1988L0301 — NL — 08.11.1994 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJNVANDECOMMISSIE
van16mei1988
betreffendedemededingingopdemarktenvantelecommunicatie-eindapparatuur
(88/301/EEG)
(PB L 131 van 27.5.1988, blz. 73)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 94/46/EG van de Commissie van 13 oktober 1994 L 268 15 19.10.1994
▼B
RICHTLIJNVANDECOMMISSIE
van16mei1988
betreffende de mededinging op de markten van telecommunicatie-
eindapparatuur
(88/301/EEG)
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdragtot oprichtingvan de Europese Economische
Gemeenschap, en met name op artikel 90, lid 3,
1.Overwegende dat in alle Lid-Staten telecommunicatie geheel of
gedeeltelijk een staatsmonopolie is, welk monopolie in het
algemeen door middel van bijzondere of uitsluitende rechten
aan een of meer met de installatie en exploitatie van het net en deleveringvan de bijbehorende diensten belaste lichamen wordttoevertrouwd; dat deze rechten dikwijls niet slechts de verzorgingvan het directe transport van gegevens over het net omvatten maar
ook het ter beschikkingvan de g ebruikers stellen van op het net
aan te sluiten eindapparatuur; dat de sector telecommunicaties inde afgelopen decennia een grote ontwikkeling heeft doorgemaaktten aanzien van de technische eigenschappen van het net en in hetbijzonder ten aanzien van de eindapparatuur;
2.Overwegende dat technische en economische ontwikkelingen eenaantal Lid-Staten ertoe hebben gebracht het stelsel van bijzondereof uitsluitende rechten op telecommunicatiegebied te herzien; datmet name de snelle groei van de verschillende typen eind-
apparatuur en van de vele gebruiksmogelijkheden ervan het
noodzakelijk maakt dat de gebruikers een vrije keuze uit dezetypen wordt geboden zodat zij ten volle van de technologischevooruitgang op dit terrein kunnen profiteren;
3.Overwegende dat in artikel 30 van het Verdrag is bepaald dattussen de Lid-Staten kwantitatieve invoerbeperkingen en allemaatregelen van gelijke werking verboden zijn; dat de toekenningvan bijzondere of uitsluitende invoer- en afzetrechten tot
belemmeringen van de invoer uit andere Lid-Staten kan leiden,
hetgeen in de praktijk ook dikwijls gebeurt;
4.Overwegende dat in artikel 37, lid 1, van het Verdrag is bepaalddat „de Lid-Staten hun nationale monopolies van commerciëleaard geleidelijk in dier voege aanpassen dat aan het einde van deovergangsperiode elke discriminatie tussen de onderdanen van deLid-Staten wat de voorwaarden van de voorzieningen afzetbetreft is uitgesloten. De bepalingen van dit artikel zijn van
toepassingop elk lichaam waardoor een Lid-Staat de invoer of de
uitvoer tussen de Lid-Staten in rechte of in feite rechtstreeks ofzijdelings beheerst, leidt of aanmerkelijk beïnvloedt. Dezebepalingen zijn eveneens van toepassing op de door een Staatgedelegeerde monopolies”; dat in lid 2 van artikel 37 is bepaald
dat de Lid-Staten zich ervan onthouden enige nieuwe maatregel te
treffen welke tegen de voormelde beginselen indruist;
5.Overwegende dat de uitoefening van de bijzondere of uitsluitende
rechten op eindapparatuur in het raam van de nationale
monopolies op het gebied van telecommunicatie dusdaniggeschiedt dat apparatuur uit de andere Lid-Staten in de praktijkin een nadelige positie verkeert, met name omdat de gebruikersworden belet de door hen benodigde apparatuur aan de hand vanprijs en kwaliteit, ongeacht de herkomst ervan, vrijelijk te kiezen;
dat de uitoefeningvan die rechten bijg evolgin alle Lid-Staten,
met uitzonderingvan Spanje en Portug al waar de nationalemonopolies geleidelijk moeten worden aangepast vóór het eindevan de overgangsperiode volgens de Akte van Toetreding,onverenigbaar is met artikel 37;
6.Overwegende dat de dienstverrichtingen die samenhangen met deaansluitingen het onderhoud van eindapparatuur wezenlijkeelementen vormen bij de aankoop of de huur van die apparatuur;1988L0301 — NL — 08.11.1994 — 001.001 — 2
