Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de
instellingen
"BRICHTLIJN V AN DE RAAD
van 27 juli 1976
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende retroflectoren voor
motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan
(76/757/EEG)
(PB L 262 van 27.9.1976, blz. 32)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Richtlijn 87/354/EEG van de Raad van 25 juni 1987 L 192 43 11.7.1987
Gewijzigd bij:
"A1 Toetredingsakte van Griekenland L 291 17 19.11.1979
"A2 Toetredingsakte van Spanje en Portugal L 302 23 15.11.19851976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 1
RICHTLIJN V AN DE RAAD
van 27 juli 1976
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten
betreffende retroflectoren voor motorvoertuigen en aanhangwagens
daarvan
(76/757/EEG)
DE RAAD V AN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Gezien het advies van het Europese Parlement (1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen
krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen, onder meer
betrekking hebben op retroflectoren;
Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat
verschillen; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde
voorschriften aannemen, hetzij ter aanvulling, hetzij in de plaats van hun
huidige regelingen, met name om voor elk type voertuig de uitvoering
mogelijk te maken van de E.E.G.-goedkeuringsprocedure van Richtlijn
70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge
aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de
goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (3);
Overwegende dat de Raad bij Richtlijn 76/756/EEG (4) de gemeen-
schappelijke voorschriften betreffende de installatie van verlichtings- en
lichtsignaalinrichtingen van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan
heeft vastgesteld;
Overwegende dat elke Lid-Staat, op grond van een geharmoniseerde
goedkeuringsprocedure voor retroflectoren, in staat is te constateren of
de gemeenschappelijke constructie- en beproevingsvoorschriften worden
nageleefd en de andere Lid-Staten van het geconstateerde in kennis te
stellen door het toezenden van een afschrift van het goedkeurings-
formulier dat voor elk type retroflector wordt opgesteld; dat het
aanbrengen van een E.E.G.-goedkeuringsmerk op alle inrichtingen, die
in overeenstemming met het goedgekeurde type zijn gefabriceerd, een
technische controle van deze inrichtingen in de andere Lid-Staten
overbodig maakt;
Overwegende dat rekening dient te worden gehouden met somige
technische voorschriften die door de Economische Commissie voor
Europa van de Verenigde Naties zijn vastgelegd in haar reglement nr. 3
(„Uniform provisions for the approval of reflex reflecting devices for
motor vehicles”) (5) dat is gehecht aan het „Agreement of 20 March 1958
concerning the adoption of uniform conditions for approval and
reciprocal recognition of approval for motor vehicle equipment and
parts”;
Overwegende dat de onderlinge aanpassing van de nationale wetgevin-
gen inzake motorvoertuigen inhoudt dat de Lid-Staten onderling de
controle erkennen die door elk van hen op grond van de gemeenschap-
pelijke voorschriften wordt uitgevoerd,!B
(1) PB nr. C 55 van 13. 5. 1974, blz. 14.
(2) PB nr. C 109 van 19. 9. 1974, blz. 26.
(3) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1.
(4) Zie blz. 1 van dit Publikatieblad.
(5) Document van de Economische Commissie voor Europa
E/ECE/324o
Add. 2.E/ECE/TRANS/5051976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 2
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN V ASTGESTELD:
Artikel 1
1. Iedere Lid-Staat verleent de E.E.G.-goedkeuring voor elk type
retroflector dat voldoet aan de in de bijlagen 0, I, III, V , VI, VII, VIII, IX,
X, XI, en XII opgenomen constructie- en keuringsvoorschriften.
2. De Lid-Staat die de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend, treft de
nodige maatregelen, om zo nodig in samenwerking met de bevoegde
instanties van de andere Lid-Staten, voor zover noodzakelijk te
controleren of de produktie in overeenstemming is met het goedgekeurde
type. Deze controle beperkt zich tot steekproeven.
Artikel 2
De Lid-Staten kennen de fabrikant of diens gevolmachtigde een
E.E.G.-goedkeuringsmerk toe overeenkomstig de in bijlage III vast-
gestelde modellen, voor ieder type retroflector dat door hen krachtens
artikel 1 wordt goedgekeurd.
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen, ten einde te voorkomen dat
merken worden gebruikt waardoor verwarring kan ontstaan tussen
retroflectoren van een krachtens artikel 1 goedgekeurd type en andere
inrichtingen.
Artikel 3
1. De Lid-Staten mogen het op de markt brengen van retroflectoren,
voorzien van het E.E.G.-goedkeuringsmerk, niet verbieden om redenen
die verband houden met hun constructie of werking.
2. Een Lid-Staat mag echter het op de markt brengen van retroflec-
toren, voorzien van het E.E.G.-goedkeuringsmerk, verbieden wanneer
deze systematisch niet in overeenstemming zijn met het goedgekeurde
type.
Deze Lid-Staat brengt de genomen maatregelen onverwijld ter kennis
van de andere Lid-Staten en de Commissie, met opgave van de redenen
van zijn beslissing.
Artikel 4
De bevoegde instanties van iedere Lid-Staat zenden binnen een maand
aan de bevoegde instanties van de andere Lid-Staten een afschrift van de
goedkeuringsformulieren, waarvan een model in bijlage II is opgenomen,
voor elk type retroflector dat zij goedkeuren of weigeren goed te keuren.
Artikel 5
1. Indien de Lid-Staat die de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend,
constateert dat verscheidene retroflectoren, voorzien van hetzelfde
E.E.G.-goedkeuringsmerk, niet in overeenstemming zijn met het door
hem goedgekeurde type, neemt hij de nodige maatregelen om de
overeenstemming van de produktie met het goedgekeurde type te
waarborgen. De bevoegde instanties van deze Lid-Staat stellen de
bevoegde instanties van de andere Lid-Staten in kennis van de genomen
maatregelen, die, wanneer er systematisch gebrek aan overeenstemming
is, zelfs intrekking van de E.E.G.-goedkeuring kunnen inhouden. Deze
instanties nemen dezelfde maatregelen, wanneer zij door de bevoegde
instanties van een andere Lid-Staat van een dergelijk gebrek aan
overeenstemming in kennis worden gesteld.
2. De bevoegde instanties van de Lid-Staten stellen elkaar binnen een
maand in kennis van de intrekking van een verleende E.E.G.-goedkeu-
ring en van de beweegredenen daarvoor.!B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 3
Artikel 6
Elke beslissing houdende weigering of intrekking van de goedkeuring,
dan wel verbod van het op de markt brengen of het gebruik, genomen uit
hoofde van de bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn moet
nauwkeuring worden gemotiveerd. Deze beslissing wordt ter kennis
van de belanghebbende gebracht met opgave van de krachtens de
geldende wettelijke voorschriften van de Lid-Staten openstaande rechts-
middelen en van de termijnen waarbinnen deze rechtsmiddelen kunnen
worden aangewend.
Artikel 7
De Lid-Staten mogen de E.E.G.-goedkeuring of de nationale goedkeu-
ring van een voertuig niet weigeren om redenen die verband houden met
de retroflectoren, indien deze het E.E.G.-goedkeuringsmerk dragen en
overeenkomstig de voorschriften van Richtlijn 76/756/EEG zijn aange-
bracht.
Artikel 8
De Lid-Staten mogen de verkoop, de registratie, het in het verkeer
brengen of het gebruik van voertuigen niet weigeren of verbieden om
redenen die verband houden met de retroflectoren, indien deze van het
E.E.G.-goedkeuringsmerk zijn voorzien en overeenkomstig de voor-
schriften van Richtlijn 76/756/EEG zijn aangebracht.
Artikel 9
Onder voertuig wordt in deze richtlijn verstaan ieder voor deelneming
aan het wegverkeer bestemd motorvoertuig met of zonder carrosserie, op
ten minste vier wielen en met een door de contructie bepaalde
maximumsnelheid van meer dan 25 km per uur, alsmede aanhangwagens
daarvan, met uitzondering van voertuigen die zich over rails bewegen,
landbouwtrekkers- en machines, alsmede machines voor openbare
werken.
Artikel 10
De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de bijlagen
aan te passen aan de vooruitgang van de techniek, worden vastgesteld
overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG.
Artikel 11
1. Vóór 1 juli 1977 nemen de Lid-Staten de nodige bepalingen aan om
aan deze richtlijn te voldoen en maken zij die bepalingen bekend. Zij
stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis. Zij passen deze
bepalingen uiterlijk met ingang van 1 oktober 1977 toe.
2. Vanaf de kennisgeving van deze richtlijn dragen de Lid-Staten er
voorts zorg voor dat de Commissie in kennis wordt gesteld van ieder
ontwerp van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zij over-
wegen aan te nemen op het door de richtlijn bestreken gebied en wel op
en zodanig tijdstip dat de Commissie gelegenheid heeft haar opmerkin-
gen ter zake in te dienen.
Artikel 12
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.!B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 4
Lijst van bijlagen
Bijlage 0 (*) — Definities, overeenstemming van de produktie met het
goedgekeurde type, algemene bepalingen, bijzonderebepalingen
Bijlage I — Definities van de technische termen
— Aanhangsel 1: Symbolen en eenheden
— Aanhangsel 2: Symbolen
Bijlage II — Model van E.E.G.-goedkeuringsformulier
Bijlage III — E.E.G.-goedkeuringsvoorwaarden en het merken
— Aanhangsel: voorbeeld van een E.E.G.-goedkeurings-
merk
(Bijlage IV)
Bijlage V (*) — Beproevingsmethode
Bijlage VI (*) — Bepalingen inzake vorm en afmetingen
— Aanhangsel: retroflectoren voor aanhangwagens. Klasse
III
Bijlage VII (*) — Colorimetrische bepalingen
Bijlage VIII (*) — Fotometrische bepalingen
Bijlage IX (*) — Bestandheid tegen invloeden van buitenaf
Bijlage X (*) — Duurzaamheid van de optische eiegenschappen
Bijlage XI (*) — Warmtevastheid
Bijlage XII (*) — Kleurvastheid
Aanhangsel bij de bijlagen: Chronologische volgorde van de proeven!
B
(*) De technische eisen van deze bijlagen komen overeen me die van reglement nr. 3 van de
Economische Commissie voor Europa; in het bijzonder zijn de onderverdelingen in
punten dezelfde. Daarom wordt het nummer van een punt van reglement nr. 3 dat niet indeze richtlijn voorkomt, pro memorie tussen haakjes aangegeven.1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 5
BIJLAGE 0
DEFINITIES, OVEREENSTEMMING V AN DE PRODUKTIE MET HET
GOEDGEKEURDE TYPE, ALGEMENE BEPALINGEN, BIJZONDERE
BEPALINGEN
(1.)
2. DEFINITIES
2.1. De definities van de in deze richtlijn gebruikte technische termen staan in
bijlage I.
2.2. Een type „retroflector” wordt bepaald door de modellen en de
beschrijvende documenten die bij het verzoek om E.E.G.-goedkeuring
zijn overgelegd. Retroflectoren waarvan een of meer „retroflectoroptie-ken” identiek zijn aan die van de type-inrichting en waarvan debijbehorende delen uitsluitend verschillen vertonen met die van de
type-inrichting die niet van invloed zijn op de in deze bijlage bedoelde
eigenschappen, kunnen worden geacht tot een type te behoren.
2.3. Retroflectoren zijn naar gelang van hun fotometrische kenmerken in twee
categorieën ingedeeld die „Klasse I” en „Klasse III” worden genoemd (zie
punt 4.3 van bijlage III).
(3.)
(4.)5. OVEREENSTEMMING V AN DE PRODUKTIE MET HET GOEDGE-
KEURDE TYPE
5.1. Elke inrichting die van het E.E.G.-goedkeuringsmerk is voorzien, moet
overeenstemmen met het onder dit merk goedgekeurde type. De bevoegde
instantie die het E.E.G.-goedkeuringsmerk heeft verleend, bewaart twee
monsters die te zamen met het goedkeuringsformulier dienen om vast testellen of de retroflectoren, die het E.E.G.-goedkeuringsmerk dragen en inde handel worden gebracht, aan deze voorwaarde voldoen.
(5.2.)
(5.3.)
6. ALGEMENE BEPALINGEN
6.1. De retroflectoren moeten zodanig zijn geconstrueerd dat de goede werking
ervan verzekerd is wanneer zij normaal worden gebruikt. Bovendienmogen zij geen enkele constructie- of fabricagefout vertonen die
schadelijk is voor de goede werking of voor de duurzaamheid ervan.
6.2. De verschillende samenstellende onderdelen mogen niet met behulp van
eenvoudige middelen gedemonteerd kunnen worden.
6.3. De retroflectoroptieken mogen niet vervangbaar zijn.6.4. Het buitenoppervlak van de retroflector moet gemakkelijk gereinigd
kunnen worden. Dit oppervlak mag derhalve niet ruw zijn; de uitsteeksels
die dit oppervlak eventueel vertoont, mogen geen belemmering vormen
voor een gemakkelijke reiniging.
7. BIJZONDERE BEPALINGEN (PROEVEN)
7.1. De retroflectoren moeten bovendien voldoen aan voorwaarden wat
afmetingen en form betreft, alsmede aan de in bijlagen VI tot en metXII omschreven colorimetrische, fotometrische, fysische en mechanischeeisen.
7.2. Naar gelang van de aard van de in de retroflectoren en in het bijzonder in
de retroflectoroptieken verwerkte materialen kunnen de bevoegdeinstanties de laboratoria toestemming verlenen om bepaalde niet nood-!
B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 6
zakelijke proeven niet uit te voeren, onder uitdrukkelijk voorbehoud dat
zulks op het E.E.G.-goedkeuringsformulier wordt vermeld onder de
rubriek „opmerkingen”.!B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 7
BIJLAGE I
DEFINITIES V AN DE TECHNISCHE TERMEN
I.1. „LICHTWEERKAATSING DOOR EEN RETROFLECTOR”
Onder „lichtweerkaatsing door een retroflector” verstaat men lichtweer-
kaatsing die wordt gekenmerkt door weerkaatsing van het licht inrichtingen die om en nabij dezelfde zijn als de richting waaruit het licht
afkomstig is. Deze eigenschap blijft behouden bij belangrijke variaties van
de lichtinvalshoek.
I.2. „RETROFLECTOROPTIEK”
Onder „retroflectoroptiek” verstaat men de combinatie van optische
elementen met behulp waarvan de lichtweerkaatsing door de retroflector
wordt verkregen.
I.3. „RETROFLECTOR”
Onder „retroflector” verstaat men de inrichting die dient om de
aanwezigheid van een voertuig kenbaar te maken door weerkaatsing vanhet licht afkomstig van een niet tot dat voertuig behorende lichtbron,waarbij de waarnemer zich nabij deze lichtbron bevindt.
In de zin van deze richtlijn worden niet als retroflector aangemerkt:— retroflecterende kentekenplaten;
— in de ADR genoemde retroflecterende tekens;
— andere retroflecterende platen en tekens die volgens de gebruiksvoor-
schriften van een Lid-Staat moeten worden gebruikt, met betrekkingtot bepaalde categorieën voertuigen of bepaalde verrichtingen.
I.4. „LICHTDOORLATEND GEDEELTE V AN EEN RETROFLECTOR”
Onder „lichtdoorlatend gedeelte van een retroflector” verstaat men het
lichtdoorlatende gedeelte van een retroflector in een vlak dat loodrechtstaat op de referentie-as ervan, dat wordt begrensd door met deze asevenwijdig lopende raakvlakken aan de buitenste retroflecterende delen.
Om de onder-, boven- en zijranden van de retroflectoren te bepalen,
worden slechts verticale en horizontale vlakken in aanmerking genomen.
I.5. „REFERENTIE-AS”
Onder „referentie-as” verstaat men de voor het lichtsignaal karakteristieke
as bepaald door de fabrikant om de richting aan te geven waarin het lichtuitstraalt (H = 0°, V = 0°) bij het vaststellen van de hoeken voor
fotometrische metingen en het plaatsen van het licht op het voertuig.
I.6. „REFERENTIEPUNT”
Onder „referentiepunt” verstaat men het snijpunt van de referentie-as met
het uitvalsvlak van het door de retroflector uitgestraalde licht zoalsopgegeven door de fabrikant van de retroflector.
I.7. „DIVERGENTIEHOEK”
Onder „divergentiehoek” verstaat men de hoek tussen de rechten die het
referentiepunt verbinden met het middelpunt van de ontvanger en met het
middelpunt van de lichtbron
I.8. „LICHTINV ALSHOEK”
Onder „lichtinvalshoek” verstaat men de hoek tussen de referentie-as en de
rechte die het referentiepunt verbindt met het middelpunt van de lichtbron.!
B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 8
I.9. „DRAAIINGSHOEK”
Onder „draaiingshoek” verstaat men de verplaatsingshoek van de
retroflector om de referentie-as vanuit een bepaalde stand.
I.10. „OPENINGSHOEK V AN DE RETROFLECTOR”
Onder „openingshoek van de retroflector” verstaat men de hoek van
waaruit het grootste gedeelte van het zichtbare oppervlak van hetlichtdoorlatende gedeelte waarneembaar is, hetzij vanuit het middelpuntvan de lichtbron, hetzij vanuit het middelpunt van de ontvanger.
I.11. „VERLICHTINGSSTERKTE V AN DE RETROFLECTOR”
Onder „verlichtingssterkte van de retroflector” verstaat men de ver-
lichtingssterkte, gemeten in een vlak loodrecht op de invallende stralen,dat loopt door het referentiepunt.
I.12. „LICHTSTERKTECOËFFICIËNT” (LSC)
Onder „lichtsterktecoëfficiënt” (LSC) verstaat men het quotiënt van de in
de betrokken richting weerkaatste lichtsterkte, gedeeld door de ver-
lichtingssterkte van de retroflector voor bepaalde lichtinvals-, divergentie-en draaiingshoeken.!
B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 9
Aanhangsel 1
Symbolen en eenheden
A = Oppervlak van het lichtdoorlatende gedeelte van de retroflector (in cm2)
C = ReferentiepuntNC = Referentie-as
Rr = Ontvanger, waarnemer of meetelement
Cr = Middelpunt van de ontvangerØr = Diameter van de ontvanger Rr indien deze rond is (in cm)Se = Lichtbron
Cs = Middelpunt van de lichtbron
Øs = Diameter van de lichtbron (in cm)De = Afstand van het middelpunt Cs tot punt C (in m)D’e = Afstand van het middelpunt Cr tot punt C (in m)
Opmerking: in het algemeen zijn De en D ’e ongeveer gelijk en in normale
waarnemingsomstandigheden kan worden geschreven De = D ’e.
D = Waarnemingsafstand van het lichtdoorlatende gedeelte van waaruit dit
zich als een geheel voordoet.
α= Divergentiehoek
/betatwo= Lichtinvalshoek. Ten opzichte van de lijn CsC die steeds als horizontaal
wordt beschouwd, worden voor deze hoek de tekens − (links), +
(rechts), + (boven) of − (beneden), geplaatst naar gelang van de standvan bron Se ten opzichte van as NC, wanneer de retroflector wordtwaargenomen. V oor elke door twee hoeken bepaalde richting verticaal
en horizontaal, moet steeds de verticale hoek in de eerste plaats worden
genoemd.
γ= Openingshoek van het meetelement Rr gezien vanuit punt C
δ= Openingshoek van bron Se gezien vanuit punt C
ε= Draaiingshoek. Deze hoek is positief in de draairichting van de wijzers
van een horloge wanneer men naar het lichtdoorlatende gedeelte kijkt.Indien de retroflector is voorzien van het opschrift „TOP”, wordt deovereenkomstige positie als uitgangspunt genomen.
E = Verlichtingssterkte van de retroflector (in lux)
LSC = Lichtsterktecoëfficiënt (in millicandela’s/lux)
De hoeken worden uitgedrukt in graden en minuten.!
B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 10
Aanhangsel 2
SYMBOLEN
BOVENAANZICHT
!B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 11
BIJLAGE II
MODEL V AN E.E.G.-GOEDKEURINGSFORMULIER
(Maximumformaat: A4 (210 × 297 mm))
!B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 12
BIJLAGE III
E.E.G.-GOEDKEURINGSVOORW AARDEN EN HET MERKEN
1. VERZOEK OM E.E.G.-GOEDKEURING
1.1. Het verzoek om E.E.G.-goedkeuring wordt ingediend door de houder van
het fabrieks- of handelsmerk, of door diens gevolmachtigde.
1.2. V oor elk type retroflector, gaat het verzoek vergezeld van:
1.2.1. een beknopte beschrijving van de technische specificaties der materialen
waaruit de retroflectoroptiek bestaat;
1.2.2. tekeningen, in drievoud, die voldoende gedetailleerd zijn om het type te
kunnen identificeren en waarop de geometrische gegevens voor hetaanbrengen van de retroflector op het voertuig zijn aangegeven; detekeningen moeten de voor het goedkeuringsnummer bestemde plaats en
het aanvullende symbool ten opzichte van de rechthoek van het
E.E.G.-goedkeuringsmerk aangeven;
1.2.3. monsters van het type retroflector van rode kleur. Het aantal over te leggen
monsters is in bijlage V aangegeven;
1.2.4. eventueel twee ambergele monsters en/of twee kleurloze monsters ingeval
de E.E.G.-goedkeuring gelijktijdig of later wordt uitgebreid tot inrichtin-gen met ambergele kleur en/of tot kleurloze inrichtingen.
2. OPSCHRIFTEN
2.1. De monsters van een type retroflector die ter E.E.G.-goedkeuring worden
aangeboden, moeten voorzien zijn van:
— het fabrieks- of handelsmerk van de aanvrager; dit merk moet
duidelijk leesbaar en onuitwisbaar zijn;
— de op het bovenste gedeelte van het lichtdoorlatende gedeelte
horizontaal aangebrachte aanduiding(en) „TOP”, indien dergelijkeaanduidingen noodzakelijk zijn om op ondubbelzinnige wijze de doorde constructeur voorgeschreven draaiingshoek(en) vast te stellen.
2.2. Elke retroflector omvat een voldoende grote ruimte voor het E.E.G.-
goedkeuringsmerk; deze ruimte moet worden aangeduid in de onder 1.2.2genoemde tekeningen.
3. E.E.G.-GOEDKEURING
3.1. Wanneer alle overeenkomstig punt 1 ingediende monsters voldoen aan de
punten 6 en 7 van bijlage 0, wordt de E.E.G.-goedkeuring verleend en
wordt een goedkeuringsnummer toegekend.
3.2. Dit nummer wordt niet meer toegekend aan een ander type retroflector,
behalve indien de E.E.G.-goedkeuring wordt uitgebreid tot een ander type
retroflector dat slechts wat betreft de kleur verschilt.
3.3. Wanneer de E.E.G.-goedkeuring wordt aangevraagd voor een type
verlichtingsen lichtsignaalinrichting dat een retroflector en andere lichtenomvat, kan een collectief E.E.G.-goedkeuringsmerk worden toegekend,mits de retroflector voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn en alle
andere lichten die deel uitmaken van het type verlichtings- en licht-
signaalinrichting waarvoor de E.E.G.-goedkeuring wordt aangevraagd,voldoen aan de bijzondere richtlijn die daarop van toepassing is.
4. HET MERKEN
4.1. Op elke retroflector die overeenstemt met een op grond van deze richtlijn
goedgekeurd type, moet een E.E.G.-goedkeuringsmerk zijn aangebracht.!
B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 13
4.2. Dit merk bestaat
uit een rechthoek waarbinnen een kleine letter „e” is geplaatst, gevolgd
door het kennummer of de kenletters van de Lid-Staat die de goedkeuring
heeft verleend:
1 voor Duitsland
2 voor Frankrijk
3 voor Italië4 voor Nederland6 voor België
9 voor Spanje
11 voor het Verenigd Koninkrijk13 voor LuxemburgDK voor Denemarken
EL voor Griekenland
IRL voor Ierland
P voor Portugal
en uit een E.E.G.-goedkeuringsnummer dat overeenkomt met het nummer
van het voor het type retroflector opgestelde E.E.G.-goedkeurings-formulier.
4.3. Aan het E.E.G.-goedkeuringsmerk wordt het aanvullende sym bool
toegevoegd, dat bestaat uit het Romeinse cijfer I of III, waarmede deklasse wordt omschreven die aan de retroflector bij de E.E.G.-goedkeuring
is toegekend.
4.4. Het E.E.G.-goedkeuringsnummer moet worden aangebracht vlak bij de
rechthoek waarbinnen de letter „e” is geplaatst, in een willekeurige positie
ten opzichte van de rechthoek.
4.5. Het E.E.G.-goedkeuringsmerk en het aanvullende symbool moeten
zodanig op het glas of op een van de glazen worden aangebracht, dat zijonuitwisbaar en goed leesbaar zijn, ook wanneer de retroflectoren op hetvoertuig zijn aangebracht.
4.6. Een voorbeeld van het E.E.G.-goedkeuringsmerk, aangevuld met het
symbool, is weergegeven in het aanhangsel van deze bijlage.
4.7. In geval van toekenning van een collectief E.E.G.-goedkeuringsnummer
als bepaald in punt 3.3 voor een type verlichtings- en lichtsignaalinrichting
dat een retroflector en andere lichten omvat, kan een collectief
E.E.G.-goedkeuringsmerk worden aangebracht dat bestaat uit
— een rechthoek waarbinnen de letter „e” is geplaatst, gevolgd door het
kennummer of de kenletters van de Lid-Staat die de E.E.G.-goed-keuring heeft verleend,
— een E.E.G.-goedkeuringsnummer,— de aanvullende symbolen als bepaald in de verschillende richtlijnen
uit hoofde waarvan de E.E.G.-goedkeuring is verleend.
4.8. De afmetingen van de verschillende onderdelen van dit merk mogen niet
kleiner zijn dan de grootste van de minimumafmetingen die voor hetindividuele merken zijn voorgeschreven in de richtlijnen uit hoofdewaarvan de E.E.G.-goedkeuring is verleend.!
B
!A2
!M1
!A2
!B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 14
Aanhangsel
VOORBEELD V AN EEN E.E.G.-GOEDKEURINGSMERK
De inrichting met het bovenstaande E.E.G.-goedkeuringsmerk is een retroflector van klasse I waarvoor in Nederland (4)
de E.E.G.-goedkeuring is verleend onder nummer 216.!B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 15
(BIJLAGE IV)
BIJLAGE V
BEPROEVINGSMETHODE
V .1. De aanvrager moet voor de E.E.G.-goedkeuring 10 monsters overleggen.
V .2. Na verificatie van de overeenstemming met de algemene bepalingen
(punt 6 van bijlage 0) en van de bepalingen inzake vorm en afmetingen(bijlage VI) worden de 10 monsters onderworpen aan de controle van de
colorimetrische kenmerken (bijlage VII) en van de LSC (bijlage VIII) bij
een divergentiehoek van 20 ’en bij een lichtinvalshoek V = H = 0° of
indien zulks noodzakelijk is, in de stand als omschreven onder VIII.4 enVIII.4.1. De beide retroflectoren die de minimale en maximale waarden
hebben opgeleverd, worden vervolgens volledig beproefd overeenkom-
stig de aanwijzingen van punt VIII.3. Overeenkomstig punt 5.1 vanbijlage 0 worden deze twee monsters door de laboratoria bewaard voorongeacht welke latere verificatie die eventueel noodzakelijk mocht
blijken. De overige 8 monsters worden in 4 groepen van 2 verdeeld:
1e groep — De 2 monsters worden onderworpen aan de proef
betreffende waterdichtheid (punt IX.1), en vervolgens,
indien deze proef een bevredigend resultaat oplevert,
aan de proef betreffende de bestandheid tegen motor-brandstoffen en smeeroliën (punten IX.3 en IX.4).
2e groep — De 2 monsters worden indien nodig, onderworpen aan
de corrosieproef (punt IX.2), en vervolgens wordtovergegaan tot de proef betreffende de weerstand vande achterkant van de retroflectoren (punt IX.5). Ver-
volgens worden dezelfde 2 monsters onderworpen aan
de proef inzake de warmtevastheid (bijlage XI).
3e groep — De 2 monsters worden onderworpen aan de proef
betreffende de duurzaamheid van de optische eigen-
schappen der retroflectoren (bijlage X).
4e groep — De 2 monsters worden onderworpen aan de proef
betreffende de kleurvastheid (bijlage XII).
V .3. De retroflectoren van de verschillende groepen moeten na het ondergaan
van de onder V .2 genoemde proeven:
3.1. een kleur hebben die voldoet aan de bepalingen van bijlage VII. De
verificatie wordt verricht met behulp van een kwalitatieve methode en,indien er twijfel bestaat, bevestigd door middel van een kwantitatieve
methode;
3.2. een LSC hebben die voldoet aan de bepalingen van bijlage VIII, waarbij
na de proef ten minste 60 % moet worden bereikt van de waarde vóór deproef met hetzelfde monster. De verificatie vindt uitsluitend plaats bij
een divergentiehoek van 20 ’en bij een lichtinvalshoek V= H = 0° of
indien zulks noodzakelijk is in de stand als omschreven onder VIII.4 enVIII.4.1.!
B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 16
BIJLAGE VI
BEPALINGEN INZAKE VORM EN AFMETINGEN
VI.1. VORM EN AFMETINGEN V AN RETROFLECTOREN V AN
KLASSE I:
1.1. De lichtdoorlatende gedeelten van retroflectoren van klasse I moeten
kunnen worden beschreven binnen een cirkel met een diameter van 200mm.
1.2. De vorm van de lichtdoorlatende gedeelten moet eenvoudig zijn en bij
de gebruikelijke waarnemingsafstand niet kunnen worden verward met
een letter, cijfer of driehoek.
1.3. In afwijking van punt 1.2, is een vorm die lijkt op een eenvoudige vorm
van de letters en cijfers 0, I, U en 8, toegestaan.
VI.2. VORM EN AFMETINGEN V AN RETROFLECTOREN V AN
KLASSE III
2.1. De lichtdoorlatende gedeelten van retroflectoren van klasse III moeten
de vorm hebben van een gelijkzijdige driehoek. Indien in een hoek het
opschrift „TOP” is aangebracht, betekent dit dat de top van deze hoeknaar boven moet worden geplaatst.
2.2. Het lichtdoorlatende gedeelte kan in het midden een niet-retroflecte-
rend driehoekig gedeelte hebben, waarvan de zijden evenwijdig zijnaan die van de buitendriehoek.
2.3. Het lichtdoorlatende gedeelte kan al dan niet continu zijn. In ieder
geval mag de kortste afstand tussen twee naast elkaar geplaatste
retroflectoroptieken niet meer dan 15 mm bedragen.
2.4. Het lichtdoorlatende gedeelte van een retroflector wordt als continu
beschouwd wanneer de randen van de lichtdoorlatende gedeelten van
naburige onafhankelijke retroflectoroptieken evenwijdig zijn en dezeoptieken gelijkmatig verdeeld zijn over het gehele niet-uitgesnedenoppervlak van de driehoek.
2.5. Wanneer het lichtdoorlatende gedeelte niet continu is, mag het aantal
onafhankelijke retroflectoroptieken niet minder bedragen dan 4 voor
elke zijde van de driehoek met inbegrip van de op de hoeken geplaatste
retroflectoroptieken.
2.5.1. De onafhankelijke retroflectoroptieken mogen niet vervangbaar zijn,
behalve wanneer zij bestaan uit goedgekeurde retroflectoren van klasseI.
2.6. De lengte van de buitenzijde van de lichtdoorlatende gedeelten van
driehoekige retroflectoren van klasse III moeten 150 à 200 mm langzijn. V oor inrichtingen van het uitgesneden type moet de lengte van de
zijden loodrecht daarop gemeten ten minste gelijk zijn aan 20 % van de
nuttige afstand tussen de uiteinden van de lichtdoorlatende gedeelten.
VI.3. De overeenstemming met bovengenoemde bepalingen wordt hoofd-
zakelijk visueel gecontroleerd.!
B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 17
Aanhangsel
RETROFLECTOREN VOOR AANHANGW AGENS — KLASSE III
Opmerking: Deze schetsen worden slechts bij wijze van voorbeeld gegeven.!B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 18
BIJLAGE VII
COLORIMETRISCHE BEPALINGEN
VII.1. V oor de toepassing van deze bepalingen komen uitsluitend kleurloze,
rode of ambergele retroflectoren in aanmerking.
1.1. De retroflectoren mogen eventueel bestaan uit een combinatie van een
retroflectoroptiek en een filter die zo moeten zijn geconstrueerd dat zijonder normale gebruiksomstandigheden onderling onverbrekelijk
verbonden zijn.
1.2. Retroflectoroptieken en filters mogen niet met behulp van verf of
vernis worden gekleurd.
VII.2. V oor de retroflector die wordt verlicht door standaard A van de ICI bij
een divergentiehoek van 20’ en een lichtinvalshoek V = H = 0° of,indien een weerkaatsing op het niet-gekleurde invalsvlak plaatsvindt
bij V = ± 5°, H = 0°, moeten de trichromatische coördinaten van de
teruggekaatste lichtbundel zich binnen de volgende grenswaardenbevinden:
ROOD: Grenswaarde naar geel: y 40,335
Grenswaarde naar purper: z 40,008
AMBERGEEL: Grenswaarde naar geel: y 40,429
Grenswaarde naar rood: y 50,398
Grenswaarde naar wit: z 40,007
2.1. V oor de kleuren rood en ambergeel wordt aan de hand van een
vergelijkende visuele proef nagegaan of aan de colorimetrische
bepalingen is voldaan.
2.2. Indien na deze proef twijfel blijft bestaan, wordt nagegaan of aan de
colorimetrische bepalingen is voldaan door de trichromatische
coördinaten vast te stellen van het monster ten aanzien waarvan de
meeste twijfel bestaat.
VII.3. Bij kleurloze retroflectoren mag geen sprake zijn van selectieve
weerkaatsing, dat wil zeggen dat de trichromatische coördinaten „x” en„y” van standaard A die wordt gebruikt voor de verlichting van deretroflector geen wijziging mogen ondergaan van meer dan 0,01 na
weerkaatsing door de retroflector.
3.1. Dit wordt nagegaan aan de hand van de onder 2.1 aangegeven
vergelijkende visuele proef waarbij het vergelijkingsvlak wordt
verlicht door middel van lichtbronnen waarvan de trichromatischecoördinaten 0,01 afwijken ten opzichte van die van standaard A.
3.2. In geval van twijfel worden de trichromatische coördinaten voor het
meest selectieve monster vastgesteld.!
B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 19
BIJLAGE VIII
FOTOMETRISCHE BEPALINGEN
VIII.1. Bij de aanvraag om E.E.G.-goedkeuring moet de aanvrager de
referentie-as aanduiden. Deze komt overeen met de lichtinvalshoek
V = H = 0o van de tabel van lichtsterktecoëfficiënten (LSC).
VIII.2. V oor de fotometrische metingen wordt uitsluitend het lichtdoorlatende
gedeelte dat zich bevindt in een cirkel met een diameter van 120 mm
voor klasse I in aanmerking genomen en genoemd gedeelte wordtbeperkt tot het volgende maximale oppervlak: klasse I = 100 cm
2,
zonder dat het oppervlak van de retroflectoroptieken noodzakelijker-
wijs even groot moet zijn als dit oppervlak; de fabrikant moet de
omtrek van het te gebruiken oppervlak aanduiden. V oor klasse IIIwordt het geheel van de lichtdoorlatende gedeelten in aanmerkinggenomen zonder enige beperking van de afmetingen.
VIII.3. De waarden van de LSC van rode retroflectoren moeten ten minste
gelijk zijn aan de in de onderstaande tabel aangegeven waarden, diezijn uitgedrukt in millicandela’s per lux voor de genoemde divergentie-
en lichtinvalshoeken.
KlasseDivergentiehoek
αLichtinvalshoeken /betatwo
verticaal V
horizontaal H0°
0°+ en − 10°
0°+e n−5 °
+ en − 20°
I2 0 ’ 100 50 50
1° 30’ 5 2,5 2,5
(II)
III 20 ’ 150 75 75
1° 30’ 7,5 3,75 3,75
Lagere waarden van de LSC dan de in de laatste twee kolommen van
bovenstaande tabel aangeduide waarden kunnen niet worden toe-gestaan binnen de ruimtehoek waarvan het referentiepunt de top vormten die wordt begrensd door de vlakken die elkaar snijden volgens de
volgende ribben:
(V = + en − 10°, H = 0°) (V = + en − 5°, H = + en − 20°)
VIII.4. Wanneer de LSC van een retroflector wordt gemeten bij /betatwogelijk aan
V = H = 0°, moet worden nagegaan of geen spiegeleffect optreedt door
de inrichting enigszins te draaien. Indien dit verschijnsel plaatsvindt,
moet de meting worden verricht bij /betatwogelijk aan V = + of − 5°, H = 0°.
De gekozen stand is de stand die overeenkomt met de minimum-LSCvoor één van deze standen.
4.1. V oor de lichtinvalshoek /betatwogelijk aan V = H = 0° of voor de in punt
VIII.4 omschreven hoek en voor de divergentiehoek van 20 ’moet men
de retroflectoren die niet voorzien zijn van de aanduiding „TOP”, om
hun referentie-as draaien tot de minimum-LSC die moet voldoen aande in punt VIII.3 genoemde waarde. Wanneer de LSC wordt gemetenvoor de andere lichtinvals- en divergentiehoeken wordt de retroflector
in de stand geplaatst die overeenkomt met de vastgestelde waarde van
draaiingshoek ε.Wanneer de voorgeschreven waarden niet worden
bereikt, kan de retroflector vanuit die stand om zijn referentie-asworden gedraaid tot maximaal 5° naar links of naar rechts.
4.2. V oor de lichtinvalshoek /betatwogelijk aan V = H = 0° of voor de onder punt
VIII.4 omschreven hoek en voor de divergentiehoek van 20 ’moeten de
retroflectoren die voorzien zijn van de aanduiding „TOP” tot maximaal5° naar links of naar rechts om hun referentie-as worden gedraaid. Ingeen enkele van de standen die de retroflector tijdens deze draaiing
inneemt, mag de LSC lager zijn dan de voorgeschreven waarde.
4.3. Indien voor de richting V = H = 0° en voor ε=0 ° de LSC ten minste 50
% meer bedraagt dan de voorgeschreven waarde, moeten alle metingenvoor alle lichtinvals- en divergentiehoeken worden verricht bij ε = 0°.!
B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 20
VIII.5. V oor het verrichten van de metingen wordt de door de ICI aanbevolen
methode voor de fotometrie van retroflectoren gevolgd.!B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 21
BIJLAGE IX
BESTANDHEID TEGEN INVLOEDEN V AN BUITENAF
IX.1. WATERDICHTHEID
De al dan niet met een licht gegroepeerde of samengebouwde
retroflectoren, waarvan de afneembare onderdelen zijn verwijderd,
worden gedurende 10 minuten ondergedompeld in een waterbad van
25 ± 5 °C, waarbij het hoogste punt van het bovenste gedeelte van hetlichtdoorlatende gedeelte zich op ongeveer 20 mm onder het water-oppervlak bevindt. Deze proef wordt herhaald door de retroflector 180°
te draaien zodat het lichtdoorlatende gedeelte beneden komt en het
niveau van de achterzijde door ongeveer 20 mm water wordt bedekt.
1.1. Het water mag niet tot aan de lichtweerkaatsende kant van de
retroflectoroptiek binnendringen. Indien bij een visueel onderzoek
ondubbelzinnig blijkt dat er water aanwezig is, wordt de inrichting
geacht niet aan de proef te hebben voldaan.
1.2. Indien bij het visuele onderzoek geen water is aangetroffen of indien er
twijfel bestaat, wordt de LSC gemeten aan de hand van de onder V .3.2
omschreven methode na de retroflector licht te hebben geschud om hetovertollige water aan de buitenkant te verwijderen.
IX.2. CORROSIEV ASTHEID
De retroflectoren moeten zo zijn geconstrueerd dat ze ondanks de
vochtigheid en de corrosie waaraan zijn normaal zijn blootgesteld, hun
voorgeschreven fotometrische en colorimetrische kenmerken behou-den. De bestandheid van de voorkant tegen mat worden en debestandheid van de bescherming aan de achterkant tegen beschadiging
moeten slechts dan worden nagegaan wanneer moet worden gevreesd
voor corrosie van een essentieel metalen onderdeel.
De retroflector waarvan de afneembare onderdelen zijn verwijderd of
het licht waarmee de retroflector is gegroepeerd of is samengebouwdwordt onderworpen aan de inwerking van zoute nevel gedurende eenperiode van 50 uur, dat wil zeggen twee perioden van elk 24 uur met
een tussenpauze van 2 uur tijdens welke men het monster laat drogen.
De zoute nevel wordt verkregen door bij 35 ± 2 °C een zoutoplossing te
verstuiven die is verkregen door 20 ± 2 gewichtsdelen natriumchloride
op te lossen in 80 delen gedistilleerd water dat niet meer dan 0,02 %verontreinigingen bevat.
Onmiddellijk na afloop van de proef mag het monster geen sporen van
uitzonderlijke corrosie vertonen die van invloed kunnen zijn op degoede werking van de inrichting.
IX.3. BESTANDHEID TEGEN MOTORBRANDSTOFFEN
De buitenkant van de retroflector en in het bijzonder van het
lichtdoorlatende gedeelte wordt licht ingewreven met een stuk in een
mengsel van benzine en benzeen gedrenkt katoen (verhouding 90:10).Na ongeveer 5 minuten wordt genoemd gedeelte met het blote oogbeoordeeld. Het mag geen waarneembare wijziging vertonen.
IX.4. BESTANDHEID TEGEN SMEEROLIËN
De buitenkant van de retroflector en in het bijzonder van het
lichtdoorlatende gedeelte wordt licht ingewreven met een stuk in
detergente smeerolie gedrenkt katoen. Na ongeveer 5 minuten wordtgenoemd gedeelte afgeveegd.
Vervolgens wordt de LSC gemeten (punt V .3.2).
IX.5. BESTANDHEID V AN DE TOEGANKELIJKE ACHTERKANT V AN
SPIEGELENDE RETROFLECTOREN
Na de achterzijde van de retroflector te hebben afgeborsteld met een
borstel met nylonhaar van harde kwaliteit, wordt deze zijde gedurende
één minuut bestreken of goed bevochtigd met een mengsel van benzineen benzeen (verhouding 90:10). Het mengsel wordt vervolgens!
B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 22
verwijderd en men laat de retroflector drogen. Direct na de verdamping
wordt een afschuringsproef verricht door de achterkant met boven-
genoemde borstel te bewerken.
Vervolgens wordt de LSC gemeten (punt V .3.2) na het gehele
spiegelende achteroppervlak met Oostindische inkt te hebben bedekt.!B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 23
BIJLAGE X
DUURZAAMHEID V AN DE OPTISCHE EIGENSCHAPPEN
X.1. De instantie die de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend, mag nagaan in
hoeverre de duurzaamheid van de optische eigenschappen van eenbepaald type van een in gebruik zijnde retroflector verzekerd is.
X.2. De bevoegde instanties van de andere Lid-Staten dan die waarvan de
bevoegde instantie de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend, mogen op hun
grondgebied gelijksoortige controles uitoefenen. In geval van systema-
tisch gebrek aan overeenstemming van een bepaald type van een ingebruik zijnde retroflector, leggen zij de administratie die de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend eventueel de voor een onderzoek gebruikte
onderdelen voor, te zamen met een verzoek om advies.
X.3. Bij gebrek aan andere beoordelingsfactoren moet het begrip „systema-
tisch gebrek aan overeenstemming” van een bepaald type van in gebruik
zijnde retroflector worden uitgelegd in de zin van punt 6.1 van bijlage 0.!
B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 24
BIJLAGE XI
W ARMTEV ASTHEID
XI.1. De retroflector wordt gedurende een periode van 12 uur in een droge
atmosfeer op een temperatuur van 65 ± 2 °C gehouden.
XI.2. Na afloop van de proef mag met het blote oog geen enkele
waarneembare vervorming of barst van de retroflector en in hetbijzonder van de optische onderdelen worden geconstateerd.
XI.3. De colorimetrische en fotometrische kenmerken worden nagegaan
(punten V .3.1 en V .3.2).!
B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 25
BIJLAGE XII
KLEURV ASTHEID
XII.1. De instantie die de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend, mag nagaan in
hoeverre de kleurvastheid van een bepaald type van in gebruik zijnderetroflector verzekerd is.
XII.2. De bevoegde instanties van de andere Lid-Staten dan die waarvan de
bevoegde instantie de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend, mogen op hun
grondgebied gelijksoortige controles verrichten. In geval van systema-
tisch gebrek aan overeenstemming van een bepaald type van in gebruikzijnde retroflector, leggen zij de administratie die de E.E.G.-goedkeuringheeft verleend eventueel de voor een onderzoek gebruikte onderdelen
voor, te zamen met een verzoek om advies.
XII.3. Bij gebrek aan andere beoordelingsfactoren moet het begrip „systema-
tisch gebrek aan overeenstemming” van een bepaald type van in gebruik
zijnde retroflector worden uitgelegd in de zin van punt 6.1 van bijlage 0.!
B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 26
Aanhangsel van de bijlagen
CHRONOLOGISCHE VOLGORDE V AN DE PROEVEN
Punt ProefMonsters
abcdefghi j
0.6 Algemene bepalingen — visueel onderzoek × × × × ××××× ×
VI. V ormen en afmetingen — visueel
onderzoek××××××××× ×
VII. Colorimetrie: visueel onderzoek
in geval van twijfel, trichromatische
coördinaten××××××××× ×
VIII. Fotometrie: beperkt tot 20 ’e n V = H = 0 ° ××××××××× ×
VIII.3. V olledig × ×IX.1. Water: 10 min. normale stand × ×
10 min. omgekeerde stand × ×visueel onderzoek × ×
V .3.1. Colorimetrie: visueel onderzoek × ×
in geval van twijfel, trichromatische
coördinaten××
V .3.2. Fotometrie: beperkt tot 20 ’e nV=H=0 ° × ×
IX.3. Motorbrandstoffen: 5 min. × ×
visueel onderzoek × ×
IX.4. Oliën: 5 min. × ×
visueel onderzoek × ×
V .3.1. Colorimetrie: visueel onderzoek × ×
in geval van twijfel, trichromatische
coördinaten××
V .3.2. Fotometrie: beperkt tot 20 ’e nV=H=0 ° × ×
IX.2. Corrosie: 24 uur × ×
2 uur pauze × ×24 uur × ×visueel onderzoek × ×
IX.5. Achterkant: 1 min. × ×
visueel onderzoek × ×
XI. Warmte: 12 uur, 65 ± 2 °C × ×
visueel onderzoek naar vervormingen × ×
V .3.1. Colorimetrie: visueel onderzoek × ×
in geval van twijfel, trichromatische
coördinaten××
V .3.2. Fotometrie: beperkt tot 20 ’e nV=H=0 ° × ×
X. Duurzaamheid van de optische
eigenschappen
V .3.1. Colorimetrie: visueel onderzoek of
trichromatische coördinaten
V .3.2. Fotometrie: beperkt tot 20 ’e nV=H=0 °
XII. KleurvastheidV .3.1. Colorimetrie: visueel onderzoek of
trichromatische coördinaten
V .3.2. Fotometrie: beperkt tot 20 ’e nV=H=0 °
0.5.1. Deponering bij de administratie × ×!
B1976L0757 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 27