1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJNVANDERAAD
van24november1988
inzake beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote
stookinstallaties
(88/609/EEG)
(PB L 336 van 7.12.1988, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 90/656/EEG van de Raad van 4 december 1990 L 353 59 17.12.1990
►M2Richtlijn 94/66/EG van de Raad van 15 december 1994 L 337 83 24.12.1994
Gewijzigd bij:
►A1Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
▼B
RICHTLIJNVANDERAAD
van24november1988
inzake beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende
stoffenindeluchtdoorgrotestookinstallaties
(88/609/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdragtot oprichtingvan de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 130 S,
Gezien de voorstellen van de Commissie(1),
Gezien de adviezen van het Europese Parlement(2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3),
Overwegende dat in de actieprogramma's van de Europese Gemeen-
schappen inzake het milieu van 1973(4), 1977(5), 1983(6)en 1987(7)
wordt gewezen op het belang van de voorkoming en vermindering vanluchtverontreiniging;
Overwegende dat de Raad en de Vertegenwoordigers van de Regeringen
van de Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, in hun resolutieinzake het actieprogramma voor het milieu voor 1987-1992 beklem-tonen dat het van belangis het communautaire optreden bij voorrangte
concentreren op de beperkingvan de luchtverontreinig ingaan de bron,
onder andere door middel van de vaststelling en tenuitvoerlegging vanmaatregelen betreffende de emissies van grote stookinstallaties;
Overwegende voorts dat de Gemeenschap bij Besluit 81/462/
EEG(
8)partij is geworden bij het Verdrag inzake grensoverschrijdende
luchtverontreiniging;
Overwegende dat in Richtlijn 84/360/EEG van de Raad van 28 juni 1984
betreffende de bestrijdingvan door industriële inrichting en veroorzaakte
luchtverontreiniging(9) wordt voorzien in de invoeringvan bepaalde
procedures en maatregelen die gericht zijn op het voorkomen ofverminderen van de luchtverontreiniging door industriële inrichtingen,in het bijzonder die welke behoren tot uitdrukkelijk genoemdecategorieën, waaronder grote stookinstallaties;
Overwegende dat in artikel 8 van Richtlijn 84/360/EEG wordt bepaald
dat de Raad, indien nodig, op voorstel van de Commissie, meteenparigheid van stemmen emissiegrenswaarden voor nieuwe inrich-tingen vaststelt, die gebaseerd zijn op de beste beschikbare technologie
die geen overmatig hoge kosten veroorzaakt, waarbij de aard, de
hoeveelheden en de schadelijkheid van de betreffende emissies inaanmerking worden genomen; dat in artikel 13 van genoemde richtlijnwordt bepaald dat de Lid-Staten beleidslijnen en strategieën, inclusiefpassende maatregelen, dienen toe te passen om, met inachtneming van
diverse welomschreven aangelegenheden, de bestaande industriële
inrichtingen die tot de genoemde categorieën behoren aan te passenaan de beste beschikbare techniek;
Overwegende dat de aantasting van het milieu door luchtverontreiniging
het dringend noodzakelijk maakt de emissies van nieuwe en bestaande
grote stookinstallaties te beperken én beheersbaar te maken; dat hethiertoe noodzakelijk is globale doelstellingen te bepalen voor een1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 2
(1) PB nr. C 49 van 21. 2. 1984, blz. 1, en PB nr. C 76 van 22. 3. 1985, blz. 6.
(2) PB nr. C 337 van 17. 12. 1984, blz. 446, en PB nr. C 175 van 15. 7. 1985, blz.
297.
(3) PB nr. C 25 van 28. 1. 1985, blz. 3.
(4) PB nr. C 112 van 20. 12. 1973, blz. 1.
(5) PB nr. C 139 van 13. 6. 1977, blz. 1.
(6) PB nr. C 46 van 17. 2. 1983, blz. 1.
(7) PB nr. C 328 van 7. 12. 1987, blz. 1.
(8) PB nr. L 171 van 27. 6. 1981, blz. 11.
(9) PB nr. L 188 van 16. 7. 1984, blz. 20.
▼B
geleidelijke en gefaseerde vermindering van de totale jaarlijkse emissies
van zwaveldioxide en stikstofdioxiden door bestaande grote stookin-stallaties en in het geval van nieuwe installaties, overeenkomstig het
beginsel van artikel 8 van Richtlijn 84/360/EEG, emissiegrenswaarden
vast te stellen voor zwaveldioxide, stikstofdioxiden en stof;
Overwegende dat dergelijke emissiegrenswaarden voor nieuwe installa-
ties zullen moeten worden herzien in het licht van de technologischeontwikkelingen en de evolutie van de milieu-eisen en dat de Commissiedaartoe voorstellen zal indienen;
Overwegende dat bij het vaststellen van de totale jaarlijkse emissiema-
xima voor bestaande grote installaties terdege rekening is gehouden metde noodzaak van vergelijkbare inspanningen, terwijl tevens de
specifieke situatie van Lid-Staten in aanmerkingis g enomen; dat bij
het vaststellen van de eisen inzake verminderingvan emissies doornieuwe stookinstallaties terdege rekening is gehouden met bijzonderetechnische en economische beperkingen ten einde buitensporige kostente vermijden; dat, wat Spanje betreft, een tijdelijke en beperkteafwijkingvan de volledig e toepassingvan de SO
2-emissiegrenswaarden
voor nieuwe installaties is toegestaan, aangezien die Lid-Staat uitzon-
derlijk veel nieuwe opwekkingscapaciteit nodig denkt te hebben voorzijn energievoorziening en om zijn economische groei mogelijk temaken,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Deze richtlijn is van toepassingop stookinstallaties met een nominaal
thermisch vermogen van 50 MW of meer, ongeacht het toegepaste
brandstoftype (vaste, vloeibare of gasvormige brandstof).
