1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en versch ĳnt buiten de verantwoordel ĳkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EG) Nr.1251/1999 VAN DE RAAD
van 17 mei 1999
tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen
(PB L 160 van 26.6.1999, blz. 1)
Gewĳzigd b ĳ:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EG) nr. 2704/1999 van de Raad van 14 december 1999 L 327 12 21.12.1999
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 2
▼B
VERORDENING (EG) Nr.1251/1999 VAN DE RAAD
van 17 mei 1999
tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde
akkerbouwgewassen
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, enmet name op de artikelen36 en 37,
Gezien het voorstel van de Commissie(
1),
Gezien het advies van het Europees Parlement(2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3),
Gezien het advies van het Comité van de Regio’s(4),
Gezien het advies van de Rekenkamer(5),
(1)Overwegende dat met het gemeenschappelijk landbouwbeleid de
doeleinden worden nagestreefd die zijn vermeld in artikel33 vanhet Verdrag, daarbij rekening houdende met de marktsituatie;
(2)Overwegende dat, om tot een beter marktevenwicht te komen,een nieuwe steunregeling is ingesteld bij Verordening (EEG)nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni 1992 tot instelling van eensteunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwge-wassen(
6);
(3)Overwegende dat sinds de hervorming van het gemeenschappe-lijk landbouwbeleid in 1992 een aanzienlijke verbetering is opge-treden in het marktevenwicht;
(4)Overwegende dat de braaklegging in het kader van de steunrege-ling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen die in1992 is ingesteld tegelijk met een verlaging van de interventie-prijs, de productie onder controle heeft helpen houden, terwijlconcurrerender prijzen het mogelijk hebben gemaakt dat belang-rijke extra hoeveelheden graan zijn verbruikt op de interne markt,vooral voor vervoedering;
(5)Overwegende dat de steunverlening op basis van de in 1992ingestelde regeling moet worden voortgezet, rekening houdendeevenwel met de marktontwikkelingen en de bij de toepassingopgedane ervaring;
(6)Overwegende dat de lidstaten kuilgras onder bepaalde voor-waarden in aanmerking kunnen laten komen voor areaalbeta-lingen krachtens deze regeling;
(7)Overwegende dat bij de hervorming van de steunregeling reke-ning moet worden gehouden met de internationale verplichtingenvan de Gemeenschap;
(8)Overwegende dat het doel van marktevenwicht het beste kanworden bereikt door de graanprijzen van de Gemeenschap dichterte laten aansluiten bij die op de wereldmarkt en te voorzien inniet-gewasgebonden areaalbetalingen;
(1) PB C 170 van 4.6.1998, blz. 4.
(2) Advies uitgebracht op 6 mei 1999 (nog niet verschenen in het Publicatie-
blad).
(3) PB C 284 van 14.9.1998, blz. 55.
(4) PB C 93 van 6.4.1999, blz. 1.
(5) PB C 401 van 22.12.1998, blz. 3.
(6) PB L 181 van 1.7.1992, blz. 12. Verordening laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 1624/98 (PB L 210 van 28.7.1998, blz. 3).
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 3
▼B
(9)Overwegende dat de areaalbetalingen dienen te worden herzien
als de marktvoorwaarden afwijken van de huidige vooruitzichtendienaangaande;
(10)Overwegende dat het in aanmerking komende areaal dient teworden beperkt tot het areaal dat met akkerbouwgewassen isingezaaid of in het verleden in het kader van een door de over-heid gesubsidieerde regeling was braakgelegd;
(11)Overwegende dat voor gevallen waarin het totaal van de arealenwaarvoor op grond van de regeling betaling wordt gevraagd,groter is dan het basisareaal, moet worden voorzien in een verla-ging van het in aanmerking komende areaal per bedrijf om hetmarktevenwicht te waarborgen;
(12)Overwegende dat de lidstaten met één of meer nationale basis-arealen kunnen werken; dat het dienstig wordt geacht dat delidstaten die voor deze optie kiezen, elk nationaal basisareaal insubbasisarealen kunnen verdelen; dat de betrokken lidstaat,wanneer een basisareaal is overschreden, de mogelijkheid dient tehebben de maatregelen volledig of gedeeltelijk te concentreren opde arealen waarvoor een overschrijding is geconstateerd;
(13)Overwegende dat in de areaalbetalingen de specifieke structurelefactoren moeten worden verdisconteerd die van invloed zijn opde opbrengsten; dat het opstellen van een op objectieve criteriagebaseerd regioplan aan de lidstaten moet worden overgelaten;dat in de regioplannen eenvormige gemiddelde graanopbrengstenmoeten worden vastgesteld; dat de regioplannen coherent moetenzijn met de gemiddelde opbrengsten in elke regio over eenbepaalde periode, rekening houdende met eventuele structureleverschillen tussen productieregio’s; dat een specifieke proceduremoet worden vastgesteld voor het onderzoek van deze plannen opGemeenschapsniveau;
(14)Overwegende dat een differentiatie van de opbrengsten voorbevloeide en niet-bevloeide oppervlakten kan worden toegestaan,op voorwaarde dat een afzonderlijk basisareaal voor bevloeidegewassen wordt vastgesteld en het totale basisareaal niet wordtvergroot;
(15)Overwegende dat maïs inzake opbrengst van andere graange-wassen dient te worden onderscheiden, hetgeen dus een afzonder-lijke behandeling kan rechtvaardigen;
(16)Overwegende dat, om de areaalbetaling te berekenen, een basis-bedrag per ton dient te worden vermenigvuldigd met de gemid-delde graanopbrengst voor de betrokken regio; dat, wanneer ereen afzonderlijk basisareaal voor maïs is vastgesteld, ookverschillende opbrengsten moeten worden gehanteerd; dat,wanneer voor maïs en andere granen verschillende opbrengstenworden gehanteerd, voor maïs aparte basisarealen moeten wordenvastgesteld;
