1991L0068 — NL — 01.06.2004 — 009.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

►B RICHTLĲN VAN DE RAAD van 28 januari 1991 inzake veterinairrechtelĳke voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in schapen en geiten (91/68/EEG) (PB L 046, 19.2.1991, p.19)

Gewĳzigd bĳ:





Gewĳzigd bĳ:

A1 Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C 241 21 29.8.1994 (aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 001 1 ..









▼B

RICHTLĲN VAN DE RAAD

van 28 januari 1991

inzake veterinairrechtelĳke voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in schapen en geiten

(91/68/EEG)







DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43, Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ). Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ), Overwegende dat de harmonische werking van de gemeenschappelĳke marktordening in de sector schapen en geiten niet het verwachte effect zal sorteren zolang het intracommunautaire handelsverkeer wordt belemmerd door verschillen tussen de Lid-Staten op het gebied van de diergezondheid; Overwegende dat, om dit handelsverkeer te stimuleren, de bestaande verschillen uit de weg moeten worden geruimd en voor dit handelsverkeer in die dieren op communautair niveau voorschriften moeten worden vastgesteld; dat daardoor terzelfder tĳd tot de totstandbrenging van de interne markt wordt bĳgedragen; Overwegende dat schapen en geiten slechts in het intracommunautaire handelsverkeer mogen worden gebracht, indien zĳ aan bepaalde veterinairrechtelĳke eisen voldoen, ten einde de verspreiding van besmettelĳke ziekten te voorkomen; Overwegende dat moet worden voorzien in veterinairrechtelĳke eisen die verschillen al naar gelang van het commerciële doel waarvoor deze dieren zĳn bestemd; Overwegende dat de gezondheidstoestand van de schapen en geiten niet op het gehele grondgebied van de Gemeenschap dezelfde is; dat voor de betrokken delen van het grondgebied moet worden verwezen naar het begrip „gebied” als omschreven in Richtlĳn 64/432/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake veterinairrechtelĳke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in runderen en varkens ( 4 ), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Richtlĳn 90/425/EEG ( 5 ); Overwegende dat het handelsverkeer tussen gebieden die uit gezondheidsoogpunt gelĳkwaardige kenmerken vertonen, niet mag worden belemmerd; Overwegende dat moet worden bepaald dat de Commissie, met inachtneming van de vooruitgang die bĳ de uitroeiing van bepaalde dierziekten in een bepaalde Lid-Staat is gemaakt, kan toestaan dat bĳkomende garanties worden gevraagd die niet strenger mogen zĳn dan de garanties die de Lid-Staat in nationaal verband toepast; Overwegende dat, om verspreiding van besmettelĳke ziekten te voorkomen, voorschriften moeten worden vastgesteld voor het vervoer van de dieren naar de plaats van bestemming; Overwegende dat, om de inachtneming van de vastgestelde eisen te garanderen, moet worden bepaald dat door een officiële dierenarts een gezondheidscertificaat moet worden afgegeven dat de schapen en geiten tot de plaats van bestemming moet vergezellen; Overwegende dat, met betrekking tot de organisatie en de consequenties van de door de Lid-Staten te verrichten controles en de toe te passen vrĳwaringsmaatregelen, dient te worden verwezen naar de algemene voorschriften van Richtlĳn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en produkten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt; Overwegende dat moet worden voorzien in de mogelĳkheid dat de Commissie controles verricht; Overwegende dat moet worden voorzien in een procedure waarbĳ tussen de Lid-Staten en de Commissie een nauwe en doelmatige samenwerking tot stand wordt gebracht in het kader van het Permanent Veterinair Comité, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLĲN VASTGESTELD:







Artikel 1

Bĳ deze richtlĳn worden veterinairrechtelĳke voorschriften vastgesteld voor het intracommunautaire handelsverkeer in schapen en geiten.

▼M7

Artikel 2

a) De definities in artikel 2 van Richtlĳn 90/425/EEG en in artikel 2 van Richtlĳn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tĳdens het vervoer en tot wĳziging van de Richtlĳnen 90/425/EEG en 91/496/EEG ( 6 ) zĳn, waar relevant, van toepassing.

b) Bovendien gelden voor de toepassing van deze richtlĳn de volgende definities: 1. slachtschapen en slachtgeiten: schapen en geiten, bestemd om hetzĳ rechtstreeks hetzĳ via een erkend verzamelcentrum naar een slachthuis te worden geleid om daar te worden geslacht; 2. fokschapen en fokgeiten: andere dan de in de punten 1 en 3 genoemde schapen en geiten, bestemd om hetzĳ rechtstreeks hetzĳ via een erkend verzamelcentrum naar de plaats van bestemming te worden vervoerd, voor fok- en gebruiksdoeleinden; 3. mestschapen en mestgeiten: andere dan de in de punten 1 en 2 genoemde schapen en geiten, bestemd om hetzĳ rechtstreeks hetzĳ via een erkend verzamelcentrum naar de plaats van bestemming te worden vervoerd, om te worden vetgemest voor de slacht; 4. officieel brucellosevrĳe schapenhouderĳ of geitenhouderĳ: een bedrĳf dat aan de in bĳlage A, hoofdstuk 1, rubriek I vastgestelde voorwaarden voldoet; 5. brucellosevrĳe schapenhouderĳ of geitenhouderĳ: een bedrĳf dat aan de in bĳlage A, hoofdstuk 2, vastgestelde voorwaarden voldoet; 6. ziekte waarvoor een aangifteplicht bestaat: de in bĳlage B, rubriek I, genoemde ziekten; 7. officiële dierenarts: door de bevoegde centrale autoriteit van de lidstaat aangewezen dierenarts; 8. bedrĳf van oorsprong: een bedrĳf waar de schapen en geiten conform deze richtlĳn onafgebroken hebben verbleven en waarover een register wordt bĳgehouden ten bewĳze van het verblĳf van de dieren; dit register kan door de bevoegde autoriteiten gecontroleerd worden; 9. verzamelcentrum: verzamelplaatsen en markten waar onder toezicht van een officiële dierenarts schapen en geiten van verschillende bedrĳven worden samengebracht om een voor binnenlandse verplaatsing bestemde partĳ dieren te vormen; 10. erkend verzamelcentrum: bedrĳfsruimten waar schapen en geiten van verschillende bedrĳven worden samengebracht om een voor het intracommunautaire handelsverkeer bestemde partĳ dieren te vormen; 11. handelaar: natuurlĳke of rechtspersoon die rechtstreeks of onrechtstreeks dieren koopt en verkoopt voor handelsdoeleinden, die een omzetsnelheid heeft en die de dieren uiterlĳk 29 dagen na aankoop doorverkoopt of verplaatst van de ene bedrĳfsruimte naar de andere of rechtstreeks naar een slachthuis waarvan hĳ geen eigenaar is; 12. bedrĳfsruimte van een erkend handelaar: bedrĳfsruimten die gebruikt worden door een handelaar als bedoeld onder punt 11 en door de bevoegde autoriteiten zĳn erkend, waar schapen en geiten van verschillende bedrĳven worden samengebracht om een voor het intracommunautaire handelsverkeer bestemde partĳ dieren te vormen; 13. vervoerder: natuurlĳke of rechtspersoon als bedoeld in artikel 5 van Richtlĳn 91/628/EEG; 14. gebied: gedeelte van het grondgebied van een lidstaat met een oppervlakte van ten minste 2 000 km2, dat door de bevoegde autoriteiten aan controle wordt onderworpen en dat ten minste één van de volgende administratieve gebieden omvat:



— België provincie/province — Duitsland: Regierungsbezirk — Denemarken: amt of island — Frankrijk: département — Italië: provincia — Luxemburg - — Nederland RVV-kring — Verenigd Koninkrijk: Verenigd Koninkrijk: Engeland, Wales en Noord-Ierland: county Schotland: district of island area — Ierland county — Griekenland: íïìüò — Spanje: provincia — Portugal Portugal vasteland: distrito overige gedeelten van het Portugese grondgebied: região autónoma — Oostenrijk: Bezirk — Zweden: län — Finland: lääni/län.

Artikel 3

1. Slachtschapen en -geiten mogen slechts voor het handelsverkeer worden bestemd indien zĳ aan de in de artikelen 4, 4 bis, 4 ter en 4 quater, vastgestelde voorwaarden voldoen.

2. Mestschapen en -geiten mogen slechts voor het handelsverkeer worden bestemd indien zĳ aan de in de artikelen 4, 4 bis, 4 ter en 5, vastgestelde voorwaarden voldoen, onverminderd eventuele aanvullende garanties op grond van de artikelen 7 en 8.

3. Fokschapen en -geiten mogen slechts voor het handelsverkeer worden bestemd indien zĳ aan de in de artikelen 4, 4 bis, 4 ter, 5 en 6, vastgestelde voorwaarden voldoen, onverminderd eventuele aanvullende garanties op grond van de artikelen 7 en 8.

4. In afwĳking van het bepaalde in de leden 2 en 3 kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten van bestemming echter algemene of beperkte afwĳkingen toestaan voor het verkeer van fok- en mestschapen en fok- en mestgeiten die uitsluitend bestemd zĳn om tĳdelĳk in de nabĳheid van de binnengrenzen van de Gemeenschap te worden geweid. De lidstaten die van deze mogelĳkheid gebruikmaken, stellen de Commissie op de hoogte van de inhoud van de toegestane afwĳkingen.

5. De in deze richtlĳn bedoelde schapen en geiten mogen tussen het moment waarop zĳ het bedrĳf van oorsprong verlaten en dat waarop zĳ op de plaats van bestemming aankomen, op geen enkel moment in aanraking komen met andere evenhoevige dieren, behalve met dieren die dezelfde gezondheidsstatus hebben.

Artikel 4

1. De lidstaten zien erop toe dat schapen en geiten:

a) worden geïdentificeerd en geregistreerd overeenkomstig de communautaire wetgeving;

b) door een officiële dierenarts in de laatste 24 uur vóór het laden worden geïnspecteerd en daarbĳ geen klinische ziekteverschĳnselen vertonen;

c) niet komen van een bedrĳf waarvoor om veterinairrechtelĳke redenen een verbodsmaatregel is vastgesteld, noch in contact zĳn geweest met dieren van een dergelĳk bedrĳf; nadat het laatste dier dat besmet was met of vatbaar is voor een van de onder i), ii), of iii), genoemde ziekten, is geslacht en/of opgeruimd, is de verbodsmaatregel van toepassing gedurende ten minste: i) 42 dagen in geval van brucellose, ii) 30 dagen in geval van rabiës, iii) 15 dagen in geval van miltvuur;

d) niet komen van een bedrĳf in een gebied waarvoor om gezondheidsredenen een verbodsmaatregel of een beperkende maatregel is ingesteld voor de betrokken soort overeenkomstig de communautaire en/of nationale wetgeving, of in contact zĳn geweest met dieren van een dergelĳk bedrĳf;

e) geen dieren zĳn waarvoor veterinairrechtelĳke beperkingen gelden op grond van de communautaire wetgeving inzake mond- en klauwzeer, noch dieren die tegen mond- en klauwzeer zĳn gevaccineerd.

2. De lidstaten zien erop toe dat de volgende dieren niet in het handelsverkeer worden gebracht:

a) schapen en geiten die eventueel moeten worden geslacht in het kader van een nationaal programma voor de uitroeiing van dierziekten die niet zĳn vermeld in bĳlage C bĳ Richtlĳn 90/425/EEG, noch in bĳlage B, rubriek I, bĳ de onderhavige richtlĳn;

b) schapen en geiten die om gezondheidsredenen of om veterinairrechtelĳke redenen die op grond van artikel 30 van het Verdrag gerechtvaardigd zĳn, op hun eigen grondgebied niet in de handel mogen worden gebracht.

3. De lidstaten zien erop toe dat schapen en geiten:

a) hetzĳ op het grondgebied van de Gemeenschap zĳn geboren en daar sedert hun geboorte zĳn gehouden;

b) hetzĳ uit een derde land zĳn ingevoerd overeenkomstig de communautaire wetgeving.

▼M7

Artikel 4 bis

1. De lidstaten zien erop toe dat slachtschapen en -geiten, fokschapen en -geiten en mestschapen en -geiten niet naar een andere lidstaat worden verzonden, tenzĳ de dieren:

a) gedurende ten minste 30 dagen onafgebroken op het bedrĳf van oorsprong hebben verbleven of, wanneer het om dieren van minder dan 30 dagen oud gaat, sinds hun geboorte, en

b) niet van een bedrĳf komen waar de laatste 21 dagen vóór de verzending schapen of geiten zĳn binnengebracht, en

c) niet van een bedrĳf komen waar de laatste 30 dagen vóór de verzending uit een derde land ingevoerde evenhoevige dieren zĳn binnengebracht.

2. In afwĳking van het bepaalde in lid 1, onder b) en c), kunnen de lidstaten de verzending van schapen en geiten naar een andere lidstaat toestaan, indien de in lid 1, onder b) en c), bedoelde dieren op het bedrĳf volledig van alle andere dieren waren afgezonderd.

Artikel 4 ter

1. De lidstaten zien erop toe dat de in de leden 2 tot en met 6 vastgestelde voorschriften worden toegepast op het intracommunautaire handelsverkeer van alle schapen en geiten.

2. De dieren mogen niet langer dan zes dagen buiten het bedrĳf van oorsprong verblĳven vóór de datum waarop zĳ hun laatste certificaat voor het handelsverkeer naar de eindbestemming in een andere lidstaat ontvangen, als vermeld op het gezondheidscertificaat bedragen.

Onverminderd artikel 9, lid 1, wordt in geval van vervoer over zee deze periode van zes dagen verlengd met de duur van de zeereis.

3. Nadat zĳ het bedrĳf van oorsprong hebben verlaten, worden de dieren rechtstreeks naar de bestemming in een andere lidstaat gezonden.

4. In afwĳking van lid 3 mogen schapen en geiten, nadat zĳ het bedrĳf van oorsprong hebben verlaten en voordat zĳ in een andere lidstaat ter bestemming aankomen, slechts één erkend verzamelcentrum in de lidstaat van oorsprong aandoen.

In het geval van slachtschapen en -geiten mag in plaats van een erkend verzamelcentrum ook een bedrĳfsruimte van een erkende handelaar in de lidstaat van oorsprong aangedaan worden.

5. Slachtdieren die in het land van bestemming bĳ aankomst rechtstreeks naar een slachthuis zĳn gebracht, worden zo spoedig mogelĳk, doch uiterlĳk 72 uur na aankomst, geslacht.

6. Onverminderd artikel 3, lid 5, dragen de lidstaten er zorg voor dat de in deze richtlĳn bedoelde dieren tussen hun vertrek van het bedrĳf van oorsprong en hun aankomst op de bestemming op geen enkel moment de gezondheidsstatus van niet voor de intracommunautaire handel bestemde schapen en geiten in gevaar brengen.

Artikel 4 quater

1. In afwĳking van artikel 4 bis, lid 1, onder a), mogen slachtschapen en -geiten verhandeld worden nadat zĳ gedurende ten minste 21 dagen onafgebroken op het bedrĳf van oorsprong hebben verbleven.

