1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en versch ĳnt buiten de verantwoordel ĳkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 92/96/EEG VAN DE RAAD
van 10 november 1992
tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levens-
verzekeringsbedrijf en tot wijziging van de Richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levens-
richtlijn)
(PB L 360 van 9.12.1992, blz. 1)
Gerectificeerd b ĳ:
►C1 Rectificatie PB L 311 van 14.11.1997, blz. 34 (92/96)
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 2
▼B
RICHTLIJN 92/96/EEG VAN DE RAAD
van 10 november 1992
tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijzigingvan de Richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensricht-
lijn)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 2, en artikel 66,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
In samenwerking met het Europese Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
(1) Overwegende dat de interne markt in de sector van het directe
levensverzekeringsbedrijf zowel uit het oogpunt van de vrijheidvan vestiging als uit dat van het vrij verrichten van diensten moetworden voltooid, ten einde het voor verzekeringsondernemingendie hun hoofdkantoor in de Gemeenschap hebben, gemakkelijkerte maken in de Gemeenschap verbintenissen aan te gaan;
(2) Overwegende dat de Tweede Richtlijn 90/619/EEG van de Raadvan 8 november 1990 tot coördinatie van de wettelijke enbestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensver-zekeringsbedrijf, tot vaststelling van bepalingen ter bevorderingvan de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten vandiensten en houdende wijziging van Richtlijn 79/267/EEG (
4)
aanzienlijk heeft bijgedragen tot de totstandbrenging van deinterne markt in de sector van het directe levensverzekeringsbe-drijf door aan verzekeringnemers die, omdat zij het initiatiefnemen om in een ander land een verbintenis aan te gaan, geenbijzondere bescherming behoeven in de Lid-Staat waar de verbin-tenis is aangegaan, totale vrijheid te verlenen om een beroep tedoen op een zo ruim mogelijke verzekeringsmarkt;
(3) Overwegende dat met Richtlijn 90/619/EEG derhalve een belang-rijke stap is gezet op de weg naar het samenbrengen van denationale markten in één geïntegreerde markt; dat thans doormiddel van andere communautaire instrumenten en met waarbor-ging van een adequate bescherming voor de verzekeringnemerverdere stappen op die weg moeten worden gezet, ten einde alleverzekeringnemers, ongeacht of zij zelf het initiatief daartoenemen, de mogelijkheid te geven een beroep te doen op elkeverzekeraar die zijn hoofdkantoor in de Gemeenschap heeft endie daar zijn bedrijf uitoefent op grond van het recht van vesti-ging of in het kader van het vrij verrichten van diensten;
(4) Overwegende dat de onderhavige richtlijn aansluit op de commu-nautaire wetgeving die reeds tot stand is gebracht met name doorde Eerste Richtlijn 79/267/EEG van de Raad van 5 maart1979 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijkebepalingen betreffende de toegang tot het directe levensverzeke-ringsbedrijf, en de uitoefening daarvan (
5), en door Richtlijn 91/
674/EEG van de Raad van 19 december 1991 betreffende de
(1) PB nr. C 99 van 16. 4. 1991, blz. 2.
(2) PB nr. C 176 van 13. 7. 1992, blz. 93; en besluit van 28 oktober 1992
(nog niet verschenen in het Publikatieblad).
(3) PB nr. C 14 van 20. 1. 1992, blz. 11.
(4) PB nr. L 330 van 29. 11. 1990, blz. 50.
(5) PB nr. L 63 van 13. 3. 1979, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de
Tweede Richtlijn 90/619/EEG (PB nr. L 330 van 29. 11. 1990, blz. 50).
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 3
▼B
jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van verzeke-
ringsondernemingen (1);
(5) Overwegende dat met de onderhavige richtlijn wordt beoogd eenwezenlijke, noodzakelijke en voldoende harmonisatie tot stand tebrengen om te komen tot een wederzijdse erkenning van devergunningen en van de stelsels van bedrijfseconomisch toezicht,waardoor een en dezelfde vergunning voor de gehele Gemeen-schap geldig is en waarbij het beginsel geldt dat het toezichtwordt uitgeoefend door de Lid-Staat van herkomst;
(6) Overwegende dat voortaan voor de toegang tot en de uitoefeningvan het verzekeringsbedrijf derhalve één enkele administratievevergunning is vereist, die wordt afgegeven door de autoriteitenvan de Lid-Staat waar de verzekeringsonderneming haar hoofd-kantoor heeft; dat deze vergunning de onderneming het rechtgeeft overal in de Gemeenschap haar werkzaamheden uit teoefenen, hetzij op grond van het recht van vestiging, hetzij in hetkader van het vrij verrichten van diensten; dat de Lid-Staat vanhet bijkantoor of van de vrije dienstverrichting van verzekerings-ondernemingen die op zijn grondgebied het verzekeringsbedrijfwensen uit te oefenen en waaraan reeds in de Lid-Staat vanherkomst vergunning is verleend, niet langer een nieuwe vergun-ning zal kunnen verlangen; dat de Richtlijnen 79/267/EEG en90/619/EEG hiertoe in die zin moeten worden gewijzigd;
(7) Overwegende dat de verantwoordelijkheid inzake het toezicht opde financiële soliditeit van de verzekeringsondernemingen, metname op de solvabiliteit, de vorming van toereikende technischevoorzieningen en de dekking van deze voorzieningen metcongruente activa voortaan berust bij de bevoegde autoriteitenvan de Lid-Staat van herkomst van de verzekeringsonderneming;
(8) Overwegende dat de uitvoering van de in artikel 1, punt 2, onderc), van Richtlijn 79/267/EEG bedoelde verrichtingen in geengeval afbreuk mag doen aan de bevoegdheden van de autoriteitenten aanzien van de lichamen die houder zijn van de in diebepaling beschouwde activa;
(9) Overwegende dat een aantal bepalingen van de onderhavigerichtlijn minimumnormen vaststellen; dat de Lid-Staat vanherkomst strengere regels kan opleggen aan verzekeringsonderne-mingen waaraan door zijn eigen bevoegde autoriteiten vergun-ning is verleend;
(10) Overwegende dat de bevoegde autoriteiten van de Lid-Statenover de nodige controlemiddelen moeten beschikken om tegaranderen dat de verzekeringsonderneming overal in deGemeenschap haar werkzaamheden op regelmatige wijze uitoe-fent, ongeacht of dit op grond van het recht van vestiging dan welin het kader van het vrij verrichten van diensten geschiedt; dat zijmet name passende vrijwaringsmaatregelen moeten kunnentreffen of sancties moeten kunnen opleggen om onregelmatig-heden en inbreuken op de bepalingen inzake het toezicht op hetverzekeringswezen te voorkomen;
(11) Overwegende dat de bepalingen betreffende de portefeuilleover-dracht dienen te worden aangepast aan de bij deze richtlijn inge-voerde regeling inzake een enkele vergunning;
(12) Overwegende dat het bij Richtlijn 79/267/EEG vastgesteldespecialisatievoorschrift versoepeling behoeft, zodat de Lid-Statendesgewenst aan één zelfde onderneming vergunningen kunnenverlenen voor de in Richtlijn 79/267/EEG bedoelde branches envoor de verzekeringsverrichtingen van de branches 1 en 2 van debijlage bij Richtlijn 73/239/EEG (
2); dat die mogelijkheid
evenwel kan worden onderworpen aan bepaalde voorwaarden
(1) PB nr. L 374 van 31. 12. 1991, blz. 7.
(2) Eerste Richtlijn 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie
van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegangtot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzeke-ringsbranche, en de uitoefening daarvan (PB nr. L 228 van 16. 8. 1973,blz. 3). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 90/618/EEG (PB nr.L 330 van 29. 11. 1990, blz. 44).
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 4
▼B
inzake de naleving van de boekhoudkundige voorschriften en de
voorschriften inzake liquidatie;
(13) Overwegende dat het voor de bescherming van de verzekerdennoodzakelijk is dat iedere verzekeringsonderneming toereikendetechnische voorzieningen vormt; dat bij de berekening van dezevoorzieningen in hoofdzaak van actuariële beginselen wordtuitgegaan; dat het gewenst is deze beginselen te coördineren, teneinde de onderlinge erkenning van de in de onderscheiden Lid-Staten toepasselijke prudentiële voorschriften te vergemakke-lijken;
(14) Overwegende dat het voorzichtigheidshalve wenselijk is om eenminimale coördinatie tot stand te brengen van de voorschrifteninzake beperking van het voor de berekening van de technischevoorzieningen toegepaste rentepercentage en dat, aangezien dethans voor die beperking bestaande methodes alle in gelijke matejuist, prudentieel en gelijkwaardig zijn, het passend lijkt de Lid-Staten vrij te laten in de keuze van de te gebruiken methode;
(15) Overwegende dat de regels betreffende de berekening, de diversi-ficatie, de lokalisatie en de congruentie van de tegenover detechnische voorzieningen staande activa moeten worden gecoör-dineerd ten einde de wederzijdse erkenning van de voorschriftenvan de Lid-Staten te vergemakkelijken; dat bij deze coördinatierekening moet worden gehouden met de maatregelen die inRichtlijn 88/361/EEG van de Raad van 24 juni 1988 voor deuitvoering van artikel 67 van het Verdrag (
1) zijn vastgesteld op
het gebied van de liberalisatie van het kapitaalverkeer, en met devooruitgang die de Gemeenschap heeft geboekt op de weg naarde Economische en Monetaire Unie;
(16) Overwegende echter dat de Lid-Staat van herkomst van verzeke-ringsondernemingen niet kan verlangen dat zij de activa dietegenover hun technische voorzieningen staan, in bepaalde cate-gorieën activa beleggen, aangezien dergelijke verplichtingenonverenigbaar zijn met de in Richtlijn 88/361/EEG vastgesteldemaatregelen betreffende de liberalisatie van het kapitaalverkeer;
(17) Overwegende dat het in afwachting van een richtlijn inzakebeleggingsdiensten waarin onder meer de definitie van het begripgereglementeerde markt wordt geharmoniseerd, noodzakelijk isom, onverminderd deze toekomstige harmonisatie, voor detoepassing van de onderhavige richtlijn een voorlopige definitievan dit begrip te geven, die later zal worden vervangen door deop communautair niveau geharmoniseerde definitie, die aan deLid-Staat waar de markt is gelegen de verantwoordelijkheden zaltoevertrouwen die de onderhavige richtlijn op dit gebied tijdelijkaan de Lid-Staat van herkomst van de verzekeringsondernemingtoevertrouwt;
(18) Overwegende dat de lijst van bestanddelen die in aanmerkingkomen voor de vorming van de in Richtlijn 79/267/EEG voorge-schreven solvabiliteitsmarge moet worden aangevuld, ten einderekening te houden met de nieuwe financiële instrumenten en metde mogelijkheden waarover andere financiële instellingenbeschikken met betrekking tot de samenstelling van hunvermogen;
(19) Overwegende dat de harmonisatie van het recht op het gebiedvan verzekeringsovereenkomsten geen prealabele voorwaarde isvoor de totstandbrenging van de interne verzekeringsmarkt; datderhalve de aan de Lid-Staten gelaten mogelijkheid om verzeke-ringsovereenkomsten die op hun grondgebied aangegane verbin-tenissen behelzen, onder toepassing van hun recht te doen vallen,voldoende waarborgen biedt voor verzekeringnemers;
(1) PB nr. L 178 van 8. 7. 1988, blz. 5.
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 5
▼B
(20) Overwegende dat het in het kader van de interne markt in het
belang van de verzekeringnemer is dat hij toegang heeft tot eenzo breed mogelijke waaier van in de Gemeenschap aangebodenverzekeringsprodukten, waaruit hij de keuze kan maken die hetbest aan zijn behoeften voldoet; dat de Lid-Staat waar de verbin-tenis is aangegaan, er derhalve op moet toezien dat alle in deGemeenschap aangeboden verzekeringsprodukten zonder enigebelemmering op zijn grondgebied op de markt kunnen wordengebracht, voor zover zij niet in strijd zijn met de wettelijkebepalingen van algemeen belang die in deze Lid-Staat gelden envoor zover dit algemeen belang niet door de voorschriften van deLid-Staat van herkomst wordt gevrijwaard, mits deze wettelijkebepalingen zonder discriminatie van toepassing zijn op alle indeze Lid-Staat werkzame verzekeringsondernemingen, en mits zijobjectief nodig zijn en toegesneden zijn op het beoogde doel;
(21) Overwegende dat de Lid-Staten erop moeten kunnen toezien datde verzekeringsprodukten en de contractuele documenten dieworden gebruikt voor de dekking van op hun grondgebied aange-gane verbintenissen op grond van het recht van vestiging of inhet kader van het vrij verrichten van diensten, in overeenstem-ming zijn met de toepasselijke specifieke wettelijke bepalingenvan algemeen belang; dat de toe te passen toezichtstelsels moetenworden aangepast aan de eisen van de interne markt, zonder datzij een voorwaarde mogen zijn voor de uitoefening van hetverzekeringsbedrijf; dat stelsels van voorafgaande goedkeuringvan de verzekeringsvoorwaarden in dit verband niet gerechtvaar-digd lijken; dat bijgevolg moet worden voorzien in stelsels diebeter op de eisen van de interne markt zijn afgestemd en die hetde Lid-Staten mogelijk maken de verzekeringnemers een wezen-lijke bescherming te bieden;
(22) Overwegende dat niettemin aanvaard wordt dat de Lid-Staat vanherkomst, voor de toepassing van de actuariële beginselen over-eenkomstig de onderhavige richtlijn, de systematische medede-ling mag eisen van de voor de berekening van de contracttarievenen de technische voorzieningen gehanteerde technische grond-slagen, waarbij deze mededeling van de technische grondslagende kennisgeving van de algemene en bijzondere polisvoor-waarden en van de commerciële tarieven van de onderneminguitsluit;
(23) Overwegende dat de consument in het kader van een eenge-maakte verzekeringsmarkt een grotere en meer gediversifieerdekeuze uit overeenkomsten zal hebben; dat hij om ten volle vandeze diversiteit en een toegenomen concurrentie te kunnen profi-teren, moet beschikken over de nodige inlichtingen om de over-eenkomst te kunnen kiezen die het beste bij zijn behoeften past;dat deze behoefte aan inlichtingen nog sterker is omdat de loop-tijd van de verbintenissen zeer lang kan zijn; dat het dientenge-volge wenselijk is de minimumvoorschriften te coördineren opdatde consument een duidelijke en nauwkeurige informatie zouontvangen over de wezenlijke kenmerken van de hem aange-boden produkten en over de gegevens betreffende de organismendie bevoegd zijn om kennis te nemen van de klachten van verze-keringnemers, verzekerden of begunstigden van de overeen-komst;
(24) Overwegende dat de reclame voor verzekeringsprodukten vanwezenlijke betekenis is voor de vergemakkelijking van dedaadwerkelijke uitoefening van verzekeringswerkzaamheden inde Gemeenschap; dat het van belang is de verzekeringsonderne-mingen de mogelijkheid te bieden van alle gebruikelijkemiddelen voor het maken van reclame in de Lid-Staat van hetbijkantoor of de dienstverrichting gebruik te maken; dat de Lid-Staten niettemin de naleving kunnen vereisen van hun voor-schriften betreffende de vorm en de inhoud van deze reclame, dievoortvloeien uit communautaire regelingen die op het gebied vanreclame zijn vastgesteld, dan wel uit bepalingen die door deLid-Staten zijn vastgesteld om redenen van algemeen belang;
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 6
▼B
(25) Overwegende dat in het kader van de interne markt een Lid-Staat
niet langer kan verbieden dat het verzekeringsbedrijf op zijngrondgebied tegelijkertijd op grond van het recht van vestigingen in het kader van het vrij verrichten van diensten wordt uitge-oefend; dat de door Richtlijn 90/619/EEG te dien aanzien aan deLid-Staten gegeven mogelijkheid derhalve moet worden opge-heven
(26) Overwegende dat sancties moeten kunnen worden opgelegdwanneer de verzekeringsonderneming zich in de Lid-Staat waarde verbintenis is aangegaan niet voegt naar de bepalingen vanalgemeen belang die op haar van toepassing zijn;
(27) Overwegende dat de verzekeringsverrichtingen in sommige Lid-Staten niet zijn onderworpen aan enige vorm van indirecte belas-ting, terwijl in de meeste Lid-Staten bijzondere heffingen enandere vormen van belasting van toepassing zijn; dat dezeheffingen en belastingen in de Lid-Staten waar zij gelden quastructuur en tarieven aanzienlijk verschillen; dat voorkomen moetworden dat de bestaande verschillen ernstige concurrentiedistor-sies tussen de Lid-Staten met zich brengen op het gebied vanverzekeringsdiensten; dat onder voorbehoud van een latereharmonisatie de toepassing van de belastingregeling en van deandere heffingen van de Lid-Staat waar de verbintenis is aange-gaan een dergelijk bezwaar kan ondervangen en dat het de taakvan de Lid-Staten is de nadere regels voor het innen van dezeheffingen en belastingen vast te stellen;
(28) Overwegende dat het van belang is een communautaire coördi-natie inzake de liquidatie van verzekeringsondernemingen totstand te brengen; dat het in afwachting van fundamenteel belangis ervoor te zorgen dat bij liquidatie van een verzekeringsonder-neming het in elke Lid-Staat opgezette garantiestelsel de gelijkebehandeling waarborgt van alle schuldeisers uit hoofde vanverzekeringen, zonder onderscheid naar de nationaliteit van dezeschuldeisers en ongeacht de wijze waarop de verbintenis isaangegaan;
(29) Overwegende dat technische wijzigingen van de gedetailleerdevoorschriften van deze richtlijn op gezette tijden noodzakelijkkunnen zijn ten einde rekening te houden met de toekomstigeontwikkelingen in de verzekeringssector; dat de Commissie, zonodig, deze wijzigingen zal aanbrengen in het kader van de haardoor het Verdrag verleende uitvoeringsbevoegdheid, na raadple-ging van het bij Richtlijn 91/675/EEG (
1) ingestelde Comité voor
het Verzekeringswezen;
(30) Overwegende dat moet worden voorzien in bijzondere bepalingenmet het oog op de overgang van de juridische regeling die bij hetvan toepassing worden van deze richtlijn bestaat, naar de regelingdie bij deze richtlijn wordt ingesteld; dat met deze bepalingenmoet worden voorkomen dat de bevoegde autoriteiten van deLid-Staten met extra werk worden belast;
(31) Overwegende dat volgens artikel 8 C van het Verdrag rekeningdient te worden gehouden met de inspanning die bepaalde econo-mieën met verschillen in ontwikkeling zich moeten getroosten;dat dan ook aan bepaalde Lid-Staten een overgangsregeling moetworden toegestaan waardoor deze richtlijn geleidelijk kan wordentoegepast,
(1) PB nr. L 374 van 31. 12. 1991, blz. 32.
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 7
▼B
HEEFT DE VOLGENDE RICHTL ĲN VASTGESTELD:
TITEL I
DEFINITIES EN WERKINGSSFEER
Artikel 1
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
a)„verzekeringsonderneming”: iedere onderneming waaraan overeen-
komstig artikel 6 van Richtlijn 79/267/EEG vergunning is verleend;
b)„bijkantoor”: ieder agentschap of bijkantoor van een verzekerings-
onderneming, met inachtneming van artikel 3 van Richtlijn 90/619/EEG;
c)„verbintenis”: een verbintenis die wordt geconcretiseerd in de vorm
van een verzekering of verrichting als bedoeld in artikel 1 vanRichtlijn 79/267/EEG;
d)„Lid-Staat van herkomst”: de Lid-Staat waar het hoofdkantoor is
gevestigd van de verzekeringsonderneming die de verbintenisaangaat;
e)„Lid-Staat van het bijkantoor”: de Lid-Staat waar het bijkantoor is
gevestigd dat de verbintenis aangaat;
f)„Lid-Staat van dienstverrichting”: de Lid-Staat van de verbintenis
overeenkomstig artikel 2, onder e), van Richtlijn 90/619/EEG,wanneer de verbintenis wordt aangegaan door een in een andereLid-Staat gevestigde verzekeringsonderneming of bijkantoor;
g)„zeggenschap”: de band die bestaat tussen een moederonderneming
en een dochteronderneming, zoals bepaald in artikel 1 van Richtlijn83/349/EEG (
1), of een gelijkaardige band tussen een natuurlijke of
rechtspersoon en een onderneming;
h)„gekwalificeerde deelneming”: het in een onderneming, rechtstreeks
of middellijk, bezitten van ten minste 10 % van het kapitaal of vande stemrechten, dan wel elke andere mogelijkheid om invloed vanbetekenis uit te oefenen op de bedrijfsvoering van de ondernemingwaarin men een deelneming heeft.
Voor de toepassing van deze definitie in de artikelen 7 en 14, en
voor de andere in artikel 14 genoemde deelnemingspercentages,worden de in artikel 7 van Richtlijn 88/627/EEG (
2) bedoelde stem-
rechten in aanmerking genomen;
i)„moederonderneming”: een moederonderneming in de zin van de
artikelen 1 en 2 van Richtlijn 83/349/EEG;
j)„dochteronderneming”: een dochteronderneming in de zin van de
artikelen 1 en 2 van Richtlijn 83/349/EEG; elke dochterondernemingvan een dochteronderneming wordt ook beschouwd als een dochter-onderneming van de moederonderneming die aan het hoofd van dezeondernemingen staat;
k)„gereglementeerde markt”: een financiële markt die door de Lid-
Staat van herkomst van de onderneming als gereglementeerde marktwordt beschouwd in afwachting van de vaststelling van een definitiein het kader van een richtlijn inzake beleggingsdiensten, en diegekenmerkt wordt door:
(1) Zevende Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni 1983 op de
grondslag van artikel 54, lid 3, sub g), van het Verdrag betreffende degeconsolideerde jaarrekening (PB nr. L 193 van 18. 7. 1983, blz. 1).Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 90/605/EEG (PB nr. L 317 van16. 11. 1990, blz. 60).
(
2) Richtlijn 88/627/EEG van de Raad van 12 december 1988 betreffende de
gegevens die moeten worden gepubliceerd bij verwerving en bij over-dracht van een belangrijke deelneming in een ter beurze genoteerdevennootschap (PB nr. L 348 van 17. 12. 1988, blz. 62).
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 8
▼B
— een regelmatige werking, en
— het feit dat in door de daartoe bevoegde autoriteiten vastgestelde
of goedgekeurde bepalingen de voorwaarden voor de werkingvan en de toegang tot de markt zijn vastgelegd, alsmede,wanneer Richtlijn 79/279/EEG van de Raad van 5 maart 1979 totcoördinatie van de voorwaarden voor de toelating van effectentot de officiële notering aan een effectenbeurs (
1) van toepassing
is, de in die richtlijn bepaalde toelatingsvoorwaarden, en voorzover die richtlijn niet van toepassing is, de voorwaardenwaaraan deze financiële instrumenten moeten voldoen omdaadwerkelijk op de markt te kunnen worden verhandeld.
Voor de toepassing van deze richtlijn kan een gereglementeerdemarkt in een Lid-Staat of in een derde land zijn gelegen. In ditlaatste geval moet de markt door de Lid-Staat van herkomst vande onderneming erkend zijn en aan vergelijkbare voorwaardenvoldoen. De financiële instrumenten die er worden verhandeld,moeten van een kwaliteit zijn die vergelijkbaar is met die van deinstrumenten die op de gereglementeerde markt(en), van debetrokken Lid-Staat worden verhandeld;
l)„bevoegde autoriteiten”: de nationale autoriteiten die krachtens
wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen toezicht uitoefenen opde verzekeringsondernemingen.
Artikel 2
1. Deze richtlijn is van toepassing op de in artikel 1 van Richtlijn
79/267/EEG bedoelde verbintenissen en ondernemingen.
2. In artikel 1, punt 2, van Richtlijn 79/267/EEG worden de woorden
„en voor zover zij zijn toegestaan in het land waar de werkzaamheidwordt uitgeoefend” geschrapt.
3. Deze richtlijn is niet van toepassing op de verzekeringen en
verrichtingen, noch op ondernemingen en instellingen waarop Richtlijn79/267/EEG niet van toepassing is, noch op de in artikel 4 van dierichtlijn genoemde instellingen.
TITEL II
TOEGANG TOT HET VERZEKERINGSBEDRIJF
Artikel 3
Artikel 6 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 6De toegang tot de in deze richtlijn bedoelde werkzaamheden wordt
afhankelijk gesteld van het verkrijgen van een vergunning.
Deze vergunning moet bij de autoriteiten van de Lid-Staat van
herkomst worden aangevraagd door:
a) de onderneming die haar hoofdkantoor op het grondgebied van
deze Lid-Staat vestigt;
b) de onderneming die, na de in de eerste alinea bedoelde vergun-
ning te hebben verkregen, haar werkzaamheden tot een gehelebranche of tot andere branches uitbreidt.”.
(1) APB nr. L 66 van 13. 3. 1979, blz. 21. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 82/148/EEG (PB nr. L 62 van 5. 3. 1982, blz. 22).
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 9
▼B
Artikel 4
Artikel 7 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 71. De vergunning geldt voor de gehele Gemeenschap. Zij stelt de
onderneming in staat aldaar werkzaamheden uit te oefenen, hetzij inhet kader van het recht van vestiging, hetzij in het kader van het vrijverrichten van diensten.
2. De vergunning wordt verleend per branche als omschreven in
de bijlage. Zij heeft betrekking op de gehele branche, behalve indiende aanvrager slechts een gedeelte van de tot deze branche behorenderisico’s wenst te dekken.
De bevoegde autoriteiten kunnen een vergunning die voor een
branche is aangevraagd, beperken tot de werkzaamheden van het inartikel 9 genoemde programma van werkzaamheden.
Het staat de Lid-Staten vrij een vergunning voor meerdere branches
te verlenen, voor zover de nationale wetgeving de gelijktijdige uitoe-fening van deze branches toestaat.”.
Artikel 5
Artikel 8 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 81. De Lid-Staat van herkomst stelt de eis dat de verzekeringson-
dernemingen die een vergunning aanvragen:
a) een van de volgende rechtsvormen aannemen:
— ten aanzien van het Koninkrijk België: naamloze vennoot-
schap/„société anonyme”, commanditaire vennootschap opaandelen/„société en commandite par actions”, onderlingeverzekeringsvereniging/„association d’assurance mutuelle”,coöperatieve vennootschap/„société coopérative”;
— ten aanzien van het Koninkrijk Denemarken: „aktieselskaber”,
„gensidige selskaber”, „pensionskasser omfattet af lov omforsikringsvirksomhed (tværgående pensionskasser)”;
— ten aanzien van de Bondsrepubliek Duitsland: „Aktiengesell-
schaft”, „Versicherungsverein auf Gegenseitigkeit”, „öffent-lich-rechtliches Wettbewerbsversicherungsunternehmen”;
— ten aanzien van de Franse Republiek: „société anonyme”,
„société d’assurance mutuelle”, „institution de prévoyance”overeenkomstig de „code rural”, alsmede de „mutuelles”overeenkomstig de „code de la mutualité”;
— ten aanzien van Ierland: „incorporated companies limited by
shares or by guarantee or unlimited”, „societies registeredunder the Industrial and Provident Societies Acts”, „societiesregistered under the Friendly Societies Acts”;
— ten aanzien van de Italiaanse Republiek: „società per azioni”,
„società cooperativa”, „mutua di assicurazione”;
— ten aanzien van het Groothertogdom Luxemburg: „société
anonyme”, „société en commandite par actions”, „associationd’assurances mutuelles”, „société coopérative”;
— ten aanzien van het Koninkrijk der Nederlanden: naamloze
vennootschap, „onderlinge waarborgmaatschappij;”;
— ten aanzien van het Verenigd Koninkrijk: „incorporated
companies limited by shares or by guarantee or unlimited”,„societies registered under the Industrial and Provident Socie-ties Acts”, „societies registered or incorporated under theFriendly Societies Acts”, „the association of underwritersknown as Lloyd’s”;
— ten aanzien van de Helleense Republiek: „ ανώνυµη
εταιρία ”;
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 10
▼B
— ten aanzien van het Koninkrijk Spanje: „sociedad anómia”,
„sociedad mutua”, „sociedad cooperativa”;
— ten aanzien van de Portugese Republiek: „sociedade
anónima”, „mútua de seguros”.
De verzekeringsonderneming kan eveneens de vorm aannemen van
een Europese Vennootschap zodra deze bestaat.
De Lid-Staten kunnen voorts in voorkomend geval ondernemingen
oprichten die een publiekrechtelijke vorm hebben, mits deze instel-lingen beogen het verzekeringsbedrijf uit te oefenen onder voor-waarden die gelijkwaardig zijn aan de voorwaarden die voor privaat-rechtelijke ondernemingen gelden;
b) hun doel beperken tot de in deze richtlijn bedoelde werkzaam-
heden en tot de verrichtingen die daaruit rechtstreeks voort-vloeien, met uitsluiting van elke andere handelsactiviteit;
c) een programma van werkzaamheden overeenkomstig artikel 9
overleggen;
d) het in artikel 20, lid 2, bedoelde minimumgarantiefonds bezitten;
e) daadwerkelijk worden bestuurd door personen van goede repu-
tatie met voldoende beroepskwalificaties of -ervaring.
2. De onderneming die de vergunning aanvraagt voor de uitbrei-
ding van haar werkzaamheden tot andere branches of voor deuitbreiding van een vergunning die slechts een deel van de in eenbranche ondergebrachte risico’s bestrijkt, moet een programma vanwerkzaamheden overeenkomstig artikel 9 overleggen.
Bovendien moet zij aantonen dat zij over de in artikel 19 bedoelde
solvabiliteitsmarge beschikt en het in artikel 20, leden 1 en 2,bedoelde garantiefonds bezit.
3. De Lid-Staten stellen geen bepalingen vast waarin de vooraf-
gaande goedkeuring of de systematische mededeling wordt geëistvan de algemene en bijzondere voorwaarden van de verzekeringspo-lissen, de tarieven, de met name voor de berekening van de tarievenen de technische voorzieningen gehanteerde technische grondslagenen de formulieren en andere documenten waarvan de verzekerings-onderneming gebruik wil maken in haar betrekkingen met de verze-keringnemers.
Niettegenstaande de eerste alinea, en uitsluitend voor het toezicht op
de naleving van de nationale bepalingen betreffende de actuariëlebeginselen, mag de Lid-Staat van herkomst een systematische mede-deling van de voor de berekening van de tarieven en de technischevoorzieningen gehanteerde technische grondslagen eisen, zonder datdit vereiste voor de onderneming een voorwaarde vooraf voor deuitoefening van haar werkzaamheden mag vormen.
