1978R1998 — NL — 05.07.1993 — 001.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:

▼B

VERORDENING (EEG) Nr. 1998/78 VAN DE COMMISSIE

van 18 augustus 1978

houdende vaststelling van de wijze van toepassing van de vereveningsregeling voor opslagkosten in de sector suiker

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 3330/74 van de Raad van 19 december 1974 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker ( 1 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1396/78 ( 2 ), inzonderheid op artikel 8, lid 3,

Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 1358/77 van de Raad van 20 juni 1977 houdende de algemene voorschriften inzake verevening van de opslagkosten in de sector suiker ( 3 ), gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1397/78 ( 4 ), bepaalt dat de vergoeding voor opslagkosten niet alleen wordt toegekend aan iedere suikerfabrikant met een basisquotum en aan iedere raffinadeur, maar ook aan iedere fabrikant van poedersuiker, klontjes of kandijsuiker en aan iedere gespecialiseerde suikerhandelaar, voor zover deze personen erkend zijn door de Lid-Staat op wiens grondgebied hun bedrijf gevestigd is; dat de desbetreftfnde uitvoeringsbepalingen zijn vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 442/70 van de Commissie van 9 maart 1970 houdende vaststelling van de wijze van toepassing van het systeem van compensatie van opslagkosten in de sector suiker ( 5 ), laatstelijk gewijzigd hij Verordening (EEG) nr. 1465/77 ( 6 ); dat Verordening (EEG) nr. 442/70 reeds herhaaldelijk is gewijzigd en dat nieuwe wijzigingen noodzakelijk blijken, met name voor de uitbreiding van de in artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 3330/74 bedoelde regeling tot de stropen die zijn vervaardigd uit vaste suiker; dat het derhalve dienstig is om, duidelijkheidshalve, de voorschriften betreffende de wijze van toepassing van het systeem van compensatie van de opslagkosten in ecn nieuwe verordening op te nemen;

Overwegende dat de toekenning van de vergoeding aan deze andere personen de omschrijving van de begrippen fabrikant van poedersuiker, klontjes of kandijsuiker en gespecialiseerd suikerhandelaar noodzakelijk maakt; dat te dien einde objectieve criteria, in het bijzonder voor het bepalen van de omvang van de minimale opslag, moeten worden vastgesteld;

Overwegende dat, ten einde een mogelijke ontwikkeling van deze werkzaamheden niet te beletten alle aanvragers dienen te worden erkend die in staat zijn in de toekomst aan de vereiste voorwaarden te voldoen en moet worden bepaald dat een Lid-Staat, onder bepaalde voorwaarden, de door de andere Lid-Staten verleende erkenning dient te aanvaarden;

Overwegende dat om misbruiken te voorkomen de erkenning, eventueel met terugwerkende kracht, moet wordeningetrokken wanneer aan de toekenningsvoorwaarden niet meer wordt voldaan;

Overwegende dat op grond van Verordening (EEG) nr. 1358/77 de vergoeding slechts wordt toegekend voor binnen het maximumquotum geproduceerde hoeveelheden witte en ruwe suiker die zich bevinden in een opslagplaats welke erkend is door de Lid-Staat op wiens grondgebied de opslagplaats zich bevindt; dat het derhalve noodzakelijk is deze erkenning overeenkomstig de controlemogelijkheden van de Lid-Staten te beperken en de ontvanger van de vergoeding te verplichten deze controle te vergemakkelijken;

Overwegende dat moet worden bepaald dat de preferentiële suiker slechts voor vergoeding van de opslagkosten in aanmerking komt indien de douaneformaliteiten bij invoer zijn vervuld en indien de betrokken suiker in een erkende opslagplaats is opgeslagen;

Overwegende dat de wijze van berekening van de vergoeding en de bijdrage voor ruwe suiker geen concurrentiedistorsie tussen deze suiker en witte suiker mag veroorzaken; dat ruwe suiker te dien einde in witte suiker dient te worden uitgedrukt, ter keuze van de betrokken Lid-Staat, hetzij aan de hand van de rendementsformule omschreven in Verordening (EEG) nr. 431/68 van de Raad van 9 april 1968 houdende vaststelling van de standaardkwaliteit voor ruwe suiker en van de plaats van grensoverschrijding van de Gemeenschap voor de berekening van de cif-prijzen in de sector suiker ( 7 ), hetzij aan de hand van een forfaitaire rendementsformule;

Overwegende dat de uitbreiding van de compensatie van de opslagkosten tot bepaalde stropen in de zin van artikel 8, lid 1, eerste alinea, derde streepje, van Verordening (EEG) nr. 3330/74, die later onder controle tot suiker in vaste vorm worden verwerkt, vereist dat deze stropen in speciale reservoirs worden opgeslagen; dat de vergoeding en de bijdrage voor deze stropen moeten worden berekend, ter keuze van de betrokken Lid-Staat, hetzij op grond van het werkelijke rendement, hetzij op grond van het winbare suikergehalte ervan; dat het winbare suikergehalte moet worden bepaald volgens de methode die voor de gehele Gemeenschap uniform is vastgesteld in artikel 1, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 700/73 van de Commissie van 12 maart 1973 tot vaststelling van enkele uitvoeringsbepalingen welke noodzakelijk zijn voor de toepassing van het quotasysteem in de sector suiker ( 8 ), gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1573/76 ( 9 ); dat voor stropen verkregen door het oplossen van vaste suiker, met inbegrip van de stropen die rechtstreeks uit ruwe suiker zijn verkregen moet worden voorzien in het gebruik van een formule voor het berekenen van het saccharosegehalte;

Overwegende dat het noodzakelijk is te bepalen dat produkten die zijn gearomatiseerd, gekleurd of met bepaalde stoffen gemengd, niet meer in aanmerking kunnen komen voor vergoeding van de opslagkosten;

Overwegende dat op grond van artikel 3, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1358/77 in bijzondere omstandigheden speciale maatregelen kunnen worden genomen voor suiker eit aan het begin van een maand onderweg is; dat deze bijzondere omstandigheden aanwezig zijn voor in de Franseoverzeese departementen voortgebrachte ruwe suiker, aangezien bijna de gehele produktie niet ter plaatse wordt verbruikt; dat in verband met de grote afstand tussen deze departementen en Europa het vervoer verscheidene weken in beslag neemt; dat derhalve in de regel niet kan worden voorkomen dat deze suiker de eerste dag van een kalendermaand onderweg is; dat de vergoeding mitsdien tot een periode van minder dan een maand dient te worden beperkt; dat voor het vervoer van suiker tussen twee erkende opslagplaatsen in een zelfde Lid-Staat een regeling moet worden ingesteld die mutatis mutandis gelijk is aan die welke geldt voor rietsuiker uit de Franse overzeese departementen;

Overwegende dat, met het oog op de inning van de bijdragen, moet worden bepaald vanaf welk tijdstip deze verschuldigd zijn;

Overwegende dat, gezien de grote verscheidenheid in oorsprong van de suiker die door een zelfde belanghebbende kan worden opgeslagen, strenge voorschriften dienen te worden vastgesteld ten aanzien van de controle en de boekhouding; dat eveneens nauwkeurige regels moeten worden vastgesteld voor de bepaling van de in aanmerking te nemen hoeveelheden;

Overwegende dat, om de Lid-Staten in staat te stellen de vereiste controles uit te voeren en tijdig van elke belanghebbende op te maken; elke belanghebbende moet worden verplicht alle nodige gegevens aan de Lid-Staat mede te delen;

Overwegende dat de rechthebbenden de vergoeding zo spoedig mogelijk moeten kunnen ontvangen; dat het derhalve noodzakelijk is in een spoedige uitkering van de vergoedingen te voorzien;

Overwegende dat het, ten einde een verschillende behandeling in de onderscheiden Lid-Staten te voorkomen, noodzakelijk blijkt de data vast te stellen waarop de vergoeding moet worden uitgekeerd; dat het om administratieve en economische redenen dienstig is dezelfde data vast te stellen voor de betaling van de opslagkostenbijdrage;

Overwegende dat het om economische redenen raadzaam is toe te staan dat het begrip „erkende opslagplaats van de fabrikant” eventueel ook gehuurde opslagplaatsen omvat, voor zover deze door de betrokken Lid-Staat worden erkend; dat in dit geval ook de voorafgaande toestemming moet worden verkregen van de betrokken Lid-Staat, tenzij voor een loonwerkovereenkomst in het kader waarvan deze huur plaatsvindt reeds toestemming werd verleend overeenkomstig artikel 3, lid 2 bis, van Verordening (EEG) nr. 700/73;

Overwegende dat op grond van artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 1358/77 bij de vaststelling van de vergoeding rekening wordt gehouden met de financieringskosten; dat het gewenst is geen opslagkosten te vergoeden indien voor de suiker bij voorbaat een restitutie wordt uitgekeerd op grond van Verordening (EEG) nr. 441/69 van de Raad van 4 maart 1969 houdende aanvullende algemene voorschriften betreffende de toekenning van restituties bij uitvoer van produkten die aan een stelsel van gemeenschappelijke prijzen zijn onderworpen en die als zodanig of in de vorm van bepaalde, niet in bijlage II van het Verdrag vermeldegoederen, worden uitgevoerd ( 10 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1181/72 ( 11 );

Overwegende dat de vergoeding van de opslagkosten slechts betrekking heeft op de binnen het maximumquotum voortgebrachte hoeveelheden witte en ruwe suiker en stropen in de zin van artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 3330/74; dat echter, ingeval het bepaalde in artikel 30 van genoemde verordening niet wordt toegepast, de eventueel boven het maximumquotum voortgebrachte hoeveelheden eerst aan het einde van het verkoopseizoen voor suiker bekend zijn; dat de fabrikanten bijgevolg inmiddels ten onrechte een vergoeding hebben kunnen ontvangen; dat derhalve maatregelen moeten kunnen worden genomen voor de terugbetaling van deze vergoeding voor de betrokken hoeveelheden;

Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité van beheer voor suiker,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING