1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 94/62/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 20 december 1994
betreffende verpakking en verpakkingsafval
(PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad
van 29 september 2003L 284 1 31.10.2003
►M2 Richtlijn 2004/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11
februari 2004L 47 26 18.2.2004
▼B
RICHTLIJN 94/62/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN
DE RAAD
van 20 december 1994
betreffende verpakking en verpakkingsafval
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
inzonderheid op artikel 100 A,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Overeenkomstig de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3),
Overwegende dat het noodzakelijk is de verschillende nationale maat-
regelen betreffende het beheer van verpakkingen en verpakkingsafval teharmoniseren, enerzijds om milieu-effecten daarvan te voorkomen of teverminderen zodat een hoog niveau van milieubescherming wordt
bereikt en anderzijds om de werking van de interne markt te waar-
borgen en handelsbelemmeringen, concurrentieverstoringen en -beperkingen binnen de Gemeenschap te voorkomen;
Overwegende dat de vermindering van de totale hoeveelheid verpak-
kingsmateriaal de beste manier is om te voorkomen dat
verpakkingsafval ontstaat;
Overwegende dat het in verband met de doelstellingen van deze richt-
lijn van belang is vast te houden aan het algemene beginsel dat in eenLid-Staat getroffen milieubeschermingsmaatregelen geen ongunstigeinvloed mogen hebben op het vermogen van andere Lid-Staten om de
doelstellingen van de richtlijn te verwezenlijken;
Overwegende dat beperking van het afval een noodzakelijke voor-
waarde is voor duurzame groei, die in het Verdrag betreffende deEuropese Unie expliciet als doel wordt genoemd;
Overwegende dat deze richtlijn gericht moet zijn op alle soorten
verpakkingen die op de markt komen en op al het verpakkingsafval;dat Richtlijn 85/339/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffendeverpakkingen voor vloeibare levensmiddelen (
4) daarom moet worden
ingetrokken;
Overwegende dat verpakkingen echter een vitale sociale en economi-
sche functie hebben en dat de in deze richtlijn genoemde maatregelendaarom niet mogen afdoen aan andere kwaliteitseisen en vervoersvoor-schriften inzake verpakkingen of verpakte goederen;
Overwegende dat het beheer van verpakkingen en verpakkingsafval
overeenkomstig de communautaire strategie voor het afvalbeheer,
beschreven in de resolutie van de Raad van 7 mei 1990 betreffendehet afvalstoffenbeleid (
5), en Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van
15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (6), als eerste prioriteit de
preventie van verpakkingsafval omvat en als verdere grondbeginselen
het hergebruik van verpakkingen, de recycling en andere vormen van1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 2
(1) PB nr. C 263 van 12. 10. 1992, blz. 1, en
PB nr. C 285 van 21. 10. 1993, blz. 1.
(2) PB nr. C 129 van 10. 5. 1993, blz. 18.
(3) Advies van het Europees Parlement van 23 juni 1993 (PB nr. C 194 van 19.
7. 1993, blz. 177), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 4 maart
1994 (PB nr. C 137 van 19. 5. 1994, blz. 65) en besluit van het Europees
Parlement van 4 mei 1994 (PB nr. C 205 van 25. 7. 1994, blz. 163), beves-
tigd op 2 december 1993 (PB nr. C 342 van 20. 12. 1993, blz. 15),
gemeenschappelijk ontwerp van het Bemiddelingscomité van 8 november
1994.
(4) PB nr. L 176 van 6. 7. 1985, blz. 18. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/692/EEG (PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48).
(5) PB nr. C 122 van 18. 5. 1990, blz. 2.
(6) PB nr. L 194 van 25. 7. 1975, blz. 47. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/156/EEG (PB nr. L 78 van 26. 3. 1991, blz. 32).
▼B
nuttige toepassing van verpakkingsafval, en daardoor de vermindering
van de definitieve verwijdering van dergelijk afval;
Overwegende dat hergebruik en recycling gezien hun milieu-effect de
voorkeur hebben, in afwachting van wetenschappelijke en technologi-sche vooruitgang op het gebied van terugwinning en dat daartoe in de
Lid-Staten systemen moeten worden opgezet die garanderen dat
gebruikte verpakkingen en/of verpakkingsafval worden geretourneerd;dat zo spoedig mogelijk levenscyclusanalyses gemaakt dienen teworden om vast te stellen welk voor hergebruik, recycling en terugwin-ning geschikt verpakkingsmateriaal de voorkeur verdient;
Overwegende dat de preventie van verpakkingsafval moet worden
nagestreefd met alle passende maatregelen, onder andere initiatievenin de Lid-Staten overeenkomstig de doelstellingen van deze richtlijn;
Overwegende dat de Lid-Staten in overeenstemming met het Verdrag,
stimulansen kunnen geven voor systemen voor hergebruik van verpak-kingen die, op milieuhygiënisch verantwoorde wijze kunnen wordenhergebruikt, om profijt te trekken van de bijdrage die deze methode
aan de milieubescherming levert;
Overwegende dat recycling uit milieuoogpunt een belangrijke plaats in
de terugwinning moet innemen, vooral om het energie- en grondstof-
fenverbruik te verminderen en de definitieve verwijdering van
afvalstoffen terug te dringen;
Overwegende dat energieterugwinning een doeltreffend middel is om
verpakkingsafval terug te winnen;
Overwegende dat de in de Lid-Staten gehanteerde streefwaarden voor
de terugwinning en recycling van verpakkingsafval binnen bepaalde
grenzen moeten liggen om rekening te houden met de verschillendesituaties in de Lid-Staten en om de vorming van handelsbelemmeringenen het ontstaan van concurrentieverstoringen te voorkomen;
Overwegende dat het nuttig is een tijdstip op middellange termijn vast
te stellen voor het bereiken van de genoemde streefwaarden en eentijdstip op lange termijn voor streefwaarden die later moeten wordenvastgesteld en die aanmerkelijk hoger moeten liggen, zodat er opmiddellange termijn resultaten kunnen worden bereikt en tevens aan
het bedrijfsleven, de consumenten en de overheidsinstanties de nodige
richtsnoeren voor de toekomst worden gegeven;
Overwegende dat het Europees Parlement en de Raad aan de hand van
Commissieverslagen de in de Lid-Staten met de toepassing van deze
streefwaarden opgedane praktische ervaring moeten onderzoekenalsmede de resultaten van wetenschappelijk onderzoek en evaluatie-technieken zoals milieubalansen;
Overwegende dat de Lid-Staten die programma's hebben of zullen vast-
stellen die verder reiken dan dergelijke streefwaarden, deze met hetoog op een hoog milieubeschermingsniveau moeten kunnen voortzettenmits deze maatregelen de interne markt niet verstoren en andere Lid-
Staten niet hinderen bij de naleving van deze richtlijn; dat de
Commissie deze maatregelen na een passende toetsing moet beves-tigen;
Overwegende dat aan enkele Lid-Staten, vanwege hun specifieke
omstandigheden, kan worden toegestaan lagere streefwaarden aan tenemen, op voorwaarde dat zij binnen de standaardtermijn een mini-mumstreefwaarde voor terugwinning bereiken en vóór een lateretermijn de standaardstreefwaarden;
Overwegende dat het beheer van verpakkingen en verpakkingsafval
vereist, dat in de Lid-Staten retour-, inzamelings- en terugwinningssys-temen worden opgezet; dat dergelijke systemen open moeten staan
voor deelneming van alle betrokken partijen en dusdanig dienen te
zijn ontworpen dat discriminatie van ingevoerde produkten en handels-belemmeringen of concurrentieverstoringen worden voorkomen en eenmaximale opbrengst van terugbezorgd verpakkingsmateriaal en gerecy-cleerd verpakkingsafval kan worden gegarandeerd, overeenkomstig hetVerdrag;1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 3
▼B
Overwegende dat het merken van verpakkingen op Gemeenschapsbasis
nader onderzocht moet worden, doch dat daarover in de nabijetoekomst door de Gemeenschap dient te worden beslist;
Overwegende dat het, teneinde het milieu-effect van verpakkingen en
verpakkingsafval zo gering mogelijk te maken en handelsbelemme-ringen en concurrentieverstoringen te voorkomen, tevens noodzakelijk
is de essentiële eisen te bepalen voor de samenstelling en aard van
verpakkingen die geschikt zijn voor hergebruik en terugwinning, metinbegrip van recycling;
Overwegende dat de aanwezigheid van schadelijke metalen en andere
stoffen in verpakking gezien hun gevolgen voor het milieu beperktmoet worden (met name aangezien kan worden aangenomen dat dezestoffen eveneens aanwezig zijn in emissies of as wanneer verpakkingwordt verbrand of in percolaat wanneer verpakking wordt gestort); dathet als eerste stap noodzakelijk is dat de toxiciteit van verpakkingsafval
wordt verminderd door de toevoeging van schadelijke zware metalen
aan verpakking te verhinderen of erop toe te zien dat deze stoffen nietin het milieu terechtkomen, met passende vrijstellingen voor bijzonderegevallen die door de Commissie volgens een comitéprocedure wordenbepaald;
Overwegende dat het aan de bron sorteren van verpakkingsafval in
afzonderlijke bestanddelen van doorslaggevende betekenis is voor eenhoog terugwinningspeil en ter voorkoming van gezondheids- en veilig-
heidsproblemen voor de personen, wier taak het is verpakkingsafval in
te zamelen en te verwerken;
Overwegende dat de voorschriften voor de fabricage van verpakkingen
niet van toepassing zijn op een verpakking die vóór de datum van
aanneming van deze richtlijn voor een bepaald produkt wordt gebruikt;
dat voorts een overgangsperiode vereist is voor het in de handelbrengen van verpakkingen;
Overwegende dat bij het vaststellen van de inwerkingtredingsdatum
van de bepaling betreffende het in de handel brengen van verpakkingendie voldoen aan alle essentiële eisen rekening moet worden gehoudenmet het feit dat de bevoegde normalisatie-instelling doende is Europesenormen op te stellen; dat evenwel de bepalingen aangaande de bewijs-middelen van overeenstemming met nationale normen onmiddellijk van
toepassing moeten zijn;
Overwegende dat de opstelling van Europese normen betreffende de
essentiële eisen en andere daarmee verband houdende zaken bevorderd
moet worden;
Overwegende dat de in deze richtlijn genoemde maatregelen inhouden
dat er terugwinnings-en recyclingcapaciteiten alsmede afzetmogelijk-
heden voor gerecycleerd verpakkingsmateriaal worden ontwikkeld;
Overwegende dat de verwerking van gerecycleerd materiaal in verpak-
kingen niet in strijd mag zijn met de relevante bepalingen inzake
hygiëne, gezondheid en veiligheid van de consument;
Overwegende dat er behoefte is aan gegevens uit de gehele Gemeen-
schap over de verpakkingen en verpakkingsafval, zodat beter kanworden nagegaan of de doelstellingen van deze richtlijn worden verwe-
zenlijkt;
Overwegende dat het van essentieel belang is dat allen die bij
produktie, gebruik, invoer en distributie van verpakkingen en verpakte
produkten betrokken zijn er meer van doordrongen raken in welke mate
verpakkingen afval worden, en dat zij volgens het beginsel dat devervuiler betaalt de verantwoordelijkheid voor dergelijk afvalaanvaarden; dat voor de ontwikkeling en uitvoering van de in dezerichtlijn genoemde maatregelen nauwe samenwerking tussen allebetrokkenen in een geest van gezamenlijke verantwoordelijkheid is
vereist;
Overwegende dat consumenten een belangrijke rol spelen bij het
beheer van verpakkingen en verpakkingsafval en derhalve goed moeten1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 4
▼B
worden voorgelicht, zodat zij hun gedrag en houding kunnen
aanpassen;
Overwegende dat de daadwerkelijke tenuitvoerlegging van deze richt-
lijn zal worden bevorderd wanneer de afvalbeheersplannenvoorgeschreven in Richtlijn 75/442/EEG, worden opgenomen in eenspeciaal hoofdstuk over het beheer van verpakkingen en verpakkings-afval;
Overwegende dat het voor de Europese Gemeenschap en de Lid-Staten
nodig kan zijn overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag econo-mische instrumenten te gebruiken om het verwezenlijken van dedoelstellingen van deze richtlijn te vergemakkelijken zonder dat daar-door nieuwe vormen van protectionisme ontstaan;
Overwegende dat de Lid-Staten onverminderd de bepalingen van Richt-
lijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 inzake eenkennisgevingsprocedure op het gebied van technische normen en voor-schriften (
1), de ontwerpen voor de maatregelen die zij voornemens zijn
aan te nemen, eerst aan de Commissie moeten mededelen zodat zij aan
de richtlijn kunnen worden getoetst;
Overwegende dat het verpakkingsidentificatiesysteem en de in een
systeem van gegevensbestanden gebruikte formattering door deCommissie volgens een comitéprocedure aan de vooruitgang vanwetenschap en techniek moeten worden aangepast;
Overwegende dat het mogelijk moet zijn bij eventuele problemen bij
de uitvoering van deze richtlijn specifieke maatregelen te treffen endaarbij in voorkomend geval dezelfde comitéprocedure toe te passen,
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Doelstellingen
1. Deze richtlijn heeft tot doel de nationale maatregelen betreffende
het beheer van verpakking en verpakkingsafval te harmoniseren, ener-zijds om elk effect daarvan op het milieu van de Lid-Staten en derdelanden te voorkomen of te beperken en aldus een hoog milieubescher-
mingsniveau te waarborgen, en anderzijds om de werking van de
interne markt te garanderen en handelsbelemmeringen, concurrentiever-storing en concurrentiebeperking in de Gemeenschap te voorkomen.
