1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 92/45/EEG VAN DE RAAD
van 16 juni 1992
betreffende de gezondheidsvoorschriften en veterinairrechtelijke voorschriften voor het doden van
vrij wild en het in de handel brengen van vlees van vrij wild
(PB L 268 van 14.9.1992, blz. 35)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 92/116/EEG van de Raad van 17 december 1992 L 62 1 15.3.1993
►M2Richtlijn 96/23/EG van de Raad van 29 april 1996 L 125 10 23.5.1996
►M3Richtlijn 97/79/EG van de Raad van 18 december 1997 L 24 31 30.1.1998
►M4Verordening (EG) nr. 806/2003 van de Raad van 14 april 2003 L 122 1 16.5.2003
Gewijzigd bij:
►A1Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
▼B
RICHTLIJN 92/45/EEG VAN DE RAAD
van 16 juni 1992
betreffende de gezondheidsvoorschriften en veterinairrechtelijke
voorschriften voor het doden van vrij wild en het in de handel
brengen van vlees van vrij wild
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
Gezien het advies van het Europese Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat vlees van wild is opgenomen in de lijst van
produkten van bijlage II bij het Verdrag; dat het in de handel brengen
van vlees van vrij wild een aanvullende bron van inkomsten vormt
voor een deel van de landbouwbevolking;
Overwegende dat, ten einde de rationele ontwikkeling van deze sector
mogelijk te maken en de produktiviteit te verhogen, op communautairniveau voorschriften moeten worden vastgesteld ter zake van gezond-heidsproblemen en veterinairrechtelijke problemen bij de produktie endistributie van vlees van wild;
Overwegende dat de verschillen op het gebied van de diergezondheid
en de volksgezondheid in de Lid-Staten moeten worden opgeheventen einde het intracommunautaire handelsverkeer in dat vlees te stimu-
leren in het vooruitzicht van de voltooiing van de interne markt;
Overwegende dat op landbouwhuisdieren en op mensen overdraagbare
ziekten kunnen worden verspreid via eerder genoemd vlees; dat voor-
schriften moeten worden vastgesteld om dergelijke risico's te
voorkomen;
Overwegende dat hygiënevoorschriften moeten worden vastgesteld
voor het verkrijgen, behandelen en keuren van vlees van vrij wild teneinde voedselinfectie of voedselvergiftiging te voorkomen;
Overwegende dat moet worden gepreciseerd aan welke hygiënevoor-
schriften de vrij-wildverwerkingsinrichtingen moeten voldoen om eenvergunning voor het handelsverkeer te verkrijgen;
Overwegende dat, met betrekking tot de organisatie en de follow-up
van de controles die door de Lid-Staat van bestemming moeten wordenverricht en tot de toe te passen vrijwaringsmaatregelen, dient te wordenverwezen naar de algemene voorschriften die zijn vastgesteld in Richt-lijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake veterinaire
controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht
van de totstandbrenging van de interne markt (
4);
Overwegende dat voor gehele stukken vrij wild en vlees van vrij wild
die uit derde landen worden ingevoerd de minimumeisen moetengelden die in de onderhavige richtlijn voor het handelsverkeer tussenLid-Staten zijn vastgesteld en dat naleving ervan gecontroleerd moetworden overeenkomstig de beginselen en de voorschriften die zijnvermeld in Richtlijn 90/675/EEG (
5);1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 2
(1) PB nr. C 327 van 30. 12. 1989, blz. 40, en PB nr. C 311 van 12. 12. 1990,
blz. 5.
(2) PB nr. C 260 van 15. 10. 1990, blz. 154.
(3) PB nr. C 124 van 21. 5. 1990, blz. 7.
(4) PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/496/EEG (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56).
(5) Richtlijn 90/675/EEG van de Raad van 10 december 1990 tot vaststelling
van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor
produkten uit derde landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht
(PB nr. L 373 van 31. 12. 1990, blz. 1). Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn
91/496/EEG (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56).
▼B
Overwegende dat afwijkende bepalingen dienen te worden vastgesteld
voor kleine hoeveelheden vlees van vrij wild;
Overwegende dat tijdelijke afwijkende bepalingen moeten worden vast-
gesteld om de vrij-wildverwerkingsinrichtingen de tijd te geven aan denieuwe eisen te voldoen;
Overwegende dat de Commissie dient te worden opgedragen bepa-
lingen ter uitvoering van deze richtlijn vast te stellen; dat daartoedient te worden voorzien in een procedure waarbij in het kader vanhet Permanent Veterinair Comité een nauwe en doeltreffende samen-werking tussen de Commissie en de Lid-Staten tot stand wordtgebracht;
Overwegende dat het wenselijk is dat de in artikel 23 vastgestelde
datum van verstrijken van de omzettingstermijn 1 januari 1994, geengevolgen heeft voor de afschaffing van de veterinaire controles aan degrenzen per 1 januari 1993,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
Algemene bepalingen
Artikel 1
1. Bij deze richtlijn worden gezondheidsvoorschriften en veterinair-
rechtelijke voorschriften vastgesteld voor het doden van vrij wild en
voor de bereiding en het in de handel brengen van vlees van vrij wild.
2. Deze richtlijn is niet van toepassing:
a) op het afstaan door de jager aan de consument of aan de kleinhan-
delaar van kleine aantallen gehele stukken niet-onthuid of niet-ontvederd vrij wild en, in het geval van klein vrij wild, niet-ontweidvrij wild;
b) op het afstaan van kleine hoeveelheden vlees van vrij wild aan de
eindverbruiker;
c) op het uitsnijden en opslaan van vlees van vrij wild in detailhandels-
zaken of in lokalen die aan verkooppunten grenzen, waar hetuitsnijden en opslaan uitsluitend met het oog op rechtstreekse
verkoop ter plaatse aan de consument geschieden.
Deze verrichtingen moeten onderworpen blijven aan de gezondheids-
controles die in de nationale regelgevingen voor de detailhandelworden voorgeschreven.
3. De eisen van deze richtlijn inzake handelsverkeer of invoer uit
derde landen zijn niet van toepassing op jachttrofeeën of op gehelestukken gedood vrij wild die door reizigers in hun eigen auto wordenvervoerd, voor zover het een kleine hoeveelheid klein vrij wild betreft
of één enkel geheel stuk grof vrij wild en het gezien de omstandig-
heden uitgesloten lijkt dat het vlees van die gehele stukken voor deverkoop of voor andere handelsdoeleinden bestemd is, mits hetbedoelde wild niet afkomstig is van een derde land of een deel vaneen derde land van waaruit handel uit hoofde van artikel 11, leden 2en 3, of artikel 18 verboden is.1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 3
▼B
Artikel 2
1. In deze richtlijn wordt verstaan onder:
a) „vrij wild”, bejaagde niet-gedomesticeerde landzoogdieren (met
inbegrip van niet-gedomesticeerde zoogdieren die in een gesloten
gebied leven met een zelfde vrijheid als vrij wild) en niet-gedome-sticeerde vogels die niet vallen onder artikel 2 van Richtlijn 91/495/EEG van de Raad van 27 november 1990 inzake gezondheids-voorschriften en veterinairrechtelijke voorschriften voor de
produktie en het in de handel brengen van konijnevlees en vlees
van gekweekt wild (
1);
b) „grof vrij wild”, niet-gedomesticeerde zoogdieren van de familie
der hoefdieren;
c) „klein vrij wild”, niet-gedomesticeerde zoogdieren van de familie
der Leporidae en bejaagde niet-gedomesticeerde vogels die voormenselijke consumptie bestemd zijn;
d) „vlees van vrij wild”, alle voor menselijke consumptie geschikte
delen van vrij wild;
e) „vrij-wildverwerkingsinrichting”, overeenkomstig artikel 7 erkende
inrichting waar het vrij wild wordt behandeld en vlees van vrijwild wordt verkregen en gekeurd overeenkomstig de hygiënevoor-schriften van deze richtlijn;
f) „verzamelplaats”, plaats waar gedood vrij wild overeenkomstig de
hygiëne voorschriften van bijlage I, hoofdstuk IV, punt 2, wordt
ingeleverd met het oog op het vervoer naar een verwerkingsinrich-
ting;
g) „in de handel brengen”, het in bezit hebben of uitstallen met het
oog op verkoop, het te koop aanbieden, het verkopen, het leverenof op enigerlei andere wijze op de markt brengen in de Gemeen-schap van vlees van vrij wild voor menselijke consumptie, metuitzondering van het afstaan als bedoeld in artikel 1, lid 2.
h) „handelsverkeer”, het verkeer tussen Lid-Staten in de zin van
artikel 9, lid 2, van het Verdrag.
2. Voor de toepassing van deze richtlijn gelden zo nodig de defini-
ties van artikel 2 van Richtlijn 89/662/EEG en van Richtlijn 90/425/
EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnischecontroles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaaldelevende dieren en produkten in het vooruitzicht van de totstandbren-ging van de interne markt (
2) alsmede de definitie van vers vlees in
artikel 2, onder b), van Richtlijn 64/433/EEG van de Raad van 26
juni 1964 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intra-
communautaire handelsverkeer in vers vlees (3).
HOOFDSTUK II
Bepalingen voor de communautaire produktie en het handelsver-
keer
Artikel 3
1. De Lid-Staten zien erop toe dat vlees van vrij wild
a) afkomstig is van vrij wild dat
— gedood is in een jachtgebied met door de nationale jachtwet
geoorloofde middelen,1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 4
(1) PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 41.
(2) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/496/EEG (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56).
(3) PB nr. 121 van 29.7.1964, blz. 2012/64. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/497/EEG (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 69).
