1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 15 februari 1971
►M19 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van de produktie en het in de handel
brengen van vers vlees van pluimvee ◄
(71/118/EEG)
(PB L 55 van 8.3.1971, blz. 23)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Richtlijn 74/387/EEG van de Raad van 15 juli 1974 L 202 36 24.7.1974
►M2 Richtlijn 75/379/EEG van de Raad van 24 juni 1975 L 172 17 3.7.1975
►M3 Richtlijn 75/431/EEG van de Raad van 10 juli 1975 L 192 6 24.7.1975
►M4 Richtlijn 78/50/EEG van de Raad van 13 december 1977 L 15 28 19.1.1978
►M5 Richtlijn 80/216/EEG van de Raad van 22 januari 1980 L 47 8 21.2.1980
►M6 Richtlijn 81/476/EEG van de Raad van 24 juni 1981 L 186 20 8.7.1981
►M7 Richtlijn 81/578/EEG van de Raad van 21 juli 1981 L 209 35 29.7.1981
►M8 Richtlijn 82/532/EEG van de Raad van 19 juli 1982 L 234 12 9.8.1982
►M9 Richtlijn 84/186/EEG van de Raad van 26 maart 1984 L 87 27 30.3.1984
►M10 Richtlijn 84/335/EEG van de Raad van 19 juni 1984 L 177 20 4.7.1984
►M11 Richtlijn 84/642/EEG van de Raad van 11 december 1984 L 339 26 27.12.1984
►M12 Richtlijn 85/324/EEG van de Raad van 12 juni 1985 L 168 45 28.6.1985
►M13 Richtlijn 85/326/EEG van de Raad van 12 juni 1985 L 168 48 28.6.1985
►M14 Verordening (EEG) nr. 3768/85 van de Raad van 20 december 1985 L 362 8 31.12.1985
►M15 Verordening (EEG) nr. 3805/87 van de Raad van 15 december 1987 L 357 1 19.12.1987
►M16 Richtlijn 88/657/EEG van de Raad van 14 december 1988 L 382 3 31.12.1988
►M17 Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 L 395 13 30.12.1989
►M18 Richtlijn 90/654/EEG van de Raad van 4 december 1990 L 353 48 17.12.1990
►M19 Richtlijn 92/116/EEG van de Raad van 17 december 1992 L 62 1 15.3.1993
►M20 Richtlijn 94/65/EG van de Raad van 14 december 1994 L 368 10 31.12.1994
►M21 Richtlijn 96/23/EG van de Raad van 29 april 1996 L 125 10 23.5.1996
►M22 Richtlijn 97/79/EG van de Raad van 18 december 1997 L 24 31 30.1.1998
►M23 Verordening (EG) nr. 807/2003 van de Raad van 14 april 2003 L 122 36 16.5.2003
Gewijzigd bij:
►A1 Toetredingsakte van Denemarken, Ierland, het Verenigd Koninkrijk van
Groot-Brittannië en Noord-IerlandL 73 14 27.3.1972
(aangepast door Besluit van de Raad van 1 januari 1973) L 2 1 1.1.1973
►A2 Toetredingsakte van Griekenland L 291 17 19.11.1979
1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 2
►A3 Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C 241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
►A4 Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek
Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de RepubliekMalta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de SlowaakseRepubliek en de aanpassing van de Verdragen waarop de EuropeseUnie is gegrondL 236 33 23.9.2003
Gerectificeerd bij:
►C1 Rectificatie PB L 147 van 5.6.1976, blz. 22 (75/431/EEG)
►C2 Rectificatie PB L 127 van 29.4.1998, blz. 34 (94/65/EG)
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 15 februari 1971
►M19 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van de
produktie en het in de handel brengen van vers vlees van pluim-
vee◄
(71/118/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 43 en 100,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Gezien het advies van het Europese Parlement (1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité,Overwegende dat bij Verordening nr. 123/67/EEG van de Raad van 13
juni 1967 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in
de sector slachtpluimvee (
2) een eenheidsmarkt in deze sector is inge-
steld;
Overwegende dat de toepassing van deze verordening niet de
verwachte uitwerking zal hebben, zolang het intracommunautaire
handelsverkeer wordt belemmerd door de in de Lid-Staten bestaande
ongelijkheid op het gebied van de gezondheidsvoorschriften inzakevlees van pluimvee;
Overwegende dat het, ter opheffing van deze ongelijkheid, noodzake-
lijk is, de voorschriften van de Lid-Staten op sanitair gebied onderling
aan te passen;
Overwegende dat het wenselijk blijkt om op dit gebied communautaire
bepalingen uit te werken, die bestemd zijn om na een overgangspe-riode, tijdens welke deze bepalingen slechts zullen gelden voor het
intracommunautaire handelsverkeer, tevens te worden toegepast op
vlees van pluimvee dat in de Lid-Staten in het verkeer wordt gebracht;dat het evenwel gewenst is om vlees van pluimvee dat onder bepaaldevoorwaarden door producenten rechtstreeks aan consumenten wordtgeleverd, van het toepassingsgebied van deze verordening uit te sluiten;
Overwegende dat de beoogde onderlinge aanpassing in het bijzonder
gericht moet zijn op uniformering van de omstandigheden op sanitairgebied in de slachthuizen, alsmede bij het opslaan en het vervoer vanvlees van pluimvee; dat het wenselijk is, het aan de bevoegde autori-teiten van de Lid-Staten over te laten, de slachthuizen die aan de bij
deze richtlijn vastgestelde sanitaire voorwaarden voldoen, te erkennen
en toe te zien op de naleving van de voor die erkenning gestelde voor-waarden; dat tevens dient te worden voorzien in de erkenning van dekoelhuizen in de Lid-Staten;
Overwegende dat het, ten einde een bevredigende sanitaire keuring te
verzekeren, rekening houdend met de bijzondere wijze waarop dezekeuring wordt uitgevoerd, noodzakelijk is sommige taken aan bekwameassistenten toe te vertrouwen onder verantwoordelijkheid en toezichtvan de officiële dierenarts;
Overwegende dat het dienstig is, voor alle Lid-Staten uniforme mini-
mumeisen vast te stellen betreffende de theoretische en de praktischeopleiding van deze assistenten en betreffende de voorwaarden vanandere aard die onmisbaar zijn om de bevoegdheid, het goed zedelijkgedrag en de onpartijdigheid van deze assistenten te waarborgen,
zonder dat nochtans de mogelijkheid van een geleidelijke eenmaking
ten aanzien van de regels en de programma's voor hun opleiding wordtuitgesloten;1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 3
(1) PB nr. 109 van 9. 7. 1964, blz. 1721/64.
(2) PB nr. 117 van 19. 6. 1967, blz. 2301/67.
▼B
Overwegende dat ten aanzien van het intracommunautaire handelsver-
keer de afgifte van een door een officiële dierenarts van het land vanverzending verstrekt gezondheidscertificaat het meest geschikte middel
wordt geacht om de bevoegde autoriteiten van het land van bestem-
ming de waarborg te verstrekken dat een zending vlees van pluimveeaan de voorschriften van deze richtlijn voldoet; dat dit certificaat dezending vlees van pluimvee moet begeleiden tot de plaats van bestem-ming;
Overwegende dat de Lid-Staten het recht moeten hebben te weigeren
dat op hun grondgebied vlees van pluimvee uit een andere Lid-Staatin het verkeer wordt gebracht dat ongeschikt blijkt voor menselijkeconsumptie of dat niet voldoet aan de communautaire voorschriften opsanitair gebied;
Overwegende dat in dat geval aan de afzender of diens lasthebber op
verzoek de mogelijkheid dient te worden geboden om het vlees terugte zenden, voor zover daartegen uit sanitair oogpunt geen bezwarenbestaan;
Overwegende dat de afzender of diens lasthebber en, in bepaalde
gevallen, de bevoegde autoriteiten van het land van verzending in
kennis dienen te worden gesteld van de gronden waarop een verbodof beperking berust, ten einde de betrokkenen in staat te stellen zicheen oordeel te vormen over de redenen daarvan;
Overwegende dat de afzender, in geval van een geschil tussen hem en
de autoriteiten van het land van bestemming over de juistheid van een
verbod of beperking, in staat dient te worden gesteld het advies in te
winnen van een veterinair deskundige, gekozen uit een door deCommissie opgestelde lijst;
Overwegende dat het gewenst is dat eventuele geschillen tussen de Lid-
Staten over de juistheid van de erkenning van een slachthuis in het
door de Raad op 15 oktober 1968 ingestelde Permanent Veterinair
Comité worden beslecht volgens de spoedprocedure;
Overwegende dat op bepaalde gebieden waarvoor zich bijzondere
problemen voordoen, de onderlinge aanpassing van de voorschriftenvan de Lid-Staten eerst na een nader onderzoek kan worden verwezen-
lijkt;
Overwegende dat ten aanzien van de voorschriften inzake het sanitair
toezicht op het handelsverkeer in levend pluimvee en in vers vleesvan pluimvee andere communautaire richtlijnen zullen wordengegeven; dat het nu reeds noodzakelijk is gebleken, een eerste onder-
linge aanpassing van de nationale voorschriften op het gebied van de
gezondheidsbescherming te bewerkstelligen, waarbij bepaalde voor-waarden worden vastgesteld waaronder de Lid-Staten de overbrengingvan vlees van pluimvee naar hun grondgebied om redenen van gezond-heidsbescherming mogen verbieden of beperken en waarbij voorbovenbedoeld Permanent Veterinair Comité wordt voorzien in een
communautaire spoedprocedure volgens welke de door een Lid-Staat
getroffen maatregelen in nauwe samenwerking tussen Lid-Staten enCommissie kunnen worden bestudeerd en eventueel gewijzigd of inge-trokken,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
Algemene voorschriften
Artikel 1
Bij deze richtlijn worden gezondheidsvoorschriften vastgesteld voor de
produktie en het in de handel brengen van vers vlees van pluimvee
Deze richtlijn is niet van toepassing op het uitsnijden en de opslag van
vers vlees van pluimvee in detailhandelszaken of in lokalen die aanverkooppunten grenzen, waar het uitsnijden en de opslag uitsluitend1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 4
▼M19
▼M19
met het oog op rechtstreekse verkoop aan de consument geschiedt;
deze verrichtingen moeten onderworpen blijven aan de gezondheids-controles die in de nationale regelgevingen voor de detailhandel
worden voorgeschreven.
Artikel 2
Voor de toepassing van deze richtlijn gelden de definities in artikel 2,
onder l), m) en n), en onder q), r) en s), van Richtlijn 77/99/EEG (
1).
Voorts wordt verstaan onder:
1. vlees van pluimvee: alle voor menselijke consumptie geschikte
delen van huisdieren behorende tot de volgende soorten: kippen,
kalkoenen, parelhoenders, eenden en ganzen;
2. vers vlees van pluimvee: vlees van pluimvee, ook in vacuüm of in
gecontroleerde atmosfeer verpakt dat, buiten de koudebehandeling,geen conserveringsbehandeling heeft ondergaan;
3. karkas: het gehele lichaam van een in punt 1 bedoelde vogel na
uitbloeden, plukken en verwijderen van de ingewanden; het wegnemenvan het hart, de lever, de longen, de spiermaag, de krop, de nieren, het
afsnijden van de poten ter hoogte van het tarsaalgewricht en het
afsnijden van de kop, de slokdarm en de luchtpijp zijn evenwel faculta-tief;
4. delen van karkassen: de delen van het in punt 3 omschreven
karkas;
5. slachtafval: vers vlees van pluimvee dat geen deel uitmaakt van
het karkas als omschreven in punt 3, ook indien het op natuurlijke
wijze met het karkas verbonden blijft, alsmede de kop en de poten
wanneer deze los worden aangeboden;
6. ingewanden: de slachtafvallen uit de borst-, buik- en bekkenholte,
eventueel met inbegrip van de luchtpijp, de slokdarm en de krop;
7. officiële dierenarts: de door de bevoegde centrale autoriteit van de
Lid-Staat aangewezen dierenarts;
8. assistent: een persoon die overeenkomstig artikel 8, lid 2, officieel
door de bevoegde autoriteit is aangewezen om de officiële dierenarts
bij te staan;
9. keuring vóór het slachten: de keuring van levend pluimvee over-
eenkomstig bijlage I, hoofdstuk VI;
10. keuring na het slachten: de keuring van geslacht pluimvee in het
slachthuis, overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk VIII;
11. vervoermiddelen: voor lading bestemde gedeelten van motorvoer-
tuigen, van spoorvoertuigen en van luchtvaartuigen, alsmede
scheepsruimen of containers voor het vervoer over land, over zee of
door de lucht;
12. inrichting: een erkend slachthuis, een erkende uitsnijderij, een
erkend koel- of vrieshuis of een erkend herverpakkingscentrum of eencomplex dat verscheidene van deze inrichtingen omvat.
HOOFDSTUK II
Voorschriften voor de communautaire produktie
Artikel 3
I. Vers vlees van pluimvee moet aan onderstaande voorwaarden
voldoen:
A. Karkassen en slachtafvallen moeten:
a) afkomstig zijn van dieren die vóór het slachten zijn gekeurd
overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk VI, en die op grond van1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 5
(1) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 85. Richtlijn bijgewerkt bij Richtlijn 92/5/
EEG (PB nr. L 57 van 2. 3. 1992, blz. 1) en laatstelijk gewijzigd bij Richt-
lijn 92/45/EEG (PB nr. L 268 van 14. 9. 1992, blz. 35).
▼M19
deze keuring geschikt zijn bevonden om te worden geslacht
met het oog op het in de handel brengen van vers vlees vanpluimvee;
b) verkregen zijn in een erkend slachthuis dat aan een zelf
uitgevoerde controle overeenkomstig artikel 6, lid 2, en aaneen controle door de bevoegde autoriteit overeenkomstigartikel 8 onderworpen is;
c) op voldoende hygiënische wijze zijn behandeld overeenkom-
stig bijlage I, hoofdstuk VII;
d) na het slachten zijn gekeurd overeenkomstig bijlage I,
hoofdstuk VIII, en overeenkomstig bijlage I, hoofstuk IX,niet ongeschikt zijn verklaard voor menselijke consumptie;
e) worden voorzien van een keurmerk conform de bepalingen
van bijlage I, hoofdstuk XII, met dien verstande dat hetaanbrengen van het keurmerk niet noodzakelijk is voorkarkassen die in dezelfde inrichting zullen worden uitge-sneden;
f) na de keuring na het slachten overeenkomstig bijlage I,
hoofdstuk VII, punt 46, zijn gehanteerd en overeenkomstigbijlage I, hoofdstuk XIII, onder bevredigende hygiënischeomstandigheden zijn opgeslagen;
g) naar behoren van een eindverpakking zijn voorzien overeen-
komstig bijlage I, hoofdstuk XIV; wanneer een beschermend
omhulsel wordt gebruikt, moet dat voldoen aan de voor-schriften van dat hoofdstuk.
Indien nodig kan volgens de procedure van artikel 21
worden besloten dat hoofdstuk aan te vullen, met name inverband met de verschillende aanbiedingsvormen die in de
handel gebruikelijk zijn, op voorwaarde dat die aanbiedings-
vormen voldoen aan de hygiënevoorschriften;
h) zijn vervoerd overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk XV;
i) gedurende het vervoer vergezeld gaan:
— hetzij van een begeleidend handelsdocument dat
— naast de gegevens als bedoeld in bijlage I, hoofdstuk
XII, punt 66, het codenummer moet bevatten teridentificatie van de bevoegde autoriteit die met decontrole op de inrichting van oorsprong belast is,
alsmede de naam van de officiële dierenarts die op
de dag van de produktie van het vlees verantwoorde-lijk was voor de keuring;
— gedurende ten minste één jaar door de geadresseerde
moet worden bewaard, zodat het desgevraagd aan debevoegde autoriteit kan worden overgelegd;
— voor vlees met bestemming Finland en Zweden één
van de in bijlage VI, deel IV, ondere) bedoeldevermeldingen moet bevatten;
— hetzij van een keuringscertificaat als bedoeld in bijlage
VI, wanneer het gaat om in artikel 2 bedoeld vers vlees
van pluimvee dat is verkregen in een slachthuis dat is
gelegen in een gebied of een zone waarvoor om veteri-nairrechtelijke redenen beperkingen gelden of om versvlees van pluimvee dat voor een andere Lid-Staatbestemd is na doorvoer via een derde land in een meteen loodje verzegeld vervoermiddel.
De uitvoeringsbepalingen van dit punt en met name die
inzake de toekenning van de codenummers en de opstellingvan een lijst of verscheidene lijsten aan de hand waarvan debevoegde autoriteit kan worden geïdentificeerd, wordenvastgesteld volgens de procedure van artikel 21.1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 6
▼A3
▼M19
▼M19
B. 1. Delen van karkassen of uitgebeend vlees moeten:
a) zijn uitgesneden en/of uitgebeend in een erkende en over-
eenkomstig artikel 6 gecontroleerde uitsnijderij;
b) zijn uitgesneden en verkregen overeenkomstig bijlage I,
hoofdstuk VII, en afkomstig zijn van:
— karkassen die aan de in punt A van dit artikel
genoemde voorwaarden voldoen, of
— karkassen die uit derde landen zijn ingevoerd met
inachtneming van de in hoofdstuk III gestelde voor-waarden en die de in Richtlijn 90/675/EEG (
1)
voorgeschreven controles hebben ondergaan;
c) de in artikel 8, lid 1, onder b), ii), bedoelde controle
hebben ondergaan;
d) voldoen aan het bepaalde in punt A, onder c), h) en i),
van dit artikel;
e) ter plaatse of in speciaal daartoe door de bevoegde auto-
riteit erkende herverpakkingscentra van een onmiddellijkeverpakking, een eindverpakking of een etiket zijn voor-zien overeenkomstig punt A, onder e) en g), van dit
artikel;
f) zijn opgeslagen onder bevredigende hygiënische omstan-
digheden en met inachtneming van bijlage I, hoofdstuk
XIII.
2. Indien in de uitnijderijen ander vers vlees dan vlees van
pluimvee wordt behandeld, moet dat vlees voldoen aan de
desbetreffende normen van de Richtlijnen 64/433/EEG (
2),
91/495/EEG (3) en 92/45/EEG (4).
C. Vers vlees dat overeenkomstig deze richtlijn in een door een
Lid-Staat erkend koel- of vrieshuis is opgeslagen en dat nadien
geen enkele vorm van goederenbehandeling meer heeft onder-gaan, tenzij goederenbehandeling die verband houdt met deopslag, moet aan het bepaalde in punt A, onder c), e), g) enh), en in punt B van dit artikel voldoen, of het moet vers vleesvan pluimvee zijn dat overeenkomstig de voorschriften van
hoofdstuk III uit derde landen is ingevoerd en overeenkomstig
Richtlijn 90/675/EEG is gekeurd.
II. De Lid-Staten mogen van de eisen van punt A afwijken ingeval
vers vlees van pluimvee door landbouwers met een jaarproduktievan minder dan 10 000 stuks van de in artikel 2, tweede alinea,punt 1, bedoelde soorten die van hun bedrijven afkomstig zijn, in
kleine hoeveelheden wordt afgestaan
— ofwel rechtstreeks aan de eindverbruiker op het bedrijf of op de
het dichtst bij hun bedrijf gelegen weekmarkten,
— ofwel aan een kleinhandelaar voor rechtstreekse verkoop aan de
eindverbruiker, op voorwaarde dat deze kleinhandelaar zijn
werkzaamheden in dezelfde plaats uitoefent als de producent
of in een aangrenzende plaats.
De Lid-Staten kunnen zelf bepalen in hoeverre het bovenstaande in
afwijking van punt B, van toepassing kan zijn op uitgesnedenvlees.
Venthandel, verkoop door middel van verzending en, wat de klein-
handelaar betreft, verkoop op markten zijn van die afwijkingen
uitgesloten.
De in de eerste alinea van dit punt bedoelde verrichtingen moeten
onderworpen blijven aan de gezondheidscontroles die in de natio-nale regelgevingen worden voorgeschreven.1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 7
(1) PB nr. L 373 van 31. 12. 1990, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 91/
496/EEG (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56).
(2) PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 2012/64. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/497/EEG (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 69).
(3) PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 41.
(4) PB nr. L 268 van 14. 9. 1992, blz. 35.
▼M19
III. Onverminderd de communautaire bepalingen inzake veterinairrech-
telijke vraagstukken, is punt I echter niet van toepassing op:
a) vers vlees van pluimvee dat bestemd is voor ander gebruik dan
menselijke consumptie;
b) vers vlees van pluimvee dat bestemd is voor tentoonstellingen,
bijzonder onderzoek of analyses, voor zover er door officiëlecontrole voor kan worden gezorgd dat dit vlees niet voormenselijke consumptie wordt gebruikt en dat het, na afloop
van de tentoonstellingen of na voltooiing van het bijzondere
onderzoek of de analyses, met uitzondering van het bij deanalyses gebruikte vlees, wordt vernietigd;
c) vers vlees van pluimvee dat uitsluitend is bestemd voor de
bevoorrading van internationale organisaties.
Artikel 4
1. De Lid-Staten zien erop toe dat naast de voorschriften van artikel
3, onder I, punt A, en onverminderd de communautaire voorschrifteninzake het onderzoek van dieren en vers vlees op de aanwezigheidvan residuen, vers vlees van pluimvee of pluimvee bovendien
a) wordt onderzocht op de aanwezigheid van residuen, wanneer de
officiële dierenarts op grond van de resultaten van de keuring vóórhet slachten of van andere inlichtingen de aanwezigheid daarvan
vermoedt;
b) wordt onderworpen aan de in bijlage IV, onder I, van Richtlijn 92/
117/EEG (
1) bedoelde monsternemingen.
Het onder a) bedoelde onderzoek moet worden verricht voor het
opsporen van residuen van stoffen met farmacologische werking en
derivaten daarvan, met inachtneming van de wachttijden, en van andere
op vlees van pluimvee overdraagbare stoffen die eventueel deconsumptie van vers vlees van pluimvee gevaarlijk of schadelijk voorde gezondheid van de mens kunnen maken.
Het in de vorige alinea bedoelde onderzoek moet worden verricht
volgens deugdelijk gebleken methoden die wetenschappelijk zijn
erkend, in het bijzonder die welke op communautair of internationaal
niveau zijn vastgesteld.
De resultaten van de onderzoeken moeten kunnen worden geëvalueerd
aan de hand van referentiemethoden die volgens de in lid 3 bedoeldeprocedure zijn vastgesteld.
Bij een positief resultaat neemt de officiële dierenarts de passende
maatregelen om rekening te houden met het gelopen risico; meer
bepaald:
— verricht hij een scherpere controle op het pluimvee dat is gefokt of
de hoeveelheden vlees die zijn verkregen onder technologischvergelijkbare omstandigheden die hetzelfde risico kunnen inhouden,
— voert hij de controles ten aanzien van de andere beslagen van het
bedrijf van oorsprong op en neemt hij, in geval van recidive,passende maatregelen ten aanzien van het bedrijf van oorsprong,
— treedt hij, indien het een verontreiniging van de omgeving betreft,
handelend op ten aanzien van de produktieketen.1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 8
(1) Richtlijn 92/117/EEG van de Raad van 17 december 1992 inzake maatre-
gelen voor de bescherming tegen bepaalde zoönoses en bepaalde
zoönoseverwekkers bij dieren en in produkten van dierlijke oorsprong ten
einde door voedsel overgedragen infecties en vergiftigingen te voorkomen
(Zie bladzijde 38 van dit Publikatieblad).
▼M19
2. De toleranties voor de in lid 1 bedoelde stoffen, met uitzondering
van de stoffen bedoeld in Richtlijn 86/363/EEG (1), worden vastgesteld
volgens de procedure van Verordening (EEG) nr. 2377/90 (2).
4. Tot de inwerkingtreding van de uitvoeringsbepalingen van ditartikel blijven de nationale voorschriften, onverminderd de algemeneVerdragsbepalingen, van toepassing.
Artikel 5
1. Onverminderd de Richtlijnen 91/494/EEG (
3), 81/602/EEG (4)e n
88/146/EEG (5) en de bij de Richtlijn 92/117/EEG opgelegde beper-
kingen mag vlees van pluimvee niet in de handel worden gebrachtmet het oog op menselijke consumptie wanneer
a) het afkomstig is van pluimvee dat één van de in Richtlijn 91/494/
EEG genoemde ziekten heeft;
b) in het vlees sporen van residuen voorkomen in hoeveelheden die de
overeenkomstig artikel 4, lid 2, vast te stellen toegestane tolerantiesoverschrijden of wanneer het vlees is behandeld met antibiotica,malsmakers of conserveermiddelen voor zover deze middelen nietbij de communautaire wetgeving toegelaten zijn, met dien verstandedat waterretentiebevorderende agentia verboden zijn; dit geldt ook
voor de hoeveelheid vlees van pluimvee die verkregen is onder
technologisch vergelijkbare omstandigheden hetgeen bijgevolghetzelfde gevaar kan opleveren;
c) het afkomstig is van dieren die een van de in bijlage I, hoofdstuk
IX, punt 53, onder a), vermelde tekortkomingen blijken te vertonen;
d) het overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk IX, punt 53, onder b), en
punt 54 voor menselijke consumptie ongeschikt is verklaard.
2. Tot de inwerkingtreding van eventuele communautaire bepalingen
laat de onderhavige richtlijn de bepalingen van de Lid-Staten betref-fende de behandeling van vlees van pluimvee met ioniserende ofultraviolette stralen onverlet. Het eventuele handelsverkeer inprodukten die dit soort behandeling hebben ondergaan moet voldoen
aan de eisen van artikel 5, lid 2, van Richtlijn 89/662/EEG. Daartoe
verzendt de Lid-Staat van oorsprong die gebruik maakt van een derge-lijke behandeling, produkten die volgens een dergelijk procéde zijnbehandeld, niet naar een Lid-Staat die uit hoofde van zijn wetgevingeen dergelijke behandeling op zijn grondgebied verbiedt en die de
Commissie en de andere Lid-Staten in het Permanent Veterinair
Comité op de hoogte heeft gesteld van het bestaan van een dergelijkverbod.
3. Wat salmonella betreft zijn, in afwachting van de aanneming van
communautaire voorschriften, de volgende voorschriften van toepassing
op vlees met bestemming Finland en Zweden:
a) de verzendingen van vlees zijn onderworpen geweest aan een steek-
proefsgewijze microbiologische test in de inrichting van oorsprong,die vóór de datum van inwerkingtreding van het Toetredingsverdrag1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 9
(1) PB nr. L 221 van 7. 8. 1986, blz. 43.
(2) Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad van 26 juni 1990 houdende een
communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor resi-
duen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen
van dierlijke oorsprong (PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 1). Verordening
laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 675/92 van de Commissie(PB nr. L 73 van 19. 3. 1992, blz. 8).
(
3) PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 35.
(4) PB nr. L 222 van 7. 8. 1981, blz. 32. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 85/
358/EEG (PB nr. L 191 van 23. 7. 1985, blz. 46).
(5) PB nr. L 70 van 16. 3. 1988, blz. 16.▼M21
▼M19
▼A3
▼A3
volgens door de Raad op voorstel van de Commissie vast te stellen
bepalingen is verricht.
b) de onder a) bedoelde test wordt niet toegepast op vlees van
oorsprong uit een inrichting waarvoor een programma geldt dat
volgens de procedure van artikel 16 als gelijkwaardig is erkend aan
het in lid 4 bedoelde programma.
4. De in lid 3 bedoelde garanties gelden eerst na goedkeuring door
de Commissie van een door Finland en Zweden in te dienen operatio-
neel programma. De besluiten van de Commissie moeten worden
genomen voor de datum van inwerkingtreding van het Toetredingsver-drag, opdat de operationele programma's en de in lid 3 bedoeldegaranties bij de inwerkingtreding van het Toetredingsverdrag vantoepassing zijn.
►
C2 5. De Lid-Staten ◄ zien erop toe dat separatorvlees alleen
tot het handelsverkeer wordt toegelaten als het voordien in de inrich-
ting van oorsprong of een door de bevoegde autoriteit aangewezen
inrichting onderworpen is aan een warmtebehandeling overeenkomstigRichtlijn 77/99/EEG.
Artikel 6
1. Elke Lid-Staat stelt een lijst op van de andere erkende inrich-
tingen dan die bedoeld in artikel 7; elke inrichting krijgt een
veterinair erkenningsnummer. Hij doet deze lijst toekomen aan deoverige Lid-Staten en aan de Commissie.
Een en hetzelfde erkenningsnummer kan worden toegekend aan een
inrichting annex herverpakkingscentrum waarin produkten verkregen
uit of met grondstoffen die onder een van de in artikel 2, onder d),van Richtlijn 77/99/EEG genoemde richtlijnen vallen, worden behan-deld of herverpakt.
De bevoegde autoriteit erkent een inrichting slechts indien vaststaat dat
de inrichting voldoet aan het bepaalde in onderhavige richtlijn.
Wanneer wordt geconstateerd dat de hygiënevoorschriften niet worden
nageleefd en wanneer de in bijlage I, hoofdstuk VIII, punt 51, tweede
alinea, bedoelde maatregelen onvoldoende zijn gebleken om dit te
verhelpen, wordt de erkenning tijdelijk door de bevoegde nationaleautoriteit opgeschort.
Wanneer de exploitant van de inrichting, de eigenaar of diens vertegen-
woordiger de geconstateerde gebreken niet binnen de door de bevoegde
nationale autoriteit vastgestelde termijn rechtzet, trekt deze autoriteit deerkenning in.
De betrokken Lid-Staat houdt in dit verband rekening met de conclu-
sies van een eventuele controle overeenkomstig artikel 10. Wanneer
een erkenning wordt ingetrokken, wordt dit medegedeeld aan de
overige Lid-Staten en de Commissie.
2. De exploitant van de inrichting, de eigenaar of diens vertegen-
woordiger dient de algemene hygiëne bij de produktie in zijn
inrichting regelmatig te doen controleren, ook door middel van micro-
biologische controles.
De controles moeten de werktuigen, installaties en machines in alle
produktiestadia en, zo nodig, de produkten betreffen.
De exploitant van de inrichting, de eigenaar of diens vertegenwoordiger
dient, op verzoek van de bevoegde autoriteit, in staat te zijn de officiëledierenarts of de veterinaire deskundigen van de Commissie in kennis testellen van aard, frequentie en resultaat van de verrichte controles,
alsmede, zo nodig, van de naam van het controlelaboratorium.
De aard en de frequentie van de controles, alsmede de methoden van
monsterneming en bacteriologisch onderzoek worden vastgesteldvolgens de procedure van artikel 21.1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 10
▼M20
▼M19
▼M19
3. De exploitant van de inrichting, de eigenaar of diens vertegen-
woordiger moet een opleidingsprogramma opzetten dat het personeelin staat stelt te voldoen aan de voorschriften inzake hygiënische
produktie die zijn aangepast aan de produktiestructuur.
De officiële dierenarts die voor de inrichting verantwoordelijk is, moet
bij het opzetten en de uitvoering van dit programma worden betrokken.
4. De exploitant van een uitsnijderij of een herverpakkingscentrum,
de eigenaar of diens vertegenwoordiger moet een register bijhoudenvan al het inkomende en uitgaande verse vlees van pluimvee; daarin
wordt ook de aard van het ontvangen vlees van pluimvee vermeld.