Artikel 2
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. „Emissie”: uitworp in de atmosfeer van stoffen die afkomstigzijn
van de stookinstallatie.
2. „Rookgassen”: gasvormige uitworp met de vaste, vloeibare of
gasvormige emissies die zich daarin bevinden; het debiet van deze
gassen wordt uitgedrukt in kubieke meter per uur, herleid tot degenormaliseerde temperatuur (273 K) en druk (101,3 kPa) na aftrekvan het waterdampgehalte (Nm
3/h).
3. „Emissiegrenswaarde”: de toelaatbare hoeveelheid van een in de
rookgassen van de stookinstallatie aanwezige stof die gedurende een
bepaalde periode in de atmosfeer magworden g eloosd; deze wordtbepaald in massa per volume van de rookgassen, uitgedrukt in mg/Nm
3, uitgaande van een zuurstofgehalte in de rookgassen van 3
volumepercent in het geval van vloeibare en gasvormige brand-stoffen, en van 6 volumepercent in het geval van vaste brandstoffen.
4. „Ontzwavelingspercentage”: de verhouding tussen de hoeveelheid
zwavel die gedurende een bepaalde periode op de locatie van eenstookinstallatie wordt afgescheiden door speciaal voor dit doelbestemde procédés en de hoeveelheid zwavel die aanwezigis in debrandstof die in de stookinstallatie met de daarbij behorende
voorzieningen wordt gebracht en in dezelfde periode wordt
verbruikt.
5. „Exploitant”: iedere natuurlijke of rechtspersoon die de stookin-
stallatie exploiteert of daarover een doorslaggevende economischebeschikkingsmacht bezit of aan wie een dergelijke beschikkings-
macht is overgedragen.
6. „Brandstof”: elke vaste, vloeibare af gasvormige brandbare stof
waarmee de stookinstallatie wordt gevoed, met uitzondering vanhuisvuil en toxische of gevaarlijke afvalstoffen.
7. „Stookinstallatie”: elk technisch toestel waarin brandstoffen worden
geoxydeerd ten einde de aldus opgewerkte warmte te gebruiken.1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 3
▼B
Deze richtlijn is slechts van toepassingop stookinstallaties die
bestemd zijn voor de opwekkingvan energ ie, met uitzonderingvandie welke de verbrandingsprodukten rechtstreeks in produktiepro-
cédés gebruiken.
Deze richtlijn is met name niet van toepassingop de volg ende
installaties:
— installaties waarin de verbrandingsprodukten worden gebruikt
voor directe verwarming, droging of enige andere behandelingvan voorwerpen of materialen, bij voorbeeld herverhittingsovensen ovens voor warmtebehandeling;
— naverbrandingsinstallaties, dat wil zeggen technische voorzie-
ningen voor de zuivering van rookgassen door verbranding, dieniet als autonome stookinstallatie worden geëxploiteerd;
— installaties voor het regenereren van katalysatoren voor het
katalytisch kraakproces;
— installaties om zwavelwaterstof om te zetten in zwavel;— in de chemische industrie gebruikte reactoren;
— cokesbatterijovens;
— windverhitters van hoogovens.
Installaties die worden aangedreven door diesel-, benzine- en
gasmotoren dan wel door gasturbines, zijn ongeacht de gebruiktebrandstof niet aan het bepaalde in deze richtlijn onderworpen.
Wanneer twee of meer afzonderlijke nieuwe installaties zo worden
geïnstalleerd dat hun rookgassen naar het oordeel van de bevoegde
autoriteiten, met inachtnemingvan technische en economischeomstandigheden, via één schoorsteen zouden kunnen wordengeloosd, wordt dit samenstel van installaties als één installatieaangemerkt.
8. „Gemengde stookinstallatie”: iedere stookinstallatie die terzelfder
tijd of beurtelings met twee of meer brandstoffen kan worden
gevoed.
9. „Nieuwe installatie”: elke stookinstallatie waarvoor de eerste
bouwvergunning of, bij gebreke van een dergelijke procedure, deeerste bedrijfsvergunning op of na ►
M11 juli 1990 ◄is
verleend.
10. „Bestaande installatie”: elke stookinstallatie waarvoor de eerste
bouwvergunning of, bij gebreke van een dergelijke procedure, de
eerste bedrijfsvergunning vóór ►M11 juli 1990 ◄is verleend.
Artikel 3
1. De Lid-Staten stellen uiterlijk op ►M11 juli 1992 ◄
programma's vast voor de geleidelijke vermindering van de totalejaarlijkse emissies van bestaande installaties. In deze programma'sworden zowel het tijdschema als de uitvoeringsbepalingen voor dedesbetreffende programma's vastgesteld.
2. De programma's worden zo vastgesteld en uitgevoerd dat door
passende verminderingen van de emissies ten minste wordt voldaan aande in bijlage I, kolom 1 tot en met 6, voor zwaveldioxide en in bijlage II,kolom 1 tot en met 4, voor stikstofoxiden vastgestelde emissieplafonds
en percentages, zulks op de in die bijlagen gestelde data.
