1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 96/23/EG VAN DE RAAD
van 29 april 1996
inzake controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen en residuen daarvan in levende
dieren en in produkten daarvan en tot intrekking van de Richtlijnen 85/358/EEG en 86/469/EEG
en de Beschikkingen 89/187/EEG en 91/664/EEG
(PB L 125 van 23.5.1996, blz. 10)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EG) nr. 806/2003 van de Raad van 14 april 2003 L 122 1 16.5.2003
Gewijzigd bij:
►A1Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de RepubliekLetland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek
Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse
Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de EuropeseUnie is gegrondL 236 33 23.9.2003
▼B
RICHTLIJN 96/23/EG VAN DE RAAD
van 29 april 1996
inzake controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen en
residuen daarvan in levende dieren en in produkten daarvan entot intrekking van de Richtlijnen 85/358/EEG en 86/469/EEG en
de Beschikkingen 89/187/EEG en 91/664/EEG
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Europees Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
(1)Overwegende dat de Raad bij Richtlijn 96/22/EG (4) heeft
besloten het verbod op het gebruik van bepaalde stoffen met
hormonale en thyreostatische werking te handhaven en het uit
te breiden tot β-agonisten met anabole werking;
(2)Overwegende dat het Europees Parlement er op 9 maart 1995
met name aan heeft herinnerd dat de Gemeenschap dringend
behoefte heeft aan een doeltreffend en eenvormig controlesys-
teem en de Lid-Staten heeft verzocht het toezicht en decontrole op het gebruik van illegale stoffen in vlees teversterken;
(3)Overwegende dat de Raad bij Richtlijn 85/358/EEG (5) bepaalde
voorschriften heeft vastgesteld voor de opsporing van en decontrole op stoffen met hormonale en stoffen met thyreostatischewerking; dat deze voorschriften moeten worden uitgebreid totandere stoffen die in de veehouderij voor de bevordering vande groei en de produktiviteit van de dieren of voor therapeuti-
sche doeleinden worden gebruikt en die in verband met de
residuen daarvan voor de consument gevaarlijk kunnen blijken;
(4)Overwegende dat de Raad bij Richtlijn 86/469/EEG (6) bepaalde
voorschriften heeft vastgesteld voor het toezicht op een zeker
aantal residuen van stoffen met farmacologische werking of inhet natuurlijk milieu aanwezige contaminanten bij landbouw-huisdieren en in vers vlees van dergelijke dieren; dat dittoezicht dient te worden uitgebreid tot andere diersoorten en totalle, voor menselijke consumptie bestemde dierlijke produkten;
(5)Overwegende dat in de bijlagen bij Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad van 26 juni 1990 houdende een communautaireprocedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuenvan geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levens-
middelen van dierlijke oorsprong(
7) maximumwaarden zijn
vastgesteld voor bepaalde geneesmiddelen voor diergenees-kundig gebruik;
(6)Overwegende dat de communautaire wetgeving inzake de
controles op residuen in vlees onvoldoende duidelijk is en bijge-
volg in de Lid-Staten op verschillende wijze wordtgeïnterpreteerd;1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 2
(1) PB nr. C 302 van 9. 11. 1993, blz. 12 en PB nr. C 222 van 10. 8. 1994, blz.
17.
(2) PB nr. C 128 van 9. 5. 1994, blz. 100.
(3) PB nr. C 52 van 19. 2. 1994, blz. 30.
(4) Zie bladzijde 3 van dit Publikatieblad.
(5) PB nr. L 191 van 23. 7. 1985, blz. 46. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de
Toetredingsakte van 1994.
(6) PB nr. L 275 van 26. 9. 1986, blz. 36. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de
Toetredingsakte van 1994.
(7) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 282/96 van de Commissie (PB nr. L 37 van 15. 2.
1996, blz. 12).
▼B
(7)Overwegende dat de controles door en in de Lid-Staten moeten
worden versterkt;
(8)Overwegende dat in de toekomst de verantwoordelijkheid voor
de kwaliteit en voor de onschadelijkheid van het voor menselijke
consumptie aangeboden vlees meer moet worden gelegd bij de
producenten en bij al wie verder in de sector veehouderij eenrol vervult;
(9)Overwegende dat in de specifieke sectoriële regelgeving speci-fieke sancties moeten worden opgenomen ten aanzien vanveehouders die de communautaire wetgeving, met name diebetreffende het verbod op het gebruik in de veehouderij vanbepaalde stoffen met hormonale of met anabole werking, niet inacht nemen;
(10)Overwegende dat de Lid-Staten, krachtens artikel 4 van Richtlijn71/118/EEG (
1), erop moeten toezien dat residuen worden opge-
spoord van stoffen met farmacologische werking en van
derivaten daarvan, en van andere op vlees van pluimvee over-
draagbare stoffen die de consumptie van vers vlees vanpluimvee eventueel gevaarlijk of schadelijk voor de gezondheidvan de mens kunnen maken;
(11)Overwegende dat in Richtlijn 91/493/EEG (2) is bepaald dat de
Lid-Staten voor de opsporing van in het aquatisch milieu aanwe-zige contaminanten een bewakingsprogramma moeten opstellen;
(12)Overwegende dat in Richtlijn 92/46/EEG (3) is bepaald dat de
Lid-Staten de Commissie uiterlijk op 30 juni 1993 de nationalemaatregelen moeten voorleggen die moeten worden getroffen omrauwe melk, warmtebehandelde melk en produkten op basis van
melk op residuen te onderzoeken; dat de op te sporen residuen
die van groep A III en groep B II van bijlage I bij Richtlijn 86/469/EEG zijn;
(13)Overwegende dat in Richtlijn 89/437/EEG (4) is bepaald dat de
Lid-Staten er zorg voor dragen dat in eiprodukten residuenworden opgespoord van, respectievelijk, stoffen met farmacolo-gische en hormonale werking, antibiotica, bestrijdingsmiddelen,detergenten en andere schadelijke stoffen of van stoffen die de
organoleptische kenmerken ongunstig kunnen beïnvloeden of er
eventueel toe kunnen leiden dat de consumptie van eiproduktengevaarlijk of schadelijk is voor de gezondheid van de mens;
(14)Overwegende dat in Richtlijn 92/45/EEG (5) is bepaald dat de
Lid-Staten hun plannen voor de opsporing van residuen moetenaanvullen, teneinde, voor zover nodig, vlees van vrij wild teonderwerpen aan de controles met het oog op de steekproefsge-wijze opsporing van contaminanten in het milieu, en ookkonijnen en gekweekt wild daaraan te onderwerpen;
(15)Overwegende dat, om het illegale gebruik van groeibevorderaarsen van produktiviteitverhogende middelen in de veehouderij inalle Lid-Staten doeltreffend te bestrijden, de te voeren actie op
communautair niveau moet worden georganiseerd;
(16)Overwegende dat de systemen van zelfcontrole die door de
producentengroeperingen worden toegepast, een belangrijke rol
kunnen spelen bij de strijd tegen het illegale gebruik van groei-
bevorderaars; dat het voor de consument van fundamenteelbelang is dat die systemen voldoende waarborgen bieden voor1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 3
(1) PB nr. L 55 van 8. 3. 1971, blz. 23. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de
Toetredingsakte van 1994.
(2) PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 15. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 95/71/EG (PB nr. L 332 van 30. 12. 1995, blz. 40).
(3) PB nr. L 268 van 14. 9. 1992, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de
Toetredingsakte van 1994.
(4) PB nr. L 212 van 22. 7. 1989, blz. 87. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de
Toetredingsakte van 1994.
(5) PB nr. L 268 van 14. 9. 1992, blz. 35. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de
Toetredingsakte van 1994.
▼B
wat betreft de afwezigheid van dergelijke stoffen of produkten
en dat een algemene aanpak op Europees niveau onontbeerlijkis voor de instandhouding en bevordering van dergelijke
systemen;
(17)Overwegende dat de producentengroeperingen daartoe gesteund
dienen te worden bij de ontwikkeling van systemen van zelfcon-trole om te garanderen dat hun vlees vrij is van niet-toegestane
stoffen of produkten;
(18)Overwegende dat een zeker aantal bepalingen van de Richtlijnen
86/469/EEG en 85/358/EEG en van de Beschikkingen 89/187/EEG (
1) en 91/664/EEG (2) moeten worden verduidelijkt om de
controles op en de opsporing van residuen in de Gemeenschap
doeltreffender te maken; dat het, om de vastgestelde controles
onverwijld en uniform te kunnen toepassen, dienstig is debestaande voorschriften en de daarin aangebrachte wijzigingenin één enkele tekst bijeen te brengen, waarbij de bovengenoemderichtlijnen en beschikkingen bijgevolg worden ingetrokken,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
Toepassingsgebied en definities
Artikel 1
Bij deze richtlijn worden de controlemaatregelen vastgesteld met
betrekking tot de in bijlage I bedoelde stoffen en groepen residuen.
Artikel 2
Voor de toepassing van deze richtlijn gelden de definities van Richtlijn
96/22/EG. Voorts wordt verstaan onder:
a) „niet-toegestane stoffen of produkten”: stoffen of produkten die
krachtens de communautaire wetgeving niet aan dieren mogen
worden toegediend;
b) „illegale behandeling”: gebruik van niet-toegestane stoffen of
produkten, of het gebruik van krachtens de communautaire wetge-ving toegestane stoffen of produkten voor andere doeleinden ofonder andere voorwaarden dan die welke zijn omschreven in de
communautaire wetgeving of — in voorkomend geval — de
verschillende nationale wetgevingen;
c) „residu”: residu van stoffen met farmacologische werking, van
omzettingsprodukten daarvan, alsmede van andere stoffen die opdierlijke produkten kunnen worden overgedragen en schadelijkkunnen zijn voor de gezondheid van de mens;
d) „bevoegde autoriteit”: de centrale autoriteit van een Lid-Staat die op
veterinair gebied bevoegd is of elke autoriteit waaraan zij dezebevoegdheid heeft overgedragen;
e) „officieel monster”: een monster dat door de bevoegde autoriteit is
genomen en waarop, met het oog op de opsporing van residuen of
stoffen bedoeld in bijlage I, zowel gegevens inzake de diersoort, de
aard van het monster, de hoeveelheid en de wijze van monsterne-ming, als gegevens ter identificatie van het geslacht van het dier,alsmede van de oorsprong van het dier of het dierlijke produkt zijnvermeld;
f) „erkend laboratorium”: een laboratorium dat door de bevoegde auto-
riteit van een Lid-Staat is erkend voor het onderzoek van officiëlemonsters op de aanwezigheid van residuen;1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 4
(1) PB nr. L 66 van 10. 3. 1989, blz. 37.
(2) PB nr. L 368 van 31. 12. 1991, blz. 17.
▼B
g) „dier”: elk dier van de in Richtlijn 90/425/EEG bedoelde soorten (1);
h) „partij dieren”: een groep dieren van dezelfde soort en dezelfde
leeftijdsklasse, die op hetzelfde bedrijf en gelijktijdig onderuniforme omstandigheden zijn gehouden;
i) „β-agonist”: βadrenoceptor agonist.
HOOFDSTUK II
Plannen voor het toezicht op de opsporing van residuen of stoffen
Artikel 3
Het toezicht op het produktieproces van dieren en primaire produkten
van dierlijke oorsprong met het oog op de opsporing van in bijlage I
bedoelde residuen en stoffen bij levende dieren, in de excreta en biolo-
gische vloeistoffen daarvan, alsmede in weefsel, dierlijke produkten,diervoeders en drinkwater, moet worden uitgeoefend overeenkomstigde bepalingen van dit hoofdstuk.
Artikel 4
1. De Lid-Staten belasten een openbare centrale dienst of organisatie
met de coördinatie van de uitvoering van de in dit hoofdstuk voorge-schreven onderzoeken die op hun grondgebied worden verricht.
2. De in lid 1 bedoelde dienst of organisatie krijgt de volgende
taken:
a) het opstellen van het in artikel 5 bedoelde plan, aan de hand
waarvan de bevoegde diensten de voorgeschreven onderzoekenkunnen uitvoeren;
b) het coördineren van de werkzaamheden van de centrale en de regio-
nale diensten die zijn belast met het toezicht op de verschillenderesiduen. Deze coördinatie betreft ook alle diensten die meewerkenaan de bestrijding van frauduleus gebruik van stoffen of produkten
op de veehouderijbedrijven;
c) het verzamelen van alle gegevens die noodzakelijk zijn voor de
evaluatie van de middelen die ten uitvoer zijn gelegd bij de uitvoe-
ring van de in dit hoofdstuk opgenomen maatregelen en van dedaarbij verkregen resultaten;
d) het uiterlijk op 31 maart van elk jaar aan de Commissie mededelen
van alle onder c) bedoelde gegevens en resultaten, met inbegrip vande resultaten van de uitgevoerde onderzoeken.
3. Dit artikel laat de meer specifieke regels op het gebied van de
controle op diervoeders onverlet.
Artikel 5
1. De Lid-Staten leggen de Commissie uiterlijk op 30 juni 1997 een
plan voor met de nationale maatregelen die tijdens het aanloopjaar tenuitvoer moeten worden gelegd, alsmede, later, de eventuele aanpas-singen van de voorheen overeenkomstig artikel 8 goedgekeurdeplannen, op basis van de ervaring tijdens het voorgaande jaar of de
voorgaande jaren, zulks uiterlijk op 31 maart van het jaar waarop
deze aanpassingen betrekking hebben.
2. Het in lid 1 bedoelde plan moet:
a) voorzien in de opsporing van de groepen residuen of stoffen naar
gelang van de diersoort, overeenkomstig bijlage II;1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 5
(1) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 92/65/EEG (PB nr. L 268 van 14. 9. 1992, blz. 54).
▼B
b) met name aangeven welke maatregelen gelden voor de opsporing
van de aanwezigheid van:
i) de onder a) bedoelde stoffen in de dieren, alsmede in het drink-
water van die dieren en op alle plaatsen waar die dieren wordenopgefokt of gehouden;
ii) residuen van de bovengenoemde stoffen in levende dieren en in
de excreta en biologische vloeistoffen, alsmede in weefsels en
produkten van dierlijke oorsprong, zoals vlees, melk, eieren enhoning;
c) de in de bijlagen III en IV vastgestelde voorschriften voor niveaus
en frequentie van de monsternemingen in acht nemen.
Artikel 6
1. In het plan dienen de in bijlage IV vastgestelde niveaus en
frequenties van de monsternemingen in acht te worden genomen. Opverzoek van een Lid-Staat kan de Commissie evenwel volgens de
procedure van artikel 32 de in die bijlage vastgestelde minimumeisen
inzake de controle aanpassen, op voorwaarde dat duidelijk vaststaatdat daardoor de algemene doeltreffendheid van het plan voor debetrokken Lid-Staat toeneemt en de mogelijkheden waarover de Lid-Staat beschikt ter identificatie van de residuen of van de gevallen
waarin illegale behandeling met de in bijlage I genoemde stoffen heeft
plaatsgevonden, niet geringer worden.
2. Het heronderzoek van de overeenkomstig bijlage II op te sporen
groepen residuen, alsmede de vaststelling van de nog niet in bijlage IVopgenomen niveaus en frequenties van de monsternemingen voor de inartikel 3 genoemde dieren en produkten, geschieden volgens de proce-
dure van artikel 33 en voor het eerst binnen 18 maanden na de
aanneming van deze richtlijn. Daarbij wordt rekening gehouden metde ervaring die in het kader van de bestaande nationale maatregelen isopgedaan, alsmede met de gegevens die aan de Commissie zijn mede-gedeeld op grond van de bestaande communautaire voorschriften
waarbij de opsporing van residuen voor deze specifieke sectoren
verplicht wordt gesteld.
Artikel 7
In het oorspronkelijk plan dient met de specifieke situaties in Lid-
Staten rekening te worden gehouden en dient met name nadere infor-matie te worden verstrekt over:
— de wetgeving op het gebied van het gebruik van de in bijlage I
genoemde stoffen, met name de bepalingen inzake verbod of toela-ting, distributie, in de handel brengen en toedieningsvoorschriften,
voor zover die wetgeving nog niet geharmoniseerd is;
— de infrastructuur van de diensten (met name vermelding van de aard
en de belangrijkheid van de diensten die aan de uitvoering van deplannen deelnemen);
— de lijst van erkende laboratoria, met vermelding van de capaciteit
ervan wat het onderzoek van de monsters betreft;
— de nationaal vastgestelde maximumtoleranties voor toegestane
stoffen, voor het geval er geen communautaire residutoleranties
zijn vastgesteld overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2377/90 en
Richtlijn 86/363/EEG (
1);
— de lijst van op te sporen stoffen, de analysemethoden, alsmede de
normen voor de interpretatie van de uitkomsten en, voor de inbijlage I bedoelde stoffen, het aantal te nemen monsters en deredenen waarom voor dat aantal is gekozen;
— het aantal te nemen officiële monsters op basis van het aantal in de
voorafgaande jaren geslachte dieren van de betrokken soorten en
met inachtneming van de in bijlage IV, vastgestelde niveaus enfrequenties;1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 6
(1) PB nr. L 221 van 7. 8. 1986, blz. 43. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 95/39/EG (PB nr. L 197 van 22. 8. 1995, blz. 29).
▼B
— de regels die worden gevolgd bij het verzamelen van de officiële
monsters, in het bijzonder inzake de op die officiële monsters aante brengen vermeldingen;
— de aard van de door de bevoegde autoriteiten vastgestelde maatre-
gelen met betrekking tot de dieren of de produkten waarin de
aanwezigheid van residuen is vastgesteld.
Artikel 8
1. De Commissie onderzoekt of het overeenkomstig artikel 5, lid 1,
ingediende oorspronkelijke plan met deze richtlijn in overeenstemming
is. De Commissie kan de Lid-Staat verzoeken om het plan zodanig te
wijzigen of aan te vullen dat het conform wordt.
De Commissie legt het door haar conform bevonden plan volgens de
procedure van artikel 33 ter goedkeuring voor.
Op verzoek van de betrokken Lid-Staat, of op eigen initiatief, en om
rekening te houden met de ontwikkeling van de situatie in een bepaaldeLid-Staat of in een van de gebieden daarvan, alsmede met de resultatenvan de in het kader van de artikelen 16 en 17 uitgevoerde nationale
onderzoeken of de daarbij gedane constateringen, kan de Commissie
volgens de procedure van artikel 32 besluiten een wijziging van ofeen aanvulling op een tevoren overeenkomstig lid 2 goedgekeurd plangoed te keuren.
2. De door de Lid-Staten meegedeelde jaarlijkse wijzigingen in het
oorspronkelijk plan, met name naar aanleiding van de in artikel 4, lid2, onder d), bedoelde mededeling van de resultaten, worden door de
Commissie aan de andere Lid-Staten toegezonden, nadat zij door de
Commissie conform het bepaalde in deze richtlijn zijn bevonden.
De Lid-Staten beschikken over tien werkdagen vanaf de ontvangst van
deze wijzigingen om de Commissie hun eventuele opmerkingenkenbaar te maken.
Zonder opmerkingen van de Lid-Staten worden de wijzigingen van de
plannen geacht te zijn aanvaard.
De Commissie stelt de Lid-Staten onverwijld in kennis van die
aanvaarding.
Indien de Lid-Staten wel opmerkingen maken of indien de bijwerking
door de Commissie niet-conform of onvoldoende wordt geacht, wordt
het bijgewerkte plan door de Commissie voorgelegd aan het Permanent
Veterinair Comité, dat uitspraak doet volgens de procedure van artikel33.
Het bepaalde in de leden 3 en 4 geldt ook voor de bijgewerkte plannen.3. Om de zes maanden stellen de Lid-Staten de Commissie en de
overige Lid-Staten in het kader van het Permanent Veterinair Comitéop de hoogte van de uitvoering van het overeenkomstig lid 2 goedge-keurde plan of van de ontwikkeling van de situatie. Indien nodig is het
bepaalde in lid 4 van toepassing. Jaarlijks stellen zij de Commissie
uiterlijk op 31 maart in kennis van de resultaten van het plan inzakede opsporing van residuen en stoffen, alsmede van de door hengetroffen controlemaatregelen.
Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen,
Slovenië en Slowakije stellen de Commissie voor het eerst uiterlijk 31
maart 2005 in kennis van de resultaten van het plan inzake de opspo-
ring van residuen en stoffen, alsmede van de door hen getroffencontrolemaatregelen.
