1991L0630 — NL — 01.12.2001 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJNVANDERAAD
van19november1991
totvaststellingvanminimumnormenterbeschermingvanvarkens
(91/630/EEG)
(PB L 340 van 11.12.1991, blz. 33)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Richtlijn 2001/88/EG van de Raad van 23 oktober 2001 L 316 1 1.12.2001
▼B
RICHTLIJNVANDERAAD
van19november1991
totvaststellingvanminimumnormenterbeschermingvanvarkens
(91/630/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43.
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Europese Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat alle Lid-Staten het Europese Verdrag inzake de
bescherming van landbouwhuisdieren hebben geratificeerd; dat ook deGemeenschap dit Verdrag heeft goedgekeurd bij Besluit 78/923/EEG (
4)
en de akte van goedkeuring heeft nedergelegd;
Overwegende dat het Europese Parlement in zijn resolutie van 20
februari 1987 over een welzijnsbeleid voor landbouwhuisdieren (5)d e
Commissie heeft verzocht voorstellen in te dienen inzake minimum-
normen voor het houden van varkens in intensieve varkenshouderijen;
Overwegende dat varkens, als levende dieren, voorkomen op de lijst van
produkten vermeld in bijlage II bij het Verdrag;
Overwegende dat het houden van varkens een integrerend deel uitmaakt
van de landbouw; dat deze activiteit voor een deel van de landbouw-bevolking een bron van inkomsten vormt;
Overwegende dat verschillen waardoor de mededingingsvoorwaarden
kunnen worden vervalst, een belemmering vormen voor een goedewerking van de gemeenschappelijke marktordening voor varkens en
produkten van de varkenshouderij;
Overwegende dat derhalve gemeenschappelijke minimumnormen
moeten worden vastgesteld ter bescherming van fok- en mestvarkens,ten einde een rationele ontwikkeling van de produktie te garanderen;
Overwegende dat officiële diensten, producenten, consumenten en
andere belanghebbenden op de hoogte moeten worden gehouden vande ontwikkelingen in deze sector; dat de Commissie derhalve het
wetenschappelijk onderzoek naar het houderijsysteem of de houderij-
systemen met de beste garanties voor het welzijn van varkens, actiefmoet voortzetten op basis van een verslag van het WetenschappelijkVeterinair Comité; dat er derhalve een overgangsperiode moet wordeningesteld om de Commissie in staat te stellen zich van deze taak tekwijten,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
In deze richtlijn worden de minimumnormen vastgesteld ter bescher-
ming van varkens die voor de fokkerij of mesterij opgesloten wordengehouden.1991L0630 — NL — 01.12.2001 — 001.001 — 2
(1) PB nr. C 214 van 21. 8. 1989, blz. 31.
(2) PB nr. C 113 van 7. 5. 1990, blz. 183.
(3) PB nr. C 62 van 12. 3. 1990, blz. 40.
(4) PB nr. L 323 van 17. 11. 1978, blz. 12.
(5) PB nr. C 76 van 23. 3. 1987, blz. 185.
▼B
Artikel 2
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. varken:een varken van ongeacht welke leeftijd, dat wordt gehouden
voor de fokkerij of de mesterij,
2. beer:een geslachtsrijp mannelijk varken, bestemd voor de fokkerij;
3. gelte:een geslachtsrijp vrouwelijk varken dat nog niet heeft
geworpen;
4. zeug:een vrouwelijk varken na de eerste worp;
5. zogende zeug:een vrouwelijk varken in de perinatale periode totdat
de biggen zijn gespeend;
6. guste en drachtige zeug:een zeug tussen het spenen en de perinatale
periode;
7. big:een varken vanaf de geboorte tot aan het spenen;
8. gespeend varken:een gespeende big tot de leeftijd van tien weken;
9. gebruiksvarken:een varken vanaf de leeftijd van tien weken tot het
moment waarop het wordt geslacht of gedekt;
10. bevoegde autoriteit:de bevoegde autoriteit in de zin van artikel 2,
punt 6, van Richtlijn 90/425/EEG (1).
Artikel 3
De lidstaten zien op het volgende toe:1. Alle bedrijven voldoen aan de volgende voorschriften:
a) de vrije vloerruimte per gespeend varken of gebruiksvarken dat in
een groep wordt gehouden, met uitzondering van gelten na
dekking en zeugen, bedraagt minimaal:
Levend gewicht
kgm2
Tot 10 0,15
van 10 tot 20 0,20
van 20 tot 30 0,30
van 30 tot 50 0,40van 50 tot 85 0,55van 85 tot 110 0,65meer dan 110 1, 00
b) de totale vrije vloerruimte per gelte na dekking en per zeug
wanneer gelten en/of zeugen in groep gehouden worden, bedraagt
respectievelijk minimaal 1,64 m2en 2,25 m2. Indien deze dieren in
groepen van minder dan zes worden gehouden, moet de vrijevloerruimte worden vergroot met 10 %. Indien deze dieren ingroepen van ten minste 40 worden gehouden, mag de vrijevloerruimte worden verkleind met 10 %.
2. Vloeren voldoen aan de volgende voorschriften:
a) voor gelten na dekking en drachtige zeugen:een deel van de in
punt 1, onder b), voorgeschreven ruimte, dat minimaal 0,95 m
2per1991L0630 — NL — 01.12.2001 — 001.001 — 3
(1) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/496/EEG (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56).▼M1
▼M1
gelte en 1,3 m2per zeug bedraagt, moet bestaan uit een dichte
vloer waarvan maximaal 15 % uit afvoergaten bestaat.
b) Indien betonnen roostervloeren worden gebruikt voor varkens die
in groepen gehouden worden:
i) bedraagt de maximale grootte van de afvoergaten:
— 11 mm voor biggen;
— 14 mm voor gespeende varkens;
— 18 mm voor gebruiksvarkens;
— 20 mm voor gelten na dekking en zeugen.
ii) bedraagt de minimale balkbreedte:
— 50 mm voor biggen en gespeende varkens en
— 80 mm voor gebruiksvarkens, voor gelten na dekking en
zeugen.
3. Het bouwen van of verbouwen tot voorzieningen waar zeugen en
gelten worden aangebonden, is verboden. Met ingang van 1 januari
2006 is het aanbinden van zeugen en gelten verboden.
4. a) Zeugen en gelten worden in groepen gehouden vanaf vier weken
na het dekken tot één week vóór de verwachte werpdatum. De
zijden van de box waarin de groep wordt gehouden, moeten langerzijn dan 2,8 m. Indien minder dan zes dieren in een groep wordengehouden, moeten de zijden van de box waarin de groep wordtgehouden langer zijn dan 2,4 m.
b) In afwijking van de in punt a) genoemde bepalingen, mogen
zeugen en gelten die in bedrijven met minder dan 10 zeugen
worden gehouden, tijdens de in punt a) bedoelde periode apart
worden gehouden, mits zij zich gemakkelijk in de box kunnenomdraaien.
5. Onverminderd de eisen die zijn vastgesteld in de bijlage, moeten
zeugen en gelten permanent kunnen beschikken over los materiaal datten minste voldoet aan de desbetreffende eisen van die bijlage.
6. Het voedersysteem voor zeugen en gelten in groepshuisvesting moet
waarborgen dat ieder dier voldoende voedsel tot zich kan nemen,zelfs in aanwezigheid van concurrenten.
7. Teneinde hun honger te verminderen en in de behoefte tot kauwen te
voorzien, moeten alle guste en drachtige zeugen en gelten een
toereikende hoeveelheid bulk- of vezelrijk voer en energierijk voer
krijgen.
8. Varkens die in groepen moeten worden gehouden maar buitengewoon
agressief zijn, door andere varkens zijn aangevallen of ziek ofgewond zijn, mogen tijdelijk worden opgesloten in een aparte box. Indat geval moet het dier zich in die aparte box gemakkelijk kunnenomdraaien, voor zover dat niet in strijd is met specifiek veterinair
advies.
9. Met ingang van 1 januari 2003 zijn de bepalingen van de punten 1,
onder b), 2, 4, 5 en de laatste zin van punt 8 van toepassing op alle
nieuw gebouwde, verbouwde of na die datum voor het eerst ingebruik genomen bedrijven. Met ingang van 1 januari 2013 zijn diebepalingen van toepassing op alle bedrijven.
De bepalingen van punt 4, onder a), zijn niet van toepassing op
bedrijven met minder dan tien zeugen.
Artikel 4
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de voorwaarden voor de
varkenshouderij in overeenstemming zijn met de algemene bepalingenvan de bijlage.
