1999R2702 — NL — 01.01.2005 — 001.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:









▼B

VERORDENING (EG) Nr. 2702/1999 VAN DE RAAD

van 14 december 1999

inzake voorlichtings- en afzetbevorderingsacties voor landbouwproducten in derde landen







DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 37, Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ), Gezien het advies van het Europees Parlement ( 2 ), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ), Overwegende hetgeen volgt: (1) De geldende regelgeving biedt de Gemeenschap de mogelĳkheid om voor een beperkt aantal landbouwproducten afzetbevorderingsacties te ondernemen in derde landen; de tot nog toe bereikte resultaten zĳn zeer bemoedigend. (2) Gezien de opgedane ervaring, de te verwachten ontwikkeling van de markten binnen en buiten de Gemeenschap en de nieuwe context voor de internationale handel, verdient het aanbeveling een alomvattend en coherent beleid ten aanzien van voorlichting en afzetbevordering op de markten van derde landen te ontwikkelen. (3) Een dergelĳk beleid kan een nuttige aanvulling en versterking van de door de lidstaten gevoerde acties betekenen, met name door bevordering van het imago van de communautaire producten op de internationale markten, vooral uit het oogpunt van de kwaliteit en de veiligheid van de levensmiddelen; een dergelĳke activiteit zal nieuwe afzetmogelĳkheden helpen openen en kan daarbĳ ook een multiplicatoreffect sorteren ten aanzien van de nationale of particuliere initiatieven. (4) De criteria voor de selectie van de betrokken producten en van de markten dienen te worden bepaald; de producten waarvoor uitvoerrestituties worden verstrekt zĳn niet uitgesloten van het systeem. (5) Het is wenselĳk om in de regel de financiering van de acties slechts gedeeltelĳk ten laste van de Gemeenschap te laten komen, opdat ook de organisaties die een voorstel indienen en de betrokken lidstaten verantwoordelĳkheid dragen; het kan in uitzonderlĳke gevallen echter wenselĳk kan zĳn geen financiële bĳdrage van de betrokken lidstaat te verlangen. (6) Het is dienstig te bepalen dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen het beheer en de uitvoering van de acties door middel van passende procedures uitbesteedt aan instanties die over de benodigde structuur en deskundigheid beschikken. (7) Het is evenwel wenselĳk, gelet op de door de Internationale Olĳfolieraad bĳ zĳn activiteiten op het gebied van afzetbevordering opgedane ervaring en bereikte resultaten, te bepalen dat de Gemeenschap de uitvoering van onder zĳn bevoegdheid vallende acties aan hem kan blĳven opdragen; ook dient te worden voorzien in de mogelĳkheid een beroep te doen op de hulp van soortgelĳke internationale organisaties die voor andere producten bestaan. (8) Met het oog op controle om na te gaan of de programma's goed worden uitgevoerd en welk effect de acties sorteren, dient te worden voorzien in een doeltreffend toezicht door de Commissie en de lidstaten alsmede in de evaluatie van de resultaten door een onafhankelĳke instantie. (9) Verordening nr. 136/66/EEG ( 4 ), Verordening (EEG) nr. 1308/70 ( 5 ) en Verordening (EG) nr. 2275/96 ( 6 ) dienen derhalve te worden gewĳzigd. (10) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden ( 7 ). Deze maatregelen moeten worden vastgesteld volgens de in artikel 4 van genoemd besluit bedoelde beheersprocedure. Hiertoe wordt door de betrokken beheerscomités gezamenlĳk gehandeld, Overwegende hetgeen volgt: HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:







Artikel 1

1. Voorlichtings- en afzetbevorderingsacties voor landbouwproducten en levensmiddelen in derde landen kunnen geheel of gedeeltelĳk door de Gemeenschap worden gefinancierd.

2. De in lid 1 bedoelde acties mogen niet worden afgestemd op handelsmerken, en mogen evenmin de producten uit een bepaalde lidstaat bevoordelen.

Artikel 2

De acties die in artikel 1 worden bedoeld, zĳn:

a) acties op het gebied van public relations, afzetbevordering en reclame, in het bĳzonder om de aandacht te vestigen op de voordelen van de communautaire producten uit het oogpunt van met name kwaliteit, hygiëne, voedselveiligheid, aspecten van de voedingswaarde, etikettering, dierenwelzĳn en milieuzorg,

b) deelneming aan evenementen, beurzen en tentoonstellingen van internationale betekenis, met name gepaard gaand met de realisatie van stands van de Gemeenschap,

▼M1

c) voorlichtingsacties die met name betrekking hebben op de communautaire regelingen inzake beschermde oorsprongsbenamingen (BOB's), beschermde geografische aanduidingen (BGA's), gegarandeerde traditionele specialiteiten (GTS'en) en de biologische productie, alsmede op andere communautaire regelingen inzake kwaliteitsnormen en etiketteringsvoorschriften voor landbouwproducten en voedingsmiddelen, en op in de desbetreffende communautaire regelgeving vastgestelde grafische symbolen,

▼B

d) voorlichtingsacties betreffende de communautaire regelingen inzake in bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswĳnen (v.q.p.r.d.) en inzake tafelwĳnen en gedistilleerde dranken met geografische aanduiding,

e) studies naar nieuwe markten die noodzakelĳk zĳn voor verruiming van de afzetmogelĳkheden,

f) handelsmissies op hoog niveau,

g) studies om de resultaten van de afzetbevorderings- en voorlichtingsacties te evalueren.

Artikel 3

De producten waarvoor de in artikel 1 bedoelde acties kunnen worden ondernomen, zĳn met name:

a) voor rechtstreeks verbruik of voor verwerking bestemde producten waarvoor uitvoerkansen of mogelĳkheden tot het vinden van nieuwe afzetmarkten in derde landen bestaan, met name zonder dat restituties hoeven te worden toegekend,

b) typische of kwaliteitsproducten met een hoge toegevoegde waarde.

Artikel 4

Met het oog op de keuze van de derde landen waar de in artike1 1 bedoelde acties zullen worden ondernomen, wordt rekening gehouden met de markten van derde landen die door een feitelĳke of potentiële vraag worden gekenmerkt.

▼M1

Artikel 5

1. Om de twee jaar bepaalt de Commissie volgens de procedure van artikel 12, lid 2, de lijst van de producten en de markten zoals bedoeld in respectievelijk artikel 3 en artikel 4.

Zo nodig, kan deze lijst evenwel tussentijds worden gewijzigd.

2. De Commissie kan volgens de in artikel 12, lid 2, bedoelde procedure richtsnoeren vaststellen waarin wordt aangegeven welke strategie in de voorstellen voor voorlichtings- en afzetbevorderingscampagnes moet worden gevolgd voor bepaalde of alle in lid 1 bedoelde producten.

▼B

Artikel 6

Indien wordt besloten tot acties in de sector olĳfolie en tafelolĳven, kan de Gemeenschap deze acties uitvoeren door tussenkomst van de Internationale Olĳfolieraad.

Voor andere sectoren kan de Gemeenschap een beroep doen op de hulp van internationale organisaties die vergelĳkbare garanties bieden.

▼M1

Artikel 7

1. Voor de uitvoering van de in artikel 2, onder a), b), c), d) en e), bedoelde acties worden, onder voorbehoud van artikel 6, afzetbevorderings- en voorlichtingsprogramma's met een maximale looptijd van drie jaar opgesteld door de beroeps- en/of bedrijfskolomorganisaties die de betrokken sectoren in één of meer lidstaten of op communautair niveau vertegenwoordigen.

De lidstaten stellen in een specificatie de vereisten en criteria voor de beoordeling van de programma’s vast.

2. De betrokken lidstaten gaan na of de voorgestelde programma’s geschikt zijn en in overeenstemming zijn met de bepalingen van de onderhavige verordening, met de richtsnoeren bedoeld in artikel 5, lid 2, en met de desbetreffende specificatie. Zij gaan ook na of de prijs/kwaliteitverhouding van de programma’s gunstig is.

Zodra de lidstaten de programma’s hebben bestudeerd, stellen zij met inachtneming van de beschikbare middelen een lijst van programma’s op, en verbinden zij zich ertoe deze programma’s mee te financieren.

