1969L0169 — NL — 05.07.1982 — 004.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 28 mei 1969
inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de
vrijstellingen van omzetbelastingen en accijnzen die bij invoer worden geheven in het internatio-
nale reizigersverkeer
(69/169/EEG)
(PB L 133 van 4.6.1969, blz. 6)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Tweede richtlijn 72/230/EEG van de Raad van 12 juni 1972 L 139 28 17.6.1972
►M2Derde Richtlijn 78/1032/EEG van de Raad van 19 december 1978 L 366 28 28.12.1978
►M3Vierde Richtlijn 78/1033/EEG van de Raad van 19 december 1978 L 366 31 28.12.1978
►M4Richtlijn 81/933/EEG van de Raad van 17 november 1981 L 338 24 25.11.1981
►M5Richtlijn 82/443/EEG van de Raad van 29 juni 1982 L 206 35 14.7.1982
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 28 mei 1969
inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen met betrekking tot de vrijstellingen van omzetbelas-tingen en accijnzen die bij invoer worden geheven in het
internationale reizigersverkeer
(69/169/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 99,
Gezien het voorstel van de Commissie,Overwegende dat het, ondanks de totstandkoming van de douane-unie,
welke in het handelsverkeer tussen de Lid-Staten de afschaffing metzich bracht van de douanerechten en van het merendeel der heffingenvan gelijke werking, noodzakelijk is, in afwachting van een verder-gaande harmonisatie der indirecte belastingen, in dit handelsverkeer debelastingheffing bij invoer en het ontheffen van belasting bij uitvoer, te
handhaven;
Overwegende dat het wenselijk is dat de bevolking der Lid-Staten zelfs
vóór deze harmonisatie, zich meer bewust wordt van de realiteit van degemeenschappelijke markt en dat te dien einde maatregelen wordengenomen om in het reizigersverkeer tussen de Lid-Staten de regelingvoor de belastingheffing bij invoer verder te liberaliseren; dat leden
van het Europese Parlement herhaaldelijk op deze maatregelen hebben
aangedrongen;
Overwegende dat dergelijke verlichtingen voor het reizigersverkeer een
verdere stap vormen naar de onderlinge openstelling van de marktender Lid-Staten en naar het scheppen van omstandigheden welkeanaloog zijn aan die van een binnenlandse markt;
Overwegende dat deze verlichtingen beperkt moeten blijven tot de niet-
commerciële invoer van goederen door reizigers; dat deze goederen in
de regel in het land van herkomst (land van uitreis) slechts inclusief
belasting kunnen worden verworven, zodat het door het land van inreisafzien — binnen de gestelde grenzen — van de heffing van omzetbe-lasting en accijnzen bij invoer, vermijdt dat dubbele belastingheffingplaatsvindt, zonder dat zulks ertoe leidt dat geen belasting wordtgeheven;
Overwegende dat een communautaire regeling inzake verlichting van
belastingen bij invoer ook in het reizigersverkeer tussen derde landen
en de Gemeenschap noodzakelijk is,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Goederen die deel uitmaken van de persoonlijke bagage van uit
derde landen komende reizigers zijn vrijgesteld van omzetbelastingenen accijnzen die bij invoer worden geheven, mits het invoer betreftwaaraan elk handelskarakter vreemd is en de totale waarde van diegoederen per persoon niet meer dan ►
M4vijfenveertig Ecu ◄
bedraagt.
2. Voor reizigers beneden de vijftien jaar kunnen de Lid-Staten het
bedrag van deze vrijstelling beperken tot minimaal ►M4drieëntwintig
Ecu◄.
3. Overtreft de totale waarde van verscheidene goederen per persoon
►M5het bedrag genoemd in lid 1 ◄, c.q. het overeenkomstig lid 2
vastgestelde bedrag, dan wordt de vrijstelling tot deze bedragenverleend voor die goederen waarvoor bij afzonderlijke invoer, deze1969L0169 — NL — 05.07.1982 — 004.001 — 2
▼M3
▼B
▼B
vrijstelling had kunnen worden verleend, met dien verstande dat de
waarde van een afzonderlijk goed niet mag worden gesplitst.
