1989R0120 — NL — 23.11.1996 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EEG) Nr. 120/89 VAN DE COMMISSIE
van 19 januari 1989
tot vaststelling van de gemeenschappelijke bepalingen voor de toepassing van heffingen en belas-
tingen bij uitvoer van landbouwprodukten
(PB L 16 van 20.1.1989, blz. 19)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EEG) nr. 1431/93 van de Commissie van 10 juni 1993 L 140 27 11.6.1993
►M2Verordening (EG) nr. 2194/96 van de Commissie van 15 november 1996 L 293 3 16.11.1996
▼B
VERORDENING (EEG) Nr. 120/89 VAN DE COMMISSIE
van 19 januari 1989
tot vaststelling van de gemeenschappelijke bepalingen voor de
toepassing van heffingen en belastingen bij uitvoer van landbouw-
produkten
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap,
Gelet op Verordening nr. 136/66/EEG van de Raad van 22 september
1966 houdende de totstandbrenging van een gemeenschappelijke orde-
ning der markten in de sector oliën en vetten(
1), laatstelijk gewijzigd
bij Verordening (EEG) nr. 2210/88(2), en met name op artikel 19, lid
3, en op artikel 20, lid 3,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 804/68 van de Raad van 28 (SIC! 27)
juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten inde sector melk en zuivelprodukten(
3), laatstelijk gewijzigd bij Verorde-
ning (EEG) nr. 1109/88(4), en met name op artikel 13, lid 3,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 2180/71 van de Raad van 12 oktober
1971 houdende vaststelling van de algemene voorschriften die moeten
worden toegepast in de sector melk en zuivelprodukten in geval vanmoeilijkheden bij de voorziening(
5), en met name op artikel 2, lid 1,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 1603/74 van de Raad van 25 juni 1974
betreffende heffing van een belasting bij de uitvoer van bepaaldeprodukten waaraan suiker is toegevoegd op basis van granen, rijst enmelk in geval van moeilijkheden met de suikervoorziening(
6), en met
name op artikel 1, lid 3,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 2727/75 van de Raad van 29 oktober
1975 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de
sector granen(7), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2221/
88(8), en met name op artikel 12, lid 2,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 2742/75 van de Raad van 29 oktober
1975 inzake de restituties bij de produktie in de sectoren granen enrijst(
9), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1009/86(10), en
met name op artikel 8, onder a),
Gelet op Verordening (EEG) nr. 2747/75 van de Raad van 29 oktober
1975 tot vaststelling van de algemene voorschriften die ingevolge
verstoring gelden in de sector granen(11), gewijzigd bij Verordening
(EEG) nr. 2560/77(12), en met name op artikel 4, lid 1,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 1418/76 van de Raad van 21 juni 1976
houdende een gemeenschappelijke ordening van de rijstmarkt(13), laat-
stelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2229/88(14), en met name
op artikel 10, lid 2,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 1432/76 van de Raad van 21 juni 1976
tot vaststelling van de algemene voorschriften die in geval van versto-ring gelden in de sector rijst(
15), en met name op artikel 4, lid 1,1989R0120 — NL — 23.11.1996 — 001.001 — 2
(1) PB nr. 172 van 30. 9. 1966, blz. 3025/66.
(2) PB nr. L 197 van 26. 7. 1988, blz. 1.
(3) PB nr. L 148 van 28. 6. 1968, blz. 13.
(4) PB nr. L 110 van 29. 4. 1988, blz. 27.
(5) PB nr. L 231 van 14. 10. 1971, blz. 1.
(6) PB nr. L 172 van 27. 6. 1974, blz. 9.
(7) PB nr. L 281 van 1. 11. 1975, blz. 1.
(8) PB nr. L 197 van 26. 7. 1988, blz. 16.
(9) PB nr. L 281 van 1. 11. 1975, blz. 57.
(10) PB nr. L 94 van 9. 4. 1986, blz. 6.
(11) PB nr. L 281 van 1. 11. 1975, blz. 82.
(12) PB nr. L 303 van 28. 11. 1977, blz. 1.
(13) PB nr. L 166 van 25. 6. 1976, blz. 1.
(14) PB nr. L 197 van 26. 7. 1988, blz. 27.
(15) PB nr. L 166 van 25. 6. 1976, blz. 39.
▼B
Gelet op Verordening (EEG) nr. 426/86 van de Raad van 24 februari
1986 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in desector van op basis van groenten en fruit verwerkte produkten(
1), laat-
stelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2247/88(2),
Gelet op Verordening (EEG) nr. 520/77 van de Raad van 14 maart
1977 betreffende de heffing, in geval van moeilijkheden met de suiker-voorziening, van een belasting bij de uitvoer van bepaalde verwerkteprodukten op basis van groenten en fruit waaraan suiker is toege-
voegd(
3), en met name op artikel 1, lid 4,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981
houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sectorsuiker(
4), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2306/88(5),
en met name op artikel 13, lid 2, en artikel 18, leden 4 en 5,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 1650/86 van de Raad van 26 mei 1986
betreffende de restituties en heffingen bij uitvoer van olijfolie(6), en
met name op artikel 6,
Overwegende dat bij Verordening (EEG) nr. 645/75 van de
Commissie(7), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3677/
86(8), de gemeenschappelijke bepalingen zijn vastgesteld voor de
toepassing van heffingen en belastingen bij uitvoer van landbouwpro-
dukten; dat uit de opgedane ervaring is gebleken dat in deze
verordening nieuwe bepalingen moeten worden opgenomen; dat hetderhalve met het oog op de nodige duidelijkheid en om administratieveredenen dienstig is de ter zake geldende voorschriften volledig teherzien;
Overwegende dat de heffingen en belastingen bij uitvoer deel uitmaken
van de rechten bij uitvoer als omschreven in artikel 1, lid 2, onder e),
van Verordening (EEG) nr. 2144/87 van de Raad van 13 juli 1987inzake de douaneschuld(
9), gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 4108/
88(10);
Overwegende dat geen heffingen bij uitvoer dienen te worden toege-
past bij uitvoer met een certificaat waaruit blijkt dat de restitutie
vooraf is vastgesteld of in het kader van een inschrijving is bepaald;
Overwegende dat sommige transacties economisch onbelangrijk zijn of
betrekking hebben op zeer geringe hoeveelheden; dat het mogelijk isvoor dergelijke transacties vrijstelling van de heffing bij uitvoer teverlenen;
Overwegende dat moet worden bepaald, enerzijds, welke datum voor
de toepassing van de heffing bij uitvoer in aanmerking moet wordengenomen en, anderzijds, welke Lid-Staat de heffing bij uitvoer int;
Overwegende dat, om speculatieve transacties te voorkomen, maatre-
gelen moeten worden genomen om ervoor te zorgen dat produktenwaarvoor de uitvoeraangifte is aanvaard, het douanegebied van de
Gemeenschap binnen een redelijke termijn verlaten; dat de regeling
inzake de termijn van zestig dagen die voor de uitvoer van produktendie voor restituties in aanmerking komen, geldt, eveneens mag wordentoegepast voor het innen van een heffing bij uitvoer; dat voor het gevaldeze termijn wordt overschreden, bepaaldelijk voor de uitvoerheffingenbijzondere bepalingen moeten worden vastgesteld om het bedrag
daarvan te bepalen;
Overwegende dat de taak van de douaneadministraties wordt verge-
makkelijkt, indien voor het handelsverkeer van produkten waarvoor1989R0120 — NL — 23.11.1996 — 001.001 — 3
(1) PB nr. L 49 van 27. 2. 1986, blz. 1.
(2) PB nr. L 198 van 26. 7. 1988, blz. 21.
(3) PB nr. L 73 van 21. 3. 1977, blz. 26.
(4) PB nr. L 177 van 1. 7. 1981, blz. 4.
(5) PB nr. L 201 van 27. 7. 1988, blz. 65.
(6) PB nr. L 145 van 30. 5. 1986, blz. 8.
(7) PB nr. L 67 van 14. 3. 1975, blz. 16.
