2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 2001/89/EG VAN DE RAAD
van 23 oktober 2001
betreffende maatregelen van de Gemeenschap ter bestrijding van klassieke varkenspest
(Voor de EER relevante tekst)
(PB L 316 van 1.12.2001, blz. 5)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►A1 Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek
Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de RepubliekMalta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de SlowaakseRepubliek en de aanpassing van de Verdragen waarop de EuropeseUnie is gegrondL 236 33 23.9.2003
Gerectificeerd bij:
►C1 Rectificatie PB L 168 van 27.6.2002, blz. 58 (2001/89/EG)
▼B
RICHTLIJN 2001/89/EG VAN DE RAAD
van 23 oktober 2001
betreffende maatregelen van de Gemeenschap ter bestrijding van
klassieke varkenspest
(Voor de EER relevante tekst)
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
inzonderheid op artikel 37,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Europees Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Gezien het advies van het Comité van de Regio's (4),
Overwegende hetgeen volgt:
(1) Richtlijn 80/217/EEG van de Raad van 22 januari 1980 tot vast-
stelling van gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van
klassieke varkenspest (5) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd.
Nu de richtlijn opnieuw moet worden gewijzigd, dient zij omredenen van zowel duidelijkheid als rationele ordening algeheelte worden herzien en in één tekst te worden opgenomen.
(2) Aangezien levende dieren zijn opgenomen in bijlage I bij hetVerdrag, bestaat een van de taken van de Gemeenschap op vete-rinair gebied erin de gezondheidstoestand van varkens teverbeteren en zodoende het handelsverkeer van varkens envarkensproducten te stimuleren teneinde de ontwikkeling in
deze sector te garanderen.
(3) In geval van een uitbraak van klassieke varkenspest moeten door
de Gemeenschap bestrijdingsmaatregelen worden genomen dieerop gericht zijn de ziekte uit te roeien teneinde de ontwikkeling
van de varkenssector veilig te stellen en bij te dragen tot de
bescherming van de diergezondheid in de Gemeenschap.
(4) Een uitbraak van klassieke varkenspest kan zich tot eenepizoötie ontwikkelen, die een zodanige sterfte en zulke verwik-
kelingen veroorzaakt, dat de rentabiliteit van de gehele
varkenshouderij in gevaar kan komen.
(5) Wanneer de aanwezigheid van de ziekte wordt vermoed, moetenmaatregelen worden getroffen om die ziekte, zodra het
vermoeden is bevestigd, onmiddellijk doeltreffend te kunnen
bestrijden, onder andere door ruiming van het besmette bedrijf.
(6) Wanneer zich een uitbraak voordoet, moet verdere verspreiding
van de ziekte worden voorkomen door zorgvuldig toezicht te
houden op alle verplaatsingen van dieren en op het gebruik vanproducten die kunnen zijn verontreinigd, door het reinigen enontsmetten van besmette gebouwen, door de instelling vantoezichtsgebieden en beschermingsgebieden rond de uitbraak en,indien nodig, door vaccinatie.
(7) In geval van besmetting kunnen gevaccineerde varkens ogen-schijnlijk gezonde virusdragers worden en de ziekte verderverspreiden. Vaccinatie mag dus alleen in noodsituaties wordentoegestaan.2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 2
(1) PB C 29 E van 30.1.2001, blz. 199.
(2) Advies uitgebracht op 14 juni 2001 (nog niet bekendgemaakt in het Publica-
tieblad).
(3) PB C 123 van 25.4.2001, blz. 69.
(4) PB C 148 van 18.5.2001, blz. 21.
(5) PB L 47 van 21.2.1980, blz. 11. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Akte
van Toetreding van 1994.
▼B
(8) Overeenkomstig het advies van het Wetenschappelijk Comité
kunnen merkervaccins die een beschermende immuniteit veroor-
zaken welke, aan de hand van passende laboratoriumtests,onderscheiden kan worden van de immuunrespons die het gevolgis van een natuurlijke infectie van het veldvirus, een nuttigeaanvulling vormen op de instrumenten voor de controle op klas-sieke varkenspest in gebieden met een hoge varkensdichtheid,
zodat het massaal slachten van de dieren voorkomen kan
worden. Er moet daarom een communautaire procedure vastge-steld worden om bovenbedoelde tests goed te keuren zodra detekortkomingen ervan weggenomen zijn en om de lidstaten toete staan merkervaccins te gebruiken wanneer dat in noodgevallen
passend is.
(9) Speciale uitroeiingsmaatregelen zijn vereist wanneer de ziekte
bij wilde varkens uitbreekt.
(10) De nodige voorschriften moeten worden vastgesteld om te garan-deren dat voor de diagnose van klassieke varkenspest gebruikwordt gemaakt van geharmoniseerde procedures en methoden,
bijv. door de aanwijzing van een communautair referentielabora-
torium en van referentielaboratoria in de lidstaten.
(11) Er moeten voorschriften worden vastgesteld om te zorgen voor
de nodige voorbereidingen om in noodsituaties die met een of
meer uitbraken van klassieke varkenspest verband houden,onmiddellijk doeltreffend op te treden, met name door hetopstellen van bestrijdingsplannen en het oprichten van bestrij-dingscentra en groepen van deskundigen.
(12) Bepaalde maatregelen die krachtens Richtlijn 80/217/EEG thansin de Gemeenschap van toepassing zijn in geval van een uitbraakvan klassieke varkenspest, moeten worden gewijzigd teneinderekening te houden met de wetenschappelijke vooruitgang, de
ontwikkeling van nieuwe diagnostische hulpmiddelen en vaccins
en de bij de recente uitbraken van klassieke varkenspest in deGemeenschap opgedane ervaring.
(13) De ervaring leert dat klassieke varkenspest verspreid kan wordendoordat er keukenafval in het varkensvoer gebruikt wordt, metname doordat de controlemaatregelen ontoereikend zijn. Hetgebruik van keukenafval in varkensvoer moet, in afwachtingvan communautaire maatregelen met betrekking tot de behande-
ling van dit afval, verboden worden. Bovendien moet de
verplichting gehandhaafd worden dat keukenafval dat afkomstigis van internationaal opererende vervoermiddelen, omdat hetbijzonder gevaarlijk is, vernietigd wordt.
(14) Teneinde de continuïteit inzake de coördinatie van de onderauspiciën van de verantwoordelijke nationale laboratoria uitge-voerde diagnosewerkzaamheden te garanderen, dient het bijBeschikking 81/859/EEG van de Raad (
1) aangewezen „Institut
für Virologie der Tierärztlichen Hochschule, Hannover” als
communautair referentielaboratorium te worden bevestigd. Terwille van de rechtszekerheid dient Beschikking 81/859/EEG teworden ingetrokken.
(15) Deze richtlijn en de bijlagen moeten via snelle procedures aan deontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennisaangepast kunnen worden.
(16) Er moeten de nodige maatregelen getroffen worden om dezerichtlijn uit te voeren overeenkomstig Besluit 1999/468/EG vande Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaardenvoor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoe-ringsbevoegdheden (
2).2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 3
(1) PB L 319 van 7.11.1981, blz. 20. Beschikking gewijzigd bij Beschikking 87/
65/EEG (PB L 34 van 5.2.1987, blz. 54).
(2) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.
▼B
(17) Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de verplichtingen van de
lidstaten wat de in bijlage VII, deel B, genoemde termijnen
voor omzetting van de richtlijnen betreft,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Doelstellingen
Bij deze richtlijn worden minimummaatregelen van de Gemeenschap
ter bestrijding van de klassieke varkenspest vastgesteld.
Artikel 2
Definities
In deze richtlijn wordt verstaan onder:a) „varken”: elk dier van de familie van de Suidae, inclusief wilde
varkens;
b) „wild varken”: een varken dat niet op een bedrijf wordt gehouden
of gefokt;
c) „bedrijf”: elk gebouw, al dan niet deel uitmakend van een land-
bouwbedrijf, dat gelegen is op het grondgebied van een lidstaaten waar permanent of tijdelijk varkens worden gefokt ofgehouden. Slachthuizen, vervoermiddelen en omheinde gebieden
waar wilde varkens gehouden worden voor de jacht vallen niet
onder deze definitie; de omvang en de structuur van die omheindegebieden moeten zodanig zijn dat de maatregelen van artikel 5, lid1 niet van toepassing zijn;
d) „diagnosehandboek”: het handboek voor de diagnose van klassieke
varkenspest, als bedoeld in artikel 17, lid 3;
e) „van besmetting met het virus van klassieke varkenspest verdacht
varken”: elk varken of elk varkenskarkas dat klinische symptomenvertoont, waarbij postmortemlaesies worden gevonden of dat bijovereenkomstig het diagnosehandboek uitgevoerde laboratorium-tests reacties vertoont die wijzen op de mogelijke aanwezigheidvan klassieke varkenspest;
f) „geval van klassieke varkenspest” of „met klassieke varkenspest
besmet varken”: elk varken of elk varkenskarkas:
— waarbij klinische symptomen of postmortemlaesies van klas-
sieke varkenspest officieel zijn bevestigd of
— waarbij de aanwezigheid van de ziekte officieel is bevestigd op
basis van een overeenkomstig het diagnosehandboek uitge-voerd laboratoriumonderzoek;
g) „uitbraak van klassieke varkenspest”: een bedrijf waar een of meer
gevallen van klassieke varkenspest zijn vastgesteld;
h) „primaire haard”: een uitbraak als bedoeld in artikel 2, onder d),
van Richtlijn 82/894/EEG van de Raad inzake de melding vandierziekten in de Gemeenschap (
1);
i) „besmet gebied”: het deel van een lidstaat waar, na bevestiging
van een of meer gevallen van klassieke varkenspest bij wildevarkens, uitroeiingsmaatregelen zijn ingesteld overeenkomstigartikel 15 of artikel 16;
j) „primair geval van klassieke varkenspest bij wilde varkens”: elk
geval van klassieke varkenspest dat bij wilde varkens wordt vast-gesteld in een gebied waarvoor geen maatregelen als bedoeld in deartikelen 15 en 16 zijn opgenomen;2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 4
(1) PB L 378 van 31.12.1982, blz. 58. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Beschikking 2000/556/EG van de Commissie (PB L 235 van 19.9.2000,
blz. 27).
▼B
k) „metapopulatie wilde varkens”: elke groep of subpopulatie wilde
varkens met beperkte contacten met andere groepen of subpopula-ties;
l) „vatbare wildevarkenspopulatie”: het deel van een wildevarkens-
populatie dat geen immuniteit tegen het virus van klassiekevarkenspest heeft ontwikkeld;
m) „eigenaar”: elke natuurlijke persoon of rechtspersoon die varkens
bezit of die belast is met het houden van varkens, al dan niet tegen
financiële vergoeding;
n) „bevoegde autoriteit”: de bevoegde autoriteit als bedoeld in artikel
2, punt 6, van Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommu-nautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en produkten
in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne
markt (
1);
o) „officiële dierenarts”: de door de bevoegde autoriteit van een
lidstaat aangewezen dierenarts;
p) „verwerking”: één van de behandelingen van hoogrisicomateriaal
in de zin van artikel 3 van Richtlijn 90/667/EEG van de Raad (2),
op zodanige wijze uitgevoerd dat elk risico van verspreiding vanhet virus van klassieke varkenspest wordt voorkomen;
q) „keukenafval”: resten van voor menselijke consumptie bestemd
voedsel van restaurants, cateringfaciliteiten, keukens, met inbegripvan grootkeukens, het huishouden van de veehouder of andere
personen die met varkens omgaan;
r) „merkervaccin”: een vaccin dat een beschermende immuniteit kan
veroorzaken die, aan de hand van laboratoriumtests die overeen-komstig het diagnosehandboek worden uitgevoerd, kan wordenonderscheiden van de immuunrespons die het gevolg is van een
natuurlijke infectie met het veldvirus;
s) „doden”: het doden van varkens als bedoeld in artikel 2, punt 6,
van Richtlijn 93/119/EEG van de Raad inzake de beschermingvan dieren bij het slachten of doden (
3);
t) „slachten”: het slachten van varkens als bedoeld in artikel 2, punt
7, van Richtlijn 93/119/EEG;
u) „gebied met een hoge varkensdichtheid”: een geografisch gebied
met een straal van 10 km rond een bedrijf met varkens die besmetzijn met of waarvan wordt vermoed dat zij besmet zijn met hetklassieke varkenspest-virus, waar de varkensdichtheid meer
bedraagt dan 800 varkens per km
2; het betrokken bedrijf moet
gelegen zijn in een gebied als omschreven in artikel 2, lid 2, onderp), van Richtlijn 64/432/EEG van de Raad (
4), waar de varkens-
dichtheid op de bedrijven meer dan 300 varkens per km2
bedraagt, dan wel op een afstand van minder dan 20 km van eendergelijk gebied;
v) „contactbedrijf”: een bedrijf waar klassieke varkenspest kan zijn
ingesleept als gevolg van de ligging, de verplaatsing van personen,varkens of voertuigen, of anderszins.2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 5
(1) PB L 224 van 18.8.1990, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
92/118/EEG (PB L 62 van 15.3.1993, blz. 49).
(2) Richtlijn 90/667/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling
van gezondheidsvoorschriften voor de verwijdering en verwerking van dier-
lijke afvallen, voor het in de handel brengen van dierlijke afvallen en ter
voorkoming van de aanwezigheid van ziekteverwekkers in diervoeders van
dierlijke oorsprong (vissen daaronder begrepen) (PB L 363 van 27.12.1990,
blz. 51). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van 1994.
(3) PB L 340 van 31.12.1993, blz. 21.
(4) Richtlijn 64/432/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake veterinairrechte-
lijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer
in runderen en varkens (PB 121 van 29.7.1964, blz. 1977/64). Richtlijn laat-
stelijk gewijzigd bij Beschikking 2001/298/EG van de Commissie (PB L
102 van 12.4.2001, blz. 63).
▼B
Artikel 3
Melding van klassieke varkenspest
1. De lidstaten zien erop toe dat de aanwezigheid of de vermoede-
lijke aanwezigheid van klassieke varkenspest verplicht en onmiddellijkbij de bevoegde autoriteit wordt gemeld.
2. Onverminderd de communautaire voorschriften inzake de melding
van uitbraken van dierziekten, is de lidstaat op het gebied waarvanklassieke varkenspest wordt bevestigd, ertoe gehouden:
a) dat overeenkomstig bijlage I te melden en de Commissie en de
andere lidstaten in kennis te stellen van:
— de bevestigde uitbraken van klassieke varkenspest op bedrijven;
— de bevestigde gevallen van klassieke varkenspest in een slacht-
huis of in een vervoermiddel;
— de bevestigde primaire gevallen van klassieke varkenspest bij
wilde varkens;
— de resultaten van het overeenkomstig artikel 8 verrichte epizoö-
tiologische onderzoek;
b) de Commissie en de andere lidstaten in kennis te stellen van nieuwe
bevestigde gevallen van klassieke varkenspest bij wilde varkens in
een met klassieke varkenspest besmet gebied, overeenkomstig hetbepaalde in artikel 16, lid 3, onder a), en lid 4.
3. Bijlage I kan worden aangevuld of gewijzigd volgens de in artikel
26, lid 2, bedoelde procedure.
Artikel 4
Maatregelen in geval van vermoedelijke aanwezigheid van klas-
sieke varkenspest bij varkens op een bedrijf
1. De lidstaten zien erop toe dat de bevoegde autoriteit, wanneer
vermoed wordt dat op een bedrijf een of meer varkens met het virusvan klassieke varkenspest zijn besmet, ervoor zorgt dat er onmiddellijk
een officieel onderzoek wordt ingesteld om de aanwezigheid van die
ziekte volgens de procedures van het diagnosehandboek te bevestigenof uit te sluiten.
Wanneer het bedrijf door een officiële dierenarts wordt geïnspecteerd,
worden ook het register en de officiële identificatiemerktekens van devarkens, als bedoeld in de artikelen 4 en 5 van Richtlijn 92/102/EEG
van de Raad van 27 november 1992 met betrekking tot de identificatie
en de registratie van dieren (
1), gecontroleerd.
2. Wanneer de bevoegde autoriteit van oordeel is dat het vermoeden
van besmetting met klassieke varkenspest niet kan worden uitgesloten,laat zij het bedrijf onder officieel toezicht plaatsen en geeft zij met
name opdracht om:
a) alle varkens van alle categorieën op het bedrijf te tellen en voor elke
categorie aan te geven hoeveel varkens reeds ziek, dood of waar-schijnlijk besmet zijn; de lijst moet worden bijgewerkt omrekening te houden met de varkens die in de betrokken periodezijn geboren en gestorven; de gegevens van de lijst moeten op
verzoek worden overgelegd en mogen bij elke inspectie worden
gecontroleerd;
b) alle varkens op het bedrijf op stal te houden of onder te brengen op
andere plaatsen waar zij kunnen worden geïsoleerd;
c) te verbieden dat varkens in of uit het bedrijf worden gebracht; de
bevoegde autoriteit kan, indien nodig, bepalen dat ook andere dier-
soorten het bedrijf niet mogen verlaten, en eisen dat de nodige
maatregelen worden uitgevoerd om knaagdieren en insecten tevernietigen;2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 6
(1) PB L 355 van 5.12.1992, blz. 32. Richtlijn gewijzigd bij de Akte van
Toetreding van 1994.
▼B
d) te verbieden dat varkenskarkassen het bedrijf verlaten zonder
toestemming van de bevoegde autoriteit;
e) te verbieden dat vlees, varkensproducten, sperma, eicellen en
embryo's van varkens, diervoeders, gereedschap, materiaal enafvallen, waarmee klassieke varkenspest kan worden overgebracht,buiten het bedrijf worden gebracht zonder dat de bevoegde autoriteitdaarvoor toestemming heeft gegeven; vlees, varkensproducten,
sperma, eicellen en embryo's mogen het bedrijf niet verlaten om in
het intracommunautaire verkeer te worden gebracht;
f) voor het verkeer van personen van en naar het bedrijf de schrifte-
lijke toestemming van de bevoegde autoriteit te eisen;
g) voor de toegang tot of het verlaten van het bedrijf van voertuigen de
schriftelijke toestemming van de bevoegde autoriteit te eisen;
h) adequate ontsmettingsmiddelen te gebruiken bij de in- en uitgangen
van de varkensstallen en van het bedrijf; al wie een varkensbedrijfbinnenkomt of verlaat dient adequate hygiënemaatregelen in acht tenemen om het risico van verspreiding van het virus van klassieke
varkenspest zo veel mogelijk te beperken. Bovendien moeten alle
vervoermiddelen grondig worden ontsmet voordat zij het bedrijfverlaten;
i) een epizoötiologisch onderzoek te laten verrichten overeenkomstig
artikel 8.
3. Wanneer zulks op grond van de epizoötiologische situatie vereist
is, en vooral wanneer het bedrijf met verdachte varkens gelegen is in
een gebied met een hoge varkensdichtheid, kan de bevoegde autoriteit:
a) de in artikel 5, lid 1, bedoelde maatregelen toepassen voor het in lid
2 van het onderhavige artikel bedoelde bedrijf; wanneer debevoegde autoriteit evenwel van oordeel is dat zulks op grond vande situatie verantwoord is, kan zij de toepassing van deze maatre-gelen beperken tot de varkens die ervan verdacht worden besmet
of verontreinigd te zijn met het virus van klassieke varkenspest en
tot dat deel van het bedrijf waar die varkens worden gehouden, opvoorwaarde dat deze varkens wat huisvesting, verzorging envoeding betreft volledig gescheiden zijn van de andere varkens ophet bedrijf. In elk geval moet er, wanneer de varkens wordengedood, een voldoende aantal monsters worden genomen om de
aanwezigheid van het virus van klassieke varkenspest overeenkom-
stig het diagnosehandboek te kunnen bevestigen of uitsluiten;
b) een tijdelijke-controlegebied instellen rond het in lid 2 bedoelde
bedrijf; de in de leden 1 en 2 genoemde maatregelen zijn geheel ofgedeeltelijk op de varkensbedrijven in dat gebied van toepassing.
4. De in lid 2 vastgestelde maatregelen worden pas ingetrokken
wanneer de vermoedelijke besmetting met klassieke varkenspest offi-
cieel is weerlegd.
Artikel 5
Maatregelen ingeval van bevestigde aanwezigheid van klassieke
varkenspest bij varkens op een bedrijf
1. De lidstaten zien erop toe dat, wanneer de aanwezigheid van klas-
sieke varkenspest op een bedrijf officieel bevestigd wordt, de bevoegde
autoriteit ter aanvulling van de in artikel 4, lid 2, bedoelde maatre-gelen, opdracht geeft om:
a) alle varkens op het bedrijf onverwijld onder officieel toezicht te
doden, waarbij elk risico van verspreiding van het virus van klas-sieke varkenspest zowel tijdens het vervoer als tijdens het dodenmoet worden voorkomen;
b) bij de varkens die worden gedood, een voldoende aantal monsters te
nemen overeenkomstig het diagnosehandboek om te kunnen bepalenop welke wijze het virus van klassieke varkenspest op het bedrijf isbinnengebracht en hoelang de besmetting reeds op het bedrijfaanwezig was voordat de ziekte is gemeld;2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 7
▼B
c) de karkassen van de gestorven of gedode varkens onder officieel
toezicht te verwerken;
d) het vlees van alle varkens die zijn geslacht in de periode tussen de
vermoedelijke insleep van de ziekte op het bedrijf en de instellingvan de officiële maatregelen, op te sporen en onder officieeltoezicht te verwerken;
e) sperma, eicellen en embryo's van varkens, die op het bedrijf zijn
verzameld in de periode tussen de vermoedelijke insleep van de
ziekte op het bedrijf en de instelling van de officiële maatregelen,op te sporen en onder officieel toezicht te vernietigen, waarbij elkrisico van verspreiding van het virus van klassieke varkenspestmoet worden voorkomen;
f) alle mogelijk besmette stoffen en afvallen, zoals diervoeders, zo te
behandelen dat het virus van klassieke varkenspest gegarandeerdwordt vernietigd; al het materiaal voor eenmalig gebruik dat besmetkan zijn, met name het materiaal dat voor het slachten gebruikt is,moet worden vernietigd; deze bepalingen moeten volgens deinstructies van de officiële dierenarts worden uitgevoerd;
g) nadat de varkens zijn geruimd, alle gebouwen waarin de varkens
waren ondergebracht, alle voertuigen waarmee de varkens of dekarkassen ervan zijn vervoerd, en alle materieel, strooisel, mest engier, die verontreinigd kunnen zijn, te reinigen en te ontsmetten ofovereenkomstig artikel 12 te behandelen;
h) wanneer het gaat om een primaire ziekte-uitbraak, het virusisolaat
van klassieke varkenspest te onderwerpen aan de in het diagnose-handboek vastgestelde laboratoriumtest om het genetische type tekunnen bepalen;
i) een epizoötiologisch onderzoek uit te voeren overeenkomstig artikel
8.
2. Wanneer een uitbraak is bevestigd in een laboratorium, een
dierentuin, een wildpark of een omheind gebied waar varkens wordengehouden voor wetenschappelijke doeleinden of in verband met debescherming van de soort of van zeldzame rassen, kan de betrokkenlidstaat besluiten dat van de in lid 1, onder a) en onder e), vastgestelde
bepalingen mag worden afgeweken, op voorwaarde dat de fundamen-
tele belangen van de Gemeenschap niet in het gevaar komen.
Dat besluit dient onmiddellijk aan de Commissie te worden gemeld.
In alle gevallen moet de Commissie de situatie met de betrokken
lidstaat onmiddellijk en in het Permanent Veterinair Comité zo spoedig
mogelijk opnieuw bezien. Indien nodig moeten volgens de in artikel27, lid 2, bedoelde procedure maatregelen worden vastgesteld omverspreiding van de ziekte te voorkomen, eventueel inclusief noodvac-cinatie overeenkomstig het bepaalde in artikel 19.
Artikel 6
Maatregelen in geval van bevestigde aanwezigheid van klassieke
varkenspest op bedrijven met verschillende productie-eenheden
1. Wanneer de aanwezigheid bevestigd wordt van klassieke varkens-
pest op een bedrijf dat uit twee of meer afzonderlijke productie-eenheden bestaat, kan de bevoegde autoriteit, teneinde het afmesten
van varkens op de gezonde varkensproductie-eenheden mogelijk te
maken, beslissen ten aanzien van die eenheden een afwijking vanartikel 5, lid 1, onder a), toe te staan, op voorwaarde dat de officiëledierenarts heeft bevestigd dat de structuur en de omvang van, alsmedede afstand tussen deze productie-eenheden en de daar uitgevoerdeverrichtingen van zodanige aard zijn dat de productie-eenheden, op
het vlak van huisvesting, verzorging en voedering, volledig gescheiden
zijn, zodat het virus zich niet van de ene productie-eenheid naar deandere kan verspreiden.
2. Wanneer van de in lid 1 bedoelde afwijking gebruik wordt
gemaakt, stellen de lidstaten de daarvoor vereiste uitvoeringsbepalingenvast met inachtneming van de veterinairrechtelijke garanties die kunnenworden gegeven.2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 8
▼B
3. De lidstaten die gebruik maken van deze afwijking, stellen de
Commissie daarvan onverwijld in kennis. In alle gevallen dient deCommissie de situatie met de betrokken lidstaat onmiddellijk en in
het Permanent Veterinair Comité zo spoedig mogelijk opnieuw te
bezien. Indien nodig, worden volgens de in artikel 27, lid 2, bedoeldeprocedure maatregelen vastgesteld om verspreiding van de ziekte tevoorkomen.
Artikel 7
Maatregelen op contactbedrijven
1. Bedrijven worden als contactbedrijven erkend, wanneer de offi-
ciële dierenarts vaststelt of, op basis van het epizoötiologischonderzoek overeenkomstig artikel 8 van oordeel is dat klassiekevarkenspest kan zijn ingesleept van andere bedrijven naar een in artikel4 of artikel 5 bedoeld bedrijf, of van het in artikel 4 of artikel 5
bedoelde bedrijf naar andere bedrijven.
Artikel 4 is dan van toepassing op die contactbedrijven, totdat het
vermoeden van besmetting met klassieke varkenspest officieel is weer-legd.
2. De bevoegde autoriteit past de in artikel 5, lid 1, vastgelegde
maatregelen toe op de in lid 1 van het onderhavige artikel bedoelde
contactbedrijven, indien dat op grond van de epizoötiologische situatie
vereist is.
Wanneer de varkens worden gedood, wordt er overeenkomstig het
diagnosehandboek een voldoende aantal monsters genomen om deaanwezigheid van het virus van klassieke varkenspest op het betrokken
bedrijf te kunnen bevestigen of uitsluiten.
3. De belangrijkste criteria en risicofactoren die bij de toepassing
van de in artikel 5, lid 1, onder a), vastgestelde maatregelen op contact-bedrijven in aanmerking moeten worden genomen, zijn vastgesteld inbijlage V. Deze criteria en risicofactoren kunnen volgens de in artikel
26, lid 2, bedoelde procedure worden gewijzigd of aangevuld om met
de wetenschappelijke ontwikkelingen en de opgedane ervaring rekeningte houden.
Artikel 8
Epizoötiologisch onderzoek
De lidstaten zien erop toe dat het epizoötiologisch onderzoek in
verband met een vermoedelijke besmetting met of een uitbraak van
klassieke varkenspest, wordt uitgevoerd op basis van de vragenlijsten
die in het kader van de in artikel 22 bedoelde rampenplannen zijnopgesteld.
Dat epizoötiologisch onderzoek heeft ten minste betrekking op:a) de periode waarin het virus van klassieke varkenspest op het bedrijf
aanwezig kan zijn geweest vóórdat de ziekte gemeld of vermoed
werd;
b) de mogelijke oorsprong van klassieke varkenspest op het bedrijf en
de identificatie van andere bedrijven met varkens die uit dezelfde
bron besmet of verontreinigd kunnen zijn;
c) het verkeer van personen, voertuigen, varkens, karkassen, sperma,
vlees of materiaal waarmee het virus van en naar het betrokken
bedrijf kan zijn versleept.
Indien uit de resultaten van het onderzoek blijkt dat de klassieke
varkenspest van of naar bedrijven in andere lidstaten kan zijnverspreid, moeten de Commissie en de betrokken lidstaten daarvanonmiddellijk in kennis worden gesteld.2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 9
▼B
Artikel 9
Instelling van beschermingsgebieden en toezichtsgebieden
1. Zodra de diagnose van klassieke varkenspest bij varkens op een
bedrijf officieel is bevestigd, stelt de bevoegde autoriteit een bescher-
mingsgebied in met een straal van ten minste 3 km en een
toezichtsgebied met een straal van ten minste 10 km rond de plaatswaar de uitbraak zich heeft voorgedaan.
In de beschermingsgebieden en de toezichtsgebieden gelden de in
artikel 10, respectievelijk artikel 11 vastgestelde maatregelen.
2. Bij de instelling van de gebieden houdt de bevoegde autoriteit
rekening met:
a) de resultaten van het overeenkomstig artikel 8 verrichte epizoötiolo-
gisch onderzoek;
b) de geografische situatie, met name de natuurlijke of kunstmatige
grenzen;
c) de ligging van en de onderlinge afstand tussen de bedrijven;d) de patronen van de verplaatsingen van en de handel in varkens en
de aanwezigheid van slachthuizen;
e) de aanwezige voorzieningen en het personeel voor de controle op
verplaatsingen van varkens binnen de gebieden, vooral wanneer dete doden varkens van het bedrijf van herkomst moeten worden afge-voerd.
3. Indien een gebied delen van het grondgebied van verscheidene
lidstaten omvat, werken de bevoegde autoriteiten van de betrokkenlidstaten samen om het gebied af te bakenen.
4. De bevoegde autoriteit neemt de nodige maatregelen, waaronder
de plaatsing van duidelijk zichtbare borden en affiches en de inschake-ling van de media, zoals de pers en de televisie, om ervoor te zorgendat alle personen in de beschermingsgebieden en toezichtsgebieden
volledig op de hoogte zijn van de aldaar geldende beperkende maatre-
gelen als bedoeld in de artikelen 10 en 11; zij ziet erop toe dat demaatregelen naar behoren worden toegepast.
Artikel 10
Maatregelen in de ingestelde beschermingsgebieden
1. De lidstaten zien erop toe dat in het beschermingsgebied de
volgende maatregelen worden toegepast:
a) alle varkensbedrijven worden zo spoedig mogelijk geïnventariseerd;
nadat het beschermingsgebied is ingesteld, worden deze bedrijvenbinnen zeven dagen door een officiële dierenarts bezocht, die de
varkens klinisch onderzoekt en het register en de identificatiemerk-
tekens van de varkens, als bedoeld in de artikelen 4 en 5 vanRichtlijn 92/102/EEG, controleert;
b) de verplaatsing en het vervoer van varkens over openbare of parti-
culiere wegen, indien nodig met uitzondering van de toegangswegentot de bedrijven, worden verboden, tenzij de bevoegde autoriteitdaartoe met het oog op verplaatsingen als bedoeld onder f), toestem-
ming geeft. Dit verbod is niet noodzakelijk van toepassing op de
doorvoer van varkens over de weg of per trein, op voorwaarde datde dieren niet worden uitgeladen en dat nergens halt wordtgehouden. Volgens de in artikel 27, lid 2, bedoelde procedure kanbovendien van deze bepalingen worden afgeweken voor slachtvar-kens van buiten het beschermingsgebied die op weg zijn naar een
slachthuis in dat gebied om onmiddellijk geslacht te worden;
c) vrachtwagens en andere voertuigen en uitrusting voor het vervoer
van varkens of ander vee en van mogelijk besmet materiaal(bijvoorbeeld karkassen, voeder, mest, drijfmest, enz.), worden naverontreiniging zo snel mogelijk gereinigd en ontsmet overeenkom-stig de in artikel 12 vastgestelde voorschriften en procedures.Vrachtwagens of voertuigen waarmee varkens zijn vervoerd, mogen2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 10
▼B
het gebied niet verlaten zonder gereinigd en ontsmet te zijn en
zonder dat de bevoegde autoriteit de nodige inspecties heeft verrichten de vereiste toestemming heeft gegeven;
d) andere landbouwhuisdieren mogen zonder toestemming van de
bevoegde autoriteit niet op een bedrijf worden binnengebracht of
van een bedrijf worden afgevoerd;
e) elk geval van varkenssterfte of -ziekte op een bedrijf wordt onmid-
dellijk aan de bevoegde autoriteit gemeld, die overeenkomstig de inhet diagnosehandboek vastgelegde procedures de nodige onder-zoeken verricht;
f) varkens mogen gedurende ten minste 30 dagen na voltooiing van de
voorlopige reiniging en ontsmetting van de besmette bedrijven niet
van het bedrijf waar zij worden gehouden, worden afgevoerd. Na 30
dagen kan de bevoegde autoriteit, voorzover aan lid 3 wordtvoldaan, toestaan dat varkens van een bedrijf rechtstreeks wordenafgevoerd naar:
— een door de bevoegde autoriteit aangewezen slachthuis, bij voor-
keur in het beschermings- of het toezichtsgebied, om daaronmiddellijk te worden geslacht;
— een verwerkingsbedrijf of een geschikte plaats waar de varkens
onmiddellijk worden gedood en de karkassen onder officieeltoezicht worden verwerkt; of
— onder uitzonderlijke omstandigheden, andere bedrijven in het
beschermingsgebied. Lidstaten die deze bepaling toepassen,
stellen de Commissie in het Permanent Veterinair Comité onver-
wijld daarvan in kennis;
g) sperma, eicellen en embryo's van varkens mogen een in een
beschermingsgebied gelegen bedrijf niet verlaten;
h) al wie een varkensbedrijf binnenkomt of verlaat, dient passende
hygiënische maatregelen in acht te nemen om elk risico vanverspreiding van het virus van klassieke varkenspest zoveel moge-lijk te beperken.
2. Wanneer de in lid 1 vastgestelde verbodsbepalingen gedurende
meer dan 30 dagen gehandhaafd blijven in verband met nieuweziekte-uitbraken en daardoor moeilijkheden ontstaan op het gebied vanhet welzijn van dieren of het houden van de varkens, kan de bevoegde
autoriteit, voorzover aan het bepaalde in lid 3 wordt voldaan en indien
de eigenaar daartoe een met redenen omkleed verzoek heeft ingediend,toestaan dat varkens van een bedrijf in een beschermingsgebied recht-streeks worden afgevoerd naar:
a) een door de bevoegde autoriteit aangewezen slachthuis, bij voorkeur
in het beschermingsgebied of het toezichtsgebied, om daar onmid-dellijk te worden geslacht;
b) een verwerkingsbedrijf of een geschikte plaats waar de varkens
onmiddellijk worden gedood en de karkassen onder officieeltoezicht worden verwerkt; of
c) onder uitzonderlijke omstandigheden, andere bedrijven in het
beschermingsgebied. Lidstaten die deze bepaling toepassen, stellen
de Commissie in het Permanent Veterinair Comité onverwijld
daarvan in kennis;
3. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, kan de
bevoegde autoriteit toestaan dat varkens van het betrokken bedrijf
worden afgevoerd, op voorwaarde dat:
a) een officiële dierenarts bij de dieren op het bedrijf, en vooral bij de
te vervoeren dieren, een klinisch onderzoek heeft verricht, waarbij
met name bij een deel van de dieren de lichaamstemperatuur is
gemeten, en het register en de varkensidentificatiemerktekens alsbedoeld in de artikelen 4 en 5 van Richtlijn 92/102/EEG, heeftgecontroleerd;
b) uit bovengenoemde controles en onderzoeken is gebleken dat er
geen tekenen zijn van klassieke varkenspest en dat aan Richtlijn92/102/EEG wordt voldaan;2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 11
▼B
c) het vervoer plaatsvindt in door de bevoegde autoriteit verzegelde
voertuigen;
d) de voertuigen en de uitrusting die bij het vervoer van de dieren zijn
gebruikt, onmiddellijk na het vervoer overeenkomstig artikel 12
worden gereinigd en ontsmet;
e) bij de te slachten of te doden dieren overeenkomstig het diagnose-
handboek een voldoende aantal monsters is genomen om de
aanwezigheid van het virus van klassieke varkenspest op debetrokken bedrijven te kunnen bevestigen of uitsluiten;
f) wanneer de varkens naar een slachthuis worden vervoerd:
— de bevoegde autoriteit die verantwoordelijk is voor het slacht-
huis, in kennis wordt gesteld van het voornemen varkens naardat slachthuis te zenden, en dat die autoriteit de verzendendebevoegde autoriteit meedeelt wanneer de varkens zijn aange-
komen;
— de varkens bij aankomst in het slachthuis van andere varkens
gescheiden worden gehouden en apart worden geslacht;
— de bevoegde autoriteit, bij de keuringen vóór en na het slachten
in het aangewezen slachthuis, rekening houdt met mogelijke
symptomen die op klassieke varkenspest wijzen;
— het verse vlees dat van deze varkens is verkregen, wordt
verwerkt of wordt gemerkt met een bijzonder merk als bedoeldin artikel 5 bis van Richtlijn 72/461/EEG van de Raad (
1), en
vervolgens wordt behandeld overeenkomstig de voorschriften
van artikel 4, lid 1, van Richtlijn 80/215/EEG van de Raad (2).
Deze behandeling moet in een door de bevoegde autoriteitaangewezen inrichting worden uitgevoerd. Vóór de verzendingvan het vlees naar deze inrichting moet de partij worden verze-geld en zij moet gedurende het gehele vervoer verzegeld blijven.
4. De in het beschermingsgebied genomen maatregelen blijven ten
minste van toepassing totdat:
a) de besmette bedrijven zijn gereinigd en ontsmet;
b) bij de varkens op alle bedrijven een klinisch onderzoek en laborato-
riumtests overeenkomstig het diagnosehandboek zijn uitgevoerd,
met het oog op de opsporing van het virus van klassieke varkens-pest.
De onder b) genoemde onderzoeken en tests mogen pas ten vroegste 30
dagen na de voltooiing van de voorlopige reiniging en de ontsmettingvan de besmette bedrijven worden uitgevoerd.
Artikel 11
Maatregelen in de ingestelde toezichtsgebieden
1. De lidstaten zien erop toe dat in de toezichtsgebieden de volgende
maatregelen worden toegepast:
a) alle varkensbedrijven worden geïnventariseerd;
b) de verplaatsing en het vervoer van varkens over openbare of parti-
culiere wegen, indien nodig met uitzondering van de toegangswegentot de bedrijven, zijn verboden, tenzij de bevoegde autoriteit daartoetoestemming geeft. Dit verbod is niet noodzakelijk van toepassing
op de doorvoer van varkens over de weg of per trein, op voor-
waarde dat de dieren niet worden uitgeladen en dat nergens haltwordt gehouden; het geldt ook niet voor slachtvarkens van buiten2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 12
(1) Richtlijn 72/461/EEG van de Raad van 12 december 1972 inzake veterinair-
rechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire
handelsverkeer in vers vlees (PB L 302 van 31.12.1972, blz. 24). Richtlijnlaatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van 1994.
(
2) Richtlijn 80/215/EEG van de Raad van 22 januari 1980 inzake veterinair-
rechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire
handelsverkeer in vleesprodukten (PB L 47 van 21.2.1980, blz. 4). Richtlijn
laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van 1994.
▼B
het toezichtsgebied die op weg zijn naar een slachthuis in dat gebied
om onmiddellijk geslacht te worden;
c) vrachtwagens en andere voertuigen en uitrusting voor het vervoer
van varkens of ander vee of van mogelijk besmet materiaal (bijvoor-beeld karkassen, voeder, mest, drijfmest, enz.), worden naverontreiniging zo snel mogelijk gereinigd en ontsmet overeenkom-
stig de in artikel 12 vastgestelde voorschriften en procedures.
Vrachtwagens en voertuigen waarmee varkens zijn vervoerd, mogenhet gebied niet verlaten zonder gereinigd en ontsmet te zijn;
d) andere landbouwhuisdieren mogen in de eerste zeven dagen na de
instelling van het gebied niet zonder toestemming van de bevoegdeautoriteit op een bedrijf worden binnengebracht of van een bedrijfworden afgevoerd;
e) elk geval van varkenssterfte of -ziekte op een bedrijf wordt onmid-
dellijk aan de bevoegde autoriteit gemeld, die overeenkomstig de inhet diagnosehandboek vastgelegde procedures de nodige onder-zoeken verricht;
f) varkens mogen gedurende ten minste 21 dagen na voltooiing van de
voorlopige reiniging en ontsmetting van de besmette bedrijven nietvan het bedrijf waar zij worden gehouden, worden afgevoerd. Na 21dagen kan de bevoegde autoriteit, voorzover aan artikel 10, lid 3,wordt voldaan, toestaan dat varkens van een bedrijf rechtstreeks
worden afgevoerd naar:
— een door de bevoegde autoriteit aangewezen slachthuis, bij voor-
keur in het beschermingsgebied of het toezichtsgebied, om daar
onmiddellijk te worden geslacht;
— een verwerkingsbedrijf of een geschikte plaats waar de varkens
onmiddellijk worden gedood en de karkassen onder officieel
toezicht worden verwerkt; of
— onder uitzonderlijke omstandigheden, andere bedrijven in het
beschermingsgebied of het toezichtsgebied. Lidstaten die dezebepaling toepassen, stellen de Commissie in het PermanentVeterinair Comité onverwijld daarvan in kennis.
Wanneer varkens evenwel naar een slachthuis moeten worden
vervoerd, mag op verzoek van een lidstaat, vergezeld van de nodigedocumenten ter verantwoording, en volgens de in artikel 27, lid 2bedoelde procedure, een afwijking van het bepaalde in artikel 10,
lid 3, onder e) en f), vierde streepje, worden toegestaan, met name
inzake het merken van vlees van die varkens en het latere gebruikdaarvan, en inzake de bestemming van de behandelde producten;
g) sperma, eieren en embryo's van varkens mogen een in het toezichts-
gebied gelegen bedrijf niet verlaten;
h) al wie een varkensbedrijf binnenkomt of verlaat, dient de nodige
hygiënemaatregelen in acht te nemen om elk risico van verspreiding
van het virus van klassieke varkenspest zo veel mogelijk te
beperken.
2. Wanneer de in lid 1 vastgestelde verbodsbepalingen gedurende
meer dan 30 dagen gehandhaafd blijven in verband met nieuweziekte-uitbraken en daardoor moeilijkheden ontstaan op het gebied van
het welzijn van dieren of het houden van de varkens, kan de bevoegde
autoriteit, voorzover aan het bepaalde in artikel 10, lid 3, wordtvoldaan en indien de eigenaar een met redenen omkleed verzoekdaartoe heeft ingediend, toestaan dat varkens van een bedrijf in eentoezichtsgebied rechtstreeks worden afgevoerd naar:
a) een door de bevoegde autoriteit aangewezen slachthuis, bij voorkeur
in het beschermingsgebied of het toezichtsgebied, om daar onmid-
dellijk te worden geslacht;
b) een verwerkingsbedrijf of een geschikte plaats waar de varkens
onmiddellijk worden gedood en de karkassen onder officieel
toezicht worden verwerkt; of
c) onder uitzonderlijke omstandigheden, andere bedrijven in het
beschermingsgebied of het toezichtsgebied. Lidstaten die deze bepa-2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 13
▼B
ling toepassen, stellen de Commissie in het Permanent Veterinair
Comité onverwijld daarvan in kennis.
3. De in het toezichtsgebied genomen maatregelen blijven ten
minste van toepassing totdat:
a) de besmette bedrijven gereinigd en ontsmet zijn;
b) bij de varkens op alle bedrijven een klinisch onderzoek en, indien
nodig, laboratoriumtests overeenkomstig het diagnosehandboek zijnuitgevoerd, met het oog op de opsporing van het virus van klassiekevarkenspest.
De onder b) genoemde onderzoeken en tests mogen pas ten vroegste 20
dagen na de voltooiing van de voorlopige reiniging en de ontsmettingvan de besmette bedrijven worden uitgevoerd.
Artikel 12
Reiniging en ontsmetting
1. De lidstaten zien erop toe dat:a) de te gebruiken ontsmettingsmiddelen en de concentraties ervan
officieel door de bevoegde autoriteit worden goedgekeurd;
b) de reinigings- en ontsmettingswerkzaamheden onder officieel
toezicht worden uitgevoerd overeenkomstig
— de instructies van de officiële dierenarts, en
— de in bijlage II vastgestelde principes en procedures voor reini-
ging en ontsmetting.
2. De in bijlage II vastgestelde beginselen en procedures voor het
reinigen en ontsmetten kunnen volgens de in artikel 26, lid 2, bedoeldeprocedure worden gewijzigd of aangevuld om rekening te houden metwetenschappelijke ontwikkelingen en nieuwe ervaringen.
Artikel 13
Herbevolking van varkensbedrijven na een ziekte-uitbraak
1. Ten vroegste 30 dagen na de voltooiing van de reinigings- en
ontsmettingswerkzaamheden overeenkomstig artikel 12, mogen weervarkens op het in artikel 5 bedoelde bedrijf worden binnengebracht.
2. Bij het weer binnenbrengen van varkens dient rekening te worden
gehouden met het bedrijfstype en dienen de volgende procedures te
worden gevolgd:
a) voor bedrijven in de open lucht worden in eerste instantie verklik-
kervarkens binnengebracht die op antistoffen tegen het virus vanklassieke varkenspest zijn gecontroleerd en negatief zijn bevondenof die van bedrijven komen waarvoor geen beperkende maatregelenin verband met klassieke varkenspest zijn vastgesteld. De verklik-kervarkens worden overeenkomstig de voorschriften van de
bevoegde autoriteit verdeeld over het gehele besmette bedrijf en
worden 40 dagen nadat zij op het bedrijf zijn binnengebracht, over-eenkomstig het diagnosehandboek op antistoffen gecontroleerd.
Wanneer bij geen enkel varken antistoffen tegen het virus van klas-
sieke varkenspest worden gevonden, mogen er weer varkens worden
binnengebracht. Geen enkel varken mag het bedrijf verlaten voordat
het serologisch onderzoek negatief is gebleken.
b) op alle andere houderijsystemen worden weer varkens binnenge-
bracht overeenkomstig het bepaalde onder a), of worden alle
varkens ineens binnengebracht, op voorwaarde dat:
— alle varkens binnen een periode van 20 dagen aankomen en
afkomstig zijn van bedrijven waarvoor geen beperkende maatre-gelen in verband met klassieke varkenspest zijn vastgesteld;
— bij de varkens in het nieuwe beslag een serologisch onderzoek
wordt verricht overeenkomstig het diagnosehandboek. Debemonstering voor dat onderzoek wordt ten vroegste 40 dagenna aankomst van de laatste varkens uitgevoerd;2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 14
▼B
— geen enkel varken het bedrijf verlaat voordat het serologisch
onderzoek negatief is gebleken.
3. De bevoegde autoriteit kan echter wanneer meer dan zes maanden
zijn verlopen na de voltooiing van de reinigings- en ontsmettingswerk-
zaamheden op het bedrijf, rekening houdend met de epizoötiologische
situatie, een afwijking op lid 2 toestaan.
Artikel 14
Maatregelen in geval van vermoedelijke en van bevestigde aanwe-
zigheid van klassieke varkenspest bij varkens in een slachthuis of
een vervoermiddel
1. De lidstaten zien erop toe dat de bevoegde autoriteit, wanneer in
een slachthuis of een vervoermiddel de aanwezigheid van klassiekevarkenspest vermoed wordt, onmiddellijk een officieel onderzoekinstelt om de aanwezigheid van de ziekte volgens de procedures vanhet diagnosehandboek te bevestigen of uit te sluiten.
2. Wanneer een geval van klassieke varkenspest in een slachthuis of
een vervoermiddel wordt vastgesteld, dient de bevoegde autoriteit eroptoe te zien dat:
a) alle vatbare dieren in het slachthuis of in het vervoermiddel onver-
wijld worden gedood;
b) de karkassen, slachtafvallen en andere afvallen van mogelijk
besmette en verontreinigde dieren onder officieel toezicht wordenverwerkt;
c) de gebouwen en de uitrusting, inclusief de voertuigen, onder
toezicht van de officiële dierenarts overeenkomstig artikel 12 gerei-
nigd en ontsmet worden;
d) mutatis mutandis overeenkomstig artikel 8 een epizoötiologisch
onderzoek wordt uitgevoerd;
e) het virusisolaat van klassieke varkenspest wordt onderworpen aan
de in het diagnosehandboek vastgestelde laboratoriumprocedure om
het genetische type van het virus te bepalen;
f) de in artikel 7 bedoelde maatregelen worden toegepast op het bedrijf
van herkomst van de besmette varkens of karkassen en op de anderecontactbedrijven. Tenzij het epizoötiologisch onderzoek anders
voorschrijft, worden de in artikel 5, lid 1, bedoelde maatregelen op
het bedrijf van herkomst van de besmette varkens of karkassenuitgevoerd;
g) tot ten vroegste 24 uur na de voltooiing van de overeenkomstig
artikel 12 uitgevoerde reinigings- en ontsmettingswerkzaamheden
geen slachtvarkens het slachthuis weer worden binnengebracht of
geen vervoermiddelen opnieuw worden gebruikt.
Artikel 15
Maatregelen in geval van vermoedelijke en van bevestigde aanwe-
zigheid van klassieke varkenspest bij wilde varkens
1. Zodra de bevoegde autoriteit van een lidstaat ervan in kennis is
gesteld dat wilde varkens vermoedelijk met klassieke varkenspest zijn
besmet, neemt zij de nodige maatregelen om dat vermoeden te beves-tigen of te weerleggen, door de eigenaren van varkens en de jagers vande situatie op de hoogte te brengen en door alle geschoten en alle doodaangetroffen wilde varkens te onderzoeken, ook aan de hand van labo-ratoriumtests.
2. Zodra een primair geval van klassieke varkenspest bij wilde
varkens is bevestigd, neemt de bevoegde autoriteit van de betrokken2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 15
▼B
lidstaat de volgende maatregelen om de verspreiding van de ziekte te
beperken:
a) zij richt een groep van deskundigen op, bestaande uit dierenartsen,
jagers, wildbiologen en epizoötiologen. De groep van deskundigenverleent de bevoegde autoriteit bijstand bij:
— de bestudering van de epizoötiologische situatie en de afbake-
ning van het besmette gebied overeenkomstig artikel 16, lid 3,onder b);
— de vaststelling van passende maatregelen die in het besmette
gebied moeten worden toegepast ter aanvulling van de onder b)en c) genoemde maatregelen; de maatregelen kunnen met namebestaan uit het schorsen van de jacht en een verbod op hetvoederen van wilde varkens;
— de opstelling van een aan de Commissie voor te leggen
uitroeiingsprogramma overeenkomstig artikel 16;
— de uitvoering van audits om de doeltreffendheid te controleren
van de maatregelen die zijn vastgesteld om klassieke varkenspestin het besmette gebied uit te roeien;
b) zij plaatst de varkensbedrijven in het afgebakende besmette gebied
onder officieel toezicht en geeft met name de volgende opdrachten:
— alle categorieën varkens op alle bedrijven moeten officieel
worden geïnventariseerd; de gegevens moeten door de eigenaarworden bijgehouden; de uitkomsten van de inventarisering
moeten op verzoek worden overgelegd en mogen bij elke
inspectie worden gecontroleerd. Voor varkensbedrijven in deopen lucht mag de eerste inventarisering evenwel op basis vaneen raming worden verricht;
— alle varkens op het bedrijf moeten in de eigen stal worden
gehouden of op een andere plaats worden ondergebracht waar
zij van wilde varkens gescheiden kunnen worden gehouden.Wilde varkens mogen geen toegang hebben tot materiaal datvervolgens met de op het bedrijf aanwezige varkens in contactkan komen;
— varkens mogen het bedrijf niet worden binnengebracht of van
het bedrijf worden afgevoerd tenzij de bevoegde autoriteit
daartoe toestemming heeft gegeven met inachtneming van deepizoötiologische situatie;
— bij de in- en uitgangen van de varkensstallen en van het bedrijf
zelf moeten passende ontsmettingsmiddelen worden gebruikt;
— ten aanzien van iedereen die met wilde varkens in contact komt
moeten passende hygiënische maatregelen worden toegepast,teneinde het risico van verspreiding van het virus van klassiekevarkenspest te beperken, zoals een tijdelijk verbod om eenvarkensbedrijf te betreden voor personen die met wilde varkens
in contact zijn geweest;
— alle dode of zieke varkens met symptomen van klassieke
varkenspest op een bedrijf moeten op klassieke varkenspestworden onderzocht;
— delen van wilde varkens (geschoten of dood gevonden), alsmede
materiaal en apparatuur die met het virus van klassieke varkens-
pest verontreinigd kunnen zijn, mogen niet op een varkensbedrijf
worden binnengebracht;
— varkens en sperma, embryo's of eicellen van varkens mogen het
besmette gebied niet verlaten om in het intracommunautaireverkeer te worden gebracht;2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 16
▼B
c) zij zorgt ervoor, dat alle wilde varkens die in het afgebakende
besmette gebied zijn neergeschoten of dood zijn gevonden, dooreen officiële dierenarts worden gekeurd en op klassieke varkenspest
onderzocht overeenkomstig het diagnosehandboek. Karkassen van
positief bevonden dieren worden onder officieel toezicht verwerkt.Wanneer de tests ten aanzien van klassieke varkenspest negatiefuitvallen, passen de lidstaten de in artikel 11, lid 2, van Richtlijn92/45/EEG van de Raad (
1) vastgestelde maatregelen toe. Niet voor
menselijke consumptie bestemde delen worden onder officieel
toezicht verwerkt;
d) zij ziet erop toe dat virusisolaat van klassieke varkenspest aan het in
het diagnosehandboek omschreven laboratoriumonderzoek wordtonderworpen, om het genetische type van het virus te bepalen.
3. Wanneer zich een geval van klassieke varkenspest heeft voorge-
daan bij wilde varkens in een gebied van een lidstaat dat in denabijheid ligt van het grondgebied van een andere lidstaat, dienen de
betrokken lidstaten bij de vaststelling van maatregelen ter bestrijding
van de ziekte samen te werken.
Artikel 16
Programma's voor de uitroeiing van klassieke varkenspest bij een
populatie wilde varkens
1. Onverminderd de in artikel 15 vastgestelde maatregelen, dienen
de lidstaten binnen 90 dagen na de bevestiging van een primair geval
van klassieke varkenspest bij wilde varkens bij de Commissie schrifte-
lijk een programma in met de maatregelen die zijn genomen om deziekte uit te roeien in het gebied dat als besmet is aangemerkt, en metde maatregelen die zijn genomen op de bedrijven in dat gebied.
De Commissie onderzoekt het programma om na te gaan of het
beoogde doel kan worden bereikt. Het programma wordt, eventueelmet wijzigingen, volgens de in artikel 27, lid 2, bedoelde procedure
goedgekeurd.
Het programma kan later worden gewijzigd of aangevuld in verband
met de ontwikkeling van de situatie.
Indien die wijzigingen op een aanpassing van het besmette gebied
betrekking hebben, ziet de lidstaat erop toe dat de Commissie en de
andere lidstaten onverwijld van deze wijzigingen in kennis worden
gesteld.
Indien die wijzigingen evenwel betrekking hebben op andere bepa-
lingen van het programma, dient de lidstaat het gewijzigdeprogramma bij de Commissie in voor onderzoek en eventuele goedkeu-ring volgens de in artikel 27, lid 2, bedoelde procedure.
2. Nadat de in het in lid 1 bedoelde programma vastgestelde maat-
regelen zijn goedgekeurd, vervangen zij de oorspronkelijke in artikel15 vastgestelde maatregelen met ingang van de daarvoor in het kader
van de goedkeuringsprocedure vastgestelde datum.
3. Het in lid 1 genoemde programma bevat informatie over:
a) de uitkomsten van het epizoötiologische onderzoek en van de
controles die overeenkomstig artikel 15 zijn verricht, en de geogra-
fische spreiding van de ziekte;
b) de afgebakende besmette gebieden binnen het grondgebied van de
betrokken lidstaat. Bij de afbakening van een besmet gebied houdtde bevoegde autoriteit rekening met:
— de uitkomsten van het epizoötiologisch onderzoek en de geogra-
fische spreiding van de ziekte;2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 17
(1) Richtlijn 92/45/EEG van de Raad van 16 juni 1992 betreffende de gezond-
heidsvoorschriften en veterinairrechtelijke voorschriften voor het doden van
vrij wild en het in de handel brengen van vlees van vrij wild (PB L 268 van
14.9.1992, blz. 35). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/79/EG
(PB L 24 van 30.1.1998, blz. 31).
▼B
— het aantal wilde varkens in het gebied;— de aanwezigheid van belangrijke natuurlijke of kunstmatige
hindernissen voor de verplaatsingen van wilde varkens;
c) de organisatie van een nauwe samenwerking tussen biologen,
jagers, jagersverenigingen, verenigingen voor natuurbehoud enveterinaire diensten (diergezondheid en volksgezondheid);
d) de voorlichtingscampagne die moet worden gevoerd om de jagers
beter bewust te maken van de maatregelen die zij moeten nemen
in het kader van het uitroeiingsprogramma;
e) specifieke maatregelen om het aantal en de verblijfplaats van de
metapopulaties wilde varkens in en rond het besmette gebied tebepalen;
f) het geraamde aantal metapopulaties wilde varkens in en rond het
besmette gebied en het aantal dieren per metapopulatie;
g) specifieke maatregelen om na te gaan in welke mate de besmetting
zich onder de wilde varkens heeft verspreid, met name onderzoekvan wilde varkens die door jagers zijn doodgeschoten of die doodzijn aangetroffen, en laboratoriumtests, inclusief epizoötiologischonderzoek met toepassing van op leeftijd gebaseerde stratificatie;
h) de maatregelen die zijn genomen om de verspreiding van de ziekte
als gevolg van verplaatsingen van wilde varkens en/of contact
tussen metapopulaties wilde varkens te verminderen; deze maatre-gelen kunnen een jachtverbod inhouden;
i) de maatregelen die zijn vastgesteld om de vatbare populatie wilde
varkens, vooral jonge biggen, te verminderen;
j) de door de jagers in acht te nemen voorwaarden om verspreiding
van de ziekte te voorkomen;
k) de methode om doodgeschoten of dood aangetroffen wilde varkens
op te ruimen; de methode moet gebaseerd zijn op:
— verwerking onder officieel toezicht; of
— keuring door een officiële dierenarts en laboratoriumtests als
omschreven in het diagnosehandboek. Karkassen van positief
bevonden dieren worden onder officieel toezicht verwerkt.Wanneer de tests negatief uitvallen ten aanzien van klassiekevarkenspest, passen de lidstaten de in artikel 11, lid 2, vanRichtlijn 92/45/EEG vastgestelde maatregelen toe. Niet voormenselijke consumptie bestemde delen worden onder officieel
toezicht verwerkt;
l) het epizoötiologisch onderzoek dat met betrekking tot elk wild
varken (geschoten of dood aangetroffen) wordt verricht. Dit onder-zoek omvat met name de invulling van een vragenlijst betreffendede volgende gegevens:
— het geografische gebied waar het dier dood is aangetroffen of is
neergeschoten;
— de datum waarop het dier dood is aangetroffen of is neerge-
schoten;
— de persoon die het dier heeft gevonden of neergeschoten;
— de leeftijd en het geslacht van het varken;
— indien neergeschoten: symptomen voordat het dier is neerge-
schoten;
— indien dood aangetroffen: de staat van het karkas;
— de uitkomsten van laboratoriumtests;
m) toezichtprogramma's en preventieve maatregelen ten aanzien van
bedrijven in het afgebakende besmette gebied, en indien nodig inde omgeving daarvan, inclusief vervoer en verplaatsingen vandieren binnen, van en naar het gebied; deze maatregelen omvatten
ten minste een verbod op verplaatsingen van varkens en van
sperma, embryo's en eicellen van varkens uit het besmette gebiedvoor het intracommunautaire handelsverkeer;
n) andere criteria voor het opheffen van de maatregelen om de ziekte
in het afgebakende gebied uit te roeien en van de maatregelen tenaanzien van de bedrijven in dat gebied;2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 18
▼B
o) de autoriteit die wordt belast met het toezicht op en de coördinatie
van de diensten die voor de uitvoering van het programma verant-woordelijk zijn;
p) de regeling die is ingesteld om ervoor te zorgen dat de groep van
deskundigen, aangesteld overeenkomstig artikel 15, lid 2, onder a),regelmatig de resultaten van het uitroeiingsprogramma kan bestu-
deren;
q) de bewakingsmaatregelen die worden ingesteld nadat ten minste
twaalf maanden zijn verstreken sedert het laatste geval van klas-sieke varkenspest bij wilde varkens in het afgebakende besmette
gebied is bevestigd; deze bewakingsmaatregelen blijven gedurende
ten minste twaalf maanden van toepassing, en omvatten ten minstede reeds overeenkomstig het bepaalde onder g), k) en l) ingesteldemaatregelen.
4. Om de zes maanden wordt bij de Commissie en bij de andere
lidstaten een verslag ingediend over de epizoötiologische situatie in
het afgebakende gebied en de resultaten van het uitroeiingsprogramma.
Uitvoeringsbepalingen inzake de door de lidstaten mee te delen infor-
matie kunnen worden vastgesteld volgens de in artikel 26, lid 2,bedoelde procedure.
Artikel 17
Diagnoseprocedures en voorschriften inzake bioveiligheid
1. De lidstaten zien erop dat:
a) diagnoseprocedures, bemonstering en laboratoriumtests voor de
opsporing van klassieke varkenspest overeenkomstig het diagnose-handboek worden uitgevoerd;
b) een nationaal laboratorium verantwoordelijk is voor de coördinatie
van de diagnosenormen en -technieken in elke lidstaat, overeenkom-stig bijlage III.
2. De nationale laboratoria als bedoeld in lid 1, onder b), onder-
houden contacten met het in bijlage IV genoemde communautairereferentielaboratorium. Onverminderd het bepaalde in Beschikking 90/
424/EEG, en met name in artikel 28 daarvan, worden de taken en
bevoegdheden van het laboratorium vastgesteld in genoemde bijlage.
3. Om te waarborgen dat bij de diagnose van klassieke varkenspest
eenvormige procedures worden toegepast, wordt binnen twee maandenna de datum waarop deze richtlijn in werking is getreden en volgens dein artikel 26, lid 2, bedoelde procedure, een handboek voor de diagnose
van klassieke varkenspest goedgekeurd, waarin ten minste worden vast-
gelegd:
a) de voorschriften inzake bioveiligheid en de kwaliteitsnormen
waaraan ten minste moet worden voldaan door de laboratoria voorde diagnose van klassieke varkenspest, alsmede bij het vervoer van
monsters;
b) de criteria en procedures voor klinische onderzoeken en postmor-
temkeuringen die worden uitgevoerd om de aanwezigheid vanklassieke varkenspest te bevestigen of uit te sluiten;
c) de criteria en procedures die moeten worden gevolgd bij het nemen
van monsters bij levende varkens of varkenskarkassen, om deaanwezigheid van klassieke varkenspest te bevestigen of uit te
sluiten op basis van laboratoriumtests, waaronder bemonsteringsme-
thoden voor serologische of virologische screening in het kader vande bij deze richtlijn vastgestelde maatregelen;
d) de laboratoriumtests voor de diagnose van klassieke varkenspest,
met name:
— tests voor de differentiële diagnose tussen het virus van klassieke
varkenspest en andere pestivirussen, en
— indien beschikbaar en geschikt, tests om het antilichaampatroon
dat wordt veroorzaakt door een merkervaccin te onderscheiden2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 19
▼B
van het patroon dat wordt veroorzaakt door het wildevirustype
van klassieke varkenspest;
— criteria voor de evaluatie van de resultaten van laboratorium-
tests;
e) de laboratoriumtechnieken voor de genetische typering van virusiso-
laten van klassieke varkenspest.
4. Teneinde de inachtneming van passende omstandigheden inzake
bioveiligheid te garanderen en zodoende de diergezondheid te
beschermen, mogen het virus van klassieke varkenspest, het genoomen de antigenen ervan en de vaccins in het kader van onderzoek,diagnose of productie slechts gehanteerd of gebruikt worden opplaatsen, in inrichtingen en in laboratoria die door de bevoegde autori-
teit zijn erkend.
De lijst van erkende plaatsen, inrichtingen en laboratoria wordt de
Commissie ►
C1 vóór 1 mei 2003 ◄ meegedeeld en wordt nadien
geregeld bijgewerkt.
5. De bijlagen III en IV en het diagnosehandboek kunnen volgens de
in artikel 26, lid 2, bedoelde procedure aangevuld of gewijzigd worden.
Artikel 18
Gebruik, aanmaak en verkoop van vaccins tegen klassieke varkens-
pest
1. De lidstaten zien erop toe dat:a) het gebruik van vaccins tegen klassieke varkenspest wordt
verboden;
b) de hantering, aanmaak, opslag, levering, distributie en verkoop van
vaccins tegen klassieke varkenspest op het grondgebied van de
Gemeenschap onder officiële controle plaatsvinden.
2. Indien nodig worden voorschriften inzake de aanmaak, de verpak-
king, distributie en opslag van vaccins tegen klassieke varkenspest inde Gemeenschap volgens de in artikel 26, lid 2, bedoelde procedurevastgesteld.
Artikel 19
Noodvaccinaties op varkensbedrijven
1. In afwijking van artikel 18, lid 1, onder a), mag, wanneer besmet-
ting met klassieke varkenspest op een varkensbedrijf is bevestigd enwanneer uit de epizoötiologische gegevens blijkt dat de ziekte zichdreigt te verspreiden, tot noodvaccinatie op varkensbedrijven wordenbesloten overeenkomstig de in de leden 2 tot en met 9 van dit artikel
vastgestelde procedures en voorschriften.
2. Onverminderd artikel 5, lid 2, worden de voornaamste criteria en
risicofactoren om al dan niet tot noodvaccinatie te besluiten, vastge-steld in bijlage VI. Deze criteria en risicofactoren kunnen latervolgens de in artikel 26, lid 2, bedoelde procedure op grond van de
wetenschappelijke ontwikkeling en de opgedane ervaring worden
gewijzigd of aangevuld.
3. Wanneer een lidstaat voornemens is te vaccineren, dient hij bij de
Commissie een noodvaccinatieprogramma in, dat ten minste devolgende gegevens bevat:
a) de ziektesituatie op grond waarvan de noodvaccinatie wordt aange-
vraagd;
b) de omvang van het geografische gebied waar de noodvaccinatie
moet worden uitgevoerd en het aantal varkensbedrijven in dat
gebied;
c) de categorieën en, bij benadering, het aantal te vaccineren varkens;
d) het te gebruiken vaccin;
e) de duur van de vaccinatiecampagne;2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 20
▼B
f) de identificatie en registratie van de gevaccineerde dieren;
g) de maatregelen met betrekking tot verplaatsingen van varkens en
varkensproducten;
h) de criteria op grond waarvan wordt besloten op contactbedrijven te
vaccineren of de in artikel 7, lid 2, bedoelde maatregelen toe tepassen;
i) andere met de noodsituatie verband houdende aspecten, met name
de klinische onderzoeken en laboratoriumtests die moeten wordenverricht op monsters die zijn genomen op de bedrijven waar wel
en bedrijven waar niet is gevaccineerd in het vaccinatiegebied,
vooral wanneer een merkervaccin wordt gebruikt.
De Commissie onderzoekt het programma onmiddellijk in samenwer-
king met de betrokken lidstaat. Volgens de in artikel 27, lid 2,bedoelde procedure kan het noodvaccinatieprogramma worden goedge-keurd of kunnen wijzigingen en aanvullingen worden gevraagd vóórdatde goedkeuring wordt gegeven.
Het programma kan later nog volgens de in artikel 27, lid 2, bedoelde
procedure worden gewijzigd of aangevuld in verband met de verdereontwikkeling van de situatie.
4. Onverminderd de artikelen 10 en 11, ziet de betrokken lidstaat,
wanneer er noodvaccinatie wordt toegepast, erop toe dat tijdens de
vaccinatieperiode:
a) geen levende varkens uit het vaccinatiegebied worden afgevoerd,
tenzij om onmiddellijk te worden geslacht in een door de bevoegde
autoriteit aangewezen slachthuis in het vaccinatiegebied of in deonmiddellijke nabijheid daarvan, of om te worden vervoerd naareen destructiebedrijf of een geschikte plaats waar de dieren onmid-dellijk worden gedood en de karkassen onder officieel toezichtworden verwerkt;
b) al het verse vlees van varkens die in het kader van het noodvaccina-
tieprogramma zijn gevaccineerd, overeenkomstig het bepaalde inartikel 10, lid 3, onder f), vierde streepje, wordt verwerkt of wordtgemerkt en behandeld;
c) sperma, eicellen en embryo's, die in de laatste 30 dagen vóór de
vaccinatie zijn verkregen van de te vaccineren varkens, worden
opgespoord en onder officieel toezicht worden vernietigd.
5. Lid 4 blijft van toepassing gedurende ten minste zes maanden na
voltooiing van de vaccinatie in het betrokken gebied.
6. Volgens de in artikel 27, lid 2, bedoelde procedure en vóór het
einde van de in lid 5 bedoelde periode van zes maanden, worden maat-
regelen genomen teneinde te verbieden:
a) dat seropositieve varkens worden afgevoerd van het bedrijf waar zij
worden gehouden, tenzij om onmiddellijk te worden geslacht;
b) dat sperma, embryo's of eicellen worden gewonnen van seroposi-
tieve varkens;
c) dat biggen van seropositieve zeugen van het bedrijf van oorsprong
worden afgevoerd, tenzij om te worden vervoerd:
— naar een slachthuis om daar onmiddellijk te worden geslacht;
— naar een door de bevoegde autoriteit aangewezen bedrijf,
vanwaar zij rechtstreeks naar een slachthuis zullen wordengebracht;
— naar een bedrijf, nadat zij negatief hebben gereageerd op een
serologische test op de aanwezigheid van antilichamen tegenhet virus van klassieke varkenspest.
7. In afwijking van lid 3 kan een lidstaat zelf besluiten noodvacci-
natie toe te passen, op voorwaarde dat de belangen van deGemeenschap niet geschaad worden, en aan de volgende voorwaarden
wordt voldaan:
a) het kader van het noodvaccinatieprogramma moet overeenkomstig
artikel 22 worden vastgesteld. Het concrete plan en het besluit tot2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 21
▼B
noodvaccinatie moeten bij de Commissie worden gemeld vóórdat
met de eigenlijke vaccinatie wordt begonnen;
b) behalve de in lid 3 bedoelde informatie moet het programma de
bepaling bevatten dat alle varkens op de bedrijven waar wordtgevaccineerd, zo snel mogelijk na voltooiing van de vaccinatie
overeenkomstig lid 4, onder a), zullen worden geslacht of gedood
en dat het verse vlees van die varkens overeenkomstig artikel 10,lid 3, onder f), vierde streepje, zal worden verwerkt of wordengemerkt en behandeld.
Wanneer deze situatie zich voordoet, wordt het vaccinatieprogramma
onmiddellijk besproken in het Permanent Veterinair Comité. Volgens
de in artikel 27, lid 2, bedoelde procedure kan het programma wordengoedgekeurd of kunnen wijzigingen en aanvullingen worden gevraagdvóórdat de goedkeuring wordt gegeven.
8. In afwijking van de leden 5 en 6, kunnen de in lid 4 bedoelde
maatregelen worden ingetrokken:
a) nadat alle varkens op de bedrijven waar is gevaccineerd overeen-
komstig artikel 4, lid a), zijn geslacht of gedood en het verse vleesvan die varkens overeenkomstig artikel 10, lid 3, onder f), vierdestreepje, is verwerkt of is gemerkt en behandeld;
b) nadat alle bedrijven waar gevaccineerde varkens zijn gehouden,
overeenkomstig artikel 12 zijn gereinigd en ontsmet.
Wanneer de in lid 4 bedoelde maatregelen worden ingetrokken zien de
lidstaten er ook op toe dat:
a) op bovengenoemde bedrijven geen nieuwe varkens worden binnen-
gebracht tot ten minste 10 dagen na voltooiing van de reiniging enontsmetting en nadat alle varkens op de bedrijven waar is gevacci-neerd, zijn geslacht of gedood;
b) nadat weer varkens zijn binnengebracht, alle varkens op de
bedrijven in het vaccinatiegebied klinisch worden onderzocht en
laboratoriumtests ondergaan als bepaald in het diagnosehandboek,
met het oog op de opsporing van eventueel aanwezig virus van klas-sieke varkenspest. Indien weer varkens worden binnengebracht inbedrijven waar is gevaccineerd, mogen deze onderzoeken en teststen vroegste 40 dagen nadat de varkens zijn binnengebracht, wordenverricht en in die periode mogen geen varkens van het bedrijf
worden afgevoerd.
9. Wanneer in het kader van de vaccinatiecampagne van een merke-
rvaccin gebruik is gemaakt, kunnen volgens de in artikel 27, lid 2,bedoelde procedure afwijkingen van de leden 4, 5 en 6 worden toege-staan, vooral inzake het merken van vlees van gevaccineerde varkens
en het latere gebruik, en inzake de bestemming van de behandelde
producten. Deze afwijkingen worden slechts toegestaan, op voorwaardedat:
a) het vaccinatieprogramma was goedgekeurd voordat met de vacci-
natie is begonnen overeenkomstig lid 3;
b) door de betrokken lidstaat een specifiek verzoek bij de Commissie
is ingediend, vergezeld van een uitgebreid verslag over de uitvoe-ring van de vaccinatiecampagne, de resultaten ervan en de
algemene epizoötiologische situatie, en
c) de toepassing van de vaccinatiecampagne ter plaatse is gecontro-
leerd volgens de in artikel 21 bedoelde procedures.
De vaststelling van de afwijkingen van de in de leden 4, 5 en 6
bedoelde bepalingen gebeurt op grond van het risico dat het virus vanklassieke varkenspest wordt verspreid ten gevolge van de verplaat-singen van of de handel in gevaccineerde varkens, nakomelingendaarvan of producten daarvan.2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 22
▼B
Artikel 20
Noodvaccinatie bij wilde varkens
1. In afwijking van artikel 18, lid 1, onder a), mag, wanneer bij
wilde varkens besmetting met klassieke varkenspest is bevestigd en
wanneer uit de epizoötiologische gegevens blijkt dat de ziekte zichdreigt te verspreiden, tot noodvaccinatie van de wilde varkens wordenbesloten overeenkomstig de in de leden 2 en 3 vastgestelde proceduresen voorschriften.
2. Wanneer een lidstaat voornemens is te vaccineren, dient hij bij de
Commissie een noodvaccinatieprogramma in dat ten minste devolgende gegevens bevat:
a) de ziektesituatie op grond waarvan noodvaccinatie wordt aange-
vraagd;
b) de omvang van het geografische gebied waar de noodvaccinatie
moet worden uitgevoerd. In elk geval moet dit gebied deel uitmakenvan het besmette gebied als omschreven overeenkomstig artikel 16,lid 3, onder b);
c) het te gebruiken vaccintype en de vaccinatieprocedure;d) de bijzondere inspanningen die zullen worden gedaan om jonge
dieren te vaccineren;
e) de verwachte duur van de vaccinatiecampagne;f) het geraamde aantal wilde varkens dat moet worden gevaccineerd;g) de maatregelen die zijn genomen om een groot verloop in de popu-
latie wilde varkens te voorkomen;
h) de maatregelen die zijn genomen om te voorkomen dat vaccinvirus
wordt verspreid naar op bedrijven gehouden varkens, indien vantoepassing;
i) de verwachte resultaten van de vaccinatiecampagne en de parame-
ters aan de hand waarvan de doeltreffendheid zal worden gemeten;
j) de autoriteit die belast is met de toezicht op en de coördinatie van
de verschillende diensten die verantwoordelijk zijn voor de tenuit-
voerlegging van het programma;
k) de regeling die is ingesteld om ervoor te zorgen dat de overeenkom-
stig artikel 15, lid 2, onder a), aangestelde groep van deskundigende resultaten van de vaccinatiecampagne regelmatig kan bestuderen;
l) andere met de noodsituatie verband houdende aspecten.
De Commissie onderzoekt het programma onmiddellijk in samenwer-
king met de betrokken lidstaat, vooral om na te gaan of het aansluitbij de maatregelen die worden toegepast in het kader van het in artikel16, lid 1, bedoelde uitroeiingsprogramma.
Wanneer het vaccinatiegebied in de nabijheid ligt van het grondgebied
van een andere lidstaat waar eveneens maatregelen van toepassing zijnvoor de uitroeiing van klassieke varkenspest bij wilde varkens, moetenhet vaccinatieprogramma en de in die andere lidstaat toegepaste maat-regelen op elkaar worden afgestemd.
Volgens de in artikel 27, lid 2, bedoelde procedure kan het noodvacci-
natieprogramma worden goedgekeurd of kunnen wijzigingen enaanvullingen worden gevraagd vóórdat de goedkeuring wordt gegeven.
Volgens die procedure kan het noodvaccinatieprogramma later ook
worden gewijzigd of aangevuld in verband met de verdere ontwikke-ling van de situatie.
3. Om de zes maanden dient de betrokken lidstaat bij de Commissie
en bij de andere lidstaten een rapport in over de resultaten van devaccinatiecampagne, samen met het in artikel 16, lid 4, bedoelderapport.2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 23
▼B
Artikel 21
Communautaire controles
Deskundigen van de Commissie kunnen, voorzover dat voor een
uniforme toepassing van deze richtlijn noodzakelijk is, in samenwer-
king met de bevoegde autoriteiten van de lidstaten controles ter
plaatse uitvoeren. De lidstaat op het grondgebied waarvan een controlewordt verricht, verleent de deskundigen alle nodige bijstand bij hetuitvoeren van hun taken. De Commissie stelt de bevoegde autoriteit inkennis van het resultaat van de verrichte controles.
De uitvoeringsbepalingen voor dit artikel, in het bijzonder de voor-
schriften betreffende de wijze van samenwerking met de nationale
autoriteiten, worden volgens de procedure van artikel 26, lid 2, vastge-steld.
Artikel 22
Rampenplannen
1. Elke lidstaat stelt een rampenplan op, waarin wordt aangegeven
welke nationale maatregelen in geval van een uitbraak van klassiekevarkenspest moeten worden uitgevoerd.
Het plan voorziet in de beschikbaarstelling van passende voorzie-
ningen, apparatuur, personeel en materiaal, nodig voor een snelle en
doeltreffende uitroeiing van de uitbraak. Het plan dient een nauwkeu-rige indicatie te bevatten van:
a) de vaccinbehoefte van elke lidstaat bij een eventuele noodvacci-
natie;
b) de gebieden in de lidstaten met een hoge varkensdichtheid, zodat
men daar alerter en beter voorbereid is op het uitbreken van deziekte.
2. De criteria voor het opstellen van de rampenplannen staan in
bijlage VII.
Deze criteria en voorschriften kunnen volgens de in artikel 26, lid 2,
bedoelde procedure worden gewijzigd of aangevuld om rekening te
houden met de specifieke aard van klassieke varkenspest en met devooruitgang op het gebied van de ziektebestrijdingsmaatregelen.
3. De Commissie onderzoekt de plannen teneinde na te gaan of zij
toereikend zijn om het gestelde doel te bereiken en stelt de betrokkenlidstaat zo nodig voor, wijzigingen aan te brengen, met name om
ervoor te zorgen dat de plannen met die van andere lidstaten verenig-
baar zijn.
De, eventueel gewijzigde, plannen worden volgens de in artikel 26, lid
2, bedoelde procedure goedgekeurd.
De plannen kunnen nadien volgens de in artikel 26, lid 2, bedoelde
procedure worden gewijzigd of aangevuld in verband met de verdereontwikkeling van de situatie. In elk geval dient elke lidstaat het plan
om de vijf jaar bij te werken en bij de Commissie in te dienen voor
goedkeuring volgens de in artikel 26, lid 2, bedoelde procedure.
Artikel 23
Ziektebestrijdingscentra en groepen van deskundigen
1. De lidstaten zorgen ervoor dat er bij het uitbreken van klassieke
varkenspest onmiddellijk een volledig functionerend nationaal ziektebe-strijdingscentrum kan worden opgericht.
2. Het nationale ziektebestrijdingscentrum leidt en controleert de
operaties van de in lid 3 bedoelde plaatselijke ziektebestrijdingscentra,
en is met name verantwoordelijk voor:
a) de vaststelling van de nodige bestrijdingsmaatregelen,
b) een snelle, doeltreffende uitvoering van die maatregelen door de
plaatselijke ziektebestrijdingscentra,2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 24
▼B
c) het beschikbaar stellen van personeel en andere middelen aan de
plaatselijke ziektebestrijdingscentra,
d) het verstrekken van informatie aan de Commissie, de andere
lidstaten, de nationale veterinaire organisaties, de nationale autori-teiten en de landbouw- en handelsorganisaties,
e) indien wenselijk, het organiseren van noodvaccinatie en het afba-
kenen van vaccinatiezones,
f) het contact met de diagnoselaboratoria,
g) het contact met de pers en andere media,h) het contact met de politie in verband met specifieke wettelijke maat-
regelen.
3. De lidstaten zorgen ervoor dat er bij het uitbreken van klassieke
varkenspest onmiddellijk een volledig functionerend plaatselijk ziekte-bestrijdingscentrum kan worden opgericht.
4. Bepaalde taken van het nationale ziektebestrijdingscentrum
kunnen echter aan het plaatselijke ziektebestrijdingscentrum worden
overgedragen dat op het in artikel 2, lid 2, onder p), van Richtlijn 64/432/EEG bedoelde administratieniveau of een ander niveau functio-neert, op voorwaarde dat de doelstellingen van het nationaleziektebestrijdingscentrum daarbij niet in het gedrang komen.
5. De lidstaten stellen een groep van deskundigen samen die perma-
nent operationeel is en met zijn expertise de bevoegde autoriteit bijstaatom op het uitbreken van de ziekte voorbereid te zijn.
Bij het uitbreken van de ziekte helpt de groep van deskundigen de
bevoegde autoriteit ten minste me:
a) het epizoötiologisch onderzoek,
b) de bemonstering, het testen en het interpreteren van de resultaten
van het laboratoriumonderzoek,
c) het vaststellen van ziektebestrijdingsmaatregelen.
6. De lidstaten zorgen ervoor dat de nationale en de plaatselijke
ziektebestrijdingscentra over voldoende personeel, voorzieningen enuitrusting, waaronder communicatiesystemen, beschikken, alsmedeover een duidelijke, efficiënte bevels- en beheersstructuur waarmee de
door deze richtlijn voorgeschreven ziektebestrijdingsmaatregelen snel
uitgevoerd kunnen worden.
Nadere bepalingen voor personeel, voorzieningen, bevels- en beheers-
structuur van de nationale en de plaatselijke ziektebestrijdingscentraen de groep van deskundigen worden in de in artikel 22 bedoelderampenplannen vastgelegd.
7. Andere criteria en eisen aangaande de taken en plichten van de
nationale en de plaatselijke ziektebestrijdingscentra en de groepen vandeskundigen kunnen volgens de in artikel 26, lid 2, bedoelde procedure
worden vastgesteld.
Artikel 24
Gebruik van keukenafval
1. De lidstaten zien erop toe dat:a) het voederen van varkens met keukenafval verboden wordt;
b) keukenafval dat afkomstig is van internationaal opererende vervoer-
middelen zoals schepen, voertuigen en vliegtuigen onder officieeltoezicht verzameld en vernietigd wordt;2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 25
▼B
c) informatie over de uitvoering van het bepaalde onder a) en b) en de
in dit verband verrichte controles door de lidstaten met ingang van2003 elk jaar vóór 31 oktober aan de Commissie wordt toege-
zonden. De Commissie legt deze informatie voor aan het
Permanent Veterinair Comité dat is opgericht bij Besluit 68/361/EEG van de Raad (
1).
2. De nadere uitvoeringsbepalingen voor de controlemaatregelen en
de informatie die de lidstaten daarover moeten verstrekken, met name
over de in lid 1, onder c), bedoelde bepalingen, kunnen volgens de in
artikel 26, lid 2, bedoelde procedure worden vastgesteld.
3. De leden 1 en 2 zijn van toepassing tot de toepassingsdatum van
communautaire wetgeving betreffende het gebruik van keukenafval invarkensvoer in het kader van de voorschriften betreffende niet voormenselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten of betreffende
diervoeder.
Artikel 25
Procedures voor wijziging van deze richtlijn en de bijlagen ervan,
en voor de aanneming van nadere bepalingen voor de uitvoering
van deze richtlijn
1. Indien nodig kan deze richtlijn op voorstel van de Commissie met
gekwalificeerde meerderheid van stemmen door de Raad aan de
ontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennis wordenaangepast.
2. De bijlagen van deze richtlijn worden echter volgens de in artikel
26, lid 2, bedoelde procedure gewijzigd.
3. Eventuele uitvoeringsbepalingen voor deze richtlijn kunnen
worden aangenomen volgens de in artikel 26, lid 2, bedoelde proce-dure.
Artikel 26
Normale regelgevingsprocedure
1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit 68/361/EEG
ingestelde Permanent Veterinair Comité.
2. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, zijn de arti-
kelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing.
De termijn bedoeld in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG wordt
vastgesteld op drie maanden.
Artikel 27
Versnelde regelgevingsprocedure
1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit 68/361/EEG
ingestelde Permanent Veterinair Comité.
2. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, zijn de arti-
kelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing.
De termijn bedoeld in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG wordt
vastgesteld op 15 dagen.
Artikel 28
Intrekkingen
1. Richtlijn 80/217/EEG, zoals gewijzigd bij de in ►
C1 bijlage
VIII, deel A, ◄genoemde richtlijnen, wordt ►C1 met ingang van 1
november 2002 ◄ ingetrokken, behoudens de in artikel 29 bedoelde
overgangsbepalingen en onverminderd de op de lidstaten rustende2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 26
(1) PB L 255 van 18.10.1968, blz. 23.
▼B
verplichtingen wat de in ►C1 bijlage VIII, deel B, ◄ genoemde
termijnen voor omzetting van die richtlijnen betreft.
Verwijzingen naar de ingetrokken Richtlijn 80/217/EEG worden
gelezen als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn overeenkomstig►
C1 de concordantietabel in bijlage IX. ◄
2. Beschikking 81/859/EEG wordt ingetrokken.
Artikel 29
Overgangsbepalingen
1. In afwijking van artikel 28, lid 1, blijven de bijlagen I en IV bij
Richtlijn 80/217/EEG evenwel van toepassing totdat de beschikking totgoedkeuring van het diagnosehandboek bedoeld in artikel 17, lid 3, vandeze richtlijn, van toepassing wordt.
2. De overeenkomstig artikel 6 bis, van Richtlijn 80/217/EEG goed-
gekeurde programma's voor de uitroeiing van klassieke varkenspest bij
wilde varkens die bestaan op de datum van inwerkingtreding van dezerichtlijn, blijven voor de toepassing van de onderhavige richtlijn vantoepassing.
De lidstaten dienen echter ►
C1 vóór 1 februari 2003 ◄ bij de
Commissie wijzigingen op deze programma's, in, waarbij zij rekening
houden met het bepaalde in artikel 16, lid 3.
De programma's, indien nodig gewijzigd, worden goedgekeurd volgens
de procedure bedoeld in artikel 27, lid 2.
3. De overeenkomstig artikel 14 ter van Richtlijn 80/217/EEG goed-
gekeurde rampenplannen voor de bestrijding van klassieke varkenspest,
die bestaan op de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn,
blijven voor de uitvoering van de onderhavige richtlijn van toepassing.
De lidstaten dienen echter ►C1 vóór 1 mei 2003 ◄ wijzigingen op
deze plannen in waarbij zij rekening houden met het bepaalde in artikel22.
De plannen worden, indien nodig gewijzigd, goedgekeurd volgens de
procedure bedoeld in artikel 26, lid 2.
4. In afwachting van de toepassing van deze richtlijn kunnen
volgens de procedure bedoeld in artikel 26, lid 2, verdere overgangsbe-palingen voor de bestrijding van klassieke varkenspest worden
aangenomen.
Artikel 30
Omzetting in nationale wetgeving en toepassing
De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
lingen in werking treden om uiterlijk op 31 oktober 2002 aan dezerichtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in
kennis.
Zij passen deze bepalingen toe met ingang van 1 november 2002.Wanneer de lidstaten de in de eerste alinea bedoelde bepalingen
aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijnverwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking
van die bepalingen. De regels voor deze verwijzingen worden vastge-
steld door de lidstaten.
Artikel 31
Inwerkingtreding
Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in
het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen .2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 27
▼B
Artikel 32
Adressaten
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 28
▼B
BIJLAGE I
Melding van een ziekte en andere epizoötiologische informatie die moet
worden verstrekt door de lidstaat waar klassieke varkenspest is bevestigd
1. Binnen 24 uur na de bevestiging van een primaire haard, een primair geval
bij wilde varkens of een geval in een slachthuis of een vervoermiddel, dient
de betrokken lidstaat de onderstaande gegevens te melden via het „Animal
Disease Notification System” dat is ingesteld overeenkomstig artikel 5 van
Richtlijn 82/894/EEG van de Raad:
a) datum van verzending;
b) uur van verzending;c) naam van de lidstaat;d) naam van de ziekte;
e) volgnummer van de uitbraak of het geval;
f) datum waarop besmetting met klassieke varkenspest is vermoed;g) datum van bevestiging;h) voor de bevestiging gebruikte methoden;
i) of de ziekte is bevestigd bij wilde varkens of bij varkens in een bedrijf,
een slachthuis of een vervoermiddel;
j) de geografische locatie waar de uitbraak of het geval van klassieke
varkenspest is bevestigd;
k) de toegepaste ziektebestrijdingsmaatregelen.
2. In geval van een primaire haard of een geval in een slachthuis of een
vervoermiddel, dient de betrokken lidstaat, afgezien van de in punt 1
genoemde gegevens, ook de onderstaande gegevens te melden:
a) het aantal vatbare varkens in de uitbraak, het slachthuis of het vervoer-
middel;
b) het aantal dode varkens, naar categorie, op het bedrijf, in het slachthuis of
in het vervoermiddel;
c) voor elke categorie, de morbiditeit van de ziekte en het aantal varkens
waarbij klassieke varkenspest is bevestigd;
d) het aantal varkens dat is gestorven in de uitbraak, het slachthuis of het
vervoermiddel;
e) het aantal verwerkte karkassen;f) in geval van een uitbraak, de afstand tot de dichtstbij gelegen varkenshou-
derij;
g) indien klassieke varkenspest is bevestigd in een slachthuis of een vervoer-
middel, de ligging van het bedrijf of de bedrijven van herkomst van de
besmette varkens of karkassen.
3. Wanneer het gaat om secundaire uitbraken dient de in de punten 1 en 2
bedoelde informatie te worden meegedeeld binnen de in artikel 4 van Richt-
lijn 82/894/EEG vastgestelde termijn.
4. De betrokken lidstaat ziet erop toe dat de gegevens die overeenkomstig de
punten 1, 2 en 3, moeten worden gemeld met betrekking tot een uitbraak of
een geval van klassieke varkenspest op een bedrijf, in een slachthuis of een
vervoermiddel, zo snel mogelijk worden gevolgd door een schriftelijk rapport
aan de Commissie en de andere lidstaten waarin ten minste zijn opgenomen:
a) de datum waarop de varkens op het bedrijf, in het slachthuis of het
vervoermiddel zijn gedood en de karkassen ervan zijn verwerkt;
b) de resultaten van de tests die zijn verricht op de monsters die bij de
gedode varkens zijn genomen;
c) in geval van toepassing van de in artikel 6, lid 1, vastgestelde uitzonde-
ringsbepaling, het aantal gedode en verwerkte varkens, alsmede het aantal
varkens dat op een latere datum moet worden geslacht en de voor het
slachten vastgestelde termijn;
d) alle inlichtingen over de oorsprong of de mogelijke oorsprong van de
ziekte;
e) in geval van een primaire haard of een geval van klassieke varkenspest in
een slachthuis of een vervoermiddel, het genetische type van het virus dat
verantwoordelijk is voor de uitbraak of voor het geval;2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 29
▼B
f) wanneer varkens zijn gedood op contactbedrijven of op bedrijven met
varkens waarvan vermoed wordt dat ze met het virus van klassieke
varkenspest zijn besmet, informatie over:
— de datum waarop de dieren zijn gedood en het aantal varkens, naar
categorie, dat op elk bedrijf is gedood;
— het epizoötiologische verband tussen de uitbraak of het geval van klas-
sieke varkenspest en elk contactbedrijf, of de redenen op grond
waarvan de besmetting met klassieke varkenspest op elk verdacht
bedrijf werd vermoed;
— de resultaten van de laboratoriumtests die zijn verricht op de monsters
die genomen zijn bij de op het bedrijf gedode varkens.
Ingeval varkens op contactbedrijven niet zijn gedood, moet informatie
worden verstrekt over de redenen voor dat besluit.2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 30
▼B
BIJLAGE II
Beginselen en procedures voor het reinigen en ontsmetten
1. Algemene beginselen en procedures:
a) de reinigings- en ontsmettingswerkzaamheden en de eventuele maatre-
gelen ter vernietiging van knaagdieren en insecten worden volgens de
instructies van de officiële dierenarts onder officieel toezicht verricht;
b) de te gebruiken ontsmettingsmiddelen en de concentraties daarvan worden
officieel door de bevoegde autoriteit goedgekeurd teneinde te garanderen
dat het virus van klassieke varkenspest wordt vernietigd;
c) vóór gebruik moet worden nagegaan of de ontsmettingsmiddelen nog
werkzaam zijn, aangezien de werkzaamheid van bepaalde ontsmettings-
middelen afneemt bij langdurige opslag;
d) bij het kiezen van de ontsmettingsmiddelen en de te volgen procedures
moet rekening worden gehouden met de aard van de gebouwen, de voer-
tuigen en de voorwerpen die moeten worden behandeld;
e) ontvettingsmiddelen en ontsmettingsmiddelen moeten onder zodanige
omstandigheden worden gebruikt dat de doeltreffendheid ervan niet in
het gedrang komt. Met name moet worden voldaan aan de door de produ-
cent voorgeschreven technische criteria, zoals druk, minimumtemperatuur
en vereiste contactduur;
f) ongeacht het gebruikte ontsmettingsmiddel zijn de volgende algemene
voorschriften van toepassing:
— strooisel en fecaliën moeten grondig met het ontsmettingsmiddel
worden doordrenkt;
— de grond, vloeren, laadplatforms en muren moeten zorgvuldig worden
geschuurd en geschrobd nadat, indien mogelijk, alle apparatuur of
installaties die een doeltreffende reiniging en ontsmetting in de weg
staan, zijn verwijderd of afgebroken;
— vervolgens moet er weer een ontsmettingsmiddel worden gebruikt
gedurende een bepaalde minimumperiode die is aangegeven in de
instructies van de producent;
— het voor het reinigen gebruikte water moet, overeenkomstig de
instructies van de officiële dierenarts, zodanig worden verwijderd dat
elk risico van verspreiding van het virus uitgesloten is.
g) wanneer een bij het wassen gebruikte vloeistof onder druk wordt toege-
past, moet worden vermeden dat reeds gereinigde delen opnieuw worden
verontreinigd;
h) uitrusting, installaties, voorwerpen of afdelingen die kunnen zijn veront-
reinigd, moeten worden schoongemaakt, ontsmet of vernietigd;
i) na voltooiing van de ontsmettingswerkzaamheden moet nieuwe verontrei-
niging worden voorkomen;
j) de in het kader van deze richtlijn vereiste reiniging en ontsmetting moeten
worden genoteerd in het register van het bedrijf of het voertuig, en
wanneer er een officiële goedkeuring vereist is, moet de toezichthoudende
officiële dierenarts een en ander certificeren.
2. Bijzondere voorschriften inzake het reinigen en ontsmetten van besmette
bedrijven:
a) voorlopige reiniging en ontsmetting:
— tijdens het doden van dieren moeten de nodige maatregelen worden
getroffen om verspreiding van het virus van klassieke varkenspest te
vermijden of zoveel mogelijk te beperken. Daartoe moet met name
worden voorzien in tijdelijke ontsmettingsapparatuur, beschermende
kledij, douches, ontsmetting van gebruikte apparatuur, instrumenten
en voorzieningen en het uitschakelen van de ventilatie;
— de karkassen van gedode dieren moeten met een ontsmettingsmiddel
worden besproeid;
— karkassen die van het bedrijf worden afgevoerd om verwerkt te
worden, moeten in gesloten, waterdichte containers worden vervoerd;
— zodra de varkenskarkassen zijn afgevoerd om te worden verwerkt,
worden alle delen van het bedrijfsterrein waar de varkens waren
gehuisvest en alle delen van andere gebouwen, van erven, enz. die
tijdens het doden, het slachten of de postmortemkeuring zijn verontrei-
nigd, besproeid met ontsmettingsmiddelen die voor gebruik
overeenkomstig artikel 12 zijn goedgekeurd;
— weefselresten die zijn gevallen of bloed dat is gemorst tijdens het
slachten of tijdens de postmortemkeuring en waardoor gebouwen,2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 31
▼B
bedrijfsterreinen, instrumenten, enz. kunnen zijn verontreinigd, moeten
zorgvuldig worden verzameld en samen met de karkassen worden
verwerkt;
— het gebruikte ontsmettingsmiddel moet ten minste 24 uur op het
behandelde oppervlak aanwezig blijven;
b) definitieve reiniging en ontsmetting:
— mest en gebruikt strooisel moeten overeenkomstig punt 3, onder a)
verwijderd en behandeld worden;
— vet en vuil moeten van alle oppervlakken worden verwijderd door
middel van een ontvettingsmiddel en vervolgens moeten de opper-
vlakken met water worden gewassen;
— na het wassen met water, moet alles weer met een ontsmettingsmiddel
worden besproeid;
— na zeven dagen moeten de gebouwen met een ontvettingsmiddel
worden behandeld, met water worden gespoeld, met een ontsmettings-
middel worden besproeid en opnieuw met water worden gespoeld.
3. Ontsmetting van verontreinigd strooisel, mest en drijfmest:
a) mest en strooisel moeten worden opgestapeld om te laten broeien, worden
besproeid met een ontsmettingsmiddel en gedurende ten minste 42 dagen
blijven liggen, of moeten door verbranding of begraving vernietigd
worden;
b) drijfmest moet opgeslagen blijven gedurende ten minste 42 dagen nadat
voor het laatst besmet materiaal is bijgevoegd, tenzij de bevoegde autori-
teiten een kortere opslagperiode toestaan voor drijfmest die volgens de
instructies van een officiële dierenarts zo is behandeld dat het virus gega-
randeerd is vernietigd.
4. In afwijking van de punten 1 en 2 mag de bevoegde autoriteit echter voor
varkenshouderijen in de open lucht, rekening houdend met het soort houderij
en de klimatologische omstandigheden, specifieke procedures voor het
reinigen en ontsmetten vaststellen.2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 32
▼B
BIJLAGE III
Lijst en taken van de nationale laboratoria voor klassieke varkenspest
1. Lijst van de nationale laboratoria voor klassieke varkenspest:
België
Centrum voor onderzoek in diergeneeskunde en agrochemie, 1180 Brussel
Tsjechië
Státní veterinární ústav Jihlava, Rantí řovská 93, 586 05 Jihlava
Denemarken
Statens Veterinære Institut for Virusforskning, Lindholm, 4771 Kalvehave
Duitsland
Bundesforschungsanstalt für Viruskrankheiten der Tiere, 17498 Insel Riems
Estland
Veterinaar- ja Toidulaboratoorium, Kreutzwaldi 30, 51006 Tartu
Griekenland
Veterinary Institute of infectious and parasitic diseases, 15310 Ag. Paraskevi
Spanje
Centro de Investigación en Sanidad Animal, 28130 Valdeolmos (Madrid)
Frankrijk
AFSSA-Ploufragan, Zoopole des Côtes d'Armor, 22440 Ploufragan
Ierland
Veterinary Research Laboratory, Abbotstown, Castleknock, Dublin 15
Italië
Istituto Zooprofilattico Sperimentale dell'Umbria e delle Marche, 06100
Perugia
Cyprus
Institute of Virology, Hannover Veterinary School, Bunteweg 17, D-30559
Hannover
Letland
Valsts veterin ārmedic īnas diagnostikas centrs, Lejupes iela 3, LV-1076 R īga
Litouwen
Nacionalin ėveterinarijos laboratorija, J. Kairi ūkščio g. 10, LT-2021 Vilnius
Luxemburg
Laboratoire de Médecine Vétérinaire de l'État, 1020 Luxembourg
Hongarije
Országos Állategészségügyi Intézet (OÁI), Pf. 2., Tábornok u. 2., H-1581
Budapest
Malta
Veterinary Laboratory Agency, Weybridge, United Kingdom
Nederland
Instituut voor Veehouderij en Diergezondheid (ID-Lelystad), 8200 AB Lely-
stad
Oostenrijk
Bundesanstalt für Vet. Med. Untersuchungen in Modling, Robert Koch-Gasse
17, 2340 Modling2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 33
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
Polen
Laboratorium Zakładu Chorób ŚwińPaństwowego Instytutu Weterynaryj-
nego, Al. Partyzantów 57, PL-24-100 Puławy
Portugal
Laboratório Nacional de Investigação Veterinária, 1500 Lisboa
Slovenië
Nacionalni veterinarski inštitut, Gerbi čeva 60, SI-1000 Ljubljana
Slowakije
Štátny veterinary ústav, Pod dráhami 918, SK-960 86 Zvolen
Finland
Eläinlääkintä- ja elintarviketutkimuslaitos, 00231 HelsinkiAnstalten för veterinärmedicin och livsmedel, 00231 Helsingfors
Zweden
Statens veterinärmedicinska anstalt, 75189 Uppsala
Verenigd Koninkrijk
Veterinary Laboratories Agency, New Haw, Weybridge, Surrey KT15 3NB
2. De nationale laboratoria voor klassieke varkenspest zien erop toe dat in elke
lidstaat de laboratoriumtests met het oog op de opsporing van klassieke
varkenspest en de identificatie van het genetische type van virusisolaten
volgens het diagnosehandboek worden uitgevoerd. Daartoe hebben zij
speciale overeenkomsten met het communautaire referentielaboratorium of
met andere nationale laboratoria.
3. Elk nationaal laboratorium voor klassieke varkenspest zorgt voor de coördi-
natie van de normen en de diagnosemethoden die door elk laboratorium van
die lidstaat worden toegepast in het kader van de diagnose van klassieke
varkenspest. Daartoe:
a) kunnen zij de diagnosereagentia leveren aan elk laboratorium;
b) controleren zij de kwaliteit van alle diagnosereagentia die in de lidstaat
worden gebruikt;
c) organiseren zij geregeld vergelijkende tests;
d) bewaren zij isolaten van het virus van klassieke varkenspest afkomstig
van in de betrokken lidstaat geconstateerde gevallen en uitbraken.2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 34
▼B
▼A1
▼B
▼B
BIJLAGE IV
Communautair referentielaboratorium voor klassieke varkenspest
1. Het communautaire referentielaboratorium voor klassieke varkenspest is:
„Institut für Virologie der Tierärztlichen Hochschule Hannover”, Bünteweg
17, 30559 Hannover, Duitsland.
2. Taken en bevoegdheden van het communautaire referentielaboratorium voor
klassieke varkenspest:
a) Het coördineren, in overleg met de Commissie, van de in de lidstaten
toegepaste methoden voor de diagnose van klassieke varkenspest, met
name door:
— het opslaan en leveren van celculturen voor diagnosedoeleinden;
— het typeren, opslaan en leveren van virusstammen van klassieke
varkenspest voor gebruik bij serologisch onderzoek en bij de bereiding
van antisera;
— het leveren van gestandaardiseerde sera, geconjugeerde sera en andere
referentiereagentia aan de nationale laboratoria met het oog op stan-
daardisering van de in de lidstaten gebruikte tests en reagentia;
— het aanleggen en instandhouden van een verzameling klassiekevar-
kenspestvirussen;
— het geregeld organiseren van vergelijkende proeven van de diagnose-
procedures op communautair niveau;
— het verzamelen en vergelijken van gegevens en informatie inzake de
toegepaste diagnosemethoden en de resultaten van de uitgevoerde
tests;
— het karakteriseren van virusisolaten met behulp van de meest geavan-
ceerde methoden om een beter inzicht te krijgen in de epizoötiologie
van klassieke varkenspest;
— het volgen van de ontwikkelingen over de gehele wereld op het gebied
van het toezicht op en de epizoötiologie en de preventie van klassieke
varkenspest;
— het op peil houden van de vakkennis met betrekking tot het klassieke-
varkenspestvirus en andere soortgelijke virussen teneinde een snelle
differentiële diagnose mogelijk te maken;
— het verwerven van gedegen kennis over de aanmaak en het gebruik
van immunologische diergeneesmiddelen voor de uitroeiing en bestrij-
ding van klassieke varkenspest;
b) het treffen van de nodige maatregelen voor de opleiding en de bij- en
nascholing van deskundigen op het gebied van laboratoriumdiagnose met
het oog op de harmonisatie van de diagnosetechnieken;
c) het beschikbaar stellen van getraind personeel voor noodsituaties in de
Gemeenschap;
d) het verrichten van onderzoek en, waar mogelijk, het coördineren van
onderzoek dat is gericht op betere bestrijding van klassieke varkenspest.2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 35
▼B
BIJLAGE V
Belangrijkste criteria en risicofactoren op grond waarvan kan worden besloten varkens op
contactbedrijven te doden
CriteriumBesluit
Doden Niet doden
Klinische symptomen op grond
waarvan klassieke varkenspest
op het contactbedrijf kan
worden vermoedJa Neen
Verplaatsingen van varkens van
de uitbraak naar contactbe-
drijven na het tijdstip waarop
het virus waarschijnlijk op het
besmette bedrijf is binnenge-
brachtJa Neen
Contactbedrijf gelegen in een
gebied met een hoge varkens-
dichtheidJa Neen
Virus waarschijnlijk vanuit de
uitbraak verspreid voordat
uitroeiingsmaatregelen zijn
toegepastOp grote schaal/onbekend Beperkt
Contactbedrijven gelegen
binnen 500 meter (1) van de
uitbraakJa Neen
Contactbedrijf gelegen in de
nabijheid van meer dan één
uitbraakJa Neen
Aantal varkens in de uitbraak
en/of het contactbedrijfGroot Gering
(1) In gebieden met een hoge varkensdichtheid moet deze afstand groter zijn.2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 36
▼B
BIJLAGE VI
Belangrijkste criteria en risicofactoren op grond waarvan wordt besloten tot noodvaccinatie op
varkensbedrijven
CriteriumBesluit
Vaccinatie Geen vaccinatie
Aantal/incidentie van de
uitbraken in de voorbije 10 à
20 dagenGroot/snel stijgend Gering/traag stijgend
Het bedrijf waar zou moeten
worden gevaccineerd ligt in
een gebied met een hoge
varkensdichtheidJa Neen
Kans op verdere uitbraken in
het gebied in de eerstvolgende
twee maandenZeer groot Bijna nihil
Gebrek aan verwerkingscapaci-
teitJa Neen2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 37
▼B
BIJLAGE VII
Criteria en eisen betreffende de rampenplannen
De lidstaten zien erop toe dat de rampenplannen ten minste aan onderstaande
criteria en eisen voldoen:
a) Er zijn maatregelen getroffen om ervoor te zorgen dat de nodige juridische
bevoegdheden bestaan om de rampenplannen uit te voeren en een snelle,
efficiënte uitroeiingscampagne mogelijk te maken;
b) Er zijn maatregelen getroffen die toegang verschaffen tot noodfondsen,
budgettaire middelen en financiële bronnen om alle aspecten van de bestrij-
ding van een uitbraak van klassieke varkenspest te bekostigen;
c) Er wordt een commandostructuur opgezet om te garanderen dat het besluit-
vormingsproces in verband met een uitbraak snel en efficiënt verloopt. Indien
nodig wordt de commandostructuur onder het gezag geplaatst van een
centrale eenheid voor de besluitvorming die de leiding heeft over alle ziekte-
bestrijdingsstrategieën. Het hoofd van de veterinaire diensten maakt deel uit
van die eenheid, en onderhoudt de contacten tussen de centrale eenheid voor
de besluitvorming en het in artikel 23 bedoelde nationale ziektebestrijdings-
centrum.
d) Er zijn maatregelen getroffen om de nodige middelen ter beschikking te
stellen voor een snelle, efficiënte campagne, met inbegrip van personeel,
uitrusting en laboratoriuminfrastructuur.
e) Er wordt een geactualiseerd handboek beschikbaar gesteld met een gedetail-
leerde, praktische en volledige beschrijving van alle procedures, instructies
en bestrijdingsmaatregelen die bij het uitbreken van klassieke varkenspest in
acht genomen moeten worden.
f) Indien nodig worden er gedetailleerde plannen voor noodvaccinaties beschik-
baar gesteld.
g) Het personeel neemt regelmatig deel aan
i) opleidingsacties betreffende klinische verschijnselen, epizoötiologisch
onderzoek en bestrijding van klassieke varkenspest;
ii) alarmoefeningen, die ten minste twee maal per jaar plaatsvinden;
iii) opleidingsacties betreffende communicatietechnieken om na de uitbraak
voorlichtingscampagnes over de ziekte te organiseren voor de autori-
teiten, veehouders en dierenartsen.2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 38
▼B
BIJLAGE VIII
DEEL A
Richtlijn 80/217/EEG en de latere wijzigingen daarvan
(bedoeld in artikel 28)
— Richtlijn 80/1101/EEG (1)
— Richtlijn 80/1274/EEG (2) alleen artikel 2;
— Richtlijn 81/476/EEG (3) alleen de verwijzingen naar Richtlijn 80/217/EEG in de
artikelen 1 en 2;
— Richtlijn 84/645/EEG (4)
— Richtlijn 85/586/EEG (5) alleen de verwijzingen naar Richtlijn 80/217/EEG in artikel
5;
— Richtlijn 87/486/EEG (6)
— Richtlijn 91/685/EEG (7)
— Beschikking 93/384/EEG (8)
(1) PB L 325 van 1.12.1980, blz. 17.
(2) PB L 375 van 31.12.1980, blz. 75.
(3) PB L 186 van 8.7.1981, blz. 20.
(4) PB L 339 van 27.12.1984, blz. 33.
(5) PB L 372 van 31.12.1985, blz. 44.
(6) PB L 280 van 3.10.1987, blz. 21.
(7) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 1.
(8) PB L 166 van 8.7.1993, blz. 34.2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 39
▼B
DEEL B
Termijnen voor omzetting in nationaal recht
Richtlijn Termijn voor omzetting
80/217/EEG 1 juli 1981
80/1101/EEG
80/1274/EEG 1 juli 1981
81/476/EEG84/645/EEG 31 maart 198585/586/EEG 1 januari 1986
87/486/EEG 31 december 1987
91/685/EEG 1 juli 19922001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 40
▼B
BIJLAGE IX
Concordantietabel
Deze richtlijn Richtlijn 80/217/EEG
Artikel 1 Artikel 1
Artikel 2, onder (a), (b), (e), (f), (m), (n), (o),
(q)Artikel 2, onder (a), (e), (g), (h), (i), (j), (k),
(m)
Art. 2, onder (c), (d), (g), (h), (i), (j), (k), (l),
(p), (r), (s), (t), (u), (v), (w)—
Artikel 3, lid 1 Artikel 3
Artikel 3, leden 2 en 3 Artikel 12Artikel 4, leden 1 en 2 Artikel 4, lid 1
Artikel 4, lid 3 —
Artikel 4, lid 4 Artikel 4, lid 2
Artikel 5, lid 1, onder (a), (c), (d), (f), (g), (i) Artikel 5, lid 1, behalve het zevende streepje
Artikel 5, lid 1, onder (b), (e), (h) en (2) —
Artikel 6 Artikel 6
Artikel 7, leden 1 en 2, eerste alinea Artikel 5, lid 2, artikel 10, lid 1
Artikel 7, lid 2, tweede alinea en lid 3 —
Artikel 8, eerste alinea en tweede zin in de
tweede alinea (b)—
Artikel 8, behalve de eerste alinea en tweede
zin in de tweede alinea (b)Artikel 7
Artikel 9, lid 1, eerste alinea Artikel 9, lid 1
Artikel 9, lid 1, tweede alinea —
Artikel 9, leden 2, 3 en 4 Artikel 9, leden 2, 3 en 10
Artikel 10, lid 1 behalve onder (g) en (h),
leden 2 en 3Artikel 9, lid 4
Artikel 10, lid 1, onder (g) en (h) —
Artikel 10, lid 4 Artikel 9, lid 5
Artikel 11, leden 1 en 2 Artikel 9, lid 6
Artikel 11, lid 3 Artikel 9, lid 7Artikel 12, lid 1 Artikel 12Artikel 12, lid 2 —
Artikel 13, behalve lid 1, onder (a) Artikel 5, lid 1, zevende streepje
Artikel 13, lid 2, onder (b) —
Artikel 14 —
Artikel 15, lid 1 Artikel 6 bis, lid 12001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 41
▼B
Deze richtlijn Richtlijn 80/217/EEG
Artikel 15, lid 2, onder (a) en (b), vijfde en
achtste streepje—
Artikel 15, lid 2, onder (b), behalve het vijfde
en het achtste streepjeArtikel 6 bis, lid 2
Artikel 15, lid 2, onder (c) Artikel 6 bis, lid 2 bis
Artikel 15, lid 2, onder (d) en lid 3 —
Artikel 16 lid 1, behalve de vierde alinea en lid
2Artikel 6 bis, leden 3 en 4
Artikel 16, lid 3, onder (b), (c), (g), (j), (k), (l),
(n)Artikel 6 bis, lid 5
Artikel 16, lid 1, vierde alinea, lid 3, onder (a),
(d), (e), (f), (h), (i), (o), (p), (q) en lid 4—
Artikel 17, leden 1 en 2 Artikel 11
Artikel 17, leden 3, 4 en 5 —
Artikel 18 Artikel 14, lid 1, onder (a) en (c) en lid 5
Artikel 19, leden 1 en 3, behalve onder (h) en
(i), lid 4, behalve onder (c), lid 5 en lid 6,
behalve onder (b)Artikel 14, leden 2, 3 en 4
Artikel 19, leden 2, 3, onder (h) en (i), lid 4,
onder (c), lid 6, onder (b), leden 7, 8 en 9—
Deze richtlijn Richtlijn 80/217/EEG
Artikel 20 —
Artikel 21 Artikel 14 bis
Artikel 22 (1), (2) en (3) Artikel 14 ter, leden 1, 2 en 4
Artikel 23 —
Artikel 24 —
Artikel 26 Artikel 16
Artikel 27 Artikel 16 bisArtikel 28 —
Artikel 29 —
Artikel 30 —
Artikel 31 —
Artikel 32 Artikel 20
Bijlage I —
Bijlage II, punt 1. 2, eerste en tweede streepje
en punt 3 (b)—
Bijlage II, punt 2, behalve het eerste en het
tweede streepje, en punt 3 (b)Bijlage V2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 42
▼B
Deze richtlijn Richtlijn 80/217/EEG
Bijlage III, punten 1 en 3 Bijlage II
Bijlage III, punt 2 —
Bijlage IV Bijlage VI
Bijlage V —
Bijlage VI —
Bijlage VII —2001L0089 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 43