2. Daartoe worden bij deze richtlijn maatregelen vastgesteld die op
de eerste plaats gericht zijn op de preventie van verpakkingsafval en,
als verdere fundamentele beginselen, op het hergebruik van verpak-
kingen en de recycling en terugwinning van verpakkingsafval,teneinde de definitieve verwijdering van dergelijk afval te verminderen.
Artikel 2
Werkingssfeer
1. Deze richtlijn geldt voor alle in de Gemeenschap in de handel
gebrachte verpakkingen en alle verpakkingsafval, gebruikt of ontstaanop industrieel, commercieel, kantoor-, winkel-, diensten-, huishoudelijkof enig ander niveau, ongeacht het gebruikte materiaal.
2. Deze richtlijn is van toepassing onverminderd de bestaande
kwaliteitseisen voor verpakkingen, zoals eisen op het gebied van deveiligheid, de bescherming van de gezondheid en de hygiëne vanverpakte produkten of de bestaande eisen inzake het vervoer en onver-minderd de bepalingen van Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen (
2).1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 5
(1) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 92/400/EEG (PB nr. L 221 van 6. 8. 1992, blz. 55).
(2) PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 20.
▼B
Artikel 3
Definities
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. „verpakking”: alle produkten, vervaardigd van materiaal van welke
aard ook, die kunnen worden gebruikt voor het insluiten,
beschermen, verladen, afleveren en aanbieden van goederen, vangrondstoffen tot afgewerkte produkten, over het gehele traject vanproducent tot gebruiker of consument. Ook wegwerpartikelen dievoor dit doel worden gebruikt, worden als verpakkingsmateriaal
beschouwd.
Verpakking omvat uitsluitend:
a) verkoop- of primaire verpakking, dat wil zeggen verpakking die
zo is ontworpen dat zij voor de eindgebruiker of consument ophet verkooppunt een verkoopeenheid vormt;
b) verzamel- of secundaire verpakking, dat wil zeggen verpakking
die zo is ontworpen dat zij op het verkooppunt een verzamelingvan een aantal verkoopeenheden vormt, ongeacht of deze als
dusdanig aan de eindgebruiker of consument wordt verkocht,
dan wel alleen dient om de rekken op het verkooppunt bij tevullen; deze verpakking kan van het produkt worden verwijderdzonder dat dit de kenmerken ervan beïnvloedt;
c) verzend- of tertiaire verpakking, dat wil zeggen verpakking die
zo is ontworpen dat het verladen en het vervoer van een aantal
verkoopeenheden of verzamelverpakkingen wordt vergemakke-
lijkt om fysieke schade door verlading of transport tevoorkomen. Weg-, spoor-, scheeps- of vliegtuigcontainersworden niet als verzendverpakking beschouwd.
De definitie van „verpakking” is verder gebaseerd op de onder-
staande criteria. De artikelen in bijlage I zijn voorbeelden ter
illustratie van de toepassing van deze criteria:
i) Artikelen worden als verpakking beschouwd indien zij aan de
bovenstaande definitie voldoen, ongeacht andere functies diede verpakking ook kan vervullen, tenzij het artikel integraaldeel uitmaakt van een product en het nodig is om dat product
tijdens zijn levensduur te bevatten, te ondersteunen of te
bewaren en alle elementen bedoeld zijn om samen gebruikt,verbruikt of verwijderd te worden.
ii) Artikelen die ontworpen en bedoeld zijn om op het verkoop-
punt te worden gevuld alsmede wegwerpartikelen die in
gevulde toestand worden verkocht of die ontworpen en bedoeldzijn om op het verkooppunt te worden gevuld, worden alsverpakking beschouwd, mits zij een verpakkingsfunctiehebben.
iii) De componenten van een verpakking en de bijbehorende in de
verpakking verwerkte elementen worden beschouwd als deelvan de verpakking waarin ze verwerkt zijn. De bijbehorendeelementen die aan een product hangen of bevestigd zijn en die
een verpakkingsfunctie hebben, worden als verpakking
beschouwd, tenzij zij integraal deel uitmaken van dit producten alle elementen bedoeld zijn om samen verbruikt of verwij-derd te worden.
De Commissie bestudeert indien passend, in overeenstemming met
de procedure van artikel 21, de voorbeelden ter illustratie van de
definitie van verpakking in bijlage I en herziet deze waar nodig.De volgende artikelen worden prioritair behandeld: CD- en video-doosjes, bloempotten, buizen en rollen die met buigbaar materiaalomwikkeld zijn, papier waarop zelfklevende etiketten zitten, eninpakpapier;1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 6
▼M2
▼B
2. „verpakkingsafval”: alle verpakking of verpakkingsmateriaal
waarop de definitie van afvalstoffen in Richtlijn 75/442/EEG vantoepassing is met uitzondering van produktiereststoffen;
3. „beheer van verpakkingsafval”: beheer van de afvalstoffen als
gedefinieerd in Richtlijn 75/442/EEG;
4. „preventie”: vermindering van de hoeveelheid en de schadelijkheid
voor het milieu van:
— materialen en stoffen gebruikt in verpakking en verpakkings-
afval,
— verpakking en verpakkingsafval op het niveau van het produk-
tieproces en in de fase van het in de handel brengen, de
distributie, het gebruik en de verwijdering,
in het bijzonder door de ontwikkeling van „schone” produkten en
technologie;
5. „hergebruik”: iedere handeling waardoor verpakking, die is
bestemd en ontworpen om binnen haar levensduur een minimum-aantal omlopen te maken, opnieuw wordt gevuld of gebruikt voorhetzelfde doel als waarvoor zij is ontworpen, al dan niet metgebruikmaking van op de markt verkrijgbare produkten met behulp
waarvan de verpakking bijgevuld kan worden; dergelijke herge-
bruikte verpakking wordt verpakkingsafval als het niet langerhergebruikt wordt;
6. „terugwinning”: alle in casu toepasselijke handelingen, bedoeld in
bijlage II.B bij Richtlijn 75/442/EEG;
7. „recycling”: het in een produktieproces opnieuw verwerken van
afvalmaterialen voor het oorspronkelijke doel of voor andere doel-einden, met inbegrip van organische recycling maar uitgezonderd
terugwinning van energie;
8. „terugwinning van energie”: het gebruik van brandbaar verpak-
kingsafval om energie op te wekken door directe verbranding metof zonder andere afvalstoffen, maar met terugwinning van de
warmte;
9. „organische recyclage”: aërobe behandeling (compostering) of
anaërobe behandeling (biomethaanvorming) via micro-organismenen onder gecontroleerde omstandigheden van de biologisch
afbreekbare bestanddelen van verpakkingsafval, waarbij gestabili-
seerde organische reststoffen of methaan tot stand komen. Stortenwordt niet als organische recyclage beschouwd;
10. „verwijdering”: elk van de handelingen, bedoeld in bijlage II.A bij
Richtlijn 75/442/EEG;
11. „ondernemingen”, met betrekking tot verpakking: leveranciers van
verpakkingsmaterialen en fabrikanten en verwerkers, vullers engebruikers, importeurs, handelaren en distributeurs van verpakking,
overheden en publiekrechtelijke organisaties;
12. „vrijwillige overeenkomst”: officiële overeenkomst welke wordt
gesloten tussen de ter zake bevoegde overheidsinstantie van deLid-Staat en de betrokken bedrijfstakken en open dient te staan
voor alle partners die aan de voorwaarden van de overeenkomst
wensen te voldoen teneinde de doelstellingen van onderhavigerichtlijn na te streven.
Artikel 4
Preventie
1. De lidstaten zorgen ervoor dat in aanvulling op de maatregelen
ter voorkoming van het ontstaan van verpakkingsafval, die worden
genomen overeenkomstig artikel 9, ook andere preventieve maatregelen
worden toegepast.
Dergelijke maatregelen kunnen bestaan uit nationale programma's,
projecten waarbij de producenten verantwoordelijk worden gesteldvoor de beperking van de gevolgen voor het milieu van verpakkingen,of soortgelijke acties — zo nodig in overleg met ondernemingen — die1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 7
▼M2
▼M2
zijn opgezet om de vele initiatieven op het gebied van preventie in de
lidstaten te bundelen en ten nutte te maken. Zij moeten stroken met dedoelstellingen van deze richtlijn zoals omschreven in artikel 1, lid 1.
2. De Commissie draagt tot de bevordering van de preventie bij door
de ontwikkeling van passende Europese normen overeenkomstig artikel10 te stimuleren. Het doel van deze normen is de gevolgen voor het
milieu van verpakkingen overeenkomstig de artikelen 9 en 10 zoveel
mogelijk te beperken.
3. De Commissie dient, indien passend, voorstellen in voor maatre-
gelen ter versterking en aanvulling van de handhaving van de essentiële
eisen en om ervoor te zorgen dat nieuw verpakkingsmateriaal alleen opde markt wordt gebracht wanneer de producent alle noodzakelijkemaatregelen heeft getroffen om de milieugevolgen te beperken zonderafbreuk te doen aan de essentiële functies van de verpakking.
Artikel 5
Hergebruik
De Lid-Staten mogen overeenkomstig het Verdrag systemen bevor-
deren voor het hergebruik van verpakkingen die op eenmilieuhygiënisch verantwoorde wijze kunnen worden hergebruikt.
Artikel 6
Terugwinning en recycling
1. Teneinde aan de doelstellingen van deze richtlijn te voldoen,
nemen de lidstaten maatregelen zodat voor hun hele grondgebied de
volgende doelstellingen kunnen worden bereikt:
a) uiterlijk op 30 juni 2001 wordt ten minste 50 en ten hoogste 65
gewichtsprocent van het verpakkingsafval teruggewonnen of
verbrand in afvalverbrandingsinstallaties met terugwinning vanenergie;
b) uiterlijk op 31 december 2008 wordt ten minste 60 gewichtsprocent
van het verpakkingsafval teruggewonnen of verbrand in afvalver-brandingsinstallaties met terugwinning van energie;
c) uiterlijk op 30 juni 2001 wordt ten minste 25 en ten hoogste 45
gewichtsprocent van het totale aandeel van verpakkingsmaterialen
in verpakkingsafval gerecycleerd, met een minimum van 15
gewichtsprocent voor elk verpakkingsmateriaal;
d) uiterlijk op 31 december 2008 wordt ten minste 55 en ten hoogste
80 gewichtsprocent van het verpakkingsafval gerecycleerd;
e) uiterlijk op 31 december 2008 worden de volgende minimumdoel-
stellingen voor recycling van in verpakkingsafval aanwezigematerialen bereikt:
i) 60 gewichtsprocent voor glas;
ii) 60 gewichtsprocent voor papier en karton;
iii) 50 gewichtsprocent voor metalen;
iv) 22,5 gewichtsprocent voor kunststoffen, waarbij uitsluitend
materiaal wordt meegeteld dat tot kunststoffen wordt gerecy-
cleerd;
v) 15 gewichtsprocent voor hout.
2. Verpakkingsafval dat overeenkomstig de Verordeningen (EEG)
nr. 259/93 (
1) en (EG) nr. 1420/1999 (2) en Verordening (EG) nr.1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 8
(1) PB L 30 van 6.2.1993, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verorde-
ning (EG) nr. 2557/2001 van de Commissie (PB L 349 van 31.12.2001, blz.
1).
(2) PB L 166 van 1.7.1999, blz. 6. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Veror-
dening (EG) nr. 2118/2003 van de Commissie (PB L 318 van 3.12.2003,
blz. 5).▼B
▼M2
▼M2
1547/1999 van de Commissie (1) uit de Gemeenschap uitgevoerd wordt,
kan alleen voor het bereiken van de in lid 1 bedoelde doelstellingen enstreefcijfers worden meegerekend als er harde bewijzen zijn dat de
terugwinning en/of de recycling plaatsgevonden hebben in omstandig-
heden die bij benadering gelijkwaardig zijn aan de door decommunautaire regelgeving hierover voorgeschreven omstandigheden.
3. Waar passend, bevorderen de lidstaten de terugwinning van
energie, voorzover dat, gelet op milieuoverwegingen en de kosten-batenverhouding, de voorkeur verdient boven materiaalrecycling. Zij
kunnen dit doen door een voldoende marge te handhaven tussen de
nationale doelstellingen voor recycling en voor terugwinning.
4. De lidstaten bevorderen, waar passend, dat bij de productie van
verpakkingen en andere producten materialen verkregen uit gerecy-cleerd verpakkingsafval worden gebruikt door:
a) verbetering van de marktvoorwaarden voor die materialen;
b) bestaande voorschriften die het gebruik van die materialen
verbieden, te herzien.