2. In afwĳking van artikel 4 bis, lid 1, onder b), en onverminderd lid 1, en artikel 4 ter, lid 2, mogen slachtschapen en -geiten verzonden worden, van het bedrĳf van oorsprong waar de schapen en geiten 21 dagen vóór de verzending zĳn binnengebracht, indien zĳ rechtstreeks vervoerd worden naar een slachthuis in een andere lidstaat om daar onmiddellĳk geslacht te worden, zonder dat zĳ een verzamelcentrum of een overeenkomstig Richtlĳn 91/628/EEG ingestelde halteplaats aandoen.

3. In afwĳking van artikel 4 ter, leden 3 en 4, en onverminderd het bepaalde in artikel 4 ter, lid 2, mogen slachtschapen en -geiten na het verlaten van het bedrĳf van oorsprong een extra verzamelpunt aandoen, mits aan een van de volgende voorwaarden wordt voldaan:

a) alvorens te passeren via het in artikel 4 ter, lid 4, bedoeld verzamelcentrum, dat in de lidstaat van oorsprong ligt, voldoen de dieren aan de volgende voorwaarden: i) na het verlaten van het bedrĳf van oorsprong passeren de dieren via één verzamelcentrum dat onderworpen is aan officieel veterinair toezicht en bovendien alleen dieren met ten minste dezelfde gezondheidsstatus toelaat, en ii) onverminderd de communautaire wetgeving inzake de identificatie van schapen en geiten worden de dieren ten laatste in dat verzamelcentrum stuksgewĳs geïdentificeerd, zodat van elk dier het bedrĳf van oorsprong te traceren is, en iii) vanaf het verzamelcentrum worden de dieren met een officieel veterinair document naar het in artikel 4 ter, lid 4, bedoelde verzamelcentrum vervoerd, waar zĳ gecertificeerd en rechtstreeks naar een slachthuis in de lidstaat van bestemming gebracht worden; of

b) de dieren mogen na verzending uit de lidstaat van oorsprong voordat zĳ naar het slachthuis in de lidstaat van bestemming worden gebracht via een erkend verzamelcentrum passeren, mits aan de volgende voorwaarden is voldaan: i) het erkende verzamelcentrum ligt in de lidstaat van bestemming, van waar de dieren onder verantwoordelĳkheid van de officiële dierenarts rechtstreeks naar een slachthuis worden gebracht om binnen vĳf dagen na aankomst in het erkende verzamelcentrum te worden geslacht, of ii) het erkende verzamelcentrum ligt in een lidstaat van doorreis, van waar de dieren rechtstreeks naar het op het conform artikel 9, lid 6, afgegeven gezondheidscertificaat vermelde slachthuis in de lidstaat van bestemming worden gezonden.

▼B

Artikel 5

Onverminderd de aanvullende garanties die overeenkomstig de artikelen 7 en 8 kunnen worden geëist, moeten fok- en mestschapen en fok- en mestgeiten niet alleen voldoen aan de voorwaarden van artikel 4, maar — om in een officieel brucellosevrĳe of brucellosevrĳe schapenhouderĳ of geitenhouderĳ te worden opgenomen — ook aan de voorwaarden van bĳlage A, hoofdstuk 1, punt D, respectievelĳk bĳlage A, hoofdstuk 2, punt D.

Artikel 6

Onverminderd de aanvullende garanties die overeenkomstig de artikelen 7 en 8 kunnen worden geëist, moeten fokdieren bovendien voldoen aan de volgende eisen:

a) Zĳ moeten zĳn verworven op een bedrĳf en slechts in contact zĳn geweest met dieren van een bedrĳf: i) waar de volgende ziekten niet klinisch zĳn vastgesteld: — in de laatste zes maanden, besmettelĳke agalactie van het schaap (Mycoplasma agalactiae) en besmettelĳke agalactie van de geit (Mycoplasma agalactiae, M. capricolum, M. mycoïdes subsp. mycoïdes „Large Colony”), — in de laatste twaalf maanden, paratuberculose of kaasachtige lymfadenitis, — tĳdens de laatste drie jaar, longadenomatose, zwoegerziekte of caprine artritis-encefalitis. Deze termĳn wordt evenwel tot twaalf maanden verkort indien dieren die zĳn besmet met zwoegerziekte of caprine artritis-encefalitis, zĳn geslacht en de overgebleven dieren negatief hebben gereageerd op twee tests die zĳn erkend volgens de procedure van artikel 15; of dat, onverminderd de naleving van de voor andere ziekten gestelde eisen, voor een of meer van de voornoemde ziekten, in het kader van een overeenkomstig de artikelen 7 en 8 goedgekeurd programma, aanvullende gezondheidsgaranties biedt voor die ziekte of ziekten; ii) waar geen enkel feit op grond waarvan kan worden geconcludeerd dat niet aan het bepaalde onder i) is voldaan, ter kennis is gebracht van de officiële dierenarts die het gezondheidscertificaat moet afgeven; iii) waarvan de eigenaar heeft verklaard niet op de hoogte te zĳn geweest van een dergelĳk feit en bovendien schriftelĳk heeft verklaard dat het (de) voor het intracommunautaire handelsverkeer bestemde dier(en) voldoet (voldoen) aan de onder i) bedoelde criteria.

▼M4 —————

▼B

c) Wat besmettelĳke epidydimitis van de ram (B. ovis) betreft, moeten niet gecastreerde fokrammen: — afkomstig zĳn van een bedrĳf waar in de laatste twaalf maanden geen gevallen van besmettelĳke epidydimitis van de ram (B. ovis) is vastgesteld; — gedurende 60 dagen voorafgaande aan de verzending permanent op dit bedrĳf zĳn gehouden; — tĳdens de 30 dagen voorafgaande aan de verzending met negatief resultaat onderworpen zĳn geweest aan een serologisch onderzoek overeenkomstig bĳlage D of voldoen aan gelĳkwaardige gezondheidseisen die volgens de procedure van artikel 15 moeten worden erkend.

d) Op een certificaat dat conform is aan model III van bĳlage E, moet worden vermeld dat aan deze eisen is voldaan.

Artikel 7

1. Een Lid-Staat die een verplicht of vrĳwillig nationaal bestrĳdingsprogramma of een nationaal bewakingsprogramma heeft voor een van de ►M4 in bĳlage B, rubriek III, opgenomen ◄ besmettelĳke ziekten, welk programma voor zĳn gehele grondgebied of een gedeelte daarvan geldt, kan aan de Commissie mededeling doen van dat programma, met vermelding van met name:

— de situatie op het gebied van die ziekte op zĳn grondgebied,

— de gronden voor de rechtvaardiging van het programma, met name de belangrĳkheid van de ziekte en de kosten-batenanalyse,

— het geografische gebied waar het programma zal worden toegepast,

— de diverse aan de inrichtingen toegekende gezondheidsstatussen, de normen waaraan in elke categorie moet worden voldaan en de testprocedures,

— de controleprocedures waarin in het kader van het programma is voorzien,

— de consequenties die moeten worden getrokken wanneer een bedrĳf om een of andere reden zĳn status verliest,

— de maatregelen die moeten worden genomen wanneer bĳ overeenkomstig het programma verrichte controles de resultaten positief blĳken.

2. De Commissie onderzoekt de door de Lid-Staten medegedeelde programma's. Zĳ worden met inachtneming van de criteria van lid 1 goedgekeurd volgens de procedure van artikel 15. Volgens deze zelfde procedure kunnen terzelfder tĳd of uiterlĳk drie maanden na goedkeuring van de programma's ook de algemene of beperkte aanvullende garanties worden vastgesteld die in het intracommunautaire handelsverkeer kunnen worden geëist. Deze garanties mogen niet strenger zĳn dan die welke de Lid-Staat in nationaal verband hanteert.

3. De door de Lid-Staat ingediende programma's kunnen worden gewĳzigd of aangevuld volgens de procedure van artikel 15. Volgens deze zelfde procedure kunnen wĳzigingen of aanvullingen op een eerder goedgekeurd programma en op de overeenkomstig lid 2 vastgestelde garanties worden goedgekeurd.

