1991R0344 — NL — 11.07.2003 — 004.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EEG) Nr. 344/91 VAN DE COMMISSIE
van 13 februari 1991
tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 1186/90 van de Raad tot
uitbreiding van de werkingssfeer van het communautaire indelingsschema voor geslachte
volwassen runderen
(PB L 41 van 14.2.1991, blz. 15)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EEG) nr. 3087/91 van de Commissie van 22 oktober 1991 L 291 15 23.10.1991
►M2Verordening (EEG) nr. 2191/93 van de Commissie van 27 juli 1993 L 196 17 5.8.1993
►M3Verordening (EG) nr. 1993/95 van de Commissie van 16 augustus 1995 L 194 7 17.8.1995
►M4Verordening (EG) nr. 1215/2003 van de Commissie van 7 juli 2003 L 169 32 8.7.2003
▼B
VERORDENING (EEG) Nr. 344/91 VAN DE COMMISSIE
van 13 februari 1991
tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EEG)
nr. 1186/90 van de Raad tot uitbreiding van de werkingssfeer vanhet communautaire indelingsschema voor geslachte volwassen
runderen
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 1186/90 van de Raad van 7 mei 1990
tot uitbreiding van de werkingssfeer van het communautaire indelings-schema voor geslachte volwassen runderen (
1), en met name op artikel
2,
Overwegende dat bij Verordening (EEG) nr. 1186/90, en met name bij
artikel 1, de werkingssfeer van het communautaire indelingsschemavoor geslachte volwassen runderen, dat is ingesteld bij Verordening
(EEG) nr. 1208/81 van de Raad van 28 april 1981 tot vaststelling van
het communautaire indelingsschema voor geslachte volwassenrunderen (
2), is uitgebreid tot alle hele of halve geslachte dieren die in
de handel worden gebracht;
Overwegende dat moet worden gepreciseerd op welke wijze de inge-
deelde karkassen moeten worden geïdentificeerd; dat het voor hetmerken van interventieprodukten vastgestelde systeem daartoe hetmeest geschikt is, en bijgevolg moet worden bepaald dat het merkenmoet geschieden zoals is vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 859/
89 van de Commissie van 29 maart 1989 betreffende de wijze van
toepassing van de interventiemaatregelen in de sector rundvlees (
3),
laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2271/90 (4), met name
in artikel 4, lid 3, maar dat de Lid-Staten tevens moeten wordengemachtigd afwijkingen toe te staan met betrekking tot de plaatsenwaar de merktekens moeten worden aangebracht;
Overwegende dat in bepaalde Lid-Staten is gebleken dat op bepaalde
voorwaarden etikettering voor de identificatie van het vlees evenbetrouwbaar is als het aanbrengen van merktekens en bovendien de
mogelijkheid biedt om meer gedetailleerde inlichtingen te vermelden;
dat de Lid-Staten derhalve moeten worden gemachtigd om etiketten tegebruiken in plaats van merktekens;
Overwegende dat de vermelding van de categorie overeenkomstig
artikel 3, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1208/81, verplicht moetworden gesteld;
Overwegende dat, om rekening te houden met de beperkte capaciteit
van bepaalde kleine slachthuizen, gebruik moet worden gemaakt van
het bepaalde in artikel 2, onder b), van Verordening (EEG) nr. 1186/90 en moet worden voorzien in de mogelijkheid om, op verzoek vaneen Lid-Staat, van de indelingsverplichting af te wijken voor slacht-huizen waarin door de band een gering aantal runderen wordt
geslacht; dat de Commissie bij het nemen van haar besluit rekening
moet houden met bepaalde omstandigheden, en met name met de gelei-delijke harmonisatie die op dit gebied wordt nagestreefd; dat om detoepassing van vorengenoemde bepaling voor minder belangrijkeinrichtingen te vergemakkelijken, de Lid-Staten evenwel moetenworden gemachtigd om zelf deze afwijking toe te staan, zowel voor
inrichtingen waarin gemiddeld op jaarbasis, niet meer dan 75
volwassen runderen per week worden geslacht, als voor karkassen vandieren die door uitsluitend aan de kleinhandel verkopende handelaars1991R0344 — NL — 11.07.2003 — 004.001 — 2
(1) PB nr. L 119 van 11. 5. 1990, blz. 32.
(2) PB nr. L 123 van 7. 5. 1981, blz. 3.
(3) PB nr. L 91 van 4. 4. 1989, blz. 5.
(4) PB nr. L 204 van 2. 8. 1990, blz. 45.
▼B
levend worden aangekocht en die voor rekening van deze handelaars
tegen taakloon worden geslacht;
Overwegende dat, indien een erkende inrichting zelf alle geslachte en
ingedeelde dieren uitbeent, de identificatieverplichting overbodigwordt;
Overwegende dat de indeling moet worden uitgevoerd door personeel
dat over de daartoe vereiste bekwaamheid beschikt, op grond waarvan
een vergunning of een erkenning is afgegeven;
Overwegende dat de betrouwbaarheid van de indelingen moet worden
geverifieerd aan de hand van doeltreffende controles die worden uitge-
voerd door particuliere of openbare instanties die geen banden hebben
met de gecontroleerde slachthuizen; dat in geval van onjuiste inde-lingen sancties moeten worden getroffen, en dat met name moetworden voorzien in de mogelijkheid om de vergunning van de verant-woordelijke persoon in te trekken;
Overwegende dat de Lid-Staten moeten worden verplicht de
Commissie in kennis te stellen van de maatregelen welke zij nemenom Verordening (EEG) nr. 1186/90 te doen naleven en om eventueleovertredingen, met name overtredingen van de bepalingen van dezeverordening, te bestraffen;
Overwegende dat het Comité van beheer voor rundvlees geen advies
heeft uitgebracht binnen de door zijn voorzitter vastgestelde termijn,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
1. De in artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 1186/90 bedoelde
identificatie van hele of halve geslachte dieren die overeenkomstig hetbij Verordening (EEG) nr. 1208/81 vastgestelde communautaire inde-lingsschema voor geslachte volwassen runderen in de erkende
inrichtingen zijn ingedeeld, geschiedt volgens een merking waarmee
de categorie, de bevleesdheidsklasse en de vetheidsklasse wordenaangegeven.
►
M2Daarbij wordt volgens een door de bevoegde nationale instanties
goedgekeurd procédé met niet-giftige, onuitwisbare inkt een stempel op
de buitenzijde van het karkas aangebracht; de letters en cijfers moeten
ten minste 2 cm hoog zijn. ◄De merktekens worden op de achter-
voeten aangebracht op het lendestuk ter hoogte van de vierdelendewervel, en op de voorvoeten op de puntborst op ongeveer 10 tot30 cm van de sternumspleet. ►
M2De Lid-Staten mogen evenwel
andere plaatsen op de buitenzijde van elke voor- of achtervoet voor-
schrijven, op voorwaarde dat zij de Commissie daarvan vooraf inkennis stellen. ◄
2. Onverminderd het bepaalde in artikel 4, lid 3, onder c) en d), van
Verordening (EEG) nr. 859/89 en in artikel 2, lid 2, van Verordening(EEG) nr. 3445/90 van de Commissie (
1) mogen de Lid-Staten toestaan
dat het merken wordt vervangen door een etikettering die voldoet aan
de volgende voorwaarden:
— de etiketten mogen alleen in voorraad worden gehouden en aange-
bracht in inrichtingen die zijn erkend voor het slachten van dieren;de minimumafmetingen van de etiketten zijn 5 × 10 cm;
— op de etiketten moeten, naast de in lid 1 bedoelde aanduidingen,
ook het erkenningsnummer van het slachthuis, het identificatie-nummer of het slachtnummer van het dier, de slachtdatum en hetgewicht van het geslachte dier worden vermeld en moet, in voorko-1991R0344 — NL — 11.07.2003 — 004.001 — 3
(1) PB nr. L 333 van 30. 11. 1990, blz. 30.▼M2
▼B
▼M4
▼M4
mend geval, worden aangegeven dat de indeling door middel van
geautomatiseerde technieken heeft plaatsgevonden;
— de in het tweede streepje bedoelde aanduidingen moeten goed lees-
baar zijn; er mag geen enkele opdruk of correctie op worden
aangebracht;
— de etiketten moeten onvervalsbaar zijn, mogen niet gescheurd
kunnen worden en moeten stevig aan elke voor- of achtervoet zijnvastgehecht op de in lid 1 vermelde plaatsen.
Indien de indeling plaatsvindt door middel van geautomatiseerde inde-
lingstechnieken is het gebruik van etiketten verplicht.
2 bis. De dieren moeten binnen een uur na het begin van de slacht-
operaties ingedeeld en geïdentificeerd worden.
Wanneer de geautomatiseerde indelingstechnieken buiten bedrijf zijn,
moeten de indeling en identificatie van de betrokken gehele geslachtedieren plaatsvinden vóór het beëindigen van de slachtoperaties van de
dag.
3. De merktekens en de etiketten mogen niet worden verwijderd
voordat de voor- of achtervoeten worden uitgebeend.
De Lid-Staten nemen in het bijzonder passende maatregelen om ervoor
te zorgen dat deze bepaling wordt nageleefd in het kader van het intra-communautaire handelsverkeer.
4. De categorie wordt aangegeven overeenkomstig het bepaalde in
artikel 3, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1208/81.
Onderklassen en, in voorkomend geval, de onderverdelingen van cate-
gorieën op grond van de leeftijd mogen niet met voor de normaleindeling gebruikte tekens worden aangegeven.
5. Voor de in artikel 1, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1186/90
bedoelde mededeling van de indelingsresultaten worden de bevlees-dheidsklasse, de vetheidsklasse en de categorie door middel van dedaartoe door de Gemeenschap uitdrukkelijk voorgeschreven aandui-
dingen aangegeven op de factuur of een daarbij gevoegd document
voor de leverancier van het dier of, bij ontstentenis van de leverancier,voor de natuurlijke persoon of rechtspersoon die de opdracht geeft totslachten.
Artikel 2
1. Op verzoek van een Lid-Staat mag de Commissie een afwijking
van de in artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 1186/90 bepaaldeverplichtingen inzake de indeling van geslachte volwassen runderentoestaan voor erkende inrichtingen waarin op jaarbasis gemiddeldslechts een gering aantal runderen per week wordt geslacht; bij haar
besluit houdt de Commissie rekening met de ontwikkeling van de capa-
citeit van de slachthuizen, de organisatie van deindelingswerkzaamheden en met de geleidelijke harmonisatie die opdit gebied wordt nagestreefd.
De afwijking moet in de tijd beperkt zijn.
2. Onverminderd het bepaalde in lid 1 mogen de Lid-Staten
besluiten de in artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 1186/90 vervatte1991R0344 — NL — 11.07.2003 — 004.001 — 4
▼B
▼M2
▼M4
▼M2
▼M4
▼B
▼M2
▼B
▼M2
▼B
▼B
bepalingen inzake de indeling van geslachte volwassen runderen niet
verplicht te stellen
— voor erkende inrichtingen die op jaarbasis gemiddeld niet meer dan
75 volwassen runderen per week slachten;
— voor kleinhandelaren die levende dieren kopen en ze voor hun reke-
ning tegen taakloon laten slachten.
3. De in artikel 1 bedoelde verplichtingen inzake de identificatie van
de geslachte volwassen runderen gelden niet voor erkende inrichtingendie zelf alle door hen geslachte dieren uitbenen.
Artikel 3
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de indeling wordt uitgevoerd door
gekwalificeerde technici die daarvoor een vergunning hebbenverkregen. De vergunning kan worden vervangen door een door deLid-Staat toegekende erkenning die met een erkenning van deskundig-
heid overeenkomt.
De prestaties van met de indeling belaste personen die geregeld werk-
zaam zijn in erkende inrichtingen waar jaarlijks gemiddeld meer dan
75 volwassen runderen per week worden geslacht, worden eenmaalper kwartaal geverifieerd aan de hand van een onaangekondigde, indi-viduele controle op 40 hele, geslachte dieren; in erkende inrichtingenwaar één enkele met de indeling belaste persoon geregeld werkzaam
is en waar minder dan 40 hele, geslachte dieren beschikbaar zijn, wordt
de verificatie uitgevoerd op het aantal beschikbare hele, geslachtedieren op voorwaarde dat dit ten minste 25 bedraagt. Deze verificaties,die worden uitgevoerd door een instantie die geen banden heeft met hetslachthuis en de voor de indeling verantwoordelijke instantie, vallenonder de in lid 2 bedoelde controles. Zelfstandigheid ten opzichte van
de voor de indeling verantwoordelijke instantie is evenwel niet vereist
als de overheid zelf de verificaties uitvoert.
1 bis. De lidstaten kunnen vergunningen afgeven waarbij de toepas-
sing van geautomatiseerde indelingstechnieken op hun grondgebied ofdelen daarvan wordt toegestaan. Om een vergunning te verkrijgen,moet worden voldaan aan de voorwaarden en minimumeisen van een
certificeringsproef als omschreven in bijlage I. Ten minste twee
maanden vóór het begin van de certificeringsproef verstrekken delidstaten de in bijlage II, deel A, bedoelde informatie aan deCommissie. De lidstaten wijzen een onafhankelijke instantie aan diede resultaten van de certificeringsproef analyseert. Binnen een termijnvan twee maanden na de voltooiing van de certificeringsproef
verstrekken de lidstaten de in bijlage II, deel B, bedoelde informatie
aan de Commissie.
Indien een vergunning waarbij de toepassing van geautomatiseerde
indelingstechnieken wordt toegestaan, wordt afgegeven op basis vaneen certificeringsproef waarbij meer dan één aanbiedingsvorm vangehele geslachte dieren wordt gebruikt, mogen de verschillen in aanbie-dingsvorm niet leiden tot verschillen in de indelingsresultaten.
Nadat zij de Commissie daarvan in kennis hebben gesteld, mogen de
lidstaten vergunningen waarbij de toepassing van geautomatiseerde
indelingstechnieken op hun grondgebied of delen daarvan wordt toege-staan, afgeven zonder een certificeringsproef in te richten opvoorwaarde dat voor dezelfde geautomatiseerde indelingstechniekenreeds een vergunning is afgegeven voor de toepassing ervan in eenander deel van de betrokken lidstaten of in een andere lidstaat op basis
van een certificeringsproef met een steekproef van in de betrokken
lidstaat of een deel daarvan geslachte volwassen runderen, die gelijke-lijk representatief worden geacht vanuit het oogpunt van categorie envan bevleesdheids- en vetheidsklasse.
Indeling door middel van geautomatiseerde technieken is slechts geldig
indien dezelfde aanbiedingsvorm van de geslachte dieren wordtgebruikt als bij de certificeringsproef.1991R0344 — NL — 11.07.2003 — 004.001 — 5
▼M3
▼M4
▼M4
1 ter. Inrichtingen die voor de indeling gebruikmaken van geauto-
matiseerde technieken:
— identificeren de categorie van de hele geslachte dieren; hiervoor
wordt gebruikgemaakt van de identificatie- en registratieregeling
voor runderen als bedoeld in titel I van Verordening (EG) nr.1760/2000;
— stellen dagelijks een controleverslag op over het functioneren van
de geautomatiseerde indelingstechnieken, waarin met name de
geconstateerde tekortkomingen en de ondernomen acties wordenvermeld.
1 quater. De technische specificaties van de geautomatiseerde inde-
lingstechnieken waarvoor een vergunning is afgegeven, mogen slechtsworden gewijzigd nadat daarvoor toestemming is verkregen van debevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat en mits het bewijswordt geleverd dat dergelijke wijzigingen een grotere nauwkeurigheid
opleveren dan die welke bij de certificeringsproef is gebleken.
De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle wijzigingen waar-
voor zij toestemming hebben verleend.
2. De indeling en de identificatie van hele, geslachte dieren in de in
artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 1186/90 bedoelde inrichtingenworden ter plaatse onaangekondigd gecontroleerd door een instantie
die geen banden heeft met het slachthuis.
De controles moeten ten minste tweemaal per kwartaal worden uitge-
voerd in alle erkende inrichtingen die de indeling uitvoeren en moeten
op ten minste hetzelfde aantal willekeurig gekozen hele, geslachte
dieren als is aangegeven in lid 1, tweede alinea, betrekking hebben.Voor de in artikel 2, lid 2, eerste streepje, bedoelde erkende inrich-tingen en voor erkende inrichtingen waar één enkele met de indelingbelaste persoon geregeld werkzaam is, kan het aantal controles tot één
enkele controle per kwartaal worden beperkt.
In alle erkende inrichtingen die gebruikmaken van geautomatiseerde
indelingstechnieken moeten in de eerste twaalf maanden nadat de inlid 1 bis bedoelde vergunning is afgegeven, per kwartaal ten minste
zes controles plaatsvinden. Daarna moeten alle erkende inrichtingen
die gebruikmaken van geautomatiseerde indelingstechnieken ten minstetweemaal per kwartaal worden gecontroleerd. Elke controle moetbetrekking hebben op ten minste 40 willekeurig gekozen karkassen.Daarbij zal in het bijzonder worden gelet op:
— de categorie van de gehele geslachte dieren;
— de nauwkeurigheid van de geautomatiseerde indelingstechnieken,
aan de hand van het punten- en grenswaardensysteem van bijlageI, punt 3;
— de aanbiedingsvorm van de karkassen;
— de dagelijkse kalibratie en alle andere technische aspecten van de
geautomatiseerde indelingstechnieken die ertoe moeten bijdragen
dat de geautomatiseerde indelingstechnieken minstens zo nauw-
keurig zijn als bij de certificeringsproef is gebleken;
— de dagelijkse controleverslagen als bedoeld in lid 1 ter.
Wanneer de controle-instantie ook verantwoordelijk is voor de indeling
en de identificatie of niet onder een overheidsdienst ressorteert, dientop de in de tweede en derde alinea bedoelde controles ten minsteeenmaal per jaar onder dezelfde voorwaarden fysiek toezicht te worden
uitgeoefend door de overheid. De overheidsdienst wordt geregeld in
kennis gesteld van de bevindingen van de controle-instantie.
Indien bij deze controles een significant aantal onjuiste indelingen of
onjuiste identificaties wordt geconstateerd,
a) worden het aantal onderzochte dieren en de frequentie van de
controles opgevoerd, en1991R0344 — NL — 11.07.2003 — 004.001 — 6
▼M3
▼M4
▼M3
▼M4
b) de in de leden 1 en 1 bis bedoelde vergunningen kunnen worden
ingetrokken.
De nationale controle-instanties moeten over de overeenkomstig dit
artikel uitgevoerde controles verslagen opstellen en bijhouden. In dezeverslagen moeten met name het aantal onderzochte hele, geslachte
dieren en het aantal niet correct ingedeelde of geïdentificeerde dieren
worden vermeld. Ook moeten alle gegevens inzake de aanbiedingsvormen de conformiteit ervan met de communautaire voorschriften die even-tueel van toepassing zijn, worden vermeld.
3. De Lid-Staten delen de Commissie mede welke maatregelen zij
hebben genomen om artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 1186/90 ten
uitvoer te leggen en om overtredingen zoals vervalsing en bedrieglijkgebruik van stempels en etiketten of uitvoering van indelingswerk-zaamheden door personeel zonder vergunning, te bestraffen.
Artikel 4
Deze verordening treedt in werking op 1 juni 1991.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke Lid-Staat.1991R0344 — NL — 11.07.2003 — 004.001 — 7
▼M3
▼B
▼M4
BIJLAGE I
Voorwaarden en minimumeisen voor de erkenning van geautomatiseerde
indelingstechnieken
1. De lidstaten organiseren een certificeringsproef voor een jury, die is samen-
gesteld uit ten minste vijf erkende deskundigen op het gebied van de indeling
van karkassen van volwassen runderen. Twee leden van de jury zijn afkom-
stig uit de lidstaat die de proef organiseert. De andere leden van de jury zijn
elk afkomstig uit een andere lidstaat. De jury bestaat uit een oneven aantal
deskundigen. De diensten van de Commissie en deskundigen uit de overige
lidstaten kunnen als waarnemers bij de proef aanwezig zijn.
De leden van de jury verrichten hun werkzaamheden op een onafhankelijke
en anonieme manier.
De betrokken lidstaat stelt een coördinator van de certificeringsproef aan, die:
— geen lid van de jury is;
— over voldoende technische kennis beschikt en geheel onafhankelijk is;
— toeziet op het onafhankelijk en anoniem functioneren van de leden van de
jury;
— de indelingsresultaten van de leden van de jury en die van de geautomati-
seerde indelingstechnieken verzamelt;
— erop toeziet dat de leden van de jury noch enige andere belanghebbende
partij gedurende de gehele proef kennis kunnen nemen van de resultaten
van de indeling met behulp van de geautomatiseerde indelingstechnieken
en vice versa;
— de indelingen van de karkassen valideert en kan besluiten om, wegens
nader te bepalen objectieve redenen, karkassen uit de steekproef voor de
analyse te weren.
2. Voor de certificeringsproef:
— wordt elke bevleesdheids- en vetheidsklasse onderverdeeld in drie
subklassen;
— is een steekproef van ten minste 600 gevalideerde karkassen vereist;
— bedraagt het percentage weigeringen ten hoogste 5 % van het aantal
karkassen dat geschikt is voor indeling met behulp van geautomatiseerde
indelingstechnieken.
3. Voor elke gevalideerde karkas zal de mediaan van de resultaten van de leden
van de jury als de juiste indeling van de betrokken karkas worden
beschouwd.
Om de prestaties van de geautomatiseerde indelingstechnieken te beoordelen,
zullen de resultaten van de geautomatiseerde indeling voor elke gevalideerde
karkas worden vergeleken met de mediaan van de resultaten van de jury. De
nauwkeurigheid van de indeling met behulp van geautomatiseerde technieken
wordt vastgesteld aan de hand van een systeem van punten die als volgt
worden toegekend:
Bevleesdheid Vetheid
Geen fouten 10 10
Fout van 1 eenheid (d.w.z. 1
subklasse onder of boven)69
Fout van 2 eenheden (d.w.z. 2
subklassen onder of boven)–9 0
Fout van 3 eenheden (d.w.z. 3
subklassen onder of boven)–2 7 –1 3
Fout van meer dan 3 eenheden
(d.w.z. meer dan 3 subklassen
onder of boven)–4 8 –3 0
Om erkend te kunnen worden moeten de geautomatiseerde indelingstech-
nieken ten minste 60 % van het maximumaantal punten voor zowel
bevleesdheid als vetheid behalen.1991R0344 — NL — 11.07.2003 — 004.001 — 8
▼M4
Bovendien moet de indeling met behulp van geautomatiseerde indelingstech-
nieken binnen de volgende grenswaarden blijven:
Bevleesdheid Vetheid
Bias ± 0,30 ± 0,60
Hellingsgraad van de regressielijn 1 ± 0,15 1 ± 0,301991R0344 — NL — 11.07.2003 — 004.001 — 9
▼M4
BIJLAGE II
A.Door de lidstaten te verstrekken informatie met betrekking tot de orga-
nisatie van een certificeringsproef voor de erkenning van
geautomatiseerde indelingstechnieken
— de data waarop de certificeringsproef zal plaatsvinden;
— een uitvoerige beschrijving van de geslachte volwassen runderen die in
de betrokken lidstaat of een deel daarvan worden ingedeeld;
— de statistische methoden die worden gebruikt voor de samenstelling van
de representatieve steekproef van karkassen, vanuit het oogpunt van cate-
gorie en bevleesdheids- en vetheidsklasse, van volwassen runderen die in
de betrokken lidstaat of een deel daarvan worden geslacht;
— de naam en het adres van het (de) slachthuis (slachthuizen) waar de certi-
ficeringsproef zal plaatsvinden, een toelichting bij de organisatie en de
prestaties van de productielijn(en), met opgave van de snelheid op
uurbasis;
— de aanbiedingsvorm(en) van karkassen die bij de certificeringsproef
zullen worden gebruikt;
— een beschrijving van de geautomatiseerde indelingsapparatuur en de
technische functies, in het bijzonder wat betreft de beveiliging van de
apparatuur tegen alle vormen van manipulatie;
— de naam van de erkende deskundigen die door de betrokken lidstaat zijn
aangewezen om als lid van de jury aan de certificeringsproef deel te
nemen;
— de naam van de coördinator van de certificeringsproef, en het bewijs dat
hij/zij over voldoende technische kennis beschikt en volledig onafhanke-
lijk is;
— de naam en het adres van de door de betrokken lidstaat aangewezen
onafhankelijke instantie die de resultaten van de certificeringsproef zal
analyseren.
B.Door de lidstaten te verstrekken informatie met betrekking tot de resul-
taten van de certificeringsproef voor de erkenning van geautomatiseerde
indelingstechnieken
— een afschrift van de indelingsbladen die door de leden van de jury en
door de coördinator bij de certificeringsproef zijn ingevuld en onderte-
kend;
— een afschrift van de bij de certificeringsproef verkregen resultaten van de
indeling met behulp van geautomatiseerde indelingstechnieken, onderte-
kend door de coördinator;
— een verslag van de coördinator over het verloop van de certificerings-
proef, vanuit het oogpunt van de voorwaarden en minimumeisen van
bijlage I;
— een kwantitatieve analyse, volgens een door de Commissie te bepalen
methodologie, van de resultaten van de certificeringsproef, met opgave
van de indelingsresultaten van elke indelingsdeskundige en die van de
geautomatiseerde indelingstechnieken. De analysegegevens moeten in
een door de Commissie te bepalen elektronisch formaat worden meege-
deeld;
— de nauwkeurigheid van de geautomatiseerde indelingstechnieken, vastge-
steld overeenkomstig het bepaalde in bijlage I, punt 3.1991R0344 — NL — 11.07.2003 — 004.001 — 10