▼B
dat de handhaving van uitsluitende rechten op dit gebied gelijk
zou staan met de handhavingvan uitsluitende afzetrechten; datdeze rechten derhalve moeten worden afgeschaft, wil de
opheffingvan de uitsluitende invoer- en afzetrechten werkelijk
gevolgen sorteren;
7.Overwegende dat in artikel 59 van het Verdrag is bepaald dat „debeperkingen op het vrij verrichten van diensten binnen de
Gemeenschap in de loop van de overgangsperiode geleidelijk
opgeheven worden ten aanzien van de onderdanen der Lid-Statendie in een ander land van de Gemeenschap zijn gevestigd dan dat,waarin degene is gevestigd te wiens behoeve de dienst wordtverricht”; dat het onderhoud van eindapparatuur een dienst vormt
in de zin van artikel 60 van het Verdrag; dat de overgangsperiode
is afgelopen; dat de verrichting van de laatstgenoemde dienst diecommercieel gezien onlosmakelijk met de afzet van de genoemdeeindapparatuur verbonden is, derhalve vrij moet zijn en vooralwanneer deze door gekwalificeerd personeel wordt verricht;
8.Overwegende dat in artikel 90, lid 1, van het Verdrag is bepaalddat „de Lid-Staten met betrekkingtot de openbare bedrijven en deondernemingen waaraan zij bijzondere of uitsluitende rechtenverlenen, geen enkele maatregel nemen of handhaven welke instrijd is met de regels van dit Verdrag, met name die bedoeld in
de artikelen 7 en 85 tot en met 94”;
9.Overwegende dat de toestand van de eindapparatuurmarkt
hoofdzakelijk gekenmerkt blijft door een regime waarin geenszinswordt gewaarborgd dat de mededinging binnen de gemeenschap-
pelijke markt niet wordt vervalst; dat een dergelijke
markttoestand tot inbreuken op de mededingingsregels van hetVerdragblijft leiden; dat de ontwikkelingvan het handelsverkeerdaarenboven ongunstig wordt beïnvloed in een mate die strijdig ismet het belangvan de Gemeenschap; dat een toename van demededinging in de eindapparatuurmarkt afhankelijk is van de
invoeringvan doorzichtig heid inzake technische eisen en
keuringsprocedures, die het vrije handelsverkeer in eindappara-tuur mogelijk maken en tegelijkertijd de naleving van dewezenlijke vereisten zoals bepaald in Richtlijn 86/361/EEG vande Raad(
1) bewerkstelligen; dat een dergelijke doorzichtigheid
noodzakelijk via de publikatie van de technische eisen en de
keuringsprocedures loopt; dat voorts, om voor een doorzichtige
toepassingvan deze laatste, die objectief en niet discriminerendis, zorg te dragen, de opstelling en de controle op deze regels totstand moeten worden gebracht door lichamen die onafhankelijkzijn van concurrenten op de betrokken markt; dat het essentieel is
dat de eisen en procedures behoorlijk en gelijktijdig worden
gepubliceerd; dat een dergelijke publikatie tevens de mogelijk-heid biedt eventuele gedragingen in strijd met het Verdrag tevoorkomen; dat een gelijktijdige en behoorlijke publikatie slechtskan worden gewaarborgd door een voor alle Lid-Staten bindendrechtsinstrument; dat een richtlijn het meest aangewezen middel
hiertoe is;
10.Overwegende dat het Verdrag de Commissie duidelijke plichten
oplegt en welomschreven bevoegdheden toekent inzake debewakingvan de verhouding en tussen de Lid-Staten en hun
overheidsondernemingen alsmede de ondernemingen waaraan zij
bijzondere of uitsluitende rechten hebben toegekend, en met namewat de opheffingvan de kwantitatieve invoerbeperking en en allemaatregelen van gelijke werking, discriminaties op grond vannationaliteit en de mededinging betreft; dat bijgevolg deCommissie de betrokken plichten en bevoegdheden slechts op
een doelmatige manier kan uitoefenen met behulp van een
richtlijn uit hoofde van artikel 90, lid 3, van het Verdrag;
11.Overwegende dat de telecommunicatielichamen of -onderne-mingen ondernemingen zijn als bedoeld in artikel 90, lid 1, omdat1988L0301 — NL — 08.11.1994 — 001.001 — 3
(1) PB nr. L 217 van 5. 8. 1986, blz. 21.
▼B
zij een georganiseerde economische werkzaamheid uitoefenen, en
met name de produktie van goederen en diensten; dat zij hetzijoverheidsondernemingen zijn, hetzij ondernemingen waaraan de
Staten bijzondere of uitsluitende rechten voor de invoer, de afzet,
de aansluiting, het opstarten en/of het onderhoud van telecom-municatie-eindapparatuur hebben verleend; dat de verleningenhandhavingvan de betrokken rechten een maatreg el opleveren inde zin van dit artikel; dat de toepassingsvoorwaarden van de
uitzonderingin artikel 90, lid 2, niet vervuld zijn; dat zelfs
ingeval de terbeschikkingstelling van een openbaar telecommu-nicatienet aan alle gebruikers een dienst van algemeeneconomisch belangvormt waarmee deze lichamen bij overheids-besluit zijn belast, de opheffingvan de bijzondere en uitsluitenderechten op de invoer en afzet van eindapparatuur noch in rechte,
noch in feite, de vervullingvan hun taak in de wegzou staan; dat
dit des te meer geldt waar de Lid-Staten de mogelijkheid hebbeneindapparatuur aan keuringte onderwerpen ten einde na te g aanof zij aan de essentiële vereisten voldoen;
12.Overwegende dat het volgens artikel 86 van het Verdragonverenigbaar met de gemeenschappelijke markt en verboden is
dat een of meer ondernemingen „misbruik maken van een
machtspositie op de gemeenschappelijke markt of op eenwezenlijk deel daarvan”;
13.Overwegende dat de telecommunicatielichamen individueel ofgemeenschappelijk het monopolie van het nationale telecommu-nicatienet bezitten; dat deze nationale netten even zovelerelevante markten vormen; dat deze lichamen derhalve indivi-
dueel of gemeenschappelijk op een wezenlijk deel van de
relevante markt een machtspositie innemen in de zin van artikel86 van het Verdrag; dat uit de exclusieve invoer- en afzetrechtenvoor eindapparatuur, die deze lichamen door de Staat wordentoegekend, voortvloeit dat zij:
— de verhuur van de eindapparatuur voorschrijven terwijl er
reële mogelijkheden tot aankoop bestaan tegen althans op
langere termijn gunstiger voorwaarden; dat dit erop neerkomt
dat het sluiten van contracten voor het gebruik van het netafhankelijk wordt gesteld van de aanvaarding van bijkomendeprestaties die geen verband houden met het voorwerp van dezeovereenkomsten;
— de afzet beperken en de technische ontwikkelingbelemmeren
omdat het assortiment apparaten dat door deze lichamen wordtaangeboden, noodzakelijkerwijze beperkt is en niet optimaalaan de behoeften van een aanzienlijk deel van de gebruikerstegemoet kan komen;
dat deze gedragingen uitdrukkelijk verboden zijn volgens het
bepaalde onder, respectievelijk, d) en b) van artikel 86; dat dehandel tussen Lid-Staten daardoor waarneembaar ongunstig kanworden beïnvloed; dat die bijzondere en uitsluitende rechten
inzake de markt voor eindapparatuur hoe dan ook tot een toestand
leiden die strijdigis met de doelstellingvan artikel 3, onder f),van het Verdrag, dat de invoering van een regime vooropsteltwaarin wordt gewaarborgd dat de mededinging in de gemeen-schappelijke markt niet wordt vervalst, en dat a fortiori vereist datde mededinging niet wordt uitgeschakeld; dat op de Lid-Staten
bovendien krachtens artikel 5 van het Verdragde verplichtingrust