Deze richtlijn belet niet dat de Lid-Staten wettelijke en bestuursrech-
telijke bepalingen handhaven of invoeren die voorzien in de goed-keuring van de statuten en in het mededelen van elk document datvoor de normale uitoefening van het toezicht vereist is.
Uiterlijk vijf jaar na de datum waarop Richtlijn 92/96/EEG (*) van
toepassing wordt, legt de Commissie aan de Raad een verslag voorover de toepassing van dit lid.
4. Bovenbedoelde bepalingen mogen er niet toe strekken dat bij
de behandeling van de aanvraag van een vergunning de economischebehoeften van de markt in aanmerking worden genomen.
(*) PB nr. L 360 van 9. 12. 1992, blz. 1.”.
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 11
▼B
Artikel 6
Artikel 9 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 9Het in artikel 8, lid 1, onder c), en lid 2, genoemde programma
van werkzaamheden moet gegevens of bewijsstukken bevattenbetreffende:
a) de aard van de verbintenissen die de onderneming voornemens
is aan te gaan;
b) de leidende beginselen op het gebied van de herverzekering;
c) de bestanddelen die het minimumgarantiefonds vormen;
d) de te verwachten inrichtingskosten van de administratieve dien-
sten en van het produktienet; de financiële middelen terdekking daarvan,
en voor de eerste drie boekjaren voorts:
e) een gedetailleerde prognose van de vermoedelijke ontvangsten
en uitgaven, zowel wat de directe verzekering en de geaccep-teerde herverzekeringen als de overdrachten uit hoofde vanherverzekering betreft;
f) de te verwachten kaspositie;
g) een raming betreffende de financiële middelen ter dekking van
de verbintenissen en van de solvabiliteitsmarge.”.
Artikel 7
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst verlenen een
onderneming geen vergunning die toegang tot het verzekeringsbedrijfgeeft, voordat zij in kennis zijn gesteld van de identiteit van haardirecte of middellijke aandeelhouders of vennoten, natuurlijke ofrechtspersonen, die een gekwalificeerde deelneming bezitten, alsmedevan het bedrag van die deelneming.
Deze autoriteiten verlenen geen vergunning indien zij, gelet op de
noodzaak een gezonde en prudente bedrijfsvoering van de verzeke-ringsonderneming te garanderen, niet overtuigd zijn van de geschikt-heid van de aandeelhouders of vennoten.
TITEL III
HARMONISATIE VAN DE UITOEFENINGSVOORWAARDEN
Hoofdstuk 1
Artikel 8
Artikel 15 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 151. Het financiële toezicht op een verzekeringsonderneming, met
inbegrip van het toezicht op de werkzaamheden die zij doorbijkantoren en in het kader van dienstverrichting uitoefent,behoort tot de uitsluitende bevoegdheid van de Lid-Staat vanherkomst. Indien de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van deverbintenis redenen hebben om aan te nemen dat de werkzaam-heden van een verzekeringsonderneming haar financiële soliditeitkunnen aantasten, stellen zij de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst van deze onderneming daarvan in kennis. Deautoriteiten van de Lid-Staat van herkomst gaan na of de onderne-ming de in deze richtlijn neergelegde prudentiële beginselen inacht neemt.
2. Het financiële toezicht omvat met name het controleren, met
betrekking tot het geheel van de werkzaamheden van de verzeke-ringsonderneming, van de solvabiliteit van de verzekeringsonder-
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 12
▼B
neming, alsmede van de vorming van technische voorzieningen,met inbegrip van de wiskundige voorzieningen, en de tegenoverdeze voorzieningen staande activa, zulks overeenkomstig de in deLid-Staat van herkomst geldende voorschriften of gebruiken, opgrond van de communautaire bepalingen ter zake.
3. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst
eisen dat er in elke verzekeringsonderneming een goede admini-stratieve en boekhoudkundige organisatie en adequate internecontroleprocedures bestaan.”.
Artikel 9
Artikel 16 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 16De Lid-Staat van het bijkantoor bepaalt dat, wanneer een verzeke-
ringsonderneming waaraan in een andere Lid-Staat vergunning isverleend, haar werkzaamheden uitoefent door middel van eenbijkantoor, de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat vanherkomst, na de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van hetbijkantoor daarvan vooraf in kennis te hebben gesteld, zelf en/ofdoor personen die zij daartoe machtigen, ter plaatse de gegevenskunnen verifiëren die voor het financiële toezicht op de verzeke-ringsonderneming noodzakelijk zijn. De autoriteiten van de Lid-Staat van het bijkantoor mogen aan deze verificatie deelnemen.”.
Artikel 10
In artikel 23 van Richtlijn 79/267/EEG worden de leden 2 en 3
vervangen door:
„2. De Lid-Staat eisen van de verzekeringsondernemingen die
hun hoofdkantoor op hun grondgebied hebben, de periodieke over-legging van de voor het uitoefenen van het toezicht vereistebescheiden en van de statistische documenten. De bevoegde auto-riteiten verstrekken elkaar de bescheiden en inlichtingen welkedienstig zijn voor het uitoefenen van het toezicht.
3. Iedere Lid-Staat neemt de nodige maatregelen opdat de
bevoegde autoriteiten over de bevoegdheden en middelenbeschikken die noodzakelijk zijn om toezicht uit te oefenen op dewerkzaamheden van de verzekeringsondernemingen die hunhoofdkantoor op zijn grondgebied hebben, met inbegrip van dewerkzaamheden die buiten dit grondgebied worden verricht, over-eenkomstig de richtlijnen van de Raad betreffende deze werk-zaamheden en met het oog op de toepassing ervan.
Deze bevoegdheden en middelen moeten aan de bevoegde autori-
teiten met name de mogelijkheid verschaffen om:
a) grondige informatie te verkrijgen over de situatie en alle werk-
zaamheden van de verzekeringsonderneming, met name:
— door het inwinnen van inlichtingen of het opvragen van
documenten betreffende de verzekeringsactiviteiten,
— door het verrichten van controles ter plaatse in de bedrijfs-
ruimten van de onderneming;
b) jegens de verzekeringsonderneming, haar aansprakelijke
bestuurders of degenen die zeggenschap over haar hebben, alleafdoende en noodzakelijke maatregelen te treffen om tebewerkstelligen dat de werkzaamheden van de verzekeringson-derneming blijven stroken met de wettelijke en bestuursrechte-lijke bepalingen welke de verzekeringsonderneming in deonderscheiden Lid-Staten in acht moet nemen, inzonderheidmet het programma van werkzaamheden, voor zover dit laatsteverplicht blijft, alsook om misstanden te vermijden of te beëin-digen die de belangen der verzekerden zouden schaden;
1992L0096 —NL — 21.11.1992 — 000.001 — 13
▼B
c) te bewerkstelligen dat deze maatregelen worden toegepast, zo
nodig door de tenuitvoerlegging ervan te gelasten, in voorko-mend geval door een beroep te doen op de gerechtelijkeinstanties.
De Lid-Staten kunnen de bevoegde autoriteiten ook de mogelijk-
heid bieden alle inlichtingen te verkrijgen betreffende de overeen-komsten die in het bezit zijn van tussenpersonen.”
Artikel 11
1. De leden 2 tot en met 7 van artikel 6 van Richtlijn 90/619/EEG
vervallen.
2. Elke Lid-Staat verleent, onder de in het nationale recht vastge-
stelde voorwaarden, de verzekeringsondernemingen waarvan hethoofdkantoor op zijn grondgebied is gevestigd, toestemming om hunportefeuille, ongeacht of deze uit in het kader van vestiging dan welin het kader van vrije dienstverrichting gesloten overeenkomstenbestaat, geheel of gedeeltelijk over te dragen aan een in de Gemeen-schap gevestigde overnemende verzekeringsonderneming, indien debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst van de overne-mende verzekeringsonderneming verklaren dat deze onderneming,mede gelet op de overdracht, de vereiste solvabiliteitsmarge bezit.
3. Wanneer een bijkantoor voornemens is zijn portefeuille, onge-
acht of deze uit in het kader van vestiging dan wel in het kader vanvrije dienstverrichting gesloten overeenkomsten bestaat, geheel ofgedeeltelijk over te dragen, moet de Lid-Staat van het bijkantoorworden geraadpleegd.
4. In de gevallen bedoeld in de leden 2 en 3 verlenen de autori-
teiten van de Lid-Staat van herkomst van de overdragende verzeke-ringsonderneming toestemming voor de overdracht, nadat zij deinstemming hebben verkregen van de bevoegde autoriteiten van deLid-Staten van de verbintenis.
5. De bevoegde autoriteiten van de geraadpleegde Lid-Staten delen
de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst van de over-dragende verzekeringsonderneming binnen drie maanden na ontvangstvan het daartoe strekkende verzoek hun advies of instemming mede;indien de geraadpleegde autoriteiten niet binnen deze termijn hebbengereageerd, wordt zulks gelijkgesteld met een gunstig advies of meteen stilzwijgende instemming.
6. De overeenkomstig dit artikel toegestane overdracht wordt in de
Lid-Staat van de verbintenis bekendgemaakt onder de in het nationalerecht vastgestelde voorwaarden. Deze overdracht kan van rechtswegeworden tegengeworpen aan de verzekeringnemers, aan de verzekerdenen aan iedereen die uit de overgedragen overeenkomsten voortvloei-ende rechten of verplichtingen heeft.
Deze bepaling doet geen afbreuk aan het recht van de Lid-Staten om
de verzekeringnemers de mogelijkheid te bieden de overeenkomstbinnen een bepaalde termijn na de overdracht op te zeggen.
Artikel 12
1. Artikel 24 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 241. Indien een verzekeringsonderneming zich niet voegt naar de
bepalingen van artikel 17, kunnen de bevoegde autoriteiten van deLid-Staat van herkomst van de onderneming haar de vrijebeschikking over de activa verbieden, na de bevoegde autoriteitenvan de Lid-Staten van de verbintenis van hun voornemen op dehoogte te hebben gesteld.
2. Met het oog op het herstel van de financiële positie van een
onderneming waarvan de solvabiliteitsmarge niet meer het inartikel 19 voorgeschreven minimum bereikt, eisen de bevoegdeautoriteiten van de Lid-Staat van herkomst een saneringsplan dataan hun goedkeuring moet worden onderworpen.
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 14
▼B
In uitzonderlijke omstandigheden kunnen de bevoegde autoriteiten,
indien zij van oordeel zijn dat de financiële positie van de onder-neming nog verder zal verslechteren, eveneens de vrije beschik-king over de activa van de verzekeringsonderneming beperken ofverbieden. Zij stellen in dat geval de autoriteiten van de Lid-Staten op het grondgebied waarvan de onderneming haar werk-zaamheden uitoefent, in kennis van alle genomen maatregelen;deze autoriteiten treffen op hun verzoek dezelfde maatregelen.
3. Indien de solvabiliteitsmarge niet meer het in artikel 20
omschreven garantiefonds bereikt, eisen de bevoegde autoriteitenvan de Lid-Staat van herkomst van de verzekeringsondernemingeen plan inzake financiering op korte termijn dat aan hun goed-keuring moet worden onderworpen.
Voorts kunnen zij de vrije beschikking over de activa van de
onderneming beperken of verbieden. Zij stellen de autoriteiten vande Lid-Staten op wier grondgebied de onderneming werkzaam-heden uitoefent, hiervan op de hoogte; deze autoriteiten treffen ophun verzoek dezelfde maatregelen.
4. In de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde gevallen kunnen de
bevoegde autoriteiten voorts alle passende maatregelen nemen omde belangen van de verzekerden te beschermen.
5. Wanneer de Lid-Staat van herkomst van de verzekeringson-
derneming in de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde gevallen daaromverzoekt, treft elke Lid-Staat overeenkomstig zijn nationale wetge-ving tevens de nodige maatregelen om de vrije beschikking overde op zijn grondgebied gelokaliseerde activa te kunnen verbieden.De Lid-Staat van herkomst dient daarbij bekend te maken opwelke activa deze maatregelen van toepassing zullen zijn.”.
Artikel 13
Artikel 26 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 261. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst
kunnen de door hen aan een verzekeringsonderneming verleendevergunning intrekken, wanneer de onderneming:
a) van de vergunning geen gebruik maakt binnen twaalf maanden,
uitdrukkelijk afstand doet van de vergunning of gedurendemeer dan zes maanden haar werkzaamheden heeft gestaakt,tenzij de vergunning volgens de bepalingen van de betrokkenLid-Staat in deze gevallen vervalt;
b) niet meer aan de toegangsvoorwaarden voldoet;
c) er niet in geslaagd is om binnen de gestelde termijn de maat-
regelen te treffen waarin het in artikel 24 bedoelde sanerings-of financieringsplan voorziet;
d) ernstig in gebreke blijft te voldoen aan de verplichtingen die
voortvloeien uit de op haar van toepassing zijnde regeling.
Wanneer de vergunning wordt ingetrokken of vervalt, stellen de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst de bevoegdeautoriteiten van de andere Lid-Staten daarvan in kennis; dezemoeten passende maatregelen treffen om te beletten dat debetrokken verzekeringsonderneming op hun grondgebied nieuwewerkzaamheden aanvangt, hetzij in het kader van vestiging, hetzijin het kader van vrije dienstverrichting. Zij nemen voorts insamenwerking met deze autoriteiten alle passende maatregelen omde belangen van de verzekerden te beschermen en beperken metname de vrije beschikking over de activa van de verzekeringson-derneming overeenkomstig artikel 24, lid 1, lid 2, tweede alinea,of lid 3, tweede alinea.
2. Elk besluit tot intrekking van de vergunning moet nauw-
keurig met redenen zijn omkleed en ter kennis van de betrokkenverzekeringsonderneming worden gebracht.”.
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 15
▼B
Artikel 14
1. De Lid-Staten bepalen dat iedere natuurlijke of rechtspersoon
►C1die het voornemen heeft om rechtstreeks of middelijk een
gekwalificeerde deelneming in een verzekeringsonderneming aan tehouden ◄, de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst
daarvan vooraf in kennis moet stellen onder vermelding van hetbedrag van die deelneming. Tot kennisgeving aan de bevoegde auto-riteiten van de Lid-Staat van herkomst is eveneens gehouden iederenatuurlijke of rechtspersoon die het voornemen heeft de omvang vanzijn gekwalificeerde deelneming zodanig te vergroten dat het percen-tage van de door hem gehouden stemrechten of aandelen 20, 33 of50 bereikt of overschrijdt of dat de verzekeringsonderneming zijndochteronderneming wordt.
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst beschikken
over een termijn van ten hoogste drie maanden, te rekenen vanaf dedatum van de in de eerste alinea bedoelde kennisgeving, om zichtegen het voornemen te verzetten, indien zij, gelet op de noodzaakeen gezonde en prudente bedrijfsvoering van de verzekeringsonderne-ming te garanderen, niet overtuigd zijn van de geschiktheid van de inde eerste alinea bedoelde persoon. Indien er geen bezwaar is, kunnende autoriteiten een maximumtermijn vaststellen voor de uitoefeningvan het bedoelde voornemen.
2. De Lid-Staten bepalen dat iedere natuurlijke of rechtspersoon
die het voornemen heeft zijn rechtstreekse of middellijke gekwalifi-ceerde deelneming in een verzekeringsonderneming af te stoten, debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst daarvan voorafin kennis moet stellen onder vermelding van het bedrag van debetrokken deelneming. Tot kennisgeving aan de bevoegde autoriteitenis eveneens gehouden iedere natuurlijke of rechtspersoon die hetvoornemen heeft de omvang van zijn gekwalificeerde deelnemingzodanig te verkleinen dat het percentage van de door hem gehoudenstemrechten of aandelen onder 20, 33 of 50 daalt of de ondernemingophoudt zijn dochteronderneming te zijn.
3. Zodra zij daarvan kennis hebben, stellen de verzekeringsonder-
nemingen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst inkennis van de verwervingen of afstotingen van deelnemingen in hunkapitaal waardoor stijging boven of daling onder één van de drem-pels als bedoeld in de leden 1 en 2 optreedt.
Tevens stellen zij de bevoegde autoriteiten ten minste eens per jaar
in kennis van de identiteit van de aandeelhouders of vennoten diegekwalificeerde deelnemingen bezitten, alsmede van de omvang vande deelnemingen zoals deze met name blijken uit de gegevens dieworden vastgelegd bij de jaarlijkse algemene vergadering vanaandeelhouders of vennoten, of uit informatie die is ontvangen uithoofde van de verplichtingen van ter beurze genoteerde vennoot-schappen.
4. De Lid-Staten bepalen dat, indien de door de in lid 1 bedoelde
personen uitgeoefende invloed een prudente en gezonde bedrijfsvoe-ring van de verzekeringsonderneming zou kunnen belemmeren, debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst de passendemaatregelen treffen om aan deze toestand een einde te maken. Dezemaatregelen kunnen met name omvatten bindende aanwijzingen,sancties tegen bestuurders en schorsing van de uitoefening van destemrechten die verbonden zijn aan de aandelen welke door debetrokken aandeelhouders of vennoten worden gehouden.
Soortgelijke maatregelen zijn van toepassing op natuurlijke of rechts-
personen die de in lid 1 bedoelde verplichting inzake voorafgaandekennisgeving niet naleven. Wanneer een deelneming wordt verworvenondanks het bezwaar van de bevoegde autoriteiten, bepalen de Lid-Staten, onverminderd andere te treffen sancties, dat de uitoefeningvan de betrokken stemrechten wordt geschorst of dat de uitgebrachtestemmen nietig zijn of nietig verklaard kunnen worden.
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 16
▼B
Artikel 15
1. De Lid-Staten bepalen dat alle personen die werkzaam zijn of
zijn geweest voor de bevoegde autoriteiten, alsmede accountants ofdeskundigen die in opdracht van de bevoegde autoriteiten handelen,aan het beroepsgeheim gebonden zijn. Dit houdt in dat de vertrouwe-lijke gegevens waarvan zij beroepshalve kennis krijgen, aan geenenkele persoon of autoriteit bekend mogen worden gemaakt, behalvein een samengevatte of geaggregeerde vorm, zodat individuele verze-keringsondernemingen niet kunnen worden geïdentificeerd, zulksonverminderd de gevallen die onder het strafrecht vallen.
Indien een verzekeringsonderneming failliet is verklaard of op grond
van een rechterlijke beslissing in liquidatie verkeert, mogen evenwelvertrouwelijke gegevens die geen betrekking hebben op derden welkebetrokken zijn bij pogingen om de onderneming te redden, in hetkader van civiele of handelsrechtelijke procedures openbaar wordengemaakt.
2. Lid 1 belet niet dat tussen de bevoegde autoriteiten van de
verschillende Lid-Staten uitwisseling van gegevens plaatsvindt alsbedoeld in de richtlijnen die van toepassing zijn op verzekeringson-dernemingen. Deze gegevens vallen onder het in lid 1 bedoeldeberoepsgeheim.
3. De Lid-Staten kunnen met de bevoegde autoriteiten van derde
landen alleen dan samenwerkingsovereenkomsten voor de uitwisselingvan gegevens sluiten, als met betrekking tot de medegedeelde gege-vens ten minste gelijkwaardige waarborgen inzake het beroepsgeheimgelden als de in dit artikel bedoelde.
4. De bevoegde autoriteiten die overeenkomstig de leden 1 of 2
vertrouwelijke gegevens ontvangen, mogen deze slechts gebruikenvoor de uitoefening van hun taken:
— voor het onderzoek van de voorwaarden voor de toegang tot het
verzekeringsbedrijf en voor het vergemakkelijken van de controleop de voorwaarden waaronder de werkzaamheden worden uitge-oefend, in het bijzonder ten aanzien van het toezicht op de tech-nische voorzieningen, de solvabiliteitsmarge, de administratieve enboekhoudkundige organisatie en de interne controle, of
— voor het opleggen van sancties, of— in het kader van een administratief beroep tegen een besluit van
de bevoegde autoriteiten, of
— in rechtszaken die aanhangig zijn gemaakt overeenkomstig artikel
50 of bijzondere bepalingen van de richtlijnen betreffende verze-keringsondernemingen.
5. De leden 1 en 4 staan niet in de weg aan de uitwisseling van
gegevens binnen een zelfde Lid-Staat, wanneer er verscheidenebevoegde autoriteiten zijn, of, tussen Lid-Staten, tussen de bevoegdeautoriteiten en:
— de autoriteiten aan wie van overheidswege het toezicht op de
kredietinstellingen en de andere financiële instellingen is opge-dragen, alsmede de autoriteiten die belast zijn met het toezicht opde financiële markten,
— de instanties die betrokken zijn bij de liquidatie en het faillisse-
ment van verzekeringsondernemingen en andere soortgelijkeprocedures, en
— de met de wettelijke controle van de jaarrekening van verzeke-
ringsondernemingen en andere financiële instellingen belastepersonen,
voor de vervulling van hun toezichthoudende taak, en vormen
evenmin een belemmering voor de mededeling aan de instanties diebelast zijn met de (gedwongen) liquidatie of het beheer van hetgarantiefonds, van de gegevens die nodig zijn voor de vervulling vanhun taak. De door deze autoriteiten, instanties en personen ontvangengegevens vallen onder het in lid 1 bedoelde beroepsgeheim.
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 17
▼B
6. Voorts mogen de Lid-Staten, niettegenstaande de leden 1 en 4,op grond van wettelijke bepalingen de mededeling van bepaaldegegevens toestaan aan andere centrale overheidsdiensten die bevoegdzijn ter zake van de wetgeving inzake het toezicht op kredietinstel-lingen, financiële instellingen, beleggingsdiensten en verzekeringson-dernemingen, alsmede aan de inspecteurs die in opdracht van dezeoverheidsdiensten optreden.
Deze gegevens mogen echter alleen worden verstrekt wanneer zulks
ter wille van het prudentieel toezicht nodig blijkt.
De Lid-Staten bepalen evenwel dat de gegevens die op grond van de
leden 2 en 5 zijn ontvangen, en die welke zijn verkregen naar aanlei-ding van de in artikel 16 van Richtlijn 79/267/EEG bedoelde verifi-caties ter plaatse, in geen enkel geval op grond van dit lid mogenworden medegedeeld, tenzij met uitdrukkelijke instemming van debevoegde autoriteiten die de gegevens hebben verstrekt of van debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat waar de verificatie ter plaatseis verricht.
Artikel 16
Artikel 13 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 131. Onverminderd de leden 3 en 7 mag aan geen enkele onder-
neming tegelijkertijd op grond van deze richtlijn en op grond vanRichtlijn 73/239/EEG vergunning worden verleend.
2. De Lid-Staten mogen evenwel voorschrijven dat:— de ondernemingen waaraan op grond van deze richtlijn
vergunning is verleend, tevens overeenkomstig artikel 6 vanRichtlijn 73/239/EEG een vergunning kunnen krijgen voor derisico’s bedoeld in de punten 1 en 2 van de bijlage van dierichtlijn;
— de ondernemingen waaraan op grond van artikel 6 van Richt-
lijn 73/239/EEG, uitsluitend voor de risico’s bedoeld in depunten 1 en 2 van de bijlage van die richtlijn, vergunning isverleend, tevens een vergunning kunnen krijgen op grond vande onderhavige richtlijn.
3. Onder voorbehoud van lid 6 mogen de in lid 2 bedoelde
ondernemingen en de ondernemingen die op het tijdstip vankennisgeving van deze richtlijn, de twee werkzaamheden die doorde onderhavige richtlijn en door Richtlijn 73/239/EEG wordenbestreken, gelijktijdig uitoefenen, zulks blijven doen mits zij over-eenkomstig artikel 14, voor elk van die werkzaamheden eengescheiden beheer voeren.
4. De Lid-Staten mogen voorschrijven dat de in lid 2 bedoelde
ondernemingen voor hun gehele bedrijf de boekhoudkundigeregels in acht dienen te nemen die voor de op grond van dezerichtlijn toegelaten ondernemingen gelden. Tevens mogen de Lid-Staten in afwachting van een latere coördinatie op dit gebiedverlangen dat wat betreft de regels inzake liquidatie, ten aanzienvan de werkzaamheden betreffende de risico’s onder 1 en 2 vande bijlage van Richtlijn 73/239/EEG, die uitgeoefend worden doorde in lid 2 vermelde ondernemingen, ook de regels gelden dievan toepassing zijn op het levensverzekeringsbedrijf.
5. Wanneer een onderneming die de in de bijlage van Richtlijn
73/239/EEG bedoelde werkzaamheden uitoefent, financiële,commerciële of administratieve banden heeft met een onderne-ming die de in deze richtlijn bedoelde werkzaamheden uitoefent,zien de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten op wier grondge-bied zich de hoofdkantoren van deze ondernemingen bevinden,erop toe dat de rekeningen van de betrokken ondernemingen nietworden vervalst ten gevolge van tussen deze ondernemingengesloten overeenkomsten of door afspraken die de verdeling vande kosten en inkomsten kunnen beïnvloeden.
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 18
▼B
6. Elke Lid-Staat kan de ondernemingen waarvan het hoofdkan-
toor op zijn grondgebied is gevestigd, ertoe verplichten binnen dedoor hem bepaalde termijn een einde te maken aan het gelijktijdiguitoefenen van de werkzaamheden die zij bij de kennisgeving vandeze richtlijn verrichtten.
7. De bepalingen van dit artikel worden aan de hand van een
verslag van de Commissie aan de Raad, in het licht van detoekomstige harmonisatie van de liquidatievoorschriften, en in elkgeval uiterlijk op 31 december 1999, opnieuw onderzocht.”.
Artikel 17
Artikel 35 van Richtlijn 79/267/EEG en artikel 18 van Richtlijn 90/
619/EEG vervallen.
Hoofdstuk 2
Artikel 18
Artikel 17 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 171. De Lid-Staat van herkomst verplicht elke verzekeringsonder-
neming toereikende technische voorzieningen, wiskundige voorzie-ningen daaronder begrepen, te vormen met betrekking tot hetgeheel van haar werkzaamheden.
De omvang van deze voorzieningen wordt bepaald aan de hand
van de volgende beginselen:
A. i) De technische voorzieningen betreffende de levensverzeke-
ring moeten worden berekend aan de hand van eenvoldoende voorzichtige prospectieve actuariële methode,rekening houdend met alle toekomstige verplichtingenvolgens de voor iedere lopende verzekeringsovereenkomstgestelde voorwaarden, met inbegrip van:
— alle gegarandeerde uitkeringen, met inbegrip van gega-
randeerde afkoopwaarden;
— de winstdelingen waarop de verzekerden reeds collec-
tief dan wel individueel recht hebben, ongeacht of diewinstdelingen verkregen, bestemd of toegekend zijn,
— alle keuzemogelijkheden waarover de verzekerde
volgens de voorwaarden van de overeenkomst beschikt,
— de bedrijfskosten, met inbegrip van provisies,
daarbij rekening houdend met de in de toekomst te
ontvangen premies.
ii) Er mag gebruik worden gemaakt van een retrospectieve
methode indien kan worden aangetoond dat de op grond vandeze methode berekende technische voorzieningen niet lagerzijn dan die welke het resultaat zouden zijn van eenvoldoende voorzichtige prospectieve methode, of indien hetgebruik van een prospectieve methode voor het betrokkentype van overeenkomst niet mogelijk is.
iii) Een voorzichtige berekening betekent niet dat de waardering
plaatsvindt op basis van de meest waarschijnlijk geachtehypothesen, doch dat een redelijke marge in acht wordtgenomen voor negatieve afwijkingen in de verschillendebetrokken factoren.
iv) De methode voor de waardering van de technische voorzie-
ningen dient niet enkel op zich voorzichtig te zijn, maar dientdat ook te zijn wanneer rekening wordt gehouden met demethode voor de waardering van de tegenover deze voorzie-ningen staande activa.
v) De technische voorzieningen moeten voor elke overeenkomst
afzonderlijk worden berekend. Het gebruik van redelijkeapproximaties of veralgemeningen is echter toegestaanwanneer mag worden aangenomen dat zij nagenoeg dezelfde
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 19
▼B
resultaten zullen opleveren als afzonderlijke berekeningen. Hetbeginsel van de afzonderlijke berekening sluit de vorming vanaanvullende voorzieningen voor algemene risico’s die nietafzonderlijk worden behandeld, geenszins uit.
vi) Wanneer de afkoopwaarde van een overeenkomst gegaran-
deerd is, moet het bedrag van de wiskundige voorzieningenvoor deze overeenkomst te allen tijde ten minste gelijk zijnaan de op dat tijdstip gegarandeerde waarde.
B. Het toegepaste rentepercentage moet op voorzichtige wijze
worden bepaald. Het wordt volgens de voorschriften van debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst vastgesteldmet toepassing van de volgende beginselen:
a) Voor alle overeenkomsten stellen de bevoegde autoriteiten van
de Lid-Staat van herkomst van de onderneming één of meermaximumrentepercentages vast, met name volgens onder-staande regels:
i) Wanneer de overeenkomsten voorzien in een rentepercenta-
gegarantie stellen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staatvan herkomst van de onderneming één enkel maximumren-tepercentage vast. Het mag verschillend zijn naargelang vande valuta waarin de overeenkomst luidt, mits het niet hogeris dan 60 % van de rentevoet van de obligatieleningen vande Staat in de valuta waarvan de overeenkomst luidt. Voorin ecu luidende overeenkomsten wordt dit maximum vast-gesteld aan de hand van de in ecu luidende obligatielen-ingen van de Instellingen van de Gemeenschappen.
Indien de Lid-Staat besluit om overeenkomstig de tweede
zin van de voorgaande alinea een maximumrentepercentagevast te stellen voor de in de valuta van een Lid-Staatluidende overeenkomsten, raadpleegt hij vooraf debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat in de valutawaarvan de overeenkomst luidt.
ii) Indien de activa van de onderneming niet tegen aanschaf-
fingswaarde worden gewaardeerd, kan een Lid-Staatevenwel voorschrijven dat één of meer maximumrenteper-centages kunnen worden vastgesteld met inachtneming vanhet rendement van de op dat moment in portefeuilleaanwezige overeenkomstige activa, verminderd met eenvoorzichtigheidsmarge en, wat in het bijzonder de overeen-komsten met periodieke premies betreft, tevens rekeninghoudend met het verwachte rendement van de toekomstigeactiva. De voorzichtigheidsmarge alsmede het/de maximum-percentage(s) toegepast op het verwachte rendement van detoekomstige activa worden vastgesteld door de bevoegdeautoriteiten van de Lid-Staat van herkomst.
b) De vaststelling van een maximumrentepercentage impliceert
niet dat de onderneming gehouden is dat hoge percentage toete passen.
c) De Lid-Staat van herkomst kan besluiten het onder a)
bedoelde maximumpercentage niet toe te passen op devolgende categorieën overeenkomsten:
— overeenkomsten in rekeneenheden,
— overeenkomsten met eenmalige premie met een looptijd tot
en met acht jaar,
— overeenkomsten zonder winstdeling, alsmede lijfrenteover-
eenkomsten zonder afkoopwaarde.
