Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de
instellingen
"B "M1 VERORDENING (EG) Nr. 3298/94 V AN DE COMMISSIE
van 21 december 1994
tot vaststelling van gedetailleerde maatregelen betreffende het systeem van transitorechten
(ecopunten) voor vrachtwagens in transitoverkeer door Oostenrijk 3
(PB L 341 van 30.12.1994, blz. 20)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Verordening (EG) nr. 1524/96 van de Commissie van 30 juli 1996 L 190 13 31.7.1996
"M2 Verordening (EG) nr. 609/2000 van de Commissie van 21 maart
2000 L 73 9 22.3.20001994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 1
VERORDENING (EG) Nr. 3298/94 V AN DE COMMISSIE
van 21 december 1994
tot vaststelling van gedetailleerde maatregelen betreffende het
systeem van transitorechten (ecopunten) voor vrachtwagens in
transitoverkeer door Oostenrijk
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op de Akte van Toetreding van Noorwegen, Oostenrijk, Finland en
Zweden, en met name op artikel 11, lid 6, en bijlage 4 van Protocol nr. 9,
Overwegende dat genoemd Protocol een bijzondere regeling bevat voor
transitovervoer over Oostenrijks grondgebied door vrachtwagens op
basis van een systeem van transitorechten (ecopunten); dat deze regeling
vanaf de datum van toetreding het systeem voor de verdeling van
ecopunten, zoals vastgesteld door Verordening (EEG) nr. 3637/92 van de
Raad (1), zal vervangen;
Overwegende dat de Commissie gedetailleerde uitvoeringsmaatregelen
moet nemen met betrekking tot de procedures inzake het ecopuntensys-
teem en de verdeling van de ecopunten;
Overwegende dat overeenkomstig artikel 11, lid 6, tweede alinea van
Protocol nr. 9 die maatregelen ervoor moeten zorgen dat de feitelijke
situatie die voor de huidige Lid-Staten voortvloeit uit de toepassing van
Verordening (EEG) nr. 3637/92 en van de op 23 december 1992
ondertekende Administratieve Regeling (1) inzake de vaststelling van het
tijdstip en de modaliteiten van de invoering van het in de Transito-over-
eenkomst voorziene ecopuntensysteem, gehandhaafd blijft;
Overwegende dat de Commissie gedetailleerde maatregelen moet nemen
met betrekking tot de resterende technische vraagstukken inzake het
ecopuntensysteem als bedoeld in gemeenschappelijke verklaring in punt
18;
Overwegende dat bijlage 4 van Protocol nr. 9 moet worden aangepast om
rekening te houden met de transitoritten van in Finland en Zweden
geregistreerde vrachtwagens, zulks aan de hand van indicatieve waarden
voor de respectieve landen die zijn berekend op basis van het aantal
transitoritten in 1991 en een standaardniveau van NOx-emissie van 15,8
gram NOx/kWh;
Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatregelen in
overeenstemming zijn met het advies van het bij artikel 16 van Protocol
nr. 9 ingestelde Comité,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING V ASTGESTELD:
I. Administratieve bepalingen
Artikel 1
1. De bestuurder van een vrachtwagen heeft op het grondgebied van
Oostenrijk aan boord en stelt op verzoek van de controle-instanties te
allen tijde ter controle beschikbaar:
a) hetzij een volledig ingevuld standaardformulier of een Oostenrijks
certificaat waarin de betaling van de ecopunten voor de betrokken rit
wordt bevestigd en dat aan het model in bijlage A beantwoordt en
hierna „ecokaart” wordt genoemd,!B
(1) PB nr. L 373 van 21. 12. 1992, blz. 1.!M1
!B
!M11994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 2
b) hetzij een op het motorvoertuig gemonteerde elektronische inrich-
ting waarmee automatisch ecopunten kunnen worden gedebiteerd,
hierna „ecodoosje” genoemd,
c) hetzij geschikte documenten, als omschreven in artikel 13, waaruit
blijkt dat een ecopuntvrije transitorit, als omschreven in bijlage C,
wordt uitgevoerd,
d) hetzij geschikte documenten waaruit blijkt dat het geen transitorit
betreft, en, indien het voertuig met een ecodoosje is uitgerust, het
ecodoosje voor dat doel is ingesteld.
De ecokaart wordt verstrekt door de bevoegde Oostenrijke autoriteiten
tegen betaling van de aan de vervaardiging en de verzending van
ecopunten en ecokaarten verbonden kosten. De bedoelde autoriteiten
brengen op de geëigende plaatsen de nodige infrastructuur aan voor het
aflezen van ecodoosjes.
1 bis. Transitoritten die onder de in bijlage C vermelde omstandigheden
of in het kader van op Oostenrijks grondgebied geldige ECMV -ver-
gunningen worden verricht, vallen niet onder het ecopuntensysteem.
2. Ecodoosjes worden vervaardigd, geprogrammeerd en geïnstalleerd
overeenkomstig de in bijlage F vervatte algemene technische specifica-
ties. De bevoegde autoriteiten in iedere Lid-Staat worden gemachtigd de
ecodoosjes goed te keuren, te programmeren en te installeren.
Het ecodoosje wordt zodanig geprogrammeerd dat het informatie bevat
over het land van registratie en over de NO x-waarde van het motorvoer-
tuig, als vermeld in het in lid 4 omschreven COP („Conformity of
Production”)-document.
3. Het ecodoosje wordt op een in bijlage G aangegeven plaats op de
voorruit van het motorvoertuig bevestigd. Het ecodoosje mag ver-
wijderbaar zijn.
4. De bestuurder van een op of na 1 oktober 1990 geregistreerde
vrachtwagen heeft tevens een COP-document overeenkomstig bijlage B
aan boord, waaruit de NO x-emissie van de vrachtwagen blijkt, dat bij
desgevraagd moet kunnen overleggen. V oor vrachtwagens die vóór
oktober 1990 voor het eerst zijn ingeschreven en voor die waarvoor geen
document wordt overgelegd, wordt een COP-waarde van 15,8 g/kWh
aangenomen.
5. De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis welke nationale
autoriteiten bevoegd zijn om de in de leden 1 tot en met 4 bedoelde
documenten en ecodoosjes te verstrekken.
Artikel 2
1. Tenzij het voertuig van een ecodoosje is voorzien, wordt het aantal
vereiste ecopunten op de ecokaart geplakt en ongeldig gemaakt. De
ecokaart wordt op één van de volgende manieren ongeldig gemaakt:
a) door de ecokaart in een hiertoe voorziene machine af te stempelen;b) door de ecokaart door de Oostenrijkse grenscontroleautoriteiten bij
binnenkomst in Oostenrijk te laten afstempelen;
c) door de ecokaart te laten afstempelen en dateren door de nationale
autoriteiten van het land van de vrachtvervoerder, alvorens het
Oostenrijks grondgebied wordt betreden;
d) door de ecokaart te laten afstempelen in een kantoor waar de
ecodoosjes worden geïnitialiseerd.
Oostenrijkse grensposten waar een ecokaartstempelmachine beschikbaar
is, zijn opgenomen in de lijst in bijlage H.!M1
!M2
!M1
!M21994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 3
Voor statistische doeleinden moet bladzijde 1 van de volgeplakte
ecokaart door de Oostenrijkse autoriteiten worden ingenomen, dan wel
binnen drie maanden na beëindiging van de rit aan de Oostenrijkse
autoriteiten worden geretourneerd. Aan de hand van de aldus verzamelde
statistische gegevens zal de Commissie eventuele voorstellen formuleren
voor de verdeling van de ecopuntenreserve.
2. Indien het voertuig is uitgerust met een ecodoosje, wordt, na
bevestiging dat het voertuig een transitorit uitvoert waarvoor ecopunten
vereist zijn, een aantal ecopunten, overeenkomstig de in het ecodoosje
van het voertuig opgeslagen informatie over NO x-emissie, afgetrokken
van het aan de Lid-Staat waarin het voertuig is geregistreerd, totaal
aantal toegekende ecopunten. Dit gebeurt met behulp van door de
Oostenrijkse autoriteiten verschafte en bediende infrastructuur.
Bij met een ecodoosje uitgeruste voertuigen die bilaterale ritten
uitvoeren, wordt het ecodoosje vóór het binnenrijden van Oostenrijks
grondgebied zodanig ingesteld dat blijkt dat een niet-transitorit wordt
uitgevoerd.
3. Indien een ecokaart wordt gebruikt en de trekker wordt tijdens de
transitorit vervangen, blijft het bij binnenkomst ontvangen bewijs van
betaling geldig en dient het bewaard te blijven. Indien de COP-waarde
van de nieuwe trekker de op het formulier vermelde waarde overschrijdt,
worden bij het verlaten van het land op een nieuwe ecokaart bijkomende
ecopunten geplakt en ongeldig gemaakt.
4. De ecokaart en het ecodoosje komen bij ritten die ecopunten
vereisen in de plaats van de tot nu toe voor verkeersstatistische
doeleinden gebruikte Oostenrijkse formulieren.
5. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten delen regelmatig het
aantal op ecokaarten gebruikte ecopunten aan de Commissie mede. Het
origineel of een kopie van het formulier met de ongeldig gemaakte
ecopunten wordt in voorkomend geval ter beschikking gesteld van de
onderscheiden nationale autoriteiten of van de Commissie.
Indien daarentegen het voertuig met een ecodoosje is uitgerust, stellen de
Oostenrijkse autoriteiten de nodige informatie ter beschikking van een
aangemelde autoriteit in de Lid-Staat waar het voertuig is geregistreerd,
binnen 48 uur nadat een transitorit is uitgevoerd. Deze informatie wordt
ook de Commissie ter beschikking gesteld.
6. De bepalingen van de leden 1 tot en met 5 zijn onverminderd het
bepaalde in artikel 14 bis van toepassing.
Artikel 3
1. Tot en met 31 december 1996 moet het door Oostenrijk afgegeven
bewijs van betaling van de speciaal voor Italië respectievelijk Duitsland
bestemde ecopunten als vervanging voor de op dat van Oostenrijk,
Duitsland en Italië vereiste vergunningen worden erkend. In Italië
vervangt dit bewijs een bilaterale halve kaart voor één rit, in Duitsland
een bilaterale vergunning voor één heen- en terugrit.
Voor in Oostenrijk ingeschreven vrachtwagens geldt bij het verlaten van
Italië ook een volledig ingevuld formulier als bedoeld in artikel 1, lid 1,
waarop het vereiste aantal speciaal voor Italië bestemde ecopunten is
aangebracht, als vervanging voor de benodigde vergunning.
2. Ononderbroken vervoer waarbij de Oostenrijkse staatsgrens eenmaal
per spoor — ongeacht of het gewoon vervoer per spoor dan wel
gecombineerd vervoer betreft — en daarvoor of daarna over de weg
wordt overschreden, wordt niet als transitogoederenvervoer over de weg
door Oostenrijk in de zin van artikel 1, onder e), van Protocol nr. 9, doch
als een bilaterale rit in de zin van artikel 1, onder g), van dat Protocol
beschouwd.!M2
!M1
!B1994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 4
3."M1Onverminderd lid 2 wordt ononderbroken transitovervoer
door Oostenrijk waarbij gebruik wordt gemaakt van een van de hierna
genoemde spoorwegterminals, als een bilaterale rit beschouwd: 3
Fürnitz/Villach Süd, Sillian, Innsbruck/Hall, Brennersee, Graz.
Artikel 4
Ecopunten zijn geldig tussen 1 januari van het jaar waarvoor zij zijn
toegekend en 31 januari van het daaropvolgende jaar.
Artikel 5
1. Inbreuken op de bepalingen van Protocol nr. 9 of van deze
verordening door een bestuurder van een vrachtwagen of door een
onderneming worden overeenkomstig de nationale voorschriften bestraft.
"M1Bij herhaalde inbreuken is het bepaalde in artikel 8, lid 3, en in
artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 881/92 van de Raad (*) van
toepassing. 3
2. De Commissie en de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten
verlenen elkaar in het kader van hun bevoegdheden administratieve
bijstand bij de opsporing en vervolging van inbreuken op Protocol nr. 9
en op deze verordening, met name bij de controle op het correcte gebruik
en de correcte behandeling van de ecokaarten en van de ecodoosjes.
3. De controles mogen naar believen van de Lid-Staat elders dan aan de
grens worden verricht, waarbij het non-discriminatiebeginsel wordt
geëerbiedigd.
4. De Oostenrijkse controle-instanties kunnen, met inachtneming van
het evenredigheidsbeginsel, passende maatregelen nemen, indien een
voertuig is uitgerust met een ecodoosje en zich ten minste één van de
volgende situaties voordoet:
a) het voertuig of de ondernemer die het voertuig exploiteert, heeft
herhaaldelijk inbreuken gepleegd;
b) er resteren onvoldoende ecopunten voor het land waarin het voertuig
is geregistreerd;
c) er is met het ecodoosje geknoeid of het is veranderd door een andere
partij dan diegene die volgens artikel 1, lid 2, daartoe is gemachtigd;
d) de Lid-Staat heeft het voertuig voor een transitorit ontoereikende
ecopunten toegekend;
e) het voertuig heeft geen geschikte documenten overeenkomstig
artikel 1, lid 1, onder c) of d), waaruit blijkt waarom het ecodoosje
is ingesteld om aan te tonen dat een niet-transitorit op Oostenrijks
grondgebied wordt uitgevoerd;
f) het in bijlage F gespecificeerde ecodoosje is voor een transitorit
ontoereikend van ecopunten voorzien.
5. De Oostenrijkse controle-instanties kunnen, met inachtneming van
het evenredigheidsbeginsel, passende maatregelen nemen, indien een
voertuig niet met een ecodoosje is uitgerust en zich ten minste één van de
volgende situaties voordoet:
a) aan de controle-instanties wordt geen ecokaart voorgelegd over-
eenkomstig deze verordening;
b) een ecokaart worden voorgelegd die onvolledig of onjuist is of
waarop de ecopunten niet naar behoren zijn aangebracht;
c) het voertuig beschikt niet over de geschikte documenten waaruit
blijkt dat het geen ecopunten behoeft;!B
(*) PB nr. L 95 van 9. 4. 1992, blz. 1.!M1
!B
!M11994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 5
d) of de ecopunten zijn niet volgens de procedure van artikel 2, lid 1,
ongeldig gemaakt.
II. Verdeling van de ecopunten
Artikel 6
1. Van het in totaal beschikbare aantal ecopunten wordt 96,66 %
volgens de in bijlage D vermelde verdeelsleutel onder de Lid-Staten
verdeeld.
2. De gedrukte ecopunten die op ecokaarten moeten worden geplakt,
worden elk jaar in twee gedeelten ter beschikking van de Lid-Staten
gesteld: het eerste deel vóór 1 oktober van het voorafgaande jaar en het
tweede deel vóór 1 maart van het betrokken jaar.
In het in artikel 11, lid 2, onder c), van Protocol nr. 9 bedoelde geval
wordt het aantal ecopunten voor dat jaar verminderd volgens de methode
van bijlage 5, punt 3, van dat Protocol.
3. De elektronische ecopunten worden elk jaar in drie gelijke termijnen
ter beschikking van de lidstaten gesteld: vóór 1 november van het
voorafgaande jaar, vóór 1 maart en vóór 1 juli.
Artikel 7
1. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten kennen de ter
beschikking gestelde ecopunten toe aan de op hun grondgebied
gevestigde belanghebbende ondernemers.
2. Jaarlijks, uiterlijk op 15 oktober, doen de bevoegde autoriteiten van
de Lid-Staten opgave van de ecopunten die, volgens de beschikbare
gegevens en de schattingen voor de laatste maanden van het jaar,
waarschijnlijk niet meer vóór het einde van het jaar zullen worden
gebruikt, en geven zij deze aan de Commissie terug.
Artikel 8
1. De ecopunten die niet overeenkomstig artikel 6 onder de Lid-Staten
worden verdeeld, en de ecopunten die overeenkomstig artikel 7 aan de
Commissie zijn teruggegeven, vormen een communautaire reserve.
2. De ecopunten van de communautaire reserve worden door de
Commissie ten minste één maand vóór het einde van het jaar aan de
Lid-Staten toegewezen overeenkomstig de procedure van artikel 16 van
Protocol nr. 9.
De nieuwe toewijzing wordt gewogen aan de hand van de volgende
criteria, zoals uiteengezet in bijlage E:
— de bijzondere positie van Griekenland en Italië;
— het effect van de Duitse hereniging;— de bevordering van alternatieve vervoerswijzen door Oostenrijk, met
name de „Rollende Landstraße”;
— het aantal aan de Lid-Staten toegewezen ecopunten dat werkelijk
door hen wordt gebruikt;
— de gemiddelde NO
x-cijfers voor transitovoertuigen uit de Lid-Staten;
— onvoorziene gebeurtenissen.!M2
!B
!M1
!M2
!M1
!B
!M11994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 6
III. Aanpassing van de totale aantallen ecopunten
Artikel 9
Bijlage 4 van Protocol nr. 9 "M1 3wordt als volgt
aangepast:
JaarEcopunten in % ten op-
zichte van het basisjaarTotaal aantal ecopunten
voor EU-15
1991
(basisjaar)100 % 23 556 220
1995 71,7 % 16 889 810
1996 65,0 % 15 311 543
1997 59,1 % 13 921 726
1998 54,8 % 12 908 809
1999 51,9 % 12 225 678
2000 49,8 % 11 730 998
2001 48,5 % 11 424 767
2002 44,8 % 10 533 187
2003 40,0 % 9 422 488
IV . Technische vraagstukken inzake het ecopuntensysteem
Artikel 10
"M1V oor de doeleinden van 3artikel 11, lid 2, onder b), en bijlage
5, punt 1, van Protocol nr. 9 wordt voor voertuigen die vóór 1 oktober
1990 zijn ingeschreven en waarvan de motor sindsdien is vervangen, het
COP-niveau van de nieuwe motor toegepast. In dit geval moet in het door
de bevoegde autoriteiten afgegeven certificaat melding worden gemaakt
van de vervanging van de motor en moeten in dit certificaat nadere
gegevens over het nieuwe COP-niveau voor de NOx-emissie worden
verstrekt.
Artikel 11
Tot en met 31 december 1996 is, wanneer tijdens een transitorit door
Oostenrijk naar Italië een in een andere Lid-Staat dan Oostenrijk
ingeschreven trekker door een in Oostenrijk ingeschreven trekker wordt
vervangen, naast het bewijs van de betaling van de rit voor de eerste
trekker ook een vergunning voor bilateraal vervoer tussen Oostenrijk en
Italië vereist.
Artikel 12
Voor een transitorit behoeven geen ecopunten te worden betaald, indien
de volgende drie voorwaarden zijn vervuld:
i) de rit heeft geen ander doel dan een gloednieuw voertuig of een
gloednieuwe voertuigcombinatie vanuit de fabriek op een plaats van
bestemming in een andere Lid-Staat af te leveren,
ii) tijdens de rit worden geen goederen vervoerd,iii) het voertuig of de voertuigcombinatie is voorzien van passende
internationale registratiedocumenten en uitvoernummerborden.!B1994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 7
Artikel 13
Voor een transitorit behoeven geen ecopunten te worden betaald, indien
het gaat om het leeg gereden deel van een rit die op grond van bijlage C
geen ecopunten kost, en in het voertuig geschikte documenten om dit aan
te tonen aanwezig zijn.
Als geschikte documenten zullen worden beschouwd:— een vrachtbrief;— een volledig ingevulde ecokaart waarop echter geen ecopunten zijn
geplakt;
— een volledig ingevulde ecokaart met ecopunten die achteraf zullen
worden vergoed.
Artikel 14
Voor een rit zijn geen ecopunten verschuldigd, indien het voertuig een
vollewagenlading lost of inneemt in Oostenrijk en er in het voertuig
passende documentatie voorhanden is om dit te kunnen aantonen,
ongeacht de routes die het voertuig neemt om Oostenrijk binnen te
komen en te verlaten.
Artikel 14 bis
Het gebruik van ecokaarten of van ecodoosjes voor het beheer van het
transitoverkeer wordt toegestaan gedurende een overgangstermijn die op
31 december 1997 afloopt.
Vanaf 1 januari 1998 zal de Commissie iedere Lid-Staat toestaan
jaarlijks ecokaarten te gebruiken tot een maximum van 0,6 % van het
totale aantal ecopunten voor de Lid-Staten zoals bepaald in artikel 9. De
Lid-Staten stellen de Commissie jaarlijks uiterlijk 1 augustus in kennis
van het aantal ecopunten waarover zij het komend jaar voor gebruik op
ecokaarten wensen te beschikken. De ecokaarten worden vóór 1
december in één keer door de Commissie ter beschikking gesteld. De
ecokaarten worden ter beschikking gesteld overeenkomstig artikel 1, lid
1, tweede alinea.
V . Slotbepalingen
Artikel 15
Deze verordening treedt in werking op 1 januari 1995, onder voorbehoud
van de inwerkingtreding van de Akte van Toetreding van Noorwegen,
Oostenrijk, Finland en Zweden.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke Lid-Staat.!B
!M2
!M1
!B1994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 8
ANEXO A — BILAG A — ANHANG A — ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α — ANNEX A — ANNEXE A — ALLEGATO A —
BIJLAGE A — ANEXO A
!B1994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 9
!B1994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 10
!B1994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 11
!B1994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 12
!B1994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 13
!B1994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 14
ANEXO B — BILAG B — ANHANG B — ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β — ANNEX B — ANNEXE B — ALLEGATO B —
BIJLAGE B — ANEXO B
!B1994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 15
!B1994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 16
BIJLAGE C
VERVOER W AARVOOR GEEN ECOPUNTEN BEHOEVEN TE WORDEN
BETAALD
1. Incidenteel vervoer van goederen van en naar luchthavens in geval van
verlegging van de diensten
2. Vervoer van bagage met aanhangwagens, gekoppeld aan voor reizigers-
vervoer bestemde voertuigen, en vervoer van bagage van en naarluchthavens met voertuigen van welke aard dan ook
3. Postvervoer
4. Vervoer van beschadigde of te repareren voertuigen
5. Vervoer van faecaliën en vuilnis6. Vervoer van voor destructie bestemde dode dieren7. Vervoer van bijen en pootvis
8. Begrafenisvervoer
9. Vervoer van kunstvoorwerpen en kunstwerken voor tentoonstellings- of
handelsdoeleinden
10. Incidenteel vervoer van goederen uitsluitend bestemd voor reclame of
voorlichting
11. Verhuizingen door ondernemingen die daartoe speciaal zijn uitgerust wat
betreft personeel en materieel
12. Vervoer van materieel, rekwisieten en dieren van of naar toneelvoor-
stellingen, muziekuitvoeringen, filmvoorstellingen, sportmanifestaties,
circusvoorstellingen, tentoonstellingen of kermissen alsmede vervoer tenbehoeve van radio-, film- en televisieopnamen
13. Vervoer van reserveonderdelen voor zeeschepen en vliegtuigen
14. Lege ritten van een voor goederenvervoer gebruikt voertuig dat een
voertuig moet vervangen dat tijdens een transitorit onklaar is geraaktalsmede de voortzetting van het vervoer door het vervangingsvoertuig metde voor het defecte voertuig verleende vergunning
15. Vervoer van goederen voor medische verzorging voor hulpverlening in
dringende gevallen (met name in geval van natuurrampen)
16. Vervoer van goederen van hoge waarde (bij voorbeeld edele metalen) in
speciale voertuigen die door de politie of ander bewakingspersoneel
worden begeleid!
