02020X1223 — NL — 09.06.2021 — 001.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

Gewijzigd bij:









▼B

VN-Reglement nr. 44 — Uniforme bepalingen betreffende de goedkeuring van beveiligingssystemen voor kinderen aan boord van motorvoertuigen (“kinderbeveiligingssystemen”) [2020/1223]

Bevat de volledige geldige tekst tot en met:

Supplement 17 op wijzigingenreeks 04 — Datum van inwerkingtreding: 29 mei 2020

INHOUD REGLEMENT 1. Toepassingsgebied 2. Definities 3. Goedkeuringsaanvraag 4. Merktekens 5. Goedkeuring 6. Algemene specificaties 7. Bijzondere specificaties 8. Beschrijving van de tests 9. Testrapport van de typegoedkeuring en van de productiekwalificatie 10. Wijzigingen en uitbreiding van de goedkeuring van een type kinderbeveiligingssysteem 11. Productiekwalificatie 12. Conformiteit van de productie en routinetests 13. Sancties bij non-conformiteit van de productie 14. Definitieve stopzetting van de productie 15. Instructies 16. Naam en adres van de voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijke technische diensten en van de typegoedkeuringsinstanties 17. Overgangsbepalingen BIJLAGEN 1 Mededeling 2 Opstelling van de goedkeuringsmerken 3 Opstelling van de apparatuur voor de stofbestendigheidstest 4 Corrosietest 5 Schuur- en microsliptest 6 Beschrijving van de trolley 7 Vertragings- of versnellingscurve van de trolley als functie van de tijd 8 Beschrijving van de dummy’s 9 Frontale botstest tegen een obstakel 10 Procedure voor de botstest aan de achterkant 11 Extra verankeringen voor de montage van kinderbeveiligingssystemen van de categorie semi-universeel in motorvoertuigen 12 Stoel 13 Standaardveiligheidsgordel 14 Typegoedkeuringsschema (stroomschema ISO 9002:2000) 15 Toelichtingen 16 Controle van de conformiteit van de productie 17 Test van het energieabsorberende materiaal 18 Methode voor het definiëren van de impactzone voor het hoofd bij systemen met rugleuning en het minimumformaat van de zijkanten bij naar achteren gerichte systemen 19 Beschrijving van de conditionering van direct op het kinderbeveiligingssysteem gemonteerde verstelvoorzieningen 20 Typische voorziening om de sterkte van de sluiting te testen 21 Installatie voor de dynamische crashtest 22 Test met het blok in de vorm van de onderkant van de romp 23 Voorzieningen voor het uitoefenen van belasting 24 Ontvlambaarheid van de materialen die bestemd zijn voor gebruik in ingebouwde kinderbeveiliggingssystemen

1. TOEPASSINGSGEBIED

1.1. Dit reglement is van toepassing op kinderbeveiligingssystemen die geschikt zijn voor installatie in motorvoertuigen met drie of meer wielen en die niet bedoeld zijn om met klapstoelen of zijwaarts gerichte stoelen te worden gebruikt.

2. DEFINITIES

In dit reglement wordt verstaan onder:

2.1. “kinderbeveiligingssysteem (“beveiligingssysteem”)”: een geheel van onderdelen, bestaande uit een combinatie van riemen of flexibele componenten met een sluiting, verstelvoorzieningen, bevestigingselementen en, in sommige gevallen, een extra voorziening zoals een reiswieg, een kinderdraagmandje, een stoeltje en/of een botsscherm, dat aan een motorvoertuig kan worden bevestigd. Het is zo ontworpen dat het risico op verwonding van de gebruiker bij een botsing of een abrupte vertraging van het voertuig wordt verminderd doordat het de bewegingsmogelijkheden voor het lichaam van de gebruiker beperkt;

“Isofix”: een systeem om een kinderbeveiligingssysteem in een voertuig te bevestigen, bestaande uit twee onbuigzame verankeringen aan het voertuig, twee overeenkomstige onbuigzame bevestigingselementen aan het kinderbeveiligingssysteem en een systeem om het kantelen van het kinderbeveiligingssysteem te beperken;

2.1.1. Kinderbeveiligingssystemen worden ingedeeld in vijf “massagroepen”:

2.1.1.1. groep 0 voor kinderen met een massa van minder dan 10 kg;

2.1.1.2. groep 0+ voor kinderen met een massa van minder dan 13 kg;

2.1.1.3. groep I voor kinderen met een massa van 9 tot 18 kg;

2.1.1.4. groep II voor kinderen met een massa van 15 tot 25 kg;

2.1.1.5. groep III voor kinderen met een massa van 22 tot 36 kg.

2.1.1.6. Isofix-kinderbeveiligingssystemen worden ingedeeld in 7 Isofix-formaatklassen, die zijn beschreven in VN-Reglement nr. 16, bijlage 17, aanhangsel 2:







A — ISO/F3: naar voren gericht kinderbeveiligingssysteem voor peuter, volledige hoogte B — ISO/F2: naar voren gericht kinderbeveiligingssysteem voor peuter, verminderde hoogte B1 — ISO/F2X naar voren gericht kinderbeveiligingssysteem voor peuter, verminderde hoogte C — ISO/R3: naar achteren gericht kinderbeveiligingssysteem voor peuter, groot formaat D — ISO/R2: naar achteren gericht kinderbeveiligingssysteem voor peuter, klein formaat E — ISO/R1: naar achteren gericht kinderbeveiligingssysteem voor baby F — ISO/L1: zijdelings gericht kinderbeveiligingssysteem, naar links (reiswieg) G — ISO/L2: zijdelings gericht kinderbeveiligingssysteem, naar rechts (reiswieg)







Massagroep Isofix-formaatklasse 0 — tot 10 kg F ISO/L1 G ISO/L2 E ISO/R1 0+ — tot 13 kg C ISO/R3 D ISO/R2 E ISO/R1 I — 9 tot 18 kg A ISO/F3 B ISO/F2 B1 ISO/F2X C ISO/R3 D ISO/R2

2.1.2. Kinderbeveiligingssystemen worden ingedeeld in vier “categorieën”:

2.1.2.1. de categorie “universeel” voor gebruik zoals bedoeld in de punten 6.1.1, 6.1.3.1 en 6.1.3.2 op de meeste zitplaatsen van het voertuig en in het bijzonder die welke krachtens VN-Reglement nr. 16 compatibel worden geacht met een dergelijke categorie kinderbeveiligingssystemen;

2.1.2.2. de categorie “beperkt” voor gebruik zoals bedoeld in de punten 6.1.1 en 6.1.3.1 op aangewezen zitplaatsen van bepaalde voertuigtypen volgens de opgave van de fabrikant van het voertuig of het kinderbeveiligingssysteem;

2.1.2.3. de categorie “semi-universeel” voor gebruik zoals bedoeld in de punten 6.1.1 en 6.1.3.2;

2.1.2.4. de categorie “voertuigspecifiek” voor gebruik:

2.1.2.4.1. in specifieke voertuigtypen overeenkomstig de punten 6.1.2 en 6.1.3.3, of

2.1.2.4.2. als “ingebouwd” kinderbeveiligingssysteem.

2.1.3. De systemen die het kind in het kinderbeveiligingssysteem op zijn plaats houden, worden ingedeeld in twee klassen:

de klasse “ integraal ” als het systeem dat het kind in het kinderbeveiligingssysteem op zijn plaats houdt, onafhankelijk is van een voorziening die rechtstreeks met het voertuig is verbonden;

de klasse “ niet-integraal ” als het systeem dat het kind in het kinderbeveiligingssysteem op zijn plaats houdt, afhankelijk is van een voorziening die rechtstreeks met het voertuig is verbonden;

2.1.3.1. “partieel beveiligingssysteem”: een voorziening zoals een verhogingskussen, die slechts een compleet kinderbeveiligingssysteem vormt bij gebruik in combinatie met een veiligheidsgordel voor volwassenen die om het lichaam van het kind heen gaat of waarmee het systeem waarin het kind wordt geplaatst, wordt bevestigd;

2.1.3.2. “verhogingskussen”: een stevig kussen dat in combinatie met een veiligheidsgordel voor volwassenen kan worden gebruikt.

2.2. “kinderzitje”: een kinderbeveiligingssysteem met een geïntegreerd stoeltje waarin het kind op zijn plaats wordt gehouden;

2.3. “gordel”: een kinderbeveiligingssysteem bestaande uit een combinatie van riemen met een sluiting, verstelvoorzieningen en bevestigingselementen;

2.4. “stoeltje”: een structuur die een onderdeel van het kinderbeveiligingssysteem vormt en zitplaats biedt aan een kind;

2.4.1. “reiswieg”: een beveiligingssysteem dat plaats biedt aan een kind dat in liggende positie op zijn plaats wordt gehouden, waarbij de ruggengraat van het kind loodrecht op het middenlangsvlak van het voertuig staat. Het is zo ontworpen dat de krachten bij een botsing over het hoofd en het lichaam van het kind, de ledematen uitgezonderd, worden verdeeld;

2.4.2. “beveiligingssysteem voor reiswiegen”: een voorziening waarmee een reiswieg aan de structuur van het voertuig wordt vastgemaakt;

2.4.3. “kinderdraagmandje”: een beveiligingssysteem dat bestemd is voor een kind in een naar achteren gerichte, half-liggende positie. Het is zo ontworpen dat de krachten bij een frontale botsing over het hoofd en het lichaam van het kind, de ledematen uitgezonderd, worden verdeeld.

2.5. “stoelonderstel”: dat deel van een kinderbeveiligingssysteem waarmee het stoeltje in de hoogte kan worden versteld;

2.6. “steun”: dat deel van een kinderbeveiligingssysteem waarmee het kind binnen het kinderbeveiligingssysteem in een hogere positie kan worden gebracht;

2.7. “botsscherm”: een vóór het kind aangebrachte voorziening die zo is ontworpen dat de krachten bij een frontale botsing over het grootste deel van de lengte van het lichaam van het kind worden verdeeld.

Onder verwijzing naar punt 2.1.3 worden de botsschermen ingedeeld in twee klassen:

klasse A: integrale botsschermen;

klasse B: niet-integrale botsschermen;

2.8. “riem”: een buigzaam onderdeel dat bestemd is om krachten over te dragen;

2.8.1. “heupriem”: een riem die, hetzij in de vorm van een complete gordel, hetzij in de vorm van een onderdeel van een dergelijke gordel, over de voorkant van het bekken van het kind loopt en het direct of indirect op zijn plaats houdt;

2.8.2. “schouderriem”: dat deel van een gordel dat het bovenlichaam van het kind op zijn plaats houdt;

2.8.3. “kruisriem”: een riem bestaande uit één of meer stukken die aan het kinderbeveiligingssysteem en de heupriem wordt vastgemaakt en die tussen de dijen van het kind doorloopt. Hij is ontworpen om te voorkomen dat het kind in normale rijomstandigheden onder de heupgordel doorglijdt en dat de heupgordel bij een botsing van het bekken naar boven schuift;

2.8.4. “fixeerriem”: een riem die een onderdeel van de gordel vormt en die uitsluitend het lichaam van het kind op zijn plaats houdt;

2.8.5. “bevestigingsriem van het kinderbeveiligingssysteem”: een riem waarmee het kinderbeveiligingssysteem aan de structuur van het voertuig wordt vastgemaakt en die deel kan uitmaken van het stoelbevestigingssysteem;

2.8.6. “harnasgordel”: een gordel bestaande uit een heupgordel, schouderriemen en eventueel een kruisriem;

2.8.7. “Y-vormige gordel”: een gordel bestaande uit een riem die tussen de benen van het kind wordt geleid en een riem voor elke schouder;

2.8.8. “schouderafstelriem”: een riem of voorziening die de schouderriem van een veiligheidsgordel voor volwassenen op een voor het kind geschikte plaats houdt en waarbij het effectieve punt waar de schouderriem van richting verandert, kan worden geregeld met behulp van een voorziening die langs de riem op en neer kan worden bewogen totdat dit punt zich ter hoogte van de schouder van de drager bevindt, waarna de voorziening in deze positie kan worden vergrendeld. Deze riem is niet bestemd om een significant deel van de dynamische belasting te dragen. Een schouderafstelriem wordt als onderdeel van een kinderbeveiligingssysteem beschouwd en kan niet afzonderlijk als kinderbeveiligingssysteem krachtens dit reglement worden goedgekeurd;

2.9. “sluiting”: een snel los te maken voorziening waarmee het kind door het beveiligingssysteem of het beveiligingssysteem door de structuur van het voertuig op zijn plaats kan worden gehouden. De sluiting mag tevens de verstelvoorziening zijn;

2.9.1. “omsloten ontgrendelingsknop”: een ontgrendelingsknop waarbij de sluiting niet met een bol met een diameter van 40 mm kan worden geopend;

2.9.2. “niet-omsloten ontgrendelingsknop”: een ontgrendelingsknop waarbij de sluiting met een bol met een diameter van 40 mm kan worden geopend.

2.10. “verstelvoorziening”: een voorziening voor de aanpassing van het beveiligingssysteem of de bevestigingselementen aan de lichaamsbouw van de gebruiker, aan de configuratie van het voertuig of aan beide. De verstelvoorziening is hetzij een onderdeel van de sluiting, hetzij een oprolmechanisme of een ander deel van de veiligheidsgordel;

2.10.1. “snelversteller”: een verstelvoorziening die met één soepele beweging van de hand kan worden bediend;

2.10.2. “direct op het kinderbeveiligingssysteem gemonteerde verstelvoorziening”: een verstelvoorziening voor een integrale harnasgordel die direct op het beveiligingssysteem voor kinderen wordt gemonteerd, in tegenstelling tot verstelvoorzieningen die in de te verstellen riemen zijn opgenomen.

2.11. “bevestigingselementen”: de delen van het kinderbeveiligingssysteem, met inbegrip van het bevestigingsmateriaal, waarmee het kinderbeveiligingssysteem hetzij direct, hetzij indirect via de voertuigstoel stevig aan de voertuigstructuur kan worden vastgemaakt;

2.11.1. “steunpoot”: een permanent aan een kinderbeveiligingssysteem bevestigd element dat een samendrukbare verbinding tussen het kinderbeveiligingssysteem en de voertuigstructuur vormt om indrukking van het zitkussen bij het remmen te voorkomen. Een steunpoot kan verstelbaar zijn.

2.12. “energieabsorberende voorziening”: een voorziening die onafhankelijk van de riem of in combinatie daarmee, de energie moet opnemen en die deel uitmaakt van een kinderbeveiligingssysteem;

2.13. “oprolmechanisme”: een voorziening waarin de riem van een kinderbeveiligingssysteem geheel of gedeeltelijk kan worden opgerold. Deze term dekt de volgende voorzieningen:

2.13.1. “oprolmechanisme met automatische vergrendeling”: een oprolmechanisme waarbij de riem tot op de gewenste lengte kan worden afgerold en automatisch aan de lichaamsbouw van de gebruiker wordt aangepast wanneer de gordel is vastgemaakt. De riem kan niet verder worden afgerold zonder bewust ingrijpen van de gebruiker;

2.13.2. “oprolmechanisme met noodvergrendeling”: een oprolmechanisme dat in normale rijomstandigheden de bewegingsvrijheid van de gebruiker niet beperkt. Het oprolmechanisme omvat lengteverstelvoorzieningen die de riem automatisch aan de lichaamsbouw van de gebruiker aanpassen, alsmede een vergrendelingsmechanisme dat in noodgevallen in werking wordt gesteld door:

2.13.2.1. de vertraging van het voertuig, de afwikkeling van de riem van het oprolmechanisme of enig ander automatisch middel (enkelvoudige gevoeligheid); of

2.13.2.2. een combinatie van deze middelen (meervoudige gevoeligheid).

2.14. “verankeringen voor het beveiligingssysteem”: de delen van de voertuig- of stoelstructuur waaraan het kinderbeveiligingssysteem wordt vastgemaakt;

2.14.1. “aanvullende verankering”: een deel van de structuur van het voertuig of de voertuigstoel of enig ander deel van het voertuig waaraan het kinderbeveiligingssysteem moet worden vastgemaakt en die een aanvulling vormt op de verankeringen die krachtens VN-Reglement nr. 14 of VN-Reglement nr. 145 zijn goedgekeurd. Het gaat onder meer om de in bijlage 6 beschreven vloerkuip van de trolley of andere structurele kenmerken van een specifiek voertuig wanneer deze door een steunpoot worden belast;

2.14.2. “Isofix-verankering onderaan”: een onbuigzame, ronde, horizontale stang met een diameter van 6 mm die uit de voertuig- of stoelstructuur komt en bestemd is om een Isofix-kinderbeveiligingssysteem met Isofix-bevestigingselementen op zijn plaats te houden;

2.14.3. “Isofix-verankeringssysteem”: een systeem dat bestaat uit twee Isofix-verankeringen onderaan die aan de voorschriften van VN-Reglement nr. 14 of VN-Reglement nr. 145 voldoen en dat bestemd is om een Isofix-kinderbeveiligingssysteem vast te maken, samen met een antikantelvoorziening;

2.14.4. “antikantelvoorziening”

a) een antikantelvoorziening voor een universeel Isofix-kinderbeveiligingssysteem bestaat uit een Isofix-toptether (verankering bovenaan);

b) een antikantelvoorziening voor een semi-universeel Isofix-kinderbeveiligingssysteem bestaat uit hetzij een toptether, hetzij het dashboard van het voertuig, hetzij een steunpoot die bedoeld is om het kantelen van het systeem bij een frontale botsing te beperken;

c) voor universele en semi-universele Isofix-kinderbeveiligingssystemen vormt de voertuigstoel zelf geen antikantelvoorziening;

2.14.5. “Isofix-toptetherverankering”: een voorziening, bijvoorbeeld een stang, die aan de voorschriften van VN-Reglement nr. 14 of VN-Reglement nr. 145 voldoet, in een specifieke zone is aangebracht en zo is ontworpen dat het Isofix-toptetherriemverbindingsstuk erin past en dat de erop uitgeoefende kracht aan de voertuigstructuur wordt doorgegeven.

2.15. “naar voren gericht”: met de voorkant in de normale rijrichting van het voertuig;

2.16. “naar achteren gericht”: met de voorkant in de richting tegenovergesteld aan de normale rijrichting van het voertuig;

2.17. “half-liggende positie”: een bijzondere stand van het stoeltje waarin het kind achterover leunt;

2.18. “liggende/horizontale positie”: een stand waarin ten minste het hoofd en het lichaam van het kind, de ledematen uitgezonderd, zich in een horizontaal vlak bevinden wanneer het kind in het beveiligingssysteem rust;

2.19. “type kinderbeveiligingssysteem”: kinderbeveiligingssystemen die onderling niet verschillen op essentiële punten zoals:

2.19.1. de categorie en de massagroep(en), alsmede de positie en oriëntatie (zoals gedefinieerd in de punten 2.15 en 2.16) waarvoor het beveiligingssysteem is bestemd;

2.19.2. de geometrie van het kinderbeveiligingssysteem;

2.19.3. afmetingen, massa, materiaal en kleur van:

a) de stoel;

b) de stoffering, en

c) het botsscherm;

2.19.4. het materiaal, het weefsel, de afmetingen en de kleur van de riemen;

2.19.5. de onbuigzame delen (sluiting, bevestigingselementen enz.).

2.20. “voertuigstoel”: een structuur die al dan niet integrerend deel uitmaakt van de voertuigstructuur, inclusief bekleding, en die bestemd is om zitplaats te bieden aan één volwassene. In dit verband wordt verstaan onder:

2.20.1. “voertuigstoelengroep”: hetzij een bank, hetzij een aantal naast elkaar geplaatste afzonderlijke stoelen (zo bevestigd dat de voorste verankeringen van een van de stoelen op één lijn staan met de voorste of achterste verankeringen van een andere stoel of op een lijn die daar tussendoor loopt) die zitplaats bieden aan een of meer volwassenen;

2.20.2. “voertuigbank”: een structuur, compleet met bekleding, die zitplaats biedt aan meer dan een volwassene;

2.20.3. “voertuigvoorstoelen”: de stoelengroep die zich het meest vooraan in de passagiersruimte bevindt, d.w.z. dat zich direct daarvóór geen andere stoelen meer bevinden;

2.20.4. “voertuigachterstoelen”: vaste, naar voren gerichte stoelen die zich achter een andere voertuigstoelengroep bevinden;

2.20.5. “Isofix-positie”: een systeem voor de installatie van:

a) hetzij een universeel, naar voren gericht Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in dit reglement;

b) hetzij een semi-universeel, naar voren gericht Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in dit reglement;

c) hetzij een semi-universeel, naar achteren gericht Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in dit reglement;

d) hetzij een semi-universeel, zijdelings gericht Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in dit reglement;

e) hetzij een voertuigspecifiek Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in dit reglement.

2.21. “verstelsysteem”: de complete voorziening waarmee de voertuigstoel of delen ervan kunnen worden versteld om een stand te verkrijgen die aan de lichaamsbouw van de volwassen inzittende is aangepast. Hiermee is met name mogelijk:

2.21.1. een verplaatsing in de lengterichting, en/of

2.21.2. een verplaatsing in de hoogte, en/of

2.21.3. een verandering van de hellingshoek.

2.22. “voertuigstoelverankering”: het systeem waarmee de stoel voor volwassenen aan de voertuigstructuur is vastgemaakt, met inbegrip van de desbetreffende delen van de voertuigstructuur;

2.23. “stoeltype”: een categorie stoelen voor volwassenen, die onderling niet verschillen op essentiële punten zoals:

2.23.1. de vorm, de afmetingen en de materialen van de stoelstructuur;

2.23.2. het type en de afmetingen van de verstel- en vergrendelingssystemen, en

2.23.3. het type en de afmetingen van de verankering van de veiligheidsgordel voor volwassenen op de stoel, van de stoelverankering en van de desbetreffende delen van de voertuigstructuur.

2.24. “verplaatsingssysteem”: een voorziening waarmee de stoel voor volwassenen of een deel ervan zonder vaste tussenstand gedraaid of in de lengterichting verplaatst kan worden om het in- en uitstappen van passagiers en het in- en uitladen van voorwerpen te vergemakkelijken;

2.25. “vergrendelingssysteem”: een voorziening waarmee de stoel voor volwassenen en de delen ervan in de gebruiksstand worden gehouden;

2.26. “blokkeervoorziening”: een voorziening die verhindert dat een deel van de riem van een veiligheidsgordel voor volwassenen ten opzichte van een ander deel van de riem van dezelfde gordel kan bewegen. Deze voorziening mag hetzij op het diagonale gedeelte, hetzij op het heupgedeelte van de gordel inwerken of zowel het diagonale als het heupgedeelte van de gordel voor volwassenen vastzetten. De term dekt de volgende klassen:

2.26.1. “voorziening van klasse A”: een voorziening die verhindert dat het kind de riem uit het oprolmechanisme trekt zodat het heupgedeelte van de gordel langer wordt wanneer de gordel voor volwassenen direct wordt gebruikt om het kind op zijn plaats te houden;

2.26.2. “voorziening van klasse B”: een voorziening die een aangebrachte spanning in het heupgedeelte van een veiligheidsgordel voor volwassenen handhaaft wanneer de gordel voor volwassenen wordt gebruikt om het kinderbeveiligingssysteem vast te maken. Deze voorziening moet verhinderen dat de riem uit het oprolmechanisme glijdt, waardoor de spanning zou verminderen en het kinderbeveiligingssysteem in een niet-optimale positie terecht zou komen.

2.27. “beveiligingssysteem voor gehandicapte kinderen”: een kinderbeveiligingssysteem dat speciaal is ontworpen voor kinderen met bijzondere behoeften als gevolg van een fysieke of mentale handicap; het mag voorzien zijn van aanvullende systemen die de mobiliteit van delen van het lichaam van het kind beperken, maar moet ten minste zijn uitgerust met een basisbeveiligingssysteem dat voldoet aan de voorschriften van dit reglement;

2.28. “Isofix-bevestigingselement”: een van de twee verbindingsstukken die aan de voorschriften van punt 6.3.2 voldoen, uit de structuur van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem steken en in een Isofix-verankering onderaan passen;

2.29. “Isofix-kinderbeveiligingssysteem”: een kinderbeveiligingssysteem dat moet worden bevestigd aan een Isofix-verankeringssysteem dat voldoet aan de voorschriften van VN-Reglement nr. 14 of VN-Reglement nr. 145;

2.30. “plooi van de stoel”: het gebied dicht bij het punt waar het oppervlak van het zitkussen en dat van de rugleuning van de voertuigstoel elkaar snijden;

2.31. “voertuigstoelprofiel” een profiel dat overeenkomt met de in punt 2.1.1.6 gedefinieerde Isofix-formaatklassen en waarvan de afmetingen zijn weergegeven in de figuren 1 tot en met 6 van bijlage 17, aanhangsel 2, bij VN-Reglement nr. 16, en dat door fabrikanten van kinderbeveiligingssystemen wordt gebruikt om de juiste afmetingen van een Isofix-kinderbeveiligingssysteem en de positie van de Isofix-bevestigingselementen ervan te bepalen;

2.32. “Isofix-toptetherverbindingsstuk”: een voorziening die bestemd is om aan een Isofix-toptetherverankering te worden bevestigd;

2.33. “Isofix-toptetherhaak”: een Isofix-toptetherverbindingsstuk dat wordt gebruikt om een Isofix-toptetherriem te bevestigen aan een Isofix-toptetherverankering zoals gedefinieerd in figuur 3 van VN-Reglement nr. 14 of figuur 3 van VN-Reglement nr. 145;

2.34. “Isofix-toptetherriem”: een riem (of gelijkwaardig) die van de bovenkant van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem tot de Isofix-toptetherverankering reikt en voorzien is van een verstelvoorziening, een spankrachtverminderingsvoorziening en een Isofix-toptetherverbindingsstuk;

2.35. “Isofix-toptetherbevestigingselement”: een voorziening om de Isofix-toptetherriem aan het Isofix-kinderbeveiligingssysteem vast te maken;

2.36. “ontspanvoorziening”: een systeem voor het vrijgeven van de voorziening die de spanning van de Isofix-toptetherriem regelt en handhaaft;

2.37. “geleider voor de veiligheidsgordel voor volwassenen”: een voorziening die ervoor zorgt dat de veiligheidsgordel voor volwassenen het juiste traject volgt, terwijl de gordel vrij kan bewegen;

2.38. “typegoedkeuringstest”: een test om te bepalen in welke mate een type kinderbeveiligingssysteem dat voor goedkeuring ter beschikking wordt gesteld, aan de voorschriften kan voldoen;

2.39. “productiekwalificatietest”: een test om te bepalen of de fabrikant een kinderbeveiligingssysteem kan produceren dat conform is met de kinderbeveiligingssystemen die voor goedkeuring ter beschikking zijn gesteld;

2.40. “routinetests”: het testen van een aantal kinderbeveiligingssystemen uit een enkele partij, om na te gaan in welke mate deze aan de voorschriften voldoen;

2.41. “verplaatsingssysteem van een kinderbeveiligingssysteem”: een voorziening waarmee het kinderbeveiligingssysteem of een deel ervan gedraaid of in de lengterichting verplaatst kan worden;

2.42. “vergrendelingssysteem van een kinderbeveiligingssysteem”: een voorziening waarmee het kinderbeveiligingssysteem en de delen ervan in de gebruiksstand worden gehouden;

2.43. “belastingsbeperkende voorziening”: een voorziening die onder bepaalde belastingscondities kan breken of blokkeren. De voorziening moet uitdrukkelijk voor die condities zijn ontworpen en het gedrag ervan moet reproduceerbaar zijn en in de technische documentatie objectief worden aangetoond.

3. GOEDKEURINGSAANVRAAG

3.1. De goedkeuringsaanvraag voor een type kinderbeveiligingssysteem moet door de houder van het handelsmerk of door zijn daartoe gemachtigde vertegenwoordiger worden ingediend en moet het in bijlage 14 beschreven typegoedkeuringsschema volgen.

3.2. De goedkeuringsaanvraag voor elk type kinderbeveiligingssysteem moet vergezeld gaan van:

3.2.1. een technische beschrijving van het kinderbeveiligingssysteem, met opgave van de gebruikte riemen en andere materialen, alsook het voorspelde en reproduceerbare gedrag van de belastingsbeperkende voorzieningen. Zij moet vergezeld gaan van tekeningen van de delen van het kinderbeveiligingssysteem; in het geval van oprolmechanismen, installatie-instructies voor deze oprolmechanismen en de sensoren ervan; een verklaring betreffende toxiciteit (punt 6.1.5) en ontvlambaarheid (punt 6.1.6). Op deze tekeningen moet de plaats van het goedkeuringsnummer en de aanvullende symbolen ten opzichte van de cirkel van het goedkeuringsmerk zijn aangegeven. In de beschrijving moet de kleur van het voor goedkeuring ter beschikking gestelde model worden vermeld;

3.2.2. vier monsters van het kinderbeveiligingssysteem;

3.2.3. een stuk van 10 meter van elke categorie riem die in het kinderbeveiligingssysteem wordt gebruikt, en

3.2.4. op verzoek van de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst moeten bijkomende monsters worden verstrekt;

3.2.5. instructies en verpakkingsgegevens overeenkomstig punt 15;

3.2.6. in het geval van reiswiegen: als het beveiligingssysteem voor reiswiegen in combinatie met een aantal reiswiegtypen kan worden gebruikt, moet de fabrikant van het beveiligingssysteem daarvan een lijst verstrekken.

3.3. Wanneer een goedgekeurde veiligheidsgordel voor volwassenen wordt gebruikt om het kinderbeveiligingssysteem vast te zetten, moet in de aanvraag worden vermeld welke categorie veiligheidsgordels voor volwassenen moet worden gebruikt, bv. statische heupgordels.

3.4. Alvorens typegoedkeuring te verlenen moet de goedkeuringsinstantie van een overeenkomstsluitende partij controleren of er voldoende maatregelen en procedures zijn die een effectieve controle garanderen, zodat kinderbeveiligingssystemen, uitrustingsstukken of delen ervan, wanneer ze in productie zijn, conform zijn met het goedgekeurde type.

4. MERKTEKENS

4.1. Op de monsters die overeenkomstig de punten 3.2.2 en 3.2.3 voor goedkeuring ter beschikking worden gesteld, moet een duidelijk en onuitwisbaar merkteken met de naam van de fabrikant, zijn initialen of zijn handelsmerk zijn aangebracht.

4.2. Op een van de plastic delen van het kinderbeveiligingssysteem (zoals de schaal, het botsscherm of het verhogingskussen), met uitzondering van de gordel(s) of het harnas, moet duidelijk (en onuitwisbaar) het productiejaar zijn aangebracht.

4.3. Als het beveiligingssysteem in combinatie met een veiligheidsgordel voor volwassenen moet worden gebruikt, moet aan de hand van een permanent aan het beveiligingssysteem gehechte tekening duidelijk worden aangegeven hoe de riemen moeten lopen. Als het beveiligingssysteem door de veiligheidsgordel voor volwassenen op zijn plaats wordt gehouden, moet het traject van de riemen duidelijk met kleurcodes op het product zijn aangegeven. Het traject dat de veiligheidsgordel moet volgen als het systeem naar voren gericht wordt geïnstalleerd, moet in het rood zijn aangegeven en, als het systeem naar achteren gericht wordt geïnstalleerd, in het blauw. Voorzieningen die naar achteren en naar voren gericht kunnen worden geïnstalleerd zonder het gordeltraject te veranderen (bv. omkeerbaar systeem), moeten beide kleuren gebruiken. Dezelfde kleuren moeten ook op de etiketten op het systeem met de gebruiksaanwijzing worden gebruikt.

Er moet een duidelijk verschil zijn tussen het traject voor het heupgedeelte en dat voor het diagonale gedeelte van de veiligheidsgordel. De verschillende gedeelten van de veiligheidsgordel moeten herkenbaar zijn aan een eigen kleurcode, opschrift, vorm enz.

Op elke illustratie van het traject van de gordel op het product moet de positie van het kinderbeveiligingssysteem ten opzichte van het voertuig duidelijk zijn aangegeven. Schema’s van het traject van de gordel waarop de voertuigstoel niet te zien is, zijn niet toegestaan.

De in dit punt gedefinieerde merktekens moeten zichtbaar zijn wanneer het beveiligingssysteem in het voertuig is gemonteerd. Voor systemen van groep 0 moeten zij ook zichtbaar zijn met het kind in het beveiligingssysteem.

4.4. Op de zichtbare binnenkant (met inbegrip van binnenkant van de zijdelingse elementen naast het hoofd van het kind), in de buurt van de plaats waar het hoofd van het kind in het kinderbeveiligingssysteem rust, moeten naar achteren gerichte kinderbeveiligingssystemen permanent van het afgebeelde etiket zijn voorzien.

De totale afmetingen van het etiket moeten ten minste 120 × 60 mm zijn of het daaruit resulterende oppervlak.

De lay-out van het hier afgebeelde etiket mag worden aangepast; de inhoud moet echter aan de specifieke voorschriften voldoen. Bovendien mag geen ander soort informatie op het etiket worden vermeld, tenzij die informatie buiten een duidelijk gemarkeerde rechthoek met ten minste de hierboven gespecificeerde afmetingen wordt geplaatst. In afwijking van bovenstaande mag een onderdeelnummer, barcode of vergelijkbaar identificatieteken met afmetingen van hoogstens 8 mm × 35 mm of het daaruit resulterende oppervlak op het label worden geplaatst.

Ook moet worden gewaarborgd dat geen afwijkingen van de vorm en richting van de verstrekte pictogrammen zijn toegestaan, en met name dat de voorgeschreven afbeelding op de pictogrammen niet mag worden aangepast, met uitzondering van de hand met de wijzende wijsvinger en de opengeslagen folder met de letter “i” op de rechterbladzijde mits zij beiden als zodanig herkenbaar blijven.

Kleine onregelmatigheden met betrekking tot de dikte van de lijnen, de inprenting van het etiket en andere relevantie productietoleranties zijn aanvaardbaar.

Het etiket moet over zijn gehele omtrek aan de hoes zijn vastgestikt en/of met de volledige achterkant permanent op de hoes zijn vastgekleefd. Andere permanente bevestigingswijzen waarbij het etiket niet van het product kan worden verwijderd of niet aan het zicht kan worden onttrokken, zijn toegestaan. Met name vlagvormige etiketten zijn verboden.

Indien delen van het beveiligingssysteem of door de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem geleverde accessoires het etiket aan het zicht kunnen onttrekken, is een extra etiket vereist. In alle situaties en configuraties waarin het kinderbeveiligingssysteem voor gebruik wordt klaargemaakt, moet één waarschuwingsetiket altijd zichtbaar zijn.

Figuur A

Waarschuwingsetiket

Figuur B

Het pictogram volgens ISO 2575:2004 — Z.01 dat moet worden gebruikt, met een buitendiameter van ten minste 38 mm

Figuur C

Het pictogram dat moet worden gebruikt waarop het gevaar van airbaggebruik wordt aangetoond, ten minste 40 mm breed en 28 mm hoog, of proportioneel groter.

4.5. In het geval van kinderbeveiligingssystemen die zowel naar voren als naar achteren gericht kunnen worden gebruikt, moet de volgende tekst worden toegevoegd:

“BELANGRIJK — NIET NAAR VOREN GERICHT GEBRUIKEN VOORDAT HET KIND MEER DAN … WEEGT (naar instructies verwijzen)”

4.6. In het geval van kinderbeveiligingssystemen met alternatieve gordeltrajecten moeten de alternatieve dragende contactpunten tussen het kinderbeveiligingssysteem en de veiligheidsgordel voor volwassenen permanent gemarkeerd zijn. Dit merkteken moet aangeven dat het om het alternatieve traject voor de gordel gaat en moet voldoen aan de bovengenoemde coderingsvoorschriften voor naar voren en naar achteren gerichte stoelen.

4.7. Als het kinderbeveiligingssysteem in alternatieve dragende contactpunten voorziet, moet het in punt 4.3 vereiste merkteken een indicatie bevatten dat het alternatieve traject voor de gordel in de instructies is beschreven.

4.8. Isofix-merkteken

Indien het product Isofix-bevestigingselementen bevat, moet de volgende informatie permanent zichtbaar zijn voor wie het beveiligingssysteem in een voertuig installeert:

het Isofix-logo, gevolgd door de letter(s) van de Isofix-formaatklasse(n) waarvoor het product geschikt is. Als minimum geldt een symbool bestaande uit een cirkel met een diameter van ten minste 13 mm met daarin een pictogram dat met de achtergrond van de cirkel moet contrasteren. Het pictogram moet duidelijk zichtbaar zijn, hetzij door het gebruik van contrasterende kleuren, hetzij door een passend reliëf in het geval van persing of reliëfdruk.

De volgende informatie mag via pictogrammen en/of tekst worden meegedeeld. Het merkteken moet de volgende gegevens bevatten:

a) de essentiële stappen om de stoel klaar te maken voor de installatie, met bv. uitleg bij de methode om het Isofix-vergrendelingssysteem te verlengen;

b) uitleg bij de positie, functie en betekenis van elke indicator;

c) de positie en eventueel het traject van de toptethers of van andere antikantelvoorzieningen waarvoor een handeling van de gebruiker vereist is, moeten zijn aangeduid door een van de onderstaande symbolen, naargelang het geval;

d) de verstelling van de Isofix-vergrendelingssystemen en de toptether of van andere antikantelvoorzieningen waarvoor een handeling van de gebruiker vereist is, moeten zijn aangeduid;

e) het merkteken moet op permanente wijze bevestigd zijn en zichtbaar zijn voor een gebruiker die het zitje installeert;

f) indien nodig moet met behulp van het volgende symbool worden verwezen naar de gebruiksaanwijzing van het kinderbeveiligingssysteem en naar de plaats van dat document.

4.9. Markering van een verhogingskussen zonder rugleuning

Indien het product een verhogingskussen zonder rugleuning is, moet het volgende etiket permanent zichtbaar zijn voor wie het beveiligingssysteem in een voertuig installeert, en verborgen zijn wanneer het verhogingskussen wordt gebruikt met de verwijderbare rugleuning.

5. GOEDKEURING

5.1. Voordat goedkeuring kan worden verleend, moet elk monster dat overeenkomstig de punten 3.2.2 en 3.2.3 ter beschikking wordt gesteld, in alle opzichten voldoen aan de specificaties van de punten 6 tot en met 8.

5.2. Aan elk goedgekeurd type wordt een goedkeuringsnummer toegekend. De eerste twee cijfers ervan (momenteel 04 voor wijzigingenreeks 04 die op 12 september 1995 in werking is getreden) geven de wijzigingenreeks aan met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op de datum van goedkeuring. Dezelfde overeenkomstsluitende partij mag hetzelfde nummer niet toekennen aan een ander type kinderbeveiligingssysteem dat onder dit reglement valt.

5.3. Van de goedkeuring of de uitbreiding of weigering van de goedkeuring van een kinderbeveiligingssysteem krachtens dit reglement moet aan de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, mededeling worden gedaan door middel van een formulier volgens het modelin bijlage 1.

5.4. Behalve de in punt 4 voorgeschreven merktekens worden ook de volgende gegevens op een geschikte plaats aangebracht op elk kinderbeveiligingssysteem dat conform is met een krachtens dit reglement goedgekeurd type:

5.4.1. een internationaal goedkeuringsmerk dat bestaat uit:

5.4.1.1. een cirkel met daarin de letter “E”, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend ( 1 );

5.4.1.2. een goedkeuringsnummer;

5.4.2. de volgende aanvullende symbolen:

5.4.2.1. de woorden “universeel”, “beperkt”, “semi-universeel” of “voertuigspecifiek”, afhankelijk van de categorie van het beveiligingssysteem;

5.4.2.2. de massa waarvoor het kinderbeveiligingssysteem is ontworpen, namelijk

0-10 kg, 0-13 kg, 9-18 kg, 15-25 kg, 22-36 kg, 0-18 kg, 9-25 kg, 15-36 kg, 0-25 kg, 9-36 kg, 0-36 kg

5.4.2.3. het symbool S in het geval van een “beveiligingssysteem voor gehandicapte kinderen”.

5.5. Het in punt 5.4 voorgeschreven goedkeuringsmerk mag niet worden vervangen door de in bijlage 5 bij de Overeenkomst van 1958 bedoelde unieke identificatiecode.

5.6. In bijlage 2 wordt een voorbeeld gegeven van de opstelling van het goedkeuringsmerk.

5.7. De in punt 5.4 bedoelde gegevens moeten duidelijk leesbaar en onuitwisbaar zijn en kunnen hetzij door middel van een etiket, hetzij door het rechtstreeks aanbrengen van een merkteken, worden aangebracht. Het etiket of de markering moet bestand zijn tegen slijtage.

5.8. De in punt 5.6 vermelde etiketten mogen worden verstrekt door de instantie die de goedkeuring heeft verleend of, indien deze instantie daarvoor toestemming verleent, door de fabrikant.

6. ALGEMENE SPECIFICATIES

6.1. Plaatsing en bevestiging in het voertuig

6.1.1. Het gebruik van kinderbeveiligingssystemen van de categorieën “universeel”, “semi-universeel” en “beperkt” is toegestaan op de voor- en achterzitplaatsen indien deze beveiligingssystemen volgens de instructies van de fabrikant worden aangebracht.

6.1.2. Het gebruik van kinderbeveiligingssystemen van de categorie “voertuigspecifiek” is toegestaan op alle zitplaatsen en tevens in de bagageruimte indien deze beveiligingssystemen volgens de instructies van de fabrikant worden aangebracht. Naar achteren gerichte beveiligingssystemen moeten zo zijn ontworpen dat zij steun bieden aan het hoofd van het kind wanneer het systeem gebruiksklaar is. Dit moet worden bepaald aan de hand van een lijn die loodrecht op de rugleuning staat en door de ooglijn loopt, waarbij het snijpunt ten minste 40 mm onder het begin van de straal van de hoofdsteun moet liggen.

▼M1

6.1.3. Het kinderbeveiligingssysteem moet, afhankelijk van de categorie waartoe het behoort, aan de voertuigstructuur of aan de stoelstructuur worden vastgemaakt.







Mogelijke configuraties voor goedkeuring Tabel met de groepen/categorieën Groep/categorie Universeel (1) Semi-universeel (2) Beperkt Voertuigspecifiek KBS Isofix-KBS KBS Isofix-KBS KBS Isofix-KBS KBS Isofix-KBS 0 Reiswieg V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) V.t. (3) V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) V.t. (3) Naar achteren gericht V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) V.t. (3) V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) V.t. (3) 0+ Naar achteren gericht V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) V.t. (3) V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) V.t. (3) I Naar achteren gericht V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) V.t. (3) V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) V.t. (3) Naar voren gericht (integraal) V.t. (3) V.t. (3) V.t. (3) V.t. (3) V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) V.t. (3) Naar voren gericht (niet-integraal) N.v.t. N.v.t. N.v.t. N.v.t. N.v.t. N.v.t. N.v.t. N.v.t. Naar voren gericht (niet-integraal — zie punt 6.1.12) V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) V.t. (3) II Naar achteren gericht V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) V.t. (3) Naar voren gericht (integraal) V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) V.t. (3) Naar voren gericht (niet-integraal) V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) V.t. (3) III Naar achteren gericht V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) V.t. (3) Naar voren gericht (integraal) V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) V.t. (3) Naar voren gericht (niet-integraal) V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) N.v.t. V.t. (3) V.t. (3)

waarin:

KBS : kinderbeveiligingssysteem

V.t. : van toepassing

N.v.t. : niet van toepassing

(1) Onder “universeel Isofix-kinderbeveiligingssysteem” wordt verstaan: naar voren gericht kinderbeveiligingssysteem voor gebruik in voertuigen met zitplaatsen die uitgerust zijn met een Isofix-verankeringssysteem en een toptetherverankering.

(2) Onder “semi-universeel Isofix-kinderbeveiligingssysteem” wordt verstaan:

— naar voren gericht beveiligingssysteem met een steunpoot, of

— naar achteren gericht beveiligingssysteem met een steunpoot of een toptetherriem voor gebruik in voertuigen met zitplaatsen die uitgerust zijn met een Isofix-verankeringssysteem en, indien nodig, een toptetherverankering;

— of op het dashboard van het voertuig steunend, naar achteren gericht beveiligingssysteem voor gebruik op de voorpassagiersstoel die uitgerust is met een Isofix-verankeringssysteem;

— of een zijdelings gericht beveiligingssysteem, indien nodig met antikantelvoorziening, voor gebruik in voertuigen met zitplaatsen die uitgerust zijn met een Isofix-verankeringssysteem en, indien nodig, een toptetherverankering.

(3) Nieuwe goedkeuringen en uitbreidingen worden verleend overeenkomstig de punten 17.16 tot en met 17.23.

▼B

6.1.3.1. Voor de categorieën “universeel” en “beperkt”: door middel van een veiligheidsgordel voor volwassenen (met of zonder oprolmechanisme) die aan de voorschriften van VN-Reglement nr. 16 (of gelijkwaardige voorschriften) voldoet en die is vastgemaakt aan verankeringspunten die aan de voorschriften van VN-Reglement nr. 14 (of gelijkwaardige voorschriften) voldoen.

6.1.3.2. Voor “universele” Isofix-kinderbeveiligingssystemen: door middel van Isofix-bevestigingselementen en een Isofix-toptetherriem die aan de voorschriften van dit reglement voldoen, bevestigd aan een Isofix-verankeringssysteem en een Isofix-toptetherverankering die aan de voorschriften van VN-Reglement nr. 14 of VN-Reglement nr. 145 voldoen.

6.1.3.3. Voor de categorie “semi-universeel”: door middel van de in VN-Reglement nr. 14 of in VN-Reglement nr. 145 voorgeschreven verankeringen onderaan en aanvullende verankeringen die in overeenstemming zijn met de aanbevelingen van bijlage 11.

6.1.3.4. Voor “semi-universele” Isofix-kinderbeveiligingssystemen: door middel van Isofix-bevestigingselementen en een Isofix-toptetherriem of een steunpoot of het dashboard van het voertuig die aan de voorschriften van dit reglement voldoen, bevestigd aan Isofix-verankeringen en/of een Isofix-toptetherverankering die aan de voorschriften van VN-Reglement nr. 14 of VN-Reglement nr. 145 voldoen.

6.1.3.5. Voor de categorie “voertuigspecifiek”: door middel van de door de fabrikant van het voertuig of de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem ontworpen verankeringen.

6.1.3.6. Indien voor de bevestiging van de riemen waarmee het kind of het kinderbeveiligingssysteem op zijn plaats wordt gehouden, verankeringen worden gebruikt waarop al een of meer veiligheidsgordels voor volwassenen zijn gemonteerd, moet de technische dienst controleren of:

de effectieve verankeringen van de gordel voor volwassenen voldoen aan de voorschriften van VN-Reglement nr. 14 of gelijkwaardige voorschriften;

de effectieve werking van de ene voorziening niet verstoord wordt door de andere;

de sluiting van de voorziening voor volwassenen niet kan worden verwisseld met die van de aanvullende voorziening.

Op kinderbeveiligingssystemen waarbij gebruik wordt gemaakt van stangen of andere voorzieningen die aan de krachtens VN-Reglement nr. 14 goedgekeurde verankeringen worden bevestigd waardoor de plaats van de effectieve verankering buiten het in VN-Reglement nr. 14 voorgeschreven gebied komt te liggen, zijn de volgende punten van toepassing:

dergelijke voorzieningen kunnen enkel als semi-universeel of voertuigspecifiek systeem worden goedgekeurd;

de technische dienst past de voorschriften van bijlage 11 toe op de stang en de bevestiging ervan;

voor de dynamische test wordt ook de stang aangebracht en wordt de belasting op het midden van de stang uitgeoefend waarbij deze, voor zover verstelbaar, zo ver mogelijk wordt uitgetrokken;

de effectieve positie en werking van de verankeringen voor de gordels voor volwassenen waar de stang eventueel aan bevestigd is, mogen niet negatief worden beïnvloed.

6.1.3.7. Kinderbeveiligingssystemen met een steunpoot mogen enkel voor de categorieën “semi-universeel” en “voertuigspecifiek” worden goedgekeurd en de voorschriften van bijlage 11 zijn van toepassing. De fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem moet rekening houden met de omstandigheden die voor de correcte werking van de steunpoot in elk voertuig vereist zijn en hij moet deze informatie verstrekken.

6.1.4. Een verhogingskussen moet hetzij met een veiligheidsgordel voor volwassenen, waarbij gebruik wordt gemaakt van de test zoals gespecificeerd in punt 8.1.4, hetzij met andere middelen worden bevestigd.

6.1.5. De fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem moet schriftelijk verklaren dat de toxiciteit van de voor het beveiligingssysteem gebruikte materialen die zich binnen het bereik van het kind bevinden, conform is met de desbetreffende delen van EN 71-3:2013+A1:2014 (punt 4.2, tabel 2, categorie III voor specifieke voorschriften en punt 7.3.3 voor de testmethode). Om de juistheid van deze verklaring te controleren, mag de technische dienst naar eigen inzicht tests uitvoeren. Dit punt is niet van toepassing op beveiligingssystemen van de groepen II en III.

6.1.6. De ontvlambaarheid van ter goedkeuring ingediende kinderbeveiligingssystemen moet worden beoordeeld met een van de volgende methoden:

Methode 1 is alleen van toepassing op niet-ingebouwde kinderbeveiligingssystemen en methode 2 is alleen van toepassing op voertuigspecifieke ingebouwde kinderbeveiligingssystemen.

Methode 1

De fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem moet schriftelijk verklaren dat de ontvlambaarheid van de voor het beveiligingssysteem gebruikte materialen, conform is met de methode van punt 5.4 van EN 71-2:2011+A1:2014, met een maximale snelheid van brandvoortplanting van 30 mm/s. Om de juistheid van deze verklaring te controleren, mag de technische dienst naar eigen inzicht tests uitvoeren. Textielmaterialen die zijn samengevoegd, moeten als composietmateriaal worden getest.

Onder “composietmateriaal” wordt een materiaal verstaan met meerdere lagen soortgelijke of verschillende materialen die door cementeren, lijmen, bekleden, lassen enz. nauw worden samengehouden. In dat geval wordt het materiaal getest als composietmateriaal. Verschillende materialen die discontinu met elkaar verbonden zijn (bv. door naaien, hoogfrequent lassen en klinken), worden niet als composietmateriaal beschouwd en worden derhalve afzonderlijk getest.

Om de juistheid van deze verklaring te controleren, mag de technische dienst naar eigen inzicht tests uitvoeren.

Methode 2

De aanvrager moet schriftelijk verklaren dat wanneer materialen worden getest overeenkomstig bijlage 24, zij niet branden, noch een vlammenfront over hun oppervlak voortplanten, met een snelheid van meer dan 100 mm per minuut. Elk materiaal dat in een kinderbeveiligingssysteem wordt gebruikt, moet aan die voorschriften voldoen. Het voorschrift betreffende de voortplanting van het vlammenfront is echt niet van toepassing op oppervlakten die zijn ontstaan door het snijden in of van een testmonster voor testdoeleinden overeenkomstig bijlage 24.

Het kinderbeveiligingssysteem moet zowel in de gebruiksstand als in de opgeborgen stand aan de voorschriften voldoen.

Indien een materiaal stopt met branden voordat het gedurende 60 seconden na het begin van de meting heeft gebrand, en niet verder heeft gebrand dan 51 mm vanaf het punt waar de meting is begonnen, wordt het geacht te voldoen aan het hierboven beschreven brandsnelheidsvoorschrift.

Om de juistheid van deze verklaring te controleren, mag de technische dienst naar eigen inzicht tests uitvoeren.

6.1.7. In het geval van naar achteren gerichte kinderbeveiligingssystemen die op het dashboard van het voertuig steunen, wordt de stijfheid van het dashboard met het oog op de goedkeuring krachtens dit reglement voldoende geacht.

6.1.8. Bij “universele” integrale kinderbeveiligingssystemen, met uitzondering van universele Isofix-kinderbeveiligingssystemen, moet het punt tussen het kinderbeveiligingssysteem en de veiligheidsgordelriem voor volwassenen dat het zwaarst wordt belast, zich op ten minste een straal van 150 mm bevinden van de Cr-as, gemeten met het overeenkomstig bijlage 21 zonder dummy op de dynamische testbank geïnstalleerde kinderbeveiligingssysteem zoals weergegeven in onderstaande figuren.

Bij “universele” niet-integrale kinderbeveiligingssystemen moet het punt tussen het kinderbeveiligingssysteem en de veiligheidsgordelriem voor volwassenen dat het zwaarst wordt belast, zich ten minste 65 mm verticaal boven de het testbankkussen en ten minste op een straal van 150 mm van de Cr-as bevinden, gemeten met het overeenkomstig bijlage 21 zonder dummy op de dynamische testbank geïnstalleerde kinderbeveiligingssysteem zoals weergegeven in onderstaande figuren.

Figuren ter verduidelijking van de meetprocedure

(alle afmetingen in mm)

De metingen moeten worden verricht aan beide zijden van het kinderbeveiligingssysteem en langs een langsvlak dat evenwijdig aan het mediaanvlak van het kinderbeveiligingssysteem.

Bijkomende alternatieve gordeltrajecten zijn toegestaan. Als er een alternatief traject voor de gordel bestaat, moet de fabrikant daar in de gebruiksaanwijzing specifiek naar verwijzen, zoals voorgeschreven in punt 15. Als het beveiligingssysteem wordt getest met een of meer alternatieve gordeltrajecten, moet het aan alle voorschriften van dit reglement voldoen.

6.1.9. Indien de veiligheidsgordel voor volwassenen vereist is om een “universeel” kinderbeveiligingssysteem vast te zetten, is de maximumlengte van die gordel die op de dynamische testbank moet worden gebruikt, gedefinieerd in bijlage 13.

Om de naleving van dit voorschrift te controleren, moet het kinderbeveiligingssysteem op de testbank worden bevestigd met behulp van de in bijlage 13 beschreven standaardveiligheidsgordel. De dummy moet alleen in het beveiligingssysteem worden aangebracht indien het systeem zo is ontworpen dat de gebruikte lengte van de gordel daardoor toeneemt. Wanneer het kinderbeveiligingssysteem is geïnstalleerd, mag de spanning in de gordel alleen door het standaardoprolmechanisme worden veroorzaakt, voor zover dat aanwezig is. Indien de gordel met oprolmechanisme wordt gebruikt, moet aan deze voorwaarde zijn voldaan terwijl er nog ten minste 150 mm riem op de rol zit.

6.1.10. Kinderbeveiligingssystemen van de groepen 0 en 0+ mogen niet naar voren gericht worden gebruikt.

6.1.11. Kinderbeveiligingssystemen van de groepen 0 en 0+, met uitzondering van reiswiegen zoals gedefinieerd in punt 2.4.1, moeten tot de klasse “integraal” behoren.

6.1.12. Kinderbeveiligingssystemen van groep I moeten tot de klasse “integraal” behoren, tenzij ze zijn uitgerust met een botsscherm zoals gedefinieerd in punt 2.7.

6.1.13. Voor verhogingskussens zonder rugleuning mag alleen typegoedkeuring worden verleend als kinderbeveiligingssysteem van groep III als gedefinieerd in punt 2.1.1.5 (massabereik 22 kg – 36 kg).

6.2. Configuratie

6.2.1. De configuratie van het beveiligingssysteem moet zodanig zijn dat:

6.2.1.1. het beveiligingssysteem in elke stand de verlangde bescherming biedt; bij “beveiligingssystemen voor gehandicapte kinderen” moet het basisbeveiligingssysteem de gewenste bescherming in elke stand bieden zonder dat de eventueel aanwezige aanvullende mobiliteitsbeperkende voorzieningen hoeven te worden gebruikt;

6.2.1.2. het kind op eenvoudige en snelle wijze kan worden geïnstalleerd en verwijderd; in het geval van een kinderbeveiligingssysteem waarin het kind door middel van een harnasgordel of een Y‐vormige gordel zonder oprolmechanisme wordt vastgehouden, moet tijdens de in punt 7.2.1.4 beschreven procedure elke schouder- of heupriem ten opzichte van de andere kunnen bewegen.

In deze gevallen mag de gordel van het kinderbeveiligingssysteem ontworpen zijn met twee of meer verbindingsdelen. Bij “beveiligingssystemen voor gehandicapte kinderen” wordt geaccepteerd dat de aanvullende mobiliteitsbeperkende voorzieningen een ongunstig effect hebben op de snelheid waarmee het kind kan worden geïnstalleerd en verwijderd. Deze aanvullende voorzieningen moeten niettemin zo zijn ontworpen dat zij zo snel mogelijk kunnen worden losgemaakt;

6.2.1.3. het beveiligingssysteem, voor zover mogelijk, in half-liggende positie kan worden gebracht zonder dat de lengte van de riemen manueel moet worden aangepast. De hellingshoek van het beveiligingssysteem mag alleen door een bewuste beweging van de hand kunnen worden gewijzigd;

6.2.1.4. beveiligingssystemen van de groepen 0, 0+ en I moeten het kind in een zodanige positie houden dat ook wanneer het kind slaapt, de nodige bescherming wordt geboden;

6.2.1.5. om te voorkomen dat het kind ten gevolge van een botsing of bewegingen onder de gordel door glijdt, is op alle naar voren gerichte kinderbeveiligingssystemen van groep I met een harnasgordel een kruisriem verplicht.

6.2.2. Bij alle beveiligingssystemen met heupriem moet de heupriem zo worden geleid dat de door de heupriem uitgeoefende krachten via het bekken worden overgedragen. Het beveiligingssysteem mag geen te grote krachten uitoefenen op de weke delen van het lichaam van het kind (buik, kruis enz.).

Bij verhogingskussens of verhogingsstoeltjes moet het heupgedeelte van de veiligheidsgordel voor volwassenen aan beide kanten zo worden geleid dat de door de veiligheidsgordel voor volwassenen uitgeoefende krachten via het bekken worden overgedragen. De krachten moeten via het bekken worden overgedragen vanaf het moment dat het kind zit; de heupriem moet over de bovenkant van het dijbeen gaan, waarbij het bekken de vouw net moet raken. De hoeken α en β tussen de raaklijn waarin de riem de dijen raakt en de horizontale raaklijn moeten groter zijn dan 10°.

Figuren van vastgeriemd kind

6.2.2.1. Met de kruisriem op zijn plaats en, voor zover verstelbaar, in de langste stand, mag de heupriem bij zowel de kleinste als de grootste dummy van de massagroepen waarop de goedkeuring betrekking heeft, nooit hoger dan het bekken kunnen liggen. Bij alle naar voren gerichte kinderbeveiligingssystemen mag de heupriem bij zowel de kleinste als de grootste dummy binnen de massagroepen waarop de goedkeuring betrekking heeft, nooit hoger dan het bekken kunnen liggen.

6.2.2.2. Tijdens de dynamische test zoals voorgeschreven in punt 8.1.3 mag de heupgordel tijdens de periode voorafgaand aan de maximale horizontale verplaatsing van het hoofd niet volledig voorbij de bekkenstructuur van de dummy komen. Dat moet aan de hand van hogesnelheidsvideobeelden worden beoordeeld.

6.2.3. Alle riemen van het beveiligingssysteem moeten zo zijn geplaatst dat zij bij normaal gebruik geen ongemak of gevaar voor de gebruiker opleveren. De afstand tussen de schouderriemen ter hoogte van de hals moet ten minste gelijk zijn aan de diameter van de hals van de desbetreffende dummy.

6.2.4. Het ontwerp moet zodanig zijn dat bij een botsing de kruin van het hoofd van het kind niet kan worden samengedrukt.

6.2.4.1. Y-vormige gordels mogen enkel in naar achteren gerichte en zijdelings gerichte kinderbeveiligingssystemen (reiswiegen) worden gebruikt.

6.2.5. Het kinderbeveiligingssysteem moet zo zijn ontworpen en geïnstalleerd dat:

6.2.5.1. het risico van verwonding van het kind of van andere inzittenden van het voertuig door scherpe randen of uitstekende delen (bijvoorbeeld zoals gedefinieerd in VN-Reglement nr. 21) zo klein mogelijk is;

6.2.5.2. het beveiligingssysteem geen scherpe randen of uitstekende delen vertoont die de bekleding van de voertuigstoelen of de kleding van de inzittenden kunnen beschadigen;

6.2.5.3. de weke delen van het lichaam van het kind (buik, kruis enz.) niet worden blootgesteld aan eventuele extra inertiekrachten die door het beveiligingssysteem worden veroorzaakt;

6.2.5.4. de onbuigzame delen van het beveiligingssysteem op die punten waarop zij in aanraking komen met de riemen, geen scherpe randen vertonen die slijtage van de riemen veroorzaken.

6.2.6. Delen die van het beveiligingssysteem kunnen worden gescheiden om onderdelen te kunnen bevestigen of losmaken, moeten zo zijn ontworpen dat het risico van onjuiste montage en onjuist gebruik zoveel mogelijk wordt voorkomen. Beveiligingssystemen voor gehandicapte kinderen mogen met aanvullende mobiliteitsbeperkende voorzieningen zijn uitgerust; deze moeten zo zijn ontworpen dat onjuiste montage onmogelijk is en dat de manier waarop zij kunnen worden ontgrendeld en bediend, in een noodsituatie onmiddellijk duidelijk is voor hulpverleners.

6.2.7. Indien een kinderbeveiligingssysteem dat voor groep I, groep II of de groepen I en II is bestemd, over een rugleuning beschikt, mag de hoogte aan de binnenkant ervan, zoals aangegeven in de figuur van bijlage 12, niet minder dan 500 mm bedragen.

6.2.8. Alleen oprolmechanismen met automatische vergrendeling of met noodvergrendeling mogen worden gebruikt.

6.2.9. Bij voorzieningen die voor gebruik in groep I zijn bestemd, moet het voor het kind, nadat het in het kinderbeveiligingssysteem is geïnstalleerd, onmogelijk zijn op eenvoudige wijze het deel van het systeem waarmee het bekken op zijn plaats wordt gehouden, losser te maken; daartoe moet aan de voorschriften van punt 7.2.5 (blokkeervoorzieningen) worden voldaan. Voorzieningen die daartoe dienen, moeten permanent aan het kinderbeveiligingssysteem zijn bevestigd.

6.2.10. Een kinderbeveiligingssysteem mag zo ontworpen zijn dat het door meer dan één massagroep en/of kind kan worden gebruikt, op voorwaarde dat het aan de voor elk van de betrokken groepen gestelde voorschriften voldoet. Een kinderbeveiligingssysteem van de categorie “universeel” moet voor alle massagroepen waarvoor het is goedgekeurd, aan de voor die categorie gestelde voorschriften voldoen.

6.2.11. Kinderbeveiligingssystemen met oprolmechanisme

Bij kinderbeveiligingssystemen met oprolmechanisme moet het oprolmechanisme voldoen aan de voorschriften van punt 7.2.3.

6.2.12. Bij verhogingskussens moet het gemak waarmee de riemen en de lip van de veiligheidsgordel voor volwassenen door de profielpunten kan worden geleid, worden onderzocht. Dit geldt in het bijzonder voor verhogingskussens die bestemd zijn voor de voorstoelen van personenauto’s, die soms van lange halfstijve stangen zijn voorzien. Het vaste deel van de sluiting mag niet door de profielpunten van het verhogingskussen kunnen glippen of een ligging van de gordel mogelijk maken die totaal afwijkt van die op de testtrolley.

6.2.13. Indien het kinderbeveiligingssysteem voor meer dan één kind is bestemd, moet elke voorziening volledig onafhankelijk zijn wat de overdracht van de belastingkrachten en de verstelmogelijkheden betreft.

6.2.14. Kinderbeveiligingssystemen met opblaasbare elementen moeten zo zijn ontworpen dat de gebruiksomstandigheden (druk, temperatuur, vochtigheid) geen invloed hebben op de mogelijkheid om aan de voorschriften van dit reglement te voldoen.

6.3. Specificaties voor Isofix-systemen

6.3.1. Algemene kenmerken

6.3.1.1. Afmetingen

De maximumafmetingen van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem naar opzij, naar onderen en naar achteren en de plaats van de Isofix-verankeringen waar de bevestigingselementen moeten ingrijpen, zijn voor de fabrikant van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem gedefinieerd door het in punt 2.31 bedoelde voertuigstoelprofiel.

6.3.1.2. Massa

Een universeel of semi-universeel Isofix-kinderbeveiligingssysteem voor de massagroepen 0, 0+ en I weegt ten hoogste 15 kg.

6.3.2. Isofix-bevestigingselementen

6.3.2.1. Type

Isofix-bevestigingselementen zijn zoals afgebeeld in figuur 0 (a) of van een ander geschikt ontwerp dat deel uitmaakt van een onbuigzaam mechanisme met verstelmogelijkheden; de fabrikant van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem bepaalt wat voor mechanisme dat is.

Figuur 0(a)

Afmetingen in mm

Legenda:

1 bevestigingselement van een Isofix-kinderbeveiligingssysteem — voorbeeld 1

2 bevestigingselement van een Isofix-kinderbeveiligingssysteem — voorbeeld 2

6.3.2.2. Afmetingen

De afmetingen van het gedeelte van het bevestigingselement van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem dat in het Isofix-verankeringssysteem grijpt, mag de maximumwaarden in figuur 0 (b) niet overschrijden.

Figuur 0(b)

Afmetingen in mm

6.3.2.3. Waarschuwing bij onvolledige vergrendeling

Een voorziening op het Isofix-kinderbeveiligingssysteem moet duidelijk aangeven dat beide Isofix-bevestigingselementen volledig vastgeklikt zijn in de overeenkomstige Isofix-verankeringen onderaan. De indicatie kan hoorbaar, voelbaar en/of zichtbaar zijn. Een visuele indicatie moet in alle lichtomstandigheden zichtbaar zijn.

6.3.3. Specificaties van de toptetherriem van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem

6.3.3.1. Toptetherverbindingsstuk

Het toptetherverbindingsstuk moet een Isofix-toptetherhaak zijn zoals afgebeeld in figuur 0(c) of een soortgelijke voorziening die aan de afmetingen op de tekening in figuur 0(c) voldoet.

6.3.3.2. Kenmerken van de Isofix-toptetherriem

De Isofix-toptetherriem moet een stuk riem (of gelijkwaardig) zijn dat verstelbaar is en waarvan de spankracht kan worden verminderd.

6.3.3.2.1. Lengte van de Isofix-toptetherriem

De toptetherriem van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem moet ten minste 2 000 mm lang zijn.

6.3.3.2.2. Aanspanningsindicator

Een voorziening op de Isofix-toptetherriem of het Isofix-kinderzitje moet aangeven dat de riem volledig is aangespannen. Deze voorziening kan deel uitmaken van de verstel- en ontspanvoorziening.

6.3.3.2.3. Afmetingen

De afmetingen van het ingrijppunt van Isofix-toptetherhaken zijn afgebeeld in figuur 0(c).

Figuur 0(c)

Afmetingen van het Isofix-toptetherverbindingsstuk (haaktype)

Afmetingen in millimeter

Legenda:







Omliggende structuur (indien aanwezig) Zone waarin het profiel van het raakvlak tussen toptetherhaak en riem volledig moet zijn gelegen

6.3.4. Verstelmogelijkheden

De Isofix-bevestigingselementen, of het Isofix-kinderbeveiligingssysteem zelf, moeten verstelbaar zijn zodat de in VN-Reglement nr. 14 of VN-Reglement nr. 45 beschreven posities van de Isofix-verankeringen kunnen worden bereikt.

6.4. Controle van de merktekens

6.4.1. De technische dienst die de goedkeuringstests uitvoert, moet controleren of de merktekens voldoen aan de voorschriften van punt 4.

6.5. Controle van de installatie-instructies en de gebruiksaanwijzing

6.5.1. De technische dienst die de goedkeuringstests uitvoert, moet controleren of de installatie-instructies en de gebruiksaanwijzing voldoen aan de voorschriften van punt 15.

7. BIJZONDERE SPECIFICATIES

7.1. Bepalingen voor het geassembleerde beveiligingssysteem

7.1.1. Corrosiebestendigheid

7.1.1.1. Het complete kinderbeveiligingssysteem of de delen ervan die vatbaar zijn voor corrosie, moeten aan de in punt 8.1.1 gespecificeerde corrosietest worden onderworpen.

7.1.1.2. Na afloop van de in de punten 8.1.1.1 en 8.1.1.2 beschreven corrosietest mag een deskundige waarnemer met het blote oog geen tekenen van verslechtering, waardoor de goede werking van de voorziening zou kunnen worden geschaad, noch aanmerkelijke tekenen van corrosie kunnen waarnemen.

7.1.2. Energieabsorptie

7.1.2.1. Bij alle systemen met rugleuning moeten de in bijlage 18 gedefinieerde oppervlakken bij tests overeenkomstig bijlage 17 een piekversnelling geven van minder dan 60 g. Dit voorschrift geldt ook voor die delen van botsschermen waartegen het hoofd terecht kan komen.

7.1.2.2. In het geval van kinderbeveiligingssystemen met permanente, mechanisch bevestigde, verstelbare hoofdsteunen waarbij de hoogte van de veiligheidsgordel voor volwassenen of de hoogte van het kinderharnas rechtstreeks door de verstelbare hoofdsteun wordt beïnvloed, is geen energieabsorptie vereist in de in bijlage 18 gedefinieerde zones waarmee het hoofd van de dummy niet in aanraking kan komen, d.w.z. achter de hoofdsteun.

7.1.3. Kanteltest

7.1.3.1. Het kinderbeveiligingssysteem wordt getest op de in punt 8.1.2 beschreven wijze; gedurende de hele test mag de dummy op geen enkel moment volledig uit de voorziening worden geworpen en bovendien mag, met de testbank ondersteboven, het hoofd van de dummy zich vanuit zijn oorspronkelijke stand niet meer dan 300 mm in verticale richting verplaatsen ten opzichte van de testbank zodra de uitgeoefende kracht is verwijderd.

7.1.4. Dynamische test

7.1.4.1. Algemeen. Het kinderbeveiligingssysteem moet overeenkomstig punt 8.1.3 aan een dynamische test worden onderworpen.

7.1.4.1.1. Kinderbeveiligingssystemen van de categorieën “universeel”, “beperkt” en “semi-universeel” worden overeenkomstig punt 8.1.3.1 getest op de testtrolley met behulp van de in bijlage 6 beschreven teststoel.

7.1.4.1.2. Kinderbeveiligingssystemen van de categorie “voertuigspecifiek” moeten worden getest met elk voertuigmodel waarvoor het kinderbeveiligingssysteem is bestemd. De voor de uitvoering van de test verantwoordelijke technische dienst mag het aantal geteste voertuigmodellen verminderen indien zij niet wezenlijk van elkaar verschillen wat de in punt 7.1.4.1.2.3 genoemde aspecten betreft. Het kinderbeveiligingssysteem mag op een van de volgende manieren worden getest:

7.1.4.1.2.1. op een compleet voertuig, zoals voorgeschreven in punt 8.1.3.3;

7.1.4.1.2.2. in een voertuigcarrosserie op de testtrolley, zoals voorgeschreven in punt 8.1.3.2, of,

7.1.4.1.2.3. op voldoende delen van de voertuigcarrosserie om representatief te zijn voor de voertuigstructuur en de impactzones. Indien het kinderbeveiligingssysteem voor gebruik op een van de achterstoelen is bestemd, moeten daarin de rugleuning van de voorstoel, de achterstoel, de vloerkuip, de B- en de C-stijlen en het dak zijn begrepen. Indien het kinderbeveiligingssysteem voor gebruik op de voorstoel is bestemd, moeten deze delen het dashboard, de A-stijlen, de voorruit, de eventueel op de vloer of op een console geïnstalleerde hendels en knoppen, de voorstoel, de vloerkuip en het dak omvatten. Indien het kinderbeveiligingssysteem voor gebruik in combinatie met de veiligheidsgordel voor volwassenen is bestemd, moeten deze delen tevens de gebruikte veiligheidsgordels voor volwassenen omvatten. De voor de uitvoering van de test verantwoordelijke technische dienst mag toestemming verlenen om bepaalde delen weg te laten indien deze overbodig worden geacht. De test moet op de in punt 8.1.3.2 beschreven wijze worden uitgevoerd.

7.1.4.1.3. De dynamische test moet worden uitgevoerd met kinderbeveiligingssystemen die nog niet eerder zijn belast.

7.1.4.1.4. Tijdens de dynamische tests mag geen van de delen van het kinderbeveiligingssysteem waarmee het kind feitelijk op zijn plaats wordt gehouden, breken en mag geen sluiting, vergrendelingssysteem, verplaatsingssysteem of steunpoot breken, losraken of bezwijken, tenzij het om een belastingsbeperkende voorziening gaat. Elke belastingsbeperkende voorziening moet in de in punt 3.2.1 bedoelde technische beschrijvingen van de fabrikant duidelijk worden aangegeven.

7.1.4.1.5. Bij een “niet-integraal” beveiligingssysteem moet de gebruikte veiligheidsgordel bestaan uit de in bijlage 13 voorgeschreven standaardgordel en de verankeringen ervan. Dit geldt niet in het geval van goedkeuring van een “voertuigspecifiek” type, waarbij de gordel van het voertuig moet worden gebruikt.

7.1.4.1.6. Indien een “voertuigspecifiek” kinderbeveiligingssysteem is geïnstalleerd in een ruimte achter de laatste rij naar voren gerichte stoelen voor volwassenen (bijvoorbeeld in de bagageruimte), wordt één test met de grootste dummy(’s) uitgevoerd op een compleet voertuig overeenkomstig punt 8.1.3.3.3. De overige tests, die met betrekking tot de conformiteit van de productie inbegrepen, mogen, indien de fabrikant dit wenst, worden uitgevoerd op de in punt 8.1.3.2 voorgeschreven wijze.

7.1.4.1.7. Bij een beveiligingssysteem voor gehandicapte kinderen moet elke dynamische test voor elke massagroep twee keer worden uitgevoerd: de eerste keer met gebruik van de basisvoorziening voor mobiliteitsbeperking en de tweede keer met gebruik van alle mobiliteitsbeperkende voorzieningen. Bij deze tests wordt bijzondere aandacht geschonken aan de voorschriften van de punten 6.2.3 en 6.2.4.

7.1.4.1.8. Tijdens de dynamische test mag de standaardveiligheidsgordel die wordt gebruikt om een integraal kinderbeveiligingssysteem vast te maken, niet loskomen van eventuele geleidings- of blokkeringsvoorzieningen die voor de desbetreffende test worden gebruikt.

Tijdens de dynamische test mag de standaardveiligheidsgordel die wordt gebruikt om een niet-integraal kinderbeveiligingssysteem vast te maken, niet loskomen van eventuele geleidings- of blokkeringsvoorzieningen die voor de desbetreffende test worden gebruikt. Voor het schoudergedeelte van de standaardveiligheidsgordel moet dit echter worden beoordeeld op het ogenblik dat de maximale horizontale verplaatsing van het hoofd van de dummy is bereikt. Voorts is, tijdens de dynamische test van een niet-integraal kinderbeveiligingssysteem, de grens van de aanvaardbare beweging van de schoudergordel dat de onderrand van het schoudergedeelte van de standaardveiligheidsgordel niet lager komt dan de elleboog van de dummy wanneer hoofd van de dummy zich maximaal horizontaal verplaatst.

7.1.4.1.9. Kinderbeveiligingssystemen met een steunpoot moeten als volgt worden getest:

a) voor de semi-universele categorie moeten de frontale botstests worden uitgevoerd met de steunpoot in de hoogste en de laagste stand die gezien de positie van de vloerkuip van de trolley mogelijk zijn. De tests voor de botsing aan de achterkant moeten worden uitgevoerd in de slechtst denkbare positie, gekozen door de technische dienst. Tijdens de tests moet de steunpoot door de vloerkuip van de trolley worden ondersteund zoals beschreven in bijlage 6, aanhangsel 3, figuur 2. Als er speling is tussen de kortste lengte van de steunpoot en het hoogste niveau van de vloerkuip, wordt de steunpoot ingesteld op een vloerkuipniveau van 140 mm onder Cr. Indien de maximumlengte van de steunpoot groter is dan het laagste niveau van de vloerkuip toelaat, wordt de steunpoot ingesteld op dat laagste vloerkuipniveau van 280 mm onder Cr. In het geval van een steunpoot met instelbare trappen moet de lengte van de steunpoot op de eerstvolgende trap worden ingesteld, zodat de steunpoot in contact staat met de vloer;

b) in het geval van steunpoten die buiten het spiegelvlak liggen, moet de technische dienst voor de test de slechtst denkbare positie kiezen;

c) bij de voertuigspecifieke categorie moet de steunpoot worden ingesteld zoals voorgeschreven door de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem.

7.1.4.1.10. Bij kinderbeveiligingssystemen met een Isofix-verankeringssysteem en een antikantelvoorziening, indien aanwezig, moet de dynamische test worden uitgevoerd:

7.1.4.1.10.1. in het geval van Isofix-kinderbeveiligingssystemen van de formaatklassen A, B en B1:

7.1.4.1.10.1.1. met gebruik van de antikantelvoorziening, en

7.1.4.1.10.1.2. zonder gebruik van de antikantelvoorziening. Als de antikantelvoorziening een steunpoot is en volledig in het onderstel of de schaal van het kinderbeveiligingssysteem kan worden verzonken, wordt de test uitgevoerd met de voorziening in de verzonken stand of zonder de voorziening. Als zij niet volledig in het onderstel kan worden verzonken, wordt de test uitgevoerd met de voorziening in de kortste en de vloerkuip van de trolley in de laagste stand.

Dit voorschrift is niet van toepassing wanneer een permanente en niet-verstelbare steunpoot als antikantelvoorziening wordt gebruikt;

7.1.4.1.10.2. in het geval van Isofix-kinderbeveiligingssystemen van andere formaatklassen: met gebruik van de antikantelvoorziening.

7.1.4.2. Versnelling van de borstkas ( 2 )

7.1.4.2.1. De resulterende versnelling van de borstkas mag niet hoger zijn 55 g, behalve voor perioden die samen niet langer dan 3 ms duren.

7.1.4.2.2. De verticale component van de versnelling van de buik in de richting van het hoofd, “z”, mag, bij het volgen van de meetprocedures van punt 8.5, niet hoger zijn dat 30 g, behalve voor perioden die samen niet langer dan 3 ms duren. De meetprocedures van punt 8.5 volgen die van ISO 6487 met tekenconventie SAE J211, zoals getoond in figuur A.

Figuur A

Tekenconventie SAE J211

7.1.4.3. Indrukking van de buik ( 3 )

7.1.4.3.1. Bij de in bijlage 8, aanhangsel 1, punt 5.3, beschreven verificatie mag geen van de delen van het kinderbeveiligingssysteem zichtbare indrukken in de boetseerklei van de buik hebben veroorzaakt.

7.1.4.4. Verplaatsing van de dummy

7.1.4.4.1. Kinderbeveiligingssystemen van de categorieën “universeel”, “beperkt” en “semi-universeel”:

7.1.4.4.1.1. Naar voren gerichte kinderbeveiligingssystemen: het hoofd van de dummy mag niet voorbij de in figuur 1 gedefinieerde vlakken BA en DA komen, behalve voor verhogingskussens wanneer gebruik wordt gemaakt van de grootste dummy P10 waarbij de waarde ten opzichte van vlak DA 840 mm is.

Figuur 1

Opstelling voor het testen van een naar voren gericht beveiligingssysteem

Afmetingen in mm

* Voor de in punt 7.1.4.1.10.1.1 gespecificeerde test moet deze afmeting 500 mm bedragen.

7.1.4.4.1.2. Naar achteren gerichte kinderbeveiligingssystemen

7.1.4.4.1.2.1. Kinderbeveiligingssystemen die op het dashboard steunen: het hoofd van de dummy mag niet voorbij de in figuur 2 gedefinieerde vlakken AB, AD en DCr komen. Dit moet worden gemeten tot 300 ms of het moment waarop de dummy volledig tot stilstand is gekomen, naargelang wat zich het eerst voordoet.

Figuur 2

Opstelling voor het testen van een naar achteren gericht beveiligingssysteem

Afmetingen in mm

7.1.4.4.1.2.2. Kinderbeveiligingssystemen van groep 0 die niet op het dashboard steunen, en reiswiegen: het hoofd van de dummy mag niet voorbij de in figuur 3 gedefinieerde vlakken AB, AD en DE komen. Dit moet worden gemeten tot 300 ms of het moment waarop de dummy volledig tot stilstand is gekomen, naargelang wat zich het eerst voordoet.

Figuur 3

Opstelling voor het testen van niet op het dashboard steunende kinderbeveiligingssystemen van groep 0

Afmetingen in mm

7.1.4.4.1.2.3. Niet tot groep 0 behorende kinderbeveiligingssystemen die niet op het dashboard steunen:

Het hoofd van de dummy mag niet voorbij de in figuur 4 gedefinieerde vlakken FD, FG en DE komen en mag niet direct in contact komen met de stang. Dit moet worden gemeten tot 300 ms of het moment waarop de dummy volledig tot stilstand is gekomen, naargelang wat zich het eerst voordoet.

Als er contact is tussen het kinderbeveiligingssysteem en de stang van 100 mm diameter en aan alle prestatiecriteria is voldaan, moet nog één dynamische test (frontale botsing) worden uitgevoerd met de zwaarste dummy die voor een dergelijk kinderbeveiligingssysteem is bedoeld en zonder de stang van 100 mm diameter; voor deze test moet aan alle criteria worden voldaan, met uitzondering van de voorwaartse verplaatsing.

Figuur 4

Opstelling voor het testen van niet op het dashboard steunende, naar achteren gerichte systemen die niet tot groep 0 behoren

Afmetingen in mm

7.1.4.4.2. Kinderbeveiligingssystemen van de categorie “voertuigspecifiek”: bij tests in een compleet voertuig of een voertuigcarrosserie mag het hoofd met geen enkel voertuigonderdeel in aanraking komen. Indien dit toch gebeurt, moet de snelheid waarmee het hoofd het contactoppervlak raakt, minder dan 24 km/h bedragen en moet het contactoppervlak voldoen aan de voorschriften inzake energieabsorptie in VN-Reglement nr. 21, bijlage 4. Bij tests met complete voertuigen moeten de dummy’s na de test zonder gebruik van gereedschap uit het kinderbeveiligingssysteem kunnen worden gehaald.

7.1.5. Temperatuurbestendigheid

7.1.5.1. Sluitingen, oprolmechanismen, verstelvoorzieningen en blokkeervoorzieningen die door de temperatuur kunnen worden beïnvloed, moeten aan de in punt 8.2.8 beschreven temperatuurtest worden onderworpen.

7.1.5.2. Na afloop van de in punt 8.2.8.1 beschreven temperatuurtest mag een deskundige waarnemer met het blote oog geen tekenen van verslechtering kunnen waarnemen waardoor de goede werking van het kinderbeveiligingssysteem zou kunnen worden geschaad.

7.2. Bepalingen voor afzonderlijke onderdelen van het beveiligingssysteem

7.2.1. Sluiting

7.2.1.1. De sluiting moet zo zijn ontworpen dat elke mogelijkheid van verkeerd gebruik is uitgesloten. Dat betekent onder meer dat het onmogelijk moet zijn de sluiting in half gesloten toestand te brengen; het moet onmogelijk zijn de delen van de sluiting bij het vergrendelen van de sluiting per ongeluk te verwisselen; de sluiting mag alleen vergrendeld kunnen worden als alle delen zijn vastgeklikt. Overal waar de sluiting en/of de lip in aanraking komen met het kind, mogen deze niet smaller zijn dan de minimumbreedte van de riem zoals gespecificeerd in punt 7.2.4.1.1. Dit punt geldt niet voor gordels die al zijn goedgekeurd op basis van VN-Reglement nr. 16 of een andere equivalente vigerende norm. In het geval van beveiligingssystemen voor gehandicapte kinderen hoeft alleen de sluiting van de basisvoorziening voor mobiliteitsbeperking aan de voorschriften van de punten 7.2.1.1 tot en met 7.2.1.9 te voldoen.

7.2.1.2. Zelfs wanneer de sluiting onbelast is, moet ze in elke stand vergrendeld blijven. Ze moet gemakkelijk te bedienen en te hanteren zijn. Ze moet kunnen worden ontgrendeld door een knop of een soortgelijke voorziening in te drukken. Het oppervlak waarop moet worden gedrukt, moet in de stand van de feitelijke ontgrendeling van de knop, geprojecteerd op een vlak loodrecht op de initiële bewegingsrichting van de knop, voor omsloten voorzieningen: een oppervlakte van minstens 4,5 cm2 en een breedte van minstens 15 mm hebben; voor niet-omsloten voorzieningen: een oppervlakte van minstens 2,5 cm2 en een breedte van minstens 10 mm hebben. De breedte moet de kleinste van de twee afmetingen van de voorgeschreven oppervlakte zijn en in een rechte hoek op de beweging van de ontgrendelingsknop worden gemeten.

7.2.1.3. Het oppervlak dat moet worden ingedrukt om de sluiting te ontgrendelen, moet rood zijn. Geen enkel ander deel van de sluiting mag deze kleur hebben.

7.2.1.4. Het moet mogelijk zijn het kind uit het beveiligingssysteem te halen door een enkele handeling aan een enkele sluiting. Bij beveiligingssystemen van de groepen 0 en 0+ is het toegestaan dat het kind samen met een voorziening zoals een kinderdraagmandje/reiswieg/bevestigingssysteem voor reiswiegen, uit het voertuig wordt gehaald, als voor het losmaken van het kinderbeveiligingssysteem ten hoogste twee sluitingen moeten worden ontgrendeld.

7.2.1.4.1. Een verbinding tussen de schouderriemen van een harnasgordel door middel van een clip wordt geacht niet in overeenstemming te zijn met het voorschrift van een enkele handeling zoals bedoeld in punt 7.2.1.4.

7.2.1.5. Voor de groepen II en III moet de sluiting zo zijn geplaatst dat het kind deze kan bereiken. Bovendien moet ze bij alle groepen zo zijn geplaatst dat het doel en de bedieningswijze in een noodsituatie onmiddellijk duidelijk zijn voor hulpverleners.

7.2.1.6. Na opening van de sluiting moet het kind onafhankelijk van het “stoeltje”, “stoelonderstel” of “botsscherm”, voor zover aanwezig, kunnen worden verwijderd en als het systeem over een kruisriem beschikt, moet deze met dezelfde sluiting worden losgemaakt.

7.2.1.7. De sluiting moet bestand zijn tegen de omstandigheden van de temperatuurtest van punt 8.2.8.1 en tegen intensief gebruik en moet, vóór de in punt 8.1.3 voorgeschreven dynamische test, onder normale gebruiksomstandigheden 5 000 ± 5 keer worden geopend en gesloten.

7.2.1.8. De sluiting moet aan de volgende openingstests worden onderworpen:

7.2.1.8.1. Test in belaste toestand

7.2.1.8.1.1. Voor deze test moet een kinderbeveiligingssysteem worden gebruikt dat al aan de dynamische test van punt 8.1.3 is onderworpen.

7.2.1.8.1.2. De kracht die nodig is om tijdens de test van punt 8.2.1.1 de sluiting te ontgrendelen, mag niet meer dan 80 N bedragen.

7.2.1.8.2. Test in onbelaste toestand

7.2.1.8.2.1. Voor deze test moet een nog niet eerder belaste sluiting worden gebruikt. De kracht die nodig is om de sluiting in onbelaste toestand tijdens de test van punt 8.2.1.2 los te maken, moet tussen 40 en 80 N liggen.

7.2.1.9. Sterkte

7.2.1.9.1. Tijdens de test van punt 8.2.1.3.2 mag geen enkel deel van de sluiting of de direct daarmee verbonden riemen of verstelvoorzieningen breken of losraken.

7.2.1.9.2. Een harnassluiting voor de massagroepen 0 en 0+ moet bestand zijn tegen een kracht van 4 000 N.

7.2.1.9.3. Een harnassluiting voor massagroep I en hoger moet bestand zijn tegen een kracht van 10 000 N.

7.2.1.9.4. De typegoedkeuringsinstantie mag de test van de sterkte van de sluiting achterwege laten als reeds beschikbare gegevens deze test overbodig maken.

7.2.2. Verstelvoorziening

7.2.2.1. Het verstelbereik moet groot genoeg zijn om het kinderbeveiligingssysteem met alle dummy’s van de massagroep waarvoor het is bestemd, correct af te stellen en een goede installatie in alle gespecificeerde voertuigmodellen mogelijk te maken.

7.2.2.2. Alle verstelvoorzieningen moeten van het type “snelversteller” zijn, behalve de verstelvoorzieningen die alleen voor de oorspronkelijke installatie van het beveiligingssysteem in het voertuig worden gebruikt: deze mogen ook van een ander type zijn.

7.2.2.3. “Snelverstellers” moeten gemakkelijk bereikbaar zijn wanneer het kinderbeveiligingssysteem op de juiste wijze is geïnstalleerd en het kind of de dummy erin is geplaatst.

7.2.2.4. Een “snelversteller” moet gemakkelijk aan de lichaamsbouw van het kind kunnen worden aangepast. In het bijzonder mag de kracht die nodig is voor de bediening van een manuele verstelvoorziening bij de uitvoering van de in punt 8.2.2.1 beschreven test niet groter zijn dan 50 N.

7.2.2.5. Twee exemplaren van de verstelvoorzieningen van het kinderbeveiligingssysteem moeten worden getest volgens de voorschriften van de temperatuurtest in de punten 8.2.8.1 en 8.2.3.

7.2.2.5.1. Per verstelvoorziening mag de riem niet meer dan 25 mm verschuiven; voor alle verstelvoorzieningen niet meer dan 40 mm.

7.2.2.6. De voorziening mag tijdens de in punt 8.2.2.1 voorgeschreven test niet breken of losraken.

7.2.2.7. Een direct op het kinderbeveiligingssysteem gemonteerde verstelvoorziening moet bestand zijn tegen intensief gebruik en moet vóór de in punt 8.1.3 voorgeschreven dynamische test worden onderworpen aan een test bestaande uit 5 000 ± 5 cycli zoals gedefinieerd in punt 8.2.7.

7.2.3. Oprolmechanismen

7.2.3.1. Oprolmechanismen met automatische vergrendeling

7.2.3.1.1. De riem van een veiligheidsgordel die met een oprolmechanisme met automatische vergrendeling is uitgerust, mag tussen de vergrendelingsstanden van het oprolmechanisme niet meer dan 30 mm afrollen. Na een achterwaartse beweging van de gebruiker moet de gordel in zijn oorspronkelijke stand blijven of, na een voorwaartse beweging van de gebruiker, automatisch in die stand terugkeren.

7.2.3.1.2. Als het oprolmechanisme deel uitmaakt van een heupgordel, moet de voor het oprollen van de riem benodigde kracht ten minste 7 N bedragen, gemeten aan de vrije lengte tussen de dummy en het oprolmechanisme zoals voorgeschreven in punt 8.2.4.1. Indien het oprolmechanisme deel uitmaakt van een over de borst lopende riem, mag de voor het oprollen benodigde kracht niet minder dan 2 N en niet meer dan 7 N bedragen, indien deze op soortgelijke wijze wordt gemeten. Als de riem over een riemgeleider of oprolas loopt, moet de voor het oprollen benodigde kracht worden gemeten aan de vrije lengte tussen de dummy en de riemgeleider of oprolas. Indien het geheel een met de hand bediend of automatisch mechanisme omvat dat het volledig afrollen van de gordel moet voorkomen, mag dit mechanisme tijdens deze metingen niet werken.

7.2.3.1.3. De riem moet onder de in punt 8.2.4.2 voorgeschreven omstandigheden 5 000 keer uit het oprolmechanisme worden getrokken en weer worden opgerold. Vervolgens moet het oprolmechanisme aan de omstandigheden van de temperatuurtest van punt 8.2.8.1, de corrosietest van punt 8.1.1 en de stofbestendigheidstest van punt 8.2.4.5 worden onderworpen. Daarna moet de riem nogmaals 5 000 keer uit het oprolmechanisme worden getrokken en weer worden opgerold. Na afloop van bovenvermelde tests moet het oprolmechanisme nog steeds correct functioneren en aan de voorschriften van de punten 7.2.3.1.1 en 7.2.3.1.2 voldoen.

7.2.3.2. Oprolmechanismen met noodvergrendeling

7.2.3.2.1. Als een oprolmechanisme met noodvergrendeling overeenkomstig punt 8.2.4.3 wordt getest, moet het aan onderstaande voorschriften voldoen:

7.2.3.2.1.1. De vergrendeling moet hebben plaatsgevonden als de vertraging van het voertuig 0,45 g bereikt.

7.2.3.2.1.2. Het oprolmechanisme mag niet vergrendelen bij een in de uittrekrichting van de riem gemeten versnelling van minder dan 0,8 g.

7.2.3.2.1.3. Het oprolmechanisme mag niet vergrendelen wanneer de sensor, in ongeacht welke richting ten opzichte van de door de fabrikant gespecificeerde installatiepositie, wordt gekanteld in een hoek van 12° of minder.

7.2.3.2.1.4. Het oprolmechanisme moet vergrendelen wanneer de sensor, in ongeacht welke richting ten opzichte van de door de fabrikant gespecificeerde installatiepositie, wordt gekanteld in een hoek van meer dan 27°.

7.2.3.2.2. Als de werking van een oprolmechanisme afhangt van een extern signaal of een externe energiebron, moet het oprolmechanisme zo zijn ontworpen dat het bij storing of onderbreking van dat signaal of die energiebron automatisch vergrendelt.

7.2.3.2.3. Een oprolmechanisme met noodvergrendeling met meervoudige gevoeligheid moet aan bovenstaande voorschriften voldoen. Indien een van de gevoeligheden de uittrekking van de riem is, moet bovendien vergrendeling optreden indien de in de uittrekrichting gemeten versnelling van de riem 1,5 g bedraagt.

7.2.3.2.4. Bij de in de punten 7.2.3.2.1.1 en 7.2.3.2.3 bedoelde tests mag de lengte van de riem die kan worden afgerold voordat het oprolmechanisme vergrendelt, niet meer bedragen dan 50 mm, te rekenen vanaf de in punt 8.2.4.3.1 opgegeven lengte. Bij de in punt 7.2.3.2.1.2 bedoelde test mag geen vergrendeling optreden voordat, te rekenen vanaf de in punt 8.2.4.3.1 opgegeven lengte, 50 mm riem is afgewikkeld.

7.2.3.2.5. Als het oprolmechanisme deel uitmaakt van een heupgordel, moet de voor het oprollen van de riem benodigde kracht ten minste 7 N bedragen, gemeten aan de vrije lengte tussen de dummy en het oprolmechanisme zoals voorgeschreven in punt 8.2.4.1. Indien het oprolmechanisme deel uitmaakt van een over de borst lopende riem, mag de voor het oprollen benodigde kracht niet minder dan 2 N en niet meer dan 7 N bedragen, indien deze op soortgelijke wijze wordt gemeten. Als de riem over een riemgeleider of oprolas loopt, moet de voor het oprollen benodigde kracht worden gemeten aan de vrije lengte tussen de dummy en de riemgeleider of oprolas. Indien het geheel een met de hand bediend of automatisch mechanisme omvat dat het volledig afrollen van de gordel moet voorkomen, mag dit mechanisme tijdens deze metingen niet werken.

7.2.3.2.6. De riem moet onder de in punt 8.2.4.2 voorgeschreven omstandigheden 40 000 keer uit het oprolmechanisme worden getrokken en weer worden opgerold. Vervolgens moet het oprolmechanisme aan de omstandigheden van de temperatuurtest van punt 8.2.8.1, de corrosietest van punt 8.1.1 en de stofbestendigheidstest van punt 8.2.4.5 worden onderworpen. Daarna moet de riem nog 5 000 keer uit het oprolmechanisme worden getrokken en weer worden opgerold (in totaal dus 45 000 keer). Na afloop van bovenvermelde tests moet het oprolmechanisme nog steeds correct functioneren en aan de voorschriften van de punten 7.2.3.2.1 en 7.2.3.2.5 voldoen.

7.2.4. Riemen

7.2.4.1. Breedte

7.2.4.1.1. De minimumbreedte ter hoogte van de riemen van het kinderbeveiligingssysteem die met de dummy in aanraking komen, bedraagt 25 mm voor de groepen 0, 0+ en I en 38 mm voor de groepen II en III. De breedte wordt gemeten tijdens de in punt 8.2.5.1 voorgeschreven test van de riemsterkte, zonder de machine te stoppen en bij een belasting die gelijk is aan 75 % van de breukbelasting van de riem.

7.2.4.2. Sterkte na blootstelling aan kameromstandigheden

7.2.4.2.1. Voor twee monsters van de riem die overeenkomstig punt 8.2.5.2.1 zijn behandeld, wordt de breukbelasting van de riem bepaald op de in punt 8.2.5.1.2 beschreven wijze.

7.2.4.2.2. Het verschil tussen de breukbelasting van beide monsters mag niet meer dan 10 % van de grootste gemeten breukbelasting bedragen.

7.2.4.3. Sterkte na blootstelling aan bijzondere omstandigheden

7.2.4.3.1. Voor twee riemen die op een van de in punt 8.2.5.2 beschreven manieren zijn behandeld (met uitzondering van punt 8.2.5.2.1), mag de breukbelasting van de riem niet minder bedragen dan 75 % van de gemiddelde belasting die tijdens de in punt 8.2.5.1 bedoelde test is vastgesteld.

7.2.4.3.2. Bovendien mag de breukbelasting niet minder bedragen dan 3,6 kN voor beveiligingssystemen van de groepen 0, 0+ en I, niet minder dan 5 kN voor die van groep II en niet minder dan 7,2 kN voor die van groep III.

7.2.4.3.3. De typegoedkeuringsinstantie mag een of meer van deze tests achterwege laten indien de samenstelling van het gebruikte materiaal of de reeds beschikbare gegevens deze test(s) overbodig maken.

7.2.4.3.4. De in punt 8.2.5.2.6 gedefinieerde schuurprocedure van type 1 is alleen nodig indien het resultaat van de in punt 8.2.3 gedefinieerde microsliptest hoger is dan 50 % van de in punt 7.2.2.5.1 gegeven grenswaarde.

7.2.4.4. Het moet onmogelijk zijn om de volledige riem door een van de verstelvoorzieningen, sluitingen of verankeringen te trekken.

7.2.5. Blokkeervoorziening

7.2.5.1. De blokkeervoorziening moet permanent aan het kinderbeveiligingssysteem zijn bevestigd.

7.2.5.2. De blokkeervoorziening mag de duurzaamheid van de gordel voor volwassenen niet beïnvloeden en moet aan de omstandigheden van de temperatuurtest van punt 8.2.8.1 worden onderworpen.

7.2.5.3. De blokkeervoorziening mag niet verhinderen dat het kind snel kan worden losgemaakt.

7.2.5.4. Voorzieningen van klasse A

De riem mag na de test van punt 8.2.6.1 niet meer dan 25 mm verschuiven.

7.2.5.5. Voorzieningen van klasse B

De riem mag na de test van punt 8.2.6.2 niet meer dan 25 mm verschuiven.

7.2.6. Specificaties voor Isofix-bevestigingselementen

Isofix-bevestigingselementen en vergrendelingsindicatoren moeten bestand zijn tegen herhaaldelijk gebruik en moeten vóór de dynamische test van punt 8.1.3 een test ondergaan waarbij ze onder normale gebruiksomstandigheden 2 000 ± 5 keer worden geopend en gesloten.

7.2.7. Isofix-bevestigingselementen moeten een vergrendelingsmechanisme hebben dat voldoet aan de eisen onder a) of b):

a) om het vergrendelingsmechanisme van de hele stoel los te maken zijn twee opeenvolgende handelingen nodig, waarvan de eerste moet worden aangehouden terwijl de tweede wordt uitgevoerd, of

b) bij de in punt 8.2.9 voorgeschreven test moet de voor het openen van het Isofix-bevestigingselement vereiste kracht ten minste 50 N bedragen.

8. BESCHRIJVING VAN DE TESTS ( 4 )

8.1. Tests van het geassembleerde beveiligingssysteem

8.1.1. Corrosie

8.1.1.1. De metalen delen van het kinderbeveiligingssysteem moeten in een testruimte worden geplaatst zoals voorgeschreven in bijlage 4. Indien het kinderbeveiligingssysteem een oprolmechanisme bevat, moet de riem over de gehele lengte minus 100 ± 3 mm worden afgerold. Behalve voor korte onderbrekingen die noodzakelijk kunnen blijken, bijvoorbeeld om de zoutoplossing te controleren en aan te vullen, moet de corrosietest zonder onderbreking gedurende 50 ±0,5 uur worden voortgezet.

8.1.1.2. Na afloop van de corrosietest worden de metalen delen van het kinderbeveiligingssysteem voorzichtig gewassen of ondergedompeld in helder stromend water van hoogstens 38 °C om eventuele zoutafzetting te verwijderen en vervolgens gedurende 24 ± 1 uur bij een kamertemperatuur van 18 tot 25 °C gedroogd alvorens overeenkomstig punt 7.1.1.2 te worden onderzocht.

8.1.2. Kanteltest

8.1.2.1. De dummy moet worden uitgerust met een van de voorzieningen voor het uitoefenen van belasting, naargelang het geval, zoals beschreven in bijlage 23. Plaats de dummy in het beveiligingssysteem dat overeenkomstig dit reglement en de aanwijzingen van de fabrikant is geïnstalleerd met inachtneming van de in punt 8.1.3.6 gespecificeerde standaardspeling, die voor alle systemen op dezelfde manier wordt toegepast.

8.1.2.2. Het beveiligingssysteem moet aan de teststoel of de voertuigstoel worden bevestigd. De gehele stoel moet met een snelheid van 2‐5 graden/seconde over een hoek van 540 ± 5° om een horizontale as in het middenlangsvlak van de stoel worden gedraaid. Bij deze test mogen voor gebruik in specifieke auto’s bestemde systemen aan de in bijlage 6 beschreven teststoel worden bevestigd.

8.1.2.3. Terwijl het systeem aldus ondersteboven stilstaat, moet een kracht die gelijk is aan vier keer het gewicht van de dummy, met een tolerantie van -0/+5 % ten opzicht van de nominale massa’s van de dummy in bijlage 8, in neerwaartse richting worden uitgeoefend in een vlak dat loodrecht staat op de draaias terwijl de dummy met de in bijlage 23 beschreven voorziening voor het uitoefenen van belasting is uitgerust. De belasting moet op een geleidelijke, gecontroleerde manier worden uitgeoefend waarbij de snelheid de zwaartekrachtversnelling of 400 mm/min niet overschrijdt. Oefen de voorgeschreven maximale belasting gedurende 30 -0/+5 seconden uit.

8.1.2.4. Verwijder de belasting met een snelheid van niet meer dan 400 mm/min en meet de verplaatsing.

8.1.2.5. Draai de hele stoel 180° om terug te keren naar de beginstand.

8.1.2.6. Deze testcyclus moet opnieuw worden uitgevoerd waarbij de stoel in de omgekeerde richting wordt gedraaid. Met de rotatieas in het horizontale vlak en onder een hoek van 90° ten opzichte van de bij de vorige twee tests gekozen rotatieas moet de procedure in beide draairichtingen worden herhaald.

8.1.2.7. Deze tests moeten worden uitgevoerd met zowel de grootste als de kleinste dummy van de groep of groepen waarvoor het beveiligingssysteem is bestemd.

Tijdens de hele testcyclus is het niet toegestaan de dummy of het kinderbeveiligingssysteem aan te passen.

8.1.3. Dynamische tests

8.1.3.1. Tests op de trolley en de teststoel

8.1.3.1.1. Naar voren gericht

8.1.3.1.1.1. De voor de dynamische test gebruikte trolley en teststoel moeten aan de voorschriften van bijlage 6 voldoen en de installatieprocedure voor de dynamische crashtest moet overeenkomstig bijlage 21 worden uitgevoerd.

8.1.3.1.1.2. De trolley moet tijdens de hele vertraging of versnelling horizontaal blijven.

8.1.3.1.1.3. Vertragings- of versnellingsvoorzieningen

De aanvrager moet een van de volgende twee voorzieningen kiezen.

8.1.3.1.1.3.1. Vertragingstestvoorziening

De vertraging van de trolley moet worden verkregen door gebruik te maken van het in bijlage 6 voorgeschreven toestel of van een andere voorziening waarmee gelijkwaardige resultaten worden verkregen. Met deze apparatuur moeten de in punt 8.1.3.4 beschreven en hierna gespecificeerde prestaties kunnen worden bereikt.

Voor een frontale botsing wordt de trolley zo voortbewogen dat tijdens de test zijn totale snelheidsverandering (V) 50 +0/–2 km/h bedraagt en zijn versnellingscurve zich binnen het gearceerde gebied van de grafiek in aanhangsel 1 van bijlage 7 bevindt. Voor een botsing aan de achterkant wordt de trolley zo voortbewogen dat tijdens de test zijn totale snelheidsverandering (V) 30 +2/–0 km/h bedraagt en zijn versnellingscurve zich binnen het gearceerde gebied van de grafiek in aanhangsel 2 van bijlage 7 bevindt.

Tests die worden verricht bij een hogere snelheid en/of met een versnelling die het bovenste niveau van het gearceerde gebied overschrijdt, worden als geslaagd beschouwd indien het kinderbeveiligingssysteem aan de prestatievoorschriften voor de test voldoet.

Tests die worden verricht bij een lagere versnelling worden alleen als geslaagd beschouwd indien de versnellingscurve het onderste niveau van het gearceerde gebied gedurende een cumulatieve periode van tot 3 ms overschrijdt.

Als aan bovenstaande eisen wordt voldaan, gebruikt de technische dienst een trolley (met stoel) zoals gespecificeerd in punt 1 van bijlage 6, met een massa van meer dan 380 kg.

8.1.3.1.1.3.2. Versnellingstestvoorziening:

Dynamische testvoorwaarden:

Voor een frontale botsing moet de trolley zo worden voortbewogen dat tijdens de test zijn totale snelheidsverandering (ΔV) 52 + 0/– 2 km/h bedraagt en zijn versnellingscurve zich binnen het gearceerde gebied van de grafiek in aanhangsel 1 van bijlage 7 bevindt en boven het door de coördinaten (5 g, 10 ms) en (9 g, 20 ms) gedefinieerde segment blijft. De start van de botsing (T0) wordt volgens ISO 17373 bepaald voor een versnellingsniveau van 0,5 g. Voor een botsing aan de achterkant moet de trolley zo worden voortbewogen dat tijdens de test zijn totale snelheidsverandering (ΔV) 32 +2/– 0 km/h bedraagt en zijn versnellingscurve zich binnen het gearceerde gebied van de grafiek in aanhangsel 2 van bijlage 7 bevindt en boven het door de coördinaten (5 g, 5 ms) en (10 g, 10 ms) gedefinieerde segment blijft. De start van de botsing (T0) wordt volgens ISO 17373 bepaald voor een versnellingsniveau van 0,5 g.

Ook al wordt aan bovenstaande eisen voldaan, gebruikt de technische dienst een trolley (met stoel) zoals gespecificeerd in punt 1 van bijlage 6, met een massa van meer dan 380 kg.

Als bovengenoemde tests met een hogere snelheid zijn uitgevoerd en/of als de versnellingscurve het bovenste niveau van het gearceerde gebied heeft overschreden en het kinderbeveiligingssysteem aan de voorschriften voldoet, moet de test evenwel als geslaagd worden beschouwd.

8.1.3.1.1.4. Moeten worden gemeten:

8.1.3.1.1.4.1. de snelheid van de trolley onmiddellijk vóór de botsing (alleen voor vertragingssleden die nodig zijn om de remafstand te berekenen),

8.1.3.1.1.4.2. de remafstand (alleen voor vertragingssleden), die kan worden berekend door dubbele integratie van de geregistreerde vertraging van de slede,

8.1.3.1.1.4.3. de verplaatsing van het hoofd van de dummy in het verticale en het horizontale vlak voor de groepen I, II en III en de verplaatsing van de dummy, de ledematen buiten beschouwing gelaten, voor de groepen 0 en 0+,

8.1.3.1.1.4.4. de vertraging van de borstkas in drie onderling loodrechte richtingen, behalve bij de neonaatdummy,

8.1.3.1.1.4.5. eventuele zi