2014O0060 — NL — 25.01.2016 — 003.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

►B RICHTSNOER (EU) 2015/510 VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK van 19 december 2014 betreffende de tenuitvoerlegging van het monetairbeleidskader van het Eurosysteem (algemene documentatie richtsnoer) (ECB/2014/60) (herschikking) (PB L 091 van 2.4.2015, blz. 3)

Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

▼M2

RICHTSNOER (EU) 2015/510 VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK

van 19 december 2014

betreffende de tenuitvoerlegging van het monetairbeleidskader van het Eurosysteem (algemene documentatie richtsnoer) (ECB/2014/60)

▼B

(herschikking)







DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, inzonderheid artikel 127, lid 2, eerste streepje, Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid artikel 3.1, eerste streepje, de artikelen 9.2, 12.1, 14.3, en 18.2, en artikel 20, eerste alinea, Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtsnoer ECB/2011/14 ( 1 ) is aanzienlijk gewijzigd. Aangezien verdere wijzigingen nodig zijn, moet het richtsnoer herschikt worden, zulks voor de duidelijkheid. (2) De verwezenlijking van een gemeenschappelijk monetair beleid vergt de vaststelling van instrumenten en procedures voor gebruik door het Eurosysteem dat bestaat uit de Europese Centrale Bank (ECB) en de nationale centrale banken van die eurogebiedlidstaten (hierna de „NCB's”), teneinde dat beleid in de eurogebiedlidstaten uniform toe te passen. (3) Luidens artikel 127, lid 1 en 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 3.1 van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en de Europese Centrale Bank (hierna de „ESCB-statuten”), is de primaire doelstelling van het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB) de handhaving van prijsstabiliteit, en in die hoedanigheid heeft het ESCB als taak de vaststelling en toepassing van het monetaire beleid van de Unie en het uitvoeren van valutatransacties in lijn met de bepalingen van artikel 219 van het Verdrag. (4) Het algemene kader van het Eurosysteem is gebaseerd op de bepalingen in de ESCB-statuten. Uit hoofde van artikel 127, lid 1, van het Verdrag en, zoals geformuleerd in de ESCB-statuten, moet het Eurosysteem handelen in overeenstemming met bepaalde principes, waaronder het beginsel van een openmarkteconomie met vrije mededinging, waarbij een doelmatige allocatie van middelen wordt bevorderd. (5) Voor zover mogelijk en aangewezen, en teneinde operationele doelmatigheid te waarborgen, doet de ECB een beroep op de NCB's voor de uitvoering van de transacties die deel uitmaken van de Eurosysteemtaken, zulks in overeenstemming met het decentralisatiebeginsel zoals bedoeld in artikel 12.1 van de ESCB-statuten en behoudens de voorwaarden zoals bedoeld in artikel 14.3 van de ESCB-statuten. (6) Gezien artikel 12.1 van de ESCB-statuten heeft de ECB de bevoegdheid het gemeenschappelijke monetaire beleid van de Unie te formuleren en de noodzakelijke richtsnoeren vast te stellen om de juiste tenuitvoerlegging te waarborgen. Overeenkomstig artikel 14.3 van de ESCB-statuten zijn de NCB's gehouden overeenkomstig die richtsnoeren te handelen. Dit richtsnoer is derhalve gericht tot het Eurosysteem. In contracten of reglementen geven de NCB's uitvoering aan in dit richtsnoer vastgelegde regels. Wederpartijen zijn gehouden te voldoen aan die regels zoals de NCB's die implementeren in die contracten of reglementen. (7) Luidens artikel 18.1, eerste gedachtestreepje, van de ESCB-statuten mag het Eurosysteem in de financiële markten opereren door aan- en verkoop, hetzij onvoorwaardelijk (contant en op termijn) hetzij op basis van repo-overeenkomsten, en door het in lening geven of nemen van vorderingen en verhandelbaar papier, luidende in euro of andere valuta's, evenals edele metalen. Luidens artikel 18.1, tweede gedachtestreepje, mag het Eurosysteem krediettransacties verrichten met kredietinstellingen en andere marktpartijen. (8) Uitvoering gevend aan zijn monetaire beleid hanteert het Eurosysteem de volgende monetairbeleidsinstrumenten: de uitvoering van openmarkttransacties, het aanbieden van permanente faciliteiten en het verplichten van kredietinstellingen tot het aanhouden van minimumreserves op rekeningen binnen het Eurosysteem. (9) Om zijn doelstellingen te verwezenlijken, beschikt het Eurosysteem over een reeks instrumenten voor het uitvoeren van openmarkttransacties, waaronder transacties met wederinkoop, onvoorwaardelijke transacties, de uitgifte van ECB-schuldbewijzen, deviezenswaps voor monetairbeleidsdoeleinden en het aantrekken van termijndeposito's. Die instrumenten voor het uitvoeren van openmarkttransacties beogen de goede werking van de geldmarkt te waarborgen en de banken soepel en goed georganiseerd te helpen bij het voorzien in hun liquiditeitsbehoeften. (10) De aan het Eurosysteem ter beschikking staande instrumentenreeks voor het aanbieden van permanente faciliteiten zijn de marginale beleningsfaciliteit en de depositofaciliteit, die beogen overnightliquiditeit respectievelijk te verstrekken en te onttrekken, signalen af te geven omtrent de monetairbeleidskoers en overnightgeldmarktrentetarieven te begrenzen. (11) Het ESCB-stelsel van reserveverplichtingen streeft primair de volgende monetairbeleidsdoelstellingen na: a) bijdragen aan de stabilisatie van geldmarktrenten door de instellingen ertoe te brengen de effecten van tijdelijke liquiditeitsfluctuaties af te zwakken, zulks via de middelingsvoorziening; en b) een structureel liquiditeitstekort creëren of vergroten waardoor het Eurosysteem als liquiditeitsverstrekker efficiënt kan optreden. Het juridische kader van het minimumreservestelsel van het Eurosysteem is vastgelegd in artikel 19 van de ESCB-statuten, Verordening (EG) nr. 2531/98 van de Raad ( 2 ) en Verordening (EG) nr. 1745/2003 van de Europese Centrale Bank (ECB/2003/9) ( 3 ). (12) De openmarkttransacties van het Eurosysteem zijn naar hun doel, frequentie en procedure in te delen in vier categorieën: a) basisherfinancieringstransacties, b) langerlopende herfinancieringstransacties, c) finetuningtransacties en d) structurele transacties. (13) De basisherfinancieringstransacties zijn de belangrijkste categorie openmarkttransacties die het Eurosysteem uitvoert en die een sleutelrol spelen bij het nastreven van de doeleinden van het sturen van de rente, het beheer van de marktliquiditeitsverhoudingen en het afgeven van signalen omtrent de monetairbeleidskoers. (14) De langerlopende herfinancieringstransacties beogen liquiditeiten te verstrekken aan wederpartijen met een langere looptijd dan die van de basisherfinancieringstransacties. Met langerlopende herfinancieringstransacties is het Eurosysteem doorgaans niet voornemens signalen aan de markt af te geven, zodat normaliter de door de markt gewenste rentevoet wordt gehanteerd. (15) Finetuningtransacties worden op ad-hocbasis uitgevoerd en beogen marktliquiditeitsverhoudingen te beheren en de rente te sturen, met name om de rente-effecten van onverwachte fluctuaties in de liquiditeitsverhoudingen op de markt te egaliseren. De specifieke finetuningtransacties worden aangepast aan het soort transacties en de door de betrokken transacties specifiek nagestreefde doelen. (16) Structurele transacties kunnen uitgevoerd worden wanneer de structurele positie van het Eurosysteem aangepast moet worden met betrekking tot de financiële sector. (17) De tenuitvoerlegging van het monetairbeleidskader van het Eurosysteem moet garanderen dat een brede reeks van wederpartijen uit hoofde van uniforme criteria deelnemen. Deze criteria beogen de gelijke behandeling te waarborgen van wederpartijen in alle eurogebiedlidstaten en tevens om te waarborgen dat wederpartijen aan bepaalde prudentiële en operationele voorschriften voldoen. (18) Om het Eurosysteem van wederpartijrisico te vrijwaren, bepaalt het tweede gedachtestreepje van artikel 18.1 van de ESCB-statuten dat indien het Eurosysteem krediettransacties verricht met kredietinstellingen en andere marktpartijen de verleende kredieten worden gedekt door toereikend onderpand. (19) Om de gelijke behandeling van wederpartijen te waarborgen, en tevens de operationele doelmatigheid en transparantie te verbeteren, moeten activa in alle eurogebiedlidstaten aan bepaalde uniforme criteria voldoen om beleenbaar onderpand te kunnen zijn voor Eurosysteemkrediettransacties. (20) Het Eurosysteem heeft een gemeenschappelijk kader ontwikkeld voor als onderpand beleenbare activa, zodat alle Eurosysteemkrediettransacties geharmoniseerd uitgevoerd worden, zulks door de toepassing van dit richtsnoer in alle lidstaten die de euro als munt hanteren. Het gemeenschappelijke kader voor activa die beleenbaar onderpand zijn betreft verhandelbare en niet-verhandelbare activa die voldoen aan de door het Eurosysteem vastgestelde uniforme beleenbaarheidscriteria. De meeste beleenbare activa kunnen grensoverschrijdend gebruikt worden middels het correspondentenmodel van centrale banken (CCBM) en, voor verhandelbare activa, middels in aanmerking komende koppelingen tussen daarvoor in aanmerking komende EER-effectenafwikkelingssystemen of middels in aanmerking komende koppelingen tussen in aanmerking komende EER-effectenafwikkelingssystemen in combinatie met het CCBM. (21) Het Eurosysteem verstrekt intradaykrediet om discrepanties in betalingsafwikkelingen weg te nemen. Zoals bepaald in artikel 12 van, alsmede bijlage III bij Richtsnoer ECB/2012/27 ( 4 ), moet onderpand voor intradaykredietverstrekking voldoen aan dezelfde criteria waaraan als onderpand beleenbare activa moeten voldoen krachtens deel vier. (22) Alle beleenbare activa voor Eurosysteemkrediettransacties dienen onderworpen te worden aan specifieke risicobeheersingsmaatregelen ter bescherming van het Eurosysteem tegen financiële schade voor gevallen waarin het onderpand te gelde moet worden gemaakt vanwege een geval van wanbetaling van een wederpartij. Beleenbare activa dienen te voldoen aan de kredietkwaliteitsvereisten van het Eurosysteem zoals gespecificeerd in de regels van het Eurosysteemkredietbeoordelingskader (Eurosystem Credit Assessment Framework, of ECAF). (23) De ECB legt sancties op aan instellingen die niet voldoen aan verplichtingen die voortvloeien uit verordeningen of besluiten van de ECB met betrekking tot de toepassing van reserveverplichtingen in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 2532/98 van de Raad ( 5 ), Verordening (EG) nr. 2157/1999 van de Europese Centrale Bank (ECB/1999/4) ( 6 ), Verordening (EG) nr. 2531/98 en Verordening (EG) nr. 1745/2003 (ECB/2003/9). In geval van een ernstige schending van de reserveverplichtingen, kan het Eurosysteem ook de deelname van wederpartijen aan openmarkttransacties opschorten. (24) Conform de bepalingen in de door de desbetreffende NCB of door de ECB gehanteerde contracten of reglementen, geldt dat, indien wederpartijen hun verplichtingen uit hoofde van door de NCB's of de ECB gehanteerde contracten of reglementen niet nakomen zoals uiteengezet in dit richtsnoer, het Eurosysteem financiële boeten kan opleggen of de deelname van wederpartijen aan openmarkttransacties of permanente faciliteiten kan opschorten. (25) Conform de bepalingen in de door de desbetreffende NCB of de ECB gehanteerde contracten of reglementen kan het Eurosysteem in het geval van wanbetaling door een wederpartij, of uit overwegingen van prudentieel handelen, wederpartijen uitsluiten van toegang tot openmarkttransacties of de permanente faciliteiten of deze toegang beperken of opschorten. Ten slotte kan het Eurosysteem uit overwegingen van prudentieel handelen ook activa afwijzen, het gebruik van activa beperken of aanvullende surpluspercentages toepassen op activa die de betrokken wederpartijen als onderpand in Eurosysteemkrediettransacties hebben geleverd. (26) Alle door de desbetreffende NCB's ten opzichte van hun wederpartijen gehanteerde contracten of reglementen dienen gemeenschappelijke basiskenmerken te bevatten waardoor wordt gegarandeerd dat het gemeenschappelijke monetaire beleid wordt toegepast op basis van voorwaarden die niet wezenlijk verschillen tussen de eurogebiedlidstaten, Overwegende hetgeen volgt: HEEFT HET VOLGENDE RICHTSNOER VASTGESTELD:







INHOUD DEEL EEN — ONDERWERP, TOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES DEEL TWEE — MONETAIRBELEIDSINSTRUMENTEN, -TRANSACTIES EN -PROCEDURES VAN HET EUROSYSTEEM TITEL I — Openmarkttransacties Hoofdstuk 1 — Overzicht van openmarkttransacties Hoofdstuk 2 — Categorieën van openmarkttransacties Hoofdstuk 3 — Instrumenten voor openmarkttransacties TITEL II — Permanente faciliteiten Hoofdstuk 1 — Marginale beleningsfaciliteit Hoofdstuk 2 — Depositofaciliteit TITEL III — Procedures voor monetairbeleidstransacties van het Eurosysteem Hoofdstuk 1 — Tenders en bilaterale procedures voor openmarkttransacties van het Eurosysteem Afdeling 1 — Tenders Afdeling 2 — De operationele stappen bij een tender Onderafdeling 1 — Aankondiging van tenders Onderafdeling 2 — Inschrijving en de voorbereiding daarop door wederpartijen Onderafdeling 3 — Toewijzing bij tenders Onderafdeling 4 — Aankondiging van tenderresultaten Afdeling 3 — Bilaterale transacties voor openmarkttransacties van het Eurosysteem Hoofdstuk 2 — Procedures voor het afwikkelen van monetairbeleidstransacties van het Eurosysteem DEEL DRIE — IN AANMERKING KOMENDE WEDERPARTIJEN DEEL VIER — BELEENBARE ACTIVA TITEL I — Algemene beginselen TITEL II — Beleenbaarheidscriteria en kredietkwaliteitsvereisten voor verhandelbare activa Hoofdstuk 1 — Beleenbaarheidscriteria voor verhandelbare activa Afdeling 1 — Algemene beleenbaarheidscriteria voor verhandelbare activa Afdeling 2 — Specifieke beleenbaarheidscriteria voor bepaalde typen van verhandelbare activa Onderafdeling 1 — Specifieke beleenbaarheidscriteria voor effecten op onderpand van activa Onderafdeling 2 — Specifieke beleenbaarheidscriteria voor gedekte obligaties, die gedekt worden door effecten op onderpand van activa Onderafdeling 3 — Specifieke beleenbaarheidscriteria voor door het Eurosysteem uitgegeven schuldbewijzen Hoofdstuk 2 — Kredietkwaliteitsvereisten van het Eurosysteem voor verhandelbare activa TITLE III — Beleenbaarheidscriteria en kredietkwaliteitsvereisten voor niet-verhandelbare activa Hoofdstuk 1 — Beleenbaarheidscriteria voor niet-verhandelbare activa Afdeling 1 — Beleenbaarheidscriteria voor kredietvorderingen Afdeling 2 — Beleenbaarheidscriteria voor termijndeposito's Afdeling 3 — Beleenbaarheidscriteria voor RMBD's Afdeling 4 — Beleenbaarheidscriteria voor DECC's Hoofdstuk 2 — Kredietkwaliteitsvereisten van het Eurosysteem voor niet-verhandelbare activa Afdeling 1 — Kredietkwaliteitsvereisten van het Eurosysteem voor kredietvorderingen Afdeling 2 — Kredietkwaliteitsvereisten van het Eurosysteem voor RMBD's Afdeling 3 — Kredietkwaliteitsvereisten van het Eurosysteem voor DECC's TITEL IV — Waarborgen voor verhandelbare en niet-verhandelbare activa TITEL V — Kredietbeoordelingskader van het Eurosysteem voor beleenbare activa TITEL VI — Kader voor risicocontrole en waardering van verhandelbare en niet-verhandelbare activa Hoofdstuk 1 — Risicobeheersingsmaatregelen voor verhandelbare activa Hoofdstuk 2 — Risicobeheersingsmaatregelen voor niet-verhandelbare activa Hoofdstuk 3 — Waarderingsregels voor verhandelbare en niet-verhandelbare activa TITEL VII — Acceptatie van niet in euro luidend onderpand in onvoorziene omstandigheden TITEL VIII — Voorschriften voor het gebruik van beleenbare activa TITEL IX — Grensoverschrijdend gebruik van beleenbare activa DEEL VIJF — SANCTIES IN GEVAL NIET AAN WEDERPARTIJVERPLICHTINGEN VOLDAAN WORDT DEEL ZES — DISCRETIONAIRE MAATREGELEN DEEL ZEVEN — AANVULLENDE GEMEENSCHAPPELIJKE BASISKENMERKEN IN VERBAND MET MONETAIRBELEIDSTRANSACTIES VAN HET EUROSYSTEEM Hoofdstuk 1 — Aanvullende gemeenschappelijke basiskenmerken van toepassing op alle regelingen inzake monetairbeleidstransacties van het Eurosysteem Hoofdstuk 2 — Aanvullende gemeenschappelijke basiskenmerken van toepassing op zowel repo's als op leningen tegen onderpand Hoofdstuk 3 — Aanvullende gemeenschappelijke basiskenmerken uitsluitend van repo-overeenkomsten Hoofdstuk 4 — Aanvullende gemeenschappelijke basiskenmerken uitsluitend van leningen tegen onderpand Hoofdstuk 5 — Aanvullende gemeenschappelijke basiskenmerken uitsluitend van deviezenswaps voor monetairbeleidsdoeleinden DEEL ACHT — SLOTBEPALINGEN BIJLAGE I — Minimumreserves BIJLAGE II — Tenderaankondiging BIJLAGE III — Tendertoewijzing en tenderprocedures BIJLAGE IV — Tenderresultatenaankondiging BIJLAGE V — Keuzecriteria aangaande wederpartijen bij deviezeninterventies van het Eurosysteem BIJLAGE VI — Grensoverschrijdend gebruik van beleenbare activa BIJLAGE VII — Berekening van overeenkomstig deel V toe te passen sancties BIJLAGE VIII — Vereisten inzake leningsgewijze gegevensrapportage voor effecten op onderpand van activa BIJLAGE IX — Prestatietoezichtproces van het kredietbeoordelingskader van het Eurosysteem BIJLAGE XI — Effectenvormen BIJLAGE XII — Voorbeelden van monetairbeleidstransacties en -procedures van het Eurosysteem BIJLAGE XIII — Concordantietabel BIJLAGE XIV — Ingetrokken richtsnoer met lijst van opeenvolgende wijzigingen







DEEL EEN

ONDERWERP, TOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES

Artikel 1

Onderwerp en toepassingsgebied

1. Dit richtsnoer zet de uniforme regels uiteen voor de uitvoering van het gemeenschappelijke monetaire beleid door het Eurosysteem in de eurogebiedlidstaten.

2. Het Eurosysteem neemt alle passende maatregelen ter implementering van de monetairbeleidstransacties van het Eurosysteem overeenkomstig de principes, hulpmiddelen, instrumenten, vereisten, criteria en procedures zoals vastgelegd in dit richtsnoer.

3. De juridische verhouding tussen het Eurosysteem en zijn wederpartijen wordt vastgesteld in passende contracten of reglementen die worden toegepast door de betreffende NCB en waarin de bepalingen van dit richtsnoer dienovereenkomstig worden geïmplementeerd.

4. De Raad van bestuur van de ECB kan te allen tijde besluiten tot aanpassing van de hulpmiddelen, instrumenten, vereisten, criteria en procedures voor de implementatie van de monetairbeleidstransacties van het Eurosysteem.

5. Het Eurosysteem behoudt zich het recht voor alle relevante informatie te vragen en te verkrijgen van wederpartijen die noodzakelijk is voor de uitvoering van zijn taken en het vervullen van zijn doelstellingen met betrekking tot monetairbeleidstransacties. Dit recht laat andere vigerende specifieke rechten van het Eurosysteem onverlet om met monetairbeleidstransacties verband houdende informatie te verlangen.

Artikel 2

Definities

In dit richtsnoer zijn de volgende definities van toepassing:

1. „werkelijk-aantal-dagen/360 conventie”:de in monetairbeleidstransacties van het Eurosysteem toegepaste conventie die het werkelijke aantal kalenderdagen bepaalt dat is opgenomen in de renteberekening op basis van een jaar van 360 dagen;

2. „agentschap”:entiteiten die door het Eurosysteem zijn geclassificeerd als agentschappen. De lijst van agentschappen die als zodanig zijn geclassificeerd is gepubliceerd op de website van de ECB;

3. „effecten op onderpand van activa”:schuldbewijzen die worden gedekt door een depot van beschermde („ringfenced”) financiële activa (vast of renouvellerend) die binnen een beperkte tijdsperiode contant worden. Bovendien kunnen rechten of andere activa bestaan die de financiële verwerking of tijdige distributie van opbrengsten aan de effecten waarborgen. In het algemeen worden ze uitgegeven door een speciaal daarvoor gecreëerd beleggingsinstrument dat het depot aan financiële activa heeft verworven van de initiator of de verkoper. Dienaangaande, betalingen op de effecten op onderpand van activa hangen hoofdzakelijk af van de kasstromen die worden gegenereerd door de activa in het onderliggende depot en door andere rechten die zijn bedoeld ter garandering van tijdige betaling, zoals liquiditeitsfaciliteiten, waarborgen of andere kenmerken in het algemeen kredietverbeteringen genoemd;

4. „bilaterale procedure”:een procedure waarbij de NCB's of, in uitzonderlijke omstandigheden de ECB, finetuningtransacties of onvoorwaardelijke aan- of verkopen van waardepapieren uitvoeren, rechtstreeks of met een of meer wederpartijen, of via beurzen of marktagenten, zonder gebruik te maken van tenderprocedures;

5. „giraal systeem”;een systeem dat de overdracht mogelijk maakt van effecten of andere financiële activa waarbij geen fysieke verplaatsing van papieren documenten of certificaten plaatsvindt, bv. de elektronische overdracht van effecten;

6. „werkdag”:a) inzake een betalingsverplichting: iedere dag waarop Target2 operationeel is voor de effectuering van een dergelijke betaling; of b) inzake een leveringsverplichting van activa: iedere dag dat het effectenafwikkelingssysteem, via welke de levering moet plaatsvinden, open is voor werkzaamheden daar waar de levering van de desbetreffende effecten moet geschieden;

7. „centrale effectenbewaarinstelling” (CSD):een entiteit die: a) de girale verwerking en afwikkeling van effectentransacties mogelijk maakt; b) bewaarnemingsdiensten verleent (bv. het beheer van beheerdaden en aflossingen); en c) een actieve rol speelt bij het verzekeren van de integriteit van effectenemissies. Effecten kunnen worden aangehouden in een fysieke, maar geïmmobiliseerde vorm, of in een gedematerialiseerde vorm (d.w.z. ze alleen bestaan als elektronische bestanden);

8. „lening tegen onderpand”:een regeling tussen een NCB en een wederpartij waarbij liquiditeit wordt verschaft aan een wederpartij in de vorm van een lening waarvoor zekerheid is verschaft door middel van een door die wederpartij aan de NCB verstrekt afdwingbaar zekerheidsrecht, in de vorm van bijvoorbeeld pandrecht, cessie of bezwaring die is verleend op activa;

9. „aantrekken van termijndeposito's”:een instrument dat wordt gebruikt voor het uitvoeren van openmarkttransacties, waarbij het Eurosysteem wederpartijen in de gelegenheid stelt termijndeposito's te plaatsen op rekeningen bij hun eigen NCB's teneinde liquiditeiten aan de markt te onttrekken;

▼M2

10. „bevoegde autoriteit”:een bij nationale wetgeving officieel erkende overheidsinstantie of lichaam die/dat bij nationale wetgeving gemachtigd is toezicht op instellingen uit te oefenen als onderdeel van het toezichtstelsel in de betrokken lidstaat, met inbegrip van de ECB met betrekking tot de uitoefening van de haar bij Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad ( 7 ) opgedragen taken;

▼B

11. „wederpartij”:een instelling die aan de in deel drie vermelde criteria voldoet om toegelaten te worden tot monetairbeleidstransacties van het Eurosysteem;

12. „gedekte obligaties”:schuldbewijzen die een dubbele claim hebben: a) direct of indirect op een kredietinstelling; en b) op een dynamische cover pool van onderliggende activa, waarvoor geen onderverdeling van het risico bestaat. De definitie omvat gedekte obligaties van het „Jumbo”-type, traditionele gedekte obligaties en overige gedekte obligaties;

13. „kredietvordering”:een vordering tot terugbetaling van geld die een schuldverplichting is van een schuldenaar ten opzichte van een wederpartij. Kredietvorderingen omvatten ook Schuldscheindarlehen en in Nederland geregistreerde particuliere vorderingen op de overheid of andere in aanmerking komende debiteuren die worden gedekt door een overheidsgarantie, bijvoorbeeld woningbouwverenigingen;

14. „kredietinstelling”:een kredietinstelling in de zin van artikel 2, lid 5, van Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad ( 8 ) en van artikel 4, lid 1, punt 1), van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad ( 9 ), die onderworpen is aan toezicht door een bevoegde autoriteit of een overheidskredietinstelling is in de zin van artikel 123, lid 2, van het Verdrag die onderworpen is aan toezicht dat vergelijkbaar is met de standaarden voor toezicht door een bevoegde autoriteit;

15. „rating”:zoals gedefinieerd in artikel 3, lid 1, onder a), van Verordening (EG) nr. 1060/2009 van het Europees Parlement en de Raad ( 10 );

▼M3

16. „grensoverschrijdend gebruik”: de indiening, als onderpand, door een wederpartij aan de eigen NCB van: a) in een andere eurogebiedlidstaat aangehouden verhandelbare activa; b) in een andere eurogebiedlidstaat uitgegeven en in de lidstaat van de eigen NCB aangehouden verhandelbare activa; c) kredietvorderingen waarvan de kredietvorderingsovereenkomst wordt beheerst door de wetten van een andere eurogebiedlidstaat dan die van de eigen NCB; d) retail-schuldbewijzen met hypothecair onderpand (RMBD's) in overeenstemming met de toepasselijke CCBM-procedures. e) niet-verhandelbare schuldbewijzen gedekt door beleenbare kredietvorderingen (DECC's), uitgegeven en aangehouden in een andere eurogebiedlidstaat, met uitzondering van de eurogebiedlistaat van de eigen NCB;

▼B

17. „valutahedgetransactie”:een overeenkomst tussen een emittent van effecten en een hedge-wederpartij, op grond waarvan een deel van het valutarisico dat voortvloeit uit de ontvangst van kasstromen in valuta's anders dan euro wordt teruggedrongen door de kasstromen middels een swap te verruilen voor door de hedge-wederpartij te verrichten betalingen in euro, met inbegrip van een waarborg door de hedge-wederpartij ten aanzien van deze betalingen;

18. „bewaarnemer”:een entiteit die zich bezighoudt met bewaring en beheer van financiële instrumenten namens anderen;

19. „marktwaarde ten tijde van wanbetaling”: betekent ten aanzien van alle activa op ongeacht welke datum: a) de marktwaarde van dergelijke activa op het moment waarop vanwege wanbetaling waardering dient plaats te vinden, berekend op basis van de meest representatieve koers op de aan de waarderingsdag voorafgaande werkdag. b) als voor een bepaald activum op de aan de waarderingsdag voorafgaande werkdag geen representatieve koers beschikbaar is, wordt de meest recente verhandelingskoers gebruikt. Als er geen verhandelingskoers beschikbaar is, stelt de NCB die de transactie verricht een koers vast, rekening houdend met de meest recente op de referentiemarkt vastgestelde koers voor het desbetreffende activum; c) indien voor de activa geen marktwaarde bestaat, wordt een andere billijke waarderingsmethode gebruikt; d) indien de NCB vóór het moment waarop vanwege het in gebreke blijven waardering dient plaats te vinden de activa of equivalente activa tegen de marktkoers heeft verkocht, de netto-opbrengst van de verkoop, na aftrek van alle billijke kosten, vergoedingen en uitgaven in verband met de verkoop, waarbij de NCB de berekening uitvoert en de bedragen vaststelt;

20. „levering-tegen-betaling”:een „exchange-for-value mechanisme” dat waarborgt dat de onherroepelijke overdracht, d.w.z. de levering van activa, slechts geschiedt na een corresponderende onherroepelijke overdracht van andere activa, d.w.z. de betaling;

21. „depositofaciliteit”:een permanente door het Eurosysteem aangeboden faciliteit die door wederpartijen kan worden benut bij het Eurosysteem via een NCB onmiddellijk opvraagbare deposito's te plaatsen, tegen vergoeding volgens een vooraf vastgelegde depositorente;

22. „depositorente”:de op de depositofaciliteit toegepaste rentevoet;

▼M2

23. „binnenlands gebruik”: een in een eurogebiedlidstaat gevestigde wederpartij dient als onderpand in: a) verhandelbare activa die zijn uitgegeven en worden aangehouden in dezelfde lidstaat als die van haar eigen NCB; b) kredietvorderingen indien op de kredietvorderingsovereenkomst de wetgeving van de lidstaat van haar eigen NCB van toepassing is; c) RMBD's die in de lidstaat van haar eigen NCB gevestigde entiteiten hebben uitgegeven; d) niet-verhandelbare schuldinstrumenten gedekt door beleenbare kredietvorderingen die zijn uitgegeven en worden aangehouden in dezelfde lidstaat als die van haar eigen NCB;

▼B

24. „oormerkingsysteem”:een systeem voor het onderpandbeheer van NCB's waarbij liquiditeiten worden verschaft tegen specifieke, identificeerbare activa die zijn geoormerkt als onderpand voor specifieke Eurosysteemkrediettransacties. De vervanging van deze activa door andere specifieke beleenbare activa kan worden toegestaan door de eigen NCB op voorwaarde dat deze zijn geoormerkt als onderpand en geschikt zijn voor de betreffende transactie;

25. „beleenbare activa”:activa die voldoen aan de criteria van deel Vier en dienovereenkomstig gebruikt kunnen worden als onderpand voor Eurosysteemkrediettransacties;

26. „einde van de dag”:het tijdstip gedurende de werkdag na sluiting van Target2 waarop de in Target2 verwerkte betalingen onherroepelijk worden verwerkt;

27. „inflatie-index van het eurogebied”:een inflatie-index van het eurogebied zoals verstrekt door Eurostat of een nationale statistische instelling van een lidstaat, e.g. het geharmoniseerde indexcijfer van consumptieprijzen (GICP);

28. „Europese Economische Ruimte” (EER):alle lidstaten, ongeacht of zij al dan niet formeel tot de EER zijn toegetreden, alsmede IJsland, Liechtenstein en Noorwegen;

29. „Eurosysteem”:de ECB en de NCB's;

30. „Eurosysteemwerkdag”:een dag waarop de ECB en ten minste een NCB geopend zijn voor het uitvoeren van monetairbeleidstransacties van het Eurosysteem;

31. „Eurosysteemkrediettransacties”:a) liquiditeitsverruimende transacties met wederinkoop, d.w.z. liquiditeitsverruimende monetairbeleidstransacties van het Eurosysteem met uitzondering van deviezenswaps voor monetairbeleidsdoeleinden en onvoorwaardelijke aankopen van waardepapier; en b) intradaykrediet;

32. „monetairbeleidstransacties van het Eurosysteem”:openmarkttransacties en permanente faciliteiten;

33. „Eurosysteemgebruikersbeoordelingskader”:het op de website van de ECB gepubliceerde kader voor de beoordeling van effectenafwikkelingssystemen en de koppelingen ter beoordeling van hun geschiktheid voor krediettransacties van het Eurosysteem;

34. „onherroepelijke overdracht”:een onherroepelijke en onvoorwaardelijke betaling ter voldoening aan een betalingsverplichting;

35. „financiële instelling”:heeft de betekenis zoals gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 549/2013 van het Europees Parlement en de Raad 10 ( 11 );

36. „finetuningtransacties”:een categorie openmarkttransacties die het Eurosysteem uitvoert, met als specifiek doel het omgaan met fluctuaties in de liquiditeitsverhoudingen op de markt;

37. „vastrentende coupons”:schuldbewijzen met een vooraf bepaalde periodieke interestbetaling;

38. „vaste rentetender”:een tender waarbij de rentevoet, koers, swappunt of marge tevoren door de ECB worden vastgesteld en deelnemende wederpartijen het bedrag opgeven waarvoor zij tegen die vaste rentevoet, koers, swappunt of marge de transactie wensen aan te gaan;

39. „variabele coupon”:een coupon die is gekoppeld aan een referentierente en waarbij de periode tussen twee couponvaststellingen niet langer is dan één jaar;

40. „deviezenswaps voor monetairbeleidsdoeleinden”:een instrument voor het uitvoeren van openmarkttransacties waarbij het Eurosysteem contante euro aankoopt (of verkoopt) tegen een vreemde valuta onder gelijktijdige verkoop (of aankoop) op termijn per een overeengekomen datum;

41. „eigen NCB”:de NCB van de eurogebiedlidstaat waarin de wederpartij is gevestigd;

42. „indicatieve kalender voor de regelmatige tenders van het Eurosysteem”:een door het Eurosysteem opgestelde kalender, ondersteund door de Raad van bestuur van de ECB, die de timing aangeeft voor de reserveperiode, evenals de aankondiging, toedeling en looptijd van basisherfinancieringstransacties en regelmatige langerlopende herfinancieringstransacties;

▼M2

42 bis „herkapitalisatie in natura met overheidsschuldinstrumenten”:iedere verhoging van het geplaatste kapitaal van een kredietinstelling indien een betaling geheel of gedeeltelijk bestaat uit een directe plaatsing bij de kredietinstelling van staatsschuldinstrumenten of overheidsschuldinstrumenten, uitgegeven door de soevereine staat of een publiekrechtelijk lichaam dat nieuw kapitaal aan de kredietinstelling verschaft;

▼B

43. „internationale centrale effectenbewaarinstelling” (ICSD):een CSD die actief is in de afwikkeling van internationaal verhandelde effecten uit verscheidene nationale markten, gewoonlijk de grenzen van valutagebieden overschrijdend;

44. „internationale organisatie”:een entiteit zoals vermeld in artikel 118 van Verordening (EU) nr. 575/2013, waarbij blootstellingen aan een dergelijke entiteit een risicogewicht van 0 % krijgen.

45. „internationaal effectenidentificatienummer” (ISIN):de internationale identificatiecode die wordt toegekend aan effecten die op financiële markten worden uitgegeven;

46. „intradaykrediet”:krediet verschaft voor een periode van minder dan één werkdag zoals bedoeld in Richtsnoer ECB/2012/27;

47. „uitgifte van ECB-schuldbewijzen”:een monetair beleidsinstrument dat wordt gebruikt voor het uitvoeren van openmarkttransacties, waarbij de ECB schuldbewijzen uitgeeft die een schuldverplichting vertegenwoordigen van de ECB ten opzichte van de houder van het schuldbewijs;

48. „gedekte obligaties van het „Jumbo”-type”:gedekte obligaties die zijn uitgegeven in overeenstemming met de vereisten van artikel 52, lid 4, van Richtlijn 2009/65/EG van het Europees Parlement en de Raad ( 12 ) en die een geëmitteerde som van ten minste 1 miljard EUR hebben, waarvoor door ten minste drie grote marktpartijen regelmatig bied- en laatkoersen worden genoteerd;

▼M3

49. „uitstaande leasingvorderingen”:de geplande en contractueel door de leasenemer aan de leasegever krachtens de voorwaarden van een leaseovereenkomst opgelegde betalingen. Restwaardes zijn geen uitstaande leasingvorderingen. Persoonlijke contracten tot aankoop (Personal Contract Purchase (PCP)), d.w.z. contracten krachtens welke de debiteur zijn optie kan uitoefenen: a) om een finale betaling te doen ten einde volledige eigendom van de goederen te verkrijgen, of b) om de goederen te retourneren ter afwikkeling van het contract, worden gelijkgesteld met leaseovereenkomsten;

▼B

50. „liquiditeitssteun”:enig structureel, daadwerkelijk of potentieel element dat is ontworpen of passend geacht wordt ter dekking van een tijdelijk tekort aan kasmiddelen dat kan optreden tijdens de looptijd van een transactie met effecten op onderpand van activa;

51. „langerlopende herfinancieringstransacties” (LTRO's):een categorie openmarkttransacties die het Eurosysteem uitvoert in de vorm van transacties met wederinkoop die zijn gericht op het verschaffen van liquiditeiten met een langere looptijd dan die van de basisherfinancieringstransacties aan de financiële sector;

52. „basisherfinancieringstransacties”:een categorie reguliere openmarkttransacties die het Eurosysteem uitvoert in de vorm van transacties met wederinkoop;

53. „reserveperiode”:heeft dezelfde betekenis als gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 1745/2003 (ECB/2003/9);

54. „margestorting”:een procedure in verband met de toepassing van variatiemarges, waarbij het Eurosysteem bij een wederpartij aanvullende beleenbare activa of liquiditeiten opvraagt wanneer de periodiek gemeten waarde van de activa die als onderpand zijn geleverd door een wederpartij beneden een bepaald niveau daalt. Bij gebruikmaking van een onderpanddepot wordt alleen een margestorting uitgevoerd in geval van onderdekking, en voor oormerkingsystemen vinden symmetrische margestortingen plaats, waarbij elke methode verder uiteengezet is in de toepasselijke nationale documentatie van de eigen NCB;

55. „marginale rentevoet”:de laagste rentevoet van liquiditeitsverruimende variabele rentetenders waartegen inschrijvingen worden toegewezen, of de hoogste rentevoet van liquiditeitsverkrappende variabele rentetenders waartegen inschrijvingen worden toegewezen;

56. „marginale beleningsfaciliteit”:een permanente, door het Eurosysteem aangeboden faciliteit die door wederpartijen kan worden benut om via een NCB van het Eurosysteem overnightkrediet te verkrijgen tegen een tevoren vastgestelde rentevoet en op voorwaarde dat er voldoende beleenbare activa als onderpand dienen.

57. „marginale beleningsrente”:de op de marginale beleningsfaciliteit toegepaste rentevoet;

58. „marginaalswappunt”:het opgegeven swappunt waarbij het totale in een tender beschikbare bedrag wordt uitgeput;

59. „verhandelbare activa”:schuldbewijzen die toegelaten zijn op een markt en voldoen aan de in deel vier vermelde beleenbaarheidscriteria;

60. „vervaldatum”:de datum waarop een monetairbeleidstransactie van het Eurosysteem afloopt. Bij een repo of een swap is de vervaldatum gelijk aan de datum van wederinkoop;

61. „lidstaat”:een lidstaat van de Unie;

62. „multi cédulas”:schuldbewijzen die worden uitgegeven door specifieke Spaanse SPV's (Fondo de Titulizacion de Activos, FTA) die het mogelijk maken om een aantal kleine enkelvoudige cédulas (Spaanse gedekte obligaties) van verschillende initiators in een pool aan te houden;

63. „multilaterale ontwikkelingsbank”:een entiteit zoals vermeld in artikel 117, lid 2, van Verordening (EU) nr. 575/2013, waarbij blootstellingen aan een dergelijke entiteit een risicogewicht van 0 % krijgen;

64. „toewijzing op basis van een meervoudige rentevoet (Amerikaanse veiling)”:een toewijzingssysteem waarbij de rentevoet (of de koers of het swappunt) waarop wordt toegewezen gelijk is aan de in elke afzonderlijke inschrijving opgegeven rentevoet (of de koers of het swappunt);

65. „getrapte coupon”:een couponstructuur waarvan het margegedeelte (x) meer dan eens gedurende de looptijd van het activum wordt verhoogd volgens een vooraf vastgesteld schema op vooraf vastgestelde data, doorgaans de calldatum of de couponbetalingsdatum;

66. „nationale centrale bank” (NCB):een nationale centrale bank van een eurogebiedlidstaat;

67. „NCB-werkdag”:elke dag waarop een NCB is geopend voor het verrichten van monetairbeleidstransacties van het Eurosysteem, inclusief dagen waarop bijkantoren van een dergelijke NCB gesloten zijn wegens lokale of regionale feestdagen;

68. „niet-EER G10-landen”:de landen die deel uitmaken van de Groep van tien (G10) die geen EER-landen zijn, namelijk de Verenigde Staten, Canada, Japan en Zwitserland;

69. „niet-financiële vennootschap”:heeft dezelfde betekenis als in Verordening (EU) nr. 549/2013;

▼M2

70. „niet-verhandelbaar activum”:is een van de volgende activa: termijndeposito's, kredietvorderingen, RMBD's en niet-verhandelbare schuldinstrumenten gedekt door beleenbare kredietvorderingen;

▼M2

70 bis „niet-verhandelbare schuldinstrumenten gedekt door beleenbare kredietvorderingen”(hierna „DECC's”) zijn schuldinstrumenten: a) die direct of indirect zijn gedekt door kredietvorderingen die voldoen aan alle beleenbaarheidscriteria voor kredietvorderingen van het Eurosysteem overeenkomstig afdeling 1, hoofdstuk 1 van titel III, deel vier, met inachtneming van de bepalingen van artikel 107 septies; b) die een dubbele regresmogelijkheid bieden: i) op een kredietinstelling als initiator van de onderliggende kredietvorderingen, en ii) op een dynamische cover pool van onderliggende kredietvorderingen zoals bedoeld onder a); c) waarvoor geen onderverdeling van het risico bestaat;

▼B

71. „overige gedekte obligaties”:gestructureerde gedekte obligaties en multi cédulas;

72. „onvoorwaardelijke aan- of verkoop van waardepapier”:een instrument dat wordt gebruikt voor het uitvoeren van openmarkttransacties, waarbij het Eurosysteem onvoorwaardelijk beleenbare verhandelbare activa op de markt aan- of verkoopt (contant en op termijn), met als gevolg volledige overgang van eigendom van de verkoper naar de koper zonder een daarmee verbonden heroverdracht van eigendom;

73. „onderpanddepot”:een systeem voor onderpandbeheer van NCB's, waarbij een wederpartij bij een NCB een depot aan activa aanhoudt dat dient als onderpand voor de daarmee verband houdende Eurosysteemkrediettransacties van die wederpartij, waarbij de activa zodanig worden geregistreerd dat er geen verband is tussen een afzonderlijk beleenbaar activum en een specifieke krediettransactie van het Eurosysteem en de wederpartij de beleenbare activa doorlopend mag vervangen;

74. „openbare kredietbeoordeling”:kredietbeoordelingen die: a) zijn uitgegeven door ratingbureaus die zijn geregistreerd in de Unie en zijn geaccepteerd door het Eurosysteem; en b) openbaar zijn gemaakt of op inschrijving worden verspreid;

75. „publiekrechtelijk lichaam”:een lichaam dat een nationale statistische instantie aanmerkt als een eenheid binnen de overheidssector, zulks binnen het kader van Verordening (EU) nr. 549/2013;

76. „snelle tender”:een tender die normaliter wordt uitgevoerd in een tijdsbestek van 105 minuten vanaf de aankondiging van de tender tot en met certificering van het toewijzingsresultaat en gelimiteerd kan worden tot een beperkt aantal wederpartijen, zoals verder gespecificeerd in deel twee;

77. „repo”:een overeenkomst waarbij een beleenbaar activum wordt verkocht aan een koper zonder enig eigendomsvoorbehoud door de verkoper, terwijl de verkoper tegelijkertijd het recht verwerft en de verplichting op zich neemt een gelijkwaardig activum tegen een vastgestelde prijs op een toekomstige datum of op aanvraag terug te kopen;

78. „terugkoopdatum”:de datum waarop de koper verplicht is gelijkwaardige activa aan de verkoper terug te verkopen als onderdeel van een transactie krachtens een repo;

79. „terugkoopprijs”:de prijs waartegen de koper verplicht is gelijkwaardige activa aan de verkoper terug te verkopen als onderdeel van een transactie krachtens een repo; De terugkoopprijs is gelijk aan de som van de aankoopprijs en het prijsverschil dat overeenkomt met de rente over de verstrekte liquiditeiten gedurende de looptijd van de transactie;

80. „transactie met wederinkoop”:een instrument dat wordt gebruikt voor het uitvoeren van openmarkttransacties en bij het toegang verschaffen tot de marginale beleningsfaciliteit waarbij een NCB beleenbare activa aan- of verkoopt krachtens een repo of krediettransacties verricht in de vorm van leningen op onderpand;

81. „effectenrekening”:een door een ICSWD, CSD of NCB geadministreerde effectenrekening waarop kredietinstellingen effecten kunnen deponeren die in het kader van krediettransacties van het Eurosysteem beleenbaar zijn;

82. „effectenafwikkelingssysteem” (SSS):een systeem voor het overdragen van effecten, hetzij volgens franco levering (FOP), hetzij volgens levering tegen betaling;

83. „afwikkelingsdatum”:de datum waarop een transactie wordt verevend;

84. „toewijzing op basis van een enkelvoudige rentevoet (Nederlandse veiling)”:een toewijzingssysteem waarbij de rentevoet (of de koers of het swappunt) waarop wordt toegewezen voor alle toegewezen inschrijvingen gelijk is aan de marginale rentevoet (of de koers of het swappunt);

85. „lege financiële instelling (SPV)”:een „special purpose entity voor securitisatiedoeleinden” zoals gedefinieerd in artikel 4, lid 1, punt 66), van Verordening (EU) nr. 575/2013;

86. „standaardtender”:een tenderprocedure die gewoonlijk wordt uitgevoerd in een tijdsbestek van 24 uur vanaf de aankondiging van de tender tot en met certificering van het toewijzingsresultaat;

87. „structurele transacties”:een categorie openmarkttransacties die het Eurosysteem uitvoert met als doel de structurele liquiditeitspositie van het Eurosysteem ten opzichte van het financiële stelsel te beïnvloeden of andere monetairbeleidsdoeleinden na te streven zoals gespecificeerd in deel twee;

88. „gestructureerde gedekte obligaties”:gedekte obligaties, met uitzondering van multi-cédulas, die niet overeenkomstig de vereisten zoals bedoeld in artikel 52, lid 4, van Richtlijn 2009/65/EG zijn uitgegeven;

89. „swappunt”:bij een deviezenswap het verschil tussen de wisselkoers ten tijde van de termijntransactie en de wisselkoers ten tijde van de contante transactie, genoteerd in overeenstemming met de algemene marktpraktijk;

90. „doorlopende uitgifte”:een uitgifte die een enkele reeks vormt met een eerdere uitgifte;

91. „Target2”:het realtime-brutovereveningssysteem voor de euro voor de afwikkeling van betalingen in euro in centralebankgeld, zoals gereglementeerd in Richtsnoer ECB/2012/27;

92. „tenderprocedure”:een procedure waarbij het Eurosysteem liquiditeiten aan de markt verstrekt of onttrekt, waarbij de NCB transacties aangaat door het accepteren van inschrijvingen die door wederpartijen zijn ingediend na een openbare aankondiging;

93. „transactiedag (T)”:de datum waarop een transactieovereenkomst, d.w.z. een overeenkomst inzake een financiële transactie tussen twee wederpartijen, wordt afgesloten. De transactiedag kan samenvallen met de afwikkelingsdatum voor de transactie (verevening op dezelfde dag) of een bepaald aantal werkdagen vóór de valutadatum liggen (de valutadatum wordt aangegeven als T + het aantal dagen tot de afwikkeling);

94. „traditionele gedekte obligaties”:gedekte obligaties, anders dan gedekte obligaties van het „Jumbo”-type, die worden uitgegeven in overeenstemming met de vereisten van artikel 52, lid 4, van Richtlijn 2009/65/EG;

95. „tripartietagent”:een beheerder van een SSP die een overeenkomst is aangegaan met een NCB waarbij deze beheerder bepaalde onderpandbeheerdiensten zal verlenen als een agent van die NCB;

96. „Unie”:de Europese Unie;

97. „surpluspercentage”:een percentageverlaging die wordt toegepast op de marktwaarde van een activum dat als onderpand is geleverd in Eurosysteemkrediettransacties;

98. „waarderingsverlaging”:een bepaalde percentageverlaging van de marktwaarde van activa die als onderpand zijn geleverd in Eurosysteemkrediettransacties, voorafgaande aan de toepassing van enig surpluspercentage;

99. „variabele rentetender”:een tenderprocedure waarbij de deelnemende wederpartijen in hun inschrijving zowel het bedrag opgeven waarvoor zij de transactie wensen aan te gaan als de rentevoet, swappunt of de koers waarvoor zij transacties wensen aan te gaan met het Eurosysteem in concurrentie met elkaar, en waarbij de meest concurrerende inschrijvingen het eerst worden toegewezen, totdat het totale aangeboden bedrag is bereikt;

100. „nulcoupon”:een schuldbewijs zonder periodieke couponbetalingen,







DEEL TWEE

DE MONETAIRBELEIDSINSTRUMENTEN, -TRANSACTIES EN -PROCEDURES VAN HET EUROSYSTEEM

Artikel 3

Het kader voor implementatie van het monetaire beleid van het Eurosysteem

1. De door het Eurosysteem gebruikte instrumenten bij de implementatie van monetair beleid bestaan uit:

a) openmarkttransacties;

b) permanente faciliteiten;

c) reserveverplichtingen.

2. De reserveverplichtingen worden gespecificeerd in Verordening (EG) nr. 2531/98 en Verordening (EG) nr. 1745/2003 (ECB/2003/9). Bepaalde kenmerken van de reserveverplichtingen worden ter informatie in bijlage I geïllustreerd.

Artikel 4

Indicatieve kenmerken van monetairbeleidstransacties van het Eurosysteem

Een overzicht van de eigenschappen van de monetairbeleidstransacties van het Eurosysteem worden uiteengezet in tabel 1.







Tabel 1 Overzicht van kenmerken van de monetairbeleidstransacties van het Eurosysteem Categorieën monetairbeleidstransactis Type instrument Looptijd Frequentie Procedure Liquiditeitsverruimend Liquiditeitsverkrappend Openmarkttransacties Basisherfinancieringstransacties Transacties met wederinkoop — Een week Wekelijks Standaardtenders Langerlopende herfinancieringstransacties Transacties met wederinkoop — Drie maanden (1) Maandelijks (1) Standaardtenders Finetuningtransacties Transacties met wederinkoop Transacties met wederinkoop Niet gestandaardiseerd Niet gestandaardiseerd Tenders Deviezenswaps Deviezenswaps Bilaterale procedures Aantrekken van termijndeposito's Structurele transacties Transacties met wederinkoop Transacties met wederinkoop Niet gestandaardiseerd Niet gestandaardiseerd Standaardtenders — Uitgifte van ECB-schuldbewijzen Korter dan twaalf maanden Niet gestandaardiseerd Onvoorwaardelijke aankopen van waardepapier Onvoorwaardelijke verkopen van waardepapier — Niet gestandaardiseerd Tenders Bilaterale procedures Permanente faciliteiten Marginale beleningsfaciliteit Transacties met wederinkoop — Onmiddellijk opvraagbaar Toegang op initiatief van wederpartijen Depositofaciliteit — Deposito's Onmiddellijk opvraagbaar Toegang op initiatief van wederpartijen (1) Met inachtneming van artikel 7, lid 4.







TITEL I

OPENMARKTTRANSACTIES







HOOFDSTUK 1

Overzicht van openmarkttransacties

Artikel 5

Overzicht van categorieën en instrumenten inzake openmarkttransacties

1. Het Eurosysteem kan openmarkttransacties uitvoeren voor het sturen van rente, het beheersen van de liquiditeitsverhoudingen in de financiële markt en het afgeven van signalen omtrent de koers van het monetaire beleid.

2. Afhankelijk van hun specifieke doel, kunnen openmarkttransacties ingedeeld worden in de volgende categorieën:

a) basisherfinancieringstransacties;

b) langerlopende herfinancieringstransacties;

c) finetuningtransacties;

d) structurele transacties.

3. Openmarkttransacties worden uitgevoerd met behulp van de volgende instrumenten:

a) transacties met wederinkoop;

b) deviezenswaps voor monetairbeleidsdoeleinden;

c) het aantrekken van termijndeposito's;

d) de uitgifte van ECB-schuldbewijzen;

e) onvoorwaardelijke aan- of verkopen van waardepapier.

4. Met betrekking tot de in lid 2 vermelde specifieke categorieën van openmarkttransacties zijn de volgende, in lid 3 vermelde instrumenten van toepassing:

a) basisherfinancieringstransacties en langerlopende herfinancieringstransacties worden exclusief uitgevoerd door middel van transacties met wederinkoop;

b) finetuningtransacties kunnen worden uitgevoerd door middel van: i) transacties met wederinkoop; ii) deviezenswaps voor monetairbeleidsdoeleinden; iii) het aantrekken van termijndeposito's;

c) structurele transacties kunnen worden uitgevoerd door middel van: i) transacties met wederinkoop; ii) de uitgifte van ECB-schuldbewijzen; iii) onvoorwaardelijke aan- of verkopen van waardepapier.

5. De ECB neemt het initiatief voor openmarkttransacties en beslist ook ten aanzien van de voorwaarden voor hun tenuitvoerlegging en het te gebruiken instrument.







HOOFDSTUK 2

Categorieën van openmarkttransacties

Artikel 6

Basisherfinancieringstransacties

1. Het Eurosysteem voert basisherfinancieringstransacties uit door middel van transacties met wederinkoop.

2. Basisherfinancieringstransacties hebben de volgende operationele kenmerken:

a) ze zijn liquiditeitsverruimend;

b) ze worden iedere week uitgevoerd aan de hand van de indicatieve kalender voor de regelmatige tenders van het Eurosysteem;

c) zij hebben doorgaans een looptijd van een week, zoals aangegeven in de indicatieve kalender voor de regelmatige tenders van het Eurosysteem, met inachtneming van de uitzondering van lid 3;

d) zij worden decentraal uitgevoerd door de NCB's;

e) zij worden uitgevoerd als standaardtenders;

f) ze zijn onderworpen aan de criteria die zijn vastgelegd in artikel 55, waaraan voldaan moet zijn door alle wederpartijen die inschrijven op dergelijke transacties;

g) ze zijn gebaseerd op beleenbare activa als onderpand.

3. De looptijd van basisherfinancieringstransacties kan verschillen als gevolg van afwijkende feestdagen in eurogebiedlidstaten.

4. De Raad van bestuur van de ECB besluit regelmatig over de rentetarieven voor de basisherfinancieringstransacties. De aangepaste rentetarieven worden bij aanvang van de nieuwe reserveperiode van kracht.

5. Onverminderd lid 4, kan de Raad van bestuur van de ECB het rentetarief voor basisherfinancieringstransacties te allen tijde wijzigen. Een dergelijk besluit wordt op zijn vroegst van kracht op de volgende werkdag van het Eurosysteem.

6. Basisherfinancieringstransacties worden uitgevoerd middels de vaste rentetenders of de variabele rentetenders, al naar gelang het besluit van het Eurosysteem.

Artikel 7

Langerlopende herfinancieringstransacties

1. Het Eurosysteem voert langerlopende herfinancieringstransacties uit door middel van transacties met wederinkoop, teneinde liquiditeiten te verstrekken aan wederpartijen met een langere looptijd dan die van de basisherfinancieringstransacties.

2. Langerlopende herfinancieringstransacties hebben de volgende operationele kenmerken:

a) zij zijn liquiditeitsverruimende transacties met wederinkoop;

b) ze worden iedere maand uitgevoerd aan de hand van de indicatieve kalender voor de regelmatige tenders van het Eurosysteem, met inachtneming van de in lid 4 vermelde uitzondering;

c) zij hebben doorgaans een looptijd van drie maanden, zoals aangegeven in de indicatieve kalender voor de regelmatige tenders van het Eurosysteem, met inachtneming van de in lid 3 en 4 vermelde uitzonderingen;

d) zij worden decentraal uitgevoerd door de NCB's;

e) zij worden uitgevoerd als standaardtenders;

f) ze zijn onderworpen aan de criteria zoals gespecificeerd in artikel 55, waaraan voldaan moet zijn door alle wederpartijen die inschrijven op dergelijke transacties;

g) ze zijn gebaseerd op beleenbare activa als onderpand.

3. De looptijd van langerlopende herfinancieringstransacties kan verschillen als gevolg van afwijkende feestdagen in eurogebiedlidstaten.

4. Het Eurosysteem kan op niet-regelmatige basis langerlopende herfinancieringstransacties uitvoeren met een andere looptijd dan drie maanden. Dergelijke transacties worden niet gespecificeerd in de indicatieve kalender voor de regelmatige tenders van het Eurosysteem.

5. Langerlopende herfinancieringstransacties met een looptijd van meer dan drie maanden die op niet-regelmatige basis worden uitgevoerd, zoals bedoeld in lid 4, kunnen een vervroegde terugbetalingsbepaling hebben. Een dergelijke vervroegde terugbetalingsbepaling is hetzij een keuzemogelijkheid of een verplichting voor wederpartijen op basis waarvan zij alle bedragen, of een deel daarvan, die aan hen waren toegewezen in een bepaalde transactie terugbetalen. Vervroegde terugbetalingsbepalingen zijn gebaseerd op expliciete en vooraf vastgelegde voorwaarden. De data waarop de vervroegde terugbetalingen van kracht worden, worden bekendgemaakt door het Eurosysteem ten tijde van de aankondiging van de transacties. Het Eurosysteem kan in uitzonderlijke omstandigheden besluiten de vervroegde terugbetalingen op specifieke data op te schorten, onder andere vanwege feestdagen in eurogebiedlidstaten.

6. Langerlopende herfinancieringstransacties worden uitgevoerd door middel van variabele rentetenders, tenzij het Eurosysteem besluit deze uit te voeren door middel van vaste rentetenders. In dat geval kan de op vaste rentetenders van toepassing zijnde rentevoet geïndexeerd worden tot een onderliggende referentierente (bijvoorbeeld de gemiddelde rentevoet voor basisfinancieringstransacties) gedurende de looptijd van de transactie, met of zonder een spread.

Artikel 8

Finetuningtransacties

1. Het Eurosysteem kan finetuningtransacties uitvoeren als transacties met wederinkoop, deviezenswaps voor monetairbeleidsdoeleinden of het aantrekken van termijndeposito's, met als specifiek doel het omgaan met fluctuaties in de liquiditeitsverhoudingen op de markt.

2. Finetuningtransacties hebben de volgende operationele kenmerken:

a) zij kunnen zowel liquiditeitsverruimend als liquiditeitsverkrappend zijn;

b) zij kennen doorgaans geen standaardfrequentie en geen standaardlooptijd;

c) ze worden doorgaans uitgevoerd door middel van snelle tenders, tenzij het Eurosysteem besluit de betreffende finetuningtransactie uit te voeren met behulp van andere middelen (standaardtenders of bilaterale transacties) in het licht van specifieke monetaire beleidsoverwegingen of om te reageren op de marktomstandigheden;

d) zij worden decentraal uitgevoerd door de NCB's, zonder afbreuk te doen aan artikel 45, lid 3;

e) ze zijn onderworpen aan de criteria voor wederpartijen zoals gespecificeerd in deel Drie, afhankelijk van: i) het specifieke type instrument voor de uitvoering van finetuningtransacties; en ii) de voor dat specifieke type instrument toepasselijke procedure;

f) indien uitgevoerd door middel van transacties met wederinkoop, worden ze gebaseerd op beleenbare activa als onderpand.

▼M2

3. De ECB kan op iedere werkdag van het Eurosysteem finetuningtransacties uitvoeren teneinde liquiditeitsonevenwichtigheden in de reserveperiode op te vangen. Indien de transactiedag, de afwikkelingsdatum en de einddatum geen NCB-werkdagen zijn, is de betrokken NCB niet verplicht dergelijke transacties uit te voeren.

▼B

4. Het Eurosysteem houdt een hoge mate van flexibiliteit aan bij zijn keuze van procedures en operationele kenmerken voor de uitvoering van finetuningtransacties, teneinde te kunnen reageren op marktomstandigheden.

Artikel 9

Structurele transacties

1. Het Eurosysteem kan structurele transacties uitvoeren als transacties met wederinkoop, de uitgifte van ECB-schuldbewijzen of onvoorwaardelijke aan- of verkopen van waardepapier teneinde de structurele positie van het Eurosysteem ten opzichte van de financiële sector te beïnvloeden of andere doeleinden inzake de tenuitvoerlegging van monetair beleid na te streven.

2. Structurele transacties hebben de volgende operationele kenmerken:

a) zij zijn liquiditeitsverruimende of liquiditeitsverkrappende transacties;

b) zij kennen geen standaardfrequentie en geen standaardlooptijd;

c) zij worden uitgevoerd door middel van tenders of bilaterale transacties, afhankelijk van het specifieke type instrument voor de uitvoering van de structurele transactie;

d) zij worden decentraal uitgevoerd door de NCB's;

e) ze zijn onderworpen aan de criteria voor wederpartijen zoals gespecificeerd in deel Drie, afhankelijk van: i) het specifieke type instrument voor de uitvoering van structurele transacties; en ii) de voor dat specifieke type instrument toepasselijke procedure;

f) liquiditeitsverruimende structurele transacties zijn gebaseerd op beleenbare activa als onderpand, met uitzondering van onvoorwaardelijke aankopen van waardepapier.

3. Het Eurosysteem houdt een hoge mate van flexibiliteit aan bij zijn keuze van procedures en operationele kenmerken voor de uitvoering van structurele transacties, teneinde te kunnen reageren op marktomstandigheden en andere structurele ontwikkelingen.







HOOFDSTUK 3

Instrumenten voor openmarkttransacties

Artikel 10

Transacties met wederinkoop

1. Transacties met wederinkoop zijn specifieke instrumenten om openmarkttransacties uit te voeren, waarbij een NCB beleenbare activa aan- of verkoopt krachtens een repo of krediettransacties in de vorm van leningen op onderpand, afhankelijk van de betreffende contracten of reglementen die worden toegepast door de NCB's.

2. Repo-overeenkomsten en leningen op onderpand dienen te voldoen aan de aanvullende vereisten voor dergelijke instrumenten zoals uiteengezet in deel zeven.

3. Liquiditeitsverruimende transacties met wederinkoop worden gebaseerd op beleenbare activa als onderpand, krachtens deel vier.

4. De operationele kenmerken van transacties met wederinkoop zijn afhankelijk van de categorie openmarkttransacties waarvoor ze worden gebruikt.

5. Liquiditeitsverkrappende transacties met wederinkoop worden gebaseerd op activa die door het Eurosysteem worden verschaft. De beleenbaarheidscriteria van deze activa zijn identiek aan die welke worden toegepast voor beleenbare activa die worden gebruikt in liquiditeitsverruimende transacties met wederinkoop, krachtens deel vier. Bij liquiditeitsverkrappende transacties met wederinkoop worden geen surpluspercentages toegepast.

Artikel 11

Deviezenswaps voor monetairbeleidsdoeleinden;

1. Deviezenswaps voor monetairbeleidsdoeleinden bestaan uit een gelijktijdige contante transactie en een termijntransactie in euro tegen vreemde valuta.

2. Deviezenswaps voor monetairbeleidsdoeleinden dienen te voldoen aan de aanvullende vereisten voor dergelijke instrumenten zoals uiteengezet in deel zeven.

3. Tenzij anderszins besloten door de Raad van bestuur van de ECB, sluit het Eurosysteem slechts transacties af in valuta's die op ruime schaal worden verhandeld, met inachtneming van de marktusance.

4. Bij elke deviezenswap voor monetairbeleidsdoeleinden komen het Eurosysteem en de wederpartijen de voor de transactie geldende swappunten overeen, met inachtneming van de algemene marktpraktijk. De bij een deviezenswap voor monetairbeleidsdoeleinden gehanteerde koersen worden gespecificeerd in tabel 2.

5. Deviezenswaps voor monetairbeleidsdoeleinden hebben de volgende operationele kenmerken:

a) zij kunnen zowel liquiditeitsverruimend als liquiditeitsverkrappend zijn;

b) zij kennen geen standaardfrequentie en geen standaardlooptijd;

c) ze worden doorgaans uitgevoerd door middel van snelle tenders of bilaterale transacties, tenzij het Eurosysteem besluit de betreffende transactie uit te voeren met behulp van andere middelen (standaardtenders) in het licht van specifieke monetaire beleidsoverwegingen of om te reageren op de marktomstandigheden;

d) zij worden decentraal uitgevoerd door de NCB's, zonder afbreuk te doen aan artikel 45, lid 3.

6. Wederpartijen die deelnemen aan deviezenswaps voor monetairbeleidsdoeleinden worden onderworpen aan de in deel drie gespecificeerde criteria, afhankelijk van de voor de betreffende transactie geldende procedure.

Tabel 2

De bij een deviezenswap voor monetairbeleidsdoeleinden gehanteerde koersen

S = Contante koers (per de transactiedag van de deviezenswap) tussen de euro (EUR) en een vreemde valuta ABC

FM = Termijnkoers tussen de euro en een vreemde valuta ABC per de terugkoopdatum van de swap (M)

ΔΜ = Termijnpunten tussen de euro en ABC voor de terugkoopdatum van de swap (M)

N(.) = Contant bedrag aan valuta; N(.)M is het termijnbedrag aan valuta: of of of of

Artikel 12

Aantrekken van termijndeposito's

1. Het Eurosysteem kan wederpartijen in de gelegenheid stellen termijndeposito's aan te houden bij hun eigen NCB's.

2. Van wederpartijen aanvaarde deposito's hebben een vaste looptijd en er wordt een vaste rentevoet toegepast.

3. Het op termijndeposito's toegepaste rentetarief kan: a) positief; b) 0 procent; c) negatief zijn.

4. De op het termijndeposito toegepaste rentevoet bestaat uit een enkelvoudige rente die is berekend volgens de conventie „werkelijk aantal dagen/360”. De rente wordt betaald op de vervaldag van het deposito. In geval van een negatieve rente, brengt toepassing daarvan op termijndeposito's voor de depositohouder een betalingsverplichting met zich mee aan de eigen NCB, waaronder het recht van die NCB om de rekening van de wederpartij dienovereenkomstig te debiteren. De NCB's verschaffen geen onderpand in ruil voor de termijndeposito's.

5. Termijndeposito's worden aangehouden op rekeningen bij de eigen NCB, ook wanneer dergelijke transacties centraal door de ECB worden uitgevoerd op basis van artikel 45, lid 3.

6. Het aantrekken van termijndeposito's heeft de volgende operationele kenmerken:

a) ze worden uitgevoerd teneinde liquiditeiten te onttrekken;

b) ze kunnen worden uitgevoerd op basis van een vooraf aangekondigd schema van transacties met een vooraf vastgestelde frequentie en looptijd of kunnen ad hoc uitgevoerd worden om te reageren op ontwikkelingen ten aanzien van de toestand van liquiditeiten, bijvoorbeeld het aantrekken van termijndeposito's wordt uitgevoerd op de laatste dag van een reserveperiode om de, sinds de gunning van de laatste basisherfinancieringstransactie eventueel geaccumuleerde liquiditeitsonevenwichtigheden op te vangen;

c) ze worden doorgaans uitgevoerd door middel van snelle tenders, tenzij de ECB besluit de betreffende transactie uit te voeren met behulp van andere middelen (bilaterale transacties of standaardtenders) in het licht van specifieke monetaire beleidsoverwegingen of om te reageren op de marktomstandigheden;

d) zij worden decentraal uitgevoerd door de NCB's, zonder afbreuk te doen aan artikel 45, lid 3.

7. Wederpartijen die deelnemen aan het aantrekken van termijndeposito's worden onderworpen aan de in deel drie gespecificeerde criteria, afhankelijk van de voor de betreffende transactie geldende procedure.

Artikel 13

Uitgifte van ECB-schuldbewijzen

1. ECB-schuldbewijzen vertegenwoordigen een schuldverplichting van de ECB aan de houder van het schuldbewijs.

2. ECB-schuldbewijzen worden in girale vorm uitgegeven en aangehouden bij effectenbewaarinstellingen in eurogebiedlidstaten.

3. De ECB stelt geen beperkingen aan de overdraagbaarheid van ECB-schuldbewijzen.

4. De ECB kan ECB-schuldbewijzen uitgeven tegen;

a) een gedisconteerde uitgiftekoers die lager is dan de nominale waarde; of

b) een bedrag hoger dan de nominale waarde,

en die op de vervaldatum tegen nominale waarde worden afgelost.

Het verschil tussen de uitgiftekoers en het nominale bedrag van de aflossing is gelijk aan de opgebouwde rente over de uitgiftekoers tegen de overeengekomen rentevoet over de looptijd van het schuldbewijs. De toegepaste rentevoet bestaat uit een enkelvoudige rente die is berekend volgens de conventie „werkelijk aantal dagen/360”. De berekening van de uitgiftekoers wordt gemaakt overeenkomstig tabel 3.

Tabel 3

Uitgifte van ECB-schuldbewijzen

De uitgiftekoers is:

waarbij:

N = nominale waarde van het ECB-schuldbewijs

rI = rente (in %)

D = looptijd van het ECB-schuldbewijs (in dagen)

PT = uitgiftekoers van het ECB-schuldbewijs

5. ECB-schuldbewijzen hebben de volgende operationele kenmerken;

a) zij worden uitgegeven als een liquiditeitsverkrappende openmarkttransactie;

b) ze kunnen op regelmatige of niet-regelmatige basis worden uitgegeven;

c) zij hebben een looptijd van minder dan twaalf maanden;

d) zij worden uitgegeven door middel van standaardtenders;

e) de tenders en de afrekening worden decentraal verzorgd door de NCB's.

6. Wederpartijen die deelnemen aan de standaardtender voor de uitgifte van ECB-schuldbewijzen worden onderworpen aan de in deel drie gespecificeerde criteria.

Artikel 14

Onvoorwaardelijke aan- of verkopen van waardepapier

1. Bij onvoorwaardelijke aan- of verkopen van waardepapier gaat de volledige eigendom over van de verkoper naar de koper zonder een daarmee verbonden heroverdracht van eigendom.

2. Bij de uitvoering van onvoorwaardelijke aan- of verkopen van waardepapier en de berekening van de koers handelt het Eurosysteem conform de marktusance voor de verhandelde schuldtitel.

3. Onvoorwaardelijke aan- of verkopen van waardepapier hebben de volgende operationele kenmerken:

a) zij kunnen zowel liquiditeitsverruimend (onvoorwaardelijke aankopen van waardepapier) als liquiditeitsverkrappend (onvoorwaardelijke verkopen van waardepapier) zijn;

b) zij kennen geen standaardfrequentie;

c) zij worden uitgevoerd door middel van bilaterale transacties, tenzij de ECB besluit de specifieke transactie uit te voeren door middel van snelle tenders of standaardtenders;

d) zij worden decentraal uitgevoerd door de NCB's, zonder afbreuk te doen aan artikel 45, lid 3;

e) zij zijn alleen gebaseerd op beleenbare verhandelbare activa zoals gespecificeerd in deel vier.

4. Wederpartijen die deelnemen aan onvoorwaardelijke aan- of verkopen van waardepapier worden onderworpen aan de in deel drie gespecificeerde criteria.

Artikel 15

Verplichtingen inzake zekerheidsstelling en afwikkeling voor transacties met wederinkoop en deviezenswaps voor monetairbeleidsdoeleinden

1. Met betrekking tot liquiditeitsverruimende transacties met wederinkoop en liquiditeitsverruimende deviezenswaps voor monetairbeleidsdoeleinden, dienen wederpartijen:

a) een voldoende hoeveelheid beleenbare activa over te dragen ingeval van transacties met wederinkoop of het corresponderende bedrag in vreemde valuta ingeval van deviezenswaps teneinde te verevenen op de afwikkelingsdatum;

b) een adequate zekerheidstelling van de transactie te verzekeren tot de vervaldag;

c) indien b) van toepassing is, een adequate zekerheidstelling te verschaffen door middel van corresponderende margestortingen, zulks middels voldoende beleenbare activa of liquiditeiten.

2. Met betrekking tot liquiditeitsverkrappende transacties met wederinkoop en liquiditeitsverkrappende deviezenswaps voor monetairbeleidsdoeleinden, dienen wederpartijen:

a) een voldoende hoeveelheid liquide middelen te leveren voor verevening van de bedragen die aan hen zijn toegewezen bij de betreffende liquiditeitsverkrappende transactie;

b) een adequate zekerheidstelling van de transactie te verzekeren tot de vervaldag;

c) indien b) van toepassing is, een adequate zekerheidstelling te verschaffen door middel van corresponderende margestortingen door middel van voldoende beleenbare activa of liquiditeiten.

3. Niet-naleving van de in lid 1 en 2 genoemde vereisten wordt gesanctioneerd, naargelang van het geval, krachtens de artikelen 154 tot en met 157.

Artikel 16

Verplichtingen inzake afwikkeling van onvoorwaardelijke aan- en verkopen van waardepapier, het aantrekken van termijndeposito's en de uitgifte van ECB- schuldbewijzen

1. Voor openmarkttransacties die worden uitgevoerd door middel van onvoorwaardelijke aan- en verkopen van waardepapier, het aantrekken van termijndeposito's en de uitgifte van ECB- schuldbewijzen, dragen wederpartijen een voldoende hoeveelheid beleenbare activa of liquiditeiten over voor afwikkeling van het bij een transactie overeengekomen bedrag.

2. Niet-naleving van het in lid 1 genoemde vereiste wordt gesanctioneerd, naargelang van het geval, krachtens de artikelen 154 tot en met 157.







TITEL II

PERMANENTE FACILITEITEN

Artikel 17

Permanente faciliteiten

1. De NCB's verschaffen toegang tot de permanente faciliteiten van het Eurosysteem op initiatief van hun wederpartijen.

2. Permanente faciliteiten bestaan uit onderstaande categorieën:

a) de marginale beleningsfaciliteit;

b) de depositofaciliteit.

3. De voorwaarden en modaliteiten van de permanente faciliteiten dienen identiek te zijn in alle eurogebiedlidstaten.

4. De NCB's verschaffen slechts toegang tot de permanente faciliteiten indien dit in overeenstemming is met de doelstellingen en de algemene monetairbeleidsoverwegingen van de ECB.

5. De ECB kan te allen tijde de modaliteiten van de permanente faciliteiten wijzigen of opschorten.

6. De Raad van bestuur van de ECB besluit regelmatig over de rentetarieven voor de permanente faciliteiten. De aangepaste rentetarieven worden bij aanvang van de nieuwe reserveperiode van kracht, zoals vastgelegd in artikel 7 van Verordening (EG) 1745/2003 (ECB/2003/9). De ECB publiceert ten minste drie maanden voor het begin van elk kalenderjaar een kalender van reserveperioden.

7. In afwijking van lid 6, kan de Raad van bestuur van de ECB het rentetarief voor de permanente faciliteiten te allen tijde wijzigen. Een dergelijk besluit wordt op zijn vroegst van kracht op de volgende werkdag van het Eurosysteem.







HOOFDSTUK 1

Marginale beleningsfaciliteit

Artikel 18

Kenmerken van de marginale beleningsfaciliteit

1. Wederpartijen kunnen een beroep doen op de marginale beleningsfaciliteit voor het verkrijgen van zeer kortlopende liquiditeiten van het Eurosysteem middels een transactie met wederinkoop met hun eigen NCB tegen een tevoren vastgestelde rentevoet gebruik makend van beleenbare activa als onderpand.

2. De NCB's kunnen liquiditeiten krachtens de marginale beleningsfaciliteit verstrekken in de vorm van repo-overeenkomsten of in de vorm van leningen op onderpand krachtens de toepasselijke contracten of reglementen van de NCB's.

3. Het bedrag aan liquiditeit dat verschaft kan worden op basis van de marginale beleningsfaciliteit is ongelimiteerd, met inachtneming van het vereiste tot verstrekking van voldoende onderpand ingevolge lid 4.

4. Wederpartijen zijn verplicht om voorafgaand aan het gebruik van de marginale beleningsfaciliteit voldoende beleenbare activa als onderpand te presenteren. Deze activa dienen ofwel vooraf gedeponeerd te worden bij de betreffende NCB of tegelijk met het verzoek om toegang tot de marginale beleningsfaciliteit geleverd te worden.

Artikel 19

Toegangscondities voor de marginale beleningsfaciliteit

1. Instellingen die voldoen aan de in artikel 55 vastgelegde criteria en die toegang hebben tot een rekening bij de NCB waar de transactie kan worden afgewikkeld, met name in Target2, kunnen een beroep doen op de marginale beleningsfaciliteit.

2. Toegang tot de marginale beleningsfaciliteit wordt slechts verleend gedurende die dagen dat Target2 operationeel is. Op de dagen dat de effectenafwikkelingssystemen niet operationeel zijn, wordt toegang tot de marginale beleningsfaciliteit verleend op basis van de beleenbare activa die reeds tevoren bij de NCB's zijn gedeponeerd.

3. Indien de NCB of enig filiaal daarvan op bepaalde werkdagen van het Eurosysteem vanwege nationale of regionale feestdagen niet geopend zijn voor het uitvoeren van monetairbeleidstransacties, informeert de NCB haar wederpartijen vooraf over de uit te voeren regelingen voor toegang tot de marginale beleningsfaciliteit op die feestdag.

4. Toegang tot de marginale beleningsfaciliteit wordt ofwel verleend op basis van een specifiek verzoek van de wederpartij ofwel automatisch, zoals aangegeven in respectievelijk lid 5 en 6.

5. Een wederpartij kan een verzoek voor het doen van een beroep op de marginale beleningsfaciliteit verzenden aan zijn eigen NCB. De NCB behandelt het verzoek op dezelfde dag in Target2, op voorwaarde dat het verzoek uiterlijk 15 minuten na sluitingstijd van Target2 in het bezit van de eigen NCB is. De eindtijd voor verzoeken tot een beroep op de marginale beleningsfaciliteit wordt met nog eens 15 minuten uitgesteld op de laatste werkdag van het Eurosysteem van een reserveperiode. Het verzoek om toegang tot de marginale beleningsfaciliteit vermeldt het kredietbedrag waarom wordt verzocht. De wederpartij levert voldoende beleenbare activa aan als onderpand voor de transactie, tenzij deze activa reeds tevoren bij de eigen NCB zijn gedeponeerd door de wederpartij in overeenstemming met artikel 18, lid 4.

6. Aan het einde van iedere werkdag wordt een negatief saldo op de vereveningsrekening van een wederpartij bij diens eigen NCB na voltooiing van de dagultimocontroleprocedures automatisch beschouwd als een verzoek om een beroep te mogen doen op de marginale beleningsfaciliteit. Teneinde te voldoen aan het vereiste van artikel 18,lid 4, leveren wederpartijen reeds tevoren voldoende beleenbare activa aan als onderpand voor de transactie bij de eigen NCB, voordat een dergelijke automatisch verzoek zich voordoet. Niet-naleving van deze voorwaarden voor toegang is onderhevig aan sancties op basis van artikel 154 tot en met 157.

Artikel 20

Looptijd en rentevoeten van de marginale beleningsfaciliteit

1. De looptijd van krachtens de marginale beleningsfaciliteit verleende kredieten strekt zich uit tot de volgende ochtend. Ten aanzien van rechtstreeks aan Target2 deelnemende wederpartijen wordt het krediet afgelost op de eerstvolgende dag dat: a) Target2; en b) het desbetreffende afwikkelsysteem voor effecten operationeel zijn en wel wanneer die systemen geopend zijn.

2. De rentevoet van de marginale beleningsfaciliteit wordt tevoren door het Eurosysteem bekendgemaakt en wordt berekend als een enkelvoudige rente volgens de conventie: „werkelijk aantal dagen/360”. De op de marginale beleningsfaciliteit toegepaste rentevoet wordt de marginale beleningsrente genoemd.

3. De rente op de marginale beleningsfaciliteit moet bij de aflossing van het krediet worden betaald.







HOOFDSTUK 2

Depositofaciliteit

Artikel 21

Kenmerken van de depositofaciliteit

1. Wederpartijen kunnen gebruikmaken van de depositofaciliteit om bij het Eurosysteem onmiddellijk opvraagbare deposito's te plaatsen via de eigen NCB, waarop een tevoren vastgestelde rentevoet wordt toegepast.

2. Het op de depositofaciliteit toegepaste rentetarief kan: a) positief; b) 0 procent; c) negatief zijn.

3. De NCB's verschaffen geen onderpand in ruil voor de deposito's.

4. Het door een wederpartij krachtens de depositofaciliteit te deponeren bedrag is niet aan beperkingen gebonden.

Artikel 22

Toegangscondities voor de depositofaciliteit

1. Instellingen die voldoen aan de in artikel 55 vastgelegde criteria en die toegang hebben tot een rekening bij de NCB waar de transactie kan worden afgewikkeld, met name in Target2, kunnen een beroep doen op de depositofaciliteit. Toegang tot de depositofaciliteit wordt slechts verleend gedurende die dagen dat Target2 operationeel is.

2. Voor een beroep op de depositofaciliteit dient een wederpartij een verzoek daartoe in bij hun eigen NCB. De NCB behandelt het verzoek op dezelfde dag in Target2, op voorwaarde dat het verzoek uiterlijk 15 minuten na sluitingstijd van Target2 in het bezit van de eigen NCB is. De eindtijd voor verzoeken om toegang tot de depositofaciliteit wordt met nog eens 15 minuten uitgesteld op de laatste werkdag van het Eurosysteem van een reserveperiode. Het verzoek dient het krachtens de faciliteit te deponeren bedrag te specificeren.

3. Als gevolg van verschillen in rekeningstructuren tussen de NCB's, kan de ECB vooraf toestaan dat NCB's toegangsvoorwaarden hanteren die afwijken van de in dit artikel vermelde voorwaarden. De NCB's zullen de wederpartijen informatie verstrekken omtrent dergelijke afwijkingen van de in dit artikel beschreven toegangsvoorwaarden.

Artikel 23

Looptijd en rentebepalingen van de depositofaciliteit

1. De looptijd van krachtens de depositofaciliteit aangehouden deposito's strekt zich uit tot de volgende ochtend. Ten aanzien van rechtstreeks aan Target2 deelnemende wederpartijen, vervallen krachtens de depositofaciliteit aangehouden deposito's op de volgende dag waarop Target2 operationeel is, en wel bij de opening daarvan.

2. De rentevoet van het deposito wordt tevoren door het Eurosysteem bekendgemaakt en wordt berekend als een enkelvoudige rente volgens de conventie: „werkelijk aantal dagen/360”.

3. De rente op de deposito's moet worden betaald op de dag dat het deposito vervalt. Ingeval van een negatieve rente, brengt toepassing van de rentevoet op de depositofaciliteit voor de depositohouder een betalingsverplichting met zich mee aan de eigen NCB, waaronder het recht van die NCB om de rekening van de wederpartij dienovereenkomstig te debiteren.







TITEL III

PROCEDURES VOOR MONETAIRBELEIDSTRANSACTIES VAN HET EUROSYSTEEM







HOOFDSTUK 1

Tenders en bilaterale transacties voor openmarkttransacties van het Eurosysteem

Artikel 24

Soorten procedures voor openmarkttransacties

Openmarkttransacties worden uitgevoerd met behulp van tenders of bilaterale transacties.







Afdeling 1

Tenders

Artikel 25

Overzicht van tenders

1. Tenders worden uitgevoerd in zes operationele stappen, zoals weergegeven in tabel 4.

Tabel 4

De operationele stappen bij een tenderprocedure

Stap 1 : Tenderaankondiging a) Aankondiging door de ECB via nieuwsagentschappen en de website van de ECB b) Nationale aankondiging door de NCB's via nieuwsagentschappen en rechtstreeks aan afzonderlijke wederpartijen (indien noodzakelijk geacht)

Stap 2 : Inschrijving en de voorbereiding daarop door wederpartijen

Stap 3 : Beoordeling van de inschrijvingen door het Eurosysteem

Stap 4 : Toewijzing en bekendmaking van tenderresultaten a) Besluit omtrent toewijzing door de ECB b) Bekendmaking van de toewijzingsresultaten via nieuwsagentschappen en de website van de ECB

Stap 5 : Certificering van de afzonderlijke toewijzingsresultaten

Stap 6 : Afrekening van de transactie

2. Tenders worden uitgevoerd in de vorm van standaardtenders of snelle tenders. De operationele kenmerken voor standaardtenders of snelle tenders zijn gelijk, met uitzondering van het tijdschema (tabel 5 en 6) en het scala aan wederpartijen.

Tabel 5

Indicatief tijdschema voor de operationele stappen bij een tenderprocedure (tijden zijn uitgedrukt in Midden-Europese tijd ( 13 ))

Tabel 6

Indicatief tijdschema voor de operationele stappen bij snelle tenders (tijden zijn uitgedrukt in CET)

3. Het Eurosysteem kan ofwel vaste rentetenders ofwel variabele rentetenders uitvoeren.

Artikel 26

Standaardtenders

1. Het Eurosysteem gebruikt standaardtenders voor de uitvoering van: a) basisherfinancieringstransacties; b) langerlopende herfinancieringstransacties; c) specifieke structurele transacties, d.w.z. structurele transacties met wederinkoop en de uitgifte van ECB-schuldbewijzen.

2. Het Eurosysteem kan tevens standaardtenders gebruiken om finetuningtransacties en structurele transacties uit te voeren door middel van onvoorwaardelijke aan- of verkopen van waardepapier in het licht van specifieke monetairbeleidsoverwegingen of om te reageren op de marktomstandigheden;

3. Bij standaardtenders geldt als regel: a) dat zij hun beslag krijgen binnen 24 uur gerekend vanaf de aankondiging van de tender tot en met certificering van het toewijzingsresultaat; en b) het tijdsverloop tussen het uiterste tijdstip van inschrijving en de aankondiging van het toewijzingsresultaat ongeveer twee uur bedraagt.

4. In individuele gevallen kan de ECB zo nodig het tijdschema aanpassen.

Artikel 27

Snelle tenders

1. Het Eurosysteem gebruikt gewoonlijk snelle tenders om finetuningtransacties uit te voeren, maar kan snelle tenders ook gebruiken voor structurele transacties die worden uitgevoerd door middel van onvoorwaardelijke aan- of verkopen van waardepapier, in het licht van specifieke monetaire beleidsoverwegingen of om te reageren op de marktomstandigheden.

2. Snelle tenders krijgen normaliter binnen 105 minuten hun beslag, gerekend vanaf de aankondiging van de tender, waarbij certificering plaatsvindt direct na de openbare bekendmaking van het toewijzingsresultaat.

3. In individuele gevallen kan de ECB zo nodig het tijdschema aanpassen.

4. Het Eurosysteem kan, op grond van de in artikel 57 vastgelegde criteria en procedures, een beperkt aantal wederpartijen selecteren voor deelname aan snelle tenders.

Artikel 28

Uitvoering van standaardtenders voor basisherfinancieringstransacties en reguliere langerlopende herfinancieringstransacties, gebaseerd op de kalender voor tenders

1. De tenders voor basisherfinancieringstransacties en reguliere langerlopende herfinancieringstransacties worden uitgevoerd aan de hand van de indicatieve kalender voor de regelmatige tenders van het Eurosysteem;

2. De indicatieve kalender voor de regelmatige tenders van het Eurosysteem wordt tenminste drie maanden voor de aanvang van het betreffende kalenderjaar gepubliceerd op de website van de ECB en van de NCB's.

3. In tabel 7 zijn de indicatieve transactiedagen voor de basisherfinancieringstransacties en reguliere langerlopende herfinancieringstransacties weergegeven.







Tabel 7 Normale transactiedagen voor basisherfinancieringstransacties en langerlopende herfinancieringstransacties Categorieën openmarkttransacties Normale handelsdag (T) Basisherfinancieringstransacties Elke dinsdag (1) Reguliere langerlopende herfinancieringstransacties De laatste woensdag van elke kalendermaand (2) (1) Vanwege vakanties kan er een afwijkende indeling zijn. (2) In verband met de vakantieperiode wordt de transactie van december normaliter één week vervroegd, dus tot de voorafgaande woensdag van die maand.

Artikel 29

Uitvoering van standaardtenders voor finetuningtransacties en structurele transacties zonder kalender voor de uitvoering van tenders

1. Finetuningtransacties worden niet volgens een tevoren vastgestelde kalender uitgevoerd. De ECB kan besluiten finetuningtransacties uit te voeren op elke werkdag van het Eurosysteem. Alleen die NCB's waarvoor de transactiedag, de afwikkelingsdatum en de einddatum als werkdag geldt, nemen deel aan dergelijke transacties.

2. Structurele transacties die worden uitgevoerd door middel van standaardtenders worden niet volgens een tevoren vastgestelde kalender uitgevoerd. Ze worden gewoonlijk uitgevoerd en afgerekend op dagen die in alle eurogebiedlidstaten werkdagen van de NCB zijn.







Afdeling 2

De operationele stappen bij een tender







Onderafdeling 1

Aankondiging van tenders

Artikel 30

Aankondiging van standaardtenders en snelle tenders

1. Standaardtenders worden vooraf publiekelijk bekendgemaakt door de ECB via nieuwsagentschappen en de website van de ECB. Daarnaast kunnen de NCB's standaardtenders aankondigen via nationale nieuwsagentschappen en rechtstreeks aan wederpartijen, indien noodzakelijk geacht.

2. Snelle tenders worden vooraf publiekelijk bekendgemaakt door de ECB via nieuwsagentschappen en de website van de ECB. Bij een snelle tender die van tevoren publiekelijk wordt aangekondigd, kan de NCB de gekozen wederpartijen rechtstreeks benaderen, indien dit noodzakelijk wordt geacht. Bij een snelle tender die niet van tevoren publiekelijk wordt aangekondigd, worden de gekozen wederpartijen rechtstreeks door de NCB's benaderd.

3. De aankondiging van de tender houdt een uitnodiging aan wederpartijen in tot inschrijving, welke inschrijving juridisch bindend is. De aankondiging houdt geen aanbod door de ECB of de NCB's in.

4. De gegevens die opgenomen worden in de publiekelijke aankondiging van een tender zijn vastgelegd in bijlage II.

5. De ECB kan iedere, door haar passend geachte maatregel nemen ter correctie van een fout in een tenderaankondiging, waaronder het annuleren of onderbreken van een lopende tender.







Onderafdeling 2

Inschrijving en de voorbereiding daarop door wederpartijen

Artikel 31

Vorm en plaats van indiening van inschrijvingen

1. De inschrijvingen moeten ingediend worden bij de eigen NCB van een wederpartij. De inschrijvingen van een instelling kunnen slechts worden ingediend worden bij de eigen NCB door één vestiging in elke eurogebiedlidstaat en waar de instelling is gevestigd, d.w.z. ofwel door het hoofdkantoor of een daartoe aangewezen bijkantoor.

2. Inschrijvingen moeten door wederpartijen worden ingediend in een vorm volgens het door de NCB voor de desbetreffende transactie voorgeschreven modelformulier.

Artikel 32

Indiening van inschrijvingen

1. Bij vaste rentetenders moeten wederpartijen in hun inschrijving het bedrag opgeven waarvoor zij de transactie met de NCB's wensen aan te gaan.

2. Bij een vaste deviezenswaptender geven wederpartijen het vaste bedrag aan vreemde valuta op dat zij tegen die koers willen verkopen (en terugkopen) of kopen (en terug verkopen).

3. Bij variabele rentetenders mogen wederpartijen inschrijvingen indienen voor maximaal 10 verschillende rentevoeten, koersen of swappunten. In uitzonderlijke omstandigheden kan het Eurosysteem een limiet stellen aan het aantal inschrijvingen dat mag worden ingediend door iedere wederpartij. Bij elke inschrijving moeten wederpartijen het bedrag opgeven waarvoor zij de transactie wensen aan te gaan, alsook de betreffende rentevoet, koers of swappunt. Een inschrijving voor een rentevoet of swappunt moet worden uitgedrukt als een veelvoud van 0,01 procentpunt. Een inschrijving voor een koers moet worden uitgedrukt als een veelvoud van 0,001 procentpunt.

4. Bij een variabele deviezenswaptender doen de wederpartijen opgave van het vaste bedrag aan vreemde valuta en het swappunt waarop zij de transactie wensen aan te gaan.

5. Bij een variabele deviezenswaptender moeten de swappunten conform de marktpraktijk worden uitgedrukt en moeten zij bij de inschrijving worden opgegeven als een veelvoud van 0,01 swappunt.

6. Ten aanzien van de uitgifte van ECB-schuldbewijzen kan de ECB besluiten dat inschrijvingen moeten luiden in de vorm van een koers in plaats van een rentevoet. In dat geval worden de koersen uitgedrukt als percentage van het nominale bedrag, met 3 decimalen.

Artikel 33

Minimale en maximale inschrijvingsbedragen

1. Voor basisherfinancieringstransacties is het minimale inschrijvingsbedrag 1 000 000 EUR. Bedragen daarboven worden uitgedrukt als een veelvoud van 100 000 EUR. Het minimale inschrijvingsbedrag is van toepassing op elke afzonderlijke rentevoet.

2. Voor langerlopende herfinancieringstransacties stelt elke NCB een minimaal inschrijvingsbedrag vast tussen 10 000 EUR en 1 000 000 EUR. Bedragen boven het minimale inschrijvingsbedrag worden uitgedrukt als een veelvoud van 10 000 EUR. Het minimale inschrijvingsbedrag is van toepassing op elke afzonderlijke rentevoet.

3. Voor finetuningtransacties en structurele transacties is het minimale inschrijvingsbedrag 1 000 000 EUR. Bedragen daarboven worden uitgedrukt als een veelvoud van 100 000 EUR. Het minimale inschrijvingsbedrag is van toepassing op alle afzonderlijke rentevoeten, koersen of swappunten, afhankelijk van het specifieke soort transactie.

4. De ECB is gerechtigd een maximaal inschrijvingsbedrag vast te stellen in de vorm van de hoogste inschrijving van een afzonderlijke wederpartij die nog aanvaardbaar is, zodat onevenredig grote inschrijvingen worden voorkomen. In dat geval neemt de ECB de details van een dergelijk maximaal inschrijvingsbedrag op in de openbare tenderaankondiging.

Artikel 34

Minimale en maximale inschrijvingsrente

1. Bij liquiditeitsverruimende variabele rentetenders, kan de ECB een minimale inschrijvingsrente opleggen, wat de minimale rente is waartegen wederpartijen mogen inschrijven.

2. Bij liquiditeitsverkrappende variabele rentetenders, kan de ECB een maximale inschrijvingsrente opleggen, wat de maximale rente is waartegen wederpartijen mogen inschrijven op variabele rentetenders.

Artikel 35

Uiterste tijdstip voor indiening van inschrijvingen

1. Wederpartijen mogen hun inschrijvingen te allen tijde intrekken tot aan het uiterste tijdstip voor indiening van inschrijvingen.

2. Inschrijvingen die zijn ingediend na de uiterste termijn worden niet in behandeling genomen en worden als niet-aanvaardbaar bestempeld.

3. De eigen NCB beoordeelt of een wederpartij zich heeft gehouden aan het uiterste tijdstip voor indiening van inschrijvingen.

Artikel 36

Terzijdelegging van inschrijvingen

1. Een NCB legt terzijde:

a) alle inschrijvingen van een wederpartij als het totale ingeschreven bedrag een eventueel door de ECB vastgesteld maximaal inschrijvingsbedrag te boven gaat;

b) iedere inschrijving van een wederpartij, indien de inschrijving lager is dan het minimale inschrijvingsbedrag;

c) iedere inschrijving van een wederpartij, indien de inschrijving lager is dan de minimaal aanvaardbare rentevoet, koers of swappunt, of hoger is dan de maximale geaccepteerde rentevoet, koers of swappunt.

2. Een NCB kan inschrijvingen weigeren die niet compleet zijn of niet middels het juiste modelformulier zijn ingediend.

3. Indien de eigen NCB besluit een inschrijving terzijde te leggen, informeert zij de wederpartij omtrent haar besluit vóór toewijzing van de tender.







Onderafdeling 3

Toewijzing bij tenders

Artikel 37

Toewijzing bij liquiditeitsverruimende vaste rentetenders en liquiditeitsverkrappende vaste rentetenders

1. Bij een vaste rentetender worden de inschrijvingen van wederpartijen toegewezen op de volgende manier:

a) De inschrijvingen worden opgeteld.

b) Als het totale ingeschreven bedrag het totale bedrag aan te verschaffen liquiditeiten overtreft, worden de ingediende inschrijvingen toegewezen in evenredigheid met de verhouding tussen het toe te wijzen bedrag en het totale ingeschreven bedrag, in overeenstemming met tabel 1 van bijlage III.

c) Het aan elke wederpartij toegewezen bedrag wordt tot op één euro nauwkeurig afgerond.

2. De ECB kan tot toewijzing besluiten van:

a) een minimaal toewijzingsbedrag, namelijk het laagste bedrag dat aan iedere bieder kan worden toegewezen; of

b) een minimaal toewijzingspercentage, namelijk de ondergrens, uitgedrukt als een percentage van de inschrijvingen, van de toewijzingen tegen de marginale rentevoet die aan iedere bieder kan worden toegewezen.

Artikel 38

Toewijzing bij liquiditeitsverruimende variabele rentetenders in euro

1. Bij een liquiditeitsverruimende vaste rentetender in euro, worden de inschrijvingen van wederpartijen toegewezen op de volgende manier:

a) Inschrijvingen worden gerangschikt in aflopende volgorde van opgegeven rentevoeten of in oplopende volgorde van opgegeven koersen.

b) Inschrijvingen met de hoogste rentevoet (laagste koers) worden het eerst toegewezen, gevolgd door die met de naastlagere rentevoet (naasthogere koers) totdat het totale bedrag aan de te verschaffen liquiditeiten is bereikt.

c) Indien bij de marginale rentevoet (hoogst geaccepteerde koers) de totale inschrijving de resterende toewijzing te boven gaat, wordt het resterende bedrag toegewezen in evenredigheid met de verhouding tussen het toe te wijzen resterende bedrag en het totale tegen de marginale rentevoet ingeschreven bedrag (hoogst geaccepteerde koers), in overeenstemming met tabel 2 van bijlage III.

d) Het aan elke wederpartij toegewezen bedrag wordt tot op één euro nauwkeurig afgerond.

2. De ECB kan besluiten aan iedere meedingende inschrijver een bepaald minimaal bedrag toe te wijzen.

Artikel 39

Toewijzing bij liquiditeitsverkrappende variabele rentetenders in euro

1. Bij een liquiditeitsverkrappende vaste rentetender in euro, die wordt gebruikt voor de uitgifte van ECB-schuldbewijzen en het aantrekken van termijndeposito's, worden de inschrijvingen van wederpartijen toegewezen op de volgende manier:

a) Inschrijvingen worden gerangschikt in oplopende volgorde van opgegeven rentevoeten of in aflopende volgorde van opgegeven koersen.

b) Inschrijvingen met de laagste rentevoet (hoogste koers) worden het eerst toegewezen, gevolgd door die met de naasthogere rentevoet (naastlagere koers) totdat het totale bedrag aan de te verschaffen liquiditeiten is bereikt.

c) Indien bij de marginale rentevoet (laagst geaccepteerde koers) de totale inschrijving de resterende toewijzing te boven gaat, wordt het resterende bedrag toegewezen in evenredigheid met de verhouding tussen het toe te wijzen resterende bedrag en het totale tegen de marginale rentevoet ingeschreven bedrag (laagst geaccepteerde koers), in overeenstemming met tabel 2 van bijlage III.

d) Het aan elke wederpartij toegewezen bedrag wordt tot op één euro nauwkeurig afgerond. Ten aanzien van de uitgifte van ECB-schuldbewijzen, wordt het toegewezen nominale bedrag afgerond op het dichtstbijzijnde veelvoud van 100 000 EUR.

2. De ECB kan besluiten aan iedere meedingende inschrijver een bepaald minimaal bedrag toe te wijzen.

Artikel 40

Toewijzing bij liquiditeitsverruimende variabele deviezenswaptenders

1. Bij een liquiditeitsverruimende variabele deviezenswaptender, worden de inschrijvingen van wederpartijen toegewezen op de volgende manier:

a) Inschrijvingen worden gerangschikt in oplopende volgorde van opgegeven swappunten met inachtneming van het teken.

b) Het teken hangt af van het teken van het renteverschil tussen de vreemde valuta en de euro. Ten aanzien van de looptijd van de transactie: i) wanneer de rentevoet op de vreemde valuta hoger is dan de overeenkomstige rentevoet op de euro, is het opgegeven swappunt positief, d.w.z. dan doet de euro agio ten opzichte van de vreemde valuta; en ii) wanneer de rentevoet op de vreemde valuta lager is dan de overeenkomstige rentevoet op de euro, is het opgegeven swappunt negatief, d.w.z. dan doet de euro disagio ten opzichte van de vreemde valuta.

c) Inschrijvingen met het laagste opgegeven swappunt worden het eerst toegewezen, gevolgd door die met het naasthogere opgegeven swappunt totdat het totale bedrag aan te verschaffen vaste valuta is bereikt.

d) Indien bij het hoogste opgegeven swappunt waarop wordt toegewezen (d.w.z. het marginaalswappunt) de totale inschrijving het resterende toe te wijzen bedrag te boven gaat, wordt het resterende bedrag toegewezen in evenredigheid met de verhouding tussen het resterende bedrag en het totale tegen het marginaalswappunt ingeschreven bedrag, in overeenstemming met tabel 3 van bijlage III.

e) Het aan elke wederpartij toegewezen bedrag wordt tot op één euro nauwkeurig afgerond.

2. De ECB kan besluiten aan iedere meedingende inschrijver een bepaald minimaal bedrag toe te wijzen.

Artikel 41

Toewijzing bij liquiditeitsverkrappende variabele deviezenswaptenders

1. Bij een liquiditeitsverkrappende variabele deviezenswaptender worden de inschrijvingen van wederpartijen toegewezen op de volgende manier:

a) Inschrijvingen worden gerangschikt in aflopende volgorde van opgegeven swappunten met inachtneming van het teken.

b) Het koersteken hangt af van het teken van het renteverschil tussen de vreemde valuta en de euro. Ten aanzien van de looptijd van de transactie: i) wanneer de rentevoet op de vreemde valuta hoger is dan de overeenkomstige rentevoet op de euro, is het opgegeven swappunt positief, d.w.z. dan doet de euro agio ten opzichte van de vreemde valuta; en ii) wanneer de rentevoet op de vreemde valuta lager is dan de overeenkomstige rentevoet op de euro, is het opgegeven swappunt negatief, d.w.z. dan doet de euro disagio ten opzichte van de vreemde valuta.

c) Inschrijvingen met het hoogste opgegeven swappunt worden het eerst toegewezen, gevolgd door die met het naastlagere opgegeven swappunt totdat: i) het totale bedrag aan te verschaffen vaste valuta is bereikt; en ii) bij het laagste opgegeven swappunt waarop wordt toegewezen (d.w.z. het marginaalswappunt) de totale inschrijving het resterende toe te wijzen bedrag te boven gaat.

d) Het resterende bedrag wordt toegewezen in evenredigheid met de verhouding tussen het resterende toe te wijzen bedrag en het totale tegen het marginaalswappunt ingeschreven bedrag, in overeenstemming met tabel 3 van bijlage III. Het aan elke wederpartij toegewezen bedrag wordt tot op één euro nauwkeurig afgerond.

2. De ECB kan besluiten aan iedere meedingende inschrijver een bepaald minimaal bedrag toe te wijzen.

Artikel 42

Type veiling voor variabele rentetenders

Bij variabele rentetenders kan het Eurosysteem een toewijzingsprocedure toepassen die is gebaseerd op hetzij een enkelvoudige rentevoet (Nederlands veilingsysteem), hetzij op een meervoudige rentevoet (Amerikaans veilingsysteem).







Onderafdeling 4

Aankondiging van tenderresultaten

Artikel 43

Aankondiging van tenderresultaten

1. De ECB kondigt haar toewijzingsbesluit omtrent de tenderresultaten publiekelijk aan via nieuwsagentschappen en de website van de ECB. Daarnaast kunnen de NCB's het toewijzingsbesluit van de ECB aankondigen via nationale nieuwsagentschappen en rechtstreeks aan wederpartijen indien zij dit noodzakelijk achten.

2. De gegevens die opgenomen worden in de publiekelijke aankondiging van de tenderresultaten zijn vastgelegd in bijlage IV.

3. Indien het toewijzingsbesluit foutieve gegevens bevat met betrekking tot de informatie die is opgenomen in de in lid 1 genoemde publiekelijke aankondiging van de tenderresultaten, kan de ECB iedere, door haar passend geachte maatregel nemen om dergelijke foutieve informatie te corrigeren.

4. Na de publiekelijke aankondiging van het toewijzingsbesluit van de ECB omtrent de tenderresultaten zoals vermeld in lid 1, zullen de NCB's de afzonderlijke toewijzingen rechtstreeks bekendmaken aan wederpartijen, waarbij iedere wederpartij een individuele en definitieve bevestiging krijgt van zijn succesvolle inschrijving in de tender en het exacte toegewezen bedrag.







Afdeling 3

Bilaterale transacties voor openmarkttransacties van het Eurosysteem

Artikel 44

Overzicht van bilaterale transacties

1. Het Eurosysteem kan elk van de volgende openmarkttransacties uitvoeren door middel van bilaterale transacties:

a) finetuningtransacties (transacties met wederinkoop, deviezenswaps of het aantrekken van termijndeposito's); of

b) structurele transacties (onvoorwaardelijke aan- of verkopen van waardepapier).

2. Bilaterale transacties kunnen, afhankelijk van de specifieke transactie, uitgevoerd worden door middel van rechtstreekse benadering van wederpartijen zoals vastgelegd in artikel 45, of via effectenbeurzen