1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 92/40/EEG VAN DE RAAD
van 19 mei 1992
tot vaststelling van communautaire maatregelen voor de bestrijding van aviaire influenza
(PB L 167 van 22.6.1992, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EG) nr. 806/2003 van de Raad van 14 april 2003 L 122 1 16.5.2003
Gewijzigd bij:
►A1Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C 241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
►A2Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de RepubliekLetland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de RepubliekMalta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse
Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese
Unie isgegrondL 236 33 23.9.2003
▼B
RICHTLIJN 92/40/EEG VAN DE RAAD
van 19 mei 1992
tot vaststelling van communautaire maatregelen voor de bestrijding
van aviaire influenza
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
Gezien het adviesvan het Europes e Parlement (2),
Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat pluimvee isopgenomen in de lijs t in bijlage II bij het
Verdrag; dat het in de handel brengen van pluimvee een aanzienlijke
bron van inkomsten is voor de landbouwbevolking;
Overwegende dat op communautair niveau moet worden bepaald welke
bestrijdingsmaatregelen in geval van een uitbraak van aviaire influenza
in zijn sterk pathogene vorm, veroorzaakt door een influenzavirus metspecifieke kenmerken en hierna „aviaire influenza” genoemd, moetenworden getroffen, ten einde de normale ontwikkeling van de pluimvee-sector te garanderen en bij te dragen tot de bescherming van de
diergezondheid in de Gemeenschap;
Overwegende dat een uitbraak van aviaire influenza zich zeer snel kan
ontwikkelen tot een epizoötie die een zodanige sterfte veroorzaakt en
een zodanig verstorend effect heeft dat de rentabiliteit van de gehelepluimveehouderij daardoor ernstig kan worden geschaad;
Overwegende dat, wanneer de aanwezigheid van de ziekte wordt
vermoed, maatregelen moeten worden genomen om, zodra hetvermoeden wordt bevestigd, de ziekte onmiddellijk en doeltreffend tekunnen bestrijden;
Overwegende dat verspreiding van de ziekte van meet af aan moet
worden voorkomen door nauwlettend toezicht te houden op deverplaatsingen van dieren en op het gebruik van mogelijk verontrei-
nigde produkten, en indien nodig, door inenting;
Overwegende dat diagnose van de ziekte moet plaatsvinden onder
toezicht van de bevoegde nationale laboratoria, waarbij een communau-
tair referentielaboratorium voor de coördinatie dient te zorgen;
Overwegende dat gemeenschappelijke maatregelen voor de bestrijding
van aviaire influenza de grondslag vormen voor de handhaving vaneen uniforme gezondheidsstatus;
Overwegende dat bij het uitbreken van aviaire influenza artikel 3 van
Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni 1990 betreffendebepaalde uitgaven op veterinair gebied (
4) van toepassing is;
Overwegende dat aan de Commissie opdracht moet worden gegeven de
nodige uitvoeringsbepalingen vast te stellen,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Bij deze richtlijn worden de communautaire bestrijdingsmaatregelen
vastgesteld die moeten worden toegepast wanneer aviaire influenza1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 2
(1) PB nr. C 231 van 5. 9. 1991, blz. 4.
(2) PB nr. C 326 van 16. 12. 1991, blz. 242.
(3) PB nr. C 79 van 30. 3. 1992, blz. 8.
(4) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 19. Beschikking gewijzigd bij Beschik-
king 91/133/EEG (PB nr. L 66 van 13. 3. 1991, blz. 18).
▼B
uitbreekt bij pluimvee, onverminderd de communautaire voorschriften
voor het intracommunautaire handelsverkeer.
Deze richtlijn is niet van toepassing wanneer aviaire influenza wordt
geconstateerd bij andere vogels; in dat geval evenwel stellen de Lid-Staten de Commissie in kennis van de eventueel door hen getroffen
maatregelen.
Artikel 2
In het kader van deze richtlijn zijn, voor zover nodig, de definitiesvan
toepassing die zijn vastgesteld in artikel 2 van Richtlijn 90/539/EEGvan de Raad van 15 oktober 1990 tot vaststelling van veterinairrechte-
lijke voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer en de
uitvoer uit derde landen van pluimvee en broedeieren (
1).
Voortswordt vers taan onder:
a)besmet pluimvee:
— alle pluimvee waarbij de aanwezigheid van aviaire influenza als
omschreven in bijlage I, officieel is bevestigd door middel vaneen onderzoek in een erkend laboratorium, of
— ingeval een of meer nieuwe uitbraken volgen, alle pluimvee
waarbij klinische symptomen of, na het slachten, laesies zijn
geconstateerd die op aviaire influenza wijzen;
b)van besmetting verdacht pluimvee: alle pluimvee dat klinische
symptomen of, na het slachten, laesies vertoont van zodanige aarddat op goede gronden besmetting met aviaire influenza kan worden
vermoed, of alle pluimvee waarbij de aanwezigheid van influenza-
A-virus, subtype H5 of H7 is aangetoond;
c)van verontreiniging verdacht pluimvee: alle pluimvee dat recht-
streeks of onrechtstreeks in contact kan zijn geweest met het virusvan aviaire influenza of met het influenza-A-virus, subtype H5 ofH7;
d)bevoegde autoriteit: de autoriteit die bevoegd isin de zin van artikel
2, lid 6, van Richtlijn 90/425/EEG (
2);
e)officiële dierenarts: de door de bevoegde autoriteit aangewezen
dierenarts.
Artikel 3
De Lid-Staten zien erop toe dat, wanneer aviaire influenza vermoed
wordt, dit verplicht onmiddellijk aan de bevoegde autoriteit wordtgemeld.
Artikel 4
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de officiële dierenarts, wanneer er
zich op een bedrijf van aviaire influenza verdacht pluimvee bevindt, er
onverwijld voor zorgt dat een officieel onderzoek wordt ingesteld omna te gaan of de ziekte al dan niet aanwezig is, waarbij hij er metname voor moet zorgen dat de nodige monsters voor laboratoriumon-derzoek worden genomen.
2. Zodra van het vermoeden van besmetting aangifte is gedaan, laat
de bevoegde autoriteit het bedrijf onder officieel toezicht plaatsen eneist zij met name dat:
a) voor alle categoriëen pluimvee op het bedrijf per categorie wordt
opgetekend hoeveel dieren zijn gestorven, hoeveel dieren klinische
symptomen vertonen en hoeveel dieren geen symptomen vertonen;
deze optekening moet worden bijgewerkt om rekening te houdenmet het pluimvee dat in de periode dat het vermoeden bestaat,1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 3
(1) PB nr. L 303 van 31. 10. 1990, blz. 6. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/496/EEG (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56).
(2) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/496/EEG (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56).
▼B
geboren dan wel gestorven is; deze gegevens moeten worden bijge-
werkt en desgevraagd overgelegd en kunnen bij elk inspectiebezoekworden gecontroleerd;
b) alle pluimvee op het bedrijf wordt geïsoleerd in de lokalen waarin
het is gehuisvest of op een andere daarvoor geschikte plaats, engeen contact heeft met andere vogels;
c) geen pluimvee op het bedrijf wordt binnengebracht of van het
bedrijf wordt afgevoerd;
d) behoudens toestemming van de officiële dierenarts,
— elke verplaatsing van personen, van andere dieren en van voer-
tuigen van en naar het bedrijf wordt verboden,
— het afvoeren uit het bedrijf van vleesof kadaversvan pluimvee,
van diervoeders, materiaal, afval, uitwerpselen, stromest ofandere objecten waardoor het virusvan aviaire influenza kanworden overgedragen, wordt verboden;
e) geen eieren van het bedrijf worden afgevoerd, met uitzondering van
eieren die rechtstreeks worden gezonden naar een erkende inrichting
voor de vervaardiging en/of de behandeling van eiprodukten over-eenkomstig het bepaalde in artikel 6, lid 1, van Richtlijn 89/437/EEG (
1), en die vervoerd worden overeenkomstig een door de
bevoegde instantie verleende vergunning. Deze vergunning moet
voldoen aan de voorschriften van bijlage I;
f) wordt gezorgd voor de nodige ontsmettingsvoorzieningen bij de in-
en uitgangen van de gebouwen waar het pluimvee is gehuisvest, envan het bedrijf zelf;
g) een epizoötiologisch onderzoek wordt verricht overeenkomstig
artikel 7.
3. Totdat de in lid 2 genoemde officiële maatregelen zijn vastge-
steld, doet de eigenaar of houder van pluimvee waarbij deaanwezigheid van de ziekte wordt vermoed, alleswat redelijkerwijzemogelijk isom aan het bepaalde in lid 2, met uitzondering van punt
g), te voldoen.
4. De bevoegde autoriteit kan alle in lid 2 genoemde maatregelen
ook doen gelden voor andere bedrijven, wanneer in verband met deligging ervan, de plaatselijke situatie of de contacten met het bedrijfwaar de ziekte vermoedelijk aanwezig is, verontreiniging moet wordengevreesd.
5. De in de leden 1 en 2 bedoelde maatregelen worden pasopge-
heven wanneer de officiële dierenartsde vermoedelijke aanwezigheid
van aviaire influenza heeft weerlegd.
Artikel 5
1. Zodra de aanwezigheid van aviaire influenza op een bedrijf offi-
cieel isbeves tigd, zien de Lid-Staten erop toe dat de bevoegde
autoriteit eist dat behalve de in artikel 4, lid 2, genoemde maatregelen,ook de volgende maatregelen worden getroffen:
a) alle op het bedrijf aanwezige pluimvee moet onmiddellijk ter plaatse
worden afgemaakt. Alle gestorven dieren, alle afgemaakte dieren enalle eieren op het bedrijf moeten worden vernietigd. Bij het afmakenen vernietigen moet verspreiding van de ziekte zoveel mogelijk
worden voorkomen;
b) alle stoffen of afvallen, met name voeder, strooisel en mest, die
mogelijk zijn verontreinigd, moeten worden vernietigd of wordenbehandeld; deze behandeling, die moet worden uitgevoerd overeen-
komstig de instructies van de officiële dierenarts, moet garanderen
dat het eventueel aanwezige virusvan aviaire influenza wordtvernietigd;1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 4
(1) PB nr. L 212 van 22. 7. 1989, blz. 87. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 89/
662/EEG (PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13).
▼B
c) wanneer pluimvee tijdensde vermoedelijke incubatieperiode van de
ziekte isges lacht, moet het vleesdaarvan zoveel mogelijk wordenopgespoord en vernietigd;
d) broedeieren die gedurende de vermoedelijke incubatieperiode van de
ziekte van het bedrijf zijn afgevoerd, moeten worden opgespoord envernietigd; alsdie eieren reedszijn uitgekomen, moet het betrokkenpluimvee onder officieel toezicht worden geplaatst; consumptie-eieren die gedurende de vermoedelijke incubatieperiode van deziekte zijn gelegd en die reedsvan het bedrijf zijn afgevoerd,
moeten voor zover mogelijk worden opgespoord en vernietigd,
tenzij zij voordien afdoende zijn ontsmet.
e) na uitvoering van de onder a) en b) genoemde werkzaamheden
moeten de gebouwen waar het betrokken pluimvee is gehuisvest,alsmede de omgeving daarvan, de gebruikte vervoermiddelen en alhet andere materieel dat kan zijn verontreinigd, worden schoonge-
maakt en ontsmet overeenkomstig artikel 11;
f) na uitvoering van de onder e) genoemde werkzaamheden, moet een
leegstand van ten minste 21 dagen in acht worden genomen voordatweer pluimvee op het bedrijf wordt binnengebracht;
g) er moet een epizoötiologisch onderzoek worden verricht overeen-
komstig artikel 7.
2. De bevoegde autoriteit kan de in lid 1 genoemde maatregelen ook
doen gelden voor andere bedrijven wanneer in verband met de liggingdaarvan, de plaatselijke situatie of de contacten met het bedrijf waar de
aanwezigheid van de ziekte is bevestigd, mogelijke besmetting moet
worden gevreesd.
Artikel 6
Indien er op een besmet bedrijf twee of meer afzonderlijke koppels
zijn, kan de bevoegde autoriteit, op basis van door de Commissievolgens de procedure van artikel 21 vastgestelde criteria, voor de
gezonde koppelseen uitzondering op het bepaalde in artikel 5, lid 1,
toestaan, voor zover door de officiële dierenarts is bevestigd dat de ophet bedrijf verrichte werkzaamheden van zodanige aard zijn dat dekoppels op het vlak van huisvesting, verzorging en voedering volledigzijn gescheiden, zodat het virus zich niet van het ene naar het andere
koppel kan verspreiden.
Artikel 7
1. Het epizoötiologisch onderzoek heeft betrekking op:
— de duur van de periode waarin aviaire influenza op het bedrijf
aanwezig kan zijn geweest;
— de mogelijke oorsprong van aviaire influenza op het bedrijf en de
opsporing van de andere bedrijven waar zich pluimvee bevindt datuit dezelfde bron kan zijn besmet of verontreinigd;
— de verplaatsingen van personen, pluimvee of andere dieren, voer-
tuigen, eieren, vleesen kadaversen alle materieel of alle s toffen,
waardoor het virusvan aviaire influenza van en naar het betrokkenbedrijf kan zijn gebracht.
2. Met het oog op een volledige coördinatie van alle maatregelen
om aviaire influenza zo snel mogelijk uit te roeien en voor hetuitvoeren van het epizoötiologisch onderzoek, wordt een crisiseenheidopgericht.
De algemene voorschriften inzake de nationale crisiseenheden en de
communautaire crisiseenheden worden op voorstel van de Commissiemet gekwalificeerde meerderheid van stemmen door de Raad vastge-steld.1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 5
▼B
Artikel 8
1. Wanneer de officiële dierenartsredenen heeft om aan te nemen
dat pluimvee op een bedrijf kan zijn besmet ten gevolge van verplaat-singen van personen, dieren of voertuigen, of anderszins, wordt dat
bedrijf onder officiële controle geplaatst overeenkomstig lid 2.
2. De officiële controle heeft ten doel om elke mogelijke aanwijzing
van aviaire influenza onmiddellijk te ontdekken, de nodige tellingen teverrichten, de verplaatsingen van het pluimvee te controleren en zonodig de in lid 3 vastgestelde maatregelen toe te passen.
3. Wanneer een bedrijf onder officiële controle isgeplaats t als
bedoeld in lid 2, verbiedt de bevoegde autoriteit dat pluimvee van hetbedrijf wordt afgevoerd, tenzij om onder officieel toezicht rechtstreeks
naar een slachterij te worden gebracht en daar onmiddellijk te worden
geslacht. Voordat daartoe toestemming wordt gegeven moet de offi-ciële dierenartsalle pluimvee klinis ch hebben onderzocht om deaanwezigheid van aviaire influenza op dat bedrijf uit te sluiten. De indit artikel bedoelde beperkingen op verplaatsingen zijn van toepassinggedurende 21 dagen, te rekenen vanaf de laatste dag waarop besmetting
kan hebben plaatsgevonden. De beperkingen zijn in elk geval van
toepassing gedurende ten minste zeven dagen.
4. Wanneer de bevoegde autoriteit van oordeel isdat de oms tandig-
heden het toelaten, kan zij de in dit artikel bedoelde maatregelenbeperken tot een gedeelte van het bedrijf en tot het pluimvee dat zichin dat gedeelte bevindt, voor zover de dieren er volledig afzonderlijkworden gehuisvest, verzorgd en gevoederd, en het daarbij betrokken
personeel alleen daar werkzaam is.
Artikel 9
1. Zodra de diagnose van aviaire influenza officieel is bevestigd,
zien de Lid-Staten erop toe dat de bevoegde autoriteit rond het
besmette bedrijf een besmettingsgebied afbakent, bestaande uit een
beschermingsgebied met een straal van ten minste 3 km en eentoezichtgebied met een straal van ten minste 10 km. Bij de instellingvan deze gebieden moet rekening worden gehouden met factoren vangeografische, administratieve, ecologische en epizoötiologische aard in
verband met aviaire influenza alsmede met de controlestructuren.
2. In het beschermingsgebied gelden met name de volgende maatre-
gelen:
a) alle bedrijven in het gebied waar pluimvee wordt gehouden, worden
geïdentificeerd;
b) alle bedrijven waar pluimvee wordt gehouden, worden op gezette
tijden bezocht, waarbij het pluimvee klinisch wordt onderzocht en,voor zover nodig, monsters voor laboratoriumonderzoek worden
genomen; de gegevensen de res ultaten van die bezoeken moeten
worden geregistreerd;
c) het pluimvee moet in de lokalen blijven waarin het is gehuisvest, of
op een andere plaatswaar het kan woren geïs oleerd;
d) bij de in- en uitgangen van de bedrijven dienen adequate ontsmet-
tingsvoorzieningen beschikbaar te zijn;
e) verplaatsingen van personen die in contact komen met pluimvee,
pluimveekadaversen eieren, en van voertuigen waarmee pluimvee,pluimveekadaversen eieren binnen het gebied worden vervoerd,
worden gecontroleerd; in het algemeen wordt alle vervoer van
pluimvee verboden, met uitzondering van doorvoer via de hoofd-wegen of hoofdlijnen van het spoorwegnet;
f) pluimvee en broedeieren mogen niet van de bedrijven waar ze zich
bevinden, worden afgevoerd, tenzij de bevoegde autoriteit toestem-
ming heeft verleend voor het vervoer van:
i) pluimvee naar een slachting die bij voorkeur gelegen is binnen
het besmette gebied of, indien dit niet mogelijk is, naar een doorde bevoegde autoriteit aangewezen slachterij buiten dat gebied,om daar onmiddellijk te worden geslacht. Het vlees van dit1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 6
▼B
pluimvee wordt voorzien van het bijzondere merk alsbedoeld in
artikel 5, lid 1, van Richtlijn 91/494/EEG (1);
ii) eendagskuikens en legrijpe kippen naar een bedrijf binnen het
toezichtgebied waar geen ander pluimvee aanwezig is. Het
betrokken bedrijf wordt onder officieel toezicht geplaatst alsbedoeld in artikel 8, lid 2;
iii) broedeieren naar een door de bevoegde autoriteit aangewezen
broederij; vóór verzending moeten de eieren en de verpakkingen
worden ontsmet. Het onder i), ii) en iii) bedoelde vervoer moet
rechtstreeks en onder officieel toezicht geschieden. Het vervoermag slechts worden toegestaan nadat de officiële dierenarts ophet bedrijf een gezondheidsinspectie heeft verricht. De gebruiktevervoermiddelen moeten vóór en na gebruik worden gereinigden ontsmet;
g) gebruikt strooisel en pluimveemest mogen niet zonder toestemming
worden afgevoerd en verspreid;
h) jaarbeurzen, markten, tentoonstellingen en andere evenementen
waarbij pluimvee of andere vogelsworden bijeengebracht, worden
verboden.
3. De maatregelen in het beschermingsgebied mogen ten vroegste
worden opgeheven 21 dagen nadat op het besmette bedrijf de reini-gings- en ontsmettingswerkzaamheden zijn uitgevoerd overeenkomstigartikel 11. Het beschermingsgebied maakt vanaf dat ogenblik deel uit
van het toezichtgebied.
4. In het toezichtgebied gelden met name de volgende maatregelen:
a) alle bedrijven in het gebied, waar pluimvee wordt gehouden,
worden geïdentificeerd;
b) verplaatsingen van pluimvee en broedeieren binnen het gebied
worden gecontroleerd;
c) het pluimvee mag de eerste vijftien dagen het gebied niet verlaten,
tenzij om rechtstreeks te worden vervoerd naar een door de
bevoegde autoriteit aangewezen slachterij buiten het toezichtgebied.
Het vleesvan dit pluimvee wordt voorzien van het bijzondere merkalsbedoeld in artikel 5 van Richtlijn 91/494/EEG;
d) broedeieren mogen het toezichtgebied niet verlaten, tenzij om naar
een door de bevoegde autoriteit aangewezen broederij te wordengebracht. Vóór verzending moeten de eieren en de verpakkingenworden ontsmet;
e) gebruikt strooisel en pluimveemest mogen niet uit het gebied
worden afgevoerd;
f) jaarbeurzen, markten, tentoonstellingen en andere evenementen
waarbij pluimvee of andere vogelsworden bijeengebracht, wordenverboden;
g) onverminderd het bepaalde onder b) en c), wordt het vervoer van
pluimvee binnen het gebied verboden, met uitzondering van door-
voer via de hoofdwegen of de hoofdlijnen van het spoorwegnet.
5. De maatregelen in het toezichtgebied worden ten vroegste opge-
heven 30 dagen nadat op het besmette bedrijf de reinigings- enontsmettingswerkzaamheden zijn uitgevoerd overeenkomstig artikel 11.
6. Indien deze gebieden op het grondgebied van verschillende Lid-
Staten zijn gelegen, bakenen de bevoegde autoriteiten van de betrokkenLid-Staten de in lid 1 bedoelde gebieden af in onderling overleg. Zonodig worden het beschermingsgebied en het toezichtgebied evenwelafgebakend volgensde procedure van artikel 21.1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 7
(1) PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 35.
▼B
Artikel 10
De Lid-Staten zien erop toe dat:
a) de bevoegde autoriteit de nodige regelingen treft om de verplaat-
singen van eieren en pluimvee te kunnen traceren;
b) de pluimvee-eigenaar of -houder de bevoegde autoriteit desgevraagd
de nodige inlichtingen verstrekt over het pluimvee en de eieren die
op zijn bedrijf zijn binnengebracht of ervan zijn afgevoerd;
c) een ieder die betrokken isbij het vervoer of het in de handel
brengen van pluimvee en eieren, de bevoegde autoriteit de nodigeinlichtingen kan verstrekken omtrent de verplaatsingen van hetpluimvee en de eieren die zij hebben vervoerd of in de handelgebracht, en alle desbetreffende bewijsstukken kan overleggen.
Artikel 11
De Lid-Staten zien erop toe dat:
a) de te gebruiken ontsmettingsmiddelen en de concentraties daarvan
officieel door de bevoegde autoriteit zijn goedgekeurd;
b) de reinigings- en ontsmettingswerkzaamheden onder officieel
toezicht worden verricht overeenkomstig:
i) de instructies van de officiële dierenarts;
ii) de procedure voor het reinigen en ontsmetten van een besmet
bedrijf bedoeld in bijlage II.
Artikel 12
Bemonstering en laboratoriumonderzoek met het oog op de opsporing
van het virusvan aviaire influenza worden verricht overeenkoms tigbijlage III.
Artikel 13
De Lid-Staten zien erop toe dat de bevoegde autoriteit alle noodzake-
lijke maatregelen neemt om ervoor te zorgen dat alle in hetbeschermingsgebied en het toezichtgebied gevestigde personen volledigworden geïnformeerd over de ingestelde beperkingen, en dat deze alhet nodige doen om de betrokken maatregelen op passende wijze ten
uitvoer te leggen.
Artikel 14
1. De Lid-Staten zien ertop toe dat in elke Lid-Staat worden aange-
wezen:
a) een nationaal laboratorium met de nodige voorzieningen en het
nodige gespecialiseerde personeel om de pathogeniteit van influen-zavirusisolaten te bepalen (hoofdstuk 7 van bijlage III) en om
influenza-A-virussen, subtype H5 of H7, te identificeren;
b) een nationaal laboratorium dat wordt belast met het testen van de
reagentia die door de regionale laboratoria worden gebruikt;
c) een nationaal instituut of laboratorium, waar geautoriseerde vaccins
kunnen worden getest, ten einde hun conformiteit te verifiëren metde specificaties zoals die zijn neergelegd in de vergunning voor het
in de handel brengen.
2. De in bijlage IV genoemde nationale laboratoria worden belast
met de coördinatie van de voor de diagnose geldende normen en
methoden, van het gebruik van de reagentia en van de tests van devaccins.
3. De in lid 2 bedoelde nationale laboratoria voor aviaire influenza
zijn verantwoordelijk voor de coördinatie van de normen en methodenvoor de diagnose die in elk diagnoselaboratorium voor aviaire influ-enza in de Lid-Staat worden vastgesteld. Daartoe:
a) mogen zij de bij het stellen van de diagnose te gebruiken reagentia
leveren aan de nationale laboratoria;1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 8
▼B
b) controleren zij de kwaliteit van alle diagnosereagentia die in de Lid-
Staat worden gebruikt;
c) organiseren zij geregeld vergelijkende tests;
d) bewaren zij isolaten van het virus van aviaire influenza, afkomstig
van in die Lid-Staat bevestigde gevallen;
e) zien zij erop toe dat de in de regionale diagnoselaboratoria
verkregen positieve resultaten worden bevestigd.
4. De in bijlage IV genoemde nationale laboratoria werken samen
met het in artikel 15 bedoelde communautaire referentielaboratorium.
Artikel 15
Het communautaire referentielaboratorium voor aviaire influenza staat
vermeld in bijlage V. Onverminderd de bepalingen van Beschikking90/424/EEG, met name van artikel 28, zijn de bevoegdheden enverplichtingen van dit laboratorium die welke in die bijlage zijn vast-gesteld.
Artikel 16
Tegen aviaire influenza mag met behulp van een door de bevoegde
autoriteit goedgekeurd vaccin alleen worden ingeënt ter aanvullingvan de bestrijdingsmaatregelen die bij het uitbreken van de ziekte zijngetroffen, en overeenkomstig de volgende bepalingen:
a) Het besluit om in te enten ter aanvulling van de bestaande bestrij-
dingsmaatregelen wordt genomen door de Commissie insamenwerking met de betrokken Lid-Staat, volgens de procedurevan artikel 21. Bij dat besluit dient met name rekening te wordengehouden met:
— de pluimveedichtheid in het betrokken gebied;
— de kenmerken en de samenstelling van het te gebruiken vaccin;— de proceduresdie worden gevolgd bij het toezicht op de dis tri-
butie, de opslag en het gebruik van het vaccin;
— de soorten en categorieën pluimvee die worden ingeënt;— de gebieden waar wordt ingeënt.
In afwijking van de eerste alinea mag het besluit om rondom de
haard tot noodvaccinatie over te gaan door de betrokken Lid-Staatworden genomen na kennisgeving aan de Commissie, mits de
fundamentele belangen van de Gemeenschap niet in het gedrang
komen. Dit besluit wordt onverwijld, volgens de procedure vanartikel 21, aan een nieuw onderzoek onderworpen in het kader vanhet Permanent Veterinair Comité.
b) Wanneer een Lid-Staat, overeenkomstig punt a), toestemming krijgt
om in een beperkt deel van zijn grondgebied noodvaccinatie toe tepassen, heeft dat geen effect op de status van de rest van het grond-gebied, op voorwaarde dat de ingeente dieren niet worden verplaatstgedurende een periode die volgensde procedure van artikel 21
wordt vastgesteld.
Artikel 17
1. Elke Lid-Staat stelt een rampenplan op, waarin wordt aangegeven
welke nationale maatregelen moeten worden uitgevoerd in geval vaneen uitbraak van aviaire influenza.
Dat plan moet voorzien in de beschikbaarstelling van adequate voorzie-
ningen, apparatuur, personeel en materiaal, nodig voor de snelle endoeltreffende uitroeiing van de haard.
2. De criteria voor het opstellen van dit plan staan in bijlage VI.
3. De overeenkomstig de in bijlage VI bedoelde criteria vastgestelde
plannen worden uiterlijk zesmaanden na het tijds tip waarop deze richt-lijn van toepassing wordt, ingediend bij de Commissie.
4. De Commissie onderzoekt de plannen ten einde na te gaan of zij
toereikend zijn om het gestelde doel te bereiken en stelt de betrokken1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 9
▼B
Lid-Staat eventueel voor de nodige wijzigingen aan te brengen, met
name om te garanderen dat de plannen verenigbaar zijn met die vande andere Lid-Staten.
De Commissie keurt de, eventueel gewijzigde, plannen goed volgens
de procedure van artikel 21.
De plannen kunnen nadien nog volgensdezelfde procedure worden
gewijzigd of aangevuld in verband met de ontwikkeling van de situatie.
Artikel 18
Deskundigen van de Commissie kunnen in samenwerking met de
bevoegde autoriteiten controlester plaats e uitvoeren voor zover de
eenvormige toepassing van de onderhavige richtlijn dit vereist. Daartoekunnen zij met een controle op een representatief percentage bedrijvennagaan of de bevoegde autoriteiten controleren of de bedrijven dezerichtlijn naleven. De Commissie brengt de Lid-Staten op de hoogtevan de uitslag van de verrichte controles.
De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een controle wordt verricht,
geeft de deskundigen alle steun voor de uitvoering van hun taak.
De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de
procedure van artikel 21.
Artikel 19
De voorschriften met betrekking tot de financiële deelneming van de
Gemeenschap in de maatregelen in verband met de tenuitvoerlegging
van deze richtlijn zijn vastgesteld in Beschikking 90/424/EEG.
Artikel 20
De bijlagen kunnen zo nodig door de Raad op voorstel van de
Commissie worden gewijzigd met name om rekening te houden metde ontwikkeling op het gebied van onderzoek en diagnostische proce-dures.
Artikel 21
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor
de voedselketen en de diergezondheid, ingesteld bij artikel 58 vanVerordening (EG) nr. 178/2002 (
1).
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG (2) van toepassing.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 22
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
lingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1993 aan dezerichtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld inkennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar
verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 10
(1) PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.
(2) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.▼M1
▼B
▼B
Artikel 23
Deze richtlijn isgericht tot de Lid-Staten.1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 11
▼B
BIJLAGE I
VERGUNNING OM EIEREN AF TE VOEREN VAN EEN BEDRIJF DAT
ONDERWORPEN IS AAN DE EISEN VAN ARTIKEL 4, LID 2, ONDER
e), VAN DEZE RICHTLIJN
De door de bevoegde autoriteit verleende vergunning voor het vervoer van
eieren van een van besmetting verdacht bedrijf dat onderworpen is aan de eisen
van artikel 4, lid 2, onder e), naar een erkende inrichting voor de vervaardiging
en behandeling van eiprodukten overeenkomstig het bepaalde in artikel 6, lid 1,
van Richtlijn 89/437/EEG, hierna „aangewezen inrichting” genoemd, moet aan
de volgende voorwaarden voldoen:
1. om het van besmetting verdachte bedrijf te mogen verlaten moeten de eieren
a) voldoen aan de eisen van hoofdstuk IV van de bijlage bij Richtlijn 89/
437/EEG;
b) rechtstreeks van het van besmetting verdachte bedrijf naar de aangewezen
inrichting worden gezonden; iedere zending moet vóór het vertrek door de
officiële dierenartsvan het van bes metting verdachte bedrijf worden
verzegeld, en gedurende het vervoer naar de aangewezen inrichting verze-
geld blijven;
2. de officiële dierenarts van het van besmetting verdachte bedrijf stelt de
bevoegde autoriteit van de aangewezen inrichting in kennisvan de voorge-
nomen zending;
3. de voor de aangewezen inrichting verantwoordelijke bevoegde autoriteit
vergewist zich ervan dat
a) de in punt 1, onder b), bedoelde eieren vanaf hun aankomst van de andere
eieren geïsoleerd worden gehouden, totdat zij behandeld zijn;
b) de schalen van deze eieren beschouwd worden als hoog-risicomateriaal
overeenkomstig artikel 2, lid 2, van Richtlijn 90/667/EEG (1) en overeen-
komstig de voorschriften van hoofdstuk II van genoemde richtlijn worden
behandeld;
c) het verpakkingsmateriaal, de voertuigen die gebruikt zijn voor het vervoer
van de in punt 1, onder b), bedoelde eieren en alle plaatsen waarmee de
eieren in contact zijn gekomen worden gereinigd en ontsmet zodat het
aviaire-influenzavirusgeheel wordt vernietigd;
d) de officiële dierenartsvan het van bes metting verdachte bedrijf van elke
zending van behandelde eieren in kenniswordt ges teld.1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 12
(1) PB nr. L 363 van 27. 12. 1990, blz. 51.
▼B
BIJLAGE II
PROCEDURE VOOR HET REINIGEN EN ONTSMETTEN VAN EEN
BESMET BEDRIJF
I.Voorlopige reiniging en ontsmetting
a) Zodra de pluimveekarkassen zijn afgevoerd om te worden vernietigd,
worden alle delen van het bedrijfsterrein waar het pluimvee was gehuis-
vest en alle delen van andere gebouwen, van de erven, enzovoort die
tijdens het slachten of de post-mortem-keuring zijn verontreinigd,
besproeid met ontsmettingsmiddelen die overeenkomstig artikel 11 van
de richtlijn zijn goedgekeurd.
b) Alle weefselresten van pluimvee en eieren die de gebouwen, erven,
instrumenten, enzovoort, hebben kunnen verontreinigen moeten zorg-
vuldig worden verzameld en samen met de karkassen worden vernietigd.
c) Het gebruikte ontsmettingsmiddel moet ten minste 24 uur op het behan-
delde oppervlak aanwezig blijven.
II.Definitieve reiniging en ontsmetting
a) Vet en vuil moeten van alle oppervlakken worden verwijderd door middel
van een ontvettingsmiddel en vervolgens moeten de oppervlakken worden
gewassen met water.
b) Nadat met water is gewassen overeenkomstig het bepaalde onder a), moet
alles opnieuw met een ontsmettingsmiddel worden besproeid.
c) Na zeven dagen moeten de gebouwen opnieuw met een ontvettingsmiddel
worden behandeld, worden gespoeld met koud water, worden besproeid
met een ontsmettingsmiddel en opnieuw worden gespoeld met water.
d) Mest en gebruikt strooisel moeten zodanig worden behandeld dat het
viruswordt gedood. Hierbij moet een van de volgende methoden worden
gebruikt:
i) verbranding of behandeling met stoom van ten minste 70 ºC;
ii) diep begraven, buiten het bereik van ongedierte en wilde vogels;
iii) opstapelen — en eventueel nat maken om gisting te bevorderen — en
afdekken om de warmte te bewaren en tot een temperatuur van 20 ºC
te komen en gedurende 42 dagen bedekt houden buiten het bereik
van ongedierte en wilde vogels.1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 13
▼B
BIJLAGE III
METHODE VOOR DIFFERENTIËLE DIAGNOSTIEK EN BEVESTI-
GING VAN DE DIAGNOSE VAN AVIAIRE INFLUENZA
De onderstaande methoden voor het isoleren en karakteriseren van virussen van
aviaire influenza moeten worden beschouwd als richtsnoeren en minimumeisen
die bij het stellen van de diagnose van de ziekte in acht moeten worden
genomen.
Voor de differentiële diagnostiek en de bevestiging van de diagnose van aviaire
influenza geldt de volgende definitie:
Aviaire influenza iseen pluimveeziekte die wordt veroorzaakt door een influ-
enza-A-virusmet een intraveneuze pathogeniteits index bij zesweken oude
kuikens van meer dan 1,2, of door een influenza-A-virus, subtype H5 of H7;
door middel van „sequencing” (bepaling van de basenvolgorde) van de nucleo-
tiden is aangetoond dat bij deze subtypes verschillende basische aminozuren
aanwezig zijn aan de breukzijde van het hemagglutinine.
HOOFDSTUK I
Bemonstering en behandeling van de monsters
1.Monsters
Cloaca-swabs (of faeces) en trachea-swabs van zieke dieren; faeces of inhoud
van het spijsverteringskanaal, hersenweefsel, trachea, longen, lever, milt en
andere duidelijk aangetaste organen van pas gestorven dieren.
2.Behandeling van de monsters
De in punt 1 genoemde organen en weefsels mogen worden samengevoegd,
met uitzondering van het faecale materiaal, dat apart moet worden behandeld.
De swabs moeten volledig worden ondergedompeld in een voldoende
hoeveelheid antibiotisch medium. Monsters van faeces en organen moeten
worden gehomogeniseerd (in een laboratoriummixer of met stamper en vijzel
en steriel zand) in een antibiotisch medium zodat een 10-20 %-ige m/v
suspensie in het medium ontstaat. De suspensies worden gedurende ongeveer
twee uur bij omgevingstemperatuur (of gedurende een langere tijd bij 4 ºC)
gehouden en daarna door middel van centrifugeren (bij voorbeeld 800 tot
1 000 g gedurende 10 minuten) geclarifieerd.
3.Antibiotisch medium
Met diverse formuleringen van antibiotische media zijn in verschillende labo-
ratoria goede resultaten verkregen en de nationale laboratoria kunnen voor
een bepaald land advies geven. Monsters van faeces vereisen hoge antibioti-
caconcentraties; een typische formulering daarvoor is: 10 000 eenheden/mlpenicilline, 10 mg/ml streptomycine, 0,25 mg/ml gentamycine en 5 000
eenheden/ml mycostatine in PBS (phosphate buffered saline — keukenzout-
oplossing met fosfaatbuffer). Een vijfvoudige verdunning van deze
concentraties volstaat voor weefsels en trachea-swabs. Voor Chlamydia-orga-
nismen mag 50 mg/ml oxytetracycline worden toegevoegd. Voor het bereiden
van het medium is het van essentieel belang dat na toevoeging van de anti-
biotica de pH wordt gecontroleerd en op 7,0-7,4 wordt gebracht.
HOOFDSTUK 2
Virusisolatie
Virusisolatie met behulp van bebroede kippeëieren
Bij ten minste vier geëmbryoneerde kippeëieren die gedurende acht tot tien
dagen zijn bebroed, wordt telkens0,1-0,2 ml van het geclarifieerde en vloeibare
supernatant in de allantoïsholte geënt. Deze eieren zijn bij voorkeur afkomstig
van een specifiek pathogeenvrij koppel (SPF-koppel), maar wanneer dit niet
mogelijk is, mogen eieren worden gebruikt van een koppel waarvan is aange-
toond dat het vrij isvan antis toffen tegen het virusvan aviaire influenza. De
geënte eieren worden bij 37 ºC bewaard en dagelijksges chouwd. Eieren waarinbij het schouwen dode of stervende embryo's worden opgemerkt en alle eieren
die op de zesde dag na enten nog overblijven, worden gekoeld tot 4 ºC en het
allantoïs- of amnionvocht daarvan wordt getest op hemagglutinatie. Als geen
hemagglutinatie wordt geconstateerd, wordt de hierboven beschreven procedure
herhaald met onverdund allantoïs- of amnionvocht als inoculum.1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 14
▼B
Wanneer hemagglutinatie wordt geconstateerd, moet de aanwezigheid van
bacteriën door middel van kweek worden uitgesloten. Als bacteriën aanwezig
zijn, kan het vocht op een membraanfilter van 450 nm worden gefiltreerd;
vervolgensworden opnieuw antibiotica toegevoegd en worden bebroede eieren
met de aldus verkregen vloeistof geënt volgens de hierboven beschreven
methode.
HOOFDSTUK 3
Differentiële diagnose
1.Voorlopige differentiatie
Aangezien het van belang is dat bestrijdingsmaatregelen om verspreiding van
het virus tegen te gaan zo spoedig mogelijk worden toegepast, dient elk
regionaal laboratorium in staat te zijn om niet alleen NCD (Newcastle
disease)-virus, maar ook elk ander geïsoleerd hemagglutinerend virus, bij
voorbeeld influenza-A-virus, subtypes H5 of H7, te identificeren. Met alle
vloeistoffen die hemagglutinatie teweegbrengen, moet derhalve een hemag-
glutinatieremmingstest als beschreven in de hoofdstuken 5 en 6 worden
opgezet. Een positieve remming, dat wil zeggen 24of hoger, met het speci-
fieke polyklonale antiserum voor subtype H5 of H7 van het influenza-A-virus
met een titer van ten minste 29, wordt beschouwd als een voorlopige identifi-
catie op grond waarvan tijdelijke bestrijdingsmaatregelen kunnen worden
ingesteld.
2.Bevestiging van de identificatie
Aangezien bij elke influenzavirusdertien s ubtypesvan hemagglutinine en
negen subtypes van neuraminiotase voorkomen, telkens met varianten, is het
praktisch niet realiseerbaar en uit een oogpunt van de kosten niet verant-
woord dat elk nationaal laboratorium de nodige antisera bewaart voor een
volledige karakterisering van de in influenzavirusisolaten aanwezige anti-genen. Elk nationaal laboratorium dient echter:
i) te bevestigen dat het isolaat een influenza-A-virus is, aan de hand van
een dubbele immunodiffusietest voor de opsporing van het gemeenschap-
pelijk antigeen, als beschreven in hoofdstuk 9 van deze bijlage (indien
het nationale laboratorium daaraan de voorkeur geeft, mag voor de
opsporing van de gemeenschappelijke antigenen ook gebruik worden
gemaakt van de immunofluorescentietest of de Elisa);
ii) te bepalen of het isolaat al dan niet van het subtype H5 of H7 is;
iii) bij zes weken oude kuikens een intraveneuze pathogeniteitsindextest te
verrichten als beschreven in hoofdstuk 7 van deze bijlage. Een intrave-
neuze pathogeniteitsindex van meer dan 1,2 wijst op de aanwezigheid
van het virus; in dat geval moeten de bestrijdingsmaatregelen volledig
worden toegepast (het zou nuttig zijn indien de nationale laboratoria
ook tests zouden uitvoeren om te bepalen in welke mate een isolaat bij
machte isom in celculturesplaqueste vormen, overeenkoms tig hetbepaalde in hoofdstuk 8).
De nationale laboratoria dienen alle isolaten van het virus van aviaire influ-
enza en van de subtypes H5 en H7 onmiddellijk naar het communautaire
referentielaboratorium te zenden voor een volledige karakterisering.
3.Nadere typering en karakterisering van isolaten
De nationale laboratoria dienen alle hemagglutinerende virussen aan het
communautaire referentielaboratorium toe te zenden voor verder onderzoek
op hun antigene en genetische eigenschappen, ten einde de epizoötiologische
kennisvan de ziekte(n) in de Gemeens chap te ontwikkelen in het kader van
de bevoegdheden en taken van het communautaire referentielaboratorium.
Bovendien dient het communautaire referentielaboratorium voor alle
ontvangen influenzavirussen een volledige antigeentypering te verrichten.
Voor virussen van de subtypes H5 en H7 met een intraveneuze pathogeni-
teitsindex van ten hoogste 1,2 is ook sequencing van de nucleotiden van het
hemagglutininegeen vereist om te bepalen of zich al dan niet multipele
basische aminozuren bevinden op de breukzijde van het hemagglutinine-
eiwit. Voor virussen waarbij zich multipele basische aminozuren op de
breukzijde bevinden, moeten de maatregelen ter bestrijding van aviaire influ-
enza ten volle worden toegepast.1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 15
▼B
HOOFDSTUK 4
Serologische tests voor de opsporing van antistoffen tegen het virus van
aviaire influenza
1. In het kader van uitroeiingsprogramma's, waarbij reeds bekend is welk
subtype H van het virus verantwoordelijk is voor de ziekte of waarbij het
homologe virus als antigeen wordt gebruikt, kan als serologische test voor
de opsporing van de besmetting gebruik worden gemaakt van de hemaggluti-
natieremmingstest als beschreven in de hoofdstukken 5 en 6.
Indien het subtype van het hemagglutinine niet bekend is, kan, om besmet-
ting met influenza-A-virussen aan te tonen, worden gezocht naar tegen de
groepspecifieke antigenen gerichte antilichamen.
Daartoe kan gebruik worden gemaakt van de dubbele immunodiffusietest (als
beschreven in hoofdstuk 9) of van een Elisa (een probleem bij de Elisa is
evenwel de gastheerspecificiteit van de test, aangezien de test gebaseerd is
op de opsporing van als gastheer fungerende immunoglobulinen). Watervo-
gels geven zelden positieve resultaten te zien bij de dubbele
immunodiffusietest en in de praktijk is het bijgevolg aangewezen om, tenzij
het subtype bekend is, dergelijke vogels alleen te onderzoeken op de aanwe-
zigheid van antistoffen bij de subtypes H5 en H7.
2. a)Monsters
Bloedmonsters worden genomen van alle dieren als het koppel kleiner is
dan 20 dieren, en van 20 dieren alshet koppel groter is . (Dit geeft onge-
acht de grootte van het koppel een waarschijnlijkheid van 99 % dat ten
minste één positief serum wordt gevonden als 25 % of meer van het
koppel positief is.) Men laat het bloed stollen en het serum wordt verza-
meld voor onderzoek.
b)Onderzoek van antistoffen
De individuele serummonsters worden onderzocht op hun capaciteit om
het hemaglutinerende antigeen van het influenzaviruste remmen in een
gestandaardiseerde hemagglutinatieremmingstest (HAR) zoals beschreven
in hoofdstuk 6.
Er bestaat enige discussie over het feit of 4 dan wel 8 hemagglutinine-
eenheden (HAE) moeten worden gebruikt bij de HAR-test. Beide opties
lijken mogelijk en de keuze wordt overgelaten aan de nationale labora-
toria.
Het gebruikte antigeen bepaalt echter wel bij welk niveau een serum als
positief wordt beschouwd: bij gebruik van 4 HAE is een serum positief
alshet een titer heeft van 24of hoger, bij gebruik van 8 HAE iseen s erum
positief als het een titer heeft van 23of hoger.
HOOFDSTUK 5
Hemagglutinatietest (HA-Test)
Reagentia
1. Isotonische zoutoplossing die met fosfaat (0,05 M) is gebufferd op een pH
van 7,0-7,4.
2. Rode bloedcellen (RBC) van minimaal drie specifiek pathogeenvrije kippen
(of alsdie niet bes chikbaar zijn van vogelsdie regelmatig zijn gecontroleerd
en vrij zijn gebleken van antistoffen tegen aviaire-influenzavirussen) worden
samengevoegd en in een zelfde volume Alsever-oplossing gebracht. Vóór
gebruik worden de cellen drie keer in PBS gewassen. Voor de test wordt
een 1 %-ige suspensie (packed cells v/v) in PBS aanbevolen.
3. Het communautaire referentielaboratorium levert laagvirulente virussen van
de subtypes H5 en H7 voor gebruik als standaardantigeen, of beveelt het
gebruik daarvan aan.
Werkwijze
1. Breng in ieder putje van een plastic microtiterplaat (met V-vormige putjes)
0,025 ml PBS.
2. Breng 0,025 ml virussuspensie (dat wil zeggen allantoïsvocht) in het eerste
putje.
3. Leg een tweevoudige verdunningsreeks aan van het virus over de gehele
plaat (1: 2 tot en met 1: 4 096) met behulp van een microtitratiediluter.
4. Voeg in ieder putje 0,025 ml PBS toe.1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 16
▼B
5. Voeg in ieder putje 0,025 ml van de 1 %-ige suspensie van rode bloedcellen
toe.
6. Meng door zachtjeste tikken en laat de plaat s taan bij 4 ºC.
7. De platen worden 30-40 minuten daarna afgelezen wanneer de RBC-
controlestot rus t zijn gekomen. Bij het aflezen worden de platen lichtjes
schuin gehouden en wordt nagegaan of in de RBC al dan niet een traanvor-
mige stroming optreedt. In putjes waarin geen hemagglutinatie (HA)
optreedt, moet de stroming met dezelfde snelheid geschieden als in de
controleputjes met de virusvrije controles.
8. De HA-titer isde hoogs te verdunning waarin agglutinatie van RBC optreedt.
Deze verdunning mag worden beschouwd als bevattende 1 HAE. De HA-titer
kan nauwkeuriger worden bepaald alsin het kader van de HA-tes t verdun-
ningsreeksen worden aangelegd met een aantal dicht bij elkaar gelegen
uitgangsverdunningen van het virus, bij voorbeeld 1: 3, 1: 4, 1: 5, 1: 6, enz.
Deze methode wordt aanbevolen voor de accurate bereiding van antigeen
voor de hemagglutinatieremmingstests (hoofstuk 6).
HOOFDSTUK 6
Hemagglutinatieremmingstest (HAR-Test)
Reagentia
1. PBS.
2. Allantoïsvocht dat virus bevat en met PBS is verdund tot het 4 of 8 HAE per
0,025 ml bevat.
3. 1 %-ige suspensie van RBC van kippen.
