1993Y0825 — NL — 01.01.2007 — 002.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:

Gewĳzigd bĳ:

▼B

BESLUIT Nr. 150

van 26 juni 1992

betreffende de toepassing van de artikelen 77, 78 en 79, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 en van artikel 10, lid 1, onder b), ii), van Verordening (EEG) nr. 574/72

(93/C 229/06)

DE ADMINISTRATIEVE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN VOOR DE SOCIALE ZEKERHEID VAN MIGRERENDE WERKNEMERS,

Gelet op artikel 81, onder a), van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 op grond waarvan zij tot taak heeft alle vraagstukken van administratieve of interpretatieve aard, voortvloeiende uit de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 1408/71 en latere bepalingen, te behandelen,

Overwegende dat besluit nr. 129 van 17 oktober 1985 moet worden gewijzigd gezien het arrest van 11 juni 1991 van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, hierna genoemd het „Hof van Justitie”, in zaak C-251/89;

Overwegende dat het Hof van Justitie in dit arrest voor recht heeft verklaard:

„Wanneer in de gevallen bedoeld in artikel 77, lid 2, onder b), i), en in artikel 78, lid 2, onder b), i), van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de gecodificeerde versie van Verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983, het bedrag van de door de Lid-Staat van woonplaats betaalde uitkeringen lager is dan dat van de door een andere Lid-Staat verschuldigde uitkeringen, heeft de pensioen- of rentetrekker, dan wel de wees van de overleden werknemer, ten laste van het bevoegde orgaan van laatstbedoelde Staat recht op een aanvullende uitkering gelijk aan het verschil tussen de twee bedragen, ook wanneer de wetgeving van deze Staat voor de toekenning van de uitkeringen de voorwaarde stelt dat zowel de rechthebbende als het in aanmerking te nemen kind op het nationale grondgebied wonen.

Het recht op een aanvullende uitkering voor kinderen ten laste van pensioen- of rentetrekkers bestaat ook dan, wanneer de pensioengerechtigde een recht op pensioen krachtens de wetgeving van de Lid-Staat die de hoogste uitkering toekent, eerst verwerft nadat hij zijn woonplaats heeft verlegd naar een andere Lid-Staat die ingevolge artikel 77, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 uitkeringen verschuldigd is.

Bij de toekenning van de aanvullende uitkering voor kinderen ten laste van pensioen- of rentetrekkers dienen alle ten laste van de pensioengerechtigde komende kinderen in aanmerking te worden genomen, dus ook die welke zijn geboren nadat de pensioengerechtigde zijn woonplaats heeft verlegd naar de Lid-Staat die de laagste uitkeringen toekent.

Ingevolge artikel 81, onder a), van Verordening (EEG) nr. 1408/71 behoort het tot de taak van de Administratieve Commissie voor de sociale zekerheid van migrerende werknemers om een lijst op te stellen van de bevoegde organen van de Lid-Staten, die de officiële inlichtingen moeten verstrekken welke zijn bedoeld in besluit nr. 129 van 17 oktober 1985 betreffende de toepassing van de artikelen 77, 78 en 79, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 en van artikel 10, lid 1, onder b), ii), van Verordening (EEG) nr. 574/72. Het bevoegde orgaan van de Lid-Staat waar een aanvullende uitkering wordt aangevraagd, behoudt echter de mogelijkheid, bij de Commissie en de autoriteiten van de woonstaat van de aanvrager te informeren, welk orgaan van deze Staat bevoegd is tot het verstrekken van de in besluit nr. 129 bedoelde officiële inlichtingen.”;

Overwegende dat de samenloop van prestaties kan voortvloeien uit een feit dat volgens de wetgeving van een Lid-Staat een recht op prestaties doet ontstaan overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 77 en 78 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 en op prestaties uit hoofde van de wetgeving van een andere Lid-Staat, aangevuld door het communautaire recht;

Overwegende dat de samenloop van prestaties die verschuldigd zijn krachtens de artikelen 77 en 78 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 en van gezins- of kinderbijslagen die krachtens een andere regeling verschuldigd zijn, geregeld wordt enerzijds door artikel 79, lid 3, van deze verordening, indien het recht op gezins- of kinderbijslagen voortvloeit uit verrichte beroepswerkzaamheden, en anderzijds door artikel 10, lid 1, onder b), ii), van Verordening (EEG) nr. 574/72, indien voor het verkrijgen van het recht op gezins- of kinderbijslagen geen voorwaarden inzake de verzekering of de arbeid worden gesteld; dat de in deze bepalingen vastgestelde regels in hoofdzaak dezelfde zijn: dat er bij de toepassing van artikel 10, lid 1, onder b), ii), derhalve rekening dient te worden gehouden met de uitlegging die het Hof van Justitie in zijn arrest in zaak 100/78 aan artikel 79, lid 3, heeft gegeven;

Overwegende dat het als gevolg van het arrest van het Hof van Justitie in zaak C-251/89 noodzakelijk is de bepalingen van besluit nr. 129 te wijzigen om te preciseren dat het recht op een aanvullende bijslag voor kinderen ten laste van de pensioen- of rentetrekker ook dan bestaat wanneer de pensioengerechtigde een recht op pensioen krachtens de wetgeving van de Lid-Staat die de hoogste uitkering toekent, eerst verwerft nadat hij zijn woonplaats heeft verlegd naar een andere Lid-Staat die ingevolge artikel 79, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 uitkeringen verschuldigd is; dat het eveneens van essentieel belang is erop te wijzen dat de in artikel 78 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 bedoelde aanvullende bijslag voor wezen ook verschuldigd is wanneer de wees niet in de Lid-Staat die de hoogste uitkering toekent heeft gewoond; dat er ook op dient te worden gewezen dat bij de toekenning van de aanvullende uitkering alle ten laste komende kinderen of wezen in aanmerking dienen te worden genomen, dus zowel zij die vóór als na de overbrenging van de woonplaats, het verrichten van de beroepsactiviteit of het onstaan van een nieuw recht op prestaties overeenkomstig de wetgeving van een tweede Lid-Staat zijn geboren;

Overwegende dat het als gevolg van het arrest van het Hof van Justitie in zaak C-251/89 van belang is erop te wijzen dat, indien de pensioen- of rentetrekker of zijn wees niet of niet meer voldoet aan de voorwaarden om recht te hebben op prestaties krachtens de overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 77 en 78 bevoegde Lid-Staat, maar wel voldoet aan de voorwaarden van de wetgeving van een andere Lid-Staat aangevuld door het communautaire recht, deze Lid-Staat verplicht is het volledige bedrag van de uitkeringen te betalen;

Overwegende dat het noodzakelijk is de bepalingen van besluit nr. 129 aan te vullen met een lijst in bijlage waarin de instellingen zijn opgenomen die belast zijn met het mededelen van de gegevens die noodzakelijk zijn voor de berekening van het aanvullende bedrag;

Handelend overeenkomstig artikel 80, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 1408/71,

BESLUIT: