02013D0115 — NL — 07.09.2017 — 003.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

►B UITVOERINGSBESLUIT VAN DE COMMISSIE van 26 februari 2013 tot vaststelling van het Sirene-handboek en andere uitvoeringsmaatregelen voor het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II) (Kennisgeving geschied onder nummer C(2013) 1043) (Slechts de teksten in de Bulgaarse, de Deense, de Duitse, de Engelse, de Estse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Letse, de Litouwse, de Maltese, de Nederlandse, de Poolse, de Portugese, de Roemeense, de Sloveense, de Slowaakse, de Spaanse, de Tsjechische en de Zweedse taal zijn authentiek) (2013/115/EU) (PB L 071 van 14.3.2013, blz. 1)

Gewĳzigd bĳ:









▼B

UITVOERINGSBESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 26 februari 2013

tot vaststelling van het Sirene-handboek en andere uitvoeringsmaatregelen voor het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II)

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2013) 1043)

(Slechts de teksten in de Bulgaarse, de Deense, de Duitse, de Engelse, de Estse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Letse, de Litouwse, de Maltese, de Nederlandse, de Poolse, de Portugese, de Roemeense, de Sloveense, de Slowaakse, de Spaanse, de Tsjechische en de Zweedse taal zijn authentiek)

(2013/115/EU)







Artikel 1

Het Sirene-handboek en de andere uitvoeringsmaatregelen voor het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II) zijn opgenomen in de bijlage en de aanhangsels daarvan. Zij zijn van toepassing op het personeel dat bij de Sirene-operaties is betrokken en op alle gebruikers van SIS II.

Artikel 2

Beschikking 2008/333/EG en Besluit 2008/334/JBZ worden ingetrokken.

Artikel 3

Dit besluit wordt van kracht op de dag van kennisgeving ervan.

Het is van toepassing vanaf de datum die door de Raad wordt vastgesteld met eenparigheid van de stemmen van de leden die de regeringen van de aan SIS 1+ deelnemende lidstaten vertegenwoordigen, overeenkomstig artikel 55, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1987/2006 en artikel 71, lid 2, van Besluit 2007/533/JBZ.

Artikel 4

Dit besluit is gericht tot het Koninkrijk België, de Republiek Bulgarije, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Denemarken, de Bondsrepubliek Duitsland, de Republiek Estland, Ierland, de Helleense Republiek, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Italiaanse Republiek, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, het Groothertogdom Luxemburg, Hongarije, Malta, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Polen, de Portugese Republiek, Roemenië, de Republiek Slovenië, de Slowaakse Republiek, de Republiek Finland, het Koninkrijk Zweden en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.

▼M3









BIJLAGE

Het Sirene-handboek en andere uitvoeringsmaatregelen voor het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II)