5. Uiterlijk op 31 december 2007 stellen het Europees Parlement en
de Raad, op voorstel van de Commissie, met gekwalificeerde meerder-heid van stemmen doelstellingen vast voor de derde fase van vijf jaar(2009 tot 2014), op basis van de praktische ervaring die de lidstatenhebben opgedaan bij het verwezenlijken van de in lid 1 bepaalde doel-stellingen en de bevindingen van wetenschappelijk onderzoek en
evaluatietechnieken, zoals levenscyclusanalyses en kosten-batenana-
lyses.
Deze procedure zal daarna om de vijf jaar worden herhaald.6. De lidstaten maken de in lid 1 bedoelde maatregelen en doelstel-
lingen bekend en zorgen dat daarover een voorlichtingscampagne voorhet grote publiek en de ondernemingen wordt georganiseerd.
7. Griekenland, Ierland en Portugal kunnen in verband met hun
specifieke situatie — te weten het grote aantal kleine eilanden, respec-tievelijk de aanwezigheid van plattelands- en berggebieden en het
huidige lage consumptieniveau van verpakkingen — besluiten om:
a) uiterlijk op 30 juni 2010 doelstellingen te bereiken die lager liggen
dan die welke zijn vastgesteld in lid 1, onder a) en c), maar zijmoeten ten minste 25 % bereiken voor terugwinning of verbrandingin afvalverbrandingsinstallaties met terugwinning van energie;
b) tegelijkertijd het bereiken van de doelstellingen van lid 1, onder a)
en c), uit te stellen tot een latere datum, die evenwel niet na 31december 2005 mag liggen;
c) het bereiken van de doelstellingen van lid 1, onder b), d) en e), uit
te stellen tot een datum naar eigen keuze, die echter niet na 31
december 2011 mag liggen.
8. De Commissie legt zo spoedig mogelijk en uiterlijk op 30 juni
2005 het Europees Parlement en de Raad een verslag voor over devorderingen met de uitvoering van deze richtlijn en over de gevolgenervan voor het milieu en de werking van de interne markt. In hetverslag wordt rekening gehouden met de verschillende omstandighedenin elke lidstaat. In dit verslag worden de volgende kwesties behandeld:
a) een evaluatie van de doeltreffendheid, de uitvoering en de naleving
van de essentiële eisen;
b) aanvullende preventieve maatregelen om de milieugevolgen van
verpakking zoveel mogelijk te beperken, zonder de essentiële func-ties ervan in het gedrang te brengen;
c) de mogelijke ontwikkeling van een verpakkingsmilieu-indicator om
verpakkingsafvalpreventie eenvoudiger en doeltreffender te maken;1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 9
(1) PB L 185 van 17.7.1999, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Veror-
dening (EG) nr. 2118/2003.
▼M2
d) plannen voor verpakkingsafvalpreventie;
e) stimulering van hergebruik en met name vergelijking van de kosten
en voordelen van hergebruik met die van recycling;
f) verantwoordelijkheid van de producent met inbegrip van de finan-
ciële aspecten;
g) inspanningen om het gebruik van zware metalen en andere gevaar-
lijke stoffen in verpakkingen verder te verminderen en als datpassend is vóór 2010 volledig te beëindigen.
Het verslag dient, waar passend, te worden vergezeld van voorstellen
tot herziening van de desbetreffende bepalingen van de richtlijn, tenzij
dergelijke voorstellen op dat moment al zijn ingediend.
9. In het verslag worden de in lid 8 genoemde kwesties behandeld,
alsmede andere relevante kwesties in het kader van de verschillendeelementen van het zesde milieuactieprogramma, met name de themati-sche strategie voor recycling en de thematische strategie voor
duurzaam gebruik van middelen.
De Commissie en de lidstaten stimuleren, indien passend, studies en
proefprojecten betreffende de in lid 8, onder b), c), d), e) en f),vermelde punten en andere preventieve maatregelen.
10. De lidstaten die programma's hebben vastgesteld of zullen vast-
stellen die verder gaan dan de in lid 1 genoemdemaximumdoelstellingen, en die daartoe voorzien in passende capaci-
teiten voor recycling en terugwinning, mogen die doelstellingen
blijven hanteren in het belang van een hoog milieubeschermingsniveau,op voorwaarde dat die maatregelen de interne markt niet verstoren ende naleving van de richtlijn door andere lidstaten niet bemoeilijken. Delidstaten stellen de Commissie daarvan in kennis. De Commissie beves-
tigt deze maatregelen, nadat zij zich in samenwerking met de lidstaten
ervan heeft vergewist dat zij stroken met bovengenoemde overwe-gingen en geen willekeurig middel tot discriminatie of een verkaptebeperking van de handel tussen lidstaten vormen.
Artikel 7
Retour-, inzamel- en terugwinningssystemen
1. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om te zorgen voor
systemen voor:
a) de terugname en/of inzameling van gebruikte verpakkingen en/of
verpakkingsafval van de consumenten of andere eindgebruikers ofuit de afvalstroom, teneinde ze naar de meest geschikte beheersal-ternatieven toe te leiden;
b) het hergebruik of de terugwinning, met inbegrip van recycling, van
ingezamelde verpakkingen en/of verpakkingsafval,
om te voldoen aan de doelstellingen van deze richtlijn.Deze systemen staan open voor deelneming van de ondernemingen van
de betrokken sectoren en voor de deelneming van de bevoegde over-heidsinstanties. Zij gelden ook voor ingevoerde produkten onder niet-
discriminerende voorwaarden, waaronder de regels en eventuele
tarieven voor toegang tot de systemen, en worden zo opgezet dathandelsbelemmeringen of concurrentieverstoringen overeenkomstig hetVerdrag voorkomen worden.
2. De in lid 1 bedoelde maatregelen maken deel uit van een beleid
dat betrekking heeft op alle verpakkingen en alle verpakkingsafval en
waarbij in het bijzonder rekening wordt gehouden met de eisen inzake
bescherming van het milieu en van de gezondheid van consumenten,veiligheid en hygiëne, bescherming van de kwaliteit, de authenticiteiten de technische eigenschappen van de verpakte goederen en gebruiktematerialen, bescherming van de industriële en comerciële eigendoms-rechten.1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 10
▼B
▼B
Artikel 8
Systeem van merktekens en identificatie
1. De Raad zal uiterlijk twee jaar na de inwerkingtreding van deze
richtlijn volgens de in het Verdrag vastgestelde voorwaarden een
besluit nemen over merktekens op verpakkingen.
2. Teneinde inzameling, hergebruik en terugwinning, met inbegrip
van recycling, te vergemakkelijken, geeft de betrokken industrie op de
verpakking ten behoeve van de identificatie en classificatie de aard vande gebruikte verpakkingsmaterialen aan op basis van Beschikking 97/129/EG van de Commissie (
1).
