1999L0002 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 1999/2/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 22 februari 1999
betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de behandeling
van voedsel en voedselingrediënten met ioniserende straling
(PB L 66 van 13.3.1999, blz. 16)
Gewijzigdbij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad
van 29 september 2003L 284 1 31.10.2003
▼B
RICHTLIJN 1999/2/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN
DE RAAD
van 22 februari 1999
betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de
lidstaten inzake de behandeling van voedsel en voedselingrediënten
met ioniserende straling
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,inzonderheid op artikel 100 A,
Gezien de voorstellen van de Commissie (
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Overeenkomstig de procedure van artikel 189 B van het Verdrag, en
gezien het gemeenschappelijk ontwerp dat op 9 december 1998 door
het bemiddelingscomité is goedgekeurd (3),
(1)Overwegende dat verschillen in de nationale wetgevingen betref-
fende de behandeling van voedsel en voedselingrediënten, hierna„levensmiddelen” genoemd, met ioniserende straling en de daar-voor geldende gebruiksvoorwaarden het vrije verkeer vanlevensmiddelen belemmeren en tot concurrentievervalsingkunnen leiden, hetgeen rechtstreeks op de werking van de
gemeenschappelijke markt van invloedkan zijn;
(2)Overwegende dat het, met het oog op de goede werking van de
interne markt nodig is maatregelen te treffen; dat de internemarkt een ruimte zonder binnengrenzen omvat waarin vrijverkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaar-borgd; dat zulks op dit moment niet het geval is aangeziendoorstraling van levensmiddelen in bepaalde lidstaten toegestaan
en in andere verboden is;
(3)Overwegende dat deze kaderrichtlijn zal worden aangevuld met
Richtlijn 1999/3/EG van het Europees Parlement en de Raad van22 februari 1999 inzake de vaststelling van een communautairelijst van levensmiddelen en levensmiddeleningrediënten diemogen worden behandeld met ioniserende straling (
4), hierna de
„Toepassingsrichtlijn” genoemd;
(4)Overwegende dat voedseldoorstraling in verschillende lidstaten
een gevoelig onderwerp is in de publieke opinie; dat consu-
menten redenen tot bezorgdheid kunnen hebben over degevolgen van de toepassing van voedseldoorstraling;
(5)Overwegende dat het passend is dat de lidstaten tot de inwer-kingtreding van de communautaire positieve lijst vanlevensmiddelen die met ioniserende straling mogen wordenbehandeld, overeenkomstig de regels van het Verdrag bestaandenationale beperkingen of verboden blijven toepassen inzake het
behandelen van levensmiddelen met ioniserende straling en de
handel in doorstraalde levensmiddelen die niet zijn vermeld inde voorlopige positieve lijst van de toepassingsrichtlijn;
(6)Overwegende dat regels met betrekking tot het gebruik van ioni-serende straling voor behandeling van levensmiddelen in deeerste plaats eisen op het vlak van de menselijke gezondheidmoeten bevatten, maar dat er ook, binnen de grenzen die de1999L0002 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 2
(1) PB C 336 van 30.12.1988, blz. 7 en PB C 303 van 2.12.1989, blz. 15.
(2) PB C 194 van 31. 7. 1989, blz. 14.
(3) Standpunt van het Europees Parlement van 11 oktober 1989 (PB C 291 van
20.11.1989, blz. 58), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 27oktober 1997 (PB C 389 van 22.12.1997, blz. 36) en besluit van het Euro-
pees Parlement van 18 februari 1998 (PB C 80 van 16. 3. 1998, blz. 130).
Besluit van de Raad van 25 januari 1999. Besluit van het Europees Parle-
ment van 28 januari 1999.
(
4) Zie bladzijde 24 van dit Publicatieblad.
▼B
gezondheidsbescherming vereist, met economische en technische
factoren rekening moet worden gehouden;
(7)Overwegende dat Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescher-ming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de
aan ioniserende straling gebonden gevaren (
1) van toepassing
blijft;
(8)Overwegende dat de goedgekeurde doorstralingseenheden onderofficiële controle moeten staan die wordt verricht volgens eeninspectiesysteem dat moet worden opgezet om aan de bepalingenvan deze richtlijn te voldoen;
(9)Overwegende dat goedgekeurde eenheden hun gegevens moetenbewaren om de zekerheid te kunnen geven dat de regels vandeze richtlijn zijn nageleefd;
(10)Overwegende dat Richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18december 1978, inzake de onderlinge aanpassing van de wetge-vingen der lidstaten inzake etikettering en presentatie vanlevensmiddelen bestemd voor de eindverbruiker, alsmede inzake
de daarvoor gemaakte reclame (
2) reeds regels inhoudt op het
gebied van de etikettering van doorstraalde levensmiddelen dievoor verkoop aan de eindverbruiker zijn bestemd;
(11)Overwegende dat passende regels moeten worden vastgesteldvoor de etikettering van niet voor de eindverbruiker bestemde,met ioniserende straling behandelde levensmiddelen;
(12)Overwegende dat, onverminderd de besluitvormingsproceduresvan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschapof van deze richtlijn, het bij Besluit 74/234/EEG van deCommissie (
3) ingestelde Wetenschappelijk Comité voor de
menselijke voeding moet worden geraadpleegd over elke kwestie
in verband met deze richtlijn die mogelijk gevolgen heeft voorde volksgezondheid;
(13)Overwegende dat levensmiddelen slechts aan de werking vanioniserende straling mogen worden blootgesteld indien dit vanuitvoedselhygiënisch oogpunt noodzakelijk is, indien er eenaantoonbaar technologisch of ander voordeel, dan wel een voor-deel voor de verbruiker aan is verbonden, en indien de
levensmiddelen gezond zijn en in een behoorlijke toestand
verkeren, aangezien ioniserende straling niet mag wordengebruikt als vervanging voor methoden ten behoeve van dehygiëne of de gezondheid of goede productie- of landbouwme-thoden;
(14)Overwegende dat doorstraling niet mag worden toegepast tervervanging van goede productiemethoden; dat voor de in debijlage bij de toepassingsrichtlijn vermelde levensmiddelen aandeze voorwaarde is voldaan;
(15)Overwegende dat in alle gevallen waarin de Raad de Commissiemachtigt tot tenuitvoerlegging van regels met betrekking tot de
doorstraling van levensmiddelen, in een procedure dient te
worden voorzien die tussen de lidstaten en de Commissie eennauwe samenwerking tot standbrengt in het kad er van hetPermanent Comité voor levensmiddelen, en naar gelang van hetgeval, van dat van het Permanent Veterinair Comité of van datvan het Permanent Plantenziektenkundig Comité;
(16)Overwegende dat indien het gebruik van straling of van eenlevensmiddel dat met op grond van deze richtlijn toegestane
ioniserende straling is behandeld, een gevaar voor de gezondheid
blijkt op te leveren, de lidstaten de mogelijkheid moeten hebbendit gebruik op te schorten of te beperken, dan wel, hangende een1999L0002 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 3
(1) PB L 159 van 29. 6. 1996, blz. 1.
(2) PB L 33 van 8.2.1979, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigdbij Richtlijn 97/
4/EG (PB L 43 van 14.2.1997, blz. 21).
(3) PB L 136 van 20. 5. 1974, blz. 1.
▼B
besluit op Gemeenschapsniveau, de geldende grenswaarden te
verlagen;
(17)Overwegende dat in Richtlijn 89/397/EEG van de Raad van 14juni 1989 inzake de officiële controle op levensmiddelen (
1)de
keuze van de middelen en methoden wordt overgelaten aan denationale controle-instanties; dat in Richtlijn 93/99/EEG van deRaad van 29 oktober 1993 betreffende aanvullende maatregelen
inzake de officiële controle op levensmiddelen (
2) kwaliteits-
normen voor laboratoria worden vastgesteld en het gebruik vanerkende analysemethoden waar deze beschikbaar zijn, verplichtwordt gesteld; dat artikel 5 van Richtlijn 93/99/EEG van toepas-sing is op het toezicht op de uitvoering van onderhavigerichtlijn;
(18)Overwegende dat op 20 december 1994 tussen het EuropeesParlement, de Raad en de Commissie een „modus vivendi” isovereengekomen betreffende de maatregelen ter uitvoering vande besluiten die zijn vastgesteld volgens de procedure van artikel
189 B van het Verdrag (
3),
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Deze richtlijn is van toepassing op de vervaardiging, het in de
handel brengen en de invoer van voedsel en voedselingrediënten,hierna „levensmiddelen” te noemen, die met ioniserende straling zijn
behandeld.
2. Deze richtlijn is niet van toepassing op:
a) levensmiddelen die zijn blootgesteld aan ioniserende straling die is
opgewekt door meet- of controle-instrumenten, mits de geabsor-
beerde dosis niet hoger is dan 0,01 Gy voor controle-instrumenten
die gebruik maken van neutronen, en 0,5 Gy in andere gevallen,bij een energieniveau van ten hoogste 10 MeV in het geval vanröntgenstralen, 14 MeV in het geval van neutronen en 5 MeV inandere gevallen;
b) de doorstraling van levensmiddelen die worden bereid voor
patiënten die onder medisch toezicht steriele voeding nodig hebben.
Artikel 2
De lidstaten treffen alle nodige maatregelen om te waarborgen dat
doorstraalde levensmiddelen alleen in de handel kunnen worden
gebracht wanneer zij voldoen aan het bepaalde in deze richtlijn.
Artikel 3
1. De voorwaarden waaraan moet worden voldaan voordat de behan-
deling van levensmiddelen met ioniserende straling mag worden
toegestaan, zijn vermeld in bijlage I. Op het tijdstip van behandelingmoeten dergelijke levensmiddelen van adequate hygiënische kwaliteitzijn.
2. Doorstraling mag alleen plaatsvinden door middel van de in
bijlage II genoemde bronnen en overeenkomstig de aanbevolen richt-lijnen voor de praktijk waarnaar in artikel 7, lid 2, wordt verwezen.De totale gemiddelde geabsorbeerde dosis moet worden berekend over-
eenkomstig bijlage III.
Artikel 4
1. De communautaire lijst van levensmiddelen die met ioniserende
straling mogen worden behandeld, met uitsluiting van alle andere1999L0002 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 4
(1) PB L 186 van 30. 6. 1989, blz. 23.
(2) PB L 290 van 24. 11. 1993, blz. 14.
(3) PB C 102 van 4. 4. 1996, blz. 1.
▼B
levensmiddelen, en de maximaal toegestane stralingsdoses worden
omschreven in de toepassingsrichtlijn, die wordt vastgesteld overeen-komstig de procedure van artikel 100 A van het Verdrag en rekening
houdende met de voorwaarden van bijlage I.
2. Deze lijst zal in fasen worden opgesteld.3. De Commissie onderzoekt de vigerende nationale vergunningen,
en dient overeenkomstig de procedure van artikel 100 A van hetVerdrag en na raadpleging van het Wetenschappelijk Comité voor demenselijke voeding, voorstellen in met het oog op de opstelling vande lijst.
Uiterlijk op 31 december 2000 dient de Commissie overeenkomstig
artikel 100 A van het Verdrag een voorstel in met het oog op de
aanvulling van de in lid 1 bedoelde positieve lijst.
4. Tot de inwerkingtreding van de op basis van het in de tweede
alinea van lid 3 genoemde voorstel aan te nemen richtlijn mogen delidstaten bestaande vergunningen voor de behandeling van levensmid-delen met ioniserende straling handhaven, mits:
a) het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding positief
heeft geadviseerd over de behandeling van het voedingsmiddel in
kwestie;
b) de totale gemiddelde geabsorbeerde straling de door het Weten-
schappelijk Comité voor de menselijke voeding aanbevolengrenswaarden niet overschrijdt;
c) de behandeling met ioniserende straling en het in de handel brengen
overeenkomstig deze richtlijn geschieden.
5. Tot de inwerkingtreding van de op basis van het in de tweede
alinea van lid 3 genoemde voorstel aan te nemen richtlijn mogen delidstaten tevens vergunningen verlenen voor het behandelen van levens-middelen waarvoor een andere lidstaat vergunningen heeft gehandhaafd
overeenkomstig lid 4, mits aan dezelfde voorwaarden wordt voldaan.
6. De lidstaten stellen de Commissie en de andere lidstaten onver-
wijld in kennis van uit hoofde van lid 4 gehandhaafde of uit hoofdevan lid 5 verleende vergunningen en de daaraan verbonden voor-waarden. Deze kennisgevingen worden door de Commissiebekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeen-
schappen .
7. Tot de inwerkingtreding van de op basis van het in de tweede
alinea van lid 3 genoemde voorstel aan te nemen richtlijn mogen de
lidstaten, met inachtneming van de regels van het Verdrag, bestaandenationale beperkingen of verboden blijven toepassen inzake het behan-delen van levensmiddelen en ingrediënten met ioniserende straling ende handel in doorstraalde levensmiddelen die niet zijn vermeld in devoorlopige positieve lijst van de Toepassingsrichtlijn.
Artikel 5
1. De maximumdosis voor levensmiddelen mag over meer dan één
doorstraling worden verdeeld; de overeenkomstig artikel 4 vastgestelde
maximumdosis mag evenwel niet worden overschreden. De doorstra-
ling mag niet worden gecombineerd met een chemisch procédé dathetzelfde oogmerk heeft als de doorstraling.
2. Tot afwijking van lid 1 kan worden besloten volgens de proce-
dure van artikel 12.
Artikel 6
Met betrekking tot de etikettering van doorstraalde levensmiddelen
gelden de volgende voorschriften:
1. In het geval van producten die bestemd zijn voor eindgebruikers en
instellingen:
a) wanneer producten verpakt worden verkocht, moet de vermelding
„doorstraald” of „door straling behandeld” of „met ioniserende1999L0002 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 5
▼B
straling behandeld”, zoals voorgeschreven in artikel 5, lid 3, van
Richtlijn 79/112/EEG op het etiket zijn vermeld.
Wanneer producten niet-verpakt worden verkocht, moet de
vermelding samen met de benaming van het product worden
aangebracht op een affiche of een bord boven of naast de houder
waarin het product zich bevindt;
b) wanneer een doorstraald product als ingrediënt wordt gebruikt,
moet aan de benaming ervan in de lijst van ingrediënten devermelding van de doorstraling worden toegevoegd.
Wanneer producten niet-verpakt worden verkocht, moet de
vermelding samen met de benaming van het product wordenaangebracht op een affiche of een bord boven of naast de houder
waarin het product zich bevindt;
c) in afwijking van artikel 6, lid7, van Richtlijn 79/112/EEG is
deze vermelding ook verplicht wanneer doorstraalde ingrediëntengebruikt worden in samengestelde levensmiddelen, ook al makendeze ingrediënten minder dan 25 % van het eindproduct uit.
2. In het geval van producten die niet bestemd zijn voor eindgebruikers
en instellingen:
a) moet in de in het vorige lid bedoelde vermelding worden aange-
geven dat het product is doorstraald, zowel in het geval vandoorstraalde levensmiddelen als wanneer een niet-doorstraaldlevensmiddel doorstraalde ingrediënten bevat;
b) moet of naam en adres of het referentienummer van de eenheid
waar de doorstraling is uitgevoerd, zoals bepaald in artikel 7,
worden vermeld.
3. In alle gevallen dient de doorstraling te worden vermeld in de docu-
menten die de doorstraalde levensmiddelen vergezellen of daaropbetrekking hebben.
Artikel 7
1. De lidstaten doen de Commissie mededeling van de instantie(s)
die bevoegd is (zijn) voor:
— de voorafgaande goedkeuring van de doorstralingsinstallatie;
— de toekenning van een officieel referentienummer aan erkende
doorstralingsinstallaties;
— de officiële controle en inspectie;— de intrekking of wijziging van een erkenning.
2. Erkenning wordt slechts verleend, indien de installatie:
— voldoet aan de door de Gemengde FAO/WHO-Commissie voor de
Codex Alimentarius aanbevolen internationale richtlijnen voor depraktijk voor de exploitatie van doorstralingsinstallaties in gebruik
voor de behandeling van levensmiddelen (ref. FAO/WHO CAC/
Vol. XV, ed. 1) en aan alle eventuele aanvullende eisen die volgensde procedure van artikel 12 van deze richtlijn worden vastgesteld;
— een persoon aanwijst die instaat voor de naleving van alle eisen die
voor de toepassing van het procédé noodzakelijk zijn.
3. Iedere lidstaat doet aan de Commissie mededeling van:
— naam, adres en referentienummer van de door hem erkende door-
stralingsinstallaties, van de tekst van het erkenningsbesluit,alsmede van eventuele besluiten tot opschorting of intrekking
daarvan.
Bovendien doen de lidstaten aan de Commissie elk jaar mededeling
van:
— de resultaten van de controles die zijn uitgevoerd in de doorstra-
lingsinstallaties, met name voor wat betreft de categorieën en
hoeveelheden behandelde producten en de daarbij toegepaste doses;
— de resultaten van de controles die zijn verricht in het stadium van
het in de handel brengen van het product. De lidstaten zorgenervoor dat de methoden die worden gebruikt ter opsporing van1999L0002 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 6
▼B
behandeling met ioniserende straling in overeenstemming zijn met
de punten 1 en 2 van de bijlage bij Richtlijn 85/591/EEG van deRaad(
1) en al of zo spoedig mogelijk en uiterlijk 1 januari 2003
gestandaardiseerd of erkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie
in kennis van de gebruikte methoden en de Commissie beoordeelthet gebruik en de ontwikkeling van deze methoden aan de handvan een advies van het Wetenschappelijk Comité voor de mense-lijke voeding.
4. Op basis van de overeenkomstig lid 3 verstrekte gegevens maakt
de Commissie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
het volgende bekend:
— gedetailleerde informatie over de installaties, alsmede over elke
verandering in de status ervan;
— een verslag op basis van de ieder jaar door de nationale controle-
instanties verstrekte inlichtingen.
Artikel 8
1. De overeenkomstig artikel 7 erkende doorstralingsinstallatie moet
voor elke gebruikte ioniserende stralingsbron voor iedere partij behan-
delde levensmiddelen een register met de volgende gegevens
bijhouden:
a) aard en hoeveelheid van de doorstraalde levensmiddelen;
b) nummer van de partij;
c) degene die opdracht heeft gegeven tot de behandeling;
d) degene voor wie de doorstraalde levensmiddelen zijn bestemd;
e) doorstralingsdatum;
f) het verpakkingsmateriaal dat tijdens de doorstraling is gebruikt;
g) de gegevens betreffende de controle op het doorstralingsprocédé
volgens bijlage III, de verrichte stralingsmetingen en de gevondenuitkomsten met nadere gegevens over de boven- en ondergrens vande geabsorbeerde dosis en het soort ioniserende straling;
h) vermelding van de voorbereidende valideringsmetingen.
2. De in lid 1 genoemde registers moeten gedurende vijf jaar worden
bewaard.
3. Nadere bepalingen inzake de uitvoering van dit artikel worden
vastgesteld volgens de procedure van artikel 12.
Artikel 9
1. Een met ioniserende straling behandeld levensmiddel mag slechts
uit een derde land worden ingevoerd indien het
— voldoet aan de voorwaarden die voor deze levensmiddelen gelden;
— vergezeld gaat van documenten waarin naam en adres van de instal-
latie die de ioniserende behandeling heeft verricht, alsmede de inartikel 8 genoemde gegevens zijn vermeld;
— afkomstig is van een door de Gemeenschap erkende doorstralingsin-
stallatie die op de in lid 2 bedoelde lijst voorkomt.
2. a) De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 12 een lijst
op van de erkende installaties waarvoor door officieel toezicht isgewaarborgd dat de eisen van artikel 7 worden nagekomen.
Voor de opstelling van bovengenoemde lijst kan de Commissie
overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 93/99/EEG aan deskun-digen opdracht geven onder haar verantwoordelijkheidbeoordelingen en inspecties van de doorstralingsinstallaties inderde landen uit te voeren.1999L0002 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 7
(1) PB L 372 van 31. 12. 1985, blz. 50.
▼B
De Commissie maakt deze lijst en de eventuele wijzigingen
daarvan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
bekend.
b) De Commissie kan technische regelingen met de bevoegde
instanties van derde landen overeenkomen betreffende de wijzewaarop de onder a) bedoelde beoordelingen en inspecties worden
verricht.
Artikel 10
Het voor de verpakking van door te stralen levensmiddelen te
gebruiken materiaal moet voor dit doel geschikt zijn.
Artikel 11
De wijzigingen die eventueel in de bijlagen worden aangebracht om
rekening te houden met de wetenschappelijke en technische ontwikke-
ling worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 100 A van het
Verdrag.
Artikel 12
1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 58 van Veror-
dening (EG) nr. 178/2002 (
1) ingestelde Permanent Comité voor de
voedselketen en de diergezondheid, hierna „het comité” te noemen.
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG (2) van toepassing, met inachtneming van het
bepaalde in artikel 8 van dat besluit.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit nr. 1999/468/EG bedoelde termijn
wordt vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 13
Het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding wordt
geraadpleegd over elke kwestie die binnen het toepassingsgebied van
deze richtlijn valt en waarvan mag worden verwacht dat zij van invloed
is op de volksgezondheid.
Artikel 14
1. Indien een lidstaat ingevolge nieuwe informatie of ingevolge een
nieuwe beoordeling van sedert de aanneming van deze richtlijnbeschikbare informatie, over nauwkeurige gegevens beschikt waaruit
blijkt dat de doorstraling van bepaalde levensmiddelen, hoewel in over-
eenstemming met de bepalingen van deze richtlijn, een gevaar voor demenselijke gezondheid oplevert, mag deze lidstaat de toepassing van debetrokken bepalingen op zijn grondgebied tijdelijk opschorten ofbeperken. Hij stelt de overige lidstaten en de Commissie hiervan onver-wijldin kennis en licht zijn besluit toe.
2. De Commissie onderzoekt zo spoedig mogelijk in het Permanent
Comité voor levensmiddelen de in lid 1 bedoelde redenen; zij neemtpassende maatregelen volgens de procedure van artikel 12. De lidstaatdie het in lid 1 bedoelde besluit heeft aangenomen, kan dit besluithandhaven tot op het tijdstip van inwerkingtreding van deze maatre-
gelen.
3. Wijzigingen in deze richtlijn of in de uitvoeringsrichtlijn volgens
de procedure van artikel 12 mogen alleen worden aangebracht voor-1999L0002 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 8
(1) PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.
(2) Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de
voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende
uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23).▼M1
▼B
▼B
zover zij nodig zijn om de bescherming van de volksgezondheid te
waarborgen en moeten in ieder geval beperkt blijven tot bepalingendie een verbod of beperking ten opzichte van de vorige wettelijke rege-
ling inhouden.
Artikel 15
De lidstaten doen hun wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in
werking treden om aan deze richtlijn te voldoen, zodanig dat:
— het in de handel brengen en het gebruik van doorstraalde levens-
middelen zijn toegestaan met ingang van 20 september 2000;
— het in de handel brengen en het gebruik van doorstraalde levens-
middelen die niet aan deze richtlijn voldoen, met ingang van 20maart 2001 worden verboden.
Zij stellen de Commissie daarvan in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de
officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor dezeverwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
Artikel 16
Deze richtlijn treedt in werking op de zevende dag volgende op die van
haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeen-
schappen .
Artikel 17
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.1999L0002 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 9
▼B
BIJLAGE I
VOORWAARDEN VOOR HET VERLENEN VAN TOESTEMMING
VOOR DOORSTRALING VAN VOEDSEL
1. Doorstraling van voedsel mag alleen worden toegestaan indien het procédé:
— technologisch gezien in een aanvaardbare behoefte voorziet;
— geen gevaar oplevert voor de gezondheid en wordt uitgevoerd volgens de
voorgestelde voorwaarden;
— nuttig is voor de consument;— niet wordt toegepast ter vervanging van hygiënische en gezondheidsprak-
tijken of van behoorlijke productie- en landbouwprocessen.
2. Doorstraling van voedsel mag alleen voor de volgende doeleinden worden
toegepast:
— vermindering van het risico van door voedsel veroorzaakte ziektes door
vernietiging van ziektekiemen;
— vermindering van voedselbederf door het vertragen of stoppen van
rottingsprocessen en het vernietigen van bederf veroorzakende orga-
nismen;
— beperking van het verloren gaan van voedsel als gevolg van voortijdig
rijpen, kiemen of uitlopen;
— levensmiddelden ontdoen van organismen die schadelijk zijn voor de
gewassen en de daarvan afgeleide producten.1999L0002 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 10
▼B
BIJLAGE II
BRONNEN VAN IONISERENDE STRALING
Levensmiddelen mogen alleen worden behandeld met de volgende soorten ioni-
serende straling:
a) gammastralen afkomstig van de radionucliden60Co of137Cs;
b) röntgenstralen opgewekt door machinale bronnen, met een nominale energie
(maximumquantumenergie) van ten hoogste 5 MeV;
c) elektronen opgewekt door machinale bronnen, met een nominale energie
(maximumquantumenergie) van ten hoogste 10 MeV.1999L0002 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 11
▼B
BIJLAGE III
1. DOSIMETRIE
De totale gemiddelde geabsorbeerde dosis
Bij bepaling van de gezondheid van voedsel dat is behandeld met een totale
gemiddelde dosis van 10 kGy of minder, gaat men ervan uit dat alle radio-
chemische effecten binnen dat dosisgebied evenredig zijn aan de dosis.
De totale gemiddelde dosis, D;is gelijk aan onderstaande integraal over het
totale volume van de behandelde levensmiddelen:
D¼1
MZ
px ;y;zðÞdx ;y;zðÞdV
waarin M = de totale massa van het behandelde monster
p = de plaatstelijke dichtheid op punt (x,y,z)
d = de plaatstelijke geabsorbeerde dosis op punt (x,y,z)
dV = dx, dy, dz, het infinitesimaal volume-element dat in de
werkelijkheid wordt weergegeven door de volumefracties
De totale gemiddelde geabsorbeerde dosis kan voor homogene producten of
voor bulkgoederen met een homogene dichtheid rechtstreeks worden
bepaald door een voldoende aantal stralingsmeters planmatig en willekeurig
te verdelen over het totale volume van de goederen. Aan de hand van de op
deze wijze vastgestelde dosisverdeling kan een gemiddelde worden bere-
kend, dat de totale gemiddelde geabsorbeerde dosis is.
Indien de vorm van de curve van de dosisverdeling over het product goed
bepaald is, zijn de plaatsen van minimum- en maximumdosis bekend. Op
basis van metingen van de dosisverdelingen op deze twee punten in een
serie van monsters van het product, kan een schatting worden gemaakt
van de totale gemiddelde dosis.
In bepaalde gevallen kan een goede schatting worden gemaakt van de
totale gemiddelde dosis door het gemiddelde te nemen van respectievelijk
de gemiddelde minimumdosis ( Dmin) en de gemiddelde maximumdosis
(Dmax).
De totale gemiddelde dosis is dan /C25Dmax þDmin
2
De verhoudingDmax
Dminmag niet meer dan 3 bedragen.
2. METHODEN
2.1. Voordat met de routinedoorstraling van een bepaalde categorie levensmid-
delen in een doorstralingsinstallatie wordt begonnen, worden eerst de
plaatsen van de minimum- en maximumdosis bepaald door over het gehele
volume van het product stralingsmetingen te verrichten. Deze validerings-
metingen moeten een voldoende aantal malen (bijvoorbeeld 3-5) worden
verricht, om rekening te houden met variërende dichtheid of geometrie
van een product.
2.2. De metingen moeten worden herhaald, wanneer het product, de geometrie
dan wel de doorstralingsomstandigheden zijn veranderd.
2.3. Gedurende het doorstralingsproces worden routinestralingsmetingen
verricht om overschrijding van de dosislimieten te voorkomen. De
metingen gebeuren met stralingsmeters die op de plaatsen van de
maximum- of minimumdosis dan wel op een referentiepunt zijn geplaatst.
De dosis op het referentiepunt moet kwantitatief gerelateerd zijn aan de
maximum- en minimumdosis. Het referentiepunt moet zich bevinden op
een gemakkelijk bereikbare plaats in of op het product waar de doses
weinig variëren.
2.4. Tijdens de productie moeten aan iedere partij en met passende tussenpozen
routinestralingsmetingen worden verricht.
2.5. Bij doorstraling voor vloeibare, niet-verpakte goederen is de bepaling van
de plaatsen van de minimum- en maximumdosis niet mogelijk. Hier
verdient het de voorkeur aan de hand van steekproefsgewijze metingen de
waarden van deze uiterste doses te bepalen.1999L0002 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 12
▼B
2.6. Bij de stralingsmetingen moet gebruik worden gemaakt van erkende dosi-
metrische systemen en de metingen moeten gerelateerd worden aan
basisnormen.
2.7. Gedurende de doorstraling moeten de relevante parameters van de instal-
latie gecontroleerd en voortdurend geregistreerd worden. Bij gebruik van
radionucliden zijn deze parameters onder meer de transportsnelheid van
het product of de tijd die in de stralingszone wordt doorgebracht en een
indicatie die de correctie positie van de stralingsbron bevestigt. Bij deeltjes-
versnellers zijn die parameters onder meer de transportsnelheid van het
product, het energieniveau, de elektronenstroom en de scannerbreedte van
de installatie.1999L0002 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 13