2003D0804 — NL — 31.08.2004 — 002.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

►B BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 14 november 2003 tot vaststelling van veterinairrechtelĳke voorschriften en certificeringsvoorschriften voor de invoer van weekdieren en van eieren en gameten daarvan, bestemd voor verdere groei, afkweek, heruitzetting of menselĳke consumptie (kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 4153) (Voor de EER relevante tekst) (2003/804/EG) (PB L 302, 20.11.2003, p.22)

Gewĳzigd bĳ:









▼B

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 14 november 2003

tot vaststelling van veterinairrechtelĳke voorschriften en certificeringsvoorschriften voor de invoer van weekdieren en van eieren en gameten daarvan, bestemd voor verdere groei, afkweek, heruitzetting of menselĳke consumptie

(kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 4153)

(Voor de EER relevante tekst)

(2003/804/EG)







DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen, Gelet op Richtlĳn 91/67/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake veterinairrechtelĳke voorschriften voor het in de handel brengen van aquicultuurdieren en aquicultuurproducten ( 1 ), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 806/2003 ( 2 ), en met name op artikel 19, lid 1, artikel 20, lid 1, en artikel 21, lid 2, Overwegende hetgeen volgt: (1) Er moet een lĳst worden vastgesteld van derde landen of delen daarvan waaruit de lidstaten levende weekdieren, alsmede eieren en gameten daarvan, bestemd voor verdere groei, afkweek, heruitzetting of menselĳke consumptie in de Gemeenschap, mogen invoeren. (2) Voor die derde landen moeten specifieke veterinairrechtelĳke voorschriften en modelcertificaten worden vastgesteld, met inachtneming van de veterinaire situatie in het betrokken derde land en die van de in te voeren weekdieren, eieren of gameten daarvan, teneinde te vermĳden dat pathogene agentia worden binnengebracht die ernstige gevolgen kunnen hebben voor het weekdierenbestand in de Gemeenschap. (3) Er moet aandacht worden besteed aan (op)nieuw opduikende ziekten en ziekten die exotisch zĳn voor de Gemeenschap, en die ernstige gevolgen kunnen hebben voor het weekdierenbestand in de Gemeenschap. Verder moet rekening worden gehouden met de diergezondheidssituatie ten aanzien van ziekten bĳ weekdieren als bedoeld in bĳlage D bĳ Richtlĳn 95/70/EG van de Raad van 22 december 1995 tot vaststelling van minimale communautaire maatregelen ter bestrĳding van bepaalde ziekten van tweekleppige weekdieren ( 3 ), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 806/2003, en in lĳst II, eerste kolom, van bĳlage A bĳ Richtlĳn 91/67/EEG, op de plaats van productie en zo nodig ook op de plaats van bestemming. (4) Landen of delen daarvan waaruit de lidstaten weekdieren, alsmede eieren en gameten daarvan, voor verdere groei, afkweek, heruitzetting of menselĳke consumptie mogen invoeren, moeten maatregelen inzake ziektebestrĳding en monitoring toepassen die ten minste gelĳkwaardig zĳn aan de communautaire normen die zĳn vastgelegd in de Richtlĳnen 91/67/EEG en 95/70/EG. De bemonsteringsschema's en testmethoden moeten ten minste gelĳkwaardig zĳn met die van Beschikking 2002/878/EG van de Commissie ( 4 ). Wanneer geen bemonsteringsschema's en testmethoden zĳn vastgesteld in de communautaire regelgeving, moeten de gebruikte bemonsteringsschema's en testmethoden in overeenstemming zĳn met die welke zĳn vastgesteld in het „Manual of Diagnostic Tests for Aquatic Animals” (Handboek diagnostische tests voor aquatische dieren) van het Internationaal Bureau voor besmettelĳke veeziekten (OIE). (5) De bevoegde veterinaire autoriteiten van deze derde landen moeten zich ertoe verbinden de Commissie en de lidstaten binnen 24 uur, per fax, telegram of elektronische post, in kennis te stellen van elk geval van de ziekten bedoeld in bĳlage D bĳ Richtlĳn 95/70/EG, en lĳst II, eerste kolom, van bĳlage A bĳ Richtlĳn 91/67/EEG, en van elke andere ziekte die een aanzienlĳke abnormale sterfte veroorzaakt bĳ weekdieren op hun grondgebied of delen daarvan waaruit invoer overeen- komstig deze beschikking is toegestaan. In dergelĳke gevallen moeten de desbetreffende bevoegde autoriteiten van die derde landen maatregelen nemen om te voorkomen dat de ziekte zich naar de Gemeenschap verspreidt. (6) Met inachtneming van de in internationaal verband opgedane ervaring op praktisch en wetenschappelĳk gebied moeten de veterinairrechtelĳke voorschriften die zĳn vastgesteld bĳ Beschikking 95/352/EG van de Commissie van 25 juli 1995 tot vaststelling van de veterinairrechtelĳke voorschriften en de voorschriften inzake veterinaire certificering voor de invoer van Crassostrea gigas uit derde landen, met het oog op heruitzetting in communautaire wateren ( 5 ) worden bĳgewerkt en indien nodig worden gewĳzigd. Voor de duidelĳkheid moeten de betrokken bepalingen worden opgenomen in deze beschikking en moet Beschikking 95/352/EG worden ingetrokken. (7) Derhalve moeten de voorschriften inzake gezondheidscertificering met betrekking tot de invoer van levende weekdieren en onverwerkte producten daarvan, die zĳn vastgesteld bĳ Richtlĳn 91/492/EEG van de Raad van 15 juli 1991 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de handel brengen van levende tweekleppige weekdieren ( 6 ), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 806/2003, worden aangevuld met de voorschriften inzake veterinaire certificering voor de invoer van levende weekdieren. (8) Deze beschikking dient te gelden onverminderd de gezondheidsvoorschriften die zĳn vastgesteld overeenkomstig Richtlĳn 91/492/EEG en Richtlĳn 91/493/EEG van de Raad van 22 juli 1991 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de handel brengen van visserĳproducten ( 7 ), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 806/2003. (9) Aan de invoer van niet-levensvatbare weekdieren is, naar wordt verondersteld, geen groot risico verbonden dat er ziekten worden binnengebracht die aanzienlĳke gevolgen voor het weekdierenbestand van de Gemeenschap zullen hebben. De voorschriften van Richtlĳn 91/493/EEG, met name artikel 11 daarvan, bieden voldoende bescherming wat niet-levensvatbare weekdieren betreft; daarom zĳn verdere veterinaire certificaten voor niet-levensvatbare weekdieren niet nodig. (10) Bĳ Richtlĳn 96/93/EG van de Raad van 17 december 1996 inzake de certificering van dieren en dierlĳke producten ( 8 ) zĳn certificeringsnormen vastgesteld. De door certificerende ambtenaren in derde landen overeenkomstig deze beschikking toe te passen regels en voorschriften moeten garanties bieden die gelĳkwaardig zĳn aan die welke zĳn vastgesteld bĳ voornoemde richtlĳn. (11) De beginselen van Richtlĳn 2002/99/EG van de Raad van 16 december 2002 houdende vaststelling van veterinairrechtelĳke voorschriften voor de productie, de verwerking, de distributie en het binnenbrengen van voor menselĳke consumptie bestemde producten van dierlĳke oorsprong ( 9 ), en met name artikel 3 daarvan, moeten in aanmerking genomen worden. (12) De mogelĳkheid om ziekten die exotisch zĳn voor de Gemeenschap, en die ernstige gevolgen kunnen hebben voor het weekdierenbestand in de Gemeenschap, te bestrĳden en uit te roeien zou worden beperkt wanneer weekdieren die met een dergelĳke ziekte besmet zĳn, in de vrĳe wateren van de Gemeenschap werden uitgezet. Levende weekdieren en eieren en gameten daarvan mogen daarom slechts in de Gemeenschap worden ingevoerd als zĳ worden binnengebracht in een bedrĳf dat overeenkomstig artikel 3, punt 1, van Richtlĳn 95/70/EG door de bevoegde autoriteit van de lidstaat is geregistreerd. (13) Deze beschikking dient niet van toepassing te zĳn op de invoer van voor sierdoeleinden gebruikte weekdieren die permanent worden gehouden in aquariums. (14) Er moet een overgangsperiode komen voor de tenuitvoerlegging van de nieuwe voorschriften inzake certificering bĳ invoer. (15) Bĳlage I bĳ deze beschikking moet vóór de datum van toepassing worden herzien. (16) De in deze beschikking vervatte maatregelen zĳn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, Overwegende hetgeen volgt: HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:







Artikel 1

Toepassingsgebied

1. Bĳ deze beschikking worden geharmoniseerde veterinairrechtelĳke voorschriften vastgesteld voor de invoer van:

a) levende weekdieren en eieren en gameten daarvan, voor verdere groei, afkweek of heruitzetting;

b) levende weekdieren en niet-levensvatbare weekdieren voor rechtstreekse menselĳke consumptie of verdere verwerking met het oog op menselĳke consumptie.

2. Deze beschikking is niet van toepassing op de invoer van voor sierdoeleinden bestemde weekdieren die permanent worden gehouden in aquariums.

Artikel 2

Definities

1. Voor de toepassing van deze beschikking gelden de in artikel 2 van de Richtlĳnen 91/67/EEG en 95/70/EG vastgestelde definities.

2. Verder wordt verstaan onder:

a) „erkend invoercentrum”: een inrichting, verzendingscentrum of zuiveringscentrum in de Gemeenschap die/dat overeenkomstig Richtlĳn 91/492/EEG of Richtlĳn 91/493/EEG is erkend en waar speciale maatregelen op het gebied van de bioveiligheid van toepassing zĳn, en die/dat door de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat is erkend voor de verdere verwerking van ingevoerde levende weekdieren;

b) „kustgebied”: een gebied dat een deel van de kust, van het zeewater of van een estuarium omvat: i) dat geografisch duidelĳk begrensd is en bestaat uit een homogeen hydrologisch systeem of een reeks van dergelĳke systemen, of ii) dat gelegen is tussen de monding van twee waterlopen, of iii) waar zich één of meer bedrĳven bevinden en aan weerszĳden van het bedrĳf of de bedrĳven een adequate bufferzone is ingesteld;

c) „aangewezen bedrĳf”: een kustbedrĳf of een continentaal bedrĳf waar het water wordt aangevoerd via een kunstmatig watervoorzieningssysteem dat garandeert dat alle in bĳlage D bĳ Richtlĳn 95/70/EG genoemde ziekteverwekkers worden geïnactiveerd;

d) „verdere verwerking”: bereiding en verwerking vóór menselĳke consumptie, met toepassing van middelen en technieken die afval- of bĳproducten opleveren die een risico kunnen betekenen voor de verspreiding van ziekten, met name: het in water plaatsen van levende weekdieren zodat zĳ tĳdens of na het transport kunnen herstellen (onderdompeling), verwatering, reiniging, zuivering, ontdooiing en andere bewerkingen die nadelige gevolgen hebben voor de anatomische integriteit, bĳvoorbeeld het uit de schelp halen;

e) „rechtstreekse menselĳke consumptie”: de voor menselĳke consumptie ingevoerde weekdieren worden in de Gemeenschap niet verder verwerkt voordat zĳ met het oog op menselĳke consumptie in de detailhandel gebracht worden;

f) „weekdieren”: aquatische organismen behorende tot het phylum Mollusca, klassen Bivalvia en Gastropoda, afkomstig van een bedrĳf, met inbegrip van elke inrichting, elke geëxploiteerde natuurlĳke bank of, in het algemeen, elke geografisch omschreven voorziening waar weekdieren worden opgekweekt of gehouden om later in de handel te worden gebracht;

g) „niet-levensvatbare weekdieren”: weekdieren die, wanneer zĳ worden teruggebracht in de omgeving waaruit zĳ afkomstig zĳn, niet meer in staat zĳn als levende dieren te overleven, met inbegrip van weekdierproducten bestemd voor rechtstreekse menselĳke consumptie of verdere verwerking met het oog op menselĳke consumptie;

h) „heruitzetting”: handeling die erin bestaat levende weekdieren onder toezicht van de bevoegde autoriteit over te brengen naar erkende gebieden in zee, in een lagune of in een estuarium, voor de tĳd die nodig is om de contaminanten te elimineren, zoals gedefinieerd in Richtlĳn 91/492/EEG, maar met uitzondering van het overbrengen van weekdieren naar gebieden die beter geschikt zĳn voor de verdere groei of afkweek, dat als kweken wordt beschouwd;

i) „gebied”: een heel land, een kustgebied, een aangewezen bedrĳf, een kweekgebied of een geëxploiteerde natuurlĳke bank, dat/die door de centrale bevoegde autoriteit van het betrokken derde land is erkend voor de uitvoer naar de Gemeenschap.