4. Negatief controleserum van kippen.
5. Positief controleserum.
Werkwijze
1. Breng in ieder putje van een plastic microtiterplaat (met V-vormige putjes)
0,025 ml PBS.
2. Breng 0,025 ml serum in het eerste putje van de plaat.3. Leg een tweevoudige verdunningsreeks aan van het serum over de gehele
plaat met behulp van een microtitratiediluter.
4. Voeg 0,025 ml verdund allantoïsvocht dat 4 of 8 HAE bevat, toe.5. Meng door zachtjeste tikken en laat de plaat s taan bij 4 ºC gedurende ten
minste 60 minuten of bij kamertemperatuur gedurende ten minste 30
minuten.
6. Voeg aan ieder putje 0,025 ml van de 1 %-ige suspensie van RBC toe.
7. Meng door zachtjeste tikken en laat de plaat s taan bij 4 ºC.
8. De platen worden 30-40 minuten daarna afgelezen wanneer de RBC-
controlestot rus t zijn gekomen. Bij het aflezen worden de platen lichtjes
schuin gehouden en wordt nagegaan of in de putjes al dan niet een traan-
vormige stroming optreedt met dezelfde snelheid als in de controleputjes
die uitsluitend RBC (0,025 ml) en PBS (0,05 ml) bevatten.
9. De HAR-titer is de hoogste verdunning van het antiserum die nog in staat is
de hemagglutinatie van 4 of 8 eenheden virusvolledig te remmen (een HA-
titratie om de aanwezigheid van de vereiste HAE te bevestigen, maakt deel
uit van iedere test).
10. De resultaten zijn alleen geldig als met het negatieve controleserum, een
titer wordt verkregen die lager isdan 2
3voor 4 HAE of lager dan 22voor
8 HAE en als de titer die met het positieve controleserum wordt verkregen,
maximaal 1 verdunning afwijkt van de gekende titer van dat serum.
HOOFDSTUK 7
Intraveneuze pathogeniteitsindex (IVPI)
1. Besmettelijk allantoïsvocht van de laagste passage die beschikbaar is, bij
voorkeur van de oorspronkelijke isolatie zonder dat enige selectie heeft
plaatsgevonden, wordt tot op 10−1verdund in een steriele isotonische zoutop-
lossing.1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 17
▼B
2. Bij tien zesweken oude kuikens(het gebruik van s pecifiek pathogeenvrije
kuikens is verplicht) wordt telkens 0,1 ml verdunde virusoplossing intrave-
neusinges poten.
3. De dieren worden gedurende tien dagen om de 24 uur onderzocht.
4. Bij iedere waarneming wordt voor elk dier een van de volgende aanteke-
ningen gemaakt: normaal (0), ziek (1), ernstig ziek (2) of dood (3).
5. Het registreren van de resultaten en het berekenen van de index vindt plaats
overeenkomstig het volgende voorbeeld:
Klinische symptomenDagen na inoculatie
Totale score
123456789 1 0
Normaal 10 2 0 0 0 0 0 0 0 0 12 × 0 = 0
Ziek 0 4 2 0 0 0 0 0 0 0 6 × 1 = 6
Ernstig ziek (*) 0 2 2 2 0 0 0 0 0 0 6 × 2 = 12
Dood 0 2 6 8 10 10 10 10 10 10 76 × 3 = 228
Totaal = 246
De index ishet gemiddelde van het totale aantal punten per dier en per waarneming ¼246
100¼2;46
(*) Dit is uiteraard een subjectief klinisch oordeel maar normaal betreft het hier dieren die meer dan één van de
volgende symptomen vertonen: ademhalingsstoornissen, depressie, diarree, cyanose van onbeschermde huidof lellen, oedeem in het gezicht en/of op het hoofd, zenuwsymptomen.
HOOFDSTUK 8
Bepaling van de capaciteit tot vorming van plaques
1. Doorgaans kan het best een verdunningsreeks van het virus worden aange-
legd om ervoor te zorgen dat in de schaal een optimaal aantal plaques
wordt verkregen. Een tienvoudige verdunningsreeks tot en met 10−7in PBS
zal normaliter voldoende zijn.
2. In petrischalen (met een diameter van 5 cm) worden confluente vettapijten
van kippeëmbryocellen of een andere geschikte cellijn (bij voorbeeld
Madin-Darby boviene kidney) aangebracht.
3. Van elke virusverdunning wordt 0,2 ml overgebracht in twee petrischalen en
vervolgenslaat men het virusgedurende 30 minuten ads orberen.
4. Na driemaal wassen met PBS worden de geïnfecteerde cellen bedekt met een
geschikt medium dat 1 % m/v agar en 0,01 mg/ml trypsine bevat of alleen
agar zonder trypsine; het dekmedium mag geen serum bevatten.
5. Na 72 uur incuberen bij 37 ºC zouden de plaquesvoldoende groot moeten
zijn. Zij zijn het gemakkelijkst waar te nemen als de agardeklaag wordt
verwijderd en alshet celtapijt wordt gekleurd met in 25 %-ige v/v ethanol
opgelost crystal violet (0,5 % m/v).
6. Alle virussen die met een trypsine bevattende deklaag zijn geïncubeerd,
moeten heldere plaquesgeven. Wanneer de deklaag geen tryps ine bevat,
worden alleen plaques gevormd door de voor kippen virulente virussen.
HOOFDSTUK 9
Dubbele immunodiffusie
Om uit te maken of influenza-A-virusaanwezig is , wordt bij voorkeur de
aanwezigheid aangetoond van de nucleocapside- of matrix-antigenen die
gemeenschappelijk zijn aan alle influenza-A-virussen. Daartoe wordt meestal
gebruik gemaakt van de dubbele immunodiffusietest met geconcentreerde virus-
preparaten of met extracten van geïnfecteerde chorion-allantoïsmembranen.
Geconcentreerde viruspreparaten kunnen worden aangemaakt door eenvoudige
hypercentrifugatie van besmet allantoïsvocht en disruptie van het virus ten einde
de inwendige mucleocapside- en matrix-antigenen vrij te maken door behande-
ling met het detergent natriumlauriolsarcosinaat. Ook kan gebruik worden1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 18
▼B
gemaakt van zuurprecipitatie, door aan besmet allontoïsvocht 1 N HCl toe te
voegen waardoor de pH op 3,5—4,0 wordt gebracht, gedurende ten minste 1
uur te koelen bij 0 ºC en vervolgensbij geringe s nelheid te centrifugeren
(1 000 g gedurende 10 minuten).
Het supernatant kan worden verwijderd en het precipitaat dat het virus bevat
weer gesuspendeerd in een minimumhoeveelheid glycine-sarcosylbuffer (1 %
natriumlauriolsarcosinaat dat met 0,5 M glycine is gebufferd tot een pH van
9,0). Deze preparaten bezitten zowel de nucleocapside- als de matrix-antigenen.
Beard (1970) beschrijft de bereiding van nucleocapsiderijk antigeen uit chorion-
allantoïsmembranen afkomstig van besmette eieren. Deze methode bestaat uit
verwijdering van de chorion-allantoïsmembranen van besmette eieren die
hemagglutinine bevatten, vermaling of homogenisering van de membranen,
bevriezing en ontdooiing (driemaal) gevolgd door centrifugatie bij 1 000 g gedu-
rende 10 minuten. Het vaste gedeelte wordt verwijderd en het supernatant wordt
met 0,1 % formaline behandeld om vervolgensalsantigeen te worden gebruikt.
Deze twee antigenen kunnen zonder onderscheid worden gebruikt bij de dubbele
immunodiffusietest, met gebruikmaking van 1 % agarose (of agar)-gel die 8,0 %
natriumchloride bevat en waarvan de pH op 7,2 isgebracht met 0,1 M fos faat-
buffer. Influenza-A-virusisaanwezig wanneer het te onderzoeken antigeen en
het positieve controleantigeen tegenover het positieve antiserum een fuserende
precipitatielijn vormen.1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 19
▼B
BIJLAGE IV
LIJST VAN DE NATIONALE LABORATORIA VOOR AVIAIRE INFLUENZA
België Nationaal Instituut voor Diergeneeskundig Onderzoek,
Groeselenberg 99, B-1180 Brussel
Denemarken National Veterinary Laboratory, Poultry Disease Division,
Hangøvej 2, DK-8200 AarhusN
Duitsland Institut für Kleintierzucht der Bundesforschungsanstalt für
Landwirtschaft,
Braunschweig-Völkenrode, Postfach 2 80, D-3100 Celle
Frankrijk Centre National d'ÉtudesVétérinaireset Alimentaires— Labo-
ratoire Central de RecherchesAgricoleset Porcines ,
boîte postale 53, F-22440 Ploufragan
Griekenland Ινστιτούτο Λοιµωδών και Παρασιτικών Νοσηµάτων
66, 26ης Οκτωβρίου, 54627 -Θεσσαλονίκη
Institute of Injections and Parasitological Diseases,
66, 26th October Street, GR-54627 Thessaloniki
Ierland Veterinary Research Laboratory,
Abbotstown, Castleknock, IRL-Dublin 15
Italië Istituto Patologie Aviaire, Facoltà di Medicina Veterinaria,
Università di Napoli,
Via Aniezzo Falcone 394, I-80127 Napoli F Delpino 1
Luxemburg Institut National de Recherches Vétérinaires,
Groeselenberg 99, B-1180 Bruxelles
Nederland Centraal Diergeneeskundig Instituut, Vestiging Virologie,
Houtribweg 39, NL-8221 RA Lelystad
Portugal Laboratório Nacional de Investigação Veterinária (LNIV),
Estrada de Benfica 701, P-1500 Lisboa
Spanje Centro Nacional de Referencia para la Peste Aviar es el Labo-
ratorio Nacional de Sanidad y Producción Animal de Barcelona,
Zona Franca Circunvalación-Tramo 6, Esquina Calle 3, E-
Barcelona
Verenigd Koninkrijk Central Veterinary Laboratory,
New Haw, UK-Weybridge, Surrey KT15 3NB
Oostenrijk Bundesanstalt für Virusseuchenbekämpfung, Wien-Hetzendorf
Finland Eläinlääkintä- ja elintarvikelaitos, Helsinki — Anstalten för
veterinärmedicin och livsmedel, Helsingfors
Zweden Statens veterinärmedicinska anstalt, Uppsala
Tsjechië Státní veterinární ústav Praha, Sídlištní 24/136, 165 03 Praha 6
Estland Veterinaar- ja Toidulaboratoorium, Väike-Paala 3, 11415
Tallinn
Cyprus Εργαστήριο Αναφοράς για τις Ασθένειες των Ζώων ,
Κτηνιατρικές Υπηρεσίες , 1417Λευκωσία (National Refe-
rence Laboratory for Animal Health Veterinary Services, CY-
1417 Nicosia)1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 20
▼A1
▼A2
▼A2
Letland Valsts veterin ārmedic īnas diagnostikas centrs, Lejupes iela 3,
LV-1076 R īga
Litouwen Nacionalin ėveterinarijoslaboratorija, J. Kairi ūkščio g. 10,
LT-2021 Vilnius
Hongarije Országos Állategészségügyi Intézet (OÁI),
Pf. 2., Tábornok u. 2.,
H-1581 Budapest
Malta Istituto Zooprofilatico Sperimentale delle Venezie, Padova,
Italy
Polen Laboratorium Zakładu Chorób Drobiu Pa ństwowego Instytutu
Weterynaryjnego, Al. Partyzantów 57,
PL-24-100 Puławy
Slovenië Nacionalni veterinarski inštitut, Gerbi čeva 60,
SI-1000 Ljubljana
Slowakije Štátny veterinárny ústav, Pod dráhami 918,
SK-96086 Zvolen1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 21
▼B
BIJLAGE V
COMMUNAUTAIR REFERENTIELABORATORIUM VOOR AVIAIRE
INFLUENZA
Naam van het laboratorium
Central Veterinary Laboratory,
New Haw,
Weybridge,
Surrey KT15 3NB,
United Kingdom.
Functiesen taken van het communautaire referentielaboratorium voor aviaire
influenza:
1. coördinatie, in overleg met de Commissie, van de in de Lid-Staten toegepaste
methoden voor de diagnose van aviaire influenza en met name:
a) nauwkeurige omschrijving, opslag en levering van virusstammen van
aviaire influenza voor gebruik bij serologisch onderzoek en voor de berei-
ding van antiserum;
b) levering van referentiesera en andere referentiereagentia aan de nationale
referentielaboratoria met het oog op de standaardisering van de in de Lid-
Staten gebruikte tests en reagentia;
c) aanleg en instandhouding van een verzameling stammen en isolaten van
het aviaire-influenzavirus;
d) periodieke organisatie van communautaire vergelijkende tests van de
diagnoseprocedures;
e) verzameling en vergelijking van gegevensen informatie inzake de
gebruikte diagnosetechnieken en de resultaten van de in de Gemeenschap
verrichte tests;
f) karakterisering van isolaten van het aviaire-influenzavirus via de meest
geavanceerde methoden om een beter inzicht in de epizoötiologie van
aviaire influenza te krijgen;
g) het volgen van de ontwikkelingen, over de gehele wereld, op het gebied
van toezicht op epizoötiologie en voorkoming van aviaire influenza;
h) het op peil houden van deskundigheid met betrekking tot het aviaire-influ-
enzavirus en andere hiermee samenhangende virussen ten einde een snelle
differentiële diagnose mogelijk te maken;
i) verwerving van gedegen kennisover de vervaardiging en het gebruik van
immunologische geneesmiddelen voor dierlijk gebruik voor de uitroeiingen beheersing van aviaire influenza;
2. actieve steun bij het identificeren van de uitbraken van aviaire influenza in
de Lid-Staten door het onderzoeken van de virusisolaten die worden toege-
zonden voor bevestiging van de diagnose, karakterisering en
epidemiologische studies. Het laboratorium moet met name de sequencing
van de nucleotiden kunnen analyseren om de afgeleide aminozurensequentie
op de breukzijde van de hemagglutininemolecuul van de influenzavirussen
van het subtype H5 of H7 te kunnen vaststellen;
3. opleiding alsmede na- en bijscholing van deskundigen op het gebied van
laboratoriumdiagnose met het oog op de harmonisatie van de diagnosetech-
nieken in de hele Gemeenschap.1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 22
▼B
BIJLAGE VI
MINIMUMCRITERIA VOOR DE RAMPENPLANNEN
De rampenplannen moeten ten minste:
1. voorzien in de oprichting op nationaal niveau van een crisiscentrum dat alle
noodmaatregelen in de betrokken Lid-Staat dient te coördineren;
2. een lijst bevatten van lokale noodcentra die over de nodige voorzieningen
beschikken om de controlemaatregelen op lokaal niveau te coördineren;
3. nauwkeurige informatie bevatten over het bij de noodmaatregelen betrokken
personeel, hun vakbekwaamheid en hun bevoegdheden;
4. ervoor zorgen dat elk lokaal noodcentrum snel contact kan opnemen met de
personen en/of organisaties die rechtstreeks of indirect bij een besmettingzijn betrokken;
5. ervoor zorgen dat het nodige materieel en materiaal beschikbaar is om de
noodmaatregelen naar behoren te kunnen uitvoeren;
6. nauwkeurige instructies bevatten over de maatregelen, inclusief de maatre-
gelen betreffende de wijze van vernietiging van karkassen, die moeten
worden genomen wanneer infectie of besmetting wordt vermoed en beves-
tigd.
7. voorzien in scholingsprogramma's om de praktische vaardigheden en de
kennis van de administratieve voorschriften op peil te houden en te verbe-
teren;
8. ervoor zorgen dat de diagnostische laboratoria over de nodige voorzieningen
beschikken voor post-mortem-onderzoek en over de nodige capaciteit voor
het verrichten van serologisch, histologisch en ander onderzoek, en dat zij
toegang hebben tot recente technieken om snel een diagnose te stellen
(hiertoe moeten de nodige regelingen worden getroffen voor het snelle
vervoer van monsters);
9. de nodige gegevensbevatten inzake de hoeveelheid vaccin tegen aviaire
influenza die naar verwachting nodig isindien tot noodvaccinatie wordt
besloten;
10. voorzien in de nodige uitvoeringsbepalingen.1992L0040 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 23