Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de
instellingen
"BVERORDENING (EG) Nr. 978/2000 V AN DE RAAD
van 8 mei 2000
tot instelling van een definitief compenserend recht op de invoer van polyester stapelvezels uit
Australië, Indonesië en Taiwan en tot definitieve inning van het voorlopige recht
(PB L 113 van 12.5.2000, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Verordening (EG) nr. 902/2001 van de Raad van 7 mei 2001 L 127 20 9.5.20012000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 1
VERORDENING (EG) Nr. 978/2000 V AN DE RAAD
van 8 mei 2000
tot instelling van een definitief compenserend recht op de invoer van
polyester stapelvezels uit Australië, Indonesië en Taiwan en tot
definitieve inning van het voorlopige recht
DE RAAD V AN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad van 6 oktober 1997
betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die
geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (
1), en met name op artikel
15,
Gelet op het voorstel dat de Commissie na raadpleging van het
raadgevend comité heeft ingediend,
Overwegende hetgeen volgt:
A. PROCEDURE
1. VOORLOPIGE MAATREGELEN EN BEËINDIGING V AN
DE PROCEDURE
(1) Bij Verordening (EG) nr. 123/2000 van de Commissie (2) (hierna
„de voorlopige verordening” genoemd) werden voorlopige com-
penserende rechten ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van
polyester stapelvezels, ingedeeld onder de GN-code 5503 20 00,
van oorsprong uit Australië en Taiwan en werd de procedure ten
aanzien van hetzelfde product van oorsprong uit de Republiek
Korea en Thailand beëindigd.
Omdat niet op overtuigende wijze kon worden aangetoond dat
polyester stapelvezels uit Indonesië werden gesubsidieerd, werden
ten aanzien van dit product geen voorlopige compenserende
rechten ingesteld. Niettemin werd besloten het onderzoek naar
polyester stapelvezels uit Indonesië voort te zetten, met name met
het oog op de behandeling van niet-medewerkende ondernemin-
gen en de vaststelling van een voor het gehele land geldende
subsidiemarge.
(2) Naar aanleiding van een parallel antidumpingonderzoek werden
bij Verordening (EG) nr. 124/2000 van de Commissie (3) voor-
lopige antidumpingrechten ingesteld op de invoer in de Gemeen-
schap van polyester stapelvezels uit Australië, Indonesië en
Thailand.
2. VERVOLG VAN DE PROCEDURE
(3) Na de instelling van het voorlopige compenserende recht hebben
verscheidene partijen schriftelijk opmerkingen gemaakt. Over-
eenkomstig artikel 11, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2026/97
(hierna „de basisverordening” genoemd), werden alle belang-
hebbenden die om een mondeling onderhoud hadden gevraagd,
gehoord.
(4) De Commissie is verder gegaan met het verzamelen en verifiëren
van alle gegevens die zij voor het vaststellen van de definitieve
bevindingen noodzakelijk achtte.
(5) De partijen werden in kennis gesteld van de voornaamste feiten en
overwegingen op grond waarvan de Commissie voornemens was
het voorstel te doen definitieve compenserende rechten in te!B
(1) PB L 288 van 21.10.1997, blz. 1.
(2) PB L 16 van 21.1.2000, blz. 3.
(3) PB L 16 van 21.1.2000, blz. 30.2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 2
stellen op de invoer van polyester stapelvezels uit Australië,
Taiwan en Indonesië.
De Commissie heeft tevens een termijn vastgesteld waarbinnen
hierover opmerkingen konden worden gemaakt.
(6) De mondelinge en schriftelijke opmerkingen die de partijen
hebben gemaakt, werden in overweging genomen en bij de
vaststelling van de definitieve bevindingen werd hiermee rekening
gehouden.
B. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRO-
DUCT
(7) De procedure heeft betrekking op synthetische stapelvezels van
polyester, niet gekaard, niet gekamd, noch anderszins bewerkt met
het oog op het spinnen. Dit product is momenteel ingedeeld onder
GN-code 5503 20 00. Het wordt gewoonlijk polyester stapelve-
zels genoemd.
(8) Daar na de bekendmaking van de voorlopige bevindingen geen
opmerkingen werden ontvangen over de omschrijving van het
betrokken product en het soortgelijke product worden de
conclusies die zijn opgenomen in de overwegingen 10, 11 en 12
van de voorlopige verordening hierbij bevestigd.
C. SUBSIDIES
(9) De bevindingen die in de voorlopige verordening zijn opgenomen
betreffende de door de producenten/exporteurs ontvangen subsi-
dies die tot compenserende maatregelen aanleiding geven, worden
hierbij definitief bevestigd, tenzij in deze verordening anders is
vermeld.
I.AUSTRALIË
1. INLEIDING
(10) Na de publicatie van de voorlopige verordening heeft de
Australische overheid op 17 januari 2000 schriftelijk opmerkingen
gemaakt over het document dat de gegevens bevatte die ten
grondslag liggen aan de voornaamste feiten en overwegingen op
grond waarvan voorlopige maatregelen zijn genomen. Van de
enige medewerkende exporteur werden op 14 januari 2000
opmerkingen ontvangen. Vertegenwoordigers van de Australische
overheid werden op hun verzoek op 4 februari 2000 door de
diensten van de Commissie gehoord.
2. OPMERKINGEN OVER SUBSIDIËRING
2.1. Algemene opmerkingen
(11) De Australische overheid stelde dat het document dat de
voornaamste gegevens zou bevatten die ten grondslag liggen aan
de voorlopige maatregelen (artikel 30 van de basisverordening),
deze gegevens in feite niet bevatte. Het document zou geen
voldoende gegevens hebben bevat over de berekening van de
voorlopige rechten of de methode die daarbij was toegepast. Met
name was niet vermeld welke methode was gebruikt voor de
berekening van eenmalige subsidies voor kapitaaluitgaven/vaste
activa.
(12) In antwoord op deze claim werd geoordeeld dat het document dat
de Australische overheid was toegezonden, ondanks het feit dat
deze hierom niet had verzocht, een gedetailleerd overzicht bevatte
inzake subsidiëring, schade, oorzaak van de schade en het belang
van de Gemeenschap. Dit document bevatte wel degelijk de
voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan de
voorlopige maatregelen zijn genomen. Er was uitleg verstrekt
over de methode die voor de berekening van de subsidiebedragen!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 3
was gebruikt voor alle subsidieregelingen die tot compenserende
maatregelen aanleiding gaven, terwijl de uitleg voor eenmalige
subsidies in de overwegingen 30, 31 en 32 van de voorlopige
verordening was herhaald.
(13) Op grond van artikel 30 van de basisverordening is het niet
verplicht een overheid alle berekeningen van subsidiebedragen per
onderneming te verstrekken, met name niet indien artikel 29 van
de basisverordening in aanmerking wordt genomen, volgens welk
artikel bepaalde gegevens als vertrouwelijk zullen worden
behandeld. Deze gegevens zijn wel verstrekt aan de mede-
werkende exporteur. Voorts konden de partijen, overeenkomstig
artikel 2 van de voorlopige verordening, schriftelijk opmerkingen
maken over de inhoud van die verordening, dus ook over de
hoogte van de compenserende rechten.
2.2. Afzonderlijke subsidieregelingen
2.2.1. Export Market Development Grants (EMDG)
(14) De Australische overheid voerde aan dat subsidies op grond van
de EMDG-regeling, die in de overwegingen 14 tot en met 17 van
de voorlopige verordening zijn beschreven, niet afhankelijk zijn
van verwachte exportinkomsten, daar slechts wordt nagegaan of de
planning van de aanvrager op financieel gebied en op het gebied
van de bedrijfsvoering toereikend is en of hij dus kans van slagen
heeft.
(15) Vastgesteld werd echter dat de aanvrager moet aantonen dat
redelijkerwijs te verwachten is dat hij inkomsten uit export zal
hebben. Daar dit door de Australische overheid niet werd betwist,
was de conclusie dat, tenzij verwacht wordt dat er inkomsten uit
export zullen zijn, geen subsidie uit de EMDG-regeling kan
worden verkregen. De subsidie werd derhalve geacht afhankelijk
te zijn van exportprestaties, daar uit de bij het onderzoek
vastgestelde feiten blijkt dat de toekenning van de subsidie in
feite gebonden is aan te verwachten exportopbrengsten in de zin
van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening, ongeacht de
„bedoelingen” van de voorwaarde.
(16) Voorts wordt erop gewezen dat de Australische overheid en de
producent/exporteur geweigerd hebben kopieën te verstrekken van
de documenten op grond waarvan de subsidie werd verleend, daar
dit „vertrouwelijke gegevens” zouden zijn. Daarom kon niet
worden nagegaan of de onderneming de subsidieverlenende
instantie werkelijk cijfers over verwachte exportopbrengsten heeft
verstrekt. Tijdens het controlebezoek werden zowel de onder-
neming als de Australische overheid ervan in kennis gesteld dat
deze weigering ertoe kon leiden dat de definitieve bevindingen op
grond van de beschikbare gegevens zouden worden vastgesteld,
overeenkomstig artikel 28 van de basisverordening. Daar niet
werd betwist dat het voor de toekenning van de subsidie
noodzakelijk was geweest gegevens over verwachte export-
opbrengsten te verstrekken, werd geoordeeld dat de subsidie op
grond van de verwachte exportopbrengsten is toegekend.
(17) De Australische overheid stelde dat de EMDG-regeling niet
afhankelijk is van exportprestaties, daar de subsidie een
terugbetaling inhoudt van een percentage van de reclamekosten
die niet aan de verkoop van het product zijn gebonden. Bovendien
zou de regeling niet specifiek zijn daar zij niet tot exporteurs is
beperkt en de subsidie automatisch wordt toegekend aan iedereen
die aan de objectieve criteria voldoet.
(18) Daar de subsidie in feite gebonden is aan verwachte export-
opbrengsten wordt zij als afhankelijk beschouwd van export-
prestaties in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de
basisverordening, ongeacht de wijze waarop het subsidiebedrag
wordt berekend. Een dergelijke exportsubsidie is zonder meer
specifiek overeenkomstig artikel 3, lid 4, van de basisverordening.!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 4
(19) De Australische overheid voerde bovendien aan dat de EMDG-
regeling ingevoerde goederen niet discrimineert ten opzichte van
binnenlandse goederen, daar het wettelijk mogelijk is promotie-
campagnes te voeren voor in Australië of overzeese gebieden
gemaakte goederen.
(20) In antwoord op dit argument wordt verwezen naar afdeling 24,
deel 4, van de EMDG Act van 1997, waarin is bepaald dat „in
Australië gemaakte goederen in aanmerking komen indien zij
voldoen aan het criterium dat de inbreng in deze goederen voor ten
minste 50 % van Australische oorsprong is” en dat „buiten
Australië gemaakte goederen in aanmerking komen indien de
inbreng in deze goederen voor ten minste 75 % van Australische
oorsprong is”. Volgens de onderafdelingen 3 en 4 van deze
afdeling kan van deze regels inzake de Australische inbreng
worden afgeweken, indien de Australische Handelscommissie
(Austrade) van oordeel is dat „de Australische input […]
voldoende is om te waarborgen dat Australië een duidelijk
nettovoordeel heeft bij de uitvoer van deze goederen”. Hieruit
blijkt duidelijk dat, ongeacht het feit of goederen in of buiten
Australië zijn gemaakt, zij aan de regel inzake de Australische
inbreng moeten voldoen, hetgeen betekent dat de subsidie
afhankelijk is van het gebruik van binnenlandse goederen in
plaats van ingevoerde goederen, als bepaald in artikel 3, lid 4,
onder b), van de basisverordening. Daar Austrade voorts moet
oordelen of de Australische input voldoende is om te waarborgen
dat de export van de goederen nettovoordelen voor Australië
oplevert, is de regeling in feite gebonden aan verwachte export-
opbrengsten in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de
basisverordening.
(21) De Australische overheid en de producent/exporteur stelden dat de
onderneming geen betalingen meer heeft ontvangen, daar zij niet
meer voor subsidiëring in aanmerking komt. Daar de in het
onderzoektijdvak ontvangen subsidie voorts, volgens de produ-
cent/exporteur, betrekking had op uitgaven die vóór het onder-
zoektijdvak waren gemaakt, zouden daartegen geen compense-
rende maatregelen kunnen worden genomen.
(22) Zelfs indien de onderneming na bedoelde subsidie, geen andere
subsidies meer heeft ontvangen, omdat zij, wegens te hoge
winsten, niet meer aan de criteria voldeed, dan is het toch zo dat
zij niet voor altijd van de regeling is uitgesloten. Of de winst van
de onderneming onder de drempel van de EMDG-regeling zal
liggen, wordt uitsluitend door de ontwikkelingen van de handel
bepaald. Op grond hiervan kan niet worden afgeweken van het
algemene beginsel dat het bedrag van de tot compenserende
maatregelen aanleiding gevende subsidie wordt berekend aan de
hand van het voordeel dat de ontvanger in het onderzoektijdvak
heeft verkregen, overeenkomstig artikel 5 van de basisver-
ordening.
(23) In het algemeen wordt een subsidie toegerekend aan de periode
waarin zij werd ontvangen. Daar de subsidie in dit geval in het
onderzoektijdvak aan de onderneming werd uitbetaald, werd zij
aan de periode toegerekend.
(24) De bezwaren van de Australische overheid en de producent/
exporteur in verband met de EMDG-regeling worden daarom
afgewezen en de voorlopige bevindingen bevestigd.
(25) De medewerkende producent/exporteur heeft in het onderzoek-
tijdvak op grond van deze regeling een voordeel verkregen van
0,03 %.
2.2.2. Import Credit Scheme (ICS)
(26) De Australische overheid en de producent/exporteur stelden dat
polyester stapelvezels niet in aanmerking komen voor de in de
overwegingen 33, 34 en 35 van de voorlopige verordening
omschreven regeling. De onderneming heeft op grond van deze!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 5
regeling dus geen betalingen of voordelen in verband met
polyester stapelvezels ontvangen. Zij heeft die wel voor andere
producten ontvangen en heeft die voor andere producten besteed.
Er waren geen bewijzen van kruissubsidiëring tussen de verschil-
lende producten. De Commissie is ten onrechte tot de conclusie
gekomen dat de middelen die uit de verkoop van invoerkredieten
waren verkregen alle exportproducten ten goede zijn gekomen,
daar het gebruik van contante middelen niet tot een bepaald
product was beperkt. Hoewel het grootste deel van de polyester
stapelvezels wordt uitgevoerd, was het ook onjuist daaruit de
conclusie te trekken dat de uitvoer van polyester stapelvezels
voordeel heeft gehad bij de verkoop van invoerkredieten. Dit
wordt door geen bewijsmateriaal gestaafd, met name gezien de
aanzienlijke binnenlandse verkoop van de onderneming.
(27) De kwestie van kruissubsidiëring is in dit geval niet aan de orde.
De voordelen van de ICS zijn niet tot een bepaald product beperkt.
De onderneming ontvangt kredieten die zij zonder voorwaarden in
contant geld kan omzetten. Het contante geld behoeft niet te
worden gebruikt voor uitsluitend de uitvoer, de verkoop of de
productie van het product op grond waarvan het kredietbedrag
werd berekend. Daar de voordelen van de subsidie niet aan een
bepaald product zijn gebonden waarop het onderzoek geen
betrekking heeft, worden zij geacht ten bate van de gehele uitvoer
te worden aangewend, met inbegrip van de uitvoer van polyester
stapelvezels. V oorts wordt de verklaring dat de invoerkredieten
voor andere producten werden besteed, niet door bewijsmateriaal
gestaafd. Vastgesteld werd dat alle invoerkredieten die in het
onderzoektijdvak werden verkregen door de ondernemingen in
contanten werden omgezet. De Commissie is niet tot de conclusie
gekomen dat de uitvoer van polyester stapelvezels voordeel had
bij de subsidie, omdat het grootste deel van de polyester
stapelvezels werd uitgevoerd. Of het grootste deel van de polyester
stapelvezels al dan niet werd uitgevoerd is in dit verband
irrelevant, daar het erom ging of de gehele uitvoer, met inbegrip
van de uitvoer van polyester stapelvezels, van de betalingen op
grond van de ICS profiteerde.
(28) De Australische overheid voerde ook aan dat de ICS op 30 juni
2000 zal worden beëindigd. Op grond van artikel 19, lid 4, van de
WTO-Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maat-
regelen is het daarom niet gerechtvaardigd bij de berekening van
het compenserende recht met de ICS rekening te houden.
(29) Volgens artikel 5 van de basisverordening wordt het percentage
van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende
subsidies berekend op grond van het voordeel dat de ontvanger
hierdoor in het onderzoektijdvak heeft verkregen. Daar de
voordelen op grond van de ICS in het onderzoektijdvak werden
verkregen, werd daarmee rekening gehouden bij de berekening
van het bedrag van de tot compenserende maatregelen aanleiding
gevende subsidies. Overeenkomstig artikel 11 van de basisver-
ordening wordt normalerwijze geen rekening gehouden met
wijzigingen in de subsidieregelingen die zich na het onderzoek-
tijdvak hebben voorgedaan. Artikel 19 van de basisverordening
voorziet echter in de mogelijkheid een tussentijds onderzoek om
de herziening van het recht aan te vragen, in het kader waarvan de
Commissie onder meer kan onderzoeken of de omstandigheden
waarin subsidiëring plaatsvond aanzienlijk zijn gewijzigd. Het
argument van de Australische overheid wordt daarom afgewezen.
Berekening van het subsidiepercentage
(30) De Australische overheid voerde aan dat het subsidiepercentage
niet correct was berekend, daar het niet juist is dat alleen
exportsubsidies zijn „gekruist”. De berekeningsgrondslag moet
daarom de gehele verkoop zijn en niet de gehele uitvoer.
(31) In antwoord op dit argument wordt verwezen naar de hieronder
onder het punt „Incentives for International Competitiveness!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 6
Programme (IICP)” en „Investment Attraction Programme (IAP)”
uiteengezette redenen van de afwijzing van een soortgelijke claim
betreffende de berekeningsgrondslag voor eenmalige schenkingen
voor kapitaaluitgaven/vaste activa. Daar, zoals hierboven vermeld,
de subsidie een exportsubsidie is, wordt deze geacht de export ten
goede te komen. De subsidie moet daarom worden berekend door
het bedrag ervan aan de export toe te rekenen.
(32) De medewerkende producent/exporteur heeft in het onderzoek-
tijdvak op grond van deze regeling een voordeel verkregen van
3,48 %.
2.2.3. „Investment Attraction Programme (IAP)” en „Incentives
for International Competitiveness Programme (IICP)”
(33) Volgens de Australische overheid was er tijdens het onderzoek
geen gebrek aan medewerking. Hoewel de subsidiecontracten voor
de in de overwegingen 24 tot en met 27 respectievelijk 38 tot en
met 41 van de voorlopige verordening beschreven IICP- en
IAP-regeling niet werden voorgelegd, werden de diensten van de
Commissie wel in kennis gesteld van de daarin vervatte gegevens
en werd uitleg verstrekt over doel, voorwaarden en werking van de
regelingen. Overeenkomstig artikel 28, lid 3, van de basisver-
ordening worden gegevens niet buiten beschouwing gelaten, mits,
onder meer, de partij naar beste vermogen heeft gehandeld,
hetgeen hier het geval was. Ten slotte werden geen redenen
opgegeven voor het niet gebruiken van het bewijsmateriaal en de
informatie en werden deze niet in de gepubliceerde bevindingen
vermeld, hetgeen volgens artikel 28 van de basisverordening is
vereist.
(34) Tijdens het controlebezoek werden de Australische overheid en de
medewerkende exporteur verscheidene malen gewezen op artikel
28, lid l, van de basisverordening, op grond waarvan de weigering
inzage te verlenen in het subsidiecontract en de daarbij behorende
documenten ertoe kon leiden dat de bevindingen inzake het
gebruik van de IICP en de IAP-regeling op de beschikbare
gegevens zouden worden gebaseerd. De Australische overheid en
de medewerkende producent/exporteur hebben de diensten van de
Commissie nooit nauwkeurige gegevens verstrekt over de voor-
waarden waarop deze subsidies zijn toegekend, zelfs niet
mondeling. De diensten van de Commissie hebben de informatie
die de Australische overheid en de medewerkende producent/
exporteur hebben verstrekt over doel, parameters en werking van
de twee regelingen echter wel gebruikt voor zover deze
controleerbaar waren, overeenkomstig artikel 28, lid 3, van de
basisverordening. De redenen waarom de oncontroleerbare
verklaring van de Australische overheid dat noch de subsidies
op grond van de IICP-regeling noch de subsidies op grond van de
IAP-regeling van exportprestaties afhankelijk waren, zijn duide-
lijk vermeld in het document dat de voorlopig vastgestelde
voornaamste feiten en overwegingen bevat en in de overwegingen
28, 29, 40 en 42 van de voorlopige verordening.
(35) De Australische overheid voerde voorts aan dat de door de
overheid van de deelstaat Victoria verstrekte gegevens over een
subsidiebetaling op grond van de IAP-regeling buiten beschou-
wing zijn gelaten, en dat de conclusie van de Europese Commissie
dat deze betaling afhankelijk was van export en dat export een van
de doelstellingen is van de Wet Economische Ontwikkeling van
1981 niet juist is en niet door feiten wordt gesteund.
(36) De bevindingen inzake het gebruik van de IAP-regeling moesten,
zoals boven vermeld, aan de hand van de beschikbare gegevens
worden vastgesteld. Deze gegevens zijn met name afdeling 3, lid
1, onder c), van de Wet Economische Ontwikkeling van 1981,
waarin is bepaald dat het ministerie voor Economische Ont-
wikkeling onder meer „de ontwikkeling van de exportcapaciteit
van de industrie in de staat” zal vergemakkelijken, aanmoedigen,
bevorderen en ondersteunen en het door de klager genoemde!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 7
verslag van de financiële controleur van de staat Victoria, dat een
verwijzing bevat naar de verwachte groei van de export van de
medewerkende producent/exporteur.
(37) Afdeling 13, lid 3, van de Wet Economische Ontwikkeling van
1981 waarin de doelstellingen van de IAP-regeling zijn vermeld,
maakt weliswaar niet specifiek melding van de ontwikkeling van
de exportcapaciteit, maar bevat meer algemene voorwaarden zoals
„de evenwichtige economische ontwikkeling van de staat”. De
IAP-regeling is evenwel ook omschreven in de publicatie „Doing
Business in Victoria” van het ministerie van Industrie en
Werkgelegenheid van de deelstaat Victoria van 1 september 1993,
waarin onder meer is vermeld dat „projecten die voor steun in
aanmerking komen, duidelijke economische voordelen moeten
hebben voor Victoria, met name op het gebied van de export” en
dat „in belangrijke handelssectoren moet worden geïnvesteerd,
waarbij voorrang zal worden gegeven aan concurrerende import-
en exportbedrijven”.
(38) De argumenten van de Australische overheid betreffende de IAP-
en de IICP-regeling dienen daarom van de hand te worden
gewezen. Bevestigd wordt dat deze subsidies van exportprestaties
afhankelijk zijn in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de
basisverordening.
Berekening van het subsidiepercentage
(39) De Australische overheid voerde aan dat subsidies op grond van
de IICP- en IAP-regeling aan de totale verkoop en niet uitsluitend
aan de exportverkoop moesten worden toegerekend, daar deze
subsidies verband hielden met de verwerving van vaste activa en
daarom de gehele onderneming ten goede kwamen.
(40) Het is echter de vaste praktijk van de instellingen van de
Gemeenschap subsidies die van exportprestaties afhankelijk zijn
aan de export toe te rekenen, ook al zijn zij voor de verwerving
van vaste activa toegekend. Het is redelijk ervan uit te gaan dat
subsidieregelingen die ten doel hebben de export te bevorderen,
ook verband houden met die export en dat deze export dus de
berekeningsgrondslag is. Deze werkwijze is in overeenstemming
met de gids van de Commissie voor de berekening van het
subsidiepercentage in antisubsidieprocedures.
(41) De medewerkende producent/exporteur heeft uit hoofde van de
IICP- en IAP-regeling in het onderzoektijdvak subsidies van
respectievelijk 1,92 % en 0,64 %, ontvangen.
3. PERCENTAGE VAN DE TOT COMPENSERENDE MAAT -
REGELEN AANLEIDING GEVENDE SUBSIDIES
(42) Overeenkomstig de basisverordening werden de volgende subsi-
diepercentages vastgesteld voor de exporteur bij wie een onder-
zoek werd ingesteld:
EMDG IICP ICS IAP Totaal
Leading Synthetics 0,03 % 1,92 % 3,48 % 0,64 % 6,07 %3
(43) Daar de onderzochte producent/exporteur goed was voor nage-
noeg de gehele invoer van het betrokken product uit Australië in
de Gemeenschap, is de gewogen gemiddelde subsidiemarge voor
het gehele land boven de toepasselijke minimale waarde van 1 %.
II. INDONESIË
1. INLEIDING
(44) Na de toezending van gedetailleerde gegevens over de voorlopige
vastgestelde feiten en overwegingen en de publicatie van de!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 8
voorlopige verordening, werden binnen de gestelde termijnen
geen opmerkingen ontvangen.
(45) Overeenkomstig de vaste praktijk en het beleid betreffende de
landen die in bijlage VII bij de WTO-Overeenkomst inzake
subsidies zijn genoemd, wordt ervan uitgegaan dat geen voordelen
zijn verkregen door subsidies van minder dan 0,3 %. Deze regel is
slechts van toepassing op medewerkende producenten/exporteurs
die een individuele behandeling hebben verkregen.
2. STEEKPROEVEN
(46) Om de diensten van de Commissie in staat te stellen op grond van
artikel 27 van de basisverordening een steekproef samen te stellen,
werd de producenten/exporteurs verzocht zich binnen 15 dagen na
de inleiding van de procedure aan te melden en basisinformatie te
verstrekken over hun verkoop in het binnen- en buitenland en hun
activiteiten voor de productie van het betrokken product alsmede
over de ondernemingen in de sector polyester stapelvezels
waarmee zij banden hadden en de activiteiten van die onder-
nemingen. De Indonesische overheid en de Indonesische organi-
satie van producenten/exporteurs werden van de inleiding van de
procedure in kennis gesteld.
a)V oorselectie van medewerkende ondernemingen
(47) Zeven ondernemingen in Indonesië hebben zich aangemeld en de
gevraagde informatie binnen de gestelde termijn verstrekt. Deze
ondernemingen werden op dat moment als medewerkende onder-
nemingen beschouwd en met deze werd bij de samenstelling van
de steekproef rekening gehouden.
De ondernemingen die zich binnen de gestelde termijn hadden
aangemeld waren goed voor nagenoeg de gehele uitvoer van het
betrokken product uit Indonesië naar de Gemeenschap.
(48) De medewerkende ondernemingen die niet in de steekproef waren
opgenomen, werden ervan in kennis gesteld dat een eventueel
compenserend recht dat op hun producten van toepassing zou zijn,
overeenkomstig artikel 15, lid 3, van de basisverordening zou
worden berekend.
(49) Ondernemingen die zich niet binnen de gestelde termijn hadden
aangemeld, werden als niet-medewerkende ondernemingen be-
schouwd.
b)Samenstelling van de steekproef
(50) In eerste instantie werden, in overleg met de Indonesische
organisatie van producenten/exporteurs, drie Indonesische onder-
nemingen gekozen om deel uit te maken van de steekproef.
Vervolgens stelde deze Indonesische organisatie voor twee in
eerste instantie gekozen ondernemingen door twee andere te
vervangen die evenwel niet representatiever waren als de eerder
voorgestelde ondernemingen. Dit werd aan alle partijen mee-
gedeeld.
(51) Aan de drie in eerste instantie gekozen ondernemingen werden
vragenlijsten toegezonden. Een van deze ondernemingen gaf een
onvolledig antwoord op de vragenlijst, dat bovendien in strijd was
met de eerder verstrekte basisinformatie. Een tweede onder-
neming gaf evenmin een volledig en zinvol antwoord en bleek de
diensten van de Commissie geen juiste informatie te hebben
verstrekt over haar banden met een andere Indonesische onder-
neming, ondanks het feit dat de Commissie verscheidene malen
nauwkeurig had aangegeven welke gegevens verstrekt moesten
worden en de termijn voor het beantwoorden van de vragenlijst
had verlengd. Deze ondernemingen werd derhalve meegedeeld dat
zij niet meer als medewerkende ondernemingen konden worden
beschouwd en dat de resultaten van het onderzoek voor hen!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 9
minder gunstig zouden kunnen uitvallen dan wanneer zij wel
medewerking hadden verleend.
(52) Gezien de geringe mate van medewerking van de oorspronkelijk
geselecteerde ondernemingen besloten de diensten van de
Commissie opnieuw een steekproef samen te stellen overeenkom-
stig artikel 27, lid 4, van de basisverordening. Te dien einde
werden twee andere medewerkende Indonesische ondernemingen
die, in verband met hun aanvraag om een individuele behandeling,
volledige en zinvolle antwoorden op de vragenlijst hadden
verstrekt, aan de steekproef toegevoegd. De Indonesische
organisatie van producenten/exporteurs, de betrokken onder-
nemingen en de Indonesische overheid werden hiervan in kennis
gesteld en hebben geen bezwaar gemaakt.
(53) Voor de drie ondernemingen die uiteindelijk in de steekproef zijn
opgenomen en die volledige medewerking hebben verleend aan
het onderzoek werd een individuele subsidiemarge en een
individueel recht vastgesteld.
3. GEBRUIKTE SUBSIDIEREGELINGEN
BKPM-regelingen
(54) De dienst Coördinatie Investeringen (Badan Koordinasi Penana-
man Modal - BKPM) is een overheidsinstantie die rechtstreeks
onder de president van Indonesië ressorteert. De BKPM verleent
de president bijstand bij het bepalen van het overheidsbeleid op
het gebied van investeringen en is verantwoordelijk voor de
planning en de bevordering van investeringen, de behandeling van
investeringsaanvragen en -vergunningen en het toezicht op de
uitvoering van investeringen. De BKPM speelt een hoofdrol bij
het coördineren van investeringen met andere overheidsinstanties.
De BKPM houdt zich tevens bezig met de regionale ontwikkeling
en het opstellen en het beheer van de negatieve investeringslijst
(Daftar Negative Investasi — DNI), op welke lijst de sectoren zijn
vermeld die niet voor investeringen in aanmerking komen en de
gereguleerde sectoren.
(55) De BKPM verleent goedkeuring voor zowel buitenlandse (Penana-
man Modal Asing — PMA) als binnenlandse (PMDN) investe-
ringen. Ondernemingen die door de BKPM als PMA- of
PMDN-ondernemingen zijn erkend, zijn gedurende twee volledige
productiejaren vrijgesteld van rechten en heffingen op de invoer
van kapitaalgoederen (machines, uitrusting, onderdelen en hulp-
uitrusting) en grondstoffen.
(56) Op buitenlandse investeringen (PMA) is voornamelijk Wet nr. 1
van 1967 inzake buitenlandse kapitaalinvesteringen van toepas-
sing, die bij Wet nr. 11 van 1970 werd gewijzigd.
(57) Op binnenlandse investeringen (PMDN) is Wet nr. 6 van 1968
inzake binnenlandse kapitaalinvesteringen van toepassing, die bij
Wet nr. 12 van 1971 werd gewijzigd.
(58) Daarnaast zijn PMA-ondernemingen en andere ondernemingen
onderworpen aan het sectorbeleid dat door de desbetreffende
overheidsinstanties wordt toegepast overeenkomstig Wet nr.
5/1984 inzake industrie, Wet nr. 5/1967 inzake bosbouw en Wet
nr. 12/1992 inzake landbouw.
(59) De decreten van de minister van Financiën (nr. 297/KMK.
01/1997, nr. 545/KMK.01/1997, nr. 546/KMK.01/1997 en nr.
252/KMK.04/1998) vormen de rechtsgrond voor de vrijstelling
van invoerrechten en andere vrijstellingen.
a)V oorwaarden
(60) Door de BKPM goedgekeurde investeringsprojecten, zowel
binnenlandse als buitenlandse, met inbegrip van projecten van
bestaande binnenlandse en buitenlandse ondernemingen voor de!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 10
uitbreiding van hun productiecapaciteit met meer dan 30 % of de
diversificatie van hun productie, komen voor deze faciliteiten in
aanmerking.
(61) De voorwaarden worden door de BKPM vastgesteld en worden
vaak bijgewerkt. Deze voorwaarden houden enige beperkingen in
voor buitenlandse investeringen, en met name de verplichting in
bepaalde sectoren een joint venture met een Indonesische
onderneming aan te gaan.
(62) Investeringen in sectoren die op de negatieve investeringslijst zijn
vermeld, zoals bepaalde sectoren van de chemische industrie
(bijvoorbeeld de productie van cyclamaten en sacharine) komen
niet voor subsidiëring in aanmerking. Investeringen in twaalf
andere sectoren komen slechts voor subsidiëring in aanmerking
indien aan bepaalde aanvullende criteria wordt voldaan. Deze
sectoren zijn opgesomd in het door de BKPM gepubliceerde
„Technische Handboek — Implementatie van Kapitaalinvesterin-
gen 1998” en omvatten onder meer de productie van jodiumhou-
dend keukenzout, ethylalcohol en meststoffen.
(63) Wat het beheer van de regeling betreft, werd verklaard dat de
ondernemingen het sector/industriebeleid van de desbetreffende
ministeries moeten volgen.
b)Toepassing in de praktijk
(64) De bij de BKPM ingediende aanvragen worden beoordeeld op
grond van aspecten zoals inpassing in het sectorbeleid, technolo-
gie, markt en financiering. Indien de aanvraag wordt goedgekeurd,
verleent de BKPM ook bijstand bij het verkrijgen van de nodige
vergunningen, zoals bouw-, grondaankoop- en arbeidsvergunnin-
gen.
(65) De vrijstelling van invoerrechten wordt in een later stadium
verkregen. In verband hiermee moet een zogenaamde „master
list”, waarop de in te voeren kapitaalgoederen en grondstoffen zijn
vermeld, worden ingediend via PT. SUCOFINDO, een technisch
inspectiebureau, dat de lijst beoordeelt en deze, na goedkeuring,
aan de BKPM doet toekomen. De BKPM geeft vervolgens een
goedkeuring en een invoervergunning af.
c)Conclusie over de mogelijkheid van compenserende maat-
regelen
(66) De BKPM-regelingen zijn subsidieregelingen, daar de ontvanger
door de financiële bijdrage van de Indonesische overheid in de
vorm van gederfde rechten rechtstreeks een voordeel verkrijgt.
(67) De regelingen zijn geen regelingen voor de teruggave of
kwijtschelding van rechten overeenkomstig de bijlagen I, II en
III bij de basisverordening, daar bij het productieproces geen
kapitaalgoederen worden verbruikt en er geen verplichting is het
grondstoffen bevattende eindproduct uit te voeren.
(68) De BKPM-regelingen zijn rechtens niet afhankelijk van export-
prestaties of het gebruik van binnenlandse in plaats van buiten-
landse goederen.
(69) Hoewel deze regelingen op het eerste gezicht voor talrijke
investeringen beschikbaar lijken, is het gebruik ervan uitdrukke-
lijk beperkt tot bepaalde ondernemingen die niet in bepaalde
sectoren actief zijn. Daarnaast zijn het aantal en de soort
beperkingen die op bepaalde sectoren van toepassing zijn, en
vooral die waarbij toekenning afhankelijk is van de soort
onderneming of de geografische ligging van de onderneming, of
waardoor bepaalde sectoren worden uitgesloten, niet in over-
eenstemming met artikel 3, lid 2, onder b), van de basisver-
ordening, waarin is bepaald dat de subsidieverlenende instantie
objectieve criteria moet hanteren die neutraal zijn, die bepaalde
ondernemingen niet ten opzichte van andere begunstigen en die
economisch van aard en horizontaal van toepassing zijn. Deze!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 11
regelingen worden dus specifiek geacht in de zin van artikel 3, lid
2, onder a), van de basisverordening, daar zij slechts voor
bepaalde ondernemingen beschikbaar zijn.
(70) Zelfs indien de regeling op grond van artikel 3, lid 2, onder a), van
de basisverordening niet rechtens specifiek is, is zij op grond van
artikel 3, lid 2, onder c), van de basisverordening in feite
specifiek, daar niet is gebleken dat subsidies op grond van die
regeling automatisch worden verleend. De aanvragen worden per
geval onderzocht door een aantal overheidsinstanties die het
sector-/industriebeleid van de desbetreffende ministeries toepas-
sen. Er werden geen gegevens verstrekt over het werkelijke
gebruik van de subsidieregeling en de wijze waarop de subsidie-
verlenende instanties van hun discretionaire bevoegdheid gebruik
maakten. De BKPM-regelingen worden daarom ook op grond van
artikel 3, lid 2, onder c), van de basisverordening als specifiek
beschouwd en geven dus aanleiding tot compenserende maat-
regelen.
d)Berekening van het subsidiepercentage
(71) Het verkregen voordeel werd berekend door het bedrag aan
rechten te nemen dat tijdens het onderzoektijdvak niet was betaald
op grondstoffen en reserveonderdelen alsmede het bedrag aan
rechten dat tijdens de periode van 1 januari 1988 tot het einde van
het onderzoektijdvak niet was betaald voor kapitaalgoederen,
waarop de in die bedrijfstak gebruikelijke afschrijvingsperiode
van 17 jaar werd toegepast. Daar de regelingen niet afhankelijk
zijn van exportprestaties, is het totale voordeel aan de totale omzet
toegerekend. Aan het aldus berekende bedrag werd de gemiddelde
commerciële rente voor bankleningen in het onderzoektijdvak van
24,61 % toegevoegd.
(72) Twee producenten/exporteurs hebben van deze regelingen ge-
bruikgemaakt, maar werden overeenkomstig de hierboven uiteen-
gezette regel niet geacht op grond daarvan een voordeel te hebben
verkregen.
BAPEKSTA-regelingen
(73) Het centrum voor het beheer van invoerrechten, vrijstellingen en
teruggave (BAPEKSTA) kan op aanvraag vrijstelling of teruggave
van invoerrechten verlenen alsmede vrijstelling van belasting op
de toegevoegde waarde (BTW) en van de omzetbelasting op
luxegoederen (PPnBM) bij de invoer van goederen die na
verwerking weer zullen worden uitgevoerd.
(74) De vrijstellingen hebben betrekking op nog te betalen rechten bij
invoer, terwijl de teruggave betrekking heeft op reeds betaalde
rechten op materialen die bij de vervaardiging van uitgevoerde
producten zijn gebruikt.
(75) De rechtsgrond is het Decreet van de minister van Financiën nr.
615/KMK.01/1997 van 1 december 1997.
a)V oorwaarden
(76) Producenten/exporteurs in Indonesië kunnen op aanvraag voor de
BAPEKSTA-regelingen in aanmerking komen.
(77) Om vrijstelling te verkrijgen moet een onderneming alle
ingevoerde materialen binnen twaalf maanden na invoer in de
vorm van eindproducten weer uitvoeren, tenzij het productiepro-
ces meer dan twaalf maanden duurt. In laatstgenoemd geval kan
van de genoemde termijn worden afgeweken. Een onderneming
moet zekerheid stellen in de vorm van een bankgarantie ter hoogte
van het bedrag van de rechten, de BTW en de PPnBM dat
normalerwijze verschuldigd zou zijn.
(78) Om teruggave te verkrijgen moet een onderneming de eind-
producten al hebben uitgevoerd. De invoer moet meer dan twaalf!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 12
maanden voor de verzending van de uitgevoerde goederen hebben
plaatsgevonden.
(79) Voor uitvoer naar douane-entrepots in Indonesië kan ook
vrijstelling of teruggave van rechten of heffingen worden
verkregen.
b)Toepassing in de praktijk
(80) Om vrijstelling te verkrijgen moet een onderneming een formulier
indienen waarop de verwachte uitvoer is vermeld, de verwachte
behoefte aan ingevoerde goederen en een raming van de
normalerwijze verschuldigde rechten en heffingen. Na verkrijging
van de vrijstelling moet de onderneming elk half jaar een opgave
van de uitgevoerde goederen bij BAPEKSTA indienen.
(81) BAPEKSTA heeft het recht controles uit te voeren aan de hand
van de verslagen.
(82) Om teruggave te verkrijgen moet een onderneming een formulier
indienen waarop, aan de hand van de in- en uitvoerdocumenten,
het verband wordt aangetoond tussen de ingevoerde goederen,
waarvoor rechten en heffingen zijn betaald, en de uitgevoerde
goederen.
(83) BAPEKSTA heeft het recht deze documenten aan de hand van de
boekhouding van de betrokken onderneming te controleren.
c)Conclusie over compenserende maatregelen
(84) De Indonesische overheid stelde dat de BAPEKSTA-regelingen
normale regelingen waren voor de teruggave of kwijtschelding van
rechten overeenkomstig de internationale overeenkomsten. Er
werden sancties getroffen tegen ondernemingen die misbruik
maakten van de regeling door te hoge bedragen aan vrijstelling of
terugbetaling te claimen. Er werd gebruik gemaakt van computer-
systemen om de in- en uitvoer met elkaar te vergelijken en om te
controleren of de inputs bij de productie van de uitgevoerde
producten waren gebruikt en in welke hoeveelheden.
(85) De Indonesische overheid kon echter niet aantonen dat zij over een
doeltreffend controlesysteem beschikte.
(86) In bijlage II, deel II), punt 5 en in bijlage III, deel II), punt 3, van
de basisverordening is bepaald dat wanneer blijkt dat de overheid
van het land van uitvoer niet over een dergelijk systeem beschikt,
het land van uitvoer normalerwijze een verder onderzoek moet
instellen naar de werkelijk gebruikte inputs respectievelijk de
werkelijke transacties om vast te stellen of een te hoog bedrag
werd terugbetaald of kwijtgescholden. De Indonesische overheid
heeft een dergelijk onderzoek niet verricht. De Commissie heeft
daarom niet onderzocht of een te hoog bedrag aan invoerrechten
op de bij de productie van het uitgevoerde product gebruikte
inputs werd terugbetaald of kwijtgescholden.
(87) De BAPEKSTA-regelingen zijn een subsidie, daar de financiële
bijdrage van de Indonesische overheid in de vorm van een
vrijstelling of terugbetaling van rechten een rechtstreeks voordeel
voor de ontvanger is. Het is een subsidie die rechtens van
exportprestaties afhankelijk is (het is een exportsubsidie over-
eenkomstig bijlage I, onder i), bij de basisverordening) en daarom
als een specifieke subsidie in de zin van artikel 3, lid 4, onder a),
van de basisverordening is te beschouwen.
d)Berekening van het subsidiepercentage
(88) Het voordeel voor de exporteurs werd berekend door het bedrag
van de douanerechten te nemen waarvoor in het onderzoektijdvak
vrijstelling was verleend en dit toe te rekenen aan de gehele
uitvoer in dit tijdvak. Dit bedrag werd vervolgens verhoogd met de
helft van 24,61 %, de gemiddelde rente voor commerciële
bankleningen in het onderzoektijdvak.!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 13
(89) PT Indorama Synthetics TbK heeft van deze regelingen gebruik-
gemaakt en een voordeel van 1,4 % verkregen.
4. NIET -GEBRUIKTE SUBSIDIEREGELINGEN
(90) De medewerkende producenten/exporteurs bleken geen gebruik te
hebben gemaakt van de volgende subsidieregelingen die tot
compenserende maatregelen aanleiding kunnen geven:
— faciliteit vennootschapsbelasting op grond van Verordening
nr. 45 van de regering van 8 juli 1996 en Decreet nr. 7 van de
president van 14 januari 1999;
— douane-entrepots op grond van Verordening nr. 33/1996 van
de regering van 4 juni 1996 en de besluiten van het ministerie
van Financiën (nr. 291/KMK.05/1997, nr. 547/KMK.01/1997
en nr. 292/KMK.01/1998).
5. PERCENTAGE VAN DE TOT COMPENSERENDE MAAT -
REGELEN AANLEIDING GEVENDE SUBSIDIES
(91) Overeenkomstig artikel 27 van de basisverordening heeft de
Commissie haar onderzoek door toepassing van een steekproef
beperkt. Twee ondernemingen die voor de steekproef waren
geselecteerd hebben in die mate geen medewerking verleend dat
dit van beduidende invloed kan zijn op de resultaten van het
onderzoek, om welke reden, op grond van artikel 27, lid 4, een
nieuwe steekproef moest worden samengesteld. Het percentage
van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende
subsidies voor de in de steekproef opgenomen medewerkende
producenten/exporteurs is als volgt:
BKPM-
regelingenBAPEKSTA-
regelingenTotaal
PT. Indorama Synthetics TbK 0,0 % 1,41 % 1,41 %
PT. Panasia Indosyntec TbK 0,0 % 0,0 % 0,0 %
PT. Susila Indah Synthetic Fiber
Industries0,0 % 0,0 % 0,0 %3
(92) Overeenkomstig artikel 15, lid 3, van de basisverordening is het
compenserende recht voor exporteurs of producenten die zich
overeenkomstig artikel 27 hebben aangemeld, maar die niet in de
steekproef werden opgenomen, niet hoger dan het gewogen
gemiddelde percentage van de tot compenserende maatregelen
aanleiding gevende subsidies dat voor de in de steekproef
opgenomen bedrijven werd vastgesteld. Het percentage van de
compenserende rechten voor niet in de steekproef opgenomen
medewerkende producenten/exporteurs is dus als volgt:
BKPM-
regelingenBAPEKSTA-
regelingenTotaal
PT. GT Petrochem Industries TbK 0,0 % 0,45 % 0,45 %
PT. Teijin Indonesië Fiber
Corporation0,0 % 0,45 % 0,45 %3
(93) Het bedrag van de tot compenserende maatregelen aanleiding
gevende subsidies, dat overeenkomstig de basisverordening in
procenten van de waarde is uitgedrukt, varieert van 0 % tot 1 %
voor de medewerkende producenten/exporteurs en is dus lager dan
het voor Indonesië geldende minimale percentage van 3 %.
(94) De twee ondernemingen die van de steekproef werden uitgesloten,
namelijk PT. Global Fiberindo en PT. Polysindo Eka Perkasa, zijn
goed voor een aanzienlijk deel (meer dan 30 %) van de uitvoer
van het betrokken product uit Indonesië naar de Gemeenschap. De!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 14
definitieve bevindingen voor deze twee ondernemingen, en voor
andere ondernemingen die geen medewerking hebben verleend,
werden daarom, overeenkomstig artikel 28 van de basisver-
ordening, vastgesteld aan de hand van de beschikbare gegevens.
(95) Volgens de beschikbare gegevens is bij het onderzoek gebleken
dat tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies
zijn verstrekt waarvan de niet-medewerkende producenten/expor-
teurs gebruik hebben kunnen maken. Het gebrek aan medewerking
wordt geacht het resultaat te zijn van het gebruik van deze
subsidies door deze producenten voor een bedrag dat hoger is dan
het voor Indonesië geldende minimale bedrag. V oorts wordt ervan
uitgegaan dat deze producenten hierdoor een voordeel hebben
verkregen. Gelet op de in de klacht vervatte gegevens en de
bevindingen van het onderzoek en om te voorkomen dat het
niet-verlenen van medewerking wordt beloond, worden over-
eenkomstig artikel 28 van de basisverordening voor deze twee
ondernemingen de volgende percentages aangehouden van de tot
compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies:
BKPM-regelingen
(binnenlandse
subsidie)BAPEKS
TA-regelingen
(exportsubsidie)Totaal
PT. Global Fiberindo 5 % 5 % 10 %
PT. Polysindo Eka Perkassa 5 % 5 % 10 %
Andere ondernemingen 5 % 5 % 10 %3
(96) De voor het gehele land geldende gewogen gemiddelde subsidie-
marge voor alle onderzochte producenten/exporteurs (met inbe-
grip van de twee niet-medewerkende ondernemingen), die goed
waren voor nagenoeg de gehele uitvoer van het betrokken product
uit Indonesië naar de Gemeenschap, is hoger dan de voor dit land
geldende minimale marge van 3 %.
III. TAIW AN
1. INLEIDING
(97) Na de publicatie van de voorlopige verordening heeft de
Taiwanese overheid, bij schrijven van 17 en 19 januari 2000,
opmerkingen gemaakt over het document dat de voornaamste
feiten en overwegingen bevatte op grond waarvan de voorlopige
maatregelen waren genomen. De producenten/exporteurs hebben
schriftelijk talrijke opmerkingen doen toekomen. Bovendien
verzochten zij allen om een mondeling onderhoud, dat op 15
februari 2000 heeft plaatsgevonden.
2. ALGEMENE OPMERKINGEN
2.1. Specificiteit van de betrokken regelingen
(98) De producenten/exporteurs hebben algemene opmerkingen ge-
maakt over de interpretatie van het begrip „specificiteit”. Of een
onderzochte subsidie specifiek was, werd vastgesteld op grond
van de bepalingen van de basisverordening, met name artikel 3.
Met de opmerkingen van de producenten/exporteurs is rekening
gehouden bij de vaststelling of de subsidies op grond van een
onderzochte regeling specifiek zijn, ingevolge artikel 3 van de
basisverordening, want in dat geval kunnen daartegen compense-
rende maatregelen worden genomen. De wijze waarop de
specificiteit van de verschillende regelingen is vastgesteld is voor
elke afzonderlijke regeling beschreven onder het punt dat op die
regeling betrekking heeft, als aanvulling op de bevindingen van de
voorlopige verordening.!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 15
2.2. Berekening van de toepasselijke commerciële rente
(99) In het voorlopige stadium werd besloten in het kader van dit
onderzoek een algemeen rentetarief van 9,03 % aan te houden. Dit
tarief werd vastgesteld aan de hand van de tijdens het onderzoek
verkregen gegevens die voor dit doel passend werden geacht. De
Taiwanese overheid en de producenten/exporteurs betwistten de
toepasselijkheid van dit tarief.
(100) Om deze reden hebben de diensten van de Commissie de
algemeen toepasselijke rente opnieuw berekend. De relevante
referentierentevoet werd gesteld op 8,52 % en werd verkregen
door de maandelijkse commerciële rente te nemen die in het
onderzoektijdvak door 37 binnenlandse banken in Taiwan werd
toegepast. Deze rentetarieven zijn openbaar en staan vermeld in de
maandelijkse financiële statistieken van de afdeling Economisch
Onderzoek van de Centrale Bank van de Republiek China.
(101) Voorts werd aangevoerd dat de in het voorlopige stadium aan te
houden rente gelijk moest zijn aan de rente voor vergelijkbare
leningen. In ieder geval zou de door de Commissie aangehouden
rente niet in overeenstemming zijn met de rentetarieven die de
ondernemingen op de markt kunnen verkrijgen en die de
betrokken ondernemingen in het onderzoektijdvak inderdaad
hebben verkregen. Een vergelijkbare lening zou een lening zijn
van een vergelijkbaar bedrag, dat voor een vergelijkbaar doel
wordt verstrekt en met een vergelijkbare terugbetalingsperiode.
V oor de betrokken producenten/exporteurs kon echter geen
vergelijkbare lening worden vastgesteld. De hierboven uiteen-
gezette wijze van berekening van de referentierentevoet wordt
derhalve bevestigd.
2.3. Toepassing van de rente bij de berekening van het
subsidiepercentage
(102) De producenten/exporteurs stelden dat de Commissie de gemid-
delde commerciële rente die in Taiwan in het onderzoektijdvak
van toepassing was, ten onrechte heeft toegevoegd aan de
regelingen die subsidies bleken te zijn.
(103) De artikelen 5, 6 en 7 van de basisverordening, die de bepalingen
bevatten over de berekening van het subsidiebedrag, vormen de
rechtsgrond voor de toevoeging van rente aan de nominale waarde
van de subsidie. Deze bepalingen zijn nader uitgewerkt in de gids
van de Commissie over de berekening van het subsidiebedrag in
antisubsidieprocedures.
(104) Op grond van artikel 5 van de basisverordening wordt het voordeel
berekend aan de hand van het in het onderzoektijdvak verkregen
subsidiebedrag en niet door het nominale bedrag te nemen op het
tijdstip van de overdracht aan de ontvanger of van de derving door
de overheid. Deze werkwijze is specifiek voorzien in de gids van
de Commissie voor de berekening van het subsidiebedrag, waarin
is vermeld dat de nominale waarde van het subsidiebedrag moet
worden omgezet in de in het onderzoektijdvak geldende waarde
door toepassing van de normale commerciële rente.
(105) Voorts werd aangevoerd dat deze werkwijze niet kan worden
toegepast op de subsidiepercentages voor belastingkredieten, daar
de belastingkredieten eerst kunnen worden aangevraagd met de op
31 maart van het volgende jaar in te dienen belastingaangiften. De
producenten/exporteurs stellen derhalve dat zij tot nu toe geen
voordeel hebben ontvangen.
(106) In antwoord op dit argument wordt gesteld dat het voordeel bestaat
in een vermindering van de directe belasting die elk jaar
verschuldigd is en dat het voordeel derhalve ook elk jaar wordt
toegekend. Het voordeel bestaat ook uit een rente-element daar
voor een bedrag dat gelijk is aan de belastingbesparing geen
lening op de open markt behoeft te worden aangegaan.!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 16
2.4. Band tussen de subsidies en het betrokken product
(107) De Taiwanese overheid en de exporteurs voerden aan dat de
Commissie bij de berekening van het subsidiepercentage een band
had moeten leggen tussen de subsidieregelingen en het betrokken
product. De verkregen voordelen hadden specifiek met producten
in verband moeten worden gebracht en hadden slechts aan het
betrokken product mogen worden toegerekend voorzover er een
rechtstreekse band was met dit product.
(108) In de gids van de Commissie is duidelijk vermeld dat indien een
subsidie tot een bepaald product is beperkt, het subsidiebedrag aan
de verkoop (of export) van dat product moet worden toegerekend.
Indien dit niet het geval is, dient het subsidiebedrag aan de gehele
verkoop (of de gehele export) van de ontvanger te worden
toegerekend.
(109) De Commissie heeft deze methode, zoals de producenten/ex-
porteurs terecht hebben vermeld, toegepast bij de berekening van
de vrijstelling van invoerrechten op grondstoffen. In dit bijzondere
geval gold het voordeel uitsluitend voor vezels en het voordeel
werd derhalve alleen aan de verkoop van vezels toegerekend. V oor
alle andere beschreven regelingen bleek het voordeel niet tot een
bepaald product te zijn beperkt en werd het derhalve aan de gehele
verkoop toegerekend.
3. AFZONDERLIJKE SUBSIDIEREGELINGEN
3.1. Belastingkredieten voor automatiseringsapparatuur en
apparatuur voor verontreinigingsbewaking
(110) De Taiwanese overheid en de producenten/exporteurs stelden dat
deze regeling, die in de overwegingen 49 tot en met 58 van de
voorlopige verordening is omschreven, door de Commissie ten
onrechte als specifiek werd beschouwd. De belastingkredieten
voor automatiseringsapparatuur en apparatuur voor verontreini-
gingsbewaking zijn niet afhankelijk van het gebruik van binnen-
landse in plaats van buitenlandse goederen en kunnen daarom niet
als specifiek worden beschouwd in de zin van artikel 3, lid 4,
onder b), van de basisverordening.
(111) Hoewel de regeling in belastingkredieten voor binnenlandse en
buitenlandse apparatuur voorziet, wordt het bedrag verdubbeld
wanneer binnenlandse apparatuur wordt aangeschaft. Deze
regeling wordt daarom als twee verschillende regelingen be-
schouwd, een voor in het binnenland en een voor in het buitenland
aangekochte apparatuur. Indien een onderneming geen apparatuur
in het binnenland aankoopt, en dus geen 20 % belastingkrediet
ontvangt, krijgt zij in het geheel geen belastingkrediet. Het
belastingkrediet van 10 % kan niet als het standaardtarief worden
beschouwd, omdat het slechts voor ingevoerde apparatuur geldt.
Daar het tarief van 20 % slechts voor in het binnenland
geproduceerde apparatuur beschikbaar is, en niet voor ingevoerde
apparatuur, is het afhankelijk van het gebruik van binnenlandse in
plaats van buitenlandse goederen. Dit belastingkrediet is daarom
een specifieke invoersubstitutiesubsidie in de zin van artikel 3, lid
4, onder b), van de basisverordening.
(112) Het belastingkrediet van 10 % is daarentegen uitsluitend
beschikbaar voor ingevoerde machines en is daarom beperkt tot
ondernemingen die machines invoeren. Een dergelijke beperking
wordt niet geacht neutraal te zijn in de zin van artikel 3, lid 2,
onder b), van de basisverordening, daar bepaalde ondernemingen
hierdoor meer voordeel verkrijgen dan andere. V oorts zijn de
criteria niet economisch van aard of horizontaal van toepassing.
Daarom is de subsidie specifiek in de zin van artikel 3, lid 2, onder
a), van de basisverordening.!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 17
Berekening van het subsidiepercentage
(113) De producenten/exporteurs voerden aan dat 15 % van het
belastingkrediet van 20 % voor de aanschaf van in het eigen land
geproduceerde goederen niet tot compenserende maatregelen
aanleiding kan geven, want dit percentage zou in ieder geval
verkregen zijn, ongeacht de oorsprong van de goederen. Deze
claim wordt niet gerechtvaardigd geacht. Het bedrag van de
subsidie waartegen compenserende maatregelen kunnen worden
genomen is het gehele bedrag van het belastingkrediet, daar het
belastingkrediet van 20 % voor in het binnenland aangekochte
apparatuur niet als een afwijking kan worden beschouwd van het
standaardtarief van 10 %. Zoals hierboven vermeld worden de
twee belastingkredietregelingen als afzonderlijke regelingen
beschouwd, waarvan de ene betrekking heeft op in het eigen land
aangekochte apparatuur en de andere op in het buitenland
aangekochte apparatuur. Indien een onderneming geen 20 %
belastingkrediet zou hebben ontvangen voor in het eigen land
geproduceerde apparatuur, zou deze in het geheel geen belasting-
krediet hebben ontvangen. Het belastingkrediet van 10 % is
uitsluitend van toepassing op ingevoerde apparatuur; het is geen
algemeen geldend belastingkrediet. De conclusie van de Com-
missie is derhalve dat het subsidiebedrag het gehele bedrag aan
inkomsten is dat de Taiwanese overheid heeft gederfd.
(114) Het voordeel voor de producenten/exporteurs is berekend volgens
de in overweging 57 van de voorlopige verordening uiteengezette
methode, waarbij echter de gemiddelde commerciële rente die was
toegevoegd aan het in het onderzoektijdvak niet-betaalde bedrag
aan belastingen werd gecorrigeerd, zoals hierboven vermeld.
(115) De Taiwanese overheid stelde voorts dat de subsidie, daar deze
betrekking heeft op de aankoop van vaste activa, over de normale
afschrijvingsperiode van deze activa in de betrokken sector moet
worden gespreid.
(116) Voordelen in de vorm van besparingen op de directe belastingen
worden gewoonlijk niet met de aankoop van vaste activa in
verband gebracht. Zulke besparingen worden gewoonlijk als een
vermindering van de te betalen directe belastingen beschouwd en
niet met de aankoop van vaste activa in verband gebracht, daar
normalerwijze belastingen moeten worden betaald, ongeacht het
feit of vaste activa zijn aangeschaft. Deze werkwijze is in
overeenstemming met de gids van de Commissie voor de
berekening van het subsidiebedrag in antisubsidieprocedures (zie
tabel 2 in de bijlage bij die gids). De op grond van die regeling
verkregen voordelen werden berekend aan de hand van het bedrag
aan vennootschapsbelasting dat in het onderzoektijdvak werd
bespaard overeenkomstig artikel 7, lid 4, van de basisverordening.
(117) Twee ondernemingen hebben in het onderzoektijdvak op grond
van deze regeling voordelen verkregen ten bedrage van 0,42 % en
0,40 %.
3.2. Belastingkrediet voor investeringen in belangrijke on-
dernemingen
(118) De Taiwanese overheid stelde dat deze regeling geen subsidie-
regeling is, daar er geen financiële bijdrage is voor de onder-
nemingen waarin wordt geïnvesteerd. De belastingvermindering
wordt slechts aan de investerende aandeelhouders toegekend, niet
aan de ondernemingen die aandelen uitgeven.
(119) De instellingen van de Gemeenschap gaan er evenwel vanuit dat
de Taiwanese overheid een financiële bijdrage geeft aan de
ondernemingen die het belastingkrediet aanvragen, dat wil zeggen
de ondernemingen die in belangrijke ondernemingen investeren.
Deze financiële bijdrage in de vorm van een inkomstenderving
van de overheid komt erop neer dat de investerende aandeel-
houders minder belasting verschuldigd zijn. De compenserende!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 18
maatregelen hebben betrekking op dit voordeel, niet op voordelen
voor de ondernemingen waarin wordt geïnvesteerd.
(120) De Taiwanese overheid en de producenten/exporteurs stelden dat
deze regeling, die in de overwegingen 59 tot en met 66 van de
voorlopige verordening is omschreven, een belastingkrediet
betreft dat algemeen beschikbaar en dus niet specifiek is, daar
de regeling openstaat voor elke natuurlijke persoon of rechts-
persoon die in bepaalde ondernemingen investeert. In het
bijzonder wordt aangevoerd dat de voordelen van deze regeling
niet tot bepaalde ondernemingen zijn beperkt, dat de regeling
objectief, automatisch en neutraal is en dat een onderneming het
belastingkrediet niet verkrijgt op grond van de productie van het
betrokken product.
(121) Wat deze claims betreft, stelde de Commissie vast dat toegang tot
deze regeling uitdrukkelijk is beperkt tot ondernemingen die in
bepaalde bedrijven investeren, daar niet alle investeringen in
aandelen voor belastingkredieten in aanmerking komen. Slechts
op grond van investeringen in bepaalde bedrijven, namelijk
belangrijke technologische of andere belangrijke bedrijven,
kunnen belastingkredieten worden verkregen.
(122) Hoewel de Commissie het ermee eens is dat de definitie van
ondernemingen die voor belastingkredieten in aanmerking komen
duidelijk en objectief is, zijn de voorwaarden waarop deze worden
toegekend niet neutraal, zoals bij artikel 3, lid 2, onder b), van de
basisverordening is vereist, daar zij het aantal investeringen dat tot
een belastingkrediet kan leiden beperkt op grond van de
activiteiten van de bedrijven waarin wordt geïnvesteerd. Een
investerende onderneming die de subsidie wenst te verkrijgen
moet in bepaalde sectoren investeren. V olgens artikel 2 van de
toekenningsvoorwaarden, waarin wordt omschreven wat onder
belangrijke technologische industrieën wordt verstaan, is het
belastingkrediet tot elf specifieke investeringen beperkt in
bedrijven die geavanceerde technische producten maken of die
diensten verlenen in verband met deze producten. Toegang tot
deze regeling is dus afhankelijk van investeringen in bepaalde
bedrijven en is niet algemeen verkrijgbaar. Deze claim van de
producenten/exporteurs moet derhalve worden afgewezen.
(123) Voorts wordt aangevoerd dat een onderneming geen belasting-
krediet verkrijgt als gevolg van de productie van een bepaald
product. Er wordt niet geëist dat het krediet uitsluitend wordt
gebruikt voor de uitvoer, de verkoop of productie van een ander
product. De onderneming verkrijgt een belastingkrediet dat de
productie en uitvoer van polyester stapelvezels ten goede komt.
Daar het voordeel van de subsidie niet tot een bepaald product is
beperkt waarop het onderzoek geen betrekking heeft, wordt het
geacht de gehele verkoop ten goede te komen, met inbegrip van de
verkoop van polyester stapelvezels. Daarom moet bovengenoemde
claim van de producenten/exporteurs worden afgewezen.
(124) De bevinding dat deze regeling specifiek is overeenkomstig artikel
3, lid 2, onder a), van de basisverordening en betrekking heeft op
subsidies die tot compenserende maatregelen aanleiding geven,
wordt derhalve hierbij bevestigd.
Berekening van het subsidiepercentage
(125) Het voordeel voor de enige betrokken producent/exporteur werd
berekend als in overweging 57 van de voorlopige verordening
uiteengezet, waarbij de gemiddelde commerciële rente die werd
toegevoegd aan het bedrag van de in het onderzoektijdvak
niet-betaalde belasting, verlaagd werd van 9,03 % tot 8,52 %,
zoals hierboven uiteengezet.
(126) Deze onderneming heeft een voordeel van 0,71 % verkregen.!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 19
3.3. Belastingkredieten voor O & O en de opleiding van
personeel
(127) Zoals in de overwegingen 67 tot en met 72 van de voorlopige
verordening reeds werd uiteengezet, werden deze belasting-
kredieten niet specifiek geacht. Over deze bevinding werden van
de betrokkenen geen opmerkingen ontvangen. Derhalve wordt
bevestigd dat deze regeling niet specifiek is in de zin van artikel 3
van de basisverordening en derhalve niet tot compenserende
maatregelen aanleiding geeft.
3.4. Belastingkredieten voor investeringen in gebieden met
weinig natuurlijke hulpbronnen
(128) De Taiwanese overheid stelde dat deze regeling niet tot
compenserende maatregelen aanleiding kon geven op grond van
artikel 4, lid 3, van de basisverordening, daar zij aan de criteria
beantwoordt voor subsidies aan achtergebleven gebieden. Deze
claim werd echter niet met bewijsmateriaal gestaafd. Daar niet
kon worden vastgesteld dat aan de voorwaarden van genoemde
bepaling is voldaan, moet deze claim worden afgewezen.
(129) De Taiwanese overheid voerde ook aan dat de exporteurs geen
voordelen hadden ontvangen die verband hielden met polyester
stapelvezels. Dit argument moet worden afgewezen, gezien het
antwoord in het punt hierboven „Band tussen de subsidies en het
betrokken product”.
Berekening van het subsidiepercentage
(130) Een onderneming heeft van deze regeling gebruikgemaakt en een
voordeel van 0,01 % ontvangen.
3.5. Belastingkredieten voor de vestiging van internationale
merken
(131) Zoals in overweging 81 van de voorlopige verordening vermeld,
heeft een producent/exporteur van deze regeling gebruikgemaakt,
doch geen voordeel ontvangen. De betrokkenen hebben hierover
geen opmerkingen gemaakt.
3.6. Goedkope leningen: stimulerende maatregelen ter be-
vordering van de automatisering, het bestrijden van
milieuvervuiling en ter bevordering van het energieren-
dement
(132) Deze regelingen, die zijn omschreven in de overwegingen 82 tot
en met 91 van de voorlopige verordening, zijn gebaseerd op artikel
21, lid 1, van de „Statute for Upgrading Industries” (hierna „SUI”
genoemd).
(133) De Taiwanese overheid en de producenten/exporteurs stelden dat
bijna alle Taiwanese ondernemingen deze leningen kunnen
verkrijgen en dat deze derhalve niet specifiek zijn en tot
compenserende maatregelen aanleiding geven. Toegang tot de
regeling is niet tot bepaalde ondernemingen beperkt, de voor-
waarden om voor de regeling in aanmerking te komen zijn
objectief en zelfs indien de voorwaarden niet objectief zouden
zijn, dan volgt hieruit niet automatisch dat de regeling specifiek is.
(134) In artikel 21, lid 1, van de SUI is echter uitdrukkelijk bepaald dat
de voordelen van de regeling tot bepaalde ondernemingen zijn
beperkt die aan een aantal voorwaarden voldoen. Deze voor-
waarden, zoals de voorwaarden die de Executive Yuan van het
Ontwikkelingsfonds voor bepaalde investeringen in bepaalde
soorten uitrusting stelt, worden niet geacht objectief te zijn in
de zin van artikel 3, lid 2, onder b), van de basisverordening. De
bepalingen van artikel 21, lid 1, van de SUI kunnen niet als
objectief worden beschouwd, daar de criteria niet neutraal of
economisch van aard zijn of horizontaal van toepassing, omdat!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 20
van tevoren vaststaat dat bepaalde ondernemingen veel eerder
voor deze leningen in aanmerking komen dan andere vanwege de
sector waarin zij actief zijn. De voordelen van deze regeling gaan
onvermijdelijk meer naar bepaalde sectoren dan naar andere.
(135) Een basisbeginsel van specificiteit is dat compenserende maat-
regelen moeten worden genomen tegen subsidies die de toewijzing
van middelen binnen een economie verstoren door bepaalde
ondernemingen meer te begunstigen dan andere en die schade
veroorzaken. Wanneer bepaalde ondernemingen binnen een
economie eerder voor een subsidie in aanmerking komen dan
andere, op grond van niet-neutrale criteria, wordt ervan uitgegaan
dat de toewijzing van middelen hierdoor wordt verstoord. Deze
opvatting ligt ten grondslag aan artikel 3, lid 2, onder a), van de
basisverordening, waarin is bepaald dat een subsidie specifiek is
indien de subsidieverlenende instantie, of de wetgeving op grond
waarvan de subsidieverlenende instantie handelt, de toegang tot
een subsidie uitdrukkelijk tot bepaalde ondernemingen beperkt.
Bedoelde claims worden daarom afgewezen.
(136) Ook werd aangevoerd dat zelfs indien de voorwaarden niet
objectief zouden zijn, dit niet automatisch zou betekenen dat de
regeling specifiek is. Dit argument moet ook worden afgewezen
omdat niet automatisch verondersteld werd dat de regeling
specifiek was. De regeling werd namelijk specifiek geacht omdat
zij tot bepaalde ondernemingen is beperkt in de zin van artikel 3,
lid 2, onder a), van de basisverordening, zoals hierboven
uiteengezet. De Commissie bevestigt derhalve haar in overweging
87 van de voorlopige verordening omschreven voorlopige
bevinding.
(137) Ten aanzien van de goedkope leningen werd aangevoerd dat de tot
compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie slechts
zou bestaan uit het verschil tussen de rente die de overheid had
aangerekend en de commerciële rente.
(138) In de gids van de Commissie voor de berekening van het
subsidiebedrag in antisubsidieonderzoeken is echter vermeld dat
de subsidie, in geval van overheidsleningen, het verschil is tussen
het in het onderzoektijdvak op de overheidslening betaalde bedrag
aan rente en het normaal verschuldigde rentebedrag voor een
vergelijkbare commerciële lening in dezelfde periode.
(139) De Taiwanese overheid stelde voorts dat slechts twee onder-
nemingen op grond van deze regeling voordelen hadden verkregen
voor de ontwikkeling van polyester stapelvezels. Dit argument
moet worden afgewezen om de reden die is vermeld in het punt
hierboven „Band tussen de subsidies en het betrokken product”.
Berekening van het subsidiepercentage
(140) De producenten/exporteurs stelden dat de in het voorlopige
stadium berekende rente gelijk moest zijn aan de rente voor
vergelijkbare leningen. In ieder geval zou de door de Commissie
aangehouden rente niet in overeenstemming zijn met de
rentetarieven die de betrokken ondernemingen op de markt
konden verkrijgen en die zij in het onderzoektijdvak inderdaad
hebben verkregen.
(141) Een vergelijkbare lening zou een lening zijn van een vergelijkbaar
bedrag, dat voor een vergelijkbaar doel wordt verstrekt en met een
vergelijkbare terugbetalingsperiode. Als in overweging 89 van de
voorlopige verordening vermeld, kon voor de betrokken produ-
centen/exporteurs echter geen vergelijkbare lening worden vast-
gesteld. De hierboven uiteengezette wijze van berekening van de
referentierentevoet voor Taiwan wordt derhalve bevestigd.
(142) Daarnaast stelde een producent/exporteur eerst dat de Commissie
zelfs voordelen had berekend terwijl de betrokken onderneming
gedurende het gehele onderzoektijdvak geen rente had betaald,
omdat de lening in het onderzoektijdvak slechts in gedeelten was!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 21
opgenomen. In latere brieven stelde dezelfde producent/exporteur
echter dat in het onderzoektijdvak rente was betaald.
(143) De onderneming verwijst in het bijzonder naar drie leningen
waarvoor de in het antwoord op de vragenlijst verstrekte
informatie die tijdens het bezoek ter plaatse was gecontroleerd
en waarvoor in het onderzoektijdvak geen rente was betaald, eerst
na de bekendmaking van de voorlopige bevindingen werd betwist.
(144) De onderneming had vermeld dat voor deze leningen tijdens het
onderzoektijdvak geen rente was betaald, terwijl de hoofdsom van
de lening als een eenmalige subsidie was uitbetaald. De
Commissie heeft deze subsidiebedragen berekend als in de
voorlopige verordening is aangegeven.
(145) Na de bekendmaking van de voorlopige bevindingen stelde deze
onderneming dat zij voor deze leningen in het onderzoektijdvak
verscheidene malen rente had betaald en dat de hoofdsom van de
lening in verschillende gedeelten was uitbetaald.
(146) De Commissie stelt vast dat de gegevens die nu worden verstrekt
in strijd zijn met de eerdere verklaringen van de onderneming in
antwoord op de vragenlijst en tijdens het controlebezoek. Boven-
d i e ns t e m m e nd en i e u w eb e w e r i n g e nn i e to v e r e e nm e td e
gecontroleerde gegevens. V oorts worden deze nieuwe beweringen
niet voldoende met objectief en/of controleerbaar bewijsmateriaal
gestaafd. De Commissie bevestigt derhalve de oorspronkelijke
wijze om het door deze leningen verkregen voordeel te berekenen.
(147) Voorts werd aangevoerd dat de Commissie bij de berekening van
het subsidiebedrag rekening had moeten houden met het feit dat
gedurende twee jaar geen aflossingen waren betaald omdat een
aflossingsvrije periode van twee jaar van toepassing was. Deze
claim brengt echter geen verandering in de wijze waarop de
Commissie het voordeel had berekend, namelijk door het verschil
te nemen tussen het betaalde bedrag aan rente en het normaler-
wijze verschuldigde bedrag aan rente. De Commissie bevestigt
derhalve de oorspronkelijke wijze om het door deze leningen
verkregen voordeel te berekenen.
(148) De wijze waarop het door de producenten/exporteurs verkregen
voordeel werd berekend is in de overwegingen 88, 89 en 90 van de
voorlopige verordening uiteengezet.
(149) De voordelen die deze vier ondernemingen hebben verkregen
variëren van 0,04 % tot 0,31 %.
3.7. Vrijstelling van invoerrechten: aankoop van nieuwe
apparatuur en apparatuur voor verontreinigingsbestrij-
ding
(150) De rechtsgronden van deze subsidieregeling zijn: aanvullende
aantekeningen 3 en 9 van hoofdstuk 84, aanvullende aantekenin-
gen 4 en 5 van hoofdstuk 85 en aanvullende aantekeningen 1 en 2
van hoofdstuk 90 van het Douanetarief en de voorschriften voor de
indeling van goederen bij in- en uitvoer van de Republiek China
(hierna „het douanewetboek” genoemd).
(151) De Taiwanese overheid stelde dat deze regeling aan geen enkel
criterium voldoet om als een subsidie te worden beschouwd in de
zin van artikel 2 van de basisverordening, omdat er geen
rechtstreekse overdracht is van middelen, er geen goederen of
diensten worden verstrekt en er geen ondersteuning is van prijzen
of inkomens. Deze claim wordt echter verworpen omdat deze
regeling een financiële bijdrage is van de Taiwanese overheid in
de vorm van gederfde invoerrechten overeenkomstig artikel 2, lid
1 ), onder a), punt ii) van de basisverordening, waardoor een
voordeel wordt verleend.
(152) De Taiwanese overheid en de producenten/exporteurs stelden dat
deze regeling, die is omschreven in de overwegingen 92 tot en met
99 van de voorlopige verordening, door de Commissie onjuist is!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 22
beoordeeld, daar deze regeling geen specifieke subsidie is,
hetgeen betekent dat daartegen geen compenserende maatregelen
kunnen worden genomen.
(153) Met name werd gesteld dat deze vrijstelling van invoerrechten
door alle Taiwanese ondernemingen kan worden verkregen die
apparatuur aankopen die niet in het eigen land wordt geprodu-
ceerd. Deze vrijstelling kan derhalve niet als specifiek worden
beschouwd omdat zij niet tot bepaalde ondernemingen is beperkt
en op grond van objectieve en neutrale criteria wordt verleend.
(154) Deze criteria zijn evenwel niet objectief in de zin van artikel 3, lid
2, onder b), van de basisverordening. V olgens dit artikel moeten
de objectieve criteria of voorwaarden neutraal zijn en ook
economisch van aard en horizontaal van toepassing. V olgens de
hierboven genoemde aanvullende aantekeningen bij het dou-
anewetboek is deze regeling niet economisch van aard en
horizontaal van toepassing, omdat het gebruik ervan tot bepaalde
ondernemingen is beperkt: alleen gevestigde en gekwalificeerde
fabrikanten of verleners van technische diensten die machines,
uitrusting en instrumenten invoeren ter voorkoming van lucht- en
watervervuiling, voor het dempen van geluid of trillingen, voor
milieu-inspectie en -proeven, de verwijdering van afval, onder-
zoek en experimenten, of voor onderzoek en analyses van
bepaalde posten van het Douanewetboek. Indien aan deze criteria
wordt voldaan, wordt eerst vrijstelling van invoerrechten verleend
nadat de Taiwanese overheid is nagegaan dat de desbetreffende
apparatuur niet in Taiwan wordt gemaakt. Daarom komen
uitsluitend ondernemingen voor deze vrijstelling in aanmerking
die apparatuur gebruiken die niet in Taiwan wordt gemaakt.
(155) Bovengenoemde claims worden daarom afgewezen en de voor-
lopige bevindingen in overweging 97 van de voorlopige ver-
ordening worden bevestigd.
Berekening van het subsidiepercentage
(156) De voordelen die de producenten/exporteurs hebben verkregen
zijn berekend als in overweging 98 van de voorlopige verordening
is uiteengezet.
(157) De voordelen die de vier producenten/exporteurs hebben ver-
kregen variëren van 0,12 % tot en met 0,20 %.
3.8. Vrijstelling van invoerrechten: invoer van grondstoffen
(158) De rechtsgrond voor deze regeling, die in de overwegingen 100 tot
en met 106 van de voorlopige verordening is omschreven, is
aanvullende aantekening 6 van hoofdstuk 29 van het Douanetarief
en de voorschriften voor de indeling van goederen bij in- en
uitvoer van de Republiek China (hierna „het douanewetboek
genoemd”).
(159) De producenten/exporteurs stelden dat deze regeling niet onder-
zocht had moeten worden daar zij niet in de klacht was genoemd
en de Commissie hierover eerst bij het controlebezoek gegevens
had opgevraagd.
(160) Zowel in de klacht als in het bericht van inleiding werd
„vrijstelling van invoerrechten” genoemd als een voor het
betrokken product verleende subsidie. De klacht bevatte daarom
voldoende gegevens om een onderzoek in te stellen en zowel in de
door de Commissie toegezonden vragenlijsten als de daarbij
behorende documenten werden duidelijk gegevens gevraagd over
vrijstellingen van invoerrechten, ook op grondstoffen. Het is
bovendien niet te verwachten dat indieners van een klacht over
gedetailleerde informatie beschikken over subsidieregelingen in
een derde land. In artikel 10, lid 2, van de basisverordening is
vermeld dat de klacht de gegevens dient te bevatten waarover de
indiener van de klacht redelijkerwijs kan beschikken. De indiener
van de klacht heeft ook verwezen naar vrijstellingen van!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 23
invoerrechten voor de aankoop van nieuwe uitrusting en
apparatuur om vervuiling te bestrijden. Gezien de aard van de
subsidies en met name het feit dat een vrijstelling van invoer-
rechten voor dergelijke apparatuur en grondstoffen op grond van
de „Aanvullende aantekeningen” bij het Douanewetboek werd
verleend, werd geconcludeerd dat de Commissie het recht heeft
deze regelingen te onderzoeken en zo nodig compenserende
maatregelen voor te stellen.
(161) De Taiwanese overheid stelde dat deze regeling aan geen enkel
criterium voldoet om als een subsidie te worden beschouwd in de
zin van artikel 2 van de basisverordening, omdat er geen
rechtstreekse overdracht is van middelen, er geen goederen of
diensten worden verstrekt en er geen ondersteuning is van prijzen
of inkomens. Deze claim wordt echter verworpen omdat deze
regeling een financiële bijdrage is van de Taiwanese overheid in
de vorm van gederfde invoerrechten overeenkomstig artikel 2, lid
1 ), onder a), punt ii) van de basisverordening, waardoor een
voordeel wordt toegekend.
(162) De Taiwanese overheid en de producenten/exporteurs stelden dat
deze vrijstelling door de Commissie onjuist is beoordeeld, daar de
subsidie niet specifiek is en dat hiertegen dus geen compense-
rende maatregelen kunnen worden genomen.
(163) Zij stelden dat de vrijstelling van invoerrechten niet tot bepaalde
ondernemingen is beperkt, omdat de regels voor het verlenen van
die vrijstelling objectief en neutraal zijn.
(164) Gebruik van deze regeling is echter uitdrukkelijk beperkt tot
bepaalde, aan de regels voor het beheer van fabrieken onder-
worpen productiebedrijven, voor de invoer van bepaalde grond-
stoffen, in dit geval chemische materialen, die uitsluitend gebruikt
worden bij de vervaardiging, door middel van een chemische
reactie, van kunststoffen, kunstvezel, rubber en petrochemische
tussenproducten, mits deze chemische materialen nog niet, of nog
niet in voldoende mate, in Taiwan worden geproduceerd. Op
grond hiervan is de Commissie van oordeel dat deze regeling
uitdrukkelijk is beperkt tot bepaalde ondernemingen die aan de
voorwaarden van de aanvullende aantekeningen van het Dou-
anewetboek voldoen. Deze voorwaarden worden niet geacht
neutraal te zijn of economisch van aard of horizontaal van
toepassing.
(165) Voorts stelden de producenten/exporteurs dat deze regeling niet
als een subsidie kan worden beschouwd omdat geen voordeel
wordt verkregen dat meer inhoudt dan de douanerechten op inputs
die geheel in het betrokken product worden opgenomen. Daar
deze subsidie, volgens bijlage I bij de basisverordening, niet als
een tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie
wordt beschouwd indien deze van uitvoer afhankelijk is, wordt
gesteld dat een gelijkaardige vrijstelling die niet afhankelijk is van
exportprestaties des te meer niet als een tot compenserende
maatregelen aanleiding gevende subsidie kan worden beschouwd.
(166) In bijlage I bij de basisverordening is een lijst van voorbeelden
opgenomen van exportsubsidies. In punt i) van die lijst zijn de
regelingen voor de terugbetaling of kwijtschelding van rechten
genoemd waarop het argument waarschijnlijk betrekking heeft.
Genoemde Taiwanese regeling is echter geen regeling voor de
terugbetaling of kwijtschelding van rechten, daar niet werd geëist
dat de ingevoerde materialen als „input” gebruikt worden bij de
productie van uit te voeren eindproducten. De lijst van voor-
beelden van exportsubsidies in bijlage I is niet van toepassing op
de vraag of deze regeling een subsidie is, des te meer niet omdat
de regeling niet als een exportsubsidie wordt beschouwd. In artikel
2, lid 1), onder a), punt ii), van de basisverordening is
uitdrukkelijk bepaald dat uitsluitend subsidies die overeenkomstig
het bepaalde in de bijlagen I, II en III zijn verleend niet als
subsidies worden beschouwd. Daarom is de gewone definitie van
een subsidie in artikel 2 van de basisverordening van toepassing.!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 24
De hier bedoelde regeling is een subsidie, daar er een financiële
bijdrage is van de Taiwanese overheid in de vorm van gederfde
invoerrechten, waardoor de ontvanger een voordeel verkrijgt
omdat deze de anders verschuldigde invoerrechten niet behoeft te
betalen.
(167) De Commissie bevestigt derhalve haar voorlopige bevindingen die
in overweging 104 van de voorlopige verordening zijn uiteengezet.
Berekening van het subsidiepercentage
(168) De voordelen voor de producenten/exporteurs werden berekend
zoals in overweging 105 van de voorlopige verordening is
uiteengezet.
(169) De voordelen die de vier exporteurs hebben verkregen variëren
van 0,16 % tot 0,51 %.
3.9. Matching fondsen en bijstandsfondsen
(170) De Taiwanese overheid stelde dat op grond van artikel 4, lid 2, van
de basisverordening tegen deze regelingen geen compenserende
maatregelen konden worden getroffen, daar deze onderzoek-
activiteiten steunen. Deze claim werd evenwel niet met bewijs-
materiaal gestaafd. Daar niet kon worden vastgesteld of aan de
criteria werd voldaan, moest de claim worden afgewezen.
(171) De Taiwanese overheid stelde ook dat deze regeling geen verband
houdt met de productie van polyester stapelvezels. Deze claim
moet worden afgewezen om de redenen die zijn uiteengezet onder
het punt hierboven „Band tussen de subsidies en het betrokken
product”.
Berekening van het subsidiepercentage
(172) Twee ondernemingen maakten gebruik van deze regeling. Een
onderneming verkreeg hierdoor geen voordeel, en de andere een
voordeel van 0,01 %.
4. PERCENTAGE VAN DE TOT COMPENSERENDE MAAT -
REGELEN AANLEIDING GEVENDE SUBSIDIES
(173) Voor de medewerkende ondernemingen werden de volgende
subsidiepercentages vastgesteld:
Belasting-
kredietenLeningenVrijstelling
invoer-
rechtenMatching
fondsenTotaal
subsidie
Nan Y a Plastics Corp. 1,14 0,06 0,32 0,00 1,52
Far Eastern Textile Ltd 0,40 0,31 0,36 0 1,08
Shinkong Synthetic Fibres
Corp.0 0,04 0,68 0,01 0,73
Tuntex Distinct Corp. 0 0,20 0,34 0 0,543
(174) De gewogen gemiddelde subsidiemarge voor alle onderzochte
producenten/exporteurs in Taiwan die goed zijn voor nagenoeg de
gehele uitvoer van het betrokken product uit Taiwan naar de
Gemeenschap is hoger dan de minimale marge van 1 %.!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 25
D. SCHADE
1. DEFINITIE V AN BEDRIJFSTAK V AN DE GEMEEN-
SCHAP
(175) Daar over de definitie van „bedrijfstak van de Gemeenschap” geen
opmerkingen werden ontvangen, worden de conclusies in over-
weging 133 van de voorlopige verordening bevestigd.
2. VERBRUIK IN DE GEMEENSCHAP
(176) Daar over het verbruik in de Gemeenschap geen opmerkingen
werden ontvangen, worden de conclusies in overweging 134 van
de voorlopige verordening bevestigd.
3. INVOER IN DE GEMEENSCHAP V AN POL YESTER
STAPEL VEZELS UIT DE BETROKKEN LANDEN
a)Cumulatieve beoordeling van de invoer
(177) In het voorlopige stadium werd de conclusie bereikt dat er
voldoende redenen waren om de invoer uit Australië en Taiwan te
cumuleren en de invoer uit de Republiek Korea, Thailand en
Indonesië van de cumulatieve beoordeling uit te sluiten.
(178) Daar in dit stadium van het onderzoek gebleken is dat het niveau
van de door de Indonesische overheid verleende subsidies
waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen
hoger is dan het minimale niveau moest, overeenkomstig artikel 8,
lid 4, van de basisverordening, worden onderzocht of de gevolgen
van de invoer van polyester stapelvezels uit Indonesië gecumu-
leerd moesten worden met de gevolgen van de invoer van die
vezels uit Australië en Taiwan.
(179) Bij dit onderzoek bleek dat:
a) de subsidiemarges voor Australië, Taiwan en Indonesië meer
dan minimaal waren;
b) de omvang van de invoer uit die landen niet te verwaarlozen
was in vergelijking met het verbruik in de Gemeenschap;
c) wat de voorwaarden betreft waarop ingevoerde polyester
stapelvezels en in de Gemeenschap vervaardigde polyester
stapelvezels in de Gemeenschap met elkaar concurreerden,
— polyester stapelvezels uit alle betrokken exportlanden en
in de Gemeenschap vervaardigde polyester stapelvezels
soortgelijke producten zijn,
— polyester stapelvezels uit alle betrokken exportlanden via
soortgelijke verkoopkanalen aan dezelfde afnemers wer-
den verkocht,
— ingevoerde polyester stapelvezels tegen gelijkaardige
prijzen werden verkocht.
De verkoopprijzen van polyester stapelvezels uit de betrokken
landen bleken de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap
te onderbieden.
(180) Gezien het bovenstaande werd geconcludeerd dat er voldoende
redenen waren om de gevolgen van de invoer van polyester
stapelvezels uit Australië, Taiwan en Indonesië te cumuleren.
b)Omvang van de invoer en marktaandeel
(181) Van 1996 tot het einde van het onderzoektijdvak was de invoer uit
de drie betrokken landen als volgt:!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 26
(ton)
Invoer in ton 1996 1997 1998Onderzoek-
tijdvak
Australië 62 1 248 11 254 11 799
Index 100 2 007 18 093 18 969
Taiwan 20 213 26 811 35 524 34 878
Index 100 133 176 173
Indonesië 4 696 12 238 25 276 22 871
Index 100 260 538 487
Totaal 24 971 40 297 72 054 69 548
Index 100 161 288 278 3
Bron: Eurostat.
(182) Uit bovenstaande tabel blijkt dat de invoer uit de betrokken landen
sterk is gestegen, met name van 1997 op 1998, toen deze bijna
verdubbelde. De lichte daling tussen 1998 en het onderzoektijdvak
werd veroorzaakt door de geringe invoer in het eerste kwartaal van
1999 in vergelijking met het eerste kwartaal van 1998.
Marktaandeel 1996 1997 1998Onderzoek-
tijdvak
Alle betrokken landen 5,5 % 7,8 % 12,3 % 12,0 %
Index 100 142 224 2183
(183) Bovengenoemde cijfers zijn inclusief de invoer uit Indonesië.
Hieruit blijkt de stijging van de invoer uit de betrokken landen
zowel in absolute termen als in termen van marktaandeel.
c)Ontwikkeling van de gemiddelde invoerprijs
(184)
Gemiddelde invoerprijs 1996 1997 1998Onderzoek-
tijdvak
Alle betrokken landen
Index: 1996 = 100 100 94 82 773
Uit deze tabel blijkt dat de gemiddelde invoerprijs sterk is gedaald,
met name van 1997 op 1998 (– 12 %). De invoerprijzen daalden
tussen 1998 en het onderzoektijdvak nog met 6 %. Deze negatieve
ontwikkeling valt samen met de sterke stijging van de invoer uit
de betrokken landen in de periode van 1997 tot en met het
onderzoektijdvak.
d)Prijsonderbieding
(185) In het voorlopige stadium werd de prijsonderbieding vastgesteld
door middel van een vergelijking van de exportprijs (cif grens
Gemeenschap, na inklaring) en de prijzen van de bedrijfstak van
de Gemeenschap (af fabriek). De in aanmerking genomen
verkoopprijzen voor vergelijkbare soorten polyester stapelvezel
waren de prijzen die onafhankelijke afnemers werden aange-
rekend, na aftrek van eventuele kortingen. De exportprijzen
werden zo nodig gecorrigeerd om deze op hetzelfde handelsniveau
te brengen als die van de bedrijfstak van de Gemeenschap.!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 27
(186) Bij deze vergelijking (per gewogen gemiddelde) bleek dat de
prijsonderbiedingsmarges, in procenten van de gemiddelde
verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap, gemid-
deld 21 % waren voor Australië en 6,1 % voor Taiwan. Daar over
de berekening van deze onderbiedingsmarges geen opmerkingen
werden ontvangen, worden deze marges bevestigd.
(187) Dezelfde werkwijze werd op Indonesië toegepast. Aan de hand
van de gegevens van de medewerkende producenten/exporteurs en
de beste gegevens die beschikbaar waren voor niet-medewerkende
producenten/exporteurs in Indonesië werd voor dat land een
gewogen gemiddelde onderbiedingsmarge van 33,9 % berekend.
4. ECONOMISCHE STITUATIE VAN DE BEDRIJFSTAK
V AN DE GEMEENSCHAP
a)Productie, capaciteit en bezettingsgraad
(188) De Australische overheid betwistte de methode die de Commissie
had gebruikt om de productiecapaciteit van de bedrijfstak van de
Gemeenschap voor het betrokken product te berekenen. V olgens
haar was de daling van de productiecapaciteit voor polyester
stapelvezels met 7 % berekend aan de hand van de capaciteit die
ook voor de productie van andere producten werd ingezet en was
deze berekening dus niet juist. De Australische overheid was van
oordeel dat de productiecapaciteit voor polyester stapelvezels
uitsluitend gebaseerd had moeten worden op de capaciteit die
werkelijk was ingezet voor de productie van polyester stapelvezels
waarop het onderzoek betrekking heeft.
(189) In ieder geval was de Australische overheid van oordeel dat de
vermindering van de productiecapaciteit van de bedrijfstak van de
Gemeenschap strijdig was met de bevindingen inzake aanmerke-
lijke schade: ten eerste omdat de bedrijfstak van de Gemeenschap
door een vermindering van de productiecapaciteit niet in staat was
geweest van de aanzienlijke groei van de markt (+ 27 %) in de
onderzochte periode te profiteren; en ten tweede omdat de
capaciteit was teruggebracht omdat andere producten winst-
gevender waren dan polyester stapelvezels.
(190) Wat de berekening van de productiecapaciteit betreft, wordt erop
gewezen dat het betrokken product op dezelfde productielijnen als
andere producten van dezelfde familie worden geproduceerd. Het
is daarom onmogelijk precies de capaciteit te berekenen die voor
een bepaald product wordt ingezet, daar op een en dezelfde
productielijn meerdere producten worden gemaakt. De productie-
capaciteit voor polyester stapelvezels werd berekend door de
productie van die vezels en de productie van de andere producten
die op dezelfde productielijn werden gemaakt met elkaar te
vergelijken. In tegenstelling tot hetgeen de Australische overheid
beweert werd bij de berekening van de productiecapaciteit van
polyester stapelvezels dus wel degelijk rekening gehouden met de
werkelijke productie van polyester stapelvezels.
(191) De daling van de productiecapaciteit van de bedrijfstak van de
Gemeenschap werd dus niet vastgesteld door daarin ook de
capaciteit voor de productie van andere producten op te nemen.
Daarnaast is ook gebleken dat de bedrijfstak van de Gemeenschap
verschillende productielijnen die voorheen voor de productie van
polyester stapelvezels werden ingezet heeft omgebouwd tot
productielijnen voor andere soorten vezels waarop dit onderzoek
geen betrekking heeft en dat verschillende afdelingen voor de
productie van polyester stapelvezels in de onderzochte periode
werden gesloten.
(192) De omschakeling van de productie van polyester stapelvezels op
de productie van andere producten werd voornamelijk veroorzaakt
door de verliezen die de bedrijfstak van de Gemeenschap al
geruime tijd maakte op de productie en de verkoop van polyester
stapelvezels en de voortdurende invoer van gedumpte en!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 28
gesubsidieerde polyester stapelvezels uit derde landen. Door deze
capaciteitsvermindering kon de bedrijfstak van de Gemeenschap
inderdaad niet profiteren van de groei van de markt. Deze factor is
daarom bijzonder relevant voor de schadevaststelling en nog meer
voor het oorzakelijke verband tussen de invoer van gesubsidieerde
producten en de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap
heeft geleden, zoals hieronder wordt uiteengezet.
(193) De argumenten van de Australische overheid worden derhalve niet
gegrond geacht. Dientengevolge worden de verstrekte gegevens,
de methode die is gebruikt voor de berekening van de
productiecapaciteit voor polyester stapelvezels en de conclusies
in de overwegingen 141 en 142 van de voorlopige verordening
hierbij bevestigd.
b)Winstgevendheid van de bedrijfstak van de Gemeenschap
(194) De Australische overheid wees erop dat de winstgevendheid van
de bedrijfstak van de Gemeenschap over de onderzochte periode
aanzienlijk is verbeterd, namelijk van een verlies van ongeveer 4 %
tot een winst van meer dan 6 %. Hoewel in de voorlopige
verordening werd vermeld dat de winstgevendheid nog onvol-
doende was, werd niet vermeld hoe hoog de winsten waren
voordat gesubsidieerde producten werden ingevoerd. De Aus-
tralische overheid stelde dientengevolge dat niet beoordeeld kon
worden of de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke
schade had geleden.
(195) De Australische overheid wijst er inderdaad terecht op dat een
verbetering van de winstgevendheid in de onderzochte periode
niet automatisch betekent dat de bedrijfstak van de Gemeenschap
geen aanmerkelijke schade heeft geleden. De beoordeling of de
bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft
geleden is niet slechts gebaseerd op winstcijfers, noch kan deze
worden gebaseerd op een vergelijking van de winstcijfers van
1996 tot en met het onderzoektijdvak.
In de basisverordening zijn een aantal factoren opgesomd,
waaronder de omvang van de invoer van gesubsidieerde producten
en de invloed van de invoer van gesubsidieerde producten op de
prijzen van soortgelijke producten in de Gemeenschap, waarbij
wordt gesteld dat een of meer van deze factoren niet nood-
zakelijkerwijs doorslaggevend is voor de vaststelling dat schade is
geleden.
(196) Zoals vermeld in onderstaande conclusies inzake de economische
situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap, werd de conclusie
dat aanmerkelijke schade was geleden niet slechts bereikt op
grond van de ontoereikende winstgevendheid van de bedrijfstak
van de Gemeenschap, maar ook op grond van de negatieve
ontwikkelingen van de meeste economische indicatoren voor die
bedrijfstak: marktaandeel, productiecapaciteit, omvang van de
verkoop, verkoopprijzen, voorraden, investeringen, werkgelegen-
heid en de aanzienlijke prijsonderbieding door de invoer van
gesubsidieerde producten uit de betrokken landen.
(197) Bij onderhavig onderzoek is overigens gebleken dat de verbetering
van de winstgevendheid voornamelijk het resultaat was van een
herstructurering, waardoor de verkoop- en administratiekosten en
andere algemene kosten konden worden teruggebracht, en van een
daling van de grondstofprijzen. De productiekosten daalden
sneller dan de verkoopprijzen, waardoor de bedrijfstak van de
Gemeenschap vanaf 1998 weer winst kon maken. Deze ver-
betering van de winstgevendheid kan overigens slechts tijdelijk
zijn. Zodra zich negatieve ontwikkelingen voordoen, zoals een
stijging van de grondstofprijzen, zou de huidige situatie weer
kunnen verslechteren.
(198) De Commissie vermeldde overigens in overweging 179 van de
voorlopige verordening dat een marge van 10 % aan de volledige
productiekosten moet worden toegevoegd om het prijsniveau te!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 29
verkrijgen waarop de bedrijfstak van de Gemeenschap geen
schade meer lijdt. Deze marge wordt als de minimale winst
beschouwd die de bedrijfstak van de Gemeenschap in afwezigheid
van gesubsidieerde producten uit de betrokken landen zou kunnen
maken.
(199) Op grond van het bovenstaande en daar geen andere opmerkingen
werden ontvangen over de winstgevendheid van de bedrijfstak van
de Gemeenschap, wordt de conclusie dat de winstgevendheid
tijdens het onderzoektijdvak onvoldoende was, bevestigd.
c)Marktaandeel
(200) De Taiwanese overheid stelde dat een van de gevolgen van de
herstructurering van de bedrijfstak van de Gemeenschap was dat
een aantal inefficiënte producenten van polyester stapelvezels in
de Gemeenschap van de markt is verdwenen. Daarom zouden de
overblijvende producenten niet alleen ten gevolge van de inter-
nationale concurrentie competitiever zijn geworden, maar hadden
zij ook geen marktaandeel verloren dat als aanmerkelijk kon
worden beschouwd.
(201) In antwoord op dit argument wordt erop gewezen dat de
ontwikkeling van het marktaandeel in de onderzochte periode
voortdurend op dezelfde ondernemingen was gebaseerd die als de
bedrijfstak van de Gemeenschap worden beschouwd. In tegen-
stelling tot hetgeen de Taiwanese overheid beweert, is het verlies
van marktaandeel (– 17 procentpunten) door de bedrijfstak van de
Gemeenschap van 1996 tot en met het onderzoektijdvak
uitsluitend gebaseerd op gegevens die betrekking hebben op
ondernemingen die de bedrijfstak van de Gemeenschap vormen.
De bewering dat het marktaandeel van de bedrijfstak van de
Gemeenschap ondernemingen omvat die zijn verdwenen of het
betrokken product niet meer produceren is daarom niet gegrond.
d)Conclusie
(202) Gezien het bovenstaande en het feit dat de cumulatie met de
invoer uit Indonesië geen wijzigingen heeft gebracht in de
voorlopige bevindingen en de conclusie dat de bedrijfstak van
de Gemeenschap in het onderzoektijdvak aanmerkelijke schade
heeft geleden, worden de overwegingen 151 en 152 van de
voorlopige verordening betreffende de situatie van de bedrijfstak
van de Gemeenschap hierbij bevestigd.
E.OORZAKELIJK VERBAND
1. GEVOLGEN VAN DE INVOER V AN GESUBSIDIEERDE
PRODUCTEN
(203) Zowel de Australische als de Taiwanese overheid verklaarden dat
er geen bewijs was dat de door de bedrijfstak van de Gemeenschap
geleden schade veroorzaakt was door de beperkte invoer uit
Australië en Taiwan.
(204) De Australische overheid stelde dat het marktaandeel van
polyester stapelvezels uit Australië te klein was (2 % van het
verbruik) om enige invloed te hebben op het prijsniveau in de
Gemeenschap. De Australische producenten hadden daarentegen
de prijzen moeten volgen van de grote leveranciers in de
Gemeenschap. De Australische overheid was derhalve van oordeel
dat, indien er schade was, deze veroorzaakt was door de veel
grotere invoer uit andere derde landen.
(205) De Taiwanese overheid was eveneens van oordeel dat het
marktaandeel van ongeveer 6 % van polyester stapelvezels uit
Taiwan, tezamen met de geringe prijsonderbiedingsmarges die
voor deze vezels waren vastgesteld, geen gevolgen kan hebben
gehad voor de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap die
in de Gemeenschap een marktaandeel van meer dan 50 % heeft.!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 30
(206) Wat de argumenten van de Australische en Taiwanese overheid
over hun geringe marktaandeel betreft, wordt erop gewezen dat de
invoer uit Australië en Taiwan in het onderzoektijdvak duidelijk
boven het minimale niveau lag. Bovendien was aan alle
voorwaarden voor een cumulatieve beoordeling van de invoer
voldaan. In deze situatie zijn opmerkingen over individuele
marktaandelen van individuele landen irrelevant.
(207) V oorts werd het betrokken product uit deze landen in de
Gemeenschap tegen prijzen verkocht die de prijzen van de
bedrijfstak van de Gemeenschap onderboden. De invoer van
gesubsidieerde polyester stapelvezels uit Australië en Taiwan,
tezamen met de invoer van gesubsidieerde en zeer laag geprijsde
polyester stapelvezels uit Indonesië, hadden aanzienlijke negatie-
ve gevolgen voor de economische situatie van de nog kwetsbare
bedrijfstak van de Gemeenschap. Deze conclusie wordt nog
versterkt door het feit dat de markt voor polyester stapelvezels
transparant is, waardoor prijsverschillen of lage prijsoffertes een
neerwaartse druk kunnen uitoefenen op de prijzen.
(208) Geoordeeld wordt dat de Australische en de Taiwanese overheid
niet hebben kunnen aantonen dat de voorlopige bevinding dat de
bedrijfstak van de Gemeenschap door de invoer van goedkope,
gesubsidieerde producten aanmerkelijke schade heeft geleden
onjuist was. De conclusie dat de invoer van gesubsidieerde
producten, op zich, de oorzaak is geweest van de aanmerkelijke
schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden,
wordt dus hierbij bevestigd.
2. KOERSSCHOMMELINGEN
(209) De Australische overheid voerde aan dat de Commissie geen
rekening heeft gehouden met het effect van koersschommelingen
op de invoerprijs van Australische producten, daar polyester
stapelvezels uit Australië in het onderzoektijdvak van een gunstige
koers hadden geprofiteerd.
(210) Polyester stapelvezels uit Australië werden in de Gemeenschap
echter in Amerikaanse dollar, Duitse mark of Britse pond
gefactureerd en niet in Australische dollar. De koers van de
Australische dollar speelde daarom geen rol bij de vaststellingen.
