1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EG) Nr. 800/1999 VAN DE COMMISSIE
van 15 april 1999
houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor
landbouwproducten
(PB L 102 van 17.4.1999, blz. 11)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EG) nr. 1557/2000 van de Commissie van 17 juli 2000 L 179 6 18.7.2000
►M2Verordening (EG) nr. 90/2001 van de Commissie van 17 januari 2001 L 14 22 18.1.2001
►M3Verordening (EG) nr. 2299/2001 van de Commissie van 26 november
2001L 308 19 27.11.2001
►M4Verordening (EG) nr. 1253/2002 van de Commissie van 11 juli 2002 L 183 12 12.7.2002
►M5Verordening (EG) nr. 444/2003 van de Commissie van 11 maart 2003 L 67 3 12.3.2003
Gerectificeerd bij:
►C1Rectificatie PB L 180 van 15.7.1999, blz. 53 (800/1999)
►C2Rectificatie PB L 133 van 18.5.2002, blz. 43 (800/1999)
►C3Rectificatie PB L 59 van 4.3.2003, blz. 34 (1253/2002)
▼B
VERORDENING (EG) Nr. 800/1999 VAN DE COMMISSIE
van 15 april 1999
houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel
van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad van 30 juni 1992
houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sectorgranen (
1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 923/96 (2), en
met name op de artikelen 13 en 21 alsmede op de overeenkomstigebepalingen van de andere verordeningen houdende een gemeenschap-
pelijke ordening der markten voor landbouwproducten,
Gelet op Verordening (EG) nr. 2799/98 van de Raad van 15 december
1998 tot vaststelling van het agromonetaire stelsel voor de euro (
3), en
met name op de artikelen 3 en 9,
(1)Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 3665/87 van deCommissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappe-lijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij
uitvoer voor landbouwproducten (
4), laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 604/98 (5), herhaaldelijk en ingrijpend is
gewijzigd; dat, nu nieuwe wijzigingen nodig zijn, van de gele-genheid gebruik moet worden gemaakt om die verordeningduidelijkheidshalve om te werken;
(2)Overwegende dat krachtens de door de Raad vastgestelde alge-mene regels de restitutie wordt uitbetaald wanneer het bewijs isgeleverd dat de producten uit de Gemeenschap zijn uitgevoerd;dat, wanneer voor alle derde landen dezelfde restitutie geldt, hetrecht op de restitutie in beginsel is verworven zodra de
producten de markt van de Gemeenschap hebben verlaten; dat,
indien de restitutie naar de bestemming van de producten isgedifferentieerd, het recht op de restitutie aan de invoer in eenderde land is gekoppeld;
(3)Overwegende dat de tenuitvoerlegging van de overeenkomst
inzake de landbouw in het kader van de Uruguayronde
meebrengt dat voor de toekenning van restituties in de regeleen uitvoercertificaat moet worden overgelegd waarin de resti-tutie vooraf is vastgesteld; dat het echter bij leveranties in deGemeenschap aan internationale organisaties en aan strijd-krachten, bij leveranties voor proviandering en bij uitvoer van
kleine hoeveelheden gaat om leveringen van zeer specifieke
aard die economisch van ondergeschikt belang zijn; dat daaromeen specifieke regeling zonder uitvoercertificaat is ingevoerd,zodat enerzijds deze uitvoer wordt vergemakkelijkt en anderzijdsnodeloze administratieve rompslomp voor het bedrijfsleven en
de betrokken overheidsinstanties wordt voorkomen;
(4)Overwegende dat in de zin van deze verordening de dag van
uitvoer de dag is waarop de douanedienst de handeling aanvaardtwaardoor de aangever te kennen geeft de producten waarvoor hijeen uitvoerrestitutie aanvraagt, te willen uitvoeren; dat deze
handeling tot doel heeft de aandacht van met name de douaneau-
toriteiten erop te vestigen dat de betrokken transactie metfinanciële steun van de Gemeenschap plaatsvindt, opdat dezeautoriteiten de nodige controles zullen uitvoeren; dat deproducten op het tijdstip van deze aanvaarding onder douanecon-trole worden geplaatst totdat zij daadwerkelijk worden1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 2
(1) PB L 181 van 1.7.1992, blz. 21.
(2) PB L 126 van 24.5.1996, blz. 37.
(3) PB L 349 van 24.12.1998, blz. 1.
(4) PB L 351 van 14.12.1987, blz. 1.
(5) PB L 80 van 18.3.1998, blz. 19.
▼B
uitgevoerd; dat die datum bepalend is voor de vaststelling van
hoeveelheid, aard en kenmerken van het uitgevoerde product;
(5)Overwegende dat wordt erkend dat bij zendingen in bulk of in
niet-gestandaardiseerde eenheden de mogelijkheid bestaat dat de
precieze nettomassa van de producten pas na het laden van hetvervoermiddel bekend is; dat met het oog hierop dient te wordenvoorzien in een regeling om in de uitvoeraangifte een voorlopigemassa te vermelden;
(6)Overwegende dat, om een correcte toepassing mogelijk te maken
van Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad van 12 februari
1990 inzake de controle bij de uitvoer van landbouwproductendie in aanmerking komen voor restituties of andere bedragen (
1),
laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 163/94 (2), dient te
worden bepaald dat de overeenstemming tussen de uitvoeraan-gifte en de landbouwproducten wordt geverifieerd op het
tijdstip van het laden van de container, de vrachtwagen, het vaar-
tuig of andere soortgelijke ►
C1recipiënten ◄;
(7)Overwegende dat voor de bepaling van de dag die in aanmerking
moet worden genomen voor de vaststelling van de restitutie, eenvereenvoudigde procedure moet worden gevolgd wanneer hetproducten betreft die herhaaldelijk in kleine hoeveelheden
worden uitgevoerd;
(8)Overwegende dat, om een eenvormige interpretatie van het
begrip uitvoer uit de Gemeenschap te verkrijgen, als maatstafdient te worden genomen het verlaten van het douanegebiedvan de Gemeenschap door het product;
(9)Overwegende dat de exporteur of de vervoerder eventueel maat-regelen moet nemen om te voorkomen dat de voor uitvoer
bestemde producten bederven tijdens de periode van 60 dagen
na het aanvaarden van de uitvoeraangifte en vóór het tijdstipwaarop de producten het douanegebied van de Gemeenschapverlaten of hun bestemming bereiken; dat diepvriezen één vandie maatregelen is, omdat daardoor de producten in goede staat
kunnen worden bewaard; dat bijgevolg moet worden bepaald dat
de producten tijdens de genoemde periode mogen worden diep-gevroren;
(10)Overwegende dat de bevoegde autoriteiten zich ervan dienen tevergewissen dat de producten die de Gemeenschap verlaten ofdie met het oog op bepaalde bestemmingen worden geleverd,
dezelfde producten zijn als die waarvoor de douaneformaliteiten
bij uitvoer werden vervuld; dat te dien einde, wanneer eenproduct alvorens het douanegebied van de Gemeenschap teverlaten of een bijzondere bestemming te bereiken over hetgrondgebied van andere lidstaten wordt vervoerd, het controle-exemplaar T5 moet worden gebruikt dat is bedoeld in de arti-
kelen 471 tot en met 495 van Verordening (EEG) nr. 2454/93
van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling vanenkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr.2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautairdouanewetboek (
3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG)
nr. 502/1999 (4); dat het evenwel ter vereenvoudiging van de
administratieve werkzaamheden wenselijk is in een soepelereprocedure te voorzien dan die van het controle-exemplaar T5voor die gevallen waarin gebruik wordt gemaakt van de regelinginzake vereenvoudigd communautair douanevervoer per spoor ofin grote containers als bedoeld in de artikelen 412 tot en met 442
van Verordening (EEG) nr. 2454/93, in welke regeling is
bepaald dat, wanneer een vervoersbeweging binnen de Gemeen-schap begint en daarbuiten dient te eindigen, bij het1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 3
(1) PB L 42 van 16.2.1990, blz. 6.
(2) PB L 24 van 29.1.1994, blz. 2.
(3) PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1.
(4) PB L 65 van 12.3.1999, blz. 1.
▼B
douanekantoor waaronder het grensstation ressorteert geen
enkele formaliteit behoeft te worden vervuld;
(11)Overwegende dat producten die zijn uitgevoerd met een verzoekom betaling van de restitutie en die het douanegebied van deGemeenschap hebben verlaten, soms, voordat ze uiteindelijkterechtkomen op een eindbestemming buiten het grondgebied
van de Gemeenschap, weer in de Gemeenschap worden binnen-
gebracht voor overlading of in het kader van doorvoerhandel; dathet gevaar bestaat dat dit ook gebeurt om andere redenen dan deeisen die het vervoer stelt, en met name in verband met specu-latie; dat in die gevallen de inachtneming van de termijn van 60dagen waarbinnen de producten in ongewijzigde staat het doua-
negebied van de Gemeenschap moeten verlaten, in gevaar komt;
dat, om dergelijke situaties te voorkomen, duidelijk moet wordenbepaald onder welke omstandigheden een dergelijke terugkeervan producten mogelijk is;
(12)Overwegende dat alleen producten die in het vrije verkeer zijngebracht en in voorkomend geval van oorsprong uit de Gemeen-schap zijn, voor de in deze verordening vervatte regeling inaanmerking kunnen komen; dat in het geval van bepaaldesamengestelde producten de restitutie niet voor de producten
zelf wordt vastgesteld, maar onder verwijzing naar de basispro-
ducten waaruit zij zijn samengesteld; dat het in de gevallenwaarin voor één of meer bestanddelen de restitutie op een derge-lijke wijze werd geïndividualiseerd, voldoende is dat ditbestanddeel, respectievelijk deze bestanddelen aan de bovenbe-
doelde voorwaarden voldoet, respectievelijk voldoen of daar
niet meer aan voldoet, respectievelijk voldoen uitsluitend alsgevolg van verwerking ervan in andere producten, om de toeken-ning van de restitutie, respectievelijk van het desbetreffende deelvan de restitutie te rechtvaardigen; dat, om rekening te houdenmet de bijzondere situatie van bepaalde bestanddelen, een lijst
moet worden vastgesteld van de producten waarvoor de restitu-
ties worden geacht voor een bestanddeel te zijn vastgesteld;
(13)Overwegende dat in de artikelen 23 tot en met 26 van Verorde-
ning (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot
vaststelling van het communautaire douanewetboek (1), laatstelijk
gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 82/97 van het EuropeesParlement en de Raad (
2), een omschrijving is gegeven van de
niet-preferentiële oorsprong van goederen; dat voor de toeken-ning van de uitvoerrestitutie alleen producten die geheel en al
in de Gemeenschap zijn verkregen of in de Gemeenschap een
ingrijpende verwerking hebben ondergaan, worden geacht vanoorsprong uit de Gemeenschap te zijn; dat, met het oog op eeneenvormige toepassing in alle lidstaten, dient te worden verdui-delijkt dat sommige mengsels van producten niet aan de
voorwaarden voor de restitutie voldoen;
(14)Overwegende dat de restitutievoet afhankelijk is van de tariefin-
deling van het product; dat deze indeling voor bepaaldemengsels, assortimenten en werken tot gevolg kan hebben dat
een hogere restitutie wordt verleend dan economisch verant-
woord is; dat derhalve bijzondere maatregelen moeten wordenvastgesteld voor de bepaling van de restitutie voor mengsels,assortimenten en werken;
(15)Overwegende dat, wanneer de restitutievoet naar gelang van debestemming van de producten verschilt, men zich ervan dient tevergewissen dat het product is ingevoerd in het derde land of inéén van de derde landen waarvoor de restitutie werd vastgesteld;dat voor uitvoertransacties die recht geven op een klein bedrag
aan restitutie, een versoepeling hiervan zonder bezwaar mogelijk
is, voorzover de uitvoertransacties ten aanzien van de aankomstter bestemming van de producten voldoende waarborgen bieden;1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 4
(1) PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.
(2) PB L 17 van 21.1.1997, blz. 1.
▼B
dat met de betrokken bepaling wordt beoogd tot een administra-
tieve vereenvoudiging te komen wat de overlegging vanbewijsstukken betreft;
(16)Overwegende dat, wanneer de restitutie op de dag waarop zij
vooraf wordt vastgesteld, voor alle bestemmingen dezelfde is,
in sommige gevallen een verplichte bestemming geldt; dat dezeomstandigheid als een differentiatie van de restitutie moetworden beschouwd ingeval op de dag van uitvoer een lagererestitutie van toepassing is dan de op de dag van de vaststelling
vooraf geldende restitutie, in voorkomend geval aangepast naar
de datum van uitvoer;
(17)Overwegende dat, wanneer de restitutie naar de bestemming vande uitgevoerde producten is gedifferentieerd, het bewijs moetworden geleverd dat het betrokken product in een derde land isingevoerd; dat de vervulling van de douaneformaliteiten bijinvoer met name bestaat in het betalen van de invoerrechten die
gelden om het product op de markt van het betrokken derde land
te kunnen afzetten; dat, gezien de uiteenlopende situaties die inde derde landen van invoer bestaan, de overlegging dient teworden aanvaard van de op de invoer betrekking hebbende doua-nedocumenten die een garantie van de aankomst ter bestemming
van de uitgevoerde producten bieden en tegelijk kunnen worden
verkregen op een wijze die het handelsverkeer zo weinig moge-lijk belemmert;
(18)Overwegende dat, om het de communautaire exporteurs gemak-kelijker te maken bewijzen van de aankomst ter bestemming teverkrijgen, moet worden bepaald dat verklaringen inzake deaankomst ter bestemming van de uit de Gemeenschap uitge-
voerde landbouwproducten waarvoor een gedifferentieerde
restitutie geldt, worden afgegeven door op internationaal niveauin controle en toezicht gespecialiseerde firma's die door delidstaten zijn erkend; dat de erkenning van deze firma's onderde verantwoordelijkheid van de lidstaten valt, die per geval toterkenning van deze firma's overgaan aan de hand van bepaalde
bestaande richtsnoeren; dat ter verduidelijking van de situatie
de voornaamste richtsnoeren in deze verordening dienen teworden opgenomen;
(19)Overwegende dat, om de uitvoertransacties waarvoor naar gelangvan de bestemming verschillende restituties worden toegekend,met de andere uitvoertransacties op gelijke voet te stellen, dient
te worden bepaald dat een gedeelte van de restitutie, berekend
op basis van met name de laagste restitutievoet, wordt uitbetaaldzodra de exporteur het bewijs heeft geleverd dat het product hetdouanegebied van de Gemeenschap heeft verlaten;
(20)Overwegende dat, wanneer de restitutie afhankelijk is van debestemming en de bestemming wordt gewijzigd, de restitutievoor de werkelijke bestemming van de producten moet worden
betaald, maar nooit meer dan de restitutie voor de vooraf vastge-
stelde bestemming; dat, om het misbruik tegen te gaan dat erinbestaat systematisch de restitutie te laten vaststellen voor debestemming waarvoor de hoogste restitutie geldt, een sanctiemoet worden toegepast wanneer in geval van wijziging van debestemming de restitutie voor de werkelijke bestemming lager
is dan die voor de vooraf vastgestelde bestemming; dat deze
bepaling consequenties heeft voor de berekening van het deelvan de restitutie dat mag worden betaald zodra de exporteur hetbewijs levert dat het product het douanegebied van de Gemeen-schap heeft verlaten;
(21)Overwegende dat in de artikelen 23 tot en met 26 van Verorde-
ning (EEG) nr. 2913/92 een omschrijving van de niet-
preferentiële oorsprong van goederen is gegeven en dat het dien-stig is in bepaalde gevallen het in artikel 24 bedoelde criteriumvan een ingrijpende be- of verwerking toe te passen voor deopnieuw ingevoerde producten om te beoordelen of de eerderuitgevoerde producten hun bestemming hebben bereikt;1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 5
▼B
(22)Overwegende dat sommige uitvoertransacties aanleiding kunnen
geven tot verlegging van het handelsverkeer; dat, om een derge-
lijke verlegging te voorkomen, bij deze transacties aan betalingvan de restitutie niet alleen de voorwaarde dient te wordenverbonden dat het product het douanegebied van de Gemeen-schap heeft verlaten, maar ook de voorwaarde dat het productin een derde land is ingevoerd of een ingrijpende be- of verwer-
king heeft ondergaan; dat voorts in sommige gevallen de
betaling van de restitutie afhankelijk kan worden gesteld vanaanvullende bewijzen dat het product daadwerkelijk op de marktis gebracht in het derde land van invoer of een ingrijpende be- ofverwerking heeft ondergaan;
(23)Overwegende dat, wanneer het product is vernietigd of ernstig isbeschadigd voordat het in een derde land op de markt is gebracht
of een ingrijpende verwerking heeft ondergaan, de restitutie als
onverschuldigd wordt beschouwd; dat aan de exporteur de moge-lijkheid dient te worden geboden aan te tonen dat de uitvoerheeft plaatsgevonden onder economische voorwaarden die hetonder normale omstandigheden mogelijk zouden hebbengemaakt de transactie te verrichten;
(24)Overwegende dat communautaire financiering van een uitvoer-
transactie niet gerechtvaardigd is, wanneer wordt vastgesteld dat
het niet om een normale handelstransactie gaat, aangezien ergeen echt economisch doel mee wordt beoogd en een en anderuitsluitend is opgezet om een door de Gemeenschap gefinancierdeconomisch voordeel te verkrijgen;
(25)Overwegende dat moet worden voorkomen dat financiëlemiddelen van de Gemeenschap worden toegekend voor economi-sche transacties die niet aan een van de doeleinden van de
uitvoerrestitutieregeling beantwoorden; dat het gevaar dat derge-
lijke transacties worden opgezet, bestaat ten aanzien van vooreen restitutie in aanmerking komende producten waarop bijwederinvoer in de Gemeenschap zonder dat deze producten ineen derde land een ingrijpende be- of verwerking hebben onder-
gaan, krachtens een preferentiële overeenkomst of een besluit
van de Raad een lager recht dan het normale recht of eennulrecht zou worden toegepast; dat de desbetreffende maatre-gelen alleen voor de gevoeligste producten dienen te gelden omde bezwaren die er voor de exporteurs aan zijn verbonden, tebeperken;
(26)Overwegende dat het, om de onzekerheid voor de exporteurs te
beperken, dienstig is om producten die niet eerder dan twee jaar
na de dag van uitvoer opnieuw in de Gemeenschap worden inge-voerd, van toepassing van de maatregelen inzake deterugbetaling van de restituties vrij te stellen;
(27)Overwegende dat enerzijds de lidstaten in staat moeten wordengesteld de restitutie niet toe te kennen of terug te vorderenwanneer overduidelijk is gebleken dat de transactie niet aan hetdoel van de uitvoerrestitutieregeling beantwoordt, en dat ander-
zijds moet worden voorkomen dat de nationale
overheidsdiensten te zwaar worden belast door een verplichtingalle gevallen van invoer systematisch te controleren;
(28)Overwegende dat de producten van een zodanige kwaliteitdienen te zijn dat zij op het grondgebied van de Gemeenschaponder normale omstandigheden in de handel kunnen wordengebracht; dat evenwel rekening dient te worden gehouden met
de bijzondere verplichtingen die voortvloeien uit de normen die
in de derde landen van bestemming van kracht zijn;
(29)Overwegende dat voor sommige producten het recht op de resti-tutie verloren kan gaan wanneer deze producten niet langer vangezonde handelskwaliteit zijn;
(30)Overwegende dat, wanneer bij uitvoer een vooraf vastgestelde ofin het kader van een inschrijving bepaalde restitutie wordt toege-kend, geen uitvoerheffing wordt toegepast, daar de uitvoer moetgeschieden onder de voorwaarden die vooraf zijn vastgesteld of1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 6
▼B
in het kader van de inschrijving zijn bepaald; dat op overeen-
komstige wijze moet worden bepaald dat, wanneer bij uitvoereen uitvoerheffing wordt toegepast die vooraf is vastgesteld of
in het kader van een inschrijving is bepaald, deze uitvoer onder
de gestelde voorwaarden moet geschieden en er bijgevolg geenuitvoerrestitutie kan worden toegekend;
(31)Overwegende dat, om voor de exporteurs de financiering vanhun uitvoertransacties te vergemakkelijken, de lidstaten dienente worden gemachtigd de restitutie geheel of gedeeltelijk aan deexporteurs voor te schieten zodra de uitvoeraangifte of de beta-lingsaangifte is aanvaard, op voorwaarde dat door het stellen van
een zekerheid wordt gewaarborgd dat dit voorschot zal worden
terugbetaald zo later mocht blijken dat de restitutie niet hadmogen worden betaald;
(32)Overwegende dat het vóór de uitvoer betaalde bedrag moetworden terugbetaald, wanneer blijkt dat er geen recht op deuitvoerrestitutie of er slechts recht op een lagere restitutiebestaat; dat, om misbruik te voorkomen, er bij een dergelijketerugbetaling een extra bedrag moet worden betaald; dat in geval
van overmacht dit extra bedrag niet verschuldigd is;
(33)Overwegende dat bij Verordening (EEG) nr. 565/80 (1), laatste-
lijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2026/83(2)d e
algemene bepalingen zijn vastgesteld ten aanzien van de beta-ling, vóór de uitvoer, van een bedrag dat gelijk is aan deuitvoerrestitutie;
(34)Overwegende dat in artikel 4, leden 5 en 6, van Verordening(EEG) nr. 565/80 is voorgeschreven dat de dag waarop de basis-producten onder douanecontrole worden geplaatst, bepalend isvoor de restitutievoet of voor de uit te voeren aanpassingen van
de geldende restitutievoet;
(35)Overwegende dat de datum die bepalend is, derhalve de dag
moet zijn waarop de douaneautoriteiten de aangifte aanvaarden
waarin de betrokkene te kennen geeft voornemens te zijn de
producten of goederen onder het in artikel 4 of 5 van Verorde-ning (EEG) nr. 565/80 bedoelde stelsel te plaatsen en deze naverwerking of opslag met toekenning van een restitutie uit tevoeren; dat die aangifte de nodige gegevens voor de berekening
van de restituties moet bevatten;
(36)Overwegende dat de betaling van de restituties vóór de verwer-
king tot doel heeft de communautaire producten gelijk te stellen
met de producten die met het oog op verwerking en wederuit-
voer worden ingevoerd uit derde landen;
(37)Overwegende dat ten aanzien van de productiemethoden voorverwerkte producten en de procedures voor de controle daaropenige soepelheid is vereist; dat artikel 115 van Verordening(EEG) nr. 2913/92 in het kader van de regeling actieve verdelingin een equivalentiestelsel voorziet;
(38)Overwegende dat, met het oog op een beter beheer van debestaande opslagcapaciteit, dient te worden voorzien in een rege-ling volgens welke vervanging door equivalente producten kan
worden toegestaan voor in bulk opgeslagen basisproducten of
tussenproducten die na verwerking zullen worden uitgevoerd;
(39)Overwegende dat producten die niet voor restituties in aanmer-
king kunnen komen, geen equivalente producten kunnen zijn;
(40)Overwegende dat volgens het bepaalde in Verordening (EEG) nr.3002/92 van de Commissie van 16 oktober 1992 tot vaststelling
van gemeenschappelijke bepalingen inzake de controle op hetgebruik en/of de bestemming van producten uit interventie (
3),1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 7
(1) PB L 62 van 7.3.1980, blz. 5.
(2) PB L 199 van 22.7.1983, blz. 12.
(3) PB L 301 van 17.10.1992, blz. 17.
