1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 26 juli 1971
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de reminrich-
tingen van bepaalde categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan
(71/320/EEG)
(PB L 202 van 6.9.1971, blz. 37)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►A1Toetredingsakte van Denemarken, Ierland, het Verenigd Koninkrijk van
Groot-Brittannië en Noord-IerlandL 73 14 27.3.1972
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 26 juli 1971
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-
Staten betreffende de reminrichtingen van bepaalde categorieën
motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan
(71/320/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Gezien het adviesvan het Europes e Parlement(1),
Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité(2),
Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen
krachtensde nationale wetgevingen moeten voldoen, onder meer
betrekking hebben op de reminrichting van bepaalde categorieënmotorvoertuigen en aanhangwagensdaarvan;
Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat
verschillen; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten
dezelfde voorschriften aannemen, hetzij ter aanvulling, hetzij in plaatsvan hun huidige regeling, met name ten einde voor ieder type voertuigde E.E.G.-goedkeuringsprocedure van de richtlijn van de Raad van 6februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen
van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en
aanhangwagensdaarvan(
3), te kunnen invoeren;
Overwegende dat de geharmoniseerde voorschriften de veiligheid van
het wegverkeer op het gehele grondgebied van de Gemeenschap
moeten waarborgen,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Onder voertuig wordt in deze richtlijn verstaan ieder motorvoer-
tuig met of zonder carrosserie, op ten minste vier wielen en met een
door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 25 km
per uur, bestemd om aan het wegverkeer deel te nemen, alsmedeaanhangwagensdaarvan, met uitzondering van voertuigen die zichover railsbewegen, landbouwtractoren, landbouwmachinesenmachinesvoor openbare werken, mitshet motorvoertuig tot een devolgende internationale categorieën behoort:
a)Categorie M: Voor het vervoer van personen bestemde motorvoer-
tuigen op ten minste vier wielen, alsmede dergelijke voertuigen opdrie wielen met een maximumgewicht van meer dan één ton:
— Categorie M
1: Voertuigen bestemd voor het vervoer van
personen, met ten hoogste acht zitplaatsen, die van de bestuurder
niet medegerekend;
— Categorie M2: Voertuigen bestemd voor het vervoer van
personen, met meer dan acht zitplaatsen, die van de bestuurderniet medegerekend, en met een maximumgewicht van ten
hoogste 5 ton;
— Categorie M
3: Voertuigen bestemd voor het vervoer van
personen, met meer dan acht zitplaatsen, die van de bestuurderniet medegerekend, en met een maximumgewicht van meer dan5 ton;1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 2
(1) PB nr. C 160 van 18. 12. 1969, blz. 7.
(2) PB nr. C 100 van 1. 8. 1969, blz. 13.
(3) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1.
▼B
b)Categorie N: Voor het vervoer van goederen bestemde motorvoer-
tuigen op ten minste vier wielen, alsmede dergelijke voertuigen opdrie wielen, met een maximumgewicht van meer dan één ton;
— Categorie N
1: Voor het vervoer van goederen bestemde voer-
tuigen met een maximumgewicht van ten hoogste 3,5 ton;
— Categorie N2: Voor het vervoer van goederen bestemde voer-
tuigen met een maximumgewicht van meer dan 3,5 ton, dochniet meer dan 12 ton;
— Categorie N
3: Voor het vervoer van goederen bestemde voer-
tuigen met een maximumgewicht van meer dan 12 ton;
c)Categorie O: Aanhangwagens(daarbij inbegrepen opleggers ):
— Categorie O1: Aanhangwagensmet een maximumgewicht van
ten hoogste 0,75 ton;
— Categorie O2: Aanhangwagensmet een maximumgewicht van
meer dan 0,75 ton, doch niet meer dan 3,5 ton;
— Categorie O3: Aanhangwagensmet een maximumgewicht van
meer dan 3,5 ton, doch niet meer dan 10 ton;
— Categorie O4: Aanhangwagensmet een maximumgewicht van
meer dan 10 ton.
2. Ten aanzien van categorie M geldt dat gelede voertuigen
bestaande uit twee niet scheidbare, doch onderling beweegbare delen
worden beschouwd als één enkel voertuig.
3. Ten aanzien van de categorieën M en N geldt dat in geval van
een trekker bestemd voor aankoppeling van een oplegger, het maxi-
mumgewicht waarmede rekening moet worden gehouden voor de
classificatie van het voertuig het gewicht in bedrijfsklare toestand vande trekker is, vermeerderd met het door de oplegger op de trekker over-gebrachte maximumgewicht en, in voorkomend geval, met hetmaximale gewicht van de lading van de trekker zelf.
4. Ten aanzien van categorie N geldt dat met goederen zijn gelijkge-
steld de apparaten en installaties welke men aantreft op bepaaldespeciale voertuigen die niet zijn bestemd voor het vervoer van personen(kraanwagens, rijdende werkplaatsen, reclamevoertuigen, enz.).
5. Ten aanzien van categorie O geldt dat in geval van een oplegger
het maximumgewicht waarmede rekening moet worden gehouden voorde classificatie van het voertuig het gewicht is dat op de grond wordtovergebracht door de as of door de assen van de aan de trekker gekop-pelde, tot de maximaal toelaatbare belasting beladen oplegger.
Artikel 2
De Lid-Staten mogen de E.E.G.-goedkeuring of de nationale goedkeu-
ring van een voertuig niet weigeren om redenen in verband met de
reminrichtingen daarvan, indien het voertuig isuitgerus t met de in de
bijlagen I tot en met VIII bedoelde inrichtingen en indien deze inrich-tingen in overeenstemming zijn met de in deze bijlagen opgenomenvoorschriften.
Artikel 2 bis
De Lid-Staten mogen de verkoop, de inschrijving, het in het verkeer
brengen of het gebruik van voertuigen niet weigeren of verbieden omredenen in verband met de reminrichtingen daarvan, indien het voertuigisuitgerus t met de in de bijlagen I tot en met VIII bedoelde inrich-tingen en indien deze inrichtingen in overeenstemming zijn met de indeze bijlagen opgenomen voorschriften.
Artikel 3
De Lid-Staat die de goedkeuring heeft verricht, treft de nodige maatre-
gelen om op de hoogte te worden gesteld van elke wijziging van eender in bijlage I, punt 1.1 genoemde elementen of kenmerken. Debevoegde autoriteiten van deze Staat beoordelen of op het gewijzigde1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 3
▼A1
▼B
▼B
prototype nieuwe proeven moeten worden verricht en of daarom een
nieuw keuringsrapport moet worden opgesteld. Indien uit de proevenblijkt dat niet isvoldaan aan de voors chriften van deze richtlijn, wordt
de wijziging niet toegestaan.
Artikel 4
Tot de inwerkingtreding van een bijzondere richtlijn waarin het begrip
„stadsautobus” wordt omschreven, blijven deze voertuigen onder-worpen aan proef type II bis, beschreven in bijlage II, indien hunmaximumgewicht 10 ton overschrijdt.
Artikel 5
De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de
bijlagen aan te passen aan de technische vooruitgang, worden vastge-steld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van de richtlijn vande Raad van 6 februari 1970 betreffende de goedkeuring van motor-
voertuigen en aanhangwagensdaarvan.
Artikel 6
1. Binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn
voeren de Lid-Staten de nodige maatregelen in om aan het bepaaldein deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onmid-dellijk in kennis.
2. Het bepaalde in punt 2.2.1.4 van bijlage I ismet ingang van 1
oktober 1974 ook van toepassing op andere voertuigen dan die dercategorieën M
3en N3.
3. De Lid-Staten zien erop toe dat de tekst van alle belangrijke
nationale rechtsbepalingen die zij aanvaarden op het gebied waarop
deze richtlijn van toepassing is, ter kennis van de Commissie wordtgebracht.
Artikel 7
Deze richtlijn isgericht tot de Lid-Staten.1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 4
▼B
BIJLAGE I
DEFINITIES EN CONSTRUCTIE- EN MONTAGEVOORSCHRIFTEN
1. DEFINITIES
1.1.„Type voertuig wat het remsysteem betreft”
Onder „type voertuig wat het remsysteem betreft” worden voertuigen
verstaan, welke onderling geen wezenlijke verschillen tonen; deze
verschillen kunnen in het bijzonder de volgende punten betreffen:
1.1.1.Wat motorvoertuigen betreft
1.1.1.1. categorie waartoe het voertuig behoort, alsoms chreven
in artikel 1 van de richtlijn
1.1.1.2. maximumgewicht, alsoms chreven in punt 1.14
1.1.1.3. verdeling van het gewicht over de assen
1.1.1.4. door de constructie bepaalde maximumsnelheid
1.1.1.5. reminrichting van verschillende typen, in het bijzonder
het al dan niet aanwezig zijn van de inrichting voor
het remmen van een aanhangwagen
1.1.1.6. aantal en plaats van de assen1.1.1.7. type van de motor
1.1.1.8. aantal versnellingen en hun overbrengingsverhouding
1.1.1.9. verhouding(en) van het differentieel (de differentiëlen)
van de aandrijfas(sen)
1.1.1.10. maten van de luchtbanden.
1.1.2.Wat de aanhangwagens betreft
1.1.2.1. categorie waartoe het voertuig behoort, alsoms chreven
in artikel 1 van de richtlijn
1.1.2.2. maximumgewicht, alsoms chreven in punt 1.14
1.1.2.3. verdeling van dit gewicht over de assen1.1.2.4. reminrichting van verschillende typen
1.1.2.5. aantal en plaats van de assen
1.1.2.6. maten van de luchtbanden.
1.2.„Reminrichting”
Onder „reminrichting” verstaat men het geheel van organen, ten doel
hebbende de geleidelijke vermindering van de snelheid van een bewe-
gend voertuig, of het onbeweeglijk houden van een reeds stilstaand
voertuig. Deze functiesworden in punt 2.1.2 hieronder nader
omschreven. De inrichting bestaat uit het bedieningsorgaan, de over-
brenging en de eigenlijke rem.
1.3.„Regelbare remming”
Onder „regelbare remming” verstaat men een remming waarbij binnen
het normale werkingsgebied van de inrichting, zowel gedurende het
aantrekken als het lossen van de remmen,
— de bestuurder te allen tijde de remkracht kan vergroten of
verkleinen door middel van het bedieningsorgaan,
— de remkracht in dezelfde zin werkt alsdie waarin het bedienings or-
gaan wordt gehanteerd (monotone functie),
— de remkracht gemakkelijk op voldoende nauwkeurige wijze kan
worden geregeld.
1.4.„Bedieningsorgaan”
Onder „bedieningsorgaan” verstaat men het door de bestuurder (of
eventueel door een bijrijder wanneer het om een aanhangwagen gaat)
rechtstreeks bediende orgaan om aan de overbrenging de nodige
energie toe te voeren om te remmen of om deze te controleren. Deze1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 5
▼B
energie kan spierkracht van de bestuurder zijn, of een andere door de
bestuurder gecontroleerde energiebron, of eventueel de bewegings-
energie van een aanhangwagen of een combinatie van deze diverse
categorieën energie.
1.5.„Overbrenging”
Onder „overbrenging” verstaat men het geheel van elementen tussen
het bedieningsorgaan en de rem en deze beide op functionele wijze
verbindende. De overbrenging kan mechanisch, hydraulisch, pneuma-
tisch, elektrisch of een combinatie hiervan zijn. Wanneer de remming
geheel of gedeeltelijk geschiedt via een van de bestuurder onafhanke-
lijke, doch door hem gecontroleerde energiebron, maakt de
energiereserve eveneens deel uit van de overbrenging.
1.6.„Rem”
Onder „rem” verstaat men het orgaan waar zich de krachten ontwik-
kelen die de beweging van het voertuig tegenwerken. De rem kan van
het wrijvingstype zijn (indien de krachten ontstaan door wrijving
tussen twee in relatieve beweging verkerende en beide tot het voertuig
behorende delen), elektrisch (wanneer de krachten ontstaan door elek-tromagnetische werking tussen twee in relatieve beweging verkerende,
elkaar niet rakende en beide tot het voertuig behorende delen), een
vloeistofrem (indien de krachten ontstaan door de werking van een
vloeistof welke zich bevindt tussen twee in relatieve beweging verke-
rende en beide tot het voertuig behorende delen) of een motorrem
(wanneer de krachten ontstaan door kunstmatige vergroting van de op
de wielen overgebrachte remmende werking van de motor).
1.7.„Reminrichtingen van verschillende typen”
Onder „reminrichtingen van verschillende typen” verstaat men de
inrichtingen welke onderling wezenlijke verschillen vertonen, welke
verschillen onder meer op de volgende punten betrekking kunnen
hebben:
1.7.1. inrichtingen waarvan de elementen verschillende kenmerken
bezitten,
1.7.2. inrichtingen waarbij de kenmerken van de materialen waaruit
enigerlei element bestaat verschillend zijn, of waarvan de
elementen een verschillende vorm of grootte hebben,
1.7.3. inrichtingen waarvan de elementen op verschillende wijze zijn
gecombineerd.
1.8.„Element van een reminrichting”
Onder „element van een reminrichting” verstaat men één van de afzon-
derlijke samenstellende delen, waarvan het geheel de reminrichting
vormt.
1.9.„Continuremming”
Onder „continuremming” verstaat men de remming van voertuigcombi-
naties, welke wordt verkregen door middel van een installatie met de
volgende kenmerken:
1.9.1. één enkel bedieningsorgaan, dat door de bestuurder vanaf diens
plaatsop geleidelijke wijze door één enkele handeling in
werking wordt gesteld.
1.9.2. de voor de remming van de tot de combinatie behorende voer-
tuigen gebezigde energie wordt geleverd door één en dezelfde
energiebron (welke de spierkracht van de bestuurder kan zijn),
1.9.3. de reminrichting zorgt voor de gelijktijdige of de doelmatig in
de tijd gespreide remming van elk der tot de combinatie beho-
rende voertuigen, ongeacht hun plaatsten opzichte van elkaar.
1.10.„Halfcontinuremming”
Onder „halfcontinuremming” verstaat men de remming van voertuig-
combinaties, verkregen door middel van een installatie welke de
volgende kenmerken bezit:
1.10.1. één enkel bedieningsorgaan, dat door de bestuurder vanaf diens
plaatsop geleidelijke wijze door één enkele handeling in
werking wordt gesteld,1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 6
▼B
1.10.2. de voor de remming der tot de combinatie behorende voer-
tuigen gebezigde energie wordt geleverd door twee
verschillende energiebronnen (waarvan er een de spierkracht
van de bestuurder kan zijn),
1.10.3. de reminrichting zorgt voor de gelijktijdige of de doelmatig in
de tijd gespreide remming van elk der tot de combinatie beho-
rende voertuigen, ongeacht hun plaatsten opzichte van elkaar.
1.11.„Automatische remming”
Onder „automatische remming” verstaat men de remming van de
aanhangwagen of de aanhangwagens die automatisch geschiedt bij
scheiding van voertuigen van de gekoppelde combinatie, waaronder
breuk van de trekinrichting, zonder dat de remdoelmatigheid van de
rest van de combinatie hierdoor teniet wordt gedaan.
1.12.„Oploopremming”
Onder „oploopremming” verstaat men de remming welke wordt
bewerkstelligd door gebruikmaking van de krachten die ontstaan door
nadering van de aanhangwagen tot het trekkende voertuig.
1.13.„Belast voertuig”
Onder „belast voertuig” verstaat men, indien niet anders vermeld, het
tot zijn „maximumgewicht” belaste voertuig.
1.14.„Maximumgewicht”
Onder „maximumgewicht” verstaat men het door de constructeur opge-
geven technisch toelaatbare maximumgewicht (dit gewicht kan hoger
zijn dan het toegestande „maximumgewicht”).
2. CONSTRUCTIE — EN MONTAGEVOORSCHRIFTEN
2.1.Algemeen
2.1.1.Reminrichting
2.1.1.1. De reminrichting moet zodanig zijn ontworpen, gebouwd
en gemonteerd dat het voertuig onder normale gebruiks-
omstandigheden en ondanks eventueel optredende
trillingen kan voldoen aan de hiernavolgende voor-
schriften.
2.1.1.2. De reminrichting dient met name zodanig ontworpen,
gebouwd en gemonteerd te zijn, dat zij bestand is tegen
corrosie en veroudering.
2.1.2.Functies van de reminrichting
De in punt 1.2 omschreven reminrichting moet de volgende func-
tiesuitoefenen:
2.1.2.1. Bedrijfsreminrichting
De bedrijfsreminrichting moet het mogelijk maken de
beweging van het voertuig te controleren en het voertuig
op veilige, snelle en doeltreffende wijze tot stilstand te
brengen, ongeacht de snelheidsomstandigheden en de
belasting en ongeacht de stijgende of dalende helling
waarop het voertuig zich bevindt. De werking ervanmoet kunnen worden geregeld. De bestuurder moet deze
remming tot stand kunnen brengen vanaf zijn zitplaats,
zonder de handen van het stuurorgaan te nemen.
2.1.2.2. Hulpreminrichting
De hulpreminrichting moet het bij storing van de
bedrijfsreminrichting mogelijk maken het voertuig
binnen een redelijke afstand tot stilstand te brengen. De
werking ervan moet kunnen worden geregeld. De
bestuurder moet deze remming vanaf zijn zitplaatskunnen bewerkstelligen en daarbij ten minste met één
hand de controle over het stuurorgaan behouden. Met
het oog op deze voorschriften wordt aangenomen dat er
zich niet meer dan één storing in de bedrijfsreminrichting
tegelijkertijd kan voordoen.1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 7
▼B
2.1.2.3. Parkeerreminrichting
De parkeerreminrichting moet het mogelijk maken het
voertuig onbeweeglijk te houden op een stijgende of
dalende helling, zelfsbij afwezigheid van de bes tuurder,
waarbij dan de actieve elementen aangespannen blijven
door middel van een uitsluitend mechanisch werkende
inrichting. De bestuurder moet deze remming vanaf zijn
zitplaats kunnen bewerkstellingen, met dien verstande
dat in het geval van een aanhangwagen de voorschriften
van punt 2.2.2.10 van toepassing zijn.
2.2.Kenmerken van de reminrichtingen
2.2.1.Voertuigen behorende tot de categorieën M en N
2.2.1.1. Het geheel van de reminrichtingen waarvan het voertuig
isvoorzien, moet beantwoorden aan de eis en ten
aanzien van de bedrijfsreminrichting, de hulpreminrich-
ting en de parkeerreminrichting.
2.2.1.2. De bedrijfsreminrichting, de hulpreminrichting en de
parkeerreminrichting mogen gemeenschappelijke delen
bezitten, mitszij voldoen aan de onders taande voor-
schriften:
2.2.1.2.1. er dienen ten minste twee bedieningsorganen
te zijn welke onafhankelijk van elkaar
werken en voor de bestuurder vanaf diens
zitplaatsgemakkelijk bereikbaar zijn; aan
deze eismoet ook worden voldaan indien de
bestuurder een veiligheidsgordel draagt;
2.2.1.2.2. het bedieningsorgaan van de bedrijfsremin-
richting moet onafhankelijk werken van dat
van de parkeerreminrichting;
2.2.1.2.3. indien de bedrijfsreminrichting en de
hulpreminrichting hetzelfde bedieningsorgaan
hebben, mag het niet mogelijk zijn dat de
verbinding tussen dit orgaan en de verschil-
lende delen van de overbrengingen na een
zekere gebruiksperiode gewijzigd is;
2.2.1.2.4. indien de bedrijfsreminrichting en de
hulpreminrichting hetzelfde bedieningsorgaan
hebben, dient de parkeerreminrichting
zodanig te zijn ontworpen dat zij in werking
kan worden gesteld wanneer het voertuig zich
in beweging bevindt;
2.2.1.2.5. breuk in een ander element dan de remmen
(in de zin van punt 1.6) of de elementen,
bedoeld in punt 2.2.1.2.7 of enigerlei andere
storing in de bedrijfsreminrichting (slechte
werking, gehele of gedeeltelijke uitputting
van een energiereserve) mag er niet de
oorzaak van zijn dat de hulpreminrichting, of
het gedeelte van de bedrijfsreminrichting dat
niet door de storing wordt getroffen, het
voertuig niet tot stilstand kan brengen over-
eenkomstig de voorwaarden die gelden voor
de hulpreminrichting;
2.2.1.2.6. met name wanneer het bedieningsorgaan en
de overbrenging van de hulpreminrichting
dezelfde zijn alsdie van de bedrijfs reminrich-
ting;
2.2.1.2.6.1. dient, indien de bedrijfsremming
geschiedt door spierkracht van
de bestuurder, bijgestaan door
één of meer energiereserves, de
hulpremming in geval van
storing in deze bekrachtiging te
kunnen geschieden door middel
van de spierkracht van de
bestuurder eventueel bijgestaan
door de niet door de storing
getroffen energiereserves,
waarbij de op het bedieningsor-1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 8
▼B
gaan uit de oefenen kracht niet
de voorgeschreven maxima over-
schrijdt;
2.2.1.2.6.2. dienen, indien de kracht voor de
bedrijfsreminrichting en de over-
brenging hiervan uitsluitend
worden verkregen door gebruik-
making van een door de
bestuurder bediende energiere-
serve, ten minste twee volledig
onafhankelijke en van een eigen,
eveneensonafhankelijke, over-
brenging voorziene energiere-
serves aanwezig te zijn; elk
hiervan mag slechts werken op
de remmen van twee of meer
wielen, welke zo zijn gekozen
dat deze op zichzelf de hulprem-
ming kunnen volbrengen onder
de voorgeschreven voorwaarden
en zonder de stabiliteit van het
voertuig tijdensde remming in
gevaar te brengen; bovendien
dient elk dezer energiereserves
te zijn voorzien van een alarmin-
richting, alsoms chreven in punt
2.2.1.13;
2.2.1.2.7. voor de toepassing van punt 2.2.1.2.5 worden
bepaalde delen, zoalshet pedaal en de onder-
steuning hiervan, de hoofdcilinder en de
zuiger of zuigershiervan (hydraulis ch
systeem), de verdeler (pneumatisch systeem),
de verbinding tussen pedaal en hoofdcilinder
of verdeler, de wielcilindersen de zuigers
hiervan (hydraulische en/of pneumatische
systemen) en de combinaties hefboomnok
van de remmen niet beschouwd als zijnde
eventueel onderhevig aan breuk, op voor-
waarde dat deze onderdelen ruim bemeten
zijn, dat zijn met het oog op onderhoud
gemakkelijk toegankelijk zijn en dat zij qua
veiligheidskenmerken ten minste beant-
woorden aan hetgeen te dien annzien vereist
is voor de andere essentiële organen van de
voertuigen (bij voorbeeld het stangenstelsel
van de stuurinrichting). Indien door storing
in een dezer onderdelen remming van het
voertuig met een doeltreffendheid ten minste
gelijk aan die welke isvereis t voor de
hulpremming onmogelijk wordt, dan moet
dit onderdeel van metaal zijn of van een
materiaal met gelijkwaardige eigenschappen
en mag het geen noemenswaardige vervor-
ming ondergaan bij normaal functioneren
van de reminrichtingen.
2.2.1.3. Bij aanwezigheid van verschillende bedieningsorganen
voor de bedrijfsreminrichting en de hulpreminrichting
mag gelijktijdige inwerkingstelling van de beide bedie-
ningsorganen niet tot gevolg hebben dat de
bedrijfsreminrichting en de hulpreminrichting beide
niet meer werken, zowel wanneer beide reminrichtingen
op de juiste wijze werken, als wanneer één ervan
gestoord is.
2.2.1.4. Bij storing in een deel van de overbrenging van de
bedrijfsrem dient aan de volgende voorwaarden te zijn
voldaan:
2.2.1.4.1. een voldoende aantal wielen moet nog
worden geremd door bediening van het
bedieningsorgaan van de bedrijfsreminrich-
ting, ongeacht de belasting van het voertuig;
2.2.1.4.2. deze wielen moeten zodanig zijn gekozen dat
de restwerking van de bedrijfsreminrichting
ten minste gelijk is aan x % van de voorge-
schreven werking voor de categorie waartoe1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 9
▼B
het voertuig behoort, waarbij de op het bedie-
ningsorgaan uitgeoefende kracht niet meer
dan 70 kg mag bedragen:
Tot hun maximumgewicht belaste
voertuigen (alle categorieën) x = 30
Onbelaste voertuigen:categorieën M
1,M2,N1en N2x=2 5
categorieën M3en N3x = 30;
2.2.1.4.3. bovenstaande voorschriften gelden evenwel
niet voor trekkersvoor opleggers , indien de
overbrenging van de bedrijfsreminrichting
van de oplegger onafhankelijk isvan die van
het trekkende voertuig.
2.2.1.5. Wanneer gebruik wordt gemaakt van een andere energie
dan de spierkracht van de bestuurder dan mag worden
volstaan met één energiebron (hydraulische pomp,
luchtcompressor, enz.), doch de wijze van inwerking-
stelling van de desbetreffende inrichting moet alle
mogelijke veiligheidswaarborgen bieden. In geval van
storing in een deel van de overbrenging van het geheel
van reminrichtingen moet de voeding van het niet door
de storing getroffen gedeelte verzekerd blijven, indien
zulks nodig is om het voertuig tot stilstand te brengen
met de voor de hulpreminrichting voorgeschreven doel-
treffendheid; hieraan moet worden voldaan door middel
van inrichtingen die gemakkelijk in werking kunnen
worden gesteld wanneer het voertuig stilstaat, of door
middel van een automatisch werkende inrichting.
2.2.1.6. Aan de voorwaarden vervat in de punten 2.2.1.2, 2.2.1.4
en 2.2.1.5 moet worden voldaan zonder gebruikmaking
van een automatisch werkende inrichting van een zoda-
nigtype, dat eventuele onvoldoende werking hiervan
niet kan worden opgemerkt doordat normaal in rusttoe-
stand verkerende onderdelen eerst in werking treden bij
storing in de reminrichting.
2.2.1.7. De bedrijfsreminrichting moet op alle wielen van het
voertuig werken.
2.2.1.8. De werking van de bedrijfsreminrichting moet op
oordeelkundige wijze over de assen verdeeld zijn.
2.2.1.9. De werking van de bedrijfsreminrichting moet over de
wielen van een zelfde as symmetrisch verdeeld zijn ten
opzichte van het in de lengterichting door het voertuig
lopende middenvlak.
2.2.1.10. De bedrijfsreminrichting en de parkeerreminrichting
moeten werken op geremde oppervlakken die op perma-
nente wijze aan de wielen verbonden zijn door middel
van voldoende stevige onderdelen. Geen enkel geremd
oppervlak mag van de wielen kunnen worden ontkop-
peld; voor de bedrijfsreminrichting en de
hulpreminrichting iseen dergelijke ontkoppeling echter
toegestaan voor bepaalde geremde oppervlakken, op
voorwaarde dat zulks alleen kortstondig geschiedt, bij
voorbeeld tijdenswijziging van de overbrengings ver-
houding, en mitsde bedrijfs reminrichting en de
hulpreminrichting de voorgeschreven doelmatigheid
blijven behouden. Voortsiseen dergelijke ontkoppeling
toegestaan voor de parkeerreminrichting, mits deze
ontkoppeling uitsluitend geschiedt door de bestuurder,
vanaf diens zitplaats, door middel van een systeem dat
niet in werking kan treden alsgevolg van een lek(1).1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 10
(1) Dit punt moet alsvolgt worden geïnterpreteerd:
De doelmatigheid van de bedrijfs- en hulpreminrichtingen moet binnen de bij deze
richtlijn voorgeschreven grenzen blijven, zelfs gedurende de kortstondige ontkoppeling.
▼B
2.2.1.11. Slijtage van de remmen moet gemakkelijk kunnen
worden gecompenseerd door middel van een met de
hand bedienbaar of automatisch regelsysteem. Boven-
dien moeten het bedieningsorgaan en de
overbrengingselementen en remelementen een zodanige
slagreserve bezitten, dat na verhitting van de remmen of
na een zekere mate van slijtage van de voeringen de
remwerking verzekerd iszonder dat onmiddellijke bijre-
geling noodzakelijk is.
2.2.1.12. Bij reminrichtingen met hydraulische overbrenging:
2.2.1.12.1. moeten de vulopeningen van de vloeistofre-
servoirs gemakkelijk toegankelijk zijn;
bovendien moeten de reservoirs met reser-
vevloeistof zodanig zijn uitgevoerd, dat de
stand zonder opening van de reservoirs
gemakkelijk kan worden gecontroleerd.
Indien niet aan deze voorwaarde isvoldaan
moet een waarschuwingssignaal de
bestuurder in staat stellen iedere daling van
de vloeistofereserve die een storing van de
reminrichting met zich kan brengen, op te
merken. De goede werking van dit signaal
moet gemakkelijk door de bestuurder
kunnen worden gecontroleerd;
2.2.1.12.2. moet een storing in een deel van de over-
brenging aan de bestuurder kenbaar worden
gemaakt door een inrichting met een rood
controlelicht, dat ten laatste aangaat
wanneer het bedieningsorgaan in werking
wordt gesteld. Het controlelicht moet ook
bij daglicht goed zichtbaar zijn; de goede
staat van de lamp moet gemakkelijk door
de bestuurder kunnen worden gecontroleerd.
Een eventuele storing in een element van de
inrichting mag niet een totaal verliesvan de
werking van de reminrichting tot gevolg
hebben.
2.2.1.13. Ieder voertuig dat isvoorzien van een rem welke in
werking wordt gesteld via een energiereservoir moet
— ingeval remming met de voor de hulpreminrichting
voorgeschreven doeltreffendheid onmogelijk is zonder
behulp van de opgeslagen energie — behalve met de
eventuele manometer, zijn uitgerust met een alarmin-
richting welke langs optische of akoestische weg te
kennen geeft dat de energie in enig deel van de instal-
latie vóór de verdeler gedaald isbeneden een waarde
gelijk aan of kleiner dan 65 % van de normale waarde.
Deze inrichting moet rechtstreeks en op permanente
wijze op het circuit zijn aangesloten.
2.2.1.14. Onverminderd de voorwaarden, gesteld in punt 2.1.2.3,
dient wanneer voor de werking van een reminrichting
de werking van een energiehulpbron noodzakelijk is,
de energiereserve zodanig te zijn, dat bij stilstaande
motor de remwerking voldoende blijft om het voertuig
volgens de voorschriften tot stilstand te brengen. Indien
bovendien de spierkracht die de bestuurder uitoefent op
de parkeerreminrichting wordt versterkt door een
bekrachtigingsinrichting, dient inwerkingstelling van de
parkeerreminrichting ook mogelijk te zijn in geval van
storing in de bekrachtigingsinstallatie, zo nodig door
gebruikmaking van een energiereserve welke onafhan-
kelijk isvan die welke normaal deze bekrachtiging
levert. Deze energiereserve mag die zijn welke bestemd
isvoor de bedrijfs reminrichting. De term „in werking
stellen” omvat tevens het ontgrendelen.
2.2.1.15. Bij motorvoertuigen waarbij het istoeges taan een
aanhangwagen aan te koppelen die isvoorzien van eenrem welke wordt bediend door de bestuurder van het
trekkende voertuig, moet de bedrijfsreminrichting van
het trekkende voertuig voorzien zijn van een inrichting
welke zodanig isgebouwd dat bij s toring in de remin-
richting van de aanhangwagen,of bij onderbreking van
de pneumatische verbinding (of enig ander type van
verbinding) tussen trekkend voertuig en aanhangwagen,1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 11
▼B
het nog mogelijk ishet trekkende voertuig te remmen
met de doeltreffendheid welke isvoorges chreven voor
de hulpreminrichting; te dien einde ishet onder meer
nodig dat deze inrichting zich op het trekkende voertuig
bevindt(1).
2.2.1.16. De hulpinrichtingen mogen hun energie slechts
onttrekken onder zodanige voorwaarden dat de werking
ervan in geval van storing in de energiebron niet kan
leiden tot vermindering van de energiereserves ter
voering van de reminrichtingen tot beneden het niveau,
aangegeven in punt 2.2.1.13.
2.2.1.17. In met behulp van luchtdruk werkende reminrichtingen
moeten de pneumatische verbindingen met de aanhang-
wagen van het type met twee of meer leidingen zijn.
2.2.1.18. Indien de aanhangwagen behoort tot de categorieën O3of O4, moet de bedrijfsreminrichting van het continu of
halfcontinu type zijn.
2.2.1.19. Wanneer het een voertuig betreft dat een aanhangwagen
mag trekken die behoort tot de categorieën O3of O4,
moeten de reminrichtingen ervan beantwoorden aan de
volgende voorwaarden:
2.2.1.19.1. wanneer de hulpreminrichting van het trek-
kende voertuig in werking treedt, dient een
regelbare afremming van de aanhangwagen
eveneensgewaarborgd te zijn;
2.2.1.19.2. bij storing in de bedrijfsreminrichting van
het trekkende voertuig, moeten, indien deze
inrichting ten minste uit twee onafhankelijke
delen bestaat, de niet door de storing
getroffen delen de remmen van de aanhang-
wagen geheel of gedeeltelijk in werking
kunnen stellen. Deze werking moet regel-
baar zijn;
2.2.1.19.3. bij breuk of lek in een van de leidingen van
de pneumatische verbinding (of andere
verbinding) moet het de bestuurder deson-
danksmogelijk zijn de remmen van de
aanhangwagen geheel of gedeeltelijk in
werking te stellen, hetzij door middel van
het bedieningsorgaan van de bedrijfsremin-
richting, hetzij door middel van het
bedieningsorgaan van de hulpreminrichting,
hetzij door middel van een afzonderlijk
bedieningsorgaan, tenzij de breuk of het lek
automatisch tot de remming van de
aanhangwagen leidt.
2.2.1.20. Andere voor het vervoer van personen bestemde voer-
tuigen dan „stadsautobussen”, welke van meer dan acht
zitplaatsen zijn voorzien, die van de bestuurder niet
medegerekend, en een maximumgewicht hebben van
meer dan 10 ton, moeten voldoen aan proef type II bis,
beschreven in punt 1.5 van bijlage II, in plaats van aan
proef type II, beschreven in punt 1.4 van bijlage II.
2.2.2.Voertuigen behorende tot categorie O
2.2.2.1. Aanhangwagensbehorende tot categorie O1behoeven
niet voorzien te zijn van een bedrijfsreminrichting;
indien een dergelijke aanhangwagen echter wel isuitge-
rust met een bedrijfsreminrichting, moet deze aan
dezelfde eisen voldoen als de bedrijfsreminrichtingen
van de voertuigen van categorie O2.
2.2.2.2. Elke aanhangwagen behorende tot categorie O2moet
zijn voorzien van een bedrijfsreminrichting, welke van
het continue type of van het halfcontinue type moet1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 12
(1) Dit punt moet alsvolgt worden geïnterpreteerd:
Op de bedrijfsreminrichting moet in alle gevallen een zodanige inrichting (b.v. over-stroomventiel) aanwezig zijn dat het voertuig met de bedrijfsrem nog kan worden
afgeremd, zij het met een doelmatigheid die gelijk isaan die van de hulprem.
▼B
zijn, ofwel van het oplooptype. Dit laatste type is alleen
toegestaan voor andere aanhangwagens dan opleggers.
2.2.2.3. Elk voertuig behorende tot de categorieën O3of O4moet zijn voorzien van een bedrijfsreminrichting van
het continue of halfcontinue type.
2.2.2.4. De bedrijfsreminrichting moet op alle wielen van de
aanhangwagen werken.
2.2.2.5. De werking van de bedrijfsreminrichting moet oordeel-
kundig zijn verdeeld over de assen.
2.2.2.6. De werking van iedere reminrichting moet over de
wielen van een zelfde as symmetrisch ten opzichte van
het middenvlak door de lengterichting van het voertuig
zijn verdeeld.
2.2.2.7. De geremde oppervlakken welke nodig zijn ter verkrij-
ging van de voorgeschreven doeltreffendheid moeten
permanent verbonden zijn met de wielen, en wel op
onwrikbare wijze of door middel van onderdelen welke
niet aan storing onderhevig zijn.
2.2.2.8. De slijtage van de remmen moet gemakkelijk kunnen
worden gecompenseerd door een met de hand bediend
of automatisch regelsysteem. Bovendien moeten het
bedieningsorgaanen de elementen van de overbrenging
en van de remmen een slagreserve bezitten, welke
zodanig isdat na verhitting van de remmen of na een
zekere graad van slijtage van de voeringen, de remming
gewaarborgd iszonder dat onmiddellijk bijs telling
noodzakelijk is.
2.2.2.9. De reminrichtingen moeten zodanig zijn, dat stilstand
van de aanhangwagen automatisch gewaarborgd is in
geval van breuk van de koppelinrichting tijdenshet
rijden. Deze verplichting is echter niet van toepassing
op eenassige aanhangwagens met een maximumgewicht
van niet meer dan 1,5 ton, op voorwaarde dat deze
aanhangwagenstevensvan een s ecundaire koppelinrich-
ting zijn voorzien (ketting, kabel, enz.) die in geval van
breuk in de hoofdkoppelinrichting, voorkomt dat de
dissel de grond raakt en nog enigszins de richting van
de aanhangwagen bepaalt.
2.2.2.10. Op iedere aanhangwagen die moet zijn voorzien van
een bedrijfsreminrichting dient het parkeerremeffect
eveneensgewaarborgd te zijn indien de aanhangwagen
van het trekkende voertuig islos gemaakt. De parkeer-
reminrichting moet door een buiten het voertuig
aanwezige persoon in werking kunnen worden gesteld;
bij aanhangwagensvoor pers onenvervoer echter moet
deze rem vanaf de aanhangwagen in werking kunnen
worden gesteld. De term „in werking stellen” omvat
tevensde ontgrendeling.
