02011R0404 — NL — 04.02.2020 — 004.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

Gewijzigd bij:





Gerectificeerd bij:









▼B

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 404/2011 VAN DE COMMISSIE

van 8 april 2011

houdende bepalingen voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen







TITEL I







ALGEMENE BEPALINGEN

TOEPASSINGSGEBIED

Artikel 1

Onderwerp

Deze verordening bevat bepalingen voor de tenuitvoerlegging van de bij de controleverordening vastgestelde controleregeling van de Europese Unie.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

▼M1

(1) „Unievissersvaartuig”: vissersvaartuig dat de vlag van een lidstaat voert en in de Unie is geregistreerd;

(2) „Uniewateren”: wateren als gedefinieerd in artikel 4, lid 1, punt 1), van Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad ( 1 );

▼B

(3) „houder van een visvergunning”: elke natuurlijke of rechtspersoon aan wie een in artikel 6 van de controleverordening bedoelde visvergunning is afgegeven;

(4) „EU-inspecteurs”: in artikel 4, punt 7, van de controleverordening gedefinieerde inspecteurs;

(5) „visaantrekkende voorzieningen”: op zee drijvende uitrustingen of verankerde uitrustingen waarmee wordt beoogd vis aan te trekken;

(6) „passief vistuig”: alle soorten vistuig die tijdens het vissen niet actief hoeven te worden voortbewogen, met inbegrip van: a) kieuwnetten, warnetten, schakelnetten en kommen, b) drijvende kieuwnetten en drijvende schakelnetten, al of niet voorzien van verankerings-, drijf- en positiesignaleringsvoorzieningen, c) beuglijnen, kubben en korven en vallen;

(7) „boomkor”: een trawl die wordt opengehouden door een boom of een soortgelijke voorziening, en al dan niet ondersteund over de zeebodem wordt gesleept;

(8) „volgsysteem voor vaartuigen” (VMS), als bedoeld in artikel 9, lid 1, van de controleverordening: een systeem voor het volgen van vissersvaartuigen via satelliet, dat de visserijautoriteiten regelmatig voorziet van gegevens over de locatie, de koers en de snelheid van vaartuigen;

(9) „satellietvolgapparatuur”, als bedoeld in artikel 4, lid 12, van de controleverordening: een aan boord van een vissersvaartuig geïnstalleerd apparaat dat de positie- en aanverwante gegevens automatisch overeenkomstig de rechtsvoorschriften naar het visserijcontrolecentrum verstuurt en dat het mogelijk maakt het vissersvaartuig te allen tijde te detecteren en te identificeren;

(10) „visreis”: elke verplaatsing die een vissersvaartuig met het oog op het verrichten van visserijactiviteiten maakt en die begint wanneer het vissersvaartuig een haven verlaat en eindigt wanneer het in een haven aankomt;

(11) „visserijactiviteit”: elke activiteit in verband met het zoeken naar vis, het te water laten, slepen en binnenhalen van actief vistuig, het te water laten, uitzetten, verwijderen of verplaatsen van passief vistuig, en het verwijderen van de vangst uit het vistuig, het bewaarnet of uit een transportkooi naar een mest- of een kweekkooi;

(12) „elektronisch visserijlogboek”: het geautomatiseerde register van gegevens over de visserijactiviteit dat door de kapitein van het vissersvaartuig aan de autoriteiten van de lidstaat wordt verzonden;

(13) „aanbiedingsvorm van het product”: de staat van verwerking van het visserijproduct of delen daarvan overeenkomstig de codes en omschrijvingen in bijlage I;

(14) „Europees Bureau voor visserijcontrole”: het bureau dat is gedefinieerd in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 768/2005 van de Raad ( 2 );

(15) „waarneming”: de waarneming van een vissersvaartuig door een bevoegde autoriteit van een lidstaat;

(16) „commercieel gevoelige informatie”: gegevens die bij vrijgave de commerciële belangen van een marktdeelnemer kunnen schaden;

(17) „geautomatiseerd valideringssysteem”: een systeem dat kan verifiëren of alle in de gegevensbestanden van de lidstaten geregistreerde gegevens correct en volledig zijn en tijdig zijn overgelegd;

(18) „webdienst”: een softwaresysteem dat is ontworpen voor de ondersteuning van interoperabele machine-tot-machine netwerkinteractie.







TITEL II

ALGEMENE VOORWAARDEN VOOR TOEGANG TOT DE WATEREN EN DE HULPBRONNEN







HOOFDSTUK I

Visvergunningen

Artikel 3

Afgifte en beheer van visvergunningen

1. De in artikel 6 van de controleverordening bedoelde visvergunningen zijn elk slechts geldig voor één ►M1 Unievissersvaartuig ◄ .

2. De in artikel 6 van de controleverordening bedoelde visvergunningen worden door de lidstaten met betrekking tot hun vissersvaartuigen afgegeven, beheerd en ingetrokken overeenkomstig de in de onderhavige verordening vastgestelde bepalingen.

3. De in artikel 6 van de controleverordening bedoelde visvergunningen bevatten op zijn minst de in bijlage II vermelde gegevens.

4. Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1281/2005 afgegeven visvergunningen die op zijn minst de krachtens lid 3 van dit artikel vereiste gegevens bevatten, worden beschouwd als overeenkomstig de onderhavige verordening afgegeven visvergunningen.

5. Een visvergunning is slechts geldig zolang aan de voorwaarden die aan de basis van de afgifte ervan lagen, wordt voldaan.

6. Indien een visvergunning tijdelijk wordt geschorst of definitief wordt ingetrokken, stellen de autoriteiten van de vlaggenlidstaat de houder van die visvergunning onmiddellijk daarvan in kennis.

▼M1

7. De in brutotonnage (BT) of kilowatt (kW) uitgedrukte totale capaciteit waarvoor een lidstaat visvergunningen heeft afgegeven, mag op geen enkel moment groter zijn dan het maximale capaciteitsniveau dat voor die lidstaat is vastgesteld overeenkomstig artikel 22, lid 7, van Verordening (EU) nr. 1380/2013.

▼B







HOOFDSTUK II

Vismachtigingen

Artikel 4

Vismachtigingen

1. De in artikel 7 van de controleverordening bedoelde vismachtigingen zijn elk slechts geldig voor één ►M1 Unievissersvaartuig ◄ .

2. De in artikel 7 van de controleverordening bedoelde vismachtigingen bevatten op zijn minst de in bijlage III vermelde gegevens. De vlaggenlidstaat ziet erop toe dat de in de vismachtiging opgenomen gegevens correct zijn en in overeenstemming zijn met de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid.

3. Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1627/94 van de Raad ( 3 ) afgegeven speciale visdocumenten die op zijn minst de krachtens lid 2 van dit artikel vereiste gegevens bevatten, worden beschouwd als overeenkomstig de onderhavige verordening afgegeven vismachtigingen.

4. Een in lid 2 bedoelde vismachtiging en een in artikel 3, lid 2, bedoelde visvergunning mogen in één document worden opgenomen.

5. Onverminderd bijzondere voorschriften hoeven ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ met een lengte over alles van minder dan 10 m die uitsluitend in de territoriale wateren van hun vlaggenlidstaat vissen, geen vismachtiging te bezitten.

6. De leden 2 en 5 van artikel 3 van deze verordening zijn van overeenkomstige toepassing.

Artikel 5

Lijst van vismachtigingen

1. Wanneer de in artikel 114 van de controleverordening bedoelde websites operationeel zijn geworden, maar niet later dan op 1 januari 2012, stellen de lidstaten onverminderd bijzondere voorschriften de lijst van onder hun vlag varende vissersvaartuigen die een in artikel 7 van de controleverordening bedoelde vismachtiging hebben ontvangen, ter beschikking op het beveiligde deel van hun officiële website voordat deze vismachtigingen geldig worden. Zij brengen eventuele veranderingen in deze lijst aan voordat deze veranderingen van kracht worden.

2. Met betrekking tot de periode van 1 januari 2011 tot en met 31 december 2011 stellen de lidstaten de Commissie, op haar verzoek, een lijst ter beschikking van de onder hun vlag varende vissersvaartuigen die voor 2011 een vismachtiging hebben ontvangen. Zij stellen de Commissie in kennis van eventuele veranderingen in deze lijst voordat deze veranderingen van kracht worden.







HOOFDSTUK III

Markering en identificatie van ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ en het aan boord aanwezige vistuig







Afdeling 1

Markering en identificatie van vissersvaartuigen

Artikel 6

Markering van vissersvaartuigen

De ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ worden als volgt gemarkeerd:

a) de letter(s) van de haven of het district waarin het ►M1 Unievissersvaartuig ◄ is geregistreerd, en het nummer (of de nummers) waaronder het vaartuig is geregistreerd, moeten in een kleur die contrasteert met de ondergrond, aan weerszijden van de boeg zo hoog mogelijk boven de waterlijn zijn geschilderd of aangebracht, zodat zij van op zee en vanuit de lucht duidelijk zichtbaar zijn;

b) voor ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ met een lengte over alles van meer dan 10 m en minder dan 17 m bedraagt de hoogte van de cijfers en letters ten minste 25 cm en de lijndikte ten minste 4 cm. Voor ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ met een lengte over alles van meer dan 17 m bedraagt de hoogte van de cijfers en letters ten minste 45 cm en de lijndikte ten minste 6 cm;

c) de vlaggenlidstaat mag voorschrijven dat de internationale radioroepnaam (IRCS) of de externe registratiecijfers en -letters zodanig op het dak van het stuurhuis worden geschilderd dat zij, in een kleur die contrasteert met de ondergrond, vanuit de lucht duidelijk zichtbaar zijn;

d) de contrasterende kleuren zijn wit en zwart;

e) de externe registratiecijfers en -letters die op de romp van het ►M1 Unievissersvaartuig ◄ zijn geschilderd of aangebracht, mogen niet verwijderbaar zijn en mogen niet worden uitgewist, worden gewijzigd, onleesbaar worden gelaten, worden bedekt of aan het gezicht worden onttrokken.

▼M1

Met ingang van 1 januari 2016 is de regeling inzake scheepsidentificatienummers van de Internationale Maritieme Organisatie, als aangenomen op 4 december 2013 bij resolutie A.1078 (28) en als bedoeld in hoofdstuk XI-1, voorschrift 3, van het SOLAS-Verdrag van 1974, van toepassing op:

a) Unievissersvaartuigen of vissersvaartuigen die door exploitanten van de Unie worden beheerd in het kader van een charterovereenkomst, met een brutotonnage van 100 ton of een brutoregistertonnage van 100 ton of meer en een lengte over alles van 24 m of meer, die uitsluitend actief zijn in de Uniewateren,

b) alle Unievissersvaartuigen of vissersvaartuigen die door exploitanten van de Unie worden beheerd in het kader van een charterovereenkomst, met een lengte over alles van 15 m of meer, die buiten de Uniewateren actief zijn,

c) alle vissersvaartuigen van derde landen die visserijactiviteiten in de Uniewateren mogen uitvoeren.

▼B

Artikel 7

Aan boord van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ aanwezige documenten

1. De kapitein van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ met een lengte over alles van 10 m of meer dient documenten aan boord te hebben die door een bevoegde autoriteit van de lidstaat waarin het is geregistreerd, zijn afgegeven en waarin ten minste de volgende gegevens over het vaartuig worden vermeld:

a) de naam, als het vaartuig een naam heeft;

b) de letters van de haven of van het district waarin het vaartuig is geregistreerd en het nummer (of de nummers) waaronder het vaartuig is geregistreerd;

c) de internationale radioroepnaam, als het vaartuig een radioroepnaam heeft;

d) de naam en het adres van de eigenaar(s) en, indien van toepassing, de charteraar(s);

e) de lengte over alles, het vermogen van de voortstuwingsmotor, de brutotonnage en, voor ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ die met ingang van 1 januari 1987 in bedrijf zijn genomen, de datum van inbedrijfname.

2. De kapitein van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ met een lengte over alles van 17 m of meer dat met visruimen is uitgerust, dient accurate tekeningen met een beschrijving van deze visruimen aan boord te hebben waarin onder meer alle toegangspunten en de in kubieke meter uitgedrukte opslagcapaciteit van deze visruimen zijn aangegeven.

3. De kapitein van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ met tanks voor gekoeld zeewater dient een bijgewerkt document aan boord te hebben waarin de in kubieke meter uitgedrukte capaciteit van de tanks voor iedere 10 cm hoogte van die tanks wordt aangegeven.

4. De in de leden 2 en 3 bedoelde documenten worden gecertificeerd door de bevoegde autoriteit van de vlaggenlidstaat. Wijzigingen van de kenmerken die in de documenten als bedoeld in de leden 1, 2 en 3 zijn vermeld, worden gecertificeerd door een bevoegde autoriteit van de vlaggenlidstaat.

5. De in dit artikel bedoelde documenten worden voor controle- of inspectiedoeleinden voorgelegd op verzoek van de ter zake bevoegde functionarissen.







Afdeling 2

Markering en identificatie van vistuig en sloepen

Artikel 8

Markering van sloepen en visaantrekkende voorzieningen

Aan boord van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ gehouden sloepen en visaantrekkende voorzieningen worden gemarkeerd met de externe registratiecijfers en -letters van het ►M1 Unievissersvaartuig ◄ dat deze in gebruik heeft.

Artikel 9

Algemene voorschriften voor passief vistuig en boomkorren

1. De artikelen 9 tot en met 12 zijn van toepassing op ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ die in ►M1 Uniewateren ◄ vissen en de artikelen 13 tot en met 17 zijn van toepassing op ►M1 Uniewateren ◄ buiten 12 zeemijl vanaf de basislijnen van de kustlidstaten.

2. Het is verboden om in ►M1 Uniewateren ◄ als bedoeld in lid 1, visserijactiviteiten te verrichten met passief vistuig, boeien en boomkorren die niet overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 17 gemarkeerd en identificeerbaar zijn.

3. Het is verboden om in ►M1 Uniewateren ◄ als bedoeld in lid 1, het volgende aan boord te hebben:

a) bomen of boomkorren waarop de externe registratiecijfers en -letters niet overeenkomstig artikel 10 zijn aangebracht;

b) passief vistuig zonder het in artikel 11, lid 2, bedoelde plaatje;

c) boeien die niet zijn gemarkeerd overeenkomstig artikel 13, lid 2.

Artikel 10

Voorschriften voor boomkorren

De kapitein van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ of diens vertegenwoordiger zorgt ervoor dat de boom van elke aan boord gehouden of voor de visserij gebruikte gemonteerde boomkor duidelijk is voorzien van de externe registratiecijfers en -letters van het betrokken vissersvaartuig.

Artikel 11

Voorschriften voor passief vistuig

1. De kapitein van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ of diens vertegenwoordiger zorgt ervoor dat elk passief vistuig dat aan boord wordt gehouden of voor de visserij wordt gebruikt, duidelijk gemarkeerd en identificeerbaar is overeenkomstig de bepalingen van dit artikel.

2. Op elk passief vistuig dat voor de visserij wordt gebruikt, moeten te allen tijde de externe registratiecijfers en -letters zichtbaar zijn die ook zijn aangebracht op de romp van het vaartuig waartoe het tuig behoort:

a) voor netten: op een plaatje dat is bevestigd aan de bovenste eerste rij;

b) voor beuglijnen: op een plaatje dat is bevestigd ter hoogte van de aansluiting met de meerboei;

c) voor korven en vallen: op een plaatje dat is bevestigd aan de grondlijn;

d) voor passief vistuig dat zich uitstrekt over meer dan één zeemijl: op plaatjes die overeenkomstig het bepaalde onder a), b) of c), op regelmatige afstand van niet meer dan één zeemijl zijn bevestigd, zodat geen enkel deel van het passieve vistuig over een lengte van meer dan één zeemijl ongemarkeerd is.

Artikel 12

Voorschriften voor plaatjes

1. Elk plaatje is:

a) gemaakt van duurzaam materiaal;

b) stevig vastgemaakt aan het vistuig;

c) ten minste 65 mm breed;

d) ten minste 75 mm lang.

2. De plaatjes mogen niet verwijderbaar zijn en mogen niet worden uitgewist, worden gewijzigd, onleesbaar worden gelaten, worden bedekt of aan het gezicht worden onttrokken.

Artikel 13

Voorschriften voor boeien

1. De kapitein van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ of diens vertegenwoordiger zorgt ervoor dat twee eindmarkeringsboeien en tussenboeien, gemonteerd overeenkomstig bijlage IV, worden bevestigd aan elk passief vistuig dat voor de visserij wordt gebruikt, en dat deze boeien worden ingezet overeenkomstig de bepalingen in deze afdeling.

2. Op elke eindmarkeringsboei en tussenboei worden de externe registratiecijfers en -letters die zichtbaar zijn op de romp van het ►M1 Unievissersvaartuig ◄ waartoe zij behoren, als volgt aangebracht:

a) de cijfers en letters worden zo hoog mogelijk boven de waterspiegel aangebracht, zodat zij duidelijk zichtbaar zijn;

b) de kleuren van deze cijfers en letters contrasteren met het oppervlak waarop zij zijn aangebracht.

3. De op de markeringsboei aangebrachte cijfers en letters mogen niet worden uitgewist of veranderd, noch onleesbaar worden gelaten.

Artikel 14

Voorschriften voor touwen

1. De touwen waarmee de boeien aan het passief vistuig zijn bevestigd, zijn vervaardigd van zinkend materiaal of worden met gewichten onder water gehouden.

2. De touwen waarmee de eindmarkeringsboeien aan elk vistuig zijn bevestigd, worden vastgemaakt aan de uiteinden van dat vistuig.

Artikel 15

Voorschriften voor eindmarkeringsboeien

1. De eindmarkeringsboeien worden op een zodanige manier geplaatst dat te allen tijde kan worden vastgesteld waar de uiteinden van het vistuig zich bevinden.

2. De mast van elke eindmarkeringsboei steekt ten minste 1 m boven het zeeniveau uit, gemeten vanaf de bovenkant van de drijver tot de onderkant van de onderste vlag.

3. De eindmarkeringsboeien zijn gekleurd, maar niet rood of groen.

4. Elke eindmarkeringsboei moet voorzien zijn van:

a) één of twee rechthoekige vlaggen; wanneer op één boei twee vlaggen moeten zijn bevestigd, moeten deze op ten minste 20 cm van elkaar staan; vlaggen op boeien waarmee de uiteinden van één vistuig worden aangegeven, moeten dezelfde kleur (die niet wit mag zijn) en dezelfde afmetingen hebben;

b) één of twee gele lichten die elke vijf seconden oplichten (F1 Y 5s) en zichtbaar zijn vanaf twee zeemijl.

5. Elke eindmarkeringsboei mag voorzien zijn van een topteken met één of twee gestreepte lichtgevende banden die noch rood, noch groen mogen zijn en ten minste 6 cm breed moeten zijn.

Artikel 16

Voorschriften voor het vastmaken van eindmarkeringsboeien

1. De eindmarkeringsboeien worden als volgt aan het passief vistuig vastgemaakt:

a) de boei in de westelijke sector (de halve kompascirkel van zuid over west tot en met het noorden) moet zijn voorzien van twee vlaggen, twee gestreepte lichtgevende banden, twee lichten en een plaatje als bedoeld in artikel 12;

b) de boei in de oostelijke sector (de halve kompascirkel van noord over oost tot en met het zuiden) moet zijn voorzien van één vlag, één gestreepte lichtgevende band, één licht en een plaatje als bedoeld in artikel 12.

2. Het plaatje moet voorzien zijn van de in artikel 13, lid 2, bedoelde gegevens.

Artikel 17

Tussenboeien

1. Passief vistuig dat langer is dan 5 zeemijl, moet als volgt worden voorzien van tussenboeien:

a) de tussenboeien worden op maximaal 5 zeemijl van elkaar geplaatst, zodat geen enkel deel van het vistuig over een lengte van 5 zeemijl of meer ongemarkeerd is;

b) de tussenboeien worden voorzien van een geel licht dat elke vijf seconden oplicht (F1 Y 5s) en zichtbaar is vanaf twee zeemijl. De tussenboeien hebben dezelfde kenmerken als de eindmarkeringsboeien in de oostelijke sector, behalve dat de vlaggen wit zijn.

2. In afwijking van lid 1 moet in de Oostzee gebruikt passief vistuig dat langer is dan 1 zeemijl, worden voorzien van tussenboeien. De tussenboeien worden op maximaal één zeemijl van elkaar geplaatst, zodat geen enkel deel van het vistuig over een lengte van één zeemijl of meer ongemarkeerd is.

De tussenboeien hebben dezelfde kenmerken als de eindmarkeringsboeien in de oostelijke sector, met uitzondering van het volgende:

a) de kleur van de vlaggen is wit;

b) elke vijfde tussenboei wordt voorzien van een radarreflector met een echo die ten minste twee zeemijl ver draagt.







HOOFDSTUK IV

Volgsysteem voor vaartuigen

Artikel 18

Verplichte satellietvolgapparatuur op ►M1 Unievissersvaartuigen ◄

1. Onverminderd artikel 25, lid 3, mag een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ dat onder de VMS-verplichting valt, de haven slechts verlaten indien er volledig bedrijfsklare satellietvolgapparatuur aan boord is geïnstalleerd.

2. De satellietvolgapparatuur van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ dat zich in een haven bevindt, mag slechts worden uitgeschakeld indien:

a) daarvan vooraf melding is gedaan aan het visserijcontrolecentrum (VCC) van de vlaggenlidstaat en het VCC van de kustlidstaat, en

b) uit het eerstvolgende bericht blijkt dat de positie van het ►M1 Unievissersvaartuig ◄ dezelfde is gebleven als in het voorgaande bericht.

De bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat mogen toestaan dat een onder a) bedoelde voorafgaande melding wordt vervangen door een automatische VMS-boodschap of een door het VMS gegenereerde alarmeringsboodschap die aangeeft dat het ►M1 Unievissersvaartuig ◄ zich in een vooraf vastgesteld geografisch gebied van een haven bevindt.

3. Dit hoofdstuk is niet van toepassing op ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ die uitsluitend voor de aquacultuur worden gebruikt.

Artikel 19

Kenmerken van de satellietvolgapparatuur

1. De satellietvolgapparatuur die is geïnstalleerd aan boord van ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ , moet ervoor zorgen dat geregeld en automatisch de volgende gegevens aan het VCC van de vlaggenlidstaat worden doorgegeven:

a) de identificatiegegevens van het vissersvaartuig;

b) de meest recente geografische positie van het vissersvaartuig, met een foutenmarge van minder dan 500 m en een betrouwbaarheidsinterval van 99 %;

c) de datum en het tijdstip (uitgedrukt in gecoördineerde universele tijd „UTC”) waarop de positie van het vissersvaartuig is bepaald, en

d) de actuele snelheid en de koers van het vissersvaartuig.

2. De lidstaten zorgen ervoor dat de satellietvolgapparatuur wordt voorzien van een bescherming tegen de registratie en doorgifte van foute posities, en dat de gegevens niet manueel kunnen worden veranderd.

Artikel 20

Verplichtingen van de kapitein met betrekking tot de satellietvolgapparatuur

1. De kapitein van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ zorgt ervoor dat de satellietvolgapparatuur te allen tijde volledig bedrijfsklaar is en dat de in artikel 19, lid 1, bedoelde gegevens worden doorgegeven.

2. Onverminderd artikel 26, lid 1, ziet de kapitein van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ er met name op toe dat:

a) de gegevens op geen enkele wijze worden veranderd;

b) de bij de satellietvolgapparatuur horende antenne of antennes op geen enkele wijze wordt/worden gehinderd, losgekoppeld of geblokkeerd;

c) de stroomtoevoer van de satellietvolgapparatuur op geen enkele wijze wordt onderbroken, en

d) de satellietvolgapparatuur niet uit het vissersvaartuig wordt verwijderd.

3. Het is verboden het satellietvolgsysteem te vernielen, te beschadigen, buiten werking te stellen of op enige andere wijze te beïnvloeden tenzij de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat toestemming hebben gegeven voor de reparatie of de vervanging van het satellietvolgsysteem.

Artikel 21

Door de vlaggenlidstaten vast te stellen controlemaatregelen

Elke vlaggenlidstaat zorgt ervoor dat de juistheid van de in artikel 19 bedoelde gegevens continu en systematisch wordt gecontroleerd en neemt onmiddellijk maatregelen wanneer blijkt dat gegevens onjuist of onvolledig zijn.

Artikel 22

Frequentie van de doorgifte van gegevens

1. Elke lidstaat zorgt ervoor dat zijn VCC ten minste om de twee uur via VMS de in artikel 19 bedoelde gegevens betreffende zijn vissersvaartuigen ontvangt. Het VCC mag eisen dat de betrokken gegevens met kortere tussenpozen worden doorgegeven.

2. Het VCC dient in staat te zijn de werkelijke positie van elk onder zijn bevoegdheid vallend vissersvaartuig te bepalen.

Artikel 23

Toezicht op het binnenvaren en verlaten van bepaalde gebieden

Elke lidstaat zorgt ervoor dat zijn VCC aan de hand van de VMS-gegevens toezicht houdt op de datum en het tijdstip waarop zijn vissersvaartuigen een van de volgende gebieden binnenvaren of verlaten:

a) maritieme gebieden waarvoor specifieke regels inzake toegang tot de wateren en de hulpbronnen gelden;

b) voor de visserij beperkte gebieden, als bedoeld in artikel 50 van de controleverordening;

c) het gereglementeerde gebied van regionale organisaties voor visserijbeheer waarbij de Europese Unie of bepaalde lidstaten als partij is/zijn aangesloten;

d) wateren die onder de soevereiniteit en de jurisdictie van een derde land vallen.

Artikel 24

Doorgifte van gegevens aan de kustlidstaat

▼M1

1. Het VCC van elke vlaggenlidstaat zorgt ervoor dat de gegevens die overeenkomstig artikel 19 van deze verordening over de vissersvaartuigen van die vlaggenlidstaat worden verstrekt gedurende de tijd dat die zich in de wateren van een kustlidstaat bevinden, automatisch aan het VCC van die kustlidstaat worden doorgegeven. Die gegevens worden onmiddellijk nadat het VCC van de vlaggenlidstaat die heeft ontvangen, aan het VCC van de kuststaat meegedeeld.

▼B

2. Kustlidstaten die gezamenlijk toezicht houden op een gebied, kunnen een gemeenschappelijke bestemming vaststellen voor de overeenkomstig artikel 19 door te geven gegevens. Zij stellen de Commissie en de overige lidstaten daarvan in kennis.

3. Elke lidstaat deelt aan de andere lidstaten en de Commissie een volledige lijst met de lengte- en breedtecoördinaten die zijn exclusieve economische zone of exclusieve visserijzone afbakenen, zo mogelijk elektronisch mee in een formaat dat compatibel is met het World Geodetic System 1984 (WGS 84). Hij brengt de andere lidstaten en de Commissie onmiddellijk op de hoogte van eventuele veranderingen van deze coördinaten. Als alternatief hiervoor mogen de lidstaten deze lijst bekendmaken op de in artikel 115 van de controleverordening bedoelde website.

4. De lidstaten zorgen er onder meer via het vaststellen van duidelijke en gedocumenteerde procedures voor dat hun bevoegde autoriteiten de doorgifte van VMS-gegevens overeenkomstig artikel 9, lid 3, van de controleverordening onderling efficiënt coördineren.

Artikel 25

Defecte of anderszins niet-functionerende satellietvolgapparatuur

1. Wanneer de aan boord van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ geïnstalleerde satellietvolgapparatuur defect is of anderszins niet functioneert, deelt de kapitein of diens vertegenwoordiger via adequate telecommunicatiemiddelen om de vier uur vanaf het tijdstip waarop dit feit is ontdekt of vanaf het tijdstip waarop hij overeenkomstig lid 4 of artikel 26, lid 1, van dit feit in kennis is gesteld, de meest actuele geografische coördinaten van het vissersvaartuig mee aan het VCC van de vlaggenlidstaat. De lidstaten bepalen welke telecommunicatiemiddelen mogen worden gebruikt en vermelden deze op de in artikel 115 van de controleverordening bedoelde website.

2. Het VCC van de vlaggenlidstaat voert de in lid 1 bedoelde geografische posities onmiddellijk bij ontvangst in in het VMS-gegevensbestand. In het gegevensbestand moeten de manuele VMS-gegevens duidelijk kunnen worden onderscheiden van de automatische boodschappen. In voorkomend geval worden deze manuele VMS-gegevens onmiddellijk aan de kustlidstaten doorgegeven.

3. Een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ waarvan de satellietvolgapparatuur defect is geweest of anderszins niet heeft gefunctioneerd, mag de haven pas verlaten wanneer naar tevredenheid van de bevoegde autoriteiten van de vlaggenstaat is geconstateerd dat de aan boord van dat vissersvaartuig geïnstalleerde satellietvolgapparatuur weer volledig bedrijfsklaar is. Bij wijze van afwijking mag het VCC van de vlaggenlidstaat aan onder zijn bevoegdheid vallende vissersvaartuigen toestemming verlenen om met een niet-functionerend sattelietvolgsysteem de haven te verlaten teneinde het systeem te laten repareren of vervangen.

4. De bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat of, in voorkomend geval, van de kustlidstaat moeten proberen de kapitein van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ of de voor dat vaartuig verantwoordelijke persoon, of hun vertegenwoordiger, te verwittigen wanneer de aan boord van dat vaartuig geïnstalleerde satellietvolgapparatuur defect lijkt te zijn of niet naar behoren lijkt te functioneren.

5. Satellietvolgsystemen mogen slechts voor reparatie of vervanging worden verwijderd wanneer de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat daarvoor toestemming geven.

Artikel 26

Geen ontvangst van gegevens

1. Wanneer het VCC van een vlaggenlidstaat gedurende twaalf opeenvolgende uren geen gegevens als bedoeld in artikel 22 of artikel 25, lid 1, heeft ontvangen, stelt het de kapitein of de exploitant van het betrokken ►M1 Unievissersvaartuig ◄ , of hun vertegenwoordiger, zo snel mogelijk daarvan in kennis. Indien deze situatie zich bij een bepaald ►M1 Unievissersvaartuig ◄ meer dan driemaal in een kalenderjaar voordoet, zorgt de vlaggenlidstaat ervoor dat de satellietvolgapparatuur van het betrokken vaartuig grondig wordt gecontroleerd. De betrokken lidstaat voert een controle uit om na te gaan of met de apparatuur is geknoeid. In afwijking van artikel 20, lid 2, onder d), kan deze controle inhouden dat de apparatuur voor onderzoek wordt meegenomen.

2. Wanneer het VCC van een vlaggenlidstaat gedurende twaalf uur geen gegevens als bedoeld in artikel 22 of artikel 25, lid 1, heeft ontvangen en de laatst ontvangen positie in de wateren van een andere lidstaat was gelegen, stelt dit het VCC van die kustlidstaat zo snel mogelijk daarvan in kennis.

3. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een kustlidstaat de aanwezigheid van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ in hun wateren waarnemen en geen gegevens als bedoeld in artikel 24, lid 1, of artikel 25, lid 2, hebben ontvangen, stellen zij de kapitein van het vissersvaartuig en het VCC van de betrokken vlaggenlidstaat daarvan in kennis.

Artikel 27

Toezicht op de visserijactiviteiten en registratie van gegevens in verband met visserijactiviteiten

1. De lidstaten gebruiken de op grond van artikel 22, artikel 24, lid 1, en artikel 25 ontvangen gegevens om doeltreffend toezicht uit te oefenen op de activiteiten van de vissersvaartuigen.

2. De vlaggenlidstaten:

a) zorgen ervoor dat de gegevens die zij op grond van dit hoofdstuk hebben ontvangen, in een computerleesbare vorm worden geregistreerd en gedurende ten minste drie jaar veilig in een elektronisch gegevensbestand worden opgeslagen;

b) nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat dergelijke gegevens uitsluitend voor officiële doeleinden worden gebruikt, en

c) treffen de nodige technische voorzieningen om dergelijke gegevens te beschermen tegen onopzettelijk of niet-geautoriseerd wissen, toevallig verlies, beschadiging, verspreiding of onbevoegde raadpleging.

▼M1

Artikel 28

Toegang van de Commissie tot de gegevens

De Commissie kan de lidstaten overeenkomstig artikel 111, lid 1, onder a), van de controleverordening vragen ervoor te zorgen dat de krachtens artikel 19 van de onderhavige verordening verstrekte gegevens over een specifieke groep vissersvaartuigen en een specifieke periode automatisch worden doorgegeven aan de Commissie of de door de Commissie aangewezen instantie. Die gegevens worden onmiddellijk nadat het VCC van de vlaggenlidstaat die heeft ontvangen, meegedeeld aan de Commissie of de door de Commissie aangewezen instantie.

▼B







TITEL III

VISSERIJCONTROLE







HOOFDSTUK I

Papieren visserijlogboeken en papieren aangiften van overlading/aanlanding







Afdeling 1

Invullen en overleggen van papieren visserijlogboeken en papieren aangiften van overlading/aanlanding

Artikel 29

►M1 Unievissersvaartuigen ◄ die papieren visserijlogboeken en papieren aangiften van overlading/aanlanding moeten invullen en overleggen

1. Onverminderd specifieke bepalingen in meerjarenplannen moet de kapitein van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ met een lengte over alles van 10 m of meer dat de visserijlogboekgegevens en de aangiften van overlading/aanlanding niet elektronisch hoeft over te leggen, de in de artikelen 14, 21 en 23 van de controleverordening bedoelde visserijlogboekgegevens en aangiften van overlading/aanlanding op papier invullen en overleggen. Deze aangiften van overlading/aanlanding mogen ook worden ingevuld en overgelegd door de vertegenwoordiger van de kapitein, die dan namens de kapitein handelt.

2. De vereiste om visserijlogboekgegevens en aangiften van overlading/aanlanding op papier in te vullen en over te leggen, geldt tevens voor ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ met een lengte over alles van minder dan 10 m die van hun vlaggenlidstaat overeenkomstig artikel 16, lid 3, en artikel 25, lid 3, van de controleverordening een visserijlogboek moeten bijhouden en/of aangiften van overlading/aanlanding moeten overleggen.

▼M1

Artikel 30

Modellen voor papieren visserijlogboeken en papieren aangiften van overlading en aanlanding

1. In de Uniewateren maakt de kapitein van een Unievissersvaartuig gebruik van het model in bijlage VI om het papieren visserijlogboek en de papieren aangiften van overlading en aanlanding in te vullen en over te leggen.

2. In afwijking van lid 1 geldt voor Unievissersvaartuigen die dagelijkse visreizen in de Middellandse Zee maken, dat de kapitein van een Unievissersvaartuig het papieren visserijlogboek en de papieren aangiften van overlading en aanlanding mag invullen en overleggen volgens het model in bijlage VII.

3. Wanneer Unievissersvaartuigen visserijactiviteiten verrichten in de wateren van een derde land, in wateren die onder een regionale organisatie voor visserijbeheer vallen, of in wateren buiten de Uniewateren die niet onder een regionale organisatie voor visserijbeheer vallen, worden het papieren visserijlogboek en de papieren aangiften van overlading en aanlanding door de kapitein van een Unievissersvaartuig ingevuld en overgelegd overeenkomstig artikel 31 van deze verordening en de modellen in de bijlagen VI en VII, tenzij het betrokken derde land of de betrokken regionale organisatie voor visserijbeheer specifiek voorschrijft dat een ander type visserijlogboek of aangifte van overlading of aanlanding moet worden ingevuld en overgelegd. Als het betrokken derde land geen specifiek visserijlogboek en geen specifieke aangifte van overlading of aanlanding voorschrijft, maar wel andere dan door de Unie opgelegde gegevenselementen vereist, worden deze gegevenselementen geregistreerd.

4. Kapiteins van Unievissersvaartuigen die niet onder artikel 15 van de controleverordening vallen, mogen tot en met 31 december 2017 blijven gebruikmaken van de papieren visserijlogboeken en papieren aangiften van overlading en aanlanding die vóór 1 januari 2016 zijn gedrukt.

▼B

Artikel 31

Instructies voor het invullen en overleggen van papieren visserijlogboeken en papieren aangiften van overlading/aanlanding

1. De papieren visserijlogboeken en de papieren aangiften van overlading/aanlanding moeten worden ingevuld en overgelegd overeenkomstig de instructies in bijlage X.

2. Indien in de instructies in bijlage X wordt aangegeven dat de toepassing van een regel optioneel is, kan de vlaggenlidstaat deze regel verplicht maken.

3. Alle vermeldingen in het visserijlogboek en in de aangifte van overlading/aanlanding moeten leesbaar en onuitwisbaar zijn. De vermeldingen mogen in geen geval worden geschrapt of gewijzigd. Indien een vergissing is begaan, moet de betrokken onjuiste vermelding met een enkele streep worden doorgehaald en moet de juiste vermelding door de kapitein worden opgeschreven en geparafeerd. De kapitein moet bij elke regel zijn paraaf plaatsen.

4. De kapitein van het ►M1 Unievissersvaartuig ◄ , of, met betrekking tot aangiften voor overlading/aanlanding, diens vertegenwoordiger, moet aan de hand van zijn initialen of zijn handtekening certificeren dat de vermeldingen in het visserijlogboek en in de aangifte van overlading/aanlanding juist zijn.

Artikel 32

Termijnen voor het overleggen van papieren visserijlogboeken en papieren aangiften van overlading/aanlanding

1. Indien een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ in een haven van zijn vlaggenlidstaat een aanlanding heeft verricht of hetzij in een haven, hetzij op een plaats dicht bij de kust van zijn vlaggenlidstaat een overlading heeft verricht, moet de kapitein van dat vissersvaartuig het origineel van het visserijlogboek en van de aangifte van overlading/aanlanding zo snel mogelijk, en in elk geval niet later dan 48 uur na de overlading/aanlanding, overleggen aan de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat. Het origineel van dergelijke aangiften van overlading/aanlanding mag ook worden overgelegd door de vertegenwoordiger van de kapitein, die dan namens de kapitein handelt.

2. Wanneer na een visreis geen vangst wordt aangeland, moet de kapitein het origineel van het visserijlogboek en van de aangifte van overlading zo snel mogelijk, en in elk geval niet later dan 48 uur na de aankomst in de haven, overleggen. Het origineel van dergelijke aangiften van overlading mag ook worden overgelegd door de vertegenwoordiger van de kapitein, die dan namens de kapitein handelt.

3. ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ die in een andere lidstaat dan hun vlaggenlidstaat hetzij in een haven, hetzij op een plaats dicht bij de kust een overlading hebben verricht of in een haven een aanlanding hebben verricht, leggen de eerste kopie van het visserijlogboek en van de aangifte van overlading/aanlanding zo snel mogelijk, en in elk geval niet later dan 48 uur na de overlading/aanlanding, over aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de overlading/aanlanding plaatsvindt. Het origineel van het visserijlogboek en van de aangifte van overlading/aanlanding wordt zo snel mogelijk, en in elk geval niet later dan 48 uur na de overlading/aanlanding, verstuurd naar de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat.

4. ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ die in een haven of in de wateren van een derde land of op volle zee een overlading hebben verricht of in een haven van een derde land een aanlanding hebben verricht, versturen het origineel van het visserijlogboek en van de aangifte van overlading/aanlanding zo snel mogelijk, en in elk geval niet later dan 48 uur na de overlading/aanlanding, naar de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat.

5. Wanneer een derde land of een regionale organisatie voor visserijbeheer een ander type visserijlogboek of aangifte van overlading/aanlanding voorschrijft dan is opgenomen in bijlage VI, moet de kapitein van het ►M1 Unievissersvaartuig ◄ zo snel mogelijk, en in elk geval niet later dan 48 uur na de overlading/aanlanding, een kopie van het betrokken document overleggen aan zijn bevoegde autoriteiten.







Afdeling 2

Specifieke voorschriften voor het papieren visserijlogboek

Artikel 33

Invullen van het papieren visserijlogboek

1. In het papieren visserijlogboek worden, zelfs wanneer geen vangsten zijn gedaan, alle verplichte gegevens ingevuld:

a) dagelijks uiterlijk om 24.00 uur en vóór het binnenvaren van de haven;

b) bij elke inspectie op zee;

c) bij in de EU-wetgeving of door de vlaggenlidstaat omschreven gebeurtenissen.

2. In het visserijlogboek wordt een nieuwe regel ingevuld:

a) voor elke zeedag;

b) wanneer op dezelfde dag in een nieuwe ICES-sector of een andere visserijzone wordt gevist;

c) wanneer de visserijinspanningsgegevens worden ingevoerd.

3. In het visserijlogboek wordt een nieuwe bladzijde ingevuld:

a) wanneer van vistuig wordt veranderd of wanneer netten met een andere maaswijdte worden ingezet;

b) voor elke visserijactiviteit na een overlading of een tussentijdse aanlanding;

c) wanneer het aantal kolommen niet volstaat;

d) bij vertrek uit een haven zonder dat een aanlanding is verricht.

4. Bij vertrek uit een haven of na een overlading worden, wanneer nog vangsten aan boord blijven, de hoeveelheden per soort aangegeven op een nieuwe bladzijde in het visserijlogboek.

5. Voor de vermelding van het gebruikte vistuig onder de desbetreffende kopjes van het papieren visserijlogboek, wordt gebruik gemaakt van de in bijlage XI opgenomen codes.







Afdeling 3

Specifieke voorschriften voor de papieren aangiften van overlading/aanlanding

Artikel 34

Overhandiging van een papieren aangifte van overlading

1. Na overlading tussen twee ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ overhandigt de kapitein van het overladende vissersvaartuig, of diens vertegenwoordiger, een kopie van de aangifte van overlading van zijn vaartuig aan de kapitein van het ontvangende vaartuig, of aan diens vertegenwoordiger. De kapitein van het ontvangende vaartuig, of diens vertegenwoordiger, overhandigt na de overlading een kopie van de papieren aangifte van overlading naar zijn vaartuig aan de kapitein van het overladende vaartuig, of aan diens vertegenwoordiger.

2. De in lid 1 bedoelde kopieën worden voor controle- of inspectiedoeleinden voorgelegd op verzoek van een functionaris.

Artikel 35

Ondertekening van de aangifte van aanlanding

Elke bladzijde van de aangifte van aanlanding wordt vóór de overlegging ondertekend door de kapitein of door diens vertegenwoordiger.







HOOFDSTUK II

Elektronische visserijlogboeken en elektronische aangiften van overlading/aanlanding







Afdeling 1

Invullen en doorgifte van gegevens uit elektronische visserijlogboeken en elektronische aangiften van overlading/aanlanding

Artikel 36

Verplicht elektronisch registratie- en meldsysteem op ►M1 Unievissersvaartuigen ◄

1. Onverminderd artikel 39, lid 4, mag een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ dat een elektronisch visserijlogboek en elektronische aangiften van overlading/aanlanding moet invullen en overleggen overeenkomstig de artikelen 15, 21 en 24 van de controleverordening, de haven pas verlaten indien aan boord een volledig bedrijfsklaar elektronisch registratie- en meldsysteem is geïnstalleerd.

2. Dit hoofdstuk is niet van toepassing op ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ die uitsluitend voor de aquacultuur worden gebruikt.

Artikel 37

Formaat voor de doorgifte van gegevens door een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ aan de bevoegde autoriteit van zijn vlaggenlidstaat

De lidstaten bepalen in welk formaat hun bevoegde autoriteiten en de onder hun vlag varende ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ de visserijlogboekgegevens en de gegevens van de aangiften van overlading/aanlanding als bedoeld in de artikelen 15, 21 en 24 van de controleverordening, invullen en doorgeven.

▼M1

De elektronische visserijlogboeken en aangiften van overlading en aanlanding worden ingevuld overeenkomstig de instructies van bijlage X.

▼B

Artikel 38

Retourberichten

1. Voor elke doorgifte van visserijlogboek-, overladings- en aanlandingsgegevens en gegevens betreffende voorafgaande kennisgevingen wordt een retourbericht naar de betrokken ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ verstuurd. Het retourbericht bevat een ontvangstbevestiging.

2. De kapiteins van ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ bewaren de retourberichten tot het einde van de visreis.

Artikel 39

Bepalingen inzake defecte of anderszins niet-functionerende elektronische registratie- en meldsystemen

1. Wanneer het aan boord van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ geïnstalleerde elektronische registratie- en meldsysteem defect is of anderszins niet functioneert, deelt de kapitein van het vissersvaartuig, of diens vertegenwoordiger, vanaf het tijdstip waarop dit feit is ontdekt of vanaf het tijdstip waarop hij overeenkomstig lid 40, lid 1, van dit feit in kennis is gesteld, de visserijlogboekgegevens en de gegevens van de aangiften van overlading/aanlanding dagelijks uiterlijk om 24.00 uur via adequate telecommunicatiemiddelen mee aan de bevoegde autoriteiten van de vlaggenstaat, zelfs wanneer niets is gevangen. De lidstaten bepalen welke telecommunicatiemiddelen mogen worden gebruikt en vermelden deze op de in artikel 115 van de controleverordening bedoelde website.

2. In het geval van een defect of anderszins niet-functionerend elektronische registratie- en meldsysteem dienen de visserijlogboekgegevens en de gegevens van de aangiften van overlading tevens te worden verzonden:

a) op verzoek van de bevoegde autoriteit van de vlaggenstaat;

b) onmiddellijk na de laatste visserijactiviteit of na de overlading;

c) vóór het binnenvaren van een haven;

d) bij elke inspectie op zee;

e) bij in de EU-wetgeving of door de vlaggenstaat omschreven gebeurtenissen.

Voorafgaande kennisgevingen en gegevens van de aangiften van aanlanding moeten in de onder a) en e), bedoelde gevallen eveneens worden verstuurd.

3. De bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat voert de in lid 1 bedoelde gegevens onmiddellijk bij ontvangst in in het elektronische gegevensbestand.

4. Een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ met een defect of anderszins niet-functionerend elektronisch registratie- en meldsysteem mag de haven pas weer verlaten wanneer het aan boord geïnstalleerde registratie- en meldsysteem weer naar tevredenheid van de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat functioneert of wanneer de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat het vaartuig om andere redenen toestemming geven om te vertrekken. De vlaggenlidstaat meldt onmiddellijk aan de kustlidstaat dat hij één van de onder zijn vlag varende vissersvaartuigen toestemming heeft gegeven om een in de kustlidstaat gelegen haven te verlaten met een defect of anderszins niet-functionerend elektronisch registratie- en meldsysteem aan boord.

5. Elektronische registratie- en meldsystemen mogen slechts voor reparatie of vervanging worden verwijderd wanneer de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat daarvoor toestemming geven.

Artikel 40

Geen ontvangst van gegevens

1. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een vlaggenlidstaat de door te geven gegevens niet overeenkomstig de artikelen 15, 22 en 24 van de controleverordening hebben ontvangen, stellen zij de kapitein of de exploitant van het ►M1 Unievissersvaartuig ◄ , of hun vertegenwoordiger, zo snel mogelijk daarvan in kennis. Indien deze situatie zich bij een bepaald ►M1 Unievissersvaartuig ◄ meer dan driemaal in een kalenderjaar voordoet, zorgt de vlaggenlidstaat ervoor dat het elektronische registratie- en meldsysteem van het betrokken vissersvaartuig grondig wordt gecontroleerd. De vlaggenlidstaat onderzoekt waarom geen gegevens zijn ontvangen en neemt adequate maatregelen.

2. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een vlaggenlidstaat de door te geven gegevens niet overeenkomstig de artikelen 15, 22 en 24 van de controleverordening hebben ontvangen en de laatste via het satellietvolgsysteem voor vaartuigen ontvangen positie binnen de wateren van een kustlidstaat gelegen was, stellen zij de bevoegde autoriteiten van die kustlidstaat zo snel mogelijk daarvan in kennis.

3. De kapitein of de exploitant van het ►M1 Unievissersvaartuig ◄ , of hun vertegenwoordiger, zendt alle nog niet doorgestuurde gegevens waarvoor hij een in lid 1 bedoelde kennisgeving heeft ontvangen, onmiddellijk na ontvangst van die kennisgeving naar de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat.

Artikel 41

Geen toegang tot gegevens

1. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een kustlidstaat in hun wateren een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ van een andere lidstaat waarnemen en zij geen toegang tot de visserijlogboek- of overladingsgegevens krijgen in de zin van artikel 44, verzoeken zij de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat voor toegang te zorgen.

2. Indien niet binnen vier uur na het verzoek voor de in lid 1 bedoelde toegang is gezorgd, stelt de kustlidstaat de vlaggenlidstaat daarvan in kennis. Na ontvangst van de kennisgeving verstuurt de vlaggenlidstaat de gegevens onmiddellijk op enigerlei elektronische wijze naar de kustlidstaat.

3. Indien de kustlidstaat de in lid 2 bedoelde gegevens niet ontvangt, verstuurt de kapitein of de exploitant van het ►M1 Unievissersvaartuig ◄ , of hun vertegenwoordiger, de gegevens en een kopie van het in artikel 38 bedoelde retourbericht op enigerlei wijze, zo mogelijk elektronisch, naar de bevoegde autoriteiten van de kustlidstaat indien deze daarom verzoeken. De lidstaten bepalen welke middelen hiervoor mogen worden gebruikt en vermelden deze op de in artikel 115 van de controleverordening bedoelde website.

4. Indien de kapitein of de exploitant van het ►M1 Unievissersvaartuig ◄ , of hun vertegenwoordiger, aan de bevoegde autoriteiten van de kustlidstaat geen kopie van het in artikel 38 van de onderhavige verordening bedoelde retourbericht kan overleggen, worden de visserijactiviteiten van het betrokken vissersvaartuig in de wateren van de kustlidstaat verboden totdat de kapitein of de exploitant van het vissersvaartuig, of hun vertegenwoordiger, een kopie van het retourbericht of de in artikel 14, lid 1, van de controleverordening bedoelde informatie kan overleggen aan de reeds genoemde autoriteiten.

Artikel 42

Gegevens over de werking van het elektronische registratie- en meldsysteem

1. De lidstaten houden een gegevensbestand bij over de werking van hun elektronische registratie- en meldsysteem. Deze gegevensbestanden moeten ten minste de volgende informatie bevatten en kunnen genereren:

a) de lijst van de onder de vlag van de lidstaat varende vissersvaartuigen die met defecte of anderszins niet-functionerende elektronische registratie- en meldsystemen te kampen hebben gehad;

b) het aantal vaartuigen dat niet op dagelijkse basis zijn visserijlogboekgegevens elektronisch heeft doorgegeven, en het gemiddelde aantal elektronische doorgiften van visserijlogboekgegevens dat per vissersvaartuig is ontvangen, opgesplitst naar vlaggenlidstaat;

c) het aantal ontvangen aangiften van overlading, aangiften van aanlanding, aangiften van overname en verkoopdocumenten, opgesplitst naar vlaggenlidstaat.

2. Samenvattingen van de krachtens lid 1 gegenereerde informatie moeten aan de Commissie worden toegestuurd, wanneer deze daarom verzoekt. Bij wijze van alternatief mag deze informatie op de beveiligde website beschikbaar worden gesteld in een formaat en met een regelmaat die door de Commissie, na overleg met de lidstaten, worden bepaald.

▼M1

Artikel 43

Gegevens die in het kader van de gegevensuitwisseling tussen de lidstaten moeten worden verstrekt

De gegevenselementen die de kapiteins van Unievissersvaartuigen op grond van voorschriften van de Unie in de visserijlogboeken, de aangiften van overlading, de voorafgaande kennisgevingen en de aangiften van aanlanding moeten registreren, worden ook tussen de lidstaten uitgewisseld.

Artikel 44

Toegang tot gegevens

1. Wanneer een vissersvaartuig dat de vlag van een lidstaat voert, visserijactiviteiten in de Uniewateren van een kustlidstaat verricht, stuurt de vlaggenstaat de verplichte elektronische visserijlogboekgegevens van de lopende visreis onmiddellijk na ontvangst naar die kustlidstaat door, te beginnen bij het laatste vertrek uit de haven.

2. Zolang een vissersvaartuig dat de vlag van een lidstaat voert, in de Uniewateren van een andere kustlidstaat vist, stuurt de vlaggenlidstaat alle verplichte elektronische visserijlogboekgegevens onmiddellijk na ontvangst naar die kustlidstaat door. De vlaggenlidstaat stuurt ook de in artikel 47, lid 2, van deze verordening bedoelde correcties betreffende de lopende visreis door.

3. Wanneer in een haven van een andere kustlidstaat dan de vlaggenlidstaat wordt aangeland of overgeladen, stuurt de vlaggenlidstaat alle verplichte elektronische gegevens van de aangifte van aanlanding of overlading onmiddellijk na ontvangst door naar die kustlidstaat.

4. Wanneer een vlaggenlidstaat ervan in kennis wordt gesteld dat een vissersvaartuig dat zijn vlag voert, een haven van een andere kustlidstaat wil binnenvaren, stuurt de vlaggenlidstaat de elektronische voorafgaande kennisgeving onmiddellijk na ontvangst door naar die kustlidstaat.

5. Wanneer tijdens een visreis een vissersvaartuig dat de vlag van een lidstaat voert, de Uniewateren van een andere kustlidstaat binnenvaart of wanneer in de leden 3 of 4 bedoelde gegevens over een bepaalde visreis aan een kustlidstaat zijn toegestuurd, biedt de vlaggenlidstaat toegang tot alle in artikel 111, lid 1, van de controleverordening bedoelde elektronische gegevens over visserijactiviteiten met betrekking tot die visreis, vanaf het vertrek tot het tijdstip waarop de aanlanding is voltooid, en stuurt hij op verzoek van die kustlidstaat gegevens door. De gegevens blijven toegankelijk gedurende ten minste 36 maanden na het begin van de visreis.

6. De vlaggenlidstaat van een vissersvaartuig dat overeenkomstig artikel 80 van de controleverordening door een andere lidstaat wordt geïnspecteerd, stuurt op verzoek van de lidstaat die de inspectie uitvoert, de in artikel 111, lid 1, van de controleverordening bedoelde elektronische gegevens over de visserijactiviteiten door met betrekking tot de lopende visreis van het vaartuig, vanaf het vertrek tot het tijdstip van het verzoek.

7. De in de leden 5 en 6 bedoelde verzoeken zijn elektronisch en geven aan of het antwoord de oorspronkelijke gegevens met correcties moet bevatten of alleen de geconsolideerde gegevens. Het antwoord op het verzoek wordt automatisch aangemaakt en wordt onmiddellijk doorgestuurd door de lidstaat waaraan het verzoek is gericht.

8. De lidstaten bieden toegang tot de gegevens van het satellietvolgsysteem voor vaartuigen, de visserijlogboeken, de aangiften van overlading, de voorafgaande kennisgevingen en de aangiften van aanlanding wanneer andere lidstaten die inspectieactiviteiten op zee verrichten in het kader van gezamenlijke inzetplannen of andere overeengekomen gezamenlijke inspectieactiviteiten, daarom verzoeken.

9. De kapiteins van de Unievissersvaartuigen hebben te allen tijde beveiligde toegang tot hun eigen elektronische visserijlogboekgegevens, gegevens van de aangiften van overlading, gegevens van de voorafgaande kennisgevingen en gegevens van de aangiften van aanlanding die in het gegevensbestand van de vlaggenlidstaat zijn opgeslagen.

Artikel 45

Gegevensuitwisseling tussen de lidstaten

De lidstaten:

a) zorgen ervoor dat de gegevens die zij op grond van dit hoofdstuk hebben ontvangen, in een computerleesbare vorm worden geregistreerd en gedurende ten minste drie jaar veilig in elektronische gegevensbestanden worden opgeslagen;

b) nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de gegevens uitsluitend worden gebruikt voor de in deze verordening vastgestelde doeleinden, en

c) nemen de nodige technische maatregelen om die gegevens te beschermen tegen onopzettelijk of niet-geautoriseerd wissen, toevallig verlies, beschadiging, verspreiding of onbevoegde raadpleging.

▼B

Artikel 46

Eén enkele autoriteit

1. In elke lidstaat is de in artikel 5, lid 5, van de controleverordening bedoelde ene enkele autoriteit verantwoordelijk voor de doorgifte, de ontvangst, het beheer en de verwerking van alle gegevens waarop dit hoofdstuk van toepassing is.

2. De lidstaten wisselen onderling de contactgegevens van hun in lid 1 bedoelde autoriteit uit en stellen de Commissie en de door de Commissie aangewezen instantie daarvan uiterlijk drie maanden na de inwerkingtreding van de onderhavige verordening in kennis.

3. Wijzigingen van de in de leden 1 en 2 bedoelde gegevens worden voordat zij van kracht worden, meegedeeld aan de Commissie, de door de Commissie aangewezen instantie en de andere lidstaten.







Afdeling 2

Specifieke voorschriften voor elektronische visserijlogboeken

Artikel 47

Frequentie van de doorgifte

1. Op zee geeft de kapitein van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ de elektronische visserijlogboekgegevens ten minste eenmaal daags, maar niet later dan om 24.00 uur, door aan de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat, ook al is er niets gevangen. Hij verstuurt deze gegevens ook:

a) op verzoek van de bevoegde autoriteit van de vlaggenlidstaat;

b) onmiddellijk na de laatste visserijactiviteit;

c) vóór het binnenvaren van een haven;

d) bij elke inspectie op zee;

e) bij in de EU-wetgeving of door de vlaggenstaat omschreven gebeurtenissen.

Wanneer de laatste visserijactiviteit binnen één uur vóór het binnenvaren van een haven heeft plaatsgevonden, mogen de onder b) en c) bedoelde doorgiften in één boodschap worden verstuurd.

▼M1

1 bis. De kapitein van een Unievissersvaartuig stuurt de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat een elektronisch bericht van vertrek vóór het vertrek uit de haven en vóór het begin van elke andere elektronische transmissie die op de visreis betrekking heeft.

▼B

2. De kapitein kan correcties die aan de gegevens van het elektronische visserijlogboek en de aangiften van overlading zijn aangebracht, doorgeven tot de in lid 1, onder c), bedoelde laatste doorgifte. De correcties moeten duidelijk als zodanig herkenbaar zijn. Alle originele elektronische visserijlogboekgegevens en aan die gegevens aangebrachte correcties worden door de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat opgeslagen.

3. De kapitein bewaart gedurende elke buitengaats doorgebrachte periode een kopie van de in lid 1 bedoelde gegevens aan boord van het vissersvaartuig totdat de aangifte van aanlanding is overgelegd.

4. Indien een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ zich zonder visserijproducten aan boord in de haven bevindt en de kapitein de aangifte van aanlanding voor alle visserijactiviteiten van de laatste visreis heeft overgelegd, kan de doorgifte overeenkomstig lid 1 worden opgeschort, mits het VCC van de vlaggenlidstaat daarvan vooraf in kennis wordt gesteld. De doorgifte wordt hervat zodra het ►M1 Unievissersvaartuig ◄ de haven verlaat. Voorafgaande kennisgeving is niet vereist voor ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ die zijn uitgerust met het VMS en de gegevens via dit systeem doorgeven.







HOOFDSTUK III

Gemeenschappelijke voorschriften voor papieren en elektronische visserijlogboeken en aangiften van overlading/aanlanding







Afdeling 1

Gemeenschappelijke voorschriften voor het bepalen van het levend gewicht

Artikel 48

Definities

Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt verstaan onder:

1. „aanbiedingsvorm”: de vorm van de vis na verwerking aan boord van het vissersvaartuig en vóór aanlanding, als beschreven in bijlage I;

2. „collectieve aanbiedingsvorm”: een aanbiedingsvorm waarbij twee of meer van dezelfde vis afkomstige delen samen worden aangeboden.

Artikel 49

Omrekeningsfactoren

1. Met het oog op het indienen en overleggen van de visserijlogboeken overeenkomstig de artikelen 14 en 15 van de controleverordening worden de in de bijlagen XIII, XIV en XV opgenomen EU-factoren gebruikt voor de omrekening van opgeslagen of verwerkt visgewicht in levend visgewicht. Deze omrekeningsfactoren zijn van toepassing op visserijproducten die door ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ aan boord worden gehouden, worden overgeladen of worden aangeland.

2. In afwijking van lid 1 geldt dat, wanneer omrekeningsfactoren zijn vastgesteld hetzij door regionale organisaties voor visserijbeheer waarbij de Europese Unie met betrekking tot het door die organisatie bestreken gereglementeerde gebied als overeenkomstsluitende partij of meewerkende niet-overeenkomstsluitende partij is aangesloten, hetzij door derde landen waarmee de Europese Unie met betrekking tot de wateren die onder de bevoegdheid of de jurisdictie van dat land vallen een visserijovereenkomst heeft gesloten, die factoren van toepassing zijn.

3. Als voor een bepaalde soort of aanbiedingsvorm geen in de leden 1 en 2 bedoelde omrekeningsfactoren bestaan, is de door de vlaggenlidstaat vastgestelde omrekeningsfactor van toepassing.

4. Onverminderd lid 2 passen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten de in lid 1 bedoelde EU-omrekeningsfactoren toe wanneer zij het levend gewicht van de overladingen en de aanlandingen berekenen met het oog op de controle van het quotumgebruik.

Artikel 50

Berekeningsmethode

1. Het levend gewicht aan vis wordt verkregen door het verwerkt gewicht aan vis te vermenigvuldigen met de omrekeningsfactor voor elke soort en aanbiedingsvorm, als bedoeld in artikel 49.

2. Bij collectieve aanbiedingsvormen wordt slechts gebruik gemaakt van één omrekeningsfactor die met één van de delen van de collectieve aanbiedingsvorm overeenkomt.







Afdeling 2

Gemeenschappelijke voorschriften voor het invullen en overleggen van het visserijlogboek

Artikel 51

Algemene voorschriften voor visserijlogboeken

1. De in artikel 14, lid 3, van de controleverordening bedoelde tolerantiemarge voor de raming van de in kg levend gewicht uitgedrukte hoeveelheden van elke aan boord gehouden soort wordt uitgedrukt als een percentage van de in het visserijlogboek opgenomen cijfers.

2. Voor ongesorteerd aan te landen vangsten mag de tolerantiemarge worden berekend op basis van één of meer monsters die representatief zijn voor de totale aan boord gehouden hoeveelheden.

3. Voor de toepassing van artikel 14 van de controleverordening wordt een soort die is gevangen om als levend aas te worden gebruikt, beschouwd als een gevangen en aan boord gehouden soort.

4. De kapitein van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ dat een inspanningsgebied doorvaart waar het gemachtigd is om te vissen, registreert en meldt de in artikel 14, lid 5, van de controleverordening bedoelde gegevens zelfs indien hij in dat gebied geen visserijactiviteiten verricht.







Afdeling 3

Gemeenschappelijke voorschriften voor het invullen en overleggen van aangiften van overlading/aanlanding

Artikel 52

Tolerantiemarge voor de aangiften van overlading

De in artikel 21, lid 3, van de controleverordening bedoelde tolerantiemarge voor de raming van de in kg levend gewicht uitgedrukte hoeveelheden van elke overgeladen of ontvangen soort wordt uitgedrukt als een percentage van de in de aangifte van overlading opgenomen cijfers.

Artikel 53

Verschil in overgeladen vangsten

Wanneer de uit het overladende vaartuig overgeladen hoeveelheden verschillen van de door het ontvangende vaartuig aan boord genomen hoeveelheden, wordt de grootste hoeveelheid beschouwd als de overgeladen hoeveelheid. De lidstaten zien erop toe dat follow-upmaatregelen worden genomen om het daadwerkelijke gewicht van de hoeveelheid die van het overladende naar het ontvangende vaartuig is overgeladen, te bepalen.

Artikel 54

Voltooiing van een aanlanding

Indien de visserijproducten overeenkomstig artikel 61 van de controleverordening van de plaats van aanlanding worden vervoerd alvorens te zijn gewogen, wordt de aanlanding met het oog op de toepassing van artikel 23, lid 3, en artikel 24, lid 1, van de controleverordening als voltooid beschouwd zodra de visserijproducten zijn gewogen.

Artikel 55

Visserijactiviteiten waarbij twee of meer ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ zijn betrokken

Onverminderd specifieke voorschriften wordt, met betrekking tot visserijactiviteiten die worden verricht door twee of meer ►M1 Unievissersvaartuigen ◄

— uit verschillende lidstaten, of

— uit één lidstaat, die hun vangsten aanlanden in een andere lidstaat dan hun vlaggenlidstaat,

de aangelande vangst toegeschreven aan het ►M1 Unievissersvaartuig ◄ dat de visserijproducten aanlandt.







HOOFDSTUK IV

Steekproefplannen en verzameling van gegevens inzake ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ waarop de vereisten met betrekking tot visserijlogboeken en aangiften van aanlanding niet van toepassing zijn

Artikel 56

Vaststelling van steekproefplannen

Met het oog op het toezicht op ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ waarop de vereisten inzake visserijlogboeken en aangiften van aanlanding niet van toepassing zijn, stellen de lidstaten overeenkomstig dit hoofdstuk de in artikel 16, lid 2, en artikel 25, lid 2, van de controleverordening bedoelde steekproefplannen op om te bepalen welke hoeveelheid van een bestand of groep bestanden door dergelijke vissersvaartuigen is aangeland en, in voorkomend geval, wat hun visserijinspanning is. Deze gegevens worden gebruikt voor de registratie van de vangsten en, in voorkomend geval, van de visserijinspanning, als bedoeld in artikel 33 van de controleverordening.

Artikel 57

Steekproefmethode

1. De in artikel 56 bedoelde steekproefplannen worden overeenkomstig bijlage XVI opgesteld.

2. De omvang van de te inspecteren steekproef wordt als volgt op basis van het risiconiveau bepaald:

a) „zeer klein” risico: 3 % van de steekproef;

b) „klein” risico: 5 % van de steekproef;

c) „middelmatig” risico: 10 % van de steekproef;

d) „groot” risico: 15 % van de steekproef;

e) zeer groot risico: 20 % van de steekproef.

3. De dagelijkse vangst van een bepaald bestand door een vlootsegment wordt geraamd door het totale aantal actieve ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ van het betrokken vlootsegment te vermenigvuldigen met de gemiddelde vangst van dat bestand die dagelijks per ►M1 Unievissersvaartuig ◄ wordt bovengehaald en die wordt berekend aan de hand van de vangsten van de in het kader van de de steekproef geïnspecteerde ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ .

►C1

4. Lidstaten worden beschouwd als hebbende voldaan aan de verplichting een in artikel 56 bedoeld steekproefplan op te stellen indien zij ten minste eens per maand systematisch voor elk van de onder hun vlag varende vissersvaartuigen waarop geen vereisten inzake het visserijlogboek en de aangiften van aanlanding van toepassing zijn, gegevens verzamelen over

a) alle aanlandingen van vangsten van alle soorten, uitgedrukt in kg, ook indien de vangst nul bedraagt;

b) de statistische vakken waarin deze vangsten zijn gedaan.

◄







HOOFDSTUK V

Controle van de visserijinspanning

Artikel 58

Visserijinspanningsverslag

1. Het in artikel 28 van de controleverordening bedoelde visserijinspanningsverslag wordt verzonden overeenkomstig bijlage XVII.

2. Indien kapiteins van ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ via de radio een boodschap aan de bevoegde autoriteiten doorgeven overeenkomstig artikel 28, lid 1, van de controleverordening, beslissen de lidstaten welke radiostations daarvoor moeten worden gebruikt en vermelden zij deze op de in artikel 115 van de controleverordening bedoelde website.







HOOFDSTUK VI

Corrigerende maatregelen

Artikel 59

Algemene beginselen

Om in aanmerking te komen voor de in artikel 37 van de controleverordening bedoelde corrigerende maatregelen, moeten de lidstaten de Commissie zo snel mogelijk, en in elk geval binnen één maand nadat de sluiting van een visserijtak overeenkomstig artikel 36 van de controleverordening in het Publicatieblad is bekendgemaakt, in kennis stellen van de geleden schade.

Artikel 60

Toewijzing van beschikbare vangstmogelijkheden

▼M1

1. Wanneer de schade ondanks maatregelen in het kader van artikel 16, lid 8, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 niet geheel of gedeeltelijk ongedaan is gemaakt, neemt de Commissie zo snel mogelijk na ontvangst van de in artikel 59 van de onderhavige verordening bedoelde gegevens de nodige maatregelen om de geleden schade te compenseren.

▼B

2. In de in lid 1 bedoelde maatregelen worden de volgende gegevens vermeld:

a) de lidstaten die de schade hebben geleden („de benadeelde lidstaten”) en de omvang van de schade (verminderd met eventueel uitgewisselde quota);

▼M1

b) in voorkomend geval, de lidstaten die hun vangstmogelijkheden hebben overschreden („de overschrijdende lidstaten”) en de hoeveelheden waarmee de vangstmogelijkheden zijn overschreden (verminderd met eventueel overeenkomstig artikel 16, lid 8, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 uitgewisselde quota);

▼B

c) in voorkomend geval, de kortingen die moeten worden toegepast op de vangstmogelijkheden van de overschrijdende lidstaten, in verhouding tot de hoeveelheden waarmee de vangstmogelijkheden zijn overschreden;

d) in voorkomend geval, de verhogingen die moeten worden toegepast op de vangstmogelijkheden van de benadeelde lidstaten, in verhouding tot de geleden schade;

e) in voorkomend geval, de datum of de data waarop de verhogingen en kortingen van kracht worden;

f) in voorkomend geval, andere maatregelen die nodig zijn om de geleden schade te compenseren.







HOOFDSTUK VII

Motorvermogen

Artikel 61

Certificering van het vermogen van de voortstuwingsmotor

1. De in artikel 40, leden 1 en 2, van de controleverordening bedoelde certificering van het maximale continu motorvermogen van een nieuwe voortstuwingsmotor, een ruilvoortstuwingsmotor of een technisch gewijzigde voortstuwingsmotor dient plaats te vinden overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2930/86 van de Raad ( 4 ).

2. Voor de toepassing van lid 1 wordt een voortstuwingsmotor als technisch gewijzigd beschouwd wanneer één of meer hoofdcomponenten (onderdelen), zoals, onder meer, injectieapparatuur, kleppen, turbocompressoren, zuigers, cilinderwanden, drijfstangen en cilinderkoppen zijn gewijzigd of zijn vervangen door nieuwe onderdelen met andere technische specificaties die tot een wijziging van het motorvermogen leiden, of wanneer aanpassingen aan de motor zijn verricht, onder meer op het gebied van de brandstofinspuitingsinstellingen of de configuratie van de turbocompressoren, of wanneer de klepafstellingen zijn gewijzigd. De aard van de technische wijziging dient in het kader van de in lid 1 bedoelde certificering duidelijk te worden toegelicht.

3. De houder van een visvergunning stelt de bevoegde autoriteiten ervan in kennis dat een nieuwe voortstuwingsmotor zal worden geïnstalleerd of dat een bestaande voortstuwingsmotor zal worden vervangen of technisch gewijzigd.

4. Dit artikel is met ingang van 1 januari 2012 van toepassing op vissersvaartuigen waarvoor een visserijinspanningsregeling geldt. Voor andere vissersvaartuigen is het van toepassing vanaf 1 januari 2013. Het is uitsluitend van toepassing op vissersvaartuigen waarin na de inwerkingtreding van deze verordening een nieuwe voortstuwingsmotor is geïnstalleerd of de bestaande voortstuwingsmotor is vervangen of technisch gewijzigd.

Artikel 62

Verificatie- en steekproefplan

1. Om het motorvermogen overeenkomstig artikel 41 van de controleverordening te verifiëren, stellen de lidstaten een verificatieplan op aan de hand waarvan zij kunnen bepalen voor welke vissersvaartuigen of groepen van vissersvaartuigen uit een vloot het risico bestaat dat zij voor de voortstuwingsmotor een te klein vermogen hebben opgegeven. Het steekproefplan moet op zijn minst gebaseerd zijn op de volgende hogerisicocriteria:

a) vissersvaartuigen die actief zijn in onder visserijinspanningsregelingen vallende visserijtakken, en met name vissersvaartuigen met een in kW*dagen uitgedrukte individuele toegewezen visserijinspanning;

b) vissersvaartuigen waarop uit hoofde van de nationale of de EU-wetgeving een beperking van het motorvermogen van toepassing is;

c) vissersvaartuigen met een verhouding tussen vaartuigvermogen (kW) en vaartuigtonnage (BT) die 50% lager ligt dan de gemiddelde verhouding voor hetzelfde type vissersvaartuig, hetzelfde type vistuig en dezelfde doelsoorten. Voor het uitvoeren van deze analyse mogen de lidstaten de vloot volgens één of meer van de volgende criteria opsplitsen: i) in de nationale wetgeving gedefinieerde vlootsegmenten of beheerseenheden; ii) lengtecategorieën; iii) tonnagecategorieën; iv) gebruikt vistuig; v) doelsoorten.

2. De lidstaten mogen naar eigen goeddunken aanvullende risicocriteria in overweging nemen.

3. De lidstaten stellen een lijst van de onder hun vlag varende vissersvaartuigen op die voldoen aan één of meer van de in lid 1 vermelde risicocriteria en, in voorkomend geval, aan de in lid 2 bedoelde risicocriteria.

4. De lidstaten nemen een aselecte steekproef van elke groep van vissersvaartuigen die aan één van de in de leden 1 en 2 vermelde risicocriteria voldoen. De omvang van de steekproef is gelijk aan de vierkantswortel, afgerond op het dichtstbijgelegen gehele getal, van het aantal vissersvaartuigen in de betrokken groep.

5. Met betrekking tot elk vissersvaartuig in de aselecte steekproef verifiëren de lidstaten alle in artikel 41, lid 1, van de controleverordening bedoelde technische documenten die zij in hun bezit hebben. Wat de in artikel 41, lid 1, onder g), van de controleverordening bedoelde andere documenten betreft, letten de lidstaten met name op de catalogusspecificaties van de motorproducent, voor zover deze beschikbaar zijn.

6. Dit artikel is vanaf 1 januari 2012 van toepassing. De in artikel 41, lid 2, van de controleverordening bedoelde fysieke controles worden in de eerste plaats toegepast op trawlers die actief zijn in een visserijtak waarvoor een visserijinspanningsregeling geldt.

Artikel 63

Fysieke verificatie

1. Wanneer aan boord van een vissersvaartuig metingen van het voortstuwingsvermogen worden uitgevoerd in het kader van een fysieke verificatie van het vermogen van de voortstuwingsmotor overeenkomstig artikel 41, lid 2, van de controleverordening, mag het vermogen van de voortstuwingsmotor worden gemeten op het toegankelijkste punt tussen de schroef en de motor.

2. Indien het vermogen van de voortstuwingsmotor wordt gemeten achter het reductietandwiel moet de meting adequaat worden gecorrigeerd teneinde het vermogen van de voortstuwingsmotor te berekenen aan de uitgaande as van de tandwielkast overeenkomstig de definitie in artikel 5, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2930/86. Het met de tandwielkast samenhangende vermogensverlies dient in deze correctie te worden verrekend op basis van de officiële technische gegevens van de tandwielkastproducent.







HOOFDSTUK VIII

Controle van de recreatievisserij

Artikel 64

Vaststelling van steekproefplannen

1. Onverminderd het gebruik van gegevens conform lid 5 moeten de steekproefplannen die de lidstaten op grond van artikel 55, lid 3, van de controleverordening moeten vaststellen om toezicht te houden op de vangsten van onder herstelplannen vallende bestanden door recreatievisserijvaartuigen, voorzien in de verzameling van tweejaarlijkse gegevens.

2. De in de steekproefplannen gebruikte methoden dienen duidelijk te worden vastgesteld en moeten, voor zover mogelijk:

a) op de lange termijn stabiel zijn;

b) binnen regio's gestandaardiseerd zijn;

c) overeenstemmen met de kwaliteitsnormen van ter zake relevante internationale wetenschappelijke instanties en, in voorkomend geval, van ter zake relevante regionale organisaties voor visserijbeheer waarbij de Europese Unie als overeenkomstsluitende partij of als waarnemer is aangesloten.

3. Het steekproefplan moet een steekproefopzet voor de raming van de vangsten van onder herstelplannen vallende bestanden bevatten, alsmede verwijzingen naar het gebruikte tuig en het onder het herstelplan vallende geografische gebied waar de vangsten zijn gedaan.

4. De lidstaten stellen systematisch een raming op van de accuraatheid en de precisie van de verzamelde gegevens.

5. De lidstaten mogen met betrekking tot de in lid 1 bedoelde steekproefplannen gebruik maken van de gegevens die zijn verzameld in het kader van het bij Verordening (EG) nr. 199/2008 van de Raad ( 5 ) vastgestelde communautaire meerjarenprogramma, voor zover dergelijke gegevens beschikbaar zijn.

6. Deze bepaling is niet van toepassing wanneer een lidstaat de recreatievisserij van onder een herstelplan vallende bestanden heeft verboden.

Artikel 65

Melding en evaluatie van steekproefplannen

1. De lidstaten melden hun steekproefplannen twaalf maanden na de inwerkingtreding van een herstelplan aan bij de Commissie. Voor herstelplannen die bij de inwerkingtreding van de onderhavige verordening reeds van kracht zijn, wordt het steekproefplan uiterlijk twaalf maanden na de inwerkingtreding van de onderhavige verordening aangemeld. Wijzigingen van een steekproefplan worden aangemeld voordat zij van kracht worden.

2. Naast de in artikel 55, lid 4, van de controleverordening opgenomen elementen evalueert het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij tevens:

a) na de in lid 1 bedoelde melding en daarna om de vijf jaar: of de aangemelde steekproefplannen in overeenstemming zijn met de in artikel 64, leden 2 en 3, van de onderhavige verordening opgenomen criteria en vereisten;

b) of de in lid 1 bedoelde wijzigingen van een steekproefplan in overeenstemming zijn met de in artikel 64, leden 2 en 3, van de onderhavige verordening opgenomen criteria en vereisten.

3. Het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij doet, in voorkomend geval, aanbevelingen ter verbetering van het steekproefplan.







TITEL IV

CONTROLE OP DE AFZET







HOOFDSTUK I

Traceerbaarheid

▼M1

Artikel 66

Definitie

Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt verstaan onder:

„visserij- en aquacultuurproducten” : alle producten die vallen onder hoofdstuk 3, onder onderverdeling 1212 21 00 van hoofdstuk 12 en onder de posten 1604 en 1605 van hoofdstuk 16 van de gecombineerde nomenclatuur die is vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad ( 6 ).

▼B

Artikel 67

Informatie over partijen

1. De marktdeelnemers verstrekken de in artikel 58, lid 5, van de controleverordening bedoelde informatie over visserij- en aquacultuurproducten bij de indeling van de visserij- en aquacultuurproducten in partijen en uiterlijk bij de eerste verkoop.

2. In aanvulling op lid 1 werken de marktdeelnemers de in artikel 58, lid 5, van de controleverordening bedoelde ter zake relevante informatie die voortvloeit uit het samenvoegen of splitsen van partijen visserij- en aquacultuurproducten, bij zodra deze informatie beschikbaar is.

3. Wanneer visserij- en aquacultuurproducten die afkomstig zijn van verschillende vissersvaartuigen of aquacultuurproductie-eenheden, na samenvoeging of splitsing van partijen na de eerste verkoop, met elkaar worden vermengd, moeten de marktdeelnemers in staat zijn elke partij van oorsprong op zijn minst aan de hand van het in artikel 58, lid 5, onder a), van de controleverordening bedoelde identificatienummer te identificeren en op grond van artikel 58, lid 3, van de controleverordening te traceren naar het stadium van de vangst of de oogst.

4. Middels de in artikel 58, lid 4, van de controleverordening bedoelde systemen en procedures moeten de marktdeelnemers de rechtstreekse leverancier(s) en koper(s) – behalve wanneer dit de eindconsument is – van de visserij- en aquacultuurproducten kunnen identificeren.

5. De in artikel 58, lid 5, van de controleverordening bedoelde informatie over visserij- en aquacultuurproducten wordt verstrekt op het etiket of de verpakking van de partij, of aan de hand van een handelsdocument dat de partij fysiek vergezelt. Deze informatie mag op de partij worden aangebracht aan de hand van een identificatiedrager zoals een code, een streepjescode, een elektronische chip of een soortgelijk instrument of markeersysteem. De informatie over de partij blijft in alle fasen van de productie, verwerking en afzet beschikbaar zodat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten er op elk moment toegang toe hebben.

6. De in artikel 58, lid 5, van de controleverordening bedoelde informatie over visserij- en aquacultuurproducten wordt door de marktdeelnemers aangebracht aan de hand van een identificatiedrager zoals een code, streepjescode, een elektronische chip of een soortgelijk instrument of markeersysteem:

a) met ingang van 1 januari 2013, voor visserijtakken waarop een meerjarenplan van toepassing is;

b) met ingang van 1 januari 2015, voor andere visserij- en aquacultuurproducten.

7. Indien de in artikel 58, lid 5, van de controleverordening bedoelde informatie wordt verstrekt in een handelsdocument dat de partij fysiek vergezelt, wordt ten minste het identificatienummer op de overeenkomstige partij aangebracht.

8. De lidstaten werken met elkaar samen om ervoor te zorgen dat de informatie die op de partij is aangebracht en/of de partij fysiek vergezelt, toegankelijk is voor de bevoegde autoriteiten van een andere lidstaat dan die waar de visserij- of de aquacultuurproducten in de partij zijn ingedeeld, met name wanneer deze informatie op de partij is aangebracht met identificatiedragers zoals codes, streepjescodes, elektronische chips of soortgelijke systemen. Marktdeelnemers die dergelijke systemen gebruiken, moeten garanderen dat deze systemen zijn ontwikkeld op basis van internationaal erkende normen en specificaties.

9. De in artikel 58, lid 5, onder d), van de controleverordening bedoelde datum van de vangsten kan meerdere kalenderdagen omvatten of één periode die overeenstemt met meerdere vangstdagen.

10. De in artikel 58, lid 5, onder f), van de controleverordening bedoelde informatie over leveranciers, heeft betrekking op de in lid 4 van het onderhavige artikel bedoelde rechtstreekse leverancier(s). De informatie mag, in voorkomend geval, worden verstrekt aan de hand van het identificatiemerk als bedoeld in bijlage II, sectie I, van Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong ( 7 ).

11. De in artikel 58, lid 5, onder a) tot en met f), van de controleverordening bedoelde informatie hoeft niet te worden verstrekt voor:

a) geïmporteerde visserij- en aquacultuurproducten die zijn uitgesloten van het toepassingsgebied van het vangstcertificaat overeenkomstig artikel 12, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad ( 8 );

b) in zoet water gevangen of gekweekte visserij- en aquacultuurproducten, en

c) siervis, schaal- en schelpdieren en weekdieren.

▼M1

12. De in artikel 58, lid 5, van de controleverordening bedoelde informatie hoeft niet te worden verstrekt voor visserij- en aquacultuurproducten van de posten 1604 en 1605 van hoofdstuk 16 van de gecombineerde nomenclatuur.

13. Voor de toepassing van artikel 58, lid 5, van de controleverordening heeft de informatie over het gebied waar het product is gevangen of gekweekt, betrekking op het volgende:

a) voor vangsten van bestanden of groepen bestanden waarvoor in de wetgeving van de Unie quota en/of minimummaten zijn vastgesteld: het betrokken geografische gebied, als omschreven in artikel 4, punt 30, van de controleverordening;

b) voor vangsten van andere bestanden of groepen bestanden, in zoet water gevangen visserijproducten en aquacultuurproducten: de naam van het vangst- of productiegebied overeenkomstig artikel 38, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1379/2013 van het Europees Parlement en de Raad ( 9 ).

▼B

14. Onder de in artikel 58, lid 8, van de controleverordening bedoelde waarde van kleine hoeveelheden visserij- en aquacultuurproducten wordt verstaan de waarde bij rechtstreekse verkoop per vissersvaartuig, per kalenderdag en per eindconsument.

▼M1 —————

▼B







HOOFDSTUK II

Weging van visserijproducten







Afdeling 1

Algemene weegvoorschriften

Artikel 69

Toepassingsgebied

Onverminderd de artikelen 78 tot en met 89 zijn de in dit hoofdstuk vastgestelde bepalingen van toepassing op aanlandingen door ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ in een lidstaat en op overladingen waarbij ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ betrokken zijn, in havens of plaatsen dichtbij de kust van een lidstaat, alsmede op de weging van visserijproducten aan boord van ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ in Uniewateren.

Artikel 70

Weegregisters

1. Geregistreerde kopers, geregistreerde visafslagen of andere instanties of personen die verantwoordelijk zijn voor de eerste afzet of de aan de eerste afzet voorafgaande opslag van visserijproducten, of in voorkomend geval de kapiteins van de ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ , registreren de overeenkomstig de artikelen 60 en 61 van de controleverordening uitgevoerde weging aan de hand van de vermelding van de volgende gegevens:

a) de FAO-drielettercode van de gewogen soort;

b) de in kg productgewicht uitgedrukte weegresultaten voor elke hoeveelheid van elke soort;

c) het externe identificatienummer en de naam van het vissersvaartuig waarvan de gewogen hoeveelheid afkomstig is;

d) de aanbiedingsvorm van de gewogen visserijproducten;

e) de datum van de weging (JJJJ-MM-DD).

2. Geregistreerde kopers, geregistreerde visafslagen of andere instanties of personen die verantwoordelijk zijn voor de eerste afzet of de aan de eerste afzet voorafgaande opslag van visserijproducten, of in voorkomend geval de kapiteins van de ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ , bewaren de in lid 1 bedoelde registers gedurende drie jaar.

Artikel 71

Tijdstip van de weging

1. Visserijproducten die van het ene op het andere ►M1 Unievissersvaartuig ◄ worden overgeladen en bestemd zijn om in een haven buiten de Europese Unie voor het eerst te worden aangeland, worden gewogen voordat zij vanuit de haven van overlading of vanaf de plaats van overlading worden vervoerd.

2. Wanneer de visserijproducten overeenkomstig artikel 60, lid 3, van de controleverordening aan boord van een ►M1 Unievissersvaartuig ◄ worden gewogen en na aanlanding aan land nogmaals worden gewogen, wordt voor de toepassing van artikel 60, lid 5, van de controleverordening het bij de weging aan land geconstateerde cijfer gebruikt.

3. Onverminderd specifieke bepalingen voor ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ waarop de vereisten inzake het elektronisch invullen en indienen van visserijlogboekgegevens overeenkomstig artikel 15 van de controleverordening niet van toepassing zijn, kan de lidstaat de kapitein vragen om vóór de weging een kopie van de betrokken visserijlogboekbladzijde te overhandigen aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van aanlanding.

Artikel 72

Weegsystemen

1. Alle weegsystemen moeten door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten worden gekalibreerd en verzegeld overeenkomstig de nationale systemen.

2. De voor het weegsysteem bevoegde natuurlijke of rechtspersoon houdt een kalibratieregister bij.

3. Indien de weging wordt uitgevoerd op een transportband, dient een zichtbare teller te zijn aangebracht waarop het cumulatieve gewicht wordt geregistreerd. Zowel het cijfer dat bij het begin van de weging op de teller is aangegeven, als het cumulatieve totaal wordt geregistreerd. De voor de weging bevoegde natuurlijke of rechtspersoon registreert elk gebruik van het systeem in het wegingslogboek.

Artikel 73

Weging van bevroren visserijproducten

1. Onverminderd specifieke bepalingen en met name de artikelen 70 en 74 mag bij de weging van aangelande hoeveelheden bevroren visserijproducten het gewicht van bevroren visserijproducten die in dozen of blokken worden aangeland, per soort en, in voorkomend geval, per aanbiedingsvorm worden bepaald door het totale aantal dozen of blokken te vermenigvuldigen met een gemiddeld nettogewicht per doos of blok, dat wordt berekend aan de hand van de in bijlage XVIII vastgestelde methode.

2. De natuurlijke of de rechtspersonen die de visserijproducten wegen, houden per aanlanding een register bij waarin het volgende wordt vermeld:

a) de naam en de externe registratiecijfers en -letters van het vaartuig dat de vis heeft aangeland;

b) de soort en, in voorkomend geval, de aanbiedingsvorm van de aangelande vis;

c) de omvang van de partij en van de steekproef van de pallets per soort en, in voorkomend geval, per aanbiedingsvorm overeenkomstig punt 1 van bijlage XVIII;

d) het gewicht van elk pallet in de steekproef en het gemiddelde gewicht van de pallets;

e) het aantal dozen of blokken per pallet in de steekproef;

f) het tarragewicht per doos, indien dit verschillend is van het in punt 4 van bijlage XVIII bedoelde tarragewicht;

g) het gemiddelde gewicht van een leeg pallet overeenkomstig punt 3, onder b), van bijlage XVIII;

h) het gemiddelde gewicht per doos of blok visserijproducten per soort en, in voorkomend geval, per aanbiedingsvorm.

Artikel 74

IJs en water

1. Vóór de weging zorgen de geregistreerde kopers, geregistreerde visafslagen of andere instanties of personen die verantwoordelijk zijn voor de eerste afzet van de visserijproducten, ervoor dat het ijs van de visserijproducten wordt verwijderd voor zover dit geen visbederf en kwaliteitsvermindering veroorzaakt.

▼M1

2. Onverminderd de in de artikelen 78 tot en met 89 bedoelde speciale voorschriften voor pelagische soorten die in bulk worden aangeland voor overbrenging naar de plaats van eerste afzet, opslag of verwerking, mag niet meer dan 2 % water en ijs in mindering worden gebracht op het totale gewicht. Het in mindering gebrachte percentage water en ijs moet in elk geval op de weegbrief worden geregistreerd bij de vermelding van het gewicht. Voor aanlandingen voor industriële doeleinden of voor andere dan pelagische soorten mag geen vermindering voor water of ijs worden toegepast.

▼B

Artikel 75

Toegang door de bevoegde autoriteiten

De bevoegde autoriteiten hebben te allen tijde volledige toegang tot de weegsystemen, de weegregisters, de schriftelijke verklaringen en alle ruimten waar de visserijproducten worden opgeslagen of verwerkt.

Artikel 76

Steekproefplannen

1. De in artikel 60, lid 1, van de controleverordening bedoelde steekproefplannen en de eventuele substantiële wijzigingen daarvan worden door de lidstaten vastgesteld overeenkomstig de in bijlage XIX bij de onderhavige verordening beschreven risicogebaseerde methode.

2. De in artikel 60, lid 3, van de controleverordening bedoelde steekproefplannen en de eventuele substantiële wijzigingen daarvan worden door de lidstaten vastgesteld overeenkomstig de in bijlage XX bij de onderhavige verordening beschreven risicogebaseerde methode. De in artikel 14, lid 3, en artikel 21, lid 3, van de controleverordening vastgestelde tolerantiemarge geldt niet voor aan boord gewogen vangsten wanneer het aan land gewogen gewicht groter is dan het overeenkomstige aan boord gewogen gewicht.

3. Lidstaten die van plan zijn in artikel 60, leden 1 en 3, van de controleverordening bedoelde steekproefplannen vast te stellen, moeten uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van de onderhavige verordening bij voorkeur één enkel steekproefplan indienen dat betrekking heeft op alle betrokken weegprocedures voor een periode van drie jaar. Dat steekproefplan mag op basis van de visserijtakken worden opgesplitst in verschillende delen.

4. Nieuwe steekproefplannen die na de in lid 3 bedoelde termijn moeten worden vastgesteld, alsmede wijzigingen van die plannen, moeten uiterlijk drie maanden vóór het einde van het betrokken jaar worden ingediend.

Artikel 77

Controleplannen en -programma's voor de weging van visserijproducten na vervoer vanaf de plaats van aanlanding

1. De in artikel 61, lid 1, van de controleverordening bedoelde controleplannen en de eventuele substantiële wijzigingen daarvan worden door de lidstaten vastgesteld overeenkomstig de in bijlage XXI bij de onderhavige verordening beschreven risicogebaseerde methode.

2. Lidstaten die van plan zijn in artikel 61, lid 1, van de controleverordening bedoelde controleplannen vast te stellen, moeten één enkel controleplan indienen dat betrekking heeft op elk vervoer van visserijproducten die na het vervoer moeten worden gewogen. Deze controleplannen moeten uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van de onderhavige verordening worden ingediend. Het enige steekproefplan mag op basis van de visserijtakken worden opgesplitst in verschillende delen.

3. De in artikel 61, lid 2, van de controleverordening bedoelde gemeenschappelijke controleprogramma's en de eventuele substantiële wijzigingen daarvan worden door de lidstaten vastgesteld overeenkomstig de in bijlage XXII bij de onderhavige verordening beschreven risicogebaseerde methode.

4. Lidstaten die van plan zijn in artikel 61, lid 2, van de controleverordening bedoelde gemeenschappelijke controleprogramma's vast te stellen, moeten deze uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van de onderhavige verordening indienen.

5. Nieuwe, in lid 2 bedoelde controleplannen of nieuwe, in lid 4 bedoelde gemeenschappelijke controleprogramma's die na de in de leden 2 en 4 bedoelde termijn moeten worden vastgesteld, alsmede wijzigingen van die plannen of programma's moeten uiterlijk drie maanden vóór het einde van het jaar dat voorafgaat aan de inwerkingtreding van dat plan of programma, worden ingediend.







Afdeling 2

Specifieke weegvoorschriften voor bepaalde pelagische soorten

▼M1

Artikel 78

Werkingssfeer van de weegprocedures voor vangsten van haring, makreel, horsmakreel en blauwe wijting

De in deze afdeling vastgestelde voorschriften gelden voor het wegen van hoeveelheden haring (Clupea harengus), makreel (Scomber scombrus), horsmakreel (Trachurus spp.) en blauwe wijting (Micromesistius poutassou) die zijn aangeland in de Unie of door Unievissersvaartuigen in derde landen, én zijn gevangen in:

a) voor haring: de ICES-gebieden I, II, IIIa, IV, Vb, VI en VII;

b) voor makreel: de ICES-gebieden IIa, IIIa, IV, Vb, VI, VII, VIII, IX, XII en XIV en de Uniewateren van het CECAF-gebied;

c) voor horsmakreel: de ICES-gebieden IIa, IV, Vb, VI, VII, VIII, IX, X, XII en XIV en de Uniewateren van het CECAF-gebied;

d) voor blauwe wijting: de ICES-gebieden IIa, IIIa, IV, Vb, VI, VII, VIII, IX, X, XII en XIV en de Uniewateren van het CECAF-gebied,

én per aanlanding meer dan 10 ton bedragen.

Artikel 79

Havens voor het wegen van vangsten van haring, makreel, horsmakreel en blauwe wijting

▼B

1. Vangsten van de in artikel 78 vermelde soorten worden onmiddellijk na aanlanding gewogen. Vangsten van deze soorten mogen evenwel na het vervoer worden gewogen wanneer:

— de betrokken lidstaat voor een bestemming in een lidstaat een in artikel 61, lid 1, van de controleverordening bedoeld controleplan heeft vastgesteld overeenkomstig de in bijlage XXI bij de onderhavige verordening beschreven risicogebaseerde methode;

— de betrokken lidstaten voor een bestemming in een andere lidstaat een in artikel 61, lid 2, van de controleverordening bedoeld gemeenschappelijk controleprogramma hebben vastgesteld overeenkomstig de in bijlage XXII bij de onderhavige verordening beschreven risicogebaseerde methode,

en wanneer de betrokken controleplannen of gemeenschappelijke controleprogramma's door de Commissie zijn goedgekeurd.

2. De betrokken lidstaten stellen vast in welke havens de in artikel 78 vermelde soorten moeten worden gewogen en zorgen ervoor dat deze soorten steeds in die havens worden aangeland. Deze havens moeten beschikken over:

a) vaststaande tijdstippen van aanlanding en van overlading;

b) vaststaande plaatsen van aanlanding en van overlading;

c) vaststaande inspectie- en controleprocedures.

3. Voorts delen de betrokken lidstaten de Commissie de lijst van deze havens en de aldaar geldende inspectie- en controleprocedures mee, alsook de voorwaarden voor de registratie en de doorgifte van de bij elke aanlanding aangevoerde hoeveelheden van elk van deze soorten.

4. Wijzigingen van de in lid 3 bedoelde lijsten van havens en inspectie- en controleprocedures worden uiterlijk 15 dagen voordat zij van kracht worden, aan de Commissie meegedeeld.

5. De lidstaten zorgen ervoor dan alle aanlandingen van de in artikel 78 vermelde soorten die door hun vissersvaartuigen buiten de Europese Unie worden gedaan, plaatsvinden in havens die uitdrukkelijk voor weging zijn geselecteerd door derde landen die voor deze soorten overeenkomsten met de Europese Unie hebben gesloten.

6. De Commissie verstrekt de in de leden 3 en 4 bedoelde gegevens, alsook de lijst van de door derde landen geselecteerde havens aan alle betrokken lidstaten.

7. De Commissie en de betrokken lidstaten publiceren de lijsten van havens en de wijzigingen daarvan op hun officiële websites.

Artikel 80

Binnenkomst in een haven van een lidstaat

1. Met het oog op de weging, stelt de kapitein van een vissersvaartuig, of diens vertegenwoordiger, de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de aanlanding zal plaatsvinden, ten minste vier uur vóór de binnenkomst in de betrokken haven van aanlanding in kennis van:

a) de haven die hij wil aandoen, alsmede de naam en de externe registratiecijfers en -letters van het vaartuig;

b) het verwachte tijdstip van aankomst in die haven;

▼M1

c) de in kg levend gewicht uitgedrukte hoeveelheden haring, makreel, horsmakreel en blauwe wijting die aan boord worden gehouden;

▼B

d) het/de betrokken geografische gebied(en) waar de vangst heeft plaatsgehad; het gebied verwijst naar het deelgebied en de sector of deelsector waar krachtens het EU-recht vangstbeperkingen gelden.

2. De kapiteins van ►M1 Unievissersvaartuigen ◄ waarop de voorschriften inzake de elektronische registratie van visserijlogboekgegevens van toepassing zijn, geven de in lid 1 bedoelde gegevens elektronisch door aan hun vlaggenlidstaat. De lidstaten geven deze informatie onmiddellijk door aan de lidstaat waar de aanlanding zal plaatsvinden. De in artikel 15 van de controleverordening bedoelde elektronische visserijlogboekgegevens en de in lid 1 van de onderhavige verordening bedoelde gegevens mogen in één keer elektronisch worden doorgestuurd.

3. De lidstaten kunnen een kortere dan de in lid 1 genoemde kennisgevingsperiode vaststellen. In dat geval stelt de betrokken lidstaat de Commissie 15 dagen vóór de inwerkingtreding van de kortere kennisgevingsperiode daarvan in kennis. De Commissie en de betrokken lidstaten publiceren deze informatie op hun website.

Artikel 81

Lossen

De bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten eisen dat pas met het lossen van de in artikel 78 bedoelde vangsten wordt begonnen wanneer uitdrukkelijk toestemming voor het lossen is verleend. Onderbroken lossingen kunnen pas worden hervat nadat hiervoor toestemming is verleend.

Artikel 82

Visserijlogboek

1. Onmiddellijk bij aankomst in de haven en vóór het begin van het lossen legt de kapitein van een vissersvaartuig dat zijn visserijlogboekgegevens niet elektronisch hoeft te registreren, de betrokken ingevulde visserijlogboekbladzijde(n) over met het oog op inspectie door de bevoegde autoriteit van de lidstaat in de haven van aanlanding.

▼M1

2. De aan boord gehouden hoeveelheden haring, makreel, horsmakreel en blauwe wijting waarvan overeenkomstig artikel 80, lid 1, onder c), vóór de aanlanding kennisgeving is gedaan, stemmen overeen met de definitief geregistreerde vermelding van de hoeveelheden in het visserijlogboek.

Artikel 83

Openbare weeginstallaties voor verse haring, verse makreel, verse horsmakreel en verse blauwe wijting

▼B

Onverminderd artikel 72 moeten de natuurlijke of de rechtspersonen die in artikel 78 bedoelde vangsten wegen in openbare weeginstallaties, de koper een weegbrief overhandigen met daarin de datum en het tijdstip van de weging en het identificatienummer van de container. Een kopie van de weegbrief wordt aan het verkoopdocument of de aangifte van overname gehecht.

Artikel 84

Particuliere weeginstallaties voor verse vis

1. Naast artikel 72 is het onderhavige artikel van toepassing op het gebruik van particuliere weeginstallaties.

2. De natuurlijke of de rechtspersonen die in artikel 78 bedoelde vangsten wegen, moeten voor elk weegsysteem een ingebonden, gepagineerd register bijhouden. Dit register wordt onmiddellijk na de weging van elke aanlanding ingevuld, maar niet later dan om 23.59 uur plaatselijke tijd op de dag waarop de weging heeft plaatsgevonden. Het register dient de volgende gegevens te bevatten:

a) de naam en de externe registratiecijfers en -letters van het vaartuig dat in artikel 78 bedoelde vangsten heeft aangeland;

b) het unieke identificatienummer van de containers en de lading ervan, wanneer in artikel 78 bedoelde vangsten zijn vervoerd vanuit de haven van aanlanding voordat zij overeenkomstig artikel 79 zijn gewogen. Elke containerlading wordt afzonderlijk gewogen en geregistreerd. Het is evenwel toegestaan het totale gewicht van alle van één vaartuig afkomstige containerladingen in zijn geheel te registreren, op voorwaarde dat deze containerladingen zonder onderbreking na elkaar worden gewogen;

c) de vissoort;

d) het gewicht van elke aanlanding;

e) de datum en het tijdstip van begin en einde van de weging.

3. Onverminderd artikel 72, lid 3, dient, bij wegingen op een transportband, elk gebru