De bevoegde autoriteit van de Lid-Staten kan evenwel tot en met 30 juni
1995 toestaan dat wordt afgeweken van de bepalingen van hoofdstuk I,
punten 3, 5, 8 en 11, van genoemde bijlage.
2. Voorts stelt de Commissie vóór de inwerkingtreding van deze
richtlijn in samenwerking met de Lid-Staten — in de vorm van een1991L0630 — NL — 01.12.2001 — 001.001 — 4
▼B
▼B
aanbeveling — eventuele minimumnormen vast ter aanvulling van die
welke in de bijlage zijn opgenomen ter bescherming van varkens.
Artikel 5
De voorschriften in de bijlage kunnen volgens de procedure van artikel
10 worden gewijzigd om rekening te houden met de wetenschappelijkevooruitgang.
Artikel 5 bis
De lidstaten zien erop toe dat:1. Eenieder die personen in dienst heeft of neemt om varkens te
verzorgen, waarborgt dat deze personen instructies en richtsnoeren
hebben gekregen inzake de desbetreffende bepalingen van artikel 3
en van de bijlage bij deze richtlijn.
2. Passende opleiding beschikbaar is. Bij deze opleiding moet
bijzondere aandacht worden besteed aan welzijnsaspecten.
Artikel 6
1. Bij voorkeur vóór 1 januari 2005 en in elk geval vóór 1 juli 2005
legt de Commissie de Raad een verslag voor op basis van een advies vanhet Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijn vandieren. Bij de opstelling van het verslag wordt rekening gehouden met
de sociaal-economische consequenties, de gezondheidsconsequenties, de
milieueffecten en de verschillende klimatologische omstandigheden. Erwordt tevens rekening gehouden met de stand van de technieken ensystemen voor varkenshouderij en vleesverwerking die chirurgischecastratie minder noodzakelijk kunnen maken. Het verslag gaat in
voorkomend geval vergezeld van passende wetgevingsvoorstellen met
betrekking tot de effecten van de verschillende beschikbare ruimten envloertypen zoals die gelden voor het welzijn van gespeende varkens engebruiksvarkens. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid vanstemmen over die voorstellen.
2. Uiterlijk 1 januari 2008 legt de Commissie de Raad een verslag
voor op basis van een advies van het Wetenschappelijk Comité voor de
gezondheid en het welzijn van dieren.
Het verslag betreft in het bijzonder:
a) de invloed van de bezettingsgraad, waaronder de groepsgrootte en
methoden voor het groeperen van de dieren, bij verschillende
houderijsystemen op het welzijn en de gezondheid van varkens;
b) de invloed van het stalontwerp en de verschillende vloertypen op het
welzijn, mede omvattende de gezondheid, van de varkens, waarbijrekening dient te worden gehouden met de verschillende klima-
tologische omstandigheden;
c) de risicofactoren die verbonden zijn aan staartbijten en aanbevelingen
om de noodzaak van kortstaarten te verminderen;
d) de verdere ontwikkeling van groepshuisvestingssystemen voor
drachtige zeugen, waarbij rekening dient te worden gehouden metzowel de pathologische, zoötechnische, fysiologische en ethologischeaspecten van de onderscheiden systemen, met hun gevolgen voor degezondheid en het milieu als met de verschillende klimatologischeomstandigheden;
e) de minimaal vereiste oppervlakte, met inbegrip van de dekafdeling,
voor individueel gehuisveste volwassen fokberen;
f) de verdere ontwikkeling van op de behoeften van de zeugen
afgestemde huisvestingssystemen voor zeugen in dekafdelingen en
voor zeugen in de perinatale periode, waarbij de dieren vrij kunnen
rondlopen, zonder dat dit resulteert in extra uitval van biggen;
g) de houding en het gedrag van de consument ten aanzien van
varkensvlees bij verschillende niveaus van verbetering van hetwelzijn van de dieren;1991L0630 — NL — 01.12.2001 — 001.001 — 5
▼M1
▼M1
h) de sociaal-economische gevolgen van de verschillende varkens-
houderijsystemen en het effect daarvan op de economische partnersvan de Gemeenschap.
Dit verslag kan zo nodig vergezeld gaan van passende wetgevingsvoor-
stellen.
Artikel 7
1. De Lid-Staten zien erop toe dat onder verantwoordelijkheid van de
bevoegde instantie inspecties worden verricht om na te gaan of debepalingen van deze richtlijn en van de bijlage in acht worden genomen.
Deze inspecties, die kunnen worden verricht tijdens voor andere
doeleinden uitgevoerde controles, moeten jaarlijks een statistisch
representatieve steekproef van de verschillende houderijsystemen vanelke Lid-Staat betreffen.
2. De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 10 een code
vast met voorschriften voor de in lid 1 bedoelde inspecties.
3. Om de twee jaar en voor het eerst vóór 30 april 1996 stellen de
Lid-Staten de Commissie vóór de laatste werkdag van april in kennis
van de resultaten van de inspecties die in de voorafgaande twee jaren
overeenkomstig dit artikel zijn uitgevoerd, met een opgave van hetaantal uitgevoerde inspecties en het aantal bedrijven op hun grond-gebied.
Artikel 8
Om in de Gemeenschap te mogen worden ingevoerd, moeten dieren uit
derde landen vergezeld gaan van een door de bevoegde autoriteit van datland afgegeven certificaat waaruit blijkt dat zij een behandeling hebben
ondergaan die ten minste gelijkwaardig is aan de behandeling waarop
dieren van communautaire oorsprong op grond van deze richtlijn rechthebben.
Artikel 9
Veterinaire deskundigen van de Commissie kunnen, voor zover dat
nodig is voor de uniforme toepassing van deze richtlijn, controles terplaatse uitvoeren in samenwerking met de bevoegde instanties van deLid-Staten. Daarbij moeten de controleurs zelf de bijzondere hygiëni-
sche maatregelen treffen om het risico uit te sluiten dat er ziekten
worden overgebracht.
De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een controle wordt
uitgevoerd, verleent de deskundigen de bijstand die voor de uitvoeringvan hun taak nodig is. De Commissie stelt de bevoegde instantie van debetrokken Lid-Staat op de hoogte van het resultaat van de uitgevoerde
controles.
De bevoegde autoriteit van de betrokken Lid-Staat neemt de maat-
regelen die op grond van de resultaten van deze controle noodzakelijkmochten blijken.
Ten aanzien van de betrekkingen met derde landen zijn de bepalingen
van hoofdstuk III van Richtlijn 91/496/EEG (
1) van toepassing.
De algemene bepalingen ter uitvoering van dit artikel worden vastge-
steld volgens de procedure van artikel 10.
Artikel 10
1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit 68/361/
EEG (2) ingestelde Permanent Veterinair Comité, hierna „het comité”.1991L0630 — NL — 01.12.2001 — 001.001 — 6
(1) PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56.
(2) PB L 255 van 18.10.1968, blz. 23.▼B
▼M1
▼M1
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG van de Raad (1) van toepassing.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 11
1. Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen, inclusief eventuele sancties, in werking treden om uiterlijkop 1 januari 1994 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissiedaarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die
bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels
voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
2. Voor wat betreft de bescherming van varkens kunnen de Lid-
Staten echter met ingang van de in lid 1 vermelde datum en metinachtneming van de algemene bepalingen van het Verdrag op hungrondgebied strengere voorschriften blijven toepassen of hanteren dan indeze richtlijn zijn vastgesteld. Zij stellen de Commissie van maatregelen
in die zin in kennis.
Artikel 12
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1991L0630 — NL — 01.12.2001 — 001.001 — 7
(1) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.▼B
▼B
BIJLAGE
HOOFDSTUK I
ALGEMENEVOORSCHRIFTEN
1. De voor de bouw van de stallen en met name voor de boxen en de uitrusting
gebruikte materialen waarmee de varkens in aanraking kunnen komen,
mogen niet schadelijk zijn voor de varkens en moeten grondig gereinigd en
ontsmet kunnen worden.
2. Zolang er geen communautaire voorschriften ter zake zijn vastgesteld,
moeten de elektrische leidingen en apparatuur overeenkomstig de vigerende
nationale voorschriften geïnstalleerd worden ten einde elektrische schokken
te vermijden.
3. Door middel van isolatie, verwarming en ventilatie van het gebouw moet
ervoor worden gezorgd dat de luchtbeweging, het stofgehalte van de lucht, de
temperatuur, de relatieve luchtvochtigheid en de gasconcentraties binnen
zodanige grenzen worden gehouden dat zij niet schadelijk zijn voor de
varkens.
