2002R1774 — NL — 15.03.2005 — 004.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

►B VERORDENING (EG) Nr. 1774/2002 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 3 oktober 2002 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten (PB L 273, 10.10.2002, p.1)

Gewĳzigd bĳ:









▼B

VERORDENING (EG) Nr. 1774/2002 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 3 oktober 2002

tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten







HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 152, lid 4, onder b), Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ), Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag ( 3 ) en gezien de gemeenschappelijke tekst die op 12 september 2002 door het bemiddelingscomité is goedgekeurd, Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 90/667/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de verwijdering en verwerking van dierlijke afvallen, voor het in de handel brengen van dierlijke afvallen en ter voorkoming van de aanwezigheid van ziekteverwekkers in diervoeders van dierlijke oorsprong (vissen daaronder begrepen) en tot wijziging van Richtlijn 90/425/EEG ( 4 ) legt als beginsel vast dat alle dierlijke afvallen, ongeacht de oorsprong ervan, na een passende behandeling voor de productie van voedermiddelen mogen worden gebruikt. (2) De Wetenschappelijke Stuurgroep heeft sedert de aanneming van die richtlijn een aantal adviezen aangenomen. De belangrijkste conclusie daarvan is dat dierlijke bijproducten afkomstig van dieren die na een gezondheidsinspectie voor menselijke consumptie ongeschikt zijn verklaard, niet in de voederketen mogen komen. (3) In het licht van die wetenschappelijke adviezen dient in de te nemen maatregelen een onderscheid te worden gemaakt naar gelang van de aard van de gebruikte dierlijke bijproducten. Het mogelijke gebruik van bepaalde dierlijke materialen moet worden beperkt. Er dienen regels te worden vastgesteld voor ander gebruik van dierlijke bijproducten dan in diervoeders en voor de verwijdering ervan. (4) In het licht van de ervaring van de laatste jaren is het dienstig het verband te verduidelijken tussen Richtlijn 90/667/EEG en de communautaire milieuwetgeving. Deze verordening dient de toepassing van bestaande milieuwetgeving onverlet te laten en geen belemmering te vormen voor de ontwikkeling van nieuwe milieubeschermingsvoorschriften, met name wat bioafbreekbaar afval betreft. In dit verband heeft de Commissie toegezegd dat zij voor eind 2004 een richtlijn betreffende bio-afval, inclusief keukenafval en etensresten, zal uitwerken, met het doel regels vast te leggen m.b.t. veilig gebruik, hergebruik, terugwinning en verwijdering van dat afval en mogelijke verontreiniging te controleren. (5) De Internationale Wetenschappelijke Conferentie over vleesbeendermeel, georganiseerd door de Commissie en het Europees Parlement en gehouden in Brussel op 1 en 2 juli 1997, heeft een debat op gang gebracht over de productie en het vervoederen van vleesbeendermeel. De conferentie riep de deelnemers op verder na te denken over het toekomstige beleid op dit gebied. Om een zo breed mogelijk publiek debat over de toekomst van de communautaire voederwetgeving op gang te brengen, heeft de Commissie in november 1997 een discussienota over vleesbeendermeel uitgebracht. Na dit debat bleek alom te worden erkend, dat Richtlijn 90/667/EEG moet worden gewijzigd om de richtlijn in overeenstemming te brengen met de nieuwe wetenschappelijke kennis. (6) Het Europees Parlement heeft in zijn resolutie van 16 november 2000 over BSE en de veiligheid van diervoeder ( 5 ) gepleit voor een verbod op het gebruik van dierlijke eiwitten in diervoeder, totdat deze verordening in werking treedt. (7) De wetenschappelijke adviezen wijzen erop dat de praktijk van het voederen van een diersoort met eiwitten die afkomstig zijn van kadavers of gedeelten ervan van dieren van dezelfde soort, het risico van verspreiding van ziekten inhoudt. Derhalve dient deze praktijk bij wijze van voorzorgsmaatregel te worden verboden. Er dienen uitvoeringsvoorschriften te worden aangenomen voor de noodzakelijke gescheiden bewaring van voor het gebruik in diervoeder bestemde dierlijke bijproducten in elke fase van de verwerking, de opslag en het vervoer. Er dient echter ruimte te worden gelaten om afwijkingen van dit algemene verbod toe te staan voor vissen en pelsdieren, indien zulks door wetenschappelijke adviezen gerechtvaardigd wordt. (8) Keukenafval en etensresten die producten van dierlijke oorsprong bevatten, kunnen ook drager van ziektekiemen zijn. Alle keukenafval en etensresten die gegenereerd worden door internationaal opererende middelen van vervoer dienen op veilige wijze verwijderd te worden. In de Gemeenschap geproduceerd keukenafval en etensresten dienen niet te worden gebruikt voor vervoedering aan ander vee dan pelsdieren. (9) Sinds 1996 heeft het Voedsel- en Veterinair Bureau (VVB) van de Commissie een aantal inspecties in de lidstaten verricht om het vóórkomen en het management van belangrijke risicofactoren en bewakingsprocedures inzake BSE te evalueren. De evaluatie had onder meer betrekking op de commerciële destructie en andere methoden voor de verwijdering van dierlijke afvallen. Naar aanleiding van deze inspecties zijn algemene conclusies getrokken en enkele aanbevelingen opgesteld, met name op het gebied van de traceerbaarheid van dierlijke bijproducten. (10) Om het risico van verspreiding van ziekteverwekkers en/of residuen te voorkomen, moeten dierlijke bijproducten in een door de betrokken lidstaat aangewezen erkende en onder toezicht staande inrichting worden verwerkt, opgeslagen en gescheiden bewaard of op een passende wijze worden verwijderd. In bepaalde omstandigheden zou het aangewezen verwerkingsbedrijf of de aangewezen verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie in een andere lidstaat gelegen mogen zijn, met name om redenen in verband met afstand, vervoertijd of capaciteit. (11) Richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval ( 6 ) is niet van toepassing op verbrandingsinstallaties wanneer het daar verwerkte afval uitsluitend uit karkassen bestaat. Er moeten minimumeisen voor zulke verbrandingsinstallaties worden vastgesteld ter bescherming van de gezondheid van mens en dier. In afwachting van de aanneming van communautaire eisen mogen de lidstaten voor zulke installaties milieuwetgeving aannemen. Er dienen minder strenge eisen te worden toegepast voor verbrandingsinstallatie met een lage capaciteit, zoals installaties op landbouwbedrijven en crematoria voor gezelschapsdieren, om met het geringere risico van het verwerkte materiaal rekening te houden en onnodig vervoer van dierlijke bijproducten te voorkomen. (12) Er moeten specifieke voorschriften worden vastgesteld betreffende de controle op verwerkingsbedrijven, die met name betrekking hebben op gedetailleerde procedures voor de validering van verwerkingsmethoden en voor een interne controle op de productie door de bedrijven zelf. (13) Het kan dienstig zijn in afwijkingen van de voorschriften voor het gebruik van dierlijke bijproducten te voorzien om het voederen van niet voor menselijke consumptie bestemde dieren te vergemakkelijken. De bevoegde autoriteiten dienen een dergelijk gebruik te controleren. (14) Het kan eveneens dienstig zijn in afwijkingen te voorzien om onder gecontroleerde omstandigheden dierlijke bijproducten ter plaatse te kunnen verwijderen. De Commissie dient de nodige gegevens te ontvangen om haar in staat te stellen toezicht te houden op de situatie en indien nodig uitvoeringsbepalingen vast te stellen. (15) Om een eenvormige toepassing van de gezondheidsvoorschriften te waarborgen, moeten in de lidstaten communautaire inspecties worden uitgevoerd. Dergelijke inspecties moeten ook een auditprocedure omvatten. (16) De communautaire wetgeving inzake gezondheidsvraagstukken is op gedegen wetenschappelijke kennis gebaseerd. Daarom moeten telkens wanneer nodig de bij Besluit 97/404/EG van de Commissie ( 7 ) en Besluit 97/579/EG van de Commissie ( 8 ) ingestelde relevante wetenschappelijke comités worden geraadpleegd. Er is met name nader wetenschappelijk advies vereist inzake het gebruik van producten van dierlijke oorsprong in organische meststoffen en bodemverbeteraars. In afwachting van de aanneming van communautaire voorschriften in het licht van dat advies, mogen de lidstaten nationale voorschriften aannemen of handhaven die strenger zijn dan in deze verordening is voorzien, mits die voorschriften in overeenstemming zijn met de overige communautaire wetgeving die van toepassing is. (17) In de lidstaten bestaan zeer uiteenlopende regelingen ten aanzien van financiële steun voor de verwerking, verzameling, opslag en verwijdering van dierlijke bijproducten. Om te voorkomen dat dit de mededingingsvoorwaarden tussen landbouwproducten verstoort, moet een analyse worden uitgevoerd en moeten zo nodig op Gemeenschapsniveau passende maatregelen worden genomen. (18) Gezien het voorgaande lijkt een fundamentele herziening van de communautaire voorschriften inzake dierlijke bijproducten noodzakelijk. (19) Niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten (met name verwerkte dierlijke eiwitten, gesmolten vet, voeder voor gezelschapsdieren, huiden en wol) staan in de productenlijst in bijlage I van het Verdrag. Het in de handel brengen van dergelijke producten vormt voor een deel van de boerenbevolking een belangrijke bron van inkomsten. Met het oog op een rationele ontwikkeling in deze sector en om de productiviteit te verhogen, moeten de veterinairrechtelijke voorschriften en gezondheidsvoorschriften voor de betrokken producten door de Gemeenschap worden vastgesteld. Wegens het aanzienlijke risico voor verspreiding van dierziekten moeten ten aanzien van bepaalde dierlijke bijproducten bijzondere eisen worden vastgesteld voor het in de handel brengen daarvan, met name in gebieden met een hoge gezondheidsstatus. (20) Om te garanderen dat uit derde landen ingevoerde producten aan hygiënenormen voldoen die ten minste gelijk of gelijkwaardig zijn aan de door de Gemeenschap gehanteerde hygiënenormen, moet voor derde landen en inrichtingen in die landen een erkenningenstelsel, in combinatie met een communautaire inspectieprocedure worden ingevoerd, om te waarborgen dat de erkenningseisen worden nageleefd. Ten aanzien van uit derde landen ingevoerd voeder voor gezelschapsdieren en grondstoffen daarvoor mogen andere voorwaarden gelden dan die voor dergelijke producten uit de Gemeenschap, met name met betrekking tot de vereiste waarborgen ten aanzien van residuen van stoffen die verboden zijn op grond van Richtlijn 96/22/EG van de Raad van 29 april 1996 betreffende het verbod op het gebruik, in de veehouderij, van bepaalde stoffen met hormonale werking en van bepaalde stoffen met thyreostatische werking, alsmede van β-agonisten en tot intrekking van de Richtlijnen 81/602/EEG, 88/146/EEG en 88/299/EEG ( 9 ). Om te garanderen dat het betrokken voeder voor gezelschapsdieren en de betrokken grondstoffen uitsluitend voor de aangegeven bestemming worden gebruikt, moeten passende maatregelen voor de controle op de invoer van de uitzonderingsproducten worden vastgesteld. (21) Dierlijke bijproducten die door de Gemeenschap worden doorgevoerd, en dierlijke bijproducten van oorsprong uit de Gemeenschap die voor de uitvoer bestemd zijn, kunnen een risico voor de gezondheid van mens en dier in de Gemeenschap vormen. Sommige van de bij deze verordening vastgestelde eisen dienen derhalve op het betrokken verkeer van toepassing te zijn. (22) Het meezenden van het geleidedocument voor producten van dierlijke oorsprong is de beste manier om de bevoegde autoriteit van de plaats van bestemming ervan te overtuigen dat een zending aan de bepalingen van deze verordening voldoet. Het gezondheidscertificaat moet worden gehandhaafd om de bestemming van bepaalde ingevoerde producten te kunnen verifiëren. (23) Bovengenoemde doelstellingen worden nagestreefd door Richtlijn 92/118/EEG van de Raad van 17 december 1992 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke en de gezondheidsvoorschriften voor het handelsverkeer en de invoer in de Gemeenschap van producten waarvoor ten aanzien van deze voorschriften geen specifieke communautaire regelgeving geldt als bedoeld in bijlage A, hoofdstuk I, van Richtlijn 89/662/EEG, en, wat ziekteverwekkers betreft, van Richtlijn 90/425/EEG ( 10 ). (24) Er zijn een aantal beschikkingen ter uitvoering van de Richtlijnen 90/667/EEG en 92/118/EEG door de Raad en de Commissie vastgesteld. Voorts is Richtlijn 92/118/EEG substantieel gewijzigd en dienen er nog meer wijzigingen te worden aangebracht. De sector dierlijke bijproducten wordt momenteel dus gereguleerd door een groot aantal communautaire besluiten, en de noodzaak van vereenvoudiging dringt zich op. (25) Een dergelijke vereenvoudiging zal leiden tot een grotere doorzichtigheid wat de specifieke gezondheidsvoorschriften voor niet voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong betreft. Vereenvoudiging van de specifieke gezondheidswetgeving mag niet tot deregulering leiden. Daarom moeten de gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong gehandhaafd blijven en om de volksgezondheid en de gezondheid van dieren te beschermen, eventueel worden aangescherpt. (26) Ten aanzien van de betrokken producten moeten de bij Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt ( 11 ) vastgestelde voorschriften voor veterinaire controles, met inbegrip van controles door deskundigen van de Commissie, en beschermende maatregelen worden toegepast. (27) In de Gemeenschap ingevoerde producten moeten doeltreffend worden gecontroleerd. Dit kan worden bereikt door uitvoering van de controles als bepaald in Richtlijn 97/78/EG van de Raad van 18 december 1997 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor producten die uit derde landen in de Gemeenschap worden binnengebracht ( 12 ). (28) Richtlijn 90/667/EEG, Beschikking 95/348/EG van de Raad van 22 juni 1995 tot vaststelling van veterinaire en veterinairrechtelijke voorschriften in het Verenigd Koninkrijk en in Ierland voor de behandeling van bepaalde soorten afval, bestemd om plaatselijk in de handel te worden gebracht als voeder voor bepaalde categorieën dieren ( 13 ) en Beschikking 1999/534/EG van de Raad van 19 juli 1999 betreffende op de verwerking van bepaalde dierlijke afvallen toepasselijke maatregelen ter bescherming tegen overdraagbare spongiforme encefalopathieën en tot wijziging van Beschikking 97/735/EG van de Commissie ( 14 ) moeten derhalve worden ingetrokken. (29) Teneinde rekening te houden met de vooruitgang op technisch en wetenschappelijk gebied, dient een nauwe en doeltreffende samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten te worden gewaarborgd in het kader van het bij Verordening (EG) 178/2002 ( 15 ) van 28 januari 2002 tot vaststelling van algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor de voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden ingestelde Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid. (30) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden ( 16 ), Overwegende hetgeen volgt: HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:







HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Toepassingsgebied

1. In deze verordening worden veterinairrechtelijke en volksgezondheidsvoorschriften vastgesteld voor:

a) het verzamelen, vervoeren, opslaan, hanteren, verwerken en gebruiken of verwijderen van dierlijke bijproducten, teneinde te voorkomen dat deze producten een risico voor de gezondheid van mens of dier vormen;

b) het in de handel brengen en, in bepaalde specifieke gevallen, het uitvoeren en het doorvoeren van dierlijke bijproducten en de in de bijlagen VII en VIII genoemde afgeleide producten daarvan.

2. Deze verordening is niet van toepassing op:

a) rauw voeder voor gezelschapsdieren dat afkomstig is uit winkels of lokalen die grenzen aan verkooppunten, waar het voer uitsluitend wordt gesneden en opgeslagen om het ter plaatse rechtstreeks aan de consument te kunnen leveren;

b) vloeibare melk en biest die op de boerderij van oorsprong worden verwijderd of gebruikt;

c) hele kadavers of delen van wilde dieren waarvan niet wordt vermoed dat zij met op mens of dier overdraagbare ziekten zijn besmet, met uitzondering van voor commerciële doeleinden aangevoerde vis en kadavers of delen van wilde dieren die worden gebruikt voor de productie van jachttrofeeën;

d) rauw voer voor de gezelschapsdieren ter plaatse dat afkomstig is van dieren die, in overeenstemming met de nationale wetgeving, op de boerderij van oorsprong zijn geslacht voor consumptie door de landbouwer en zijn gezin;

e) keukenafval en etensresten, tenzij: i) afkomstig van internationaal opererende middelen van vervoer, ii) bestemd voor dierlijke consumptie, of iii) bestemd voor gebruik in een biogasinstallatie of voor verwerking tot compost;

f) voor fokdoeleinden bestemd(e) eicellen, embryo's en sperma; en

g) vervoer over zee of door de lucht.

3. Deze verordening laat de veterinaire wetgeving die de uitroeiing en bestrijding van bepaalde ziekten ten doel heeft, onverlet.

Artikel 2

Definities

1. Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities:

a) dierlijke bijproducten : hele kadavers of delen van dieren of producten van dierlijke oorsprong zoals bedoeld in de artikelen 4, 5 en 6, die niet voor menselijke consumptie bestemd zijn, met inbegrip van eicellen, embryo's en sperma;

b) categorie 1-materiaal : dierlijke bijproducten zoals bedoeld in artikel 4;

c) categorie 2-materiaal : dierlijke bijproducten zoals bedoeld in artikel 5;

d) categorie 3-materiaal : dierlijke bijproducten zoals bedoeld in artikel 6;

e) dieren : alle gewervelde of ongewervelde dieren (met inbegrip van vissen, reptielen en amfibieën);

f) vee : alle dieren die door de mens worden gehouden, vetgemest of gefokt en die worden gebruikt voor de productie van voedsel (met inbegrip van vlees, melk en eieren), wol, bont, veren, huiden of enig ander product van dierlijke oorsprong;

g) wilde dieren : alle niet door de mens gehouden dieren;

h) gezelschapsdieren : alle dieren van soorten die gewoonlijk door de mens worden gevoed en gehouden, doch niet gegeten, en die niet voor veeteelt worden gehouden;

i) bevoegde autoriteit : de centrale autoriteit van een lidstaat die toeziet op de naleving van deze verordening of een autoriteit waaraan de centrale autoriteit die taak, met name met betrekking tot de controle op diervoeders, heeft gedelegeerd; dit begrip omvat in voorkomend geval de overeenkomstige autoriteit van een derde land;

j) in de handel brengen : elke handeling die ten doel heeft dierlijke bijproducten of daarvan afgeleide producten die onder deze verordening vallen, aan een derde in de Gemeenschap te verkopen, of enige andere vorm van levering aan een derde in de Gemeenschap, al dan niet tegen betaling, of van opslag met het oog op levering aan een derde in de Gemeenschap;

k) handelsverkeer : de handel tussen lidstaten in goederen zoals bedoeld in artikel 23, lid 2, van het Verdrag;

l) doorvoer : een verplaatsing, door de Gemeenschap heen, van een derde land naar een ander derde land;

m) producent : eenieder wiens activiteit dierlijke bijproducten oplevert;

n) TSE's : alle overdraagbare spongiforme encefalopathieën, met uitzondering van de vormen die bij mensen voorkomen;

o) gespecificeerd risicomateriaal : materiaal zoals bedoeld in bijlage V van Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën ( 17 ).

2. De specifieke definities in bijlage I gelden ook.

Artikel 3

Algemene verplichtingen

1. Op het verzamelen, het vervoer, de opslag, het hanteren, de verwerking, de verwijdering, het in de handel brengen, het uitvoeren, het doorvoeren en het gebruik van dierlijke bijproducten en daarvan afgeleide producten zijn de bepalingen van deze verordening van toepassing.

2. In afwachting van de aanneming van een besluit volgens de procedure van artikel 33, lid 2, mogen de lidstaten evenwel bij hun nationale regelgeving de invoer en het in de handel brengen van niet in de bijlagen VII en VIII genoemde producten reglementeren. Zij stellen de Commissie onmiddellijk in kennis van het gebruik dat zij van deze mogelijkheid maken.

3. De lidstaten dragen er, hetzij afzonderlijk, hetzij in samenwerking, zorg voor dat er toereikende maatregelen worden genomen en dat er voldoende infrastructuur aanwezig is om de naleving van lid 1 te waarborgen.







HOOFDSTUK II

INDELING IN CATEGORIEËN, VERZAMELEN, VERVOER, VERWIJDERING, VERWERKING, GEBRUIK EN TIJDELIJKE OPSLAG VAN DIERLIJKE BIJPRODUCTEN

Artikel 4

Categorie 1-materiaal

1. Onder categorie 1-materiaal wordt verstaan dierlijke bijproducten die aan de onderstaande beschrijving beantwoorden of materiaal dat dergelijke bijproducten bevat:

a) alle delen, met inbegrip van de huid, van de volgende dieren: i) dieren die vermoedelijk met een TSE zijn besmet overeenkomstig Verordening (EG) nr. 999/2001 of waarbij de aanwezigheid van een TSE officieel is bevestigd; ii) dieren die in het kader van TSE-uitroeiingsmaatregelen zijn gedood; iii) andere dieren dan vee en wilde dieren, met name gezelschapsdieren, dieren in dierentuinen en circusdieren; iv) proefdieren als gedefinieerd in artikel 2 van Richtlijn 86/609/EEG van de Raad van 24 november 1986 inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten betreffende de bescherming van dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt ( 18 ); v) wilde dieren waarvan wordt vermoed dat zij met op mens of dier overdraagbare ziekten zijn besmet;

i) gespecificeerd risicomateriaal, en ii) indien op het tijdstip van de verwijdering het gespecificeerd risicomateriaal nog niet is weggenomen, hele kadavers die gespecificeerd risicomateriaal bevatten; b)

c) producten afkomstig van dieren die stoffen toegediend hebben gekregen die op grond van Richtlijn 96/22/EG verboden zijn, en producten van dierlijke oorsprong die residuen bevatten van de contaminanten en andere in het milieu aanwezige stoffen zoals bedoeld in groep B, punt 3, van bijlage I van Richtlijn 96/23/EG van de Raad van 29 april 1996 inzake controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen en residuen daarvan in levende dieren en in producten daarvan en tot intrekking van de Richtlijnen 85/358/EEG en 86/469/EEG en de Beschikkingen 89/187/EEG en 91/664/EEG ( 19 ), indien dergelijke residuen het in de communautaire wetgeving of, bij gebreke daarvan, in de nationale wetgeving toegestane niveau overschrijden;

d) al het dierlijke materiaal dat wordt opgevangen bij de behandeling van afvalwater van categorie 1-verwerkingsbedrijven en andere bedrijfsruimten waar gespecificeerd risicomateriaal wordt verwijderd, met inbegrip van zeefresten, materialen afkomstig van ontzanding, mengsels van olie en vet, slib en materialen verwijderd uit de afvoerleidingen van deze bedrijven, tenzij zulk materiaal geen gespecificeerd risicomateriaal of delen daarvan bevat;

e) keukenafval en etensresten afkomstig van internationaal opererende middelen van vervoer;

f) mengsels van categorie 1-materiaal met categorie 2-materiaal of met categorie 3-materiaal dan wel met materiaal van beide categorieën, daaronder begrepen materiaal dat bestemd is om in een categorie 1-verwerkingsbedrijf te worden verwerkt.

2. Categorie 1-materiaal wordt zo spoedig mogelijk overeenkomstig artikel 7 verzameld, vervoerd en geïdentificeerd en, tenzij in de artikelen 23 en 24 iets anders is voorgeschreven,

a) wordt rechtstreeks als afval verwijderd door verbranding in een verbrandingsinstallatie die overeenkomstig artikel 12 is erkend;

b) wordt verwerkt in een overeenkomstig artikel 13 erkend verwerkingsbedrijf volgens een van de verwerkingsmethodes 1 tot en met 5 of, indien de bevoegde autoriteit zulks verlangt, volgens verwerkingsmethode 1, in welk geval het daaruit resulterende materiaal blijvend wordt gemerkt, indien technisch mogelijk met een geur, overeenkomstig bijlage VI, hoofdstuk I, en definitief als afval wordt verwijderd door verbranding of meeverbranding in een verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie die overeenkomstig artikel 12 is erkend;

c) wordt, met uitzondering van materiaal dat wordt bedoeld in lid 1, onder a), punt i) en punt ii), volgens verwerkingsmethode 1 verwerkt in een verwerkingsbedrijf dat overeenkomstig artikel 13 is erkend, in welk geval het daaruit resulterende materiaal blijvend wordt gemerkt, indien technisch mogelijk met een geur, overeenkomstig Bijlage VI, hoofdstuk I en definitief als afval wordt verwijderd door begraving op een stortplaats die overeenkomstig Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van de afvalstoffen ( 20 ) is erkend;

d) wordt, in het geval van keukenafval en etensresten zoals bedoeld in lid 1, punt e), door begraving als afval verwijderd op een stortplaats die overeenkomstig Richtlijn 1999/31/EG erkend is; of

e) wordt, in het licht van de ontwikkelingen van de wetenschappelijke kennis, verwijderd volgens een andere methode die, na raadpleging van het betrokken wetenschappelijke comité, volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde procedure is goedgekeurd. Die methode kan een aanvulling vormen op, dan wel in de plaats komen van, de in de punten a) tot en met d) bedoelde methodes.

3. Tussentijds hanteren of tijdelijk opslaan van categorie 1-materiaal geschiedt uitsluitend in intermediaire categorie 1-bedrijven die overeenkomstig artikel 10 zijn erkend.

4. Categorie 1-materiaal mag alleen in overeenstemming met deze verordening of de volgens de procedure van artikel 33, lid 2, vastgestelde voorschriften worden ingevoerd of uitgevoerd. De invoer of uitvoer van gespecificeerd risicomateriaal vindt evenwel uitsluitend plaats in overeenstemming met artikel 8, lid 1, van Verordening (EG) nr. 999/2001.

Artikel 5

Categorie 2-materiaal

1. Onder categorie 2-materiaal wordt verstaan dierlijke bijproducten die aan de onderstaande beschrijving beantwoorden of materiaal dat dergelijke bijproducten bevat:

a) mest en de inhoud van het maagdarmkanaal:

b) al het dierlijke materiaal dat wordt opgevangen bij de behandeling van afvalwater van andere slachthuizen dan die welke onder artikel 4, lid 1, onder d), vallen, of van categorie 2-verwerkingsbedrijven, met inbegrip van zeefresten, materialen afkomstig van ontzanding, mengsels van olie en vet, slib en materialen verwijderd uit de afvoerleidingen van deze bedrijven;

c) producten van dierlijke oorsprong die residuen bevatten van diergeneesmiddelen en contaminanten zoals bedoeld in groep B, punten 1 en 2, van bijlage I van Richtlijn 96/23/EG, indien dergelijke residuen het in de communautaire wetgeving toegestane niveau overschrijden;

d) andere producten van dierlijke oorsprong dan categorie 1-materiaal, ingevoerd uit derde landen, die tijdens de in de communautaire wetgeving voorgeschreven controle niet blijken te voldoen aan de veterinaire voorschriften voor invoer in de Gemeenschap, tenzij zij worden teruggezonden of tenzij de invoer ervan is toegestaan onder beperkende voorwaarden die in communautaire wetgeving zijn vastgesteld;

e) andere dieren en delen van dieren dan bedoeld in artikel 4, die anders dan door slachting voor menselijke consumptie sterven, met inbegrip van dieren die worden gedood om een epizoötie uit te roeien;

f) mengsels van categorie 2-materiaal met categorie 3-materiaal, daaronder begrepen materiaal dat bestemd is om in een categorie 2-verwerkingsbedrijf te worden verwerkt; en

g) andere dierlijke bijproducten dan categorie 1-materiaal of categorie 3-materiaal.

2. Categorie 2-materiaal wordt zo spoedig mogelijk overeenkomstig artikel 7 verzameld, vervoerd en geïdentificeerd en, tenzij in de artikelen 23 en 24 iets anders is voorgeschreven,

a) wordt rechtstreeks als afval verwijderd door verbranding in een verbrandingsinstallatie die overeenkomstig artikel 12 is erkend;

b) wordt verwerkt in een verwerkingsbedrijf dat overeenkomstig artikel 13 is erkend, volgens de toepassing van een van de verwerkingsmethoden 1 tot en met 5, of, indien de bevoegde autoriteit zulks verlangt, volgens verwerkingsmethode 1, in welk geval het daaruit resulterende materiaal blijvend wordt gemerkt, indien technisch mogelijk met een geur, overeenkomstig bijlage VI, hoofdstuk I, en: i) wordt rechtstreeks als afval verwijderd door verbranding of meeverbranding in een verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie die overeenkomstig artikel 12 is erkend; ii) wordt, in het geval van gesmolten vet, verder verwerkt tot vetderivaten voor gebruik in biologische meststoffen of bodemverbeteraars of voor ander technisch gebruik dan in cosmetische, farmaceutische en medische producten in een categorie 2-oleochemisch bedrijf dat overeenkomstig artikel 14 is erkend;

c) wordt verwerkt in een verwerkingsbedrijf dat overeenkomstig artikel 13 is erkend, volgens verwerkingsmethode 1, in welk geval het daaruit resulterende materiaal blijvend wordt gemerkt, indien technisch mogelijk met een geur, overeenkomstig bijlage VI, hoofdstuk I, en: i) wordt, in het geval van het daaruit resulterende eiwitmateriaal, gebruikt als biologische meststof of als bodemverbeteraar overeenkomstig de eventuele voorschriften die na raadpleging van het betrokken wetenschappelijk comité volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde procedure zijn vastgesteld; ii) wordt verwerkt in een biogasinstallatie of composteerinstallatie die overeenkomstig artikel 15 is erkend, of iii) wordt verwijderd door begraving als afval op een stortplaats die overeenkomstig Richtlijn 1999/31/EG erkend is;

d) wordt, als het van vis afkomstig materiaal betreft, ingekuild of tot compost verwerkt overeenkomstig de voorschriften die zijn vastgesteld volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde procedure;

e) wordt, als het gaat om mest, de inhoud van het maagdarmkanaal gescheiden van het maagdarmkanaal, melk en biest waarvan de bevoegde autoriteit niet denkt dat zij een ernstige overdraagbare ziekte kunnen verspreiden: i) onverwerkt gebruikt als grondstof in een biogasinstallatie of composteerinstallatie die overeenkomstig artikel 15 is erkend dan wel behandeld in een technisch bedrijf dat met het oog hierop is erkend overeenkomstig artikel 18, of ii) op het land uitgereden met inachtneming van deze verordening, of iii) verwerkt in een biogasinstallatie of tot compost verwerkt overeenkomstig de voorschriften die zijn vastgesteld volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde procedure;

f) wordt, indien het hele kadavers of delen van wilde dieren betreft waarvan niet wordt vermoed dat zij met op mens of dier overdraagbare ziekten zijn besmet, gebruikt voor de productie van jachttrofeeën in een technisch bedrijf dat met het oog hierop is erkend overeenkomstig artikel 18; of

g) wordt verwijderd volgens een andere methode, dan wel gebruikt op een andere manier, in overeenstemming met de voorschriften die, na raadpleging van het betrokken wetenschappelijke comité, volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde procedure zijn vastgesteld. Die methode of die manier kan een aanvulling vormen op, dan wel in de plaats komen van, het bepaalde in de punten a) tot en met f).

3. Tussentijds hanteren of tijdelijk opslaan van ander categorie 2-materiaal dan mest, mag uitsluitend geschieden in intermediaire categorie 2-bedrijven die overeenkomstig artikel 10 zijn erkend.

4. Categorie 2-materiaal mag alleen in overeenstemming met deze verordening of met volgens de procedure van artikel 33, lid 2, vastgestelde voorschriften in de handel gebracht of uitgevoerd worden.

Artikel 6

Categorie 3-materiaal

1. Onder categorie 3-materiaal wordt verstaan dierlijke bijproducten die aan de onderstaande beschrijving beantwoorden of materiaal dat dergelijke bijproducten bevat:

a) delen van geslachte dieren die overeenkomstig de communautaire wetgeving voor menselijke consumptie geschikt zijn verklaard, maar die om commerciële redenen niet voor menselijke consumptie bestemd zijn;

b) delen van geslachte dieren, die voor menselijke consumptie ongeschikt zijn verklaard, maar die geen symptomen van op mens of dier overdraagbare ziekten vertonen en die afkomstig zijn van karkassen die overeenkomstig de communautaire wetgeving voor menselijke consumptie geschikt zijn verklaard;

c) huiden, hoeven en horens, varkenshaar en veren van dieren die worden geslacht in een slachthuis nadat zij een keuring vóór het slachten hebben ondergaan waarbij zij geschikt zijn verklaard om voor menselijke consumptie te worden geslacht overeenkomstig de communautaire wetgeving;

d) bloed verkregen van andere dieren dan herkauwers die worden geslacht in een slachthuis nadat zij een keuring vóór het slachten hebben ondergaan waarbij zij geschikt zijn verklaard om voor menselijke consumptie te worden geslacht overeenkomstig de communautaire wetgeving;

e) dierlijke bijproducten verkregen bij de productie van voor menselijke consumptie bestemde producten, waaronder ontvette beenderen en kanen;

f) andere voormalige voedingsmiddelen van dierlijke oorsprong of voormalige voedingsmiddelen die producten van dierlijke oorsprong bevatten dan keukenafval en etensresten, die niet langer voor menselijke consumptie bestemd zijn, zulks om commerciële redenen of ten gevolge van gebreken bij de productie of bij de verpakking of andere gebreken die geen enkel gevaar voor mens of dier vormen;

g) rauwe melk afkomstig van dieren die geen klinische symptomen vertonen van een via dat product op mens of dier overdraagbare ziekte;

h) op volle zee voor de productie van vismeel gevangen vis of andere zeedieren, met uitzondering van zeezoogdieren;

i) verse bijproducten van vis afkomstig van bedrijven die visproducten voor menselijke consumptie vervaardigen;

j) eierschalen, bijproducten van broederijen en bijproducten van gebarsten eieren afkomstig van dieren die geen klinische symptomen vertonen van een via dat product op mens of dier overdraagbare ziekte;

k) bloed, huiden, hoeven, veren, wol, hoorn, haar en bont afkomstig van dieren die geen klinische symptomen vertonen van een via dat product op mens of dier overdraagbare ziekte; en

l) ander keukenafval en etensresten dan genoemd in artikel 4, lid 1, punt e).

2. Categorie 3-materiaal wordt zo spoedig mogelijk overeenkomstig artikel 7 verzameld, vervoerd en geïdentificeerd, en, tenzij in de artikelen 23 en 24 anders is voorgeschreven,

a) wordt rechtstreeks als afval verwijderd door verbranding in een verbrandingsinstallatie die overeenkomstig artikel 12 is erkend;

b) wordt verwerkt in een overeenkomstig artikel 13 erkend verwerkingsbedrijf, volgens een van de verwerkingsmethoden 1 tot en met 5, in welk geval het daaruit resulterende materiaal blijvend wordt gemerkt, indien technisch mogelijk met een geur, overeenkomstig bijlage VI, hoofdstuk I, en als afval wordt verwijderd door verbranding of meeverbranding in een verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie die overeenkomstig artikel 12 is erkend of wordt gestort op een stortplaats die overeenkomstig Richtlijn 1999/31/EG erkend is;

c) wordt verwerkt in een verwerkingsbedrijf dat overeenkomstig artikel 17 is erkend;

d) wordt verwerkt in een technisch bedrijf dat overeenkomstig artikel 18 is erkend;

e) wordt als grondstof gebruikt in een bedrijf voor de productie van voeder voor gezelschapsdieren dat overeenkomstig artikel 18 is erkend;

f) wordt verwerkt in een biogasinstallatie of composteerinstallatie die overeenkomstig artikel 15 is erkend;

g) wordt, als het het in lid 1, onder l), bedoelde keukenafval en etensresten betreft, verwerkt in een biogasinstallatie of tot compost overeenkomstig de voorschriften die zijn vastgesteld volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde procedure, of, in afwachting van de vaststelling van die voorschriften, overeenkomstig de nationale regelgeving;

h) wordt, als het materiaal afkomstig is van vis, ingekuild of tot compost verwerkt overeenkomstig de voorschriften die zijn vastgesteld volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde procedure; of

i) wordt verwijderd volgens een andere methode, dan wel gebruikt op een andere manier, in overeenstemming met de voorschriften die, na raadpleging van het betrokken wetenschappelijk comité, volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde procedure zijn vastgesteld. Die methode of die manier kan een aanvulling vormen op, dan wel in de plaats komen van, het bepaalde in de punten a) tot en met h).

3. Tussentijds hanteren of tijdelijk opslaan van categorie 3-materiaal mag uitsluitend geschieden in intermediaire categorie 3-bedrijven die overeenkomstig artikel 10 zijn erkend.

Artikel 7

Verzamelen, vervoer en opslag

1. Dierlijke bijproducten en verwerkte producten, met uitzondering van keukenafval en etensresten van categorie 3, worden verzameld, vervoerd en geïdentificeerd overeenkomstig bijlage II.

2. Tijdens het vervoer moeten de dierlijke bijproducten en de verwerkte producten vergezeld gaan van een handelsdocument of, indien deze verordening dit vereist, een gezondheidscertificaat. Handelsdocumenten en gezondheidscertificaten moeten voldoen aan de eisen en gedurende de periode die in bijlage II wordt vermeld worden bewaard. Zij bevatten in het bijzonder informatie over de hoeveelheid en een beschrijving van het materiaal en de merktekens ervan.

3. De lidstaten zien erop toe dat er goede voorschriften bestaan die waarborgen dat het verzamelen en vervoeren van categorie 1- en categorie 2-materiaal overeenkomstig bijlage II plaatsvindt.

4. Overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen ( 21 ) nemen de lidstaten de maatregelen die vereist zijn om ervoor te zorgen dat de inzameling, het vervoer en de verwijdering van keukenafval en etensresten van categorie 3 zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en voor het milieu geschiedt.

5. De opslag van verwerkte producten geschiedt uitsluitend in opslagbedrijven die overeenkomstig artikel 11 zijn erkend.

6. De lidstaten kunnen evenwel besluiten dit artikel niet toe te passen op mest die wordt vervoerd tussen twee punten op dezelfde boerderij of tussen boerderijen en gebruikers die zich in dezelfde lidstaat bevinden.

Artikel 8

Verzending van dierlijke bijproducten en verwerkte producten naar andere lidstaten

1. Dierlijke bijproducten en verwerkte producten worden uitsluitend onder de in de leden 2 tot en met 6 vastgestelde voorwaarden naar andere lidstaten verzonden.

2. De lidstaat van bestemming moet de ontvangst hebben toegestaan van categorie 1-materiaal, categorie 2-materiaal, verwerkte producten die afgeleid zijn van categorie 1- en categorie 2-materiaal, en verwerkte dierlijke eiwitten. De lidstaten kunnen als voorwaarde voor hun toestemming stellen dat vóór de verzending verwerkingsmethode 1 moet zijn toegepast.

3. De dierlijke bijproducten en de in lid 2 bedoelde verwerkte producten moeten:

a) vergezeld gaan van een handelsdocument of, wanneer deze verordening dat voorschrijft, een gezondheidscertificaat, en

b) rechtstreeks naar de installatie van bestemming worden vervoerd, die overeenkomstig deze verordening erkend moet zijn.

4. Wanneer lidstaten categorie 1-materiaal, categorie 2-materiaal, verwerkte producten die afgeleid zijn van categorie 1- en categorie 2-materiaal, en verwerkte dierlijke eiwitten naar andere lidstaten zenden, meldt de bevoegde autoriteit van de plaats van oorsprong via het Animo-systeem, dan wel via een andere onderling overeengekomen methode, iedere zending aan de bevoegde autoriteit van de plaats van bestemming. De melding omvat de in bijlage II, hoofdstuk I, punt 2, genoemde gegevens.

5. Wanneer zij overeenkomstig lid 4 van de verzending in kennis is gesteld, meldt de bevoegde autoriteit van de plaats van bestemming via het Animo-systeem, dan wel via een andere onderling overeengekomen methode, de aankomst van iedere zending aan de bevoegde autoriteit van de plaats van oorsprong.

6. Lidstaten van bestemming zorgen er door middel van regelmatige controles voor dat de aangewezen bedrijven op hun grondgebied de zendingen uitsluitend voor de toegestane doeleinden gebruiken en een volledige administratie bijhouden waaruit blijkt dat deze verordening wordt nageleefd.

Artikel 9

Administratie

1. Eenieder die dierlijke bijproducten verzendt, vervoert of ontvangt, houdt een administratie bij van die zendingen. De administratie bevat de informatie en wordt bewaard gedurende de periode, zoals vermeld in bijlage II.

2. Dit artikel is echter niet van toepassing op mest die wordt vervoerd tussen twee punten op dezelfde boerderij of die lokaal wordt vervoerd tussen boerderijen en gebruikers die zich in dezelfde lidstaat bevinden.







HOOFDSTUK III

ERKENNING VAN INTERMEDIAIRE, OPSLAG-, VERBRANDINGS- EN MEEVERBRANDINGSINSTALLATIES, CATEGORIE 1- EN CATEGORIE 2-VERWERKINGSBEDRIJVEN, CATEGORIE 2- EN CATEGORIE 3-OLEOCHEMISCHE BEDRIJVEN, BIOGASINSTALLATIES EN COMPOSTEERINSTALLATIES

Artikel 10

Erkenning van intermediaire bedrijven

1. Intermediaire categorie 1-, 2- en 3-bedrijven dienen in het bezit te zijn van een erkenning van de bevoegde autoriteit.

2. Om te worden erkend, moeten intermediaire categorie 1- of categorie 2-bedrijven:

a) voldoen aan de eisen in bijlage III, hoofdstuk I;

b) categorie 1- of categorie 2-materiaal hanteren en opslaan overeenkomstig bijlage III, hoofdstuk II, deel B;

c) de interne controles ondergaan zoals bedoeld in artikel 25, en

d) door de bevoegde autoriteit worden gecontroleerd overeenkomstig artikel 26.

3. Om te worden erkend, moeten intermediaire categorie 3-bedrijven:

a) voldoen aan de eisen in bijlage III, hoofdstuk I;

b) categorie 3-materiaal hanteren en opslaan overeenkomstig bijlage III, hoofdstuk II, deel A;

c) de interne controles ondergaan zoals bedoeld in artikel 25, en

d) door de bevoegde autoriteit worden gecontroleerd overeenkomstig artikel 26.

Artikel 11

Erkenning van opslagbedrijven

1. Opslagbedrijven dienen in het bezit te zijn van een erkenning van de bevoegde autoriteit.

2. Om te worden erkend, moeten opslagbedrijven:

a) voldoen aan de eisen in bijlage III, hoofdstuk III; en

b) door de bevoegde autoriteit worden gecontroleerd overeenkomstig artikel 26.

Artikel 12

Erkenning van verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties

1. Verbranding en meeverbranding van verwerkte producten geschieden volgens Richtlijn 2000/76/EG. Verbranding en meeverbranding van dierlijke bijproducten geschieden hetzij volgens Richtlijn 2000/76/EG, hetzij, indien die richtlijn niet van toepassing is, volgens deze verordening. Verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties moeten overeenkomstig voornoemde richtlijn of overeenkomstig lid 2 of 3 zijn erkend.

2. Om door de bevoegde autoriteit erkend te worden voor de verwijdering van dierlijke bijproducten moet een verbrandingsinstallatie of meeverbrandingsinstallatie met een hoge capaciteit waarop Richtlijn 2000/76/EG niet van toepassing is, voldoen aan:

a) de algemene voorwaarden in bijlage IV, hoofdstuk I;

b) de exploitatievoorwaarden in bijlage IV, hoofdstuk II;

c) de vereisten in bijlage IV, hoofdstuk III, over lozingen van water;

d) de vereisten in bijlage IV, hoofdstuk IV, over residuen;

e) de temperatuurmetingsvereisten in bijlage IV, hoofdstuk V; en

f) de voorwaarden inzake abnormale werking in bijlage IV, hoofdstuk VI.

3. Om door de bevoegde autoriteit erkend te worden voor de verwijdering van dierlijke bijproducten moet een verbrandingsinstallatie of meeverbrandingsinstallatie met een lage capaciteit waarop Richtlijn 2000/76/EG niet van toepassing is:

▼M1

a) alleen worden gebruikt voor de verwijdering van dode gezelschapsdieren en dierlijke bijproducten zoals bedoeld in artikel 4, lid 1, onder b), artikel 5, lid 1, en artikel 6, lid 1, waarop Richtlijn 2000/76/EG niet van toepassing is;

▼B

b) indien de installatie zich bevindt in een bedrijf, alleen worden gebruikt om materiaal uit dat bedrijf te verwijderen;

c) voldoen aan de algemene voorwaarden in bijlage IV, hoofdstuk I;

d) voldoen aan de toepasselijke exploitatievoorwaarden in bijlage IV, hoofdstuk II;

e) voldoen aan de vereisten in bijlage IV, hoofdstuk IV, over residuen;

f) voldoen aan de toepasselijke temperatuurmetingsvereisten in bijlage IV, hoofdstuk V; en

g) voldoen aan de voorwaarden inzake abnormale werking in bijlage IV, hoofdstuk VI; en

▼M1

h) voldoen aan de voorwaarden van bijlage IV, hoofdstuk VII, indien de installatie wordt gebruikt voor de verwijdering van dierlijke bijproducten zoals bedoeld in artikel 4, lid 1, onder b).

▼B

4. Zodra niet meer aan de erkenningseisen wordt voldaan, wordt de erkenning onmiddellijk geschorst.

5. De voorschriften van de leden 2 en 3 kunnen, in het licht van de ontwikkelingen van de wetenschappelijke kennis, na raadpleging van het betrokken wetenschappelijke comité, volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde procedure worden gewijzigd.

Artikel 13

Erkenning van categorie 1- en categorie 2-verwerkingsbedrijven

1. Categorie 1- en categorie 2-verwerkingsbedrijven dienen in het bezit te zijn van een erkenning van de bevoegde autoriteit.

2. Om te worden erkend, moeten categorie 1- en categorie 2-verwerkingsbedrijven:

a) voldoen aan de eisen in bijlage V, hoofdstuk I;

b) het categorie 1- of categorie 2-materiaal hanteren, verwerken en opslaan overeenkomstig bijlage V, hoofdstuk II, en bijlage VI, hoofdstuk I;

c) door de bevoegde autoriteit zijn gevalideerd overeenkomstig bijlage V, hoofdstuk V;

d) de interne controles ondergaan zoals bedoeld in artikel 25;

e) door de bevoegde autoriteit worden gecontroleerd overeenkomstig artikel 26; en

f) ervoor zorgen dat de door verwerking verkregen producten voldoen aan de eisen in bijlage VI, hoofdstuk I.

3. Zodra niet meer aan de erkenningseisen wordt voldaan, wordt de erkenning onmiddellijk geschorst.

Artikel 14

Erkenning van categorie 2- en categorie 3-oleochemische bedrijven

1. Oleochemische bedrijven dienen in het bezit te zijn van een erkenning van de bevoegde autoriteit.

2. Om te worden erkend, moeten categorie 2-oleochemische bedrijven:

a) het van categorie 2-materiaal verkregen gesmolten vet verwerken overeenkomstig de normen die zijn vastgesteld in bijlage VI, hoofdstuk III;

b) methoden voor monitoring en controle op de kritische controlepunten invoeren en toepassen op basis van het gebruikte procédé;

c) de gegevens die zijn verkregen op grond van het bepaalde onder b) registreren, zodat deze aan de bevoegde autoriteit kunnen worden overgelegd; en

d) door de bevoegde autoriteit worden gecontroleerd overeenkomstig artikel 26.

3. Om te worden erkend, moeten categorie 3-oleochemische bedrijven uitsluitend van categorie 3-materiaal verkregen gesmolten vet verwerken en aan de in lid 2 bedoelde desbetreffende eisen voldoen.

4. Zodra niet meer aan de erkenningseisen wordt voldaan, wordt de erkenning onmiddellijk geschorst.

Artikel 15

Erkenning van biogas- en composteerinstallaties

1. Biogasinstallaties en composteerinstallaties dienen in het bezit te zijn van een erkenning van de bevoegde autoriteit.

2. Om te worden erkend, moeten biogasinstallaties en composteerinstallaties:

a) voldoen aan de eisen in bijlage VI, hoofdstuk II, deel A;

b) de dierlijke bijproducten hanteren en verwerken overeenkomstig bijlage VI, hoofdstuk II, delen B en C;

c) door de bevoegde autoriteit worden gecontroleerd overeenkomstig artikel 26;

d) methoden voor monitoring en controle op de kritische controlepunten invoeren en toepassen, en

e) ervoor zorgen dat gistingsresiduen en, waar van toepassing, compost voldoen aan de microbiologische normen die zijn vastgesteld in bijlage VI, hoofdstuk II, deel D.

3. Zodra niet meer aan de erkenningseisen wordt voldaan, wordt de erkenning onmiddellijk geschorst.







HOOFDSTUK IV

IN DE HANDEL BRENGEN EN GEBRUIK VAN VERWERKTE DIERLIJKE EIWITTEN EN ANDERE VERWERKTE PRODUCTEN DIE KUNNEN WORDEN GEBRUIKT ALS VOEDERMIDDELEN, VOEDER VOOR GEZELSCHAPSDIEREN, HONDENKLUIVEN EN TECHNISCHE PRODUCTEN EN ERKENNING VAN AANVERWANTE INSTALLATIES

Artikel 16

Algemene veterinairrechtelijke bepalingen

1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om te waarborgen dat dierlijke bijproducten en de in de bijlagen VII en VIII genoemde daarvan afgeleide producten niet worden verzonden vanuit een bedrijf dat is gelegen in een zone waarvoor beperkingen gelden omdat daar een ziekte voorkomt waarvoor de soort waarvan het product is afgeleid, vatbaar is, en ook niet verzonden worden vanuit een inrichting of zone die bij verplaatsingen of handelsverkeer vanuit die inrichting of zone gevaar zouden opleveren voor de gezondheidsstatus van lidstaten of gebieden van lidstaten, tenzij de producten overeenkomstig deze verordening worden behandeld.

2. De in lid 1 bedoelde maatregelen waarborgen dat de producten afkomstig zijn van dieren:

a) die komen uit een bedrijf, gebied of een deel van een gebied of, in geval van aquacultuurproducten, uit een bedrijf, zone of deel van een zone waarvoor ten aanzien van de betrokken dieren en producten geen beperkende veterinairrechtelijke maatregelen gelden, met name beperkingen in verband met verplichte ziektebestrijdingsmaatregelen op grond van de communautaire wetgeving of in verband met ernstige besmettelijke ziekten zoals vermeld in Richtlijn 92/119/EEG van de Raad van 17 december 1992 tot vaststelling van algemene communautaire maatregelen voor de bestrijding van bepaalde dierziekten en van specifieke maatregelen ten aanzien van vesiculaire varkensziekte ( 22 );

b) die niet zijn geslacht in een bedrijf waar zich op het moment van het slachten dieren bevonden die besmet waren of vermoedelijk besmet waren met een van de ziekten waarvoor de onder a) bedoelde bepalingen gelden.

3. Op voorwaarde dat de in lid 2, onder a), bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen in acht worden genomen, wordt toegestaan dat dierlijke bijproducten en de in de bijlagen VII en VIII genoemde daarvan afgeleide producten, die afkomstig zijn uit een gebied of een deel van een gebied waarvoor veterinairrechtelijke beperkingen gelden, maar die niet of vermoedelijk niet besmet zijn, in de handel worden gebracht, mits, naar gelang van het geval:

a) de productie, het hanteren, het vervoer en de opslag van deze producten gescheiden van dan wel op andere tijdstippen geschieden dan die van producten die aan alle veterinairrechtelijke voorschriften voldoen,

b) de producten in een bedrijf dat daartoe is erkend door de lidstaat waar het gezondheidsprobleem zich voordoet, een behandeling hebben ondergaan die toereikend is om het betrokken diergezondheidsprobleem op te lossen overeenkomstig deze verordening,

c) de producten naar behoren worden geïdentificeerd,

d) de producten aan de eisen van de bijlagen VII en VIII, dan wel aan de volgens de procedure van artikel 33, lid 2, vastgestelde uitvoeringsbepalingen voldoen.

In specifieke omstandigheden kunnen bij volgens de procedure van artikel 33, lid 2, te nemen besluiten andere voorwaarden dan de in de eerste alinea genoemde voorwaarden worden vastgesteld. In deze besluiten dient rekening te worden gehouden met maatregelen of tests die op de dieren moeten worden uitgevoerd, en met de specifieke kenmerken van de ziekte van de betrokken soort; voorts moeten in die besluiten de maatregelen worden genoemd die nodig zijn ter bescherming van de gezondheid van dieren in de Gemeenschap.

Artikel 17

Erkenning van categorie 3-verwerkingsbedrijven

1. Categorie 3-verwerkingsbedrijven dienen in het bezit te zijn van een erkenning van de bevoegde autoriteit.

2. Om te worden erkend, moeten categorie 3-verwerkingsbedrijven:

a) voldoen aan de eisen in bijlage V, hoofdstuk I, en bijlage VII, hoofdstuk I;

b) uitsluitend categorie 3-materiaal hanteren, verwerken en opslaan overeenkomstig bijlage V, hoofdstuk II, en bijlage VII;

c) door de bevoegde autoriteit worden gevalideerd overeenkomstig bijlage V, hoofdstuk V;

d) de interne controles ondergaan zoals bedoeld in artikel 25;

e) door de bevoegde autoriteit worden gecontroleerd overeenkomstig artikel 26; en

f) ervoor zorgen dat de door verwerking verkregen producten voldoen aan de eisen in bijlage VII, hoofdstuk I.

3. Zodra niet meer aan de erkenningseisen wordt voldaan, wordt de erkenning onmiddellijk geschorst.

Artikel 18

Erkenning van bedrijven voor de vervaardiging van voeder voor gezelschapsdieren en van technische bedrijven

1. Bedrijven voor de vervaardiging van voeder voor gezelschapsdieren en technische bedrijven dienen in het bezit te zijn van een erkenning van de bevoegde autoriteit.

2. Om te worden erkend, moet het bedrijf voor de vervaardiging van voeder voor gezelschapsdieren of het technische bedrijf:

a) zich ertoe verbinden om, rekening houdend met de specifieke voorschriften in bijlage VIII betreffende de producten die in het bedrijf worden vervaardigd: i) zich te houden aan de specifieke productievoorschriften van deze verordening; ii) methoden voor monitoring en controle op de kritische controlepunten in te voeren en toe te passen op basis van de gebruikte verwerkingsprocédés; iii) naar gelang van de producten, monsters te nemen voor analyse in een door de bevoegde autoriteit erkend laboratorium om te controleren of de bij deze verordening vastgestelde normen worden nageleefd; iv) de gegevens die op grond van de punten ii) en iii) zijn verkregen te registreren, zodat deze aan de bevoegde autoriteit kunnen worden overgelegd. De uitslagen van de verschillende controles en tests moeten minstens twee jaar worden bewaard; v) de bevoegde autoriteit in te lichten indien uit het in punt iii) bedoelde laboratoriumonderzoek of uit enige andere informatie waarover het bedrijf beschikt, blijkt dat er een ernstig risico voor de gezondheid van mens of dier bestaat; en

b) door de bevoegde autoriteit worden gecontroleerd overeenkomstig artikel 26.

3. Zodra niet meer aan de erkenningseisen wordt voldaan, wordt de erkenning onmiddellijk geschorst.

Artikel 19

In de handel brengen en uitvoer van verwerkte dierlijke eiwitten en andere verwerkte producten die gebruikt kunnen worden als voedermiddelen

De lidstaten zien erop toe dat verwerkte dierlijke eiwitten en andere verwerkte producten die gebruikt kunnen worden als voedermiddelen slechts in de handel worden gebracht of worden uitgevoerd, indien:

a) zij zijn geproduceerd in een categorie 3-verwerkingsbedrijf dat is erkend en onder toezicht staat overeenkomstig artikel 17;

b) zij uitsluitend zijn geproduceerd met categorie 3-materiaal, zoals gespecificeerd in bijlage VII;

c) het hanteren, de verwerking, de opslag en het vervoer zijn geschied overeenkomstig bijlage VII en op een zodanige wijze dat de naleving van artikel 22 gewaarborgd is;

d) zij aan de in bijlage VII vastgestelde specifieke eisen voldoen.

Artikel 20

In de handel brengen en uitvoer van voeder voor gezelschapsdieren, hondenkluiven en technische producten

1. De lidstaten zien erop toe dat voeder voor gezelschapsdieren, hondenkluiven en technische producten die niet in de leden 2 en 3 worden genoemd, en de in bijlage VIII genoemde dierlijke bijproducten slechts in de handel worden gebracht of uitgevoerd indien:

a) zij voldoen aan: i) de in bijlage VIII vastgestelde specifieke eisen, of ii) wanneer een product als technisch product en ook als voedermiddel kan worden gebruikt en bijlage VIII geen specifieke eisen bevat, de in het desbetreffende hoofdstuk van bijlage VII vastgestelde eisen; en

b) zij afkomstig zijn van bedrijven die zijn erkend en onder toezicht staan overeenkomstig artikel 18 of, wanneer het de in bijlage VIII bedoelde dierlijke bijproducten betreft, van andere bedrijven die overeenkomstig de communautaire veterinaire wetgeving erkend zijn.

2. De lidstaten zien erop toe dat biologische meststoffen en bodemverbeteraars, vervaardigd van andere verwerkte producten dan die welke van mest en de inhoud van het maagdarmkanaal zijn vervaardigd, slechts in de handel worden gebracht of worden uitgevoerd indien zij voldoen aan de eventuele voorschriften die na raadpleging van het betrokken wetenschappelijk comité, volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde procedure, zijn vastgesteld.

3. De lidstaten zien erop toe dat van categorie 2-materiaal vervaardigde vetderivaten slechts in de handel worden gebracht of worden uitgevoerd, indien:

a) zij in een overeenkomstig artikel 14 erkend categorie 2-oleochemisch bedrijf zijn vervaardigd van gesmolten vet dat resulteert uit de verwerking van categorie 2-materiaal in een overeenkomstig artikel 13 erkend categorie 2-verwerkingsbedrijf, volgens de toepassing van een van de verwerkingsmethodes 1 tot en met 5;

b) het hanteren, de verwerking, de opslag en het vervoer zijn geschied overeenkomstig bijlage VI; en

c) zij aan de in bijlage VIII vastgestelde specifieke eisen voldoen.

Artikel 21

Vrijwaringsmaatregelen

Op de onder de bijlagen VII en VIII van deze verordening vallende producten is artikel 10 van Richtlijn 90/425/EEG van toepassing.

Artikel 22

Beperkingen van het gebruik

1. het hierna genoemde gebruik van dierlijke bijproducten en verwerkte producten is verboden:

a) het voederen van een diersoort met verwerkte dierlijke eiwitten die afkomstig zijn van karkassen of gedeelten ervan van dieren van dezelfde soort;

b) het voederen van ander vee dan pelsdieren met keukenafval en etensresten of met voedermiddelen die keukenafval en etensresten bevatten of daarvan afkomstig zijn; en

c) het gebruik op weiden van andere biologische meststoffen en bodemverbeteraars dan mest.

2. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel, met inbegrip van bepalingen inzake controlemaatregelen, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 33, lid 2. Volgens dezelfde procedure kunnen, na raadpleging van het betrokken wetenschappelijke comité, afwijkingen van lid 1, onder a), worden toegestaan met betrekking tot vis en pelsdieren.







HOOFDSTUK V

AFWIJKINGEN

Artikel 23

Afwijkingen met betrekking tot het gebruik van dierlijke bijproducten

1. De lidstaten kunnen, op voorwaarde dat toezicht wordt gehouden door de bevoegde autoriteiten, toestemming verlenen om:

a) dierlijke bijproducten te gebruiken voor diagnose, onderwijs en onderzoek; en

b) dierlijke bijproducten te gebruiken voor taxidermie in technische bedrijven die hiertoe overeenkomstig artikel 18 zijn erkend.

2.

a) De lidstaten kunnen eveneens toestemming verlenen voor het gebruik van de onder b) genoemde dierlijke bijproducten voor het voederen van de onder c) genoemde dieren, op voorwaarde dat er toezicht wordt gehouden door de bevoegde autoriteiten en de in bijlage IX vastgestelde eisen worden nageleefd.

b) De onder a) bedoelde dierlijke bijproducten zijn: i) categorie 2-materiaal dat afkomstig is van dieren die niet zijn gedood of gestorven in verband met de aanwezigheid of vermoede aanwezigheid van een op mens of dier overdraagbare ziekte, en ii) categorie 3-materiaal genoemd in artikel 6, lid 1, onder a) tot en met j), en, onder voorbehoud van artikel 22, in artikel 6, lid 1, onder l).

c) De onder a) bedoelde dieren zijn: i) dieren in dierentuinen, ii) circusdieren, iii) andere reptielen en roofvogels dan dieren in dierentuinen of circussen, iv) pelsdieren, v) wilde dieren waarvan het vlees niet voor menselijke consumptie bestemd is, vi) honden in erkende kennels of honden voor de drijfjacht die deel uitmaken van een erkende jachthondenmeute, en vii) maden voor gebruik als visaas.

d) Bovendien mogen de lidstaten, onder toezicht van de bevoegde autoriteiten, het gebruik van het in artikel 4, lid 1, punt b), onder ii), bedoelde categorie 1-materiaal toestaan voor het voederen van met uitsterven bedreigde of beschermde aasetende vogelsoorten overeenkomstig de volgens de procedure van artikel 33, lid 2, vastgestelde voorschriften na raadpleging van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid.

3. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van:

a) het gebruik dat wordt gemaakt van de in lid 2 bedoelde afwijkingen; en

b) de controlemaatregelen die worden ingevoerd om te waarborgen dat de betrokken dierlijke bijproducten uitsluitend worden gebruikt voor het toegestane doel.

4. Iedere lidstaat stelt een lijst samen van krachtens lid 2, letter c), onder iv), vi) en vii), gemachtigde en geregistreerde gebruikers en verzamelcentra op zijn grondgebied. Iedere gebruiker en ieder verzamelcentrum krijgt een officieel nummer met het oog op inspectie en om de oorsprong van de betrokken producten te kunnen traceren.

Het toezicht op de bedrijfsruimten van de in de vorige alinea genoemde gebruikers en verzamelcentra wordt verricht door de bevoegde autoriteit, die te allen tijde vrije toegang heeft tot alle delen van de ruimten, teneinde de naleving van de bepalingen in lid 2 te waarborgen.

Indien uit de inspectie blijkt dat niet aan die bepalingen wordt voldaan, neemt de bevoegde autoriteit passende maatregelen.

5. Volgens de procedure van artikel 33, lid 2, kunnen uitvoeringsbepalingen inzake controlemaatregelen worden vastgesteld.

Artikel 24

Afwijkingen met betrekking tot de verwijdering van dierlijke bijproducten

1. Indien nodig kan de bevoegde autoriteit besluiten dat:

a) dode gezelschapsdieren rechtstreeks als afval mogen worden verwijderd door begraving;

b) de volgende dierlijke bijproducten in een afgelegen gebied als afval mogen worden verwijderd door verbranding of begraving ter plaatse: i) het in artikel 4, lid 1, punt b), onder ii), bedoelde categorie 1-materiaal, ii) categorie 2-materiaal, en iii) categorie 3-materiaal; en

c) dierlijke bijproducten als afval mogen worden verwijderd door verbranding of begraving ter plaatse in geval van het uitbreken van een in lijst A van het Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten (OIE) genoemde ziekte, indien de bevoegde autoriteit vervoer naar de dichtstbijzijnde verbrandings- of verwerkingsinstallatie afwijst wegens het gevaar voor verbreiding van de gezondheidsrisico's of omdat de capaciteit van die installaties ontoereikend is, doordat er een epizoötie uitgebroken is, die zich wijd verbreid heeft.

2. Er mogen geen afwijkingen worden toegestaan voor het in artikel 4, lid 1, punt a), onder i), bedoelde categorie 1-materiaal.

3. Met betrekking tot het in artikel 4, lid 1, punt b), onder ii), bedoelde categorie 1-materiaal mag verbranding of begraving overeenkomstig lid 1, punt b) of c), alleen plaatsvinden indien de bevoegde autoriteit toestemming geeft en toezicht houdt op de gebruikte methode en ervan overtuigd is dat ieder risico van overbrenging van een TSE is uitgesloten.

4. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van:

a) het gebruik dat zij maken van de door lid 1, punt b), geboden mogelijkheden met betrekking tot categorie 1- en categorie 2-materiaal; en

b) de gebieden die zij met het oog op de toepassing van lid 1, onder b), indelen als afgelegen gebied en de redenen voor die indeling.

5. De bevoegde autoriteit neemt de nodige maatregelen om

a) ervoor te zorgen dat het verbranden of begraven van dierlijke bijproducten geen gevaar oplevert voor de gezondheid van mens of dier, en

b) het sluikstorten, dumpen of ongecontroleerd verwijderen van dierlijke bijproducten te voorkomen.

6. Volgens de procedure van artikel 33, lid 2, kunnen uitvoeringsbepalingen voor dit artikel worden vastgesteld.







HOOFDSTUK VI

CONTROLES EN INSPECTIES

Artikel 25

Interne controles

1. Exploitanten en eigenaars van intermediaire bedrijven en verwerkingsbedrijven, dan wel hun vertegenwoordigers, nemen alle nodige maatregelen om aan de bepalingen van deze verordening te voldoen. Zij dragen zorg voor de invoering, de uitvoering en de handhaving van een permanente procedure, ontwikkeld volgens de beginselen van het systeem van risicoanalyse en kritische controlepunten (HACCP). Zij moeten met name:

a) de kritische controlepunten in de bedrijven bepalen en controleren;

b) methoden voor monitoring en controle van dergelijke kritische controlepunten invoeren en toepassen;

c) in het geval van een verwerkingsbedrijf representatieve monsters nemen om te controleren: i) voor iedere verwerkte partij, of aan de in deze verordening vastgestelde productnormen is voldaan, en ii) of de volgens de communautaire wetgeving maximaal toegestane niveaus voor fysisch-chemische residuen niet zijn overschreden;

d) de resultaten van de onder b) en c) bedoelde controles en tests registreren en gedurende ten minste twee jaar bewaren, zodat zij aan de bevoegde autoriteiten kunnen worden overgelegd;

e) een systeem invoeren dat de traceerbaarheid van iedere verzonden partij waarborgt.

2. Wanneer de resultaten van een test op monsters die zijn genomen op grond van lid 1, onder c), niet in overeenstemming zijn met de bepalingen van deze verordening, dient de exploitant van het verwerkingsbedrijf:

a) de bevoegde autoriteit onverwijld alle gegevens mee te delen over de aard van het monster en de partij waaruit het afkomstig is;

b) te bepalen als gevolg van welke oorzaak/oorzaken niet aan de voorschriften is voldaan;

c) de besmette partij onder toezicht van de bevoegde autoriteit opnieuw te verwerken of te verwijderen;

d) ervoor te zorgen dat besmet of vermoedelijk besmet materiaal het bedrijf niet verlaat voordat het onder toezicht van de bevoegde autoriteit opnieuw is verwerkt en er opnieuw officieel monsters zijn genomen teneinde te voldoen aan de normen die in deze verordening zijn vastgesteld, tenzij het is bestemd voor verwijdering;

e) de frequentie van de bemonstering en de controles op de productie op te voeren;

f) de voor het monster van het eindproduct relevante administratie over de dierlijke bijproducten te onderzoeken; en

g) het bedrijf op de juiste wijze te ontsmetten en te reinigen.

3. Er kunnen uitvoeringsbepalingen voor dit artikel, met inbegrip van bepalingen inzake de frequentie van controles en de referentiemethoden voor de microbiologisch analyses, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 33, lid 2.

Artikel 26

Officiële controles en lijsten van erkende bedrijven

1. De bevoegde autoriteit voert op gezette tijden inspecties en toezicht uit in de overeenkomstig deze verordening erkende bedrijven. De inspecties en het toezicht in verwerkingsbedrijven worden uitgevoerd overeenkomstig bijlage V, hoofdstuk IV.

2. De frequentie van de inspecties en het toezicht is afhankelijk van de grootte van het bedrijf, het type van de vervaardigde producten, de risicobeoordeling en de garanties die worden geboden volgens de beginselen van het systeem van risicoanalyse en kritische controlepunten (HACCP).

3. Indien uit de inspectie door de bevoegde autoriteit blijkt dat aan één of meer van de bepalingen van deze verordening niet wordt voldaan, neemt de bevoegde autoriteit passende maatregelen.

4. Iedere lidstaat stelt een lijst op van de overeenkomstig deze verordening erkende bedrijven op zijn grondgebied. Aan elk bedrijf wordt een officieel nummer toegekend dat de aard van de activiteiten van het bedrijf aangeeft. De lidstaten zenden deze lijst en de bijwerkingen ervan aan de Commissie en aan de andere lidstaten.

5. Er kunnen uitvoeringsbepalingen voor dit artikel, met inbegrip van bepalingen inzake de frequentie van controles en de referentiemethoden voor de microbiologische analyses, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 33, lid 2.







HOOFDSTUK VII

COMMUNAUTAIRE CONTROLES

Artikel 27

Communautaire controles in de lidstaten

1. Deskundigen van de Commissie kunnen, voorzover dat voor een uniforme toepassing van deze verordening noodzakelijk is, in samenwerking met de bevoegde autoriteiten van de lidstaten controles ter plaatse uitvoeren. De lidstaat op het grondgebied waarvan een controle wordt verricht, verleent de deskundigen alle nodige bijstand bij het uitvoeren van hun taken. De Commissie stelt de bevoegde autoriteit in kennis van het resultaat van de verrichte controles.

2. De uitvoeringsbepalingen voor dit artikel, met name die welke betrekking hebben op de wijze van samenwerking met de nationale bevoegde autoriteiten, worden volgens de procedure van artikel 33, lid 2, vastgesteld.







HOOFDSTUK VIII

BEPALINGEN BETREFFENDE DE INVOER EN DE DOORVOER VAN BEPAALDE DIERLIJKE BIJPRODUCTEN EN DAARVAN AFGELEIDE PRODUCTEN

Artikel 28

Algemene bepalingen

De bepalingen die van toepassing zijn op de invoer uit derde landen van producten zoals bedoeld in de bijlagen VII en VIII mogen niet gunstiger of minder gunstig zijn dan de bepalingen die van toepassing zijn op de productie en het in de handel brengen van de betrokken producten in de Gemeenschap.

De invoer uit derde landen van voeder voor gezelschapsdieren en grondstoffen voor voeder van gezelschapsdieren, afkomstig van dieren die zijn behandeld met bepaalde krachtens Richtlijn 96/22/EG verboden stoffen, kan evenwel worden toegestaan, mits de betrokken grondstoffen permanent zijn gemerkt en met inachtneming van de bijzondere eisen die zijn vastgesteld volgens de procedure van artikel 33, lid 2.

Artikel 29

Verbodsbepalingen en naleving van communautaire bepalingen

1. De invoer en de doorvoer van dierlijke bijproducten en verwerkte producten anders dan overeenkomstig deze verordening is verboden.

2. De invoer in en de doorvoer door de Gemeenschap van de in de bijlagen VII en VIII bedoelde producten mogen alleen plaatsvinden wanneer dergelijke producten voldoen aan de bepalingen die zijn vastgesteld in de leden 3 tot en met 6.

3. De in de bijlagen VII en VIII bedoelde producten moeten, tenzij in deze bijlagen iets anders is bepaald, afkomstig zijn uit een derde land of een deel van een derde land dat voorkomt op een lijst die volgens de procedure van artikel 33, lid 2, wordt opgesteld en bijgewerkt.

De opgestelde lijst mag worden gecombineerd met andere lijsten die met het oog op de volksgezondheid en de gezondheid van dieren zijn opgesteld.

Bij het opstellen van deze lijst moet in het bijzonder rekening worden gehouden met:

a) de wetgeving van het derde land;

b) de organisatie van de bevoegde autoriteit en haar inspectiediensten in het derde land, de bevoegdheden van deze diensten, het toezicht op deze diensten en hun mogelijkheden om de toepassing van hun wetgeving doeltreffend te controleren;

c) de gezondheidsvoorschriften voor het produceren, vervaardigen, hanteren, opslaan en verzenden van producten van dierlijke oorsprong die voor de Gemeenschap bestemd zijn;

d) de waarborgen die het derde land kan geven met betrekking tot de naleving van de relevante gezondheidsvoorschriften;

e) de ervaring met het in de handel brengen van het product uit het derde land en de resultaten van invoercontroles;

f) de uitkomst van eventuele communautaire inspecties in het derde land;

g) de gezondheidsstatus van het vee, andere gedomesticeerde dieren en wilde dieren in het derde land, met name op het punt van exotische dierziekten en aspecten van de algemene gezondheidssituatie in het land die een gevaar kunnen vormen voor de volksgezondheid en de gezondheid van dieren in de Gemeenschap;

h) de regelmaat en snelheid waarmee het derde land informatie verschaft over infectieuze of besmettelijke dierziekten op zijn grondgebied, met name de ziekten die worden vermeld in lijst A en lijst B van het OIE of, in het geval van ziekten van aquacultuurdieren, de meldingsplichtige ziekten die worden genoemd in de Internationale Gezondheidscode voor aquatische dieren van het OIE;

i) de wetgeving in het derde land inzake de voorkoming en de bestrijding van infectieuze of besmettelijke dierziekten, alsmede de uitvoering ervan, met inbegrip van de bepalingen inzake de invoer uit andere landen.

4. De in de bijlagen VII en VIII bedoelde producten, met uitzondering van technische producten, moeten afkomstig zijn uit bedrijven die voorkomen op een lijst van de Gemeenschap die volgens de procedure van artikel 33, lid 2, is opgesteld aan de hand van een mededeling van de bevoegde autoriteiten van het derde land aan de Commissie, waarin wordt verklaard dat het bedrijf aan de bepalingen van de Gemeenschap voldoet en dat een officiële inspectiedienst in het derde land toezicht houdt op het bedrijf.

Goedgekeurde lijsten worden als volgt gewijzigd:

a) De Commissie stelt de lidstaten binnen vijf werkdagen na ontvangst van het voorstel in kennis van de door het betrokken derde land in de lijsten van bedrijven voorgestelde wijzigingen;

b) de lidstaten delen de Commissie binnen zeven werkdagen na ontvangst van de onder a) bedoelde voorgestelde wijzigingen in de lijsten van bedrijven schriftelijk hun opmerkingen mee;

c) wanneer ten minste één lidstaat schriftelijke opmerkingen maakt, stelt de Commissie de lidstaten binnen vijf werkdagen daarvan in kennis en zet zij het punt op de agenda van de volgende vergadering van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid;

d) wanneer de Commissie binnen de onder b) bedoelde termijn geen opmerkingen van de lidstaten ontvangt, worden de voorgestelde wijzigingen van de lijst geacht door de lidstaten te zijn aanvaard. De Commissie stelt de lidstaten binnen vijf werkdagen daarvan in kennis en na verloop van vijf werkdagen na de dag waarop de lidstaten deze kennisgeving hebben ontvangen, wordt de invoer van producten uit de betrokken bedrijven toegestaan.

5. De in bijlage VIII bedoelde technische producten moeten afkomstig zijn uit bedrijven die door de bevoegde autoriteiten van de derde landen zijn erkend en geregistreerd.

6. Zendingen van in de bijlagen VII en VIII bedoelde producten moeten, tenzij in deze bijlagen iets anders is bepaald, vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat van het model in bijlage X, waarin wordt verklaard dat de producten aan de in die bijlagen genoemde bepalingen voldoen en afkomstig zijn uit bedrijven waar volgens die bepalingen wordt gewerkt.

7. In afwachting van de opstelling van de in lid 4 bedoelde lijst en de aanneming van de in lid 6 bedoelde modellen van certificaten, mogen de lidstaten de in Richtlijn 97/78/EG bepaalde controles en de krachtens de bestaande nationale regelgeving vereiste certificaten handhaven.

Artikel 30

Gelijkwaardigheid

1. Volgens de procedure van artikel 33, lid 2, kan een besluit worden genomen waarin wordt erkend dat de gezondheidsmaatregelen die door een derde land, een groep derde landen of een deel van een derde land worden toegepast op de productie, de vervaardiging, het hanteren, de opslag en het vervoer van één of meer categorieën producten zoals bedoeld in de bijlagen VII en VIII, garanties bieden die gelijkwaardig zijn met de in de Gemeenschap geldende waarborgen, voorzover het derde land dit objectief kan aantonen.

In het besluit worden de eisen voor de invoer en/of de doorvoer van dierlijke bijproducten uit dat land, dat deel van een land of die groep landen genoemd.

2. De in lid 1 bedoelde eisen betreffen:

a) de aard en inhoud van het gezondheidscertificaat waarvan het product vergezeld moet gaan;

b) specifieke gezondheidseisen voor de invoer in en/of de doorvoer door de Gemeenschap; en

c) waar nodig procedures voor het opstellen en wijzigen van lijsten van gebieden of bedrijven van waaruit invoer en/of doorvoer toegestaan zijn.

3. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 33, lid 2.

Artikel 31

Communautaire inspecties en audits

1. Deskundigen van de Commissie kunnen, waar nodig vergezeld van deskundigen uit de lidstaten, controles ter plaatse uitvoeren teneinde

a) de lijst van derde landen of delen daarvan op te stellen en de eisen voor invoer en/of doorvoer vast te stellen;

b) na te gaan of wordt gehandeld in overeenstemming met: i) de eisen voor opneming in een communautaire lijst van derde landen, ii) de eisen voor de invoer en/of doorvoer, iii) de voorwaarden voor de erkenning van de gelijkwaardigheid van maatregelen, iv) noodmaatregelen die in het kader van communautaire wetgeving worden toegepast.

De Commissie wijst de deskundigen uit de lidstaten aan die met deze controles worden belast.

2. De in lid 1 bedoelde controles worden uitgevoerd namens de Gemeenschap, die de kosten voor haar rekening neemt.

3. De frequentie van deze controles en de procedure daarvoor kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 33, lid 2.

4. Indien uit een in lid 1 bedoelde controle blijkt dat de gezondheidsvoorschriften in ernstige mate worden overtreden, verzoekt de Commissie onmiddellijk dat het derde land passende maatregelen neemt, of schorst zij de invoer van zendingen producten en brengt zij de lidstaten onverwijld op de hoogte.







HOOFDSTUK IX

SLOTBEPALINGEN

Artikel 32

Wijzigingen van bijlagen en overgangsmaatregelen

1. Na raadpleging van het betrokken wetenschappelijk comité over kwesties die van invloed kunnen zijn op de gezondheid van mens of dier, kunnen de bijlagen worden aangevuld of gewijzigd en kunnen passende overgangsmaatregelen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 33, lid 2.

2. Wanneer vóór de toepassing van deze verordening in de lidstaten passende controlesystemen voorhanden zijn, worden ten aanzien van het verbod op het vervoederen van keukenafval en etensresten van artikel 22 overgangsmaatregelen overeenkomstig lid 1 goedgekeurd, om het verdere gebruik van bepaalde soorten keukenafval en etensresten onder strikt gecontroleerde omstandigheden toe te staan voor een periode van maximaal vier jaar vanaf 1 november 2002. Deze maatregelen moeten ervoor zorgen dat er gedurende de overgangsperiode geen onnodig risico voor de volksgezondheid en de gezondheid van dieren bestaat.

Artikel 33

Regelgevingsprocedure

1. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid.

2. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit, van toepassing.

De in artikel 5, lid 6, van dat besluit bedoelde termijn wordt op 15 dagen vastgesteld.

3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.

Artikel 34

Raadpleging van wetenschappelijke comités

De betrokken wetenschappelijke comités worden geraadpleegd over alle aangelegenheden die onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen en die voor de gezondheid van mens of dier gevolgen kunnen hebben.

Artikel 35

Nationale bepalingen

1. De lidstaten delen de Commissie de tekst mee van alle bepalingen van nationaal recht die zij vaststellen binnen de werkingssfeer van deze verordening.

2. In het bijzonder stellen de lidstaten de Commissie in kennis van de maatregelen die zijn genomen om aan deze verordening te voldoen, en wel binnen een jaar na de inwerkingtreding ervan. Op basis van de ontvangen informatie legt de Commissie het Europees Parlement en de Raad een verslag voor, dat, zo nodig, vergezeld gaat van passende wetgevingsvoorstellen.

3. De lidstaten mogen nationale voorschriften aannemen of handhaven die het gebruik van organische meststoffen en bodemverbeteraars verder beperken dan in deze verordening is voorzien, in afwachting van de aanneming van communautaire voorschriften voor het gebruik daarvan overeenkomstig artikel 20, lid 2. De lidstaten mogen nationale voorschriften aannemen of handhaven die het gebruik van van categorie 2-materiaal vervaardigde vetderivaten verder beperken dan in deze verordening is voorzien, in afwachting van de toevoeging, overeenkomstig artikel 32, aan bijlage VIII van communautaire voorschriften voor het gebruik daarvan.

Artikel 36

Financiële regelingen

De Commissie stelt een rapport op over de financiële regelingen in de lidstaten voor het verwerken, verzamelen, opslaan en verwijderen van dierlijke bijproducten; dit rapport gaat vergezeld van passende voorstellen.

Artikel 37

Intrekking

Richtlijn 90/667/EEG en de Beschikkingen 95/348/EG en 1999/534/EG worden zes maanden na de inwerkingtreding van deze verordening ingetrokken.

Verwijzingen naar Richtlijn 90/667/EEG gelden vanaf dan als verwijzingen naar de onderhavige verordening.

Artikel 38

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening wordt van toepassing zes maanden na de inwerkingtreding. Artikel 12, lid 2, is evenwel van toepassing als gepreciseerd in artikel 20 van Richtlijn 2000/76/EG en artikelen 22, lid 1, punt b) en 32 zijn van toepassing per 1 november 2002.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.









BIJLAGE I

SPECIFIEKE DEFINITIES

In deze verordening wordt verstaan onder:

1. producten van de bijenteelt : honing, bijenwas, koninginnengelei, propolis of pollen gebruikt in de bijenteelt;

2. partij : een eenheid productie — of een aantal tezamen opgeslagen eenheden — die in één bedrijf en met behulp van uniforme parameters is c.q. zijn vervaardigd en die kan c.q. kunnen worden geïdentificeerd met het oog op het terugroepen en opnieuw behandelen of verwijderen ervan, mocht uit tests blijken dat zulks noodzakelijk is;

3. biogasinstallatie : een installatie waarin onder anaërobe omstandigheden biologische afbraak van producten van dierlijke oorsprong plaatsvindt voor de productie en winning van biogas;

4. bloedproducten : producten afkomstig van bloed of bloedfracties, uitgezonderd bloedmeel, daaronder begrepen gedroogd/ingevroren/vloeibaar plasma, gedroogd volledig bloed, gedroogde/ingevroren/vloeibare rode bloedcellen of fracties daarvan en mengsels;

5. bloed : vers volledig bloed;

6. bloedmeel : producten verkregen uit de warmtebehandeling van bloed overeenkomstig bijlage VII, hoofdstuk II, en bestemd voor diervoeding of biologische meststoffen;

7. blikvoeder voor gezelschapsdieren : warmtebehandeld voeder voor gezelschapsdieren in een hermetisch gesloten recipiënt;

8. intermediair categorie 1- of categorie 2-bedrijf : een bedrijf waar niet-verwerkt categorie 1- of categorie 2-materiaal wordt gehanteerd en/of tijdelijk opgeslagen met het oog op verder vervoer naar de eindbestemming en waar bepaalde voorbereidende activiteiten, zoals het verwijderen van huiden en het verrichten van keuringen na de slacht, kunnen plaatsvinden;

9. categorie 1-verwerkingsbedrijf : een bedrijf waar categorie 1-materiaal wordt verwerkt voordat het definitief wordt verwijderd;

10. categorie 2-oleochemisch bedrijf : een bedrijf voor de verwerking van gesmolten vet dat overeenkomstig de eisen van bijlage VI, hoofdstuk III, is geproduceerd uit categorie 2-materiaal;

11. categorie 2-verwerkingsbedrijf : een bedrijf waar categorie 2-materiaal wordt verwerkt voordat het definitief wordt verwijderd, verder wordt verwerkt of wordt gebruikt;

12. intermediair categorie 3-bedrijf : een bedrijf waar niet-verwerkt categorie 3-materiaal wordt gesorteerd en/of versneden en/of gekoeld of diepgevroren in blokken en/of tijdelijk opgeslagen met het oog op verder vervoer naar de eindbestemming;

13. categorie 3-oleochemisch bedrijf : een bedrijf voor de verwerking van gesmolten vet dat is geproduceerd uit categorie 3-materiaal;

14. categorie 3-verwerkingsbedrijf : een bedrijf waar categorie 3-materiaal tot verwerkte dierlijke eiwitten en andere verwerkte producten wordt verwerkt die als voedermiddel gebruikt kunnen worden;

▼M1

15. keukenafval en etensresten : alle voedselresten, met inbegrip van afgewerkte bak- en braadolie, afkomstig van restaurants, cateringfaciliteiten en keukens, met inbegrip van centrale keukens en keukens van huishoudens;

▼B

16. meeverbrandingsinstallatie : inrichting voor afvalverwijdering zoals gedefinieerd in artikel 3, lid 5, van Richtlijn 2000/76/EG;

17. meeverbranding : de verwijdering van dierlijke bijproducten of daarvan afgeleide producten in een meeverbrandingsinstallatie;

18. verzamelcentra : lokalen waar bepaalde dierlijke bijproducten worden verzameld en behandeld die bestemd zijn om te worden gebruikt voor het voederen van de in artikel 23, lid 2, onder c), genoemde dieren;

19. composteerinstallatie : een installatie waarin onder aërobe omstandigheden biologische afbraak van producten van dierlijke oorsprong plaatsvindt;

20. gistingsresiduen : residuen die het resultaat zijn van de verwerking van dierlijke bijproducten in een biogasinstallatie;

21. inhoud van het maagdarmkanaal : de inhoud van het maagdarmkanaal van zoogdieren en loopvogels, al dan niet gescheiden van het maagdarmkanaal;

22. hondenkluiven : ongelooide producten voor gezelschapsdieren om op te kauwen, vervaardigd van huiden van hoefdieren of ander dierlijk materiaal;

23. voedermiddel : voedermiddelen zoals gedefinieerd in Richtlijn 96/25/EG ( 23 ), voorzover die van dierlijke oorsprong zijn. Hieronder vallen verwerkte dierlijke eiwitten, bloedproducten, gesmolten vet, visolie, vetderivaten, gelatine en gehydrolyseerde eiwitten, dicalciumfosfaat, melk, producten op basis van melk en biest;

24. vismeel : verwerkte dierlijke eiwitten geproduceerd uit zeedieren, behalve zeezoogdieren;

25. pelsdieren : dieren die worden gehouden of gefokt voor de productie van bont en die niet worden gebruikt voor menselijke consumptie;

26. gelatine : al dan niet gelerend natuurlijk, oplosbaar eiwit, verkregen door de gedeeltelijke hydrolyse van collageen vervaardigd van beenderen, huiden en pezen van dieren (met inbegrip van vis en pluimvee);

27. kanen : het eiwit bevattende residu dat ontstaat bij het smelten van vet, na gedeeltelijke afscheiding van vet en water;

28. hermetisch gesloten recipiënt : een recipiënt die ontworpen en bedoeld is om ontoegankelijk te zijn voor micro-organismen;

29. huiden : alle huidweefsels en onderhuidse weefsels;

30. verbrandingsinstallatie met een hoge capaciteit : verbrandingsinstallatie die geen verbrandingsinstallatie met een lage capaciteit is;

31. gehydrolyseerde eiwitten : polypeptiden, peptiden en aminozuren en mengsels daarvan, verkregen door de hydrolyse van dierlijke bijproducten;

32. verbrandingsinstallatie : inrichting voor afvalverwijdering zoals gedefinieerd in artikel 3, lid 4, van Richtlijn 2000/76/EG;

33. verbranding : de verwijdering van dierlijke bijproducten of daarvan afgeleide producten in een verbrandingsinstallatie;

34. laboratoriumreagens : een verpakt product, klaar om door de eindgebruiker te worden gebruikt, dat een bloedproduct bevat en dat bestemd is om afzonderlijk of in combinatie als reagens of reagensproduct in een laboratorium te worden gebruikt;

35. stortplaats : afvalverwijderingsterrein zoals gedefinieerd in Richtlijn 1999/31/EG;

36. verbrandingsinstallatie met een lage capaciteit : een verbrandingsinstallatie met een capaciteit van minder dan 50 kg dierlijke bijproducten per uur;

▼M1

37. mest : uitwerpselen en/of urine van vee, met of zonder strooisel, of guano, hetzij onverwerkt, hetzij verwerkt overeenkomstig bijlage VIII, hoofdstuk III, hetzij op andere wijze verwerkt in een biogas- of composteerinstallatie;

▼B

38. biologische meststoffen en bodemverbeteraars : materiaal van dierlijke oorsprong dat afzonderlijk of in combinatie wordt gebruikt om de voeding van planten, de fysische en chemische eigenschappen en de biologische activiteit van de bodem op peil te houden of te verbeteren; hiertoe kunnen ook mest, de inhoud van het maagdarmkanaal, compost en gistingsresiduen behoren;

39. weiden : met gras of andere weidegewassen bedekt land dat door vee wordt begraasd;

40. bedrijf voor de productie van voeder voor gezelschapsdieren : een bedrijf waar voeder voor gezelschapsdieren, hondenkluiven of smaakgevende ingewanden worden geproduceerd en waar bepaalde dierlijke bijproducten worden gebruikt bij de productie van dergelijk voer of dergelijke kluiven of smaakgevende ingewanden;

41. voeder voor gezelschapsdieren : voeder voor gezelschapsdieren dat categorie 3-materiaal bevat;

▼M1

42. verwerkte dierlijke eiwitten : dierlijke eiwitten die volledig zijn verkregen uit categorie 3-materiaal en die in overeenstemming met bijlage V, hoofdstuk II, zijn behandeld om ze geschikt te maken voor rechtstreeks gebruik als voedermiddel of om anderszins gebruikt te worden in diervoeder, voeder voor gezelschapsdieren daaronder begrepen, of in biologische meststoffen of bodemverbeteraars; hieronder vallen echter niet bloedproducten, melk, producten op basis van melk, biest, gelatine, gehydrolyseerde eiwitten, dicalciumfosfaat, eieren en eiproducten, tricalciumfosfaat en collageen;

▼B

43. verwerkt voeder voor gezelschapsdieren : voeder voor gezelschapsdieren, niet zijnde rauw voeder voor gezelschapsdieren, dat een behandeling heeft ondergaan overeenkomstig de eisen in bijlage VIII;

44. verwerkte producten : dierlijke bijproducten die een van de verwerkingsmethoden of een andere behandeling volgens de eisen van bijlage VII of VIII ondergaan hebben;

45. verwerkingsmethoden : de in bijlage V, hoofdstuk III, vermelde methoden;

46. verwerkingsbedrijf : een bedrijf waar dierlijke bijproducten worden verwerkt;

47. in-vitrodiagnosticum : een verpakt product, klaar om door de eindgebruiker te worden gebruikt, dat een bloedproduct bevat en dat afzonderlijk of in combinatie wordt gebruikt als reagens, reagensproduct, kaliber, kit of anderszins en bestemd is om in vitro te worden gebruikt bij onderzoek van monsters van menselijke of dierlijke oorsprong, behalve bij het afstaan van organen en bloed, met als enige of belangrijkste doel de diagnose van een fysiologische toestand, een gezondheidstoestand, een ziekte of een genetische anomalie of om de veiligheid en de compatibiliteit met reagentia te bepalen;

48. rauw voeder voor gezelschapsdieren : voeder voor gezelschapsdieren dat geen andere behandeling heeft ondergaan dan koelen, vriezen of snelvriezen om de conservering te waarborgen;

49. afgelegen gebieden : gebieden waar de dierenpopulatie zo klein is en de voorzieningen zo ver verwijderd zijn dat de regelingen die getroffen moeten worden voor het verzamelen en vervoeren, in vergelijking met het ter plaatse verwijderen, onaanvaardbaar hoog zouden zijn;

50. gesmolten vet : vet ontstaan bij de verwerking van categorie 2- of categorie 3-materiaal;

51. opslagbedrijf : een bedrijf, met uitzondering van de onder Richtlijn 95/69/EG ( 24 ) vallende bedrijven en tussenpersonen, waar verwerkte producten tijdelijk worden opgeslagen voordat zij voor hun einddoel worden gebruikt of definitief worden verwijderd;

52. looiing : het verharden van huiden door middel van plantaardige looimiddelen, chroomzouten of andere stoffen zoals aluminiumzouten, ferrizouten, kiezelzouten, aldehyden en chinonen of andere synthetische verhardingsstoffen;

53. technisch bedrijf : een bedrijf waar dierlijke bijproducten worden gebruikt voor de vervaardiging van technische producten;

54. technische producten : rechtstreeks van bepaalde dierlijke bijproducten vervaardigde producten die niet voor menselijke consumptie of diervoeding bestemd zijn, zoals gelooide en behandelde huiden, jachttrofeeën, bewerkte wol, haar, varkenshaar, veren en delen van veren, serum van paardachtigen, bloedproducten, farmaceutische producten, medische hulpmiddelen, cosmetische producten, beenderproducten voor porselein, gelatine en lijm, biologische meststoffen, bodemverbeteraars, gesmolten vet, vetderivaten, verwerkte mest en melk en producten op basis van melk;

▼M1

55. onbewerkte veren en delen van veren : veren en delen van veren die niet zijn behandeld met stomende waterdamp of op een andere wijze die garandeert dat er geen ziekteverwekkers overblijven;

56. onbewerkte wol : schapenwol die niet machinaal is gewassen, door looiing is verkregen of is behandeld op een ander wijze die garandeert dat er geen ziekteverwekkers overblijven;

57. onbewerkt haar : haar van herkauwers dat niet machinaal is gewassen, door looiing is verkregen of is behandeld op een ander wijze die garandeert dat er geen ziekteverwekkers overblijven;

58. onbewerkt varkenshaar : varkenshaar dat niet machinaal is gewassen, door looiing is verkregen of is behandeld op een ander wijze die garandeert dat er geen ziekteverwekkers overblijven;

▼M1

59. collageen : uit eiwit bestaande producten afkomstig van huiden, pezen en ligamenten van dieren, alsmede van beenderen van varkens en pluimvee en van visgraten;

60. zeefresten : zichtbaar, vast dierlijk materiaal dat door de afvalwaterzeef wordt opgevangen, indien een voorbehandeling zoals bedoeld in bijlage II, hoofdstuk IX, vereist is;

61. mengsels van olie en vet : drijvend dierlijk materiaal dat aan de oppervlakte van het afvalwater wordt verzameld door vetverwijderingssystemen, indien een voorbehandeling zoals bedoeld in bijlage II, hoofdstuk IX, vereist is;

62. slib : zichtbaar, vast dierlijk materiaal of bezinksel dat door de afvoerbuizen wordt opgevangen, indien een voorbehandeling zoals bedoeld in bijlage II, hoofdstuk IX, vereist is;

63. ontzandingsmateriaal : zichtbaar, vast dierlijk materiaal of bezinksel dat door ontzandingssystemen wordt opgevangen, indien dit de in bijlage II, hoofdstuk IX, bedoelde voorbehandeling vormt;

▼M2

64. smaakgevende ingewanden : een vloeibaar of gedehydrateerd verwerkt product van dierlijke oorsprong dat wordt gebruikt om de smaak van voeder voor gezelschapsdieren te verbeteren.

▼B









BIJLAGE II

HYGIËNE-EISEN VOOR HET VERZAMELEN EN VERVOEREN VAN DIERLIJKE BIJPRODUCTEN EN VERWERKTE PRODUCTEN

HOOFDSTUK I

Identificatie

1. Alle nodige maatregelen moeten worden getroffen om ervoor te zorgen dat a) categorie 1-, categorie 2- en categorie 3-materiaal tijdens het verzamelen en vervoeren ervan gescheiden en identificeerbaar zijn en blijven; en b) verwerkte producten tijdens het vervoer gescheiden en identificeerbaar zijn en blijven.

2. Gedurende het vervoer moet op de voertuigen, recipiënten, dozen of andere verpakkingen een etiket bevestigd worden, waarop duidelijk wordt aangegeven: a) de categorie dierlijke bijproducten of, voor verwerkte producten, de categorie dierlijke bijproducten waarvan de verwerkte producten zijn afgeleid; en ▼M1 i) voor categorie 3-materiaal, de woorden „niet voor menselijke consumptie”; ii) voor categorie 2-materiaal (met uitzondering van mest en de inhoud van het maagdarmkanaal) en daarvan afgeleide verwerkte producten, de woorden „niet voor dierlijke consumptie”; indien categorie 2-materiaal echter als voeder voor dieren zoals bedoeld in artikel 23, lid 2, onder c), bestemd is onder de in dat artikel vastgestelde voorwaarden, moet op het etiket worden aangegeven: „voeder voor…”, gevolgd door de naam van de specifieke diersoort(en) waarvoor het materiaal bestemd is; iii) voor categorie 1-materiaal en daarvan afgeleide verwerkte producten, de woorden uitsluitend geschikt voor verwijdering; iv) voor mest en de inhoud van het maagdarmkanaal, het woord „mest”. b) ▼B

HOOFDSTUK II

Voertuigen en recipiënten

1. Dierlijke bijproducten en verwerkte producten moeten worden verzameld en vervoerd in gesloten nieuwe verpakkingen of afgedekte lekvrije recipiënten of voertuigen.

2. Voertuigen en recipiënten die opnieuw gebruikt kunnen worden, en alle opnieuw te gebruiken uitrusting of apparatuur die in contact komen met dierlijke bijproducten of verwerkte producten, moeten: a) na elk gebruik gereinigd, gewassen en ontsmet worden; b) schoon worden gehouden; en c) schoon en droog zijn voor gebruik.

3. Recipiënten die opnieuw gebruikt kunnen worden, moeten specifiek bestemd worden voor het vervoer van een bepaald product, voorzover dat nodig is om kruisbesmetting te voorkomen.

▼M1

4. Verpakkingsmateriaal moet worden verbrand of op een andere wijze worden verwijderd volgens de instructies van de bevoegde autoriteit

▼B

HOOFDSTUK III

Handelsdocumenten en gezondheidscertificaten

▼M1

1. Dierlijke bijproducten en verwerkte producten moeten tijdens het vervoer vergezeld gaan van een handelsdocument of, wanneer deze verordening dat voorschrijft, een gezondheidscertificaat, behalve in het geval van verwerkte producten afkomstig van categorie 3-materiaal die binnen dezelfde lidstaat door detailhandelaars worden geleverd aan eindgebruikers die geen bedrijven zijn.

▼B

2. Op het handelsdocument moeten de volgende gegevens worden vermeld: a) de datum waarop het materiaal op het bedrijf is opgehaald; b) de omschrijving van het materiaal, met inbegrip van de in hoofdstuk I bedoelde gegevens, de diersoort van het categorie 3-materiaal en de daarvan afgeleide producten die voor voedermiddelen bestemd zijn, en, indien van toepassing, het oormerknummer; c) de hoeveelheid materiaal; d) de plaats van herkomst van het materiaal; e) de naam en het adres van de vervoerder; f) de naam en het adres van de ontvanger en, indien van toepassing, het erkenningsnummer; en g) zo nodig, i) het erkenningsnummer van het bedrijf van herkomst, en ii) de aard en de methoden van de behandeling.

3. Dit handelsdocument moet ten minste in drievoud worden opgemaakt (een origineel en twee afschriften). Het origineel gaat samen met de zending naar de eindbestemming. De ontvanger moet het bewaren. De producent en de vervoerder bewaren ieder een afschrift.

4. Voor het handelsdocument kan een model worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 33, lid 2.

5. Gezondheidscertificaten moeten door de bevoegde autoriteit afgegeven en ondertekend worden.

HOOFDSTUK IV

Administratie

De in artikel 9 bedoelde administratie moet de volgende in hoofdstuk III, punt 2, bedoelde gegevens bevatten:

a) de onder b) en c) bedoelde informatie; en

b) voor de administratie die bijgehouden wordt door een persoon die dierlijke bijproducten verzendt, de onder a), e) en, indien bekend, onder f) bedoelde informatie; of

c) voor de administratie die bijgehouden wordt door een persoon die dierlijke bijproducten vervoert, de onder a), d) en f) bedoelde informatie; of

d) voor de administratie die bijgehouden wordt door een persoon die dierlijke bijproducten ontvangt, de datum van ontvangst en de onder d) en e) bedoelde informatie.

HOOFDSTUK V

Bewaren van documenten

Het in hoofdstuk III bedoelde handelsdocument en gezondheidscertificaat en de in hoofdstuk IV bedoelde administratie worden ten minste twee jaar bewaard, zodat zij aan de bevoegde autoriteit kunnen worden voorgelegd.

HOOFDSTUK VI

Temperatuurvoorschriften

1. Dierlijke bijproducten moeten tijdens het vervoer op een passende temperatuur gehouden worden, zodat er geen gevaar voor de gezondheid van mens of dier ontstaat.

2. Onverwerkt categorie 3-materiaal dat bestemd is voor de productie van voedermiddelen of voeders voor gezelschapsdieren moet gekoeld of ingevroren vervoerd worden, tenzij het binnen 24 uur na vertrek verwerkt wordt.

3. De koelwagens die voor het vervoer gebruikt worden, moeten zo ontworpen zijn dat gedurende de gehele vervoersperiode de temperatuur op een passend niveau kan worden gehandhaafd.

HOOFDSTUK VII

Specifieke regels voor de doorvoer

Voor de doorvoer