02015R2446 — NL — 01.05.2016 — 000.003

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) 2015/2446 VAN DE COMMISSIE

van 28 juli 2015

tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad met nadere regels betreffende een aantal bepalingen van het douanewetboek van de Unie







TITEL I

ALGEMENE BEPALINGEN







HOOFDSTUK 1

Toepassingsgebied van de douanewetgeving, missie van de douane en definities

Artikel 1

Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

1. landbouwpolitieke maatregel: de bepalingen betreffende invoer- en uitvoerverrichtingen ten aanzien van producten die onder bijlage 71-02, punten 1, 2 en 3, vallen;

2. ATA-carnet: een internationaal douanedocument voor tijdelijke invoer, afgegeven in het kader van de ATA-overeenkomst of de overeenkomst van Istanbul;

3. ATA-overeenkomst: de douaneovereenkomst inzake het carnet ATA voor de tijdelijke invoer van goederen, gedaan te Brussel op 6 december 1961;

4. overeenkomst van Istanbul: de overeenkomst inzake tĳdelĳke invoer, gedaan te Istanbul op 26 juni 1990;

5. bagage: alle goederen die op enigerlei wijze worden vervoerd in samenhang met een reis van een natuurlijke persoon;

6. wetboek: Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie;

7. EU-luchthaven: een luchthaven in het douanegebied van de Unie;

8. EU-haven: een zeehaven in het douanegebied van de Unie;

9. overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer: de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer ( 1 );

10. land dat deelneemt aan het gemeenschappelijk douanevervoer: elk ander land dan een lidstaat van de Unie dat partij is bij de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer;

11. derde land: een land of gebied buiten het douanegebied van de Unie;

12. CPD-carnet: een internationaal douanedocument voor de tijdelijke invoer van vervoermiddelen, afgegeven in overeenstemming met de overeenkomst van Istanbul;

13. douanekantoor van vertrek: het douanekantoor waar de douaneaangifte tot plaatsing van goederen onder een regeling douanevervoer wordt aanvaard;

14. douanekantoor van bestemming: het douanekantoor waar de onder een regeling douanevervoer geplaatste goederen worden aangebracht om de regeling te beëindigen;

15. douanekantoor van eerste binnenkomst: het douanekantoor dat bevoegd is voor het douanetoezicht op de plaats waar het vervoermiddel waarmee de goederen worden vervoerd, aankomt in het douanegebied van de Unie vanuit een gebied buiten dat douanegebied;

16. douanekantoor van uitvoer: het douanekantoor waar de aangifte tot uitvoer of de aangifte tot wederuitvoer wordt ingediend voor goederen die het douanegebied van de Unie verlaten;

17. douanekantoor van plaatsing: het douanekantoor dat is vermeld in de vergunning voor een bijzondere regeling zoals bedoeld in artikel 211, lid 1, van het wetboek, en dat gemachtigd is om goederen voor een bijzondere regeling vrij te geven;

18. registratie- en identificatienummer van marktdeelnemer (Economic Operators Registration and Identification number of EORI-nummer): een identificatienummer dat uniek is in het douanegebied van de Unie en door een douaneautoriteit aan een marktdeelnemer of een andere persoon wordt toegekend om hem voor douanedoeleinden te registreren;

19. exporteur:

a) de in het douanegebied van de Unie gevestigde persoon die, op het tijdstip waarop de aangifte wordt aanvaard, het contract heeft met de geadresseerde in het derde land en de macht heeft om te beslissen dat de goederen naar een bestemming buiten het douanegebied van de Unie zullen worden gebracht,

b) de particulier die de uit te voeren goederen bij zich draagt wanneer deze goederen deel uitmaken van zijn persoonlijke bagage,

c) in andere gevallen, de in het douanegebied van de Unie gevestigde persoon die de macht heeft om te beslissen dat de goederen naar een bestemming buiten het douanegebied van de Unie zullen worden gebracht;

20. algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen: de beginselen waarvoor in een land op een bepaald tijdstip een algemene consensus of ruime gezaghebbende steun bestaat ten aanzien van welke economische middelen en verplichtingen als activa en passiva moeten worden geboekt, welke wijzigingen in de activa en passiva dienen te worden geregistreerd, hoe de activa en passiva en de wijzigingen daarvan moeten worden gemeten, welke gegevens openbaar moeten worden gemaakt en hoe deze openbaarmaking dient te geschieden, alsmede welke financiële staten moeten worden opgemaakt;

21. goederen zonder handelskarakter:

a) goederen die deel uitmaken van een door een particulier aan een particulier gerichte zending, wanneer de zending:

i) een incidenteel karakter draagt,

ii) goederen bevat die uitsluitend bestemd zijn voor persoonlijk gebruik door de geadresseerde dan wel voor gebruik door leden van zijn gezin, mits uit de aard of de hoeveelheid van de goederen geen commerciële bijbedoelingen blijken,

iii) zonder enige vorm van betaling door de afzender aan de geadresseerde wordt gezonden;

b) goederen die deel uitmaken van de persoonlijke bagage van reizigers, waarbij sprake is van:

i) een incidenteel karakter, en

ii) uitsluitend goederen die bestemd zijn voor persoonlijk gebruik door de reiziger dan wel voor gebruik door leden van zijn gezin, of goederen bestemd om als geschenk te worden aangeboden, mits uit de aard en de hoeveelheid van de goederen blijkt dat zij niet om commerciële redenen worden in- of uitgevoerd;

22. masterreferentienummer (MRN): het door de bevoegde douaneautoriteit toegekende registratienummer aan aangiften of kennisgevingen zoals bedoeld in artikel 5, punten 9 tot en met 14, van het wetboek, aan TIR-operaties of aan bewijzen van de douanestatus van Uniegoederen;

23. aanzuiveringstermijn: de termijn waarbinnen goederen die onder een bijzondere regeling zijn geplaatst, met uitzondering van douanevervoer, of veredelingsproducten onder een volgende douaneregeling moeten worden geplaatst, moeten worden vernietigd, uit het douanegebied van de Unie moeten worden gebracht of de voorgeschreven bijzondere bestemming moeten krijgen. In het geval van passieve veredeling is de aanzuiveringstermijn de termijn waarbinnen tijdelijk uitgevoerde goederen in de vorm van veredelingsproducten opnieuw in het douanegebied van de Unie kunnen worden ingevoerd en in het vrije verkeer worden gebracht, teneinde in aanmerking te kunnen komen voor volledige of gedeeltelijke vrijstelling van invoerrechten;

24. goederen in postzendingen: andere goederen dan brievenpost, die deel uitmaken van een postpakket of collo en door of onder de verantwoordelijkheid van een postaanbieder worden vervoerd overeenkomstig de bepalingen van het Wereldpostverdrag, dat op 10 juli 1984 onder auspiciën van de Verenigde Naties tot stand is gekomen;

25. postaanbieder: een exploitant die is gevestigd in en aangewezen door een lidstaat om de onder het Wereldpostverdrag vallende internationale diensten te verlenen;

26. brievenpost: brieven, briefkaarten, braillestukken en van invoer- of uitvoerrechten vrijgesteld drukwerk;

27. passieve veredeling IM/EX: de invoer van uit equivalente goederen verkregen veredelingsproducten in het kader van de regeling passieve veredeling voorafgaand aan de uitvoer van de goederen die zij vervangen zoals bedoeld in artikel 223, lid 2, onder d), van het wetboek;

28. passieve veredeling EX/IM: de uitvoer van Uniegoederen in het kader van de regeling passieve veredeling voorafgaand aan de invoer van veredelingsproducten;

29. actieve veredeling EX/IM: de uitvoer van uit equivalente goederen verkregen veredelingsproducten in het kader van de regeling actieve veredeling voorafgaand aan de invoer van de goederen die zij vervangen zoals bedoeld in artikel 223, lid 2, onder c), van het wetboek;

30. actieve veredeling IM/EX: de invoer van niet-Uniegoederen in het kader van de regeling actieve veredeling voorafgaand aan de uitvoer van veredelingsproducten;

31. particulier: natuurlijke persoon die geen als zodanig handelende belastingplichtige is zoals omschreven in Richtlijn 2006/112/EG van de Raad;

32. publiek douane-entrepot type I: een publiek douane-entrepot waar de verantwoordelijkheden zoals bedoeld in artikel 242, lid 1, van het wetboek, berusten bij de houder van de vergunning en de houder van de regeling;

33. publiek douane-entrepot type II: een publiek douane-entrepot waar de verantwoordelijkheden zoals bedoeld in artikel 242, lid 2, van het wetboek, berusten bij de houder van de regeling;

34. enkel vervoersdocument: in de context van douanestatus, een in een lidstaat afgegeven vervoersdocument voor het vervoer van de goederen vanaf de plaats van vertrek in het douanegebied van de Unie tot de plaats van bestemming in dat gebied onder verantwoordelijkheid van de vervoerder die het document heeft afgegeven;

35. gebied met een bijzonder fiscaal regime: een deel van het douanegebied van de Unie waar de bepalingen van Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde of van Richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van Richtlijn 92/12/EEG niet van toepassing zijn;

36. controlekantoor:

a) in geval van tijdelijke opslag zoals bedoeld in titel IV van het wetboek of in geval van andere bijzondere regelingen dan douanevervoer zoals bedoeld in titel VII van het wetboek, het in de vergunning vermelde douanekantoor dat toeziet op de tijdelijke opslag van de goederen of de bijzondere regeling in kwestie;

b) in geval van een vereenvoudigde douaneaangifte zoals bedoeld in artikel 166 van het wetboek, gecentraliseerde vrijmaking zoals bedoeld in artikel 179 van het wetboek of inschrijving in de administratie zoals bedoeld in artikel 182 van het wetboek, het in de vergunning vermelde douanekantoor dat toeziet op de plaatsing van de goederen onder de douaneregeling in kwestie;

37. TIR-overeenkomst: de douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR, gedaan te Genève op 14 november 1975;

38. TIR-operatie: de overbrenging van goederen binnen het douanegebied van de Unie overeenkomstig de TIR-overeenkomst;

39. overlading: het omladen van producten en goederen die zich aan boord van het ene vervoermiddel bevinden, op of in een ander vervoermiddel;

40. reiziger: een natuurlijke persoon die:

a) het douanegebied van de Unie tijdelijk binnenkomt en daar niet zijn gewone verblijfplaats heeft, of

b) terugkeert naar het douanegebied van de Unie, waar hĳ zĳn gewone verblĳfplaats heeft, na tĳdelĳk buiten dat gebied te hebben verbleven, of

c) het douanegebied van de Unie, waar hĳ zĳn gewone verblĳfplaats heeft, tijdelijk verlaat, of

d) het douanegebied van de Unie, waar hĳ niet zĳn gewone verblĳfplaats heeft, na een tĳdelĳk verblĳf verlaat;

41. resten en afval:

a) goederen of producten die zijn ingedeeld als resten en afval in overeenstemming met de gecombineerde nomenclatuur, of

b) in de context van bijzondere bestemming of actieve veredeling, goederen of producten die bij een veredelingshandeling zijn ontstaan, geen of slechts geringe economische waarde hebben en niet kunnen worden gebruikt zonder verdere verwerking;

42. laadbord: een constructie op de vloer waarvan een bepaalde hoeveelheid goederen kan worden bijeengeplaatst teneinde als een eenheid te worden behandeld met het oog op het vervoer, het laden en lossen of het opstapelen met behulp van mechanische werktuigen. Deze constructie bestaat uit ofwel twee door verbindingsstukken aan elkaar bevestigde vloeren ofwel een op poten rustende vloer; de totale hoogte is zo gering mogelijk, doch voldoende voor het vervoer en voor het laden en lossen met vorkheftrucks of hefwagens; een laadbord kan al dan niet zijn voorzien van een bovenbouw;

43. EU-fabrieksschip: een vaartuig dat in een tot het douanegebied van de Unie behorend deel van het grondgebied van een lidstaat is geregistreerd, de vlag van een lidstaat voert en geen zeevisserijproducten vangt maar wel aan boord verwerkt;

44. EU-vissersvaartuig: een vaartuig dat in een tot het douanegebied van de Unie behorend deel van het grondgebied van een lidstaat is geregistreerd, de vlag van een lidstaat voert, en zeevisserijproducten vangt en eventueel ook aan boord verwerkt;

45. lijndienst: een dienst waarbij goederen per schip worden vervoerd uitsluitend tussen EU-havens en het schip van of naar geen enkele plaats buiten het douanegebied van de Unie of in een vrije zone in een EU-haven vaart of een dergelijke plaats aandoet.







HOOFDSTUK 2

Rechten en plichten van personen in het kader van de douanewetgeving







Afdeling 1

Informatieverstrekking







Onderafdeling 1

Gemeenschappelijke gegevensvereisten voor de uitwisseling en de opslag van informatie

Artikel 2

Gemeenschappelijke gegevensvereisten

(Artikel 6, lid 2, van het wetboek)

1. Voor de uitwisseling en de opslag van informatie die voor aanvragen en beschikkingen vereist is, gelden de in bijlage A vastgestelde gemeenschappelijke gegevensvereisten.

2. Voor de uitwisseling en de opslag van informatie die voor aangiften, kennisgevingen en bewijs van douanestatus vereist is, gelden de in bijlage B vastgestelde gemeenschappelijke gegevensvereisten.

▼M1

3. Tot de datum waarop de eerste fase van de upgrade van het BTI-systeem (bindende tariefinlichtingen) en het Surveillance 2-systeem zoals bedoeld in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/255/EU is uitgerold, is in afwijking van lid 1 van dit artikel kolom 1a van bijlage A bij deze verordening niet van toepassing en zijn de respectieve gegevensvereisten die zijn vastgesteld in de bijlagen 2-5 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341 van de Commissie ( 2 ), van toepassing.

Tot de datum van de upgrade van het AEO-systeem zoals bedoeld in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/255/EU is in afwijking van lid 1 van dit artikel kolom 2 van bijlage A bij deze verordening niet van toepassing en zijn de respectieve gegevensvereisten die zijn vastgesteld in de bijlagen 6 en 7 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341, van toepassing.

4. Wat de IT-systemen betreft die in bijlage 1 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341 zijn opgenomen, zijn in afwijking van lid 2 van dit artikel de gemeenschappelijke gegevensvereisten die in bijlage B bij deze verordening zijn vastgesteld, niet van toepassing tot de respectieve datums van de uitrol of de upgrade van de relevante IT-systemen zoals bedoeld in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/255/EU.

Wat de IT-systemen betreft die in bijlage 1 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341 zijn opgenomen, zijn de uitwisseling en de opslag van informatie die voor aangiften, kennisgevingen en bewijs van douanestatus vereist is, onderworpen aan de gegevensvereisten die in bijlage 9 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341 zijn vastgesteld, tot de respectieve datums van de uitrol of de upgrade van de relevante IT-systemen zoals bedoeld in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/255/EU.

Wanneer de gegevensvereisten voor de uitwisseling en de opslag van informatie die voor aangiften, kennisgevingen en bewijs van douanestatus vereist is, niet zijn vastgesteld in bijlage 9 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341, dragen de lidstaten er zorg voor dat de respectieve gegevensvereisten waarborgen dat de bepalingen betreffende deze aangiften, kennisgevingen en bewijs van douanestatus kunnen worden toegepast.

5. Tot de datum van de uitrol van het DWU-systeem Douanebeschikkingen zoals bedoeld in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/255/EU kunnen de douaneautoriteiten besluiten dat passende alternatieve gegevensvereisten voor de in bijlage A bij deze verordening vastgestelde vereisten van toepassing zijn op de volgende aanvragen en vergunningen:

a) aanvragen en vergunningen voor de vereenvoudiging van de bepaling van bedragen die deel uitmaken van de douanewaarde van de goederen;

b) aanvragen en vergunningen voor doorlopende zekerheidstellingen;

c) aanvragen en vergunningen voor uitstel van betaling;

d) aanvragen en vergunningen voor het beheer van opslagruimten voor tijdelijke opslag zoals bedoeld in artikel 148 van het wetboek;

e) aanvragen en vergunningen voor lijndiensten;

f) aanvragen en vergunningen voor toegelaten afgever;

g) aanvragen en vergunningen voor de status van erkende weger van bananen;

h) aanvragen en vergunningen voor zelfbeoordeling;

i) aanvragen en vergunningen voor de status van toegelaten geadresseerde voor TIR-operaties;

j) aanvragen en vergunningen voor de status van toegelaten afzender voor Uniedouanevervoer;

k) aanvragen en vergunningen voor de status van toegelaten geadresseerde voor Uniedouanevervoer;

l) aanvragen en vergunningen voor het gebruik van een verzegeling van een bijzonder model;

m) aanvragen en vergunningen voor het gebruik van een aangifte voor douanevervoer met beperkte gegevensset;

n) aanvragen en vergunningen voor het gebruik van een elektronisch vervoersdocument als douaneaangifte.

6. Wanneer een lidstaat in overeenstemming met lid 5 besluit dat alternatieve gegevensvereisten van toepassing zijn, draagt hij er zorg voor dat deze alternatieve gegevensvereisten hem in staat stellen na te gaan of de voorwaarden voor het verlenen van de vergunning in kwestie vervuld zijn en dat ten minste de volgende vereisten gelden:

a) de identificatie van de aanvrager/houder van de vergunning (gegevenselement 3/2 Identificatie aanvrager/houder van de vergunning of beschikking of, wanneer er geen geldig EORI-nummer van de aanvrager voorhanden is, gegevenselement 3/1 Aanvrager/houder van de vergunning of beschikking);

b) het soort aanvraag of vergunning (gegevenselement 1/1 Code soort aanvraag/beschikking);

c) het gebruik van de vergunning in een of meer lidstaten (gegevenselement 1/4 Geografische geldigheid — Unie), indien van toepassing.

7. Tot de datum van de uitrol van het DWU-systeem Douanebeschikkingen kunnen de douaneautoriteiten voor de volgende regelingen toestaan dat de gegevensvereisten voor aanvragen en vergunningen die zijn vastgesteld in bijlage 12 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341, van toepassing zijn in plaats van de gegevensvereisten die zijn vastgesteld in bijlage A bij deze verordening:

a) aanvragen en vergunningen voor het gebruik van de vereenvoudigde aangifte;

b) aanvragen en vergunningen voor gecentraliseerde vrijmaking;

c) aanvragen en vergunningen voor inschrijving in de administratie van de aangever;

d) aanvragen en vergunningen voor het gebruik van de regeling actieve veredeling;

e) aanvragen en vergunningen voor het gebruik van de regeling passieve veredeling;

f) aanvragen en vergunningen voor het gebruik van de regeling bijzondere bestemming;

g) aanvragen en vergunningen voor het gebruik van de regeling tijdelijke invoer;

h) aanvragen en vergunningen voor het beheer van opslagruimten voor de opslag in een douane-entrepot;

8. Niettegenstaande lid 7 bevat de douaneaangifte, wanneer een aanvraag voor een vergunning gebaseerd is op een douaneaangifte overeenkomstig artikel 163, lid 1, van deze verordening, tot de datums van de uitrol van het DWU-systeem Geautomatiseerd uitvoersysteem (AES) of van de upgrade van de nationale invoersystemen de volgende gegevens:

a) Gemeenschappelijke gegevensvereisten voor alle regelingen:

— de aard van de veredeling of het gebruik van de goederen,

— de technische omschrijving van de goederen en/of veredelingsproducten en de wijze van identificatie,

— de voorziene aanzuiveringstermijn,

— het voorgestelde kantoor van aanzuivering (niet voor bijzondere bestemming), en

— de plaats van veredeling of gebruik.

b) Specifieke gegevensvereisten voor actieve veredeling:

— de codes van de economische voorwaarden zoals bedoeld in het aanhangsel van bijlage 12 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341,

— het geraamde opbrengstpercentage of de wijze waarop dat percentage moet worden vastgesteld, en

— of het bedrag aan invoerrechten moet worden berekend overeenkomstig artikel 86, lid 3, van het wetboek („ja” of „neen” vermelden).

▼B







Onderafdeling 2

Registratie van personen bij de douaneautoriteiten

Artikel 3

Gegevens in het EORI-bestand

(Artikel 6, lid 2, van het wetboek)

Bij de registratie van een persoon verzamelen en bewaren de douaneautoriteiten de in bijlage 12-01 vastgestelde gegevens betreffende die persoon. Deze gegevens vormen het EORI-bestand.

▼M1

In afwijking van de eerste alinea zijn de in bijlage 12-01 opgenomen gemeenschappelijke gegevensvereisten niet van toepassing tot de datum van de upgrade van het EORI-systeem zoals vastgesteld in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/255/EU.

Tot de datum van de upgrade van het EORI-systeem verzamelen en bewaren de lidstaten de volgende gegevens zoals opgenomen in aanhangsel E van bijlage 9 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341, die het EORI-bestand vormen:

a) de gegevens die zijn vermeld in de punten 1 tot en met 4 van aanhangsel E van bijlage 9 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341;

b) indien door nationale systemen vereist, de gegevens die zijn vermeld in de punten 5 tot en met 12 van aanhangsel E van bijlage 9 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341.

De lidstaten uploaden de in overeenstemming met de derde alinea van dit artikel verzamelde gegevens op regelmatige basis naar het EORI-systeem.

In afwijking van de tweede en derde alinea van dit artikel kunnen de lidstaten ervoor kiezen of zij het in bijlage 12-01, titel I, hoofdstuk 3, punt 4 vermelde gegevenselement verzamelen. Wanneer dat element door de lidstaten wordt verzameld, wordt het zo snel mogelijk na de upgrade van het EORI-systeem naar dat systeem geüpload.

▼B

Artikel 4

Indiening van gegevens voor EORI-registratie

(Artikel 6, lid 4, van het wetboek)

De douaneautoriteiten kunnen toestaan dat personen de voor de EORI-registratie vereiste gegevens indienen met behulp van andere middelen dan elektronischegegevensverwerkingstechnieken.

Artikel 5

Niet in het douanegebied van de Unie gevestigde marktdeelnemers

(Artikel 22, lid 2, en artikel 9, lid 2, van het wetboek)

1. Een marktdeelnemer die niet in het douanegebied van de Unie gevestigd is, dient zich te registreren voordat hij:

a) in het douanegebied van de Unie een andere dan een van de volgende douaneaangiften indient:

i) een douaneaangifte overeenkomstig de artikelen 135 tot en met 144;

ii) een douaneaangifte om goederen onder de regeling tijdelijke invoer te plaatsen of een aangifte tot wederuitvoer om deze regeling aan te zuiveren;

iii) een douaneaangifte in het kader van de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer ( 3 ), ingediend door een marktdeelnemer die is gevestigd in een land dat deelneemt aan het gemeenschappelijk douanevervoer;

iv) een douaneaangifte in het kader van de regeling Uniedouanevervoer, ingediend door een marktdeelnemer die is gevestigd in Andorra of San Marino;

b) een summiere aangifte bij uitgaan of bij binnenbrengen indient in het douanegebied van de Unie;

c) een aangifte tot tijdelijke opslag indient in het douanegebied van de Unie;

d) optreedt als een vervoerder met het oog op vervoer over zee, over de binnenwateren of door de lucht;

e) optreedt als een vervoerder die is aangesloten op het douanesysteem en een van de kennisgevingen wenst te ontvangen waarin de douanewetgeving voorziet in verband met de indiening of de wijziging van de summiere aangifte bij binnenbrengen.

2. Niettegenstaande lid 1, onder a), ii), dienen marktdeelnemers die niet in het douanegebied van de Unie gevestigd zijn, zich bij de douaneautoriteiten te registreren voordat zij een douaneaangifte indienen om goederen onder de regeling tijdelijke invoer te plaatsen dan wel een aangifte tot wederuitvoer indienen om deze regeling aan te zuiveren, wanneer registratie vereist is om gebruik te maken van het gemeenschappelijke systeem voor het beheer van zekerheden.

3. Niettegenstaande lid 1, onder a), iii), dienen marktdeelnemers die gevestigd zijn in een land dat deelneemt aan het gemeenschappelijk douanevervoer, zich bij de douaneautoriteiten te registreren voordat zij een douaneaangifte indienen in het kader van de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer, wanneer die aangifte wordt ingediend in plaats van een summiere aangifte bij binnenbrengen of wordt gebruikt als een aangifte vóór vertrek.

4. Niettegenstaande lid 1, onder a), iv), dienen marktdeelnemers die in Andorra of San Marino gevestigd zijn, zich bij de douaneautoriteiten te registreren voordat zij een douaneaangifte indienen in het kader van de regeling Uniedouanevervoer, wanneer die aangifte wordt ingediend in plaats van een summiere aangifte bij binnenbrengen of wordt gebruikt als een aangifte vóór vertrek.

5. In afwijking van lid 1, onder d), dient een marktdeelnemer die optreedt als een vervoerder met het oog op vervoer over zee, over de binnenwateren of door de lucht, zich niet bij de douaneautoriteiten te registreren wanneer hem een uniek derdeland-identificatienummer is toegekend in het kader van een door de Unie erkend partnerschapsprogramma met het bedrijfsleven van een derde land.

6. Wanneer registratie vereist is overeenkomstig dit artikel, dient dit te gebeuren bij de douaneautoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de plaats waar de marktdeelnemer een aangifte indient of een beschikking aanvraagt.

Artikel 6

Andere personen dan marktdeelnemers

(Artikel 9, lid 3, van het wetboek)

1. Andere personen dan marktdeelnemers dienen zich te registreren bij de douaneautoriteiten wanneer een van de volgende voorwaarden is vervuld:

a) deze registratie is vereist krachtens de wetgeving van een lidstaat;

b) de persoon verricht handelingen waarvoor een EORI-nummer moet worden verstrekt overeenkomstig bijlage A of bijlage B.

2. In afwijking van lid 1 is registratie niet vereist wanneer een andere persoon dan een marktdeelnemer slechts incidenteel een douaneaangifte indient en de douaneautoriteiten zulks gerechtvaardigd achten.

Artikel 7

Ongeldigverklaring van een EORI-nummer

(Artikel 9, lid 4, van het wetboek)

1. De douaneautoriteiten verklaren een EORI-nummer ongeldig in elk van de volgende gevallen:

a) op verzoek van de geregistreerde persoon;

b) wanneer de douaneautoriteit er kennis van heeft dat de geregistreerde persoon de activiteiten waarvoor de registratie vereist was, heeft gestaakt.

2. De douaneautoriteit registreert de datum van ongeldigverklaring van het EORI-nummer en deelt deze mee aan de geregistreerde persoon.







Afdeling 2

Beschikkingen betreffende de toepassing van de douanewetgeving







Onderafdeling 1

Het recht om te worden gehoord

Artikel 8

Termijn voor het recht om te worden gehoord

(Artikel 22, lid 6, van het wetboek)

1. De termijn waarbinnen de aanvrager zijn standpunt kenbaar kan maken voordat een voor hem ongunstige beschikking wordt gegeven, bedraagt 30 dagen.

2. Niettegenstaande lid 1 kunnen de douaneautoriteiten, wanneer de beschikking betrekking heeft op de resultaten van de controle van goederen waarvoor geen summiere aangifte, aangifte tot tijdelijke opslag, aangifte tot wederuitvoer of douaneaangifte is ingediend, eisen dat de betrokkene zijn standpunt kenbaar maakt binnen 24 uur.

Artikel 9

Wijze van mededeling van de gronden

(Artikel 6, lid 3, onder a), van het wetboek)

Wanneer de in artikel 22, lid 6, eerste alinea, van het wetboek bedoelde mededeling wordt gedaan als onderdeel van het verificatie- of controleproces, kan zij worden verricht met behulp van andere middelen dan elektronischegegevensverwerkingstechnieken.

Wanneer voor de indiening van de aanvraag of de mededeling van de beschikking andere middelen dan elektronischegegevensverwerkingstechnieken zijn gebruikt, kan de mededeling met behulp van dezelfde middelen worden gedaan.

Artikel 10

Uitzonderingen op het recht om te worden gehoord

(Artikel 22, lid 6, tweede alinea, van het wetboek)

De specifieke gevallen waarin de aanvrager niet in de gelegenheid wordt gesteld zijn standpunt kenbaar te maken, zijn de volgende:

a) wanneer de aanvraag voor een beschikking niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 11;

b) wanneer de douaneautoriteiten de persoon die de summiere aangifte bij binnenbrengen heeft ingediend, meedelen dat de goederen niet mogen worden geladen in het geval van containervervoer over zee en van luchtverkeer;

c) wanneer de beschikking betrekking heeft op een mededeling van een besluit van de Commissie aan de aanvrager zoals bedoeld in artikel 116, lid 3, van het wetboek;

d) wanneer een EORI-nummer ongeldig moet worden verklaard.







Onderafdeling 2

Algemene regels betreffende beschikkingen naar aanleiding van aanvragen

Artikel 11

Voorwaarden voor de aanvaarding van een aanvraag

(Artikel 22, lid 2, van het wetboek)

1. Een aanvraag voor een beschikking betreffende de toepassing van de douanewetgeving wordt aanvaard mits de volgende voorwaarden zijn vervuld:

a) de aanvrager is, indien vereist krachtens de regeling waarop de aanvraag ziet, geregistreerd overeenkomstig artikel 9 van het wetboek;

b) de aanvrager is, indien vereist krachtens de regeling waarop de aanvraag ziet, gevestigd in het douanegebied van de Unie;

c) de aanvraag is ingediend bij een douaneautoriteit die is aangewezen voor het in ontvangst nemen van aanvragen in de lidstaat van de bevoegde douaneautoriteit zoals bedoeld in artikel 22, lid 1, derde alinea, van het wetboek;

d) de aanvraag ziet niet op een beschikking met hetzelfde oogmerk als een vorige, tot dezelfde aanvrager gerichte beschikking, die gedurende het jaar voorafgaand aan de aanvraag nietig is verklaard of ingetrokken op grond van het feit dat de aanvrager niet heeft voldaan aan een krachtens die beschikking opgelegde verplichting.

2. In afwijking van lid 1, onder d), bedraagt de daarin genoemde termijn drie jaar wanneer de vorige beschikking nietig is verklaard overeenkomstig artikel 27, lid 1, van het wetboek of wanneer de aanvraag een overeenkomstig artikel 38 van het wetboek ingediende aanvraag voor de status van geautoriseerde marktdeelnemer betreft.

Artikel 12

Beschikkingsbevoegde douaneautoriteit

(Artikel 22, lid 1, van het wetboek)

Wanneer het niet mogelijk is de bevoegde douaneautoriteit te bepalen overeenkomstig artikel 22, lid 1, derde alinea, van het wetboek, is de bevoegde douaneautoriteit de autoriteit van de plaats waar de administratie en de documentatie van de aanvrager aan de hand waarvan de douaneautoriteit een beschikking kan geven (hoofdboekhouding voor douanedoeleinden), zich bevinden of waar deze toegankelijk zijn.

Artikel 13

Verlenging van de beschikkingstermijn

(Artikel 22, lid 3, van het wetboek)

1. Wanneer de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit, na aanvaarding van de aanvraag, het nodig acht de aanvrager aanvullende informatie te vragen om haar beschikking te kunnen geven, stelt zij een termijn vast van ten hoogste 30 dagen waarbinnen de aanvrager die informatie moet verstrekken. De in artikel 22, lid 3, van het wetboek vastgestelde beschikkingstermijn wordt met dezelfde duur verlengd. De aanvrager wordt in kennis gesteld van de verlenging van de beschikkingstermijn.

2. Wanneer artikel 8, lid 1, toepassing vindt, wordt de in artikel 22, lid 3, van het wetboek vastgestelde beschikkingstermijn met 30 dagen verlengd. De aanvrager wordt in kennis gesteld van de verlenging.

3. Wanneer de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit de termijn om een andere douaneautoriteit te raadplegen, heeft verlengd, wordt de beschikkingstermijn met dezelfde duur verlengd als de raadplegingstermijn. De aanvrager wordt in kennis gesteld van de verlenging van de beschikkingstermijn.

4. Wanneer er ernstige vermoedens van een inbreuk op de douanewetgeving bestaan en de douaneautoriteiten op deze gronden een onderzoek verrichten, wordt de beschikkingstermijn verlengd met de tijd die nodig is om dat onderzoek te voltooien. Deze verlenging mag niet meer dan negen maanden bedragen. De aanvrager wordt in kennis gesteld van de verlenging, tenzij dit het onderzoek in het gedrang zou brengen.

Artikel 14

Datum van vankrachtwording

(Artikel 22, leden 4 en 5, van het wetboek)

In de volgende gevallen wordt de beschikking van kracht op een andere datum dan die waarop de aanvrager de beschikking ontvangt of wordt geacht deze te hebben ontvangen:

a) wanneer de beschikking gunstig is voor de aanvrager en de aanvrager heeft verzocht om een andere datum waarop deze van kracht wordt, wordt de beschikking van kracht op de door de aanvrager gevraagde datum, mits deze later is dan de datum waarop de aanvrager de beschikking ontvangt of wordt geacht te hebben ontvangen;

b) wanneer een eerdere beschikking met een beperkte geldigheidsduur is gegeven en de huidige beschikking er alleen toe strekt die geldigheidsduur te verlengen, wordt de beschikking van kracht vanaf de dag na het verstrijken van de geldigheidsduur van de vorige beschikking;

c) wanneer de beschikking pas van kracht wordt nadat de aanvrager bepaalde formaliteiten heeft vervuld, wordt de beschikking van kracht op de datum waarop de aanvrager de mededeling van de bevoegde douaneautoriteit waarin wordt verklaard dat de formaliteiten naar behoren zijn vervuld, ontvangt of wordt geacht te hebben ontvangen.

Artikel 15

Herziening van een beschikking

(Artikel 23, lid 4, onder a), van het wetboek)

1. De beschikkingsbevoegde douaneautoriteit gaat over tot herziening van een beschikking in de volgende gevallen:

a) in geval van wijzigingen in de desbetreffende Uniewetgeving die gevolgen hebben voor de beschikking;

b) indien noodzakelijk naar aanleiding van het uitgeoefende toezicht;

c) indien noodzakelijk naar aanleiding van informatie verstrekt door de houder van de beschikking overeenkomstig artikel 23, lid 2, van het wetboek, of door andere autoriteiten.

2. De beschikkingsbevoegde douaneautoriteit deelt het resultaat van de herziening mee aan de houder van de beschikking.

Artikel 16

Schorsing van een beschikking

(Artikel 23, lid 4, onder b), van het wetboek)

1. De beschikkingsbevoegde douaneautoriteit gaat over tot schorsing van de beschikking in plaats van nietigverklaring, intrekking of wijziging overeenkomstig artikel 23, lid 3, en de artikelen 27 of 28 van het wetboek wanneer:

a) die douaneautoriteit van oordeel is dat er voldoende redenen zijn om de beschikking nietig te verklaren, in te trekken of te wijzigen, maar zij nog niet over alle nodige elementen voor die nietigverklaring, intrekking of wijziging beschikt;

b) die douaneautoriteit van oordeel is dat de voorwaarden voor de beschikking niet zijn vervuld of dat de houder van de beschikking de verplichtingen uit hoofde van die beschikking niet nakomt, en het passend is dat de houder van de beschikking de tijd krijgt om maatregelen te treffen ter waarborging van de naleving van de voorwaarden of van de verplichtingen;

c) de houder van de beschikking om de schorsing verzoekt omdat hij tijdelijk niet in staat is aan de voorwaarden voor de beschikking te voldoen of de verplichtingen uit hoofde van die beschikking na te komen.

2. In de in lid 1, onder b) en c), bedoelde gevallen stelt de houder van de beschikking de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit in kennis van de maatregelen die hij zal nemen om te waarborgen dat de voorwaarden of de verplichtingen zullen worden nageleefd, en van de tijd die hij nodig heeft om deze maatregelen te nemen.

Artikel 17

Duur van de schorsing van een beschikking

(Artikel 23, lid 4, onder b), van het wetboek)

1. In de in artikel 16, lid 1, onder a), bedoelde gevallen komt de door de bevoegde douaneautoriteit bepaalde duur van de schorsing overeen met de termijn die die douaneautoriteit nodig heeft om vast te stellen of aan de voorwaarden voor nietigverklaring, intrekking of wijziging is voldaan. Die termijn kan niet meer dan 30 dagen bedragen.

Wanneer de douaneautoriteit van oordeel is dat de houder van de beschikking mogelijkerwijs niet voldoet aan de criteria van artikel 39, onder a), van het wetboek, wordt de beschikking evenwel geschorst totdat is vastgesteld of er ernstige of herhaalde overtredingen zijn begaan door een van de volgende personen:

a) de houder van de beschikking;

b) de persoon die aan het hoofd staat van het bedrijf dat houder is van de desbetreffende beschikking, of die zeggenschap heeft over de leiding ervan;

c) de persoon die verantwoordelijk is voor douanezaken in het bedrijf dat houder is van de desbetreffende beschikking.

2. In de in artikel 16, lid 1, onder b) en c), bedoelde gevallen komt de door de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit bepaalde duur van de schorsing overeen met de door de houder van de beschikking meegedeelde termijn overeenkomstig artikel 16, lid 2. De duur van de schorsing kan in voorkomend geval verder worden verlengd op verzoek van de houder van de beschikking.

De duur van de schorsing kan verder worden verlengd met de tijd die de bevoegde douaneautoriteit nodig heeft om na te gaan of deze maatregelen de naleving van de voorwaarden of van de verplichtingen waarborgen. Deze verlenging mag niet meer dan 30 dagen bedragen.

3. Wanneer de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit, na de schorsing van een beschikking, voornemens is die beschikking nietig te verklaren, in te trekken of te wijzigen overeenkomstig artikel 23, lid 3, of de artikelen 27 of 28 van het wetboek, wordt de duur van de schorsing zoals bepaald overeenkomstig de leden 1 en 2 van dit artikel in voorkomend geval verlengd totdat de beschikking tot nietigverklaring, intrekking of wijziging van kracht wordt.

Artikel 18

Einde van de schorsing

(Artikel 23, lid 4, onder b), van het wetboek)

1. Een schorsing van een beschikking eindigt bij het verstrijken van de duur van de schorsing, tenzij vóór het verstrijken van die duur zich een van de volgende situaties voordoet:

a) de schorsing wordt herroepen omdat er, in de gevallen zoals bedoeld in artikel 16, lid 1, onder a), geen redenen zijn om de beschikking nietig te verklaren, in te trekken of te wijzigen overeenkomstig artikel 23, lid 3, en de artikelen 27 of 28 van het wetboek, in welk geval de schorsing eindigt op de datum van herroeping;

b) de schorsing wordt herroepen omdat, in de gevallen zoals bedoeld in artikel 16, lid 1, onder b) en c), de houder van de beschikking, ten genoegen van de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit, de nodige maatregelen heeft genomen om de naleving van de voorwaarden voor de beschikking of van de verplichtingen uit hoofde van die beschikking te waarborgen, in welk geval de schorsing eindigt op de datum van herroeping;

c) de geschorste beschikking wordt nietig verklaard, ingetrokken of gewijzigd, in welk geval de schorsing eindigt op de datum van nietigverklaring, intrekking of wijziging.

2. De beschikkingsbevoegde douaneautoriteit stelt de houder van de beschikking in kennis van het einde van de schorsing.







Onderafdeling 3

Beschikkingen betreffende bindende inlichtingen

Artikel 19

Aanvraag voor een beschikking betreffende een bindende inlichting

(Artikel 22, lid 1, derde alinea, en artikel 6, lid 3, onder a), van het wetboek)

1. In afwijking van artikel 22, lid 1, derde alinea, van het wetboek wordt een aanvraag voor een beschikking betreffende een bindende inlichting tezamen met eventuele begeleidende of ondersteunende documenten ingediend bij de bevoegde douaneautoriteit in de lidstaat waar de aanvrager gevestigd is, of bij de bevoegde douaneautoriteit in de lidstaat waar gebruik zal worden gemaakt van de inlichting.

2. Door de indiening van een aanvraag voor een beschikking betreffende een bindende inlichting wordt de aanvrager geacht ermee in te stemmen dat alle gegevens in verband met de beschikking, daaronder begrepen foto’s, afbeeldingen en brochures, met uitzondering van vertrouwelijke informatie, openbaar worden gemaakt via de internetsite van de Commissie. Bij de openbaarmaking van gegevens wordt het recht op bescherming van persoonsgegevens in acht genomen.

3. Wanneer er geen elektronisch systeem bestaat om een aanvraag voor een beschikking inzake een bindende oorsprongsinlichting (BOI) in te dienen, kunnen de lidstaten toestaan dat een dergelijke aanvraag wordt ingediend met behulp van andere middelen dan elektronischegegevensverwerkingstechnieken.

Artikel 20

Termijnen

(Artikel 22, lid 3, van het wetboek)

1. Wanneer de Commissie de douaneautoriteiten ervan in kennis stelt dat er in overeenstemming met artikel 34, lid 10, onder a), van het wetboek een schorsing geldt ten aanzien van het afgeven van BTI- en BOI-beschikkingen, wordt de in artikel 22, lid 3, eerste alinea, van het wetboek bedoelde beschikkingstermijn verder verlengd totdat de Commissie de douaneautoriteiten ervan in kennis stelt dat de correctheid en uniformiteit van de tariefindeling of oorsprongsbepaling gegarandeerd is.

De in lid 1 verlengde termijn mag niet meer dan tien maanden bedragen, maar in uitzonderlijke omstandigheden kan nog een extra verlenging van ten hoogste vijf maanden worden toegepast.

2. De in artikel 22, lid 3, tweede alinea, van het wetboek bedoelde termijn kan meer dan 30 dagen bedragen wanneer het niet mogelijk is om binnen die termijn een analyse te voltooien die de beschikkingsbevoegde douaneautoriteit nodig acht om haar beschikking te kunnen nemen.

Artikel 21

Mededeling van BOI-beschikkingen

(Artikel 6, lid 3, onder a), van het wetboek)

Wanneer een aanvraag voor een BOI-beschikking is ingediend met behulp van andere middelen dan elektronischegegevensverwerkingstechnieken, kunnen de douaneautoriteiten de aanvrager in kennis stellen van de BOI-beschikking met behulp van andere middelen dan elektronischegegevensverwerkingstechnieken.

Artikel 22

Beperking van de toepassing van de regels betreffende herziening en schorsing

(Artikel 23, lid 4, van het wetboek)

De artikelen 15 tot en met 18 betreffende de herziening en de schorsing van beschikkingen zijn niet van toepassing op beschikkingen inzake bindende inlichtingen.







Afdeling 3

Geautoriseerde marktdeelnemer







Onderafdeling 1

Voordelen van de status van geautoriseerde marktdeelnemer

Artikel 23

Faciliteiten met betrekking tot aangiften vóór vertrek

(Artikel 38, lid 2, onder b), van het wetboek)

1. Wanneer een marktdeelnemer aan wie een vergunning voor veiligheid is verleend zoals bedoeld in artikel 38, lid 2, onder b), van het wetboek (AEOS), voor eigen rekening een aangifte vóór vertrek indient in de vorm van een douaneaangifte of een aangifte tot wederuitvoer, zijn geen andere dan de in die aangiften vermelde gegevens vereist.

2. Wanneer een AEOS voor rekening van een andere persoon die ook een AEOS is, een aangifte vóór vertrek indient in de vorm van een douaneaangifte of aangifte tot wederuitvoer, zijn geen andere dan de in die aangiften vermelde gegevens vereist.

Artikel 24

Gunstigere behandeling met betrekking tot risicobeoordeling en controle

(Artikel 38, lid 6, van het wetboek)

1. Een geautoriseerde marktdeelnemer (AEO) wordt aan minder fysieke en op documenten gebaseerde controles onderworpen dan andere marktdeelnemers.

2. Wanneer een AEOS een summiere aangifte bij binnenbrengen of, in de gevallen zoals bedoeld in artikel 130 van het wetboek, een douaneaangifte of een aangifte tot tijdelijke opslag heeft ingediend of wanneer een AEOS een kennisgeving heeft ingediend en toegang heeft verleend tot de gegevens van zijn summiere aangifte bij binnenbrengen in zijn computersysteem zoals bedoeld in artikel 127, lid 8, van het wetboek, stelt het douanekantoor van eerste binnenkomst zoals bedoeld in artikel 127, lid 3, eerste alinea, van het wetboek, de AEOS ervan in kennis wanneer de zending is geselecteerd voor fysieke controle. Deze kennisgeving wordt gedaan vóór de aankomst van de goederen in het douanegebied van de Unie.

Deze kennisgeving wordt ook beschikbaar gesteld aan de vervoerder indien deze verschillend is van de in de eerste alinea bedoelde AEOS, op voorwaarde dat de vervoerder een AEOS is en hij aangesloten is op de elektronische systemen voor de in de eerste alinea bedoelde aangiften.

Deze kennisgeving wordt niet gedaan wanneer dit afbreuk kan doen aan de te verrichten controles of de resultaten daarvan.

3. Wanneer een AEO een aangifte tot tijdelijke opslag of een douaneaangifte indient overeenkomstig artikel 171 van het wetboek, stelt het douanekantoor dat bevoegd is om deze aangifte tot tijdelijke opslag of deze douaneaangifte te ontvangen, de AEO ervan in kennis wanneer de zending is geselecteerd voor douanecontrole. Deze kennisgeving wordt gedaan vóór de aanbrenging van de goederen bij de douane.

Deze kennisgeving wordt niet gedaan wanneer dit afbreuk kan doen aan de te verrichten controles of de resultaten daarvan.

4. Wanneer door een AEO aangegeven zendingen zijn geselecteerd voor een fysieke of op documenten gebaseerde controle, wordt deze controle met voorrang verricht.

Op verzoek van een AEO kan de controle op een andere plaats worden verricht dan de plaats waar de goederen bij de douane moeten worden aangebracht.

5. De in de leden 2 en 3 bedoelde kennisgevingen hebben geen betrekking op de douanecontroles waartoe wordt beslist op basis van de aangifte tot tijdelijke opslag of de douaneaangifte na de aanbrenging van de goederen.

Artikel 25

Uitzondering op gunstige behandeling

(Artikel 38, lid 6, van het wetboek)

De in artikel 24 bedoelde gunstigere behandeling is niet van toepassing op douanecontroles naar aanleiding van specifieke verhoogde dreigingsniveaus of controleverplichtingen uit hoofde van andere Uniewetgeving.

De douaneautoriteiten verrichten evenwel met voorrang de vereiste afhandelingstaken, formaliteiten en controles voor zendingen die door een AEOS zijn aangegeven.







Onderafdeling 2

Aanvraag voor de status van geautoriseerde marktdeelnemer

Artikel 26

Voorwaarden voor de aanvaarding van een aanvraag voor de AEO-status

(Artikel 22, lid 2, van het wetboek)

1. Om de AEO-status aan te vragen, moeten niet alleen de voorwaarden voor de aanvaarding van een aanvraag zoals bedoeld in artikel 11, lid 1, zijn vervuld, maar moet de aanvrager ook een vragenlijst voor zelfbeoordeling indienen, die door de douaneautoriteiten ter beschikking wordt gesteld, tezamen met zijn aanvraag.

2. Een marktdeelnemer dient één enkele aanvraag voor de AEO-status in voor al zijn vaste inrichtingen in het douanegebied van de Unie.

Artikel 27

Bevoegde douaneautoriteit

(Artikel 22, lid 1, derde alinea, van het wetboek)

Wanneer de bevoegde douaneautoriteit niet kan worden bepaald overeenkomstig artikel 22, lid 1, derde alinea, van het wetboek of artikel 12 van deze verordening, wordt de aanvraag ingediend bij de douaneautoriteiten van de lidstaat waar de aanvrager een vaste inrichting heeft en waar de informatie over zijn algemene logistieke beheersactiviteiten in de Unie wordt bewaard of toegankelijk is zoals aangegeven in de aanvraag.

Artikel 28

Beschikkingstermijn

(Artikel 22, lid 3, van het wetboek)

1. De in artikel 22, lid 3, eerste alinea, van het wetboek bedoelde beschikkingstermijn kan worden verlengd met ten hoogste 60 dagen.

2. Wanneer er een strafrechtelijke procedure loopt waardoor het onzeker is of de aanvrager aan de in artikel 39, onder a), van het wetboek genoemde voorwaarden voldoet, wordt de beschikkingstermijn verlengd met de tijd die nodig is om die procedure te voltooien.

Artikel 29

Datum van vankrachtwording van de AEO-vergunning

(Artikel 22, lid 4, van het wetboek)

In afwijking van artikel 22, lid 4, van het wetboek wordt de vergunning waarbij de AEO-status wordt verleend („AEO-vergunning”), van kracht op de vijfde dag nadat de beschikking is gegeven.

Artikel 30

Rechtsgevolgen van een schorsing

(Artikel 23, lid 4, onder b), van het wetboek)

1. Wanneer een AEO-vergunning wordt geschorst wegens de niet-naleving van in artikel 39 van het wetboek genoemde criteria, wordt iedere andere beschikking ten aanzien van die AEO die gebaseerd is op de AEO-vergunning in het algemeen dan wel op een van de specifieke criteria die tot de schorsing van de AEO-vergunning hebben geleid, door de douaneautoriteit die de beschikking in kwestie heeft gegeven, geschorst.

2. De schorsing van een beschikking betreffende de toepassing van de douanewetgeving ten aanzien van een AEO leidt niet tot een automatische schorsing van de AEO-vergunning.

3. Wanneer een beschikking ten aanzien van een persoon die zowel een AEOS is als een marktdeelnemer aan wie een vergunning voor douanevereenvoudigingen is verleend zoals bedoeld in artikel 38, lid 2, onder a), van het wetboek (AEOC), wordt geschorst overeenkomstig artikel 16, lid 1, wegens niet-naleving van de voorwaarden van artikel 39, onder d), van het wetboek, wordt de AEOC-vergunning van deze persoon geschorst maar blijft zijn AEOS-vergunning geldig.

Wanneer een beschikking ten aanzien van een persoon die zowel een AEOS als een AEOC is, wordt geschorst overeenkomstig artikel 16, lid 1, wegens niet-naleving van de voorwaarden van artikel 39, onder e), van het wetboek, wordt de AEOS-vergunning van deze persoon geschorst maar blijft zijn AEOC-vergunning geldig.







TITEL II

FACTOREN DIE TEN GRONDSLAG LIGGEN AAN DE TOEPASSING VAN IN- OF UITVOERRECHTEN EN ANDERE MAATREGELEN WAARAAN HET GOEDERENVERKEER IS ONDERWORPEN







HOOFDSTUK 1

Oorsprong van goederen







Afdeling 1

Niet-preferentiële oorsprong

Artikel 31

Goederen die geheel en al in één enkel land of gebied zijn verkregen

(Artikel 60, lid 1, van het wetboek)

De volgende goederen worden geacht geheel en al in één enkel land of gebied te zijn verkregen:

a) in dat land of gebied gewonnen minerale producten;

b) aldaar geoogste producten van het plantenrĳk;

c) aldaar geboren en gehouden levende dieren;

d) producten afkomstig van aldaar gehouden levende dieren;

e) producten van de aldaar bedreven jacht en visserij;

f) producten van de zeevisserij en andere producten gewonnen door in dat land of gebied geregistreerde schepen die de vlag van dat land of gebied voeren, uit de zee buiten de territoriale wateren van enig land;

g) goederen die aan boord van fabrieksschepen zijn verkregen of vervaardigd uit de onder f) bedoelde producten van oorsprong uit dat land of gebied, mits deze schepen in dat land of gebied zijn geregistreerd en de vlag ervan voeren;

h) producten gewonnen uit de buiten de territoriale wateren gelegen zeebodem of de ondergrond ervan, mits dat land of gebied exclusieve rechten heeft op de exploitatie van deze zeebodem of de ondergrond ervan;

i) resten en afval afkomstig van fabricagehandelingen en artikelen die niet meer in gebruik zijn, mits zij daar zijn verzameld en slechts voor de terugwinning van grondstoffen kunnen dienen;

j) goederen die aldaar uitsluitend uit de onder a) tot en met i) bedoelde producten zijn vervaardigd.

Artikel 32

Goederen bij de vervaardiging waarvan meer dan één land of gebied betrokken is

(Artikel 60, lid 2, van het wetboek)

Goederen die zijn opgenomen in bijlage 22-01, worden geacht hun laatste ingrijpende be- of verwerking, die hetzij tot de fabricage van een nieuw product heeft geleid, hetzij een belangrijk fabricagestadium vertegenwoordigt, te hebben ondergaan in het land of gebied waar aan de in die bijlage genoemde regels is voldaan of dat door die regels wordt aangewezen.

Artikel 33

Niet economisch verantwoorde be- of verwerking

(Artikel 60, lid 2, van het wetboek)

Een be- of verwerking die in een ander land of gebied plaatsvindt, wordt als niet economisch verantwoord aangemerkt wanneer op basis van de beschikbare feiten wordt vastgesteld dat die be- of verwerking tot doel had de toepassing van de in artikel 59 van het wetboek bedoelde maatregelen te vermijden.

In het geval van goederen die onder bijlage 22-01 vallen, gelden de residuele regels voor het hoofdstuk dat betrekking heeft op die goederen.

In het geval van goederen die niet onder bijlage 22-01 vallen, worden zij, wanneer de laatste be- of verwerking als niet economisch verantwoord wordt aangemerkt, geacht hun laatste ingrijpende, economisch verantwoorde be- of verwerking, die hetzij tot de fabricage van een nieuw product heeft geleid, hetzij een belangrijk fabricagestadium vertegenwoordigt, te hebben ondergaan in het land of gebied waar het grootste deel van de materialen van oorsprong is, zoals bepaald op basis van de waarde van de materialen.

Artikel 34

Minimale handelingen

(Artikel 60, lid 2, van het wetboek)

De volgende handelingen worden niet beschouwd als ingrijpende, economisch verantwoorde be- of verwerkingen om de oorsprong te verlenen:

a) handelingen die dienen om producten tĳdens het vervoer en de opslag in goede staat te bewaren (luchten, uitleggen, drogen, verwĳderen van beschadigde delen en soortgelĳke handelingen) of handelingen die de verzending of het vervoer vergemakkelijken;

b) eenvoudige handelingen die bestaan in het stofvrĳ maken, zeven, sorteren, rangschikken, samenvoegen, wassen, snĳden;

c) veranderen van verpakking, splitsen en samenvoegen van colli, eenvoudig plaatsen in flessen, flacons, blikken, zakken, kratten of dozen, bevestigen op kaarten of platen en alle andere eenvoudige handelingen in verband met de opmaak;

d) opmaken van goederen in stellen of assortimenten of voor de verkoop aanbieden;

e) aanbrengen van merken, etiketten of andere soortgelijke onderscheidingstekens op de producten zelf of op de verpakking;

f) eenvoudig samenvoegen van delen van producten tot een volledig product;

g) demontage of gebruiksverandering;

h) een combinatie van twee of meer van de onder a) tot en met g) genoemde handelingen.

Artikel 35

Toebehoren, reserveonderdelen of gereedschappen

(Artikel 60 van het wetboek)

1. Toebehoren, reserveonderdelen of gereedschappen die worden geleverd samen met in de afdelingen XVI, XVII en XVIII van de gecombineerde nomenclatuur opgenomen goederen en die deel uitmaken van de normale uitrusting daarvan, worden geacht dezelfde oorsprong te hebben als die goederen.

2. Essentiële reserveonderdelen bestemd voor in de afdelingen XVI, XVII en XVIII van de gecombineerde nomenclatuur opgenomen goederen die voordien in het vrije verkeer in de Unie zijn gebracht, worden geacht dezelfde oorsprong te hebben als die goederen indien het inbouwen van de essentiële reserveonderdelen tijdens de productiefase de oorsprong ervan niet zou hebben gewijzigd.

3. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder essentiële reserveonderdelen verstaan onderdelen:

a) zonder welke het materieel, de machines, de apparaten of de voertuigen die in het vrije verkeer zijn gebracht of voordien werden uitgevoerd, niet goed kunnen functioneren, en

b) die kenmerkend zĳn voor die goederen, en

c) die bestemd zijn voor het normale onderhoud ervan en voor de vervanging van beschadigde of onbruikbaar geworden onderdelen van dezelfde soort.

Artikel 36

Neutrale elementen en verpakking

(Artikel 60 van het wetboek)

1. Om te bepalen of goederen van oorsprong uit een land of gebied zijn, wordt geen rekening gehouden met de oorsprong van de volgende elementen:

a) energie en brandstof;

b) fabrieksuitrusting;

c) machines en werktuigen;

d) materialen die in de uiteindelijke samenstelling van het product niet voorkomen en waarvan het ook niet de bedoeling is dat zij daarin voorkomen.

2. Wanneer volgens algemene regel 5 voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur, die is opgenomen in bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad ( 4 ), verpakkingsmiddelen voor de vaststelling van de indeling worden aangemerkt als een deel van het product, worden zij buiten beschouwing gelaten voor de vaststelling van de oorsprong, behalve wanneer de regel in bijlage 22-01 voor de betrokken goederen gebaseerd is op een percentage van de meerwaarde.







Afdeling 2

Preferentiële oorsprong

Artikel 37

Definities

Voor de toepassing van deze afdeling wordt verstaan onder:

1. begunstigd land: een in de lijst in bijlage II bij Verordening (EU) nr. 978/2012 van het Europees Parlement en de Raad ( 5 ) opgenomen land dat in aanmerking komt voor het stelsel van algemene preferenties (SAP);

2. vervaardiging: elke soort be- of verwerking, met inbegrip van assemblage;

3. materiaal: alle ingrediënten, grondstoffen, componenten, delen, enz., die bij de vervaardiging van het product worden gebruikt;

4. product: het product dat wordt vervaardigd, zelfs indien dit bestemd is om later bij de vervaardiging van een ander product te worden gebruikt;

5. goederen: zowel materialen als producten;

6. bilaterale cumulatie: een systeem op grond waarvan producten van oorsprong uit de Unie kunnen worden beschouwd als materialen van oorsprong uit een begunstigd land wanneer zij in dat begunstigde land verder worden bewerkt of in een product opgenomen;

7. cumulatie met Noorwegen, Turkije of Zwitserland: een systeem op grond waarvan producten van oorsprong uit Noorwegen, Turkije of Zwitserland kunnen worden beschouwd als materialen van oorsprong uit een begunstigd land wanneer zij in dat begunstigde land verder worden bewerkt of in een product opgenomen en in de Unie worden ingevoerd;

8. regionale cumulatie: een systeem op grond waarvan producten die overeenkomstig deze afdeling van oorsprong zijn uit een land dat lid is van een regionale groep, worden beschouwd als van oorsprong uit een ander land van dezelfde regionale groep (of een land van een andere regionale groep wanneer cumulatie tussen groepen mogelijk is) wanneer zij aldaar verder worden bewerkt of in een aldaar vervaardigd product opgenomen;

9. uitgebreide cumulatie: een systeem dat van toepassing is na inwilliging door de Commissie van een daartoe strekkend verzoek van een begunstigd land, op grond waarvan bepaalde materialen, van oorsprong uit een land waarmee de Unie een vrijhandelsovereenkomst heeft overeenkomstig artikel XXIV van de Algemene Overeenkomst inzake tarieven en handel (GATT), worden beschouwd als materialen van oorsprong uit het betrokken begunstigde land wanneer zij in dat land verder worden bewerkt of in een in dat land vervaardigd product worden opgenomen;

10. onderling vervangbare materialen: materialen van dezelfde soort en handelskwaliteit, met dezelfde technische en fysieke kenmerken en waartussen geen onderscheid mogelijk is zodra zij in het eindproduct zijn opgenomen;

11. regionale groep: een groep landen waartussen regionale cumulatie van toepassing is;

12. douanewaarde: de waarde zoals bepaald volgens de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VII van de Algemene Overeenkomst inzake tarieven en handel van 1994 (WTO-overeenkomst inzake douanewaarde);

13. waarde van de materialen: de douanewaarde ten tijde van de invoer van de gebruikte materialen die niet van oorsprong zijn, of, indien deze niet bekend is en niet kan worden vastgesteld, de eerste controleerbare prijs die voor de materialen in het land van productie is betaald; wanneer de waarde van de gebruikte materialen van oorsprong moet worden vastgesteld, is dit punt van overeenkomstige toepassing;

14. prijs af fabriek: de prijs die voor het product af fabriek is betaald aan de fabrikant in wiens bedrijf de laatste be- of verwerking is verricht, voor zover in die prijs de waarde is begrepen van alle gebruikte materialen en alle andere aan de vervaardiging verbonden kosten, verminderd met alle binnenlandse belastingen die worden of kunnen worden terugbetaald wanneer het verkregen product wordt uitgevoerd.

Wanneer de werkelijk betaalde prijs niet alle kosten omvat die verbonden zijn aan de vervaardiging van het product in het land van productie, is de prijs af fabriek de som van al die kosten, verminderd met alle binnenlandse belastingen die worden of kunnen worden terugbetaald wanneer het verkregen product wordt uitgevoerd.

Wanneer de laatste be- of verwerking aan een fabrikant is uitbesteed, kan de in de eerste alinea gebruikte term „fabrikant” verwijzen naar het bedrijf dat de be- of verwerking heeft uitbesteed;

15. maximuminhoud van niet van oorsprong zijnde materialen: de maximale hoeveelheid niet van oorsprong zijnde materialen die is toegestaan om een vervaardiging te beschouwen als een toereikende be- of verwerking om de oorsprong te verlenen. Deze hoeveelheid kan worden uitgedrukt in procenten van de prijs af fabriek van het product of in procenten van het nettogewicht van de gebruikte materialen van een bepaalde groep hoofdstukken, een hoofdstuk, post of onderverdeling;

16. nettogewicht: het gewicht van de goederen zelf zonder verpakkingsmateriaal en verpakkingsrecipiënten van welke soort dan ook;

17. hoofdstukken, posten en onderverdelingen: de hoofdstukken, posten en onderverdelingen (vier- of zescijfercodes) van de nomenclatuur die het geharmoniseerde systeem vormt met de wijzigingen ingevolge de aanbeveling van de Internationale Douaneraad van 26 juni 2004;

18. ingedeeld: de indeling van een product of materiaal onder een bepaalde post of onderverdeling van het geharmoniseerde systeem;

19. zending: producten die ofwel

a) gelijktijdig van één exporteur naar één geadresseerde worden gezonden, of

b) vergezeld gaan van één enkel vervoersdocument vanaf de verzending bij de exporteur tot de aankomst bij de geadresseerde of, in afwezigheid van een dergelijk document, van één enkele factuur;

20. exporteur: een persoon die goederen naar de Unie of naar een begunstigd land uitvoert en die de oorsprong van de goederen kan aantonen, ongeacht of hij de fabrikant ervan is of niet en ongeacht of hij zelf de uitvoerformaliteiten verricht of niet;

21. geregistreerde exporteur:

a) een exporteur die in een begunstigd land is gevestigd en bij de bevoegde autoriteiten van dat begunstigde land staat geregistreerd voor de uitvoer van producten in het kader van het stelsel, zowel naar de Unie als naar een ander begunstigd land waarmee regionale cumulatie mogelijk is, of

b) een exporteur die in een lidstaat is gevestigd en bij de douaneautoriteiten van die lidstaat staat geregistreerd voor de uitvoer van producten van oorsprong uit de Unie die in het begunstigde land in het kader van bilaterale cumulatie als materialen zullen worden gebruikt, of

c) een wederverzender van goederen die in een lidstaat is gevestigd en bij de douaneautoriteiten van die lidstaat staat geregistreerd in verband met het opstellen van vervangende attesten van oorsprong om producten van oorsprong opnieuw te verzenden naar elders in het douanegebied van de Unie of, in voorkomend geval, naar Noorwegen, Turkije of Zwitserland (een geregistreerde wederverzender);

22. attest van oorsprong: een door de exporteur of de wederverzender van de goederen opgestelde verklaring dat de producten waarop het attest betrekking heeft, aan de oorsprongsregels van het stelsel voldoen.







Onderafdeling 1

Afgifte of opstelling van bewijzen van oorsprong

Artikel 38

Wijze van aanvraag voor en afgifte van het inlichtingenblad INF 4

(Artikel 6, lid 3, onder a), van het wetboek)

1. De aanvraag voor het inlichtingenblad INF 4 kan met behulp van andere middelen dan elektronischegegevensverwerkingstechnieken worden gedaan en dient te voldoen aan de in bijlage 22-02 vermelde gegevensvereisten.

2. Het inlichtingenblad INF 4 dient te voldoen aan de in bijlage 22-02 vermelde gegevensvereisten.

Artikel 39

Wijze van aanvraag voor en afgifte van een vergunning toegelaten exporteur

(Artikel 6, lid 3, onder a), van het wetboek)

De aanvraag voor de status van toegelaten exporteur met het oog op het opstellen van bewijzen van preferentiële oorsprong kan worden ingediend en de vergunning toegelaten exporteur kan worden afgegeven met behulp van andere middelen dan elektronischegegevensverwerkingstechnieken.

Artikel 40

Wijze van aanvraag tot registratie als geregistreerde exporteur

(Artikel 6, lid 3, onder a), van het wetboek)

Aanvragen om geregistreerde exporteur te worden, kunnen met behulp van andere middelen dan elektronischegegevensverwerkingstechnieken worden ingediend.







Onderafdeling 2

Definitie van het begrip „producten van oorsprong”van toepassing in het kader van het SAP van de Unie

Artikel 41

Algemene beginselen

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

De volgende producten worden geacht van oorsprong te zijn uit een begunstigd land:

a) geheel en al in dat land verkregen producten in de zin van artikel 44;

b) in dat land verkregen producten, waarin materialen zijn verwerkt die daar niet geheel en al zijn verkregen, mits deze materialen een toereikende be- of verwerking hebben ondergaan in de zin van artikel 45.

Artikel 42

Territorialiteitsbeginsel

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

1. Aan de in deze onderafdeling beschreven voorwaarden voor het verkrijgen van de oorsprong moet in het betrokken begunstigde land zijn voldaan.

2. Het begrip „begunstigd land” strekt zich uit tot en kan niet verder reiken dan de grenzen van de territoriale zee van dat land in de zin van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (Verdrag van Montego Bay van 10 december 1982).

3. Indien producten van oorsprong uit een begunstigd land naar een ander land zijn uitgevoerd en vervolgens terugkeren, worden zij als niet van oorsprong beschouwd tenzij ten genoegen van de bevoegde autoriteiten kan worden aangetoond dat de volgende voorwaarden zijn vervuld:

a) de teruggekeerde producten zijn dezelfde als de eerder uitgevoerde producten, en

b) zĳ hebben tĳdens de periode dat ze in dat land waren of waren uitgevoerd geen andere behandelingen ondergaan dan die welke noodzakelijk waren om ze in goede staat te bewaren.

Artikel 43

Geen behandeling

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

1. De producten die voor het vrije verkeer in de Unie worden aangegeven, moeten dezelfde producten zijn als die welke zijn uitgevoerd uit het begunstigde land waaruit zij geacht worden van oorsprong te zijn. Zij mogen op geen enkele wijze gewijzigd zijn en ook geen andere behandelingen hebben ondergaan dan die welke noodzakelijk zijn om ze in goede staat te bewaren, of dan de toevoeging of het aanbrengen van merken, etiketten, verzegelingen of andere documentatie om te garanderen dat is voldaan aan in de Unie toepasselijke specifieke binnenlandse vereisten, voordat zij voor het vrije verkeer worden aangegeven.

2. De producten die worden ingevoerd in een begunstigd land met het oog op cumulatie op grond van de artikelen 53, 54, 55 en 56, moeten dezelfde producten zijn als die welke zijn uitgevoerd uit het land waaruit zij geacht worden van oorsprong te zijn. Zij mogen op geen enkele wijze gewijzigd zijn en ook geen andere behandelingen hebben ondergaan dan die welke noodzakelijk zijn om ze in goede staat te bewaren, voordat zij voor de betrokken douaneregeling in het land van invoer worden aangegeven.

3. De producten kunnen worden opgeslagen op voorwaarde dat zij in het land of de landen van doorvoer onder douanetoezicht blijven.

4. De zendingen kunnen door de exporteur of onder zijn verantwoordelijkheid worden gesplitst, op voorwaarde dat de betrokken goederen in het land of de landen van doorvoer onder douanetoezicht blijven.

5. Aan de leden 1 tot en met 4 wordt geacht te zijn voldaan, tenzij de douaneautoriteiten redenen hebben om het tegendeel aan te nemen; in dergelijke gevallen kunnen de douaneautoriteiten de aangever verzoeken te bewijzen dat hij aan de voorwaarden voldoet, welk bewijs op enigerlei wijze kan worden geleverd, onder meer aan de hand van vervoersovereenkomsten zoals cognossementen of feitelijk of concreet bewijsmateriaal zoals merktekens of nummers van colli of ander bewijsmateriaal betreffende de goederen zelf.

Artikel 44

Geheel en al verkregen producten

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

1. De volgende producten worden geacht geheel en al in een begunstigd land te zijn verkregen:

a) uit de zeebodem of de ondergrond ervan gewonnen minerale producten;

b) aldaar gekweekte of geoogste producten van het plantenrijk;

c) aldaar geboren en gehouden levende dieren;

d) producten afkomstig van aldaar gehouden levende dieren;

e) producten afkomstig van aldaar geboren en gehouden geslachte dieren;

f) producten van de aldaar bedreven jacht en visserij;

g) producten van de aquacultuur wanneer de vis, schaal- en weekdieren aldaar zijn geboren en gekweekt;

h) producten van de zeevisserij en andere buiten een territoriale zee door zijn schepen uit de zee gewonnen producten;

i) uitsluitend uit de onder h) bedoelde producten aan boord van zijn fabrieksschepen vervaardigde producten;

j) aldaar verzamelde gebruikte artikelen die slechts voor de terugwinning van grondstoffen kunnen dienen;

k) resten en afval afkomstig van aldaar verrichte fabricagehandelingen;

l) producten gewonnen uit de buiten een territoriale zee gelegen zeebodem of de ondergrond ervan, mits het begunstigde land exclusieve rechten heeft op de exploitatie van deze zeebodem of de ondergrond ervan;

m) goederen die aldaar uitsluitend uit de onder a) tot en met l) bedoelde producten zijn vervaardigd.

2. De termen „zijn schepen” en „zijn fabrieksschepen” in lid 1, onder h) en i), zijn slechts van toepassing op schepen en fabrieksschepen die aan elk van de volgende vereisten voldoen:

a) zij zijn in het begunstigde land of in een lidstaat geregistreerd;

b) zij voeren de vlag van het begunstigde land of van een lidstaat;

c) zij voldoen aan een van de volgende voorwaarden:

i) zij behoren voor ten minste 50 % toe aan onderdanen van het begunstigde land of van de lidstaten, of

ii) zij behoren toe aan vennootschappen:

— die hun hoofdkantoor en hun belangrijkste economische activiteiten in het begunstigde land of in de lidstaten hebben, en

— die voor ten minste 50 % toebehoren aan het begunstigde land of de lidstaten, of aan openbare lichamen of onderdanen van het begunstigde land of van de lidstaten.

3. Aan elk van de voorwaarden van lid 2 kan in lidstaten of in verschillende begunstigde landen worden voldaan, voor zover alle betrokken begunstigde landen in aanmerking komen voor regionale cumulatie overeenkomstig artikel 55, leden 1 en 5. In dat geval worden de producten geacht de oorsprong te hebben van het begunstigde land waarvan het schip of fabrieksschip de vlag voert overeenkomstig lid 2, onder b).

De eerste alinea is uitsluitend van toepassing indien aan de voorwaarden in artikel 55, lid 2, onder a), c) en d), is voldaan.

Artikel 45

Toereikende be- of verwerking

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

1. Onverminderd de artikelen 47 en 48 worden producten die niet geheel en al zijn verkregen in het betrokken begunstigde land in de zin van artikel 44, geacht aldaar van oorsprong te zijn, indien zij voldoen aan de in bijlage 22-03 genoemde voorwaarden.

2. Indien een product dat overeenkomstig lid 1 de oorsprong van een land heeft verkregen, in dat land verder wordt be- of verwerkt en gebruikt als materiaal bij de vervaardiging van een ander product, wordt geen rekening gehouden met de niet van oorsprong zijnde materialen die bij de vervaardiging ervan kunnen zijn gebruikt.

Artikel 46

Gemiddelden

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

1. Voor elk product wordt bepaald of aan de eisen van artikel 45, lid 1, is voldaan.

Wanneer de relevante regel evenwel gebaseerd is op een maximuminhoud van niet van oorsprong zijnde materialen, kan voor de waarde van de niet van oorsprong zijnde materialen overeenkomstig lid 2 een gemiddelde worden berekend om rekening te houden met schommelingen in kosten en wisselkoersen.

2. In het in lid 1, tweede alinea, bedoelde geval worden een gemiddelde prijs van het product af fabriek en een gemiddelde waarde van de gebruikte niet van oorsprong zijnde materialen berekend respectievelijk op basis van de som van de prijzen af fabriek van de gehele verkoop van dat product in het voorgaande boekjaar en de som van de waarde van alle niet van oorsprong zijnde materialen die gebruikt zijn bij de vervaardiging van het product in het voorgaande boekjaar, zoals gedefinieerd in het land van uitvoer of, wanneer cijfers voor een geheel boekjaar ontbreken, een kortere periode die echter niet minder dan drie maanden kan zijn.

3. Exporteurs die gekozen hebben voor een berekening op basis van gemiddelden, moeten deze methode consistent toepassen in het jaar volgende op het referentieboekjaar dan wel, indien van toepassing, in het jaar volgende op de kortere periode die als referentieperiode is gebruikt. Zij mogen ophouden deze methode toe te passen wanneer zij vaststellen dat in een bepaald boekjaar, of in een bepaalde kortere representatieve periode van niet minder dan drie maanden, de schommelingen in de kosten of wisselkoersen die de toepassing van die methode rechtvaardigden, hebben opgehouden.

4. De in lid 2 bedoelde gemiddelden worden gebruikt als respectievelijk de prijs af fabriek en de waarde van niet van oorsprong zijnde materialen, om vast te stellen of voldaan is aan de voorwaarde van de maximuminhoud van niet van oorsprong zijnde materialen.

Artikel 47

Ontoereikende be- of verwerking

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

1. Onverminderd lid 3 worden de volgende behandelingen beschouwd als ontoereikend om de oorsprong te verlenen, ongeacht of aan de voorwaarden van artikel 45 wordt voldaan:

a) behandelingen om de producten tijdens vervoer en opslag in goede staat te bewaren;

b) splitsen en samenvoegen van colli;

c) wassen, schoonmaken; stofvrij maken, verwijderen van roest, olie, verf of dergelijke;

d) strijken of persen van textiel en artikelen van textiel;

e) eenvoudig schilderen en polijsten;

f) ontvliezen of doppen en geheel of gedeeltelijk vermalen van rijst; polijsten en glanzen van granen en rijst;

g) kleuren of aromatiseren van suiker of vormen van suikerklonten; geheel of gedeeltelijk vermalen van kristalsuiker;

h) pellen, ontpitten en schillen van noten, vruchten en groenten;

i) aanscherpen, eenvoudig vermalen of versnijden;

j) zeven, sorteren, classificeren, assorteren (daaronder begrepen het samenstellen van stellen of assortimenten van artikelen);

k) eenvoudig plaatsen in flessen, flacons, blikken, zakken, kratten of dozen, bevestigen op kaarten of platen en alle andere eenvoudige handelingen in verband met de opmaak;

l) aanbrengen of opdrukken van merken, etiketten, beeldmerken of andere soortgelijke onderscheidingstekens op de producten zelf of op de verpakking;

m) eenvoudig mengen van producten, ook van verschillende soorten; mengen van suiker met enige stof;

n) eenvoudig toevoegen van water of verdunnen, drogen of denatureren van producten;

o) eenvoudig samenvoegen van delen van artikelen tot een volledig artikel en het uit elkaar nemen van producten;

p) slachten van dieren;

q) twee of meer van de onder a) tot en met p) genoemde handelingen tezamen.

2. Voor de toepassing van lid 1 worden behandelingen als eenvoudig beschouwd wanneer voor het uitvoeren daarvan geen bijzondere vaardigheden nodig zijn noch speciaal daarvoor gemaakte of geïnstalleerde machines, apparaten of gereedschappen.

3. Om te bepalen of de be- of verwerkingen die een bepaald product heeft ondergaan, ontoereikend zijn in de zin van lid 1, worden alle behandelingen die dit product in een begunstigd land heeft ondergaan, tezamen genomen.

Artikel 48

Algemene tolerantie

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

1. In afwijking van artikel 45 en behoudens de leden 2 en 3 van dit artikel mogen niet van oorsprong zijnde materialen die volgens de in de lijst in bijlage 22-03 opgenomen voorwaarden bij de vervaardiging van een bepaald product niet mogen worden gebruikt, toch worden gebruikt, mits de totale waarde of het totale nettogewicht niet hoger is dan:

a) 15 % van het gewicht van het product voor producten die onder de hoofdstukken 2 en 4 tot en met 24 van het geharmoniseerde systeem vallen, met uitzondering van verwerkte visserijproducten van hoofdstuk 16;

b) 15 % van de prijs af fabriek van het product voor andere producten, behalve voor producten die onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 van het geharmoniseerde systeem vallen, waarvoor de afwijkingen gelden die in de aantekeningen 6 en 7 van deel I van bijlage 22-03 vermeld zijn.

2. Lid 1 staat niet toe dat de percentages voor de maximuminhoud van niet van oorsprong zijnde materialen zoals vastgesteld in de regels in de lijst in bijlage 22-03, worden overschreden.

3. De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing op producten die geheel en al zijn verkregen in een begunstigd land in de zin van artikel 44. Onverminderd artikel 47 en artikel 49, lid 2, is de in die leden vastgestelde afwijking toch van toepassing op de som van alle materialen die bij de vervaardiging van een product worden gebruikt en waarvoor de regel in de lijst in bijlage 22-03 vereist dat die materialen geheel en al zijn verkregen.

Artikel 49

Determinerende eenheid

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

1. De determinerende eenheid voor de toepassing van de bepalingen van deze onderafdeling is het product dat bij de bepaling van de indeling volgens het geharmoniseerde systeem als de basiseenheid wordt beschouwd.

2. Wanneer een zending uit een aantal identieke producten bestaat die onder dezelfde post van het geharmoniseerde systeem worden ingedeeld, moet elk product voor de toepassing van de bepalingen van deze onderafdeling afzonderlijk worden genomen.

3. Wanneer volgens algemene regel 5 voor de interpretatie van het geharmoniseerde systeem de verpakking meetelt voor het vaststellen van de indeling, telt deze ook mee voor het vaststellen van de oorsprong.

Artikel 50

Toebehoren, reserveonderdelen en gereedschappen

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

Toebehoren, reserveonderdelen en gereedschappen die samen met materieel, machines, apparaten of voertuigen worden verzonden en deel uitmaken van de normale uitrusting daarvan en in de prijs af fabriek zijn begrepen, worden geacht één geheel te vormen met het materieel respectievelijk de machines, apparaten of voertuigen in kwestie.

Artikel 51

Stellen en assortimenten

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

Stellen of assortimenten in de zin van algemene regel 3 b) voor de interpretatie van het geharmoniseerde systeem worden als van oorsprong beschouwd indien alle samenstellende delen van oorsprong zijn.

Een stel of assortiment bestaande uit producten van oorsprong en producten die niet van oorsprong zijn, wordt toch als van oorsprong beschouwd indien de waarde van de producten die niet van oorsprong zijn, niet hoger is dan 15 % van de prijs af fabriek van het stel of assortiment.

Artikel 52

Neutrale elementen

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

Om te bepalen of een product een product van oorsprong is, behoeft niet te worden nagegaan wat de oorsprong is van bij de vervaardiging van dat product gebruikte:

a) energie en brandstof;

b) fabrieksuitrusting;

c) machines en werktuigen;

d) goederen die in de uiteindelijke samenstelling van het product niet voorkomen en waarvan het ook niet de bedoeling is dat zij daarin voorkomen.







Onderafdeling 3

Regels voor de cumulatie en voor het beheer van voorradenvan toepassing in het kader van het SAP van de Unie

Artikel 53

Bilaterale cumulatie

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

Door bilaterale cumulatie kunnen producten van oorsprong uit de Unie worden beschouwd als materialen van oorsprong uit een begunstigd land wanneer zij in een in dat land vervaardigd product worden opgenomen, mits de aldaar uitgevoerde be- of verwerkingen meer inhouden dan de in artikel 47, lid 1, beschreven behandelingen.

De artikelen 41 tot en met 52 en de bepalingen betreffende de controle achteraf van bewijzen van oorsprong zijn van overeenkomstige toepassing op uitvoer uit de Unie naar een begunstigd land met het oog op bilaterale cumulatie.

Artikel 54

Cumulatie met Noorwegen, Turkije of Zwitserland

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

1. Door cumulatie met Noorwegen, Turkije of Zwitserland kunnen producten van oorsprong uit deze landen worden beschouwd als materialen van oorsprong uit een begunstigd land, mits de aldaar uitgevoerde be- of verwerkingen meer inhouden dan de in artikel 47, lid 1, beschreven behandelingen.

2. De cumulatie met Noorwegen, Turkije of Zwitserland is niet van toepassing op producten die onder de hoofdstukken 1 tot en met 24 van het geharmoniseerde systeem vallen.

Artikel 55

Regionale cumulatie

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

1. Regionale cumulatie is van toepassing op de volgende vier afzonderlijke regionale groepen:

a) Groep I: Brunei, Cambodja, Filipijnen, Indonesië, Laos, Maleisië, Myanmar/Birma, Thailand en Vietnam;

b) Groep II: Bolivia, Colombia, Costa Rica, Ecuador, El Salvador, Guatemala, Honduras, Nicaragua, Panama, Peru en Venezuela;

c) Groep III: Bangladesh, Bhutan, India, Maldiven, Nepal, Pakistan en Sri Lanka;

d) Groep IV: Argentinië, Brazilië, Paraguay en Uruguay.

2. Regionale cumulatie tussen landen van dezelfde groep kan uitsluitend worden toegepast indien aan de volgende voorwaarden is voldaan:

a) de bij de cumulatie betrokken landen zijn, op het moment van de uitvoer van het product naar de Unie, begunstigde landen waarvoor de preferentiële regeling niet tijdelijk is ingetrokken overeenkomstig Verordening (EU) nr. 978/2012;

b) de in onderafdeling 2 opgenomen oorsprongsregels zijn van toepassing op de regionale cumulatie tussen de landen van een regionale groep;

c) de landen van de regionale groep hebben zich ertoe verbonden:

i) aan deze onderafdeling te voldoen of ervoor te zorgen dat daaraan wordt voldaan, en

ii) de nodige administratieve samenwerking te verlenen om de juiste toepassing van deze onderafdeling te waarborgen, zowel met de Unie als tussen hen onderling;

d) het secretariaat van de betrokken regionale groep of een ander bevoegd gemeenschappelijk orgaan dat alle leden van die groep vertegenwoordigt, heeft de Commissie de onder c) bedoelde verbintenissen toegezonden.

Voor de toepassing van punt b) geldt dat wanneer de determinerende behandeling volgens deel II van bijlage 22-03 niet dezelfde is voor alle bij de cumulatie betrokken landen, de oorsprong van producten die van het ene naar het andere land van de regionale groep worden uitgevoerd met het oog op regionale cumulatie, wordt bepaald op basis van de regel die van toepassing zou zijn indien de producten naar de Unie werden uitgevoerd.

Indien landen in een regionale groep reeds vóór 1 januari 2011 aan de in de eerste alinea, onder c) en d), gestelde eisen voldeden, is geen nieuwe verbintenis vereist.

3. De in bijlage 22-04 vermelde materialen zijn uitgesloten van de in lid 2 bedoelde regionale cumulatie wanneer:

a) de tariefpreferentie die in de Unie van toepassing is, niet dezelfde is voor alle bij de cumulatie betrokken landen, en

b) de betrokken materialen door cumulatie voor een gunstiger tariefbehandeling in aanmerking zouden komen dan bij rechtstreekse uitvoer naar de Unie.

4. Regionale cumulatie tussen begunstigde landen van dezelfde regionale groep is slechts toegestaan wanneer de be- of verwerkingen in het begunstigde land waar de materialen verder worden verwerkt of in een product opgenomen, meer inhouden dan de in artikel 47, lid 1, beschreven behandelingen en, in het geval van textielproducten, ook meer dan de in bijlage 22-05 beschreven behandelingen.

Wanneer niet aan de in de eerste alinea vastgestelde voorwaarde wordt voldaan en de materialen een of meer van de in artikel 47, lid 1, onder b) tot en met q), beschreven behandelingen hebben ondergaan, moet als land van oorsprong op het bewijs van oorsprong dat wordt afgegeven of opgesteld voor de uitvoer van de producten naar de Unie, het land van de regionale groep worden vermeld met het grootste aandeel in de gebruikte materialen van oorsprong uit landen van de regionale groep, gemeten naar de waarde van die materialen.

Wanneer de producten zonder verdere be- of verwerking worden uitgevoerd of uitsluitend in artikel 47, lid 1, onder a), beschreven behandelingen hebben ondergaan, moet als land van oorsprong op het bewijs van oorsprong dat wordt afgegeven of opgesteld voor de uitvoer van de producten naar de Unie, het begunstigde land worden vermeld dat voorkomt op de bewijzen van oorsprong die zijn afgegeven of opgesteld in het begunstigde land waar de producten werden vervaardigd.

5. Op verzoek van de autoriteiten van een begunstigd land uit groep I of groep III kan de Commissie regionale cumulatie tussen landen van deze groepen toestaan, mits te harer genoegen is aangetoond dat aan elk van de volgende voorwaarden is voldaan:

a) aan de voorwaarden van lid 2, onder a) en b), is voldaan, en

b) de bij een dergelijke regionale cumulatie betrokken landen hebben zich ertoe verbonden en hebben de Commissie gezamenlijk in kennis gesteld van hun verbintenis om:

i) aan deze onderafdeling, onderafdeling 2 en alle andere bepalingen betreffende de toepassing van de oorsprongsregels te voldoen of ervoor te zorgen dat daaraan wordt voldaan, en

ii) de nodige administratieve samenwerking te verlenen om de juiste toepassing van deze onderafdeling en onderafdeling 2 te waarborgen, zowel met de Unie als tussen hen onderling.

Het in de eerste alinea bedoelde verzoek dient bewijsmateriaal te bevatten dat aan de voorwaarden van die alinea is voldaan. Dit wordt de Commissie toegezonden. De Commissie neemt een besluit over het verzoek, rekening houdende met alle voor de cumulatie relevant geachte gegevens, waaronder de bij de cumulatie te gebruiken materialen.

6. Door regionale cumulatie tussen begunstigde landen van groep I of groep III, wanneer deze is toegestaan, kunnen materialen van oorsprong uit een land van de ene regionale groep worden beschouwd als materialen van oorsprong uit een land van de andere regionale groep wanneer zij in een aldaar verkregen product worden opgenomen, mits de be- of verwerkingen in laatstgenoemd begunstigd land meer inhouden dan de in artikel 47, lid 1, beschreven behandelingen en, in het geval van textielproducten, ook meer dan de in bijlage 22-05 beschreven behandelingen.

Wanneer niet aan de in de eerste alinea vastgestelde voorwaarde wordt voldaan en de materialen een of meer van de in artikel 47, lid 1, onder b) tot en met q), beschreven behandelingen hebben ondergaan, moet als land van oorsprong op het bewijs van oorsprong voor de uitvoer van de producten naar de Unie, het bij de cumulatie betrokken land worden vermeld met het grootste aandeel in de gebruikte materialen van oorsprong uit bij de cumulatie betrokken landen, gemeten naar de waarde van die materialen.

Wanneer de producten zonder verdere be- of verwerking worden uitgevoerd of uitsluitend in artikel 47, lid 1, onder a), beschreven behandelingen hebben ondergaan, moet als land van oorsprong op het bewijs van oorsprong dat wordt afgegeven of opgesteld voor de uitvoer van de producten naar de Unie, het begunstigde land worden vermeld dat voorkomt op de bewijzen van oorsprong die zijn afgegeven of opgesteld in het begunstigde land waar de producten werden vervaardigd.

7. De Commissie zal in het Publicatieblad van de Europese Unie (C-reeks) de datum bekendmaken waarop de cumulatie tussen landen van groep I en groep III overeenkomstig lid 5 van kracht wordt, de bij die cumulatie betrokken landen en, in voorkomend geval, de lijst van materialen waarop die cumulatie van toepassing is.

8. De artikelen 41 tot en met 52, de bepalingen betreffende de afgifte of de opstelling van bewijzen van oorsprong en de bepalingen betreffende de controle achteraf van bewijzen van oorsprong zijn van overeenkomstige toepassing op uitvoer uit het ene begunstigde land naar een ander met het oog op regionale cumulatie.

Artikel 56

Uitgebreide cumulatie

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

1. Op verzoek van de autoriteiten van een begunstigd land kan de Commissie uitgebreide cumulatie toestaan tussen een begunstigd land en een land waarmee de Unie een vrijhandelsovereenkomst heeft gesloten overeenkomstig artikel XXIV van de Algemene Overeenkomst inzake tarieven en handel (GATT), mits aan elk van de volgende voorwaarden is voldaan:

a) de bij de cumulatie betrokken landen hebben zich ertoe verbonden om aan deze onderafdeling, onderafdeling 2 en alle andere bepalingen betreffende de toepassing van de oorsprongsregels te voldoen of ervoor te zorgen dat daaraan wordt voldaan, en de nodige administratieve samenwerking te verlenen om de juiste toepassing van deze onderafdeling en onderafdeling 2 te waarborgen, zowel met de Unie als tussen hen onderling;

b) het betrokken begunstigde land heeft de Commissie de onder a) bedoelde verbintenis toegezonden.

Het in de eerste alinea bedoelde verzoek dient een lijst te bevatten van bij de cumulatie betrokken materialen en bewijsmateriaal dat aan de in de eerste alinea, onder a) en b), vastgestelde voorwaarden is voldaan. Dit wordt de Commissie toegezonden. Indien de lijst van betrokken materialen wordt gewijzigd, dient een ander verzoek te worden ingediend.

Materialen die onder de hoofdstukken 1 tot en met 24 van het geharmoniseerde systeem vallen, zijn van de uitgebreide cumulatie uitgesloten.

2. In gevallen van de in lid 1 bedoelde uitgebreide cumulatie worden de oorsprong van de gebruikte materialen en het toepasselijke documentaire bewijs van oorsprong bepaald overeenkomstig de regels die in de betrokken vrijhandelsovereenkomst zijn vastgesteld. De oorsprong van de naar de Unie uit te voeren producten wordt bepaald overeenkomstig de in onderafdeling 2 vastgestelde oorsprongsregels.

Materialen van oorsprong uit een land waarmee de Unie een vrijhandelsovereenkomst heeft en die in een begunstigd land worden gebruikt bij de vervaardiging van naar de Unie uit te voeren producten, behoeven geen toereikende be- of verwerkingen te hebben ondergaan om de verkregen producten de status van oorsprong te verlenen, mits de be- of verwerkingen in het betrokken begunstigde land meer inhouden dan de in artikel 47, lid 1, beschreven behandelingen.

3. De Commissie zal in het Publicatieblad van de Europese Unie (C-reeks) de datum bekendmaken waarop de uitgebreide cumulatie van kracht wordt, de bij die cumulatie betrokken landen en de lijst van materialen waarop die cumulatie van toepassing is.

Artikel 57

Toepassing van bilaterale cumulatie of cumulatie met Noorwegen, Turkije of Zwitserland in combinatie met regionale cumulatie

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

Wanneer bilaterale cumulatie of cumulatie met Noorwegen, Turkije of Zwitserland wordt gecombineerd met regionale cumulatie, verwerft het verkregen product de oorsprong van een van de landen van de betrokken regionale groep overeenkomstig de eerste en tweede alinea van artikel 55, lid 4, of, in voorkomend geval, de eerste en tweede alinea van artikel 55, lid 6.

Artikel 58

Gescheiden boekhouding van voorraden van EU-exporteurs

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

1. Indien zowel van oorsprong als niet van oorsprong zijnde onderling vervangbare materialen worden gebruikt bij de be- of verwerking van een product, kunnen de douaneautoriteiten van de lidstaten, op schriftelijk verzoek van in het douanegebied van de Unie gevestigde marktdeelnemers, vergunning verlenen voor het beheer van die materialen in de Unie met behulp van een gescheiden boekhouding met het oog op de latere uitvoer ervan naar een begunstigd land in het kader van bilaterale cumulatie, zonder dat die materialen apart worden opgeslagen.

2. De douaneautoriteiten van de lidstaten kunnen het verlenen van de in lid 1 bedoelde vergunning afhankelijk stellen van alle door hen passend geachte voorwaarden.

Er wordt slechts vergunning verleend indien door het gebruik van de in lid 1 bedoelde methode steeds kan worden vastgesteld dat de hoeveelheid verkregen producten die als van oorsprong uit de Unie kunnen worden beschouwd dezelfde is als de hoeveelheid die zou zijn verkregen bij een fysieke scheiding van de voorraden.

Indien vergunning wordt verleend, wordt de methode van de gescheiden boekhouding toegepast en de toepassing van die methode geregistreerd overeenkomstig de algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen die in de Unie van toepassing zijn.

3. De gebruiker van de in lid 1 bedoelde methode stelt oorsprongsbewijzen op voor de hoeveelheid producten die als van oorsprong uit de Unie kunnen worden beschouwd, of vraagt om de afgifte van zulke oorsprongsbewijzen zolang het systeem van geregistreerde exporteurs nog niet van toepassing is. De gebruiker geeft op verzoek van de douaneautoriteiten van de lidstaten een verklaring af over de wijze waarop de hoeveelheden zijn beheerd.

4. De douaneautoriteiten van de lidstaten houden toezicht op het gebruik dat van de in lid 1 bedoelde vergunning wordt gemaakt.

Zij kunnen de vergunning in de volgende gevallen intrekken:

a) de houder maakt op enigerlei wijze oneigenlijk gebruik van de vergunning, of

b) de houder voldoet niet aan een van de andere voorwaarden die in deze onderafdeling, onderafdeling 2 en alle andere bepalingen betreffende de toepassing van de oorsprongsregels zijn vastgesteld.







Onderafdeling 4

Definitie van het begrip „producten van oorsprong” van toepassing in het kader van de regels van oorsprong met het oog op de toepassing van eenzijdig door de Unie aangenomen preferentiële tariefmaatregelen ten gunste van bepaalde landen of gebieden

Artikel 59

Algemene eisen

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

1. Voor de toepassing van de bepalingen van eenzĳdig door de Unie aangenomen preferentiële tariefmaatregelen ten gunste van bepaalde landen, groepen van landen of gebieden (hierna “begunstigd land of gebied” genoemd), met uitzondering van die welke in onderafdeling 2 van deze afdeling zĳn bedoeld en de met de Unie geassocieerde landen en gebieden overzee, worden als producten van oorsprong uit een begunstigd land of gebied beschouwd:

a) geheel en al in dat begunstigde land of gebied verkregen producten in de zin van artikel 60;

b) in dat begunstigde land of gebied verkregen producten, bij de vervaardiging waarvan andere dan de onder a) bedoelde producten zijn gebruikt, mits deze producten een toereikende be- of verwerking hebben ondergaan in de zin van artikel 61.

2. Voor de toepassing van deze onderafdeling worden producten van oorsprong uit de Unie in de zin van lid 3 van dit artikel die in een begunstigd land of gebied een be- of verwerking hebben ondergaan die meer inhoudt dan de in artikel 62 beschreven behandelingen, beschouwd als van oorsprong uit dat begunstigde land of gebied.

3. Lid 1 is van overeenkomstige toepassing voor de vaststelling van de oorsprong van in de Unie verkregen producten.

Artikel 60

Geheel en al verkregen producten

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

1. De volgende producten worden geacht geheel en al in een begunstigd land of gebied of in de Unie te zijn verkregen:

a) uit de zeebodem of de ondergrond ervan gewonnen minerale producten;

b) aldaar geoogste producten van het plantenrĳk;

c) aldaar geboren en gehouden levende dieren;

d) producten afkomstig van aldaar gehouden levende dieren;

e) producten afkomstig van aldaar geboren en gehouden geslachte dieren;

f) producten van de aldaar bedreven jacht en visserij;

g) producten van de zeevisserĳ en andere buiten de territoriale wateren door hun schepen uit de zee gewonnen producten;

h) uitsluitend uit de onder g) bedoelde producten aan boord van hun fabrieksschepen vervaardigde producten;

i) aldaar verzamelde gebruikte artikelen die slechts voor de terugwinning van grondstoffen kunnen dienen;

j) resten en afval afkomstig van aldaar verrichte fabricagehandelingen;

k) producten gewonnen uit de buiten de territoriale wateren gelegen zeebodem of de ondergrond ervan, mits het begunstigde land of gebied of een lidstaat exclusieve rechten heeft op de exploitatie van deze zeebodem of de ondergrond ervan;

l) goederen die aldaar uitsluitend uit de onder a) tot en met k) bedoelde producten zĳn vervaardigd.

2. De termen “hun schepen” en “hun fabrieksschepen” in lid 1, onder g) en h), zijn slechts van toepassing op schepen en fabrieksschepen die aan de volgende voorwaarden voldoen:

a) zij zijn in het begunstigde land of gebied of in een lidstaat geregistreerd of ingeschreven;

b) zij voeren de vlag van een begunstigd land of gebied of van een lidstaat;

c) zij behoren voor ten minste 50 % toe aan onderdanen van het begunstigde land of gebied of van lidstaten of aan een vennootschap die haar hoofdkantoor in dat begunstigde land of gebied of in een van de lidstaten heeft en waarvan de bedrĳfsvoerder(s), de voorzitter van de raad van bestuur of van toezicht en de meerderheid van de leden van deze raden onderdaan zĳn van dat begunstigde land of gebied of van de lidstaten, en waarvan bovendien, in het geval van vennootschappen, ten minste de helft van het kapitaal toebehoort aan dat begunstigde land of gebied of aan de lidstaten, of aan openbare lichamen of onderdanen van dat begunstigde land of gebied of van de lidstaten;

d) de kapitein en de officieren van de schepen en fabrieksschepen zijn allen onderdanen van het begunstigde land of gebied of van de lidstaten;

e) ten minste 75 % van de bemanning bestaat uit onderdanen van het begunstigde land of gebied of van de lidstaten.

3. Onder begunstigd land of gebied en Unie worden ook de territoriale wateren van dat begunstigde land of gebied of van de lidstaten verstaan.

4. Schepen die opereren op volle zee, met inbegrip van fabrieksschepen waarop de gevangen vis wordt be- of verwerkt, worden geacht deel uit te maken van het grondgebied van het begunstigde land of gebied of van de lidstaat waartoe zij behoren, mits zij aan de voorwaarden van lid 2 voldoen.

Artikel 61

Toereikende be- of verwerking

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

Voor de toepassing van artikel 59 worden producten die niet geheel en al in een begunstigd land of gebied of in de Unie zijn verkregen, geacht een toereikende be- of verwerking te hebben ondergaan indien aan de voorwaarden van de lijst in bijlage 22-11 is voldaan.

Deze voorwaarden geven voor alle onder deze onderafdeling vallende producten aan welke be- of verwerkingen niet van oorsprong zĳnde materialen die bĳ de vervaardiging worden gebruikt, moeten ondergaan, en zij zĳn uitsluitend op deze materialen van toepassing.

Indien een product dat de oorsprong heeft verkregen doordat het aan de in de lĳst vervatte voorwaarden voldoet, als materiaal wordt gebruikt bĳ de vervaardiging van een ander product, zijn de voorwaarden die gelden voor het product waarin het wordt opgenomen, er niet op van toepassing en wordt er geen rekening gehouden met de niet van oorsprong zĳnde materialen die bĳ de vervaardiging ervan kunnen zĳn gebruikt.

Artikel 62

Ontoereikende be- of verwerking

(Artikel 64, lid 3, van het wetboek)

1. Onverminderd lid 2 worden de volgende behandelingen beschouwd als ontoereikend om de oorsprong te verlenen, ongeacht of aan de voorwaarden van artikel 61 wordt voldaan:

a) behandelingen om de producten tijdens vervoer en opslag in goede staat te bewaren;

b) splitsen en samenvoegen van colli;

c) wassen, schoonmaken; stofvrij maken, verwijderen van roest, olie, verf of dergelijke;

d) strijken of persen van textiel en artikelen van textiel;

e) eenvoudig schilderen en polijsten;

f) ontvliezen of doppen, geheel of gedeeltelijk vermalen, polijsten of glanzen van granen of rijst;

g) kleuren of aromatiseren van suiker of vormen van suikerklonten; geheel of gedeeltelijk vermalen van suiker;

h) pellen, ontpitten en schillen van noten, vruchten en groen