02019D1355 — NL — 26.08.2019 — 000.002

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document





Gerectificeerd bij:









▼B

BESLUIT (EU) 2019/1355 VAN DE RAAD

van 15 juli 2019

betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in het EPO-comité dat is opgericht bij de tijdelijke economische partnerschapsovereenkomst tussen Ivoorkust, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, over de vaststelling van Protocol 1 betreffende de definitie van het begrip “producten van oorsprong” en de methoden van administratieve samenwerking







Artikel 1

Het namens de Unie in te nemen standpunt tijdens de jaarvergadering van 2019 van het EPO-comité dat is opgericht bij de tijdelijke economische partnerschapsovereenkomst tussen Ivoorkust, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds (“de overeenkomst”) over de vaststelling van een besluit van het EPO-comité over de aanneming van Protocol 1 betreffende de definitie van het begrip “producten van oorsprong” en de methoden van administratieve samenwerking bij de overeenkomst, is gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het EPO-comité.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.









ONTWERP VAN

BESLUIT Nr. …/2019 VAN HET EPO-COMITÉ

dat is opgericht bij de tijdelijke economische partnerschapsovereenkomst tussen Ivoorkust, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds,

van …

betreffende de aanneming van Protocol 1 betreffende de definitie van het begrip “producten van oorsprong” en de methoden van administratieve samenwerking

HET EPO-COMITÉ,

Gezien de tijdelijke economische partnerschapsovereenkomst tussen Ivoorkust, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds (“de overeenkomst”), die op 26 november 2008 te Abidjan is ondertekend en die sinds 3 september 2016 voorlopig wordt toegepast, en met name de artikelen 14 en 82,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De overeenkomst is van toepassing, enerzijds, op de grondgebieden waarop het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie van toepassing is en onder de in dat verdrag neergelegde voorwaarden, en, anderzijds, op het grondgebied van Ivoorkust.

(2) Overeenkomstig artikel 14, lid 2, van de overeenkomst stellen de partijen op basis van de uit de Overeenkomst van Cotonou voortvloeiende oorsprongsregels een wederkerige gemeenschappelijke regeling inzake de oorsprongsregels vast, die beoogt deze regels in het licht van de ontwikkelingsdoelstellingen van Ivoorkust te vereenvoudigen. Die regeling moet bij besluit van het EPO-comité aan de overeenkomst worden gehecht.

(3) De partijen zijn het eens geworden over Protocol 1 betreffende de definitie van het begrip “producten van oorsprong” en de methoden van administratieve samenwerking (“Protocol 1”) bij de overeenkomst.

(4) Overeenkomstig artikel 82 van de overeenkomst maakt Protocol 1 daar integraal onderdeel van uit,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:







Artikel 1

De tekst van Protocol 1 betreffende de definitie van het begrip “producten van oorsprong” en de methoden van administratieve samenwerking bij de tijdelijke economische partnerschapsovereenkomst tussen Ivoorkust, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, die in de bijlage bij dit besluit is opgenomen, wordt aangenomen.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt ondertekend.









BIJLAGE

PROTOCOL 1

BETREFFENDE DE DEFINITIE VAN HET BEGRIP “PRODUCTEN VAN OORSPRONG” EN DE METHODEN VAN ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING

OVERZICHT TITEL I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1. Definities TITEL II DEFINITIE VAN HET BEGRIP “PRODUCTEN VAN OORSPRONG” Artikelen 2. Algemene voorwaarden 3. Volledig verkregen producten 4. Toereikende be- of verwerking 5. Ontoereikende be- of verwerking 6. Be- of verwerking van materialen die rechtenvrij in de Europese Unie zijn ingevoerd 7. Cumulatie van de oorsprong 8. Cumulatie met andere landen die buiten contingent voor rechtenvrije toegang tot de markt van de Europese Unie in aanmerking komen 9. In aanmerking te nemen eenheid 10. Toebehoren, vervangingsonderdelen en gereedschappen 11. Stellen en assortimenten 12. Neutrale elementen 13. Gescheiden boekhouding TITEL III TERRITORIALE VOORWAARDEN Artikelen 14. Territorialiteitsbeginsel 15. Niet-wijziging 16. Tentoonstellingen TITEL IV BEWIJS VAN OORSPRONG Artikelen 17. Algemene voorwaarden 18. Procedure voor de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 19. Afgifte achteraf van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 20. Afgifte van een duplicaat van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 21. Voorwaarden voor het opstellen van een oorsprongsverklaring 22. Toegelaten exporteur 23. Geldigheid van het bewijs van oorsprong 24. Overlegging van het bewijs van oorsprong 25. Invoer in deelzendingen 26. Vrijstelling van het bewijs van oorsprong 27. Informatieprocedure in verband met cumulatie 28. Bewijsstukken 29. Bewaring van het bewijs van oorsprong en de bewijsstukken 30. Verschillen en vormfouten 31. In euro uitgedrukte bedragen TITEL V ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING Artikelen 32. Administratieve voorwaarden waaronder producten voor preferenties in aanmerking komen 33. Kennisgeving betreffende douaneautoriteiten 34. Andere methoden van administratieve samenwerking 35. Controle van het bewijs van oorsprong 36. Controle van de leveranciersverklaring 37. Geschillenbeslechting 38. Sancties 39. Vrije zones 40. Afwijkingen TITEL VI CEUTA EN MELILLA Artikelen 41. Speciale voorwaarden 42. Bijzondere voorwaarden TITEL VII SLOTBEPALINGEN Artikelen 43. Herziening en toepassing van oorsprongsregels 44. Bijlagen 45. Uitvoering van het protocol 46. Overgangsbepalingen voor de doorvoer of opslag van goederen BIJLAGEN BIJ PROTOCOL 1 BIJLAGE I bij Protocol 1: Aantekeningen bij de lijst in bijlage II bij het protocol BIJLAGE II bij Protocol 1: Lijst van oorsprongverlenende be- of verwerkingen, verricht ten aanzien van niet van oorsprong zijnde materialen, die deze materialen oorsprong verlenen BIJLAGE II-A bij Protocol 1: Afwijkingen van de lijst van oorsprongverlenende be- of verwerkingen, verricht ten aanzien van niet van oorsprong zijnde materialen, die deze materialen oorsprong verlenen BIJLAGE III bij Protocol 1: Formulier voor het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 BIJLAGE IV bij Protocol 1: Oorsprongsverklaring BIJLAGE V-A bij Protocol 1: Leveranciersverklaring voor producten van preferentiële oorsprong BIJLAGE V-B bij Protocol 1: Leveranciersverklaring voor producten die niet van preferentiële oorsprong zijn BIJLAGE VI bij Protocol 1: Inlichtingenblad BIJLAGE VII bij Protocol 1: Formulier voor een verzoek om afwijking BIJLAGE VIII bij Protocol 1: Landen en gebieden overzee BIJLAGE IX bij Protocol 1: In artikel 7, lid 4, van het protocol bedoelde producten GEZAMENLIJKE VERKLARING betreffende het Vorstendom Andorra GEZAMENLIJKE VERKLARING betreffende de Republiek San Marino

TITEL I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Definities

Voor de toepassing van dit protocol wordt verstaan onder:

a) "vervaardiging" : elke soort be- of verwerking, met inbegrip van assemblage of speciale behandelingen;

b) "materiaal" : alle ingrediënten, grondstoffen, componenten of delen enz., die bij de vervaardiging van het product worden gebruikt;

c) "product" : het product dat wordt vervaardigd, ook indien dit bestemd is om later bij de vervaardiging van een ander product te worden gebruikt;

d) "goederen" : zowel materialen als producten;

e) "douanewaarde" : de waarde zoals bepaald overeenkomstig de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VII van de Algemene Overeenkomst inzake tarieven en handel (GATT) van 1994 (Overeenkomst inzake de douanewaarde van de WTO);

f) "prijs af fabriek" : de prijs van het product af fabriek, betaald aan de fabrikant in de Europese Unie of in Ivoorkust in wiens onderneming de laatste be- of verwerking is verricht, voor zover in die prijs de waarde is begrepen van alle gebruikte materialen, verminderd met alle binnenlandse belastingen die worden of kunnen worden terugbetaald wanneer het verkregen product wordt uitgevoerd;

g) "waarde van de materialen" : de douanewaarde ten tijde van de invoer van de gebruikte materialen die niet van oorsprong zijn, of, indien deze niet bekend is en niet kan worden vastgesteld, de eerste controleerbare prijs die voor de materialen in de Europese Unie of in Ivoorkust is betaald;

h) "waarde van de materialen van oorsprong" : de waarde van deze materialen volgens de definitie in punt g), die van overeenkomstige toepassing is;

i) "toegevoegde waarde" : de prijs af fabriek van de producten, verminderd met de douanewaarde van de materialen die uit derde landen zijn ingevoerd in de Europese Unie, de staten van Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan ("ACS-staten") waar ten minste voorlopig een economische partnerschapsovereenkomst (EPO) van toepassing is, of de LGO; indien de douanewaarde niet bekend is of niet kan worden vastgesteld, wordt de eerste controleerbare prijs die voor de materialen in de Europese Unie of in Ivoorkust is betaald;

j) "hoofdstukken" en "posten" : de hoofdstukken en posten (viercijfercodes) van de nomenclatuur die het geharmoniseerd systeem inzake de omschrijving en codering van goederen vormt ("het geharmoniseerd systeem" of "GS");

k) "ingedeeld" : de indeling van een product of materiaal onder een bepaalde post;

l) "zending" : producten die gelijktijdig van één exporteur naar één geadresseerde worden verzonden of die vergezeld gaan van een enkel vervoersdocument voor de verzending van de exporteur naar de geadresseerde, of bij gebreke daarvan, één enkele factuur;

m) "gebieden" : de gebieden, met inbegrip van de territoriale wateren;

n) "LGO" : de landen en gebieden overzee zoals gedefinieerd in bijlage VIII bij dit protocol;

o) "Comité" : het Speciaal Comité voor douane en handelsbevordering bedoeld in artikel 34 van de tijdelijke economische partnerschapsovereenkomst tussen Ivoorkust, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds ("de overeenkomst"), tenzij anders bepaald.

TITEL II

DEFINITIE VAN HET BEGRIP "PRODUCTEN VAN OORSPRONG"

Artikel 2

Algemene voorwaarden

1. Voor de toepassing van de overeenkomst worden de volgende producten beschouwd als producten van oorsprong uit de Europese Unie:

a) volledig in de Europese Unie verkregen producten in de zin van artikel 3 van dit protocol;

b) in de Europese Unie verkregen producten waarin materialen zijn verwerkt die aldaar niet volledig verkregen zijn, mits die materialen in de Europese Unie een be- of verwerking hebben ondergaan die toereikend is in de zin van artikel 4 van dit protocol.

2. Voor de toepassing van de overeenkomst worden de volgende producten beschouwd als producten van oorsprong uit Ivoorkust:

a) volledig in Ivoorkust verkregen producten, in de zin van artikel 3 van dit protocol;

b) in Ivoorkust verkregen producten waarin materialen zijn verwerkt die aldaar niet volledig zijn verkregen, mits die materialen in Ivoorkust een be- of verwerking hebben ondergaan die toereikend is in de zin van artikel 4 van dit protocol.

Artikel 3

Volledig verkregen producten

1. Als volledig in Ivoorkust of in de Europese Unie verkregen wordt beschouwd:

a) aldaar geboren en opgefokte levende dieren;

b) aldaar uit de bodem of zeebodem gewonnen minerale producten;

c) aldaar geoogste producten van het plantenrijk;

d) producten afkomstig van aldaar opgefokte levende dieren;

e) i) producten van de aldaar bedreven jacht en visserij; ii) producten van de aquacultuur, maricultuur daaronder begrepen, wanneer de dieren aldaar uit eieren, pootvis, larven of jonge vissen zijn gekweekt;

f) producten van de zeevisserij en andere producten van de zee die door hun schepen buiten de territoriale wateren van de Europese Unie of van Ivoorkust uit zee werden gewonnen;

g) producten uitsluitend uit de onder f) bedoelde producten aan boord van hun fabrieksschepen vervaardigd;

h) gebruikte artikelen die slechts voor de terugwinning van grondstoffen kunnen dienen;

i) afval en schroot afkomstig van aldaar verrichte fabrieksbewerkingen;

j) producten buiten de territoriale wateren gewonnen uit de zeebodem of -ondergrond, mits een overeenkomstsluitende partij het alleenrecht heeft op ontginning van deze bodem of ondergrond;

k) goederen die uitsluitend uit de onder a) tot en met j) bedoelde producten zijn vervaardigd.

2. De termen "hun schepen" en "hun fabrieksschepen" in lid 1, onder f) en g), zijn slechts van toepassing op schepen en fabrieksschepen:

a) die in een lidstaat van de Europese Unie of in Ivoorkust zijn ingeschreven of geregistreerd; en

b) onder de vlag van een lidstaat van de Europese Unie of van Ivoorkust varen; en

c) aan een van de volgende voorwaarden voldoen: i) ze behoren voor ten minste 50 procent toe aan onderdanen van een lidstaat van de Europese Unie en/of van Ivoorkust; of ii) ze behoren toe aan een onderneming die: — haar hoofdkantoor en haar belangrijkste handelsactiviteit in een lidstaat van de Europese Unie of in Ivoorkust heeft, en — voor ten minste 50 procent in handen is van een of meerdere lidstaten van de Europese Unie en/of van Ivoorkust, of van overheidsorganen of van onderdanen van een of meerdere van deze staten.

3. Niettegenstaande lid 2 van dit artikel worden, op verzoek van Ivoorkust, door Ivoorkust gecharterde of geleasede vaartuigen beschouwd als "zijn schip" of "zijn schepen" om in zijn exclusieve economische zone visserijactiviteiten uit te oefenen, mits voorafgaandelijk aan de marktdeelnemers in de Europese Unie een aanbod is gedaan en de voorafgaandelijk door het Comité vastgestelde uitvoeringsbepalingen zijn nageleefd. Het Comité controleert of de in dit lid vastgestelde voorwaarden zijn nageleefd.

4. Aan de in lid 2 van dit artikel bedoelde voorwaarden kan worden voldaan in Ivoorkust alsook in de staten die partij zijn bij de verschillende economische partnerschapsovereenkomsten waarmee cumulatie van toepassing is. In die gevallen worden de producten geacht van oorsprong te zijn uit de vlaggenstaat.

Artikel 4

Toereikende be- of verwerking

1. Voor de toepassing van artikel 2 van dit protocol worden niet volledig verkregen producten geacht een toereikende be- of verwerking te hebben ondergaan wanneer aan de voorwaarden van de lijst in bijlage II bij dit protocol is voldaan.

2. Voor de toepassing van artikel 2 van dit protocol kunnen, niettegenstaande lid 1 van dit artikel, de producten in bijlage II-A bij dit protocol worden geacht een toereikende be- of verwerking te hebben ondergaan wanneer aan de voorwaarden in die bijlage is voldaan. Onverminderd artikel 43, lid 2, van dit protocol is bijlage II-A bij dit protocol alleen van toepassing op uitvoer uit Ivoorkust, en gedurende een periode van vijf (5) jaar te rekenen vanaf de datum van inwerkingtreding van dit protocol.

3. De in de leden 1 en 2 van dit artikel bedoelde voorwaarden geven voor alle onder de overeenkomst vallende producten aan welke be- of verwerkingen bij de vervaardiging gebruikte, niet van oorsprong zijnde materialen moeten hebben ondergaan, en gelden slechts voor die materialen. Dit betekent dat indien een product dat de oorsprong heeft verkregen doordat het aan de voorwaarden in een van de lijsten voor dat product heeft voldaan, bij de vervaardiging van een ander product wordt gebruikt, de voorwaarden die van toepassing zijn op het product waarin het wordt geïntegreerd, daarvoor niet gelden, en er geen rekening wordt gehouden met de niet van oorsprong zijnde materialen die bij de vervaardiging ervan kunnen zijn gebruikt.

4. In afwijking van de leden 1 en 2 van dit artikel kunnen niet van oorsprong zijnde materialen die volgens de voorwaarden in de bijlagen II en II-A bij dit protocol niet bij de vervaardiging van een bepaald product mogen worden gebruikt, toch worden gebruikt, mits:

a) de totale waarde ervan niet hoger is dan 10 procent van de prijs af fabriek van het product voor de producten van de Europese Unie, en 15 procent van de prijs af fabriek van het product voor de producten van Ivoorkust;

b) de in de lijst vermelde maximumwaarden voor niet van oorsprong zijnde materialen door de toepassing van dit lid niet worden overschreden.

5. Lid 4 van dit artikel is niet van toepassing op producten van de hoofdstukken 50 tot en met 63 van het geharmoniseerd systeem.

6. De leden 1 tot en met 5 van dit artikel zijn van toepassing met inachtneming van artikel 5 van dit protocol.

Artikel 5

Ontoereikende be- of verwerking

1. De volgende be- of verwerkingen worden als ontoereikend beschouwd om de oorsprong te verlenen, ongeacht of aan de voorwaarden van artikel 4 van dit protocol wordt voldaan:

a) behandelingen om de producten tijdens vervoer en opslag in goede staat te bewaren;

b) eenvoudige behandelingen zoals stofvrij maken, zeven, sorteren, classificeren, assorteren (daaronder begrepen het samenstellen van stellen of assortimenten van artikelen), wassen, schoonmaken, verven, polijsten en snijden;

c) verwijderen van roest, olie, verf of dergelijke;

d) i) veranderen van verpakkingen, splitsen en samenvoegen van colli; ii) eenvoudig verpakken in flessen, flacons, blikjes, zakken, etuis of dozen, bevestigen op kaartjes of plankjes enz., en alle andere eenvoudige handelingen in verband met de verpakking;

e) aanbrengen van merken, etiketten, logo's of soortgelijke onderscheidingstekens op de producten zelf of op hun verpakking;

f) eenvoudig mengen van producten, ook indien van verschillende soorten, mengen van suiker en andere stoffen;

g) eenvoudig samenvoegen van delen tot een volledig product;

h) eenvoudig uit elkaar nemen van producten in onderdelen;

i) strijken of persen van textiel;

j) ontvliezen of doppen, geheel of gedeeltelijk bleken, polijsten en vlampolijsten van granen of rijstdoppen;

k) kleuren van suiker, toevoegen van aroma's aan suiker of vormen van suikerklonten; geheel of gedeeltelijk vermalen van kristalsuiker;

l) pellen, ontpitten of schillen van vruchten of groenten;

m) aanscherpen of eenvoudig vermalen of versnijden;

n) twee of meer van de onder a) tot en met m) vermelde behandelingen tezamen;

o) slachten van dieren.

2. Alle behandelingen die een product in de Europese Unie of in Ivoorkust heeft ondergaan, worden tezamen genomen om te bepalen of de be- of verwerking die dit product heeft ondergaan, als ontoereikend in de zin van lid 1 van dit artikel moet worden beschouwd.

Artikel 6

Be- of verwerking van materialen die rechtenvrij in de Europese Unie zijn ingevoerd

1. Onverminderd artikel 2 van dit protocol worden niet van oorsprong zijnde materialen die rechtenvrij in de Europese Unie kunnen worden ingevoerd bij toepassing van de conventionele tarieven van de regeling van de meest begunstigde natie, overeenkomstig haar gemeenschappelijke douanetarief als vastgesteld in bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad ( 1 ), als materialen van oorsprong uit Ivoorkust beschouwd wanneer ze in een in dat land verkregen product zijn geïntegreerd, mits ze aldaar be- of verwerkingen hebben ondergaan die meer inhouden dan de in artikel 5, lid 1, van dit protocol genoemde be- of verwerkingen.

2. Op certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 (in vak 7) of oorsprongsverklaringen die op grond van lid 1 van dit artikel zijn afgegeven, wordt het volgende vermeld:

— "Application de l'art. 6, para. 1, du protocole n o 1 à l'APE Côte d’Ivoire-UE".

3. De Europese Unie stelt het Comité jaarlijks in kennis van de lijst van de materialen waarop dit artikel van toepassing is. Na kennisgeving wordt de lijst door de Europese Commissie bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (C-reeks), en door Ivoorkust volgens zijn eigen procedures.

4. De cumulatie waarin dit artikel voorziet, is niet van toepassing op materialen die bij invoer in de Europese Unie onderworpen worden aan antidumpingrechten of compenserende rechten wanneer ze afkomstig zijn van een land dat onderworpen is aan deze antidumpingrechten of compenserende rechten.

Artikel 7

Cumulatie van de oorsprong

1. Onverminderd artikel 2 van dit protocol worden van oorsprong zijnde materialen uit een van de partijen, andere landen van West-Afrika ( 2 ) die buiten contingent voor rechtenvrije toegang tot de markt van de Europese Unie in aanmerking komen, andere ACS-staten waar ten minste voorlopig een EPO van toepassing is of de LGO, als van oorsprong uit de andere partij beschouwd wanneer ze in een aldaar verkregen product zijn geïntegreerd, mits ze in die partij be- of verwerkingen hebben ondergaan die meer inhouden dan de in artikel 5, lid 1, van dit protocol genoemde be- of verwerkingen.

Wanneer de in de betrokken partij verrichte be- of verwerkingen niet meer inhouden dan de in artikel 5, lid 1, van dit protocol genoemde be- of verwerkingen, wordt het verkregen product alleen als van oorsprong uit die partij beschouwd wanneer de aldaar toegevoegde waarde groter is dan de waarde van de gebruikte materialen van oorsprong uit om het even welke andere landen of gebieden. Indien dit niet het geval is, wordt het verkregen product beschouwd als van oorsprong uit het land of gebied dat de hoogste waarde aan van oorsprong zijnde materialen die bij de vervaardiging van het eindproduct zijn gebruikt, voor zijn rekening neemt.

De oorsprong van materialen van andere ACS-staten waar ten minste voorlopig een EPO van toepassing is en de LGO wordt bepaald volgens de oorsprongsregels die van toepassing zijn in het kader van de preferentiële overeenkomsten tussen de Europese Unie en deze landen, en overeenkomstig artikel 28 van dit protocol.

2. Onverminderd artikel 2 van dit protocol worden be- of verwerkingen verricht in een van de partijen, in andere ACS-staten waar ten minste voorlopig een EPO van toepassing is of in de LGO, geacht te zijn verricht in de andere partij, mits de materialen latere be- of verwerkingen ondergaan die meer inhouden dan de in artikel 5, lid 1, van dit protocol genoemde be- of verwerkingen.

Wanneer de be- of verwerkingen verricht in een van de partijen niet meer inhouden dan de in artikel 5, lid 1, van dit protocol genoemde be- of verwerkingen, wordt het verkregen product alleen als van oorsprong uit die partij beschouwd wanneer de aldaar toegevoegde waarde groter is dan de waarde van de materialen gebruikt in om het even welke van de genoemde landen of gebieden. Indien dit niet het geval is, wordt het verkregen product beschouwd als van oorsprong uit het land of gebied dat de hoogste waarde aan materialen die bij de vervaardiging van het eindproduct zijn gebruikt, voor zijn rekening neemt.

De waarde van het eindproduct wordt bepaald overeenkomstig de oorsprongsregels van dit protocol en overeenkomstig artikel 28 van dit protocol.

3. De cumulatie waarin de leden 1 en 2 van dit artikel voorzien, kan slechts worden toegepast voor de andere landen van West-Afrika die buiten contingent voor rechtenvrije toegang tot de markt van de Europese Unie in aanmerking komen, voor de andere ACS-staten waar ten minste voorlopig een EPO van toepassing is, en voor de LGO, op voorwaarde dat:

a) de ontvangende partij en alle landen of gebieden die betrokken zijn bij het verkrijgen van de oorsprong met elkaar een overeenkomst of regeling inzake administratieve samenwerking zijn aangegaan, die de correcte toepassing van dit artikel garandeert en waarin wordt verwezen naar het gebruik van passende bewijzen van oorsprong;

b) ►C1 Ivoorkust en de Europese Unie elkaar, via de Europese Commissie en de Nationale EPO-Commissie, bijzonderheden verstrekken over de overeenkomsten inzake administratieve samenwerking met de andere in dit artikel bedoelde landen of gebieden. ◄ De Europese Commissie en Ivoorkust maken, in het Publicatieblad van de Europese Unie (C-reeks) respectievelijk volgens zijn eigen procedures, bekend vanaf welke datum de in dit artikel bedoelde cumulatie met de in dit artikel bedoelde landen of gebieden die aan de vastgestelde voorwaarden hebben voldaan, mag worden toegepast.

4. De in dit artikel bedoelde cumulatie mag pas vanaf 1 oktober 2015 worden toegepast voor de in bijlage IX bij dit protocol genoemde producten, wanneer de voor de vervaardiging van die producten gebruikte materialen van oorsprong zijn uit of wanneer de be- of verwerking wordt verricht in een andere ACS-staat waar ten minste voorlopig een EPO van toepassing is.

5. De in dit artikel bedoelde cumulatie wordt niet toegepast op materialen:

a) van de GS-posten 1604 en 1605 van oorsprong uit de Stille-Oceaanstaten die een EPO hebben ondertekend uit hoofde van artikel 6, lid 6, van protocol II bij de tussentijdse partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de Stille-Oceaanstaten, anderzijds ( 3 );

b) van de GS-posten 1604 en 1605 van oorsprong uit de Stille-Oceaanstaten die een EPO hebben ondertekend uit hoofde van toekomstige bepalingen van een alomvattende EPO tussen de Europese Unie en de ACS-staten in de Stille Oceaan;

c) van oorsprong uit de Republiek Zuid-Afrika die niet rechtstreeks buiten contingent rechtenvrij in de Europese Unie kunnen worden ingevoerd.