2.2.2.11. Indien op de aanhangwagen een inrichting aanwezig is
voor pneumatische buitenwerkkingstelling van de
reminrichting, moet bedoelde inrichting zodanig zijn
ontworpen en gebouwd dat zij automatisch in ruststand
terugkeert, uiterlijk wanneer de aanhangwagen opnieuw
druklucht krijgt toegevoerd.1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 13
▼B
BIJLAGE II
REMPROEVEN EN PRESTATIES VAN DE REMINRICHTINGEN
1. REMPROEVEN
1.1.Algemeen
1.1.1. De voor de reminrichting voorgeschreven werking is gebaseerd
op de remafstand. De werking van een reminrichting wordt
gemeten hetzij door meting van de remafstand, betrokken op de
beginsnelheid, hetzij door meting van de gemiddelde vertraging
en de reactietijd, zoalsvoorges chreven in bijlage III.
1.1.2. De remafstand is de afstand welke door het voertuig wordt afge-
legd vanaf het tijdstip waarop de bestuurder het bedieningsorgaan
in werking begint te stellen, tot het tijdstip waarop het voertuig
tot stilstand komt; de beginsnelheid is de snelheid op het tijdstip
waarop de bestuurder het bedieningsorgaan in werking begint te
stellen. In de hieronder gegeven formules voor de meting van de
remwerking hebben de gebezigde symbolen de volgende bete-
kenis:
v = beginsnelheid in km/h
s = remafstand in meters.
1.1.3. Voor de typegoedkeuring van enigerlei voertuig wordt de rem
verking gemeten tijdenswegproeven; deze proeven moeten onder
de volgende omstandigheden worden uitgevoerd;
1.1.3.1. het voertuig moet zich in de voor ieder type proef aange-
geven gewichtsomstandigheden bevinden. Deze
omstandigheden moeten in het beproevingsrapport
worden vermeld;
1.1.3.2. de proef moet worden uitgevoerd bij de voor ieder type
proef aangegeven snelheden. Indien de door de construc-
tiewijze bepaalde maximale snelheid van her voertuig
geringer isdan die welke voor een bepaalde proef is
voorgeschreven, geschiedt de beproeving bij de maxi-
male snelheid van het voertuig;
1.1.3.3. tijdensde proeven mag de op het bedienings orgaan ter
verkrijging van de voorgeschreven werking uitgeoefende
kracht een voor iedere categorie voertuigen vastgestelde
maximale waarde niet overschrijden;
1.1.3.4. het wegdek moet een goede adhesie waarborgen;1.1.3.5. de proeven moeten worden uitgevoerd bij afwezigheid
van wind welke de resultaten kan beïnvloeden;
1.1.3.6. bij het begin van de proeven moeten de luchtbanden
koud zijn en moet de druk ervan beantwoorden aan de
voorgeschreven waarde voor de in statische toestand
door de wielen effectief gedragen belasting;
1.1.3.7. de voorgeschreven werking moet worden verkregen
zonder blokkering van wielen, zonder dat het voertuig
van zijn koersafwijkt en zonder abnormale trillingen.
1.1.4. Gedrag van het voertuig tijdenshet remmen
1.1.4.1. Tijdens de remproeven, speciaal die bij hoge snelheid,
moet het algemene gedrag van het voertuig tijdenshet
remmen worden nagegaan.
1.2.Proef type O
(gewone werkingsproef bij koude remmen)
1.2.1.Algemeen
1.2.1.1. De remmen moeten koud zijn; een rem wordt alskoud
beschouwd wanneer de temperatuur, gemeten aan de
schijf of aan de buitenzijde van de trommel, lager is
dan 100 ºC.
1.2.1.2. De proef moet worden uitgevoerd onder de volgende
omstandigheden:1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 14
▼B
1.2.1.2.1. het voertuig moet belast zijn en de verdeling
van het gewicht over de assen moet overeen-
stemmen met de gegevens van de fabrikant.
Indien meerdere wijzen van belastingverdeling
over de assen mogelijk zijn, moet de verdeling
van het maximale gewicht over de assen
zodanig zijn, dat de belasting op elke as even-
redig isaan het voor iedere astoeges tane
maximale gewicht;
1.2.1.2.2. bij motorvoertuigen moet iedere proef worden
herhaald met een niet belast voertuig en met
aan boord alleen de bestuurder en eventueel
een waarnemer, welke laatste zo mogelijk
heeft plaatsgenomen op de voorbank;
1.2.1.2.3. de voor de minimale werking voorgeschreven
grenzen, hetzij voor onbelaste, hetzij voor
belaste assen, zijn die welke hierna voor iedere
categorie voertuigen zijn aangegeven;
1.2.1.2.4. de weg moet horizontaal zijn.
1.2.2.Proef type O met ontkoppelde motor
1.2.2.1. De proef moet worden uitgevoerd bij de voor iedere
categorie voertuigen aangegeven snelheid; ten aanzien
van de desbetreffende cijfers is een zekere tolerantie
toegestaan. De voor iedere categorie voorgeschreven
minimale werking moet worden bereikt.
1.2.3.Proef type O met gekoppelde motor
1.2.3.1. Onafhankelijk van de proeven voorgeschreven in punt
1.2.2, worden ter aanvulling proeven uitgevoerd met
gekoppelde motor en bij diverse snelheiden; hierbij
bedraagt de laagste snelheid 30 % van de maximumsnel-
heid van het voertuig en de hoogste snelheid 80 % van
genoemde snelheid. De gemeten doeltreffendheids-
waarden, alsmede het gedrag van het voertuig worden in
het beproevingsrapport vermeld.
1.3.Proef type I
(verminderde werking)1.3.1.Met herhaald remmen
1.3.1.1. De bedrijfsremmen van de voertuigen van de categorieën
M
1,M2,M3,N1,N2en N3worden beproefd door middel
van een aantal malen herhaald remmen bij belast voer-
tuig, een en ander overeenkomstig de gegevens vermeld
in onderstaande tabel:
Omstandigheden
Categorie
voertuigenV1
km/hV2
km/h∆t
sn
M180% vmax-≤1201/2 v145 15
M280% vmax-≤1001/2 v155 15
M380% vmax-≤601/2 v160 20
N180% vmax-≤1201/2 v155 15
N280% vmax-≤601/2 v160 20
N380% vmax-≤601/2 v160 201971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 15
▼B
Hierin hebben de symbolen de volgende betekenis:
v1= beginsnelheid bij het begin van de remming,
v2= snelheid bij het einde van de remming,
vmax= maximumsnelheid van het voertuig,
n = aantal malen remmen,
∆t = duur van een remcyclus: de tijd welke
verstrijkt tussen het begin van een remming
en het begin van de volgende remming.
1.3.1.2. Indien de eigenschappen van het voertuig het niet moge-
lijk maken de voorgeschreven waarde voor ∆t aan te
houden, mag een langere tijd worden aangehouden; in
ieder geval moet men behalve de tijd welke nodig is
voor het remmen en het accelereren van het voertuig,
bij iedere cyclus beschikken over 10 seconden voor
stabilisatie van snelheid v1.
1.3.1.3. Voor deze proeven moet de op het bedieningsorgaan
uitgeoefende kracht zodanig geregeld zijn, dat bij de
eerste remming een gemiddelde vertraging van 3 m/sec2
wordt verkregen; deze kracht moet tijdensde hieropvolgende remmingen constant blijven.
1.3.1.4. Tijdenshet remmen moet de motor ingekoppeld blijven
via de hoogste overbrengingsverhouding (eventuele over-
drive niet medegerekend).
1.3.1.5. Bij het wederom versnellen na een remming moet
zodanig geschakeld worden dat snelheid v
1zo spoedig
mogelijk opnieuw bereikt wordt (maximale versnelling
welke mogelijk is met de motor en de versnellingsbak).
1.3.2.Met continuremming
1.3.2.1. De bedrijfsremmen van aanhangwagens behorende tot de
categorieën O3en O4worden op zodanige wijze
beproefd, dat wanneer het voertuig belast is, de energie-
opname op de remmen gelijk isaan die welke zich over
een zelfde tijdsverloop voordoet bij een belast voertuig,
dat op een dalende helling van 7 % over een afstand
van 1,7 km op een constante snelheid van 40 km/h wordt
gehouden.
1.3.2.2. De proef kan worden uitgevoerd op een vlakke weg,
waarbij de aanhangwagen door een motorvoertuig
getrokken wordt; gedurende de proef moet de kracht op
de besturing op zodanige wijze aangepast worden dat de
weerstand van de aanhangwagen constant blijft (7 % van
het gewicht van de aanhangwagen). Isde ter bes chikking
zijnde trekkracht ontoereikend, dan kan de proef worden
uitgevoerd bij een geringere snelheid en over een grote
afstand, volgens de volgende tabel:
Snelheid
(in km/h)Afstand
(in m)
40 1.700
30 1.950
20 2.500
15 3.100
1.3.3.Restwerking van de bedrijfsreminrichting
1.3.3.1. Na afloop van de proef type I (beschreven in punt 1.3.1
of in punt 1.3.2 van deze bijlage) meet men onder de
beproevingsvoorwaarden voor de proef type O met
ontkoppelde motor (de temperatuurvoorwaarden mogen
echter verschillend zijn) de restwerking van de bedrijfs-reminrichting; deze restwerking mag niet minder
bedragen dan 80 % van de voor de betrokken categorie
voorgeschreven waarde en niet minder dan 60 % van de
bij proef type O met ontkoppelde motor geconstateerde
waarde.1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 16
▼B
1.4.Beproeving type II
(beproeving van het gedrag van het voertuig bij lange afdalingen)1.4.1. De belaste voertuigen worden beproefd op een zodanige wijze,
dat de energieopname gelijk isaan die welke over een zelfde
tijdsverloop optreedt bij een belast voertuig met een snelheid
van 30 km/h op een dalende helling van 6 % en over een traject
van 6 km, waarbij de juiste overbrengingsverhouding is ingescha-
keld (geval van een motorvoertuig) en waarbij de eventuele
vertragingsinrichting van het voertuig wordt gebruikt. De gebe-
zigde overbrengingsverhouding moet zodanig zijn, dat het
toerental van de motor de door de constructeur voorgeschreven
maximumwaarde niet overschrijdt.
1.4.2. Bij voertuigen waarbij de energie uitsluitend door de remwerking
van de motor wordt opgenomen iseen tolerantie van ± 5 km/h op
een gemiddelde snelheid toegestaan en bezigt men de overbren-
gingsverhouding waarmede het mogelijk is de snelheid op de
dalende helling van 6 % zo dicht mogelijk bij 30 km/h te houden.
Indien de bepaling van de remwerking van de motor geschiedt
door middel van vertragingsmeting, is het voldoende indien de
gemeten gemiddelde vertraging ten minste 0,5 m/sec
2bedraagt.
1.4.3. Na afloop van de proef meet men onder de proefvoorwaarden
voor type O met ontkoppelde motor (doch bij uiteraard andere
temperatuurvoorwaarden) de restwerking van de bedrijfsremin-
richting; deze restwerking mag niet minder bedragen dan 75 %
van de voor proef type O met ontkoppelde motor voorgeschreven
waarde.
1.5.Proef type II bis
(proef vereist voor andere voor het vervoer van personen bestemde voer-
tuigen dan „stadsautobussen”, welke van meer dan acht zitplaatsen zijn
voorzien, die van de bestuurder niet medegerekend, en die een maxi-
mumgewicht hebben van meer dan 10 ton).
1.5.1. De belaste voertuigen worden beproefd op een zodanige wijze,
dat de energieopname gelijkwaardig isaan die welke over een
zelfde tijdsverloop optreedt bij een belast voertuig met een snel-
heid van 30 km/h op een dalende helling van 7 % over een
afstand van 6 km. Gedurende de proef mogen de bedrijfsremin-
richting, de hulpreminrichting en de parkeerreminrichting niet
worden gebezigd. De ingeschakelde overbrengingsverhouding
dient zodanig te zijn, dat het motortoerental niet de door de
constructeur voorgeschreven maximumwaarde overschrijdt.
1.5.2. Bij voertuigen waarbij de energie uitsluitend door de remwerking
van de motor wordt opgenomen iseen tolerantie van ± 5 km/h op
een gemiddelde snelheid toegestaan en bezigt men de overbren-
gingsverhouding waarmede het mogelijk is de snelheid op een
dalende helling van 7 % zo dicht mogelijk bij 30 km/h te houden.
Indien de bepaling van de remwerking van de motor geschiedt
door middel van vertragingsmeting, is het voldoende indien de
gemeten gemiddelde vertraging ten minste 0,6 m/sec2bedraagt.