3. De lidstaten sturen de Commissie een lijst van de programma’s en een kopie van deze programma’s.

Wanneer de Commissie constateert dat de haar voorgelegde programma’s of bepaalde daarin opgenomen acties niet aan de communautaire bepalingen beantwoorden of qua prijs/kwaliteit–verhouding slecht scoren, stelt ze binnen de volgens de in artikel 12, lid 2, bedoelde procedure te bepalen termijn de betrokken lidstaten ervan in kennis dat het programma of een deel ervan niet voor financiering in aanmerking komt. Wanneer deze termijn verstreken is, wordt ervan uitgegaan dat het programma voor financiering in aanmerking komt.

De lidstaten houden rekening met eventuele opmerkingen van de Commissie en sturen de in overleg met de indienende organisatie herziene programma’s naar de Commissie binnen de volgens de in artikel 12, lid 2, bedoelde procedure vast te stellen termijn.

4. De Commissie neemt overeenkomstig de in artikel 12, lid 2, bedoelde procedure een besluit over de programma’s die worden aanvaard, alsmede over de bijbehorende begrotingen. Programma's die worden ingediend door meer dan één lidstaat of die voorzien in acties in meer dan één derde land, krijgen voorrang.

5. Via een inschrijvingsprocedure selecteren de indienende organisaties de instanties, die de programma’s ten uitvoer leggen. Onder bepaalde voorwaarden die worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 12, lid 2, bedoelde procedure, kan de indienende organisatie echter worden toegestaan bepaalde onderdelen van het programma uit te voeren.

6. De Commissie mag volgens de in artikel 12, lid 2, bedoelde procedure een minimum- en/of een maximumgrens voor de werkelijke kosten van de krachtens dit artikel ingediende programma’s vaststellen. Deze kostengrens mag worden gedifferentieerd naar de aard van de betrokken programma's. Criteria dienaangaande kunnen worden omschreven overeenkomstig de in artikel 12, lid 2, bedoelde procedure.

▼M1

Artikel 7 bis

Na het in artikel 12, lid 1, bedoelde comité van beheer of, indien nodig, de regelgevende comités als bedoeld in Verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad ( 8 ), Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad ( 9 ) en Verordening (EEG) nr. 2082/92 van de Raad ( 10 ) op de hoogte te hebben gesteld, neemt de Commissie een beslissing over de volgende acties:

a) in artikel 2, onder f) en g), van de onderhavige verordening vermelde acties;

b) in artikel 2, onder a), b), c), d) en e), van de onderhavige verordening vermelde acties, mits deze acties van belang zijn voor de hele Gemeenschap of geen adequate voorstellen zijn ingediend overeenkomstig de procedure van artikel 7 van de onderhavige verordening;

c) acties die worden uitgevoerd door een internationale organisatie als bedoeld in artikel 6 van de onderhavige verordening.

▼B

Artikel 8

1. De Commissie houdt volgens de openbare of niet-openbare procedure een aanbesteding voor de keuze van:

— de eventuele technische medewerker(s) voor de evaluatie van de programmavoorstellen, evenals van de uitvoeringsinstanties;

▼M1

— de met de uitvoering van de in artikel 7 bis bedoelde acties belaste instanties.

▼B

2. De instantie(s) belast met de uitvoering van de acties, bedoeld in artikel 7, lid 1, en artikel 8, lid 1, dient c.q. dienen te beschikken over expertise op het gebied van de betrokken producten en van de afzetmarkten, alsmede over de nodige middelen voor de meest efficiënte uitvoering van de acties rekening houdend met de Europese dimensie van deze programma's.

3. Een Toezichtgroep die is samengesteld uit vertegenwoordigers van de Commissie, de betrokken lidstaten en de organisaties waarvan de voorstellen afkomstig zĳn, ziet op de goede uitvoering van de acties toe.

▼M1

4. De betrokken lidstaten zijn verantwoordelijk voor het toezicht op de in artikel 7 vermelde programma’s en voor het verrichten van de betalingen daarvoor. De lidstaten zien erop toe dat het in het kader van een aanvaard programma geproduceerde voorlichtings- of afzetbevorderingsmateriaal in overeenstemming is met de communautaire regelgeving.

▼B

Artikel 9

▼M1

1. Onverminderd lid 4 financiert de Gemeenschap de in artikel 7 bis bedoelde maatregelen volledig. De kosten voor de overeenkomstig artikel 8, lid 1, eerste streepje, geselecteerde technische medewerkers worden eveneens volledig door de Gemeenschap betaald.

