Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de
instellingen
"BVERORDENING (EG) Nr. 1251/1999 V AN DE RAAD
van 17 mei 1999
tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen
(PB L 160 van 26.6.1999, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Verordening (EG) nr. 2704/1999 van de Raad van 14 december
1999L 327 12 21.12.1999
"M2 Verordening (EG) nr. 1672/2000 van de Raad van 27 juli 2000 L 193 13 29.7.2000
"M3 Verordening (EG) nr. 1038/2001 van de Raad van 22 mei 2001 L 145 16 31.5.20011999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 1
VERORDENING (EG) Nr. 1251/1999 V AN DE RAAD
van 17 mei 1999
tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde
akkerbouwgewassen
DE RAAD V AN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en
met name op de artikelen 36 en 37,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Europees Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Gezien het advies van het Comité van de Regio’ s (4),
Gezien het advies van de Rekenkamer (5),
(1) Overwegende dat met het gemeenschappelijk landbouwbeleid de
doeleinden worden nagestreefd die zijn vermeld in artikel 33 van
het Verdrag, daarbij rekening houdende met de marktsituatie;
(2) Overwegende dat, om tot een beter marktevenwicht te komen, een
nieuwe steunregeling is ingesteld bij Verordening (EEG)
nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni 1992 tot instelling van een
steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewas-
sen (6);
(3) Overwegende dat sinds de hervorming van het gemeenschappelijk
landbouwbeleid in 1992 een aanzienlijke verbetering is opge-
treden in het marktevenwicht;
(4) Overwegende dat de braaklegging in het kader van de steun-
regeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen die
in 1992 is ingesteld tegelijk met een verlaging van de interventie-
prijs, de productie onder controle heeft helpen houden, terwijl
concurrerender prijzen het mogelijk hebben gemaakt dat belang-
rijke extra hoeveelheden graan zijn verbruikt op de interne markt,
vooral voor vervoedering;
(5) Overwegende dat de steunverlening op basis van de in 1992
ingestelde regeling moet worden voortgezet, rekening houdende
evenwel met de marktontwikkelingen en de bij de toepassing
opgedane ervaring;
(6) Overwegende dat de lidstaten kuilgras onder bepaalde voor-
waarden in aanmerking kunnen laten komen voor areaalbetalingen
krachtens deze regeling;
(7) Overwegende dat bij de hervorming van de steunregeling rekening
moet worden gehouden met de internationale verplichtingen van
de Gemeenschap;
(8) Overwegende dat het doel van marktevenwicht het beste kan
worden bereikt door de graanprijzen van de Gemeenschap dichter
te laten aansluiten bij die op de wereldmarkt en te voorzien in
niet-gewasgebonden areaalbetalingen;
(9) Overwegende dat de areaalbetalingen dienen te worden herzien als
de marktvoorwaarden afwijken van de huidige vooruitzichten
dienaangaande;!B
(1) PB C 170 van 4.6.1998, blz. 4.
(2) Advies uitgebracht op 6 mei 1999 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).
(3) PB C 284 van 14.9.1998, blz. 55.
(4) PB C 93 van 6.4.1999, blz. 1.
(5) PB C 401 van 22.12.1998, blz. 3.
(6) PB L 181 van 1.7.1992, blz. 12. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Vero-
rdening (EG) nr. 1624/98 (PB L 210 van 28.7.1998, blz. 3).1999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 2
(10) Overwegende dat het in aanmerking komende areaal dient te
worden beperkt tot het areaal dat met akkerbouwgewassen is
ingezaaid of in het verleden in het kader van een door de overheid
gesubsidieerde regeling was braakgelegd;
(11) Overwegende dat voor gevallen waarin het totaal van de arealen
waarvoor op grond van de regeling betaling wordt gevraagd,
groter is dan het basisareaal, moet worden voorzien in een
verlaging van het in aanmerking komende areaal per bedrijf om
het marktevenwicht te waarborgen;
(12) Overwegende dat de lidstaten met één of meer nationale
basisarealen kunnen werken; dat het dienstig wordt geacht dat
de lidstaten die voor deze optie kiezen, elk nationaal basisareaal in
subbasisarealen kunnen verdelen; dat de betrokken lidstaat,
wanneer een basisareaal is overschreden, de mogelijkheid dient
te hebben de maatregelen volledig of gedeeltelijk te concentreren
op de arealen waarvoor een overschrijding is geconstateerd;
(13) Overwegende dat in de areaalbetalingen de specifieke structurele
factoren moeten worden verdisconteerd die van invloed zijn op de
opbrengsten; dat het opstellen van een op objectieve criteria
gebaseerd regioplan aan de lidstaten moet worden overgelaten; dat
in de regioplannen eenvormige gemiddelde graanopbrengsten
moeten worden vastgesteld; dat de regioplannen coherent moeten
zijn met de gemiddelde opbrengsten in elke regio over een
bepaalde periode, rekening houdende met eventuele structurele
verschillen tussen productieregio’s; dat een specifieke procedure
moet worden vastgesteld voor het onderzoek van deze plannen op
Gemeenschapsniveau;
(14) Overwegende dat een differentiatie van de opbrengsten voor
bevloeide en niet-bevloeide oppervlakten kan worden toegestaan,
op voorwaarde dat een afzonderlijk basisareaal voor bevloeide
gewassen wordt vastgesteld en het totale basisareaal niet wordt
vergroot;
(15) Overwegende dat maïs inzake opbrengst van andere graange-
wassen dient te worden onderscheiden, hetgeen dus een afzon-
derlijke behandeling kan rechtvaardigen;
(16) Overwegende dat, om de areaalbetaling te berekenen, een
basisbedrag per ton dient te worden vermenigvuldigd met de
gemiddelde graanopbrengst voor de betrokken regio; dat, wanneer
er een afzonderlijk basisareaal voor maïs is vastgesteld, ook
verschillende opbrengsten moeten worden gehanteerd; dat,
wanneer voor maïs en andere granen verschillende opbrengsten
worden gehanteerd, voor maïs aparte basisarealen moeten worden
vastgesteld;
(17) Overwegende dat één enkel basisbedrag voor akkerbouwgewassen
moet worden vastgesteld; dat de basisbedragen per ton moeten
worden verhoogd, rekening houdende met de verlaging in een
aantal stappen in de interventieprijs voor granen; dat een
specifieke areaalbetaling moet worden vastgesteld voor eiwit-
houdende gewassen om deze concurrerend met granen te houden;
(18) Overwegende dat het basisbedrag in het geval van een laatste
verlaging van de interventieprijs zal worden verhoogd volgens
hetzelfde compensatiepercentage dat in de verkoopseizoenen
2000/2001 en 2001/2002 wordt gebruikt;
(19) Overwegende dat moet worden voorzien in een bijzondere
regeling voor durumtarwe die een productie waarborgt welke
toereikend is voor de voorziening van de verwerkende industrie,
maar die de beheersing van de begrotingsuitgaven niet in gevaar
brengt; dat dit doel kan worden bereikt door de invoering van een
toeslag die voor elke betrokken lidstaat beperkt is tot een
maximumareaal durumtarwe; dat een eventuele overschrijding
van deze arealen moet leiden tot een bijstelling van de ingediende
aanvragen;!B1999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 3
(20) Overwegende voorts dat in bepaalde lidstaten de productie van
durumtarwe goed is ingeburgerd in gebieden buiten de traditionele
gebieden; dat het wenselijk is om in die gebieden een bepaald
productieniveau te handhaven door de toekenning van specifieke
steun;
(21) Overwegende dat producenten die aanspraak willen maken op de
areaalbetalingen een vooraf bepaald percentage van hun opper-
vlakte cultuurgrond uit productie moeten nemen; dat het
braakgelegde land zo dient te worden onderhouden dat aan
bepaalde minimummilieuvereisten wordt voldaan; dat de uit
productie genomen grond ook voor de teelt van niet voor de
voeding bestemde gewassen mag worden gebruikt op voorwaarde
dat doeltreffende controlesystemen kunnen worden toegepast;
(22) Overwegende dat de braakleggingsverplichting bij de huidige
marktsituatie moet worden teruggebracht tot 10 % voor de periode
2000-2006; dat dit percentage opnieuw moet worden bezien in het
licht van de ontwikkeling van de productie en de marktsituatie;
(23) Overwegende dat aan de verplichting om grond uit productie te
nemen een adequate compensatie moet worden verbonden; dat de
compensatie moet overeenkomen met de voor andere granen dan
maïs toegekende areaalbetalingen;
(24) Overwegende dat het dienstig is geen braakleggingsverplichting
op te leggen aan kleine producenten wier aanvragen voor
areaalbetalingen een bepaald niveau niet overschrijden; dat dit
niveau moet worden vastgesteld;
(25) Overwegende dat voor vrijwillige braaklegging aan producenten
braakleggingsbetalingen kunnen worden toegestaan voor extra
braaklegging; dat door de lidstaten een maximumgrens voor het
areaal dient te worden vastgesteld;
(26) Overwegende dat de areaalbetalingen voor een bepaalde opper-
vlakte éénmaal per jaar moeten worden uitgekeerd; dat opper-
vlakten die onmiddellijk vóór de inwerkingtreding van Verorde-
ning (EEG) nr. 1765/92 niet in productie waren, niet voor betaling
in aanmerking moeten komen; dat, om rekening te houden met
bepaalde specifieke situaties waarin deze bepaling te restrictief is,
bepaalde door de lidstaten te beheren uitzonderingen moeten
worden toegestaan;
(27) Overwegende dat een aantal voorwaarden moet worden vast-
gesteld voor het aanvragen van de areaalbetalingen en dat nader
moet worden bepaald wanneer de betalingen aan de producenten
worden uitgekeerd;
(28) Overwegende dat de uitkeringsdata zo moeten worden vastgesteld
dat de afzet van akkerbouwgewassen gelijkmatig over het
verkoopseizoen wordt gespreid;
(29) Overwegende dat de inzaaidata aangepast moeten worden aan de
natuurlijke omstandigheden in de verschillende productiegebie-
den;
(30) Overwegende dat het noodzakelijk is overgangsregelingen in te
stellen teneinde vanaf het verkoopseizoen 2002/2003 gewas-
gebonden betalingen voor oliehoudende zaden af te schaffen; dat
een aantal van de bestaande bepalingen in deze sector moet
worden gehandhaafd zodat wordt voldaan aan de internationale
verplichtingen van de Gemeenschap;
(31) Overwegende dat de uitgaven die door de lidstaten worden gedaan
in verband met de verplichtingen die voortvloeien uit de
toepassing van deze verordening, door de Gemeenschap moeten
worden gefinancierd overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van
Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999
betreffende de financiering van het gemeenschappelijk land-
bouwbeleid (1);!B
(1) Zie bladzijde 103 van dit Publicatieblad.1999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 4
(32) Overwegende dat moet worden voorzien in overgangsmaatregelen
en dat de Commissie in staat moet worden gesteld om, indien
nodig, bijkomende overgangsmaatregelen vast te stellen;
(33) Overwegende dat de aanpassingen van de steunregeling voor
akkerbouwgewassen dienen te worden ingevoerd met ingang van
het verkoopseizoen 2000/2001;
(34) Overwegende dat het ter wille van de duidelijkheid en gezien deze
aanpassingen in de thans geldende steunregeling en de reeds
eerder vastgestelde wijzigingen, dienstig is Verordening (EEG)
nr. 1765/92 te vervangen door een nieuwe verordening,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING V ASTGESTELD:
Artikel 1
1. Bij deze verordening wordt ten behoeve van producenten van
akkerbouwgewassen een stelsel van areaalbetalingen ingesteld.
2. V oor de toepassing van deze verordening:— begint het verkoopseizoen op 1 juli en eindigt het op 30 juni;
— worden als „akkerbouwgewassen” aangemerkt de gewassen die zijn
opgenomen in bijlage I.
3. Lidstaten waar maïs geen traditioneel gewas is, mogen kuilgras in
aanmerking doen komen voor areaalbetalingen voor akkerbouwge-
wassen, op dezelfde voorwaarden als voor akkerbouwgewassen.
HOOFDSTUK I
Artikel 2
1. In de Gemeenschap gevestigde producenten van akkerbouwge-
wassen kunnen onder de in deze verordening aangegeven voorwaarden
een areaalbetaling aanvragen.
2. De areaalbetaling wordt vastgesteld per hectare en wordt naar regio
gedifferentieerd. De areaalbetaling wordt toegekend voor een met
akkerbouwgewassen ingezaaide oppervlakte of een overeenkomstig
artikel 6 braakgelegde oppervlakte die niet groter is dan een regionaal
basisareaal. Dit areaal wordt vastgesteld op het gemiddeld aantal
hectaren in die regio dat met akkerbouwgewassen is ingezaaid of, in
voorkomend geval, gedurende 1989, 1990 en 1991 was braakgelegd
overeenkomstig een door de overheid gesubsidieerde regeling. Onder
regio in deze zin dient te worden verstaan een lidstaat of een gebied in
een lidstaat, naar keuze van de betrokken lidstaat.
3. Producenten die de areaalbetaling aanvragen, verbinden zich ertoe
een deel van hun areaal uit productie te nemen en ontvangen een
compensatie voor deze verplichting.
4. Wanneer het totaal van de arealen waarvoor op grond van de regeling
ten behoeve van akkerbouwgewassen betaling wordt gevraagd, inclusief
de in het kader daarvan uit productie genomen grond, groter is dan het
basisareaal, wordt het in aanmerking komende areaal per producent
verhoudingsgewijs verlaagd voor alle op grond van dit hoofdstuk in de
betrokken regio gedurende hetzelfde verkoopseizoen toegekende beta-
lingen.
Arealen waarvoor geen aanvraag om areaalbetaling krachtens deze
verordening wordt ingediend, maar die worden gebruikt ter staving van
een steunaanvraag krachtens Verordening (EG) nr. 1254/1999 van de
Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der
markten in de sector rundvlees (
1) worden ook in aanmerking genomen
voor de berekening van het areaal waarvoor de areaalbetaling wordt
gevraagd.!B
(1) Zie bladzijde 21 van dit Publicatieblad.1999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 5
5. Indien een lidstaat kuilgras in aanmerking doet komen voor de
areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen, wordt een afzonderlijk
basisareaal vastgesteld. Indien het basisareaal voor akkerbouwgewassen
of kuilgras in een bepaald verkoopseizoen niet wordt gehaald, wordt het
resterende aantal hectaren voor hetzelfde verkoopseizoen toegewezen
aan het overeenkomstige basisareaal.
6. Indien een lidstaat heeft besloten één of meer nationale basisarealen
vast te stellen, mag hij ieder nationaal basisareaal onderverdelen in
subbasisarealen overeenkomstig door de lidstaat vast te stellen objectieve
criteria.
Voor de toepassing van dit lid worden de basisarealen Secano en Regadío
beschouwd als nationale basisarealen.
In geval van overschrijding van een nationaal basisareaal kan de lidstaat
de krachtens lid 4 toe te passen maatregelen volgens objectieve criteria
volledig of gedeeltelijk concentreren op de subbasisarealen waarvoor een
overschrijding is geconstateerd.
Lidstaten die hebben besloten gebruik te maken van de in dit lid
bedoelde mogelijkheden, moeten de producenten en de Commissie
uiterlijk op 15 september in kennis stellen van de door hen gemaakte
keuzes en van de desbetreffende uitvoeringsmaatregelen.
Artikel 3
1. Met het oog op de vaststelling van de gemiddelde opbrengsten die
worden gebruikt voor de berekening van de areaalbetaling, stelt elke
lidstaat een regioplan op met daarin de relevante objectieve criteria voor
het bepalen van afzonderlijke productieregio’ s met het doel te komen tot
een verdeling in homogene zones.
In deze context houden de lidstaten bij de opstelling van hun
regioplannen rekening met specifieke situaties. Met name kunnen zij
de gemiddelde opbrengsten differentiëren om rekening te houden met
eventuele structurele verschillen tussen productieregio’ s.
2. V oorts kunnen de lidstaten in hun regioplannen voor maïs een
afwijkend opbrengstcijfer hanteren in vergelijking met andere graan-
soorten.
a) Wanneer de opbrengst voor maïs hoger is dan voor andere
graansoorten, moet voor maïs een apart basisareaal als bedoeld in
artikel 2, lid 2, worden vastgesteld dat naar keuze van de lidstaat één
of meer productieregio’ s van maïs omvat.
De lidstaten mogen tevens in de betrokken regio’ s aparte basis-
arealen vaststellen voor andere akkerbouwgewassen dan maïs. In dat
geval wordt, indien het basisareaal voor maïs gedurende een
verkoopseizoen niet wordt bereikt, het resterende aantal hectaren
voor datzelfde verkoopseizoen toegewezen aan het overeenkomstige
basisareaal voor andere akkerbouwgewasen dan maïs.
b) Wanneer de opbrengst voor maïs gelijk is aan of lager dan die van
andere graansoorten, mag overeenkomstig het vorige streepje ook
een apart basisareaal voor maïs worden vastgesteld. In dat geval, en
indien de lidstaat verkiest een basisareaal voor „andere akker-
bouwgewassen dan maïs” vast te stellen:
— kan, indien het basisareaal voor maïs gedurende een verkoop-
seizoen niet wordt bereikt, het resterende aantal hectaren voor
datzelfde verkoopseizoen worden toegewezen aan het over-
eenkomstige basisareaal voor andere gewassen;
— kan, indien het basisareaal voor „andere akkerbouwgewassen
dan maïs” gedurende een verkoopseizoen niet wordt bereikt, het
resterende aantal hectaren voor datzelfde verkoopseizoen
worden toegewezen aan het betrokken basisareaal voor maïs.
Bij overschrijding van deze basisarealen is artikel 2, lid 4, van
toepassing.!B1999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 6
3. De lidstaten kunnen in hun regioplannen de opbrengsten voor
bevloeide oppervlakten en niet bevloeide oppervlakten differentiëren. In
dat geval stellen zij een afzonderlijk basisareaal vast voor bevloeide
gewassen.
Het bevloeide basisareaal is gelijk aan het gemiddelde van de bevloeide
oppervlakten voor akkerbouwgewassen in de jaren 1989 tot en met 1991,
inclusief de verhogingen welke op grond van artikel 3, lid 1, vierde
alinea, laatste zin, van Verordening (EEG) nr. 1765/92 zijn toegepast.
Het bevloeide basisareaal in Portugal wordt echter geleidelijk tot
60 000 ha verhoogd voor die arealen waarvoor is aangetoond dat de
investeringen in irrigatiewerken na 1 augustus 1992 zijn begonnen. Deze
verhoging mag geheel of gedeeltelijk worden toegevoegd aan het in lid 2
bedoelde geïrrigeerde basisareaal voor maïs.
De vaststelling van het bevloeide basisareaal mag het totale basisareaal
van de betrokken lidstaat op geen enkele wijze doen toenemen. Indien
het bevloeide basisareaal wordt overschreden, is artikel 2, lid 4, van
toepassing.
Indien het bevloeide basisareaal in een bepaald verkoopseizoen niet
wordt gehaald, wordt het resterende aantal hectaren voor hetzelfde
verkoopseizoen toegewezen aan het overeenkomstige niet-bevloeide
basisareaal.
4. Het regioplan moet in alle gevallen garanderen dat de gemiddelde
opbrengst van de betrokken lidstaat die voor de periode en aan de hand
van de in lid 5 bedoelde criteria is vastgesteld, in acht wordt genomen.
5. V oor elke productieregio moet de lidstaat gedetailleerde gegevens
verstrekken over het areaal en de opbrengsten van akkerbouwgewassen
die in de betrokken regio zijn getseld in de periode van vijf jaar van
1986/1987 tot en met 1990/1991. V oor elke regio wordt een gemiddelde
graanopbrengst berekend, waarbij het jaar met de hoogste en dat met de
laagste opbrengst in de betrokken periode buiten beschouwing worden
gelaten.
Aan deze verplichting kan worden voldaan— in het geval van Portugese graansoorten, door de gegevens te
verstrekken die zijn verschaft in het kader van de toepassing van
Verordening (EEG) nr. 3653/90 van de Raad van 11 december 1990
houdende overgangsbepalingen inzake de gemeenschappelijke
marktordening voor granen en rijst voor Portugal (
1),
— en in het geval van de vijf nieuwe Duitse deelstaten, door gegevens te
verstrekken over de gemiddelde oogstopbrengst in de andere Duitse
deelstaten,
— in het geval van Italië en Spanje, door de referentieopbrengst vast te
stellen op respectievelijk 3,9 ton/ha en 2,9 ton/ha.
Indien een lidstaat besluit— maïs apart van andere graansoorten te behandelen, wordt de
gemiddelde graanopbrengst, die niet mag worden gewijzigd, opge-
splitst tussen maïs en overige graansoorten,
— bevloeide oppervlakten apart van niet-bevloeide oppervlakten te
behandelen, dient de desbetreffende gemiddelde opbrengst, die niet
mag worden gewijzigd, te worden opgesplitst naar de twee
categorieën oppervlakten.
6. De lidstaten moeten hun regioplan uiterlijk op 1 augustus 1999 bij de
Commissie indienen, met alle daarbij dienstige gegevens. Zij kunnen aan
deze verplichting voldoen door te verwijzen naar het overeenkomstig
Verordening (EEG) nr. 1765/92 bij de Commissie ingediende regioplan.!B
(1) PB L 362 van 27.12.1990, blz. 28. Verordening laatstelijk gewijzigd bij V -
erordening (EG) nr. 1664/95 van de Commissie (PB L 158 van 8.7.1995, blz.13).1999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 7
De Commissie onderzoekt de door de lidstaten ingediende regioplannen
en ziet erop toe dat elk plan gebaseerd is op adequate, objectieve criteria
en in overeenstemming is met de beschikbare historische gegevens. De
Commissie kan bezwaar maken tegen plannen die niet beantwoorden aan
de bovengenoemde criteria, in het bijzonder die met betrekking tot de
gemiddelde opbrengst in de lidstaat. In dat geval moeten de plannen door
de betrokken lidstaat worden bijgesteld na overleg met de Commissie.
De regioplannen kunnen door de betrokken lidstaat worden herzien op
verzoek van de Commissie of op initiatief van die lidstaat over-
eenkomstig de in dit artikel beschreven procedure.
7. Indien een lidstaat op grond van lid 1 productieregio’ s wil bepalen
waarvan de grenzen afwijken van die van regionale basisarealen, zendt
hij de Commissie een overzicht van alle betalingsaanvragen en van de
betrokken opbrengsten. Indien uit deze gegevens blijkt dat, voor een
bepaalde lidstaat, de gemiddelde opbrengst die resulteert uit het in 1993
toegepaste regioplan of, voor Oostenrijk, Finland en Zweden, de
gemiddelde opbrengst die resulteert uit het in 1995 toegepaste regioplan
of, in het geval van Italië en Spanje de opbrengst zoals vastgesteld in
artikel 3, lid 5, wordt overschreden, worden alle in die lidstaat uit te
keren betalingen voor het volgende verkoopseizoen in verhouding tot de
geconstateerde overschrijding verlaagd. Deze bepaling is echter niet van
toepassing wanneer de hoeveelheid waarvoor aanvragen zijn ingediend,
uitgedrukt in tonnen granen, niet groter is dan het product van de
basisarealen van de lidstaat vermenigvuldigd met bovengenoemde
gemiddelde opbrengst.
De lidstaten kunnen kiezen voor de vaststelling van een eventuele
overschrijding van de gemiddelde opbrengst per basisareaal. In dat geval
moeten de bepalingen van dit lid worden toegepast op de in elk
betrokken basisareaal uit te keren betalingen.
Artikel 4
1. Onverminderd artikel 10 wordt de areaalbetaling berekend door het
basisbedrag per ton te vermenigvuldigen met de in het regioplan voor de
betrokken regio vastgestelde gemiddelde graanopbrengst.
2. De in lid 1 bedoelde berekening wordt gemaakt met behulp van de
gemiddelde graanopbrengst. Wanneer maïs echter apart wordt behandeld,
wordt de „maïs”-opbrengst gebruikt voor maïs en de opbrengst van
„andere graansoorten dan maïs” voor graansoorten, oliehoudende zaden,
voor lijnzaad en voor vezelvlas en -hennep.
3. Het basisbedrag wordt als volgt samengesteld:
voor eiwithoudende gewassen:— 72,50 EUR/t vanaf verkoopseizoen 2000/2001;
voor graansoorten, kuilgras en braaklegging:
— 58,67 EUR/t voor verkoopseizoen 200/2001,— 63,00 EUR/t vanaf verkoopseizoen 2001/2002;
"M2voor lijnzaad en voor vezelvlas en -hennep 3:
— 88,26 EUR/t voor verkoopseizoen 2000/2001,— 75,63 EUR/t voor verkoopseizoen 2001/2002,
— 63,00 EUR/t vanaf verkoopseizoen 2002/2003;
voor oliehoudende zaden:— 63,00 EUR/t vanaf verkoopseizoen 2002/2003.!B
!M2
!B1999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 8
Het bedrag van 63 EUR/t mag vanaf het verkoopseizoen 2002/2003
worden verhoogd in het licht van een laatste verlaging van de
interventieprijs voor graansoorten, zoals vastgelegd in artikel 3, lid 4,
van Verordening (EEG) nr. 1766/92.
Die verhoging van areaalbetalingen staat in dezelfde verhouding tot de
verlaging van de interventieprijs als in 2000/2001 en 2001/2002.