Artikel 3

Voorschriften voor de invoer van levende weekdieren en van eieren en gameten daarvan, bestemd voor verdere groei, afkweek of heruitzetting in wateren van de Europese Gemeenschap

1. De lidstaten staan de invoer op hun grondgebied van levende weekdieren en van eieren en gameten daarvan, bestemd voor verdere groei, afkweek of heruitzetting, alleen toe als:

a) de weekdieren afkomstig zĳn uit en verzameld zĳn in een van de in bĳlage I genoemde gebieden, en

b) de zending alle garanties biedt, ook die inzake verpakking en etikettering, en aan de nodige specifieke aanvullende eisen voldoet, als vastgesteld in het diergezondheidscertificaat volgens het model in bĳlage II, met inachtneming van de toelichting in bĳlage III, en

c) de weekdieren vervoerd zĳn onder omstandigheden die geen nadelige gevolgen hebben voor hun gezondheidsstatus.

2. De lidstaten zorgen ervoor dat ingevoerde weekdieren en eieren en gameten daarvan, bestemd voor verdere groei, afkweek of heruitzetting in wateren van de Gemeenschap, uitsluitend worden binnengebracht in een bedrĳf dat overeenkomstig artikel 3, punt 1, van Richtlĳn 95/70/EG door de bevoegde autoriteit is geregistreerd.

3. De lidstaten zorgen ervoor dat ingevoerde levende weekdieren en eieren en gameten daarvan rechtstreeks naar het op het diergezondheidscertificaat vermelde bedrĳf van bestemming worden vervoerd.

▼M3

Artikel 4

Voorschriften voor de invoer van voor menselijke consumptie bestemde levende weekdieren

1. De lidstaten staan de invoer op hun grondgebied van levende weekdieren bestemd voor verdere verwerking met het oog op menselijke consumptie alleen toe als de zending:

a) voldoet aan de voorwaarden van artikel 3, lid 1, of

b) rechtstreeks naar een erkend invoercentrum wordt verzonden voor verdere verwerking.

2. De lidstaten staan de invoer op hun grondgebied van levende weekdieren bestemd voor rechtstreekse menselijke consumptie alleen toe indien de weekdieren afkomstig zijn uit derde landen en inrichtingen die zijn erkend overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 91/492/EEG en artikel 11 van Richtlijn 91/493/EEG en voldoen aan de voorschriften inzake gezondheidscertificering van die richtlijnen en indien de zending:

hetzij a) bestaat uit weekdieren in verpakkingen die geschikt zijn voor wederverkoop aan restaurants of rechtstreekse verkoop aan de consument en indien op de verpakkingen duidelijk de volgende tekst wordt aangebracht: „Levende weekdieren voor rechtstreekse menselijke consumptie. Mogen niet in communautaire wateren worden uitgezet.”,

hetzij b) rechtstreeks naar een erkend invoercentrum wordt verzonden waar de weekdieren verder worden verwerkt. Levensvatbare weekdieren mogen dergelijke inrichtingen echter alleen verlaten indien ze overeenkomstig punt a) zijn geëtiketteerd.

▼B

Artikel 5

Voorschriften voor de invoer van niet-levensvatbare voor menselĳke consumptie bestemde weekdieren

De lidstaten staan de invoer op hun grondgebied van producten van niet-levensvatbare weekdieren, bestemd voor rechtstreekse menselĳke consumptie of voor verdere verwerking met het oog op menselĳke consumptie, alleen toe wanneer die weekdieren afkomstig zĳn uit derde landen en inrichtingen die zĳn erkend overeenkomstig artikel 9 van Richtlĳn 91/492/EEG en artikel 11 van Richtlĳn 91/493/EEG en voldoen aan de op grond van die richtlĳnen vastgestelde eisen inzake certificering ten aanzien van de volksgezondheid.

▼M3

Artikel 6

Controleprocedures

1. Uit derde landen ingevoerde levende tweekleppige weekdieren worden overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn 97/78/EG aan veterinaire controles onderworpen in de grensinspectiepost van de lidstaat van aankomst.

2. Indien het gaat om weekdieren en eieren en gameten daarvan die in de Gemeenschap worden ingevoerd voor verdere groei, afkweek, heruitzetting of menselijke consumptie, wordt het in Verordening (EG) nr. 282/2004 vastgestelde gemeenschappelijke veterinaire document van binnenkomst ingevuld.

3. Indien het gaat om levende weekdieren die in de Gemeenschap worden ingevoerd voor rechtstreekse menselijke consumptie of verdere verwerking met het oog op menselijke consumptie, wordt het in Verordening (EG) nr. 136/2004 vastgestelde gemeenschappelijke veterinaire document van binnenkomst ingevuld.

▼B

Artikel 7

Voorkoming van verontreiniging van natuurlĳke wateren

1. De lidstaten zien erop toe dat ingevoerde weekdieren, bestemd voor rechtstreekse menselĳke consumptie of voor verdere verwerking met het oog op menselĳke consumptie, op geen enkele wĳze worden binnengebracht in natuurlĳke wateren op hun grondgebied, en die wateren evenmin verontreinigen.

2. De lidstaten zien erop toe dat het transportwater van ingevoerde zendingen de natuurlĳke wateren op hun grondgebied niet verontreinigt.

Artikel 8

Erkenning van invoercentra

1. De bevoegde autoriteit van een lidstaat erkent een inrichting als erkend invoercentrum, wanneer die inrichting voldoet aan de in bĳlage V vastgestelde minimaal in acht te nemen veterinairrechtelĳke voorschriften.

2. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten stellen een lĳst van erkende invoercentra op en kennen aan elk centrum een officieel nummer toe.

3. De lĳst van erkende invoercentra, en alle latere wĳzigingen daarvan, worden door de bevoegde autoriteit van elke lidstaat meegedeeld aan de Commissie en aan de andere lidstaten.

Artikel 9

Intrekking

Beschikking 95/352/EG wordt ingetrokken.

Artikel 10

Herziening

Bĳlage I bĳ deze beschikking wordt voor 1 mei 2004 herzien.

Artikel 11

Datum van toepassing

Deze beschikking is van toepassing met ingang van 1 mei 2004.

Artikel 12

Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.

▼M2









BIJLAGE I







Gebieden waaruit invoer van bepaalde soorten levende weekdieren, eieren en gameten daarvan, bestemd voor verdere groei, afkweek of heruitzetting in wateren van de Europese Gemeenschap (artikel 3) of verdere verwerking met het oog op menselijke consumptie (artikel 4, lid 1), wordt toegestaan Land Gebied Specifieke voorschriften (1) Opmerkingen ISO-code Naam Code Beschrijving Bonamia ostreae Marteilia refringens CA Canada (2) Levende weekdieren, bestemd voor verdere groei, afkweek of heruitzetting en voor verdere verwerking met het oog op menselijke consumptie HR Kroatië (2) NEE NEE Levende weekdieren, alleen bestemd voor verdere verwerking met het oog op menselijke consumptie MA Marokko (2) NEE NEE Levende weekdieren, alleen bestemd voor verdere verwerking met het oog op menselijke consumptie NZ Nieuw-Zeeland (2) Levende weekdieren, bestemd voor verdere groei, afkweek of heruitzetting en voor verdere verwerking met het oog op menselijke consumptie TN Tunesië (2) NEE NEE Levende weekdieren, alleen bestemd voor verdere verwerking met het oog op menselijke consumptie TR Turkije (2) NEE NEE Levende weekdieren, alleen bestemd voor verdere verwerking met het oog op menselijke consumptie US Verenigde Staten van Amerika (2) Levende weekdieren, bestemd voor verdere groei, afkweek of heruitzetting en voor verdere verwerking met het oog op menselijke consumptie (1) „Ja” of „Nee” invullen naar gelang van het geval, indien het aangewezen bedrijf, het kustgebied of het continentale gebied door de centrale bevoegde autoriteit van het land van uitvoer is erkend als gebied dat ook voldoet aan de specifieke veterinairrechtelijke voorschriften voor het binnenbrengen in communautaire gebieden, en bedrijven met een door de Gemeenschap goedgekeurd programma of erkende status ten aanzien van Bonamia ostreae en/of Marteilia refringens. (2) Tijdelijke lijst, moet vóór 1 juni 2005 worden herzien.

▼M3









BIJLAGE II

▼B









BĲLAGE III

Toelichting bĳ het certificaat en bĳ de etikettering

a) De bevoegde autoriteiten van het land van uitvoer stellen een certificaat op overeenkomstig het in bĳlage II bĳ deze beschikking vastgestelde model, met inachtneming van het doel waarvoor de weekdieren worden gebruikt na aankomst in de EG.

b) Naar gelang van de status van de in de EG-lidstaat gelegen plaats van bestemming ten aanzien van Bonamia ostreae en Marteilia refringens moeten de nodige specifieke aanvullende voorschriften worden opgenomen in het certificaat.

c) Het originele exemplaar van elk certificaat bestaat uit één blad waarvan beide zĳden worden gebruikt of, wanneer meer dan één blad vereist is, uit een formulier waarvan alle bladen één ondeelbaar geheel vormen. Rechtsbovenaan iedere bladzĳde moet het woord „origineel” worden vermeld, alsmede een specifiek, door de bevoegde autoriteit toegekend codenummer. Alle bladzĳden van het certificaat moeten worden genummerd — (nummer bladzĳde) van (totaal aantal bladzĳden).

d) Het origineel van het certificaat en de in het modelcertificaat genoemde etiketten moeten worden opgesteld in ten minste één van de officiële talen van de EG-lidstaat waar de controle in de grensinspectiepost zal worden uitgevoerd en van de EG-lidstaat van bestemming. Deze lidstaten kunnen evenwel toestaan dat in plaats van de eigen taal een andere communautaire taal wordt gebruikt, indien nodig met een officiële vertaling.

e) Het originele exemplaar van het certificaat moet op de dag van lading van de zending voor uitvoer naar de EG door een door de bevoegde autoriteit aangewezen officiële inspecteur worden ingevuld, van een officieel stempel voorzien en ondertekend. De bevoegde autoriteit van het land van uitvoer moet er daarbĳ op toezien dat beginselen van certificering worden toegepast die ten minste gelĳkwaardig zĳn aan die van Richtlĳn 96/93/EG van de Raad. De kleur van het stempel (indien geen reliëfstempel) en van de handtekening moet verschillen van die van de gedrukte tekst.

f) Indien voor de identificatie van de bestanddelen van de zending extra bladen aan het certificaat worden gehecht, worden deze bladen beschouwd als deel uitmakend van het originele exemplaar en moeten op elke bladzĳde de handtekening en het stempel van de certificerende officiële inspecteur worden aangebracht.

g) Het originele exemplaar van het certificaat vergezelt de zending tot in de EG-grensinspectiepost.

h) Het certificaat is tien dagen geldig vanaf de datum van afgifte. Bĳ vervoer per schip wordt de geldigheidsduur verlengd met de duur van de zeereis.

i) De weekdieren, eieren en gameten daarvan mogen niet samen worden vervoerd met andere weekdieren, eieren of gameten daarvan, die niet bestemd zĳn voor de Europese Gemeenschap of die een lagere gezondheidsstatus hebben. Bovendien mogen zĳ niet worden vervoerd onder omstandigheden waardoor hun gezondheidsstatus wordt aangetast.

j) De eventuele aanwezigheid van ziekteverwekkers in het water is van belang voor de bepaling van de gezondheidsstatus van de weekdieren. De certificerende ambtenaren moeten daarom rekening houden met het volgende: de „plaats van oorsprong” is de ligging van het bedrĳf of de geëxploiteerde natuurlĳke bank waar de weekdieren zĳn opgegroeid en de handelsafmetingen voor de onder dit certificaat vallende zending hebben bereikt. De „oogstplaats” is de laatste plaats waar de weekdieren in het land van uitvoer met natuurlĳk water in aanraking zĳn gekomen, zoals zuiveringscentra of tussenopslagplaatsen waar de weekdieren vóór uitvoer naar de Gemeenschap worden gehouden.

▼M3 —————

▼B









BĲLAGE V

VETERINAIRRECHTELĲKE MINIMUMVOORSCHRIFTEN VOOR DE ERKENNING VAN „ERKENDE INVOERCENTRA”

A. Algemene bepalingen

1. Centra en inrichtingen worden door een lidstaat slechts als invoercentrum voor verdere verwerking van ingevoerde weekdieren erkend als de omstandigheden in het invoercentrum van dien aard zĳn dat elk risico van verontreiniging van weekdieren in communautaire wateren door afvalwater of andere afvallen, of anderszins, met pathogenen die ernstige abnormale sterfte bĳ weekdieren kunnen veroorzaken, wordt vermeden.

▼M3

2. Levensvatbare weekdieren mogen een erkend invoercentrum alleen verlaten indien ze overeenkomstig artikel 4, lid 2, onder a), van deze beschikking zijn verpakt en geëtiketteerd.

▼B

3. Onverminderd de terzake geldende veterinairrechtelĳke bepalingen die bĳ Richtlĳn 91/492/EEG zĳn vastgesteld voor centra en inrichtingen, inclusief verzendingscentra en zuiveringscentra, alsmede de gezondheidsvoorschriften die in de communautaire regelgeving zĳn vastgesteld met betrekking tot niet voor menselĳke consumptie bestemde dierlĳke bĳproducten, zĳn de in deze bĳlage onder B vermelde veterinairrechtelĳke minimumvoorschriften van toepassing.

B. Beheersvoorschriften

1. Erkende invoercentra staan onder de controle en de verantwoordelĳkheid van de bevoegde autoriteit.

2. Erkende invoercentra beschikken over een doelmatig ziektebestrĳdings- en monitoringsysteem; overeenkomstig Richtlĳn 95/70/EG worden alle gevallen waarin besmetting wordt vermoed en alle sterftegevallen onderzocht door de bevoegde autoriteit; de nodige analyses en behandeling moeten worden uitgevoerd in overleg met en onder controle van de bevoegde autoriteit, met inachtneming van het bepaalde in artikel 3, lid 1, onder a), van Richtlĳn 91/67/EEG.

3. Erkende invoercentra moeten een door de bevoegde autoriteit goedgekeurd beheerssysteem toepassen, dat onder meer hygiënevoorschriften en verwerkingsvoorschriften met betrekking tot transporten, transportcontainers, voorzieningen en uitrusting omvat. De richtsnoeren inzake ontsmetting van weekdierkwekerĳen die zĳn vastgesteld in de „International Aquatic Animal Health Code” van het OIE, 6e editie, 2003, aanhangsel 5.2.2, moeten worden nageleefd. De gebruikte ontsmettingsmiddelen moeten door de bevoegde autoriteit zĳn goedgekeurd voor het doel waarvoor ze worden gebruikt, en er moet adequate apparatuur voor reiniging en ontsmetting beschikbaar zĳn. Het verwerken van bĳproducten en ander afvalmateriaal, inclusief dode weekdieren en producten daarvan, moet plaatsvinden overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1774/2002. Het beheerssysteem in erkende invoercentra moet van zodanige aard zĳn dat elk risico van verontreiniging van weekdieren in communautaire wateren met pathogenen die ernstige gevolgen kunnen hebben voor het weekdierenbestand, vooral ziekten als bedoeld in bĳlage D bĳ Richtlĳn 95/70/EG, wordt voorkomen.

4. Erkende invoercentra moeten een register bĳhouden van de geconstateerde abnormale sterfte, alsmede van alle levende weekdieren en eieren en gameten daarvan die het centrum binnenkomen en alle producten die het centrum verlaten, met vermelding van herkomst, leveranciers en bestemming ervan.

5. Erkende invoercentra moeten regelmatig worden gereinigd en ontsmet overeenkomstig het in punt 3 hierboven bedoelde programma.

6. Erkende invoercentra zĳn alleen toegankelĳk voor daartoe gemachtigde personen die beschermende kleding dragen, met inbegrip van aangepast schoeisel.