4. De overeenkomstig dit artikel goedgekeurde programma's komen in aanmerking voor de communautaire financiering bedoeld in artikel 24 van Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied ( 7 ) voor de aldaar bedoelde ziekten en onder de aldaar gestelde voorwaarden.

Artikel 8

1. Wanneer een Lid-Staat van oordeel is dat hĳ geheel of gedeeltelĳk vrĳ is van een van de ►M4 in bĳlage B, rubriek III, opgenomen ◄ , vermelde ziekten waarvoor schapen en geiten vatbaar zĳn, stelt hĳ de Commissie in het bezit van de nodige bewĳsstukken. Die betreffen met name:

— de aard van de ziekte en de wĳze waarop de ziekte zich op zĳn grondgebied heeft gemanifesteerd,

— de resultaten van de in het kader van een bewakingsprogramma uitgevoerde tests, gebaseerd op een serologisch, microbiologisch of pathologisch en epidemiologisch onderzoek en op het feit dat bĳ de bevoegde instanties verplicht aangifte van die ziekte moet worden gedaan,

— de looptĳd van het bewakingsprogramma,

— eventueel de periode waarin inenting tegen de ziekte is verboden en het geografische gebied waarvoor dat verbod geldt,

— de voorschriften voor de controle op de afwezigheid van de ziekte.

2. De Commissie onderzoekt de door de Lid-Staat ingediende bewĳsstukken. De algemene of beperkte aanvullende garanties die in het intracommunautaire handelsverkeer kunnen worden geëist, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 15. Deze garanties mogen niet strenger zĳn dan die welke de Lid-Staat in nationaal verband hanteert. Indien de bewĳsstukken vóór 1 januari 1992 zĳn ingediend, moeten besluiten betreffende de aanvullende garanties vóór 1 juli 1992 worden genomen.

3. De betrokken Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van elke wĳziging van de in lid 1 genoemde bewĳsstukken met betrekking tot de ziekte. In het licht van de medegedeelde informatie kunnen de overeenkomstig lid 2 vastgestelde garanties volgens de procedure van artikel 15 worden gewĳzigd of ingetrokken.

▼

4. De Commissie onderzoekt zo spoedig mogelĳk de door Zweden ingediende bewĳsstukken met betrekking tot paratuberculose bĳ schapen en besmettelĳke agalactie bĳ schapen. Na dit onderzoek kan zo nodig het bepaalde in lid 2 van toepassing zĳn. De in lid 2 bedoelde passende besluiten worden zo spoedig mogelĳk genomen. In afwachting van deze besluiten kan Zweden, gedurende een tĳdvak van een jaar, te rekenen vanaf de datum van inwerkingtreding van het Toetredingsverdrag, zĳn nationale voorschriften die vóór laatstgenoemde datum met betrekking tot deze ziekten van kracht waren, toepassen. Dit tĳdvak van een jaar kan zo nodig worden verlengd volgens de procedure van artikel 15.

▼M7

Artikel 8 bis

1. De lidstaten zien erop toe dat de verzamelcentra minimaal aan de onderstaande voorwaarden voldoen voordat zĳ door de bevoegde autoriteit erkend worden:

a) zĳ moeten onder toezicht staan van een officiële dierenarts die erop toeziet dat met name aan het bepaalde in artikel 3, lid 5, wordt voldaan;

b) zĳ moeten gelegen zĳn in een gebied waarvoor geen verbodsmaatregelen of beperkende maatregelen zĳn ingesteld overeenkomstig de relevante communautaire en/of nationale wetgeving;

c) zĳ moeten voor ieder gebruik worden gereinigd en ontsmet, volgens de instructies van de officiële dierenarts;

d) zĳ moeten, naar gelang van de capaciteit, voorzien zĳn van: — een uitsluitend daartoe dienende bedrĳfsruimte wanneer zĳ als verzamelcentrum gebruikt worden; — passende bedrĳfsruimten om de dieren in- en uit te laden en behoorlĳk onder te brengen, te drenken, te voederen en eventueel de nodige behandeling te verstrekken; deze bedrĳfsruimten moeten gemakkelĳk gereinigd en ontsmet kunnen worden; — passende voorzieningen voor inspectie; — passende voorzieningen voor afzondering; — een passende installatie voor het reinigen en ontsmetten van lokalen en veewagens; — een geschikte plaats voor de opslag van voeder, strooisel en mest; — een geschikt opvangsysteem voor het afvalwater; — een bureau voor de officiële dierenarts;

e) zĳ mogen alleen overeenkomstig de communautaire wetgeving geïdentificeerde dieren toelaten die voldoen aan de in deze richtlĳn voor die categorie dieren vastgestelde gezondheidsvoorwaarden. Daartoe controleert de eigenaar van of de verantwoordelĳke voor het centrum bĳ aankomst van de dieren of zĳ vergezeld gaan van de gezondheidsdocumenten of de passende certificaten voor de betrokken soorten of categorieën;

f) zĳ moeten regelmatig door de bevoegde autoriteit gecontroleerd worden om er zeker van te zĳn dat nog altĳd wordt voldaan aan de erkenningseisen.

2. De eigenaar van of de verantwoordelĳke voor het verzamelcentrum moet, hetzĳ op basis van de documenten die de dieren vergezellen, hetzĳ op basis van de identificatienummers of -merken van de dieren, een register of een gegevensbank bĳhouden en minimaal drie jaar bewaren met de volgende gegevens:

— naam van de eigenaar, oorsprong, datum van aankomst en vertrek, aantal en identificatie van de schapen en geiten of het registratienummer van het bedrĳf van oorsprong van de dieren die in het centrum binnenkomen, wanneer van toepassing het erkennings- of registratienummer van het verzamelcentrum dat de dieren vóór hun aankomst in het centrum hebben aangedaan, en hun bestemming;

— het registratienummer van de vervoerder en het vergunningsnummer van de veewagen waarmee de dieren bĳ het centrum worden afgeleverd of opgehaald.

3. De bevoegde autoriteit kent een erkenningsnummer toe aan elk erkend verzamelcentrum. Deze erkenning kan worden beperkt tot één van de onder deze richtlĳn vallende diersoorten, of tot fok -en mestdieren of slachtdieren. De bevoegde autoriteit stelt de Commissie in kennis van de lĳst van erkende verzamelcentra, alsook van de eventuele bĳwerkingen daarvan. De Commissie zendt deze lĳst in het kader van het in artikel 15, lid 1, bedoelde comité toe aan de lidstaten.

4. De bevoegde autoriteit kan de erkenning opschorten of intrekken indien dit artikel, andere relevante bepalingen van deze richtlĳn of andere richtlĳnen inzake veterinairrechtelĳke voorschriften niet worden nageleefd. De erkenning mag opnieuw worden verleend als ten genoegen van de bevoegde autoriteit is aangetoond dat het verzamelcentrum volledig aan alle relevante bepalingen van deze richtlĳn voldoet.

5. De bevoegde autoriteit ziet erop toe dat een verzamelcentrum dat in bedrĳf is over voldoende officiële dierenartsen beschikt om alle taken uit te voeren waarmee het belast is.

6. De uitvoeringsbepalingen die eventueel voor de uniforme toepassing van dit artikel vereist zĳn, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 15, lid 2.