In de in de laatste twee streepjes van de eerste alineagenoemde gevallen kan men, een voorzichtig rentepercentagekiezend, rekening houden met de valuta waarin de overeen-komst luidt en met de op dat tijdstip in portefeuille zijndedaartegenover staande activa, alsmede, indien de activa van deonderneming tegen hun actuele waarde worden gewaardeerd,met het verwachte rendement van de toekomstige activa.In geen geval mag het toegepaste rentepercentage hoger zijndan het rendement van de activa, berekend volgens de boek-
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 20
▼B
houdkundige regels in de Lid-Staat van herkomst, onder aftrek
van een passend percentage.
d) De Lid-Staat verlangt dat de onderneming in haar rekeningen
een voorziening vormt om de tegenover de verzekerden aange-gane renteverbintenissen te kunnen nakomen, wanneer hethuidige of verwachte rendement van de activa van de onderne-ming niet voldoende is om die verbintenissen te dekken.
e) Van de op grond van bovenstaand punt a) vastgestelde maxi-
mumrentepercentages wordt mededeling gedaan aan deCommissie en aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Statendie daarom verzoeken.
C. De statistische elementen voor de berekening en de elementen die
met de kosten overeenkomen, moeten met de nodige voorzichtig-heid worden gekozen, rekening houdende met de Staat van deverbintenis, het type polis, alsmede de voorziene administratievekosten en provisies.
D. Voor overeenkomsten met winstdeling moet bij de methode voor
berekening van de technische voorzieningen impliciet of explicietrekening worden gehouden met toekomstige winstdelingen vanwelke aard ook, en wel op een wijze die consistent is met deandere hypothesen inzake toekomstige ontwikkelingen en met dehuidige winstdelingsmethode.
E. De voorziening voor toekomstige kosten kan impliciet zijn,
bijvoorbeeld door op de toekomstige premies een opslag voorbeheerskosten in mindering te brengen. De totale impliciete ofexpliciete voorziening mag evenwel niet geringer zijn dan eenvoorzichtige schatting van die toekomstige kosten.
F. De methode van waardering van de technische voorzieningen mag
niet van jaar tot jaar zodanig veranderen dat afbreuk wordtgedaan aan de continuïteit, ten gevolge van arbitraire wijzigingenin de methode of de elementen voor de berekening, en moet vandien aard zijn dat de winstdeling gedurende de looptijd van deovereenkomst op een redelijke wijze wordt vrijgemaakt.
2. De verzekeringsonderneming moet de grondslagen en methodes
die worden gehanteerd voor de berekening van de technische voor-zieningen, met inbegrip van de voorzieningen voor winstdeling, terbeschikking van het publiek stellen.
3. De Lid-Staat van herkomst verlangt van elke verzekeringsonder-
neming dat tegenover de technische voorzieningen met betrekking tothet geheel van haar werkzaamheden congruente activa staan overeen-komstig artikel 24 van Richtlijn 92/96/EEG. Wat de in de Gemeen-schap uitgeoefende werkzaamheden betreft, moeten deze activa aldaarzijn gelokaliseerd. De Lid-Staten mogen verzekeringsondernemingenniet verplichten hun activa in een welbepaalde Lid-Staat te lokali-seren. De Lid-Staat van herkomst kan evenwel een versoepelingtoestaan van de regels inzake de lokalisatie van de activa.
4. Indien de Lid-Staat van herkomst vorderingen op herverzeker-
aars als dekking van de technische voorzieningen aanvaardt, stelt hijhet toegestane percentage daarvan vast. Hij kan in dat geval niet delokalisatie van deze vorderingen eisen.”.
Artikel 19
De premies voor nieuwe zaken moeten voldoende zijn om de verze-
keringsonderneming volgens redelijke actuariële hypothesen in staatte stellen aan al haar verplichtingen te voldoen en met name toerei-kende technische voorzieningen te vormen.
Hiertoe kan rekening worden gehouden met alle aspecten van de
financiële positie van de verzekeringsonderneming, zonder dat deinbreng van aan deze premies en de opbrengst daarvan vreemdemiddelen een systematisch en permanent karakter heeft, waardoor desolvabiliteit van de onderneming op termijn in gevaar zou kunnenkomen.
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 21
▼B
Artikel 20
Met betrekking tot de tegenover de technische voorzieningen staande
activa moet rekening worden gehouden met de aard van de door deonderneming verrichte transacties, ten einde de veiligheid, het rende-ment en de liquiditeit van de beleggingen van de onderneming tewaarborgen; de onderneming dient zorg te dragen voor een adequatediversificatie en spreiding van deze beleggingen.
Artikel 21
1. De Lid-Staat van herkomst mag verzekeringsondernemingen
alleen toestaan tegenover hun technische voorzieningen de volgendecategorieën van activa te stellen:
A.Beleggingen
a) obligaties en andere geld- en kapitaalmarktinstrumenten; b)
leningen;
b) leningen;
c) aandelen en andere niet-vastrentende deelnemingen;
d) rechten van deelneming in instellingen voor collectieve belegging
in effecten en deelnemingen in andere beleggingsfondsen;
e) terreinen en gebouwen, alsmede zakelijke rechten op onroerende
zaken;
B.Vorderingen
f) vorderingen op herverzekeraars, met inbegrip van het aandeel van
herverzekeraars in de technische voorzieningen;
g) deposito’s bij en vorderingen op cederende ondernemingen;h) vorderingen op verzekeringnemers en tussenpersonen uit hoofde
van directe verzekeringstransacties en herverzekeringstransacties;
i) voorschotten op polissen;j) belastingtegoeden;
k) vorderingen op garantiefondsen;
C.Andere activa
l) materiële vaste activa, andere dan terreinen en gebouwen, op
grond van een voorzichtige afschrijving;
m) kasmiddelen en bank- en girosaldi, deposito’s bij kredietinstel-
lingen of bij andere instellingen die vergunning hebben om depo-sito’s te ontvangen;
n) overlopende acquisitiekosten;o) lopende interest en huur en andere overlopende posten;p) zakelijke rechten waarvan het genot is uitgesteld.
Voor „Lloyd underwriters” omvatten de categorieën activa eveneens
de garanties en „letters of credit” die zijn afgegeven door kredietin-stellingen in de zin van Richtlijn 77/780/EEG (
1) of door verzeke-
ringsondernemingen, alsook de aantoonbare bedragen die voortkomenuit levensverzekeringspolissen voor zover zij aan de leden toebeho-rende fondsen vertegenwoordigen.
(1) Eerste Richtlijn 77/780/EEG van de Raad van 12 december 1977 tot coör-
dinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende detoegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstel-lingen (PB nr. L 322 van 17. 12. 1977, blz. 30). Richtlijn laatstelijk gewij-zigd bij Richtlijn 89/646/EEG (PB nr. L 386 van 30. 12. 1989, blz. 1).
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 22
▼B
Opname van activa of van een categorie activa in de lijst van de
eerste alinea betekent niet dat al deze activa automatisch moetenworden toegestaan als dekking van de technische voorzieningen. DeLid-Staat van herkomst werkt meer gedetailleerde regels uit waarinde voorwaarden voor het gebruik van de toelaatbare activa wordenvastgelegd; in dit verband kan hij, met name voor de vorderingen opherverzekeraars, zakelijke zekerheden of garanties verlangen..
Opname van activa of van een categorie activa in de lijst van de
eerste alinea betekent niet dat al deze activa automatisch moetenworden toegestaan als dekking van de technische voorzieningen. DeLid-Staat van herkomst werkt meer gedetailleerde regels uit waarinde voorwaarden voor het gebruik van de toelaatbare activa wordenvastgelegd; in dit verband kan hij, met name voor de vorderingen opherverzekeraars, zakelijke zekerheden of garanties verlangen.
i) activa die als dekking voor de technische voorzieningen
fungeren, worden gewaardeerd met aftrek van de voor de acqui-sitie van deze activa aangegane schulden;
ii) alle activa moeten met de nodige voorzichtigheid worden
gewaardeerd, rekening houdend met het risico van niet-reali-satie. In het bijzonder mogen materiële vaste activa, andere danterreinen en gebouwen, alleen als dekking van de technischevoorzieningen dienen als zij worden gewaardeerd op basis vaneen voorzichtige afschrijving;
iii) leningen aan ondernemingen, een Staat, een internationale instel-
ling, een lokaal of regionaal bestuur, dan wel aan natuurlijkepersonen, kunnen alleen worden aanvaard als dekking van detechnische voorzieningen indien er sprake is van voldoendesterke garanties, die kunnen berusten op de hoedanigheid van dekredietnemer, hypotheken, garanties van kredietinstellingen ofverzekeringsondernemingen dan wel andere zekerheden;
iv) afgeleide instrumenten als opties, futures en swaps ten aanzien
van tegenover de technische voorzieningen staande activa,kunnen worden gebruikt voor zover zij het beleggingsrisicohelpen beperken of een efficiënt portefeuillebeheer mogelijkmaken. Deze instrumenten moeten op voorzichtige grondslagworden gewaardeerd en kunnen in aanmerking worden genomenbij de waardering van de onderliggende activa;
v) effecten die niet op een gereglementeerde markt worden verhan-
deld, worden alleen als dekking van de technische voorzie-ningen aanvaard wanneer zij op korte termijn kunnen wordengerealiseerd, of indien het gaat om deelnemingen in kredietin-stellingen, in verzekeringsondernemingen, voor zover toegestaanbij artikel 8 van Richtlijn 79/267/EEG, en in beleggingsonderne-mingen die in een Lid-Staat gevestigd zijn.
vi) vorderingen op een derde mogen alleen tegenover de technische
voorzieningen worden gesteld na aftrek van de schulden op diederde;
vii) het bedrag van de vorderingen die tegenover de technische
voorzieningen mogen worden gesteld moet met de nodige voor-zichtigheid worden berekend, rekening houdend met het risicovan niet-realisatie. In het bijzonder zijn vorderingen op verzeke-ringnemers en tussenpersonen uit hoofde van directe verzeke-ringstransacties en herverzekeringstransacties slechts toegestaanvoor zover zij sedert minder dan drie maanden daadwerkelijkopeisbaar zijn;
viii) wanneer de activa betrekking hebben op een belegging in een
dochteronderneming die, voor rekening van de verzekeringson-derneming, alle of een deel van de beleggingen van deze verze-keringsonderneming beheert, houdt de Lid-Staat van herkomstvoor de toepassing van de regels en de beginselen van ditartikel rekening met de onderliggende activa in het bezit van dedochteronderneming; de Lid-Staat van herkomst mag dezelfdebehandeling toepassen op de door andere dochterondernemingengehouden activa;
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 23
▼B
ix) overlopende acquisitiekosten worden alleen als dekking van de
technische voorzieningen toegestaan indien zulks strookt met demethoden voor berekening van de wiskundige voorzieningen.
2. Onverminderd het bepaalde in lid 1 kan de Lid-Staat van
herkomst bij een naar behoren met redenen omkleed besluit inuitzonderlijke omstandigheden op verzoek van de verzekeringsonder-neming gedurende een bepaalde periode andere categorieën vanactiva toestaan voor het dekken van de technische voorzieningen,mits artikel 20 in acht wordt genomen.
Artikel 22
1. De Lid-Staat van herkomst bepaalt dat elke verzekeringsonder-
neming van de tegenover haar technische voorzieningen staandeactiva niet meer mag beleggen dan:
a) 10 % van het totaal van de bruto technische voorzieningen in één
bepaald terrein of gebouw dan wel in verscheidene terreinen ofgebouwen die zich voldoende dicht bij elkaar bevinden om defacto als één belegging te worden beschouwd;
b) 5 % van het totaal van de bruto technische voorzieningen in
aandelen en andere met aandelen gelijk te stellen verhandelbarewaardepapieren, obligaties en andere geldmarkt- en kaitaalmarktin-strumenten van één bepaalde emittent of in leningen aan éénbepaalde kredietnemer, te zamen genomen, waarbij niet alsleningen in aanmerking worden genomen leningen aan eencentrale, regionale of lokale overheid, dan wel aan een internatio-nale organisatie waarvan een of meer Lid-Staten deel uitmaken.Dit plafond kan tot 10 % worden verhoogd, mits de verzekerings-onderneming niet meer dan 40 % van haar bruto technische voor-zieningen belegt in leningen aan of waardepapieren van emittentenen kredietnemers waarin zij meer dan 5 % van haar activa belegt;
c) 5 % van het totaal van de bruto technische voorzieningen in niet-
gegarandeerde leningen, waarvan 1 % in één enkele niet-gegaran-deerde lening, andere dan die welke zijn toegekend aan kredietin-stellingen, verzekeringsondernemingen, voor zover artikel 8 vanRichtlijn 79/267/EEG dit toestaat, en beleggingsondernemingen diein een Lid-Staat zijn gevestigd. Deze limieten kunnen, krachtenseen per geval door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat vanherkomst genomen besluit, worden verhoogd tot respectievelijke8% e n 2% ;
d) 3 % van het totaal van de bruto technische voorzieningen in
kasmiddelen;
e) 10 % van het totaal van de bruto technische voorzieningen in
aandelen, andere met aandelen gelijk te stellen waardepapieren, enobligaties die niet op een gereglementeerde markt worden verhan-deld.
2. Dat er in lid 1 geen beperkingen worden gesteld aan het
beleggen in een bepaalde categorie van activa, betekent niet dat deactiva van deze categorie onbeperkt moeten worden toegestaan alsdekking van de technische voorzieningen. De Lid-Staat van herkomststelt nadere regels vast waarin de voorwaarden voor het gebruik vande toelaatbare activa worden bepaald. Hij neemt bij het vaststellen entoepassen van deze regels in het bijzonder de volgende beginselen inacht:
i) de activa die als dekking fungeren van de technische voorzie-
ningen moeten voldoende gediversifieerd en gespreid zijn om tewaarborgen dat er geen buitensporige afhankelijkheid van eenbepaalde categorie van activa, een specifieke beleggingssector ofeen specifieke belegging optreedt;
ii) beleggingen in activa die een hoog risico dragen, hetzij vanwege
hun intrinsieke kenmerken, hetzij vanwege de hoedanigheid vande emittent, dienen tot een voorzichtig niveau beperkt te blijven;
iii) bij de beperkingen met betrekking tot specifieke categorieën van
activa moet rekening worden gehouden met de behandeling van
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 24
▼B
de herverzekering voor het berekenen van de technische voorzie-
ningen;
iv) wanneer de activa betrekking hebben op een belegging in een
dochteronderneming die, voor rekening van de verzekeringsonder-neming, alle of een deel van de beleggingen van deze verzeke-ringsonderneming beheert, houdt de Lid-Staat van herkomst voorde toepassing van de regels en beginselen van dit artikel reke-ning met de onderliggende activa in het bezit van de dochteron-derneming; hij mag dezelfde behandeling toepassen op de doorandere dochterondernemingen gehouden activa;
v) het percentage van de tegenover de technische voorzieningen te
stellen activa die voor niet-liquide beleggingen zijn aangewend,dient tot een voorzichtig niveau te worden beperkt
vi) wanneer de activa ten dele bestaan uit leningen aan of obligaties
uitgegeven door bepaalde kredietinstellingen, mag de Lid-Staatvan herkomst bij de toepassing van de in dit artikel vervatteregels en beginselen rekening houden met de door deze kredietin-stellingen gehouden onderliggende activa. Deze behandeling magslechts worden toegepast voor zover de kredietinstelling haarhoofdkantoor heeft in een Lid-Staat, exclusief in handen is vandie Lid-Staat en/of van de lokale overheden van die Lid-Staat, enhaar werkzaamheden statutair bestaan in het door haar tussen-komst verstrekken van leningen aan de Staat of de lokale over-heden of van door deze Staat of overheden gegarandeerdeleningen, dan wel het verstrekken van leningen aan nauw met deStaat of de lokale overheden verbonden instanties.