De Lid-Staten maken het resultaat van de tenuitvoerlegging van de
plannen openbaar.
De Commissie brengt de Lid-Staten in het Permanent Veterinair
Comité op de hoogte van de ontwikkeling van de situatie in deverschillende gebieden van de Gemeenschap.1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 7
▼A1
▼B
▼B
4. De Commissie brengt elk jaar, of telkens wanneer zij dat om
redenen van volksgezondheid noodzakelijk acht, aan de Lid-Staten inhet kader van het Permanent Veterinair Comité verslag uit over het
resultaat van de met name in lid 3 bedoelde controles en onderzoeken
van:
— de uitvoering van de nationale plannen,
— de ontwikkeling van de situatie in de verschillende gebieden van de
Gemeenschap.
5. De Commissie doet jaarlijks aan het Europees Parlement en de
Raad een mededeling toekomen over de resultaten van de maatregelendie op regionaal, nationaal en communautair vlak ten uitvoer zijn
gelegd, rekening houdend met het verslag en de opmerkingen van de
Lid-Staten in dat verband.
HOOFDSTUK III
Zelfcontrole en medeverantwoordelijkheid van de marktdeelnemers
Artikel 9
A. De Lid-Staten zien erop toe dat:
1. alle bedrijven die landbouwhuisdieren op de markt brengen en
iedere natuurlijke of rechtspersoon die deze dieren verhandelt,
tevoren bij de bevoegde autoriteit geregistreerd worden en zich
ertoe verbinden zich te houden aan de desbetreffende commu-nautaire en nationale regelgeving en meer in het bijzonder aanhet bepaalde in de artikelen 5 en 12 van Richtlijn 90/425/EEG;
2. de eigenaar of verantwoordelijke persoon van een inrichting voor
eerste verwerking van primaire produkten van dierlijkeoorsprong, met name via zelfcontrole, alle nodige maatregelentreft:
a) opdat, zowel bij rechtstreekse leveringen als bij leveringen
via een tussenpersoon, alleen dieren worden aanvaard waar-voor de producent kan garanderen dat de wachttijden in achtzijn genomen;
b) om zich ervan te vergewissen dat de landbouwhuisdieren of
de produkten die in de inrichting zijn binnengebracht,
i) geen residugehalten boven de toegestane maxima te zien
geven;
ii) geen sporen van verboden stoffen of produkten vertonen;
3. a) door de in de punten 1 en 2 bedoelde producenten en verant-
woordelijke personen alleen in de handel worden gebracht:
i) dieren waaraan geen niet-toegestane stoffen of produkten
zijn toegediend of dieren die geen illegale behandeling inde zin van de onderhavige richtlijn hebben ondergaan;
ii) dieren waarvoor in het geval van toediening van toege-
stane stoffen of produkten de daarvoor voorgeschrevenwachttijd in acht is genomen;
iii) produkten afkomstig van de onder i) en ii) bedoelde
dieren;
b) wanneer een dier aan een inrichting voor eerste verwerking
wordt aangeboden door een andere natuurlijke of rechtsper-
soon dan de producent, door eerstgenoemde aan de onder a)bedoelde verplichtingen wordt voldaan;
B. Met het oog op de toepassing van deel A zien de Lid-Staten erop
toe dat, onverminderd de naleving van de voorschriften van derichtlijnen inzake het in de handel brengen van de verschillendebetrokken produkten:
— in hun wetgeving het beginsel wordt opgenomen dat de verschil-
lende betrokken partners zelf kwaliteitstoezicht uitoefenen in desector;
— de in de algemene voorwaarden voor merken of labels op te
nemen zelfcontrolemaatregelen worden uitgebreid.1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 8
▼B
Zij stellen de Commissie en de andere Lid-Staten desgevraagd op
de hoogte van de hiertoe genomen maatregelen, met name de maat-regelen in verband met de controle uit hoofde van deel A, punt 3,
onder a), i) en ii).
Artikel 10
De Lid-Staten zien erop toe dat de bevoegdheden en de verantwoorde-
lijkheid van de dierenarts die toezicht houdt op de veehouderijen,worden uitgebreid tot de controle op de fokomstandigheden en debehandelingen als bedoeld in deze richtlijn.
In dat verband vermeldt de dierenarts in een register dat op het bedrijf
bewaard wordt, de datum en de aard van de voorgeschreven of uitge-
voerde behandelingen, de identificatie van de behandelde dieren en de
bijbehorende wachttijden.
De veehouder vermeldt in het register — dat het bij Richtlijn 90/676/
EEG (
1) vastgestelde register kan zijn — datum en aard van de uitge-
voerde behandelingen. Hij zorgt ervoor dat de wachttijden wordennageleefd en bewaart de in dat verband voorgeschreven recepten gedu-rende vijf jaar.
Veehouder en dierenarts moeten de bevoegde autoriteiten en de offi-
ciële dierenarts van het slachthuis desgevraagd alle inlichtingenverstrekken en aan laatstgenoemde meer bepaald de inlichtingen betref-fende de naleving door een bepaald bedrijf van de in de onderhavige
richtlijn gestelde eisen.
HOOFDSTUK IV
Officiële controles
Artikel 11
1. Onverminderd de controles in het kader van de in artikel 5
bedoelde plannen voor toezicht en de door de meer specifieke richt-
lijnen voorgeschreven controles, kunnen de Lid-Staten officiëlesteekproefcontroles uitvoeren:
a) in het stadium van de vervaardiging van de in bijlage I, groep A,
bedoelde stoffen, alsmede in het stadium van de hantering, deopslag, het vervoer, de distributie en de verkoop of aankoop ervan;
b) tijdens het gehele produktie- en distributieproces van diervoeders;
c) tijdens het gehele produktieproces van de onder deze richtlijn
vallende dieren en primaire produkten van dierlijke oorsprong.
2. Bij de in lid 1 bedoelde controles wordt met name gezocht naar
verboden stoffen of produkten die voor mestdoeleinden aan dierenzouden kunnen worden toegediend, alsmede naar sporen van illegale
behandeling.
3. Bij verdenking van fraude en bij een positieve uitkomst van een
van de in lid 1 voorgeschreven controles, gelden de artikelen 16 tot en
met 19 alsmede de in hoofdstuk V bedoelde maatregelen.
De controles in het slachthuis en bij de eerste verkoop van aquacultuur-
dieren en visserijprodukten kunnen worden verminderd wanneer het
bedrijf van oorsprong aangesloten is bij een netwerk van epidemietoe-zicht of bij een systeem voor kwaliteitstoezicht als bedoeld in artikel 9,deel B, eerste alinea, eerste streepje.
Artikel 12
De in deze richtlijn bedoelde controles worden door de bevoegde natio-
nale autoriteiten zonder voorafgaande kennisgeving verricht.
De eigenaar, de persoon die bevoegd is over de dieren te beschikken,
c.q. hun vertegenwoordiger, moet behulpzaam zijn bij het goede1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 9
(1) PB nr. L 373 van 31. 12. 1990, blz. 15.
▼B
verloop van de keuring vóór het slachten, en met name de officiële
dierenarts of diens assistenten bij iedere nuttig geachte handelingbijstaan.
Artikel 13
De bevoegde autoriteit
a) verzoekt, in geval van vermoedelijke illegale behandeling, de eige-
naar, de houder van de dieren of de dierenarts die voor het bedrijfverantwoordelijk is, om bewijsstukken waarmee de aard van debehandeling gerechtvaardigd kan worden;
b) verricht, wanneer de illegale behandeling door dit onderzoek wordt
bevestigd of wanneer niet-toegestane stoffen of produkten worden
gebruikt, dan wel wanneer een gegronde verdenking betreffende
het gebruik van dergelijke stoffen of produkten bestaat, de onder-staande controles of laat deze verrichten:
— steekproefcontroles bij de dieren in het bedrijf van herkomst,
met name om het gebruik van die stoffen of produkten, en met
name eventuele sporen van implantaten op te sporen; die
controles kunnen een officiële monsterneming omvatten,
— controles waarbij op de landbouwbedrijven waar de dieren
worden opgefokt, gehouden of gemest met inbegrip van de
bedrijven die administratief met genoemde bedrijven verbonden
zijn, dan wel op de bedrijven van oorsprong of herkomst van dedieren, wordt gezocht naar stoffen waarvan het gebruik verbodenis dan wel naar niet-toegestane stoffen of produkten. Daartoemoeten officiële monsters genomen worden van het drinkwater
en van de voeders van de dieren,
— steekproefcontroles van de diervoeders op het bedrijf van
oorsprong, alsmede van het drinkwater van de dieren of —voor aquacultuurdieren — van het vangstwater,
— de in artikel 11, lid 1, onder a), bedoelde controles,
— alle controles die nodig zijn om de oorsprong van de niet-toege-
stane produkten of stoffen, dan wel van de behandelde dieren op
te sporen;
c) onderneemt, bij overschrijding van de in de communautaire regelge-
ving vastgestelde maxima, of in afwachting van deze regelgeving,bij overschrijding van de in de nationale wetgeving vastgestelde
maxima, alle stappen en verricht alle onderzoeken die zij in het licht
van de bevindingen dienstig acht.
Artikel 14
1. Elke Lid-Staat wijst ten minste één nationaal referentielaborato-
rium aan waarbij elk residu slechts of elke groep residuen aan éénnationaal referentielaboratorium mag worden toegewezen.
Tot en met 31 december 2000 kunnen de Lid-Staten echter een zelfde
residu of groep residuen laten onderzoeken door verschillende nationale
laboratoria die zij vóór de aanneming van deze richtlijn reeds hadden
aangewezen.
De lijst van de betrokken laboratoria wordt opgesteld volgens de proce-
dure van artikel 33.
Deze laboratoria worden met de volgende taken belast:
— coördinatie van de werkzaamheden van de nationale laboratoria
waar de routineanalyses voor de opsporing van residuen wordenverricht; het betreft met name het coördineren van de normen ende analysemethoden voor elk betrokken residu, respectievelijk voorelke betrokken groep residuen;
— verlening van bijstand aan de bevoegde autoriteit bij het opzetten
van het plan voor het toezicht op de opsporing van residuen;
— organiseren van periodieke vergelijkende tests voor elk residu,
respectievelijk elke groep residuen waarvoor zij zijn aangewezen;
— zorg voor de naleving, door de nationale laboratoria, van de vastge-
stelde grenzen;1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 10
▼B
— zorg voor de verspreiding van de door de communautaire referen-
tielaboratoria verstrekte informatie;
— hun personeel de mogelijkheid bieden deel te nemen aan door de
Commissie of de communautaire referentielaboratoria georgani-
seerde stages voor voortgezette opleiding.
2. De communautaire referentielaboratoria staan in bijlage V, hoofd-
stuk 1.
De bevoegdheden van die laboratoria en de voorwaarden voor de
uitvoering van hun taken zijn omschreven in bijlage V, hoofdstuk 2.
Artikel 15
1. Officiële monsternemingen moeten worden uitgevoerd overeen-
komstig de bijlagen III en IV teneinde in erkende laboratoria teworden onderzocht.
De praktische regels voor het nemen van officiële monsters, alsmede
de voor de analyse van deze officiële monsters te bezigen routine- enreferentiemethodes, worden volgens de procedure van artikel 33 vast-gesteld.
Wanneer een vergunning voor het in de handel brengen wordt afge-
geven voor een geneesmiddel voor diergeneeskundig gebruik dat zalworden toegediend aan een soort waarvan het vlees of het produktvoor menselijke consumptie is bestemd, geven de bevoegde autoriteitenaan de communautaire en de nationale referentielaboratoria die met hetonderzoek naar residuen belast zijn, de in artikel 5, tweede alinea, punt
8, van Richtlijn 81/851/EEG en in artikel 7 van Verordening (EEG)
nr. 2377/90 (
1) bedoelde gebruikelijke analysemethoden door.
2. Voor de stoffen van groep A moet een positieve uitkomst die
geconstateerd wordt naar aanleiding van een gebruikelijke methode inplaats van een referentiemethode, door een erkend laboratorium worden
bevestigd aan de hand van de daartoe volgens lid 1 vastgestelde refe-
rentiemethoden.
Voor alle stoffen geldt dat, indien de uitkomst wordt aangevochten op
basis van een analyse op tegenspraak, deze resultaten bevestigd moetenworden door het nationale referentielaboratorium dat overeenkomstig
artikel 14, lid 1, voor de betrokken stof of het betrokken residu is
aangewezen; wanneer deze laatste bevestiging positief is, komen dekosten ten laste van de eiser.
3. Wanneer bij onderzoek van een officieel monster sprake is van
een illegale behandeling, gelden de artikelen 16 tot en met 19, alsmede
de in hoofdstuk V bedoelde maatregelen.
Wanneer bij dit onderzoek residuen van toegestane stoffen of van
contaminanten worden aangetroffen die de door de communautaireregelgeving vastgestelde niveaus of — in afwachting van deze voor-schriften — de niveaus van de nationale wetgeving overschrijden, zijn
de artikelen 18 en 19 van toepassing.
Wanneer het in dit lid bedoelde onderzoek betrekking gehad heeft op
dieren of produkten van dierlijke oorsprong die uit een andere Lid-Staat afkomstig zijn, past de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat vanoorsprong op met redenen omkleed verzoek van de bevoegde autoriteit
die het onderzoek heeft verricht, het bepaalde in de artikelen 16, punt
2, en in de artikelen 17, 18 en 19 alsmede de in hoofdstuk V bedoeldemaatregelen toe op het bedrijf of de inrichting van herkomst c.q. vanoorsprong van deze dieren of produkten.
Indien dit onderzoek betrekking heeft op uit een derde land ingevoerde
produkten of dieren, wendt de bevoegde autoriteit die het onderzoek
heeft uitgevoerd zich tot de Commissie, die de in artikel 30 bedoeldemaatregelen treft.1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 11
(1) PB nr. L 317 van 6. 11. 1981, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 93/40/EEG (PB nr. L 214 van 24. 8. 1993, blz. 31).
▼B
Artikel 16
De Lid-Staten zien erop toe dat bij een positieve uitkomst die volgens
artikel 15 is verkregen,
1. de bevoegde autoriteit onverwijld in het bezit wordt gesteld van:
a) alle gegevens die nodig zijn om het dier en het bedrijf van
oorsprong of herkomst te identificeren;
b) de noodzakelijke nadere gegevens over het onderzoek en de
uitkomsten daarvan. Indien uit de resultaten van de in een Lid-
Staat verrichte controles blijkt dat in één of meer Lid-Staten of
in één of meer derde landen een onderzoek moet worden inge-steld of maatregelen moeten worden getroffen, stelt debetrokken Lid-Staat de overige Lid-Staten en de Commissiedaarvan in kennis. De Commissie coördineert de passende maat-regelen die door de Lid-Staten waar onderzoek of maatregelen
nodig blijken, worden getroffen;
2. de bevoegde autoriteit de volgende onderzoeken verricht:
a) op het bedrijf van herkomst c.q. van oorsprong een onderzoek
om de redenen voor de aanwezigheid van residuen vast te stellen;
b) in geval van niet-toegestane stoffen of produkten of van illegaal
gebruikte toegestane stoffen, illegale behandeling in het stadiumvan de vervaardiging, de hantering, de opslag, het vervoer, detoediening, de distributie of de verkoop, een onderzoek naar de
bron(nen) van de betrokken stoffen of produkten;
c) alle overige door haar noodzakelijk geachte aanvullende onder-
zoeken;
3. de dieren waarvan de monsters afkomstig zijn duidelijk geïdentifi-
ceerd moeten worden. Deze dieren mogen, zolang de resultaten vande onderzoeken niet beschikbaar zijn, het bedrijf in geen gevalverlaten.
Artikel 17
In geval van aanwezigheid van niet-toegestane stoffen of produkten of
illegale behandeling moet de bevoegde autoriteit zich ervan verge-
wissen dat de veehouderij(en) die bij de in artikel 13, onder b),
bedoelde onderzoeken in het geding is (zijn) onverwijld onder officieeltoezicht wordt (worden) geplaatst. De bevoegde autoriteit dient zich ertevens van te vergewissen dat alle betrokken dieren worden voorzienvan een officieel merk- of identificatieteken en dat bij het nemen vanofficiële monsters in eerste instantie met statistisch representatieve
aantallen op internationaal erkende wetenschappelijke basis wordt
gewerkt.
Artikel 18
1. Indien blijkt dat de residuen van toegestane stoffen of produkten
de maximale limiet voor residuen overschrijden, stelt de bevoegdeautoriteit op het betrokken bedrijf van herkomst c.q. oorsprong eenonderzoek in naar de redenen van de overschrijding.
Afhankelijk van het resultaat van dat onderzoek neemt de bevoegde
autoriteit alle maatregelen die nodig zijn om de volksgezondheid te
beveiligen; deze maatregelen kunnen inhouden dat de dieren het inhet geding zijnde bedrijf c.q. de produkten het betrokken bedrijf of debetrokken inrichting gedurende een bepaalde periode niet mogenverlaten.
2. Wanneer een veehouder bij het in de handel brengen van dieren
of een verwerkingsbedrijf bij het in de handel brengen van produkten
de limieten voor residuen herhaaldelijk heeft overschreden, moeten debevoegde autoriteiten gedurende ten minste zes maanden de dieren ofprodukten van het betrokken bedrijf en/of de betrokken inrichting extracontroleren, waarbij de produkten of de karkassen in afwachting van deuitkomst van de analyse van de monsters worden vastgehouden.1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 12
▼B
Wanneer uit een analyse blijkt dat de limiet voor residuen overschreden
is, mogen de desbetreffende karkassen of produkten niet meer voormenselijke consumptie bestemd worden.
Artikel 19
1. De kosten voor de in artikel 16 bedoelde onderzoeken en
controles komen ten laste van de eigenaar of de houder van de dieren.
Wanneer het onderzoek de juistheid van het vermoeden bevestigt,
komen de kosten voor de analyses die op grond van het bepaalde inde artikelen 17 en 18 worden verricht ten laste van de eigenaar of dehouder van de dieren.
2. Onverminderd de strafrechtelijke of administratieve sancties
komen de kosten voor destructie, overeenkomstig het bepaalde in
artikel 23, van dieren die positief zijn bevonden of die als positiefworden beschouwd, ten laste van de eigenaar van de dieren die daar-voor geen enkele financiële vergoeding ontvangt.
Artikel 20
1. Richtlijn 89/608/EEG van de Raad van 21 november 1989 betref-
fende wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten van deLid-Staten en samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie,
met het oog op de juiste toepassing van de veterinaire en zoötechnische
wetgeving (
1), is in het kader van de onderhavige richtlijn van toepas-
sing.
2. Wanneer een Lid-Staat van oordeel is dat in een andere Lid-Staat
de bij onderhavige richtlijn voorgeschreven controles niet of niet meerworden verricht, stelt hij de bevoegde centrale autoriteit van die Lid-
Staat daarvan in kennis. Deze autoriteit neemt, na een onderzoek over-
eenkomstig artikel 16, punt 2, alle nodige maatregelen en deelt zo snelmogelijk aan de bevoegde centrale autoriteit van eerstgenoemde Lid-Staat de genomen beslissingen en de redenen daarvan mede.
Indien deze Lid-Staat ervoor beducht is dat de maatregelen niet worden
getroffen of niet toereikend zijn, gaat deze samen met de in het geding
zijnde Lid-Staat na op welke wijze in deze situatie verbetering kan
worden gebracht, eventueel door een bezoek ter plaatse.
De Lid-Staten stellen de Commissie van de geschillen en van de
bereikte oplossingen in kennis.
Indien de bij het geschil betrokken Lid-Staten geen overeenstemming
kunnen bereiken, legt een van hen de zaak binnen een redelijke termijnaan de Commissie voor, die dan een of meer deskundigen met het
uitbrengen van advies belast.
In afwachting van genoemd advies kan de Lid-Staat van bestemming
de produkten die afkomstig zijn uit de inrichting, respectievelijk inrich-tingen, of uit de veehouderij, respectievelijk de veehouderijen, waarophet geschil betrekking heeft, controleren en in geval van een positieveuitkomst soortgelijke maatregelen treffen als die waarin in artikel 7, lid
1, onder b), van Richtlijn 89/662/EEG (
2) is voorzien.
Met inachtneming van het advies van de deskundigen kunnen volgens
de procedure van artikel 32 de nodige maatregelen worden getroffen.