3. De vereiste merktekens worden op de verpakking zelf of op het
etiket aangebracht. Zij zijn duidelijk zichtbaar en goed leesbaar. Demerktekens zijn naar behoren duurzaam en blijvend herkenbaar, ookwanneer de verpakking geopend wordt.
Artikel 9
Essentiële eisen
1. De Lid-Staten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te
zorgen dat uiterlijk drie jaar na de datum van inwerkingtreding van
deze richtlijn een verpakking alleen in de handel mag worden gebrachtindien zij voldoet aan alle in deze richtlijn omschreven essentiële eisen,met inbegrip van die van bijlage II.
2. Op de in artikel 22, lid 1, genoemde datum veronderstellen de
Lid-Staten dat aan alle essentiële eisen van deze richtlijn, met inbegrip
van die van bijlage II, is voldaan, wanneer een verpakking in overeen-
stemming is met:
a) de desbetreffende geharmoniseerde normen, waarvan de referentie-
nummers in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen
zijn bekendgemaakt. De Lid-Staten publiceren de referentienummers
van de nationale normen waarin deze geharmoniseerde normen zijn
omgezet;
b) de desbetreffende nationale normen als bedoeld in lid 3, voor zover
er op de gebieden waarop dergelijke normen betrekking hebben,
geen geharmoniseerde normen bestaan.
3. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van hun natio-
nale normen als bedoeld in lid 2, onder b), die zij in overeenstemmingachten met de eisen van dit artikel. De Commissie zendt dergelijketeksten onverwijld naar de andere Lid-Staten.
De Lid-Staten publiceren de referentienummers van deze normen. De
Commissie zorgt ervoor dat zij in het Publikatieblad van de EuropeseGemeenschappen worden bekendgemaakt.
4. Indien een Lid-Staat of de Commissie van mening is dat de in lid
2 bedoelde normen niet volledig aan de in lid 1 bedoelde essentiëleeisen beantwoorden, legt de Commissie of de betrokken Lid-Staat de
kwestie met opgave van redenen voor aan het Comité dat is opgericht
bij Richtlijn 83/189/EEG. Dit Comité brengt onverwijld advies uit.
In het licht van het advies van het Comité deelt de Commissie de Lid-
Staten mede of het al dan niet noodzakelijk is de normen die zijnbekendgemaakt met in de leden 2 en 3 bedoelde publikaties, teherroepen.1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 11
(1) PB L 50 van 20.2.1997, blz. 28.▼M2
▼B
▼B
Artikel 10
Normalisatie
De Commissie bevordert waar nodig de ontwikkeling van Europese
normen ten aanzien van de in bijlage II bedoelde essentiële eisen.
De Commissie bevordert in het bijzonder de ontwikkeling van Euro-
pese normen met betrekking tot:
— criteria en methodologieën voor de levenscyclusanalyse van verpak-
king;
— methoden voor het meten en verifiëren van de aanwezigheid van
zware metalen en andere gevaarlijke stoffen in verpakkingen enhet vrijkomen daarvan in het milieu uit verpakkingen en verpak-kingsafval;
— criteria voor een minimumgehalte aan gerecycleerd materiaal in
daarvoor in aanmerking komende verpakkingen;
— criteria voor recyclingmethoden;— criteria voor composteringsmethoden en de geproduceerde compost;— criteria voor het kenmerken van verpakkingen.
Artikel 11
Concentraties van zware metalen in verpakking
1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de totale concentraties van lood,
cadmium, kwik en zeswaardig chroom in verpakking en verpakkings-
componenten niet meer bedraagt dan:
— 600 ppm-gewicht twee jaar na de in artikel 22, lid 1, genoemde
datum;
— 250 ppm-gewicht drie jaar na de in artikel 22, lid 1, genoemde
datum;
— 100 ppm-gewicht vijf jaar na de in artikel 22, lid 1, genoemde
datum.
2. De in lid 1 genoemde concentratieniveaus gelden niet voor
verpakkingen vervaardigt uit kristalglas als omschreven in Richtlijn
69/493/EEG (
1).
3. De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 21 vast:
— onder welke voorwaarden bovengenoemde concentraties niet van
toepassing zijn op gerecycleerd materiaal en produkten die zijnopgenomen in een gesloten en gecontroleerde keten;
— welke verpakkingssoorten vrijgesteld zijn van de in lid 1, derde
streepje, bedoelde eis.
Artikel 12
Informatiesystemen
1. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen
dat er op geharmoniseerde wijze databases met betrekking tot verpak-
king en verpakkingsafval worden opgezet waar deze nog ontbreken,
teneinde de Lid-Staten en de Commissie in de gelegenheid te stellentoe te zien op de tenuitvoerlegging van de doelstellingen van dezerichtlijn.
2. Daartoe verschaffen deze databases in het bijzonder informatie
over de omvang, kenmerken en ontwikkeling van de verpakkings- enverpakkingsafvalstromen (onder meer informatie over giftige of gevaar-
lijke bestanddelen van verpakkingsmateriaal en over stoffen die bij de
fabricage ervan worden gebruikt) op het niveau van de afzonderlijkeLid-Staten.
3. Met het oog op de harmonisatie van de kenmerken en de aanbie-
dingsvorm van de geproduceerde gegevens en het verenigbaar makenvan de gegevens van de Lid-Staten, verstrekken de Lid-Staten hun1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 12
(1) PB nr. L 326 van 29. 12. 1969, blz. 36.
▼B
beschikbare gegevens aan de Commissie, met behulp van door de
Commissie één jaar na de datum van vaststelling van deze richtlijnvolgens de procedure van artikel 21 en op basis van bijlage III vastge-
stelde tabellen.
4. De Lid-Staten houden rekening met de bijzondere problemen die
kleine en middelgrote ondernemingen kunnen ondervinden bij hetverstrekken van gedetailleerde gegevens.
5. De verkregen gegevens worden samen met de in artikel 17
bedoelde nationale rapporten beschikbaar gesteld; zij worden bijge-werkt in daarop volgende rapporten.
6. De Lid-Staten verplichten alle betrokken ondernemingen tot het
verstrekken van betrouwbare gegevens over hun bedrijfstak aan debevoegde autoriteiten, zoals in dit artikel vereist.
Artikel 13
Voorlichting aan gebruikers van verpakkingen
De Lid-Staten nemen uiterlijk twee jaar na de in artikel 22, lid 1,
genoemde datum maatregelen opdat de gebruikers van verpakkingen,onder wie met name consumenten, de benodigde gegevens ontvangen
over:
— de beschikbare retour-, inzamelings- en terugwinningssystemen,
— de bijdrage die zij kunnen leveren aan hergebruik, terugwinning en
recycling van verpakkingen en verpakkingsafval,
— de betekenis van de merktekens op de verpakking zoals die op de
markt worden aangetroffen,
— de relevante elementen van de in artikel 14 bedoelde beheers-
plannen voor verpakkingen en verpakkingsafval.