(8) PB nr. L 351 van 12. 12. 1986, blz. 1.
(9) PB nr. L 201 van 22. 7. 1987, blz. 15.
(10) PB nr. L 361 van 29. 12. 1988, blz. 2.
▼B
een heffing bij uitvoer is toegepast, een andere regeling geldt dan die
voor produkten waarvoor geen heffing bij uitvoer wordt toegepast; datte dien einde moet worden bepaald dat voor het handelsverkeer en
produkten waarvoor een heffing bij uitvoer is toegepast, de regeling
voor extern communautair douanevervoer geldt;
Overwegende dat voor het geval dat de betrokken produkten tijdens het
vervoer tussen twee plaatsen in de Gemeenschap het grondgebied van
de Gemeenschap verlaten, adequate voorschriften moeten worden vast-
gesteld zodat de heffing bij uitvoer kan worden geïnd indien deprodukten niet opnieuw in de Gemeenschap zouden worden binnenge-bracht; dat te dien einde Verordening (EEG) nr. 1062/87 van deCommissie van 27 maart 1987 houdende uitvoeringsbepalingen envereenvoudigingsmaatregelen betreffende de regeling voor communau-
tair douanevervoer(
1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG)
nr. 1469/88(2), moet worden toegepast;
Overwegende dat het kan voorkomen dat uitvoercertificaten zonder
vaststelling vooraf van de restitutie zijn aangevraagd of afgegeven
vóór de datum waarop de heffing bij uitvoer geldt; dat het, afgezien
van de gevallen van vaststelling vooraf, niet dienstig is bij toepassingvan een heffing bij uitvoer ook uitvoer van de landbouwprodukten teeisen; dat derhalve moet worden voorgeschreven dat de bedoeldeaanvragen voor certificaten mogen worden ingetrokken en dat de certi-ficaten op verzoek van de belanghebbende mogen worden geannuleerd,
waarbij de gestelde zekerheid wordt vrijgegeven;
Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatregelen in over-
eenstemming zijn met het advies van alle betrokken Comités vanbeheer,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Onverminderd de afwijkende bepalingen in de bijzondere communau-
taire regelingen voor bepaalde landbouwprodukten behelst dezeverordening de gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen voor het
stelsel van de heffingen en belastingen bij uitvoer van de landbouwpro-
duken, hierna „heffingen bij uitvoer” genoemd, welke zijn bedoeld in:
— artikel 20, lid 1, tweede streepje, van Verordening nr. 136/66/EEG,
— artikel 2, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2180/71,— artikel 1, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1603/74,— artikel 6, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2742/75,
— artikel 2, lid 1, eerste streepje, van Verordening (EEG) nr. 2747/75,
— artikel 2, lid 1, eerste streepje, van Verordening (EEG) nr. 1432/76,— artikel 1, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 520/77,— artikel 18, leden 1 en 4, van Verordening (EEG) nr. 1785/81.
Artikel 2
Behoudens de uitzonderingen waarin deze verordening voorziet,
worden heffingen bij uitvoer toegepast bij elke definitieve of tijdelijke
uitvoer, uit het douanegebied van de Gemeenschap, van:
a) produkten die onder artikel 9, lid 2, van het Verdrag vallen ongeacht
of de verpakkingen van die produkten al dan niet onder die bepalingzijn begrepen,
b) produkten die niet onder artikel 9, lid 2, van het Verdrag vallen,
wanneer zij bestanddelen bevatten waarvoor heffingen bij uitvoer
gelden en die geheel of gedeeltelijk onder voornoemd artikel vielen
alvorens zij bij de vervaardiging van de uitgevoerde produktenwerden gebruikt.1989R0120 — NL — 23.11.1996 — 001.001 — 4
(1) PB nr. L 107 van 22. 4. 1987, blz. 1.
(2) PB nr. L 132 van 28. 5. 1988, blz. 67.
▼B
Artikel 3
1. Bij uitvoer waarvoor de restitutie vooraf is vastgesteld of in het
kader van een inschrijving is bepaald, worden geen heffingen toege-
past.
Wanneer, voor een of meer bestanddelen van een samengesteld
produkt, in de zin van artikel 8, lid 3, van Verordening (EEG)nr. 3665/87 van de Commissie(
1), een restitutie vooraf is vastgesteld,
worden de heffingen bij uitvoer alleen voor dat bestanddeel, onder-
scheidenlijk die bestanddelen, niet toegepast.
2. Benevens in de in hoofdstuk II van Verordening (EEG) nr. 918/83
van de Raad(2), bedoelde gevallen worden geen heffingen bij uitvoer
toegepast voor
a) produkten die in de Gemeenschap voor de bevoorrading aan boord
worden gebracht van, hetzij zeeschepen, hetzij luchtvaartuigen in
gebruik voor het verkeer op internationale lijnen, op voorwaardedat de hoeveelheid van die produkten tot de normale behoeftenvoor het verbruik aan boord van die schepen of luchtvaartuigenbeperkt blijft;
b) produkten bestemd voor de strijdkrachten van een Lid-Staat die
buiten het douanegebied van de Gemeenschap zijn gelegerd;
c) kleine zendingen zonder handelskarakter wanneer het gewicht van
de belastbare produkten niet meer dan 3 kilogram per zendingbedraagt; voor deze vrijstelling gelden, met uitzondering van debepalingen betreffende de waarde van de produkten, de in de arti-
kelen 29 tot en met 31 van Verordening (EEG) nr. 918/83
vastgestelde uitvoeringsbepalingen;
d) produkten in de persoonlijke bagage van reizigers, wanneer het
gewicht van de belastbare produkten niet meer dan 3 kilogram per
reiziger bedraagt; voorts gelden voor deze vrijstelling, met uitzonde-
ring van de bepalingen betreffende de waarde van de produkten, dein de artikelen 45 tot en met 49 van Verordening (EEG) nr. 918/83vastgestelde uitvoeringsbepalingen;
e) produkten die zich in een van de in de artikelen 4 en 5 van Verorde-
ning (EEG) nr. 565/80 van de Raad(
3) bedoelde situaties bevinden;
f) de in artikel 42, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 3665/87 bedoelde
leveranties van boordproviand, waarbij de in lid 2, tweede alinea, enin de leden 3 tot en met 7, van voornoemd artikel aangegeven voor-waarden van overeenkomstige toepassing zijn.
3. Het bepaalde in lid 2, onder b), is slechts van toepassing na over-
legging, aan de bevoegde instanties van de Lid-Staat waarin de
uitvoeraangifte werd aanvaard, van een door de betrokken strijd-krachten afgegeven bewijs, waarin de bestemming van de produktenwaarvoor de aangifte ten uitvoer is ingediend, is aangegeven en voorzover er wat de aankomst van de produkten op de plaats van bestem-ming betreft, waarborgen worden geboden.
Artikel 4
1. Tenzij de heffing bij uitvoer vooraf is vastgesteld of in het kader
van een inschrijving is bepaald, is de heffing bij uitvoer van toepassingdie geldt op de dag waarop de douane de aangifte ten uitvoer voor debetrokken produkten aanvaardt. Vanaf de aanvaarding van de aangifteblijven de produkten onder douanecontrole tot zij het douanegebied van
de Gemeenschap verlaten.
Behoudens overmacht is,— wanneer de betrokken produkten het douanegebied van de Gemeen-
schap na de zestigste dag te rekenen vanaf de datum vanaanvaarding van de aangifte ten uitvoer hebben verlaten, of1989R0120 — NL — 23.11.1996 — 001.001 — 5
(1) PB nr. L 351 van 14. 12. 1987, blz. 1.
(2) PB nr. L 105 van 23. 4. 1983, blz. 1.
(3) PB nr. L 62 van 7. 3. 1980, blz. 5.
▼B
— indien het bewijs dat de betrokken produkten het douanegebied van
de Gemeenschap hebben verlaten, niet wordt geleverd binnen eentermijn van twaalf maanden te rekenen vanaf de datum van
aanvaarding van de aangifte ten uitvoer,
evenwel de hoogste van de volgende heffingen bij uitvoer van toepas-
sing: de heffingen die golden in de periode vanaf de aanvaarding vande aangifte ten uitvoer tot en met de datum waarop de produkten het
douanegebied van de Gemeenschap hebben verlaten en, in voorkomend
geval, de vooraf vastgestelde heffing.
Voor de toepassing van de tweede alinea wordt geen rekening
gehouden met een in de aldaar genoemde periode vastgestelde resti-tutie.
Het bewijs dat de produkten het douanegebied van de Gemeenschap
hebben verlaten, wordt op dezelfde wijze geleverd als voor de restitu-ties. Indien dit bewijs niet binnen een termijn van twaalf maanden terekenen vanaf de datum waarop de aangifte ten uitvoer is aanvaard,
wordt geleverd, wordt de datum waarop de produkten het douanegebied
hebben verlaten, als de laatste dag van deze termijn beschouwd.
2. Voor het vaststellen van de hoeveelheid, de aard en de kenmerken
van het uit te voeren produkt wordt uitgegaan van de situatie op de dagwaarop de aangifte ten uitvoer wordt aanvaard.
3. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder „hoogste heffing
bij uitvoer” verstaan de heffing bij uitvoer die,
— uitgedrukt in ecu,
— de hoogste is die in de periode waarin de bedoelde heffingen zijn
vergeleken, voor het betrokken produkt en de betrokken bestem-
ming heeft gegolden.
4. De in het kader van een inschrijving bepaalde heffing bij uitvoer
is een vooraf vastgestelde heffing.
Artikel 4 bis
1. Als artikel 4 niet van toepassing is en wanneer geen restitutiebe-
drag wordt toegekend voor de produkten, ontstaat, ingeval de
produkten het douanegebied van de Gemeenschap verlaten, bij over-
schrijding van de in artikel 32, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 3665/87 of artikel 30, lid 1, onder b), i), van Verordening (EEG) nr. 3719/88vastgestelde termijn van 60 dagen, een douaneschuld die, op grond vanartikel 211 van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Commissie(
1),
geacht wordt ten laste te zijn van de aangever en te worden berekend
tegen het tarief dat op grond van het bepaalde in artikel 4, lid 1, tweedealinea, van toepassing is, maar op basis van de gegevens die in deoorspronkelijk aanvaarde uitvoeraangifte zijn vermeld ten aanzien vanaard, kenmerken en hoeveelheid van de uitgevoerde produkten.
Bij de tenuitvoerlegging van het bepaalde in dit lid is artikel 251, punt
2, onder a), laatste alinea, van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van deCommissie(
2) niet van toepassing.
2. De in lid 1 bedoelde douaneschuld wordt geacht te zijn ontstaan
op de plaats waar de uitvoeraangifte is aanvaard.
Vanaf de dag waarop een uitvoerheffing van toepassing is voor de in
lid 1 bedoelde produkten stelt het douanekantoor van uitgang het doua-nekantoor waar de uitvoerformaliteiten zijn vervuld, door terugzendingvan controle-exemplaar T5 of toezending van een fotokopie van
controle-exemplaar T5 of van een speciaal opgestelde mededeling, in
kennis van de datum waarop de betrokken produkten het douanegebiedvan de Gemeenschap effectief hebben verlaten.1989R0120 — NL — 23.11.1996 — 001.001 — 6
(1) PB nr. L 302 van 19. 10. 1992, blz. 1.
(2) PB nr. L 253 van 11. 10. 1993, blz. 1.▼M2
▼M2
Het douanekantoor van uitgang brengt in het document dat wordt
toegezonden aan het douanekantoor waar de uitvoerformaliteiten zijnvervuld, de volgende vermelding aan:
Aplicación del artículo 4 bisdel Reglamento (CEE) n
o120/89
Anvendelse af artikel 4a i forordning (EØF) nr. 120/89Anwendung von Artikel 4a der Verordnung (EWG) Nr. 120/89Εφαρµογή του άρθρου 4α του Κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 120/89
Application of Article 4a of Regulation (EEC) No 120/89Application de l'article 4 bisdu règlement (CEE) n
o120/89
Applicazione dell'articolo 4 bisdel regolamento (CEE) n. 120/89
Toepassing van artikel 4 bis van Verordening (EEG) nr. 120/89Aplicação do artigo 4
oA do Regulamento (CEE) no120/89
Asetuksen (ETY) N:o 120/89 4 a artiklan soveltaminenI enlighet med artikel 4a i förordning (EEG) nr 120/89
3. Als het douanekantoor waar de douaneformaliteiten bij uitvoer
zijn vervuld niet bevoegd is om de heffing bij uitvoer te innen, infor-
meert dit kantoor op zijn beurt de op nationaal niveau bevoegde dienst.
Artikel 5
1. De heffing bij uitvoer wordt geïnd door de Lid-Staat waaronder
het douanekantoor ressorteert dat de aangifte ten uitvoer aanvaardt.
2. Voor naar bestemming gedifferentieerde heffingen bij uitvoer:
a) wordt de heffing geïnd die is vastgesteld voor de bestemming welke
is vermeld in de in artikel 4, lid 1, bedoelde aangifte ten uitvoer en
wordt voor het eventuele verschil tussen het bedrag van die heffingen het bedrag van de hoogste heffing die op de datum van aanvaar-ding van de aangifte ten uitvoer geldt, een zekerheid gesteld;
b) moet, wanneer een zekerheid wordt gesteld, de exporteur, behou-
dens overmacht, binnen een termijn van twaalf maanden te rekenen
vanaf de dag van aanvaarding van de aangifte ten uitvoer, het
bewijs leveren dat het produkt is ingevoerd; dit bewijs wordt gele-verd overeenkomstig artikel 18 van Verordening (EEG) nr. 3665/87;
c) worden, wanneer het onder b) bedoelde bewijs, behoudens over-
macht, niet binnen de voorgeschreven termijn wordt geleverd, deprodukten geacht te zijn aangekomen op de bestemming waarvoor
de hoogste heffing geldt en wordt de zekerheid als heffing bij
uitvoer verbeurd;
d) wordt, wanneer het onder b) bedoelde bewijs binnen de voorge-
schreven termijn wordt geleverd, afhankelijk van de bereiktebestemming en naar verhouding van de hoeveelheden waarvoor ditbewijs is geleverd, de zekerheid vrijgegeven; wanneer de zekerheidniet of slechts gedeeltelijk wordt vrijgegeven, wordt het niet vrijge-
geven bedrag als heffing bij uitvoer verbeurd;
e) wordt, wanneer de exporteur binnen de onder b) bedoelde termijn
het bewijs levert dat het produkt een bestemming heeft bereiktwaarvoor het bedrag van de heffing lager is dan het geheven bedrag,het te betalen bedrag aangepast en de eventueel gestelde zekerheidvrijgegeven;
f) wordt de zekerheid gesteld in contanten of in de vorm van een
garantie gegeven door een instelling die voldoet aan de door deLid-Staat waarin de uitvoeraangifte is aanvaard vastgestelde criteria.
3. Wanneer de in lid 2, onder b), c) en e), bedoelde termijn niet in
acht kon worden genomen hoewel de exporteur het nodige heeftgedaan om de bewijzen binnen deze termijn te verkrijgen, kan determijn op verzoek van de exporteur worden verlengd voor de duurdie door de bevoegde instantie van de Lid-Staat van uitvoer wegensde aangevoerde omstandigheden nodig wordt geacht.1989R0120 — NL — 23.11.1996 — 001.001 — 7
▼B
▼B
Artikel 6
Wanneer het in artikel 4, lid 1, vierde alinea, bedoelde bewijs en/of het
in artikel 5, lid 2, onder b), bedoelde bewijs binnen zes maanden naafloop van de in de betrokken bepalingen vermelde termijn/termijnenwordt/worden geleverd, is het te betalen bedrag:
a) de heffing die zou zijn geïnd indien de termijn/termijnen in acht
was/waren genomen,
b) verhoogd met 15 % van het verschil tussen de geïnde heffing en het
bedrag vermeld onder a).
Artikel 7
Zodra de aangifte ten uitvoer voor de in artikel 2, onder a), bedoelde
produkten is aanvaard, worden zij geacht niet langer onder artikel 9,lid 2, van het Verdrag te vallen en geldt voor het handelsverkeer van
deze produkten het bepaalde in artikel 3, lid 2, onder c), van Verorde-
ning (EEG) nr. 2726/90 van de Raad(
1).
Artikel 8
1. Wanneer het handelsverkeer tussen twee Lid-Staten van
produkten waarvoor een heffing bij uitvoer geldt, overeenkomstig het
bepaalde in titel IX van Verordening (EEG) nr. 1214/92 van de
Commissie(2) gebeurt, is ook het bepaalde in de leden 2 en 3 van
toepassing.
2. Het kantoor van vertrek in de zin van Verordening (EEG)
nr. 2726/90 treft de nodige maatregelen om de onder c) bedoeldeheffing bij uitvoer te innen, wanneer:
a) op een document voor intern communautair douanevervoer waarop
als kantoor van bestemming een kantoor is vermeld dat onder eenLid-Staat ressorteert, niet de vermelding als bedoeld in artikel 21van Verordening (EEG) nr. 1214/92, is aangebracht, omdat bij de
geldigverklaring van de aangifte voor intern communautair douane-
vervoer voor het betrokken produkt geen heffing bij uitvoer gold,
en,
b) op grond van de Overeenkomst tussen de Europese Economische
Gemeenschap en de EVA-landen over een gemeenschappelijkeregeling voor douanevervoer, het produkt wordt aangeboden op een
kantoor van bestemming dat onder een EVA-land ressorteert,
en
c) op de datum waarop het produkt op het kantoor van bestemming
wordt aangeboden een heffing bij uitvoer geldt die is ingevoerd nade datum van geldigverklaring van de aangifte voor intern commu-nautair douanevervoer.
3. Wanneer de exporteur voor de bevoegde instantie het bewijs
levert dat de produkten het douanegebied van de Gemeenschap hebben
verlaten op een datum waarop de heffing bij uitvoer niet bestond of
lager was dan de in lid 2 bedoelde heffing, wordt geen, of in voorko-mend geval de lagere heffing bij uitvoer toegepast.
4. Wanneer het handelsverkeer tussen twee Lid-Staten van
produkten waarvoor een heffing bij uitvoer geldt, niet overeenkomstighet bepaalde in titel IX van Verordening (EEG) nr. 1214/92 gebeurt,gelden de bepalingen van artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 3269/92 van de Commissie(
3).1989R0120 — NL — 23.11.1996 — 001.001 — 8
(1) PB nr. L 262 van 26. 9. 1990, blz. 1.
(2) PB nr. L 132 van 16. 5. 1992, blz. 1.
(3) PB nr. L 326 van 12. 11. 1992, blz. 11.▼M1
▼M1
Artikel 9
1. Wanneer het handelsverkeer van produkten plaatsvindt met
toepassing van titel IX van Verordening (EEG) nr. 1214/92 of artikel
31 van Verordening (EEG) nr. 3269/92, wordt een zekerheid gesteld
om ervoor te zorgen dat de verschuldigde heffing bij uitvoer wordtgeïnd, als deze produkten niet opnieuw het douanegebied van deGemeenschap worden binnengebracht; deze zekerheid wordt gesteldovereenkomstig het bepaalde in artikel 68, lid 2, van Verordening
(EEG) nr. 1214/92 of op dezelfde wijze bij toepassing van artikel 31
van Verordening (EEG) nr. 3269/92.
2. Zodra in de Lid-Staat van vertrek het bewijs wordt geleverd dat
de produkten opnieuw het douanegebied van de Gemeenschap zijnbinnengebracht, wordt de zekerheid vrijgegeven naar rata van dehoeveelheid waarvoor dit bewijs wordt geleverd.
Artikel 10
Wanneer een produkt onder een van de in titel X, hoofdstuk 1, van
Verordening (EEG) nr. 1214/92 bedoelde vereenvoudigde regelingenwordt geplaatst om naar een station van bestemming binnen het doua-negebied van de Gemeenschap te worden vervoerd of aan eengeadresseerde binnen dat gebied te worden geleverd, mag het kantoorvan vertrek een wijziging van het vervoercontract die tot gevolg heeft
dat het vervoer buiten genoemd douanegebied eindigt, slechts toestaan
na met het oog op de inning van de verschuldigde heffing bij uitvoerde nodige maatregelen te hebben genomen. In dat geval wordt deheffing bij uitvoer toegepast die geldt op de datum waarop de aangiftevoor uitvoer naar derde landen door het kantoor van vertrek wordt
aanvaard.
Artikel 11
1. Wanneer een heffing bij uitvoer geldt en de produkten in het
kader van artikel 6, lid 2, tweede alinea, of van artikel 11, lid 3, tweedealinea, van Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad(
1) opnieuw
worden uitgevoerd, wordt een zekerheid gesteld waarvan het bedrag
gelijk is aan dat van de heffing bij uitvoer.
2. De in lid 1 bedoelde zekerheid:
a) wordt vrijgegeven, indien op de aanvraag om terugbetaling of kwijt-
schelding van de heffingen bij invoer gunstig wordt beschikt;
b) wordt als heffing bij uitvoer verbeurd, indien
— de onder a) bedoelde beschikking afwijzend is,
— en de heffing bij uitvoer niet binnen dertig dagen na de dag van
het verzoek om betaling is betaald.
Artikel 12
Gedurende de periode waarin voor een produkt een heffing hoger dan 0
van toepassing is, kunnen op verzoek van de belanghebbende uitvoer-certificaten voor dit produkt worden geannuleerd en aanvragen omdergelijke certificaten worden ingetrokken, behalve in de volgendegevallen:
a) wanneer het certificaat een aantekening bevat dat de restitutie
vooraf werd vastgesteld of in het kader van een inschrijving werd
bepaald;
b) wanneer het certificaat werd afgegeven als gevolg van een aanvraag
die in de zin van artikel 15 van Verordening (EEG) nr. 3719/88 van
de Commissie(
2) werd ingediend op een dag waarop een heffing
van toepassing was;1989R0120 — NL — 23.11.1996 — 001.001 — 9
(1) PB nr. L 175 van 12. 7. 1979, blz. 1.
(2) PB nr. L 331 van 2. 12. 1988, blz. 1.▼B
▼B
c) wanneer de aanvraag om een certificaat een certificaat als bedoeld
onder a) of b) betreft.
In deze gevallen wordt de zekerheid voor het certificaat onmiddellijk
vrijgegeven.
Artikel 13
1. Verordening (EEG) nr. 645/75 wordt ingetrokken.2. Verwijzingen naar de krachtens lid 1 ingetrokken verordening
worden gelezen als verwijzingen naar de onderhavige verordening.
Aanhalingen en verwijzingen die betrekking hebben op de artikelen
van de ingetrokken verordening worden gelezen volgens de in debijlage opgenomen concordantietabel.
Artikel 14
Deze verordening treedt in werking op 1 april 1989.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke Lid-Staat.1989R0120 — NL — 23.11.1996 — 001.001 — 10
▼B
BIJLAGE
Concordantietabel
Verordening (EEG) nr. 645/75 Onderhavige verordening
Artikel 1 Artikel 1
Artikel 2, lid 1 Artikel 2
Artikel 2, lid 2
Artikel 2 bis Artikel 11
Artikel 3 Artikel 3
Artikel 4 Artikel 4
Artikel 5 Artikel 5
— Artikel 6
— Artikel 7
Artikel 6 Artikel 8, lid 1
Artikel 7 Artikel 9
Artikel 8 Artikel 10Artikel 9 —
Artikel 10 Artikel 12
Artikel 11 Artikel 13
Artikel 12 Artikel 141989R0120 — NL — 23.11.1996 — 001.001 — 11