(211) In ieder geval daalde de koers van de Australische dollar in de
eerste zeven maanden van het onderzoektijdvak en steeg deze in
de vijf volgende maanden van het onderzoektijdvak ten opzichte
van de waarde van de ecu/euro in de eerste maand van het
onderzoektijdvak. Er was daarom geen sprake van een voort-
durende daling van de Australische dollar in het onderzoektijdvak.
3. CONCLUSIE
(212) Daar geen nieuwe argumenten werden aangevoerd ten aanzien van
de oorzaak van de door de bedrijfstak van de Gemeenschap
geleden schade wordt de conclusie dat deze bedrijfstak schade
heeft geleden door de invoer van gesubsidieerde producten, op
zich, als vermeld in overweging 168 van de voorlopige
verordening, hierbij bevestigd.
F.BELANG V AN DE GEMEENSCHAP
1. BELANG V AN DE BEDRIJFSTAK V AN DE GEMEEN-
SCHAP
(213) Daar over dit punt geen opmerkingen werden ontvangen, worden
de bevindingen inzake het belang van de bedrijfstak van de
Gemeenschap in overweging 170 van de voorlopige verordening
bevestigd.!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 31
2. GEVOLGEN VOOR DE GEBRUIKERS
(214) Na de publicatie van de voorlopige verordening heeft een aantal
gebruikers en importeurs opmerkingen toegezonden. Ook heeft
een organisatie van verwerkende bedrijven op de voorlopige
verordening gereageerd en om een onderhoud met de Commissie
verzocht, hetgeen werd toegestaan.
(215) De meeste van deze gebruikers en importeurs hebben zich niet bij
de Commissie aangemeld binnen de in het bericht van inleiding
van de procedure vermelde termijn of hebben de vragenlijst van de
Commissie niet beantwoord. De meeste van hen kunnen daarom
niet als belanghebbenden worden beschouwd in de zin van artikel
31, lid 2, van de basisverordening en met hun opmerkingen
behoefde in dit stadium van de procedure geen rekening te worden
gehouden.
(216) Als in overweging 171 van de voorlopige verordening vermeld,
was het algemene niveau van samenwerking bij het onderzoek
naar het belang van de Gemeenschap zo laag dat de gevolgen van
de maatregelen voor gebruikers en importeurs aan de hand van de
beschikbare gegevens moesten worden vastgesteld.
(217) De opmerkingen van deze partijen werden niettemin onderzocht.
Hun voornaamste argument was dat compenserende rechten
negatieve gevolgen zouden hebben voor het concurrentiever-
mogen van de door hen uit polyester stapelvezels vervaardigde
producten en dat hun voortbestaan in de Gemeenschap hierdoor
zou worden bedreigd. Deze rechten zouden namelijk, in eerste
instantie, tot een prijsverhoging van polyester stapelvezels uit de
betrokken landen leiden, waardoor de bedrijven in de Gemeen-
schap die polyester stapelvezels als grondstof gebruiken op hun
beurt gedwongen zouden zijn de prijzen van hun producten te
verhogen. Vervolgens zou de invoer van goedkope, uit polyester
stapelvezels vervaardigde producten uit andere derde landen en uit
de bij deze procedure betrokken landen toenemen.
(218) Zoals in de overwegingen 171 en 172 van de voorlopige
verordening vermeld, is bij het onderzoek gebleken dat bepaalde
gebruikers in het geheel geen polyester stapelvezels meer bij de
bedrijfstak van de Gemeenschap aankopen, maar uitsluitend nog
polyester stapelvezels uit de betrokken landen aankopen. Indien
geen maatregelen worden genomen tegen de verstorende gevolgen
van de invoer van goedkope, gesubsidieerde polyester stapelvezels
zal deze situatie waarschijnlijk nog verergeren en zal de markt in
het algemeen op lange termijn hiervan de gevolgen ondervinden:
op de eerste plaats omdat een aantal EG-producenten zal
verdwijnen waardoor de concurrentie in de Gemeenschap zal
verminderen; op de tweede plaats omdat de invoer van goedkope,
gesubsidieerde polyester stapelvezels hierdoor nog wordt gestimu-
leerd waardoor de gebruikers van deze producten in een
voordeligere positie zijn dan gebruikers die elders aankopen.
Daarom wordt geoordeeld dat het in het belang van het
bedrijfsleven van de Gemeenschap is dat de concurrentie wordt
hersteld en dat compenserende maatregelen moeten worden
genomen tegen de invoer van gesubsidieerde polyester stapelve-
zels.
(219) In ieder geval wijzen de gegevens die beschikbaar zijn over de
kostenstructuur van de verwerkende industrie, het niveau van de
voorgestelde maatregelen en het aandeel van de gesubsidieerde en
andere producten erop dat:
— polyester stapelvezels van 25 % tot 45 % uitmaken van de
totale productiekosten van de producten die van polyester
stapelvezels worden gemaakt;
— het gemiddelde compenserende recht voor de betrokken
landen ongeveer 3 % bedraagt;!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 32
— het aandeel van de ingevoerde, gesubsidieerde polyester
stapelvezels ongeveer 12 % bedraagt van het totale verbruik
van polyester stapelvezels.
Door de voorgestelde maatregelen kunnen de productiekosten van
de verwerkende industrie stijgen van 0,1 % tot maximaal 0,16 %.
Zelfs de maximumstijging wordt te verwaarlozen geacht in
vergelijking met de waarschijnlijk positieve gevolgen van de
voorgestelde maatregelen om de concurrentie in de Gemeenschap
te herstellen.
(220) De conclusie van overweging 172 van de voorlopige verordening
dat de gevolgen van de voorgestelde maatregelen voor de
winstgevendheid en het voortbestaan van de verwerkende indus-
trie waarschijnlijk beperkt zullen zijn, wordt hierbij bevestigd.
3. CONCLUSIE
(221) De nieuwe argumenten in verband met het belang van de
Gemeenschap zijn niet van dien aard dat zij de conclusie wijzigen
dat er geen dwingende redenen zijn geen compenserende maat-
regelen te nemen. De voorlopige bevindingen worden derhalve
bevestigd.
G. DEFINITIEVE RECHTEN
(222) Op grond van de conclusies inzake subsidiëring, schade,
oorzakelijk verband en het belang van de Gemeenschap wordt
geoordeeld dat definitieve compenserende maatregelen moeten
worden genomen om een einde te maken aan de schade die de
bedrijfstak van de Gemeenschap door de invoer van gesubsidi-
eerde producten uit Australië, Indonesië en Taiwan lijdt.
1. SCHADE-ELIMINATIENIVEAU
(223) Als in overweging 179 van de voorlopige verordening uiteengezet,
werd een prijsniveau vastgesteld dat gelijk was aan de productie-
kosten van de bedrijfstak van de Gemeenschap en een redelijke
winst die normalerwijze behaald kan worden indien niet
geconcurreerd moet worden met de gesubsidieerde producten uit
de betrokken landen.
2. AARD EN HOOGTE V AN HET RECHT
(224) Overeenkomstig artikel 15, lid 1, van de basisverordening
stemmen de compenserende rechten overeen met de subsidiemar-
ges, daar de schademarges voor alle exporteurs in de betrokken
landen lager bleken te zijn.
a)Australië
(225) Dit leidde tot de volgende compenserende rechten voor de
producenten/exporteurs in Australië:
OndernemingExport-
subsidiemargeTotale
subsidiemargeV oorgesteld com-
penserend recht
Leading Synthetics 6,0 % 6,0 % 6,0 %
Andere ondernemingen 6,0 % 6,0 % 6,0 %3
(226) Gezien de hoge mate van medewerking die bijna de gehele invoer
van het betrokken product uit Australië dekte, werd het dienstig
geacht als residueel recht hetzelfde recht aan te houden als het
hoogste recht dat voor de medewerkende onderneming was
vastgesteld, namelijk 6,0 %.!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 33
b)Indonesië
(227) Gezien de geringe mate van medewerking in Indonesië (voor meer
dan 30 % van de uitvoer werd geen medewerking verleend) werd
het dienstig geacht een zodanige methode toe te passen dat het
niet verlenen van medewerking niet werd beloond. Het recht voor
niet-medewerkende ondernemingen werd vastgesteld aan de hand
van de beschikbare gegevens overeenkomstig artikel 28 van de
basisverordening, en bedraagt 10 %.
OndernemingExport-
subsidiemargeTotale
subsidiemargeV oorgesteld com-
penserend recht
PT. Indorama Synthetics TbK 1,4 % 1,4 % 0 %
PT. Panasia Indosyntec TbK 0 % 0 % 0 %
PT. Susila Indah Synthetic Fiber
Industries0% 0% 0%
PT. GT Petrochem Industries TbK 0,4 % 0,4 % 0 %
PT. Teijin Indonesië Fiber
Corporation0,4 % 0,4 % 0 %
Andere ondernemingen 5 % 10 % 10 %3
c)Taiwan
(228) De invoer van polyester stapelvezels uit Taiwan is reeds aan
antidumpingrechten onderworpen. De bij dit onderzoek gecon-
stateerde subsidies zijn echter geen exportsubsidies en worden
derhalve niet geacht van invloed te zijn geweest op de exportprijs
en dientengevolge ook niet op de dumpingmarge. Daarom kunnen
naast de antidumpingrechten ook compenserende rechten worden
ingesteld. Dit betekent dat voor de producenten/exporteurs in
Taiwan de volgende compenserende rechten gelden:
OndernemingExport-
subsidiemargeTotale
subsidiemargeV oorgesteld com-
penserend recht
Nan Y a Plastics Corp. 0 % 1,5 % 1,5 %
Far Eastern Textile Ltd 0 % 1,0 % 1,0 %
Shinkong Synthetic Fibres Corp. 0 % 0 % 0 %
Tuntex Distinct Corp. 0 % 0 % 0 %
Andere ondernemingen 0 % 1,5 % 1,5 %3
(229) Gezien de hoge mate van medewerking die bijna de gehele invoer
van het betrokken product uit Taiwan dekte, werd het dienstig
geacht als residueel recht hetzelfde recht aan te houden als het
hoogste recht dat voor de medewerkende onderneming was
vastgesteld, namelijk 1,5 %.
(230) De in deze verordening genoemde individuele compenserende
rechten voor bepaalde ondernemingen zijn gebaseerd op de
bevindingen in het kader van deze procedure. Zij weerspiegelen de
situatie die tijdens het onderzoek voor die ondernemingen werd
vastgesteld. Deze rechten (in tegenstelling tot de rechten die „voor
alle ondernemingen” in het land gelden) zijn dus uitsluitend van
toepassing op producten uit het betrokken land die door de
genoemde ondernemingen (rechtspersonen) zijn geproduceerd.
Producten die door andere ondernemingen zijn geproduceerd die
niet specifiek, met naam en adres, in het dispositief van deze
verordening zijn genoemd, met inbegrip van ondernemingen die
banden hebben met de specifiek genoemde ondernemingen,
komen niet voor deze rechten in aanmerking. Op producten van!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 34
deze ondernemingen is het recht van toepassing dat voor „alle
andere ondernemingen” geldt.
(231) Aanvragen om de toepassing van deze specifiek voor een
onderneming geldende compenserende rechten (bijvoorbeeld na
de naamswijziging van een onderneming of na de oprichting van
nieuwe productie- of verkoopmaatschappijen) dienen aan de
Commissie (1) te worden gericht, onder opgave van alle relevante
gegevens, met name indien deze naamswijziging of de oprichting
van nieuwe productie- of verkoopmaatschappijen verband houdt
met wijzigingen in de activiteiten van de onderneming op het
gebied van de productie en de verkoop in binnen- en buitenland.
Indien zij dit gerechtvaardigd acht, zal de Commissie, na
raadpleging van het raadgevend comité, de verordening wijzigen
door bijwerking van de lijst van ondernemingen die voor een
individueel recht in aanmerking komen.
H. INNING V AN HET VOORLOPIGE RECHT
(232) Gezien de hoogte van de tot compenserende maatregelen
aanleiding gevende subsidies en de ernst van de schade die de
bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden, wordt het
noodzakelijk geacht de bedragen die uit hoofde van het bij
Verordening (EG) nr. 123/2000 ingestelde voorlopige recht als
zekerheid werden gesteld tot het bedrag van het definitieve recht
te innen,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING V ASTGESTELD:
Artikel 1
1. Er wordt een definitief compenserend recht ingesteld op de invoer
van synthetische stapelvezels van polyester, niet gekaard, niet gekamd,
noch anderszins bewerkt met het oog op het spinnen, ingedeeld onder
GN-code 5503 20 00 uit Australië en Indonesië.
2. Het recht dat van toepassing is op de nettoprijs, franco grens
Gemeenschap, vóór inklaring, bedraagt voor de producten uit de
volgende landen die vervaardigd zijn door de hieronder vermelde
ondernemingen:
1.Australië
OndernemingRecht
(%)Aanvullende Taric-code
Leading Synthetics Pty Ltd, Melbourne, Victoria 6,0 A059
Alle andere Australische ondernemingen 6,0 A9993
2.Indonesië
OndernemingRecht
(%)Aanvullende Taric-code
PT. Indorama Synthetics TbK
Graha Irama, 17thfloor
Jl. H. R. Rasuna Said Blok X-1 Kav. 1-2
PO Box 3375
Jakarta 129500 A051
PT. Panasia Indosyntec TbK
Jl. Garuda 153/74
Bandung 401840 A052!B
(1) Europese Commissie, Directoraat-generaal Handel, Directoraat C, DM 24
8/38, Wetstraat 200, B-1049 Brussel.!M12000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 35
OndernemingRecht
(%)Aanvullende Taric-code
PT. Susilia Indah Synthetic Fiber Industries
Jl. Kh. Zainul Arifin Kompleks
Ketapang Indah
Blok B 1 No 23
Jakarta 111400 A054
PT. GT Petrochem Industries TbK
Exim Melati Building, 9thfloor
Jl. M.H. Thamrin Kav. 8-9
Jakarta 102300 A053
PT. Teijin Indonesia Fiber Corporation TbK
5thfloor Mid Plaza 1
Jl. Jend. Sudiman Kav. 10-11
Jakarta 102200 A055
Alle andere ondernemingen 10 A9993
3. De bepalingen inzake de douanerechten zijn van toepassing, tenzij
anders vermeld.
Artikel 2
1."M1De bedragen die overeenkomstig Verordening (EG) nr.
123/2000 uit hoofde van het op de producten uit Australië ingestelde
voorlopige compenserende recht als zekerheid zijn gesteld, worden
definitief geïnd tot het bedrag van het bij deze verordening ingestelde
definitieve compenserende recht. De als zekerheid gestelde bedragen die
het bedrag van het definitieve recht overschrijden, worden vrijgegeven.
3
2. De bepalingen van artikel 1, lid 3, zijn ook van toepassing op dedefinitieve inning van de uit hoofde van de voorlopige compenserende
rechten als zekerheid gestelde bedragen.
Artikel 3
Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar
bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke lidstaat.!M1
!B2000R0978 — NL — 13.05.2000 — 000.002 — 36