De lidstaten bevorderen ook consumentenvoorlichting en bewustma-
kingscampagnes.
Artikel 14
Afvalbeheerplannen
Ter verwezenlijking van de in deze richtlijn genoemde doelstellingen
en maatregelen nemen de Lid-Staten in de in artikel 7 van Richtlijn
75/442/EEG bedoelde afvalbeheerplannen een speciaal hoofdstuk op
over het beheer van verpakkingen en verpakkingsafval met inbegripvan de krachtens de artikelen 4 en 5 getroffen maatregelen.
Artikel 15
Economische instrumenten
De Raad stelt op basis van de betreffende bepalingen van het Verdrag
economische instrumenten vast om de verwezenlijking van de doelstel-
lingen van deze richtlijn te bevorderen. Bij ontstentenis van dergelijkemaatregelen, kunnen de Lid-Staten, overeenkomstig de beginselen vanhet communautaire milieubeleid, zoals het beginsel „de vervuilerbetaalt”, en met inachtneming van hun Verdragsverplichtingen, maatre-
gelen ter bereiking van deze doelstellingen nemen.
Artikel 16
Kennisgeving
1. Onverminderd het bepaalde in Richtlijn 83/189/EEG, stellen de
Lid-Staten voordat zij dergelijke maatregelen vaststellen de Commissiein kennis van de ontwerp-maatregelen die zij in het kader van deze
richtlijn voornemens zijn te nemen, met uitzondering van maatregelen
van fiscale aard, doch met inbegrip van de technische specificatieswaarvoor fiscale stimuleringsmaatregelen gelden, zodat de Commissiede ontwerpen kan onderzoeken in het licht van bestaande bepalingen,steeds volgens de procedure van bovengenoemde richtlijn.1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 13
▼M2
▼B
▼B
2. Indien de voorgestelde maatregel ook een technische kwestie in
de zin van Richtlijn 83/189/EEG betreft, kan de betrokken Lid-Staatbij de uitvoering van de in deze richtlijn bedoelde kennisgevingsproce-
dure mededelen dat deze kennisgeving eveneens geldig is voor
Richtlijn 83/189/EEG.
Artikel 17
Rapporteringsplicht
Overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 91/692/EEG van de Raad van
23 december 1991 tot standaardisering en rationalisering van deverslagen over de toepassing van bepaalde richtlijnen op milieuge-
bied (
1) dienen de Lid-Staten bij de Commissie een rapport in over de
tenuitvoerlegging van deze richtlijn. Het eerste verslag bestrijkt deperiode 1995 tot en met 1997.
Artikel 18
Vrij in de handel brengen
De Lid-Staten mogen het in de handel brengen op hun grondgebied van
verpakkingen die aan het bepaalde in deze richtlijn voldoen, nietbeletten.
Artikel 19
Aanpassing aan de vooruitgang van wetenschap en techniek
De wijzigingen, nodig voor de aanpassing aan de vooruitgang van
wetenschap en techniek van het in artikel 8, lid 2, en in artikel 10,
tweede alinea, laatste streepje, bedoelde identificatiesysteem, de in
artikel 12, lid 3, en de in bijlage III bedoelde vormvereisten metbetrekking tot het systeem van databases alsmede de in bijlage I terillustratie opgenomen voorbeelden van de criteria voor de definitievan verpakking, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel
21, lid 2.
Artikel 20
Specifieke maatregelen
1. De Commissie stelt overeenkomstig de procedure van artikel 21
de noodzakelijke technische maatregelen vast om eventuele problemenbij de toepassing van de bepalingen van deze richtlijn op te vangen,
met name voor verpakkingsmateriaal dat inert is en in zeer kleine
hoeveelheden (i.e. ongeveer 0,1 gewichtsprocent) op de markt van deEuropese Unie is gebracht, met name verpakking voor medische appa-ratuur en farmaceutische producten, kleine verpakkingen en luxeverpakkingen.
2. De Commissie brengt aan het Europees Parlement en de Raad
ook een verslag uit over eventuele andere te nemen maatregelen, indien
nodig vergezeld van een voorstel.
Artikel 21
Comitéprocedure
1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité („het comité”).1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 14
(1) PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48.▼M2
▼B
▼M2
▼B
▼M2
▼M2
2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van
Besluit 1999/468/EG (1) van toepassing, met inachtneming van artikel 8
van dat besluit.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
bepaald op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 22
Omzetting in nationaal recht
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om vóór 30 juni 1996 aan deze richtlijnte voldoen en maken deze bekend. Zij stellen de Commissie daarvan
onverwijld in kennis.
2. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die
bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen
bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. Die regels voordeze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
3. Daarnaast stellen de Lid-Staten de Commissie in kennis van alle
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zijn uitgevaardigd ophet gebied dat door deze richtlijn wordt bestreken.
3 bis. Mits het met artikel 6 beoogde resultaat wordt bereikt, kunnen
de lidstaten de bepalingen van artikel 7 omzetten door middel van
overeenkomsten tussen de bevoegde instanties en de betrokken
bedrijfssectoren.
Die overeenkomsten voldoen aan de volgende voorschriften:
a) de overeenkomsten zijn afdwingbaar;
b) de overeenkomsten bevatten doelstellingen en termijnen om die te
bereiken;
c) de overeenkomsten worden bekendgemaakt in het staatsblad of een
voor het publiek even toegankelijk officieel document en worden
aan de Commissie toegezonden;
d) de met een overeenkomst bereikte resultaten worden onder de in die
overeenkomst opgenomen voorwaarden geregeld gecontroleerd, aande bevoegde instanties en de Commissie gemeld en ter beschikkingvan het publiek gesteld;
e) de bevoegde instanties dragen er zorg voor dat nagegaan wordt in
hoeverre met de overeenkomsten vooruitgang geboekt wordt;
f) ingeval een overeenkomst niet wordt nagekomen, voeren de
lidstaten de betrokken bepalingen van deze richtlijn door middel
van wettelijke of bestuursrechtelijke maatregelen uit.
4. De eisen met betrekking tot het vervaardigen van verpakkingen
zijn in elk geval niet van toepassing op verpakkingen die vóór de in
lid 1 genoemde datum van inwerkingtreding voor een bepaald produktworden gebruikt.
5. De Lid-Staten staan het op de markt brengen toe van verpak-
kingen die vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn zijnvervaardigd en die aan hun bestaande nationale wetgeving voldoen,voor een periode van ten hoogste vijf jaar vanaf de datum van vaststel-
ling van deze richtlijn.
Artikel 23
Richtlijn 85/339/EEG wordt hierbij ingetrokken vanaf de in artikel 22,
lid 1, genoemde datum.1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 15
(1) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.▼B
▼M2
▼B
▼B
Artikel 24
Deze richtlijn treed in werking op de dag van haar bekendmaking in
het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Artikel 25
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 16
▼M2
BIJLAGE I
VOORBEELDEN TER ILLUSTRATIE VAN DE CRITERIA MET
BETREKKING TOT ARTIKEL 3, PUNT 1
Voorbeelden ter illustratie van criterium i)
Verpakking
BonbondozenPlasticfolie om een cd-doosje
Geen verpakking
Bloempotten die voor de gehele levensduur van de plant zijn bedoeldGereedschapsdozen
Theezakjes
Waslagen om kaasVelletjes rond worst
Voorbeelden ter illustratie van criterium ii)
Verpakking, indien ontworpen en bedoeld om op het verkooppunt te worden
gevuld
Draagtassen van papier of kunststof
Wegwerpborden en -bekers
KrimpfolieBroodzakjes
Aluminiumfolie
Geen verpakking
Roerstaafjes
Wegwerpbestek
Voorbeelden ter illustratie van criterium iii)Verpakking
Labels die aan het product hangen of eraan bevestigd zijn.
Deel van de verpakking
Mascaraborstel die deel uitmaakt van de dop van een mascarahouder
Kleefetiketten die op een ander verpakkingsartikel bevestigd zijnNietjes
Kunststoffolie
Sluitdoppen van wasmiddelenverpakkingen die als doseringsdop dienen.1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 17
▼B
BIJLAGE II
ESSENTIËLE EISEN BETREFFENDE DE SAMENSTELLING, HET
HERGEBRUIK EN DE TERUGWINNING, MET INBEGRIP VAN DE
RECYCLING, VAN VERPAKKING
1.Eisen betreffende de vervaardiging en de samenstelling van verpakking
— Verpakking moet zodanig worden vervaardigd dat volume en gewicht
van de verpakking worden beperkt tot de minimale hoeveelheid die nodig
is om het vereiste niveau van veiligheid, hygiëne en aanvaardbaarheid
voor het verpakte produkt en voor de consument te handhaven.
— Verpakking moet zodanig worden ontworpen, vervaardigd en in de
handel gebracht dat hergebruik of terugwinning, met inbegrip van recyc-
ling, mogelijk is en dat het milieu-effect bij het verwijderen van
verpakkingsafval of reststoffen van afvalbeheerverrichtingen zoveel
mogelijk wordt beperkt.
— Verpakking moet zodanig worden vervaardigd dat de aanwezigheid van
schadelijke en andere gevaarlijke stoffen en materialen als bestanddeel
van verpakkingsmateriaal of van de verpakkingscomponenten tot een
minimum wordt beperkt in emissies, as of percolaat, wanneer verpak-
kingen of reststoffen van beheersoperaties of verpakkingsafval verbrand
of gestort worden.
2.Eisen betreffende het hergebruik van verpakking
Aan de volgende eisen moet gelijktijdig worden voldaan:
— de fysieke eigenschappen en kenmerken van de verpakking moeten onder
normaal te verwachten gebruiksvoorwaarden een aantal omlopen moge-
lijk maken;
— gebruikte verpakking moet kunnen worden verwerkt in overeenstemming
met de gezondheids- en veiligheidsvoorschriften voor de arbeidskrachten;
— er moet worden voldaan aan de specifieke eisen ten aanzien van terug-
winbare verpakkingen wanneer de verpakking niet langer wordt gebruikt
en derhalve afval is geworden.
3.Eisen betreffende de terugwinning van verpakking
a)Terugwinning in de vorm van recycling van materialen
Verpakking moet zodanig worden vervaardigd dat een bepaald gewichtsper-
centage van de gebruikte materialen opnieuw kan worden toegevoegd aan het
produktieproces van verhandelbare produkten, met inachtneming van de in
de Europese Gemeenschap geldende regels. Dit percentage kan variëren
naar gelang het soort materiaal waaruit de verpakking bestaat.
b)Terugwinning in de vorm van energieterugwinning
Verpakkingsafval dat wordt verwerkt met het oog op energieterugwinning
dient met het oog op een optimale terugwinning op zijn minst een zekere
calorische onderwaarde te hebben.
c)Terugwinning in de vorm van compostering
Verpakkingsafval dat wordt verwerkt met het oog op compostering moet
zodanig biologisch afbreekbaar zijn dat het de gescheiden inzameling en het
composteringsproces of de composteringsactiviteit waarin het wordt inge-
bracht niet hindert.
d)Biologisch afbreekbare verpakking
Biologisch afbreekbaar verpakkingsafval moet zodanig fysisch, chemisch,
thermisch of biologisch afbreekbaar zijn dat het grootste deel van de resulte-
rende compost uiteindelijk uiteenvalt in kooldioxyde, biomassa en water.1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 18
▼B
BIJLAGE III
GEGEVENS DIE DE LID-STATEN MOETEN OPNEMEN IN HUN
DATABASE „VERPAKKINGEN EN VERPAKKINGSAFVAL”
(VOLGENS ONDERSTAANDE TABELLEN 1 TOT EN MET 4)
1. Voor wat betreft zowel primaire als secundaire en tertiaire verpakkingen:
a) de hoeveelheid verpakkingsmateriaal die op het nationale grondgebied is
verbruikt (produktie + invoer − uitvoer), per categorie verpakkingsmate-
riaal (tabel 1);
b) de hergebruikte hoeveelheden (tabel 2).
2. Voor wat betreft zowel huishoudelijk als niet-huishoudelijk verpakkingsafval:
a) de hoeveelheid die op het nationale grondgebied is teruggewonnen en
verwijderd (produktie + invoer − uitvoer), per categorie verpakkingsmate-
riaal (tabel 3);
b) de gerecycleerde en de teruggewonnen hoeveelheden per categorie
verpakkingsmateriaal (tabel 4).1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 19
▼B
TABEL 1
De hoeveelheid (primair, secundair en tertiair) verpakkingsmateriaal die op het nationale grond-
gebied is verbruikt (uitgedrukt in ton)
1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 20
▼B
TABEL 2
De hoeveelheid (primair, secundair en tertiair) verpakkingsmateriaal die op het nationale grond-
gebied is hergebruikt
(uitgedrukt in ton)
1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 21
▼B
TABEL 3
De hoeveelheid verpakkingsafval die op het nationale grondgebied is teruggewonnen en verwij-
derd
1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 22
▼B
TABEL 4
De hoeveelheid verpakkingsafval die op het nationale grondgebied is gerecycleerd of terugge-
wonnen
1994L0062 — NL — 18.02.2004 — 002.001 — 23