01998L0006 — NL — 28.05.2022 — 001.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

Gewijzigd bij:





Gerectificeerd bij:









▼B

RICHTLIJN 98/6/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 16 februari 1998

betreffende de bescherming van de consument inzake de prijsaanduiding van aan de consument aangeboden producten







Artikel 1

Doel van deze richtlijn is te voorzien in de aanduiding van de verkoopprijs en de prijs per meeteenheid van de producten die een verkoper aan de consument aanbiedt, teneinde de voorlichting aan de consument te verbeteren en een prijsvergelijking te vergemakkelijken.

Artikel 2

In deze richtlijn wordt verstaan onder:

a) verkoopprijs: de uiteindelijke prijs voor een eenheid van het product of een gegeven hoeveelheid van het product, met inbegrip van de BTW en alle overige belastingen;

b) prijs per meeteenheid: de uiteindelijke prijs, met inbegrip van de BTW en alle overige belastingen, voor een kilogram, een liter, een meter, een vierkante meter of een kubieke meter van het product of van een andere enkelvoudige meeteenheid die algemeen en gewoonlijk in de betrokken lidstaat bij de verkoop van bepaalde producten wordt gebruikt;

c) los verkocht product: een product dat niet vooraf wordt verpakt en in tegenwoordigheid van de consument wordt gemeten of gewogen;

d) verkoper: iedere natuurlijke of rechtspersoon die producten verkoopt of te koop aanbiedt in het kader van zijn handels-, beroeps- of bedrijfsactiviteit;

e) consument: iedere natuurlijke persoon die een product koopt voor doeleinden die niet onder zijn handels-, beroeps- of bedrijfsactiviteit vallen.

Artikel 3

1. Voor alle in artikel 1 bedoelde producten worden de verkoopprijs en de prijs per meeteenheid aangeduid, waarbij voor de aanduiding van de prijs per meeteenheid het bepaalde in artikel 5 geldt. De eenheidsprijs hoeft niet te worden aangeduid als deze identiek is aan de verkoopprijs.

2. De lidstaten kunnen besluiten lid 1 niet toe te passen op: — producten die bij een dienstverlening worden verstrekt, — verkopen op een veiling, alsmede verkopen van kunstwerken en antiquiteiten.

3. Voor los verkochte producten hoeft alleen de prijs per meeteenheid te worden aangeduid.

4. In reclame waarin de verkoopprijs van de in artikel 1 bedoelde producten wordt vermeld, wordt ook de prijs per meeteenheid aangeduid, behoudens het bepaalde in artikel 5.

Artikel 4

1. De verkoopprijs en de prijs per meeteenheid moeten ondubbelzinnig, gemakkelijk herkenbaar en goed leesbaar zijn. De lidstaten kunnen een beperking opleggen aan het maximum aantal aan te duiden prijzen.

2. De prijs per meeteenheid heeft betrekking op een overeenkomstig de nationale en communautaire bepalingen aangegeven hoeveelheid.

Wanneer de nationale of communautaire bepalingen de aanduiding van het nettogewicht en van het nettouitlekgewicht van bepaalde voorverpakte producten voorschrijven, is het voldoende de prijs per meeteenheid van het netto-uitlekgewicht aan te duiden.

Artikel 5

1. De lidstaten kunnen vrijstelling verlenen van de verplichting tot aanduiding van de prijs per meeteenheid voor producten waarbij een dergelijke aanduiding wegens de aard of de bestemming van de producten niet zinvol zou zijn of verwarring zou kunnen veroorzaken.

2. Met het oog op de toepassing van lid 1 kunnen de lidstaten voor niet voor de voeding bestemde producten een lijst opstellen van de producten of categorieën van producten die aan de verplichting tot aanduiding van de prijs per meeteenheid onderworpen blijven.

Artikel 6

Voor een overgangsperiode ►C1 ————— ◄ na de in artikel 11, lid 1 bedoelde datum, kunnen de lidstaten bepalen dat de prijsaanduiding per meeteenheid voor andere dan los verkochte producten, die in bepaalde kleine detailhandelszaken worden verkocht, onder voorbehoud van artikel 12, niet verplicht is als de verplichte aanduiding van de prijs per meeteenheid voor deze handelszaken een overmatige belasting zou meebrengen wegens het aantal te koop aangeboden producten, de verkoopoppervlakte, de aard van de verkoopplaats, specifieke verkoopomstandigheden waarbij het product niet rechtstreeks toegankelijk is voor de consument of bepaalde handelsvormen, zoals bepaalde soorten ambulante handel.

