2014R0908 — NL — 15.10.2016 — 004.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 908/2014 VAN DE COMMISSIE

van 6 augustus 2014

houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad, wat betreft betaalorganen en andere instanties, financieel beheer, goedkeuring van de rekeningen, voorschriften inzake controles, zekerheden en transparantie







HOOFDSTUK I

BETAALORGANEN EN ANDERE INSTANTIES

Artikel 1

Procedure voor de accreditering van betaalorganen

1. De lidstaten wijzen een autoriteit op ministerieel niveau aan die verantwoordelijk is voor:

a) het toekennen, controleren en intrekken van de accreditering van de betaalorganen;

b) het uitvoeren van de in het kader van dit hoofdstuk aan de bevoegde autoriteit toegewezen taken.

2. De bevoegde autoriteit beslist door een formeel besluit over het toekennen of het, na een controle, intrekken van de accreditering van het betaalorgaan op basis van een onderzoek van de in artikel 1, lid 2, van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 907/2014 bedoelde accrediteringscriteria (hierna „de accrediteringscriteria”). De bevoegde autoriteit informeert de Commissie onverwijld over accrediteringen of intrekkingen van accrediteringen.

3. De bevoegde autoriteit wijst een auditorganisatie aan om vóór de toekenning van de accreditering een onderzoek uit te voeren (aan de accreditering voorafgaande controle). De auditorganisatie is een auditautoriteit of een andere openbare of particuliere organisatie of organisatorische eenheid van een autoriteit die de vereiste expertise, vaardigheden en capaciteit heeft om audits te verrichten. De auditorganisatie is onafhankelijk van het te accrediteren betaalorgaan.

Het onderzoek (aan de accreditering voorafgaande controle) dat door de auditorganisatie wordt uitgevoerd, heeft met name betrekking op:

a) de bestaande procedures en systemen voor het autoriseren en uitvoeren van betalingen;

b) de scheiding van de functies en de geschiktheid van de interne en de externe controle ten aanzien van de verrichtingen die worden gefinancierd door het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) (hierna „de Fondsen”);

c) de mate waarin de bestaande procedures en systemen, waaronder risicogebaseerde fraudebestrijdingsmaatregelen, geschikt zijn om de begroting van de Unie te beschermen;

d) de beveiliging van informatiesystemen;

e) het voeren van de boekhouding.

De auditorganisatie stelt een verslag op over de verrichte auditwerkzaamheden, de resultaten van die werkzaamheden en de beoordeling van de vraag of het betaalorgaan aan de accrediteringscriteria voldoet. Het verslag wordt overgelegd aan de bevoegde autoriteit, die vervolgens het accrediteringsbesluit vaststelt wanneer zij zich ervan heeft vergewist dat het betaalorgaan aan de accrediteringscriteria voldoet.

4. Indien het betaalorgaan naar het oordeel van de bevoegde autoriteit niet aan de accrediteringscriteria voldoet, stelt de bevoegde autoriteit het betaalorgaan in kennis van de specifieke voorwaarden waaraan het moet voldoen vooraleer de accreditering kan worden verleend.

In afwachting van de tenuitvoerlegging van de veranderingen die voor het vervullen van dergelijke specifieke voorwaarden vereist zijn, kan de accreditering voorlopig worden verleend voor een periode die wordt vastgesteld met inachtneming van de ernst van de geconstateerde problemen en die niet langer is dan twaalf maanden. In naar behoren gemotiveerde gevallen kan de Commissie op verzoek van de betrokken lidstaat een verlenging van die periode toestaan.

5. De in artikel 102, lid 1, eerste alinea, onder a), van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde informatie wordt verstrekt onmiddellijk nadat het betaalorgaan voor het eerst is geaccrediteerd en in elk geval voordat door het betrokken betaalorgaan verrichte uitgaven in rekening worden gebracht aan de Fondsen. Die informatie gaat vergezeld van verklaringen en documenten over:

a) de aan het betaalorgaan opgedragen verantwoordelijkheden;

b) de verdeling van de verantwoordelijkheden over de diensten van het betaalorgaan;

c) de betrekkingen tussen het betaalorgaan en andere, openbare of particuliere instanties die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van maatregelen in het kader waarvan het betaalorgaan uitgaven in rekening brengt aan de Fondsen;

d) de procedures voor de ontvangst, de verificatie en de validering van de aanvragen van de begunstigden en de procedures voor het autoriseren, het betalen en het boeken van de uitgaven;

e) de bepalingen inzake de beveiliging van de informatiesystemen;

f) het verslag over de door de auditorganisatie verrichte, aan de accreditering voorafgaande controle als bedoeld in lid 3.

6. De Commissie meldt aan het Comité voor de Landbouwfondsen welke betaalorganen in elke lidstaat zijn geaccrediteerd.

Artikel 2

Herbeoordeling van de accreditering

1. De bevoegde autoriteit oefent, met name op basis van de in artikel 9 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde, door de accrediterende instantie opgestelde certificaten en verslagen voortdurend toezicht uit op de betaalorganen waarvoor zij verantwoordelijk is, en neemt vervolgmaatregelen ten aanzien van eventueel geconstateerde tekortkomingen.

Om de drie jaar brengt de bevoegde autoriteit schriftelijk verslag uit bij de Commissie over het toezicht op de betaalorganen en de monitoring van de activiteiten van de betaalorganen. In het verslag wordt beoordeeld in hoeverre de betaalorganen nog steeds aan de accrediteringscriteria voldoen en wordt een samenvatting gegeven van de maatregelen die genomen zijn om tekortkomingen te verhelpen. De bevoegde autoriteit bevestigt of een betaalorgaan waarvoor zij verantwoordelijk is, nog steeds aan de accrediteringscriteria voldoet.

2. De lidstaten zetten een systeem op om ervoor te zorgen dat informatie die aanleiding geeft tot het vermoeden dat een betaalorgaan niet aan de accrediteringscriteria voldoet, onverwijld aan de bevoegde autoriteit wordt meegedeeld.

3. Wanneer de bevoegde autoriteit heeft geconstateerd dat een geaccrediteerd betaalorgaan niet langer aan een of meer van de accrediteringscriteria voldoet op een manier die dat betaalorgaan kan hinderen bij de uitvoering van de in artikel 1, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 907/2014 bedoelde taken, maakt de bevoegde autoriteit de accreditering van het betaalorgaan onverwijld voorwaardelijk. De bevoegde autoriteit stelt een plan op met maatregelen en termijnen om de geconstateerde tekortkomingen te verhelpen binnen een overeenkomstig de ernst van het probleem te bepalen periode die niet langer is dan twaalf maanden te rekenen vanaf de datum waarop de accreditering voorwaardelijk is gemaakt. In naar behoren gemotiveerde gevallen kan de Commissie op verzoek van de betrokken lidstaat een verlenging van die periode toestaan.

4. De bevoegde autoriteit stelt de Commissie in kennis van haar besluit om de accreditering van een betaalorgaan voorwaardelijk te maken, van het op grond van lid 3 opgestelde plan en vervolgens van de voortgang bij de uitvoering van dat plan.

5. Indien de accreditering wordt ingetrokken, accrediteert de bevoegde autoriteit onverwijld een ander betaalorgaan dat aan de voorwaarden van artikel 7, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 voldoet, teneinde ervoor te zorgen dat de betalingen aan de begunstigden niet worden onderbroken.

6. Indien de Commissie constateert dat de bevoegde autoriteit haar verplichting om overeenkomstig lid 3 een verbeterplan op te stellen, niet is nagekomen of dat het betaalorgaan nog steeds is geaccrediteerd zonder een dergelijk plan binnen de vastgestelde periode volledig te hebben uitgevoerd, verzoekt zij de bevoegde autoriteit de accreditering van dat betaalorgaan in te trekken tenzij de nodige veranderingen worden aangebracht binnen een periode die de Commissie overeenkomstig de ernst van het probleem bepaalt. In zulke omstandigheden kan de Commissie besluiten de tekortkomingen aan te pakken aan de hand van de in artikel 52 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 vastgestelde procedure voor de conformiteitsgoedkeuring.

Artikel 3

Beheersverklaring

1. De in artikel 7, lid 3, eerste alinea, onder b), van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde beheersverklaring wordt tijdig opgesteld om de certificerende instantie in staat te stellen het in artikel 9, lid 1, van die verordening bedoelde oordeel te geven.

De beheersverklaring wordt opgesteld volgens het in bijlage I bij de onderhavige verordening opgenomen formulier en kan punten van voorbehoud bevatten waarin de mogelijke financiële gevolgen zijn gekwantificeerd. Indien punten van voorbehoud worden gemaakt, bevat de beheersverklaring een verbeteractieplan en een nauwkeurig tijdschema voor de uitvoering daarvan.

2. De beheersverklaring is gebaseerd op een doeltreffend toezicht dat gedurende het hele jaar op het bestaande beheers- en controlesysteem is uitgeoefend.

Artikel 4

Coördinerende instantie

1. De in artikel 7, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde coördinerende instantie fungeert voor alle aangelegenheden betreffende de Fondsen als enige gesprekspartner van de Commissie in de betrokken lidstaat op het gebied van:

a) de verstrekking van informatie en richtsnoeren met betrekking tot functies en verrichtingen van de betaalorganen aan de betaalorganen en aan de instanties die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van dergelijke richtsnoeren, alsmede op het gebied van de bevordering van een geharmoniseerde toepassing ervan;

b) de verstrekking aan de Commissie van de in de artikelen 7 en 102 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde informatie;

c) het voor de Commissie beschikbaar zijn van een volledige registratie van alle voor statistische en controledoeleinden benodigde boekhoudgegevens.

2. Een betaalorgaan mag als coördinerende instantie fungeren mits de twee functies gescheiden worden gehouden.

3. Bij de uitvoering van haar taken mag de coördinerende instantie overeenkomstig de nationale procedures een beroep doen op andere administratieve instanties of diensten, in het bijzonder die welke over boekhoudkundige of technische deskundigheid beschikken.

4. De vertrouwelijkheid, de integriteit en de beschikbaarheid van alle door de coördinerende instantie bewaarde computergegevens worden gegarandeerd door maatregelen die zijn aangepast aan de administratieve structuur, de personeelsbezetting en de technologische omgeving van elke coördinerende instantie. De financiële en de technologische inspanningen staan in verhouding tot de feitelijke risico’s die aanwezig zijn.

5. De in artikel 102, lid 1, eerste alinea, onder a), van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde informatie wordt verstrekt onmiddellijk nadat de coördinerende instantie voor het eerst is geaccrediteerd en in elk geval voordat uitgaven waarvoor de coördinerende instantie verantwoordelijk is, in rekening worden gebracht aan de Fondsen. De verstrekte informatie gaat vergezeld van het accrediteringsdocument van de coördinerende instantie en van informatie over de omstandigheden op het gebied van administratie, boekhouding en interne controle waaronder de coördinerende instantie functioneert.

Artikel 5

Accreditering

1. De bevoegde autoriteit wijst de in artikel 9 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde certificerende instantie aan.

2. De certificerende instantie organiseert haar werk op een doelmatige en doeltreffende manier en verricht haar controles binnen een adequaat tijdsbestek, rekening houdend met de aard en de termijn van de verrichtingen voor het betrokken begrotingsjaar.

3. Het oordeel dat de certificerende instantie overeenkomstig artikel 9, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 moet geven, wordt jaarlijks opgesteld.

Dat oordeel wordt gebaseerd op de overeenkomstig de artikelen 6 en 7 van de onderhavige verordening verrichte auditwerkzaamheden.

4. De certificerende instantie stelt een verslag over haar bevindingen op. Het verslag heeft betrekking op de gedelegeerde functies. In het verslag wordt, voor de door het verslag bestreken periode, vermeld:

a) of het betaalorgaan aan de accrediteringscriteria heeft voldaan;

b) of de procedures van het betaalorgaan redelijke garanties hebben geboden dat enerzijds de aan de Fondsen in rekening gebrachte uitgaven in overeenstemming met de Unievoorschriften zijn gedaan, en deze procedures dus hebben gegarandeerd dat de onderliggende verrichtingen wettelijk en regelmatig waren, en dat anderzijds eventuele aanbevelingen voor verbeteringen zijn opgevolgd;

c) of de in artikel 29 bedoelde jaarrekeningen in overeenstemming waren met de boeken en registraties van het betaalorgaan;

d) of de staten van de uitgaven en van de interventieverrichtingen een materieel waarheidsgetrouw, volledig en nauwkeurig beeld gaven van de aan de Fondsen in rekening gebrachte verrichtingen;

e) of de financiële belangen van de Unie naar behoren werden beschermd wat de betaalde voorschotten, de verkregen zekerheden, de interventievoorraden en de te innen bedragen betreft.

Het verslag bevat tevens informatie over het aantal personeelsleden die het accountantsonderzoek hebben uitgevoerd, en hun vakbekwaamheid, over de verrichte werkzaamheden, over het aantal onderzochte verrichtingen, over het materialiteitsniveau en het betrouwbaarheidsniveau die zijn bereikt, over de eventueel geconstateerde tekortkomingen en de ter verbetering gedane aanbevelingen en over de activiteiten niet alleen van de certificerende instantie, maar ook van andere auditorganisaties, binnen en buiten het betaalorgaan, waarop de zekerheid die de certificerende instantie ten aanzien van de gerapporteerde aangelegenheden heeft verkregen, geheel of ten dele is gebaseerd.

Artikel 6

Auditbeginselen

1. De certificeringsaudit wordt verricht volgens internationaal aanvaarde auditnormen.

2. De certificerende instantie stelt een auditstrategie op met betrekking tot de werkingssfeer, de termijnen en de opzet van de certificeringsaudit, de auditmethoden en de bemonsteringsmethode. Op basis van het geraamde auditrisico wordt voor elk geauditeerd begrotingsjaar een auditplan opgesteld. Op verzoek dient de certificerende instantie de auditstrategie en het auditplan in bij de Commissie.

3. Het aan de hand van auditcontroles te bereiken redelijke niveau van auditzekerheid wordt bereikt door het controlesysteem te beoordelen, onder meer via een nalevingsgerichte en een gegevensgerichte toetsing van de uitgaven door middel van controle van details en analytische procedures.

4. De Commissie stelt richtsnoeren op waarin zij met name:

a) nadere toelichtingen en leidraden verschaft met betrekking tot de te verrichten certificeringsaudit;

b) bepaalt welk redelijk niveau van auditzekerheid de auditcontroles moeten opleveren.

Artikel 7

Auditmethoden

1. De auditmethoden voor de certificeringsaudit worden overeenkomstig artikel 6, lid 2, vastgesteld in de auditstrategie.

2. Om de auditdoelen te halen en het in artikel 9, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde oordeel af te geven, moet de audit onder meer bestaan uit systeemaudits, gegevensgerichte toetsing en verificatie van de overeenstemming van financiële en beheersverklaringen.

3. In het kader van de gegevensgerichte toetsing moet onder meer op het niveau van de eindbegunstigden worden geverifieerd of de onderliggende verrichtingen wettelijk en regelmatig zijn. Hiertoe mag de certificerende instantie aanwezig zijn wanneer het betaalorgaan secundaire controles ter plaatse verricht. De certificerende instantie mag niet aanwezig zijn bij de initiële door het betaalorgaan verrichte controles, behalve wanneer herverificatie van die initiële controles fysiek onmogelijk zou zijn. Voor de gegevensgerichte toetsing kunnen de certificerende instanties gebruikmaken van een geïntegreerde bemonsteringsaanpak.

4. Aan de hand van de in artikel 6, lid 4, bedoelde richtsnoeren voorziet de Commissie in nadere voorwaarden en leidraden voor het ontwerpen van de auditprocedures, het integreren van de bemonstering en het plannen en uitvoeren van herverificaties ter plaatse van de verrichtingen.







HOOFDSTUK II

FINANCIEEL BEHEER VAN DE FONDSEN







AFDELING 1

Algemene bepalingen

Artikel 8

Boekhouding van de betaalorganen

1. Elk betaalorgaan voert een boekhouding die uitsluitend bestemd is voor de boeking van de in artikel 4, lid 1, en de artikelen 5 en 43 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde uitgaven en ontvangsten en voor het gebruik van de financiële middelen die tot zijn beschikking worden gesteld om de betrokken uitgaven te betalen. Deze boekhouding moet het mogelijk maken de financiële gegevens betreffende respectievelijk het ELGF en het Elfpo van elkaar te onderscheiden en afzonderlijk te verstrekken.

2. De betaalorganen van de niet-eurolidstaten voeren een boekhouding waarin de bedragen van de uitgaven en de ontvangsten worden uitgedrukt in de valuta waarin zij zijn betaald of geïnd. Om de groepering van al hun uitgaven en ontvangsten mogelijk te maken, zijn zij evenwel in staat de betrokken gegevens in de nationale valuta en in euro te verstrekken.

3. Wat het Elfpo betreft, voert elk voor een plattelandsontwikkelingsprogramma aangewezen betaalorgaan een boekhouding die het mogelijk maakt alle verrichtingen per programma en per maatregel te identificeren. Deze boekhouding bevat met name:

a) voor elke verrichting, het bedrag van de overheidsuitgaven en het bedrag van de Uniebijdrage die voor die verrichting zijn betaald;

b) de wegens geconstateerde onregelmatigheden of nalatigheden van begunstigden terug te vorderen bedragen;

c) de naar aanleiding van terugvorderingen geïnde bedragen met vermelding van de oorspronkelijke verrichting.







AFDELING 2

ELGF-boekhouding

Artikel 9

Verstrekking van informatie door de lidstaten

Onder de volgende voorwaarden verzamelen de lidstaten de gegevens over het totaalbedrag van de in elke week betaalde of geïnde uitgaven en bestemmingsontvangsten en houden zij deze gegevens ter beschikking van de Commissie:

a) uiterlijk op de derde werkdag van elke week, de gegevens over het totaalbedrag van de uitgaven en de bestemmingsontvangsten die zijn betaald of geïnd vanaf het begin van de maand tot het einde van de voorgaande week;

b) uiterlijk op de derde werkdag van de maand in het geval van een week die over twee maanden is verdeeld, de gegevens over het totaalbedrag van de in de voorgaande maand betaalde of geïnde uitgaven en bestemmingsontvangsten.

Artikel 10

Mededeling van informatie door de lidstaten

1. Op grond van artikel 102, lid 1, eerste alinea, onder c), i) en ii), van Verordening (EU) nr. 1306/2013 verstrekken de lidstaten de Commissie langs elektronische weg de volgende informatie en documenten, met inachtneming van de artikelen 11 en 12 van de onderhavige verordening:

a) uiterlijk op de derde werkdag van elke maand, de gegevens over het totaalbedrag van de in de voorgaande maand betaalde of geïnde uitgaven en bestemmingsontvangsten, volgens het model dat de Commissie via informatiesystemen ter beschikking van de lidstaten stelt, alsmede alle gegevens die aanzienlijke verschillen tussen de overeenkomstig lid 2, onder a), iii), van het onderhavige artikel opgestelde ramingen en de betaalde of geïnde uitgaven en bestemmingsontvangsten kunnen verklaren;

b) uiterlijk op de twaalfde dag van elke maand, de in artikel 18, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde uitgavendeclaratie. De mededeling over de tussen 1 en 15 oktober betaalde of geïnde uitgaven en bestemmingsontvangsten wordt evenwel uiterlijk op 27 oktober ingediend.

2. De in lid 1, onder b), bedoelde uitgavendeclaratie bestaat uit:

a) een staat die door elk betaalorgaan wordt opgesteld volgens het model dat de Commissie via informatiesystemen ter beschikking van de lidstaten stelt, met daarin de volgende gegevens die aan de hand van de nomenclatuur van de begroting van de Unie en van een aan de lidstaten beschikbaar gestelde meer gedetailleerde nomenclatuur zijn uitgesplitst per soort van uitgaven en van ontvangsten: i) de in de voorgaande maand betaalde of geïnde uitgaven en bestemmingsontvangsten; ii) de gecumuleerde uitgaven en bestemmingsontvangsten die vanaf het begin van het begrotingsjaar tot het einde van de voorgaande maand zijn betaald of geïnd; iii) ramingen van de uitgaven en de bestemmingsontvangsten die naargelang van het geval betrekking hebben: — uitsluitend op de lopende maand en de twee daaropvolgende maanden, — behalve op de lopende maand en de twee daaropvolgende maanden ook op de daaropvolgende periode tot het einde van het begrotingsjaar; iv) aanvullende gegevens, waar nodig;

b) een verzamelstaat van de onder a) bedoelde gegevens voor alle betaalorganen van een lidstaat, die door de betrokken lidstaat wordt opgesteld volgens het model dat de Commissie via informatiesystemen ter beschikking van de lidstaten stelt;

c) rekeningen ter verantwoording van de uitgaven en de ontvangsten in het kader van de openbare interventie, als bedoeld in artikel 19, lid 2.

3. Alle financiële gegevens die op grond van dit artikel moeten worden verstrekt, worden meegedeeld in euro.

Artikel 11

Algemene regels betreffende de declaratie van uitgaven en bestemmingsontvangsten

1. Onverminderd de bij artikel 12 vastgestelde specifieke bepalingen betreffende de declaratie van uitgaven en ontvangsten in verband met openbare opslag, komen de uitgaven en de bestemmingsontvangsten die de betaalorganen uit hoofde van een bepaalde maand declareren, overeen met de daadwerkelijk in die maand betaalde en geïnde bedragen.

Deze uitgaven en ontvangsten worden op de ELGF-begroting geboekt uit hoofde van het begrotingsjaar N.

Daarbij geldt echter het volgende:

a) de uitgaven die mogen worden betaald vóór het van toepassing worden van de bepaling die voorziet in de volledige of gedeeltelijke financiering ervan door het ELGF, mogen niet eerder worden gedeclareerd dan: — uit hoofde van de maand waarin die bepaling van toepassing is geworden, — of — uit hoofde van de maand na het van toepassing worden van die bepaling;

b) de bestemmingsontvangsten die de lidstaat de Commissie verschuldigd is, worden gedeclareerd uit hoofde van de maand waarin de bij de Unieregelgeving bepaalde termijn voor de betaling van de betrokken bedragen verstrijkt;

c) de correcties die de Commissie in het kader van de boekhoudkundige goedkeuring en de conformiteitsgoedkeuring van de rekeningen vaststelt, worden door de Commissie rechtstreeks afgetrokken van of opgeteld bij de maandelijkse betalingen als bedoeld in, naargelang van het geval, artikel 33, lid 2, of artikel 34, lid 8. De lidstaten nemen de met deze correcties overeenstemmende bedragen evenwel op in de declaratie die wordt opgesteld uit hoofde van de maand waarvoor de correcties worden verricht.

2. De uitgaven en de bestemmingsontvangsten worden in aanmerking genomen op de datum waarop de rekening van het betaalorgaan is gedebiteerd of gecrediteerd. Voor de betalingen kan de in aanmerking te nemen datum evenwel de datum zijn waarop het betrokken betaalorgaan het betalingsdocument heeft opgesteld en aan een financiële instelling of aan de begunstigde heeft toegezonden. Elk betaalorgaan gebruikt gedurende het hele begrotingsjaar dezelfde methode.

3. De overeenkomstig lid 1 gedeclareerde uitgaven en bestemmingsontvangsten kunnen correcties omvatten van de bedragen die zijn gedeclareerd uit hoofde van de voorgaande maanden van hetzelfde begrotingsjaar.

Indien correcties van bestemmingsontvangsten op het niveau van een betaalorgaan tot het declareren van negatieve bestemmingsontvangsten voor een begrotingsonderdeel leiden, worden de correcties die te veel zijn om op een nulsaldo uit te komen, overgedragen naar de volgende maand. Zij worden in voorkomend geval geregulariseerd bij de boekhoudkundige goedkeuring van de rekeningen over het betrokken begrotingsjaar.

4. Niet-uitgevoerde betalingsopdrachten en betalingen waarvoor na de debitering van de rekening weer een creditering heeft plaatsgevonden, worden in mindering gebracht op de uitgaven uit hoofde van de maand waarin de niet-uitvoering of de annulering ter kennis van het betaalorgaan is gebracht.

5. Ten laste van het ELGF te verrichten betalingen die worden verrekend met vorderingen, worden met het oog op de toepassing van lid 1 geacht in hun geheel te hebben plaatsgevonden:

a) op de datum van betaling van het aan de begunstigde verschuldigde bedrag indien de vordering lager is dan de betaalbaar gestelde uitgave;

b) op de datum van verrekening indien de uitgave niet hoger is dan de vordering.

6. De uiterlijk op 27 oktober aan de Commissie te verstrekken gecumuleerde gegevens over de aan een begrotingsjaar toe te rekenen uitgaven en bestemmingsontvangsten kunnen uitsluitend worden gecorrigeerd in het kader van de jaarrekeningen die overeenkomstig artikel 102, lid 1, eerste alinea, onder c), iii), van Verordening (EU) nr. 1306/2013 aan de Commissie moeten worden verstrekt.

Artikel 12

Specifieke regels betreffende de declaratie van uitgaven in verband met openbare opslag

1. De verrichtingen die in aanmerking moeten worden genomen om een declaratie van uitgaven in verband met openbare opslag op te stellen, zijn de aan het einde van een maand in de rekeningen van het betaalorgaan vastgestelde verrichtingen die hebben plaatsgevonden vanaf het begin van het boekjaar als bepaald in artikel 3, lid 3, eerste alinea, onder a), van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 907/2014 tot het einde van die maand.

2. Een dergelijke uitgavendeclaratie bevat de overeenkomstig de artikelen 17 en 18 van de onderhavige verordening en artikel 4 van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 906/2014 van de Commissie ( 1 ) bepaalde waarden en bedragen die de betaalorganen in rekening hebben gebracht in de maand na die waaraan de verrichtingen zijn toegerekend.

Daarbij geldt echter het volgende:

a) voor de verrichtingen van de maand september worden de waarden en bedragen uiterlijk op 15 oktober door de betaalorganen in rekening gebracht;

b) de totaalbedragen van de in artikel 3, lid 1, onder e), van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 906/2014 bedoelde afschrijving worden in rekening gebracht op de datum zoals bepaald bij het besluit tot vaststelling van die bedragen.

Artikel 13

Betalingsbesluit van de Commissie

1. Op basis van de overeenkomstig artikel 10, lid 1, onder b), van de onderhavige verordening verstrekte gegevens besluit de Commissie op grond van artikel 18, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 om de maandelijkse betalingen te verrichten, onverminderd eventuele correcties in latere, in de artikelen 51 en 52 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde besluiten en met inachtneming van overeenkomstig artikel 41 van die verordening vastgestelde verlagingen en schorsingen.

2. Indien de door de lidstaten gedeclareerde uitgaven ten laste van het volgende begrotingsjaar in totaal meer bedragen dan driekwart van het totaal van de overeenkomstige kredieten van het lopende begrotingsjaar, worden de in artikel 170, lid 3, van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 bedoelde vervroegde vastleggingen en de bijbehorende maandelijkse betalingen binnen de grenzen van 75 % van de kredieten van het lopende begrotingsjaar toegekend in verhouding tot de uitgavendeclaraties. De Commissie houdt in de besluiten over de latere vergoedingen rekening met het nog niet aan de lidstaten vergoede saldo.

Artikel 14

Beschikbaarstelling van de financiële middelen aan de lidstaten

1. Door te besluiten tot het verrichten van de maandelijkse betalingen, stelt de Commissie in het kader van de begrotingskredieten de middelen die ter dekking van de door het ELGF te financieren uitgaven nodig zijn na aftrek van het bedrag dat overeenkomt met de bestemmingsontvangsten, aan de lidstaten beschikbaar op de door elke lidstaat geopende rekening.

Indien het feit dat de bestemmingsontvangsten in mindering worden gebracht op de door de Commissie te verrichten betalingen, op het niveau van een lidstaat zou leiden tot een negatief bedrag, worden de af te trekken bedragen die te veel zijn om op een nulsaldo uit te komen, overgedragen naar de volgende maanden.

2. De lidstaten delen de benaming en het nummer van de in lid 1 bedoelde rekening aan de Commissie mee in het hun door de Commissie beschikbaar gestelde formaat.

Artikel 15

Meldingen in het kader van openbare interventie

1. De betaalorganen verstrekken aan de Commissie:

a) op verzoek van de Commissie, de in artikel 3, lid 7, van Gedelegeerde Verordening (EU nr. 907/2014 bedoelde documenten en informatie en de aanvullende nationale bestuursrechtelijke bepalingen die voor de toepassing en het beheer van de interventiemaatregelen zijn vastgesteld;

b) uiterlijk op de in artikel 10, lid 1, onder b), van de onderhavige verordening bedoelde dag, de informatie over de openbare opslag, volgens de modellen die de Commissie via informatiesystemen ter beschikking van de lidstaten stelt.

2. Voor het mededelen en uitwisselen van gegevens en voor het opstellen van de documenten betreffende uitgaven voor openbare interventie wordt gebruikgemaakt van de betrokken, in artikel 24 bedoelde informatiesystemen.

Artikel 16

Inhoud van de door de betaalorganen bij te houden boekhouding inzake de openbare opslag

1. In de in artikel 3, lid 3, eerste alinea, onder a), van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 907/2014 bedoelde voorraadboekhouding worden de volgende categorieën van elementen afzonderlijk opgevoerd:

a) de hoeveelheden producten die worden geconstateerd bij de inslag in en de uitslag uit de voorraden, met of zonder fysieke verplaatsing;

b) de hoeveelheden die worden gebruikt voor kosteloze uitreiking aan de meest behoeftigen in het kader van het Fonds voor Europese hulp aan de meest behoeftigen, en die worden geboekt overeenkomstig artikel 4, lid 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 906/2014, waarbij de aan een andere lidstaat overgedragen hoeveelheden afzonderlijk worden vermeld;

c) de hoeveelheden van de genomen monsters, waarbij de door kopers genomen monsters apart worden vermeld;

d) de hoeveelheden die naar aanleiding van constateringen bij een visueel onderzoek in het kader van de jaarlijkse inventarisatie of bij de inspectie na de overname voor interventieopslag, niet opnieuw kunnen worden verpakt en onderhands worden verkocht;

e) de hoeveelheden die door identificeerbare of niet-identificeerbare oorzaken ontbreken, inclusief die welke overeenstemmen met de in de voorschriften bepaalde toleranties;

f) de hoeveelheden die in kwaliteit zijn achteruitgegaan;

g) de overtollige hoeveelheden;

h) de ontbrekende hoeveelheden die de tolerantiegrenzen overschrijden;

i) de ingeslagen hoeveelheden die niet aan de gestelde voorwaarden blijken te voldoen en waarvan de overname daarom wordt geweigerd;

j) de nettohoeveelheden die zich aan het einde van elke maand of van het boekjaar in de voorraden bevinden en worden overgeboekt naar de volgende maand of het volgende boekjaar.

2. In de in artikel 3, lid 3, eerste alinea, onder a), van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 907/2014 bedoelde financiële rekeningen worden de volgende gegevens opgevoerd:

a) de waarde van de in lid 1, onder a), van het onderhavige artikel bedoelde hoeveelheden, waarbij de waarde van de aangekochte hoeveelheden en die van de verkochte hoeveelheden afzonderlijk worden vermeld;

b) de boekwaarde van de hoeveelheden die worden gebruikt of geboekt in het kader van de in lid 1, onder b), van het onderhavige artikel genoemde regeling voor kosteloze uitreiking;

c) de in artikel 3, lid 1, onder a), van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 906/2014 bedoelde financieringskosten;

d) de in artikel 3, lid 1, onder b) en c), van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 906/2014 bedoelde uitgaven voor materiële verrichtingen;

e) de bedragen die voortvloeien uit de in artikel 3, lid 1, onder e), van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 906/2014 bedoelde afschrijving;

f) de bedragen die worden geïnd van de verkopers, kopers en opslaghouders, met uitzondering van de in artikel 20, lid 2, van de onderhavige verordening bedoelde bedragen;

g) het bedrag dat afkomstig is van de onderhandse verkopen als gevolg van de jaarlijkse inventarisatie of als gevolg van de controles na de overname van de producten in de interventieopslag;

h) de verliezen en winsten op de uitgeslagen producten, met inachtneming van de in het onderhavige lid, onder e), bedoelde afschrijvingen;

i) de andere debet- en creditelementen, en met name die welke betrekking hebben op de in lid 1, onder c) tot en met g), van het onderhavige artikel bedoelde hoeveelheden;

j) de gemiddelde boekwaarde, uitgedrukt per ton of per hectoliter naargelang van het geval.

Artikel 17

Boekhouding met betrekking tot openbare interventie

1. De in artikel 16 bedoelde elementen worden geboekt op basis van de door de betaalorganen daadwerkelijk geconstateerde hoeveelheden, waarden, bedragen en gemiddelden of op basis van de waarden en bedragen zoals berekend aan de hand van de door de Commissie vastgestelde forfaitaire bedragen.

2. Bij de in lid 1 bedoelde constateringen en berekeningen worden de volgende regels toegepast:

a) wat de hoeveelheden betreft waarvoor ontbrekende hoeveelheden of achteruitgang van de kwaliteit zijn geconstateerd die vallen onder de bijlagen VI en VII van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 906/2014, worden de uitslagkosten slechts geboekt voor de daadwerkelijk verkochte en uitgeslagen hoeveelheden;

b) de hoeveelheden waarvoor bij een overdracht tussen lidstaten wordt geconstateerd dat zij ontbreken, worden niet als ingeslagen in de lidstaat van bestemming beschouwd en komen niet in aanmerking voor de forfaitaire inslagkosten;

c) in het geval van vervoer of een overdracht worden de daarvoor vastgestelde forfaitaire inslagkosten en uitslagkosten slechts geboekt indien die kosten volgens de Unieregelgeving niet als een integrerend deel van de vervoerskosten worden beschouwd;

d) behoudens bijzondere bepalingen in de Unieregelgeving, worden de bedragen die afkomstig zijn van de verkoop van producten die in kwaliteit zijn achteruitgegaan, en eventuele andere in dat verband ontvangen bedragen niet in de ELGF-administratie geboekt;

e) geconstateerde overtollige hoeveelheden worden in de tabel betreffende de stand en de mutaties van de voorraden negatief geboekt bij de ontbrekende hoeveelheden. Met deze overtollige hoeveelheden wordt rekening gehouden bij de bepaling van de hoeveelheden die de tolerantiegrens overschrijden;

f) andere dan door de kopers genomen monsters worden geboekt overeenkomstig bijlage VII, punt 2, onder a), van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 906/2014.

3. De correcties die door de Commissie voor het lopende boekjaar worden aangebracht in de in artikel 16 genoemde elementen, worden meegedeeld aan het Comité voor de Landbouwfondsen. Zij kunnen ter kennis van de lidstaten worden gebracht bij een besluit over de maandelijkse betalingen of, als daar geen gelegenheid toe is, bij het besluit over de boekhoudkundige goedkeuring. Zij worden door de betaalorganen geboekt onder de bij dat besluit vastgestelde voorwaarden.

Artikel 18

Data waarop de uitgaven en ontvangsten en de verplaatsingen van producten in het kader van de openbare interventie worden geboekt

1. De verschillende elementen van de uitgaven en ontvangsten worden aan de hand van de in artikel 3, lid 2, van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 906/2014 bedoelde wisselkoers geboekt op de datum waarop de uit de openbare-interventiemaatregel voortvloeiende materiële verrichting plaatsvindt.

In de hierna genoemde gevallen zijn echter de volgende data van toepassing:

a) de dag van de inning wat de geïnde bedragen als bedoeld in artikel 16, lid 2, onder f) en g), van de onderhavige verordening betreft;

b) de datum van de feitelijke betaling van de kosten voor materiële verrichtingen, indien die kosten niet door forfaitaire bedragen worden gedekt.

2. De verschillende elementen betreffende de fysieke verplaatsingen van de producten en het voorraadbeheer worden geboekt op de datum waarop de uit de interventiemaatregel voortvloeiende materiële verrichting plaatsvindt.

In de hierna genoemde gevallen zijn echter de volgende data van toepassing:

a) de datum van overname van de producten door het betaalorgaan, overeenkomstig artikel 31, lid 2, en artikel 33 van Verordening (EU) nr. 1272/2009 van de Commissie ( 2 ), wat de hoeveelheden betreft die in openbare opslag worden ingeslagen zonder dat de plaats van opslag verandert;

b) wat de ontbrekende of in kwaliteit achteruitgegane hoeveelheden en de overtollige hoeveelheden betreft, de datum waarop de desbetreffende feiten worden geconstateerd;

c) de dag van de feitelijke uitslag van de producten in het geval van de onderhandse verkoop van producten die naar aanleiding van constateringen bij een visueel onderzoek in het kader van de jaarlijkse inventarisatie of bij de inspectie na de overname voor interventieopslag, niet opnieuw kunnen worden verpakt;

d) het laatste dag van het boekjaar voor eventuele verliezen die de in artikel 4, lid 2, van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 907/2014 bedoelde tolerantiegrens overschrijden.

Artikel 19

In het kader van openbare interventie gefinancierd bedrag

1. Het bedrag dat moet worden gefinancierd op grond van de in artikel 2 van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 906/2014 bedoelde interventiemaatregelen, wordt bepaald op basis van de overeenkomstig artikel 3, lid 3, eerste alinea, onder a), van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 907/2014 door de betaalorganen opgestelde en bijgehouden rekeningen waarin aan de debet-, respectievelijk de creditzijde de verschillende elementen van de uitgaven en ontvangsten als bedoeld in artikel 16 van de onderhavige verordening worden geboekt, in voorkomend geval met inachtneming van de in het kader van de sectorale landbouwwetgeving vastgestelde bedragen van uitgaven.

2. Betaalorganen of, eventueel, coördinerende instanties bezorgen de Commissie maandelijks en jaarlijks, langs elektronische weg en volgens het model dat de Commissie via informatiesystemen ter beschikking van de lidstaten stelt, de voor de financiering van de uitgaven voor openbare opslag benodigde gegevens en de rekeningen ter verantwoording van de uitgaven en de ontvangsten in het kader van de openbare opslag, een en ander in de vorm van tabellen (P-STO-tabellen) en uiterlijk op de in artikel 10, lid 1, onder b), en de in artikel 30, lid 2, vastgestelde datum.

Artikel 20

Declaraties van uitgaven en ontvangsten in het kader van de openbare interventie

1. De financiering door het ELGF op grond van de in artikel 2 van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 906/2014 bedoelde interventiemaatregelen is gelijk aan de uitgaven zoals deze zijn berekend op basis van de door het betaalorgaan meegedeelde elementen, zijn verlaagd met de eventueel uit de interventiemaatregelen voortgevloeide ontvangsten, zijn gevalideerd via het door de Commissie opgezette informatiesysteem en door het betaalorgaan zijn opgenomen in zijn overeenkomstig artikel 12 van de onderhavige verordening opgestelde uitgavendeclaratie.

2. De op grond van artikel 54 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 geïnde bedragen en de van verkopers, kopers en opslaghouders geïnde bedragen die voldoen aan de in artikel 43 van die verordening vastgestelde criteria, worden ten gunste van de ELGF-begroting gedeclareerd overeenkomstig artikel 10, lid 2, onder a), van de onderhavige verordening.







AFDELING 3

Elfpo-boekhouding

Artikel 21

Raming van de financieringsbehoeften

Voor elk in artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1305/2013 van het Europees Parlement en de Raad ( 3 ) bedoeld plattelandsontwikkelingsprogramma verstrekken de lidstaten de Commissie, overeenkomstig artikel 102, lid 1, eerste alinea, onder c), ii), van Verordening (EU) nr. 1306/2013, twee keer per jaar, uiterlijk op 31 januari en 31 augustus, hun raming van de bedragen die voor het begrotingsjaar door het Elfpo moeten worden gefinancierd. Bovendien zenden de lidstaten de Commissie een geactualiseerde raming toe van hun financieringsaanvragen voor het volgende begrotingsjaar.

De bedoelde raming en geactualiseerde raming moeten in de vorm van gestructureerde gegevens worden toegezonden aan de hand van het informatiesysteem SFC2014 als bedoeld in hoofdstuk I van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 184/2014 ( 4 ).

Artikel 22

Uitgavendeclaraties

1. De betaalorganen declareren de uitgaven voor elk in artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1305/2013 bedoeld plattelandsontwikkelingsprogramma.

Voor elke plattelandsontwikkelingsmaatregel specificeren de betaalorganen in een uitgavendeclaratie:

a) het bedrag aan subsidiabele overheidsuitgaven waarvoor het betaalorgaan de overeenkomstige Elfpo-bijdrage daadwerkelijk in elk van de in lid 2 van het onderhavige artikel bedoelde referentieperiodes heeft betaald;

b) de aanvullende informatie over de in deel 2, titel IV, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad ( 5 ) bedoelde financieringsinstrumenten;

c) de aanvullende informatie over de in artikel 75, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde voorschotten die aan de begunstigden zijn betaald;

d) het bedrag dat naar aanleiding van een terugvordering is geïnd in de lopende periode als bedoeld in lid 2 van het onderhavige artikel.

2. Als de Commissie een plattelandsontwikkelingsprogramma eenmaal heeft goedgekeurd, zenden de lidstaten hun in artikel 102, lid 1, eerste alinea, onder c), i), van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde uitgavendeclaraties overeenkomstig artikel 24, lid 4, van de onderhavige verordening toe aan de Commissie op de uiterste data zoals hierna aangegeven:

a) uiterlijk op 30 april voor de uitgaven in de periode van 1 januari tot en met 31 maart;

b) uiterlijk op 31 juli voor de uitgaven in de periode van 1 april tot en met 30 juni;

c) uiterlijk op 10 november voor de uitgaven in de periode van 1 juli tot en met 15 oktober;

d) uiterlijk op 31 januari voor de uitgaven in de periode van 16 oktober tot en met 31 december.

▼M1

Alle uitgaven die de betaalorganen tot het einde van de laatste periode, zoals omschreven in de eerste alinea van dit lid, overeenkomstig artikel 65, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 aan de begunstigden hebben betaald vóór de goedkeuring van een plattelandsontwikkelingsprogramma als bedoeld in artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1305/2013, worden echter onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten gedaan en worden aan de Commissie gedeclareerd in de eerste uitgavendeclaratie volgend op de goedkeuring van dat programma. Dezelfde regel is van overeenkomstige toepassing op een wijziging van een plattelandsontwikkelingsprogramma als bedoeld in artikel 11 van Verordening (EU) nr. 1305/2013, behalve wanneer het gaat om aanpassingen van een financieringsplan als bedoeld in artikel 23, lid 2, van deze verordening.

▼B

3. De betaalorganen dienen de uitgavendeclaraties voor de plattelandsontwikkelingsprogramma’s in de vorm van gestructureerde gegevens in aan de hand van het informatiesysteem SFC2014 als bedoeld in hoofdstuk I van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 184/2014.

4. ►M4 Wanneer de gesubdelegeerde ordonnateur verdere verificaties eist op grond van onvolledige of onduidelijke informatie, verschillen van mening, interpretatieverschillen of onsamenhangendheden met betrekking tot een uitgavendeclaratie voor een referentieperiode die met name het gevolg zijn van het niet meedelen van de krachtens Verordening (EU) nr. 1305/2013 en op grond daarvan vastgestelde handelingen van de Commissie te verstrekken informatie, verstrekt de betrokken lidstaat binnen een termijn die naargelang van de ernst van het probleem in dat verzoek wordt vastgesteld, aanvullende informatie, onverminderd artikel 83 van Verordening (EU) nr. 1303/2013. ◄

De in artikel 36, lid 5, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bepaalde termijn voor tussentijdse betalingen kan voor het hele bedrag waarop de betalingsaanvraag betrekking heeft, of een deel daarvan worden onderbroken vanaf de datum van toezending van het verzoek om informatie tot de ontvangst van de gevraagde informatie, maar mag niet langer worden uitgesteld dan de in artikel 83, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 vastgestelde maximumperiode.

Indien de betrokken lidstaat het verzoek om aanvullende informatie niet binnen de in dat verzoek vastgestelde termijn beantwoordt of indien het antwoord ontoereikend wordt geacht of erop wijst dat de regelgeving niet is nageleefd of dat middelen van de Unie onjuist zijn gebruikt, kan de Commissie de betalingen overeenkomstig artikel 41 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 schorsen of verlagen.

5. De uit hoofde van een periode gedeclareerde uitgaven kunnen correcties van de uit hoofde van de voorgaande declaratieperioden van hetzelfde begrotingsjaar gedeclareerde gegevens omvatten.

Correcties van aan het begrotingsjaar toe te rekenen uitgaven en bestemmingsontvangsten die niet in de in lid 2, onder a), b) en c), bedoelde declaraties zijn opgenomen, kunnen slechts worden aangebracht in het kader van de jaarrekeningen die overeenkomstig artikel 102, lid 1, eerste alinea, onder c), iii), van Verordening (EU) nr. 1306/2013 aan de Commissie moeten worden toegezonden.

Artikel 23

Berekening van het te betalen bedrag

▼M3

1. De door de Unie te betalen bijdrage in de subsidiabele overheidsuitgaven, wordt berekend als volgt:

a) wat de in artikel 15 van Verordening (EG) nr. 1698/2005 bedoelde programma's voor plattelandsontwikkeling betreft: voor elke in artikel 22, lid 2, van deze verordening bedoelde referentieperiode wordt de bijdrage berekend op basis van het Elfpo-bijdragepercentage voor elke prioriteit die is vermeld in het financieringsplan dat van kracht was op de eerste dag van die periode;

b) wat de in artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1305/2013 bedoelde programma's voor plattelandsontwikkeling betreft: voor elke in artikel 22, lid 2, van deze verordening bedoelde referentieperiode wordt de bijdrage berekend op basis van het Elfpo-bijdragepercentage voor elke maatregel, elke soort concrete actie waarvoor een specifiek Elfpo-bijdragepercentage geldt, en elke vorm van technische bijstand die zijn vermeld in het financieringsplan dat van kracht was op de eerste dag van die periode.

In de berekening wordt rekening gehouden met de correcties van de Uniebijdrage die in de uitgavendeclaratie voor die periode zijn gedeclareerd.

In afwijking van de eerste alinea wordt de Uniebijdrage voor plattelandsontwikkelingsprogramma's die overeenkomstig artikel 70, lid 4 quater, van Verordening (EG) nr. 1698/2005 zijn gewijzigd, berekend op basis van het Elfpo-bijdragepercentage voor elke prioriteit die is vermeld in het financieringsplan dat van kracht was op de laatste dag van de referentieperiode.

2. Wanneer het gecumuleerde totaal van de in het kader van het plattelandsontwikkelingsprogramma te betalen Uniebijdrage groter is dan het totaalbedrag dat is geprogrammeerd voor een maatregel, voor wat betreft de in artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1305/2013 bedoelde plattelandsontwikkelingsprogramma's, of voor een prioriteit, voor wat betreft de in artikel 15 van Verordening (EG) nr. 1698/2005 bedoelde plattelandsontwikkelingsprogramma's, dan wordt het te betalen bedrag, onverminderd het in artikel 34, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde maximum, begrensd tot het voor die maatregel of die prioriteit geprogrammeerde bedrag. De hierdoor uitgesloten Uniebijdrage kan later worden betaald, mits ondertussen een aangepast financieringsplan door de lidstaat is ingediend en door de Commissie is aanvaard.

▼B

3. De Uniebijdrage wordt, voor zover de nodige begrotingsmiddelen beschikbaar zijn, door de Commissie betaald op de door elke lidstaat geopende rekening of rekeningen.

De lidstaten delen de benaming en het nummer van de rekening of rekeningen aan de Commissie mee in het hun door de Commissie beschikbaar gestelde formaat.







AFDELING 4

Gemeenschappelijke bepalingen voor het ELGF en het Elfpo

Artikel 24

Elektronische uitwisseling van gegevens en documenten

1. Ten behoeve van het meedelen en raadplegen van gegevens overeenkomstig artikel 102 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 en de daartoe vereiste uitvoeringsbepalingen stelt de Commissie een omschrijving vast van de informatiesystemen die het mogelijk maken om langs elektronische weg documenten en gegevens tussen haar en de lidstaten uit te wisselen. Zij stelt de lidstaten via het Comité voor de Landbouwfondsen in kennis van de algemene voorwaarden voor de implementatie van deze systemen.

2. De in lid 1 bedoelde informatiesystemen zijn geschikt voor de verwerking van met name:

a) de voor de financiële verrichtingen benodigde gegevens, en met name de gegevens over de maand- en jaarrekeningen van de betaalorganen, de uitgaven- en ontvangstendeclaraties en de andere te verstrekken gegevens en documenten als bedoeld in artikel 3 van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 907/2014 en de artikelen 10, 11, 14, 15, 19, 20, 23 en 29 van de onderhavige verordening;

b) documenten van gemeenschappelijk belang waardoor monitoring van de maan- en jaarrekeningen en raadpleging van de gegevens en documenten die het betaalorgaan aan de Commissie beschikbaar moet stellen, mogelijk worden gemaakt;

c) de Unieteksten en de richtsnoeren van de Commissie over de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid door tussenkomst van de overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1306/2013 geaccrediteerde en aangewezen autoriteiten, en de richtsnoeren voor een geharmoniseerde toepassing van de betrokken regelgeving.

3. De Commissie stelt de lidstaten via informatiesystemen modellen ter beschikking met betrekking tot de vorm en de inhoud van de documenten als bedoeld in de artikelen 10, 19, 20 en 23 en artikel 30, lid 1, onder a), b) en d).

Deze modellen worden door de Commissie aangepast en geactualiseerd nadat het Comité voor de Landbouwfondsen daarover is geïnformeerd.

4. De in lid 1 bedoelde informatiesystemen kunnen de voorzieningen omvatten die de Commissie nodig heeft om de gegevens op te slaan en de rekeningen van de Fondsen te beheren, alsmede de voorzieningen die nodig zijn voor de berekening van de forfaitaire uitgaven of van de uitgaven waarvoor uniforme methoden moeten worden gebruikt, waaronder met name de uitgaven in verband met de financieringskosten en de afschrijvingen.

5. De gegevens over de financiële verrichtingen worden onder verantwoordelijkheid van het betaalorgaan via de in lid 1 bedoelde informatiesystemen meegedeeld en in die systemen ingevoerd en geactualiseerd door het betaalorgaan zelf of door de instantie waaraan deze functie is gedelegeerd, in voorkomend geval via de overeenkomstig artikel 7, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 geaccrediteerde coördinerende instantie.

6. Indien op een document of bij een procedure waarin bij Verordening (EU) nr. 1306/2013 of op grond daarvan vastgestelde handelingen van de Commissie is voorzien, de handtekening van een gemachtigde persoon of het akkoord van een persoon is vereist in een of meer fasen van die procedure, moeten de voor het verstrekken van de betrokken documenten opgezette informatiesystemen overeenkomstig de Uniewetgeving een ondubbelzinnige identificatie van elke persoon mogelijk maken en redelijke garanties bieden dat de inhoud van de documenten niet kan worden gewijzigd, ook niet voor de verschillende fasen van de procedure. Voor de uitgavendeclaraties en de bij de jaarrekeningen gevoegde beheersverklaring als bedoeld in artikel 102, lid 1, eerste alinea, onder c), i) en iii), van Verordening (EU) nr. 1306/2013 geldt dat de langs elektronische weg meegedeelde documenten tevens in hun originele vorm worden bewaard door de betaalorganen of, in voorkomend geval, door de coördinerende instanties die overeenkomstig artikel 7, leden 2 en 4, van de genoemde verordening zijn geaccrediteerd.

7. De bewaring van de elektronische en gedigitaliseerde documenten moet gedurende de hele in artikel 32 vastgestelde periode zijn gegarandeerd.

8. Heeft een informatiesysteem met een storing te kampen of ontbreekt een stabiele verbinding, dan kan de lidstaat met voorafgaande toestemming van de Commissie de documenten in een andere vorm toezenden onder de voorwaarden die de Commissie bepaalt.

Artikel 25

Schorsing van betalingen bij te late indiening van informatie

In de uitvoeringshandelingen aangaande de in artikel 18, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde maandelijkse betalingen of aangaande de in artikel 36 van die verordening bedoelde tussentijdse betalingen wordt rekening gehouden met de overeenkomstig artikel 42 van die verordening vastgestelde schorsing van betalingen.

Artikel 26

Verwerving van satellietbeelden

1. Voor de toepassing van artikel 21 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 melden de lidstaten uiterlijk op 1 november van elk jaar aan de Commissie:

a) of zij willen dat de Commissie de satellietbeelden verwerft die nodig zijn voor hun controleprogramma en/of de beoordeling van de kwaliteit van hun systeem voor de identificatie van de landbouwpercelen;

b) het te controleren areaal en het aantal zones waarvoor controles zijn gepland.

2. Lidstaten die de Commissie verzoeken satellietbeelden te verwerven, bepalen, in samenwerking met de Commissie en vóór 15 januari na de verstrekking van de in lid 1 bedoelde informatie, de door de beelden te bestrijken zones en het tijdschema voor het verwerven van deze beelden.

3. De Commissie stelt de door haar verworven satellietbeelden kosteloos ter beschikking van de door de lidstaten gemachtigde partijen. Deze partijen nemen de auteursrechtelijke bepalingen die in de contracten met de leveranciers zijn vastgesteld, in acht en retourneren de beelden zodra het werk is voltooid.

4. Indien de kosten in verband met het totale aantal door de lidstaten ontvangen verzoeken de begroting die voor de toepassing van artikel 21 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 beschikbaar is, overschrijden, neemt de Commissie met het oog op het efficiëntste gebruik van de beschikbare middelen een besluit tot beperking van de te verstrekken satellietbeelden.







HOOFDSTUK III

GOEDKEURING VAN DE REKENINGEN







AFDELING 1

Inning van vorderingen

Artikel 27

Rente over de terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen

1. Tenzij in de sectorale landbouwwetgeving anders is bepaald, wordt de rente over onverschuldigd betaalde bedragen die naar aanleiding van onregelmatigheden of nalatigheid moeten worden teruggevorderd, berekend voor de periode tussen enerzijds de datum waarop de in de terugvorderingsopdracht bepaalde betalingstermijn voor de begunstigde verstrijkt en anderzijds de datum van terugbetaling of verlaging. De betaling wordt uiterlijk 60 dagen na de terugvorderingsopdracht verricht.

2. De toe te passen rentevoet is in geen geval lager dan de rentevoet die krachtens nationaal recht wordt toegepast voor de terugvordering van vergelijkbare ten onrechte gedane uitgaven of voor de inning van vorderingen.

Artikel 28

Terugvordering door verrekening

Onverminderd andere handhavingsmaatregelen waarin het nationale recht voorziet, verrekenen de lidstaten elke nog openstaande vordering op een begunstigde die overeenkomstig het nationale recht vast is komen te staan, met welke betaling dan ook die het voor de inning van de vordering verantwoordelijke betaalorgaan in de toekomst aan dezelfde begunstigde moet doen.







AFDELING 2

Goedkeuring

Artikel 29

Inhoud van de jaarrekeningen

In de in artikel 102, lid 1, eerste alinea, onder c), iii), van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde jaarrekeningen worden de volgende gegevens opgevoerd:

a) de in artikel 43 van die verordening bedoelde bestemmingsontvangsten;

b) de per post en subpost van de Uniebegroting samengevatte uitgaven ten laste van het ELGF nadat alle aan het einde van het begrotingsjaar nog niet geïnde onverschuldigd betaalde bedragen, andere dan die bedoeld onder f) van het onderhavige artikel, inclusief eventuele rente over die betalingen, daarop in mindering zijn gebracht;

c) de Elfpo-uitgaven per programma, per maatregel en per specifiek bijdragepercentage. De jaarlijkse uitgavenstaat bevat tevens informatie over de terug te vorderen bedragen. Bij het afsluiten van het programma worden alle nog niet geïnde onverschuldigd betaalde bedragen betalingen, andere dan die bedoeld onder f) van het onderhavige artikel, inclusief eventuele rente over die betalingen, in mindering gebracht op de uitgaven in het betrokken begrotingsjaar;

d) een tabel van de verschillen per post en subpost of, in het geval van het Elfpo per programma, maatregel, specifiek bijdragepercentage en aandachtgebied, tussen de in de jaarrekeningen gedeclareerde uitgaven en bestemmingsontvangsten en die welke voor dezelfde periode zijn gedeclareerd in de documenten als bedoeld in artikel 10, lid 1, onder b), van de onderhavige verordening wat het ELGF betreft en in artikel 22, lid 2, van de onderhavige verordening wat het Elfpo betreft, vergezeld van een verklaring voor elk verschil;

e) apart, de bedragen die overeenkomstig artikel 54, lid 2, eerste alinea, en artikel 54, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 ten laste van de betrokken lidstaat, respectievelijk de Unie komen;

f) een volgens het model in bijlage II bij de onderhavige verordening opgestelde tabel van de onverschuldigd betaalde bedragen die aan het einde van het begrotingsjaar alsnog moeten worden geïnd wegens onregelmatigheden in de zin van artikel 1, lid 2, van Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad ( 6 ), inclusief eventuele sancties als bedoeld in de vigerende sectorale Unieregelgeving en rente over die betalingen;

g) een volgens het model in bijlage III bij de onderhavige verordening opgesteld uittreksel uit de debiteurenadministratie dat de bedragen bevat die nog moeten worden geïnd en aan het ELGF of het Elfpo moeten worden gecrediteerd, andere dan de onder b), c) en f) van het onderhavige artikel bedoelde bedragen, inclusief eventuele sancties en rente over die bedragen;

h) een samenvatting van de interventieverrichtingen en een overzicht van de omvang en de plaats van opslag van de voorraden aan het einde van het begrotingsjaar;

i) een bevestiging dat de gegevens inzake uitgaven, bestemmingsontvangsten en bijzonderheden over elke mutatie bij de interventieopslag worden bewaard in de bestanden en de boekhouding van het betaalorgaan;

j) het aan het einde van het begrotingsjaar resterende eindsaldo van niet gebruikte/niet boekhoudkundig goedgekeurde gecumuleerde voorschotten die de lidstaten aan de begunstigden hebben betaald, uitgesplitst naar maatregel voor het ELGF, en naar programma voor het Elfpo, en met vermelding van de financiële instrumenten, voor het Elfpo. Met betrekking tot de financiële instrumenten heeft het eindsaldo betrekking op door de Commissie betaalde bedragen die de lidstaten niet voor betaling aan de eindontvangers hebben gebruikt en die niet zijn vastgelegd voor in artikel 42, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 bedoelde garantiecontracten.

Artikel 30

Verstrekking van gegevens

1. Met het oog op de goedkeuring van de rekeningen overeenkomstig artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 doet elke lidstaat aan de Commissie toekomen:

a) de in de jaarrekeningen opgenomen elementen als bedoeld in artikel 29 van de onderhavige verordening;

b) de door de certificerende instantie of instanties opgestelde oordelen en verslagen als bedoeld in artikel 5, leden 3 en 4, van de onderhavige verordening;

c) volledige registraties van alle voor statistische en controledoeleinden benodigde boekhoudgegevens;

d) de beheersverklaring als bedoeld in artikel 3 van de onderhavige verordening.

2. De in lid 1 bedoelde documenten en boekhoudgegevens worden aan de Commissie toegezonden uiterlijk op 15 februari van het jaar na het begrotingsjaar waarop zij betrekking hebben. De in lid 1, onder a), b) en d), bedoelde documenten worden toegezonden in één exemplaar samen met een elektronische versie in de vorm en onder de voorwaarden zoals door de Commissie vastgesteld overeenkomstig artikel 24.

3. Op verzoek van de Commissie of op initiatief van een lidstaat kunnen verdere gegevens met betrekking tot de goedkeuring van de rekeningen aan de Commissie worden toegezonden binnen een termijn die door de Commissie wordt bepaald met inachtneming van de voor het verstrekken van die gegevens benodigde hoeveelheid werk. Bij ontstentenis van die gegevens kan de Commissie de rekeningen goedkeuren op basis van de gegevens die in haar bezit zijn.

4. In naar behoren gemotiveerde gevallen kan de Commissie een verzoek om gegevens later te mogen indienen, inwilligen indien dat verzoek aan haar wordt gericht voordat de betrokken indieningstermijn is verstreken.

Artikel 31

Vorm en inhoud van de boekhoudgegevens

1. Vorm en inhoud van de in artikel 30, lid 1, onder c), van de onderhavige verordening bedoelde boekhoudgegevens en de wijze waarop deze gegevens aan de Commissie moeten worden toegezonden, zijn bepaald bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 991/2013 van de Commissie ( 7 ).

2. De boekhoudgegevens worden door de Commissie uitsluitend gebruikt voor:

a) de vervulling van haar taken op het gebied van de goedkeuring van de rekeningen overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1306/2013;

b) de monitoring van ontwikkelingen en het opstellen van prognoses in de landbouwsector.

De Europese Rekenkamer en het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) wordt toegang tot deze gegevens verleend voor de uitoefening van hun taken.

3. Persoonsgegevens die deel uitmaken van de verzamelde boekhoudgegevens, mogen uitsluitend voor de in lid 2 genoemde doeleinden worden verwerkt. Met name moet de Commissie de persoonsgegevens die zijn opgenomen in boekhoudgegevens die zij voor het in lid 2, eerste alinea, onder b), bedoelde doel gebruikt, anonimiseren en mag zij deze persoonsgegevens uitsluitend in geaggregeerde vorm verwerken.

4. De betrokken personen dienen eventuele vragen over de verwerking van hun persoonsgegevens aan de Commissie toe te zenden zoals aangegeven in bijlage IV.

5. De Commissie zorgt ervoor dat de boekhoudgegevens vertrouwelijk blijven en beveiligd worden bewaard.

Artikel 32

Bewaring van de boekhoudgegevens

1. De bewijsstukken betreffende de door het ELGF gefinancierde uitgaven en de door dit Fonds te innen bestemmingsontvangsten worden ter beschikking van de Commissie gehouden gedurende ten minste drie jaar na het jaar waarin de Commissie de rekeningen over het betrokken begrotingsjaar overeenkomstig artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 heeft goedgekeurd.

2. De bewijsstukken betreffende de door het Elfpo gefinancierde uitgaven en de door dit Fonds te innen bestemmingsontvangsten worden ter beschikking van de Commissie gehouden gedurende ten minste drie jaar na het jaar waarin de eindbetaling door het betaalorgaan heeft plaatsgevonden.

3. In geval van onregelmatigheden of nalatigheid worden de in de leden 1 en 2 bedoelde bewijsstukken ter beschikking van de Commissie gehouden gedurende ten minste drie jaar na het jaar waarin de betrokken, van de begunstigde teruggevorderde bedragen volledig zijn geïnd en aan de Fondsen zijn gecrediteerd of waarin de financiële gevolgen van de niet-inning zijn bepaald overeenkomstig artikel 54, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1306/2013.

4. In het geval van een conformiteitsgoedkeuringsprocedure als bedoeld in artikel 52 van Verordening (EU) nr. 1306/2013, worden de in de leden 1 en 2 van het onderhavige artikel bedoelde bewijsstukken ter beschikking van de Commissie gehouden gedurende ten minste één jaar na het jaar waarin die procedure wordt beëindigd, of, indien een conformiteitsbesluit het voorwerp is van een gerechtelijke procedure bij het Hof van Justitie van de Europese Unie, gedurende ten minste één jaar na het jaar waarin die gerechtelijke procedure wordt beëindigd.

5. De in de leden 1 tot en met 4 bedoelde bewijsstukken worden op papier, in elektronische vorm of in beide vormen ter beschikking van de Commissie gehouden.

Deze bewijsstukken mogen alleen in uitsluitend elektronische vorm worden bewaard indien de nationale wetgeving van de betrokken lidstaat het gebruik van elektronische documenten als bewijs van onderliggende verrichtingen in de nationale rechtsgang toestaat.

Als de bewijsstukken uitsluitend in elektronische vorm worden bewaard, moet het daartoe gebruikte systeem voldoen aan bijlage I, deel 3(B), van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 907/2014.

Artikel 33

Boekhoudkundige goedkeuring

1. In het in artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde besluit van de Commissie over de goedkeuring van de rekeningen wordt bepaald welke bedragen aan gedurende het betrokken begrotingsjaar in elke lidstaat verrichte uitgaven als ten laste van de Fondsen komend worden erkend op basis van de in artikel 29 van de onderhavige verordening bedoelde rekeningen en eventuele verlagingen en schorsingen overeenkomstig artikel 41 van Verordening (EU) nr. 1306/2013.

In het besluit worden tevens de bedragen bepaald die overeenkomstig artikel 54, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 in rekening moeten worden gebracht aan de Unie en aan de betrokken lidstaat.

Voor het Elfpo zijn in het bij het besluit tot goedkeuring van de rekeningen bepaalde bedrag de geldmiddelen begrepen die de betrokken lidstaat overeenkomstig artikel 56, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 opnieuw mag gebruiken.

2. Wat het ELGF betreft, wordt het bedrag dat als gevolg van het besluit tot goedkeuring van de rekeningen moet worden teruggevorderd van of betaald aan elke lidstaat, vastgesteld door de maandelijkse betalingen voor het betrokken begrotingsjaar af te trekken van de overeenkomstig lid 1 voor hetzelfde jaar erkende uitgaven. Dit bedrag wordt door de Commissie afgetrokken van of opgeteld bij de maandelijkse betaling voor de uitgaven die zijn gedaan in de tweede maand na het besluit tot goedkeuring van de rekeningen.

Wat het Elfpo betreft, wordt het bedrag dat als gevolg van het besluit tot goedkeuring van de rekeningen moet worden teruggevorderd van of betaald aan elke lidstaat, vastgesteld door de tussentijdse betalingen voor het betrokken begrotingsjaar af te trekken van de overeenkomstig lid 1 voor datzelfde jaar erkende uitgaven.

Dit bedrag wordt door de Commissie afgetrokken van of opgeteld bij de eerstvolgende betaling waarvoor de uitgavendeclaratie door de lidstaat is ingediend nadat het besluit overeenkomstig artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 is goedgekeurd.

3. De Commissie deelt de resultaten van haar verificatie van de verstrekte gegevens, samen met de wijzigingen die zij eventueel voorstelt, aan de betrokken lidstaat mee uiterlijk op 30 april na afloop van het begrotingsjaar.

4. Indien de Commissie de rekeningen van een lidstaat om redenen die aan die lidstaat zijn toe te schrijven, niet vóór 31 mei van het volgende jaar kan goedkeuren, stelt de Commissie de lidstaat in kennis van de aanvullende onderzoeken die zij zich voorneemt overeenkomstig artikel 47 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 in te stellen.

5. De leden 1 tot en met 4 zijn van overeenkomstige toepassing op de bestemmingsontvangsten in de zin van artikel 43 van Verordening (EU) nr. 1306/2013.

Artikel 34

Conformiteitsgoedkeuring

1. Wanneer de Commissie constateert dat uitgaven niet overeenkomstig de Unievoorschriften zijn gedaan, bepaalt zij de van Uniefinanciering uit te sluiten uitgaven aan de hand van haar eigen bevindingen en met inachtneming van door de lidstaten beschikbaar gestelde gegevens, op voorwaarde dat die laatstbedoelde gegevens worden verstrekt binnen de termijnen die de Commissie heeft vastgesteld in het kader van de conformiteitsgoedkeuringsprocedure die wordt toegepast overeenkomstig artikel 52 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 en het onderhavige artikel.

2. Indien de Commissie als gevolg van een onderzoek van mening is dat uitgaven niet overeenkomstig de Unievoorschriften zijn gedaan, deelt zij haar bevindingen aan de betrokken lidstaat mee en geeft zij daarbij aan welke correctiemaatregelen nodig zijn om ervoor te zorgen dat die voorschriften in de toekomst worden nageleefd, en welk voorlopig niveau van financiële correctie zij in die fase van de procedure als conform haar bevindingen beschouwt. In deze mededeling wordt ook vermeld wanneer een bilaterale vergadering zal worden gehouden gedurende de periode van vier maanden na afloop van de voor de lidstaat vastgestelde antwoordtermijn. In de mededeling wordt naar dit artikel verwezen.

De lidstaat antwoordt uiterlijk twee maanden na de mededeling te hebben ontvangen. De lidstaat wordt in de gelegenheid gesteld om in zijn antwoord met name:

a) ten genoegen van de Commissie aan te tonen dat de werkelijke omvang van de niet-naleving of van het risico voor het Fonds geringer is dan door de Commissie is aangegeven;

b) de Commissie in kennis te stellen van de correctiemaatregelen die hij heeft genomen om ervoor te zorgen dat de Unievoorschriften worden nageleefd, en van de feitelijke datum van tenuitvoerlegging van deze maatregelen.

In gevallen waarin dat gerechtvaardigd is, kan de Commissie op een met redenen omkleed verzoek van de lidstaat een verlenging van de termijn van twee maanden met maximaal twee maanden toestaan. Het verzoek moet vóór het verstrijken van die termijn tot de Commissie worden gericht.

Lidstaten die een bilaterale vergadering niet nodig achten, stellen de Commissie daarvan in kennis in de hierboven bedoelde mededeling.

3. Tijdens de bilaterale vergadering pogen beide partijen tot overeenstemming te komen over de te nemen maatregelen en over de beoordeling van de ernst van de overtreding en van de aan de Uniebegroting toegebrachte financiële schade.

De Commissie stelt binnen 30 werkdagen na de bilaterale vergadering de notulen op en zendt deze toe aan de lidstaat. De lidstaat heeft met ingang van de ontvangst van de notulen 15 werkdagen de tijd om eventuele opmerkingen in te dienen bij de Commissie.

Uiterlijk zes maanden na toezending van de notulen van de bilaterale vergadering deelt de Commissie haar conclusies formeel aan de lidstaat mee op basis van de in het kader van de conformiteitsgoedkeuringsprocedure ontvangen gegevens. Deze mededeling bevat een evaluatie van de uitgaven die van Uniefinanciering moeten worden uitgesloten krachtens artikel 52 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 en artikel 12 van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 907/2014. In de mededeling wordt verwezen naar artikel 40, lid 1, van de onderhavige verordening.

4. Indien een lidstaat gebruik heeft gemaakt van de in artikel 40 bedoelde bemiddelingsprocedure, deelt de Commissie deze lidstaat haar conclusies mee uiterlijk zes maanden na:

a) het verslag van het bemiddelingsorgaan te hebben ontvangen, of

b) na van de lidstaat aanvullende informatie te hebben ontvangen binnen de in artikel 40, lid 3, tweede alinea, bedoelde termijn, mits aan de voorwaarden van lid 6 van het onderhavige artikel is voldaan.

5. Om de leden 3 en 4 binnen de respectieve termijnen te kunnen toepassen, moet de Commissie de beschikking hebben over alle informatie die in dat specifieke stadium van de procedure relevant is. Vindt de Commissie dat zij niet over voldoende informatie beschikt, dan kan zij op elk moment binnen de in de leden 3 en 4 bedoelde termijnen:

a) een verzoek om aanvullende informatie aan de lidstaat richten, waarop deze uiterlijk twee maanden na de mededeling te hebben ontvangen, op moet antwoorden, en/of

b) de lidstaat in kennis stellen van haar voornemen om een aanvullend auditbezoek af te leggen teneinde de nodige verificaties te verrichten.

In dat geval gaan de in de leden 3 en 4 bedoelde termijnen in hetzij zodra de Commissie de gevraagde aanvullende informatie ontvangt, hetzij op de laatste dag van het aanvullende auditbezoek.

6. Bij de evaluatie van de van Uniefinanciering uit te sluiten uitgaven mag de informatie die de lidstaat na de in ►C1 lid 3, derde alinea ◄ , bedoelde formele mededeling van de Commissie meedeelt, alleen in aanmerking worden genomen:

a) wanneer die nodig is om een grove overschatting van de financiële schade aan de Uniebegroting te voorkomen, en

b) indien de late indiening van informatie vanwege externe factoren gerechtvaardigd is en niet belet dat het besluit van de Commissie op grond van artikel 52 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 tijdig wordt vastgesteld.

7. Na haar conclusies overeenkomstig artikel 34, lid 3 of lid 4, van de onderhavige verordening aan de lidstaten te hebben meegedeeld, stelt de Commissie zo nodig overeenkomstig artikel 52 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 een of meer besluiten vast om door de niet-naleving van Unievoorschriften beïnvloede uitgaven uit te sluiten van Uniefinanciering. De Commissie kan opeenvolgende conformiteitsgoedkeuringsprocedures voeren totdat de lidstaat de correctiemaatregelen daadwerkelijk ten uitvoer heeft gelegd.

8. Wat het ELGF betreft, brengt de Commissie de aan Uniefinanciering te onttrekken bedragen in mindering op de maandelijkse betalingen voor de uitgaven die zijn gedaan in de tweede maand nadat het in artikel 52 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde besluit is vastgesteld.

Wat het Elfpo betreft, brengt de Commissie de aan Uniefinanciering te onttrekken bedragen in mindering op de volgende betaling waarvoor de uitgavendeclaratie door de lidstaat is ingediend nadat het in artikel 52 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde besluit is vastgesteld.

Op verzoek van de lidstaat en na raadpleging van het Comité voor de Landbouwfondsen kan de Commissie echter een besluit vaststellen waarin een andere datum voor het in mindering brengen van de bedragen wordt vastgesteld of de terugbetaling daarvan in één of meer termijnen wordt toegestaan wanneer dit gerechtvaardigd is op grond van de hoogte van de in mindering te brengen bedragen die zijn opgenomen in een op basis van artikel 52 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 vastgestelde uitvoeringshandeling.

▼M2

8 bis. Voor lidstaten die financiële bijstand krijgen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 332/2002 van de Raad ( 8 ), Verordening (EU) nr. 407/2010 van de Raad ( 9 ) en het Verdrag tot instelling van het Europees Stabiliteitsmechanisme, kan de Commissie, op verzoek van de lidstaat en na raadpleging van het Comité voor de Landbouwfondsen, een uitvoeringsbesluit vaststellen tot verlening van uitstel van de uitvoering van besluiten die na 1 mei 2015 zijn vastgesteld op grond van artikel 52 van Verordening (EU) nr. 1306/2013, met een periode van niet meer dan 24 maanden vanaf de datum van de vaststelling ervan (hierna „besluit tot uitstel” genoemd).

Bij het besluit tot uitstel wordt toegestaan dat de bedragen na afloop van de uitstelperiode in drie jaartranches in mindering worden gebracht. Wanneer het totale bedrag waarop het besluit tot uitstel betrekking heeft, meer dan 0,02 % van het bruto binnenlands product van de lidstaat uitmaakt, kan de Commissie een terugbetaling in ten hoogste vijf jaartranches toestaan.

De Commissie kan, op verzoek van de lidstaat en na raadpleging van het Comité voor de Landbouwfondsen, de in de eerste alinea bedoelde uitstelperiode éénmaal verlengen met een periode van niet meer dan twaalf maanden.

De lidstaat waarvoor een besluit tot uitstel is goedgekeurd, zorgt ervoor dat de tekortkomingen waarop de onttrekking aan financiering is gebaseerd en die ten tijde van de goedkeuring van het besluit tot uitstel nog bestaan, worden verholpen op basis van een in overleg met de Commissie vastgesteld actieplan met uiterste termijnen en duidelijke voortgangsindicatoren. Met inachtneming van het evenredigheidsbeginsel gaat de Commissie in een van de volgende gevallen over tot de wijziging of intrekking van het besluit tot uitstel:

a) de lidstaat slaagt er niet in de nodige maatregelen te nemen die in het actieplan zijn vastgesteld om de tekortkomingen te verhelpen;

b) de voortgang van de herstelmaatregelen is onvoldoende volgens de voortgangsindicatoren, of

c) de uitkomst van de maatregelen is niet bevredigend.

8 ter. De in de leden 8 en 8 bis bedoelde uitvoeringsbesluiten worden vastgesteld volgens de in artikel 116, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde raadplegingsprocedure.

▼M3

9. In naar behoren gemotiveerde gevallen, die aan de lidstaten moeten worden gemeld, kan de Commissie de in de leden 3, 4 en 5 bedoelde termijnen verlengen.

▼B

10. De leden 1 tot en met 9 zijn van overeenkomstige toepassing op de bestemmingsontvangsten in de zin van artikel 43 van Verordening (EU) nr. 1306/2013.

▼M3

11. Indien de in de leden 2 tot en met 5 bedoelde termijnen de maand augustus volledig of gedeeltelijk omvatten, worden die termijnen tijdens die maand opgeschort.

▼B

Artikel 35

Besluit om niet te beginnen of niet door te gaan met een conformiteitsgoedkeuringsonderzoek

1. De Commissie kan beslissen om niet te beginnen of niet door te gaan met een conformiteitsgoedkeuringsonderzoek overeenkomstig artikel 52 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 indien zij verwacht dat de eventuele financiële correctie voor een niet-naleving die naar aanleiding van een in artikel 34, lid 2, bedoeld onderzoek is vastgesteld, niet meer dan 50 000 EUR en niet meer dan 2 % van de betrokken uitgaven of de terug te vorderen bedragen zou bedragen.

2. Indien de Commissie de maandelijkse betalingen overeenkomstig artikel 41, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 verlaagt, kan zij beslissen om niet te beginnen of niet door te gaan met een conformiteitsgoedkeuringsonderzoek overeenkomstig artikel 52 van die verordening, op voorwaarde dat de betrokken lidstaat geen bezwaar tegen de toepassing van dit lid heeft gemaakt in het kader van de in artikel 41, lid 1, van die verordening bedoelde procedure.

Artikel 36

Bemiddelingsorgaan

Voor de toepassing van de in artikel 52 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde conformiteitsgoedkeuringsprocedure wordt een Bemiddelingsorgaan ingesteld. Het Bemiddelingsorgaan vervult de volgende taken:

a) het onderzoekt elke aangelegenheid die aan het Bemiddelingsorgaan wordt voorgelegd door een lidstaat die op grond van artikel 34, lid 3, tweede alinea, van de onderhavige verordening een formele mededeling van de Commissie heeft ontvangen waarin een beoordeling is opgenomen van de uitgaven die de Commissie voornemens is aan Uniefinanciering te onttrekken;

b) het poogt de uiteenlopende standpunten van de Commissie en de betrokken lidstaat met elkaar in overeenstemming te brengen;

c) het stelt aan het einde van zijn onderzoek een verslag over de resultaten van zijn bemiddelingspogingen op en neemt daarin alle opmerkingen op die het nuttig acht indien alle of sommige geschilpunten onopgelost zijn gebleven.

Artikel 37

Samenstelling van het Bemiddelingsorgaan

1. Het Bemiddelingsorgaan bestaat uit ten minste vijf leden die zijn gekozen uit vooraanstaande personen die alle garanties inzake onafhankelijkheid bieden en zeer deskundig zijn hetzij in aangelegenheden die verband houden met de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, inclusief plattelandsontwikkeling, hetzij wat de praktijk van financiële audit betreft.

De leden moeten onderdanen van verschillende lidstaten zijn.

2. De voorzitter, de leden en de plaatsvervangende leden worden door de Commissie na raadpleging van het Comité voor de Landbouwfondsen benoemd voor een eerste ambtstermijn van drie jaar.

De ambtstermijn kan telkens met maximaal één jaar worden verlengd nadat het Comité voor de Landbouwfondsen daarover is geïnformeerd. Is de te benoemen voorzitter echter reeds lid van het Bemiddelingsorgaan, dan bedraagt de duur van zijn eerste ambtstermijn als voorzitter drie jaar.

De naam van de voorzitter, de leden en de plaatsvervangende leden wordt bekendgemaakt in de C-reeks van het Publicatieblad van de Europese Unie.

3. De leden van het Bemiddelingsorgaan worden beloond met inachtneming van de tijd die zij aan de functie moeten besteden. De kosten worden vergoed overeenkomstig de vigerende voorschriften voor het personeel van de Commissie.

4. De voorzitter en de leden blijven na het verstrijken van hun ambtstermijn in functie totdat zij worden vervangen of hun ambtstermijn wordt verlengd.

5. De ambtstermijn van een lid dat niet langer aan de voorwaarden voor de vervulling van zijn taken bij het Bemiddelingsorgaan voldoet, of dat om welke reden dan ook voor onbepaalde tijd niet beschikbaar is, kan door de Commissie na raadpleging van het Comité voor de Landbouwfondsen worden beëindigd.

In dat geval wordt het betrokken lid voor het resterende deel van de periode waarvoor dat lid was benoemd, vervangen door een plaatsvervangend lid en wordt het Comité voor de Landbouwfondsen in kennis gesteld van de vervanging.

Indien de ambtstermijn van de voorzitter wordt beëindigd, wordt het lid dat de taken van de voorzitter moet vervullen gedurende het resterende deel van de periode waarvoor de voorzitter was benoemd, door de Commissie benoemd na raadpleging van het Comité voor de Landbouwfondsen.

Artikel 38

Onafhankelijkheid van het Bemiddelingsorgaan

1. De leden van het Bemiddelingsorgaan vervullen hun taken op onafhankelijke wijze en vragen noch aanvaarden instructies van de Commissie, van enige regering of van enige instantie.

Een lid neemt niet aan de werkzaamheden van het Bemiddelingsorgaan deel en ondertekent evenmin een verslag indien dat lid in een vorige functie persoonlijk betrokken was bij de aan de orde zijnde aangelegenheid.

2. Onverminderd artikel 287 van het Verdrag maken de leden geen informatie openbaar waarvan zij bij hun werkzaamheden voor het Bemiddelingsorgaan kennis hebben genomen. Dergelijke informatie is vertrouwelijk en valt onder de geheimhoudingsplicht.

Artikel 39

Werkregelingen

1. De vergaderingen van het Bemiddelingsorgaan vinden plaats in de zetel van de Commissie. De werkzaamheden worden door de voorzitter voorbereid en georganiseerd. Is de voorzitter verhinderd, dan wordt onverminderd artikel 37, lid 5, eerste alinea, het voorzitterschap waargenomen door het langstzittende lid.

Het secretariaat van het comité wordt verzorgd door de Commissie.

2. Onverminderd artikel 38, lid 1, tweede alinea, worden de verslagen aangenomen bij volstrekte meerderheid van de aanwezige leden met een quorum van drie leden.

De verslagen worden ondertekend door de voorzitter en de leden die aan de beraadslagingen hebben deelgenomen. Zij worden medeondertekend door het secretariaat.

Artikel 40

Bemiddelingsprocedure

1. Een lidstaat kan binnen 30 werkdagen na ontvangst van de in ►C1 artikel 34, lid 3, derde alinea ◄ , bedoelde formele mededeling van de Commissie een aangelegenheid aan het Bemiddelingsorgaan voorleggen door een met redenen omkleed verzoek om bemiddeling toe te zenden aan het secretariaat van het Bemiddelingsorgaan.

De te volgen procedure en het adres van het secretariaat worden ter kennis van de lidstaten gebracht via het Comité voor de Landbouwfondsen.

2. Een bemiddelingsverzoek is slechts ontvankelijk indien het bedrag waarvoor volgens de mededeling van de Commissie onttrekking aan Uniefinanciering wordt overwogen:

a) hoger is dan 1 miljoen EUR, of

b) ten minste 25 % uitmaakt van de totale jaarlijkse uitgaven van de lidstaat in het kader van de betrokken begrotingsposten.

Bovendien kan de voorzitter van het Bemiddelingsorgaan een bemiddelingsverzoek ontvankelijk verklaren indien de betrokken lidstaat tijdens de voorafgaande besprekingen heeft gesteld en aangetoond dat het gaat om een principekwestie betreffende de toepassing van de Unievoorschriften. Een dergelijk verzoek is echter niet ontvankelijk indien het uitsluitend een zaak van juridische interpretatie betreft.

3. Het Bemiddelingsorgaan verricht zijn onderzoekingen zo informeel en zo snel mogelijk en baseert zich daarbij uitsluitend op het bewijsmateriaal waarover de Commissie ten tijde van de mededeling van de formele conclusies overeenkomstig artikel 34, lid 3, beschikt en op billijk hoor en wederhoor van de Commissie en de betrokken nationale autoriteiten.

Indien de lidstaat het echter noodzakelijk acht om in zijn bemiddelingsverzoek informatie op te nemen die nog niet aan de Commissie is meegedeeld, kan het Bemiddelingsorgaan de Commissie vragen deze nieuwe informatie slechts te beoordelen indien aan de voorwaarden van artikel 34, lid 6, is voldaan. De betrokken informatie dient aan de Commissie te worden meegedeeld uiterlijk twee maanden na toezending van het in artikel 36, onder c), bedoelde verslag.

4. Indien het Bemiddelingsorgaan er niet in slaagt om binnen vier maanden nadat het een zaak voorgelegd heeft gekregen, de standpunten van de Commissie en de lidstaat met elkaar in overeenstemming te brengen, wordt de bemiddelingsprocedure als mislukt beschouwd.

In het in artikel 36, onder c), bedoelde verslag wordt aangegeven om welke redenen de standpunten niet met elkaar in overeenstemming konden worden gebracht. Tevens moet erin worden vermeld of in de loop van de procedure gedeeltelijke overeenstemming is bereikt en of het Bemiddelingsorgaan de Commissie vraagt nieuwe informatie te beoordelen overeenkomstig lid 3, tweede alinea.

Het verslag wordt toegezonden aan:

a) de betrokken lidstaat;

b) de Commissie, die dit onderzoekt alvorens haar conclusies aan de lidstaat mee te delen;

c) de andere lidstaten in het kader van het Comité voor de Landbouwfondsen.

▼M3

5. Indien de in de leden 1, 3 en 4 bedoelde termijnen de maand augustus volledig of gedeeltelijk omvatten, worden die termijnen tijdens die maand opgeschort.

▼B







HOOFDSTUK IV

VOORSCHRIFTEN BETREFFENDE CONTROLES







AFDELING 1

Algemene voorschriften

Artikel 41

Verlaging van het niveau van controles ter plaatse

1. De lidstaten kunnen besluiten het minimumniveau van controles ter plaatse overeenkomstig artikel 59, lid 5, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 te verlagen indien aan alle volgende voorwaarden is voldaan:

a) de certificerende instantie heeft overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 een oordeel gegeven waarin wordt gevalideerd dat het internecontrolesysteem goed functioneert en dat het foutenpercentage voor de betrokken populatie lager was dan 2,0 voor op zijn minst de twee opeenvolgende begrotingsjaren die voorafgaan aan het jaar waarin het verlaagde controlepercentage zou worden toegepast;

b) de Commissie heeft de betrokken lidstaat niet meegedeeld dat zij het in dit lid, onder a), bedoelde oordeel dat de certificerende instantie in het kader van artikel 9 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 heeft gegeven, niet kan aanvaarden, en

c) de Commissie: i) heeft de betrokken lidstaat niet overeenkomstig artikel 52 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 in kennis gesteld van tekortkomingen in het controlesysteem voor de betrokken individuele steunregeling of steunmaatregel, of ii) is het bij de toepassing van artikel 34 van de onderhavige verordening eens met de corrigerende actie die de betrokken lidstaat heeft ondernomen toen hij overeenkomstig artikel 52 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 in kennis werd gesteld van tekortkomingen in het controlesysteem van de betrokken individuele steunregeling of steunmaatregel, en heeft dit aan de lidstaat meegedeeld.

2. De lidstaten kunnen besluiten het minimumniveau van de controles ter plaats te verlagen overeenkomstig de niveaus en, in voorkomend geval, de aanvullende voorwaarden als vastgesteld in de sectorale wetgeving.

De lidstaten melden hun besluit tot verlaging van de minimumniveau van de controles ter plaatse aan de Commissie zodra dit besluit is vastgesteld. Deze informatie omvat:

a) de betrokken steunregeling of steunmaatregel;

b) de periode waarin een verlaagd minimumniveau van controles ter plaatse van toepassing is;

c) het toe te passen verlaagde minimumniveau van controles ter plaatse.

3. Wanneer een van de in lid 1 vastgestelde cumulatieve voorwaarden of een in de sectorale wetgeving vastgestelde aanvullende voorwaarde niet meer in acht wordt genomen, trekken de lidstaten hun besluit tot verlaging van het minimumniveau van controles ter plaatse onmiddellijk in en passen zij met ingang van het volgende aanvraagjaar het minimumniveau van controles ter plaatse toe dat bij de sectorale landbouwwetgeving is vastgesteld.







AFDELING 2

Controle van verrichtingen

Artikel 42

Controles door de lidstaten

1. De in artikel 80, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde systematische controles van de handelsdocumenten van de ondernemingen worden voor elke in lid 4 van het onderhavige artikel bedoelde controleperiode toegepast op op zijn minst de helft van de ondernemingen waarvan de ontvangsten of de betalingen, of de som daarvan, in het kader van het ELGF-financieringssysteem meer bedroegen dan 150 000 EUR voor het ELGF-begrotingsjaar voorafgaande aan het begin van de betrokken controleperiode.

2. Onverminderd hun in artikel 80, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 vastgestelde verplichtingen, selecteren de lidstaten, op basis van een risicoanalyse voor alle maatregelen waarvoor deze uitvoerbaar is, de voor elke controleperiode te controleren ondernemingen. De lidstaten dienen uiterlijk zes maanden vóór het begin van de controleperiode hun voorstellen voor het gebruik van de risicoanalyse in bij de Commissie. De voorstellen bevatten alle relevante informatie over de benadering, de technieken en de gegevens die nodig zijn voor de analyse, alsmede de criteria en de methode aan de hand waarvan de te verrichten controles naar verwachting zullen worden uitgevoerd. Het voorstel wordt opgesteld overeenkomstig bijlage V bij de onderhavige verordening. De lidstaten houden rekening met de op het risicoanalysevoorstel betrekking hebbende opmerkingen van de Commissie, die deze binnen acht weken na de ontvangst van het voorstel moet meedelen.

3. Voor maatregelen waarvoor een risicoanalyse volgens een lidstaat niet uitvoerbaar is, moet een controle worden uitgevoerd in ondernemingen waarvan de totale ontvangsten of de totale betalingen of de som van deze twee bedragen in het kader van het financieringssysteem van het ELGF hoger waren dan 350 000 EUR en die in geen van de twee voorgaande controleperiodes overeenkomstig deze verordening en titel V, hoofdstuk III van Verordening (EU) nr. 1306/2013 zijn gecontroleerd.

4. De controleperiode loopt van 1 juli tot en met 30 juni van het volgende jaar. De controles bestrijken een periode van ten minste twaalf maanden die ten einde loopt tijdens de voorgaande controleperiode; deze periode van twaalf maanden kan aan begin of einde worden verlengd met door de lidstaat vast te stellen perioden.

Artikel 43

Toegang tot handelsdocumenten

De ondernemingen bewaren de handelsdocumenten gedurende ten minste drie jaar, ingaande na afloop van het jaar waarin deze zijn opgesteld. De lidstaten kunnen een langere periode van bewaring van deze documenten voorschrijven.

Artikel 44

Gezamenlijke acties

De Commissie kan op eigen initiatief of op voorstel van een lidstaat en met toestemming van de betrokken lidstaten besluiten gezamenlijke acties te coördineren waarbij twee of meer lidstaten elkaar bijstaan overeenkomstig artikel 83, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1306/2013.

Artikel 45

Wederzijdse bijstand

1. In de eerste drie maanden volgend op het ELGF-boekjaar van betaling zenden de lidstaten een lijst van de in artikel 83, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde ondernemingen toe aan elke lidstaat waar een dergelijke onderneming is gevestigd. De lijst bevat alle gegevens om de lidstaat van bestemming in staat te stellen deze ondernemingen te identificeren en zijn controleverplichtingen na te komen. De lidstaat van bestemming is overeenkomstig artikel 80 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 verantwoordelijk voor de controle van deze ondernemingen. Een kopie van elke lijst wordt aan de Commissie toegezonden.

De lidstaat waar het betrokken bedrag is betaald of ontvangen, kan de lidstaat waar de onderneming is gevestigd, verzoeken enkele van de ondernemingen op die lijst te controleren overeenkomstig artikel 80 van Verordening (EU) nr. 1306/2013, onder vermelding van de noodzaak van het verzoek en met name de daaraan verbonden risico’s.

De lidstaat die het verzoek ontvangt, houdt terdege rekening met de door de aanvragende lidstaat opgegeven risico’s die met de onderneming zijn verbonden.

De aangezochte lidstaat deelt de aanvragende lidstaat mee hoe zijn verzoek is afgehandeld. Indien een op deze lijst voorkomende onderneming wordt gecontroleerd, deelt de aangezochte lidstaat die de controle heeft verricht de resultaten van de controle uiterlijk drie maanden na het einde van de controleperiode mee aan de aanvragende lidstaat.

Een overzicht van de verzoeken van deze aard wordt op kwartaalbasis aan de Commissie toegezonden binnen één maand na afloop van elk kwartaal. De Commissie kan een kopie van individuele verzoeken vragen.

De in de eerste alinea bedoelde lijst van ondernemingen wordt opgesteld volgens het model in bijlage VI.

2. De in artikel 83, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde lijst van ondernemingen wordt opgesteld volgens het model in bijlage VII bij de onderhavige verordening.

3. Een in lid 1, tweede alinea, van het onderhavige artikel en in artikel 83, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoeld verzoek van een lidstaat om een onderneming in een andere lidstaat te controleren, wordt opgesteld volgens het model in bijlage VIII bij de onderhavige verordening.

4. De informatie over de resultaten van de in lid 1, tweede alinea, van het onderhavige artikel en in artikel 83, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde controles wordt opgesteld volgens het model in bijlage IX bij de onderhavige verordening.

5. Het in lid 1, vijfde alinea, van het onderhavige artikel en in artikel 83, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde overzicht van de verzoeken, met inbegrip van de controleresultaten, wordt opgesteld volgens het model in bijlage X bij de onderhavige verordening.

6. De krachtens lid 1 van het onderhavige artikel te verstrekken informatie moet worden meegedeeld in elektronische vorm in het in bijlage II, deel 2, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 991/2013 vastgestelde format.

Artikel 46

Jaarprogramma’s en jaarverslagen

1. Het in artikel 84 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde jaarlijkse controleprogramma wordt opgesteld volgens het model in bijlage XI bij de onderhavige verordening.

2. In het in artikel 86, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde jaarverslag worden gegevens over de ondervonden moeilijkheden en de voor de oplossing daarvan genomen maatregelen opgenomen en worden in voorkomend geval suggesties ter verbetering gedaan.

Het jaarverslag bevat nadere informatie over alle met de toepassing van titel V, hoofdstuk III, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 gepaard gaande en in bijlage XII bij de onderhavige verordening opgenomen aspecten, en deze informatie wordt weergegeven in duidelijk aangegeven secties conform de in de laatstgenoemde bijlage vermelde kopjes.

3. De op grond van het onderhavige artikel en artikel 45 te verstrekken informatie wordt meegedeeld op papier of in elektronische vorm, in een tussen afzender en ontvanger overeen te komen format.

4. De Commissie evalueert jaarlijks de geboekte vooruitgang in haar in artikel 109 van Verordening (EUn) nr. 1306/2013 bedoeld financieel jaarverslag over het beheer van de Fondsen.

Artikel 47

Specifieke diensten

1. De in artikel 85 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde specifieke diensten worden belast met de in dat artikel genoemde taken en bovendien met:

a) de opleiding van de nationale functionarissen die met de in deze afdeling bedoelde controles zijn belast, met het oog op de verwerving van voldoende kennis voor het vervullen van hun taken;

b) het beheer van de controleverslagen en andere documenten betreffende de controles die zijn verricht en zijn voorgeschreven in het kader van titel V, hoofdstuk III, van Verordening (EU) nr. 1306/2013;

c) de opstelling en toezending van de in artikel 84 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde programma’s en de in artikel 86, lid 1, van die verordening bedoelde verslagen.

2. De lidstaten verlenen specifieke diensten alle bevoegdheden toe die nodig zijn om de in lid 1 bedoelde taken uit te voeren.

Deze diensten bestaan uit een passend aantal personeelsleden met een adequate opleiding om deze taken uit te voeren.

3. Een lidstaat met een minimumaantal te controleren ondernemingen van minder dan tien, hoeft geen specifieke dienst op te richten.







HOOFDSTUK V

ZEKERHEDEN







AFDELING 1

Toepassingsgebied, informatietechnologie, overmacht

Artikel 48

Toepassingsgebied

Dit hoofdstuk is van toepassing in alle gevallen waarin de sectorale landbouwwetgeving een zekerheid oplegt, ongeacht of de specifieke term „zekerheid” wordt gebruikt.

Dit hoofdstuk is niet van toepassing op zekerheden die worden gesteld als garantie voor de betaling van bij invoer of uitvoer verschuldigde rechten als bedoeld in Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad ( 10 ).

Artikel 49

e-Administratie

Mededelingen, documenten en zekerheden mogen aan de hand van informatietechnologie (IT) worden geproduceerd, verwerkt en beheerd, op voorwaarde dat de gebruikte systemen worden beheerd overeenkomstig de officieel goedgekeurde kwaliteits- en beveiligingsprotocollen die geschikt zijn voor dergelijke systemen.

Indien de bevoegde autoriteit vanwege verschillen tussen IT-systemen geen toegang heeft tot voor verificatiedoeleinden vereiste documenten, worden deze documenten afgedrukt en als authentiek gecertificeerd door de voor het beheer van die IT-systemen bevoegde autoriteit („de autoriteit van afgifte”) of door een autoriteit die bevoegd is om documenten als eensluidend afschrift te waarmerken.

Deze uitdraaien mogen worden vervangen door een elektronisch bericht tussen de autoriteit van afgifte en de begunstigde of de bevoegde autoriteit, op voorwaarde dat de autoriteit van afgifte een officieel goedgekeurd waarmerkingsprotocol verstrekt dat borg staat voor de authenticiteit van de boodschap.

Artikel 50

Termijnen in geval van overmacht

1. Dit artikel is van toepassing wanneer in een specifieke verordening ernaar verwezen wordt.

2. Een verzoek om erkenning van een geval van overmacht is niet ontvankelijk indien de bevoegde autoriteit dit later ontvangt dan dertig kalenderdagen na:

a) de datum waarop de bevoegde autoriteit de marktdeelnemer in kennis heeft gesteld van de vastgestelde niet-nakoming van de betrokken verplichting als bedoeld in artikel 23, lid 2, van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 907/2014, het verstrijken van de termijn voor nakoming van de betrokken verplichting als bedoeld in artikel 23, lid 3, van die verordening, of het verstrijken van de termijn voor overlegging van het bewijs van nakoming van de betrokken verplichting als bedoeld in artikel 23, lid 4, van die verordening;

b) de termijn voor indiening van offertes in een derde land waar de betrokken inschrijving gekoppeld is aan een certificaat met vaststelling vooraf van de uitvoerrestitutie.

3. De marktdeelnemers leveren uiterlijk 181 kalenderdagen na het verstrijken van de periode waarin de verplichting volledig moet zijn nagekomen, ten genoegen van de bevoegde autoriteit het bewijsmateriaal voor de omstandigheden die zij als overmacht beschouwen. De marktdeelnemers kunnen extra tijd