(17)Overwegende dat één enkel basisbedrag voor akkerbouwge-wassen moet worden vastgesteld; dat de basisbedragen per tonmoeten worden verhoogd, rekening houdende met de verlaging ineen aantal stappen in de interventieprijs voor granen; dat eenspecifieke areaalbetaling moet worden vastgesteld voor eiwithou-dende gewassen om deze concurrerend met granen te houden;
(18)Overwegende dat het basisbedrag in het geval van een laatsteverlaging van de interventieprijs zal worden verhoogd volgenshetzelfde compensatiepercentage dat in de verkoopseizoenen2000/2001 en 2001/2002 wordt gebruikt;
(19)Overwegende dat moet worden voorzien in een bijzondere rege-ling voor durumtarwe die een productie waarborgt welke toerei-kend is voor de voorziening van de verwerkende industrie, maardie de beheersing van de begrotingsuitgaven niet in gevaarbrengt; dat dit doel kan worden bereikt door de invoering van eentoeslag die voor elke betrokken lidstaat beperkt is tot een maxi-mumareaal durumtarwe; dat een eventuele overschrijding van
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 4
▼B
deze arealen moet leiden tot een bijstelling van de ingediende
aanvragen;
(20)Overwegende voorts dat in bepaalde lidstaten de productie vandurumtarwe goed is ingeburgerd in gebieden buiten de traditio-nele gebieden; dat het wenselijk is om in die gebieden eenbepaald productieniveau te handhaven door de toekenning vanspecifieke steun;
(21)Overwegende dat producenten die aanspraak willen maken op deareaalbetalingen een vooraf bepaald percentage van hun opper-vlakte cultuurgrond uit productie moeten nemen; dat het braakge-legde land zo dient te worden onderhouden dat aan bepaaldeminimummilieuvereisten wordt voldaan; dat de uit productiegenomen grond ook voor de teelt van niet voor de voedingbestemde gewassen mag worden gebruikt op voorwaarde datdoeltreffende controlesystemen kunnen worden toegepast;
(22)Overwegende dat de braakleggingsverplichting bij de huidigemarktsituatie moet worden teruggebracht tot 10 % voor deperiode 2000-2006; dat dit percentage opnieuw moet wordenbezien in het licht van de ontwikkeling van de productie en demarktsituatie;
(23)Overwegende dat aan de verplichting om grond uit productie tenemen een adequate compensatie moet worden verbonden; dat decompensatie moet overeenkomen met de voor andere granen danmaïs toegekende areaalbetalingen;
(24)Overwegende dat het dienstig is geen braakleggingsverplichtingop te leggen aan kleine producenten wier aanvragen voor areaal-betalingen een bepaald niveau niet overschrijden; dat dit niveaumoet worden vastgesteld;
(25)Overwegende dat voor vrijwillige braaklegging aan producentenbraakleggingsbetalingen kunnen worden toegestaan voor extrabraaklegging; dat door de lidstaten een maximumgrens voor hetareaal dient te worden vastgesteld;
(26)Overwegende dat de areaalbetalingen voor een bepaalde opper-vlakte éénmaal per jaar moeten worden uitgekeerd; dat opper-vlakten die onmiddellijk vóór de inwerkingtreding van Verorde-ning (EEG) nr. 1765/92 niet in productie waren, niet voor beta-ling in aanmerking moeten komen; dat, om rekening te houdenmet bepaalde specifieke situaties waarin deze bepaling te restric-tief is, bepaalde door de lidstaten te beheren uitzonderingenmoeten worden toegestaan;
(27)Overwegende dat een aantal voorwaarden moet worden vastge-steld voor het aanvragen van de areaalbetalingen en dat nadermoet worden bepaald wanneer de betalingen aan de producentenworden uitgekeerd;
(28)Overwegende dat de uitkeringsdata zo moeten worden vastge-steld dat de afzet van akkerbouwgewassen gelijkmatig over hetverkoopseizoen wordt gespreid;
(29)Overwegende dat de inzaaidata aangepast moeten worden aan denatuurlijke omstandigheden in de verschillende productiege-bieden;
(30)Overwegende dat het noodzakelijk is overgangsregelingen in testellen teneinde vanaf het verkoopseizoen 2002/2003 gewasge-bonden betalingen voor oliehoudende zaden af te schaffen; dateen aantal van de bestaande bepalingen in deze sector moetworden gehandhaafd zodat wordt voldaan aan de internationaleverplichtingen van de Gemeenschap;
(31)Overwegende dat de uitgaven die door de lidstaten wordengedaan in verband met de verplichtingen die voortvloeien uit detoepassing van deze verordening, door de Gemeenschap moetenworden gefinancierd overeenkomstig de artikelen1 en 2 vanVerordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 5
▼B
betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouw-
beleid(1);
(32)Overwegende dat moet worden voorzien in overgangsmaatre-gelen en dat de Commissie in staat moet worden gesteld om,indien nodig, bijkomende overgangsmaatregelen vast te stellen;
(33)Overwegende dat de aanpassingen van de steunregeling voorakkerbouwgewassen dienen te worden ingevoerd met ingang vanhet verkoopseizoen 2000/2001;
(34)Overwegende dat het ter wille van de duidelijkheid en geziendeze aanpassingen in de thans geldende steunregeling en de reedseerder vastgestelde wijzigingen, dienstig is Verordening (EEG)nr. 1765/92 te vervangen door een nieuwe verordening,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Bij deze verordening wordt ten behoeve van producenten van
akkerbouwgewassen een stelsel van areaalbetalingen ingesteld.
2. Voor de toepassing van deze verordening:
— begint het verkoopseizoen op 1 juli en eindigt het op 30 juni;
— worden als „akkerbouwgewassen” aangemerkt de gewassen die zijn
opgenomen in bijlageI.
3. Lidstaten waar maïs geen traditioneel gewas is, mogen kuilgras in
aanmerking doen komen voor areaalbetalingen voor akkerbouwge-wassen, op dezelfde voorwaarden als voor akkerbouwgewassen.
HOOFDSTUK I
Artikel 2
1. In de Gemeenschap gevestigde producenten van akkerbouwge-
wassen kunnen onder de in deze verordening aangegeven voorwaardeneen areaalbetaling aanvragen.