▼M7

Artikel 8 ter

1. De lidstaten zien erop toe dat alle handelaren geregistreerd en door de bevoegde autoriteit erkend worden voor het verrichten van intracommunautaire handel en daartoe een erkenningsnummer krĳgen, en dat erkende handelaren ten minste aan de volgende voorwaarden voldoen:

a) zĳ mogen alleen handelen in geïdentificeerde dieren die afkomstig zĳn van bedrĳven die voldoen aan de voorschriften van artikel 3. Daartoe zorgt de handelaar ervoor dat de dieren naar behoren geïdentificeerd zĳn en vergezeld gaan van de passende gezondheidsdocumenten overeenkomstig deze richtlĳn;

b) de handelaar moet, hetzĳ op basis van het document dat de dieren vergezelt, hetzĳ op basis van de identificatienummers of -merken van de dieren, een register of een gegevensbank bĳhouden en minimaal drie jaar bewaren met de volgende gegevens: — naam van de eigenaar, oorsprong, datum van aankoop, categorieën, aantal en identificatie van de schapen en geiten of het registratienummer van het bedrĳf van oorsprong van de gekochte dieren, wanneer van toepassing, het erkennings- of registratienummer van het verzamelcentrum dat de dieren voor de aankoop hebben aangedaan, en hun bestemming; — registratienummer van de vervoerder en/of vergunningsnummer van de veewagen waarmee de dieren afgeleverd en opgehaald worden; — naam en adres van de koper en bestemming van de dieren; — routebeschrĳvingen en/of serienummer van de gezondheidscertificaten, indien van toepassing;

c) wanneer de handelaar de dieren in zĳn bedrĳfsruimten heeft, moet hĳ ervoor zorgen dat: — het personeel dat voor de dieren verantwoordelĳk is een specifieke opleiding heeft gehad met betrekking tot de toepassing van de eisen van deze richtlĳn, alsmede de zorg voor en het welzĳn van de dieren; — de dieren regelmatig door de officiële dierenarts worden gecontroleerd en eventueel onderzocht en alle nodige maatregelen worden getroffen om verspreiding van ziekten te voorkomen.

2. De lidstaten zien erop toe dat elke bedrĳfsruimte die door de handelaren beroepshalve wordt gebruikt, geregistreerd wordt, van de bevoegde autoriteit een erkenningsnummer krĳgt en ten minste aan de volgende voorwaarden voldoet:

a) zĳ moeten onder toezicht staan van een officiële dierenarts;

b) zĳ moeten gelegen zĳn in een gebied waarvoor geen verbodsmaatregelen of beperkende maatregelen zĳn ingesteld overeenkomstig de relevante communautaire of nationale wetgeving;

c) zĳ moeten beschikken over: — passende bedrĳfsruimten met voldoende capaciteit en in het bĳzonder passende voorzieningen voor inspectie en voorzieningen voor afzondering, zodat de dieren, wanneer zich een besmettelĳke ziekte voordoet, kunnen worden afgezonderd; — passende bedrĳfsruimten om de dieren uit te laden en, zo nodig, behoorlĳk onder te brengen, te drenken, te voederen en eventueel de nodige behandeling te verstrekken; deze bedrĳfsruimten moeten gemakkelĳk gereinigd en ontsmet kunnen worden; — een geschikte plaats voor de opslag van strooisel en mest; — een geschikt opvangsysteem voor het afvalwater;

d) zĳ moeten vóór elk gebruik volgens de instructies van de officiële dierenarts worden gereinigd en ontsmet.

3. De bevoegde autoriteit kan de erkenning opschorten of intrekken indien dit artikel, andere relevante bepalingen van deze richtlĳn of andere richtlĳnen inzake veterinairrechtelĳke voorschriften niet worden nageleefd. De erkenning mag opnieuw worden verleend als ten genoegen van de bevoegde autoriteit is aangetoond dat de handelaar voldoet aan de relevante bepalingen van deze richtlĳn.

4. De bevoegde autoriteit verricht regelmatig inspecties om zich ervan te vergewissen dat aan de relevante eisen van dit artikel is voldaan.

Artikel 8 quater

1. De lidstaten zien erop toe dat de in artikel 5 van Richtlĳn 91/628/EEG bedoelde vervoerders aan de volgende aanvullende bepalingen voldoen:

a) voor het vervoer van de dieren moeten vervoermiddelen worden gebruikt die: — zo zĳn geconstrueerd dat uitwerpselen, strooisel of voeder van de dieren niet uit het voertuig kunnen lekken of vallen; — gereinigd en ontsmet worden met een door de bevoegde autoriteit officieel toegelaten ontsmettingsmiddel, onmiddellĳk na elk vervoer van dieren of van een product dat de gezondheid van de dieren kan aantasten en, indien nodig, voordat er opnieuw dieren worden geladen;

b) zĳ moeten beschikken over geschikte en door de bevoegde autoriteit erkende reinigings- en ontsmettingsinstallaties, met inbegrip van installaties voor de opslag van strooisel en mest, of bewĳsstukken kunnen overleggen dat die handelingen door door de bevoegde autoriteit erkende derden worden verricht.

2. De vervoerders moeten ervoor zorgen dat voor ieder voertuig waarmee dieren worden vervoerd een register wordt bĳgehouden en minimaal drie jaar bewaard, dat ten minste de volgende gegevens bevat:

i) datum en plaats van overname, alsmede de naam of handelsnaam en adres van het bedrĳf of het verzamelcentrum waar de dieren zĳn overgenomen;

ii) datum en plaats van levering, alsmede de naam of handelsnaam en adres van de geadresseerde(n);

iii) soort en aantal vervoerde dieren;

iv) datum en plaats van ontsmetting;

v) gegevens over de begeleidende documenten, enz.

3. De vervoerders zien erop toe dat de partĳ dieren tussen het vertrek van het bedrĳf of het verzamelcentrum van oorsprong en de aankomst op de plaats van bestemming op geen enkel moment in aanraking komen met dieren die een lagere gezondheidsstatus hebben.

4. De lidstaten zien erop toe dat de vervoerders een schriftelĳke verklaring overleggen, waarin zĳ onder meer toezeggen dat

— alle maatregelen genomen zullen worden die nodig zĳn om te voldoen aan deze richtlĳn en met name aan de bepalingen van dit artikel betreffende de passende documentatie die de dieren moet vergezellen;

— het vervoer van de dieren toevertrouwd wordt aan personen die over de nodige vaardigheden, vakbekwaamheid en kennis beschikken.

5. Artikel 18 van Richtlĳn 91/628/EEG is van overeenkomstige toepassing in geval van eventuele inbreuken op dit artikel.

▼M7

Artikel 9

1. Schapen en geiten gaan tĳdens het vervoer naar de plaats van bestemming vergezeld van een gezondheidscertificaat volgens model I, II of III, naar gelang van het geval, als vervat in bĳlage E. Het certificaat bestaat uit een enkel blad (wanneer het uit meer bladzĳden bestaat, moet het een ondeelbaar geheel vormen) en draagt een volgnummer. Het wordt opgesteld op de dag waarop het gezondheidsonderzoek wordt verricht, in ten minste één van de officiële talen van het land van bestemming. Het certificaat is tien dagen geldig vanaf de datum van het gezondheidsonderzoek.

2. Het gezondheidsonderzoek voor het afgeven van het gezondheidscertificaat, met inbegrip van de aanvullende garanties voor een partĳ dieren mag plaatsvinden op het bedrĳf van oorsprong, in een erkend verzamelcentrum of, in het geval van slachtdieren, in een bedrĳfsruimte van een erkend handelaar. Te dien einde ziet de bevoegde autoriteit erop toe dat het certificaat, na de door deze richtlĳn voorgeschreven inspecties, bezoeken en onderzoeken, door de officiële dierenarts wordt opgesteld.

3. De officiële dierenarts die verantwoordelĳk is voor het verzamelcentrum verricht het nodige onderzoek op de dieren zodra zĳ zĳn aangekomen.