zich te onthouden van alle maatregelen welke de verwezenlijkingvan de doelstellingen van het Verdrag in gevaar kunnen brengen,met inbegrip van die van artikel 3, onder f); dat dergelijkeexclusieve invoer- en afzetrechten derhalve onverenigbaar moeten
worden geacht met artikel 86 in samenhang met artikel 3; dat de
verleningof de handhavingvan deze rechten door de Staat eenverboden maatregel is in de zin van artikel 90, lid 1;
14.Overwegende dat het, willen de gebruikers het eindapparaat vanhun keuze kunnen gebruiken, nodig is de kenmerken van heteindpunt van het net waaraan het eindapparaat moet wordenaangesloten, te kennen; dat de Lid-Staten derhalve ervoor zorg1988L0301 — NL — 08.11.1994 — 001.001 — 4
▼B
moeten dragen dat de eigenschappen ervan worden gepubliceerd
en het eindpunt voor de gebruiker toegankelijk wordt gemaakt;
15.Overwegende dat het voor een afzet van eindapparatuur nodig is
dat de producenten weten aan welke technische specificaties hun
produkten moeten voldoen; dat de Lid-Staten ervoor moeten zorgdragen dat deze specificaties en keuringsregels worden geforma-liseerd en bekendgemaakt, en deze op grond van Richtlijn 83/189/EEG van de Raad(
1) in ontwerp aanmelden bij de Commissie; dat
deze specificaties alleen tot uit andere Lid-Staten ingevoerde
produkten kunnen worden uitgebreid voor zover zij nodig zijn omde inachtnemingvan uit hoofde van het Gemeenschapsrechtwettige essentiële vereisten te verzekeren, die bepaald zijn inartikel 2, punt 17, van Richtlijn 86/361/EEG; dat de Lid-Staten inieder geval de artikelen 30 en 36 van het Verdrag moeten naleven
volgens welke de Lid-Staat van invoer op zijn grondgebied een
eindapparaat moet toelaten die in een andere Lid-Staat op wettigewijze is vervaardigd en in de handel gebracht en deze niet kanonderwerpen aan een keuringsprocedure en de eventuele toelatingalleen kan weigeren op gronden die met de naleving van devoormelde essentiële vereisten verband houden;
16.Overwegende dat de onmiddellijke publikatie van deze specifi-caties en keuringsprocedures niet kan worden overwogen, geziende complexiteit ervan; dat anderzijds geen daadwerkelijkemededinging mogelijk is bij gebrek aan publikatie, daar moge-lijke concurrenten van de lichamen of ondernemingen metbijzondere of uitsluitende rechten noch de eisen waaraan hun
eindapparatuur moet voldoen, kennen, noch de omvangvan de
keuringsprocedure, en dus ook niet de kosten en de duur ervan;dat derhalve een termijn voor de publikatie van de specificaties ende keuringsprocedures moet worden vastgesteld; dat anderzijdseen periode van tweeënhalf jaar de telecommunicatielichamen die
bijzondere of uitsluitende rechten bezitten, de mogelijkheid zal
bieden zich aan de nieuwe marktomstandigheden aan te passen ende economische subjecten, en met name kleine en middelgroteondernemingen, voldoende tijd laat om zich aan de nieuweconcurrentiesituatie aan te passen;
17.Overwegende dat de formele vaststelling en de handhaving van de
specificaties en de erkenningsregels niet kan worden toever-
trouwd aan een van de concurrerende subjecten op deeindapparatuurmarkt, omdat daar vanzelfsprekend een belangen-conflict heerst; dat derhalve moet worden bepaald dat de Lid-Staten ervoor moeten zorgdrag en dat de vaststellingvanspecificaties en keuringsregels wordt toevertrouwd aan een
eenheid die onafhankelijk is van de exploitant van het net en
van enigandere concurrent op de eindapparatuurmarkt;
18.Overwegende dat de bezitters van bijzondere of uitsluitenderechten op eindapparatuur hun afnemers contracten van langeduur hebben kunnen opleggen; dat dergelijke contracten in feitede mogelijkheid van mededinging binnen een redelijke termijn
zouden verhinderen; dat derhalve dient te worden bepaald dat de
gebruiker een herziening van de looptijd van zijn contract kanverkrijgen,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
— „eindapparatuur”: de apparaten die voor overbrenging, verwerking of
ontvangst van informatie direct of indirect op de eindpunten van eenopenbaar telecommunicatienet zijn aangesloten. Een aansluiting isindirect wanneer een apparaat geplaatst is tussen het eindapparaat enhet eindpunt van het net. In beide gevallen, direct of indirect, kan de1988L0301 — NL — 08.11.1994 — 001.001 — 5
(1) PB nr. L 109 van 28. 3. 1983, blz. 8.
▼B
aansluitingg eschieden per draad, per optische vezel of via
elektromagnetische golven. ►M1Satellietgrondstationapparatuur
wordt eveneens als eindapparatuur beschouwd; ◄
— „ondernemingen”: de openbare of particuliere lichamen of eenheden
aan welke de Staat bijzondere of uitsluitende rechten verleent vaninvoer, afzet, aansluiting, opstarten en/of onderhoud van telecom-
muncatie-eindapparatuur;
— „bijzondere rechten”: rechten die een Lid-Staat aan een beperkt
aantal ondernemingen verleent door middel van een wettelijk of
bestuursrechtelijk instrument, waarbij binnen een bepaald geogra-
fisch gebied
— het aantal ondernemingen anders dan op grond van objectieve,
proportionele en niet-discriminerende criteria tot twee of meerworden beperkt,
— anders dan op grond van zulke criteria verschillende met elkaar
concurrerende ondernemingen worden aangewezen, of
— anders dan op grond van zulke criteria een of meer onder-
nemingen wettelijk of bestuursrechtelijk worden bevoordeeld,waardoor de mogelijkheden van andere ondernemingen om inhetzelfde geografische gebied en onder in wezen gelijkwaardige
omstandigheden telecommunicatieeindapparatuur in te voeren, af
te zetten, aan te sluiten, op te starten of te onderhouden,merkelijk negatief worden beïnvloed;
— „satellietgrondstationapparatuur”: apparatuur die kan worden
gebruikt voor transmissie („zend”) of voor transmissie en ontvangst(„zend/ontvang”), of uitsluitend voor ontvangst („ontvang”) vanradiocommunicatiesignalen door middel van satellieten of anderesystemen in de ruimte.
Artikel 2
De Lid-Staten die ondernemingen bijzondere of uitsluitende rechten
hebben verleend, dragen ervoor zorg dat alle uitsluitende rechten,alsmede alle bijzondere rechten worden afgeschaft,
a) die het aantal ondernemingen in de zin van artikel 1 anders dan op
grond van objectieve, proportionele en niet-discriminerende criteriatot twee of meer beperken, of
b) waarbij anders dan op grond van dergelijke criteria verschillende
concurrerende ondernemingen in de zin van artikel 1 worden
aangewezen.
Zij stellen de Commissie ten laatste drie maanden na de kennisgeving
van deze richtlijn in kennis van de maatregelen welke zij hebbengenomen en van de ontwerpen voor regelgeving die zij daartoe hebbeningediend.
Artikel 3
De Lid-Staten zorgen ervoor dat economische subjecten het recht
hebben eindapparatuur in te voeren, in de handel te brengen, aan tesluiten, op te starten en te onderhouden. De Lid-Staten mogen evenwel:
— ten aanzien van satellietgrondstationapparatuur, verbieden dat deze
wordt aangesloten op het openbare telecommunicatienet en/of
opgestart, indien deze apparatuur niet voldoet aan de geldende
gemeenschappelijke technische regelgeving die overeenkomstigRichtlijn 93/97/EEG van de Raad(
1) is vastgesteld of, bij
ontstentenis daarvan, aan de essentiële vereisten van artikel 4 vangenoemde richtlijn. Bij ontstentenis van gemeenschappelijke tech-1988L0301 — NL — 08.11.1994 — 001.001 — 6
(1) PB nr. L 290 van 24. 11. 1993, blz. 1.▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼M1
▼M1
nische voorschriften of geharmoniseerde regelgeving moeten de
nationale voorschriften proportioneel zijn aan deze essentiëlevereisten en worden zij bij de Commissie aangemeld overeenkomstig
Richtlijn 83/189/EEG, indien zulks door de richtlijn wordt verlangd,
— ten aanzien van andere eindapparatuur, verbieden dat deze wordt
aangesloten op het openbare telecommunicatienet, indien deze
apparatuur niet voldoet aan de geldende gemeenschappelijketechnische voorschriften welke zijn vastgesteld in overeenstemmingmet Richtlijn 91/263/EEG van de Raad(
1) of, bij ontstentenis
daarvan, de essentiële vereisten van artikel 4 van genoemde richtlijn,
— van de economische subjecten de noodzakelijke technische kennis
eisen voor het aansluiten, opstarten en onderhouden van eind-apparatuur, vastgesteld volgens objectieve, niet-discriminerende en
openbaar gemaakte criteria.
Artikel 4
De Lid-Staten zorgen ervoor dat de nieuwe eindpunten van het openbare
net aan de gebruiker zelf de mogelijkheid bieden eindapparatuur aan te
sluiten en dat de fysieke eigenschappen van die eindpunten uiterlijk op31 december 1988 worden gepubliceerd.
De op 31 december 1988 bestaande aansluitpunten moeten, indien de
gebruiker het verzoekt, binnen een redelijke termijn worden uitgerustmet een eindpunt waarop rechtstreeks eindapparatuur kan wordenaangesloten.
Artikel 5
1. De Lid-Staten delen de Commissie, uiterlijk op het tijdstip vermeld
in artikel 2, een lijst mede van alle geldende specificaties enkeuringsprocedures voor eindapparatuur, te zamen met de verwijzingen
naar de publikatie ervan.
In zoverre zij nogniet door de Lid-Staten werden bekendg emaakt,
zorgen deze ervoor dat publikatie ervan ten laatste op de in artikel 8vermelde tijdstippen geschiedt.
2. De Lid-Staten zorgen voor de formele vastlegging en de publikatie
van alle andere specificaties en keuringsprocedures voor eindapparatuur.De Lid-Staten delen deze specificaties en procedures in ontwerpstadiumaan de Commissie mede overeenkomstigRichtlijn 83/189/EEG en
volgens het in artikel 8 vervatte tijdschema.
Artikel 6
De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat met ingang van 1 juli 1989 de
formele vastlegging en publikatie van de specificaties en de keurings-
regels bedoeld in artikel 5, alsmede de controle op de toepassing
daarvan, worden uitgevoerd door een eenheid die onafhankelijk is vande particuliere en overheidsondernemingen die goederen en/of dienstenop telecommunicatiegebied aanbieden.
Artikel 7
De Lid-Staten nemen de maatregelen die nodig zijn opdat de in artikel 1
bedoelde ondernemingen hun klanten de mogelijkheid geven huur- enonderhoudscontracten voor eindapparatuur, die bij de sluitingervanonderworpen waren aan bijzondere of uitsluitende rechten, met een
opzeggingstermijn van ten hoogste één jaar op te zeggen.
Voor apparatuur die moet worden goedgekeurd, zorgen de Lid-Staten
ervoor dat deze mogelijkheid door de betrokken ondernemingen tenlaatste op de in artikel 8 genoemde tijdstippen wordt geopend. Vooreindapparatuur waarvoor de goedkeuring niet nodig wordt geoordeeld,zorgen de Lid-Staten ervoor dat deze mogelijkheid uiterlijk op het inartikel 2 genoemde tijdstip wordt geboden.1988L0301 — NL — 08.11.1994 — 001.001 — 7
(1) PB nr. L 128 van 23. 5. 1991, blz. 1.▼B
▼B
Artikel 8
De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de in artikel 5, lid 2,
bedoelde ontwerpen van technische specificaties en keuringsregels:
— uiterlijk op 31 december 1988 voor eindapparaten uit categorie A
van de lijst in bijlage I;
— uiterlijk op 30 september 1989 voor eindapparaten uit categorie B
van de lijst in bijlage I;
— uiterlijk op 30 juni 1990 voor de overige eindapparaten uit categorie
C van de lijst in bijlage I.
Deze specificaties en keuringsregels worden bekendgemaakt en
ingevoerd na afloop van de procedure bedoeld in Richtlijn 83/189/EEG.
Artikel 9
De Lid-Staten brengen aan het eind van elk jaar een verslag uit aan de
hand waarvan de Commissie zich kan vergewissen of de artikelen 2, 3,4, 6 en 7 worden nageleefd.
Een verslagschema is in bijlage II opgenomen.
Artikel 10
De bepalingen van deze richtlijn doen geen afbreuk aan de Akte van
Toetredingvan het Koninkrijk Spanje en de Portug ese Republiek, en
inzonderheid de artikelen 48 en 208 ervan.
Artikel 11
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1988L0301 — NL — 08.11.1994 — 001.001 — 8
▼B
BIJLAGE I
Lijstvandeeindapparatuurbedoeldinartikel 8
Categorie
Extra telefoontoestellen; particuliere telefooncentrales (PABx): A
Modems: A
Telexapparaten: B
Eindstations voor datatransport: BSatellietontvangststations die niet wederaangesloten zijn aan het
openbaar net van een Lid-Staat:B
Mobilofoon: B
Eerste telefoontoestel: CDe overige eindapparatuur: C1988L0301 — NL — 08.11.1994 — 001.001 — 9
▼B
BIJLAGE II
Verslagschemabedoeldinartikel9
Uitvoeringvanartikel2
1. Eindapparatuur waarvoor de wetgeving werd of wordt gewijzigd.
Per eindapparaat:
— datum waarop de maatregel werd aangenomen, of
— datum van indieningvan het ontwerp, of— datum van invoeringvan de maatreg el.
2. Eindapparatuur nogonderworpen aan bijzondere of uitsluitende rechten:
— betrokken eindapparatuur en aard van de rechten.
Uitvoeringvanartikel3
— de eindapparatuur waarvan de aansluitingof het opstarten beperkt werd,
— de vereiste technische kennis met verwijzingen naar de bekendmaking ervan.
Uitvoeringvanartikel4
— de verwijzingen naar de publikatie van de kenmerken,
— aantal bestaande aansluitpunten,— aantal aangepaste aansluitpunten.
Uitvoeringvanartikel6
— vermeldingvan de onafhankelijke eenheid of eenheden.
Uitvoeringvanartikel7
— aangenomen maatregelen, en
— aantal opgezegde overeenkomsten.1988L0301 — NL — 08.11.1994 — 001.001 — 10