2010D0127 — NL — 16.10.2012 — 002.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

►B BESLUIT 2010/127/GBVB VAN DE RAAD van 1 maart 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Eritrea (PB L 051, 2.3.2010, p.19)

Gewĳzigd bĳ:









▼B

BESLUIT 2010/127/GBVB VAN DE RAAD

van 1 maart 2010

betreffende beperkende maatregelen tegen Eritrea







DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name op artikel 29, Overwegende hetgeen volgt: (1) De Raad heeft op 16 februari 2009 Gemeenschappelijk Standpunt 2009/138/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Eritrea ( 1 ) ter uitvoering van Resolutie van de VN-Veiligheidsraad (UNSCR) 1844 (2008) vastgesteld, waarbij beperkende maatregelen worden ingevoerd tegen degenen die een vreedzaam politiek proces trachten te voorkomen of blokkeren en degenen die de federale overgangsinstellingen van Somalië (TFI’s) of de missie van de Afrikaanse Unie in Somalië (AMISOM) met geweld bedreigen of actie ondernemen die de stabiliteit in Somalië of de regio ondermijnt. (2) Op 14 januari 2009 heeft de VN-Veiligheidsraad UNSCR 1862 (2009) goedgekeurd betreffende het grensconflict tussen Djibouti en Eritrea en de mogelijke gevolgen daarvan voor de subregionale stabiliteit en veiligheid. (3) Op 23 december 2009 heeft de VN-Veiligheidsraad UNSCR 1907 (2009) goedgekeurd, waarbij tegen Eritrea een wapenembargo wordt ingesteld en alle landen worden opgeroepen, naar bevinden van hun nationale autoriteiten en overeenkomstig hun nationale wetgeving en het internationale recht, over te gaan tot inspectie van alle vracht op hun grondgebied, met inbegrip van havens en luchthavens, die van of naar Eritrea wordt vervoerd, zulks indien de betrokken staat over informatie beschikt waaruit redelijkerwijs kan worden opgemaakt dat de vracht goederen bevat waarvan de levering, verkoop, overdracht of uitvoer verboden zijn uit hoofde van deze resolutie dan wel van het volledige wapenembargo tegen Somalië als ingesteld bij punt 5 van Resolutie 733 (1992) van de VN-Veiligheidsraad als uitgewerkt en gewijzigd bij daarop volgende resoluties. (4) Bij UNSCR 1907 (2009) zijn tevens beperkende maatregelen ingevoerd tegen individuen en entiteiten, met inbegrip van, maar niet beperkt tot, de politieke en militaire leiders van Eritrea; deze zijn aangewezen door het comité dat is ingesteld bij UNSCR 751 (1992) en uitgebreid bij UNSCR 1844 (2008). (5) Voor de uitvoering van bepaalde maatregelen zijn verdere maatregelen van de Unie nodig, Overwegende hetgeen volgt: HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:







Artikel 1

1. De lidstaten nemen de noodzakelijke maatregelen om de verkoop en de levering aan Eritrea te voorkomen van alle soorten wapentuig en aanverwant materiaal, met inbegrip van wapens en munitie, militaire voertuigen en uitrusting, paramilitaire uitrusting en onderdelen voor al deze goederen, die geschiedt door onderdanen van de lidstaten of vanaf het grondgebied van de lidstaten of met gebruikmaking van in de lidstaten geregistreerde schepen en vliegtuigen, ongeacht of die goederen oorspronkelijk van hun grondgebied afkomstig zijn.

2. Het verstrekken van technische bijstand en opleiding en van financiële en andere bijstand, die verband houden met militaire activiteiten, alsmede het leveren, vervaardigen, onderhouden of gebruiken van de in lid 1 bedoelde goederen aan Eritrea door staatsburgers van de lidstaten of vanaf het grondgebied van de lidstaten is verboden.

3. Verboden zijn het verwerven door onderdanen van de lidstaten van de in lid 1 bedoelde goederen uit Eritrea, het gebruik daartoe van in een lidstaat geregistreerde schepen of vliegtuigen, en het verstrekken aan onderdanen van de lidstaten door Eritrea van technische bijstand en opleiding en van financiële en andere bijstand die verband houden met militaire activiteiten, alsmede het leveren, vervaardigen, onderhouden of gebruiken van de in lid 1 bedoelde goederen, ongeacht of die goederen oorspronkelijk van het grondgebied van Eritrea afkomstig zijn.

▼M2

4. De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing op:

a) beschermende kledingstukken, met inbegrip van scherfwerende vesten en militaire helmen, die door personeel van de Verenigde Naties, vertegenwoordigers van de media en humanitaire en ontwikkelingswerkers en aanverwant personeel, louter voor persoonlijk gebruik tijdelijk naar Eritrea worden uitgevoerd;

b) leveringen van niet-dodelijke militaire uitrusting die uitsluitend is bestemd voor humanitair of beschermend gebruik, mits vooraf goedgekeurd door het ingevolge Resolutie 751 (1992) van de VN-Veiligheidsraad opgerichte comité („het Sanctiecomité”), waarvan het mandaat is verlengd bij Resolutie 1844 (2008).

▼B

Artikel 2

1. De lidstaten inspecteren op hun grondgebied, met inbegrip van zee- en luchthavens, naar bevinden van hun nationale autoriteiten en in overeenstemming met hun nationale wetgeving en het internationale recht, alle vracht naar en van Eritrea indien zij over informatie beschikken op grond waarvan redelijkerwijs kan worden vermoed dat de vracht voorwerpen omvat waarvan de levering, verkoop, overdracht of uitvoer krachtens dit besluit verboden is.

2. Ten aanzien van alle vliegtuigen en schepen die vracht naar en van Eritrea vervoeren wordt met betrekking tot alle goederen die naar of vanuit een lidstaat vervoerd worden voor aankomst respectievelijk vertrek aanvullende informatie verstrekt.

3. De lidstaten confisqueren en vernietigen (door ze geheel te vernietigen of onbruikbaar te maken) aangetroffen goederen waarvan de levering, verkoop, overdracht of uitvoer ingevolge dit besluit verboden is.

Artikel 3

Beperkende maatregelen als voorgeschreven in artikelen 4 en artikel 5, lid 1, en in artikel 6, leden 1 en 2, worden ingevoerd tegen personen en entiteiten, met inbegrip van, maar niet beperkt tot, de politieke en militaire leiders van Eritrea, en tegen overheids- en semi-overheidsentiteiten, evenals tegen alle personen en entiteiten die namens deze personen of entiteiten of volgens hun aanwijzingen handelen en die volgens opgave van het Sanctiecomité opgericht bij UNSCR 751 (1992) en uitgebreid bij UNSCR 1844 (2008) (het Sanctiecomité):

— het wapenembargo en de aanverwante maatregelen als genoemd in artikel 1 hebben geschonden;

— steun uit Eritrea hebben verleend aan gewapende oppositiegroepen die de regio trachten te destabiliseren;

— de uitvoering van Resolutie 1862 (2009) van de VN-veiligheidsraad betreffende Djibouti belemmeren;

— individuen of groepen herbergen, financieren, faciliteiten bieden, ondersteunen, organiseren, trainen, of aanzetten tot geweld- of terreur tegen andere staten of hun burgers in de regio;

— de werkzaamheden van de bij UNSCR 1853 (2008) opnieuw ingestelde monitoring group belemmeren.

De betrokken personen en entiteiten zijn opgenomen in bijlage.

Artikel 4

De lidstaten nemen de maatregelen die nodig zijn ter voorkoming van de rechtstreekse of onrechtstreekse levering, verkoop of overdracht van alle soorten wapentuig en aanverwant materiaal, met inbegrip van wapens en munitie, militaire voertuigen en uitrusting, paramilitaire uitrusting en onderdelen voor al deze goederen, alsmede ter voorkoming van het rechtstreeks of onrechtstreeks verstrekken van technische bijstand en opleiding en van financiële en andere bijstand, met inbegrip van investering, tussenhandel en andere financiële diensten die verband houden met militaire activiteiten of met het leveren, vervaardigen, onderhouden of gebruiken van wapens en militaire goederen, door onderdanen van de lidstaten of vanaf het grondgebied van de lidstaten of met gebruikmaking van in de lidstaten geregistreerde schepen en vliegtuigen, aan de in artikel 3 genoemde personen en entiteiten.

Artikel 5

1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om de in artikel 3 bedoelde personen de binnenkomst op of doorreis via hun grondgebied te beletten.

2. Lid 1 verplicht lidstaten niet eigen onderdanen te beletten hun grondgebied binnen te komen.

3. Lid 1 is niet van toepassing op de individuele gevallen waarin het Comité bepaalt dat de reis gerechtvaardigd is om humanitaire redenen, religieuze voorschriften daaronder begrepen, of indien het Sanctiecomité concludeert dat een vrijstelling anderszins zou bijdragen tot het bereiken van de doelstellingen van vrede en stabiliteit in de regio.

4. In de gevallen waarin een lidstaat krachtens lid 3 machtiging verleent tot binnenkomst in of doorreis via zijn grondgebied van door het Sanctiecomité aangewezen personen, geldt deze machtiging alleen voor het doel waarvoor zij is verleend en alleen voor de personen waarop zij betrekking heeft.

Artikel 6

1. Alle tegoeden en economische middelen die rechtstreeks of onrechtstreeks in bezit zijn of onder zeggenschap staan van de in artikel 3 bedoelde personen of entiteiten worden bevroren.

2. Tegoeden noch economische middelen worden rechtstreeks of onrechtstreeks aan of ten behoeve van de in lid 1 bedoelde personen of entiteiten ter beschikking gesteld.

3. De lidstaten mogen ontheffingen van de in de leden 1 en 2 genoemde maatregelen toestaan voor tegoeden en economische middelen die:

a) noodzakelijk zijn ter dekking van basisuitgaven, zoals betalingen voor voedsel, huur of hypotheeklasten, geneesmiddelen of geneeskundige behandelingen, belastingen, verzekeringspremies of kosten van nutsvoorzieningen;

b) uitsluitend bestemd zijn voor de betaling van redelijke honoraria en de vergoeding van gemaakte kosten in verband met de verlening van juridische diensten;

c) uitsluitend bestemd zijn voor de betaling van honoraria of kosten, overeenkomstig het nationaal recht, voor alleen het houden of beheren van bevroren tegoeden en economische middelen;

d) noodzakelijk zijn ter dekking van uitzonderlijke uitgaven, na kennisgeving door de betrokken lidstaat aan het Sanctiecomité en goedkeuring door dit comité;

e) het voorwerp zijn van een justitieel, administratief of arbitrair retentierecht of vonnis, in welk geval de tegoeden en economische middelen kunnen worden gebruikt om het retentierecht uit te oefenen of het vonnis ten uitvoer te leggen, mits het retentierecht of het vonnis dateert van voor de datum van aanneming van UNSCR 1907(2009), het retentierecht of het vonnis niet ten goede komen aan een in lid 1 van dit artikel bedoelde persoon of entiteit en mits de betrokken lidstaat de ontheffing aan het Sanctiecomité heeft gemeld.

4. Lid 2 is niet van toepassing op de bijboeking op bevroren rekeningen van:

a) rente of andere inkomsten op de bevroren rekeningen; of

b) betalingen op bevroren rekeningen die verschuldigd zijn uit hoofde van contracten, overeenkomsten of verplichtingen die zijn gesloten of zijn ontstaan vóór de datum waarop beperkende maatregelen op die rekeningen van toepassing worden, mits deze rente, andere inkomsten en betalingen onder lid 1 blijven vallen.

5. De in lid 3, onder a), b) en c), bedoelde ontheffingen kunnen worden verleend na kennisgeving aan het Sanctiecomité door de betrokken lidstaat van zijn voornemen om, waar van toepassing, toestemming te verlenen voor de toegang tot dergelijke tegoeden, andere vermogensbestanddelen en economische middelen, mits het Sanctiecomité binnen drie werkdagen na deze kennisgeving hierover geen negatief besluit heeft genomen.

▼M1

Artikel 7

De Raad stelt de in de bijlage vervatte lijst op en wijzigt deze overeenkomstig de aanwijzingen van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties of het Sanctiecomité.

▼M1

Artikel 7 bis

1. Wanneer de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties of het Sanctiecomité een persoon of entiteit op de lijst plaatst, neemt de Raad die persoon of entiteit op in de bijlage. De Raad stelt de betrokken persoon of entiteit in kennis van zijn besluit en van de motivering voor plaatsing op de lijst, hetzij rechtstreeks, indien het adres bekend is, hetzij middels de bekendmaking van een kennisgeving, zodat zij daarover opmerkingen kunnen indienen.

2. Indien er opmerkingen worden ingediend of substantieel nieuw bewijsmateriaal wordt overgelegd, toetst de Raad zijn besluit en brengt hij de betrokken persoon of entiteit daarvan op de hoogte.

Artikel 7 ter

1. In de bijlage worden de door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties of het Sanctiecomité opgegeven redenen vermeld waarom personen of entiteiten op de lijst zijn geplaatst.

2. De bijlage bevat tevens, wanneer beschikbaar, informatie die door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties of het Sanctiecomité is verstrekt en die nodig is om de betrokken personen of entiteiten te kunnen identificeren. Met betrekking tot personen kan die informatie bestaan uit namen, inclusief aliassen, geboortedatum en geboorteplaats, nationaliteit, paspoort- en identiteitskaartnummers, geslacht, adres (indien bekend) en functie of beroep. Met betrekking tot entiteiten kan die informatie namen, plaats en datum van registratie, registratienummer en de plaats van vestiging omvatten. De bijlage vermeldt tevens de datum van aanwijzing door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties of door het Sanctiecomité.

▼B

Artikel 8

Dit besluit wordt zo nodig herzien, gewijzigd of ingetrokken overeenkomstig door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties genomen besluiten.

Artikel 9

Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt aangenomen.

Artikel 10

Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.









BIJLAGE

Lijst van personen en entiteiten bedoeld in artikel 3