▼B
laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 770/96 (1), inter-
ventieproducten de voorgeschreven bestemming moetenbereiken; dat hieruit voortvloeit dat deze producten niet door
equivalente producten kunnen worden vervangen;
(41)Overwegende dat een termijn voor de uitvoer van de betrokken
producten moet worden vastgesteld; dat bij de vaststelling vandie termijn rekening moet worden gehouden met de regelinginzake uitvoercertificaten en voorfixatiecertificaten;
(42)Overwegende dat het wenselijk is te bepalen dat in geval van
opslag vóór de uitvoer uitsluitend behandelingen die geschikt
zijn om de bewaring van de betrokken producten of goederenin ongewijzigde staat te garanderen, mogen worden uitgevoerd;dat ter verduidelijking dient te worden bepaald dat deze behan-delingen niet van invloed zijn op de toe te passen restitutie;
(43)Overwegende dat in artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 565/80is bepaald dat een bedrag dat gelijk is aan de uitvoerrestitutie,wordt betaald zodra de producten of goederen onder het stelselvan douane-entrepots of vrije zones zijn gebracht; dat dient teworden toegestaan dat deze producten of goederen na deaanvaarding van de betalingsaangifte worden vervoerd naar een
andere lidstaat dan die waar een aanvang is gemaakt met de
betaling, om aldaar te worden opgeslagen en er later te wordenuitgevoerd; dat de producten of goederen vergezeld dienen tegaan van een controle-exemplaar T5 om het bewijs te kunnenleveren dat zij de Gemeenschap hebben verlaten; dat, om het
risico te vermijden dat tweemaal wordt betaald, in de uitvoeraan-
gifte bepaalde vermeldingen dienen te worden opgenomen diehet betaalorgaan van de lidstaat waar de uitvoeraangifte isaanvaard, ervan op de hoogte brengen dat met de procedurevoor de betaling van de restitutie reeds een aanvang is gemaakt;
(44)Overwegende dat de restitutie niet wordt toegekend wanneer de
termijn voor de uitvoer of voor het leveren van de bewijzen die
nodig zijn om de betaling van de restitutie te verkrijgen, is over-schreden; dat maatregelen moeten worden genomen dieovereenkomen met die welke zijn vastgesteld bij Verordening(EEG) nr. 2220/85 van de Commissie van 22 juli 1985 tot vast-stelling van gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen inzake de
regeling voor het stellen van zekerheden voor landbouwpro-
ducten (
2), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 3403/
93(3);
(45)Overwegende dat in de lidstaten producten die met het oog opbepaalde bestemmingen worden geleverd, vrij van invoerrechtenuit derde landen mogen worden ingevoerd; dat producten uit de
Gemeenschap op dezelfde voet dienen te worden behandeld als
uit derde landen ingevoerde producten, voorzover de betrokkenafzet een bepaalde omvang heeft; dat deze situatie zich metname voordoet voor producten die worden gebruikt voor deproviandering van schepen en luchtvaartuigen;
(46)Overwegende dat in de specifieke gevallen van provianderingvan schepen en luchtvaartuigen en van levering aan strijd-krachten bijzondere regels voor de bepaling van derestitutievoet kunnen gelden;
(47)Overwegende dat de producten die als scheepsproviand aanboord van schepen worden gebracht, bestemd zijn voor verbruik
aan boord; dat deze producten, die worden verbruikt in ongewij-
zigde staat of na aan boord te zijn toebereid, in aanmerkingkomen voor de restitutie die geldt voor de producten in ongewij-zigde staat; dat in het geval van luchtvaartuigen de productenwegens plaatsgebrek moeten worden toebereid voordat zij aanboord worden gebracht; dat, met het oog op harmonisatie, regels1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 8
(1) PB L 104 van 27.4.1996, blz. 13.
(2) PB L 205 van 3.8.1985, blz. 5.
(3) PB L 310 van 14.12.1993, blz. 4.
▼B
moeten worden vastgesteld die het mogelijk maken dat voor
landbouwproducten die aan boord van luchtvaartuigen wordenverbruikt, dezelfde restituties gelden als die welke worden toege-
kend voor producten die worden verbruikt na aan boord van een
schip te zijn toebereid;
(48)Overwegende dat de handel voor de proviandering van schepenof luchtvaartuigen een zeer specifiek karakter draagt dat deinstelling van een bijzondere regeling voor het voorschieten vande restitutie rechtvaardigt; dat de aan bevoorradingsdepots gele-
verde producten en goederen later voor proviandering moeten
worden geleverd; dat de leveranties aan deze depots wat hetrecht op de restitutie betreft niet met definitieve uitvoer kunnenworden gelijkgesteld;
(49)Overwegende dat, ingeval bij toepassing van de bovenbedoeldevoorschotregeling later zou blijken dat de restitutie niet hadmogen worden betaald, de exporteur ten onrechte een kosteloos
krediet zou hebben gekregen; dat bijgevolg passende maatre-
gelen moeten worden genomen om een dergelijkongerechtvaardigd voordeel te voorkomen;
(50)Overwegende dat, om de communautaire producten concurrerendte houden die aan platforms in gebieden in de nabijheid van delidstaten worden geleverd, de voor proviandering binnen deGemeenschap geldende restitutie moet worden toegekend; dat
betaling van een restitutievoet die hoger is dan de laagste die
voor leveranties op een bepaalde plaats van bestemming geldt,alleen gerechtvaardigd is als met voldoende zekerheid kanworden uitgemaakt dat de goederen de betrokken bestemminghebben bereikt; dat de bevoorrading van platforms in geïsoleerdemaritieme zones noodzakelijkerwijs gespecialiseerd werk is,
zodat het mogelijk moet zijn op dergelijke leveranties voldoende
controle uit te oefenen; dat het dienstig is voor deze leverantiesde restitutievoet toe te passen die geldt voor provianderingbinnen de Gemeenschap, op voorwaarde dat adequate controle-maatregelen worden vastgesteld; dat voor leveranties van
kleinere omvang een vereenvoudigde procedure kan gelden; dat
de breedte van de territoriale wateren uiteenloopt van 3 tot 12mijl naar gelang van de lidstaat en dat het derhalve eveneensdienstig is de leveranties aan alle platforms buiten de driemijls-zone met uitvoer gelijk te stellen;
(51)Overwegende dat, wanneer een militair vaartuig van een lidstaatin volle zee wordt bevoorraad door een militair vaartuig dat deze
activiteit vanuit een haven van de Gemeenschap ontplooit, van
een officiële autoriteit een bewijsstuk kan worden verkregenwaarin de betrokken leverantie wordt bevestigd; dat het dienstigis voor deze leveranties dezelfde restitutievoet toe te passen alsdie welke voor proviandering in een haven van de Gemeenschapgeldt;
(52)Overwegende dat het wenselijk is dat voor landbouwproducten
die voor de proviandering van schepen of luchtvaartuigen
worden gebruikt, dezelfde restitutie geldt ongeacht of deze aanboord van een schip of luchtvaartuig worden gebracht dat zichin de Gemeenschap of daarbuiten bevindt;
(53)Overwegende dat voor de proviandering in derde landen directeof indirecte leveranties mogelijk zijn; dat voor elke leverantie-vorm een specifieke controleregeling moet worden ingesteld;
(54)Overwegende dat op grond van artikel 161, lid 3, van Verorde-
ning (EEG) nr. 2913/92 het eiland Helgoland niet als een
bestemming kan worden beschouwd die recht geeft op restitu-ties; dat het verbruik van landbouwproducten uit deGemeenschap op het eiland Helgoland dient te worden verge-makkelijkt en dat daartoe de nodige maatregelen moetenworden genomen;1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 9
▼B
(55)Overwegende dat sinds de inwerkingtreding van de interimover-
eenkomst inzake handel en een douane-unie tussen de
Gemeenschap en San Marino (1) het grondgebied van deze staat
geen deel meer uitmaakt van het douanegebied van de Gemeen-schap; dat krachtens de artikelen 1, 5 en 7 van dezeovereenkomst binnen de douane-unie hetzelfde prijsniveau geldtvoor landbouwproducten, zodat er geen economische reden is
uitvoerrestituties toe te kennen voor landbouwproducten uit de
Gemeenschap die naar San Marino worden verzonden;
(56)Overwegende dat, indien later afwijzend wordt beschikt op eenverzoek om terugbetaling of kwijtschelding van de rechten, de
producten eventueel in aanmerking zullen kunnen komen voor
een uitvoerrestitutie of in voorkomend geval zullen wordenonderworpen aan een heffing of belasting bij uitvoer; datderhalve specifieke bepalingen dienen te worden vastgesteld;
(57)Overwegende dat legereenheden die in een derde land zijn gesta-tioneerd doch niet onder dat land ressorteren, en in een derdeland gevestigde internationale organisaties en diplomatiekevertegenwoordigingen zich over het algemeen met vrijdom vaninvoerbelastingen bevoorraden; dat voor legereenheden dieressorteren onder een lidstaat of onder een internationale organi-
satie waarvan ten minste één lidstaat deel uitmaakt, voor
internationale organisaties waarvan ten minste één lidstaat deeluitmaakt, en voor diplomatieke vertegenwoordigingen specifiekemaatregelen kunnen worden genomen die behelzen dat hetbewijs van invoer door middel van een bijzonder document
wordt geleverd;
(58)Overwegende dat moet worden bepaald dat de restitutie wordt
betaald door de lidstaat op het grondgebied waarvan de uitvoe-raangifte is aanvaard;
(59)Overwegende dat het kan voorkomen dat als gevolg van omstan-digheden die niet aan de exporteur zijn toe te rekenen, hetcontrole-exemplaar T5 niet kan worden overgelegd hoewel hetproduct het douanegebied van de Gemeenschap heeft verlaten
of een bijzondere bestemming heeft bereikt; dat dergelijke situ-
aties een belemmering voor de handel kunnen vormen; dat in diegevallen andere documenten als gelijkwaardig dienen te wordenerkend;
(60)Overwegende dat voor een goed administratief beheer dient te
worden verlangd dat de aanvraag en alle andere voor de betaling
van de restitutie benodigde documenten binnen een redelijketermijn worden ingediend behalve in geval van overmacht,waartoe met name de omstandigheid wordt gerekend dat dezetermijn niet in acht kon worden genomen als gevolg van een
administratieve vertraging die niet aan de exporteur is toe te
rekenen;
(61)Overwegende dat de termijn waarbinnen de uitvoerrestitutiesworden betaald, van lidstaat tot lidstaat verschilt; dat ter voorko-
ming van mededingingverstoringen een eenvormige
maximumtermijn voor de betaling van deze restituties door debetaalorganen dient te worden ingevoerd;
(62)Overwegende dat de uitvoer van zeer kleine hoeveelheden
producten geen economisch belang vertegenwoordigt en dat de
behandeling van de betrokken transacties een onnodige extrabelasting voor de bevoegde instanties kan betekenen; dat debevoegde diensten van de lidstaten de mogelijkheid dienen tehebben voor dergelijke uitvoertransacties geen restituties tebetalen;1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 10
(1) PB L 359 van 9.12.1992, blz. 13.
▼B
(63)Overwegende dat volgens de geldende communautaire reglemen-
tering uitvoerrestituties uitsluitend op basis van objectieve
criteria, met name inzake hoeveelheid, aard en kenmerken vanhet uitgevoerde product en de geografische bestemming ervan,worden toegekend; dat het, gezien de opgedane ervaring, methet oog op de bestrijding van onregelmatigheden, en vooral vanfraude, ten nadele van de Gemeenschapsbegroting noodzakelijk
is in de terugvordering van de onverschuldigd betaalde bedragen
en in de toepassing van sancties te voorzien om de exporteursertoe aan te sporen de communautaire reglementering na televen;
(64)Overwegende dat, om te garanderen dat het stelsel van uitvoer-restituties goed functioneert, sancties moeten worden toegepastongeacht het subjectieve aspect van de schuld; dat het evenweldienstig is in bepaalde gevallen, en met name wanneer het eenduidelijke vergissing betreft die door de bevoegde autoriteiten
als zodanig wordt erkend, van de toepassing van sancties af te
zien en in zwaardere sancties te voorzien voor het geval vanopzet; dat deze maatregelen noodzakelijk zijn en dat zij even-redig en voldoende afschrikwekkend moeten zijn en in allelidstaten eenvormig moeten worden toegepast;
(65)Overwegende dat het, om een gelijke behandeling van de expor-teurs in de lidstaten te garanderen, dienstig is op het gebied vande uitvoerrestituties uitdrukkelijk te bepalen dat wie een onver-schuldigd betaald bedrag heeft ontvangen, daarover rente moetvergoeden, en voorts de nadere regels inzake de betaling daarvan
te preciseren; dat, om de financiële belangen van de Gemeen-
schap beter te beschermen, met name dient te worden bepaalddat deze verplichting in geval van overdracht van het recht opde restitutie tot de cessionaris wordt uitgebreid; dat het EuropeesOriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) voor
de ontvangsten uit hoofde van teruggevorderde bedragen, rente
en sanctiebedragen moet worden gecrediteerd in overeenstem-ming met de in artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 729/70 vande Raad van 21 april 1970 betreffende de financiering van hetgemeenschappelijk landbouwbeleid (
1), laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 1287/95 (2) vervatte beginselen;
(66)Overwegende dat, om ervoor te zorgen dat in het kader van deterugvordering van de onverschuldigd betaalde bedragen hetbeginsel van het gewettigde vertrouwen in de hele Gemeenschapeenvormig wordt toegepast, de voorwaarden dienen te worden
vastgesteld waaronder een beroep op dit beginsel kan worden
gedaan, onverminderd de behandeling van de onverschuldigdbetaalde bedragen waarin is voorzien in met name de artikelen5 en 8 van Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad;
(67)Overwegende dat de exporteur met name verantwoordelijk moetzijn voor de handelingen van derden die het mogelijk zoudenmaken ten onrechte de nodige documenten voor de betaling vande restituties te verkrijgen;
(68)Overwegende dat de betrokken comités van beheer geen advieshebben uitgebracht binnen de door de voorzitter bepaaldetermijn,1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 11
(1) PB L 94 van 28.4.1970, blz. 13.
(2) PB L 125 van 8.6.1995, blz. 1.
▼B
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
TITEL I
WERKINGSSFEER EN DEFINITIES
Artikel 1
Onverminderd afwijkende bepalingen in bijzondere Gemeenschapsrege-
lingen voor bepaalde producten worden in deze verordening voor hetstelsel van restituties bij uitvoer, hierna „restituties” genoemd, dat bij:
— artikel 3 van Verordening nr. 136/66/EEG van de Raad (
1) (oliën en
vetten),
— artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 804/68 van de Raad (2) (melk
en zuivelproducten),
— artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 805/68 van de Raad (3) (rund-
vlees),
— artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 2759/75 van de Raad (4)
(varkensvlees),
— artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 2771/75 van de Raad (5)
(eieren),
— artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 2777/75 van de Raad (6)
(slachtpluimvee),
— artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad (7)
(suiker, isoglucose en inulinestroop),
— de artikelen 55 en 56 van Verordening (EEG) nr. 822/77 van de
Raad (8) (wijn),
— artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad
(granen),
— artikel 13 van Verordening (EG) nr. 3072/95 van de Raad (9) (rijst),
— artikel 35 van Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad (10)
(groenten en fruit), en
— de artikelen 16, 17 en 18 van Verordening (EG) nr. 2201/96 van de
Raad (11) (op basis van groenten en fruit verwerkte producten),
is ingevoerd, gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen vastgesteld.
Artikel 2
1. Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:
a) — „producten”: de in artikel 1 opgesomde producten en de
goederen;
— „basisproducten”: producten die bestemd zijn om na verwerking
tot verwerkte producten of tot goederen te worden uitgevoerd;goederen die bestemd zijn om na verwerking te worden uitge-voerd, worden eveneens als basisproducten beschouwd,
— „verwerkte producten”: producten die zijn verkregen door
verwerking van basisproducten en waarvoor een restitutie bij
uitvoer geldt,
— „goederen”: in bijlage B bij Verordening (EG) nr. 1222/94 van
de Commissie (
12) opgenomen goederen;
b) „rechten bij invoer”: de douanerechten en heffingen van gelijke
werking, en andere belastingen bij invoer die zijn vastgesteld in1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 12
(1) PB 172 van 30.9.1966, blz. 3025/66.
(2) PB L 148 van 28.6.1968, blz. 13.
(3) PB L 148 van 28.6.1968, blz. 24.
(4) PB L 282 van 1.11.1975, blz. 1.
(5) PB L 282 van 1.11.1975, blz. 49.
(6) PB L 282 van 1.11.1975, blz. 77.
(7) PB L 177 van 1.7.1987, blz. 1.
(8) PB L 84 van 27.3.1987, blz. 1.
(9) PB L 329 van 30.12.1995, blz. 18.
(10) PB L 297 van 21.11.1996, blz. 1.
(11) PB L 297 van 21.11.1996, blz. 29.
(12) PB L 136 van 31.5.1994, blz. 5.
▼B
het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid of in het
kader van de specifieke regelingen voor het handelsverkeer die opbepaalde, door verwerking van landbouwproducten verkregen
goederen van toepassing zijn;
c) „lidstaat van uitvoer”: de lidstaat waar de aangifte ten uitvoer wordt
aanvaard;
d) „vaststelling vooraf van de restitutie”: de vaststelling vooraf van de
restitutievoet op de dag waarop een uitvoer- of voorfixatiecertifi-caat wordt aangevraagd; deze restitutievoet wordt eventueel
aangepast op basis van de geldende maandelijkse verhogingen en
correcties;
e) „gedifferentieerde restitutie”:
— de vaststelling van verschillende restitutievoeten voor hetzelfde
product naar gelang van het derde land van bestemming, of
— de vaststelling van één of meer restitutievoeten voor hetzelfde
product voor bepaalde derde landen van bestemming, en de
niet-vaststelling van een restitutie voor een of meer andere
derde landen;
f) „gedifferentieerd gedeelte van de restitutie”: het gedeelte van de
restitutie dat overeenstemt met de volledige restitutie, verminderd
met de restitutie die werd of moet worden betaald, nadat overeen-
komstig artikel 18 het bewijs is geleverd dat het product hetdouanegebied van de Gemeenschap heeft verlaten;
g) „uitvoer”: het vervullen van de douaneformaliteiten bij uitvoer
gevolgd door het verlaten van de producten van het douanegebiedvan de Gemeenschap;
h) „controle-exemplaar T5”: het in ►
M5de artikelen 912 bis tot en
met 912 octies ◄van Verordening (EEG) nr. 2454/93 bedoelde
document;
i) „exporteur”: de natuurlijke persoon of rechtspersoon die recht heeft
op de restitutie. Wanneer gebruik moet of kan worden gemaakt vaneen uitvoercertificaat met vaststelling vooraf van de restitutie, heeftde houder van het certificaat of eventueel de cessionaris recht op derestitutie. De exporteur in de zin van de douanewetgeving kan,rekening gehouden met de privaatrechtelijke betrekkingen tussen
marktdeelnemers, een andere zijn dan de exporteur in de zin van
deze verordening, tenzij in de gemeenschappelijke marktordeningenanders is bepaald;
j) „voorschot op de restitutie”: de betaling van ten hoogste het bedrag
van de uitvoerrestitutie zodra de aangifte ten uitvoer is aanvaard;
k) „voorfinanciering van de restitutie”: de in Verordening (EEG) nr.
565/80 van de Raad bedoelde vooruitbetaling van de restitutie in
de gevallen waarin producten vóór de uitvoer worden verwerkt ofopgeslagen;
l) „in het kader van een inschrijving vastgestelde restitutie”: de resti-
tutie waarvoor de exporteur heeft aangeboden uit te voeren en die
in het kader van een inschrijving is aanvaard;
m) „douanegebied van de Gemeenschap”: de in artikel 3 van Verorde-
ning (EEG) nr. 2913/92 bedoelde gebieden;
n) „restitutienomenclatuur”: landbouwproductennomenclatuur voor de
uitvoerrestituties overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 3846/87
van de Commissie (
1);
o) „uitvoercertificaat”: het document bedoeld in artikel 1 van Verorde-
ning (EEG) nr. 3719/88 van de Commissie (2).
2. Voor de toepassing van deze verordening worden de in het kader
van een inschrijving bepaalde restituties als vooraf vastgestelde restitu-ties beschouwd.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 13
(1) PB L 366 van 24.12.1987, blz. 1.
(2) PB L 331 van 2.12.1988, blz. 1.
▼B
3. Wanneer in één aangifte ten uitvoer verscheidene van elkaar
verschillende codes van de restitutienomenclatuur of de gecombineerdenomenclatuur zijn vermeld, worden de gegevens betreffende elk van
die codes als een afzonderlijke aangifte beschouwd.
TITEL II
UITVOER NAAR DERDE LANDEN
HOOFDSTUK 1
Recht op restitutie
Afdeling 1
Algemene bepalingen
Artikel 3
Onverminderd het bepaalde in de artikelen 18, 20 en 21 van deze
verordening en artikel 4, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2988/95 van
de Raad (1), ontstaat het recht op restitutie:
— bij het verlaten van het douanegebied van de Gemeenschap,
wanneer voor alle derde landen eenzelfde restitutievoet van toepas-
sing is;
— bij invoer in een bepaald derde land, wanneer voor dit derde land
een gedifferentieerde restitutievoet van toepassing is.
Artikel 4
1.►M3Het recht op restitutie geldt alleen wanneer een uitvoercer-
tificaat met vaststelling vooraf van de restitutie wordt overgelegd,behalve bij uitvoer van goederen.
Voor het verkrijgen van een restitutie is evenwel geen certificaat
vereist:
— wanneer de per aangifte ten uitvoer uitgevoerde hoeveelheden niet
groter zijn dan de hoeveelheden die zijn vermeld in bijlage III bij
Verordening (EG) nr. 1291/2000,
— in de gevallen als bedoeld in de artikelen 6, 36, 40, 44 en 45 en in
artikel 46, lid 1,
— voor leveringen die bestemd zijn voor in derde landen gestatio-
neerde strijdkrachten van de lidstaten. ◄
2. ln afwijking van lid 1 is een uitvoercertificaat met vaststelling
vooraf van de restitutie ook geldig voor de uitvoer van een productdat onder een andere productcode van twaalf cijfers valt dan die welkein vak 16 van het certificaat is vermeld, indien beide productenbehoren tot:
— dezelfde categorie als bedoeld in artikel 13 bis, tweede alinea, van
Verordening (EEG) nr. 3719/88, of
— dezelfde productgroep, voorzover deze productgroep daartoe is
bepaald volgens de procedure van artikel 23 van Verordening(EEG) nr. 1766/92 of het overeenkomstige artikel van één van deoverige verordeningen houdende een gemeenschappelijke marktor-dening.
In de in de eerste alinea bedoelde gevallen gelden de volgende voor-
waarden:
— indien de restitutievoet voor het werkelijke product gelijk is aan of
hoger is dan de restitutievoet voor het in vak 16 van het certificaatvermelde product, wordt deze laatste voet toegepast;
— indien de restitutievoet voor het werkelijke product lager is dan de
restitutievoet voor het in vak 16 van het certificaat vermeldeproduct, wordt de restitutie betaald welke voortvloeit uit de toepas-1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 14
(1) PB L 312 van 23.12.1995, blz. 1.
▼B
sing van de restitutie voor het werkelijke product, behoudens over-
macht verminderd met 20 % van het verschil tussen de restitutievoor het in vak 16 van het certificaat vermelde product en de resti-
tutie voor het werkelijke product.
Wanneer het bepaalde in het tweede streepje van de tweede alinea en
het bepaalde in artikel 18, lid 3, onder b), van toepassing zijn, wordt de
op de restitutie voor het werkelijke product en de werkelijke bestem-
ming toe te passen vermindering berekend over het verschil tussen derestitutie voor het product en de bestemming die in het certificaat zijnvermeld, en de restitutie voor het werkelijke product en de werkelijkebestemming.
Voor de toepassing van dit lid worden de restitutievoeten in aanmer-
king genomen die golden op de dag waarop de certificaataanvraag isingediend, en worden deze restitutievoeten zo nodig op de dag vanaanvaarding van de aangifte ten uitvoer of de betalingsaangifte aange-
past.
3. Wanneer lid 1 of lid 2 en artikel 51 op dezelfde uitvoertransactie
van toepassing zijn, wordt het bedrag dat uit de toepassing van lid 1 oflid 2 voortvloeit, verlaagd met het op grond van artikel 51 toepasselijke
sanctiebedrag.
Artikel 5
1. Onder de dag van uitvoer wordt verstaan de dag waarop de doua-
neautoriteit de aangifte ten uitvoer aanvaardt, waarin is vermeld dat een
restitutie zal worden gevraagd.
2. De dag waarop de aangifte ten uitvoer wordt aanvaard, is bepa-
lend voor:
a) de toe te passen restitutievoet, ingeval de restitutie niet vooraf werd
vastgesteld,
b) de in voorkomend geval uit te voeren aanpassingen van de restitu-
tievoet, ingeval de restitutie vooraf werd vastgesteld,
c) de vaststelling van hoeveelheid, aard en kenmerken van het uitge-
voerde product.
3. Elke handeling die dezelfde rechtsgevolgen heeft als de aanvaar-
ding van de aangifte ten uitvoer, wordt met die aanvaardinggelijkgesteld.
4. Op het document dat bij de uitvoer wordt gebruikt om een resti-
tutie te verkrijgen moeten alle nodige gegevens voor de berekening vande restitutie worden vermeld, en met name:
a) voor producten:
— de, eventueel vereenvoudigde, omschrijving van de producten
volgens de landbouwproductennomenclatuur voor de uitvoerres-tituties en de code van de restitutienomenclatuur en, voorzovernodig voor de berekening van de restitutie, de samenstellingvan de betrokken producten of een verwijzing naar deze samen-stelling;
— de nettomassa van de producten, of, in voorkomend geval, de
hoeveelheid in de voor de berekening van de restitutie inaanmerking te nemen meeteenheid;
b) voor goederen is het bepaalde in Verordening (EG) nr. 1222/94 van
toepassing.
5. Op het tijdstip van deze aanvaarding of van de in lid 3 bedoelde
handeling worden de producten overeenkomstig artikel 4, punten 13 en14, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 onder douanecontrole geplaatsttotdat zij het douanegebied van de Gemeenschap verlaten.
6. ln afwijking van artikel 282, lid 2, van Verordening (EEG) nr.
2454/93, kan in de vergunning om een vereenvoudigde aangifte tenuitvoer in te dienen worden bepaald dat de vereenvoudigde aangifteeen schatting van de nettomassa van de producten moet bevatten,wanneer, bij producten die in bulk of in niet-gestandaardiseerde1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 15
▼B
eenheden worden uitgevoerd, het gewicht alleen exact kan worden
vastgesteld nadat het vervoermiddel geladen is.
