1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 95/21/EG VAN DE RAAD
van 19 juni 1995
betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik maken van havens in de
Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie van de Lid-Staten vallende wateren, vaninternationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreini-
ging en leef- en werkomstandigheden aan boord (havenstaatcontrole)
(PB L 157 van 7.7.1995, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 98/25/EG van de Raad van 27 april 1998 L 133 19 7.5.1998
►M2Richtlijn 98/42/EG van de Commissie van 19 juni 1998 L 184 40 27.6.1998
►M3Richtlijn 1999/97/EG van de Commissie van 13 december 1999 L 331 67 23.12.1999
Gerectificeerd bij:
►C1Rectificatie PB L 291 van 14.11.1996, blz. 42 (95/21)
▼B
RICHTLIJN 95/21/EG VAN DE RAAD
van 19 juni 1995
betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik
maken van havens in de Gemeenschap en varen in de onder dejurisdictie van de Lid-Staten vallende wateren, van internationalenormen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming
van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord
(havenstaatcontrole)
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,inzonderheid op artikel 84, lid 2,
Gezien het voorstel van de Commissie(
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),
Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag(3),
Overwegende dat de Gemeenschap ernstig bezorgd is over scheepvaart-
ongevallen en de verontreiniging van de zeeën en kusten van de Lid-Staten;
Overwegende dat de Gemeenschap evenzeer bezorgd is over de leef- en
werkomstandigheden aan boord;
Overwegende dat de Raad in de zitting van 25 januari 1993 conclusies
heeft aangenomen waarin er bij de Commissie en de Lid-Staten op aanwordt gedrongen zorg te dragen voor een doeltreffender toepassing ennaleving van geschikte normen op het gebied van internationaleveiligheid op zee en milieubescherming alsmede voor de implementatie
van de nieuwe maatregelen wanneer die zijn aangenomen;
Overwegende dat de Raad er in zijn resolutie van 8 juni 1993 over een
gemeenschappelijk beleid inzake de veiligheid op zee(
4), bij de
Commissie op heeft aangedrongen zo spoedig mogelijk suggesties
voor specifieke maatregelen en formele voorstellen te doen betreffendecriteria voor de inspectie van schepen waaronder de harmonisatie van devoorschriften voor de aanhouding, de mogelijkheid om inspectieresul-taten bekend te maken en de toegang tot havens in de Gemeenschap teontzeggen;
Overwegende dat de veiligheid, de voorkoming van verontreiniging en
de leef- en werkomstandigheden aan boord van schepen daadwerkelijk
kunnen worden verbeterd door, via een strikte toepassing van de
internationale verdragen, codes en resoluties, het aantal schepen in dewateren van de Gemeenschap dat niet aan de normen voldoet, drastischterug te dringen;
Overwegende dat de controle op de naleving door schepen van de
internationale normen op het gebied van veiligheid, voorkoming vanverontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord in de eersteplaats de taak van de vlaggestaat dient te zijn; dat een toenemend aantal
vlaggestaten, wat de implementatie en naleving van internationale
normen betreft, evenwel ernstig in gebreke blijft; dat derhalve ook dehavenstaat zorg moet dragen voor de controle op de naleving van devastgestelde internationale normen op het gebied van veiligheid,voorkoming van verontreiniging en de leef- en werkomstandighedenaan boord;1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 2
(1) PB nr. C 107 van 15. 4. 1994, blz. 14, en PB nr. C 347 van 8. 12. 1994, blz.
15.
(2) PB nr. C 393 van 31. 12. 1994, blz. 50.
(3) Advies van het Europees Parlement van 27 oktober 1994 (PB nr. C 347 van 8.
12. 1994, blz. 15), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 14 maart
1995 (PB nr. C 93 van 13. 4. 1995, blz. 25) en besluit van het Europees
Parlement van 18 mei 1995 (nog niet in het Publikatieblad verschenen) (SIC!
PB nr. C 151 van 19. 6. 1995, blz. 227).
(4) PB nr. C 271 van 7. 10. 1993, blz. 1.
▼B
Overwegende dat een geharmoniseerde aanpak met betrekking tot het
doen naleven van die internationale normen door de Lid-Staten tenaanzien van schepen die in de onder hun jurisdictie vallende wateren
varen en hun havens gebruiken, concurrentievervalsing zal voorkomen;
Overwegende dat een communautaire kaderwetgeving voor de harmo-
nisering van de inspectieprocedures een fundamentele voorwaarde is
voor een homogene toepassing van het beginsel van veiligheid van
schepen en voorkoming van verontreiniging, dat mede ten grondslag ligtaan het communautaire vervoer- en milieubeleid;
Overwegende dat de verontreiniging van de zeeën van nature een
grensoverschrijdend verschijnsel is; dat volgens het subsidiariteits-beginsel de ontwikkeling van middelen om preventieve maatregelen tekunnen nemen ten aanzien van de zeeën, aangrenzend aan de Lid-Staten,bij voorkeur op Gemeenschapsniveau dient te gebeuren, aangezien deLid-Staten afzonderlijk geen adequate en doeltreffende maatregelen
kunnen nemen;
Overwegende dat vaststelling van een richtlijn van de Raad de geschikte
methode is om het wettelijk kader en de geharmoniseerde voorschriften
en criteria inzake de havenstaatcontrole vast te leggen;
Overwegende dat dient te worden geprofiteerd van de ervaring die is
opgedaan tijdens de werking van het Memorandum van Overeenstem-
ming van Parijs (MOU) inzake toezicht door de havenstaat (HSC) dat op
26 januari 1982 is ondertekend;
Overwegende dat de inspectie door elke Lid-Staat van minstens 25%
van het aantal buitenlandse schepen dat in een bepaald jaar hun havens
binnenloopt, in de praktijk betekent dat een groot aantal van de in deGemeenschap in bedrijf zijnde schepen op een gegeven ogenblik aan eeninspectie is onderworpen;
Overwegende dat er verder gewerkt moet worden aan de ontwikkeling
van een doelgerichter systeem;
Overwegende dat de bij havenstaatinspecties gehanteerde regels en
procedures alsmede de criteria voor aanhouding van een schip
geharmoniseerd moeten worden teneinde de doeltreffendheid van dattoezicht in alle havens constant te maken en zo het selectief gebruik datvan bepaalde havens van bestemming wordt gemaakt om het net van eendergelijk toezicht te ontwijken, drastisch te beperken;
Overwegende dat uit de in de mededeling van de Commissie „Een
gemeenschappelijk beleid inzake de veiligheid op zee” en het jaarver-slag van het MOU bekendgemaakte statistische gegevens met betrekkingtot ongevallen, aanhoudingen en tekortkomingen blijkt dat voor
bepaalde categorieën schepen uitvoerige inspectie noodzakelijk is;
Overwegende dat tekortkomingen betreffende de naleving van de
bepalingen van de verdragen gecorrigeerd dienen te worden; dat
schepen die herstelmaatregelen dienen te nemen, moeten worden
aangehouden, wanneer deze tekortkomingen duidelijk gevaar opleverenvoor de veiligheid, de gezondheid of het milieu, totdat die tekortko-mingen zijn gecorrigeerd;
Overwegende dat er een recht van beroep moet worden ingesteld tegen
besluiten tot aanhouding door de bevoegde autoriteiten teneindeonredelijke besluiten te voorkomen die kunnen leiden tot onnodigeaanhoudingen en vertragingen;
Overwegende dat de faciliteiten van de haven van inspectie zodanig
kunnen zijn dat de bevoegde instantie het schip toestemming moet gevenom door te varen naar een geschikte reparatiewerf, op voorwaarde dataan de voor zo'n reis gestelde voorwaarden wordt voldaan; dat schepen
die zich daar niet aan houden, een gevaar zouden blijven betekenen voor
de veiligheid, de gezondheid of het milieu en door het niet aanbrengenvan verbeteringen overeenkomstig de geldende bepalingen van deverdragen concurrentievoordelen zouden blijven genieten; dat derhalveaan die schepen de toegang tot alle havens in de Gemeenschap dient teworden geweigerd;1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 3
▼B
Overwegende dat het voorkomt dat een schip dat de toegang tot de
havens in de Gemeenschap is geweigerd, toch moet worden toegelaten;dat een schip onder die omstandigheden alleen tot een bepaalde haven
mag worden toegelaten, als met alle maatregelen ervoor gezorgd is dat
het daar veilig kan binnenlopen;
Overwegende dat het, aangezien de voorschriften van de verdragen met
betrekking tot de scheepsconstructie, -werktuigen en -bemanning eencomplex geheel vormen, de beslissingen van de inspecteurs verstrek-kende gevolgen kunnen hebben en die inspecteurs volkomenonpartijdige beslissingen moeten nemen, noodzakelijk is dat de
inspecties uitsluitend worden uitgevoerd door inspecteurs die naar
behoren gemachtigde functionarissen zijn en beschikken over eenuitgebreide kennis en ervaring;
Overwegende dat loodsen en havenautoriteiten nuttige inlichtingen
kunnen geven over de tekortkomingen van deze schepen en beman-ningen;
Overwegende dat er samenwerking tussen de bevoegde instanties van de
Lid-Staten en andere autoriteiten of organisaties nodig is met het oog opeen doeltreffende follow-up van schepen met tekortkomingen die mogendoorvaren, en met het oog op uitwisseling van informatie over de zich in
de haven bevindende schepen;
Overwegende dat het krachtens het MOU opgezette informatiesysteem
SirenacE een groot deel van de voor de toepassing van deze ric htlijn
benodigde aanvullende informatie verstrekt;
Overwegende dat publikatie van informatie over schepen die niet
voldoen aan de internationale normen op het gebied van de veiligheid,de gezondheid en de bescherming van het mariene milieu afschrik-wekkend kan werden en expediteurs ervan kan doen afzien van dezeschepen gebruik te maken, terwijl dit voor eigenaars ervan een
aansporing is om uit eigen beweging herstelmaatregelen te treffen;
Overwegende dat alle kosten van de inspectie van schepen die
aanhouding rechtvaardigt, de eigenaar of de exploitant moeten worden
aangerekend;
Overwegende dat het passend is om bij de toepassing van de
onderhavige richtlijn het comité in te schakelen dat is opgericht
krachtens artikel 12 van Richtlijn 93/75/EEG van de Raad van 13september 1993 betreffende de minimumeisen voor schepen diegevaarlijke of verontreinigende goederen vervoeren en die naar of uitde zeehavens van de Gemeenschap varen(
1), en dat dit comité de
Commissie moet bijstaan bij het wijzigen van de inspectieverplichtingen
van de Lid-Staten op grond van de opgedane ervaring en rekeninghoudend met de ontwikkelingen in het MOU, en bij het aanpassen vande bijlagen, wanneer dit nodig is om rekening te houden met wijzigingenin de verdragen, protocollen, codes en resoluties van relevanteinternationale organisaties en het MOU,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Doel
Het doel van deze richtlijn is bij te dragen tot een drastische
vermindering van het aantal niet aan de normen voldoende schepen inde wateren onder de jurisdictie van de Lid-Staten door:
— de naleving te verbeteren van de internationale en relevante
communautaire wetgeving op het gebied van de veiligheid op zee,bescherming van het mariene milieu en de leef- en werkomstandig-
heden aan boord van schepen, ongeacht onder welke vlag zij varen;
— het opstellen van gemeenschappelijke criteria voor controle door de
havenstaat van schepen en harmonisatie van de inspectie- en1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 4
(1) PB nr. L 247 van 5. 10. 1993, blz. 19.
▼B
aanhoudingsprocedures, waarbij naar behoren rekening wordt
gehouden met de door de scheepvaartinstanties van de Lid-Statenin het kader van het Memorandum van Overeenstemming van Parijs
inzake havenstaatcontrole (MOU) aangegane verplichtingen.
Artikel 2
Definities
In deze richtlijn en bijbehorende bijlagen wordt verstaan onder:
1. „Verdragen ”:
— het Internationaal Verdrag betreffende de uitwatering van
schepen van 1966 (LL 66),
— het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensen-
levens op zee van 1974 (Solas 74),
— het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging
door schepen van 1973 en het daarop betrekking hebbendeProtocol van 1978 (Marpol 73/78),
— het Internationaal Verdrag betreffende de normen voor zeeva-
renden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst van 1978
(STCW 78),
— het Verdrag inzake de internationale bepalingen ter voorkoming
van aanvaringen op zee van 1972 (Colregs 72),
— het Internationaal Verdrag betreffende de meting van schepen
van 1969 en
— het Verdrag betreffende minimumnormen op koopvaardij-
schepen van 1976 (ILO nr. 147), alsmede de op deze
Verdragen betrekking hebbende protocollen, wijzigingen envoorschriften met dwingend karakter ►
M3die op 1 juli 1999
van kracht zijn ◄;
2. „MOU”: het op 26 januari 1982 te Parijs ondertekende Memo-
randum van Overeenstemming inzake havenstaatcontrole, ►M3in
de versie die geldt op 1 juli 1999 ◄;
3. „schip”: een zeegaand vaartuig waarop een of meer van de
Verdragen van toepassing zijn, varend onder een andere vlag dandie van de havenstaat;
4. „off shore-installatie ”: een vast of drijvend platform dat op of boven
het continentaal plat van een Lid-Staat wordt geëxploiteerd;
5. „inspecteur ”: een werknemer in de overheidssector of andere
persoon die door de bevoegde instantie van een Lid-Staat van
passende volmachten is voorzien om in het kader van de
havenstaatcontrole inspecties uit te voeren, en aan die bevoegdeinstantie verantwoording verschuldigd is;
6. „inspectie ”: een bezoek aan boord van een schip om de geldigheid
van de relevante certificaten en andere documenten, alsmede detoestand van het schip, de uitrusting, de bemanning en de leef- enwerkomstandigheden aan boord te controleren;
7. „gedetailleerde inspectie ”: een inspectie waarbij het schip, de
uitrusting en de bemanning, geheel of, voor zover van toepassing,gedeeltelijk onder de in artikel 6, lid 3, beschreven omst0andig-
heden worden onderworpen aan een grondig onderzoek, dat de
constructie van het schip, de uitrusting, de personeelssterkte, deleef- en werkomstandigheden en de naleving van de operationelevoorschriften aan boord omvat;
8. „uitgebreide inspectie ”: een inspectie zoals bedoeld in artikel 7;
9. „aanhouding ”: het formele verbod voor een schip om uit te varen
omdat er tekortkomingen zijn geconstateerd die afzonderlijk ofgezamenlijk maken dat het schip niet zeewaardig is;
10. „stopzetting van een activiteit ”: het formele verbod voor een schip
om een activiteit voort te zetten omdat er tekortkomingen zijngeconstateerd die afzonderlijk of gezamenlijk maken dat voortzet-ting van deze activiteit gevaarlijk is.1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 5
▼B
Artikel 3
Werkingssfeer
1. Deze richtlijn is van toepassing op ieder schip en zijn bemanning:
— dat een haven van een Lid-Staat of een off shore-installatie aandoet,
of
— dat voor anker ligt ter hoogte van een dergelijke haven of installatie.
Dit artikel laat het recht om op te treden waarover een Lid-Staat op
grond van de relevante internationale verdragen beschikt, onverlet.
2. In het geval van schepen met een brutotonnage van minder dan
500 passen de Lid-Staten de toepasselijke bepalingen van de Verdragentoe en voor zover een Verdrag niet van toepassing is nemen zij de
maatregelen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat de schepen geen
duidelijk gevaar opleveren voor de veiligheid, de gezondheid of hetmilieu. Bij de toepassing van dit lid nemen de Lid-Staten bijlage 1 vanhet MOU als richtsnoer.
3. Bij de inspectie van een schip dat vaart onder de vlag van een Staat
die geen partij is bij een Verdrag, zien de Lid-Staten erop toe dat schip
en bemanning geen gunstiger behandeling krijgen dan een schip datvaart onder de vlag van een Staat die wel partij is bij dat Verdrag.
4. Deze richtlijn is niet van toepassing op vissersvaartuigen,
oorlogsschepen, marinehulpschepen, houten schepen van primitieve
bouw, voor niet-commerciële doeleinden gebruikte overheidsschepen en
niet voor handel gebruikte pleziervaartuigen.
Artikel 4
Inspectieorgaan
De Lid-Staten hebben de nodige nationale maritieme diensten, hierna
genoemd „de bevoegde instanties”, voor de inspectie van schepen en
nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat hun bevoegde
instanties hun taken vervullen overeenkomstig de bepalingen van dezerichtlijn.
Artikel 5
Inspectieverplichtingen
1. Het totale aantal inspecties dat de bevoegde instantie van elke Lid-
Staat jaarlijks verricht dient ten minste 25% te bedragen van het aantalafzonderlijke schepen dat de havens van die Lid-Staat in eenrepresentatief kalenderjaar is binnengelopen.
2. Bij de keuze van de te inspecteren schepen geeft de bevoegde
instantie de hoogste voorrang aan de in bijlage I, deel I, bedoeldeschepen. Ter bepaling van de volgorde voor de inspectie van de overigein bijlage I vermelde schepen past de bevoegde instantie de in bijlage I,deel II, bedoelde totale prioriteitsfactor van het schip toe.
3. De Lid-Staten onthouden zich van het inspecteren van schepen die
minder dan zes maanden tevoren door een Lid-Staat geïnspecteerd zijn,mits:
— het schip niet op de lijst van bijlage I staat, en
— er geen tekortkomingen zijn gemeld na een voorgaande inspectie, en— er geen gegronde redenen zijn om een inspectie te verrichten.
4. Lid 3 is niet van toepassing op de operationele controles die
specifiek in de Verdragen genoemd worden.
5. De Lid-Staten en de Commissie streven samen naar de ontwikke-
ling van prioriteiten en handelwijzen waardoor de controle beter kanworden gericht op schepen die vermoedelijk tekortkomingen vertonen.
Latere wijzigingen van dit artikel, andere dan de wijziging van het
percentage in lid 1, geschieden volgens het bepaalde in artikel 19.1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 6
▼M2
▼B
▼B
Artikel 6
Inspectieprocedure
1. De bevoegde instantie zorgt ervoor dat de inspecteur ten minste:
a) de in bijlage II genoemde certificaten en documenten controleert
voor zover deze van toepassing zijn;
b) nagaat hoe het staat met de algemene toestand van het schip, met
inbegrip van de machinekamer en de accommodatie en met inbegripvan de hygiënische omstandigheden.
2. De inspecteur mag alle relevante, niet in bijlage II vermelde,
certificaten en documenten die zich overeenkomstig de Verdragen aanboord dienen te bevinden, controleren.
3. Wanneer er, na de in de leden 1 en 2 bedoelde inspectie, gegronde
redenen zijn om aan te nemen dat de toestand van het schip of zijnuitrusting of bemanning op belangrijke punten niet voldoet aan de
relevante voorschriften van een Verdrag, vindt er een gedetailleerde
inspectie plaats en wordt ook gecontroleerd of aan de operationelevoorschriften aan boord wordt voldaan.
Er bestaan „gegronde redenen” indien de inspecteur feiten ontdekt die
naar zijn beroepsmatige oordeel gedetailleerde inspectie van het schip,de uitrusting of de bemanning rechtvaardigen.
Een niet-limitatieve lijst van „gegronde redenen” is opgenomen in
bijlage III.
4. De in bijlage IV bepaalde procedures en richtsnoeren voor het
controleren van schepen moeten eveneens worden nageleefd.
Artikel 7
Uitgebreide inspectie van bepaalde schepen
1. Indien er gegronde redenen bestaan voor gedetailleerde inspectie
van een schip dat behoort tot de categorieën van bijlage V, dragen deLid-Staten er zorg voor dat er een uitgebreide inspectie plaatsvindt.
2. Bijlage V, deel B, bevat niet-verplichte richtsnoeren voor
uitgebreide inspectie.
3. De in lid 1 bedoelde schepen mogen slechts eenmaal per twaalf
maanden door een van de bevoegde instanties van de Lid-Staten aan eenuitgebreide inspectie worden onderworpen. Deze schepen mogen echterwel aan de inspectie bedoeld in artikel 6, leden 1 en 2, worden
onderworpen.
4. In het geval van passagiersschepen die volgens een dienstregeling
in en uit havens van een Lid-Staat varen, wordt een uitgebreide inspectievan elk schip verricht door de bevoegde instantie van die Lid-Staat.Indien een passagiersschip volgens een dergelijke dienstregeling tussenhavens van Lid-Staten vaart, wordt de uitgebreide inspectie verricht door
een van de Lid-Staten tussen welke het schip de dienst onderhoudt.
Artikel 8
Inspectierapport aan de kapitein
1. Na voltooiing van een inspectie, een gedetailleerde inspectie of een
uitgebreide inspectie verstrekt de inspecteur aan de kapitein eendocument als omschreven in bijlage 3 van het MOU, dat deinspectieresultaten en nadere bijzonderheden over de door de inspecteurgenomen besluiten vermeldt, alsmede de maatregelen die door de
kapitein, de eigenaar of de exploitant moeten worden genomen om de
tekortkomingen te verhelpen.
2. In geval van tekortkomingen die de aanhouding van een schip
rechtvaardigen, omvat het overeenkomstig lid 1 aan de kapitein teverstrekken document gegevens over de toekomstige publikatie van deaanhouding in overeenstemming met de bepalingen van deze richtlijn.1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 7
▼B
Artikel 9
Rectificatie en aanhouding
1. Ten overstaan van de bevoegde instantie moet worden aangetoond
dat de bij de inspectie als bedoeld in de artikelen 6 en 7 bevestigde of
aan het licht gekomen tekortkomingen in overeenstemming met de
bepalingen van de Verdragen worden of zullen worden verholpen.
2. Wanneer er sprake is van tekortkomingen die een duidelijk gevaar
inhouden voor de veiligheid, de gezondheid of het milieu, ziet de
bevoegde instantie van de havenstaat waar het schip wordt geïnspecteerd
erop toe dat het schip wordt aangehouden of dat de activiteit in verbandwaarmee de tekortkomingen aan het licht zijn gekomen, wordtstopgezet. De aanhouding of de stopzetting van de activiteit wordt pasopgeheven wanneer het gevaar is weggenomen of wanneer de bevoegde
instantie bepaalt dat, op bepaalde voorwaarden, het schip mag uitvaren
dan wel de activiteit mag worden hervat zonder dat dit gevaar oplevertvoor de veiligheid en gezondheid van passagiers of bemanning of voorandere schepen of zonder onredelijk groot gevaar voor schade aan hetmariene milieu.
3. Bij het beoordelen of een schip al dan niet moet worden
aangehouden, dient de inspecteur de in bijlage VI vervatte criteria toete passen.
4. In uitzonderlijke omstandigheden, waarin de algemene toestand
van het schip duidelijk niet aan de normen voldoet, mag de bevoegdeinstantie de inspectie van het schip opschorten tot de verantwoordelijkepartijen de nodige stappen hebben ondernomen om ervoor te zorgen dathet schip aan de relevante voorschriften van de Verdragen voldoet.
5. Ingeval de in de artikelen 6 en 7 bedoelde inspecties tot
aanhouding leiden, dient de bevoegde instantie onmiddellijk schriftelijkde administratie van de Staat onder wiens vlag het schip gerechtigd is tevaren (de vlaggestaatadministratie) of de consul, of, bij diens afwezig-
heid, de dichtstbijzijnde diplomatieke vertegenwoordiger van die Staat
in kennis te stellen van al de omstandigheden waarin optredennoodzakelijk werd geacht. Bovendien moeten, indien zulks van belangis, ook de aangewezen inspecteurs of de erkende organisaties dieverantwoordelijk zijn voor de afgifte van de certificaten voor het schip
in kennis worden gesteld.
6. De bepalingen van deze richtlijn laten de additionele voorschriften
van de Verdragen betreffende kennisgevings- en rapportageproceduresin verband met de havenstaatcontrole onverlet.
7. Bij de uitoefening van de havenstaatcontrole uit hoofde van deze
richtlijn wordt al het mogelijke gedaan om te vermijden dat een schiponnodig wordt aangehouden of opgehouden. Indien een schip onnodigwordt aangehouden of opgehouden, kan de eigenaar of de exploitant
aanspraak maken op vergoeding van alle geleden verlies of schade. In
gevallen waar onnodige aanhouding of onnodig oponthoud wordtgesteld, ligt de bewijslast bij de eigenaar of de exploitant van het schip.
Artikel 9 bis
Procedure die van toepassing is bij het ontbreken van ISM-
certificaten
1. Wanneer bij inspectie blijkt dat het afschrift van het conformi-
teitsdocument of van het veiligheidsbeleidscertificaat die zijn afgegeven
overeenkomstig de internationale veiligheidscode voor de scheepvaart
en ter voorkoming van verontreiniging (ISM-code) ontbreekt aan boordvan een schip dat binnen de Gemeenschap op de datum van de inspectieonder de ISM-code valt, ziet de bevoegde instantie erop toe dat het schipwordt aangehouden.
2. Indien bij inspectie behalve het ontbreken van de in lid 1 bedoelde
documenten geen andere tekortkomingen worden geconstateerd dieaanhouding rechtvaardigen, kan de bevoegde autoriteit het aanhou-dingsbevel intrekken om havencongestie te vermijden. Wanneer zo'n1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 8
▼M1
▼M1
beslissing wordt genomen, stelt de bevoegde instantie onmiddellijk de
bevoegde instanties van de overige lidstaten daarvan in kennis.
3. De lidstaten zorgen er door middel van de nodige maatregelen
voor dat ieder schip dat toestemming krijgt om in de in lid 2 bedoelde
omstandigheden een haven van een lidstaat te verlaten, behalve in de in
artikel 11, lid 6, genoemde situaties, de toegang tot iedere haven in deGemeenschap wordt geweigerd, zolang de eigenaar of de exploitant nietten genoegen van de bevoegde instantie van de lidstaat waarin deaanhouding is uitgevaardigd heeft aangetoond dat het schip beschiktover overeenkomstig de ISM-code afgegeven geldige certificaten. Indien
tekortkomingen zoals bedoeld in artikel 9, lid 2, worden vastgesteld die
niet in de haven van aanhouding kunnen worden verholpen, zijn deterzake doende bepalingen van artikel 11 eveneens van toepassing.
Artikel 10
Recht van beroep
1. De eigenaar of de exploitant van het schip of diens vertegen-
woordiger in de Lid-Staat heeft het recht beroep in te stellen tegen eendoor de bevoegde instantie genomen besluit tot aanhouding. Het beroepschorst de aanhouding niet.
2. De Lid-Staten dienen hiertoe in overeenstemming met hun
nationale wetgeving passende beroepsprocedures in te stellen en tehandhaven.
3. De bevoegde instantie dient de kapitein van het schip als bedoeld
in lid 1 naar behoren op de hoogte te stellen van zijn recht om beroep in
te stellen.
Artikel 11
Maatregelen volgend op inspecties en aanhouding
1. Wanneer tekortkomingen als bedoeld in artikel 9, lid 2, niet in de
haven van inspectie kunnen worden verholpen, mag de bevoegdeinstantie van die Lid-Staat het desbetreffende schip toestaan naar de
dichtstbijzijnde door de kapitein en de betrokken instanties gekozen
geschikte reparatiewerf te varen, mits aan de door de bevoegde instantievan de vlaggestaat vastgestelde en door de Lid-Staat goedgekeurdevoorwaarden wordt voldaan. Deze voorwaarden dienen te garanderendat het schip deze reis kan ondernemen zonder dat dit gevaar oplevertvoor de veiligheid en gezondheid van passagiers en bemanning of voor
andere schepen, of zonder onredelijk groot gevaar voor schade aan het
mariene milieu.
2. In de in lid 1 genoemde omstandigheden stelt de bevoegde
instantie van de Lid-Staat in de haven van inspectie de bevoegdeinstantie van de Staat waar zich de reparatiewerf bevindt, alsmede de inartikel 9, lid 5, vermelde partijen en alle andere betrokken instanties inkennis van alle voorwaarden voor de reis.
3. De in lid 2 genoemde kennisgeving dient in overeenstemming te
zijn met bijlage 2 van het MOU.
De bevoegde instantie van een Lid-Staat die de kennisgeving ontvangt,
licht de kennisgevende instantie in over de maatregelen die zij heeft
genomen.
4. De Lid-Staten nemen maatregelen om ervoor te zorgen dat de
schepen als bedoeld in lid 1
i) die uitvaren zonder te voldoen aan de voorwaarden die gesteld zijn
door de bevoegde instantie van een Lid-Staat in de haven vaninspectie, of
ii) die uitvaren en weigeren te voldoen aan de van toepassing zijnde
voorschriften van de Verdragen door zich niet naar de aangegevenreparatiewerf te begeven,
de toegang tot de havens in de Gemeenschap wordt geweigerd totdat de
eigenaar of de exploitant ten overstaan van de bevoegde instantie ten1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 9
▼B
▼B
genoegen van de Lid-Staat waar de tekortkoming aan het schip is
geconstateerd, heeft aangetoond dat het schip volledig aan alle vantoepassing zijnde voorschriften van de Verdragen voldoet.
5. In de in lid 4, onder i), genoemde omstandigheden waarschuwt de
bevoegde instantie van de Lid-Staat waar de tekortkomingen aan het
schip zijn geconstateerd, onmiddellijk de bevoegde instanties van alleandere Lid-Staten.
In de in lid 4, punt ii), genoemde omstandigheden waarschuwt de
bevoegde instantie van de Lid-Staat waar de reparatiewerf gelegen is,onmiddellijk de bevoegde instanties van alle andere Lid-Staten.
Voordat de toegang geweigerd wordt, kan de Lid-Staat verzoeken om
overleg met de vlaggestaatadministratie van het betrokken schip.
6. Onverminderd de bepalingen van lid 4 mag, in geval van
overmacht of om prevalerende veiligheidsredenen of om het gevaar
van vervuiling te beperken of te minimaliseren of tekortkomingen teverhelpen, tot een bepaalde haven toegang worden verleend door dedesbetreffende instantie van die havenstaat mits de reder, de exploitantof de kapitein van het schip ten genoegen van de bevoegde instantie vandie Lid-Staat afdoende maatregelen voor een veilige binnenkomst heeft
genomen.
Artikel 12
Beroepskwalificaties van inspecteurs
1. De inspecties mogen uitsluitend worden uitgevoerd door inspec-
teurs die voldoen aan de in bijlage VII vermelde kwalificaties.
2. Wanneer de bevoegde instantie van de havenstaat niet de
noodzakelijke beroepsdeskundigheid kan bieden, mag de inspecteur
van die bevoegde instantie worden bijgestaan door een persoon met devereiste beroepsdeskundigheid.
3. De inspecteurs die de havenstaatcontrole verrichten en de personen
die hen bijstaan, mogen geen commerciële belangen hebben in de havenvan inspectie, noch in de geïnspecteerde schepen. De inspecteurs mogenevenmin werknemer zijn van of opdrachten uitvoeren voor niet-
gouvernementele organisaties die wettelijke certificaten en klasse-
certificaten afgeven of de noodzakelijke onderzoeken uitvoeren voorhet afgeven van die certificaten aan schepen.
4. Iedere inspecteur is houder van een persoonlijk document in de
vorm van een identiteitskaart die in overeenstemming met de nationalewetgeving is afgegeven door zijn bevoegde instantie en waarop is
vermeld dat de inspecteur gemachtigd is om inspecties uit te voeren.
Er wordt een gemeenschappelijk model voor deze identiteitskaart
vastgesteld volgens de procedure van artikel 19.
Artikel 13
Rapporten van loodsen en havenautoriteiten
1. Loodsen van de Lid-Staten die betrokken zijn bij het aanleggen of
het losmaken van schepen of dienst verrichten op schepen die op weg
zijn naar een haven in een Lid-Staat, lichten de bevoegde instantie vande havenstaat of kuststaat, naar gelang wat van toepassing is,onmiddellijk in wanneer zij bij het vervullen van hun normale taakopmerken dat er tekortkomingen zijn die afbreuk kunnen doen aan deveilige vaart van het schip of gevaar voor schade aan het mariene milieu
kunnen opleveren.
2. Indien havenautoriteiten bij de uitoefening van hun normale taken
opmerken dat een zich in hun haven bevindend schip tekortkomingenheeft die afbreuk kunnen doen aan de veiligheid van het schip of eenonredelijk groot gevaar oplevert voor schade aan het mariene milieu,dienen zij de bevoegde instantie van de betrokken havenstaat daarvanonmiddellijk in kennis te stellen.1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 10
▼B
Artikel 14
Samenwerking
1. Iedere Lid-Staat zorgt ervoor dat er samenwerking is tussen zijn
bevoegde instantie, zijn havenautoriteiten en andere relevante instanties
of commerciële organisaties om ervoor te zorgen dat zijn bevoegde
instantie de beschikking krijgt over alle relevante informatie metbetrekking tot de schepen die zijn havens aandoen.
2. De Lid-Staten onderhouden informatie-uitwisseling en samenwer-
king tussen hun bevoegde instantie en de bevoegde instanties van alleoverige Lid-Staten en houden de bestaande operationele verbinding
tussen hun bevoegde instantie, de Commissie en het in Saint-Malo,
Frankrijk, opgezette SirenacE-informatiesysteeem in stand.
3. De in lid 2 bedoelde informatie is de in bijlage 4 van het MOU
bepaalde informatie en die welke nodig is om te voldoen aan artikel 15van deze richtlijn.
Artikel 15
Publicatie van informatie
1. De bevoegde instantie van elke lidstaat dient de nodige maat-
regelen te treffen om ervoor te zorgen dat de in bijlage VIII, deel I,
bedoelde informatie betreffende schepen die de voorgaande maand zijn
aangehouden in, of die onderworpen zijn aan een weigering van toegangtot, een haven van deze lidstaat, ten minste elke maand wordtgepubliceerd.
2. De in bijlage VIII, deel I en deel II, bedoelde informatie die
beschikbaar is in het Sirenac-systeem betreffende schepen die zijn
geïnspecteerd in havens van de lidstaten moet zo spoedig mogelijk nadat
de inspectie is voltooid, of de aanhouding is opgeheven, via passendetechnische regelingen openbaar worden gemaakt.
3. De lidstaten en de Commissie dienen samen te werken teneinde de
passende technische regelingen te treffen waarvan sprake in lid 2.
4. Waar nodig wordt het Sirenac-informatiesysteem gewijzigd
teneinde de bovenvermelde eisen te implementeren.
Artikel 16
Vergoeding van kosten
1. Indien de in de artikelen 6 en 7 bedoelde inspecties leiden tot
bevestiging of ontdekking van tekortkomingen met betrekking tot devoorschriften van een Verdrag, die de aanhouding van een schiprechtvaardigen, worden alle kosten in verband met de inspectie, in eennormale boekhoudperiode, gedragen door de eigenaar of de exploitantvan het schip, of diens vertegenwoordiger in de havenstaat.
2. Alle kosten in verband met de door de bevoegde instantie van een
Lid-Staat ►
C1ingevolge artikel 11, lid 4, ◄uitgevoerde inspecties
komen ten laste van de eigenaar of de exploitant van het schip.
3. De aanhouding wordt pas opgeheven wanneer volledige betaling of
een toereikende waarborg voor de vergoeding van de kosten isontvangen.
Artikel 17
Gegevens voor het toezicht op de tenuitvoerlegging
1. De Lid-Staten verstrekken de volgende informatie aan de
Commissie en aan het MOU-secretariaat:
— het aantal inspecteurs in hun dienst dat havenstaatcontrole overeen-
komstig deze richtlijn verricht. Bij instanties waar inspecteurs slechtsin deeltijd havenstaatcontrole verrichten, dient hun aantal te wordenomgerekend in aantal inspecteurs met volledige betrekking;1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 11
▼M3
▼B
▼B
— het aantal afzonderlijke schepen dat hun havens in een representatief
kalenderjaar van de voorafgaande periode van vijf jaar is binnen-gelopen.
2. De in lid 1 genoemde informatie wordt binnen drie maanden na de
inwerkingtreding van deze richtlijn en daarna eenmaal per driekalenderjaren en wel uiterlijk op 1 oktober verstrekt.
Artikel 18
Regelgevend comité
De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 12 van Richtlijn 93/
75/EEG opgerichte comité in overeenstemming met de procedure vandat artikel.
Artikel 19
Wijzigingsprocedure
Deze richtlijn kan worden gewijzigd volgens de in artikel 18 bedoelde
procedure om:
a) de in de artikelen 5, 6, 7 en 15 genoemde inspectie- en
publikatieverplichtingen van de Lid-Staten, behalve het artikel 5,
lid 1, genoemde percentage van te inspecteren schepen, aan te passen
op basis van de ervaring met de toepassing van deze richtlijn enrekening houdend met de ontwikkelingen in het MOU;
b) de bijlagen aan te passen om rekening te houden met wijzigingen in
de Verdragen, protocollen, codes en resoluties van de relevante
internationale organisaties en in het MOU die van kracht zijn
geworden.
c) de data in artikel 2 aan te passen in verband met wijzigingen die van
kracht zijn geworden in de internationale verdragen en het in dat
artikel bedoelde MOU met uitzondering van protocollen bij derge-lijke verdragen
Artikel 20
Tenuitvoerlegging
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 1996 aan deze
richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld inkennis.
2. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die
bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels
voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
3. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de
bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallendegebied vaststellen.
Artikel 21
Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van
haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeen-
schappen .
Artikel 22
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 12
▼M1
▼B
▼M2
BIJLAGE I
SCHEPEN DIE BIJ VOORRANG VOOR INSPECTIE IN AANMERKING
KOMEN
(zoals bedoeld in artikel 5, lid 2)
I. Factoren voor hoogste voorrang
Ongeacht de waarde van de prioriteitsfactor komen de volgende schepen met
de hoogste voorrang voor inspectie in aanmerking.
1. Schepen waarbij door loodsen of havenautoriteiten tekortkomingen zijn
gesignaleerd die afbreuk kunnen doen aan de veilige vaart (Richtlijn 93/75/
EEG en artikel 13 van de onderhavige richtlijn).
2. Schepen die niet aan de in Richtlijn 93/75/EEG vervatte verplichtingen
hebben voldaan.
3. Schepen die voorwerp zijn geweest van een rapport of een kennisgeving
van een andere lidstaat.
4. Schepen waarover een rapport of klacht is ingediend door de kapitein, een
bemanningslid of een persoon of organisatie die een rechtmatig belang
heeft in de veilige werking van het schip, de leef- en werkomstandigheden
aan boord of de preventie van verontreiniging, tenzij de betrokken lidstaat
het rapport of de klacht als kennelijk ongegrond beschouwt. De identiteit
van de persoon die het rapport of de klacht heeft ingediend, mag de
kapitein of de reder van het betrokken schip niet worden bekendgemaakt.
5. Schepen die:
— op weg naar de haven bij een aanvaring betrokken zijn geweest of aan
de grond gelopen of gestrand zijn,
— beschuldigd zijn van een vermoedelijke schending van de bepalingen
inzake lozing van schadelijke stoffen of effluenten,
— op onregelmatige of onveilige wijze hebben gemanoeuvreerd, waarbij
de door de IMO vastgestelde routeringsmaatregelen, of veilige
vaarpraktijken en -procedures niet in acht zijn genomen,
of
— anderszins op zodanige wijze zijn gebruikt dat zij gevaar voor
personen, eigendommen of het milieu opleverden.
6. Schepen, waarvan de klassering in de loop van de afgelopen zes maanden
om veiligheidsredenen tijdelijk is opgeheven ►M3of ingetrokken ◄.
II. Totale prioriteitsfactor
De volgende schepen komen bij voorrang voor inspectie in aanmerking:
1. Schepen die een haven van een lidstaat voor de eerste maal of na een
afwezigheid van twaalf of meer maanden aandoen. Bij toepassing van dit
criterium moeten de lidstaten ook rekening houden met de inspecties die
zijn uitgevoerd door de partijen bij het MOU. Wanneer de voor de
uitvoering van deze taak benodigde gegevens ontbreken, moeten de
lidstaten zich op de beschikbare Sirenac-gegevens baseren en de schepen
inspecteren die na de inwerkingtreding van de Sirenac-databank op 1januari 1993 niet in die databank zijn opgenomen.
2. Schepen die de afgelopen zes maanden door geen enkele lidstaat
geïnspecteerd zijn.
3. Schepen waarvan de overeenkomstig de verdragen afgegeven wettelijk
voorgeschreven certificaten inzake de scheepsbouw en -uitrusting en de
classificatiecertificaten zijn afgegeven door een organisatie die geen
erkende organisatie is in de zin van Richtlijn 94/57/EG van de Raad van
22 november 1994 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen
voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en
voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties (PB L
319 van 12.12.1994, blz. 20).
4. Schepen die onder de vlag varen van een staat die voorkomt op de
voortschrijdend driejaarsgemiddeldentabel van boven het gemiddelde
liggende aantallen aanhoudingen en vertragingen, bekendgemaakt in het
jaarverslag van het MOU.
5. Schepen die toestemming hebben gekregen om de haven van een lidstaat
te verlaten onder bepaalde voorwaarden, met name:
a) voor tekortkomingen die voor het vertrek moeten worden verholpen;1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 13
▼M3
▼M3
b) voor tekortkomingen die in de volgende haven moeten worden
verholpen;
c) voor tekortkomingen die binnen 14 dagen moeten worden verholpen;
d) voor tekortkomingen waarvoor andere voorwaarden zijn aangegeven.
Indien maatregelen met betrekking tot het schip zijn genomen en alle
tekortkomingen zijn verholpen, wordt daarmee rekening gehouden.
6. Schepen waarbij tijdens een vorige inspectie tekortkomingen zijn
vastgesteld, naar gelang van het aantal tekortkomingen.
7. Schepen die in een vorige haven zijn aangehouden.
8. Schepen die onder de vlag varen van een land dat niet alle desbetreffende
in artikel 2 van deze richtlijn genoemde verdragen heeft geratificeerd.
9. Schepen die onder de vlag varen van een land met een boven het
gemiddelde liggende tekortkomingsverhouding.
10. Schepen waarvan de tekortkomingen ten opzichte van hun klassering
boven het gemiddelde liggen.
11. Schepen die tot een categorie behoren waarvoor een besluit tot
uitgebreide inspectie is genomen (overeenkomstig artikel 7 van deze
richtlijn).
12. Andere schepen van meer dan 13 jaar oud.
Ter bepaling van de volgorde voor de inspectie van de hierboven vermelde
schepen houdt de bevoegde instantie, overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk 1,
van het Memorandum van Overeenstemming van Parijs, rekening met de
volgorde die door de totale prioriteitsfactor die op het Sirenac-informatie-
systeem wordt getoond, wordt aangegeven. Een hogere prioriteitsfactor
betekent hogere prioriteit. De prioriteitsfactor is de som van de toepasselijke
prioriteitsfactorwaarden als gedefinieerd in het kader van het MOU. De
punten 5, 6 en 7 gelden alleen voor de inspecties die de laatste twaalf
maanden zijn verricht. De totale prioriteitsfactor mag niet lager zijn dan de
som van de waarden die zijn vastgesteld voor de punten 3, 4, 8, 9, 10, 11 en
12.
Indien binnen drie maanden na de invoering in het kader van het MOU van
nieuwe prioriteitsfactorwaarden de Commissie van oordeel is dat deze
waarden niet gepast zijn, kan zij volgens de procedure van artikel 19 van
Richtlijn 95/21/EG beslissen dat deze waarden niet van toepassing zijn in het
kader van deze richtlijn.1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 14
▼B
BIJLAGE II
LIJST VAN CERTIFICATEN EN DOCUMENTEN
als bedoeld in artikel 6, lid 1
1. Meetbrief (1969).
2. — Veiligheidscertificaat voor passagiersschepen;
— veiligheidsconstructiecertificaat voor vrachtschepen;
— uitrustingscertificaat voor vrachtschepen;— radiotelegrafie-veiligheidscertificaat voor vrachtschepen;— radiotelefonie-veiligheidscertificaat voor vrachtschepen;
— radioveiligheidscertificaat voor vrachtschepen;
— certificaat van vrijstelling, inclusief, waar nodig, de vrachtlijst;
— veiligheidscertificaat voor vrachtschepen.
3. Internationaal certificaat van geschiktheid voor het vervoer van vloeibare
gassen in bulk:
— certificaat van geschiktheid voor het vervoer van vloeibare gassen in
bulk.
4. Internationaal certificaat van geschiktheid voor het vervoer van gevaarlijke
chemicaliën in bulk:
— certificaat van geschiktheid voor het vervoer van gevaarlijke chemicaliën
in bulk.
5. Internationaal certificaat ter voorkoming van verontreiniging door olie.
6. Internationaal certificaat van voorkoming van verontreiniging door het
vervoer van schadelijke vloeistoffen in bulk.
7. Internationaal certificaat van uitwatering (1966):
— internationaal certificaat van vrijstelling van uitwatering.
8. Oliejournaal, delen I en II.9. Ladingjournaal.
10. Verklaring van minimum-bemanningssterkte:
— vaardigheidscertificaten.
11. Keuringsdocumenten (ILO Verdrag nr. 73 betreffende medische keuring van
zeevarenden).
12. Stabiliteitsgegevens
13. Afschriften van het document van overeenstemming en het veiligheidsbe-
leidscertificaat die zijn afgegeven overeenkomstig de internationale code
voor de veilige werking van schepen en voor voorkoming van verontreini-
ging (Solas, hoofdstuk IX).
14. Certificaten met betrekking tot de sterkte van de scheepsromp en de
machines, afgegeven door het betrokken classificatiebureau (is alleen vereist
als het schip bij een classificatiemaatschappij geklasseerd is).
15. Document van overeenstemming met de bijzondere eisen die gelden voor
schepen die gevaarlijke goederen vervoeren.
16. Veiligheidscertificaat voor hogesnelheidsvaartuigen en vergunning voor de
exploitatie van hogesnelheidsvaartuigen.
17. Speciale lijst of manifest van gevaarlijke goederen, of gedetailleerd stuwplan.
18. Scheepsdagboek voor het bijhouden van tests en eofeningen (SIC!
oefeningen) en het logboek voor aantekening van inspectie en onderhoud
van reddingsmiddelen en -voorzieningen.
19. Veiligheidscertificaat voor schepen voor bijzondere doeleinden.20. Veiligheidscertificaat voor mobiele offshore-boorinstallatie.21. Voor olietankers, de aantekeningen van het olielozingsbewakings- en -
regelsysteem voor de laatste reis in ballast.
22. De monsterrol, het brandbestrijdingsplan, en voor passagiersschepen een
schadebestrijdingsplan.1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 15
▼C1
▼M3
▼B
▼M2
▼B
▼M2
▼M2
23. Scheepsnoodplan voor olieverontreiniging.
24. Inspectierapport (bij bulk vervoerders en olietankers).25. Rapporten van vorige havenstaatcontrole-inspecties.26. Voor ro-ro passagiersschepen, gegevens over de A/A-max. ratio.
27. Vergunning voor het vervoer van graan.
28. Handleiding voor het vastzetten van lading.
29. Plan voor het beheer van afvalstoffen en afvalstoffenjournaal.
30. Beslissingsondersteunend systeem voor kapiteins van passagiersschepen.31. SAR-samenwerkingsplan voor passagiersschepen die op vaste routes
opereren.
32. Lijst van operationele beperkingen voor passagiersschepen.33. Bulkcarrierboekje (Bulk carrier booklet).
34. Laad- en losplan voor bulkschepen.1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 16
▼M3
▼M2
BIJLAGE III
NIET LIMITATIEVE LIJST VAN „GEGRONDE REDENEN” VOOR EEN
GEDETAILLEERDE INSPECTIE
(als bedoeld in artikel 6, lid 3)
1. De schepen als omschreven in bijlage I, deel I en deel II, punten 3, 4, 5,
onder b), 5 (SIC! 5,) onder c), 8 en 11.
2. Het niet behoorlijk bijgehouden zijn van het oliejournaal.
3. De ontdekking van onnauwkeurigheden bij de controle van de certificaten en
de andere documenten (zie artikel 6, lid 1, onder a) (SIC! a),) en lid 2).
4. Aanwijzingen dat de bemanningsleden niet kunnen voldoen aan de eisen van
artikel 8 van Richtlijn 94/58/EG van 22 november 1994 inzake het
minimumopleidingsniveau van zeevarenden(1).
5. Bewijzen dat het laden en andere verrichtingen niet op veilige wijze of
volgens de IMO-richtlijnen zijn uitgevoerd, bijvoorbeeld het zuurstofgehalte
in de inertgashoofdtoevoerleiding naar de laadtanks ligt boven het
voorgeschreven maximumpeil.
6. Het niet kunnen voorleggen door de kapitein van een olietanker van de
aantekeningen van het olielozingsbewakings- en -regelsysteem voor de
laatste reis in ballast.
7. Het ontbreken van een bijgewerkte monsterrol, of bemanningsleden die niet
weten wat hun taak is in geval van brand of het bevel het schip te verlaten.
8. De uitzending van foutieve noodsignalen die niet is gevolgd door een
passende annuleringsprocedure.
9. Het ontbreken van door de verdragen voorgeschreven belangrijke uitrusting
of voorzieningen.
10. Buitengewoon onhygiënische toestanden aan boord van het schip.11. Op de algemene indruk en waarnemingen van de inspecteur gebaseerde
bewijzen dat er een ernstige aantasting van of gebreken aan de romp of de
constructie bestaan die een gevaar kunnen betekenen voor de structurele
integriteit, de waterdichtheid of de weerbestendigheid van het schip.
12. Informatie of bewijzen dat de kapitein of bemanning niet bekend is met
handelingen aan boord die essentieel zijn voor de veiligheid van schepen of
de voorkoming van verontreiniging, of dat deze handelingen niet zijn
verricht.1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 17
(1) PB L 319 van 12. 12. 1994, blz. 28.
▼M2
BIJLAGE IV
PROCEDURES VOOR HET CONTROLEREN VAN SCHEPEN
(als bedoeld in artikel 6, lid 4)) (SIC! lid 4))
1. Beginselen inzake de minimumbemanningssterkte (IMO-resolutie A.481 (XII)
en de bijlagen: de inhoud van het document inzake minimumbemannings-
sterkte (bijlage 1) en richtsnoeren voor de toepassing van de beginselen inzake
minimumbemanningssterkte (bijlage 2).
2. De bepalingen van de International Maritime Dangerous Goods Code.3. ILO-publicatie „Inspectie van de arbeidsomstandigheden aan boord van
schepen: procedurerichtlijnen”.
4. Bijlage 1 „Havenstaatscontroleprocedures” van het MOU van Parijs.1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 18
▼B
BIJLAGE V
A.CATEGORIEËN SCHEPEN DIE IN AANMERKING KOMEN VOOR
UITGEBREIDE INSPECTIE
als bedoeld in artikel 7, lid 1
1. Olietankers die vijf jaar of minder af zijn van de uitfaseringsdatum
overeenkomstig Marpol 73/78, bijlage I, voorschrift 13 G, d.w.z.:
— ruwe-olietankschepen met een draagvermogen van 20 000 ton massa of
meer of produktentankers met een draagvermogen van 30 000 ton en meer,
die niet voldoen aan de eisen voor nieuwe olietankschepen als omschreven
in voorschrift 1, punt 26, van bijlage I van Marpol 73/78, worden 20 jaar
na de datum van oplevering als vermeld in de Aanvulling, formulier B, van
het Internationaal Certificaat van voorkoming van verontreiniging door
olie onderworpen aan uitvoerige inspectie, respectievelijk 25 jaar na die
datum indien de zijtanks van de schepen of de dubbele-bodemruimten die
niet worden gebruikt voor het vervoer van olie, voldoen aan de eisen van
voorschrift 13 G, punt 4, van die bijlage, tenzij zij verbouwd zijn om te
voldoen aan voorschrift 13 F van diezelfde bijlage;
— olietankschepen als hierboven bedoeld die voldoen aan de eisen voor
nieuwe olietankschepen als omschreven in voorschrift 1, punt 26, van
bijlage I, van Marpol 73/78, worden 25 jaar na de datum van oplevering
als vermeld in de aanvulling, formulier B, van het Internationaal
Certificaat van voorkoming van verontreiniging door olie, onderworpen
aan uitgebreide inspectie, tenzij zij voldoen aan of verbouwd zijn om te
voldoen aan voorschrift 13 F van die bijlage;
2. Bulkschepen die ouder zijn dan twaalf jaar, bepaald op basis van de datum van
constructie op de veiligheidscertificaten van het schip;
3. Passagiersschepen;4. Gas- en chemicaliëntankers die ouder zijn dan tien jaar, bepaald op basis van
de datum van constructie op de veiligheidscertificaten van het schip.
B.NIET-VERPLICHTE RICHTSNOEREN VOOR UITGEBREIDE
INSPECTIE VAN BEPAALDE CATEGORIEËN SCHEPEN
als bedoeld in artikel 7, lid 2
Voor zover van toepassing kunnen onderstaande punten als onderdeel van de
uitgebreide inspectie worden beschouwd. Inspecteurs dienen te beseffen dat bij
bepaalde werkzaamheden aan boord, bij voorbeeld het laden, de veiligheid in
gevaar kan komen als er tijdens die werkzaamheden proeven moeten worden
uitgevoerd die daarop een rechtstreekse invloed hebben.
1. ALLE SCHEPEN (alle categorieën van deel A):
— black-out en het starten van de noodgenerator;
— inspectie van de noodverlichting;
— werking van de noodbrandbluspomp met twee brandslangen, aangesloten
op de hoofdbrandblusleiding;
— werking van de lenspompen;
— sluiting van de waterdichte deuren;— het strijken van een reddingsboot aan de waterzijde;
— beproeving van de afstandbediende noodstop voor bij voorbeeld ketels,
ventilatie en brandstofpompen;
— beproeving van de stuurinrichting en hulpstuurinrichting;
— inspectie van de noodvoedingsbron voor radio-installaties;— inspectie en, voor zover mogelijk, beproeving van de olieseparator in de
machinekamer.
2. OLIETANKERS
Naast de in punt 1 genoemde punten kan de uitgebreide inspectie van
olietankers ook onderstaande punten omvatten:
— vast aangebracht dekschuimbrandblussysteem;
— brandblusmiddelen in het algemeen;— inspectie van de brandkleppen in de machinekamer, de pompkamer en
accommodatie;
— controle van de druk van het inertgas en het zuurstofgehalte;
— controle van het dossier met de rapporten van onderzoek (IMO-resolutie
A.744 (18)) om te weten te komen waar er mogelijk verdachte plaatsen
zijn die moeten worden geïnspecteerd.1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 19
▼B
3. BULKSCHEPEN
Naast de in punt 1 genoemde punten kan de uitgebreide inspectie van
bulkschepen ook onderstaande punten omvatten:
— mogelijke corrosie van de fundaties van dekwerktuigen;
— mogelijke vervorming en/of corrosie van luiken;— mogelijke scheuren of corrosieplekken in dwarsschotten;— toegangen tot de laadruimten;— controle van het dossier met de rapporten van onderzoek (zie IMO-
resolutie A.744 (18)) om te weten te komen waar er mogelijk verdachte
plaatsen zijn die moeten worden geïnspecteerd.
4. GAS- EN CHEMICALIËNTANKERS
Naast de in punt 1 genoemde punten kan de uitgebreide inspectie van gas- en
chemicaliëntankers ook onderstaande punten omvatten:
— bewakings- en veiligheidsinrichtingen van de ladingstank die verband
houden met temperatuur, druk en ullage;
— apparatuur voor zuurstofanalyse en explosiemeters, met inbegrip van de
ijking daarvan. Beschikbaarheid van uitrusting voor de detectie van
chemicaliën (balg), met een voor de specifieke vracht die wordt vervoerd
passend aantal geschikte gasdetectiebuizen;
— middelen voor ademhalings- en oogbescherming, voor elke persoon aan
boord (indien vereist voor de produkten die voorkomen op het
internationaal certificaat van geschiktheid of het certificaat van geschikt-
heid voor het vervoer van chemicaliën in bulk of vloeibaar gas in bulk,
naar gelang van het geval);
— het nagaan dat het vervoerde produkt voorkomt op het internationaal
certificaat van geschiktheid of het certificaat van geschiktheid voor het
vervoer van chemicaliën in bulk of vloeibaar gas in bulk, naar gelang van
het geval;
— de vaste brandblusinstallatie aan dek, met schuim, droge chemische stof of
met een andere stof, zoals vereist voor het vervoerde produkt.
5. PASSAGIERSSCHEPEN
Naast de in punt 1 genoemde punten kan de uitgebreide inspectie van
passagiersschepen ook onderstaande punten omvatten:
— beproeving van het branddetectie- en alarmsysteem;
— beproeving of de branddeuren naar behoren sluiten;— beproeving van het boordomroepsysteem;— brandoefening waarbij op z'n minst alle persoonlijke brandweeruitrusting
wordt gedemonstreerd en waaraan ook een deel van het cateringpersoneel
deelneemt;
— demonstratie dat bemanningsleden op sleutelposten bekend zijn met de
instructies bij beschadiging van het schip.
Indien zulks nuttig wordt geacht, kan de inspectie, met de toestemming van de
kapitein of de eigenaar, worden voortgezet terwijl het schip naar de haven van
de Lid-Staat vaart of daaruit afvaart. De inspecteurs mogen de activiteit op het
schip niet hinderen en mogen geen situaties doen ontstaan die volgens de
kapitein de veiligheid van de passagiers, de bemanning of het schip in gevaar
brengen.1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 20
▼B
BIJLAGE VI
CRITERIA VOOR DE AANHOUDING VAN EEN SCHIP
als bedoeld in artikel 9, lid 3
Inleiding
Alvorens te bepalen of tijdens een inspectie geconstateerde tekortkomingen
aanhouding van het betrokken schip rechtvaardigen, past de inspecteur de in de
punten 1 en 2 genoemde criteria toe.
Punt 3 bevat een niet-limitatieve lijst van tekortkomingen die op zich aanhouding
van het betrokken schip kunnen rechtvaardigen (artikel 9, lid 3).
Wanneer de grond voor de aanhouding voortvloeit uit bij een ongeval ontstane
schade tijdens de reis van het schip naar de haven, wordt geen aanhoudingsbevel
uitgevaardigd, mits:
1. naar behoren is voldaan aan de eisen van voorschrift I/11(c) van Solas 74
betreffende kennisgeving aan de administratie van de vlaggestaat, de
aangewezen inspecteur of de erkende organisatie die verantwoordelijk is
voor de afgifte van het desbetreffende certificaat,
2. de kapitein of reder, voordat het schip de haven aandoet, de bevoegde
autoriteit heeft ingelicht over de omstandigheden van het ongeval en de
ontstane schade, en informatie heeft gegeven over de vereiste kennisgeving
van de administratie van de vlaggestaat,
3. door het schip naar genoegen van de bevoegde autoriteit passende herstel-
maatregelen worden getroffen, en
4. de bevoegde autoriteit, na in kennis van de uitvoering van de herstelmaat-
regelen te zijn gesteld, zich ervan heeft vergewist dat de gebreken, die
duidelijk gevaar inhielden voor veiligheid, gezondheid of het milieu,
verholpen zijn.
1.Belangrijkste criteria
Wanneer hij beroepshalve moet beoordelen of een schip al dan niet moet
worden aangehouden, dient de inspecteur de volgende criteria toe te passen:
Tijdstip
Schepen die niet veilig zee kunnen kiezen, worden bij de eerste inspectie
aangehouden, ongeacht de tijd die het schip in de haven zal doorbrengen.
Criterium
Het schip wordt aangehouden indien de tekortkomingen zo ernstig zijn dat
een inspecteur het opnieuw moet bezoeken om zich er vóór afvaart van tevergewissen dat deze zijn verholpen.
De ernst van de tekortkomingen wordt bepaald door de noodzaak dat de
inspecteur terugkeert naar het schip. Dit brengt echter niet in alle gevallen
deze verplichting mee. Wel betekent het dat de instantie op enigerlei wijze,
bij voorkeur door een hernieuwd bezoek, verifieert dat de tekortkomingen
vóór het vertrek zijn verholpen.
2.Toepassing van de belangrijkste criteria
Wanneer hij beslist of de tekortkomingen van een schip ernstig genoeg zijn
om het schip aan te houden, dient de inspecteur te beoordelen of:
1. het schip de vereiste documenten heeft en of deze geldig zijn;
2. het schip over de bemanning als vereist in de Verklaring van
Minimum-bemanningssterkte beschikt.
Gedurende de inspectie dient de inspecteur te bekijken of het schip en/of de
bemanning in staat is:
3. de volgende bestemming veilig te bereiken;
4. tot de volgende bestemming de lading veilig te behandelen, te
vervoeren en te controleren;
5. tot de volgende bestemming de machinekamer veilig te bedienen;6. tot de volgende bestemming een goede voortstuwing en besturing te
handhaven;1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 21
▼M2
▼B
▼B
7. tot de volgende bestemming zo nodig efficiënt een brand te blussen in
enig deel van het schip;
8. tot de volgende bestemming, wanneer nodig, het schip snel en veilig te
verlaten en reddingswerkzaamheden te verrichten;
9. tot de volgende bestemming verontreiniging van het milieu te
voorkomen;
10. tot de volgende bestemming een passende stabiliteit te handhaven;11. tot de volgende bestemming het schip waterdicht en intact te houden;
12. tot de volgende bestemming zo nodig in noodsituaties te communi-
ceren;
13. tot de volgende bestemming te zorgen voor veilige en gezonde
omstandigheden aan boord.
Indien het antwoord op een van deze vragen ontkennend luidt, wordt,
rekening houdend met alle geconstateerde tekortkomingen, aanhouding
ernstig overwogen. Ook een combinatie van minder ernstige tekortko-
mingen kan aanhouding van het schip rechtvaardigen.
3. Om de inspecteur te helpen bij de toepassing van deze criteria, volgt hier
een lijst van naar de betrokken Verdragen en/of Codes gegroepeerde
tekortkomingen die als dermate ernstig worden beschouwd dat zij de
aanhouding van het betrokken schip kunnen rechtvaardigen. Deze lijst is
niet limitatief.
De binnen de werkingssfeer van het STCW 78-verdrag vallende
tekortkomingen die in onderstaand punt 3.8 zijn vermeld, zijn echter de
enige redenen voor aanhouding krachtens dit verdrag.
3.1.Algemeen
Het ontbreken van geldige certificaten als vereist bij de relevante
instrumenten. Schepen die onder de vlag varen van Staten die geen partij
zijn bij een Verdrag (relevant instrument) of die een ander relevant
instrument niet ten uitvoer hebben gelegd, zijn echter niet gerechtigd de
certificaten van het Verdrag of het andere relevante instrument in bezit te
hebben. Daarom is het ontbreken van de vereiste certificaten op zich geen
reden om deze schepen aan te houden; door toepassing van de „geen
gunstiger behandeling-clausule” dient echter in aanzienlijke mate naleving
van de bepalingen geëist te worden alvorens het schip kan vertrekken.
3.2.Werkingssfeer van het Solas-Verdrag (referenties tussen haakjes)
1. Slechte werking van de voortstuwing en andere essentiële machines en
van de elektrische installatie.
2. Onvoldoende schone machinekamer, teveel olie-watermengsel in de
bilges, isolatie van leidingen met inbegrip van de uitlaatleidingen in de
machinekamer, aangetast door olie, slecht functioneren van de
lensinrichting.
3. Slecht functioneren van de noodgenerator, noodverlichting, accumu-
latoren en schakelaars.
4. Slechte werking van de hoofd- en hulpstuurinrichting.5. Het ontbreken, onvoldoende inhoud of ernstige beschadiging van
individuele reddingsmiddelen, van reddingsboten en installaties om
deze te water te brengen.
6. Het ontbreken van brandopsporingssystemen, brandalarm, blusuitrus-
ting, vast aangebrachte blusinstallaties, ventilatieafsluiters,
brandkleppen, snelsluitinrichtingen, of, indien wel aanwezig, het niet-
conform of in slechte staat zijn in een mate die niet verenigbaar is met
de bestemming ervan.
7. Het ontbreken, het in slechte toestand verkeren of het niet juist werken
van de brandbescherming aan dek van tankers.
8. Het ontbreken, het niet-conform zijn of de slechte toestand van
lichtseinen, dagmerken of geluidsseinen.
9. Het ontbreken of het niet goed werken van de radio-uitrusting voor
nood- en veiligheidscommunicatie.
10. Het ontbreken of het niet goed werken van navigatiemiddelen,
rekening houdend met de bepalingen van Solas-voorschrift V/12 (o).
11. Het ontbreken van bijgewerkte zeekaarten en/of alle andere nautische
publikaties die nodig zijn voor de voorgenomen reis, rekening houdend
met het feit dat elektronische kaarten als vervanging voor papieren
kaarten gebruikt mogen worden.1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 22
▼M2
▼B
▼B
12. Het ontbreken van vonkvrije afvoerventilatie voor ladingpompkamers
((Solas-voorschrift 11-2/59.3.1).
13. Ernstige tekortkoming van de operationele voorschriften, als
beschreven in deel 5.5 van bijlage 1 bij het MOU.
14. Aantal, samenstelling of diplomering van de bemanning is niet in
overeenstemming met de verklaring van minimumbemanningssterkte.
3.3.Werkingssfeer van de IBC-code (referenties tussen haakjes)
1. Vervoer van een stof die niet vermeld wordt in het certificaat van
geschiktheid of het ontbreken van informatie over de lading (16.2).
2. Het ontbreken of beschadigd zijn van hoge-drukveiligheidsinrichtingen
(8.2.3).
3. De elektrische installatie is niet intrinsiek veilig of correspondeert niet
met de eisen van de code (10.2.3).
4. Ontbrandbaar materiaal op gevaarlijke plaatsen als bedoeld in 10.2
(11.3.15).
5. Niet voldoen aan speciale voorschriften (15).6. Overschrijding van de maximaal toegestane hoeveelheid lading per tank
(16.1).
7. Onvoldoende bescherming tegen hitte van kwetsbare produkten (16.6).
3.4.Werkingssfeer van de IGC-code (referenties tussen haakjes)
1. Vervoer van een stof die niet vermeld wordt in het certificaat van
geschiktheid, of het ontbreken van informatie over de lading (18.1).
2. Het ontbreken van middelen om accommodatie of dienstruimten af te
sluiten (3.2.6).
3. Schotten niet gasdicht (3.3.2).4. Tekortkoming aan de luchtsluizen (3.6).5. Het ontbreken of niet goed werken van snelafsluiters (5.6).
6. Het ontbreken of niet goed werken van veiligheidsafsluiters (8.2).
7. Elektrische installatie is niet intrinsiek veilig en correspondeert niet
met de eisen van de code (10.2.4).
8. Ventilatoren in het ladinggedeelte niet bruikbaar (12.1).9. Drukalarmen voor ladingtanks niet werkend (13.4.1).
10. Gasdetectieapparaat en/of detectieapparaat voor giftig gas vertoont/
vertonen gebreken (13.6).
11. Vervoer van stoffen waarvan reactie moet worden tegengegaan zonder
geldig inhibitor-certificaat (17/19).
3.5.Werkingssfeer van het Verdrag betreffende de uitwatering
1. Belangrijke plaatsen hebben schade of corrosie of putjes in de platen en
daarmee gepaard gaande verstijving van dekken en romp, die van
invloed is op de zeewaardigheid of het plaatselijk bestand zijn tegen
ladingen, tenzij passende voorlopige reparaties worden uitgevoerd om
een reis naar een haven voor definitieve reparatie mogelijk te maken.
2. Een geconstateerd geval van onvoldoende stabiliteit.3. Het ontbreken van voldoende en betrouwbare informatie in goed-
gekeurde vorm op grond waarvan de kapitein op snelle en eenvoudige
wijze het laden en het ballasten van zijn schip kan regelen, zodanig dat
er in alle stadia en onder wisselende om standigheden tijdens de reis een
veilige stabiliteitsmarge is en dat het ontstaan van onaanvaardbare
spanningen op de constructie van het schip vermeden wordt.
4. Sluitwerk, luiken en waterdichte deuren ontbreken, verkeren in slechte
staat of vertonen gebreken.
5. Overbelading.6. Ontbreken of onleesbaarheid van het uitwateringsmerk.
3.6.Werkingssfeer van het Marpol-Verdrag, bijlage I (referenties tussen
haakjes)
1. Het ontbreken, ernstige beschadiging of het niet goed werken van het
olie-waterafscheidingssysteem, het bewakings- en regelsysteem voor de
olielozingen of de alarminrichting wanneer de limiet van 15 delen olie
per miljoen in een mengsel wordt overschreden.1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 23
▼M2
▼B
▼B
2. Overblijvende capaciteit van de sloptank is onvoldoende voor de
voorgenomen reis.
3. Het oliejournaal is niet aanwezig (20(5)).
4. Niet toegestane omloopleiding voor lozing aangebracht.
3.7.Werkingssfeer van het Marpol-Verdrag, bijlage II (referenties tussen
haakjes)
1. Het ontbreken van het P& A Manual.
2. De lading is niet gecategorizeerd (3(4)).3. Geen ladingjournaal aanwezig (9(6)).4. Vervoer van olieachtige stoffen zonder te voldoen aan de voorschriften.
5. Niet toegestane omloopleiding voor lozing aangebracht.
3.8.►
M2Werkingssfeer van het STCW-Verdrag: ◄
1. Zeevarenden beschikken niet over een diploma of het vereiste diploma,
hebben geen geldige vrijstelling of kunnen geen schriftelijk bewijs
overleggen, dat bij de administratie van de vlaggestaat een aanvraag
voor een aantekening is ingediend.
2. Er wordt niet voldaan aan de van toepassing zijnde eisen van de
administratie van de vlaggestaat inzake de minimumbemanningssterkte.
3. De regeling van de navigatie- en de machinekamerwacht voldoet niet
aan de voorschriften van de administratie van de vlaggestaat.
4. Van het wachtdienst doend personeel kan niemand de apparatuur
bedienen die essentieel is voor veilige navigatie, radiocommunicatie
voor de veiligheid of de voorkoming van verontreiniging van de zee.
5. Er kan geen bewijs worden geleverd van vakbekwaamheid met
betrekking tot de aan zeevarenden ten behoeve van de veiligheid van
het schip en ter voorkoming van verontreiniging opgedragen taken.
6. Voor de eerste wacht bij het begin van de reis en de daaropvolgende
aflossing van de wacht is geen personeel beschikbaar dat voldoende is
uitgerust en anderszins geschikt is voor de dienst.
3.9.Werkingssfeer van de ILO-Verdragen
1. Onvoldoende voedsel voor de reis naar de volgende haven.
2. Onvoldoende drinkwater voor de reis naar de volgende haven.
3. Uiterst ongezonde omstandigheden aan boord.4. Geen verwarming in de accommodatie van een schip dat vaart in
gebieden waar temperaturen uiterst laag kunnen zijn.
5. Uitzonderlijk veel vuilnis, versperring door uitrusting of vracht, of
anderszins onveilige omstandigheden, in gangpaden of -accommodatie.
3.10.Gevallen die geen aanhouding rechtvaardigen, maar waar bij voorbeeld
ladingoperaties moeten worden opgeschort
Niet goed functioneren (of slecht onderhoud) van het inert-gassysteem,
installaties of machines die betrekking hebben op het laden, wordt
beschouwd als voldoende aanleiding om het laden te stoppen.1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 24
▼M2
▼B
▼B
BIJLAGE VII
MINIMUMEISEN VOOR INSPECTEURS
►C1als bedoeld in artikel 12, lid 1 ◄
1. De inspecteur moet door de bevoegde instantie van de Lid-Staat zijn
gemachtigd havenstaatcontrole uit te voeren.
2. Ofwel moet de inspecteur:
— minstens een jaar als vlaggestaatinspecteur, belast met controle en
certificering in het kader van de Verdragen, werkzaam zijn geweest,
— en in het bezit zijn van:
a) een bewijs van bekwaamheid als kapitein, dat deze persoon in staat stelt
het bevel te voeren over een schip van 1 600 BRT of meer (zie STCW,
voorschrift II/2), of
b) een bewijs van bekwaamheid als hoofdwerktuigkundige, dat deze
persoon in staat stelt die taak op zich te nemen aan boord van een schip
waarvan de hoofdmachine-installatie een vermogen heeft van 3 000 kW
of meer (zie STCW, voorschrift III/2), of
c) het diploma van scheepsbouwkundig ingenieur, werktuigbouwkundig
ingenieur of ingenieur op een met de scheepvaart verband houdend
gebied, en in die hoedanigheid ten minste vijf jaar hebben gewerkt,
— en in de gevallen onder a) en b), ten minste vijf jaar op zee werkzaam zijn
geweest als officier in de dekdienst, respectievelijk de machinekamer-
dienst;
ofwel moet hij:
— in het bezit zijn van een relevant universitair diploma of een gelijk-
waardige opleiding hebben gevolgd, en
— opgeleid en gediplomeerd zijn aan een school voor inspecteurs scheeps-
veiligheid, en
— ten minste twee jaar als vlaggestaatinspecteur, belast met controle en
certificering in het kader van de Verdragen, werkzaam zijn geweest.
3. De inspecteur moet schriftelijk en mondeling met zeevarenden kunnen
communiceren in de op zee het meest algemeen gesproken taal.
4. De inspecteur moet passende kennis hebben van de internationale verdragen
en van de relevante procedures van havenstaatcontrole.
5. Inspecteurs die niet aan bovenstaande criteria voldoen, worden ook
geaccepteerd indien zij op het moment van de aanneming van deze richtlijn
in dienst van de bevoegde instantie van de Lid-Staat havenstaatcontrole
uitoefenen.1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 25
▼M3
BIJLAGE VIII
PULICATIE VAN INFORMATIE IN VERBAND MET AANHOUDINGEN
EN INSPECTIES IN HAVENS VAN DE LIDSTATEN
(waarvan sprake in artikel 15)
I. De informatie die gepubliceerd wordt in overeenstemming met artikel 15, lid
1, dient het volgende te omvatten:
— naam van het schip,
— IMO-nummer,
— type van het schip,— tonnage (gt),— bouwjaar,— naam en adres van de eigenaar of exploitant van het schip,— vlaggenstaat,— het classificatiebureau of de classificatiebureaus, voorzover van toepas-
sing, die voor dit schip de eventuele classificatiecertificaten hebben
afgegeven,
— het classificatiebureau of de classificatiebureaus, en/of elke partij die
namens de vlaggenstaat certificaten heeft afgegeven voor dit schip in
overeenstemming met de verdragen, inclusief vermelding van de
afgegeven certificaten,
— het aantal aanhoudingen gedurende de voorgaande 24 maanden,— land en haven van aanhouding,— de datum waarop de aanhouding is opgeheven,— de duur van de aanhouding, in dagen,— het aantal geconstateerde tekortkomingen en de redenen voor aanhouding,
in duidelijke en expliciete bewoordingen,
— wanneer het schip onderworpen is aan een weigering van toegang tot
iedere haven binnen de Gemeenschap, de redenen voor deze maatregel, in
duidelijke en expliciete bewoordingen,
— aanwijzingen omtrent de vraag of het classificatiebureau, of een andere
particuliere instelling die de desbetreffende controle heeft verricht,
verantwoordelijkheid droeg in verband met de tekortkoming, of de
combinatie van tekortkomingen, die tot de aanhouding heeft geleid,
— beschrijving van de maatregelen die zijn getroffen ten aanzien van een
schip dat toestemming heeft gekregen om naar de dichtstbijzijnde
geschikte reparatiewerf te varen, of waaraan de toegang tot iedere haven
in de Gemeenschap is geweigerd.
II. De informatie betreffende geïnspecteerde schepen die in overeenstemming
met artikel 15, lid 2, openbaar wordt gemaakt dient het volgende te omvatten:
— naam van het schip,
— IMO-nummer,— type van het schip,— tonnage (gt),— bouwjaar,— naam en adres van de eigenaar of exploitant van het schip,— vlaggenstaat,— het classificatiebureau of de classificatiebureaus, voorzover van toepas-
sing, die voor dit schip de eventuele classificatiecertificaten hebben
afgegeven,
— het classificatiebureau of de classificatiebureaus, en/of elke partij die
namens de vlaggenstaat certificaten heeft afgegeven voor dit schip in
overeenstemming met de verdragen, inclusief vermelding van de
afgegeven certificaten,
— land, haven en datum van inspectie,— aantal tekortkomingen, per tekortkomingscategorie.1995L0021 — NL — 30.12.1999 — 002.001 — 26