2000L0029 — NL — 10.02.2014 — 022.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:





Gewĳzigd bĳ:

►A1 L 236 33 23.9.2003





Gerectificeerd bĳ:









▼B

▼M24

RICHTLIJN 2000/29/EG VAN DE RAAD

van 8 mei 2000

betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen

▼B







DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 37, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Parlement ( 1 ), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ), Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 77/93/EEG van de Raad van 21 december 1976 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen ( 3 ) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd ( 4 ). Derhalve dient zij om redenen van rationele ordening en van duidelijkheid van de tekst te worden gecodificeerd. (2) De opbrengst van land- en tuinbouw neemt een zeer belangrijke plaats in in de Gemeenschap. (3) Deze productie wordt voortdurend in gevaar gebracht door schadelijke organismen. (4) Een bescherming van de planten tegen deze schadelijke organismen is beslist vereist om een daling van het productievermogen te verhinderen en bovendien de productiviteit in de landbouw te doen toenemen. (5) De bestrijding van schadelijke organismen in de Gemeenschap welke geregeld wordt door een communautaire regeling op fytosanitair gebied, welke geldt voor de Gemeenschap als ruimte zonder binnengrenzen door middel van stelselmatige vernietiging ter plaatse, heeft slechts weinig zin indien niet gelijktijdig maatregelen worden getroffen tegen het binnenbrengen ervan in de Gemeenschap. (6) De noodzaak van deze maatregelen werd reeds vroegtijdig ingezien en in verband hiermee werden talrijke nationale voorschriften en internationale verdragen opgesteld, waarvan het op 6 december 1951 in het kader van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) gesloten Internationaal Verdrag voor de bescherming van planten van wereldomvattende betekenis is. (7) Eén van de belangrijkste maatregelen bestaat in het opstellen van een lijst van bijzonder gevaarlijke schadelijke organismen waarvan het binnenbrengen in de Gemeenschap moet worden verboden, alsmede van een lijst van schadelijke organismen waarvan het via bepaalde planten of plantaardige producten binnenbrengen moet worden verboden. (8) De aanwezigheid van bepaalde van deze schadelijke organismen bij het binnenbrengen van planten en plantaardige producten uit landen waar deze organismen voorkomen, kan niet doeltreffend worden gecontroleerd, en het is derhalve noodzakelijk in zo beperkt mogelijke mate verboden op het binnenbrengen van bepaalde planten en plantaardige producten in te stellen, of voor te schrijven dat in de producerende landen bijzondere controles worden verricht. (9) Deze fytosanitaire controles dienen te worden beperkt tot het binnenbrengen van producten van oorsprong uit derde landen en tot de gevallen waarin duidelijke aanwijzingen bestaan dat een van de fytosanitaire bepalingen niet is nageleefd. (10) Onder bepaalde voorwaarden moet de mogelijkheid worden geboden om van een aantal voorschriften afwijkingen toe te staan. Bovendien is uit de ervaring gebleken dat bepaalde van dergelijke afwijkingen even urgent kunnen zijn als vrijwaringsmaatregelen. Daarom dient de in deze richtlijn omschreven urgentieprocedure ook van toepassing te zijn op deze afwijkingen. (11) Bij dreigend gevaar voor het op zijn grondgebied binnenkomen of de verbreiding van schadelijke organismen, dient de lidstaat waar het probleem is ontstaan ook andere dan de in deze richtlijn genoemde voorlopige beschermende maatregelen welke niet door deze richtlijn zijn voorzien, te treffen. De Commissie dient te worden ingelicht over alle gebeurtenissen die vaststelling van vrijwaringsmaatregelen vereisen. (12) Gezien de omvang van het handelsverkeer in planten en plantaardige producten tussen de Franse overzeese departementen en de rest van de Gemeenschap, is het wenselijk de bij deze richtlijn ingevoerde bepalingen op deze departementen toe te passen. Wegens de bijzondere aard van de landbouwproductie in de Franse overzeese departementen dient te worden voorzien in aanvullende maatregelen ter bescherming van de gezondheid en het leven van de planten aldaar. De werkingssfeer van deze richtlijn moet tevens worden uitgebreid tot de beschermende maatregelen om te voorkomen dat uit andere delen van Frankrijk schadelijke organismen in de Franse overzeese departementen worden binnengebracht. (13) Bij Verordening (EEG) nr. 1911/91 van de Raad van 26 juni 1991 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Gemeenschapsrecht op de Canarische Eilanden ( 5 ) is besloten om de Canarische Eilanden in het douanegebied van de Gemeenschap op te nemen en het gemeenschappelijk beleid op die eilanden toe te passen. Volgens de artikelen 2 en 10 van die verordening wordt het gemeenschappelijk landbouwbeleid van toepassing vanaf het van kracht worden van een specifieke regeling voor de bevoorrading. Die toepassing moet voorts vergezeld gaan van specifieke maatregelen voor de landbouwproductie. (14) Bij Besluit 91/314/EEG van de Raad van 26 juni 1991 tot instelling van een programma van speciaal op het afgelegen en insulaire karakter van de Canarische Eilanden afgestemde maatregelen (Poseican) ( 6 ) zijn de algemene lijnen aangegeven van de maatregelen die moeten worden genomen om rekening te houden met de specifieke omstandigheden en de problemen van de archipel. (15) In het licht van de bijzondere fytosanitaire situatie op de Canarische Eilanden is het daarom wenselijk om de toepassing van bepaalde maatregelen van die richtlijn te verlengen met een periode die afloopt zes maanden na de datum waarop de lidstaten de toekomstige bepalingen met betrekking tot de bijlagen bij deze richtlijn voor de bescherming van de Franse overzeese departementen en de Canarische Eilanden ten uitvoer moeten hebben gelegd. (16) Voor de toepassing van deze richtlijn moeten modellen van certificaten worden opgesteld die zijn goedgekeurd in het kader van het Internationaal Verdrag voor de bescherming van planten, zoals gewijzigd op 21 november 1979, in een gestandaardiseerde vorm die in nauwe samenwerking met internationale organisaties is opgemaakt. Ook dienen bepaalde regels te worden vastgesteld met betrekking tot de voorwaarden waaronder deze certificaten mogen worden afgegeven, het gebruik, gedurende een overgangsperiode, van de oude formulieren en de eisen inzake certificering bij het binnenbrengen van planten en plantaardige producten uit derde landen. (17) Voor de invoer van planten of plantaardige producten van herkomst uit derde landen moeten de diensten welke in die landen verantwoordelijk zijn voor de afgifte van certificaten, in principe die diensten zijn die ook in het kader van het Internationaal Verdrag voor de bescherming van planten hiertoe bevoegd zijn. Het kan dienstig zijn lijsten van die diensten op te stellen voor de derde landen die geen partij zijn bij dat verdrag. (18) De procedure voor het aanbrengen van bepaalde wijzigingen in de bijlage van deze richtlijn dient te worden vereenvoudigd. (19) De werkingssfeer van deze richtlijn dient verduidelijkt te worden ten aanzien van hout. Daartoe dient gebruik te worden gemaakt van de gedetailleerde beschrijving van hout in de communautaire reglementering. (20) Bepaalde soorten zaad worden vermeld bij de in de bijlagen bij deze richtlijn genoemde planten, plantaardige producten en andere materialen die door het land van oorsprong of het land van verzending aan een plantenziektekundig onderzoek moeten worden onderworpen voordat zij de Gemeenschap mogen worden binnengebracht of bij intracommunautair handelsverkeer. (21) Het is dienstig te bepalen dat de officiële inspectie van uit derde landen afkomstige planten, plantaardige producten en andere materialen in bepaalde gevallen door de Commissie in het derde land van oorsprong wordt verricht. (22) Deze inspecties van de Gemeenschap dienen te worden uitgevoerd door deskundigen die in dienst van de Commissie zijn, en ook door deskundigen die in dienst van een lidstaat zijn en ter beschikking van de Commissie zijn gesteld. De taak van deze deskundigen dient te worden omschreven in samenhang met de werkzaamheden die in het kader van de fytosanitaire regeling van de Gemeenschap moeten worden verricht. (23) De werkingssfeer van de regeling mag niet langer tot het handelsverkeer tussen de lidstaten en derde landen beperkt blijven maar moet tot het handelsverkeer binnen de lidstaten worden uitgebreid. (24) In beginsel moeten alle gebieden in de Gemeenschap in dezelfde mate tegen schadelijke organismen worden beschermd. Daarbij moet echter rekening worden gehouden met de ecologische verschillen en met de verspreiding van bepaalde schadelijke organismen. Derhalve moeten „beschermde gebieden” worden vastgesteld, waar bijzondere fytosanitaire risico's voor de planten bestaan, en er moet aan deze beschermde gebieden bijzondere bescherming worden geboden onder met de interne markt verenigbare voorwaarden. (25) Voor de toepassing van de communautaire fytosanitaire regeling in een Gemeenschap zonder binnengrenzen en voor de invoering van beschermde gebieden moet een onderscheid worden gemaakt tussen de vereisten voor communautaire producten en voor uit derde landen ingevoerde producten en het is noodzakelijk om de schadelijke organismen te identificeren die voor bepaalde beschermde gebieden relevant zijn. (26) De plaats van productie is het geschiktst om fytosanitaire controles te verrichten. Voor communautaire producten moeten dergelijke controles derhalve aldaar worden uitgevoerd en moeten mede alle relevante planten en plantaardige producten die daar worden geteeld, geproduceerd of gebruikt dan wel anderszins aanwezig zijn, alsmede het groeimedium dat daar wordt gebruikt, omvatten. Om een dergelijk controlesysteem doeltreffend te doen functioneren moeten alle producenten officieel worden geregistreerd. (27) Voor een doeltreffender toepassing van de communautaire fytosanitaire regeling in de interne markt, moeten voor fytosanitaire controles andere beschikbare beambten dan die van de officiële plantenziektekundige diensten van de lidstaten kunnen worden ingezet, wier opleiding door de Gemeenschap zal worden gecoördineerd en financieel gesteund. (28) Als de uitslag van de controles bevredigend is, moet in plaats van het fytosanitaire certificaat dat in het internationale handelsverkeer wordt gebruikt, een bepaald, aan het type product aangepast merkteken („plantenpaspoort”) op de producten worden aangebracht, teneinde te garanderen dat deze in de gehele Gemeenschap of in die delen ervan waarin deze mogen worden toegelaten, vrij in het verkeer kunnen zijn. (29) Er moet worden vastgesteld welke officiële maatregelen dienen te worden getroffen indien de uitslag van de controles niet bevredigend is. (30) Om de naleving van de communautaire fytosanitaire regeling in het kader van de interne markt te garanderen, moet een stelsel van officiële controles in de handelsstadia worden ingevoerd. Dit stelsel moet in de gehele Gemeenschap zo betrouwbaar en zo uniform mogelijk zijn, doch specifieke controles aan de grenzen tussen de lidstaten uitsluiten. (31) In het raam van de interne markt moeten de fytosanitaire controles op producten uit derde landen in beginsel bij het voor de eerste maal binnenbrengen in de Gemeenschap worden verricht. Als de uitslag van de controles bevredigend is, moet voor de producten uit derde landen een plantenpaspoort worden afgegeven om te garanderen dat zij zich op dezelfde wijze als de communautaire producten vrij in het verkeer kunnen bevinden. (32) Teneinde in de door de voltooiing van de interne markt gecreëerde nieuwe situatie de noodzakelijke waarborgen te kunnen bieden, moeten de nationale en de communautaire infrastructuur voor fytosanitaire inspecties aan de buitengrenzen van de Gemeenschap worden versterkt, waarbij in het bijzonder aandacht wordt geschonken aan die lidstaten waar, gezien de geografische ligging, schadelijke organismen in de Gemeenschap kunnen worden binnengebracht. De Commissie zal voorstellen hiertoe de nodige kredieten in de algemene begroting van de Europese Unie op te nemen. (33) Om de doeltreffendheid van de communautaire fytosanitaire regeling in het kader van de interne markt te verbeteren, moeten de taken van de ambtenaren die belast zijn met fytosanitaire inspecties in de lidstaten worden geharmoniseerd. De Commissie zal derhalve vóór 1 januari 1993 een communautaire fytosanitaire gedragscode opstellen. (34) Het moet de lidstaten niet langer mogelijk zijn voor planten of plantaardige producten die van oorsprong uit andere lidstaten op hun grondgebied worden binnengebracht, bijzondere fytosanitaire bepalingen vast te stellen. Alle fytosanitaire bepalingen voor planten en plantaardige producten moeten op communautair niveau worden vastgesteld. (35) Er moet een regeling voor financiële bijdragen van de Gemeenschap worden ingesteld om op communautair niveau de kosten te verdelen die verbonden kunnen zijn aan mogelijk nog overblijvende risico's bij toepassing van de communautaire regeling op fytosanitair gebied in het handelsverkeer. (36) Er is een financiële bijdrage van de Gemeenschap nodig voor de verbetering van de infrastructuur voor fytosanitaire inspectie aan de buitengrenzen van de Gemeenschap om besmetting door schadelijke organismen uit derde landen te voorkomen. (37) De regeling zou ook moeten voorzien in adequate bijdragen in bepaalde uitgaven voor specifieke maatregelen die de lidstaten hebben vastgesteld om besmetting door uit een derde land of een ander gebied van de Gemeenschap binnengebrachte schadelijke organismen tegen te gaan en zo nodig besmettingen uit te roeien en, indien mogelijk, de aangerichte schade te herstellen. (38) Voor de vaststelling van de wijze waarop de financiële bijdrage van de Gemeenschap wordt verleend, dient in een versnelde procedure te worden voorzien. (39) De garantie moet bestaan dat de Commissie in kennis wordt gesteld van alle gegevens betreffende de mogelijke oorzaken van het binnenbrengen van de betrokken schadelijke organismen. (40) De Commissie moet met name toezien op de nauwgezette toepassing van de communautaire regeling op fytosanitair gebied. (41) Indien blijkt dat het binnenbrengen van schadelijke organismen aan gebrekkige onderzoeken of inspecties toe te schrijven is, is de communautaire wetgeving, rekening houdend met bepaalde specifieke maatregelen, van toepassing wat de consequenties betreft. (42) Een nauwe samenwerking is aan te bevelen tussen de lidstaten en de Commissie in het Permanent Plantenziektekundig Comité, ingesteld bij Besluit 76/894/EEG van de Raad ( 7 ). (43) Deze richtlijn mag geen afbreuk doen aan de verplichtingen van de lidstaten aangaande de transponerings- en toepassingstermijnen in bijlage VIII, deel B, Overwegende hetgeen volgt: HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:







Artikel 1

1. Deze richtlijn heeft betrekking op de bescherming tegen het binnenbrengen op het grondgebied van de lidstaten van voor planten of plantaardige producten schadelijke organismen uit andere lidstaten of derde landen.

Deze richtlijn betreft tevens:

a) met ingang van 1 juni 1993 de beschermende maatregelen tegen de verspreiding van schadelijke organismen in de Gemeenschap via het verkeer van planten, plantaardige producten en andere daarmee samenhangende materialen binnen een lidstaat;

b) beschermende maatregelen om te voorkomen dat schadelijke organismen uit andere delen van Frankrijk in de Franse overzeese departementen en, omgekeerd, uit de Franse overzeese departementen in andere delen van Frankrijk worden binnengebracht;

c) beschermende maatregelen om te voorkomen dat schadelijke organismen uit andere delen van Spanje op de Canarische Eilanden en, omgekeerd, uit de Canarische Eilanden in andere delen van Spanje worden binnengebracht;

▼M4

d) het model van de „fytosanitaire certificaten” en de „fytosanitaire certificaten voor wederuitvoer”, of het elektronische equivalent daarvan, die door de lidstaten worden afgegeven op grond van het Internationaal Verdrag voor de bescherming van planten.

▼B

2. Onverminderd de voorwaarden die, rekening houdend met de uiteenlopende agrarische en ecologische omstandigheden, ter bescherming van de in bepaalde regio's van de Gemeenschap bestaande fytosanitaire situatie moeten worden vastgesteld, kunnen de in deze richtlijn bedoelde beschermende maatregelen volgens ►M4 de procedure van artikel 18, lid 2 ◄ worden aangevuld met maatregelen ter bescherming van de gezondheid en het leven van de planten in de Franse overzeese departementen en op de Canarische Eilanden.

3. Deze richtlijn is niet van toepassing op Ceuta en Melilla.

▼M4

4. De lidstaten dragen ten aanzien van aangelegenheden die onder deze richtlijn vallen zorg voor een nauwe, snelle, rechtstreekse en doeltreffende samenwerking met de Commissie en onderling. Iedere lidstaat richt daartoe één instantie op of wijst die aan, die ten minste verantwoordelijk is voor de coördinatie en de contacten inzake die aangelegenheden. Daarvoor wordt bij voorkeur de officiële plantenziektekundige dienst aangewezen die op grond van het Internationaal Verdrag voor de bescherming van planten is ingesteld.

De instantie en latere wijzigingen worden aan de andere lidstaten en de Commissie gemeld.

De instantie kan volgens de procedure van artikel 18, lid 2, worden gemachtigd taken op het gebied van de coördinatie en de contacten aan een andere dienst op te dragen of te delegeren, voorzover die taken verband houden met specifieke onder deze richtlijn vallende fytosanitaire aangelegenheden.

▼B

5. Wat betreft de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen van schadelijke organismen uit de Franse overzeese departementen in andere delen van Frankrijk en in de andere lidstaten en tegen hun verspreiding binnen de Franse overzeese departementen, worden de data in lid 1, onder a), van het onderhavige artikel, in artikel 3, lid 4, artikel 4, leden 2 en 4, artikel 5, leden 2 en 4, artikel 6, leden 5 en 6, artikel 10, leden 1 en 2, en in artikel 13, leden 8, 10 en 11, vervangen door een datum die overeenkomt met het einde van een periode van zes maanden te rekenen vanaf de datum waarop de lidstaten de toekomstige bepalingen ten uitvoer moeten hebben gelegd die met betrekking tot de bijlagen I tot en met V van deze richtlijn zullen worden vastgesteld om de Franse overzeese departementen te beschermen. Met ingang van diezelfde datum vervallen lid 1, onder b), en lid 3 van het onderhavige artikel.

6. Wat betreft de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen van schadelijke organismen uit de Canarische Eilanden in andere delen van Spanje en in de andere lidstaten en tegen hun verspreiding op de Canarische Eilanden, worden de data in lid 1, onder a), van het onderhavige artikel, in artikel 3, lid 4, artikel 4, leden 2 en 4, artikel 5, leden 2 en 4, artikel 6, leden 5 en 6, artikel 10, leden 1 en 2, en in artikel 13, leden 8, 10 en 11, vervangen door een datum die overeenkomt met het einde van een periode van zes maanden te rekenen vanaf de datum waarop de lidstaten de toekomstige bepalingen ten uitvoer moeten hebben gelegd die met betrekking tot de bijlagen I tot en met V van deze richtlijn zullen worden vastgesteld om de Canarische Eilanden te beschermen. Met ingang van diezelfde datum vervalt lid 1, onder c), van het onderhavige artikel.

Artikel 2

1. In deze richtlijn wordt verstaan onder:

a) planten : levende planten en nader omschreven levende delen van planten, met inbegrip van zaden. ◄ Onder levende delen van planten worden onder meer verstaan: — vruchten — in botanische zin — die niet door middel van diepvriezen worden bewaard; — groenten die niet door middel van diepvriezen worden bewaard; — wortelknollen, knollen, stengelknollen, bollen, wortelstokken; — snijbloemen; — takken met loof; — gevelde bomen die nog van loof zijn voorzien; ▼M4 — bladeren, loof; ▼B — plantenweefselcultures; ▼M4 — levende pollen; — enten, stekken, knoppen; — andere plantendelen, welke nader kunnen worden bepaald volgens de procedure van artikel 18, lid 2. ▼B Onder „zaden” worden zaden in botanische zin verstaan, met uitzondering van zaden voor andere dan plantdoeleinden;

b) plantaardige producten : voortbrengselen van plantaardige oorsprong die niet verwerkt zijn of die een eenvoudige bewerking hebben ondergaan, voorzover het geen planten betreft;

c) opplant : iedere handeling betreffende het plaatsen van planten teneinde hun verdere groei of vermeerdering te bewerkstelligen;

d) voor opplant bestemde planten : — planten die reeds zijn geplant en zijn bestemd om geplant te blijven of om opnieuw te worden geplant nadat zij zijn binnengebracht, of — planten die nog niet zijn geplant op het tijdstip van het binnenbrengen ervan, maar bestemd zijn om nadien te worden geplant;

▼M4

e) schadelijke organismen : alle soorten, stammen en biotypen van planten, dieren of ziekteverwekkers die schadelijk zijn voor planten of plantaardige producten;

▼B

f) plantenpaspoort : een officieel label dat bewijst dat aan de fytosanitaire normen en aan de bijzondere eisen die bij deze richtlijn zijn vastgesteld, is voldaan, en dat daartoe: — op communautair niveau voor verschillende soorten planten of plantaardige producten is gestandaardiseerd en — is opgesteld door de verantwoordelijke officiële instantie van een lidstaat en afgegeven overeenkomstig de toepassingsbepalingen betreffende de bijzonderheden van de procedure voor de afgifte van plantenpaspoorten. Voor specifieke soorten producten kunnen volgens ►M4 de procedure van artikel 18, lid 2 ◄ andere overeengekomen officiële merktekens dan het label worden vastgesteld. De standaardisatie geschiedt volgens ►M4 de procedure van artikel 18, lid 2 ◄ . In het kader van deze standaardisatie worden verschillende merktekens vastgesteld voor plantenpaspoorten die, overeenkomstig artikel 10, lid 1, tweede alinea, niet voor alle delen van de Gemeenschap geldig zijn;

g) de verantwoordelijke officiële instanties van een lidstaat zijn : i) de officiële organisatie(s) ter bescherming van planten van een lidstaat, als bedoeld in artikel 1, lid 4, of ii) een overheidsinstantie, die: — hetzij op nationaal niveau is ingesteld, — hetzij — onder toezicht van de nationale autoriteiten, binnen door de grondwet van de betrokken lidstaat vastgestelde grenzen — op regionaal niveau is ingesteld. De verantwoordelijke officiële instanties van een lidstaat kunnen, overeenkomstig de nationale wetgeving, de in deze richtlijn bedoelde taken die onder hun gezag en toezicht moeten worden verricht, overdragen aan een publiek- of privaatrechtelijke rechtspersoon, op voorwaarde dat deze rechtspersoon en de leden daarvan geen enkel persoonlijk voordeel trekken uit het resultaat van de maatregel die zij nemen. De verantwoordelijke officiële instanties van een lidstaat zien erop toe dat de in de tweede alinea bedoelde rechtspersoon krachtens zijn officieel goedgekeurde statuten, uitsluitend belast is met specifieke taken van openbaar belang, met uitzondering van laboratoriumtests, die deze rechtspersoon kan uitvoeren, zelfs indien de laboratoriumtests geen deel uitmaken van zijn specifieke taken van openbaar belang. Niettegenstaande de derde alinea, kunnen de verantwoordelijke officiële instanties van een lidstaat de in deze richtlijn bedoelde laboratoriumtests overdragen aan een rechtspersoon die niet aan die bepaling voldoet. De laboratoriumtests kunnen alleen worden overgedragen op voorwaarde dat de verantwoordelijke officiële instantie tijdens de gehele duur van de overdracht ervoor zorgt dat de rechtspersoon waaraan zij de laboratoriumtests overdraagt, onpartijdigheid, kwaliteit en de bescherming van vertrouwelijke informatie kan garanderen, en er geen belangenconflict bestaat tussen de uitoefening van de aan hem overgedragen taken en zijn andere activiteiten. De lidstaten zorgen voor een nauwe samenwerking van de in de eerste alinea, onder ii), bedoelde instanties met de onder i) bedoelde instanties. Bovendien kan, overeenkomstig ►M4 de procedure van artikel 18, lid 2 ◄ , een andere namens de in de eerste alinea, onder i), bedoelde instantie(s) ingestelde rechtspersoon die onder het gezag en toezicht van een dergelijke instantie handelt, worden erkend, op voorwaarde dat deze rechtspersoon geen enkel persoonlijk voordeel trekt uit het resultaat van de maatregelen die hij neemt. De in artikel 1, lid 4, bedoelde instantie deelt de Commissie mee welke instanties de verantwoordelijke officiële instanties in de betrokken lidstaat zijn. De Commissie geeft deze informatie door aan de andere lidstaten;

h) beschermd gebied : een gebied in de Gemeenschap waarin: — één of meer van de in deze richtlijn vermelde, in één of meer delen van de Gemeenschap voorkomende schadelijke organismen niet endemisch zijn noch voorkomen, hoewel de omstandigheden daar voor de ontwikkeling daarvan gunstig zijn, of — het gevaar bestaat dat bepaalde schadelijke organismen als gevolg van de ecologisch gunstige omstandigheden voor bijzondere culturen, worden aangetroffen, hoewel deze organismen niet endemisch zijn noch in de Gemeenschap voorkomen, en dat, omdat het aan de in het eerste en het tweede streepje vastgestelde voorwaarden voldoet, en, in het in het eerste streepje bedoelde geval, op verzoek van de betrokken lidstaat/lidstaten, volgens ►M4 de procedure van artikel 18, lid 2 ◄ als zodanig is erkend. Voorwaarde hiervoor is wel dat voor dat doel geschikt onderzoek, dat onder toezicht van de in artikel 21 bedoelde deskundigen volgens de procedure van dat artikel is verricht, niet het tegendeel heeft bewezen. Het onderzoek met betrekking tot het in het tweede streepje genoemde geval is facultatief. Als in een gebied aangetroffen schadelijk organisme wordt beschouwd, het schadelijk organisme waarvan bekend is dat het aldaar voorkomt en waartegen ter uitroeiing ervan geen officiële maatregelen zijn genomen of waartegen dergelijke maatregelen tijdens een periode van ten minste twee opeenvolgende jaren ondoeltreffend zijn gebleken. De betrokken lidstaat of lidstaten organiseren, wat het in de eerste alinea, eerste streepje, bedoelde geval betreft, op een regelmatige en systematische basis officiële onderzoeken naar de aanwezigheid van organismen ten aanzien waarvan het beschermde gebied erkend is. Iedere vondst van een dergelijk organisme wordt onmiddellijk ►M4 schriftelijk ◄ aan de Commissie ter kennis gebracht. Het daaraan verbonden risico wordt geëvalueerd door het Permanent Plantenziektekundig Comité en de passende maatregelen worden volgens ►M4 de procedure van artikel 18, lid 2 ◄ vastgesteld. De bijzonderheden van de in de eerste en de derde alinea bedoelde onderzoeken kunnen overeenkomstig ►M4 de procedure van artikel 18, lid 2 ◄ , en rekening houdend met erkende wetenschappelijke en statistische beginselen, worden vastgesteld. De resultaten van de bedoelde onderzoeken worden ►M4 schriftelijk ◄ ter kennis van de Commissie gebracht. De Commissie zendt deze informatie toe aan de andere lidstaten. De Commissie legt vóór 1 januari 1998 een verslag aan de Raad voor over de werking van de regeling „beschermde gebieden”, in voorkomend geval vergezeld van alle passende voorstellen;

i) officiële constatering of maatregel : een constatering die is gedaan of een maatregel die is genomen, onverminderd artikel 21, ▼M4 — door vertegenwoordigers van de officiële nationale organisatie ter bescherming van planten van een derde land of door onder hun verantwoordelijkheid handelende, technisch gekwalificeerde en door die officiële nationale organisatie ter bescherming van planten naar behoren gemachtigde andere ambtenaren, in geval van constateringen of maatregelen die verband houden met de afgifte van fytosanitaire certificaten en fytosanitaire certificaten voor wederuitvoer, of het elektronische equivalent daarvan ▼B — in alle andere gevallen, door dergelijke vertegenwoordigers of ambtenaren, dan wel door gekwalificeerde beambten in dienst van één van de verantwoordelijke officiële instanties van een lidstaat, op voorwaarde dat dergelijke beambten geen enkel persoonlijk voordeel trekken uit het resultaat van de maatregelen die zij treffen, en aan minimumnormen inzake kwalificatie voldoen. De lidstaten dragen er zorg voor dat hun ambtenaren en gekwalificeerde beambten de nodige kwalificaties hebben voor een correcte toepassing van deze richtlijn. Voor deze kwalificaties kunnen volgens ►M4 de procedure van artikel 18, lid 2 ◄ richtsnoeren worden vastgesteld. De Commissie stelt in het kader van het Permanent Plantenziektekundig Comité communautaire programma's op, op de toepassing waarvan zij toezicht uitoefent betreffende de aanvullende opleiding van de hierboven bedoelde ambtenaren en gekwalificeerde beambten, teneinde de op nationaal niveau verworven kennis en opgedane ervaring op het niveau van de voornoemde kwalificaties te brengen. Zij draagt bij in de financiering van deze aanvullende opleiding en stelt voor, de hiertoe noodzakelijke kredieten in de communautaire begroting op te nemen;

▼M4

j) plaats van binnenkomst : de plaats waar planten, plantaardige producten of andere materialen voor het eerst in het douanegebied van de Gemeenschap worden binnengebracht: de luchthaven in het geval van luchtvervoer, de haven in het geval van zee- of binnenvaartvervoer, het station in het geval van railvervoer en in alle andere gevallen de plaats waar het douanekantoor is gevestigd dat verantwoordelijk is voor het gebied waar de op land gelegen buitengrens van de Gemeenschap is overschreden;

k) officiële instantie van de plaats van binnenkomst : de officiële instantie in een lidstaat die verantwoordelijk is voor de plaats van binnenkomst;

l) officiële instantie van bestemming : de officiële instantie in een lidstaat die verantwoordelijk is voor het gebied waar het „douanekantoor van bestemming” is gevestigd;

m) douanekantoor van de plaats van binnenkomst : het kantoor van de plaats van binnenkomst als omschreven in punt j);

n) douanekantoor van bestemming : het kantoor van bestemming in de zin van artikel 340 ter, punt 3, van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie ( 8 );

o) partij : een aantal van een zending deel uitmakende eenheden van een product, herkenbaar aan de homogene samenstelling en oorsprong;

p) zending : een hoeveelheid goederen die vergezeld gaat van één document ten behoeve van douane- of andere formaliteiten, zoals een fytosanitair certificaat of een ander document of merkteken; een zending kan uit één of meer partijen bestaan;

q) douanebestemming : de in artikel 4, punt 15, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek ( 9 ) genoemde douanebestemmingen;

r) douanevervoer : het in artikel 91 van Verordening (EEG) nr. 2913/92 bedoelde vervoer van goederen waarop douanetoezicht wordt gehouden van een plaats in het douanegebied van de Gemeenschap naar een andere plaats in het douanegebied van de Gemeenschap.

▼B

2. Behoudens uitdrukkelijk andersluidende bepalingen gelden de bepalingen van deze richtlijn voor hout alleen voorzover dit, geheel of gedeeltelijk, zijn natuurlijke ronde oppervlak, met of zonder schors, heeft behouden, dan wel de vorm heeft van plakjes, spanen, kleine stukjes, zaagsel, resten en afval van hout.

Onverminderd de bepalingen betreffende bijlage V, gelden bovengenoemde bepalingen ook voor hout, ongeacht of dit al dan niet aan de in de eerste alinea bedoelde voorwaarden voldoet, in de vorm van stuwmateriaal, tussenschotten, laadborden of verpakkingsmateriaal dat/die wordt/worden gebruikt bij het vervoer van voorwerpen van allerlei aard, voorzover het hout vanuit plantenziektekundig oogpunt een gevaar inhoudt.

Artikel 3

1. De lidstaten schrijven voor dat de in bijlage I, deel A, genoemde schadelijke organismen niet op hun grondgebied mogen worden binnengebracht.

2. De lidstaten schrijven voor dat de in bijlage II, deel A, genoemde planten of plantaardige producten niet op hun grondgebied mogen worden binnengebracht, indien zij zijn aangetast door de schadelijke organismen die daarbij in dat deel van die bijlage worden genoemd.

▼M4

3. De leden 1 en 2 zijn, onder voorwaarden die volgens de procedure van artikel 18, lid 2, kunnen worden vastgesteld, niet van toepassing bij een lichte aantasting van andere dan voor opplant bestemde planten door in bijlage I, deel A, of in bijlage II, deel A, vermelde schadelijke organismen, of wanneer er geschikte toleranties zijn vastgesteld voor in bijlage II, deel A, rubriek II, genoemde schadelijke organismen wat betreft voor opplant bestemde planten die tevoren zijn geselecteerd in overeenstemming met de autoriteiten die de lidstaten op fytosanitair gebied vertegenwoordigen, op basis van een relevante risicoanalyse van de ziekte of plaag.

▼B

4. De lidstaten schrijven voor dat de leden 1 en 2 met ingang van 1 juni 1993 ook van toepassing zijn op de verspreiding van de betrokken schadelijke organismen via wegen die verband houden met het verkeer van planten, plantaardige producten of andere materialen binnen het grondgebied van een lidstaat.

5. De lidstaten schrijven voor dat vanaf 1 juni 1993:

a) de in bijlage I, deel B, genoemde schadelijke organismen;

b) de in bijlage II, deel B, genoemde planten en plantaardige producten, indien deze door de in die rubriek genoemde relevante schadelijke organismen zijn aangetast,

niet in de desbetreffende beschermde gebieden mogen worden binnengebracht of verspreid.

6. Volgens ►M4 de procedure van artikel 18, lid 2 ◄ worden:

a) de in de bijlagen I en II genoemde schadelijke organismen als volgt ingedeeld: — organismen waarvan niet bekend is of zij in enig deel van de Gemeenschap worden aangetroffen en die voor de gehele Gemeenschap relevant zijn; deze worden opgenomen in bijlage I, deel A, rubriek I, respectievelijk in bijlage II, deel A, rubriek II; — organismen waarvan bekend is dat zij in de gehele Gemeenschap worden aangetroffen maar waarvan de aanwezigheid endemisch noch geconstateerd is en die voor de gehele Gemeenschap relevant zijn; deze worden opgenomen in bijlage I, deel A, rubriek II, respectievelijk in bijlage II, deel A, rubriek II; — andere organismen; deze worden opgenomen in bijlage I, deel B, respectievelijk in bijlage II, deel B, samen met het beschermde gebied waarvoor zij relevant zijn;

b) schadelijke organismen geschrapt, die in één of meer delen van de Gemeenschap endemisch zijn of geconstateerd, behalve die welke bedoeld zijn onder a), tweede en derde streepje;

c) de titels van de bijlagen I en II en de verschillende delen en rubrieken daarvan aan de punten a) en b) aangepast.

▼M4

7. Er kunnen volgens de procedure van artikel 18, lid 2, uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld waarin de voorwaarden worden bepaald voor het binnenbrengen of verspreiden op het grondgebied van de lidstaten van:

a) organismen waarvan vermoed wordt dat zij schadelijk voor planten of plantaardige producten zijn, doch die niet in de bijlagen I en II zijn opgenomen;

b) organismen die in bijlage II zijn opgenomen, maar voorkomen op andere dan de in die bijlage genoemde planten of plantaardige producten, en waarvan vermoed wordt dat zij schadelijk voor planten en plantaardige producten zijn;

c) in de bijlagen I en II opgenomen, geïsoleerde organismen, die als zodanig als schadelijk voor planten en plantaardige producten worden beschouwd.

8. Overeenkomstig de voorwaarden die volgens de procedure van artikel 18, lid 2, worden vastgesteld, gelden lid 1 alsmede lid 5, onder a), en lid 2 alsmede lid 5, onder b), en lid 4 niet voor proefnemingen of wetenschappelijke doeleinden en voor selectiewerkzaamheden.

9. Nadat de in lid 7 bedoelde maatregelen zijn vastgesteld, geldt dit lid, overeenkomstig de voorwaarden die volgens de procedure van artikel 18, lid 2, worden vastgesteld, niet voor proefnemingen of wetenschappelijke doeleinden en voor selectiewerkzaamheden.

▼B

Artikel 4

1. De lidstaten schrijven voor dat de in bijlage III, deel A, genoemde planten of plantaardige producten niet op hun grondgebied mogen worden binnengebracht, voorzover deze van oorsprong zijn uit de landen die daarbij in dat deel van die bijlage worden genoemd.

2. De lidstaten schrijven voor dat met ingang van 1 juni 1993 de in bijlage III, deel B, genoemde planten, plantaardige producten of andere materialen niet in de betrokken op hun grondgebied gelegen beschermde gebieden mogen worden binnengebracht.

3. Bijlage III wordt volgens ►M4 de procedure van artikel 18, lid 2 ◄ zodanig herzien dat in deel A de planten, plantaardige producten en andere materialen worden vermeld die voor alle delen van de Gemeenschap fytosanitaire risico's opleveren en in deel B de planten, plantaardige producten en andere materialen die slechts voor beschermde gebieden fytosanitaire risico's opleveren. De beschermde gebieden worden in die bijlage gespecificeerd.

4. Met ingang van 1 juni 1993 is lid 1 niet meer op planten, plantaardige producten en andere materialen van oorsprong uit de Gemeenschap van toepassing.

5. Overeenkomstig de voorwaarden die volgens ►M4 de procedure van artikel 18, lid 2 ◄ worden vastgesteld, gelden de leden 1 en 2 niet voor proefnemingen of wetenschappelijke doeleinden en voor selectiewerkzaamheden.

6. Voorzover geen gevaar voor verspreiding van schadelijke organismen bestaat, kan een lidstaat bepalen dat de leden 1 en 2 in bepaalde afzonderlijke gevallen niet van toepassing zijn op planten, plantaardige producten en andere materialen, die in zijn onmiddellijke grensgebied met een derde land worden geteeld, geproduceerd of gebruikt en in deze lidstaat worden binnengebracht om daarmee op nabijgelegen plaatsen in de grensstreek van zijn grondgebied te worden bewerkt.

Wanneer de lidstaat zo'n ontheffing verleent, moet hij de plaats en de naam van degene die de bewerking uitvoert, specificeren. Deze gegevens, die regelmatig moeten worden bijgewerkt, dienen ter beschikking van de Commissie te staan.

Planten, plantaardige producten en andere materialen die onder een ontheffing uit hoofde van de eerste alinea vallen, moeten vergezeld gaan van een bewijsstuk waarin de plaats in het betrokken derde land is vermeld vanwaar de bedoelde planten, plantaardige producten en andere materialen afkomstig zijn.

Artikel 5

1. De lidstaten schrijven voor, dat de in bijlage IV, deel A, genoemde planten, plantaardige producten of andere materialen slechts op hun grondgebied mogen worden binnengebracht, indien is voldaan aan de bijzondere eisen die daarbij in dat deel van die bijlage worden vermeld.

2. De lidstaten verbieden met ingang van 1 juni 1993 het in de beschermde gebieden binnenbrengen van de in bijlage IV, deel B, genoemde planten, plantaardige producten of andere materialen en het verkeer ervan binnen die gebieden, tenzij is voldaan aan de bijzondere eisen die in dat deel van de bijlage worden vermeld.

3. Bijlage IV wordt aan de hand van de in artikel 3, lid 6, vastgestelde criteria volgens ►M4 de procedure van artikel 18, lid 2 ◄ herzien.

4. De lidstaten schrijven voor dat, met ingang van 1 juni 1993, het bepaalde in lid 1 ook van toepassing is op het verkeer van planten, plantaardige producten of andere materialen binnen het grondgebied van een lidstaat, zulks evenwel onverminderd artikel 6, lid 7. Het bepaalde in dit lid en in de leden 1 en 2 geldt niet voor het verkeer van kleine hoeveelheden planten, plantaardige producten, voedingsmiddelen of diervoeders wanneer deze bestemd zijn voor gebruik door de eigenaar of door de ontvanger voor niet-industriële en niet-commerciële doeleinden of voor verbruik tijdens het vervoer, op voorwaarde dat er geen gevaar bestaat voor verspreiding van schadelijke organismen.

5. Overeenkomstig de voorwaarden die volgens ►M4 de procedure van artikel 18, lid 2 ◄ worden vastgesteld, gelden de leden 1, 2 en 4 niet voor proefnemingen, noch voor wetenschappelijke doeleinden noch voor selectiewerkzaamheden.

6. Voorzover geen gevaar voor verspreiding van schadelijke organismen bestaat, kan een lidstaat bepalen dat de leden 1, 2 en 4 in bepaalde afzonderlijke gevallen niet van toepassing zijn op planten, plantaardige producten en andere materialen, die in zijn onmiddellijke grensgebied met een derde land worden geteeld, geproduceerd of gebruikt en in deze lidstaat worden binnengebracht om daarmee op nabijgelegen plaatsen in de grensstreek van zijn grondgebied te worden bewerkt.

Wanneer de lidstaat zo'n ontheffing verleent, moet hij de plaats en de naam van degene die de bewerking uitvoert, specificeren. Deze gegevens, die regelmatig moeten worden bijgewerkt, dienen ter beschikking van de Commissie te staan.

Planten, plantaardige producten en andere materialen die onder een ontheffing uit hoofde van de eerste alinea vallen, moeten vergezeld gaan van een bewijsstuk waarin de plaats in het betrokken derde land is vermeld vanwaar de bedoelde planten, plantaardige producten en andere materialen afkomstig zijn.

Artikel 6

1. De lidstaten schrijven ten aanzien van het binnenbrengen in een andere lidstaat van de in bijlage V, deel A, genoemde planten, plantaardige producten of andere materialen ten minste voor dat deze, alsmede hun verpakking, officieel grondig worden onderzocht, en wel geheel of aan de hand van een representatief monster, en dat zo nodig ook de gebruikte vervoermiddelen officieel worden onderzocht, teneinde na te gaan:

a) of zij niet zijn aangetast door de in bijlage I, deel A, genoemde schadelijke organismen;

b) ten aanzien van de in bijlage II, deel A, genoemde planten of plantaardige producten, of deze niet zijn aangetast door de schadelijke organismen die daarbij in dat deel van die bijlage worden genoemd;

c) ten aanzien van de in bijlage IV, deel A, genoemde planten, plantaardige producten of andere materialen, of deze beantwoorden aan de bijzondere eisen die daarbij in dat deel van die bijlage worden genoemd.

2. Zodra de maatregelen bedoeld in artikel 3, lid 6, onder a), en in artikel 5, lid 3, zijn vastgesteld, is lid 1 van het onderhavige artikel slechts van toepassing ten aanzien van bijlage I, deel A, rubriek II, bijlage II, deel A, rubriek II, en bijlage IV, deel A, rubriek II. Indien tijdens het overeenkomstig de onderhavige bepaling verrichte onderzoek in bijlage I, deel A, rubriek I, of bijlage II, deel A, rubriek I, opgenomen schadelijke organismen worden ontdekt, wordt geacht dat aan de voorwaarden van artikel 10 niet is voldaan.

3. De lidstaten schrijven de in lid 1 genoemde onderzoeksmaatregelen voor, teneinde te waarborgen dat ook de bepalingen van artikel 3, leden 4, 5 en 7, en artikel 5, lid 2, worden nageleefd, voorzover de lidstaat van bestemming gebruikmaakt van de in genoemde artikelen voorziene mogelijkheden.

4. De lidstaten schrijven voor dat het zaad dat in bijlage IV, deel A, wordt genoemd en dat bestemd is om in een andere lidstaat te worden binnengebracht, officieel moet worden onderzocht, teneinde zekerheid te verkrijgen dat het zaad voldoet aan de bijzondere eisen die daarop betrekking hebben en in dat deel van die bijlage worden vermeld.

5. Met ingang van 1 juni 1993, en onverminderd het bepaalde in lid 7, zijn de leden 1, 3 en 4 eveneens van toepassing op het verkeer in planten, plantaardige producten of andere materialen binnen het grondgebied van een lidstaat. Met betrekking tot de in bijlage I, deel B, of in bijlage II, deel B, genoemde schadelijke organismen en de in bijlage IV, deel B, genoemde bijzondere eisen zijn de leden 1, 3 en 4 niet van toepassing op het verkeer van planten, plantaardige producten of andere materialen dat plaatsvindt via een beschermd gebied of daarbuiten.

Het officiële onderzoek als bedoeld in de leden 1, 3 en 4, wordt overeenkomstig de volgende bepalingen verricht:

a) het moet betrekking hebben op alle relevante planten of plantaardige producten die de producent teelt, produceert of gebruikt of die anderszins op zijn bedrijf aanwezig zijn, alsmede op het gebruikte groeimedium;

b) het moet worden verricht op het bedrijf, bij voorkeur op de plaats van productie;

c) het moet regelmatig, en ten minste eenmaal per jaar, op daartoe geschikte tijdstippen worden verricht, en ten minste door middel van visuele waarneming, onverminderd de in bijlage IV genoemde bijzondere eisen; de verdere werkzaamheden kunnen plaatsvinden wanneer zulks overeenkomstig lid 8 is voorgeschreven.

Iedere producent bij wie op grond van de leden 1 tot en met 4 het in de tweede alinea bedoelde officiële onderzoek moet worden verricht, wordt in een officieel register opgenomen onder een registratienummer dat zijn identificatie mogelijk maakt. De Commissie heeft desgevraagd toegang tot de aldus opgestelde officiële registers.

De producent is onderworpen aan bepaalde overeenkomstig lid 8 vastgestelde verplichtingen. In het bijzonder stelt hij de verantwoordelijke officiële instantie van de betrokken lidstaat onverwijld in kennis van het op atypische wijze voorkomen van schadelijke organismen of symptomen of van andere abnormale feiten in verband met planten.

De leden 1, 3 en 4 gelden niet voor het verkeer van kleine hoeveelheden planten, plantaardige producten, voedingsmiddelen of diervoeders wanneer deze bestemd zijn voor gebruik door de eigenaar of door de ontvanger voor niet-industriële en niet-commerciële doeleinden of voor verbruik tijdens het vervoer, op voorwaarde dat er geen gevaar bestaat voor verspreiding van schadelijke organismen.

6. Met ingang van 1 juni 1993 schrijven de lidstaten voor dat de producenten van bepaalde, niet in bijlage V, deel A, vermelde planten, plantaardige producten of andere materialen, gespecificeerd overeenkomstig lid 8, of de in het productiegebied gelegen gemeenschappelijke opslagplaatsen of verzendingscentra eveneens in een officieel register op plaatselijk, regionaal of nationaal niveau worden ingeschreven overeenkomstig lid 5, derde alinea. Het in lid 5, tweede alinea, bedoelde onderzoek kan te allen tijde bij hen worden uitgevoerd.

Overeenkomstig lid 8 kan voor bepaalde planten, plantaardige producten en andere materialen, met inachtneming van de aard van de voorwaarden betreffende productie en afzet, een systeem worden ingesteld waarmee, zo mogelijk, tot hun oorsprong kan worden teruggegaan.

7. De lidstaten kunnen, indien geen verspreiding van schadelijke organismen te vrezen is, voorschrijven:

— dat de in de leden 5 en 6 bedoelde inschrijving niet geldt voor de kleine producenten of verwerkende bedrijven wier totale productie en verkoop van de relevante planten, plantaardige producten en andere materialen uitsluitend bestemd is voor eindverbruik voor personen op de plaatselijke markt die niet uit hoofde van hun beroep bij de productie van planten zijn betrokken (plaatselijk verkeer), of

— dat het in de leden 5 en 6 voorgeschreven officiële onderzoek niet geldt voor het plaatselijke verkeer van planten, plantaardige producten en andere materialen, geproduceerd door aldus vrijgestelde personen.

De bepalingen van deze richtlijn betreffende plaatselijk verkeer worden vóór 1 januari 1998 door de Raad opnieuw bezien op voorstel van de Commissie in het licht van de opgedane ervaring.

8. Volgens ►M4 de procedure van artikel 18, lid 2 ◄ worden uitvoeringsbepalingen vastgesteld met betrekking tot:

— minder strenge voorwaarden betreffende het verkeer van planten, plantaardige producten en van andere materialen binnen een beschermd gebied, dat voor genoemde planten, plantaardige producten en andere materialen ten aanzien van één of meer schadelijke organismen is vastgesteld,

— garanties voor het verkeer van planten, plantaardige producten en andere materialen via een beschermd gebied, dat voor genoemde planten, plantaardige producten of andere materialen ten aanzien van één of meer schadelijke organismen is vastgesteld,

— de frequentie en het tijdschema van het officiële onderzoek met inbegrip van de verdere werkzaamheden, bedoeld in lid 5, tweede alinea, onder c),

— de verplichtingen waaraan de ingeschreven producenten zijn onderworpen, bedoeld in lid 5, vierde alinea,

— de specificatie van de producten als bedoeld in lid 6, alsmede de producten waarvoor het in lid 6 bedoelde systeem wordt overwogen,

— andere vereisten met betrekking tot de in lid 7 bedoelde vrijstellingen, in het bijzonder wat betreft de begrippen „kleine producenten” en „plaatselijke markt” en de desbetreffende procedures.

9. Volgens ►M4 de procedure van artikel 18, lid 2 ◄ kunnen uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld met betrekking tot de inschrijvingsprocedure en het inschrijvingsnummer, bedoeld in lid 5, derde alinea.

▼M4 —————

▼B

Artikel 10

1. Wanneer op grond van het in artikel 6, leden 1, 3 en 4, voorgeschreven en overeenkomstig artikel 6, lid 5, verrichte onderzoek is aangetoond dat aan de in die bepalingen genoemde eisen is voldaan, wordt, met ingang van 1 juni 1993, ►M4 ————— ◄ een plantenpaspoort afgegeven, overeenkomstig de bepalingen die uit hoofde van lid 4 van het onderhavige artikel kunnen worden vastgesteld.

▼M4

In het geval van het in artikel 6, lid 4, genoemde zaad behoeft echter geen plantenpaspoort te worden afgegeven, indien volgens de procedures van artikel 18, lid 2, wordt gegarandeerd dat met de documenten die zijn afgegeven overeenkomstig de communautaire bepalingen die van toepassing zijn op de handel in officieel gecertificeerd zaad, kan worden bewezen dat aan de eisen van artikel 6, lid 4, is voldaan. In dat geval worden die documenten voor alle doeleinden beschouwd als plantenpaspoorten in de zin van artikel 2, lid 1, onder f).

▼B

Wanneer het onderzoek geen betrekking heeft op eisen die voor de beschermde gebieden relevant zijn of wanneer wordt aangenomen dat aan die eisen niet is voldaan, is het afgegeven plantenpaspoort niet geldig voor genoemde gebieden en moet dat paspoort het op grond van artikel 2, lid 1, onder f), voor dergelijke gevallen vastgestelde merkteken hebben.

2. Met ingang van 1 juni 1993 mogen de in bijlage V, deel A, rubriek I, genoemde planten, plantaardige producten of andere materialen ►M4 , en de in artikel 6, lid 4, genoemde zaden ◄ in de Gemeenschap slechts in het verkeer zijn, het plaatselijke verkeer in de zin van artikel 6, lid 7, uitgezonderd, indien op de planten, de plantaardige producten en de andere materialen ►M4 , en de in artikel 6, lid 4, genoemde zaden ◄ , dan wel op de verpakkingen waarin en de vervoermiddelen waarmee zij worden vervoerd, een plantenpaspoort is aangebracht dat voor het betrokken grondgebied geldig is en dat overeenkomstig lid 1 is afgegeven.

Met ingang van 1 juni 1993 mogen de in bijlage V, deel A, rubriek II, genoemde planten, plantaardige producten en andere materialen ►M4 , en de in artikel 6, lid 4, genoemde zaden ◄ slechts in een welbepaald beschermd gebied worden binnengebracht of daar in het verkeer zijn, indien op de planten, plantaardige producten en andere materialen ►M4 , en de in artikel 6, lid 4, genoemde zaden ◄ , dan wel op de verpakkingen waarin of de vervoermiddelen waarmee zij worden vervoerd, een plantenpaspoort is aangebracht dat voor dat gebied geldig is en dat overeenkomstig lid 1 is afgegeven. Indien aan de in artikel 6, lid 8, bedoelde voorwaarden voor het vervoer via de beschermde gebieden is voldaan, is de bepaling van de onderhavige alinea niet van toepassing.

De eerste en de tweede alinea gelden niet voor het verkeer van kleine hoeveelheden planten, plantaardige producten, voedingsmiddelen of diervoeders wanneer deze bestemd zijn voor gebruik door de eigenaar of door de ontvanger voor niet-industriële en niet-commerciële doeleinden of voor verbruik tijdens het vervoer, op voorwaarde dat er geen gevaar bestaat voor verspreiding van schadelijke organismen.

3. Een plantenpaspoort kan naderhand en overal in de Gemeenschap door een ander plantenpaspoort worden vervangen overeenkomstig de volgende bepalingen:

— een plantenpaspoort mag alleen worden vervangen wanneer hetzij een partij wordt opgesplitst, hetzij verscheidene partijen of delen daarvan worden samengevoegd, hetzij wanneer, onverminderd de bijzondere voorwaarden in bijlage IV, de fytosanitaire status van partijen wordt gewijzigd, hetzij in andere, volgens lid 4 gespecificeerde gevallen;

— de vervanging kan alleen geschieden op verzoek van een al dan niet producent zijnde natuurlijke persoon of rechtspersoon, die conform de van overeenkomstige toepassing zijnde bepalingen van artikel 6, lid 5, derde alinea, in een officieel register is ingeschreven;

— het vervangende plantenpaspoort mag slechts worden opgesteld door de verantwoordelijke officiële instantie van het gebied waarin het bedrijf dat de aanvraag heeft ingediend, zich bevindt en uitsluitend indien de identiteit van het betrokken product kan worden gegarandeerd en kan worden gewaarborgd dat er zich sedert de verzending door de producent geen risico van infectie door in de bijlagen I en II opgenomen schadelijke organismen heeft voorgedaan;

— de vervangingsprocedure moet in overeenstemming zijn met de volgens lid 4 vast te stellen bepalingen;

— het vervangende plantenpaspoort moet een volgens lid 4 gespecificeerd speciaal merkteken bevatten, waarop het nummer is vermeld van de oorspronkelijke producent of, in geval van wijziging van de fytosanitaire status, van de handelaar die verantwoordelijk is voor die wijziging.

4. Volgens ►M4 de procedure van artikel 18, lid 2 ◄ kunnen uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld met betrekking tot:

— de nadere regels voor de procedure voor de afgifte van plantenpaspoorten, overeenkomstig lid 1;

— de voorwaarden waaronder een plantenpaspoort mag worden vervangen, overeenkomstig lid 3, eerste streepje;

— de nadere regels voor de in lid 3, derde streepje, bedoelde procedure met betrekking tot het vervangende plantenpaspoort;

— het voor het vervangende plantenpaspoort vereiste speciale merkteken, als bedoeld in lid 3, vijfde streepje.

Artikel 11

1. Wanneer het op grond van het in artikel 6, leden 1, 3 en 4, voorgeschreven en overeenkomstig artikel 6, lid 5, verrichte onderzoek niet de conclusie toelaat dat aan de aldaar genoemde eisen is voldaan, mag onverminderd het bepaalde in lid 2 van het onderhavige artikel geen plantenpaspoort worden afgegeven.

2. Wanneer in voorkomende gevallen uit de uitslag van het betrokken onderzoek blijkt dat een deel van de planten of plantaardige producten die door de producent worden geteeld, geproduceerd of gebruikt, of die anderszins op zijn bedrijf aanwezig zijn dan wel een deel van het op dat bedrijf gebruikte groeimedium, geen enkel gevaar voor verspreiding van schadelijke organismen kunnen opleveren, is voor dat deel lid 1 niet van toepassing ►M4 en kan een plantenpaspoort worden gebruikt ◄ .

3. In de gevallen waarin lid 1 van toepassing is, worden voor de betrokken planten, plantaardige producten of groeimedia naar gelang van het geval één of meer van de volgende officiële maatregelen getroffen:

— passende behandeling, gevolgd door afgifte van het passende plantenpaspoort overeenkomstig artikel 10, indien aangenomen wordt dat ingevolge de behandeling aan de voorwaarden is voldaan;

— toelating voor verkeer, onder officieel toezicht, naar gebieden, waar zij geen bijkomend risico opleveren;

— toelating voor verkeer, onder officieel toezicht, naar plaatsen van industriële verwerking;

— vernietiging.

Volgens ►M4 de procedure van artikel 18, lid 2 ◄ kunnen uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld met betrekking tot:

— de voorwaarden waaronder één of meer van de in de eerste alinea bedoelde maatregelen al dan niet in aanmerking moeten worden genomen;

— de nadere regels en voorwaarden met betrekking tot deze maatregelen.

4. In de gevallen waarin lid 1 van toepassing is, worden de activiteiten van de producent geheel of gedeeltelijk geschorst tot blijkt dat er voor de verspreiding van schadelijke organismen geen risico meer bestaat. Zolang deze schorsing duurt, is artikel 10 niet van toepassing.

5. Wanneer op grond van een overeenkomstig artikel 6 verricht officieel onderzoek geoordeeld wordt dat de in artikel 6, lid 6, bedoelde producten niet vrij zijn van in de bijlagen I en II opgenomen schadelijke organismen, zijn de leden 2, 3 en 4 van het onderhavige artikel van overeenkomstige toepassing.

▼M4

Artikel 12

1. De lidstaten organiseren officiële controles om ervoor te zorgen dat wordt voldaan aan deze richtlijn, in het bijzonder artikel 10, lid 2, welke controles moeten worden uitgevoerd op aselecte basis en zonder onderscheid ten aanzien van de oorsprong van de planten, de plantaardige producten en andere materialen, en met inachtneming van de onderstaande bepalingen:

— incidentele controles, ongeacht wanneer of waar planten, plantaardige producten of andere materialen in het verkeer zijn,

— incidentele controles, in bedrijven waar planten, plantaardige producten en andere materialen worden geteeld, geproduceerd, opgeslagen of te koop aangeboden, alsmede in bedrijven van kopers,

— incidentele controles, tegelijkertijd met andere controles van documenten die om andere dan fytosanitaire redenen worden uitgevoerd.

De controles moeten regelmatig worden uitgevoerd in de overeenkomstig artikel 10, lid 3, en artikel 13 quater, lid 1, onder b), in een officieel register opgenomen bedrijven, en mogen regelmatig worden uitgevoerd in de overeenkomstig artikel 6, lid 6, in een officieel register opgenomen bedrijven.

Indien feiten aan het licht zijn gekomen die doen vermoeden dat aan één of meer bepalingen van deze richtlijn niet is voldaan, moeten gerichte controles worden uitgevoerd.

2. Commerciële kopers van planten, plantaardige producten of andere materialen moeten, als eindgebruikers die uit hoofde van hun beroep bij de plantaardige productie betrokken zijn, de desbetreffende plantenpaspoorten ten minste één jaar bewaren en de referentiegegevens in hun registers vermelden.

Inspecteurs hebben in alle productie- en afzetstadia toegang tot de planten, de plantaardige producten en andere materialen. Zij hebben het recht om alle onderzoeken te verrichten die voor de betrokken officiële controles nodig zijn, met inbegrip van onderzoek van de plantenpaspoorten en de registers.

3. De in artikel 21 bedoelde deskundigen kunnen de lidstaten bijstaan bij de officiële controles.

4. Wanneer op grond van de overeenkomstig de leden 1 en 2 uitgevoerde officiële controles is komen vast te staan dat planten, plantaardige producten of andere materialen een risico van verspreiding van schadelijke organismen opleveren, worden ten aanzien daarvan officiële maatregelen overeenkomstig artikel 11, lid 3, getroffen.

Onverminderd de op grond van artikel 16 vereiste kennisgevingen en informatie, moeten de lidstaten ervoor zorgen dat, wanneer de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen uit een andere lidstaat komen, de centrale instantie van de ontvangende lidstaat onmiddellijk de instantie van die lidstaat en de Commissie informeert over de bevindingen en over de officiële maatregelen die zij van plan is te nemen of reeds heeft genomen. Volgens de procedure van artikel 18, lid 2, kan hiertoe een gestandaardiseerd informatiesysteem worden opgezet.

Artikel 13

1. De lidstaten dragen er zorg voor, onverminderd

— artikel 3, lid 3, en artikel 13 ter, leden 1 tot en met 5, en

— de specifieke eisen en voorwaarden die zijn vastgelegd in overeenkomstig artikel 15, lid 1, vastgestelde afwijkingen, in overeenkomstig artikel 15, lid 2, vastgestelde equivalente maatregelen, of in overeenkomstig artikel 16 vastgestelde noodmaatregelen, en

— specifieke overeenkomsten die de Gemeenschap in verband met aangelegenheden die in dit artikel aan bod komen, met een of meer derde landen heeft gesloten,

dat op in de lijst van bijlage V, deel B, opgenomen planten, plantaardige producten en andere materialen, die uit een derde land afkomstig zijn en die in het douanegebied van de Gemeenschap worden binnengebracht, vanaf het moment van binnenkomst douanetoezicht op grond van artikel 37, lid 1, van het communautair douanewetboek alsook toezicht door de verantwoordelijke officiële instanties wordt gehouden. Zij mogen alleen onder een van de douaneregelingen, vermeld in artikel 4, lid 16, onder a), d), e), f) en g), van het communautair douanewetboek geplaatst worden, indien de in artikel 13 bis genoemde formaliteiten overeenkomstig artikel 13 quater, lid 2, zijn vervuld en op grond van deze formaliteiten en voorzover kan worden nagegaan, kan worden geconcludeerd dat:

— de planten, plantaardige producten of andere materialen niet besmet zijn met in bijlage I, deel A, genoemde schadelijke organismen, en — wat de in bijlage II, deel A, genoemde planten of plantaardige producten betreft, zij niet zijn besmet met de betrokken schadelijke organismen die in diezelfde bijlage worden genoemd, en — wat in bijlage IV, deel A, genoemde planten, plantaardige producten of andere materialen betreft, zij voldoen aan de desbetreffende bijzondere eisen die in die bijlage worden genoemd of, indien van toepassing, aan de keuze, opgegeven in de verklaring in het certificaat, bedoeld in artikel 13 bis, lid 4, onder b), en i)

ii) de planten, plantaardige producten of andere materialen vergezeld gaan van het origineel van het vereiste officiële „fytosanitair certificaat” of „fytosanitair certificaat voor wederuitvoer” dat overeenkomstig het bepaalde in artikel 13 bis, leden 3 en 4, is afgegeven, of, indien van toepassing, dat de betreffende planten, plantaardige producten of andere materialen vergezeld gaan van het origineel van alternatieve documenten of merktekens als nader bepaald en toegestaan in uitvoeringsbepalingen, dan wel daaraan is gehecht of op een andere manier is bevestigd. Elektronische certificering kan worden erkend indien is voldaan aan de respectieve voorwaarden, voorgeschreven in de uitvoeringsbepalingen. Officieel voor eensluidend gewaarmerkte afschriften kunnen ook worden erkend in uitzonderlijke gevallen, die nader worden bepaald in de uitvoeringsbepalingen.

De in punt ii) bedoelde uitvoeringsbepalingen kunnen volgens de procedure van artikel 18, lid 2, worden vastgesteld.

2. Met betrekking tot planten, plantaardige producten of andere materialen bestemd voor een beschermd gebied is lid 1 van toepassing op in bijlage I, deel B, bijlage II, deel B, respectievelijk bijlage IV, deel B, voor dat beschermd gebied genoemde schadelijke organismen en bijzondere eisen.

3. De lidstaten schrijven voor dat op planten, plantaardige producten en andere dan de in de leden 1 en 2 genoemde materialen, die uit een derde land afkomstig zijn en die in het douanegebied van de Gemeenschap worden binnengebracht, vanaf het moment van binnenkomst toezicht kan worden gehouden door de verantwoordelijke officiële instanties, met betrekking tot lid 1, punt i), eerste, tweede of derde streepje. Deze planten, plantaardige producten of materialen omvatten ook hout in de vorm van stuwmateriaal, tussenschotten, laadborden of verpakkingsmateriaal dat daadwerkelijk gebruikt wordt bij het vervoer van voorwerpen van allerlei aard.

Wanneer de verantwoordelijke officiële instantie van die mogelijkheid gebruikmaakt, moeten de betrokken planten, plantaardige producten of materialen onder de in lid 1 bedoelde vormen van toezicht blijven, totdat de terzake geldende formaliteiten zijn vervuld en op grond daarvan kan worden geconcludeerd dat op grond van deze formaliteiten en voorzover kan worden nagegaan, aan de bij of krachtens deze richtlijn vastgestelde eisen is voldaan.

Uitvoeringsbepalingen betreffende de soort informatie die de importeurs of hun douanevertegenwoordigers aan de verantwoordelijke officiële instanties moeten verstrekken over de planten, plantaardige producten of materialen met inbegrip van de verschillende soorten hout, bedoeld in de eerste alinea, en de wijze van toezending daarvan worden volgens de procedure van artikel 18, lid 2, vastgesteld.

4. Onverminderd artikel 13 quater, lid 2, onder a), moeten de lidstaten, indien er gevaar voor verspreiding van gevaarlijke organismen bestaat, ook de bepalingen van de leden 1, 2 en 3, toepassen op planten, plantaardige producten, of andere materialen die geplaatst zijn onder een van de douanebestemmingen, vermeld in artikel 4, lid 15, onder b), c), d) en e), van het „communautair douanewetboek” of onder de douaneregelingen die vermeld zijn in artikel 4, lid 16, onder b) en c), van dat wetboek.

Artikel 13 bis

1.

a) De in artikel 13, lid 1, bedoelde formaliteiten omvatten grondige inspecties door de verantwoordelijke officiële instanties van ten minste: i) iedere zending waarvan in het kader van de douaneformaliteiten is verklaard dat deze geheel of gedeeltelijk bestaat uit planten, plantaardige producten of andere materialen als bedoeld in artikel 13, leden 1, 2, en 3, overeenkomstig de respectieve voorwaarden of ii) wanneer een zending uit verschillende partijen bestaat, iedere partij waarvan in het kader van de douaneformaliteiten is verklaard dat deze geheel of gedeeltelijk uit dergelijke planten, plantaardige producten of andere materialen bestaat.

b) Met de inspecties wordt nagegaan of: i) de zending of partij vergezeld gaat van de vereiste certificaten of alternatieve documenten of merktekens, als vermeld in artikel 13, lid 1, onder ii) (controles van de documenten), ii) de zending of partij in haar geheel of op basis van een of meer representatieve monsters uit de planten, plantaardige producten of andere materialen bestaat dan wel de planten, plantaardige producten of andere materialen bevat, die zijn aangegeven op de vereiste documenten (controles van de identiteit), en iii) de zending of partij of het houten verpakkingsmateriaal daarvan, met inbegrip van de verpakking, en, indien van toepassing, de vervoermiddelen, in hun geheel of op basis van een of meer representatieve monsters aan de eisen van deze richtlijn die zijn vermeld in artikel 13, lid 1, onder i), (fytosanitaire controles) voldoen, en of artikel 16, lid 2, van toepassing is.

2. De controles van de identiteit en de fytosanitaire controles moeten met een geringere frequentie worden uitgevoerd, indien

— er reeds inspectiewerk bij de planten, plantaardige producten of andere materialen van de zending of partij is verricht in het derde land van verzending volgens de in artikel 13 ter, lid 6, bedoelde technische regelingen, of

— de planten, plantaardige producten of andere materialen in de zending of partij in de terzake overeenkomstig lid 5, onder b), vastgestelde uitvoeringsbepalingen zijn vermeld, of

— de planten, plantaardige producten of andere materialen in de zending of partij afkomstig zijn uit een derde land waarmee bij of krachtens alomvattende, op het beginsel van gelijke behandeling berustende internationale fytosanitaire akkoorden tussen de Gemeenschap en dat derde land een regeling is getroffen voor een geringere frequentie van de controles op de identiteit en fytosanitaire controles,

tenzij er een ernstige reden is om aan te nemen dat niet aan de voorschriften van deze richtlijn is voldaan.

De fytosanitaire controles mogen ook minder frequent worden uitgevoerd wanneer de Commissie, na overleg met het in artikel 18 bedoelde comité, over op eerdere ervaringen met het binnenbrengen van dergelijk materiaal van dezelfde oorsprong in de Gemeenschap gebaseerde en door alle betrokken lidstaten bevestigde gegevens beschikt waaruit blijkt dat de planten, plantaardige producten of andere materialen in de zending of partij voldoen aan de in deze richtlijn vastgestelde eisen, mits wordt voldaan aan bepaalde nadere voorwaarden die in uitvoeringsbepalingen uit hoofde van lid 5, onder c), zijn vermeld.

3. Het in artikel 13, lid 1, punt ii), bedoelde officiële fytosanitair certificaat of fytosanitair certificaat voor wederuitvoer moet zijn opgesteld in ten minste een van de officiële talen van de Gemeenschap en zijn afgegeven in overeenstemming met de wettelijke bepalingen of voorschriften van het derde land van uitvoer of wederuitvoer die zijn vastgesteld overeenkomstig het Internationaal Verdrag voor de bescherming van planten (IPPC), ongeacht of dat land partij is bij het IPPC of niet. Het moet zijn gericht aan de in artikel 1, lid 4, eerste alinea, laatste volzin, bedoelde organisaties ter bescherming van planten van de Europese Gemeenschap.

Het certificaat mag niet eerder zijn opgemaakt dan 14 dagen vóór de datum waarop de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen, het derde land van afgifte hebben verlaten.

Het moet, ongeacht de vorm ervan, informatie bevatten overeenkomstig de modellen van de bijlage bij het IPCC.

Het moet zijn opgemaakt volgens een van de modellen die door de Commissie overeenkomstig lid 4 zijn vastgesteld. Het certificaat moet zijn afgegeven door autoriteiten die hiertoe bevoegd zijn op grond van de wettelijke bepalingen of voorschriften van het betrokken derde land zoals meegedeeld aan de directeur-generaal van de FAO overeenkomstig het Internationaal Verdrag voor de bescherming van planten, of, in het geval van derde landen die geen partij zijn bij het IPPC, aan de Commissie. De Commissie stelt de lidstaten in kennis van de ontvangen mededelingen.

4.

a) De in de verschillende versies van de bijlage bij het Internationaal Verdrag voor de bescherming van planten aangegeven aanvaardbare modellen worden volgens de procedure van artikel 18, lid 2, vastgesteld. Volgens dezelfde procedure kunnen voor derde landen die geen partij zijn bij het IPPC alternatieve specificaties inzake het „fytosanitair certificaat” of het „fytosanitair certificaat voor wederuitvoer” worden vastgesteld.

b) Onverminderd artikel 15, lid 4, wordt in de certificaten in het geval van in bijlage IV, deel A, rubriek I, of deel B, genoemde planten, plantaardige producten of andere materialen onder de rubriek „Aanvullende verklaring” vermeld, indien zulks relevant is, aan welke bijzondere eisen die in de betrokken positie in de verschillende delen van bijlage IV als alternatief zijn genoemd, is voldaan. Deze vermelding wordt gegeven in de vorm van een verwijzing naar de toepasselijke positie in bijlage IV.

c) In het geval van planten, plantaardige producten of andere materialen waarop de bijzondere eisen van bijlage IV, deel A, of deel B, van toepassing zijn, moet het in artikel 13, lid 1, onder ii), genoemde officiële „fytosanitair certificaat” zijn afgegeven in het derde land van oorsprong van de planten, plantaardige producten en andere materialen („land van oorsprong”).

d) Ingeval ook op andere plaatsen dan die van oorsprong aan de bedoelde bijzondere eisen kan worden voldaan, of ingeval geen bijzondere eisen gelden, mag het „fytosanitair certificaat” echter zijn afgegeven in het derde land waar de planten, plantaardige producten of andere materialen vandaan komen („land van verzending”).

5. Er kunnen volgens de procedure van artikel 18, lid 2, uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld teneinde:

a) procedures vast te stellen voor de uitvoering van de in lid 1, onder b), punt iii), bedoelde fytosanitaire controles, met inbegrip van het minimumaantal en de minimumomvang van de monsters,

b) lijsten vast te stellen van planten, plantaardige producten of andere materialen waarop op grond van lid 2, eerste alinea, tweede streepje, minder frequent fytosanitaire controles worden uitgevoerd,

c) de nadere voorwaarden vast te stellen voor de bewijzen, bedoeld in lid 2, tweede alinea, en de criteria voor het type en de mate van beperking van de fytosanitaire controles.

De Commissie kan ten aanzien van lid 2 richtsnoeren opnemen in de in artikel 21, lid 6, bedoelde aanbevelingen.

Artikel 13 ter

1. De lidstaten zorgen ervoor dat zendingen of partijen die uit een derde land afkomstig zijn, maar volgens de aangifte in het kader van de douaneformaliteiten geen planten, plantaardige producten of andere materialen als vermeld in bijlage V, deel B, bevatten, ook worden gecontroleerd door de bevoegde officiële instanties wanneer er ernstige redenen zijn om aan te nemen dat er dergelijke planten, plantaardige producten of andere materialen aanwezig zijn.

De lidstaten dragen er zorg voor dat het inspecterende douanekantoor, wanneer bij een douane-inspectie blijkt dat een zending of partij uit een derde land bestaat uit planten, plantaardige producten of ander materiaal genoemd in bijlage V, deel B, of die zaken bevat, die niet als zodanig zijn aangegeven, de officiële instantie van zijn lidstaat daarvan in het kader van de in artikel 13 quater, lid 4, bedoelde samenwerking terstond op de hoogte stelt.

Mocht er na de inspectie door de verantwoordelijke officiële instanties twijfel blijven bestaan ten aanzien van de identiteit van het product, en met name ten aanzien van het geslacht of de soort van de planten of plantaardige producten of de oorsprong daarvan, dan wordt de zending geacht planten, plantaardige producten of andere materialen vermeld in bijlage V, deel B, te bevatten.

2. Op voorwaarde dat er geen gevaar voor verspreiding van schadelijke organismen in de Gemeenschap bestaat:

a) is artikel 13, lid 1, niet van toepassing op het binnenbrengen in de Gemeenschap van planten, plantaardige producten of andere materialen welke zonder enige wijziging in hun douanestatus (intern douanevervoer) via het grondgebied van een derde land worden overgebracht van een plaats in de Gemeenschap naar een andere plaats in de Gemeenschap;

b) zijn artikel 13, lid 1, en artikel 4, lid 1, niet van toepassing op het binnenbrengen in de Gemeenschap van planten, plantaardige producten of andere materialen die zonder enige wijziging in hun douanestatus in een of twee derde landen volgens de geldende douaneprocedures van een plaats naar een andere plaats worden overgebracht via het grondgebied van de Gemeenschap.

3. Onverminderd de bepalingen van artikel 4 aangaande bijlage III, behoeft artikel 13, lid 1, niet te gelden voor het binnenbrengen in de Gemeenschap van kleine hoeveelheden planten, plantaardige producten, voedingsmiddelen of diervoeders, voorzover verband houdende met planten of plantaardige producten, indien zij bestemd zijn voor gebruik door de eigenaar of ontvanger voor niet-industriële en niet-commerciële doeleinden of voor verbruik tijdens het vervoer, mits er geen gevaar voor verspreiding van schadelijke organismen in de Gemeenschap bestaat.

Er kunnen volgens de procedure van artikel 18, lid 2, gedetailleerde voorschriften worden vastgesteld waarin wordt gespecificeerd onder welke voorwaarden deze bepaling van toepassing is, met inbegrip van de vaststelling van „kleine hoeveelheden”.

4. Onder nader bepaalde voorwaarden geldt artikel 13, lid 1, niet voor het binnenbrengen in de Gemeenschap van planten, plantaardige producten of andere materialen, bestemd voor gebruik bij proefnemingen, voor wetenschappelijke doeleinden, of voor rasveredeling. De nader bepaalde voorwaarden worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 18, lid 2.

5. Voorzover geen gevaar voor verspreiding van schadelijke organismen in de Gemeenschap bestaat, kan een lidstaat bij wijze van uitzondering toestaan dat artikel 13, lid 1, in nader bepaalde afzonderlijke gevallen niet van toepassing is op planten, plantaardige producten of andere materialen die in een aan zijn grens gelegen gebied in een derde land worden geteeld, geproduceerd of gebruikt en in de lidstaat worden binnengebracht om op nabijgelegen plaatsen in de grensstreek op zijn grondgebied te worden bewerkt.

Wanneer de lidstaat een dergelijke uitzondering toestaat, moet hij de plaats van bewerking en de naam van de bewerker nader aangeven. Deze gegevens, die regelmatig moeten worden bijgewerkt, moeten ter beschikking van de Commissie worden gesteld.

Planten, plantaardige producten en andere materialen die onder een uitzondering op grond van de eerste alinea vallen, moeten vergezeld gaan van een bewijsstuk waarin de plaats van oorsprong van de bedoelde planten, plantaardige producten en andere materialen in het betrokken derde land is vermeld.

6. In technische regelingen tussen de Commissie en de bevoegde instanties van sommige derde landen, die volgens de procedure van artikel 18, lid 2, worden goedgekeurd, kan worden bepaald dat de in artikel 13, lid 1, onder i), bedoelde werkzaamheden op gezag van de Commissie, en overeenkomstig de terzake geldende bepalingen van artikel 21, ook kunnen worden uitgevoerd in het derde land van verzending, in samenwerking met de officiële instantie voor gewasbescherming van dat land.

Artikel 13 quater

1.

a) De in artikel 13 bis, lid 1, genoemde formaliteiten, de in artikel 13 ter, lid 1, vastgestelde inspecties en de controles op de naleving van artikel 4 ten aanzien van bijlage III, worden, als nader vermeld in lid 2, afgewikkeld in samenhang met de vereiste formaliteiten voor de plaatsing onder een douaneregeling als bedoeld in artikel 13, lid 1 of lid 4. Zij worden vervuld overeenkomstig de Internationale Overeenkomst inzake de harmonisatie van de goederencontroles aan de grenzen en met name bijlage 4 daarbij, zoals goedgekeurd bij Verordening (EEG) nr. 1262/84 van de Raad ( 10 ).

b) De lidstaten schrijven voor dat importeurs van in bijlage V, deel B, opgenomen planten, plantaardige producten of andere materialen, ongeacht of zij al dan niet producent zijn, in een officieel register van een lidstaat onder een officieel registratienummer worden opgenomen. Artikel 6, lid 5, derde en vierde alinea, is op dergelijke importeurs van overeenkomstige toepassing.

c) De lidstaten schrijven bovendien voor dat: i) importeurs van zendingen die geheel of gedeeltelijk uit in bijlage V, deel B, genoemde planten, plantaardige producten of andere materialen bestaan, of hun douanevertegenwoordigers, op ten minste één van de documenten die voor de plaatsing onder een douaneprocedure als bedoeld in artikel 13, lid 1 of lid 4, zijn vereist, melding maken van de samenstelling van die zending (partij) door middel van de volgende informatie: — verwijzing naar het type planten, plantaardige producten of andere materialen met gebruikmaking van de code van het geïntegreerd douanetarief van de Europese Gemeenschappen (TARIC), — de vermelding „Deze zending (partij) bevat producten die van belang zijn uit fytosanitair oogpunt”, of een ander gelijkwaardig merkteken zoals overeengekomen tussen het douanekantoor van vertrek en de officiële instantie van de plaats van binnenkomst, — het referentienummer of de referentienummers van de vereiste fytosanitaire documentatie, — het onder b) bedoelde officiële registratienummer van de importeur; ii) de luchthavenautoriteiten, de havenautoriteiten dan wel de importeurs of marktdeelnemers, volgens onderlinge afspraak, het douanekantoor van de plaats van binnenkomst en de officiële instantie van de plaats van binnenkomst vooraf inlichten, zodra zij ervan op de hoogte zijn dat dergelijke zendingen (partijen) in aantocht zijn. De lidstaten mogen het bepaalde in dit punt mutatis mutandis ook toepassen in geval van vervoer over land, met name wanneer wordt verwacht dat de betrokken zending (partij) buiten de gewone werktijden van de betrokken officiële instantie of andere dienst als bepaald in lid 2 zal aankomen.

2.

a) De „controles van de documenten”, en ook de in artikel 13 ter, lid 1, bedoelde inspecties en de controles op de naleving van het bepaalde in artikel 4 ten aanzien van bijlage III moeten worden afgewikkeld door de officiële instantie van de plaats van binnenkomst of, in onderlinge overeenstemming tussen de verantwoordelijke officiële instantie en de douaneautoriteiten van die lidstaten, het douanekantoor van de plaats van binnenkomst.

b) De „controles van de identiteit” en de „fytosanitaire controles” moeten, onverminderd de punten c) en d), worden uitgevoerd door de officiële instantie van de plaats van binnenkomst in samenhang met de voor de plaatsing onder een douanebestemming als bedoeld in artikel 13, lid 1, vereiste douaneformaliteiten en hetzij op dezelfde plaats als deze formaliteiten, ten kantore van de officiële instantie van de plaats van binnenkomst of op een andere dichtbijgelegen plaats die door de douaneautoriteiten en door de verantwoordelijke officiële instantie is aangewezen of goedgekeurd en die niet de onder d) bedoelde plaats van bestemming is.

c) In het geval van douanevervoer (het overbrengen) van niet-communautaire goederen kan de officiële instantie van de plaats van binnenkomst echter in overeenstemming met de officiële instantie(s) van bestemming besluiten dat de „controles van de identiteit” of de „fytosanitaire controles” geheel of gedeeltelijk door de officiële instantie van bestemming worden uitgevoerd, hetzij te haren kantore of op een andere dichtbijgelegen plaats die door de douaneautoriteiten en door de verantwoordelijke officiële instantie is aangewezen of goedgekeurd en die niet de onder d) bedoelde plaats van bestemming is. Indien er geen overeenstemming is bereikt, wordt de „controle van de identiteit” of de „fytosanitaire controle” volledig uitgevoerd door de officiële instantie van de plaats van binnenkomst op een van de in b) nader omschreven plaatsen.

d) Volgens de procedure van artikel 18, lid 2, kan nader worden bepaald in welke gevallen of omstandigheden „controles van de identiteit” en „fytosanitaire controles” op de plaats van bestemming kunnen worden uitgevoerd, zoals een plaats van productie die door de officiële instantie en door de voor het gebied waar de plaats van bestemming is gelegen bevoegde douaneautoriteiten is goedgekeurd, en in plaats van op de bovengenoemde plaatsen, mits aan specifieke garanties en documenten met betrekking tot het vervoer van de planten, plantaardige producten en andere materialen wordt voldaan.

e) Er worden volgens de procedure van artikel 18, lid 2, uitvoeringsbepalingen vastgesteld betreffende: — de minimumvoorwaarden voor het uitvoeren van de onder b), c) en d), bedoelde „fytosanitaire controles”, — de specifieke garanties en documenten betreffende het vervoer van planten, plantaardige producten of andere materialen naar de in c) en d) nader omschreven plaatsen, teneinde te garanderen dat er geen risico bestaat van verspreiding van schadelijke organismen tijdens het vervoer, — de specifieke garanties en minimumvoorwaarden betreffende de kwalificatie van de plaats van bestemming voor opslag en de voorwaarden voor opslag, samen met de nadere bepaling van de onder d) bedoelde gevallen.

f) In alle gevallen moeten fytosanitaire controles worden beschouwd als een integraal onderdeel van de in artikel 13, lid 1, bedoelde formaliteiten.

3. De lidstaten bepalen dat op het origineel of op het elektronische equivalent van de certificaten of van de andere alternatieve documenten, anders dan merktekens, als bepaald in artikel 13, lid 1, onder ii), dat met het oog op „controles van de documenten” overeenkomstig artikel 13 bis, lid 1, onder b), punt i), aan de bevoegde officiële instantie wordt voorgelegd, na inspectie de vermelding „gezien” (een stempel) van die instantie, samen met de naam van de instantie en de datum van overlegging van het document wordt aangebracht.

Er kan volgens de procedure van artikel 18, lid 2, een gestandaardiseerd informatiesysteem worden opgezet om te waarborgen dat de in het certificaat voorkomende informatie bij nader genoemde, voor opplant bestemde planten wordt toegezonden aan de officiële instantie die bevoegd is voor iedere lidstaat of ieder gebied waarvoor planten van de zending (partij) bestemd zijn of waar zij geplant zullen worden.

4. De lidstaten doen de Commissie en de andere lidstaten schriftelijk de lijst toekomen van de plaatsen die zijn aangewezen als plaatsen van binnenkomst. Ook wijzigingen in die lijst worden terstond schriftelijk medegedeeld.

De lidstaten stellen een lijst op van de in lid 2, onder b) en c), nader te bepalen plaatsen en van de overeenkomstig lid 2, onder d), bepaalde plaatsen van bestemming die onder hun verantwoordelijkheid vallen. De Commissie kan die lijsten inzien.

Iedere officiële instantie van een plaats van binnenkomst en iedere officiële instantie van bestemming die controles van de identiteit en fytosanitaire controles uitvoeren, moeten aan bepaalde minimumvoorwaarden ten aanzien van infrastructuur, personeelsbezetting en uitrusting voldoen.

De bovenbedoelde minimumvoorwaarden worden volgens de procedure van artikel 18, lid 2, in uitvoeringsbepalingen vastgesteld.

Volgens dezelfde procedure worden nadere bepalingen vastgesteld betreffende:

a) het soort documenten dat vereist is voor de plaatsing onder een douaneprocedure en waarop de in lid 1, onder c), punt i), gespecificeerde informatie wordt aangebracht;

b) de samenwerking tussen: i) de officiële instantie van de plaats van binnenkomst en die van bestemming, ii) de officiële instantie van de plaats van binnenkomst en het douanekantoor van de plaats van binnenkomst, iii) de officiële instantie van bestemming en het douanekantoor van bestemming, en iv) de officiële instantie van de plaats van binnenkomst en het douanekantoor van bestemming. Deze bepalingen bevatten onder meer modelformulieren van documenten die voor die samenwerking moeten worden gebruikt, geven ook aan hoe deze documenten worden verzonden, vermelden volgens welke procedures de uitwisseling van informatie tussen de bovenbedoelde officiële instanties en kantoren verloopt en bevatten ook de maatregelen die moeten worden genomen om de identiteit van deelzendingen en zendingen (partijen) te handhaven en om verspreiding van schadelijke organismen tegen te gaan, met name tijdens het vervoer en totdat de vereiste douaneformaliteiten volledig zijn vervuld.

5. De Gemeenschap verleent de lidstaten een financiële bijdrage met het oog op de verbetering van de controle-infrastructuur, voorzover het gaat om fytosanitaire controles die worden verricht overeenkomstig lid 2, onder b) of c).

Deze bijdrage dient ter verbetering van de voorziening van niet op de plaats van bestemming gevestigde controleposten met de apparatuur en installaties die nodig zijn voor controle en onderzoek en, indien nodig, voor de in lid 7 bedoelde maatregelen, boven het niveau dat reeds bereikt is doordat voldaan is aan de minimumvoorwaarden die in de uitvoeringsbepalingen op grond van lid 2, onder e), zijn voorgeschreven.

De Commissie doet voorstellen betreffende de opname van de daartoe benodigde kredieten in de algemene begroting van de Europese Unie.

Binnen de grenzen van de voor deze doeleinden beschikbare kredieten dekt de bijdrage van de Gemeenschap maximaal 50 % van de uitgaven die rechtstreeks met de verbetering van apparatuur en installaties verband houden.

Nadere bepalingen betreffende de financiële bijdrage van de Gemeenschap worden volgens de procedure van artikel 18, lid 2, in een uitvoeringsverordening vastgesteld.

Over de toekenning en het bedrag van de financiële bijdrage van de Gemeenschap wordt besloten volgens de procedure van artikel 18, lid 2, op basis van gegevens en documenten die de betrokken lidstaat verstrekt heeft en, eventueel, van de resultaten van onderzoeken die onder verantwoordelijkheid van de Commissie door de in artikel 21 bedoelde deskundigen zijn uitgevoerd, waarbij rekening wordt gehouden met de voor de betrokken doeleinden beschikbare kredieten.

6. Artikel 10, leden 1 en 3, zijn van overeenkomstige toepassing op de in artikel 13 bedoelde planten, plantaardige producten en andere materialen, voorzover deze in bijlage V, deel A, worden genoemd en wanneer op grond van de in artikel 13, lid 1, vermelde formaliteiten wordt aangenomen dat aan de daarin bedoelde eisen is voldaan.

7. Wanneer op grond van de in artikel 13, lid 1, vermelde formaliteiten niet kan worden geconcludeerd dat aan de daarin bedoelde eisen is voldaan, worden onmiddellijk één of meer van de volgende officiële maatregelen genomen:

a) weigering van het binnenbrengen in de Gemeenschap van de gehele zending of een gedeelte daarvan;

b) overbrenging onder officieel toezicht, volgens de toepasselijke douaneprocedure gedurende de overbrenging binnen de Gemeenschap, naar een bestemming buiten de Gemeenschap;

c) verwijdering van besmette/aangetaste producten uit de zending;

d) vernietiging;

e) oplegging van quarantaine totdat de resultaten van de onderzoeken of officiële tests beschikbaar zijn;

f) bij wijze van uitzondering en alleen in speciale omstandigheden, passende behandeling, indien de verantwoordelijke instantie van de lidstaat van oordeel is dat door die behandeling aan de voorwaarden zal worden voldaan en het gevaar van verspreiding van schadelijke organismen is afgewend; de maatregel tot passende behandeling kan ook worden getroffen ten aanzien van niet in bijlage I of bijlage II genoemde schadelijke organismen.

Artikel 11, lid 3, tweede alinea, is van overeenkomstige toepassing.

In het geval van een weigering als bedoeld in punt a), of overbrenging naar een bestemming buiten de Gemeenschap als bedoeld in punt b), of van verwijdering als genoemd in punt c), bepalen de lidstaten dat de fytosanitaire certificaten of de fytosanitaire certificaten voor wederuitvoer, alsmede alle andere documenten die zijn overgelegd toen de planten, plantaardige producten of andere materialen werden aangeboden om op hun grondgebied te worden binnengebracht, door de bevoegde officiële instantie worden geannuleerd. Bij de annulering wordt op de voorzijde van de certificaten of documenten duidelijk zichtbaar een driehoekig rood stempel met de vermelding „certificaat geannuleerd” of „document geannuleerd” van de genoemde officiële instantie aangebracht, samen met de naam van die instantie en de datum van weigering, begin van de overbrenging naar een bestemming buiten de Gemeenschap of verwijdering. De vermelding moet in hoofdletters en in ten minste één van de officiële talen van de Gemeenschap zijn gesteld.

8. Onverminderd de op grond van artikel 16 vereiste kennisgevingen en informatie moeten de lidstaten ervoor zorgen dat de officiële instanties de plantenziektekundige diensten van het derde land van oorsprong of het derde land van verzending en de Commissie informeren over alle gevallen waarin planten, plantaardige producten of andere materialen die uit dat derde land komen, zijn onderschept omdat zij niet voldoen aan de vereisten op fytosanitair gebied, en over de redenen daarvan, onverminderd de actie die de lidstaat kan ondernemen of heeft ondernomen ten aanzien van de onderschepte zending. De informatie moet zo snel mogelijk worden doorgegeven, zodat de betrokken plantenziektekundige diensten en zo nodig ook de Commissie het geval kunnen bestuderen, met name om de nodige maatregelen te kunnen nemen om herhaling te voorkomen. Er kan volgens de procedure van artikel 18, lid 2, een gestandaardiseerd informatiesysteem worden ingesteld.

Artikel 13 quinquies

1. De lidstaten zorgen voor het innen van de retributies („fytosanitaire retributie”) ter dekking van de kosten voor de in artikel 13 bis, lid 1, vastgestelde controles van de documenten, controles van de identiteit en fytosanitaire controles, die overeenkomstig artikel 13 worden uitgevoerd. De hoogte van de retributie weerspiegelt het volgende:

a) de salarissen, met inbegrip van de socialezekerheidspremies, van de inspecteurs die bij de bovenbedoelde controles betrokken zijn;

b) het kantoor, de andere voorzieningen, de hulpmiddelen en de uitrusting ten behoeve van deze inspecteurs;

c) de bemonstering voor visuele inspectie of voor laboratoriumtests;

d) laboratoriumtests;

e) de administratie (met inbegrip van vaste kosten) die nodig is voor het effectief uitvoeren van de betrokken controles, waaronder de uitgaven voor de opleiding vooraf en de interne opleiding van controleurs.

2. De lidstaten kunnen de hoogte van de fytosanitaire retributie vaststellen op basis van een gedetailleerde kostenberekening overeenkomstig lid 1, of de standaardretributie als vermeld in bijlage VIII bis toepassen.

Indien er voor een bepaalde groep planten, plantaardige producten of andere materialen die van oorsprong zijn uit bepaalde derde landen overeenkomstig artikel 13 bis, lid 2, met een geringere frequentie controles op de identiteit en fytosanitaire controles worden verricht, innen de lidstaten een evenredig verlaagde fytosanitaire retributie voor alle zendingen en partijen van die groep, ongeacht of zij geïnspecteerd zijn.

Er kunnen volgens de procedure van artikel 18, lid 2, uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld om de hoogte van die verlaagde fytosanitaire retributie te bepalen.

3. Indien de fytosanitaire retributie door een lidstaat vastgesteld wordt op basis van de kosten die door de verantwoordelijke officiële instantie van die lidstaat worden gedragen, brengen de betrokken lidstaten aan de Commissie verslag uit over de methode voor de berekening van de retributies aan de hand van de in lid 1 genoemde elementen.

Een op grond van de eerste alinea opgelegde retributie is niet hoger dan de werkelijke kosten die de verantwoordelijke officiële instantie van de lidstaat maakt.

4. Rechtstreekse of indirecte teruggave van de in deze richtlijn vastgestelde retributies is niet toegestaan. De eventuele toepassing van de in bijlage VIII bis vermelde standaardretributie door een lidstaat wordt echter niet als een indirecte teruggave beschouwd.

5. In de in bijlage VIII bis vermelde standaardretributie zijn niet begrepen de extra heffingen ter dekking van kosten die worden gemaakt voor speciale activiteiten in verband met de controles, zoals buitengewone dienstreizen die de controleurs moeten maken, wachttijden als gevolg van vertragingen bij de aankomst van zendingen (partijen), buiten de gewone werktijden uitgevoerde controles, extra controles of laboratoriumtests die naast de in artikel 13 bedoelde controles nodig zijn ter bevestiging van de conclusies van de controles, speciale fytosanitaire maatregelen als vereist op grond van op basis van artikel 15 of 16 genomen communautaire besluiten, maatregelen die op grond van artikel 13 ter, lid 7, zijn genomen, of vertaling van vereiste documenten.

6. De lidstaten wijzen de autoriteiten aan die bevoegd zijn om de fytosanitaire retributie in rekening te brengen. De retributie wordt door de importeur of zijn douanevertegenwoordiger betaald.

7. De fytosanitaire retributie vervangt alle andere heffingen of retributies die in de lidstaten op nationaal, regionaal of lokaal niveau voor de in lid 1 bedoelde controles en het bewijs daarvan worden geheven.

Artikel 13 sexies

Voor de „fytosanitaire certificaten” en „fytosanitaire certificaten voor wederuitvoer” die de lidstaten op grond van het Internationaal Verdrag voor de bescherming van planten afgeven, moet het in bijlage VII aangegeven standaardmodel worden gebruikt.

▼B

Artikel 14

Op voorstel van de Commissie stelt de Raad de wijzigingen vast die aangebracht moeten worden in de bijlagen.

Onderstaande beslissingen worden evenwel genomen volgens de procedure van ►M4 artikel 18, lid 2 ◄ :

a) de aanvullingen op bijlage III met betrekking tot bepaalde planten, plantaardige producten of andere materialen van oorsprong uit bepaalde derde landen, op voorwaarde dat: i) een verzoek om opneming van deze aanvullingen wordt ingediend door een lidstaat die reeds bijzondere verbodsbepalingen toepast inzake het binnenbrengen van die producten van oorsprong uit derde landen, ii) in het land van oorsprong aanwezige schadelijke organismen in fytosanitair opzicht een gevaar vormen voor de hele Gemeenschap of voor een deel ervan en iii) de eventuele aanwezigheid ervan op de betrokken producten bij het binnenbrengen ervan niet doeltreffend kan worden ontdekt;

b) de aanvullingen op de andere bijlagen met betrekking tot bepaalde planten, plantaardige producten of andere materialen van oorsprong uit bepaalde derde landen, op voorwaarde dat: i) een verzoek om opneming van deze aanvullingen wordt ingediend door een lidstaat die reeds bijzondere verbodsbepalingen of beperkingen toepast met betrekking tot het binnenbrengen van die producten van oorsprong uit derde landen en ii) de in het land van oorsprong aanwezige schadelijke organismen voor de hele Gemeenschap of voor een deel ervan in fytosanitair opzicht een gevaar vormen voor bepaalde teelten waarbij de omvang van de eventuele schade niet kan worden voorspeld;

c) elke wijziging van deel B van de bijlagen, ►M4 in overleg met de betrokken lidstaat ◄ ;

▼M4

d) wijzigingen in de bijlagen die op grond van de ontwikkeling van de wetenschappelijke of technische kennis vereist of om technische redenen gerechtvaardigd zijn en die beantwoorden aan het betrokken fytosanitair risico;

▼M4

e) wijzigingen van bijlage VIII bis.

▼B

Artikel 15

▼M4

1. Er kan volgens de procedure van artikel 18, lid 2, worden voorzien in afwijkingen:

— van artikel 4, leden 1 en 2, wat betreft bijlage III, deel A en deel B, onverminderd artikel 4, lid 5, alsmede van artikel 5, leden 1 en 2, en van artikel 13, lid 1, onder i), derde streepje, wat betreft de eisen van bijlage IV, deel A, rubriek I, en bijlage IV, deel B,

— van artikel 13, lid 1, onder ii), in het geval van hout, indien wordt gezorgd voor gelijkwaardige bescherming door middel van alternatieve documenten of merktekens,

▼B

voorzover op grond van één of meer van de volgende factoren:

— de oorsprong van de planten of de plantaardige producten;

— een gepaste behandeling;

— bijzondere voorzorgsmaatregelen voor het gebruik van de planten of de plantaardige producten,

is komen vast te staan dat niet behoeft te worden gevreesd voor de verspreiding van schadelijke organismen.

Het gevaar wordt beoordeeld aan de hand van de beschikbare wetenschappelijke en technische gegevens; indien deze gegevens onvoldoende zijn, worden zij aangevuld door het inwinnen van nadere inlichtingen of, in voorkomend geval, door naspeuringen die op gezag van de Commissie, en overeenkomstig de terzake dienende bepalingen van artikel 21, in het land van oorsprong van de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen worden verricht.

Iedere vergunning geldt individueel in het gehele gebied van de Gemeenschap of in een deel daarvan onder voorwaarden die rekening houden met het risico van verspreiding van schadelijke organismen door het betrokken product in beschermde gebieden, of in bepaalde gebieden, rekening houdend met verschillen in agrarische en ecologische omstandigheden. In dergelijke gevallen zijn de betrokken lidstaten bij hun besluitvorming in verband met het verlenen van de vergunningen uitdrukkelijk van bepaalde verplichtingen ontheven.

Dit risico wordt op basis van de beschikbare wetenschappelijke en technische gegevens vastgesteld; indien deze in onvoldoende mate beschikbaar zijn, moeten zij worden aangevuld door bijkomend onderzoek of, in voorkomend geval, door onderzoek dat in het land van oorsprong van de planten, plantaardige producten of andere materialen door de Commissie wordt uitgevoerd.

▼M4

2. Volgens de in lid 1, eerste alinea, bedoelde procedures worden fytosanitaire maatregelen die door een derde land worden genomen ten aanzien van de uitvoer naar de Gemeenschap, erkend als gelijkwaardig aan de in deze richtlijn vastgestelde fytosanitaire maatregelen, en met name aan de in bijlage IV vermelde maatregelen, indien dat derde land de Gemeenschap op objectieve wijze bewijst dat met de maatregelen die het toepast het adequate fytosanitaire beschermingsniveau van de Gemeenschap wordt bereikt, en indien dit wordt bevestigd door de conclusies van controles, tests e