1991R2092 — NL — 25.08.2005 — 022.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:





Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

VERORDENING (EEG) Nr. 2092/91 VAN DE RAAD

van 24 juni 1991

inzake de biologische produktiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwprodukten en levensmiddelen







DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43, Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ), Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ), Overwegende dat de consumenten steeds meer vragen naar landbouwprodukten en levensmiddelen die op biologische wĳze zĳn geproduceerd; dat deze vraag een nieuwe markt voor landbouwprodukten doet ontstaan; Overwegende dat deze produkten op de markt duurder worden verkocht en dat bĳ deze produktiemethode de bodem minder intensief wordt gebruikt; dat de biologische produktiemethode derhalve een rol kan spelen bĳ de heroriëntering van het gemeenschappelĳke landbouwbeleid, wat de verbetering van het evenwicht tussen het aanbod van en de vraag naar landbouwprodukten, de bescherming van het milieu en het behoud van het platteland betreft; Overwegende dat als gevolg van de groeiende vraag landbouwprodukten en levensmiddelen op de markt worden gebracht met aanduidingen die de kopers erop wĳzen of hen doen geloven dat deze produkten op een biologische wĳze of zonder het gebruik van synthetische chemische produkten zĳn verkregen; Overwegende dat een aantal Lid-Staten reeds reglementeringen en controles hebben ingesteld met betrekking tot het gebruik van deze aanduidingen; Overwegende dat het vaststellen van een communautaire kaderregeling voor de produktie, de etikettering en de controle ontwikkelingsmogelĳkheden biedt aan deze vorm van landbouw omdat daardoor een loyale concurrentie tussen de producenten van produkten met deze aanduidingen, en een grotere geloofwaardigheid van deze produkten in de ogen van de consumenten wordt gewaarborgd; dat daardoor ook belemmeringen van het intracommunautaire handelsverkeer in deze produkten kunnen worden voorkomen; Overwegende dat de biologische produktiemethode een bĳzondere landbouwmethode is; dat derhalve dient te worden bepaald dat de verwĳzing naar een biologische produktiemethode op etiketten van verwerkte produkten betrekking moet hebben op de volgens deze produktiemethode verkregen ingrediënten; Overwegende dat met het oog op de uitvoering van de voorgenomen bepalingen soepele procedures moeten worden vastgesteld om bepaalde technische regels of bepaalde maatregelen op grond van de ervaring te kunnen aanpassen, aanvullen of preciseren; dat deze verordening binnen een passende termĳn zal worden aangevuld met overeenkomstige regelingen voor dierlĳke produkten; Overwegende dat, in het belang van producenten en kopers van produkten waarop aanduidingen voorkomen die betrekking hebben op de biologische produktiemethode, de principes moeten worden omschreven waaraan in elk geval moet worden voldaan om een produkt met deze aanduidingen te mogen aanbieden; Overwegende dat de biologische produktiemethode belangrĳke beperkingen met zich brengt voor wat betreft het gebruik van meststoffen of bestrĳdingsmiddelen die nadelige gevolgen kunnen hebben voor het milieu of kunnen leiden tot de aanwezigheid van residuen in agrarische produkten; dat het in deze context passend is de op het moment van de aanneming van deze verordening in de Gemeenschap aanvaarde praktĳken na te leven volgens de praktĳkcodes die in de Gemeenschap op dat moment van kracht zĳn; dat het voorts passend is voor de toekomst beginselen vast te stellen voor het toelaten van produkten die in dit type landbouw gebruikt mogen worden; Overwegende dat de biologische landbouw voorts gebruik maakt van uiteenlopende teeltmaatregelen en in beperkte mate niet-chemische, weinig oplosbare meststoffen en bodemverbeteringsmiddelen toepast; dat deze teeltmaatregelen dienen te worden gepreciseerd en dat voor bepaalde niet-synthetische chemische produkten de gebruiksvoorwaarden moeten worden omschreven; Overwegende dat het met de voorgenomen procedures mogelĳk is, indien dit noodzakelĳk blĳkt, bĳlage I aan te vullen met meer specifieke bepalingen die ertoe strekken de aanwezigheid van bepaalde residuen van synthetische chemische stoffen van andere herkomst dan de landbouw (milieuverontreiniging) in de produkten die volgens deze produktiemethode zĳn verkregen, te vermĳden; Overwegende dat, om de naleving van de produktieregels te controleren, in principe in alle stadia van de produktie en het in de handel brengen controles moeten worden uitgevoerd; Overwegende dat voor alle marktdeelnemers die produkten produceren of bereiden waarop aanduidingen voorkomen die verwĳzen naar de ecologische produktiemethodes, regelmatig controles dienen te worden verricht die aan communautaire minimumeisen voldoen en worden toegepast door daartoe aangewezen overheidsinstanties en/of door erkende en onder toezicht staande particuliere instanties; dat moet worden toegestaan dat op de etikettering van de betrokken produkten een communautaire controleaanduiding wordt aangebracht, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:







Werkingssfeer

▼M15

Artikel 1

1. Deze verordening is van toepassing op de hieronder omschreven producten voorzover daarop aanduidingen voorkomen die verwĳzen naar de biologische productiemethode of waarvan het in de bedoeling ligt op die producten dergelĳke aanduidingen aan te brengen:

a) onverwerkte plantaardige landbouwproducten; voorts dieren en niet-verwerkte dierlĳke producten voorzover daarvoor productievoorschriften en bĳzondere controlebepalingen zĳn opgenomen in de bĳlagen I en III;

b) verwerkte plantaardige landbouwproducten en verwerkte dierlĳke producten bestemd voor menselĳke consumptie die voornamelĳk bereid zĳn uit een of meer ingrediënten van plantaardige en/of dierlĳke oorsprong;

c) diervoeders, mengvoeders en voedermiddelen die niet onder a) vallen, met ingang van de inwerkingtreding van de in artikel 1, lid 3, bedoelde verordening.

2. In afwĳking van lid 1 zĳn, zolang de nadere productievoorschriften voor bepaalde diersoorten niet vastgelegd zĳn in bĳlage I, de etiketteringsvoorschriften van artikel 5 en de controlevoorschriften van de artikelen 8 en 9 van toepassing voor deze diersoorten en de producten daarvan, met uitzondering van aquacultuur en producten van aquacultuur. In afwachting van de vaststelling van nadere productievoorschriften, zĳn de nationale voorschriften of, bĳ afwezigheid daarvan, door de lidstaten aanvaarde of erkende private normen van toepassing.

3. De Commissie zal uiterlĳk op 24 augustus 2001 volgens de procedure van artikel 14 een verordening voorstellen inzake etiketteringsvoorschriften alsmede controlevoorschriften en voorzorgsmaatregelen voor de in lid 1, onder c), bedoelde producten, voorzover die voorschriften specifiek verband houden met de biologische productiemethode.

In afwachting van de aanneming van de in de eerste alinea bedoelde verordening voor de in lid 1, onder c), bedoelde producten zĳn de nationale voorschriften in overeenstemming met de communautaire wetgeving of, bĳ afwezigheid daarvan, door de lidstaten aanvaarde of erkende private normen van toepassing.

▼M28

Artikel 2

In de zin van deze verordening worden producten geacht producten te zĳn waarop aanduidingen voorkomen die verwĳzen naar de biologische productiemethode, wanneer die producten, ingrediënten of voedermiddelen in de etikettering, de reclame of de handelsdocumenten worden beschreven in termen die de koper doen aannemen dat de producten, ingrediënten of voedermiddelen zĳn verkregen overeenkomstig de in artikel 6 vervatte productieregels. In het bĳzonder worden de volgende termen of hun gebruikelĳke afgeleide (zoals „bio”, „eco”, enz.) of verkorte vormen, alleen of in combinatie, in de gehele Gemeenschap en in alle talen van de Gemeenschap geacht aanduidingen te zĳn die verwĳzen naar de biologische productiemethode, tenzĳ zĳ niet worden gebruikt voor landbouwproducten in levensmiddelen of diervoeders, of kennelĳk geen verband houden met die productiemethode:

— in het Spaans: ecológico,

— in het Deens: økologisk,

— in het Duits: ökologisch, biologisch,

— in het Grieks: βιολογικό,

— in het Engels: organic,

— in het Frans: biologique,

— in het Italiaans: biologico,

— in het Nederlands: biologisch,

— in het Portugees: biológico,

— in het Fins: luonnonmukainen,

— in het Zweeds: ekologisk.

▼M15

Artikel 3

Deze verordening doet geen afbreuk aan andere communautaire bepalingen of nationale bepalingen overeenkomstig het Gemeenschapsrecht die van toepassing zĳn op de in artikel 1 bedoelde producten, zoals bepalingen inzake de productie, de bereiding, het in de handel brengen, de etikettering en de controle, met inbegrip van de wetgeving betreffende levensmiddelen en diervoeding.

▼B







Definities

Artikel 4

In deze verordening wordt verstaan onder:

1. etikettering: de vermeldingen, aanduidingen, fabrieks- of handelsmerken, afbeeldingen of tekens op verpakkingen, documenten, bordjes, etiketten, ringen of banden die een in artikel 1 bedoeld produkt vergezellen of er betrekking op hebben;

▼M10

2. produktie: de handelingen op het landbouwbedrĳf die zĳn gericht op het verkrĳgen, verpakken en voor het eerst als biologisch geproduceerde produkten etiketteren van landbouwprodukten die op dat bedrĳf worden geproduceerd;

▼M15

3. bereiding: alle handelingen van verduurzaming en/of verwerking van landbouwproducten (waaronder voor dierlĳke producten het slachten en het uitsnĳden) alsmede verpakking en/of wĳziging van de etikettering in verband met de aanduiding van de biologische productiemethode van verse, verduurzaamde en/of verwerkte producten;

▼B

4. in de handel brengen: het bezit of het uitstallen met het oog op verkoop, het te koop aanbieden, het verkopen, het leveren of iedere andere wĳze van in het verkeer brengen;

5. marktdeelnemer: iedere natuurlĳke of rechtspersoon die de in artikel 1 bedoelde produkten produceert, bereidt of uit een derde land invoert om ze in de handel te brengen, of die deze produkten in de handel brengt;

▼M10

6. ingrediënten: de stoffen, met inbegrip van additieven, die worden gebruikt voor de bereiding van de in artikel 1, lid 1, onder b), bedoelde produkten, als omschreven in artikel 6, lid 4, van Richtlĳn 79/112/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame;

▼B

7. bestrĳdingsmiddelen: de produkten zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 1, van Richtlĳn 79/117/EEG van de Raad van 21 december 1978 houdende verbod van het op de markt brengen en het gebruik van bestrĳdingsmiddelen bevattende bepaalde actieve stoffen ( 4 ), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Richtlĳn 89/365/EEG ( 5 );

8. detergentia: de stoffen en de preparaten in de zin van Richtlĳn 73/404/EEG van de Raad van 22 november 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake detergentia ( 6 ), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Richtlĳn 86/94/EEG ( 7 ), die zĳn bestemd om bepaalde van de in artikel 1, onder a), bedoelde produkten te reinigen;

▼M10

9. voorverpakt levensmiddel: de verkoopeenheid als omschreven in artikel 1, lid 3, onder b), van Richtlĳn 79/112/EEG;

10. lĳst van ingrediënten: de lĳst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6 van Richtlĳn 79/112/EEG;

▼M15

11. dierlĳke productie: productie van op het land als huisdier of in gedomesticeerde staat gehouden dieren (met inbegrip van insecten) en van in zoet, zout of brak water gehouden aquatische dieren. De producten van jacht en visserĳ op in het wild levende dieren worden niet als afkomstig van biologische productie beschouwd;

12. genetisch gemodificeerd organisme („GGO”): alle organismen als omschreven in artikel 2 van Richtlĳn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu ( 8 );

13. GGO-derivaat: alle stoffen die geproduceerd zĳn met behulp van of door GGO's, maar die zelf geen GGO's bevatten;

14. gebruik van GGO's of GGO-derivaten: het gebruik van die producten als levensmiddelen, voedselingrediënten (met inbegrip van additieven en aroma's), technische hulpmiddelen (met inbegrip van extractiemiddelen), diervoeders, mengvoeders, voedermiddelen, toevoegingsmiddelen, technische hulpmiddelen voor diervoeders, bepaalde in diervoeding gebruikte producten die onder Richtlĳn 82/471/EEG ( 9 ) vallen, gewasbeschermingsmiddelen, geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, meststoffen, bodemverbeteringsmiddelen, zaden, vegetatief teeltmateriaal en dieren;

15. geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik: producten als omschreven in artikel 1, punt 2, van Richtlĳn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende de aanpassing van de wettelĳke en bestuursrechtelĳke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten ( 10 );

16. homeopathische geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik: producten als omschreven in artikel 1, lid 1, van Richtlĳn 92/74/EEG van de Raad van 22 september 1992 tot uitbreiding van het toepassingsgebied van Richtlĳn 81/851/EEG betreffende de aanpassing van de wettelĳke en bestuursrechtelĳke bepalingen inzake geneesmiddelen en tot vaststelling van aanvullende bepalingen voor homeopathische geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik ( 11 );

17. diervoeders: producten als omschreven in artikel 2, onder a), van Richtlĳn 79/373/EEG van de Raad van 2 april 1979 betreffende de handel in mengvoeders ( 12 );

18. voedermiddelen: producten als omschreven in artikel 2, onder a), van Richtlĳn 96/25/EG van de Raad van 29 april 1996 betreffende het verkeer van voedermiddelen, tot wĳziging van de Richtlĳnen 70/524/EEG, 74/63/EEG, 82/471/EEG en 93/74/EEG, en tot intrekking van Richtlĳn 77/101/EEG ( 13 );

19. mengvoeders: producten als omschreven in artikel 2, onder b), van Richtlĳn 79/373/EEG;

20. toevoegingsmiddelen: producten als omschreven in artikel 2, onder a), van Richtlĳn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de veevoeding ( 14 );

21. bepaalde in diervoeding gebruikte producten: voedingsmiddelen die onder het toepassingsgebied van Richtlĳn 82/471/EEG van de Raad van 30 juni 1982 betreffende bepaalde in diervoeding gebruikte producten vallen;

22. biologische eenheid/biologisch bedrĳf/biologische veehouderĳ: eenheid, bedrĳf of veehouderĳ waar aan de voorschriften van deze verordening wordt voldaan;

23. biologische diervoeders/voedermiddelen: diervoeders/voedermiddelen die zĳn geproduceerd in overeenstemming met de productieregels van artikel 6;

24. omschakelingsdiervoeders/-voedermiddelen: diervoeders/voedermiddelen die voldoen aan de productieregels van artikel 6, uitgezonderd tĳdens de omschakelingsperiode waarin deze regels minstens één jaar vóór de oogst gelden;

25. conventionele diervoeders/voedermiddelen: diervoeders/voedermiddelen die niet vallen onder de in de punten 25 en 26 genoemde categorieën.

▼B







Etikettering

Artikel 5

1. Voor een produkt als bedoeld in artikel 1, lid 1, onder a), mag bĳ de etikettering of in de reclame alleen worden verwezen naar de biologische produktiemethode voor zover

a) deze aanduidingen duidelĳk maken dat het om een landbouwmethode gaat;

b) het produkt is geproduceerd volgens de regels van ►M10 artikel 6 ◄ of is ingevoerd uit een derde land overeenkomstig de in artikel 11 bedoelde regeling;

c) de marktdeelnemer die het produkt heeft ingevoerd of geproduceerd, zich aan de controlemaatregelen van de artikelen 8 en 9 heeft onderworpen.

▼M10

d) voor na 1 januari 1997 bereide produkten, de etikettering, de naam en/of het codenummer bevat van de controle-instantie of -organisatie die met de controle op de producent is belast. De Lid-Staat beslist of de naam en/of het codenummer wordt vermeld en brengt de Commissie van zĳn besluit in kennis.

▼M10 —————

▼M10

3. Voor een produkt als bedoeld in artikel 1, lid 1, onder b), mogen bĳ de etikettering of de reclame in de verkoopbenaming van het produkt naar de biologische produktiemethode verwĳzende aanduidingen alleen worden gebruikt voor zover:

a) de ingrediënten van agrarische oorsprong van het produkt voor ten minste 95 % produkten zĳn of van produkten afkomstig zĳn die volgens de regels van artikel 6 zĳn verkregen of die in het kader van de in artikel 11 vastgestelde regeling uit derde landen zĳn ingevoerd;

b) de overige ingrediënten van agrarische oorsprong in het produkt zĳn opgenomen in bĳlage VI, deel C, of door een Lid-Staat voorlopig zĳn toegestaan overeenkomstig uitvoeringsbepalingen die, indien van toepassing, uit hoofde van lid 7 zĳn aangenomen;

c) het produkt geen andere ingrediënten van niet-agrarische oorsprong bevat dan de in bĳlage VI, deel A, genoemde stoffen;

d) het produkt of de onder a) bedoelde ingrediënten van agrarische oorsprong in het produkt geen behandeling hebben ondergaan waarbĳ stoffen zĳn gebruikt die niet in bĳlage VI, deel B, zĳn vermeld;

e) het produkt of de ingrediënten ervan niet met ioniserende stralen zĳn behandeld;

f) het produkt is bereid of ingevoerd door een marktdeelnemer op wie de in de artikelen 8 en 9 vastgestelde controlemaatregelen van toepassing zĳn;

g) voor na 1 januari 1997 bereide produkten, de etikettering de naam en/of het codenummer bevat van de controle-instantie of -organisatie die belast is met de controle op de marktdeelnemer welke de laatste fase bĳ het bereiden heeft uitgevoerd. De Lid-Staat beslist of de naam en/of het codenummer wordt vermeld en brengt de Commissie van zĳn besluit in kennis. De aanduiding die verwĳst naar de biologische produktiemethode moet duidelĳk aangeven dat het een landbouwmethode betreft, en moet tevens de betrokken ingrediënten van agrarische oorsprong aangeven, tenzĳ daarnaar duidelĳk wordt verwezen in de lĳst van ingrediënten;

▼M15

h) het product vervaardigd is zonder het gebruik van genetisch gemodificeerde organismen en/of daarvan afgeleide producten.

In afwijking van de leden 1, 2 en 3 kunnen handelsmerken die zijn voorzien van een vermelding als bedoeld in artikel 2, tot 1 juli 2006 worden gehanteerd in de etikettering van en reclame voor producten die niet aan deze verordening voldoen, mits:

— de registratie van het handelsmerk voor 22 juli 1991 werd aangevraagd — tenzij de tweede alinea hieronder van toepassing is — en in overeenstemming is met Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten ( 15 ), en

— het handelsmerk steeds wordt weergegeven met een heldere, duidelijk zichtbare en gemakkelijk leesbare vermelding dat de producten niet overeenkomstig de biologische productiemethode, als omschreven in deze verordening, zijn geproduceerd.

De in het eerste streepje van de eerste alinea bedoelde datum van toepassing is 1 januari 1995 voor Finland, Oostenrijk en Zweden, en 1 mei 2004 voor Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije. ◄

▼M10

4. Ingrediënten van agrarische oorsprong mogen in bĳlage VI, deel C, alleen worden opgenomen als is aangetoond dat zĳ van agrarische oorsprong zĳn en in de Gemeenschap niet in voldoende hoeveelheden volgens de regels van artikel 6 worden geproduceerd, of niet kunnen worden geïmporteerd uit derde landen overeenkomstig de voorschriften van artikel 11.

▼M15

5. Op plantaardige producten die wat etikettering en reclame betreft voldoen aan lid 1 of lid 3, mogen aanduidingen worden aangebracht die betrekking hebben op de omschakeling op de biologische productiemethode, mits:

▼M10

a) ten volle wordt voldaan aan de eisen als bedoeld in lid 1, respektievelĳk lid 3, met uitzondering van de eis betreffende de in bĳlage I, punt 1, bedoelde duur van de omschakelingsperiode;

b) een omschakelingsperiode van ten minste twaalf maanden vóór de oogst in acht is genomen;

c) dergelĳke aanduidingen de koper van het produkt niet misleiden, wat betreft het verschil met produkten die voldoen aan alle in de leden 1 en 3 vastgestelde eisen. Na 1 januari 1996 moeten die aanduidingen bestaan uit de woorden „geproduceerd tĳdens omschakeling op biologische landbouw” en worden aangebracht in een kleur, met een lettergrootte en een lettertype die niet opvallender zĳn dan de verkoopbenaming van het produkt; in deze aanduiding zĳn de woorden „biologische landbouw” niet opvallender dan de woorden „geproduceerd tĳdens omschakeling op”;

▼M15

d) het product slechts één plantaardig ingrediënt van agrarische oorsprong bevat;

▼M10

e) voor na 1 januari 1997 bereide produkten, de etikettering de naam en/of het codenummer bevat van de controleorganisatie of -instantie die belast is met de controle op de marktdeelnemer welke de laatste fase bĳ het bereiden heeft uitgevoerd. De Lid-Staat beslist of de naam dan wel het codenummer wordt vermeld en brengt de Commissie van zĳn besluit in kennis;

▼M15

f) het product vervaardigd is zonder het gebruik van genetisch gemodificeerde organismen en/of daarvan afgeleide producten.

▼M10

5 bis. Onverminderd het bepaalde in lid 3, mogen bĳ de etikettering van en in de reclame voor een produkt als bedoeld in artikel 1, lid 1, onder b), alleen aanduidingen worden gebruikt die naar biologische produktiemethoden verwĳzen, indien

a) de ingrediënten van agrarische oorsprong voor ten minste 70 % produkten zĳn of van produkten afkomstig zĳn die volgens de regels van artikel 6 zĳn verkregen of die in het kader van de in artikel 11 vastgestelde regeling uit derde landen zĳn ingevoerd;

b) alle overige ingrediënten van agrarische oorsprong in het produkt zĳn opgenomen in bĳlage VI, deel C, of door een Lid-Staat voorlopig zĳn toegestaan overeenkomstig uitvoeringsbepalingen die, indien van toepassing, uit hoofde van lid 7 zĳn aangenomen;

c) de aanduidingen die verwĳzen naar biologische produktiemethoden opgenomen zĳn in de lĳst van ingrediënten, en alleen in duidelĳke samenhang met de ingrediënten die volgens de regels van artikel 6 zĳn verkregen of die in het kader van de in artikel 11 vastgestelde regeling uit derde landen zĳn ingevoerd; de aanduidingen worden aangebracht in dezelfde kleur en lettergrootte, en hetzelfde lettertype als de andere aanduidingen in de lĳst van ingrediënten. Deze aanduidingen moeten eveneens voorkomen in een aparte rubriek, in hetzelfde visuele veld als de verkoopbenaming en met vermelding van het percentage ingrediënten van agrarische oorsprong of derivaten van zulke ingrediënten die verkregen zĳn volgens de regels van artikel 6 of die in het kader van de in artikel 11 vastgestelde regeling uit derde landen zĳn ingevoerd. De aanduiding in deze rubriek mag niet worden aangebracht in een opvallender kleur, lettergrootte of lettertype dan de verkoopbenaming van het produkt. Deze rubriek bevat de volgende tekst: „x % van de ingrediënten van agrarische oorsprong is verkregen volgens de biologische produktiemethode”;

d) het produkt geen andere ingrediënten van niet-agrarische oorsprong bevat dan de in bĳlage VI, deel A, genoemde stoffen;

e) het produkt of de onder a) bedoelde ingrediënten van agrarische oorsprong in het produkt geen behandeling hebben ondergaan waarbĳ stoffen zĳn gebruikt die niet in bĳlage VI, deel B, zĳn vermeld;

f) het produkt of de ingrediënten ervan niet met ioniserende stralen zĳn behandeld;

g) het produkt is bereid of ingevoerd door een marktdeelnemer op wie de in de artikelen 8 en 9 vastgestelde controlemaatregelen van toepassing zĳn;

h) voor na 1 januari 1997 bereide produkten, de etikettering de naam en/of het codenummer bevat van de controle-instantie of -organisatie die belast is met de controle op de marktdeelnemer welke de laatste fase bĳ het bereiden heeft uitgevoerd. De Lid-Staat beslist of de naam en/of het codenummer wordt vermeld en stelt de Commissie van zĳn besluit in kennis;

▼M15

i) het product vervaardigd is zonder het gebruik van genetisch gemodificeerde organismen en/of daarvan afgeleide producten.

▼M10

6. Gedurende een overgangsperiode die op 31 december 1997 verstrĳkt, mag voor een produkt als bedoeld in artikel 1, lid 1, onder b), dat gedeeltelĳk is bereid uit ingrediënten die niet voldoen aan de in lid 3, onder a), genoemde voorwaarden bĳ de etikettering en in de reclame worden verwezen naar de biologische produktiemethode op voorwaarde dat:

a) ten minste 50 % van de ingrediënten van agrarische oorsprong voldoet aan de in lid 3, onder a), genoemde voorwaarden;

b) het produkt voldoet aan de in lid 3, onder c), d), e) en f), genoemde voorwaarden;

c) de aanduidingen waarin wordt verwezen naar de biologische produktiemethode: — alleen voorkomen in de lĳst van ingrediënten overeenkomstig Richtlĳn 79/112/EEG, laatstelĳk gewĳzigd bĳ Richtlĳn 89/395/EEG; — duidelĳk alleen verwĳzen naar die ingrediënten die volgens de regels van de artikelen 6 en 7 zĳn geproduceerd en ingevoerd in het kader van de regeling als bedoeld in artikel 11;

d) de ingrediënten en het gehalte ervan in afnemende volgorde naar gewicht in de lĳst van ingrediënten voorkomen;

e) de aanduidingen in de lĳst van ingrediënten in een zelfde kleur en van een zelfde lettergrootte en van een zelfde lettertype zĳn.

▼B

7. Volgens de procedure van artikel 14 kunnen gedetailleerde uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld.

▼M10

8. Volgens de procedure van artikel 14 worden limitatieve lĳsten van de in lid 3, onder b), c) en d), en lid 5 bis, onder b), d) en e), bedoelde stoffen en produkten vastgesteld in bĳlage VI, deel A, B en C.

▼B

De gebruiksvoorwaarden en de voorwaarden inzake samenstelling van deze ingrediënten en stoffen kunnen nader worden gespecificeerd.

Indien een Lid-Staat van oordeel is dat een produkt moet worden toegevoegd aan bovengenoemde lĳsten of dat deze lĳsten moeten worden gewĳzigd, zorgt hĳ ervoor dat een dossier met de redenen voor de opneming of de wĳzigingen officieel aan de andere Lid-Staten en de Commissie wordt toegezonden; dit dossier wordt door de Commissie voorgelegd aan het in artikel 14 bedoelde Comité.

▼M10

9. De in de leden 3 en 6 bedoelde percentages worden berekend volgens de regels van de artikelen 6 en 7 van Richtlĳn 79/112/EEG.

▼M15

10. In een product als bedoeld in artikel 1, lid 1, onder a) en b), mag een volgens de regels van artikel 6 verkregen ingrediënt niet gecombineerd worden met eenzelfde ingrediënt dat niet volgens die regels verkregen is.

▼M10

11. Vóór 1 juli 1999 beziet de Commissie de bepalingen van dit artikel en van artikel 10 opnieuw en dient zĳ zo nodig voorstellen in voor een eventuele herziening.

▼B







Produktieregels

▼M10

Artikel 6

▼M15

1. De biologische productiemethode houdt in dat voor de productie van de in artikel 1, lid 1, onder a), bedoelde producten, met uitzondering van zaad en vegetatief teeltmateriaal:

a) in elk geval de voorschriften van bĳlage I alsook, indien van toepassing, de desbetreffende uitvoeringsbepalingen ervan worden nageleefd;

b) alleen producten bestaande uit de in bĳlage I genoemde of in bĳlage II opgesomde stoffen mogen worden gebruikt als gewasbeschermingsmiddelen, meststoffen, bodemverbeteringsmiddelen, diervoeders, voedermiddelen, mengvoeders, toevoegingsmiddelen, bepaalde in diervoeding gebruikte stoffen die onder Richtlĳn 82/471/EEG vallen, reinigings- en ontsmettingsmiddelen voor gebouwen en installaties voor de veehouderĳ, producten voor de bestrĳding van parasieten en ziekten in gebouwen en installaties voor de veehouderĳ of voor een ander doel, voorzover zulks met betrekking tot die producten in bĳlage II is gespecificeerd. Deze producten mogen alleen worden gebruikt met inachtneming van de specifieke voorwaarden van de bĳlagen I en II en voorzover het overeenkomstige gebruik in de algemene landbouw in de betrokken lidstaat is toegelaten overeenkomstig de terzake geldende communautaire voorschriften of de met de communautaire wetgeving in overeenstemming zĳnde nationale voorschriften;

c) alleen zaad of vegetatief teeltmateriaal wordt gebruikt dat is geproduceerd volgens de in lid 2 bedoelde biologische productiemethode;

▼M15

d) geen genetisch gemodificeerde organismen en/of daarvan afgeleide producten mogen worden gebruikt, met uitzondering van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik.

▼M15

2. De biologische productiemethode houdt in dat voor zaden en vegetatief teeltmateriaal: de moederplant in geval van zaad en de uitgangsplant(en) in geval van vegetatief teeltmateriaal:

a) zonder gebruikmaking van genetisch gemodificeerde organismen en/of van derivaten van dergelĳke organismen, en

b) gedurende ten minste één generatie, of in geval van blĳvende teelten, twee teeltseizoenen, geproduceerd zĳn overeenkomstig het bepaalde in lid 1, onder a) en b).

▼M10

3.

a) In afwĳking van lid 1, onder c), mag zaad en vegetatief teeltmateriaal dat niet overeenkomstig de biologische produktiemethode is verkregen gedurende een op ►M15 31 december 2003 ◄ aflopende overgangsperiode met de goedkeuring van de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat worden gebruikt voor zover de gebruikers van dergelĳk teeltmateriaal ten genoegen van de controle-instantie of -autoriteit van de Lid-Staat kunnen aantonen dat zĳ op de communautaire markt geen teeltmateriaal hebben kunnen aanschaffen voor een geschikt ras van de betrokken soort dat voldoet aan de eisen van lid 2. In dat geval moet, voor zover op de communautaire markt beschikbaar, teeltmateriaal worden gebruikt dat niet is behandeld met produkten die niet in de lĳst van bĳlage II, deel B, voorkomen. De Lid-Staten stellen de andere Lid-Staten en de Commissie in kennis van alle goedkeuringen die overeenkomstig dit lid zĳn verleend.

b) Volgens de procedure van artikel 14 kan worden besloten tot: — invoering, vóór ►M15 31 december 2003 ◄ , van restricties op de onder a) bedoelde overgangsmaatregel voor bepaalde soorten en/of types van teeltmateriaal en/of het ontbreken van chemische behandelingen; — handhaving, na ►M15 31 december 2003 ◄ , van de onder a) bedoelde afwĳking voor bepaalde soorten en/of types van teeltmateriaal en voor het gehele grondgebied van de Gemeenschap of delen daarvan; — invoering van procedurebepalingen en criteria inzake de onder a) bedoelde afwĳking en de ter zake aan de betrokken beroepsorganisaties, de andere Lid-Staten en de Commissie te verstrekken gegevens.

4. Vóór ►M15 31 december 2002 ◄ beziet de Commissie de bepalingen van dit artikel, met name lid 1, onder c), en lid 2 opnieuw en dient zĳ zo nodig passende voorstellen in met het oog op een eventuele herziening.

▼M10

Artikel 6 bis

1. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder „plantgoed” verstaan, jonge planten die bestemd zĳn om te worden geplant voor de teelt van gewassen.

2. De biologische produktiemethode impliceert dat, wanneer telers plantgoed gebruiken, dit moet geproduceerd zĳn volgens de bepalingen van artikel 6.

3. In afwĳking van lid 2, kan plantgoed dat niet volgens de biologische produktiemethode is verkregen, gedurende een op 31 december 1997 verstrĳkende overgangsperiode worden gebruikt, mits:

a) de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat het gebruik heeft toegestaan, nadat de gebruiker(s) ten genoegen van de controle-instantie of -organisatie van de Lid-Staat heeft (hebben) aangetoond dat hĳ (zĳ) op de communautaire markt geen geschikt ras van de betrokken soort heeft (hebben) kunnen aanschaffen;

b) het plantgoed vanaf het moment waarop het werd ingezaaid, alleen met de in bĳlage II, delen A en B, vermelde produkten is behandeld;

c) het plantgoed afkomstig is van een teler die heeft ingestemd met een controlesysteem dat gelĳkwaardig is aan de regeling van artikel 9 en die ermee heeft ingestemd de beperking onder punt b) toe te passen; deze bepaling treedt in werking op 1 januari 1996;

d) het plantgoed na het planten gedurende ten minste zes weken voor de oogst wordt geteeld overeenkomstig het bepaalde in artikel 6, lid 1, onder a) en b);

e) op het etiket van produkten die ingrediënten bevatten welke afkomstig zĳn van dergelĳk plantgoed, de in artikel 10 bedoelde aanduiding niet wordt vermeld;

f) onverminderd eventuele beperkingen die het gevolg zĳn van de procedure van lid 4, alle uit hoofde van dit lid toegekende vergunningen worden ingetrokken zodra er geen tekort meer is en uiterlĳk op 31 december 1997 verstrĳken.

4.

a) Wanneer de vergunning als bedoeld in lid 3 is toegekend, verstrekt de Lid-Staat de andere Lid-Staten en de Commissie onverwĳld de volgende gegevens: — de datum van de vergunning; — de benaming van het betrokken ras en de betrokken soort; — de hoeveelheden die nodig zĳn en de redenen daarvoor; — de verwachte duur van het tekort; — alle andere door de Commissie of de Lid-Staten verlangde gegevens.

b) Als uit de gegevens die een Lid-Staat verstrekt aan de Commissie en aan de Lid-Staat die de vergunning heeft verleend, blĳkt dat tĳdens de periode met een tekort een geschikt ras beschikbaar is, kan die Lid-Staat overwegen de vergunning in te trekken of de geldigheidsduur ervan te beperken en stelt hĳ binnen tien dagen na de datum van ontvangst van de betrokken gegevens de Commissie en de andere Lid-Staten in kennis van de maatregelen die hĳ heeft genomen.

c) Op verzoek van een Lid-Staat of op initiatief van de Commissie wordt de kwestie voor onderzoek voorgelegd aan het in artikel 14 bedoelde comité. Volgens de procedure van artikel 14 kan worden besloten de vergunning in te trekken of de geldigheidsduur ervan te wĳzigen.

▼B

Artikel 7

▼M15

1. Producten die op de dag van aanneming van deze verordening niet zĳn toegelaten voor een in artikel 6, lid 1, onder b), aangegeven doel kunnen in bĳlage II worden opgenomen, mits aan de volgende voorwaarden is voldaan:

a) indien aangewend voor de bestrĳding van parasieten en ziekten van planten, of voor het reinigen en ontsmetten van gebouwen en installaties voor de veehouderĳ: — moeten de producten van essentieel belang zĳn voor de bestrĳding van een schadelĳk organisme of een bĳzondere ziekte, waarvoor geen andere biologische, gewastechnische, fysische of teeltalternatieven ter beschikking staan, en — moeten de gebruiksvoorwaarden van de producten ieder rechtstreeks contact met het zaad, het gewas, de plantaardige producten, de dieren en de dierlĳke producten uitsluiten; bĳ behandeling van overblĳvende gewassen mag evenwel rechtstreeks contact plaatsvinden, doch alleen buiten het groeiseizoen van de eetbare delen (vruchten), voorzover de toepassing van het product niet indirect tot de aanwezigheid van residuen van het product in de eetbare delen leidt, en — mag de aanwending ervan niet resulteren in of bĳdragen tot onaanvaardbare effecten op en verontreiniging van het milieu;

▼B

b) indien aangewend voor bemesting en grondverbetering: — moeten de produkten van essentieel belang zĳn voor specifieke voedingsbehoeften van het gewas of voor specifieke bodemverbeteringsdoeleinden waaraan niet kan worden voldaan met de in bĳlage I genoemde praktĳken en — mag de aanwending ervan niet resulteren in of bĳdragen tot onaanvaardbare effecten op of verontreiniging van het milieu.

▼M10

1 bis. De in lid 1 vermelde voorwaarden gelden niet voor produkten die vóór de vaststelling van deze verordening courant werden gebruikt in overeenstemming met op het grondgebied van de Gemeenschap toegepaste codes inzake biologische landbouw.

▼M15

1 ter. Wat in diervoeding gebruikte mineralen en spoorelementen betreft, mogen voor die producten aanvullende bronnen in bĳlage II worden opgenomen, mits zĳ van natuurlĳke oorsprong of, als zĳ dat niet zĳn, synthetisch met dezelfde vorm als natuurlĳke producten zĳn.

▼B

2. Zo nodig kan voor elk in bĳlage II opgenomen produkt het volgende worden gespecificeerd:

— de gedetailleerde beschrĳving van het produkt;

— de gebruiksvoorwaarden en de eisen inzake samenstelling en/of oplosbaarheid, in het bĳzonder met het oog op de noodzaak te zorgen voor een zo gering mogelĳke hoeveelheid residuen van deze produkten op eetbare delen van het gewas en eetbare gewasprodukten en een zo gering mogelĳk effect op het milieu;

— bĳzondere etiketteringsvoorschriften voor de in artikel 1 bedoelde produkten, indien die produkten worden verkregen met behulp van bepaalde in bĳlage II bedoelde produkten.

3. Wĳzigingen in bĳlage II betreffende opneming of schrapping van in lid 1 bedoelde produkten of opneming of wĳzigingen van de specificaties als bedoeld in lid 2 worden door de Commissie vastgesteld volgens de procedure van artikel 14.

4. Indien een Lid-Staat van mening is dat een produkt aan bĳlage II moet worden toegevoegd of dat deze bĳlage moet worden gewĳzigd, zendt hĳ langs de officiële weg een dossier met een motivering voor de opneming of de wĳzigingen toe aan de andere Lid-Staten en aan de Commissie, die het voorlegt aan het in artikel 14 bedoelde Comité.







Controlesysteem

Artikel 8

▼M28

1. Iedere marktdeelnemer die de in artikel 1 bedoelde producten produceert, bereidt, opslaat of uit een derde land invoert om ze in de handel te brengen, of die deze producten in de handel brengt, dient:

a) de bevoegde instantie van de lidstaat waar hij zijn werkzaamheden uitoefent, daarvan in kennis te stellen; die kennisgeving omvat de in bijlage IV bedoelde gegevens;

b) zijn onderneming te onderwerpen aan het in artikel 9 bedoelde controlesysteem.

De lidstaten mogen marktdeelnemers die deze producten direct aan de eindconsument of eindgebruiker verkopen, vrijstellen van de toepassing van dit lid, mits zij deze producten niet produceren, bereiden of opslaan op een plaats die geen uitstaans heeft met het verkooppunt, en mits zij deze producten niet invoeren uit een derde land.

Wanneer een marktdeelnemer één van de in de eerste alinea genoemde activiteiten uitbesteedt aan een derde partij, gelden voor die marktdeelnemer niettemin de vereisten onder a) en b), en de in onderaanneming verrichte activiteiten vallen onder het in artikel 9 bedoelde controlesysteem.

▼B

2. De Lid-Staten wĳzen een instantie of een organisatie aan waarbĳ de kennisgeving moet worden ingediend.

De Lid-Staten mogen eisen dat aanvullende gegevens worden meegedeeld als zĳ dat nodig achten voor een doeltreffende controle van de marktdeelnemers.

3. De bevoegde autoriteit zorgt ervoor dat een bĳgewerkte lĳst met namen en adressen van de aan de controle onderworpen marktdeelnemers voor belangstellenden beschikbaar is.

Artikel 9

▼M28

1. De lidstaten voeren een controlesysteem in dat wordt toegepast door één of meer aangewezen controle-instanties en/of door erkende particuliere organisaties en waaraan de in artikel 8, lid 1, bedoelde marktdeelnemers onderworpen zĳn.

▼B

2. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om te zorgen dat voor een marktdeelnemer die de bepalingen van deze verordening naleeft en zĳn bĳdrage aan de controlekosten betaalt, de toegang tot het controlesysteem verzekerd is.

3. De controle omvat ten minste de in bĳlage III omschreven controle- en voorzorgsmaatregelen.

4. Met het oog op de tenuitvoerlegging van de controle door particuliere organisaties wĳzen de Lid-Staten een instantie aan voor de erkenning van en het toezicht op deze organisaties.

5. Bĳ de erkenning van een particuliere controleorganisatie wordt rekening gehouden met

a) het standaardcontroleplan van de organisatie, dat een gedetailleerde beschrĳving dient te bevatten van de controle- en voorzorgsmaatregelen die de organisatie toezegt te zullen toepassen op de door haar te controleren marktdeelnemers;

b) de sancties die de organisatie zal nemen ingeval zĳ ►M10 onregelmatigheden en/of overtredingen ◄ vaststelt;

c) de beschikbaarheid van voldoende gekwalificeerd personeel, een adequate administratieve en technische uitrusting, ervaring op het gebied van de controle en betrouwbaarheid;

d) de objectiviteit van de controleorganisatie ten opzichte van de door haar te controleren marktdeelnemers.

6. Na de erkenning van een controleorganisatie dient de bevoegde instantie

a) te zorgen voor de objectiviteit van de door de controleorganisatie uitgevoerde controles;

b) de doeltreffendheid van de controles te verifiëren;

c) kennis te nemen van de geconstateerde ►M10 onregelmatigheden en/of overtredingen ◄ en de opgelegde sancties;

d) de erkenning van een controleorganisatie die niet voldoet aan de in de onder a) en b) ►M10 of de leden 7, 8, 9 en 11 bedoelde eisen ◄ of niet meer beantwoordt aan de criteria van lid 5, in te trekken.

▼M10

6 bis. Vóór 1 januari 1996 wĳzen de Lid-Staten een codenummer toe aan elke controleorganisatie of -instantie die is erkend of aangewezen overeenkomstig het bepaalde in dit artikel. Zĳ delen dit mee aan de overige Lid-Staten en aan de Commissie, die deze codenummers bekendmaakt in de in de laatste alinea van artikel 15 bedoelde lĳst.

▼B

7. De controle-instantie en de in lid 1 bedoelde erkende controleorganisaties:

a) zorgen ervoor dat op de bedrĳven die zĳ controleren ten minste de in bĳlage III vermelde controle- en voorzorgsmaatregelen worden toegepast;

b) mogen de bĳ hun controleactiviteit verkregen informatie en gegevens niet bekendmaken aan andere personen dan degenen die voor het betrokken bedrĳf verantwoordelĳk zĳn en de bevoegde openbare instanties. ►M28 Op een desbetreffend verzoek, dat naar behoren is gerechtvaardigd door de noodzaak om te garanderen dat de producten in overeenstemming met deze verordening zĳn geproduceerd, wisselen zĳ evenwel informatie over de resultaten van hun controle uit met andere controle-instanties of erkende controleorganisaties. Zĳ kunnen de bedoelde informatie ook eigener beweging uitwisselen. ◄

8. De erkende controleorganisaties:

a) verlenen de bevoegde instantie met het oog op inspectie toegang tot hun kantoren en installaties en geven alle informatie en hulp die de bevoegde instantie nodig acht om aan haar verplichtingen krachtens deze verordening te voldoen;

b) verstrekken de bevoegde instantie van de Lid-Staat vóór 31 januari van elk jaar een lĳst van de marktdeelnemers die op 31 december van het voorgaande jaar aan hun controle waren onderworpen en dienen jaarlĳks een beknopt verslag in.

9. De in lid 1 genoemde controlerende instantie en controleorganisaties moeten:

▼M28

a) wanneer zĳ een onregelmatigheid constateren met betrekking tot de uitvoering van de artikelen 5 en 6 of van de in de artikelen 3 en 4 van Verordening (EG) nr. 223/2003 van de Commissie van 5 februari 2003 houdende etiketteringsvoorschriften in verband met de biologische productiemethode voor diervoeders, mengvoeders en voedermiddelen ( 16 ) vermelde bepalingen, of van de in bĳlage III bedoelde maatregelen, de in artikel 2 bedoelde aanduidingen die verwĳzen naar de biologische productiemethode doen verwĳderen van de volledige partĳ of de hele productie waarop de onregelmatigheid betrekking heeft;

▼B

b) wanneer zĳ een duidelĳke overtreding of een overtreding met langdurige gevolgen constateren, de marktdeelnemer het recht ontnemen om de in artikel 1 bedoelde produkten met aanduidingen betreffende de biologische produktiemethode op de markt te brengen gedurende een periode die in overleg met de bevoegde instantie van de Lid-Staat wordt vastgesteld.

10. Volgens de procedure van artikel 14 kunnen worden aangenomen:

a) de uitvoeringsbepalingen betreffende de in lid 5 genoemde voorschriften en de in lid 6 vermelde maatregelen;

b) de uitvoeringsbepalingen betreffende de in lid 9 vermelde maatregelen.

▼M10

11. Onverminderd het bepaalde in lid 5 en lid 6 moeten erkende controle-organisaties met ingang van 1 januari 1998 voldoen aan norm EN 45011 ►M15 ————— ◄ .

▼M15

12.

a) Voor de vleesproductie vergewissen de lidstaten zich er, onverminderd bĳlage III, van dat de controles worden uitgevoerd in alle stadia van het productieproces, het slachten, het uitsnĳden, en alle andere vormen van bereiding tot de verkoop aan de consument, teneinde, voorzover dat technisch mogelĳk is, de dierlĳke producten overal in de gehele keten van productie, verwerking en andere vormen van bereiding van de plaats van de dierlĳke productie tot de plaats van de uiteindelĳke verpakking en/of etikettering te kunnen traceren. Bĳ de toezending van het in artikel 15 bedoelde verslag over het toezicht delen zĳ de Commissie mee welke maatregelen daartoe genomen zĳn en hoe op de toepassing ervan wordt toegezien.

b) Voor andere dierlĳke producten dan vlees worden in bĳlage III nadere bepalingen vastgesteld om de traceerbaarheid, voorzover dat technisch mogelĳk is, te garanderen.

c) In ieder geval moeten de uit hoofde van artikel 9 genomen maatregelen ervoor zorgen dat de consumenten de garantie krĳgen dat de producten overeenkomstig deze verordening zĳn geproduceerd.

▼B







Aanduiding van voldoening aan de controle-eisen

Artikel 10

▼M10

1. De aanduiding en/of het logo als bedoeld in bĳlage V waarmee aangegeven wordt dat de produkten in overeenstemming zĳn met de controleregeling, mogen uitsluitend worden vermeld op de etiketten van in artikel 1 bedoelde produkten:

a) die voldoen aan de eisen van artikel 5, lid 1, of lid 3;

▼M28

b) die tĳdens het gehele productie- en bereidingsproces zĳn gecontroleerd in het kader van het in artikel 9 bedoelde controlesysteem of, in het geval van ingevoerde producten, aan gelĳkwaardige maatregelen onderworpen zĳn geweest; voor producten die overeenkomstig artikel 11, lid 6, worden ingevoerd, dient bĳ de toepassing van het controlesysteem te worden voldaan aan eisen die gelĳkwaardig zĳn aan die welke zĳn vastgesteld in artikel 9, in het bĳzonder in lid 4;

▼M10

c) die in door de producent of de bereider gesloten verpakkingen rechtstreeks aan de eindverbruiker worden verkocht, of als voorverpakte levensmiddelen op de markt worden gebracht; in geval van rechtstreekse verkoop door de producent of de bereider aan de eindverbruiker, is geen gesloten verpakking vereist, wanneer de etikettering maakt dat het betrokken produkt duidelĳk en ondubbelzinnig op grond van deze aanduiding kan worden herkend;

d) waarvan op het etiket de naam en/of de bedrĳfsnaam van de producent, de bereider of de verkoper, alsmede de naam of het codenummer van de controle-instantie of -organisatie voorkomen, alsook alle overeenkomstig de wetgevende bepalingen inzake de etikettering van levensmiddelen conform de communautaire regelgeving voorgeschreven aanduidingen.

▼B

2. Bĳ de etikettering of in de reclame mag geen enkele vermelding worden gebruikt die de koper zou kunnen doen geloven dat de aanduiding als bedoeld in bĳlage V een waarborg is voor een hogere organoleptische, nutritionele of hygiënische kwaliteit.

3. De in artikel 9, lid 1, genoemde controlerende instantie en controleorganisaties moeten

a) wanneer zĳ een onregelmatigheid constateren met betrekking tot de tenuitvoerlegging van ►M10 de artikelen 5 en 6 ◄ of van de in bĳlage III vermelde maatregelen, de aanduiding als bedoeld in bĳlage V doen verwĳderen van de volledige partĳ of de hele produktie waarop de onregelmatigheid betrekking heeft;

b) wanneer zĳ een duidelĳke overtreding of een overtreding met langdurige gevolgen constateren, de marktdeelnemer het recht ontnemen om de aanduiding als bedoeld in bĳlage V te gebruiken gedurende een periode die in overleg met de bevoegde instantie van de Lid-Staat wordt vastgesteld.

4. De intrekking van het recht om de aanduiding als bedoeld in bĳlage V te gebruiken na bepaalde overtredingen van de artikelen 5, 6 en 7 of van bĳlage III kan nader worden geregeld volgens de procedure van artikel 14.

▼M10







Algemene uitvoeringsmaatregelen

Artikel 10 bis

1. Wanneer een Lid-Staat met betrekking tot een produkt afkomstig uit een andere Lid-Staat waarop een in artikel 2 en/of bĳlage V bedoelde aanduiding voorkomt, onregelmatigheden of overtredingen ten aanzien van de bepalingen van deze verordening constateert, moet hĳ de Lid-Staat die de controle-instantie heeft aangewezen of de controleorganisatie heeft erkend en de Commissie daarvan in kennis stellen.

2. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om fraude ten aanzien van het gebruik van de in artikel 2 en/of bĳlage V bedoelde aanduidingen te voorkomen.

▼B







Invoer uit derde landen

Artikel 11

1. Onverminderd artikel 5 mogen de in artikel 1 bedoelde produkten die uit een derde land worden ingevoerd, slechts in de handel worden gebracht indien

a) zĳ van oorsprong zĳn uit een derde land dat is opgenomen in een bĳ besluit van de Commissie volgens de procedure van artikel 14 vast te leggen lĳst, en indien zĳ afkomstig zĳn uit een regio of een produktie-eenheid die, in voorkomend geval, is vermeld in het met betrekking tot dat derde land vastgestelde besluit en zĳn gecontroleerd door een eventueel in dat besluit genoemde controle-organisatie, en

b) de bevoegde instantie of controleorganisatie van dat derde land een controlecertificaat heeft afgeleverd waarin wordt verklaard dat de in het certificaat genoemde partĳ: — is verkregen volgens een produktiemethode waarbĳ gelĳkwaardige regels worden toegepast als die bedoeld in ►M10 artikel 6 ◄ , en — is gecontroleerd in het kader van een controleregeling die na het in lid 2, onder b), bedoelde onderzoek als gelĳkwaardig is erkend.

2. Om uit te maken of een derde land op zĳn verzoek voor bepaalde in artikel 1 bedoelde produkten kan worden opgenomen in de lid 1, onder a), bedoelde lĳst, wordt met name rekening gehouden met:

a) de waarborgen die het derde land, althans met betrekking tot de voor de Gemeenschap bestemde produktie, kan bieden ten aanzien van de toepassing van gelĳkwaardige regels als die bedoeld in ►M10 artikel 6 ◄ ;

b) de doeltreffendheid van de controlemaatregelen die, althans met betrekking tot de voor de Gemeenschap bestemde produktie, gelĳkwaardig moeten zĳn aan die van de artikelen 8 en 9, om de naleving van de onder a) bedoelde regels te garanderen.

Rekening houdende met deze elementen kan de Commissie in haar besluit de regio's of de produktie-eenheden van oorsprong preciseren of de organisaties aanduiden waarvan de controle gelĳkwaardig wordt geacht.

3. Het in lid 1, onder b), genoemde certificaat

a) moet de goederen vergezellen tot in de onderneming van de eerste ontvanger; dit moet het originele exemplaar zĳn. Daarna dient de importeur het certificaat ten minste twee jaar ter beschikking te houden van de ►M10 controleorganisatie en/of controle-instantie ◄ ;

b) moet worden opgesteld volgens de bepalingen en overeenkomstig het model die volgens de procedure van artikel 14 worden vastgesteld.

4. Uitvoerige voorschriften voor de tenuitvoerlegging van dit artikel kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 14.

5. Bĳ de behandeling van het verzoek van een derde land eist de Commissie dat dit alle nodige informatie verschaft; voorts kan zĳ deskundigen opdracht geven onder haar gezag ter plaatse de in het betrokken derde land daadwerkelĳk toegepaste regels voor de produktie en controlemaatregelen te bestuderen.

▼M2

6.

a) In afwĳking van lid 1 worden de importeurs van een Lid-Staat door de bevoegde instantie van die Lid-Staat gemachtigd om tot en met ►M15 31 december 2005 ◄ produkten in de handel te brengen die zĳn ingevoerd uit een derde land dat niet in de in lid 1, onder a), genoemde lĳst is opgenomen, op voorwaarde evenwel dat die importeurs ten genoegen van de bevoegde instantie van de Lid-Staat van invoer op afdoende wĳze hebben aangetoond dat de betrokken produkten zĳn vervaardigd volgens produktievoorschriften die gelĳkwaardig zĳn met de in ►M10 artikel 6 ◄ vastgestelde regels en met toepassing van controlemaatregelen die even doeltreffend zĳn als het in de artikelen 8 en 9 bedoelde controlesysteem, en dat de doeltreffende en permanente toepassing van die controlemaatregelen is gewaarborgd. De machtiging geldt slechts zolang vaststaat dat aan de bovenstaande voorwaarden is voldaan. ►M10 Zĳ vervalt op het tĳdstip waarop het besluit wordt genomen om een derde land in de in lid 1, onder a), genoemde lĳst op te nemen, tenzĳ het een produkt betreft dat afkomstig is van een regio die niet is vermeld in het in lid 1, onder a), bedoelde besluit en dat niet is onderzocht in het kader van het door het derde land ingediende verzoek, terwĳl dit derde land instemt met de voortzetting van de in dit lid bedoelde toestemmingsregeling. ◄

b) Wanneer een importeur ten genoegen van een Lid-Staat de nodige bewĳzen heeft geleverd, deelt die Lid-Staat de Commissie en de overige Lid-Staten onmiddellĳk de naam mee van het derde land waaruit de produkten worden ingevoerd, samen met gedetailleerde gegevens over de produktievoorschriften en de controlemaatregelen, en van de garanties voor de doeltreffende en permanente toepassing daarvan.

c) Op verzoek van een Lid-Staat of op initiatief van de Commissie wordt de zaak voor onderzoek voorgelegd aan het in artikel 14 bedoelde Comité. Wanneer uit dat onderzoek blĳkt dat de ingevoerde produkten niet volgens gelĳkwaardige produktievoorschriften en/of met toepassing van even doeltreffende controlemaatregelen zĳn vervaardigd, verzoekt de Commissie de Lid-Staat die de machtiging heeft verleend, deze in te trekken. Volgens de procedure van artikel 14 kan worden besloten dat de betrokken invoer wordt verboden of slechts mag worden voortgezet wanneer bepaalde voorschriften en maatregelen binnen een gestelde termĳn worden gewĳzigd.

d) De onder b) genoemde mededeling is niet vereist wanneer de produktievoorschriften en controlemaatregelen krachtens het bepaalde onder b) reeds door een andere Lid-Staat zĳn meegedeeld, tenzĳ er sprake is van belangrĳke nieuwe gegevens op grond waarvan het onderzoek en het besluit, als bedoeld onder c), kunnen worden herzien.

Vóór 31 juli 1994 beziet de Commissie de bepalingen van lid 1 opnieuw en dient zĳ de nodige voorstellen in om deze in voorkomend geval te herzien.

▼M10

7. De Commissie kan op verzoek van een Lid-Staat, volgens de procedure van artikel 14, een controleorganisatie van een derde land dat door de betrokken Lid-Staat aan een evaluatie is onderworpen, evalueren en aan de lĳst van lid 1, onder a), toevoegen. De Commissie stelt het betrokken land in kennis van het verzoek.

▼B







Vrĳ verkeer binnen de Gemeenschap

Artikel 12

De Lid-Staten mogen het in de handel brengen van in artikel 1 bedoelde produkten die aan deze verordening voldoen, beperken noch belemmeren om redenen die verband houden met de produktiemethode, de etikettering of de presentatie.

▼M15

Met betrekking tot de regels van bĳlage I, deel B, inzake de dierlĳke productie mogen de lidstaten echter strengere regels toepassen voor op hun grondgebied geproduceerde dieren en dierlĳke producten, mits die regels overeenstemmen met het Gemeenschapsrecht en zĳ het in de handel brengen van andere dieren of dierlĳke producten die aan de eisen van deze verordening voldoen, niet belemmeren of beperken.

▼B







Administratieve bepalingen en tenuitvoerlegging

▼M15

Artikel 13

Volgens de procedure van artikel 14 kunnen worden vastgesteld:

— de nadere bepalingen ter uitvoering van deze verordening;

— de wĳzigingen in de bĳlagen I tot en met IV, VI, VII en VIII;

— de wĳzigingen in bĳlage V om het logo van de Gemeenschap vast te stellen dat de aanduiding dat de producten onder de controleregeling vallen zal vergezellen of vervangen;

— beperkingen en uitvoeringsmaatregelen voor de toepassing van de afwĳking voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik als bedoeld in artikel 6, lid 1, onder d);

— uitvoeringsmaatregelen op grond van wetenschappelĳke gegevens of technische vooruitgang voor de toepassing van het verbod op het gebruik van GGO's en GGO-derivaten, met name met betrekking tot de minimis-drempel voor onvermĳdelĳke verontreiniging die niet mag worden overschreden.

▼M25

Artikel 14

1. De Commissie wordt bĳgestaan door een comité.

2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zĳn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG ( 17 ) van toepassing.

De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termĳn wordt vastgesteld op drie maanden.

3. Het comité stelt zĳn reglement van orde vast.

▼B

Artikel 15

De Lid-Staten stellen de Commissie jaarlĳks vóór 1 juli in kennis van de maatregelen die zĳ het voorgaande jaar ter uitvoering van deze verordening hebben genomen, met name van:

— de lĳst van de marktdeelnemers die op 31 december van het voorgaande jaar de in artikel 8, lid 1, onder a), bedoelde kennisgeving hebben ingediend en zĳn onderworpen aan de in artikel 9 genoemde controleregeling;

— een verslag over het toezicht krachtens artikel 9, lid 6.

Voorts stellen de Lid-Staten de Commissie jaarlĳks vóór 31 maart in kennis van de lĳst van de op 31 december van het voorgaande jaar erkende controleorganisaties, met inbegrip van de gegevens over hun juridische en organisatorische structuur, de procedure van hun standaardcontroles, hun regeling inzake sancties en in voorkomend geval hun merk.

De Commissie zorgt jaarlĳks voor bekendmaking in de C-serie van het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen van de lĳsten van erkende organisaties die zĳ binnen de in de tweede alinea bedoelde termĳn heeft ontvangen.

▼M15

Artikel 15 bis

Voor de in deze verordening genoemde maatregelen, met name de maatregelen die de Commissie dient uit te voeren om de in de artikelen 9 en 11 en in de technische bĳlagen vastgelegde doelstellingen te bereiken, worden ieder jaar in het kader van de begrotingsprocedure de nodige kredieten toegekend.

▼B

Artikel 16

1. Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

2. Binnen negen maanden na de inwerkingtreding van deze verordening leggen de Lid-Staten de artikelen 8 en 9 ten uitvoer.

▼M2

3. Artikel 5, artikel 8, lid 1, en artikel 11, lid 1, zĳn van toepassing met ingang van 1 januari 1993.

▼B

Wanneer op een verzoek van een derde land om opneming in de in artikel 11, lid 1, onder a), genoemde lĳst, niet binnen de in de eerste alinea genoemde termĳn kan worden beschikt, gelet op de stand van het onderzoek met betrekking tot dat verzoek, kan volgens de procedure van artikel 14 de termĳn waarna artikel 11, lid 1, op de invoer uit dat derde land moet worden toegepast, worden verlengd met een nader te bepalen termĳn.

Om de in bĳlage I, punt 1, bedoelde omschakelingsperiode te respecteren, wordt het tĳdvak dat verstreken is vóór de inwerkingtreding van deze verordening meegerekend voor zover de marktdeelnemer ten genoegen van de controleorganisatie kan aantonen dat hĳ gedurende dit tĳdvak heeft geproduceerd volgens de vigerende nationale bepalingen of, bĳ ontstentenis hiervan, volgens de erkende internationale normen op het gebied van de biologische produktie.

4. Gedurende twaalf maanden na de inwerkingtreding van deze verordening kunnen de Lid-Staten in afwĳking van artikel 6, lid 1, toestaan dat op hun grondgebied produkten worden gebruikt die stoffen bevatten die niet in bĳlage II zĳn opgenomen, voor zover zĳ van oordeel zĳn dat is voldaan aan de in artikel 7, lid 1, genoemde voorwaarden.

5. Gedurende een termĳn die twaalf maanden na de opstelling van bĳlage VI overeenkomstig artikel 5, lid 7, verstrĳkt, kunnen de Lid-Staten volgens hun nationale bepalingen het gebruik van stoffen die niet in deze bĳlage VI voorkomen, blĳven toestaan.

6. De Lid-Staten stellen de overige Lid-Staten en de Commissie in kennis van de stoffen die zĳ krachtens de leden 4 en 5 toestaan.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke Lid-Staat.









BĲLAGE I

PRINCIPES VAN DE BIOLOGISCHE PRODUKTIE OP LANDBOUWGEBIED

▼M15

A. PLANTEN EN PLANTAARDIGE PRODUCTEN

▼M22

1.1. De in artikel 6, lid 1, onder a), b) en d), aangegeven principes, die met name in deze bĳlage zĳn vermeld, moeten normaliter al op de percelen in praktĳk zĳn gebracht gedurende een omschakelingsperiode van ten minste twee jaar vóór het inzaaien of, in het geval van grasland, ten minste twee jaar vóór het gebruik ervan als veevoeder van biologische oorsprong of, in het geval van andere blĳvende teelten dan grasland, gedurende een omschakelingsperiode van ten minste drie jaar vóór de eerste oogst van de producten als bedoeld in artikel 1, lid 1, onder a). De omschakelingsperiode gaat niet in vóór de datum waarop de producent overeenkomstig artikel 8 kennis heeft gegeven van zĳn werkzaamheden en zĳn bedrĳf heeft onderworpen aan het in artikel 9 bedoelde controlesysteem.

1.2. De controleorganisatie of -autoriteit kan evenwel, in overleg met de bevoegde instantie, elke periode die aan de omschakelingsperiode voorafgaat met terugwerkende kracht als deel van deze omschakelingsperiode erkennen voorzover: a) hetzĳ de percelen deel uitmaken van een programma dat is uitgevoerd op grond van Verordening (EEG) nr. 2078/92 van de Raad van 30 juni 1992 betreffende landbouwproductiemethoden die verenigbaar zĳn met de eisen inzake milieubescherming, en betreffende natuurbeheer ( 18 ) of op grond van hoofdstuk VI van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wĳziging en intrekking van een aantal verordeningen ( 19 ), of in het kader van een ander officieel programma, op voorwaarde dat het betrokken programma garandeert dat op deze percelen geen producten zĳn gebruikt die niet in bĳlage II, deel A en deel B, zĳn vermeld; b) hetzĳ de percelen natuurgrond of landbouwgrond waren die niet werden behandeld met producten die niet in bĳlage II, delen A en B, zĳn vermeld. Deze periode kan alleen met terugwerkende kracht in aanmerking worden genomen op voorwaarde dat er voldoende bewĳzen aan de controleorganisatie of -autoriteit zĳn verstrekt, zodat deze zich ervan kan vergewissen dat gedurende een periode van ten minste drie jaar aan de voorwaarden is voldaan.

1.3. De controleorganisatie of -autoriteit kan met toestemming van de bevoegde instantie en rekening houdend met het vroegere gebruik van de percelen besluiten dat in bepaalde gevallen een langere omschakelingsperiode geldt dan in punt 1.1 is vastgesteld.

1.4. Voor percelen die reeds zĳn omgeschakeld op biologische landbouwproductie of waar die omschakeling aan de gang was en die zĳn behandeld met een product dat niet in bĳlage II is vermeld, kan de lidstaat in de volgende twee gevallen een omschakelingsperiode vaststellen die korter is dan de in punt 1.1 vastgestelde periode: a) voor percelen die in het kader van een actie ter bestrĳding van een ziekte of een parasiet die door de bevoegde instantie van de lidstaat op diens grondgebied of in bepaalde delen daarvan voor de productie van een bepaald gewas verplicht is gesteld, zĳn behandeld met een product dat niet in bĳlage II, deel B, is vermeld; b) voor percelen die in het kader van door de bevoegde instantie van de lidstaat goedgekeurde wetenschappelĳke experimenten zĳn behandeld met een product dat niet in bĳlage II, deel A of deel B, is vermeld. De duur van de omschakelingsperiode wordt dan vastgesteld met inachtneming van het volgende: — de afbraak van het betrokken gewasbeschermingsmiddel moet zodanig verlopen dat het gehalte aan residuen in de bodem, of in het geval van blĳvende teelten, in de plant, aan het einde van de omschakelingsperiode onbeduidend is, — de producten van de oogst die op de behandeling volgt, mogen niet worden verkocht met een verwĳzing naar de biologische productiemethode, — de betrokken lidstaat moet de andere lidstaten en de Commissie op de hoogte brengen van zĳn besluit inzake de verplichting tot behandeling.

▼M17

2.1. De vruchtbaarheid en de biologische activiteit van de bodem moeten in eerste instantie worden behouden of verhoogd door: a) de teelt van leguminosen, groenbemesters of diepwortelende gewassen in een geschikt meerjarig vruchtwisselingsschema; b) het in de bodem inwerken van uit de biologische veehouderĳ afkomstige dierlĳke mest, in overeenstemming met de bepalingen en de restricties van deel B, punt 7.1, van deze bĳlage; c) het in de bodem inwerken van ander al dan niet gecomposteerd organisch materiaal dat afkomstig is van bedrĳven die in overeenstemming met deze verordening produceren.

2.2. Aanvullende bemesting met andere in bĳlage II vermelde organische of minerale meststoffen is bĳ uitzondering toegestaan, voorzover: — het in vruchtwisseling verbouwde gewas of de te verbeteren bodem niet adequaat kan worden bemest volgens de in punt 2.1, onder a), b) en c) uiteengezette methoden; — ten aanzien van de producten in bĳlage II waarin sprake is van mest of dierlĳke uitwerpselen: deze producten mogen alleen worden gebruikt voorzover bĳ de toepassing ervan in combinatie met de dierlĳke mest als bedoeld in bovenstaand punt 2.1, onder b), aan de beperkingen van deel B, punt 7.1, van deze bĳlage wordt voldaan.

2.3. Voor het versnellen van de compostering mogen geschikte preparaten worden gebruikt op basis van planten of van micro-organismen die niet genetisch zĳn gemodificeerd in de zin van artikel 4, punt 12. Zogeheten „biodynamische preparaten” van steenmeel, stalmest of planten mogen ook voor de in dit punt en punt 2.1 genoemde doeleinden worden gebruikt.

2.4. Geschikte preparaten van niet genetisch gemodificeerde micro-organismen in de zin van artikel 4, punt 12, die in de betrokken lidstaat zĳn toegestaan voor gebruik in de landbouw in het algemeen, mogen in gevallen waarin de noodzaak daarvan door de controleorganisatie of de controle-instantie wordt erkend, ook worden gebruikt voor de bodemverbetering in het algemeen of voor de verbetering van de beschikbaarheid van voedingsstoffen in de bodem of in de gewassen.

▼B

3. Parasieten, ziekten en onkruiden moeten worden bestreden door een combinatie van de volgende maatregelen: — keuze van geschikte soorten en rassen; — passend vruchtwisselingsschema; — mechanische teeltprocédés; — bescherming van natuurlĳke vĳanden van parasieten met passende middelen (b. v. heggen, nestplaatsen, natuurmonumenten, uitzetten van roofdieren); — onkruidverdelging door middel van vuur. Alleen bĳ acuut gevaar voor de teelt mogen de in bĳlage II genoemde produkten worden aangewend.

▼M4

4. Het vergaren van eetbare planten en van delen daarvan die op natuurlĳke wĳze in natuurgebieden, bossen en landbouwgebieden groeien, wordt als een biologische produktiemethode beschouwd op voorwaarde dat — de betrokken gebieden in de drie, aan de vergaring voorafgaande jaren niet met andere produkten zĳn behandeld dan met die welke in bĳlage II zĳn vermeld; — de vergaring, de stabiliteit van de natuurlĳke habitat en de instandhouding van de soorten in het inzamelgebied niet nadelig beïnvloeden.

▼M13

5. Champignons mogen worden geteeld op substraten die uitsluitend zĳn samengesteld uit de volgende componenten: 5.1. Stalmest en gecomposteerde uitwerpselen van dieren (met inbegrip van de in bĳlage II, deel A, eerste tot en met vierde streepje, van Verordening (EEG) nr. 2092/92 bedoelde producten), die a) ofwel afkomstig zĳn van bedrĳven die volgens de biologische productiemethode produceren, b) ofwel voldoen aan de eisen bepaald in bĳlage II, deel A, eerste tot en met vierde streepje, van Verordening (EEG) nr. 2092/91, tot een hoeveelheid van maximaal 25 % ( 20 ) en alleen als geen onder 5.1 a) bedoeld product beschikbaar is; 5.2. Producten van agrarische oorsprong, andere dan bedoeld onder punt 5.1 (bĳv. stro), afkomstig van bedrĳven die volgens de biologische productiemethode produceren; 5.3. Turf dat niet chemisch is behandeld; 5.4. Hout dat na de kap niet chemisch is behandeld; 5.5. Minerale producten als bedoeld in bĳlage II, deel A, van Verordening (EEG) nr. 2092/91, water en grond.

▼M15

B. DIEREN EN DIERLĲKE PRODUCTEN VAN DE VOLGENDE SOORTEN: RUNDEREN (MET INBEGRIP VAN BUBALUS EN BISON), VARKENS, SCHAPEN, GEITEN, PAARDACHTIGEN EN PLUIMVEE

1. Algemene principes

1.1. Dierlĳke productie maakt een integrerend deel uit van talrĳke landbouwbedrĳven die biologische productiemethoden toepassen.

1.2. De dierlĳke productie moet bĳdragen tot het evenwicht van de productiesystemen in de landbouw door te voorzien in de behoefte van de gewassen aan voedingsstoffen en in de verbetering van het organisch materiaal in de bodem. Deze productie kan aldus bĳdragen tot de verwezenlĳking en instandhouding van de onderlinge afhankelĳkheid van bodem en gewas, gewas en dier en dier en bodem. In dit concept is niet-grondgebonden productie („production hors sol”) niet in overeenstemming met de voorschriften van deze verordening.

1.3. Door gebruik te maken van hernieuwbare natuurlĳke hulpbronnen (dierlĳke mest, leguminosen en voedergewassen) zorgen de gemengd bedrĳf- en weidebouwsystemen voor de instandhouding en verbetering van de vruchtbaarheid van de bodem op lange termĳn en dragen zĳ bĳ tot de ontwikkeling van een duurzame landbouw.

1.4. De biologische veeteelt is een grondgebonden activiteit. Behalve in de in deze bĳlage bĳ wĳze van uitzondering toegestane gevallen moeten de dieren beschikken over een uitloop en moet het aantal dieren per oppervlakte-eenheid beperkt worden teneinde te zorgen voor een geïntegreerd beheer van dierlĳke en plantaardige productie op de productie-eenheid waardoor elke vorm van verontreiniging zoveel mogelĳk beperkt wordt, met name van bodem, oppervlaktewater en grondwater. De omvang van de veestapel moet in nauw verband staan met de oppervlakte die beschikbaar is om overbegrazing en erosie te vermĳden en het uitrĳden van dierlĳke mest mogelĳk te maken om zo schadelĳke gevolgen voor het milieu tegen te gaan. De nadere voorschriften inzake het gebruik van dierlĳke mest worden hieronder in hoofdstuk 7 uiteengezet.

1.5. Bĳ de biologische veehouderĳ moeten alle dieren van een en dezelfde productie-eenheid worden gehouden volgens de regels van deze verordening.

1.6. Het is evenwel toegstaan dat op het bedrĳf andere dan in overeenstemming met deze verordening gehouden, dieren aanwezig zĳn, mits die dieren gehouden in eenheden waarvan de gebouwen en percelen duidelĳk zĳn gescheiden van de eenheden waar volgens de regels van deze verordening wordt geproduceerd en het andere diersoorten betreft.

1.7. In afwĳking van dit beginsel kunnen dieren die niet in overeenstemming met deze verordening worden gehouden ieder jaar gedurende een beperkte periode de weidegronden gebruiken van eenheden die wel aan deze verordening voldoen, mits die dieren afkomstig zĳn uit de extensieve veeteelt (als omschreven in artikel 6, lid 5, van Verordening (EG) nr. 950/97 ( 21 ) of, voor andere, niet in die verordening genoemde diersoorten, mits het aantal dieren per ha overeenkomt met 170 kg stikstof/ha/jaar als omschreven in bĳlage VII) en mits andere dieren die aan de vereisten van deze verordening zĳn onderworpen niet tegelĳkertĳd op deze weidegronden aanwezig zĳn. Deze afwĳking moet van tevoren worden toegestaan door de controleautoriteit of instantie.

1.8. Als tweede afwĳking van dit beginsel mogen in overeenstemming met deze verordening gehouden dieren op gemeenschappelĳke grond grazen, mits: a) de grond gedurende ten minste drie jaar niet is behandeld met andere producten dan die welke zĳn toegestaan in bĳlage II van deze verordening; b) alle dieren die gebruikmaken van de betreffende grond en die niet aan de vereisten van deze verordening onderworpen zĳn, afkomstig zĳn uit de extensieve productie, als omschreven in artikel 6, lid 5, van Verordening (EG) nr. 950/97, of, voor andere, niet in die verordening genoemde diersoorten, mits het aantal dieren per ha overeenkomt met 170 kg stikstof/ha/jaar als omschreven in bĳlage VII; c) alle dierlĳke producten die worden geproduceerd door dieren die in overeenstemming met deze verordening worden gehouden en van deze grond gebruikmaken, niet als zodanig worden beschouwd, tenzĳ ten genoegen van de controleautoriteit of -instantie kan worden aangetoond dat zĳ op adequate wĳze zĳn gescheiden van andere dieren die niet aan de vereisten van deze verordening voldoen.

2. Omschakeling

2.1. Omschakeling van de bĳ de biologische dierlĳke productie betrokken grond

2.1.1. Bĳ omschakeling van een productie-eenheid moet het totale voor diervoeder gebruikte areaal van de eenheid voldoen aan de regels voor de biologische landbouw, met toepassing van de in deel A van deze bĳlage betreffende planten en plantaardige producten bedoelde omschakelingsperioden.

2.1.2. In afwĳking van dit beginsel mag de omschakelingsperiode tot één jaar worden beperkt voor weidegronden, uitlopen in de open lucht en bewegingsruimten die door niet-herbivore soorten worden gebruikt. Deze periode kan worden beperkt tot zes maanden indien de betreffende grond in het recente verleden niet is behandeld met andere producten dan die welke in bĳlage II van deze verordening worden genoemd. Deze afwĳking moet worden toegestaan door de controleautoriteit of -instantie.

2.2. Omschakeling van dieren en dierlĳke producten

2.2.1. Om dierlĳke producten onder de aanduiding „biologisch” te mogen verkopen, moeten de dieren volgens de regels van deze verordening gehouden zĳn en wel sinds ten minste: — twaalf maanden voor paardachtigen en runderen (met inbegrip van bubalus en bison) die voor de vleesproductie bestemd zĳn, en in elk geval gedurende ten minste driekwart van hun levensduur; — zes maanden voor kleine herkauwers en varkens; gedurende een overgangsperiode van drie jaar die verstrĳkt op 24 augustus 2003 bedraagt deze periode voor varkens echter vier maanden; — zes maanden voor dieren die voor de melkproductie worden gehouden; gedurende een overgangsperiode van drie jaar die verstrĳkt op 24 augustus 2003 bedraagt deze periode echter drie maanden; — tien weken voor pluimvee bestemd voor de vleesproductie dat vóór het bereiken van de leeftĳd van drie dagen in het bedrĳf is binnengebracht; — zes weken voor pluimvee bestemd voor de eierproductie.

2.2.2. In afwĳking van punt 2.2.1 en ten behoeve van het opbouwen van een veestapel of een bestand mogen kalveren en kleine herkauwers die voor de vleesproductie worden gehouden gedurende een overgangsperiode die op 31 december 2003 verstrĳkt als „biologisch” worden verkocht, mits — zĳ afkomstig zĳn van de extensieve veehouderĳ; — zĳ tot het tĳdstip van de verkoop of slacht minimaal zes maanden (voor kalveren) respectievelĳk twee maanden (voor kleine herkauwers) in de biologische eenheid zĳn gehouden; — de herkomst van de dieren voldoet aan de voorwaarden van het vierde en het vĳfde streepje van punt 3.4.

2.3. Gelĳktĳdige omschakeling

2.3.1. In afwĳking van de punten 2.2.1, 4.2 en 4.4 wordt, indien de omschakeling tegelĳkertĳd geschiedt voor de gehele productie-eenheid, met inbegrip van dieren, weidegronden en/of voor diervoeders gebruikte grond, de totale gecombineerde omschakelingsperiode voor dieren, weidegronden en/of voor diervoeders gebruikte grond, beperkt tot 24 maanden op de volgende voorwaarden: a) de afwĳking geldt uitsluitend voor de dieren en hun jongen die reeds aanwezig waren en tegelĳkertĳd voor de grond die voor diervoeders/als weidegrond werd gebruikt voordat met de omschakeling een aanvang werd gemaakt; b) de dieren worden hoofdzakelĳk met producten afkomstig van de productie-eenheid gevoed.

3. Herkomst van de dieren

3.1. Bĳ de keuze van de rassen of stammen moet rekening worden gehouden met het vermogen van de dieren om zich aan de plaatselĳke omstandigheden aan te passen, met hun levenskracht en met hun resistentie tegen ziekten. Voorts moeten rassen of stammen van dieren worden geselecteerd ter voorkoming van specifieke ziekten of gezondheidsproblemen die verband houden met bepaalde in de intensieve productie gebruikte rassen of stammen (bĳvoorbeeld stress-syndroom bĳ varkens, PSE-syndroom of acute dood, spontane abortus, moeilĳke geboorten die keizersneden nodig maken, enz.). De voorkeur moet worden gegeven aan inheemse rassen en stammen.

3.2. De dieren moeten afkomstig zĳn van productie-eenheden die voldoen aan de voorschriften voor de verschillende typen van veeteelt als bedoeld in artikel 6 en in deze bĳlage. Zĳ moeten hun hele leven binnen dit productiesysteem blĳven.

3.3. Als eerste afwĳking kunnen dieren die reeds aanwezig zĳn op een productie-eenheid die niet aan de voorschriften van deze verordening voldoet, na voorafgaande toestemming van de controleautoriteit of -instantie, omgeschakeld worden.

3.4. Als tweede afwĳking mogen, wanneer een veestapel of bestand voor het eerst wordt samengesteld en indien er niet genoeg via de biologische productiemethode gehouden dieren verkrĳgbaar zĳn, onder de volgende voorwaarden niet-biologisch gehouden dieren in een biologische productie-eenheid worden binnengebracht: ▼M31 — voor de eierproductie bestemde jonge hennen en voor de vleesproductie bestemd pluimvee moeten jonger zijn dan drie dagen; ▼M15 — jonge buffels voor de fokkerĳ moeten jonger zĳn dan zes maanden; — kalveren en veulens voor de fokkerĳ moeten worden gehouden in overeenstemming met de voorschriften van deze verordening zodra zĳ gespeend zĳn, en zĳ moeten in ieder geval jonger zĳn dan zes maanden; — lammeren en geitjes voor de fokkerĳ moeten worden gehouden in overeenstemming met de voorschriften van deze verordening zodra zĳ gespeend zĳn, en zĳ moeten in ieder geval jonger zĳn dan 60 dagen; — biggen voor de fokkerĳ moeten worden gehouden in overeenstemming met de voorschriften van deze verordening zodra zĳ gespeend zĳn, en zĳ moeten minder wegen dan 35 kg.

▼M31

3.5. Deze afwijking moet door de controle-instantie of -organisatie vooraf zijn toegestaan.

3.6. Als derde afwijking wordt, indien geen biologisch opgefokte dieren verkrijgbaar zijn, door de controle-instantie of -organisatie in de volgende gevallen toestemming verleend voor de vernieuwing of aanvulling van de veestapel of het bestand: a) grote sterfte onder de dieren als gevolg van gezondheidsproblemen of een ramp; b) voor de eierproductie bestemde jonge hennen en voor de vleesproductie bestemd pluimvee die jonger zijn dan drie dagen; c) biggen voor de fokkerij, die overeenkomstig de voorschriften van deze verordening moeten zijn opgefokt zodra zij waren gespeend, en minder dan 35 kg moeten wegen. Het onder c) bedoelde geval wordt toegestaan voor een overgangsperiode die op 31 juli 2006 verstrijkt.

3.7. In afwijking van het bepaalde in de punten 3.4 en 3.6 mogen niet biologisch opgefokte voor de eierproductie bestemde jonge hennen van ten hoogste 18 weken in een biologische productie-eenheid worden binnengebracht indien geen biologisch opgefokte jonge hennen verkrijgbaar zijn en wordt voldaan aan de volgende voorwaarden: — de bevoegde autoriteit heeft daarvoor vooraf toestemming verleend en — met ingang van 31 december 2005 moet het bepaalde in de punten 4 (Voeders) en 5 (Preventie van ziekten en diergeneeskundige behandeling) van deze bijlage I worden toegepast voor niet biologisch opgefokte jonge hennen die bestemd zijn voor opneming in een biologische productie-eenheid.

▼M15

3.8. Als vierde afwĳking mogen vrouwelĳke dieren die nog niet geworpen hebben en die afkomstig zĳn van niet-biologische veehouderĳen in aantallen van maximaal 10 % van de volwassen paardachtigen of runderen (met inbegrip van bubalus en bison) en 20 % van de volwassen varkens, schapen en geiten per jaar worden binnengebracht ter aanvulling van de natuurlĳke aanwas en voor de vernieuwing van de veestapel of het bestand, indien er geen via de biologische productiemethode gehouden dieren verkrĳgbaar zĳn en uitsluitend met toestemming van de controleautoriteit of -instantie.

3.9. De in bovengenoemde afwĳking vastgestelde percentages gelden niet voor productie-eenheden met minder dan tien paardachtigen of runderen, of met minder dan vĳf varkens, schapen of geiten. Voor deze eenheden wordt de bovengenoemde vernieuwing beperkt tot maximaal één dier per jaar.

3.10. Op advies en met instemming van de controleautoriteit of -instantie mogen die percentages in de volgende bĳzondere gevallen tot maximaal 40 % worden verhoogd: — een aanzienlĳke bedrĳfsuitbreiding; — verandering van ras; — opzet van een nieuwe tak van veehouderĳ; — wanneer rassen voor de landbouw verloren dreigen te gaan. Dieren van deze soorten hoeven niet noodzakelĳk nullipara te zĳn.

3.11. Als vĳfde afwĳking mogen mannelĳke dieren afkomstig van niet-biologische veehouderĳen voor de fokkerĳ worden binnengebracht mits deze dieren daarna permanent worden gehouden en gevoed in overeenstemming met de voorschriften van deze verordening.

3.12. Indien, met inachtneming van de in de punten 3.3 tot en met 3.11 genoemde voorwaarden en beperkingen, dieren afkomstig zĳn van eenheden die niet aan deze verordening voldoen, moeten de termĳnen van punt 2.2.1 in acht worden genomen om producten te mogen verkopen als biologische producten; tĳdens deze termĳnen moeten alle in deze verordening genoemde voorschriften worden nageleefd.

3.13. Indien dieren zĳn verkregen van eenheden die niet aan deze verordening voldoen, moet bĳzondere aandacht worden geschonken aan de maatregelen inzake de diergezondheid. De controleautoriteit of -instantie mag in het licht van de plaatselĳke omstandigheden speciale maatregelen toepassen, zoals screeningtests en quarantaineperioden.

3.14. De Commissie zal vóór 31 december 2003 een verslag indienen over de beschikbaarheid van biologisch geteelde dieren en zo nodig een voorstel aan het Permanent Comité voorleggen dat ertoe strekt te garanderen dat alle biologische vleesproductie afkomstig is van dieren die op biologische bedrĳven zĳn geboren en opgegroeid.

4. Voeders

4.1. Met de voeders wordt een kwaliteitsproductie nagestreefd en niet zozeer een maximale productie, terwĳl wordt voorzien in de voedingsbehoeften van de dieren in de verschillende ontwikkelingsfasen. Mestmethoden zĳn toegestaan voorzover deze in alle stadia van het teeltproces omkeerbaar zĳn. Dwangvoeding is verboden.

4.2. Dieren moeten worden gevoederd met biologische diervoeders.

4.3. Voorts moeten de dieren worden gehouden volgens de voorschriften van deze bĳlage met gebruikmaking van voeder van de eenheid zelf of, indien dit niet mogelĳk is, van voeder van andere eenheden of ondernemingen die aan deze verordening onderworpen zĳn. Bovendien moet het voeder voor herbivoren, behalve tĳdens de jaarlĳkse transhumanceperiode van de dieren, voor ten minste 50 % van de eenheid zelf afkomstig zĳn of, als dit niet mogelĳk is, in samenwerking met andere biologische landbouwondernemingen worden geproduceerd.

4.4. Gemiddeld mag maximaal 30 % van het voederrantsoen bestaan uit omschakelingsdiervoerders. Dit aandeel mag tot 60 % worden verhoogd indien de omschakelingsdiervoeders afkomstig zĳn van een eenheid van het eigen bedrĳf. ►M23 Deze percentages worden uitgedrukt in procent droge stof van diervoeders van agrarische oorsprong. ◄

4.5. De voeding van jonge zoogdieren moet gebaseerd zĳn op natuurlĳke melk, bĳ voorkeur moedermelk. Alle zoogdieren moeten gedurende een minimumperiode met natuurlĳke melk worden gevoed. Die periode hangt af van de betrokken soort en bedraagt drie maanden voor runderen (met inbegrip van bubalus en bison) en paardachtigen, 45 dagen voor schapen en geiten en 40 dagen voor varkens.

4.6. Waar zulks relevant is, wĳzen de lidstaten gebieden of regio's aan waar transhumance kan worden toegepast, met inbegrip van verplaatsingen van dieren naar bergweiden, onverminderd de in deze bĳlage vastgestelde bepalingen inzake de voeding van dieren.

4.7. Teeltsystemen voor herbivoren moeten gebaseerd worden op maximaal gebruik van weidegronden, naar gelang van de beschikbaarheid daarvan tĳdens de verschillende perioden van het jaar. Ten minste 60 % van de droge stof van het dagrantsoen dient te bestaan uit ruwvoer, vers of gedroogd voer of kuilvoer. Voor dieren in de zuivelproductie kan de controleautoriteit of -instantie bĳ het begin van de lactatie gedurende een maximale periode van drie maanden evenwel een verlaging tot 50 % toestaan.

4.8 In afwijking van het bepaalde in punt 4.2 is het gebruik van een beperkt percentage traditionele diervoeders van agrarische oorsprong toegestaan als de landbouwer ten genoegen van de controle-instantie of -organisatie van de lidstaat heeft aangetoond dat er onvoldoende biologisch geproduceerde voeders beschikbaar zijn. Het maximaal per periode van twaalf maanden toegestane percentage traditionele diervoeders is: a) voor herbivoren: 5 % tijdens de periode van 25 augustus 2005 tot en met 31 december 2007; b) voor andere soorten: — 15 % tijdens de periode van 25 augustus 2005 tot en met 31 december 2007; — 10 % tijdens de periode van 1 januari 2008 tot en met 31 december 2009; — 5 % tijdens de periode van 1 januari 2010 tot en met 31 december 2011. Deze percentages worden jaarlijks berekend als percentage van de droge stof van diervoeders van agrarische oorsprong. Het maximaal toegestane percentage traditionele voeders in het dagrantsoen moet, behalve tijdens de jaarlijkse transhumanceperiode van de dieren, berekend als percentage van de droge stof, 25 % bedragen..

4.9. In afwĳking van punt 4.8 kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, in geval van verlies van voedergewasproductie of bepaalde opgelegde beperkingen, met name als gevolg van uitzonderlĳke weersomstandigheden, de uitbraak van besmettelĳke ziekten, verontreiniging met toxische stoffen of brand, gedurende een beperkte periode en voor een specifiek gebied een hoger percentage traditionele diervoeders toestaan wanneer dit gerechtvaardigd is. Na goedkeuring door de bevoegde autoriteit past de controleorganisatie of -autoriteit deze bepaling toe op de individuele marktdeelnemers. De lidstaten stellen elkaar en de Commissie in kennis van de afwĳkingen die zĳ toestaan.

▼M26 —————

▼M15

4.11. Aan het dagrantsoen voor varkens en pluimvee moet ruwvoer, vers of gedroogd voer of kuilvoer worden toegevoegd.

4.12. Alleen de in bĳlage II, deel D, punten D.1.5 en D.3.1, genoemde producten mogen worden gebruikt als toevoegingsmiddelen, respectievelĳk technische hulpmiddelen in kuilvoer.

4.13. Conventionele voedermiddelen van agrarische oorsprong mogen onder inachtneming van de in deze bĳlage vastgestelde kwantitatieve beperkingen alleen voor diervoeder worden gebruikt indien zĳ zĳn opgenomen in bĳlage II, deel C, punt C.1 (voedermiddelen van plantaardige oorsprong) en indien zĳ geproduceerd of bereid zĳn zonder gebruikmaking van chemische oplosmiddelen.

4.14. Voedermiddelen van dierlĳke oorsprong mogen (ongeacht of het gaat om conventionele, biologische of omschakelingsvoedermiddelen) alleen gebruikt worden als ze in bĳlage II, deel C, punt C.2, zĳn opgenomen en de in deze bĳlage vastgestelde kwantitatieve beperkingen in acht genomen worden.

4.15. Uiterlĳk op 24 augustus 2003 worden de punten C.1, C.2, C.3 en deel D van bĳlage II opnieuw bezien, met de bedoeling daar met name de conventionele grondstoffen voor diervoeders van agrarische oorsprong af te halen die volgens de biologische productiemethode in voldoende hoeveelheid in de Gemeenschap worden geproduceerd.

4.16. Teneinde te voorzien in de voedingsbehoeften van de dieren mogen voor diervoeding alleen de producten worden gebruikt die zĳn opgenomen in bĳlage II, deel C, punt C.3 (voedermiddelen van minerale oorsprong), D.1.1 (spoorelementen) en D.1.2. (vitaminen, provitaminen en stoffen met een gelĳkaardige werking, die chemisch duidelĳk omschreven zĳn).

4.17. Alleen de producten die zĳn opgenomen in bĳlage II, deel D, punten 1.3 (Enzymen), 1.4 (Micro-organismen), 1.5 (Conserveermiddelen), 1.6 (Bindmiddelen, verdunnings- en stollingsmiddelen), 1.7 (Antioxidantia), 1.8 (Toevoegingsmiddelen voor kuilvoer), 2 (Bepaalde in diervoeding gebruikte producten) en 3 (Technische hulpmiddelen voor diervoeders) mogen in diervoeding worden gebruikt voor de met betrekking tot bovenstaande categorieën vermelde doelen. Antibiotica, coccidiostatica, medicinale stoffen, groeibevorderaars en andere stoffen die ten doel hebben de groei of de productie te bevorderen, mogen niet in diervoeding gebruikt worden.

4.18. Diervoeders, voedermiddelen, mengvoeders, toevoegingsmiddelen, technische hulpmiddelen voor diervoeders en bepaalde in diervoeding gebruikte producten mogen niet geproduceerd zĳn met gebruikmaking van genetisch gemodificeerde organismen of daarvan afgeleide producten.

5. Preventie van ziekten en diergeneeskundige behandeling

5.1. In de biologische dierlĳke productie is ziektepreventie gebaseerd op de volgende beginselen: a) de selectie van geschikte rassen of stammen van dieren als aangegeven in hoofdstuk 3 van deze bĳlage; b) de toepassing van veehouderĳpraktĳken die aan de behoeften van iedere soort zĳn aangepast en die bĳdragen tot een hoge weerstand tegen ziekten en het voorkomen van infecties; c) het gebruik van hoogwaardig voeder, alsmede regelmatige lichaamsbeweging en toegang tot weidegronden, waardoor de natuurlĳke immunologische weerstand van het dier wordt bevorderd; d) het waarborgen van een passende veebezetting, om overbevolking en daaruit voortvloeiende gezondheidsproblemen bĳ de dieren te voorkomen.

5.2. Bovengenoemde beginselen zouden de gezondheidsproblemen bĳ de dieren moeten beperken, zodat deze voornamelĳk door middel van preventie kunnen worden beheerst.

5.3. Als ondanks alle bovengenoemde preventieve maatregelen bĳ een dier een ziekte of een verwonding wordt geconstateerd, moet het onverwĳld worden behandeld, indien nodig in afzondering en in aangepaste huisvesting.

5.4. Bĳ het gebruik van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in de biologische landbouw worden de volgende beginselen in acht genomen: a) fytotherapeutische producten (bĳvoorbeeld plantenextracten (behalve antibiotica), essences, enz.), homeopathische producten (bĳvoorbeeld plantaardige, dierlĳke of minerale stoffen) en spoorelementen en producten die in bĳlage II, punt C.3, zĳn opgenomen, genieten de voorkeur boven chemisch gesynthetiseerde, allopathische geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik of antibiotica, mits hun therapeutisch effect voor de betreffende diersoort en de aandoening waarvan de behandeling wordt beoogd, doeltreffend is; b) indien het gebruik van bovengenoemde producten niet of waarschĳnlĳk niet doeltreffend is bĳ de bestrĳding van een ziekte of een verwonding en een behandeling absoluut noodzakelĳk is teneinde lĳden of pĳn voor het dier te voorkomen, mogen chemisch gesynthetiseerde, allopathisch geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik of antibiotica worden gebruikt onder de verantwoordelĳkheid van een dierenarts; c) het gebruik van chemisch gesynthetiseerde, allopathische geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik of antibiotica voor preventieve behandelingen is verboden.

5.5. Naast bovengenoemde beginselen zĳn onderstaande voorschriften van toepassing: a) het gebruik van groei- of productiebevorderende stoffen (waaronder antibiotica, coccidiostatica en andere kunstmatige groeibevorderende hulpmiddelen) en het gebruik van hormonen of soortgelĳke stoffen om de reproductie te regelen (bĳvoorbeeld het opwekken of synchroniseren van bronst) of voor andere doeleinden, zĳn verboden. Niettemin mogen hormonen bĳ een individueel dier worden toegediend bĳ wĳze van therapeutische diergeneeskundige behandeling; b) diergeneeskundige behandelingen van dieren of behandeling van gebouwen, uitrusting en voorzieningen, die verplicht zĳn krachtens de nationale of de communautaire wetgeving zĳn toegestaan, met inbegrip van het gebruik van immunologische geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, indien is geconstateerd dat een ziekte voorkomt in een specifiek gebied waar zich de productie-eenheid bevindt.

5.6. Wanneer er geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik moeten worden gebruikt, moet het soort product duidelĳk worden geregistreerd (met inbegrip van een aanduiding van de betrokken actieve farmacologische stoffen) tezamen met uitvoerige gegevens betreffende de diagnose, de dosering, de wĳze van toediening, de duur van de behandeling en de wettelĳke wachttĳd. Deze gegevens moeten worden opgegeven bĳ de controleautoriteit of -instantie voordat de dieren of de dierlĳke producten als biologisch op de markt worden gebracht. De behandelde dieren moeten duidelĳk worden geïdentificeerd, afzonderlĳk in het geval van grote dieren, afzonderlĳk of per partĳ in geval van pluimvee en kleine dieren.

5.7. De wachttĳd tussen de laatste toediening van een allopathisch geneesmiddel voor diergeneeskundig gebruik aan een dier onder normale gebruiksomstandigheden en de productie van biologisch afgeleide levensmiddelen van dergelĳke dieren dient het dubbele van de wettelĳke periode te bedragen of, indien een dergelĳke periode niet is bepaald, 48 uur.

5.8. Met uitzondering van inentingen, behandelingen voor parasieten en door de lidstaten opgestelde verplichte uitroeiingsschema's mogen, wanneer een dier of groep dieren binnen een jaar meer dan twee of ten hoogste drie reeksen behandelingen ondergaat met chemisch gesynthetiseerde, allopathische geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik of antibiotica (of meer dan een reeks behandelingen indien hun productieve levenscyclus minder dan een jaar bedraagt), de betreffende dieren, of daarvan afkomstige producten, niet worden verkocht als producten die overeenkomstig deze verordening zĳn geproduceerd, en moeten zĳ aan de in deel 2 van deze bĳlage bedoelde omschakelingsperioden worden onderworpen, onder voorbehoud van instemming van de controleautoriteit of -instantie.

6. Veehouderĳbeheerspraktĳken, vervoer en identificatie van dierlĳke producten

6.1. Veehouderĳpraktĳken

6.1.1. In principe moet de voortplanting van biologische dieren gebaseerd zĳn op natuurlĳke methoden. Kunstmatige inseminatie is echter toegestaan. Andere vormen van kunstmatige of met ingrepen bewerkstelligde voortplanting (bĳvoorbeeld overplanting van embryo's) zĳn verboden.

6.1.2. Bepaalde ingrepen bĳ dieren, zoals het aanbrengen van rubberbanden aan de staarten van schapen, couperen van staarten, knippen van tanden, snavelkappen en het onthoornen mogen in de biologische landbouw niet systematisch worden toegepast. Voor sommige van deze ingrepen kan de controleautoriteit of -instantie echter toestemming verlenen, indien de veiligheid in het geding is (bĳvoorbeeld het onthoornen bĳ jonge dieren), of wanneer dergelĳke ingrepen gericht zĳn op de verbetering van de gezondheid, het welzĳn of de hygiëne van de dieren. Dergelĳke ingrepen moeten op de daarvoor meest geschikte leeftĳd worden uitgevoerd door vakbekwaam personeel en zo dat eventueel lĳden van de dieren tot een minimum wordt beperkt.

6.1.3. Castratie is toegestaan om de kwaliteit van de producten te handhaven en traditionele productiemethoden in stand te houden (vleesvarkens, slachtossen, kapoenen, enz.), doch uitsluitend met inachtneming van de voorwaarden in de laatste zin van punt 6.1.2.

6.1.4. Het aanbinden van dieren is verboden. In afwĳking van dit beginsel kan de controleautoriteit of -instantie deze praktĳk evenwel voor individuele dieren toestaan wanneer de marktdeelnemer kan aantonen dat zulks, uitsluitend gedurende een beperkte tĳd, nodig is om de veiligheid of het welzĳn van de dieren te verzekeren.

6.1.5. Bĳ wĳze van afwĳking van de in het vorige punt genoemde bepalingen, mogen runderen worden aangebonden in gebouwen die reeds vóór 24 augustus 2000 bestonden op voorwaarde dat voor regelmatige lichaamsbeweging wordt gezorgd en de teelt geschiedt in overeenstemming met de eisen inzake het welzĳn van dieren in ruimten die van voldoende strooisel zĳn voorzien en er sprake is van individueel beheer. Deze afwĳking, die door de controleautoriteit of -instantie moet worden toegestaan, geldt voor een overgangsperiode die op 31 december 2010 verstrĳkt.

6.1.6. Bĳ wĳze van afwĳking mogen runderen voorts in kleine bedrĳven worden aangebonden als zĳ niet in aan hun gedrag aangepaste groepen kunnen worden gehouden, op voorwaarde dat zĳ ten minste tweemaal per week toegang krĳgen tot weidegronden, uitlopen in de open lucht, of bewegingsgebieden. Deze afwĳking, die door de controleautoriteit of -instantie moet worden toegestaan, geldt voor bedrĳven die voldoen aan de eisen van nationale voorschriften inzake de biologische productie van dieren die tot 24 augustus 2000 van kracht zĳn, of, bĳ afwezigheid daarvan, aan door de lidstaten aanvaarde of erkende private normen.

6.1.7. Vóór 31 december 2006 zal de Commissie een verslag indienen over de invoering van de bepalingen van punt 6.1.5.

6.1.8. Wanneer dieren in groepen worden gehouden, moet de omvang van de groep zĳn afgestemd op de ontwikkelingsfase van de dieren en de met het gedrang van de soort in kwestie samenhangende behoeften. Het is verboden dieren te houden onder omstandigheden, of op een dieet, die bloedarmoede kunnen veroorzaken.

6.1.9. Voor pluimvee bedraagt de minimumleeftĳd bĳ de slacht: 81 dagen voor kuikens, 150 dagen voor kapoenen, 49 dagen voor Pekingeenden, 70 dagen voor vrouwelĳke Barbarĳse eenden, 84 dagen voor mannelĳke Barbarĳse eenden, 92 dagen voor Mallardeenden, 94 dagen voor parelhoenders, 140 dagen voor kalkoenen en braadganzen. Indien telers deze minimumslachtleeftĳden niet toepassen, moeten zĳ traaggroeiende rassen gebruiken.

6.2. Vervoer

6.2.1. Het vervoer van de dieren dient zo te gebeuren dat stress bĳ de dieren overeenkomstig de geldende relevante nationale of communautaire wetgeving wordt beperkt. De dieren moeten behoedzaan worden in- en uitgeladen en zonder dat er gebruik wordt gemaakt van enig elektrisch dwangmiddel. Het gebruik van allopathische kalmeringsmiddelen voorafgaand aan en tĳdens het vervoer is verboden.

6.2.2. In de periode voor het slachten en bĳ het slachten moet zo met de dieren worden omgegaan dat stress bĳ de dieren tot een minimum wordt beperkt.

6.3. Identificatie van dierlĳke producten

6.3.1. Dieren en dierlĳke producten moeten in alle stadia van de productie, de bereiding, het vervoer en het in de handel brengen geïdentificeerd worden.

7. Dierlĳke mest

7.1. De totale hoeveelheid mest als omschreven in Richtlĳn 91/676/EEG ( 22 ), die per bedrĳf wordt gebruikt, mag niet meer bedragen dan 170 kg stikstof per jaar/hectare cultuurgrond, de hoeveelheid die omschreven wordt in bĳlage III van bovengenoemde richtlĳn. Indien nodig wordt de totale veebezetting verlaagd om te voorkomen dat de hierboven genoemde grens wordt overschreden.

7.2. Om de geschikte hierboven bedoelde veebezetting te bepalen wordt het aantal grootvee-eenheden dat overeenkomt met 170 kg N/jaar/ha cultuurgrond voor de verschillende categorieën dieren vastgesteld door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten die de getallen in bĳlage VII als richtsnoer hanteren.

7.3. De lidstaten stellen de Commissie en de andere lidstaten in kennis van afwĳkingen van deze getallen en geven de redenen aan die dergelĳke veranderingen rechtvaardigen. Deze eis betreft uitsluitend de berekening van het maximumaantal dieren waarbĳ kan worden gewaarborgd dat de grens van 170 kg van mest afkomstige stikstof per jaar/hectare niet wordt overschreden. Een en ander doet geen afbreuk aan de veebezettingsgetallen die in hoofdstuk 8 en in bĳlage VIII zĳn vastgesteld in verband met de gezondheid en het welzĳn van de dieren.

7.4. Biologische landbouwbedrĳven mogen overeenkomstig het bepaalde in deze verordening samenwerkingsregelingen treffen met andere bedrĳven en ondernemingen met het oog op het uitrĳden van mestoverschotten van de biologische productie. De maximumgrens van 170 kg van mest afkomstige stikstof per jaar/hectare cultuurgrond wordt ►M22 uitsluitend ◄ berekend op basis van alle bĳ een dergelĳke samenwerking betrokken biologische eenheden.

7.5. Rekening houdend met de kenmerken van het betrokken gebied, het gebruik van andere stikstofmeststoffen op het land en de stikstofvoorziening van de gewassen door de bodem, kunnen de lidstaten lagere dan in de punten 7.1 tot en met 7.4 bepaalde grenzen vaststellen.

7.6. De installaties voo