5. De inrichtingen worden geïnspecteerd en gecontroleerd onder
verantwoordelijkheid van de officiële dierenarts, die zich overeenkom-stig artikel 8, lid 2, voor zuiver materiële werkzaamheden kan laten
bijstaan door assistenten. De officiële dierenarts moet te allen tijde
vrije toegang hebben tot alle delen van de inrichting, ten einde eroptoe te zien dat het bepaalde in deze richtlijn wordt nageleefd.
De officiële dierenarts moet de resultaten van de in lid 2 bedoelde
controles regelmatig analyseren. Hij kan op grond van deze analysesaanvullend microbiologisch onderzoek doen verrichten in alle produk-tiestadia of op de produkten.
Het resultaat van deze analyses wordt neergelegd in een verslag
waarvan de conclusies of aanbevelingen ter kennis worden gebrachtvan de exploitant van de inrichting, de eigenaar of diens vertegenwoor-diger, die er zorg voor draagt dat de vastgestelde gebreken wordenverholpen ter verbetering van de hygiëne.
Artikel 7
A. De Lid-Staten mogen overeenkomstig bijlage II afwijkingen met
betrekking tot de eisen inzake structuur en infrastructuur van bijlage
I toestaan aan slachthuizen die minder dan 150 000 stuks pluimveeper jaar behandelen en aan de volgende eisen voldoen:
1. De betrokken inrichtingen moeten in een apart veterinair register
komen en een specifiek erkenningsnummer krijgen, dat gerela-
teerd is aan de plaatselijke controle-eenheid.
Om door de bevoegde nationale autoriteit te worden erkend,
a) moet de inrichting voldoen aan de erkenningsvoorwaarden
van bijlage II;
b) moet de exploitant van het slachthuis, de eigenaar of diens
vertegenwoordiger een register bijhouden op grond waarvan
de volgende gegevens kunnen worden gecontroleerd:
— de inkomende dieren en de uitgaande slachtprodukten,
— de uitgevoerde controles,— de resultaten van de controles.
Deze gegevens moeten desgevraagd aan de bevoegde autori-
teit worden medegedeeld;
c) moet het slachthuis de veterinaire dienst op de hoogte
brengen van het tijdstip van slachten, het aantal dieren en deherkomst ervan en hem een afschrift van de in bijlage IVbedoelde gezondheidsverklaring doen toekomen;
d) moet de officiële dierenarts of een assistent bij het verwij-
deren van de ingewanden aanwezig zijn om zich ervan tevergewissen dat de in bijlage I, hoofdstukken VII en VIII,
bedoelde hygiënevoorschriften worden nageleefd.
Ingeval de officiële dierenarts of de assistent niet bij het
slachten aanwezig kan zijn, mag het vlees de inrichtingslechts verlaten na een keuring na het slachten overeenkom-stig artikel 8, lid 2, die op de dag van het slachten moetplaatsvinden, behalve in het geval van vlees als bedoeld inbijlage I, hoofdstuk VIII, punt 49;1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 11
▼M19
e) moet de bevoegde autoriteit het distributiecircuit voor het van
de inrichting afkomstige vlees controleren, nagaan of de voormenselijke consumptie ongeschikt verklaarde produkten op
passende wijze zijn gemerkt en de latere bestemming en
aanwending daarvan controleren.
De Lid-Staat stelt de lijst op van de inrichtingen waarvoor
deze afwijkingen gelden en doet deze lijst alsmede latere
wijzigingen daarop aan de Commissie toekomen;
f) moet de bevoegde autoriteit erop toezien dat vers vlees uit de
inrichtingen als bedoeld onder e) wordt gemerkt met dedaartoe volgens de procedure van artikel 21 goedgekeurde
stempels of etiketten met vermelding van het administratieve
district van de sanitaire eenheid waarvan de inrichtingafhangt.
2. In geval van uitsnijderijen die niet in een erkende inrichting zijn
gelegen en die zijn erkend overeenkomstig artikel 4, lid 2, van
Richtlijn 64/433/EEG kunnen door de bevoegde autoriteit ookafwijkingen worden toegestaan overeenkomstig bijlage II,wanneer deze uitsnijderijen maximaal 3 ton vlees per weekbehandelen, mits de in bijlage I, hoofdstuk VIII, punt 49,
vermelde temperatuurvoorschriften worden nageleefd.
De bepalingen van bijlage I, hoofdstukken VIII en X en hoofd-
stuk XI, punt 64, zijn niet van toepassing op de opslag en hetuitsnijden in de inrichtingen als bedoeld in de eerste alinea.
3. Vlees dat geacht wordt te voldoen aan de hygiëne- en keurings-
voorschriften van de onderhavige richtlijn moet worden voorzienvan een stempel dat het administratieve district vermeldt van desanitaire eenheid die verantwoordelijk is voor de inrichting van
oorsprong. Het model van dit stempel moet worden vastgesteld
volgens de procedure van artikel 21.
4. Het vlees
i) mag uitsluitend bestemd worden om op de plaatselijke markt,
hetzij vers hetzij na verwerking, rechtstreeks aan detailhande-laren of aan de consument, te worden verkocht zondervoorverpakking of voorafgaande onmiddellijke verpakking,
ii) moet in hygiënische omstandigheden van de inrichting naar
zijn bestemming worden vervoerd.
B. Veterinaire deskundigen van de Commissie kunnen, indien zulks
voor de uniforme toepassing van dit artikel nodig is, in samenwer-king met de bevoegde nationale autoriteit, controles ter plaatseverrichten op een representatief aantal inrichtingen waarop de voor-waarden van dit artikel van toepassing zijn.
C. De Lid-Staten mogen voor koel- en vrieshuizen met een geringe
capaciteit waar alleen vlees is opgeslagen dat voorzien is van eeneindverpakking, afwijkingen toestaan op de in bijlage I, hoofdstukI, bedoelde eisen inzake structuur.
D. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens
de procedure van artikel 21.
E. Op basis van een verslag van de Commissie onderzoekt de Raad
vóór 1 januari 1998 de bepalingen van dit artikel opnieuw.
Artikel 8
1. De Lid-Staten zien erop toe dat
a) alle pluimveehouderijen die pluimvee van de soorten bedoeld in
artikel 2, tweede alinea, punt 1, aan slachthuizen leveren, onderveterinaire controle worden geplaatst;
b) ervoor wordt gezorgd dat
i) in een overeenkomstig artikel 6 erkend slachthuis gedurende de
hele tijd dat er keuringen na het slachten worden verricht tenminste één officiële dierenarts aanwezig is;
ii) in een overeenkomstig artikel 6 erkende uitsnijderij terwijl er
vlees wordt bewerkt ten minste eenmaal per dag een lid van1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 12
▼M19
het in lid 2, derde alinea, bedoelde keuringsteam aanwezig is
om de algemene hygiëne van de uitsnijderij en het register vanhet in- en uitgaande verse vlees te controleren;
iii) in een koel- of vrieshuis op gezette tijden een lid van het in lid
2, derde alinea, bedoelde keuringsteam aanwezig is.
2. De officiële dierenarts kan zich voor de volgende taken laten
bijstaan door assistenten die onder zijn gezag en verantwoordelijkheidstaan:
a) indien zij voldoen aan de eisen van bijlage III, punt 3, onder a):
vergaren van de informatie die nodig is voor de beoordeling van
de gezondheidsstatus van het beslag van oorsprong overeenkomstigbijlage I, hoofdstuk VI; de officiële dierenarts maakt van deze infor-matie gebruik voor het stellen van de diagnose;
b) indien zij voldoen aan de eisen van bijlage III, punt 3, onder b):
i) nagaan of is voldaan aan de hygiënevoorschriften van bijlage I,
hoofdstukken I, V, VII en X, en van bijlage II, alsmede aan de
voorwaarden van bijlage I, punt 47;
ii) constateren dat zich bij de keuring na het slachten geen van de
in bijlage I, hoofdstuk IX, punt 53, vermelde gevallen voordoen;
iii) de in bijlage I, hoofdstuk VIII, punt 47, tweede alinea, onder a)
en b), bedoelde keuring uitvoeren, en met name de kwaliteitsbe-oordeling van de karkassen en het bijsnijden, voor zover deofficiële dierenarts daadwerkelijk ter plaatse toezicht kan
houden op het werk van de assistenten;
iv) toezicht houden op het aanbrengen van het keurmerk, als
bedoeld in bijlage I, hoofdstuk XII, punt 67;
v) keuren van uitgesneden en opgeslagen vlees;
vi) controleren van voertuigen en transportwerktuigen en van de
ladingsvoorwaarden, als bedoeld in bijlage I, hoofdstuk XV.
Alleen personen die aan de in bijlage III vastgestelde eisen voldoen,
kunnen als assistent worden aangewezen na een examen dat door de
bevoegde centrale autoriteit van de Lid-Staat of een door die centrale
autoriteit aangewezen autoriteit wordt georganiseerd.
De assistenten moeten de bovengenoemde bijstand verlenen in het
kader van een keuringsteam onder controle en verantwoordelijkheidvan de officiële dierenarts. Zij moeten onafhankelijk zijn van debetrokken inrichting. De bevoegde autoriteit van de Lid-Staat bepaalt
voor elke inrichting de samenstelling van het keuringsteam, ten einde
de officiële dierenarts in staat te stellen op het verloop van bovenge-noemde werkzaamheden toezicht te houden.
De nadere bepalingen met betrekking tot de in dit artikel bedoelde
bijstand worden, voor zover nodig, vastgesteld volgens de procedure
van artikel 21.
3. De bevoegde autoriteit kan toestaan dat het personeel van de
onderneming dat een speciale door de officïele dierenarts verstrekteopleiding heeft gevolgd, waarvoor de algemene criteria vóór 1 oktober1993 volgens de procedure van artikel 21 moeten worden vastgesteld,
onder rechtstreekse controle van de officiële dierenarts de in bijlage I,
hoofdstuk VIII, punt 47, tweede alinea, onder a) en b), bedoelde hande-lingen verricht.
Artikel 9
De Lid-Staten geven een centrale dienst of instantie opdracht tot het
verzamelen en verwerken van de resultaten van de door de officiële
dierenarts verrichte keuringen vóór en na het slachten in die gevallen
waarin voor de mens besmettelijke ziekten zijn gediagnostiseerd.
Wanneer een dergelijke ziekte is gediagnostiseerd, worden de resul-
taten van het specifieke geval zo spoedig mogelijk meegedeeld aan debevoegde veterinaire autoriteiten die belast zijn met de controle van hetbeslag van oorsprong.1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 13
▼M19
De Lid-Staten verstrekken de Commissie de gegevens over bepaalde
ziekten, met name wanneer voor de mens besmettelijke ziekten zijngediagnostiseerd.
Volgens de procedure van artikel 21, stelt de Commissie de uitvoe-
ringsbepalingen van dit artikel vast en met name:
— de frequentie waarmee de gegevens aan de Commissie moeten
worden verstrekt;
— de aard van de gegevens;— de ziekten waarover gegevens moeten worden verzameld;— de wijze waarop de informatie moet worden verzameld en verwerkt.
Artikel 10
1. Veterinaire deskundigen van de Commissie kunnen in samenwer-
king met de bevoegde nationale autoriteit controles ter plaatse
uitvoeren voor zover de eenvormige toepassing van de onderhavige
richtlijn dit vereist. Daartoe kunnen zij met een controle op een repre-sentatief percentage inrichtingen nagaan of de bevoegde autoriteitcontrole uitoefent op de naleving van deze richtlijn door de erkendeinrichtingen. De Commissie brengt de Lid-Staten op de hoogte van deuitslag van de verrichte controles.
De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een controle wordt verricht,
geeft de deskundigen alle nodige steun voor de uitvoering van huntaak.
De algemene uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld
volgens de procedure van artikel 21.
De Commissie stelt, na advies van de Lid-Staten in het Permanent
Veterinair Comité, een aanbeveling op over de voorschriften die inacht moeten worden genomen bij de in dit lid bedoelde controles.
2. Vóór 1 januari 1995 beziet de Raad dit artikel opnieuw aan de
hand van een verslag van de Commissie, dat eventueel vergezeld gaat
van voorstellen.
Artikel 11
In afwijking van de in artikel 3, punt I, onder A, letter a), vastgestelde
voorschriften kunnen de Lid-Staten toestaan dat dieren die voor de
produktie van „foie gras” worden gebruikt, op het mestbedrijf worden
verdoofd, uitgebloed en geplukt, mits dit geschiedt in een afzonderlijklokaal dat voldoet aan de voorwaarden van bijlage I, hoofdstuk II, punt14, onder b), en dat de karkassen, waarbij de ingewanden nog niet zijnverwijderd, onmiddellijk overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk XV,worden vervoerd naar een erkende uitsnijderij die van een speciaal
lokaal als bedoeld in bijlage I, hoofdstuk III, punt 15, letter b), tweede
streepje, onder ii), is voorzien, in welk lokaal de karkassen binnen 24uur onder toezicht van een officiële dierenarts van hun ingewandenmoeten worden ontdaan.
Artikel 12
1. De Lid-Staten mogen de koeling van vers vlees van pluimvee
door onderdompeling in water toestaan voor zover dit geschiedt over-
eenkomstig bijlage I, hoofdstuk VII, punten 42 en 43. Vers vlees datvolgens dit procédé is gekoeld, mag in gekoelde, bevroren of diepge-vroren toestand in de handel worden gebracht.
2. De Lid-Staten waar dit procédé gebruikt wordt, moeten de
Commissie en de andere Lid-Staten daarvan zo spoedig mogelijk en
in ieder geval vóór 1 januari 1994 in kennis stellen.
3. De Lid-Staten mogen zich er niet tegen verzetten dat op hun
grondgebied vers vlees van pluimvee wordt binnengebracht dat over-eenkomstig de voorwaarden van bijlage I, hoofdstuk VII, punten 421971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 14
▼M19
en 43, is gekoeld, indien dit is vermeld op het in artikel 3, punt I, onder
A, letter i), bedoelde begeleidend document, en indien
a) het vlees van pluimvee na gekoeld te zijn onmiddellijk is bevroren
of diepgevroren,
b) het gekoelde vlees van pluimvee op hun grondgebied onder dezelfde
voorwaarden wordt verkregen.
Artikel 13
De voorschriften van Richtlijn 89/662/EEG (1) zijn van toepassing, met
name voor wat betreft de controles bij de oorsprong, de organisatie van
de door de Lid-Staten van bestemming te verrichten controles en dedaaraan te verbinden gevolgen, alsmede de ten uitvoer te leggen vrij-waringsmaatregelen.
HOOFDSTUK III
Bepalingen die gelden voor de invoer in de Gemeenschap
Artikel 14
A. De voorwaarden die gelden voor het in de handel brengen van uit
derde landen ingevoerd vers vlees van pluimvee moeten volgens
de procedure van artikel 21 als ten minste gelijkwaardig zijnbevonden aan die welke gelden voor het in de handel brengen vanovereenkomstig de artikelen 3 tot en met 6 en de artikelen 8 tot enmet 13 verkregen vers vlees van pluimvee.
B. Met het oog op een uniforme toepassing van punt A, zijn de bepa-
lingen van de volgende punten van toepassing.
1. In de Gemeenschap mag alleen worden ingevoerd vers vlees van
pluimvee dat
a) afkomstig is uit een derde land of delen van derde landen dat/
die op de lijst staat/staan die overeenkomstig artikel 9, leden
1 en 2, van Richtlijn 91/494/EEG is opgesteld en dat/dievoldoet/voldoen aan de voorschriften van de onderhavigerichtlijn;
b) afkomstig is uit inrichtingen waarvoor de bevoegde autoriteit
van het derde land de Commissie de garantie heeft gebodendat zij de voorschriften van de onderhavige richtlijn naleven;
c) vergezeld gaat van het in artikel 12 van Richtlijn 91/494/EEG
bedoelde certificaat, aangevuld met een verklaring dat hetvlees voldoet aan de eisen van hoofdstuk II en aan de even-tuele aanvullende voorwaarden, of de gelijkwaardigegaranties biedt als bedoeld in punt 2, onder b), van het onder-havige punt B. Zo nodig wordt de inhoud van die verklaring
volgens de procedure van artikel 21 vastgesteld.
2. Volgens de procedure van artikel 21 worden vastgesteld:
a) een communautaire lijst van de inrichtingen die voldoen aan
de eisen onder b). In afwachting van deze lijst mogen de Lid-
Staten de in artikel 11, lid 2, van Richtlijn 90/675/EEG
bedoelde controles alsmede het nationale gezondheidscertifi-caat dat vereist is voor nationaal erkende inrichtingen,handhaven;
b) de specifieke voorwaarden èn de gelijkwaardige garanties in
verband met de andere eisen van deze richtlijn dan die opgrond waarvan vlees van menselijke consumptie kan wordenuitgesloten overeenkomstig artikel 3, punt I, onder A, letterd), en die van bijlage I, hoofdstuk VI, hoofdstuk VII, punten
42 en 43, en hoofdstuk VIII, met dien verstande dat deze
voorwaarden en garanties niet minder stringent mogen zijndan die van de artikelen 3 tot en met 6 en 8 tot en met 13.1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 15
(1) PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 90/654/EEG (PB nr. L 353 van 17. 12. 1990, blz. 48).
▼M19
3. Deskundigen van de Commissie en van de Lid-Staten verrichten
controles ter plaatse om na te gaan:
a) of de door het derde land geboden garanties inzake de voor-
waarden voor de produktie en het in de handel brengenkunnen worden beschouwd als gelijkwaardig aan die welkein de Gemeenschap gelden;
b) of de voorwaarden uit hoofde van de punten 1 en 2 zijn
vervuld.
De met deze controles belaste deskundigen van de Lid-Staten
worden aangewezen door de Commissie op voordracht van de
Lid-Staten.
Deze controles worden uitgevoerd in opdracht van de Gemeen-
schap, die alle ermee gemoeide kosten draagt. De frequentie ende wijze van uitvoering van deze controles worden vastgesteldvolgens de procedure van artikel 21.
4. In afwachting van de organisatie van de in punt 3 bedoelde
controles blijven de nationale bepalingen inzake inspectie in dederde landen van toepassing, met dien verstande dat de tijdens
de inspecties geconstateerde overtredingen van de hygiënevoor-
schriften aan het Permanent Veterinair Comité moeten wordenmeegedeeld.
Artikel 15
Op de in artikel 14, onder B, punt 2, bedoelde lijst mogen alleen derde
landen of delen van derde landen worden opgenomen:
a) waarvandaan invoer niet is verboden op grond van de artikelen 9 tot
en met 12 van Richtlijn 91/494/EEG;
b) waarvan, rekening houdend met de wetgeving en de organisatie van
de veterinaire diensten van die landen en hun inspectiediensten, debevoegdheden van die diensten en het toezicht waaraan zij zijnonderworpen overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Richtlijn 72/462/EEG (
1), of artikel 9, lid 2, van Richtlijn 91/494/EEG, is vastgesteld
dat zij kunnen garanderen dat de geldende wetgeving wordt toege-
past; of
c) waarvan de veterinaire diensten kunnen garanderen dat gezond-
heidsvoorschriften worden nageleefd die ten minste gelijkwaardigzijn aan die van hoofdstuk II.
Artikel 16
1. De Lid-Staten zien erop toe dat vers vlees van pluimvee alleen in
de Gemeenschap wordt ingevoerd indien het
— vergezeld gaat van een certificaat als bedoeld in artikel 14, onder B,
punt 1, letter c);
— onderworpen is aan de in Richtlijn 90/675/EEG bedoelde controles.
2. In afwachting van de vaststelling van de uitvoeringsbepalingen
van dit hoofdstuk:
— blijven de nationale voorschriften voor de invoer uit derde landen
waarvoor deze eisen nog niet op communautair niveau zijn vastge-steld, van toepassing voor zover zij niet gunstiger zijn dan die vanartikel 14, onder B, punt 2, letter b);
— moet de invoer geschieden onder de voorwaarden van artikel 11, lid
2, van Richtlijn 90/675/EEG.
Artikel 17
De beginselen en voorschriften die zijn vervat in Richtlijn 90/675/EEG
zijn van toepassing, met name voor wat betreft de organisatie van de1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 16
(1) PB nr. L 302 van 31. 12. 1972, blz. 28. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/688/EEG (PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 18).
▼M19
door de Lid-Staten te verrichten controles en de daaraan te verbinden
gevolgen, alsmede de ten uitvoer te leggen vrijwaringsmaatregelen.
HOOFDSTUK IV
Slotbepalingen
Artikel 18
1. De bepalingen van de bijlagen zijn niet van toepassing op inrich-
tingen die zijn gelegen op bepaalde eilanden van de HelleenseRepubliek, voor zover de produktie van deze inrichtingen uitsluitendbestemd is voor plaatselijk verbruik.
2. De uitvoeringsbepalingen van lid 1 worden vastgesteld volgens de
procedure van artikel 21. Volgens dezelfde procedure kan worden
besloten de bepalingen van lid 1 aan te passen met het oog op eengeleidelijke uitbreiding van de communautaire normen tot alle opbovenbedoelde eilanden gelegen inrichtingen.
Artikel 19
De bijlagen worden door de Raad op voorstel van de Commissie met
gekwalificeerde meerderheid van stemmen gewijzigd, met name omdeze aan te passen aan de technologische en wetenschappelijke vooruit-
gang.
Artikel 20
Volgens de procedure van artikel 21 kunnen worden vastgesteld:
— de bijzondere voorwaarden voor de erkenning van inrichtingen in
groothandelsmarkten,
— de voorschriften voor het merken van produkten die van een herver-
pakkingscentrum afkomstig zijn, alsmede de controlemethodenwaarmee kan worden nagegaan van welke inrichting de grond-stoffen afkomstig zijn.
Artikel 21
1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 58 van Veror-
dening (EG) nr. 178/2002 (
1) ingestelde Permanent Comité voor de
voedselketen en de diergezondheid.
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG (2) van toepassing.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 22
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 17
(1) PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.
(2) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.▼M22
▼M19
▼M23
▼M19
▼M19
BIJLAGE I
HOOFDSTUK I
ALGEMENE VOORWAARDEN VOOR DE ERKENNING VAN INRICH-
TINGEN
Inrichtingen moeten ten minste voorzien zijn van:
1. in lokalen waar vlees wordt verkregen, bewerkt of opgeslagen, alsmede in
zones en in gangen waarin vers vlees wordt vervoerd,
a) vloeren uit ondoordringbaar, gemakkelijk te reinigen en te ontsmetten
materiaal, die niet kunnen rotten en zo zijn aangelegd dat het water
gemakkelijk kan wegvloeien naar met een rooster bedekte en van stank-
afsluiting voorziene zinkputten, om geuren te voorkomen. Evenwel
— wordt voor de in hoofdstuk II, punt 14, onder e), hoofdstuk III, punt
15, onder a), en hoofdstuk IV, punt 16, onder a), bedoelde lokalen
niet geëist dat het water wegvloeit naar met een rooster bedekte en
van een stankafsluiting voorziene zinkputten, terwijl voor de in punt
16, onder a), bedoelde lokalen kan worden volstaan met een inrich-
ting waardoor het water gemakkelijk kan worden afgevoerd;
— kan in de in hoofdstuk IV, punt 17, onder a), bedoelde lokalen
waarin uitsluitend vlees wordt opgeslagen dat van een eindverpak-
king of een onmiddellijke verpakking is voorzien, alsmede in zones
en in gangen waarin vers vlees wordt vervoerd, worden volstaan met
vloeren uit ondoordringbaar materiaal dat niet kan rotten;
b) gladde, duurzame en ondoordringbare wanden die van een heldere,
afwasbare bekleding zijn voorzien tot een hoogte van ten minste 2 meter,
en in koelruimten of opslagruimten ten minste tot de hoogte waarop het
vlees wordt opgeslagen. De overgang van vloer naar wanden en de over-
gang van de wanden onderling moeten rond of op een soortgelijke wijze
zijn afgewerkt, behalve voor de in hoofdstuk IV, punt 17, onder a),
bedoelde lokalen.
Het gebruik van houten wanden in de in hoofdstuk IV, punt 17, bedoelde
lokalen die vóór 1 januari 1994 zijn gebouwd, is echter geen reden voor
intrekking van de erkenning;
c) deuren en raamwerk van vensters van bestendig materiaal; houten deuren
en ramen moeten op alle vlakken voorzien zijn van een gladde ondoor-
dringbare bekleding;
d) reukloos isolatiemateriaal dat niet kan rotten;
e) voldoende luchtverversing en een goede afvoer van damp;
f) voldoende verlichting, door daglicht of door kunstlicht, waardoor de
kleuren niet worden veranderd;
g) een schoon en gemakkelijk schoon te houden plafond; bij ontstentenis
daarvan, moet het binnenoppervlak van de dakbedekking aan deze voor-
waarden voldoen;
2. a) voldoende voorzieningen, zo dicht mogelijk bij de plaatsen waar de
arbeid wordt verricht, voor het wassen en ontsmetten van de handen en
voor het reinigen van het materieel met warm water. De kranen mogen
niet met de hand of met de arm kunnen worden bediend. De installaties
voor het wassen van de handen moeten voorzien zijn van koud en warm
stromend water of van vooraf op een passende temperatuur gemengd
water, van was- en ontsmettingsmiddelen alsmede van hygiënische voor-
zieningen voor het drogen van de handen;
b) voorzieningen voor het ontsmetten van het gereedschap met water dat
een temperatuur moet hebben van ten minste 82 ºC;
3. passende voorzieningen ter bescherming tegen schadelijke dieren zoals
insekten of knaagdieren;
4. a) voorzieningen en werktuigen, zoals automatische apparatuur voor de
vleesbehandeling, tafels voor het uitsnijden, verplaatsbare uitsnijbladen,
bakken, transportbanden en zagen van corrosiebestendig materiaal, die
het vlees niet kunnen aantasten en gemakkelijk te reinigen en te
ontsmetten zijn. Oppervlakken die met vlees in aanraking komen of
kunnen komen, inclusief lasnaden en voegen, moeten glad worden
gehouden. Het gebruik van hout is verboden behalve in lokalen waar
zich uitsluitend vers vlees van pluimvee bevindt dat op hygiënische
wijze van een eindverpakking is voorzien;1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 18
▼M19
b) corrosiebestendige werktuigen en apparatuur die aan de eisen van de
hygiëne voldoen en bestemd zijn voor:
— het interne transport van het vlees,
— het neerzetten van de bakken die voor het vlees worden gebruikt, op
zodanige wijze dat noch het vlees noch de bakken rechtstreeks met
de vloer of de wanden in aanraking kunnen komen;
c) apparatuur voor hygiënisch intern transport en bescherming van het vlees
tijdens het laden en lossen, inclusief adequaat ingedeelde en ingerichte
aanvoer- en sorteerruimten;
d) speciale waterdichte bakken van bestendig materiaal, met een deksel en
een sluiting om te verhinderen dat onbevoegden er iets uit kunnen
nemen, voor vlees dat niet bestemd is voor menselijke consumptie, of
een afsluitbaar lokaal voor dit vlees, indien daarvan zo grote hoeveel-
heden bestaan dat een dergelijk lokaal noodzakelijk is of indien het niet
aan het einde van iedere werkdag wordt opgehaald of vernietigd;
wanneer dit vlees door leidingen wordt afgevoerd, moeten deze zodanig
zijn gebouwd en geplaatst dat gevaar voor besmetting van vers vlees van
pluimvee wordt voorkomen;
e) een lokaal voor de hygiënische opslag van verpakkingsmateriaal,
wanneer het vlees in de inrichting wordt voorzien van een onmiddellijke
of een eindverpakking;
5. een koelinstallatie om het vlees constant op de bij deze richtlijn voorge-
schreven inwendige temperatuur te houden. Deze installatie moet een
afvoersysteem bevatten waardoor condensatiewater zonder enig gevaar
voor besmetting van het verse vlees van pluimvee kan worden afgevoerd;
6. een installatie die onder druk een voldoende hoeveelheid drinkwater in de
zin van Richtlijn 80/778/EEG (1) kan leveren. De leidingen voor niet drink-
baar water moeten goed kunnen worden onderscheiden van de
drinkwaterleidingen;
7. een installatie die warm drinkwater in de zin van Richtlijn 80/778/EEG in
voldoende hoeveelheden levert;
8. een voorziening voor de afvoer van vloeibare en vaste afvalstoffen, die aan
de eisen van de hygiëne voldoet;
9. een adequaat ingericht afsluitbaar lokaal dat uitsluitend ter beschikking van
de veterinaire dienst staat of aangepaste voorzieningen in de in hoofdstuk
IV bedoelde koel- en vrieshuizen en in de herverpakkingscentra;
10. voorzieningen die het mogelijk maken de in deze richtlijn voorgeschreven
keuringen te allen tijde op doelmatige wijze uit te voeren;
11. een voldoende aantal kleedlokalen, met gladde, ondoordringbare en afwas-
bare wanden en vloeren, was- en douchegelegenheden, alsmede toiletten
met waterspoeling, die zo zijn ingericht dat de reine gedeelten van het
gebouw tegen eventuele verontreiniging zijn beschermd.
De toiletten mogen geen rechtstreekse toegang tot de werklokalen geven.
Douchegelegenheden zijn niet nodig voor koel- en vrieshuizen waarin
slechts op hygiënische wijze van een eindverpakking voorzien vers vlees
wordt aangevoerd en opgeslagen. De wasgelegenheid moet voorzien zijn
van koud en warm stromend water of van vooraf op een passende tempera-
tuur gemengd water, was- en ontsmettingsmiddelen voor de handen, en
hygiënische voorzieningen voor het drogen van de handen. De kranen van
de wasgelegenheden mogen niet met de hand of met de arm kunnen worden
bediend. Er moeten voldoende wasgelegenheden zijn in de nabijheid van de
toiletten;
12. een plaats en voldoende voorzieningen voor het reinigen en ontsmetten van
de middelen waarmee vlees wordt vervoerd, behalve bij koel- en vries-
huizen die uitsluitend bestemd zijn voor ontvangst en opslag van teverzenden en op een hygiënische wijze van een eindverpakking voorzien
vers vlees. Slachthuizen moeten beschikken over een afzonderlijke plaats
en afzonderlijke voorzieningen voor de reiniging en ontsmetting van de
vervoermiddelen en kooien die voor slachtpluimvee worden gebruikt. Deze
plaatsen en deze voorzieningen zijn niet verplicht indien er voorschriften
bestaan die verplichten tot het reinigen en ontsmetten van vervoermiddelen
of kooien op officieel erkende plaatsen;
13. een lokaal of een voorziening voor het opslaan van reinigings- en ontsmet-
tingsmiddelen en andere dergelijke stoffen.1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 19
(1) PB nr. L 229 van 30. 8. 1980, blz. 11. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/
692/EEG (PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48).
▼M19
HOOFDSTUK II
BIJZONDERE VOORWAARDEN VOOR DE ERKENNING VAN PLUIM-
VEESLACHTERIJEN
14. Onverminderd de algemene voorwaarden, moeten de slachterijen ten minste
beschikken over:
a) een voldoende groot en gemakkelijk schoon te maken en te ontsmetten
lokaal of overdekte plaats voor de keuring vóór het slachten als bedoeld
in hoofdstuk VI, punt 28, tweede alinea, en voor de ontvangst van de in
artikel 2, tweede alinea, punt 1, van de onderhavige richtlijn bedoelde
dieren;
b) een slachtlokaal van zodanige afmetingen dat het verdoven en uitbloeden
enerzijds en het plukken en eventueel broeien anderzijds op afzonder-
lijke plaatsen kunnen gebeuren. Iedere verbinding tussen het
slachtlokaal en het onder a) genoemde lokaal of de aldaar genoemde
plaats, behalve een kleine opening die uitsluitend bestemd is voor het
doorlaten van het slachtpluimvlee, moet zijn voorzien van een automa-
tisch sluitende deur;
c) een lokaal voor het verwijderen van de ingewanden en de onmiddellijke
verpakking, van zodanige afmetingen dat het verwijderen van de inge-
wanden kan gebeuren op een plaats die voldoende ver is verwijderd
van de andere plaatsen waar arbeid wordt verricht of die daarvan door
een afscheiding is gescheiden, ten einde verontreiniging te voorkomen.
Elke verbinding tussen het voor het verwijderen van de ingewanden en
de onmiddellijke verpakking bestemde lokaal en het slachtlokaal,
behalve een kleine opening die uitsluitend bestemd is voor het doorlaten
van de geslachte dieren, moet zijn voorzien van een automatisch slui-
tende deur;
d) indien nodig, een verzendruimte;
e) een of meer voldoende grote koel- en vriesruimten, met afsluitbare faci-
liteiten voor in beslag genomen vers vlees van pluimvee;
f) een lokaal of plaats voor het verzamelen van de veren, tenzij deze als
afval worden behandeld;
g) afzonderlijke wasgelegenheid en afzonderlijke toiletten voor het perso-
neel dat levend pluimvee hanteert.
HOOFDSTUK III
BIJZONDERE VOORWAARDEN VOOR DE ERKENNING VAN
UITSNIJDERIJEN
15. Afgezien van de algemene voorwaarden, moeten uitsnijderijen ten minste
beschikken over:
a) voldoende grote koel- of vriesruimten voor de bewaring van het vlees;
b) — een lokaal voor het uitsnijden, uitbenen en onmiddellijk verpakken;
— voor zover deze bewerking in de uitsnijderij plaatsvindt,
i) een lokaal voor het verwijderen van de ingewanden van voor de
produktie van „foie gras” gehouden ganzen en eenden die op het
mestbedrijf zijn verdoofd, uitgebloed en geplukt;
ii) een lokaal voor het verwijderen van de ingewanden van het in
hoofdstuk VIII, punt 49, bedoelde pluimvee;
c) een lokaal voor het aanbrengen van de eindverpakking indien dit in de
uitsnijderij geschiedt, tenzij voldaan is aan de voorwaarden van hoofd-
stuk XIV, punt 74.
HOOFDSTUK IV
BIJZONDERE VOORWAARDEN VOOR DE ERKENNING VAN KOEL-
EN VRIESHUIZEN
16. Afgezien van de algemene voorwaarden moeten koel- en vrieshuizen waar
vers vlees wordt opgeslagen overeenkomstig hoofdstuk XIII, punt 69, eerste
streepje, ten minste beschikken over:
a) voldoende grote koel- en vriesruimten, die gemakkelijk kunnen worden
gereinigd en waarin vers vlees kan worden opgeslagen bij de in punt
69, eerste streepje, voorgeschreven temperatuur;
b) een zelfregistrerende thermometer of telethermometer in of voor elke
opslagruimte.1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 20
▼M19
17. Afgezien van de algemene voorwaarden moeten koel- en vrieshuizen waar
vers vlees van pluimvee wordt opgeslagen overeenkomstig hoofdstuk XIII,
punt 69, tweede streepje, ten minste beschikken over:
a) voldoende grote koel- en vriesruimten, die gemakkelijk kunnen worden
gereinigd en waarin vers vlees van pluimvee kan worden opgeslagen bij
de in punt 69, tweede streepje, voorgeschreven temperatuur;
b) een zelfregistrerende thermometer of telethermometer in of voor elke
opslagruimte.
HOOFDSTUK V
HYGIËNE VAN HET PERSONEEL, DE LOKALEN EN HET MATE-
RIEEL IN DE INRICHTINGEN
18. Een zo volmaakt mogelijke reinheid wordt verplicht gesteld voor personeel,
lokalen en materieel:
a) Het personeel dat onverpakt of van een onmiddellijke verpakking voor-
zien vers vlees hanteert of dat werkzaam is in lokalen of zones waar
dergelijk vlees wordt gehanteerd, van een eindverpakking wordt voor-
zien of wordt vervoerd, dient met name schone en gemakkelijk te
reinigen hoofddeksels en schoeisel, lichtkleurige werkkleding of andere
beschermende kleding te dragen. Het bij het bewerken of hanteren van
vers vlees betrokken personeel moet bij het begin van elke werkdag
schone werkkleding dragen en deze kleding zo nodig in de loop van de
dag verschonen. Voorts moet het personeel verscheidene malen per
werkdag en telkens vóór de hervatting der werkzaamheden zijn handen
wassen en ontsmetten. Personen die met zieke dieren of besmet vlees in
aanraking zijn gekomen, dienen onverwijld handen en armen grondig
met warm water te wassen en te ontsmetten. In de werklokalen en
opslagruimten, en in andere zones en in gangen waar vers vlees wordt
vervoerd, mag niet worden gerookt.
b) Geen enkel dier mag een inrichting binnenkomen; dit geldt in het geval
van slachthuizen niet te aanzien van voor de slacht bestemde dieren.
Knaagdieren, insekten en ander ongedierte moeten stelselmatig worden
verdelgd.
c) Materieel en instrumenten die bij het hanteren van levend pluimvee en
de bewerking van vers vlees van pluimvee worden gebruikt, dienen in
een goede staat van onderhoud en reinheid te worden gehouden. Zij
moeten verscheidene malen per werkdag, bij het einde van de dagelijkse
werkzaamheden en alvorens opnieuw te worden gebruikt nadat zij zijn
verontreinigd, zorgvuldig worden gereinigd en ontsmet.
d) De kooien waarin het pluimvee wordt aangevoerd, moeten vervaardigd
zijn van corrosiebestendig materiaal en moeten gemakkelijk kunnen
worden gereinigd en ontsmet. Telkens wanneer zij zijn leeggemaakt,
moeten zij worden gereinigd en ontsmet.
19. Lokalen, werktuigen en gereedschap mogen slechts worden aangewend voor
andere doeleinden dan voor de bewerking van vers vlees van pluimvee, van
vers vlees of van vlees van wild als toegestaan overeenkomstig de Richt-
lijnen 91/495/EEG en 92/45/EEG, of vleesbereidingen of vleesprodukten,
indien zij, alvorens opnieuw te worden gebruikt, gereinigd en ontsmet
worden.
Deze beperking geldt niet voor het vervoermateriaal dat gebruikt wordt in
de in punt 17, onder a), bedoelde lokalen, wanneer het vlees van een eind-
verpakking is voorzien.
20. Het vlees en de bakken waarin het zich bevindt, mogen niet rechtstreeks
met de vloer in aanraking komen.
21. Er mag geen ander water dan drinkwater worden gebruikt; bij wijze van
uitzondering kan evenwel worden toegestaan dat niet drinkbaar water wordt
gebruikt voor het produceren van stoom, de brandbestrijding, het koelen van
de koelinstallaties en het verwijderen van de veren uit het slachthuis, mits
de daartoe aangebrachte leidingen het gebruik van dit water voor andere
doeleinden onmogelijk maken en geen gevaar van verontreiniging van vers
vlees opleveren. De leidingen voor niet drinkbaar water moeten goed
kunnen worden onderscheiden van de drinkwaterleidingen.
22. — Veren en bijprodukten van de slacht die niet geschikt zijn voor mense-
lijke consumptie moeten onmiddellijk worden verwijderd.
— Het is verboden zaagsel of enig ander soortgelijk middel te strooien over
de vloer van de werklokalen en de opslagruimten voor vers vlees van
pluimvee.1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 21
▼M19
23. Reinigingsmiddelen, ontsmettingsmiddelen en soortgelijke middelen moeten
zodanig worden gebruikt dat deze generlei invloed hebben op apparatuur,
werkinstrumenten en vers vlees. Na gebruik van die middelen moeten deze
apparatuur en werkinstrumenten grondig met drinkwater worden afgespoeld.
24. Het vlees mag niet worden bewerkt en gehanteerd door personen die het
kunnen verontreinigen.
Bij aanwerving dienen personen die betrokken zijn bij de be- en verwerking
en het hanteren van vers vlees door middel van een medisch attest te
bewijzen dat vanuit medisch oogpunt niets hun tewerkstelling in de weg
staat. De medische begeleiding van bovenbedoelde personen valt onder de
nationale wetgeving die in de betrokken Lid-Staat van kracht is.
HOOFDSTUK VI
KEURING VÓÓR HET SLACHTEN
25. a) De officiële dierenarts van het slachthuis mag, onverminderd het in
bijlage IV (model 5) van Richtlijn 90/539/EEG bedoelde certificaat,
alleen toestaan dat een partij pluimvee afkomstig van een bedrijf wordt
geslacht:
i) indien het voor de slacht bestemde pluimvee vergezeld gaat van de in
bijlage IV bedoelde gezondheidsverklaring, of
ii) indien hij 72 uur vóór de aankomst van het pluimvee in het slacht-
huis in het bezit is van een document, waarvan vorm en inhoud
door de bevoegde autoriteit wordt vastgesteld, met
— de bijgewerkte relevante gegevens over het koppel van oorsprong,
met name de gegevens met betrekking tot het type pluimvee dat
moet worden geslacht, die uit het in punt 27, onder a), bedoelde
bedrijfsregister zijn overgenomen,
— het bewijs dat het bedrijf van oorsprong onder controle staat van
een officiële dierenarts.
Op grond van deze gegevens moet de officiële dierenarts een besluit
nemen over de maatregelen die genomen moeten worden ten aanzien
van de dieren van het betrokken bedrijf, met name het soort keuring
na het slachten.
b) Wanneer de onder a) bedoelde voorwaarden niet worden vervuld, kan de
officiële dierenarts van het slachthuis ofwel het slachten uitstellen, ofwel
— wanneer de welzijnsvoorschriften dit vereisen — het slachten
toestaan nadat hij het in punt 27, onder b), bedoelde onderzoek heeft
verricht; tevens moet hij het bedrijf van oorsprong van de betrokken
dieren door een officiële dierenarts laten bezoeken ten einde de vereiste
gegevens te verkrijgen. Alle uit de toepassing van dit punt voortvloei-ende kosten komen ten laste van de fokker volgens regels die door de
bevoegde autoriteit worden vastgesteld.
c) In het geval van fokkers waarvan de jaarproduktie de 20 000 kippen,
15 000 eenden, 10 000 kalkoenen, 10 000 ganzen of het equivalent
daarvan voor de andere in artikel 2, tweede alinea, punt 1, bedoelde
pluimveesoorten niet overschrijdt, kan de in punt 27, onder b), bedoelde
keuring vóór het slachten echter in het slachthuis plaatsvinden. In dat
geval moet de fokker een verklaring overleggen dat zijn jaarproduktie
de genoemde limieten niet overschrijdt.
d) De fokker moet het in punt 27, onder a), bedoelde register ten minste
gedurende twee jaar bewaren om het desgevraagd aan de bevoegde auto-
riteit over te leggen.
26. De eigenaar of de persoon die gemachtigd is over het pluimvee te
beschikken of hun vertegenwoordiger dient de werkzaamheden in verband
met de keuring vóór het slachten van het pluimvee te vergemakkelijken en
de officiële dierenarts met name bij te staan bij elke dienstig geachte hande-
ling.
De officiële dierenarts moet de keuring vóór het slachten volgens de regels
van de kunst uitvoeren bij een behoorlijke verlichting.
27. De in punt 25 bedoelde keuring vóór het slachten op het bedrijf van
oorsprong omvat:
a) het inzien van de registers van de fokker waarin naar gelang van de
pluimveesoort, ten minste de hierna volgende gegevens moeten zijn
vermeld:
— datum van aanvoer van de dieren,
— herkomst van de dieren,— aantal dieren,
— feitelijk rendement van de soort (bij voorbeeld gewichtstoename),1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 22
▼M19
— mortaliteit,
— leveranciers van het voeder,— aard en gebruiksperiode van de voederadditieven en wachttijd,— verbruik van voeder en water,— door de behandelende dierenarts verrichte onderzoeken en gestelde
diagnose met, eventueel, de uitkomsten van laboratoriumonder-
zoeken,
— type van de eventueel aan de dieren toegediende geneesmiddelen,
datum van eerste en datum van laatste toediening,
— data van eventuele toediening van vaccins en aard van die vaccins,
— gewichtstoename tijdens de mestperiode,
— resultaten van eerder uitgevoerde keuringen van van hetzelfde beslag
afkomstig pluimvee,
— aantal dieren dat moet worden geslacht,
— de waarschijnlijke slachtdatum;
b) het aanvullend onderzoek dat nodig is voor het stellen van een diagnose,
wanneer het pluimvee
i) aangetast is door een voor mens of dier besmettelijke ziekte, of een
individueel of collectief gedrag vertoont op grond waarvan kan
worden gevreesd dat een dergelijke ziekte zal uitbreken,
ii) over het algemeen verstoord gedrag of tekenen van ziekte vertoont
zodat gevreesd moet worden dat het vlees ongeschikt is voor mense-
lijke consumptie;
c) regelmatige bemonstering van het water en het voeder van het pluimvee,
ten einde te controleren of de wachttijden in acht zijn genomen;
d) de resultaten van het onderzoek op de aanwezigheid van zoönoseverwek-
kers overeenkomstig de eisen van Richtlijn 92/117/EEG.
28. In het slachthuis laat de officiële dierenarts het pluimvee identificeren en
laat hij nagaan of is voldaan aan de eisen van hoofdstuk II van Richtlijn
91/628/EEG (
1) en meer bepaald of het pluimvee tijdens het vervoer schade
heeft opgelopen.
In geval van twijfels omtrent de identiteit van een partij pluimvee en
wanneer het pluimvee overeenkomstig punt 25, onder c), de keuring vóór
het slachten in het slachthuis dient te ondergaan, moet de officiële dieren-
arts bovendien elke kooi onderzoeken om na te gaan of het pluimvee de in
punt 27, onder b), bedoelde verschijnselen vertoont.
29. Wanneer het pluimvee niet binnen drie dagen na het onderzoek en de
afgifte van de in punt 25, letter a), onder i), bedoelde gezondheidsverklaring
is geslacht
— en wanneer het pluimvee het bedrijf van oorsprong niet heeft verlaten,
moet een nieuwe gezondheidsverklaring afgegeven worden, of
— geeft de officiële dierenarts van het slachthuis, na beoordeling van de
redenen van de vertraging, toestemming voor het slachten indien uit
gezondheidsoogpunt niets zich daartegen verzet, zo nodig na een nieuw
onderzoek van het pluimvee.
30. Onverminderd de voorschriften van Richtlijn 91/494/EEG moet het slachten
voor menselijke consumptie worden verboden indien klinische verschijn-
selen van de volgende ziekten zijn geconstateerd:
a) ornithosis;
b) salmonellosis.
De officiële dierenarts kan, op verzoek van de eigenaar van het pluimvee of
van zijn gemachtigde, toestaan dat de slacht aan het eind van het normale
slachtproces plaatsvindt, mits er voorzorgsmaatregelen zijn genomen om het
risico van verspreiding van ziektekiemen zoveel mogelijk te beperken, en
om de installatie na die slacht te reinigen en te ontsmetten; het vlees van
deze slacht moet dan worden gehanteerd als vlees dat ongeschikt voor
menselijke consumptie is verklaard.
31. De officiële dierenarts moet:
a) het slachten verbieden als hij gegevens heeft waaruit hij kan concluderen
dat het vlees van de aanwezige dieren ongeschikt zal zijn voor mense-
lijke consumptie;
b) het slachten uitstellen wanneer de wachttijden in verband met residuen
niet in acht zijn genomen;1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 23
(1) PB nr. L 340 van 11. 12. 1991, blz. 17.
▼M19
c) er, wat pluimvee betreft dat klinisch gezond is, maar dat afkomstig is
van een beslag dat in het kader van een programma voor controle op
besmettelijke ziekten moet worden geruimd, op toezien dat het pluimvee
aan het einde van de dag, dan wel onder zodanige omstandigheden dat
iedere verontreiniging van ander pluimvee wordt voorkomen, wordt
geslacht. De Lid-Staten kunnen op hun grondgebied volgens hun natio-
nale voorschriften over dit vlees beschikken.
32. De officiële dierenarts moet de bevoegde autoriteit onmiddellijk in kennis
stellen van het slachtverbod met opgave van redenen en het pluimvee waar-
voor dit slachtverbod geldt, voorlopig op een veilige plaats onderbrengen.
HOOFDSTUK VII
HYGIËNE BIJ HET SLACHTEN EN BIJ HET HANTEREN VAN VERS
VLEES
33. Alleen levend pluimvee mag de slachtlokalen worden binnengebracht.
Onmiddellijk na het brengen in die lokalen moet het pluimvee worden
gedood na vooraf te zijn verdoofd. Verdoving behoeft echter niet te worden
toegepast in geval van een volgens een godsdienstige rite uitgevoerde
slacht.
34. De dieren moeten volledig kunnen uitbloeden en wel op zodanige wijze dat
het bloed geen verontreiniging kan veroorzaken buiten de slachtplaats.
35. Geslacht pluimvee moet onmiddellijk en volledig worden geplukt.
36. Het verwijderen van de ingewanden moet, in geval van volledige verwijde-
ring, onmiddellijk of, in geval van gedeeltelijke of uitgestelde verwijdering,
binnen de in hoofdstuk VIII, punt 49, genoemde termijn geschieden. Het
geslachte pluimvee moet op zodanige wijze worden geopend dat de holten
en alle relevante ingewanden kunnen worden gekeurd. Daartoe mogen de te
keuren ingewanden worden verwijderd of met de natuurlijke hechtmiddelen
aan het karkas verbonden blijven. Worden de ingewanden uitgenomen, dan
moet kunnen worden nagegaan van welk karkas zij afkomstig zijn.
Bij voor de produktie van „foie gras” gehouden en geslachte ganzen en
eenden mogen de ingewanden echter worden verwijderd binnen 24 uur, op
voorwaarde dat de karkassen waarbij de ingewanden nog niet zijn verwij-
derd zo spoedig mogelijk op de in hoofdstuk XIII, punt 69, eerste streepje,
vastgestelde temperatuur worden gebracht en op deze temperatuur worden
gehouden, en dat zij overeenkomstig de hygiënevoorschriften worden
vervoerd.
37. Na keuring moeten de uitgenomen ingewanden onmiddellijk van het karkas
worden gescheiden en moeten de niet voor menselijke consumptie geschikte
delen onmiddellijk worden verwijderd.
De ingewanden of delen van de ingewanden die in het karkas zijn gebleven,
met uitzondering van de nieren, moeten onmiddellijk, zo mogelijk in hun
geheel, op voldoende hygiënische wijze worden verwijderd.
38. Het reinigen van vlees van pluimvee met doeken en het opvullen van
karkassen, behalve met eetbare slachtafvallen of de hals van in de inrichting
geslacht pluimvee, zijn verboden.
39. Het is verboden om vóór het einde van de keuring het karkas in stukken te
snijden en delen van het vlees weg te nemen of te behandelen. De officiële
dierenarts kan elke andere voor de keuring vereiste vorm van hanteren voor-
schrijven.
40. Tot nader order aangehouden vlees, enerzijds, en vlees dat overeenkomstig
hoofdstuk IX, punt 53, ongeschikt is verklaard voor menselijke consumptie
of dat overeenkomstig hoofdstuk IX, punt 54, niet voor menselijke
consumptie mag worden aangewend, anderzijds, de veren en de afvallen
moeten zo spoedig mogelijk worden afgevoerd naar de in hoofdstuk I,
punt 4, onder d), en in hoofdstuk II, punt 14, onder e) en f), bedoelde
lokalen, faciliteiten of bakken en moeten zodanig worden gehanteerd dat
verontreiniging zoveel mogelijk wordt voorkomen.
41. Na het keuren en het verwijderen van de ingewanden moet het verse vlees
van pluimvee onverwijld worden schoongemaakt en gekoeld overeenkom-
stig de hygiënevoorschriften, ten einde ervoor te zorgen dat de in
hoofdstuk XIII voorgeschreven temperaturen zo spoedig mogelijk worden
bereikt.
42. Vlees van pluimvee bestemd om door onderdompeling te worden gekoeld
overeenkomstig het in punt 43 beschreven procédé, moet onmiddellijk na
het verwijderen van de ingewanden grondig worden gewassen in een sproei-
reiniger en onverwijld worden ondergedompeld. Het sproeireinigen moet1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 24
▼M19
gebeuren in een installatie waarbij de karkassen zowel inwendig als
uitwendig doeltreffend worden gewassen.
Voor karkassen met een gewicht:
— van ten hoogste 2,5 kg moet per karkas ten minste 1,5 l water worden
gebruikt,
— tussen 2,5 en 5 kg moet per karkas ten minste 2,5 l water worden
gebruikt,
— van 5 kg of meer moet per karkas ten minste 3,5 l worden gebruikt.
43. Het dompelkoelprocédé dient aan de volgende eisen te voldoen:
a) de karkassen moeten door een of meer met water of met ijs en water
gevulde bakken worden gevoerd, waarvan de inhoud voortdurend wordt
ververst. Alleen het systeem waarbij de karkassen voortdurend tegen een
waterstroom in mechanisch worden voortgestuwd, is aanvaardbaar;
b) de temperatuur van het water in de bak of van de bakken, gemeten bij de
ingang en de uitgang voor de karkassen, mag niet hoger zijn dan + 16 ºC,
respectievelijk + 4 ºC;
c) het moet zo worden toegepast dat zo snel mogelijk wordt voldaan aan de
in hoofdstuk XIII, punt 69, eerste streepje, voorgeschreven temperatuur;
d) het minimumwaterdebiet tijdens het gehele onder a) bedoelde koelpro-
cédé moet:
— 2,5 l per karkas bedragen bij karkassen van ten hoogste 2,5 kg,
— 4 l per karkas bedragen bij karkassen tussen 2,5 en 5 kg,
— 6 l per karkas bedragen bij karkassen van ten minste 5 kg.
Indien er verschillende bakken zijn, moeten de toevoer van vers water en
de afvoer van gebruikt water in elke bak op zodanige wijze zijn geregeld
dat zij geleidelijk afnemen in de richting waarin de karkassen zich
bewegen, waarbij het verse water zó over de bakken wordt verdeeld dat
het waterdebiet in de laatste bak niet minder bedraagt dan:
— 1 l per karkas bij karkassen van ten hoogste 2,5 kg,
— 1,5 l per karkas bij karkassen tussen 2,5 en 5 kg,
— 2 l per karkas bij karkassen van ten minste 5 kg.
Bij de berekening van deze hoeveelheden wordt geen rekening gehouden
met het water dat is gebruikt wanneer de bakken voor het eerst worden
gevuld;
e) de karkassen mogen niet langer dan een half uur in het eerste gedeelte
van de installatie of in de eerste bak verblijven en ook niet langer dan
strikt noodzakelijk is in de rest van de installatie of in de andere bakken.
Alle voorzorgen moeten worden genomen opdat, met name indien het
procédé wordt onderbroken, de in de eerste alinea genoemde tijdsduur
niet wordt overschreden.
Na elke stilstand van de installatie moet de officiële dierenarts zich er,
voordat de installatie weer in werking mag worden gesteld, van verge-
wissen of de karkassen nog steeds aan deze richtlijn voldoen en
geschikt zijn voor menselijke consumptie; indien dat niet het geval is,
dient hij erop toe te zien dat zij zo spoedig mogelijk naar het in hoofd-
stuk I, punt 4, onder d), bedoelde lokaal worden vervoerd;
f) elk onderdeel van de installatie moet, telkens wanneer dat nodig is, aan
het einde van de werkzaamheden en ten minste eenmaal per dag volledig
worden leeggemaakt, gereinigd en ontsmet;
g) met geijkte controleapparatuur moet worden gezorgd voor een adequate
en voortdurende controle op het meten en registreren van:
— het waterverbruik tijdens het sproeireinigen vóór de onderdompeling,
— de temperatuur van het water in de bak of bakken bij de in- en
uitgang voor de karkassen,
— het waterverbruik tijdens de onderdompeling,
— het aantal karkassen in elk van de onder d) en in punt 42 genoemde
gewichtsklassen;
h) de resultaten van de verschillende door de producent uitgevoerde
controles moeten worden bewaard en desgevraagd aan de officiële
dierenarts worden voorgelegd;
i) de juiste werking van de koelinstallatie en de invloed ervan op hygië-
nisch gebied moeten, totdat volgens de procedure van artikel 21 van de
onderhavige richtlijn communautaire microbiologische methoden zijn
vastgesteld, worden beoordeeld aan de hand van door de Lid-Staten
erkende wetenschappelijke microbiologische methoden, waarbij de
verontreiniging van de karkassen met bacterïen in het algemeen en met1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 25
▼M19
enterobacteriacea in het bijzonder, vóór en na onderdompeling wordt
vergeleken. Deze vergelijking vindt plaats bij de ingebruikneming van
de installatie en wordt daarna op gezette tijden herhaald, en in elk geval
telkens wanneer in de installatie veranderingen zijn aangebracht. De
verschillende onderdelen moeten zodanig zijn afgesteld dat vanuit hygië-
nisch oogpunt bevredigende resultaten worden bereikt.
44. Tot het einde van de keuring mogen niet gekeurde karkassen en slachtaf-
vallen en wel gekeurde karkassen en slachtafvallen niet met elkaar in
contact kunnen komen en is het verboden het karkas te verwijderen, uit te
snijden of verder te behandelen.
45. Tot nader order aangehouden of voor menselijke consumptie ongeschikt
verklaard vlees en niet eetbare bijprodukten mogen niet in contact kunnen
komen met voor menselijke consumptie geschikt verklaard vlees en moeten
zo spoedig mogelijk in speciale lokalen of bakken worden ondergebracht,
die zo gesitueerd en ontworpen zijn dat verontreiniging van ander vers vlees
wordt voorkomen.
46. Uitslachten, hanteren, verder behandelen en vervoeren van vlees, met inbe-
grip van slachtafvallen, dient te geschieden onder naleving van alle
hygiënevoorschriften. Wanneer dit vlees van een eindverpakking wordt
voorzien, moet dit geschieden onder naleving van hoofdstuk II, punt 14,
onder d), en hoofdstuk XIV. Vlees in eindverpakking of in onmiddellijke
verpakking moet worden opgeslagen in een ander lokaal dan onverpaktvers vlees.
HOOFDSTUK VIII
KEURING NA HET SLACHTEN
47. Het pluimvee moet onmiddellijk na het slachten worden gekeurd bij behoor-
lijke verlichting.
Bij die keuring
a) moeten de volgende delen:
i) de buitenkant van het karkas, zonder kop en poten, behalve wanneer
deze bestemd zijn voor menselijke consumptie,
ii) de ingewanden en
iii) de holte van het karkas,
visueel worden onderzocht en zo nodig worden betast en ingesneden;
b) moet worden gelet op:
i) afwijkingen inzake consistentie, kleur en geur van de karkassen,
ii) belangrijke afwijkingen veroorzaakt door de slachtwerkzaamheden,
iii) de goede werking van de slachtinstallatie.
De officiële dierenarts moet in elk geval:
a) de bij de keuring na het slachten verwijderde dieren waarvan het vlees
overeenkomstig hoofdstuk IX, punt 53, ongeschikt is verklaard voor
menselijke consumptie, steekproefsgewijze grondig controleren;
b) in verband met een keuring van de ingewanden en de holte van het
karkas een monster van 300 dieren onderzoeken van de hele partij die
een keuring na het slachten heeft ondergaan;
c) een bijzondere keuring na het slachten verrichten van het vlees van
pluimvee indien op grond van andere gegevens kan worden aangenomen
dat het vlees van dat pluimvee ongeschikt voor menselijke consumptie
zou kunnen zijn.
De eigenaar of de persoon die gemachtigd is over het pluimvee te
beschikken moet zo nodig aan de keuring na het slachten deelnemen. Zij
moeten het pluimvee en het vlees van het pluimvee prepareren met het
oog op de keuring. Zij moeten op verzoek van de keurmeester op iedere
andere wijze voldoende bijstand verlenen. Indien zij niet naar behoren
meewerken, moet de keuring worden onderbroken totdat zij de voor de
keuring noodzakelijke medewerking verlenen.
48. In het geval van gedeeltelijk van de ingewanden ontdaan pluimvee
(„ontdarmd” pluimvee), dat onmiddellijk van de ingewanden is ontdaan,
moeten bij minimaal 5 % van het geslachte pluimvee van elke partij de
ingewanden en de holte van het karkas na de verwijdering van de inge-
wanden worden onderzocht. Indien daarbij bij verscheidene dieren
afwijkingen worden geconstateerd, moeten alle dieren van de partij overeen-
komstig punt 47 worden gekeurd.1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 26
▼M19
49. In het geval van pluimvee waarbij het verwijderen van de ingewanden
wordt uitgesteld („New York dressed”-pluimvee) gelden de volgende regels:
a) de in punt 47 bedoelde keuring na het slachten wordt uiterlijk vijftien
dagen na het slachten uitgevoerd; gedurende die periode moet dat
pluimvee worden opgeslagen bij een temperatuur van ten hoogste + 4 ºC;
b) het moet uiterlijk aan het einde van deze periode van de ingewanden
worden ontdaan in het slachthuis waar het is geslacht of in een erkende
pluimvee-uitsnijderij die voldoet aan de eisen van hoofdstuk III, punt 15,letter b), tweede streepje, onder ii); in het laatste geval moet het verge-
zeld gaan van de in bijlage V vervatte gezondheidsverklaring;
c) het vlees van dit pluimvee mag niet worden voorzien van het in hoofd-
stuk XII bedoelde keurmerk alvorens de ingewanden zijn verwijderd als
bedoeld onder b).
50. Er dienen steekproefsgewijze monsters te worden genomen met het oog op
het opsporen van residuen en in ieder geval wanneer een gegronde verden-
king bestaat. Bij het opsporen van residuen via bemonstering dient met
name te worden onderzocht op de residuen bedoeld in punt A, groep III,
punt B, groep I, onder a) en c), en groep II, onder a), van bijlage I van
Richtlijn 86/469/EEG (
1).
De in artikel 4, lid 1, tweede alinea, van de onderhavige richtlijn bedoelde
verplichting tot het opsporen van residuen van stoffen met farmacologische
werking geldt niet voor pluimvee afkomstig van bedrijven onder officiëleveterinaire controle, wanneer de controle op deze residuen op het bedrijf
zelf wordt verricht.
51. Indien op basis van de keuringen vóór of na het slachten besmetting met
een ziekte wordt vermoed, kan de officiële dierenarts, indien hij dat nodig
acht om een diagnose te stellen of om stoffen met farmacologische werking
op te sporen die gezien de geconstateerde ziektetoestand vermoedelijk
aanwezig zijn, vragen om het nodige laboratoriumonderzoek.
Bij twijfel kan de officiële dierenarts de betrokken delen van het pluimvee
verder uitsnijden en onderzoeken ten einde een definitieve diagnose te
stellen.
Wanneer de officiële dierenarts een duidelijke overtreding van de bij deze
richtlijn vastgestelde hygiënevoorschriften of een belemmering van een
adequate keuring constateert, is hij gemachtigd om in te grijpen in het
gebruik van apparatuur of lokalen en om alle nodige maatregelen te treffen,
zelfs om het produktietempo te vertragen of het produktieproces tijdelijk stil
te leggen.