INHOUDSOPGAVE INLEIDING 1. DE SIRENE-BUREAUS EN AANVULLENDE INFORMATIE 1.1. Het Sirene-bureau 1.2. Sirene-handboek 1.3. Aanhangsels bij het Sirene-handboek 1.4. Catalogus van aanbevelingen voor de juiste toepassing van het Schengenacquis en beste praktijken (Schengeninformatiesysteem) 1.5. Rol van de Sirene-bureaus bij de politiesamenwerking in de Europese Unie 1.5.1. De doorgifte van SIS II-gegevens en aanvullende gegevens aan derde landen of internationale organisaties 1.6. Betrekkingen tussen Sirene-bureaus en Europol 1.7. Betrekkingen tussen Sirene-bureaus en Eurojust 1.8. Betrekkingen tussen Sirene-bureaus en Europol 1.8.1. Prioriteit van SIS II-signaleringen boven Interpol-signaleringen 1.8.2. Keuze van het communicatiekanaal 1.8.3. Gebruik en verspreiding van Interpol-opsporingsverzoeken in de Schengenstaten 1.8.4. Treffers en verwijdering van signaleringen 1.8.5. Verbetering van de samenwerking tussen de Sirene-bureaus en de nationale centrale bureaus van Interpol 1.9. Normen 1.9.1. Beschikbaarheid 1.9.2. Continuïteit 1.9.3. Vertrouwelijkheid 1.9.4. Toegankelijkheid 1.10. Mededelingen 1.10.1. Voor de communicatie gebruikte taal 1.10.2. Uitwisseling van gegevens tussen Sirene-bureaus 1.10.3. Netwerk, berichten en mailboxen 1.10.4. Communicatie in uitzonderlijke omstandigheden 1.11. Sirene-adressenbestand (SAB) 1.12. Sirene-workflowsysteem 1.13. Antwoordtermijn 1.13.1. Aanduiding van urgentie op Sirene-formulieren en dringende melding van een treffer 1.14. Regels voor transliteratie en transcriptie 1.15. Gegevenskwaliteit 1.16. Archivering 1.17. Personeel 1.17.1. Hoofden van de Sirene-bureaus 1.17.2. Contactpersoon voor Sirene (SIRCoP) 1.17.3. Kennis 1.17.4. Opleiding 1.17.5. Uitwisseling van personeel 2. ALGEMENE PROCEDURES 2.1. Definities 2.2. Meervoudige signaleringen (artikel 34, lid 6, van de SIS II-verordening en artikel 49, lid 6, van het SIS II-besluit) 2.2.1. Verenigbaarheid van signaleringen 2.2.2. Prioriteitsorde van signaleringen 2.2.3. Controle op onverenigbaarheid en opneming van meervoudige signaleringen 2.2.4. Specifieke situatie van Ierland en het Verenigd Koninkrijk 2.3. Informatie-uitwisseling na een treffer 2.4. Wanneer de procedures voor een treffer niet kunnen worden gevolgd (artikel 48 van het SIS II-besluit en artikel 33 van de SIS II-verordening) 2.5. Meldingsprocedure voor matches met vingerafdrukken wanneer de vingerafdrukken voor het eerst worden ingevoerd of wanneer zoekopdrachten met vingerafdrukken worden uitgevoerd 2.6. Verwerking van gegevens voor andere doeleinden dan waarvoor zij in SIS II zijn opgenomen (artikel 46, lid 5, van het SIS II-besluit) 2.7. Markering 2.7.1. Inleiding 2.7.2. Raadpleging van de lidstaten met het oog op het aanbrengen van een markering 2.7.3. Verzoek om verwijdering van een markering 2.8. Constatering dat gegevens onjuist zijn of onrechtmatig zijn opgenomen (artikel 34 van de SIS II-verordening en artikel 49 van het SIS II-besluit) 2.9. Recht op toegang tot en rectificatie van gegevens (artikel 41 van de SIS II-verordening en artikel 58 van het SIS II-besluit) 2.9.1. Verzoeken om toegang tot of rectificatie van gegevens 2.9.2. Uitwisseling van informatie over verzoeken om toegang tot door andere lidstaten opgenomen signaleringen 2.9.3. Uitwisseling van informatie over verzoeken om rectificatie of verwijdering van door andere lidstaten ingevoerde gegevens 2.10. Verwijdering van een signalering wanneer de voorwaarden voor handhaving ervan niet meer bestaan. 2.11. Invoering van eigennamen 2.12. Verschillende identiteitscategorieën 2.12.1. Misbruik van identiteit (artikel 36 van de SIS II-verordening en artikel 51 van het SIS II-besluit) 2.12.2. Invoering van een alias 2.12.3. Nadere informatie ten behoeve van de vaststelling van iemands identiteit 2.13. Informatie-uitwisseling bij gekoppelde signaleringen 2.13.1. Operationele voorschriften 2.14. Formaat en kwaliteit van biometrische gegevens in SIS II 2.14.1. Verder gebruik van uitgewisselde gegevens, waaronder archivering 2.14.2. Uitwisseling van vingerafdrukken en foto's 2.14.3. Technische vereisten 2.14.4. Formaat en kwaliteit van biometrische gegevens 2.15. Bijzondere opsporingen 2.15.1. Geografisch gerichte opsporing 2.15.2. Opsporing met medewerking van speciale politie-eenheden voor gerichte opsporing (FAST) 3. SIGNALERING MET HET OOG OP AANHOUDING TEN BEHOEVE VAN OVERLEVERING OF UITLEVERING (ARTIKEL 26 VAN HET SIS II-BESLUIT) 3.1. Opneming van een signalering 3.2. Meervoudige signaleringen 3.3. Misbruik van identiteit 3.4. Invoering van een alias 3.5. Aan lidstaten te zenden aanvullende informatie 3.5.1. Te verzenden aanvullende informatie met betrekking tot een voorlopige aanhouding 3.6. Aanbrengen van een markering 3.6.1. Verzoek om stelselmatige aanbrenging van een markering voor signaleringen met het oog op uitlevering, wanneer Kaderbesluit 2002/584/JBZ ( 1 ) niet van toepassing is 3.7. Actie door het Sirene-bureau na ontvangst van een signalering met het oog op aanhouding 3.8. Informatie-uitwisseling na een treffer 3.9. Uitwisseling van aanvullende informatie over overlevering of uitlevering 3.10. Uitwisseling van aanvullende informatie over doorreis door een andere lidstaat 3.11. Verwijdering van signaleringen na overlevering of uitlevering 4. SIGNALERING MET HET OOG OP WEIGERING VAN TOEGANG OF VERBLIJF (ARTIKEL 24 VAN DE SIS II-VERORDENING) 4.1. Opneming van een signalering 4.2. Meervoudige signaleringen 4.3. Misbruik van identiteit 4.4. Invoering van een alias 4.5. Informatie-uitwisseling bij de afgifte van verblijfsvergunningen of visa 4.5.1. Speciale procedures bedoeld in artikel 25 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst 4.5.2. Speciale procedures bedoeld in artikel 5, lid 4, onder a) en c), van de Schengengrenscode 4.6. Gemeenschappelijke voorschriften inzake de procedures van punt 4.5 4.7. Informatie-uitwisseling bij een treffer en bij weigering van toegang tot of verwijdering uit het Schengengebied 4.8. Informatie-uitwisseling bij een treffer voor een onderdaan van een derde land die het recht van vrij verkeer geniet 4.9. Informatie-uitwisseling indien een lidstaat, zonder dat er sprake is van een treffer, ontdekt dat een onderdaan van een derde land die het recht van vrij verkeer geniet, gesignaleerd is met het oog op weigering van toegang 4.10. Verwijdering van signalering met het oog op weigering van toegang of verblijf 5. SIGNALERING VAN VERMISTE PERSONEN (ARTIKEL 32 VAN HET SIS II-BESLUIT) 5.1. Meervoudige signaleringen 5.2. Misbruik van identiteit 5.3. Invoering van een alias 5.4. Aanbrengen van een markering 5.5. Verstrekking van beschrijvende gegevens inzake vermiste minderjarigen en andere personen die gevaar lopen 5.6. Informatie-uitwisseling na een treffer 5.7. Verwijdering van signaleringen van vermiste personen 5.7.1. Minderjarigen 5.7.2. Volwassenen ingeval geen beschermingsmaatregelen nodig zijn 5.7.3. Volwassenen ingeval beschermingsmaatregelen nodig zijn 6. SIGNALERING MET HET OOG OP EEN GERECHTELIJKE PROCEDURE (ARTIKEL 34 VAN HET SIS II-BESLUIT) 6.1. Meervoudige signaleringen 6.2. Misbruik van identiteit 6.3. Invoering van een alias 6.4. Informatie-uitwisseling na een treffer 6.5. Verwijdering van signaleringen met het oog op een gerechtelijke procedure 7. SIGNALERING MET HET OOG OP ONOPVALLENDE OF GERICHTE CONTROLES (ARTIKEL 36 VAN HET SIS II-BESLUIT) 7.1. Meervoudige signaleringen 7.2. Misbruik van identiteit 7.3. Invoering van een alias 7.4. Kennisgeving aan andere lidstaten van signalering 7.5. Invullen van het veld „type of offence” (soort inbreuk) bij het opnemen van signaleringen 7.6. Aanbrengen van een markering 7.7. Informatie-uitwisseling na een treffer 7.8. Verwijdering van signaleringen met het oog op onopvallende of gerichte controles 7.9. Systemen voor automatische kentekenplaatherkenning (ANPR) 8. SIGNALERING MET HET OOG OP INBESLAGNEMING OF GEBRUIK ALS BEWIJSMATERIAAL (ARTIKEL 38 VAN HET SIS II-BESLUIT) 8.1. Meervoudige signaleringen 8.2. Signaleringen van een voertuig 8.2.1. Controle op meervoudige signaleringen van een voertuig 8.2.2. VIN-tweelingen 8.3. Informatie-uitwisseling na een treffer 8.4. Verwijdering van signaleringen van voorwerpen met het oog op inbeslagneming of gebruik als bewijsmateriaal in een strafprocedure 9. SYSTEMEN VOOR AUTOMATISCHE KENTEKENPLAATHERKENNING (ANPR) 10. STATISTIEKEN

INLEIDING

Het Schengengebied

Op 14 juni 1985 sloten België, Duitsland, Frankrijk, Luxemburg en Nederland in het Luxemburgse stadje Schengen een akkoord dat tot doel had „het vrij overschrijden van de binnengrenzen door alle onderdanen van de lidstaten, alsmede […] het vrije verkeer van goederen en diensten” te bewerkstelligen.

De vijf oprichtende landen ondertekenden op 19 juni 1990 de Overeenkomst ter uitvoering van het te Schengen gesloten akkoord ( 2 ). Italië sloot zich daarbij aan op 27 november 1990, Spanje en Portugal op 25 juni 1991, Griekenland op 6 november 1992, Oostenrijk op 28 april 1995 en Denemarken, Zweden en Finland op 19 december 1996.

Sinds 26 maart 1995 wordt het Schengenacquis volledig uitgevoerd in België, Duitsland, Frankrijk, Luxemburg, Nederland, Portugal en Spanje ( 3 ), sinds 31 maart 1998 in Oostenrijk en Italië ( 4 ), sinds 26 maart 2000 in Griekenland ( 5 ) en sinds 25 maart 2001 in Denemarken, Finland, IJsland, Noorwegen en Zweden ( 6 ).

Overeenkomstig Besluit 2000/365/EG en Besluit 2002/192/EG nemen het Verenigd Koninkrijk en Ierland deel aan slechts enkele van de bepalingen van het Schengenacquis.

Wat het Verenigd Koninkrijk betreft, zijn de bepalingen waaraan het deelneemt (met uitzondering van het SIS), van toepassing sinds 1 januari 2005 ( 7 ).

Het Schengenacquis is in 1999 in het wettelijke kader van de Europese Unie opgenomen door middel van protocollen bij het Verdrag van Amsterdam ( 8 ). Op 12 mei 1999 heeft de Raad een besluit genomen tot vaststelling van de rechtsgronden van elk van de bepalingen of besluiten die het Schengenacquis vormen, in overeenstemming met de desbetreffende bepalingen van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en het Verdrag betreffende de Europese Unie.

Sinds 1 mei 2004 is het Schengenacquis, zoals dat in het kader van de Europese Unie is opgenomen door middel van het Protocol bij het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (hierna het „Schengenprotocol” genoemd), met de daarop voortbouwende of op een andere wijze daaraan gerelateerde rechtsbesluiten, bindend voor Tsjechië, Estland, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije. Deze lidstaten werden op 21 december 2007 volwaardig lid van het Schengengebied.

Cyprus heeft de Schengenuitvoeringsovereenkomst ondertekend, maar heeft een afwijking gekregen krachtens de Toetredingsakte van 2003.

Bulgarije en Roemenië zijn op 1 januari 2007 tot de Europese Unie toegetreden. Vanaf die datum zijn het Schengenacquis en de daarop voortbouwende of op een andere wijze daaraan gerelateerde rechtsbesluiten bindend voor deze landen, met de in hun Akte van Toetreding van 2005 vervatte afwijking.

Kroatië is op 1 juli 2013 tot de Europese Unie toegetreden. Kroatië past het Schengenacquis toe met de in zijn Akte van Toetreding van 2011 vervatte afwijking.

Sommige bepalingen van het Schengenacquis zijn vanaf de toetreding van toepassing op nieuwe lidstaten van de Europese Unie. Andere bepalingen worden in nieuwe lidstaten pas van toepassing als de Raad daartoe een besluit neemt. Tot slot gaat de Raad na, overeenkomstig de evaluatieprocedures van Schengen en na raadpleging van het Europees Parlement, of in de betrokken lidstaat is voldaan aan de noodzakelijke voorwaarden voor de toepassing van alle onderdelen van het acquis. Is dat het geval, dan besluit de Raad tot opheffing van de grenscontroles.

Ook enkele andere Europese landen maken deel uit van het Schengengebied. Noorwegen en IJsland hebben op 18 mei 1999 een associatieovereenkomst ( 9 ) met de lidstaten gesloten, waarbij zij zich aansloten bij de Schengenuitvoeringsovereenkomst.

In 2004 heeft Zwitserland een overeenkomst gesloten met de Europese Unie en de Europese Gemeenschap inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis ( 10 ), op grond waarvan Zwitserland op 12 december 2008 tot het Schengengebied is toegetreden.

Op grond van het in 2008 ondertekende Protocol tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap, de Zwitserse Bondsstaat en het Vorstendom Liechtenstein betreffende de toetreding van het Vorstendom Liechtenstein tot de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis ( 11 ), is Liechtenstein op 19 december 2011 tot het Schengengebied toegetreden.

Het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II)

SIS II is ingesteld bij Verordening (EG) nr. 1987/2006 (SIS II-verordening) en Besluit 2007/533/JBZ (SIS II-besluit) (hierna samen de „rechtsinstrumenten voor SIS II” genoemd) en bij Verordening (EG) nr. 1986/2006 van het Europees Parlement en de Raad ( 12 ). Het is een gemeenschappelijk informatiesysteem dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten in staat stelt samen te werken door middel van uitwisseling van informatie, en een essentieel instrument voor de toepassing van het Schengenacquis, dat in het kader van de Europese Unie is opgenomen. Deze instrumenten zijn op 9 april 2013 in werking getreden en strekken tot intrekking van titel IV van de Schengenuitvoeringsovereenkomst. SIS II vervangt het Schengeninformatiesysteem van de eerste generatie dat in 1995 is ingevoerd en in 2005 en 2007 is uitgebreid.

Het doel van SIS II, zoals geformuleerd in artikel 1 van de rechtsinstrumenten voor SIS II, is „met behulp van de via dit systeem verstrekte informatie, te zorgen voor een hoog niveau van veiligheid in een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht in de Europese Unie, onder meer door handhaving van de openbare orde en veiligheid en vrijwaring van de veiligheid op het grondgebied van de lidstaten, en de bepalingen van deel III, titel IV, van het EG-Verdrag [nu titel V van het derde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie] inzake het personenverkeer op hun grondgebied toe te passen”.

Overeenkomstig de rechtsinstrumenten voor SIS II verleent SIS II door middel van een geautomatiseerde raadplegingsprocedure toegang tot signaleringen met betrekking tot personen en voorwerpen aan de volgende instanties:

a) autoriteiten die belast zijn met het grenstoezicht overeenkomstig Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad ( 13 );

b) autoriteiten die andere politie- en douanecontroles in het binnenland uitvoeren en coördineren;

c) nationale gerechtelijke autoriteiten en autoriteiten die belast zijn met coördinatietaken ter zake;

d) autoriteiten die bevoegd zijn voor de visumverlening, centrale autoriteiten die belast zijn met de behandeling van visumaanvragen, autoriteiten die bevoegd zijn voor de afgifte van verblijfsvergunningen en autoriteiten die bevoegd zijn voor de tenuitvoerlegging van de wetgeving betreffende onderdanen van derde landen in het kader van de toepassing van het EU-acquis inzake personenverkeer;

e) autoriteiten die belast zijn met de afgifte van kentekenbewijzen van voertuigen (overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1986/2006).

Overeenkomstig het SIS II-besluit hebben ook Europol en Eurojust toegang tot bepaalde categorieën signaleringen.

SIS II bestaat uit de volgende onderdelen:

1. een centraal systeem (het „centrale SIS II”) bestaande uit:

a) een technisch ondersteunende functie („CS-SIS”) die een databank, de „SIS II-databank” bevat;

b) een uniforme nationale interface („NI-SIS”);

2. een nationaal deel („N.SIS II”) in elk van de lidstaten, bestaande uit de nationale datasystemen die in verbinding staan met het centrale SIS II. Een N.SIS II kan een gegevensbestand bevatten („nationale kopie”) dat een volledige of gedeeltelijke kopie bevat van de SIS II-databank;

3. een communicatie-infrastructuur tussen CS-SIS en NI-SIS, waarmee een versleuteld virtueel netwerk tot stand wordt gebracht dat specifiek bestemd is voor SIS II-gegevens en voor de uitwisseling van gegevens tussen de Sirene-bureaus, zoals hieronder nader gespecificeerd.

1. DE SIRENE-BUREAUS EN AANVULLENDE INFORMATIE

1.1. Het Sirene-bureau

SIS II bevat slechts de informatie (d.w.z. gegevens over signaleringen) die onontbeerlijk is voor de identificatie van een persoon of voorwerp en voor het vaststellen van de nodige maatregelen. Overeenkomstig de rechtsinstrumenten voor SIS II wisselen de lidstaten daarnaast ook (bilateraal of multilateraal) aanvullende informatie betreffende de signalering uit, die vereist is voor de uitvoering van enkele bepalingen van de rechtsinstrumenten en voor de goede werking van SIS II.

De structuur voor de uitwisseling van aanvullende informatie heeft de benaming „Sirene” gekregen, een acroniem van de definitie van de structuur in het Engels: Supplementary Information REquest at the National Entries (verzoek om aanvullende informatie bij het nationale deel).

Overeenkomstig het gelijkluidende artikel 7, lid 2, van de rechtsinstrumenten voor SIS II zet elke lidstaat een nationaal„Sirene-bureau” op. Dit bureau, dat 24 uur per dag en zeven dagen per week volledig operationeel is, fungeert voor de lidstaten als enig contactpunt voor de uitwisseling van aanvullende informatie in verband met de invoering van signaleringen en maakt mogelijk dat passende actie wordt ondernomen wanneer een in SIS II opgenomen persoon of voorwerp bij raadpleging van het systeem wordt gevonden. Tot de belangrijkste taken ( 14 ) van de Sirene-bureaus behoort de uitwisseling van alle aanvullende informatie overeenkomstig dit Sirene-handboek, zoals bepaald in artikel 8 van de rechtsinstrumenten voor SIS II, in de volgende omstandigheden:

a) om de lidstaten in staat te stellen onderling overleg te plegen of elkaar inlichtingen te verstrekken bij de opneming van een signalering (bijvoorbeeld bij het invoeren van een signalering met het oog op aanhouding);

b) bij een treffer, zodat passende actie kan worden ondernomen;

c) indien de gevraagde maatregel niet kan worden uitgevoerd (bijvoorbeeld het aanbrengen van een markering);

d) wanneer de informatie betrekking heeft op de kwaliteit van de SIS II-gegevens (bijvoorbeeld wanneer gegevens onrechtmatig zijn opgenomen of feitelijk onjuist zijn), of bij de validering van binnenkomende signaleringen en de verificatie van uitgaande signaleringen, als de nationale wet dat voorschrijft;

e) wanneer de informatie betrekking heeft op de compatibiliteit en de prioriteit van signaleringen (bijvoorbeeld wanneer wordt nagegaan of er meervoudige signaleringen zijn ingevoerd);

f) wanneer de informatie betrekking heeft op de rechten van betrokkenen, in het bijzonder het recht op toegang tot de gegevens.

Het verdient aanbeveling dat de lidstaten alle nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor de internationale politiële samenwerking, met inbegrip van de Sirene-bureaus, op gestructureerde wijze opzetten, om te voorkomen dat bevoegdheidsconflicten ontstaan of dubbel werk wordt verricht.

1.2. Sirene-handboek

Het Sirene-handboek bevat instructies met een uitgebreide beschrijving van de voorschriften en procedures voor de bilaterale en multilaterale uitwisseling van aanvullende informatie.

1.3. Aanhangsels bij het Sirene-handboek

Aangezien sommige technische voorschriften rechtstreeks van invloed zijn op de werkzaamheden van de gebruikers in de lidstaten, ook in de Sirene-bureaus, is het dienstig dergelijke voorschriften op te nemen in het Sirene-handboek. In aanhangsels bij dit handboek zijn daarom onder meer voorschriften inzake transliteratie, codetabellen, formulieren voor de verstrekking van aanvullende informatie en andere technische uitvoeringsmaatregelen voor gegevensverwerking opgenomen.

1.4. Catalogus van aanbevelingen voor de juiste toepassing van het Schengenacquis en beste praktijken (Schengeninformatiesysteem)

De catalogus voorziet in juridisch niet-bindende aanbevelingen en beste praktijken voor de lidstaten, die in het licht van de ervaring tot stand zijn gekomen. Het dient ook als referentiemiddel voor de beoordeling van de tenuitvoerlegging van de rechtsinstrumenten voor SIS II. De catalogus moet dan ook worden gevolgd waar dat mogelijk is.

1.5. Rol van de Sirene-bureaus bij de politiesamenwerking in de Europese Unie

De uitwisseling van aanvullende informatie mag geen afbreuk doen aan de taken op het gebied van de internationale politiesamenwerking waarmee de Sirene-bureaus zijn belast door de nationale wetgeving ter uitvoering van andere rechtsinstrumenten van de Europese Unie.

De Sirene-bureaus kunnen met name met aanvullende taken zijn belast door de nationale wetgeving ter uitvoering van Kaderbesluit 2006/960/JBZ, de artikelen 39 en 46 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst, voor zover deze niet door Kaderbesluit 2006/960/JBZ zijn vervangen, of artikel 40 of 41 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst, of indien de informatie onder de verplichting tot wederzijdse rechtsbijstand valt.

Wanneer een Sirene-bureau van een ander Sirene-bureau een verzoek ontvangt dat volgens het nationale recht buiten zijn bevoegdheid valt, geeft het dit verzoek onmiddellijk door aan de bevoegde autoriteit en informeert het het verzoekende Sirene-bureau hierover. Zo nodig verleent het het verzoekende Sirene-bureau bijstand om de communicatie te vergemakkelijken.

1.5.1. De doorgifte van SIS II-gegevens en aanvullende gegevens aan derde landen of internationale organisaties

Op grond van artikel 39 van de SIS II-verordening en artikel 54 van het SIS II-besluit mogen gegevens die krachtens die rechtsinstrumenten in SIS II zijn verwerkt, niet worden doorgegeven aan derde landen of internationale organisaties of hun ter beschikking worden gesteld. Dit verbod geldt voor de overdracht van aanvullende informatie aan derde landen of internationale organisaties. Artikel 55 van het SIS II-besluit bepaalt dat, in afwijking van deze algemene regel, gegevens over gestolen, verduisterde, anderszins vermiste of ongeldig gemaakte paspoorten met Interpol mogen worden uitgewisseld, met inachtneming van de voorwaarden van dat artikel.

1.6. Betrekkingen tussen Sirene-bureaus en Europol

Europol heeft toegang tot in overeenstemming met de artikelen 26, 36 en 38 van het SIS II-besluit in SIS II opgenomen gegevens en mag deze rechtstreeks doorzoeken. Europol mag de betrokken lidstaten om nadere informatie verzoeken overeenkomstig de bepalingen van het Europol-besluit ( 15 ). Teneinde te waarborgen dat het Sirene-bureau in kennis wordt gesteld als Europol en de ENU aanvullende informatie uitwisselen over signaleringen in SIS II, wordt sterk aangeraden om samenwerking aan te gaan met de nationale Europol-eenheid (ENU), zulks in overeenstemming met het nationaal recht. Als de communicatie op nationaal niveau over SIS II-signaleringen bij wijze van uitzondering via de ENU verloopt, moeten alle bij de communicatie betrokken partijen, en met name het Sirene-bureau, daarvan op de hoogte zijn, om misverstanden te voorkomen.

1.7. Betrekkingen tussen Sirene-bureaus en Eurojust

De nationale leden van Eurojust en hun assistenten hebben toegang tot in overeenstemming met de artikelen 26, 32, 34 en 38 van het SIS II-besluit in SIS II opgenomen gegevens en mogen deze rechtstreeks doorzoeken. Overeenkomstig de nationale wetgeving wordt de samenwerking tussen hen geregeld om voor soepele uitwisseling van informatie bij treffers te zorgen. Met name dient het Sirene-bureau het contactpunt te zijn voor de nationale leden van Eurojust en hun assistenten met betrekking tot aanvullende informatie over in SIS II opgenomen signaleringen.

1.8. Betrekkingen tussen Sirene-bureaus en Europol ( 16 )

SIS II is niet bedoeld ter vervanging of als doublure van de rol van Interpol. Hoewel hun taken elkaar kunnen overlappen, zijn er aanzienlijke verschillen tussen de uitgangspunten voor hun werkzaamheden en de samenwerking van de lidstaten in het kader van Schengen en die in het kader van Interpol. Daarom moeten op nationaal niveau regels worden opgesteld voor de samenwerking tussen de Sirene-bureaus en de NCB's (nationale centrale bureaus).

De navolgende beginselen zijn van toepassing.

1.8.1. Prioriteit van SIS II-signaleringen boven Interpol-signaleringen

Voor zover het gaat om signaleringen die door lidstaten zijn ingevoerd, hebben signaleringen in SIS II en de desbetreffende informatie-uitwisseling altijd voorrang boven signaleringen en informatie-uitwisseling via Interpol. Dit is met name van belang bij met elkaar strijdige signaleringen.

1.8.2. Keuze van het communicatiekanaal

Het beginsel dat Schengensignaleringen voorrang hebben boven Interpol-signaleringen, moet worden geëerbiedigd. Er moet op worden toegezien dat de NCB's van de lidstaten deze regel naleven. Nadat een Schengensignalering is opgenomen, verloopt alle communicatie over de signalering, het doel van de opneming ervan en de te nemen maatregelen via de Sirene-bureaus. Geeft een lidstaat de voorkeur aan een ander communicatiekanaal, dan moet daarover van tevoren overleg worden gepleegd met de andere betrokkenen. Wijziging van het communicatiekanaal is echter slechts in bijzondere gevallen mogelijk.

1.8.3. Gebruik en verspreiding van Interpol-opsporingsverzoeken in de Schengenstaten

Gelet op de voorrang van SIS II-signaleringen boven Interpol-signaleringen moet signalering via Interpol beperkt blijven tot uitzonderingsgevallen (d.w.z. wanneer in opneming van de signalering in SIS II noch in de rechtsinstrumenten voor SIS II noch in technische zin is voorzien, of wanneer niet alle voor opneming van een SIS II-signalering noodzakelijke informatie beschikbaar is). Parallelle signaleringen in de Schengenruimte in SIS II en via Interpol moeten worden vermeden. Signaleringen die via Interpol worden verspreid en die ook betrekking hebben op de Schengenruimte of gedeelten ervan, moeten de volgende tekst bevatten:„except for the Schengen States”.

1.8.4. Treffers en verwijdering van signaleringen

Om de taak van het Sirene-bureau bij de coördinatie en verificatie van de kwaliteit van de informatie in SIS II te waarborgen, zien de lidstaten erop toe dat de Sirene-bureaus en de NCB's elkaar op de hoogte stellen van treffers en van het verwijderen van signaleringen.

1.8.5. Verbetering van de samenwerking tussen de Sirene-bureaus en de nationale centrale bureaus van Interpol

Overeenkomstig het nationale recht neemt elke lidstaat alle passende maatregelen voor doelmatige uitwisseling van informatie op nationaal niveau tussen zijn Sirene-bureau en de NCB's.

1.9. Normen

Aan de samenwerking via Sirene liggen de navolgende normen ten grondslag.

1.9.1. Beschikbaarheid

Elk Sirene-bureau is 24 uur per dag, zeven dagen per week, volledig operationeel zodat het binnen de in punt 1.13 voorgeschreven tijdslimiet kan reageren. Ook de beschikbaarheid voor technische en juridische analyse, ondersteuning en oplossingen moet 24 uur per dag en zeven dagen per week worden gegarandeerd.

1.9.2. Continuïteit

Elk Sirene-bureau dient een interne organisatie tot stand te brengen die continuïteit met betrekking tot leiding, personeel en technische infrastructuur waarborgt.

1.9.3. Vertrouwelijkheid

Overeenkomstig artikel 11 van de rechtsinstrumenten voor SIS II gelden voor alle Sirene-medewerkers de relevante nationale voorschriften op het gebied van beroepsgeheim of gelijkwaardige vertrouwelijkheidseisen. Deze geheimhoudingsplicht blijft gelden nadat medewerkers hun functie of dienstverband hebben beëindigd.

1.9.4. Toegankelijkheid

Om te voldoen aan de eis om aanvullende informatie te verstrekken, dienen Sirene-medewerkers direct of indirect toegang te hebben tot alle relevante nationale informatie en deskundig advies.

1.10. Mededelingen

1.10.1. Voor de communicatie gebruikte taal

Om de bilaterale communicatie tussen Sirene-bureaus zo doelmatig mogelijk te laten verlopen, moet een taal worden gebruikt die beide partijen beheersen.

1.10.2. Uitwisseling van gegevens tussen Sirene-bureaus

De technische specificaties voor de uitwisseling van gegevens tussen Sirene-bureaus zijn opgenomen in het document„Data Exchange between SIRENE Bureaux” (DEBS). De daarin opgenomen instructies moeten worden gevolgd.