2. De financiële bijdrage van de Gemeenschap voor de in artikel 7 vermelde programma’s mag niet meer dan 50 % van de werkelijke kosten van de programma’s bedragen. Voor afzetbevorderingsprogramma’s met een looptijd van twee of drie jaar mag de bijdrage voor elk tenuitvoerleggingsjaar die maximumgrens niet overschrijden.

3. De indienende organisaties financieren ten minste 20 % van de werkelijke kosten van de in artikel 7 vermelde programma’s en het resterende bedrag komt ten laste van de betrokken lidstaten, met inachtneming van de in lid 2 vermelde communautaire bijdrage. Het aandeel dat de lidstaten en de indienende organisaties voor hun rekening moeten nemen, wordt vastgesteld wanneer de programma’s bij de Commissie worden ingediend overeenkomstig artikel 7, lid 3. De financiering door de lidstaten en/of de indienende organisaties mag afkomstig zijn uit parafiscale heffingen of verplichte bijdragen.

▼B

4. In geval van toepassing van artikel 6 kent de Gemeenschap na goedkeuring van het programma een passende bĳdrage toe aan de betrokken internationale organisatie.

▼M1

5. De artikelen 87, 88 en 89 van het Verdrag zijn niet van toepassing op de financiële bijdragen van de lidstaten en op de uit parafiscale heffingen of verplichte bijdragen afkomstige financiële bijdragen van de lidstaten en/of de indienende organisaties, bestemd voor programma’s waarvoor de Gemeenschap steun verleent op grond van artikel 36 van het Verdrag en die door de Commissie zijn aanvaard overeenkomstig artikel 7, lid 4.

▼B

Artikel 10

De uitgaven die met de communautaire financiering van de in artikel 1 bedoelde acties zĳn gemoeid, worden beschouwd als interventies in de zin van artikel 1, lid 2, onder e), van Verordening (EEG) nr. 1258/99 van de Raad van 17 mei 1997 betreffende de financiering van het gemeenschappelĳk landbouwbeleid ( 11 ).

Artikel 11

De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld volgens de beheersprocedure als bedoeld in artikel 12, lid 2.

Artikel 12

1. De Commissie wordt bĳgestaan door het Comité van beheer voor oliën en vetten dat is ingesteld bĳ artikel 37 van Verordening nr. 136/66/EEG, en door de beheerscomités die zĳn ingesteld krachtens de overeenkomstige artikelen van de overige verordeningen houdende een gemeenschappelĳke ordening van de landbouwmarkten.

2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is het bepaalde in de artikelen 4 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing.

De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termĳn wordt vastgesteld op 1 maand.

▼M1

Artikel 12 bis

Voordat de Commissie de in artikel 5 vermelde lijst en richtsnoeren opstelt, de in artikel 7 vermelde programma’s aanvaardt, overeenkomstig artikel 7 bis een beslissing neemt over acties, of overeenkomstig artikel 11 uitvoeringsbepalingen vaststelt, kan zij overleg plegen met:

a) de Permanente Groep Afzetbevordering landbouwproducten van het Raadgevend Comité voor de kwaliteit en de gezondheid van de landbouwproductie;

b) technische „ad hoc”-werkgroepen, bestaande uit leden van het in artikel 12, lid 1, bedoelde comité van beheer en/of deskundigen die gespecialiseerd zijn in promotie en reclame.

▼B

Artikel 13

Vóór ►M1 31 december 2006 ◄ dient de Commissie bĳ het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de toepassing van deze verordening, dat zo nodig vergezeld gaat van passende voorstellen.

Artikel 14

1. In artikel 11, lid 1, van Verordening nr. 136/66/EEG worden de woorden „en in derde landen” geschrapt.

2. In artikel 2, lid 2, eerste streepje, van Verordening (EEG) nr. 1308/70 worden de woorden „en in derde landen” geschrapt.

3. In artikel 2, lid 1, van Verordening (EG) nr. 2275/96 worden de woorden „en buiten” geschrapt.

Artikel 15

Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2000.

▼M1 —————

▼B

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat.