1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EG) Nr. 2316/1999 VAN DE COMMISSIE
van 22 oktober 1999
houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1251/1999 van de Raad tot instelling
van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen
(PB L 280 van 30.10.1999, blz. 43)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EG) nr. 1454/2000 van de Commissie van 3 juli 2000 L 163 28 4.7.2000
►M2Verordening (EG) nr. 2860/2000 van de Commissie van 27 december
2000L 332 63 28.12.2000
►M3Verordening (EG) nr. 556/2001 van de Commissie van 21 maart 2001 L 82 13 22.3.2001
►M4Verordening (EG) nr. 1157/2001 van de Commissie van 13 juni 2001 L 157 8 14.6.2001
►M5Verordening (EG) nr. 327/2002 van de Commissie van 21 februari 2002 L 51 14 22.2.2002
►M6Verordening (EG) nr. 335/2003 van de Commissie van 21 februari 2003 L 49 3 22.2.2003
►M7Verordening (EG) nr. 1035/2003 van de Commissie van 17 juni 2003 L 150 24 18.6.2003
Gerectificeerd bij:
►C1Rectificatie PB L 328 van 23.12.2000, blz. 55 (2316/1999)
▼B
VERORDENING (EG) Nr. 2316/1999 VAN DE COMMISSIE
van 22 oktober 1999
houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1251/
1999 van de Raad tot instelling van een steunregeling voor produ-
centen van bepaalde akkerbouwgewassen
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Verordening (EG) nr. 1251/1999 van de Raad van 17 mei
1999 tot instelling van een steunregeling voor producenten vanbepaalde akkerbouwgewassen (
1), en met name op artikel 9,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)Verordening (EG) nr. 1251/1999 is in de plaats gekomen van de
steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwge-wassen die bij Verordening (EEG) nr. 1765/92 van de Raad (
2),
laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1624/98(3), is
ingevoerd. Als gevolg van de met de nieuwe regeling verbondenwijzigingen en in het licht van de opgedane ervaring is het dien-stig de uitvoeringsbepalingen van de regeling inzake deareaalbetalingen te harmoniseren en, zo mogelijk, te vereenvou-digen. Derhalve dient duidelijkheidshalve te worden overgegaan
tot een algehele omwerking van alle specifieke verordeningen
waarin eerst de verschillende aspecten van deze regeling warengeregeld, te weten de verordeningen van de Commissie (EEG)nr. 2467/92 (
4), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr.
3738/92(5), (EEG) nr. 2836/93(6), laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 1503/97 (7), (EG) nr. 762/94 (8), laatstelijk
gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1981/98 (9), (EG) nr. 1098/
94(10), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1945/
1999(11), (EG) nr. 1237/95(12), laatstelijk gewijzigd bij Verorde-
ning (EG) nr. 2017/97 (13), (EG) nr. 658/96 (14), laatstelijk
gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 610/1999 (15) en (EG) nr.
1577/98(16) en dienen de bepalingen van deze verordeningen in
één enkele tekst te worden samengebracht.
(2)De toekenning van de in Verordening (EG) nr. 1251/1999bedoelde areaalbetalingen moet tot bepaalde, nader vast testellen oppervlakten worden beperkt. Bepaald moet worden dat
voor een perceel bouwland per verkoopseizoen slechts één
areaalbetaling mag worden aangevraagd. Een perceel bouwlandwaarvoor ingevolge een andere gemeenschappelijke marktorde-ning oppervlaktesteun wordt aangevraagd, kan in hetzelfdeverkoopseizoen niet voor een areaalbetaling in aanmerkingkomen. De areaalbetalingen kunnen worden toegekend voor
teelten waarvoor uit hoofde van een programma in het kader
van het structuur- of milieubeleid van de Gemeenschap steunwordt toegekend.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 2
(1) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 1.
(2) PB L 181 van 1.7.1992, blz. 12.
(3) PB L 210 van 28.7.1998, blz. 3.
(4) PB L 246 van 27.8.1992, blz. 11.
(5) PB L 380 van 24.12.1992, blz. 24.
(6) PB L 260 van 19.10.1993, blz. 3.
(7) PB L 202 van 30.7.1997, blz. 48.
(8) PB L 90 van 7.4.1994, blz. 8.
(9) PB L 256 van 19.9.1998, blz. 8.
(10) PB L 121 van 12.5.1994, blz. 12.
(11) PB L 241 van 11.9.1999, blz. 14.
(12) PB L 121 van 1.6.1995, blz. 29.
(13) PB L 284 van 16.10.1997, blz. 36.
(14) PB L 91 van 12.4.1996, blz. 46.
(15) PB L 75 van 20.3.1999, blz. 24.
(16) PB L 206 van 23.7.1998, blz. 17.
▼B
(3)In artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1251/1999 is bepaald
welke gronden voor areaalbetalingen in aanmerking komen.
Voorts is in dat artikel bepaald in welke gevallen onder toezichtvan de lidstaten van die bepaling mag worden afgeweken en datdie afwijkingen de bij Verordening (EG) nr. 1251/1999 vastge-stelde regeling niet mogen uithollen. Om dat te voorkomen,dienen passende maatregelen te worden genomen om de totale,
voor areaalbetalingen in aanmerking komende oppervlakte op
het bestaande niveau te houden of een aanzienlijke toenemingdaarvan te voorkomen. Daartoe dienen bepaalde meerjarigegewassen in de vruchtwisselingsprogramma's te worden opge-nomen. Ook kan worden overwogen voor oppervlakten
waarvoor een herstructureringsprogramma wordt uitgevoerd,
areaalbetalingen toe te kennen. Bepaald moet worden wat onder„herstructurering”, „aanzienlijke areaaltoeneming” en „verplichtevervanging van niet voor de areaalbetaling in aanmerkingkomende grond door grond die wel daarvoor in aanmerkingkomt”, dient te worden verstaan.
(4)Voorkomen moet worden dat oppervlakten uitsluitend met hetoog op de areaalbetaling worden ingezaaid. Met name voor olie-houdende zaden, eiwithoudende gewassen, lijnzaad endurumtarwe moeten bepaalde voorwaarden inzake inzaai enverzorging van de gewassen worden vastgesteld. Om met deverscheidenheid van de landbouwtechnieken in de Gemeenschap
rekening te houden, dienen de plaatselijke normen in acht te
worden genomen.
(5)Met het oog op voortzetting van het op kwaliteitsverbeteringgerichte beleid van de Gemeenschap mag het recht op de areaal-betaling voor kool- en raapzaad slechts gelden wanneer deaanvragers zaaizaad van bepaalde rassen en van bepaalde kwali-
teiten hebben gebruikt. Voor de bepaling van de voor de betaling
in aanmerking komende rassen dient ter wille van de coherentie,de vereenvoudiging en een goed beheer naar de gemeenschappe-lijke rassenlijst voor landbouwgewassen, vastgesteld bij Richtlijn70/457/EEG van de Raad (
1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
98/96/EG (2), te worden verwezen; ter wille van de duidelijkheid
en continuïteit blijft echter voor het verkoopseizoen 2000/2001de verwijzing naar de onder de vorige regeling voor de betalingin aanmerking komende rassen nog gehandhaafd. De communau-taire normen inzake het glucosinolaat- en het erucazuurgehaltevan kool- en raapzaad dienen te worden verduidelijkt en aange-
geven moet worden aan de hand van welke tests deze gehaltes
van zaadmonsters moeten worden bepaald. De regeling voormengsels van kool- en raapzaadrassen en voor bepaalde anderecategorieën zaaizaad van kool- en raapzaad behoeft verduidelij-king. Voorts dient nader te worden bepaald welkezonnebloemzaadrassen als rassen voor de teelt van zonnebloem-
pitten voor menselijke consumptie moeten worden beschouwd.
(6)Lidstaten waar maïs geen traditioneel gewas is, mogen een basis-
areaal voor kuilgras vaststellen; het begrip „kuilgras” dientdaarom te worden gedefinieerd.
(7)De normen voor niet-bittere lupinen dienen te worden gespecifi-ceerd en vastgesteld moet worden aan de hand van welke tests
wordt bepaald of een monster van niet-bittere danwel van bittere
lupinen afkomstig is.
(8)Bij Verordening (EG) nr. 1251/1999 is bepaald dat de in artikel5 van die verordening bedoelde toeslag op de areaalbetalingbinnen een gegarandeerd maximumareaal voor elke betrokkenlidstaat aan de in de traditionele productiegebieden gevestigde
producenten wordt toegekend. Dit gegarandeerde maximuma-
reaal mag over productieregio's worden verdeeld. Omversnippering van de productiegebieden te voorkomen en om1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 3
(1) PB L 225 van 12.10.1970, blz. 1.
(2) PB L 25 van 1.2.1999, blz. 27.
▼B
bij eventuele toepassing van sancties wegens overschrijding het
evenredigheidsbeginsel te kunnen toepassen, dient voor deomvang van deze gebieden een „de minimis”-regel te worden
vastgesteld. Aan sommige lidstaten zijn buiten de traditionele
productiegebieden arealen toegekend die voor specifieke steunvoor durumtarwe in aanmerking komen. Derhalve dienen degebieden van de lidstaat te worden bepaald waarvoor dit geldt.In Verordening (EG) nr. 1251/1999 is bepaald dat gecertificeerd
zaad van durumtarwe moet worden gebruikt. Specifieke maatre-
gelen dienen te worden genomen om te waarborgen dat ditgebeurt. Een minimumhoeveelheid dient te worden vastgestelden voor het bereiken van die hoeveelheid moet een overgangspe-riode worden bepaald om voorzieningsproblemen op enverstoring van de markt voor gecertificeerd zaad te voorkomen.
Gezien de agronomische verschillen tussen de lidstaten en tussen
de regio's binnen de lidstaten, dienen de vaststelling van diehoeveelheid en het nemen van eventuele overgangsmaatregelenaan de betrokken lidstaten te worden overgelaten.
(9)Verordening (EG) nr. 1251/1999 voorziet onder meer in detoekenning van areaalbetalingen binnen de grenzen van regionalebasisarealen. Met het oog op de vereiste doorzichtigheid van deregeling enerzijds en een harmonieus beheer van deze arealenanderzijds, dient voor elke lidstaat het aantal voor de areaalbeta-
ling in aanmerking komende hectaren en de verdeling daarvan te
worden bepaald.
(10)In artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1251/1999 is bepaald datin de regioplannen tussen bevloeide en niet-bevloeide opper-
vlakten kan worden gedifferentieerd. Het begrip „bevloeiing”
dient te worden gedefinieerd. Ook kan een afzonderlijk basis-areaal voor maïs worden vastgesteld. In bepaalde lidstaten kandit areaal hoofdzakelijk uit kuilmaïs bestaan. De opbrengst vankuilmaïs, gezien de aard van het product, wordt niet in ton per
hectare uitgedrukt. Daarom dient de in dat geval geldende
opbrengst te worden bepaald. De lidstaten moet de mogelijkheidworden gelaten de voor kuilmaïs toe te passen opbrengst inverhouding tot die van vergelijkbare akkerbouwgewassen in debetrokken regio te bepalen.
(11)Bepaald moet worden welke oppervlakten voor de vaststellingvan het percentage van een eventuele overschrijding van hetbasisareaal moeten worden meegerekend en welke bepalingenvoor de vaststelling van dat percentage gelden. Wanneer voormaïs, bevloeide oppervlakten of kuilgras aparte basisarealen
worden vastgesteld, moeten specifieke bepalingen worden vast-
gesteld betreffende de voor de berekening van het percentagevan een eventuele overschrijding van het betrokken basisareaalin aanmerking te nemen oppervlakten. De bepalingen voor devaststelling van het percentage van een eventuele overschrijding
van het basisareaal moeten steeds garanderen dat dit areaal in
acht wordt genomen. Ook dient te worden bepaald op welkewijze de eventuele overschrijding van de gegarandeerde maxi-mumarealen voor durumtarwe wordt berekend.
(12)Om te voorkomen dat ingewikkelde regioplannen tot aanzienlijkhogere reële opbrengsten leiden dan de referentieopbrengsten, isin Verordening (EG) nr. 1251/1999 bepaald dat de areaalbeta-lingen in het volgende verkoopseizoen worden verminderd inevenredigheid met de overschrijding van de gemiddelde
opbrengst volgens de regioplannen. De voor de berekening van
de eventuele overschrijding van de referentieopbrengsten beno-digde gegevens moeten tijdig beschikbaar zijn. De voor devaststelling van deze overschrijdingen te volgen werkwijze dientte worden bepaald en met name dienen de referentieopbrengstente worden vastgesteld die uit de volgens de criteria van artikel 3
van Verordening (EG) nr. 1251/1999 opgestelde regioplannen
resulteren.
(13)De in artikel 2 van Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoeldeareaalbetalingen worden slechts toegekend aan producenten die1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 4
▼B
een deel van hun bedrijfsoppervlakte braakleggen. Om te waar-
borgen dat braaklegging tot een beter marktevenwicht bijdraagt,dienen zodanige uitvoeringsbepalingen te worden vastgesteld dat
een doeltreffende regeling tot stand komt die coherent is met de
totaliteit van de bij Verordening (EG) nr. 1251/1999 ingevoerderegeling. Daartoe dient, zonder andere oppervlakten dan diegenoemd in artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1251/1999 defi-nitief van de regeling uit te sluiten, te worden bepaald dat de in
het kader van de braaklegging in aanmerking genomen opper-
vlakten vergelijkbaar moeten zijn met die welke voor deberekening van het regionale basisareaal in aanmerking wordengenomen. Ook kan het tot de doeltreffendheid van de regelingbijdragen te bepalen dat aaneengesloten oppervlakten met eenbepaalde minimumgrootte mogen worden braakgelegd. Eveneens
dienen bepalingen te worden vastgesteld met betrekking tot de
bescherming van het milieu, de verzorging en het gebruik vande braakgelegde grond. In Verordening (EG) nr. 1251/1999 isbepaald dat producenten die een betalingsaanvraag voor een klei-nere oppervlakte dan die welke nodig is om 92 ton granen te
produceren, indienen, vrijgesteld zijn van de braakleggingsver-
plichting. De methode voor de berekening in verband met debetrokken productielimiet van 92 ton granen dient te wordengepreciseerd. Duidelijkheidshalve dienen bepalingen te wordenvastgesteld voor het geval de braakleggingsverplichting nietwordt nagekomen.
(14)De minimumperiode waarvoor de grond moet worden braakge-
legd, moet gelijk zijn aan een tijdsbestek dat overeenkomt met
de vegetatiecyclus van de in Verordening (EG) nr. 1251/1999bedoelde akkerbouwgewassen. Evenwel dient, om met bepaaldespecifieke factoren rekening te kunnen houden, te worden voor-zien in de mogelijkheid de uit productie genomen grond te
gebruiken nog vóór de minimumbraakleggingsperiode afloopt.
(15)Het is dienstig een regeling in te stellen waarbij landbouwbe-
drijfshoofden die zich ertoe verbinden bepaalde oppervlaktenvoor een tijdvak van niet meer dan vijf verkoopseizoenen braakte leggen, een minimumbedrag wordt gegarandeerd. Het is dien-stig de in het kader van deze regeling geldende aanpassingen ensancties te bepalen.
(16)Op grond van Verordening (EEG) nr. 3653/90 van de Raad van11 december 1990 houdende overgangsbepalingen inzake degemeenschappelijke marktordening voor granen en rijst voorPortugal (
1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1664/
95 van de Commissie (2), wordt gedurende een overgangsperiode
in Portugal voor bepaalde granen rechtstreekse steun per hectare
toegekend. Op grond van artikel 6, lid 4, van Verordening (EG)
nr. 1251/1999 mag deze steun slechts voor de berekening van debetaling voor braaklegging in aanmerking worden genomen.
(17)Op grond van artikel 8, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 moeten de producenten hun granen, oliehoudende zadenen eiwithoudende gewassen uiterlijk op 31 mei hebben inge-
zaaid. In bepaalde gevallen komt het wegens de klimatologische
omstandigheden voor, dat de inzaai tot na 31 mei wordt uitge-steld. Het is daarom dienstig voor bepaalde gewassen enbepaalde gebieden de uiterste termijn voor de inzaai en voorhet indienen van de aanvragen te verlengen. De verlengdetermijnen mogen aan de doeltreffendheid van de steunregeling
geen afbreuk doen en mogen de bij Verordening (EEG)
m.3508/92 van de Raad (
3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening
(EG) nr. 1036/1999 (4), ingestelde controleregeling niet uithollen.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 5
(1) PB L 362 van 27.12.1990, blz. 28.
(2) PB L 158 van 8.7.1995, blz. 13.
(3) PB L 355 van 5.12.1992, blz. 1.
(4) PB L 127 van 21.5.1999, blz. 4.
▼B
(18)Opdat zij de verwerkende industrie gedurende de gehele
campagne regelmatig van suikermaïs kunnen voorzien, moet de
producenten worden toegestaan de inzaai over een langereperiode te spreiden. Het is dan ook dienstig 15 juni als uiterstedatum voor de inzaai van suikermaïs vast te stellen.
(19)In artikel 10, lid 7, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 isbepaald dat de lidstaten waar het nationale referentieareaalaanzienlijk dreigt te worden overschreden, een maximum kunnen
vaststellen voor het areaal waarvoor de individuele producenten
de specifieke areaalbetaling voor oliehoudende zaden kunnenaanvragen. Dit maximum moet worden vastgesteld aan de handvan objectieve criteria en moet worden uitgedrukt als eenpercentage van het in aanmerking komende areaal van de produ-
cent. Dit maximum kan naar gelang van de regionale
basisarealen worden gedifferentieerd en moet de producentenvóór een vastgestelde datum en vóór het begin van de inzaaivan oliehoudende zaden worden meegedeeld. Wanneer eenproducent de specifieke areaalbetaling voor oliehoudende zadenvoor een grotere oppervlakte dan het maximum aanvraagt, moet
de betrokken oppervlakte van zijn aanvraag niet in aanmerking
worden genomen. Het kan voorkomen dat de oppervlakte waar-voor de producent een betaling voor braaklegging kan krijgen,dienovereenkomstig moet worden verlaagd.
(20)Ter wille van een goede uitvoering van de areaalbetalingen vooreen verkoopseizoen is een statistisch volgen van de toepassing
van de regeling inzake areaalbetalingen in het betrokken
verkoopseizoen volstrekt noodzakelijk. Met het oog op de begro-tingsramingen op het niveau van de Gemeenschap moetenuiterlijk op 15 september van het lopende verkoopseizoen voor-lopige gegevens beschikbaar zijn. Ook dient de datum te wordenbepaald waarop het definitieve percentage van de eventuele
overschrijding moet worden meegedeeld. De gegevens waarop
de berekeningen van de percentages van de eventuele overschrij-dingen van de basisarealen en van de gegarandeerdemaximumarealen voor durumtarwe en van de eventuele verde-ling daarvan over subbasisarealen of regio's moeten tijdigbeschikbaar zijn.
(21)De bij Verordening (EG) nr. 1251/1999 ingevoerde regelingwordt met ingang van het verkoopseizoen 2000/2001 van toepas-sing. Om de betrokken producenten in staat te stellen met kennisvan zaken en met inachtneming van de uitvoeringsbepalingenvan de nieuwe regeling de inzaai en de eventuele braakleggingvoor dat verkoopseizoen te doen en de aanvraag voor de areaal-
betaling voor dat verkoopseizoen in te zenden, dienen de
bepalingen van de onderhavige verordening in werking te tredenzodra zij in het Publicatieblad van de Europese Gemeen-
schappen worden bekendgemaakt.
(22)Het comité van beheer voor granen heeft geen advies uitgebracht
binnen de door zijn voorzitter vastgestelde termijn,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
Recht op areaalbetalingen
AFDELING 1
Algemene bepalingen
Artikel 1
1. De in Verordening (EEG) nr. 1251/1999 bedoelde areaalbeta-
lingen worden onder de in de onderhavige verordening bepaaldevoorwaarden toegekend.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 6
▼B
2. Voor eenzelfde perceel bouwland mag per verkoopseizoen niet
meer dan één aanvraag voor een areaalbetaling worden ingediend.
3. Bouwland waarvoor in hetzelfde verkoopseizoen voor andere dan
de in Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde akkerbouwgewassenoppervlaktesteun wordt aangevraagd in het kader van een regeling dieop grond van artikel 1, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad (
1) wordt gefinancierd, komt niet voor de areaalbeta-
ling in aanmerking.
Artikel 2
1. Voor de toepassing van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1251/
1999 gelden voor de begrippen „blijvend grasland”, „blijvende teelten”,„meerjarige gewassen” en „herstructureringsprogramma” de in bijlage Iopgenomen definities.
2. Oppervlakten waarvoor steun is verleend in het kader van een van
de steunregelingen als bedoeld in titel I van Verordening (EEG) nr.
2328/91 van de Raad (
2) of in Verordening (EEG) nr. 3766/91 van de
Raad (3) of die, in het geval van Finland en Zweden, op grond van een
nationale braakleggingsregeling zijn braakgelegd, komen voor areaalbe-talingen in aanmerking.
3. De door de lidstaten in het kader van een herstructureringspro-
gramma voor het eerst in aanmerking genomen oppervlakten mogen
ten hoogste 5 % groter zijn dan die welke in het kader van datzelfdeprogramma voor het eerst worden uitgesloten. Bij de bepaling van detoeneming van de oppervlakten worden evenwel buiten beschouwinggelaten:
a) 2 500 ha grond in de nieuwe Duitse deelstaten die in de periode van
1 januari tot en met 30 juni 1992 in de herstructurering van land-bouwgrond was begrepen en die met het oog op de oogst van 1993met akkerbouwgewassen was bebouwd;
b) het resterende gedeelte van de gronden waarvoor vóór 31 december
1991 op grond van de Verordeningen (EEG) nr. 1442/88 (
4)e n
(EEG) nr. 2239/86 (5) van de Raad rooiprogramma's voor wijn-
gaarden voor het wijnoogstjaar 1991/1992 waren goedgekeurd enwaarvoor de rooimaatregelen binnen de in die verordeningen
gestelde termijnen zijn uitgevoerd.
4. De lidstaten mogen op grond van artikel 7, derde alinea, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999 hun totale, voor areaalbetalingen inaanmerking komende areaal noch tijdelijk, noch definitief met meerdan 0,1 % van hun totale basisareaal verhogen.
De lidstaten verstrekken de Commissie jaarlijks een lijst van de op
grond van artikel 7, derde alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/
1999 toegekende vergunningen, met vermelding van het aantal bedrijfs-hoofden, de betrokken oppervlakten en de redengeving.
In bijzondere, naar behoren met redenen omklede gevallen, kan het in
de eerste alinea bedoelde maximum worden herzien volgens de proce-
dure van artikel 23 van Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de
Raad (
6).
5. De in artikel 7, vierde alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/
1999 bedoelde gevallen zijn die waarin een producent relevante enobjectieve redenen kan aanvoeren om binnen zijn bedrijf voor areaalbe-taling in aanmerking komende grond door tot dan niet daarvoor in
aanmerking komende grond te vervangen, voorzover de lidstaat zich
ervan heeft vergewist dat er geen andere geldige reden is die tegendie vervanging pleit, met name wat de risico's voor het milieu betreft.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 7
(1) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 103.
(2) PB L 218 van 6.8.1991, blz. 1.
(3) PB L 356 van 24.12.1991, blz. 17.
(4) PB L 132 van 28.5.1988, blz. 3.
(5) PB L 196 van 18.7.1986, blz. 1.
(6) PB L 181 van 1.7.1992, blz. 21.
▼B
In geen geval mag de vervanging tot toeneming leiden van de totale,
voor areaalbetalingen in aanmerking komende oppervlakte bouwlandvan het bedrijf. De lidstaten stellen een regeling in, die in voorafgaande
melding en goedkeuring van dergelijke vervangingen voorziet.
De lidstaten leggen de Commissie elk jaar, uiterlijk op 31 mei, een
plan voor met de lijst van de criteria die voor de goedkeuring van de
vervangingen zijn gehanteerd en het bewijs dat door de vervangingenhet totale, voor de areaalbetalingen in aanmerking komende areaalniet is toegenomen.
Artikel 3
1. De areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen worden uitsluitend
toegekend voor oppervlakten:
a) die gelegen zijn in regio's die door de lidstaat uit klimatologisch en
agronomisch oogpunt voor de teelt van akkerbouwgewassen
geschikt zijn verklaard. De lidstaten kunnen bepalen dat een regioniet voor de teelt van bepaalde akkerbouwgewassen geschikt is;
b) die volledig zijn ingezaaid volgens de plaatselijke normen. Wanneer
granen gemengd met oliehoudende zaden of eiwithoudendegewassen, of oliehoudende zaden gemengd met eiwithoudende
gewassen worden ingezaaid, geldt de laagste areaalbetaling;
c) waarop het akkerbouwgewas in normale groeiomstandigheden en
volgens de plaatselijke normen in stand wordt gehouden tot ten
minste het begin van de bloei.
Bij de teelt van oliehoudende zaden, eiwithoudende gewassen, lijn-
zaad, vezelvlas en durumtarwe moet het gewas eveneens in normalegroeiomstandigheden en volgens de plaatselijke normen in stand
worden gehouden, en wel ten minste tot en met 30 juni vóór het
betrokken verkoopseizoen, tenzij het gewas vóór die datum volledigrijp wordt geoogst. Eiwithoudende gewassen mogen pas na hetmelkrijpheidsstadium worden geoogst.
Om de in artikel 5 bis, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1251/1999
bedoelde controles mogelijk te maken, moet vezelhennep in normale
groeiomstandigheden en volgens de plaatselijke normen in stand
worden gehouden, en wel ten minste tot tien dagen na het eindevan de bloei. De lidstaat mag evenwel toestaan dat vezelhennep nahet begin van de bloei, maar vóór het verstrijken van de periode vantien dagen na het einde van de bloei wordt geoogst wanneer decontroleurs voor elk betrokken perceel de representatieve delen
aangeven die volgens de voorschriften van bijlage XIII tot tien
dagen na het einde van de bloei in stand moeten worden gehoudenmet het oog op de controle;
d) waarvoor een aanvraag voor ten minste 0,3 ha is ingediend en
waarvan elk perceel bouwland ten minste de minimumoppervlakteheeft die de lidstaat voor de betrokken regio heeft vastgesteld.
1 bis In afwijking van het bepaalde in lid 1, onder c), blijven
volledig ingezaaide oppervlakten waarvan het volgens de plaatselijkenormen verzorgde gewas als gevolg van door de lidstaten erkende
buitengewone weersomstandigheden niet de in het genoemde lid voor
de verschillende soorten gewassen vermelde tijdstippen haalt, inaanmerking komen voor de areaalbetaling op voorwaarde dat debetrokken oppervlakten tot de bedoelde tijdstippen niet opnieuw zijngebruikt.
2. Wanneer de voor areaalbetaling in aanmerking komende opper-
vlakten van een producent in verscheidene productieregio's liggen, isde ligging van elke oppervlakte waarop de aanvraag betrekking heeft,bepalend voor het bedrag dat voor die oppervlakte wordt uitbetaald.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 8
▼M5
▼B
▼M4
▼B
▼B
3. Lidstaten die een aparte behandeling voor maïs toepassen in
regio's waar maïs vooral voor inkuiling wordt geteeld, mogen vooralle oppervlakten met maïs in de betrokken regio de opbrengst van
een voedergraansoort in die regio toepassen.
AFDELING 2
Specifieke bepalingen voor bepaalde akkerbouwgewassen
Artikel 4
1. De lidstaten voeren voor kool- en raapzaad een kwaliteitsbeleid
door slechts voor die oppervlakten areaalbetalingen toe te kennen diezijn ingezaaid met „dubbel nul” (00)-rassen die, vóór de betaling, zijn
gemeld voor de bij Richtlijn 2002/53/EEG van de Raad (
1) vastgestelde
gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen, en daarin alszodanig zijn opgenomen. Wanneer een ras uit de gemeenschappelijkerassenlijst wordt geschrapt, komt dat ras nog voor steun in aanmerkingtot en met 30 juni van het derde jaar volgende op het jaar waarin de
opneming in die lijst afloopt. „Dubbel nul”-rassen zijn rassen die zaden
opleveren met een glucosinolaatgehalte van ten hoogste 25 micromolper gram zaad bij een vochtgehalte van 9 %, bepaald volgens de ENISO-methode 9167-1: 1995, en met een erucazuurgehalte van tenhoogste 2 % van het totale gehalte aan vetzuren, bepaald volgens deEN ISO-methode 5508: 1995.
2. In afwijking van het bepaalde in lid 1 mogen de lidstaten de
areaalbetalingen voor met kool- en raapzaad ingezaaide oppervlakten
ook voor een of meer van de volgende categorieën zaaizaad toekennen:
a) gecertificeerd zaaizaad van „00”-mengsels van rassen waarvan de
componenten, in voorkomend geval met de vermelding „00”, voor
de gemeenschappelijke lijst voor landbouwgewassen zijn gemeld
en daarin zijn opgenomen;
b) zaaizaad dat afkomstig is van de oogst van een gewas dat op
hetzelfde bedrijf is geteeld met gecertificeerd zaaizaad van een„00”-ras;
c) zaaizaad van rassen die vóór de inzaai voor inspectie en controle
zijn geregistreerd voor de teelt van een gewas waarvan het zaadbestemd is om te worden gebruikt als kwekerszaad, prebasiszaad,basiszaad of gecertificeerd zaaizaad, dan wel voor onderzoek ofvoor proefdoeleinden om te bepalen of het ras als „00”-ras in de
rassenlijst van een lidstaat en vervolgens in de gemeenschappelijke
lijst voor landbouwgewassen kan worden toegevoegd;
d) gecertificeerd zaaizaad van de rassen „Bienvenu” en „Jet Neuf”
waarvoor vóór de inzaai tussen de producent en een koper diedaartoe uitdrukkelijk door de bevoegde instantie van de lidstaat iserkend, een teeltcontract is gesloten met het oog op de productievan zaad waaruit een voor specifieke voedingsdoeleinden bestemde
olie zal worden geproduceerd;
e) zaaizaad van rassen met een erucazuurgehalte van meer dan 40 %
van het totale gehalte aan vetzuren, waarvoor, vóór de inzaai, met
een erkende eerste koper een teeltcontract is gesloten met het oogop de productie van zaad dat bestemd is voor een gespecificeerdgebruik voor andere dan voedingsdoeleinden of om te wordengebruikt voor de teelt van zaad voor de productie van dergelijkzaad.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 9
(1) PB L 193 van 20.7.2002, blz. 1.▼M7
▼B
▼M5
▼B
▼M5
4. Voor het verkoopseizoen 2000/2001 komen de oppervlakten die
met gecertificeerd zaaizaad van de in bijlage II bij Verordening (EG)nr. 658/96 vermelde rassen en mengsels van rassen zijn ingezaaid ookvoor de areaalbetaling in aanmerking.
5. Voor de toepassing van het bepaalde in artikel 10, lid 9, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999 worden de in bijlage II vermelde
rassen als rassen voor de productie van zonnebloempitten voor mense-
lijke consumptie beschouwd.
Artikel 5
Onder „niet-bittere lupinen” worden verstaan lupinerassen waarvan het
zaad niet meer dan 5 % bittere zaden bevat. Het gehalte aan bitterezaden wordt volgens de in bijlage III vermelde test berekend.
Artikel 6
1. In het kader van artikel 5, eerste alinea, van Verordening (EG) nr.
1251/1999 ontvangen de producenten van durumtarwe in de in bijlageII bij die verordening genoemde gebieden de toeslag op de areaalbeta-ling ten hoogste voor het aantal hectaren van het in bijlage III bij die
verordening vastgestelde maximumareaal.
Voor de toepassing van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1251/1999
bestaat Pannonië in Oostenrijk uit de in bijlage IV bij de onderhavige
verordening genoemde gebieden.
2. In geval van verdeling van het gegarandeerde maximumareaal
over de in artikel 5, derde alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde productiegebieden en -regio's:
a) kunnen de betrokken lidstaten, wanneer de oppervlakte van een
productiegebied kleiner is dan 500 ha, dit productiegebied bij eenaangrenzend productiegebied voegen;
b) kan Italië rekening houden met de traditioneel met durumtarwe
beteelde oppervlakten die in de periode van 1993 tot en met 1997
voor vijfjarige braaklegging zijn bestemd;
c) delen de betrokken lidstaten aan de producenten en aan de
Commissie uiterlijk op 15 september van het verkoopseizoen datvoorafgaat aan dat waarvoor de areaalbetaling wordt aangevraagd,de verdeling van het gegarandeerde maximumareaal mee.
3. Het in artikel 5, vierde alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/
1999 vastgestelde specifieke steunbedrag wordt in de in bijlage V bijdeze verordening genoemde gebieden, tot het aantal hectaren dat is
vermeld in bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 1251/1999, toegekend
voor elk perceel dat voor de in artikel 1 van Verordening (EG) nr.1251/1999 bedoelde areaalbetaling voor akkerbouwgewassen inaanmerking komt en met durumtarwe is ingezaaid.
4. Met het oog op de toekenning van de in de leden 1 en 3 bedoelde
steunbedragen voor durumtarwe moet de in artikel 4 van Verordening(EEG) nr. 3887/92 van de Commissie (
1) bedoelde steunaanvraag
„oppervlakten” alle gegevens bevatten aan de hand waarvan de met
durumtarwe ingezaaide percelen kunnen worden geïdentificeerd en
vergezeld gaan van het bewijs dat gecertificeerd zaad is gebruikt.
Steun voor durumtarwe mag slechts worden aangevraagd indien:
a) een areaalbetaling wordt aangevraagd voor eenzelfde aantal hectaren
durumtarwe;
b) zaad is gebruikt dat is gecertificeerd overeenkomstig Richtlijn 66/
402/EEG van de Raad (2).1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 10
(1) PB L 391 van 31.12.1992, blz. 36.
(2) PB 125 van 11.7.1966, blz. 2309/66.▼B
▼B
5. De lidstaten stellen aan de hand van de gebruikelijke agronomi-
sche praktijken in de betrokken lidstaat de minimaal te gebruikenhoeveelheid gecertificeerd zaad vast.
Deze hoeveelheid mag worden bereikt in de overgangsperiode van
maximaal drie jaar die op 1 juli 1998 is begonnen, overeenkomstig despecifieke maatregelen die door de lidstaten uiterlijk op 30 juni 1998aan de Commissie zijn meegedeeld.
Wanneer een verschil wordt vastgesteld tussen de door de lidstaat vast-
gestelde minimumhoeveelheid gecertificeerd zaaizaad en de werkelijk
gebruikte hoeveelheid, wordt de oppervlakte berekend door de totalehoeveelheid gecertificeerd zaaizaad waarvoor de producent het bewijslevert dat hij het gebruikt heeft, te delen door de minimaal te gebruikenhoeveelheid per hectare die de lidstaat voor het gebied van debetrokken producent heeft vastgesteld. Van deze oppervlakte wordt na
toepassing van de bovengenoemde kortingen uitgegaan voor de bereke-
ning van het recht op de toeslag of op het specifieke steunbedrag.
6. De toeslag en het specifieke steunbedrag voor durumtarwe
worden gelijktijdig met de areaalbetaling uitbetaald.
Artikel 7
1. In het kader van artikel 1, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1251/
1999 wordt onder het telen van kuilgras verstaan het inzaaien van een
oppervlakte met hoofdzakelijk grassen en het jaarlijks minstens
eenmaal oogsten van het ongedroogde gras om dat door anaërobegisting in een gesloten milieu te bewaren. ►
M4Oppervlakten die
voor het betrokken verkoopseizoen zijn gemeld voor de productie vanzaaizaad van grassen dat wordt gecertificeerd overeenkomstig Richtlijn66/401/EEG, komen niet in aanmerking voor de areaalbetaling. ◄
2. De bepalingen van deze verordening, met uitzondering van de in
artikel 3, lid 1, vermelde voorwaarde inzake de bloei, zijn voor kuilgrasvan toepassing.
3. De areaalbetalingen voor kuilgras worden toegekend aan produ-
centen in de lidstaten met een in bijlage VI vermeld specifiek areaalvoor kuilgras.
Artikel 7 bis
1. Met het oog op de toepassing van artikel 5 bis, lid 1, van Veror-
dening (EG) nr. 1251/1999 wordt de areaalbetaling voor vezelvlas en
-hennep slechts uitgekeerd als:
a) uiterlijk op 15 september na de indiening van de in artikel 8, lid 2,
van Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde betalingsaanvraag ofop een door de lidstaat vastgestelde vroegere datum een kopie vanhet contract of van de verbintenis zoals bedoeld in artikel 2, lid 1,
van Verordening (EG) nr. 1673/2000 van de Raad (
1) wordt inge-
diend, en
b) zaad wordt gebruikt van rassen die op 15 mei vóór het verkoopsei-
zoen waarvoor de areaalbetaling wordt aangevraagd, zijn
opgenomen in de lijst van bijlage XII. Voor vezelhennep geldt
voorts dat het zaad gecertificeerd moet zijn overeenkomstig Richt-lijn 69/208/EEG van de Raad (
2).
2. Met het oog op de controle van het gebruikte vezelvlaszaad en
het gebruikte gecertificeerde vezelhennepzaad moet de in artikel 4 vanVerordening (EEG) nr. 3887/92 bedoelde steunaanvraag „opper-
vlakten” vergezeld gaan van de op de verpakkingen van het gebruikte
zaad aangebrachte officiële etiketten die overeenkomstig Richtlijn 69/208/EEG, en met name artikel 10, of overeenkomstig op grond van1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 11
(1) PB L 193 van 29.7.2000, blz. 16.
(2) PB L 169 van 10.7.1969, blz. 3.▼M5
▼B
▼M2
▼M2
die richtlijn vastgestelde bepalingen zijn opgesteld, of, voor vezelvlas,
van enig ander document dat door de betrokken lidstaat als gelijk-waardig is erkend, waaronder de in het kader van artikel 14 van die
richtlijn afgegeven certificaten. Als de inzaai plaatsvindt na de uiterste
datum voor de indiening van de steunaanvraag „oppervlakten”, moetende etiketten of de als gelijkwaardig erkende documenten uiterlijk op 30juni na de indiening van de aanvraag worden ingediend.
Met betrekking tot etiketten van zaad van hennep die bestemd is voor
de vezelproductie, kunnen de lidstaten bepalen dat deze etiketten naoverlegging aan de voor de steunaanvragen „oppervlakten” verantwoor-
delijke autoriteiten aan de verantwoordelijke landbouwer worden
teruggestuurd ingeval diezelfde etiketten moeten worden voorgelegdaan andere nationale autoriteiten.
3. Met het oog op de toekenning van de areaalbetaling voor vezel-
hennep moet in de steunaanvraag „oppervlakten” zoals bedoeld inartikel 4 van Verordening (EEG) nr. 3887/92, het volgende wordenvermeld:
a) alle gegevens aan de hand waarvan de met hennep ingezaaide
percelen, uitgesplitst naar gebruikt hennepras, kunnen worden
geïdentificeerd,
b) informatie over de hoeveelheden zaad die zijn gebruikt, uitgedrukt
in kilogram per hectare.
De lidstaten kunnen bepalen welke minimumhoeveelheid zaaizaad
moet worden ingezaaid voor een doelmatige teelt. Zij delen deze
informatie uiterlijk op 15 mei 2001 aan de Commissie mee.
Artikel 7 ter
1. Met het oog op de toepassing van artikel 5 bis, lid 2, van Veror-
dening (EG) nr. 1251/1999 moeten de bevoegde autoriteiten van de
lidstaat de in bijlage XIII beschreven methode gebruiken om het tetra-hydrocannabinolgehalte van vezelhennep te bepalen voor een bepaaldpercentage van de vezelhenneparealen waarvoor betalingsaanvragenzijn ingediend.
De lidstaten dienen uiterlijk op 15 november van het betrokken
verkoopseizoen bij de Commissie een verslag in over de geconstateerdeTHC-gehaltes. Voor ieder ras bevat dit verslag met name:
a) voor procedure A, het tijdstip waarop het monster is genomen,
b) het aantal uitgevoerde metingen,
c) de resultaten van deze metingen, uitgesplitst naar THC-gehalte
volgens een schaalverdeling met gradaties van 0,1 %,
d) de op nationaal niveau genomen maatregelen.
Als uit de metingen blijkt dat het THC-gehalte voor een significant
aantal monsters van een bepaald ras hoger ligt dan het in artikel 5 bis,
lid 1, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 vastgestelde
maximum, kan de Commissie, onverminderd andere maatregelen,volgens de procedure van artikel 23 van Verordening (EEG) nr. 1766/92 besluiten om tijdens het daaropvolgende verkoopseizoen voor datras procedure B te volgen.
Voor de in bijlage XII, punt 2b, vermelde vezelhenneprassen geldt in
het verkoopseizoen 2002/2003 procedure B in alle lidstaten waar ze
worden verbouwd.
2. De controle van het THC-gehalte voor ten minste 30 % van de
vezelhenneparealen waarvoor betalingsaanvragen zijn ingediend, moetbetrekking hebben op ten minste 30 % van de betrokken aanvragen enop alle gebruikte zaadrassen.
De lidstaat deelt de Commissie uiterlijk op 15 mei 2001 de toepas-
singsbepalingen en de voorwaarden mee inzake het systeem vanvoorafgaande teeltvergunningen op grond waarvan het minimumper-centage van de op THC-gehalte te controleren vezelhenneparealen1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 12
▼M5
▼M2
▼M2
waarvoor betalingsaanvragen zijn ingediend, mag worden verlaagd van
30 % tot 20 %. Elke wijziging in deze toepassingsbepalingen of voor-waarden moet aan de Commissie worden meegedeeld. Als een
dergelijk systeem wordt toegepast, moet de controle betrekking hebben
op ten minste 20 % van de betrokken aanvragen en op alle gebruiktezaadrassen.
3. De aanvragen om opname van een hennepras in de lijst van
bijlage XII moeten vergezeld gaan van een verslag over de resultatenvan de analyses die volgens procedure B van de in bijlage XIIIbeschreven methode worden uitgevoerd, alsmede van een beschrijvendenotitie over het betrokken ras.
HOOFDSTUK II
Basisarealen en referentieopbrengsten
AFDELING 1
Algemene bepalingen
Artikel 8
De in de artikelen 2 en 3 van Verordening (EG) nr. 1251/1999
bedoelde basisarealen worden vastgesteld in bijlage VI.
Artikel 9
1. Wanneer het regioplan overeenkomstig artikel 3, lid 3, van Veror-
dening (EG) nr. 1251/1999 tussen de opbrengsten van bevloeide en van
niet-bevloeide oppervlakten onderscheidt, stellen de lidstaten regelsvast om te bepalen of een oppervlakte voor een verkoopseizoen alsbevloeid wordt beschouwd. In het bijzonder worden vastgesteld:
a) een lijst van akkerbouwgewassen waarvoor een op grond van de
opbrengst van bevloeide oppervlakten berekende areaalbetaling kanworden betaald;
b) de irrigatie-installaties waarover het bedrijfshoofd moet beschikken;
deze installaties moeten in verhouding staan tot de te bevloeienoppervlakten en moeten de hoeveelheid water kunnen aanvoerendie voor de normale ontwikkeling van het gewas gedurende de
gehele vegetatiecyclus nodig is;
c) de in aanmerking te nemen bevloeiingsperiode.
2. De bepalingen van lid 1 zijn niet van toepassing wanneer
bevloeiing een historisch kenmerk is van de percelen, op grondwaarvan deze kunnen worden onderscheiden en geregistreerd, zoals de
„regadío”-productiegebieden in Spanje.
AFDELING 2
Areaaloverschrijding
Artikel 10
1. Om te bepalen of het in artikel 2, lid 4, van Verordening (EG) nr.
1251/1999 bedoelde regionale basisareaal is overschreden, houdt debevoegde autoriteit van de lidstaat rekening met enerzijds het in bijlageVI vastgestelde regionale basisareaal en anderzijds de som van deoppervlakten waarvoor in de betrokken regio voor elk van de teelten
met inbegrip van de desbetreffende verplichte braak gelegde grond
aanvragen voor areaalbetalingen zijn ingediend. De vrijwillig braakge-legde grond moet worden gerekend bij de oppervlakten, andere danbevloeide oppervlakten, andere dan met maïs en/of andere dan metkuilgras beteelde oppervlakte.
2. Bij de berekening van de som van de oppervlakten waarvoor
steunaanvragen zijn ingediend, wordt geen rekening gehouden metaanvragen of delen van aanvragen die bij de administratieve controleduidelijk ongegrond blijken.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 13
▼B
▼B
In voorkomend geval wordt het bij controles ter plaatse overeenkom-
stig artikel 6 van Verordening (EEG) nr. 3887/92 vastgesteldewerkelijke areaal in aanmerking genomen.
3. De overeenkomstig lid 2 gecorrigeerde som van de oppervlakten
waarvoor steunaanvragen zijn ingediend, wordt verhoogd met de opper-vlakten die met akkerbouwgewassen in de zin van Verordening (EG)nr. 1251/1999 zijn ingezaaid en die de basis zijn voor een steunaan-vraag op grond van Verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad (
1).
4. Het percentage van de areaaloverschrijding wordt bepaald volgens
het in bijlage VII vermelde schema.
Artikel 11
1. Om te bepalen of het gegarandeerde maximumareaal voor durum-
tarwe waarvoor de toeslag op de areaalbetaling geldt, is overschreden,
houdt de bevoegde autoriteit van de lidstaat rekening met het in bijlage
III bij Verordening (EG) nr. 1251/1999 vastgestelde gegarandeerdemaximumareaal, eventueel verdeeld over productiegebieden, enerzijdsen de som van de oppervlakten waarvoor de toeslag op de areaalbeta-ling voor durumtarwe wordt aangevraagd, aangepast overeenkomstig
artikel 10, lid 2, van de onderhavige verordening en, in voorkomend
geval, verlaagd op grond van artikel 2, lid 4, van Verordening (EG)nr. 1251/1999, anderzijds.
2. De bepalingen van lid 1 worden ook toegepast om te bepalen of
het gegarandeerde maximumareaal dat is vastgesteld in bijlage IV bijVerordening (EG) nr. 1251/1999 en waarvoor het specifieke steunbe-drag voor durumtarwe geldt, is overschreden.
Artikel 12
1. Wanneer een overschrijding van de in de artikelen 10 en 11
bedoelde arealen wordt vastgesteld, bepaalt de lidstaat uiterlijk op 31
oktober van het lopende verkoopseizoen tot op twee decimalen het
definitieve overschrijdingspercentage.
2. Het aldus bepaalde definitieve percentage wordt gebruikt voor de
berekening van:
a) de evenredige verlaging van het voor areaalbetaling in aanmerking
komende areaal overeenkomstig artikel 2, lid 4, eerste alinea, vanVerordening (EG) nr. 1251/1999;
b) de evenredige verlaging van het voor de toeslag en het specifieke
steunbedrag voor durumtarwe in aanmerking komende areaal natoepassing van artikel 2, lid 4, eerste alinea, van Verordening (EG)nr. 1251/1999.
Artikel 13
Voor de toepassing van artikel 2, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1251/
1999 bepalen de lidstaten uiterlijk op 15 september van het verkoopsei-zoen waarvoor de areaalbetaling wordt gevraagd, de onderstaande
gegevens en delen zij deze eveneens uiterlijk op deze datum aan de
Commissie mee:
a) het onder te verdelen nationale basisareaal,
b) de door de lidstaat vastgestelde criteria voor de vaststelling van de
subbasisarealen,
c) de subbasisarealen (aantal, benaming en oppervlakte),
d) de bepalingen over de concentratie van de in geval van overschrij-
ding toepasselijke maatregelen.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 14
(1) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 21.
▼B
AFDELING 3
Overschrijding van de referentieopbrengst
Artikel 14
Voor de toepassing van artikel 3, lid 7, van Verordening (EG) nr. 1251/
1999 gelden als overzicht van alle steunaanvragen en van de betrokkenopbrengsten de overzichten die de lidstaten overeenkomstig artikel 26van de onderhavige verordening toezenden.
Hiervoor gelden als referentieopbrengsten de opbrengsten die in bijlage
VIII bij de onderhavige verordening zijn vastgesteld.
Artikel 15
Voor de berekening van de gemiddelde opbrengst in verband met de
steunaanvragen voor een bepaald verkoopseizoen wordt als volgt tewerk gegaan:
a) de betrokken oppervlakten worden in aanmerking genomen nadat in
voorkomend geval de evenredige verlaging volgens artikel 2, lid 4,eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 is toegepast;
b) de oppervlakten oliehoudende zaden die voor de verkoopseizoenen
2000/2001 en 2001/2002 op grond van de historische regionaleopbrengst worden betaald, worden in aanmerking genomen aan dehand van de gemiddelde graanopbrengst voor de betrokken regio;
c) de oppervlakten akkerbouwgewassen die met het oog op de premies
voor runderen en schapen als voederareaal zijn aangegeven, wordenaan de hand van de gemiddelde graanopbrengst voor de betrokkenregio bij niet-bevloeide teelt in aanmerking genomen.
Artikel 16
De Commissie vergelijkt elk jaar vóór 31 mei de in de artikelen 14 en
15 van de onderhavige verordening bedoelde gegevens en stelt volgensde procedure van artikel 23 van Verordening (EEG) nr. 1766/92 denodige correctiecoëfficiënten vast.
Artikel 17
De in artikel 16 bedoelde coëfficiënten gelden voor alle areaalbeta-
lingen voor het basisareaal van de betrokken lidstaat of
productieregio, doch niet voor de toeslag op de areaalbetaling voordurumtarwe en het specifieke steunbedrag voor durumtarwe.
HOOFDSTUK III
Braaklegging
Artikel 18
Onder „braaklegging” wordt verstaan het uit productie nemen van een
oppervlakte die in aanmerking komt voor areaalbetalingen in de zin
van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1251/1999.
Artikel 19
1. Overeenkomstig dit hoofdstuk braakgelegde grond moet een
aaneengesloten oppervlakte van ten minste 0,3 ha beslaan en ten minste
20 m breed zijn.
De lidstaten mogen:
a) kleinere oppervlakten in aanmerking nemen wanneer het gaat om
gehele percelen omgeven door permanente afscheidingen, zoalsmuren, heggen en waterlopen;1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 15
▼M3
▼B
▼B
b) gehele percelen van minder dan 20 m breed in aanmerking nemen
in gebieden waar dergelijke percelen een traditioneel perceelstypezijn;
c) percelen van minstens 10 m breed langs nimmer opdrogende water-
lopen en meren in aanmerking nemen, op voorwaarde dat daarvoorspecifieke voorschriften worden vastgesteld, met name om te
controleren dat het milieu wordt ontzien. ►
M2In dit geval kan
de in de vorige alinea bedoelde minimumoppervlakte op 0,1 haworden vastgesteld. ◄
2. De braakgelegde percelen moeten uit productie worden genomen
voor een periode die uiterlijk op 15 januari ingaat en ten vroegste op31 augustus eindigt. De lidstaten bepalen evenwel onder welke voor-
waarden de producenten vanaf 15 juli een gewas mogen inzaaien dat
in het daaropvolgende jaar wordt geoogst en aan welke voorwaardenmoet worden voldaan om in lidstaten waar „transhumance” (het overgrote afstanden overbrengen van vee naar andere weidegronden) tradi-tioneel is, de grond vanaf 15 juli voor beweiding te mogen gebruiken.
3. De braakgelegde grond mag niet voor andere vormen van land-
bouwproductie dan die bedoeld in artikel 6, lid 3, van Verordening(EG) nr. 1251/1999 worden gebruikt en evenmin voor andere land-bouwdoeleinden of andere winstgevende bestemmingen die metakkerbouw onverenigbaar zijn.
4. De lidstaten nemen passende, op de specifieke situatie van de
braakgelegde grond afgestemde maatregelen, met het oog op verzor-ging van die grond en bescherming van het milieu. Deze maatregelenkunnen ook de instandhouding van een plantendek omvatten; in dat
geval moet ervoor worden gezorgd dat dit plantendek niet voor de
productie van zaaizaad of pootgoed kan worden bestemd en in geengeval vóór 31 augustus voor landbouwdoeleinden kan worden gebruikten evenmin vóór 15 januari van het daaropvolgende jaar een voorverkoop bestemde plantaardige productie kan opleveren.
5. De bepalingen van leden 3 en 4 gelden niet voor oppervlakten die
zijn bebost of braakgelegd op grond van de artikelen 22, 23, 24 en 31
van Verordening (EG) nr. 1257/1999 en die voor de braakleggingsver-plichting in aanmerking worden genomen, voor zover die bepalingenstrijdig zijn met de milieueisen of de eisen inzake bosbouw waaraanin het kader van genoemde artikelen moet worden voldaan.
Artikel 20
1. In het kader van artikel 6, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1251/
1999 kunnen de lidstaten de betaling voor braaklegging voor verschei-
dene jaren, met een maximum van vijf jaar, toekennen.
2. Onverminderd het bepaalde in artikel 2, lid 4, van Verordening
(EG) nr. 1251/1999 en elke verhoging achteraf van het basisbedragdat is vastgesteld in artikel 4, lid 3, van genoemde verordening,ontvangen producenten die zich ertoe verbinden dezelfde percelen
voor de in lid 1 van het onderhavige artikel bedoelde periode uit
productie te nemen, gedurende die periode de betaling voor braakleg-ging die is berekend aan de hand van het basisbedrag en van deopbrengsten volgens het regioplan die op het tijdstip gelden waaropde verbintenis wordt aangegaan.
3. Wanneer een producent in zijn steunaanvraag „oppervlakte” vóór
de afloop van de in lid 1 bedoelde periode uitdrukkelijk van zijn
verbintenis terugkomt, moet hij een bedrag terugbetalen dat overeen-komt met 5 % van de betaling voor braaklegging die uit hoofde vanhet voorgaande verkoopseizoen is uitgekeerd voor de oppervlakte waar-voor hij van zijn verbintenis terugkomt, vermenigvuldigd met hetaantal jaren waarvoor hij zijn oorspronkelijke verbintenis niet nakomt.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 16
▼M5
▼B
▼B
4. De producent die voor de in lid 2 bedoelde regeling heeft
gekozen, mag van zijn verbintenis terugkomen zonder dat de in lid 3bedoelde sanctie wordt toegepast:
a) wanneer hij besluit het betrokken areaal uit productie te nemen of te
bebossen in het kader van een van de regelingen van de artikelen
22, 23, 24 en 31 van Verordening (EG) nr. 1257/1999;
b) in door de lidstaten toegestane bijzondere gevallen die buiten de wil
van de producent tot een verandering van de bedrijfsstructuurleiden, zoals een ruilverkaveling.
5. Wanneer tijdens de looptijd van de verbintenis, als gevolg van
een verandering in de bedrijfsstructuur, het percentage van de opper-
vlakte die in het kader van dit artikel uit productie is genomen, de
procentuele limiet overschrijdt die op het tijdstip waarop de producentzijn verbintenis aanging door de lidstaten overeenkomstig artikel 6, lid5, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 was vastgesteld, worden deoppervlakten waarvoor de verbintenis is aangegaan, zodanig aangepastdat aan deze limiet wordt voldaan.
Artikel 21
1. Wanneer volgens de braakleggingsaangifte minder grond wordt
braakgelegd dan overeenkomt met het voor het betrokken verkoopsei-zoen vastgestelde percentage voor de verplichte braaklegging, wordt de
oppervlakte waarvoor de areaalbetaling aan de producenten van akker-
bouwgewassen voor wie de braakleggingsverplichting geldt, kanworden toegekend, berekend aan de hand van de braakleggingsaangifteen naar verhouding van de oppervlakte van de verschillende gewassen,met inbegrip van kuilgras, zonder dat echter de oppervlakte waarvoorde areaalbetaling kan worden toegekend, wordt verlaagd tot een opper-
vlakte welke lager is dan die welke nodig is voor de in artikel 6, lid 7,
van Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde productie van 92 tgranen.
2. De in lid 1 bedoelde productie van granen wordt berekend aan de
hand van de opbrengst waarvan voor de areaalbetaling wordt uitgegaan.Wanneer de lidstaat ervoor heeft gekozen de regionale historischeopbrengst voor oliehoudende zaden toe te passen, wordt die met 1,95
vermenigvuldigd.
Artikel 22
Voor Portugal wordt, overeenkomstig artikel 6, lid 4, van Verordening
(EG) nr. 1251/1999, de areaalbetaling in verband met de verplichtebraaklegging met de in bijlage IX vermelde bedragen verhoogd. Deze
bedragen worden gefinancierd overeenkomstig het bepaalde in artikel 5
van Verordening (EEG) nr. 3653/90.
Artikel 23
1. De in Verordening (EEG) nr. 3887/92 bedoelde steunaanvraag
„oppervlakte” wordt uitgesplitst naar regio als bedoeld in artikel 3 van
Verordening (EG) nr. 1251/1999.
2. Tegenover iedere aanvraag voor areaalbetalingen voor opper-
vlakten in een bepaalde productieregio moet steeds eenbraakleggingsaangifte voor dezelfde productieregio staan die minstensmet het aantal hectaren van die aanvraag correspondeert.
3. In het kader van door de lidstaat vastgestelde objectieve criteria
mag van het bepaalde in lid 2 worden afgeweken.
4. In afwijking van lid 2 mag de met een aanvraag voor areaalbeta-
lingen corresponderende verplicht braak te leggen oppervlakte geheelof gedeeltelijk gelegen zijn:
a) wat Spanje betreft, voor bedrijven in de „secano”- en „regadío”-
productieregio's, in de „secano”-regio,1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 17
▼B
b) in een andere productieregio, voorzover de braakgelegde opper-
vlakte is gelegen in een productieregio die grenst aan de regiowaar het betrokken bebouwde areaal is gelegen.
5. Bij toepassing van het bepaalde in leden 3 en 4 moet de braak te
leggen oppervlakte worden aangepast om rekening te houden met deverschillen tussen de opbrengsten waarvan voor de betrokken regio'svoor de betaling voor braaklegging wordt uitgegaan. Toepassing van
het onderhavige lid mag echter niet leiden tot een vermindering van
het, om de braakleggingsverplichting in acht te nemen, aantal uit deproductie te nemen hectaren.
Artikel 23 bis
1. Voor de toepassing van artikel 6, lid 3, tweede streepje, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999 wordt onder teelt van voederlegumi-nosen verstaan de teelt op een oppervlakte die is ingezaaid met één of
meer van de in bijlage XIV genoemde gewassen. Teelt van een
mengsel met granen en/of gramineeën is toegestaan op voorwaarde dat:
a) de betrokken oppervlakte hoofdzakelijk is ingezaaid met voederle-
guminosen;
b) afzonderlijke oogst niet mogelijk is.
Als een lidstaat bijzondere regionale milieunormen heeft vastgesteld
waarbij voor de biologische landbouw een maximumpercentage voorhet zaaien van voederleguminosen is bepaald, is aan de in de vorigealinea onder a) vastgestelde voorwaarde inzake de inzaai van voederle-guminosen voldaan als ten minste 85 % van het door de lidstaatvastgestelde maximum wordt gehaald.
2. De oppervlakten voor de in lid 1 bedoelde voederleguminosen
waarvoor tussen 15 januari en 31 augustus de steun wordt verleend opgrond van Verordening (EG) nr. 603/95 van de Raad van 21 februari1995 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de
sector gedroogde voedergewassen (
1) komen niet in aanmerking voor
de areaalbetaling.
HOOFDSTUK IV
Bijzondere bepalingen
Artikel 24
In afwijking van artikel 8, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1251/1999
mogen de lidstaten voor de in bijlage X van de onderhavige verorde-ning bedoelde gewassen en voor de door de betrokken lidstaten vastte stellen gebieden die in de in die bijlage versnelde regio's gelegen
zijn, de inzaaitermijn tot uiterlijk 15 juni verlengen.
Wanneer de verlenging van de inzaaitermijn voor alle akkerbouwge-
wassen geldt, mogen de lidstaten voor de producenten in de betrokkengebieden ook de termijn voor indiening van de aanvragen voor areaal-
betalingen tot uiterlijk 15 juni of tot de uiterste inzaaidatum ingeval die
datum eerder dan de eerstgenoemde uitvalt, verlengen.
Artikel 25
1. Bij de vaststelling van het in artikel 10, lid 7, van Verordening
(EG) nr. 1251/1999 bedoelde maximum wordt rekening gehouden met
het nationale referentieareaal, met de totale oppervlakte bouwland diein aanmerking komt, en met het feit dat moet worden voorkomen dateen areaal wordt ingezaaid dat tot buitensporige verlagingen van despecifieke areaalbetalingen voor de teelt van oliehoudende zaden zouleiden.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 18
(1) PB L 63 van 21.3.1995, blz. 1.▼M4
▼B
▼B
2. Het maximum en de criteria aan de hand waarvan dat maximum
is bepaald, worden zo spoedig mogelijk en uiterlijk op 31 juli van hetverkoopseizoen voorafgaand aan dat waarvoor de areaalbetaling wordt
aangevraagd, aan de Commissie meegedeeld.
3. Om te bepalen of een producent voor de areaalbetaling in
aanmerking komt, gaat de bevoegde autoriteit na of in de steunaan-vraag van de producent het vastgestelde maximum wordt nageleefd.De oppervlakte waarvoor de producent boven het toegestane maximumde specifieke areaalbetaling voor de teelt van oliehoudende zaden heeftaangevraagd, wordt van de areaalbetaling uitgesloten.
4. Wanneer de uitsluiting van een oppervlakte op grond van lid 3
ertoe leidt dat de braakgelegde oppervlakte van een producent het in
artikel 6, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde, in de
betrokken lidstaat geldende maximum overschrijdt, wordt de braakge-legde oppervlakte waarvoor de producent de areaalbetaling heeftaangevraagd, tot dat maximum verlaagd.
5. Oppervlakten die op grond van de leden 3 en 4 van een steunaan-
vraag „oppervlakten” van een producent worden uitgesloten, wordenvoor de toepassing van artikel 2, leden 4 en 6, van Verordening (EG)nr. 1251/1999 niet in aanmerking genomen.
HOOFDSTUK V
Slotbepalingen
Artikel 26
Mededelingen
1. De lidstaten verstrekken de Commissie volgens het hierna
vermelde tijdschema per productieregio, basisareaal en nationaal areaalde in de tabellen in bijlage XI bedoelde gegevens in de in die bijlageaangegeven gestandaardiseerde vorm:
a) 15 september van het lopende verkoopseizoen: de gegevens die zijn
berekend rekening houdende met de reeds uitgevoerde controles enverificaties;
b) uiterlijk 31 oktober daaropvolgend: de definitieve gegevens, zijnde
die welke voor de berekening van het in artikel 12 bedoelde defini-tieve percentage van de overschrijding zijn gebruikt; en
c) uiterlijk 15 februari daaropvolgend: de uiteindelijke gegevens,
zijnde de oppervlakten waarvoor de areaalbetaling daadwerkelijk isbetaald na aftrek van de in artikel 9 van Verordening (EEG) nr.
3887/92 bedoelde verminderingen van de oppervlakten.
2. Wanneer een overschrijding van de in de artikelen 10 en 11
bedoelde oppervlakten wordt vastgesteld, deelt de lidstaat het defini-
tieve overschrijdingspercentage onverwijld en uiterlijk op 31 oktobervan het lopende verkoopseizoen aan de Commissie mee. De gegevensaan de hand waarvan het overschrijdingspercentage van een basisareaalis berekend, worden volgens het schema in bijlage VII meegedeeld.
3. Bij onderverdeling van het overschrijdingspercentage overeen-
komstig artikel 2, lid 6, en artikel 5, derde alinea, van Verordening
(EG) nr. 1251/1999, deelt de lidstaat deze onderverdeling uiterlijk op
31 oktober aan de Commissie mee.
Artikel 27
De lidstaten stellen voor de toepassing van deze verordening de nodige
maatregelen vast en delen deze binnen een maand na de vaststelling of
de wijziging ervan aan de Commissie mee.
Artikel 28
De Verordeningen (EEG) nr. 2467/92, (EEG) nr. 2836/93, (EG) nr.
762/94, (EG) nr. 1098/94, (EG) nr. 1237/95, (EG) nr. 658/96 en (EG)nr. 1577/98 worden met ingang van 1 juli 2000 ingetrokken.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 19
▼B
Verwijzingen naar de ingetrokken verordeningen worden begrepen als
verwijzingen naar de onderhavige verordening.
Artikel 29
Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking
in hetPublicatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Zij is van toepassing op de steun voor de producenten van bepaalde
akkerbouwgewassen voor het verkoopseizoen 2000/2001 en voor de
daaropvolgende verkoopseizoenen.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke lidstaat.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 20
▼B
BIJLAGE I
(artikel 2, lid 1)
DEFINITIES
1.Blijvend grasland
Grond die geen deel uitmaakt van een vruchtwisseling en die blijvend (ten
minste vijf jaar) als grasland wordt gebruikt, ongeacht of het ingezaaid dan
wel natuurlijk grasland betreft.
2.Blijvende teelten
Niet in de vruchtwisseling opgenomen teelten van gewassen, met uitzonde-
ring van meerjarige gewassen en van blijvend grasland, die de grond
gedurende ten minste vijf jaar in beslag nemen en die geregeld een oogst
opleveren.
3.Meerjarige gewassen
GN-code
07091000 Artisjokken
07092000 Asperges
ex 07099090 Rabarber
081020 Frambozen, bramen, moerbeien en loganbessen
081030 Zwarte, witte of rode aalbessen en kruisbessen
081040 Veenbessen, bosbessen en andere vruchten van het
geslacht Vaccinium
4.Herstructureringsprogramma
Onder „herstructureringsprogramma” wordt verstaan, een door de overheid
opgelegde wijziging van de structuur en/of de in aanmerking komende opper-
vlakte van een bedrijf.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 21
▼B
BIJLAGE II
(artikel 4, lid 5)
ZONNEBLOEMRASSEN VOOR DE PRODUCTIE VAN ZONNEBLOEM-
PITTEN VOOR MENSELIJKE CONSUMPTIE
Agripro 3450
AgrosurDahlgren D-131 (Toma)
Dahlgren D-151
Dahlgren D-171Dahlgren D-181Dahlgren 954
Dahlgren D-1950
Dahlgren D-1998Diset
Hagen Seed SG 9011
Hagen Seed SG 9054Hagen Seed SG 9211Interstate (IS)8004
Kelisur
Royal Hybrid 381Royal Hybrid 2141
Royal Hybrid 3801
Royal Hybrid 3831Royal Hybrid 4381RRC 995
RRC 2211
RRC 2232RRC 4211
SIGCO 826
SIGCO 828SIGCO 829SIGCO 830
SIGCO 954
SIGCO 964SIGCO 974SIGCO 995
Toma
Triumph 660CTriumph 505C+
Triumph 520C
Triumph 515CUSDA Hybrid 9241999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 22
▼B
BIJLAGE III
(artikel 5)
TEST VOOR DE VASTSTELLING VAN HET BITTERSTOFGEHALTE
VAN LUPINEN
De test wordt uitgevoerd op een monster van 200 korrels uit een hoeveelheid
van 1 kg per partij van maximaal 20 t.
De test beperkt zich tot het aantonen van bittere korrels in het monster. De
homogeniteitstolerantie bedraagt 1 op 100 korrels. Als testmethode wordt de
korrelsnijmethode volgens Sengbusch (1942), Ivanov en Smirnova (1932) enEggebrecht (1949) toegepast. De droge of gekweekte korrels worden overdwars
doorgesneden. De gehalveerde korrels worden gedurende 10 seconden op een
zeef in een jodiumoplossing gedompeld en vervolgens gedurende 5 seconden
met water afgespoeld. De snijvlakken van de bittere korrels verkleuren en
worden bruin, maar die van de korrels die weinig alkaloïde bevatten blijven
geel.
Voor de bereiding van de jodiumoplossing wordt 14 gram kaliumjodide in zo
weinig mogelijk water opgelost, daarna wordt 10 gram jodium toegevoegd en
vervolgens wordt de oplossing met water aangevuld tot 1 000 cm
3. De oplossing
moet één week worden bewaard alvorens te worden gebruikt. Zij wordt in
bruine flessen bewaard. Vóór gebruik wordt deze basisoplossing drie- tot vijf-
maal verdund.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 23
▼M5
BIJLAGE IV
(artikel 6, lid 1, tweede alinea)
GEBIEDEN IN OOSTENRIJK WAAR DE TOESLAG VOOR DURUM-
TARWE MAG WORDEN TOEGEKEND
PANNONIA:
1.Gebieden van de Bezirksbauernkammern
2046 Tullnerfeld-Klosterneuburg
2054 Baden
2062 Bruck/Leitha-Schwechat2089 Baden
2101 Gänserndorf
2241 Hollabrunn2275 Tullnerfeld-Klosterneuburg2305 Korneuburg
2321 Mistelbach
2330 Krems/Donau2364 Gänserndorf
2399 Mistelbach
2402 Mödling2470 Mistelbach2500 Hollabrunn
2518 Hollabrunn
2551 Bruck/Leitha-Schwechat2577 Korneuburg
2585 Tullnerfeld-Klosterneuburg
2623 Wr. Neustadt2631 Mistelbach2658 Gänserndorf
2.Gebieden van de Bezirksreferate
3018 Neusiedl/See
3026 Eisenstadt3034 Mattersburg
3042 Oberpullendorf
3.Gebieden van de Landwirtschaftskammer
1007 Wien1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 24
▼B
BIJLAGE V
(artikel 6, lid 3)
GEBIEDEN WAAR DE SPECIFIEKE STEUN VOOR DURUMTARWE
MAG WORDEN TOEGEKEND
DUITSLAND
Kreise en Kreisfreie Städte:Baden-Württemberg:
Stadt Stuttgart, Ludwigsburg, Rems-Murr-Kreis, Stadt Heilbronn, Heilbronn,
Hohenlohekreis, Main-Tauber-Kreis, Stadt Karlsruhe, Karlsruhe, Stadt Baden-
Baden, Rastatt, Stadt Heidelberg, Stadt Mannheim, Rhein-Neckar-Kreis, Stadt
Pforzheim, Enzkreis, Ortenaukreis.
Beieren:Stadt Ingolstadt, Dachau, Eichstätt, Freising, Fürstenfeldbrück, Neuburg-Schro-
benhausen, Pfaffenhofen a.d.Ilm, Kelheim, Stadt Ansbach, Ansbach, Neustadt-
Bad Windsheim, Stadt Aschaffenburg, Aschaffenburg, Bad Kissingen, Rhön-
Grabfeld, Haßberge, Kitzingen, Main-Spessart, Stadt Schweinfurt, Schweinfurt,
Stadt Würzburg, Würzburg.
Rheinland-Pfalz:
Ahrweiler, Stadt Koblenz, Mayen-Koblenz, Bad Kreuznach, Rhein-Lahn-Kreis,
Westerwald-Kreis, Bernkastel-Wittlich, Bitburg-Prüm, Daum, Trier-Saarburg,
Stadt Trier, Stadt Frankenthal, Landau i.d.P., Ludwigshafen, Mainz, Neustadt/
Weinstr., Speyer, Worms, Alzey-Worms, Bad Dürkheim, Donnersbergkreis,
Germersheim, Südl. Weinstraße, Ludwigshafen, Mainz-Bingen.
Hessen:
Stadt Frankfurt/Main, Wiesbaden, Bergstraße, Stadt Darmstadt, Darmstadt-
Dieburg, Groß-Gerau, Hochtaunuskreis, Main-Kinzig-Kreis, Main-Taunus-Kreis,
Stadt Offenbach, Offenbach, Rheingau-Taunus-Kreis, Wetteraukreis, Lahn-Dill-
Kreis, Limburg-Weilburg.
Saarland:
Stadt Saarbrücken, Merzig-Wadern, Neunkirchen, Saarlouis, Sankt Wendel.
Sachsen:Mittweida, Muldentalkreis.
Sachsen-Anhalt:
Bernburg, Köthen, Burgenlandkreis, Mansfelder Land, Merseburg-Querfurt,
Saalkreis, Sangerhausen, Aschersleben-Straßfurt, Halberstadt, Jerichower Land,
Quedlinburg, Schönebeck.
Thüringen:
Unstrut-Hainich-Kreis, Kyfhäuserkreis, Gotha, Sömmerda, Hildburghausen,
Stadt Weimar, Weimarer Land, Altenburger Land, Stadt Erfurt.
SPANJE
Comarcas Agrícolas
Almazán (SO), Bajo Aragón (TE), Campiña (GU), Campo de Gómara (SO),
Centro (AB), El Cerrato (P), Hoya de Huesca (HU), La Montaña (A), Las Vegas
(M), Logrosán (CC), Monegros (HU), Noroeste (MU), Requena-Utiel (V), Rioja
Baja (LO), Segría (L), Sierra Rioja Baja (LO), Sur (VA), Suroeste y Valle de
Guadalentín (MU), Trujillo (CC), Urgel (L), Valle de Ayora (V).
FRANKRIJK
DepartementenAisne, Aube, Charente, Charente-Maritime, Cher, Deux-Sèvres, Essonne, Eure,
Eure-et-Loir, Indre, Indre-et-Loire, Loir-et-Cher, Loiret, Lot-et-Garonne,
Maine-et-Loire, Marne, Nièvre, Orne, Sarthe, Seine-et-Marne, Vendée, Vienne,
Yvonne, Yvelines.
ITALIË
ProvinciesAlessandria, Bologna, Brescia, Cremona, Ferrara, Forlì, Gorizia, Lodi, Mantua,
Milaan, Modena, Padua, Parma, Pavia, Piacenza, Pordenone, Ravenna, Reggio1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 25
▼B
Emilia, Rimini, Rovigo, Turijn, Treviso, Udine, Venetië, Vercelli, Verona, Vicenza.
VERENIGD KONINKRIJK
Engeland.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 26
▼M2
BIJLAGE VI
(artikel 8)
BASISAREALEN
(× 1 000 ha)
ProductieregioAlle teelten
samenwaarvan maïs waarvan kuilgras
BELGIË
Totaal 489,5
waarvan: Vlaanderen-Brussel 96,4
DENEMARKEN 2 018,6
DUITSLAND 10159,4(3) 540,3(3)
Schleswig-Holstein 506,2
Hamburg 5,1
Niedersachsen 1 424,7
Bremen 1,8
Nordrhein-Westfalen 948,5
Rheinland-Pfalz 368,6
Hessen 461,4
Baden-Württemberg 735,5 122,1
Bayern 1 776,0 418,2
Saarland 36,6
Berlin 2,9
Brandenburg 889,6
Mecklenburg-Vorpommern 968,2
Sachsen 599,0
Sachsen-Anhalt 880,9
Thüringen 554,4
GRIEKENLAND 1 491,7 222,1
SPANJE
Regadío 1 371,1 403,4
Secano 7 849,0
FRANKRIJK
Totaal 13582,1
Basisareaal maïs 613,8(2)
Basisareaal, bevloeid 1 209,7(2)
IERLAND 345,6 0,2
ITALIË 5 801,2 400,8
LUXEMBURG 42,8
NEDERLAND 441,7 208,31999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 27
▼M6
▼M2
▼M5
▼M2
▼M5
▼M2
(× 1 000 ha)
ProductieregioAlle teelten
samenwaarvan maïs waarvan kuilgras
OOSTENRIJK 1 203,5
PORTUGAL
Azoren 9,7
Madeira
— Regadio 0,31 0,29
— Andere 0,30
Europees vasteland
— Regadio 293,4 221,4
— Andere 658,3
FINLAND 1 591,5 200,0
ZWEDEN 1 737,1 130,0
VERENIGD KONINKRIJK
Engeland 3 794,6 33,2 (1)
Schotland 551,6Noord-Ierland 52,9
Wales 61,4 1,2 (
1)
(1) Met uitzondering van suikermaïs.
(2) Inclusief 284 000 ha geïrrigeerde maïs.
(3) Bij toepassing van artikel 2, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1251/1999.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 28
▼M6
▼M2
▼M5
▼M2
▼M5
BIJLAGE VII
(artikel 10, lid 4)
1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 29
▼M5
1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 30
▼B
BIJLAGE VIII
(artikel 14, tweede alinea)
IN ARTIKEL 3, LID 7, VAN VERORDENING (EG) Nr. 1251/1999
BEDOELDE REFERENTIEOPBRENGSTEN
België 6,24
Denemarken 5,22
Duitsland 5,66 (1)
— Schleswig-Holstein 6,81
— Hamburg 6,01
— Niedersachsen 5,33
— Bremen 5,34
— Nordrhein-Westfalen 5,81
— Hessen 5,50
— Rheinland-Pfalz 4,78
— Baden-Württemberg 5,48
— Bayern 5,94
— Saarland 4,38
— Berlin 4,52
— Brandenburg 4,54— Mecklenburg-Vorpommern 5,45
— Sachsen 6,23
— Sachsen-Anhalt 6,14
— Thüringen 6,13
Griekenland 3,39
Spanje 2,9
Frankrijk 6,02
Ierland 6,08
Italië 3,9
Luxemburg 4,26
Nederland 6,66
Portugal 2,90
Verenigd Koninkrijk 5,83
Oostenrijk 5,27
Zweden 4,02
Finland 2,82
(1) Bij toepassing van artikel 2, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1251/1999.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 31
▼B
BIJLAGE IX
(artikel 22)
EXTRA BETALINGEN VOOR BRAAKLEGGING IN PORTUGAL
(in EUR)
Verkoopseizoen 2000/2001 2001/2002 2002/2003
Extra betaling 9,64 ►M49,64◄3,411999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 32
▼M2
BIJLAGE X
(artikel 24, eerste alinea)
Uiterste inzaaidatum: 15 juni
Gewas Lidstaat Regio
Alle gewassen Finland Het hele grondgebied
Zweden Het hele grondgebied
Suikermaïs
VezelhennepAlle lidstaten Het hele grondgebied1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 33
▼M4
BIJLAGE XI
(Artikel 26, lid 1)
AAN DE COMMISSIE MEE TE DELEN GEGEVENS
De informatie moet worden verstrekt aan de hand van een aantal tabellen naar
het hiernavolgende model:
— in een eerste groep tabellen worden de gegevens ingevuld per productieregio
in de zin van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1251/1999.
— in een tweede groep tabellen worden de gegevens ingevuld voor elke regio
waarvoor een basisareaal is vastgesteld in de zin van bijlage VI,
— in één enkele tabel worden de gegevens per lidstaat samengebracht.
De tabellen moeten zowel op papier als op elektronische gegevensdrager aan de
Commissie worden meegedeeld.
Formules voor de opper-
vlakten: 5 = 1 + 2 + 3 + 4
1 0=7+8+9
16 = 17 + 1821 = 5 + 10 + 11 + 12 + 13 + 14 + 15 + 16 + 20
Opmerkingen:
Elke tabel moet de naam van de betrokken regio vermelden.
De opbrengst is die waarvan wordt uitgegaan voor de berekening van de areaal-
betaling overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1251/1999.
Het onderscheid tussen „geïrrigeerd” en „niet-geïrrigeerd” hoeft alleen te
worden gemaakt voor regio's die in dit opzicht niet homogeen zijn. In dit geval
geldt:
(d) = (e) + (f)
(j) = (k) + (l)
Regel 1 betreft uitsluitend durumtarwe waarvoor de in artikel 5, eerste alinea,
van Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde toeslag wordt toegekend.
Regel 2 betreft uitsluitend durumtarwe waarvoor de in artikel 5, vierde alinea,
van Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde toeslag wordt toegekend.
Regel 19 betreft uitsluitend op grond van de artiekelen 22, 23, 24 en 31 van
Verordening (EG) nr. 1257/1999 uit productie genomen of beboste oppervlakten
die overeenkomstig artikel 6, lid 8, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 als
braakgelegd akkerland worden meegerekend.
Regel 20 betreft de in artikel 2, lid 4, tweede alinea, van Verordening (EG) nr.
1251/1999 bedoelde oppervlakten.
Er moeten ook gegevens worden verstrekt betreffende producenten die geen
aanvraag indienen voor de areaalbetaling in het kader van de steunregeling
voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen (Verordening (EG) nr.
1251/1999). Deze gegevens moeten worden vermeld in de kolommen „m” en
„n” onder rubriek „Andere” en hebben vooral betrekking op akkerbouwland
dat is aangegeven als voederareaal voor runderen en schapen voor het vlees
waarvan een premie wordt betaald.
Regel 23 betreft braakgelegde grond die wordt gebruikt voor de teelt van niet
voor voeding of vervoedering bestemde gewassen waarvoor volgens de bepa-
lingen voor de uitvoering van artikel 6, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1251/
1999 geen areaalbetaling wordt toegekend (bijvoorbeeld suikerbieten, aardperen
en cichoreiwortels).
Regel 24 betreft braakgelegde grond die op grond van artikel 6, lid 3, tweede
streepje, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 wordt gebruikt voor de teelt van
voederleguminosen.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 34
▼M4
1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 35
▼M6
BIJLAGE XII
(Artikel 7 bis, lid 1)
RASSEN VAN VEZELVLAS EN -HENNEP DIE VOOR DE STEUNRE-
GELING IN AANMERKING KOMEN
1.Vezelvlasrassen
Adélie
Agatha
Alizée
Angelin
ArgosAriane
Aurore
BelinkaCeasar AugustusDianeDiva
Drakkar
Electra
EliseEscalinaEvelinExel
Hermes
IlonaLauraLiflaxLiviolaMarinaMarylinNikeOpalineRosalinVenusVeralinVikingViola
2a.Vezelhenneprassen
Carmagnola
BenikoChamaeleonCsDelta-IlosaDioica 88Epsilon 68Fedora 17Felina 32Felina 34 — Félina 341999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 36
▼M7
▼M6
▼M7
▼M6
▼M6
Ferimon — Férimon
FibranovaFibrimon 24Futura 75
Juso 14
Red PetioleSanthica 23
Uso 31
2b.Voor het verkoopseizoen 2003/2004 toegestane vezelhenneprassen
Delta 405
Bialobrzeskie
Fasamo
Fedora 19Fédrina 74
Fibrimon 56
FuturaSanthica 271999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 37
▼M5
BIJLAGE XIII
(artikel 7 ter, lid 1)
COMMUNAUTAIRE METHODE VOOR DE KWANTITATIEVE BEPA-
LING VAN ∆9-THC IN HENNEPRASSEN
1.Doel en toepassingsgebied
Het doel van deze methode is de bepaling van het gehalte aan ∆9-tetrahy-
drocannabinol (THC) van henneprassen (Cannabis sativa L.). Al naar
gelang van het geval wordt procedure A of B gevolgd, zoals hieronder
beschreven.
De methode berust op de kwantitatieve bepaling van ∆9-THC door middel
van gaschromatografie na extractie met een oplosmiddel.
1.1.Procedure A
Procedure A wordt gebruikt voor de in artikel 5 bis, lid 2, van Verordening
(EG) nr. 1251/1999 bedoelde controle.
1.2.Procedure B
Procedure B wordt gevolgd voor de in artikel 7 ter, lid 1, derde alinea, van
deze verordening bedoelde gevallen en om na te gaan of wordt voldaan aan
de in artikel 5 bis, lid 1, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/
1999 vastgestelde voorwaarde voor opname in de lijst van vezelhenne-
prassen die vanaf het verkoopseizoen 2001/2002 voor areaalbetalingen inaanmerking komen.
2.Bemonstering
Wanneer een lidstaat gebruikmaakt van de in artikel 3, lid 1, onder c),
derde alinea, bedoelde mogelijkheid moeten op aanwijzing van de contro-
leur minstens drie perceelgedeelten met in totaal ten minste 4 000 planten
in stand gehouden worden om het nemen van monsters tot tien dagen na
het einde van de bloei mogelijk te maken.
2.1.Monsterneming
— Procedure A: Uit een populatie van een bepaald hennepras wordt van
elke geselecteerde plant een stuk van 30 cm met ten minste één vrou-
welijke bloemtop genomen. De monsterneming wordt overdag
uitgevoerd in de periode tussen 20 dagen na het begin en tien dagen
na het einde van de bloei en hierbij wordt een systematische route
gevolgd zodat een representatieve steekproef van het perceel verkregen
wordt; daarbij wordt de rand van het perceel niet bemonsterd.
De lidstaat kan toestaan dat het monster wordt genomen in de periode
tussen het begin van de bloei en 20 dagen na het begin van de bloei, op
voorwaarde dat voor elk geteeld ras overeenkomstig de genoemde
regels andere representatieve monsters worden genomen in de periode
tussen 20 dagen na het begin en tien dagen na het einde van de bloei.
— Procedure B: Uit een populatie van een bepaald hennepras wordt het
bovenste derde van elke geselecteerde plant genomen. De monsterne-
ming wordt overdag uitgevoerd in de tien dagen na het einde van de
bloei en hierbij wordt een systematische route gevolgd zodat een repre-
sentatieve steekproef van het perceel verkregen wordt; daarbij wordt de
rand van het perceel niet bemonsterd. Bij een tweehuizig ras worden
alleen de vrouwelijke planten bemonsterd.
2.2.Omvang van het monster
— Procedure A: van elk perceel worden monsters van 50 planten
genomen.
— Procedure B: van elk perceel worden monsters van 200 planten
genomen.
Elk monster wordt zonder aandrukken in een stoffen of papieren zak
gedaan en naar het analyselaboratorium gezonden.
De lidstaat kan bepalen dat een tweede monster voor een eventuele contra-
analyse wordt genomen en hetzij door de teler, hetzij door de voor de
analyse verantwoordelijke instantie wordt bewaard.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 38
▼M5
2.3.Droging en opslag van het monster
De monsters moeten zo snel mogelijk en in ieder geval binnen 48 uur
worden gedroogd volgens ongeacht welke methode waarbij de temperatuur
onder 70 ºC blijft. De monsters worden gedroogd tot constant gewicht en
een vochtigheid van 8 tot 13 %.
De droge monsters worden zonder aandrukken in het donker op een tempe-
ratuur beneden 25 ºC bewaard.
3.Bepaling van het THC-gehalte
3.1.Wijze van bereiding van het analysemonster
De droge monsters worden van stengels en zaden van meer dan 2 mm
ontdaan.
De gedroogde monsters worden tot een halffijn poeder gemalen (maas-
wijdte van de zeef: 1 mm).
Het poeder mag maximaal tien weken droog, in het donker en op een
temperatuur beneden 25 ºC bewaard worden.
3.2.Reagentia en extractievloeistof
Reagentia
—∆9-tetrahydrocannabinol voor chromatografie,
— squalaan voor chromatografie als interne standaard.
Extractievloeistof— 35 mg squalaan per 100 ml hexaan.
3.3.Extractie van ∆
9-THC
Weeg 100 mg poedervormig analysemonster af en doe dit in een centrifu-
gebuis; voeg 5 ml extractievloeistof met interne standaard toe.
Plaats de buis gedurende 20 minuten in een ultrasoonbad. Centrifugeer
gedurende vijf minuten op 3 000 toeren per minuut en schenk de boven-
staande vloeistof met de opgeloste THC af. Injecteer deze vloeistof in de
chromatograaf en verricht de kwantitatieve bepaling.
3.4.Gaschromatografie
a) Apparatuur
— Gaschromatograaf voorzien van een vlamionisatiedetector en een
split/splitless-injector.
— Kolom waarmee een goede scheiding van cannabinoïden wordt
verkregen, bijvoorbeeld een glazen capillaire kolom van 25 m lengte
en 0,22 mm diameter, geïmpregneerd met een apolaire fase van het
type 5 % fenyl-methyl-siloxaan.
b) IJkoplossingen
Ten minste drie punten voor procedure A en vijf punten voor procedure
B, met de punten 0,04 en 0,50 mg/ml ∆9-THC per ml extractievloeistof.
c) Instelling van de apparatuur
De volgende instellingen worden als voorbeeld voor de onder a)
genoemde kolom gegeven:
Temperatuur van de oven: 260 ºC
Temperatuur van de injector: 300 º C
Temperatuur van de detector: 300 ºC
d) Geïnjecteerd volume: 1 µl
4.Resultaten
Het resultaat wordt in twee decimalen uitgedrukt als g ∆9-THC per 100 g
van het analysemonster, gedroogd tot constant gewicht. Het resultaat mag
een maximale afwijking van 0,03 % in absolute waarde hebben.
— Procedure A: per te analyseren monster wordt één bepaling verricht.
Als het resultaat boven de in artikel 5 bis, lid 1, tweede alinea, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999 vermelde grens ligt, wordt per te1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 39
▼M5
analyseren monster een tweede bepaling verricht en wordt het gemid-
delde van de twee bepalingen als resultaat genomen.
— Procedure B: per te analyseren monster worden twee bepalingen
verricht, waarvan het gemiddelde wordt genomen.1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 40
▼M4
BIJLAGE XIV
In artikel 23 bis bedoelde voederleguminosen
GN-code
0713 90 Viciasoorten, m.u.v. volledig rijp
geoogste Vicia faba en Vicia sativa
Andere dan volledig rijp geoogste
Vicia sativa
ex 12092950 Andere Lupinussoorten dan zoete
lupine
ex 12149099 Medicagosoorten,
Trifoliumsoorten,Lathyrussoorten,Melilotussoorten,
Onobrychissoorten
Ornithopus sativusHedysarum coronariumLotus corniculatus
Galega orientalis
Trigonella foenum-graecumVigna sinensis1999R2316 — NL — 01.07.2003 — 005.002 — 41