Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de
instellingen
"BRICHTLIJN V AN DE RAAD
van 25 juni 1979
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende
kantelbeveiligingsinrichtingen op landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen (statische proeven)
(79/622/EEG)
(PB L 179 van 17.7.1979, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Richtlijn 82/953/EEG van de Commissie van 15 december 1982 L 386 31 31.12.1982
Gewijzigd bij:
"A1 Toetredingsakte van Spanje en Portugal L 302 23 15.11.19851979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 1
RICHTLIJN V AN DE RAAD
van 25 juni 1979
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten
betreffende kantelbeveiligingsinrichtingen op landbouw- of bos-
bouwtrekkers op wielen (statische proeven)
(79/622/EEG)
DE RAAD V AN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,
Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europese Parlement (
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Overwegende dat de technische voorschriften waaraan trekkers krachtens
de nationale wetgeving moeten voldoen, onder andere betrekking hebben
op de kantelbeveiligingsinrichtingen en de bevestiging daarvan op de
trekker;
Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat
verschillen; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde
voorschriften aannemen, hetzij ter aanvulling, hetzij in de plaats van hun
huidige regeling, met name ten einde voor elk type trekker de
EEG-goedkeuringsprocedure van Richtlijn 74/150/EEG van de Raad
van 4 maart 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen
van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van landbouw- of
bosbouwtrekkers op wielen (3) te kunnen invoeren;
Overwegende dat elke Lid-Staat, op grond van een geharmoniseerde
goedkeuringsprocedure voor onderdelen van kantelbeveiligingsinrichtin-
gen en de bevestiging daarvan op de trekker, in staat is te constateren of
de gemeenschappelijke constructie- en beproevingsvoorschriften worden
nageleefd en de andere Lid-Staten van het geconstateerde in kennis te
stellen door het toezenden van een afschrift van het goedkeurings-
formulier voor onderdelen dat voor elk type kantelbeveiligingsinrichting
en de bevestiging daarvan op de trekker wordt opgesteld; dat het
aanbrengen van een EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen op alle
inrichtingen die in overeenstemming met het als onderdeel goedgekeurde
type zijn gefabriceerd, een technische controle van deze inrichtingen in
de andere Lid-Staten overbodig maakt;
Overwegende dat de gemeenschappelijke voorschriften betreffende
andere onderdelen en kenmerken van de kantelbeveiligingsinrichting,
met name inzake afmetingen, deuren, veiligheidsvensters, voorkoming
van het voortrollen van de trekker bij het kantelen, en beveiliging van de
bijrijder op een later tijdstip zullen worden vastgesteld;
Overwegende dat het voornaamste doel van de geharmoniseerde
voorschriften is, de veiligheid van het wegverkeer en de arbeids-
veiligheid op het gehele grondgebied van de Gemeenschap te
waarborgen; dat hiertoe de verplichting dient te worden ingevoerd, de
in onderhavige richtlijn bedoelde trekkers van een kantelbeveiligings-
inrichting te voorzien; dat het tot een nader te bepalen tijdstip mogelijk
moet zijn dat trekkers zoals bedoeld in Richtlijn 77/536/EEG van de
Raad van 28 juni 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de
wetgevingen van de Lid-Staten betreffende kantelbeveiligingsinrichtin-
gen op landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen (4), worden uitgerust
met een kantelbeveiligingsinrichting, die hetzij voldoet aan Richtlijn
77/536/EEG, hetzij aan de onderhavige richtlijn;!B
(1) PB nr. C 296 van 11. 12. 1978, blz. 69.
(2) PB nr. C 128 van 21. 5. 1979, blz. 18.
(3) PB nr. L 84 van 28. 3. 1974, blz. 10.
(4) PB nr. L 220 van 29. 8. 1977, blz. 1.1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 2
Overwegende dat de onderlinge aanpassing van de nationale wetgevin-
gen inzake trekkers inhoudt dat de Lid-Staten onderling de controles
erkennen die door elk van hen op grond van de gemeenschappelijke
voorschriften worden uitgevoerd,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN V ASTGESTELD:
Artikel 1
1. Iedere Lid-Staat verleent de EEG-goedkeuring voor onderdelen voor
elk type kantelbeveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan op de
trekker dat voldoet aan de in de bijlagen I, II, III, IV en V opgenomen
constructie- en keuringsvoorschriften.
2. De Lid-Staat die de EEG-goedkeuring voor onderdelen heeft
verleend, treft de nodige maatregelen om, zonodig in samenwerking
met de bevoegde instanties van de andere Lid-Staten, voor zover
noodzakelijk, te controleren of de fabricage in overeenstemming is met
het als onderdeel goedgekeurde type. Deze controle beperkt zich tot
steekproeven.
Artikel 2
De Lid-Staten kennen de fabrikant van een trekker of de fabrikant van
een kantelbeveiligingsinrichting of hun respectieve gemachtigden een
EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen toe overeenkomstig het in
bijlage VI vastgestelde model voor elk type kantelbeveiligingsinrichting
en de bevestiging daarvan op de trekker, door hen goedgekeurd als
onderdeel krachtens artikel 1.
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen ten einde te voorkomen dat
merken worden gebruikt waardoor verwarring kan ontstaan tussen
inrichtingen van een krachtens artikel 1 goedgekeurd type en andere
inrichtingen.
Artikel 3
1. De Lid-Staten mogen het in de handel brengen van kantelbeveili-
gingsinrichtingen en de bevestiging daarvan aan de trekker, voorzien van
het EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen, niet verbieden om redenen
die verband houden met de constructie ervan.
2. Een Lid-Staat mag echter het in de handel brengen van kan-
telbeveiligingsinrichtingen, voorzien van het EEG-goedkeuringsmerk
voor onderdelen, verbieden, wanneer deze systematisch niet in over-
eenstemming zijn met het als onderdeel goedgekeurde type.
Deze Lid-Staat brengt de genomen maatregelen onverwijld ter kennis
van de andere Lid-Staten en de Commissie, met opgave van de redenen
van zijn beslissing.
Artikel 4
De bevoegde instanties van iedere Lid-Staat zenden binnen een maand
aan de bevoegde instanties van de andere Lid-Staten een afschrift van de
goedkeuringsformulieren voor onderdelen, waarvan een model in bijlage
VII is opgenomen, voor elk type kantelbeveiligingsinrichting dat zij als
onderdeel goedkeuren of weigeren goed te keuren.
Artikel 5
1. Indien de Lid-Staat die de EEG-goedkeuring voor onderdelen heeft
verleend constateert dat verscheidene kantelbeveiligingsinrichtingen en
de bevestiging daarvan aan de trekker, voorzien van hetzelfde EEG-
goedkeuringsmerk voor onderdelen, niet in overeenstemming zijn met
het door hem goedgekeurde type, neemt hij de nodige maatregelen om te
waarborgen dat de fabricage overeenstemt met het goedgekeurde type.
De bevoegde instanties van deze Staat stellen de bevoegde instanties van
de andere Lid-Staten in kennis van de genomen maatregelen, die,!B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 3
wanneer het gebrek aan overeenstemming ernstig is en zich herhaaldelijk
voordoet, zelfs tot intrekking van de EEG-goedkeuring voor onderdelen
kunnen leiden. Genoemde instanties nemen dezelfde maatregelen,
wanneer zij door de bevoegde instanties van een andere Lid-Staat van
een dergelijk gebrek aan overeenstemming in kennis worden gesteld.
2. De bevoegde instanties van de Lid-Staten stellen elkaar binnen een
maand in kennis van de intrekking van een verleende EEG-goedkeuring
voor onderdelen en van de beweegredenen daarvoor.
Artikel 6
Elke beschikking houdende weigering of intrekking van de goedkeuring
voor onderdelen, dan wel verbod van in de handel brengen of van
gebruik, genomen uit hoofde van de bepalingen ter uitvoering van deze
richtlijn, moet nauwkeurig worden gemotiveerd. Deze beschikking wordt
ter kennis van de belanghebbende gebracht met opgave van de krachtens
de geldende wettelijke voorschriften van de Lid-Staat openstaande
rechtsmiddelen en van de termijnen waarbinnen deze rechtsmiddelen
kunnen worden aangewend.
Artikel 7
De Lid-Staten mogen de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring
van een trekker niet weigeren om redenen die verband houden met de
kantelbeveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan aan de trekker,
indien deze het EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen dragen en de
voorschriften van bijlage VIII zijn nageleefd.
Artikel 8
De Lid-Staten mogen de verkoop, de registratie, het in het verkeer
brengen of het gebruik van trekkers niet weigeren of verbieden om
redenen die verband houden met de kantelbeveiligingsinrichting en de
bevestiging daarvan aan de trekker, indien deze het EEG-goedkeurings-
merk voor onderdelen dragen en de voorschriften van bijlage VIII zijn
nageleefd.
Artikel 9
Deze richtlijn geldt voor de in artikel 1 van Richtlijn 74/150/EEG
omschreven trekkers, met de volgende kenmerken:
— een maximum vrije hoogte onder de achteras van 1 000mm;
— een instelbare of vaste kleinste spoorbreedte van een van de
aangedreven assen van 1 150 mm of meer;
— de mogelijkheid om te kunnen worden uitgerust met een meerpunt-
skoppelingsinrichting voor de bevestiging van losse werktuigen
alsmede met een trekinrichting;
— een massa groter dan of gelijk aan 800 kg, overeenkomend met het
leeg gewicht van de trekker in de zin van punt 2.4 van bijlage I van
Richtlijn 74/150/EEG, met inbegrip van de kantelbeveiligings-
inrichting, gemonteerd overeenkomstig de onderhavige richtlijn en
met de grootste maat banden die door de fabrikant wordt aanbevolen.
Artikel 10
In het kader van de EEG-goedkeuring moet elke trekker, bedoeld in
artikel 9, zijn uitgerust met een kantelbeveiligingsinrichting die beant-
woordt aan de voorschriften van de bijlagen I, II, III en IV .
Evenwel kunnen de trekkers zoals omschreven in artikel 9 van Richtlijn
77/536/EEG, in het kader van de EEG-goedkeuring, uitgerust zijn met
een kantelbeveiligingsinrichting die beantwoordt aan de voorschriften
van bijlagen I tot IV van Richtlijn 77/536/EEG.!B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 4
Artikel 11
De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de bijlagen
aan te passen aan de vooruitgang van de techniek, worden vastgesteld
overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn 74/150/EEG.
Artikel 12
1. Binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn voeren
de Lid-Staten de nodige maatregelen in om aan het bepaalde in deze
richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in
kennis.
2. De Lid-Staten zien erop toe dat de tekst van alle belangrijke
bepalingen van hun nationale wetgeving die zij aanvaarden op het gebied
waarop deze richtlijn van toepassing is, ter kennis van de Commissie
wordt gebracht.
Artikel 13
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.!B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 5
LIJST V AN BIJLAGEN
Bijlage I: V oorwaarden voor EEG-goedkeuring voor onderdelen
Bijlage II: V oorwaarden voor de beproeving van de sterkte van de
beveiligingsinrichting en van de bevestiging daarvan op detrekker
Bijlage III: Beproevingsprocedure
Bijlage IV: Figuren
Bijlage V: Model beproevingsrapport
Bijlage VI: Merken
Bijlage VII: Model EEG-goedkeuringsformulier voor onderdelen
Bijlage VIII: V oorwaarden voor EEG-goedkeuring
Bijlage IX: Model bijlage bij het EEG-goedkeuringsformulier voor een
bepaald type trekker voor wat betreft de sterkte van dekantelbeveiligingsinrichting (veiligheidscabine of -frame) en
van de bevestiging daarvan op de trekker (statische proeven)!
B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 6
BIJLAGE I
VOORW AARDEN VOOR EEG-GOEDKEURING VOOR ONDERDELEN
1. DEFINITIE
1.1. Onder kantelbeveiligingsinrichting (veiligheidscabine of -frame), hierna
beveiligingsinrichting te noemen, wordt verstaan de inrichting op een
trekker die voornamelijk ten doel heeft het risico te voorkomen of tebeperken dat de bestuurder loopt bij omkantelen van de trekker, bijnormaal bedrijf.
1.2. De in punt 1.1 vermelde inrichting wordt gekenmerkt door het feit dat
tijdens de in de bijlagen II en III voorgeschreven proeven daarbinneneen vrije ruimte is gewaarborgd, groot genoeg om de bestuurder te
beschermen.
2. ALGEMENE EISEN
2.1. Alle beveiligingsinrichtingen, evenals de bevestiging daarvan op de
trekker, moeten zo worden ontworpen en uitgevoerd, dat zij aan het
essentiële doel, genoemd in punt 1, beantwoorden.
2.2. Aan deze voorwaarde wordt geacht te zijn voldaan indien de hand wordt
gehouden aan de voorschriften van de bijlagen II en III.
3. AANVRAAG OM EEG-GOEDKEURING VOOR ONDERDELEN
3.1. De aanvraag om EEG-goedkeuring voor onderdelen voor wat betreft de
sterkte van een beveiligingsinrichting en van de bevestiging daarvan opde trekker, wordt ingediend door de fabrikant van de trekker of door de
fabrikant van de beveiligingsinrichting of door hun respectieve
gemachtigden.
3.2. De aanvraag moet vergezeld gaan van de hierna vermelde stukken, in
drievoud, alsmede van de volgende gegevens:
— overzichtstekening van de gehele beveiligingsinrichting waarop
schaal of afmetingen zijn aangegeven. Op deze tekening moeten
met name de bevestigingsdelen in detail zijn weergegeven;
— foto’ s genomen van de zijkant en van de achterzijde, waarop de
details van de bevestigingsdelen zichtbaar zijn;
— beknopte omschrijving van de beveiligingsinrichting, omvattende
het constructietype, de bevestiging op de trekker en, zo nodig,
bijzonderheden over de bekleding, de wijze van toegang en denooduitgangen, aanwijzingen omtrent de capitonnering aan debinnenzijde, bijzondere voorzieningen die kunnen beletten dat de
trekker doorrolt, en bijzonderheden over het verwarmings- en het
ventilatiesysteem;
— gegevens met betrekking tot de materialen waarvan gebruik is
gemaakt voor de structurele en bevestigingsonderdelen van de
beveiligingsinrichting (zie bijlage V).
3.3. Een trekker die representatief is voor het trekkertype waarvoor de
beveiligingsinrichting die als onderdeel moet worden goedgekeurd isbestemd, moet ter beschikking worden gesteld van de technische dienstdie belast is met de uitvoering van de goedkeuringsproeven voor
onderdelen. Deze trekker moet voorzien zijn van de beveiligings-
inrichting.
3.4. De houder van de EEG-goedkeuring voor onderdelen kan verzoeken dat
deze tot andere typen trekkers wordt uitgebreid. De bevoegde instanties
die de oorspronkelijke EEG-goedkeuring voor onderdelen hebbenverleend, verlenen de gevraagde uitbreiding, indien de beveiligings-inrichting en het (de) type(n) trekker(s) waarvoor de uitbreiding van de
oorspronkelijke EEG-goedkeuring voor onderdelen wordt gevraagd, aan
de volgende voorwaarden beantwoorden:
— de massa van de onbelaste trekker, omschreven in bijlage II, punt
1.3, mag de voor de proef gebruikte referentiemassa met niet meerdan 5 % overschrijden;!
B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 7
— de wijze van bevestiging en de montagepunten van de trekker
moeten identiek zijn;
— alle samenstellende delen, zoals spatscherm en motorkap, die als
steun kunnen dienen voor de beveiligingsinrichting, moeten
identiek zijn;
— de plaats en de kritische afmetingen van de zitplaats binnen de
beveiligingsinrichting en de positie van de beveiligingsinrichting
ten opzichte van de trekker moeten zodanig zijn dat de beveiligingvan de vrije zone tijdens de gehele duur van de proeven ongeacht devervorming van de beveiligingsinrichting gehandhaafd blijft.
4. OPSCHRIFTEN
4.1. Elke beveiligingsinrichting die met het als onderdeel goedgekeurde type
overeenstemt, moet van de volgende opschriften zijn voorzien:
4.1.1. Handels- of fabrieksmerk;
4.1.2. Een EEG-goedkeuringsmerk voor de onderdelen overeenkomstig het
model in bijlage VI;
4.1.3. Serienummer van de beveiligingsinrichting;4.1.4. Trekkertype(n) en -merk waarvoor de beveiligingsinrichting is bestemd.
4.2. Al deze gegevens moeten zijn aangebracht op een plaatje.4.3. De vermelde opschriften moeten zichtbaar, leesbaar en onuitwisbaar
zijn aangebracht.!
B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 8
BIJLAGE II
VOORW AARDEN VOOR DE BEPROEVING V AN DE STERKTE V AN DE
BEVEILIGINGSINRICHTING EN V AN DE BEVESTIGING DAARV AN OP
DE TREKKER
1. ALGEMENE EISEN
1.1. Doel van de proeven
De proeven worden verricht met behulp van een speciale uitrusting
waarmede men de belastingen wil nabootsen die bij het kantelen van de
trekker op de beveiligingsinrichting worden uitgeoefend. Aan de handvan deze in bijlage III beschreven proeven kunnen beoordelingenworden gedaan ten aanzien van de sterkte van de beveiligingsinrichting
en van de bevestigingen daarvan op de trekker, en ten aanzien van alle
delen van de trekker waarmede de proefbelasting wordt overgebracht.
1.2. V oorbereiding van de proeven
1.2.1. De beveiligingsinrichting moet beantwoorden aan de specificatie voor
de serieproduktie. Zij moet worden bevestigd in overeenstemming met
de door de fabrikanten aangegeven methode op een van de trekkers
waarvoor de inrichting is ontworpen. V oor de proef is geen completetrekker vereist; de beveiligingsinrichting en de onderdelen van detrekker waarop de inrichting wordt bevestigd, moeten echter wel een
bedrijfsklare eenheid, hierna te noemen „het samenstel”, vormen.
1.2.2. Het samenstel moet zodanig op de bodemplaat worden gemonteerd dat
de delen die het samenstel met de bodemplaat verbinden onder belasting
geen significante doorbuigingen vertonen ten opzichte van debeveiligingsinrichting. De methode van bevestiging van het samenstelaan de bodemplaat mag de sterkte van het samenstel niet beïnvloeden.
1.2.3. Het samenstel moet zodanig worden gesteund en bevestigd of gewijzigd
dat alle beproevingsenergie wordt opgenomen door de beveiligings-
inrichting en de bevestiging daarvan op de stijve delen van de trekker.
1.2.3.1. Overeenkomstig de eisen van punt 1.2.3 moet bij de wijziging de vering
van de trekker volledig worden geblokkeerd zodat deze geen bij de
proefbelasting uitgeoefende kracht kan opnemen.
1.2.4. Bij de proeven moet de trekker zijn uitgerust met alle onderdelen van de
serieproduktie die van invloed kunnen zijn op de sterkte van debeveiligingsinrichting of die noodzakelijk kunnen zijn voor debeproeving van de sterkte.
Onderdelen die een gevaar kunnen opleveren in de vrije zone moeten
eveneens aanwezig zijn, opdat men kan nagaan of er is voldaan aan deeisen van punt 4.
1.3. Massa van de trekker
De referentiemassa m
t, die gebruikt wordt in de formules (zie bijlage
III) ter berekening van de energieën en de druk, moet ten minste inovereenstemming zijn met die omschreven in punt 2.4 van bijlage I van
Richtlijn 74/150/EEG (dat wil zeggen zonder facultatieve accessoires,
maar met koelvloeistof, smeermiddelen, brandstof, outillage enbestuurder) plus de beveiligingsinrichting en minus 75 kg.
Niet inbegrepen zijn optionele extra voor- of achtergewichten,
bandenballast, gemonteerde werktuigen, of uitrusting of speciale
onderdelen.!
B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 9
2. APPARATUUR EN UITRUSTING
2.1. Horizontale belastingsproeven (zijdelings en in de lengterichting)
2.1.1. Materieel, uitrusting en bevestigingsmiddelen waarmede de trekker —
onafhankelijk van eventueel aanwezige banden — stevig op de
bodemplaat wordt bevestigd.
2.1.2. Inrichting voor het uitoefenen van een horizontale kracht op de
beveiligingsinrichting door middel van een stijve balk, zoals aangegevenin de figuren 1 en 2 van bijlage IV .
2.1.2.1. De stijve balk heeft een verticale voorzijde van 150 mm.2.1.2.2. Er dient voor te worden gezorgd dat de belasting gelijkmatig en
loodrecht in de belastingsrichting wordt verdeeld over de gehele lengte
van een balk waarvan de lengte precies gelijk moet zijn aan eenveelvoud van 50 mm gelegen tussen 250 en 700 mm.
2.1.2.3. Waar de randen van de balk de beveiligingsinrichting raken moeten zij
zijn afgerond met een afrondingsstraal van ten hoogste 50 mm.
2.1.2.4. Kruiskoppelingen of soortgelijke voorzieningen worden gemonteerd om
te voorkomen dat de belasting de beveiligingsinrichting doet draaien of
verplaatst in een andere richting dan de belastingsrichting.
2.1.2.5. Wanneer de horizontale zijde van de beveiligingsinrichting waarop de
belasting wordt uitgeoefend geen rechte lijn vormt die loodrecht staat opde belastingsrichting, wordt de tussenruimte opgevuld ten einde de
belasting over deze zijde te verdelen.
2.1.3. Uitrusting bestemd om, voor zover dit technisch mogelijk is, de energie
te meten die wordt opgenomen door de beveiligingsinrichting en door destijve delen van de trekker waarop zij is bevestigd, bij voorbeeld doorhet meten van de uitgeoefende kracht en van de verplaatsing van het
aangrijpingspunt van de kracht over de lijn waarlangs de kracht werkt,
ten opzichte van een bepaald punt op het chassis van de trekker.
2.1.4. Inrichtingen waarmede kan worden aangetoond dat tijdens de proef
geen deel van de beveiligingsinrichting in de vrije zone is binnen-gedrongen. Hiervoor kan gebruik worden gemaakt van een opstelling
overeenkomstig de figuren 6 van bijlage IV .
2.2. Drukproeven (achter- en voorzijde)
2.2.1. Materieel, uitrusting en bevestigingsmiddelen waarmede de trekker —
onafhankelijk van de banden — stevig op de bodem wordt bevestigd.
2.2.2. Middelen waarmede een verticale kracht op de beveiligingsinrichting
kan worden uitgeoefend, zoals afgebeeld in figuur 3 van bijlage IV ,waarbij de stijve drukbalk een breedte van 250 mm moet hebben.
2.2.3. Uitrusting voor het meten van de totale uitgeoefende verticale kracht.2.2.4. Inrichtingen waarmede kan worden aangetoond dat tijdens de proef
geen deel van de beveiligingsinrichting in de vrije zone is binnen-gedrongen. Hiervoor kan gebruik worden gemaakt van een opstelling
overeenkomstig de figuren 6 van bijlage IV .
2.3. Meettoleranties
2.3.1. Afmetingen: ± 3 mm.
2.3.2. Doorbuiging: ± 3 mm.2.3.3. Massa van de trekker: ± 20 kg.2.3.4. Belastingen en krachten: ± 2 %.2.3.5. Richting van de belasting: afwijking van horizontale en verticale
richtingen volgens de specificaties in bijlage III
— bij het begin van de proef, bij nulbelasting: ± 2°,— tijdens de proef, bij belasting: 10° boven het horizontale vlak en
20° onder het horizontale vlak. Deze verschillen moeten zo kleinmogelijk worden gehouden.!
B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 10
3. PROEVEN
3.1. Algemene eisen
3.1.1. V olgorde van de proeven
3.1.1.1. De volgorde van de proeven is als volgt:3.1.1.1.1. Belasting in de lengterichting (bijlage III, punt 1.2)
Bij trekkers met ten minste 50 % van de massa zoals omschreven onder
1.3 op de achterwielen wordt de belasting in de lengterichting aangelegd
op de achterkant (geval 1). Bij andere trekkers wordt de belasting in delengterichting aangelegd op de voorkant (geval 2).
3.1.1.1.2. Eerste drukproef
De eerste drukproef wordt aan hetzelfde uiteinde van de beveiligings-
inrichting uitgevoerd als de belasting in de lengterichting, dat wil
zeggen
op de achterkant: in geval 1 (bijlage III, punt 1.5),
of op de voorkant: in geval 2 (bijlage III, punt 1.6).
3.1.1.1.3. Belasting op de zijkant (bijlage III, punt 1.3)
3.1.1.1.4. Tweede drukproef
De tweede drukproef wordt uitgevoerd aan het uiteinde van de
beveiligingsinrichting tegenovergesteld aan dat van de belasting in delengterichting, dat wil zeggen
op de voorkant: in geval 1 (bijlage III, punt 1.6),of op de achterkant: in geval 2 (bijlage III, punt 1.5).
3.1.1.1.5. Tweede belasting in de lengterichting (bijlage III, punt 1.7)
Een tweede belasting in de lengterichting wordt uitgeoefend op de
trekkers met een beveiligingsinrichting die is ontworpen om te kippen,
indien de belasting in de lengterichting volgens punt 3.1.1.1.1 niet isuitgeoefend in de richting die de beveiligingsinrichting zou hebben doenkippen.
3.1.1.2. Indien tijdens de proef een deel van de bevestigingsuitrusting beweegt
of breekt, moet de proef worden herhaald.
3.1.1.3. Tijdens de proeven mogen geen reparaties of verstellingen aan de
trekker of beveiligingsinrichting worden uitgevoerd.
3.1.2. Spoorbreedte
De wielen worden verwijderd of ingesteld op een zodanige spoorbreedte
dat bij de proeven de beveiligingsinrichting hierdoor niet wordt
beïnvloed.
3.1.3. V erwijdering van onderdelen die geen gevaar opleveren
Alle onderdelen van de trekker en van de beveiligingsinrichting die als
samenhangend geheel voor de bestuurder een beveiliging vormen,
inclusief de voorziening ter bescherming tegen weersinvloeden, wordencompleet geleverd met de trekker die aan de goedkeuringscontrole moetworden onderworpen.
De beveiligingsinrichting in kwestie mag worden beproefd zonder te
zijn uitgerust met voor-, zij- en achterruiten van veiligheidsglas of
soortgelijk materiaal en afneembare panelen, uitrustingsstukken en
accessoires die niet van invloed zijn op de sterkte van de constructie endie bij het kantelen geen gevaar kunnen opleveren.
3.1.4. Meetapparatuur
De beveiligingsinrichting wordt voorzien van de vereiste instrumenten
voor het verkrijgen van de gegevens die nodig zijn om het diagram!
B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 11
kracht/doorbuiging op te stellen (zie figuur 4 van bijlage IV). De totale
en permanente doorbuiging van de beveiligingsinrichting wordt voor
elke fase van de proef gemeten en genoteerd (zie figuur 5 van bijlage
IV).
3.1.5. Richting van de belasting
Bij een uit het midden geplaatste zitplaats en/of een asymmetrische
sterkte van de beveiligingsinrichting wordt de zijdelingse belasting
uitgeoefend aan die zijde waar de meeste kans bestaat dat die tijdens deproeven in de vrije zone binnendringt (zie tevens bijlage III, 1.3).
4. VOORWAARDEN VOOR GOEDKEURING
4.1. Een beveiligingsinrichting, aangeboden ter EEG-goedkeuring voor
onderdelen, wordt geacht aan de voorschriften inzake de sterkte tevoldoen, als zij na de proeven voldoet aan de volgende eisen:
4.1.1. De beveiligingsinrichting is in geen enkel deel van de in punt 3.2 van
bijlage III omschreven vrije zone binnengedrongen, of heeft deze vrije
zone steeds beveiligd tijdens de in de punten 1.2, 1.3, 1.5, 1.6 en,
eventueel, 1.7 van bijlage III omschreven proeven.
Indien een overbelastingsproef is uitgevoerd, moet in het stadium waarin
de voorgeschreven hoeveelheid energie is opgenomen, de uitgeoefende
kracht groter zijn dan 0,8 F maxdie zowel tijdens de hoofdproef als
tijdens de betrokken overbelastingsproef optreedt (zie figuren 4b en 4cvan bijlage IV).
4.1."
M123. Tijdens de proeven mag door de beveiligingsinrichting geen
enkele druk worden uitgeoefend op de structuur van de zitplaats.
4.1.3. Bij iedere voorgeschreven horizontale belastingsproef moet, op het
moment dat de vereiste hoeveelheid energie wordt bereikt, de kracht
groter zijn dan 0,8 F max.
4.2. Er mag geen andere factor aanwezig zijn waardoor de bestuurder aan
een speciaal gevaar is blootgesteld, zoals bij voorbeeld onvoldoendecapitonnering van het dak of van enige andere plaats waar de bestuurderhet hoofd kan stoten.
5. KEURINGSRAPPORT
5.1. Het keuringsrapport moet worden gevoegd bij het in bijlage VII
bedoelde EEG-goedkeuringsformulier voor onderdelen. Een model vanhet rapport is opgenomen in bijlage V . Het rapport dient te bevatten:
5.1.1. Een algemene beschrijving van de vorm en de constructie van de
beveiligingsinrichting (zie bijlage V voor de verplichte afmetingen), metinbegrip van de normale toegangen en de nooduitgang; de voor-
zieningen voor het verwarmings- en ventilatiesysteem en andere
accessoires indien deze aanwezig zijn en voor zover zij van invloedkunnen zijn op de vrije zone of een gevaar kunnen opleveren.
5.1.2. Bijzonderheden over elke speciale voorziening, zoals met name
anti-doorrolvoorzieningen.
5.1.3. Een korte opgave van elke capitonnering van de binnenzijde.5.1.4. Een vermelding van het type voorruit en venstermateriaal dat is gebruikt
en van ieder EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen of anderkeurmerk dat is aangebracht.
5.2. Indien uitbreiding van de EEG-goedkeuring voor onderdelen wordt
toegestaan voor andere typen trekkers, moet het rapport een nauwkeu-rige verwijzing bevatten naar het rapport van de oorspronkelijke
EEG-goedkeuring voor onderdelen, alsmede nauwkeurige gegevens
betreffende de eisen genoemd in punt 3.4 van bijlage I.
5.3. Het rapport moet duidelijk het type trekker aangeven (merk, type,
handelsbenaming, enz.) dat tijdens de proeven wordt gebruikt, en detypen waarvoor de beveiligingsinrichting is bestemd.!
B
!M1
!B
!M1
!B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 12
6. SYMBOLEN
mt = referentiemassa van de trekker (kg), zoals gedefinieerd in
punt 1.3,
D = doorbuiging in mm van de inrichting op het punt en in de
inrichting van de belasting die wordt toegepast,
D’ = vervorming (in mm) van de inrichting bij de vereiste
berekende hoeveelheid energie,
F = kracht van de statische belasting (N) (Newton),
Fmax = kracht van de maximale statische belasting tijdens de
belastingsproef (N), met uitzondering van de overbelasting,
F’ = kracht bij de vereiste berekende hoeveelheid energie,
F-D = curve kracht/vervorming,
Eis = toegevoegde energie die bij zijdelingse belasting moet worden
opgenomen (J) (Joule),
Eil 1 = toegevoegde energie die bij belasting in de lengterichting
moet worden opgenomen (J),
Eil2 = toegevoegde energie die bij de tweede belasting in de
lengterichting moet worden opgenomen (J),
Fr = aan de achterzijde toegevoerde kracht bij de drukproef (N),
Ff = aan de voorzijde toegevoerde kracht bij de drukproef (N).!B
!M1
!B
!M1
!B
!M1
!B
!M11979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 13
BIJLAGE III
BEPROEVINGSPROCEDURE
1. HORIZONTALE BELASTING EN DRUKPROEVEN
1.1. Algemene voorwaarden voor horizontale belastingsproeven
1.1.1. De belastingen waaraan de beveiligingsinrichting wordt onderworpen,
moeten zijn verdeeld langs een loodrecht op de belastingsrichting
geplaatste stijve balk volgens de voorschriften van punt 2.1.2 van bijlageII; deze stijve balk mag voorzien worden van een inrichting omzijdelingse verschuivingen te voorkomen. De doorbuigingssnelheid bij
belasting mag niet meer bedragen dan 5 mm/s. Bij toepassing van de
belasting moeten F en D gelijktijdig worden geregistreerd bijverbuigingstoenemingen van 15 mm of minder, ten einde denauwkeurigheid te verzekeren. Indien met het aanleggen van de
belasting een begin is gemaakt mag de belasting niet worden
verminderd tot het tijdstip waarop de proef is voltooid. Het is echtertoegestaan de toeneming van de belasting te stoppen, bij voorbeeld teneinde metingen te registreren.
1.1.2. Indien het framedeel waarop de belasting moet worden uitgeoefend,
gebogen is, moeten de voorschriften van punt 2.1.2.5 van bijlage II
worden opgevolgd. Bij het uitoefenen van een belasting dienen echter de
voorschriften van punt 1.1.1 hierboven en 2.1.2 van bijlage II te wordennageleefd.
1.1.3. Indien op het punt van de belasting geen dwarsligger in de constructie
aanwezig is, kan voor de uitvoering van de beproevingsproceduregebruik worden gemaakt van een vervangende beproevingsbalk die de
sterkte van de beveiligingsinrichting niet verhoogt.
1.1.4. De beveiligingsinrichting moet na het wegnemen van de belasting na
iedere beproeving visueel worden onderzocht. Indien tijdens de
belasting breuken of barstjes zijn ontstaan, moet de in punt 1.4 hiernavoorgeschreven overbelastingsproef worden uitgevoerd alvorens wordtovergegaan tot de volgende belasting van de reeks vermeld in punt
3.1.1.1 van bijlage II.
1.2. Belasting in de lengterichting (zie figuur 2 van bijlage IV)
De belasting wordt horizontaal aangelegd, evenwijdig aan het verticale
middenvlak van de trekker.
Bij trekkers waarvan ten minste 50 % van de massa, zoals omschreven
in punt 1.3 van bijlage II, op de achterwielen rust, zullen de belasting
van achteren in de lengterichting en de belasting aan de zijkant wordenaangelegd aan verschillende zijden van het middenlangsvlak van debeveiligingsinrichting. Bij trekkers waarvan ten minste 50 % van de
massa op de voorwielen rust zal de belasting van voren worden
aangelegd aan dezelfde zijde van het middenlangsvlak van debeveiligingsinrichting als de belasting van de zijkant.
De belasting wordt uitgeoefend op de bovenste dwarsligger van de
beveiligingsinrichting (dat wil zeggen het deel dat bij het kantelen het
eerst de grond zou kunnen raken).
Het punt waarop de belasting wordt uitgeoefend bevindt zich op
1⁄6van
de breedte van de bovenzijde van de beveiligingsinrichting, binnen-
waarts gemeten ten opzichte van de buitenhoek. De breedte van de
beveiligingsinrichting wordt beschouwd als zijnde de afstand tussentwee lijnen evenwijdig aan het verticale middenvlak van de trekker diede uiterste punten van de beveiligingsinrichting raken in het horizontale
vlak dat de bovenzijde van de bovenste dwarse constructiedelen raakt.
De balk moet een minimumlengte hebben van
1⁄3van de breedte van de
beveiligingsinrichting (zoals eerder beschreven) en mag niet meer dan49 mm langer zijn dan de minimumlengte.
De belasting in de lengterichting wordt van de achterzijde of van de
voorzijde aangelegd, zoals vastgesteld in punt 3.1.1.1 van bijlage II.!B
!M11979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 14
De proef moet worden gestaakt, indien:
a) de vervormingsenergie die door de beveiligingsinrichting wordt
opgenomen gelijk is aan of groter is dan de vereiste toegevoerdeenergie E
il1(waarbij E il1= 1,4 m t);
b) de beveiligingsinrichting binnendringt in de vrije zone, of deze
zone niet langer beveiligt.
1.3. Belasting van de zijkant (zie figuur 1 van bijlage IV)
De belasting moet worden uitgeoefend in de horizontale richting onder
een hoek van 90° ten opzichte van het verticale middenvlak van de
trekker. De belasting moet worden aangelegd op het bovenste uiterste
punt van de beveiligingsinrichting op een plaats die 300 mm voor hetreferentiepunt van de zitplaats is gelegen, waarbij de zitplaats de meestachterwaartse positie inneemt (punt 2.3.1). Indien de beveiligings-
inrichting aan de zijkant een uitsteeksel heeft waarvan vaststaat dat dit
bij kantelen het eerst de grond zou raken, dan moet de belasting op datuitsteeksel worden aangelegd.
De lengte van de balk mag niet meer dan 700 mm bedragen maar moet
zo lang zijn als praktisch uitvoerbaar is.
De proef wordt gestaakt indien:
a) de door de beveiligingsinrichting opgenomen vervormingsenergie
gelijk is aan of groter is dan de vereiste toevoerenergie E
is(waarbij
Eis= 1,75 m t) of,
b) de beveiligingsinrichting binnendringt in de vrije zone of deze zone
niet langer beveiligt.
1.4. Overbelastingsproef
1.4.1. Wanneer er tijdens de uitvoering van een horizontale belastingsproef
barsten, scheuren of plooien zijn ontstaan, kan een overbelastingsproef
noodzakelijk zijn ten einde de resterende sterkte van de inrichting vast testellen en na te gaan of zij bestand is tegen eventueel doorrollen (ziefiguren 4a, 4b en 4c).
Een overbelastingsproef is altijd verplicht, indien de kracht met meer
dan 3 % afneemt tijdens de laatste 5 % van de vervorming die bereiktwordt wanneer de vereiste energie door de inrichting wordt opgenomen(zie figuur 4b).
1.4.2. Bij de overbelastingsproef wordt de horizontale belasting telkens
opgevoerd met 5 % van de aan het begin vereiste energie en wel tot
een maximum van 20 % van de toegevoerde energie (zie figuur 4c).
1.4.2.1. Het resultaat van de overbelastingsproef wordt bevredigend geacht
indien, na elke opvoering van de vereiste energie met 5, 10 of 15 %, de
kracht bij een opvoering met 5 % met minder dan 3 % afneemt en indiende kracht meer blijft bedragen dan 0,8 F
max.
1.4.2.2. Het resultaat van de overbelastingsproef wordt bevredigend geacht
indien, nadat de inrichting 20 % van de toegevoerde energie heeftopgenomen, de kracht meer blijft bedragen dan 0,8 F
max.
1.4.2.3. Bijkomende scheuren of barsten en/of het binnendringen in de vrije
zone of het ontbreken van de beveiliging van die zone als gevolg van
elastische doorbuiging zijn gedurende de overbelastingsproef toe-
gestaan. Na het wegnemen van de belasting mag de inrichting echterniet in de vrije zone doordringen en de zone dient volledig beveiligd tezijn.
1.5. Drukproef op de achterzijde
De balk wordt over de bovenste liggers van de constructie aan de
achterzijde geplaatst en de resultante van de drukkrachten moet worden
gelokaliseerd in het verticale referentievlak in de lengterichting. Druk F
r
moet worden aangelegd waar F r=2 0m t.
Indien het achterste gedeelte van het dak der beveiligingsinrichting niet
bestand is tegen de gehele druk, moet deze druk zolang worden
toegepast totdat het dak zodanig is doorgebogen dat het samenvalt met
het vlak dat het bovendeel van de beveiligingsinrichting verbindt met!M1
!B
!M1
!B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 15
het deel van de achterkant van de trekker dat de massa van de trekker
kan dragen wanneer deze is gekanteld. De druk wordt vervolgens
weggenomen en de trekker of de druk wordt zodanig verplaatst dat de
balk zich bevindt boven dat punt van de beveiligingsinrichting waaropde volledig omgekantelde trekker zou kunnen komen te rusten, waarnade druk F
rwordt uitgeoefend.
Druk F rwordt ten minste vijf seconden na beëindiging van visueel
vaststelbare doorbuiging uitgeoefend.
De proef wordt gestaakt indien de inrichting in de vrije zone
binnendringt of deze zone niet langer beveiligt.
1.6. Drukproef op de voorzijde
De balk wordt aangebracht over de bovenste liggers van de constructie
aan de voorzijde en de resultante van de drukkrachten moet worden
gelokaliseerd in het verticale referentievlak in de lengterichting. Druk F f
moet worden aangelegd waar F f=2 0m t.
Indien het voorste gedeelte van het dak van de beveiligingsinrichting
niet bestand is tegen de gehele druk, moet deze druk zolang wordentoegepast totdat het dak zodanig is doorgebogen dat het samenvalt met
het vlak dat het bovendeel van de beveiligingsinrichting verbindt met
het deel van de voorkant van de trekker dat de massa van de trekker kandragen wanneer deze is gekanteld. De druk wordt vervolgensweggenomen en de trekker of de druk wordt zodanig verplaatst, dat
de balk zich bevindt boven dat punt van de beveiligingsinrichting
waarop de volledig omgekantelde trekker zou kunnen komen te rusten,waarna de druk F
fwordt uitgeoefend.
Druk F fwordt ten minste vijf seconden na beëindiging van de visueel
vaststelbare doorbuiging uitgeoefend.
De proef moet worden gestaakt indien de beveiligingsinrichting in de
vrije zone binnendringt of deze zone niet langer beveiligt.
1.7. Tweede belasting in de lengterichting
De belasting wordt horizontaal aangelegd evenwijdig aan het verticale
middenvlak van de trekker.
De tweede belasting in de lengterichting wordt van de achterzijde of van
de voorzijde aangelegd, zoals vastgesteld in punt 3.1.1.1 van bijlage II.
De belasting wordt uitgeoefend in de richting die tegenovergesteld is
aan en in de hoek die het verst verwijderd is van de belasting in delengterichting volgens punt 1.2.
De belasting moet worden uitgeoefend op de bovenste dwarsligger van
de beveiligingsinrichting (dat wil zeggen het deel dat bij kantelen het
eerst de grond zou kunnen raken).
Het punt waarop de belasting wordt uitgeoefend, bevindt zich op
1⁄6van
de breedte van de bovenzijde van de beveiligingsinrichting binnenwaarts
ten opzichte van de buitenhoek. De breedte van de beveiligings-
inrichting wordt beschouwd als zijnde de afstand tussen twee lijnenevenwijdig met het verticale middenvlak van de trekker die de uiterstepunten van de beveiligingsinrichting raken in het horizontale vlak dat de
bovenzijde van de bovenste dwarse constructiedelen raakt.
De balk moet een minimumlengte van
1⁄3van de breedte van de
beveiligingsinrichting (zoals reeds eerder beschreven) hebben en mag
niet meer dan 49 mm langer zijn dan de minimumlengte.
De proef moet worden gestaakt indien:
a) de vervormingsenergie die door de constructie wordt opgenomen
gelijk is aan of groter is dan de vereiste toevoerenergie E il 2(waarbij
Eil 2= 0,35 m t);
b) de beveiligingsinrichting binnendringt in de vrije zone of deze zone
niet langer beveiligt.
2. VRIJE ZONE
2.1. De vrije zone is weergegeven in figuur 6 van bijlage IV , en wordt
gedefinieerd ten opzichte van een verticaal referentievlak dat in het
algemeen in de lengterichting van de trekker, door een in punt 2.3beschreven referentiepunt en het midden van het stuurwiel loopt. Er!
B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 16
wordt aangenomen dat indien de beveiligingsinrichting verend is
gemonteerd, het referentievlak zich horizontaal met de zitplaats en het
stuurwiel zal verplaatsen wanneer de belasting wordt uitgeoefend, maar
loodrecht blijft ten opzichte van de vloer van de trekker of debeveiligingsinrichting.
Verstelbare stuurwielen moeten worden gebracht in de stand die zij voor
normale bediening van de trekker in zittende positie innemen.
2.2. De grenzen van de zone zijn:
2.2.1. Verticale vlakken 250 mm aan beide zijden van het referentievlak, die
zich 300 mm naar omhoog uitstrekken vanaf het referentiepunt van de
zitplaats.
2.2.2. Parallelle vlakken die zich van de bovenste rand van de in punt 2.2.1
bedoelde vlakken uitstrekken tot een hoogte van maximaal 900 mmboven het referentiepunt van de zitplaats, zodanig hellend dat het
bovenste punt van het vlak aan de zijde waar de belasting tegen de
zijkant wordt aangelegd, zich op ten minste 100 mm van hetreferentievlak bevindt.
2.2.3. Een horizontaal vlak 900 mm boven het referentiepunt van de zitplaats.
2.2.4. Een hellend vlak dat loodrecht staat op het referentievlak en dat gaat
door een punt dat is gelegen 900 mm verticaal boven het referentiepuntvan de zitplaats en door het meest achterwaarts gelegen punt van derugleuning van de zitplaats.
2.2.5. Een oppervlak, zo nodig gebogen, volgens beschrijvende lijnen
loodrecht op het referentievlak, dat zich naar beneden uitstrekt vanuithet meest achterwaarts gelegen punt van de zitplaats en over de gehelelengte met de rugleuning van de zitplaats in contact blijft.
2.2.6. Een gebogen vlak, dat loodrecht staat op het referentievlak, met een
straal van 120 mm rakend aan de vlakken bedoeld in de punten 2.2.3 en2.2.4.
2.2.7. Een gebogen vlak, dat loodrecht staat op het referentievlak, met een
straal van 900 mm, dat raakt aan het vlak bedoeld in punt 2.2.3 op een
punt 150 mm vóór het referentiepunt van de zitplaats en zich invoorwaartse richting over een afstand van 400 mm uitstrekt.
2.2.8. Een hellend vlak dat loodrecht staat op het referentievlak dat aansluit
aan de voorste rand van het vlak bedoeld in punt 2.2.7 en dat op 40 mm
van het stuurwiel ligt. Bij een hoge stand van het stuurwiel wordt ditvlak vervangen door een raakvlak aan het vlak bedoeld in punt 2.2.7.
2.2.9. Een verticaal vlak dat loodrecht staat op het referentievlak, 40 mm vóór
het stuurwiel.
2.2.10. Een horizontaal vlak door het referentiepunt van de zitplaats.
2.3. Plaats van de zitplaats en referentiepunt van de zitplaats
2.3.1. V oor de bepaling van de vrije zone in punt 2.1 moet de zitplaats de
meest achterwaartse positie in het horizontale verstellingsbereik
innemen. De zitplaats wordt in de bovenste stand van de verticale
verstelling gebracht indien deze onafhankelijk is van de horizontaleverstelling.
Het referentiepunt wordt verkregen met behulp van het in bijlage IV ,
figuren 7 en 8, weergegeven apparaat waarmee de belasting door een
persoon wordt gesimuleerd. Het apparaat moet bestaan uit eenkomvormige zittingplaat en rugleuningplaten. De onderste leuningplaatheeft scharnieren op de plaats van de zitbeenknobbels (A) en de
lendenen (B), waarbij de hoogte van het scharnier (B) versteld kan
worden.
2.3.2. Onder referentiepunt wordt verstaan het punt in het in de lengterichting
door de zitplaats lopende middenvlak waar het raakvlak van het onderstedeel van de leuning en een horizontaal vlak elkaar snijden. Dithorizontale vlak snijdt het onderste vlak van de komvormige zittingplaat
op een punt 150 mm vóór genoemd raakvlak.
2.3.3. Wanneer een zitplaats een veersysteem heeft, dat al dan niet kan worden
aangepast aan het gewicht van de bestuurder, moet de zitplaats geplaatst
worden in het midden van het veertraject.
Het apparaat moet op de zitplaats worden geplaatst. Vervolgens wordt
het belast met een kracht van 550 N op een punt 50 mm vóór scharnier
(A); de twee delen van de rugleuningplaat moeten licht tangentieel
tegen de rugleuning worden aangedrukt.!
B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 17
2.3.4. Indien het niet mogelijk is raakvlakken vast te stellen voor elke plaats
van de rugleuning (boven en onder de lendenstreek) is het volgende
vereist:
2.3.4.1. indien het niet mogelijk is een raakvlak vast te stellen voor het onderste
gedeelte, dan wordt het onderste gedeelte van de rugleuningplaat
verticaal tegen de rugleuning aangedrukt;
2.3.4.2. indien het niet mogelijk is een raakvlak vast te stellen voor het bovenste
gedeelte, dan wordt scharnier (B) vastgezet op een hoogte van 230 mm
boven het referentiepunt van de zitplaats, waarbij het onderste deel van
de rugleuning verticaal is. Vervolgens worden de twee delen van derugleuningplaat licht tegen de rugleuning aangedrukt.
3. TE VERRICHTEN METINGEN EN CONTROLES
3."M113.Vrije zone
Tijdens elke proef wordt de beveiligingsinrichting onderzocht ten einde
na te gaan of enig deel van deze inrichting in een vrije zone rondom debestuurderszitplaats als omschreven in 2.1 is binnengedrongen. V oorts
wordt de beveiligingsinrichting onderzocht ten einde na te gaan of enig
deel van de vrije zone niet langer door de beveiligingsinrichting wordtbeveiligd. In dit verband wordt ervan uitgegaan dat een gedeelte van devrije zone als onbeveiligd door de beveiligingsinrichting wordt
beschouwd, indien enig gedeelte van deze vrije zone in contact zou
zijn gekomen met de vlakke grond na het omkantelen van de trekker inde richting van waaruit de belasting werd toegepast. V oor de banden ende spoorbreedte worden de kleinste door de fabrikant opgegeven
afmetingen in aanmerking genomen.
3."
M123.Finale permanente doorbuiging
Na de proeven wordt de finale permanente doorbuiging van de
beveiligingsinrichting vastgelegd. Met het oog hierop wordt, vóór het
begin van de proef, de positie van de hoofddelen van de beveiligings-inrichting ten opzichte van het referentiepunt van de zitplaats vast-gelegd.!
B
!M1
!B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 18
BIJLAGE IV
FIGUREN
Figuur 1: Punt waarop de zijdelingse belasting wordt aangelegd
Figuur 2: Punt waarop de belasting van de achterzijde in de lengterichting
wordt aangelegd
Figuur 3: V oorbeeld van een inrichting voor uitvoering van de verbrijze-
lingsproef
Figuur 4a: Curve kracht/vervorming — overbelastingsproef is niet vereist
Figuur 4b: Curve kracht/vervorming — overbelastingsproef is vereist
Figuur 4c: Curve kracht/vervorming — voortzetting van de overbelastings-
proef
Figuur 5: Verklaring van de termen „permanente, elastische en totale
vervorming”
Figuur 6a: Zijaanzicht van de vrije zoneFiguur 6b: V oor/achteraanzicht van de vrije zoneFiguur 6c: Isometrisch aanzicht
Figuur 7: Apparaat voor bepaling van het referentiepunt van de zitplaats
Figuur 8: Methode ter bepaling van het referentiepunt van de zitplaats!
B
!M11979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 19
!B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 20
Figuur 3
V oorbeeld voor een opstelling voor een drukproef!B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 21
!M1
1. Bepaal de juiste plaats van aF ’ten opzichte van 0,95 D ’.
1.1. De overbelastingsproef is niet vereist omdat aF ’5 1,03 F ’.
Figuur 4a
Curve kracht/vervorming — overbelastingsproef is niet vereist1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 22
1. Bepaal de juiste plaats van aF ’ten opzichte van 0,95 D ’.
1.1. De overbelastingsproef is vereist omdat aF ’4 1,03 F ’.
1.2. De overbelastingsproef geeft een bevredigend resultaat te zien aangezien bF ’4 0,97 F ’en bF’4 0,8 F max.
Figuur 4b
Curve kracht/vervorming — overbelastingsproef is vereist!M11979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 23
1. Bepaal de juiste plaats van aF ’ten opzichte van 0,95 D ’.
1.1. De overbelastingsproef is noodzakelijk omdat aF ’4 1,03 F ’.
1.2. bF ’5 0,97 aF ’, daarom moet de overbelastingsproef worden voortgezet.
1.3. cF ’5 0,97 bF ’, daarom moet de overbelastingsproef worden voortgezet.
1.4. dF ’5 0,97 cF ’, daarom moet de overbelastingsproef worden voortgezet.
1.5. Het resultaat van de overbelastingsproef is bevredigend omdat eF ’40,8 F max.
Opmerking: Indien op een gegeven ogenblik F minder bedraagt dan 0,8 F maxwordt de inrichting afgekeurd.
Figuur 4c
Curve kracht/vervorming — voortzetting van de overbelastingsproef!M11979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 24
Figuur 5
Toelichting op de begrippen permanente, elastische en totale doorbuiging!B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 25
Figuur 6a
Zijaanzicht van de vrije zone
Figuur 6b
V oor/achteraanzicht van de vrije zone
Figuur 6c
Isometrisch aanzicht!B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 26
Figuur 7
Apparaat voor bepaling van het referentiepunt van de zitplaats
Figuur 8
Bepaling van het referentiepunt van de zitplaats!B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 27
BIJLAGE V
MODEL
BEPROEVINGSRAPPORT INZAKE EEG-GOEDKEURINGSPROEVEN VOOR ONDERDELEN V AN EEN
KANTELBEVEILIGINGSINRICHTING (VEILIGHEIDSCABINE OF -FRAME) VOOR W AT BETREFT DE
STERKTE DAARV AN, ALSMEDE DE STERKTE V AN DE BEVESTIGING DAARV AN OP DE TREKKER
(Statische proeven)
!B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 28
!B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 29
!B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 30
!B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 31
BIJLAGE VI
MERKEN
Het EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen bestaat uit een rechthoek
waarbinnen een kleine letter „e” is geplaatst, gevolgd door het kennummer ofde kenletters van de Lid-Staat die de goedkeuring voor onderdelen heeftverleend:
1 voor Duitsland
2 voor Frankrijk
3 voor Italië
4 voor Nederland
6 voor België
9 voor Spanje
11 voor het Verenigd Koninkrijk
13 voor Luxemburg
DK voor Denemarken
GR voor Griekenland
IRL voor Ierland
P voor Portugal
en uit een EEG-goedkeuringsnummer voor onderdelen, op een willekeurige
plaats in de nabijheid van de rechthoek, en overeenkomend met het nummer vanhet EEG-goedkeuringsformulier voor onderdelen dat is opgemaakt inzake de
sterkte van het type beveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan aan de
trekker.
V oorbeeld van een EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen
Aan het EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen wordt het aanvullende
symbool „S” toegevoegd.
V erklaring: De beveiligingsinrichting die van bovenstaand EEG-goedkeurings-
merk voor onderdelen is voorzien, is een inrichting waarvoor in
Duitsland (e 1) EEG-goedkeuring voor onderdelen is verleend onder
nr. 1471.!B
!A1
!B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 32
BIJLAGE VII
MODEL
EEG-GOEDKEURINGSFORMULIER VOOR ONDERDELEN
!B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 33
BIJLAGE VIII
VOORW AARDEN VOOR EEG-GOEDKEURING
1. De aanvraag om EEG-goedkeuring van een trekkertype met betrekking
tot de sterkte van de beveiligingsinrichting en van de bevestigingdaarvan aan de trekker wordt ingediend door de fabrikant van de trekker
of door diens gemachtigde.
2. Een trekker die representatief is voor het type dat moet worden
goedgekeurd en waarop een beveiligingsinrichting is gemonteerd die
met de bevestiging daarvan als onderdeel is goedgekeurd, moet terbeschikking worden gesteld van de technische dienst die met deuitvoering van de goedkeuringsproeven is belast.
3. De met de goedkeuringsproeven belaste technische dienst controleert of
het als onderdeel goedgekeurde type beveiligingsinrichting is bestemd
om te worden gemonteerd op het trekkertype waarvoor de goedkeuring
wordt aangevraagd. Deze dienst controleert met name of de bevestigingvan de beveiligingsinrichting overeenstemt met die welke bij deEEG-goedkeuring voor onderdelen is gekeurd.
4. De houder van de EEG-goedkeuring kan verzoeken deze voor andere
typen van beveiligingsinrichtingen uit te breiden.
5. De bevoegde instanties verlenen de gevraagde uitbreiding op de
volgende voorwaarden:
5.1. voor het nieuwe type beveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan
aan de trekker moet een EEG-goedkeuring voor onderdelen zijn
verleend;
5.2. het nieuwe type moet zijn ontworpen om te worden gemonteerd op het
trekkertype waarvoor de uitbreiding van de EEG-goedkeuring wordtaangevraagd;
5.3. de bevestiging van de beveiligingsinrichting aan de trekker moet
overeenstemmen met die welke bij de EEG-goedkeuring voor onder-delen is gekeurd.
6. Een formulier waarvan het model in bijlage IX is aangegeven, wordt als
bijlage bij het EEG-goedkeuringsformulier gevoegd voor iederetoegestane of geweigerde goedkeuring of uitbreiding van goedkeuring.
7. Indien de aanvraag om EEG-goedkeuring van een type trekker wordt
ingediend te zamen met de aanvraag om EEG-goedkeuring voor
onderdelen van een type beveiligingsinrichting die is bestemd om te
worden gemonteerd op het trekkertype waarvoor de EEG-goedkeuringwordt aangevraagd, worden de in de punten 2 en 3 bedoelde controlesniet uitgevoerd.!
B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 34
BIJLAGE IX
MODEL
!B1979L0622 — NL — 01.01.1986 — 002.001 — 35