1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 20 maart 1970
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten met betrekking tot de maat-
regelen die moeten worden genomen tegen de luchtverontreiniging door gassen afkomstig van
motoren met elektrische ontsteking in motorvoertuigen
(70/220/EEG)
(PB L 76 van 6.4.1970, blz. 1)
Gerectificeerd bij:
►C1Rectificatie PB L 81 van 11.4.1970, blz. 15 (70/220/EEG)
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 20 maart 1970
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten
met betrekking tot de maatregelen die moeten worden genomentegen de luchtverontreiniging door gassen afkomstig van motoren
met elektrische ontsteking in motorvoertuigen
(70/220/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,
Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het adviesvan het Europes e Parlement ►
C1(1)◄,
Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité
►C1(2)◄,
Overwegende dat in Duitsland in het „Bundesgesetzblatt I” van 18
oktober 1968 een besluit van 14 oktober 1968 is gepubliceerd
houdende wijziging van de „Straßenverkehrs-Zulassungs-Ordnung”;
dat dit besluit bepalingen bevat betreffende de maatregelen die moetenworden genomen tegen de luchtverontreiniging door motoren met elek-trische ontsteking in motorvoertuigen; dat deze bepalingen op 1oktober 1970 in werking treden;
Overwegende dat in Frankrijk op 17 mei 1969 in het „Journal officiel”
een besluit van 31 maart 1969 is gepubliceerd inzake de „samenstellingvan de uitlaatgassen van met een benzinemotor uitgeruste motorvoer-tuigen”; dat dit besluit van toepassing is
— met ingang van 1 september 1971 op voertuigen waarvoor een type-
goedkeuring isverleend en die zijn uitgerus t met een nieuw typemotor, dat wil zeggen een type dat nog niet eerder gemonteerd isgeweest op een voertuig waarvoor een typegoedkeuring is verleend;
— met ingang van 1 september 1972 op voertuigen die voor het eerst
in het verkeer worden gebracht;
Overwegende dat deze bepalingen belemmeringen kunnen vormen voor
de totstandkoming en werking van de gemeenschappelijke markt; dat
het derhalve noodzakelijk is, dat alle Lid-Staten dezelfde voorschriftenaannemen, hetzij ter aanvulling, hetzij in plaatsvan hun huidige rege-ling, ten einde met name voor ieder type voertuig de E.E.G.-goedkeuringsprocedure van de richtlijn van de Raad van 6 februari1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de
Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en
aanhangwagensdaarvan(
3) te kunnen invoeren;
Overwegende evenwel dat de voorschriften van de onderhavige richt-
lijn zullen worden toegepast met ingang van een eerdere datum dan
die van de toepassing van genoemde richtlijn; dat derhalve de proce-dureswaarin laats tgenoemde richtlijn voorziet nog niet zullen wordentoegepast; dat er dus een procedure ad hoc moet worden ingesteld inde vorm van een mededeling waarbij wordt vermeld dat het voertuig-
type isgekeurd en aan de voors chriften van de onderhavige richtlijn
beantwoordt;
Overwegende dat deze mededeling elke Lid-Staat waaraan een verzoek
wordt gericht om een nationale goedkeuring voor hetzelfde type voer-
tuig, in staat moet stellen om te constateren dat dit type voertuigonderworpen is geweest aan de controles die deze richtlijn voorschrijft;dat elke Lid-Staat te dien einde de overige Lid-Staten in kennisdient testellen van de gedane constatering door voor elk gecontroleerd typevoertuig een afschrift toe te zenden van de mededeling;1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 2
(1) PB nr. C 40 van 3. 4. 1970, blz. 28.
(2) PB nr. C 36 van 28. 3. 1970, blz. 26.
(3) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1.
▼B
Overwegende dat ten opzichte van de technische voorschriften van
deze richtlijn rekening moet worden gehouden met een langere aanpas-singstermijn voor de industrie aan de voorschriften voor de bepaling
van de gemiddeld in een bebouwde kom met druk verkeer na koud
starten verspreide verontreinigende gassen;
Overwegende dat het wenselijk is, de technische voorschriften over te
nemen van die welke zijn aanvaard door de Economische Commissievoor Europa van de U.N.O. alsneergelegd in reglement nr. 15 dezerCommissie („eenvormige voorschriften betreffende de goedkeuring
van voertuigen uitgerust met een motor met elektrische ontsteking wat
betreft het uitlaten door de motor van verontreinigende gassen”), welkreglement isgehecht aan het Akkoord van 20 maart 1958 inzake deaanvaarding van uniforme voorwaarden voor goedkeuring en weder-zijdse erkenning van de goedkeuring van toebehoren en onderdelenvan motorvoertuigen(
1);
Overwegende dat voorts de technische voorschriften snel moeten
worden aangepast aan de technische ontwikkeling; dat derhalve de
procedure die is vastgesteld in artikel 13 van de richtlijn van de Raadvan 6 februari 1970 inzake de goedkeuring van motorvoertuigen enaanhangwagensdaarvan, moet worden toegepas t,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Onder voertuig wordt in deze richtlijn verstaan, ieder voor deelneming
aan het wegverkeer bestemd voertuig dat is uitgerust met een motormet elektrische ontsteking, met of zonder carrosserie, op ten minstevier wielen, met een toegestaan maximumgewicht van ten minste400 kg en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid
van ten minste 50 km per uur, met uitzondering van landbouwtractoren
en landbouwmachines alsmede toestellen voor openbare werken.
Artikel 2
De Lid-Staten mogen de E.E.G.-goedkeuring of de nationale goedkeu-
ring van een voertuig niet weigeren om redenen in verband met deluchtverontreiniging door verontreinigende gassen van de motor metelektrische ontsteking in dit voertuig:
— vanaf 1 oktober 1970, indien dit voertuig beantwoordt aan het
bepaalde in bijlage I, met uitzondering van de punten 3.2.1.1. en
3.2.2.1., alsmede in de bijlagen II, IV, V en VI;
— vanaf 1 oktober 1971, indien dit voertuig bovendien beantwoordt
aan de voorschriften genoemd onder de punten 3.2.1.1. en 3.2.2.1.
van bijlage I en aan bijlage III.
Artikel 3
1. Op verzoek van een fabrikant of dienslas thebber vullen de
bevoegde instanties van de Lid-Staten de rubrieken in van de in bijlageVII bedoelde mededeling. Een afschrift van deze mededeling wordttoegezonden aan de andere Lid-Staten en aan de aanvrager. De overigeLid-Staten, aan wie om nationale goedkeuring wordt verzocht voorhetzelfde type voertuig, aanvaarden dit document alsbewijsdat de
beoogde controleszijn verricht.
2. Het in lid 1 bepaalde vervalt zodra de richtlijn van de Raad van 6
februari 1970 inzake de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhang-wagens daarvan van toepassing wordt.1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 3
(1) Doc. W/TRANS/WP29/293/herz. 1 d.d. 11 april 1969 van de Economische
Commissie voor Europa te Genève.
▼B
Artikel 4
De Lid-Staat die de goedkeuring heeft verleend treft de nodige maatre-
gelen om in kenniste worden ges teld van elke wijziging ten aanzien
van de in bijlage I, punt 1.1, vermelde onderdelen of kenmerken. De
autoriteiten van deze staat beoordelen of het gewijzigde prototype aannieuwe keuringen moet worden onderworpen en of een nieuw meetver-slag moet worden opgesteld. Indien uit de keuringen blijkt dat niet aande voorschriften van deze richtlijn is voldaan, wordt de wijziging nietgoedgekeurd.
Artikel 5
De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de
bijlagen I tot en met VII aan te passen aan de technische vooruitgang,
worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van de
richtlijn van de Raad van 6 februari 1970 betreffende de goedkeuringvan motorvoertuigen en aanhangwagensdaarvan.
Artikel 6
1. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om zich vóór 30 juni
1970 aan deze richtlijn aan te passen en stellen de Commissie daarvanonverwijld in kennis.
2. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat zij aan de Commissie de
tekst mededelen van de belangrijke bepalingen in hun nationale wetge-
ving die zij op het terrein van deze richtlijn vaststellen.
Artikel 7
Deze richtlijn isgericht tot de Lid-Staten.1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 4
▼B
BIJLAGE I
DEFINITIES, AANVRAAG TOT GOEDKEURING EN VOOR-
SCHRIFTEN INZAKE PROEVEN
1. DEFINITIES
1.1. Type voertuig wat betreft de beperking van de verspreiding van
verontreinigende gassen door de motor
Het begrip „type voertuig wat betreft de beperking van de versprei-
ding van verontreinigende gassen door de motor” omvat voertuigen
die onderling geen wezenlijke verschillen vertonen; deze verschillen
kunnen in het bijzonder de volgende punten betreffen:
1.1.1. Gelijkwaardige traagheid, bepaald in verhouding tot het referentiege-
wicht zoalsvoorges chreven in punt 4.2 van bijlage III;
1.1.2. Kenmerken van de motor alsoms chreven in de punten 1 tot en met 6,
en punt 8 van bijlage II.
1.2. Referentiegewicht
Onder „referentiegewicht” verstaat men het gewicht van het voertuig
in gebruiksgerede staat, vermeerderd met een forfaitair gewicht van
120 kg. Het gewicht van het voertuig in gebruiksgerede staat is het
totale onbeladen gewicht met volledig gevulde tanks, doch met
slechts voor de helft gevulde brandstoftank en voorts met inbegrip
van de boorduitrusting en het reservewiel.
1.3. Motorcarter
Onder „motorcarter” verstaat men de in dan wel buiten de motor
aanwezige ruimten die met het oliecarter zijn verbonden door inwen-
dige of uitwendige verbindingen waardoor de gassen en dampen
kunnen ontsnappen.
1.4. Verontreinigende gassen
Onder „verontreinigende gassen” verstaat men koolmonoxyde en
koolwaterstoffen.
1.5. Maximumgewicht
Onder „maximumgewicht” verstaat men het volgens opgave van de
fabrikant technisch toelaatbare maximumgewicht (dit gewicht kan
hoger zijn dan het toegestane maximumgewicht).
2. AANVRAAG TOT GOEDKEURING
2.1. De fabrikant of dienslas thebber dient de volgende gegevenste
verstrekken:
2.1.1. Beschrijving van het type motor met alle in bijlage II opgenomen
bijzonderheden;
2.1.2. Tekeningen van de verbrandingsruimte en van de zuiger, de zuiger-
veren daarbij inbegrepen;
2.1.3. Maximale lichthoogten van de kleppen en de openings- en sluitings-
hoeken ten opzichte van de dode punten.
2.2. Een voertuig dat representatief is voor het goed te keuren type voer-
tuig moet ter beschikking worden gesteld van de met de in punt 3
bedoelde proeven belaste technische dienst.
3. VOORSCHRIFTEN INZAKE PROEVEN3.1. Algemeen
De onderdelen die van invloed kunnen zijn op de verspreiding van
verontreinigende gassen moeten zodanig zijn ontworpen, vervaardigd
en aangebracht dat het voertuig onder normale bedrijfsomstandig-
heden en ongeacht de trillingen waaraan het kan worden
blootgesteld, kan voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn.1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 5
▼B
3.2. Beschrijving der proeven
3.2.1. Het voertuig wordt, afhankelijk van de gewichtscategorie waartoe het
behoort en op de hieronder aangegeven wijze, onderworpen aan de
proeven van de typen I, II en III.
3.2.1.1. Proef van het type I (bepaling van de gemiddeld in een bebouwde
kom met druk verkeer na koud starten verspreide verontreinigende
gassen).
3.2.1.1.1. Deze proef moet worden uitgevoerd aan de in artikel 1 bedoelde voer-
tuigen waarvan het maximumgewicht niet hoger isdan 3,5 t.
3.2.1.1.2. Het voertuig wordt op een dynamometerbank geplaatst, welke is voor-
zien van een rem en een vliegwiel. Zonder onderbreking wordt een
proef uitgevoerd die in totaal 13 minuten duurt en vier cycli omvat.
Iedere cyclus bestaat uit 15 fasen (stationair draaien, versnellen,
constante snelheid, vertragen, enz.). Tijdens de proef worden de
uitlaatgassen opgevangen in een of meer zakken. Aan het einde van
de vultijd worden de gassen geanalyseerd en het volume ervan
gemeten.
3.2.1.1.3. De proef wordt uitgevoerd volgensde in bijlage III oms chreven
methode. Het opvangen en analyseren van de gassen moet geschieden
overeenkomstig de voorgeschreven methoden. Andere methoden
kunnen worden goedgekeurd indien wordt bevonden dat deze gelijk-
waardige resultaten geven.
3.2.1.1.4. De bij de proef verkregen hoeveelheden koolmonoxyde en koolwater-
stoffen moeten, afhankelijk van het referentiegewicht van het
voertuig, minder zijn dan de waarden vermeld in onderstaande tabel:
Referentiegewicht
Pr
kgHoeveelheid
koolmonoxyde g/
proefHoeveelheid
koolwaterstoffen g/
proef
Pr≤750 100 8,0
750 < Pr ≤850 109 8,4
850 < Pr ≤1.020 117 8,7
1.020 < Pr ≤1.250 134 9,4
1.250 < Pr ≤1.470 152 10,1
1.470 < Pr ≤1.700 169 10,8
1.700 < Pr ≤1.930 186 11,4
1.930 < Pr ≤2.150 203 12,1
2.150 < Pr 220 12,8
3.2.1.2. Proef van het type II (bepaling van de verspreiding van koolmon-
oxyde bij stationair draaien).
3.2.1.2.1. Deze proef moet worden uitgevoerd aan voertuigen alsbedoeld in
artikel 1.
3.2.1.2.2. Het volumegehalte aan koolmonoxyde van de bij stationair draaien
verspreide uitlaatgassen mag niet meer bedragen dan 4,5 %.
3.2.1.2.3. Of aan deze laatstgenoemde eis wordt voldaan wordt nagegaan tijdens
een proef die wordt uitgevoerd volgensde methode bes chreven in
bijlage IV.
3.2.1.3. Proef van het type III (bepaling van de afgifte van cartergassen).
3.2.1.3.1. Deze proef moet worden uitgevoerd aan de voertuigen bedoeld in
artikel 1, met uitzondering van voertuigen voorzien van een tweetakt
motor met compressie in het carter.
3.2.1.3.2. De hoeveelheid koolwaterstoffen die aanwezig is in de niet door de
motor opnieuw aangezogen cartergassen moet minder bedragen dan
0,15 % van de hoeveelheid door de motor verbruikte brandstof.
3.2.1.3.3. Voornoemde hoeveelheid wordt gecontroleerd tijdenseen proef welke
wordt uitgevoerd volgensde in bijlage V bes chreven methode.
3.2.2. Gewoonlijk wordt, wat betreft het beperken van de verspreiding van
verontreinigende gassen door de motor, aan de hand van de beschrij-
ving die isgegeven in de in bijlage VII weergegeven mededeling en,
zo nodig, aan de hand van de proeven van het type I, II en III, als
vermeld onder punt 3.2., of van sommige van deze proeven, nagegaan
of de produktie aan de voorschriften voldoet. Echter:1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 6
▼B
3.2.2.1. Tijdenseen proef van het type I aan een uit de s erie gekozen voertuig
mogen de verkregen hoeveelheden koolmonoxyde en koolwaterstoffen
niet de in onderstaande tabel aangegeven hoeveelheden L1, respectie-
velijk L2, overschrijden:
Referentiegewicht
Pr
kgHoeveelheid kool-
monoxyde g/proef
L1Hoeveelheid kool-
waterstoffen g/proef
L2
Pr≤750 120 10,4
750 < Pr ≤850 131 10,9
850 < Pr ≤1.020 140 11,3
1.020 < Pr ≤1.250 161 12,2
1.250 < Pr ≤1.470 182 13,1
1.470 < Pr ≤1.700 203 14,0
1.700 < Pr ≤1.930 223 14,8
1.930 < Pr ≤2.150 244 15,7
2.150 < Pr 264 16,6
3.2.2.1.1. Indien de door het uit de serie gelichte voertuig geproduceerde
hoeveelheid koolmonoxyde of koolwaterstoffen voornoemde grenzen
L1of L2overschrijdt, kan de fabrikant verzoeken dat er metingen
worden verricht op een aantal als monster uit de serie gelichte voer-
tuigen, waaronder het aanvankelijk gekozen voertuig. De fabrikant
stelt de omvang n van het monster vast. Vervolgens bepaalt men
voor elk verontreinigend gashet rekenkundig gemiddelde /C22xx van de
resultaten die zijn verkregen bij deze voertuigen, alsmede de stan-
daardafwijking S(1) van het monster. De produktie van de serie
wordt dan geacht in overeenstemming te zijn met de voorschriften
indien aan de volgende voorwaarde isvoldaan:
/C22xxþk:S/C20L;
daarin is
L: de in punt 3.2.2.1. voorgeschreven maximumwaarde voor elk
betrokken verontreinigend gas;
k: de statistische factor, afhankelijk van n en gegeven in onder-
staande tabel:
n 234567
k 0,973 0,613 0,489 0,421 0,376 0,342
n8 9 1 0 1 1 1 2 1 3
k 0,317 0,296 0,279 0,265 0,253 0,242
n 1 41 51 61 71 81 9
k 0,233 0,224 0,216 0,210 0,203 0,198
Indien n ≥20, k¼0;860ﬃﬃﬃnp:1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 7
(1)S2¼Xx/C0/C22xxðÞ2
n/C01;waarbij x een van de n individuele resultaten is.
▼B
BIJLAGE II
1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 8
▼B
1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 9
▼B
1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 10
▼B
BIJLAGE III
PROEF VAN HET TYPE I
(Bepaling van de gemiddeld in een bebouwde kom met druk verkeer na koud
starten verspreide verontreinigende gassen)
Methode voor het uitvoeren van de proef van het type I als omschreven in
paragraaf 3.2.1.1. van bijlage I
1. CYCLUS OP DE DYNAMOMETERBANK1.1.Beschrijving van de cyclus
De op de dynamometerbank uit te voeren cyclusmoet verlopen als
aangegeven in onderstaande tabel en afgebeeld in aanhangsel 1. De
splitsing naar handelingen wordt gegeven in aanhangsel 2.1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 11
Cyclus op de dynamometerbank
Nr. van de
handelingHandeling FaseVersnelling
m/sec.2Snelheid
km/uDuur van elkeGecumu-
leerde tijd
sec.Te bezigen versnel-
ling in geval van een
mechanische versnel-
lingsbakhandeling
sec.fase
sec.
1 Stationair 1 11 11 11 6 sec. PM + 5 sec.
K1(1)
2 Versnelling 2 1,04 0—15 4 4 15 1
3 Constante snelheid 3 15 8 8 23 14 Vertraging9
=
; 4−0,69 15—10 29
=
; 525 1
5 Vertraging met motor ontkoppeld −0,92 10—0 3 28 K
1
6 Stationair 5 21 21 49 16 sec. PM + 5 sec.
K1
7 Versnelling9
>>>=
>>>;60,83 0—15 59
>>>=
>>>;1254 1
8 Schakelen van versnelling 2 56
9 Versnelling 0,94 15—32 5 61 2
10 Constante snelheid 7 32 24 24 85 2
11 Vertraging9
=
; 8−0,75 32—10 89
=
;1193 2
12 Vertraging met motor ontkoppeld −0,92 10—0 3 96 K2
13 Stationair 9 21 21 117 16 sec. PM + 5 sec.
K1
14 Versnelling9
>>>>>>>>>=
>>>>>>>>>;100,83 0—15 59
>>>>>>>>>=
>>>>>>>>>;26122 1
15 Schakelen van versnelling 2 124
16 Versnelling 0,62 15—35 9 133 2
17 Schakelen van versnelling 2 135
18 Versnelling 0,52 35—50 8 143 3
19 Constante snelheid 11 50 12 12 155 3
20 Vertraging 12 −0,52 50—35 8 8 163 3
21 Constante snelheid 13 35 13 13 176 3
22 Schakelen van versnelling9
>>>>=
>>>>;1429
>>>>=
>>>>;12178
23 Vertraging −0,86 32—10 7 185 2
24 Vertraging met motor ontkoppeld −0,92 10—0 3 188 K
2▼B1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 12
Nr. van de
handelingHandeling FaseVersnelling
m/sec.2Snelheid
km/uDuur van elkeGecumu-
leerde tijd
sec.Te bezigen versnel-
ling in geval van een
mechanische versnel-
lingsbakhandeling
sec.fase
sec.
25 Stationair 15 7 7 195 7 sec. PM
(1) PM = versnellingsbak in neutraal, motor gekoppeld.
K1,K3= versnellingsbak in 1e of 2e versnelling, motor ontkoppeld.▼B1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 13
▼B
1.2.Algemene voorwaarden voor de uitvoering van de cyclus
Er moeten voorbereidende proefcycli worden uitgevoerd ten einde de
beste wijze van bediening van gas en rem te bepalen, zodat een cyclus
kan worden uitgevoerd die de theoretische cyclus tot binnen de voorge-
schreven grenzen benadert.
1.3.Gebruik van de versnellingsbak
1.3.1. Indien de maximumsnelheid die kan worden bereikt in de eerste
versnelling minder bedraagt dan 15 km per uur, dienen de 2e, 3e en
4e versnelling te worden gebruikt.
1.3.2. Voertuigen voorzien van een halfautomatische versnellingsbak worden
gekeurd met gebruikmaking van de normaal op de weg gebezigde
versnellingen, terwijl de versnellingshefboom dient te worden gebruikt
volgensde aanwijzingen van de fabrikant.
1.3.3. Voertuigen voorzien van een automatische versnellingsbak worden
gekeurd met inschakeling van de hoogste positie (drive). Het gasgeven
geschiedt zodanig dat een zo constant mogelijke versnelling wordt
verkregen, zodat de verschillende versnellingen in de normale volgorde
worden ingeschakeld. De in aanhangsel 1 aangegeven overschakelings-
punten zijn niet van toepassing en de versnelling moet geschieden langs
de rechte lijnen die het einde van de periode van stationair draaien
verbinden met het begin van de volgende periode van constante snel-
heid. De toleranties van punt 1.4. zijn van toepassing.
1.3.4. Voertuigen met een overdrive die door de bestuurder kan worden
bediend worden gekeurd zonder gebruik van de overdrive.