B1994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 17
BIJLAGE D
VERDEELSLEUTEL VOOR DE ECOPUNTEN
Lid-Staat Eenheden
Oostenrijk 214 800
België 32 500
Denemarken 40 500
Duitsland 482 500
Griekenland 60 500
Spanje 1 200
Finland 4 600
Frankrijk 5 000
Ierland 1 000
Italië 510 000
Luxemburg 5 000
Nederland 123 500
Portugal 400
Zweden 7 500
Verenigd Koninkrijk 8 500
Totaal 1 497 500!B1994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 18
BIJLAGE E
CRITERIA VOOR DE HERVERDELING V AN ECOPUNTEN
De bijzondere positie van Griekenland en Italië
Van de communautaire reserve van 3,34 % van het totaal aantal ecopunten wordt
een aantal ecopunten gelijk aan 4 874 van de eenheden in bijlage D prioritair aanItalië en 576 van de eenheden in bijlage D aan Griekenland toegewezen.
V oorts wordt al het nodige gedaan om ervoor te zorgen dat bij het aantal aan
Griekenland toegewezen ecopunten met de Griekse behoeften voldoende rekeningwordt gehouden.
Het effect van de Duitse hereniging
V oorts wordt een aantal ecopunten uit de communautaire reserve gelijk aan 6 444
van de eenheden in bijlage D aan Duitsland toegewezen.
De herverdeling van door Oostenrijk teruggegeven ecopunten
Alle voor herverdeling aan de Commissie teruggegeven Oostenrijkse ecopunten
worden opnieuw onder lidstaten die om extra ecopunten verzoeken verdeeld inverhouding tot het gebruik dat in de lidstaten geregistreerde vrachtwagens maken
van de „Rollende Landstraße” in Oostenrijk.
Na de inwerkingtreding van de Overeenkomst inzake het goederen- en personen-
verkeer per spoor en over de weg tussen de Europese Gemeenschap en de
Zwitserse Bondsstaat wordt de verdeling van de door Oostenrijk teruggegevenecopunten als volgt:
Van de door Oostenrijk teruggegeven en door de Commissie te verdelen
ecopunten wordt bij voorrang 30 % aan Griekenland en 30 % aan Italië
toegekend. De resterende door Oostenrijk teruggegeven ecopunten wordenverdeeld onder lidstaten die om extra ecopunten verzoeken, verdeeld inverhouding tot het gebruik dat in de lidstaten geregistreerde vrachtwagens maken
van de „Rollende Landstraße” in Oostenrijk.
Het aantal aan de lidstaten toegewezen ecopunten dat werkelijk door deze
wordt gebruikt en de gemiddelde NO
x-cijfers voor transitovoertuigen uit de
lidstaten
De overblijvende ecopunten worden onder de lidstaten die om bijkomende
ecopunten verzoeken, verdeeld in verhouding tot een coëfficiënt die voor iedere
lidstaat als volgt wordt vastgesteld:
— aantal ecopunten dat noodzakelijk wordt geacht op basis van een extrapolatie
van de recentste statistieken van Oostenrijk;
— vermenigvuldigd met het deel van de aan de lidstaat toegewezen ecopunten
dat het voorafgaande jaar werkelijk door die lidstaat werd gebruikt;
— vermenigvuldigd met de recentste gemiddelde NO x-cijfers voor transitovoer-
tuigen uit de lidstaat als percentage van het streefcijfer voor het jaar.!M21994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 19
BIJLAGE F
ALGEMENE TECHNISCHE SPECIFICATIES V AN HET ECODOOSJE
Korte-afstandscommunicatie tussen baken en voertuig
V oor DSRC relevante (voor)normen en technische mededelingen
V oor de korte-afstandscommunicatie tussen voertuigen en infrastructuur langs de
weg moet aan de volgende, door CEN/TC 278 vastgestelde voorschriften worden
voldaan:
a) prENV278/9/#62 „DSRC Physical Layer using Microwave at 5.8 GHz”;
b) prENV278/9/#64 „DSRC Data Link Layer”;c) prENV278/9/#65 „DSRC Application Layer”.
Typekeuring
De leverancier van het ecodoosje moet voor deze toestellen typekeurings-
certificaten van een geaccrediteerde keuringsinstantie voorleggen, waarin wordt
bevestigd dat is voldaan aan alle grenswaarden als bepaald in de huidige norm
I-ETS 300674.
Bedrijfsvoorwaarden
Het ecodoosje voor het automatische ecopuntensysteem moet de vereiste
functionaliteit waarborgen onder de volgende bedrijfsomstandigheden:
— omgevingsvoorwaarden: omgevingstemperatuur van −25 °C tot +70 °C;— weersomstandigheden: alle te verwachten omstandigheden;— verkeersomstandigheden: meerbaans, doorstromend;
— snelheidsbereik: van „stop and go” tot 120 km/u.
Bovengenoemde bedrijfsvoorwaarden gelden alleen als minimumvereisten totdat
de voor DSRC relevante (voor)normen worden vastgesteld.
Het ecodoosje mag alleen reageren op microgolfsignalen die kenmerkend zijn
voor de erdoor ondersteunde applicaties.
Ecodoosje
Identificatie
Elk ecodoosje moet een uniek identificatienummer hebben. Dit moet, naast het
aantal cijfers dat nodig is voor herkenning, ook een controlecijfer bevatten ter
verificatie van de integriteit.
Installatie
Het ecodoosje moet ontworpen zijn voor installatie achter de voorruit van de
vrachtwagen of trekker. Het moet onverwijderbaar op het voertuig worden
gemonteerd.
Transitoverklaring
Het ecodoosje moet een faciliteit hebben om aan te geven dat voor de rit geen
ecopunten behoeven te worden betaald.
Deze faciliteit moet op het ecodoosje duidelijk zichtbaar zijn voor controledoel-
einden; als alternatief moet het mogelijk zijn het ecodoosje in een bepaalde
beginstand te zetten. In ieder geval moet ervoor worden gezorgd dat voor de
evaluatie in het systeem alleen de status op het tijdstip van het binnenrijden inrekening wordt gebracht.!
M11994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 20
Externe kenmerking
Elk ecodoosje moet ook visueel duidelijk identificeerbaar zijn. Daartoe moet het
bovengenoemde unieke identificatienummer onwisbaar op het oppervlak van de
inrichting worden aangebracht.
Op het oppervlak van het ecodoosje moet een onafneembaar en niet verwisselbaar
kenteken worden bevestigd in de vorm van gebruiksklare zelfklevende etiketten.Op dit kenteken moet de ecopuntenwaarde van het desbetreffende voertuig („5”,
„6”, ... „16”) vermeld staan.
Deze speciale etiketten moeten onvervalsbaar zijn, mechanische sterkte hebben en
licht- en temperatuurvast zijn. Zij moeten een hoge kleefsterkte hebben en alleenafgenomen kunnen worden door vernietiging.
Integriteit
De behuizing moet zo geconstrueerd zijn dat iedere manipulatie van de interne
componenten uitgesloten is en iedere interferentie later kan worden ontdekt.
Geheugen
Het geheugen van het ecodoosje moet van voldoende grootte zijn om plaats te
bieden voor de volgende gegevens:
— identificatienummer;— gegevens over het voertuig:
— COP-waarde;
— transactiegegevens:
— identificatie van de grenspost,— datum/tijd,— status van de ritverklaring,
— beschermde informatie;
— toestandgegevens:
— manipulatie,— batterijtoestand,
— status van de recentste communicatie.
V oorts moet er een geheugenreserve van minstens 30 % zijn.!
M11994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 21
BIJLAGE G
MONTAGEVOORSCHRIFTEN VOOR HET ECODOOSJE
Het ecodoosje wordt aan de binnenkant van de voorruit aangebracht binnen het
gemarkeerde gebied (zie afbeelding), dat als afmetingen heeft:
x = 100 cmy = 80 cm!
M11994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 22
BIJLAGE H
Oostenrijkse grensposten waar een ecokaartstempelmachine beschikbaar is
Achenkirch
Arnoldstein
Braunau
Brennerpaß
Ehrwald
Hangendenstein
Hörbranz
Kiefersfelden
Musau
Nauders
Neuhaus
Pinswang
Reit im Winkel
Saalbrücke
Scharnitz
Schleching
Sillian
Springen
Suben
Steinpaß
Walserberg
Wegscheid!M21994R3298 — NL — 11.04.2000 — 002.001 — 23