2. PRESTATIES VAN DE REMINRICHTINGEN
2.1.Voertuigen van de categorieën M en N
2.1.1.Bedrijfsreminrichtingen
2.1.1.1. Voorschriften ter zake van de proeven
2.1.1.1.1. De bedrijfsremmen van de voertuigen van de
categorieën M1,M2,M3,N1,N2en N3worden
beproefd volgensonders taande tabel:
M1M2M3N1N2N3
Proef
type 0—I 0—I 0—I—II 0—I 0—I 0—I—II
v 80 km/h 60 km/h 60 km/h 70 km/h 50 km/h 40 km/h
s≤ 0;1vþv2
1500;15 v þv2
1300;15 v þv2
115
dm≥ 5,8 m/sec25 m/sec24,4 m/sec21971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 17
▼B
M1M2M3N1N2N3
f≤ 50 kg 70 kg 70 kg 70 kg 70 kg 70 kg
Hierin hebben de symbolen de volgende bete-
kenis:
v = beproevingssnelheid
s= remafs tanddm = gemiddelde remvertragingf = op het voetbedieningsorgaan uitgeoe-
fende kracht.
2.1.2.Hulpreminrichting
2.1.2.1. De hulpreminrichting moet, ook indien de inrichting
waarmee zij wordt bediend voor andere remfuncties
dient, een remafstand geven welke ten hoogste gelijk is
aan de eerste term plus het dubbele van de tweede term
van de tweede term die voor de betrokken categorie de
bedrijfsremafstand aangeeft.
2.1.2.2. Indien de bediening van de hulprem met de hand
geschiedt, moet de voorgeschreven werking worden
verkregen door op het bedieningsorgaan een kracht uit
te oefenen die voor voertuigen van categorie M
1niet
meer bedraagt dan 40 kg en voor andere voertuigen niet
meer dan 60 kg; het bedieningsorgaan moet zodanig zijn
geplaatst dat het door de bestuurder gemakkelijk en snel
kan worden bereikt.
2.1.2.3. Geschiedt de bediening van de hulpreminrichting met de
voet, dan moet de voorgeschreven werking worden
verkregen door op het bedieningsorgaan een kracht uit
te oefenen die voor voertuigen van categorie M1niet
meer bedraagt dan 50 kg en voor de andere voertuigenniet meer dan 70 kg; het bedieningsorgaan moet zodanig
zijn geplaatst dat het voor de bestuurder gemakkelijk en
snel in werking kan worden gesteld.
2.1.2.4. De werking van de hulpreminrichting wordt gecontro-
leerd door middel van proef type O.
2.1.3.Parkeerreminrichtingen
2.1.3.1. De parkeerreminrichting moet, ook indien zij isgecombi-
neerd met een der andere reminrichtingen, in staat zijn
het belaste voertuig op een dalende of stijgende helling
van 18 % in stilstand te houden.
2.1.3.2. Bij voertuigen waaraan een aanhangwagen mag worden
gekoppeld, moet de parkeerreminrichting van het trek-
kende voertuig de combinatie op een helling van 12 %
in stilstand kunnen houden.
2.1.3.3. Indien de bediening met de hand geschiedt, mag de op
het bedieningsorgaan uitgeoefende kracht niet meer
bedragen dan 40 kg bij voertuigen van categorie M
1en
60 kg bij andere voertuigen.
2 1.3.4. Geschiedt de bediening met de voet, dan mag de op het
bedieningsorgaan uitgeoefende kracht niet meer bedragen
dan 50 kg bij voertuigen van categorie M1en niet neer
dan 70 kg bij andere voertuigen.
2.1.3.5. Een parkeerreminrichting welke enkele malen moet
worden bediend voordat de voorgeschreven werking
wordt verkregen, kan worden toegelaten.
2.2.Voertuigen van categorie O
2.2.1.Bedrijfsreminrichtingen
2.2.1.1. Voorschrift inzake de proeven voor voertuigen van cate-
gorie O1.
2.2.1.1.1. In de gevallen waarin de aanwezigheid van
een bedrijfsreminrichting verplicht is, moet de1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 18
▼B
werking ervan voldoen aan de voorschriften
voor categorie O2.
2.2.1.2. Voorschriften inzake de proeven voor voertuigen van
categorie O2.
2.2.1.2.1. Indien de bedrijfsreminrichting van de
aanhangwagen van het continu- of halfcontinu-
type is, moet de som der krachten welke
worden uitgeoefend op de omtrek van de
geremde wielen ten minste 45 % bedragen
van het maximale door de wielen in statische
toestand gedragen gewicht. Indien de aanhang-
wagen isvoorzien van een luchtdrukrem, moet
de controle geschieden met een druk in de
cilindersvan ten hoogs te 6,5 bar(1).
2.2.1.2.2. Isde reminrichting van het oplooptype, dan
moet deze inrichting voldoen aan de voor-
waarden van bijlage VIII.
2.2.1.2.3. Bovendien moeten deze voertuigen worden
onderworpen aan de proef type I.
2.2.1.2.4. Bij de proeven type I voor een oplegger moet
het door de assen van de oplegger geremde
gewicht overeenkomen met de belasting op de
as (of de assen) van de tot de maximale
toelaatbare waarde belaste oplegger.
2.2.1.3. Voorschriften inzake beproeving van voertuigen van
categorie O3.
Hiervoor gelden dezelfde voorschriften als voor categorie
O2; bovendien moeten de voertuigen worden onder-
worpen aan de proef type I.
2.2.1.4. Voorschriften voor de proeven voor voertuigen van cate-
gorie O4.
2.2.1.4.1. Hiervoor gelden dezelfde voorschriften als
voor categorie O2; bovendien moeten de voer-
tuigen worden onderworpen aan de proeven
type I en II.
2.2.1.4.2. Bij de proeven type I en II voor een oplegger
moet het door de assen van de oplegger afge-
remde gewicht overeenkomen met de belasting
op de as (of op de assen) van de tot de maxi-
maal toelaatbare waarde belaste oplegger.
2.2.2.Parkeerreminrichtingen
2.2.2.1. De parkeerrem waarvan de aanhangwagen of de oplegger
isvoorzien, moet bij belas ting en losvan het trekkende
voertuig, de aanhangwagen of de oplegger op een
dalende of steigende helling van 18 % in stilstand
kunnen houden. De op het bedieningsorgaan uitgeoe-
fende kracht mag niet meer bedragen dan 60 kg.
2.3.Reactietijd
Bij ieder voertuig waarvan de bedrijfsreminrichting geheel of gedeelte-
lijk wordt bediend door een energiebron welke niet de spierkracht van
de bestuurder is, moet aan de volgende voorwaarden worden voldaan:
2.3.1. bij een noodmanoeuvre mag de tijd welke verloopt tussen het
tijdstip waarop het bedieningsorgaan in werking wordt gesteld
en het tijdstip waarop de remkracht op de in de minst gunstige
omstandigheden verkerende as de waarde bereikt welke overeen-
komt met de voorgeschreven werking, ten hoogste 0,6 sec.
bedragen;
2.3.2. voor luchtdrukreminrichtingen met dubbele remleiding zijn de
voorschriften van bijlage III van toepassing.1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 19
(1) De hier en in de volgende bijlagen vermelde drukken zijn relatieve drukken in bar.
▼B
BIJLAGE III
METHODE VOOR HET METEN VAN DE REACTIETIJD BIJ VOER-
TUIGEN VOORZIEN VAN EEN LUCHTDRUK-REMINRICHTING
MET DUBBELE REMLEIDING
1. ALGEMENE VOORSCHRIFTEN
1.1. De reactietijd van de reminrichting wordt bepaald op stilstaande voer-
tuigen, waarbij de druk moet worden gemeten aan de inlaat van de in
de meest ongunstige positie verkerende remcilinder.
1.2. Bij de proeven moet de „slag” van de remcilinders der verschillende
assen gelijk zijn aan de waarde overeenkomend met zo nauwkeurig
mogelijk afgestelde remmen.
1.3. Onderstaande keuringsvoorschriften gelden voor standaardeenheden,
waarbij de maximale druk in de toevoerleiding gelegen is tussen 6,5 en
8,0 bar en de maximale druk in de bedieningsleiding ligt tussen 6,0 en7,5 bar.
1.4. Drukwaarden die afwijken van de in punt 1.3 genoemde waarden
kunnen worden gebezigd ten aanzien van elementen die zijn berekend
voor andere maximale drukken aan de koppelingen. Hiervan dient dan
melding te worden gemaakt in het beproevingsrapport, terwijl op het
voertuig op een duidelijk zichtbare plaatseen plaat moet worden aange-
bracht waarop de maximale en de minimale druk zijn vermeld.
2. MOTORVOERTUIGEN
2.1. Bij het begin van elke proef moet de druk in de reservoirs gelijk zijn
aan de druk waarbij de toevoer naar de installatie door het regelsysteem
in werking wordt gesteld. In installaties die niet zijn voorzien van een
regelsysteem (b.v. compressor met maximumdrukvermogen) moet de
druk in het reservoir bij het begin van elke proef gelijk zijn aan 90 %
van de door de constructeur opgegeven en in punt 1.2.2.1 van bijlage IV
vermelde druk, die voor de in deze bijlage III voorgeschreven proeven
wordt gebezigd.
2.2. De reactietijden alsfunctie van de indrukkings tijden (tf) worden bepaald
door herhaaldelijk volledig indrukken van het bedieningsorgaan, waarbij
wordt uitgegaan van de kortst mogelijke indrukkingstijd tot een tijd van
ongeveer 0,4 seconde. De gemeten waarden moeten op een diagramworden overgebracht.
2.3. Bepalend voor de proef zijn de reactietijden overeenkomende met een
indrukkingstijd van 0,2 seconde. Deze reactietijd kan met behulp van
het diagram door grafische interpolatie worden bepaald.
2.4. Voor de indrukkingstijd van 0,2 seconde mag de tijd die verstrijkt tussen
het begin van het indrukken van het bedieningspedaal en het moment
waarop de druk in de remcilinder 75 % van zijn asymptotische waarde
bereikt, niet meer dan 0,6 seconde bedragen.
De aldus bepaalde waarde mag op de naastgelegen tiende seconde
worden afgerond.
2.5. Op voertuigen die zijn voorzien van een remverbinding voor aanhang-
wagensmoeten, in afwijking van de voors chriften in punt 1.1, de
reactietijden niet worden gemeten aan de remcilinder, maar aan het
uiteinde van een leiding met een lengte van ongeveer 2,5, m en een
inwendige diameter van 13 mm die aan de remverbinding (koppeling)
van het motorvoertuig wordt aangesloten.
2.6. De tijd die verstrijkt tussen het begin van het indrukken van het bedie-
ningspedaal en het moment waarop de druk gemeten aan de koppeling
van de bedieningsleiding x % van zijn asymptotische waarde bereikt,
mag niet meer bedragen dan hetgeen in onderstaande tabel is aange-
geven:
x (in %)t (in
seconden)
10 0,2
75 0,41971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 20
▼B
3. AANHANGWAGENS, MET INBEGRIP VAN OPLEGGERS
3.1. Bij aanhangwagensworden de reactietijden zonder trekkend voertuig
gemeten. Ter vervanging van dit trekkend voertuig wordt een simulator
gebruikt, waarop de koppelingen van de bedieningsleiding en van de
voedingsleiding van de aanhangwagen worden aangesloten.
3.2. De druk in de voedingsleiding moet 6,5 bar bedragen. De druk in het
reservoir of de reservoirs van de aanhangwagen moet gelijk zijn aan
die, overeenkomend met een waarde van 6,5 bar in de voedingsleiding.
3.3. De simulator moet aan onderstaande eisen voldoen:
3.3.1. de simulator moet voorzien zijn van een reservoir van 30 liter
inhoud, gevuld onder een druk van 6,5 bar;
3.3.2. de simulator moet zo zijn afgesteld dat bij aansluiting van een
slang van 2,5 m lengte en een inwendige diameter van 13 mm
de tijd waarin de druk toeneemt van 10 % tot 75 %, dat wil
zeggen van 0,65 bar tot 4,9 bar, 0,2 seconde bedraagt. Tussen
deze twee waarden moet de druk nagenoeg lineair toenemen.
Het schema in het aanhangsel bij deze bijlage geeft een voorbeeld
van een juiste uitvoering van de simulator.
3.4. De tijd die verloopt tussen het ogenblik waarop de door de simulator in
de bedieningsleiding uitgeoefende druk de waarde van 10 % van de
asymptotische druk bereikt en het ogenblik waarop de druk in de remci-
linder van de aanhangwagen 75 % van zijn asymptotische waarde
bereikt, mag niet meer dan 0,4 seconde bedragen.1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 21
▼B
AANHANGSEL
Simulator (ad 3.3.2)
1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 22
▼B
BIJLAGE IV
ENERGIERESERVOIRS EN -BRONNEN BIJ LUCHTDRUKREMMEN
1. CAPACITEIT DER RESERVOIRS
1.1.Algemene voorschriften
1.1.1. Voertuigen waarvan de reminrichtingen worden bediend door
middel van luchtdruk moeten zijn voorzien van reservoirs die
qua capaciteit voldoen aan de punten 1.2 en 1.3.
1.1.2. Ten aanzien van de capaciteit van de reservoirs geldt evenwel
geen enkele eis, indien het remsysteem zodanig is uitgevoerd dat
zonder enigerlei energiereserve een remeffect kan worden
verkregen dat gelijk isaan het remeffect dat voor de hulpremin-
richting isvoorges chreven.
1.1.3. Bij het controleren van de voorschriften van de punten 1.2 en 1.3
moeten de remmen zo nauwkeurig mogelijk zijn afgesteld.
1.2.Motorvoertuigen
1.2.1. De reservoirs van motorvoertuigen moeten zodanig zijn uitge-
voerd dat na achtmaal remmen, waarbij het bedieningsorgaan
van de bedrijfsrem volledig wordt ingedrukt, het voor de
hulpreminrichting voorgeschreven remeffect nog kan worden
verkregen.
1.2.2. Bij de proef dienen de hierna volgende voorwaarden in acht te
worden genomen:
1.2.2.1. het oorspronkelijk energieniveau in de reservoirs dient
gelijk te zijn aan de door de constructeur opgegeven
waarde. Bij deze waarde moet het voor de bedrijfsrem
voorgeschreven remeffect kunnen worden verkregen;
1.2.2.2. er dient geen toevoer naar het (de) reservoir(s) plaats te
vinden; bovendien worden de hulpreservoirs afgesloten;
1.2.2.3. bij motorvoertuigen waaraan een aanhangwagen of een
oplegger mag worden gekoppeld, moet de toevoerleiding
worden afgesloten en moet een capaciteit van 0,5 l op de
bedieningsleiding worden aangesloten. Vóór elke
remming moet de druk in deze capaciteit worden afge-
laten. Na de proef bedoeld in punt 1.2.1 mag het niveau
van de aan de bedieningsleiding afgegeven energie niet
minder bedragen dan de helft van de bij de eerste
remming verkregen waarde.
1.3.Aanhangwagens (met inbegrip van opleggers)
1.3.1. De reservoirs van aanhangwagens moeten zodanig zijn uitgevoerd
dat na achtmaal volledig indrukken van het bedieningsorgaan van
de bedrijfsreminrichting van de trekker, het niveau van de aan de
bedrijfsorganen afgegeven energie niet onder de helft van de bij
de eerste remming verkregen waarde daalt.
1.3.2. Tijdensdeze proef moeten de hierna volgende voorwaarden in
acht worden genomen:
1.3.2.1. aan het begin van de proef dient de druk in de reservoirs
gelijk te zijn aan de door de constructeur aangegeven
maximumwaarde;
1.3.2.2. de toevoerleiding moet zijn afgesloten; bovendien
moeten de hulpreservoirs zijn afgesloten;
1.3.2.3. tijdensde proef mag geen noemens waardige nieuwe
toevoer in de reservoirs plaatsvinden;
1.3.2.4. bij iedere remming moet de druk in de bedieningsleiding
overeenkomen met de door de constructeur aangegeven
maximumwaarde.1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 23
▼B
2. CAPACITEIT DER ENERGIEBRONNEN
2.1.Algemene voorschriften
De compressoren moeten voldoen aan de eisen vermeld in de hierna
volgende punten.
2.2.Definities
2.2.1. Onder p1wordt verstaan de druk die overeenkomt met 65 % van
de in punt 2.2.2 hieronder omschreven druk p2.
2.2.2. Onder p2wordt verstaan de door de constructeur opgegeven
waarde, alsvermeld in punt 1.2.2.1.
2.2.3. De tijd nodig voor de overgang van de nulwaarde naar de waarde
p1wordt aangegeven met T1en de tijd nodig voor de overgang
van de nulwaarde naar de waarde p2met T2.
2.3.Meetvoorwaarden
2.3.1. In alle gevallen is de draaisnelheid van de compressor die welke
wordt verkregen wanneer de motor draait met een snelheid over-
eenkomende met zijn maximumvermogen of met de door de
regulator toegelaten snelheid.
2.3.2. Tijdensde bepaling van de tijden T1en T2worden de hulpreser-
voirsafges loten.
2.3.3. Wanneer de mogelijkheid isvoorzien aan een motorvoertuig een
aanhangwagen te koppelen, wordt deze voorgesteld door een
reservoir waarvan de relatieve maximumdruk p (uitgedrukt in
bar) die iswelke in het voedings circuit van de trekker kan
worden geleverd en waarvan het in litersuitgedrukte volume V
volgt uit de formule p × V = 20 R (waarbij R de in tonnen uitge-
drukte toelaatbare maximumbelasting op de assen van de
aanhangwagen of de oplegger voorstelt).
2.4.Interpretatie van de resultaten
2.4.1. De tijd T1overeenkomend met het ongunstigste reservoir mag
niet meer bedragen dan:
— drie minuten voor voertuigen waaraan geen aanhangwagen of
oplegger mag worden gekoppeld;
— zesminuten voor voertuigen waaraan wel een aanhangwagen
of een oplegger mag worden koppeld.
2.4.2. De tijd T2overeenkomend met het ongunstigst reservoir mag niet
meer bedragen dan:
— zesminuten voor voertuigen waaraan geen aanhangwagen of
oplegger mag worden gekoppeld;
— negen minuten voor voertuigen waaraan wel een aanhang-
wagen of een oplegger mag worden gekoppeld.
2.5.Aanvullende proef
2.5.1. Wanneer het motorvoertuig isvoorzien van een hulpres ervoir of
hulpreservoirs met een totale capaciteit van meer dan 20 % van
de totale capaciteit van de remreservoirs, moet een aanvullende
proef worden uitgevoerd, tijdenswelke geen enkele vers toring
van de werking der ventielen die het vollopen van het hulpreser-voir of de hulpreservoirs regelen, wordt teweeggebracht. Tijdens
deze proef moet worden gecontroleerd of de tijd T
3waarin de
druk in de remreservoirs stijgt van O tot p2, korter isdan:
— acht minuten voor voertuigen waaraan geen aanhangwagen of
oplegger mag worden gekoppeld;
— elf minuten voor voertuigen waaraan wel een aanhangwagen
of oplegger mag worden gekoppeld.1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 24
▼B
BIJLAGE V
VEERREMMEN
1. DEFINITIE
„Veerremmen” zijn inrichtingen waarbij de benodigde remenergie wordt
geleverd door een of meer veren die alsenergieaccumulator werken.
2. ALGEMENE BEPALINGEN
2.1. Alsbedrijfs rem mogen geen veerremmen worden gebruikt.
2.2. Voor alle drukwaarden die in het voedingscircuit van de compressie-
ruimte kunnen optreden, mag een lichte verandering van deze druk
geen sterke wijziging in de remkracht veroorzaken.
2.3. Het voedingscircuit van de compressieruimte der veren moet een ener-
giereserve bevatten die geen enkele andere inrichting of uitrusting mag
voeden. Deze bepaling is niet van toepassing wanneer de compressie
van de veren kan worden gehandhaafd doordat minstens twee onderling
onafhankelijke systemen worden gebruikt.
2.4. De inrichting moet zodanig zijn uitgevoerd dat de remmen minstens
driemaal kunnen worden aangehaald en gelost wanneer de begindruk in
de veercompressieruimte gelijk is aan de aangegeven maximumdruk.
Aan deze voorwaarde moet zijn voldaan wanneer de remmen zo nauw-
keurig mogelijk zijn afgesteld.
2.5. De druk in de compressieruimte waarbij de veren op de remmen
beginnen te werken, terwijl deze zo nauwkeurig mogelijk zijn afgesteld,
mag niet meer bedragen dan 80 % van de normaal beschikbare mini-
mumbedrijfsdruk (pm).
2.6. Indien de druk in de veercompressieruimte daalt tot op het niveau van
de waarde waarbij de remelementen in beweging worden gebracht,
moet een alarminrichting (optisch of akoestisch) in werking treden. Is
aan deze voorwaarde voldaan, dan kan deze alarminrichting dezelfde
zijn a sdie bedoeld in punt 2.2.1.13 van bijlage I.
2.7. Wanneer een voertuig waaraan een aanhangwagen met continue of half-
continue reminrichting mag worden gekoppeld, met veerremmen is
uitgerust, moet de automatische inwerkingtreding van deze veerremmen
tot gevolg hebben dat de remmen van de aanhangwagen eveneensin
werking treden.
3. ANTI-BLOKKERINGSSYSTEEM
3.1. Veerremmen moeten zodanig zijn geconstrueerd dat zij bij een defect
zonder gebruikmaking van hun normale bedieningsorgaan kunnen
worden gelost. Dit kan geschieden door middel van een hulpinrichting
(pneumatisch, mechanisch, enz.).
3.2. Indien de inrichting vermeld in punt 3.1 in werking moet worden gesteld
met behulp van een werktuig of een sleutel, moeten deze zich in het
voertuig bevinden.1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 25
▼B
BIJLAGE VI
PARKEERREMSYSTEEM MET MECHANISCHE VERGRENDELING
VAN DE REMCILINDERS
(grendelremmen)
1. DEFINITIE
Onder „mechanische vergrendeling van de remcilinders” wordt verstaan een
inrichting waarmede het parkeerremeffect wordt verzekerd doordat de plun-
jerstang van de remcilinder mechanisch wordt vastgeklemd.
Het vergrendeleffect wordt verkregen door de vergrendelkamer te ontluchten.
De mechanische vergrendeling is zodanig ontworpen dat ontgrendeling
mogelijk iswanneer de druk in de vergrendelkamer wordt hers teld.
2. BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN
2.1. Wanneer de druk in de vergrendelkamer het niveau bereikt dat overeen-
komt met de mechanische vergrendeling moet een waarschuwingssys-
teem (optisch of akoestisch) in werking treden.
2.2. Bij remcilinders die zijn uitgerust met een mechanische vergrendeling,
moet de verplaatsing van de remplunjer kunnen geschieden met behulp
van twee energiebronnen.
2.3. Ontgrendeling van de vergrendelde remcilinder iss lechtsmogelijk
indien het vaststaat dat de rem nadien opnieuw in werking kan worden
gesteld.
2.4. Voor het geval de energiebron voor de voeding van de vergrendelkamer
uitvalt, moet een hulpontgrendelsysteem (bij voorbeeld mechanisch of
pneumatisch) aanwezig zijn; daarbij mag bij voorbeeld gebruik worden
gemaakt van de lucht in een band van het voertuig.1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 26
▼B
BIJLAGE VII
GEVALLEN WAARIN DE PROEVEN TYPE I EN/OF II (OF II BIS)
NIET BEHOEVEN TE WORDEN UITGEVOERD OP HET TER TYPE-
GOEDKEURING AANGEBODEN VOERTUIG
1. Proef I, II (of II bis) behoeft niet op het ter typegoedkeuring aangeboden
voertuig te worden uitgevoerd in de volgende drie gevallen:
1.1. Het betrokken voertuig iseen motorvoertuig, een aanhangwagen of een
oplegger dat of die wat banden, de opgenomen remenergie per asen de
wijze van montage van band en rem betreft, qua remwerking „identiek”
isaan een motorvoertuig, aanhangwagen of oplegger:
1.1.1. dat of die met goed gevolg proef I en/of II (of II bis) heeft onder-
gaan;
1.1.2. dat of die voor wat de opgenomen remenergie betreft isgoedge-
keurd, voor gewichten per ashoger dan of gelijk aan die van het
betrokken voertuig.
1.2. Het betrokken voertuig iseen motorvoertuig, een aanhangwagen of een
oplegger waarvan de as of assen voor wat banden, opgenomen
remenergie per asen de wijze van montage van band en rem betreft,
qua remwerking „identiek” is (zijn) aan de as(sen) die afzonderlijk met
goed gevolg proef I en/of II heeft (hebben) ondergaan voor asdrukken
hoger dan of gelijk aan die van het betrokken voertuig, mitsde opge-
nomen remenergie per asniet groter isdan de opgenomen energie per
astijdensde referentieproef (referentieproeven) van de afzonderlijke as .
1.3. Her betrokken voertuig isvoorzien van een vertragings inrichting, die
niet de motorrem isen die identiek isaan een vertragings inrichting
welke reedsisgecontroleerd onder de volgende oms tandigheden:
1.3.1. deze vertragingsinrichting heeft bij een proef op een helling van
ten minste 6 % (proef type II) of van ten minste 7 % (proef type
II bis) geheel alleen een voertuig gestabiliseerd waarvan het
maximumgewicht tijdensde proef ten mins te gelijk isaan het
maximumgewicht van het voertuig waarvoor de typegoedkeuring
wordt gevraagd;
1.3.2. bij bovenbedoelde proef moeten worden gecontroleerd of de rota-
tiesnelheid van de draaiende delen van de vertragingsinrichting,
wanneer het ter typegoedkeuring aangeboden voertuig rijdt met
een snelheid van 30 km/h, zodanig is dat het vertragingskoppel
ten minste gelijk is aan dat overeenkomend met de proef, bedoeld
in punt 1.3.1.