4. Alle automatische of mechanische apparatuur die noodzakelijk is voor de
gezondheid en het welzijn van de varkens, moet ten minste eenmaal per dag
worden geïnspecteerd. Defecten moeten onmiddellijk worden hersteld of
indien zulks niet mogelijk is, moeten de nodige maatregelen worden
getroffen om de gezondheid en het welzijn van de varkens te beschermen
totdat het defect is hersteld, met name door de toepassing van andere
voedermethoden en het handhaven van een acceptabel leefklimaat. Bij
gebruik van kunstmatige ventilatie moet voor een noodvoorziening worden
gezorgd, zodat er, wanneer het systeem uitvalt, toch voldoende verse lucht
wordt aangevoerd om de gezondheid en het welzijn van de varkens veilig te
stellen, en dient een alarmsysteem aanwezig te zijn om de veehouder te
waarschuwen wanneer het systeem uitvalt. Het alarmsysteem dient regel-
matig te worden getest.
5. De varkens mogen niet permanent in het duister worden gehouden. Ten einde
tegemoet te komen aan de behoeften van de dieren op het gebied van gedrag
en fysiologie, dient daartoe — met inachtneming van de verschillende
klimatologische omstandigheden van de Lid-Staten — voor voldoende
daglicht of kunstlicht te worden gezorgd. Wanneer gebruik wordt gemaakt
van kunstlicht, moet dit ten minste zo lang branden als er normaliter tussen
9.00 en 17.00 uur daglicht beschikbaar is. Bovendien moet er voldoende
(vaste of verplaatsbare) verlichting aanwezig zijn om de varkens te allen tijde
te kunnen inspecteren.
6. Alle in groepshokken of in boxen opgefokte varkens moeten ten minste
eenmaal per dag door de eigenaar of de voor de dieren verantwoordelijke
persoon worden geïnspecteerd. Varkens die ziek of gewond lijken te zijn,
moeten onmiddellijk op passende wijze worden verzorgd. Zieke en gewonde
varkens moeten zo nodig kunnen worden afgezonderd in adequate lokalen die
voorzien zijn van comfortabel droog strooisel. Wanneer de varkens niet
reageren op de door de veehouder verstrekte zorgen, moet zo spoedig
mogelijk een dierenarts worden geraadpleegd.
7. Als de varkens gezamenlijk worden gehouden, moeten maatregelen worden
genomen om van het normale gedrag afwijkende gevechten te voorkomen.
Varkens die zich voortdurend agressief gedragen ten opzichte van andere
dieren of die het slachtoffer van dat agressieve gedrag zijn, moeten
geïsoleerd worden of uit de groep worden verwijderd.
8. De stallen voor varkens moeten zo zijn gebouwd dat elk varken:
— zonder problemen kan liggen, rusten en opstaan;
— over een schone plaats kan beschikken om te rusten;— andere varkens kan zien.
9. Wanneer de varkens worden aangebonden, mogen de daarbij gebruikte
kettingen geen verwondingen veroorzaken en moeten deze kettingen
regelmatig worden geïnspecteerd en eventueel versteld zodat zij gemakkelijk
zitten. Elke ketting moet lang genoeg zijn om het varken de gelegenheid te
geven zich te bewegen zoals aangegeven in punt 8. De ketting moet zo zijn
ontworpen dat de kans op wurging en verwonding zo veel mogelijk wordt
vermeden.
10. Lokalen, hokken, uitrusting en gereedschap voor varkens moeten op passende
wijze worden gereinigd en ontsmet ten einde kruiscontaminatie en
ziekteverwekkers te voorkomen. Uitwerpselen, urine en niet opgegeten of
gemorst voeder moeten zo dikwijls mogelijk worden verwijderd om stank te
weren en geen vliegen of knaagdieren te lokken.1991L0630 — NL — 01.12.2001 — 001.001 — 8
▼B
11. De vloeren moeten stroef zijn, maar zonder scherpe uitsteeksels, om te
voorkomen dat de dieren zich verwonden en moeten zo zijn ontworpen dat zij
bij de dieren die erop staan of liggen geen verwondingen of pijn veroorzaken.
Zij moeten aangepast zijn aan het gewicht en de grootte van de dieren en
moeten een stevige, vlakke en stabiele oppervlakte vormen. De ligruimte
moet comfortabel en zindelijk zijn, over een behoorlijke afvoer beschikken
en mag niet schadelijk zijn voor de varkens. Eventueel strooisel moet schoon
en droog zijn en mag niet schadelijk zijn voor de dieren.
12. Alle varkens moeten kunnen beschikken over geschikt voeder dat is
afgestemd op hun leeftijd en gewicht en dat beantwoordt aan hun behoeften
op het gebied van gedrag en fysiologie, ten einde een goede gezondheid en
het welzijn van de varkens te bevorderen.
13. Alle varkens moeten ten minste eenmaal per dag gevoederd worden. Varkens
in groepshokken, die niet ad libitum of via een automatisch voedersysteem
worden gevoederd, moeten allemaal tegelijk kunnen eten.
14. Varkens van meer dan twee weken oud moeten over voldoende vers water
van passende kwaliteit kunnen beschikken of hun dorst met andere
vloeistoffen kunnen lessen.
15. Voeder- en drinkinstallaties moeten zo zijn ontworpen, gebouwd, geplaatst
en onderhouden dat gevaar voor verontreiniging van het diervoeder of het
voor de dieren bestemde water wordt beperkt.
16. Naast de maatregelen die normaal worden getroffen om staartbijten of andere
gedragsstoornissen te voorkomen en de dieren in staat te stellen aan hun
specifieke gedragsneigingen toe te geven, moet er gezorgd worden voor stro,
andere soortgelijke materialen of voorwerpen voor alle varkens, de omgeving
en de varkensdichtheid in aanmerking genomen.
HOOFDSTUK II
BIJZONDEREVOORSCHRIFTENVOORDEVERSCHILLENDECATE-
GORIEËNVARKENS
I. BEREN
De berenhokken moeten zo gelegen en gebouwd zijn dat de beer zich kan
omdraaien en de andere varkens kan horen, ruiken en zien, en moeten zo zijn
ontworpen dat de beer over een schone plaats beschikt om te rusten. De
ligruimte moet droog en comfortabel zijn. Verder moet het hok voor een
volwassen beer een vloeroppervlakte hebben van ten minste 6 m2. Wanneer
het hok gebruikt wordt voor het dekken, moet de vloeroppervlakte echter
groter zijn.
II. ZEUGEN EN GELTEN
1. Drachtige zeugen en gelten moeten zo nodig tegen uitwendige en
inwendige parasieten worden behandeld. Drachtige zeugen en gelten
moeten, voordat zij in het kraamhok worden gebracht, van al het vuil
worden ontdaan.
2. Zij moeten een schone en comfortabele ligruimte met behoorlijke afvoer
hebben en zo nodig over passend nestmateriaal kunnen beschikken.
3. Achter de zeug of gelte moet een vrije ruimte zijn om het natuurlijke of
begeleide werpen te vergemakkelijken.
4. Kraamhokken waarin de zeugen zich vrij kunnen bewegen, moeten
voorzien zijn van een bescherming voor de biggen, b.v. een zeugenbeugel.
III. BIGGEN
1. Biggen moeten zo nodig een warmtebron ter beschikking hebben alsmede
een stevige droge en comfortabele ligruimte, buiten bereik van de zeug,
waar zij allemaal tegelijk kunnen rusten.
2. Wanneer een kraamkooi wordt gebruikt, moeten de biggen voldoende
ruimte hebben om ongehinderd gezoogd te kunnen worden.
3. Indien castratie wordt toegepast, mogen mannelijke dieren van meer dan
vier weken oud alleen onder verdoving gecastreerd worden door een
dierenarts of een daartoe overeenkomstig de nationale wetgeving
bevoegde persoon.
4. Het gedeeltelijk couperen van de staart of knippen van de tanden mag niet
als routine gebeuren, maar alleen als op het bedrijf blijkt dat de uiers van
zeugen of de oren of staarten van de varkens zijn verwond omdat deze
maatregelen niet zijn toegepast. Indien het noodzakelijk blijkt de tanden1991L0630 — NL — 01.12.2001 — 001.001 — 9
▼B
gedeeltelijk te knippen, moet dit geschieden voordat de biggen zeven
dagen oud zijn.
5. Biggen mogen niet van hun moeder worden gescheiden alvorens zij drie
weken oud zijn, tenzij dat nodig is voor het welzijn of voor de gezondheid
van de zeug of van de biggen.
IV. GESPEENDE BIGGEN EN GEBRUIKSVARKENS
De vorming van groepen varkens moet zo spoedig mogelijk na het spenen
geschieden. De biggen moeten in stabiele groepen worden gehouden, met zo
weinig mogelijk toevoeging van andere dieren.1991L0630 — NL — 01.12.2001 — 001.001 — 10