4. Voor mest- en fokschapen en mest- en fokgeiten die van een in de lidstaat van oorsprong gelegen erkend verzamelcentrum naar een andere lidstaat worden gezonden, mag het in lid 1 bedoelde gezondheidscertificaat overeenkomstig model II of III van bĳlage E, naar gelang van het geval, alleen worden afgegeven op basis van het in lid 3 bedoelde onderzoek en een officieel document met de nodige gegevens, ingevuld door de officiële dierenarts die verantwoordelĳk is voor het bedrĳf van oorsprong.

5. Voor slachtschapen en -geiten die van een in de lidstaat van oorsprong gelegen erkend verzamelcentrum of een bedrĳfsruimte van een erkende handelaar naar een andere lidstaat worden gezonden, mag het in lid 1 bedoelde gezondheidscertificaat overeenkomstig model I van bĳlage E alleen worden afgegeven op basis van het in lid 3 bedoelde onderzoek en een officieel document met de nodige gegevens, ingevuld door de officiële dierenarts die verantwoordelĳk is voor het bedrĳf van oorsprong of het verzamelcentrum als bedoeld in artikel 4 ter, lid 3, onder a), punt c).

6. Voor slachtschapen en -geiten die via een erkend verzamelcentrum passeren overeenkomstig artikel 4 ter, lid 3, onder b), punt ii), verschaft de officiële dierenarts die verantwoordelĳk is voor het erkende verzamelcentrum in de lidstaat van doorvoer de lidstaat van bestemming een verklaring door een tweede gezondheidscertificaat overeenkomstig model I in bĳlage E af te geven met de gevraagde gegevens van het (de) oorspronkelĳke gezondheidscertifica(a)t(en) en dat aan een gewaarmerkt afschrift daarvan te hechten. In dat geval mag de gecombineerde geldigheidsduur van de certificaten de in lid 1 vastgestelde duur niet overschrĳden.

7. De officiële dierenarts die een gezondheidscertificaat voor het intercommunautaire handelsverkeer afgeeft overeenkomstig, naar gelang van het geval, model I, II of III van bĳlage E, zorgt ervoor dat de verplaatsing op de dag van de afgifte van het certificaat wordt ingevoerd in het Animo-netwerk.

▼B

Artikel 10

1. De voorschriften van Richtlĳn 90/425/EEG zĳn met name van toepassing voor wat betreft de controles bĳ de oorsprong, de organisatie van de door de Lid-Staat van bestemming te verrichten controles, de aan deze controles te verbinden gevolgen en de tenuitvoerlegging van de vrĳwaringsmaatregelen.

2. In bĳlage A, rubriek I, van Richtlĳn 90/425/EEG wordt de volgende verwĳzing toegevoegd:

„Richtlĳn 91/68/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake veterinairrechtelĳke voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in schapen en geiten

PB nr. L 46 van 19. 2. 1991, blz.19.”.

3. In bĳlage B, punt A, van Richtlĳn 90/425/EEG wordt het eerste streepje geschrapt.

Artikel 11

1. Voor zover dit voor de uniforme toepassing van deze richtlĳn nodig is, voeren veterinaire deskundigen van de Commissie in samenwerking met de bevoegde nationale instanties ter plaatse controles uit. De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een dergelĳke controle wordt uitgevoerd, verleent de deskundigen alle bĳstand die nodig is voor het vervullen van hun taak. De Commissie stelt de Lid-Staten in kennis van de resultaten van de verrichte controles.

2. De algemene uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 15.

Volgens dezelfde procedure worden de voorschriften vastgesteld die bĳ de in dit artikel genoemde controles in acht moeten worden genomen.

Artikel 12

De Lid-Staten die een alternatief controlesysteem toepassen dat voor het verkeer op hun grondgebied van schapen en geiten waarborgen biedt die gelĳkwaardig zĳn aan die welke in artikel 5 en artikel 6, onder a) en c), worden genoemd, kunnen elkaar, op basis van wederkerigheid, een afwĳking toestaan van de in artikel 4, lid 1, onder b), bedoelde inspectie en van de in artikel 9 bedoelde verplichting om een certificaat over te leggen. Zĳ stellen de Commissie hiervan op de hoogte.

▼M7 —————

▼M7

Artikel 14

1. Bĳlage A wordt gewĳzigd door de Raad, die op voorstel van de Commissie met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit.

2. De bĳlagen B, C, D en E worden gewĳzigd volgens de in artikel 15, lid 2, bedoelde procedure.

3. De uitvoeringsbepalingen van deze richtlĳn worden vastgesteld volgens de in artikel 15, lid 2, bedoelde procedure.

▼M6

Artikel 15

1. De Commissie wordt bĳgestaan door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, ingesteld bĳ artikel 58 van Verordening (EG) nr. 178/2002 ( 8 ).

2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zĳn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG ( 9 ) van toepassing.

De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termĳn wordt vastgesteld op drie maanden.

3. Het comité stelt zĳn reglement van orde vast.

▼M7 —————

▼B

Artikel 17

1. De Lid-Staten doen de nodige wettelĳke en bestuursrechtelĳke bepalingen in werking treden om:

i) twee maanden na de datum van kennisgeving van deze richtlĳn te voldoen aan de artikelen 7 en 8, met dien verstande dat de overeenkomstige nationale bepalingen van toepassing blĳven tot de goedkeuring van de programma's en, bĳ ontstentenis van programma's, tot de onder ii) bedoelde datum;

ii) uiterlĳk op 31 december 1992 te voldoen aan de overige bepalingen van deze richtlĳn.

2. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlĳn verwezen of wordt hiernaar verwezen bĳ de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwĳzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.

Artikel 18

Deze richtlĳn is gericht tot de Lid-Staten.









BĲLAGE A

HOOFDSTUK 1

I. Officieel brucellose (B. melitensis) vrĳe schapenhouderĳ of geitenhouderĳ

A. Verlening van de status Als officieel brucellose (B. melitensis) vrĳe schapenhouderĳ of geitenhouderĳ wordt beschouwd 1. een bedrĳf a) waarvan alle dieren van de voor brucellose (B. melitensis) vatbare soorten sedert ten minste twaalf maanden vrĳ zĳn van klinische of andere symptomen van brucellose (B. melitensis); b) waar zich geen schapen of geiten bevinden die tegen brucellose (B. melitensis) zĳn ingeënt, tenzĳ het dieren betreft die ten minste twee jaar geleden voor het laatst zĳn ingeënt met het Rev. 1-vaccin of een ander vaccin dat volgens de procedure van artikel 15 van de onderhavige richtlĳn is erkend; c) waar overeenkomstig bĳlage C met een tussenpoos van ten minste zes maanden met negatief resultaat twee tests zĳn verricht bĳ alle schapen en geiten op het bedrĳf die op het tĳdstip van de test ouder waren dan zes maanden; en d) waar zich na beëindiging van de onder c) bedoelde tests nog slechts schapen of geiten bevinden die op het bedrĳf zĳn geboren of die afkomstig zĳn van een bedrĳf dat officieel brucellosevrĳ is of van een bedrĳf dat brucellosevrĳ is, onder de voorwaarden van punt D, en waar, nadat de status is verkregen, nog steeds wordt voldaan aan de voorwaarden van punt B; 2. een in een overeenkomstig punt II officieel als brucellosevrĳ erkende Lid-Staat of een officieel brucellosevrĳ erkend gebied gelegen bedrĳf.