Deze maatregelen kunnen volgens dezelfde procedure worden herzien
met inachtneming van een nieuw advies dat door de deskundigenbinnen een termijn van 15 dagen wordt uitgebracht.
Artikel 21
1. Veterinaire deskundigen van de Commissie kunnen, voor zover
de uniforme toepassing van deze richtlijn dit vereist, in samenwerking1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 13
(1) PB nr. L 351 van 2. 12. 1989, blz. 34.
(2) PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 92/67/EEG (PB nr. L 268 van 14. 9. 1992, blz. 73).
▼B
met de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten, ter plaatse de uniforme
toepassing van de plannen alsmede het systeem waarmee de bevoegdeautoriteiten de plannen controleren, verifiëren. De Lid-Staat op het
grondgebied waarvan een verificatie plaatsvindt, geeft de deskundigen
alle steun bij de uitvoering van hun taak. De Commissie stelt debetrokken Lid-Staat in kennis van het resultaat van de verificaties.
De betrokken Lid-Staat neemt de nodige maatregelen om met de resul-
taten van die verificaties rekening te houden en stelt de Commissie vande getroffen maatregelen in kennis. Indien zij deze maatregelen ontoe-reikend acht, stelt de Commissie, na raadpleging van de betrokken Lid-
Staat en na beoordeling van de voor de bescherming van de volksge-
zondheid vereiste maatregelen, passende maatregelen vast volgens deprocedure van artikel 32.
2. De algemene bepalingen ter uitvoering van dit artikel, met name
ten aanzien van de frequentie en de voorschriften voor het verrichtenvan de verificaties als bedoeld in lid 1, eerste alinea (met inbegripvan de wijze van samenwerking met de bevoegde autoriteiten), wordenvastgesteld volgens de procedure van artikel 33.
HOOFDSTUK V
Maatregelen bij overtredingen
Artikel 22
Wanneer niet-toegestane stoffen of produkten worden aangetroffen of
de in bijlage I, groep A en groep B, punten 1 en 2, bedoelde stoffen
worden aangetroffen bij personen die daarvoor geen toestemminghebben, moeten die niet-toegestane stoffen of produkten onder officieeltoezicht worden geplaatst, totdat de bevoegde autoriteit passende maat-regelen heeft genomen onverminderd mogelijke sancties ten aanzien
van de overtreder(s).
Artikel 23
1. Tijdens de periode waarin de dieren zoals voorgeschreven in
artikel 17 worden vastgehouden, mogen die dieren van het in hetgeding zijnd bedrijf slechts onder officieel toezicht het bedrijf vanoorsprong verlaten of aan een andere persoon worden overgedragen.
Afhankelijk van het soort geïdentificeerde stof(fen) neemt de bevoegde
autoriteit de nodige conservatoire maatregelen.
2. Aansluitend op de monsterneming overeenkomstig artikel 17
worden de positief bevonden dieren, wanneer bevestigd wordt dat ersprake is van illegale behandeling, onmiddellijk ter plaatse gedood of,vergezeld van een officieel veterinair certificaat, rechtstreeks naar hetaangewezen slachthuis of een destructiebedrijf gebracht om er teworden gedood. De gedode dieren worden vervolgens afgevoerd naar
een bedrijf voor de verwerking van hoog-risicomateriaal als bedoeld
in Richtlijn 90/667/EEG (
1).
Bovendien moeten, op kosten van het bedrijf, van alle partijen dieren
die tot het gecontroleerde bedrijf behoren en mogelijk verdacht zijn,een monster genomen worden.
3. Indien echter de helft of meer dan de helft van de monsters die
genomen zijn van een representatief percentage, overeenkomstig artikel17, positief is, heeft de veehouder de keuze tussen een controle op alledieren van het bedrijf die mogelijk verdacht zijn en het laten doden vande betrokken dieren.
4. Tijdens een volgende periode van ten minste twaalf maanden
wordt (worden) het (de) bedrijf (bedrijven) dat (die) aan dezelfde eige-
naar toebehoort (toebehoren), aan een verscherpte controle
onderworpen met het oog op het opsporen van de betrokken residuen.Indien een georganiseerd systeem van zelfcontrole is ingesteld,1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 14
(1) PB nr. L 363 van 27. 12. 1990, blz. 51. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de
Toetredingsakte van 1994.
▼B
vervallen gedurende die periode de voordelen van dit systeem voor de
betrokken veehouder.
5. Op de bedrijven of in de inrichtingen die aan het betrokken
bedrijf leveren, wordt, rekening houdend met de geconstateerde over-treding, naast de in artikel 11, lid 1, bedoelde controle, eenbijkomende controle verricht om de oorsprong van de betrokken stof
vast te stellen. Een en ander geldt eveneens voor alle bedrijven en
inrichtingen die, wat de levering van dieren en van diervoeders betreft,in verband kunnen worden gebracht met het bedrijf van oorsprong.
Artikel 24
De officiële dierenarts van een slachthuis moet,
1. indien hij vermoedt of over gegevens beschikt waaruit hij kan
concluderen dat de aangeboden dieren een illegale behandeling
hebben ondergaan of dat hun niet-toegestane stoffen of produkten
zijn toegediend:
a) ervoor zorgen dat de dieren, gescheiden van de andere in het
slachthuis aangeboden partijen, worden geslacht;
b) de karkassen en de slachtafvallen vasthouden, en alle vereiste
monsternemingen laten verrichten om de aanwezigheid van de
bedoelde stoffen aan te tonen;
c) in geval van een positieve uitkomst, het vlees en de slachtaf-
vallen zonder enige financiële vergoeding laten afvoeren naareen bedrijf voor de verwerking van hoog-risicomateriaal alsomschreven in Richtlijn 90/667/EEG.
In dat geval gelden de artikelen 20 tot en met 23;
2. indien hij vermoedt of over gegevens beschikt waaruit hij kan
concluderen dat de aangeboden dieren een toegestane behandelinghebben ondergaan, maar dat de wachttijden niet zijn gerespecteerd,het slachten van de dieren uitstellen, totdat hij de garantie heeft dat
de hoeveelheid residuen de toegestane niveaus niet meer over-
schrijdt.
Deze periode kan nooit korter zijn dan de wachttijd die in artikel 6,
lid 2, onder b), van Richtlijn 96/22/EG voor de betrokken stoffen isvoorgeschreven of dan de in de vergunning voor het op de marktbrengen vastgestelde wachttijden.
In dringende gevallen of wanneer het welzijn van de dieren dit
vereist, dan wel wanneer de voorzieningen of uitrusting van hetslachthuis van dien aard zijn dat het slachten van de dieren niet
kan worden uitgesteld, kunnen de dieren toch worden geslacht
voordat het verbod of het uitstel verstreken is. Het vlees en deslachtafvallen worden vastgehouden in afwachting van de uitkomstvan de officiële controles die de officiële dierenarts van het slacht-huis heeft verricht. Alleen vlees- en slachtafvallen waarin de
hoeveelheid residuen de toegestane niveaus niet overschrijdt,
worden voor menselijke consumptie vrijgegeven;
3. die karkassen en produkten voor menselijke consumptie afkeuren
waarin het niveau van de residuen de door communautaire of natio-nale voorschriften toegestane niveaus overschrijdt.
Artikel 25
Onverminderd eventuele strafrechtelijke sancties worden, indien wordt
bevestigd dat in een produktie-inrichting niet-toegestane stoffen ofprodukten zijn bewaard, gebruikt of vervaardigd, de officiële vergun-ningen of erkenningen van deze inrichting opgeschort voor een
periode waarin de inrichting aan een verscherpte controle wordt onder-
worpen.
Bij herhaling van de overtreding worden de vergunningen of erken-
ningen definitief ingetrokken.1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 15
▼B
Artikel 26
Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de krachtens de nationale wetge-
ving van de Lid-Staten bestaande mogelijkheden van beroep tegen dedoor de bevoegde autoriteiten uit hoofde van de artikelen 23 en 24
genomen besluiten.
Artikel 27
Tegen een ieder die verantwoordelijk is voor de afgifte of toediening
van verboden stoffen of produkten, c.q. voor de toediening van toege-
stane stoffen of produkten voor andere dan de in de geldendewetgeving vastgestelde doeleinden moeten, onverminderd eventueletucht- of strafrechtelijke sancties, passende administratieve maatregelenworden genomen.
Artikel 28
Wanneer bij de uitvoering van de keuringen en het nemen van de
monsters in het kader van de tenuitvoerlegging van de nationale
plannen voor toezicht op de opsporing van residuen, en bij de werk-
zaamheden in het kader van de in deze richtlijn vastgesteldeonderzoeken en controles, wordt geconstateerd dat het personeel vaneen slachthuis, de voor een slachthuis verantwoordelijke persoon of, ingeval van een particuliere onderneming, de eigenaar(s) van het slacht-huis, dan wel de eigenaar of de houder van de dieren, de bevoegde
autoriteit op enigerlei wijze medewerking onthoudt/onthouden of op
enigerlei wijze obstructie pleegt/plegen, worden door de bevoegdenationale autoriteiten passende strafrechtelijke en/of administratievesancties getroffen.
Als het bewijs wordt geleverd dat de eigenaar van of de voor het
slachthuis verantwoordelijke persoon medeplichtig is aan het geheim-
houden van illegaal gebruik van verboden stoffen, moet de Lid-Staat
de al dan niet voor de eerste maal schuldige de mogelijkheid ontnemenom gedurende twaalf maanden communautaire steun aan te vragen ofte ontvangen.
HOOFDSTUK VI
Invoer uit derde landen
Artikel 29
1. Om te worden opgenomen, of te blijven voorkomen, op de door
de communautaire wetgeving voorgeschreven lijsten van derde landenwaaruit de Lid-Staten de onder deze richtlijn vallende dieren en
produkten van dierlijke oorsprong kunnen invoeren, moet het betrokken
derde land een plan indienen met de garanties die inzake het toezichtop de in bijlage I bedoelde groepen residuen en stoffen door dat landworden geboden. Dat plan moet worden bijgesteld als de Commissiedaarom verzoekt, met name wanneer de in lid 3 bedoelde controles
daartoe aanleiding geven.
De bepalingen van artikel 8 (termijnen voor het indienen en bijwerken
van de plannen) zijn van toepassing op de door de derde landen in te
dienen plannen.
De garanties moeten een uitwerking hebben die ten minste gelijk-
waardig is aan die welke aan de bij deze richtlijn vastgesteldegaranties verbonden is, en in het bijzonder beantwoorden aan de inartikel 4 gestelde eisen, de in artikel 7 van deze richtlijn bedoelde
gegevens preciseren en voldoen aan de in artikel 11, lid 2, van Richt-
lijn 96/22/EG gestelde eisen.
De Commissie keurt volgens de procedure van artikel 33 het plan goed.
Volgens dezelfde procedure kunnen andere garanties worden aanvaarddan die welke uit de toepassing van deze richtlijn voortvloeien.
2. De opneming van een derde land op de door de communautaire
wetgeving vastgestelde lijsten van derde landen, c.q. de voorlopigeopneming op die lijsten, kan op verzoek van een Lid-Staat of door de1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 16
▼B
Commissie op eigen initiatief volgens de procedure van artikel 33
worden geschorst, indien niet aan de in lid 1 bedoelde eisen wordtvoldaan.
3. Op de naleving van de eisen en garanties van de door de
betrokken derde landen ingediende plannen wordt toegezien in hetkader van de in artikel 5 van Richtlijn 72/462/EEG (
1) en in de Richt-
lijnen 90/675/EEG (2) en 91/496/EEG (3) bedoelde controles.
4. De Lid-Staten stellen de Commissie jaarlijks in kennis van de
resultaten van de controles op residuen die bij de uit derde landen inge-voerde dieren en produkten zijn verricht, overeenkomstig de
Richtlijnen 90/675/EEG en 91/496/EEG.
Artikel 30
1. Wanneer uit de in de Richtlijnen 90/675/EEG en 91/496/EEG
voorgeschreven controles blijkt dat voor de behandeling van dieren ineen bepaalde partij in de zin van artikel 2, lid 2, onder e), van Richtlijn91/496/EEG niet-toegestane produkten of stoffen zijn gebruikt ofwanneer dergelijke produkten of stoffen in een van een zelfde inrich-ting afkomstige partij of een deel daarvan worden aangetroffen, neemt
de bevoegde autoriteit ten aanzien van de betrokken dieren en
produkten de volgende maatregelen:
— zij deelt de Commissie mee welke produkten zijn gebruikt en om
welke partij het gaat; de Commissie stelt alle grensposten daarvanonverwijld in kennis;
— de Lid-Staten versterken de controles op alle partijen dieren of
produkten van dezelfde oorsprong. Met name de tien volgende
partijen van dezelfde oorsprong moeten — onder betaling van eenvoorschot voor de controlekosten — worden vastgehouden in decontrolepost aan de grens om er, middels een representatievemonsterneming van de betrokken partij, of het deel van een partij
als bedoeld in de eerste alinea, op residuen te worden onderzocht.
Wanneer uit deze nieuwe controles de aanwezigheid van niet-toege-
stane produkten of stoffen of van residuen van deze produkten ofstoffen blijkt:
i) moet de partij of het deel van een partij als bedoeld in de eerste
alinea op kosten van de expediteur of diens gemachtigde worden
teruggestuurd naar het land van oorsprong, waarbij op het certi-
ficaat duidelijk wordt vermeld waarom de partij is afgewezen,
ii) moet, afhankelijk van de aard van de geconstateerde overtreding
en van het daarmee samenhangende risico, de expediteur kunnenkiezen tussen terugzending van de partij of het deel van een
partij, als bedoeld in de eerste alinea, vernietiging of gebruik
ervan voor andere, door de communautaire wetgeving toegestanedoeleinden, en dit zonder enige vergoeding of compensatie;
— de Commissie wordt in kennis gesteld van het resultaat van de
verscherpte controles en verricht in het licht van die informatie
alle nodige onderzoeken om de oorzaken en oorsprong van de
geconstateerde overtredingen na te gaan.
2. Wanneer uit de door Richtlijn 90/675/EEG voorgeschreven
controles blijkt dat de maxima voor residuen overschreden zijn, wordt
overgegaan tot de in lid 1, tweede streepje, bedoelde controles.
3. Indien de Commissie in derde landen die met de Gemeenschap
gelijkwaardigheidsovereenkomsten hebben gesloten, na een onderzoek
bij de bevoegde autoriteiten van het betrokken derde land, tot de
conclusie komt dat die autoriteiten de verplichtingen en garanties alsvervat in de in artikel 29, lid 1, bedoelde plannen niet zijn nagekomen,1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 17
(1) PB nr. L 302 van 31. 12. 1972, blz. 28. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de
Toetredingsakte van 1994.
(2) PB nr. L 373 van 31. 12. 1990, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 95/52/EG (PB nr. L 265 van 8. 11. 1995, blz. 16).
(3) PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de
Toetredingsakte van 1994.
▼B
schort zij volgens de procedure van artikel 32 de genoemde overeen-
komsten voor de in het geding zijnde dieren en produkten op, totdathet betrokken derde land het bewijs heeft geleverd dat er een eind is
gemaakt aan de nalatigheden. De opschorting wordt volgens dezelfde
procedure gemeld.
Zo nodig wordt, met het oog op de hernieuwde toepassing van de over-
eenkomsten, door een communautaire missie, waarbij deskundigen van
de Lid-Staten zijn betrokken, op kosten van het betrokken derde landter plaatse nagegaan welke maatregelen in dit verband zijn genomen.
HOOFDSTUK VII
Algemene bepalingen
Artikel 31
De Raad zal, op voorstel van de Commissie, vóór 1 juli 1997 Richtlijn
85/73/EEG (1) in die zin wijzigen dat er een retributie wordt geheven
ter dekking van de kosten van de uit hoofde van de onderhavige richt-lijn uitgevoerde controles.
In afwachting van dit besluit van de Raad zijn de Lid-Staten gemach-
tigd een nationale retributie te heffen ter dekking van de werkelijkekosten van deze controles.
Artikel 32
1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel
omschreven procedure, leidt de voorzitter van het bij Besluit 68/361/
EEG (
2) ingestelde Permanent Veterinair Comité, hierna het „Comité”
genoemd, deze procedure, hetzij op eigen initiatief hetzij op verzoekvan een Lid-Staat, onverwijld in bij het Comité.
2. De vertegenwoordiger van de Commissie dient een ontwerp in
van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt over dit ontwerp
advies uit binnen een termijn die door de voorzitter kan worden vastge-steld naar gelang van de urgentie van de te behandelen kwesties. HetComité spreekt zich uit met een meerderheid van 62 stemmen.
3. a) De Commissie stelt de maatregelen vast en legt deze onmiddel-
lijk ten uitvoer wanneer zij in overeenstemming zijn met hetadvies van het Comité.
b) Wanneer de beoogde maatregelen hiermee niet in overeenstem-
ming zijn of wanneer het Comité geen advies heeft uitgebracht,legt de Commissie onverwijld een voorstel voor aan de Raadbetreffende de te nemen maatregelen. De Raad stelt de maatre-
gelen vast met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.
Indien de Raad binnen 15 dagen na indiening van het voorstel geen
maatregelen heeft vastgesteld, stelt de Commissie de voorgestelde
maatregelen vast en legt zij deze onmiddellijk ten uitvoer, behalve
wanneer de Raad zich met gewone meerderheid van stemmen heeftuitgesproken tegen genoemde maatregelen.
Artikel 33
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor
de voedselketen en de diergezondheid, ingesteld bij artikel 58 van
Verordening (EG) nr. 178/2002 (
3).
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG (4) van toepassing.1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 18
(1) PB nr. L 32 van 5. 2. 1985, blz. 14. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richt-
lijn 95/24/EG (PB nr. L 243 van 11. 10. 1995, blz. 14).
(2) PB nr. L 255 van 18. 10. 1968, blz. 23.
(3) PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.
(4) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.▼M1
▼M1
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
Artikel 34
Onverminderd het bepaalde in artikel 6, lid 2, kunnen de bijlagen I en
III tot en met V worden gewijzigd of aangevuld door de Raad, die op
voorstel van de Commissie met gekwalificeerde meerderheid vanstemmen een besluit neemt.
Deze bijlagen kunnen met name gewijzigd worden binnen drie jaar na
de aanneming van deze richtlijn met het oog op een risicobeoordelingmet betrekking tot de volgende aspecten:
— het toxicologische potentieel van de residuen in levensmiddelen van
dierlijke oorsprong,
— de mogelijke aanwezigheid van residuen in levensmiddelen van
dierlijke oorsprong.
Artikel 35
Op voorstel van de Commissie kan de Raad met gekwalificeerde meer-
derheid van stemmen de nodige overgangsmaatregelen voor deinvoering van de door deze richtlijn beoogde regeling vaststellen.
Artikel 36
1. De Richtlijnen 85/358/EEG en 86/469/EEG van de Raad, alsmede
de Beschikkingen 89/187/EEG en 91/664/EEG van de Raad wordeningetrokken.
2. Worden eveneens ingetrokken:
a) artikel 4, lid 3, van Richtlijn 71/118/EEG;
b) artikel 5, leden 3 en 4, van Richtlijn 89/437/EEG;
c) de laatste alinea van deel II, punt 3, onder B, van hoofdstuk V van
de bijlage bij Richtlijn 91/493/EEG;
d) artikel 11, lid 1, van Richtlijn 92/45/EEG;
e) artikel 15, lid 1, van Richtlijn 92/46/EEG.
3. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen en beschikkingen
worden beschouwd als verwijzingen naar deze richtlijn en wordenvolgens de concordantietabel in bijlage VI gelezen.
Artikel 37
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 juli 1997 aan deze richt-
lijn te voldoen.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
2. De Lid-Staten delen de Commissie de voornaamste bepalingen
van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende
gebied aannemen.
Artikel 38
Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in
hetPublikatieblad vandeEuropeseGemeenschappen .
