1992L0035 — NL — 05.06.2003 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 92/35/EEG VAN DE RAAD
van 29 april 1992
tot vaststelling van controlevoorschriften en van maatregelen ter bestrijding van paardepest
(PB L 157 van 10.6.1992, blz. 19)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Verordening (EG) nr. 806/2003 van de Raad van 14 april 2003 L 122 1 16.5.2003
Gewijzigd bij:
►A1 Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C 241 21 29.8.1994
(aangepastdoor Besluit95/1/EG, Eurat om, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
▼B
RICHTLIJN 92/35/EEG VAN DE RAAD
van 29 april 1992
tot vaststelling van controlevoorschriften en van maatregelen ter
bestrijding van paardepest
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien hetvoorst el van de Commissie (
1),
Gezien hetadvies van hetEuropese Parlement(2),
Gezien hetadvies van hetEconomisch en Sociaal Comit é (3),
Overwegende datRicht lijn 90/426/EEG van de Raad van 26 juni 1990
tot vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften voor het verkeervan paardachtigen en de invoer van paardachtigen uit derde landen (
4)
ten doel heeft het verkeer van paardachtigen op het grondgebied van de
Gemeenschap te liberaliseren; dat ingevolge artikel 5, lid 4, van dezerichtlijn communautaire maatregelen dienen te worden vastgesteld omde controlevoorschriften en de maatregelen ter bestrijding van paarde-pestt e harmoniseren;
Overwegende datdank zij dergelijke maat regelen borg kan worden
gestaan voor een rationele ontwikkeling van de landbouwsector en datdeze maatregelen bijdragen tot de bescherming van de gezondheid van
de dieren in de Gemeenschap;
Overwegende dat een uitbraak van paardepest zich snel tot een
epizoötie kan ontwikkelen, met een zodanige sterfte en zodanigeverstorende gevolgen dat de rentabiliteit van de fokkerij er ernstig
door kan worden aangetast;
Overwegende dat bestrijdingsmaatregelen moeten worden getroffen
zodra de aanwezigheid van de ziekte wordt vermoed, en dat, wanneer
dat vermoeden wordt bevestigd, onmiddellijk en doeltreffend moet
worden opgetreden, ten einde de gezondheid van de dieren in deGemeenschap te beschermen;
Overwegende dat deze maatregelen erop gericht moeten zijn de
verspreiding van paardepest te voorkomen; dat daartoe het verkeer
van dieren die de besmetting kunnen overdragen streng moet wordengecontroleerd en op de besmette bedrijven alle insecten moeten wordenverdelgd;
Overwegende dat dient te worden aangegeven in welke omstandig-
heden de dieren tegen paardepest mogen worden ingeënt en welkevoorschriften daarbij in acht moeten worden genomen;
Overwegende dat, om de ziekte beter onder controle te houden,
beschermings- en toezichtsgebieden moeten worden afgebakend, reke-ning houdend met factoren van geografische, administratieve,ecologische en epidemiologische aard;
Overwegende dateen grondig epidemiologisch onderzoek essent ieel is
om verspreiding van de ziekte te voorkomen;1992L0035 — NL — 05.06.2003 — 002.001 — 2
(1) PB nr. C 312 van 3. 12. 1991, blz. 12.
(2) Advies uitgebracht op 10 april 1992 (nog niet verschenen in het Publikatie-
blad).
(3) Advies uitgebracht op 29 april 1992 (nog niet verschenen in het Publikatie-
blad).
(4) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 42. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Beschikking 92/130/EEG van de Commissie (PB nr. L 47 van 22. 2. 1992,
blz. 26).
▼B
Overwegende datbij hetuit breken van paardepestart ikel 3 van
Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni 1990 betreffendebepaalde uitgaven op veterinair gebied (
1) van toepassing is,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Bij deze richtlijn worden controlevoorschriften en maatregelen ter
bestrijding van paardepest vastgesteld.
Artikel 2
Voor de toepassing van deze richtlijn gelden, voor zover nodig, de
definities van artikel 2 van Richtlijn 90/426/EEG.
Onder „bedrijf” worden evenwel bedrijven in de zin van Richtlijn 90/
426/EEG verstaan evenals natuurreservaten waarin paardachtigen in
vrijheid leven.
