1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 25 juni 1979
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende kantelbeveili-
gingsinrichtingen op landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen (statische proeven)
(79/622/EEG)
(PB L 179 van 17.7.1979, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 82/953/EEG van de Commissie van 15 december 1982 L 386 31 31.12.1982
►M2Richtlijn 87/354/EEG van de Raad van 25 juni 1987 L 192 43 11.7.1987
►M3Richtlijn 88/413/EEG van de Commissie van 22 juni 1988 L 200 32 26.7.1988
►M4Richtlijn 1999/40/EG van de Commissie van 6 mei 1999 L 124 11 18.5.1999
Gewijzigd bij:
►A1Toetredingsakte van Spanje en Portugal L 302 23 15.11.1985
►A2Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
►A3Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de RepubliekLetland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek
Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse
Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de EuropeseUnie is gegrondL 236 33 23.9.2003
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 25 juni 1979
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten
betreffende kantelbeveiligingsinrichtingen op landbouw- of
bosbouwtrekkers op wielen (statische proeven)
(79/622/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,
Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europese Parlement (
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Overwegende dat de technische voorschriften waaraan trekkers krach-
tens de nationale wetgeving moeten voldoen, onder andere betrekkinghebben op de kantelbeveiligingsinrichtingen en de bevestiging daarvan
op de trekker;
Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat
verschillen; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Statendezelfde voorschriften aannemen, hetzij ter aanvulling, hetzij in deplaats van hun huidige regeling, met name ten einde voor elk type
trekker de EEG-goedkeuringsprocedure van Richtlijn 74/150/EEG van
de Raad van 4 maart 1974 inzake de onderlinge aanpassing van dewetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van land-bouw- of bosbouwtrekkers op wielen (
3) te kunnen invoeren;
Overwegende dat elke Lid-Staat, op grond van een geharmoniseerde
goedkeuringsprocedure voor onderdelen van kantelbeveiligingsinrich-
tingen en de bevestiging daarvan op de trekker, in staat is teconstateren of de gemeenschappelijke constructie- en beproevingsvoor-schriften worden nageleefd en de andere Lid-Staten van hetgeconstateerde in kennis te stellen door het toezenden van een afschrift
van het goedkeuringsformulier voor onderdelen dat voor elk type
kantelbeveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan op de trekkerwordt opgesteld; dat het aanbrengen van een EEG-goedkeuringsmerkvoor onderdelen op alle inrichtingen die in overeenstemming met hetals onderdeel goedgekeurde type zijn gefabriceerd, een technischecontrole van deze inrichtingen in de andere Lid-Staten overbodig
maakt;
Overwegende dat de gemeenschappelijke voorschriften betreffende
andere onderdelen en kenmerken van de kantelbeveiligingsinrichting,met name inzake afmetingen, deuren, veiligheidsvensters, voorkomingvan het voortrollen van de trekker bij het kantelen, en beveiliging van
de bijrijder op een later tijdstip zullen worden vastgesteld;
Overwegende dat het voornaamste doel van de geharmoniseerde voor-
schriften is, de veiligheid van het wegverkeer en de arbeidsveiligheidop het gehele grondgebied van de Gemeenschap te waarborgen; dat
hiertoe de verplichting dient te worden ingevoerd, de in onderhavige
richtlijn bedoelde trekkers van een kantelbeveiligingsinrichting te voor-zien; dat het tot een nader te bepalen tijdstip mogelijk moet zijn dattrekkers zoals bedoeld in Richtlijn 77/536/EEG van de Raad van 28juni 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van deLid-Staten betreffende kantelbeveiligingsinrichtingen op landbouw- of
bosbouwtrekkers op wielen (
4), worden uitgerust met een kantelbeveili-
gingsinrichting, die hetzij voldoet aan Richtlijn 77/536/EEG, hetzij aande onderhavige richtlijn;1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 2
(1) PB nr. C 296 van 11. 12. 1978, blz. 69.
(2) PB nr. C 128 van 21. 5. 1979, blz. 18.
(3) PB nr. L 84 van 28. 3. 1974, blz. 10.
(4) PB nr. L 220 van 29. 8. 1977, blz. 1.
▼B
Overwegende dat de onderlinge aanpassing van de nationale wetge-
vingen inzake trekkers inhoudt dat de Lid-Staten onderling decontroles erkennen die door elk van hen op grond van de gemeenschap-
pelijke voorschriften worden uitgevoerd,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Iedere Lid-Staat verleent de EEG-goedkeuring voor onderdelen
voor elk type kantelbeveiligingsinrichting en de bevestiging daarvanop de trekker dat voldoet aan de in de bijlagen I, II, III, IV en V opge-nomen constructie- en keuringsvoorschriften.
2. De Lid-Staat die de EEG-goedkeuring voor onderdelen heeft
verleend, treft de nodige maatregelen om, zonodig in samenwerkingmet de bevoegde instanties van de andere Lid-Staten, voor zover nood-zakelijk, te controleren of de fabricage in overeenstemming is met hetals onderdeel goedgekeurde type. Deze controle beperkt zich tot steek-proeven.
Artikel 2
De Lid-Staten kennen de fabrikant van een trekker of de fabrikant van
een kantelbeveiligingsinrichting of hun respectieve gemachtigden eenEEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen toe overeenkomstig het inbijlage VI vastgestelde model voor elk type kantelbeveiligingsinrich-ting en de bevestiging daarvan op de trekker, door hen goedgekeurdals onderdeel krachtens artikel 1.
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen ten einde te voorkomen
dat merken worden gebruikt waardoor verwarring kan ontstaan tusseninrichtingen van een krachtens artikel 1 goedgekeurd type en andereinrichtingen.
Artikel 3
1. De Lid-Staten mogen het in de handel brengen van kantelbeveili-
gingsinrichtingen en de bevestiging daarvan aan de trekker, voorzien
van het EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen, niet verbieden om
redenen die verband houden met de constructie ervan.
2. Een Lid-Staat mag echter het in de handel brengen van kantelbe-
veiligingsinrichtingen, voorzien van het EEG-goedkeuringsmerk vooronderdelen, verbieden, wanneer deze systematisch niet in overeenstem-ming zijn met het als onderdeel goedgekeurde type.
Deze Lid-Staat brengt de genomen maatregelen onverwijld ter kennis
van de andere Lid-Staten en de Commissie, met opgave van de redenenvan zijn beslissing.
Artikel 4
De bevoegde instanties van iedere Lid-Staat zenden binnen een maand
aan de bevoegde instanties van de andere Lid-Staten een afschrift vande goedkeuringsformulieren voor onderdelen, waarvan een model in
bijlage VII is opgenomen, voor elk type kantelbeveiligingsinrichting
dat zij als onderdeel goedkeuren of weigeren goed te keuren.
Artikel 5
1. Indien de Lid-Staat die de EEG-goedkeuring voor onderdelen
heeft verleend constateert dat verscheidene kantelbeveiligingsinrich-tingen en de bevestiging daarvan aan de trekker, voorzien vanhetzelfde EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen, niet in overeen-
stemming zijn met het door hem goedgekeurde type, neemt hij de
nodige maatregelen om te waarborgen dat de fabricage overeenstemtmet het goedgekeurde type. De bevoegde instanties van deze Staatstellen de bevoegde instanties van de andere Lid-Staten in kennis vande genomen maatregelen, die, wanneer het gebrek aan overeenstem-ming ernstig is en zich herhaaldelijk voordoet, zelfs tot intrekking van1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 3
▼B
de EEG-goedkeuring voor onderdelen kunnen leiden. Genoemde
instanties nemen dezelfde maatregelen, wanneer zij door de bevoegdeinstanties van een andere Lid-Staat van een dergelijk gebrek aan over-
eenstemming in kennis worden gesteld.
2. De bevoegde instanties van de Lid-Staten stellen elkaar binnen
een maand in kennis van de intrekking van een verleende EEG-goed-
keuring voor onderdelen en van de beweegredenen daarvoor.
Artikel 6
Elke beschikking houdende weigering of intrekking van de goedkeu-
ring voor onderdelen, dan wel verbod van in de handel brengen ofvan gebruik, genomen uit hoofde van de bepalingen ter uitvoering vandeze richtlijn, moet nauwkeurig worden gemotiveerd. Deze beschikkingwordt ter kennis van de belanghebbende gebracht met opgave van dekrachtens de geldende wettelijke voorschriften van de Lid-Staat open-
staande rechtsmiddelen en van de termijnen waarbinnen deze
rechtsmiddelen kunnen worden aangewend.
Artikel 7
De Lid-Staten mogen de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring
van een trekker niet weigeren om redenen die verband houden met dekantelbeveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan aan de trekker,indien deze het EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen dragen en devoorschriften van bijlage VIII zijn nageleefd.
Artikel 8
De Lid-Staten mogen de verkoop, de registratie, het in het verkeer
brengen of het gebruik van trekkers niet weigeren of verbieden om
redenen die verband houden met de kantelbeveiligingsinrichting en debevestiging daarvan aan de trekker, indien deze het EEG-goedkeurings-merk voor onderdelen dragen en de voorschriften van bijlage VIII zijnnageleefd.
Artikel 9
Deze richtlijn geldt voor de in artikel 1 van Richtlijn 74/150/EEG
omschreven trekkers, met de volgende kenmerken:
— een maximum vrije hoogte onder de achteras van 1 000 mm;
— een instelbare of vaste kleinste spoorbreedte van een van de aange-
dreven assen van 1 150 mm of meer;
— de mogelijkheid om te kunnen worden uitgerust met een meerpunts-
koppelingsinrichting voor de bevestiging van losse werktuigen
alsmede met een trekinrichting;
— een massa groter dan of gelijk aan 800 kg, overeenkomend met het
leeg gewicht van de trekker in de zin van punt 2.4 van bijlage I vanRichtlijn 74/150/EEG, met inbegrip van de kantelbeveiligingsinrich-ting, gemonteerd overeenkomstig de onderhavige richtlijn en met de
grootste maat banden die door de fabrikant wordt aanbevolen.
Artikel 10
In het kader van de EEG-goedkeuring moet elke trekker, bedoeld in
artikel 9, zijn uitgerust met een kantelbeveiligingsinrichting die beant-
woordt aan de voorschriften van de bijlagen I, II, III en IV.
Evenwel kunnen de trekkers zoals omschreven in artikel 9 van Richt-
lijn 77/536/EEG, in het kader van de EEG-goedkeuring, uitgerust zijn
met een kantelbeveiligingsinrichting die beantwoordt aan de voor-schriften van bijlagen I tot IV van Richtlijn 77/536/EEG.
Artikel 11
De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de
bijlagen aan te passen aan de vooruitgang van de techniek, wordenvastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn74/150/EEG.1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 4
▼B
Artikel 12
1. Binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn
voeren de Lid-Staten de nodige maatregelen in om aan het bepaalde
in deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onmid-
dellijk in kennis.
2. De Lid-Staten zien erop toe dat de tekst van alle belangrijke
bepalingen van hun nationale wetgeving die zij aanvaarden op hetgebied waarop deze richtlijn van toepassing is, ter kennis van deCommissie wordt gebracht.
Artikel 13
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 5
▼B
LIJST VAN BIJLAGEN
Bijlage I: Voorwaarden voor EEG-goedkeuring voor onderdelen
Bijlage II: Voorwaarden voor de beproeving van de sterkte van de
beveiligingsinrichting en van de bevestiging daarvan op de
trekker
Bijlage III: BeproevingsprocedureBijlage IV: Figuren
Bijlage V: Model beproevingsrapport
Bijlage VI: MerkenBijlage VII: Model EEG-goedkeuringsformulier voor onderdelen
Bijlage VIII: Voorwaarden voor EEG-goedkeuring
Bijlage IX: Model bijlage bij het EEG-goedkeuringsformulier voor een
bepaald type trekker voor wat betreft de sterkte van de
kantelbeveiligingsinrichting (veiligheidscabine of -frame)
en van de bevestiging daarvan op de trekker (statische
proeven)1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 6
▼B
BIJLAGE I
VOORWAARDEN VOOR EEG-GOEDKEURING VOOR ONDERDELEN
1. DEFINITIE
1.1. Onder kantelbeveiligingsinrichting (veiligheidscabine of -frame), hierna
beveiligingsinrichting te noemen, wordt verstaan de inrichting op een
trekker die voornamelijk ten doel heeft het risico te voorkomen of te
beperken dat de bestuurder loopt bij omkantelen van de trekker, bij
normaal bedrijf.
1.2. De in punt 1.1 vermelde inrichting wordt gekenmerkt door het feit dat
tijdens de in de bijlagen II en III voorgeschreven proeven daarbinnen
een vrije ruimte is gewaarborgd, groot genoeg om de bestuurder te
beschermen.
2. ALGEMENE EISEN
2.1. Alle beveiligingsinrichtingen, evenals de bevestiging daarvan op de
trekker, moeten zo worden ontworpen en uitgevoerd, dat zij aan het
essentiële doel, genoemd in punt 1, beantwoorden.
2.2. Aan deze voorwaarde wordt geacht te zijn voldaan indien de hand wordt
gehouden aan de voorschriften van de bijlagen II en III.
3. AANVRAAG OM EEG-GOEDKEURING VOOR ONDERDELEN
3.1. De aanvraag om EEG-goedkeuring voor onderdelen voor wat betreft de
sterkte van een beveiligingsinrichting en van de bevestiging daarvan op
de trekker, wordt ingediend door de fabrikant van de trekker of door de
fabrikant van de beveiligingsinrichting of door hun respectieve gemach-
tigden.
3.2. De aanvraag moet vergezeld gaan van de hierna vermelde stukken, in
drievoud, alsmede van de volgende gegevens:
— overzichtstekening van de gehele beveiligingsinrichting waarop schaal
of afmetingen zijn aangegeven. Op deze tekening moeten met name
de bevestigingsdelen in detail zijn weergegeven;
— foto's genomen van de zijkant en van de achterzijde, waarop de
details van de bevestigingsdelen zichtbaar zijn;
— beknopte omschrijving van de beveiligingsinrichting, omvattende het
constructietype, de bevestiging op de trekker en, zo nodig, bijzonder-
heden over de bekleding, de wijze van toegang en de nooduitgangen,
aanwijzingen omtrent de capitonnering aan de binnenzijde, bijzondere
voorzieningen die kunnen beletten dat de trekker doorrolt, en bijzon-
derheden over het verwarmings- en het ventilatiesysteem;
— gegevens met betrekking tot de materialen waarvan gebruik is
gemaakt voor de structurele en bevestigingsonderdelen van de beveili-
gingsinrichting (zie bijlage V).
3.3. Een trekker die representatief is voor het trekkertype waarvoor de beveili-
gingsinrichting die als onderdeel moet worden goedgekeurd is bestemd,
moet ter beschikking worden gesteld van de technische dienst die belast
is met de uitvoering van de goedkeuringsproeven voor onderdelen. Deze
trekker moet voorzien zijn van de beveiligingsinrichting.
3.4. De houder van de EEG-goedkeuring voor onderdelen kan verzoeken dat
deze tot andere typen trekkers wordt uitgebreid. De bevoegde instanties
die de oorspronkelijke EEG-goedkeuring voor onderdelen hebben
verleend, verlenen de gevraagde uitbreiding, indien de beveiligingsinrich-
ting en het (de) type(n) trekker(s) waarvoor de uitbreiding van de
oorspronkelijke EEG-goedkeuring voor onderdelen wordt gevraagd, aan
de volgende voorwaarden beantwoorden:
— de massa van de onbelaste trekker, omschreven in bijlage II, punt 1.3,
mag de voor de proef gebruikte referentiemassa met niet meer dan
5 % overschrijden;
— de wijze van bevestiging en de montagepunten van de trekker moeten
identiek zijn;
— alle samenstellende delen, zoals spatscherm en motorkap, die als
steun kunnen dienen voor de beveiligingsinrichting, moeten identiek
zijn;
— de plaats en de kritische afmetingen van de zitplaats binnen de bevei-
ligingsinrichting en de positie van de beveiligingsinrichting ten
opzichte van de trekker moeten zodanig zijn dat de beveiliging van1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 7
▼B
de vrije zone tijdens de gehele duur van de proeven ongeacht de
vervorming van de beveiligingsinrichting gehandhaafd blijft.
4. OPSCHRIFTEN
4.1. Elke beveiligingsinrichting die met het als onderdeel goedgekeurde type
overeenstemt, moet van de volgende opschriften zijn voorzien:
4.1.1. Handels- of fabrieksmerk;4.1.2. Een EEG-goedkeuringsmerk voor de onderdelen overeenkomstig het
model in bijlage VI;
4.1.3. Serienummer van de beveiligingsinrichting;
4.1.4. Trekkertype(n) en -merk waarvoor de beveiligingsinrichting is bestemd.
4.2. Al deze gegevens moeten zijn aangebracht op een plaatje.4.3. De vermelde opschriften moeten zichtbaar, leesbaar en onuitwisbaar zijn
aangebracht.1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 8
▼B
BIJLAGE II
VOORWAARDEN VOOR DE BEPROEVING VAN DE STERKTE VAN
DE BEVEILIGINGSINRICHTING EN VAN DE BEVESTIGING
DAARVAN OP DE TREKKER
1. ALGEMENE EISEN
1.1. Doel van de proeven
De proeven worden verricht met behulp van een speciale uitrusting
waarmede men de belastingen wil nabootsen die bij het kantelen van
de trekker op de beveiligingsinrichting worden uitgeoefend. Aan de
hand van deze in bijlage III beschreven proeven kunnen beoorde-
lingen worden gedaan ten aanzien van de sterkte van de
beveiligingsinrichting en van de bevestigingen daarvan op de trekker,
en ten aanzien van alle delen van de trekker waarmede de proefbelas-
ting wordt overgebracht.
1.2. Voorbereiding van de proeven
1.2.1. De beveiligingsinrichting moet beantwoorden aan de specificatie voor
de serieproduktie. Zij moet worden bevestigd in overeenstemming
met de door de fabrikanten aangegeven methode op een van de trek-
kers waarvoor de inrichting is ontworpen. Voor de proef is geen
complete trekker vereist; de beveiligingsinrichting en de onderdelen
van de trekker waarop de inrichting wordt bevestigd, moeten echter
wel een bedrijfsklare eenheid, hierna te noemen „het samenstel”,
vormen.
1.2.2. Het samenstel moet zodanig op de bodemplaat worden gemonteerd
dat de delen die het samenstel met de bodemplaat verbinden onder
belasting geen significante doorbuigingen vertonen ten opzichte van
de beveiligingsinrichting. De methode van bevestiging van het samen-
stel aan de bodemplaat mag de sterkte van het samenstel niet
beïnvloeden.
1.2.3. Het samenstel moet zodanig worden gesteund en bevestigd of gewij-
zigd dat alle beproevingsenergie wordt opgenomen door de
beveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan op de stijve delen
van de trekker.
1.2.3.1. Overeenkomstig de eisen van punt 1.2.3 moet bij de wijziging de
vering van de trekker volledig worden geblokkeerd zodat deze geen
bij de proefbelasting uitgeoefende kracht kan opnemen.
1.2.4. Bij de proeven moet de trekker zijn uitgerust met alle onderdelen van
de serieproduktie die van invloed kunnen zijn op de sterkte van de
beveiligingsinrichting of die noodzakelijk kunnen zijn voor de
beproeving van de sterkte.
Onderdelen die een gevaar kunnen opleveren in de vrije zone moeten
eveneens aanwezig zijn, opdat men kan nagaan of er is voldaan aan
de eisen van punt 4.
Alle elementen die de bestuurder zelf kan verwijderen, worden vóór
de proeven verwijderd. Ingeval het mogelijk is tijdens het gebruik de
deuren en ramen open te houden of te verwijderen, dienen zij gedu-
rende de proeven open te worden gehouden of te worden verwijderd
zodat de sterkte van de kantelbeveiligingsinrichting niet wordt
vergroot. Indien zij in deze positie bij het kantelen van de trekker
een gevaar vormen voor de bestuurder, dient dit in het verslag te
worden vermeld.
1.3. Massa van de trekker
De referentiemassa mt, die gebruikt wordt in de formules (zie bijlage
III) ter berekening van de energieën en de druk, moet ten minste in
overeenstemming zijn met die omschreven in punt 2.4 van bijlage I
van Richtlijn 74/150/EEG (dat wil zeggen zonder facultatieve acces-
soires, maar met koelvloeistof, smeermiddelen, brandstof, outillage en
bestuurder) plus de beveiligingsinrichting en minus 75 kg.
Niet inbegrepen zijn optionele extra voor- of achtergewichten,
bandenballast, gemonteerde werktuigen, of uitrusting of speciale
onderdelen.1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 9
▼M4
▼B
▼B
2. APPARATUUR EN UITRUSTING
2.1. Horizontale belastingsproeven (zijdelings en in de lengterichting)
2.1.1. Materieel, uitrusting en bevestigingsmiddelen waarmede de trekker —
onafhankelijk van eventueel aanwezige banden — stevig op de
bodemplaat wordt bevestigd.
2.1.2. Inrichting voor het uitoefenen van een horizontale kracht op de bevei-
ligingsinrichting door middel van een stijve balk, zoals aangegeven in
de figuren 1 en 2 van bijlage IV.
2.1.2.1. De stijve balk heeft een verticale voorzijde van 150 mm.2.1.2.2. Er dient voor te worden gezorgd dat de belasting gelijkmatig en lood-
recht in de belastingsrichting wordt verdeeld over de gehele lengte
van een balk waarvan de lengte precies gelijk moet zijn aan een veel-
voud van 50 mm gelegen tussen 250 en 700 mm.
2.1.2.3. Waar de randen van de balk de beveiligingsinrichting raken moeten
zij zijn afgerond met een afrondingsstraal van ten hoogste 50 mm.
2.1.2.4. Kruiskoppelingen of soortgelijke voorzieningen worden gemonteerd
om te voorkomen dat de belasting de beveiligingsinrichting doet
draaien of verplaatst in een andere richting dan de belastingsrichting.
2.1.2.5. Wanneer de horizontale zijde van de beveiligingsinrichting waarop de
belasting wordt uitgeoefend geen rechte lijn vormt die loodrecht staat
op de belastingsrichting, wordt de tussenruimte opgevuld ten einde de
belasting over deze zijde te verdelen.
2.1.3. Uitrusting bestemd om, voor zover dit technisch mogelijk is, de
energie te meten die wordt opgenomen door de beveiligingsinrichting
en door de stijve delen van de trekker waarop zij is bevestigd, bij
voorbeeld door het meten van de uitgeoefende kracht en van de
verplaatsing van het aangrijpingspunt van de kracht over de lijn waar-
langs de kracht werkt, ten opzichte van een bepaald punt op het
chassis van de trekker.