Artikel 2
1. Goederen die deel uitmaken van de persoonlijke bagage van reizi-
gers afkomstig uit Lid-Staten van de Gemeenschap, zijn vrijgesteld vande omzetbelastingen en accijnzen die bij invoer worden geheven, mits
deze goederen voldoen aan de voorwaarden van de artikelen 9 en 10
van het Verdrag en werden verkregen onder de algemene belastingre-geling van de binnenlandse markt van een van de Lid-Staten, en hetinvoer betreft waaraan elk handelskarakter vreemd is en de totalewaarde van die goederen per person niet meer dan►
M5tweehonderdtien Ecu ◄bedraagt.
2. Voor reizigers beneden de vijftien jaar kunnen de Lid-Staten het
bedrag van deze vrijstelling beperken tot minimaal ►M5zestig
Ecu◄.
3. Overtreft de totale waarde van verscheidene goederen per persoon
►M5het bedrag genoemd in lid 1 ◄, c.q. het overeenkomstig lid 2
vastgestelde bedrag, dan wordt de vrijstelling tot deze bedragenverleend voor die goederen waarvoor, bij afzonderlijke invoer, dezevrijstelling had kunnen worden verleend, met dien verstande dat de
waarde van een afzonderlijk goed niet mag worden gesplitst.
4. Indien de in lid 1 bedoelde reis plaatsvindt:
— via het grondgebied van een derde land, met dien verstande dat
voor de toepassing van deze richtlijn het zonder landing over-vliegen van een grondgebied niet als een reis via dat grondgebiedwordt aangemerkt, of
— vanuit een gebiedsdeel van een andere Lid-Staat, in welk deel de
omzetbelasting en/of de accijnzen niet van toepassing zijn opgoederen die aldaar worden verbruikt,
moet de reiziger kunnen aantonen dat de in zijn bagage meegevoerde
goederen werden verkregen onder de voor de binnenlandse markt van
een der Lid-Staten in het algemeen geldende belastingregelingen en
dat deze goederen niet voor enigerlei teruggaaf van omzetbelasting en/of accijnzen in aanmerking komen. Wanneer dit bewijs niet kanworden geleverd, is artikel 1 van toepassing.
5. De totale waarde van de met vrijstelling toe te laten goederen
mag in geen geval de in de leden 1 en 2 vastgestelde bedragen over-schrijden.
Artikel 3
Voor de toepassing van deze richtlijn:1. wordt voor het bepalen van de vrijstelling bedoeld in de artikelen 1
en 2 de waarde van de persoonlijke goederen die tijdelijk wordeningevoerd of na tijdelijke uitvoer wederom worden ingevoerd, buiten
beschouwing gelaten.
2. wordt als invoer waaraan elk handelskarakter vreemd is beschouwd
de invoer welke:
a) een incidenteel karakter draagt, en
b) uitsluitend betrekking heeft op goederen, bestemd voor persoon-
lijk gebruik van de reizigers dan wel voor gebruik door leden van
hun gezin of bestemd om ten geschenke te worden aangeboden,
mits blijkens de aard en de hoeveelheid der goederen aan dieinvoer geen commerciële overwegingen ten grondslag liggen.
3. Onder persoonlijke bagage wordt verstaan alle bagage die de
reiziger bij zijn aankomst bij de douane kan aangeven, alsmede de1969L0169 — NL — 05.07.1982 — 004.001 — 3
▼M2
▼B
▼M2
▼B
▼M3
▼M3
bagage die hij later bij die douane aangeeft, mits hij kan bewijzen
dat deze bij zijn vertrek als begeleide bagage was ingeschreven bijde maatschappij die zijn vervoer heeft verzorgd.
Draagbare reservoirs die brandstof bevatten, worden niet als
persoonlijke bagage beschouwd. Voor elk motorvoertuig wordtevenwel vrijstelling van rechten verleend voor de zich in een derge-
lijk reservoir bevindende brandstof tot een hoeveelheid van
maximaal 10 liter, onverminderd de nationale bepalingen inzakebezit en vervoer van brandstof.
Artikel 4
1. Onverminderd de nationale voorschriften welke ter zake gelden
voor reizigers die hun verblijfplaats buiten Europa hebben, past iedereLid-Staat ten aanzien van de invoer met vrijstelling van omzetbelastingen accijnzen van de hieronder genoemde goederen de volgende kwanti-tatieve beperkingen toe:
I
Verkeer tussen derde
landen en de
GemeenschapII
Verkeer tussen Lid-
Staten
a) tabaksprodukten:
sigaretten 200 stuks 300 stuksofcigarillo's (sigaren die per stuk niet
meer dan 3 gram wegen) 100 stuks 150 stuks
ofsigaren 50 stuks 75 stuksofrooktabak 250 gram 400 gram
b) alcoholische dranken:
— gedistilleerde en alcoholhoudende
dranken met een alcoholgehalte van
meer dan ►
M522 % vol ◄1 fles van het
gebruikelijke type
(van 0,70 liter tot
1 liter)in totaal 1,5 liter
of
gedistilleerde en alcoholhoudende
dranken, aperitieven op basis vanwijn of van alcohol, met een alco-holgehalte van ten hoogste
►
M522 % vol ◄; mousserende
wijnen, likeurwijnen in totaal 2 liter►M2in totaal 4
liter◄
en
— niet-mousserende wijnen in totaal 2 liter in totaal 3 liter
c) parfum 50 gram 75 gram
entoiletwater ¼ liter ⅜liter
d) koffie 500 gram 750 gram
ofkoffie-extracten en -essences 200 gram 300 gram
e) thee 100 gram 150 gram
of1969L0169 — NL — 05.07.1982 — 004.001 — 4
▼B
▼M1
▼M1
I
Verkeer tussen derde
landen en de
GemeenschapII
Verkeer tussen Lid-
Staten
thee-extracten en -essences 40 gram 60 gram
2. Aan reizigers beneden de zeventien jaar wordt geen vrijstelling
voor de in lid 1, suba) en b ), genoemde goederen verleend.
Aan reizigers beneden de vijftien jaar wordt geen vrijstelling voor de in
lid 1, subd), genoemde goederen verleend.
3. De waarde van de in lid 1 genoemde goederen wordt, binnen de
in dat lid vastgestelde kwantitatieve begrenzingen en met inachtnemingvan de in lid 2 gestelde beperkingen, buiten beschouwing gelaten bij
het bepalen van de in de artikelen 1 en 2 bedoelde vrijstelling.
4. Indien de in artikel 2, lid 1, bedoelde reis plaatsvindt
— via het grondgebied van een derde land, met dien verstande dat
voor de toepassing van deze richtlijn het zonder landing over-vliegen van een grondgebied niet als een reis via dat grondgebiedwordt aangemerkt, of
— vanuit een gebiedsdeel van een andere Lid-Staat, in welk deel de
omzetbelasting en/of de accijnzen niet van toepassing zijn op
goederen die aldaar worden verbruikt,
moet de reiziger kunnen aantonen dat de in zijn bagage meegevoerde
goederen werden verkregen onder de voor de binnenlandse markt vaneen der Lid-Staten in het algemeen geldende belastingregelingen endat deze goederen niet voor enigerlei teruggaaf van omzetbelasting en/
of accijnzen in aanmerking komen. Wanneer dit bewijs niet kan
worden geleverd, zijn de in lid 1, in kolom I vermelde hoeveelhedenvan toepassing.
5. De totale hoeveelheid van de met vrijstelling toe te laten
goederen mag in geen geval de in lid 1, in kolom II vermelde hoeveel-
heden overschrijden.
Artikel 5
1. De Lid-Staten kunnen de waarde en/of de hoeveelheid van de
voor vrijstelling in aanmerking komende goederen beperken tot
1/10van de in artikel 2 en artikel 4, lid 1, kolom II, vermelde waarde en/of hoeveelheid, wanneer de goederen uit een andere Lid-Staat wordeningevoerd door personen die hun verblijfplaats hebben in het grensge-bied van de Lid-Staat van invoer of in dat van de aangrenzende Lid-
Staat, door grensarbeiders of door het personeel van de in het interna-
tionale verkeer gebruikte vervoermiddelen.
Voor de onderstaande produkten kunnen de vrijstellingen evenwel
worden beperkt tot de volgende grenzen:
a) tabaksprodukten:
sigaretten 40 stuks
ofcigarillo's (sigaren die per stuk niet meer
dan 3 gram wegen) 20 stuks
ofsigaren 10 stuksofrooktabak 50 gram1969L0169 — NL — 05.07.1982 — 004.001 — 5
▼M2
▼B
▼M2
▼B
▼M1
▼M1
b) alcoholische dranken:
— gedistilleerde en alcoholhoudende
dranken met een alcoholgehalte vanmeer dan ►
M522 % vol ◄ 0,25 liter
ofgedistilleerde en alcoholhoudende
dranken, aperitieven op basis van wijnof van alcohol, met een alcoholgehalte
van ten hoogste ►
M522 % vol ◄;
mousserende wijnen, likeurwijnen 0,50 liter
en
— niet-mousserende wijnen 0,50 liter
2. De Lid-Staten kunnen de waarde en/of hoeveelheid van de voor
vrijstelling in aanmerking komende goederen beperken, wanneer dezeuit een derde land worden ingevoerd door personen die hun verbiljf-plaats hebben in het grensgebied, door grensarbeiders of door hetpersoneel van de in het verkeeer tussen derde landen en de Gemeen-schap gebruikte vervoermiddelen.
3. De Lid-Staten kunnen de waarde en/of de hoeveelheid van de
voor vrijstelling in aanmerking komende goederen beperken, wanneerdeze uit een andere Lid-Staat worden ingevoerd door leden der strijd-
krachten van een Lid-Staat, met inbegrip van het burgerpersoneel,
alsmede van de echtgenoten en kinderen te hunnen laste, die in eenandere Lid-Staat zijn gestationeerd.
4. De in de leden 1 en 2 bedoelde beperkingen zijn niet van toepas-
sing wanneer de daarin genoemde personen het bewijs leveren dat zij
zich buiten het grensgebied begeven of dat zij niet terugkeren uit hetgrensgebied van de aangrenzende Lid-Staat of van het aangrenzendederde land.
Deze beperkingen blijven evenwel van toepassing op grensarbeiders en
het personeel van de in het internationale verkeer gebruikte vervoer-middelen wanneer zij goederen invoeren ter gelegenheid van eenverplaatsing in het kader van hun beroepsbezigheden.
5. Voor de toepassing van de in de leden 1, 2 en 4 bedoelde bepa-
lingen dient te worden verstaan onder:
— grensgebied, een gebied waarvan de breedte maximaal vijftien km
in rechte lijn, gemeten vanaf de grens van een Lid-Staat, magbedragen. Elke Lid-Staat moet evenwel gemeenten welke gedeelte-lijk binnen het grensgebied vallen, in hun geheel tot dat gebied
rekenen;
— grensarbeider, ieder die zich voor zijn gewone werkzaamheden op
werkdagen naar de andere zijde van de grens dient te begeven.
►
M16.◄De Lid-Staten kunnen de goederen van de posten
71.07 en 71.08 van het gemeenschappelijk douanetarief van vrijstelling
uitsluiten.
►M17.◄De Lid-Staten kunnen de bij artikel 4, lid 1, sub a) en
d), bedoelde hoeveelheden beperken voor reizigers die uit een derde
land een Lid-Staat binnenkomen.
Artikel 6
►M11.◄De Lid-Staten treffen passende maatregelen om te
voorkomen dat leveringen aan reizigers die in een Lid-Staat hun woon-plaats of hun gewone verblijfplaats, dan wel het centrum van hunberoepsbezigheden hebben en van de in deze richtlijn vervatte regelinggebruikmaken, van belasting worden ontheven.1969L0169 — NL — 05.07.1982 — 004.001 — 6
▼B
▼M2
2. Overminderd de regeling welke van toepassing is op de verkoop
vanuit onder douanetoezicht staande verkoopinrichtingen in luchtha-vens en op de verkoop aan boord van vliegtuigen, nemen de Lid-
Staten de nodige maatregelen ten aanzien van de verkoop in de klein-
handelsfase ten einde het, in de gevallen en onder de voorwaarden diein de leden 3 en 4 zijn vastgesteld, mogelijk te maken dat ontheffingvan omzetbelasting wordt verleend voor leveringen van goederen welkede reizigers bij het verlaten van een Lid-Staat in hun persoonlijke
bagage meevoeren. Van accijnzen mag geen enkele ontheffing worden
verleend.
3. Ten aanzien van reizigers die hun woonplaats of hun gewone
verblijfplaats buiten de Gemeenschap hebben, heeft elke Lid-Staat de
bevoegdheid de grenzen en de wijze van toepassing van de belasting-ontheffing vast te stellen.
Voor reizigers die hun woonplaats of hun gewone verblijfplaats, dan
wel het centrum van hun beroepsbezigheden in een Lid-Staat hebben,
is belastingontheffing slechts toegestaan voor voorwerpen waarvan de
waarde voor elk voorwerp afzonderlijk, inclusief belastingen, hoger isdan het in artikel 2, lid 1, vermelde bedrag.
De Lid-Staten kunnen hun ingezetenen van de belastingontheffing
uitsluiten.
4. De belastingontheffing is afhankelijk:
a) voor de in lid 3, eerste alinea, bedoelde gevallen, van de overleg-
ging van een exemplaar van de factuur of, in plaats daarvan, vaneen ander bewijsstuk, waarop door de douane van de Lid-Staat vanuitvoer is aangeduid dat de goederen zijn uitgevoerd;
b) voor de in lid 3, tweede alinea, bedoelde gevallen, van de overleg-
ging van een exemplaar van de factuur of, in plaats daarvan, vaneen ander bewijsstuk, voorzien van een aanduiding inzake defini-tieve invoer van de douane van de Lid-Staat of van een andere op
het gebied van omzetbelasting bevoegde instantie van deze Lid-
Staat.
5. Voor de toepassing van dit artikel dient te worden verstaan:
— onder woonplaats of gewone verblijfplaats de plaats welke als
zodanig is vermeld in het paspoort, op de identiteitskaart of, bijgebreke daarvan, op elk ander identiteitsbewijs dat door de Lid-Staat van uitvoer als geldig is erkend;
— onder voorwerp een goed of groep van goederen welke gewoonlijk
een geheel vormt.
Artikel 7
1. Voor de toepassing van deze richtlijn geldt als „Europese reke-
neenheid” (ERE) de rekeneenheid zoals die in het FinancieelReglement van 21 december 1977(
1) is gedefinieerd.
2. De voor de toepassing van deze richtlijn in aanmerking te nemen
tegenwaarde in nationale valuta van de ERE wordt eens per jaar vast-gesteld. De toe te passen koersen zijn die van de eerste werkdag vanoktober; zij worden met ingang van 1 januari van het jaar daarop vankracht.
3. De Lid-Staten mogen de bedragen in nationale valuta, voortvloei-
ende uit de omrekening van de in ERE luidende bedragen als bedoeldin de artikelen 1 en 2, afronden met ten hoogste 2 ERE.
4. De Lid-Staten kunnen het tijdens de in lid 2 bedoelde jaarlijkse
aanpassing geldende bedrag van de vrijstellingen onveranderd laten1969L0169 — NL — 05.07.1982 — 004.001 — 7
(1) PB nr. L 356 van 31. 12. 1977, blz. 1.▼M1
▼M2
▼M1
▼M2
▼M2
indien de omrekening van de in ERE uitgedrukte bedragen van de vrij-
stellingen, vóór de in lid 3 bedoelde afronding, leidt tot een wijzigingvan de in nationale valuta uitgedrukte vrijstelling met minder dan 5 %.
Artikel 7 bis
In het kader van het intracommunautaire verkeer nemen de Lid-Staten
de nodige maatregelen om de reizigers in de gelegenheid te stellen,stilzwijgend of door een eenvoudige mondelinge verklaring de verzeke-ring te geven dat zij zich houden aan de grenzen en de voorwaardenvan de toegestane vrijstellingen.
Artikel 8
1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om deze richtlijn
uiterlijk op 1 januari 1970 ten uitvoer te leggen.
2. Elke Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van de maatregelen
die hij voor de toepassing van deze richtlijn neemt.
De Commissie geeft deze inlichtingen door aan de overige Lid-Staten.
Artikel 9
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1969L0169 — NL — 05.07.1982 — 004.001 — 8
▼M1
▼B