3. In het kader van de nadere regels waarin de voorwaarden voor
het gebruik van de toelaatbare activa worden vastgesteld, past deLid-Staat een strengere behandeling toe op:
— leningen die niet voorzien zijn van een bankgarantie, een garantie
toegekend door een verzekeringsonderneming, een hypotheek ofeen andere vorm van zekerheid, dan op leningen die daar welvan zijn voorzien,
— die nichtkoordinierten OGAW im Sinne der Richtlinie 85/
611/EWG (
1) en andere beleggingsfondsen, dan op icbe’s die wel
aan die coördinatie zijn onderworpen;
— waardepapieren die niet op een gereglementeerde markt worden
verhandeld, dan op waardepapieren die wel op een gereglemen-teerde markt worden verhandeld;
— obligaties en andere geldmarkt- en kapitaalmarktinstrumenten van
andere emittenten dan Staten, regionale of lokale overheden vandie Staten of ondernemingen die behoren tot zone A als bedoeldin Richtlijn 89/647/EEG (
2), of waarvan de emittenten internatio-
nale organisaties zijn waartoe geen Lid-Staat van de Gemeen-schap behoort, dan op die zelfde financiële instrumenten uitge-geven door emittenten die wel deze kenmerken vertonen.
4. De Lid-Staten mogen het maximum van lid 1, onder b), op
40 % stellen voor bepaalde obligaties die zijn uitgegeven door eenkredietinstelling die haar hoofdkantoor in een Lid-Staat heeft enkrachtens de wet onderworpen is aan bijzonder overheidstoezicht terbescherming van de houders van deze obligaties. Meer bepaaldmoeten de bedragen die uit de emissie van deze obligaties wordenverkregen overeenkomstig de wet worden belegd in activa die gedu-rende de gehele looptijd van deze obligaties voldoende dekkingbieden voor de daaruit voortvloeiende verplichtingen en die bij voor-
(1) Richtlijn 85/611/EEG van de Raad van 20 december 1985 tot coördinatie
van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaaldeinstellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) (PB nr. L 375van 31. 12. 1985, blz. 3). Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 88/220/EEG(PB nr. L 100 van 19. 4. 1988, blz. 31).
(
2) Richtlijn 89/647/EEG van de Raad van 18 december 1989 betreffende een
solvabiliteitsratio voor kredietinstellingen (PB nr. L 386 van 30. 12. 1989,blz. 14).
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 25
▼B
rang bestemd worden voor de aflossing van de hoofdsom en de beta-
ling van de lopende rente in geval de emittent ophoudt te betalen.
5. De Lid-Staten mogen van verzekeringsondernemingen niet
verlangen dat zij beleggingen in bepaalde categorieën van activaverrichten.
6. Onverminderd het bepaalde in lid 1 kan de Lid-Staat van
herkomst bij een naar behoren met redenen omkleed besluit inuitzonderlijke omstandigheden op verzoek van de verzekeringsonder-neming gedurende een bepaalde periode afwijkingen toestaan op deregels van lid 1, onder a) tot en met e), mits artikel 20 in acht wordtgenomen.
Artikel 23
1. Indien de uitkeringen waarin een overeenkomst voorziet, recht-
streeks gekoppeld zijn aan de waarde van rechten van deelneming ineen icbe of aan de waarde van activa die zijn opgenomen in eendoor de verzekeringsonderneming gehouden intern fonds, datgewoonlijk in fracties is verdeeld, moeten de technische voorzie-ningen met betrekking tot deze uitkeringen zo exact mogelijk gedektworden door deze rechten van deelneming of fracties, dan wel,indien geen fracties zijn gecreëerd, door deze activa.
2. Indien de uitkeringen waarin een overeenkomst voorziet, recht-
streeks gekoppeld zijn aan een aandelenindex of aan een andere refe-rentiewaarde dan die bedoeld in lid 1, moeten de technische voorzie-ningen met betrekking tot deze uitkeringen zo exact mogelijk gedektworden voor de „units” die geacht worden de referentiewaarde tevertegenwoordigen of, indien geen „units” zijn gecreëerd, door activamet een toereikende veiligheid en verhandelbaarheid die zo nauwmogelijk aansluiten bij die waarop de betrokken referentiewaarde isgebaseerd.
3. Indien de uitkeringen waarin een overeenkomst voorziet, recht-
streeks gekoppeld zijn aan een aandelenindex of aan een andere refe-rentiewaarde dan die bedoeld in lid 1, moeten de technische voorzie-ningen met betrekking tot deze uitkeringen zo exact mogelijk gedektworden voor de „units” die geacht worden de referentiewaarde tevertegenwoordigen of, indien geen „units” zijn gecreëerd, door activamet een toereikende veiligheid en verhandelbaarheid die zo nauwmogelijk aansluiten bij die waarop de betrokken referentiewaarde isgebaseerd.
4. Indien de uitkeringen als bedoeld in de leden 1 en 2 een gega-
randeerd rendement of een ander gegarandeerd uitkeringsniveaubehelzen, zijn op de daarmee overeenstemmende aanvullende techni-sche voorzieningen de artikelen 20, 21 en 22 van toepassing.
Artikel 24
1. Voor de toepassing van artikel 17, lid 3, en artikel 28 van
Richtlijn 79/267/EEG, dienen de Lid-Staten zich ten aanzien van decongruentieregels te voegen naar bijlage I van deze richtlijn.
2. Dit artikel is niet van toepassing op de in artikel 23 van deze
richtlijn bedoelde verbintenissen.
Artikel 25
Artikel 18, tweede alinea, onder 1, van Richtlijn 79/267/EEG wordt
vervangen door:
„1. Uit het vermogen van de onderneming dat niet dient ter
dekking van enige voorzienbare verplichting, na aftrek van deonlichamelijke bestanddelen; dit vermogen omvat met name:
— het gestorte maatschappelijk kapitaal of, wat onderlinge
waarborgmaatschappijen c.q. onderlinge verzekeringsmaat-schappijen betreft, het gestorte gedeelte van het waarborg-kapitaal plus de ledenrekeningen die aan de volgendecriteria voldoen:
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 26
▼B
a) de statuten bepalen dat er vanaf deze rekeningen alleen
betalingen aan leden mogen worden verricht als zulksgeen daling van de solvabiliteitsmarge tot onder hetvereiste niveau veroorzaakt of, na ontbinding van deonderneming, als alle andere schulden zijn voldaan;
b) de statuten bepalen dat de bevoegde autoriteiten ten
minste een maand van tevoren in kennis moeten wordengesteld van elke betaling voor andere doeleinden dan deindividuele opzegging van het lidmaatschap en dat zijgedurende deze termijn de voorgenomen betalingkunnen verbieden;
c) de relevante bepalingen in de statuten kunnen pas
worden gewijzigd wanneer de bevoegde autoriteiten,onverminderd de criteria onder a) en b), verklaardhebben geen bezwaar tegen deze wijziging te hebben;
— de helft van het niet-gestorte gedeelte van het maatschappe-
lijk kapitaal of van het waarborgkapitaal, zodra het gestortegedeelte 25 % van dit kapitaal bedraagt;
— de (wettelijke of vrije) reserves die niet tegenover verplich-
tingen staan;
— de overgebracht winst;— het gecumuleerd preferent aandelenkapitaal en de achterge-
stelde leningen mogen worden opgenomen, evenwel slechtstot een maximum van 50 % van de marge, waarvan niet meerdan 25 % in achtergestelde leningen met vaste looptijd, of hetgecumuleerd preferent aandelenkapitaal met vaste termijn,indien ten minste aan de volgende voorwaarden is voldaan:
a) in geval van faillissement of liquidatie van de verzeke-
ringsonderneming gelden bindende overeenkomsten opgrond waarvan de achtergestelde leningen of preferenteaandelen achtergesteld worden bij de vorderingen vanalle andere crediteuren en pas worden terugbetaald nadatalle andere op dat tijdstip opeisbare schulden zijnvoldaan.
Achtergestelde leningen moeten tevens aan de volgende
voorwaarden voldoen:
b) alleen de daadwerkelijk gestorte bedragen worden in
aanmerking genomen;
c) voor leningen met een vaste looptijd dient de oorspron-
kelijke looptijd ten minste vijf jaar te bedragen. Uiterlijkeen jaar voor de vervaldag legt de verzekeringsonderne-ming de bevoegde autoriteiten een plan ter goedkeuringvoor waarin wordt uiteengezet op welke wijze de solva-biliteitsmarge zal worden gehandhaafd of op het vereisteniveau gebracht op de vervaldag, tenzij de mate waarinde lening als bestanddeel van de solvabiliteitsmarge inaanmerking mag worden genomen, gedurende minimaalde laatste vijf jaren voor de datum van terugbetalinggeleidelijk wordt verlaagd. De bevoegde autoriteitenkunnen toestemming verlenen voor vervroegde terugbe-taling van dergelijke leningen, mits het initiatief hiertoeuitgaat van de emitterende verzekeringsonderneming enhaar solvabiliteitsmarge niet onder het vereiste niveaudaalt;
d) leningen waarvan de looptijd niet bepaald is, kunnen
slechts worden terugbetaald met een opzeggingstermijnvan vijf jaar, tenzij de leningen niet langer als bestand-delen van de solvabiliteitsmarge worden aangemerkt ofuitdrukkelijk de voorafgaande toestemming van debevoegde autoriteiten vereist is voor vervroegde terugbe-taling. In dit laatste geval dient de verzekeringsonderne-ming de bevoegde autoriteiten ten minste zes maandente voren in kennis te stellen van de voorgenomen terug-betaling, onder vermelding van de daadwerkelijke en devereiste solvabiliteitsmarge zowel vóór als na dezeterugbetaling. De bevoegde autoriteiten verlenen alleen
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 27
▼B
toestemming voor de terugbetaling indien de solvabili-teitsmarge van de verzekeringsonderneming niet onderhet vereiste niveau dreigt te dalen;
e) de leningsovereenkomst bevat geen bepalingen op grond
waarvan de lening in bepaalde omstandigheden, anderedan de liquidatie van de verzekeringsonderneming, vóórde overeengekomen datum moet worden terugbetaald;
f) de leningsovereenkomst kan alleen worden gewijzigd
nadat de bevoegde autoriteiten verklaard hebben geenbezwaar te hebben tegen de wijziging,
— effecten met onbepaalde looptijd en andere instrumenten die
aan de volgende voorwaarden voldoen, met inbegrip vanandere gecumuleerde preferente aandelen dan bedoeld in hetvoorgaande streepje, ten belope van maximaal 50 % van desolvabiliteitsmarge, voor het totaal van deze effecten en vande in het voorgaande streepje vermelde achtergesteldeleningen:
a) zij kunnen niet worden terugbetaald op initiatief van de
houder of zonder voorafgaande toestemming van debevoegde autoriteiten;
b) de emissie-overeenkomst moet de verzekeringsonderne-
ming de mogelijkheid bieden de betaling van de renteover de lening uit te stellen;
c) de vorderingen van de kredietverlener op de verzeke-
ringsonderneming moeten volledig worden achtergesteldbij de vorderingen van alle niet-achtergestelde credi-teuren;
d) in de documenten met betrekking tot de effectenemissie
moet worden gestipuleerd dat de verliezen gecompen-seerd kunnen worden door de schuld en de niet-gestorterente, terwijl de verzekeringsonderneming haar activi-teiten kan voortzetten;
e) alleen de daadwerkelijk gestorte bedragen worden in
aanmerking genomen.”.
Artikel 26
Uiterlijk drie jaar na het van toepassing worden van deze richtlijn
legt de Commissie het Comité voor het verzekeringswezen eenverslag voor betreffende de noodzaak van verdere harmonisatie vande solvabiliteitsmarge.
Artikel 27
Artikel 21 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 211. De Lid-Staten stellen geen enkel voorschrift vast met betrek-
king tot de aard van de activa welke aanwezig zijn boven deactiva die de in artikel 17 bedoelde technische voorzieningendekken.
2. De vrije beschikking over de roerende of onroerende activa
die deel uitmaken van het vermogen van de toegelaten verzeke-ringsondernemingen wordt, onverminderd artikel 17, lid 3, artikel24, leden 1, 2, 3 en 5, en artikel 26, lid 1, tweede alinea, door deLidStaten niet beperkt.
3. De leden 1 len 2 laten onverlet de maatregelen welke de
Lid-Staten als eigenaar van of deelnemer in de betrokken onder-nemingen kunnen nemen, onder volledige waarborging van debelangen van de verzekerden.”.
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 28
▼B
Hoofdstuk 3
Artikel 28
De Lid-Staat van de verbintenis kan de verzekeringnemer niet
beletten een overeenkomst te sluiten met een verzekeringsonderne-ming die volgens de voorwaarden van artikel 6 van Richtlijn 79/267/EEG een vergunning heeft verkregen, voor zover deze overeen-komst niet in strijd is met de wettelijke bepalingen van algemeenbelang die in de Lid-Staat van de verbintenis gelden.
Artikel 29
De Lid-Staten stellen geen bepalingen vast waarin de voorafgaande
goedkeuring of de systematische mededeling wordt geëist van dealgemene en bijzondere voorwaarden van de verzekeringspolissen, detarieven, de met name voor de berekening van de tarieven en detechnische voorzieningen gehanteerde technische grondslagen en deformulieren en andere documenten waarvan de verzekeringsonderne-ming gebruik wil maken in haar betrekkingen met de verzekeringne-mers.
Niettegenstaande de eerste alinea, en uitsluitend voor het toezicht op
de naleving van de nationale bepalingen betreffende de actuariëlebeginselen, kan de Lid-Staat van herkomst een niet-systematischemededeling van de voor de berekening van de tarieven en de techni-sche voorzieningen gehanteerde technische grondslagen eisen, zonderdat dit vereiste voor de onderneming een voorwaarde vooraf voor deuitoefening van haar werkzaamheden mag vormen.
Uiterlijk vijf jaar na het van toepassing worden van deze richtlijn,
legt de Commissie aan de Raad een verslag voor over de toepassingvan deze bepalingen.
Artikel 30
1. In artikel 15, lid 1, eerste alinea, van Richtlijn 90/619/EEG,
worden de woorden „in een van de in titel III bedoelde gevallen”geschrapt.
2. Artikel 15, lid 2, van Richtlijn 90/619/EEG wordt vervangen
door:
„2. De Lid-Staten behoeven lid 1 niet toe te passen op over-
eenkomsten met een looptijd van ten hoogste zes maanden of ingevallen waarin de verzekeringnemer, vanwege zijn positie of deomstandigheden waarin de overeenkomst is gesloten, deze bijzon-dere bescherming niet nodig heeft. De Lid-Staten specifiëren inhun voorschriften in welke gevallen lid 1 niet van toepassing is.”.
Artikel 31
1. Vóór de sluiting van de verzekeringsovereenkomst dienen aan
de verzekeringnemer ten minste de in bijlage II, onder A, vermeldegegevens te worden medegedeeld.
2. De verzekeringnemer dient gedurende de gehele looptijd van de
overeenkomst te worden ingelicht over elke wijziging van de inbijlage II, onder B, vermelde gegevens.
3. De Lid-Staat van de verbintenis mag van de verzekeringsonder-
nemingen niet verlangen dat zij aanvullende gegevens naast de inbijlage II vermelde gegevens verstrekken, tenzij deze nodig zijn vooreen goed begrip door de verzekeringnemer van de wezenlijkebestanddelen van de verbintenis.
4. De toepassingsvoorschriften betreffende dit artikel en bijlage II
worden door de Lid-Staat van de verbintenis vastgesteld.
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 29
▼B
TITEL IV
BEPALINGEN BETREFFENDE DE VRIJE VESTIGING EN HET VRIJ
VERRICHTEN VAN DIENSTEN
Artikel 32
Artikel 10 van Richtlijn 79/267/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 101. Iedere verzekeringsonderneming die op het grondgebied van
een andere Lid-Staat een bijkantoor wenst te vestigen, stelt debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst daarvan inkennis.
2. De Lid-Staten verlangen dat de verzekeringsonderneming die
op het grondgebied van een andere Lid-Staat een bijkantoor wenstte vestigen, de in lid 1 bedoelde kennisgeving vergezeld doetgaan van de volgende gegevens:
a) de naam van de Lid-Staat op het grondgebied waarvan zij
voornemens is het bijkantoor te vestigen;
b) haar programma van werkzaamheden, waarin met name de
aard van de voorgenomen verrichtingen en de organisatiestruc-tuur van het bijkantoor worden vermeld;
c) het adres in de Lid-Staat van het bijkantoor waar documenten
kunnen worden opgevraagd en afgeleverd, met dien verstandedat dit hetzelfde adres is als datgene waaraan de mededelingenvoor de algemeen gevolmachtigde worden gericht;
d) de naam van de algemeen gevolmachtigde van het bijkantoor,
aan wie voldoende bevoegdheden moeten zijn verleend om deonderneming ten opzichte van derden te verbinden en om haartegenover de autoriteiten en de rechterlijke instanties van deLid-Staat van het bijkantoor te vertegenwoordigen. In het gevalvan Lloyd’s mogen zich bij eventuele geschillen in de Lid-Staat van het bijkantoor welke voortvloeien uit aangeganeverbintenissen, voor de verzekerden geen grotere moeilijkhedenvoordoen dan bij vergelijkbare geschillen met klassieke verze-keraars. Te dien einde moet onder de bevoegdheden van dealgemeen gevolmachtigde in het bijzonder de bekwaamheidvallen, om in zijn hoedanigheid van algemeen gevolmachtigdeop voor de betrokken „underwriters” van Lloyd’s bindendewijze te worden gedagvaard.
3. Tenzij de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van
herkomst, gelet op het betrokken project, redenen hebben om tetwijfelen aan de deugdelijkheid van de administratieve structuur,aan de financiële positie van de verzekeringsonderneming of aande goede reputatie en de beroepskwalificaties of -ervaring van deverantwoordelijke bestuurders en van de algemeen gevolmach-tigde, doen zij binnen drie maanden na ontvangst van alle in lid 2bedoelde gegevens, mededeling van deze gegevens aan debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van het bijkantoor enstellen zij de betrokken onderneming hiervan in kennis.
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst verklaren
tevens dat de verzekeringsonderneming de vereiste solvabiliteits-marge bezit, berekend overeenkomstig het bepaalde in de artikelen19 en 20.
Wanneer de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst
weigeren de in lid 2 bedoelde gegevens mee te delen aan debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van het bijkantoor, delenzij de redenen van deze weigering binnen drie maanden naontvangst van alle gegevens aan de betrokken verzekeringsonder-neming mee. Tegen deze weigering of het uitblijven van eenantwoord staat beroep open bij de rechter in de Lid-Staat vanherkomst.
4. Voordat het bijkantoor van de verzekeringsonderneming met
zijn werkzaamheden aanvangt, beschikken de bevoegde autori-teiten van de Lid-Staat van het bijkantoor over twee maanden, terekenen vanaf de ontvangst van de in lid 3 bedoelde mededeling,
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 30
▼B
om in voorkomend geval aan de bevoegde autoriteiten van deLid-Staat van herkomst de voorwaarden, verband houdende methet algemeen belang, aan te geven waaronder deze werkzaam-heden in de Lid-Staat van het bijkantoor moeten worden uitgeoe-fend.
5. Zodra een mededeling van de bevoegde autoriteiten van de
Lid-Staat van het bijkantoor is binnengekomen of, wanneer dezeniet reageren, zodra de in lid 4 bedoelde termijn is verstreken,mag het bijkantoor worden gevestigd en met zijn werkzaamhedenaanvangen.
6. In geval van wijziging van de inhoud van een van de over-
eenkomstig lid 2, punten b), c) en d), verstrekte gegevens, stelt deverzekeringsonderneming de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst en van de Lid-Staat van het bijkantoor schrif-telijk van de desbetreffende wijziging in kennis, zulks ten minsteeen maand vóór de toepassing van de wijziging, opdat debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst en debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van het bijkantoor overeen-komstig lid 3, respectievelijk lid 4, hun taak kunnen vervullen.”.
Artikel 33
Artikel 11 van Richtlijn 79/267/EEG vervalt.
Artikel 34
Artikel 11 van Richtlijn 90/619/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 11Elke verzekeringsonderneming die voornemens is haar werkzaam-
heden voor het eerst in het kader van het vrij verrichten van dien-sten in één of meer Lid-Staten uit te oefenen, is gehouden debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst hiervanvooraf in kennis te stellen, met opgave van de aard van deverbintenissen die zij voornemens is aan te gaan.”.
Artikel 35
Artikel 14 van Richtlijn 90/619/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 141. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst
delen binnen één maand na de in artikel 11 bedoelde kennisge-ving aan de Lid-Staat of Lid-Staten op het grondgebied waarvande onderneming voornemens is in het kader van het vrijverrichten van diensten werkzaamheden uit te oefenen, mee:
a) dat de verzekeringsonderneming de vereiste solvabiliteitsmarge
bezit, berekend overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 19en 20 van Richtlijn 79/267/EEG;
b) de branches die de onderneming mag uitoefenen;
c) de aard van de verbintenissen die de onderneming voornemens
is aan te gaan in de Lid-Staat van dienstverrichting.
Zij stellen tegelijkertijd de betrokken onderneming daarvan in
kennis.
2. Wanneer de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van
herkomst de in lid 1 bedoelde gegevens niet meedelen binnen degestelde termijn, delen zij de redenen van deze weigering binnendie zelfde termijn aan de verzekeringsonderneming mee. Tegendeze weigering moet beroep openstaan bij de rechter in de Lid-Staat van herkomst.
3. De verzekeringsonderneming kan haar werkzaamheden
aanvangen vanaf de officieel bevestigde datum waarop haarbericht is gegeven van de in lid 1, eerste alinea, bedoelde mede-deling.”.
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 31
▼B
Artikel 36
Artikel 17 van Richtlijn 90/619/EEG wordt vervangen door:
„Artikel 17Wanneer de verzekeringsonderneming voornemens is in de in
artikel 11 bedoelde gegevens een wijziging aan te brengen, volgtzij daartoe de in de artikelen 11 en 14 bepaalde procedure.”.
Artikel 37
De artikelen 10, 12, 13, 16, 22 en 24 van Richtlijn 90/619/EEG
vervallen.
Artikel 38
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van het bijkantoor of van
de Lid-Staat van dienstverrichting kunnen voorschrijven dat de gege-vens die zij op grond van de bepalingen van deze richtlijn kunnenverlangen met betrekking tot de activiteit van de verzekeringsonder-nemingen die op het grondgebied van die Lid-Staat werkzaam zijn,hun in de officiële taal (of talen) van die Lid-Staat worden verstrekt.
Artikel 39
1. Artikel 19 van Richtlijn 90/619/EEG vervalt.2. De Lid-Staat van het bijkantoor of de Lid-Staat van dienstver-
richting stellen geen bepalingen vast waarin de voorafgaande goed-keuring of de systematische mededeling wordt geëist van de alge-mene en bijzondere voorwaarden van de verzekeringspolissen, detarieven, de technische grondslagen die met name voor de berekeningvan de tarieven en de technische voorzieningen worden gehanteerd,en de formulieren en andere documenten waarvan de onderneminggebruik wil maken in haar betrekkingen met de verzekeringnemers.Voor het toezicht op de naleving van zijn nationale bepalingenbetreffende verzekeringsovereenkomsten kan hij van een verzeke-ringsonderneming die op zijn grondgebied in het kader van het rechtvan vestiging of in het kader van het vrij verrichten, van diensten hetverzekeringsbedrijf wenst uit te oefenen, slechts een niet-systemati-sche mededeling eisen van de voorwaarden en van de andere docu-menten waarvan zij gebruik wenst te maken, zonder dat dit vereistevoor de verzekeringsonderneming een voorwaarde vooraf voor deuitoefening van haar werkzaamheden mag vormen.
Artikel 40
1. Artikel 20 van Richtlijn 90/619/EEG vervalt.2. Iedere verzekeringsonderneming die in het kader van het recht
van vestiging of in het kader van het vrij verrichten van dienstenwerkzaamheden uitoefent, moet aan de bevoegde autoriteiten van deLid-Staat van het bijkantoor en/of de Lid-Staat van dienstverrichtingalle voor de toepassing van dit artikel gevraagde documenten over-leggen, voor zover ook de verzekeringsondernemingen die hun hoofd-kantoor in deze Lid-Staten hebben daartoe zijn gehouden.
3. Indien de bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat vaststellen dat
een verzekeringsonderneming die een bijkantoor op het grondgebiedvan die Lid-Staat heeft of aldaar in het kader van het vrij verrichtenvan diensten werkzaam is, zich niet houdt aan de rechtsvoorschriftenvan de Lid-Staat die op haar van toepassing zijn, verzoeken zij debetrokken onderneming een einde te maken aan deze onregelmatig-heid.
4. Indien de betrokken onderneming niet het nodige doet, stellen
de bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staat de bevoegdeautoriteiten van de Lid-Staat van herkomst hiervan in kennis. Dezelaatsten treffen onverwijld alle passende maatregelen opdat debetrokken onderneming een eind maakt aan de onregelmatigheid. De
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 32
▼B
aard van deze maatregelen wordt ter kennis van de bevoegde autori-teiten van de betrokken Lid-Staat gebracht.
5. Indien de onderneming, ondanks de door de Lid-Staat van
herkomst getroffen maatregelen, of omdat deze maatregelen ontoerei-kend zijn of die Lid-Staat geen maatregelen treft, inbreuk blijftmaken op de in de betrokken Lid-Staat geldende rechtsregels, kandeze laatste, na de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat vanherkomst daarvan op de hoogte te hebben gebracht, passende maatre-gelen nemen om verdere onregelmatigheden te voorkomen of tebeteugelen en, voor zover zulks volstrekt noodzakelijk is, de onder-neming te beletten op zijn grondgebied nog nieuwe verzekeringsover-eenkomsten te sluiten. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de voor dezemaatregelen noodzakelijke kennisgevingen op hun grondgebied moge-lijk worden gemaakt.
6. De leden 3, 4 en 5 laten de bevoegdheid van de betrokken Lid-
Staten onverlet om in dringende gevallen passende maatregelen tetreffen om inbreuken op hun grondgebied te voorkomen. Zo kunnenzij onder meer een verzekeringsonderneming beletten op hun grond-gebied nog nieuwe verzekeringsovereenkomsten te sluiten.
7. De leden 3, 4 en 5 laten de bevoegdheid van de Lid-Staten
onverlet om overtredingen op hun grondgebied te bestraffen.
8. Indien de verzekeringsonderneming die de inbreuk heeft
gepleegd, in de betrokken Lid-Staat een vestiging heeft of ergoederen bezit, kunnen de bevoegde autoriteiten van deze Lid-Staat,overeenkomstig de nationale wetgeving, de voor deze inbreuk vastge-stelde administratieve sancties ten uitvoer leggen ten aanzien vandeze vestiging of deze goederen.
9. Elke op grond van de leden 4 tot en met 8 genomen maatregel
die sancties en beperkingen van de uitoefening van het verzekerings-bedrijf inhoudt, moet met redenen worden omkleed en ter kennis vande betrokken onderneming worden gebracht.
10. De Commissie legt om de twee jaar aan het Comité voor het
verzekeringswezen een verslag voor met een overzicht van het aantalen de aard van de gevallen waarin in elke Lid-Staat in de zin vanartikel 10 van Richtlijn 79/267/EEG of van artikel 14 van Richtlijn90/619/EEG, zoals bij de onderhavige richtlijn gewijzigd, weigeringheeft plaatsgevonden of maatregelen zijn genomen overeenkomstiglid 5. De Lid-Staten verlenen aan de Commissie hun medewerkingdoor de nodige informatie te verstrekken voor het opstellen van datverslag.
Artikel 41
Deze richtlijn belet verzekeringsondernemingen die hun hoofdkantoor
in een Lid-Staat hebben niet, hun diensten met alle beschikbarecommunicatiemiddelen te adverteren in de Lid-Staat van het bijkan-toor of de Lid-Staat van dienstverrichting, mits zij alle eventuelevoorschriften inzake vorm en inhoud van dit adverteren in achtnemen die zijn vastgesteld om redenen van algemeen belang.
Artikel 42
1. Artikel 21 van Richtlijn 90/619/EEG vervalt.2. In geval van liquidatie van een verzekeringsonderneming
worden de verbintenissen die voortvloeien uit overeenkomsten diedoor een bijkantoor of in het kader van het vrij verrichten van dien-sten zijn gesloten, op dezelfde wijze nagekomen als de verbintenissendie voortvloeien uit andere verzekeringsovereenkomsten van dezeonderneming, zonder onderscheid naar nationaliteit van verzekerdenen begunstigden.
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 33
▼B
Artikel 43
1. Artikel 23 van Richtlijn 90/619/EEG vervalt.2. Iedere verzekeringsonderneming moet, afzonderlijk voor in het
kader van vestiging en in het kader van het vrij verrichten van dien-sten tot stand gekomen verrichtingen, de bevoegde autoriteiten vande Lid-Staat van herkomst in kennis stellen van het bedrag van degeboekte premies, zonder aftrek van herverzekering, per Lid-Staat envoor elk van de in de bijlage van Richtlijn 79/267/EEG vermeldebranches I tot en met IX.
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst delen de
bedoelde gegevens binnen een redelijke termijn in geaggregeerdevorm mee aan de bevoegde autoriteiten van elke betrokken Lid-Staatdie daarom verzoekt.
Artikel 44
1. Artikel 25 van Richtlijn 90/619/EEG vervalt.2. Onverminderd een latere harmonisatie is elke verzekeringsover-
eenkomst uitsluitend onderworpen aan de indirecte belastingen enparafiscale heffingen op verzekeringspremies die bestaan in de Lid-Staat van de verbintenis in de zin van artikel 2, onder e), van Richt-lijn 90/619/EEG, en wat Spanje betreft, aan de extra heffingen diebij wet zijn ingesteld ten behoeve van het Spaanse „Consorcio decompensación de seguros” voor het vervullen van zijn taak metbetrekking tot de compensatie van verliezen die het gevolg zijn vanuitzonderlijke gebeurtenissen die zich in deze Lid-Staat voordoen.
Het recht dat krachtens artikel 4 van Richtlijn 90/619/EEG op de
overeenkomst van toepassing is, is niet van invloed op de belasting-regeling die van toepassing is.
Behoudens een latere harmonisatie past elke Lid-Staat op de verzeke-
ringsondernemingen die op zijn grondgebied verplichtingen aangaan,zijn nationale bepalingen toe betreffende de maatregelen met het oogop de inning van de verschuldigde indirecte belastingen en parafis-cale heffingen in de zin van de eerste alinea.
TITEL V
OVERGANGSBEPALINGEN
Artikel 45
De Lid-Staten kunnen verzekeringsondernemingen met hoofdkantoor
op hun grondgebied waarvan de gebouwen en terreinen die tegenoverde technische voorzieningen staan, op het tijdstip van kennisgevingvan deze richtlijn het in artikel 22, lid 1, onder a), bedoelde percen-tage overschrijden, een uiterlijk op 31 december 1998 verstrijkendetermijn toestaan om aan dat percentage te voldoen.
Artikel 46
1. Artikel 26 van Richtlijn 90/619/EEG vervalt.2. Tot en met 31 december 1995 voor Spanje en Portugal, en tot
en met 31 december 1998 voor Griekenland, geldt de volgende over-gangsregeling voor overeenkomsten waarbij een van deze Lid-Statende Lid-Staat van de verbintenis is:
a) in afwijking van artikel 8, lid 3, van Richtlijn 79/267/EEG, en de
artikelen 29 en 39 van deze richtlijn, kunnen de bevoegde autori-teiten van deze Lid-Staten eisen dat de algemene en bijzonderevoorwaarden van de verzekeringspolissen worden meegedeeldalvorens deze polissen in omloop worden gebracht;
b) het bedrag van de technische voorzieningen in verband met de in
dit artikel bedoelde overeenkomsten wordt onder toezicht van debetrokken Lid-Staat vastgesteld volgens de regels die door dieLid-Staat zijn bepaald of, bij ontstentenis daarvan, volgens deovereenkomstig de bepalingen van deze richtlijn op zijn grondge-
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 34
▼B
bied gevestigde praktijken. De dekking van die voorzieningendoor gelijkwaardige en congruente activa en de lokalisatie van dieactiva vinden onder toezicht van die Lid-Staat plaats volgens deregels of praktijken die in die Lid-Staat overeenkomstig de bepa-lingen van deze richtlijn zijn tot stand gekomen.
TITEL VI
SLOTBEPALINGEN
Artikel 47
1. De technische aanpassingen die op de hierna genoemde punten
in Richtlijn 79/267/EEG, Richtlijn 90/619/EEG en deze richtlijnmoeten worden aangebracht, worden vastgesteld volgens de procedurevan Richtlijn 91/675/EEG:
— uitbreiding van de lijst van rechtsvormen in artikel 8, lid 1, onder
a), van Richtlijn 79/267/EEG;
— wijziging van de in de bijlage van Richtlijn 79/267/EEG opge-
nomen lijst of aanpassing van de terminologie van die lijst, ommet de ontwikkelingen op de verzekeringsmarkt rekening tehouden;
— verduidelijking van de in artikel 18 van Richtlijn 79/267/EEG
opgesomde bestanddelen van de solvabiliteitsmarge, om met deschepping van nieuwe financiële instrumenten rekening te houden;
— wijziging van het in artikel 20, lid 2, van Richtlijn 79/267/EEG
vastgestelde minimumbedrag van het garantiefonds, om met deeconomische en financiële ontwikkelingen rekening te houden;
— wijziging, om met de schepping van nieuwe financiële instru-
menten rekening te houden, van de in artikel 21 van deze richt-lijn opgenomen lijst van categorieën van activa die ter dekkingvan de technische voorzieningen worden aanvaard en van de inartikel 22 van deze richtlijn vastgestelde voorschriften betreffendede spreiding;
— wijziging van de versoepelingen van de congruentieregels, waarin
in bijlage I van deze richtlijn is voorzien, om met de ontwikke-ling van nieuwe instrumenten ter dekking van het valutarisico ofde vooruitgang bij de Economische en Monetaire Unie rekeningte houden;
— verduidelijking van de definities, om een eenvormige toepassing
van Richtlijn 79/267/EEG en Richtlijn 90/619/EEG en deze richt-lijn in de gehele Gemeenschap te garanderen;.
— de nodige technische aanpassingen van de voorschriften inzake de
vaststelling van de maximumrentepercentages uit hoofde vanartikel 17 van Richtlijn 79/267/EEG, zoals bij deze richtlijngewijzigd, met name om rekening te houden met de vooruitgangbij de Economische en Monetaire Unie.
Artikel 48
1. De bijkantoren die, overeenkomstig de bepalingen van de Lid-
Staat van vestiging, hun werkzaamheden hebben aangevangen vóórde inwerkingtreding van de toepassingsbepalingen van deze richtlijn,worden geacht onderworpen te zijn geweest aan de procedure vanartikel 10, leden 1 tot en met 5, van Richtlijn 79/267/EEG. Zij vallenvanaf genoemde inwerkingtreding onder de artikelen 17, 23, 24 en26 van Richtlijn 79/267/EEG en onder artikel 40 van deze richtlijn.
2. De artikelen 11 en 14 van Richtlijn 90/619/EEG, zoals bij deze
richtlijn gewijzigd, doen geen afbreuk aan de rechten die zijnverkregen door verzekeringsondernemingen welke vóór de inwerking-treding van de toepassingsbepalingen van deze richtlijn werkzaamwaren in het kader van het vrij verrichten van diensten.
Artikel 49
Het volgende artikel 31 bis wordt in Richtlijn 79/267/EEG inge-
voegd:
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 35
▼B
„Artikel 31 bis
1. Elke Lid-Staat verleent, onder de in het nationale recht vast-
gestelde voorwaarden, aan de op zijn grondgebied gevestigdeagentschappen en bijkantoren, als bedoeld in deze titel, toestem-ming om hun verzekeringsportefeuille geheel of gedeeltelijk overte dragen aan een in dezelfde Lid-Staat gevestigde overnemer,indien de bevoegde autoriteiten van die Lid-Staat, of in voorko-mend geval die van de in artikel 30 bedoelde Lid-Staat, verklaren,dat de overnemer, mede gelet op de overdracht, de vereiste solva-biliteitsmarge bezit.
2. Elke Lid-Staat verleent, onder de in het nationale recht vast-
gestelde voorwaarden, aan de op zijn grondgebied gevestigdeagentschappen en bijkantoren, als bedoeld in deze titel, toestem-ming om hun verzekeringsportefeuille geheel of gedeeltelijk overte dragen aan een verzekeringsonderneming die haar hoofdkantoorin een andere Lid-Staat heeft, indien de bevoegde autoriteiten vandie Lid-Staat verklaren dat de overnemer, mede gelet op de over-dracht, de vereiste solvabiliteitsmarge bezit.
3. Indien een Lid-Staat, onder de in het nationale recht vastge-
stelde voorwaarden, aan de op zijn grondgebied gevestigde agent-schappen en bijkantoren, als bedoeld in deze titel, toestemmingverleent om hun verzekeringsportefeuille geheel of gedeeltelijkover te dragen aan een op het grondgebied van een andere Lid-Staat gevestigd agentschap of bijkantoor, als bedoeld in deze titel,overtuigt hij zich ervan dat de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van de overnemer, of in voorkomend geval die van de inartikel 30 bedoelde Lid-Staat, verklaren dat de overnemer, medegelet op de overdracht, de vereiste solvabiliteitsmarge bezit, datde wetgeving van de Lid-Staat van de overnemer in de mogelijk-heid van een dergelijke overdracht voorziet en dat die Lid-Staatmet de overdracht instemt.
4. In de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde gevallen verleent de
Lid-Staat waar het overdragende agentschap of bijkantoor isgevestigd, toestemming voor de overdracht na de instemming tehebben verkregen van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staatvan de verbintenis, wanneer deze niet de Lid-Staat is waar hetoverdragende agentschap of bijkantoor is gevestigd.
5. De bevoegde autoriteiten van de geraadpleegde Lid-Staten
delen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst vande overdragende verzekeringsonderneming hun advies of huninstemming mede binnen drie maanden na ontvangst van hetverzoek; indien de geraadpleegde autoriteiten niet binnen dietermijn hebben gereageerd, geldt zulks als een gunstig advies ofals een stilzwijgende instemming.
6. De overeenkomstig dit artikel toegestane overdracht wordt in
de Lid-Staat van de verbintenis bekendgemaakt onder de in hetnationale recht vastgestelde voorwaarden. Deze overdracht kanvan rechtswege worden tegengeworpen aan de verzekeringnemers,aan de verzekerden en aan allen voor wie uit de overgedragenovereenkomsten rechten of verplichtingen voortvloeien.
Deze bepaling doet geen afbreuk aan het recht van de Lid-Staten
om de verzekeringnemers de mogelijkheid te bieden de overeen-komst binnen een bepaalde termijn na de overdracht op tezeggen.”.
Artikel 50
De Lid-Staten dragen er zorg voor dat tegen besluiten ten aanzien
van een verzekeringsonderneming, die worden genomen op grond vanwettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen welke in overeenstem-ming met deze richtlijn zijn vastgesteld, beroep op de rechter open-staat.
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 36
▼B
Artikel 51
1. De Lid-Staten stellen uiterlijk op 31 december 1993 de nodige
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om aan deze richtlijnte voldoen en doen deze bepalingen uiterlijk op 1 juli 1994 inwerking treden. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld inkennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen vaststellen, wordt in die
bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt ernaar verwezen bijde officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor dezeverwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de voor-
naamste bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richt-lijn vallende gebied vaststellen.
Artikel 52
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 37
▼B
BIJLAGE I
CONGRUENTIEREGELS
De valuta waarin de verbintenissen van de verzekeraar opeisbaar zijn, wordt
aan de hand van de volgende regels bepaald:
1. Wanneer de garanties van een overeenkomst in een bepaalde valuta luiden,
worden de verbintenissen van de verzekeraar geacht in die valuta opeisbaarte zijn.
2. De Lid-Staten kunnen de ondernemingen toestaan tegenover hun technische
voorzieningen, en met name hun wiskundige voorzieningen, geencongruente activa te stellen indien toepassing van de bovenstaande regelstot gevolg zou hebben dat de onderneming, om aan het congruentiebe-ginsel te voldoen, in een bepaalde valuta activabestanddelen zou moetenaanhouden ten bedrage van ten hoogste 7 % van de bestaande bestanddelenin andere valuta’s.
3. De Lid-Staten behoeven van de ondernemingen niet te eisen dat zij het
congruentiebeginsel toepassen indien de verbintenissen opeisbaar zijn ineen andere valuta dan die van een der Lid-Staten van de Gemeenschap, alsde beleggingen in deze valuta aan regels onderworpen zijn, als voor dezevaluta transferbeperkingen gelden of als zij, om analoge redenen, nietgeschikt is tot dekking van de technische voorzieningen.
4. Het is de ondernemingen toegestaan een bedrag van ten hoogste 20 % van
hun verbintenissen in een welbepaalde valuta niet met congruente activa tedekken.
Wel moet het totaal van de activa, alle valuta’s te zamen genomen, ten
minste gelijk zijn aan het totaal van de verbintenissen, alle valuta’s tezamen genomen.
5. Elke Lid-Staat kan bepalen dat, wanneer op grond van de bovenstaande
regels tegenover verbintenissen activa moeten staan die in de valuta vaneen Lid-Staat luiden, ook aan deze regel wordt geacht te zijn voldaan alsde activa in ecu luiden.
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 38
▼B
BIJLAGE II
AAN DE VERZEKERINGNEMER TE VERSTREKKEN INLICH-
TINGEN
De volgende inlichtingen, die hetzij voor de sluiting van de overeenkomst (A)
hetzij gedurende de looptijd ervan (B) aan de verzekeringnemer moetenworden meegedeeld, moeten duidelijk, nauwkeurig en schriftelijk wordenverstrekt in een officiële taal van de Lid-Staat van de verbintenis.
Deze inlichtingen mogen evenwel ook in een andere taal worden gesteld
indien de verzekeringnemer daarom verzoekt en de wetgeving van de Lid-Staat zulks toestaat, dan wel indien de verzekeringnemer vrij het toepasselijkerecht kan kiezen.
A.Vóór de sluiting van de overeenkomst
Inlichtingen betreffende de verzekeringsonderneming Inlichtingen betreffende de verbintenis
a.1 Naam of firmanaam, rechtsvorm
a.2 Naam van de Lid-Staat waar het hoofd-
kantoor, en in voorkomend geval, hetagentschap of bijkantoor waarmee deovereenkomst zal worden gesloten, isgevestigd
a.3 Adres van het hoofdkantoor en, in voor-
komend geval, van het agentschap ofbijkantoor waarmee de overeenkomst zalworden geslotena.4 Omschrijving van elke verzekeringsdek-
king en keuzemogelijkheid
a.5 Looptijd van de overeenkomsta.6 Wijze van beëindiging van de overeen-
komst
a.7 Wijze en duur van betaling van de
premies
a.8 Wijze van berekening en toewijzing van
winstdelingen
a.9 Gegevens over de afkoop- en premie-
vrije waarden en in hoeverre deze zijngegarandeerd
a.10 Inlichtingen over de premies voor iedere
verzekeringsdekking, zowel de hoofddek-king als de aanvullende dekkingen,indien zulke inlichtingen dienstig blijken
a.11 Opsomming van de gebruikte referentie-
waarden (rekeneenheden) in fractieverze-keringen
a.12 Gegevens over de aard van de tegenover
de fractieverzekeringen staande activa
a.13 Wijze van uitoefening van het recht van
opzegging
a.14 Algemene indicatie betreffende de op
het type polis toepasselijke belastingre-geling
a.15 Regelingen voor het behandelen van
klachten van verzekeringnemers, verze-kerden of begunstigden over de overeen-komst, met inbegrip, in voorkomendgeval, van het bestaan van een instantiedie belast is met het onderzoeken vanklachten, onverminderd de mogelijkheidvoor de verzekeringnemer een gerechte-lijke procedure aan te spannen
a.16 Het recht dat op de overeenkomst van
toepassing is, hetzij wanneer de partijengeen vrijheid van rechtskeuze hebben,hetzij ten gevolge van de keuze die deverzekeraar voorstelt als zulks wel hetgeval is
1992L0096 — NL — 21.11.1992 — 000.001 — 39
▼B
B.Gedurende de looptijd
Naast de algemene en bijzondere voorwaarden die aan de verzekeringnemer moeten worden
meegedeeld, dienen aan deze laatste ook de onderstaande inlichtingen te worden verstrekt gedu-rende de gehele looptijd van de overeenkomst:
Inlichtingen betreffende de verzekeringsonderneming Inlichtingen betreffende de verbintenis
b.1 Iedere wijziging van de naam of firma-
naam, de rechtsvorm of het adres van hethoofdkantoor en, in voorkomend geval,van het agentschap of bijkantoor waar-mede de overeenkomst is geslotenb.2 Alle inlichtingen betreffende de punten
A.a.4 tot en met A.a.12 in het geval vanaanhangsels bij de overeenkomst of wijzi-ging van de daarop van toepassing zijndewetgeving
b.3 Elk jaar inlichtingen betreffende de situ-
atie van de winstdeling