schrijdende maatregelen, behalve maatregelen als bedoeld in lid 2,
onder a);
b) hetzij door een of meer telersverenigingen, met betrekking tot
maatregelen die door een bedrijfskolom worden uitgevoerd.
De financiële steun mag evenwel niet meer bedragen dan 4,1 % van de
waarde van de door elke telersvereniging in de handel gebrachte
productie.
6. In die regio’ s van de Gemeenschap waar de telers bijzonder zwak
georganiseerd zijn, kunnen de lidstaten, op grond van een naar behoren
gemotiveerd verzoek, toestemming krijgen om de telersverenigingen
nationale financiële steun toe te kennen voor een bedrag van ten hoogste
de helft van de financiële bijdragen van de telers. Die steun komt
bovenop het actiefonds.
In de lidstaten waar minder dan 15 % van de productie van groenten en
fruit door telersverenigingen in de handel wordt gebracht en waar de
productie van groenten en fruit minstens 15 % van de totale
landbouwproductie bedraagt, kan de in de eerste alinea bedoelde steun
op verzoek van de betrokken lidstaat gedeeltelijk door de Gemeenschap
worden vergoed.
Artikel 16
1. Het in artikel 15, lid 2, onder b), bedoelde operationele programma
wordt ingediend bij de bevoegde nationale instanties die het met
inachtneming van de bepalingen van deze verordening goedkeuren,
afwijzen of voor wijziging terugzenden.
De Lid-Staten stellen nationale richtsnoeren vast voor het opstellen van
de bestekken inzake de in artikel 15, lid 4, onder b), bedoelde
maatregelen. Zij doen het ontwerp van die richtsnoeren toekomen aan
de Commissie, die binnen drie maanden kan verzoeken wijzigingen aan
te brengen indien zij van oordeel is dat de richtsnoeren ontoereikend zijn
om de doelstellingen van artikel 130 R van het Verdrag en van het
Beleidsplan en actieprogramma van de Europese Gemeenschap op het
gebied van het milieu en de duurzame ontwikkeling te bereiken.!B
(1) Verordening (EEG) nr. 2078/92 van de Raad van 30 juni 1992 betreffende
landbouwproduktiemethoden die verenigbaar zijn met de eisen inzakemilieubescherming, en betreffende natuurbehher (PB nr. L 215 van 30. 7.1992, blz. 85). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr.2722/95 van de Commissie (PB nr. L 288 van 1. 12. 1995, blz. 35).!
M2
!B
!M4
!M3
!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 14
2. Uiterlijk voor het einde van ieder jaar delen de telersverenigingen de
raming van de middelen van het actiefonds voor het volgende jaar aan de
Lid-Staat mede, en doen zij deze vergezeld gaan van passende bewijzen
die gebaseerd zijn op de vooruitzichten van het operationele programma,
de uitgaven van het lopende jaar en eventueel van de voorgaande jaren,
alsmede indien nodig op de ramingen van de produktiehoeveelheden van
het volgende jaar. De Lid-Staat deelt vóór 1 januari van het volgende jaar
de telersvereniging de raming mee van de binnen de in artikel 15, lid 5,
aangegeven grenzen vastgestelde financiële steun.
De betalingen van de financiële steun vinden plaats naar gelang van de
uitgaven voor de acties in het kader van het operationele programma.
Voor diezelfde acties kunnen voorschotten worden toegekend, mits deze
gedekt worden door borgen of garanties.
Aan het begin van ieder jaar en uiterlijk op 31 januari deelt de
telersvereniging de Lid-Staat het definitieve bedrag van de uitgaven van
het voorgaande jaar mede en doet zij dit vergezeld gaan van de nodige
bewijzen teneinde de resterende overheidssteun te kunnen ontvangen.
3. Een door de betrokken Lid-Staat erkende groepering van telersver-
enigingen kan namens haar leden het in artikel 15, lid 1, bedoelde
actiefonds beheren en de in artikel 15, lid 2, onder b), bedoelde
operationele programma’s opstellen, indienen en uitvoeren. In dat geval
wordt de financiële steun aan de groepering van telersverenigingen
toegekend en doet die groepering de in lid 2 bedoelde mededelingen.
4. Het operationele programma en de financiering ervan door enerzijds
de telers en de telersverenigingen en anderzijds door communautaire
middelen lopen ten minste drie en ten hoogste vijf jaar.
5. Door bij de Lid-Staat een operationeel programma in te dienen,
aanvaardt een telersvereniging of, bij toepassing van lid 3, een
groepering van telersverenigingen de verbintenis zich te onderwerpen
aan de nationale en communautaire controles overeenkomstig titel VI,
met name ten aanzien van het correcte beheer van de openbare middelen.
Artikel 17
Wanneer het algemene instrumentarium van de gemeenschappelijke
marktordening ontoereikend of ongeschikt zou blijken voor in artikel 1,
lid 2, genoemde produkten die, vanuit economisch of milieuoogpunt of
plaatselijk dan wel regionaal, zeer belangrijk zijn en die langdurige
moeilijkheden op de communautaire markt ondervinden, met name
wegens een sterke internationale concurrentie, kunnen volgens de
procedure van artikel 45 bijzondere maatregelen worden vastgesteld
om het concurrentievermogen van deze produkten te verbeteren en de
verkoop ervan te bevorderen.
Artikel 18
1. Ingeval een telersvereniging of een groepering van telersvereni-
gingen die dezelfde regels heeft vastgesteld en in een bepaalde
economische regio werkzaam is, voor een bepaald produkt representatief
wordt geacht voor de produktie en voor de telers van die regio, kan de
betrokken Lid-Staat, op verzoek van de betrokken vereniging of
groepering, voor de in de regio gevestigde telers die niet bij die
vereniging of groepering zijn aangesloten, de volgende regels verbindend
verklaren:
a) de in artikel 11, lid 1, onder c), punt 1, bedoelde regels,b) de door de vereniging of groepering van verenigingen vastgestelde
regels inzake het uit de markt nemen van produkten,
op voorwaarde dat deze regels:— sedert ten minste één jaar toepasselijk zijn,— zijn vermeld in de in bijlage III opgenomen limitatieve lijst,— gedurende ten hoogste drie verkoopseizoenen verplicht moeten
worden toegepast.!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 15
2. In dit artikel wordt onder „economische regio” verstaan, een
geografische zone die bestaat uit aan elkaar grenzende of naburige
produktiegebieden met homogene omstandigheden inzake produktie en
verhandeling.
3. Een telersvereniging of groepering van telersverenigingen wordt als
representatief in de zin van lid 1 beschouwd, wanneer ten minste twee
derde van de telers van de economische regio waarin zij werkzaam is, bij
haar is aangesloten en zij ten minste twee derde van de produktie van
deze regio voor haar rekening neemt.
4. De regels die verbindend worden verklaard voor alle telers van een
bepaalde economische regio:
a) mogen geen schade toebrengen aan andere telers in de Lid-Staat of
in de Gemeenschap;
b) gelden, met uitzondering van de in lid 1, onder a), bedoelde regels
inzake het verstrekken van teeltgegevens, niet voor produkten die in
het kader van een vóór het begin van het verkoopseizoen gesloten
contract voor verwerking worden geleverd, tenzij de regels speciaal
daarvoor zijn vastgesteld;
c) mogen niet strijdig zijn met de vigerende Gemeenschapswetgeving
en nationale wetgeving.
5. De Lid-Staten stellen de Commissie onverwijld in kennis van de
regels die zij voor alle telers van een bepaalde economische regio
verbindend hebben verklaard. Deze regels worden bekendgemaakt in de
C-reeks van het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .
De Commissie besluit dat de Lid-Staat de door hem aldus algemeen
verbindend verklaarde regels moet intrekken wanneer:
a) zij vaststelt dat daardoor de mededinging voor een wezenlijk deel
van de interne markt wordt uitgesloten of het vrije handelsverkeer
wordt belemmerd, dan wel de doelstellingen van artikel 39 van het
Verdrag in gevaar worden gebracht;
b) zij vaststelt dat artikel 85, lid 1, van het Verdrag van toepassing is op
de algemeen verbindend verklaarde overeenkomsten, besluiten of
feitelijke gedragingen. De beschikking van de Commissie inzake de
overeenkomsten, besluiten of onderling afgestemde feitelijke
gedragingen geldt pas vanaf de datum waarop dit wordt vastgesteld;
c) zij in het kader van een krachtens titel VI verrichte controle achteraf
vaststelt dat de bepalingen van dit artikel niet zijn nageleefd.
6. Wanneer lid 1 wordt toegepast, kan de betrokken Lid-Staat op grond
van bewijsstukken bepalen dat niet-aangesloten telers aan de vereniging
of eventueel aan de groepering van verenigingen een bedrag ver-
schuldigd zijn gelijk aan het gedeelte van de door de leden te betalen
financiële bijdragen dat dient ter dekking van:
a) de administratiekosten gemoeid met de toepassing van de in lid 1
bedoelde regeling,
b) de kosten van acties van de vereniging of de groepering van
verenigingen op het gebied van wetenschappelijk onderzoek,
marktonderzoek en verkoopbevordering, wanneer deze acties aan
de gehele produktie van de regio ten goede komen.
7. De Lid-Staten delen de Commissie de lijst van de in lid 2 bedoelde
economische regio’ s mede. Binnen een maand na de datum van de
mededeling keurt de Commissie de lijst goed of bepaalt zij na overleg
met de betrokken Lid-Staat welke wijzigingen de Lid-Staat daarin moet
aanbrengen. De goedgekeurde lijst wordt bekendgemaakt in de C-reeks
van het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 16
TITEL III
Brancheorganisaties en -overeenkomsten
Artikel 19
1. In deze verordening worden onder „erkende brancheorganisaties”,
hierna „brancheorganisaties” genoemd, verstaan rechtspersonen die:
a) bestaan uit vertegenwoordigers van de verschillende beroepsgroepen
die betrokken zijn bij de produktie en/of de verhandeling en/of de
verwerking van de in artikel 1, lid 2, bedoelde produkten;
b) zijn opgericht op initiatief van alle of een deel van de aangesloten
verenigingen of groeperingen;
c) in een of meer regio’ s van de Gemeenschap een aantal van de
hieronder vermelde werkzaamheden uitoefenen, daarbij rekening
houdend met de belangen van de consument:
— verbeteren van de kennis inzake en de doorzichtigheid van de
produktie en de markt;
— bijdragen tot een betere coördinatie van de afzet van groenten en
fruit, onder meer door middel van marktonderzoeken of -studies;
— opstellen van standaardcontracten die verenigbaar zijn met de
Gemeenschapswetgeving;
— verhogen van de handelswaarde van groenten en fruit;
— verzamelen van gegevens en verrichten van onderzoek voor de
afstemming van de produktie op de eisen van de markt en op de
smaak en de wensen van de consument, met name wat de
kwaliteit van de produkten en de bescherming van het milieu
betreft;
— zoeken van methoden die minder gewasbeschermingsmiddelen
en andere produktiemiddelen vergen en die de kwaliteit van de
produkten en het behoud van bodem en water garanderen;
— ontwikkelen van methoden en instrumenten om de kwaliteit van
de produkten te verbeteren;
— ontwikkelen en beschermen van de biologische landbouw,
oorsprongsbenamingen, kwaliteitslabels en geografische aan-
duidingen;
— bevorderen van geïntegreerde produktie of van andere milieu-
vriendelijke produktiemethoden;
— vaststellen, met betrekking tot de in bijlage III genoemde
produktie- en afzetregels, van strengere voorschriften dan de
communautaire of nationale regelingen;
d) onder de in lid 2 bedoelde voorwaarden zijn erkend.2. Indien de structuren van de Lid-Staat zulks rechtvaardigen, kunnen
de Lid-Staten de op hun grondgebied gevestigde organisaties die daarom
verzoeken als brancheorganisatie in de zin van deze verordening
erkennen, op voorwaarde dat deze:
a) hun werkzaamheden uitoefenen in een of meer regio’ s van de
betrokken Lid-Staat;
b) in de betrokken regio of regio’ s een belangrijk gedeelte van de
produktie en/of de verhandeling en/of de verwerking van groenten en
fruit en verwerkte produkten op basis van groenten en fruit
vertegenwoordigen, en zij, indien zij hun werkzaamheden in meer
dan één regio uitoefenen, het bewijs leveren van een minimumre-
presentativiteit voor elke branchegroep in elke betrokken regio;
c) meer dan één van de in lid 1, onder c), genoemde werkzaamheden
uitoefenen;!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 17
d) zelf geen groenten en fruit of verwerkte produkten op basis van
groenten en fruit produceren, noch verwerken, noch afzetten;
e) niet de in artikel 20 bedoelde activiteiten uitoefenen.3. Alvorens een brancheorganisatie te erkennen, delen de Lid-Staten de
Commissie mede welke organisaties een verzoek om erkenning hebben
ingediend en verstrekken zij alle dienstige inlichtingen betreffende de
representativiteit en de werkzaamheden van deze organisaties, alsmede
alle andere nodige beoordelingsfactoren.
De Commissie kan binnen twee maanden na deze kennisgeving bezwaar
maken tegen de erkenning.
4. De Lid-Staten:a) nemen binnen drie maanden na indiening van een met alle nodige
bewijsstukken gestaafd verzoek een besluit inzake de erkenning;
b) verrichten met geregelde tussenpozen controles op de inachtneming
door de brancheorganisaties van de erkenningsvoorwaarden, stellen
de sancties vast die aan de betrokken verenigingen bij niet
inachtneming worden opgelegd en besluiten zo nodig dat hun
erkenning wordt ingetrokken;
c) trekken de erkenning in, indien:
i) niet meer wordt voldaan aan de in deze verordening bepaalde
voorwaarden voor erkenning;
ii) de brancheorganisatie een der in artikel 20, lid 3, genoemde
verbodsbepalingen overtreedt, onverminderd de strafvervolging
uit hoofde van de nationale wetgeving;
iii) de brancheorganisatie niet voldoet aan de in artikel 20, lid 2,
genoemde verplichting tot kennisgeving;
d) stellen de Commissie binnen twee maanden in kennis van elk besluit
tot toekenning, afwijzing of intrekking van de erkenning.
5. V olgens de procedure van artikel 45 wordt bepaald hoe en hoe vaak
de Lid-Staten bij de Commissie verslag moeten uitbrengen over de
werkzaamheden van de brancheorganisaties.
De Commissie ziet er door middel van overeenkomstig titel VI te
verrichten controles op toe, dat het bepaalde in lid 2 en lid 4, onder b), in
acht wordt genomen, en kan de Lid-Staten naar aanleiding van die
controles verzoeken, erkenningen in te trekken.
6. De erkenning houdt de machtiging in om overeenkomstig deze
verordening de in lid 1, onder c), omschreven werkzaamheden uit te
oefenen.
7. De Commissie draagt er zorg voor dat de erkende branche-
organisaties, met vermelding van de economische regio of van het
gebied waar zij werkzaam zijn, alsook van de in de zin van artikel 21
verrichte activiteiten, worden bekendgemaakt in de C-reeks van het
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen . Intrekking van een
erkenning wordt eveneens bekendgemaakt.
Artikel 20
1. In afwijking van artikel 1 van Verordening nr. 26 (
1) is artikel 85, lid
1, van het Verdrag niet van toepassing op de overeenkomsten, besluiten
en onderling afgestemde feitelijke gedragingen die door erkende
brancheorganisaties worden toegepast ter uitvoering van de in artikel
19, lid 1, onder c), vermelde activiteiten.!B
(1) Verordening nr. 26 inzake de toepassing van bepaalde regels betreffende de
mededinging op de voortbrenging van en de handel in landbouwprodukten(PB nr. 30 van 20. 4. 1962, blz. 993/62). Verordening gewijzigd bijVerordening nr. 49 (PB nr. 53 van 1. 7. 1962, blz. 1571/62).1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 18
2. Lid 1 is alleen van toepassing op voorwaarde dat:
— de overeenkomsten, besluiten en onderling afgestemde feitelijke
gedragingen ter kennis van de Commissie zijn gebracht en
— de Commissie binnen twee maanden vanaf de kennisgeving van alle
gegevens die nodig zijn voor de beoordeling, niet heeft verklaard dat
deze overeenkomsten, besluiten of onderling afgestemde feitelijke
gedragingen strijdig zijn met de communautaire wetgeving.
Bovengenoemde overeenkomsten, besluiten en onderling afgestemde
feitelijke gedragingen kunnen pas na het verstrijken van die termijn ten
uitvoer worden gelegd.
3. Overeenkomsten, besluiten en onderling afgestemde feitelijke
gedragingen worden in ieder geval strijdig met de communautaire
wetgeving verklaard, indien zij:
— kunnen leiden tot compartimentering van de markten binnen de
Gemeenschap, ongeacht in welke vorm,
— de gemeenschappelijke marktordening kunnen doorkruisen,
— concurrentiedistorsies kunnen teweegbrengen die niet volstrekt
noodzakelijk zijn voor het bereiken van de met de sectorale actie
nagestreefde doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouw-
beleid;
— de vaststelling van prijzen omvatten, onverminderd maatregelen die
de brancheorganisaties treffen ter uitvoering van specifieke bepa-
lingen van de communautaire wetgeving;
— discriminaties kunnen doen ontstaan of de concurrentie voor een
aanzienlijk deel van de betrokken produkten kunnen beknotten.
4. Indien de Commissie na het verstrijken van de in lid 2, tweede
streepje, bedoelde termijn van twee maanden constateert dat de
voorwaarden met betrekking tot de toepassing van deze verordening
niet zijn vervuld, neemt zij een besluit waarin wordt verklaard dat artikel
85, lid 1, van het Verdrag van toepassing is op de betrokken
overeenkomst, besluit of onderling afgestemde feitelijke gedraging.
Dit besluit van de Commissie mag niet in werking treden vóór de dag van
kennisgeving ervan aan de betrokken brancheorganisatie, tenzij deze
laatste onjuiste gegevens heeft verstrekt of misbruik heeft gemaakt van
de in lid 1 bedoelde vrijstelling.
5. In het geval van meerjarenovereenkomsten geldt de aan het eerste
jaar voorafgaande kennisgeving ook voor de volgende jaren van de
looptijd van de overeenkomst; in een dergelijk geval kan de Commissie
evenwel op eigen initiatief of op verzoek van een andere Lid-Staat, te
allen tijde onder de in lid 4 bedoelde voorwaarden verklaren dat er sprake
is van strijdigheid.
Artikel 21
1. Indien een in een of meer regio’ s van een Lid-Staat werkzame
brancheorganisatie voor een bepaald produkt representatief wordt geacht
voor de produktie en/of de verhandeling en/of de verwerking van dat
produkt, kan de betrokken Lid-Staat op verzoek van de betrokken
organisatie bepaalde in het kader van deze organisatie genomen
besluiten, gesloten overeenkomsten of onderling afgestemde feitelijke
gedragingen voor een beperkte periode verbindend verklaren voor de
individuele marktdeelnemers of samenwerkingsverbanden die in de
betrokken regio of regio’ s werkzaam zijn en die niet bij deze organisatie
zijn aangesloten.
2. Een brancheorganisatie wordt als representatief in de zin van lid 1
beschouwd, wanneer zij ten minste twee derde van de produktie en/of de
verhandeling en/of de verwerking van het betrokken produkt of de
betrokken produkten in de betrokken regio of regio’ s van een Lid-Staat!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 19
vertegenwoordigt. Ingeval om derdenbinding voor verscheidene regio’ s
wordt verzocht, moet de brancheorganisatie het bewijs leveren van een
bepaalde minimumrepresentativiteit voor elke branchegroep in elke
betrokken regio.
3. De regels waarvoor om derdenbinding wordt verzocht:
a) mogen alleen de onderstaande onderwerpen betreffen:
— kennis van produktie en markt,— produktieregels die strenger zijn dan de eventueel in de
communautaire of nationale wetgeving vastgestelde voorschrif-
ten,
— opstelling van met de communautaire wetgeving verenigbare
standaardcontracten,
— regels inzake de verhandeling,
— regels inzake milieubescherming,— maatregelen om de verkoop te bevorderen en de handelswaarde
te verhogen,
— maatregelen ter bescherming van de biologische landbouw,
oorsprongsbenamingen, kwaliteitslabels en geografische aan-
duidingen.
De in het tweede, het vierde en het vijfde streepje bedoelde
maatregelen mogen geen andere maatregelen zijn dan die welke zijn
vermeld in bijlage III;
b) moeten reeds ten minste één jaar van toepassing zijn;c) mogen voor ten hoogste drie verkoopseizoenen verplicht worden
gesteld;
d) mogen geen schade toebrengen aan andere telers in de Lid-Staat of
in de Gemeenschap.
Artikel 22
1. De Lid-Staten stellen de Commissie onverwijld in kennis van de
regels die zij voor alle marktdeelnemers van een of meer regio’ s
verbindend hebben verklaard. Deze regels worden bekendgemaakt in de
C-reeks van het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Vóór bovengenoemde bekendmaking brengt de Commissie het Comité
van artikel 45 op de hoogte van elke kennisgeving van derdenbinding van
brancheovereenkomsten.
De Commissie beslist dat de Lid-Staat de derdenbinding waartoe hij
heeft besloten, moet intrekken in de in artikel 18, lid 5, tweede alinea,
bedoelde gevallen.
2. In geval van derdenbinding voor een of meer produkten, en wanneer
een of meer van de in artikel 20, lid 3, onder a), bedoelde activiteiten van
een erkende brancheorganisatie van algemeen economisch belang zijn
voor de ondernemers wier activiteiten met dit produkt of de betrokken
produkten verband houden, kan de Lid-Staat die de erkenning heeft
verleend bepalen dat ook de niet bij de brancheorganisatie aangesloten
individuele marktdeelnemers of verenigingen die voordeel hebben bij
deze activiteiten, de volle financiële bijdrage die de leden betalen of een
gedeelte daarvan aan de brancheorganisatie moeten betalen, voor zover
die financiële bijdragen bestemd zijn voor de kosten die rechtstreeks uit
de betrokken activiteiten voortvloeien.!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 20
TITEL IV
Interventieregeling
Artikel 23
1. Telersverenigingen of groeperingen van telersverenigingen kunnen
voor in artikel 1 vermelde produkten die zij bepalen, besluiten de door
hun leden aangevoerde produkten in door hen passend geachte
hoeveelheden en perioden niet te koop aan te bieden.
2. Ingevolge lid 1 uit de markt genomen produkten krijgen een door de
telersverenigingen of groeperingen van telersverenigingen te bepalen
bestemming die de normale afzet van de betrokken produktie niet in de
weg staat en het milieu, en met name de water- en landschapskwaliteit,
eerbiedigt.
3. In geval van toepassing van lid 1 betalen de telersverenigingen of de
groeperingen daarvan aan hun leden voor alle in bijlage II genoemde
producten die aan de normen voldoen, de in bijlage V aangegeven
communautaire vergoeding. Deze vergoeding wordt slechts verleend
voor maximaal
— 5 % van de in de handel gebrachte hoeveelheden, voor citrus-
vruchten,
— 8,5 % van deze hoeveelheden, voor appelen en peren, en
— 10 % van deze hoeveelheden, voor de overige producten.
De in de eerste alinea vastgestelde maxima worden toegepast op de
volgens de procedure van artikel 46 gedefinieerde hoeveelheid van elk
product die uitsluitend door de leden van de betrokken telersvereniging
of, bij toepassing van artikel 11, lid 1, onder c), een andere telersver-
eniging in de handel is gebracht, exclusief de op grond van artikel 24 uit
de markt genomen hoeveelheden.
4. De in lid 3 vastgestelde maxima gelden vanaf het verkoopseizoen
2002/2003. V oor het verkoopseizoen 2001/2002 bedragen de betrokken
maxima 10 % voor citrusvruchten, meloenen en watermeloenen, en 20 %
voor de overige producten.
Het bepaalde in lid 3, tweede alinea, is op de in dit lid vastgestelde
maxima van toepassing.
5. De in de leden 3 en 4 genoemde percentages zijn gemiddelden over
een periode van drie jaar en deze percentages mogen in een gegeven jaar
ten hoogste met 3 % worden overschreden.
Artikel 24
Voor producten van bijlage II passen de telersverenigingen het bepaalde
in artikel 23 op verzoek van de betrokkenen ook toe voor telers die niet
bij een van de in deze verordening bedoelde samenwerkingsverbanden
zijn aangesloten. De communautaire ophoudvergoeding wordt dan
evenwel verminderd met 10 %. Bovendien wordt bij de bepaling van
het te betalen bedrag ook rekening gehouden met de aangetoonde totale
kosten die door de leden voor het uit de markt nemen van producten
worden gedragen. De bovenbedoelde ophoudvergoeding mag slechts
worden betaald voor ten hoogste de in artikel 23, lid 3, bedoelde
percentages van de door de teler in de handel gebrachte productie.
Artikel 25
De telersverenigingen of de groeperingen daarvan delen alle gegevens
over de tenuitvoerlegging van de artikelen 23 en 24, met name de
maatregelen inzake het op milieuvriendelijke wijze uit de markt nemen
van produkten, mede aan de bevoegde nationale autoriteiten, die de
gegevens doorgeven aan de Commissie.!B
!M4
!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 21
Zo nodig wordt volgens de procedure van artikel 46 bepaald welke
gegevens moeten worden medegedeeld.
De Lid-Staten stellen nationale richtsnoeren vast voor het opstellen van
de bestekken inzake de methoden voor het op milieuvriendelijke wijze
uit de markt nemen van produkten. Zij doen het ontwerp van die
richtsnoeren toekomen aan de Commissie, die binnen drie maanden om
wijzigingen kan verzoeken indien zij van oordeel is dat de richtsnoeren
ontoereikend zijn om de doelstellingen van artikel 130 R van het Verdrag
en van het Beleidsplan en actieprogramma van de Europese Gemeen-
schap op het gebied van het milieu en duurzame ontwikkeling te
bereiken.
Artikel 26
De communautaire ophoudvergoeding is voor heel de Gemeenschap
gelijk.
Artikel 27
1. Wanneer het evenwicht op de markt voor een in bijlage II genoemd
produkt een zodanige algemene en structurele verstoring ondergaat of
dreigt te ondergaan dat een te grote hoeveelheid uit de markt moet
worden genomen, als bedoeld in artikel 23, wordt volgens de procedure
van artikel 46 vóór het begin van het verkoopseizoen voor het betrokken
produkt een interventiedrempel vastgesteld bij overschrijding waarvan
— in een mate die wordt bepaald naar gelang van het produkt en op basis
van de interventie in een verkoopseizoen of een daarmee vergelijkbare
periode, of op basis van het gemiddelde van de interventies over
verschillende verkoopseizoenen — de telers in financieel opzicht
verantwoordelijk zijn.
Overschrijding van de interventiedrempel heeft verlaging van de voor het
volgende seizoen geldende communautaire ophoudvergoeding tot
gevolg. Met deze verlaging wordt geen rekening gehouden in de
daarnavolgende verkoopseizoenen.
2. V olgens de procedure van artikel 46 worden vastgesteld:
a) de consequenties van de overschrijding van de drempels voor elk van
de betrokken produkten;
b) zo nodig, de verlaagde communautaire ophoudvergoeding en de
uitvoeringsmaatregelen van dit artikel.
3. Dit artikel is slechts van toepassing voor de eerste vijf verkoop-
seizoenen na de inwerkingtreding van deze verordening.
Artikel 28
1. Gedurende de betrokken verkoopseizoenen delen de Lid-Staten de
Commissie voor elke marktdag de prijzen mede die op hun represen-
tatieve producentenmarkten zijn genoteerd voor een aantal produkten
met duidelijk omschreven handelskenmerken zoals variëteit of type,
klasse, groottesortering en verpakking.
2. De lijst van deze markten en produkten en de frequentie van deze
mededeling worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 46.
Als representatief in de zin van lid 1 worden beschouwd de markten van
de Lid-Staten waarop, gedurende het gehele verkoopseizoen of een van
de perioden waarin het verkoopseizoen is verdeeld, voor een bepaald
produkt een aanzienlijk gedeelte van de nationale produktie wordt
verhandeld.!B
!M4
!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 22
Artikel 29
1. De Lid-Staten betalen de in artikel 26 vastgestelde communautaire
ophoudvergoeding aan telersverenigingen of groeperingen daarvan die
produkten uit de markt hebben genomen overeenkomstig de artikelen 23
en 24 en die deze vergoeding aan hun leden of aan niet-aangesloten telers
verschuldigd zijn.
Volgens de procedure van artikel 46 wordt bepaald hoe en wanneer de
bedoelde bedragen worden betaald.
2. De communautaire ophoudvergoeding wordt betaald onverminderd
de eventuele financiële consequenties van overschrijding van de
interventiedrempel.
De vergoeding wordt bovendien gekort met de netto-opbrengst van de uit
de markt genomen produkten voor de telersverenigingen of groeperingen
daarvan.
3. V oor produkten waaraan de telersverenigingen of de groeperingen
daarvan geen van de in artikel 30, lid 1, bedoelde bestemmingen kunnen
geven, wordt de communautaire ophoudvergoeding alleen uitgekeerd
indien de produkten een bestemming krijgen conform de voorschriften
van de Lid-Staat op grond van de overige bepalingen van artikel 30.
Artikel 30
1. Produkten die op grond van artikel 23, lid 1, uit de markt zijn
genomen en geen koper hebben gevonden, worden als volgt afgezet:
a) voor alle produkten:
— gratis uitreiking aan daartoe door de Lid-Staat erkende
liefdadigheidsinstellingen of -organisaties voor hun acties ten
behoeve van personen die op grond van de nationale wetgeving
recht hebben op bijstand van de overheid, met name omdat zij
over onvoldoende middelen beschikken om in hun levensonder-
houd te voorzien,
— gratis uitreiking aan door de Lid-Staat aan te wijzen straf-
inrichtingen, vakantiekolonies, ziekenhuizen en bejaardentehui-
zen, waarbij de Lid-Staat de nodige maatregelen neemt opdat de
in dit kader uitgereikte hoeveelheden bovenop de door deze
instellingen normaal gekochte hoeveelheden komen,
— gratis uitreiking via door de Lid-Staten daartoe erkende
liefdadigheidsorganisaties aan behoeftigen in derde landen,
en subsidiair:
— gebruik voor andere dan voedingsdoeleinden,
— gebruik voor vervoedering als vers produkt of na verwerking
door de veevoederindustrie;
b) voor fruit: gratis uitkering aan de kinderen op school, buiten de in de
schoolkantines verstrekte maaltijden, alsook aan leerlingen van
scholen die niet beschikken over een kantine waar maaltijden worden
aangeboden;
c) voor appelen, peren, perziken, nectarines en bloedperziken: ver-
werking tot alcohol met een gehalte van meer dan 80 % vol door
rechtstreekse distillatie van het produkt;
d) voor alle produkten: levering van bepaalde categorieën aan de
verwerkende industrie, mits dit binnen de Gemeenschap voor de
betrokken bedrijfstakken of voor de ingevoerde produkten niet tot
verstoring van de mededinging leidt. Over toepassing van deze
bepaling wordt besloten volgens de procedure van artikel 46.
2. Indien geen der in lid 1 genoemde bestemmingen mogelijk is, mogen
de uit de markt genomen produkten worden bestemd voor verwerking tot
compost of voor door de betrokken Lid-Staat toegestane biologische
afbraakprocessen.!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 23
3. De gratis uitreiking van produkten, als bedoeld in lid 1, onder a),
eerste, tweede en derde streepje, en onder b) wordt georganiseerd door de
betrokken telersverenigingen, onder toezicht van de Lid-Staten.
Wat betreft de gratis uitreiking van fruit aan schoolkinderen kan de
Commissie in het kader van onderzoek- en verkoopsbevorderings-
activiteiten op eigen initiatief en verantwoordelijkheid lokale proef-
projecten organiseren.
4. De Lid-Staten dragen bij tot de totstandkoming van de contacten
tussen de telersverenigingen en de liefdadigheidsinstellingen of -or-
ganisties die de op hun grondgebied uit de markt genomen produkten
kunnen gebruiken voor de gratis uitreiking als bedoeld in lid 1, onder a)
en b).
5. De levering van produkten aan de veevoederindustrie wordt door de
door de betrokken Lid-Staat aan te wijzen instantie volgens de meest
geëigende procedure georganiseerd.
De in lid 1, onder c), bedoelde distillatie wordt uitgevoerd door
distilleerderijen, hetzij voor eigen rekening, hetzij voor rekening van de
door de betrokken Lid-Staat aan te wijzen instantie. In beide gevallen
wordt de betrokken operatie door genoemde instantie uitgevoerd volgens
de meest geëigende procedure.
6. De Gemeenschap neemt, onder volgens de procedure van artikel 46
vast te stellen voorwaarden, de vervoer-, sorterings- en verpakkings-
kosten in verband met de gratis uitreiking van producten in het kader van
lid 1, voor haar rekening.
7. De bepalingen ter uitvoering van dit artikel, inzonderheid de
bepalingen betreffende de gratis verspreiding of uitreiking van uit de
markt genomen produkten, alsmede de bepalingen waardoor wordt
vermeden dat de distillatie van uit de markt genomen produkten leidt tot
verstoringen op de alcoholmarkt, worden vastgesteld volgens de
procedure van artikel 46.
TITEL V
Regeling voor het handelsverkeer met derde landen
Artikel 31
1. V oor alle invoer in, of uitvoer uit, de Gemeenschap van de in artikel
1, lid 2, bedoelde produkten kan een in- of uitvoercertificaat verplicht
worden gesteld.
Het certificaat wordt, onverminderd de bepalingen voor de toepassing
van de artikelen 36 en 37, door de Lid-Staten afgegeven aan elke
belanghebbende die daarom verzoekt, ongeacht zijn plaats van vestiging
in de Gemeenschap.
Het in- of uitvoercertificaat is geldig in de gehele Gemeenschap. De
afgifte van deze certificaten kan afhankelijk worden gemaakt van het
stellen van een zekerheid als garantie dat aan de verplichting tot in- of
uitvoer tijdens de geldigheidsduur van het certificaat zal worden
voldaan; behoudens in geval van overmacht wordt deze zekerheid
geheel of gedeeltelijk verbeurd wanneer de transactie niet of slechts ten
dele binnen deze termijn wordt uitgevoerd.
2. De geldigheidsduur van de in- en uitvoercertificaten en de overige
bepalingen voor de toepassing van dit artikel worden vastgesteld volgens
de procedure van artikel 46.!B
!M2
!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 24
Artikel 32
1. Behoudens andersluidende bepalingen in deze verordening gelden
voor de in artikel 1, lid 2, bedoelde produkten de rechten van het
gemeenschappelijk douanetarief.
2. Indien de toepassing van de rechten van het gemeenschappelijk
douanetarief afhankelijk is van de invoerprijs van de ingevoerde partij,
wordt deze prijs gecontroleerd aan de hand van een forfaitaire waarde bij
invoer, die door de Commissie naar oorsprong en naar produkt wordt
berekend op basis van het gewogen gemiddelde van de noteringen van de
betrokken produkten op de representatieve invoermarkten van de
Lid-Staten of, in voorkomend geval, op andere markten.
En (SIC! Er) kunnen evenwel volgens de procedure van artikel 46
specifieke bepalingen worden vastgesteld voor de controle van de
invoerprijs van hoofdzakelijk voor verwerking bestemde produkten.
3. Indien de opgegeven invoerprijs voor de betrokken partij hoger is
dan de forfaitaire waarde bij invoer, verhoogd met een marge die
overeenkomstig lid 5 is vastgesteld en die niet meer dan 10 % hoger mag
zijn dan de forfaitaire waarde, moet een zekerheid worden gesteld die
gelijk is aan de invoerrechten en die wordt vastgesteld op basis van de
forfaitaire waarde bij invoer.
4. Indien de invoerprijs voor de betrokken partij niet wordt opgegeven
op het moment van de inklaring, hangt de toepassing van de rechten van
het douanetarief af van de forfaitaire waarde bij invoer of van de
toepassing, onder overeenkomstig lid 5 vast te stellen voorwaarden, van
de desbetreffende bepalingen van de douanewetgeving.
5. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens
de procedure van artikel 46.
Artikel 33
1. Om de nadelen die voor de markt van de Gemeenschap verbonden
kunnen zijn aan de invoer van bepaalde in artikel 1, lid 2, bedoelde
produkten, te voorkomen of te beperken, wordt bij de invoer van een of
meer van deze produkten tegen het in het gemeenschappelijk dou-
anetarief vastgestelde recht een aanvullend invoerrecht toegepast, indien
is voldaan aan de voorwaarden van artikel 5 van de Overeenkomst inzake
de landbouw (1) die is gesloten in het kader van de multilaterale
handelsbesprekingen van de Uruguay-Ronde, tenzij de invoer de
communautaire markt niet dreigt te verstoren of de gevolgen niet in
verhouding zouden staan tot het beoogde doel.
2. De prijzen beneden welke een aanvullend invoerrecht kan worden
toegepast, zijn die welke door de Gemeenschap aan de Wereldhandels-
organisatie worden doorgegeven.
De hoeveelheden die moeten zijn overschreden voor de toepassing van
een aanvullend invoerrecht, worden met name vastgesteld op basis van
de invoer in de Gemeenschap tijdens de drie jaren voorafgaand aan het
jaar waarin de in lid 1 bedoelde nadelen zich voordoen of zich dreigen
voor te doen.
3. De invoerprijzen die in aanmerking dienen te worden genomen voor
de toepassing van een aanvullend invoerrecht, worden vastgesteld op
basis van de cif-invoerprijzen van de betrokken zending.
De cif-invoerprijzen worden daartoe geverifieerd aan de hand van de
representatieve prijzen voor het betrokken produkt op de wereldmarkt of
op de communautaire invoermarkt voor het produkt.!B
(1) PB nr. L 336 van 23. 12. 1994, blz. 22.1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 25
4. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens
de procedure van artikel 46. Deze bepalingen hebben met name
betrekking op:
a) de vaststelling van de produkten waarop aanvullende invoerrechten
worden toegepast overeenkomstig artikel 5 van de in lid 1 van
onderhavig artikel bedoelde Overeenkomst inzake de landbouw,
b) de overige criteria die noodzakelijk zijn om te waarborgen dat lid 1
wordt toegepast overeenkomstig artikel 5 van genoemde Over-
eenkomst.
Artikel 34
1. De tariefcontingenten voor de in artikel 1, lid 2, bedoelde produkten,
die voortvloeien uit de overeenkomsten die in het kader van de
multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguay-Ronde zijn gesloten,
worden geopend en beheerd volgens bepalingen die worden vastgesteld
volgens de procedure van artikel 46.
2. De contingenten kunnen worden beheerd volgens een van de
onderstaande methoden, dan wel door middel van een combinatie van
deze methoden:
a) op basis van de chronologische volgorde waarin de aanvragen zijn
ingediend (het beginsel „wie het eerst komt, het eerst maalt”),
b) evenredige verdeling op basis van de bij de indiening van de
aanvragen gevraagde hoeveelheden (de zogenoemde methode van
gelijktijdig onderzoek),
c) een methode waarbij rekening wordt gehouden met de traditionele
handelsstromen (de zogenoemde methode van de „traditionele” en
de „nieuwe” marktdeelnemers).
Er kunnen nog andere passende methoden worden vastgesteld. Deze
methoden moeten elke vorm van discriminatie tussen de betrokken
marktdeelnemers voorkomen.
3. Bij de vaststelling van de beheersmethode wordt, indien zulks
passend is, rekening gehouden met de voorzieningsbehoeften van de
markt van de Gemeenschap en met de noodzaak het evenwicht op deze
markt te vrijwaren, waarbij ook mag worden uitgegaan van de methoden
die in het verleden eventueel zijn gehanteerd voor de contingenten die
overeenkomen met de in lid 1 bedoelde contingenten, onverminderd de
rechten die voortvloeien uit de in het kader van de handelsbesprekingen
van de Uruguay-Ronde gesloten overeenkomsten.
4. De in lid 1 bedoelde bepalingen voorzien in de opening van de, waar
nodig op passende wijze gespreide, contingenten op jaarbasis en in de
vaststelling van de toe te passen beheersmethode, en bevatten eventueel:
a) bepalingen die de aard, de herkomst en de oorsprong van het produkt
waarborgen,
b) bepalingen betreffende de erkenning van het document aan de hand
waarvan de onder a) bedoelde waarborgen kunnen worden gecon-
troleerd, en
c) de voorwaarden voor de afgifte en de geldigheidsduur van de
invoercertificaten.
Artikel 35
1. V oor zover nodig om een in economisch opzicht belangrijke uitvoer
van de in artikel 1, lid 2, bedoelde produkten op basis van de prijzen van
die produkten in de internationale handel mogelijk te maken en binnen
de grenzen die voortvloeien uit de overeenkomsten die zijn gesloten in
overeenstemming met artikel 228 van het Verdrag, kan het verschil
tussen deze prijzen en de prijzen in de Gemeenschap worden overbrugd
door een restitutie bij de uitvoer.!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 26
2. V oor de toewijzing van de hoeveelheden die met restitutie kunnen
worden uitgevoerd, wordt de methode vastgesteld:
a) die het best overeenstemt met de aard van het produkt en met de
betrokken marktsituatie, zodat de beschikbare middelen zo doel-
treffend mogelijk gebruikt kunnen worden, rekening houdend met de
doeltreffendheid en de structuur van de uitvoer van de Gemeen-
schap, doch zonder dat dit leidt tot discriminatie tussen grote en
kleine marktdeelnemers,
b) die, gezien de beheerseisen, administratief het minst belastend is
voor de marktdeelnemers,
c) waarmee elke vorm van discriminatie tussen de betrokken markt-
deelnemers wordt voorkomen.
3. De restitutie is voor de gehele Gemeenschap gelijk.
Indien dit in verband met de situatie in de internationale handel of de
specifieke vereisten van bepaalde markten noodzakelijk is, kan de
restitutie voor een bepaald produkt worden gedifferentieerd naar gelang
van de bestemming van dat produkt.
De restituties worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 46. Zij
worden periodiek of via openbare inschrijving vastgesteld.
De periodiek vastgestelde restituties kunnen, zo nodig, door de
Commissie eigener beweging of op verzoek van een Lid-Staat tussentijds
worden gewijzigd.
4. Bij de vaststelling van de restituties worden de volgende factoren in
aanmerking genomen:
a) de situatie en de verwachte ontwikkeling met betrekking tot:
— de prijzen van groenten en fruit op de markt van de
Gemeenschap en de beschikbare hoeveelheden;
— de prijzen in de internationale handel;
b) de laagste afzetkosten en laagste vervoerkosten vanaf de markten van
de Gemeenschap tot de havens of andere plaatsen van uitvoer in de
Gemeenschap, alsmede de kosten van aanvoer tot de landen van
bestemming;
c) het economische aspect van de beoogde uitvoer;
d) de grenzen die voortvloeien uit de overeenkomstig artikel 228 van
het Verdrag gesloten overeenkomsten.
5. Bij het bepalen van de in lid 1 bedoelde marktprijzen van de
Gemeenschap wordt rekening gehouden met de prijzen die met het oog
op de uitvoer het gunstigst blijken te zijn.
De in lid 1 bedoelde prijzen die gelden in de internationale handel
worden bepaald op basis van met name:
a) de op de markten van derde landen vastgestelde noteringen;
b) de gunstigste prijzen die bij invoer van produkten van oorsprong uit
d e r d el a n d e ni nd ed e r d el a n d e nv a nb e s t e m m i n gw o r d e n
gehanteerd;
c) de in de uitvoerende derde landen vastgestelde producentenprijzen;
d) de aanbiedingsprijzen aan de grens van de Gemeenschap.
6. De restitutie wordt uitsluitend toegekend op aanvraag, na overleg-
ging van het desbetreffende uitvoercertificaat.
7. De restitutie bij uitvoer van de produkten is het bedrag dat geldt op
de dag van de aanvraag van het certificaat en, wat de gedifferentieerde
restitutie betreft, de restitutie die op diezelfde dag geldt:
a) voor de op het certificaat aangegeven bestemming of!B
!M4
!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 27
b) voor de werkelijke bestemming, indien deze verschilt van de op het
certificaat aangegeven bestemming. In dat geval mag het toe te
passen bedrag niet hoger zijn dan het bedrag dat geldt voor de op het
certificaat vermelde bestemming.
Er kunnen passende maatregelen worden getroffen om te voorkomen dat
misbruik wordt gemaakt van de flexibiliteit waarin dit lid voorziet.
8. V oor de in artikel 1, lid 2, bedoelde produkten waarvoor in het kader
van voedselhulpacties restituties worden toegekend, kan volgens de
procedure van artikel 46 van de bepalingen van de leden 6 en 7 worden
afgeweken.
9. De restitutie wordt uitbetaald wanneer het bewijs wordt geleverd dat
de produkten:
— uit de Gemeenschap zijn uitgevoerd;— van oorsprong uit de Gemeenschap zijn en,— in het geval van een gedifferentieerde restitutie de op het certificaat
vermelde bestemming hebben bereikt of een andere bestemming
waarvoor een restitutie is vastgesteld, onverminderd het bepaalde in
lid 7, onder b). Van deze regel kan echter worden afgeweken volgens
de procedure van artikel 46, behoudens nader te bepalen voor-
waarden die gelijke waarborgen bieden.
10. De inachtneming van de volumelimieten die voortvloeien uit de
overeenkomstig artikel 228 van het Verdrag gesloten overeenkomsten
wordt gewaarborgd op basis van de uitvoercertificaten die voor de
betrokken produkten worden afgegeven voor de daarin vermelde
referentieperiodes.
Wat betreft de naleving van de verplichtingen die voortvloeien uit de in
het kader van de handelsbesprekingen van de Uruguay-Ronde gesloten
overeenkomsten, laat het aflopen van een referentieperiode de geldigheid
van de uitvoercertificaten onverlet.
11. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel, met inbegrip van de
bepalingen betreffende de herverdeling van de niet-toegewezen of
niet-benutte voor uitvoer in aanmerking komende hoeveelheden, worden
vastgesteld volgens de procedure van artikel 46.
Artikel 36
1. Behoudens andersluidende bepalingen die in deze verordening of ter
uitvoering van een van de bepalingen daarvan worden vastgesteld, zijn
bij invoer uit derde landen van de in artikel 1, lid 2, bedoelde produkten
verboden:
— de toepassing van enige heffing van gelijke werking als een
douanerecht en
— de toepassing van enige kwantitatieve beperking of maatregel van
gelijke werking.
2. De algemene bepalingen voor de interpretatie van de gecombineerde
nomenclatuur en de bijzondere regels voor de toepassing ervan gelden
voor de indeling van de onder deze verordening vallende produkten; de
tariefnomenclatuur die voortvloeit uit deze verordening, wordt over-
genomen in het gemeenschappelijk douanetarief.
Artikel 37
1. In het handelsverkeer met derde landen kunnen passende maat-
regelen worden toegepast, wanneer in de Gemeenschap de markt voor
een of meer van de in artikel 1, lid 2, bedoelde produkten als gevolg van
invoer of uitvoer ernstige verstoringen ondergaat of dreigt te ondergaan
die de doelstellingen van artikel 39 van het Verdrag in gevaar kunnen
brengen.!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 28
Deze maatregelen kunnen slechts worden toegepast, totdat de verstoring
opgeheven of het gevaar daarvoor geweken is, respectievelijk de uit de
markt genomen of aangekochte hoeveelheden aanzienlijk zijn afgeno-
men.
De Raad stelt op voorstel van de Commissie volgens de stemprocedure
van artikel 43, lid 2, van het Verdrag de algemene bepalingen ter
uitvoering van dit lid vast en bepaalt in welke gevallen en binnen welke
grenzen de Lid-Staten conservatoire maatregelen kunnen treffen.
2. Wanneer de in lid 1 bedoelde situatie zich voordoet, beslist de
Commissie eigener beweging of op verzoek van een Lid-Staat over de
noodzakelijke maatregelen, die aan de Lid-Staten worden meegedeeld en
die onmiddellijk van toepassing zijn. Als bij de Commissie een dergelijk
verzoek van een Lid-Staat wordt ingediend, beslist zij hierover binnen
drie werkdagen na ontvangst van het verzoek.
3. Iedere Lid-Staat kan de maatregel van de Commissie binnen drie
werkdagen na de dag van de mededeling daarvan aan de Raad
voorleggen. De Raad komt onverwijld bijeen. Hij kan de maatregel
met gekwalificeerde meerderheid van stemmen wijzigen, bevestigen of
nietig verklaren.
4. De bepalingen van dit artikel worden toegepast met inachtneming
van de verplichtingen op grond van de internationale overeenkomsten die
zijn gesloten in overeenstemming met artikel 228, lid 2, van het Verdrag.
TITEL VI
Communautaire en nationale controles
Artikel 38
1. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om te verzekeren dat de
communautaire marktregeling in de sector groenten en fruit, met name
die op de in bijlage IV genoemde gebieden, wordt nageleefd.
2. Wanneer steekproefcontroles aangewezen zijn, zorgen de Lid-Staten
er door middel van een risico-analyse voor, dat de controles door hun
aard en frequentie aangepast zijn aan de te controleren maatregel,
representatief zijn voor hun gehele grondgebied en in verhouding staan
tot de omvang van de verkochte of met het oog op verkoop opgeslagen
produkten van de sector groenten en fruit.
De begunstigden van de overheidsgelden moeten systematisch worden
gecontroleerd, ongeacht de uitvoering van dergelijke controles op andere
gebieden.
3. De Commissie en de Lid-Staten zien erop toe dat de bevoegde
instanties beschikken over een toereikend aantal vakbekwame en ervaren
functionarissen voor een efficiënte controle, vooral op de in bijlage IV
genoemde gebieden.
Artikel 39
1. Onverminderd de door de nationale autoriteiten krachtens artikel 38
uitgevoerde controles, kan de Commissie, in samenwerking met de
bevoegde instanties van de betrokken Lid-Staat, controles ter plaatse
verrichten of een Lid-Staat verzoeken dergelijke controles te verrichten,
teneinde de eenvormige toepassing van de communautaire marktregeling
in de sector groenten en fruit te verzekeren, met name op de in bijlage IV
genoemde gebieden.
2. De Commissie deelt de Lid-Staat vooraf schriftelijk het voorwerp,
het doel en de plaats van de voorgenomen controles mee, alsmede de
datum waarop zij beginnen en de identiteit en hoedanigheid van haar
controleurs.!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 29
Artikel 40
1. V oor de tenuitvoerlegging van artikel 39 wordt een korps van
specifieke controleurs voor de groenten- en fruitmarkt opgericht,
bestaande uit ambtenaren van de Commissie die de nodige technische
kennis, vakbekwaamheid en ervaring bezitten om hun taak te vervullen
en, eventueel, uit functionarissen die op verzoek van de Commissie en
met instemming van de betrokken Lid-Staat zijn aangewezen uit de in
artikel 38, lid 3, bedoelde controleurs om deel te nemen aan specifieke
onderzoeken.
2. Onder leiding van de Commissie voert het korps de volgende taken
uit:
a) het neemt deel aan de controles door de bevoegde instanties van de
Lid-Staten;
b) het verricht op initiatief van de Commissie de in artikel 39 bedoelde
controles waaraan de functionarissen van de betrokken Lid-Staat
verzocht worden deel te nemen;
c) het evalueert de nationale controleregelingen, de gevolgde procedu-
res en de uitkomsten van de controles;
d) het stelt zich op de hoogte van alle wettelijke en andere maatregelen
die de bevoegde autoriteiten nemen om de gemeenschappelijke
marktregeling voor groenten en fruit beter te doen naleven;
e) het bevordert de samenwerking en de uitwisseling van gegevens
tussen de instanties van de verschillende Lid-Staten, om bij te dragen
tot de eenvormige toepassing van de gemeenschappelijke markt-
regeling voor groenten en fruit en om het handelsverkeer in de
produkten van deze sector te vergemakkelijken.
3. De Commissie stelt de bevoegde instantie van de Lid-Staat op het
grondgebied waarvan de controles ter uitvoering van lid 2, onder b),
zullen plaatsvinden lang genoeg voor het begin van de controles hiervan
in kennis.
4. De Commissie bepaalt zelf de plaatsen waar haar controles moeten
worden uitgevoerd, en stelt in samenwerking met de betrokken
Lid-Staten de praktische uitvoeringsbepalingen daarvoor op.
Artikel 41
1. De controles uit hoofde van artikel 40, lid 2, onder b), worden
uitgevoerd overeenkomstig artikel 9, lid 2, van Verordening (EEG) nr.
729/70.
De controleurs van de Commissie houden zich tijdens de controles aan
de regels en gebruiken die in de betrokken Lid-Staat voor de sector
gelden en zijn gebonden door het beroepsgeheim.
2. De Commissie legt met de bevoegde instanties van de Lid-Staten de
nodige contacten om gezamenlijk controleprogramma’s op te stellen. De
Lid-Staten verlenen de Commissie hun medewerking ter vergemakke-
lijking van de uitvoering van deze taak.
3. De Commissie deelt de bevoegde instantie van de betrokken
Lid-Staat zo spoedig mogelijk de resultaten mee van de door de
controleurs uitgevoerde opdrachten. Deze mededeling geeft aan, welke
moeilijkheden zij daarbij hebben ondervonden en welke overtredingen
van de bepalingen betreffende de markten voor groenten en fruit zij
hebben vastgesteld.
4. De betrokken Lid-Staat deelt de Commissie zo snel mogelijk mee
welke maatregelen hij heeft genomen om een einde aan deze
moeilijkheden of overtredingen te maken.!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 30
Artikel 42
Elke onregelmatigheid die bij de controles wordt geconstateerd en die
financiële gevolgen kan hebben voor de afdeling Garantie van het
EOGFL, wordt behandeld volgens de bepalingen van Verordening (EEG)
nr. 595/91 (1). De Lid-Staat op het grondgebied waarvan de onregelma-
tigheid is geconstateerd, verschaft de gegevens als bedoeld in artikel 3
van die verordening.
Indien bij de controles van de Commissie blijkt dat een Lid-Staat in
gebreke blijft bij de toepassing van de communautaire voorschriften, en
dit financiële gevolgen kan hebben voor de afdeling Garantie van het
EOGFL, zal dit feit worden behandeld overeenkomstig de bepalingen
van artikel 5, lid 2, onder c), van Verordening (EEG) nr. 729/70.
TITEL VII
Algemene bepalingen
Artikel 43
Behoudens andersluidende bepalingen in deze verordening, zijn de
artikelen 92, 93 en 94 van het Verdrag van toepassing op de produktie
van en de handel in de in artikel 1, lid 2, bedoelde produkten.
Artikel 44
1. De Lid-Staten en de Commissie verstrekken elkaar de voor de
toepassing van deze verordening vereiste gegevens. V olgens de
procedure van artikel 46 wordt bepaald welke gegevens moeten worden
medegedeeld. V olgens diezelfde procedure worden nadere regels vast-
gesteld inzake de mededeling en verspreiding van de gegevens.
2. De in lid 1 bedoelde gegevens omvatten ten minste inlichtingen
omtrent het teeltareaal en de hoeveelheden die zijn geoogst, verkocht of
op grond van artikel 23 niet te koop zijn aangeboden.
Deze inlichtingen worden ingewonnen door:— de telersverenigingen, voor wat betreft hun leden, onverminderd de
artikelen 11 en 19;
— de bevoegde diensten van de Lid-Staten, voor wat betreft telers die
niet bij een van de in deze verordening bedoelde samenwerkings-
verbanden zijn aangesloten. De betrokken Lid-Staat kan deze taak
geheel of gedeeltelijk aan een of meer telersverenigingen toever-
trouwen.
3. De Lid-Staten treffen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen
dat de in lid 2 bedoelde gegevens worden verzameld, dat ze juist zijn, dat
ze statistisch worden verwerkt en regelmatig aan de Commissie worden
medegedeeld. Voor de gevallen waarin ongerechtvaardigde vertragingen
optreden of de goede uitvoering van de betrokken taken systematisch te
wensen overlaat, stellen de Lid-Staten sancties vast. Zij brengen de
Commissie op de hoogte van deze maatregelen.
4. De Commissie brengt de Lid-Staten regelmatig, via de meest
geëigende middelen, op de hoogte van de in lid 1 bedoelde gegevens,
alsmede van de conclusies die zij uit deze gegevens trekt. De
uitvoeringsbepalingen worden overeenkomstig de procedure van artikel
46 vastgesteld.!B
(1) Verordening (EEG) nr. 595/91 van de Raad van 4 maart 1991 betreffende
onregelmatigheden in het kader van de financiering van het gemeenschap-pelijk landbouwbeleid en terugvordering van bedragen die in dat kaderonverschuldigd zijn betaald, alsmede de organisatie van een informatiesys-teem op dit gebied en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 283/72(PB nr. L 67 van 14. 3. 1991, blz. 11).!
M41996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 31
!M4
Artikel 46
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité van beheer voor
verse groenten en fruit, hierna „comité”, dat bestaat uit vertegen-
woordigers van de lidstaten en wordt voorgezeten door de vertegen-
woordiger van de Commissie.
2. Indien wordt verwezen naar dit lid, zijn de artikelen 4 en 7 van
Besluit 1999/468/EG van toepassing.
3. De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn
wordt vastgesteld op één maand.
4. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 47
Het comité kan elk ander vraagstuk onderzoeken dat door zijn voorzitter,
hetzij op diens initiatief, hetzij op verzoek van de vertegenwoordiger van
een Lid-Staat, aan de orde wordt gesteld.
Artikel 48
De uitvoeringsbepalingen van deze verordening, met inbegrip van de
financiële en niet-financiële administratieve sancties, worden afhankelijk
van de eisen van de sector, volgens de procedure van artikel 46
vastgesteld.
Artikel 49
Deze verordening moet zodanig worden toegepast dat gelijkelijk en op
passende wijze rekening wordt gehouden met de in de artikelen 39 en
110 van het Verdrag vermelde doeleinden.
Artikel 50
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om inbreuken op deze
verordening strafbaar te stellen en fraude te voorkomen en te bestrijden.
Artikel 51
De wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen ter uitvoering of op
grond van deze verordening, worden door de Lid-Staten uiterlijk een
maand na vaststelling aan de Commissie meegedeeld. V oor wijzigingen
van deze bepalingen geldt dezelfde verplichting.
Artikel 52
1. De uitgaven in verband met de betaling van de communautaire
ophoudvergoeding en de financiering van het actiefonds door de
Gemeenschap, de in de artikelen 17, 53, 54 en 55 bedoelde specifieke
maatregelen en de controles door de deskundigen van de lidstaten die ter
toepassing van artikel 40, lid 1, bij de Commissie zijn gedetacheerd,
worden beschouwd als interventies ter regulering van de landbouw-
markten in de zin van artikel 1, lid 2, onder b), van "C2Verordening
(EG) nr. 1258/1999 (1)3.
2. De uitgaven in verband met de door de lidstaten overeenkomstig
artikel 14 en artikel 15, lid 6, tweede alinea, toegekende steun worden
beschouwd als interventies ter regulering van de landbouwmarkten in de
zin van artikel 1, lid 2, onder b), van "C2Verordening (EG) nr.
1258/1999 3. Zij komen in aanmerking voor medefinanciering door de
Gemeenschap.
3. De Commissie stelt de bepalingen ter uitvoering van lid 2 van dit
artikel vast volgens de procedure van artikel 46.
(1) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 103.!B
!M31996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 32
4. Het bepaalde in titel VI geldt onverminderd de tenuitvoerlegging van
Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989
inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in
het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw en houdende
intrekking van Richtlijn 77/435/EEG (1).
Artikel 53
De rechten die door de telersverenigingen zijn verworven vóór de
inwerkingtreding van deze verordening uit hoofde van artikel 14 en van
titel II bis van Verordening (EEG) nr. 1035/72, blijven gehandhaafd tot
de datum waarop zij verstrijken.
Artikel 55
V oor de hazelnoten die tijdens de verkoopseizoenen 1997/1998,
1998/1999 en 1999/2000 worden geoogst, wordt financiële steun ten
belope van 15 ecu/100 kg toegekend aan de uit hoofde van Verordening
(EEG) nr. 1035/72 of van onderhavige verordening erkende telersver-
enigingen, die daarvoor in 1997 een programma voor de verbetering van
de kwaliteit in de zin van artikel 14 quinquies van Verordening (EEG) nr.
1035/72 of een actieprogramma in de zin van onderhavige verordening
ten uitvoer leggen.
Artikel 56
De Commissie dient uiterlijk op 31 december 2000 bij de Raad een
verslag in over de werking van de in deze verordening opgenomen
regelingen, eventueel vergezeld van passende voorstellen.
Artikel 57
Indien maatregelen moeten worden getroffen om de overgang van de
oude regeling naar de bij deze verordening ingestelde regeling te
vergemakkelijken, worden deze maatregelen overeenkomstig de proce-
dure van artikel 46 vastgesteld.
Artikel 58
1. Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendma-
king in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Zij is van toepassing vanaf 1 januari 1997. Titel IV is voor elk van
"C1de in bijlage II bedoelde produkten 3evenwel slechts van
toepassing vanaf het verkoopseizoen 1997/1998.
2. De Verordeningen (EEG) nr. 1035/72, (EEG) nr. 3285/83, (EEG) nr.
1319/85, (EEG) nr. 2240/88, (EEG) nr. 1121/89 en (EEG) nr. 1198/90
worden met ingang van de datum van inwerkingtreding van de
overeenkomstige bepalingen van deze verordening ingetrokken.
Verwijzingen naar de ingetrokken verordeningen moeten worden
beschouwd als verwijzingen naar onderhavige verordening en moeten
worden gelezen volgens de concordantietabellen in bijlage VI.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke Lid-Staat.!M3
(1) PB L 388 van 30.12.1989, blz. 17. Verordening laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 3235/94 (PB L 338 van 28.12.1994, blz. 16).!B
!M5
!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 33
BIJLAGE I
Produkten die vers aan de consument worden geleverd en waarvoor normen
bestaan
Abrikozen
Citrusvruchten
Zoete amandelen
ArtisjokkenAspergesAvocado’ s
Aubergines
KnoflookWortelenBleekselderij
Kersen
WitloofBloemkoolSluitkool
Spruiten
KomkommersCourgettesSpinazie
Aardbeien
Snijbonen en slabonenKiwi’ sSla, krulandijvie en andijvie
Meloenen
HazelnotenNotenUien
Watermeloenen
"
C1Perziken en nectarines 3
Prei
Doperwten
Niet scherp smakende pepers (paprika’ s)
Appelen en perenPruimenTafeldruiven
Tomaten
"
M7Champignons 3!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 34
BIJLAGE II
Lijst van de produkten die in aanmerking komen voor de in artikel 23, lid 3,
bedoelde communautaire ophoudvergoeding
Bloemkool
Tomaten
Aubergines
AbrikozenPerzikenNectarines (inclusief bloedperziken)
Citroenen
Peren (andere dan persperen)TafeldruivenAppelen (andere dan persappelen)
Satsuma’ s
MandarijnenClementinesSinaasappelen
Meloenen
Watermeloenen!
B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 35
BIJLAGE III
Limitatieve lijst van door de telersverenigingen toegepaste regels die
krachtens artikel 18, lid 1, algemeen verbindend kunnen worden verklaard
1. Regels inzake de produktiegegevens
a) opgave van de voorgenomen inzaai en aanplant, per produkt en
eventueel per ras/variëteit;
b) melding van de feitelijke inzaai en aanplant;c) opgave van de totale bebouwde oppervlakte, uitgesplitst naar produkt
en zo mogelijk naar ras/variëteit;
d) opgave van de oogstverwachtingen en de verwachte oogstdata,
uitgesplitst naar produkt en zo mogelijk naar ras/variëteit;
e) periodieke opgave van de geoogste hoeveelheden of beschikbare
voorraden per ras/variëteit;
f) informatie over de opslagcapaciteit.
2. Regels inzake de produktie
a) gebruik van het op grond van de bestemming van het produkt (markt
voor verse produkten of industriële verwerking) gekozen zaaizaad enplantgoed;
b) naleving van de voorschriften inzake het uitdunnen van de boom-
gaarden.
3. Regels inzake het in de handel brengen van de produkten
a) naleving van de datum waarop met oogsten kan worden begonnen en
van het verkoopschema;
b) naleving van de minimumeisen inzake kwaliteit en groottesortering;c) naleving van de regels inzake behandeling, presentatie, verpakking en
etikettering wanneer de produkten voor het eerst op de markt wordengebracht;
d) aanduiding van de oorsprong van het produkt.
4. Regels inzake milieubescherming
a) regels inzake het gebruik van kunstmeststoffen en andere mest;
b) regels inzake het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen en andere
methoden om de gewassen te beschermen;
c) regels inzake het maximumgehalte aan residuen van gewasbescher-
mingsmiddelen of meststoffen in groenten en fruit;
d) regels inzake de verwijdering van bijprodukten en gebruikt materiaal;
e) regels inzake de vernietiging van uit de markt genomen produkten.
5. Regels inzake het uit de markt nemen van produkten
— ter uitvoering van artikel 23 vastgestelde regels, onder de in artikel 25
vermelde voorwaarden.!
B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 36
BIJLAGE IV
Niet-limitatieve lijst van gebieden waarvoor nationale controles en
communautaire controles kunnen plaatsvinden
Normcontrole (artikelen 7 en 8)
Controle op de naleving van de voorwaarden voor de erkenning als telersver-
eniging (artikel 12)
Controle op de uitvoering van het actieprogramma (artikel 13)Controle op de uitvoering van het erkenningsprogramma en de besteding van de
steun (artikel 14)
Controle op de werking van het actiefonds en de uitvoering van het operationele
programma, met name systematische controle op de besteding van de middelen(artikel 15)
Controle op de inachtneming van de voorwaarden waaronder de regels algemeen
verbindend worden verklaard (artikel 18)
Controle op de inachtneming van de voorwaarden voor de oprichting van sectorale
organisaties en de sluiting van sectorale overeenkomsten en van de voorwaardenwaaronder de regels van deze organisaties algemeen verbindend worden verklaard
(artikelen 19, 20 en 21)
Controle op het uit de markt nemen van produkten (artikel 23 e.v.)Controle op de regelmatige betaling van de communautaire ophoudvergoeding
(artikel 29)
Controle op de afzet van uit de markt genomen produkten (artikel 30)
Controle op de toepassing van de voorschriften betreffende het handelsverkeer
met derde landen (artikel 31 e.v.)!
B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 37
BIJLAGE V
Communautaire ophoudvergoedingen
(in ecu/100 kg)
Verkoopseizoen 1997/98 1998/99 1999/2000 2000/01 2001/02 vanaf 2002
Bloemkool 9,34 8,88 8,41 7,94 7,48 7,01
Tomaten 6,44 6,12 5,80 5,47 5,15 4,83
Appelen 10,69 10,32 9,94 9,56 9,18 8,81
Druiven 10,69 10,15 9,62 9,08 8,55 8,02
Abrikozen 18,90 17,95 17,01 16,06 15,12 14,17
Nectarines 17,39 16,52 15,65 14,78 13,91 13,04
Perziken 14,65 13,92 13,18 12,45 11,72 10,99
Peren 10,18 9,82 9,46 9,10 8,75 8,39
Aubergines 5,29 5,02 4,76 4,49 4,23 3,97
Meloenen 4,00 4,00 4,00 4,00 4,00 4,00
Watermeloenen 4,00 4,00 4,00 4,00 4,00 4,00
Sinaasappelen 14,33 14,26 14,20 14,13 14,07 14,00
Mandarijnen 16,15 15,52 14,89 14,26 13,63 13,00
Clementines 12,74 12,79 12,84 12,90 12,95 13,00
Satsuma’ s 10,49 10,99 11,49 12,00 12,50 13,00
Citroenen 13,37 13,30 13,22 13,15 13,07 13,00!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 38
BIJLAGE VI
Concordantietabel
Verordening (EEG) nr. 1035/72 Onderhavige verordening
Artikel 1 Artikel 1
Artikel 2 Artikel 2
Artikel 3 Artikel 3
Artikel 4 —
Artikel 5 Artikel 4
Artikel 6 Artikel 5
Artikel 7 Artikel 6
Artikel 8 Artikel 7
Artikels 9 en 11 Artikel 8
Artikel 10 Artikel 10
Artikel 12 Artikel 9
Artikel 13 Artikel 11
Artikel 13 bis —
Artikel 13 ter —
Artikel 14 Artikel 14
Artikel 14 bis —
Artikel 14 ter —
Artikel 14 quater —
Artikel 14 quinquies —
Artikel 14 sexties Artikel 54
Artikel 14 septies —
Artikel 14 octies —
Artikel 15 Artikel 23
Artikel 15 bis —
Artikel 15 ter Artikel 18
Artikel 16 —
Artikel 16 bis —
Artikel 16 ter Artikel 27
Artikel 17 Artikel 28
Artikel 18 Artikel 29
Artikel 18 bis Artikel 24
Artikel 19 —
Artikel 19 bis —
Artikel 19 ter —!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 39
Verordening (EEG) nr. 1035/72 Onderhavige verordening
Artikel 19 quater —
Artikel 20 —
Artikel 21 Artikel 30
Artikel 22 Artikel 31
Artikel 23 Artikel 32
Artikel 24 Artikel 33
Artikel 25 Artikel 34
Artikel 26 Artikel 35
Artikel 27 Artikel 36
Artikel 31 Artikel 43
Artikel 32 Artikel 45
Artikel 33 Artikel 46
Artikel 34 Artikel 47
Artikel 35 —
Artikel 36 Artikel 52
Artikel 36 bis Artikel 52
Artikel 37 Artikel 49
Artikel 38 Artikel 44
Artikel 40 —
Artikel 41 Artikel 58
Artikel 42 Artikel 58!B1996R2200 — NL — 18.05.2001 — 002.001 — 40