1989L0104 — NL — 23.12.1991 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en versch ĳnt buiten de verantwoordel ĳkheid van de instellingen
►B EERSTE RICHTL ĲN VAN DE RAAD
van 21 december 1988
betreffende de aanpassing van het merkenrecht der Lid-Staten
(89/104/EEG)
(PB L 40 van 11.2.1989, blz. 1)
Gewĳzigd b ĳ:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Beschikking 92/10/EEG van de Raad van 19 december1991 L 6 35 11.1.1992
1989L0104 — NL — 23.12.1991 — 001.001 — 2
▼B
EERSTE RICHTL ĲN VAN DE RAAD
van 21 december 1988
betreffende de aanpassing van het merkenrecht der Lid-Staten
(89/104/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
In samenwerking met het Europese Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat de huidige merkenwetgevingen in de Lid-Staten
verschillen vertonen die het vr ĳe verkeer van goederen en het vr ĳ
verrichten van diensten kunnen belemmeren en de mededingingsvoor-waarden op de gemeenschappel ĳke markt kunnen vervalsen; dat de
wetgevingen van de Lid-Staten derhalve met het oog op de instelling ende werking van de interne markt moeten worden aangepast;
Overwegende dat het van belang is dat de uitkomsten en voordelen die
het stelsel van Gemeenschapsmerken kan bieden voor ondernemingendie rechten op een merk willen verkr ĳgen, niet worden miskend;
Overwegende dat het thans niet nodig l ĳkt de merkenwetgevingen van
de Lid-Staten volledig aan te passen en dat het volstaat slechts diebepalingen van nationaal recht aan te passen welke het meest recht-streeks van invloed z ĳn op de werking van de interne markt;
Overwegende dat de Lid-Staten ondanks deze richtl ĳn de bevoegdheid
behouden tot het beschermen van de op grond van het gebruikverworven rechten op een merk, die deze richtl ĳn alleen wat betreft hun
verhouding tot de door inschr ĳving verkregen rechten op een merk in
aanmerking neemt;
Overwegende dat de Lid-Staten tevens iedere vr ĳheid behouden, de
inschr ĳvingsprocedure of verval of nietigheid van de door inschr ĳving
verkregen rechten op een merk vast te stellen; dat z ĳbĳvoorbeeld de
vorm van de inschr ĳvings- en nietigheidsprocedure bepalen, uitmaken
of oudere rechten in de inschr ĳvingsprocedure, in de nietigheidsproce-
dure of in beide procedures moeten worden ingeroepen en, ingevaloudere rechten in de inschr ĳvingsprocedure kunnen worden ingeroepen,
voorzien in een oppositieprocedure en/of een ambtshalve onderzoek; datde Lid-Staten de bevoegdheid behouden om de rechtsgevolgen vanverval of nietigheid van merken vast te stellen;
Overwegende dat deze richtl ĳn de toepassing van andere rechtsregels
van de Lid-Staten op merken, zoals die betreffende oneerl ĳke mededin-
ging, wettel ĳke aansprakel ĳkheid of bescherming van de consument,
niet uitsluit;
Overwegende dat het doel van de aanpassing alleen kan worden bereikt
als de verkr ĳging en het behoud van het recht op een ingeschreven
merk in alle Lid-Staten in beginsel afhankel ĳk wordt gesteld van gel ĳke
voorwaarden; dat hiertoe een niet limitatieve opsomming van tekensmoet worden vastgesteld die een merk kunnen vormen, vooropgestelddat zĳde waren of diensten van een onderneming kunnen onder-
scheiden van die van andere ondernemingen; dat de gronden van weige-ring of nietigverklaring van het recht op een merk zelf, zoals gebrek aanonderscheidendvermogen of str ĳd met oudere rechten, limitatief moeten
worden opgesomd z ĳhet deels facultatief, zodat de Lid-Staten deze in
(1) PB nr. C 351 van 31. 12. 1980, blz. 1, enPB nr. C 351 van 31. 12. 1985,
blz. 4.
(2) PB nr. C 307 van 14. 11. 1983, blz. 66, enPB nr. C 309 van 5. 12. 1988.
(3) PB nr. C 310 van 30. 11. 1981, blz. 22.
1989L0104 — NL — 23.12.1991 — 001.001 — 3
▼B
hun wetgeving kunnen handhaven of opnemen; dat de Lid-Statenweigerings- of nietigheidsgronden met betrekking tot de voorwaardenvoorver kr ĳging of behoud van het recht op een merk die niet worden
aangepast, in hun wetgeving kunnen handhaven of opnemen, b ĳvoor-
beeld met betrekking tot de hoedanigheid van de merkhouder, devernieuwing van het merk, het taksenregime of de niet-naleving van deprocedureregels;
Overwegende dat, om het totale aantal in de Gemeenschap ingeschreven
en beschermde merken en derhalve het aantal daartussen r ĳzende
conflicten te verminderen, de eis moet worden gesteld dat een inge-schreven merk werkel ĳk wordt gebruikt en b ĳgebreke daarvan
vervallen kan worden verklaard; dat bepaald moet worden dat de nietig-heid van het recht op een merk niet kan worden uitgesproken wegenshet bestaan van een ouder niet gebruikt merk, met de bevoegdheid vande Lid-Staten hetzelfde beginsel toe te passen in de inschr ĳvingsproce-
dure of te bepalen dat het recht op een merk niet kan worden inge-roepen indien naar aanleiding van een exceptie in een inbreukprocedurekomt vast te staan dat het recht vervallen zou kunnen worden verklaard,dat het aan de Lid-Staten is vooral deze gevallen de toepassel ĳke
procedureregels vast te stellen;
Overwegende dat het, om het vr ĳe verkeer van waren en de vr ĳe
dienstverlening te vergemakkel ĳken, van fundamenteel belang is ervoor
te zorgen dat ingeschreven merken voortaan in alle Lid-Staten dezelfdewettel ĳke bescherming genieten; dat dit evenwel de Lid-Staten niet het
recht ontneemt om bekende merken een ruimere bescherming teverlenen;
Overwegende dat de door het ingeschreven merk verleende bescher-
ming, waarvan de functie met name is het merk als aanduiding vanherkomst te waarborgen, absoluut is wanneer het merk gel ĳk is aan het
teken en de waren of diensten dezelfde z ĳn; dat de bescherming ook
geldt wanneer het merk overeenstemt met het teken en de waren ofdiensten soortgel ĳkzĳn; dat het begrip overeenstemming in samenhang
met het gevaar van verwarring moet worden uitgelegd; dat het gevaarvan verwarring, dat van vele factoren afhangt en met name van debekendheid van het merk op de markt, van de vraag in hoeverre eenassociatie mogel ĳk is met het gebruikte of ingeschreven teken van de
mate van overeenstemming tussen het merk en het teken en van degeïdentificeerde waren of diensten, de grondslag voor de beschermingvormt; dat de w ĳze waarop het gevaar van verwarring kan worden
vastgesteld, en in het b ĳzonderde bew ĳslast, een zaak is van nationaal
procesrecht, waarop deze richtl ĳn geen betrekking heeft;
Overwegende dat, ter wille van de rechtszekerheid en zonder de houder
van een ouder merk onredel ĳki nz ĳn belangen te schaden, moet
worden bepaald dat deze niet meer de nietigverklaring kan eisen nochzich kan verzetten tegen het gebruik van een jonger merk waarvan h ĳ
geruime t ĳd bewust het gebruik heeft gedoogd, tenz ĳhet jongere merk
te kwader trouw is aangevraagd;
Overwegende dat alle Lid-Staten van de Gemeenschap gebonden z ĳn
door het Verdrag van Par ĳs tot bescherming van de industriële
eigendom; dat de bepalingen van deze richtl ĳn volledig moeten stroken
met die van genoemd Verdrag; dat deze richtl ĳn de verplichtingen van
de Lid-Staten die uit dat Verdrag voortvloeien, onverkort laat; dat invoorkomend geval artikel 234, tweede alinea, van het Verdrag vantoepassing is,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTL ĲN VASTGESTELD:
Artikel 1
Toepassing
Deze richtl ĳn is van toepassing op ieder merk voor waren of diensten
dat in een Lid-Staat het voorwerp is van inschr ĳving of aanvrage om
inschr ĳving als een individueel, collectief, garantie- of kwaliteitsmerk,
dan wel het voorwerp is van inschr ĳving of aanvrage om inschr ĳving
1989L0104 — NL — 23.12.1991 — 001.001 — 4
▼B
bĳhet Benelux Merkenbureau of van een internationale inschr ĳving die
rechtsgevolgen heeft in een Lid-Staat.
Artikel 2
Tekens die een Gemeenschapsmerk kunnen vormen
Merken kunnen worden gevormd door alle tekens die vatbaar z ĳn voor
grafische voorstelling, met name woorden, met inbegrip van namen vanpersonen, tekeningen, letters, c ĳfers, vormen van waren of van verpak-
king, mits deze de waren of diensten van een onderneming kunnenonderscheiden.
Artikel 3
Gronden voor weigering of nietigheid
1. Niet ingeschreven worden of, indien ingeschreven, nietig verkl-
aard kunnen worden:
a) tekens die geen merk kunnen vormen;
b) merken die elk onderscheidend vermogen missen;
c) merken die uitsluitend bestaan uit tekens of benamingen die in de
handel kunnen dienen tot aanduiding van soort, hoedanigheid,hoeveelheid, bestemming, waarde, plaats van herkomst of het t ĳdstip
van vervaardiging van de waren of verrichting van de dienst ofandere kenmerken van de waren of diensten;
d) merken die uitsluitend bestaan uit tekens of benamingen die in het
normale taalgebruik of in het bona fide handelsverkeer gebruikel ĳk
zĳn geworden;
e) tekens die uitsluitend bestaan uit:
— de vorm die door de aard van de waar bepaald wordt, of— de vorm van de waar die noodzakel ĳk is om een technische
uitkomst te verkr ĳgen, of
— de vorm die een wezenl ĳke waarde aan de waar geeft;
f) merken die in str ĳdzĳn met de openbare orde of de goede zeden;
g) merken die tot misleiding van het publiek kunnen leiden, b ĳvoor-
beeld ten aanzien van aard, hoedanigheid of plaats van herkomst vande waren of diensten;
h) merken die b ĳgebreke van goedkeuring van de bevoegde autori-
teiten, krachtens artikel 6 ter van het Verdrag van Par ĳs tot bescher-
ming van de industriële eigendom, hierna „Unieverdrag van Par ĳs”
te noemen, geweigerd of nietig verklaard moeten worden.
2. Elke Lid-Staat kan bepalen dat een merk niet ingeschreven wordt
of, indien ingeschreven, kan worden nietig verklaard indien en voorzover:
a) het gebruik van dat merk verboden kan worden op grond van andere
dan merkenrechtel ĳke bepalingen in die Lid-Staat of in de Gemeen-
schap;
b) het merk een teken met grote symbolische waarde en met name een
religieus symbool omvat;
c) het merk andere badges, emblemen en wapenschilden van openbaar
belang omvat dan bedoeld in artikel 6 ter van het Unieverdrag vanParĳs, tenz ĳde inschr ĳving daarvan overeenkomstig het recht van
de Lid-Staat doorde bevoegde autor iteiten is toegestaan;
d) de aanvraag om inschr ĳving van het merk te kwader trouw is gede-
poneerd.
3. Een merk wordt niet geweigerd of kan, indien ingeschreven, niet
worden nietig verklaard overeenkomstig lid 1, onder b), c) of d), indienhet merk, als gevolg van het gebruik dat ervan is gemaakt, vóór dedatum van de aanvrage om inschr ĳving onderscheidend vermogen heeft
verkregen. De Lid-Staten kunnen voorts bepalen dat deze bepaling ookvan toepassing is, wanneer het onderscheidend vermogen verkregen isna de aanvrage om inschr ĳving of na de inschr ĳving.
1989L0104 — NL — 23.12.1991 — 001.001 — 5
▼B
4. Elke Lid-Staat kan bepalen dat, in afw ĳking van de leden 1, 2 en
3, de gronden voor weigering en nietigheid welke in die Staat goldenvóór de datum van inwerkingtreding van de bepalingen die nodig z ĳn
om aan deze richtl ĳn te voldoen, van toepassing z ĳn op merken
waarvan de aanvragen om inschr ĳving vóórdie datum z ĳn gedepo-
neerd.
Artikel 4
Aanvullendegrondenvanweigeringofnietigheidbetreffendestr ĳd
met oudere rechten
1. Een merk wordt niet ingeschreven of kan, indien ingeschreven,
worden nietig verklaard:
a) wanneerhet gel ĳk is aan een oudermer k en wanneerde war en of
diensten waarvoor het merk is aangevraagd of ingeschreven,dezelfde z ĳn als de waren of diensten waarvoor het oudere merk is
ingeschreven;
b) wanneerhet gel ĳk is aan of overeenstemt met een ander merk en
betrekking heeft op dezelfde of soortgel ĳke waren of diensten,
indien daardoor b ĳhet publiek verwarring kan ontstaan, inhoudende
de mogel ĳkheid van associatie met het oudere merk.
2. Onder „oudere merken” in de zin van lid 1 worden verstaan:
a) de merken waarvan de depotdatum voorafgaat aan de depotdatum
van de merkaanvrage, waarb ĳin voorkomend geval rekening wordt
gehouden met het ten behoeve van die merken ingeroepen voor-rangsrecht, en die behoren tot de volgende categorieën:
i) Gemeenschapsmerken;
ii) in de Lid-Staat of, in het geval van België, Nederland en
Luxemburg, b ĳhet Benelux Merkenbureau ingeschreven
merken;
iii) merken ingeschreven ingevolge internationale overeenkomsten
met werking in een Lid-Staat;
b) de Gemeenschapsmerken waarvan overeenkomstig de verordening
inzake het Gemeenschapsmerk op geldige w ĳze de anciënniteit
wordt ingeroepen op grond van een onder a), punten ii) en iii),bedoeld merk, ook al is van dit merk afstand gedaan of is het merkvervallen;
c) de aanvragen om inschr ĳving bedoeld ondera) en b), mits deze
zullen worden ingeschreven;
d) de merken die op de depotdatum van de merkaanvrage of, in voorko-
mend geval, van het ten behoeve van de merkaanvrage ingeroepenvoorrangsrecht, in een Lid-Staat algemeen bekend z ĳn in de zin van
artikel 6 bis van het Unieverdrag van Par ĳs.
3. Voorts wordt niet ingeschreven of, indien ingeschreven, kan
worden nietig verklaard een merk dat gel ĳk is aan of overeenstemt met
een ouder Gemeenschapsmerk in de zin van lid 2, waarvoor inschr ĳving
is gevraagd of dat is ingeschreven voor waren of diensten die nietsoortgel ĳkzĳn aan die waarvoor het oudere Gemeenschapsmerk inge-
schreven is, wanneer het oudere Gemeenschapsmerk in de Gemeen-schap bekend is en wanneerdoorhet gebr uik, zondergeldige r eden, vanhet jongere merk ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken uit ofafbreuk wordt gedaan aan het onderscheidend vermogen of de reputatievan het oudere Gemeenschapsmerk.
4. Elke Lid-Staat kan voorts bepalen dat een merk niet wordt inge-
schreven of, indien ingeschreven, kan worden nietig verklaard indien envoorzover :
a) het merk gel ĳk is aan of overeenstemt met een ouder nationaal merk
in de zin van lid 2, waarvoor inschr ĳving is gevraagd of dat is
ingeschreven voor waren of diensten die niet soortgel ĳkzĳn aan die
waarvoor het oudere merk ingeschreven is, indien het oudere merkbekend is in de betrokken Lid-Staat en indien door het gebruik,zonder geldige reden, van het jongere merk ongerechtvaardigd voor-
1989L0104 — NL — 23.12.1991 — 001.001 — 6
▼B
deel wordt getrokken uit of afbreuk wordt gedaan aan het onder-
scheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk;
b) rechten op een niet ingeschreven merk of een ander in het econo-
misch verkeer gebruikt teken verworven z ĳn vóórde datum van
indiening van de aanvrage om inschr ĳving van het merk of in
voorkomend geval vóór de datum van het ten behoeve van diemerkaanvrage ingeroepen voorrangsrecht, en dat niet ingeschrevenmerk of dat andere teken de houder ervan het recht verleent om hetgebruik van een jonger merk te verbieden;
c) het gebruik van het merk kan worden verboden op grond van een
anderouderr echt dan de in de leden 2 en 4, onderb), ver melderechten, met name van:
i) een recht op een naam;
ii) een recht op een portret;
iii) een auteursrecht;
iv) een recht van industriële eigendom;
d) het merk gel ĳk is aan of overeenstemt met een ouder collectief merk
waaraan een recht verbonden was dat ten hoogste drie jaar vóór hetdepot is vervallen;
e) het merk gel ĳk is aan of overeenstemt met een ouder garantie- of
kwaliteitsmerk waaraan een recht verbonden was dat vervallen isbinnen een term ĳn voorafgaande aan de aanvrage om inschr ĳving
van het merk, waarvan de duur door de Lid-Staat wordt vastgesteld;
f) het merk gel ĳk is aan of overeenstemt met een ouder merk waaraan
een recht was verbonden voor dezelfde of soortgel ĳke waren of
diensten, dat vervallen is ten gevolge van het niet vernieuwen binneneen term ĳn van ten hoogste twee jaar voorafgaande aan de aanvrage
om inschr ĳving van het merk, tenz ĳde houder van het oudere merk
in de inschr ĳving van het merk heeft toegestemd of het oudere merk
niet is gebruikt;
g) het merk aanleiding kan geven tot verwarring met een merk dat in
het buitenland werd gebruikt op het t ĳdstip van de aanvrage en daar
nog wordt gebruikt, indien de aanvrage door de aanvrager te kwadertrouw is gedaan.
5. De Lid-Staten kunnen toestaan dat in voorkomend geval de
inschr ĳving niet geweigerd of het merk niet nietig verklaard behoeft te
worden wanneer de houder van het oudere merk of oudere recht erintoestemt dat het merk wordt ingeschreven.
6. Elke Lid-Staat kan bepalen dat, in afw ĳking van de leden 1 tot en
met 5, de gronden voor weigering en nietigheid welke in die Staatgolden vóór de datum van inwerkingtreding van de bepalingen dienodig z ĳn om aan deze richtl ĳn te voldoen, van toepassing z ĳno p
merken waarvoor vóór die datum een aanvrage gedeponeerd is.
Artikel 5
Rechten verbonden aan het merk
1. Het ingeschreven merk geeft de houder een uitsluitend recht. Dit
recht staat de houder toe iedere derde die niet z ĳn toestemming hiertoe
heeft verkregen, het gebruik van een teken in het economisch verkeer teverbieden:
a) wanneerdat gel ĳk is aan het merk en gebruikt wordt voor dezelfde
waren of diensten als die waarvoor het merk ingeschreven is;
b) dat gel ĳk is aan of overeenstemt met het merk en gebruikt wordt
voordezelfde of soor tgel ĳke waren of diensten, indien daardoor b ĳ
het publiek verwarring kan ontstaan, inhoudende het gevaar vanassociatie met het merk.
2. Elke Lid-Staat kan tevens bepalen dat de houderger echtigd is
derden die z ĳn toestemming niet hebben gekregen, het gebruik in het
economisch verkeer te verbieden van een teken dat gel ĳk is aan of
overeenstemt met het merk voor waren of diensten die niet soortgel ĳk
zĳn aan die waarvoor het merk ingeschreven is, wanneer dit bekend is
in de Lid-Staat en door het gebruik, zonder geldige reden, van het teken
1989L0104 — NL — 23.12.1991 — 001.001 — 7
▼B
ongerechtvaardigd voordeel getrokken wordt uit of afbreuk wordt
gedaan aan het onderscheidend vermogen of de reputatie van het merk.
3. Met name kan krachtens de leden 1 en 2 worden verboden:
a) het aanbrengen van het teken op de waren of op hun verpakking;
b) het aanbieden, in de handel brengen of daartoe in voorraad hebben
van waren of het aanbieden of verrichten van diensten onder hetteken;
c) het invoeren of uitvoeren van waren onder het teken;
d) het gebruik van het teken in stukken voor zakel ĳk gebruik en in
advertenties.
4. Indien op grond van het recht van de Lid-Staat het gebruik van
een teken, over eenkomstig lid 1, onderb), en lid 2, vóórde datumwaarop de bepalingen die noodzakel ĳkzĳn om aan deze richtl ĳnt e
voldoen, in de betrokken Lid-Staat van kracht worden, niet kon wordenverboden, kan het aan het merk verbonden recht niet worden ingeroepenom verder gebruik van dit teken te verhinderen.
5. De leden 1 tot en met 4 laten onverlet bepalingen in een Lid-Staat,
betreffende bescherming tegen het gebruik van een teken anders dan teronderscheiding van waren of diensten, indien door gebruik, zondergeldige reden, van dat teken ongerechtvaardigd voordeel wordtgetrokken uit of afbreuk wordt gedaan aan het onderscheidendvermogen of de reputatie van het merk.
Artikel 6
Beperking van de aan het merk verbonden rechtsgevolgen
1. Het aan het merk verbonden recht staat de houder niet toe een
derde te verbieden om in het economisch verkeer gebruik te maken:
a) van diens naam en adres;
b) van aanduidingen inzake soort, kwaliteit, hoeveelheid, bestemming,
waarde, plaats van herkomst, t ĳdstip van vervaardiging van de
waren of verrichting van de dienst of andere kenmerken van dewaren of diensten;
c) van het merk, wanneer dit nodig is om de bestemming van een
produkt of dienst, met name als accessoire of onderdeel, aan tegeven,
voorzovererspr ake is van gebr uik volgens de eer l ĳke gebruiken in
nĳverheid en handel.
2. Het aan het merk verbonden recht staat de houder niet toe een
derde te verbieden om in het economisch verkeer gebruik te maken vaneen ouderr echt van slechts plaatsel ĳke betekenis, wanneerdat r echt
erkend is door de wetgeving van de betrokken Lid-Staat en binnen degrenzen van het grondgebied waarin het erkend wordt.
Artikel 7
Uitputting van het aan het merk verbonden recht
1. Het aan het merk verbonden recht staat de houder niet toe het
gebruik daarvan te verbieden voor waren die onder dit merk door dehouderof met z ĳn toestemming in de Gemeenschap in de handel z ĳn
gebracht.
2. Lid 1 is niet van toepassing wanneerervoorde houdergegr onde
redenen z ĳn om zich te verzetten tegen verdere verhandeling van de
waren, met name wanneer de toestand van de waren, nadat z ĳin de
handel z ĳn gebracht, gew ĳzigd of verslechterd is.
Artikel 8
Licentie
1. Een merk kan het voorwerp z ĳn van licenties vooralle of vooreen
deel van de waren of diensten waarvoor het ingeschreven is en voor het
1989L0104 — NL — 23.12.1991 — 001.001 — 8
▼B
geheel of vooreen deel van het gr ondgebied van een Lid-Staat. Een
licentie kan al dan niet uitsluitend z ĳn.
2. De aan het merk verbonden rechten kunnen door de merkhouder
worden ingeroepen tegen een licentiehouder die handelt in str ĳd met
een van de bepalingen van de licentieovereenkomst inzake de duurdaarvan, de door de inschr ĳving gedekte vorm waarin het merk mag
worden gebruikt, de waren of diensten waarvoor de licentie is verleend,het grondgebied waarop het merk mag worden aangebracht of de kwali-teit van de door de licentiehouder vervaardigde waren of verrichtediensten.
Artikel 9
Rechtsverwerking wegens gedogen
1. De houderin een Lid-Staat van een in ar tikel 4, lid 2, bedoeld
ouder merk, die het gebruik van een in die Lid-Staat later ingeschrevenmerk bewust heeft gedoogd gedurende v ĳf opeenvolgende jaren, kan
niet meer op grond van het oudere merk vorderen dat het jongere merknietig wordt verklaard noch bezwaar maken tegen het gebruik van hetjongere merk voor de waren of diensten waarvoor dat jongere merk isgebruikt, tenz ĳhet jongere merk te kwader trouw is gedeponeerd.
2. Elke Lid-Staat kan bepalen dat lid 1 van overeenkomstige toepas-
sing is ten aanzien van een houdervan een oudermer k bedoeld inar tikel 4, lid 4, ondera), of van een anderouderr echt bedoeld in ar tikel4, lid 4, onderb) of c).
3. In de in de leden 1 en 2 bedoelde gevallen kan de houdervan een
later ingeschreven merk geen bezwaar maken tegen het gebruik van hetoudere recht, ofschoon dat recht niet langer aan het jongere merk kanworden tegengeworpen.
Artikel 10
Gebruik van het merk
1. Een merk waarvan de houder v ĳf jaarnadat de inschr ĳvingsproce-
dure is voltooid in de betrokken Lid-Staat geen normaal gebruik heeftgemaakt voor de waren of diensten waarvoor het ingeschreven is, ofwaarvan gedurende een ononderbroken t ĳdvak van v ĳf jaargeen
gebruik gemaakt is, is vatbaar voor de sancties van deze richtl ĳn, tenz ĳ
ereen geldige r eden is voorhet niet gebr uiken.
2. Als gebruik in de zin van lid 1 wordt eveneens beschouwd:
a) het gebruik van het merk in een op onderdelen afw ĳkende vorm
zonder dat het onderscheidend vermogen van het merk in de vormwaarin het ingeschreven is, wordt gew ĳzigd;
b) het aanbrengen van het merk op waren of de verpakking ervan in de
Lid-Staat, uitsluitend met het oog op uitvoer.
3. Gebruik van het merk met toestemming van de houder dan wel
door een ieder die bevoegd is om een collectief merk, een garantiemerkof een kwaliteitsmerk te gebruiken, wordt als gebruik door de merk-houderbeschouwd.
4. Voormer ken die z ĳn ingeschreven vóór de datum waarop de
bepalingen die nodig z ĳn om aan deze richtl ĳn te voldoen, in de
betrokken Lid-Staat van kracht worden, geldt het volgende:
a) wanneeringevolge een bepaling die vóórdie datum van kr acht was
sancties verbonden z ĳn aan het niet gebruiken van een merk gedu-
rende een ononderbroken periode, wordt de in lid 1 genoemdeperiode van v ĳf jaargeacht te z ĳn ingegaan op hetzelfde t ĳdstip als
de periode van het niet gebruiken die op die datum reeds loopt;
b) wanneervóórdie datum geen bepaling overhet gebr uik van kr acht
was, wordt de in lid 1 genoemde periode van v ĳf jaargeacht op z ĳn
vroegst op die datum ingegaan te z ĳn.
1989L0104 — NL — 23.12.1991 — 001.001 — 9
▼B
Artikel 11
Sanctieswegenshetnietgebruikenvaneenmerkingerechtel ĳkeof
administratieve procedures
1. De nietigheid van een merk kan niet worden uitgesproken op
grond van het bestaan van een conflicterend ouder merk dat niet voldoetaan de voorwaarden inzake gebruik van artikel 10, leden 1, 2 en 3, of,naargelang van het geval, ar tikel 10, lid 4.
2. Een Lid-Staat kan bepalen dat de inschr ĳving van een merk niet
kan worden geweigerd omdat er een conflicterend ouder merk bestaatdat niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 10, leden 1, 2 en 3, of,naargelang van het geval, ar tikel 10, lid 4.
3. Onverminderd de toepassing van artikel 12 ingeval een reconven-
tionele vordering tot vervallenverklaring is ingesteld, kan iedere Lid-Staat bepalen dat een merk niet kan worden ingeroepen in een inbreuk-procedure, indien ten gevolge van een exceptie is vast komen te staandat het merk vervallen verklaard zou kunnen worden ingevolge artikel12, lid 1.
4. Indien het oudere merk slechts voor een deel van de waren of
diensten waarvoor het is ingeschreven, is gebruikt, wordt het voor detoepassing van de leden 1, 2 en 3 geacht alleen voordat deel van dewaren of diensten ingeschreven te z ĳn.
Artikel 12
Gronden voor vervallenverklaring
1. Een merk kan vervallen worden verklaard wanneer het gedurende
een ononderbroken periode van v ĳf jaar niet normaal in de betrokken
Lid-Staat is gebruikt voor de waren of diensten waarvoor het inge-schreven is en er geen geldige reden is voor het niet gebruiken; verval-lenverklaring van een merk kan echter niet worden gevorderd wanneerhet merk in de periode tussen het verstr ĳken van de v ĳfjarige periode
en de instelling van de vordering tot vervallenverklaring voor het eerstof opnieuw normaal is gebruikt; begin van gebruik of hernieuwdgebruik binnen drie maanden die aan de instelling van de vordering totvervallenverklaring voorafgaan, met dien verstande dat de periode vandrie maanden ten vroegste na het verstr ĳken van de ononderbroken
periode van v ĳf jaar van het niet gebruiken is ingegaan, wordt echter
niet in aanmerking genomen indien de voorbereiding voor het begin vangebruik of het hernieuwd gebruik pas wordt getroffen nadat de merk-houder er kennis van heeft genomen dat de vordering tot vervallenver-klaring kan worden ingesteld.
2. Een merk kan eveneens vervallen worden verklaard wanneer het,
na de datum waarop het is ingeschreven:
a) doortoedoen of nalaten van de mer khoudertot de in de handel
gebruikel ĳke benaming is geworden van een waar of dienst waar-
voorhet ingeschr even is;
b) als gevolg van het gebruik dat ervan wordt gemaakt door de merk-
houder, of met z ĳn instemming, voor de waren of diensten waarvoor
het ingeschreven is, het publiek kan misleiden, met name over deaard, de hoedanigheid of de plaats van herkomst van deze waren ofdiensten.
Artikel 13
Gronden voor weigering, vervallenverklaring of nietigverklaring
voor slechts een deel van de waren of diensten
Indien een grond voor weigering van inschr ĳving, vervallen- of nietig-
verklaring van een merk slechts bestaat voor een deel van de waren ofdiensten waarvoor dit merk gedeponeerd of ingeschreven is, betreffende weigering van inschr ĳving, de vervallen- of de nietigverklaring
alleen die waren of diensten.
1989L0104 — NL — 23.12.1991 — 001.001 — 10
▼B
Artikel 14
Vaststelling achteraf van nietigheid of vervallenverklaring van een
merk
Wanneer de anciënniteit van een ouder merk waarvan de houder afstand
heeft gedaan of dat h ĳheeft laten vervallen, wordt ingeroepen voor een
Gemeenschapsmerk, kan de nietigheid of vervallenverklaring van hetoudere merk achteraf worden vastgesteld.
Artikel 15
Bĳzondere bepalingen inzake collectieve, garantie- en kwaliteits-
merken
1. Onverminderd artikel 4 kunnen de Lid-Staten waarvoor de wetge-
ving voorziet in inschr ĳving van collectieve, garantie- of kwaliteits-
merken, bepalen dat weigering van inschr ĳving, vervallen- of nietigver-
klaring van deze merken plaatsvindt op andere gronden dan de in dear tikelen 3 en 12 bedoelde, voorzoverde functie van deze mer ken zulksvereist.
2. In afw ĳking van artikel 3, lid 1, onder c), kunnen de Lid-Staten
bepalen dat tekens of benamingen die in de handel kunnen dienen totaanduiding van de plaats van herkomst van de waren of diensten,collectieve, garantie- of kwaliteitsmerken kunnen vormen. Een zodanigmerk geeft de houder niet het recht een derde het gebruik van dergel ĳke
tekens of benamingen in de handel te ver bieden, voorzovererspr ake isvan een gebruik volgens de eerl ĳke gebruiken in handel en n ĳverheid;
met name kan een zodanig merk niet worden ingeroepen tegen eenderde die gerechtigd is een geografische benaming te gebruiken.
Artikel 16
Uit hoofde van deze richtl ĳn aan te nemen nationale bepalingen
1. De Lid-Staten doen de nodige wettel ĳke en bestuursrechtel ĳke
bepalingen in werking treden om uiterl ĳko p►
M131 december
1992◄aan deze richtl ĳn te voldoen. Z ĳstellen de Commissie daarvan
onverw ĳld in kennis.
2. Op voorstel van de Commissie kan de Raad, met gekwalificeerde
meerderheid van stemmen, de in lid 1 bedoelde datum uitstellen totuiterlĳk 31 december1992.
3. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle belangr ĳke
bepalingen van intern recht mee, die z ĳop het onderdeze r ichtl ĳn
vallende gebied vaststellen.
Artikel 17
Adressaten
Deze richtl ĳn is gericht tot de Lid-Staten.