4. In Finland en in het deel van Zweden dat ten noorden van de 62e
breedtegraad ligt en in aangrenzende gebieden met vergelijkbare
klimatologische omstandigheden die de landbouw bijzonder bemoeilij-
ken, geldt voor graansoorten, oliehoudende zaden, alsmede voor
vezelvlas en -hennep een aanvullend bedrag op de areaalbetaling van
19 EUR per ton, vermenigvuldigd met de opbrengst die gebruikt wordt
voor de berekening van de areaalbetaling.
Artikel 5
Voor met durumtarwe ingezaaide oppervlakten in de in bijlage II
vermelde traditionele productiegebieden wordt een toeslag van
344,5 EUR/ha op de areaalbetaling uitgekeerd tot het in bijlage III
vastgestelde maximumareaal.
Als in een verkoopseizoen de som van de oppervlakten waarvoor een
toeslag op de areaalbetaling wordt aangevraagd, groter is dan het
bovenbedoelde maximum, wordt de oppervlakte per producent waarvoor
de toeslag kan worden betaald, verhoudingsgewijs verlaagd.
De lidstaten kunnen echter, met inachtneming van de per lidstaat in
bijlage III vastgestelde maxima, de in de bijlage vermelde arealen over
de in bijlage II genoemde productiegebieden of, zo nodig, de in artikel 3
bedoelde productiegebieden verdelen op basis van de omvang van de
teelt van durumtarwe in de periode van 1993 tot en met 1997. Als in dit
geval in een verkoopseizoen de som van de oppervlakten waarvoor in een
productiegebied een toeslag op de areaalbetaling wordt aangevraagd,
groter is dan het betrokken regionale maximum, wordt de oppervlakte
per producent in dat productiegebied waarvoor de toeslag kan worden
betaald, verhoudingsgewijs verlaagd. Deze verlaging wordt toegepast
nadat in een lidstaat de oppervlakten van gebieden die niet hun regionale
maximum hebben bereikt, zijn verdeeld over de gebieden die dat
maximum hebben overschreden.
In andere dan de in bijlage II bedoelde gebieden met een goed
ingeburgerde productie van durumtarwe wordt een specifiek steunbedrag
van 138,9 EUR/ha toegekend voor ten hoogste het in bijlage IV
aangegeven aantal hectaren.
Artikel 5 bis
1. V oor vezelvlas en -hennep wordt de areaalbetaling slechts uitgekeerd
indien er een contract c.q. verbintenis als bedoeld in artikel 2, lid 1, van
Verordening nr. 1673/2000 bestaat.
Bovendien geldt voor vezelhennep tevens dat de areaalbetaling slechts
wordt uitgekeerd indien er rassen worden gebruikt waarvan het gehalte
aan tetrahydrocannabinol maximaal 0,2 % bedraagt.
2. De lidstaten voeren een systeem in voor het controleren van het
gehalte aan tetrahydrocannabinol voor ten minste 30 % van de
vezelhenneparealen waarvoor betalingsaanvragen worden ingediend.
Indien een lidstaat inzake deze teelt echter een systeem van voor-
afgaande vergunningen vaststelt, geldt een minimumpercentage van
20 %.!B
!M2
!B
!M21999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 9
Artikel 6
1. De braakleggingsverplichting wordt voor elke producent die
areaalbetalingen aanvraagt, vastgesteld als een proportioneel gedeelte
van zijn areaal dat met akkerbouwgewassen is ingezaaid en waarvoor een
aanvraag wordt ingediend en dat op grond van deze verordening uit
productie wordt genomen.
Het basispercentage van de braakleggingsverplichting wordt vastgesteld
op 10 % vanaf verkoopseizoen 2000/2001 tot verkoopseizoen
2006/2007.
2. De lidstaten nemen adequate milieubeschermingsmaatregelen die
beantwoorden aan de specifieke situatie van de braakgelegde grond.
3. De braakgelegde grond mag worden gebruikt voor:
— de productie van grondstoffen voor de vervaardiging, in de
Gemeenschap, van niet specifiek voor voeding of vervoedering
bestemde producten, op voorwaarde dat doeltreffende controlesys-
temen worden toegepast,
— de teelt van voederleguminosen op een landbouwbedrijf dat, voor
zijn gehele productie, voldoet aan de voorschriften die zijn
vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 2092/91.
De lidstaten mogen nationale steun betalen tot een maximum van 50 %
van de aanplantkosten van meerjarige gewassen voor de productie van
biomassa op braakgelegde grond.
Als de hoeveelheid voor vervoedering of menselijke consumptie
bestemde bijproducten die vermoedelijk beschikbaar komt als gevolg
van de teelt van oliehoudende gewassen op braakgelegde grond in
verband met het bepaalde in de eerste alinea, volgens een raming van de
hoeveelheden waarvoor contracten met de producenten zijn gesloten, per
jaar meer zal bedragen dan 1 miljoen metrieke ton, uitgedrukt in
sojameelequivalent, wordt, om die hoeveelheid tot 1 miljoen metrieke
ton te beperken, de geraamde hoeveelheid in het kader van elk contract
die voor vervoedering of menselijke consumptie mag worden gebruikt,
verlaagd.
4. Als verschillende opbrengsten zijn vastgesteld voor bevloeide en
niet-bevloeide oppervlakten, geldt de betaling voor braaklegging voor
niet-bevloeide oppervlakten. V oor Portugal wordt bij de betaling
rekening gehouden met de bij Verordening (EEG) nr. 3653/90 ingestelde
steunregeling.
5. De betaling voor braaklegging kan aan de producenten worden
toegekend voor vrijwillige braaklegging die hun verplichting over-
schrijdt. De lidstaten staan landbouwers toe tot ten minste 10 % braak te
leggen van het areaal dat met akkerbouwgewassen is ingezaaid en
waarvoor een areaalbetaling wordt aangevraagd, en dat overeenkomstig
deze verordening wordt braakgelegd. De lidstaten mogen hogere
percentages vaststellen rekening houdend met specifieke situaties,
waarbij moet worden gewaarborgd dat cultuurgrond in toereikende mate
wordt gebruikt.
6. De betaling voor braaklegging mag voor meerdere jaren worden
toegekend, met een maximum van vijf jaar.
