Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
"B VERORDENING (EG) Nr. 2413/95 V AN DE RAAD
van 6 oktober 1995
tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van ferrosilicomangaan van oorsprong uit
Rusland, Oekraïne, Brazilië en Zuid-Afrika
(PB L 248 van 14.10.1995, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Verordening (EG) nr. 92/96 van de Raad van 22 januari 1996 L 18 1 24.1.19961995R2413 — NL — 24.11.1995 — 001.001 — 1
VERORDENING (EG) Nr. 2413/95 V AN DE RAAD
van 6 oktober 1995
tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van
ferrosilicomangaan van oorsprong uit Rusland, Oekraïne, Brazilië en
Zuid-Afrika
DE RAAD V AN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Verordening (EG) nr. 3283/94 van de Raad van 22 december 1994
betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landendie geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (
1), inzonderheid op artikel
23, waarin is bepaald dat Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11
juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of
subisidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese EconomischeGemeenschap (
2)nog zal worden toegepast op procedures waarvoor het
onderzoek op 1 september 1994 reeds was geopend en op de datum van
inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 3283/94 nog niet was afgesloten;
Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88, hierna „de basisverordening”
genoemd, inzonderheid op artikel 12,
Gezien het voorstel van de Commissie dat na overleg in het Raadgevend
Comité is ingediend,
Overwegende hetgeen volgt:
A. VOORLOPIGE MAATREGELEN
(1) De Commissie heeft bij Verordening (EG) nr. 3119/94 (3) (hierna „de
voorlopige verordening” genoemd) voorlopige anti-dumpingrechten
ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van ferrosilicomangaan(FeSiMn), ingedeeld onder GN-code 7202 30 00, van oorsprong uitRusland, Oekraïne, Brazilië en Zuid-Afrika.
Bij Verordening (EG) nr. 866/95 (
4) heeft de Raad de geldigheidsduur
van deze rechten voor twee maanden verlengd.
B. VOORTZETTING PROCEDURE
(2) Na de instelling van de voorlopige anti-dumpingrechten hebben:
— het Comité de Liaison des Industries de Ferro-Alliages („Euro-
alliages”, de indiener van de klacht),
— twee Zuidafrikaanse producenten, namelijk Highveld Steel and
Vanadium Corporation Limited en Samancor Limited,
— de Oekraïense autoriteiten en twee Oekraïense producenten,
namelijk Nikopol Ferro Alloy Plant en Zaporozhye Ferro AlloyPlant,
— twee Braziliaanse producenten, namelijk Companhia Paulista de
Ferro Ligas en Sibra Eletrosiderurgica Brasileira SA,
— de British Iron and Steel Producers Association (BISPA),
— een onafhankelijke importeur in Luxemburg, namelijk SA des
Minerais,
— een importeur in het Verenigd Koninkrijk, namelijk Victoria
Alloys (UK) Limited,
schriftelijk commentaar geleverd. De partijen die daarom verzochten,
werden door de Commissie gehoord.
(3) De Commissie is voortgegaan de informatie te verzamelen en te
verifiëren die zij voor haar definitieve bevindingen nodig achtte.!B
(1) PB nr. L 349 van 31. 12. 1994, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 1251/95 (PB nr. L 122 van 2. 6. 1995, blz. 1).
(2) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 522/94 (PB nr. L 66 van 10. 3. 1994, blz. 10).
(3) PB nr. L 330 van 21. 12. 1994, blz. 15.
(4) PB nr. L 89 van 21. 4. 1995, blz. 1.1995R2413 — NL — 24.11.1995 — 001.001 — 2
(4) De partijen werden op hun verzoek in kennis gesteld van de
voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissievoornemens was de aanbeveling te doen definitieve anti-dumping-rechten in te stellen en de bedragen die uit hoofde van het voorlopige
recht als zekerheid waren gesteld, definitief te innen. Tevens werd een
termijn vastgesteld waarbinnen de partijen, na deze mededelingen,opmerkingen konden maken.
(5) De Commissie heeft deze opmerkingen onderzocht en haar bevindin-
gen op grond hiervan zo nodig gewijzigd.
C. ONDERZOCHT PRODUKT, SOORTGELIJK PRODUKT
(6) Daar geen enkele partij, na de instelling van de voorlopige
anti-dumpingmaatregelen, opmerkingen heeft gemaakt over het onder-
zochte en het soortgelijke produkt, worden de bevindingen in de
punten 9 en 10 van de voorlopige verordening bevestigd.
D. DUMPING
1. NORMALE WAARDE
Rusland, Oekraïne
(7) Daar geen nieuwe argumenten werden aangevoerd, worden de
bevindingen in de punten 12 en 13 van de voorlopige verordening
bevestigd.
Brazilië
(8) In het kader van de voorlopige bevindingen had de Commissie één
normale waarde en derhalve ook één dumpingmarge berekend voor de
twee Braziliaanse producenten die aan de procedure medewerkten,
daar deze gelieerd bleken te zijn: de ene was de dochterondernemingvan de andere.
(9) De Braziliaanse producenten hebben gevraagd dat voor hen afzon-
derlijk normale waarden worden vastgesteld, hetgeen tot individuele
dumpingmarges zou moeten leiden. Zij voerden aan dat de werkwijze
van de Commissie niet in overeenstemming was met artikel 13, lid 2,van de basisverordening waarin is bepaald dat anti-dumpingrechten opindividuele basis worden vastgesteld voor elke medewerkingverlenen-
de exporteur. Zij stelden voorts dat deze werkwijze van de Commissie
eveneen strijdig was met artikel 2, lid 3, onder c), volgens welkebepaling de normale waarde alleen op de prijzen en kosten van een
andere exporteur mag worden gebaseerd indien een exporteur het
betrokken produkt niet in het land van oorsprong produceert ofverkoopt. Bovendien zouden zij onafhankelijk van elkaar op de marktoptreden en voerden zij een afzonderlijke administratie en boekhou-
ding. Tenslotte voerden deze producenten aan dat de vaststelling van
slechts één dumpingmarge een van hen zou benadelen, want dedumpingmarge van de ene is duidelijk lager dan die van de andere. DeBraziliaanse exporteurs verzochten om deze redenen om de vast-
stelling van individuele dumpingmarges.
(10) Het is de vaste praktijk van de Instellingen van de Gemeenschap één
dumpingmarge te berekenen in gevallen waarin het ene bedrijf dedochteronderneming is van het andere bedrijf, en waarin het ene
bedrijf dus zeggenschap heeft over het andere. In dergelijke gevallen
wordt het gemiddelde genomen van de cijfers van beide producenten.Het berekenen van individuele dumpingmarges zou tot een ontwijkingvan de anti-dumpingmaatregelen kunnen leiden (die daardoor geen
effect meer zouden hebben), omdat gelieerde bedrijven hun produkten
via het bedrijf met de laagste dumpingmarge zouden kunnen uitvoeren.De door de Commissie gevolgde werkwijze is niet in strijd met artikel2, lid 3, onder c), van de basisverordening, daar de exporteur in
Brazilië produceert en verkoopt, noch in strijd met artikel 13, lid 2,
volgens welke bepaling de naam van de leverancier slechts in deverordening tot instelling van de rechten moet worden vermeld indiendit praktisch uitvoerbaar is. In onderhavig geval, daar slechts twee
Braziliaanse producenten medewerking hebben verleend, waarvan de
ene een dochteronderneming was van de andere, werd één dumping-!B1995R2413 — NL — 24.11.1995 — 001.001 — 3
marge vastgesteld die tevens passend werd geacht voor niet-mede-
werkende producenten.
(11) De werkwijze van de Commissie voor de berekening van de normale
waarde voor de twee medewerkingverlenende Braziliaanse producen-
ten, als uiteengezet in de punten 14 tot en met 18 van de voorlopigeverordening, wordt derhalve bevestigd.
Zuid-Afrika
(12) De Commissie heeft de normale waarde vastgesteld aan de hand van de
prijzen op de binnenlandse markt van Zuid-Afrika bij verkoop van
representatieve hoeveelheden in het kader van normale handelstrans-
acties overeenkomstig artikel 2, lid 3, onder a), van de basisver-ordening.
(13) Een Zuidafrikaanse producent stelde dat FeSiMn op de Zuidafrikaanse
markt soms aan afnemers wordt verkocht waarmee hij indirecte bandenhad door een van zijn aandeelhouders en een dochteronderneming vandeze aandeelhouder. Deze afnemers dienden als gelieerde bedrijven te
worden beschouwd en de verkoop aan deze bedrijven zou bij de
berekening van de normale waarde niet in aanmerking moeten wordengenomen. Deze exporteur stelde voorts dat de overige verkoop op de
binnenlandse markt in het onderzoektijdvak minder dan 5 % van het
exportvolume naar de Gemeenschap bedroeg. Hij was derhalve vanoordeel dat de Commissie de normale waarde had moeten berekenendoor de fabricagekosten, de verkoop- en administratiekosten en de
algemene kosten te nemen vermeerderd met een redelijke winst.
(14) Het voorstel van de Zuidafrikaanse producent kan niet worden
aanvaard. De Commissie heeft vastgesteld dat de verkoopprijzen en
kosten met betrekking tot de verkoop aan afnemers op een lijn lagen
met de verkoopprijzen en kosten met betrekking tot de verkoop aanklanten die, volgens deze uitvoerder, volledig ongebonden waren. Er isgeen enkele aanduiding gevonden die laat veronderstellen dat de
banden met genoemde afnemers een zodanig impact hadden op de
prijzen van deze verkopen dat ze niet als in het kader van normalehandelstransacties plaats te hebben gevonden kunnen worden be-schouwd. Daarenboven heeft de Zuidafrikaanse producent geen
bewijzen gegeven om deze bewering te staven.
De bevindingen in de punten 19, 20 en 21 van de voorlopige
verordening worden derhalve bevestigd.
2. EXPORTPRIJZEN
Rusland
(15) Daar geen nieuwe argumenten werden aangevoerd, worden de
bevindingen in punt 22 van de voorlopige verordening bevestigd.
Oekraïne
(16) In het kader van de voorlopige bevindingen heeft de Commissie de
exportprijzen van FeSiMn van oorsprong uit Oekraïne enerzijdsvastgesteld aan de hand van de prijzen die door twee onafhankelijke,
aan het onderzoek medewerkende importeurs waren betaald of te
betalen waren en die zij had geverifieerd, en anderzijds, voor deoverige exportverkoop die niet via deze twee exporteurs verliep, aan de
hand van Eurostat-gegevens, die beschouwd werden als de meest
betrouwbare gegevens die beschikbaar waren, als bedoeld in artikel 7,lid 7, onder b), van de basisverordening.
(17) Van de twee medewerkende Oekraïense exporteurs stelde er een dat de
Commissie zijn wettelijke rechten had geschonden, daar de export-
prijzen (en de correcties op de exportprijzen, zie punt 24 hieronder)gedeeltelijk op vertrouwelijke informatie berustten, namelijk informa-
tie die van de twee onafhankelijke importeurs afkomstig was die aan
de procedure medewerkten, en dat deze hem niet ter verificatie warenvoorgelegd.
(18) Bij haar onderzoek had de Commissie geconstateerd, zoals in punt 23
van de voorlopige verordening uiteengezet, dat de informatie over de
exportverkoop die de andere medewerkende Oekraïense producent had!B1995R2413 — NL — 24.11.1995 — 001.001 — 4
voorgelegd, niet bruikbaar was, met name omdat het niet mogelijk was
uit de antwoorden in de vragenlijst op te maken of de cijfers over deexportverkoop betrekking hadden op export naar de Gemeenschap.Bovendien had de Oekraïense producent wiens cijfers wel betrekking
hadden op export naar de Gemeenschap, verklaard dat hij niet zeker
was dat de uitgevoerde hoeveelheden daadwerkelijk in de Gemeen-schap waren ingevoerd. Bovendien was de totale hoeveelheid die naarde Gemeenschap geëxporteerd zou zijn, zoals door de twee betrokken
Oekraïense producenten opgegeven, meer dan drie maal zo hoog dan
het in Eurostat vermelde cijfer. Om deze redenen werden de door deOekraïense exporteurs verstrekte gegevens als onbetrouwbaar be-
schouwd en werden zij bij de definitieve vaststelling van de
exportprijzen buiten beschouwing gelaten, overeenkomstig artikel 7,lid 7, onder b), van de basisverordening.
(19) De exportprijzen werden definitief vastgesteld aan de hand van de
Eurostat-gegevens. Deze werden voor de vaststelling van de export-
prijzen van FeSiMn van oorsprong uit Oekraïne het meest geschikt
geacht, omdat zij betrekking hadden op de gehele invoer van ditprodukt in de Gemeenschap tijdens het onderzoektijdvak, terwijl de
gegevens van de twee medewerkende importeurs slechts betrekking
had op 53 % van deze invoer. De prijzen van deze importeurs, die doorde Commissie waren gecontroleerd, bleken evenwel in het algemeenmet de Eurostat-cijfers overeen te stemmen. V oorts wordt erop
gewezen dat de Instellingen van de Gemeenschap voor landen zonder
markeconomie, zoals Oekraïne, normalerwijze één enkele dumping-marge vaststellen voor alle export naar de Gemeenschap en geenindividuele dumpingmarges berekenen voor afzonderlijke exporteurs.
De twee Oekraïense producenten zijn derhalve niet benadeeld door het
feit dat de door hen verstrekte informatie over prijzen buitenbeschouwing is gelaten, daar hun exportprijzen uit de Eurostat-
gegevens kunnen worden afgeleid. Deze gegevens zijn openbaar en
kunnen door de betrokken Oekraïense producent geraadpleegd wordenom de juistheid van de bevindingen van de Instellingen van deGemeenschap te controleren.