1.4.Toleranties
1.4.1. Toegestaan is een afwijking van ± 1 km per uur ten opzichte van de
theoretische snelheid bij versnellen, bij constante snelheid en bij
vertragen wanneer de remmen van het voertuig worden gebruikt. Indien
het voertuig sneller vaart mindert zonder gebruik van de remmen, zijn
alleen de voorschriften van punt 5.6.3. van toepassing. Bij het overgaan
van de ene fase op de andere zijn toleranties op de snelheid toegestaan
welke hoger liggen dan de hier voorgeschreven waarden, mits de tole-
ranties nooit met meer dan 0,5 seconde worden overschreden.
1.4.2. De tijdtolerantiesbedragen ± 0,5 s ec. Deze tolerantiesgelden zowel bij
het begin als het einde van iedere periode van schakelen van versnel-
ling(1).
1.4.3. De tolerantiesvan s nelheid en tijden worden gecombineerd zoalsis
aangegeven in aanhangse l 1.
2. VOERTUIG EN BRANDSTOF2.1.Voertuig voor keuring
2.1.1. Het voertuig moet in goede mechanische staat worden aangeboden. Het
moet zijn ingereden en voor de keuring ten minste 3.000 km hebben
afgelegd.
2.1.2. De uitlaatinrichting mag geen lekken vertonen waardoor de hoeveelheid
opgevangen uitlaatgassen van de motor zou kunnen verminderen.
2.1.3. De luchtdichtheid van het inlaatsysteem kan worden gecontroleerd, om
te voorkomen dat de carburatie wordt gewijzigd door aangezogen valse
lucht.
2.1.4. De afstellingen van de motor en de apparatuur van het voertuig moeten
overeenstemmen met de aanwijzingen van de fabrikant.
2.1.5. In het inlaatsysteem wordt nabij de carburator, achter de choke een
onderdrukaansluiting aangebracht.
2.1.6. In het laboratorium kan worden nagegaan of het voertuig beantwoordt
aan de door de fabrikant opgegeven prestaties en of het kan worden
gebruikt voor normaal rijden en met name of het warm en koud kan
starten.1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 14
(1) Op te merken valt dat de toegestane tijd van 2 seconden de duur van het schakelen
omvat en, waar nodig, een zekere speling om de cyclus bij te houden.
▼B
2.2.Motorbrandstof
2.2.1. Als brandstof wordt de standaardbrandstof gebruikt waarvan de
omschrijving is gegeven in bijlage VI. Indien de motor mengsmering
heeft, wordt aan de standaardbrandstof olie toegevoegd van een kwali-
teit en kwantiteit alsaanbevolen door de cons tructeur.
3. UITRUSTING VOOR KEURINGEN
3.1.Dynamometerrem
Geen enkel model is voorgeschreven. De afstelling ervan mag eventueel
niet veranderen met het verstrijken van de tijd. Het apparaat mag in het
voertuig geen merkbare trillingen doen ontstaan die de normale werking
ervan nadelig kunnen beïnvloeden. De dynamometerrem dient te zijn
uitgerust met een gewichtssimulator, waardoor het gedrag van het voer-
tuig op de weg kan worden nagebootst (gelijkwaardige traagheden).
3.2.Uitrusting voor het opvangen van de gassen
3.2.1. De verbindingsleidingen moeten van staal zijn en zoveel mogelijk van
starre koppelingen zijn voorzien. Om de inrichting te vrijwaren van tril-
lingen van het voertuig moet evenwel een volkomen gasdicht buigzaam
ringstuk worden gebezigd. Het gebruik van andere materialen is toege-
staan indien deze geen invloed hebben op de samenstelling der gassen.
3.2.2. Indien het voertuig een uit meerdere takken bestaande uitlaatpijp heeft,
moeten deze verschillende takken zo dicht mogelijk bij het voertuig
onderling worden verbonden.
3.2.3. De temperatuur van de gassen in het opvangsysteem moet verenigbaar
zijn met een goede werking van de motor, het in goede staat houden
van de opvangzakken, het koolwaterstofabsorptieniveau genoemd in
punt 4.5.1. en een zo gering mogelijke condensvorming op de wanden
van de opvangzak(ken).
3.2.4. De verschillende kleppen waardoor de uitlaatgassen hetzij naar de
buitenlucht, hetzij naar de opvanginrichting worden gedirigeerd, moeten
snel te bedienen en snelwerkend zijn.
3.2.5. Het opvangapparaat moet zijn uitgerust met een of meer zakken van
voldoende inhoud. De zakken moeten van een zodanig materiaal zijn,
dat noch de metingen, noch het goede behoud van de gassen worden
beïnvloed.
3.3.Analyseapparatuur
3.3.1. De sonde kan bestaan uit de opvangbuis die uitmondt in de opvangin-
richting, of uit de ledigingsbuis van de zak. Zij kan ook als
onafhankelijke eenheid worden aangebracht, doch mag in geen geval
de uitmonding onder in de zak hebben.
3.3.2. De analysetoestellen moeten van het niet-dispergerend type met
absorptie in het infrarood zijn. Het koolwaterstofanalysetoestel moet
gevoelig zijn voor n-hexaan.
3.4.Uitrusting voor volumemeting
3.4.1. Er moet een volumetrische meter worden gebruikt.
3.4.2. De metingen van druk en temperatuur via welke het volume kan
worden herleid tot standaardnor, men moeten worden verricht op
punten welke zijn gekozen afhankelijk van het gebruikte metertype- en
de plaatsing ervan moet worden aangegeven door het laboratorium.
3.4.3. Het toestel voor het onttrekken van de gassen kan bestaan uit een pomp
of enig ander apparaat dat de aan de meter geconstateerde druk constant
houdt.
3.5.Nauwkeurigheid van de apparatuur
3.5.1. Daar de rem wordt geijkt bij een afzonderlijke keuring, wordt de nauw-
keurigheid van de dynamometer niet aangegeven. De totale traagheid
van de roterende massa's, inclusief die van de rollen en van de rotorvan de rem (zie punt 4.2.) moet worden opgegeven met een nauwkeu-
righeid van ± 20 kg.
3.5.2. De snelheid van het voertuig moet worden gemeten uitgaande van de
draaisnelheid van de met de remvliegwielen verbonden rollen. Deze
snelheid moet kunnen worden gemeten met een nauwkeurigheid van1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 15
▼B
± 2 km per uur in het gebied van 0—10 km per uur en met een nauw-
keurigheid van ± 1 km per uur bij snelheden boven 10 km per uur.
3.5.3. De in de punten 5.1.1. en 6.3.3. vermelde temperaturen moeten kunnen
worden gemeten met een nauwkeurigheid van ± 2ºC.
3.5.4. De atmosferische druk moet kunnen worden gemeten met een nauwkeu-
righeid van ± 1 mm kwik.
3.5.5. De onderdruk in het inlaatspruitstuk van het voertuig moet kunnen
worden gemeten met een nauwkeurigheid van ± 5 mm kwikkolom. De
overige drukken (tegendruk in het monstername-apparaat, druk voor de
correctie van het volume, …) moet kunnen worden gemeten met een
nauwkeurigheid van ± 5 mm waterkolom.
3.5.6. De afmetingen en nauwkeurigheid van het meettoestel moeten zodanig
in verhouding staan tot het te meten gasvolume, dat de nauwkeurigheid
van de meting van het volume ± 2 % bedraagt.
