1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJNVANDERAAD
van21december 1977
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende ruitewissers en
ruitesproeiers vanmotorvoertuigen
(78/318/EEG)
(PB L 81 van 28.3.1978, blz. 49)
Gerectificeerd bij:
►C1Rectificatie PB L 194 van 19.7.1978, blz. 30 (78/318/EEG)
▼B
RICHTLIJNVANDERAAD
van21december 1977
inzakedeonderlingeaanpassingvandewetgevingenderLid-Staten
betreffenderuitewissers enruitesproeiers vanmotorvoertuigen
(78/318/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,
Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europese Parlement (
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen
krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen, onder meer
betrekking hebben op de ruitewissers en ruitesproeiers van motorvoer-tuigen;
Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat
verschillen; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfdevoorschriften aannemen, hetzij ter aanvulling, hetzij in de plaats van hunhuidige regelingen, met name om voor elk type voertuig de uitvoeringmogelijk te maken van de EEG-goedkeuringsprocedure van Richtlijn 70/
156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge
aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende degoedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (
3),
gewijzigd bij Richtlijn 78/315/EEG (4);
Overwegende dat het wenselijk is de technische voorschriften zodanig te
formuleren dat hiermee hetzelfde doel wordt beoogd als met dewerkzaamheden die ter zake worden uitgevoerd door de Economische
Commissie voor Europa van de VN;
Overwegende dat deze voorschriften van toepassing zijn op motorvoer-
tuigen van categorie M
1, volgens de internationale indeling van
motorvoertuigen die voorkomt in bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG;
Overwegende dat de onderlinge aanpassing van de nationale wetge-
vingen inzake motorvoertuigen inhoudt dat de Lid-Staten onderling decontrole erkennen die door elk van hen op grond van de gemeenschap-pelijke voorschriften wordt uitgevoerd;
Overwegende dat ruitesproeiers thans reeds zowel afzonderlijk als
gemonteerd in een voertuig in de handel worden gebracht; dat voorzover deze inrichtingen ook kunnen worden gekeurd zonder dat zij ineen voertuig gemonteerd zijn, het vrije verkeer ervan kan worden
vergemakkelijkt door voor deze inrichtingen, die in de zin van artikel 9
bis van Richtlijn 70/156/EEG als technische eenheid wordenbeschouwd, een EEG-goedkeuring in te voeren,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Onder voertuig wordt in deze richtlijn verstaan ieder motorvoertuig van
categorie M1, zoals omschreven in bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG,
op ten minste vier wielen en met een door de constructie bepaalde
maximumsnelheid van meer dan 25 km/h, bestemd om aan hetwegverkeer deel te nemen.1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 2
(1) PB nr. C 118 van 16. 5. 1977, blz. 33.
(2) PB nr. C 114 van 11. 5. 1977, blz. 8.
(3) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1.
(4) Zie blz. 1 van dit Publikatieblad.
▼B
Artikel 2
De Lid-Staten mogen de EEG-goedkeuring ofde nationale goedkeuring
van een voertuig om redenen die verband houden met de ruitewisser en
ruitesproeier ofvan een ruitesproeier niet weigeren
— indien dit voertuig voldoet aan de voorschriften van de bijlagen I, II,
III, IV en V betreffende ruitewissers en ruitesproeiers;
— indien deze ruitesproeier, die in de zin van artikel 9 bis van Richtlijn
70/156/EEG als technische eenheid wordt beschouwd, voldoet aande desbetreffende voorschriften van bijlage I;
— indien dit voertuig is voorzien van een ruitesproeier die goedgekeurd
is als technische eenheid in de zin van artikel 9 bis van Richtlijn 70/156/EEG en die gemonteerd is overeenkomstig de voorschriften van
bijlage I, punt 6.2.5.
Artikel 3
1. De Lid-Staten mogen de verkoop, de registratie, het in het verkeer
brengen ofhet gebruik van voertuigen niet weigeren ofverbieden om
redenen die verband houden met
— de ruitewissers en ruitesproeiers voor de voorruit, indien deze
voldoen aan de voorschriften van de bijlagen I, II, III, IV en V;
— de ruitesproeier, indien deze als technische eenheid in de zin van
artikel 9 bis van Richtlijn 70/156/EEG is goedgekeurd en
overeenkomstig de voorschriften van bijlage I, punt 6.2.5 is
aangebracht.
2. De Lid-Staten mogen het op de markt brengen van een
ruitesproeier, die als technische eenheid in de zin van artikel 9 bis vanRichtlijn 70/156/EEG wordt beschouwd, niet verbieden indien deze inovereenstemming is met een in de zin van artikel 2, tweede streepje,goedgekeurd type.
Artikel 4
De Lid-Staat die de goedkeuring heeft verleend, treft de nodige
maatregelen om op de hoogte te worden gesteld van elke wijziging
van een der in bijlage I, punt 2.2 bedoelde onderdelen ofkenmerken. De
bevoegde autoriteiten van deze Lid-Staat beoordelen ofhet gewijzigdetype voertuig aan nieuwe proeven moet worden onderworpen, aan dehand waarvan een nieuw keuringsrapport wordt opgesteld. Indien uit deproeven blijkt dat niet aan de voorschriften van deze richtlijn is voldaan,
dan wordt de wijziging niet toegestaan.
Artikel 5
De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de
bijlagen I, II, III, IV, V, VI en VII aan te passen aan de vooruitgang van
de techniek, worden vastgesteld overeenkomstig de procedure vanartikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG.
Deze procedure is evenwel niet van toepassing op wijzigingen
waarmede de invoering wordt beoogd van voorschriften betreffendeandere dan de ruitewissers en ruitesproeiers voor voorruiten.
Artikel 6
1. De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn om binnen 18
maanden na kennisgeving van deze richtlijn aan deze richtlijn te voldoen
en stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle belangrijke
bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijnvallende gebied aannemen.
Artikel 7
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 3
▼B
LIJSTVANDEBIJLAGEN
Bijlage I: Toepassingsgebied, definities, verzoek om EEG-goedkeuring,
EEG-goedkeuring, specificaties, beproevingsprocedure (*)
Bijlage II: Procedure voor het bepalen van punt H en de werkelijke
rugleuninghoek en voor controle van de relatieve positie van
punt R ten opzichte van punt H en de correlatie tussen de
ontwerp- en de werkelijke rugleuninghoek (*)
Bijlage III: Methode voor het vaststellen van de dimensionele relaties tussen
de primaire referentiemerktekens van het voertuig en het
driedimensionele referentiesysteem (*)
Bijlage IV: Procedure voor het bepalen van de zichtvelden bij voorruiten van
voertuigen van categorie M1ten opzichte van de punten V (*)
Bijlage V: Mengsel voor de beproeving van ruitewissers en ruitesproeiers (*)
Bijlage VI: Bijlage bij het EEG-goedkeuringsformulier van een type voertuig
met betrekking tot ruitewissers en ruitesproeiers voor de voorruit
van motorvoertuigen
Bijlage VII: Formulier voor de EEG-goedkeuring van een technische eenheid:
type ruitesproeier voor de voorruit.
(*) De technische eisen in deze bijlage komen overeen met die van het desbetreffende
ontwerp-reglement van de Economische Commissie voor Europa van de VN; met namede onderverdelingen van de hoofdstukken zijn gelijk. Indien een punt van het ontwerp-reglement niet correspondeert met een punt van deze bijlage, staat het nummer pro
memorie tussen haakjes.1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 4
▼B
BIJLAGE I
TOEPASSINGSGEBIED,DEFINITIES,VERZOEKOMEEG-GOEDKEU-
RING, EEG-GOEDKEURING, SPECIFICATIES, BEPROEVINGSPRO-
CEDURE
1. TOEPASSINGSGEBIED
1.1. Deze richtlijn heeft betrekking op het zichtveld naar voren over 180º
van bestuurders van voertuigen van categorie M1.
1.1.1. De richtlijn heeft tot doel een goed zicht bij slechte weersomstandig-
heden te waarborgen door voorschriften vast te stellen met betrekking
tot ruitewissers en ruitesproeiers voor de voorruit van motorvoertuigen
van categorie M1.
1.1.2. De in deze richtlijn vervatte voorschriften zijn zo geformuleerd dat zij
betrekking hebben op voertuigen van categorie M1met links geplaatst
stuur. Bij voertuigen van categorie M1met het stuur rechts, zijn deze
voorschriften van toepassing door de criteria mutatis mutandis om te
keren.
2. DEFINITIES
(2.1.)
2.2.Typevoertuigvoorwatruitewisserenruitesproeier betreft
Onder „type voertuig voor wat ruitewisser en ruitesproeier betreft”,
worden motorvoertuigen verstaan welke onderling geen essentiële
verschillen vertonen ten aanzien van:
2.2.1. de in- en uitwendige vormen en inrichtingen binnen het gebied
vermeld in punt 1 en die van invloed kunnen zijn op het zichtveld;
2.2.2. de vorm, de afmetingen en de kenmerken van de voorruit en de
montage daarvan;
2.2.3. de kenmerken van de ruitewissers en ruitesproeiers;
2.3.Driedimensioneelreferentiesysteem
Onder „driedimensioneel referentiesysteem” verstaat men een referen-
tiesysteem bestaande uit een verticaal vlak in de lengterichting X—Z,
een horizontaal vlak X—Y, en een verticaal dwarsvlak Y—Z (ziebijlage III, figuur 2). Het systeem wordt gebruikt ter vaststelling van
de dimensiecorrelatie tussen de plaats van bepaalde punten van het
ontwerp op de tekeningen, en de werkelijke plaats van deze punten bij
het voertuig. De procedure voor het situeren van het voertuig ten
opzichte van het systeem is aangegeven in bijlage III; alle coördinaten
ten opzichte van het nulpunt van de grond, zijn gebaseerd op een
bedrijfsklaar voertuig als omschreven in punt 2.6 van bijlage I van
Richtlijn 70/156/EEG plus een passagier op de zitplaats vóór, waarbij
de passagier een massa bezit van 75 kg ± 1 %.
2.3.1. Voertuigen met een vering waarbij de vrije hoogte boven het wegdek
kan worden geregeld, worden beproefd in de normale, door de
fabrikant aangegeven gebruiksomstandigheden.
2.4.Primaire referentiemerktekens
Onder „primaire referentiemerktekens” verstaat men openingen,
oppervlakken, merktekens en identificatietekens op de carrosserie
van het voertuig. Het gebruikte type referentiemerkteken en de plaats
van elk referentiemerkteken ten opzichte van de X-, Y- en Z-assen van
het driedimensionele referentiesysteem en hun afstand ten opzichte
van een theoretisch vlak, voorstellende de grond, moeten door de
fabrikant worden aangegeven. Deze merktekens kunnen die zijn welke
voor de constructie van de carrosserie zijn gebruikt.
2.5.Rugleuninghoek
(zie bijlage II)
2.6.Werkelijke rugleuninghoek
(zie bijlage II)1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 5
▼B
2.7.Ontwerprugleuninghoek
(zie bijlage II)
2.8.PuntenV
Onder „punten V” verstaat men punten waarvan de plaats in de
passagiersruimte wordt bepaald in relatie tot de verticale langsvlakken
door de middelpunten van de meest buitenwaarts ontworpen
zitplaatsen van de voorstoelen en gerelateerd aan punt R en de
ontwerphoek van de rugleuning. Deze punten worden gebruikt om na
te gaan ofvoldaan wordt aan de eisen met betrekking tot het zichtveld
(zie bijlage IV).
2.9.PuntRofreferentiepunt vandezitplaats
(zie bijlage II)
2.10.PuntH
(zie bijlage II)
2.11.Niveaupuntenvandevoorruit
Onder „niveaupunten van de voorruit” verstaat men punten waar lijnen
die straalsgewijze van de V-punten naar het buitenoppervlak van de
voorruit lopen, deze voorruit snijden.
2.12.Doorzichtiggedeelte vaneenvoorruit
Onder „doorzichtig gedeelte van een voorruit” verstaat men het
gedeelte van dit oppervlak waarvan de doorlaatbaarheid voor licht,
gemeten in rechte hoeken ten opzichte van het oppervlak, niet minder
bedraagt dan 70 %.
2.13.Horizontaal verstellingsbereik vandezitplaats
Onder „horizontaal verstellingsbereik van de zitplaats” verstaat men
het bereik van de normale besturingsposities waarin door de fabrikant
is voorzien met het oog op de verstelling van de bestuurderszitplaats
volgens de X-as (zie punt 2.3).
2.14.Verlengdverstellingsbereik vandezitplaats
Onder „verlengd verstellingsbereik van de zitplaats” verstaat men het
door de fabrikant opgegeven bereik van de zitplaatsverstelling volgens
de X-as (zie punt 2.3) dat buiten het bereik van de normale in punt
2.13 vermelde besturingsposities valt en dat dient om zitplaatsen te
veranderen in ligplaatsen, ofom de toegang tot het voertuig te
vergemakkelijken.
2.15.Ruitewisser
Onder „ruitewisser” verstaat men de inrichting bestaande uit een
mechanisme waarmede het buitenoppervlak van de voorruit wordt
geveegd en de noodzakelijke hulp- en bedieningsorganen voor het in-
en uitschakelen.
2.16.Veegoppervlak
Onder „veegoppervlak” verstaat men het gedeelte van het buiten-
oppervlak van een natte voorruit dat door de ruitewisser wordt
schoongeveegd.
2.17.Ruitesproeier
Onder „ruitesproeier” verstaat men de inrichting die een hoeveelheid
vloeistofbevat welke op het buitenoppervlak van de voorruit kan
worden gespoten, alsmede de benodigde bedieningsorganen voor het
in- en uitschakelen.
2.18.Ruitesproeierbediening
Onder „ruitesproeierbediening” verstaat men een middel ofhulp-
middel waarmede de ruitesproeier wordt in- en uitgeschakeld. De in-
en uitschakeling kunnen worden gecombineerd met de werking van de
ruitewisser ofkan onaf hankelijk hiervan zijn.1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 6
▼B
2.19.Ruitesproeierpomp
Onder „ruitesproeierpomp” verstaat men de inrichting waarmede de
vloeistofvan de ruitesproeier uit het reservoir op het oppervlak van de
voorruit wordt gebracht.
2.20.Sproeikop
Onder „sproeikop” verstaat men een in richting verstelbare inrichting
met behulp waarvan de ruitesproeiervloeistofop de voorruit wordt
gericht.
2.21.Werkingvanderuitesproeier
Onder „werking van de ruitesproeier” verstaat men het vermogen van
een ruitesproeier om de vloeistofop de sproeizone van de voorruit te
spuiten zonder dat er bij normaal gebruik een lek optreedt ofeen
toevoerslang van de ruitesproeier losraakt.
3. VERZOEK OM EEN EEG-GOEDKEURING3.1.VerzoekomEEG-goedkeuringvaneentypevoertuigvoorwatde
ruitewissersenruitesproeiers betreft
3.1.1. Het verzoek om EEG-goedkeuring van een type voertuig voor wat de
ruitewisser(s) en ruitesproeier(s) voor de voorruit betreft wordt
ingediend door de fabrikant van het voertuig of door diens
gemachtigde.
3.1.2. Het verzoek gaat vergezeld van de volgende in drievoud opgestelde
bescheiden en van de volgende gegevens:
3.1.2.1. een beschrijving van het voertuig voor wat betreft de punten vermeld
onder 2.2, met tekeningen op schaal alsmede een foto of een
opengewerkte detailtekening van de passagiersruimte. De nummers
en/ofsymbolen ter identif icatie van het type voertuig moeten zijn
vermeld;
3.1.2.2. bijzonderheden van de primaire referentiemerktekens welke
voldoende gedetailleerd zijn om de positie van deze merktekens ten
opzichte van elkaar en ten opzichte van punt R snel te kunnen bepalen
en te kunnen controleren;
3.1.2.3. een technische beschrijving van ruitewissers en ruitesproeiers,
vergezeld van voldoende gedetailleerde gegevens;
3.1.2.4. een voertuig dat representatiefis voor het goed te keuren type voertuig
moet ter beschikking worden gesteld van de technische dienst die met
de goedkeuringsproeven is belast.
3.2.Verzoek om EEG-goedkeuring van een type ruitesproeier als
technischeeenheid
3.2.1. Het verzoek om EEG-goedkeuring van een type ruitesproeier, die in
de zin van artikel 9 bis van Richtlijn 70/156/EEG als een technische
eenheid wordt beschouwd, moet worden ingediend door de fabrikant
van het voertuig ofdiens gemachtigde dan wel door de f abrikant van
de ruitesproeier ofdiens gemachtigde.
3.2.2. Voor elk type ruitesproeier moet het verzoek vergezeld gaan van:
3.2.2.1. de documenten, in drievoud, die de beschrijving van de technische
kenmerken van de ruitesproeier bevatten;
3.2.2.2. één exemplaar van het type ruitesproeier. De bevoegde instanties
kunnen, indien zij dit nodig vinden, een extra exemplaar vragen. Op
dit (deze) exemplaar (exemplaren) moet (moeten) het fabrieks- of
handelsmerk van de aanvrager alsmede de type-aanduiding duidelijk
leesbaar en onuitwisbaar voorkomen.
4. EEG-GOEDKEURING
(4.1.)
(4.2.)4.3. Bij het EEG-goedkeuringsformulier wordt een formulier gevoegd, dat
overeenstemt met het afgebeelde model:
4.3.1. in bijlage VI, voor het onder 3.1 bedoelde verzoek, of
4.3.2. in bijlage VII, voor het onder 3.2 bedoelde verzoek,1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 7
▼B
(4.4.)
(4.5.)
(4.6.)(4.7.)(4.8.)
5. SPECIFICATIES5.1.Ruitewisser
5.1.1. Elk voertuig moet zijn uitgerust met ten minste één automatische
ruitewisser, dat wil zeggen een ruitewisser die bij lopende voertuig-
motor kan functioneren zonder enige andere tussenkomst van de
bestuurder dan die welke voor het in- en uitschakelen nodig is.
5.1.2. Het veegoppervlak van de ruitewisser moet ten minste 80 % bedragen
van de zichtveldzone B omschreven in punt 2.3 van bijlage IV.
5.1.2.1. Voorts moet het veegoppervlak ten minste 98 % beslaan van
zichtveldzone A omschreven in punt 2.2 van bijlage IV.
5.1.3. De ruitewisser moet ten minste twee wissnelheden hebben.5.1.3.1. Een der wissnelheden moet gelijk zijn aan ofmeer bedragen dan 45
slagen per minuut. Onder slag wordt verstaan een volledige heen- en
teruggaande beweging van de wisserarm.
5.1.3.2. Een andere wissnelheid moet ten minste 10 en ten hoogste 55 slagen
per minuut bedragen.
5.1.3.3. Het verschil tussen de hoogste wissnelheid en ten minste een van de
laagste wissnelheden, moet ten minste 15 slagen per minuut bedragen.
5.1.4. De wissnelheden vermeld in punt 5.1.3 moeten verkregen worden
zoals aangegeven in de punten 6.1.1 tot en met 6.1.6, 6.1.8 en 6.1.9.
5.1.5. Ten einde te voldoen aan punt 5.1.3 is het toegestaan gebruik te maken
van ruitewissers met een intervalsysteem, op voorwaarde dat één van
de wissnelheden voldoet aan de voorschriften van punt 5.1.3.1 en dat
één van de andere wissnelheden die verkregen worden door
uitschakeling van de normale bedrijfssnelheid, een waarde van ten
minste 10 slagen per minuut kan bereiken.
5.1.6. Wanneer de ruitewisser wordt uitgeschakeld met de bedienings-
schakelaar moeten de wisserarmen automatisch in de ruststand
terugkeren.
5.1.7. De inrichting moet bestand zijn tegen een blokkering van 15 seconden.
De beproevingsmethode en beproevingsomstandigheden zijn
beschreven in punt 6.1.7.
5.1.8. Het veegoppervlak moet voldoen aan de minimumeisen van punt 5.1.2
indien de ruitewisser wordt beproefd bij een wissnelheid overeen-
komstig het bepaalde in punt 5.1.3.2 en onder de omstandigheden
vermeld in punt 6.1.10.
5.1.9. De aërodynamische effecten verband houdend met afmetingen en
vorm van de voorruit en de doelmatigheid van de ruitewisser moeten
onder de volgende omstandigheden worden bepaald:
5.1.9.1. Bij blootstelling aan een windkracht waarvan de snelheid gelijk is aan
80 % van de maximale snelheid van het voertuig, maar niet meer dan
160 km/h, moeten de ruitewissers bij de hoogste wissnelheid met
onverminderde doelmatigheid een zone bestrijken die in overeen-
stemming is met de eisen van punt 5.1.2.1.
5.1.10. De wisserarm moet zodanig zijn gemonteerd dat deze van de voorruit
kan worden verwijderd om met de hand te worden gereinigd.