52. De resultaten van de keuringen vóór en na het slachten moeten door de offi-
ciële dierenarts worden geregistreerd en, indien een voor de mens
besmettelijke ziekte wordt gediagnostiseerd, doorgegeven aan de bevoegde
veterinaire autoriteit die belast is met het toezicht op het bedrijf waarvan
de betrokken dieren afkomstig zijn en aan de eigenaar van de houderij van
oorsprong of zijn vertegenwoordiger, die met deze mededelingen rekening
dient te houden, ze dient te bewaren en ze dient over te leggen aan de offi-
ciële dierenarts die de keuring vóór het slachten van de eerstvolgende
produktiegang uitvoert.
HOOFDSTUK IX
BESLISSING VAN DE OFFICIËLE DIERENARTS BIJ DE KEURING
NA HET SLACHTEN
53. a) Vlees van pluimvee wordt volledig ongeschikt voor menselijke
consumptie verklaard indien bij de keuring na het slachten een van de
volgende dingen aan het licht komt:
— algemene aandoening met een besmettelijke ziekte en chronische
plaatselijke verschijnselen van ziekteverwekkende, voor de mens
besmettelijke micro-organismen,
— stelselmatige mycose en plaatselijke laesies in de organen die moge-
lijk veroorzaakt zijn door voor de mens besmettelijke
ziekteverwekkers of toxinen daarvan,
— omvangrijk onderhuids of musculair parasitisme en stelselmatig para-
sitisme,
— vergiftiging,— cachexie,1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 27
(1) PB nr. L 275 van 26. 9. 1986, blz. 36. Richtlijn gewijzigd bij Beschikking 89/187/EEG
(PB nr. L 66 van 10. 3. 1989, blz. 37).
▼M19
— abnormale geur, kleur en smaak,
— kwaadaardige of multipele tumoren,— algehele verontreiniging of besmetting,
— belangrijke laesies en bloeduitstortingen,
— wijd verbreide mechanische laesies, met inbegrip van die welke te
wijten zijn aan uitgebreid broeien,
— onvoldoende uitbloeden,— aanwezigheid van residuen van stoffen boven de toegestane normen
en van residuen van verboden stoffen,
— ascites.
b) Delen van het gedode dier met laesies of verontreinigingen die de hygië-
nische kwaliteit van de rest van het vlees niet aantasten, worden
ongeschikt verklaard voor menselijke consumptie.
54. De van het karkas gescheiden kop, met uitzondering van de tong, de kam,
de baard en de lel, en de volgende ingewanden komen niet in aanmerking
voor menselijke consumptie: de luchtpijp, de overeenkomstig hoofdstuk VII,
punt 37, van het karkas gescheiden longen, de slokdarm, de krop, de
darmen en de galblaas.
HOOFDSTUK X
VOORSCHRIFTEN BETREFFENDE HET VOOR UITSNIJDEN
BESTEMDE VLEES
55. Het uitsnijden van het karkas in delen en het uitbenen mogen uitsluitend
gebeuren in erkende uitsnijderijen.
56. De exploitant van de inrichting, de eigenaar of diens vertegenwoordiger is
verplicht de werkzaamheden in verband met de controle op de onderneming
te vergemakkelijken, en met name alle nuttig geachte handelingen te
verrichten en de nodige voorzieningen ter beschikking van de controledienst
te stellen. Hij moet telkens wanneer dit gevraagd wordt de met de controle
belaste officiële dierenarts gegevens kunnen verschaffen over de herkomst
van het in zijn inrichting binnengekomen vlees en de oorsprong van de
geslachte dieren.
57. Onverminderd hoofdstuk V, punt 19, mag vlees dat niet aan de voorwaarden
van artikel 3, onderdeel I, onder B, punt 1, van deze richtlijn voldoet, zich
alleen dan in erkende uitsnijderijen bevinden, wanneer het in speciale
plaatsen is opgeslagen; het moet op andere plaatsen of op andere tijdstippen
worden uitgesneden dan vlees dat wel aan bovengenoemde voorwaarden
voldoet. De officiële dierenarts moet te allen tijde vrije toegang hebben tot
alle opslagruimten en werklokalen, ten einde na te gaan of bovenstaande
bepalingen stipt worden nageleefd.
58. Vers vlees bestemd om te worden uitgesneden moet, zodra het in de uitsnij-
derij wordt binnengebracht en totdat het wordt uitgesneden, worden
opgeslagen in het lokaal als bedoeld in hoofdstuk III, punt 15, onder a).
In afwijking van hoofdstuk VII, punt 41, evenwel mag vlees vanuit het
slachtlokaal rechtstreeks naar het uitsnijlokaal worden vervoerd.
In dat geval moeten het slachtlokaal en het uitsnijlokaal in hetzelfde gebou-
wencomplex en dicht genoeg bij elkaar liggen, aangezien het uit te snijden
vlees zonder overlading van het ene lokaal naar het andere moet worden
overgebracht via een verlenging van het mechanische transportsysteem van
het slachtlokaal; het uitsnijden moet onmiddellijk gebeuren. Zodra het
uitsnijden en verpakken zijn voltooid, moet het vlees worden vervoerd
naar de koelruimte als bedoeld in hoofdstuk III, punt 15, onder a).
59. Het vlees moet volgens de behoeften in de in hoofdstuk III, punt 15, onder
b), bedoelde lokalen worden binnengebracht. Zodra het uitsnijden en, in
voorkomend geval, verpakken zijn voltooid, moet het vlees worden
vervoerd naar de koel- of vriesruimte als bedoeld in hoofdstuk III, punt 15,
onder a).
60. Behalve wanneer het vlees warm wordt uitgesneden, mag het uitsnijden
slechts plaatsvinden indien het vlees een inwendige temperatuur heeft
bereikt van niet meer dan + 4 ºC.
61. Reinigen van vers vlees met behulp van doeken is verboden.62. Het uitsnijden moet zodanig worden verricht dat iedere verontreiniging van
het vlees wordt voorkomen. Beensplinters en bloedklonters moeten worden
verwijderd. Vlees dat afkomstig is van het uitsnijden en dat niet bestemd is
voor menselijke consumptie, moet telkens worden bijeengebracht in de in
hoofdstuk I, punt 4, onder d), bedoelde bakken of lokalen.1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 28
▼M19
HOOFDSTUK XI
KEURING VAN UITGESNEDEN EN OPGESLAGEN VLEES
63. De erkende uitsnijderijen, herverpakkingscentra en koel- en vrieshuizen
worden onderworpen aan een controle door een lid van het in artikel 8, lid
2, derde alinea, van de onderhavige richtlijn bedoelde keuringsteam.
64. De in punt 63 bedoelde controle omvat de volgende taken:
— het controleren van het binnenkomende en uitgaande verse vlees,
— de keuring van het verse vlees dat aanwezig is in de inrichting,
— het controleren van de reinheid van de lokalen, installaties en werk-
tuigen, bedoeld in hoofdstuk V, alsmede van de hygiëne van het
personeel, inclusief de kleding,
— elke andere controle die de officiële dierenarts nuttig acht voor het
toezicht op de naleving van de bepalingen van deze richtlijn.
HOOFDSTUK XII
HET AANBRENGEN VAN HET KEURMERK
65. Het keurmerk moet worden aangebracht onder toezicht van de officiële
dierenarts. Hiervoor controleert hij:
a) het aanbrengen van het keurmerk op het vlees;
b) de etiketten en het materiaal voor de onmiddellijke verpakking wanneer
deze reeds zijn voorzien van het in dit hoofdstuk voorgeschreven
stempel.
66. Het keurmerk omvat:
a) voor vlees in onmiddellijke verpakking in aparte eenheden of voor kleine
eindverpakkingen:
— in het bovenste gedeelte, het kenteken van het land van verzending in
hoofdletters, dat wil zeggen: B - CZ - DK - D - EE - EL - E - F -
I R L-I-C Y-L V-L T-L-H U-M T-N L-A T-P L-P-S I-S K
- FIN - S - UK;
— in het midden, het veterinaire erkenningsnummer van de inrichting
of, in voorkomend geval, van de uitsnijderij of het herverpakkings-
centrum;
— in het onderste gedeelte één van de afkortingen: EEC - CEE - EWG
- EEG - EOK - EØF - ETY - EHS - EMÜ - EEK - EEB - EGK -
KEE - EGS. De letters dienen 0,2 cm hoog te zijn.
Zowel de letters als de cijfers moeten 0,2 cm hoog zijn;
b) voor grote eindverpakkingen een ovaal stempel van ten minste 6,5 cm
breed en ten minste 4,5 cm hoog, met de onder a) genoemde gegevens.
De letters moeten ten minste 0,8 cm en de cijfers ten minste 1 cm hoog
zijn. Het keurmerk kan voorts een aanduiding bevatten aan de hand
waarvan het mogelijk is de dierenarts die de keuring van het vlees heeft
verricht, te identificeren.
Het voor het merken gebruikte materiaal moet aan alle eisen van de
hygiëne voldoen en de onder a) bedoelde gegevens moeten daarop
duidelijk leesbaar voorkomen.
67. a) Het in punt 66, onder a), bedoelde keurmerk moet worden aangebracht:
— op of leesbaar onder het omhulsel of elke andere eindverpakking bij
afzonderlijk verpakte karkassen,
— op niet afzonderlijk in een onmiddellijke verpakking verpakte
karkassen door middel van een stempel of merkplaatje dat slechts
eenmaal mag worden gebruikt,
— op of leesbaar onder de omhulsels of elke andere eindverpakking bij
delen van karkassen of slachtafvallen die in kleine hoeveelheden van
een onmiddellijke verpakking zijn voorzien.
b) Het in punt 66, onder b), bedoelde keurmerk moet worden aangebracht
op grote eindverpakkingen van karkassen, delen van karkassen of slacht-
afvallen die zijn gemerkt overeenkomstig het bepaalde onder a).1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 29
▼A4
▼M19
▼A4
▼M19
▼M19
c) Wanneer een keurmerk wordt aangebracht op een omhulsel of een eind-
verpakking,
— moet het op zodanige wijze worden aangebracht dat het bij het
openen van het omhulsel of de eindverpakking wordt vernietigd, of
— moet het omhulsel of de eindverpakking op zodanige wijze worden
verzegeld dat zij na opening niet opnieuw kunnen worden gebruikt.
68. Het aanbrengen van het keurmerk op karkassen, delen van karkassen of
slachtafvallen overeenkomstig punt 67, onder a), kan in de volgende
gevallen achterwege blijven:
1. Partijen karkassen, inbegrepen die waarvan bepaalde delen werden
weggenomen overeenkomstig hoofdstuk IX, punt 53, onder b), worden
voor uitsnijding verzonden van een erkend slachthuis naar een erkende
uitsnijderij op voorwaarde dat
a) op de buitenkant van de grote eindverpakkingen die vers vlees van
pluimvee bevatten, het keurmerk overeenkomstig punt 67, onder a),
derde streepje, en punt 67, onder c), is aangebracht;
b) de verzendende inrichting een register bijhoudt van hoeveelheid, soort
en bestemming van de overeenkomstig deze richtlijn verzonden
partijen;
c) de ontvangende uitsnijderij een register bijhoudt van hoeveelheid,
soort en herkomst van de overeenkomstig deze richtlijn ontvangen
partijen;
d) het keurmerk op de grote eindverpakking bij het openmaken in een
uitsnijderij die onder toezicht staat van een officiële dierenarts, wordt
vernietigd;
e) op de buitenkant van de grote eindverpakkingen duidelijk de bestem-
ming en het beoogde gebruik van de partij zijn aangegeven
overeenkomstig het onderhavige punt en bijlage VII.
2. Partijen karkassen, inbegrepen die waarvan bepaalde delen werden
weggenomen overeenkomstig hoofdstuk IX, punt 53, onder b), delen
van karkassen, en de volgende slachtafvallen: hart, lever en spiermaag,
worden van een erkend slachthuis, erkende uitsnijderij of erkend herver-
pakkingscentrum voor behandeling verzonden naar een inrichting voor
de bereiding van vleesbereidingen en vleesprodukten op voorwaarde dat
a) op de buitenkant van de grote eindverpakkingen die vers vlees van
pluimvee bevatten, het keurmerk overeenkomstig punt 67, onder a),
derde streepje, en punt 67, onder c), is aangebracht;
b) de verzendende inrichting een register bijhoudt van de hoeveelheid,
soort en bestemming van de overeenkomstig deze richtlijn verzonden
partijen;
c) de ontvangende inrichting voor de bereiding van vleesbereidingen en
vleesprodukten een speciaal register bijhoudt van hoeveelheid, soort
en herkomst van de overeenkomstig deze richtlijn ontvangen partijen;
d) wanneer het verse vlees van pluimvee bestemd is voor de vervaardi-
ging van vleesprodukten voor het intracommunautaire handelsverkeer,
het keurmerk op de grote eindverpakking bij het openmaken in een
inrichting die onder toezicht staat van de bevoegde autoriteit, wordt
vernietigd;
e) op de buitenkant van de grote eindverpakkingen duidelijk de bestem-
ming en het beoogde gebruik van de partij zijn aangegeven
overeenkomstig het onderhavige punt en bijlage VII.
3. Partijen karkassen, inbegrepen die waarvan bepaalde delen werden
weggenomen overeenkomstig hoofdstuk IX, punt 53, onder b), worden
van een erkend slachthuis, een erkende uitsnijderij of een erkend herver-
pakkingscentrum naar restaurants, kantines en collectiviteiten verzonden
om, na een hittebehandeling, rechtstreeks aan de eindverbruiker te
worden geleverd, op voorwaarde dat
a) op de buitenkant van de eindverpakkingen die vers vlees van
pluimvee bevatten, het keurmerk overeenkomstig punt 67, onder a),
derde streepje, en punt 67, onder c), is aangebracht;
b) de verzendende inrichting een register bijhoudt van de hoeveelheid,
soort en bestemming van de overeenkomstig deze richtlijn verzonden
partijen;
c) de ontvangende afnemer een register bijhoudt van de hoeveelheid,
soort en herkomst van de overeenkomstig deze richtlijn ontvangen
partijen;
d) de afnemers onder toezicht van een bevoegde autoriteit staan, die de
bijgehouden registers moet kunnen inzien;1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 30
▼M19
e) op de buitenkant van de grote eindverpakkingen duidelijk de bestem-
ming en het beoogde gebruik van de partij zijn aangegeven
overeenkomstig het onderhavige punt en bijlage VII.
HOOFDSTUK XIII
OPSLAG
69. — Na de in punt 41 voorgeschreven koeling moet vers vlees van pluimvee
voortdurend op een temperatuur van niet meer dan + 4 ºC worden
gehouden.
— Bevroren vlees van pluimvee moet voortdurend op een temperatuur van
niet meer dan − 12 ºC worden gehouden.
— Vers vlees van pluimvee in eindverpakking mag niet in dezelfde lokalen
worden opgeslagen als vers vlees dat niet van een eindverpakking is
voorzien.
HOOFDSTUK XIV
ONMIDDELLIJKE VERPAKKING EN EINDVERPAKKING VAN VERS
VLEES
70. a) De eindverpakking (bij voorbeeld kisten, kartonnen dozen) moet aan alle
regels van de hygiëne voldoen, met name
— mag zij geen verandering kunnen brengen in de organoleptische
eigenschappen van het vlees;
— mag zij geen voor de gezondheid van de mens schadelijke stoffen op
het vlees kunnen overbrengen;
— moet zij voldoende stevig zijn om het vlees tijdens het vervoer en bij
het hanteren een doeltreffende bescherming te bieden.
b) De eindverpakking mag niet opnieuw als eindverpakking van vlees
worden gebruikt, behalve wanneer zij bestaat uit gemakkelijk te reinigen
corrosiebestendig materiaal en vooraf gereinigd en ontsmet is.
71. Als uitgesneden vers vlees of slachtafval eventueel van een onmiddellijke
verpakking wordt voorzien, moet dit onmiddellijk na het uitsnijden en
volgens de regels van de hygiëne geschieden.
De onmiddellijke verpakkingen moeten doorzichtig en kleurloos zijn of, in
geval van doorzichtige gekleurde onmiddellijke verpakking, zodanig zijn
ontworpen dat het verpakte vlees of afval gedeeltelijk zichtbaar is. Voorts
moeten zij voldoen aan de in punt 70, onder a), eerste en tweede streepje,
gestelde eisen; zij mogen geen tweede maal als onmiddellijke verpakking
van vlees worden gebruikt.
Delen van pluimvee of van het karkas gescheiden slachtafvallen moeten
altijd voorzien zijn van een goed gesloten beschermend omhulsel dat aan
bovenstaande criteria voldoet.
72. Vlees in onmiddellijke verpakking moet ook van een eindverpakking
worden voorzien.
73. Wanneer de onmiddellijke verpakking evenwel voldoet aan alle aan de
eindverpakking gestelde eisen inzake bescherming van het vlees, behoeft
zij niet doorzichtig en kleurloos te zijn en is het niet noodzakelijk het vlees
in een tweede bergingsmiddel te plaatsen, op voorwaarde dat aan de andere
eisen van punt 70 voldaan is.
74. Uitsnijden, uitbenen, onmiddellijke en eindverpakking mogen in een zelfde
lokaal plaatsvinden indien de verpakking de in punt 70, onder b), genoemde
kenmerken vertoont en dus opnieuw kan worden gebruikt of indien aan de
volgende voorwaarden wordt voldaan:
a) het lokaal moet voldoende groot zijn en zo zijn ingericht dat de bewerk-
ingen hygiënisch kunnen worden uitgevoerd;
b) het materiaal voor onmiddellijke en eindverpakking moet dadelijk na de
fabricage verpakt worden in een hermetisch beschermend omhulsel, dat
gedurende het vervoer naar de inrichting tegen schade beschermd wordt,
en moet in hygiënische omstandigheden in een afzonderlijk lokaal van
de inrichting opgeslagen worden;
c) de opslagruimte voor eindverpakkingsmateriaal moet vrij zijn van stof en
ongedierte en mag geen luchtverbinding hebben met andere lokalen
waarin zich stoffen bevinden die vers vlees kunnen verontreinigen. Eind-
verpakkingsmateriaal mag niet op de vloer worden opgeslagen;
d) het materiaal voor de eindverpakking moet in hygiënisch verantwoorde
omstandigheden gereed gemaakt worden voordat het het lokaal wordt
binnengebracht;1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 31
▼M19
e) de eindverpakkingen moeten op hygiënisch verantwoorde wijze het
lokaal worden binnengebracht en onverwijld worden gebruikt. Zij mogen
niet worden gehanteerd door het personeel dat het verse vlees hanteert;
f) het vlees moet, meteen na het aanbrengen van de onmiddellijke verpak-
king, in de daarvoor bestemde opslagruimten worden opgeslagen.
75. De in dit hoofdstuk bedoelde eindverpakkingen mogen slechts uitgesneden
vers vlees van pluimvee bevatten.
HOOFDSTUK XV
VERVOER
76. Vers vlees moet worden vervoerd in vervoermiddelen met hermetische slui-
ting dan wel, bij invoer overeenkomstig Richtlijn 90/675/EEG of doorvoer
via het grondgebied van een derde land, in met een loodje verzegelde
vervoermiddelen, die zo zijn gebouwd en ingericht dat de in hoofdstuk
XIII voorgeschreven temperatuur tijdens de volledige duur van het vervoer
niet wordt overschreden.
77. Die zur Fleischbeförderung bestimmten Transportmittel müssen folgenden
Anforderungen entsprechen:
a) de binnenwanden moeten glad zijn en gemakkelijk te reinigen en te
ontsmetten;
b) zij moeten zijn uitgerust met doelmatige voorzieningen ter bescherming
van het vlees tegen insekten en stof en zij moeten zodanig zijn afgedicht
dat er geen vloeistoffen kunnen wegvloeien.
78. De vervoermiddelen voor het vervoer van vlees mogen in geen geval
worden gebruikt voor het vervoer van levende dieren of produkten die het
vlees zouden kunnen aantasten of verontreinigen.
79. Andere produkten die de hygiënische kwaliteit van het vlees van pluimvee
nadelig kunnen beïnvloeden of dat vlees kunnen verontreinigen mogen niet
te zamen met vlees in hetzelfde vervoermiddel worden vervoerd.
Vlees in een eindverpakking mag niet samen met vlees zonder eindverpak-
king worden vervoerd in hetzelfde vervoermiddel, tenzij hierin een passende
fysieke scheiding is aangebracht tussen het vlees met en het vlees zondereindverpakking.
80. Vers vlees van pluimvee mag alleen in gereinigde en ontsmette vervoermid-
delen worden vervoerd.
81. De exploitant van de inrichting, de eigenaar of diens vertegenwoordiger
moet erop toezien dat dank zij de vervoermiddelen en de ladingsvoor-
waarden de in het onderhavige hoofdstuk neergelegde hygiënevoorschriften
kunnen worden nageleefd. Een lid van het in artikel 8, lid 2, derde alinea,
van de onderhavige richtlijn bedoelde keuringsteam dient op de naleving
daarvan toe te zien.1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 32
▼M19
BIJLAGE II
HOOFDSTUK I
ALGEMENE VOORWAARDEN VOOR DE ERKENNING VAN INRICH-
TINGEN MET EEN GERINGE CAPACITEIT
Inrichtingen met een geringe capaciteit moeten ten minste voorzien zijn van:
1. voor lokalen waar vlees wordt verkregen en bewerkt,
a) vloeren uit ondoordringbaar, gemakkelijk te reinigen en te ontsmetten
materiaal dat niet kan rotten, welke vloeren zo moeten zijn aangelegd
dat het water gemakkelijk kan wegvloeien; om geuren te voorkomen
moet het water worden afgevoerd naar met een rooster bedekte en van
stankafsluiting voorziene zinkputten;
b) gladde, duurzame en ondoordringbare wanden die van een heldere, afwas-
bare bekleding zijn voorzien tot een hoogte van ten minste 2 m.
Het gebruik van houten wanden in de in bijlage I, hoofdstuk IV, punt 16,
bedoelde lokalen die vóór 1 januari 1994 zijn gebouwd, is echter geen
reden voor intrekking van de erkenning;
c) deuren van reukloos, gemakkelijk te reinigen materiaal dat niet kan rotten.
Indien in de betrokken inrichting vlees wordt opgeslagen, moet deze
inrichting beschikken over een opslagruimte die aan de hierboven
omschreven eisen voldoet;
d) reukloos isolatiemateriaal dat niet kan rotten;
e) voldoende luchtverversing en, zo nodig, een goede afvoer van damp;
f) voldoende verlichting, door daglicht of door kunstlicht, waardoor de
kleuren niet worden veranderd;
2. a) voldoende voorzieningen, zo dicht mogelijk bij de plaatsen waar het vlees
wordt bewerkt, voor het wassen en ontsmetten van de handen en voor het
reinigen van het materieel met warm water. De installaties voor het
wassen van de handen moeten voorzien zijn van koud en warm stromend
water of van vooraf op een passende temperatuur gemengd water, van
was- en ontsmettingsmiddelen, alsmede van hygiënische voorzieningen
voor het drogen van de handen;
b) ter plaatse of in een aanpalend lokaal, een voorziening voor het
ontsmetten van de werktuigen met water dat een temperatuur moet
hebben van ten minste 82 ºC;
3. passende voorzieningen ter bescherming tegen schadelijke dieren zoals
insekten of knaagdieren;
4. a) voorzieningen en werktuigen, zoals tafels voor het uitsnijden, verplaats-
bare uitsnijbladen, bakken, transportbanden en zagen van
corrosiebestendig materiaal, die het vlees niet kunnen aantasten en
gemakkelijk te reinigen en te ontsmetten zijn. Het gebruik van hout is
verboden;
b) corrosiebestendige werktuigen en apparatuur die aan de eisen van de
hygiëne voldoen en bestemd zijn voor
— het interne transport van het vlees,
— het neerzetten van de bakken die voor het vlees worden gebruikt, op
zodanige wijze dat noch het vlees noch de bakken rechtstreeks met de
vloer of de wanden in aanraking kunnen komen;
c) speciale waterdichte bakken van bestendig materiaal, met een deksel en
een sluiting om te verhinderen dat onbevoegden er iets uit kunnen nemen,
voor vlees dat niet bestemd is voor menselijke consumptie en dat aan het
einde van iedere werkdag moet worden opgehaald of vernietigd;
5. een koelinstallatie om het vlees constant op de bij deze richtlijn voorge-
schreven inwendige temperatuur te houden. Deze installatie moet een
afvoersysteem bevatten dat aangesloten is op de afvalwaterleiding en geen
gevaar inhoudt voor verontreiniging van het vlees;
6. een installatie die onder druk een voldoende hoeveelheid van uitsluitend
drinkwater in de zin van Richtlijn 80/778/EEG kan leveren; bij wijze vanuitzondering kan evenwel een installatie met niet drinkbaar water worden
toegelaten voor de produktie van stoom, voor brandbestrijding of voor het
koelen van koelinstallaties, op voorwaarde dat de daartoe aangebrachte
leidingen het gebruik van dit water voor andere doeleinden onmogelijk
maken en geen gevaar voor besmetting van vers vlees opleveren. De
leidingen voor niet drinkbaar water moeten goed kunnen worden onder-
scheiden van de drinkwaterleidingen;1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 33
▼M19
7. een installatie die warm drinkwater in de zin van Richtlijn 80/778/EEG in
voldoende hoeveelheden levert;
8. een voorziening voor de hygiënische afvoer van afvalwater;
9. ten minste een wasgelegenheid alsmede toiletten met waterspoeling. Deze
laatste mogen geen rechtstreekse toegang tot de werklokalen geven. Dewasgelegenheid moet voorzien zijn van koud en warm stromend water of
van vooraf op een passende temperatuur gemengd water, hygiënische was-
en ontsmettingsmiddelen voor de handen en hygiënische voorzieningen voor
het drogen van de handen. De wasgelegenheid moet zich in de nabijheid van
de toiletten bevinden.
HOOFDSTUK II
BIJZONDERE VOORWAARDEN VOOR DE ERKENNING VAN
SLACHTHUIZEN MET EEN GERINGE CAPACITEIT
10. Afgezien van de algemene voorwaarden, moeten slachthuizen met een
geringe capaciteit ten minste beschikken over:
a) een slachtlokaal dat voldoende groot is voor enerzijds het verdoven en
het uitbloeden en anderzijds het plukken en het broeien; deze twee
soorten handelingen moeten plaatsvinden op afzonderlijke plaatsen;
b) in het slachtlokaal, wanden die tot een hoogte van ten minste 2 m of tot
aan het plafond afwasbaar zijn;
c) een lokaal voor het verwijderen van de ingewanden en het bereiden, dat
voldoende groot is om het verwijderen van de ingewanden te laten
plaatsvinden op een plek die voldoende verwijderd is van de plaatsen
waar het vlees wordt bewerkt of die zodanig van deze plaatsen
gescheiden is dat verontreiniging wordt voorkomen;
d) een koel- of vriesruimte waarvan de capaciteit voldoende groot is in
verhouding tot de omvang en de aard van de slachtactiviteiten en die in
ieder geval een minimale, afsluitbare geïsoleerde ruimte omvat, welke
alleen mag worden gebruikt voor de tijdelijke bewaring van karkassen
die worden geanalyseerd.
Afwijkingen van deze eis kunnen per geval door de bevoegde autori-
teiten worden toegestaan, wanneer het vlees direct uit deze slachthuizen
wordt opgehaald om te worden afgeleverd bij uitsnijderijen of slagerijen
in de onmiddellijke nabijheid van het slachthuis voor zover dit vervoer
niet meer dan één uur in beslag neemt;
11. De in het slachtlokaal gebrachte dieren moeten onmiddellijk na verdoving
geslacht worden, behalve in geval van een slacht volgens een religieuze rite.
12. Zieke of van ziekte verdachte dieren mogen niet in de inrichting worden
geslacht, tenzij de bevoegde autoriteit een afwijking op deze regel toestaat.
In dat geval moet het slachten geschieden onder het toezicht van de
bevoegde autoriteit en moeten er maatregelen worden genomen om veront-
reiniging te voorkomen; de lokalen moeten speciaal worden gereinigd en
ontsmet onder officieel toezicht alvorens opnieuw te worden gebruikt.1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 34
▼M19
BIJLAGE III
VAKBEKWAAMHEIDSEISEN VOOR ASSISTENTEN
1. Alleen kandidaten die kunnen aantonen dat zij
a) met betrekking tot de in punt 3, onder a), vermelde onderwerpen een door
de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten erkende theoretische oplei-
ding, inclusief laboratoriumdemonstraties, hebben gevolgd,
b) een praktijkopleiding onder toezicht van een officiële dierenarts hebben
gehad,
mogen deelnemen aan het in artikel 8, lid 2, tweede alinea, van de onder-
havige richtlijn bedoelde examen. De praktijkopleiding wordt gegeven in
slachthuizen, in uitsnijderijen, in koel- of vrieshuizen, in keuringsposten
voor vers vlees, of, voor de keuring vóór het slachten, op een bedrijf.
2. Assistenten die voldoen aan de eisen van bijlage III bij Richtlijn 64/433/
EEG, mogen evenwel een opleidingscursus volgen waarvan het theoretische
deel slechts vier weken beslaat.
3. Het in artikel 8, lid 2, tweede alinea, van de onderhavige richtlijn bedoelde
examen omvat een theoretisch gedeelte en een praktijkgedeelte en heeft
betrekking op de volgende onderwerpen:
a) voor het bezoeken van bedrijven:
i) theorieopleiding
— algemene kennis van de pluimvee-industrie — organisatie, econo-
misch belang, produktiemethoden, internationale handel, enz.;
— anatomie en pathologie van pluimvee;
— basiskennis van ziekten — virussen, bacteriën, parasieten, enz.;
— controle op ziekten, gebruik van geneesmiddelen/vaccins, controle
op residuen;
— hygiëne- en gezondheidscontrole;
— welzijn op de boerderij, tijdens het vervoer en in het slachthuis;— controle van de omgeving — in de gebouwen, op de boerderijen
en in het algemeen;
— nationale en internationale regelgeving;
— consumentengedrag en kwaliteitscontrole;
ii) praktijkopleiding
— bezoeken aan bedrijven met verschillende soorten en fokmethoden;
— bezoeken aan produktie-inrichtingen;— laden en lossen van vervoermiddelen;
— laboratoriumbezoek;
— veterinaire controles;
— documentatie;
— praktijkervaring;
b) voor de keuring in het slachthuis
i) theoretisch gedeelte
— basiskennis van de anatomie en de fysiologie van geslachte dieren;
— basiskennis van de pathologie van geslachte dieren;
— basiskennis van de pathologische anatomie van geslachte dieren;
— basiskennis van de hygiëne, met name de bedrijfshygiëne, de
hygiëne bij het slachten, het uitsnijden en de opslag, en de arbeids-
hygiëne;
— kennis van methoden en procedures voor slachting, keuring, berei-
ding, onmiddellijke en eindverpakking en vervoer van vers vlees;
— kennis van de wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften die
met het verrichten van de werkzaamheden van de assistent verband
houden;
— bemonsteringsprocedures;
ii) praktijkgedeelte
— keuring en beoordeling van geslachte dieren;
— bepaling van de diersoort via onderzoek van de kenmerkende delen
van het dier;
— identificatie van een aantal delen van geslachte dieren waarin
veranderingen voorkomen, en commentaar op die delen;1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 35
▼M19
— keuring na het slachten in het slachthuis;
— hygiënecontrole;
— bemonstering.1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 36
▼M19
BIJLAGE IV
MODEL
1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 37
▼M19
BIJLAGE V
MODEL
1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 38
▼M19
BIJLAGE VI
MODEL
1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 39
▼M19
►(1) (2)A31971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 40
▼M19
BIJLAGE VII
1971L0118 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 41