6. De Europese Unie stelt het Comité jaarlijks in kennis van de lijst van de in lid 5, onder c), van dit artikel bedoelde materialen. Na kennisgeving wordt die lijst door de Europese Commissie bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (C-reeks), en door Ivoorkust volgens zijn eigen procedures.

Artikel 8

Cumulatie met andere landen die buiten contingent voor rechtenvrije toegang tot de markt van de Europese Unie in aanmerking komen

1. Onverminderd artikel 2 van dit protocol worden materialen van oorsprong uit landen en gebieden:

a) die in aanmerking komen voor de "bijzondere regeling voor de minst ontwikkelde landen" in het kader van het schema van algemene tariefpreferenties ("SAP") van de Europese Unie, of

b) die buiten contingent voor rechtenvrije toegang tot de markt van de Europese Unie in aanmerking komen op grond van de algemene bepalingen van het SAP,

als materialen van oorsprong uit Ivoorkust beschouwd wanneer ze in een in dat land verkregen product zijn geïntegreerd.

Het is niet noodzakelijk dat deze materialen aldaar een toereikende be- of verwerking hebben ondergaan, mits ze aldaar een be- of verwerking hebben ondergaan die meer inhoudt dan de in artikel 5, lid 1, van dit protocol genoemde be- of verwerkingen. Indien een product waarin deze materialen zijn geïntegreerd, ook niet van oorsprong zijnde materialen bevat, moet het toereikende be- of verwerkingen hebben ondergaan, overeenkomstig artikel 4 van dit protocol, om als van oorsprong uit Ivoorkust te worden beschouwd.

1.2. De oorsprong van de materialen van de andere betrokken landen of gebieden wordt bepaald volgens de oorsprongsregels die van toepassing zijn in het kader van het SAP van de Europese Unie en overeenkomstig artikel 27 van dit protocol.

1.3. De in dit lid bedoelde cumulatie wordt niet toegepast op materialen:

a) die bij invoer in de Europese Unie onderworpen worden aan antidumpingrechten of compenserende rechten wanneer ze afkomstig zijn van een land dat onderworpen is aan deze antidumpingrechten of compenserende rechten;

b) die vallen onder GS-tariefonderverdelingen 3302 10 en 3501 10 ;

c) die vallen onder de in hoofdstuk 3 van het geharmoniseerd systeem ingedeelde tonijnproducten die vallen onder het SAP van de Europese Unie;

d) waarvoor de tariefpreferenties zijn ingetrokken (graduatie) of geschorst (vrijwaringsclausule) in het kader van het SAP van de Europese Unie.

2. Op kennisgeving van Ivoorkust, onverminderd artikel 2 van dit protocol en met naleving van de leden 2.1, 2.2 en 5 van dit artikel, worden materialen van oorsprong uit landen of gebieden die krachtens overeenkomsten of regelingen buiten contingent voor rechtenvrije toegang tot de markt van de Europese Unie in aanmerking komen, beschouwd als materialen van oorsprong uit Ivoorkust. De kennisgeving wordt door Ivoorkust aan de Europese Unie doorgegeven via de Europese Commissie. De cumulatie blijft van toepassing zolang de voorwaarden voor toekenning daarvan vervuld zijn. Het is niet noodzakelijk dat de betrokken materialen toereikende be- of verwerkingen hebben ondergaan, mits ze be- of verwerkingen hebben ondergaan die meer inhouden dan de in artikel 5, lid 1, van dit protocol genoemde be- of verwerkingen.

2.1. De oorsprong van de materialen van de andere betrokken landen of gebieden wordt bepaald volgens de oorsprongsregels die van toepassing zijn in het kader van de preferentiële overeenkomsten of regelingen tussen de Europese Unie en deze landen en gebieden, en overeenkomstig artikel 28 van dit protocol.

2.2. De in dit lid bedoelde cumulatie wordt niet toegepast op materialen:

a) die vallen onder de hoofdstukken 1 tot en met 24 van het geharmoniseerd systeem of zijn opgenomen in de lijst van producten in punt 1, onder ii), van bijlage 1 bij de Overeenkomst inzake de landbouw van de GATT 1994;

b) die bij invoer in de Unie onderworpen worden aan antidumpingrechten of compenserende rechten wanneer ze afkomstig zijn van een land dat onderworpen is aan deze antidumpingrechten of compenserende rechten;

c) die op grond van een vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Unie en een derde land onderworpen zijn aan handelsmaatregelen en aan vrijwaringsmaatregelen, of aan andere maatregelen waardoor die producten buiten contingent rechtenvrije toegang tot de markt van de Europese Unie wordt geweigerd.

3. De Europese Unie stelt het Comité jaarlijks in kennis van de lijst van de materialen en de landen waarop lid 1 van dit artikel van toepassing is. Na kennisgeving wordt de lijst door de Europese Commissie bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (C-reeks), en door Ivoorkust volgens zijn eigen procedures. Ivoorkust stelt het Comité jaarlijks in kennis van de materialen waarop de cumulatie waarin de leden 1 en 2 van dit artikel voorzien, is toegepast.

4. Op certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 (in vak 7) of oorsprongsverklaringen die op grond van de leden 1 en 2 van dit artikel zijn afgegeven, wordt het volgende vermeld:

— "Application de l'art. 8, para. 1 ou 2, du protocole n o 1 à l'APE Côte d’Ivoire-UE".

5. De cumulatie waarin de leden 1 en 2 van dit artikel voorziet, kan slechts worden toegepast indien:

a) alle landen die betrokken zijn bij het verkrijgen van de oorsprong met elkaar een overeenkomst of regeling inzake administratieve samenwerking zijn aangegaan, die de correcte toepassing van dit artikel garandeert en waarin wordt verwezen naar het gebruik van passende bewijzen van oorsprong;

b) Ivoorkust de Europese Unie via de Europese Commissie bijzonderheden verstrekt over de overeenkomsten inzake administratieve samenwerking met de andere in dit artikel bedoelde landen of gebieden. De Europese Commissie maakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (C-reeks) bekend vanaf welke datum de in dit artikel bedoelde cumulatie met de in dit artikel bedoelde landen of gebieden die aan de vastgestelde voorwaarden hebben voldaan, mag worden toegepast.

Artikel 9

In aanmerking te nemen eenheid

1. De voor de toepassing van dit protocol in aanmerking te nemen eenheid is het product dat bij de bepaling van de indeling volgens het geharmoniseerd systeem als de basiseenheid wordt beschouwd.

Hieruit volgt dat:

a) wanneer een product, bestaande uit een groep of verzameling van artikelen, onder één enkele post van het geharmoniseerd systeem wordt ingedeeld, het geheel de in aanmerking te nemen eenheid vormt;

b) wanneer een zending uit een aantal identieke producten bestaat die onder dezelfde post van het geharmoniseerd systeem zijn ingedeeld, dit protocol op elk van deze producten op zich beschouwd van toepassing is.

2. Wanneer volgens algemene regel 5 voor de interpretatie van het geharmoniseerd systeem de verpakking meetelt voor het vaststellen van de indeling, telt deze ook mee voor het vaststellen van de oorsprong.

Artikel 10

Toebehoren, vervangingsonderdelen en gereedschappen

Toebehoren, vervangingsonderdelen en gereedschappen die samen met materieel, machines, apparaten of voertuigen worden verzonden en die deel uitmaken van de normale uitrusting daarvan en in de prijs ervan zijn begrepen of niet afzonderlijk in rekening worden gebracht, worden geacht een geheel te vormen met het materieel of de machines, apparaten of voertuigen in kwestie.

Artikel 11

Stellen of assortimenten

Stellen of assortimenten in de zin van algemene regel 3 voor de interpretatie van het geharmoniseerd systeem worden als van oorsprong beschouwd indien alle samenstellende delen van oorsprong zijn. Een stel of assortiment bestaande uit producten van oorsprong en producten die niet van oorsprong zijn, wordt evenwel als van oorsprong beschouwd indien de waarde van de producten die niet van oorsprong zijn niet meer dan 15 % van de prijs af fabriek van het stel of assortiment bedraagt.

Artikel 12

Neutrale elementen

Om de oorsprong van een product te bepalen, hoeft niet te worden nagegaan wat de oorsprong is van de bij de vervaardiging van dat product gebruikte:

a) energie en brandstof;

b) fabrieksuitrusting;

c) machines en werktuigen;

d) goederen die in de uiteindelijke samenstelling van het product niet voorkomen en ook niet bedoeld waren daarin voor te komen.

Artikel 13

Gescheiden boekhouding

1. Wanneer het aanhouden van afzonderlijke voorraden van wel en niet van oorsprong zijnde vervangbare materialen met aanzienlijke kosten of moeilijkheden gepaard gaat, kunnen de douaneautoriteiten, op schriftelijk verzoek van de betrokkenen, toestaan dat voor het beheer van deze voorraden de methode van de gescheiden boekhouding ("de methode") wordt gebruikt.

2. De methode is ook van toepassing op van oorsprong en niet van oorsprong zijnde niet-gearomatiseerde ruwe suiker zonder toegevoegde kleurstoffen die bestemd is om verder te worden geraffineerd en onder de onderverdelingen 1701 12 , 1701 13 en 1701 14 van het geharmoniseerd systeem valt, en fysiek wordt gecombineerd of gemengd in Ivoorkust of in de Europese Unie alvorens respectievelijk naar de Europese Unie of naar Ivoorkust te worden uitgevoerd.

3. Met behulp van de methode moet het mogelijk zijn dat steeds eenzelfde aantal als van oorsprong uit Ivoorkust of uit de Europese Unie te beschouwen producten wordt verkregen als zou zijn verkregen indien de voorraden fysiek waren gescheiden.

4. De douaneautoriteiten kunnen aan de verlening van de in leden 1 en 2 van dit artikel bedoelde vergunning voor het gebruik van de methode de door hen passend geachte voorwaarden verbinden.

5. De methode wordt toegepast en de toepassing ervan wordt vastgelegd overeenkomstig de algemeen aanvaarde boekhoudbeginselen die van toepassing zijn in het land waar het product is vervaardigd.

6. Het bedrijf dat de methode toepast, kan bewijzen van oorsprong opstellen of aanvragen, naargelang het geval, voor de hoeveelheid producten die als van oorsprong kunnen worden beschouwd. De vergunninghouder verstrekt op verzoek van de douaneautoriteiten een verklaring over de wijze waarop de hoeveelheden zijn beheerd.

7. De douaneautoriteiten houden toezicht op het gebruik van de vergunning en kunnen deze steeds intrekken wanneer de vergunninghouder deze niet correct gebruikt of niet aan een van de andere in dit protocol vastgestelde voorwaarden voldoet.

8. Voor de toepassing van de leden 1 en 2 van dit artikel wordt onder "vervangbare materialen" of "vervangbare producten" verstaan: materialen of producten van dezelfde soort en handelskwaliteit, met dezelfde technische en fysieke kenmerken, die ten behoeve van het bepalen van de oorsprong niet van elkaar te onderscheiden zijn.

TITEL III

TERRITORIALE VOORWAARDEN

Artikel 14

Territorialiteitsbeginsel

1. Met inachtneming van de artikelen 6, 7 en 8 van dit protocol moet zonder onderbreking zijn voldaan aan de in titel II van dit protocol vastgestelde voorwaarden met betrekking tot het verkrijgen van de oorsprong in Ivoorkust of in de Europese Unie.

2. Met inachtneming van de artikelen 6, 7 en 8 van dit protocol worden goederen van oorsprong die uit Ivoorkust of de Europese Unie naar een ander land zijn uitgevoerd en dan terugkeren, geacht geen product van oorsprong meer te zijn, tenzij ten genoegen van de douaneautoriteiten kan worden aangetoond dat:

a) de terugkerende goederen dezelfde zijn als de eerder uitgevoerde goederen; en

b) de goederen tijdens de periode dat ze waren uitgevoerd geen andere be- of verwerkingen hebben ondergaan dan die welke noodzakelijk waren om ze in goede staat te bewaren.

3. De be- of verwerking buiten de Europese Unie of Ivoorkust van producten die uit de Europese Unie of Ivoorkust zijn uitgevoerd en er vervolgens weer zijn ingevoerd, is niet van invloed op het verkrijgen van de oorsprong in overeenstemming met de in titel II van dit protocol vastgestelde voorwaarden mits:

a) die producten volledig in de Europese Unie of in Ivoorkust verkregen zijn of er vóór de uitvoer een be- of verwerking hebben ondergaan die meer inhoudt dan de in artikel 5 van dit protocol genoemde be- of verwerkingen; en

b) ten genoegen van de douaneautoriteiten kan worden aangetoond dat: i) de buiten de Europese Unie of Ivoorkust verrichte be- of verwerkingen hebben plaatsgevonden in het kader van de regeling passieve veredeling of soortgelijke regelingen; ii) de teruggekeerde goederen het resultaat zijn van de be- of verwerking van de uitgevoerde producten; en iii) alle buiten Ivoorkust of de Europese Unie gemaakte kosten, met inbegrip van de waarde van de materialen die er zijn toegevoegd, niet meer bedragen dan 10 procent van de prijs af fabriek van het als product van oorsprong aangemerkte eindproduct.