5.1.11. De ruitewisser moet gedurende twee minuten bij een buitentempera-
tuur van −18 ºC ± 3 ºC op een droge voorruit kunnen functioneren
onder de voorwaarden van punt 6.1.11.
5.2.Ruitesproeier
5.2.1. Elk voertuig moet zijn uitgerust met een ruitesproeier die bestand is
tegen de belastingen die ontstaan indien de sproeikoppen verstopt zijn
en het systeem overeenkomstig de in de punten 6.2.1 en 6.2.2 gestelde
procedure in werking wordt gesteld.1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 8
▼B
5.2.2. De werking van ruitesproeier en ruitewisser mag niet worden
verstoord door blootstelling aan de verschillende temperaturen
voorgeschreven in de punten 6.2.3 en 6.2.4.
5.2.3. De ruitesproeier moet voldoende vloeistofkunnen versproeien om
60 % van de zone omschreven in punt 2.2 van bijlage IV vrij te maken
onder de voorwaarden van punt 6.2.5 van onderhavige bijlage.
5.2.4. Het vloeistofreservoir moet een inhoud van ten minste 1 liter hebben.
6. BEPROEVINGSPROCEDURE
6.1.Ruitewisser
6.1.1. Tenzij anders voorgeschreven moeten de hieronder beschreven
proeven onder de volgende omstandigheden worden verricht:
6.1.2 de omgevingstemperatuur mag niet onder 10 ºC en niet boven 40 ºC
liggen;
6.1.3. de voorruit wordt voortdurend nat gehouden;
6.1.4. bij een elektrische ruitewisser moet ook nog aan de volgende
bepalingen worden voldaan:
6.1.4.1. de accu moet volledig geladen zijn;
6.1.4.2. het toerental van de motor moet overeenkomen met 30 % van het
toerental bij maximaal vermogen;
6.1.4.3. de dimlichten moeten branden;6.1.4.4. verwarming en/ofventilatie moeten, indien aanwezig, zodanig werken
dat het stroomverbruik maximaal is;
6.1.4.5. de ontdooiings- en ontwasemingsinrichtingen moeten, indien
aanwezig, zodanig werken dat het stroomverbruik maximaal is.
6.1.5. Ruitewissers die op perslucht ofmet onderdruk werken moeten
voortdurend met de voorgeschreven wissnelheden kunnen werken,
ongeacht het toerental en de belasting van de motor.
6.1.6. De wissnelheden van de ruitewissers moeten in overeenstemming zijn
met de voorschriften van punt 5.1.3 na een voorafgaande werking van
de ruitewisser gedurende twintig minuten op een nat oppervlak.
6.1.7. Aan de voorwaarden van punt 5.1.7 moet worden voldaan met de
wisserarmen gedurende een ononderbroken periode van 15 seconden
in verticale stand, waarbij de bedieningsschakelaar is ingesteld op de
hoogste wissnelheid.
6.1.8. Het buitenoppervlak van de voorruit wordt grondig ontvet met
methylalcohol ofeen gelijkwaardig ontvettingsmiddel. Na het drogen
brengt men hierop een ammoniakoplossing van ten minste 3 % often
hoogste 10 % aan; men laat de ruit drogen en wrijft het oppervlak af
met een droge katoenen doek.
6.1.9. Op het buitenoppervlak van de voorruit wordt een uniforme laag van
het proefmengsel (zie bijlage V) aangebracht welke men laat drogen.
6.1.10. Voor meting van het in de punten 5.1.2 en 5.1.2.1 voorgeschreven
veegoppervlak, wordt het buitenoppervlak van de voorruit behandeld
zoals aangegeven in de punten 6.1.8 en 6.1.9 ofop een gelijkwaardige
wijze.
6.1.10.1. Het veegoppervlak wordt bepaald en vergeleken met de zichtveld-
zones, vermeld in de punten 5.1.2 en 5.1.2.1, ten einde na te gaan of
aan de voorschriften is voldaan.
6.1.11. Aan punt 5.1.11 moet worden voldaan wanneer het voertuig
gedurende ten minste 4 uur wordt blootgesteld aan een omgevings-
temperatuur van − 18 ºC ± 3 ºC. Onder de omstandighedenvan punt
6.1.4 wordt de ruitewisserschakelaar ingeschakeld in de stand die
overeenkomt met de hoogste wissnelheid. Er zijn geen voorschriften
voor het bestreken oppervlak.
6.2.Ruitesproeier
Beproevingsomstandigheden1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 9
▼B
6.2.1. Proef nr. 1
6.2.1.1. De ruitesproeier wordt tot in de sproeikop geheel met water gevuld en
vervolgens gedurende ten minste 4 uur blootgesteld aan een omge-
vingstemperatuur van 20 ºC ± 2 ºC. Alle sproeikoppen worden
afgesloten en de bediening wordt zesmaal in een minuut gedurende
een periode van ten minste 3 seconden ingeschakeld. Indien de
ruitesproeier door de spierkracht van de bestuurder wordt bediend, is
de voorgeschreven kracht als volgt:
Bediening Voorgeschreven kracht
met de hand 11 tot 13,5 daN
met de voet 40 tot 44,5 daN
6.2.1.2. Bij elektrische pompen moet de proefspanning ten minste gelijk zijn
aan de nominale spanning, maar mag zij deze niet meer dan 2 V
overschrijden.
6.2.1.3. Na beproeving van de ruitesproeier moet de werking ervan voldoen
aan de eisen van punt 2.21.
6.2.2. Proef nr. 2
De ruitesproeier wordt tot in de sproeikop geheel met water gevuld en
gedurende ten minste 4 uur aan een omgevingstemperatuur van −
18 ºC ± 3 ºC blootgesteld. De bediening wordt zesmaal in een minuut
gedurende een periode van ten minste 3 seconden ingeschakeld,
waarbij de kracht wordt uitgeoefend die in punt 6.2.1 is vermeld. De
ruitesproeier wordt vervolgens blootgesteld aan een omgevings-
temperatuur van 20 ºC ± 2 ºC tot het ijs volledig is gesmolten.
Vervolgens wordt de werking van de ruitesproeier gecontroleerd
volgens punt 6.2.1.
6.2.3. Proef nr. 3 (blootstelling aan lage temperaturen)
6.2.3.1. De ruitesproeier wordt tot in de sproeikop geheel met water gevuld en
gedurende ten minste 4 uur blootgesteld aan een omgevingstempera-
tuur van − 18 ºC ± 3 ºC, waarbij erop moet worden gelet dat al het
water in de ruitesproeier bevroren is. De ruitesproeier wordt
vervolgens blootgesteld aan een omgevingstemperatuur van
20 ºC ± 2 ºC tot het ijs volledig gesmolten is. Deze bevriezings- en
ontdooiingscyclus wordt zesmaal herhaald. Vervolgens wordt de
werking van de ruitesproeier gecontroleerd volgens punt 6.2.1.
6.2.3.2. De ruitesproeier wordt tot in de sproeikop geheel gevuld met een
ruitesproeiervloeistofvoor lage temperaturen bestaande uit een
oplossing met 50 % methylalcohol ofisopropyl-alcohol in water met
een hardheid van niet meer dan 205 g/1000 kg.
6.2.3.2.1. De ruitesproeier wordt ten minste 4 uur blootgesteld aan een
omgevingstemperatuur van − 18 ºC ± 3 ºC. De werking van de
ruitesproeier wordt gecontroleerd volgens punt 6.2.1.
6.2.4. Proef nr. 4 (blootstelling aan hoge temperaturen)
6.2.4.1. De ruitesproeier wordt tot in de sproeikop geheel met water gevuld en
gedurende ten minste 8 uur blootgesteld aan een omgevingstempera-
tuur van 80 ºC ± 3 ºC en daarna aan een omgevingstemperatuur van
20 ºC ± 2 ºC. Wanneer de ruitesproeier deze temperatuur volledig
heeft aangenomen, wordt de werking ervan gecontroleerd volgens
punt 6.2.1.
6.2.4.2. Indien een gedeelte van de ruitesproeier zich onder de motorkap
bevindt, wordt hij tot in de sproeikop geheel met water gevuld en
gedurende ten minste 8 uur blootgesteld aan een omgevingstempera-
tuur van 80 ºC ± 3 ºC. De werking van de ruitesproeier wordt
gecontroleerd volgens punt 6.2.1.
6.2.4.3. Indien zich geen delen van de ruitesproeier onder de motorkap
bevinden wordt hij tot in de sproeikop geheel met water gevuld en
gedurende ten minste 8 uur blootgesteld aan een omgevingstempera-
tuur van 60 ºC ± 3 ºC. De werking van de ruitesproeier wordt
gecontroleerd volgens punt 6.2.1.1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 10
▼B
6.2.5. Proef nr. 5 (beproeving van de goede werking van de ruitesproeier
overeenkomstig punt 5.2.3)
6.2.5.1. De ruitesproeier wordt tot in de sproeikop geheel met water gevuld.
Bij stilstaand voertuig en zonder noemenswaardige invloed van de
wind, wordt (worden) de sproeikop(pen) ingesteld in de richting van
de gewenste zone van het buitenoppervlak van de voorruit. De
daarvoor gebruikte kracht mag, indien de ruitesproeier wordt bediend
door de spierkracht van de bestuurder, niet groter zijn dan die welke in
punt 6.2.1.1 is voorgeschreven. Indien de ruitesproeier werkt met een
elektrische pomp, gelden de voorschriften van punt 6.1.4.
6.2.5.2. Het buitenoppervlak van de voorruit wordt voorbehandeld overeen-
komstig de voorschriften van de punten 6.1.8. en 6.1.9.
6.2.5.3. De ruitesproeier wordt vervolgens, volgens de voorschriften van de
fabrikant in werking gesteld gedurende 10 slagen bij automatische
werking bij de hoogste wissnelheid. Vervolgens meet men het
gedeelte van de zone van het zichtveld omschreven in punt 2.2 van
bijlage IV dat op deze wijze wordt gereinigd.
6.3. Alle proeven met de ruitesproeier overeenkomstig de punten 6.2.1 tot
en met 6.2.4 worden verricht op een en dezelfde inrichting die
gemonteerd is op een voertuig dat representatiefis voor het type
voertuig dat dient te worden goedgekeurd, dan wel op een en dezelfde,
niet op een voertuig gemonteerde, inrichting, waarvoor een EEG-
goedkeuring van een technische eenheid is aangevraagd.
(7.)(8.)
(9.)
(10.)(11.)
(12.)1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 11
▼B
BIJLAGE II
PROCEDURE VOOR HET BEPALEN VAN HET PUNT H EN DE
WERKELIJKE RUGLEUNINGHOEK EN VOOR CONTROLE VAN DE
RELATIEVEPOSITIEVANPUNTRTENOPZICHTEVANPUNTHEN
DE CORRELATIE TUSSEN DE ONTWERP- EN DE WERKELIJKE
RUGLEUNINGHOEK
Bijlage III van Richtlijn 77/649/EEG van de Raad van 27 september 1977
betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzakehet zichtveld van de bestuurder van motorvoertuigen (
1) is van toepassing.1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 12
(1) PB nr. L 267 van 19. 10. 1977, blz. 1.
▼B
BIJLAGE III
METHODE VOOR HET VASTSTELLEN VAN DE DIMENSIONELE
RELATIESTUSSENDEPRIMAIREREFERENTIEMERKTEKENSVAN
HET VOERTUIG EN HET DRIEDIMENSIONELE REFERENTIESYS-
TEEM
1. RELATIE TUSSEN REFERENTIESYSTEEM EN PRIMAIRE REFEREN-
TIEMERKTEKENS VAN HET VOERTUIG
Ter verificatie van de kenmerkende afmetingen op en in een voertuig dat
overeenkomstig deze richtlijn ter goedkeuring wordt aangeboden, moeten de
correlatie tussen de coördinaten van het driedimensionele referentiesysteem,
omschreven in punt 2.3 van bijlage I, welke is vastgesteld in het eerste
stadium van de ontwikkeling van het voertuig, en de posities van de primaire
referentiemerktekens, omschreven in punt 2.4 van bijlage I, nauwkeurig
worden bepaald, zodat de kenmerkende punten die op de fabriekstekeningen
voorkomen op een aan de hand van deze tekeningen vervaardigd voertuig,
kunnen worden teruggevonden.
2. METHODE TER VASTSTELLING VAN DE CORRELATIE TUSSEN
REFERENTIESYSTEEM EN REFERENTIEMERKTEKENS
Ten einde deze correlatie te kunnen vaststellen wordt op de grond een
referentievlak met een X-as en Y-as met maatverdeling bepaald. De te
gebruiken methode is afgebeeld in figuur 3 van het aanhangsel bij deze
bijlage. Het referentievlak is een hard, vlak en horizontaal oppervlak waarop
het voertuig wordt geplaatst. Twee meetlatten zijn stevig op dit oppervlak
bevestigd. De meetlatten moeten een maatverdeling hebben in millimeters, de
X-X-lat mag niet korter zijn dan 8 meter en de Y-Y-lat niet korter dan 4
meter. De meetlatten worden loodrecht ten opzichte van elkaar geplaatst,
zoals aangegeven in figuur 3 van het aanhangsel van deze bijlage. Het
snijpunt van deze latten is het nulpunt op de grond.
3. CONTROLE VAN HET REFERENTIEVLAK
Ten einde rekening te houden met oneffenheden in het referentievlak, dienen
de afwijkingen van de vloer langs de X- en Y-latten op onderlinge afstanden
van 250 mm te worden gemeten en dienen de verkregen resultaten te worden
genoteerd zodat de nodige correcties kunnen worden aangebracht bij de
controle van het voertuig.
4. WERKELIJKE BEPROEVINGSSTAND
Ten einde rekening te houden met kleine afwijkingen van de veerhoogte, enz.,
dient men over een middel te beschikken om de referentiemerktekens vóór het
meten in de correcte coördinaatposities inrelatie tot de ontwerp-stand te
kunnen brengen. Voorts moet het mogelijk zijn het voertuig in geringe mate
zijdelings en/ofin de lengterichting te verplaatsen, zodat het op juiste wijze in
het referentiesysteem kan worden geplaatst.
5. RESULTATEN
Nadat het voertuig aan de hand van het referentiesysteem en de ontwerp-stand
in de juiste positie is geplaatst, kunnen gemakkelijk de plaatsen worden
vastgesteld van de punten die noodzakelijk zijn voor bestudering van de eisen
met betrekking tot het zichtveld naar voren.
Proeven om na te gaan ofaan de eisen is voldaan kunnen onder meer het
gebruik omvatten van theodolieten, lichtbronnen, ofschaduwapparatuur ofde
toepassing van andere methoden waarvan de gelijkwaardigheid kan worden
aangetoond.1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 13
▼B
Figuur 1
BepalingvandepuntenVbijeenrugleuninghoekvan25º
1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 14
▼B
Figuur 2
Driedimensioneelreferentiesysteem
1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 15
▼B
Figuur 3
Vlakkemeetplaats
1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 16
▼B
BIJLAGE IV
PROCEDURE VOOR HET BEPALEN VAN DE ZICHTVELDEN BIJ
VOORRUITEN VAN VOERTUIGEN VAN CATEGORIE M1TEN
OPZICHTEVANDEPUNTENV
1. POSITIES VAN DE PUNTEN V
1.1. De posities van de punten V ten opzichte van punt R, zoals aangegeven
door de coördinaten X Y Z van het driedimensionele referentiesysteem,
zijn weergegeven in de tabellen I en II.
1.2. Tabel I geeft de fundamentele coördinaten voor een ontwerprugleuning-
hoek van 25º. De positieve richting van de coördinaten is weergegeven in
figuur 1 van bijlage III.
TABEL I
Punt V X Y Z
V168 mm — 5 mm 665 mm
V268 mm — 5 mm 589 mm
1.3.Correctievoorontwerprugleuninghoekendienietgelijkzijnaan25º.
1.3.1. Tabel II geeft de waarden aan waarmee de coördinaten X en Z van elk
punt V moeten worden gecorrigeerd, indien de ontwerprugleuninghoek
niet gelijk is aan 25º. De positieve richting van de coördinaten is
aangegeven in figuur 1 van bijlage III.
TABEL II
Rugleuning-
hoek
(in graden)Horizontale
coördinaten
∆XVerticale
coördinaten
∆ZRugleuning-
hoek
(in graden)Horizontale
coördinaten
∆XVerticale
coördinaten
∆Z
5 — 186 mm 28 mm 23 — 18 mm 5 mm
6 — 177 mm 27 mm 24 — 9 mm 3 mm7 — 167 mm 27 mm 25 0 mm 0 mm
8 — 157 mm 27 mm 26 9 mm — 3 mm
9 — 147 mm 26 mm 27 17 mm — 5 mm
10 — 137 mm 25 mm 28 26 mm — 8 mm11 — 128 mm 24 mm 29 34 mm — 11 mm12 — 118 mm 23 mm 30 43 mm — 14 mm
13 — 109 mm 22 mm 31 51 mm — 18 mm
1 4 —9 9m m 2 1m m 3 2 5 9m m —2 1m m1 5 —9 0m m 2 0m m 3 3 6 7m m —2 4m m1 6 —8 1m m 1 8m m 3 4 7 6m m —2 8m m
1 7 —7 2m m 1 7m m 3 5 8 4m m —3 2m m
1 8 —6 2m m 1 5m m 3 6 9 2m m —3 5m m1 9 —5 3m m 1 3m m 3 7 1 0 0m m —3 9m m2 0 —4 4m m 1 1m m 3 8 1 0 8m m —4 3m m
21 — 35 mm 9 mm 39 115 mm — 48 mm1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 17
▼B
Rugleuning-
hoek
(in graden)Horizontale
coördinaten
∆XVerticale
coördinaten
∆ZRugleuning-
hoek
(in graden)Horizontale
coördinaten
∆XVerticale
coördinaten
∆Z
22 — 26 mm 7 mm 40 123 mm — 52 mm
2. ZICHTVELDEN
2.1. Aan de hand van de punten V worden twee zichtvelden bepaald.2.2. Zichtveld A is de zone van het buitenoppervlak van de voorruit die wordt
begrensd door de vier volgende vlakken die zich van de punten V naar
voren uitstrekken (zie figuur 1):
— een verticaal vlak door V
1en V2dat naar links een hoek van 13º vormt
met de X-as,
— een vlak evenwijdig met de Y-as lopend door V1en naar boven een hoek
van 3º vormend met de X-as,
— een vlak evenwijdig met de Y-as, lopend door V2en naar beneden een
hoek van 1º vormend met de X-as,
— een verticaal vlak door V1en V2,naar rechts een hoek van 20º vormend
met de X-as,
2.3. Zichtveld B is de zone van het buitenoppervlak van de voorruit die zich op
meer dan 25 mm afstand van de zijrand van het doorzichtig gedeelte
bevindt en begrensd wordt door de snijpunten van het buitenoppervlak van
de voorruit met de vier volgende vlakken (zie fig. 2):
— een vlak 7º naar omhoog gericht ten opzichte van de X-as, lopend door V1en evenwijdig met de Y-as,
— een vlak 5º naar omlaag gericht ten opzichte van de X-as, lopend door V2en evenwijdig met de Y-as,
— een verticaal vlak door V1en V2naar links een hoek van 17º vormend met
de X-as,
— een vlak dat ten opzichte van het middenlangsvlak van het voertuig
symmetrisch is met bovenvermeld vlak.1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 18
Figuur 1
ZichtveldA
►(1)C1▼B1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 19
▼B
Figuur 2
ZichtveldB
1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 20
▼B
BIJLAGE V
MENGSEL VOOR DE BEPROEVING VAN RUITEWISSERS EN
RUITESPROEIERS
Het in punt 6.1.9 van bijlage I bedoelde beproevingsmengsel bestaat uit 92,5
volumeprocenten water (met een hardheid van minder dan 205 g/1000 kg na
verdamping), 5 volumeprocenten verzadigde zoutoplossing (natriumchloride in
water) en 2,5 volumeprocenten stof, samengesteld volgens de tabellen I en II.
TABEL I
Analysevanhetstofvoordebeproeving
Bestanddeel Gewichtspercentage
SiO267 tot 69
Fe2O33 tot 5
Al2O315 tot 17
CaO 2 tot 4
MgO 0,5 tot 1,5Alkaliën 3 tot 5Verbrandingsverliezen 2 tot 3
TABEL II
Verdelingvanhetgrovestofnaardeeltjesgrootte
Grootte der deeltjes
(in µm)Verdeling naar afmeting
(in %)
0 tot 5 12 ± 2
5 tot 10 12 ± 3
10 tot 20 14 ± 320 tot 40 23 ± 3
40 tot 80 30 ± 3
80 tot 200 9 ± 31978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 21
▼B
BIJLAGE VI
MODEL
(Maximale afmetingen: A 4 (210 × 297 mm))
1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 22
▼B
1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 23
▼B
BIJLAGE VII
MODEL
(Maximale afmetingen: A 4 (210 × 297 mm)).
1978L0318 — NL — 30.12.1977 — 000.001 — 24