3.5.7. De analysetoestellen moeten een meetbereik bezitten dat overeenstemt
met de nauwkeurigheid welke isvereis t voor de meting van de gehalten
der verschillende bestanddelen, met een nauwkeurigheid van ± 3 %, de
precisie van de ijkgassen niet medegerekend. De totale responsietijd
van het analysecircuit moet minder bedragen dan een minuut.
3.5.8. De ijkgassen moeten een gehalte bezitten dat niet meer dan ± 2 %
afwijkt van de referentiewaarde van elk dezer gassen. Het verdun-
ningsgas moet stikstof zijn.
4. VOORBEREIDING VAN DE KEURING4.1.Afstelling van de rem
4.1.1. De rem moet zodanig worden afgesteld dat het gedrag van het voertuig
op een vlakke weg bij een constante snelheid van 50 km per uur wordt
nagebootst.
4.1.2. Hiertoe wordt de onderdruk bij de inlaat van de motor gemeten bij een
proef op de weg bij 50 km per uur, in de 3e versnelling dan wel met
gebruikmaking van de versnellingsverhoudingen als aangegeven in
punt 1.3., waarbij het voertuig belast is tot zijn referentiegewicht en
waarbij de bandens panning isalsdoor de fabrikant isaangegeven. De
onderdruk wordt gemeten wanneer de snelheid op de vlakke weg gedu-
rende ten minste 15 seconden constant is. Ten einde rekening te houden
met de invloed van de wind neemt men het gemiddelde van telkenstwee metingen in elk der beide richtingen.
4.1.3. Het voertuig wordt vervolgensop de dynamometerbank geplaats t en de
rem wordt zo afgesteld dat dezelfde onderdruk bij de inlaat wordt
verkregen alswelke isgemeten bij de proef op de weg bedoeld in
punt 4.1.2. Deze remafstelling wordt tijdens de gehele proef behouden.
4.1.4. Deze afstelling geldt voor remmen van het hydraulische type. Voor
andere typen kan het nodig zijn na te gaan of de aldusverkregen afs tel-
ling geldt voor andere tussenfasen tussen stationair draaien en de
maximumsnelheid in de cyclus. Zo nodig wordt een gemiddelde afstel-
ling genomen.
4.2.Aanpassing van de gelijkwaardige traagheden aan de translatie-
traagheden van het voertuig
Het vliegwiel wordt zo afgesteld dat een totale traagheid van de rote-
rende massa's wordt verkregen welke binnen de volgende grenzen aan
het referentiegewicht isgerelateerd:
Referentiegewicht Pr van het voertuig, kg Gelijkwaardige
traagheden, kg
Pr≤750 680
750 < Pr ≤850 800
850 < Pr ≤1.020 910
1.020 < Pr ≤1.250 1.130
1.250 < Pr ≤1.470 1.360
1.470 < Pr ≤1.700 1.590
1.700 < Pr ≤1.930 1.810
1.930 < Pr ≤2.150 2.040
2.150 < Pr 2.2701970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 16
▼B
4.3.Gereedmaken van het voertuig
4.3.1. Vóór de keuring wordt het voertuig gedurende ten minste zes uur op
een temperatuur tussen 20 en 30º C gehouden. Voorts wordt nagegaan
of de temperaturen van het koelwater en van de olie van de motor
tussen 20 en 30º C liggen.
4.3.2. De bandenspanning moet, evenals voor de inleidende proef op de weg
met het oog op afstelling van de rem, de door de fabrikant opgegeven
spanning zijn. Indien de middellijn van de rollen echter minder
bedraagt dan 50 cm, wordt de druk van de banden met 30 à 50 %
verhoogd, om beschadiging ervan te vermijden.
4.4.Controle van de tegendruk
Tijdensde inleidende proeven wordt nagegaan of de tegendruk veroor-
zaakt door het opvangapparaat niet meer bedraagt dan 75 mm
waterkolom; de meting wordt uitgevoerd bij de verschillende fasen van
constante snelheid als vermeld in de cyclus.
4.5.Gereedmaken van de zakken
4.5.1. De zakken moeten, speciaal wat de koolwaterstoffen betreft, zodanig
worden voorbehandeld dat de koolwaterstoffenverliezen gedurende 20
minuten minder dan 2 % bedragen van het oorspronkelijke gehalte. Dit
voorbereidende werk wordt uitgevoerd tijdensde inleidende proeven bij
temperaturen die zijn gelegen nabij de uiterste temperaturen die zijn
gemeten tijdensde vers chillende keuringen.
4.5.2. Voor de meting van de verliezen wordt het volgende procédé toegepast.
Terwijl de motor met een constant toerental draait, meet men voortdu-
rend het gehalte aan koolwaterstoffen van de gassen die de zak
binnenstromen, totdat de zak vol is. Het gehalte bij eindiging van de
vulling moet het gemiddelde gehalte zijn van het bij de registrering
geconstateerde gehalte. Het ledigen van de zak geschiedt met behulp
van de pompen van de analysetoestellen en het gehalte wordt voortdu-
rend of met vaste tussenpozen genoteerd. Indien na 20 minuten het
gehalte met meer dan 2 % heeft gevarieerd, wordt de zak geledigd en
opnieuw gevuld voor het verrichten van een tweede meting. Men
herhaalt deze cycluszo vaak alsnodig isom de wanden te verzadigen.
4.6.Regeling van de analyse-apparatuur
4.6.1. IJking van de analyse-toestellen.
Men spuit in het analysetoestel met behulp van de debietmeter en het
op elke flesgemonteerde drukreduceerventiel de hoeveelheid gasbij
de aangegeven druk die verenigbaar ismet de goede werking van de
toestellen. Het toestel wordt zodanig afgesteld dat het de waarde,
vermeld op de standaardfles, in gestabiliseerde waarde aangeeft. Men
beschrijft, uitgaande van de met de fles met maximaal gehalte
verkregen afstelling, de kromme van de afwijkingen van het apparaatin relatie tot het gehalte van de verschillende gebruikte flessen ijkgas.
4.6.2. Totale reactietijd van de toestellen.
Aan het uiteinde van de sonde spuit men het gas van de fles met maxi-
maal gehalte in. Men gaat na of de aangegeven waarde die
overeenkomt met de maximale afwijking in minder dan een minuut
bereikt wordt. Indien deze waarde niet wordt bereikt, dan zoekt men
de lekken in het analysecircuit systematisch op.
4.7.Afstelling van de volumemeetinrichting
Nadat de zak tijdensde inleidende proeven isgevuld, gaat men na of
het volume met de aangegeven nauwkeurigheid kan worden gemeten.
Zo nodig kiest men per geval een geschikte meter.
5. WERKWIJZE VOOR DE KEURINGEN OP DE BANK5.1.Bijzondere uitvoeringsvoorwaarden voor de cyclus
5.1.1. De temperatuur in de ruimte waar zich de rollenbank bevindt moet
gedurende de gehele keuring tussen 20 en 30º C liggen en zo dicht
mogelijk naderen tot die van de ruimte waarin het voertuig voor
keuring gereed werd gemaakt.
5.1.2. Het voertuig moet tijdensde keuring nagenoeg horizontaal s taan om
een abnormale verdeling van de brandstof te voorkomen.1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 17
▼B
5.1.3. De proef wordt uitgevoerd met geopende motorkap. Een hulpventilatie-
inrichting voor de radiateur (waterkoeling) of de luchtinlaat (luchtkoe-
ling) kan worden gebezigd indien zulksnoodzakelijk isom de normale
temperatuur van de motor te handhaven.