7. Producenten die een betalingsaanvraag indienen voor een kleinere
oppervlakte dan die welke volgens de voor hun regio vastgestelde
opbrengsten nodig is om 92 ton granen te produceren, zijn vrijgesteld
van de braakleggingsverplichting. De leden 5 en 6 zijn evenwel van
toepassing op deze producenten.!B
!M3
!B
!M1
!B1999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 10
8. Op grond van het bepaalde in artikel 7 mogen
— op grond van Verordening (EG) nr. 1257/1999 (1) uit productie
genomen oppervlakten die noch voor landbouw worden gebruikt,
noch voor enig ander lucratief doel, niet zijnde een doel dat voor
andere op grond van deze verordening uit de productie genomen
oppervlakten wordt aanvaard, of
— op grond van Verordening (EG) nr. 1257/1999 beboste oppervlakten.
naar aanleiding van een na 28 juni 1995 ingediende aanvraag tot een
maximum per bedrijf dat door de betrokken lidstaat mag worden
vastgesteld, worden meegerekend als uit productie genomen in de zin van
de braakleggingsverplichting van lid 1. Een dergelijk maximum wordt
alleen vastgesteld wanneer dit noodzakelijk is om te voorkomen dat een
onevenredig groot bedrag van de voor deze regeling beschikbare
middelen gebruikt wordt voor een klein aantal bedrijven.
Op deze oppervlakten wordt de in artikel 4 bedoelde areaalbetaling
echter niet uitgekeerd en wordt de steun op grond van artikel 24, lid 1, of
artikel 31, lid 1, tweede streepje, van Verordening (EG) nr. 1257/1999
beperkt tot een bedrag dat maximaal gelijk is aan de areaalbetaling voor
braaklegging bedoeld in artikel 4, lid 3.
De lidstaten kunnen besluiten de regeling van dit lid niet toe te passen op
nieuwe aanvragers in gebieden waar sprake is van een permanent gevaar
van aanzienlijke overschrijding van het regionale basisareaal.
Artikel 7
Er kunnen geen betalingsaanvragen worden ingediend voor grond die op
31 december 1991 als blijvend grasland, voor meerjarige teelten, als
bosgrond of voor niet-agrarische doeleinden in gebruik was. Betalings-
aanvragen voor arealen bestemd voor de teelt van vezelvlas of -hennep
en eventueel voor de verplichte braaklegging daarvan, kunnen worden
ingediend voor percelen waarvoor in het kader van Verordening (EEG)
nr. 1308/70 van de Raad van 29 juni 1970 houdende een gemeenschap-
pelijke ordening der markten in de sector vlas en hennep (2) steun is
toegekend gedurende ten minste één van de verkoopseizoenen 1998/1999
tot en met 2000/2001.
De lidstaten kunnen, onder nader te bepalen voorwaarden, van deze
bepaling afwijken om rekening te houden met bepaalde specifieke
situaties, met name voor oppervlakten die bij een herstructurerings-
programma zijn betrokken of voor oppervlakten met meerjarige akker-
bouwgewassen die in vruchtwisseling met de in bijlage I bedoelde
gewassen worden geëxploiteerd. In dit geval nemen de lidstaten passende
maatregelen om te voorkomen dat de toepassing van dergelijke
afwijkende maatregelen leidt tot een belangrijke toeneming van het
totale landbouwareaal dat in aanmerking komt. Deze maatregelen
kunnen met name voorzien in de mogelijkheid om oppervlakten die
tevoren in aanmerking kwamen in plaats van andere inmiddels in
aanmerking komende oppervlakten, als niet in aanmerking komend te
beschouwen.
De lidstaten kunnen eveneens van de eerste alinea afwijken onder
bepaalde specifieke omstandigheden die verband houden met enigerlei
overheidsmaatregel die een landbouwer ertoe brengt om, teneinde zijn
normale landbouwactiviteit voort te zetten, grond te bebouwen die
voordien als niet voor een areaalbetaling in aanmerking komend werd
beschouwd, en indien de betrokken maatregel meebrengt dat aanvan-
kelijk wel voor een areaalbetaling in aanmerking komende gronden niet
meer in aanmerking komen, zodat de totale hoeveelheid in aanmerking
komende grond vrijwel niet toeneemt.!B
(1) Zie bladzijde 80 van dit Publicatieblad.
(2) PB L 146 van 4.7.1970, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Veror-
dening (EG) nr. 2702/1999 (PB L 327 van 14.12.1999, blz. 7).!M2
!B1999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 11
Bovendien kunnen de lidstaten voor bepaalde gevallen die niet onder de
overige twee alinea’s vallen, van de eerste alinea afwijken, mits zij in een
aan de Commissie voorgelegd plan aantonen dat de totale hoeveelheid
voor een areaalbetaling in aanmerking komende grond ongewijzigd
blijft.
Artikel 8
1. De betalingen worden uitgekeerd tussen 16 november en 31 januari
volgende op de oogst. In geval van toepassing van artikel 6, lid 3, worden
de braakleggingsbetalingen uitgekeerd tussen 16 november en 31 maart.
2. Om voor de areaalbetaling in aanmerking te komen, moet de
producent uiterlijk op 31 mei voorafgaand aan de betrokken oogst
hebben ingezaaid en uiterlijk op 15 mei een aanvraag hebben ingediend.
3. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om de aanvragers erop te
wijzen dat zij de milieuwetgeving moeten naleven.
Artikel 9
Volgens de procedure van artikel 23 van Verordening (EEG) nr. 1766/92
van de Raad van 30 juni 1992 houdende een gemeenschappelijke
ordening der markten in de sector granen (1) worden nadere bepalingen
voor de uitvoering van dit hoofdstuk vastgesteld, met name:
— de bepalingen inzake de vaststelling en het beheer van basisarealen,
— de bepalingen betreffende het opstellen van de regioplannen voor de
productie,
— de bepalingen betreffende kuilgras,— de bepalingen betreffende de toekenning van de areaalbetaling,
— de bepalingen betreffende de voor betaling in aanmerking komende
minimumoppervlakte; bij de vaststelling van deze bepalingen wordt
met name rekening gehouden met de controlevereisten en de
nagestreefde doeltreffendheid van de betrokken regeling,
— de bepalingen inzake de vaststelling van de eisen om voor
durumtarwe voor de in artikel 5 bedoelde toeslag op de
areaalbetaling en voor de in dat artikel bedoelde specifieke steun
in aanmerking te komen, en met name inzake de aanwijzing van de
betrokken regio’ s,
— de bepalingen betreffende de contracten en de verbintenis bedoeld in
artikel 5 bis, lid 1, voor vezelvlas en -hennep,
— de specifieke controlemaatregelen en de methoden die moeten
worden gebruikt om het gehalte aan tetrahydrocannabinol kwanti-
tatief te bepalen, voor vezelhennep,
— de bepalingen inzake braaklegging, en inzonderheid artikel 6, lid 3;
de betrokken nadere bepalingen moeten aangeven welke voederle-
guminosen op de braakgelegde grond mogen worden verbouwd en
kunnen, wat het eerste streepje van de eerste alinea van voornoemd
lid betreft, voorzien in de teelt van gewassen zonder betaling,
— de bepalingen betreffende de voorwaarden voor de toepassing van
artikel 7; de omstandigheden waaronder afwijkingen van dit artikel
kunnen worden toegestaan en de verplichting voor de lidstaten om de
overwogen maatregelen ter goedkeuring aan de Commissie voor te
leggen, worden in deze voorwaarden omschreven,
— de bepalingen betreffende de naleving van het Memorandum van
Overeenstemming tussen de Europese Economische Gemeenschap!B
(1) PB L 181 van 1.7.1992, blz. 21. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Vero-
rdening (EG) nr. 923/96 van de Commissie (PB L 126 van 24.5.1996, blz.37).!