2.1.4. Inrichtingen waarmede kan worden aangetoond dat tijdens de proef
geen deel van de beveiligingsinrichting in de vrije zone is binnenge-
drongen. Hiervoor kan gebruik worden gemaakt van een opstelling
overeenkomstig de figuren 6 van bijlage IV.
2.2. Drukproeven (achter- en voorzijde)
2.2.1. Materieel, uitrusting en bevestigingsmiddelen waarmede de trekker —
onafhankelijk van de banden — stevig op de bodem wordt bevestigd.
2.2.2. Middelen waarmede een verticale kracht op de beveiligingsinrichting
kan worden uitgeoefend, zoals afgebeeld in figuur 3 van bijlage IV,
waarbij de stijve drukbalk een breedte van 250 mm moet hebben.
2.2.3. Uitrusting voor het meten van de totale uitgeoefende verticale kracht.2.2.4. Inrichtingen waarmede kan worden aangetoond dat tijdens de proef
geen deel van de beveiligingsinrichting in de vrije zone is binnenge-
drongen. Hiervoor kan gebruik worden gemaakt van een opstelling
overeenkomstig de figuren 6 van bijlage IV.
2.3. Meettoleranties
2.3.1. Afmetingen: ± 3 mm.2.3.2. Doorbuiging: ± 3 mm.2.3.3. Massa van de trekker: ± 20 kg.2.3.4. Belastingen en krachten: ± 2 %.2.3.5. Richting van de belasting: afwijking van horizontale en verticale rich-
tingen volgens de specificaties in bijlage III
— bij het begin van de proef, bij nulbelasting: ± 2º,
— tijdens de proef, bij belasting: 10º boven het horizontale vlak en
20º onder het horizontale vlak. Deze verschillen moeten zo klein
mogelijk worden gehouden.1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 10
▼B
3. PROEVEN
3.1. Algemene eisen
3.1.1. Volgorde van de proeven
3.1.1.1. De volgorde van de proeven is als volgt:3.1.1.1.1. Belasting in de lengterichting (bijlage III, punt 1.2)
Bij trekkers met ten minste 50 % van de massa zoals omschreven
onder 1.3 op de achterwielen wordt de belasting in de lengterichting
aangelegd op de achterkant (geval 1). Bij andere trekkers wordt de
belasting in de lengterichting aangelegd op de voorkant (geval 2).
3.1.1.1.2. Eerste drukproef
De eerste drukproef wordt aan hetzelfde uiteinde van de
beveiligingsinrichting uitgevoerd als de belasting in de
lengterichting, dat wil zeggen
op de achterkant: in geval 1 (bijlage III, punt 1.5),
of op de voorkant: in geval 2 (bijlage III, punt 1.6).
3.1.1.1.3. Belasting op de zijkant (bijlage III, punt 1.3)
3.1.1.1.4. Tweede drukproef
De tweede drukproef wordt uitgevoerd aan het uiteinde van
de beveiligingsinrichting tegenovergesteld aan dat van de
belasting in de lengterichting, dat wil zeggen
op de voorkant: in geval 1 (bijlage III, punt 1.6),
of op de achterkant: in geval 2 (bijlage III, punt 1.5).
3.1.1.1.5. Tweede belasting in de lengterichting (bijlage III, punt 1.7)
Een tweede belasting in de lengterichting wordt uitgeoefend op de
trekkers met een beveiligingsinrichting die is ontworpen om te
kippen, indien de belasting in de lengterichting volgens punt
3.1.1.1.1 niet is uitgeoefend in de richting die de beveiligingsinrich-ting zou hebben doen kippen.
3.1.1.2. Indien tijdens de proef een deel van de bevestigingsuitrusting beweegt
of breekt, moet de proef worden herhaald.
3.1.1.3. Tijdens de proeven mogen geen reparaties of verstellingen aan de
trekker of beveiligingsinrichting worden uitgevoerd.
3.1.2. Spoorbreedte
De wielen worden verwijderd of ingesteld op een zodanige spoor-
breedte dat bij de proeven de beveiligingsinrichting hierdoor nietwordt beïnvloed.
3.1.3. Verwijdering van onderdelen die geen gevaar opleveren
Alle onderdelen van de trekker en van de beveiligingsinrichting die
als samenhangend geheel voor de bestuurder een beveiliging vormen,inclusief de voorziening ter bescherming tegen weersinvloeden,
worden compleet geleverd met de trekker die aan de goedkeurings-
controle moet worden onderworpen.
De beveiligingsinrichting in kwestie mag worden beproefd zonder te
zijn uitgerust met voor-, zij- en achterruiten van veiligheidsglas of
soortgelijk materiaal en afneembare panelen, uitrustingsstukken en
accessoires die niet van invloed zijn op de sterkte van de constructie
en die bij het kantelen geen gevaar kunnen opleveren.
3.1.4. Meetapparatuur
De beveiligingsinrichting wordt voorzien van de vereiste instrumenten
voor het verkrijgen van de gegevens die nodig zijn om het diagram
kracht/doorbuiging op te stellen (zie figuur 4 van bijlage IV). De
totale en permanente doorbuiging van de beveiligingsinrichting wordt
voor elke fase van de proef gemeten en genoteerd (zie figuur 5 van
bijlage IV).
3.1.5. Richting van de belasting
Bij een uit het midden geplaatste zitplaats en/of een asymmetrische
sterkte van de beveiligingsinrichting wordt de zijdelingse belasting1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 11
▼B
uitgeoefend aan die zijde waar de meeste kans bestaat dat die tijdens
de proeven in de vrije zone binnendringt (zie tevens bijlage III, 1.3).
4. VOORWAARDEN VOOR GOEDKEURING
4.1. Een beveiligingsinrichting, aangeboden ter EEG-goedkeuring voor
onderdelen, wordt geacht aan de voorschriften inzake de sterkte te
voldoen, als zij na de proeven voldoet aan de volgende eisen:
4.1.1. De beveiligingsinrichting is in geen enkel deel van de in punt 3.2 van
bijlage III omschreven vrije zone binnengedrongen, of heeft deze vrije
zone steeds beveiligd tijdens de in de punten 1.2, 1.3, 1.5, 1.6 en,
eventueel, 1.7 van bijlage III omschreven proeven.
Indien een overbelastingsproef is uitgevoerd, moet in het stadium
waarin de voorgeschreven hoeveelheid energie is opgenomen, de
uitgeoefende kracht groter zijn dan 0,8 Fmaxdie zowel tijdens de
hoofdproef als tijdens de betrokken overbelastingsproef optreedt (zie
figuren 4ben 4c van b ijlage IV).
4.1.►M12◄.Tijdens de proeven mag door de beveiligingsinrichting geen
enkele druk worden uitgeoefend op de structuur van de zitplaats.
4.1.3. Bij iedere voorgeschreven horizontale belastingsproef moet, op het
moment dat de vereiste hoeveelheid energie wordt bereikt, de kracht
groter zijn dan 0,8 Fmax.
4.2. Er mag geen andere factor aanwezig zijn waardoor de bestuurder aan
een speciaal gevaar is blootgesteld, zoals bij voorbeeld onvoldoende
capitonnering van het dak of van enige andere plaats waar de
bestuurder het hoofd kan stoten.
5. KEURINGSRAPPORT
5.1. Het keuringsrapport moet worden gevoegd bij het in bijlage VII
bedoelde EEG-goedkeuringsformulier voor onderdelen. Een model
van het rapport is opgenomen in bijlage V. Het rapport dient te
bevatten:
5.1.1. Een algemene beschrijving van de vorm en de constructie van de
beveiligingsinrichting (zie bijlage V voor de verplichte afmetingen),
met inbegrip van de normale toegangen en de nooduitgang; de voor-
zieningen voor het verwarmings- en ventilatiesysteem en andere
accessoires indien deze aanwezig zijn en voor zover zij van invloed
kunnen zijn op de vrije zone of een gevaar kunnen opleveren.
5.1.2. Bijzonderheden over elke speciale voorziening, zoals met name anti-
doorrolvoorzieningen.
5.1.3. Een korte opgave van elke capitonnering van de binnenzijde.5.1.4. Een vermelding van het type voorruit en venstermateriaal dat is
gebruikt en van ieder EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen of
ander keurmerk dat is aangebracht.
5.2. Indien uitbreiding van de EEG-goedkeuring voor onderdelen wordt
toegestaan voor andere typen trekkers, moet het rapport een nauwkeu-
rige verwijzing bevatten naar het rapport van de oorspronkelijke
EEG-goedkeuring voor onderdelen, alsmede nauwkeurige gegevens
betreffende de eisen genoemd in punt 3.4 van bijlage I.
5.3. Het rapport moet duidelijk het type trekker aangeven (merk, type,
handelsbenaming, enz.) dat tijdens de proeven wordt gebruikt, en de
typen waarvoor de beveiligingsinrichting is bestemd.
6. SYMBOLEN
m
t= referentiemassa van de trekker (kg), zoals gedefinieerd in
punt 1.3,
D = doorbuiging in mm van de inrichting op het punt en in de
inrichting van de belasting die wordt toegepast,
D′= vervorming (in mm) van de inrichting bij de vereiste bere-
kende hoeveelheid energie,
F = kracht van de statische belasting (N) (Newton),1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 12
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
Fmax= kracht van de maximale statische belasting tijdens de belas-
tingsproef (N), met uitzondering van de overbelasting,
F′= kracht bij de vereiste berekende hoeveelheid energie,
F-D = curve kracht/vervorming,
Eis= toegevoegde energie die bij zijdelingse belasting moet
worden opgenomen (J) (Joule),
Eil 1= toegevoegde energie die bij belasting in de lengterichting
moet worden opgenomen (J),
Eil2= toegevoegde energie die bij de tweede belasting in de leng-
terichting moet worden opgenomen (J),
Fr= aan de achterzijde toegevoerde kracht bij de drukproef (N),
Ff= aan de voorzijde toegevoerde kracht bij de drukproef (N).1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 13
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼M1
▼B
BIJLAGE III
BEPROEVINGSPROCEDURE
1. HORIZONTALE BELASTING EN DRUKPROEVEN
1.1.Algemene voorwaarden voor horizontale belastingsproeven
1.1.1. De belastingen waaraan de beveiligingsinrichting wordt onderworpen,
moeten zijn verdeeld langs een loodrecht op de belastingsrichting
geplaatste stijve balk volgens de voorschriften van punt 2.1.2 van
bijlage II; deze stijve balk mag voorzien worden van een inrichting
om zijdelingse verschuivingen te voorkomen. De doorbuigingssnelheid
bij belasting mag niet meer bedragen dan 5 mm/s. Bij toepassing van
de belasting moeten F en D gelijktijdig worden geregistreerd bij verbui-
gingstoenemingen van 15 mm of minder, ten einde de nauwkeurigheid
te verzekeren. Indien met het aanleggen van de belasting een begin is
gemaakt mag de belasting niet worden verminderd tot het tijdstip
waarop de proef is voltooid. Het is echter toegestaan de toeneming
van de belasting te stoppen, bij voorbeeld ten einde metingen te regi-
streren.
1.1.2. Indien het framedeel waarop de belasting moet worden uitgeoefend,
gebogen is, moeten de voorschriften van punt 2.1.2.5 van bijlage II
worden opgevolgd. Bij het uitoefenen van een belasting dienen echter
de voorschriften van punt 1.1.1 hierboven en 2.1.2 van bijlage II te
worden nageleefd.
1.1.3. Indien op het punt van de belasting geen dwarsligger in de constructie
aanwezig is, kan voor de uitvoering van de beproevingsprocedure
gebruik worden gemaakt van een vervangende beproevingsbalk die de
sterkte van de beveiligingsinrichting niet verhoogt.
1.1.4. De beveiligingsinrichting moet na het wegnemen van de belasting na
iedere beproeving visueel worden onderzocht. Indien tijdens de belas-
ting breuken of barstjes zijn ontstaan, moet de in punt 1.4 hierna
voorgeschreven overbelastingsproef worden uitgevoerd alvorens wordt
overgegaan tot de volgende belasting van de reeks vermeld in punt
3.1.1.1 van bijlage II.
1.2.Belasting in de lengterichting (zie figuur 2 van bijlage IV)
De belasting wordt horizontaal aangelegd, evenwijdig aan het verticale
middenvlak van de trekker.
Bij trekkers waarvan ten minste 50 % van de massa, zoals omschreven
in punt 1.3 van bijlage II, op de achterwielen rust, zullen de belasting
van achteren in de lengterichting en de belasting aan de zijkant worden
aangelegd aan verschillende zijden van het middenlangsvlak van de
beveiligingsinrichting. Bij trekkers waarvan ten minste 50 % van de
massa op de voorwielen rust zal de belasting van voren worden aange-
legd aan dezelfde zijde van het middenlangsvlak van de
beveiligingsinrichting als de belasting van de zijkant.
De belasting wordt uitgeoefend op de bovenste dwarsligger van de
beveiligingsinrichting (dat wil zeggen het deel dat bij het kantelen het
eerst de grond zou kunnen raken).
Het punt waarop de belasting wordt uitgeoefend bevindt zich op ⅙van
de breedte van de bovenzijde van de beveiligingsinrichting, binnen-
waarts gemeten ten opzichte van de buitenhoek. De breedte van de
beveiligingsinrichting wordt beschouwd als zijnde de afstand tussen
twee lijnen evenwijdig aan het verticale middenvlak van de trekker die
de uiterste punten van de beveiligingsinrichting raken in het horizontale
vlak dat de bovenzijde van de bovenste dwarse constructiedelen raakt.
De balk moet een minimumlengte hebben van ⅓van de breedte van de
beveiligingsinrichting (zoals eerder beschreven) en mag niet meer dan
49 mm langer zijn dan de minimumlengte.
De belasting in de lengterichting wordt van de achterzijde of van de
voorzijde aangelegd, zoals vastgesteld in punt 3.1.1.1 van bijlage II.
De proef moet worden gestaakt, indien:
a) de vervormingsenergie die door de beveiligingsinrichting wordt
opgenomen gelijk is aan of groter is dan de vereiste toegevoerde
energie Eil1(waarbij Eil1= 1,4 mt);1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 14
▼M1
▼M1
b) de beveiligingsinrichting binnendringt in de vrije zone, of deze zone
niet langer beveiligt.
1.3.Belasting van de zijkant (zie figuur 1 van bijlage IV)
De belasting moet worden uitgeoefend in de horizontale richting onder
een hoek van 90º ten opzichte van het verticale middenvlak van de
trekker. De belasting moet worden aangelegd op het bovenste uiterste
punt van de beveiligingsinrichting op een plaats die 300 mm voor het
referentiepunt van de zitplaats is gelegen, waarbij de zitplaats de meest
achterwaartse positie inneemt (punt 2.3.1). Indien de beveiligingsinrich-
ting aan de zijkant een uitsteeksel heeft waarvan vaststaat dat dit bij
kantelen het eerst de grond zou raken, dan moet de belasting op dat
uitsteeksel worden aangelegd. ►M4In geval van een trekker met
omkeerbare bestuurderspositie wordt de belasting uitgeoefend op de
bovenkant van de beveiligingsinrichting midden tussen de twee referen-
tiepunten van de zitplaats. ◄
De lengte van de balk mag niet meer dan 700 mm bedragen maar moet
zo lang zijn als praktisch uitvoerbaar is.
De proef wordt gestaakt indien:
a) de door de beveiligingsinrichting opgenomen vervormingsenergie
gelijk is aan of groter is dan de vereiste toevoerenergie Eis(waarbij
Eis= 1,75 mt) of,
b) de beveiligingsinrichting binnendringt in de vrije zone of deze zone
niet langer beveiligt.
1.4.Overbelastingsproef (zie de figuren 4a, 4b en 4c van bijlage IV)
1.4.1. De overbelastingsproef moet worden uitgevoerd, indien de kracht met
meer dan 3 % afneemt tijdens de laatste 5 % van de vervorming die
wordt bereikt wanneer de vereiste energie door de inrichting wordt
opgenomen (zie figuur 4b).
1.4.2. Bij de overbelastingsproef wordt de horizontale belasting telkens opge-
voerd met 5 % van de aan het begin vereiste energie en wel tot een
maximum van 20 % van de toegevoerde energie (zie figuur 4c).
1.4.2.1. Het resultaat van de overbelastingsproef wordt bevredigend geacht
indien, na elke opvoering van de vereiste energie met 5, 10 of 15 %,
de kracht bij een opvoering met 5 % met minder dan 3 % afneemt en
indien de kracht meer blijft bedragen dan 0,8 Fmax.
1.4.2.2. Het resultaat van de overbelastingsproef wordt bevredigend geacht
indien, nadat de inrichting 20 % van de toegevoerde energie heeft opge-
nomen, de kracht meer blijft bedragen dan 0,8 Fmax.
1.4.2.3. Bijkomende scheuren of barsten en/of het binnendringen in de vrije
zone of het ontbreken van de beveiliging van die zone als gevolg van
elastische doorbuiging zijn gedurende de overbelastingsproef toege-
staan. Na het wegnemen van de belasting mag de inrichting echter niet
in de vrije zone doordringen en de zone dient volledig beveiligd te zijn.
1.5.Drukproef op de achterzijde
De balk wordt over de bovenste liggers van de constructie aan de
achterzijde geplaatst en de resultante van de drukkrachten moet worden
gelokaliseerd in het verticale referentievlak in de lengterichting. Druk Frmoet worden aangelegd waar Fr=2 0mt.
Indien het achterste gedeelte van het dak der beveiligingsinrichting niet
bestand is tegen de gehele druk, moet deze druk zolang worden toege-
past totdat het dak zodanig is doorgebogen dat het samenvalt met het
vlak dat het bovendeel van de beveiligingsinrichting verbindt met het
deel van de achterkant van de trekker dat de massa van de trekker kan
dragen wanneer deze is gekanteld. De druk wordt vervolgens wegge-
nomen en de trekker of de druk wordt zodanig verplaatst dat de balk
zich bevindt boven dat punt van de beveiligingsinrichting waarop de
volledig omgekantelde trekker zou kunnen komen te rusten, waarna de
druk Frwordt uitgeoefend.
Druk Frwordt ten minste vijf seconden na beëindiging van visueel vast-
stelbare doorbuiging uitgeoefend.1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 15
▼B
▼M3
▼M1
▼B
▼B
De proef wordt gestaakt indien de inrichting in de vrije zone binnen-
dringt of deze zone niet langer beveiligt.
1.6.Drukproef op de voorzijde
De balk wordt aangebracht over de bovenste liggers van de constructie
aan de voorzijde en de resultante van de drukkrachten moet worden
gelokaliseerd in het verticale referentievlak in de lengterichting. Druk
Ffmoet worden aangelegd waar Ff=2 0mt.
Indien het voorste gedeelte van het dak van de beveiligingsinrichting
niet bestand is tegen de gehele druk, moet deze druk zolang worden
toegepast totdat het dak zodanig is doorgebogen dat het samenvalt met
het vlak dat het bovendeel van de beveiligingsinrichting verbindt met
het deel van de voorkant van de trekker dat de massa van de trekker
kan dragen wanneer deze is gekanteld. De druk wordt vervolgens
weggenomen en de trekker of de druk wordt zodanig verplaatst, dat de
balk zich bevindt boven dat punt van de beveiligingsinrichting waarop
de volledig omgekantelde trekker zou kunnen komen te rusten, waarna
de druk Ffwordt uitgeoefend.
Druk Ffwordt ten minste vijf seconden na beëindiging van de visueel
vaststelbare doorbuiging uitgeoefend.
De proef moet worden gestaakt indien de beveiligingsinrichting in de
vrije zone binnendringt of deze zone niet langer beveiligt.
1.7.Tweede belasting in de lengterichting
De belasting wordt horizontaal aangelegd evenwijdig aan het verticale
middenvlak van de trekker.
De tweede belasting in de lengterichting wordt van de achterzijde of
van de voorzijde aangelegd, zoals vastgesteld in punt 3.1.1.1 van
bijlage II.
De belasting wordt uitgeoefend in de richting die tegenovergesteld is
aan en in de hoek die het verst verwijderd is van de belasting in de
lengterichting volgens punt 1.2.
De belasting moet worden uitgeoefend op de bovenste dwarsligger van
de beveiligingsinrichting (dat wil zeggen het deel dat bij kantelen het
eerst de grond zou kunnen raken).
Het punt waarop de belasting wordt uitgeoefend, bevindt zich op ⅙van
de breedte van de bovenzijde van de beveiligingsinrichting binnen-
waarts ten opzichte van de buitenhoek. De breedte van de
beveiligingsinrichting wordt beschouwd als zijnde de afstand tussen
twee lijnen evenwijdig met het verticale middenvlak van de trekker
die de uiterste punten van de beveiligingsinrichting raken in het hori-
zontale vlak dat de bovenzijde van de bovenste dwarse
constructiedelen raakt.
De balk moet een minimumlengte van ⅓van de breedte van de beveili-
gingsinrichting (zoals reeds eerder beschreven) hebben en mag niet
meer dan 49 mm langer zijn dan de minimumlengte.
De proef moet worden gestaakt indien:
a) de vervormingsenergie die door de constructie wordt opgenomen
gelijk is aan of groter is dan de vereiste toevoerenergie Eil 2(waarbij
Eil 2= 0,35 mt);
b) de beveiligingsinrichting binnendringt in de vrije zone of deze zone
niet langer beveiligt.
2. VRIJE ZONE
2.1. De vrije zone is weergegeven in figuur 6 van bijlage IV, en wordt gede-
finieerd ten opzichte van een verticaal referentievlak dat in het
algemeen in de lengterichting van de trekker, door een in punt 2.3
beschreven referentiepunt en het midden van het stuurwiel loopt. Er
wordt aangenomen dat indien de beveiligingsinrichting verend is
gemonteerd, het referentievlak zich horizontaal met de zitplaats en het
stuurwiel zal verplaatsen wanneer de belasting wordt uitgeoefend, maar
loodrecht blijft ten opzichte van de vloer van de trekker of de beveili-
gingsinrichting.
Verstelbare stuurwielen moeten worden gebracht in de stand die zij
voor normale bediening van de trekker in zittende positie innemen.
2.2. De grenzen van de zone zijn:1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 16
▼B
2.2.1. Verticale vlakken 250 mm aan beide zijden van het referentievlak, die
zich 300 mm naar omhoog uitstrekken vanaf het referentiepunt van de
zitplaats.
2.2.2. Parallelle vlakken die zich van de bovenste rand van de in punt 2.2.1
bedoelde vlakken uitstrekken tot een hoogte van maximaal 900 mm
boven het referentiepunt van de zitplaats, zodanig hellend dat het
bovenste punt van het vlak aan de zijde waar de belasting tegen de
zijkant wordt aangelegd, zich op ten minste 100 mm van het referentie-
vlak bevindt.
2.2.3. Een horizontaal vlak 900 mm boven het referentiepunt van de zitplaats.
2.2.4. Een hellend vlak dat loodrecht staat op het referentievlak en dat gaat
door een punt dat is gelegen 900 mm verticaal boven het referentiepunt
van de zitplaats en door het meest achterwaarts gelegen punt van de
rugleuning van de zitplaats.
2.2.5. Een oppervlak, zo nodig gebogen, volgens beschrijvende lijnen lood-
recht op het referentievlak, dat zich naar beneden uitstrekt vanuit het
meest achterwaarts gelegen punt van de zitplaats en over de gehele
lengte met de rugleuning van de zitplaats in contact blijft.
2.2.6. Een gebogen vlak, dat loodrecht staat op het referentievlak, met een
straal van 120 mm rakend aan de vlakken bedoeld in de punten 2.2.3
en 2.2.4.
2.2.7. Een gebogen vlak, dat loodrecht staat op het referentievlak, met een
straal van 900 mm, dat raakt aan het vlak bedoeld in punt 2.2.3 op
een punt 150 mm vóór het referentiepunt van de zitplaats en zich in
voorwaartse richting over een afstand van 400 mm uitstrekt.
2.2.8. Een hellend vlak dat loodrecht staat op het referentievlak dat aansluit
aan de voorste rand van het vlak bedoeld in punt 2.2.7 en dat op 40
mm van het stuurwiel ligt. Bij een hoge stand van het stuurwiel wordt
dit vlak vervangen door een raakvlak aan het vlak bedoeld in punt
2.2.7.
2.2.9. Een verticaal vlak dat loodrecht staat op het referentievlak, 40 mm vóór
het stuurwiel.
2.2.10. Een horizontaal vlak door het referentiepunt van de zitplaats.
2.2.11. In geval van een trekker met omkeerbare bestuurderspositie is de vrije
zone de combinatie van de twee vrije zones die in de twee verschil-
lende standen van het stuur en de zitplaats zijn bepaald.
2.2.12. In geval van een trekker die met alternatieve zitplaatsen kan worden
uitgerust, wordt bij de proeven gebruikgemaakt van de combinatie van
de referentiepunten van de zitplaats in alle voor de zitplaats geboden
alternatieven. De kantelbeveiligingsinrichting mag niet binnendringen
in de samengestelde vrije zone die hoort bij de verschillende referentie-
punten van de zitplaats.
2.2.13. Ingeval na de uitvoering van de proef een nieuw alternatief voor de
zitplaats wordt aangeboden, wordt een berekening gemaakt om te
bepalen of de vrije zone rondom het nieuwe referentiepunt voor de
zitplaats zich binnen de grenzen van de eerder bepaalde zone bevindt.
Mocht dit niet het geval zijn, dan moet tot een nieuwe proef worden
overgegaan.
2.3.Plaats van de zitplaats en referentiepunt van de zitplaats
2.3.1. Voor de bepaling van de vrije zone in punt 2.1 moet de zitplaats de
meest achterwaartse positie in het horizontale verstellingsbereik
innemen. De zitplaats wordt in de bovenste stand van de verticale
verstelling gebracht indien deze onafhankelijk is van de horizontale
verstelling.
Het referentiepunt wordt verkregen met behulp van het in bijlage IV,
figuren 7 en 8, weergegeven apparaat waarmee de belasting door een
persoon wordt gesimuleerd. Het apparaat moet bestaan uit een komvor-
mige zittingplaat en rugleuningplaten. De onderste leuningplaat heeft
scharnieren op de plaats van de zitbeenknobbels (A) en de lendenen
(B), waarbij de hoogte van het scharnier (B) versteld kan worden.
2.3.2. Onder referentiepunt wordt verstaan het punt in het in de lengterichting
door de zitplaats lopende middenvlak waar het raakvlak van het
onderste deel van de leuning en een horizontaal vlak elkaar snijden.1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 17
▼M4
▼B
▼B
Dit horizontale vlak snijdt het onderste vlak van de komvormige
zittingplaat op een punt 150 mm vóór genoemd raakvlak.
2.3.3. Wanneer een zitplaats een veersysteem heeft, dat al dan niet kan
worden aangepast aan het gewicht van de bestuurder, moet de zitplaats
geplaatst worden in het midden van het veertraject.
Het apparaat moet op de zitplaats worden geplaatst. Vervolgens wordt
het belast met een kracht van 550 N op een punt 50 mm vóór scharnier
(A); de twee delen van de rugleuningplaat moeten licht tangentieel
tegen de rugleuning worden aangedrukt.
2.3.4. Indien het niet mogelijk is raakvlakken vast te stellen voor elke plaats
van de rugleuning (boven en onder de lendenstreek) is het volgende
vereist:
2.3.4.1. indien het niet mogelijk is een raakvlak vast te stellen voor het onderste
gedeelte, dan wordt het onderste gedeelte van de rugleuningplaat verti-
caal tegen de rugleuning aangedrukt;
2.3.4.2. indien het niet mogelijk is een raakvlak vast te stellen voor het
bovenste gedeelte, dan wordt scharnier (B) vastgezet op een hoogte
van 230 mm boven het referentiepunt van de zitplaats, waarbij het
onderste deel van de rugleuning verticaal is. Vervolgens worden de
twee delen van de rugleuningplaat licht tegen de rugleuning aangedrukt.
3. TE VERRICHTEN METINGEN EN CONTROLES
3.►M11◄.Vrije zone
Tijdens elke proef wordt de beveiligingsinrichting onderzocht ten einde
na te gaan of enig deel van deze inrichting in een vrije zone rondom de
bestuurderszitplaats als omschreven in 2.1 is binnengedrongen. Voorts
wordt de beveiligingsinrichting onderzocht ten einde na te gaan of
enig deel van de vrije zone niet langer door de beveiligingsinrichting
wordt beveiligd. In dit verband wordt ervan uitgegaan dat een gedeelte
van de vrije zone als onbeveiligd door de beveiligingsinrichting wordt
beschouwd, indien enig gedeelte van deze vrije zone in contact zou zijn
gekomen met de vlakke grond na het omkantelen van de trekker in de
richting van waaruit de belasting werd toegepast. Voor de banden en de
spoorbreedte worden de kleinste door de fabrikant opgegeven afme-
tingen in aanmerking genomen.
3.►M12◄.Finale permanente doorbuiging
Na de proeven wordt de finale permanente doorbuiging van de beveili-
gingsinrichting vastgelegd. Met het oog hierop wordt, vóór het begin
van de proef, de positie van de hoofddelen van de beveiligingsinrichting
ten opzichte van het referentiepunt van de zitplaats vastgelegd.1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 18
▼M1
▼B
▼B
BIJLAGE IV
FIGUREN
Figuur 1: Punt waarop de zijdelingse belasting wordt aangelegd
Figuur 2: Punt waarop de belasting van de achterzijde in de lengterichting
wordt aangelegd
Figuur 3: Voorbeeld van een inrichting voor uitvoering van de verbrijze-
lingsproef
Figuur 4a: Curve kracht/vervorming — overbelastingsproef is niet vereistFiguur 4b: Curve kracht/vervorming — overbelastingsproef is vereistFiguur 4c: Curve kracht/vervorming — voortzetting van de overbelasting-
sproef
Figuur 5: Verklaring van de termen „permanente, elastische en totale
vervorming”
Figuur 6a: Zijaanzicht van de vrije zoneFiguur 6b: Voor/achteraanzicht van de vrije zone
Figuur 6c: Isometrisch aanzicht
Figuur 7: Apparaat voor bepaling van het referentiepunt van de zitplaatsFiguur 8: Methode ter bepaling van het referentiepunt van de zitplaats1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 19
▼M1
▼B
►M1◄1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 20
▼B
Figuur 3
Voorbeeld voor een opstelling voor een drukproef1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 21
▼M1
1. Bepaal de juiste plaats van aF ′ten opzichte van 0,95 D ′.
1.1. De overbelastingsproef is niet vereist omdat aF ′< 1,03 F ′.
Figuur 4a
Curve kracht/vervorming — overbelastingsproef is niet vereist1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 22
▼M1
1. Bepaal de juiste plaats van aF ′ten opzichte van 0,95 D ′.
1.1. De overbelastingsproef is vereist omdat aF ′> 1,03 F ′.
1.2. De overbelastingsproef geeft een bevredigend resultaat te zien aangezien bF ′> 0,97 F ′en bF′> 0,8 Fmax.
Figuur 4b
Curve kracht/vervorming — overbelastingsproef is vereist1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 23
▼M1
1. Bepaal de juiste plaats van aF ′ten opzichte van 0,95 D ′.
1.1. De overbelastingsproef is noodzakelijk omdat aF ′> 1,03 F ′.
1.2.►M3Indien bF ′< 0,97 F ′, moet de overbelastingsproef worden voortgezet. ◄
1.3. cF′< 0,97 bF ′, daarom moet de overbelastingsproef worden voortgezet.
1.4. dF′< 0,97 cF ′, daarom moet de overbelastingsproef worden voortgezet.
1.5. Het resultaat van de overbelastingsproef is bevredigend omdat eF ′>0,8 Fmax.
Opmerking: Indien op een gegeven ogenblik F minder bedraagt dan 0,8 Fmaxwordt de inrichting afgekeurd.
Figuur 4c
Curve kracht/vervorming — voortzetting van de overbelastingsproef1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 24
▼B
Figuur 5
Toelichting op de begrippen permanente, elastische en totale doorbuiging1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 25
▼B
Figuur 6a
Zijaanzicht van de vrije zone
Figuur 6b
Voor/achteraanzicht van de vrije zone
Figuur 6c
Isometrisch aanzicht1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 26
Figuur 7
Apparaat voor bepaling van het referentiepunt van de zitplaats
Figuur 8
Bepaling van het referentiepunt van de zitplaats▼B1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 27
▼B
BIJLAGE V
MODEL
BEPROEVINGSRAPPORT INZAKE EEG-GOEDKEURINGSPROEVEN VOOR ONDER-
DELEN VAN EEN KANTELBEVEILIGINGSINRICHTING (VEILIGHEIDSCABINE OF
-FRAME) VOOR WAT BETREFT DE STERKTE DAARVAN, ALSMEDE DE STERKTE
VAN DE BEVESTIGING DAARVAN OP DE TREKKER
(Statische proeven)
1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 28
▼B
1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 29
▼B
1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 30
▼B
1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 31
▼B
BIJLAGE VI
MERKEN
Het EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen bestaat uit een rechthoek waar-
binnen een kleine letter „e” is geplaatst, gevolgd door het kennummer of de
kenletters van de Lid-Staat die de goedkeuring voor onderdelen heeft verleend:
1 voor Duitsland
2 voor Frankrijk3 voor Italië4 voor Nederland
6 voor België
9 voor Spanje
11 voor het Verenigd Koninkrijk
13 voor Luxemburg
DK voor Denemarken
EL voor Griekenland
IRL voor Ierland
P voor Portugal
12 voor Oostenrijk
17 voor Finland
5 voor Zweden
8 voor Tsjechië
29 voor Estland
CY voor Cyprus
32 voor Letland
36 voor Litouwen
7 voor Hongarije
MT voor Malta
20 voor Polen26 voor Slovenië27 voor Slowakije
en uit een EEG-goedkeuringsnummer voor onderdelen, op een willekeurige
plaats in de nabijheid van de rechthoek, en overeenkomend met het nummer
van het EEG-goedkeuringsformulier voor onderdelen dat is opgemaakt inzake
de sterkte van het type beveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan aan de
trekker.1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 32
▼A1
▼M2
▼A1
▼A2
▼A3
▼B
▼B
Voorbeeld van een EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen
Aan het EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen wordt het aanvullende
symbool „S” toegevoegd.
Verklaring: De beveiligingsinrichting die van bovenstaand EEG-goedkeurings-
merk voor onderdelen is voorzien, is een inrichting waarvoor in
Duitsland (e 1) EEG-goedkeuring voor onderdelen is verleend
onder nr. 1471.1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 33
▼B
BIJLAGE VII
MODEL
EEG-GOEDKEURINGSFORMULIER VOOR ONDERDELEN
1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 34
▼B
BIJLAGE VIII
VOORWAARDEN VOOR EEG-GOEDKEURING
1. De aanvraag om EEG-goedkeuring van een trekkertype met betrekking tot
de sterkte van de beveiligingsinrichting en van de bevestiging daarvan aan
de trekker wordt ingediend door de fabrikant van de trekker of door diens
gemachtigde.
2. Een trekker die representatief is voor het type dat moet worden goedge-
keurd en waarop een beveiligingsinrichting is gemonteerd die met de
bevestiging daarvan als onderdeel is goedgekeurd, moet ter beschikking
worden gesteld van de technische dienst die met de uitvoering van de goed-
keuringsproeven is belast.
3. De met de goedkeuringsproeven belaste technische dienst controleert of het
als onderdeel goedgekeurde type beveiligingsinrichting is bestemd om te
worden gemonteerd op het trekkertype waarvoor de goedkeuring wordt
aangevraagd. Deze dienst controleert met name of de bevestiging van de
beveiligingsinrichting overeenstemt met die welke bij de EEG-goedkeuring
voor onderdelen is gekeurd.
4. De houder van de EEG-goedkeuring kan verzoeken deze voor andere typen
van beveiligingsinrichtingen uit te breiden.
5. De bevoegde instanties verlenen de gevraagde uitbreiding op de volgende
voorwaarden:
5.1. voor het nieuwe type beveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan aan
de trekker moet een EEG-goedkeuring voor onderdelen zijn verleend;
5.2. het nieuwe type moet zijn ontworpen om te worden gemonteerd op het
trekkertype waarvoor de uitbreiding van de EEG-goedkeuring wordt aange-
vraagd;
5.3. de bevestiging van de beveiligingsinrichting aan de trekker moet overeen-
stemmen met die welke bij de EEG-goedkeuring voor onderdelen is
gekeurd.
6. Een formulier waarvan het model in bijlage IX is aangegeven, wordt als
bijlage bij het EEG-goedkeuringsformulier gevoegd voor iedere toegestane
of geweigerde goedkeuring of uitbreiding van goedkeuring.
7. Indien de aanvraag om EEG-goedkeuring van een type trekker wordt inge-
diend te zamen met de aanvraag om EEG-goedkeuring voor onderdelen van
een type beveiligingsinrichting die is bestemd om te worden gemonteerd op
het trekkertype waarvoor de EEG-goedkeuring wordt aangevraagd, worden
de in de punten 2 en 3 bedoelde controles niet uitgevoerd.1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 35
▼B
BIJLAGE IX
MODEL
1979L0622 — NL — 01.05.2004 — 007.001 — 36