2003R1798 — NL — 01.01.2010 — 003.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:









▼B

VERORDENING (EG) Nr. 1798/2003 VAN DE RAAD

van 7 oktober 2003

betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 218/92







DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 93, Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ), Gezien het advies van het Europees Parlement ( 2 ), Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité ( 3 ), Overwegende hetgeen volgt: (1) Belastingontduiking en belastingontwĳking over de grenzen van de lidstaten leiden niet alleen tot inkomstenderving voor de begrotingen, maar vormen ook een inbreuk op het beginsel van fiscale rechtvaardigheid en kunnen verstoringen in het kapitaalverkeer en in de concurrentievoorwaarden veroorzaken. Zĳ zĳn dus van invloed op de werking van de interne markt. (2) De bestrĳding van BTW-ontduiking vraagt om nauwe samenwerking tussen de administratieve autoriteiten die in elk van de lidstaten met de uitvoering van de terzake vastgestelde bepalingen belast zĳn. (3) In het kader van de maatregelen inzake belastingharmonisatie met het oog op de voltooiing van de interne markt dient derhalve te worden voorzien in een gemeenschappelĳke regeling voor de uitwisseling van inlichtingen tussen de lidstaten, met behulp waarvan de administratieve autoriteiten van de lidstaten elkaar wederzĳdse bĳstand moeten verlenen en met de Commissie moeten samenwerken teneinde een juiste BTW-toepassing op leveringen van goederen, dienstverrichtingen, intracommunautaire verwervingen van goederen en invoer van goederen te waarborgen. (4) De elektronische opslag en transmissie van bepaalde gegevens voor controledoeleinden ter zake van de BTW is onmisbaar voor een deugdelĳke werking van het BTW-stelsel. (5) De voorwaarden voor de uitwisseling van, en de rechtstreekse toegang van de lidstaten tot, elektronisch opgeslagen gegevens in elke lidstaat moeten duidelĳk worden omschreven. Om aan hun verplichtingen te kunnen voldoen, dienen ondernemers toegang te hebben tot bepaalde van die gegevens. (6) De lidstaat van verbruik heeft de primaire verantwoordelĳkheid om ervoor te zorgen dat niet in de Gemeenschap gevestigde leveranciers aan hun verplichtingen voldoen. De toepassing van de tĳdelĳke bĳzondere regeling voor langs elektronische weg verrichte diensten waarin wordt voorzien bĳ artikel 26 quater van Zesde Richtlĳn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelĳk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag ( 4 ) — vergt derhalve dat regels worden vastgesteld betreffende het verstrekken van informatie en de overdracht van geldmiddelen tussen de lidstaat van identificatie en de lidstaat van verbruik. (7) Bĳ Verordening (EEG) nr. 218/92 van de Raad van 27 januari 1992 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de indirecte belastingen (BTW) ( 5 ) is daartoe een regeling voor nauwe samenwerking tussen de administratieve autoriteiten van de lidstaten onderling en tussen die autoriteiten en de Commissie ingesteld. (8) Genoemde verordening vormt een aanvulling op de bepalingen van Richtlĳn 77/799/EEG van de Raad van 19 december 1977 betreffende de wederzĳdse bĳstand van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van de directe en indirecte belastingen ( 6 ). (9) Deze twee rechtsinstrumenten hebben hun nut bewezen, maar beantwoorden niet meer aan de nieuwe behoeften op het gebied van administratieve samenwerking als gevolg van de steeds hechtere integratie van de economieën binnen de interne markt. (10) Het bestaan van twee verschillende rechtsinstrumenten voor de samenwerking op het gebied van de BTW blĳkt daarenboven een belemmering te vormen voor een doelmatige samenwerking tussen de belastingadministraties. (11) Bovendien blĳkt het nodig duidelĳker en bindende regels vast te stellen voor de samenwerking tussen lidstaten, aangezien de rechten en plichten van alle betrokken partĳen onvoldoende omschreven zĳn. (12) Voorts zĳn er te weinig rechtstreekse contacten tussen plaatselĳke of nationale bureaus voor fraudebestrĳding, doordat de communicatie in de regel plaatsvindt tussen de centrale verbindingsbureaus. Dat leidt zowel tot beperkte daadkracht en onvoldoende gebruik van het instrument voor administratieve samenwerking als tot vertragingen bĳ het doorgeven van inlichtingen. Er dienen dan ook rechtstreekser contacten tussen diensten plaats te vinden om een efficiënter en snellere samenwerking mogelĳk te maken. (13) Ook is de samenwerking niet intensief genoeg, doordat er, afgezien van het VIES-systeem, te weinig automatische of spontane uitwisseling van inlichtingen tussen de lidstaten plaatsvindt. De uitwisseling van inlichtingen tussen de overheidsdiensten onderling en tussen overheidsdiensten en de Commissie dient te worden geïntensiveerd en sneller te worden uitgevoerd teneinde fraude doeltreffender te bestrĳden. (14) Daarom is het nodig de in Verordening (EEG) nr. 218/92 en in Richtlĳn 77/799/EEG opgenomen bepalingen betreffende de administratieve samenwerking op BTW-gebied samen te voegen en aan te scherpen. Duidelĳkheidshalve dient dit te resulteren in één nieuw instrument dat genoemde verordening gaat vervangen. (15) Deze verordening dient andere communautaire maatregelen ter bestrĳding van BTW-fraude onverlet te laten. (16) Voor de toepassing van deze verordening dient te worden overwogen de reikwĳdte te beperken van bepaalde rechten en plichten die zĳn neergelegd in Richtlĳn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrĳe verkeer van gegevens ( 7 ), teneinde de in artikel 13, lid 1, onder e), van die richtlĳn bedoelde belangen te vrĳwaren. (17) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden ( 8 ). (18) Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en neemt de met name bĳ het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie erkende beginselen in acht, Overwegende hetgeen volgt: HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:







HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

1. Bĳ deze verordening worden de voorwaarden vastgesteld waaronder de administratieve autoriteiten die in de lidstaten met de uitvoering van de wetgeving inzake de belasting over de toegevoegde waarde (BTW) op leveringen van goederen, dienstverrichtingen, intracommunautaire verwervingen van goederen en invoer van goederen belast zĳn, onderling en met de Commissie samenwerken om de naleving van die wetgeving te verzekeren.

Daartoe worden bĳ deze verordening regels en procedures vastgesteld, die de bevoegde autoriteiten in de lidstaten in staat stellen samen te werken, alsmede onderling alle inlichtingen uit te wisselen met het oog op een juiste BTW-heffing.

Bĳ deze verordening worden bovendien regels en procedures vastgesteld voor de uitwisseling van bepaalde inlichtingen langs elektronische weg, met name ter zake van de BTW op intracommunautaire transacties.

▼M3

Voor de duur van de periode bepaald in artikel 357 van Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde ( 9 ) worden bij deze verordening tevens regels en procedures vastgesteld voor de elektronische uitwisseling van inlichtingen over de btw op diensten die overeenkomstig de bijzondere regeling van Richtlijn 2006/112/EG, titel XII, hoofdstuk 6, langs elektronische weg worden verricht alsmede voor eventuele daarop aansluitende uitwisselingen van inlichtingen en, wat de onder die bijzondere regeling vallende diensten betreft, voor de overdracht van geldmiddelen tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten.

▼B

2. Deze verordening laat de toepassing in de lidstaten van de voorschriften inzake de wederzĳdse rechtshulp in strafzaken onverlet.

Artikel 2

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

1. „bevoegde autoriteit van een lidstaat”: — in België: — le ministre des finances de minister van Financiën ▼M2 — in Bulgarije: — Изпълнителният директор на Националната агенция за приходите ▼M1 — in Tsjechië: — Ministerstvo financí ▼B — in Denemarken: — Skatteministeren — in Duitsland: — Bundesministerium der Finanzen ▼M1 — in Estland: — Maksuamet ▼B — in Griekenland: — Yπουργείο Oικονομίας και Οικονομικών — in Spanje: — El Secretario de Estado de Hacienda — in Frankrĳk: — le ministre de l'économie, des finances et de l'industrie — in Ierland: — The Revenue Commissioners — in Italië: — il Capo del Dipartimento delle Politiche Fiscali ▼M1 — in Cyprus: — Υπουργός Οικονομικών ή εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος του — in Letland: — Valsts ieņēmumu dienests — in Litouwen: — Valstybinė mokesčių inspekcija prie Finansų ministerijos ▼B — in Luxemburg: — l'administration de l'enregistrement et des domaines ▼M1 — in Hongarije: — Adó- és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Központi Kapcsolattartó Irodája — in Malta: — Dipartiment tat-Taxxa fuq il-Valur Miżjud fil-Ministeru tal-Finanzi u Affarijiet Ekonomiċi ▼B — in Nederland: — de minister van Financiën — in Oostenrijk: — Bundesminister für Finanzen ▼M1 — in Polen: — Minister Finansów ▼B — in Portugal: — O Ministro das Finanças ▼M2 — in Roemenië: — Agenția Națională de Administrare Fiscală ▼M1 — in Slovenië: — Ministrstvo za finance — in Slowakije: — Ministerstvo financií ▼B — in Finland: — Valtiovarainministeriö Finansministeriet — in Zweden: — Chefen för Finansdepartementet — in het Verenigd Koninkrĳk: — The Commissioners of Customs and Excise;

2. „centraal verbindingsbureau”: het bureau dat uit hoofde van artikel 3, lid 2, is aangewezen en de primaire verantwoordelĳkheid draagt voor de contacten met de andere lidstaten op het gebied van de administratieve samenwerking;

3. „verbindingsdienst”: elk ander bureau dan het centrale verbindingsbureau dat een specifieke territoriale of functionele bevoegdheid bezit en uit hoofde van artikel 3, lid 3, door de bevoegde autoriteit is aangewezen om op grond van deze verordening rechtstreeks inlichtingen uit te wisselen;

4. „bevoegde ambtenaar”: een ambtenaar die op grond van deze verordening rechtstreeks de inlichtingen kan uitwisselen waartoe hem uit hoofde van artikel 3, lid 4, machtiging is verleend;

5. „verzoekende autoriteit”: het centrale verbindingsbureau, een verbindingsdienst of elke bevoegde ambtenaar van een lidstaat die namens de bevoegde autoriteit om bĳstand verzoekt;

6. „aangezochte autoriteit”: het centrale verbindingsbureau, een verbindingsdienst of elke bevoegde ambtenaar van een lidstaat die namens de bevoegde autoriteit om bĳstand wordt verzocht;

7. „intracommunautaire transacties”: de intracommunautaire levering van goederen of de intracommunautaire verrichting van diensten;

▼M3

8. „intracommunautaire goederenlevering”: een goederenlevering die moet worden vermeld op de lijst bedoeld in artikel 262 van Richtlijn 2006/112/EG;

9. „intracommunautaire verrichting van diensten”: een verrichting van diensten die moet worden vermeld op de lijst bedoeld in artikel 262 van Richtlijn 2006/112/EG;

10. „intracommunautaire verwerving van goederen”: het verwerven van het recht om als eigenaar te beschikken over roerende lichamelijke zaken, als bedoeld in artikel 20 van Richtlijn 2006/112/EG;

11. „btw-identificatienummer”: nummer waarin wordt voorzien bij de artikelen 214, 215 en 216 van Richtlijn 2006/112/EG;

▼B

12. „administratief onderzoek”: alle door de lidstaten bĳ de uitoefening van hun taken verrichte controles, onderzoeken en acties gericht op het waarborgen van de juiste toepassing van de BTW-wetgeving;

13. „automatische uitwisseling”: het systematisch en zonder voorafgaand verzoek verstrekken van vooraf bepaalde inlichtingen aan een andere lidstaat, met regelmatige, vooraf vastgestelde tussenpozen;

14. „gestructureerde automatische uitwisseling”: het systematisch en zonder voorafgaand verzoek verstrekken van vooraf bepaalde inlichtingen aan een andere lidstaat, zodra deze inlichtingen beschikbaar worden;

15. „spontane uitwisseling”: het onregelmatig en zonder voorafgaand verzoek verstrekken van inlichtingen aan een andere lidstaat;

16. „persoon”: a) een natuurlĳk persoon, b) een rechtspersoon, c) indien de geldende wetgeving in die mogelĳkheid voorziet, een vereniging van personen die bevoegd is rechtshandelingen te verrichten, maar niet de wettelĳke status van rechtspersoon bezit;

17. „toegang verlenen”: toestemming geven voor toegang tot de relevante elektronische gegevensbank, alsmede voor het verkrĳgen van gegevens langs elektronische weg;

18. „langs elektronische weg”: door middel van elektronische apparatuur voor gegevensverwerking (met inbegrip van digitale compressie) en gegevensopslag, met gebruikmaking van draden, radio, optische of andere elektromagnetische middelen;

19. „CCN/CSI-netwerk”: het op het gemeenschappelĳk communicatienetwerk (CCN) met gemeenschappelĳke interface (CSI) gebaseerde gemeenschappelĳk platform dat de Gemeenschap ontwikkeld heeft voor het elektronisch berichtenverkeer tussen de autoriteiten die bevoegd zĳn op het gebied van douane en belastingen.

Artikel 3

1. De in artikel 2, punt 1, genoemde bevoegde autoriteiten zĳn de autoriteiten uit naam waarvan deze verordening wordt toegepast.

2. Elke lidstaat wĳst één centraal verbindingsbureau aan dat bĳ delegatie de primaire verantwoordelĳkheid draagt voor de contacten met de andere lidstaten op het gebied van de administratieve samenwerking. Hĳ stelt de Commissie en de andere lidstaten hiervan in kennis.

3. De bevoegde autoriteit van elke lidstaat kan verbindingsdiensten aanwĳzen. Het is de taak van het centrale verbindingsbureau om een lĳst van deze diensten bĳ te houden en ervoor te zorgen dat deze lĳst voor de centrale verbindingsbureaus van de andere betrokken lidstaten toegankelĳk is.

4. Daarnaast kan de bevoegde autoriteit van elke lidstaat onder de door haar bepaalde voorwaarden bevoegde ambtenaren aanwĳzen die op grond van deze verordening rechtstreeks inlichtingen kunnen uitwisselen. Wanneer zĳ dat doet kan zĳ het bereik van deze delegatie beperken. Het is de taak van het centrale verbindingsbureau om de lĳst van deze ambtenaren bĳ te houden en deze lĳst aan de centrale verbindingsbureaus van de andere betrokken lidstaten beschikbaar te stellen.

5. Ambtenaren die uit hoofde van de artikelen 11 en 13 inlichtingen uitwisselen, worden in elk geval geacht over de daartoe vereiste bevoegdheid te beschikken, overeenkomstig de door de bevoegde autoriteiten bepaalde voorwaarden.

6. Wanneer een verbindingsdienst of een bevoegde ambtenaar een verzoek of een antwoord op een verzoek om bĳstand verzendt of ontvangt, stelt deze het centrale verbindingsbureau van de eigen lidstaat hiervan overeenkomstig de bepalingen van deze lidstaat in kennis.

7. Wanneer een verbindingsdienst of een bevoegde ambtenaar een verzoek om bĳstand ontvangt dat een optreden buiten zĳn territoriale bevoegdheid of ambtsgebied vereist, geeft hĳ het verzoek onverwĳld door aan het centrale verbindingsbureau van de eigen lidstaat en stelt hĳ de verzoekende autoriteit hiervan in kennis. In dat geval vangt de in artikel 8 bedoelde termĳn aan op de dag nadat het verzoek om bĳstand aan het centrale verbindingsbureau is doorgezonden.

Artikel 4

1. De bĳ deze verordening ingestelde verplichting tot het verlenen van bĳstand strekt zich niet uit tot het verstrekken van inlichtingen of documenten die de in artikel 1 bedoelde administratieve autoriteiten verkrĳgen wanneer zĳ handelen met toestemming of op verzoek van een rechterlĳke instantie.

2. Wanneer evenwel een bevoegde autoriteit overeenkomstig de nationale wetgeving gemachtigd is de in lid 1 bedoelde inlichtingen te verstrekken, kunnen deze worden verstrekt als onderdeel van de bĳ deze verordening ingestelde administratieve samenwerking. Voor elke verstrekking van deze aard moet de voorafgaande toestemming van de rechterlĳke instantie worden verkregen indien die toestemming krachtens de nationale wetgeving vereist is.







HOOFDSTUK II

UITWISSELING VAN INLICHTINGEN OP VERZOEK







Afdeling 1

Verzoek om inlichtingen en om administratieve onderzoeken

Artikel 5

1. Op verzoek van de verzoekende autoriteit verstrekt de aangezochte autoriteit de in artikel 1 bedoelde inlichtingen, ook wanneer het verzoek een welbepaald geval of verscheidene welbepaalde gevallen betreft.

2. Met het oog op de in lid 1 bedoelde verstrekking van inlichtingen laat de aangezochte autoriteit de vereiste administratieve onderzoeken uitvoeren om deze inlichtingen te verkrĳgen.

3. Het in lid 1 bedoelde verzoek kan een met redenen omkleed verzoek om een specifiek administratief onderzoek omvatten. Indien de lidstaat van oordeel is dat geen administratief onderzoek nodig is, stelt hĳ de verzoekende autoriteit onverwĳld in kennis van de redenen waarop hij zijn oordeel baseert.

4. Voor het verkrĳgen van de gevraagde inlichtingen of het verrichten van het gevraagde administratieve onderzoek gaat de aangezochte autoriteit, of de administratieve autoriteit waartoe zĳ zich heeft gericht, te werk als handelde zĳ ten eigen behoeve of op verzoek van een andere autoriteit van haar eigen lidstaat.

Artikel 6

De krachtens artikel 5 ingediende verzoeken om inlichtingen of administratieve onderzoeken worden voorzover mogelĳk doorgegeven door middel van een standaardformulier dat volgens de in artikel 44, lid 2, bedoelde procedure wordt vastgesteld.

Artikel 7

1. Op verzoek van de verzoekende autoriteit verstrekt de aangezochte autoriteit haar alle pertinente inlichtingen die zĳ verkrĳgt of waarover zĳ beschikt, alsmede de resultaten van administratieve onderzoeken, in de vorm van verslagen, verklaringen en andere bescheiden of voor eensluidend gewaarmerkte afschriften of uittreksels daarvan.

2. Originelen worden slechts verstrekt indien de geldende bepalingen van de lidstaat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd, dat niet beletten.







Afdeling 2

Termĳn voor het verstrekken van inlichtingen

Artikel 8

De aangezochte autoriteit gaat zo spoedig mogelĳk, doch uiterlĳk drie maanden na de datum van ontvangst van het verzoek, over tot het verstrekken van de in de artikelen 5 en 7 bedoelde inlichtingen.

Ingeval deze inlichtingen de aangezochte autoriteit echter reeds ter beschikking staan, wordt deze termĳn ingekort tot ten hoogste één maand.

Artikel 9

Voor bĳzondere categorieën gevallen kunnen de aangezochte en de verzoekende autoriteit andere termĳnen dan die van artikel 8 overeenkomen.

Artikel 10

Wanneer de aangezochte autoriteit niet binnen de gestelde termĳn aan het verzoek kan voldoen, deelt zĳ de verzoekende autoriteit onverwĳld schriftelĳk mee waarom zĳ de termĳn niet kan nakomen, en wanneer zĳ denkt waarschĳnlĳk aan het verzoek te kunnen voldoen.







Afdeling 3

Aanwezigheid in de administratiekantoren en deelname aan administratieve onderzoeken

Artikel 11

1. De verzoekende autoriteit en de aangezochte autoriteit kunnen overeenkomen dat, met het oog op de uitwisseling van de in artikel 1 bedoelde inlichtingen door de verzoekende autoriteit gemachtigde ambtenaren, onder de door de aangezochte autoriteit vastgestelde voorwaarden, aanwezig mogen zĳn in de kantoren waar de administratieve autoriteiten van de lidstaat waar de aangezochte autoriteit gevestigd is, hun taken vervullen. Indien de verlangde inlichtingen staan in bescheiden waartoe de ambtenaren van de aangezochte autoriteit toegang hebben, ontvangen de ambtenaren van de verzoekende autoriteit afschriften van de bescheiden die de verlangde inlichtingen bevatten.

2. De verzoekende autoriteit en de aangezochte autoriteit kunnen overeenkomen dat, met het oog op de uitwisseling van de in artikel 1 bedoelde inlichtingen, door de verzoekende autoriteit aangewezen ambtenaren, onder de door de aangezochte autoriteit vastgestelde voorwaarden, bĳ de administratieve onderzoeken aanwezig mogen zĳn. Uitsluitend de ambtenaren van de aangezochte autoriteit zĳn met de uitvoering van het administratieve onderzoek belast. De ambtenaren van de verzoekende autoriteit oefenen niet de aan de ambtenaren van de aangezochte autoriteit verleende controlebevoegdheden uit. Zĳ kunnen wel toegang krĳgen tot dezelfde plaatsen en bescheiden als laatstgenoemden, door tussenkomst van dezen, en alleen ten behoeve van het lopende administratieve onderzoek.

3. De ambtenaren van de verzoekende autoriteit die uit hoofde van de leden 1 en 2 in een andere lidstaat aanwezig zĳn, dienen te allen tĳde een schriftelĳke opdracht te kunnen voorleggen waarin hun identiteit en hun officiële hoedanigheid zĳn vermeld.







Afdeling 4

Gelĳktĳdige controles

Artikel 12

Met het oog op de uitwisseling van de in artikel 1 bedoelde inlichtingen kunnen twee of meer lidstaten overeenkomen om ieder op zĳn grondgebied over te gaan tot gelĳktĳdige controles van de situatie van een of meer belastingplichtigen die voor die lidstaten een gemeenschappelĳk of complementair belang vertegenwoordigen, wanneer dergelĳke controles efficiënter lĳken dan door slechts één lidstaat uitgevoerde controles.

Artikel 13

1. Elke lidstaat stelt zelfstandig vast welke belastingplichtigen hĳ voornemens is voor een gelĳktĳdige controle voor te stellen. Zĳn bevoegde autoriteit deelt de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken lidstaten mee welke dossiers voor een gelĳktĳdige controle worden voorgesteld. Zĳ motiveert de keuze in de mate van het mogelĳke door de inlichtingen te verstrekken die tot deze keuze hebben geleid. Zĳ geeft aan binnen welk tĳdsbestek deze controles moeten plaatsvinden.

2. De betrokken lidstaten beslissen vervolgens of zĳ aan de gelĳktĳdige controles wensen deel te nemen. De bevoegde autoriteit waaraan een gelĳktĳdige controle wordt voorgesteld, bevestigt de bevoegde autoriteit van de lidstaat waarvan het voorstel uitging dat zĳ de uitvoering van deze controle aanvaardt of geeft haar een met redenen omkleed afwĳzend antwoord.

3. De bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten wĳzen elk voor zich een vertegenwoordiger aan die belast wordt met de leiding en de coördinatie van de controle.







HOOFDSTUK III

VERZOEK TOT ADMINISTRATIEVE NOTIFICATIE

Artikel 14

Op verzoek van de verzoekende autoriteit gaat de aangezochte autoriteit, overeenkomstig de geldende voorschriften betreffende de kennisgeving van de overeenkomstige akten van de lidstaat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd, over tot kennisgeving aan de geadresseerde van alle akten en beslissingen die uitgaan van de administratieve autoriteiten en betrekking hebben op de toepassing van de BTW-wetgeving op het grondgebied van de lidstaat waar de verzoekende autoriteit gevestigd is.

Artikel 15

Het verzoek tot kennisgeving, waarin het voorwerp van de akte of beslissing waarvan kennis moet worden gegeven, wordt vermeld, vermeldt tevens de naam, het adres en alle overige gegevens die nodig zĳn ter bepaling van de geadresseerde.

Artikel 16

De aangezochte autoriteit stelt de verzoekende autoriteit onverwĳld in kennis van het gevolg dat aan het verzoek tot kennisgeving is gegeven en, meer in het bĳzonder, van de datum waarop de kennisgeving van de akte of beslissing aan de geadresseerde heeft plaatsgevonden.







HOOFDSTUK IV

UITWISSELING VAN INLICHTINGEN ZONDER VOORAFGAAND VERZOEK

Artikel 17

Onverminderd de bepalingen van de hoofdstukken V en VI, gaan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten over tot automatische of gestructureerde automatische uitwisseling van de in artikel 1 bedoelde inlichtingen met de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken lidstaten in de volgende situaties:

1. wanneer de belastingheffing wordt geacht plaats te vinden in de lidstaat van bestemming en de doeltreffendheid van het controlesysteem noodzakelĳkerwĳs afhangt van door de lidstaat van oorsprong verstrekte inlichtingen;

2. wanneer een lidstaat gegronde redenen heeft om aan te nemen dat in de andere lidstaat een inbreuk op de BTW-wetgeving heeft of vermoedelĳk heeft plaatsgevonden;

3. wanneer in de andere lidstaat gevaar voor belastingderving bestaat.

Artikel 18

Volgens de in artikel 44, lid 2, bedoelde procedure worden vastgesteld:

1. de exacte categorieën inlichtingen die moeten worden uitgewisseld;

2. de frequentie van de uitwisseling;

3. de praktische regelingen voor de uitwisseling van inlichtingen.

Elke lidstaat bepaalt of hĳ deelneemt aan de uitwisseling van een bepaalde categorie inlichtingen en of dit automatisch dan wel gestructureerd automatisch geschiedt.

Artikel 19

De bevoegde autoriteiten van de lidstaten kunnen elkaar in alle omstandigheden spontaan mededeling doen van alle in artikel 1 bedoelde inlichtingen waarvan zĳ kennis hebben.

Artikel 20

De lidstaten nemen de nodige administratieve en organisatorische maatregelen om de uitwisseling van inlichtingen uit hoofde van dit hoofdstuk mogelĳk te maken.

Artikel 21

Een lidstaat kan er niet toe verplicht worden om voor de toepassing van de bepalingen van dit hoofdstuk BTW-plichtigen nieuwe verplichtingen met het oog op het vergaren van inlichtingen op te leggen of een buitensporige administratieve last op zich te nemen.







HOOFDSTUK V

OPSLAG EN UITWISSELING VAN INLICHTINGEN DIE SPECIFIEK BETREKKING HEBBEN OP INTRACOMMUNAUTAIRE TRANSACTIES

Artikel 22

▼M3

1. Elke lidstaat houdt een elektronische gegevensbank bij waarin hij de inlichtingen opslaat en verwerkt die hij overeenkomstig titel XI, hoofdstuk 6, van Richtlijn 2006/112/EG vergaart.

▼B

2. De lidstaten zorgen ervoor dat de gegevensbank actueel, volledig en accuraat blĳft.

Volgens de in artikel 44, lid 2, bedoelde procedure worden criteria vastgesteld aan de hand waarvan wordt bepaald welke wĳzigingen niet relevant, essentieel of nuttig zĳn en derhalve niet behoeven te worden aangebracht.

Artikel 23

Op basis van de overeenkomstig artikel 22 opgeslagen gegevens verkrĳgt de bevoegde autoriteit van een lidstaat automatisch en onverwĳld van elke andere lidstaat, of heeft zĳ rechtstreeks toegang tot, de volgende inlichtingen:

1. de BTW-identificatienummers die zĳn toegekend door de lidstaat die de inlichtingen ontvangt;

▼M3

2. de totale waarde van alle intracommunautaire goederenleveringen en de totale waarde van alle intracommunautaire diensten die verricht zijn voor de personen aan wie de onder punt 1 bedoelde nummers zijn toegekend, door alle handelaren die in de lidstaat die de inlichtingen verschaft een btw-identificatienummer hebben gekregen.

▼M4

De in punt 2), eerste alinea, bedoelde waarden worden uitgedrukt in de munteenheid van de lidstaat die de inlichtingen verschaft, en hebben betrekking op de overeenkomstig artikel 263 van Richtlijn 2006/112/EG voor iedere belastingplichtige vastgestelde tijdvakken voor indiening van de lijsten.

▼B

Artikel 24

▼M3

Op basis van de overeenkomstig artikel 22 opgeslagen gegevens verkrijgt de bevoegde autoriteit van een lidstaat, wanneer zij zulks nodig acht teneinde op haar grondgebied belastbare intracommunautaire verwervingen van goederen of intracommunautaire verrichtingen van diensten te controleren, doch uitsluitend met het oog op het voorkomen van inbreuken op de btw-wetgeving, rechtstreeks en onverwijld, of heeft zij rechtstreeks langs elektronische weg toegang tot, alle volgende inlichtingen:

1. de btw-identificatienummers van de personen die de in artikel 23, eerste alinea, punt 2), bedoelde goederenleveringen of diensten hebben verricht; en

2. de totale waarde van deze goederenleveringen of diensten die door elk van deze personen zijn verricht voor elke persoon aan wie een btw-identificatienummer als bedoeld in artikel 23, eerste alinea, punt 1, is toegekend.

▼M4

De in punt 2), eerste alinea, bedoelde waarden worden uitgedrukt in de munteenheid van de lidstaat die de inlichtingen verschaft, en hebben betrekking op de overeenkomstig artikel 263 van Richtlijn 2006/112/EG voor iedere belastingplichtige vastgestelde tijdvakken voor indiening van de lijsten.

▼B

Artikel 25

▼M4

1. Wanneer de bevoegde autoriteit van een lidstaat krachtens de artikelen 23 en 24 verplicht is toegang tot inlichtingen te verlenen, doet zij dit zo spoedig mogelijk en uiterlijk binnen één maand te rekenen vanaf het einde van het tijdvak waarop de inlichtingen betrekking hebben.

2. In afwijking van lid 1 wordt, wanneer in de in artikel 22 bedoelde omstandigheden inlichtingen aan de gegevensbank worden toegevoegd, zo spoedig mogelijk en binnen de maand volgend op het tijdvak waarin de inlichtingen zijn verkregen, toegang tot de toegevoegde inlichtingen verleend.

▼B

3. De voorwaarden voor het beschikbaar stellen van de gecorrigeerde inlichtingen worden volgens de in artikel 44, lid 2, bedoelde procedure vastgesteld.

Artikel 26

Wanneer de bevoegde autoriteiten van de lidstaten voor de toepassing van de artikelen 22 tot en met 25 inlichtingen in elektronische gegevensbanken opnemen en die inlichtingen langs elektronische weg uitwisselen, nemen zĳ de maatregelen die noodzakelĳk zĳn om naleving van artikel 41 te verzekeren.

Artikel 27

1. Elke lidstaat houdt een elektronische gegevensbank bĳ waarin alle personen zĳn opgenomen aan wie in de betrokken lidstaat een BTW-identificatienummer is toegekend.

2. De bevoegde autoriteit van een lidstaat kan te allen tĳde, op basis van de overeenkomstig artikel 22 opgeslagen gegevens, rechtstreeks of door middel van toezending, bevestiging krĳgen van de geldigheid van het BTW-identificatienummer waaronder een persoon een intracommunautaire levering van goederen of diensten heeft ontvangen of verricht.

Op specifiek verzoek deelt de aangezochte autoriteit tevens de datum mee waarop het BTW-identificatienummer is toegekend en, in voorkomend geval, de datum vanaf welke het BTW-nummer niet meer geldig is.

3. Op verzoek verstrekt de bevoegde autoriteit ook onverwĳld de naam en het adres van de persoon aan wie het nummer is toegekend, mits die inlichtingen door de verzoekende autoriteit niet worden opgeslagen om deze eventueel op een later tĳdstip te gebruiken.

▼M3

4. De bevoegde autoriteiten van elke lidstaat zorgen ervoor dat de personen die bij intracommunautaire goederenleveringen of diensten betrokken zijn, alsmede, voor de duur van de periode bepaald in artikel 357 van Richtlijn 2006/112/EG, de niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtigen die langs elektronische weg verrichte diensten verrichten, met name de in bijlage II bij die richtlijn bedoelde diensten, bevestiging kunnen krijgen van de geldigheid van het aan een welbepaalde persoon toegekend btw-identificatienummer.

Voor de duur van de periode bepaald in artikel 357 van Richtlijn 2006/112/EG, verstrekken de lidstaten deze gegevens met name langs elektronische weg, overeenkomstig de in artikel 44, lid 2, van deze verordening bedoelde procedure.

▼B

5. Wanneer de bevoegde autoriteiten van de lidstaten voor de toepassing van de leden 1 tot en met 4 inlichtingen in elektronische gegevensbanken opslaan en die inlichtingen langs elektronische weg uitwisselen, nemen zĳ de maatregelen die noodzakelĳk zĳn om naleving van artikel 41 te verzekeren.







HOOFDSTUK VI

►M3 BEPALINGEN INZAKE DE BIJZONDERE REGELING VAN TITEL XII, HOOFDSTUK 6, VAN RICHTLIJN 2006/112/EG ◄

▼M3

Artikel 28

De volgende bepalingen zijn van toepassing op de bijzondere regeling van Titel XII, hoofdstuk 6, van Richtlijn 2006/112/EG. De in artikel 358 van die richtlijn opgenomen definities gelden ook voor de toepassing van dit hoofdstuk.

▼B

Artikel 29

▼M3

1. De in artikel 361 van Richtlijn 2006/112/EG bedoelde mededeling die door de niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige bij aanvang van zijn activiteiten aan de lidstaat van identificatie wordt gedaan, geschiedt langs elektronische weg. De technische details, inclusief een gemeenschappelijk elektronisch bericht, worden vastgesteld volgens de in artikel 44, lid 2, van deze verordening bedoelde procedure.

▼B

2. De lidstaat van identificatie zendt de meegedeelde inlichtingen langs elektronische weg toe aan de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten, binnen tien dagen te rekenen vanaf het einde van de maand waarin de mededeling van de niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige is ontvangen. Op dezelfde wĳze worden de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten in kennis gesteld van het toegekende identificatienummer. De technische details, inclusief een gemeenschappelĳk elektronisch bericht waarin deze informatie wordt verzonden, worden vastgesteld volgens de in artikel 44, lid 2, bedoelde procedure.

3. Indien een niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige uit het identificatieregister wordt verwĳderd, stelt de lidstaat van identificatie de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten daarvan onverwĳld langs elektronische weg in kennis.

Artikel 30

▼M3

De aangifte met de in artikel 365 van Richtlijn 2006/112/EG genoemde informatie wordt langs elektronische weg ingediend. De technische details, inclusief een gemeenschappelijk elektronisch bericht, worden vastgesteld volgens de in artikel 44, lid 2, van deze verordening bedoelde procedure.

▼B

De lidstaat van identificatie zendt deze gegevens langs elektronische weg toe aan de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat, uiterlĳk tien dagen na het einde van de maand waarin de aangifte is ontvangen. De lidstaten die hebben voorgeschreven dat de belastingaangifte dient te luiden in een andere valuta dan de euro, zetten de bedragen om in euro tegen de op de laatste dag van de aangifteperiode geldende wisselkoers. De omwisseling vindt plaats volgens de wisselkoersen die de Europese Centrale Bank voor die dag heeft bekendgemaakt of, als er die dag geen bekendmaking heeft plaatsgevonden, op de eerstvolgende dag van bekendmaking. De technische details over de wĳze waarop deze informatie wordt verzonden, worden overeenkomstig de procedure van artikel 44, lid 2, vastgesteld.

De lidstaat van identificatie zendt de lidstaat van verbruik langs elektronische weg de informatie toe die nodig is om te bepalen met welke driemaandelĳkse aangifte een betaling overeenstemt.

▼M3

Artikel 31

Artikel 22 van deze verordening is eveneens van toepassing op informatie die door de lidstaat van identificatie is verzameld uit hoofde van de artikelen 360, 361, 364 en 365 van Richtlijn 2006/112/EG.

▼B

Artikel 32

De lidstaat van identificatie zorgt ervoor dat het bedrag dat door de niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige is betaald, gestort wordt op de bankrekening in euro die is aangewezen door de lidstaat van verbruik waaraan de betaling verschuldigd is. De lidstaten die hebben voorgeschreven dat de aangifte dient te luiden in een andere valuta dan de euro, zetten de bedragen om in euro tegen de op de laatse dag van de aangifteperiode geldende wisselkoers. De omwisseling vindt plaats volgens de wisselkoersen die de Europese Centrale Bank voor die dag heeft bekendgemaakt of, als er die dag geen bekendmaking heeft plaatsgevonden, op de eerstvolgende dag van bekendmaking. De storting vindt plaats uiterlĳk tien dagen na het eind van de maand waarin de betaling is ontvangen.

Indien de niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige niet de totale verschuldigde belasting voldoet, zorgt de lidstaat van identificatie ervoor dat de betaling naar de lidstaten van verbruik wordt overgemaakt in evenredigheid met de in elke lidstaat verschuldigde belasting. De lidstaat van identificatie stelt de bevoegde autoriteiten van de lidstaten van verbruik daarvan langs elektronische weg in kennis.

Artikel 33

De lidstaten doen de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten langs elektronische weg mededeling van de relevante bankrekeningnummers voor de ontvangst van betalingen overeenkomstig artikel 32.

De lidstaten doen de bevoegde autoriteiten in de andere lidstaten onverwĳld langs elektronische weg mededeling van wĳzigingen van het normale belastingtarief.

▼M3

Artikel 34

De artikelen 28 tot en met 33 van deze verordening gelden voor de duur van de periode bepaald in artikel 357 van Richtlijn 2006/112/EG.

▼M3







HOOFDSTUK VI bis

BEPALINGEN INZAKE DE UITWISSELING EN BEWARING VAN GEGEVENS IN HET KADER VAN DE PROCEDURE VAN RICHTLIJN 2008/9/EG

Artikel 34 bis

1. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van vestiging die een verzoek om teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde krachtens artikel 5 van Richtlijn 2008/9/EG van 12 februari 2008 tot vaststelling van nadere voorschriften voor de in Richtlijn 2006/112/EG vastgestelde teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan belastingplichtigen die niet in de lidstaat van teruggaaf maar in een andere lidstaat gevestigd zijn ( 10 ) ontvangt, terwijl artikel 18 van die richtlijn niet van toepassing is, stuurt het verzoek binnen vijftien kalenderdagen na ontvangst van het verzoek langs elektronische weg door aan de bevoegde autoriteiten van iedere betrokken lidstaat van teruggaaf, waardoor zij tevens bevestigt dat de aanvrager in de zin van artikel 2, punt 5, van Richtlijn 2008/9/EG aan de belasting over de toegevoegde waarde onderworpen is en dat het door de aanvrager verstrekte btw-identificatienummer of fiscaal registratienummer geldig is voor het teruggaaftijdvak.

2. De bevoegde autoriteiten van iedere lidstaat van teruggaaf stellen de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten langs elektronische weg in kennis van alle gegevens die zij verlangen krachtens artikel 9, lid 2, van Richtlijn 2008/9/EG. De technische details, inclusief een gemeenschappelijk elektronisch bericht waarin deze gegevens worden verzonden, worden vastgesteld volgens de in artikel 44, lid 2, van deze verordening bedoelde procedure.

3. De bevoegde autoriteiten van iedere lidstaat van teruggaaf delen de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten eveneens langs elektronische weg mee of zij gebruik wensen te maken van de in artikel 11 van Richtlijn 2008/9/EG bedoelde mogelijkheid, te verlangen dat de aanvrager zijn beroepsactiviteit omschrijft aan de hand van de geharmoniseerde codes.

De in de eerste alinea bedoelde geharmoniseerde codes worden volgens de in artikel 44, lid 2, van deze verordening bedoelde procedure vastgesteld op basis van de NACE-nomenclatuur van Verordening (EEG) nr. 3037/90.

▼B







HOOFDSTUK VII

BETREKKINGEN MET DE COMMISSIE

Artikel 35

1. De lidstaten en de Commissie onderzoeken en beoordelen de werking van de op grond van deze verordening ingestelde regeling voor administratieve samenwerking. De Commissie verzamelt de ervaringen van de lidstaten teneinde de werking van deze regeling te verbeteren.

2. De lidstaten verstrekken de Commissie alle beschikbare inlichtingen in verband met het gebruik dat zĳ van deze verordening maken.

3. Een lĳst met de statistische gegevens die nodig zĳn voor de evaluatie van deze verordening wordt vastgesteld volgens de in artikel 44, lid 2, bedoelde procedure. De lidstaten doen de Commissie mededeling van die gegevens, voorzover zĳ beschikbaar zĳn en de mededeling ervan naar verwachting geen onredelĳke administratieve lasten met zich brengt.

4. Teneinde de doeltreffendheid van deze regeling voor administratieve samenwerking met het oog op de bestrĳding van belastingontduiking en belastingontwĳking te beoordelen, kunnen de lidstaten de Commissie alle andere in artikel 1 bedoelde inlichtingen verstrekken.

5. De Commissie doet de in de leden 2, 3 en 4 bedoelde inlichtingen toekomen aan de andere betrokken lidstaten.







HOOFDSTUK VIII

BETREKKINGEN MET DERDE LANDEN

Artikel 36

1. Wanneer door een derde land aan de bevoegde autoriteit van een lidstaat inlichtingen zĳn meegedeeld, kan laatstgenoemde deze doorgeven aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten die in deze inlichtingen geïnteresseerd zouden kunnen zĳn en in elk geval aan de autoriteiten die erom verzoeken, voorzover de bĳstandsregelingen met het derde land in kwestie dat toelaten.

2. Mits het betrokken derde land zich ertoe verplicht heeft de bĳstand te verlenen die nodig is om bewĳsmateriaal bĳeen te brengen omtrent de onregelmatigheid van verrichtingen die strĳdig lĳken met de BTW-wetgeving, kunnen de krachtens deze verordening verkregen inlichtingen aan dat derde land worden meegedeeld, met toestemming van de bevoegde autoriteiten die deze hebben verstrekt en met inachtneming van hun nationale wetgeving betreffende de overdracht van persoonsgegevens aan derde landen.







HOOFDSTUK IX

VOORWAARDEN VOOR DE UITWISSELING VAN INLICHTINGEN

Artikel 37

De verstrekking van inlichtingen uit hoofde van deze verordening geschiedt voor zover mogelĳk langs elektronische weg overeenkomstig de praktische regelingen die worden vastgesteld volgens de in artikel 44, lid 2, bedoelde procedure.

Artikel 38

De verzoeken om bĳstand, waaronder de verzoeken tot kennisgeving, en de bĳgevoegde stukken mogen gesteld zĳn in een door de aangezochte en de verzoekende autoriteit overeengekomen taal. Deze verzoeken gaan slechts in bĳzondere gevallen, op grond van een met redenen omkleed verzoek van de aangezochte autoriteit, vergezeld van een vertaling in de officiële taal of in één van de officiële talen van de lidstaat waar die autoriteit is gevestigd.

Artikel 39

▼M3

Voor de duur van de periode bepaald in artikel 357 van Richtlijn 2006/112/EG zorgen de Commissie en de lidstaten ervoor dat bestaande of nieuwe communicatie- en informatie-uitwisselingssystemen die nodig zijn voor de uitwisseling van inlichtingen als omschreven in de artikelen 29 en 30 van deze verordening operationeel zijn. De Commissie is verantwoordelijk voor elke ontwikkeling van het gemeenschappelijk communicatienetwerk met gemeenschappelijke interface (CCN/CSI) die nodig is om de uitwisseling van die inlichtingen tussen de lidstaten mogelijk te maken. De lidstaten zijn verantwoordelijk voor elke ontwikkeling van hun systemen die nodig is om de uitwisseling van de inlichtingen via het CCN/CSI mogelijk te maken.

▼B

De lidstaten zien af van iedere eis tot terugbetaling van uit de toepassing van deze verordening voortvloeiende kosten, behalve, in voorkomend geval, wat de aan deskundigen uitbetaalde vergoedingen betreft.

Artikel 40

1. De aangezochte autoriteit van een lidstaat verstrekt de in artikel 1 bedoelde inlichtingen aan de verzoekende autoriteit van een andere lidstaat op voorwaarde dat:

a) het aantal en de aard van de binnen een bepaalde periode door deze verzoekende autoriteit ingediende verzoeken om inlichtingen de aangezochte autoriteit administratief niet onevenredig zwaar belasten,

b) de verzoekende autoriteit voor het verkrĳgen van de inlichtingen eerst een beroep heeft gedaan op alle gebruikelĳke bronnen die zĳ in de gegeven omstandigheden had kunnen benutten zonder het verkrĳgen van het beoogde resultaat in gevaar te brengen.

2. Deze verordening legt niet de verplichting op onderzoek in te stellen of inlichtingen te verstrekken wanneer de wetgeving of de administratieve praktĳk van de lidstaat die de inlichtingen moet verstrekken, de lidstaat niet toestaat dergelĳk onderzoek in te stellen of zodanige inlichtingen in te winnen of te gebruiken voor de eigen doeleinden van deze lidstaat.

3. De bevoegde autoriteit van een lidstaat kan weigeren inlichtingen te verstrekken indien de betrokken lidstaat op wettelĳke gronden niet in staat is gelĳksoortige inlichtingen te verstrekken. De met redenen omklede afwĳzing wordt door de aangezochte lidstaat aan de Commissie meegedeeld.

4. Het verstrekken van inlichtingen kan worden geweigerd indien dit zou leiden tot onthulling van een commercieel, industrieel of beroepsgeheim of van een handelswerkwĳze of van gegevens waarvan de onthulling met de openbare orde in strĳd zou zĳn.

5. De aangezochte autoriteit stelt de verzoekende autoriteit in kennis van de redenen voor de afwĳzing van een verzoek om bĳstand.

6. Een minimumbedrag op grond waarvan een verzoek om bĳstand kan worden voorgelegd, kan worden vastgesteld volgens de in artikel 44, lid 2, bedoelde procedure.

Artikel 41

1. De in enigerlei vorm uit hoofde van deze verordening verstrekte inlichtingen vallen onder de geheimhoudingsplicht en genieten de bescherming waarin voor soortgelĳke inlichtingen wordt voorzien bĳ de nationale wetgeving van de ontvangende lidstaat en bĳ de overeenkomstige bepalingen die voor de communautaire instanties gelden.

Dergelĳke inlichtingen mogen worden gebruikt voor de vaststelling van de grondslag, de inning of de administratieve controle van de belastingen.

Deze inlichtingen kunnen bovendien worden gebruikt om andere heffingen, rechten en belastingen vast te stellen die vallen onder artikel 2 van Richtlĳn 76/308/EEG van de Raad van 15 maart 1976 betreffende de wederzĳdse bĳstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit bepaalde bijdragen, rechten en belastingen, alsmede uit andere maatregelen ( 11 ).

Deze inlichtingen kunnen tevens worden gebruikt in tot de eventuele toepassing van sancties leidende gerechtelĳke procedures die worden ingesteld in verband met inbreuken op de belastingwetgeving, onverminderd de algemene regels en de wettelĳke bepalingen betreffende de rechten van verdachten en getuigen in deze procedures.

2. Personen die daartoe zĳn gemachtigd door de instantie voor veiligheidsaccreditatie (IVA) van de Europese Commissie mogen alleen toegang hebben tot deze inlichtingen voorzover dat nodig is voor het onderhoud en de uitbouw van het CCN/CSI-netwerk.

3. In afwĳking van lid 1 staat de bevoegde autoriteit van de lidstaat die de inlichtingen verstrekt toe, dat deze inlichtingen in de lidstaat van de verzoekende autoriteit ook voor andere doeleinden worden gebruikt, indien de wetgeving van de lidstaat van de aangezochte autoriteit het gebruik van de inlichtingen voor soortgelĳke doeleinden toestaat.

4. Wanneer de verzoekende autoriteit van mening is dat inlichtingen die zĳ van de aangezochte autoriteit heeft ontvangen, van nut kunnen zĳn voor de bevoegde autoriteit van een derde lidstaat, kan zĳ de inlichtingen aan deze autoriteit doorgeven. Zĳ stelt de aangezochte autoriteit daarvan vooraf in kennis. De aangezochte autoriteit kan het doorgeven van de inlichtingen aan een derde lidstaat verbinden aan de voorwaarde dat zĳ daarmee vooraf moet instemmen.

5. Voor de juiste toepassing van deze verordening beperken de lidstaten de reikwĳdte van de verplichtingen en rechten neergelegd in artikel 10, artikel 11, lid 1, en de artikelen 12 en 21 van Richtlĳn 95/46/EG, voorzover dit noodzakelĳk is om de in artikel 13, onder e), van die richtlĳn bedoelde belangen te vrĳwaren.

Artikel 42

De verslagen, verklaringen en overige bescheiden of de voor eensluidend gewaarmerkte afschriften of uittreksels daarvan, die door de ambtenaren van de aangezochte autoriteit zĳn verkregen en aan de verzoekende autoriteit zĳn doorgegeven in het kader van de bĳstandsregeling van deze verordening, kunnen door de bevoegde instanties van de lidstaat van de verzoekende autoriteit als bewĳs worden gebruikt op dezelfde voet als soortgelĳke bescheiden die door een andere instantie van het eigen land worden doorgegeven.

Artikel 43

1. Voor de toepassing van deze verordening nemen de lidstaten alle nodige maatregelen teneinde:

a) een effectieve interne coördinatie tussen de in artikel 3 bedoelde bevoegde autoriteiten te verzekeren;

b) te zorgen voor rechtstreekse samenwerking tussen de instanties die tot die coördinatie zĳn gemachtigd;

c) de goede werking van de bĳ deze verordening ingestelde regeling voor de uitwisseling van inlichtingen te verzekeren.

2. De Commissie deelt alle inlichtingen die zĳ ontvangt en die zĳ kan verstrekken, zo spoedig mogelĳk aan elke lidstaat mee.







HOOFDSTUK X

ALGEMENE EN SLOTBEPALINGEN

Artikel 44

1. De Commissie wordt bĳgestaan door het Permanent Comité inzake administratieve samenwerking (hierna „het comité” genoemd).

2. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, zĳn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.

De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termĳn wordt vastgesteld op drie maanden.

3. Het comité stelt zĳn reglement van orde vast.

Artikel 45

1. Om de drie jaar, te rekenen vanaf de datum van inwerkingtreding van deze verordening, dient de Commissie bĳ het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de uitvoering van deze verordening.

2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mee die zĳ op het onder deze verordening vallende gebied vaststellen.

Artikel 46

1. De bepalingen van deze verordening laten verdergaande verplichtingen inzake wederzĳdse bĳstand welke voortvloeien uit andere rechtsbesluiten, met inbegrip van eventuele bilaterale of multilaterale overeenkomsten, onverlet.

2. Wanneer de lidstaten bilaterale regelingen treffen voor onder deze verordening vallende aangelegenheden, behalve voor het afwikkelen van een op zichzelf staand geval, stellen zĳ de Commissie daarvan zo spoedig mogelĳk in kennis. De Commissie stelt op haar beurt de andere lidstaten daarvan in kennis.

Artikel 47

Verordening (EEG) nr. 218/92 wordt ingetrokken.

Verwĳzingen naar Verordening (EEG) nr. 218/92 worden beschouwd als verwĳzingen naar de onderhavige verordening.

Artikel 48

Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2004.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat.