2003R2277 — NL — 28.04.2004 — 001.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:

▼B

VERORDENING (EG) Nr. 2277/2003 VAN DE COMMISSIE

van 22 december 2003

tot wijziging van de bijlagen I en II van Verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad inzake de biologische productiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen

(Voor de EER relevante tekst)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EEG) nr. 2092/91 ingestelde comité,

Een van de beginselen van de biologische landbouw is het waarborgen van een verband tussen veeteelt en akkerbouw. Voor het voederen van via de biologische productiemethode gehouden dieren moet in de eerste plaats gebruik worden gemaakt van voeder van de eenheid zelf of, indien dit niet mogelijk is, van voeder dat wordt geproduceerd in samenwerking met andere biologische landbouwondernemingen.

De regels voor de biologische veeteelt zijn pas recentelijk geharmoniseerd. Het beschikbare genetische materiaal van via de biologische productiemethode gehouden diersoorten is nog klein. Wat pluimvee betreft, omvatten de productiemethoden bovendien verschillende stadia die gewoonlijk door gespecialiseerde sectoren worden beheerd. Vanwege de complexiteit van deze methoden is nog in geen enkele lidstaat een volledig biologische productieketen voor pluimvee tot stand gebracht. Om te zorgen voor voldoende biodiversiteit onder via de biologische productiemethode gehouden dieren en om de ontwikkeling van de biologische veeteelt te vergemakkelijken, moet de overgangsperiode waarin traditionele dieren in de biologische landbouw mogen worden gebruikt, worden verlengd.

Het gebruik van bepaalde conserveermiddelen is bij biologische landbouw alleen toegestaan als toevoegingsmiddel voor kuilvoer. In sommige lidstaten is het gebruik van die stoffen echter vereist voor het beschermen van gewassen. Bovendien zijn om technische redenen extra toevoegingsmiddelen noodzakelijk uit de categorie bindmiddelen, verdunningsmiddelen en stollingsmiddelen.

Aan bepaalde traditionele voedermiddelen van plantaardige oorsprong heeft de biologische landbouw in de Gemeenschap geen behoefte meer. De meeste traditionele voedermiddelen, en met name bepaalde eiwithoudende gewassen, zijn echter nog steeds onmisbaar, ten minste in enkele lidstaten. Bovendien zijn de traditionele bijproducten van melk nog steeds noodzakelijk voor de biologische landbouw en is er behoefte aan extra voedermiddelen van minerale oorsprong voor het welzijn van via de biologische productiemethode gehouden dieren.

De lijsten met voedermiddelen, toevoegingsmiddelen in diervoeding, bepaalde in diervoeding gebruikte producten en technische hulpmiddelen voor diervoeders, zoals vastgelegd in bijlage II, delen C en D, van Verordening (EEG) nr. 2092/91 zijn overeenkomstig bijlage I, deel B, punt 4.15, van die verordening herzien.

Artikel 1

De bijlagen I en II van Verordening (EEG) nr. 2092/91 worden overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige verordening gewijzigd.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

BIJLAGE

1. Bijlage I, deel B, van Verordening (EEG) nr. 2092/91 wordt als volgt gewijzigd:

a) De tekst van punt 3.4 wordt vervangen door de volgende tekst: „Als tweede afwijking mogen, wanneer een veestapel of bestand voor het eerst wordt samengesteld en indien er niet genoeg via de biologische productiemethode gehouden dieren verkrijgbaar zijn, onder de volgende voorwaarden niet-biologisch gehouden dieren in een biologische productie-eenheid worden binnengebracht: — voor de eierproductie bestemde jonge hennen mogen niet ouder zijn dan 18 weken; — voor de vleesproductie bestemd pluimvee moet jonger zijn dan drie dagen; — jonge buffels voor de fokkerij moeten jonger zijn dan zes maanden; — kalveren en veulens voor de fokkerij moeten worden gehouden in overeenstemming met de voorschriften van deze verordening zodra zij gespeend zijn, en zij moeten in ieder geval jonger zijn dan zes maanden; — lammeren en geitjes voor de fokkerij moeten worden gehouden in overeenstemming met de voorschriften van deze verordening zodra zij gespeend zijn, en zij moeten in ieder geval jonger zijn dan 60 dagen; — biggen voor de fokkerij moeten worden gehouden in overeenstemming met de voorschriften van deze verordening zodra zij gespeend zijn, en zij moeten minder wegen dan 35 kg.” .

b) De tekst van punt 3.5 wordt vervangen door de volgende tekst: „Deze afwijking, die van tevoren moet worden toegestaan door de controleautoriteit of -instantie, geldt voor een overgangsperiode die op 31 december 2004 verstrijkt.” .

c) De tekst van punt 3.6 wordt vervangen door de volgende tekst: „Als derde afwijking wordt, indien er geen via de biologische productiemethode gehouden dieren verkrijgbaar zijn, in de volgende gevallen door de controleautoriteit of -instantie toestemming verleend voor de vernieuwing of de aanvulling van de veestapel of het bestand: a) grote sterfte onder de dieren als gevolg van gezondheidsproblemen of een ramp; b) voor de eierproductie bestemde jonge hennen die niet ouder zijn dan 18 weken; ▼M1 c) voor de vleesproductie bestemd pluimvee dat jonger is dan drie dagen; ▼B d) biggen voor de fokkerij die minder wegen dan 35 kg, zodra zij gespeend zijn. De gevallen onder b), c) en d) worden toegestaan voor een overgangsperiode die op 31 december 2004 verstrijkt.” .

d) De tekst van punt 3.10 wordt vervangen door de volgende tekst: „Op advies en met instemming van de controleautoriteit of -instantie mogen die percentages in de volgende bijzondere gevallen tot maximaal 40 % worden verhoogd: — een aanzienlijke bedrijfsuitbreiding; — verandering van ras; — opzet van een nieuwe tak van veehouderij; — wanneer rassen voor de landbouw verloren dreigen te gaan. Dieren van deze soorten hoeven niet noodzakelijk nullipara te zijn.” .

e) De tekst van punt 4.3 wordt vervangen door de volgende tekst: „Voorts moeten de dieren worden gehouden volgens de voorschriften van deze bijlage met gebruikmaking van voeder van de eenheid zelf of, indien dit niet mogelijk is, van voeder van andere eenheden of ondernemingen die aan deze verordening onderworpen zijn. Bovendien moet het voeder voor herbivoren, behalve tijdens de jaarlijkse transhumanceperiode van de dieren, voor ten minste 50 % van de eenheid zelf afkomstig zijn of, als dit niet mogelijk is, in samenwerking met andere biologische landbouwondernemingen worden geproduceerd.” .

f) De tekst van punt 4.8 wordt vervangen door de volgende tekst: „In afwijking van het bepaalde in punt 4.2 en gedurende een overgangsperiode die op 24 augustus 2005 afloopt, is het gebruik van een beperkt percentage traditionele diervoeders toegestaan als de landbouwer ten genoegen van de controle-instantie of -organisatie van de lidstaat heeft aangetoond dat er onvoldoende biologisch geproduceerde voeders beschikbaar zijn. Het maximaal per jaar toegestane percentage traditionele diervoeders is 10 % voor herbivoren en 20 % voor andere soorten. Deze percentages worden jaarlijks berekend als percentage van de droge stof van diervoeders van agrarische oorsprong. Het maximaal toegestane percentage traditionele voeders in het dagrantsoen moet, behalve tijdens de jaarlijkse transhumanceperiode van de dieren, berekend als percentage van de droge stof, 25 % bedragen.” .

g) Punt 4.10 wordt geschrapt.