2008R0889 — NL — 01.07.2010 — 003.002

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

VERORDENING (EG) Nr. 889/2008 VAN DE COMMISSIE

van 5 september 2008

tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten, wat de biologische productie, de etikettering en de controle betreft







DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad van 28 juni 2007 inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 2092/91 ( 1 ), en met name op artikel 9, lid 4, artikel 11, tweede alinea, artikel 12, lid 3, artikel 14, lid 2, artikel 16, lid 3, onder c), artikel 17, lid 2, artikel 18, lid 5, artikel 19, lid 3, tweede alinea, artikel 21, lid 2, artikel 22, lid 1, artikel 24, lid 3, artikel 25, lid 3, artikel 26, artikel 28, lid 6, artikel 29, lid 3, artikel 38, onder a), b), c) en e), en artikel 40, Overwegende hetgeen volgt: (1) Bij Verordening (EG) nr. 834/2007, en met name in de titels III, IV en V, zijn basisvoorschriften vastgesteld voor de productie, de etikettering en de controle van biologische producten in de plantaardige en in de dierlijke productie. Er moeten bepalingen voor de uitvoering van deze voorschriften worden vastgesteld. (2) De ontwikkeling op Gemeenschapsniveau van nieuwe, gedetailleerde productievoorschriften voor bepaalde diersoorten, de biologische aquacultuur, zeewier en als levensmiddel of diervoeder gebruikte gist zal meer tijd vergen en moet derhalve in een volgende procedure worden geregeld. Daarom dienen deze producten te worden uitgesloten uit de werkingssfeer van deze verordening. De communautaire productie-, controle- en etiketteringvoorschriften moeten echter wel in overeenstemming met artikel 42 van Verordening (EG) nr. 834/2007 overeenkomstig worden toegepast op bepaalde diersoorten, aquacultuurproducten en zeewier. (3) Om dubbelzinnigheden te voorkomen en de uniforme toepassing van de voorschriften voor de biologische productie te garanderen, moeten bepaalde definities worden vastgesteld. (4) De biologische plantaardige productie is gebaseerd op het beginsel dat de planten hun voedsel vooral uit het ecosysteem van de bodem halen. De substraatteelt, waarbij de wortels van de plant zich in een inert groeimedium met oplosbare mineralen en nutriënten bevinden, mag daarom niet worden toegestaan. (5) Aangezien bij de biologische plantaardige productie uiteenlopende teeltpraktijken worden toegepast met een beperkt gebruik van langzaam oplosbare meststoffen en bodemverbeteringsmiddelen, moeten deze praktijken worden gespecificeerd. Met name moeten voorwaarden voor het gebruik van bepaalde niet-synthetische producten worden vastgesteld. (6) Het gebruik van pesticiden die kunnen leiden tot milieuschade of tot de aanwezigheid van residuen in landbouwproducten, moet aan banden worden gelegd. Parasieten, ziekten en onkruid moeten bij voorkeur worden bestreden met preventieve maatregelen. Bovendien moet het gebruik van bepaalde gewasbeschermingsmiddelen aan voorwaarden worden gebonden. (7) Het gebruik van bepaalde gewasbeschermingsmiddelen, meststoffen, bodemverbeteringsmiddelen, bepaalde niet-biologische voedermiddelen, toevoegingsmiddelen voor diervoeders, technische hulpstoffen voor diervoeders en bepaalde reinigings- en ontsmettingsmiddelen werd op grond van Verordening (EEG) nr. 2092/91 ( 2 ) onder welomschreven voorwaarden toegestaan. Met het oog op de voortzetting van de biologische landbouw moet het gebruik van de betrokken producten en stoffen overeenkomstig artikel 16, lid 3, onder c), van Verordening (EG) nr. 834/2007 verder worden toegestaan. Bovendien moeten de producten en stoffen die in het kader van Verordening (EEG) nr. 2092/91 waren toegestaan, omwille van de duidelijkheid worden opgenomen in de bijlagen bij de onderhavige verordening. In de toekomst kunnen producten en stoffen aan deze lijsten worden toegevoegd op basis van een andere rechtsgrond, namelijk artikel 16, lid 1, van Verordening (EG) nr. 834/2007. Daarom dient de verschillende status van elke categorie producten en stoffen aan de hand van een symbool te worden aangegeven in de lijst. (8) De integrale aanpak in de biologische landbouw impliceert een grondgebonden dierlijke productie en gebruik van de daarvan afkomstige mest in de plantaardige productie. Aangezien de dierhouderij hand in hand gaat met beheer van de landbouwgrond, moet niet-grondgebonden dierlijke productie worden verboden. In de biologische dierhouderij moet niet alleen het vermogen van de dieren om zich aan de plaatselijke omstandigheden aan te passen, hun levenskracht en hun ziektebestendigheid in aanmerking worden genomen bij de keuze van de rassen, maar moet tevens een ruime biologische diversiteit worden nagestreefd. (9) Het feit dat de marktdeelnemers soms problemen hebben om biologisch gehouden fokdieren uit een beperkt genenbestand te vinden, belemmert de ontwikkeling van de sector. Daarom moet de mogelijkheid worden geboden om een beperkt aantal niet-biologisch gehouden dieren voor fokdoeleinden op het landbouwbedrijf binnen te brengen. (10) De biologische dierhouderij moet ervoor zorgen dat aan de ethologische behoeften van de dieren wordt voldaan. In dit verband dient de huisvesting van alle diersoorten te voorzien in de behoefte van de dieren aan ventilatie, licht, ruimte en comfort, en moet elk dier over een voldoende oppervlakte beschikken om een ruime bewegingsvrijheid te genieten en zijn natuurlijke sociale gedrag te ontwikkelen. Voor bepaalde dieren, onder meer bijen, moeten huisvestingsvoorschriften en houderijpraktijken worden vastgesteld. Deze huisvestingsvoorschriften moeten een hoog niveau van dierenwelzijn — een prioriteit in de biologische dierhouderij — garanderen en mogen daarom verder gaan dan de communautaire dierenwelzijnsnormen die voor de landbouw in het algemeen gelden. Biologische dierhouderijpraktijken moeten gericht zijn tegen een te snelle opfok van pluimvee. Daarom moeten bepalingen ter voorkoming van intensieve teeltmethoden worden vastgesteld. Om het gebruik van intensieve teeltmethoden te ontraden, moet worden bepaald dat biologisch gehouden pluimvee bij de slacht een bepaalde minimumleeftijd moet hebben of dat het moet behoren tot traaggroeiende rassen. (11) In de meeste gevallen moeten de biologisch gehouden dieren, zodra de weersomstandigheden dit toelaten, toegang hebben tot een plaats waar zij in de open lucht kunnen grazen en deze openluchtruimten moeten in beginsel worden beheerd volgens een adequaat rotatieschema. (12) Om te voorkomen dat nutriënten natuurlijke hulpbronnen als grond en water verontreinigen, moet een maximumgrens voor het gebruik van dierlijke mest per hectare en de veebezetting per hectare worden vastgesteld. Deze maximumgrens moet gerelateerd zijn aan het stikstofgehalte van de mest. (13) Verminkingen die bij de dieren stress, schade, ziekte of lijden in de hand werken, moeten worden verboden. Handelingen die essentieel zijn voor bepaalde productietakken en voor de veiligheid van mens en dier, mogen evenwel onder strikte voorwaarden worden toegestaan. (14) De dieren moeten, rekening houdend met hun fysiologische behoeften, worden gevoederd met overeenkomstig de voorschriften voor de biologische landbouw geproduceerde grassen, voedergewassen en diervoeders. Bovendien kan het nodig zijn om onder welomschreven voorwaarden bepaalde mineralen, spoorelementen en vitamines bij te voederen om aan de basisvoedingsbehoeften van de dieren te voldoen. (15) Aangezien de capaciteit van biologisch gehouden herkauwers om de nodige essentiële vitaminen A, D en E uit hun voederrantsoen te halen vanwege de klimatologische omstandigheden en de beschikbare voedselbronnen verschilt van gebied tot gebied en deze verschillen naar verwachting zullen blijven bestaan, moet het gebruik van dergelijke vitaminen bij herkauwers worden toegestaan. (16) Maatregelen op het gebied van diergezondheid moeten vooral gericht zijn op ziektepreventie. Bovendien moeten reinigings- en ontsmettingsmaatregelen worden toegepast. (17) Het preventieve gebruik van chemisch gesynthetiseerde, allopathische geneesmiddelen is in de biologische landbouw niet toegestaan. Wanneer een ziek of gewond dier echter onmiddellijk zorg nodig heeft, moet de mogelijkheid worden geboden een strikt noodzakelijke dosis chemisch gesynthetiseerde, allopathische geneesmiddelen toe te dienen. Om de goede naam die de biologische productie bij de consument geniet, te waarborgen, moet het bovendien mogelijk zijn beperkende maatregelen te treffen, zoals verdubbeling van de wachttijd na gebruik van chemisch gesynthetiseerde, allopathische geneesmiddelen. (18) Er moeten specifieke voorschriften inzake ziektepreventie en diergeneeskundige behandelingen in de bijenteelt worden vastgesteld. (19) Er moet worden bepaald dat diervoeders of levensmiddelen producerende marktdeelnemers rekening moeten houden met passende procedures die zijn gebaseerd op de systematische identificatie van cruciale verwerkingsfasen, teneinde ervoor te zorgen dat de geproduceerde verwerkte producten voldoen aan de voorschriften voor de biologische productie. (20) Voor de productie van bepaalde verwerkte biologische diervoeders en levensmiddelen moet worden gebruikgemaakt van niet-biologische producten en stoffen. De harmonisatie van de wijnbouwvoorschriften op communautair niveau zal meer tijd vergen. Daarom moeten de hier bedoelde producten van de wijnbereiding buiten de werkingssfeer van deze verordening worden gehouden totdat in een latere procedure voorschriften in dit verband worden vastgesteld. (21) Het gebruik van bepaalde ingrediënten van niet-agrarische oorsprong, bepaalde technische hulpstoffen voor levensmiddelen en bepaalde niet-biologische ingrediënten van agrarische oorsprong werd op grond van Verordening (EEG) nr. 2092/91 onder welomschreven voorwaarden toegestaan bij de vervaardiging van verwerkte biologische levensmiddelen. Met het oog op de voortzetting van de biologische landbouw moet het gebruik van de betrokken producten en stoffen overeenkomstig artikel 21, lid 2, van Verordening (EG) nr. 834/2007 verder worden toegestaan. Bovendien moeten de producten en stoffen die in het kader van Verordening (EEG) nr. 2092/91 waren toegestaan, omwille van de duidelijkheid worden opgenomen in de bijlagen bij de onderhavige verordening. In de toekomst kunnen producten en stoffen aan deze lijsten worden toegevoegd op basis van een andere rechtsgrond, namelijk artikel 21, lid 2, van Verordening (EG) nr. 834/2007. Daarom dient de verschillende status van elke categorie producten en stoffen aan de hand van een symbool te worden aangegeven in de lijst. (22) In bepaalde omstandigheden kunnen biologische en niet-biologische producten samen worden opgehaald en vervoerd. Er moeten bepalingen worden vastgesteld om de biologische en de niet-biologische producten tijdens de behandeling goed van elkaar te scheiden en vermenging te voorkomen. (23) De omschakeling naar de biologische productiemethode vergt bepaalde perioden waarin alle gebruikte middelen op deze productiewijze moeten worden afgestemd. Afhankelijk van de vorige productie van het landbouwbedrijf moet in dit verband voor elke productiesector een specifieke periode worden vastgesteld. (24) Overeenkomstig artikel 22 van Verordening (EG) nr. 834/2007 moeten voorwaarden voor de toepassing van de in dat artikel bedoelde uitzonderingen worden vastgesteld. Dergelijke voorwaarden moeten betrekking hebben op het niet beschikbaar zijn van biologisch gehouden dieren, diervoeders, bijenwas, zaaizaad, pootaardappelen en biologische ingrediënten, op specifieke problemen in verband met het beheer van de dierhouderij en op noodsituaties. (25) Geografische en structurele verschillen in de landbouw- en klimaatomstandigheden kunnen de ontwikkeling van de biologische productie in bepaalde gebieden belemmeren en maken het daarom noodzakelijk uitzonderingen vast te stellen voor bepaalde praktijken op het gebied van de kenmerken van de gebouwen en installaties voor de dierhouderij. In bedrijven die vanwege hun geografische ligging en hun structurele beperkingen, met name omwille van hun locatie in bergachtige gebieden, kleinschalig zijn, mag het aanbinden van dieren daarom onder welomschreven voorwaarden worden toegestaan, maar enkel wanneer deze dieren niet in aan hun ethologische behoeften aangepaste groepen kunnen worden gehouden. (26) Om de verdere ontwikkeling van een beginnende biologische dierhouderij te garanderen, zijn op grond van Verordening (EEG) nr. 2092/91 tijdelijke afwijkingen voor het aanbinden en huisvesten van dieren en voor de veebezetting vastgesteld. Om verstoringen in de biologische dierhouderij te voorkomen, moeten deze afwijkingen in een overgangsfase gehandhaafd blijven totdat de termijn voor toepassing ervan is verstreken. (27) Gezien het belang van bestuiving in de biologische bijenteelt moeten uitzonderingen kunnen worden toegestaan die het mogelijk maken om op één bedrijf eenheden voor zowel biologische als niet-biologische bijenteelt te exploiteren. (28) Omdat landbouwers zich soms moeilijk kunnen bevoorraden met biologisch gehouden dieren en biologische diervoeders, moet toestemming worden verleend voor het beperkte gebruik van niet-biologisch geproduceerde landbouwproductiemiddelen. (29) In de biologische productie actieve producenten hebben zich intensief ingezet voor een toename van de productie van biologisch zaaizaad en biologisch vegetatief teeltmateriaal om tot een breed assortiment plantenrassen en plantensoorten te komen waarvoor biologisch zaaizaad en vegetatief teeltmateriaal verkrijgbaar is. Aangezien voor talrijke soorten nog steeds niet genoeg biologisch zaaizaad en biologisch vegetatief teeltmateriaal beschikbaar is, moet in die gevallen het gebruik van niet-biologisch zaaizaad en niet-biologisch vegetatief teeltmateriaal worden toegestaan. (30) Om de zoektocht van de marktdeelnemers naar biologisch zaaizaad en biologische pootaardappelen te vergemakkelijken, moeten de lidstaten zorgen voor de oprichting van een gegevensbank met de rassen waarvan biologisch zaaizaad en biologische pootaardappelen op de markt beschikbaar zijn. (31) De zorg voor volwassen mannelijke runderen kan gevaarlijk zijn voor de betrokken marktdeelnemer en voor andere personen die de dieren verzorgen. Daarom moet de mogelijkheid worden geboden uitzonderingen toe te staan tijdens de fase waarin zoogdieren, en met name runderen, worden afgemest. (32) Noodsituaties of wijdverbreide dier- of plantenziekten kunnen ernstige gevolgen hebben voor de biologische productie in de getroffen gebieden. Om de landbouwactiviteit in die plaatsen te behouden of zelfs nieuw leven in te blazen, moeten passende maatregelen worden getroffen. Daarom moet aan de bedrijven in de getroffen gebieden de mogelijkheid worden geboden om zich gedurende een beperkte periode te bevoorraden met niet-biologisch gehouden dieren of niet-biologische diervoeders. (33) Overeenkomstig artikel 24, lid 3, en artikel 25, lid 3, van Verordening (EG) nr. 834/2007 moeten specifieke criteria worden vastgesteld voor de presentatie, de samenstelling, de grootte en het ontwerp van het communautair logo, alsmede voor de presentatie en de samenstelling van het codenummer van de controlerende autoriteit of het controleorgaan en van de aanduiding van de plaats waar de agrarische grondstoffen waaruit het product is samengesteld, zijn geteeld. (34) Overeenkomstig artikel 26 van Verordening (EG) nr. 834/2004 moeten specifieke voorschriften inzake de etikettering van biologische diervoeders worden vastgesteld, met inachtneming van de soorten en de samenstelling van de diervoeders en de horizontale etiketteringsvoorschriften voor diervoeders. (35) Ter aanvulling van de controleregeling op basis van Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn ( 3 ), moeten specifieke controlemaatregelen worden vastgesteld. Met name moet worden voorzien in nauwkeurige voorschriften met betrekking tot alle stadia van de productie, de verwerking en de afzet van biologische producten. (36) De mededeling van gegevens door de lidstaten aan de Commissie moet het deze laatste mogelijk maken de gegevens die haar worden verstrekt voor het beheer van de statistische informatie en referentiegegevens, direct en zo doeltreffend mogelijk te gebruiken. Hiertoe dient te worden bepaald dat alle uitwisselingen tussen de lidstaten en de Commissie waarbij gegevens beschikbaar worden gesteld of meegedeeld, langs elektronische of digitale weg moeten gebeuren. (37) De uitwisseling van gegevens en stukken tussen de Commissie en de lidstaten en het beschikbaar stellen en meedelen van gegevens door de lidstaten aan de Commissie vinden in de regel plaats langs elektronische of digitale weg. Om de informatie-uitwisselingen in het kader van de regelgeving over de biologische productie te verbeteren en uit te breiden, moeten de bestaande computersystemen worden aangepast of moeten nieuwe computersystemen worden opgezet. Bepaald dient te worden dat dit door de Commissie wordt gerealiseerd en wordt geïmplementeerd nadat de lidstaten via het Comité inzake de biologische productie zijn geïnformeerd. (38) De wijze waarop de gegevens door deze computersystemen worden verwerkt, en de vorm en inhoud van de op grond van Verordening (EG) nr. 834/2007 te verstrekken stukken moeten vaak worden aangepast overeenkomstig de ontwikkeling van de geldende regelgeving of behoeften in het kader van het beheer. Ook is een uniforme presentatie van de door de lidstaten te verstrekken stukken noodzakelijk. Om deze doelstellingen te bereiken, de procedures te vereenvoudigen en ervoor te zorgen dat de betrokken computersystemen onmiddellijk operationeel zijn, moeten de vorm en de inhoud van de stukken worden gedefinieerd aan de hand van modellen of vragenlijsten die de Commissie aanpast en bijwerkt na het Comité inzake de biologische productie daarover te hebben geïnformeerd. (39) Met betrekking tot een aantal op grond van Verordening (EG) nr. 2092/91 vastgestelde bepalingen moeten overgangsmaatregelen worden vastgesteld om te voorkomen dat de continuïteit van de biologische productie in gevaar komt. (40) Verordening (EEG) nr. 207/93 van de Commissie van 29 januari 1993 tot vaststelling van de inhoud van bijlage VI bij Verordening (EEG) nr. 2092/91 inzake de biologische productiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen en tot vaststelling van bepalingen voor de toepassing van artikel 5, lid 4, van die verordening ( 4 ), Verordening (EG) nr. 1452/2003 van de Commissie van 14 augustus 2003 tot handhaving van de in artikel 6, lid 3, onder a), van Verordening (EEG) nr. 2092/91 vastgestelde uitzonderingsbepaling ten aanzien van bepaalde soorten zaaizaad en vegetatief teeltmateriaal en tot vaststelling van procedurebepalingen en criteria voor die uitzonderingsbepaling ( 5 ), en Verordening (EG) nr. 223/2003 van de Commissie van 5 februari 2003 houdende etiketteringsvoorschriften in verband met de biologische productiemethode voor diervoeders, mengvoeders en voedermiddelen en tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad ( 6 ), moeten worden ingetrokken en vervangen door een nieuwe verordening. (41) Verordening (EEG) nr. 2092/91 wordt met ingang van 1 januari 2009 ingetrokken bij Verordening (EG) nr. 834/2007. Een groot aantal van de in de eerstgenoemde verordening vervatte bepalingen moet echter in enigszins aangepaste vorm van toepassing blijven en moet daarom in het kader van de onderhavige verordening worden vastgesteld. Omwille van de duidelijkheid moet de concordantie tussen de betrokken bepalingen van Verordening (EEG) nr. 2092/91 en die van de onderhavige verordening worden aangegeven. (42) De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Regelgevend Comité voor biologische productie, Overwegende hetgeen volgt: HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:







Inhoudstafel Titel I Inleidende bepalingen Titel II Voorschriften inzake productie, verwerking, verpakking, vervoer en opslag van producten Hoofdstuk 1 Plantaardige productie Hoofdstuk 1 bis Zeewierproductie Hoofdstuk 2 Dierlijke productie Afdeling 1 Herkomst van de dieren Afdeling 2 Huisvesting van de dieren en dierhouderijpraktijken Afdeling 3 Diervoeders Afdeling 4 Ziektepreventie en diergeneeskundige behandeling Hoofdstuk 2 bis Dierlijke aquacultuurproductie Deel 1 Algemene voorschriften Deel 2 Herkomst van de aquacultuurdieren Deel 3 Aquacultuurhouderijpraktijken Deel 4 Reproductie Deel 5 Voeder voor vissen, schaaldieren, schelpdieren en stekelhuidigen Deel 6 Specifieke voorschriften voor weekdieren Deel 7 Ziektepreventie en diergeneeskundige behandeling Hoofdstuk 3 Verwerkte producten Hoofdstuk 4 Ophaling, verpakking, vervoer en opslag van producten Hoofdstuk 5 Bepalingen inzake de omschakeling Hoofdstuk 6 Uitzonderlijke productievoorschriften Afdeling 1 Klimatologische, geografische of structurele beperkingen Afdeling 2 Het niet beschikbaar zijn van biologische landbouwproductiemiddelen Afdeling 3 Specifieke beheersproblemen in de biologische dierhouderij Afdeling 3 bis Uitzonderlijke productievoorschriften in verband met het gebruik van specifieke producten en stoffen bij de verwerking overeenkomstig artikel 22, lid 2, onder e), van Verordening (EG) nr. 834/2007 Afdeling 4 Noodsituaties Hoofdstuk 7 Databank voor zaaigoed Titel III Etikettering Hoofdstuk 1 Logo voor biologische productie van de Europese Unie Hoofdstuk 2 Specifieke etiketteringsvoorschriften voor diervoeders Hoofdstuk 3 Andere specifieke etiketteringsvoorschriften Titel IV Controles Hoofdstuk 1 Minimale controlevoorschriften Hoofdstuk 2 Controlevoorschriften voor planten en plantaardige producten Hoofdstuk 2 bis Specifieke controlevoorschriften met betrekking tot zeewier Hoofdstuk 3 Controlevoorschriften voor dieren en dierlijke producten Hoofdstuk 3 bis Specifieke controlevoorschriften voor de dierlijke aquacultuurproductie Hoofdstuk 4 Controlevoorschriften voor eenheden voor de bereiding van plantaardige producten, zeewier, dieren en dierlijke aquacultuurproducten, alsmede van levensmiddelen die deze producten bevatten Hoofdstuk 5 Controlevoorschriften voor de invoer van biologische producten uit derde landen Hoofdstuk 6 Controlevoorschriften voor eenheden die taken contractueel uitbesteden aan derden Hoofdstuk 7 Controlevoorschriften voor eenheden die diervoeders bereiden Hoofdstuk 8 Inbreuken en informatie-uitwisseling Titel V Informatieverstrekking, overgangs- en slotbepalingen Hoofdstuk 1 Informatieverstrekking aan de Commissie Hoofdstuk 2 Overgangs — en slotbepalingen







TITEL I

INLEIDENDE BEPALINGEN

Artikel 1

Onderwerp en toepassingsgebied

1. Bij deze verordening worden specifieke voorschriften vastgesteld voor de biologische productie, de etikettering en de controle van de in artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. 834/2007 genoemde producten.

▼M2

2. Deze verordening is niet van toepassing op:

a) andere dan de in artikel 7 genoemde diersoorten; en

b) andere dan de in artikel 25 bis genoemde aquacultuurdieren.

Titel II, titel III en titel IV zijn evenwel van overeenkomstige toepassing op dergelijke producten totdat de productievoorschriften voor deze producten zijn vastgesteld op grond van Verordening (EG) nr. 834/2007.

▼B

Artikel 2

Definities

Naast de definities van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 834/2007 gelden voor de toepassing van deze verordening de volgende definities:

a) „niet-biologisch”: niet afkomstig van of geen verband houdend met een productie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 834/2007 en de onderhavige verordening;

b) „geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik”: producten als omschreven in artikel 1, lid 2, van Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad ( 7 ) inzake het communautaire wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik;

c) „importeur”: de natuurlijke of rechtspersoon in de Gemeenschap die zelf of via een vertegenwoordiger een zending aanbrengt voor het in het vrije verkeer brengen ervan in de Gemeenschap;

d) „eerste geadresseerde”: de natuurlijke of rechtspersoon aan wie de geïmporteerde zending wordt geleverd en die deze in ontvangst neemt voor verdere bereiding en/of afzet;

e) „bedrijf”: alle productie-eenheden die door één bestuur worden geëxploiteerd met het oog op de productie van landbouwproducten;

▼M2

f) „productie-eenheid”: het geheel van de in een productiesector gebruikte productiemiddelen, zoals productieruimten, percelen grond, weilanden, openluchtruimten, stallen, visvijvers, inperkingssystemen voor zeewier of aquacultuurdieren, geconcessioneerde kust- of zeebodemlocaties, plaatsen voor de opslag van gewassen, plantaardige producten, zeewierproducten, dierlĳke producten, grondstoffen en andere voor de betrokken productiesector relevante productiemiddelen;

▼B

g) „substraatteelt”: methode om planten te telen met hun wortels hetzij louter in een oplossing van minerale voedingsstoffen, hetzij in een inert medium als perliet, grind of minerale vezels, waaraan een oplossing van nutriënten is toegevoegd;

h) „diergeneeskundige behandeling”: elke therapeutische of profylactische behandeling van één specifiek ziektegeval;

i) „omschakelingsdiervoeders”: diervoeders die tijdens de periode van omschakeling naar de biologische productie worden geproduceerd, met uitzondering van de diervoeders die worden geoogst in de twaalf maanden na het begin van de omschakeling overeenkomstig artikel 17, lid 1, onder a), van Verordening (EG) nr. 834/2007;

▼M2

j) „gesloten recirculatievoorziening voor aquacultuur”: een op het land of op een vaartuig gelegen aquacultuurvoorziening waarin het water in een gesloten circuit wordt rondgepompt en permanent gebruik wordt gemaakt van externe energie om de omgeving voor de aquacultuurdieren te stabiliseren;

k) „energie uit hernieuwbare bronnen”: energie uit hernieuwbare niet-fossiele energiebronnen: wind, zon, geothermische warmte, golfslag, getij, waterkracht, stortgas, gas van rioolzuiveringsinstallaties en biogassen;

l) „broedkamer” („hatchery”): ruimte voor het reproduceren, het uitbroeden en het kweken in vroege levensstadia van aquacultuurdieren, en met name vis, schelpdieren en schaaldieren;

m) „kweekkamer” („nursery”): ruimte voor een tussenkweekfase die volgt op die in de broedkamer en voorafgaat aan die van de opkweek. De kweekkamerfase wordt tijdens het eerste derde deel van de productiecyclus afgerond, behalve wanneer de soorten zich in een smoltificatieproces bevinden;

n) „verontreiniging” (in het kader van de aquacultuur- en de zeewierproductie): de directe of indirecte introductie van in Richtlijn 2008/56/EG van het Europees Parlement en de Raad ( 8 ) en Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad ( 9 ) omschreven stoffen of energie in de wateren waarop deze richtlijnen van toepassing zijn;

o) „polycultuur” (in het kader van de aquacultuur- en de zeewierproductie): het kweken van twee of meer soorten van doorgaans verschillende trofische niveaus in één kweekeenheid;

p) „productiecyclus” (in het kader van de aquacultuur- en de zeewierproductie): de levenscyclus van aquacultuurdieren of zeewier vanaf de prilste levensfase tot de oogst;

q) „plaatselijk gekweekte soorten” (in het kader van de aquacultuur en de zeewierproductie): andere dan in Verordening (EG) nr. 708/2007 ( 10 ) van de Raad bedoelde uitheemse en plaatselijk niet-voorkomende soorten. De in bijlage IV van Verordening (EG) nr. 708/2007 genoemde soorten mogen als plaatselijk gekweekte soorten worden beschouwd;

r) „bezettingsdichtheid” (in het kader van de aquacultuur): het levend gewicht van de dieren per kubieke meter water op elk moment van de opkweekfase en, in het geval van platvis en garnalen, het gewicht per vierkante meter oppervlakte.

▼B







TITEL II

VOORSCHRIFTEN INZAKE PRODUCTIE, VERWERKING, VERPAKKING, VERVOER EN OPSLAG VAN BIOLOGISCHE PRODUCTEN







HOOFDSTUK 1

Plantaardige productie

Artikel 3

Beheer en bemesting van de grond

1. Wanneer de toepassing van artikel 12, lid 1, onder a), b) en c), van Verordening (EG) nr. 834/2007 niet volstaat om aan de nutritionele behoeften van de planten te voldoen, mag in de biologische productie slechts gebruik worden gemaakt van een strikt noodzakelijke hoeveelheid van de in bijlage I bij de onderhavige verordening opgenomen meststoffen en bodemverbeteringsmiddelen. De marktdeelnemers houden bewijsstukken bij waarin de noodzaak van het gebruik van dergelijke producten wordt aangetoond.

2. De op een bedrijf gebruikte totale hoeveelheid dierlijke mest als omschreven in Richtlijn 91/676/EEG van de Raad inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen ( 11 ) mag niet groter zijn dan 170 kg stikstof per jaar per hectare landbouwgrond. Dit maximum geldt enkel voor het gebruik van stalmest, gedroogde stalmest, gedehydrateerde kippenmest, gecomposteerde dierlĳke mest, met inbegrip van kippenmest, gecomposteerde stalmest en vloeibare dierlijke mest.

3. Biologische landbouwbedrĳven mogen met het oog op het uitrĳden van mestoverschotten van de biologische productie samenwerkingsregelingen treffen met andere bedrĳven en ondernemingen die de voorschriften inzake de biologische productie in acht nemen. Het in lid 2 vastgestelde maximum wordt berekend op basis van alle bij een dergelijke samenwerking betrokken biologischeproductie-eenheden.

4. Om de algemene bodemgesteldheid of de beschikbaarheid van nutriënten in de bodem of in de gewassen te verbeteren, mag gebruik worden gemaakt van passende preparaten op basis van micro-organismen.

5. Voor het versnellen van de compostering mogen passende preparaten op basis van planten of passende preparaten op basis van micro-organismen worden gebruikt.

Artikel 4

Verbod op substraatteelt

De substraatteelt is verboden.

Artikel 5

Beheer van plagen, ziekten en onkruid

1. Wanneer de toepassing van artikel 12, lid 1, onder a), b), c) en g), van Verordening (EG) nr. 834/2007 niet volstaat om de planten adequaat tegen plagen en ziekten te beschermen, mag in de biologische productie slechts gebruik worden gemaakt van de in bijlage II bij de onderhavige verordening opgenomen producten. De marktdeelnemers houden bewijsstukken bij waarin de noodzaak van het gebruik van dergelijke producten wordt aangetoond.

2. Vallen en/of verstuivers, behalve feromoonverstuivers, moeten zo zijn ontworpen dat de gebruikte stoffen niet in het milieu kunnen terechtkomen en niet met de geteelde gewassen in contact kunnen komen. De vallen moeten na gebruik worden verzameld en veilig worden vernietigd.

Artikel 6

Specifieke voorschriften voor de paddenstoelenteelt

Paddenstoelen mogen worden geteeld op substraten die uitsluitend zĳn samengesteld uit de volgende componenten:

a) stalmest en dierlijke mest: i) ofwel afkomstig van bedrĳven die volgens de biologische productiemethode produceren; ii) ofwel als vermeld in bijlage I wanneer het onder i) bedoelde product niet beschikbaar is; en op voorwaarde dat deze componenten samen niet meer wegen dan 25 % van het gewicht van alle componenten van het substraat, exclusief het afdekmateriaal en het eventueel toegevoegde water, vóór compostering;

b) producten van agrarische oorsprong, andere dan bedoeld onder a), afkomstig van bedrĳven die volgens de biologische productiemethode produceren;

c) turf die niet chemisch is behandeld;

d) hout dat na het kappen niet chemisch is behandeld;

e) in bijlage I vermelde minerale producten, water en grond.

▼M2







HOOFDSTUK 1 bis

Zeewierproductie

Artikel 6 bis

Toepassingsgebied

In dit hoofdstuk worden productievoorschriften voor het verzamelen en kweken van zeewier vastgesteld. Dit hoofdstuk is van overeenkomstige toepassing op alle voor vervoedering aan aquacultuurdieren bestemde meercellige mariene algen, fytoplankton en microalgen.

Artikel 6 ter

Geschiktheid van het aquatische medium en duurzaambeheerplan

1. De bedrijven moeten gevestigd zijn op locaties die niet zijn verontreinigd door niet voor de biologische productie toegestane producten of stoffen, noch door verontreinigende stoffen die de biologische aard van de producten in het gedrang zouden brengen.

2. Biologische en niet-biologische productie-eenheden moeten adequaat van elkaar worden gescheiden. Deze scheiding moet aan de hand van aparte waterdistributiesystemen en adequate afstanden worden aangebracht op basis van natuurlijke omstandigheden zoals de getijdenstroming en de stroomopwaarts of stroomafwaarts gelegen locatie van de biologische productie-eenheid. De autoriteiten van de lidstaten mogen locaties of gebieden aanwijzen die volgens hen ongeschikt zijn voor de biologische aquacultuur of de oogst van zeewier en mogen tevens minimumafstanden voor de scheiding tussen biologische en niet-biologische productie-eenheden vaststellen.

Indien minimumscheidingsafstanden worden vastgesteld, dienen de lidstaten de betrokken informatie aan de marktdeelnemers, de overige lidstaten en de Commissie te verstrekken.

3. Met betrekking tot nieuwe, voor de biologische productie geplande bedrijven die meer dan 20 ton aquacultuurproducten per jaar produceren, moeten de omstandigheden van de productie-eenheid en van de onmiddellijke omgeving daarvan, alsmede de verwachte impact van de exploitatie van die eenheid worden geëvalueerd in een milieubeoordeling die in verhouding staat tot de productie-eenheid. De marktdeelnemer stelt de milieubeoordeling ter beschikking van het controleorgaan of de controleautoriteit. Inhoudelijk dient de milieubeoordeling gebaseerd te zijn op bijlage IV bij Richtlijn 85/337/EEG van de Raad ( 12 ). Indien voor de betrokken eenheid reeds een gelijkwaardige beoordeling is opgesteld, mag deze ook in dit verband worden gebruikt.

4. De marktdeelnemer dient een duurzaambeheerplan in dat in verhouding staat tot de productie-eenheid waar aan biologische aquacultuur wordt gedaan of zeewier wordt geoogst.

Dit plan dient jaarlijks te worden bijgewerkt, moet gedetailleerde gegevens bevatten over de milieu-impact van het bedrijf en de uit te voeren milieumonitoring, alsmede maatregelen voor het optimaal beperken van negatieve gevolgen voor de omliggende water- en bodemomgeving, met inbegrip, in voorkomend geval, van gegevens inzake de lozing van nutriënten in het milieu per productiecyclus of per jaar. Controles en reparaties van technische apparatuur dienen in het plan te worden geregistreerd.

5. Marktdeelnemers van aquacultuur- en zeewierbedrijven dienen bij voorkeur gebruik te maken van hernieuwbare energiebronnen en recyclagemateriaal en moeten in het duurzaambeheerplan een afvalbeperkingsschema opnemen dat vanaf het begin van de exploitatie van het bedrijf moet worden toegepast. Waar mogelijk mag restwarmte alleen worden gebruikt indien zij afkomstig is van hernieuwbare energiebronnen.

6. Zodra met de zeewieroogst wordt begonnen, dient een eenmalige biomassaraming te worden verricht.

Artikel 6 quater

Duurzame oogst van wild zeewier

1. De bewijsstukken moeten in de eenheid of de bedrijfskantoren worden bewaard en moeten de marktdeelnemer, respectievelijk de controleautoriteit of het controleorgaan in staat stellen na te gaan, respectievelijk te verifiëren of de oogsters uitsluitend overeenkomstig Verordening (EG) nr. 834/2007 geproduceerd wild zeewier hebben geleverd.

2. De omvang van de oogst mag niet zo groot zijn dat de toestand van het aquatische milieu er significante gevolgen van ondervindt. Met het oog op de regeneratie van het zeewier moeten maatregelen worden genomen op het gebied van, onder meer, oogsttechnieken, minimumgrootte, leeftijd, reproductiecycli of de grootte van het resterende weewier.

3. Indien zeewier van een gedeeld of gemeenschappelijk oogstgebied wordt geoogst, moet uit bewijsstukken blijken dat de volledige oogst aan de bepalingen van deze verordening voldoet.

4. Uit de in artikel 73 ter, lid 2, onder b) en c), bedoelde registers moet blijken dat het beheer op een duurzame manier heeft plaatsgevonden en dat de oogstgebieden geen langetermijngevolgen hebben ondergaan.

Artikel 6 quinquies

Zeewierteelt

1. Bij de zeewierteelt op zee mag slechts gebruik worden gemaakt van natuurlijk in het plaatselijke milieu voorkomende nutriënten of van nutriënten afkomstig van een bij voorkeur dichtbijgelegen aquacultuureenheid voor de biologische dierlijke productie die deel uitmaakt van een polycultuursysteem.

2. In op het land gelegen voorzieningen waar gebruik wordt gemaakt van externe bronnen van nutriënten, moet worden geconstateerd dat de nutriëntenniveaus in de effluenten niet hoger zijn dan die in het instromende water. Er mag enkel gebruik worden gemaakt van de in bijlage I opgenomen nutriënten van plantaardige of minerale oorsprong.

3. De teeltdichtheid of de exploitatie-intensiteit moet worden geregistreerd en moet worden afgestemd op het behoud van het aquatische milieu door ervoor te zorgen dat de maximumhoeveelheid zeewier die het milieu aankan zonder daar negatieve gevolgen van te ondervinden, niet wordt overschreden.

4. Touwen en andere materialen die bij de zeewierteelt worden gebruikt, moeten waar mogelijk worden hergebruikt of gerecycled.

Artikel 6 sexies

Groeiwerende behandelingen en reiniging van productieapparatuur en productievoorzieningen

1. Biologische aangroeiorganismen mogen slechts fysiek of met de hand worden verwijderd en moeten, wanneer gepast, op enige afstand van de kwekerij weer in zee worden gezet.

2. De apparatuur en de voorzieningen moeten op fysieke of mechanische wijze worden gereinigd. Indien deze maatregelen niet het gewenste resultaat opleveren, mag slechts gebruik worden gemaakt van de in bijlage VII, deel 2, opgenomen stoffen.

▼B







HOOFDSTUK 2

Dierlijke productie

Artikel 7

Werkingssfeer

In dit hoofdstuk worden productievoorschriften voor de volgende soorten vastgesteld: runderen, inclusief bubalus en bizon, paardachtigen, varkens, schapen, geiten, pluimvee (in bijlage III vermelde soorten) en bijen.







Afdeling 1

Herkomst van de dieren

Artikel 8

Herkomst van biologisch gehouden dieren

1. Bĳ de keuze van de rassen of stammen moet rekening worden gehouden met het vermogen van de dieren om zich aan de plaatselĳke omstandigheden aan te passen, met hun levenskracht en met hun resistentie tegen ziekten. Voorts moeten rassen of stammen van dieren worden geselecteerd met het oog op de preventie van specifieke ziekten of gezondheidsproblemen, zoals stresssyndroom bij varkens, PSE-syndroom („pale, soft, exudative”), acute dood, spontane abortus en moeilijke geboorten die keizersneden nodig maken, die in verband worden gebracht met bepaalde in de intensieve dierhouderij gebruikte rassen of stammen. De voorkeur moet worden gegeven aan inheemse rassen en stammen.

2. Met betrekking tot bijen moet de voorkeur uitgaan naar de Apis mellifera en de plaatselĳke ecotypes daarvan.

Artikel 9

Herkomst van niet-biologisch gehouden dieren

1. Krachtens artikel 14, lid 1, onder a) ii), van Verordening (EG) nr. 834/2007 is het binnenbrengen van niet-biologisch gehouden dieren op een bedrijf voor de fokkerij toegestaan, doch alleen wanneer niet voldoende biologisch gehouden dieren beschikbaar zijn en aan de in de leden 2 tot en met 5 van het onderhavige artikel vastgestelde voorwaarden wordt voldaan.

2. Wanneer een veestapel of -beslag voor het eerst wordt samengesteld, moeten niet-biologisch gehouden jonge dieren meteen na het spenen worden opgefokt volgens de voorschriften voor de biologische productie. Bovendien gelden met betrekking tot de datum waarop de dieren in de veestapel of het veebeslag worden opgenomen, de volgende beperkingen:

a) buffels, kalveren en veulens moeten jonger zijn dan zes maanden;

b) lammeren en jonge geiten moeten jonger zijn dan 60 dagen;

c) biggen moeten minder wegen dan 35 kg.

3. Wanneer voor de vernieuwing van een veestapel of een veebeslag niet-biologisch gehouden mannelijke zoogdieren en niet-biologisch gehouden vrouwelijke zoogdieren die nog niet geworpen hebben, op een bedrijf worden binnengebracht, moeten deze dieren daarna worden gehouden volgens de voorschriften voor de biologische productie. Bovendien gelden voor het aantal vrouwelijke zoogdieren dat per jaar op een bedrijf wordt binnengebracht, de volgende beperkingen:

a) de vrouwelĳke dieren mogen maximaal 10 % uitmaken van de volwassen paardachtigen of runderen, met inbegrip van bubalus en bizon, en maximaal 20 % van de volwassen varkens, schapen en geiten;

b) op eenheden met minder dan 10 paardachtigen of runderen, of met minder dan vijf varkens, schapen of geiten mag maximaal één dier per jaar voor vernieuwing worden binnengebracht.

3. In 2012 zal dit lid worden herbezien met het oog op een geleidelijke uitdoving ervan.

4. In de volgende bijzondere gevallen kunnen de in lid 3 vastgestelde percentages na goedkeuring van de bevoegde autoriteit tot 40 % worden verhoogd:

a) wanneer het bedrijf aanzienlijk wordt uitgebreid;

b) wanneer het bedrijf overschakelt op een ander ras;

c) wanneer het bedrijf een nieuwe dierhouderĳtak opzet;

d) wanneer rassen voor de landbouw verloren dreigen te gaan in de zin van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 1974/2006 van de Commissie ( 13 ), in welk geval de dieren van de betrokken rassen wel al mogen hebben geworpen.

5. Voor de vernieuwing van de bĳenbestanden mag per biologischeproductie-eenheid jaarlĳks 10 % van de koninginnen en zwermen worden vervangen door niet-biologische koninginnen en zwermen, op voorwaarde dat de koninginnen en zwermen worden geplaatst in kasten met natuurlĳke raten of kunstraten die afkomstig zĳn van biologische productie-eenheden.







Afdeling 2

Huisvesting van de dieren en dierhouderijpraktijken

Artikel 10

Huisvestingsvoorschriften

1. De isolatie, de verwarming en de ventilatie van het gebouw moeten ervoor zorgen dat de luchtcirculatie, het stofgehalte, de temperatuur, de relatieve luchtvochtigheid en de gasconcentratie beperkt blĳven tot een niveau dat voor de dieren niet schadelĳk is. Er moet ruimschoots natuurlĳke ventilatie en daglicht in het gebouw kunnen komen.

2. Huisvesting voor dieren is niet verplicht in gebieden met passende klimatologische omstandigheden waarin dieren buiten kunnen worden gehouden.

3. De veebezetting in de gebouwen moet zorgen voor het comfort, het welzĳn en de soortspecifieke behoeften van de dieren, die met name afhankelĳk zĳn van de soort, het ras en de leeftĳd van de dieren. De veebezetting moet tevens overeenstemmen met de ethologische behoeften van de dieren, die met name afhangen van de groepsgrootte en het geslacht van de dieren. De veebezetting is erop gericht het welzĳn van de dieren te waarborgen door te zorgen voor voldoende ruimte om op natuurlĳke wĳze te staan, gemakkelĳk te gaan liggen, zich om te draaien, zich te verzorgen, alle natuurlĳke houdingen aan te nemen en alle natuurlĳke bewegingen uit te voeren zoals zich uitrekken en met de vleugels klapperen.

4. De minimumoppervlakte van de binnen- en de buitenruimten, alsmede de andere kenmerken van de huisvesting voor de verschillende soorten en categorieën dieren, zijn vastgesteld in bijlage III.

Artikel 11

Specifieke huisvestingsvoorschriften en dierhouderijpraktijken voor zoogdieren

1. De vloeren van de stallen moeten vlak zĳn maar niet glad. Tenminste de helft van het in bijlage III vastgestelde totale vloeroppervlak van de binnenruimte moet dicht zĳn, dat wil zeggen, niet voorzien zĳn van een latten- of roosterconstructie.

2. De stallen moeten voorzien zĳn van een comfortabele, schone en droge lig-/rustruimte met een toereikende oppervlakte en met een dichte bodem zonder lattenconstructie. In de rustruimte moet worden gezorgd voor ruim voldoende en droog strooisel. Het strooisel moet bestaan uit stro of andere geschikte natuurlĳke materialen. Het strooisel mag worden verbeterd en verrijkt met in bijlage I opgenomen minerale producten.

3. Onverminderd artikel 3, lid 3, van Richtlijn 91/629/EEG van de Raad ( 14 ) is het verboden kalveren ouder dan een week onder te brengen in individuele kisten.

4. Onverminderd artikel 3, lid 8, van Richtlijn 91/630/EEG van de Raad ( 15 ) moeten zeugen in groepen worden gehouden, behalve in de laatste fase van de dracht en tĳdens de zoogtĳd.

5. Biggen mogen niet worden gehouden in vlakke batterĳen of in biggenkooien.

6. Varkens moeten in de bewegingsruimten kunnen mesten en wroeten. Voor het wroeten mogen verschillende onderlagen worden gebruikt.

Artikel 12

Specifieke huisvestingsvoorschriften en dierhouderijpraktijken voor pluimvee

1. Pluimvee mag niet in kooien worden gehouden.

2. Waterpluimvee moet toegang hebben tot een waterloop, een vĳver, een meer of een poel wanneer de weersomstandigheden en de hygiëneomstandigheden dit toelaten, teneinde te voldoen aan de soortspecifieke behoeften van deze dieren en de voor hen geldende welzijnsvoorschriften.

3. Gebouwen voor alle soorten pluimvee moeten voldoen aan de volgende voorwaarden:

a) ten minste één derde van het vloeroppervlak moet bestaan uit vaste bodem, dat wil zeggen geen latten- of roosterconstructie, en bedekt zĳn met strooisel, zoals stro, houtkrullen, zand of turfmolm;

b) in pluimveestallen voor legkippen moet een voldoende groot gedeelte van het voor de kippen beschikbare vloeroppervlak beschikbaar zĳn voor het opvangen van de uitwerpselen;

c) zĳ moeten voorzien zijn van zitstokken die qua afmetingen en aantal afgestemd zĳn op de grootte van de groep en van de dieren overeenkomstig bĳlage III;

d) zĳ moeten voorzien zĳn van openingen om naar binnen of naar buiten te gaan die aangepast zijn aan de omvang van de dieren en die samen een totale lengte hebben van ten minste 4 meter per 100 m2 voor de dieren beschikbare ruimte;

e) per pluimveestal mogen niet meer dieren gehuisvest worden dan: i) 4 800 kippen, ii) 3 000 legkippen, iii) 5 200 parelhoenders, iv) 4 000 vrouwelĳke Barbarĳse eenden of Pekingeenden of 3 200 mannelĳke Barbarĳse eenden of Pekingeenden of andere eenden, v) 2 500 kapoenen, ganzen of kalkoenen;

f) de totale nuttige oppervlakte van de stallen voor pluimvee voor de vleesproductie mag per productie-eenheid niet meer dan 1 600 m2 bedragen;

g) de pluimveestallen moeten zo zijn ontworpen dat alle dieren gemakkelijk toegang hebben tot de openluchtruimte.

4. Het daglicht mag met kunstlicht worden aangevuld tot een maximum van 16 uur licht per dag, met een ononderbroken nachtelĳke rustperiode zonder kunstlicht van minstens acht uur.

5. Ter voorkoming van het gebruik van intensieve kweekmethoden moet het pluimvee bij de slacht een bepaalde minimumleeftijd hebben of moet het behoren tot traaggroeiende rassen. Wanneer de marktdeelnemer geen traaggroeiende rassen kweekt, worden bij de slacht de volgende minimumleeftijden toegepast:

a) 81 dagen voor kuikens,

b) 150 dagen voor kapoenen,

c) 49 dagen voor Pekingeenden,

d) 70 dagen voor vrouwelĳke Barbarĳse eenden,

e) 84 dagen voor mannelĳke Barbarĳse eenden,

f) 92 dagen voor Mallardeenden,

g) 94 dagen voor parelhoenders,

h) 140 dagen voor mannelijke kalkoenen en braadganzen, en

i) 100 dagen voor vrouwelijke kalkoenen.

5. De bevoegde autoriteit stelt de criteria voor traaggroeiende rassen of een lijst van deze rassen vast en verstrekt deze informatie aan marktdeelnemers, andere lidstaten en de Commissie.

Artikel 13

Specifieke bepalingen en huisvestingsvoorschriften voor de bijenteelt

1. De bĳenkasten moeten zo geplaatst zijn dat bronnen van nectar en stuifmeel binnen een straal van 3 km van de locatie van de bĳenkasten hoofdzakelĳk bestaan uit biologische gewassen en/of spontane vegetatie en gewassen waarop slechts licht milieubelastende technieken worden toegepast die gelijkwaardig zijn aan die welke zijn beschreven in artikel 36 van Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad ( 16 ) of in artikel 22 van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad ( 17 ), en die geen gevolgen kunnen hebben voor de biologische status van de bĳenteeltproductie. De bovengenoemde bepalingen zĳn niet van toepassing op gebieden waar geen bloei plaatsvindt, of wanneer de kasten in de rustperiode zĳn.

2. De lidstaten kunnen gebieden of zones aanwĳzen waar de bĳenteelt niet kan worden uitgeoefend volgens de voorschriften voor de biologische productie.

3. De kasten moeten in essentie vervaardigd zijn uit natuurlijke materialen die geen verontreinigingsgevaar opleveren voor het milieu of de bijenteeltproducten.

4. De bijenwas voor nieuwe ramen moet afkomstig zijn van biologischeproductie-eenheden.

5. Onverminderd artikel 25 mogen in de kasten alleen natuurlijke producten zoals propolis, was en plantaardige oliën worden gebruikt.

6. Tĳdens de honingwinning is het gebruik van synthetische chemische repellenten verboden.

7. Het is verboden honing te winnen uit raten die broed bevatten.

Artikel 14

Toegang tot openluchtruimten

1. De openluchtruimten mogen gedeeltelijk zijn afgedekt.

2. Overeenkomstig artikel 14, lid 1, onder b) iii), van Verordening (EG) nr. 834/2007 moeten herbivoren, wanneer de omstandigheden dit toelaten, toegang hebben tot weidegrond om te grazen.

3. Wanneer herbivoren tĳdens de graastĳd toegang hebben tot weidegrond en in winterstalling bewegingsvrĳheid genieten, kan worden afgezien van de verplichting om gedurende de wintermaanden openluchtruimten te verschaffen.

4. Onverminderd lid 2 moeten stieren van meer dan één jaar toegang hebben tot weidegrond of tot een openluchtruimte.

5. Pluimvee moet gedurende ten minste één derde van zijn leven toegang hebben tot een openluchtruimte.

6. De openluchtruimten voor pluimvee moeten voor het grootste deel begroeid zĳn, schuilmogelĳkheden bieden en de dieren gemakkelĳk toegang geven tot voldoende drink- en voederbakken.

7. Pluimvee dat binnen wordt gehouden als gevolg van beperkingen of verplichtingen die op grond van de Gemeenschapsregelgeving zijn opgelegd, moet permanent toegang hebben tot voldoende hoeveelheden ruwvoer en geschikt materiaal om aan zijn ethologische behoeften te voldoen.

Artikel 15

Veebezetting

1. De veebezetting mag niet meer stikstof opleveren dan 170 kg per jaar en per hectare landbouwgrond, zoals bepaald in artikel 3, lid 2.

2. Met het oog op de bepaling van de juiste veebezetting stelt de bevoegde autoriteit, op basis van de in bijlage IV opgenomen cijfers of de op grond van Richtlijn 91/676/EEG vastgestelde relevante nationale bepalingen, het aantal vee-eenheden vast dat met het in lid 1 vastgestelde maximum overeenkomt.

Artikel 16

Verbod op niet-grondgebonden dierlijke productie

De niet-grondgebonden dierlijke productie, waarbij de betrokken marktdeelnemer geen landbouwgrond beheert en/of geen schriftelijke overeenkomst met een andere marktdeelnemer is aangegaan overeenkomstig artikel 3, lid 3, is verboden.

Artikel 17

Gelijktijdige productie van biologisch en niet-biologisch gehouden dieren

1. Niet-biologisch gehouden dieren mogen op het bedrĳf aanwezig zĳn, mits zij worden gehouden in eenheden waarvan de gebouwen en percelen duidelĳk zĳn gescheiden van de eenheden waar overeenkomstig de voorschriften voor de biologische productie wordt geproduceerd en mits het andere diersoorten betreft.

2. Niet-biologisch gehouden dieren mogen gedurende een beperkte periode per jaar gebruikmaken van biologische weidegronden, mits zij afkomstig zijn uit een landbouwsysteem als omschreven in lid 3, onder b), en niet op hetzelfde moment als biologisch gehouden dieren op die weidegrond aanwezig zijn.

3. Biologisch gehouden dieren mogen op gemeenschappelijk grond grazen, mits:

a) de grond gedurende ten minste drie jaar niet is behandeld met producten die niet zijn toegestaan voor de biologische productie;

b) niet-biologisch gehouden dieren die de betrokken grond gebruiken, afkomstig zijn uit een landbouwsysteem dat gelijkwaardig is aan de systemen die zijn omschreven in artikel 36 van Verordening (EG) nr. 1698/2005 of in artikel 22 van Verordening (EG) nr. 1257/1999;

c) dierlijke producten van biologisch gehouden dieren gedurende de periode waarin deze dieren de betrokken grond gebruiken, niet worden aangemerkt als biologisch geproduceerde producten, tenzij kan worden aangetoond dat de biologisch gehouden dieren adequaat zijn gescheiden van de niet-biologisch gehouden dieren.

4. Tijdens de transhumanceperiode mogen de dieren grazen op niet-biologische weidegronden wanneer zij van de ene weide naar de andere moeten lopen. De in de betrokken periode opgenomen hoeveelheid niet-biologische diervoeders in de vorm van gras en andere vegetatie waarop de dieren grazen, mag niet meer bedragen dan 10 % van de totale hoeveelheid voeder op jaarbasis. Dit percentage wordt berekend als percentage van de droge stof van diervoeders van agrarische oorsprong.

5. De marktdeelnemers houden bewijsstukken inzake de toepassing van de in dit artikel vastgestelde bepalingen bij.

Artikel 18

Beheer van de dieren

1. Ingrepen als het aanbrengen van rubberbanden aan de staarten van schapen, couperen van staarten, knippen van tanden, snavelkappen en onthoornen mogen in de biologische landbouw niet routinematig worden toegepast. Voor sommige van deze ingrepen kan de bevoegde autoriteit echter ad-hoctoestemming verlenen, wanneer de veiligheid in het geding is of wanneer dergelĳke ingrepen gericht zĳn op de verbetering van de gezondheid, het welzĳn of de hygiëne van de dieren.

1. Het lijden van de dieren moet tot een minimum worden beperkt door adequate anesthesie of analgesie toe te passen en de ingreep op de optimale leeftijd van de dieren te laten verrichten door daartoe gekwalificeerd personeel.

2. Fysieke castratie is toegestaan om de kwaliteit van de producten te handhaven en traditionele productiepraktijken in stand te houden, doch uitsluitend met inachtneming van de voorwaarden in lid 1, tweede alinea.

3. Verminking, zoals het knippen van de vleugels van koninginnen, is verboden.

4. De dieren moeten worden in- en uitgeladen zonder dat er gebruik wordt gemaakt van enig elektrisch dwangmiddel. Het gebruik van allopathische kalmeringsmiddelen vóór en tĳdens het vervoer is verboden.







Afdeling 3

Diervoeders

Artikel 19

Diervoeders afkomstig van het eigen bedrijf of van andere biologische bedrijven

1. De diervoeders voor herbivoren moeten, behalve tĳdens de jaarlĳkse transhumanceperiode van de dieren, waarop artikel 17, lid 4, van toepassing is, voor ten minste 50 % van de eenheid zelf afkomstig zĳn of, als dit niet mogelĳk is, in samenwerking met andere biologische bedrijven en voornamelijk in de regio van de eenheid worden geproduceerd.

2. Na afloop van het productieseizoen moeten in de bĳenkasten nog voldoende honing- en stuifmeelvoorraden aanwezig zĳn om de bijen in staat te stellen de winter door te komen.

3. Het voederen van bijenkolonies is slechts toegestaan wanneer het overleven van het bĳenvolk vanwege klimatologische omstandigheden in gevaar is, en mag slechts plaatsvinden na de laatste honingoogst tot 15 dagen vóór het begin van de volgende periode waarin de nectar of honingdauw wordt aangemaakt. Voor het voederen moet gebruik worden gemaakt van biologische honing, biologische suikerstroop of biologische suiker.

Artikel 20

Diervoeders in overeenstemming met de nutritionele behoeften van de dieren

1. Jonge zoogdieren moeten bij voorkeur met moedermelk in plaats van natuurlijke melk worden gevoederd gedurende een minimumperiode van drie maanden voor runderen, met inbegrip van bubalus en bizon, en paardachtigen, 45 dagen voor schapen en geiten en 40 dagen voor varkens.

2. Houderijsystemen voor herbivoren moeten worden gebaseerd op maximaal gebruik van weidegronden, naar gelang van de beschikbaarheid daarvan tĳdens de verschillende perioden van het jaar. Ten minste 60 % van de droge stof van het dagrantsoen van herbivoren dient te bestaan uit ruwvoer, verse of gedroogde voedergewassen of kuilvoer. Voor dieren in de zuivelproductie is bĳ het begin van de lactatie een verlaging tot 50 % toegestaan gedurende maximaal drie maanden.

3. Aan het dagrantsoen voor varkens en pluimvee moet ruwvoer, verse of gedroogde voedergewassen of kuilvoer worden toegevoegd.

4. Het is verboden dieren te houden onder omstandigheden of met rantsoenen die bloedarmoede kunnen veroorzaken.

5. Mestmethoden moeten in alle stadia van het kweekproces omkeerbaar zijn. Dwangvoedering is verboden.

Artikel 21

Omschakelingsdiervoeders

▼M1

1. Maximaal 30 % van het voederrantsoen mag bestaan uit omschakelingsdiervoeders. Dit aandeel mag tot 100 % worden verhoogd indien de omschakelingsdiervoeders afkomstig zĳn van een eenheid van het eigen bedrĳf.

▼M2

2. Het begrazen of de oogst van percelen blijvend grasland, blijvende voedergewassen of eiwithoudende gewassen die in het kader van biologisch beheer tijdens het eerste omschakelingsjaar zijn ingezaaid, mag maximaal 20 % van de totale gemiddelde hoeveelheid gevoederde diervoeders vormen, op voorwaarde dat deze percelen van het eigen bedrijf zijn en tijdens de laatste vijf jaar geen deel hebben uitgemaakt van een biologische productie-eenheid van dat bedrijf. Wanneer gebruik wordt gemaakt van zowel omschakelingsdiervoeders als diervoeders afkomstig van percelen die zich in het eerste omschakelingsjaar bevinden, mag het totale percentage van die diervoeders samen niet hoger zijn dan de in lid 1 vastgestelde maxima.

▼B

3. De in de leden 1 en 2 opgenomen cijfers worden jaarlijks berekend als percentage van de droge stof van diervoeders van plantaardige oorsprong.

Artikel 22

Producten en stoffen als bedoeld in artikel 14, lid 1, onder d) iv), van Verordening (EG) nr. 834/2007

1. Niet-biologische voedermiddelen van plantaardige of dierlijke oorsprong mogen in de biologische productie worden gebruikt met inachtneming van de in artikel 43 vastgestelde beperkingen en alleen wanneer deze voedermiddelen worden vermeld in bijlage V en voldoen aan de in die bijlage vastgestelde voorwaarden.

2. Biologische voedermiddelen van dierlijke oorsprong en voedermiddelen van minerale oorsprong mogen slechts in de biologische productie worden gebruikt wanneer deze voedermiddelen worden vermeld in bijlage V en voldoen aan de in die bijlage vastgestelde voorwaarden.

3. Producten en bijproducten van de visserij mogen slechts in de biologische productie worden gebruikt wanneer deze worden vermeld in bijlage V en voldoen aan de in die bijlage vastgestelde voorwaarden.

4. Toevoegingsmiddelen voor diervoeders, bepaalde in diervoeding gebruikte producten en technische hulpstoffen mogen slechts in de biologische productie worden gebruikt wanneer deze worden vermeld in bijlage VI en voldoen aan de in die bijlage vastgestelde voorwaarden.







Afdeling 4

Ziektepreventie en diergeneeskundige behandeling

Artikel 23

Ziektepreventie

1. Het gebruik van chemisch gesynthetiseerde, allopathische geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik of van antibiotica voor preventieve behandelingen is verboden, onverminderd artikel 24, lid 3.

2. Het gebruik van stoffen om de groei of de productie te bevorderen (met inbegrip van antibiotica, coccidiostatica en andere kunstmatige groeibevorderende hulpstoffen), alsmede het gebruik van hormonen of soortgelijke stoffen voor het controleren van de reproductie of voor andere doeleinden (zoals het opwekken of synchroniseren van bronst) zijn verboden.

3. Wanneer dieren van niet-biologische eenheden op het bedrijf worden binnengebracht, mogen, naargelang van de plaatselĳke omstandigheden, speciale maatregelen worden toegepast, zoals screeningtests en quarantaineperioden.

4. De stallen, hokken, uitrusting en gereedschappen moeten naar behoren worden gereinigd en ontsmet om kruisbesmetting en de ontwikkeling van vectororganismen te voorkomen. Uitwerpselen, urine en niet-aangeroerde of gemorste voedselresten moeten zo vaak als nodig is worden verwĳderd om ongewenste geuren zoveel mogelĳk te beperken en te vermĳden dat insecten of knaagdieren worden aangelokt.

4. Voor de toepassing van artikel 14, lid 1, onder f), van Verordening (EG) nr. 834/2007 mag voor het reinigen en ontsmetten van gebouwen, installaties en gereedschappen voor de dierhouderĳ slechts gebruik worden gemaakt van de in bijlage VII opgenomen producten. Om gebouwen en andere installaties waar dieren worden gehouden, te ontdoen van insecten en andere parasieten, mag gebruik worden gemaakt van rodenticiden (uitsluitend in vallen) en de in bijlage II opgenomen producten.

5. De pluimveestallen moeten telkens na het houden van een partij pluimvee worden leeggemaakt. De stallen en toebehoren moeten dan worden gereinigd en ontsmet. Bovendien moeten de uitlopen telkens na het houden van een partij pluimvee vrij worden gehouden om de vegetatie te laten aangroeien. De lidstaten stellen vast hoe lang de uitlopen leeg moeten blijven. De marktdeelnemers houden bewijsstukken inzake de toepassing van deze periode bij. Deze voorschriften zĳn niet van toepassing op pluimvee dat niet in partijen wordt gekweekt, niet in uitlopen wordt gehouden en de hele dag vrĳ kan rondlopen.

Artikel 24

Diergeneeskundige behandeling

1. Dieren die ondanks de in artikel 14, lid 1, onder e) i), van Verordening (EG) nr. 834/2007 bedoelde preventieve maatregelen ter waarborging van de diergezondheid toch ziek worden of gewond geraken, moeten onmiddellijk worden behandeld, zo nodig in afzondering en in aangepaste huisvesting.

2. Fytotherapeutische producten, homeopathische producten, spoorelementen en in bijlage V, deel 3, en bijlage VI, deel 1.1, opgenomen producten zijn te verkiezen boven chemisch gesynthetiseerde, allopathische geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik of antibiotica, mits hun therapeutisch effect doeltreffend is voor de betreffende diersoort en de aandoening waarop de behandeling is gericht.

3. Indien het gebruik van de in de leden 1 en 2 bedoelde producten niet doeltreffend is bĳ de bestrĳding van een ziekte of een verwonding en een behandeling absoluut noodzakelĳk is om lĳden of pĳn voor het dier te voorkomen, mogen chemisch gesynthetiseerde, allopathische geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik of antibiotica worden gebruikt onder de verantwoordelĳkheid van een dierenarts.

4. Behalve in het geval van inentingen, behandelingen tegen parasieten en verplichte uitroeiingsschema’s is het verboden om individuele dieren of groepen dieren die binnen twaalf maanden meer dan drie reeksen behandelingen ondergaan met chemisch gesynthetiseerde, allopathische geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik of antibiotica, of die meer dan een reeks behandelingen ondergaan indien de productieve levenscyclus minder dan een jaar bedraagt, alsmede de van die individuele dieren of groepen dieren afkomstige producten, te verkopen als biologische producten, en moeten de in artikel 38, lid 1, bedoelde omschakelingsperioden op de dieren worden toegepast.

4. Bewijsstukken van dergelijke gevallen moeten ter beschikking van de controlerende autoriteit of het controleorgaan worden gehouden.

5. De wachttĳd tussen de laatste toediening van een allopathisch geneesmiddel voor diergeneeskundig gebruik aan een dier onder normale gebruiksomstandigheden en de productie van biologisch geproduceerde levensmiddelen afkomstig van dergelĳke dieren dient het dubbele van de in artikel 11 van Richtlijn 2001/82/EG te bedragen of, indien een dergelĳke periode niet is bepaald, 48 uur.

Artikel 25

Specifieke voorschriften inzake ziektepreventie en diergeneeskundige behandeling in de bijeenteelt

1. Voor de bescherming van ramen, kasten, raten, met name tegen plagen mogen alleen rodenticiden (uitsluitend in vallen) en daartoe geëigende, in bijlage II opgenomen producten worden gebruikt.

2. Fysische behandelingen voor de ontsmetting van de bijenstallen, zoals het gebruik van stoom en rechtstreeks vuur, zĳn toegestaan.

3. Het vernietigen van het mannelĳk broed is enkel toegestaan als middel om besmetting door Varroa destructor tegen te gaan.

4. Indien de kolonies ondanks alle preventieve maatregelen toch ziek worden of besmet geraken, moeten zĳ onmiddellĳk worden behandeld, zo nodig door de kolonies in speciale bĳenstallen af te zonderen.

5. Geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik mogen slechts in de biologische bijenteelt worden gebruikt voor zover het gebruik ervan voor het beoogde doel in de betrokken lidstaat is toegestaan overeenkomstig de betreffende communautaire bepalingen of op grond van het Gemeenschapsrecht vastgestelde nationale bepalingen.

6. Bij besmetting met Varroa destructor is het gebruik van mierenzuur, melkzuur, azĳnzuur, oxaalzuur, menthol, thymol, eucalyptol en kamfer toegestaan.

7. Gedurende de periode waarin een behandeling met chemisch gesynthetiseerde, allopathische producten wordt toegepast, moeten de behandelde kolonies in speciale bĳenstallen worden afgezonderd en moet alle bĳenwas worden vervangen door bijenwas die afkomstig is van de biologische bijenteelt. Daarna geldt voor die kolonies de in artikel 38, lid 3, vastgestelde omschakelingsperiode van één jaar.

8. Het bepaalde in lid 7 geldt niet voor de in lid 6 genoemde producten.

▼M2







HOOFDSTUK 2 bis

Dierlijke aquacultuurproductie







Deel 1

Algemene voorschriften

Artikel 25 bis

Toepassingsgebied

In dit hoofdstuk worden gedetailleerde productievoorschriften vastgesteld voor in bijlage XIII bis genoemde soorten vissen, schelpdieren, schaaldieren, stekelhuidigen en weekdieren.

Dit hoofdstuk is van overeenkomstige toepassing op zoöplankton, microschelpdieren, microschaaldieren, rotiferen, wormen en andere als voer gebruikte waterdieren.

Artikel 25 ter

Geschiktheid van het aquatische medium en duurzaambeheerplan

1. De bepalingen van artikel 6 ter, leden 1 tot en met 5, zijn van toepassing op dit hoofdstuk.

2. Defensieve en preventieve maatregelen die in het kader van Richtlijn 92/43/EEG ( 18 ) en overeenkomstig nationale regels worden genomen tegen predatoren, moeten in het duurzaambeheerplan worden geregistreerd.

3. In voorkomend geval moeten marktdeelnemers met aan elkaar grenzende bedrijven het opstellen van hun beheersplannen op verifieerbare wijze coördineren.

4. Met betrekking tot de dierlijke aquacultuurproductie in visvijvers, vistanks of doorstroomsystemen („raceways”) moeten de bedrijven zijn uitgerust met natuurlijke filterbedden, bezinkingsvijvers, biologische filters of mechanische filters voor de verzameling van afvalnutriënten, of moeten zij gebruik maken van zeewier en/of dieren (tweekleppigen en algen) die bijdragen tot de verbetering van de kwaliteit van de effluenten. In voorkomend geval moeten de effluenten regelmatig worden gecontroleerd.

Artikel 25 quater

Gelijktijdige productie van biologisch en niet-biologisch gehouden aquacultuurdieren

1. De bevoegde autoriteit mag de kweek van zowel biologische als niet-biologische juvenielen in broedkamers en kweekkamers op hetzelfde bedrijf toestaan, op voorwaarde dat de eenheden duidelijk fysiek van elkaar zijn gescheiden en een afzonderlijk waterdistributiesysteem is geïnstalleerd.

2. Met betrekking tot de opkweek mag, wanneer daarbij verschillende productiefasen en verschillende perioden voor de behandeling van de aquacultuurdieren betrokken zijn, de bevoegde autoriteit de aanwezigheid van zowel biologische als niet-biologische eenheden voor de dierlijke aquacultuurproductie op hetzelfde bedrijf toestaan op voorwaarde dat artikel 6 ter, lid 2, van de onderhavige verordening wordt nageleefd.

3. De marktdeelnemers bewaren bewijsstukken inzake de toepassing van de in dit artikel bedoelde bepalingen.







Deel 2

Herkomst van de aquacultuurdieren

Artikel 25 quinquies

Herkomst van biologische aquacultuurdieren

1. Er moet gebruik worden gemaakt van plaatselijk gekweekte soorten en de reproductie moet erop gericht zijn stammen op te leveren die beter zijn aangepast aan de kweekomstandigheden, een goede gezondheid hebben en goed gebruik maken van de voedselbronnen. De bewijsstukken met betrekking tot de herkomst en de behandeling van de dieren moet ter beschikking van het controleorgaan of de controleautoriteit worden gehouden.

2. Er moeten soorten worden gekozen die kunnen worden gekweekt zonder significante schade aan wilde bestanden toe te brengen.

Artikel 25 sexies

Herkomst en beheer van niet-biologische aquacultuurdieren

1. Met het oog op de reproductie of de verbetering van het genetisch materiaal mogen, wanneer geen biologische aquacultuurdieren beschikbaar zijn, in het wild gevangen of niet-biologische aquacultuurdieren in een bedrijf worden binnengebracht. Deze dieren moeten ten minste drie maanden volgens de biologische methode worden beheerd alvorens zij voor reproductiedoeleinden mogen worden gebruikt.

2. Met het oog op de opkweek mogen niet-biologische aquacultuurjuvenielen op een bedrijf worden binnengebracht wanneer geen biologische aquacultuurjuvenielen beschikbaar zijn. Ten minste twee derde van de productiecyclus moet volgens de biologische methode worden beheerd.

3. Het maximumpercentage niet-biologische aquacultuurjuvenielen die op een bedrijf mogen worden binnengebracht, bedraagt: 80 % tegen 31 december 2011, 50 % tegen 31 december 2013 en 0 % tegen 31 december 2015.

4. Het verzamelen van wilde aquacultuurjuvenielen voor opkweekdoeleinden is slechts in de volgende gevallen toegestaan:

a) wanneer het de natuurlijke instroom van larven en juvenielen van vissen of schaal- en schelpdieren bij het vullen van vijvers, inperkingssystemen en afgebakende ruimten betreft;

b) wanneer het de Europese glasaal betreft, op voorwaarde dat op de betrokken locatie een goedgekeurd beheersprogramma voor aal van toepassing is en nog geen oplossing is gevonden voor het probleem van de kunstmatige reproductie van aal.







Deel 3

Aquacultuurhouderijpraktijken

Artikel 25 septies

Algemene aquacultuurhouderijvoorschriften

1. De houderijomgeving van de aquacultuurdieren moet zo zijn ontworpen dat de aquacultuurdieren overeenkomstig hun soortspecifieke behoeften:

a) voldoende ruimte hebben om zich goed te voelen;

b) worden gehouden in water van een goede kwaliteit met voldoende zuurstof, en

c) worden gehouden bij een temperatuur en een lichtintensiteit die, tevens rekening houdend met de geografische locatie, overeenstemmen met de vereisten van de soort;

d) worden gehouden in een omgeving met een bodem die zo goed mogelijk lijkt op die in hun natuurlijke omgeving, in het geval van demersale zoetwatervissen;

e) worden gehouden in een omgeving met een bodem van natuurlijke aarde in het geval van karper.

2. De bezettingsdichtheid per soort of soortengroep is vastgesteld in bijlage XIII bis. Bij het beoordelen van de effecten van de bezettingsdichtheid op het welzijn van de kweekvis wordt toezicht gehouden op de toestand van de vis (zoals schade aan de vinnen, andere verwondingen, groeitempo, vertoond gedrag en algemene gezondheid) en op de waterkwaliteit.

3. De aquatische inperkingssystemen moeten zijn ontworpen en gebouwd met het oog op stromingsniveaus en fysisch-chemische parameters die borg staan voor de gezondheid en het welzijn van de dieren en zijn afgestemd op hun ethologische behoeften.

4. Het ontwerp, de locatie en de exploitatie van de inperkingssystemen moeten erop gericht zijn het risico van ontsnappingsincidenten tot een minimum te beperken.

5. Indien vissen, schaaldieren of schelpdieren ontsnappen, moeten adequate maatregelen worden genomen om de impact op het plaatselijke ecosysteem te verminderen, onder meer door de dieren waar mogelijk weer te vangen. Hiervan moeten bewijsstukken worden bewaard.

Artikel 25 octies

Speciale voorschriften voor aquatische inperkingssystemen

1. Gesloten recirculatievoorzieningen voor de dierlijke aquacultuurproductie zijn verboden, behalve voor broedkamers, kweekkamers en voorzieningen voor de productie van soorten die worden gebruikt als biologische voedingsorganismen.

2. Kweekeenheden op het land moeten aan de volgende voorwaarden voldoen:

a) met betrekking tot doorstroomsystemen moet zowel het stroomniveau als de kwaliteit van het in- en uitstromende water kunnen worden gemonitored en gecontroleerd;

b) op ten minste 5 % van het perimetergebied („land-water interface”) moet natuurlijke vegetatie voorkomen.

3. Inperkingssystemen op zee moeten:

a) zich bevinden op een locatie met de juiste waterdoorstroming, waterkwaliteit en uitwisseling tussen de verschillende waterlichamen om de impact op de zeebodem en het omgevende waterlichaam tot een minimum te beperken;

b) uitgerust zijn met kooien die qua ontwerp, constructie en onderhoud afgestemd zijn op de exploitatieomgeving.

4. Kunstmatige verwarming of koeling van het water is slechts toegestaan in broed- en kweekkamers. In alle productiefasen mag gebruik worden gemaakt van natuurlijk putwater voor het verwarmen of koelen van het water.

Artikel 25 nonies

Beheer van aquacultuurdieren

1. De aquacultuurdieren moeten zo weinig mogelijk, met de grootst mogelijke zorg en de juiste apparatuur, en aan de hand van adequate protocollen worden gehanteerd om stress en fysieke schade als gevolg van de behandelingsprocessen te voorkomen. De wijze van hantering van het reproductiemateriaal moet gericht zijn op het optimaal beperken van fysieke schade en stress en dient zo nodig onder anesthesie plaats te vinden. Groottesortering moet tot een minimum worden beperkt en zo te worden verricht dat het welzijn van de vis gegarandeerd is.

2. De volgende beperkingen gelden voor het gebruik van kunstlicht:

a) de natuurlijke dagduur mag, gezien de ethologische behoeften, de geografische omstandigheden en de algemene gezondheid van de gekweekte dieren, met kunstlicht worden verlengd tot maximaal 16 uur per dag, behalve voor reproductiedoeleinden;

b) bij het overschakelen van natuurlijk naar kunstlicht of omgekeerd moet gebruik worden gemaakt van dimmers of achtergrondverlichting om plotse veranderingen in de lichtintensiteit te voorkomen.

3. Ter waarborging van het welzijn en de gezondheid van de dieren is verluchting toegestaan met dien verstande dat mechanische verluchters bij voorkeur door hernieuwbare energiebronnen worden aangedreven.

Dergelijke gebruiksomstandigheden moeten in het aquacultuurproductieregister worden vermeld.

4. Zuurstof mag met het oog op diergezondheidsvereisten en tijdens kritieke fasen van de productie en het vervoer slechts in de volgende gevallen worden gebruikt:

a) bij uitzonderlijke temperatuurstijging, luchtdrukdaling of incidentele verontreiniging,

b) bij occasioneel bestandsbeheer, zoals bemonstering en sortering,

c) teneinde het overleven van het kweekbestand te garanderen.

Hiervan moeten bewijsstukken worden bewaard.

5. De slachttechnieken moeten onmiddellijke bewusteloosheid en ongevoeligheid voor pijn tot gevolg hebben. Bij het overwegen van de optimale slachtmethoden moet rekening worden gehouden met verschillen in oogstomvang, soort en productielocatie.







Deel 4

Reproductie

Artikel 25 decies

Verbod op het gebruik van hormonen

Het gebruik van hormonen en hormoonderivaten is verboden.







Deel 5

Voeder voor vissen, schaaldieren, schelpdieren en stekelhuidigen

Artikel 25 undecies

Algemene voorschriften inzake voeder

Het voederrantsoen moet worden samengesteld in het licht van de volgende prioriteiten:

a) de gezondheid van de dieren;

b) de hoge productkwaliteit, onder meer op het gebied van de nutritionele samenstelling die de hoge kwaliteit van het eetbare eindproduct moet garanderen;

c) de geringe impact op het milieu.

Artikel 25 duodecies

Specifieke voorschriften inzake voeder voor carnivore aquacultuurdieren

1. Het voeder voor carnivore aquacultuurdieren dient prioritair te bestaan uit:

a) biologische voederproducten van oorsprong uit de aquacultuur;

b) vismeel en visolie van uit de biologische aquacultuur afkomstige afsnijdsels;

c) vismeel, visolie en andere visingrediënten van uit de duurzame visserij afkomstige afsnijdsels van voor menselijke consumptie gevangen vis;

d) biologische voedermiddelen van plantaardige en dierlijke oorsprong als vermeld in bijlage V en met inachtneming van de daarin vastgestelde beperking.

2. Indien geen in lid 1 bedoeld voeder beschikbaar is, mag gedurende een overgangsperiode die afloopt op 31 december 2014, gebruik worden gemaakt van vismelen en visoliën die afkomstig zijn van afsnijdsels uit de niet-biologische aquacultuur of van afsnijdsels van voor menselijke consumptie gevangen vis. Dergelijke voedermiddelen mogen ten hoogste 30 % van het dagelijkse voederrantsoen uitmaken.

3. Het voederrantsoen mag ten hoogste 60 % biologische plantaardige producten bevatten.

4. Voornamelijk van biologische bronnen afgeleide astaxanthine, zoals schelpen en schalen van biologische schelp- of schaaldieren, mag worden gebruikt in het voederrantsoen van zalm en forel binnen de grenzen van de fysiologische behoeften van deze dieren. Indien geen biologische bronnen beschikbaar zijn, mogen natuurlijke bronnen van astaxanthine (zoals Phaffia-gist) worden gebruikt.

Artikel 25 terdecies

Specifieke voorschriften inzake voeder voor bepaalde aquacultuurdieren

1. Het voederrantsoen van in bijlage XIII bis, delen 6, 7 en 9, bedoelde aquacultuurdieren moet bestaan uit voeder dat van nature in vijvers en meren beschikbaar is.

2. Bij gebrek aan voldoende in lid 1 bedoelde van nature beschikbare voedselbronnen mag gebruik worden gemaakt van bij voorkeur in het bedrijf gekweekt biologisch voeder van plantaardige oorsprong of van zeewier. De marktdeelnemers bewaren bewijsstukken waarin de noodzaak van bijvoederen wordt aangetoond.

3. Indien het natuurlijke voeder overeenkomstig lid 2 wordt aangevuld, mag het voederrantsoen van de soorten als genoemd in deel 7 van bijlage XIII bis en van pangasius (Pangasius sp.) als genoemd in deel 9 van die bijlage maximaal 10 % vismeel of visolie van duurzame visserijtakken bevatten.

Artikel 25 quaterdecies

Producten en stoffen als bedoeld in artikel 15, lid 1, onder d) iii), van Verordening (EG) nr. 834/2007

1. In de biologische aquacultuur mag alleen gebruik worden gemaakt van in bijlage V opgenomen voedermiddelen van dierlijke en minerale oorsprong.

2. Toevoegingsmiddelen voor diervoeders, bepaalde in diervoeding gebruikte producten en technische hulpstoffen mogen slechts worden gebruikt wanneer deze zijn opgenomen in bijlage VI en de in die bijlage vastgestelde beperkingen in acht worden genomen.







Deel 6

Specifieke voorschriften voor weekdieren

Artikel 25 quindecies

Kweekgebied

1. Tweekleppige weekdieren mogen in het kader van de polycultuur samen met biologische vis en zeewier worden gekweekt, mits dit in het duurzaambeheerplan wordt gedocumenteerd. Tweekleppige weekdieren mogen in het kader van de polycultuur tevens samen worden gekweekt met buikpotigen, zoals alikruiken.

2. De biologische productie van tweekleppige weekdieren moet plaatsvinden in een met palen, boeien of andere duidelijke bakens afgebakend gebied, en moet, indien gepast, worden ingeperkt aan de hand van pens, kooien of andere door de mens gemaakte voorzieningen.

3. Biologische kwekerijen van schaaldieren en schelpdieren moeten eventuele risico's voor uit instandhoudingoogpunt belangrijke soorten tot een minimum beperken. Duikvogels mogen geen schade ondervinden van afweernetten tegen roofdieren.

Artikel 25 sexdecies

Verwerving van zaad

1. Met betrekking tot tweekleppige schaal- of scheldieren mag wild zaad van buiten de grenzen van de productie-eenheid worden gebruikt, mits deze praktijk geen significante schade toebrengt aan het milieu en is toegestaan krachtens de plaatselijke wetgeving en mits het zaad afkomstig is van:

a) banken die het winterweer waarschijnlijk niet zullen overleven of boventallig zijn ten opzichte van de behoeften, of

b) collectoren waarop het schelpdierzaad zich op natuurlijke wijze heeft vastgehecht.

Met het oog op de traceerbaarheid naar het verzamelgebied moet worden geregistreerd hoe, waar en wanneer wild zaad is verzameld.

Er mag evenwel zaad van broedkamers voor niet-biologische tweekleppige schaal- of schelpdieren in de biologische productie-eenheden worden binnengebracht, mits daarbij de volgende maximumpercentages in acht worden genomen: 80 % tegen 31 december 2011, 50 % tegen 31 december 2013 en 0 % tegen 31 december 2015.

2. Met betrekking tot de holle oester, Crassostrea gigas, dient de voorkeur uit te gaan naar jonge exemplaren die selectief zijn gekweekt om melken in het wild te beperken.

Artikel 25 septdecies

Beheer

1. De bezettingsdichtheid bij de productie mag niet groter zijn dan de plaatselijke bezettingsdichtheid in de niet-biologische productie van schaal- en schelpdieren. Het sorteren, uitdunnen en anderszins aanpassen van de bezettingsdichtheid dienen plaats te vinden overeenkomstig de biomassa en met het oog op het dierenwelzijn en de hoge productkwaliteit.

2. Biologische aangroeiorganismen moeten fysiek of met de hand worden verwijderd en in voorkomend geval op enige afstand van de schelp- en schaaldierkwekerij weer in zee worden gezet. De schaal- en schelpdieren mogen tijdens de productiecyclus één keer tegen concurrerende aangroeiorganismen worden behandeld met een kalkoplossing.

Artikel 25 octodecies

Kweekvoorschriften

1. De kweek op mosseltouwen en aan de hand van andere in bijlage XIII bis, deel 8, vermelde methoden kan als biologische productie worden aangemerkt.

2. De bodemkweek van weekdieren is slechts toegestaan op voorwaarde dat op de verzamel- en kweeklocaties geen significante schade aan het milieu wordt toegebracht. Het bewijs van de minimale milieu-impact moet vergezeld gaan van een door de marktdeelnemer aan het controleorgaan of de controleautoriteit over te leggen onderzoek en verslag over het geëxploiteerde gebied. Het verslag dient als afzonderlijk hoofdstuk bij het duurzaambeheerplan te worden gevoegd.

Artikel 25 novodecies

Speciale kweekvoorschriften voor oesters

De kweek in op roosters aangebrachte zakken is toegestaan. Deze of andere structuren waarin de oesters worden geplaatst, moeten zo worden uitgezet dat de vorming van een volledige barrière langs de kustlijn wordt voorkomen. Met het oog op een optimale productie moeten de kweekoesters zorgvuldig en overeenkomstig de getijdenstroming op de bedden worden geplaatst. De productie moet voldoen aan de in bijlage XIII bis, deel 8, vermelde criteria.







Deel 7

Ziektepreventie en diergeneeskundige behandeling

Artikel 25 vicies

Algemene voorschriften inzake ziektepreventie

1. Het overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 2006/88/EG opgestelde plan inzake diergezondheidsbeheer moet gedetailleerde gegevens over op bioveiligheid en ziektepreventie gerichte methoden bevatten, inclusief een schriftelijk akkoord dat rekening zal worden gehouden met in verhouding tot de productie-eenheid staand advies van op het gebied van de gezondheid van aquacultuurdieren gekwalificeerde diensten die het bedrijf ten minste eens per jaar of, in het geval van tweekleppige schaal- en schelpdieren, ten minste eens om de twee jaar bezoeken.

2. Zowel de houderijsystemen als het materiaal en het gereedschap moeten goed worden gereinigd en ontsmet. Enkel de in bijlage VII, punten 2.1 en 2.2, vermelde producten mogen hiertoe worden gebruikt.

3. Met betrekking tot het stilleggen van de kwekerijen gelden de volgende bepalingen:

a) de bevoegde autoriteit moet vaststellen of stillegging noodzakelijk is, hoelang deze na elke productiecyclus in in open water op zee gelegen inperkingssystemen moet worden toegepast en hoe deze moet worden gedocumenteerd. Het stilleggen wordt tevens aanbevolen voor andere productiesystemen waarin gebruik wordt gemaakt van tanks, visvijvers of kooien;

b) deze praktijk is niet verplicht voor de kweek van tweekleppige weekdieren;

c) de kooien en andere voor de productie van aquacultuurdieren gebruikte structuren mogen pas weer in gebruik worden genomen nadat deze tijdens de stillegging zijn leeggemaakt, ontsmet en enige tijd leeg hebben gestaan.

4. Niet-opgegeten visvoeder, faeces en dode dieren worden in voorkomend geval zo snel mogelijk verwijderd om significante milieuschade aan de waterkwaliteit te voorkomen, het risico van ziektes tot een minimum te beperken en het aantrekken van insecten of knaagdieren te voorkomen.

5. Het gebruik van ultraviolet licht en ozon is slechts toegestaan in broed- en kweekkamers.

6. Voor het biologisch controleren van ectoparasieten wordt bij voorkeur gebruik gemaakt van poetsvissen.

Artikel 25 unvicies

Diergeneeskundige behandelingen

1. Wanneer ondanks de overeenkomstig artikel 15, lid 1, onder f) i), van Verordening (EG) nr. 834/2007 genomen preventieve maatregelen ter waarborging van de gezondheid van de dieren zich toch een gezondheidsprobleem voordoet, mogen in de onderstaande volgorde van voorkeur de volgende diergeneeskundige behandelingen worden gebruikt:

a) van planten, dieren of mineralen afkomstige stoffen in een homeopathische verdunning;

b) planten zonder verdovend effect, alsmede de extracten daarvan, en

c) stoffen zoals: spoorelementen, metalen, natuurlijke immunostimulanten en toegestane probiotica.

2. Er mogen niet meer dan twee allopathische behandelingskuren per jaar worden toegediend, behalve wanneer het vaccins en behandelingen in het kader van verplichte uitroeiingsregelingen betreft. Voor productiecycli van minder dan een jaar geldt evenwel een maximum van één allopathische behandeling. Indien de hier vermelde beperkingen voor allopathische behandelingen worden overschreden, mogen de betrokken aquacultuurdieren niet als biologische producten worden verkocht.

3. Het gebruik van parasietenbehandelingen, exclusief verplichte, door de lidstaten uitgevoerde bestrijdings- en uitroeiingsregelingen, moet beperkt worden tot twee per jaar, of één per jaar wanneer de productiecyclus korter is dan 18 maanden.

4. De wachttijd voor allopathische diergeneeskundige behandelingen en parasietenbehandelingen overeenkomstig lid 3, inclusief behandelingen in het kader van verplichte bestrijdings- en uitroeiingsregelingen, bedraagt het dubbel van de in artikel 11 van Richtlijn 2001/82/EG aangegeven wachttijd, of 48 uur wanneer deze periode niet is gespecificeerd.

5. Indien diergeneesmiddelen worden gebruikt, dient dit bij het controleorgaan of de controleautoriteit te worden aangemeld alvorens de dieren als biologisch op de markt worden gebracht. Behandelde bestanden moeten duidelijk identificeerbaar zijn.

▼B







HOOFDSTUK 3

Verwerkte producten

Artikel 26

Voorschriften voor de productie van verwerkte levensmiddelen en verwerkte diervoeders

1. Toevoegingsmiddelen, technische hulpstoffen en andere stoffen en ingrediënten voor de vervaardiging van verwerkte levensmiddelen en diervoeders, alsmede verwerkingsmethoden, zoals roken, moeten worden gebruikt overeenkomstig de goede fabricagemethoden.

2. Marktdeelnemers die verwerkte levensmiddelen of diervoeders produceren, moeten passende procedures vaststellen die gebaseerd zijn op de systematische identificatie van cruciale verwerkingsfasen, en deze bijwerken.

3. De toepassing van de in lid 2 bedoelde procedures moet op elke moment garanderen dat de geproduceerde verwerkte producten voldoen aan de voorschriften voor de biologische productie.

4. De marktdeelnemers moeten de in lid 2 bedoelde procedures naleven en toepassen. Met name moeten de marktdeelnemers:

a) voorzorgsmaatregelen nemen om het risico op verontreiniging door niet-toegestane stoffen of niet-toegestane producten te voorkomen;

b) adequate reinigingsmaatregelen toepassen, de efficiëntie ervan controleren en deze handelingen registeren;

c) garanderen dat niet-biologische producten niet in de handel worden gebracht met een verwijzing naar de biologische productiemethode.

5. Wanneer in de betrokken bereidingseenheid tevens niet-biologische producten worden bereid of opgeslagen, moeten de marktdeelnemers, bovenop het bepaalde in de leden 2 en 4:

a) de behandelingen van de volledige partij uitvoeren zonder onderbreking en fysiek of in de tijd gescheiden van de soortgelijke behandeling van niet-biologische producten;

b) de biologische producten vóór en na de behandelingen fysiek of in de tijd gescheiden van de niet-biologische producten opslaan;

c) de controlerende autoriteit of het controleorgaan daarvan in kennis stellen en een bijgewerkt register van alle behandelingen en alle verwerkte hoeveelheden beschikbaar houden;

d) de nodige maatregelen nemen om de identificatie van de partijen te garanderen en om vermenging of verwisseling met niet-biologische producten te voorkomen;

e) het productiemateriaal naar behoren reinigen voordat de biologische producten ermee worden behandeld.

Artikel 27

Gebruik van bepaalde producten en stoffen bij de vervaardiging van verwerkte levensmiddelen

1. Voor de toepassing van artikel 19, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 834/2007 mogen slechts de volgende stoffen bij de vervaardiging van verwerkte biologische levensmiddelen, met uitzondering van wijn, worden gebruikt:

a) in bijlage VIII bij de onderhavige verordening opgenomen stoffen;

b) preparaten op basis van micro-organismen en enzymen die gewoonlĳk worden gebruikt bij de vervaardiging van verwerkte levensmiddelen; ►M1 enkel enzymen die zijn opgenomen in bijlage VIII, deel A, mogen evenwel als levensmiddelenadditieven worden gebruikt; ◄

c) stoffen en producten als gedefinieerd in artikel 1, lid 2, onder b) i), en artikel 1, lid 2, onder c), van Richtlijn 88/388/EEG van de Raad ( 19 ), die overeenkomstig artikel 9, lid 1, onder d), en lid 2, van die richtlijn op het etiket zijn aangeduid als natuurlijke aromastoffen of natuurlijke aromatiserende preparaten;

d) kleurstoffen voor het stempelen van vlees en eierschalen overeenkomstig, respectievelijk, artikel 2, lid 8, en artikel 2, lid 9, van Richtlijn 94/36/EG van het Europees Parlement en de Raad ( 20 );

e) drinkwater en zout (met natriumchloride of kaliumchloride als basiscomponenten) dat in het algemeen wordt gebruikt bĳ de vervaardiging van verwerkte levensmiddelen;

f) mineralen (inclusief spoorelementen), vitaminen, aminozuren en micronutriënten zĳn alleen toegelaten voor zover zĳ volgens de wet aan levensmiddelen moeten worden toegevoegd.

2. Voor de in artikel 23, lid 4, onder a) ii), van Verordening (EG) nr. 834/2007 bedoelde berekening:

a) worden toevoegingsmiddelen voor levensmiddelen, die zijn opgenomen in bijlage VIII en in de kolom met het codenummer van de toevoegingsmiddelen zijn voorzien van een asterisk, meegerekend als ingrediënten van agrarische oorsprong;

b) worden in lid 1, onder b), c), d), e) en f), van het onderhavige artikel bedoelde preparaten en stoffen en stoffen die in de kolom met het codenummer van de toevoegingsmiddelen niet zijn voorzien van een asterisk, niet meegerekend als ingrediënten van agrarische oorsprong;

▼M1

c) worden gist en gistproducten met ingang van 31 december 2013 meegerekend als ingrediënten van agrarische oorsprong.

▼B

3. Het gebruik van de volgende in bijlage VIII opgenomen stoffen wordt vóór 31 december 2010 opnieuw bezien:

(a) natriumnitriet en kaliumnitraat in deel A, met het oog op het intrekken van de toelating van deze toevoegingsmiddelen;

(b) zwaveldioxide en kaliummetabisulfiet in deel A;

(c) zoutzuur in deel B voor de bereiding van Gouda, Edam, Maasdammer kaas, Boerenkaas, Friese en Leidse Nagelkaas.

3. Bij het onder a) bedoelde onderzoek dient rekening te worden gehouden met de inspanningen die de lidstaten hebben geleverd om veilige alternatieven voor nitrieten/nitraten te vinden en om opleidingsprogramma's inzake alternatieve verwerkingsmethoden en hygiëne voor verwerkers/fabrikanten van biologisch vlees op te stellen.

▼M1

4. Met betrekking tot het traditioneel versieren van de schaal van gekookte eieren die bestemd zijn om in een bepaalde periode van het jaar in de handel te worden gebracht, mogen de bevoegde autoriteiten toelating geven voor het gebruik van natuurlijke kleurstoffen en natuurlijke bedekkingsstoffen in de hierboven bedoelde periode. De toelating mag uiterlijk tot 31 december 2013 het gebruik van synthetische vormen van ijzeroxiden en ijzerhydroxiden omvatten. De Commissie en de lidstaten moeten in kennis worden gesteld van deze toelatingen.

Artikel 27 bis

Voor de toepassing van artikel 20, lid 1, van Verordening (EG) nr. 834/2007 mogen de volgende stoffen worden gebruikt bij de vervaardiging van gist, gistbereidingen en gistformuleringen:

a) in bijlage VIII, deel C, bij de onderhavige verordening opgenomen stoffen;

b) producten en stoffen als bedoeld in artikel 27, lid 1, onder b) en e), van de onderhavige verordening.

▼B

Artikel 28

Gebruik van bepaalde niet-biologische ingrediënten van agrarische oorspong bij de vervaardiging van verwerkte levensmiddelen

Voor de toepassing van artikel 19, lid 2, onder c), van Verordening (EG) nr. 834/2007 mag bij de vervaardiging van verwerkte biologische levensmiddelen worden gebruikgemaakt van in bijlage IX bij de onderhavige verordening opgenomen niet-biologische ingrediënten van agrarische oorsprong.

Artikel 29

Verlening door de lidstaat van een vergunning voor het gebruik van niet-biologische voedselingrediënten van agrarische oorsprong

1. Ingrediënten van agrarische oorsprong die niet in bijlage IX bij deze verordening zijn opgenomen, mogen slechts onder de volgende voorwaarden worden gebruikt:

a) de marktdeelnemer heeft de bevoegde autoriteit van de lidstaat in kennis gesteld van alle nodige bewijsstukken waaruit blijkt dat het betrokken ingrediënt in de Gemeenschap in onvoldoende hoeveelheden overeenkomstig de voorschriften voor de biologische productie wordt geproduceerd en niet uit derde landen kan worden geïmporteerd;

b) de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat heeft eerst geverifieerd dat de marktdeelnemer de nodige contacten met leveranciers in de Gemeenschap heeft gehad om zich ervan te vergewissen dat bij hen geen ingrediënten met de vereiste kwaliteitskenmerken beschikbaar zijn, en heeft vervolgens een voorlopige vergunning verleend voor het gebruik van het ingrediënt gedurende maximaal twaalf maanden;

c) er is geen besluit tot intrekking van een vergunning voor het gebruik van het betrokken ingrediënt vastgesteld overeenkomstig lid 3 of lid 4.

1. De lidstaat kan de looptijd van de onder b) bedoelde vergunning maximaal drie keer verlengen, telkens met twaalf maanden.

2. Wanneer een in lid 1 bedoelde vergunning is verleend, verstrekt de lidstaat de andere lidstaten en de Commissie onmiddellijk de volgende gegevens:

a) de datum van de vergunning en, in het geval van een vergunning met verlengde looptijd, de datum van de eerste vergunning;

b) de naam, het adres, het telefoonnummer en, waar relevant, het faxnummer en het e-mailadres van de vergunninghouder; de naam en het adres van de contactpersoon bij de autoriteit die de vergunning heeft verleend;

c) de naam en, waar nodig, de precieze omschrijving en de vereiste kwaliteitskenmerken van het betrokken ingrediënt van agrarische oorsprong;

d) de soort producten die met het betrokken ingrediënt moeten worden bereid;

e) de hoeveelheden die nodig zijn en de motivering van deze hoeveelheden;

f) de redenen en de verwachte duur van het tekort;

g) de datum waarop de lidstaat zijn kennisgeving aan de andere lidstaten en aan de Commissie toezendt. De Commissie en/of de lidstaten mogen deze informatie openbaar maken.

3. Als uit de gegevens die een lidstaat verstrekt aan de Commissie en aan de lidstaat die de vergunning heeft verleend, blijkt dat tijdens de periode van het tekort toch hoeveelheden van het ingrediënt beschikbaar zijn, overweegt de laatstbedoelde lidstaat intrekking van de vergunning of beperking van de geldigheidsduur daarvan en stelt hij de Commissie en de andere lidstaten binnen vijftien werkdagen na de datum van ontvangst van de gegevens in kennis van de maatregelen die hij heeft genomen of zal nemen.

4. Op verzoek van een lidstaat of op initiatief van de Commissie wordt de kwestie voor onderzoek voorgelegd aan het in artikel 37 van Verordening (EG) nr. 834/2007 bedoelde comité. Volgens de in lid 2 van dat artikel bedoelde procedure kan worden besloten dat een reeds verleende vergunning wordt ingetrokken of dat de geldigheidsduur ervan wordt gewijzigd of, indien nodig, dat het betrokken ingrediënt wordt opgenomen in bijlage IX van de onderhavige verordening.

5. In het geval van een verlenging in de zin van lid 1, tweede alinea, zijn de in de leden 2 en 3 bedoelde procedures van toepassing.

▼M2

Artikel 29 bis

Specifieke bepalingen voor zeewier

1. Indien het eindproduct vers zeewier is, moet voor het spoelen van het pas geoogste zeewier zeewater worden gebruikt.

Indien het eindproduct gedroogd zeewier is, mag voor het spoelen drinkwater worden gebruikt. Voor het verwijderen van vocht mag zout worden gebruikt.

2. Voor het drogen van zeewier mag geen gebruik worden gemaakt van rechtstreekse vlammen die direct in contact komen met het zeewier. Eventueel bij het drogen gebruikte touwen of andere materialen mogen niet tegen aangroei zijn behandeld, noch reinigings- of ontsmettingsproducten bevatten, behalve wanneer daarvoor een in bijlage VII vermeld product is gebruikt.

▼B







HOOFDSTUK 4

Ophaling, verpakking, vervoer en opslag van producten

Artikel 30

Ophaling van producten en vervoer ervan naar bereidingseenheden

De gelijktijdige ophaling van biologische en niet-biologische producten door de marktdeelnemers is slechts toegestaan indien passende maatregelen worden getroffen om vermenging of verwisseling met niet-biologische producten te voorkomen en de identificatie van de biologische producten te waarborgen. De marktdeelnemer houdt de gegevens over de ophaaldagen, de ophaaluren, de ophaalroute en het tijdstip van ontvangst van de producten ter beschikking van de controlerende autoriteit of het controleorgaan.

Artikel 31

Verpakking en vervoer van producten naar andere marktdeelnemers of andere eenheden

1. De marktdeelnemers moeten ervoor zorgen dat biologische producten slechts naar andere eenheden, met inbegrip van groot- en detailhandelaren, worden vervoerd in daarvoor geschikte verpakkingen, recipiënten/containers of voertuigen die zodanig zijn afgesloten dat vervanging van de inhoud niet mogelijk is zonder met de verzegeling te knoeien of deze te beschadigen, en die zijn voorzien van een etiket waarop, naast alle andere wettelijk voorgeschreven aanduidingen, de volgende gegevens zijn vermeld:

a) de naam en het adres van de marktdeelnemer en, wanneer dat iemand anders is, de eigenaar of verkoper van het product;

b) de benaming van het product of een omschrijving van het mengvoeder, vergezeld van een verwijzing naar de biologische productiemethode;

c) de naam en/of het codenummer van de controlerende autoriteit of het controleorgaan waaronder de marktdeelnemer valt; en

d) in voorkomend geval, het identificatiemerk van de partij dat in overeenstemming is met een op nationaal niveau goedgekeurd of met de controlerende autoriteit of het controleorgaan overeengekomen merkingssysteem en dat het mogelijk maakt de partij te koppelen aan de in artikel 66 bedoelde administratie.

1. De in de eerste alinea, onder a) tot en met d), bedoelde gegevens kunnen ook in een begeleidend document worden verstrekt indien dat document onbetwistbaar in verband kan worden gebracht met de verpakking, de recipiënt/container of het voertuig waarin het product zich bevindt. Dit begeleidende document moet informatie over de leverancier e