1983L0182 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 28 maart 1983
betreffende de belastingvrijstellingen bij de tijdelijke invoer van bepaalde vervoermiddelen binnen
de Gemeenschap
(83/182/EEG)
(PB L 105 van 23.4.1983, blz. 59)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►A1Toetredingsakte van Spanje en Portugal L 302 23 15.11.1985
►A2Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
►A3Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek
Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek
Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de SlowaakseRepubliek en de aanpassing van de Verdragen waarop de EuropeseUnie is gegrondL 236 33 23.9.2003
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 28 maart 1983
betreffende de belastingvrijstellingen bij de tijdelijke invoer van
bepaalde vervoermiddelen binnen de Gemeenschap
(83/182/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 99,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Europese Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat het vrije verkeer van ingezetenen van de Gemeen-
soap binnen de Gemeenschap wordt belemmerd door debelastingregelingen die worden toegepast bij de tijdelijke invoer vanbepaalde vervoermiddelen voor persoonlijk of beroepsmatig gebruik;
Overwegende dat het opheffen van de door deze belastingregelingen
veroorzaakte belemmeringen vooral noodzakelijk is voor de vormingvan een economische markt met soortgelijke kenmerken als eenbinnenlandse markt;
Overwegende dat de hoedanigheid van ingezetene van een Lid-Staat in
bepaalde gevallen met zekerheid moet kunnen worden vastgesteld;
Overwegende dat het wenselijk is gebleken in een eerste stadium de
werkingssfeer van deze richtlijn voor bepaalde vervoermiddelen tebeperken tot die welke zijn verworven of ingevoerd onder toepassingvan de algemene belastingregels voor de binnenlandse markt van eenLid-Staat,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Werkingssfeer
1. De Lid-Staten verlenen onder de hierna vastgestelde voorwaarden
bij de tijdelijke invoer uit een Lid-Staat van motorvoertuigen — met
inbegrip van de aanhangwagens daarvan —, caravans, pleziervaar-
tuigen, sportvliegtuigen, rijwielen en rijpaarden vrijstelling:
— van omzetbelasting, accijnzen en alle andere verbruiksbelastingen;
— van de in de bijlage genoemde belastingen.
2. De in lid 1 bedoelde vrijstelling geldt eveneens voor de normale
reservedelen, het normale toebehoren en de normale uitrusting diemeegevoerd worden met de vervoermiddelen.
3. Bedrijfsvoertuigen zijn van de in lid 1 bedoelde vrijstelling uitge-
sloten.
4. a) De werkingssfeer van deze richtlijn strekt zich niet uit tot de
tijdelijke invoer van personenvoertuigen, caravans, pleziervaar-tuigen, sport vliegtuigen en rijwielen voor persoonlijk gebruik
die niet onder toepassing van de algemene belastingregels voor
de binnenlandse markt van een Lid-Staat zijn verkregen of inge-voerd en/of die, uit hoofde van de uitvoer, in aanmerking komenvoor ontheffing of teruggave van omzetbelasting, accijnzen ofandere verbruiksbelastingen.1983L0182 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 2
(1) PB nr. C 267 van 21. 11. 1975, blz. 8.
(2) PB nr. C 53 van 8. 3. 1976, blz. 37.
(3) PB nr. C 131 van 12. 6. 1976, blz. 50.
▼B
Vervoermiddelen die zijn verkregen in omstandigheden als
bedoeld in artikel 15, punt 10, van Richtlijn 77/388/EEG (1)
worden voor de toepassing van deze richtlijn beschouwd als te
hebben voldaan aan de algemene belastingregels voor de binnen-
landse markt van een Lid-Staat; de Lid-Staten kunnen evenwelvervoermiddelen die zijn verkregen onder de in het derde streepjevan genoemd punt 10 bedoelde voorwaarden, beschouwen alsniet te hebben voldaan aan deze regels.
b) Vóór 31 december 1985 stelt de Raad met eenparigheid van
stemmen, op voorstel van de Commissie, de communautaireregels vast voor de toekenning van de vrijstellingen voor de suba), eerste alinea, bedoelde vervoermiddelen, er daarbij rekening
mee houdend dat dubbele belasting moet worden voorkomen en
dat vervoermiddelen voor persoonlijk gebruik normaal envolledig moeten worden belast.
Artikel 2
Definities
In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder:
a) „bedrijfsvoertuig”: elk voertuig dat op grond van zijn constructie-
type en zijn uitrusting geschikt en bestemd is voor vervoer, al dan
niet tegen betaling:
— van meer dan negen personen, met inbegrip van de bestuurder,
— van goederen, alsmede elk voertuig bestemd voor bijzonder
gebruik ander dan vervoer in eigenlijke zin;
b) „personenvoertuig”: elk ander dan de sub a) bedoelde voertuigen,
eventueel met inbegrip van de aanhangwagen ervan;
c) „beroepsmatig gebruik” van een vervoermiddel: het gebruik van dit
vervoermiddel voor de rechtstreekse uitoefening van een werkzaam-
heid tegen betaling of met winstoogmerk;
d) „persoonlijk gebruik”: elk ander dan beroepsmatig gebruik.
Artikel 3
Tijdelijke invoer van bepaalde vervoermiddelen voor persoonlijk
gebruik
Een vrijstelling van de in artikel 1 bedoelde belastingen wordt verleend
voor een al dan niet ononderbroken duur van niet meer dan zes
maanden per tijdvak van twaalf maanden bij de tijdelijke invoer vanpersonenvoertuigen, caravans, pleziervaartuigen, sportvliegtuigen enrijwielen, onder de volgende voorwaarden:
a) de particulier die deze goederen invoert dient:
aa) zijn gewone verblijfplaats te hebben in een andere Lid-Staat
dan die van de tijdelijke invoer,
bb) deze vervoermiddelen te bezigen voor persoonlijk gebruik;
b) de vervoermiddelen mogen niet worden overgedragen noch
verhuurd in de Lid-Staat van tijdelijke invoer, noch uitgeleend aaneen ingezetene van deze Lid-Staat. Personenvoertuigen die toebe-horen aan een verhuuronderneming met maatschappelijke zetel inde Gemeenschap, kunnen evenwel met het oog op wederuitvoeraan een niet-ingezetene worden wederverhuurd, indien zij zich in
het land bevinden ingevolge de uitvoering van een huurovereen-
komst die aldaar is verstreken. Zij mogen ook naar de Lid-Staatvan de plaats van oorspronkelijke huur worden teruggebracht dooreen personeelslid van de verhuuronderneming, ook als dit perso-neelslid ingezetene is van de Lid-Staat van tijdelijke invoer.1983L0182 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 3
(1) PB nr. L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1.
▼B
Artikel 4
Tijdelijke invoer van personenvoertuigen voor beroepsmatig
gebruik
1. Vrijstelling van de in artikel 1 bedoelde belastingen wordt
verleend bij de tijdelijke invoer van 'een personenvoertuig voorberoepsmatig gebruik, onder de volgende voorwaarden:
a) de particulier die het personenvoertuig invoert:
aa) moet. zijn gewone verblijfplaats hebben in een andere Lid-Staat
dan die van de tijdelijke invoer;
bb) mag het voertuig binnen de Lid-Staat van tijdelijke invoer niet
gebruiken voor het vervoer van personen tegen betaling ofander materieel voordeel of voor het industrieel en/of commer-cieel vervoer van goederen, al dan niet tegen betaling;
b) het personenvoertuig mag niet worden overgedragen, verhuurd of
uitgeleend in de Lid-Staat van tijdelijke invoer;
c) het personenvoertuig moet zijn verkregen of ingevoerd met toepas-
sing van de algemene belastingregeling, geldende voor debinnenlandse markt van de Lid-Staat waarin de gebruiker zijngewone verblijfplaats heeft, en mag niet uit hoofde van zijn uitvoer
in aanmerking komen voor ontheffing of teruggave van omzetbelas-
ting, accijnzen of andere verbruiksbelastingen.
Deze voorwaarde wordt geacht te zijn vervuld wanneer dit voertuig
voorzien is van een gewone kentekenplaat van de Lid-Staat van
registratie, met uitzondering van tijdelijke kentekenplaten.
In het geval van personenvoertuigen die zijn geregistreerd in een Lid-
Staat waar de afgifte van gewone kentekenplaten niet is gekoppeld aande inachtneming van de algemene belastingregeling, geldende voor debinnenlandse markt, dienen de gebruikers evenwel door het overleggenvan een passend bewijsmiddel het bewijs te leveren van de betalingvan de verbruiksbelastingen.
2. De in lid 1 bedoelde vrijstelling zal een al dan niet ononder-
broken duur hebben van:
— zeven maanden per tijdvak van twaalf maanden bij de invoer van
een personenvoertuig door de tussenpersonen in de handel bedoeldin artikel 3 van Richtlijn 64/224/EEG (
1);
— zes maanden per tijdvak van twaalf maanden in alle andere
gevallen.
Artikel 5
Bijzondere gevallen van tijdelijke invoer van personenvoertuigen
1. Vrijstelling van de in artikel 1 genoemde belastingen wordt bij de
tijdelijke invoer van personenvoertuigen verleend in de volgendegevallen:
a) wanneer een personenvoertuig, geregistreerd in het land waar de
gebruiker zijn gewone verblijfplaats heeft, wordt gebruikt voor deweg die hij regelmatig op het grondgebied van een andere Lid-Staataflegt om zich van zijn verblijfplaats naar de arbeidsplaats van deonderneming en terug te begeven. Voor deze vrijstelling gelden
geen tijdsbeperkingen;
b) wanneer een student een personenvoertuig, geregistreerd in de Lid-
Staat waar hij zijn gewone verblijfplaats heeft, gebruikt op het
grondgebied van een andere Lid-Staat waar de student uitsluitend
verblijft om te studeren.
2. Het verlenen van de in lid 1 bedoelde vrijstellingen is uitsluitend
onderworpen aan de voorwaarden genoemd in artikel 4, lid 1, suba), b )en c).1983L0182 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 4
(1) PB nr. 56 van 4. 4. 1964, blz. 869/64.
▼B
Artikel 6
Vrijstelling voor de tijdelijke invoer van rijpaarden in het kader
van het toerisme te paard
Belastingvrijstelling als bedoeld in artikel 1 wordt in iedere Lid-Staat
voor een tijdvak van drie maanden bij de tijdelijke invoer vanrijpaarden verleend onder de volgende voorwaarden:
a) de rijpaarden moeten op het grondgebied van de Lid-Staat van tijde-
lijke invoer binnenkomen met het oog op en/of tijdens door hunruiters gemaakte trektochten. De Lid-Staten mogen de invoer vanpaarden met een vervoermiddel, wanneer deze geschiedt door hun
ingezetenen, uitsluiten van de belastingvrijstelling;
b) de vrijstelling moet uiterlijk bij het binnenkomen op het grondge-
bied van de Lid-Staat van tijdelijke invoer worden aangevraagd.
Wordt zij vóór de tijdelijke invoer aangevraagd, dan kan de ruiter
worden vrijgesteld van de verplichting om via een grenspost op hetgrondgebied van de Lid-Staat van tijdelijke invoer binnen te komen;
c) de rijpaarden mogen noch worden verhuurd, noch uitgeleend, noch
overgedragen aan derden in de Lid-Staat van tijdelijke invoer, nochgebruikt voor andere doeleinden dan de trektocht.
Artikel 7
Algemene regels ter bepaling van de verblijfplaats
1. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder „gewone
verblijfplaats” verstaan de plaats waar iemand gewoonlijk verblijft, datwil zeggen gedurende ten minste 185 dagen per kalenderjaar wegens
persoonlijke en beroepsmatige bindingen, of, voor personen zonder
beroepsmatige bindingen, wegens persoonlijke bindingen, waaruitnauwe banden tussen hemzelf en de plaats waar hij woont blijken.
De gewone verblijfplaats van iemand die zijn beroepsmatige bindingen
op een andere plaats heeft dan zijn persoonlijke bindingen en daardoor
afwisselend verblijft op verschillende plaatsen gelegen in twee of meerLid-Staten, wordt evenwel geacht zich op dezelfde plaats te bevindenals zijn persoonlijke bindingen, op voorwaarde dat hij daar op gere-gelde tijden terugkeert. Deze laatste voorwaarde vervalt wanneer debetrokkene in een Lid staat verblijft voor een opgdracht van een
bepaalde duur. Het feit dat college wordt gelopen of een school wordt
bezocht, houdt niet in dat de gewone verblijfplaats wordt verplaatst.
2. Particulieren tonen met passende middelen, met name met hun
identiteitskaart of enig ander legitimatiebewijs, aan waar hun gewone
verblijfplaats is.
3. Indien de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van invoer de
juistheid van de verklaring van de gewone verblijplaats die is afgelegdovereenkomstig lid 2 in twijfel trekken of met het oog op bepaaldespecifieke controles, kunnen zij om aanvullende inlichtingen of bewijs-
stukken verzoeken.
Artikel 8
Aanvullende regels ter bepaling van de verblijfplaats in geval van
beroepsmatig gebruik van een personenvoertuig
In uitzonderlijke gevallen, waarin ondanks de in artikel 7, lid 3,
bedoelde, aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van invoerverstrekte aanvullende inlichtingen, ernstige twijfel blijft bestaan, kanvoor de tijdelijke invoer van een personenvoertuig voor beroepsmatiggebruik het storten van een borgsom worden verlangd.
Wanneer de gebruiker van het voertuig echter het bewijs levert dat hij
in een andere Lid-Staat zijn gewone verblijfplaats heeft, dienen deautoriteiten van de Lid-Staat van tijdelijke invoer de borgsom binnentwee maanden na het leveren van dit bewijs terug te betalen.1983L0182 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 5
▼B
Artikel 9
Bijzondere regelingen
1. De Lid-Staten kunnen meer liberale regelingen handhaven en/of
treffen dan die waarin deze richtlijn voorziet. Zij kunnen met name opverzoek van de invoerende persoon de tijdelijke invoer toestaan vooreen duur die langer is dan die welke wordt genoemd in artikel 3 enartikel 4, lid 2. In het laatstgenoemde geval hebben de Lid-Staten het
recht om de in de bijlage genoemde belastingen te heffen gedurende
langere periodes dan die welke in deze richtlijn zijn vastgesteld. DeLid-Staten kunnen ook toestaan dat de in artikel 3, subb ), tweede zin,bedoelde personenvoertuigen met het oog op hun wederuitvoer wordenwederverhuurd aan een ingezetene van de Lid-Staat van invoer.
2. De Lid-Staten mogen in geen geval krachtens deze richtlijn belas-
tingvrijstellingen binnen de Gemeenschap toepassen die minder gunstigzijn dan die welke zij voor vervoermiddelen uit derde landen zouden
verlenen.
3. Het Koninkrijk Denemarken wordt gemachtigd tot handhaving
van de in Denemarken geldende voorschriften met betrekking tot de
gewone verblijfplaats volgens welke iedereen, studenten daaronderbegrepen voor het geval bedoeld in artikel 5, lid 1, sub b), geachtwordt zijn gewone verblijfplaats in Denemarken te hebben als hij erin een tijdvak van 24 maanden gedurende één jaar of 365 dagenverblijft.
Om evenwel elke dubbele heffing te vermijden:
— wanneer de toepassing van deze voorschriften ertoe leidt te
besluiten dat een persoon twee verblijfplaatsen heeft, bevindt de
normale verblijfplaats van deze persoon zich op de plaats waarzijn echtgenote en zijn kinderen verblijven;
— in soortgelijke gevallen pleegt het Koninkrijk Denemarken met de
andere betrokken Lid-Staat overleg om te bepalen welke van de
twee verblijfplaatsen voor de belasting moet worden gekozen.
Binnen drie jaar gaat de Raad aan de hand van een verslag van de
Commissie over tot een nieuwe bespreking van de in het onderhavigelid bedoelde afwijking en stelt hij, in voorkomend geval, op voorstelvan de Commissie krachtens artikel 99 van het Verdrag de nodigemaatregelen voor de intrekking ervan vast.
4. De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de in lid 1
bedoelde regelingen op het ogenblik waarop zij voldoen aan deverplichtingen van artikel 10. Vervolgens deelt de Commissie deze
regelingen mee aan de andere Lid-Staten.
Artikel 10
Slotbepalingen
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1984 aan dezerichtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld inkennis.
2. Wanneer de praktische toepassing van deze richtlijn op moeilijk-
heden stuit, nemen de bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staten in onderlinge overeenstemming de noodzakelijke besluiten, metname rekening houdende met de overeenkomsten en communautaire
richtlijnen op het gebied van wederzijdse bijstand.
3. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle belangrijke
bepalingen van nationaal recht mede, die zij op het onder deze richtlijn
vallende gebied vaststellen.
4. De Commissie brengt na raadpleging van de Lid-Staten om de
twee jaar aan de Raad en het Europese Parlement verslag uit over detoepassing van deze richtlijn in de Lid-Staten, met name voor watbetreft het begrip „gewone verblijfplaats”, en stelt de communautairebepalingen voor die nodig zijn om te komen tot de invoering van eeneenvormig stelsel in alle Lid-Staten.1983L0182 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 6
▼B
Artikel 11
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1983L0182 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 7
▼A2
BIJLAGE
Lijst van belastingen als bedoeld in artikel 1, lid 1, tweede streepje
BELGIË
— Verkeersbelasting op de autovoertuigen (Koninklijk Besluit van 23
november 1965 houdende codificatie van de wettelijke bepalingen betref-
fende de met de inkomstenbelastingen gelijkgestelde belastingen —
Belgisch Staatsblad van 18 januari 1966)
— Taxe de circulation sur les véhicules automobiles (Arrêté royal du 23
novembre 1965 portant codificationdes dispositions légales relatives aux
taxes assimilées aux impôts sur les revenus — Moniteur belge du 18 janvier
1966)
DENEMARKEN
— Vægtafgift af motorkøretøjer (Lovbekendtgørelse nr. 163 af 31. marts 1993)
BONDSREPUBLIEK DUITSLAND
— Kraftfahrzeugsteuer (Kraftfahrzeugsteuergesetz — 1979)
— Kraftfahrzeugsteuer (Durchführungsverordnung — 1979)
GRIEKENLAND
—Τέλη κυκλοφορίας (Ν 2367 /53όπως ισχύει σήµερα)
SPANJE
— Tributos Locales sobre circulación de vehículos automóviles (establecido en
base a la Ley 41/1979,de 19 de noviembre, de Bases de Régimen Local y al
Real Decreto 3250/1976, de 30 de diciembre)
FRANKRIJK
— Taxe différentielle sur les véhicules à moteur (Loi no77 — 1467 du 30
décembre 1977)
— Taxe sur les véhicules d'une puissance fiscale supérieure à 16 CV immatri-
culés dans la catégoriedes voitures particulières (Loi de finances 1979 -
Article 1007 du code général des impôts)
IERLAND
— Motor vehicle excise duties (Finance (Excise duties) (Vehicles) Act 1952 as
amended, and Section 94, Finance Act 1973 as amended)
ITALIË
— Tassa sulla circolazione degli autoveicoli (TU delle leggi sulle tasse automo-
bilistiche approvato con DPR N. 39 del 5 febbraio 1993 e successive
modificazioni)
LUXEMBURG
— Taxe sur les véhicules automoteurs (Loi allemande du 23 mars 1935 (Kraft-
fahrzeugsteuergesetz) maintenue en vigueur par l'arrêté grand-ducal du 26
octobre 1944, modifiée par la loi du 4 août 1975 et les règlements grand-
ducaux du 15 septembre 1975 et du 31 octobre 1975 et du 31 octobre 1975)
NEDERLAND
— Motorrijtuigenbelasting (wet op de motorrijtuigenbelasting 21 juli 1966, Stb
332 — wet van 18 december 1969/Stb 548)
OOSTENRIJK
— Kraftfahrzeugsteuer (BGBl. Nr. 449/1992)
PORTUGAL
— Imposto sobre veículos (Decreto-Lei no143/78, de 12 de Junho)
— Imposto de compensação (Decreto-Lei no354-A/82, de 9 de Setembro)1983L0182 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 8
▼A2
FINLAND
— Moottoriajoneuvovero —motorfordonsskatt(Laki moottoriajoneuvoverosta —
Lag om skatt på motorfordon 722/66)
ZWEDEN
— Fordonsskatt (Fordonsskattelagen 1988:327)
VERENIGD KONINKRIJK
— Vehicle excise duty (Vehicles (Excise) Act 1971)
'TSJECHIË
— Silni ční da ň
CYPRUS
—Ο περί Τελωνειακών ∆ασµών και Φόρων Καταναλώσεως Νόµος
—Ο περί Μηχανοκινήτων Οχηµάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόµος
του 1972, όπως τροποποιήθηκε
—Οι περί Μηχανοκινήτων Οχηµάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανο-
νισµοί του 1984, όπως τροποποιήθηκαν
LETLAND
— akc īzes nodoklis (likums „Par akc īzes nodokli”, pie ņemts 1999. gada 25.
novembr ī)
— transportl īdzek ļu ikgad ējānodeva (likums „Par transportl īdzek ļu ikgad ējo
nodevu”, pie ņemts 2001. gada 22. novembr ī)
LITOUWEN
— Preki ųapyvartos mokestis ((Žin., 2002, Nr. 56-2229)
MALTA
— Dazju tas-Sisa fuq Vetturi bil-Mutur (Att dwar Taxxa tar- Re ġistrazzjoni tal-
Vetturi bil-Mutur, Kap. 368)
SLOVENIË
— Davki od prometa motornih vozil (Zakon o davkih na motorna vozila, Ur.l.
RS, št. 52/99)
SLOWAKIJE
— Zákon o cestnej dani1983L0182 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 9
▼A3