2. De term „identiek”, alsgebezigd in de punten 1.1, 1.2 en 1.3. wil zeggen
identiek ten aanzien van de geometrische en mechanische kenmerken der
onderdelen van het in deze punten bedoelde voertuig alsmede ten aanzien
van de eigenschappen van de voor die onderdelen gebruikte materialen.
3. Bij toepassing van bovenstaande voorschriften wordt het goedkeuringsformu-
lier met betrekking tot de reminrichting (bijlage IX) alsvolgt ingevuld:
3.1. in geval 1.1 wordt het typegoedkeuringsnummer opgegeven van het
voertuig waarop de alsreferentie dienende proef type I en/of II (of II
bis), is uitgevoerd (punt 14.7.1 van bijlage IX);
3.2. in geval 1.2 moet de in punt 14.7.2 van het goedkeuringsformulier in
bijlage IX opgenomen tabel worden ingevuld;
3.3 in geval 1.3 moet de in punt 14.7.3 van het goedkeuringsformulier in
bijlage IX opgenomen tabel worden ingevuld.
4. Alseen aanvrager van een typegoedkeuring in een Lid-Staat naar een in een
andere Lid-Staat verleende typegoedkeuring verwijst, moet hij de hierop
betrekking hebbende bescheiden overleggen1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 27
▼B
BIJLAGE VIII
KEURINGSWIJZE VOOR VOERTUIGEN UITGERUST MET OPLOOP-
REMMEN
1. ALGEMENE BEPALINGEN
1.1. De oploopreminrichting van een aanhangwagen bestaat uit het bedie-
ningsorgaan, de overbrenging en de wielremmen, hierna „remmen” te
noemen.
1.2. Het bedieningsorgaan is het geheel van organen die vast zijn
verbonden met de trekinrichting.
1.3. De overbrenging is het geheel van organen tussen het einde van het
bedieningsorgaan en het begin van de rem.
1.4. Onder rem wordt verstaan het orgaan waar zich de krachten ontwik-
kelen die zich tegen de beweging van het voertuig verzetten. Het
element dat het einde van de rem vormt isof wel de hefboom die de
remnok of soortgelijke elementen bedient (mechanisch bediende
oplooprem), dan wel de remcilinder (hydraulisch bediende oplooprem).
1.5. Remsystemen waarbij de opgeslagen energie (bij voorbeeld elektrisch,
pneumatisch, hydraulisch) van het trekkend voertuig naar de aanhang-
wagen wordt geleid en waarbij deze energie uitsluitend wordt
gedoseerd door de oploopkracht, zijn geen oploopremmen in de zin
van deze richtlijn.
1.6. Voor de toepassing van deze bijlage gelden ook als één as, twee assen
waarbij de afstand tussen het midden van de wielen minder dan één
meter bedraagt (tandem-as).
1.7.Controles
1.7.1. Bepaling van de wezenlijke kenmerken van de rem.
1.7.2. Bepaling van de wezenlijke kenmerken van het bedieningsor-
gaan en nagaan of dit overeenstemt met de bepalingen van
deze richtlijn.
1.7.3. Controle aan het voertuig.
— van de aanpassing van het bedieningsorgaan aan de rem,
— van de overbrenging.
2. SYMBOLEN EN DEFINITIES
2.1.Gebezigde eenheden
2.1.1. Gewichten en krachten : kg
2.1.2. Koppelsen momenten : m.kg
2.1.3. Oppervlakken : cm2
2.1.4. Drukken : kg/cm2
2.1.5. Lengtematen : eenheid per geval aangegeven.
2.2.Symbolen geldende voor alle typen remmen
(zie schema in aanhangsel 1, blz. 62)
2.2.1. GA: „Totaalgewicht” — technisch toegestaan totaalgewicht
van de aanhangwagen volgensopgave van de fabri-
kant;
2.2.2. G ′A: „Totaalgewicht” van de aanhangwagen dat, volgens
opgave van de fabrikant van het bedieningsorgaan,
met het bedieningsorgaan kan worden afgeremd;
2.2.3 GB: „Totaalgewicht” van de aanhangwagen, dat kan
worden afgeremd door de gezamenlijke werking van
alle remmen van de aanhangwagen
GB¼n/C1GBo1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 28
▼B
2.2.4. GBo: deel van het voor de aanhangwagen toegestane „totaal-
gewicht” dar, volgensde opgave van de fabrikant van
de rem door één rem kan worden afgeremd;
2.2.5. B*: benodigde remkracht;
2.2.6. B: benodigde remkracht, rekening houdend met de
rolweerstand;
2.2.7. D*: toegestane oploopkracht op de koppeling;
2.2.8. D: oploopkracht op de koppeling;
2.2.9. P ′: kracht aan het uiteinde van het bedieningsorgaan;
2.2.10. K: bijkomende kracht van het bedieningsorgaan; deze
wordt gewoonlijk aangeduid door de kracht D in het
snijpunt met de geëxtrapoleerde kromme waarin P ′is
uitgedrukt alsfunctie van D, gemeten in de midden-
stand van de bedieningsslag (zie 5.3.1);
2.2.11. KA: aanspreekkracht van het bedieningsorgaan; dit is de
maximale druk op de koppelingskop waarvan de
werking gedurende korte tijd geen enkele kracht
veroorzaakt aan het uiteinde van het bedieningsorgaan;
De kracht KAwordt gewoonlijk gemeten bij een snel-
heid van 10 tot 15 mm/suitgaande van de begins tand
bij een ontkoppelde overbrenging;
2.2.12. D1: maximale kracht uitgeoefend op de koppelingskop
wanneer deze wordt ingedrukt met een snelheid van s
mm/s± 10 %, bij een ontkoppelde overbrenging;
2.2.13. D2: maximale kracht uitgeoefend op de koppelingskop
wanneer deze met een snelheid van s mm/s ± 10 %
wordt getrokken uit de stand van de maximale indruk-
king, bij een ontkoppelde overbrenging;
2.2.14. ηHo: nuttig effect van het bedieningsorgaan;
2.2.15 ηH1: nuttig effect van de overbrenging;
2 2.16. ηH: totaal nuttig effect van het bedieningsorgaan en van de
overbrenging
ηΗ¼ηΗο/C1ηΗ1
2.2.17. s: slag van het bedieningsorgaan (uitgedrukt in mm);
2.2.18. s ′: nuttige slag van het bedieningsorgaan (uitgedrukt in
mm), bepaald overeenkomstig de voorschriften van
punt 9.4.1;
2.2.19. s ″: dode slag van de hoofdcilinder, gemeten (in mm) aan
het bedieningsorgaan;
2.2.20. so: slagverlies, dat wil zeggen de slag (gemeten in mm)
die de koppelingskop maakt, bij ruststand van de over-
brenging, wanneer bedoeld orgaan wordt bewogen van
300 mm boven naar 300 mm onder het horizontale
vlak;
2.2.21. 2sB: aandrukslag van de remsegmenten, gemeten op de
diameter parallel aan het aandrukorgaan en zonder
nastelling van de remmen gedurende de proef (uitge-
drukt in mm);
2.2.22. 2sB*: minimale aandrukslag van de twee segmenten (uitge-
drukt in mm)
2sB/C3¼2;4þ4
1:000/C12r
2r isde diameter van de remtrommel, uitgedrukt in
mm (zie schema in aanhangsel 1, blz. 3);
2.2.23. M: remmoment;
2.2.24. R: straal van de luchtbanden bij belasting, uitgedrukt in
meters; de straal wordt tijdens de proef gemeten en
afgerond op de naastgelegen cm;
2.2.25. n: aantal remmen.1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 29
▼B
2.3.Symbolen geldende voor remmen met mechanische overbrenging
(zie schema in aanhangsel 1, blz. 65)2.3.1. i
Ho: overbrengingsverhouding tussen de slag van het
koppelingsorgaan en de slag van de hefboom aan het
uiteinde van het bedieningsorgaan;
2.3.2. iH1: overbrengingsverhouding tussen de slag van de
hefboom aan het uiteinde van het bedieningsorgaan
en de slag van de remhefboom (slagverhouding van
de overbrenging);
2.3.3. iH: slagverhouding tussen de koppelingskop en de remhef-
boom
iH¼iHo/C1iH1
2.3.4. ig: overbrengingsverhouding tussen de slag van de
remhefboom en de aandrukslag in het midden van het
segment (zie schema in aanhangsel 1, blz. 64)
2.3.5. P: op de bedieningshefboom van de rem uitgeoefende
kracht;
2.3.6. Po: terugslagkracht van de rem; dit is in diagram M = f
(P), de waarde van kracht P in het snijpunt van het
verlengde van deze functie met de abscis
(zie grafiek in aanhangsel 1, blz. 66)
2.3.7. /sigmalunate: remfactor volgensde formule: M ¼/sigmalunateP/C0Po ðÞ
2.4.Symbolen geldende voor hydraulisch bediende remmen
(zie schema in aanhangsel 1, blz. 67)
2.4.1. ih: slagverhouding tussen de koppelingskop en de zuiger
van de hoofdcilinder;
2.4.2. ig′: overbrengingsverhouding tussen de slag van het
aangrijpingspunt van de remcilinder en de aandrukslag
in het middel van het segment;
2.4.3. FRZ: oppervlak van de zuiger van een remcilinder;
2.4.4. FHZ: oppervlak van de zuiger van de hoofdcilinder;
2.4.5. p: hydraulische druk in de remcilinder;
2.4.6. po: terugslagdruk in de remcilinder; dit is in diagram M = f
(p) de waarde van de druk p in het snijpunt van het
verlengde van deze funtie met de abscis (zie grafiek
in aanhangsel 1, blz. 66);
2.4.7. /sigmalunate′: remfactor volgensde formule: M ¼/sigmalunate0p/C0po ðÞ
3. ALGEMENE VOORSCHRIFTEN
3.1. De overbrenging van de krachten van de koppelingskop op de remmen
van de aanhangwagen moet geschieden door middel van stangen, dan
wel door andere overbrengingsmiddelen. Het is echter toelaatbaar dat
een deel van de overbrenging geschiedt door een schuifkabel
(Bowden-kabel). Dit onderdeel moet zo kort mogelijk zijn.
3.2. Alle bouten van geledingen moeten voldoende geborgd zijn. Bovendien
moeten die geledingen zelfsmerend, dan wel voor smering goed
toegankelijk zijn.
3.3. Oploopreminrichtingen met hydraulische overbrenging moeten zodanig
zijn uitgevoerd dat zelfs bij een volledige slag van het bedieningsor-
gaan schade tengevolge van een te grote kracht in de overbrenging en
de remmen wordt vermeden. De hiertoe gebruikte inrichtingen
(remkrachtbegrenzers) mogen de remkracht slechts tot een zodanige
waarde verminderen dat ten minste de voorgeschreven remkracht
behouden blijft.
3 3.1. Indien oploopreminrichtingen met mechanische overbrenging
zijn voorzien van een remkrachtbegrenzer geldt punt 3.3 mutatis
mutandis.
3.3.2. Oploopreminrichtingen met mechanische overbrenging, maar
zonder remkrachtbegrenzer moeten zodanig zijn uitgevoerd dat
zelfs bij een volledige slag van de koppelingskop geen enkel
deel van de overbrenging vastloopt, een blijvende vervorming1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 30
▼B
ondergaat of breekt. Bij de controle dient de overbrenging te
worden losgemaakt van de remhefboom.
4. VOORSCHRIFTEN VOOR DE BEDIENINGSORGANEN
4.1. De schuivende delen van het bedieningsorgaan moeten lang genoeg
zijn om een volledige slag mogelijk te maken, ook indien de aanhang-
wagen gekoppeld is.
4.2. De schuivende delen moeten door een balg of anderzins zijn
beschermd. Zij moeten smering ontvangen of uitgevoerd zijn in zelf-
smerende materialen. Onderling schuivende oppervlakken moeten in
een zodanig materiaal zijn uitgevoerd, dat geen elektrochemisch koppel
ontstaat en zij mechanisch op elkaar zijn afgestemd, zodat geen blok-
kering van de schuivende delen kan worden veroorzaakt.
4.3. De in punt 3.3 bedoelde remkrachtbegrenzersmogen pasin werking
treden indien de oploopdruk op de koppeling bij eenassige aanhangwa-
gens0,12 G ′Aen bij meerassige aanhangwagens 0,08 G ′Abedraagt. Zij
moeten verhinderen dat de remkracht aan de wielen groter isdan die
welke overeenkomt met een oploopkracht op de koppeling van meer
dan 0,18 GBbij eenassige aanhangwagens en van meer dan 0,12 GBbij meerassige aanhangwagens.
4.4. De aanspreekkracht van het bedieningsorgaan (KA) moet ten minste
0,02 G′Aen ten hoogste 0,04 G ′Abedragen.
4.5. De maximale indrukkingskracht D1mag niet groter zijn dan 0,09 G ′Avoor eenassige aanhangwagens en niet groter zijn dan 0,06 G ′Avoor
meerassige aanhangwagens.
4.6. De maximale trekkracht D2moet liggen tussen 0,1 G ′Aen 0,5 G ′A.
5. OP DE BEDIENINGSORGANEN TE VERRICHTEN CONTROLES EN
METINGEN
5.1. De aan de met de proeven belaste technische dienst ter beschikking
gestelde bedieningsorganen moeten worden gecontroleerd op hun over-
eenstemming met de voorschriften van de punten 3 en 4.
5.2. Voor alle typen wordt overgegaan tot meting van:
5.2.1. de slag s en de nuttige slag s ′;
5.2.2. de bijkomende kracht K;
5.2.3. de aanspreekkracht KA;
5.2.4. de indrukkingskracht D1;
5.2.5. de trekkracht D2.
5.3. Voor oploopremmen met mechanische overbrenging moeten worden
bepaald:
5.3.1. de overbrengingsverhouding iHogemeten in de middenstand van
de bedieningsslag;
5.3.2. de kracht P ′aan het einde van het bedieningsorgaan als functie
van de druk D op de dissel.
Uit de grafische weergave van het resultaat van deze metingen,
worden de bijkomende kracht K en het nuttig effect
ηHo¼1
iHo/C1P0
D/C0Kafgeleid
(zie grafiek in aanhangsel 1, blz. 63);
5.4. Van oploopremmen met hydraulische overbrenging dienen te worden
bepaald:
5.4.1. de overbrengingsverhouding ih gemeten in de middenstand van
de bedieningsslag;
5.4.2. de, door de fabrikant aan te geven druk p aan het einde van de
hoofdcilinder als functie van de druk D op de dissel en het
oppervlak FHZvan de hoofdcilinder. Uit de grafische weergave
van het resultaat van deze metingen worden de bijkomende
kracht K en het nuttig effect
ηHo¼1
ih/C1p/C1FHZ
D/C0Kafgeleid
(zie grafiek in aanhangsel 1, blz. 63);1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 31
▼B
5.4.3. de in punt 2.2.19. bedoelde dode slag van de hoofdcilinder s ″.
5.5. Bij oploopremmen die voorzien zijn van de in punt 3.3 bedoelde
inrichtingen (remkrachtbegrenzers), moet worden nagegaan of de in
punt 4.3 gestelde grenzen in acht zijn genomen.
5.6. Bij oploopremmen van meerassige aanhangwagens dient het in punt
9.4.1 bedoelde slagverlies sote worden gemeten.
6. REMVOORSCHRIFTEN
6.1. De fabrikant moet de met de proeven belaste technische dienst, behalve
de te controleren remmen, remtekeningen ter beschikking stellen met
vermelding van zowel type, afmetingen en materiaal van de belangrijke
onderdelen alsvan het merk en type van de remvoeringen. Op deze
tekeningen moet in geval van hydraulische remmen het oppervlak FRZvan de remcilinderszijn vermeld. De fabrikant moet ook het doorhem toegestane maximale remmoment M
maxopgeven, alsmede het in
punt 2.2.4 bedoelde gewicht GBo.
6.2. Het door de fabrikant opgegeven remmoment Mmaxmoet ten minste
overeenkomen met 2 × kracht P of met 2 × druk p, nodig voor een
remkracht van 0,45 GBo.
6.3. De in punt 3.3 bedoelde inrichtingen mogen pasreageren wanneer de
kracht P of de druk p een waarde hebben bereikt die overeenkomt met
een remkracht van 0,6 GBo. Zij moeten voorkomen dat 2 × de waarde
van kracht P of 2 × de waarde van druk p, bedoeld in punt 6.2 worden
overschreden.
7. CONTROLES EN METINGEN OP DE REMMEN
7.1. De remmen en onderdelen die ter beschikking van de met de proeven
belaste technische dienst worden gesteld, moeten worden gecontroleerd
op hun overeenstemming met het bepaalde in punt 6.
7.2. Vastgesteld moeten worden:
7.2.1. de aandrukslag 2sB*;
7.2.2. de aandrukslag 2sB, (die meer moet bedragen dan 2sB*);
7.2.3. het remmoment M alsfunctie van de op de bedienings hefboom
uitgeoefende kracht P, bij inrichtingen met mechanische over-
brenging, en de druk p in de remcilinder, in geval vaninrichtingen met hydraulische overbrenging.
De omwentelingssnelheid van de remtrommels moet bij het
begin van de proef overeenkomen met een snelheid van het
voertuig van 50 km h. Uit de met deze metingen verkregen
kromme leidt men af:
7.2.3.1. hij mechanisch bediende remmen: de terugslagkracht P
oen de remfactor /sigmalunate.
(zie grafiek in aanhangsel 1, blz. 66);
7.2.3.2. bij hydraulisch bediende remmen: de terugslagdruk poen de remfactor /sigmalunate.
(zie grafiek in aanhangsel 1, blz. 66).
8. BEPROEVINGSRAPPORTEN
De aanvragen om goedkeuring van aanhangwagensdie van oploopremmen
zijn voorzien, dienen vergezeld te gaan van de beproevingsrapporten van
het bedieningsorgaan en de remmen, alsmede van het beproevingsrapport
over de verenigbaarheid van het bedieningsorgaan, de overbrengingsinrich-
ting en de remmen op de aanhangwagen, waarop ten minste de gegevens
van de aanhangsels 2, 3 en 4 van deze bijlage staan vermeld.
9. VERENIGBAARHEID VAN HET BEDIENINGSORGAAN EN DE
OPLOOPREMMEN VAN HET VOERTUIG
9.1. Bij het voertuig wordt aan de hand van de kenmerken van het bedie-
ningsmechanisme (aanhangsel 2) en de kenmerken der remmen
(aanhangsel 3), alsmede aan de hand van de kenmerken van de
aanhangwagen overeenkomstig punt 4 van aanhangsel 4 gecontroleerd
of de oploopreminrichting van de aanhangwagen aan de voorge-
schreven voorwaarden voldoet.1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 32
▼B
9.2.Algemene controles voor alle typen remmen
9.2.1. Voor zover onderdelen van het overbrengingsmechanisme noch
in combinatie met het bedieningsorgaan, noch in combinatie met
de rem zijn gecontroleerd, moeten deze op het voertuig worden
gecontroleerd. De resultaten van de controle moeten in
aanhangsel 4 worden opgenomen (b.v. iH1enηH1).
9.2.2.Gewichten
9.2.2.1. Het totale gewicht GAvan de aanhangwagen mag niet
meer bedragen dan het totale gewicht G ′Awaarvoor het
bedieningsorgaan is toegestaan.
9.2.2.2. Het totale gewicht GAvan de aanhangwagen mag niet
meer bedragen dan het totale gewicht GBdat door alle
remmen van de aanhangwagen tegelijk kan worden
afgeremd.
9.2.3.Krachten
9.2.3.1. Aanspreekkracht KAmag niet kleiner zijn dan 0,02 GAen mag niet groter zijn dan 0,04 GA.
9.2.3.2. De maximale indrukkracht D1mag niet groter zijn dan
0,09 GAbij eenassige aanhangwagens en niet groter dan
0,06 GAbij meerassige aanhangwagens.
9.2.3.3. De maximale trekkracht D2moet liggen tussen 0,1 GAen 0,5 GA.
9.2.4.Inrichting volgens punt 3.3 (remkrachtbegrenzer)
9.2.4.1. Men dient te controleren of het bedieningsorgaan of de
remmen met een dergelijke inrichting zijn uitgerust.
9.2.4.2. Indien deze inrichting deel uitmaakt van het bedienings-
orgaan, dan mag de minimale waarde van GBwelke in
punt 4.3 voor het bedieningsorgaan is vastgesteld niet
minder bedragen dan het totale gewicht GBdat in
verband met de remmen die op de te controleren
aanhangwagen zijn toegepast, is toegestaan.
9.3.Controle te aanzien van een voldoende remwerking
9.3.1. Het totaal van de aan de omtrek van de wielen van de aanhang-
wagen uitgeoefende remkrachten dient ten minste B* = 0,45 GAte bedragen met inbegrip van een rolweerstand van 0,01 GA. Dit
komt overeen met een remkracht B = 0,44 GA. De toelaatbare
oploopkracht bedraagt hiervoor maximaal:
D* = 0,06 GAvoor aanhangwagensmet twee of meer
assen;
D* = 0,09 GAvoor eenassige aanhangwagens.
Ten einde te controleren of aan deze voorwaarden wordt
voldaan, dient een onderzoek te worden ingesteld naar de
volgende ongelijkheden.
9.3.1.1. Voor oploopremmen met mechanische overbrenging:
B:R
/sigmalunateþnPo/C20/C211
D/C3/C0K ðÞ /C1 ηΗ/C20iH
9.3.1.2. Voor oploopremmen met hydraulische overbrenging:
B:R
n/C1/sigmalunate0þpo/C20/C211
D/C3/C0K ðÞ /C1 ηΗ/C20ih
FHZ
9.4.Controle van de slag van het bedieningsorgaan
9.4.1. Bij bedieningsorganen van meerassige aanhangwagens waarvan
de stand van het remstangenstelsel afhankelijk is van de stand
van de trekinrichting, moet de slag s van het bedieningsorgaan
langer zijn dan de nuttige slag s ′van het bedieningsorgaan,
waarbij het verschil ten minste gelijk is aan het slagverlies so.
Slag somag maximaal 40 mm lang zijn.
9.4.2. De nuttige slag s ′wordt alsvolgt bepaald:
9.4.2.1. Indien het remstangenstelsel wordt beïnvloed door de
hoekstand van de trekinrichting, is
s0¼s/C0so1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 33
▼B
9.4.2.2. Indien er geen slagverliezen zijn, is
s0¼s
9.4.2.3. Bij hydraulische remmen is
s0¼s/C0s00
9.4.3. Ten einde te controleren of de slag groot genoeg is, dient een
onderzoek te worden ingesteld naar de volgende ongelijkheden:
9.4.3.1. Voor oploopremmen met mechanische overbrenging
iH/C20s0
sB/C3/C1ig
9.4.3.2. Voor oploopremmen met hydraulische overbrenging:
ih
FHZ/C20s0
2sB/C3/C1nFRZ/C1i0
g
9.5.Aanvullende controles
9.5.1. Bij oploopremmen met mechanische overbrenging dient te
worden gecontroleerd of het stangenstelsel dat de kracht van
het bedieningsorgaan overbrengt op de remmen, inderdaad op
de juiste wijze is aangebracht.
9.5.2. Bij oploopremmen met hydraulische overbrenging moet worden
gecontroleerd of de slag van de hoofdcilinder ten minste s/ihbedraagt. Een kleinere slag is niet toegestaan.
9.5.3. Het algemene remgedrag van het voertuig moet door een
wegproef worden gecontroleerd.
10. ALGEMENE OPMERKINGEN
Bovenstaande voorschriften zijn van toepassing op de meest gangbare
uitvoeringen van oploopremmen met mechanische of hydraulische overbren-
ging, waarbij alle wielen van de aanhangwagen zijn uitgerust met hetzelfdetype rem en hetzelfde type band.
Voor de controle van meer bijzondere uitvoeringen moeten de hierboven
gegeven voorschriften aan elk afzonderlijk geval worden aangepast.1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 34
▼B
Aanhangsel
Ad 2.2
ad 2.2.10 en 5.3.2 (mechanische overbrengingsinrichting)
1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 35
▼B
ad 2.2.10 en 5.4.2 (hydraulische overbrengingsinrichting)
1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 36
▼B
Ad. 2.2.22 en 2.3.4
Aan de remmen uit te voeren controles1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 37
▼B
Ad. 2.3
Remmen met mechanische overbrenging
1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 38
▼B
Ad. 2.3.6 en 7.2.3.1 (mechanische rem)
Ad. 2.4.6. en 7.2.3.2 (hydraulische rem)
1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 39
▼B
Ad. 2.4
Remmen met hydraulische overbrenging
1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 40
▼B
Aanhangsel 2
Beproevingsrapport betreffende een bedieningsorgaan voor oploopremmen
1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 41
▼B
Aanhangsel 3
Beproevingsrapport betreffende een rem
1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 42
▼B
Aanhangsel 4
Beproevingsrapport over de verenigbaarheid van het bedieningsorgaan, de overbrengingsinrich-
ting en de remmen op de aanhangwagen
1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 43
▼B
1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 44
▼B
BIJLAGE IX
1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 45
▼B
1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 46
▼B
1971L0320 — NL — 01.01.1973 — 001.001 — 47