Voorts wordt verstaan onder:
a)eigenaar of houder: de natuurlijke of rechtspersoon (personen) die
eigenaar is (zijn) van de paardachtigen of die de paardachtigen al
dan niet tegen betaling verzorgt (verzorgen);
b)vector: insecten van de soort „culicoïde imicola” of van andere culi-
coïde geslachten die paardepest kunnen overdragen en die volgensde procedure van artikel 19 na advies van het Wetenschappelijk
Veterinair Comité worden geïdentificeerd;
c)bevestiging: afkondiging door de bevoegde autoriteit van de aanwe-
zigheid van paardepest, op basis van de resultaten vanlaboratoriumonderzoek; in geval van een epidemie kan de bevoegde
autoriteit de aanwezigheid van de ziekte echter ook op grond van
klinisch en/of epidemiologisch onderzoek bevestigen;
d)bevoegde autoriteit: de voor het verrichten van veterinaire controles
bevoegde centrale autoriteit van een Lid-Staat of de veterinaireautoriteit waaraan zij deze bevoegdheid heeft overgedragen;
e)officiële dierenarts: de door de bevoegde autoriteit aangewezen
dierenarts.
Artikel 3
De Lid-Staten zien erop toe dat, wanneer wordt vermoed of geconsta-
teerd dat er paardepest is uitgebroken, dit verplicht onmiddellijk aan debevoegde autoriteit wordt gemeld.
Artikel 4
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de officiële dierenarts, wanneer er
zich in een bedrijf een of meer van paardepest verdachte paardachtigenbevinden, er onverwijld voor zorgtdateen officieel onderzoek wordtingesteld om na te gaan of deze ziekte al dan niet aanwezig is.
2. Zodra melding is gedaan van hetvermoeden datde ziekt e zich
voordoet, neemt de officiële dierenarts de volgende maatregelen:
a) hij laat het/de van besmetting verdachte bedrijf/bedrijven onder offi-
cieel toezicht plaatsen;
b) hij laat:
i) een officiële telling uitvoeren van de paardachtigen, waarbij
voor elke soortwordtgepreciseerd hoeveel dieren reeds
gestorven, besmet of vermoedelijk besmet zijn, en laat deze
telling bijwerken ten einde rekening te houden met het aantalpaardacht igen datin de periode waarop hetvermoeden bet rek-1992L0035 — NL — 05.06.2003 — 002.001 — 3
(1) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 19. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EEG) nr. 3763/91 (PB nr. L 356 van 24. 12. 1991, blz. 1).
▼B
king heeft, is geboren of gestorven; de uitkomsten van de telling
moeten desgevraagd worden overgelegd en kunnen bij elkbezoek worden gecontroleerd;
ii) een lijst opmaken van de plaatsen waar de vector gemakkelijk
kan overleven of verblijven en zieterop t oe datdaar passendeinsectenverdelgingsmiddelen worden gebruikt;
iii) een epidemiologisch onderzoek verrrichten overeenkomstig
artikel 7;
c) hij bezoekt regelmatig het/de bedrijf/bedrijven en bij die gelegen-
heid:
i) onderzoekthij elke paardacht ige die op hetbedrijf aanwezig is;
ii) verrichthij een grondig klinisch onderzoek of een aut opsie van
de van besmetting verdachte of dode dieren en neemt hij demonsters die nodig zijn voor laboratoriumonderzoek;
d) hij ziet erop toe dat:
i) alle paardachtigen op het/de bedrijf/bedrijven op stal worden
gehouden of worden ondergebracht op andere plaatsen die tegende vector zijn beschermd;
ii) alle verkeer van paardachtigen van of naar het/de bedrijf/
bedrijven wordtverboden;
iii) passende insectenverdelgingsmiddelen worden gebruikt in en
rond de gebouwen waarin de paardachtigen zijn ondergebracht;
iv) kadavers van op het bedrijf gestorven paardachtigen worden
gedestrueerd, verwijderd, verbrand of begraven overeenkomstig
hetbepaalde in Richt lijn 90/667/EEG van de Raad van 27
november 1990 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriftenvoor de verwijdering en verwerking van dierlijke afvallen, voorhetin de handel brengen van dierlijke afvallen en t er voorko-ming van de aanwezigheid van ziekteverwekkers in diervoeders
van dierlijke oorsprong (vissen daaronder begrepen) en tot
wijziging van Richtlijn 90/425/EEG (
1).
3. Totdat de in lid 2 bedoelde maatregelen zijn vastgesteld, neemt
de eigenaar of houder van dieren waarbij de aanwezigheid van de
ziekte wordt vermoed, alle conservatoire maatregelen om aan het
bepaalde in lid 2, onder d), te voldoen.
4. De bevoegde autoriteit kan alle in lid 2 genoemde maatregelen
ook doen gelden voor andere bedrijven, wanneer in verband methun
ligging, hun geografische situatie of contacten met het bedrijf waar de
ziekte vermoedelijk aanwezig is, kan worden verondersteld dat zijmogelijk zijn besmet.
5. Naastde bepalingen van lid 2 kunnen volgens de procedure van
artikel 19 specifieke bepalingen worden vastgesteld voor natuurreser-
vaten waarin paardachtigen in vrijheid leven.
6. De in dit artikel bedoelde maatregelen worden door de officiële
dierenarts pas ingetrokken wanneer de bevoegde autoriteit bevestigt
dat het vermoeden van paardepest niet langer bestaat.
Artikel 5
Dieren mogen alleen overeenkomstig deze richtlijn tegen paardepest
worden ingeënt.
Artikel 6
1. Wanneer de aanwezigheid van paardepestofficieel is bevest igd,
neemt de officiële dierenarts de volgende maatregelen:
a) hij laat de aangetaste of klinische verschijnselen van paardepest
vertonende paardachtigen van het besmette bedrijf onverwijldafmaken;1992L0035 — NL — 05.06.2003 — 002.001 — 4
(1) PB nr. L 363 van 27. 12. 1990, blz. 51.
▼B
b) hij laat de kadavers van deze paardachtigen destrueren, verwijderen,
verbranden of begraven in overeenstemming met Richtlijn 90/667/EEG;
c) hij breidt de in artikel 4 bedoelde maatregelen uit tot de in een
straal van 20 km (binnen het beschermingsgebied) rond het/debesmette bedrijf/bedrijven gelegen bedrijven;
d) hij laat alle paardachtigen in het onder c) bedoelde gebied systema-
tisch inenten met een door de bevoegde autoriteit toegestaan vaccin,en laat ze volgens een overeenkomstig de procedure van artikel 19erkende methode identificeren met een duidelijk en blijvend merk-teken. Op grond van epidemiologische, meteorologische,
geografische of klimatologische omstandigheden kan de bevoegde
autoriteit evenwel van de verplichting de dieren in te enten,afwijken. Zij stelt de Commissie hiervan in kennis;
e) hij laat een epidemiologisch onderzoek verrichten overeenkomstig
artikel 7.
2. De bevoegde autoriteit kan de in lid 1 bedoelde maatregelen
uitbreiden tot buiten het in lid 1, onder c), bedoelde gebied, wanneer
op grond van de geografische, ecologische of meteorologische situatieof op grond van hetverkeer van of naar hetbedrijf waar de ziekt e isbevestigd, kan worden vermoed dat de paardepest zich nog kanuitbreiden. Zij stelt de Commissie hiervan in kennis.
3. Indien hetin lid 1 bedoelde gebied op hetgrondgebied van
verschillende Lid-Staten ligt, werken de bevoegde autoriteiten van de
betrokken Lid-Staten samen voor de afbakening van dit gebied. Zo
nodig wordthetgebied afgebakend volgens de procedure van art ikel19.
Artikel 7
1. Hetepidemiologisch onderzoek heeftbet rekking op:
— de duur van de periode waarin paardepestop hetbedrijf aanwezig
kan zijn geweest;
— de mogelijke oorsprong van de paardepestop hetbedrijf en het
identificeren van de andere bedrijven waar zich paardachtigen
bevinden die uitdezelfde bron besmetof aangest oken kunnen zijn;
— de aanwezigheid en hetverspreidingsgebied van de vect oren van de
ziekte;
— het verkeer van paardachtigen van en naar de betrokken bedrijven
of het eventueel afvoeren van kadavers van paardachtigen van
genoemde bedrijven.
2. Met het oog op een volledige coördinatie van alle maatregelen die
nodig zijn om de paardepestzo snel mogelijk uitt e roeien en op hetuitvoeren van het epidemiologisch onderzoek, wordt een crisiscentrumopgericht.
De algemene voorschriften met betrekking tot de nationale crisiscentra
en het communautaire crisiscentrum worden door de Raad vastgesteldop voorstel van de Commissie.
Artikel 8
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de bevoegde autoriteit, ter aanvul-
ling van de in artikel 6 bedoelde maatregelen, een beschermingsgebied
en een toezichtsgebied afbakent. Daarbij dient rekening te worden
gehouden met de factoren van geografische, administratieve, ecologi-sche en epidemiologische aard die metde paardepestverband houden,alsmede met de controlestructuur.
2. a) Het beschermingsgebied bestaat uit het gedeelte van het grondge-
bied van de Gemeenschap datis gelegen binnen een st raal van
ten minste 100 km rond enig besmet bedrijf.
b) Het toezichtsgebied bestaat uit het gedeelte van het grondgebied
van de Gemeenschap dat een strook van ten minste 50 km rondhet beschermingsgebied vormt, en waar in de afgelopen twaalfmaanden niet systematisch is ingeënt.1992L0035 — NL — 05.06.2003 — 002.001 — 5
▼B
c) Indien de onder a) en b) bedoelde gebieden op hetgrondgebied
van verschillende Lid-Staten zijn gelegen, bakenen de bevoegdeautoriteiten van de betrokken Lid-Staten deze gebieden af in
onderling overleg. Zo nodig worden hetbeschermingsgebied en
het toezichtsgebied evenwel afgebakend volgens de procedurevan artikel 19.
3. Op een naar behoren metredenen omkleed verzoek van een Lid-
Staat kan volgens de procedure van artikel 19 een besluit worden
genomen tot wijziging van de afbakening van de in lid 2 omschreven
gebieden op grond van:
— de geografische situatie en de ecologische factoren,
— de meteorologische omstandigheden,— de aanwezigheid en de mate van verspreiding van de vector,— de resultaten van de overeenkomstig artikel 7 verrichte epidemiolo-
gische onderzoeken,
— de resultaten van de laboratoriumonderzoeken,— de tenuitvoerlegging van de bestrijdingsmaatregelen, met name van
de insectenverdelging.
Artikel 9
1. De Lid-Staten zien erop toe dat in het beschermingsgebied de
volgende maatregelen worden getroffen:
a) alle bedrijven waar paardachtigen worden gehouden moeten worden
geïdentificeerd;
b) de officiële dierenarts:
— bezoekt op gezette tijden alle bedrijven waar paardachtigen
worden gehouden,
— verrichteen klinisch onderzoek van deze paardacht igen en
neemt, in voorkomend geval, monsters voor laboratoriumonder-zoek; deze bezoeken en de gegevens en resultaten ervan worden
in een register opgetekend;
c) paardachtigen mogen alleen uit de bedrijven waar ze zich bevinden
worden afgevoerd om, methetoog op noodslacht ing, onder officieel
toezicht rechtstreeks te worden vervoerd naar een in het gebied
gelegen slachthuis, of, indien er in dat gebied geen slachthuis is,naar een door de bevoegde autoriteit aangewezen slachthuis in hettoezichtsgebied.
2. Ter aanvulling van de in lid 1 bedoelde maatregelen kan volgens
de procedure van artikel 19 worden besloten in het in lid 1 bedoelde
gebied alle paardachtigen systematisch in te enten tegen paardepest enze te identificeren.
Artikel 10
De Lid-Staten zien erop toe dat1. de in artikel 9, lid 1, bedoelde maatregelen van toepassing zijn in
het toezichtsgebied. Indien er in het toezichtsgebied evenwel geen
slachthuis is, mogen de paardachtigen in het beschermingsgebiedworden geslacht in een door de bevoegde autoriteit aangewezenslachthuis;
2. in het toezichtsgebied inentingen tegen paardepest worden verboden.
Artikel 11
Over de duur van de toepassing en de handhaving van de in de arti-
kelen 6, 8, 9 en 10 bedoelde maatregelen wordt beslist volgens deprocedure van artikel 19. Ingeval de inenting is verricht overeenkom-
stig artikel 6, lid 1, en artikel 9, lid 2, mag deze duur in geen geval
minder dan twaalf maanden bedragen.
In afwijking van artikel 9, lid 1, onder c), en artikel 10, lid 1, evenwel
a) mogen paardachtigen in het beschermingsgebied en in het toezichts-
gebied onder officieel toezicht en onder de voorwaarden van artikel1992L0035 — NL — 05.06.2003 — 002.001 — 6
▼B
5, lid 3, van Richtlijn 90/426/EEG worden vervoerd naar het onder
d) van die bepaling bedoelde quarantainestation;
b) is voor hetverkeer van paardacht igen binnen gebieden meteen
zelfde status een toelating van de bevoegde autoriteit vereist, waar-
voor de volgende voorwaarden gelden:
i) de paardachtigen moeten
— aan een voorafgaande officiële controle worden onder-
worpen,
— geïdentificeerd worden, en
— van een officieel documentvergezeld gaan;
ii) de Lid-Staten zien er in ieder geval op toe dat de sedert minder
dan 60 dagen ingeënte paardachtigen het bedrijf waar de inen-ting is uitgevoerd niet mogen verlaten;
iii) de Lid-Staten stellen de Commissie via het Permanent Veteri-
nair Comité in kennis van de maatregelen die zij ter zaketreffen.
Artikel 12
Wanneer de paardepestepizoötie in een bepaald gebied een uitzonder-
lijk ernstig karakter heeft, worden alle door de betrokken Lid-Staten
te nemen extra maatregelen vastgesteld volgens de procedure van
artikel 19.
Artikel 13
De Lid-Staten zien erop toe dat de bevoegde autoriteit alle nodige
maatregelen neemt om ervoor te zorgen dat alle in het beschermings-en het toezichtsgebied gevestigde personen volledig worden geïnfor-meerd over de ingestelde beperkingen, en dat zij al het nodige doen
om de betrokken maatregelen op passende wijze ten uitvoer te leggen.
Artikel 14
1. In elke Lid-Staat wordt een nationaal laboratorium aangewezen
dat wordt belast met de in deze richtlijn bedoelde laboratoriumonder-zoeken. Deze nationale laboratoria alsmede hun opdracht zijn vermeldin bijlage I.
2. De in bijlage I vermelde nationale laboratoria werken samen met
het in artikel 15 bedoelde communautaire referentielaboratorium.
Artikel 15
Het communautaire referentielaboratorium voor paardepest staat
vermeld in bijlage II. Onverminderd de bepalingen van Beschikking90/424/EEG, metname van art ikel 28, zijn de bevoegdheden en
verplichtingen van dit laboratorium aangegeven in bijlage III.
Artikel 16
Deskundigen van de Commissie kunnen in samenwerking metde
bevoegde autoriteiten controles ter plaatse uitvoeren voor zover deeenvormige toepassing van de onderhavige richtlijn dit vereist. Daartoekunnen zij met een controle op een representatief percentage bedrijvennagaan of de bevoegde autoriteiten controle uitoefenen op de naleving
van deze richtlijn. De Commissie brengt de Lid-Staten op de hoogte
van de uitslag van de verrichte controles.
De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een controle wordt verricht,
geeft de deskundigen alle steun voor de uitvoering van hun taak.
De algemene uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld
volgens de procedure van artikel 19.1992L0035 — NL — 05.06.2003 — 002.001 — 7
▼B
Artikel 17
1. Elke Lid-Staat stelt een rampenplan op waarin wordt aangegeven
op welke wijze hij de bij deze richtlijn vastgestelde maatregelenuitvoert.
In ditplan moetervoor worden gezorgd datkan worden beschiktover
de installaties, de apparatuur, het personeel en de andere structurelevoorzieningen, nodig voor een snelle en doeltreffende uitroeiing van
de ziekte.
2. De criteria voor het opstellen van de in lid 1 bedoelde plannen
staan in bijlage IV.
De overeenkomstig deze criteria opgestelde plannen worden uiterlijk
drie maanden na de datum waarop deze richtlijn van toepassing wordt
aan de Commissie overgelegd.
De Commissie onderzoekt de plannen om na te gaan of zij toereikend
zijn om het gewenste doel te bereiken en stelt de betrokken Lid-Staateventueel voor de nodige wijzigingen aan te brengen, met name om tegaranderen datde plannen verenigbaar zijn metdie van de andere Lid-Staten.
De Commissie keurtde — event ueel gewijzigde — plannen goed
volgens de procedure van artikel 19.
De plannen kunnen nadien volgens dezelfde procedure worden gewij-
zigd of aangevuld in hetlichtvan de verdere ont wikkeling van de
situatie.
Artikel 18
De bijlagen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 19.
Artikel 19
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor
de voedselketen en de diergezondheid, ingesteld bij artikel 58 vanVerordening (EG) nr. 178/2002 (
1).
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit1999/468/EG (2) van toepassing.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 20
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
lingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1992 aan deze
richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in
kennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt daarin naar
de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij deofficiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor dezeverwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
Artikel 21
Vóór 1 oktober 1993 dient de Commissie, op basis van de opgedane
ervaring, bij de Raad een verslag in over de toepassing van deze richt-lijn, eventueel vergezeld van passende voorstellen.1992L0035 — NL — 05.06.2003 — 002.001 — 8
(1) PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.
(2) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.▼M1
▼B
▼B
Artikel 22
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1992L0035 — NL — 05.06.2003 — 002.001 — 9
▼B
BIJLAGE I
A.LIJST VAN DE NATIONALE LABORATORIA VOOR ONDERZOEK INZAKE PAARDE-
PEST
België Nationaal Instituut voor Diergeneeskundig Onderzoek (NIDO)
Groeselenbergstraat 99 — 1180 Brussel
Denemarken Statens Veterinære Institut for Virusforskning Lindholm
4771 Kalvehave — Danmark
Duitsland Bundesforschungsanstalt für Viruskrankheiten der Tiere
Paul-Ehrlich-Straße, 7400 Tübingen
Frankrijk Laboratoire Central de Recherches Vétérinaires
22, rue Pierre Curie, BP 67 — 94703 Maisons AlfortCedex
Griekenland Institut de fièvre aphteuse et des maladies exotiques du Centre des Instituts
Vétérinaires d'Athènes
Rue Neapoleos 25, KA 15 310 Aghia Paraskevi — Athènes
Ierland Central Veterinary Research Laboratory, Department of Agriculture and
Food
Abbotstown, Castleknock, Dublin, Ireland
Italië Istituto Zooprofilattico Sperimentale dell'Abruzzo e del Molise
Via Campo Boario, Teramo
Luxemburg Laboratoire de Médecine Vétérinaire de l'État
54, Avenue Gaston Diederich, L-Luxembourg
Nederland Centraal Diergeneeskundig Instituut
Lelystad, Nederland
Portugal Laboratório Nacional de Investigação Veterinária
Estrada de Benfica no102, Lisboa
Spanje Laboratorio de sanidad y producción animal
Ministerio de Agricultura, Pesca y Alimentación
28110 Algete, Madrid — España
Verenigd Koninkrijk Institute of Animal Health
Ash Road — Pirbright, Woking, Surrey — GU 24 ONF
Oostenrijk Bundesanstalt für Virusseuchenbekämpfung, Wien-Hetzendorf
Finland Statens Veterinære Institut for Virusforskning, Lindholm, DK-4771 Kalve-
have,
Zweden Statens veterinärmedicinska anstalt, Uppsala1992L0035 — NL — 05.06.2003 — 002.001 — 10
▼A1
▼B
B.OPDRACHT VAN DE NATIONALE LABORATORIA VOOR ONDER-
ZOEK INZAKE PAARDEPEST
De nationale laboratoria voor onderzoek inzake paardepest zijn verantwoordelijk
voor de coördinatie van de door ieder diagnoselaboratorium van de Lid-Staat
vastgestelde normen en diagnosetechnieken alsmede voor het gebruik van de
reagentia en het testen van de vaccins. Hiertoe:
a) kunnen zij diagnosereagentia leveren aan diagnoselaboratoria die hierom
verzoeken;
b) controleren zij de kwaliteit van alle in de betrokken Lid-Staat gebruikte
diagnosereagentia;
c) organiseren zij op gezette tijden vergelijkende tests;
d) bewaren zij isolaten van het paardepestvirus van in de betrokken Lid-Staat
bevestigde gevallen;
e) zien zij erop toe de positieve resultaten die in de regionale diagnoselabora-
toria zijn verkregen te bevestigen.1992L0035 — NL — 05.06.2003 — 002.001 — 11
▼B
BIJLAGE II
COMMUNAUTAIR REFERENTIELABORATORIUM
Laboratorio de sanidad y producción animal
Ministerio de Agricultura, Pesca y Alimentación
28110 Algete, Madrid — España.1992L0035 — NL — 05.06.2003 — 002.001 — 12
▼B
BIJLAGE III
OPDRACHT VAN HET COMMUNAUTAIRE REFERENTIELABORA-
TORIUM VOOR PAARDEPEST
Het communautaire referentielaboratorium heeft de volgende opdracht:
1. coördinatie, in overleg met de Commissie, van de in de Lid-Staten toegepaste
methoden voor de diagnose van paardepest, en met name:
a) nauwkeurige omschrijving, opslag en levering van virusstammen van
paardepestvoor gebruik bij serologisch onderzoek en voor de bereiding
van antiserum;
b) levering van referentiesera en andere referentiereagentia aan de nationale
referentielaboratoria met het oog op de standaardisering van de in de Lid-
Staten gebruikte tests en reagentia;
c) aanleg en instandhouding van een verzameling stammen en isolaten van
hetpaardepest virus;
d) periodieke organisatie van communautaire vergelijkende tests van de
diagnoseprocedures;
e) verzameling en vergelijking van gegevens en informatie inzake de
gebruikte diagnosetechnieken en de resultaten van de in de Gemeenschap
verrichte tests;
f) karakterisering van isolaten van het paardepestvirus via de meest geavan-
ceerde methoden om een beter inzicht in de epizoötiologie van paardepest
te krijgen;
g) hetvolgen van de ont wikkelingen, over de gehele wereld, op hetgebied
van toezicht op, epizoötiologie en voorkoming van paardepest;
2. actieve steun bij het identificeren van de uitbraken van paardepest in de Lid-
Staten door het onderzoeken van de virusisolaten die het laboratorium
worden toegezonden voor bevestiging van de diagnose, karakterisering en
epidemiologische studies;
3. bevordering van de opleiding en de na- en bijscholing van deskundigen op
hetgebied van laborat oriumdiagnose methetoog op de harmonisat ie van de
diagnosetechnieken in de hele Gemeenschap;
4. onderlinge uitwisseling van informatie met het door het Internationaal Bureau
voor besmettelijke veeziekten (IOE) aangewezen wereldlaboratorium voor
onderzoek inzake paardepest, met name met betrekking tot de ontwikkeling
van de situatie in de wereld ter zake van de paardepest.1992L0035 — NL — 05.06.2003 — 002.001 — 13
▼B
BIJLAGE IV
MINIMUMCRITERIA VOOR DE RAMPENPLANNEN
De rampenplannen moeten ten minste:
1. voorzien in de oprichting op nationaal niveau van een crisiscentrum dat alle
noodmaatregelen in de betrokken Lid-Staat dient te coördineren;
2. een lijst bevatten van lokale noodcentra die over de nodige voorzieningen
beschikken om de controlemaatregelen op lokaal niveau te coördineren;
3. nauwkeurige informatie bevatten over het bij de noodmaatregelen betrokken
personeel, hun vakbekwaamheid en hun bevoegdheden;
4. ervoor zorgen dat elk lokaal noodcentrum snel contact kan opnemen met de
personen en/of organisaties die rechtstreeks of indirect bij een besmettingzijn betrokken;
5. ervoor zorgen dat het nodige materieel en materiaal beschikbaar is om de
noodmaatregelen naar behoren te kunnen uitvoeren;
6. nauwkeurige instructies bevatten over de maatregelen, inclusief de maatre-
gelen betreffende de wijze van vernietiging van karkassen, die moeten
worden genomen wanneer infectie of besmetting wordt vermoed en beves-
tigd;
7. voorzien in scholingsprogramma's om de praktische vaardigheden en de
kennis van de administratieve voorschriften op peil te houden en te verbe-
teren;
8. ervoor zorgen dat de diagnostische laboratoria over de nodige voorzieningen
beschikken voor post mortem-onderzoek en over de nodige capaciteit voor
het verrichten van serologisch, histologisch en ander onderzoek, en dat zij
toegang hebben tot recente technieken om snel een diagnose te stellen
(hiertoe moeten de nodige regelingen worden getroffen voor het snelle
vervoer van monsters);
9. de nodige gegevens bevatten inzake de hoeveelheid vaccin tegen paardepest
die naar verwachting nodig is indien tot noodvaccinatie wordt besloten;
10. voorzien in de nodige uitvoeringsbepalingen.1992L0035 — NL — 05.06.2003 — 002.001 — 14