2. De areaalbetaling wordt vastgesteld per hectare en wordt naar
regio gedifferentieerd. De areaalbetaling wordt toegekend voor een metakkerbouwgewassen ingezaaide oppervlakte of een overeenkomstigartikel6 braakgelegde oppervlakte die niet groter is dan een regionaalbasisareaal. Dit areaal wordt vastgesteld op het gemiddeld aantalhectaren in die regio dat met akkerbouwgewassen is ingezaaid of, invoorkomend geval, gedurende 1989, 1990 en 1991 was braakgelegdovereenkomstig een door de overheid gesubsidieerde regeling. Onderregio in deze zin dient te worden verstaan een lidstaat of een gebied ineen lidstaat, naar keuze van de betrokken lidstaat.
3. Producenten die de areaalbetaling aanvragen, verbinden zich ertoe
een deel van hun areaal uit productie te nemen en ontvangen eencompensatie voor deze verplichting.
4. Wanneer het totaal van de arealen waarvoor op grond van de
regeling ten behoeve van akkerbouwgewassen betaling wordt gevraagd,inclusief de in het kader daarvan uit productie genomen grond, groter isdan het basisareaal, wordt het in aanmerking komende areaal per produ-cent verhoudingsgewijs verlaagd voor alle op grond van dit hoofdstukin de betrokken regio gedurende hetzelfde verkoopseizoen toegekendebetalingen.
Arealen waarvoor geen aanvraag om areaalbetaling krachtens deze
verordening wordt ingediend, maar die worden gebruikt ter staving vaneen steunaanvraag krachtens Verordening (EG) nr. 1254/1999 van deRaad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening dermarkten in de sector rundvlees(
2) worden ook in aanmerking genomen
(1) Zie bladzijde 103 van dit Publicatieblad.
(2) Zie bladzijde 21 van dit Publicatieblad.
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 6
▼B
voor de berekening van het areaal waarvoor de areaalbetaling wordtgevraagd.
5. Indien een lidstaat kuilgras in aanmerking doet komen voor de
areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen, wordt een afzonderlijkbasisareaal vastgesteld. Indien het basisareaal voor akkerbouwgewassenof kuilgras in een bepaald verkoopseizoen niet wordt gehaald, wordt hetresterende aantal hectaren voor hetzelfde verkoopseizoen toegewezenaan het overeenkomstige basisareaal.
6. Indien een lidstaat heeft besloten één of meer nationale basis-
arealen vast te stellen, mag hij ieder nationaal basisareaal onderverdelenin subbasisarealen overeenkomstig door de lidstaat vast te stellen objec-tieve criteria.
Voor de toepassing van dit lid worden de basisarealen Secano en
Regadío beschouwd als nationale basisarealen.
In geval van overschrijding van een nationaal basisareaal kan de lidstaat
de krachtens lid 4 toe te passen maatregelen volgens objectieve criteriavolledig of gedeeltelijk concentreren op de subbasisarealen waarvooreen overschrijding is geconstateerd.
Lidstaten die hebben besloten gebruik te maken van de in dit lid
bedoelde mogelijkheden, moeten de producenten en de Commissieuiterlijk op 15 september in kennis stellen van de door hen gemaaktekeuzes en van de desbetreffende uitvoeringsmaatregelen.
Artikel 3
1. Met het oog op de vaststelling van de gemiddelde opbrengsten die
worden gebruikt voor de berekening van de areaalbetaling, stelt elkelidstaat een regioplan op met daarin de relevante objectieve criteria voorhet bepalen van afzonderlijke productieregio’s met het doel te komentot een verdeling in homogene zones.
In deze context houden de lidstaten bij de opstelling van hun regio-
plannen rekening met specifieke situaties. Met name kunnen zij degemiddelde opbrengsten differentiëren om rekening te houden meteventuele structurele verschillen tussen productieregio’s.
2. Voorts kunnen de lidstaten in hun regioplannen voor maïs een
afwijkend opbrengstcijfer hanteren in vergelijking met andere graans-oorten.
a) Wanneer de opbrengst voor maïs hoger is dan voor andere graans-
oorten, moet voor maïs een apart basisareaal als bedoeld in artikel2,lid 2, worden vastgesteld dat naar keuze van de lidstaat één of meerproductieregio’s van maïs omvat.
De lidstaten mogen tevens in de betrokken regio’s aparte basis-
arealen vaststellen voor andere akkerbouwgewassen dan maïs. In datgeval wordt, indien het basisareaal voor maïs gedurende eenverkoopseizoen niet wordt bereikt, het resterende aantal hectarenvoor datzelfde verkoopseizoen toegewezen aan het overeenkomstigebasisareaal voor andere akkerbouwgewasen dan maïs.
b) Wanneer de opbrengst voor maïs gelijk is aan of lager dan die van
andere graansoorten, mag overeenkomstig het vorige streepje ookeen apart basisareaal voor maïs worden vastgesteld. In dat geval, enindien de lidstaat verkiest een basisareaal voor „andere akkerbouw-gewassen dan maïs” vast te stellen:
— kan, indien het basisareaal voor maïs gedurende een verkoopsei-
zoen niet wordt bereikt, het resterende aantal hectaren voordatzelfde verkoopseizoen worden toegewezen aan het overeen-komstige basisareaal voor andere gewassen;
— kan, indien het basisareaal voor „andere akkerbouwgewassen dan
maïs” gedurende een verkoopseizoen niet wordt bereikt, hetresterende aantal hectaren voor datzelfde verkoopseizoen wordentoegewezen aan het betrokken basisareaal voor maïs.
Bij overschrijding van deze basisarealen is artikel2, lid 4, van toepas-
sing.
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 7
▼B
3. De lidstaten kunnen in hun regioplannen de opbrengsten voor
bevloeide oppervlakten en niet bevloeide oppervlakten differentiëren. Indat geval stellen zij een afzonderlijk basisareaal vast voor bevloeidegewassen.
Het bevloeide basisareaal is gelijk aan het gemiddelde van de bevloeide
oppervlakten voor akkerbouwgewassen in de jaren 1989 tot en met1991, inclusief de verhogingen welke op grond van artikel3, lid 1,vierde alinea, laatste zin, van Verordening (EEG) nr. 1765/92 zijntoegepast. Het bevloeide basisareaal in Portugal wordt echter geleidelijktot 60 000 ha verhoogd voor die arealen waarvoor is aangetoond dat deinvesteringen in irrigatiewerken na 1 augustus 1992 zijn begonnen.Deze verhoging mag geheel of gedeeltelijk worden toegevoegd aan hetin lid 2 bedoelde geïrrigeerde basisareaal voor maïs.
De vaststelling van het bevloeide basisareaal mag het totale basisareaal
van de betrokken lidstaat op geen enkele wijze doen toenemen. Indienhet bevloeide basisareaal wordt overschreden, is artikel2, lid 4, vantoepassing.
Indien het bevloeide basisareaal in een bepaald verkoopseizoen niet
wordt gehaald, wordt het resterende aantal hectaren voor hetzelfdeverkoopseizoen toegewezen aan het overeenkomstige niet-bevloeidebasisareaal.
4. Het regioplan moet in alle gevallen garanderen dat de gemiddelde
opbrengst van de betrokken lidstaat die voor de periode en aan de handvan de in lid 5 bedoelde criteria is vastgesteld, in acht wordt genomen.
5. Voor elke productieregio moet de lidstaat gedetailleerde gegevens
verstrekken over het areaal en de opbrengsten van akkerbouwgewassendie in de betrokken regio zijn getseld in de periode van vijf jaar van1986/1987 tot en met 1990/1991. Voor elke regio wordt een gemiddeldegraanopbrengst berekend, waarbij het jaar met de hoogste en dat met delaagste opbrengst in de betrokken periode buiten beschouwing wordengelaten.
Aan deze verplichting kan worden voldaan
— in het geval van Portugese graansoorten, door de gegevens te
verstrekken die zijn verschaft in het kader van de toepassing vanVerordening (EEG) nr. 3653/90 van de Raad van 11 december 1990houdende overgangsbepalingen inzake de gemeenschappelijkemarktordening voor granen en rijst voor Portugal (
1),
— en in het geval van de vijf nieuwe Duitse deelstaten, door gegevens
te verstrekken over de gemiddelde oogstopbrengst in de andereDuitse deelstaten,
— in het geval van Italië en Spanje, door de referentieopbrengst vast te
stellen op respectievelijk 3,9 ton/ha en 2,9 ton/ha.
Indien een lidstaat besluit
— maïs apart van andere graansoorten te behandelen, wordt de gemid-
delde graanopbrengst, die niet mag worden gewijzigd, opgesplitsttussen maïs en overige graansoorten,
— bevloeide oppervlakten apart van niet-bevloeide oppervlakten te
behandelen, dient de desbetreffende gemiddelde opbrengst, die nietmag worden gewijzigd, te worden opgesplitst naar de twee catego-rieën oppervlakten.
6. De lidstaten moeten hun regioplan uiterlijk op 1 augustus 1999 bij
de Commissie indienen, met alle daarbij dienstige gegevens. Zij kunnenaan deze verplichting voldoen door te verwijzen naar het overeenkom-stig Verordening (EEG) nr. 1765/92 bij de Commissie ingediende regio-plan.
(1) PB L 362 van 27.12.1990, blz. 28. Verordening laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 1664/95 van de Commissie (PB L 158 van 8.7.1995,blz. 13).
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 8
▼B
De Commissie onderzoekt de door de lidstaten ingediende regioplannen
en ziet erop toe dat elk plan gebaseerd is op adequate, objectieve criteriaen in overeenstemming is met de beschikbare historische gegevens. DeCommissie kan bezwaar maken tegen plannen die niet beantwoordenaan de bovengenoemde criteria, in het bijzonder die met betrekking totde gemiddelde opbrengst in de lidstaat. In dat geval moeten de plannendoor de betrokken lidstaat worden bijgesteld na overleg met deCommissie.
De regioplannen kunnen door de betrokken lidstaat worden herzien op
verzoek van de Commissie of op initiatief van die lidstaat overeenkom-stig de in dit artikel beschreven procedure.
7. Indien een lidstaat op grond van lid 1 productieregio’s wil bepalen
waarvan de grenzen afwijken van die van regionale basisarealen, zendthij de Commissie een overzicht van alle betalingsaanvragen en van debetrokken opbrengsten. Indien uit deze gegevens blijkt dat, voor eenbepaalde lidstaat, de gemiddelde opbrengst die resulteert uit het in 1993toegepaste regioplan of, voor Oostenrijk, Finland en Zweden, de gemid-delde opbrengst die resulteert uit het in 1995 toegepaste regioplan of, inhet geval van Italië en Spanje de opbrengst zoals vastgesteld inartikel3, lid 5, wordt overschreden, worden alle in die lidstaat uit tekeren betalingen voor het volgende verkoopseizoen in verhouding tot degeconstateerde overschrijding verlaagd. Deze bepaling is echter niet vantoepassing wanneer de hoeveelheid waarvoor aanvragen zijn ingediend,uitgedrukt in tonnen granen, niet groter is dan het product van debasisarealen van de lidstaat vermenigvuldigd met bovengenoemdegemiddelde opbrengst.
De lidstaten kunnen kiezen voor de vaststelling van een eventuele
overschrijding van de gemiddelde opbrengst per basisareaal. In datgeval moeten de bepalingen van dit lid worden toegepast op de in elkbetrokken basisareaal uit te keren betalingen.
Artikel 4
1. Onverminderd artikel10 wordt de areaalbetaling berekend door
het basisbedrag per ton te vermenigvuldigen met de in het regioplanvoor de betrokken regio vastgestelde gemiddelde graanopbrengst.
2. De in lid 1 bedoelde berekening wordt gemaakt met behulp van de
gemiddelde graanopbrengst. Wanneer maïs echter apart wordt behan-deld, wordt de „maïs”-opbrengst gebruikt voor maïs en de opbrengstvan „andere graansoorten dan maïs” voor graansoorten, oliehoudendezaden, lijnzaad.
3. Het basisbedrag wordt als volgt samengesteld:voor eiwithoudende gewassen:
— 72,50 EUR/t vanaf verkoopseizoen 2000/2001;
voor graansoorten, kuilgras en braaklegging:
— 58,67 EUR/t voor verkoopseizoen 200/2001,
— 63,00 EUR/t vanaf verkoopseizoen 2001/2002;
voor lijnzaad:
— 88,26 EUR/t voor verkoopseizoen 2000/2001,
— 75,63 EUR/t voor verkoopseizoen 2001/2002,— 63,00 EUR/t vanaf verkoopseizoen 2002/2003;
voor oliehoudende zaden:
— 63,00 EUR/t vanaf verkoopseizoen 2002/2003.
Het bedrag van 63 EUR/t mag vanaf het verkoopseizoen 2002/2003
worden verhoogd in het licht van een laatste verlaging van de interven-tieprijs voor graansoorten, zoals vastgelegd in artikel3, lid 4, vanVerordening (EEG) nr. 1766/92.
Die verhoging van areaalbetalingen staat in dezelfde verhouding tot de
verlaging van de interventieprijs als in 2000/2001 en 2001/2002.
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 9
▼B
4. In Finland, in Zweden (ten noorden van de 62e breedtegraad) enin enige aangrenzende gebieden met vergelijkbare klimatologischeomstandigheden die de landbouw bijzonder bemoeilijken geldt voorgraansoorten en oliehoudende zaden een aanvullend bedrag op deareaalbetaling van 19 EUR/t, vermenigvuldigd met de opbrengst diewordt gebruikt voor de areaalbetalingen.
Artikel 5
Voor met durumtarwe ingezaaide oppervlakten in de in bijlageII
vermelde traditionele productiegebieden wordt een toeslag van344,5 EUR/ha op de areaalbetaling uitgekeerd tot het in bijlageIII vast-gestelde maximumareaal.
Als in een verkoopseizoen de som van de oppervlakten waarvoor een
toeslag op de areaalbetaling wordt aangevraagd, groter is dan het boven-bedoelde maximum, wordt de oppervlakte per producent waarvoor detoeslag kan worden betaald, verhoudingsgewijs verlaagd.
De lidstaten kunnen echter, met inachtneming van de per lidstaat in
bijlageIII vastgestelde maxima, de in de bijlage vermelde arealen overde in bijlageII genoemde productiegebieden of, zo nodig, de in artikel3bedoelde productiegebieden verdelen op basis van de omvang van deteelt van durumtarwe in de periode van 1993 tot en met 1997. Als in ditgeval in een verkoopseizoen de som van de oppervlakten waarvoor ineen productiegebied een toeslag op de areaalbetaling wordt aange-vraagd, groter is dan het betrokken regionale maximum, wordt deoppervlakte per producent in dat productiegebied waarvoor de toeslagkan worden betaald, verhoudingsgewijs verlaagd. Deze verlaging wordttoegepast nadat in een lidstaat de oppervlakten van gebieden die niethun regionale maximum hebben bereikt, zijn verdeeld over de gebiedendie dat maximum hebben overschreden.
In andere dan de in bijlageII bedoelde gebieden met een goed ingebur-
gerde productie van durumtarwe wordt een specifiek steunbedrag van138,9 EUR/ha toegekend voor ten hoogste het in bijlageIV aangegevenaantal hectaren.
Artikel 6
1. De braakleggingsverplichting wordt voor elke producent die
areaalbetalingen aanvraagt, vastgesteld als een proportioneel gedeeltevan zijn areaal dat met akkerbouwgewassen is ingezaaid en waarvooreen aanvraag wordt ingediend en dat op grond van deze verordening uitproductie wordt genomen.
Het basispercentage van de braakleggingsverplichting wordt vastgesteld
op 10 % vanaf verkoopseizoen 2000/2001 tot verkoopseizoen 2006/2007.
2. De lidstaten nemen adequate milieubeschermingsmaatregelen die
beantwoorden aan de specifieke situatie van de braakgelegde grond.
3. De braakgelegde grond mag worden gebruikt voor de productie
van grondstoffen voor de vervaardiging, in de Gemeenschap, van nietspecifiek voor voeding of vervoedering bestemde producten, op voor-waarde dat doeltreffende controlesystemen worden toegepast.
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 10
▼B
De lidstaten mogen nationale steun betalen tot een maximum van 50 %
van de aanplantkosten van meerjarige gewassen voor de productie vanbiomassa op braakgelegde grond.
▼
M1
Als de hoeveelheid voor vervoedering of mensel ĳke consumptie
bestemde b ĳproducten die vermoedel ĳk beschikbaar komt als gevolg
van de teelt van oliehoudende gewassen op braakgelegde grond inverband met het bepaalde in de eerste alinea, volgens een raming van dehoeveelheden waarvoor contracten met de producenten z ĳn gesloten,
per jaar meer zal bedragen dan 1 miljoen metrieke ton, uitgedrukt insojameelequivalent, wordt, om die hoeveelheid tot 1 miljoen metrieketon te beperken, de geraamde hoeveelheid in het kader van elk contractdie voor vervoedering of mensel ĳke consumptie mag worden gebruikt,
verlaagd.
▼
B
4. Als verschillende opbrengsten zijn vastgesteld voor bevloeide enniet-bevloeide oppervlakten, geldt de betaling voor braaklegging voorniet-bevloeide oppervlakten. Voor Portugal wordt bij de betaling reke-ning gehouden met de bij Verordening (EEG) nr. 3653/90 ingesteldesteunregeling.
5. De betaling voor braaklegging kan aan de producenten worden
toegekend voor vrijwillige braaklegging die hun verplichting over-schrijdt. De lidstaten staan landbouwers toe tot ten minste 10 % braak teleggen van het areaal dat met akkerbouwgewassen is ingezaaid enwaarvoor een areaalbetaling wordt aangevraagd, en dat overeenkomstigdeze verordening wordt braakgelegd. De lidstaten mogen hogerepercentages vaststellen rekening houdend met specifieke situaties,waarbij moet worden gewaarborgd dat cultuurgrond in toereikende matewordt gebruikt.
6. De betaling voor braaklegging mag voor meerdere jaren worden
toegekend, met een maximum van vijf jaar.
7. Producenten die een betalingsaanvraag indienen voor een kleinere
oppervlakte dan die welke volgens de voor hun regio vastgesteldeopbrengsten nodig is om 92 ton granen te produceren, zijn vrijgesteldvan de braakleggingsverplichting. De leden5 en 6 zijn evenwel vantoepassing op deze producenten.
8. Op grond van het bepaalde in artikel7 mogen
— op grond van Verordening (EG) nr. 1257/1999 (
1) uit productie
genomen oppervlakten die noch voor landbouw worden gebruikt,noch voor enig ander lucratief doel, niet zijnde een doel dat voorandere op grond van deze verordening uit de productie genomenoppervlakten wordt aanvaard, of
— op grond van Verordening (EG) nr. 1257/1999 beboste opper-
vlakten.
naar aanleiding van een na 28 juni 1995 ingediende aanvraag tot een
maximum per bedrijf dat door de betrokken lidstaat mag worden vastge-steld, worden meegerekend als uit productie genomen in de zin van debraakleggingsverplichting van lid 1. Een dergelijk maximum wordtalleen vastgesteld wanneer dit noodzakelijk is om te voorkomen dat eenonevenredig groot bedrag van de voor deze regeling beschikbaremiddelen gebruikt wordt voor een klein aantal bedrijven.
Op deze oppervlakten wordt de in artikel4 bedoelde areaalbetaling
echter niet uitgekeerd en wordt de steun op grond van artikel24, lid 1,of artikel31, lid 1, tweede streepje, van Verordening (EG)nr. 1257/1999 beperkt tot een bedrag dat maximaal gelijk is aan deareaalbetaling voor braaklegging bedoeld in artikel4, lid 3.
De lidstaten kunnen besluiten de regeling van dit lid niet toe te passen
op nieuwe aanvragers in gebieden waar sprake is van een permanentgevaar van aanzienlijke overschrijding van het regionale basisareaal.
(1) Zie bladzijde 80 van dit Publicatieblad.
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 11
▼B
Artikel 7
Er kunnen geen betalingsaanvragen worden ingediend voor grond die
op 31 december 1991 als blijvend grasland, voor meerjarige teelten, alsbosgrond of voor niet-agrarische doeleinden in gebruik was.
De lidstaten kunnen, onder nader te bepalen voorwaarden, van deze
bepaling afwijken om rekening te houden met bepaalde specifieke situ-aties, met name voor oppervlakten die bij een herstructureringspro-gramma zijn betrokken of voor oppervlakten met meerjarige akker-bouwgewassen die in vruchtwisseling met de in bijlageI bedoeldegewassen worden geëxploiteerd. In dit geval nemen de lidstatenpassende maatregelen om te voorkomen dat de toepassing van derge-lijke afwijkende maatregelen leidt tot een belangrijke toeneming van hettotale landbouwareaal dat in aanmerking komt. Deze maatregelenkunnen met name voorzien in de mogelijkheid om oppervlakten dietevoren in aanmerking kwamen in plaats van andere inmiddels inaanmerking komende oppervlakten, als niet in aanmerking komend tebeschouwen.
De lidstaten kunnen eveneens van de eerste alinea afwijken onder
bepaalde specifieke omstandigheden die verband houden met enigerleioverheidsmaatregel die een landbouwer ertoe brengt om, teneinde zijnnormale landbouwactiviteit voort te zetten, grond te bebouwen dievoordien als niet voor een areaalbetaling in aanmerking komend werdbeschouwd, en indien de betrokken maatregel meebrengt dat aanvanke-lijk wel voor een areaalbetaling in aanmerking komende gronden nietmeer in aanmerking komen, zodat de totale hoeveelheid in aanmerkingkomende grond vrijwel niet toeneemt.
Bovendien kunnen de lidstaten voor bepaalde gevallen die niet onder de
overige twee alinea’s vallen, van de eerste alinea afwijken, mits zij ineen aan de Commissie voorgelegd plan aantonen dat de totale hoeveel-heid voor een areaalbetaling in aanmerking komende grond ongewijzigdblijft.
Artikel 8
1. De betalingen worden uitgekeerd tussen 16 november en
31 januari volgende op de oogst. In geval van toepassing van artikel6,lid 3, worden de braakleggingsbetalingen uitgekeerd tussen16 november en 31 maart.
2. Om voor de areaalbetaling in aanmerking te komen, moet de
producent uiterlijk op 31 mei voorafgaand aan de betrokken oogsthebben ingezaaid en uiterlijk op 15 mei een aanvraag hebben ingediend.
3. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om de aanvragers erop
te wijzen dat zij de milieuwetgeving moeten naleven.
Artikel 9
Volgens de procedure van artikel23 van Verordening (EEG)
nr. 1766/92 van de Raad van 30 juni 1992 houdende een gemeenschap-pelijke ordening der markten in de sector granen(
1) worden nadere
bepalingen voor de uitvoering van dit hoofdstuk vastgesteld, met name:
— de bepalingen inzake de vaststelling en het beheer van basisarealen,
— de bepalingen betreffende het opstellen van de regioplannen voor de
productie,
— de bepalingen betreffende kuilgras,— de bepalingen betreffende de toekenning van de areaalbetaling,— de bepalingen betreffende de voor betaling in aanmerking komende
minimumoppervlakte; bij de vaststelling van deze bepalingen wordt
(1) PB L 181 van 1.7.1992, blz. 21. Verordening laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 923/96 van de Commissie (PB L 126 van 24.5.1996,blz. 37).
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 12
▼B
met name rekening gehouden met de controlevereisten en de nage-
streefde doeltreffendheid van de betrokken regeling,
— de bepalingen inzake de vaststelling van de eisen om voor durum-
tarwe voor de in artikel5 bedoelde toeslag op de areaalbetaling envoor de in dat artikel bedoelde specifieke steun in aanmerking tekomen, en met name inzake de aanwijzing van de betrokken regio’s,
— de bepalingen inzake het uit productie nemen van grond, en met
name de bepalingen voor artikel6, lid 3; deze voorwaarden kunnenvoorzien in het telen van producten zonder compensatie,
— de bepalingen betreffende de voorwaarden voor de toepassing van
artikel7; de omstandigheden waaronder afwijkingen van dit artikelkunnen worden toegestaan en de verplichting voor de lidstaten omde overwogen maatregelen ter goedkeuring aan de Commissie voorte leggen, worden in deze voorwaarden omschreven,
— de bepalingen betreffende de naleving van het Memorandum van
Overeenstemming tussen de Europese Economische Gemeenschapen de Verenigde Staten van Amerika in het kader van de GATTbetreffende oliehoudende zaden, dat bij Besluit 93/355/EEG (
1)i s
goedgekeurd.
Volgens diezelfde procedure kan de Commissie:
— ofwel de toekenning van de betalingen laten afhangen van het
gebruik van specifiek zaad, van gecertificeerd zaad in het geval vandurumtarwe of van zaad van bepaalde rassen in het geval vanoliehoudende zaden, durumtarwe en lijnzaad, ofwel bepalen dat delidstaten de toekenning van de betalingen van dergelijke eisenkunnen laten afhangen,
— toestaan dat de in artikel8, lid 2, bedoelde data worden aangepast in
bepaalde zones waar wegens de uitzonderlijke klimatologischeomstandigheden de normale data niet toegepast kunnen worden,
— onder voorbehoud van de budgettaire situatie, toestaan dat in afwij-
king van artikel8, lid 1, in jaren waarin als gevolg van uitzonder-lijke weersomstandigheden de oogsten zoveel kleiner zijn dat deproducenten zich geconfronteerd zien met ernstige financiële moei-lijkheden, in bepaalde gebieden maximaal 50 % van de areaalbeta-lingen en van de betalingen voor de braaklegging vóór 16 novemberwordt uitgekeerd.
HOOFDSTUK II
Artikel 10
1. Voor de verkoopseizoenen 2000/2001 en 2001/2002 worden de
areaalbetalingen voor oliehoudende zaden berekend door vermenigvul-diging van de volgende bedragen met de in het regioplan voor debetrokken regio vastgestelde gemiddelde graanopbrengst:
— 81,74 EUR/t voor het verkoopseizoen 2000/2001;
— 72,37 EUR/t voor het verkoopseizoen 2001/2002.
De lidstaten kunnen de betalingen voor oliehoudende zaden echter ook
blijven vaststellen op grond van de historische regionale opbrengst vanoliehoudende zaden. In dat geval wordt de opbrengst met 1,95 verme-nigvuldigd.
2. Voor de verkoopseizoenen 2000/2001 en 2001/2002 wordt voor
gewasgebonden areaalbetalingen voor oliehoudende zaden een gegaran-deerd maximumareaal van 5 482 000 hectare vastgesteld, verminderdmet het voor het betrokken verkoopseizoen geldende percentage voorverplichte braaklegging doch met ten minste 10 % als dat percentageminder zou zijn. Bij overschrijding van het gegarandeerde maximuma-reaal na de toepassing van artikel2, verlaagt de Commissie de in lid 1genoemde bedragen overeenkomstig de leden3 en 4.
(1) PB L 147 van 18.6.1993, blz. 25.
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 13
▼B
3. Als in een bepaald jaar de oppervlakte oliehoudende zadenwaarvan reeds is bepaald dat ze voor gewasgebonden areaalbetalingenvoor oliehoudende zaden in aanmerking komt, groter is dan het gega-randeerde maximumareaal, verlaagt de Commissie het basisbedrag voordat jaar met 1 % per procentpunt waarmee het gegarandeerde maximu-mareaal overschreden is. Wanneer de overschrijding van het gegaran-deerde maximumareaal een bepaald percentage overschrijdt, geldenbijzondere regels. Zolang het drempelpercentage niet overschredenwordt, is de verlaging van het bedrag in alle lidstaten gelijk. Boven hetdrempelpercentage worden extra verlagingen toegepast in die lidstatendie de nationale referentiearealen bedoeld in bijlageV verminderd methet in lid 4 bedoelde percentage overschreden hebben. Voor Duitslandkan de extra verlaging op verzoek van dat land echter in haar geheel,dan wel ten dele worden aangepast, naar gelang van het regionalebasisareaal; wanneer van deze mogelijkheid gebruik wordt gemaakt,zendt Duitsland onverwijld de gegevens aan de Commissie toe waarvangebruik is gemaakt om de toe te passen verlagingen te berekenen.
De Commissie stelt volgens de procedure van artikel23 van Verorde-
ning (EEG) nr. 1766/92, de hoogte en de verdeling van de toe te passenverlagingen vast, en zorgt er daarbij met name voor dat de gewogengemiddelde verlaging voor de Gemeenschap als geheel overeenkomtmet het percentage waarmee het gegarandeerde maximumareaal over-schreden is.
4. De in lid 3 bedoelde drempel is 0 %.5. Als de areaalbetaling voor oliehoudende zaden overeenkomstig de
leden3 en 4 wordt verlaagd, vermindert de Commissie de betrokkenbasisbedragen voor het volgende verkoopseizoen met hetzelfde percen-tage tenzij het gegarandeerde maximumareaal in dat verkoopseizoenniet wordt overschreden, in welk geval de Commissie kan bepalen datde verlaging niet wordt toegepast.
6. Als het gegarandeerde maximumareaal voor de Gemeenschap in
het verkoopseizoen 2000/2001 wordt overschreden, wordt het betrokkenbasisbedrag door de Commissie voor het verkoopseizoen 2000/2001verminderd met hetzelfde percentage waarmee de regionale referentie-bedragen in het verkoopseizeon 1999/2000 zijn verlaagd.
7. Onverminderd de bepalingen van dit artikel kunnen de lidstaten
waar het in bijlageV vastgestelde referentieareaal tijdens het volgendeverkoopseizoen in aanzienlijke mate dreigt te worden overschreden, eenmaximum vaststellen voor het areaal waarvoor afzonderlijke produ-centen de in dit artikel bedoelde areaalbetalingen voor oliehoudendezaden kunnen ontvangen. Dit maximum moet worden berekend als eenpercentage van het voor de areaalbetalingen van deze verordening inaanmerking komende areaal ofwel van de lidstaat ofwel van een regio-naal basisareaal en worden toegepast in verhouding tot het in aanmer-king komende areaal van de producent. Dit maximum kan naar gelangvan de regionale basisarealen of subbasisarealen aan de hand van objec-tieve criteria worden gedifferentieerd. De lidstaten maken een dergelijkmaximum bekend op uiterlijk 1 augustus van het verkoopseizoen datvoorafgaat aan het verkoopseizoen uit hoofde waarvan de areaalbetalingwordt aangevraagd of op een eerder tijdstip in het geval van een lidstaatof van regio’s in een lidstaat waar het inzaaien voor het betrokkenverkoopseizoen vóór 1 augustus plaatsvindt.
8. De vermindering ingevolge de overschrijding, toegepast overeen-
komstig dit artikel, kan niet leiden tot een bedrag lager dan:
— 58,67 EUR/t voor het verkoopseizoen 2000/2001,
— 63,00 EUR/t voor het verkoopseizoen 2001/2002.
9. Producenten van zonnebloempitten voor menselijke consumptie
(„confectionary sunflower seed”) die zijn ingezaaid om te wordengeoogst, worden van de in dit artikel bedoelde steunregeling uitgesloten.
10. Uiterlijk twee jaar na de toepassing van dit artikel, brengt de
Commissie aan de Raad verslag uit over de ontwikkelingen op de marktvoor oliehoudende zaden. Zo nodig gaat dat verslag vergezeld van
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 14
▼B
passende voorstellen mocht het productiepotentieel in ernstige mateafnemen.
Artikel 11
De areaalbetalingen, de betaling voor de braaklegging alsmede het
braak te leggen percentage bouwland die in deze verordening zijnvastgesteld, kunnen op grond van de ontwikkelingen op het vlak vanproductie, productiviteit en markten worden gewijzigd volgens deprocedure van artikel37, lid 2, van het Verdrag.
Artikel 12
Specifieke maatregelen die nodig zouden zijn om de overgang van de
geldende regeling naar de bij deze verordening ingestelde regeling tevergemakkelijken, worden vastgesteld volgens de procedure vanartikel23 van Verordening (EEG) nr. 1766/92.
Artikel 13
De in dit hoofdstuk vervatte maatregelen worden beschouwd als inter-
ventiemaatregelen ter regulering van de landbouwmarkten in de zin vanartikel1, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1258/1999.
Artikel 14
Verordening (EEG) nr. 1765/92 en Verordening (EG) nr. 1872/94
worden hierbij ingetrokken.
Artikel 15
1. Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende
op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
2. Deze verordening is van toepassing met ingang van het verkoop-
seizoen 2000/2001.
3. Verordening (EEG) nr. 1765/92 en Verordening (EG) nr. 1872/94
blijven van toepassing voor de verkoopseizoenen 1998/1999 en 1999/2000.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepassel ĳk in elke lidstaat.
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 15
▼B
BIJLAGE I
OMSCHRIJVING VAN DE PRODUCTEN
GN-code Omschrijving
I. GRANEN
1001 10 00 Durumtarwe
1001 90 Andere tarwe en mengkoren, andere
dan durumtarwe
1002 00 00 Rogge
1003 00 Gerst
1004 00 00 Haver
1005 Maïs
1007 00 Graansorgho
1008 Boekweit, gierst (andere dan sorgho)
en kanariezaad; andere granen
0709 90 60 Suikermaïs
II. OLIEHOUDENDE ZADEN
1201 00 Sojabonen
ex 1205 00 Kool- en raapzaad
ex 1206 00 10 Zonnebloempitten
III. EIWITHOUDENDE GEWASSEN
0713 10 Erwten
0713 50 Tuinbonen, paardebonen en duive-
bonen
ex 1209 29 50 Niet-bittere lupinen
IV. VLAS
ander dan vezelvlas
ex 1204 00 Lijnzaad
(Linum usitatissimum L.)
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 16
▼B
BIJLAGE II
TRADITIONELE PRODUCTIEGEBIEDEN VOOR DURUMTARWE
GRIEKENLAND
Nomoi (prefecturen) van de volgende regio’s
Centraal GriekenlandPeloponnesosIonische eilandenThessaliëMacedoniëEgeïsche eilandenThracië
SPANJE
Provincies
Almería
BadajozBurgosCádizCórdobaGranadaHuelvaJaénMálagaNavarraSalamancaSevillaToledoZamoraZaragoza
OOSTENRIJK
Pannonië
FRANKRIJK
Regio’s
Midi-Pyrénées
Provence-Alpes-Côte d’AzurLanguedoc-Roussillon
Departementen (*)
Ardèche
Drôme
ITALIË
Gewesten
Abruzzen
Basilicata
(*) Elk van deze departementen kan bij één van de bovenstaande regio’s worden
gevoegd.
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 17
▼B
Calabrië
CampaniëLazioMarcheMoliseUmbriëApuliëSardiniëSiciliëToscane
PORTUGAL
Districten
Santarém
LisboaSetúbalPortalegreÉvoraBejaFaro
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 18
▼B
BIJLAGE III
GEGARANDEERDE MAXIMUMAREALEN VOOR DE TOESLAG OP
DE AREAALBETALING VOOR DURUMTARWE
(in hectare)
Griekenland 617 000
Spanje 594 000Frankrijk 208 000Italië 1 646 000Oostenrijk 7 000Portugal 118 000
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 19
▼B
BIJLAGE IV
GEGARANDEERDE MAXIMUMAREALEN VOOR DE SPECIFIEKE
STEUN VOOR DURUMTARWE
(in hectare)
Duitsland 10 000
Spanje 4 000Frankrijk 50 000Italië 4 000Verenigd Koninkrijk 5 000
1999R1251 — NL — 28.12.1999 — 001.001 — 20
▼B
(in duizend ha)
LidstaatVoor de verkoopseizoenen
2000/2001 en 2001/2002BIJLAGE V
NATIONALE REFERENTIEAREALEN
België 6
Denemarken 236
Duitsland 929
Griekenland 26
Spanje 1 168
Frankrijk 1 730
Ierland 5
Italië 542
Luxemburg 2
Nederland 7
Oostenrijk 147
Portugal 93
Finland 70
Zweden 137
Verenigd Koninkrijk 385