B. Behoud van de status 1. Op de officieel brucellose (B. melitensis) vrĳe schapenhouderĳen en geitenhouderĳen die niet gelegen zĳn op een gedeelte van het grondgebied dat als officieel brucellose (B. melitensis) vrĳ is erkend, en waar na de toekenning van de status de dieren worden binnengebracht overeenkomstig het bepaalde onder D, wordt jaarlĳks een representatief deel van alle schapen en geiten op dat bedrĳf die ouder zĳn dan zes maanden, gecontroleerd. Het bedrĳf behoudt zĳn status indien de tests een negatief resultaat opleveren. Op elk bedrĳf bestaat het representatieve deel van de dieren dat moet worden gecontroleerd, uit: — alle niet gecastreerde mannelĳke dieren, ouder dan zes maanden, — alle dieren die sedert de vorige controle in het bedrĳf zĳn opgenomen, — 25 % van alle geslachtsrĳpe en alle melkgevende vrouwelĳke dieren, met een minimum van 50 dieren per bedrĳf, behalve op bedrĳven met minder dan 50 van deze vrouwelĳke dieren, waar alle vrouwelĳke dieren moeten worden gecontroleerd. 2. Voor een gebied dat niet officieel brucellosevrĳ is maar waar 99 % van de schapen- of geitenhouderĳen officieel brucellose (B. melitensis) vrĳ zĳn verklaard, kan de frequentie van de controle van officieel brucellosevrĳe bedrĳven op drie jaar worden gebracht, mits de bedrĳven die niet officieel brucellosevrĳ zĳn, onder officiële controle worden geplaatst of aan een uitroeiingsprogramma worden onderworpen.

C. Vermoeden of uitbraak van brucellose 1. Indien op een officieel brucellosevrĳe schapenhouderĳ of geitenhouderĳ a) bĳ een of meer schapen of geiten een vermoedelĳke besmetting met brucellose (B. melitensis) wordt geconstateerd, wordt de status van dat bedrĳf door de bevoegde instantie ingetrokken. De status kan evenwel voorlopig worden opgeschort indien het dier of de dieren onmiddellĳk wordt (worden) geruimd of geïsoleerd, in afwachting van een officiële bevestiging van het bestaan of het niet bestaan van de ziekte; b) de besmetting met brucellose (B. melitensis) wordt bevestigd, wordt de voorlopige opschorting door de bevoegde instantie slechts ingetrokken indien alle besmette of voor besmetting vatbare dieren worden geslacht en indien twee tests, die overeenkomstig het bepaalde in bĳlage C met een tussenpoos van ten minste drie maanden worden verricht bĳ alle dieren van meer dan zes maanden op het bedrĳf, een negatief resultaat opleveren. 2. Indien het in punt 1 bedoelde bedrĳf gelegen is in een gebied dat als officieel brucellose (B. melitensis) vrĳ is erkend, brengt de betrokken Lid-Staat de Commissie en de andere Lid-Staten onmiddellĳk op de hoogte. De bevoegde instantie van de betrokken Lid-Staat ziet erop toe dat: a) op het betrokken bedrĳf alle besmette en alle voor besmetting vatbare dieren worden geslacht. De betrokken Lid-Staat houdt de Commissie en de andere Lid-Staten op de hoogte van de verdere ontwikkeling van de situatie; b) een epidemiologisch onderzoek wordt ingesteld en de beslagen die vanuit epidemiologisch oogpunt in verband kunnen worden gebracht met het besmette bestand aan de in punt 1, onder b), bedoelde tests dienen te worden onderworpen. 3. Wanneer de brucellose overeenkomstig punt 2 wordt bevestigd, neemt de Commissie, nadat zĳ zich een oordeel heeft gevormd over de omstandigheden met betrekking tot de wederuitbraak van brucellose (B. melitensis), indien nodig, volgens de procedure van artikel 15 een besluit tot schorsing of intrekking van de status van dat gebied. Indien de status wordt ingetrokken, is een nieuwe erkenning slechts mogelĳk volgens dezelfde procedure.

D. Het opnemen van dieren in een officieel brucellose(B. melitensis)vrĳe schapenhouderĳ of geitenhouderĳ In een officieel brucellosevrĳe schapenhouderĳ of geitenhouderĳ mogen slechts schapen en geiten worden opgenomen die aan de volgende voorwaarden voldoen. Zĳ moeten 1. of wel afkomstig zĳn uit een officieel brucellosevrĳe schapenhouderĳ of geitenhouderĳ, 2. of wel — afkomstig zĳn uit een brucellosevrĳ bedrĳf, — individueel zĳn geïdentificeerd overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder a), van deze richtlĳn, — nooit tegen brucellose ingeënt zĳn. Indien zĳ wel ingeënt zĳn moet dat meer dan twee jaar geleden zĳn. Vrouwelĳke dieren die ouder zĳn dan twee jaar en die zĳn ingeënt voordat zĳ zeven maanden oud waren, mogen eveneens worden opgenomen, en — op het bedrĳf van oorsprong onder officiële controle zĳn geïsoleerd en in die periode overeenkomstig bĳlage C met ten minste zes weken tussenpoos twee tests hebben ondergaan met negatief resultaat.

II. Een Lid-Staat of een gebied die (dat) officieel brucellosevrĳ is

Volgens de procedure van artikel 15 van deze richtlĳn kunnen als officieel brucellosevrĳ worden erkend alle Lid-Staten of gebieden in de zin van artikel 2, punt 10:

a) waar ten minste 99,8 % van de schapenhouderĳen of geitenhouderĳen als officieel brucellosevrĳ zĳn erkend of b) die voldoen aan de volgende voorwaarden: i) de schapen- of geitenbrucellose is sedert ten minste vĳf jaar een ziekte die verplicht moet worden aangemeld; ii) sedert ten minste vĳf jaar zĳn officieel geen gevallen van schapen- of geitenbrucellose bevestigd; iii) vaccinatie is sedert ten minste drie jaar verboden; en c) waarvoor de naleving van deze voorwaarden is geconstateerd volgens de procedure van artikel 15 van de onderhavige richtlĳn; 1.

2. waar, wanneer aan de in punt 1 bedoelde voorwaarden is voldaan, ▼M2 — in het eerste jaar nadat de Lid-Staat of het gebied als officieel brucellosevrĳ (B. melitensis) — is erkend, door aselecte controles die hetzĳ op het bedrĳf, hetzĳ in het slachthuis worden uitgevoerd, met een betrouwbaarheid van ten minste 99 % is aangetoond dat minder dan 0,2 % van de bedrĳven is geïnfecteerd, dan wel ten minste 10 % van de schapen en geiten ouder dan zes maanden negatief heeft gereageerd op één van de overeenkomstig bĳlage C uitgevoerde tests; — jaarlĳks vanaf het tweede jaar nadat de Lid-Staat of het gebied als officieel brucellosevrĳ (B. melitensis) is erkend, door aselecte controles die hetzĳ op het bedrĳf, hetzĳ in het slachthuis worden uitgevoerd, met een betrouwbaarheid van ten minste 95 % is aangetoond dat minder dan 0,2 % van de bedrĳven is besmet, dan wel ten minste 5 % van de schapen en de geiten ouder dan zes maanden negatief heeft gereageerd op één van de overeenkomstig bĳlage C uitgevoerde tests; — het bepaalde in de eerste twee streepjes wordt gewĳzigd volgens de procedure van artikel 15 van deze richtlĳn; i) Deze bepaling wordt vóór de inwerkingtreding van het Toetredingsverdrag opnieuw bekeken en eventueel gewĳzigd volgens de procedure van artikel 15. ▼B ii) nog altĳd wordt voldaan aan de voorwaarden voor erkenning.

HOOFDSTUK 2

Brucellose (B. melitensis) vrĳe schapenhouderĳ of geitenhouderĳ

A. Verlening van de status Een schapenhouderĳ of geitenhouderĳ wordt als brucellose (B. melitensis) vrĳ beschouwd: 1. indien a) alle dieren van de voor brucellose (B. melitensis) vatbare soorten op het bedrĳf sedert ten minste twaalf maanden vrĳ zĳn van klinische of andere symptomen van brucellose (B. melitensis); b) alle of sommige schapen en geiten op het bedrĳf zĳn ingeënt met het Rev. 1-vaccin of met een ander volgens de procedure van artikel 15 van de onderhavige richtlĳn erkend vaccin; de ingeënte dieren moeten zĳn ingeënt vóórdat zĳ zeven maanden oud waren; c) op het bedrĳf overeenkomstig bĳlage C, met een tussenpoos van ten minste zes maanden, met negatief resultaat twee tests zĳn verricht bĳ alle ingeënte schapen en geiten die op het tĳdstip van de test ouder waren dan 18 maanden; d) op het bedrĳf overeenkomstig bĳlage C, met een tussenpoos van ten minste zes maanden met een negatief resultaat twee tests zĳn verricht bĳ alle niet ingeënte schapen en geiten die op het tĳdstip van de test ouder waren dan zes maanden; en e) zich op het bedrĳf na beëindiging van de onder c) of d) bedoelde tests nog slechts schapen of geiten bevinden die op het bedrĳf zĳn geboren of die afkomstig zĳn van een bedrĳf dat officieel brucellosevrĳ is, onder de voorwaarden van punt D; en 2. waar, nadat de status is verkregen, nog steeds wordt voldaan aan de voorwaarden van punt B.

B. Behoud van de status Bĳ een representatief deel van alle schapen en geiten op elk bedrĳf wordt jaarlĳks een test verricht. Het bedrĳf behoudt zĳn status alleen indien deze tests een negatief resultaat opleveren. Op elk bedrĳf bestaat het representatieve deel van de dieren dat moet worden gecontroleerd, uit: — alle niet gecastreerde en niet ingeënte mannelĳke dieren ouder dan zes maanden, — alle niet gecastreerde en ingeënte mannelĳke dieren ouder dan 18 maanden, — alle dieren die sedert de vorige controle in het bedrĳf zĳn opgenomen, — 25 % van alle geslachtsrĳpe en alle melkgevende vrouwelĳke dieren, met een minimum van 50 dieren per bedrĳf, behalve op bedrĳven met minder dan 50 van deze vrouwelĳke dieren; daar moeten alle vrouwelĳke dieren worden gecontroleerd.

C. Vermoeden of uitbraak van brucellose 1. Indien op een brucellose (B. melitensis) vrĳe schapenhouderĳ of geitenhouderĳ bĳ een of meer schapen of geiten een vermoedelĳke besmetting met brucellose (B. melitensis) wordt geconstateerd, wordt de status van dat bedrĳf opgeschort indien het dier of de dieren onmiddellĳk wordt (worden) geruimd of geïsoleerd, in afwachting dat het bestaan of het niet bestaan van de ziekte officieel wordt bevestigd. 2. Indien de besmetting met brucellose (B. melitensis) wordt bevestigd, wordt de voorlopige opschorting slechts ingetrokken indien alle besmette of voor besmetting vatbare dieren worden geslacht en indien, overeenkomstig bĳlage C, met een tussenpoos van ten minste drie maanden met negatief resultaat twee tests worden verricht — bĳ alle ingeënte dieren ouder dan 18 maanden, — bĳ alle niet ingeënte dieren ouder dan zes maanden.

D. Het opnemen van dieren in een brucellose (B. melitensis) vrĳe schapenhouderĳ of geitenhouderĳ In een brucellose(B. melitensis)vrĳe schapenhouderĳ of geitenhouderĳ mogen slechts de volgende schapen of geiten worden opgenomen: 1. of wel schapen en geiten afkomstig uit een officieel brucellose (B. melitensis) vrĳe of brucellose (B. melitensis) vrĳe schapenhouderĳ of geitenhouderĳ, 2. of wel, tot het tĳdstip van de erkenning van de status van de bedrĳven in het kader van de overeenkomstig Beschikking 90/242/EEG ( 10 ) goedgekeurde uitroeiingsprogramma's, schapen en geiten afkomstig uit een ander bedrĳf dan bedoeld in punt 1, die aan de volgende voorwaarden voldoen. Zĳ moeten a) individueel zĳn geïdentificeerd overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder a), van de onderhavige richtlĳn; b) van oorsprong zĳn uit een bedrĳf waar alle dieren van de voor brucellose (B. melitensis) vatbare soorten sedert ten minste twaalf maanden vrĳ zĳn van klinische of andere symptomen van brucellose (B. melitensis); — in de laatste twee jaar niet zĳn ingeënt, — op het bedrĳf van oorsprong oder veterinaire controle zĳn geïsoleerd en in die periode, met een tussenpoos van ten minste zes weken, met negatief resultaat twee tests hebben ondergaan overeenkomstig bĳlage C, of i) ii) met het Rev. 1-vaccin of een ander volgens de procedure van artikel 15 van de onderhavige richtlĳn erkend vaccin zĳn ingeënt voordat zĳ zeven maanden oud waren, doch uiterlĳk 15 dagen voordat zĳ in het bedrĳf van bestemming worden opgenomen, c)

E. Wĳziging van de status Een schapenhouderĳ of geitenhouderĳ die brucellose (B. melitensis) vrĳ is kan, na afloop van een termĳn van ten minste twee jaar, de status van officieel brucellose (B. melitensis) vrĳ verkrĳgen indien: a) sedert ten minste twee jaar geen enkel dier op het bedrĳf tegen brucellose (B. melitensis) is ingeënt; b) zonder onderbreking gedurende die periode aan de voorwaarden van punt D, onder 2, is voldaan; c) de dieren ouder dan zes maanden na afloop van het tweede jaar met negatief resultaat een test overeenkomstig bĳlage C hebben ondergaan.









BĲLAGE B

I ( 11 )

— Mond- en klauwzeer

— Brucellose (B. melitensis)

— Besmettelĳke epidydimitis van de ram (B. ovis)

— Miltvuur

— Rabiës

▼M4 —————

▼B

III

— Agalactie

— Paratuberculose

— Kaasachtige lymfadenitis

— Longadenomatose

— Zwoegerziekte (Maedi Visna)

— Virale caprine artritis encefalitis (CAE)









BĲLAGE C

Tests op brucellose (B. melitensis)

Met het oog op de erkenning van een bedrĳf geschiedt de opsporing van brucellose (B. melitensis) door middel van de Bengaals-roodtest of door middel van de in de bĳlage bĳ Beschikking 90/242/EEG beschreven complementbindingsreactie of door middel van elke andere volgens de procedure van artikel 15 van de onderhavige richtlĳn erkende methode. De complementbindingsreactie mag alleen worden gebruikt voor tests op individuele dieren.

Wanneer bĳ deze opsporing door middel van de Bengaals-roodtest meer dan 5 % van de dieren op het bedrĳf positief op deze test reageert, wordt op ieder dier van het bedrĳf een aanvullende test uitgevoerd door middel van een complementbindingsreactie.

Voor de complementbindingsreactie moet serum dat ten minste 20 ICFT-eenheden per ml bevat als positief worden beschouwd.

De gebruikte antigenen moeten door het nationale laboratorium zĳn erkend en moeten zĳn geĳkt ten opzichte van het tweede internationale standaardserum tegen Brucella abortus.









BĲLAGE D

Officiële test op besmettelĳke epidydimitis van de ram (B. ovis)

Complementbindingstest

Het gebruikte specifieke antigeen moet door het nationale laboratorium zĳn erkend en moet zĳn geĳkt ten opzichte van het internationale standaardserum tegen Brucella ovis.

Het te onderzoeken serum (voor dagelĳkse controle) moet worden geĳkt ten opzichte van het internationale standaardserum tegen Brucella ovis dat is bereid door het Central Veterinary Laboratory te Weybridge, Surrey, Verenigd Koninkrĳk.

Indien het serum ten minste 50 internationale eenheden per ml bevat, moet het resultaat als positief worden beschouwd.

▼M7









BĲLAGE E

▼M9