Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de
instellingen
"BRICHTLIJN V AN DE RAAD
van 11 december 1989
inzake veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van de
totstandbrenging van de interne markt
(89/662/EEG)
(PB L 395 van 30.12.1989, blz. 13)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Richtlijn 91/495/EEG van de Raad van 27 november 1990 L 268 41 24.9.1991
"M2 Richtlijn 90/675/EEG van de Raad van 10 december 1990 L 373 1 31.12.1990
"M3 Richtlijn 91/67/EEG van de Raad van 28 januari 1991 L 46 1 19.2.1991
"M4 Richtlijn 91/494/EEG van de Raad van 26 juni 1991 L 268 35 24.9.1991
"M5 Richtlijn 91/492/EEG van de Raad van 15 juli 1991 L 268 1 24.9.1991
"M6 Richtlijn 91/493/EEG van de Raad van 22 juli 1991 L 268 15 24.9.1991
Gerectificeerd bij:
"C1 Rectificatie, PB L 151 van 15.6.1990, blz. 40 (89/662/EEG)1989L0662 — NL — 31.07.1991 — 006.001 — 1
RICHTLIJN V AN DE RAAD
van 11 december 1989
inzake veterinaire controles in het intracommunautaire handels-
verkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne
markt
(89/662/EEG)
DE RAAD V AN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Europese Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat de Gemeenschap de maatregelen moet vaststellen die
ertoe bestemd zijn de interne markt geleidelijk tot stand te brengen in de
loop van een periode die eindigt op 31 december 1992;
Overwegende dat voor een harmonieuze werking van de gemeenschap-
pelijke marktordeningen voor dierlijke produkten en produkten van
dierlijke oorsprong, de diergeneeskundige belemmeringen voor de
ontwikkeling van het intracommunautaire handelsverkeer in de betrok-
ken produkten moeten verdwijnen; dat het vrije verkeer van land-
bouwprodukten in dit opzicht een fundamenteel onderdeel is van de
gemeenschappelijke marktordeningen en een rationele ontwikkeling van
de landbouwproduktie alsmede een optimale aanwending van de
produktiefactoren mogelijk moet maken;
Overwegende dat de veterinaire controles ter bescherming van de
gezondheid van mens en dier momenteel aan de grenzen worden
verricht;
Overwegende dat het de bedoeling is de veterinaire controles uiteindelijk
uitsluitend te laten plaatsvinden op de plaats van verzending; dat daartoe
de essentiële eisen op het gebied van de bescherming van de
volksgezondheid en de diergezondheid moeten worden geharmoniseerd;
Overwegende dat in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de
interne markt zolang deze doelstelling niet is verwezenlijkt de nadruk
moet worden gelegd op de controles bij verzending en de organisatie van
de controles die kunnen worden verricht op de plaats van bestemming;
dat bij deze procedure wordt afgezien van de mogelijkheid om aan de
binnengrenzen van de Gemeenschap veterinaire controles te verrichten;
Overwegende dat deze aanpak inhoudt dat meer vertrouwen wordt
gesteld in de veterinaire controles die in het land van verzending worden
verricht; dat het land van verzending erop moet toezien dat de veterinaire
controles op adequate wijze worden verricht;
Overwegende dat in het land van bestemming de veterinaire controles op
de plaats van bestemming steekproefsgewijs kunnen worden verricht; dat
evenwel, wanneer er ernstige vermoedens van onregelmatigheden
bestaan, de veterinaire controle mag worden verricht terwijl de goederen
nog onderweg zijn;
Overwegende dat het aan de Lid-Staten staat om in een in te dienen plan
nader aan te geven op welke wijze zij de controles denken te verrichten
en dat deze plannen aan communautaire goedkeuring dienen te worden
onderworpen;!B
(1) PB nr. C 225 van 31. 8. 1988, blz. 4.
(2) PB nr. C 326 van 19. 12. 1988, blz. 28.
(3) PB nr. L 56 van 6. 3. 1989, blz. 7.1989L0662 — NL — 31.07.1991 — 006.001 — 2
Overwegende dat moet worden bepaald welk gevolg moet worden
gegeven aan een veterinaire controle waarbij wordt geconstateerd dat de
zending niet volgens de voorschriften geschiedt; dat in dit verband drie
gevallen zijn te onderscheiden: in het eerste moet worden voorzien in de
regularisatie van onjuiste of onvolledige documenten, in het tweede gaat
het erom elk risico te voorkomen wanneer een besmettelijke dierziekte,
een nieuwe ernstige en besmettelijke ziekte of een andere aandoening die
een gevaar kan opleveren voor de veestapel of de volksgezondheid wordt
geconstateerd, en in het derde betreft het goederen, die om andere dan de
hierboven genoemde redenen, niet aan de gestelde voorwaarden voldoen;
Overwegende dat moet worden voorzien in een procedure voor de
regeling van mogelijke geschillen in verband met zendingen van een
inrichting, een produktiecentrum of een onderneming;
Overwegende dat moet worden voorzien in beschermende maatregelen;
dat, met name voor de doeltreffendheid, de verantwoordelijkheid ter zake
in de eerste plaats moet berusten bij het land van verzending; dat de
Commissie snel moet kunnen optreden, waarbij zij zich met name ter
plaatse moet kunnen begeven en adequate maatregelen moet kunnen
nemen;
Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn slechts doeltreffend
kunnen zijn wanneer zij van toepassing zijn op alle goederen waarvoor in
het intracommunautaire handelsverkeer veterinaire voorschriften gelden;
Overwegende evenwel dat de Lid-Staten zich, voor wat bepaalde
epidemische dierziekten betreft, nog in moeilijke situaties op gezond-
heidsgebied bevinden en dat in afwachting van een communautaire
aanpak van de bestrijding van deze ziekten het punt van de controle van
het intracommunautaire handelsverkeer in levende dieren voorlopig
terzijde dient te worden gelaten en controle van documenten tijdens het
vervoer mogelijk dient te worden gemaakt; dat, bij de huidige stand van
zaken op het gebied van de harmonisatie, en in afwachting van
communautaire voorschriften voor goederen waarvoor nog geen gehar-
moniseerde voorschriften gelden, de voorschriften van het land van
bestemming van toepassing moeten zijn, voor zover zij met artikel 36
van het Verdrag in overeenstemming zijn;
Overwegende dat de in de bestaande richtlijnen vervatte bepalingen
moeten worden aangepast aan die van deze richtlijn;
Overwegende dat deze regels voor 1993 opnieuw dienen te worden
bezien;
Overwegende dat de maatregelen ter uitvoering van deze richtlijn dienen
te worden vastgesteld door de Commissie; dat daartoe dient te worden
voorzien in procedures waarbij in het kader van het Permanent Veterinair
Comité een nauwe en doeltreffende samenwerking tussen de Commissie
en de Lid-Staten tot stand wordt gebracht,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN V ASTGESTELD:
Artikel 1
De Lid-Staten zien erop toe dat de veterinaire controles op produkten van
dierlijke oorsprong die vallen onder de in bijlage A vermelde richtlijnen
of onder artikel 14 en die zijn bestemd om in de handel te worden
gebracht, onverminderd het bepaalde in artikel 6, niet meer aan de
grenzen, maar overeenkomstig deze richtlijn worden uitgevoerd.