5.1.4. Voor de uitvoering van de cyclus moet de te beschouwen snelheid, de
snelheid van de met de remvliegwielen gekoppelde rollen zijn. De snel-
heid wordt uitgezet in relatie tot de tijd tijdensde proef, ten einde te
kunnen beoordelen of de cycli juist zijn uitgevoerd.
5.1.5. Registratie van de onderdruk is facultatief, doch indien deze tegelijker-
tijd met de snelheidsregistratie wordt uitgevoerd kan worden beoordeeld
of de versnellingen juist zijn uitgevoerd.
5.1.6. De temperatuur van het koelwater en die van de carterolie kunnen,
indien gewenst, eveneens geregistreerd worden.
5.2.Starten van de motor
5.2.1. De motor wordt gestart met behulp van de daartoe aanwezige voorzie-
ningen: starter, choke, enz., overeenkomstig de aanwijzingen van de
fabrikant.
5.2.2. De motor wordt gedurende 40 seconden met de choke op stationair
draaien gehouden. Het begin van de eerste keuringscyclus valt samen
met het openen van de afsluiter van het opvangtoestel voor de uitstro-
mende gassen, wat dient te geschieden na de hiervoor vermelde 40
seconden.
5.3.Gebruik van de handchoke
De choke moet zo snel mogelijk buiten werking worden gesteld en in
beginsel vóór de versnelling van 0 naar 50 km/uur. Indien dit voor-
schrift niet kan worden nageleefd moet het moment van werkelijke
buitenwerkingstelling worden aangegeven. Voor het bijstellen van de
choke moeten de voorschriften van de fabrikant te dien aanzien worden
aangehouden.
5.4.Stationair draaien
5.4.1. Versnellingsbak met handbediening.5.4.1.1. Tijdens het stationair draaien dient de koppeling te zijn ingeschakeld en
dienen de versnellingen in vrijloop te staan.
5.4.1.2. Om de versnellingen normaal volgens de cyclus te doen plaatsvinden,
wordt het voertuig 5 seconden vóór de versnelling volgend op de
betrokken periode van stationair draaien in eerste versnelling geplaatst
met de koppeling in vrijloop.
5.4.1.3. De eerste periode van stationair draaien bij het begin van de cyclus
bestaat uit 6 seconden met de versnelling in vrijloop en ingeschakelde
koppeling en uit 5 seconden met de versnellingsbak in eerste versnel-
ling en met de koppeling in vrijloop.
5.4.1.4. Voor het stationair draaien tijdens iedere cyclus zijn de desbetreffende
tijden resp. 16 seconden met versnelling in vrijloop en 5 seconden in
eerste versnelling met koppeling in vrijloop.
5.4.1.5. De laatste periode van stationair draaien moet een duur hebben van 7
seconden — versnellingsbak in vrijloop — koppeling ingeschakeld.
5.4.2. Half-automatische versnellingsbakken.
Men volge de aanwijzingen van de fabrikant voor het rijden in stadsver-
keer of, bij ontbreken daarvan, de voorschriften voor
versnellingsbakken met handbediening.
5.4.3. Automatische versnellingsbakken.
De versnellingskiezer wordt gedurende de gehele keuring niet bediend,
tenzij door de fabrikant andersisaangegeven. In dat geval volgt men de
werkwijze voor versnellingsbakken met handbediening.
5.5.Schakeling naar een hogere versnelling
5.5.1. De schakelingen naar een hogere versnelling worden zodanig uitge-
voerd dat het versnellingstempo tijdens de gehele handeling zo
constant mogelijk is.
5.5.2. Indien een versnelling niet in de voorgeschreven tijd kan worden uitge-
voerd, wordt de extraduur zo mogelijk in mindering gebracht op de tijd1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 18
▼B
voor het schakelen, en in elk geval van de volgende periode van
constante snelheid.
5.6.Vertragen
5.6.1. Alle vertragingen worden uitgevoerd door het gaspedaal volledig los te
laten, waarbij de koppeling ingeschakeld blijft. De koppeling dient te
worden vrijgezet zonder gebruikmaking van de versnellingshendel, bij
een snelheid van 10 km per uur.
5.6.2. Duurt de vertraging langer dan isvoorges chreven, dan gebruikt men de
remmen van het voertuig om de tijdsindeling van de cyclus te kunnen
aanhouden.
5.6.3. Isde duur van het vertragen korter dan volgenshet voors chrift, dan
herstelt men de tijdsindeling van de theoretische cyclus door een
periode van stationair draaien, aansluitend op de eerstvolgende periode
van stationair draaien.
5.6.4. Aan het einde van de vertraging (stilstand van het voertuig op de
rollen) dienen de versnellingen in vrijloop te worden gezet en de koppe-
ling te worden ingeschakeld.
5.7Constante snelheden
5.7.1. „Pompen” of sluiten van de gasklep bij het overgaan van versnelling
naar de volgende constante snelheid moet worden vermeden.
5.7.2. De perioden van constante snelheid worden uitgevoerd door het gaspe-
daal in vaste stand te handhaven.
6. WERKWIJZE VOOR HET NEMEN VAN MONSTERS EN VOOR
DE ANALYSE
6.1.Monsterneming
6.1.1. De monsterneming begint bij het openen van de klep als aangegeven in
punt 5.2.2.
6.1.2. Bij gebruik van meerdere zakken wordt van zak gewisseld bij het begin
van de eerste periode van stationair draaien van een cyclus.
6.1.3. Direct na het vullen wordt de zak luchtdicht gesloten.
6.1.4. Aan het einde van de laatste cyclus wordt de klep gebruikt om de door
de motor voortgebrachte gassen af te leiden naar de buitenlucht.
6.2.Analyse
6.2.1. De analyse van de in elk der zakken aanwezige gassen geschiedt zo
spoedig mogelijk en in elk geval niet later dan 20 min. nadat met het
vullen van de zak isbegonnen.
6.2.2. Indien de sonde niet blijvend in de zak wordt gelaten, dient binnen-
dringen van lucht bij het inbrengen ervan en het ontsnappen van
gassen bij het wegnemen van de sonde uit de zak te worden vermeden.
6.2.3. Het analysetoestel moet binnen een minuut na het in verbinding
brengen van de zak met het toestel in gestabiliseerde toestand verkeren.
6.2.4. De aangehouden waarde voor het gehalte van de gassen in elk van de
gemeten uitges troomde hoeveelheden ishet cijfer dat isafgelezen na de
stabilisering van het meettoestel.
6.3.Volumemeting
6.3.1. Men gaat over tot meting van het volume van de zak(ken) zodra de
temperatuur van de gassen die van het lokaal bereikt heeft, ten einde
grote temperatuurverschillen te vermijden.
6.3.2. De gassen worden uit de zakken verwijderd via de gasmeter.6.3.3. De voor de berekeningen aan te nemen temperatuur (tm) ishet reken-
kundig gemiddelde van de temperaturen bij het begin en tegen het
einde van de lediging; het maximaal toegelaten verschil tussen deze
twee waarden dient minder dan 5º C te zijn.
6.3.4. De voor de berekeningen aan te nemen druk (Pm) ishet rekenkundig
gemiddelde van de absolute drukken als bepaald bij het begin en tegen
het einde van de lediging; het maximaal toegelaten verschil tussen deze
twee waarden dient minder dan 4 mm kwik te zijn.1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 19
▼B
6.3.5. Aan het in de meter gemeten volume voegt men het volume van het
analysemonster toe, indien dit laatste meer bedraagt dan 1 % van het
hierboven gemeten volume. Het verkregen resultaat wordt aangeduid
alsVm.
7. BEPALING VAN DE HOEVEELHEID VERSPREIDE VERONTREI-
NIGENDE GASSEN
7.1.Correctie van de gemeten gasvolumes
Het in elke zak aanwezige gasvolume moet worden herleid tot normale
temperatuur- en drukwaarden met behulp van onderstaande formule:
V¼Vm273
273þtm/C2Pm/C0PH
760;
waarin de grootheden Vm, tm, Pm en PH het volgende voorstellen:
Vm: verkregen volume uitgedrukt in liters, als aangegeven in punt
6.3.5.;
tm: rekenkundig gemiddelde van de verkregen uiterste temperaturen,
geregistreerd als aangegeven in punt 6.3.3., uitgedrukt in graden
Celsius;
Pm: rekenkundig gemiddelde van de verkregen uiterste absolute
drukken, geregistreerd als aangegeven in punt 6.3.4., uitgedrukt
in mm kwik;
PH: druk van verzadigde waterdamp bij de temperatuur tm, uitge-
drukt in mm kwik.
7.2.In elke zak aanwezig gewicht aan verontreinigende gassen
Het gewicht van de in elke zak aanwezige verontreinigende gassen
wordt bepaald door het produkt dCV, waarin C het volumegehalte en
d het soortelijk gewicht van het betrokken verontreinigende gas is:
— voor koolmonoxyde isd = 1,250
— voor de koolwaterstoffen is d = 3,844 (n-hexaan)
7.3.Totaalgewicht van de verspreide verontreinigende gassen
Het gewicht M van elk verontreinigend gasdat isvers preid door het
voertuig tijdensde keuring wordt verkregen door de gewichten aan
verontreinigende gassen in elke zak, berekend als aangegeven in punt
7.2., bij elkaar op te tellen.
Opmerking: De laboratoria wordt geadviseerd, de geldigheid der analyses te verifiëren door
eveneensde hoeveelheid voortgebracht koolzuur te meten.1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 20
▼B
AANHANGSEL 1
1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 21
▼B
AANHANGSEL 2
Opbouw van de cyclus gebruikt voor de proef van het type I
Tijd %
1.Opbouw in handelingen
Stationair draaien … ............... 6 0se c . 30,8/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15035,4Stationair draaien, voertuig rijdend,
koppeling ingeschakeld in een
versnelling … ..................... 9se c . 4 , 6
Schakelen … . ..................... 8se c . 4 , 1
Versnellingen … . . . ................ 3 6se c . 18,5
Perioden constante snelheid … . . ..... 5 7se c . 29,2
Vertragingen … . . . ................ 2 5se c . 12,8
195 sec. 100
2.Opbouw naar gebruik van de versnellingen
Stationair draaien … ............... 6 0se c . 30,8/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15035,4Stationair draaien, voertuig rijdend,
koppeling ingeschakeld in een
versnelling … ..................... 9se c . 4 , 6
Schakelen … . ..................... 8se c . 4 , 1
— 1e versnelling … ............... 2 4se c . 12,3
— 2e versnelling … ............... 5 3se c . 27,2
— 3e versnelling … ............... 4 1se c . 2 1
195 sec. 100
Gemiddelde snelheid tijdens de keuring: 19 km/u.
Werkelijke looptijd: 195 sec.Theoretische per cyclus afgelegde afstand: 1,013 km.
Daarmee gelijkstaande afstand voor de keuring (4 cycli): 4,052 km.1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 22
▼B
BIJLAGE IV
PROEF VAN HET TYPE II
(Bepaling van de verspreiding van koolmonoxyde bij stationair draaien)
Methode voor het verrichten van de proef van het type II, als omschreven
in punt 3.2.1.2. van bijlage I
1.Meetvoorwaarden
1.1. Als brandstof moet worden gebruikt de standaardbrandstof waarvan de
omschrijving in bijlage VI is vervat.
1.2. Het volumegehalte aan koolmonoxyde wordt gemeten onmiddellijk na de 4
cycli van de proef van type I, bij stationair draaiende motor.
1.3. Voor voertuigen met met de hand bediende of halfautomatische versnel-
lingsbakken wordt de proef uitgevoerd met de versnelling in vrijloop en
de koppeling ingeschakeld.
1.4. Voor voertuigen met automatische versnellingsbakken wordt de proef
uitgevoerd met de versnellingskiezer in de stand „nul” of „parkeren”.
2.Het nemen van gasmonsters
2.1. De monstersonde wordt geplaatst in de buis die de uitlaat van het voertuig
verbindt met de zak, zo dicht mogelijk bij de uitlaat.
2.2. In verband met eventuele verdunning van de uitlaatgassen door lucht meet
men het volumegehalte aan koolmonoxyde (T1) en aan kooldioxyde (T2);
het met de voorgeschreven grens te vergelijken volumegehalte T wordt
berekend met de formule:
T¼T1/C20;15
T1þT2:1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 23
▼B
BIJLAGE V
PROEF VAN HET TYPE III
(Bepaling van de verspreiding van cartergassen)
Methode voor het verrichten van de proef van het type III als omschreven
in punt 3.2.1.3. van bijlage I
1. ALGEMENE VOORSCHRIFTEN
1.1. De proef van het type III wordt uitgevoerd aan het voertuig dat isonder-
worpen aan de proeven van de typesI en II.
1.2. Motoren ook met afgedichte carters, worden aan de proef onderworpen,
met uitzondering van die welke zodanig zijn gebouwd dat zelfseen klein
lek ontoelaatbare bedrijfsstoringen kan veroorzaken (bijvoorbeeld hori-
zontale tweecylinder boxermotoren).
2. PROEFVOORWAARDEN
2.1. Het stationaire toerental wordt geregeld overeenkomstig de aanbevelingen
van de fabrikant; bij ontbreken van dergelijke aanbevelingen geschiedt de
regeling zodanig dat de onderdruk in het inlaatspruitstuk maximaal is.
2.2. De metingen worden verricht bij de volgende drie bedrijfstoestanden van
de motor:
Bedrijfstoestand
nr.Snelheid van het
voertuig in km/uOnderdruk bij de
inlaat in mm/
kwikWegingsfactor
1 Stationair 0,25
2 50 ± 2 400 ± 8 0,253 50 ± 2 250 ± 8 0,50
2.3. Indien de motor bij een onderdruk van 400 mm kwik niet kan werken
wordt de onderdruk zo geregeld, dat deze overeenkomt met die welke is
bepaald op de vlakke weg bij een constante snelheid van 50 km per uur.
De onderdruk in bedrijfstoestand nr. 3 is gelijk aan bovengenoemde
waarde, vermenigvuldigd met250
400¼0;625 :
2.4. Het motortoerental voor de metingssituaties nrs. 2 en 3 in punt 2.2. hier-
boven wordt gekozen, afhankelijk van de overbrengingsverhoudingen, als
het laagste motortoerental waarbij het voertuig onder normale bedrijfsom-
standigheden met een snelheid van 50 km per uur kan rijden.
3. PROEFMETHODE
3.1. Voor elk van de metingssituaties nrs. 1, 2 en 3 als omschreven in punt
2.2. wordt gemeten:
3.1.1. het volume Qndat gedurende de tijdeenheid niet opnieuw door het toestel
wordt aangezogen,
3.1.2. het gewicht van het brandstofverbruik Cngedurende dezelfde tijdeenheid.
3.2. De overeenkomstig punt 4.6. bij elk van de genoemde metingssituaties
gemeten hoeveelheden Qnworden tot normale omstandigheden herleid
(druk van 760 mm kwik en temperatuur 0º C) met behulp van de formule
Q0
n¼QnH
760/C2273
T:
3.3. Het volumegehalte t aan koolwaterstoffen wordt gemeten als omschreven
in punt 4.4. Indien de fabrikant zulksverzoekt zal niet worden overge-
gaan tot analyse van de cartergassen, waaraan een forfaitair gehalte aan
koolwaterstoffen van 15.000 ppm zal worden toegekend.
3.4. Aan de koolwaterstoffen wordt een soortelijk gewicht van 3,84 gr per
liter toegekend; voor elke der genoemde metingssituaties wordt het
gewicht aan in de atmosfeer verspreide koolwaterstoffen bepaald door
middel van de formule1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 24
▼B
Pn=Q′n× t × 3,84
waarin Q ′nde gecorrigeerde volumesvoors telt.
3.5. Het gemiddelde gewicht aan koolwaterstoffen /C22PP en het brandstofverbruik
/C22CC worden berekend aan de hand van de voor elk der genoemde metings-
situaties verkregen waarden, met gebruikmaking van de wegingsfactoren
alsaangegeven in punt 2.2. Zij worden uitgedrukt in dezelfde eenheden.
3.5. Interpretatie van de resultaten:
Het voertuig wordt deugdelijk geacht indien:
/C22PP/C200;15
100/C2/C22CC:
4. METHODE VOOR HET METEN VAN HET NIET DOOR HET
TOESTEL OPNIEUW AANGEZOGEN VOLUME Qn
4.1.Vóór de proef te nemen maatregelen
Vóór de proef worden alle openingen die niet voor het opvangen van de
gassen dienen, afgedicht.
4.2.Beginsel van de methode
4.2.1. Een geschikte aftakking, die geen extra drukverlies veroorzaakt, wordt
aangebracht op de terugvoerleiding van het toestel, onmiddellijk op de
opening voor de verbinding met de motor.
4.2.2. Aan het uiteinde van deze aftakking wordt een soepele zak, welke bestaat
uit een materiaal dat de koolwaterstoffen niet absorbeert, zodanig aange-
sloten dat daarin de niet door de motor opnieuw aangezogen gassen
worden opgevangen (zie aanhangsel). Deze zak wordt bij iedere meting
geledigd
4.3.Meetmethode
Voor iedere meting wordt de zak afgesloten. Hij wordt gedurende een
bepaalde tijd in verbinding gebracht met de aftakking en vervolgensgele-
digd via een geschikte volumetrische meter.
Gedurende het ledigen worden de druk H in mm kwik en de temperatuur
N in graden C gemeten met het oog op het corrigeren van het volume
overeenkomstig punt 3.2.
4.4.Meting van de koolwaterstoffengehalten
4.4.1. Gedurende het ledigen wordt zonodig het gehalte aan koolwaterstoffen
gemeten met behulp van een niet-dispersieve n-hexaan gevoelige infra-
rood analyse-inrichting. De verkregen waarde wordt vermenigvuldigd
met de coëfficiënt 1,24 om de absolute concentratie aan koolwaterstoffen
van de cartergassen te verdisconteren.
4.4.2. De analysetoestellen en de ijkgassen moeten beantwoorden aan de in de
punten 3.5.7. en 3.5.8. van bijlage III voorgeschreven voorwaarden.
4.5.Meting van het brandstofverbruik
Men bepaalt het gewicht van de verbruikte brandstof bij elk van de
bedrijfssituaties als omschreven in punt 2.2. Dit gewicht wordt gerela-
teerd aan de tijdeenheid.
4.6.Weergave van de meetresultaten
De waarden Q ′n, waarin n verwijst naar elk van de in punt 2.2. aange-
geven situaties, alsmede de verbruikswaarden Cnworden herleid tot
dezelfde tijdeenheid voor de toepassing van de wegingscoëfficiëntenen
de berekeningen inzake de bepaling van het gewogen gewicht aan kool-
waterstoffen en het gewogen brandstofverbruik.
4.7.Nauwkeurigheid van de metingen
4.7.1. De druk in de zak tijdensde volumemeting wordt gemeten met een
nauwkeurigheid van ± 1 mm kwikkolom.1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 25
▼B
4.7.2. De onderdruk bij de inlaat wordt gemeten met een nauwkeurigheid van
± 8 mm kwikkolom.
4.7.3. De snelheid van het voertuig wordt op de rollen gemeten met een nauw-
keurigheid van ± 2 km per uur.
4.7.4. De hoeveelheid verspreide gassen wordt gemeten met een nauwkeurig-
heid van ±5 %.
4.7.5. De temperatuur van de gassen bij de volumemeting wordt gemeten met
een nauwkeurigheid van ± 2º C.
4.7.6. De koolwaterstoffengehalten worden, waar nodig, gemeten met een
nauwkeurigheid van ± 5 %, ongeacht de nauwkeurigheid van de
ijkgassen.
4.7.7. Het brandstofverbruik wordt gemeten met een nauwkeurigheid van ± 4 %.1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 26
▼B
AANHANGSEL
Proef van het type III
1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 27
▼B
BIJLAGE VI
Omschrijving van de standaardbrandstof (1)en ter bepaling daarvan gebruikte methodes
Grenzen en eenheden Methode
Onderzoeknummer octaan 99 ± 1 A.S.T.M. (2) D 908—67
Soortelijk gewicht 15/4º C 0,742 ± 0,007 A.S.T.M. D 1 298—67/C144/C147/C147/C147/C147/C145/C147/C147/C147/C147/C146Reid-stoomdruk0,6 ± 0,04 barsA.S.T.M. D 323—58
8,82 ± 0,59 psi
Distillatie
— Beginkookpunt
— 10 % vol. 50 ± 5º C A.S.T.M. D 86—67
— 50 % vol. 100 ± 10º C— 90 % vol. 160 ± 10º C
— Eindkookpunt 195 ± 10º C
— Residu max. 2 (vol. %)— Verliezen max. 1 (vol. %)
Koolwaterstof analyse
A.S.T.M.D 1319—66 T
— Alkenen 18 ± 4 % vol.— Aromaten 35 ± 5 % vol.
— Verzadigde stoffen rest
Oxydatiestabiliteit min. 480 minuten A.S.T.M. D 525—55Aanwezige harsmax. 4 mg/100 ml A.S.T.M. D 381—64Anti-roest min. 50 ppmZwavelgehalte 0,03 ± 0,015 % gewicht A.S.T.M. D 1266—64 T/C144/C147/C147/C147/C147/C145/C147/C147/C147/C147/C146Loodgehalte0,57 ± 0,03 g/l
A.S.T.M.D 526—66
2,587 ± 0,136 g/IG
— aard van reinigingstoevoeger „motormix”— aard van loodalkyl niet nader aangegevenAndere additieven nihil
(1) Voor de bereiding van de standaardbrandstof mogen alleen basismaterialen worden gebruikt die normaal door de
Europese aardolie-industrie worden geproduceerd, met uitzondering van ongebruikelijke soorten, zoals pyrolise-petroleum, thermisch gekraakt materiaal en motorbenzol.
(
2) Afkorting voor „American Society for Testing and Materials”, 1916 Race St., Philadelphia, Pennsylvania 19
103, Verenigde Staten van Amerika. De cijfersna het s treepje geven het jaar aan waarin een norm isaange-nomen of gewijzigd. Indien een of meer A.S.T.M.-normen worden gewijzigd, blijven de normen die zijnaangenomen in de hiervoor genoemde jaren van toepassing, tenzij wordt overeengekomen deze normen tevervangen door latere normen.1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 28
▼B
BIJLAGE VII
1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 29
▼B
1970L0220 — NL — 07.04.1970 — 000.001 — 30