▼B
— niet afkomstig is uit een gebied waarvoor beperkingen gelden uit
hoofde van Richtlijn 72/461/EEG van de Raad van 12 december1972 inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van
het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees (
1), van
Richtlijn 91/494/EEG van de Raad van 26 juni 1991 tot vaststel-ling van veterinairrechtelijke voorschriften voor hetintracommunautaire handelsverkeer en de invoer uit derdelanden van vers vlees van pluimvee (
2) en van Richtlijn 91/495/
EEG, of uit een jachtgebied waarvoor beperkingen gelden uit
hoofde van de artikelen 10 en 11 van de onderhavige richtlijn,
— onmiddellijk na het doden bereid is overeenkomstig bijlage I,
hoofdstuk III, en binnen ten hoogste twaalf uur vervoerd is naar
een verwerkingsinrichting als bedoeld onder b), dan wel naar
een verzamelplaats waar het op de in bijlage I, hoofdstuk III,voorgeschreven temperaturen moet worden gebracht en waarvan-daan het naar een onder b) bedoelde verwerkingsinrichting moetworden vervoerd binnen twaalf uur of, voor afgelegen gebieden,en wanneer de klimaatomstandigheden zulks toestaan, binnen
een termijn die de bevoegde autoriteit moet vaststellen om de
officiële dierenarts van die verwerkingsinrichting de mogelijk-heid te bieden de in bijlage I, hoofdstuk V, bedoelde keuringpost mortem onder bevredigende voorwaarden te verrichten.►
A1De Raad kan op voorstel van de Commissie specifieke
voorschriften vaststellen voor het verzamelen van wild, indien
er sprake is van bijzondere klimatologische omstandigheden; ◄
b) verkregen is
i) in een vrij-wildverwerkingsinrichting die voldoet aan de alge-
mene voorwaarden van bijlage I, hoofdstukken I en II, en diemet het oog op de toepassing van het onderhavige hoofdstuk iserkend overeenkomstig artikel 7,
ii) in het geval van grof vrij wild, in een inrichting die erkend is
overeenkomstig artikel 10 van Richtlijn 64/433/EEG of, in hetgeval van klein vrij wild, in een inrichting die erkend is overeen-komstig artikel 5 van Richtlijn 71/118/EEG van de Raad van 15februari 1971 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van
het handelsverkeer in vers vlees van pluimvee (
3), voor zover:
— deze gehele stukken wild in andere dan de voor het in deze
richtlijnen bedoelde vlees gereserveerde lokalen wel opandere tijdstippen worden onthuid,
— deze inrichtingen in het kader van de onderhavige richtlijn
over een bijzondere vergunning beschikken,
— maatregelen worden genomen zodat duidelijk blijkt of het
vlees overeenkomstig onderhavige richtlijn dan wel overeen-komstig de Richtlijnen 64/433/EEG en 71/118/EEG is
verkregen;
c) afkomstig is van gedode dieren die door de officiële dierenarts
visueel zijn onderzocht ten einde:
— eventuele afwijkingen op te sporen. Hierbij kan de officiële
dierenarts zijn diagnose baseren op inlichtingen van de jager, invoorkomend geval op basis van een door de bevoegde autoriteitin de jachtregelgeving voorgeschreven verklaring betreffende het
gedrag van het dier vooraleer het gedood werd,
— na te gaan of de dood niet aan andere oorzaken dan de jacht is te
wijten;
d) afkomstig is van gehele stukken vrij wild:
— die zijn gehanteerd onder bevredigende hygiënische omstandig-
heden overeenkomstig bijlage I, hoofdstukken III en IV,1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 5
(1) PB nr. L 302 van 31. 12. 1972, blz. 24. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/266/EEG (PB nr.L 134 van 29. 5. 1991, blz. 45).
(2) PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 35.
(3) PB nr. L 55 van 8. 3. 1971, blz. 23. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richt-
lijn 90/654/EEG (PB nr. L 353 van 17. 12. 1990, blz. 48).
▼B
— die overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk V, post mortem zijn
gekeurd door een officiële dierenarts of door assistenten diebeschikken over de volgens de procedure van artikel 22 nader
te bepalen beroepskwalificaties en die handelen onder toezicht
van de officiële dierenarts,
— die geen afwijkingen hebben vertoond, met uitzondering van bij
het doden opgelopen traumatische laesies of van plaatselijkemisvormingen of afwijkingen, voor zover is geconstateerd, zonodig met behulp van geschikte laboratoriumtests, dat deze hetvlees niet ongeschikt maken voor menselijke consumptie, nochenig gevaar opleveren voor de gezondheid van de mens,
— waarvan, in het geval van gehele stukken klein wild die niet
onmiddellijk na het doden zijn ontweid overeenkomstig bijlageI, hoofdstuk V, punt 1, een representatief monster van dieren
van dezelfde herkomst door een officiële dierenarts is gekeurd.
Indien hij de aanwezigheid van een voor de mens besmettelijke
ziekte dan wel van een van de in bijlage I, hoofdstuk V, punt 4,
genoemde gebreken constateert, moet de officiële dierenarts de
controle op de gehele partij opvoeren. In het licht van het resul-taat van deze uitgebreide controle moet hij de gehele partij vanmenselijke consumptie uitsluiten dan wel ieder karkas afzonder-lijk onderzoeken.
2. De officiële dierenarts moet erop toezien dat vlees van vrij wild
van menselijke consumptie wordt uitgesloten indien:
i) is geconstateerd dat het een van de gebreken vertoont die zijn
genoemd in bijlage I, hoofdstuk V, punt 3, onder e), dan wel inbeslag is genomen overeenkomstig punt 4 van dat hoofdstuk;
ii) bij de in lid 1, onder d), derde streepje, van dit artikel bedoelde
controles de aanwezigheid is gediagnostiseerd van een voor demens besmettelijke ziekte;
iii) het afkomstig is van dieren die stoffen hebben opgenomen waar-
door het vlees gevaarlijk of schadelijk kan worden voor degezondheid van de mens en waarover ter zake volgens de proce-dure van artikel 22, na advies van het Wetenschappelijk VeterinairComité, een besluit aangenomen is. Zolang dit besluit niet ten
uitvoer gelegd is, blijven de nationale voorschriften betreffende
genoemde stoffen van kracht met inachtneming van de algemenebepalingen van het Verdrag;
iv) het, onverminderd eventuele communautaire voorschriften inzake
doorstraling, behandeld is met ioniserende of ultraviolette stralen,dan wel met andere stoffen waardoor de organoleptische eigen-schappen van het vlees kunnen worden aangetast of met anderekleurstoffen dan die welke voor het aanbrengen van het keurmerkworden gebruikt.
3. Vlees van everzwijnen of van andere voor trichinose gevoelige
soorten moet worden onderzocht met behulp van een digestiemethode
overeenkomstig Richtlijn 77/96/EEG van de Raad van 21 december1976 inzake het opsporen van trichinen bij de invoer van vlees vanvarkens, huisdieren, uit derde landen (
1) of een trichinoscopisch onder-
zoek met microscopische waarnemingen van veelvoudige monsters vanelk dier die ten minste zijn genomen van de kauwspieren en de
middenrifspieren, het spierstelsel van de onderpoten, het intercostale
spierstelsel en het spierstelsel van de tong.
De Raad stelt vóór 1 januari 1994 op voorstel van de Commissie en na
advies van het Wetenschappelijk Veterinair Comité met gekwalifi-ceerde meerderheid van stemmen de specifieke voorschriften vastvoor het onderzoek met behulp van een digestiemethode voor hetopsporen van trichinose bij everzwijnen en andere voor trichinose
gevoelige soorten vrij wild; dezelfde procedure is van toepassing voor
het trichinoscopisch of microscopisch onderzoek in verband met opspo-ring van trichinose.1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 6
(1) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 67. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 89/321/EEG (PB nr. L 133 van 17. 5. 1989, blz. 33).
▼B
4. Vlees van vrij wild dat geschikt voor menselijke consumptie is
verklaard moet
i) voorzien zijn van een keurmerk overeenkomstig bijlage I, hoofd-
stuk VIII.
In voorkomend geval kan volgens de procedure van artikel 22
worden besloten de bepalingen van bovengenoemd hoofdstuk te
wijzigen of aan te vullen ten einde met name rekening te houdenmet de verschillende wijzen waarop het produkt in de handel wordtaangeboden, mits daarbij de in de onderhavige richtlijn voorge-schreven hygiënevoorschriften in acht worden genomen.
Hoofdstuk XII, punt 68, van Richtlijn 71/118/EEG betreffende het
aanbrengen van het keurmerk op grote verpakkingen is mutatismutandis van toepassing op vlees van klein vrij wild;
ii) na de onder bevredigende hygiënische omstandigheden uitgevoerde
keuring post mortem overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk X, opge-slagen worden in vrij-wildverwerkingsinrichtingen die zijn erkend
overeenkomstig artikel 7 van de onderhavige richtlijn of in inrich-
tingen die zijn erkend overeenkomstig artikel 10 van Richtlijn 64/433/EEG of artikel 5 van Richtlijn 71/118/EEG, dan wel in over-eenkomstig artikel 10 van Richtlijn 64/433/EEG erkende engecontroleerde koel- of vrieshuizen;
iii) gedurende het vervoer vergezeld gaan
— van een door de officiële dierenarts geviseerd begeleidend
handelsdocument, met dien verstande dat dit document
— naast de gegevens als bedoeld in bijlage I, hoofdstuk VII,
punt 2, voor ingevroren vlees de niet-gecodeerde vermeldingvan de maand en het jaar van invriezing moet bevattenalsmede het codenummer aan de hand waarvan de officiëledierenarts kan worden geïdentificeerd,
— gedurende ten minste één jaar door de geadresseerde moet
worden bewaard, zodat het desgevraagd aan de bevoegdeautoriteit kan worden overgelegd.
De uitvoeringsbepalingen van dit punt en met name die inzake
de toekenning van de codenummers en de opstelling van eenlijst of meerdere lijsten aan de hand waarvan de officiële
dierenartsen kunnen worden geïdentificeerd, worden vastgesteld
volgens de procedure van artikel 22;
— van een gezondheids- en veterinairrechtelijk certificaat overeen-
komstig het model in bijlage II, wanneer het gaat om vlees
afkomstig uit een vrij-wildverwerkingsinrichting die is gelegenin een gebied of een zone waarvoor beperkingen gelden of omvlees dat voor een andere Lid-Staat bestemd is na doorvoer viaeen derde land in een met een loodje verzegelde vrachtwagen;
iv) vervoerd worden onder bevredigende hygiënische omstandigheden
overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk XI;
v) daarenboven, indien het delen van karkassen of uitgebeend vlees
van klein vrij vederwild betreft, onder soortgelijke omstandighedenals bedoeld in artikel 3, onder B), van Richtlijn 71/118/EEGverkregen zijn in overeenkomstig artikel 7 van de onderhavigerichtlijn speciaal daartoe erkende inrichtingen;
vi) onverminderd Richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18 december
1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen derLid-Staten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen
bestemd voor de eindverbruiker alsmede inzake de daarvoor
gemaakte reclame (
1), worden geëtiketteerd onder aanduiding van
de benaming van de diersoort.1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 7
(1) PB nr. L 33 van 8. 2. 1979, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richt-
lijn 91/72/EEG (PB nr. L 42 van 15. 2. 1991, blz. 27).▼M1
▼B
▼B
Artikel 4
1. De Lid-Staten zien erop toe dat:
a) vlees dat ongeschikt voor menselijke consumptie is verklaard duide-
lijk kan worden onderscheiden van vlees dat geschikt voor
menselijke consumptie is verklaard;
b) vlees dat ongeschikt voor menselijke consumptie is verklaard een
behandeling ondergaat overeenkomstig Richtlijn 90/667/EEG van
de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van gezondheids-voorschriften voor de verwijdering en verwerking van dierlijkeafvallen, voor het in de handel brengen van dierlijke afvallen enter voorkoming van de aanwezigheid van ziekteverwekkers in dier-voeders van dierlijke oorsprong (vissen daaronder begrepen) en tot
wijziging van Richtlijn 90/425/EEG (
1).
2. Vlees afkomstig uit een zone waarvoor veterinairrechtelijke
beperkingen gelden, wordt onderworpen aan de specifieke voor-schriften waartoe per geval volgens de procedure van artikel 22 wordtbesloten.
3. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden, voor zover
nodig, vastgesteld volgens de procedure van artikel 22.
Artikel 5
De Lid-Staten zien erop toe dat alleen in het handelsverkeer worden
gebracht:
1. gehele stukken vrij wild zonder huid en ingewanden die voldoen aan
de eisen van de artikelen 3 en 4 of vers vlees van vrij wild;
2. niet in- of diepgevroren en overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder b),
ii), derde streepje, gecontroleerde gehele stukken niet-onthuid, niet-ontvederd en niet-ontweid klein wild, mits zij bij het hanteren en hetopslaan gescheiden wordt gehouden van vers vlees als bedoeld in
Richtlijn 64/433/EEG, vlees van pluimvee en vlees van onthuid of
ontvederd vrij wild;
3. gehele stukken niet-onthuid grof wild:
a) die voldoen aan de eisen van artikel 3, lid 1, onder a), eerste en
tweede streepje, onder c), en onder d), eerste streepje;
b) die in een vrij-wildverwerkingsinrichting een keuring post
mortem van de ingewanden hebben ondergaan;
c) die vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat naar een
volgens de procedure van artikel 22 vast te stellen model, datdoor de officiële dierenarts ondertekend wordt en waarin wordtverklaard dat het resultaat van de keuring post mortem als
bedoeld onder b) bevredigend is en dat het vlees geschikt
verklaard is voor menselijke consumptie;
d) die gebracht zijn op een temperatuur die hoger is dan of gelijk is
aan - 1 ºC en:
i) lager dan + 7 ºC en op deze temperatuur zijn gehouden
tijdens het vervoer naar een verwerkingsinrichting binnen eentermijn van ten hoogste zeven dagen die begint te lopen vanaf
de onder b) bedoelde keuring post mortem of
ii) lager dan + 1 ºC en op deze temperatuur zijn gehouden
tijdens het vervoer naar een verwerkingsinrichting binnen een
termijn van ten hoogste vijftien dagen die begint te lopenvanaf de onder b) bedoelde keuring post mortem.
Vlees van deze gehele stukken niet-onthuid grof wild mag slechts
van het in artikel 3, lid 4, onder i), bedoelde keurmerk wordenvoorzien indien het na onthuiding in de verwerkingsinrichtingvan bestemming een keuring post mortem overeenkomstig bijlageI, hoofdstuk V, heeft ondergaan en voor menselijke consumptiegeschikt is verklaard door de officiële dierenarts.1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 8
(1) PB nr. L 363 van 27. 12. 1990, blz. 51.
▼B
Artikel 6
De Lid-Staten zien erop toe dat:
— vrij-wildverwerkingsinrichtingen die niet voldoen aan de normen
van bijlage I, hoofdstuk I, en waarvoor afwijkende bepalingen als
bedoeld in artikel 8 gelden, niet overeenkomstig artikel 7 mogen
worden erkend, en dat de produkten van deze inrichtingen nietworden voorzien van het in bijlage I, hoofdstuk VII, bedoelde keur-merk en dat deze niet in het handelsverkeer mogen wordengebracht;
— de gehele stukken vrij wild die niet voldoen aan de eisen van artikel
3, niet in het handelsverkeer mogen worden gebracht en evenminuit derde landen mogen worden ingevoerd;
— de voor menselijke consumptie geschikt verklaarde slachtafvallen
van wild slechts in het handelsverkeer worden gebracht indien zijop passende wijze zijn behandeld overeenkomstig Richtlijn 77/99/
EEG van de Raad van 21 december 1976 inzake gezondheidsvraag-
stukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeerin vleesprodukten (
1).
Artikel 7
1. Elke Lid-Staat stelt een lijst op van de erkende vrij-wildverwer-
kingsinrichtingen; elke inrichting krijgt een veterinair
erkenningsnummer. De Lid-Staten kunnen overeenkomstig de Richt-lijnen 64/433/EEG en 71/118/EEG erkende inrichtingen ook voor debehandeling van vrij wild erkennen, indien deze inrichtingen zijn uitge-rust voor de verwerking van vlees van vrij wild en indien zij werken
onder omstandigheden die de naleving van de in de onderhavige richt-
lijn vastgestelde hygiënevoorschriften garanderen. Zij doen deze lijsttoekomen aan de overige Lid-Staten en aan de Commissie.
Een Lid-Staat erkent een vrij-wildverwerkingsinrichting slechts indien
hij er zeker van is dat zij voldoet aan het bepaalde in deze richtlijn.
Wanneer wordt geconstateerd dat de hygiënevoorschriften niet worden
nageleefd en wanneer de in bijlage I, hoofdstuk V, punt 5, tweedealinea, bedoelde maatregelen onvoldoende zijn gebleken om dit teverhelpen, wordt de erkenning tijdelijk door de bevoegde autoriteit
opgeschort.
Wanneer de exploitant of de beheerder van de vrij-wildverwerkingsin-
richting de geconstateerde gebreken niet binnen de door de bevoegde
autoriteit vastgestelde termijn verhelpt, trekt deze autoriteit de erken-ning in.
De betrokken Lid-Staat houdt in dit verband rekening met de conclu-
sies van een eventuele controle overeenkomstig artikel 12. Wanneereen erkenning wordt opgeschort of ingetrokken, wordt dit medegedeeldaan de overige Lid-Staten en de Commissie.
2. De exploitant of de beheerder van de vrij-wildverwerkingsinrich-
ting dient de algemene hygiëne bij de produktie in zijn inrichting
regelmatig overeenkomstig lid 4 te laten controleren, ook door middel
van microbiologische controles.
De controles moeten de werktuigen, installaties en machines in alle
produktiestadia en, zo nodig, de produkten betreffen.
De exploitant of de beheerder van de vrij-wildverwerkingsinrichting
moet de officiële dierenarts of de veterinaire deskundigen van deCommissie in kennis stellen van aard, frequentie en resultaat van dete dien einde verrichte controles, alsmede, zo nodig, van de naam vanhet controlelaboratorium.1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 9
(1) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 85, en, voor de codificatie, PB nr. L 57
van 2. 3. 1992, blz. 4. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/5/EEG
(PB nr. L 57 van 2. 3. 1992, blz. 1).
▼B
De aard en de frequentie van deze controles, alsmede de methoden van
monsterneming en bacteriologisch onderzoek worden vastgesteldvolgens de procedure van artikel 22.
3. De exploitant of de beheerder van de vrij-wildverwerkingsinrich-
ting moet een opleidingsprogramma opzetten dat het personeel in staat
stelt te voldoen aan de voorschriften inzake hygiënische produktie diezijn aangepast aan de produktiestructuur.
De officiële dierenarts die voor de vrij-wildverwerkingsinrichting
verantwoordelijk is, moet bij het opzetten en de uitvoering van ditprogramma worden betrokken.
4. De vrij-wildverwerkingsinrichtingen worden geïnspecteerd en
gecontroleerd onder verantwoordelijkheid van de officiële dierenarts,
die zich overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 64/433/EEG kan laten
bijstaan door assistenten. De officiële dierenarts moet te allen tijdevrije toegang hebben tot alle delen van de vrij-wildverwerkingsinrich-tingen ten einde erop toe te zien dat het bepaalde in deze richtlijnwordt nageleefd en, in geval van twijfel met betrekking tot de herkomstvan het vlees van het gedode vrij wild, tot de boekhoudkundige docu-
menten aan de hand waarvan hij het jachtgebied van oorsprong kan
opsporen.
De officiële dierenarts analyseert regelmatig de resultaten van de in lid
2 bedoelde controles. Hij kan op grond van deze analyses aanvullendmicrobiologisch onderzoek doen verrichten in alle produktiestadia ofop de produkten.
Het resultaat van deze analyses wordt neergelegd in een verslag
waarvan de conclusies of aanbevelingen ter kennis worden gebracht
van de exploitant of de beheerder van de inrichting, die er zorg voor
draagt dat de vastgestelde gebreken worden verholpen ter verbeteringvan de hygiëne.
Artikel 8
1. De Lid-Staten kunnen tot en met 31 december 1996 toestaan dat
vrij-wildverwerkingsinrichtingen die op de datum van kennisgevingvan de onderhavige richtlijn niet voldoen aan de vastgestelde erken-ningsvoorwaarden, afwijken van bepaalde eisen van bijlage I voorzover het vlees van vrij wild dat afkomstig is van deze inrichtingen
van het nationale stempel wordt voorzien.
2. De in lid 1 bedoelde afwijking kan slechts worden verleend aan
vrij-wildverwerkingsinrichtingen die vóór 1 april 1993 daartoe een
verzoek hebben ingediend bij de bevoegde autoriteit.
Dit verzoek moet vergezeld gaan van een plan en een werkprogramma
waarin de termijnen worden aangegeven binnen welke de inrichtingaan de in lid 1 bedoelde eisen kan voldoen.
3. De Lid-Staten delen vóór 1 oktober 1992 aan de Commissie mede
welke criteria zij zullen hanteren om te bepalen of een inrichting danwel een categorie inrichtingen onder het bepaalde in dit artikel valt.
Artikel 9
De Lid-Staten geven een centrale dienst of instantie opdracht tot het
verzamelen en verwerken van de resultaten van de door de officiële
dierenarts verrichte keuring post mortem met betrekking tot de
diagnose van voor de mens besmettelijke ziekten.
Wanneer een dergelijke ziekte wordt gediagnostiseerd, worden de
resultaten van het specifieke geval zo spoedig mogelijk medegedeeldaan de bevoegde veterinaire autoriteiten die belast zijn met de controlevan het jachtgebied van oorsprong van het bedoelde vrij wild.
De Lid-Staten verstrekken de Commissie de gegevens over bepaalde
ziekten, met name wanneer voor de mens besmettelijke ziekten wordengediagnostiseerd.1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 10
▼B
De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 22 de uitvoerings-
bepalingen van dit artikel vast en met name:
— de frequentie waarmee de gegevens aan de Commissie moeten
worden verstrekt;
— de aard van de gegevens;
— de ziekten waarover gegevens moeten worden verzameld;
— de wijze waarop de informatie moet worden verzameld en verwerkt.
Artikel 10
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de gezondheidstoestand van het
vrij wild in op hun grondgebied gelegen jachtgebieden op gezette tijdenwordt onderzocht.
2. Daartoe wordt, indien voor mens of dier besmettelijke ziekten
worden gediagnostiseerd dan wel residugehalten boven de toegestane
maxima worden geconstateerd, een centrale dienst of instantie belastmet het verzamelen en verwerken van de resultaten van de overeen-komstig deze richtlijn verrichte keuringen.
3. Indien een ziekte of geval als bedoeld in lid 2 zich voordoet,
worden de desbetreffende onderzoeksresultaten zo spoedig mogelijkmedegedeeld aan de bevoegde autoriteit die verantwoordelijk is voor
het toezicht op het betrokken jachtgebied.
4. Op grond van de epizoötiologische situatie verricht de bevoegde
autoriteit specifieke tests op vrij wild, ten einde de ziekten op te sporendie worden genoemd in bijlage I bij Richtlijn 82/894/EEG van de Raadvan 21 december 1982 inzake de melding van dierziekten in deGemeenschap (
1).
Het voorkomen van deze ziekten wordt overeenkomstig genoemde
richtlijn medegedeeld aan de Commissie en aan de andere Lid-Staten.
Artikel 11
2. Rekening houdend met de resultaten van de in lid 1 en in artikel
10, lid 4, bedoelde controles zien de Lid-Staten erop toe dat de stukkenvrij wild en vlees daarvan uit de door de controle in het gedinggekomen jachtgebieden van het handelsverkeer worden uitgesloten.
3. De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 22 de
uitvoeringsbepalingen van dit artikel vast.
Artikel 12
Veterinaire deskundigen van de Commissie kunnen in samenwerking
met de bevoegde nationale autoriteiten controles ter plaatse uitvoeren
voor zover de eenvormige toepassing van de onderhavige richtlijn dit
vereist. In het bijzonder kunnen zij in een representatief percentagevrij-wildverwerkingsinrichtingen nagaan of de bevoegde autoriteitentoezien op de naleving van deze richtlijn door de erkende verwerkings-inrichtingen. De Commissie brengt de Lid-Staten op de hoogte van de
uitslag van de verrichte controles.
De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een controle wordt verricht,
geeft de deskundigen alle steun voor de uitvoering van hun taak.
De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de
procedure van artikel 22.1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 11
(1) PB nr. L 378 van 31. 12. 1982, blz. 58. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Beschikking 90/134/EEG (PB nr. L 76 van 22. 3. 1990, blz. 23).▼M2
▼B
▼B
Artikel 13
1. Onverminderd de specifieke bepalingen van deze richtlijn verricht
de officiële dierenarts of de bevoegde autoriteit, indien het vermoedenbestaat dat de veterinaire wetgeving niet wordt nageleefd of indien erwordt getwijfeld aan de hygiënestaat van het vlees van vrij wild, alle
veterinaire controles die nodig worden geacht.
2. De Lid-Staten nemen bestuursrechtelijke en/of strafrechtelijke
maatregelen om iedere inbreuk op de communautaire veterinaire regel-
geving te bestraffen, meer bepaald wanneer wordt geconstateerd dat deopgestelde certificaten of documenten niet in overeenstemming zijnmet de werkelijke staat van het vlees van vrij wild, wanneer het vleesvan vrij wild niet overeenkomstig deze regelgeving is gemerkt,
wanneer het vlees van vrij wild niet ter keuring is aangeboden of
wanneer is afgeweken van het gebruik waarvoor dat vlees oorspronke-lijk bestemd was.
Artikel 14
1. De voorschriften die zijn vastgesteld bij Richtlijn 89/662/EEG
wat veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer in
het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt betreft,zijn van toepassing, met name met betrekking tot de organisatie vande controles die de Lid-Staat van bestemming verricht en de naaraanleiding daarvan te treffen maatregelen alsmede tot de vrijwarings-maatregelen die moeten worden toegepast met betrekking tot de
gezondheidsproblemen bij de produktie en de distributie op het grond-
gebied van de Gemeenschap van vlees van vrij wild.
2. Richtlijn 89/662/EEG wordt als volgt gewijzigd:
a) aan bijlage A wordt het volgende streepje toegevoegd:
„— Richtlijn 92/45/EEG van de Raad van 16 juni 1992 betreffende
de gezondheidsvoorschriften en veterinairrechtelijke voor-
schriften voor het doden van vrij wild en het in de handel
brengen van vlees van vrij wild (PB nr. L 268 van 14.9.1992,blz. 35)”;
b) in bijlage B wordt het streepje „— vlees van vrij wild” geschrapt.
3. Aan artikel 2, onder d), van Richtlijn 77/99/EEG wordt het
volgende streepje toegevoegd:
„— artikel 2, lid 1, onder d), van Richtlijn 92/45/EEG (*), dat
voldoet aan de eisen van de artikelen 3 en 5,
(*) PB nr. L 268 van 14. 9. 1992, blz. 35.”.
HOOFDSTUK III
Bepalingen die gelden voor de invoer in de Gemeenschap
Artikel 15
De voorwaarden die gelden voor het in de handel brengen van uit
derde landen ingevoerd vlees van vrij wild moeten ten minste gelijk-waardig zijn aan die welke gelden voor de produktie en het in dehandel brengen van overeenkomstig hoofdstuk II verkregen vlees van
vrij wild, met uitzondering van de voorwaarden van de artikelen 6 en
8.
Artikel 16
1. Met het oog op een uniforme toepassing van artikel 15, zijn de
bepalingen van de volgende leden van toepassing.
2. In de Gemeenschap mogen alleen worden ingevoerd gehele
stukken vrij wild of vlees van vrij wild die
a) afkomstig zijn uit een derde land of delen daarvan waarvandaan
invoer niet om veterinairrechtelijke redenen verboden is;1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 12
▼B
b) afkomstig zijn uit een derde land dat voorkomt op een lijst die over-
eenkomstig lid 3, onder a), zal worden opgesteld;
c) vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat naar een model dat
volgens de procedure van artikel 22 zal worden opgesteld, onterte-
kend door de bevoegde autoriteit waarin deze verklaart dat de
produkten voldoen aan de eisen van hoofdstuk II, voldoen aan deeventuele aanvullende voorwaarden, of de gelijkwaardige garantiesbieden als bedoeld in lid 3, onder c), en afkomstig zijn uit inrich-tingen die de in bijlage I bedoelde garanties bieden.
3. Volgens de procedure van artikel 22 worden vastgesteld:
a) een voorlopige lijst van derde landen of delen van derde landen die
de Lid-Staten en de Commissie de in lid 2, onder c), bedoeldegaranties kunnen bieden en die aan de aldaar vermelde eisen en
voorwaarden kunnen voldoen alsmede de lijst van de inrichtingen
waarvoor zij deze garanties kunnen bieden.
Deze voorlopige lijst wordt opgesteld aan de hand van de lijsten van
de door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten erkende engeïnspecteerde inrichtingen nadat de Commissie zich er van tevorenvan heeft vergewist dat deze inrichtingen in overeenstemming zijnmet de beginselen en algemene voorschriften van deze richtlijn;
b) het bijwerken van deze lijst afhankelijk van de in lid 4 bedoelde
controles;
c) de specifieke voorwaarden en de gelijkwaardige garanties in
verband met de andere eisen van deze richtlijn dan die op grond
waarvan vlees van menselijke consumptie kan worden uitgesloten
overeenkomstig artikel 3, lid 2, onder d), en die van artikel 5, endie van bijlage I, hoofdstukken IV en V, en die betreffende trichino-scopisch onderzoek, via de digestiemethode, overeenkomstigRichtlijn 77/96/EEG, met dien verstande dat deze voorwaarden engaranties niet minder stringent mogen zijn dan die van hoofdstuk
II, met uitzondering van de voorwaarden van de artikelen 6 en 8.
4. Deskundigen van de Comissie en van de Lid-Staten verrichten
controles ter plaatse om na te gaan
a) of de door het derde land geboden garanties inzake de voorwaarden
voor de produktie en het in de handel brengen kunnen wordenbeschouwd als gelijkwaardig aan die welke in de Gemeenschapgelden;
b) of de voorwaarden uit hoofde van artikel 18 zijn vervuld.
De met deze controles belaste deskundigen van de Lid-Staten worden
aangewezen door de Commissie op voordracht van de Lid-Staten.
Deze controles worden uitgevoerd in opdracht van de Gemeenschap,
die alle ermee gemoeide kosten draagt. De frequentie en de wijze vanuitvoering van deze controles worden vastgesteld volgens de procedure
van artikel 22.
5. In afwachting van de organisatie van de in lid 4 bedoelde
controles blijven de nationale bepalingen inzake inspectie in de derdelanden van toepassing, met dien verstande dat de tijdens de inspecties
geconstateerde overtredingen van de hygiënevoorschriften aan het
Permanent Veterinair Comité moeten worden medegedeeld.
Artikel 17
1. De Lid-Staten zien erop toe dat gehele stukken vrij wild of vlees
van vrij wild alleen in de Gemeenschap worden ingevoerd indien zij:
— vergezeld gaan van een certificaat als bedoeld in artikel 16, lid 1,
onder c), dat bij het laden door de bevoegde autoriteit moet worden
afgegeven en zowel voor de veterinairrechtelijke aspecten als voorde gezondheidsaspecten geldt,
— onderworpen zijn aan de in Richtlijn 90/675/EEG bedoelde
controles.1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 13
▼M3
Artikel 18
Op de in artikel 16, lid 2, bedoelde lijsten mogen alleen derde landen
of delen van derde landen worden opgenomen:
a) waarvandaan invoer niet is verboden omdat de in bijlage A van de
IOE-lijst vermelde ziekten of enige andere in de Gemeenschapexotische ziekte daar voorkomen of op grond van de artikelen 6, 7en 14 van Richtlijn 72/462/EEG (
1), of van de artikelen 9 tot en met
12 van Richtlijn 91/494/EEG;
b) waarvan, rekening houdend met de wetgeving en de organisatie van
de veterinaire dienst van dat land en zijn inspectiediensten, debevoegdheden van die diensten en het toezicht waaraan zij zijnonderworpen, overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Richtlijn 72/462/EEG of artikel 9, lid 2, van Richtlijn 91/494/EEG is vastgesteld dat
zij kunnen garanderen dat de geldende wetgeving wordt toegepast;
of
c) waarvan de veterinaire dienst kan garanderen dat gezondheidsvoor-
schriften worden nageleefd die ten minste gelijkwaardig zijn aan dievan hoofdstuk II.
Artikel 19
De beginselen en voorschriften die zijn vervat in Richtlijn 90/675/EEG
zijn van toepassing, met name wat betreft de organisatie van de door de
Lid-Staten te verrichten controles en de daaraan te verbinden gevolgen,
alsmede de ten uitvoer te leggen vrijwaringsmaatregelen.
HOOFDSTUK IV
Slotbepalingen
Artikel 20
Deze richtlijn laat de communautaire voorschriften ter bescherming van
de fauna onverlet.
Artikel 21
De bijlagen worden door de Raad op voorstel van de Commissie met
gekwalificeerde meerderheid van stemmen gewijzigd, met name omze aan te passen aan de technologische vooruitgang.
Artikel 22
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor
de voedselketen en de diergezondheid, ingesteld bij artikel 58 vanVerordening (EG) nr. 178/2002 (
2).
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG (3) van toepassing.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 14
(1) Richtlijn 72/462/EEG van de Raad van 12 december 1972 inzake gezond-
heidsvraagstukken en veterinairrechtelijke vraagstukken bij de invoer van
runderen, varkens, schapen en geiten, van vers vlees of van vleesproduktenuit derde landen (PB nr. L 302 van 31. 12. 1972, blz. 28). Richtlijn laatste-
lijk gewijzigd bij Richtlijn 91/497/EEG (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz.
69).
(
2) PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.
(3) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.▼B
▼M3
▼B
▼M4
▼M4
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 23
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om vóór 1 januari 1994 aan deze richtlijn
te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijke
bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijnvallende gebied vaststellen.
3. De vaststelling van de datum van verstrijken van de omzettings-
termijn op 1 januari 1994 doet geen afbreuk aan de bij Richtlijn 89/
662/EEG vastgestelde afschaffing van de veterinaire controles aan degrenzen.
Artikel 24
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 15
▼B
▼B
BIJLAGE I
HOOFDSTUK I
Algemene voorwaarden voor de erkenning van vrij-wildverwerkingsinrich-
tingen
Vrij-wildverwerkingsinrichtingen moeten ten minste voorzien zijn van:1. de volgende lokalen:
— een voldoende groot gekoeld lokaal voor het in ontvangst nemen van
gehele stukken vrij wild,
— een lokaal voor het keuren en, voor zover nodig, het ontweien,
onthuiden en ontvederen,
— een voldoende groot lokaal voor het uitsnijden en het onmiddellijk
verpakken, voor zover dat in de inrichting plaatsvindt; dit lokaal moet
voldoende kunnen worden gekoeld en uitgerust zijn met een tempera-
tuurmeter,
— een lokaal voor de eindverpakking en de verzending, voor zover zulks in
de inrichting plaatsvindt en voldaan wordt aan de voorwaarden van
hoofdstuk VIII, punt 5, van de onderhavige richtlijn; indien niet aan
deze voorwaarden wordt voldaan, een apart lokaal voor de verzending,
— voldoende grote koel- en vriesruimten voor de opslag van vlees van vrij
wild;
2. voor lokalen waar vlees wordt verkregen, behandeld en opgeslagen, alsmede
in zones en in gangen waarin vlees wordt vervoerd:
a) vloeren uit ondoordringbaar, gemakkelijk te reinigen en te ontsmetten
materiaal, die niet kunnen rotten en zo zijn aangelegd dat het water
gemakkelijk kan wegvloeien naar met een rooster bedekte en van stank-
afsluiting voorziene zinkputten, om geuren te voorkomen.
Evenwel— kan in koel- en vriesruimten worden volstaan met een inrichting
waardoor het water gemakkelijk kan worden afgevoerd;
— kan in opslagruimten alsmede in zones en in gangen waarin vlees
wordt vervoerd, worden volstaan met vloeren uit ondoordringbaar
materiaal die niet kunnen rotten;
b) gladde, duurzame en ondoordringbare wanden die van een heldere,
afwasbare bekleding zijn voorzien tot een hoogte van ten minste twee
meter en in koel- en vriesruimten of opslagruimten ten minste tot de
hoogte waarop het vlees wordt opgeslagen. De overgang van vloer naar
wanden en de overgang van de wanden onderling moet rond of op een
soortgelijke wijze zijn afgewerkt, behalve voor opslagruimten.
Het gebruik van houten wanden in opslagruimten van vrij-wildverwer-
kingsinrichtingen die op de datum van bekendmaking van deze richtlijn
reeds in bedrijf zijn, is echter geen reden voor het niet verlenen van de
erkenning;
c) deuren van bestendig materiaal; houten deuren moeten op alle vlakken
voorzien zijn van een gladde ondoordringbare bekleding;
d) reukloos isolatiemateriaal dat niet kan rotten;
e) voldoende luchtverversing en een goede afvoer van damp;
f) voldoende verlichting, door daglicht of door kunstlicht, waardoor de
kleuren niet worden veranderd;
g) een schoon en gemakkelijk schoon te houden plafond; bij ontstentenis
daarvan moet het binnenoppervlak van de dakbedekking aan deze voor-
waarden voldoen;
3. a) voldoende voorzieningen, zo dicht mogelijk bij de plaatsen waar de
arbeid wordt verricht, voor het wassen en ontsmetten van de handen en
voor het reinigen van het materieel met warm water. De kranen mogen
niet met de hand kunnen worden bediend. De installaties voor het
wassen van de handen moeten voorzien zijn van koud en warm stromend
water of van vooraf op een passende temperatuur gemengd water, van
was- en ontsmettingsmiddelen alsmede van hygiënische voorzieningen
voor het drogen van de handen;
b) voorzieningen voor het ontsmetten van het gereedschap met water dat
een temperatuur moet hebben van ten minste 82 ºC;
4. passende voorzieningen ter bescherming tegen schadelijke dieren zoals
insekten of knaagdieren;1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 16
▼B
5. a) a) voorzieningen en werktuigen, zoals tafels voor het uitsnijden,
verplaatsbare uitsnijbladen, bakken, transportbanden en zagen van corro-
siebestendig materiaal, die het vlees niet kunnen aantasten
engemakkelijk te reinigen en te ontsmetten zijn. Oppervlakken die met
vlees in aanraking komen of kunnen komen, inclusief lasnaden en
voegen, moeten glad worden gehouden. Het gebruik van hout is
verboden behalve in lokalen waar zich uitsluitend vlees bevindt dat op
hygiënische wijze van een eindverpakking is voorzien;
b) corrosiebestendige werktuigen en apparatuur die aan de eisen van de
hygiëne voldoen en bestemd zijn voor:
— het interne transport van het vlees;
— het neerzetten van de bakken die voor het vlees worden gebruikt, op
zodanige wijze dat noch het vlees, noch de bakken rechtstreeks met
de vloer of de wanden in aanraking kunnen komen;
c) apparatuur voor hygiënisch intern transport en bescherming van het vlees
tijdens het laden en lossen, inclusief adequaat ingedeelde en ingerichte
aanvoer- en sorteerruimten;
d) speciale ondoordringbare bakken van bestendig materiaal, met een
deksel en een sluiting om te verhinderen dat onbevoegden er iets uit
kunnen nemen, voor vlees dat niet bestemd is voor menselijke
consumptie, of een afsluitbaar lokaal voor dit vlees, indien daarvan zo
grote hoeveelheden bestaan dat een dergelijk lokaal noodzakelijk is of
indien het niet aan het einde van iedere werkdag wordt opgehaald of
vernietigd. Wanneer dit vlees door leidingen wordt afgevoerd, moeten
deze zodanig zijn gebouwd en geplaatst dat gevaar voor besmetting van
vlees wordt voorkomen;
e) apparatuur voor de hygiënische opslag van verpakkingsmateriaal,
wanneer het vlees in de inrichting wordt voorzien van een onmiddellijke
of een eindverpakking;
6. een koelinstallatie om het vlees constant op de bij de onderhavige richtlijn
voorgeschreven inwendige temperatuur te houden. Deze installatie moet een
afvoersysteem bevatten waardoor condensatiewater zonder enig gevaar voor
besmetting van het vlees kan worden afgevoerd;
7. een installatie die onder druk een voldoende hoeveelheid drinkwater dat
voldoet aan de in de bijlagen D en E van Richtlijn 80/778/EEG (1) vermelde
parameters kan leveren. Bij wijze van uitzondering kan evenwel een instal-
latie met niet-drinkbaar water worden toegelaten voor de produktie van
stoom, voor brandbestrijding of voor het koelen van koelinstallaties, op
voorwaarde dat de daartoe aangebrachte leidingen het gebruik van dit water
voor andere doeleinden onmogelijk maken en geen gevaar voor besmetting
van het vlees opleveren. De leidingen voor niet-drinkbaar water moeten
goed kunnen worden onderscheiden van de drinkwaterleidingen;
8. een installatie die warm drinkwater in de zin van Richtlijn 80/778/EEG in
voldoende hoeveelheden levert;
9. een voorziening voor de afvoer van vloeibare en vaste afvalstoffen, die aan
de eisen van de hygiëne voldoet;
10. een adequaat ingericht afsluitbaar lokaal dat uitsluitend ter beschikking van
de veterinaire dienst staat of aangepaste voorzieningen in de opslagruimten;
11. voorzieningen die het mogelijk maken de in deze richtlijn voorgeschreven
keuring te allen tijde op doelmatige wijze uit te voeren;
12. een voldoende aantal kleedlokalen, met gladde, ondoordringbare en afwas-
bare wanden en vloeren, was- en douchegelegenheden, alsmede toiletten
met waterspoeling, die zo zijn ingericht dat de reine gedeelten van het
gebouw tegen eventuele verontreiniging zijn beschermd.
De toiletten mogen geen rechtstreekse toegang tot de werklokalen geven.
Douchegelegenheden zijn niet nodig voor koel- en vrieshuizen waarin
slechts op hygiënische wijze van een eindverpakking voorzien vlees wordt
aangevoerd en opgeslagen. De wasgelegenheid moet voorzien zijn van koud
en warm stromend water of van vooraf op een passende temperatuur
gemengd water, was- en ontsmettingsmiddelen voor de handen, en hygiëni-
sche voorzieningen voor het drogen van de handen. De kranen van de
wasgelegenheden mogen niet met de hand of met de arm kunnen worden
bediend. Er moeten voldoende wasgelegenheden zijn in de nabijheid van
de toiletten;1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 17
(1) Richtlijn 80/778/EEG van de Raad van 15 juli 1980 betreffende de kwaliteit van voor
menselijke consumptie bestemd water (PB nr. L 229 van 30. 8. 1980, blz. 11). Richtlijn
laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 90/656/EEG (PB nr. L 353 van 17. 12. 1990, blz. 59).
▼B
13. een plaats en voldoende voorzieningen voor het reinigen en ontsmetten van
de vervoermiddelen, behalve bij koel- en vrieshuizen die uitsluitend
bestemd zijn voor ontvangst en opslag van te verzenden en op een hygiëni-
sche wijze van een eindverpakking voorzien vlees. Deze plaatsen en deze
voorzieningen zijn evenwel niet verplicht indien er voorschriften bestaan
die verplichten tot het reinigen en ontsmetten van vervoermiddelen in offi-
cieel erkende lokalen;
14. een lokaal of een voorziening voor het opslaan van reinigings- en ontsmet-
tingmiddelen en andere dergelijke stoffen.
HOOFDSTUK II
Hygiëne van het personeel, de lokalen en het materieel in de inrichtingen
1. Een zo volmaakt mogelijke reinheid wordt verplicht gesteld voor personeel,
lokalen en materieel. In het bijzonder gelden de volgende voorschriften:
a) Het personeel dat vlees hanteert of dat werkzaam is in lokalen of zones
waar vlees wordt gehanteerd, van een eindverpakking wordt voorzien of
wordt vervoerd, dient in het bijzonder schone en gemakkelijk te reinigen
hoofddeksels en schoeisel, lichtkleurige werkkleding en, zo nodig, een
nekbeschermer of andere beschermende kleding te dragen. Het bij het
bewerken of hanteren van vlees betrokken personeel moet bij het begin
van elke werkdag schone werkkleding dragen en deze kleding zo nodig
in de loop van de dag verschonen. Voorts moet het personeel verschei-
dene malen per dag en telkens vóór de hervatting der werkzaamheden
zijn handen wassen en ontsmetten. Personen die met stukken ziek wild
of besmet vlees in aanraking zijn gekomen, dienen onverwijld handen en
armen grondig met warm water te wassen en te ontsmetten. In de werk-
lokalen en opslagruimten, de laad-, aanvoer-, sorteer- en loszones,
alsmede in andere zones en in gangen waar vlees van vrij wild wordt
vervoerd, mag niet worden gerookt.
b) Geen enkel dier mag een inrichting binnenkomen. Knaagdieren, insekten
en ander ongedierte moeten stelselmatig worden verdelgd.
c) Materieel en instrumenten die bij de bewerking van vlees worden
gebruikt, dienen in een goede staat van onderhoud en reinheid te worden
gehouden. Zij moeten verscheidene malen per werkdag, bij het einde van
de dagelijkse werkzaamheden en alvorens opnieuw te worden gebruikt
nadat zij zijn verontreinigd, zorgvuldig worden gereinigd en ontsmet.
2. Lokalen, werktuigen en gereedschap mogen niet worden aangewend voor
andere doeleinden dan voor de bewerking van vers vlees, vlees van pluimvee
of van vlees van wild. Het uitsnijden van vlees van vrij haarwild moet
geschieden op een ander tijdstip dan het uitsnijden van vlees van vrij veder-
wild en de uitsnijruimte moet volledig worden gereinigd en ontsmet voordat
zij opnieuw wordt gebruikt voor het uitsnijden van vlees van een andere cate-
gorie.
Werktuigen voor het uitsnijden van vlees mogen enkel en alleen daartoe
worden gebruikt.
3. Het steken van messen in vlees, het reinigen van vlees met behulp van
doeken of andere materialen, alsmede het opblazen zijn verboden.
4. Het vlees en de bakken waarin het zich bevindt, mogen niet rechtstreeks met
de vloer in aanraking komen.
5. Er mag geen ander water dan drinkwater worden gebruikt. Bij wijze van
uitzondering kan evenwel worden toegestaan dat niet-drinkbaar water wordt
gebruikt voor het produceren van stoom, mits de daartoe aangebrachte
leidingen het gebruik van dit water voor andere doeleinden onmogelijk
maken en geen gevaar voor besmetting van het vlees opleveren. Bij wijze
van uitzondering kan voorts het gebruik van niet-drinkbaar water voor het
koelen van koelapparatuur worden toegestaan. De leidingen voor niet-drink-
baar water moeten goed kunnen worden onderscheiden van de
drinkwaterleidingen.
6. Het is verboden zaagsel of enig ander soortgelijk middel te strooien over de
vloer van de werklokalen en de opslagruimten voor vlees.
7. Reinigingsmiddelen, ontsmettingsmiddelen en soortgelijke middelen moeten
zodanig worden gebruikt dat deze generlei invloed hebben op apparatuur,
werkinstrumenten en vlees. Na gebruik van die middelen moeten deze appa-
ratuur en werkinstrumenten grondig met drinkwater worden afgespoeld.
8. Het vlees mag niet worden bewerkt en gehanteerd door personen die het
kunnen besmetten.1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 18
▼B
Bij aanwerving dienen personen die betrokken zijn bij de bewerking en het
hanteren van vlees door middel van een medisch attest te bewijzen dat vanuit
medisch oogpunt niets hun tewerkstelling in de weg staat. De medische bege-
leiding van bovenbedoelde personen valt onder de nationale wetgeving die in
de betrokken Lid-Staat van kracht is.
HOOFDSTUK III
Hygiëne bij het prepareren van vrij wild, het uitsnijden en het hanteren van
vlees van vrij wild
1. De gehele stukken vrij wild moeten onmiddellijk na het doden aan de
volgende bewerkingen worden onderworpen:
— grof vrij wild moet worden opengesneden en ontweid,
— als zij van het karkas zijn losgemaakt, moeten de ingewanden van de
borstkas evenals de lever en de milt, het gehele stuk wild tot de vrij-wild-
verwerkingsinrichting vergezellen en zodanig zijn geïdentificeerd dat de
officiële dierenarts de keuring post mortem van de ingewanden samen
met de rest van het karkas kan uitvoeren; de andere ingewanden van de
buik moeten ter plaatse worden uitgesneden en gekeurd. Het hoofd mag
worden afgesneden om als jachttrofee te dienen,
— bij klein vrij wild mogen, onverminderd het geval bedoeld in artikel 3, lid
1, onder a), derde streepje, van de onderhavige richtlijn, de ingewanden
geheel of gedeeltelijk ter plaatse worden verwijderd of in die verwer-
kingsinrichting, indien de stukken wild binnen 12 uur na het doden bij
een omgevingstemperatuur van ten hoogste 4 ºC in de verwerkingsinrich-
tingen worden aangevoerd.