3. Gedurende de uitvoeringvan de prog ramma's stellen de Lid-Staten
eveneens de totale jaarlijkse emissies vast overeenkomstigde bepaling en
van bijlage IX, punt C.
4. In 1994 brengt de Commissie, op basis van de beknopte rapporten
die de Lid-Staten krachtens artikel 16 voorleggen, verslag uit aan de
Raad over de tenuitvoerlegging van de in dit artikel genoemde
verminderingen, zo nodig samen met voorstellen tot herziening van deverminderingsstreefcijfers en/of de datum voor zwaveldioxide van fase 3en de verminderingsstreefcijfers en/of de datum voor stikstofoxiden vanfase 2. De Raad neemt met eenparigheid van stemmen een besluit overdergelijke voorstellen.1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 4
▼B
5. Indien een ingrijpende en onverwachte wijziging in de vraag naar
energie of in de beschikbaarheid van bepaalde brandstoffen of inbepaalde opwekkingsinstallaties ernstige technische moeilijkheden
oplevert voor de tenuitvoerlegging van het programma dat een Lid-
Staat krachtens lid 1 heeft opgesteld, neemt de Commissie op verzoekvan de betrokken Lid-Staat, rekeninghoudend met dat verzoek, eenbesluit om voor die Lid-Staat de emissieplafonds en/of de data in debijlagen I en II te wijzigen en deelt zij haar besluit aan de Raad en aan
de Lid-Staten mede.
Elke Lid-Staat kan het besluit van de Commissie binnen drie maanden
ter beoordeling aan de Raad voorleggen. De Raad kan binnen driemaanden met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een anders-luidend besluit nemen.
Artikel 4
1. De Lid-Staten treffen passende maatregelen ten einde te bewerk-
stelligen dat iedere bouwvergunning of, bij gebreke van een dergelijke
procedure, iedere bedrijfsvergunning voor een nieuwe stookinstallatie
voorwaarden bevat met betrekkingtot de inachtnemingvan de in debijlagen III tot en met VII voor zwaveldioxide, stikstofoxiden en stofvastgestelde emissiegrenswaarden.
De Lid-Staten mogen echter toestaan dat nieuwe installaties met een
nominaal thermisch vermogen van 50 MW of meer, doch ten hoogste
100 MW, waarvoor vóór de uiterste datum voor de omzettinginnationaal recht van Richtlijn 94/66/EG(
1) een vergunning is verleend,
pas uiterlijk één jaar na deze uiterste datum aan de grenswaarde inbijlage III behoeven te voldoen.
2. Vóór 1 juli 1995 dient de Commissie, rekeninghoudend met de
stand van de techniek en de milieu-eisen, voorstellen in tot herzieningvan de geldende grenswaarden. De Raad neemt met eenparigheid vanstemmen een besluit over deze voorstellen.
3. De Lid-Staten kunnen eisen dat strengere emissiegrenswaarden en
uitvoeringstermijnen in acht worden genomen dan in de leden 1 en 2 zijn
genoemd; zij kunnen ook emissiegrenswaarden voor andere verontreini-gende stoffen vaststellen en aanvullende eisen stellen of de aanpassingvan de installaties aan de technische vooruitgang voorschrijven.
Artikel 5
In afwijking van het bepaalde in bijlage III geldt het volgende:1. voor nieuwe installaties met een nominaal thermisch vermogen van
400 MW of meer die niet meer dan 2 200 uur per jaar in bedrijf zijn
(voortschrijdend gemiddelde over een periode van vijf jaar) geldt een
SO
2-emissiegrenswaarde van 800 mg/Nm3;
2. nieuwe installaties die vaste brandstoffen van eigen bodem stoken,
mogen de grenswaarden van bijlage III overschrijden, indien de voor
de installaties vastgestelde SO2-emissiegrenswaarde door de bijzon-
dere eigenschappen van de brandstof niet zonder overmatig duretechnieken in acht kan worden genomen.
Deze installaties moeten ten minste de in bijlage VIII aangegeven
ontzwavelingspercentages bereiken;
3. tot en met 31 december 1999 mag Spanje vergunningen afgeven voor
nieuwe, vóór eind 2005 in bedrijf te stellen elektriciteitscentrales meteen nominaal thermisch vermogen van 500 MW of meer, waarin van
eigen bodem afkomstige of geïmporteerde vaste brandstoffen worden
gestookt en die aan de volgende vereisten voldoen:
— voor geïmporteerde vaste brandstoffen: een SO
2-emissiegrens-
waarde van 800 mg/Nm3,1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 5
(1) PB nr. L 337 van 24.12.1994, blz. 83.▼M2
▼B
▼B
— voor van eigen bodem afkomstige vaste brandstoffen: minimaal
60 % ontzwaveling,
mits de totale toegestane capaciteit van installaties waarvoor deze
afwijking geldt, niet meer bedraagt dan:
— voor installaties die vaste brandstoffen van eigen bodem stoken,
2 000 MWe,
— voor installaties die geïmporteerde vaste brandstoffen stoken,
7 500 MWe, dan wel 50 % van de totale nieuwe capaciteit van
alle installaties die vaste brandstoffen stoken en waarvoor uiterlijk
op 31 december 1999 een vergunning is afgegeven, als dat lageris.
Artikel 6
De Lid-Staten kunnen, voor installaties waar bruinkool van eigen bodem
wordt gestookt, een overschrijding van de overeenkomstig artikel 4
vastgestelde grenswaarden toestaan, indien, ondanks de toepassing vande beste beschikbare technologie die geen overmatig hoge kostenveroorzaakt, ernstige problemen in verband met de aard van debruinkool zulks vereisen en bruinkool een essentiële positie inneemt
bij de brandstofvoorzieningvan deze installaties.
Deze gevallen worden onmiddellijk ter kennis van de Commissie
gebracht; over de te treffen maatregelen wordt met de Commissie
overleg gepleegd.
Artikel 7
Om de inachtnemingvan de emissieg renswaarden voor stikstofoxiden
van bijlage VI te waarborgen, kunnen de in artikel 4, lid 1, genoemde
vergunningen onder meer passende technische constructievoorschriften
bevatten.
Indien uit controlemetingen blijkt dat de grenswaarde wegens onvoor-
ziene omstandigheden niet in acht wordt genomen, moet de autoriteit diede vergunning afgeeft van de exploitant eisen dat hij alle passendeprimaire maatregelen neemt om zo spoedig mogelijk, en uiterlijk binneneen jaar, de naleving van de grenswaarden te waarborgen. Er wordtonverwijld mededeling gedaan aan de Commissie van zulke gevallen en
van de resultaten van de genomen verbeteringsmaatregelen.
Dit artikel wordt herzien aan de hand van een voorstel van de
Commissie dat tegelijk met de in artikel 4, lid 2, bedoelde voorstellen
aan de Raad moet worden voorgelegd.
Artikel 8
1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de in artikel 4, lid 1, genoemde
vergunningen bepalingen bevatten inzake procedures betreffende
storingen of het uitvallen van de zuiveringsinrichting. Wanneer de
inrichtinguitvalt, dient dit onmiddellijk g emeld te worden aan debevoegde autoriteit, die een beslissing neemt over de te treffenmaatregelen. De bevoegde autoriteit dient met name van de exploitantte verlangen dat hij de installatie geheel of gedeeltelijk buiten bedrijfstelt zodra dit uitvoerbaar is en totdat de inrichtingweer normaal kan
functioneren, of dat hij de installatie met een weinigvervuilende
brandstof in bedrijf houdt, behalve wanneer er naar het oordeel van debevoegde autoriteit sprake is van een doorslaggevende noodzaak om deelektriciteitsvoorzieningin stand te houden. De autoriteit dient er metname voor te zorgen dat de exploitant alle nodige stappen onderneemt
om de zuiveringsinrichting zo spoedig mogelijk weer in bedrijf te
stellen.
2. De bevoegde autoriteit kan de verplichting tot het naleven van de
in artikel 4 bedoelde emissiegrenswaarden voor zwaveldioxide bijinstallaties waar voor dit doel normaliter laagzwavelige brandstof wordtverstookt, voor een periode van ten hoogste zes maanden opschorten,indien de exploitant wegens een onderbreking van de voorziening metlaagzwavelige brandstof ten gevolge van een ernstig tekort aan1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 6
▼B
dergelijke brandstoffen niet in staat is deze grenswaarden in acht te
nemen.
3. De bevoegde autoriteit mag een ontheffing verlenen van de
verplichtingte voldoen aan de in artikel 4 bedoelde emissieg rens-
waarden, indien in een installatie waarin normaliter gasvormigebrandstof gebruikt wordt, en die anders zou moeten worden uitgerustmet een zuiveringsinrichting voor rookgassen, bij wijze van uitzonde-ringvoor een korte periode andere brandstof moet worden g ebruikt alsgevolg van een plotselinge onderbreking in de gasvoorziening. De
bevoegde autoriteit dient van elk afzonderlijk geval op de hoogte te
worden gebracht zodra het zich voordoet.
4. De Lid-Staten stellen de Commissie onmiddellijk in kennis van de
in dit artikel genoemde gevallen.
Artikel 9
1. Voor de toekenningvan de in artikel 4, lid 1, bedoelde verg unning
voor een nieuwe installatie die gelijktijdig met twee of meerbrandstoffen wordt gevoed, stellen de bevoegde autoriteiten de emissie-
grenswaarden als volgt vast:
— ten eerste, door de emissiegrenswaarde voor elke brandstof en elke
verontreinigende stof te nemen die overeenkomt met het nominalethermische vermogen van de installatie zoals aangegeven in de
bijlagen III tot en met VII;
— ten tweede, door de gewogen emissiegrenswaarden per brandstof te
bepalen; deze waarden worden verkregen door elk van de hierboven
bedoelde grenswaarden te vermenigvuldigen met de hoeveelheiddoor elke brandstof geleverde warmte, gedeeld door de warmtegeleverd door alle brandstoffen te zamen;
— ten derde, door de per brandstof gewogen emissiegrenswaarden bij
elkaar op te tellen.
2. In stookinstallaties die distillatie- en omzettingsresiduen afkomstig
van het raffineren van ruwe aardolie, alleen of in combinatie met andere
brandstoffen, zelf verbruiken, zijn, niettegenstaande het bepaalde in lid
1, de voorschriften inzake de brandstof met de hoogste emissiegrens-waarde (bepalende brandstof) onverminderd van toepassing, indientijdens de werkingvan de installatie het aandeel van de door dezebrandstof geleverde warmte ten minste 50 % bedraagt van de warmtegeleverd door alle brandstoffen te zamen.
Indien het aandeel van de bepalende brandstof kleiner dan 50 % is,
wordt de emissiegrenswaarde naar rato van de door elke brandstofgeleverde warmte en gelet op de warmte geleverd door alle brandstoffente zamen als volgt bepaald:
— ten eerste, door de emissiegrenswaarde voor elke brandstof en elke
verontreinigende stof te nemen die overeenkomt met het nominalethermische vermogen van de installatie zoals aangegeven in debijlagen III tot en met VII;
— ten tweede, door de emissiegrenswaarde te berekenen voor de
bepalende brandstof (de brandstof met de hoogste emissiegrens-waarde op grond van de bijlagen III tot en met VII of, in geval vantwee brandstoffen met dezelfde emissiegrenswaarde, de brandstof
die de grootste hoeveelheid warmte levert): deze waarde wordt
verkregen door de in de bijlagen III tot en met VII vermeldegrenswaarde voor deze brandstof met twee te vermenigvuldigen envan de uitkomst ervan de emissiegrenswaarde voor de brandstof metde laagste emissiegrenswaarde af te trekken;
— ten derde, door de gewogen emissiegrenswaarden per brandstof te
bepalen; deze waarden worden verkregen door de berekende
emissiegrenswaarde van de bepalende brandstof te vermenigvuldigen
met de hoeveelheid door de bepalende brandstof geleverde warmteen elk der andere grenswaarden te vermenigvuldigen met dehoeveelheid door elke brandstof geleverde warmte, en de uitkomstvan elke vermenigvuldiging te delen door de warmte geleverd dooralle brandstoffen te zamen;1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 7
▼B
— ten vierde, door de per brandstof gewogen emissiegrenswaarden bij
elkaar op te tellen.
3. In plaats van het bepaalde in lid 2 kan voor zwaveldioxide een
emissiegrenswaarde van 1000 mg/Nm3, berekend als het gemiddelde
van alle nieuwe installaties van de raffinaderij, worden toegepastongeacht de gebruikte brandstofcombinaties.
De bevoegde autoriteiten zien erop toe dat de toepassing van deze
bepalingniet tot een verhog ingvan de emissies van bestaandeinstallaties leidt.
4. Voor de toekenningvan de in artikel 4, lid 1, bedoelde verg unning
voor een nieuwe installatie die beurtelings met twee of meerbrandstoffen wordt gevoed, zijn de in de bijlagen III tot en met VII
genoemde emissiegrenswaarden voor elke gebruikte brandstof van
toepassing.
Artikel 10
Lozing van rookgassen uit stookinstallaties dient op gecontroleerde
wijze via een schoorsteen te geschieden.
De lozingsvoorschriften worden vermeld in de in artikel 4, lid 1,
genoemde vergunning. De bevoegde autoriteit zorgt er met name voordat de schoorsteenhoogte zo wordt berekend dat er geen gevaar bestaatvoor gezondheid of milieu.
Artikel 11
Bij uitbreidingvan een stookinstallatie met ten minste 50 MW wordt de
emissiegrenswaarde voor het nieuwe gedeelte vastgesteld gerelateerd
aan het thermische vermogen van de gehele installatie. Deze bepaling
geldt niet in de gevallen bedoeld in artikel 9, leden 2 en 3.
Artikel 12
Bij de bouw van stookinstallaties die aanzienlijke effecten kunnen
hebben op het milieu in een andere Lid-Staat, zorgen de Lid-Statenervoor dat alle passende informatie wordt uitgewisseld en overleg wordtgepleegd overeenkomstig artikel 7 van Richtlijn 85/337/EEG van de
Raad van 27 juni 1985 inzake de milieu-effectbeoordelingvan bepaalde
openbare en particuliere projecten(
1).
Artikel 13
1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om zorg te dragen
voor de controle, overeenkomstigbijlag e IX, op de emissies van de doordeze richtlijn bestreken stookinstallaties alsmede op alle overigewaarden die voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn zijn vereist.
De Lid-Staten mogen eisen dat een dergelijke controle voor rekening
van de exploitant geschiedt.
2. De meetmethoden en/of -apparaten die worden gebruikt voor de
bepalingvan de zwaveldioxide-, stof-, stikstofoxiden- en zuurstof-
concentraties alsmede van de overige waarden die voor het toezicht opde tenuitvoerlegging van deze richtlijn noodzakelijk zijn, alsmede devoor de beoordelingvan de resultaten g ebruikte apparatuur, moeten inovereenstemmingzijn met de beste industriële meettechnolog ie enreproduceerbare en vergelijkbare resultaten opleveren.
De bepalingsmethoden moeten door de bevoegde autoriteiten worden
goedgekeurd.
3. De bevoegde autoriteiten stellen informatie beschikbaar over de
specificaties waaraan de daartoe gebruikte apparaten en methoden voormeting, ijking en verwerking van de gegevens moeten voldoen, en gevendeze informatie aan de Commissie door.1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 8
(1) PB nr. L 175 van 5. 7. 1985, blz. 40.
▼B
Artikel 14
De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de exploitant de bevoegde
autoriteiten binnen een redelijke termijn in kennis stelt van de resultaten
van de continumetingen, de controle op de meetapparatuur, de niet-
continue metingen en alle overige metingen die werden verricht om denalevingvan deze richtlijn te kunnen beoordelen.
Artikel 15
1. Bij continumetingen wordt geacht te zijn voldaan aan de in de
bijlagen III tot en met VII bedoelde emissiegrenswaarden, indien uit deevaluatie van de resultaten voor de bedrijfsduur tijdens een kalenderjaarblijkt dat:
a) geen kalendermaandgemiddelde boven de emissiegrenswaarden ligt,
en
b) in het geval van:
— zwaveldioxide en stof, 97 % van alle 48-uursgemiddelden 110 %
van de emissiegrenswaarden niet te boven gaat;
— stikstofoxiden, 95 % van alle 48-uursgemiddelden 110 % van de
emissiegrenswaarden niet te boven gaat.
Met de in artikel 8 bedoelde perioden alsmede perioden van opstarten en
stilleggen wordt geen rekening gehouden.
2. Indien uitsluitend niet-continue metingen of andere geschikte
bepalingsmethoden zijn vereist, wordt geacht aan de in de bijlagen IIItoten met VII bedoelde emissiegrenswaarden te zijn voldaan, indien deresultaten van alle meetcycli of van deze andere methoden, die
overeenkomstig de door de bevoegde overheid vastgelegde regels zijn
bepaald en vastgesteld, de emissiegrenswaarde niet overschrijden.
3. In de gevallen bedoeld in artikel 5, leden 2 en 3, worden de
ontzwavelingspercentages geacht te zijn bereikt indien uit de evaluatievan metingen die zijn verricht overeenkomstig bijlage IX, punt A.2,blijkt dat alle kalendermaandgemiddelden of alle voortschrijdende
maandgemiddelden voldoen aan de vereisten betreffende de ontzwave-
lingspercentages.
Met de in artikel 8 bedoelde perioden, alsmede perioden van opstarten
en stilleggen wordt geen rekening gehouden.
Artikel 16
1. De Lid-Staten stellen de Commissie uiterlijk op 31 december 1990
in kennis van de volgens artikel 3, lid 1, opgestelde programma's.
Uiterlijk één jaar na afloop van elke fase van de emissievermindering
van bestaande installaties leggen de Lid-Staten aan de Commissie eenbeknopt rapport voor over de resultaten van de uitvoeringvan de
programma's.
Tevens is een tussentijds rapport vereist in het midden van elke fase.2. De rapporten bevatten een overzicht
— van alle stookinstallaties die onder deze richtlijn vallen,
— van de emissies van zwaveldioxide en stikstofoxiden, uitgedrukt in
ton per jaar en als concentratie van deze stoffen in de rookgassen,
— van de reeds genomen of voorgenomen maatregelen om de emissies
te verminderen, en van de wijzigingen in de keuze van de gebruiktebrandstof,
— van de uitgevoerde of voorgenomen wijzigingen in de bedrijfsvoe-
ring,
— van de uitgevoerde of voorgenomen definitieve stillegging van
stookinstallaties, en
— in voorkomend geval van de emissiegrenswaarden die volgens de
programma's voor bestaande installaties gelden.1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 9
▼B
Bij de bepalingvan de jaarlijkse emissies en de concentraties
verontreinigende stoffen in de rookgassen houden de Lid-Statenrekeningmet de artikelen 13, 14 en 15.
3. De Commissie vergelijkt op gezette tijden met de Lid-Staten de in
artikel 3, lid 1, bedoelde programma's zodat de tenuitvoerleggingdaarvan op communautair niveau kan worden geharmoniseerd.
Zij ziet er met name op toe dat de tenuitvoerlegging van de programma's
tot de verwachte resultaten ten aanzien van de algemene verminderingvan de emissies leidt en doet zo nodigde daartoe dienstig e voorstellen.
4. De Lid-Staten die artikel 5 toepassen, brengen daarover jaarlijks
verslaguit aan de Commissie.
Artikel 17
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 1990 aan deze
richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in
kennis.
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle bepalingen
van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebiedvaststellen.
Artikel 18
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 10
BIJLAGE I
PLAFONDSENSTREEFCIJFERSVOORDEVERMINDERINGVANSO2-EMISSIESVOORBESTAANDEINSTALLATIES (1)(2)
Lid-Staat0 123456789
SO2-emissies van GSI 1980 (in
kiloton)Emissieplafond
(in kiloton/jaar)Verminderingin % t.o.v. emissies 1980 Verminderingin % t.o.v. aang epaste emissies 1980
Fase 1 Fase 2 Fase 3 Fase 1 Fase 2 Fase 3 Fase 1 Fase 2 Fase 3
1993 1998 2003 1993 1998 2003 1993 1998 2003
België 530 318 212 159 − 40 − 60 − 70 − 40 − 60 − 70
Denemarken 323 213 141 106 − 34 − 56 − 67 − 40 − 60 − 70
Duitsland 5 000 3 000(3) 2 000 1500 − 40(3)− 6 0 − 7 0 (3)——
Griekenland 303 320 320 320 + 6 + 6 + 6 − 45 − 45 − 45
Spanje 2 290 2 290 1 730 1440 0 − 24 − 37 − 21 − 40 − 50
Frankrijk 1 910 1 146 764 573 − 40 − 60 − 70 − 40 − 60 − 70
Ierland 99 124 124 124 + 25 + 25 + 25 − 29 − 29 − 29
Italië 2 450 1 800 1 500 900 − 27 − 39 − 63 − 40 − 50 − 70
Luxemburg3 1,8 1,5 1,5 − 40 − 50 − 60 − 40 − 50 − 50
Nederland 299 180 120 90 − 40 − 60 − 70 − 40 − 60 − 70
Portugal 115 232 270 206 + 102 + 135 + 79 − 25 − 13 − 34
Verenigd Koninkrijk 3 883 3 106 2 330 1553 − 20 − 40 − 60 − 20 − 40 − 60
Oostenrijk 90 54 36 27 − 40 − 60 − 70 − 40 − 60 − 70
Finland 171 102 68 51 − 40 − 60 − 70 − 40 − 60 − 70
Zweden 112 67 45 34 − 40 − 60 − 70 − 40 − 60 − 70
(1) Na 1 juli 1987 toegestane capaciteit kan extra emissies vervoorzaken.
(2) Emissies door stookinstallaties waarvoor vóór 1 juli 1987 een vergunning is afgegeven, maar die op die datum nog niet in bedrijf waren en waarmee geen rekening is gehouden bij de in deze bijlage vastgestelde emissieplafonds,
moeten ofwel voldoen aan de voorwaarden van deze richtlijn voor nieuwe stookinstallaties ofwel worden meegeteld bij de totale emissies van de bestaa nde installaties, die de in deze bijlage vastgestelde plafonds niet mogen
overschrijden.
►M1(3) De onder deze rubriek aangegeven waarde moet door Duitsland met ingang van 1 januari 1996 in acht worden genomen. ◄▼B1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 11▼M1
▼B
▼A1
▼B
BIJLAGE II
PLAFONDSENSTREEFCIJFERSVOORDEVERMINDERINGVANNOx-EMISSIESVOORBESTAANDEINSTALLATIES (1)(2)
Lid-Staat0 123456
GSI NOx-emissies (als NO2)
1980
(in kiloton)NOx-emissieplafonds
(in kiloton/jaar)Verminderingin % t.o.v. NOx-emissies 1980 Verminderingin % t.o.v. aang epaste NOx-emissies
Fase 1 Fase 2 Fase 1 Fase 2 Fase 1 Fase 2
1993 (3) 1998 1993(3) 1998 1993 (3) 1998
België 110 88 66 − 20 − 40 − 20 − 40
Denemarken 124 121 81 − 3 − 35 − 10 − 40
Duitsland 1 090 872(4) 654 − 20 − 40 — —
Griekenland 36 70 70 + 94 + 94 0 0
Spanje 366 368 277 + 1 − 24 − 20 − 40
Frankrijk 400 320 240 − 20 − 40 − 20 − 40
Ierland 28 50 50 + 79 + 79 0 0
Italië 580 570 428 − 2 − 26 − 20 − 40
Luxemburg3 2,4 1,8 − 20 − 40 − 20 − 40
Nederland 122 98 73 − 20 − 40 − 20 − 40
Portugal 23 59 64 + 157 + 178 − 8 0
Verenigd Koninkrijk 1 016 864 711 − 15 − 30 − 15 − 30
Oostenrijk 19 15 11 − 20 − 40 − 20 − 40
Finland 81 65 48 − 20 − 40 − 20 − 40
Zweden 31 25 19 − 20 − 40 − 20 − 40
(1) Na 1 juli 1987 toegestane capaciteit kan extra emissies veroorzaken.
(2) Emissies door stookinstallaties waarvoor vóór 1 juli 1987 een vergunning is afgegeven, maar die op die datum nog niet in bedrijf waren en waarmee geen rekening is gehouden bij de in deze bijlage vastgestelde emissieplafonds,
moeten ofwel voldoen aan de voorwaarden van deze richtlijn voor nieuwe stookinstallaties ofwel worden meegeteld bij de totale emissies van de bestaa nde installaties, die de in deze bijlage vastgestelde plafonds niet mogen
overschrijden.
(3) De Lid-Staten mogen om technische redenen de datum van fase 1 voor vermindering van NOx-emissies met ten hoogste twee jaar uitstellen door de Commissie binnen één maand na kennisgeving van deze richtlijn daarvan in kennis
te stellen.
►M1(4) De onder deze rubriek aangegeven waarde moet door Duitsland met ingang van 1 januari 1996 in acht worden genomen. ◄▼B1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 12▼M1
▼B
▼A1
▼B
▼M2
BIJLAGE III
1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 13
▼B
BIJLAGE IV
1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 14
▼B
BIJLAGE V
EMISSIEGRENSWAARDENVOORSO2VOORNIEUWEINSTALLATIES
Gasvormige brandstoffen
Soort brandstof Emissiegrenswaarden (in mg/Nm3)
Gasvormige brandstoffen in het algemeen 35
Vloeibaar gemaakt gas 5Gassen met lage calorische waarde, verkregen door vergassing van
raffinaderijresiduen, cokesovengas, hoogovengas800
Gas verkregen door vergassing van kolen (
1)
(1) De Raad zal de voor dit gas geldende emissiegrenswaarden later vaststellen aan de hand van voorstellen die de
Commissie in het licht van verdere technische ervaringzal doen.1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 15
▼B
BIJLAGE VI
EMISSIEGRENSWAARDENVOORNOxVOORNIEUWEINSTALLATIES
Soort brandstof Emissiegrenswaarden (in mg/Nm3)
Vast, in het algemeen 650
Vast, met minder dan 10 % vluchtige bestanddelen 1 300Vloeibaar 450
Gasvormig3501988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 16
▼B
BIJLAGE VII
EMISSIEGRENSWAARDENVOORSTOFVOORNIEUWEINSTALLATIES
Soort brandstofThermisch vermogen (in
MWth)Emissiegrenswaarden (in mg/Nm3)
Vast≥500 50
< 500 100
Vloeibaar (1) alle installaties 50
Gasvormigalle installaties5 als regel
10 voor hoogovengas
50 voor door de ijzer- en staalindustrie gepro-
duceerd gas dat elders kan worden gebruikt
(1) Er mag een emissiegrenswaarde van 100 mg/Nm3worden gehanteerd voor installaties met een thermisch
vermogen van minder dan 500 MWth waarin vloeibare brandstof met een asgehalte van meer dan 0,06 % wordt
gestookt.1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 17
▼B
BIJLAGE VIII
1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 18
▼B
BIJLAGE IX
EMISSIEMETING
A.Regels voor de meting en beoordeling van de emissies van nieuwe
installaties
1. De metingvan de concentraties zwaveldioxide, stof, stikstofoxiden en
zuurstof vindt voor nieuwe installaties met een nominaal thermisch
vermogen van meer dan 300 MW continu plaats. De controle op
zwaveldioxide en stof kan echter worden beperkt tot niet-continue
metingen of andere geschikte bepalingsmethoden, indien van deze
metingen of deze methoden, die door de bevoegde autoriteiten moeten
worden getoetst en goedgekeurd, gebruik kan worden gemaakt voor de
bepalingvan de concentraties.
In het geval van niet in de eerste alinea bedoelde installaties kunnen de
bevoegde autoriteiten eisen dat continumetingen voor deze drie veront-
reinigende stoffen en voor zuurstof plaatsvinden wanneer zij dit
noodzakelijk achten. Indien geen continumetingen worden vereist, worden
op gezette tijden niet-continue metingen of andere geschikte bepalings-
methoden, goedgekeurd door de bevoegde autoriteiten, gebruikt om de
hoeveelheid van bovengenoemde stoffen die in de emissies aanwezig zijn,
te beoordelen.
2. In het geval van installaties die moeten voldoen aan de ontzwavelingseisen
vastgesteld in artikel 5, punten 2 en 3, zijn de in punt 1 hierboven
genoemde voorschriften betreffende het meten van SO2-emissies van
toepassing. Bovendien moet het zwavelgehalte van de brandstof die in de
stookinstallatie met de daarbij behorende voorzieningen wordt ingebracht,
geregeld worden gecontroleerd.
3. Bij wezenlijke veranderingen in de gebruikte brandstof of de wijze van
functioneren van de stookinstallaties moeten de bevoegde autoriteiten
daarvan in kennis worden gesteld. Zij beslissen of de in punt 1 vermelde
bepalingen inzake controle toereikend zijn dan wel aangepast dienen te
worden.
4. In overlegmet de bevoeg de autoriteiten moeten continu werkende
meetsystemen op gezette tijden worden gecontroleerd. De instrumenten
voor het bepalen van de concentraties zwaveldioxide, stof, stikstofoxiden
en zuurstof moeten op gezette tijden een ijking en een onderzoek van hun
werking ondergaan. Continu werkende meetapparatuur moet worden geijkt
volgens een referentiemeetmethode die door de bevoegde autoriteit is
goedgekeurd.
B.Bepalingvandetotalejaarlijkseemissiesvannieuweinstallaties
De bevoegde autoriteiten zorgen ervoor dat zij de resultaten ontvangen van de
bepalingvan de totale jaarlijkse emissies van zwaveldioxide en stikstof-
oxiden. Bij continumetingtelt de exploitant van de stookinstallatie vooriedere
verontreinigende stof afzonderlijk de massa van de dagelijkse emissies bij
elkaar op, op basis van het debiet van de rookgassen. Waar geen
continumetingplaatsvindt, maakt de exploitant aan de hand van het bepaalde
in punt A.1 ten genoegen van de bevoegde autoriteiten ramingen van de totale
jaarlijkse emissies.
De Lid-Staten moeten tegelijk met de in punt C.3 vereiste mededeling
betreffende de totale jaarlijkse emissies van bestaande installaties aan de
Commissie ook mededelingdoen van de totale jaarlijkse SO2-e nN Ox-
emissies van nieuwe installaties.
C.Bepalingvandetotalejaarlijkseemissiesvanbestaandestookinstallaties
1. DeLid-Staten moeten met ingang van 1990 en voor elk daaropvolgend jaar
een volledige emissie-inventaris SO2en NOxopstellen voor bestaande
installaties:
— met betrekkingtot iedere installaties afzonderlijk voor installaties van
meer dan 300 MWth en voor raffinaderijen;
— gezamenlijk voor de andere stookinstallaties waarop deze richtlijn van
toepassingis.
2. De voor deze inventarisatie toegepaste methode moet stroken met die
welke is gebruikt voor het bepalen van de SO2-e nN Ox-emissies van
stookinstallaties in 1980.
De Lid-Staten moeten de Commissie vóór 1990 gedetailleerd in kennis
stellen van de methoden en basisgegevens die worden gebruikt voor het1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 19
▼B
bepalen van SO2-e nN Ox-emissies van de in de bijlagen I en II, in kolom 0
bedoelde bestaande installaties.
3. Dr resultaten van deze inventaris moeten binnen negen maanden na het
einde van het betrokken jaar in de vorm van een overzichtelijk
verzameldocument aan de Commissie worden medegedeeld.
De voor het opstellen van die emissie-inventarissen gebruikte methode en
de gedetailleerde basisgegevens moeten ter beschikking van de Commissie
worden gesteld indien zij daarom verzoekt.
4. De Commissie moet een systematische vergelijking van zulke nationale
inventarissen organiseren en moet, indien daartoe aanleiding bestaat, de
Raad voorstellen doen die ten behoeve van een doeltreffende tenuitvoer-
legging van deze richtlijn gericht zijn op harmonisatie van de voor de
emissie-inventarissen gebruikte methoden.1988L0609 — NL — 01.01.1995 — 003.001 — 20