4. Voor de goederen die aan de voorwaarden van lid 3 van dit artikel voldoen, worden alle buiten Ivoorkust of de Europese Unie gemaakte kosten, met inbegrip van de waarde van de materialen die er zijn toegevoegd, gelijkgesteld met niet van oorsprong zijnd materiaal. De oorsprong van het goed wordt dan bepaald bij toepassing van de in bijlage II bij dit protocol vastgestelde regels, door de totale waarde van de niet van oorsprong zijnde materialen die zowel binnen als buiten de Europese Unie of Ivoorkust zijn gebruikt, te cumuleren.

5. De leden 3 en 4 van dit artikel zijn niet van toepassing op producten die slechts bij toepassing van de algemene afwijking van artikel 4, lid 4, van dit protocol als toereikend be- of verwerkt kunnen worden beschouwd.

6. De leden 3 en 4 van dit artikel zijn niet van toepassing op producten bedoeld in de hoofdstukken 50 tot en met 63 van het geharmoniseerd systeem.

Artikel 15

Niet-wijziging

1. De voor het vrije verkeer in een partij aangegeven producten zijn dezelfde producten als die welke zijn uitgevoerd uit de andere partij waarin ze geacht worden van oorsprong te zijn. Ze zijn op geen enkele manier gewijzigd en hebben ook geen andere behandeling ondergaan dan die welke noodzakelijk was voor hun bewaring in goede staat of voor het toevoegen of het aanbrengen van merken, etiketten, verzegelingen of andere documentatie om te garanderen dat is voldaan aan de binnenlandse vereisten van de invoerende partij, voordat ze voor het vrije verkeer worden aangegeven.

2. De producten of zendingen kunnen worden opgeslagen op voorwaarde dat ze in het land of de landen van doorvoer onder douanetoezicht blijven.

3. Onverminderd titel V kunnen zendingen worden gesplitst, op voorwaarde dat dit door de exporteur of onder zijn verantwoordelijkheid wordt gedaan en de producten in het land of de landen van doorvoer onder douanetoezicht blijven.

4. Aan de leden 1 tot en met 3 wordt geacht te zijn voldaan, tenzij de douaneautoriteiten redenen hebben om het tegendeel aan te nemen; in dat geval kunnen de douaneautoriteiten de aangever verzoeken te bewijzen dat die leden zijn nageleefd, welk bewijs met alle middelen kan worden geleverd, onder meer aan de hand van vervoersovereenkomsten zoals cognossementen of feitelijk bewijsmateriaal zoals merktekens of nummering van de colli of ander bewijsmateriaal betreffende de goederen zelf.

Artikel 16

Tentoonstellingen

1. Op producten van oorsprong die zijn verzonden naar een tentoonstelling in een ander land of gebied dan die bedoeld in de artikelen 6, 7 en 8 van dit protocol waarmee cumulatie mogelijk is, en die na de tentoonstelling worden verkocht voor invoer in de Europese Unie of Ivoorkust, is bij die invoer de overeenkomst van toepassing, op voorwaarde dat ten genoegen van de douaneautoriteiten wordt aangetoond dat:

a) een exporteur deze producten vanuit Ivoorkust of vanuit de Europese Unie naar het land van de tentoonstelling heeft verzonden en deze daar heeft tentoongesteld;

b) die exporteur de producten heeft verkocht of heeft afgestaan aan een geadresseerde in Ivoorkust of in de Europese Unie;

c) de producten tijdens of onmiddellijk na de tentoonstelling in dezelfde staat zijn verzonden als die waarin ze naar de tentoonstelling zijn gegaan; en

d) de producten vanaf het moment dat ze naar de tentoonstelling werden verzonden, niet voor andere doeleinden zijn gebruikt dan om op die tentoonstelling te worden vertoond.

2. Een bewijs van oorsprong wordt overeenkomstig titel IV van dit protocol afgegeven of opgesteld, en op de gebruikelijke wijze bij de douaneautoriteiten van het land van invoer ingediend. Op dit bewijs zijn de naam en het adres van de tentoonstelling vermeld. Indien nodig kunnen aanvullende bewijsstukken worden verlangd ten aanzien van de voorwaarden waarop de producten waren tentoongesteld.

3. Lid 1 van dit artikel is van toepassing op alle tentoonstellingen, beurzen of soortgelijke openbare evenementen met een commercieel, industrieel, agrarisch of ambachtelijk karakter die niet voor particuliere doeleinden in winkels of bedrijfsruimten met het oog op de verkoop van buitenlandse producten worden gehouden, en gedurende welke de betrokken producten onder douanetoezicht zijn gebleven.

TITEL IV

BEWIJS VAN OORSPRONG

Artikel 17

Algemene voorwaarden

▼C2

1. Producten van oorsprong uit de Europese Unie komen bij invoer in Ivoorkust voor de voordelen van de overeenkomst in aanmerking op vertoon van, in de in artikel 21, lid 1, van dit protocol bedoelde gevallen een oorsprongsverklaring van de exporteur, op een factuur, pakbon of ander handelsdocument waarin de betrokken producten voldoende duidelijk zijn omschreven om ze te kunnen identificeren ("oorsprongsverklaring"). De tekst van de oorsprongsverklaring is opgenomen in bijlage IV bij dit protocol.

2. Producten van oorsprong uit Ivoorkust komen bij invoer in de Europese Unie voor de voordelen van de overeenkomst in aanmerking op vertoon van: a) hetzij een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1, waarvan het model in bijlage III bij dit protocol is opgenomen; b) hetzij, in de in artikel 21, lid 1, van dit protocol bedoelde gevallen, een oorsprongsverklaring waarvan de tekst is opgenomen in bijlage IV bij dit protocol.

▼B

3. Lid 2, onder a), is van toepassing gedurende drie jaar vanaf de inwerkingtreding van dit protocol. Na het verstrijken van die termijn is alleen lid 2, onder b), van toepassing.

4. In afwijking van de leden 1 en 2 van dit artikel komen producten van oorsprong in de zin van dit protocol in de in artikel 26 van dit protocol bedoelde gevallen voor de voordelen van de overeenkomst in aanmerking zonder dat een van de in de leden 1 en 2 van dit artikel beschreven documenten hoeft te worden overgelegd.

5. Voor de toepassing van de bepalingen van deze titel spannen de exporteurs zich in een taal te gebruiken die zowel in Ivoorkust als in de Europese Unie wordt gebruikt.

Artikel 18

Procedure voor de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1

1. Een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt door de douaneautoriteiten van het land van uitvoer afgegeven op schriftelijke aanvraag van de exporteur of, onder diens verantwoordelijkheid, van de daartoe gemachtigde vertegenwoordiger van de exporteur.

2. Te dien einde vult de exporteur of diens gemachtigde vertegenwoordiger zowel het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 als het aanvraagformulier in; modellen van beide formulieren zijn in bijlage III bij dit protocol opgenomen. Deze formulieren worden overeenkomstig de bepalingen van dit protocol ingevuld. De met de hand ingevulde formulieren worden met inkt en in blokletters ingevuld. De producten worden omschreven in het daartoe bestemde vak zonder dat regels worden opengelaten. Indien het vak niet volledig wordt ingevuld, wordt onder de laatste regel een horizontale lijn getrokken en wordt het niet-ingevulde gedeelte doorgekruist.

3. Exporteurs die om afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 verzoeken, kunnen op verzoek van de douaneautoriteiten van het land van uitvoer waar het certificaat wordt afgegeven, te allen tijde alle vereiste documenten overleggen waaruit blijkt dat de betrokken producten van oorsprong zijn en dat aan alle andere voorwaarden van dit protocol is voldaan.

4. Een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt door de douaneautoriteiten van een lidstaat van de Europese Unie of van Ivoorkust afgegeven indien de betrokken producten kunnen worden beschouwd als producten van oorsprong uit de Europese Unie, uit Ivoorkust of uit een van de andere in de artikelen 6, 7 en 8 van dit protocol bedoelde landen en gebieden, en aan de andere voorwaarden van dit protocol is voldaan.

5. De met de afgifte van de certificaten EUR.1 belaste douaneautoriteiten nemen de nodige maatregelen om te controleren of de producten van oorsprong zijn en of aan de andere voorwaarden van dit protocol is voldaan. Met het oog hierop zijn zij gerechtigd bewijsstukken op te vragen, de administratie van de exporteur in te zien en alle andere controles te verrichten die zij dienstig achten. Zij zien er ook op toe dat de in lid 2 van dit artikel bedoelde formulieren correct zijn ingevuld. Zij gaan met name na of het voor de omschrijving van de producten bestemde vak zodanig is ingevuld dat frauduleuze toevoegingen niet mogelijk zijn.

6. De datum van afgifte van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt vermeld in vak 11 van het certificaat.

7. Een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt door de douaneautoriteiten afgegeven en ter beschikking van de exporteur gesteld zodra de goederen werkelijk worden uitgevoerd of wanneer het zeker is dat ze zullen worden uitgevoerd.

Artikel 19

Afgifte achteraf van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1

1. Niettegenstaande artikel 18, lid 7, van dit protocol kan een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 bij wijze van uitzondering worden afgegeven na de uitvoer van de producten waarop het betrekking heeft, indien:

a) dit door een vergissing, onopzettelijk verzuim of bijzondere omstandigheden niet bij de uitvoer is gebeurd; of

b) ten genoegen van de douaneautoriteiten wordt aangetoond dat het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wel is afgegeven, maar bij invoer om technische redenen niet is aanvaard.

2. Voor de toepassing van lid 1 van dit artikel vermeldt de exporteur in zijn aanvraag de plaats en de datum van uitvoer van de producten waarop het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 betrekking heeft, onder opgave van de redenen voor zijn aanvraag.

3. De douaneautoriteiten kunnen pas tot afgifte achteraf van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 overgaan nadat zij hebben vastgesteld dat de gegevens in de aanvraag van de exporteur overeenstemmen met die in het desbetreffende dossier.

4. Op een achteraf afgegeven certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt de volgende vermelding aangebracht:

"DÉLIVRÉ A POSTERIORI".

5. De in lid 4 van dit artikel bedoelde vermelding wordt aangebracht in het vak "Opmerkingen" van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1.

Artikel 20

Afgifte van een duplicaat van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1

1. In geval van diefstal, verlies of vernietiging van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 kan de exporteur de douaneautoriteiten die het certificaat hebben afgegeven, verzoeken een duplicaat op te maken aan de hand van de uitvoerdocumenten die in hun bezit zijn.

2. Op het aldus afgegeven duplicaat wordt de volgende vermelding aangebracht:

"DUPLICATA".

3. De in lid 2 van dit artikel bedoelde vermelding wordt aangebracht in het vak "Opmerkingen" van het duplicaat van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1.

4. Het duplicaat draagt dezelfde datum van afgifte als het oorspronkelijke certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 en is vanaf die datum geldig.

Artikel 21

Voorwaarden voor het opstellen van een oorsprongsverklaring

1. De oorsprongsverklaring mag worden opgesteld door:

a) in de in artikel 17, lid 1, bedoelde gevallen, door een exporteur die geregistreerd is overeenkomstig de relevante bepalingen van het recht van de Europese Unie;

b) in de in artikel 17, lid 2, onder b), bedoelde gevallen: — binnen een termijn van drie jaar vanaf de inwerkingtreding van dit protocol, door een toegelaten exporteur in de zin van artikel 22; — na het verstrijken van die termijn, door een exporteur die geregistreerd is overeenkomstig de relevante bepalingen van het recht van Ivoorkust;

c) een willekeurige exporteur, voor zendingen bestaande uit één of meer colli met producten van oorsprong, waarvan de totale waarde niet meer dan 6 000 EUR bedraagt.

2. Een oorsprongsverklaring kan worden opgesteld indien de betrokken producten als van oorsprong uit Ivoorkust, uit de Europese Unie of uit een van de andere in de artikelen 6, 7 en 8 van dit protocol bedoelde landen of gebieden kunnen worden beschouwd en aan de andere voorwaarden van dit protocol voldoen.

3. De exporteur die een oorsprongsverklaring opstelt, moet op verzoek van de douaneautoriteiten van het land van uitvoer steeds de nodige documenten kunnen overleggen waaruit blijkt dat de betrokken producten van oorsprong zijn en dat aan de andere voorwaarden van dit protocol is voldaan.

4. De oorsprongsverklaring, waarvan de tekst in bijlage IV bij dit protocol is opgenomen, wordt door de exporteur op de factuur, de pakbon of een ander handelsdocument getypt, gestempeld of gedrukt in een van de in die bijlage opgenomen taalversies, overeenkomstig de bepalingen van het nationale recht van het land van uitvoer. Indien de oorsprongsverklaring met de hand wordt geschreven, moet dit met inkt en in blokletters geschieden.

5. Oorsprongsverklaringen worden door de exporteur met de hand ondertekend. Een geregistreerde exporteur in de zin van lid 1 van dit artikel of een toegelaten exporteur in de zin van artikel 22 van dit protocol hoeft deze verklaring echter niet te ondertekenen, mits hij de douaneautoriteiten van het land van uitvoer een schriftelijke verklaring doet toekomen waarin hij de volle verantwoordelijkheid op zich neemt voor alle oorsprongsverklaringen waaruit zijn identiteit blijkt alsof hij deze met de hand had ondertekend.

6. Een oorsprongsverklaring kan door de exporteur worden opgesteld bij of na de uitvoer van de producten waarop zij betrekking heeft, maar moet uiterlijk twee (2) jaar na de invoer van de producten waarop zij betrekking heeft in het land van invoer worden aangeboden.

Artikel 22

Toegelaten exporteur

1. De douaneautoriteiten van het land van uitvoer kunnen een exporteur die veelvuldig producten verzendt waarop de bepalingen inzake handelssamenwerking van de overeenkomst van toepassing zijn, vergunning verlenen oorsprongsverklaringen op te stellen ongeacht de waarde van de betrokken producten, mits hij ten genoegen van de douaneautoriteiten alle waarborgen biedt die nodig zijn voor de controle op de oorsprongsstatus van de producten en de naleving van alle andere voorwaarden van dit protocol.

2. De douaneautoriteiten kunnen het verlenen van de status van toegelaten exporteur afhankelijk stellen van door hen passend geachte voorwaarden.

3. De douaneautoriteiten kennen de toegelaten exporteur een vergunningsnummer toe, dat op de oorsprongsverklaringen moet worden vermeld.

4. De douaneautoriteiten houden toezicht op het gebruik van de vergunning door de toegelaten exporteur.

5. De douaneautoriteiten kunnen de vergunning te allen tijde intrekken. Zij zijn verplicht dit te doen wanneer de toegelaten exporteur niet langer de in lid 1 bedoelde waarborgen biedt, niet meer aan de in lid 2 van dit artikel bedoelde voorwaarden voldoet of de vergunning niet op de juiste wijze gebruikt.

Artikel 23

Geldigheid van het bewijs van oorsprong

1. Een bewijs van oorsprong is vanaf de datum van afgifte in het land van uitvoer tien (10) maanden geldig en moet binnen deze periode worden ingediend bij de douaneautoriteiten van het land van invoer.

2. Bewijzen van oorsprong die na het verstrijken van de in lid 1 van dit artikel vastgestelde termijn bij de douaneautoriteiten van het land van invoer worden ingediend, kunnen met het oog op de toepassing van de preferentiële behandeling worden aanvaard wanneer de verlate indiening het gevolg is van buitengewone omstandigheden.

3. In andere gevallen van verlate indiening kunnen de douaneautoriteiten van het land van invoer de bewijzen van oorsprong aanvaarden indien de producten vóór het verstrijken van de vastgestelde termijn bij hen zijn aangebracht.

Artikel 24

Overlegging van het bewijs van oorsprong

Bewijzen van oorsprong worden bij de douaneautoriteiten van het land van invoer ingediend volgens de aldaar geldende procedures. Deze autoriteiten kunnen eisen dat het bewijs van oorsprong wordt vertaald. Zij kunnen voorts eisen dat de aangifte ten invoer vergezeld gaat van een verklaring van de importeur dat de producten aan de voorwaarden voor de toepassing van de overeenkomst voldoen.

Artikel 25

Invoer in deelzendingen

Wanneer, op verzoek van de importeur en op de door de douaneautoriteiten van het land van invoer vastgestelde voorwaarden, gedemonteerde of niet-gemonteerde producten in de zin van algemene regel 2 a) van het geharmoniseerd systeem, vallende onder de afdelingen XVI of XVII of de posten 7308 of 9406 van het geharmoniseerd systeem, in deelzendingen worden ingevoerd, wordt bij de invoer van de eerste deelzending één enkel bewijs van oorsprong bij de douaneautoriteiten ingediend.

Artikel 26

Vrijstelling van het bewijs van oorsprong

1. Goederen die in kleine zendingen door particulieren aan particulieren worden verzonden of die deel uitmaken van de persoonlijke bagage van reizigers worden als producten van oorsprong toegelaten zonder dat een bewijs van oorsprong hoeft te worden overgelegd, voor zover aan zulke goederen elke handelskarakter vreemd is en verklaard wordt dat ze aan de voorwaarden voor de toepassing van dit protocol voldoen en er over de juistheid van deze verklaring geen twijfel bestaat. Voor postzendingen kan deze verklaring op het douaneaangifteformulier CN22/CN23 of op een daaraan gehecht blad worden gesteld.

2. Invoer van incidentele aard van producten die uitsluitend bestemd zijn voor persoonlijk gebruik door de ontvanger, de reiziger of de leden van zijn gezin worden niet als invoer van handelsgoederen aangemerkt indien noch de aard, noch de hoeveelheid van de producten op commerciële doeleinden wijst.

3. Voorts mag de totale waarde van deze producten niet meer bedragen dan 500 EUR voor kleine colli of 1 200 EUR voor producten die deel uitmaken van de persoonlijke bagage van reizigers.

Artikel 27

Informatieprocedure in verband met cumulatie

1. Wanneer artikel 7, lid 1, van dit protocol wordt toegepast, wordt het bewijs dat de materialen in de zin van dit protocol van oorsprong zijn uit Ivoorkust, uit de Europese Unie, uit een andere ACS-staat waar ten minste voorlopig een EPO van toepassing is of uit een LGO, geleverd door een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1, door een oorsprongsverklaring of door de leveranciersverklaring waarvan het model in bijlage V-A bij dit protocol is opgenomen, afgegeven door de exporteur van Ivoorkust of van de Europese Unie waarvan de materialen afkomstig zijn.

2. Wanneer artikel 7, lid 2, van dit protocol wordt toegepast, wordt het bewijs van de be- of verwerking verricht in Ivoorkust, in de Europese Unie, in een andere ACS-staat waar ten minste voorlopig een EPO van toepassing is of in een LGO, geleverd door de leveranciersverklaring waarvan het model in bijlage V-B bij dit protocol is opgenomen, afgegeven door de exporteur van Ivoorkust of van de Europese Unie waarvan de materialen afkomstig zijn.

3. Wanneer artikel 8, lid 1, van dit protocol wordt toegepast, wordt overeenkomstig de regels die op de begunstigde landen van het SAP van toepassing zijn ( 4 ), bepaald welke bewijsstukken moeten worden overgelegd om de oorsprong te bewijzen.

4. Wanneer artikel 8, lid 2, van dit protocol wordt toegepast, wordt overeenkomstig de regels van de betrokken regelingen of overeenkomsten bepaald welke bewijsstukken moeten worden overgelegd om de oorsprong te bewijzen.

5. Voor elke goederenzending stelt de leverancier een afzonderlijke leveranciersverklaring op, hetzij op de handelsfactuur betreffende die zending of op een bijlage bij die factuur, hetzij op een pakbon of op een ander handelsdocument betreffende die zending, waarin de betrokken materialen voldoende nauwkeurig zijn omschreven om ze te kunnen identificeren.

6. De leveranciersverklaring kan op een voorgedrukt formulier worden gesteld.

7. De leveranciersverklaring wordt door de leverancier met de hand ondertekend. Wanneer de factuur en de leveranciersverklaring met de computer worden opgesteld, hoeft de leveranciersverklaring evenwel niet met de hand te worden ondertekend indien ten genoegen van de douaneautoriteiten in de staat waar de leveranciersverklaring wordt opgesteld, is verklaard wie binnen de onderneming van de leverancier verantwoordelijk is. Deze douaneautoriteiten kunnen de voorwaarden voor de toepassing van dit lid vaststellen.

8. De leveranciersverklaring wordt ingediend bij de douaneautoriteiten van het land van uitvoer waar het verzoek om afgifte van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 is gedaan.

9. De leverancier die een verklaring opstelt, moet te allen tijde op verzoek van de douaneautoriteiten van het land waar de verklaring is opgesteld alle documenten kunnen overleggen waaruit blijkt dat de gegevens in zijn verklaring juist zijn.

10. Leveranciersverklaringen en inlichtingenbladen die vóór de inwerkingtreding van dit protocol overeenkomstig artikel 26 van Protocol 1 bij de Overeenkomst van Cotonou zijn afgegeven, behouden hun geldigheid.

Artikel 28

Bewijsstukken

De in artikel 18, lid 3, en artikel 21, lid 3, van dit protocol bedoelde documenten aan de hand waarvan wordt aangetoond dat producten waarvoor een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 of een oorsprongsverklaring is opgesteld, als producten van oorsprong uit Ivoorkust, uit de Europese Unie of uit een van de andere in de artikelen 6, 7 en 8 van dit protocol bedoelde landen of gebieden kunnen worden aangemerkt en aan de andere voorwaarden van dit protocol voldoen, kunnen onder meer de volgende zijn:

a) een rechtstreeks bewijs, bijvoorbeeld aan de hand van de boekhouding of de interne administratie van de exporteur of leverancier, van de door hem verrichte be- of verwerkingen om de betrokken goederen te verkrijgen;

b) in Ivoorkust, in de Europese Unie of in een van de andere in de artikelen 6, 7 en 8 van dit protocol bedoelde landen of gebieden afgegeven of opgestelde en volgens het nationale recht gebruikte documenten waaruit de oorsprongsstatus van de gebruikte materialen blijkt;

c) in Ivoorkust, in de Europese Unie of in een van de andere in de artikelen 6, 7 en 8 van dit protocol bedoelde landen of gebieden afgegeven of opgestelde en volgens het nationale recht gebruikte documenten waaruit de be- of verwerking van de materialen in Ivoorkust, in de Europese Unie of in een van de andere in de artikelen 6, 7 en 8 van dit protocol bedoelde landen of gebieden blijkt;

d) certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 of oorsprongsverklaringen waaruit de oorsprongsstatus van de gebruikte materialen blijkt, die overeenkomstig dit protocol in Ivoorkust, in de Europese Unie of in een van de andere in de artikelen 6, 7 en 8 bedoelde landen en gebieden zijn afgegeven of opgesteld.

Artikel 29

Bewaring van het bewijs van oorsprong en de bewijsstukken

1. Exporteurs die om de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 verzoeken, bewaren de in artikel 18, lid 3, van dit protocol bedoelde documenten gedurende ten minste drie (3) jaar.

2. Exporteurs die een oorsprongsverklaring opstellen, bewaren een kopie van deze oorsprongsverklaring alsmede de in artikel 21, lid 3, van dit protocol bedoelde documenten gedurende ten minste drie (3) jaar.

3. Leveranciers die een oorsprongsverklaring opstellen, bewaren een kopie van de verklaring en van de factuur, de pakbon of het andere handelsdocument waaraan de verklaring werd gehecht alsmede de in artikel 27, lid 9, van dit protocol bedoelde documenten gedurende ten minste drie (3) jaar.

4. De douaneautoriteiten van het land van uitvoer die een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 afgeven, bewaren het in artikel 18, lid 2, van dit protocol bedoelde aanvraagformulier gedurende ten minste drie (3) jaar.

5. De douaneautoriteiten van het land van invoer bewaren de certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 en de oorsprongsverklaringen die bij hen worden ingediend gedurende ten minste drie (3) jaar.

Artikel 30

Verschillen en vormfouten

1. Geringe verschillen tussen de gegevens op het bewijs van oorsprong en de gegevens op de documenten die voor het vervullen van de invoerformaliteiten bij het douanekantoor worden ingediend, maken het bewijs van oorsprong niet automatisch ongeldig indien blijkt dat dit document wel degelijk met de aangebrachte goederen overeenstemt.

2. Kennelijke vormfouten, zoals tikfouten, op een bewijs van oorsprong leiden niet tot weigering van dit document indien deze fouten niet van dien aard zijn dat ze twijfel doen rijzen over de juistheid van de daarin vermelde gegevens.

Artikel 31

In euro uitgedrukte bedragen

▼C2

1. Voor de toepassing van artikel 21, lid 1, onder c), en artikel 26, lid 3, van dit protocol wordt, wanneer de producten gefactureerd zijn in een andere valuta dan de euro, de tegenwaarde van de in euro uitgedrukte bedragen in de nationale valuta van Ivoorkust, van de lidstaten van de Europese Unie of van een van de andere in de artikelen 6, 7 en 8 van dit protocol bedoelde landen of gebieden jaarlijks door elk van de betrokken landen vastgesteld.

2. Artikel 21, lid 1, onder c), of artikel 26, lid 3, van dit protocol is van toepassing op zendingen op basis van de valuta waarin de factuur is opgesteld, overeenkomstig het bedrag dat door het betrokken land is vastgesteld.

▼B

3. De in een bepaalde nationale valuta te gebruiken bedragen zijn de tegenwaarde in die valuta van de in euro uitgedrukte bedragen op de eerste werkdag van oktober. Deze bedragen worden de Europese Commissie uiterlijk 15 oktober medegedeeld en zijn van toepassing vanaf 1 januari van het daaropvolgende jaar. De Europese Commissie stelt alle betrokken landen in kennis van de desbetreffende bedragen.

4. Een land mag het bedrag dat is verkregen door omrekening van een in euro uitgedrukt bedrag in de nationale valuta, naar boven of naar beneden afronden. Het afgeronde bedrag mag niet meer dan 5 procent afwijken van het bedrag dat het resultaat is van de omrekening. Een land mag de tegenwaarde in zijn nationale valuta van een in euro uitgedrukt bedrag ongewijzigd handhaven indien de omrekening van dat bedrag, ten tijde van de in lid 3 van dit artikel bedoelde jaarlijkse aanpassing, vóór afronding, leidt tot een stijging van minder dan 15 procent van die tegenwaarde. De tegenwaarde in nationale valuta kan ongewijzigd blijven indien de omrekening tot een daling van die tegenwaarde leidt.

5. De in euro uitgedrukte bedragen worden op verzoek van de Europese Unie of van Ivoorkust door het Comité herzien. Bij deze herziening onderzoekt het Comité of het wenselijk is de effecten van de betrokken limieten in reële termen te handhaven. Het kan in dit verband besluiten de in euro uitgedrukte bedragen te wijzigen.

TITEL V

ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING

Artikel 32

Administratieve voorwaarden waaronder producten voor preferenties in aanmerking komen

Producten die in de zin van dit protocol van oorsprong zijn uit Ivoorkust of uit de Europese Unie, komen op het moment van de douaneaangifte ten invoer alleen voor de uit de overeenkomst voortvloeiende preferenties in aanmerking indien ze werden uitgevoerd op of na de datum waarop het land van uitvoer aan de artikelen 33, 34 en 45 van dit protocol voldeed.

De overeenkomstsluitende partijen doen de in artikel 33 van dit protocol bedoelde kennisgevingen.

Artikel 33

Kennisgeving betreffende douaneautoriteiten

▼C1

1. Ivoorkust en de lidstaten van de Europese Unie delen elkaar, via de Europese Commissie en de Nationale EPO-Commissie, de adressen mee van de douaneautoriteiten die belast zijn met de afgifte en controle van certificaten inzake goederenverkeer EUR.1, oorsprongsverklaringen en leveranciersverklaringen, alsmede afdrukken van de stempels die in hun douanekantoren voor de afgifte van die certificaten worden gebruikt.

Certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 en oorsprongsverklaringen of leveranciersverklaringen worden met het oog op de preferentiële behandeling aanvaard vanaf de datum van ontvangst van die informatie door de Europese Commissie en de Nationale EPO-Commissie.

▼B

2. Ivoorkust en de lidstaten van de Europese Unie stellen elkaar onmiddellijk in kennis van elke wijziging van de in lid 1 van dit artikel bedoelde informatie.

3. De in lid 1 van dit artikel bedoelde autoriteiten handelen onder gezag van de regering van het betrokken land. De met de controle belaste autoriteiten maken deel uit van de overheid van het betrokken land.

Artikel 34

Andere methoden van administratieve samenwerking

1. Met het oog op een correcte toepassing van dit protocol garanderen de Europese Unie, Ivoorkust en de andere in de artikelen 6, 7 en 8 van dit protocol bedoelde landen via hun respectieve douaneadministraties de controle van de echtheid van de certificaten inzake goederenverkeer EUR.1, de oorsprongsverklaringen en de leveranciersverklaringen en van de juistheid van de daarin verstrekte inlichtingen. Voorts doen Ivoorkust en de lidstaten van de Europese Unie het volgende:

a) elkaar de nodige administratieve bijstand verlenen in het geval van een verzoek om toezicht op het goede beheer en op de controle op dit protocol in het betrokken land, waaronder bezoeken ter plaatse;

b) overeenkomstig artikel 35 van dit protocol de oorsprongsstatus van producten nagaan, en of de andere voorwaarden van dit protocol zijn nageleefd.

2. De geraadpleegde autoriteiten verstrekken alle nuttige inlichtingen over de omstandigheden waaronder het product is vervaardigd, met name over de omstandigheden waaronder de oorsprongsregels in Ivoorkust, in de Europese Unie en in de in de artikelen 6, 7, en 8 van dit protocol bedoelde andere landen in acht zijn genomen.

Artikel 35

Controle van het bewijs van oorsprong

1. Bewijzen van oorsprong worden achteraf gecontroleerd op basis van een risicoanalyse, door middel van steekproeven of wanneer de douaneautoriteiten van het land van invoer gegronde redenen hebben om te twijfelen aan de echtheid van deze documenten, de oorsprongsstatus van de betrokken producten of de naleving van de andere voorwaarden van dit protocol.

2. Voor de toepassing van lid 1 van dit artikel retourneren de douaneautoriteiten van het land van invoer het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 en de factuur, indien deze werd overgelegd, de oorsprongsverklaring of een kopie van deze documenten aan de douaneautoriteiten van het land van uitvoer, eventueel onder vermelding van de materiële of formele redenen waarom een controle wordt aangevraagd. Zij verstrekken bij hun aanvraag van een controle achteraf alle documenten en inlichtingen die het vermoeden hebben doen rijzen dat de gegevens op het bewijs van oorsprong onjuist zijn.

3. De controle wordt verricht door de douaneautoriteiten van het land van uitvoer. Met het oog hierop zijn deze douaneautoriteiten gerechtigd bewijsstukken op te vragen, de administratie van de exporteur in te zien en alle andere controles te verrichten die zij dienstig achten.

4. Indien de douaneautoriteiten van het land van invoer besluiten de preferentiële behandeling niet toe te kennen aan het betrokken product zolang de resultaten van de controle niet bekend zijn, stellen zij de importeur voor de producten vrij te geven onder voorbehoud van de noodzakelijk geachte conservatoire maatregelen.

5. De resultaten van de controle worden zo spoedig mogelijk meegedeeld aan de douaneautoriteiten die de controle hebben aangevraagd. Hierbij moet duidelijk worden aangegeven of de documenten echt zijn, en of de betrokken producten als van oorsprong uit Ivoorkust, uit de Europese Unie of uit een van de andere in de artikelen 6, 7 en 8 van dit protocol bedoelde landen kunnen worden beschouwd en aan de andere voorwaarden van dit protocol voldoen.

6. Indien bij gegronde twijfel binnen tien (10) maanden na de controleaanvraag geen antwoord is ontvangen of indien het antwoord onvoldoende gegevens bevat om de echtheid van het betrokken document of de werkelijke oorsprong van de producten vast te stellen, kennen de douaneautoriteiten die de controle hebben aangevraagd, de preferentiële behandeling niet toe, tenzij in buitengewone omstandigheden.

7. De partijen verwijzen naar artikel 7 van protocol 2 inzake wederzijdse administratieve bijstand in douaneaangelegenheden voor de gezamenlijke onderzoeken met betrekking tot de bewijzen van oorsprong bij de overeenkomst.

Artikel 36

Controle van de leveranciersverklaring

1. Leveranciersverklaringen worden gecontroleerd op basis van een risicoanalyse, door middel van steekproeven of wanneer de douaneautoriteiten van het land waar die verklaringen in aanmerking zijn genomen voor de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 of de opstelling van een oorsprongsverklaring, gegronde redenen hebben om te twijfelen aan de echtheid van het document of de juistheid van de daarin vermelde gegevens.

2. De douaneautoriteiten waaraan een leveranciersverklaring wordt overgelegd, kunnen de douaneautoriteiten van de staat waar de verklaring is opgesteld, verzoeken om afgifte van een inlichtingenblad, waarvan het model in bijlage VI bij dit protocol is opgenomen. Voorts kunnen de certificeringsautoriteiten waaraan een leveranciersverklaring wordt overgelegd, de exporteur verzoeken een inlichtingenblad over te leggen, afgegeven door de douaneautoriteiten van de staat waar de verklaring is opgesteld.

Het kantoor dat het inlichtingenblad heeft afgegeven, bewaart gedurende ten minste drie (3) jaar een kopie hiervan.

3. De resultaten van de controle worden zo spoedig mogelijk meegedeeld aan de douaneautoriteiten die de controle hebben aangevraagd. Hierbij moet duidelijk worden aangegeven of de gegevens in de leveranciersverklaring juist zijn, en de resultaten moeten hen in staat stellen te bepalen of en in hoeverre de leveranciersverklaring in aanmerking kan worden genomen voor de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 of de opstelling van een oorsprongsverklaring.

4. De controle wordt verricht door de douaneautoriteiten van het land waar de leveranciersverklaring werd opgesteld. Met het oog hierop zijn deze douaneautoriteiten gerechtigd bewijsmateriaal op te vragen, de administratie van de leverancier in te zien en elke andere controle te verrichten die zij dienstig achten om de juistheid van de leveranciersverklaring te controleren.

5. Een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 dat of een oorsprongsverklaring die is afgegeven of opgesteld op grond van een onjuiste leveranciersverklaring, wordt geacht ongeldig te zijn.

Artikel 37

Geschillenbeslechting

1. Geschillen ten aanzien van de in de artikelen 35 en 36 van dit protocol bedoelde controles tussen de douaneautoriteiten die de controle aanvragen en de douaneautoriteiten die de controle moeten uitvoeren die zij niet onderling kunnen regelen, en problemen in verband met de interpretatie van dit protocol worden voorgelegd aan het Comité.

2. Op de regeling van geschillen tussen de importeur en de douaneautoriteiten van het land van invoer is in alle gevallen de wetgeving van het land van invoer van toepassing.

Artikel 38

Sancties

Er worden sancties getroffen tegen eenieder die een document met onjuiste gegevens opstelt of laat opstellen met het doel een preferentiële behandeling voor producten te verkrijgen.

Artikel 39

Vrije zones

1. Ivoorkust en de Europese Unie nemen alle nodige maatregelen om te voorkomen dat producten die onder geleide van een bewijs van oorsprong of een leveranciersverklaring worden verhandeld en die tijdens het vervoer in een op hun grondgebied gelegen vrije zone verblijven, door andere goederen worden vervangen of andere be- of verwerkingen ondergaan dan die welke bedoeld zijn om ze in goede staat te bewaren.

2. In afwijking van lid 1 van dit artikel geven de bevoegde douaneautoriteiten, wanneer producten van oorsprong uit Ivoorkust of uit de Europese Unie onder geleide van een bewijs van oorsprong in een vrije zone worden ingevoerd en er een be- of verwerking ondergaan, op verzoek van de exporteur een nieuw certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 af, mits de verrichte be- of verwerking in overeenstemming is met de bepalingen van dit protocol.

Artikel 40

Afwijkingen

1. Het Comité kan besluiten dat van dit protocol mag worden afgeweken wanneer de ontwikkeling van bestaande industrieën of de oprichting van nieuwe industrieën in Ivoorkust dit rechtvaardigt. Voordat of wanneer Ivoorkust de aangelegenheid aan het Comité voorlegt, stelt het de Europese Unie van zijn verzoek om afwijking in kennis, onder vermelding van de redenen voor dit verzoek overeenkomstig lid 2 van dit artikel. De Europese Unie willigt alle verzoeken van Ivoorkust in die overeenkomstig dit artikel naar behoren gemotiveerd zijn, tenzij hierdoor ernstige schade kan ontstaan voor een gevestigde industrie in de Europese Unie.

2. Om het onderzoek van verzoeken om afwijking door het Comité te vergemakkelijken, verstrekt Ivoorkust ter staving van zijn verzoek op het in bijlage VII bij dit protocol opgenomen formulier zo volledig mogelijke gegevens over met name de volgende punten:

a) omschrijving van het eindproduct;

b) aard en hoeveelheid van de materialen die van oorsprong zijn uit een derde land;

c) aard en hoeveelheid van de materialen die van oorsprong zijn uit Ivoorkust of uit de in artikel 7 van dit protocol bedoelde staten of gebieden, dan wel van de materialen die daar een verwerking hebben ondergaan;

d) fabricageprocedés;

e) toegevoegde waarde;

f) aantal werknemers in de betrokken onderneming;

g) verwachte omvang van de uitvoer naar de Europese Unie;

h) andere bronnen waaruit grondstoffen kunnen worden betrokken;

i) verantwoording van de duur van de gevraagde afwijking, in het licht van de inspanningen om andere bronnen voor de grondstoffen te vinden;

j) andere opmerkingen.

Dezelfde regels zijn van toepassing op verzoeken om een verlenging.

Het formulier kan door het Comité worden gewijzigd.

3. Bij het onderzoek van verzoeken wordt in het bijzonder rekening gehouden met:

a) het ontwikkelingsniveau of de geografische ligging van Ivoorkust;

b) gevallen waarin de toepassing van de bestaande oorsprongsregels van aanzienlijke invloed zou zijn op het vermogen van een bestaande industrie in Ivoorkust om haar uitvoer naar de Europese Unie voort te zetten, met name wanneer dit kan leiden tot stopzetting van haar activiteiten;

c) bijzondere gevallen waarin duidelijk kan worden aangetoond dat de toepassing van de oorsprongsregels kan leiden tot ontmoediging van belangrijke investeringen in een industrie en waarin, door het toestaan van een afwijking, een investeringsprogramma kan worden uitgevoerd dat het mogelijk zou maken op den duur aan deze regels te voldoen.

4. In alle gevallen wordt onderzocht of de regels inzake cumulatie van oorsprong een oplossing voor het probleem bieden.

5. Elk verzoek wordt afzonderlijk onderzocht, waarbij in het bijzonder rekening wordt gehouden met de mogelijkheid de oorsprongsstatus te verlenen aan producten waarin materialen zijn verwerkt die van oorsprong zijn uit naburige ontwikkelingslanden, de minst ontwikkelde landen of de ontwikkelingslanden waarmee Ivoorkust bijzondere banden heeft, mits met deze landen een administratieve samenwerking tot stand kan worden gebracht.

6. Het Comité ziet erop toe dat zo spoedig mogelijk, en in elk geval binnen vijfenzeventig (75) werkdagen na ontvangst van het verzoek door de medevoorzitter van de Europese Unie van het Comité, een besluit wordt genomen. Indien de Europese Unie Ivoorkust niet binnen deze termijn van haar standpunt inzake het verzoek in kennis stelt, wordt het verzoek geacht te zijn ingewilligd.

7. a) Afwijkingen gelden voor een door het Comité vast te stellen periode, die in het algemeen vijf (5) jaar bedraagt. b) Het besluit tot afwijking kan voorzien in verlengingen zonder dat het Comité hiervoor een nieuw besluit hoeft te nemen, op voorwaarde dat Ivoorkust drie (3) maanden vóór het einde van elke periode aantoont dat nog niet kan worden voldaan aan de voorwaarden van dit protocol waarop de afwijking betrekking heeft. Indien tegen de verlenging bezwaar wordt gemaakt, stelt het Comité zo spoedig mogelijk een onderzoek hiernaar in en besluit het of de afwijking kan worden verlengd. Het Comité volgt hierbij de procedure van lid 7 van dit artikel. Alles wordt in het werk gesteld om onderbrekingen in de toepassing van de afwijking te voorkomen. c) Tijdens de onder a) en b) bedoelde perioden kan het Comité de voorwaarden voor de toepassing van de afwijking opnieuw onderzoeken indien zich een belangrijke wijziging blijkt te hebben voorgedaan in de essentiële feiten die aanleiding hebben gegeven tot het goedkeuren van de afwijking. Naar aanleiding van dit nieuwe onderzoek kan het Comité zijn besluit wijzigen wat het toepassingsgebied van de afwijking of een andere eerder vastgestelde voorwaarde betreft.

8. Niettegenstaande de leden 1 tot en met 7 van dit artikel worden automatische afwijkingen betreffende ingeblikte tonijn en tonijnzijden van GS 1604 slechts toegestaan gedurende een periode van twee (2) jaar te rekenen vanaf de datum van inwerkingtreding van dit protocol, binnen de grenzen van een degressief contingent van 2 000 ton per jaar het eerste jaar en een contigent van 1 000 ton per jaar het tweede jaar voor ingeblikte tonijn en een contingent van 200 ton per jaar voor tonijnzijden.

TITEL VI

CEUTA EN MELILLA

Artikel 41

Speciale voorwaarden

1. De in dit protocol gebruikte term "Europese Unie" omvat niet Ceuta en Melilla.

2. Producten van oorsprong uit Ivoorkust die in Ceuta of Melilla worden ingevoerd, vallen in elk opzicht onder dezelfde douaneregeling als de regeling die op grond van Protocol 2 bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek tot de Europese Gemeenschappen van toepassing is op producten van oorsprong uit het douanegebied van de Europese Unie. Ivoorkust past op de invoer van onder de overeenkomst vallende producten van oorsprong uit Ceuta en Melilla dezelfde douaneregeling toe als op producten van oorsprong uit de Europese Unie die uit de Europese Unie worden ingevoerd.

3. Voor de toepassing van lid 2 van dit artikel betreffende producten van oorsprong uit Ceuta en Melilla is dit protocol mutatis mutandis van toepassing, met inachtneming van de bijzondere voorwaarden van artikel 42 van dit protocol.

Artikel 42

Bijzondere voorwaarden

1. Mits ze zijn vervoerd overeenkomstig artikel 15 van dit protocol, worden beschouwd als:

1) producten van oorsprong uit Ceuta en Melilla: a) volledig in Ceuta en Melilla verkregen producten; b) in Ceuta en Melilla verkregen producten bij de vervaardiging waarvan andere dan de onder a) bedoelde producten zijn gebruikt, mits: i) die producten een be- of verwerking hebben ondergaan die toereikend is in de zin van artikel 4 van dit protocol; of ii) die producten van oorsprong zijn uit Ivoorkust of uit de Europese Unie, mits ze be- of verwerkingen hebben ondergaan die meer inhouden dan de in artikel 5 van dit protocol genoemde be- of verwerkingen;

2) producten van oorsprong uit Ivoorkust: a) volledig in Ivoorkust verkregen producten; b) in Ivoorkust verkregen producten bij de vervaardiging waarvan andere dan de onder a) bedoelde producten zijn gebruikt, mits: i) die producten een be- of verwerking hebben ondergaan die toereikend is in de zin van artikel 4 van dit protocol; of ii) die producten van oorsprong zijn, in de zin van dit protocol, uit Ceuta en Melilla of uit de Europese Unie, mits ze be- of verwerkingen hebben ondergaan die meer inhouden dan de in artikel 5 van dit protocol genoemde be- of verwerkingen.

2. Ceuta en Melilla worden als één grondgebied beschouwd.

3. De exporteur of zijn gemachtigde vertegenwoordiger vermeldt in vak 2 van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 of op de oorsprongsverklaring "…" en "Ceuta en Melilla". Voor producten van oorsprong uit Ceuta en Melilla wordt de oorsprong bovendien vermeld in vak 4 van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 of op de oorsprongsverklaring.

4. De Spaanse douaneautoriteiten zijn belast met de toepassing van dit protocol in Ceuta en Melilla.

TITEL VII

SLOTBEPALINGEN

Artikel 43

Herziening en toepassing van oorsprongsregels

1. Overeenkomstig artikel 73 van de overeenkomst kan het EPO-Comité, op verzoek van Ivoorkust of de Europese Unie, de toepassing van de bepalingen van dit protocol en de economische gevolgen daarvan onderzoeken, teneinde deze zo nodig aan te passen of te wijzigen. Het EPO-Comité houdt onder meer rekening met de gevolgen van technologische ontwikkelingen voor de oorsprongsregels.

2. Niettegenstaande lid 1 van dit artikel worden dit protocol en de bijlagen daarbij opnieuw onderzocht en, in voorkomend geval, herzien vóór het einde van een periode van vijf (5) jaar te rekenen vanaf de datum van inwerkingtreding van dit protocol, overeenkomstig de verplichtingen van artikel 14 van de overeenkomst. Dat onderzoek heeft ook betrekking op bijlage II-A bij dit protocol teneinde te kunnen besluiten over de eventuele verlenging daarvan.

3. Overeenkomstig artikel 34 van de overeenkomst houdt het Comité toezicht op de uitvoering en het beheer van de bepalingen van dit protocol en neemt het besluiten over onder meer:

a) cumulatie, onder de voorwaarden van artikel 8 van dit protocol;

b) afwijkingen van dit protocol, onder de voorwaarden van artikel 40 van dit protocol;

c) de automatische afwijking betreffende ingeblikte tonijn en tonijnzijden waarin artikel 40, lid 8, van dit protocol voorziet, onder de voorwaarden van artikel 40 van dit protocol;

d) een verlenging van de in artikel 21, lid 1, onder b), van dit protocol bedoelde periode van drie jaar, op basis van bewijsmateriaal dat Ivoorkust niet klaar is om de wetgeving uit te voeren op geregistreerde exporteurs;

e) de in artikel 21, lid 1, onder c), van dit protocol bedoelde drempel van 6 000 EUR.

Artikel 44

Bijlagen

De bijlagen bij dit protocol vormen daarvan een integrerend deel.

Artikel 45

Uitvoering van het protocol

De Europese Unie en Ivoorkust nemen elk de nodige maatregelen om dit protocol uit te voeren, waaronder:

a) de nationale en regionale maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering en handhaving van de regels en procedures in dit protocol, met name de maatregelen die nodig zijn voor de toepassing van de artikelen betreffende cumulatie;

b) het opzetten van de administratieve structuren en systemen die nodig zijn voor een passend beheer van en een passend toezicht op de oorsprong van producten.

Artikel 46

Overgangsbepalingen voor de doorvoer of opslag van goederen

De goederen die aan dit protocol voldoen en die op de datum van inwerkingtreding ervan in de Europese Unie of in Ivoorkust in doorvoer zijn of zich in tijdelijke opslag in een douane-entrepot of in een vrije zone bevinden, komen in aanmerking voor de toepassing van de overeenkomst, mits binnen een termijn van tien (10) maanden te rekenen vanaf die datum een door de douaneautoriteiten van de staat van uitvoer achteraf opgesteld certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 bij de douaneautoriteiten van de staat van invoer wordt ingediend, tezamen met bewijzen dat artikel 15 van dit protocol werd nageleefd.









BIJLAGE I BIJ PROTOCOL 1

AANTEKENINGEN BIJ DE LIJST IN BIJLAGE II BIJ HET PROTOCOL

Aantekening 1:

De lijst in bijlage II bij dit protocol stelt de voorwaarden vast waaraan een product moet voldoen om als toereikend be- of verwerkt in de zin van artikel 4 van dit protocol te worden beschouwd.

Aantekening 2:

1. In de eerste twee kolommen van de lijst wordt het verkregen product omschreven. Kolom 1 geeft het nummer van de post of het hoofdstuk volgens het geharmoniseerd systeem en kolom 2 de omschrijving van de goederen die volgens dat systeem onder die post of dat hoofdstuk vallen. Voor elk in de kolommen 1 en 2 omschreven product wordt in kolom 3 of 4 een regel gegeven. Een nummer in kolom 1 voorafgegaan door “ex” betekent dat de regel in kolom 3 of 4 alleen geldt voor het gedeelte van de desbetreffende post dat in kolom 2 is omschreven.

2. Wanneer in kolom 1 verscheidene postnummers zijn gegroepeerd of wanneer een hoofdstuknummer is vermeld en de omschrijving van het product in kolom 2 derhalve in algemene bewoordingen is gesteld, dan is de regel daarnaast in kolom 3 of 4 van toepassing op alle producten die volgens het geharmoniseerd systeem onder de posten van het hoofdstuk of onder de daarin gegroepeerde posten zijn ingedeeld.

3. Wanneer in de lijst verschillende regels worden gegeven voor verschillende producten binnen een bepaalde post, wordt na elk streepje dat deel van de post omschreven waarop de daarnaast in kolom 3 of 4 vermelde regel van toepassing is.

4. Wanneer voor een in kolom 1 en 2 vermeld product zowel in kolom 3 als in kolom 4 een regel wordt gegeven, kan de exporteur kiezen welke regel hij toepast, die in kolom 3 of die in kolom 4. Indien in kolom 4 geen oorsprongsregel wordt gegeven, moet de regel in kolom 3 worden toegepast.

Aantekening 3:

1. Op producten die oorsprongsstatus hebben verkregen en die bij de vervaardiging van andere producten worden gebruikt, is artikel 4 van dit protocol van toepassing, ongeacht of die oorsprongsstatus werd verkregen in de fabriek waar deze producten worden gebruikt of in een andere fabriek in de Europese Unie of in Ivoorkust. Enkele voorbeelden: Een motor van post 8407 waarvoor de regel geldt dat de waarde van de niet van oorsprong zijnde materialen die daarin zijn verwerkt, niet hoger mag zijn dan 40 procent van de prijs af fabriek, is vervaardigd van “ander gelegeerd staal, enkel ruw voorgesmeed” van post ex 72 24 . Indien dit smeedijzer in de Europese Unie werd vervaardigd van een niet van oorsprong zijnde ingot, dan heeft het al oorsprong verkregen krachtens de regel in de lijst voor de producten van post ex 72 24 . Bij de waardeberekening van de motor telt het dan als materiaal van oorsprong, of het smeedijzer nu in dezelfde fabriek werd vervaardigd of in een andere fabriek in de Europese Unie. De waarde van de niet van oorsprong zijnde ingot wordt dus niet meegerekend bij het berekenen van de waarde van de gebruikte materialen die niet van oorsprong zijn.

2. De regel in de lijst geeft de minimumbewerking of -verwerking aan die vereist is. Daaruit volgt dat meer be- of verwerking dus ook de oorsprongsstatus verleent, maar minder be- of verwerking niet. Als een niet van oorsprong zijnde materiaal in een bepaald productiestadium mag worden gebruikt, dan mag dat materiaal in een vroeger productiestadium dus ook worden gebruikt, maar in een later productiestadium niet.

3. Onverminderd aantekening 3.2 geldt dat wanneer volgens een regel “materialen van een willekeurige post” mogen worden gebruikt, ook materialen van dezelfde post als het product mogen worden gebruikt, tenminste voor zover de regel verder geen specifieke beperkingen oplegt. De uitdrukking “vervaardiging uit materialen van een willekeurige post, met inbegrip van andere materialen bedoeld bij post …” betekent evenwel dat alleen materialen van dezelfde post met een andere omschrijving dan het product in kolom 2 mogen worden gebruikt.

4. Wanneer volgens een regel in de lijst een product van meer dan een materiaal mag worden vervaardigd, betekent dit dat een of meer van deze materialen mogen worden gebruikt. Het is niet noodzakelijk dat zij alle worden gebruikt. Enkele voorbeelden: Volgens de regel voor weefsels van de posten 5208 tot en met 5212 mogen natuurlijke vezels en andere materialen, waaronder chemische materialen, worden gebruikt. Dit betekent niet dat beide moeten worden gebruikt; het ene materiaal of het andere of beide kunnen worden gebruikt.

5. Wanneer volgens een regel in de lijst een product van een bepaald materiaal vervaardigd moet worden, betekent dit uiteraard niet dat niet ook andere materialen mogen worden gebruikt die vanwege hun aard niet aan de regel kunnen voldoen (zie ook aantekening 6.3 met betrekking tot textielproducten.) Enkele voorbeelden: De regel voor graanpreparaten en bereidingen op basis van granen van post 1904 sluit nadrukkelijk het gebruik van niet van oorsprong zijnde granen en graanderivaten uit. Minerale zouten, chemische stoffen en andere additieven die geen graanproducten zijn, mogen wel worden gebruikt. Dit geldt echter niet voor producten die weliswaar niet kunnen worden vervaardigd uit de in de lijst genoemde materialen, maar wel uit een materiaal van dezelfde aard in een vroeger productiestadium. Enkele voorbeelden: Indien voor een kledingstuk van ex hoofdstuk 62 van het geharmoniseerd systeem van gebonden textielvlies, uitsluitend het gebruik van niet van oorsprong zijnde garen is toegestaan, is het niet mogelijk uit te gaan van stof van gebonden textielvlies - zelfs al kan gebonden textielvlies normalerwijze niet van garen worden vervaardigd. In een dergelijk geval moet het uitgangsmateriaal zich in het stadium vóór garen bevinden, dat wil zeggen in het vezelstadium.

6. Indien in een regel in de lijst twee percentages worden gegeven als maximumwaarde voor niet van oorsprong zijnde materialen die kunnen worden gebruikt, dan mogen deze percentages niet bij elkaar worden opgeteld. De maximumwaarde van alle gebruikte materialen die niet van oorsprong zijn, mag het hoogste van de opgegeven percentages dus nooit overschrijden. Bovendien mogen de afzonderlijke percentages voor de materialen waarop zij betrekking hebben, niet worden overschreden.

Aantekening 4:

1. De term “natuurlijke vezels” in de lijst heeft betrekking op andere dan kunstmatige of synthetische vezels en moet beperkt zijn tot het stadium vóór het spinnen, met inbegrip van afval, en omvat, tenzij anders vermeld, ook vezels die zijn gekaard, gekamd of anderszins bewerkt, doch niet gesponnen.

2. De term “natuurlijke vezels” omvat paardenhaar van post 0511 , zijde van de posten 5002 en 5003 , wol en fijn of grof haar van de posten 5101 tot en met 5105 , katoen van de posten 5201 tot en met 5203 en andere plantaardige vezels van de posten 5301 tot en met 5305 .

3. De termen “textielmassa”, “chemische materialen” en “materialen voor het vervaardigen van papier” in de lijst hebben betrekking op materialen die niet onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 van het geharmoniseerd systeem vallen, maar die gebruikt kunnen worden bij de vervaardiging van kunstmatige, synthetische of papieren vezels of garens.

4. De term “synthetische en kunstmatige stapelvezels” in de lijst heeft betrekking op kabel van synthetische of kunstmatige filamenten, op synthetische of kunstmatige stapelvezels en op afval daarvan, van de posten 5501 tot en met 5507 .

Aantekening 5:

1. Wanneer voor een bepaald product in de lijst naar deze aantekening wordt verwezen, zijn de in kolom 3 genoemde voorwaarden niet van toepassing op basistextielmaterialen die bij de vervaardiging zijn gebruikt en die, samen genomen, ten hoogste 10 procent van het totale gewicht van alle gebruikte basistextielmaterialen uitmaken (zie ook de aantekeningen 5.3 en 5.4 hieronder).

2. De in aantekening 5.1 genoemde tolerantie is evenwel uitsluitend van toepassing op gemengde producten die van twee of meer basistextielmaterialen zijn vervaardigd. Basistextielmaterialen zijn: — zijde; — wol; — grof haar; — fijn haar; — paardenhaar (crin); — katoen; — papier en materialen voor het vervaardigen van papier; — vlas; — hennep; — jute en andere bastvezels; — sisal en andere textielvezels van agaven; — kokosvezels, abaca, ramee en andere plantaardige textielvezels; — synthetische filamenten; — kunstmatige filamenten; — filamenten die elektriciteit geleiden; — synthetische stapelvezels van polypropyleen; — synthetische stapelvezels van polyester; — synthetische stapelvezels van polyamide; — synthetische stapelvezels van polyacrylonitril; — synthetische stapelvezels van polyimide; — synthetische stapelvezels van polytetrafluorethyleen; — synthetische stapelvezels van poly(fenyleensulfide); — synthetische stapelvezels van poly(vinylchloride); — andere synthetische stapelvezels; — kunstmatige stapelvezels van viscose; — andere kunstmatige stapelvezels; — garen van polyurethaan met soepele segmenten van polyether, al dan niet omwoeld; — garen van polyurethaan, met soepele segmenten van polyester, al dan niet omwoeld; — producten van post 5605 (metaalgarens) met strippen bestaande uit een kern van aluminiumfolie of van kunststoffolie, al dan niet bedekt met aluminiumpoeder, met een breedte van niet meer dan 5 mm, welke kern met behulp van een doorzichtig of gekleurd kleefmiddel is bevestigd tussen twee strippen kunststof, — andere producten van post 5605 . Enkele voorbeelden: Garen van post 5205 vervaardigd van katoenvezels van post 5203 en van synthetische stapelvezels van post 5506 is een gemengd garen. Derhalve mogen niet van oorsprong zijnde synthetische stapelvezels die niet voldoen aan de oorsprongsregels (volgens welke een vervaardiging uit chemische materialen of textielmassa is vereist) worden gebruikt tot 10 gewichtspercenten van het garen. Enkele voorbeelden: Een weefsel van wol van post 5112 vervaardigd van garen van wol van post 5107 en van synthetisch garen van stapelvezels van post 5509 is een gemengd weefsel. Derhalve mogen synthetische garens die niet voldoen aan de oorsprongsregels (volgens welke een vervaardiging uit chemische materialen of textielmassa vereist is) of garens van wol die niet voldoen aan de oorsprongsregels (volgens welke een vervaardiging vereist is uit natuurlijke vezels die niet gekaard of gekamd zijn, noch op andere wijze bewerkt met het oog op het spinnen) of een combinatie van deze twee soorten garens worden gebruikt tot 10 gewichtspercenten van het weefsel. Enkele voorbeelden: Getufte textielstof van post 5802 vervaardigd van garens van katoen van post 5205 en weefsels van katoen van post 5210 is alleen dan een gemengd product wanneer het katoenweefsel zelf een gemengd product is, vervaardigd van onder twee verschillende posten ingedeelde garens, of wanneer de gebruikte katoengarens zelf gemengde garens zijn. Enkele voorbeelden: Indien de betrokken getufte textielstof vervaardigd is van garens van katoen van post 5205 en van synthetisch weefsel van post 5407 , dan zijn de gebruikte garens uiteraard twee verschillende soorten basistextielmateriaal en is de getufte textielstof bijgevolg een gemengd product.

3. In het geval van producten die garen bevatten, gemaakt van polyurethaan, met soepele segmenten van polyether, ook indien omwoeld, bedraagt de tolerantie voor dit garen ten hoogste 20 procent.

4. In het geval van producten die strippen bevatten bestaande uit een kern van aluminiumfolie of van kunststoffolie, al dan niet bedekt met aluminiumpoeder, met een breedte van niet meer dan 5 mm, welke kern met behulp van een kleefmiddel is bevestigd tussen twee strippen kunststof, bedraagt de tolerantie voor de strippen ten hoogste 30 procent.

Aantekening 6:

1. Indien een voetnoot bij een in de lijst genoemd textielproduct naar deze aantekening verwijst, mogen bij de vervaardiging van dat textielproduct garneersels en toebehoren van textiel worden gebruikt die niet voldoen aan de regel in kolom 3 van de lijst voor de betreffende geconfectioneerde producten, voor zover het gewicht ervan niet hoger is dan 10 procent van het totale gewicht van alle in het product verwerkte textielmaterialen. Garneersels en toebehoren van textiel zijn ingedeeld onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 van het geharmoniseerd systeem. Voeringen en tussenvoeringen worden niet als garneersels of toebehoren beschouwd.

2. Garneersels en toebehoren die niet van textiel zijn en andere gebruikte materialen die textiel bevatten, behoeven niet aan de voorwaarden in kolom 3 te voldoen, ook al is aantekening 3.5 daarop niet van toepassing.

3. Overeenkomstig aantekening 3.5 mogen niet van oorsprong zijnde garneersels, toebehoren of andere producten die geen textiel bevatten, vrij worden gebruikt wanneer zij niet uit de in kolom 3 genoemde materialen kunnen worden vervaardigd. Wanneer bijvoorbeeld ( 5 ) volgens een regel in de lijst voor een bepaald textielartikel, zoals een bloes, garen moet worden gebruikt, dan sluit dit het gebruik van artikelen van metaal, zoals knopen, niet uit, omdat deze niet van textielmaterialen kunnen worden gemaakt.

4. Wanneer een percentageregel van toepassing is, moet bij de berekening van de waarde van de in het product verwerkte materialen die niet van oorsprong zijn, rekening worden gehouden met de waarde van garneersels en toebehoren.

Aantekening 7:

1. Onder “aangewezen behandeling” in de zin van de posten ex 27 07 , 2713 tot en met 2715 , ex 29 01 , ex 29 02 en ex 34 03 wordt verstaan: a) vacuümdistillatie; b) herdistillatie volgens een proces van ver doorgevoerde splitsing ( 6 ); c) kraken; d) reforming; e) extractie met behulp van selectieve oplosmiddelen; f) een bewerking bestaande uit alle navolgende behandelingen: behandelen met geconcentreerd zwavelzuur, met rokend zwavelzuur of met zwavelzuuranhydride, neutraliseren met behulp van alkalische stoffen, ontkleuren en zuiveren met behulp van van nature actieve aarde, geactiveerde aarde, actieve koolstof of bauxiet; g) polymerisatie; h) alkyleren; i) isomeriseren.

2. Onder “aangewezen behandeling” in de zin van de posten 2710 , 2711 en 2712 wordt verstaan: a) vacuümdistillatie; b) herdistillatie volgens een proces van ver doorgevoerde splitsing ( 7 ); c) kraken; d) reforming; e) extractie met behulp van selectieve oplosmiddelen; f) een bewerking bestaande uit alle navolgende behandelingen: behandelen met geconcentreerd zwavelzuur, met rokend zwavelzuur of met zwavelzuuranhydride, neutraliseren met behulp van alkalische stoffen, ontkleuren en zuiveren met behulp van van nature actieve aarde, geactiveerde aarde, actieve koolstof of bauxiet; g) polymerisatie; h) alkyleren; i) isomeriseren; j) uitsluitend voor zware oliën van post ex 27 10 : ontzwavelen met gebruikmaking van waterstof, waardoor het zwavelgehalte van de behandelde producten met ten minste 85 procent wordt verlaagd (methode ASTM D 1266-59 T); k) uitsluit