De aanvullende aangifte waarin het exacte gewicht wordt aangegeven,
moet onmiddellijk na het laden worden ingediend. Zij moet vergezeldgaan van schriftelijke bewijsstukken waaruit de exact geladen netto-
massa blijkt.
Voor de hoeveelheid boven 110 % van de geschatte nettomassa wordt
geen restitutie toegekend. Wanneer de daadwerkelijk geladen massaminder bedraagt dan 90 % van de geschatte nettomassa, wordt de resti-
tutie voor de daadwerkelijk geladen nettomassa verlaagd met 10 % van
het verschil tussen de restitutie voor 90 % van de geschatte nettomassaen de restitutie voor de daadwerkelijk geladen massa. Wanneer deuitvoer plaatsvindt via vervoer over zee of over de binnenwateren ende exporteur een door de voor het vervoermiddel verantwoordelijke
instantie geviseerd bewijs kan overleggen waaruit blijkt dat het onvol-
ledig laden van zijn goederen te wijten is aan omstandigheden die temaken hebben met de aard van de vervoerwijze of aan het feit dateen of meerdere andere exporteurs te veel hebben geladen, wordt derestitutie evenwel betaald voor de daadwerkelijk geladen nettomassa.Indien de exporteur gebruik heeft gemaakt van de bij artikel 283 van
Verordening (EEG) nr. 2454/93 voorziene domiciliëringsprocedure, is
het bepaalde in deze alinea van toepassing op voorwaarde dat het recti-ficeren van de boeken waarin de exportproducten zijn geregistreerd,door de douaneautoriteiten is toegestaan.
Als producten in niet-gestandaardiseerde eenheden worden beschouwd:
levende dieren, (halve) karkassen, voor- en achtervoeten, voorstukken,hammen, schouders, buiken en karbonadestrengen.
ln afwijking van artikel 278, lid 3, onder d), van Verordening (EEG)
nr. 2454/93 is het bepaalde in dit lid van toepassing op de productendie onder de in artikel 26 van deze verordening bedoelde voorfinancie-ringsregeling worden geplaatst.
7. Ieder die producten uitvoert waarvoor hij om toekenning van de
restitutie verzoekt, is verplicht:
a) de aangifte ten uitvoer in te dienen op het douanekantoor dat
bevoegd is voor de plaats waar de producten worden geladen voorhet vervoer met het oog op uitvoer;
b) dit douanekantoor ten minste 24 uur vóór het begin van de belading
ervan in kennis te stellen dat de voor uitvoer bestemde producten
worden geladen en aan te geven hoe lang het laden ervan naar
verwachting zal duren. De bevoegde autoriteiten kunnen besluitentot toepassing van een andere termijn dan 24 uur.
Als plaats van inlading voor het vervoer van producten die bestemd
zijn voor uitvoer kan worden beschouwd:
— voor producten die worden uitgevoerd in containers, de plaats waar
de producten in de containers worden geladen;
— voor producten die worden uitgevoerd in bulk of in zakken, kartons,
dozen, flessen e.d. die niet in containers worden geladen, de plaatswaar deze producten worden geladen in het vervoermiddel waarmeezij het douanegebied van de Gemeenschap zullen verlaten.
Het bevoegde douanekantoor kan toestemming verlenen de producten
te laden nadat de aangifte ten uitvoer is aanvaard en voordat de onderb) bedoelde termijn is verstreken.
Het bevoegde douanekantoor moet in staat zijn de fysieke controle uit
te voeren en de voor identificatie vereiste maatregelen te nemen voorhet vervoer naar het kantoor van uitgang uit het douanegebied van deGemeenschap.
Indien een lidstaat om redenen die verband houden met de bestuurlijke
inrichting of om andere gerechtvaardigde redenen besluit dat het in deeerste alinea bepaalde niet kan worden toegepast, mag de aangifte ten1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 16
▼M2
▼B
▼M2
▼M2
uitvoer slechts worden ingediend bij een bevoegd douanekantoor in de
betrokken lidstaat en moet, indien een fysieke controle overeenkomstigVerordening (EEG) nr. 386/90 plaatsvindt, in voorkomend geval een
ter controle aangeboden geladen product geheel worden uitgeladen.
Het product behoeft echter niet geheel te worden uitgeladen wanneerde bevoegde autoriteiten kunnen garanderen dat er een afdoendefysieke controle zal plaatsvinden.
Artikel 6
In afwijking van het bepaalde in artikel 5, lid 2, kan de lidstaat,
wanneer de uitgevoerde hoeveelheden niet meer bedragen dan 5 000 kg
per code van de restitutienomenclatuur voor de sector granen of 500 kg
per code van de restitutienomenclatuur of van de gecombineerdenomenclatuur voor producten van de andere sectoren en wanneerherhaaldelijk dergelijke uitvoertransacties plaatsvinden, toestaan dat delaatste dag van de maand in aanmerking wordt genomen, hetzij voor devaststelling van de toe te passen restitutievoet, hetzij voor de bepaling
van de aanpassingen die eventueel moeten worden aangebracht indien
de restitutie vooraf is vastgesteld.
Wanneer de restitutie vooraf of in het kader van een inschrijving is
vastgesteld, dient het certificaat tot en met de laatste dag van de maand
van uitvoer te gelden.
De exporteur aan wie toestemming wordt verleend van deze procedure
gebruik te maken, mag voor de in de eerste alinea bedoelde hoeveel-
heden niet de normale procedure volgen.
Voor de lidstaten die niet aan de Economische en Monetaire Unie deel-
nemen, wordt voor de bepaling van de wisselkoers van de euro die
wordt toegepast om de restitutiebedragen in nationale valuta om terekenen, ook de laatste dag van de maand in aanmerking genomen.
Artikel 7
1. Onverminderd het bepaalde in de artikelen 14 en 20 mag de resti-
tutie slechts worden uitbetaald indien het bewijs is geleverd dat deproducten waarvoor de aangifte ten uitvoer is aanvaard, uiterlijk zestig
dagen na die aanvaarding in ongewijzigde staat het douanegebied van
de Gemeenschap hebben verlaten.
De hoeveelheden producten die bij de vervulling van de douaneforma-
liteiten bij uitvoer als monster zijn genomen en later niet zijnteruggegeven, worden evenwel geacht niet te zijn weggenomen van denettomassa van de producten waaruit zij zijn genomen.
2. Voor de toepassing van deze verordening worden voor de bevoor-
rading van boor- of productieplatforms als bedoeld in artikel 44, lid 1,onder a), geleverde producten geacht het douanegebied van deGemeenschap te hebben verlaten.
3. Het invriezen van de producten laat het bepaalde in lid 1 onverlet.Dit geldt eveneens voor herverpakking, op voorwaarde dat het product
daardoor niet van onderverdeling van de restitutienomenclatuur veran-dert of het goed niet van onderverdeling van de gecombineerdenomenclatuur. Deze herverpakking mag eerst plaatsvinden nadat dedouaneautoriteiten daarmee hebben ingestemd.
Bij herverpakking wordt het controle-exemplaar T5 van de desbetref-
fende aantekening voorzien.
Het aanbrengen of wijzigen van etiketten kan worden toegestaan onder
dezelfde voorwaarden als de in de tweede en de derde alinea bedoeldeherverpakking.
4. Indien de in lid 1 vermelde termijn ten gevolge van overmacht
niet in acht kon worden genomen, kan deze termijn op verzoek vande exporteur worden verlengd met een door de bevoegde instantie vande lidstaat van uitvoer op grond van de aangevoerde omstandigheidnodig geoordeelde termijn.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 17
▼B
▼B
Artikel 8
Indien een product waarvoor de aangifte ten uitvoer is aanvaard, alvo-
rens het douanegebied van de Gemeenschap te verlaten, over een ander
communautair grondgebied dan dat van de lidstaat van uitvoer wordt
vervoerd, wordt het bewijs dat dit product het douanegebied van deGemeenschap heeft verlaten, geleverd door overlegging van het naarbehoren van de desbetreffende aantekening voorziene origineel vanhet controle-exemplaar T5.
►
C1De vakken 33, 103, 104 en, in voorkomend geval, 105 van het
controle-exemplaar worden ingevuld ◄. Vak 104 wordt van de desbe-
treffende aantekening voorzien.
Artikel 9
1. Voor het verlenen van een restitutie bij uitvoer over zee gelden de
volgende bijzondere bepalingen.
a) Wanneer het controle-exemplaar T5 of het nationale document dat
als bewijs geldt dat het product het douanegebied van de Gemeen-
schap heeft verlaten, door de bevoegde instanties is geviseerd,mogen, behoudens overmacht, de betrokken producten in geval vanoverlading niet meer dan 28 dagen in een of meer andere indezelfde lidstaat of een andere lidstaat gelegen havens blijven.Deze termijn geldt niet wanneer de betrokken producten de laatste
haven in het douanegebied van de Gemeenschap binnen de
oorspronkelijke termijn van 60 dagen hebben verlaten.
b) De restitutie wordt pas betaald nadat
— de exporteur heeft verklaard dat de producten niet in een andere
haven van de Gemeenschap worden overgeladen
of
— aan het betaalorgaan het bewijs is overgelegd dat aan het
bepaalde onder a) is voldaan. Dit bewijs omvat met name hetdocument of de documenten — of een kopie of fotokopie
daarvan — betreffende het vervoer vanaf de eerste haven waar
de onder a) genoemde documenten zijn geviseerd tot in hetderde land waar de betrokken producten moeten worden gelost.
De in het eerste streepje bedoelde verklaringen worden door het
betaalorgaan op passende wijze steekproefsgewijs gecontroleerd.
Daarbij wordt overlegging van de in het tweede streepje bedoeldebewijzen geëist.
Bij uitvoer met een schip dat, zonder aan te leggen in een andere
haven van de Gemeenschap, een rechtstreekse dienst met een havenin een derde land onderhoudt, mogen de lidstaten voor de toepassingvan het eerste streepje een vereenvoudigde procedure toepassen.
c) In plaats van de onder b) bedoelde voorwaarden kan de lidstaat van
bestemming van het controle-exemplaar T5 of de lidstaat waar eennationaal document als bewijs wordt gebruikt, voorschrijven dat hetcontrole-exemplaar T5 of het nationaal document dat als bewijs
geldt dat het product het douanegebied van de Gemeenschap heeft
verlaten, pas wordt geviseerd na overlegging van een vervoersdocu-ment waarop een eindbestemming is vermeld die buiten hetdouanegebied van de Gemeenschap ligt.
In dat geval wordt door de bevoegde instantie van de lidstaat van
bestemming van het controle-exemplaar T5 of de lidstaat waar eennationaal document als bewijs wordt gebruikt, op het controle-exemplaar T5 in het vak „controle van het gebruik en/of de bestem-ming” bij „opmerkingen” of onder de overeenkomstige rubriek van
het nationale document, één van de onderstaande vermeldingen
aangebracht:
— Documento de transporte con destino fuera de la CE presentado,
— Transportdokument med destination uden for EF forelagt,— Beförderungspapier mit Bestimmung außerhalbder EG wurde
vorgelegt,1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 18
▼M4
▼M4
—Υποβαλλόµενο έγγραφο µεταφοράς µε προορισµό εκτός
ΕΚ,
— Transport document indicating a destination outside the customs
territory of the Community has been presented,
— Document de transport avec destination hors CE présenté,— Documento di trasporto con destinazione fuori CE presentato,
— Vervoersdocument voor bestemming buiten EG voorgelegd,
— Documento de transporte com destino fora da CE apresentado,— Kuljetusasiakirja, jossa ilmoitetaan yhteisön tullialueen ulkopuo-
linen määräpaikka, on esitetty,
— Transportdokument med slutlig destination, utanför gemenska-
pens tullområde har lagts fram.
De juiste toepassing van de bepalingen van deze letter wordt door
het betaalorgaan op passende wijze steekproefsgewijs gecontroleerd.
d) Wanneer wordt vastgesteld dat niet aan de onder a) genoemde voor-
waarden is voldaan, geldt voor de toepassing van de artikelen 35 en50 het aantal dagen waarmee de termijn van 28 dagen is over-schreden, als het aantal dagen waarmee de in de artikelen 7 en 34bedoelde termijn is overschreden.
Bij overschrijding van de termijn van 60 dagen als bedoeld in
artikel 7, lid 1, en van de termijn van 28 dagen als bedoeld ondera), wordt voor de berekening van het bedrag van de verminderingvan de restitutie of van het verbeurde gedeelte van de zekerheidhet voor de grootste overschrijding geldende bedrag aangehouden.
2. Voor het verlenen van een restitutie bij uitvoer over de weg, over
de binnenwateren of per spoor gelden de volgende bijzondere bepa-
lingen:
a) Wanneer het controle-exemplaar T5 of het nationale document dat
geldt als bewijs dat het product het douanegebied van de Gemeen-
schap heeft verlaten, door de bevoegde instanties is geviseerd,mogen de betrokken producten, behoudens overmacht, slechts inhet kader van de doorvoerhandel, en voor ten hoogste 28 dagen,weer in dit douanegebied worden binnengebracht. Deze termijn
geldt niet wanneer de betrokken producten het douanegebied van
de Gemeenschap definitief hebben verlaten binnen de oorspronke-lijke termijn van 60 dagen.
b) De toepassing van de onder a) vastgestelde bepalingen wordt door
het betaalorgaan op passende wijze steekproefsgewijs gecontroleerd.
Daartoe wordt overlegging geëist van de documenten betreffende
het vervoer tot in het derde land waar de betrokken productenmoeten worden gelost.
Wanneer wordt vastgesteld dat niet aan de onder a) genoemde voor-
waarden is voldaan, geldt voor de toepassing van de artikelen 35 en
50 het aantal dagen waarmee de termijn van 28 dagen is over-
schreden, als het aantal dagen waarmee de in de artikelen 7 en 34bedoelde termijn is overschreden.
Bij overschrijding van de termijn van 60 dagen als bedoeld in
artikel 7, lid 1, en van de termijn van 28 dagen als bedoeld onder
a), wordt voor de berekening van het bedrag van de vermindering
van de restitutie of van het verbeurde gedeelte van de zekerheidhet voor de grootste overschrijding geldende bedrag aangehouden.
3. Voor het verlenen van een restitutie bij uitvoer door de lucht,
gelden de volgende bijzondere bepalingen:
a) Het controle-exemplaar T5 of het nationale document dat als bewijs
geldt dat het product het douanegebied van de Gemeenschap heeftverlaten, mag door de bevoegde instanties pas worden geviseerd na
overlegging van een vervoersdocument waarop een eindbestemming
is vermeld die buiten het douanegebied van de Gemeenschap ligt.
b) Ingeval na het vervullen van de onder a) genoemde formaliteiten
wordt vastgesteld dat de producten bij overlading gedurende meerdan 28 dagen in een of meer andere luchthavens binnen het douane-1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 19
▼B
▼B
gebied van de Gemeenschap hebben verbleven, geldt, behoudens
overmacht, voor de toepassing van de artikelen 35 en 50 het aantaldagen waarmee de termijn van 28 dagen is overschreden, als het
aantal dagen waarmee de in de artikelen 7 en 34 bedoelde termijn
is overschreden.
Bij overschrijding van de termijn van 60 dagen als bedoeld in
artikel 7, lid 1, en van de in dit punt bedoelde termijn van 28 dagen,wordt voor de berekening van het bedrag van de vermindering vande restitutie of van het verbeurde gedeelte van de zekerheid het voorde grootste overschrijding geldende bedrag aangehouden.
c) De toepassing van de in dit lid vastgestelde bepalingen wordt door
het betaalorgaan op passende wijze steekproefsgewijs gecontroleerd.
d) De onder b) bedoelde termijn van 28 dagen geldt niet wanneer de
betrokken producten het douanegebied van de Gemeenschap binnen
de oorspronkelijke termijn van 60 dagen definitief hebben verlaten.
Artikel 10
1. Wanneer het product in de lidstaat van uitvoer onder een van de
vereenvoudigde regelingen voor goederen die worden uitgevoerd per
spoor of in grote containers, zoals bedoeld in de artikelen 412 tot en
met 442 bis van Verordening (EEG) nr. 2454/93, wordt geplaatst omnaar een station van bestemming buiten het douanegebied van deGemeenschap te worden vervoerd of aan een geadresseerde aldaar teworden geleverd, behoeft voor de betaling van de restitutie het
controle-exemplaar T5 niet te worden overgelegd.
2. Voor de toepassing van lid 1 ziet het bevoegde douanekantoor
erop toe dat op het met het oog op de betaling van de restitutie afge-geven document de volgende vermelding wordt aangebracht: „Heeft hetdouanegebied van de Gemeenschap” verlaten onder de regeling vereen-voudigd communautair douanevervoer per spoor of in grote containers.
3. Het douanekantoor waar de producten onder één van de in lid 1
bedoelde regelingen worden geplaatst, mag een wijziging van devervoerovereenkomst die tot gevolg heeft dat het vervoer binnen deGemeenschap wordt beëindigd, slechts toestaan indien vaststaat:
— dat een reeds betaalde restitutie is terugbetaald,
of
— dat de betrokken diensten het nodige hebben gedaan opdat de resti-
tutie niet wordt uitbetaald.
Indien echter de restitutie krachtens lid 1 is uitbetaald en het product
het douanegebied van de Gemeenschap niet binnen de vastgesteldetermijn heeft verlaten, stelt het bevoegde douanekantoor de met deuitbetaling van de restitutie belaste instantie daarvan in kennis en deelthet die instantie zo spoedig mogelijk alle nodige gegevens mee. In datgeval wordt aangenomen dat de restitutie onverschuldigd is uitbetaald.
4. Wanneer een product dat zich in het kader van de regeling voor
extern communautair douanevervoer of de gemeenschappelijke regelinginzake douanevervoer in het verkeer bevindt, in een andere lidstaat dan
de lidstaat van uitvoer onder één van de in lid 1 bedoelde regelingen
wordt geplaatst om naar een station van bestemming buiten het douane-gebied van de Gemeenschap te worden vervoerd of aan eengeadresseerde aldaar te worden geleverd, wordt bij het douanekantoorwaar het product onder een van de bovenbedoelde regelingen wordtgeplaatst in het vak „Controle van het gebruik en/of de bestemming”1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 20
▼M5
▼B
▼B
op de keerzijde van het origineel van het controle-exemplaar T5 bij de
„Opmerkingen” één van de onderstaande vermeldingen aangebracht:
— Salida del territorio aduaneiro de la Comunidad bajo el régimen de
tránsito comunitario simplificado por ferrocarril o en grandes conte-nedores:
— Udgang af Fællesskabets toldområde i henhold til ordningen for den
forenklede procedure for fællesskabsforsendelse med jernbane/storecontainers:
— Ausgang aus dem Zollgebiet der Gemeinschaft im Rahmen des
vereinfachten gemeinschaftlichen Versandverfahrens mit der Eisen-
bahn oder in Großbehältern:
—Έξοδος από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας υπό το
απλοποιηµένο καθεστώς της κοινοτικής διαµετακόµισης µεσιδηρόδροµο ήµεγάλα εµπορευµατοκιβώτια:
— Exit from the customs territory of the Community under the simpli-
fied Community transit procedure for carriage by rail or large
containers:
1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 21
▼B
— Sorte du territoire douanier de la Communauté sous le régime du
transit communautaire simplifié par chemin de fer ou par grandsconteneurs:
— Uscita dal territorio doganale della Comunità in regime di transito
comunitario semplificato per ferrovia o grandi contenitori:
— Uitgang uit het douanegebied van de Gemeenschap de regeling
vereenvoudigd communautair douanevervoer per spoor of in grote
containers:
— Saída do território aduaneiro da Comunidade aø abrigo do regime
do trânsito comunitário simplificado por caminho-de-ferro ou emgrandes contentores:
— Viety yhteisön tullialueelta yksinkertaistetussa yhteisön passitusme-
nettelyssä rautateitse tai suurissa konteissa
1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 22
▼B
— Utförsel från gemenskapens tullområde enligt det förenklade transi-
teringsförfarandet för järnvägstransporter eller transporter i storacontainrar:
Bij een wijziging van de vervoerovereenkomst die tot gevolg heeft dathet vervoer binnen de Gemeenschap wordt beëindigd, is lid 3 van over-eenkomstige toepassing.
5. Wanneer een product dat zich in het kader van de regeling voor
extern communautair douanevervoer of de gemeenschappelijke regelinginzake douanevervoer in het verkeer bevindt, door de spoorwegen in delidstaat van uitvoer of in een andere lidstaat op grond van een overeen-komst voor gecombineerd railwegvervoer wordt overgenomen om per
spoor te worden vervoerd naar een bestemming buiten het douanege-
bied van de Gemeenschap, wordt bij het douanekantoor waaronder hetspoorwegstation ressorteert waar het product wordt overgenomen, ofdat in de nabijheid van dat station ligt, in het vak „Controle van hetgebruik en/of de bestemming” op de ommezijde van het origineel van
het controle-exemplaar T5 bij „Opmerkingen” een van de onderstaande
vermeldingen aangebracht:
— Salida del territorio aduanero de la Comunidad por ferrocarril en
transporte combinado por ferrocarril carretera:
— Udgang af Fællesskabets toldområde ad jernbane ved kombineret
jernbane-/landevejstransport:
— Ausgang aus dem Zollgebiet der Gemeinschaft mit der Eisenbahn
zur Beförderung im kombinierten Straßen- und Schienenverkehr:
1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 23
▼B
—Έξοδος από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας
σιδηροδροµικώς µε συνδυασµένη µεταφορά σιδηροδροµικώς -
οδικώς:
— Exit from the customs territory of the Community by rail under
combined transport by road and by rail:
— Sorte du territoire douanier de la Communauté par chemin de fer,
en transport combiné rail-route:
— Uscita dal territorio doganale della Comunità per ferrovia nell'am-
bito di un trasporto combinato strada-ferrovia:
— Uitgang uit het douanegebied van de Gemeenschap per spoor, bij
gecombineerd rail-wegvervoer:
— Saída do território aduaneiro da Comunidade por caminho-de-ferro,
em transporte combinado rodo-ferroviário:
1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 24
▼B
— Viety yhteisön tullialueelta rautateitse yhdistetyssä rautatie- ja
maantiekuljetuksessa:
— Utförsel från gemenskapens tullområde på järnväg vid kombinerad
järnvägs- och landsvägstransport:
Bij een wijziging van de overeenkomst voor gecombineerd rail-wegver-
voer die tot gevolg heeft dat het vervoer, dat buiten de Gemeenschap
moest eindigen, binnen de Gemeenschap wordt beëindigd, mag despoorwegadministratie slechts tot uitvoering van de gewijzigde over-eenkomst overgaan indien het kantoor van vertrek daarmee instemt; indat geval is lid 3 van overeenkomstige toepassing.
Artikel 11
1. Restituties worden slechts verleend voor producten die, ongeacht
de douanestatus van de verpakkingen,
— van oorsprong zijn uit de Gemeenschap en daar in het vrije verkeer
zijn gebracht, of
— in het vrije verkeer zijn gebracht in de Gemeenschap, of
— in het vrije verkeer zijn gebracht in de Gemeenschap, maar waar-
voor de restitutie ten hoogste gelijk is aan de rechten die bij de
invoer ervan werden geïnd.
De regelgeving betreffende elke gemeenschappelijke marktordening is
bepalend voor de status van elk product ten aanzien van de bepalingen
van de eerste alinea.
2. Wanneer de restitutie wordt toegekend op voorwaarde dat het
product van communautaire oorsprong is, moet de exporteur de
oorsprong zoals in de tweede en de derde alinea omschreven, aangevenvolgens de geldende communautaire voorschriften.
Voor de toekenning van de restitutie zijn producten van communautaire
oorsprong wanneer zij, overeenkomstig artikel 23 of artikel 24 vanVerordening (EEG) nr. 2913/92, geheel en al in de Gemeenschap zijnverkregen of in de Gemeenschap hun laatste ingrijpende be- of verwer-
king hebben ondergaan.
Onverminderd lid 5, voldoen de producten die zijn verkregen uit:
— materialen van oorsprong uit de Gemeenschap en
— onder de in artikel 1 genoemde verordeningen vallende agrarische
materialen die uit derde landen zijn ingevoerd en geen ingrijpendeverwerking in de Gemeenschap hebben ondergaan,
niet aan de voorwaarden voor de restitutie.3. Voor de toepassing van artikel 17, lid 12, van Verordening (EEG)
nr. 1785/81 dient de exporteur te verklaren dat de suiker aan één vande bij deze verordening vastgestelde voorwaarden voldoet en dient hijdie uitdrukkelijk te vermelden.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 25
▼B
4. De in de leden 2 en 3 bedoelde verklaringen worden onder
dezelfde voorwaarden als de overige elementen van de aangifte tenuitvoer geverifieerd.
5. Bij de uitvoer van samengestelde producten waarvoor een voor
één of meer bestanddelen daarvan vastgestelde restitutie geldt, wordtde op dit bestanddeel, respectievelijk deze bestanddelen betrekkinghebbende restitutie toegekend voor zover het bestanddeel voldoet,respectievelijk de bestanddelen voldoen aan de in lid 1 genoemde voor-
waarde.
De restitutie wordt eveneens toegekend wanneer het bestanddeel,
respectievelijk de bestanddelen waarvoor de restitutie wordt gevraagd,zich in één van de lid 1 genoemde situaties bevond, respectievelijkbevonden en zich uitsluitend als gevolg van verwerking ervan in andere
producten niet meer in het vrije verkeer bevindt, respectievelijk
bevinden.
6. Voor de toepassing van lid 5 worden als voor een bestanddeel
vastgestelde restituties aangemerkt de restituties die gelden voor:
— de basisproducten van de sectoren granen, eieren, rijst, suiker en
melk en zuivelproducten, die in de vorm van goederen bedoeld inbijlage B van Verordening (EEG) nr. 1222/94 worden uitgevoerd;
— witte suiker en ruwe suiker van GN-code 1701, glucose en gluco-
sestroop van de GN-codes 1702 30 51, 1702 30 59, 1702 3091,
1702 3099, 1702 40 90 en 1702 9050, isoglucose van de GN-codes
1702 3010, 1702 4010, 1702 60 10 en 170290 30 alsmede biet-wortelsuikerstroop en rietsuikerstroop van de GN-codes 1702 60 95en 1702 9099, die in de vorm van de producten genoemd in artikel1, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2201/96 worden uitgevoerd;
— de producten van de sector melk en zuivelproducten en de sector
suiker die in de vorm van producten van de GN-codes 0402 10 91
tot en met 99, 040229, 0402 99, 0403 10 31 tot en met 39,0403 9031 tot en met 39, 0403 9061 tot en met 69, 0404 10 26tot en met 38, 0404 10 72 tot en met 84 en 0404 90 81 tot en met89 worden uitgevoerd, alsmede die welke worden uitgevoerd in devorm van producten van GN-code 0406 30 die zich niet in een van
de in artikel 9, lid 2, van het Verdrag bedoelde situatie bevinden;
— de producten van de sector granen die in de vorm van producten
van de GN-codes 230910 11 tot en met 70, 2309 9031 tot en met70 worden uitgevoerd en zijn vermeld in bijlage A bij Verordening(EEG) nr. 1766/92;
— producten van de sector melk en zuivelproducten die in de vorm
van producten van de GN-codes 2309 1011 tot en met 70,
2309 9031 tot en met 70 worden uitgevoerd en zijn vermeld in
artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 804/68.
Artikel 12
1. De restitutievoet voor mengsels van hoofdstuk 2, 10 of 11 van de
gecombineerde nomenclatuur is:
a) voor mengsels waarvan één van de bestanddelen ten minste 90
gewichtspercenten uitmaakt, de voor dit bestanddeel geldende resti-tutievoet;
b) voor andere mengsels, de restitutievoet welke geldt voor het
bestanddeel waarop de laagste restitutie van toepassing is. Wanneereen of meer bestanddelen van deze mengsels niet voor een restitutiein aanmerking komen, wordt voor deze mengsels geen restitutieverleend.
2. Voor de berekening van de restituties voor assortimenten en
werken wordt elk bestanddeel als een afzonderlijk product beschouwd.
3. De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing voor mengsels, assorti-
menten en werken waarvoor een specifieke berekeningsregeling isvastgesteld.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 26
▼B
Artikel 13
De bepalingen inzake de vaststelling vooraf van de restitutie en inzake
de uit te voeren aanpassingen van de restitutievoet gelden slechts voorproducten waarvoor een restitutievoet is vastgesteld die met een cijfergelijk aan of hoger dan nul is uitgedrukt.
Afdeling 2
Gedifferentieerde restitutie
Artikel 14
1. In geval van toepassing van een gedifferentieerde restitutie naar
gelang van de bestemming wordt de restitutie slechts betaald indiende in de artikelen 15 en 16 vastgestelde bijkomende voorwaarden zijnvervuld.
Artikel 15
1. Het product moet binnen twaalf maanden na de datum waarop de
aangifte ten uitvoer is aanvaard, in het derde land of in een van dederde landen waarvoor de restitutie is vastgesteld, in ongewijzigde staat
zijn ingevoerd; onder de in artikel 49 vastgestelde voorwaarden kunnen
evenwel aanvullende termijnen worden toegekend.
2. Als producten die in ongewijzigde staat zijn ingevoerd, worden
aangemerkt producten ten aanzien waarvan op geen enkele manier
blijkt dat be- of verwerking heeft plaatsgevonden.
Evenwel geldt dat:
— de in artikel 29, lid 4, genoemde behandelingen om de producten te
bewaren, vóór de invoer mogen worden verricht, zonder dat dit totgevolg heeft dat de producten niet meer aan het bepaalde in lid 1voldoen;
— wanneer een product, alvorens het is ingevoerd, een be- of verwer-
king heeft ondergaan, het toch wordt geacht in ongewijzigde staatte zijn ingevoerd, op voorwaarde dat die be- of verwerking isgebeurd in het derde land waar alle bij de be- of verwerkingverkregen producten zijn ingevoerd.
3. Het product wordt geacht te zijn ingevoerd wanneer de douane-
formaliteiten bij invoer in het derde land, en met name dedouaneformaliteiten voor de inning van de rechten bij invoer in ditland, zijn vervuld.
4. Het gedifferentieerde gedeelte van de restitutie wordt betaald voor
het gewicht aan producten waarvoor de douaneformaliteiten voorinvoer in het derde land zijn vervuld; er wordt echter geen rekeninggehouden met de door de bevoegde autoriteiten erkende veranderingen
van het gewicht tijdens het vervoer als gevolg van natuurlijke oorzaken
of als gevolg van het nemen van de in artikel 7, tweede alinea,bedoelde monsters.
Artikel 16
1. Het bewijs dat de douaneformaliteiten voor invoer zijn vervuld,
wordt geleverd door overlegging van een van de volgende documentennaar keuze van de exporteur:
a) het douanedocument, een kopie of een fotokopie daarvan; die kopie
of fotokopie moet voor eensluidend zijn gewaarmerkt door deinstantie die het origineel heeft geviseerd, de officiële diensten vanhet betrokken derde land, de officiële diensten van een van delidstaten in het betrokken derde land of een met de betaling van de
restitutie belast orgaan;1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 27
▼M1
▼B
▼M4
b) een verklaring van lossing en invoer die door een erkende, op inter-
nationaal niveau in controle en toezicht gespecialiseerde firma(hierna „CTF” te noemen) is opgesteld overeenkomstig de bepa-
lingen in bijlage VI, hoofdstuk III, volgens het model in bijlage
VII. In de betrokken verklaring moeten de datum en het nummervan het douanedocument van invoer worden vermeld.
2.►
M4Indien de exporteur, zelfs na daartoe de nodige stappen te
hebben ondernomen, het overeenkomstig lid 1, onder a) of b), gekozen
document niet kan verkrijgen of indien er twijfel bestaat over deauthenticiteit van het overgelegde document of over de juistheid vanalle vermelde gegevens, kan het bewijs dat de formaliteiten voor deinvoer zijn vervuld, worden geacht te zijn geleverd door overlegging
van een of meer van de volgende documenten: ◄
a) een kopie van het in het derde land of in een van de derde landen
waarvoor de restitutie is vastgesteld, afgegeven of geviseerdlossingsdocument;
b) een verklaring van lossing die door een in het land van bestemming
gevestigde of voor dat land bevoegde officiële instantie van een van
de lidstaten is afgegeven overeenkomstig het bepaalde en volgenshet model in bijlage VIII, waaruit bovendien blijkt dat het productde plaats van lossing heeft verlaten of althans dat het, voorzoverdeze instantie bekend is, met het oog op wederuitvoer niet opnieuwis verladen;
c) een verklaring van lossing, opgesteld door een CTF die is erkend
overeenkomstig het bepaalde in bijlage VI, hoofdstuk III, volgens
het model in bijlage IX, waaruit bovendien blijkt dat het product
de plaats van lossing heeft verlaten of althans dat het, voorzoverdeze firma bekend is, met het oog op wederuitvoer niet opnieuw isverladen;
d) een door een in de Gemeenschap gevestigde erkende tussenpersoon
afgegeven bankdocument, waaruit blijkt dat, wanneer het in bijlage
II genoemde derde landen betreft, op de rekening die de exporteur
bij de erkende tussenpersoon heeft lopen, het bedrag voor debetrokken uitvoer is gecrediteerd;
e) een door een officiële instantie van het betrokken derde land afge-
geven verklaring van overname, wanneer het om een aankoop doordat land of door een officiële instantie van dat land of om een voed-selhulptransactie gaat;
f) een verklaring van overname die is afgegeven door een internatio-
nale organisatie of door een humanitaire organisatie die is erkenddoor de lidstaat van uitvoer, wanneer het om een voedselhulptrans-actie gaat;
g) een verklaring van overname door een instantie van een derde land
waarvan voor de toepassing van artikel 44 van Verordening (EEG)
nr. 3719/88 inschrijvingen kunnen worden aanvaard, ingeval het een
aankoop door die instantie betreft.
3. De exporteur moet in alle gevallen een kopie of fotokopie van het
vervoersdocument overleggen.
4. De Commissie kan volgens de procedure van artikel 38 van
Verordening nr. 136/66/EEG en de overeenkomstige artikelen van deandere verordeningen houdende een gemeenschappelijke marktorde-ning, bepalen dat in nader vast te stellen bijzondere gevallen hetbewijs van de invoer als bedoeld in de leden 1 en 2 door overleggingvan een bijzonder document of anderszins kan worden geleverd.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 28
▼B
▼M4
▼B
▼M4
Artikel 16 bis
1. Opdat een CTF verklaringen als bedoeld in artikel 16, lid 1, onder
b), en artikel 16, lid 2, onder c), kan afgeven, moet ze zijn erkend doorde bevoegde autoriteit van de lidstaat waar ze statutair gevestigd is.
2. De CTF kan, op haar verzoek, worden erkend voor een hernieuw-
bare periode van drie jaar, indien ze voldoet aan de in bijlage VI,
hoofdstuk I, bepaalde voorwaarden. De erkenning geldt voor allelidstaten.
3. Bij de erkenning moet worden vermeld of de machtiging tot
afgifte van in artikel 16, lid 1, onder b), en lid 2, onder c), bedoeldeverklaringen wordt verleend voor alle landen, dan wel beperkt is tot
een bepaald aantal derde landen.
Artikel 16 ter
1. De CTF neemt de in bijlage VI, hoofdstuk II, punt 1, bepaalde
voorschriften in acht.
Indien een of meer van de in die voorschriften bepaalde voorwaarden
niet in acht zijn genomen, trekt de lidstaat die de CTF heeft erkend, de
erkenning in voor de periode die nodig is om deze situatie recht tezetten.
2. De lidstaat die de CTF heeft erkend controleert of de prestaties en
het optreden van de CTF voldoen aan het bepaalde in bijlage VI,hoofdstuk II, punt 2.
Artikel 16 quater
Lidstaten die CTF's hebben erkend stellen een doeltreffend systeem van
sancties in voor de gevallen dat een erkende CTF een onregelmatige
verklaring zou hebben afgegeven.
Artikel 16 quinquies
1. De lidstaat die de CTF heeft erkend trekt de erkenning onmiddel-
lijk in
— indien de CTF niet langer voldoet aan de voorwaarden voor erken-
ning die zijn bepaald in bijlage VI, hoofdstuk I, of
— indien de CTF herhaaldelijk en systematisch onregelmatige verkla-
ringen heeft afgegeven. In dat geval is de in artikel 16 quaterbedoelde sanctie niet van toepassing.
2. De intrekking kan volledig zijn of beperkt zijn tot bepaalde
onderdelen van de activiteiten van de CTF, afhankelijk van de aard
van de geconstateerde tekortkomingen.
3. Wanneer een lidstaat de erkenning van een CTF die tot een groep
van bedrijven behoort, intrekt, schorsen de lidstaten die CTF's hebbenerkend die tot dezelfde groep behoren als de eerstgenoemde CTF, deerkenning van deze CTF's voor een periode van ten hoogste driemaanden, teneinde de nodige onderzoeken uit te voeren en na te gaanof deze CTF's soortgelijke tekortkomingen vertonen als die welke zijn
geconstateerd bij de CTF waarvan de erkenning is ingetrokken.
Voor de toepassing van de voorgaande alinea wordt onder groep van
bedrijven verstaan alle bedrijven waarvan het kapitaal direct of indirectvoor meer dan 50 % eigendom is van één enkel moederbedrijf, metinbegrip van het moederbedrijf zelf.
Artikel 16 sexies
1. De lidstaten melden de erkenning van CTF's aan de Commissie.2. Een lidstaat die een erkenning intrekt of schorst meldt dit onmid-
dellijk aan de andere lidstaten en aan de Commissie, met vermeldingvan de tekortkomingen die tot de intrekking of de schorsing van deerkenning hebben geleid.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 29
▼M4
De kennisgeving aan de lidstaten gebeurt via de in bijlage X vermelde
centrale instanties van de lidstaten.
3. De Commissie maakt, ter informatie, periodiek een bijgewerkte
lijst van de door de lidstaten erkende CTF's bekend.
Artikel 16 septies
1. Verklaringen als bedoeld in artikel 16, lid 1, onder b), en lid 2,
onder c), die zijn afgegeven na de datum van intrekking of schorsingvan een erkenning, zijn ongeldig.
2. De lidstaten weigeren verklaringen als bedoeld in artikel 16, lid 1,
onder b), en lid 2, onder c), te aanvaarden, indien zij in de verklaringenonregelmatigheden of gebreken vaststellen. Wanneer dergelijke verkla-ringen zijn afgegeven door een door een andere lidstaat erkende CTF,meldt de lidstaat die deze onregelmatigheden heeft vastgesteld, deze
aan de lidstaat die de CTF heeft erkend.
Artikel 17
De lidstaten kunnen de exporteur van de verplichting ontslaan de
andere in artikel 16 bedoelde bewijsstukken dan het vervoersdocumentover te leggen, indien het een aangifte ten uitvoer betreft die recht
geeft op een restitutie waarvan het gedifferentieerde gedeelte kleiner
is dan of gelijk aan:
a) 2 400 EUR, wanneer het derde land van bestemming of het gebied
van bestemming voorkomt in de lijst in bijlage IV;
b) 12 000 EUR, wanneer het derde land van bestemming of het gebied
van bestemming niet voorkomt in de lijst in bijlage IV.
Indien de exporteur de uitvoertransactie kunstmatig splitst met de
bedoeling de verplichting tot het leveren van het bewijs van aankomst
ter bestemming te omzeilen, vervalt het recht op de uitvoerrestitutie en
moet de restitutie worden terugbetaald, tenzij de exporteur voor debetrokken producten het bij artikel 16 voorgeschreven bewijs levert.
Artikel 18
1. In afwijking van artikel 14 wordt, onverminderd het bepaalde in
artikel 20, op verzoek van de exporteur een deel van de restitutiebetaald, zodra het bewijs is geleverd dat het product het douanegebiedvan de Gemeenschap heeft verlaten.
2. Het in lid 1 bedoelde deel van de restitutie wordt berekend aan de
hand van de laagste restitutievoet, verminderd met 20 % van hetverschil tussen de vooraf vastgestelde voet en de laagste voet, metdien verstande dat niet-vaststelling van een restitutie als de laagsterestitutievoet wordt beschouwd.
Wanneer het uit te betalen bedrag niet groter is dan 2 000 EUR, kan de
lidstaat de betaling van dat bedrag tot de betaling van het totale bedragvan de restitutie uitstellen, behalve ingeval de betrokken exporteurverklaart dat hij met betrekking tot deze transactie geen aanspraak opbetaling van een aanvullend bedrag zal maken.
3. Ingeval de producten de bestemming die is vermeld in vak 7 van
het afgegeven certificaat met vaststelling vooraf van de restitutie, niethebben bereikt:
a) wordt de restitutievoet voor de in vak 7 vermelde bestemming
toegepast, wanneer de restitutievoet voor de werkelijke bestemming
gelijk is aan of hoger dan die voor de in vak 7 vermelde bestem-
ming;
b) wordt, wanneer de restitutievoet voor de werkelijke bestemming
lager is dan die voor de in vak 7 vermelde bestemming, een restitu-
tievoet toegepast:
— die gelijk is aan de voet voor de werkelijke bestemming,1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 30
▼B
▼B
— welke, behoudens overmacht, wordt verminderd met 20 % van
het verschil tussen de restitutie voor de in vak 7 vermeldebestemming en die voor de werkelijke bestemming.
Voor de toepassing van dit artikel worden de restitutievoeten in
aanmerking genomen die gelden op de dag waarop de certificaataan-vraag is ingediend. Deze restitutievoeten worden eventueel aangepastop de dag waarop de aangifte ten uitvoer of de betalingsaangifte wordt
aanvaard.
Wanneer de eerste en de tweede alinea van toepassing zijn en wanneer
ook artikel 51 op dezelfde uitvoertransactie van toepassing is, wordthet op grond van de eerste alinea toe te passen bedrag met de in artikel51 bedoelde sanctie verminderd.
4. Wanneer een restitutie is vastgesteld in het kader van een
inschrijving waarvoor een clausule van verplichte bestemming geldt,wordt de niet-vaststelling van een periodieke restitutie of de eventuelevaststelling van een periodieke restitutie voor deze verplichte bestem-ming, op de datum waarop de certificaataanvraag is ingediend en op
de datum waarop de aangifte ten uitvoer is aanvaard, voor de bepaling
van de laagste restitutievoet niet in aanmerking genomen.
Artikel 19
1. De leden 2 tot en met 5 zijn van toepassing bij uitvoer van een
product op basis van een uitvoer- of voorfixatiecertificaat met
verplichte bestemming.
2. Ingeval het product de verplichte bestemming niet heeft bereikt,
wordt slechts het overeenkomstig artikel 18, lid 2, berekende deel vande restitutie betaald.
3. Wanneer het product door overmacht een andere bestemming
krijgt dan die waarvoor het certificaat is afgegeven, wordt op verzoek
van de exporteur een restitutie uitbetaald indien hij van de overmachten van de werkelijke bestemming van het product het bewijs levert; hetbewijs omtrent de werkelijke bestemming wordt overeenkomstig deartikelen 15 en 16 geleverd.
4. Bij toepassing van lid 3 geldt de restitutie voor de reële bestem-
ming; deze restitutie mag evenwel niet hoger zijn dan de restitutie voorde bestemming die is vermeld in vak 7 van het afgegeven certificaatmet vaststelling vooraf van de restitutie.
De restitutievoet wordt eventueel aangepast op de dag waarop de
aangifte ten uitvoer of de betalingsaangifte wordt aanvaard.
5. Wanneer een product wordt uitgevoerd met een in het kader van
artikel 44 van Verordening (EEG) nr. 3719/88 afgegeven certificaat ende restitutie naar bestemming is gedifferentieerd, wordt de vooraf vast-
gestelde restitutie slechts toegekend indien de exporteur, naast de in
artikel 16 bedoelde bewijzen, het bewijs levert dat het product, in hetkader van de op het certificaat vermelde inschrijving, in het derde landvan invoer aan de in de inschrijvingsvoorwaarden genoemde instantieis afgeleverd.
Afdeling 3
Specifieke maatregelen ter bescherming van de financiële
belangen van de Gemeenschap
Artikel 20
1. Wanneer
a) ernstige twijfel bestaat over de werkelijke bestemming van het
product,
of
b) het product opnieuw in de Gemeenschap zou kunnen worden inge-
voerd wegens een verschil tussen het bedrag van de restitutie voorhet uitgevoerde product en het bedrag van de niet-preferentiële1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 31
▼B
rechten bij invoer voor eenzelfde product op de dag waarop de
aangifte ten uitvoer wordt aanvaard,
of
c) het concrete vermoeden bestaat dat het product in ongewijzigde
staat of na be- of verwerking in een derde land opnieuw in deGemeenschap zal worden ingevoerd met vrijstelling of verlagingvan dat recht,
wordt de niet-gedifferentieerde restitutie of het in artikel 18, lid 2,
bedoelde gedeelte van de restitutie slechts betaald indien het product
het douanegebied van de Gemeenschap heeft verlaten overeenkomstig
artikel 7, en
i) bij een niet-gedifferentieerde restitutie, het product binnen twaalf
maanden na de dag waarop de aangifte ten uitvoer is aanvaard, in
een derde land is ingevoerd of daar binnen die termijn een ingrij-pende be- of verwerking in de zin van artikel 24 van Verordening(EEG) nr. 2913/92 heeft ondergaan;
ii) bij een naar bestemming gedifferentieerde restitutie, het product
binnen twaalf maanden na de dag waarop de aangifte ten uitvoer isaanvaard, in ongewijzigde staat in een nader bepaald derde land is
ingevoerd.
Voor de invoer in een derde land geldt het bepaalde in artikel 15 en
artikel 16.
Voor alle restituties kunnen de bevoegde diensten van de lidstaten
bovendien aanvullende bewijzen eisen waaruit ten genoegen van de
bevoegde autoriteiten moet blijken dat het product daadwerkelijk op
de markt is gebracht in een derde land van invoer of daar een ingrij-pende be- of verwerking in de zin van artikel 24 van Verordening(EEG) nr. 2913/92 heeft ondergaan.
Onder de in artikel 49 bedoelde voorwaarden kunnen aanvullende
termijnen worden vastgesteld.
2. De lidstaten passen het bepaalde in lid l, op eigen initiatief en ook
op verzoek van de Commissie toe.
Het bepaalde voor het in lid 1, onder b), bedoelde geval wordt niet
toegepast indien de concrete omstandigheden van de betrokken trans-
actie — met name gelet op de vervoerskosten — waarschijnlijk het
gevaar van wederinvoer uitsluiten. Voorts kunnen de lidstaten vantoepassing van het bepaalde voor het in lid 1, onder b), bedoelde gevalafzien wanneer het restitutiebedrag voor de betrokken aangifte tenuitvoer niet hoger is dan 500 EUR.
3. Wanneer, bij toepassing van lid 1, het product na het verlaten van
het douanegebied van de Gemeenschap door overmacht onderweg
verloren is gegaan, wordt:
— bij een niet-gedifferentieerde restitutie, het volledige restitutiebe-
drag betaald,
— een gedifferentieerde restitutie, het bedrag van het overeenkomstig
artikel 18 bepaalde gedeelte van de restitutie betaald.
4. Het bepaalde in lid 1 wordt toegepast voordat de restitutie wordt
betaald.
De restitutie wordt evenwel beschouwd als niet verschuldigd en moet
worden terugbetaald wanneer de bevoegde autoriteiten, zelfs na beta-
ling van de restitutie, vaststellen dat:
a) het product is vernietigd of ernstig beschadigd voordat het in een
derde land op de markt is gebracht of in een derde land een ingrij-pende be- of verwerking in de zin van artikel 24 van Verordening
(EEG) nr. 2913/92 heeft ondergaan, tenzij de exporteur ten
genoegen van de bevoegde autoriteiten kan aantonen dat de uitvoeronder zodanige economische voorwaarden heeft plaatsgevonden dathet product redelijkerwijze op de markt van een derde land konworden afgezet, onverminderd het bepaalde in artikel 21, lid 2,tweede alinea;1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 32
▼B
b) het product twaalf maanden na de datum van uitvoer uit de
Gemeenschap in een derde land nog steeds onder een rechtenop-schortende regeling is geplaatst zonder in een derde land een
ingrijpende be- of verwerking in de zin van artikel 24 van Verorde-
ning (EEG) nr. 2913/92 te hebben ondergaan, en de uitvoer nietheeft plaatsgevonden in het kader van een normale handelstrans-actie;
c) het uitgevoerde product opnieuw in de Gemeenschap wordt inge-
voerd zonder dat het een ingrijpende be- of verwerking in de zinvan artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 2913/92 heeft ondergaan,en het niet-preferentiële recht bij invoer lager is dan de toegekenderestitutie, en de uitvoer niet heeft plaatsgevonden in het kader van
een normale handelstransactie;
d) de in bijlage V bedoelde uitgevoerde producten opnieuw in de
Gemeenschap worden ingevoerd:
— nadat zij in een derde land een be- of verwerking hebben onder-
gaan zonder het in artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 2913/92 bedoelde niveau van be- of verwerking te hebben bereikt, en
— daarbij in aanmerking komen voor de toepassing van een
nulrecht of van een recht bij invoer dat lager is dan het niet-preferentiële recht.
Ingeval de lidstaten vaststellen dat andere dan de in bij- lage V
vermelde producten een risico op verlegging van het handelsverkeervormen, stellen zij de Commissie daarvan zo spoedig mogelijk inkennis.
De leden c) en d) zijn niet van toepassing ingeval het bepaalde in titel
VI, hoofdstuk 2 „Terugkerende goederen” van Verordening (EEG) nr.
2913/92 wordt toegepast, en in de gevallen waarin de producten op zijn
vroegst twee jaar na de dag van uitvoer opnieuw worden ingevoerd.
Artikel 51 is niet van toepassing in de onder b), c), en d), bedoelde
gevallen.
Afdeling 4
Gevallen waarin geen restitutie wordt verleend
Artikel 21
1. Restituties worden niet verleend indien de producten op de dag
waarop de aangifte ten uitvoer wordt aanvaard, niet van gezondehandelskwaliteit zijn.
De producten voldoen aan de in de eerste alinea vervatte eis wanneer
zij in normale omstandigheden en onder de op de restitutieaanvraag
vermelde omschrijving op het grondgebied van de Gemeenschap in de
handel kunnen worden gebracht en ingeval deze producten bestemdzijn voor menselijke consumptie, de kenmerken en de toestand ervanniet van dien aard zijn dat de producten helemaal niet of slechts inaanzienlijk mindere mate voor dit doel kunnen worden gebruikt.
Of producten al dan niet aan de eisen van de eerste alinea voldoen,
moet worden onderzocht aan de hand van de in de Gemeenschap
geldende normen of gebruiken.
De restitutie wordt ►
C1evenwel ◄toegekend indien de uitgevoerde
producten in het land van bestemming moeten voldoen aan bijzonderevoorwaarden, waaronder met name gezondheids- of hygiënische voor-schriften, die niet in overeenstemming zijn met de in de Gemeenschapgeldende normen of gebruiken. De exporteur moet op verzoek van de
bevoegde autoriteit aantonen dat de producten voldoen aan die in het
derde land van bestemming in acht te nemen voorwaarden.
Bovendien kunnen voor bepaalde producten bijzondere voorschriften
worden vastgesteld.
2. Wanneer het product bij het verlaten van het douanegebied van
de Gemeenschap van gezonde handelskwaliteit is, moet het overeen-komstig artikel 18, lid 2, berekende deel van de restitutie worden1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 33
▼B
toegekend, tenzij artikel 20 van toepassing is. Dit recht kan echter niet
worden verleend, wanneer bewezen is:
— dat het product ten gevolge van een latent gebrek dat later tot uiting
komt, niet meer van gezonde handelskwaliteit is;
— dat het product niet meer aan de eindverbruiker kon worden
verkocht omdat de uiterste datum waarop het product mochtworden verbruikt en de datum van uitvoer te dicht bij elkaar lagen.
Wanneer bewezen is dat het product niet meer van gezonde handels-
kwaliteit is vóór de douaneformaliteiten voor invoer in een derde landworden vervuld, mag het gedifferentieerde deel van de restitutie nietworden toegekend.
3. Restituties worden niet verleend indien de producten de bij de
communautaire wetgeving van toepassing verklaarde toelaatbare maxi-
mumniveaus van radioactiviteit overschrijden. Ongeacht de oorsprongvan de producten gelden hiervoor de in artikel 3 van Verordening(EEG) nr. 737/90 van de Raad (
1) vastgestelde niveaus.
Artikel 22
1. Bij uitvoer van producten waarop een uitvoerheffing of uitvoerbe-
lasting wordt toegepast die vooraf is vastgesteld of in het kader van een
inschrijving is bepaald, wordt geen restitutie verleend.
2. Wanneer voor een of meer bestanddelen van een samengesteld
product vooraf een uitvoerheffing of uitvoerbelasting is vastgesteld,wordt voor dit bestanddeel, respectievelijk voor deze bestanddelen
geen restitutie verleend.
Artikel 23
Voor producten die aan boord van schepen zijn verkocht of uitgedeeld
en aansluitend daarop wederom in de Gemeenschap kunnen wordenbinnengebracht met gebruikmaking van de vrijstellingen als bepaald inVerordening (EEG) nr. 918/83 van de Raad (
2), wordt geen restitutie
verleend.
HOOFDSTUK 2
Voorschot op de restitutie bij uitvoer
Artikel 24
1. Zodra de aangifte ten uitvoer is aanvaard, schieten de lidstaten op
verzoek van de exporteur het restitutiebedrag geheel of gedeeltelijkvoor, op voorwaarde dat een zekerheid wordt gesteld die gelijk is aan
het bedrag van het voorschot, verhoogd met 10 %.
De lidstaten kunnen bepalen onder welke voorwaarden om vooruitbeta-
ling van een deel van de restitutie kan worden verzocht.
2. Bij de berekening van het voorschot wordt uitgegaan van de voor
de opgegeven bestemming geldende restitutievoet, in voorkomend
geval aangepast met de andere op grond van de communautaire wetge-
ving toe te passen bedragen.
3. De lidstaten kunnen afzien van de toepassing van lid 1 wanneer
het te betalen bedrag kleiner is dan of gelijk is aan 2 000 EUR.
Artikel 25
1. Wanneer het voorschot hoger is dan het werkelijk voor de
betrokken uitvoer of voor een equivalente uitvoer verschuldigde
bedrag, leidt de bevoegde autoriteit onverwijld de procedure van artikel29 van Verordening (EEG) nr. 2220/85 in met het oog op de betaling1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 34
(1) PB L 82 van 29.3.1990, blz. 1.
(2) PB L 105 van 23.4.1983, blz. 1.
▼B
door de exporteur van het verschil tussen deze beide bedragen,
verhoogd met 10 %.
Wanneer evenwel als gevolg van overmacht:
— de overeenkomstig deze verordening vereiste bewijzen om voor de
restitutie in aanmerking te komen, niet kunnen worden geleverd,
of
— het product op een andere bestemming komt dan die waarvoor het
voorschot is berekend,
wordt geen betaling van het door de 10 % verhoging gevormde bedrag
gevorderd.
2. Wanneer een product, als gevolg van een door derden ten nadele
van de exporteur begane onregelmatigheid, de bestemming waarvoorhet voorschot was berekend niet bereikt, en de exporteur de bevoegdeautoriteiten hiervan op eigen initiatief onmiddellijk schriftelijk op de
hoogte brengt en het restitutievoorschot terugbetaalt, blijft de in lid 1
bedoelde verhoging beperkt tot de rente die verschuldigd is voor deperiode tussen de ontvangst en de terugbetaling van het voorschot,berekend volgens het bepaalde in artikel 52, lid 1, vierde alinea.
Deze bepaling is niet van toepassing wanneer de bevoegde autoriteiten
de exporteur reeds in kennis hebben gesteld dat zij voornemens zijneen controle uit te voeren of wanneer de exporteur op een andere wijzekennis had van het feit dat de bevoegde autoriteiten voornemens wareneen controle uit te voeren.
3. Als equivalente uitvoer wordt beschouwd uitvoer, na wederinvoer
van producten onder de regeling terugkerende goederen, van equiva-lente producten van dezelfde onderverdeling van de gecombineerdenomenclatuur, voorzover is voldaan aan de voorwaarden vermeld inartikel 40, lid 2, onder a) en b), van Verordening (EEG) nr. 3719/88.
Deze bepaling is slechts van toepassing wanneer de regeling terugke-
rende goederen is gebruikt in de lidstaat waar de aangifte ten uitvoer
voor de eerste uitvoer is aanvaard of in de lidstaat van oorsprong, in
overeenstemming met hetgeen is bepaald in artikel 15 van Richtlijn97/78/EG van de Raad (
1) tot vaststelling van de beginselen voor de
organisatie van de veterinaire controles voor producten die uit derdelanden in de Gemeenschap worden binnengebracht.
HOOFDSTUK 3
Voorfinanciering van de restitutie
Artikel 26
1. Indien de exporteur zijn voornemen te kennen geeft de producten
na verwerking of opslag uit te voeren met toekenning van een restitutieop grond van de in de artikelen 4 of 5 van Verordening (EEG) nr. 565/
80 vastgestelde regelingen, worden die regelingen toegepast op voor-
waarde dat bij de douaneautoriteiten een verklaring, hiernabetalingsaangifte genoemd, wordt ingediend.
De lidstaten kunnen deze aangifte anders noemen.
2. De betalingsaangifte moet alle gegevens bevatten die nodig zijn
voor de berekening van de restitutie voor de uit te voeren producten,met name:
a) voor producten:
— de, eventueel vereenvoudigde, omschrijving van de producten
volgens de landbouwproductennomenclatuur voor de uitvoerres-tituties en de code van de restitutienomenclatuur, en, voorzover1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 35
(1) PB L 24 van 30.1.1998, blz. 9.▼M2
▼B
▼B
nodig voor de bepaling van de restitutie, de samenstelling van de
betrokken producten of een verwijzing naar deze samenstelling;
— de nettomassa van de producten of eventueel de hoeveelheid,
uitgedrukt in de voor de berekening van de restitutie in aanmer-
king te nemen meeteenheid;
b) voor goederen is Verordening (EG) nr. 1222/94 van toepassing.
Bovendien moeten, wanneer basisproducten moeten worden verwerkt,
in de betalingsaangifte worden vermeld:
— de omschrijving van de basisproducten,
— de hoeveelheid basisproducten,— het rendement of soortgelijke gegevens.
3. In afwijking van lid 2 mogen, wanneer de omstandigheden dit
rechtvaardigen en de exporteur daarom verzoekt, in de betalingsaan-gifte voorlopige gegevens over de uit de basisproducten tevervaardigen goederen worden opgegeven. In die gevallen moet deexporteur de bevoegde autoriteiten de definitieve gegevens mededelen,
wanneer de verwerking is beëindigd.
4. In de betalingsaangifte moet ook het gebruik of de bestemming
van de producten worden vermeld wanneer:
a) de exporteur betaling vraagt van een bedrag dat gelijk is aan de
restitutie voor het gebruik dat of de bestemming die voor deproducten is vastgesteld,
b) de vermelding van het gebruik of de bestemming noodzakelijk is
om de termijn vast te stellen waarbinnen de producten met het oogop verwerking onder douanecontrole kunnen blijven of onder eenstelsel van douane-entrepots dan wel van vrije zones kunnen worden
geplaatst.
5. Het gebruik of de bestemming moet worden aangegeven door
vermelding van:
— het specifieke gebruik of het specifieke land van bestemming, of
— de groep van landen van bestemming waarvoor dezelfde restitutie-
voet geldt.
6. Om te garanderen dat de fysieke controles van de producten
worden verricht, moet de betalingsaangifte ook alle gegevens bevattendie nodig zijn om nauwkeurig de plaatsen te bepalen waar deproducten zullen worden verwerkt of zullen worden opgeslagen totdatzij worden uitgevoerd. Bij wijziging van de plaats van opslag ofverwerking bepalen de bevoegde autoriteiten hetzij dat de exporteur
dit vooraf meedeelt, hetzij dat daarvan melding wordt gemaakt in
daartoe bijgehouden registers.
7. Producten waarvoor een betalingsaangifte wordt aanvaard,
worden bij de aanvaarding van de betalingsaangifte onderworpen aan
een fysieke controle die ten minste betrekking heeft op een representa-
tieve keuze van 5 % van de aanvaarde betalingsaangiften.
Artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 386/90 alsmede artikel 2, lid 2,
artikel 3, artikel 4, artikel 5, artikel 6, artikel 8, leden 1 en 2, artikel11, eerste alinea, en bijlage I van Verordening (EG) nr. 2090/2002van de Commissie (
1) zijn mutatis mutandis van toepassing. Voor
producten die onder de voorfinancieringsregeling zijn geplaatst en na
verwerking bestemd zijn voor uitvoer, beperkt de fysieke controle zichevenwel tot de hoeveelheid producten en de aard ervan.
Artikel 27
1. Bij het aanvaarden van de betalingsaangifte worden de producten
overeenkomstig artikel 4, punten 13 en 14, van Verordening (EEG) nr.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 36
(1) PB L 322 van 27.11.2002, blz. 4.▼M5
▼B
▼B
2913/92 onder douanecontrole geplaatst tot zij het douanegebied van de
Gemeenschap verlaten of een voorgeschreven bestemming bereiken.
2. De datum van aanvaarding van de betalingsaangifte is bepalend
voor:
a) de toe te passen restitutievoet, ingeval die niet vooraf is vastgesteld;
b) de eventueel uit te voeren aanpassingen van de toe te passen restitu-
tievoet, ingeval die vooraf is vastgesteld;
c) het ontstaansfeit van de wisselkoers van de euro voor de restitutie.
Artikel 28
1. Voor de uit basisproducten verkregen verwerkte producten of
goederen wordt met het oog op de betaling van het voorschot de resti-
tutie berekend op grond van de verificatie van de betalingsaangifte insamenhang met het eventuele onderzoek van de basisproducten.
2. Lid 1 vormt geen beletsel voor een door de bevoegde autoriteiten
van de betrokken lidstaat op een later tijdstip uit te voeren controle,
noch voor de consequenties die daaraan op grond van de geldende
bepalingen kunnen worden verbonden.
3. De basisproducten moeten in hun geheel of gedeeltelijk deel
uitmaken van de uitgevoerde verwerkte producten of goederen.
De in bulk opgeslagen basisproducten kunnen evenwel, wanneer de
bevoegde autoriteiten dit toestaan, volledig of gedeeltelijk worden
vervangen door equivalente basisproducten van dezelfde achtcijferigeonderverdeling van de gecombineerde nomenclatuur, van dezelfdehandelskwaliteit, die dezelfde technische kenmerken hebben en dieaan de voorwaarden voor de toekenning van de uitvoerrestitutie beant-woorden, voorzover bovendien de equivalente basisproducten onder
douanetoezicht ►
C2worden geplaatst. ◄
De bevoegde autoriteiten van de lidstaten geven de bedoelde toestem-
ming slechts als er voor hen voldoende garanties zijn dat voor degehele transactie aan de volgende voorwaarden zal worden voldaan:
— de exporteur deelt het bevoegde douanekantoor waar de betalings-
aangifte is ingediend vooraf mee dat hij van plan is equivalentieaan te vragen en vermeldt expliciet waar de betrokken opslag- enverwerkingsplaatsen zich precies bevinden;
— de voorraadboekhouding van de exporteur wordt continu bijge-
houden en moet een globale controle mogelijk maken, zowel
administratief als fysiek, op de totale hoeveelheid basisproducten
of verwerkte producten die zich daadwerkelijk ter plaatse bevinden,alsmede op hun specifieke status. Voor de toepassing van dit artikelwordt onder status de situatie verstaan waarin de producten zichbevinden, namelijk hetzij in het vrije verkeer, hetzij onder een
douaneregeling vallend, hetzij onder de in artikel 26 bedoelde voor-
financieringsregeling vallend, hetzij onder de in de artikelen 5 en32 bedoelde uitvoerregeling vallend;
— gegarandeerd wordt dat de controle op de identiteit, de handelskwa-
liteit en de technische kenmerken van de basisproducten wordtuitgevoerd vanaf de datum waarop de betalingsaangifte wordtaanvaard tot het in artikel 34, lid 1, bedoelde tijdstip;
Wanneer de equivalente basisproducten worden opgeslagen op plaatsen
waarvoor een ander douanekantoor bevoegd is, stelt het douanekantoorwaar de betalingsaangifte is ingediend het douanekantoor dat bevoegdis voor de plaats waar de equivalente producten zich bevinden schrifte-lijk in kennis van alle relevante informatie, en met name van de
hoeveelheid product die wordt verwerkt, de handelskwaliteit en de
technische kenmerken, en de verwerking of verwerkingen die zal ofzullen plaatsvinden.
4. Het in lid 3 bepaalde is van toepassing op basisproducten, maar
kan ook worden toegepast op in bulk opgeslagen tussenproducten diezijn vervangen door equivalente tussenproducten.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 37
▼B
5. Het equivalentiestelsel is niet van toepassing op producten uit
interventievoorraden die bestemd zijn voor uitvoer onder het in artikel2 van Verordening (EEG) nr. 3002/92 genoemde controlestelsel.
6. De periode waarin de basisproducten met het oog op verwerking
ervan onder douanecontrole mogen blijven, is gelijk aan de resterendegeldigheidsduur van het uitvoercertificaat.
Wanneer bij de uitvoer geen uitvoercertificaat hoeft te worden overge-
legd, bedraagt de periode twee maanden, te rekenen vanaf de datumwaarop de betalingsaangifte wordt aanvaard.
Artikel 29
1. Voor producten die bestemd zijn om te worden uitgevoerd na
onder een stelsel van douane-entrepots of van vrije zones geplaatst tezijn geweest, wordt de restitutie bepaald op grond van de verificatievan de betalingsaangifte en van de producten.
2. Lid 1 vormt geen beletsel voor een door de bevoegde autoriteiten
van de betrokken lidstaat op een later tijdstip uit te voeren controle,noch voor de gevolgen die daaruit krachtens de geldende bepalingenkunnen voortvloeien.
3. Gewichtsverlies van producten dat het gevolg is van natuurlijke
gewichtsvermindering tijdens de opslag in douane-entrepots of vrijezones leidt niet tot verbeuring van de zekerheid bedoeld in artikel 35.Beschadiging van producten wordt niet als natuurlijke gewichtsvermin-
dering beschouwd.
4. De producten die onder het stelsel van douane-entrepots of onder
dat van vrije zones zijn gebracht, mogen in die entrepots en vrije zonesop de door de bevoegde instanties vastgestelde voorwaarden de onder-
staande behandelingen ondergaan:
a) inventarisatie,
b) aanbrengen op de producten of op de verpakking ervan van merken,
stempels, etiketten of andere soortgelijke herkenningstekens, op
voorwaarde dat deze aanbrenging niet van zodanige aard is dat de
producten daardoor ogenschijnlijk van andere oorsprong zijn dan inwerkelijkheid het geval is,
c) wijziging van de merken en de nummers van de colli of wijziging
van etiketten, op voorwaarde dat deze wijziging niet van zodanigeaard is dat de producten daardoor ogenschijnlijk van andereoorsprong zijn dan in werkelijkheid het geval is,
d) verpakken, uitpakken, ompakken en herstellen van verpakkingen, op
voorwaarde dat deze handelingen niet van zodanige aard zijn dat de
producten daardoor ogenschijnlijk van andere oorsprong zijn dan in
werkelijkheid het geval is,
e) luchten,
f) koelen,
g) diepvriezen.
De restitutie voor de producten die bovenstaande behandelingen hebben
ondergaan, wordt vastgesteld op basis van de hoeveelheid, de aard en
de eigenschappen van de producten op de dag die overeenkomstig
artikel 27 voor de berekening van de restitutie in aanmerking isgenomen.
5. De periode waarin de producten onder een stelsel van douane-
entrepots of van vrije zones mogen blijven, is gelijk aan de resterende
geldigheidsduur van het uitvoercertificaat.
Wanneer bij de uitvoer geen uitvoercertificaat hoeft te worden overge-
legd, bedraagt de periode twee maanden, te rekenen vanaf de datumwaarop de betalingsaangifte wordt aanvaard.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 38
▼M5
▼B
▼M5
▼B
Artikel 30
1. De producten die onder het stelsel van douane-entrepots zijn
geplaatst in de lidstaat waar de betalingsaangifte is aanvaard, mogennaar een andere lidstaat worden vervoerd om aldaar in het kader vanhet stelsel van douane-entrepots te worden opgeslagen, in welk gevalvoor deze producten met name het bepaalde in dit artikel geldt.
Om de identiteit van de producten bij de verzending van een lidstaat
naar een andere lidstaat te waarborgen moeten de voor het vervoergebruikte vervoermiddelen of colli overeenkomstig ►
M5artikel
357◄van Verordening (EEG) nr. 2454/93 worden verzegeld.
2. In het in lid 1 bedoelde geval wordt het bewijs dat de producten
het douanegebied van de Gemeenschap hebben verlaten of de voorge-schreven bestemming hebben bereikt, geleverd door overlegging vanhet controle-exemplaar T5.
a) In vak 104 van het controle-exemplaar wordt onder de rubriek
„Andere” een van de volgende vermeldingen aangebracht:
— Prefinanciación de la restitución — Artículo 30 del Reglamento
(CE) nr. 800/1999. Declaración de exportación que debe serpresentada, a más tardar, el… (fecha límite establecida para elplazo contemplado en el apartado 5 del artículo 29),
— Forudbetaling af restitutionen — Artikel 30 i forordning (EF) nr.
800/1999. Udførselsangivelsen skal indgives senest den… (datofastsat i overensstemmelse med den i artikel 29, stk. 5, omhand-lede frist),
— Vorfinanzierung der Erstattung — Artikel 30 der Verordnung
(EG) Nr. 800/1999. Die Ausfuhranmeldung ist bis spätestens…vorzulegen (durch die Frist gemäß Artikel 29 Absatz 5 festge-legter Schlußtermin),
—Εκ των προτέρων πληρωµήτης επιστροφή ς —κανονισµός
(ΕΚ)nr. 800/1999, άρθρο30.Η δήλωσηεξαγωγήςπρέπει να
κατατεθεί το αργότερο µέχρι …(ηµεροµηνία λήξεως της
προθεσµίας που αναφέρεται στο άρθρο 296 παράγραφος 5)
— Prefinancing of the refund — Regulation (EC) Nr. 800/1999,
Article 30. Export declaration to be lodged by… (deadline set
by the time limit referred to in Article 29(5)),
— Préfinancedment de la restitution — règlement (CE) nr. 800/
1999, article 30. Déclaration d'exportation à déposer au plustard le… (date limite fixée par le délai visé à l'article 29, para-graphe 5,
— Prefinanziamento della restituzione — Regolamento (CE) nr.
800/1999, articolo 30. Dichiarazione d'esportazione da presen-tare entro il… (data limite fissata in base ai termini indicati alparagrafo 5 dell'articolo 29),
— Voorfinanciering van de restitutie — Verordening (EG) nr. 800/
1999, artikel 30. Aangifte ten uitvoer moet uiterlijk worden
ingediend op… (uiterste datum vastgesteld op basis van de inartikel 29, lid 5 bedoelde termijn),
— Pré-financiamento da restituição — Regulamento (CE) n
o800/
1999, artigo 30o. Apresentação da declaração de exportação o
mais tardar em… (data-limite fixada pelo prazo referido no no5
do artigo 29o),
— Ennakolta maksettu tuki — asetuksen (EY) Nr. 800/1999 30
artiklane, vienti-ilmoitus annettava viimeistään… (määräpäivävahvistetaan 29 artiklan 5 kohdassa mainitun aikarajoituksen
mukaisesti),
— Förfinansiering av exportbidrag - artikel 30 i förordning (EG) nr.
800/1999. Exportdeklaration skall ges in senast den… (tidspunktfastställd enligt den i av artikel 29.,5 angivna tidsfristen).
b) Het controlekantoor van het douane-entrepot van opslag bewaart het
controle-exemplaar T5 en brengt in het vak „Controle van hetgebruik en/of de bestemming” op de keerzijde van dat controle-1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 39
▼B
exemplaar onder de rubriek „Opmerkingen” de volgende vermel-
dingen aan:
— La fecha de aceptación de la declaración de exportación:…
— La fecha de salida del territorio aduanero o la de llegada al
destino correspondiente:…
— Datoen for antagelsen af udførselsangivelsen:…— Datoen for udgangen af toldområdet eller ankomsten til destina-
tionen:…
— Zeitpunkt der Annahme der Ausfuhranmeldung:…— Zeitpunkt des Verlassens des Zollgebiets oder des Erreichens der
Bestimmung:…
—την ηµεροµηνία αποδοχής της διασάφησης εξαγωγής: …
—την ηµεροµηνία εξόδου από το τελωνειακό έδαφος ή
αφίξεως στον προορισµό: …
— Date of acceptance of the export declaration:…— Date of exit from the customs territory or arrival at destina-
tion:…
— La date d'acceptation de la déclaration d'exportation:…— La date de sortie du territoire douanier ou de l'arrivée à destina-
tion:…
— La data di accettazione della dichiarazione d'esportazione:…
— La data di uscita dal territorio doganale o dell'arrivo a destina-
zione:…
— De datum van aanvaarding van de aangifte ten uitvoer:…— De datum waarop de producten of goederen het douanegebied
hebben verlaten of ter bestemming zijn aangekomen:…
— Data de aceitação da declaração de exportação:…— Data de saída do território aduaneiro ou da chegada ao
destino:…
— Vienti-ilmoituksen vastaanottopäivämäärä:…— Päivä, jona viety tullialueelta tai saapunut määräpaikkaan:…— Mottagningsdag for exportdeklaration:…— Utförseldag från tullområdet eller ankomstdag till destina-
tionen:…
c) Wanneer de producten, na opslag, over het grondgebied van een
andere lidstaat worden vervoerd om te worden uitgevoerd of de
voorgeschreven bestemming te bereiken, handelt het eerste douane-kantoor van bestemming als douanekantoor van vertrek en stelt hetéén of meer nieuwe controle-exemplaren T5 op of laat deze onderzijn verantwoordelijkheid opstellen.
Vak 104 van het nieuwe controle-exemplaar T5 wordt dienovereen-
komstig ingevuld. Bovendien worden in vak 106 het nummer vanhet oorspronkelijke controle-exemplaar T5, de naam van het doua-nekantoor dat dit controle-exemplaar heeft afgegeven en de datum
van afgifte vermeld.
Wanneer de aantekening in het vak „Controle van het gebruik en/of
de bestemming” van het oorspronkelijke controle-exemplaar T5 op
gegevens uit van douane-instanties van andere lidstaten ontvangen
controle-exemplaren of uit van andere nationale instantiesontvangen nationale documenten berust; vermeldt het in de eerstealinea bedoelde douanekantoor van bestemming in de rubriek„Opmerkingen” het nummer of de nummers van de betrokkencontrole-exemplaren T5 of nationale documenten.
Wanneer slechts voor een deel van de in het controle-exemplaar T5
omschreven producten aan de gestelde voorwaarden is voldaan,vermeldt het douanekantoor van bestemming in het vak „Controle
van het gebruik en/of de bestemming” van het controle-exemplaar
de hoeveelheid producten waarvoor aan deze voorwaarden isvoldaan.
3. In het in lid 1 bedoelde geval worden de vakken 37 en 40 van de
aangifte ten uitvoer dienovereenkomstig ingevuld. In vak 40 dient ookde datum van aanvaarding van de aangifte COM 7 te worden vermeld.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 40
▼B
Artikel 31
1. Het voorschotbedrag wordt slechts op uitdrukkelijk verzoek van
de exporteur betaald door de lidstaat op het grondgebied waarvan debetalingsaangifte is aanvaard.
De restitutieaanvraag moet worden ingediend:
a) hetzij schriftelijk; de lidstaten kunnen daartoe een specifiek formu-
lier voorschrijven;
b) hetzij met behulp van informatieverwerkende systemen volgens
door de bevoegde instanties vastgestelde voorschriften.
Voor de toepassing van dit lid zijn artikel 199, leden 2 en 3, en de arti-
kelen 222, 223 en 224 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 vanovereenkomstige toepassing.
2. Het bedrag wordt berekend op grond van de restitutievoet voor
het aangegeven gebruik of de aangegeven bestemming. Wanneer geengebruik of geen bestemming is aangegeven, wordt het overeenkomstighet bepaalde in artikel 18, lid 2, berekende bedrag toegepast.
Artikel 32
1. De aangifte ten uitvoer moet uiterlijk op de laatste dag van de in
artikel 28, lid 6, en artikel 29, lid 5, vastgestelde termijnen worden
ingediend in de lidstaat waar de betalingsaangifte is aanvaard of, in
geval van toepassing van artikel 30 in de lidstaat van opslag.
2. In de zin van dit artikel worden voor de tenuitvoerlegging van
artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 565/80 België en Luxemburg als
één enkele lidstaat beschouwd.
Artikel 33
1. Vóór de aanvaarding van de betalingsaangifte moet een zekerheid
worden gesteld die gelijk is aan het overeenkomstig artikel 31, lid 2,berekende bedrag, vermeerderd met 15 % van de aldus verkregen som.
2. De lidstaten kunnen toestaan dat de in lid 1 bedoelde zekerheid
wordt gesteld na de aanvaarding van de betalingsaangifte op voor-
waarde dat nationale voorschriften:
— de exporteur verplichten de zekerheid te stellen binnen maximaal
30 dagen na deze aanvaarding en voordat het voorschot wordtuitbetaald,
— garanderen dat een bedrag overeenkomend met de in lid 1 bedoelde
verhoging wordt betaald indien de zekerheid, behoudens overmacht,
niet tijdig wordt gesteld; voor de declarant die al het mogelijkeheeft gedaan, kan evenwel een aanvullende termijn worden toege-staan.
Artikel 34
1. Binnen 60 dagen na de dag waarop de producten niet langer zijn
onderworpen aan het in artikel 4 of 5 van Verordening (EEG) nr. 565/80 bedoelde stelsel, moeten de producten:
— het douanegebied van de Gemeenschap in ongewijzigde staat
verlaten,
of
— in de in artikel 36, lid 1, bedoelde gevallen, in ongewijzigde staat
de bestemming ervan bereiken.
2. Artikel 7, leden 3 en 4, artikel 9 en artikel 10 zijn in de in lid 1
bedoelde gevallen van toepassing.
Artikel 35
1. Wanneer voor producten waarvoor de regeling van dit hoofdstuk
is toegepast, het recht op restitutie is bewezen, moet het betrokkenbedrag met het vooruitbetaalde bedrag worden verrekend. Wanneervoor de geëxporteerde hoeveelheid recht bestaat op een hoger bedrag1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 41
▼B
dan het vooruitbetaalde bedrag, moet het verschil aan de betrokkene
worden betaald.
Wanneer voor de uitgevoerde hoeveelheid recht bestaat op een lager
bedrag dan het vooruitbetaalde bedrag, met name bij toepassing vanlid 2, leidt de bevoegde instantie onverwijld de procedure van artikel29 van Verordening (EEG) nr. 2220/85 in om de exporteur te dwingenhet verschil tussen beide bedragen, verhoogd met 15 %, terug te
betalen.
2. Bij niet-inachtneming van een of meer van de in deze verorde-
ning vastgestelde termijnen wordt, behoudens overmacht, de restitutievoor de betrokken uitvoer in afwijking van artikel 50 en onverminderdhet bepaalde in lid 1, tweede alinea, van het onderhavige artikel als
volgt gecorrigeerd:
— wanneer één of meer van de in artikel 15, lid 1, artikel 28, lid 6,
artikel 29, lid 5, en artikel 34, lid 1, vastgestelde termijnen worden
overschreden, wordt zij eerst met 15 % verminderd; de aldusverlaagde restitutie wordt per dag waarmee de in artikel 15, lid 1,artikel 28, lid 6, en artikel 29, lid 5, bepaalde termijn wordt over-schreden, met 2 % en per dag waarmee de in artikel 34, lid 1,bepaalde termijn wordt overschreden, met 5 % verlaagd;
— wanneer de in artikel 49, lid 2, bedoelde documenten binnen zes
maanden na afloop van de vastgestelde termijn worden overgelegd,wordt de restitutie, in voorkomend geval zoals vastgesteld overeen-komstig het bepaalde in het eerste streepje, verminderd met eenbedrag dat gelijk is aan 15 % van de restitutie die bij inachtneming
van alle termijnen had moeten worden betaald.
Het bepaalde in artikel 50, leden 4 en 6, is van overeenkomstige
toepassing.
3. Wanneer wegens overmacht het verschuldigde bedrag lager is dan
het vooruitbetaalde bedrag bestaat, wordt de verhoging met 15 % niet
toegepast.
4. Wanneer een product als gevolg van een door derden ten nadele
van de exporteur begane onregelmatigheid de bestemming waarvoor
het voorschot was berekend niet bereikt, en de exporteur de bevoegde
autoriteiten hiervan op eigen initiatief onmiddellijk schriftelijk op dehoogte brengt en het restitutievoorschot terugbetaalt, blijft de in lid 1bedoelde verhoging beperkt tot de rente die verschuldigd is voor deperiode tussen de ontvangst en de terugbetaling van het voorschot,berekend volgens het bepaalde in artikel 52, lid 1, vierde alinea.
Deze bepaling is niet van toepassing wanneer de bevoegde autoriteiten
de exporteur reeds in kennis hebben gesteld dat zij voornemens zijneen controle uit te voeren of wanneer de exporteur op een andere wijzekennis had van het feit dat de bevoegde autoriteiten voornemens wareneen controle uit te voeren.
TITEL III
ANDERE SOORTEN VAN UITVOER EN BIJZONDERE
GEVALLEN
HOOFDSTUK 1
Met uitvoer uit de Gemeenschap gelijkgestelde bestemmingen en
bevoorrading
Artikel 36
1. In de zin van deze verordening worden met uitvoer uit het doua-
negebied van de Gemeenschap gelijkgesteld:
a) leveranties voor de bevoorrading in de Gemeenschap:
— van zeeschepen,
— van luchtvaartuigen in gebruik voor het verkeer op internationale
lijnen, met inbegrip van intracommunautaire lijnen;1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 42
▼B
b) leveranties aan in de Gemeenschap gevestigde internationale organi-
saties;
c) leveranties aan strijdkrachten die op het grondgebied van een
lidstaat zijn gestationeerd doch die niet tot die lidstaat behoren.
2. Lid 1 is slechts van toepassing voorzover de producten van
dezelfde soort, die met het oog op deze bestemmingen uit derde landen
worden ingevoerd, bij invoer in de betrokken lidstaat voor vrijstellingvan rechten in aanmerking komen.
3. Leveringen van producten die bestemd zijn voor in de Gemeen-
schap gelegen opslagruimten van internationale in humanitaire hulp
gespecialiseerde organisaties en die in derde landen voor voedselhulp-
operaties worden gebruikt, worden met uitvoer uit het douanegebiedvan de Gemeenschap gelijkgesteld.
De toestemming om de eerste alinea toe te passen wordt gegeven door
de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van opslag, die de douane-status van de opslagplaats bepalen en de nodige maatregelen nemen
om ervoor te zorgen dat de betrokken producten hun bestemming
bereiken.
4. Het bepaalde in artikel 5, lid 7, is niet van toepassing op de in het
onderhavige artikel bedoelde leveringen. De lidstaten kunnen evenwel
passende maatregelen nemen om controle van de producten mogelijkte maken.
Artikel 37
1. Voor de in de artikelen 36 en 44 bedoelde leveranties kunnen de
lidstaten voor de betaling van de restituties toestemming verlenen omin afwijking van artikel 5 de hierna beschreven procedure te gebruiken.De exporteur aan wie toestemming wordt verleend van deze proceduregebruik te maken, kan niet tegelijkertijd voor eenzelfde product de
normale procedure aanwenden.
De toestemming kan worden beperkt tot bepaalde plaatsen waar in de
lidstaat van uitvoer producten aan boord worden gebracht. De toestem-ming kan betrekking hebben op in andere lidstaten aan boord gebrachteproducten, in welk geval artikel 8 van toepassing is.
2.►
M1Voor de elke maand overeenkomstig dit artikel aan boord
gebrachte producten wordt voor de bepaling van de geldende restitutie-voet de laatste dag van de maand in aanmerking genomen. ◄
Voor de lidstaten die niet aan de Economische en monetaire unie deel-
nemen, wordt voor de bepaling van de wisselkoers van de euro die
wordt toegepast om de restitutiebedragen in nationale valuta om te
rekenen, ook de laatste dag van de maand in aanmerking genomen.
3. Wanneer de restitutie in het kader van een inschrijving wordt
vastgesteld, moet het certificaat op de laatste dag van de maand geldig
zijn.
4. De exporteur moet een controleregister bijhouden waarin de
volgende gegevens worden vermeld:
a) de gegevens die volgens artikel 5, lid 4, voor de identificatie van de
producten nodig zijn;
b) de naam of het inschrijvingsnummer van het zeeschip of de
zeeschepen of van het luchtvaartuig of de luchtvaartuigen aan boordwaarvan de producten zijn gebracht;
c) de datum van het aan boord brengen.
De in de eerste alinea bedoelde gegevens moeten in het register voor-
komen uiterlijk op de eerste werkdag na die waarop de producten aanboord zijn gebracht. Wanneer de producten evenwel in een anderelidstaat aan boord worden gebracht, moeten bovenbedoelde gegevens1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 43
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
in het register voorkomen uiterlijk op de eerste werkdag na die waarop
de exporteur ervan in kennis moet zijn gesteld dat de producten aanboord zijn gebracht.
Voorts moet de exporteur medewerking verlenen aan de door de
lidstaten nodig geachte controlemaatregelen en moet hij het controlere-gister gedurende ten minste drie jaar na het einde van het lopendekalenderjaar bewaren.
5. De lidstaten kunnen bepalen dat het register mag worden
vervangen door de bij elke leverantie gebruikte documenten waaropde douaneautoriteiten de datum hebben vermeld waarop de productenaan boord zijn gebracht.
6. Het bepaalde in de leden 2 tot en met 5 is van overeenkomstige
toepassing voor de in artikel 36, lid 1, onder b) en c), bedoelde lever-anties.
Artikel 38
1. Voor de toepassing van artikel 36, lid 1, onder a), worden de
producten die bestemd zijn om aan boord van luchtvaartuigen of passa-giersschepen, veerboten daarbij inbegrepen, te worden verbruikt en die
vóór het aan boord brengen zijn bereid, geacht aan boord van deze
vervoermiddelen te zijn bereid.
2. Dit artikel is slechts van toepassing voorzover de exporteur
voldoende bewijsstukken overlegt met betrekking tot hoeveelheid,
aard en kenmerken van de basisproducten die voor de bereiding zijn
gebruikt en waarvoor de restitutie wordt aangevraagd.
3. De in artikel 40 vervatte regeling betreffende bevoorradingsdepots
kan worden gebruikt voor de bereidingen bedoeld in de leden 1 en 2.
Artikel 39
1. De restitutie wordt slechts betaald indien het product waarvoor de
aangifte ten uitvoer is aanvaard, uiterlijk 60 dagen na de dag van
aanvaarding, in ongewijzigde staat een van de in artikel 36 bedoelde
bestemmingen heeft bereikt.
2. De bepalingen van artikel 7, leden 3 en 4, zijn van toepassing in
het geval bedoeld in lid 1.
3. Indien, alvorens een van de in artikel 36 bedoelde bestemmingen
te bereiken, een product waarvoor de aangifte ten uitvoer is aanvaard,over ander communautair grondgebied wordt vervoerd dan over dat vande lidstaat op het grondgebied waarvan de aanvaarding geschiedde,
wordt het bewijs dat dit product zijn voorgeschreven bestemming heeft
bereikt, door overlegging van het controle-exemplaar T5 geleverd.
►
C1De vakken ◄33, 103, 104 en eventueel 105 van het controle-
exemplaar worden ingevuld. In vak 104 worden de dienovereenkom-
stige vermeldingen aangebracht.
4. Formulier 302, dat de producten vergezelt die in het kader van
artikel 36, lid 1, onder c), aan de strijdkrachten worden geleverd, wordtmet het in lid 3 bedoelde controle-exemplaar T5 gelijkgesteld op voor-
waarde dat de bevoegde militaire autoriteiten op dat formulier
certificeren dat zij de producten hebben ontvangen.
Artikel 40
1. De lidstaten kunnen het restitutiebedrag onder de hierna
omschreven bijzondere voorwaarden aan de exporteur voorschieten,
wanneer het bewijs wordt geleverd dat de producten behoudens over-macht binnen dertig dagen na de aanvaarding van de aangifte tenuitvoer in onder douanetoezicht staande ruimten zijn opgeslagen methet oog op de bevoorrading in de Gemeenschap van:
— zeeschepen,
of1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 44
▼B
— luchtvaartuigen gebruikt in het verkeer op internationale lijnen, met
inbegrip van intracommunautaire lijnen,
of
— boor- of productieplatforms als bedoeld in artikel 44.
De onder douanetoezicht staande ruimten, hierna bevoorradingsdepots
genoemd, en de depothouder moeten speciaal voor de toepassing van
dit artikel zijn erkend.
2. De lidstaat op het grondgebied waarvan zich het bevoorradings-
depot bevindt, erkent slechts depothouders en bevoorradingsdepots diede nodige waarborgen bieden. De erkenning kan worden ingetrokken.
Erkend worden slechts de depothouders die zich schriftelijk ertoe
verbinden:
a) de producten voor de bevoorrading in de Gemeenschap van:
— zeeschepen,
of
— luchtvaartuigen in gebruik voor het verkeer op internationale
lijnen, met inbegrip van intracommunautaire lijnen,
of
— boor- en productieplatforms als bedoeld in artikel 44;
in ongewijzigde staat of diepgevroren en/of na verpakking aan
boord te brengen;
b) een register bij te houden dat de bevoegde instanties in staat stelt de
nodige controles uit te voeren en waarin met name worden vermeld:
— de datum van inslag in het bevoorradingsdepot,
— de nummers van de douanedocumenten waarvan de producten
vergezeld gaan en de naam van het betrokken douanekantoor,
— de gegevens die volgens artikel 5, lid 4, nodig zijn voor de iden-
tificatie van de producten,
— de datum van vertrek van de producten uit het bevoorradings-
depot,
— het inschrijvingsnummer en eventueel de naam van het zeeschip
of de zeeschepen of van het luchtvaartuig of de luchtvaartuigen
aan boord waarvan de producten zijn gebracht of de naam vanhet volgende depot,
— de datum van het aan boord brengen;
c) dit register nog ten minste drie jaar na het einde van het lopende
kalenderjaar te bewaren;
d) medewerking te verlenen aan elke, met name periodieke, controle-
maatregel die de bevoegde instanties wenselijk achten om na tegaan of het bepaalde in dit lid wordt nageleefd;
e) de bedragen te betalen die in geval van toepassing van artikel 42
van hen zullen worden gevorderd als terugbetaling van de restitutie.
3. Het bedrag dat de exporteur op grond van lid 1 wordt uitgekeerd,
wordt door de instantie die het voorschot heeft betaald, als een betaling
geboekt.
Artikel 41
1. Indien de aangifte ten uitvoer in de lidstaat waar het bevoorra-
dingsdepot zich bevindt, is aanvaard, maakt de bevoegde douane-instantie bij de inslag in het bevoorradingsdepot op het nationale docu-ment dat zal worden gebruikt om het voorschot op de restitutie teverkrijgen, melding van het feit dat de producten zich in de in artikel
40 bedoelde omstandigheden bevinden.
2. Indien de aangifte ten uitvoer in een andere lidstaat dan in die
waar het bevoorradingsdepot zich bevindt, is aanvaard, wordt hetbewijs dat de producten in een bevoorradingsdepot zijn opgeslagen,geleverd door overlegging van het controle-exemplaar T5.
►
C1De vakken ◄33, 103 en 104 en, in voorkomend geval, 105 van
het controle-exemplaar T5 worden ingevuld. Vak 104 van het controle-1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 45
▼B
exemplaar T5 wordt onder de rubriek „Andere” met een van de
volgende vermeldingen vervolledigd:
— Depositado con entrega obligatoria para el abastecimiento — Apli-
cación del artículo 40 del Reglamento (CE) nr. 800/1999,
— Anbringelse på oplag med obligatorisk levering til proviantering —
anvendelse af artikel 40 i forordning (EF) nr. 800/1999,
— Einlagerung ins Vorratslager mit Lieferpflicht zur Bevorratung —
Artikel 40 der Verordnung (EG) Nr. 800/1999,
—Εναποθήκευση µε υποχρεωτική παράδοση για τον ανεφοδι-
ασµό—εφαρµογήτου άρθρου 40 του κανονισµού ΕΚ nr.
800/1999
— Compulsory entry into warehouse for delivery for victualling —
Article 40 of Regulation (EC) Nr. 800/1999,
— Mise en entrepôt avec livraison obligatoire pour l'avitaillement —
application de l'article 40 du règlement (CE) nr. 800/1999,
— Deposito con consegna obbligatoria per l'approvvigionamento —
applicazione dell'articolo 40 del regolamento (CE) 800/1999,
— Opslag in depot onder verplichting van levering voor de bevoorra-
ding van zeeschepen of luchtvaartuigen — toepassing van artikel 40
van Verordening (EG) nr. 800/1999,
— Colocado em entreposto com destino obrigatório para abasteci-
mento — aplicação do artigo 800/1999 do Regulamento (CE) no
800/1999,
— Siirto varastoon sekä pakollinen toimittaminen muonitustarkoituk-
siin — asetuksen (EY) Nr. 800/1999 40 artiklan soveltaminen,
— Placering i lager med skyldighet att leverera för proviantering -
artikel 40 i förordning (EG) nr. 800/1999.
Het bevoegde douanekantoor van de lidstaat van bestemming bevestigt
de opslag op het controle-exemplaar, na te hebben nagegaan of de
producten in het in artikel 40, lid 2, bedoelde register zijn inge-
schreven.
Artikel 42
1. Indien wordt vastgesteld dat een in een bevoorradingsdepot opge-
slagen product niet de voorgeschreven bestemming heeft gekregen ofdeze niet meer kan krijgen, moet de depothouder aan de bevoegdeinstantie van de lidstaat van opslag een forfaitair bedrag betalen.
2. Het in lid 1 bedoelde forfaitaire bedrag wordt als volgt berekend:
a) de som van de rechten bij de invoer die van toepassing zijn op
eenzelfde product wanneer dit in de lidstaat van opslag in het vrijeverkeer wordt gebracht,
b) het overeenkomstig punt a) berekende bedrag wordt met 20 %
verhoogd.
Het voor de berekening van de rechten bij invoer in aanmerking te
nemen tarief is:
— het tarief dat gold op de dag waarop het product een andere dan de
voorgeschreven bestemming heeft gekregen of van waaraf het de
voorgeschreven bestemming niet meer kon krijgen,
of
— wanneer deze dag niet kan worden bepaald, dat van de dag waarop
is vastgesteld dat de verplichte bestemming niet in acht is genomen.
3. Wanneer de depothouder kan bewijzen dat het voor het betrokken
product voorgeschoten bedrag lager is dan het overeenkomstig lid 2berekende forfaitaire bedrag, betaalt hij het voorgeschoten bedragterug, verhoogd met 20 %.
Indien evenwel het bedrag in een andere lidstaat is voorgeschoten,
bedraagt de verhoging 40 %. In dat geval wordt voor de lidstaten dieniet aan de Economische en monetaire unie deelnemen voor de omre-kening in nationale valuta van de lidstaat van opslag gebruik gemaaktvan de wisselkoers van de euro die op de datum die voor de berekeningvan de in lid 2, onder a), bedoelde rechten is aangehouden.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 46
▼B
4. Het in dit artikel bedoelde bedrag behoeft niet te worden betaald
over de verliezen die gedurende de opslag in het bevoorradingsdepotals gevolg van de natuurlijke gewichtsvermindering van de producten
of als gevolg van het verpakken zijn opgetreden.
Artikel 43
1. De bevoegde instanties van de lidstaat waar het bevoorradings-
depot zich bevindt, verrichten ten minste eenmaal per twaalf maandeneen materiële controle op de in dit bevoorradingsdepot opgeslagen
producten.
Indien de inslag van de producten in en de uitslag uit het bevoorra-
dingsdepot evenwel onder permanente materiële controle van dedouanediensten plaatsvinden, is het voldoende dat de bevoegde instan-ties op de producten die zich in opslag bevinden, een administratieve
controle uitoefenen.
2. De bevoegde instanties van de lidstaat van opslag kunnen
toestaan dat de producten naar een tweede bevoorradingsdepot wordenovergebracht.
In dit geval wordt in het register van het eerste bevoorradingsdepot een
vermelding betreffende het tweede bevoorradingsdepot aangebracht.
Het tweede bevoorradingsdepot en de tweede depothouder moetenvoor de toepassing van het ten aanzien van het bevoorradingsdepotbepaalde eveneens speciaal zijn erkend.
Wanneer de producten in het tweede bevoorradingsdepot onder
controle zijn geplaatst, komen de bij toepassing van artikel 42 te
betalen bedragen voor rekening van de tweede depothouder.
3. Wanneer het tweede bevoorradingsdepot niet in dezelfde lidstaat
is gelegen als het eerste, wordt het bewijs dat de producten in hettweede depot zijn opgeslagen geleverd door middel van het origineel
van het controle-exemplaar T5, waarop een van de in artikel 41, lid 2,
aangegeven vermeldingen voorkomt.
Het bevoegde douanekantoor van de lidstaat van bestemming bevestigt
de opslag op het controle-exemplaar T5, na te hebben nagegaan of deproducten in het in artikel 40, lid 2, bedoelde register zijn inge-schreven.
4. Wanneer de producten na opslag in een bevoorradingsdepot in
een andere lidstaat aan boord worden gebracht dan in die van opslag,wordt het bewijs dat de producten aan boord zijn gebracht, volgens deprocedure van artikel 39, lid 3, geleverd.
5. Het bewijs dat de producten onder controle zijn geplaatst in een
ander bevoorradingsdepot, het bewijs dat de producten aan boord zijngebracht in de Gemeenschap en het bewijs van de in artikel 44 enartikel 45, lid 3, onder a), bedoelde leveranties worden, behoudensovermacht, geleverd binnen twaalf maanden na de datum van vertrekvan de producten uit het bevoorradingsdepot, waarbij het bepaalde in
artikel 49, leden 3, 4 en 5, van overeenkomstige toepassing is.
HOOFDSTUK 2
Bijzondere gevallen
Artikel 44
1. Leveranties van boordproviand aan:
a) boor- of productieplatforms, met inbegrip van daarbij horende
installaties voor dienstverlening, die zich binnen het gebied van hetEuropees continentaal plat of het continentaal plat van het niet-Europese deel van de Gemeenschap bevinden, maar buiten eenzone van 3 mijl vanaf de basislijn waarvan voor de afbakening vande territoriale wateren van een lidstaat wordt uitgegaan,1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 47
▼B
en
b) marine- en hulpschepen die de vlag van een lidstaat voeren en in
volle zee opereren,
worden voor de vaststelling van de restitutievoet als leveranties
bedoeld in artikel 36, lid 1, onder a), beschouwd.
Onder boordproviand wordt verstaan producten die uitsluitend bestemd
zijn om aan boord te worden verbruikt.
2. Lid 1 is slechts van toepassing als de restitutievoet in dit geval
hoger is dan de laagste restitutievoet.
De lidstaten kunnen deze bepalingen voor alle leveranties van boord-
proviand toepassen op voorwaarde dat:
a) een leverantiebewijs wordt afgegeven,
en
b) wat de bevoorrading van platforms betreft, de volgende voor-
waarden zijn vervuld:
— de leverantie dient te geschieden in het kader van de bevoorra-
dingsmaatregelen voor het platform, die door de bevoegdeautoriteit van de lidstaat van waaruit de voor het platformbestemde producten worden verzonden, als normaal wordenbeschouwd. Behoudens overmacht moet daarbij van de normale
haven of plaats van verzending, het normale soort vaartuig —
wanneer de bevoorrading over zee geschiedt — en de normalesoort verpakking of recipiënt gebruik worden gemaakt;
— het bevoorradingsschip of de -helikopter moet worden geëxploi-
teerd door een natuurlijke of door een rechtspersoon die binnen
de Gemeenschap een administratie bijhoudt die voor inzage
beschikbaar is en voldoende gegevens bevat om bijzonderhedenin verband met de reis of vlucht na te gaan.
3. Het in lid 2, onder a), bedoelde leverantiebewijs moet volledige
gegevens over de producten bevatten, alsmede de naam en/of andereidentificatiegegevens van het platform, marine- of hulpschip waaraanis geleverd en de leverantiedatum. De lidstaten mogen bijkomendegegevens verlangen.
Het leverantiebewijs wordt ondertekend,
a) voor platforms: door een persoon die volgens een verklaring van de
exploitanten van het platform verantwoordelijk is voor de bevoorra-
ding. De bevoegde autoriteiten nemen passende maatregelen om deechtheid van de transactie te waarborgen. De lidstaten delen deCommissie de getroffen maatregelen mede;
b) voor marine- of voor hulpschepen: door de defensieautoriteiten.
In afwijking van lid 2 kunnen de lidstaten de exporteurs bij de bevoor-
rading van platforms van overlegging van het leverantiebewijsvrijstellen, wanneer het een levering betreft:
— die recht geeft op een restitutie van ten hoogste 3 000 EUR per
uitvoertransactie,
— ten aanzien waarvan de betrokken lidstaat over voldoende waar-
borgen beschikt dat de producten ter bestemming zijn
aangekomen, en
— waarvoor het vervoersdocument en het betalingsbewijs worden
overgelegd.
4. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat die de restitutie betaalt,
controleren de opgegeven, aan platforms geleverde hoeveelheden doorverifiëring van de administratie van de exporteur en van de exploitantvan het schip of van de helikopter waarmee de leverantie is verricht.
Zij vergewissen zich tevens ervan dat in het kader van dit artikel niet
meer proviand wordt geleverd dan het boordpersoneel nodig heeft.
Voor de toepassing van de vorige alinea kan, indien nodig, een beroep
worden gedaan op de bevoegde autoriteiten van andere lidstaten.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 48
▼B
5. Wanneer bij een leverantie aan een platform artikel 8 van toepas-
sing is, wordt in vak 104 van het controle-exemplaar T5 onder derubriek „Andere” een van de volgende vermeldingen aangebracht:
— Suministro para el abastecimiento de las plataformas — Regla-
mento (CE) nr. 800/1999,
— Proviant til platforme — forordning (EF) nr. 800/1999,
— Bevorratungslieferung für Plattformen — Verordnung (EG) Nr.
800/1999,
—Προµήθειες τροφοδοσίας για εξέδρες —κανονισµός (ΕΚ) nr.
800/1999,
— Catering supplies for rigs — Regulation (EC) Nr. 800/1999,
— Livraison pour l'avitaillement des plates-formes — règlement (CE)
nr. 800/1999,
— Provviste di bordo per piattaforma — Regolamento (CE) nr. 800/
1999,
— Leverantie van boordproviand aan platform — Verordening (EG)
nr. 800/1999,
— Forneccimentos para abastecimento de plataformas — Regulamento
(CE) nr. 800/1999,
— Muonitustoimitukset lautoille — asetus (EY) Nr. 800/1999,
— Proviant till plattformar-förordning (EG) nr. 800/1999.
6. In geval van toepassing van artikel 40 moet de entrepothouder
zich ertoe verbinden in het in artikel 40, lid 2, onder b), bedoelde
register de identificatiegegevens van het platform waarvoor de zendingis bestemd te vermelden, alsmede de naam/het nummer van het vaar-tuig/de helikopter waarmee de leverantie wordt uitgevoerd en dedatum waarop de producten aan boord van het platform wordengebracht. De in lid 3, onder a), bedoelde leverantiebewijzen maken
deel uit van het register.
7. De lidstaten dragen ervoor zorg dat een register wordt bijge-
houden van de hoeveelheden die, met toepassing van dit artikel, vanelke groep producten aan platforms worden geleverd.
Artikel 45
1. Leveranties voor de bevoorrading buiten de Gemeenschap worden
voor de vaststelling van de toe te kennen restitutievoet met de in artikel36, lid 1, onder a), bedoelde leveranties gelijkgesteld.
2. Ingeval de restitutie naar bestemming is gedifferentieerd, is lid 1
van toepassing op voorwaarde dat het bewijs wordt gegeven dat dedaadwerkelijk aan boord gebrachte producten dezelfde zijn als die
welke met dit doel het douanegebied van de Gemeenschap hebben
verlaten.
3. Het in lid 2 bedoelde bewijs wordt als volgt geleverd:
a) Het bewijs van directe leverantie aan boord voor bevoorrading
wordt geleverd met een douanedocument of een document dat isgeviseerd door de douaneautoriteiten van het derde land waar deproducten aan boord zijn gebracht; dit document kan volgens hetmodel in bijlage III worden opgesteld.
Het moet worden ingevuld in een of meer officiële talen van de
Gemeenschap en in een taal die in het betrokken derde land ingebruik is.
Onder directe leverantie wordt verstaan de levering van een
container of een niet-gesplitste partij producten die aan boord van
een schip wordt gebracht.
b) Wanneer de uitgevoerde producten niet voor directe leverantie zijn
bestemd en in het derde land van bestemming onder een regeling
voor douanetoezicht worden geplaatst alvorens deze aan boord
voor bevoorrading worden afgeleverd, kan het bewijs dat ze aanboord zijn gebracht, met de volgende documenten worden geleverd:
— een douanedocument of een document dat door de douaneautori-
teiten van het derde land is geviseerd en waarin wordt verklaard1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 49
▼B
dat de inhoud van een container of een niet-gesplitste partij
producten in een bevoorradingsdepot is geplaatst en dat debetrokken producten uitsluitend voor bevoorrading zullen
worden gebruikt; dit document kan volgens het model in bijlage
III worden opgesteld, en
— een douanedocument of een document dat is geviseerd door de
douaneautoriteiten van het derde land waar de producten aanboord zijn gebracht en waarin wordt verklaard dat alle producten
van de oorspronkelijke container of van de oorspronkelijke partij
het depot definitief hebben verlaten en aan boord zijn afgeleverden hoeveel deelleveringen hebben plaatsgehad; dit document kanworden opgesteld volgens het model in bijlage III.
c) Wanneer de onder a) of onder b), tweede streepje, bedoelde docu-
menten niet kunnen worden overgelegd, kan de lidstaat ermeeinstemmen dat het bewijs wordt geleverd met een door de scheeps-
kapitein of een andere scheepsofficier van dienst ondertekend
certificaat van ontvangst dat van het scheepsstempel is voorzien.
Wanneer de onder b), tweede streepje, bedoelde documenten niet
kunnen worden overgelegd, kan de lidstaat ermee instemmen dathet bewijs wordt geleverd met een door een beambte van de lucht-vaartmaatschappij ondertekend certificaat van ontvangst dat van hetstempel van deze maatschappij is voorzien.
d) De onder a) of onder b), tweede streepje, bedoelde documenten
mogen slechts door de lidstaten worden aanvaard indien zij volle-
dige gegevens over de aan boord geleverde producten bevatten en
indien de leveringsdatum, het registratienummer en, indien dezebestaat, de naam van het schip of het luchtvaartuig, respectievelijkvan de schepen of luchtvaartuigen erin zijn vermeld. Om te garan-deren dat de als boordproviand geleverde hoeveelhedenovereenstemmen met de normale behoeften van de bemanningsleden
en van de passagiers van het betrokken schip of luchtvaartuig,
mogen de lidstaten eisen dat aan hen nadere inlichtingen of aanvul-lende documenten worden verstrekt.
4. In alle gevallen moeten bij het verzoek om betaling een kopie of
fotokopie van het vervoersdocument alsmede het document waaruit
blijkt dat de voor bevoorrading bestemde producten zijn betaald,worden gevoegd.
5. De producten die onder het in artikel 40 bedoelde stelsel zijn
geplaatst, mogen niet voor de in lid 3, onder b), bedoelde leveranties
worden gebruikt.
6. Artikel 17 is van overeenkomstige toepassing.
7. In het in dit artikel bedoelde geval zijn de bepalingen van artikel
37 niet van toepassing.
Artikel 46
1. In afwijking van artikel 161, lid 3, van Verordening (EEG) nr.
2913/92 worden de voor het eiland Helgoland bestemde productenvoor de toepassing van de bepalingen inzake de betaling van deuitvoerrestituties geacht te zijn uitgevoerd.
2. Producten bestemd voor San Marino worden niet beschouwd als
zijnde uitgevoerd voor de toepassing van de bepalingen inzake de beta-ling van uitvoerrestituties.
Artikel 47
1. Voor producten die opnieuw worden uitgevoerd op grond van
artikel 883 van Verordening (EG) nr. 2454/93 kan slechts een restitutieworden toegekend na een negatief besluit over een verzoek tot terugbe-taling of kwijtschelding van de rechten bij invoer, en voorzover de
andere voorwaarden voor de toekenning van een restitutie zijn vervuld.
2. Wanneer de producten in het kader van de in lid 1 bedoelde
procedure opnieuw worden uitgevoerd, wordt op het in artikel 5, lid 4,bedoelde document een verwijzing naar deze procedure aangebracht.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 50
▼B
Artikel 48
Producten die worden uitgevoerd met als bestemming:
— in een derde land gestationeerde legereenheden die onder een
lidstaat of onder een internationale organisatie waarvan ten minsteéén lidstaat deel uitmaakt, ressorteren,
— in een derde land gevestigde internationale organisaties waarvan ten
minste één lidstaat deel uitmaakt,
— in een derde land gevestigde diplomatieke vertegenwoordigingen,
en waarvoor de exporteur de in artikel 16, lid 1 of lid 2, bedoelde
bewijsstukken niet kan overleggen, worden geacht in het derde landvan stationering of van vestiging te zijn ingevoerd indien het bewijsvan betaling van de producten, en een door de geadresseerde legereen-
heid, internationale organisatie of diplomatieke vertegenwoordiging in
het derde land afgegeven verklaring van overneming worden overge-legd.
TITEL IV
PROCEDURE VOOR DE RESTITUTIEBETALING
HOOFDSTUK 1
Algemene bepalingen
Artikel 49
1. De restitutie wordt slechts op uitdrukkelijk verzoek van de expor-
teur betaald door de lidstaat op het grondgebied waarvan de aangifte
ten uitvoer is aanvaard.
De restitutieaanvraag moet worden ingediend:
a) hetzij schriftelijk; de lidstaten kunnen daartoe een specifiek formu-
lier voorschrijven;
b) hetzij met behulp van informatieverwerkende systemen volgens
door de bevoegde instanties vastgestelde voorschriften.
Voor de toepassing van dit lid zijn artikel 199, leden 2 en 3, en de arti-
kelen 222, 223 en 224 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 vanovereenkomstige toepassing.
2. Het dossier voor de betaling van de restitutie of het vrijgeven van
de zekerheid moet, behalve in geval van overmacht, worden ingediendbinnen twaalf maanden na de dag waarop de aangifte ten uitvoer is
aanvaard.
Wanneer het uitvoercertificaat voor de uitvoertransactie die recht geeft
op de betaling van de restitutie, door een andere lidstaat dan de lidstaatvan uitvoer is afgegeven, moet het dossier voor de betaling van deuitvoerrestitutie een rectoversofotokopie van het naar behoren afge-schreven certificaat bevatten.
3. Wanneer het controle-exemplaar T5 of, in voorkomend geval, het
nationale document waaruit blijkt dat het product het douanegebied van
de Gemeenschap heeft verlaten, als gevolg van omstandigheden dieniet aan de exporteur zijn toe te rekenen, niet binnen drie maanden naafgifte is terugontvangen bij het kantoor van vertrek of bij de centrali-serende instantie, kan de exporteur bij de bevoegde instantie een metredenen omkleed verzoek indienen om andere bewijsstukken als gelijk-
waardig te erkennen.
Bij dit verzoek worden de volgende bewijsstukken overgelegd:
a) wanneer als bewijs dat de producten het douanegebied van de
Gemeenschap hebben verlaten, het controle-exemplaar of het natio-nale document is afgegeven:
— een kopie of fotokopie van het vervoersdocument
en1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 51
▼B
— een document waaruit blijkt dat het product bij een douanekan-
toor van een derde land is aangeboden, of een of meer van de inartikel 16, leden 1, 2 en 4, bedoelde documenten.
Het in het tweede streepje bedoelde document behoeft niet te
worden overgelegd voor uitvoertransacties waarvoor een restitutie
van niet meer dan 1 200 EUR wordt verleend; in dit geval echteris de exporteur gehouden het bewijs van betaling over te leggen.
Bij uitvoer naar een derde land dat partij is bij de overeenkomst
betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer,geldt terugzendingsexemplaar nr. 5 van het document voor gemeen-
schappelijk douanevervoer, naar behoren geviseerd door dit land, of
een voor conform gewaarmerkte fotokopie of een kennisgeving vanhet douanekantoor van vertrek als bewijsstuk,
b) bij toepassing van de artikelen 36, 40 of 44: een verklaring van het
voor de controle op de betrokken bestemming bevoegde douanekan-toor, waaruit blijkt dat aan de voorwaarden voor visering van hetcontrole-exemplaar T5 door dat kantoor is voldaan, of
c) bij toepassing van artikel 36, lid 1, onder a), of artikel 40: het certi-
ficaat van ontvangst, bedoeld in artikel 45, lid 3, onder c), en een
document dat de betaling van de voor bevoorrading bestemdeproducten bewijst.
Voor de toepassing van dit lid heeft een attest van het kantoor van
uitgang, waarin wordt bevestigd dat het controle-exemplaar T5 naar
behoren is overgelegd en waarin het nummer en het kantoor van afgiftevan het T5-document en de datum waarop het product het douanege-bied van de Gemeenschap heeft verlaten, zijn vermeld, dezelfdewaarde als het oorspronkelijke controle-exemplaar T5.
Lid 4 geldt voor het leveren van als gelijkwaardig aangemerkte
bewijzen.
4. Wanneer de op grond van artikel 16 vereiste documenten niet
binnen de in lid 2 voorgeschreven termijn kunnen worden overgelegd,kunnen de exporteur, wanneer hij zich de nodige moeite heeft gegevenom de documenten binnen die termijn te verkrijgen en mede te delen,op zijn verzoek bijkomende termijnen worden toegestaan om deze
documenten over te leggen.
5. Het in lid 3 bedoelde verzoek, al dan niet vergezeld van bewijs-
stukken, en het in lid 4 bedoelde verzoek om bijkomende termijnen,
moeten binnen de in lid 2 bedoelde termijn worden ingediend. Indien
deze aanvragen evenwel worden ingediend binnen zes maanden nadeze termijn, is het bepaalde in artikel 50, lid 2, eerste alinea, vantoepassing.
6. Bij toepassing van artikel 37 moet, behoudens overmacht, het
dossier voor de betaling van de restitutie worden ingediend binnentwaalf maanden na de maand waarin de producten aan boord zijngebracht; in het kader van de in artikel 37, lid l, bedoelde toestemmingkan de exporteur evenwel worden verplicht om de betalingsaanvraag
binnen een kortere termijn in te dienen.
7. De bevoegde diensten van een lidstaat kunnen verlangen dat alle
documenten van het dossier voor de betaling van de restitutie in deofficiële taal of in een van de officiële talen van deze lidstaat worden
vertaald.
8. De bevoegde autoriteiten verrichten de in lid 1 bedoelde betaling
binnen drie maanden vanaf de dag waarop zij over alle elementen
beschikken om het dossier te kunnen afhandelen, behalve:
a) bij overmacht,
of
b) ingeval over het recht op de restitutie een bijzonder administratief
onderzoek loopt, in welk geval de betaling pas plaatsvindt nadathet recht op de restitutie is erkend,1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 52
▼B
of
c) om de compensatie als bedoeld in artikel 52, lid 2, tweede alinea,
toe te passen.
9. De lidstaten kunnen besluiten geen uitvoerrestituties te verlenen
als het bedrag daarvan per aangifte ten uitvoer niet meer dan 100 EURbedraagt.
Artikel 50
1. Indien is voldaan aan alle in de communautaire regeling vervatte
vereisten om voor een restitutie in aanmerking te komen, behalve aanéén vereiste met betrekking tot een van de in de artikel 7, lid 1, artikel15, lid 1, en artikel 40, lid 1, bedoelde termijnen, worden de volgenderegels toegepast.
a) De restitutie wordt eerst verlaagd met 15 %.
b) Het resterende deel van de restitutie, hierna de „verlaagde restitutie”
genoemd, wordt verder als volgt verminderd:
i) 2 % van de verlaagde restitutie wordt verbeurd voor elke dag
waarmee de in artikel 15, lid l, bedoelde termijn wordt over-schreden;
ii) 5 % van de verlaagde restitutie wordt verbeurd voor elke dag
waarmee de in artikel 7, lid 1, bedoelde termijn wordt over-
schreden, of
iii) 10 % van de verlaagde restitutie wordt verbeurd voor elke dag
waarmee de in artikel 40, lid 1, bedoelde termijn wordt over-schreden.
2. Wanneer het bewijs dat aan alle in de communautaire regeling
vervatte vereisten is voldaan, binnen zes maanden na de in artikel 49,leden 2 en 4, bedoelde termijnen wordt geleverd, is het te betalen resti-tutiebedrag gelijk aan 85 % van de restitutie die zou zijn betaald indienaan alle vereisten was voldaan.
Wanneer het bewijs dat aan alle bij de communautaire regeling
vervatte vereisten is voldaan, wordt geleverd binnen zes maanden nade in artikel 49, leden 2 en 4, vastgestelde termijnen, maar de in artikel7, lid 1, artikel 15, lid 1, of artikel 40, lid 1, bedoelde termijn is over-schreden, is het te betalen restitutiebedrag gelijk aan de
overeenkomstig lid 1 verlaagde restitutie verminderd met 15 % van
het bedrag dat zou zijn betaald indien alle termijnen in acht warengenomen.
3. Wanneer de restitutie overeenkomstig artikel 24 is voorgeschoten
en één of meer van de in artikel 7, lid 1, en artikel 15, lid 1, bedoelde
termijnen zijn overschreden, is de verbeurde zekerheid gelijk aan:
— de overeenkomstig lid 1 berekende verlaging,
— verhoogd met 10 %.
Het overige deel van de zekerheid wordt vrijgegeven.
Wanneer de restitutie overeenkomstig artikel 24 is voorgeschoten en
het bewijs dat aan alle in de communautaire regeling vervatte vereistenis voldaan, binnen zes maanden na de in artikel 49, leden 2 en 4, vast-gestelde termijnen wordt geleverd, is het terug te betalen bedrag gelijkaan 85 % van de zekerheid.
Indien in het in de derde alinea bedoelde geval ook één of meer van de
in artikel 7, lid 1, en artikel 15, lid 1, bedoelde termijnen zijn over-schreden, moet worden terugbetaald:
— een bedrag dat gelijk is aan het in de derde alinea bedoelde terug te
betalen bedrag,
— verminderd met het overeenkomstig de eerste alinea verbeurde
zekerheidsbedrag.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 53
▼M4
▼B
▼B
4. Het totale bedrag waarmee het restitutiebedrag wordt verminderd,
mag niet hoger zijn dan het volledige restitutiebedrag dat zou zijnbetaald indien aan alle vereisten was voldaan.
5. In de zin van dit artikel wordt de niet-inachtneming van de in
artikel 7, lid 1, gestelde termijn gelijkgesteld met de niet-inachtnemingvan de in artikel 39, lid 1, genoemde termijn.
6. Wanneer artikel 4, lid 2, en/of artikel 18, lid 3, en/of artikel 51
van toepassing zijn:
— wordt de berekening van de in dit artikel bedoelde verminderingen
gebaseerd op het op grond van artikel 4, lid 2, en/of artikel 18, lid3, en/of artikel 51 verschuldigde restitutiebedrag;
— mag het bedrag van de op grond van dit artikel toegepaste restitu-
tieverminderingen niet hoger zijn dan het op grond van artikel 4, lid2, en/of artikel 18, lid 3, en/of artikel 51 verschuldigde restitutiebe-
drag.
HOOFDSTUK 2
Sancties en terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen
Artikel 51
1. Wanneer wordt vastgesteld dat een exporteur, in het kader van het
toekennen van restitutie, een hogere uitvoerrestitutie heeft gevraagddan de geldende, is de verschuldigde restitutie voor de betreffendeuitvoer gelijk aan de voor de werkelijke uitvoer geldende restitutie,verminderd met een bedrag dat gelijk is aan:
a) de helft van het verschil tussen de gevraagde restitutie en de
geldende restitutie voor het daadwerkelijk uitgevoerde product;
b) het dubbele van het verschil tussen de gevraagde restitutie en de
geldende restitutie, indien de exporteur opzettelijk onjuiste gegevensheeft verstrekt.
2. Als gevraagde restitutie wordt beschouwd het bedrag dat is bere-
kend aan de hand van de op grond van artikel 5 of van artikel 26, lid 2,
verstrekte gegevens. Wanneer de restitutievoet verschilt naar gelangvan de bestemming, wordt het gedifferentieerde gedeelte van degevraagde restitutie berekend aan de hand van de op grond van artikel49 verstrekte gegevens over hoeveelheid, gewicht en bestemming.
3. De in lid 1, onder a), bedoelde sanctie wordt niet toegepast:
a) in geval van overmacht;
b) in uitzonderlijke gevallen waarin de exporteur vaststelt dat de
gevraagde restitutie te hoog is en hij dit op eigen initiatief onmid-dellijk en schriftelijk aan de bevoegde autoriteiten meldt, tenzij debevoegde autoriteiten zelf de exporteur ervan in kennis hebben
gesteld dat zij voornemens zijn diens aanvraag te onderzoeken of
de exporteur langs een andere weg kennis heeft gekregen van ditvoornemen of de bevoegde autoriteiten reeds de onregelmatigheidvan de gevraagde restitutie hebben vastgesteld;
c) indien het duidelijk gaat om een vergissing wat de gevraagde resti-
tutie betreft en de bevoegde autoriteit dat heeft erkend;
d) indien de restitutieaanvraag is ingediend overeenkomstig het
bepaalde in Verordening (EG) nr. 1222/94, en met name in artikel3, lid 2, van die verordening, en de restitutie is berekend op basisvan de gemiddelde hoeveelheden die in een gegeven periode zijn
gebruikt;
e) in geval van aanpassingen van het gewicht voor zover de gewichts-
afwijking aan een verschil in de toegepaste weegmethode is toe te
schrijven.
4. Indien de in lid 1, onder a) of b), bedoelde vermindering een
negatief bedrag oplevert, is dit negatieve bedrag verschuldigd door deexporteur.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 54
▼B
5. Wanneer de bevoegde autoriteiten vaststellen dat de gevraagde
restitutie onjuist was en de uitvoer niet is geschied, zodat verminderingvan de restitutie niet mogelijk is, betaalt de exporteur een bedrag dat
gelijk is aan het in lid 1, onder a), respectievelijk b), bedoelde sanctie-
bedrag dat van toepassing zou zijn indien de uitvoer zou hebbenplaatsgevonden. Wanneer de restitutievoet varieert naar gelang van debestemming, wordt, tenzij het om een verplichte bestemming gaat, voorde berekening van de gevraagde restitutie en van de toe te passen resti-
tutie de laagste positieve voet of de voet die overeenkomt met de
overeenkomstig artikel 24, lid 2, of artikel 26, lid 4, vermelde bestem-ming, indien die hoger is, in aanmerking genomen.
6. De in de leden 4 en 5 bedoelde bedragen moeten binnen 30 dagen
na de datum van ontvangst van het verzoek tot betaling wordenvoldaan. Indien deze betalingstermijn niet in acht wordt genomen,betaalt de exporteur over de periode die 30 dagen na de datum vanontvangst van het verzoek tot betaling aanvangt en eindigt op de dag
vóór die waarop het gevraagde bedrag wordt betaald, een rente die
aan de hand van de in artikel 52, lid 1, bedoelde rentevoet wordt bere-kend.
7. De sancties worden niet toegepast wanneer alleen wegens de
toepassing van artikel 4, lid 2, artikel 18, lid 3, artikel 35, lid 2, en/ofartikel 50 de gevraagde restitutie hoger is dan de geldende restitutie.
8. De sancties gelden onverminderd de eventueel door de lidstaat
opgelegde aanvullende sancties.
9. De lidstaten mogen afzien van de toepassing van sancties die
60 EUR of minder per aangifte ten uitvoer bedragen.
10. Indien het in de aangifte ten uitvoer of de betalingsaangifte
vermelde product niet door het certificaat wordt gedekt, is geen resti-tutie verschuldigd en is het bepaalde in lid 1 niet van toepassing.
11. Indien de restitutie vooraf is vastgesteld, wordt de sanctie bere-
kend op basis van de restitutievoeten die golden op de dag waarop decertificaataanvraag werd ingediend, zonder rekening te houden met hetverlies van de restitutie ingevolge artikel 4, lid 1, of de verminderingvan de restitutie ingevolge artikel 4, lid 2, of artikel 18, lid 3. Zo nodig
worden deze restitutievoeten op de dag van aanvaarding van de
aangifte ten uitvoer of de betalingsaangifte aangepast.
Artikel 52
1. Onverminderd de verplichting tot betaling van het negatieve
bedrag als bedoeld in artikel 51, lid 4, is de begunstigde verplicht,indien een restitutie ten onrechte is betaald, de ten onrechte ontvangen
bedragen terug te betalen, waaronder begrepen de overeenkomstig
artikel 51, lid 1, geldende sanctiebedragen, vermeerderd met een renteover het tussen de betaling en de terugbetaling verstreken tijdvak.Indien evenwel:
a) de terugbetaling door een nog niet vrijgegeven zekerheid wordt
gewaarborgd, geldt het verbeuren van de zekerheid overeenkomstigartikel 25, lid 1, of artikel 35, lid 1, als teruggave van de verschul-digde bedragen;
b) de zekerheid reeds is vrijgegeven, betaalt de begunstigde het bedrag
van de zekerheid die zou zijn verbeurd, vermeerderd met de renteover de periode vanaf het vrijgeven van de zekerheid tot en met dedag voorafgaande aan die van de betaling.
De bedragen moeten binnen 30 dagen na de datum van ontvangst van
het verzoek tot betaling worden betaald.
Wanneer om terugbetaling wordt gevraagd, mag de lidstaat voor de
berekening van de rente het tijdstip van betaling op de 20e dag na dedatum van de aanvraag stellen.
De toe te passen rentevoet wordt vastgesteld overeenkomstig het natio-
nale recht; de rentevoet mag evenwel niet lager zijn dan die welkewordt toegepast voor terugvorderingen van bedragen in het kader vannationale regelingen.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 55
▼B
Wanneer betalingen ten onrechte zijn gedaan als gevolg van een vergis-
sing van de bevoegde autoriteit, is geen rente verschuldigd of wordthooguit een door de lidstaat vast te stellen bedrag betaald dat met het
ten onrechte behaalde voordeel overeenkomt.
Wanneer de restitutie is betaald aan een cessionaris, zijn de exporteur
en de cessionaris voor de terugbetaling van de ten onrechte uitgekeerdebedragen en van de ten onrechte vrijgegeven zekerheden alsmede voorde betaling van de desbetreffende rente, die met die specifieke uitvoer-transactie verband houden, gezamenlijk en hoofdelijk aansprakelijk. De
aansprakelijkheid van de cessionaris is evenwel beperkt tot het aan hem
uitgekeerde bedrag, vermeerderd met de rente op dat bedrag.
2. De terugbetaalde bedragen, de bedragen berekend overeenkomstig
artikel 51, leden 4 en 5, en de geïnde rente worden aan de betaalor-ganen overgemaakt en door deze in mindering gebracht op deuitgaven van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Land-bouw (EOGFL), onverminderd het bepaalde in artikel 7 van
Verordening (EEG) nr. 595/91 van de Raad (
1).
Indien de betalingstermijn niet in acht wordt genomen, kunnen de
lidstaten, in plaats van terugbetaling te eisen, besluiten dat de tenonrechte uitgekeerde bedragen, de ten onrechte vrijgegeven zekerhedenen de rente die is verschuldigd tot de dag van de verrekening, op laterebetalingen aan de betrokken exporteur in mindering worden gebracht.
De tweede alinea geldt eveneens voor het op grond van artikel 51,
leden 4 en 5, te betalen bedrag.
3. Onverminderd de in artikel 51, lid 9, bedoelde mogelijkheid om
af te zien van de toepassing van sancties voor kleine bedragen, mogende lidstaten afzien van terugvordering van ten onrechte uitgekeerdebedragen, ten onrechte vrijgegeven zekerheden, verschuldigde rente enop grond van artikel 51, lid 4, verschuldigde bedragen, indien het totaalvan deze bedragen niet hoger is dan 60 EUR per aangifte ten uitvoer,
voorzover hun nationale wetgeving bepaalt dat in soortgelijke gevallen
dergelijke bedragen niet worden teruggevorderd.
4. De in lid 1 bedoelde verplichting tot terugbetaling is niet van
toepassing:
a) indien de betaling is verricht als gevolg van een fout van de
bevoegde autoriteiten zelf van de lidstaten of van een anderebetrokken autoriteit, en indien de begunstigde de fout redelijkerwijs
niet kon ontdekken en hij zijnerzijds te goeder trouw heeft gehan-
deld, of
b) indien tussen de dag waarop het definitieve besluit tot toekenning
van de restitutie ter kennis van de begunstigde is gebracht, en dedag waarop een nationale of communautaire autoriteit de begun-
stigde voor het eerst heeft ingelicht over het feit dat de betrokken
betaling niet verschuldigd was, meer dan vier jaar is verstreken.Deze bepaling is alleen van toepassing indien de begunstigde tegoeder trouw heeft gehandeld.
De begunstigde is verantwoordelijk voor de door derden gestelde
handelingen die rechtstreeks of zijdelings betrekking hebben op de
voor de betaling van de restitutie nodige formaliteiten, met inbegrip
van de handelingen van de op internationaal niveau in controle entoezicht gespecialiseerde firma's.
Het bepaalde in dit lid geldt niet voor voorschotten op restituties.
Indien als gevolg van de toepassing van dit lid niet behoeft te wordenterugbetaald, is de in artikel 51, lid 1, onder a), bedoelde administra-tieve sanctie niet van toepassing.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 56
(1) PB L 67 van 14.3.1991, blz. 11.
▼B
TITEL V
SLOTBEPALINGEN
Artikel 53
De lidstaten delen aan de Commissie mede:
— onverwijld, de gevallen waarin artikel 20, lid 1, is toegepast; de
Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis;
— per code van twaalf cijfers, de hoeveelheden producten die in het
kader van de in artikel 4, lid 1, tweede alinea, eerste streepje,artikel 6 en artikel 45 bedoelde gevallen zonder uitvoercertificaatmet vaststelling vooraf van de restitutie zijn uitgevoerd. De codeszijn per sector gegroepeerd. De lidstaten nemen de nodige maatre-
gelen om ervoor te zorgen dat de mededeling uiterlijk de tweede
maand na de maand waarin de uitvoeraangifte is aanvaard, wordtgedaan;
— per code van twaalf cijfers, de hoeveelheden producten, of per code
van acht cijfers, de hoeveelheden goederen die onder de in titel II,hoofdstuk 3, bedoelde voorfinancieringsregeling van restitutie zijngeplaatst. De codes zijn per sector gegroepeerd. De lidstaten nemende nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de mededeling
uiterlijk de tweede maand na de maand waarin de betalingsaangifte
is aanvaard, wordt gedaan.
Artikel 54
1. Verordening (EEG) nr. 3665/87 wordt ingetrokken.Zij blijft evenwel van toepassing
— op de uitvoer waarvoor de aangifte ten uitvoer vóór het van toepas-
sing worden van deze verordening is aanvaard,
en
— in geval van toepassing van Verordening (EEG) nr. 565/80, op de
uitvoer waarvoor de betalingsaangifte vóór het van toepassingworden van de onderhavige verordening is aanvaard.
2. In alle besluiten van de Gemeenschap waarin naar de Verorde-
ningen (EEG) nr. 1041/67, (EEG) nr. 192/75, (EEG) nr. 2730/79,(EEG) nr. 798/80, (EEG) nr. 2570/84, (EEG) nr. 2158/87 en (EEG)nr. 3665/87 of naar bepaalde artikelen van die verordeningen wordt
verwezen, moet deze verwijzing worden beschouwd als een verwijzing
naar deze verordening of de overeenkomstige artikelen van deze veror-dening.
De concordantietabel voor de artikelen van Verordening (EEG) nr.
3665/87 is in bijlage I opgenomen.
Artikel 55
Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende op die
van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
Zij is van toepassing met ingang van 1 juli 1999.Op verzoek van de belanghebbenden is het bepaalde in artikel 7, lid 1,
tweede alinea, en artikel 15, lid 4, van toepassing voor uitvoer waar-
voor de douaneformaliteiten bij uitvoer op of na 19 januari 1998 zijnvervuld.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke lidstaat.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 57
▼M5
▼B
▼B
BIJLAGE I
Concordantietabel
Deze verordening Verordening (EEG) nr. 3665/87
Artikel 1 Artikel 1
Artikel 2 Artikel 2
Artikel 3 —Artikel 4 Artikel 2 bisArtikel 5 Artikel 3Artikel 6 Artikel 3 bisArtikel 7 Artikel 4Artikel 8 Artikel 6Artikel 9 Artikel 6 bis
Artikel 10 Artikel 7
Artikel 11, leden 1, 5 en 6 Artikel 8Artikel 11, leden 2, 3 en 4 Artikel 10Artikel 12 Artikel 9Artikel 13 Artikel 12Artikel 14 Artikel 16Artikel 15 Artikel 17Artikel 16 Artikel 18
Artikel 17 Artikel 19
Artikel 18 Artikel 20Artikel 19 Artikel 21Artikel 20, leden 1, 2 en 3 Artikel 5Artikel 20, lid 4 Artikel 15, lid 2Artikel 21 Artikel 13Artikel 22 Artikel 14Artikel 23 Artikel 15, lid 1
Artikel 24 Artikel 22
Artikel 25 Artikel 23Artikel 26 Artikel 25Artikel 27 Artikel 26Artikel 28, leden 1, 2, 3, 5 en 6 Artikel 27Artikel 29 Artikel 28Artikel 30 Artikel 28 bisArtikel 31 Artikel 29
Artikel 32 Artikel 30
Artikel 33 Artikel 31Artikel 34 Artikel 32Artikel 35 Artikel 33Artikel 36 Artikel 34Artikel 37 Artikel 35Artikel 38 Artikel 36Artikel 39 Artikel 37
Artikel 40 Artikel 38
Artikel 41 Artikel 39Artikel 42 Artikel 40Artikel 43 Artikel 411999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 58
▼B
Deze verordening Verordening (EEG) nr. 3665/87
Artikel 44 Artikel 42
Artikel 45 Artikel 43
Artikel 46 Artikel 44
Artikel 47 Artikel 45
Artikel 48 Artikel 46
Artikel 49, leden 1 tot en met 7 Artikel 47
Artikel 49, lid 9 Artikel 11, lid 2
Artikel 50 Artikel 48
Artikel 51 Artikel 11, lid 1
Artikel 52 Artikel 11, leden 3 tot en met 6
Artikel 53 Artikel 49
Artikel 54 Artikel 50
Artikel 55 Artikel 51
Bijlage I Bijlage I
Bijlage II Bijlage III
Bijlage III Bijlage IV
Bijlage IV
Bijlage V1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 59
▼B
BIJLAGE II
Lijst van in artikel 16, lid 2, onder d), bedoelde derde landen die het
betrokken bedrag pas overmaken na invoer van het product
Algerije
Burundi
Equatoriaal-Guinea
KeniaLesothoMalawi
Malta
Sint-LuciaSenegalTanzania1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 60
▼B
BIJLAGE III
1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 61
▼B
BIJLAGE IV
Lijst van de in artikel 17, onder b) en c), bedoelde derde landen of gebieden
IJsland
Noorwegen
LiechtensteinZwitserland
het eiland Helgoland
AndorraGibraltarCeuta en Melilla
Vaticaanstad
MaltaCyprus
Marokko
TurkijeEstlandLetland
Litouwen
PolenTsjechië
Slowakije
HongarijeRoemeniëBulgarije
Albanië
OekraïneWit-RuslandMoldavië
Rusland
GeorgiëArmenië
Azerbeidzjan
SloveniëKroatiëBosnië-Herzegovina
Servië en Montenegro
de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 62
▼B
BIJLAGE V
Lijst van producten waarvoor artikel 20, lid 4, onder d), van toepassing is
I. De producten als bedoeld in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 3072/95
van de Raad (rijst)
II. De producten als bedoeld in artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 1785/81
(suiker en isoglucose)
III. De producten als bedoeld in artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 1766/92
van de Raad (granen)
IV.
GN-code Rundvlees
0102 Levende runderen
0201 Vlees van runderen, vers of gekoeld
0202 Vlees van runderen, bevroren
02061095 Longhaasjes en omlopen, vers of gekoeld
02062991 Longhaasjes en omlopen, bevroren
V.
GN-code Melk en zuivelproducten
0402 Melk en room, ingedikt of met toegevoegde suiker of
andere zoetstoffen
04039011 t/m
04039039Karnemelk in poeder
04049021 t/m
04049089Bestanddelen van melk
0405 Boter en andere van melk afkomstige vetstoffen
040620 Kaas, geraspt of in poeder
040630 Smeltkaas
04069013 t/m
04069027
Andere kaas/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15004069061 t/m
04069081
04069086 t/m
04069088
VI.
GN-code Wijn
22042962
Tafelwijn, onverpakt/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15022042964
22042965
22042971
22042972
22042975
22042983
22042984
22042994
220429981999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 63
▼B
VII.
GN-codeLandbouwproducten die worden uitgevoerd in de vorm van
goederen die niet onder bijlage II bij het Verdrag vallen
19019091 ---bevattende geen van melk afkomstige vetstoffen,
sacharose, isoglucose, glucose of zetmeel, of bevat-
tende minder dan 1,5 gewichtspercent van melk
afkomstige vetstoffen, minder dan 5 gewichtsper-
centen sacharose (het gehalte aan invertsuiker
daaronder begrepen) of isoglucose, minder dan 5
gewichtspercenten glucose of zetmeel, met uitzonde-
ring van bereidingen in poeder voor menselijke
consumptie van producten bedoeld bij de posten 0401
tot en met 0404
21011292 - - - preparaten op basis van extracten, essences of
concentraten van koffie
21012092 ---o pb asis van extracten, essences en concentraten,
van thee of van maté
35051010 t/m
35051090Dextrine en ander gewijzigd zetmeel
38091010 t/m
38091090Appreteermiddelen, middelen voor het versnellen van
het verfproces of van het fixeren van kleurstoffen,
alsmede andere producten en preparaten op basis van
zetmeel of zetmeelhoudende stoffen1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 64
▼M4
BIJLAGE VI
Voorwaarden voor de erkenning van en de controle op CTF's door de
lidstaten
Hoofdstuk I
Voorwaarden voor erkenning
a) De CTF moet rechtsbevoegdheid hebben en moet zijn ingeschreven in het
handelsregister van de verantwoordelijke lidstaat.
b) In de statuten van de CTF moet de controle en het toezicht op landbouwpro-
ducten op internationaal niveau als één van de doelstellingen zijn vermeld.
c) De CTF moet een internationaal werkterrein hebben, teneinde overal in de
wereld certificeringstaken te kunnen uitvoeren, hetzij via in derde landen
gevestigde dochterbedrijven en/of door bij de lossingswerkzaamheden zelf
aanwezig te zijn met eigen bezoldigde inspecteurs uit het dichtstbijzijnde
regionale kantoor of uit het nationale kantoor in de Gemeenschap of met
plaatselijke vertegenwoordigers die onder het toezicht van de CTF staan.
De in de vorige alinea bedoelde dochterbedrijven moeten voor meer dan de
helft van het kapitaal eigendom zijn van de CTF. Indien buitenlands bezit
van het kapitaal in het betrokken derde land krachtens de nationale wetge-
ving echter wordt beperkt tot 50 % of minder, volstaat de effectieve
controle van het dochterbedrijf om aan het bepaalde in de vorige alinea te
voldoen. Deze effectieve controle moet worden bewezen aan de hand van
passende middelen zoals, inzonderheid, het bestaan van een beheersovereen-
komst, de samenstelling van de raad van bestuur en de directie of
soortgelijke overeenkomsten.
d) De CTF moet aantonen dat het over ervaring op het gebied van de controle
en het toezicht op landbouwproducten en levensmiddelen beschikt. Deze
ervaring moet worden aangetoond door overlegging van bewijzen betreffende
inspecties die in de voorbije drie jaren zijn uitvoerd of nog in uitvoering zijn.
Deze referenties moeten informatie over het type van de uitgevoerde
controles (aard, hoeveelheid producten, plaats van inspectie, enz.) en de
namen en adressen van de instanties die informatie over de aanvrager kunnen
verstrekken, bevatten.
e) De CTF moet voldoen aan de eisen die zijn bepaald in de Europese norm EN
45011, punten 4.1.1, 4.1.2, 4.1.4, 4.2.a) tot en met p), 4.4, 4.5, 4.7, 4.8.1.b)
tot en met f), 4.8.2, 4.9.1, 4.10, 5, 7, 9.4.
f) De financiële situatie van de CTF (kapitaal, omzet, enz.) moet gezond zijn.
Bewijzen van haar financiële gezondheid, alsmede de jaarrekeningen van de
afgelopen drie jaren, met de balans, de winst- en verliesrekening en, indien
wettelijk voorgeschreven, de accountantsverklaring en het directieverslag,moeten worden overgelegd.
g) De administratieve organisatie van de CTF moet een „interneauditeenheid”
omvatten, die de nationale autoriteiten moet bijstaan bij hun controle en
inspectie van de erkende CTF's.
Hoofdstuk II
1.Prestatieverplichtingen van de CTF's
De afgifte van verklaringen door de erkende CTF's vindt plaats onder de
verantwoordelijkheid van deze laatste en volgens de regels van het beroep.
De erkende CTF's moeten bij hun werkzaamheden aan de volgende voor-
waarden voldoen:
a) zij moeten alle mogelijke controles uitvoeren om de identiteit en het
gewicht van de in de verklaringen vermelde producten te controleren;
b) de directie van de CTF moet op passende wijze toezicht houden over de
door het personeel van het bedrijf in de derde landen van bestemming
uitgevoerde controles;
c) de CTF's moeten van elke afgegeven verklaring een dossier bijhouden
waarin bewijzen van de controlewerkzaamheden die zijn uitgevoerd om
tot de in het certificaat vermelde conclusies te komen, zijn opgenomen
(controles van de hoeveelheden en documenten, enz.). De dossiers van
de afgegeven verklaringen moeten gedurende ten minste vijf jaar
worden bewaard;
d) de erkende CTF's moeten de lossingswerkzaamheden controleren met
hun eigen, voldoende gekwalificeerd personeel in vaste dienst of met1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 65
▼M4
plaatselijke, in het land van bestemming gevestigde of werkzame
agenten, of door hun eigen personeel van regionale kantoren of van
een nationaal kantoor in de Gemeenschap ter plaatse te sturen. Op de
activiteiten van de plaatselijke agenten moet op regelmatige basis
toezicht worden uitgeoefend door voldoende gekwalificeerde, perma-
nente personeelsleden van de CTF.
2.Controle op de prestaties van de CTF's
2.1. De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de controle op de grondigheid en de
adequaatheid van de door de CTF's uitgevoerde certificeringstaken.
Vóór de hernieuwing van de driejarige erkenningsperiode voeren de natio-
nale autoriteiten een controlebezoek uit in de statutaire zetel van de CTF.
Wanneer er redelijke twijfel bestaat over de kwaliteit en de juistheid van de
door een bepaalde CTF opgestelde verklaringen, kan de bevoegde autoriteit
in de statutaire zetel van het bedrijf een controle ter plaatse uitvoeren, om
zich ervan te vergewissen dat de in deze bijlage vervatte regels correct
worden toegepast.
Bij de controle van de CTF besteden de lidstaten bijzondere aandacht aan
de werkmethodes en de operationele procedures die de CTF bij de uitvoe-
ring van haar taken toepast, en controleren zij steekproefsgewijs de dossiers
betreffende in het kader van de procedure voor de betaling van restituties
bij het betaalorgaan ingediende verklaringen.
De lidstaten kunnen externe en onafhankelijke accountants aanstellen om
de CTF's in het kader van de in deze bijlage vastgestelde procedure te
controleren.
De lidstaten kunnen alle andere maatregelen treffen die zij voor een
adequate controle op de CTF's noodzakelijk achten.
2.2. De autoriteiten van de lidstaten moeten bij de controle van met verkla-
ringen van CTF's gestaafde aanvragen voor uitvoerrestituties bijzondere
aandacht schenken aan de volgende aspecten van de certificering:
a) zij moeten eisen dat de uitgevoerde werkzaamheden in de verklaringen
worden beschreven en zich ervan vergewissen dat de beschreven werk-
zaamheden volstaan om tot de in de verklaring vermelde conclusies te
komen;
b) zij moeten alle in de overgelegde verklaringen geconstateerde tegenstrij-
digheden nader onderzoeken;
c) zij moeten eisen dat de verklaringen worden afgegeven binnen een voor
het betrokken geval redelijke termijn.
Hoofdstuk III
1. Door erkende CTF's afgegeven verklaringen bevatten niet alleen de
passende informatie die nodig is om de betrokken levering te identificeren
en bijzonderheden betreffende het transportmiddel, en de data van
aankomst en lossing, maar ook een beschrijving van de controles die zijn
uitgevoerd en de methodes die zijn toegepast om de identiteit en het
gewicht van de gecertificeerde producten te verifiëren.
De door de CTF's uitgevoerde controles en verificaties moeten worden
uitgevoerd bij het lossen, dat kan plaatsvinden tijdens of na het vervullen
van de douaneformaliteiten voor invoer. In uitzonderlijke en naar behoren
gemotiveerde gevallen mogen de controles en verificaties voor de afgifte
van verklaringen worden uitgevoerd binnen zes maanden na de datum
waarop de goederen zijn gelost en in de verklaring moet worden aange-
geven welke handelingen zijn uitgevoerd om de feiten te verifiëren.
2. Voor verklaringen van lossing en invoer (artikel 16, lid 1, onder b)), moet
de certificering ook de verificatie omvatten dat de goederen door de doua-
nediensten voor definitieve invoer zijn ingeklaard. Bij deze controle moet
een duidelijk verband blijken tussen het betrokken douanedocument van
invoer of de inklaringsprocedure en de betrokken transactie.
3. De erkende CTF's moeten onafhankelijk zijn van de partijen die bij de te
controleren transactie betrokken zijn. Met name mag noch de CTF die de
inspectie met betrekking tot een bepaalde transactie uitvoert, noch enige tot
dezelfde groep behorende dochterfirma, aan de transactie deelnemen als
exporteur, douane-expediteur, vervoerder, consignatiehouder of entrepot-
houder of in welke andere hoedanigheid dan ook die aanleiding tot een
belangenconflict zou kunnen geven.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 66
▼M4
BIJLAGE VII
1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 67
▼M4
BIJLAGE VIII
Voorwaarden waaraan moet worden voldaan door officiële agentschappen
van de lidstaten die met het oog op de toepassing van artikel 16, lid 2, onder
b), in derde landen zijn gevestigd
1. Het officiële agentschap besluit de verklaring van lossing af te geven op
basis van een of meer van de volgende documenten:
— douanedocumenten van invoer, met inbegrip van een computeruitdraai,
indien deze als dusdanig is erkend;
— nationale havendocumenten en andere door een officiële instantie afge-
geven documenten;
— verklaring van de kapitein of van het transportbedrijf;— andere door de importeur verstrekte ontvangstbewijzen.
2. De officiële agentschappen van de lidstaten geven verklaringen van lossing af
die als volgt luiden:
Hierbij wordt bevestigd dat … (beschrijving van de goederen, hoeveelheid en
verpakking) op … (datum van lossing) zijn gelost in… (plaats van lossing/
naam van de stad).
Bovendien wordt bevestigd dat het product de plaats van lossing heeft
verlaten of, althans, dat het product, voorzover ons bekend is, achteraf niet
is geladen om opnieuw te worden uitgevoerd.
De verklaring wordt afgegeven op basis van de volgende documenten:
(lijst van de overgelegde documenten op basis waarvan het agentschap de
verklaring heeft afgegeven).
Datum en plaats van handtekening, handtekening en stempel van het officiële
agentschap.
3. Het officiële agentschap dat verklaringen van lossing afgeeft, houdt een
register en de dossiers van alle afgegeven verklaringen bij, waarin wordt
genoteerd op basis van welke documenten de verklaringen zijn afgegeven.1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 68
▼M4
BIJLAGE IX
1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 69
▼M4
BIJLAGE X
Lijst van de in artikel 16 sexies bedoelde centrale instanties van de lidstaten
Lidstaat Centrale instantie
België Belgisch interventie- en restitutiebureau (BIRB)
Bureau d'intervention et de restitution belge (BIRB)
Frankrijk Commission interministérielle d'agrément (CIA) des sociétés de
contrôle et de surveillance — Direction générale des douanes et
droits indirects (DGDDI)
Luxemburg Ministère de l'agriculture, de la viticulture et du développement
rural
Griekenland Ministère de l'agriculture — OPEKEPESpanje Ministerio de Agricultura, Pesca y Alimentación — Fondo Español
de Garantía Agraria (FEGA)
Portugal Ministério da Agricultura, do Desenvolvimento Rural e das PescasItalië Agenzia delle Dogane — Servizio Autonomo Interventi Settore
Agricolo (SAISA)
Denemarken Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri-, Direktoratet for
FødevareErhverv
Ierland Department of Agriculture and Food
Verenigd Koninkrijk Rural Payments Agency (RPA)Duitsland Bundesministerium der Finanzen — Hauptzollamt Hamburg-JonasNederland Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij
Oostenrijk Bundesministerium für Finanzen
Finland Ministry of Agriculture and ForestryZweden Swedish Board of Agriculture1999R0800 — NL — 15.03.2003 — 007.001 — 70
▼C3
▼M4