▼M1

Artikel 6 bis

1. Bij aankondigingen van prijsverminderingen wordt de vorige prijs aangegeven die door de handelaar is toegepast gedurende een bepaalde periode voorafgaand aan de toepassing van de prijsvermindering.

2. Onder de vorige prijs wordt verstaan de laagste prijs die door de handelaar is toegepast tijdens een periode die niet korter is dan 30 dagen voor de toepassing van de prijsvermindering.

3. De lidstaten kunnen andere regels vaststellen voor goederen die snel bederven of een beperkte houdbaarheid hebben.

4. Indien het product minder dan 30 dagen op de markt is, mogen de lidstaten ook een kortere periode vaststellen dan de in lid 2 bepaalde periode.

5. De lidstaten mogen bepalen dat, wanneer de prijsvermindering progressief wordt verhoogd, de vorige prijs de prijs is zonder prijsvermindering, voorafgaand aan de toepassing van de eerste prijsvermindering.

▼B

Artikel 7

De lidstaten nemen passende maatregelen om alle betrokkenen op de hoogte te stellen van de nationale wettelijke voorschriften waarmee deze richtlijn in nationaal recht wordt omgezet.

▼M1

Artikel 8

1. De lidstaten stellen de voorschriften vast ten aanzien van de sancties die van toepassing zijn op overtredingen van nationale bepalingen die zijn vastgesteld op grond van deze richtlijn en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat deze sancties worden uitgevoerd. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.

2. De lidstaten zorgen ervoor dat voor het opleggen van sancties waar passend rekening wordt gehouden met de volgende niet-limitatieve en indicatieve criteria: a) de aard, de ernst, de omvang en de duur van de inbreuk; b) door de handelaar genomen maatregelen om de door de consumenten geleden schade te beperken of te verhelpen; c) eerdere inbreuken van de handelaar; d) de door de handelaar als gevolg van de inbreuk behaalde financiële voordelen of vermeden verliezen, als daarover relevante informatie beschikbaar is; e) sancties die in grensoverschrijdende zaken in andere lidstaten aan de handelaar zijn opgelegd voor dezelfde inbreuk, wanneer informatie over dergelijke sancties beschikbaar is via het bij Verordening (EU) 2017/2394 van het Europees Parlement en de Raad ( 1 ) opgericht mechanisme; f) andere verzwarende of verzachtende factoren die van toepassing zijn op de omstandigheden van de zaak.

3. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op 28 november 2021 in kennis van de in lid 1 bedoelde voorschriften en maatregelen en delen haar eventuele latere wijzigingen onverwijld mede.

▼B

Artikel 9

1. De overgangsperiode van negen jaar, als bedoeld in artikel 1 van Richtlijn 95/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 november 1995 tot wijziging van Richtlijn 79/581/EEG inzake de bescherming van de consument op het gebied van de prijsaanduiding van levensmiddelen en van Richtlijn 88/314/EEG inzake de bescherming van de consument op het gebied van de prijsaanduiding van niet voor de voeding bestemde producten ( 2 ), wordt verlengd tot de in artikel 11, lid 1, van deze richtlijn bedoelde datum.

2. Richtlijn 79/581/EEG en Richtlijn 88/314/EEG worden met ingang van de in artikel 11, lid 1, van deze richtlijn bedoelde datum ingetrokken.

Artikel 10

Deze richtlijn vormt, onverminderd de verdragsverplichtingen, voor de lidstaten geen beletsel om bepalingen aan te nemen of te handhaven die uit het oogpunt van consumentenvoorlichting en prijsvergelijking gunstiger zijn.

Artikel 11

1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 18 maart 2000 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Zij passen deze bepalingen toe vanaf die datum.

Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2. De lidstaten delen de Commissie de tekst mee van de bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

3. De lidstaten geven kennis van het in artikel 8 bedoelde stelsel van sancties, alsmede van alle latere wijzigingen.

Artikel 12

De Commissie legt uiterlijk drie jaar na de in artikel 11, lid 1, bedoelde datum aan het Europees Parlement en de Raad een uitvoerig verslag voor over de toepassing van deze richtlijn, in het bijzonder over de toepassing van artikel 6, vergezeld van een voorstel.

Het Europees Parlement en de Raad bespreken op basis daarvan de bepalingen van artikel 6 opnieuw en nemen, overeenkomstig het Verdrag, binnen drie jaar na de indiening door de Commissie van het in de eerste alinea bedoelde verslag, een besluit.

Artikel 13

Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 14

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.