2. Het vrij wild moet onmiddellijk na de in punt 1 bedoelde bewerkingen
worden gekoeld tot een inwendige temperatuur van niet meer dan + 7 ºC in
het geval van grof wild of + 4 ºC in het geval van klein wild. Indien de
buitentemperatuur niet voldoende laag is, moet het gedode wild zo spoedig
mogelijk en ten laatste 12 uur na de jacht worden overgebracht naar de vrij-
wildverwerkingsinrichting of naar een verzamelplaats, met dien verstande dat
— de gehele stukken grof vrij wild onder bevredigende hygiënische omstan-
digheden naar een vrij-wildverwerkingsinrichting moeten worden
vervoerd, waarbij met name opeenhoping van de stukken moet worden
voorkomen; een en ander moet zo spoedig mogelijk na de in punt 1
bedoelde bewerkingen geschieden;
— bij het vervoer naar de verwerkingsinrichting moeten de gehele stukken
vrij wild waarvan de ingewanden reeds aan een veterinaire keuring zijnonderworpen, vergezeld gaan van een verklaring van de dierenarts
waaruit blijkt dat die keuring een gunstig resultaat heeft opgeleverd en
waarin het vermoedelijke tijdstip van het doden wordt vermeld.
3. Het ontweien moet, afgezien van het uit hoofde van artikel 3, lid 1, onder d),
toegestane geval, zonder nodeloos oponthoud geschieden bij aankomst in de
vrij-wildverwerkingsinrichting indien zulks niet reeds ter plaatse is gebeurd.
De longen, het hart, de lever, de nieren, de milt en het mediastinum kunnen,
of worden uitgenomen, of met de natuurlijke hechtmiddelen aan het karkas
verbonden blijven.
4. Tot het einde van de keuring mogen niet-gekeurde karkassen en slachtaf-
vallen en wel gekeurde karkassen en slachtafvallen niet met elkaar in
contact komen en is het verboden het karkas te verwijderen, uit te snijden
of verder te behandelen.
5. Voor een nader besluit aangehouden of voor menselijke consumptie onge-
schikt verklaard vlees, alsmede magen, darmen en niet-eetbare bijprodukten
mogen niet in contact kunnen komen met voor menselijke consumptie
geschikt verklaard vlees en moeten zo spoedig mogelijk in speciale lokalen
of bakken worden ondergebracht, die zo gesitueerd en ontworpen zijn dat
besmetting van ander vlees wordt voorkomen.
6. Uitslachten, hanteren, verder behandelen en vervoeren van vlees, met inbe-
grip van slachtafvallen, geschiedt onder naleving van alle
hygiënevoorschriften. Wanneer dit vlees van een eindverpakking wordt voor-
zien, moet dit geschieden onder naleving van de voorwaarden van hoofdstuk
VIII. Vlees in eindverpakking moet worden opgeslagen in een ander lokaal
dan onverpakt vlees.
7. De bevoegde autoriteiten stellen de specifieke voorschriften vast voor de
keuring van door de jager te bewaren trofeeën.1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 19
▼B
HOOFDSTUK IV
Voorschriften betreffende het voor uitsnijding bestemde vlees van vrij wild
1. Het uitsnijden in kleinere delen dan karkassen en, in het geval van grof vrij
wild, halve karkassen, alsmede het uitbenen zijn slechts toegestaan in verwer-
kingsinrichtingen die overeenkomstig artikel 7 van de onderhavige richtlijn
of overeenkomstig de Richtlijnen 64/433/EEG en 71/118/EEG zijn erkend
en die beschikken over ruimten voor het onthuiden en het uitsnijden.
2. De exploitant of de beheerder van de inrichting is verplicht de werkzaam-
heden in verband met de controle op de onderneming te vergemakkelijken,
met name alle nuttig geachte handelingen te verrichten en de nodige voorzie-
ningen ter beschikking van de controledienst te stellen. Hij moet, telkens
wanneer dit gevraagd wordt, de met de controle belaste officiële dierenarts
gegevens kunnen verschaffen over de herkomst van het in zijn inrichting
binnengekomen vlees en de herkomst van de stukken gedood vrij wild.
3. a) Het vlees van vrij wild moet volgens de behoeften in de werklokalen
worden binnengebracht. Zodra het uitsnijden en eventueel de eindverpak-
king hebben plaatsgehad, moet het vlees worden vervoerd naar een
passende koel- of vriesruimte.
b) Het vlees van vrij wild dat in een uitsnijlokaal wordt binnengebracht moet
worden gecontroleerd en zo nodig worden bijgesneden. De werkplek waar
deze bewerkingen worden uitgevoerd moet zijn uitgerust met passende
voorzieningen en voldoende verlichting.
c) Tijdens het uitsnijden, het uitbenen, de onmiddellijke en de eindverpak-
king moet het vlees van vrij wild constant op een inwendige temperatuur
worden gehouden van niet meer dan + 7 ºC in het geval van grof wild of
+ 4 ºC in het geval van klein vrij wild. Tijdens het uitsnijden mag de
temperatuur in het uitsnijlokaal niet hoger zijn dan + 12 ºC.
d) Het uitsnijden moet zodanig worden verricht dat iedere verontreiniging
van het vlees van vrij wild wordt voorkomen. Beensplinters en bloedklon-
ters moeten worden verwijderd. Uitgesneden vlees van vrij wild dat niet
bestemd is voor menselijke consumptie, moet telkens worden bijeenge-
bracht in de in hoofdstuk I, punt 5, onder d), bedoelde apparatuur,
bakken of lokalen.
HOOFDSTUK V
Keuring post mortem
1. Alle delen van het vrij wild moeten binnen 18 uur na het binnenbrengen in
de vrij-wildverwerkingsinrichting overeenkomstig de eisen van artikel 3, lid
1, onder a), derde streepje, worden gekeurd om na te kunnen gaan of het
vlees van vrij wild geschikt is voor menselijke consumptie; met name de
lichaamsholte moet worden geopend zodat zij visueel kan worden onder-
zocht.
2. Indien de officiële dierenarts zulks eist, moeten de wervelkolom en de kop in
de lengte worden gespleten.
3. De keuring post mortem door de officiële dierenarts omvat:
a) visueel onderzoek van het stuk vrij wild en de daarbij behorende organen.
Indien aan de hand van de resultaten van het visuele onderzoek geen
beoordeling kan plaatsvinden, moet een nadere keuring in een laborato-
rium worden verricht. De nadere keuring kan beperkt blijven tot een
aantal steekproeven dat voldoende is voor de beoordeling van de gehele
jachtbuit;
b) onderzoek naar afwijkingen in de consistentie, de kleur of de geur;
c) palpatie van de organen, indien de dierenarts zulks nodig acht;
d) steekproefsgewijs onderzoek op residuen, met name bij ernstige gegronde
verdenking.
Indien ingevolge ernstige verdenking een nadere keuring wordt uitge-
voerd, moet de uitslag van deze keuring worden afgewacht alvorens over
te gaan tot de beoordeling van het gedode wild van dezelfde jachtbuit of
van delen daarvan, waarvan gezien de omstandigheden kan worden aange-
nomen dat zij dezelfde afwijkingen vertonen;
e) onderzoek naar verschijnselen die erop duiden dat het vlees vanuit het
oogpunt van de gezondheid een gevaar oplevert. Van zulke verschijnselen
is met name sprake in de volgende gevallen:
i) door de jager gesignaleerde abnormale gedragingen en storingen van
de algemene gezondheidstoestand van het levende dier;1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 20
▼B
ii) gezwellen of abcessen indien deze in groten getale of verspreid in
verschillende inwendige organen of in spieren voorkomen;
iii) ontsteking van gewrichten of testikels, aantasting van lever of milt,
ontsteking van de darmen of de navelstreek;
iv) aanwezigheid van vreemde lichamen in de lichaamsholten, met
name in de maag en de darmen of in de urine, wanneer het borst-
vlies of het buikvlies verkleurd zijn;
v) ernstige gasvorming in het maag-darmkanaal met verkleuring van de
inwendige organen;
vi) ernstige afwijkingen van het spierstelsel of de organen qua kleur,
consistentie of geur;
vii) open beenbreuken, voor zover zij niet rechtstreeks met het jagen
verband houden;
viii) algehele of plaatselijke cachexie en/of hydrohemie;
ix) verse vergroeiingen van organen met het borstvlies of het buikvlies;
x) andere ernstige duidelijk waarneembare veranderingen, zoals ontbin-
ding.
4. De officiële dierenarts moet alle vlees van vrij wild in beslag laten nemen:
— dat laesies, met uitzondering van verse laesies ontstaan door het doden,
misvormingen of plaatselijk begrensde afwijkingen vertoont voor zover
die laesies, misvormingen of afwijkingen de hygiënische kwaliteit van
het vlees van vrij wild aantasten of een gevaar inhouden voor de mense-
lijke gezondheid;
— dat afkomstig is van dieren die niet overeenkomstig de nationale jachtwet
zijn gedood;
— waarop bij de keuring post mortem de in punt 3, onder e), genoemde
constateringen zijn gedaan;
— die afkomstig zijn van gehele stukken klein vrij wild die overeenkomstig
artikel 3, lid 1, onder d), vierde streepje, in beslag zijn genomen;
— waarop trichinose is geconstateerd.
5. Bij twijfel kan de officiële dierenarts de betrokken delen van de dieren
verder uitsnijden en onderzoeken ten einde een definitieve diagnose te
kunnen stellen.
Wanneer de officiële dierenarts een duidelijke overtreding van de in dit
hoofdstuk vastgestelde hygiënevoorschriften of een belemmering van een
adequate keuring constateert, is hij gemachtigd om in te grijpen in het
gebruik van apparatuur of lokalen en om alle nodige maatregelen te treffen,
zelfs om het produktieproces tijdelijk stil te leggen.
6. De resultaten van de keuringen post mortem worden door de officiële dieren-
arts geregistreerd en indien een voor de mens besmettelijke ziekte, bedoeld in
artikel 3, lid 1, onder d), derde streepje, of in artikel 9 wordt gediagnosti-
seerd, doorgegeven aan de bevoegde veterinaire autoriteiten die zijn belast
met de controle van het jachtgebied van oorsprong van het vrij wild en aan
degene die voor dit gebied verantwoordelijk is.
HOOFDSTUK VI
Keuring van uitgesneden en opgeslagen vlees van vrij wild
De controle van de officiële dierenarts omvat de volgende taken:
— het controleren van het binnenkomende en uitgaande vlees;
— de keuring van het vlees dat aanwezig is in de verwerkingsinrichtingen;
— de keuring van het vlees vóór het uitsnijden en bij de afvoer uit de verwer-
kingsinrichtingen;
— het controleren van de reinheid van de lokalen, installaties en werktuigen,
bedoeld in hoofdstuk I, alsmede van de hygiëne van het personeel, inclusief
de kleding;
— elke andere controle die hij nuttig acht voor het toezicht op de naleving van
de bepalingen van deze richtlijn.
HOOFDSTUK VII
Keurmerk
1. Het keurmerk wordt aangebracht onder de verantwoordelijkheid van de offi-
ciële dierenarts, die daartoe beschikt over:
a) de voor het merken van het vlees bestemde instrumenten, die hij pas op
het tijdstip van het merken en voor de hiertoe benodigde tijd aan zijn
assistenten ter hand stelt;1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 21
▼B
b) de etiketten en het materiaal voor de onmiddellijke verpakkingen wanneer
deze reeds zijn voorzien van een van de in punt 2 bedoelde merken. Deze
etiketten en dit materiaal voor de onmiddellijke verpakkingen en de slui-
ting worden, op het ogenblik waarop zij moeten worden gebruikt, door de
officiële dierenarts in het benodigde aantal aan de assistenten overhan-
digd.
2. a) Het keurmerk moet zijn:
i) een vijfhoekig merk met, in duidelijk leesbare letters, de volgende
gegevens:
— in het bovenste gedeelte, de naam voluit of het kenteken van het
land van verzending van het vlees in hoofdletters: voor de
Gemeenschap zijn dat: ►A1AT,◄B, DK, D, EL, E, F,
►A1FI,◄IRL, I, L, NL, P, UK ►A1,S E◄;
— in het midden, het veterinair erkenningsnummer van de vrij-wild-
verwerkingsinrichting of, in voorkomend geval, de uitsnijderij;
— in het onderste gedeelte een van de volgende afkortingen: CEE,
EØF, EWG, EOK, EEC, EEG ►A1of ETY◄of de afkorting
aan de hand waarvan het land van oorsprong kan worden geïdenti-
ficeerd.
De hoogte van de letters en de cijfers moet overeenstemmen met
respectievelijk voor grof vrij wild de eisen van bijlage I, hoofdstuk
XI, van Richtlijn 64/433/EEG en voor klein vrij wild de eisen van
bijlage I, hoofdstuk III, van Richtlijn 91/495/EEG;
ii) een vijfhoekig stempel dat voldoende groot is om er de onder a)
genoemde gegevens op aan te brengen.
b) Het voor het merken gebruikte materiaal moet aan de hygiënevoor-
schriften voldoen en de onder a) bedoelde gegevens moeten daarop
duidelijk leesbaar zijn aangebracht.
c) i) Het onder a) bedoelde keurmerk moet worden aangebracht:
— op de karkassen als zodanig door middel van een stempel met de
onder a) genoemde gegevens;
— op of, zichtbaar, onder de omhulsels of andere verpakkingen bij
karkassen in eindverpakking;
— op of, zichtbaar, onder de omhulsels of andere verpakkingen bij
delen van karkassen die in kleine hoeveelheden van een onmiddel-
lijke verpakking zijn voorzien.
ii) Het onder a), ii), bedoelde keurmerk moet worden aangebracht op
grote eindverpakkingen.
HOOFDSTUK VIII
Onmiddellijke verpakking en eindverpakking van vlees van vrij wild
1. a) De eindverpakking (bij voorbeeld kisten, kartonnen dozen) moet aan alle
regels van de hygiëne voldoen, met name:
— mag zij geen verandering kunnen brengen in de organoleptische eigen-
schappen van het vlees;
— mag zij geen voor de gezondheid van de mens schadelijke stoffen op
het vlees kunnen overbrengen;
— moet zij voldoende stevig zijn om het vlees van vrij wild tijdens het
vervoer en bij het hanteren een doeltreffende bescherming te bieden.
b) De eindverpakking mag niet opnieuw als eindverpakking van vlees van
vrij wild worden gebruikt, behalve wanneer zij bestaat uit gemakkelijk te
reinigen corrosiebestendig materiaal, en vooraf gereinigd en ontsmet is.
2. Als uitgesneden vlees van vrij wild van een onmiddellijke verpakking wordt
voorzien, moet de verpakking onmiddellijk na het uitsnijden en volgens de
regels van de hygiëne geschieden.
Deze onmiddellijke verpakkingen moeten doorzichtig en kleurloos zijn en
voorts voldoen aan de in punt 1, onder a), eerste en tweede streepje, gestelde
eisen en mogen geen tweede maal als onmiddellijke verpakking van vlees
van vrij wild worden gebruikt.
3. Vlees van vrij wild in onmiddellijke verpakking moet van een eindverpak-
king worden voorzien.
4. Wanneer de onmiddellijke verpakking evenwel voldoet aan alle aan de eind-
verpakking gestelde eisen inzake bescherming, behoeft zij niet doorzichtig en
kleurloos te zijn en is het niet noodzakelijk deze in een tweede bergings-
middel te plaatsen, op voorwaarde dat aan de andere eisen van punt 1
voldaan is.1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 22
▼B
5. Uitsnijden, uitbenen, onmiddellijke en eindverpakkig mogen in een zelfde
lokaal plaatsvinden voor zover aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:
a) het lokaal moet voldoende groot zijn en zo zijn ingericht dat de bewerk-
ingen hygiënisch kunnen worden uitgevoerd;
b) de onmiddellijke en eindverpakking moet dadelijk na de fabricage verpakt
worden in een hermetisch beschermend omhulsel, dat gedurende het
vervoer naar de inrichting tegen schade beschermd wordt en moet in
hygiënische omstandigheden in een afzonderlijk lokaal van de inrichting
opgeslagen worden;
c) de opslagruimte voor eindverpakkingsmateriaal moet vrij zijn van stof en
ongedierte en mag geen luchtverbinding hebben met lokalen waarin zich
stoffen bevinden die vlees kunnen besmetten. Eindverpakkingsmateriaal
mag niet op de vloer worden opgeslagen;
d) de eindverpakkingen moeten in hygiënisch verantwoorde omstandigheden
gereed gemaakt worden voordat ze in het lokaal worden binnengebracht;
e) de eindverpakkingen moeten op hygiënisch verantwoorde wijze in het
lokaal worden binnengebracht en onverwijld worden gebruikt. Zij mogen
niet worden gehanteerd door het personeel dat vlees hanteert;
f) het vlees moet, meteen na het aanbrengen van de onmiddellijke verpak-
king, in de daarvoor bestemde opslagruimten worden opgeslagen.
6. De in dit hoofdstuk bedoelde eindverpakkingen mogen slechts uitgesneden
vlees van vrij wild bevatten dat tot dezelfde diersoort behoort.
HOOFDSTUK IX
Keuringscertificaat
Het originele exemplaar van het keuringscertificaat waarvan het vlees van vrij
wild vergezeld moet gaan gedurende het vervoer naar de plaats van bestemming
wordt op het tijdstip van de lading door een officiële dierenarts afgegeven.
Het certificaat moet, wat vorm en inhoud betreft, overeenkomen met het model
in bijlage II; het dient ten minste in de officiële taal of talen van de plaats van
bestemming te zijn opgesteld. Het certificaat moet uit één vel bestaan.
HOOFDSTUK X
Opslag
Na de keuring post mortem moet vlees van vrij wild worden gekoeld of inge-
vroren en worden bewaard bij een temperatuur die, wanneer er sprake is vankoeling, nooit hoger mag zijn dan + 4 ºC voor klein wild en + 7 ºC voor grof
wild en die wanneer er sprake is van invriezing, nooit hoger mag zijn dan
− 12 ºC.
HOOFDSTUK XI
Vervoer
1. Vlees van vrij wild dient op zodanige wijze te worden verzonden dat het
tijdens het vervoer beschermd is tegen invloeden waardoor het kan worden
besmet of aangetast; hierbij dient rekenig te worden gehouden met de duur
en de omstandigheden van het vervoer, alsmede met de gebruikte vervoer-
middelen. De voor het vervoer gebruikte vervoermiddelen dienen met name
zo te zijn ingericht dat de in hoofdstuk X aangegeven temperaturen niet
worden overschreden.
2. Vlees van vrij wild mag slechts in gereinigde en ontsmette vervoermiddelen
worden vervoerd.
3. Hele karkassen en halve karkassen, met uitzondering van ingevroren vlees in
hygiënisch verantwoorde eindverpakking, moeten steeds hangend worden
vervoerd, behalve bij vervoer door de lucht.
Andere delen moeten worden opgehangen of geplaatst op dragers, voor zover
zij zich niet bevinden in een eindverpakking of in bakken uit corrosiebe-
stendig materiaal. Deze dragers, eindverpakkingen of bakken moeten
voldoen aan de hygiënevoorschriften en, met name wat de eindverpakking
betreft, aan de bepalingen van de onderhavige richtlijn. Alvorens zij opnieuw
mogen worden gebruikt, dienen zij te worden gereinigd en ontsmet.
4. De officiële dierenarts dient zich er vóór de verzending van te vergewissen
dat de vervoermiddelen en het inladen voldoen aan de in dit hoofdstuk neer-
gelegde hygiënevoorschriften.1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 23
▼B
BIJLAGE II
1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 24
▼B
1992L0045 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 25