Brazilië
(20) Daar geen nieuwe argumenten werden aangevoerd, worden de
bevindingen in punt 25 van de voorlopige verordening bevestigd.
Zuid-Afrika
(21) Een Zuidafrikaanse producent verzocht om wijziging van de cijfers
voor kosten en winst die de Commissie in het kader van dereconstructie van de exportprijzen had berekend, op grond van artikel
2, lid 8, onder c), van de basisverordening. Dit verzoek, dat met het
nodige bewijsmateriaal was gestaafd, is aanvaard en de desbetreffendewijzigingen zijn aangebracht.
V ergelijking
Rusland
(22) De in de punten 27 tot en met 31 vermelde wijzigingen van de
correcties op de normale waarde voor Brazilië zijn ook op Rusland
toegepast, daar Brazilië als referentieland was gekozen.
Daar geen andere nieuwe argumenten werden aangevoerd, worden de
bevindingen in de punten 27 en 29 van de voorlopige verordening
bevestigd.
Oekraïne
(23) In het kader van de voorlopige bevindingen had de Commissie
geconstateerd dat de gegevens die de twee medewerkende Oekraïense
producenten hadden verstrekt om correcties te verkrijgen voor
verschillen in fysieke hoedanigheden en verkoopkosten (met namevoor een hoger fosforgehalte en het verbrijzelen en zeven van hetprodukt) niet met bewijsmateriaal waren onderbouwd of niet over-
eenstemden met de door haar gecontroleerde informatie van de twee
onafhankelijke importeurs die aan het onderzoek medewerkten!B1995R2413 — NL — 24.11.1995 — 001.001 — 5
(kredietkosten en commissies). De Commissie was derhalve van
oordeel dat de informatie die de Oekraïense producenten haddenverstrekt niet betrouwbaar was en heeft haar bevindingen gebaseerd opdoor haar gecontroleerde gegevens van de medewerkende importeurs
die als de meest betrouwbare informatie werd beschouwd die
beschikbaar was overeenkomstig artikel 7, lid 7, onder b), van debasisverordening.
(24) Een van de twee medewerkende Oekraïense producenten stelde dat de
Commissie zijn wettelijke rechten in het kader van de voorlopige
bevindingen heeft geschonden, omdat de correcties op de export-prijzen op vertrouwelijke informatie waren gebaseerd die hem niet terverificatie was voorgelegd, namelijk de informatie die de twee
onafhankelijke importeurs hadden verstrekt die aan de procedure
medewerkten.
(25) Er wordt op gewezen dat de correcties met het oog op de vergelijking
die de betrokken producent had aangevraagd, en die voorlopig aan de
hand van vertrouwelijke informatie waren berekend, bij de definitieve
bevindingen zijn gehandhaafd, omdat na de instelling van devoorlopige rechten geen nieuw bewijsmateriaal is voorgelegd. Hetwerd redelijk geacht de verzoeken van de betrokken exporteurs om
correcties, bij gebrek aan bewijsmateriaal, niet van de hand te wijzen,
maar ze op controleerbare gegevens uit andere bron te baseren. Debewering dat de wettelijke rechten van de betrokken exporteur zijn
geschonden, is derhalve ongegrond.
(26) De wijzigingen op correcties die voor Brazilië werden toegestaan,
gemaakt om de hieronder onder de punten 27 tot en met 31 aangegevenredenen, werden ook op Oekraïne toegepast.
Brazilië
(27) De Commissie had, in het kader van haar voorlopige bevindingen, die
normale waarde op maandelijkse basis vastgesteld. In de maandenwaarin de gewogen gemiddelde prijzen op de binnenlandse markt in
het kader van normale handelstransactie beneden de kostprijs lagen,
werd de normale waarde geconstrueerd overeenkomstig artikel 2, lid 3,onder b), van de basisverordening.
(28) Na de bekendmaking van de voorlopige bevindingen verzochten de
twee Braziliaanse producenten, op grond van bewijsmateriaal, om
correcties op de geconstrueerde normale waarde voor bepaalde directeverkoopkosten en voor directe kredietkosten.
(29) Dit verzoek is gedeeltelijk ingewilligd. De voor bepaalde directe
verkoopkosten gevraagde correcties zijn, overeenkomstig artikel 2,
leden 9 en 10, van de basisverordening, in de definitieve berekeningenopgenomen, waardoor de geconstrueerde normale waarden 2,2 % lager
werden.
(30) Het verzoek betreffende kredietkosten moest echter van de hand
worden gewezen. De producenten konden deze kosten, voor deberekening van de normale waarde, niet kwantificeren en niet van deandere financieringskosten afzonderen. De Commissie heeft derhalve
de totale financieringskosten over de binnenlandse en exportverkoop
omgeslagen op basis van de totaal geproduceerde verhandelbarehoeveelheden. Deze werkwijze wordt in het kader van de definitieve
bevindingen bevestigd.
(31) De normale waarde werd in het kader van de definitieve bevindingen
op dezelfe wijze vastgesteld als in het kader van de voorlopigebevindingen, waarbij evenwel bovenomschreven correcties werden
toegepast.
Zuid-Afrika
(32) Een Zuidafrikaanse producent verzocht, aan de hand van bewijs-
stukken, om een herberekening van de verkoopkosten in de
Gemeenschap. Dit verzoek werd aanvaard en met het oog op de
vergelijking werden de nodige correcties toegepast.!B1995R2413 — NL — 24.11.1995 — 001.001 — 6
Dumpingmarges
(33) Op grond van de conclusies hierboven inzake de normale waarde en de
exportprijs, en de vergelijking tussen beide, is bij het definitieveonderzoek van de feiten gebleken dat het betrokken produkt van
oorsprong uit Rusland, Oekraïne, Brazilië en Zuid-Afrika met dumping
werd ingevoerd.
(34) De gewogen gemiddelde dumpingmarges voor de betrokken landen en
bedrijven, in procenten van de cif-prijzen, franco grens Gemeenschap,
vóór inklaring, zijn de volgende:
— Rusland: 54,2 %
— Oekraïne: 43,9 %— Brazilië: 36,1 %
— Zuid-Afrika:
— Highveld Steel and Vanadium Corporation Limited: 45,3 %— Samancor Limited: 48,3 %.
(35) Wat de dumpingmarge betreft voor producenten in Brazilië en
Zuid-Afrika die geen medewerking verleenden, worden de bevindin-
gen in punt 32 van de voorlopige verordening bevestigd, daar geennieuwe argumenten werden aangevoerd.
E.SCHADE
1. CUMULATIE
(36) De bevindingen in punt 34 van de voorlopige verordening ten aanzien
van de minimale invoer uit Georgië worden hierbij bevestigd, daargeen nieuwe argumenten werden aangevoerd.
(37) Twee Zuidafrikaanse producenten en een organisatie van de gebrui-
kende bedrijfstak maakten bezwaar tegen het besluit van de
Commissie de invoer uit Zuid-Afrika te cumuleren met de invoer uitOekraïne, Rusland en Brazilië, daar importvolume en marktaandeel
van het Oekraïense, Russische en Braziliaanse produkt in de periode
1989-onderzoektijdvak aanmerkelijk waren gestegen, terwijl import-volume en marktaandeel van het Zuidafrikaanse produkt warengedaald. Zij wezen erop dat de Commissie in een vroegere zaak had
besloten invoervolumes die een tegenovergestelde tendens vertoonden
niet te cumuleren (Zaak wolfraamcarbide, PB nr. L 83 van 30. 3. 1990,blz. 41). De export uit elk betrokken land zou, alvorens gecumuleerd teworden, een soortgelijke ontwikkeling moeten vertonen, daar de
Commissie in vroegere zaken de stijging van de invoer, dus de trend
van de invoer, als een voorwaarde voor cumulatie zou hebbenbeschouwd. Bovendien zouden de exportprijzen van het Zuidafri-
kaanse produkt hoger zijn dan die van het Oekraïense, Russische en
Braziliaanse produkt.
V oorts werd gesteld dat het Zuidafrikaanse produkt van zodanige
kwaliteit was dat het geen concurrent was van de produkten uit de
andere betrokken landen, vooral omdat Zuid-Afrika van deze landen
het enige was met een ISO 9002-erkenning.
(38) Na onderzoek van bovengenoemde argumenten en claims betreffende
invoervolumes, marktaandeel, exportprijzen en kwaliteit van het
importprodukt, wordt bevestigd dat de invoer uit Zuid-Afrika om devolgende redenen met die uit de andere betrokken exportlandengecumuleerd dient te worden:
— Hoewel de invoer uit Zuid-Afrika in de periode van 1989-onder-
zoektijdvak met 5,4 % is gedaald, is deze aanzienlijk gebleven.Behalve in 1990 toen 47 227 ton werd ingevoerd, bedroeg de
invoer steeds meer dan 50 000 ton, terwijl het marktaandeel
varieerde van 12,7 % in 1989 tot 9,9 % in het onderzoektijdvak. Integenstelling tot hetgeen in de wolfraamcarbidezaak werd vast-
gesteld, is het niet zo dat de invoer uit Zuid-Afrika een trend
vertoont die juist omgekeerd is aan die van de invoer uit anderelanden. De invoer uit Zuid-Afrika is in de periode 1989-onder-!B1995R2413 — NL — 24.11.1995 — 001.001 — 7
zoektijdvak niet duidelijk omlaag gegaan, maar relatief stabiel
gebleven.
— Ook de prijzen volgden dezelfde ontwikkeling, dat wil zeggen dat
de prijzen voor alle onderzochte exportlanden, waaronder Zuid-
Afrika, in de periode 1989-onderzoektijdvak duidelijk zijngedaald.
— Geconstateerd werd ook dat de produkten uit de onderzochte
landen met elkaar en met die van de bedrijven in de Gemeenschap
concurreerden. Het is niet zo dat een producent met een„ISO-9002”-erkenning ander FeSiMn maakt dan andere produ-
centen. Deze erkenning betekent dat de producent een inter-
nationaal erkend kwaliteitscontrolesysteem gebruikt dat eenbepaalde waarborg inhoudt voor de afnemers. Voorts werdvastgesteld dat verschillende producenten in de Gemeenschap
een „ISO-9002”-erkenning hebben en dat producenten zonder
deze erkenning in het algemeen in staat zijn FeSiMn van dezelfdeof soortgelijke kwaliteit te produceren als producenten met dezeerkenning.
(39) Een Zuidafrikaanse producent stelde voorts dat indien de Commissie,
bij het onderzoek naar de ontwikkeling van de invoer, niet alleen deperiode 1989-onderzoektijdvak in aanmerking had genomen, maar ook
het jaar 1988, nog duidelijker gebleken zou zijn dat de invoer uit
Zuid-Afrika dalende was. V oorts stelde deze exporteur dat het berichtvan inleiding van de procedure op 4 augustus 1993 was gepubliceerden dat de Commissie derhalve een onderzoektijdvak had moeten
kiezen dat dichter bij deze datum lag dan de periode 1 april 1992 — 31
maart 1993. Ook dan zou de dalende tendens van de invoer vanZuid-Afrika duidelijker zijn gebleken.
(40) Het is de normale praktijk van de Instellingen van de Gemeenschap
ontwikkelingen in invoervolumes, marktaandeel, prijzen enz. over eenperiode van meerdere jaren te bezien, normalerwijze vier jaar metinbegrip van het onderzoektijdvak. Deze praktijk werd toegepast in
onderhavig geval: een onderzoektijdvak (1 april 1992 tot en met 31
maart 1993) werd gekozen en de vier kalenderjaren 1989 tot en met1992. Deze periode werd toereikend geacht om een objectief idee te
verkrijgen over de ontwikkelingen van de marktsituatie voor alle
betrokken partijen. Indien gegevens over 1988 in het onderzoek warenbetrokken, had dit, voor cumulatiedoeleinden, niet tot verschillendeconclusies geleid over ontwikkelingen in de invoer enz.
(41) Wat de keuze van het onderzoektijdvak betreft, wordt erop gewezen
dat de Commissie er in het algemeen naar streeft een onderzoektijdvakte kiezen dat zo dicht mogelijk bij de datum van opening van de
procedure ligt. Soms moet echter ook met andere factoren rekening
worden gehouden om er bij voorbeeld voor te zorgen dat de gegevenssnel en efficiënt kunnen worden toegezonden, gecontroleerd enbeoordeeld. Daarom verdient het bij voorbeeld de voorkeur onder-
zoektijdvak en kalenderjaren of financiële kwartalen of semesters te
laten samenvallen. Indien een betrokkene echter van oordeel is dat hetdoor de Commissie gekozen onderzoektijdvak niet geschikt is, moethij dit de Commissie zo spoedig mogelijk laten weten. Dit zou, in dit
geval, na ontvangst van de vragenlijst zijn geweest en niet, zoals nu is
gebeurd, eerst na bekendmaking van de voorlopige bevindingen. Debetrokken exporteur heeft de vragenlijst voor het gekozen onderzoek-
tijdvak — dat met zijn boekjaar overeenstemt — zonder opmerkingen
beantwoord en heeft tegen dit onderzoektijdvak ook geen bezwaargemaakt tijdens de controle ter plaatse van de verstrekte gegevens.
2. AANMERKELIJKE SCHADE
(42) Verscheidene exporteurs voerden aan dat de bedrijfstak van de
Gemeenschap geen aanmerkelijke schade heeft ondervonden. De
financiële verliezen van deze bedrijfstak zouden de enige aantoonbareindicator van schade zijn, terwijl produktie en verkoop gestegen waren,
de produktiecapaciteit constant was gebleven en de bezettingsgraad
toegenomen. V oorts werd gesteld dat een afname van het aantalarbeidsplaatsen geen geschikte schade-indicator is, omdat dit tot eentoename van de produktiviteit leidt.
(43) De bevindingen van de Commissie ten aanzien van produktie, verkoop,
marktaandeel en financiële resutlaten maken het duidelijk dat de!B1995R2413 — NL — 24.11.1995 — 001.001 — 8
producenten in de Gemeenschap, om de schade ten gevolge van
dumping te beperken, als reactie op de druk op de verkoopprijzen diedoor deze dumping werd veroorzaakt, de strategie hebben toegepast deprijsontwikkelingen te volgen om hun marktaandeel te behouden.
Ofschoon dit doel niet geheel werd bereikt (het marktaandeel is van
1989 tot in het onderzoektijdvak met 1,2 % gedaald), zijn produktie enverkoop gestegen en is de bezettingsgraad min of meer stabielgebleven. Dit heeft evenwel tot zware financiële verliezen geleid
waardoor deze bedrijfstak in zijn voortbestaan wordt bedreigd. De
negatieve ontwikkeling van de financiële situatie van deze bedrijfstakis als een belangrijke indicator van aanmerkelijke schade.
(44) Een exporteur stelde dat de winst van de bedrijfstak van de
Gemeenschap in 1989 (16,9 % op de omzet) buitengewoon hoog is,vergeleken met de financiële resultaten van negen metaalverwerkende
bedrijven in de Verenigde Staten in de periode 1987-1992 (gaande van
een winst van 7,9 % tot een verlies van 8,5 %), en dat dit winstcijferwaarschijnlijk op onbetrouwbare financiële verslagen van de produ-centen in de Gemeenschap was gebaseerd. Deze exporteur trok ook de
verliezen van de bedrijfstak van de Gemeenschap in de jaren 1990 tot
en met het onderzoektijdvak in twijfel, alsmede de betrouwbaarheidvan de kostenallocatiemethoden. Beide argumenten werden echter niet
met bewijsmateriaal gestaafd.
(45) De Commissie is van oordeel dat de financiële resultaten van een
bepaalde bedrijfstak (hier de FeSiMn-producerende bedrijfstak)
moeilijk met de financiële resultaten van een aantal andere bedrijfs-
takken vergeleken kunnen worden. Een dergelijke vergelijking kan inhet algemeen geen goede basis zijn om de financiële situatie van de
FeSiMn-producerende bedrijfstak van de Gemeenschap weer te geven.
Bij het onderzoek is het de Commissie niet gebleken dat er redenenzijn om aan de juiste weergave van de financiële resultaten, gebaseerdop een door externe accountants gecontroleerde boekhouding, te
twijfelen. Ook was vastgesteld dat de kostenallocatiemethoden van de
producenten in de Gemeenschap correct waren.
(46) Een exporteur stelde dat de bedrijfstak van de Gemeenschap slechts
voor bepaalde kwaliteiten marktaandeel had verloren, namelijk voor
FeSiMn met een normaal en een laag koolstofgehalte, terwijl hetmarktaandeel voor de standaardkwaliteit FeSiMn, waarop de Com-
missie de prijsvergelijkingen had gebaseerd, zowel in het kader van de
voorlopige als in het kader van de definitieve bevindingen, met 0,5 %was toegenomen.
(47) In dit verband wordt erop gewezen dat de voorgelegde cijfers over
marktaandelen niet juist zijn, omdat de marktaandelen voor deverschillende kwaliteiten in procenten van het totale verbruik in deGemeenschap van alle kwaliteiten te zamen zijn uitgedrukt en niet in
procenten van het verbruik van de verschillende kwaliteiten afzon-
derlijk. De verstrekte cijfers geven derhalve geen juist beeld van deontwikkelingen in marktaandeel voor de verschillende bovengenoemde
kwaliteiten.
(48) De definitieve conclusie is dat de bedrijfstak van de Gemeenschap
aanmerkelijke schade heeft geleden, gezien de verslechtering van de
financiële situatie zoals blijkt uit de toenemende verliezen over de
jaren 1989 tot en met het onderzoektijdvak.
F.OORZAKELIJK VERBAND
1. GEVOLGEN V AN DE INVOER MET DUMPING
(49) In punt 57 van de voorlopige verordening is de Commissie tot de
voorlopige conclusie gekomen dat de bedrijfstak van de Gemeenschap
aanmerkelijke schade had geleden door de invoer van FeSiMn van
oorsprong uit Rusland, Oekraïne, Brazilië en Zuid-Afrika, te zamengenomen.
2. ANDERE FACTOREN
Prijzen van de grondstoffen en algemene vraag van de staalindustrie
(50) Een exporteur stelde dat de aanzienlijke stijging van het mangaan-
aanbod in de afgelopen jaren, zoals uit de publikaties van het US!B1995R2413 — NL — 24.11.1995 — 001.001 — 9
Bureau of Mines blijkt, in de periode 1989-1993 tot een daling van de
mangaanertsprijzen van 5 tot 10 % per jaar heeft geleid, terwijl deafnemende vraag van de staalindustrie in dezelfde periode totprijsdalingen op de wereldmarkt heeft geleid, wat ook de daling van
de prijzen voor FeSiMn in de Gemeenschap verklaart.
(51) De Commissie is van oordeel dat de daling van de prijzen voor
mangaanerts, welke prijzen slechts 10 tot 15 % uitmaken van de totaleproduktiekosten van FeSiMn, de nog sterkere prijsdalingen van het
eindprodukt in de betrokken periode niet kan verklaren. V oorts werd
vastgesteld dat het totale verbruik van, en dus de vraag naar FeSiMn inde Gemeenschap van 1989 tot in het onderzoektijdvak met ongeveer
21 % was gestegen.
Noorwegen
(52) Producenten in Brazilië, Zuid-Afrika en Oekraïne en een organisatie
van de verbruikende industrie waren van oordeel dat de door debedrijfstak van de Gemeenschap geleden schade te wijten was aan deinvoer uit Noorwegen en niet aan de invoer uit de bij deze procedure
betrokken exportlanden. Meer in het bijzonder werd aangevoerd dat de
sterkste daling van de rentabiliteit van de producenten in deGemeenschap zich tussen 1989 (winst: 16,9 %) en 1990 (verlies14,9 %) had voorgedaan, dat wil zeggen in een periode waarin de
invoer uit de betrokken exportlanden slechts met 8 000 ton was
gestegen. In dezelfde periode (1989-1990) zouden de prijzen van deproducenten in de Gemeenschap op de markt van de Gemeenschap met27 % zijn gedaald, zouden de prijzen van het Noorse produkt met 21 %
zijn gedaald, maar de prijzen van de produkten uit de betrokken
exportlanden slechts met 17 %. V oorts werd erop gewezen dat deprijzen van het Noorse produkt op de markt van een Lid-Staat in 1990
zelfs met 24 % waren gedaald.
(53) In dit verband wordt erop gewezen dat het marktaandeel van het
Noorse FeSiMn gedaald was van 41,4 % in 1989 tot 30,8 % in hetonderzoektijdvak en dat de gemiddelde importprijzen op de markt van
de Gemeenschap voor dit Noorse produkt (volgens Eurostat) in het
onderzoektijdvak en de kalenderjaren 1989-1992 steeds hoger warendan die van het FeSiMn uit de andere exportlanden en die van deproducenten in de Gemeenschap. Deze situatie kwam ook in
1989/1990 tot uiting, toen de invoer uit Noorwegen daalde van
171 887 ton (marktaandeel: 41,4 %) tot 139 928 ton (marktaandeel:34,4 %). Ofschoon de gemiddelde prijzen van het Noorse produkt
(volgens Eurostat) met 21 % daalden, waren zij toch nog ongeveer
17 % (of meer dan 80 ecu) hoger dan de gewogen gemiddelde prijzenvan de bij deze procedure betrokken exporteurs, en 6 % hoger dan deprijzen van de producenten van de Gemeenschap.
(54) Gezien het bovenstaande wordt geoordeeld dat het niet waarschijnlijk
is dat de producenten in de Gemeenschap schade hebben geleden doorde invoer uit Noorwegen. Dit argument moet derhalve wordenafgewezen.
Concurrentievermogen van de bedrijfstak van de Gemeenschap
(55) De twee Braziliaanse producenten die aan de procedure medewerkten,
stelden dat de bedrijfstak van de Gemeenschap door een gebrek aan
concurrentievermogen schade had geleden, daar deze bedrijfstak zelfsin 1990, toen zijn prijzen nog ongeveer 12 % hoger waren dan die opde wereldmarkt, al de eerste financiële verliezen leed. Dit argument
werd onderbouwd met een vergelijking van de prijzen van FeSiMn in
de Gemeenschap en de Verenigde Staten in de jaren 1989 tot en met1992. Het gebrek aan efficiëntie van de bedrijfstak zou voorts ook
blijken uit de lage arbeidsproduktiviteit, uitgedrukt in gemiddelde
produktie per werknemer, in vergelijking met FeSiMn-producentenbuiten de Gemeenschap. V oorts legden deze producenten een ramingvoor die gebaseerd was op in de klacht vermelde gegevens, op
Amerikaanse statistieken en „interviews”.
(56) In dit verband moet worden opgemerkt dat bij de vergelijking van de
prijzen in de Gemeenschap en de Verenigde Staten geen rekening isgehouden met de resultaten van een anti-dumpingprocedure van de
Amerikaanse overheid, tijdens welke werd geconcludeerd dat de
prijzen op de Amerikaanse markt sterk beïnvloed waren door de invoer!B1995R2413 — NL — 24.11.1995 — 001.001 — 10
met dumping uit verscheidene landen. Het is daarom waarschijnlijk dat
de prijzen op de Amerikaanse markt door oneerlijke handelspraktijkenzijn vervalst.
(57) Ten aanzien van de beweerde lage produktiviteit van de bedrijfstak van
de Gemeenschap wordt erop gewezen dat zelfs indien bepaalde
exporteurs, gezien hun lagere produktiekosten, concurrerender kunnenwerken dan bedrijven van de Gemeenschap, dit geen beletsel kan zijnmaatregelen te nemen indien is aangetoond dat door dumping schade
is veroorzaakt. Wel moet erop worden toegezien, en dit is in
onderhavig geval ook gebeurd, dat schade die door gebrek aanconcurrentievermogen is veroorzaakt, niet aan de invoer met dumping
wordt toegeschreven. V oorts wordt erop gewezen dat de anti-dum-
pingmaatregelen op de dumpingmarge zijn afgestemd en niet op dehogere schademarge.
Conclusie
(58) Daar na de instelling van de voorlopige anti-dumpingrechten geen
andere argumenten zijn aangevoerd ten aanzien van de oorzaken van
de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden en
gezien het bovenstaande, wordt geconcludeerd dat, zelfs indien anderefactoren hebben bijgedragen aan de schade die deze bedrijfstak heeftgeleden, de aanwezigheid van groten hoeveelheden laaggeprijsd, met
dumping uit Rusland, Oekraïne, Brazilië en Zuid-Afrika ingevoerd
FeSiMn, op zich genomen, aanmerkelijke schade heeft toegebracht aande bedrijfstak van de Gemeenschap, welke schade voornamelijk totuiting is gekomen in zware financiële verliezen.
G. BELANG V AN DE GEMEENSCHAP
Staalindustrie
(59) Een organisatie van de verbruikende industrie en een onafhankelijke
importeur voerden aan dat de Commissie de belangen van de
staalproducenten van de Gemeenschap, als verbruikers van FeSiMn
in aanmerking diende te nemen en wezen erop dat anti-dumping-rechten op FeSiMn de produktiekosten van staalproducenten zal doen
toenemen en hun concurrentievermogen aantasten. Dezelfde organi-
satie voerde aan dat, volgens de raming van een bedrijf, de prijs vanFeSiMn 6 % van de conversiekosten van staal vertegenwoordigt.
(60) De Commissie heeft tijdens de procedure vastgesteld dat de prijs van
FeSiMn in het algemeen slechts 1 % uitmaakt van de totale
produktiekosten van staal. Bovengenoemde raming laat de uitwerkingvan de prijs van FeSiMn op de totale produktiekosten van staal buitenbeschouwing: de conversiekosten zijn slechts een deel van de totale
produktiekosten. Bovendien blijkt uit het commentaar van boven-
genoemde organisatie niet of dit argument voor de staalindustrie in hetalgemeen geldt, of slechts voor bepaalde sectoren (b.v. de zogenaamde
„mini-mills”).
Anti-dumpingrechten en concurrentievermogen
(61) Verscheidene exporteurs voerden aan dat, hoewel de betrokken
exporteurs door de instelling van de anti-dumpingrechten van de
markt van de Gemeenschap zouden worden geweerd, de prijzen opdeze markt toch niet op een niveau zouden komen waarop de
producenten in de Gemeenschap weer winstgevend zouden worden.
V olgens hen zouden alleen de Noorse exporteurs van de maatregelenprofiteren en hun beweerde „dominante positie” versterken. Eenbetrokken exporteur voerde aan dat anti-dumpingrechten slechts de
grootste Noorse exporteur ten goede zouden komen die reeds een
dominante positie op de markt van de Gemeenschap zou hebben, daardeze een belang van 6 % heeft in Comilog, een in Gabon gevestigdeonderneming die grote belangen heeft in een aantal produktiebedrijven
in de Gemeenschap.
(62) Ten aanzien van deze argumenten dient er in de eerste plaats op te
worden gewezen dat het in het algemeen in het belang van de
Gemeenschap is dat een einde wordt gemaakt aan een verstoring van
de markt door schadeveroorzakende dumping en oneerlijke concur-rentie. Aangenomen wordt dat dergelijke maatregelen, noch in het!B1995R2413 — NL — 24.11.1995 — 001.001 — 11
algemeen noch in de bijzondere omstandigheden van onderhavige
procedure, er noodzakelijkerwijze toe zullen leiden dat de produktenuit de betrokken landen van de markt van de Gemeenschap zullenverdwijnen. V oorts wordt ervan uitgegaan dat het herstel van eerlijke
concurrentievoorwaarden ertoe zal leiden dat de bedrijfstak van de
Gemeenschap behouden blijft en een actieve marktdeelnemer zalblijven. Anti-dumpingrechten zullen concurrentie op de markt van deGemeenschap niet beletten.
Evenmin zullen deze rechten tot een dominante positie van Noorse
exporteurs leiden. Beweerd werd dat de grootste Noorse exporteur eendominante positie op de markt van de Gemeenschap heeft vanwegezijn belangen in Comilog. Op de eerste plaats is het hoogst
onwaarschijnlijk dat de betrokken Noorse onderneming, gezien haar
geringe belang in Comilog, zeggenschap zou hebben over Comilog envandaar uit over de markt van de Gemeenschap. Het zou veelzeggendzijn, indien de Noorse exporteur Comilog zou controleren, dat de bij
hem geconstateerde ontwikkelingen in verkoop en marktaandeel
ongeveer gelijk met die van de met Comilog gelieerde producentenin de Gemeenschap verlopen. Uit de beschikbare gegevens blijktechter dat de ontwikkelingen in verkoop en marktaandeel voor de
Noorse exporteur duidelijk negatiever waren dan voor de met Comilog
gelieerde producenten in de Gemeenschap.
De betrokken maatregelen zullen de concurrentie op de markt van de
Gemeenschap niet verminderen, omdat het FeSiMn daar niet alleen
door de klagende producenten in de Gemeenschap, de Noorse
exporteurs en de bij deze procedure betrokken exporteurs zal wordenaangeboden, maar ook door producenten in de Gemeenschap die nietbij deze procedure zijn betrokken en door andere exporteurs dan de
Noorse die niet aan anti-dumpingmaatregelen zijn onderworpen (die in
het onderzoektijdvak te zamen goed waren voor meer dan 15 % van hetverbruik van FeSiMn in de Gemeenschap). Deze argumenten en claimsmoeten derhalve worden afgewezen.
Substitutie van FeSiMn door andere ferrolegeringen
(63) Een exporteur voerde aan dat de produktie van de staalindustrie van de
Gemeenschap, nagenoeg de enige gebruiker van FeSiMn, van 1989 totin het onderzoektijkdvak met bijna 6 % is gedaald, hoewel de
Commissie had vastgesteld dat het verbruik van FeSiMn in de
Gemeenschap in dezelfde periode met 21,4 % was toegenomen. Dezeexporteur stelde dat het voor de afweging van de belangen van de
Gemeenschap belangrijke implicaties heeft indien deze situatie was
ontstaan door de substitutie van ferrosilicium (FeSi) en ferromangaan(FeMn) door FeSiMn, omdat een substitutie in omgekeerde zin zoukunnen plaatsvinden na de instelling van antidumpingrechten op
FeSiMn, waardoor de maatregelen niet het gewenste effect zullen
hebben.
(64) De Commissie heeft tijdens het onderzoek kunnen constateren dat er
waarschijnlijk sprake is van een substitutie van FeSi en FeMn, zoalshierboven aangegeven. Dit neemt echter niet weg dat schadever-
oorzakende dumping heeft plaatsgevonden waartegen de bedrijfstak
van de Gemeenschap het recht heeft te worden beschermd. Doel vaneen dergelijke bescherming is het herstel van eerlijke marktvoor-
waarden. V oorts zijn reeds anti-dumpingmaatregelen van toepassing op
de invoer van FeSi uit bepaalde bronnen, hetgeen een rol kan hebbengespeeld bij de substitutie van FeSi door FeSiMn. Het is echter minderwaarschijnlijk dat anti-dumpingrechten op FeSiMn tot een substitutie
in omgekeerde zin zal leiden, omdat de rechten op FeSi van kracht
zullen blijven.
Conclusie
(65) Gezien het bovenstaande wordt de voorlopige vaststelling in punt 63
van de voorlopige verordening, dat het in het belang van de
Gemeenschap is anti-dumpingmaatregelen te nemen, bevestigd.
H. VERBINTENISSEN
(66) Verbintenissen werden aangeboden door de Oekraiense autoriteiten te
zamen met de Oekraïense exporteurs, en door de Braziliaanse
producenten. De Commissie heeft deze aangeboden verbintenissen!B1995R2413 — NL — 24.11.1995 — 001.001 — 12
zorgvuldig onderzocht, waarbij zij met name aandacht heeft besteed
aan het feit of het mogelijk was op de naleving ervan toezicht uit teoefenen. De Instellingen van de Gemeenschap staan in het algemeenenigszins gereserveerd tegenover verbintenissen betreffende dit soort
ferrolegeringen, daar dergelijke verbintenissen nogal gemakkelijk
ontdoken kunnen worden omdat het om fungibele produkten gaat diein verschillende kwaliteiten worden aangeboden waarvoor uiteen-lopende prijzen gelden. Gezien echter het geringe aantal producerende
exporteurs die bij onderhavige procedure betrokken zijn en de aard van
de distributiekanalen in de Gemeenschap, heeft de Commissie degezamenlijke verbintenis van de Oekraïense autoriteiten en de
Oekraïense exporteurs aanvaard, alsmede de verbintenissen die de
Zuidafrikaanse exporteurs hebben aangeboden (zie Besluit 95/418/EGvan de Commissie (
1), daar deze verbintenissen de schadelijke
gevolgen van dumping zullen wegnemen, overeenkomstig artikel 10,
lid 2, van de basisverordening en omdat het goed mogelijk is op de
naleving ervan toezicht uit te oefenen.
De Commissie heeft besloten de verbintenissen van de Braziliaanse
exporteurs niet te aanvaarden omdat de minimumprijzen die dezeexporteurs hebben aangeboden niet toereikend waren om schadever-oorzakende dumping weg te nemen.
Gezien het bovenstaande is de Raad tot de conclusie gekomen dat
tegen de invoer van FeSiMn van oorsprong uit Brazilië maatregelen in
de vorm van anti-dumpingrechten moeten worden genomen.
Alhoewel de verbintenissen die de Oekraïense autoriteiten te zamen
met de Oekraïense producenten hebben aangeboden en de verbinte-nissen van de Zuidafrikaanse exporteurs zijn aanvaard, dient op deinvoer van FeSiMn van oorsprong uit Oekraïne en Zuid-Afrika een
residueel recht te worden ingesteld ter ondersteuning van de
verbintenissen en om te voorkomen dat deze niet worden nageleefd.
I.RECHTEN
(67) De voorlopige maatregelen waren afgestemd op de vastgestelde
dumpingmarges, behalve voor een Zuidafrikaans producent, voor wie
het recht was afgestemd op de schademarge die lager was dan zijn
dumpingmarge. De in het kader van de definitieve bevindingenvastgestelde dumpingmarges zijn in alle gevallen lager dan deschademarges; deze worden bevestigd, omdat hierover na het instellen
van de voorlopige maatregelen geen opmerkingen zijn ontvangen. Er
moeten derhalve definitieve maatregelen worden ingesteld op deinvoer in de Gemeenschap van FeSiMn van oorsprong uit Rusland,
Oekraïne, Brazilië en Zuid-Afrika, en wel op een niveau waardoor
overeenkomstig artikel 13, lid 3, van de basisverordening, de dumpingwordt opgeheven.
V oor de Braziliaanse en Zuidafrikaanse ondernemingen die niet aan
het onderzoek hebben meegewerkt of zich niet hebben gemeld, wordende bevindingen in punt 71 van de verordening betreffende het
voorlopige recht bevestigd, omdat geen nieuw materiaal of nieuwe
argumenten werden voorgelegd. V oor Brazilië dient het recht voorniet-meewerkende exporteurs van een niveau te zijn dat overeenkomtmet de dumpingmarge die voor de twee meewerkende, gelieerde
exporteurs is vastgesteld, terwijl het recht voor Zuid-Afrika van een
niveau dient te zijn waardoor de dumping wordt opgeheven op basisvan de hoogste van de twee dumpingmarges die voor de twee
meewerkende exporteurs zijn vastgesteld.
(68) Gezien de prijsgevoeligheid van de markt voor ferrosilicomangaan en
om het effect van de maatregelen voor de gebruikers in geval van
aanzienlijke prijsstijgingen zo gering mogelijk te maken wordt het indit geval passend geacht dat de rechten in de vorm van variabelerechten worden ingesteld. Met het oog daarop dienen de variabele
rechten te worden vastgesteld als het verschil tussen de nettoprijs
franco grens Gemeenschap, vóór rechten, van het produkt vanoorsprong uit Rusland, Oekraïne, Brazilië en Zuid-Afrika, en geldende hierondervermelde minimumprijzen in alle gevallen waarin de
nettoprijs franco grens Gemeenschap, vóór rechten, lager is:
— Rusland: 504 ecu per ton produkt,!B
(1) Zie bladzijde 56 van dit Publikatieblad.1995R2413 — NL — 24.11.1995 — 001.001 — 13
— Oekraïne: 492 ecu per ton produkt,
— Brazilië: 485 ecu per ton produkt,
— Zuid-Afrika: 500 ecu per ton produkt.
De rechten zijn niet van toepassing op de invoer in de Gemeenschap
van FeSiMn dat is geproduceerd door de Oekraïense en Zuidafrikaanseexporteurs van wie prijsverbintenissen zijn aanvaard.
(69) Daar de invoer van FeSiMn uit Georgië te verwaarlozen was en
derhalve niet geacht werd de bedrijfstak van de Gemeenschap
aanmerkelijke schade te hebben toegebracht, achtte de Commissie
het dienstig de procedure ten aanzien van dit land te beëindigen (zieBesluit 95/418/EG).
(70) De Commissie zal de situatie van de markt na het opleggen van de
anti-dumpingmaatregelen bestuderen en zal, mochten de omstandig-
heden, met name met betrekking tot de prijsontwikkeling, eenherziening noodzakelijk maken hiermee zo spoedig mogelijk eenbegin maken.
J.INNING V AN DE VOORLOPIGE RECHTEN
(71) De Raad acht het gezien de wijzigende vorm van de rechten in dit
bijzondere geval niet passend de voorlopige anti-dumpingrechten
definitief te innen. Daarom moeten de in de vorm van voorlopigeanti-dumpingrechten als zekerheid gestelde bedragen worden vrijge-geven,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING V ASTGESTELD:
Artikel 1
1. Er wordt een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van
ferrosilicomangaan, ingedeeld onder GN-code 7202 30 00, van oorsprong uit
Rusland, Oekraïne, Brazilië en Zuid-Afrika.
2. V oor het produkt van oorsprong uit Rusland is het anti-dumpingrecht
gelijk aan het verschil tussen de minimuminvoerprijs van 504 ecu per tonprodukt en de nettoprijs franco grens Gemeenschap, vóór rechten zijn
opgelegd, in alle gevallen waarin de nettoprijs franco grens Gemeenschap,
vóór oplegging van rechten, per ton produkt lager is dan de minimuminvoer-prijs.
3. V oor het produkt van oorsprong uit Oekraïne (aanvullende Taric-code
8848) is het anti-dumpingrecht gelijk aan het verschil tussen de mini-
muminvoerprijs van 492 ecu per ton produkt en de nettoprijs franco grens
Gemeenschap, vóór rechten, in alle gevallen waarin de nettoprijs franco grensGemeenschap, vóór rechten, per ton produkt lager is dan de minimuminvoer-
prijs.
4. V oor het produkt van oorsprong uit Brazilië is het anti-dumpingrecht
gelijk aan het verschil tussen de minimuminvoerprijs van 485 ecu per tonprodukt en de nettoprijs franco grens Gemeenschap, vóór rechten, in allegevallen waarin de nettoprijs franco grens Gemeenschap, vóór rechten, per
ton produkt lager is dan de minimuminvoerprijs.
5. V oor het produkt van oorsprong uit Zuid-Afrika (aanvullende Taric-code
8818) is het anti-dumpingrecht gelijk aan het verschil tussen de mini-
muminvoerprijs van 500 ecu per metrieke ton van het produkt en de nettoprijsfranco grens Gemeenschap, vóór inklaring, per metrieke ton van het produkt
lager is dan de minimuminvoerprijs, met uitzondering van het ingevoerde
produkt dat door de navolgende onderneming wordt vervaardigd, waarvoorhet hieronder volgende recht zal gelden.
V oor het door Highveld Steel and Vanadium Corporation Limited ver-
vaardigde produkt (aanvullende Taric-code 8874) is het anti-dumpingrecht
gelijk aan het verschil tussen de minimuminvoerprijs van 492 ecu per
metrieke ton van het produkt en de nettoprijs franco grens Gemeenschap, vóór!B
!M11995R2413 — NL — 24.11.1995 — 001.001 — 14
inklaring, in alle gevallen waarin de nettoprijs franco grens Gemeenschap,
vóór inklaring, per metrieke ton van het produkt lager is dan deminimuminvoerprijs.
6. Tenzij anders vermeld, zijn de bepalingen inzake douanerecht van
toepassing.
7. De rechten zijn niet van toepassing op de invoer van het in lid 1
genoemde produkt dat door de volgende ondernemingen, waarvan prijs-verbintenissen zijn aanvaard, is geproduceerd en naar de Gemeenschap
uitgevoerd.
—Oekraïne (aanvullende Taric-code 8847):
— Nikopol Ferro Alloy Plant,
— Zaporozhye Ferroy Alloy plant;
—Zuid-Afrika (aanvullende Taric-code 8819):
— Samancor Limited.
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar
bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke Lid-Staat.!M1
!B
!M1
!B1995R2413 — NL — 24.11.1995 — 001.001 — 15