Artikel 2
In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. veterinaire controle: materiële controles en/of administratieve
formaliteiten met betrekking tot de in artikel 1 bedoelde produkten
die rechtstreeks of zijdelings strekken tot bescherming van de
gezondheid van mens of dier;!B1989L0662 — NL — 31.07.1991 — 006.001 — 3
2. handelsverkeer: handelsverkeer tussen Lid-Staten in goederen in de
zin van artikel 9, lid 2, van het Verdrag;
3. inrichting: onderneming waar de in artikel 1 bedoelde produkten
worden geproduceerd, opgeslagen of bewerkt;
4. bevoegde autoriteit: de voor het verrichten van veterinaire controles
bevoegde centrale autoriteit van een Lid-Staat of elke autoriteit aan
wie zij deze bevoegdheid heeft overgedragen;
5. officiële dierenarts: de door de bevoegde centrale autoriteit van de
Lid-Staat aangewezen dierenarts.
HOOFDSTUK I
Controle bij de oorsprong
Artikel 3
1. De Lid-Staten zien erop toe dat alleen voor de handel bestemd zijn
de in artikel 1 bedoelde produkten die overeenkomstig de communau-
taire voorschriften voor de desbetreffende bestemming zijn verkregen,
gecontroleerd, gemerkt en geëtiketteerd en die tot de erin vermelde
eindbestemming vergezeld gaan van het gezondheidscertificaat, het
keuringscertificaat of van andere documenten, zoals voorgeschreven bij
de communautaire veterinaire regelgeving.
De inrichtingen van oorsprong zien er door middel van voortdurende
eigen controle op toe dat deze produkten voldoen aan de eisen van de
eerste alinea.
Onverminderd de controlerende taken waarmee de officiële dierenarts
door de communautaire voorschriften wordt belast, verricht de bevoegde
autoriteit een regelmatige controle van de inrichtingen om zich ervan te
vergewissen dat de voor het handelsverkeer bestemde produkten voldoen
aan de communautaire eisen of — in de in lid 3 van dit artikel en in
artikel 14 bedoelde gevallen — aan de eisen van de Lid-Staat van
bestemming.
Wanneer er gegronde verdenking bestaat dat niet aan de voorschriften
wordt voldaan, verricht de bevoegde autoriteit de nodige controles en
treft, indien de verdenking wordt bevestigd, passende maatregelen, zo
nodig schorsing van de erkenning.
2. In geval van vervoer naar meer dan één bestemming, moeten er van
de produkten evenveel partijen worden gemaakt als er bestemmingen
zijn. Elke partij moet vergezeld gaan van genoemd certificaat of
document.
Wanneer de in artikel 1 bedoelde produkten bestemd zijn om naar een
derde land te worden uitgevoerd, blijft het vervoer onder douanetoezicht
tot op de plaats waar het grondgebied van de Gemeenschap wordt
verlaten.
3. Wanneer Lid-Staten produkten uit bepaalde derde landen op
facultatieve basis invoeren, stellen zij de Commissie en de andere
Lid-Staten daarvan in kennis.
Wanneer de produkten op het grondgebied van de Gemeenschap worden
binnengebracht door een andere Lid-Staat dan die welke hierboven
worden bedoeld, controleert die Lid-Staat de documenten betreffende de
oorsprong en de bestemming van die produkten, overeenkomstig artikel
6, lid 1.
De Lid-Staten van bestemming verbieden dat de betrokken produkten
vanaf hun grondgebied opnieuw worden verzonden, behalve naar een
andere Lid-Staat die van dezelfde mogelijkheid gebruik maakt.!B1989L0662 — NL — 31.07.1991 — 006.001 — 4
Artikel 4
1. De Lid-Staten van verzending treffen de nodige maatregelen opdat
de veterinaire voorschriften in alle stadia van produktie, opslag,
verhandeling en vervoer van de in artikel 1 bedoelde produkten door
de ondernemers worden nageleefd.
Zij zien er in het bijzonder op toe dat:
— de produkten die overeenkomstig de in bijlage A bedoelde richtlijnen
zijn verkregen, vanuit diergeneeskundig oogpunt op dezelfde wijze
worden gecontroleerd, ongeacht of zij voor het intracommunautaire
verkeer dan wel voor de nationale markt bestemd zijn,
— de onder bijlage B vallende produkten niet naar het grondgebied van
een andere Lid-Staat worden verzonden indien zij om in artikel 36
van het Verdrag aangegeven redenen op hun eigen grondgebied niet
in de handel mogen worden gebracht.
2. De Lid-Staten van verzending treffen passende wettelijke, bestuurs-
rechtelijke of strafrechtelijke maatregelen om aan overtreding van de
veterinaire wetgeving door natuurlijke personen of rechtspersonen
sancties te verbinden indien blijkt dat de communautaire voorschriften
niet in acht zijn genomen, in het bijzonder wanneer wordt geconstateerd
dat de opgestelde certificaten of documenten niet overeenstemmen met
de feitelijke staat van de produkten of dat het keurmerk is aangebracht op
produkten die niet aan die voorschriften voldoen.
HOOFDSTUK II
Controles ter bestemming
Artikel 5
1. De Lid-Staten van bestemming passen de volgende controlemaat-
regelen toe:
a) de bevoegde autoriteit kan op de plaats van bestemming van de
goederen via steekproefsgewijze en niet-discriminerende veterinaire
controles nagaan of aan artikel 3 is voldaan; zij kan bij die
gelegenheid monsters nemen.
Beschikt de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van doorvoer of van
de Lid-Staat van bestemming over gegevens die een overtreding
doen vermoeden, dan kunnen er bovendien nog controles worden
verricht tijdens het vervoer van de goederen op haar grondgebied
met inbegrip van de controle van de overeenstemming van de
vervoermiddelen;
b) indien de in artikel 1 bedoelde produkten van oorsprong zijn uit een
andere Lid-Staat en bestemd zijn voor
— een inrichting die onder verantwoordelijkheid staat van een
officiële dierenarts, moet deze zich ervan vergewissen dat die
produkten alleen in die inrichting worden toegelaten indien ze,
voor wat het merken en de begeleidende documenten betreft,
voldoen aan de eisen van artikel 3, lid 1, of in het geval van de in
bijlage B bedoelde produkten, voorzien zijn van het in het land
van bestemming voorgeschreven document,
— een erkende tussenpersoon die de partijen verdeelt, dan wel een
filiaalbedrijf of een inrichting die niet onder permanente
controle valt, dienen deze, alvorens de partijen te verdelen of
te verhandelen, na te gaan of de merken, het certificaat of de
documenten, bedoeld in het eerste streepje, aanwezig zijn en de
bevoegde autoriteit in kennis te stellen van nalatigheden of
onregelmatigheden,
— andere afnemers, met name in geval van gedeeltelijke lossing
tijdens het vervoer, moet de partij overeenkomstig artikel 3, lid
1, vergezeld gaan van het origineel van het in het eerste streepje
bedoelde certificaat.!B1989L0662 — NL — 31.07.1991 — 006.001 — 5
De door de in het tweede en derde streepje bedoelde afnemers te
verstrekken garanties worden vastgesteld in het kader van een
overeenkomst die bij de in lid 3 bedoelde voorafgaande registratie
met de bevoegde autoriteit moet worden ondertekend. Deze laatste
gaat door middel van steekproefsgewijze controles na of deze
garanties in acht worden genomen.
2. Onverminderd artikel 4, kan indien de communautaire normen die
bij de communautaire regelgeving zijn voorgeschreven, niet zijn
vastgesteld en in het geval bedoeld in artikel 14, de Lid-Staat van
bestemming met inachtneming van de algemene bepalingen van het
Verdrag verlangen dat de inrichting van oorsprong aan de bij de nationale
regelgeving van die Lid-Staat vastgestelde normen voldoet. De Lid-Staat
van oorsprong vergewist zich ervan dat de desbetreffende produkten aan
deze eisen voldoen.
3. Ondernemers die zich produkten laten toezenden uit een andere
Lid-Staat of een partij van dergelijke produkten volledig verdelen:
a) zijn op verzoek van de bevoegde autoriteit onderworpen aan
voorafgaande registratie;
b) houden een register bij waarin deze leveringen worden ingeschreven;
c) dienen op verzoek van de bevoegde autoriteit de aankomst van
produkten afkomstig uit een andere Lid-Staat aan te melden, voor
zover zulks noodzakelijk is voor het verrichten van de in lid 1
bedoelde controles;
d) bewaren de gezondheidscertificaten of de documenten bedoeld in
artikel 3 gedurende een door de bevoegde autoriteit vast te stellen
periode van minimaal zes maanden zodat deze op verzoek aan de
bevoegde autoriteit kunnen worden getoond.
4. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens
de procedure van artikel 18.
5. Aan de hand van een verslag van de Commissie, vergezeld van
eventuele wijzigingsvoorstellen, beziet de Raad dit artikel opnieuw
binnen een termijn van drie jaar na de tenuitvoerlegging van deze
richtlijn.
Artikel 6
1. De Lid-Staten zien erop toe dat bij de controles op plaatsen waar
produkten uit derde landen op het in bijlage I van Richtlijn
90/675/EEG (1)omschreven grondgebied kunnen worden binnen-
gebracht, zoals havens, luchthavens en inspectieposten aan de grens
met derde landen, de volgende maatregelen worden getroffen:
a) controle van de documenten betreffende de oorsprong van de
produkten,
b) voor produkten van communautaire oorsprong, toepassing van de in
artikel 5 voorgeschreven controleregels,
c) voor produkten uit derde landen, toepassing van de bij Richtlijn
90/675/EEG vastgestelde regels.
2. In afwijking van lid 1 worden evenwel vanaf 1 januari 1993 op alle
produkten die rechtstreeks via geregelde lijndiensten tussen twee
plaatsen op het geografische grondgebied van de Gemeenschap worden
vervoerd, de in artikel 5 bedoelde controlevoorschriften toegepast.!B
(1) PB nr. L 373 van 31. 12. 1990, blz. 1.!M2
!B1989L0662 — NL — 31.07.1991 — 006.001 — 6
Artikel 7
1. Indien de bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat bij een controle op
de plaats van bestemming of tijdens het vervoer constateren dat:
a) er verwekkers van in Richtlijn 82/894/EEG (1), laatstelijk gewijzigd
bij Beschikking 89/162/EEG van de Commissie (2), bedoelde
ziekten, zoönoses, ziekten of andere aandoeningen die een ernstig
gevaar voor mens of dier kunnen opleveren aanwezig zijn, of dat de
produkten afkomstig zijn uit een met een epidemische dierziekte
besmet gebied, gelasten zij dat de partij wordt vernietigd of voor
andere, bij de communautaire wetgeving voorgeschreven doeleinden
wordt gebruikt, behalve voor wat betreft de veterinairrechtelijke
aspecten als het gaat om produkten die onderworpen zijn aan een van
de in artikel 4 van Richtlijn 80/215/EEG (3), laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 88/660/EEG (4), bedoelde behandelingen.
De aan de destructie van de partij verbonden kosten komen voor
rekening van de verzender of diens gemachtigde.
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van bestemming stellen de
bevoegde autoriteiten van de andere Lid-Staten en de Commissie
onmiddellijk per telex in kennis van de geconstateerde feiten, de
genomen beslissingen en de redenen daarvoor.
De in artikel 9 bedoelde vrijwaringsmaatregelen kunnen worden
toegepast.
V oorts kan de Commissie, op verzoek van een Lid-Staat en volgens
de procedure van artikel 17, ten einde het hoofd te bieden aan
situaties waarin de communautaire regelgeving niet voorziet, alle
maatregelen vaststellen die noodzakelijk zijn om te komen tot een
gezamenlijke aanpak van de Lid-Staten;
b) de goederen niet voldoen aan de voorschriften van de communau-
taire richtlijnen of, bij ontstentenis van besluiten over de com-
munautaire normen waarin de richtlijnen voorzien, aan de nationale
normen, kunnen zij — indien zulks op grond van de hygiënische of
veterinairrechtelijke voorschriften mogelijk is — de verzender of
diens gemachtigde de keuze laten tussen
— de destructie van de goederen, of
— het gebruik van de goederen voor andere doeleinden, met
inbegrip van terugzending, met toestemming van de bevoegde
autoriteit van de inrichting van oorsprong.
Indien echter blijkt dat het certificaat of het vervoersdocument
gebreken vertoont, kan worden toegestaan dat de verzender deze
binnen een bepaalde termijn verhelpt, voordat van laatstgenoemde
mogelijkheid gebruik wordt gemaakt.
2. De Commissie stelt de lijst van de in lid 1 bedoelde ziekte-
verwekkers of ziekten, alsook de uitvoeringsbepalingen van dit artikel,
vast volgens de procedure van artikel 18.
Artikel 8
1. In de in artikel 7 bedoelde gevallen treedt de bevoegde autoriteit van
een Lid-Staat van bestemming onverwijld in contact met de bevoegde
autoriteiten van de Lid-Staat van verzending. Deze nemen alle nodige
maatregelen en delen aan de bevoegde autoriteit van de eerste Lid-Staat
de aard van de verrichte controles, de genomen beslissingen en de
redenen daarvan mede.!B
(1) PB nr. L 378 van 31. 12. 1982, blz. 58.
(2) PB nr. L 61 van 4. 3. 1989, blz. 48.
(3) PB nr. L 47 van 21. 2. 1980, blz. 4.
(4) PB nr. L 382 van 31. 12. 1988, blz. 35.1989L0662 — NL — 31.07.1991 — 006.001 — 7
Indien deze vreest dat die maatregelen ontoereikend zijn, zoekt zij met
de bevoegde autoriteit van de betrokken Lid-Staat naar wegen en
middelen om de situatie te verhelpen, in voorkomend geval door een
bezoek ter plaatse.
Wanneer op grond van de in artikel 7 bedoelde controles een herhaalde
nalatigheid wordt geconstateerd, stelt de bevoegde autoriteit van de
Lid-Staat van bestemming de Commissie en de veterinaire diensten van
de andere Lid-Staten daarvan in kennis.
De Commissie kan op verzoek van de bevoegde autoriteit van de
Lid-Staat van bestemming of op eigen initiatief, gezien de aard van de
geconstateerde overtreding:
— een inspectie ter plaatse gelasten,— een officiële dierenarts, wiens naam moet voorkomen op een door de
Commissie op voorstel van de Lid-Staten op te stellen lijst en die
door de betrokken partijen wordt aanvaard, belasten met de controle
van de feiten in de betrokken inrichting,
— de bevoegde autoriteit verzoeken om intensievere monsterneming op
de produktie van de betrokken inrichting.
De Commissie deelt de Lid-Staten haar conclusies mede.Wanneer deze maatregelen worden genomen ingevolge herhaalde
nalatigheden van een inrichting, verhaalt de Commissie de uit de
toepassing van de streepjes van de vierde alinea voortvloeiende kosten op
de betrokken inrichting.
In afwachting van de conclusies van de Commissie moet de Lid-Staat
van verzending, op verzoek van de Lid-Staat van bestemming, de
controle op de uit de betrokken inrichting afkomstige produkten
verscherpen en als het gaat om ernstige redenen uit het oogpunt van
de gezondheid van mens en dier, de erkenning schorsen.
De Lid-Staat van bestemming kan zijnerzijds de controle op de uit
diezelfde inrichting afkomstige produkten verscherpen.
Op verzoek van één van de twee betrokken Lid-Staten moet de
Commissie — indien de nalatigheden in het advies van de deskundige
worden bevestigd — volgens de procedure van artikel 17 passende
maatregelen treffen waarbij in het uiterste geval de Lid-Staten zelfs
kunnen worden gemachtigd om het binnenbrengen op hun grondgebied
van de uit deze inrichting afkomstige produkten voorlopig te verbieden.
Die maatregelen moeten zo spoedig mogelijk volgens de procedure van
artikel 17 worden bevestigd of opnieuw worden bezien.
De algemene uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden volgens de
procedure van artikel 18 vastgesteld.
2. Deze richtlijn laat de beroepsmogelijkheden uit hoofde van de in de
Lid-Staten geldende wetgeving tegen de beslissingen van de bevoegde
autoriteiten onverlet.
De door de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van bestemming
genomen beslissingen moeten met opgave van redenen aan de verzender
of diens gemachtigde alsmede aan de bevoegde autoriteit van de
Lid-Staat van verzending worden meegedeeld.
Deze met redenen omklede beslissingen moeten op verzoek van de
verzender of diens gemachtigde schriftelijk aan de betrokkene worden
meegedeeld met vermelding van de beroepsmogellijkheden die de in de
Lid-Staat van bestemming geldende wetgeving biedt, en van de vorm
waarin en de termijn waarbinnen de betreffende procedures moeten
worden ingeleid.
Indien zich evenwel een geschil voordoet en — onverminderd deze
beroepsmogelijkheden — indien beide betrokken partijen hiermee
akkoord gaan, kunnen zij het geschil binnen een termijn van maximaal
een maand ter beoordeling voorleggen aan een deskundige die voorkomt!B1989L0662 — NL — 31.07.1991 — 006.001 — 8
op een deskundigenlijst van de Gemeenschap die door de Commissie zal
worden opgesteld; de kosten van deze beoordeling komen voor rekening
van de Gemeenschap.
De deskundige dient zijn advies binnen een termijn van maximaal 72 uur
uit te brengen. De partijen leggen zich bij het advies van de deskundige
neer, met inachtneming van de communautaire veterinaire wetgeving.
3. De kosten voor het terugsturen van de zending, de opslag van de
goederen, het gebruik daarvan voor andere doeleinden of de destructie
van de goederen komen voor rekening van de afnemer.
HOOFDSTUK III
Gemeenschappelijke bepalingen
Artikel 9
1. Elke Lid-Staat stelt de andere Lid-Staten en de Commissie
onmiddellijk in kennis, behalve van het uitbreken op zijn grondgebied
van de in Richtlijn 82/894/EEG bedoelde ziektes, van het uitbreken van
zoönoses, ziektes of andere aandoeningen die voor de veestapel of voor
de volksgezondheid een ernstig gevaar kunnen opleveren.
De Lid-Staat van oorsprong legt onmiddellijk de door de communautaire
voorschriften voorgeschreven bestrijdings- of preventiemaatregelen ten
uitvoer, met name de afbakening van de daarin bedoelde beschermings-
zones, of stelt elke andere maatregel vast die hij passend acht.
De Lid-Staat van bestemming of van doorvoer die tijdens een controle
bedoeld in artikel 5 een van de in de eerste alinea bedoelde ziektes of
aandoeningen heeft geconstateerd, kan zo nodig de in de communautaire
voorschriften bedoelde preventieve maatregelen nemen.
In afwachting van de overeenkomstig lid 4 te nemen maatregelen, kan de
Lid-Staat van bestemming om ernstige redenen uit het oogpunt van de
bescherming van de gezondheid van mens en dier, conservatoire
maatregelen nemen ten aanzien van de betrokken inrichtingen dan wel,
in geval van een epidemische dierziekte, ten aanzien van de in de
communautaire voorschriften bedoelde beschermingszone.
De door de Lid-Staten genomen maatregelen worden onverwijld aan de
Commissie en aan de andere Lid-Staten meegedeeld.
2. Eén of meer Commissievertegenwoordigers kunnen zich op verzoek
van de in lid 1, eerste alinea, bedoelde Lid-Staat of op initiatief van de
Commissie onmiddellijk ter plaatse begeven om, in samenwerking met
de bevoegde autoriteiten, de genomen maatregelen te bestuderen. Zij
brengen dan een advies over deze maatregelen uit.
3. Indien de Commissie niet van de genomen maatregelen op de hoogte
is gebracht of indien zij de genomen maatregelen ontoereikend acht, kan
zij in samenwerking met de betrokken Lid-Staat, in afwachting van de
vergadering van het Permanent Veterinair Comité, conservatoire maat-
regelen nemen ten aanzien van de produkten die uit het door de
epidemische dierziekte getroffen gebied of van een bepaalde inrichting
afkomstig zijn. Deze maatregelen worden onverwijld aan het Permanent
Veterinair Comité voorgelegd om volgens de procedure van artikel 17 te
worden bevestigd, gewijzigd of tenietgedaan.
4. In alle gevallen ziet de Commissie erop toe dat de situatie zo spoedig
mogelijk in het Permanent Veterinair Comité wordt besproken. Zij stelt
volgens de procedure van artikel 17 de nodige maatregelen vast voor de
in artikel 1 bedoelde produkten en, als dat gezien de omstandigheden
nodig is, voor de produkten van oorsprong of de daarvan afgeleide
produkten. De Commissie volgt het verdere verloop van de situtatie en
wijzigt op grond daarvan volgens dezelfde procedure de genomen
beslissingen of trekt deze in.!B1989L0662 — NL — 31.07.1991 — 006.001 — 9
5. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel en met name de lijst van
zoönoses of andere aandoeningen die een ernstig gevaar voor de
gezondheid van de mens kunnen opleveren, worden volgens de
procedure van artikel 18 vastgesteld.
Artikel 10
Iedere Lid-Staat en de Commissie wijzen de voor de veterinaire controles
bevoegde dienst of diensten aan voor de uitvoering van de veterinaire
controles en de samenwerking met de controlediensten van de andere
Lid-Staten.
Artikel 11
De Lid-Staten dragen er tevens zorg voor dat het personeel van hun
veterinaire diensten, in voorkomend geval in samenwerking met het
personeel van andere ter zake bevoegde diensten, in staat wordt gesteld
om met name:
— de ruimten, de kantoren, de laboratoria, de installaties, de vervoer-
middelen, de uitrusting en het materiaal, de schoonmaakmiddelen en
onderhoudsprodukten, de bij produktie en behandeling van de
produkten gebruikte procédés, het merken en de etikettering en de
aanbiedingsvorm van de produkten te inspecteren;
— te controleren of het personeel de voorschriften van de in bijlage A
genoemde teksten naleeft;
— monsters te nemen van de produkten die worden gehouden voor
opslag of voor verkoop, in de handel worden gebracht of worden
vervoerd;
— de al dan niet computerverwerkte documentatie die nuttig is voor de
controles in het kader van de krachtens artikel 3, lid 1, genomen
maatregelen, aan een onderzoek te onderwerpen.
De gecontroleerde inrichtingen moeten de voor de uitvoering van hun
taak vereiste medewerking verlenen.
Artikel 12
1. Artikel 8, lid 3, en de artikelen 10 en 11 van Richtlijn
64/433/EEG (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/657/EEG (2),
worden geschrapt.
2. Artikel 5, leden 3 en 4, en de artikelen 9, 10 en 11 van Richtlijn
71/118/EEG (3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/657/EEG, worden
geschrapt.
3. In Richtlijn 72/461/EEG (4), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
87/489/EEG (5),
i) worden artikel 5, leden 2, 3, 4 en 5, en de artikelen 6 en 8 geschrapt;ii) worden in artikel 8 bis, de verwijzingen naar artikel 8 vervangen
door de verwijzing naar artikel 9 van Richtlijn 89/662/EEG.
4. Artikel 7, lid 3, en de artikelen 12 en 16 van Richtlijn 77/99/EEG (
6),
laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/227/EEG (7), worden geschrapt.
5. In Richtlijn 80/215/EEGi) worden artikel 5, leden 2, 3, 4 en 5, en de artikelen 6 en 7 geschrapt;!B
(1) PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 2012/64.
(2) PB nr. L 382 van 31. 12. 1988, blz. 3.
(3) PB nr. L 55 van 8. 3. 1971, blz. 23.
(4) PB nr. L 302 van 31. 12. 1972, blz. 24.
(5) PB nr. L 280 van 3. 10. 1987, blz. 28.
(6) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 85.
(7) PB nr. L 93 van 6. 4. 1989, blz. 25.1989L0662 — NL — 31.07.1991 — 006.001 — 10
ii) worden in artikel 7 bis de verwijzingen naar artikel 7 vervangen door
de verwijzing naar artikel 9 van Richtlijn 89/662/EEG.
6. Artikel 5, leden 3 en 4, en de artikelen 7, 8 en 12 van Richtlijn
85/397/EEG (1), gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3768/85 (2),
worden geschrapt.
7. De leden 1 en 3 van artikel 10 van Richtlijn 88/657/EEG worden
geschrapt.
8. De artikelen 8 en 9 van Richtlijn 89/437/EEG (3) worden geschrapt.
9. In bijlage B van Richtlijn 72/462/EEG (4) worden op het certificaat
toegevoegd: „Naam en adres van de eerste geadresseerde”.
Artikel 13
1. Aan de Richtlijnen 64/433/EEG en 71/118/EEG wordt het volgende
artikel toegevoegd:
„Artikel 19
De voorschriften van Richtlijn 89/662/EEG (*) inzake veterinaire
controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het voor-
uitzicht van de totstandbrenging van de interne markt zijn met name
van toepassing voor wat betreft de controles bij de oorsprong, de
organisatie en de follow-up van de door de Lid-Staten van
bestemming te verrichten controles en de tenuitvoerlegging van de
vrijwaringsmaatregelen.
(*) PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13.”.
2. Aan de Richtlijnen 72/461/EEG en 80/215/EEG wordt het volgendeartikel toegevoegd:
„Artikel 15
De voorschriften van Richtlijn 89/662/EEG (
*) inzake veterinaire
controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het voor-
uitzicht van de totstandbrenging van de interne markt zijn met name
van toepassing voor wat betreft de controles bij de oorsprong, de
organisatie en de follow-up van de door de Lid-Staten van
bestemming te verrichten controles en de tenuitvoerlegging van de
vrijwaringsmaatregelen.
(*) PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13.”.
3. Aan Richtlijn 77/99/EEG wordt het volgende artikel toegevoegd:
„Artikel 24
De voorschriften van Richtlijn 89/662/EEG (*) inzake veterinaire
controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het voor-
uitzicht van de totstandbrenging van de interne markt zijn met name
van toepassing voor wat betreft de controles bij de oorsprong, de
organisatie en de follow-up van de door de Lid-Staten van
bestemming te verrichten controles en de tenuitvoerlegging van de
vrijwaringsmaatregelen.
(*) PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13.”.!B
(1) PB nr. L 226 van 24. 8. 1985, blz. 13.
(2) PB nr. L 362 van 31. 12. 1985, blz. 8.
(3) PB nr. L 212 van 22. 7. 1989, blz. 87.
(4) PB nr. L 302 van 31. 12. 1972, blz. 28.1989L0662 — NL — 31.07.1991 — 006.001 — 11
4. Aan de Richtlijnen 85/397/EEG en 88/657/EEG wordt het volgende
artikel toegevoegd:
„Artikel 18
De voorschriften van Richtlijn 89/662/EEG (*) inzake veterinaire
controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het voor-
uitzicht van de totstandbrenging van de interne markt zijn met name
van toepassing voor wat betreft de controles bij de oorsprong, de
organisatie en de follow-up van de door de Lid-Staten van
bestemming te verrichten controles en de tenuitvoerlegging van de
vrijwaringsmaatregelen.
(*) PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13.”.
5. Aan Richtlijn 89/437/EEG wordt het volgende artikel toegevoegd:
„Artikel 17
De voorschriften van Richtlijn 89/662/EEG (*) inzake veterinaire
controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het voor-
uitzicht van de totstandbrenging van de interne markt zijn met name
van toepassing voor wat betreft de controles bij de oorsprong, de
organisatie en de follow-up van de door de Lid-Staten van
bestemming te verrichten controles en de tenuitvoerlegging van de
vrijwaringsmaatregelen.
(*) PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13.”.
Artikel 14
Tot en met 31 december 1992 valt het handelsverkeer in de in bijlage B
bedoelde produkten, in afwachting van een communautaire regelgeving,
onder de controleregels van de onderhavige richtlijn, in het bijzonder
onder die van artikel 5, lid 2.
De Lid-Staten delen vóór de in artikel 19 vermelde datum mee welke
voorwaarden en voorschriften thans van toepassing zijn op het handels-
verkeer in de in de eerste alinea bedoelde produkten.
De Raad stelt op voorstel van de Commissie vóór 31 december 1991 de
definitieve regeling vast die geldt voor het handelsverkeer in de in
bijlage B bedoelde produkten.
Artikel 15
In artikel 9 van Richtlijn 64/432/EEG (1) wordt het volgende punt
ingevoegd:
„2 bis. Eén of meer Commissievertegenwoordigers kunnen zich —
op verzoek van een Lid-Staat of op initiatief van de
Commissie — onmiddellijk ter plaatse begeven om, in
overleg met de bevoegde autoriteiten, de genomen maat-
regelen te bestuderen. Zij brengen dan een advies over deze
maatregelen uit.”.
Artikel 16
1. De Lid-Staten leggen de Commissie uiterlijk drie maanden vóór de
in artikel 19, lid 1, genoemde datum een plan voor met de nationale
maatregelen die zij denken te treffen om de doelstellingen van deze
richtlijn te verwezenlijken, in het bijzonder de frequentie van de
controles.
2. De Commissie onderzoekt de overeenkomstig lid 1 door de
Lid-Staten medegedeelde plannen.!B
(1) PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 1977/64.1989L0662 — NL — 31.07.1991 — 006.001 — 12
3. Elk jaar en voor de eerste maal in 1991 richt de Commissie een
aanbeveling tot de Lid-Staten inzake een programma voor de controles in
het volgende jaar, waarover het Permanent Veterinair Comité van tevoren
advies heeft uitgebracht. Deze aanbeveling kan later worden aangepast.
Artikel 17
1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel
omschreven procedure, leidt de voorzitter van het bij Besluit
68/361/EEG (1) ingestelde Permanent Veterinair Comité, hierna het
„Comité” genoemd, deze procedure, hetzij op eigen initiatief, hetzij op
verzoek van een Lid-Staat, onverwijld in bij het Comité.
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een
ontwerp van de te nemen maatregelen voor. "C1Het Comité brengt
advies uit over dit ontwerp binnen een termijn van twee dagen. 3Het
advies wordt uitgebracht met de meerderheid van stemmen die voor de
aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie
dient te nemen, in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven.
Bij stemming in het Comité worden de stemmen van de vertegen-
woordigers van de Lid-Staten overeenkomstig genoemd artikel gewogen.
De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.
3. De Commissie stelt de voorgenomen maatregelen vast indien deze
met het advies van het Comité in overeenstemming zijn.
4. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met
het advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de
Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel betreffende de te nemen
maatregelen in.
De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.Indien na verloop van een termijn van vijftien dagen, te rekenen vanaf de
dag waarop het voorstel bij de Raad is ingediend, door deze geen besluit
is genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie
vastgesteld, behalve indien de Raad zich met gewone meerderheid tegen
deze maatregelen heeft uitgesproken.
Artikel 18
1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel
omschreven procedure, leidt de voorzitter van het bij Besluit
68/361/EEG ingestelde Permanent Veterinair Comité, hierna het
„Comité” genoemd, deze procedure, hetzij op eigen initiatief, hetzij op
verzoek van een Lid-Staat, onverwijld in bij het Comité.
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een
ontwerp van de te nemen maatregelen voor. Het Comité brengt advies uit
over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter naar gelang van de
urgentie van de betrokken aangelegenheid kan vaststellen. Het advies
wordt uitgebracht met de meerderheid van stemmen die voor de
aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie
dient te nemen, in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven.
Bij stemming in het Comité worden de stemmen van de vertegen-
woordigers van de Lid-Staten overeenkomstig genoemd artikel gewogen.
De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.
3. De Commissie stelt de voorgenomen maatregelen vast indien deze
met het advies van het Comité in overeenstemming zijn.
4. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met
het advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de
Commissie bij de Raad onverwijld een voorstel betreffende de te nemen
maatregelen in.
De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.!B
(1) PB nr. L 255 van 18. 10. 1968, blz. 23.1989L0662 — NL — 31.07.1991 — 006.001 — 13
Indien na verloop van een termijn van drie maanden, te rekenen vanaf de
dag waarop het voorstel bij de Raad is ingediend, door deze geen besluit
is genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie
vastgesteld en onmiddellijk toegepast, behalve indien de Raad zich met
gewone meerderheid tegen deze maatregelen heeft uitgesproken.
HOOFDSTUK IV
Overgangs- en slotbepalingen
Artikel 19
1. Vóór 31 december 1990 beslist de Raad met gekwalificeerde
meerderheid van stemmen over het voorstel van de Commissie inzake
veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer in
levende dieren.
Vóór de in de eerste alinea genoemde datum neemt de Raad met
gekwalificeerde meerderheid van stemmen op voorstel van de Com-
missie een besluit over de regels en algemene beginselen voor de
controle in derde landen en op de invoer van onder deze richtlijn vallende
produkten uit die landen. De controleposten aan de buitengrenzen en de
eisen waaraan deze posten moeten voldoen, zullen eveneens vóór die
datum worden vastgesteld.
2. De Raad beziet de bepalingen van deze richtlijn vóór 31 december
1992 opnieuw aan de hand van een verslag van de Commissie over de
opgedane ervaringen dat, eventueel, vergezeld gaat van voorstellen
waarover hij zich met gekwalificeerde meerderheid van stemmen
uitspreekt.
Artikel 20
Tot en met 31 december 1992 en ten einde een geleidelijke invoering van
de bij de onderhavige richtlijn ingestelde controleregeling mogelijk te
maken, kunnen de Lid-Staten in afwijking van artikel 5, lid 1:
— een controle van documenten tijdens het vervoer van vlees en
daarvan afgeleide produkten handhaven, ten einde zich te ver-
gewissen van de naleving van de specifieke vereisten waarin de
communautaire regelgeving voorziet op het gebied van mond- en
klauwzeer en varkenspest,
— controle van documenten verrichten tijdens het vervoer van uit derde
landen ingevoerde produkten die voor hen zijn bestemd.
Artikel 21
De Raad stelt met gekwalificeerde meerderheid van stemmen op voorstel
van de Commissie vóór 1 oktober 1992 de regeling vast die na het
verstrijken van de geldigheidsdatum van de in artikel 20 bedoelde
overgangsbepalingen van toepassing is.
Artikel 22
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen op een
datum die dient te worden vastgesteld bij het besluit dat vóór 31
december 1990 dient te worden genomen overeenkomstig artikel 19, lid
1, tweede alinea, maar uiterlijk op 31 december 1991.
De Helleense Republiek beschikt evenwel over een extra termijn van een
jaar om aan deze richtlijn te voldoen.
Artikel 23
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.!B1989L0662 — NL — 31.07.1991 — 006.001 — 14
BIJLAGE A
V eterinaire wetgeving
— Richtlijn 64/433/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake gezondheids-
vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer invers vlees (PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 2012/64), laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 88/657/EEG (PB nr. L 382 van 31. 12. 1988, blz. 3);
— Richtlijn 71/118/EEG van de Raad van 15 februari 1971 inzake gezondheids-
vraagstukken op het gebied van het handelsverkeer in vers vlees van
pluimvee (PB nr. L 55 van 8. 3. 1971, blz. 23), laatstelijk gewijzigd bijRichtlijn 88/657/EEG (PB nr. L 382 van 31. 12. 1988, blz. 3);
— Richtlijn 72/461/EEG van de Raad van 12 december 1972 inzake veterinair-
rechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handels-verkeer in vers vlees (PB nr. L 302 van 31. 12. 1972, blz. 24), laatstelijk
gewijzigd bij Richtlijn 87/489/EEG (PB nr. L 280 van 3. 10. 1987, blz. 28);
— Richtlijn 77/99/EEG van de Raad van 21 december 1976 inzake gezondheids-
vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in
vleesprodukten (PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 85), laatstelijk gewijzigd bijRichtlijn 89/227/EEG (PB nr. L 93 van 6. 4. 1989, blz. 25);
— Richtlijn 80/215/EEG van de Raad van 22 januari 1980 inzake veterinair-
rechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handels-verkeer in vleesprodukten (PB nr. L 47 van 21. 2. 1980, blz. 4), laatstelijk
gewijzigd bij Richtlijn 88/660/EEG (PB nr. L 382 van 31. 12. 1988, blz. 35);
— Richtlijn 85/397/EEG van de Raad van 5 augustus 1985 inzake hygiënische
en veterinairrechtelijke problemen bij het intracommunautaire handelsver-
keer in warmtebehandelde melk (PB nr. L 226 van 24. 8. 1985, blz. 13),laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3768/85 (PB nr. L 362 van 31.12. 1985, blz. 8);
— Richtlijn 88/657/EEG van de Raad van 14 december 1988 tot vaststelling van
de eisen voor de produktie van en het handelsverkeer in gehakt, vlees in
stukken van minder dan 100 gram en vleesbereidingen (PB nr. L 382 van 31.
12. 1988, blz. 3) (
1);
— Richtlijn 89/437/EEG van de Raad van 20 juni 1989 inzake hygiëne- en
gezondheidsvraagstukken bij de bereiding en het in de handel brengen vaneiprodukten (PB nr. L 212 van 22. 7. 1989, blz. 87) (
1);
— Richtlijn 91/495/EEG van de Raad van 27 november 1990 inzake
gezondheidsvoorschriften en veterinairrechtelijke voorschriften voor de
produktie en het in de handel brengen van konijnevlees en vlees van
gekweekt wild (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 41) (Met uitzondering vankonijnevlees en vlees van gekweekt wild ingevoerd uit derde landen);
— Richtlijn 91/67/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake veterinair-
rechtelijke voorschriften voor het in de handel brengen van aquicultuurdieren
en aquicultuurprodukten (PB nr. L 46 van 19. 2. 1991, blz. 1);
— Richtlijn 91/494/EEG van de Raad van 26 juni 1991 tot vaststelling van
veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracommunautaire handels-verkeer en de invoer uit derde landen van vers vlees van pluimvee (PB nr. L268 van 24. 9. 1991, blz. 35);
— Richtlijn 91/492/EEG van de Raad van 15 juli 1991 tot vaststelling van
gezondheidsvoorschriften voor de produktie en het in de handel brengen van
levende tweekleppige weekdieren (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 1);
— Richtlijn 91/493/EEG van de Raad van 22 juli 1991 tot vaststelling van
gezondheidsvoorschriften voor de produktie en het in de handel brengen vanvisserijprodukten (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 15).!
B
(1) Met ingang van 1 januari 1992.!M1
!M3
!M4
!M5
!M61989L0662 — NL — 31.07.1991 — 006.001 — 15
BIJLAGE B
Produkten waarvoor geen communautaire harmonisatie geldt, maar waarvan
het handelsverkeer zal worden onderworpen aan de controles voorzien bij
deze richtlijn
Produkten van dierlijke oorsprong die onder bijlage II van het Verdrag vallen:
— vlees van vrij wild;
— rauwe melk en melkprodukten;
— produkten op basis van vlees van konijn en van wild;
— bloed;
— gesmolten dierlijk vet, vetkanenkoek en bijprodukten van de vetsmelterij;
— honing;— voor menselijke consumptie bestemde slakken;— voor menselijke consumptie bestemde kikkerbilletjes.!
B
!M1
!B
!M3
!M6
!M5
!B1989L0662 — NL — 31.07.1991 — 006.001 — 16