M2
!M3
!B1999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 12
en de Verenigde Staten van Amerika in het kader van de GATT
betreffende oliehoudende zaden, dat bij Besluit 93/355/EEG (1)i s
goedgekeurd.
Volgens diezelfde procedure kan de Commissie:
— ofwel de toekenning van de betalingen afhankelijk stellen van het
gebruik van:
i) specifiek zaad,ii) gecertificeerd zaad in het geval van durumtarwe of van vezelvlas
en -hennep,
iii) bepaalde rassen in het geval van oliehoudende zaden, van
durumtarwe, van lijnzaad en van vezelvlas en -hennep,
— ofwel bepalen dat de lidstaten de toekenning van de betalingen van
dergelijke voorwaarden afhankelijk kunnen stellen,
— toestaan dat de in artikel 8, lid 2, bedoelde data worden aangepast in
bepaalde zones waar wegens de uitzonderlijke klimatologische
omstandigheden de normale data niet toegepast kunnen worden,
— onder voorbehoud van de budgettaire situatie, toestaan dat in
afwijking van artikel 8, lid 1, in jaren waarin als gevolg van
uitzonderlijke weersomstandigheden de oogsten zoveel kleiner zijn
dat de producenten zich geconfronteerd zien met ernstige financiële
moeilijkheden, in bepaalde gebieden maximaal 50 % van de
areaalbetalingen en van de betalingen voor de braaklegging vóór
16 november wordt uitgekeerd.
HOOFDSTUK II
Artikel 10
1. V oor de verkoopseizoenen 2000/2001 en 2001/2002 worden de
areaalbetalingen voor oliehoudende zaden berekend door vermenigvul-
diging van de volgende bedragen met de in het regioplan voor de
betrokken regio vastgestelde gemiddelde graanopbrengst:
— 81,74 EUR/t voor het verkoopseizoen 2000/2001;— 72,37 EUR/t voor het verkoopseizoen 2001/2002.De lidstaten kunnen de betalingen voor oliehoudende zaden echter ook
blijven vaststellen op grond van de historische regionale opbrengst van
oliehoudende zaden. In dat geval wordt de opbrengst met 1,95
vermenigvuldigd.
2. V oor de verkoopseizoenen 2000/2001 en 2001/2002 wordt voor
gewasgebonden areaalbetalingen voor oliehoudende zaden een gegaran-
deerd maximumareaal van 5 482 000 hectare vastgesteld, verminderd
met het voor het betrokken verkoopseizoen geldende percentage voor
verplichte braaklegging doch met ten minste 10 % als dat percentage
minder zou zijn. Bij overschrijding van het gegarandeerde maxi-
mumareaal na de toepassing van artikel 2, verlaagt de Commissie de
in lid 1 genoemde bedragen overeenkomstig de leden 3 en 4.
3. Als in een bepaald jaar de oppervlakte oliehoudende zaden waarvan
reeds is bepaald dat ze voor gewasgebonden areaalbetalingen voor
oliehoudende zaden in aanmerking komt, groter is dan het gegarandeerde
maximumareaal, verlaagt de Commissie het basisbedrag voor dat jaar
met 1 % per procentpunt waarmee het gegarandeerde maximumareaal
overschreden is. Wanneer de overschrijding van het gegarandeerde
maximumareaal een bepaald percentage overschrijdt, gelden bijzondere
regels. Zolang het drempelpercentage niet overschreden wordt, is de
verlaging van het bedrag in alle lidstaten gelijk. Boven het drempelper-!B
(1) PB L 147 van 18.6.1993, blz. 25.!M2
!B1999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 13
centage worden extra verlagingen toegepast in die lidstaten die de
nationale referentiearealen bedoeld in bijlage V verminderd met het in
lid 4 bedoelde percentage overschreden hebben. V oor Duitsland kan de
extra verlaging op verzoek van dat land echter in haar geheel, dan wel ten
dele worden aangepast, naar gelang van het regionale basisareaal;
wanneer van deze mogelijkheid gebruik wordt gemaakt, zendt Duitsland
onverwijld de gegevens aan de Commissie toe waarvan gebruik is
gemaakt om de toe te passen verlagingen te berekenen.
De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 23 van Verordening
(EEG) nr. 1766/92, de hoogte en de verdeling van de toe te passen
verlagingen vast, en zorgt er daarbij met name voor dat de gewogen
gemiddelde verlaging voor de Gemeenschap als geheel overeenkomt met
het percentage waarmee het gegarandeerde maximumareaal overschre-
den is.
4. De in lid 3 bedoelde drempel is 0 %.5. Als de areaalbetaling voor oliehoudende zaden overeenkomstig de
leden 3 en 4 wordt verlaagd, vermindert de Commissie de betrokken
basisbedragen voor het volgende verkoopseizoen met hetzelfde percen-
tage tenzij het gegarandeerde maximumareaal in dat verkoopseizoen niet
wordt overschreden, in welk geval de Commissie kan bepalen dat de
verlaging niet wordt toegepast.
6. Als het gegarandeerde maximumareaal voor de Gemeenschap in het
verkoopseizoen 2000/2001 wordt overschreden, wordt het betrokken
basisbedrag door de Commissie voor het verkoopseizoen 2000/2001
verminderd met hetzelfde percentage waarmee de regionale referentie-
bedragen in het verkoopseizeon 1999/2000 zijn verlaagd.
7. Onverminderd de bepalingen van dit artikel kunnen de lidstaten waar
het in bijlage V vastgestelde referentieareaal tijdens het volgende
verkoopseizoen in aanzienlijke mate dreigt te worden overschreden, een
maximum vaststellen voor het areaal waarvoor afzonderlijke producen-
ten de in dit artikel bedoelde areaalbetalingen voor oliehoudende zaden
kunnen ontvangen. Dit maximum moet worden berekend als een
percentage van het voor de areaalbetalingen van deze verordening in
aanmerking komende areaal ofwel van de lidstaat ofwel van een
regionaal basisareaal en worden toegepast in verhouding tot het in
aanmerking komende areaal van de producent. Dit maximum kan naar
gelang van de regionale basisarealen of subbasisarealen aan de hand van
objectieve criteria worden gedifferentieerd. De lidstaten maken een
dergelijk maximum bekend op uiterlijk 1 augustus van het verkoop-
seizoen dat voorafgaat aan het verkoopseizoen uit hoofde waarvan de
areaalbetaling wordt aangevraagd of op een eerder tijdstip in het geval
van een lidstaat of van regio’ s in een lidstaat waar het inzaaien voor het
betrokken verkoopseizoen vóór 1 augustus plaatsvindt.
8. De vermindering ingevolge de overschrijding, toegepast overeen-
komstig dit artikel, kan niet leiden tot een bedrag lager dan:
— 58,67 EUR/t voor het verkoopseizoen 2000/2001,— 63,00 EUR/t voor het verkoopseizoen 2001/2002.
9. Producenten van zonnebloempitten voor menselijke consumptie
(„confectionary sunflower seed”) die zijn ingezaaid om te worden
geoogst, worden van de in dit artikel bedoelde steunregeling uitgesloten.
10. Uiterlijk twee jaar na de toepassing van dit artikel, brengt de
Commissie aan de Raad verslag uit over de ontwikkelingen op de markt
voor oliehoudende zaden. Zo nodig gaat dat verslag vergezeld van
passende voorstellen mocht het productiepotentieel in ernstige mate
afnemen.!B1999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 14
Artikel 11
De areaalbetalingen, de betaling voor de braaklegging alsmede het braak
te leggen percentage bouwland die in deze verordening zijn vastgesteld,
kunnen op grond van de ontwikkelingen op het vlak van productie,
productiviteit en markten worden gewijzigd volgens de procedure van
artikel 37, lid 2, van het Verdrag.
Artikel 12
Specifieke maatregelen die nodig zouden zijn om de overgang van de
geldende regeling naar de bij deze verordening ingestelde regeling te
vergemakkelijken, worden vastgesteld volgens de procedure van
artikel 23 van Verordening (EEG) nr. 1766/92.
Artikel 13
De in dit hoofdstuk vervatte maatregelen worden beschouwd als
interventiemaatregelen ter regulering van de landbouwmarkten in de
zin van artikel 1, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1258/1999.
Artikel 14
Verordening (EEG) nr. 1765/92 en Verordening (EG) nr. 1872/94 worden
hierbij ingetrokken.
Artikel 15
1. Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende op
die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen.
2. Deze verordening is van toepassing met ingang van het verkoop-
seizoen 2000/2001.
3. Verordening (EEG) nr. 1765/92 en Verordening (EG) nr. 1872/94
blijven van toepassing voor de verkoopseizoenen 1998/1999 en
1999/2000.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke lidstaat.!B1999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 15
BIJLAGE I
OMSCHRIJVING V AN DE PRODUCTEN
GN-code Omschrijving
I. GRANEN
1001 10 00 Durumtarwe
1001 90 Andere tarwe en mengkoren, andere dan durum-
tarwe
1002 00 00 Rogge
1003 00 Gerst
1004 00 00 Haver
1005 Maïs
1007 00 Graansorgho
1008 Boekweit, gierst (andere dan sorgho) en kanarie-
zaad; andere granen
0709 90 60 Suikermaïs
II. OLIEHOUDENDE
ZADEN
1201 00 Sojabonen
ex 1205 00 Kool- en raapzaad
ex 1206 00 10 Zonnebloempitten
III. EIWITHOUDENDE
GEWASSEN
0713 10 Erwten
0713 50 Tuinbonen, paardebonen en duivebonen
ex 1209 29 50 Niet-bittere lupinen
IV . VLAS
ex 1204 00 Lijnzaad
(Linum usitatissimum L.)
ex 5301 10 00 Vezelvlas, ruw of geroot
(Linum usitatissimum L.)
V . HENNEP
ex 5302 10 00 Vezelhennep, ruw of geroot
(Cannabis sativa L.)!B
!M21999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 16
BIJLAGE II
TRADITIONELE PRODUCTIEGEBIEDEN VOOR DURUMTARWE
GRIEKENLAND
Nomoi (prefecturen) van de volgende regio’ s
Centraal Griekenland
PeloponnesosIonische eilandenThessaliëMacedoniëEgeïsche eilandenThracië
SPANJE
Provincies
Almería
BadajozBurgosCádizCórdobaGranadaHuelvaJaénMálagaNavarraSalamancaSevillaToledoZamoraZaragoza
OOSTENRIJK
Pannonië
FRANKRIJK
Regio’ s
Midi-Pyrénées
Provence-Alpes-Côte d’AzurLanguedoc-Roussillon
Departementen ( *)
Ardèche
Drôme
ITALIË
Gewesten
Abruzzen
BasilicataCalabriëCampanië!
B
(*) Elk van deze departementen kan bij één van de bovenstaande regio’ s worden gevoegd.1999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 17
Lazio
Marche
Molise
Umbrië
Apulië
Sardinië
Sicilië
Toscane
PORTUGAL
Districten
Santarém
Lisboa
Setúbal
Portalegre
Évora
Beja
Faro!B1999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 18
BIJLAGE III
GEGARANDEERDE MAXIMUMAREALEN VOOR DE TOESLAG OP DE
AREAALBETALING VOOR DURUMTARWE
(in hectare)
Griekenland 617 000
Spanje 594 000Frankrijk 208 000Italië 1 646 000Oostenrijk 7 000Portugal 118 000!
B1999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 19
BIJLAGE IV
GEGARANDEERDE MAXIMUMAREALEN VOOR DE SPECIFIEKE
STEUN VOOR DURUMTARWE
(in hectare)
Duitsland 10 000
Spanje 4 000Frankrijk 50 000Italië 4 000Verenigd Koninkrijk 5 000!
B1999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 20
BIJLAGE V
NATIONALE REFERENTIEAREALEN
(in duizend ha)
LidstaatV oor de verkoopseizoenen 2000/2001 en
2001/2002
België 6
Denemarken 236
Duitsland 929
Griekenland 26
Spanje 1 168
Frankrijk 1 730
Ierland 5
Italië 542
Luxemburg 2
Nederland 7
Oostenrijk 147
Portugal 93
Finland 70
Zweden 137
Verenigd Koninkrijk 385!B1999R1251 — NL — 01.08.2001 — 002.002 — 21