Artikel 39
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 19
▼B
▼B
BIJLAGEI
GROEP A — Stoffen met anabole werking en niet-toegestane stoffen
1. Stilbenen, derivaten, zouten en esters daarvan
2. Antithyreogene stoffen3. Steroïden4. Resorcylic Acid Lactones (met inbegrip van zeranol)
5.β-agonisten
6. Stoffen die vermeld staan in bijlage IV bij Verordening (EEG) nr. 2377/90
van de Raad van 26 juni 1990
GROEP B — Diergeneesmiddelen (
1)en contaminanten
1. Antibacteriële stoffen met inbegrip van sulfonamiden, quinolonen
2. Andere diergeneesmiddelen
a) Wormmiddelen
b) Anticoccidia, met inbegrip van nitroïmidazolen
c) Carbamaten en pyrethroïden
d) Tranquillizers
e) Niet-steroïdale anti-inflammatoire farmaca (NSAIF)
f) Andere stoffen met farmacologische werking
3. Andere in het milieu aanwezige stoffen en contaminanten
a) Organische chloorverbindingen met inbegrip van PCB's
b) Organische fosforverbindingen
c) Scheikundige elementen
d) Mycotoxinen
e) Kleurstoffen
f) Overige1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 20
(1) Met inbegrip van niet-geregistreerde stoffen die eventueel voor veterinaire doeleinden
kunnen worden gebruikt.
▼B
BIJLAGEII
NAAR GELANG VAN DIERSOORT, DIERVOEDER, DRINKWATER EN DIERLIJKE
PRODUKTEN VAN PRIMAIRE OORSPRONG OP TE SPOREN GROEP RESIDUEN OF
STOFFEN
Diersoort
Dierlijke
produkten
Groep
stoffenRunderen,
schapen,
geiten,
varkens en
paardenPluimveeAquacul-
tuurdierenMelk EierenVlees van
konijnen,
van
gekweekt
wild en
van vrijwild (*)Honing
A 1 XXX X
2XX X3XXX X4XX X
5XX X
6XXXXXX
B 1 XXXXXX X
2 aXXXX X
bXX XX
cXX X X
dX
e X XXX
f
3 aXXXXXX X
bXX X
cXXXX X X
dXXXX
eX
f
(*) Voor vrij wild gelden alleen de scheikundige elementen.1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 21
▼B
BIJLAGEIII
WIJZE VAN MONSTERNEMING
1. Het plan voor toezicht inzake residuen is bedoeld om de redenen van de
mogelijke aanwezigheid van residuen in levensmiddelen van dierlijke
oorsprong te bestuderen en aan te wijzen in veehouderijen, slachthuizen,
zuivelbedrijven, inrichtingen voor visverwerking en centra voor het verza-
melen en inpakken van eieren.
De officiële monsters moeten overeenkomstig het desbetreffende hoofdstuk
van bijlage IV genomen worden.
Overal waar de officiële monsters genomen worden, moet dit onaangekon-
digd en onverwacht geschieden en niet op vaste tijdstippen of weekdagen.
De Lid-Staten nemen alle nodige voorzorgsmaatregelen om zich ervan te
vergewissen dat de controles steeds onverwacht plaatsvinden.
2. Wat de stoffen van groep A betreft, moet het toezicht betrekking hebben op
het opsporen van het toedienen van verboden stoffen en het illegaal
toedienen van toegestane stoffen. De monsterneming moet volgens de bepa-
lingen van het desbetreffende hoofdstuk van bijlage IV worden uitgevoerd.
De monsters moeten gericht worden genomen met inachtneming van de
volgende minimumcriteria: geslacht, leeftijd, soort, vetmestingssysteem, alle
gegevens waarover de Lid-Staat beschikt en elke aanwijzing voor een slecht
gebruik of misbruik van stoffen van deze groep.
De gedetailleerde onderzoekscriteria worden bij het in artikel 15, lid 1,
bedoelde besluit van de Commissie vastgesteld.
3. Wat de stoffen van groep B betreft, moet het toezicht met name bedoeld zijn
om te controleren of de residuen van de diergeneesmiddelen voldoen aan de
in de bijlagen I en III bij Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad vast-
gestelde maximumwaarden voor residuen, en of de residuen van
bestrijdingsmiddelen voldoen aan de in bijlage III bij Richtlijn 86/363/EEG
vastgestelde maximumgehalten, alsmede voor de controle op de concentratie
van in het milieu aanwezige contaminanten.
Tenzij de Lid-Staten, wanneer zij hun nationale plan voor toezicht inzake
residuen bij de Commissie indienen, de aselecte monsterneming kunnen
rechtvaardigen, moeten alle monsters gericht volgens de bij het in artikel
15, lid 1, bedoelde Commissiebesluit vastgestelde criteria worden genomen.1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 22
▼B
BIJLAGEIV
NIVEAUS EN FREQUENTIE VAN DE MONSTERNEMINGEN
In deze bijlage wordt het minimumaantal dieren vastgesteld waarvan een
monster genomen moet worden.
Elk monster kan worden geanalyseerd om één of meer stoffen op te sporen.
HOOFDSTUK 1
Runderen, varkens, schapen, geiten en paarden
1.Runderen
Het minimumaantal dieren dat jaarlijks op elk type residuen of stoffen moet
worden gecontroleerd, is ten minste gelijk aan 0,4 % van de in het vooraf-
gaande jaar geslachte runderen, met de volgende verdeling:
GroepA: 0,25 % als volgt verdeeld:
— de helft van de monsters moet op het bedrijf worden genomen van
levende dieren. In afwijking daarvan kan 25 % van de geanalyseerde
monsters voor het opsporen van stoffen van groep A, punt 5, genomen
worden van passend materiaal (diervoeders, drinkwater, …),
— de andere helft van de monsters moet in het slachthuis genomen worden.
Elke subgroep van groep A moet ieder jaar gecontroleerd worden met mini-
maal 5 % van het totaal aantal monsters dat voor groep A genomen moet
worden.
De rest moet worden toegewezen in het licht van ervaringen en de gegevens
waarover de Lid-Staat beschikt.
GroepB: 0,15 %
30 % van de monsters moet gebruikt worden voor het opsporen van de
stoffen van groep B, punt 1,
30 % van de monsters moet gebruikt worden voor het opsporen van de
stoffen van groep B, punt 2,
10 % van de monsters moet gebruikt worden voor het opsporen van de
stoffen van groep B, punt 3.
De rest moet worden toegewezen in het licht van de situatie van de Lid-Staat.
2.Varkens
Het minimumaantal dieren dat jaarlijks op elk type residuen of stoffen moet
worden gecontroleerd is ten minste gelijk aan 0,05 % van de varkens die in
het voorafgaande jaar zijn geslacht, met de volgende verdeling:
GroepA: 0,02 %
In Lid-Staten waar de monsterneming in het slachthuis plaatsvindt, moeten
op de boerderij aanvullende analyses worden gedaan van drinkwater, diervoe-
ders, uitwerpselen of een andere geschikte parameter.
In dat geval moet per 100000 varkens die in het voorafgaande jaar geslacht
zijn, jaarlijks minimaal één varkenshouderij worden bezocht.
Elke subgroep van groep A moet jaarlijks worden onderzocht met minimaal
5 % van het totaal aantal monsters dat voor groep A genomen moet worden.
De rest wordt toegewezen volgens de ervaringen en de gegevens waarover de
Lid-Staat beschikt.
GroepB: 0,03 %
Voor de subgroepen moet dezelfde verdeling worden aangehouden als voor
runderen. De rest wordt toegewezen in het licht van de situatie van de Lid-
Staat.
3.Schapen en geiten
Het aantal dieren dat voor ieder type residuen of stoffen gecontroleerd moet
worden is ten minste gelijk aan 0,05 % van de schapen en geiten van meer
dan drie maanden die in het voorafgaande jaar geslacht zijn, met de volgende
verdeling:
GroepA: 0,01 %1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 23
▼B
Elke subgroep van groep A moet jaarlijks onderzocht worden met minimaal
5 % van het totaal aantal monsters dat voor groep A genomen moet worden.
De rest wordt toegewezen volgens de ervaringen en gegevens waarover de
Lid-Staat beschikt.
GroepB: 0,04 %
Voor de subgroepen moet dezelfde verdeling worden aangehouden als voor
runderen. De rest wordt toegewezen in het licht van de ervaringen van de
Lid-Staat.
4.Paarden
Het aantal te nemen monsters moet door iedere Lid-Staat worden bepaald aan
de hand van de vastgestelde problemen.
HOOFDSTUK 2
Vleeskuikens, uitstootkippen, kalkoenen en ander pluimvee
Een monster omvat een of meer dieren, naar gelang van de eisen van de analy-
semethoden.
Voor elke betrokken categorie pluimvee (vleeskuikens, uitstootkippen,
kalkoenen of ander pluimvee) moet per 200 ton van de jaarproduktie (geschat
gewicht) jaarlijks ten minste één monsterneming plaatsvinden, met een
minimum van 100 monsters voor iedere groep stoffen, wanneer de jaarproduktie
van de betrokken categorie dieren hoger is dan 5000 ton.
De verdeling is als volgt:
GroepA: 50 % van alle monsters
Een vijfde van die monsters moet op de boerderij genomen worden.
Elke subgroep van groep A moet jaarlijks worden onderzocht met minimaal 5 %
van het totaal aantal monsters dat voor groep A genomen moet worden.
De rest wordt toegewezen volgens de ervaringen en gegevens waarover de Lid-
Staat beschikt.
GroepB: 50 % van alle monsters,
30 % moet worden gebruikt voor het opsporen van de stoffen
van groep B, punt 1,
30 % moet worden gebruikt voor het opsporen van de stoffen
van groep B, punt 2,
10 % moet worden gebruikt voor het opsporen van de stoffen
van groep B, punt 3.
De rest wordt toegewezen in het licht van de situatie van de Lid-Staat.
HOOFDSTUK 3
Aquacultuurprodukten
1.Gekweekte vis
Een monster omvat een of meer vissen, naar gelang van de grootte van de
betrokken vis en de eisen van de analysemethode.
De Lid-Staten moeten de onderstaande minimale niveaus en frequentie van
bemonstering in acht nemen, afhankelijk van de jaarproduktie van de
gekweekte vis (uitgedrukt in ton).
Per 100 ton jaarproduktie moet jaarlijks minimaal één monsterneming plaats-
vinden. De stoffen waarnaar bij de analyse wordt gezocht en de monsters die
daarvoor genomen zijn, moeten gekozen zijn op grond van het beoogde
gebruik van die stoffen.
De verdeling is als volgt:1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 24
▼B
GroepA: een derde van alle monsters:
alle monsters moeten op de kwekerij genomen worden, op
vissen in alle stadia van het produktieproces (1), waaronder
vissen die klaar zijn om voor consumptie op de markt
gebracht te worden.
GroepB: twee derde van alle monsters:
de monsterneming moet plaatsvinden:
a) bij voorkeur op de kwekerij, op vissen die klaar zijn om
voor consumptie op de markt gebracht te worden;
b) op het verwerkingsbedrijf of bij de groothandel, op verse
vis, mits de viskwekerij van oorsprong bij positief resul-
taat kan worden opgespoord („tracing back”).
(1) Bij zeekwekerijen, waar monsterneming bijzonder moeilijk kan zijn, mogen er
monsters van voeders in plaats van vissen worden genomen.
In ieder geval moeten de monsters die in de kwekerij genomen worden, op
ten minste 10 % van de geregistreerde produktieplaatsen genomen worden.
2.Overige aquacultuurprodukten
Wanneer Lid-Staten redenen hebben om te geloven dat er voor andere aqua-
cultuurprodukten veterinaire of chemische produkten gebruikt zijn of
wanneer er een aantasting van het milieu vermoed wordt, moeten die soorten
naar rato van de produktie daarvan als extra monsters naast de monsters voor
gekweekte vis, in het bemonsteringsplan opgenomen worden.1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 25
▼B
BIJLAGEV
Hoofdstuk 1
De volgende laboratoria worden aangewezen als communautair referentielabora-
torium voor de opsporing van residuen van bepaalde stoffen:
a) Voor de in bijlage I, groep A, punten 1, 2, 3 en 4, en groep B, punt 2, onder
d), en punt 3, onder d), bedoelde residuen:
Rijksinstituut voor de Volksgezondheid en Milieuhygiëne (RIVM)
A. van Leeuwenhoeklaan 9NL-3720 BA Bilthoven
b) Voor de in bijlage I, groep B, punten 1 en 3, onder e), bedoelde residuen:
Laboratoires des Médicaments vétérinaires (CNEVA-LMV)
La Haute Marche, JaveneF-35135 Fougeres
c) Voor de in bijlage I, groep A, punt 5, en groep B, punt 2, onder a), b) en e),
bedoelde residuen:
Bundesgesundheitsamt für Gesundheitlichen Verbraucherschutz und Vete-
rinärmedizin (BGVV)Diedersdorfer Weg 1
D-12277 Berlijn
d) Voor de in bijlage I, groep B, punt 2, onder c), en punt 3, onder a), b) en c),
bedoelde residuen:
Istituto Superiore di Sanità
Viale Regina Elena 299I-00161 Rome
De stoffen van groep A, punt 6, groep B, punt 2, onder f), en punt 3, onder f),
zullen worden toegewezen aan de communautaire referentielaboratoria, naar
gelang van hun farmacologische functie.
Hoofdstuk 2
De bevoegdheden en de voorwaarden voor de vervulling van de taken van de
communautaire referentielaboratoria voor het opsporen van residuen bij levende
dieren, in de excreta, de biologische vloeistoffen en het weefsel van die dieren,
in dierlijke produkten, diervoeders en het drinkwater, worden als volgt vastge-
steld:
1. De taken van de communautaire referentielaboratoria zijn:
a) het zoeken naar nieuwe analysemethoden bevorderen en de coördinatie
daarvan en de nationale referentielaboratoria op de hoogte houden van
de gemaakte vooruitgang op het gebied van analysemethoden en -mate-
riaal;
b) de nationale referentielaboratoria voor de residuen helpen bij het opzetten
van een passend systeem voor kwaliteitsgarantie dat gebaseerd is op de
beginselen van goede laboratoriumpraktijken (GLP) en op de criteria EN
45.000;
c) het goedkeuren van methoden die erkend zijn als referentiemethode die in
een geheel van methoden opgenomen moet worden;
d) aan de nationale referentielaboratoria de beproefde gebruikelijke analyse-
methoden mededelen die tijdens de procedure voor de vaststelling van
maximumgehalten aan residuen erkend zijn;
e) aan de nationale referentielaboratoria gedetailleerde gegevens betreffende
de analysemethoden en de te verrichten vergelijkende proeven verstrekken
en de resultaten van die proeven meedelen;
f) aan de nationale referentielaboratoria die hierom verzoeken technisch
advies verstrekken aangaande de analyse van de stoffen waarvoor zij als
communautair referentielaboratorium zijn aangewezen;
g) vergelijkende proeven organiseren ten behoeve van de nationale referen-
tielaboratoria met een frequentie die in overleg met de Commissie wordt
vastgesteld. Voor deze proeven moeten de communautaire referentielabo-
ratoria blancomonsters distribueren alsmede monsters waarin de
hoeveelheid van de te analyseren stof bekend is;
h) de residuen identificeren en kwantificeren in de gevallen waarin een
analyseresultaat aanleiding geeft tot een geschil tussen Lid-Staten;1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 26
▼B
i) opleidings- en bijscholingscursussen organiseren voor deskundigen van de
nationale laboratoria;
j) technische en wetenschappelijke bijstand verlenen aan de Commissie, met
inbegrip van het programma voor normen, maten en proeven;
k) een jaarverslag opstellen over de werkzaamheden in het afgelopen jaar en
dat bij de Commissie indienen;
l) op het gebied van analysemethoden en -materiaal samenwerken met de
nationale referentielaboratoria die door derde landen zijn aangewezen in
het kader van de overeenkomstig artikel 11 van deze richtlijn in te dienen
plannen van toezicht.
2. Om de in punt 1 bedoelde taken te kunnen vervullen moeten de communau-
taire referentielaboratoria ten minste aan de volgende voorwaarden voldoen:
a) aangewezen zijn als nationaal referentielaboratorium in een Lid-Staat;
b) beschikken over gekwalificeerd personeel dat voldoende vertrouwd is met
de technieken die worden gebruikt bij de analyse van de residuen, waar-
voor zij als communautair referentielaboratorium zijn aangewezen;
c) beschikken over de nodige apparatuur en stoffen om de opgedragen
analyses te kunnen verrichten;
d) beschikken over de passende administratieve infrastructuur;
e) beschikken over voldoende capaciteit op het gebied van de informatica
voor de statistische verwerking van de restultaten en voor de snelle mede-
deling van deze en andere gegevens aan de nationale referentielaboratoria
en aan de Commissie;
f) hun personeel de vertrouwelijke aard van bepaalde onderwerpen, resul-
taten of mededelingen doen respecteren;
g) voldoende kennis bezitten van de internationale normen en gebruiken;h) beschikken over een bijgewerkte lijst van erkende referentiematerialen en
van de referentiematerialen waarover de Instelling voor referentiemate-
rialen en metingen beschikt, alsmede over een bijgewerkte lijst van de
producenten en verkopers van deze stoffen.1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 27
▼B
BIJLAGEVI
Concordantietabel
Onderhavige richtlijn Richtlijnen 85/358/EEG en 86/469/EEG en Besluiten 89/187/EEG en 91/664/EEG
Artikel 1 —
Artikel 2 Artikel 2 86/469/EEGArtikel 3 Artikel 1 86/469/EEG
Artikel 2 85/358/EEG
Artikel 4 Artikel 3 86/469/EEG
Artikel 5 Artikel 4, lid 1, eerste en tweede streepje 86/469/EEG
Artikel 6 —
Artikel 7 Artikel 4, lid 1, behalve eerste en tweede
streepje86/469/EEG
Artikel 8 Artikel 4, leden 2 tot en met 5 86/469/EEG
Artikel 12 86/469/EEG
Artikel 9 85/358/EEG
Artikel 9 —Artikel 10 —
Artikel 11 Artikel 1 85/358/EEG
Artikel 12 —
Artikel 13 Artikel 3 85/358/EEG
Artikel 10 86/469/EEG
Artikel 14, lid 1 Artikel 8, lid 1, onder b) 86/469/EEG
Artikel 14, lid 2 Artikel 8, lid 2 86/469/EEG
Besluit 91/664/EEG
Besluit 89/187/EEG
Artikel 15, lid 1 Artikel 8, lid 3 86/469/EEG
Artikel 5, lid 2 85/358/EEG
Artikel 15, lid 2 Artikel 8, lid 3 86/469/EEG
Artikel 5, lid 3 85/358/EEG
Artikel 15, lid 3 Artikel 9 86/469/EEG
Artikel 16 Artikel 9, lid 1 en artikel 9, lid 2 86/469/EEG
Artikel 6, lid 1 en artikel 6, lid 2 85/358/EEG
Artikel 17 Artikel 9, lid 3, onder a) 86/469/EEG
Artikel 6, lid 3, onder a) 85/358/EEG
Artikel 18 Artikel 9, lid 3, onder c) en d) 86/469/EEG
Artikel 19 —Artikel 20, lid 1 —
Artikel 20, lid 2 Artikel 11 86/469/EEG
Artikel 21 Artikel 5 86/469/EEG
Artikel 22 Artikel 7 85/358/EEG
Artikel 23 Artikel 9, lid 3, onder b), c) en d), artikel 9, lid
4 en artikel 9, lid 586/469/EEG
Artikel 6, lid 3, onder b), c) en d), en artikel 6,
lid 485/358/EEG
Artikel 24 Artikel 4 85/358/EEG
Artikel 25 —
Artikel 26 —
Artikel 27 —
Artikel 28 —1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 28
▼B
Onderhavige richtlijn Richtlijnen 85/358/EEG en 86/469/EEG en Besluiten 89/187/EEG en 91/664/EEG
Artikel 29 Artikel 7 86/469/EEG
Artikel 13 85/358/EEG
Artikel 30 —
Artikel 31 Artikel 12 85/358/EEG
Artikel 32 Artikel 14 86/469/EEG
Artikel 11 85/358/EEG
Artikel 33 Artikel 15 86/469/EEG
Artikel 10 85/358/EEG
Artikel 34 Artikel 13 86/469/EEG
Artikel 35 —
Artikel 36 —
Artikel 37 —
Artikel 38 —
Artikel 39 —
Bijlage I Bijlage I 86/469/EEG
Bijlage II —
Bijlage III —
Bijlage IV Bijlage II 86/469/EEGBijlage V, hoofdstuk 1 Besluit 91/664/EEG
Bijlage V, hoofdstuk 2 Besluit 89/187/EEG
Bijlage VI —1996L0023 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 29