1.10.3. Netwerk, berichten en mailboxen

De Sirene-bureaus maken voor hun onderlinge communicatie gebruik van een versleuteld virtueel netwerk dat uitsluitend bestemd is voor SIS II-gegevens en de uitwisseling van aanvullende informatie tussen de Sirene-bureaus, zoals bedoeld in artikel 4, lid 1, onder c), en artikel 8, lid 1, van de rechtsinstrumenten voor SIS II. Slechts wanneer dit kanaal niet beschikbaar is, mag een ander adequaat beveiligd en geschikt communicatiemiddel worden gebruikt. Het meest geschikte communicatiekanaal kan per geval worden gekozen naargelang van de technische mogelijkheden en de beveiligings- en kwaliteitseisen waaraan de communicatie moet voldoen.

Twee categorieën schriftelijke berichten kunnen worden onderscheiden: vrije tekst en standaardformulieren. In aanhangsel 3 worden de formulieren beschreven die door de Sirene-bureaus worden uitgewisseld, en worden richtsnoeren gegeven voor de informatie die in de velden moet worden ingevuld, en wordt vermeld of invullen al dan niet verplicht is.

Binnen het genoemde netwerk zijn voor vrijetekstberichten en Sirene-formulieren vier verschillende mailboxen ingericht.







Mailbox Adres van de mailbox Doel Operationeel oper@xx.sirenemail2.eu Uitwisseling van formulieren en bijlagen tussen Sirene-bureaus Technisch tech@xx.sirenemail2.eu E-mailverkeer tussen het technisch ondersteunend personeel van de Sirene-bureaus Hoofd Sirene director@xx.sirenemail2.eu E-mailverkeer tussen de hoofden van de Sirene-bureaus E-mail message@xx.sirenemail2.eu Uitwisseling van vrijetekstberichten tussen Sirene-bureaus

Voor testdoeleinden is er een tweede domein ( 17 ) (testxx.sirenemail2.eu) waarin de mailboxen in de tabel kunnen worden gekopieerd zonder dat dit het berichtenverkeer en de workflow in de productieomgeving verstoort.

De uitvoerige regels voor de Sirene-mailboxen en de uitwisseling van Sirene-formulieren, zoals omschreven in DEBS, zijn van toepassing.

Het workflowsysteem van Sirene (zie punt 1.12) houdt de operationele en e-mailboxen („oper” en „message”) in het oog en detecteert binnenkomende formulieren en daarop betrekking hebbende e-mails en bijlagen. Dringende berichten worden alleen naar de operationele mailbox gezonden.

1.10.4. Communicatie in uitzonderlijke omstandigheden

Als de normale communicatiekanalen niet beschikbaar zijn en standaardformulieren bijvoorbeeld per fax moeten worden verzonden, geldt de procedure die in DEBS wordt beschreven.

1.11. Sirene-adressenbestand (SAB)

De contactgegevens van de Sirene-bureaus en relevante informatie voor de onderlinge communicatie en samenwerking worden samengebracht en beschikbaar gesteld in het Sirene-adressenbestand. Het SAB wordt bijgehouden door de Commissie. Het geactualiseerde Sirene-adressenbestand wordt door de Commissie ten minste tweemaal per jaar ter beschikking gesteld. Elk Sirene-bureau ziet erop toe dat:

a) informatie uit het Sirene-adressenbestand niet aan derden wordt bekendgemaakt;

b) het Sirene-adressenbestand bij de Sirene-medewerkers bekend is en door hen wordt gebruikt;

c) elke wijziging van de in het Sirene-adressenbestand opgenomen gegevens onmiddellijk wordt doorgegeven aan de beheerder van het bestand.

1.12. Sirene-workflowsysteem

De werklast van de Sirene-bureaus kan het doeltreffendst worden beheerd wanneer elk Sirene-bureau beschikt over een geautomatiseerd beheerssysteem (workflowsysteem) waarmee de dagelijkse werkzaamheden grotendeels kunnen worden geautomatiseerd.

Het Sirene-bureau kan voor zijn workflow beschikken over een reservecomputer- en databasesysteem op een tweede locatie, voor het geval zich op het Sirene-bureau ernstige calamiteiten voordoen. Er moet voor dit systeem een toereikende noodstroom- en noodcommunicatievoorziening zijn.

Voor de Sirene-workflow moet passende IT-ondersteuning beschikbaar zijn om de beschikbaarheid ervan te garanderen.

1.13. Antwoordtermijn

Het Sirene-bureau beantwoordt zo snel mogelijk alle verzoeken om informatie over signaleringen, matches en treffers die de andere lidstaten via hun Sirene-bureaus doen. Beantwoording dient in alle gevallen binnen twaalf uur plaats te vinden (zie ook punt 1.13.1 over de wijze waarop op Sirene-formulieren urgentie moet worden aangegeven.)

De prioriteiten in de dagelijkse werkzaamheden dienen te worden gebaseerd op de categorie van de signalering en het belang van de zaak.

1.13.1 Aanduiding van urgentie op Sirene-formulieren en dringende melding van een treffer

Sirene-formulieren die door het aangezochte Sirene-bureau met de hoogste prioriteit moeten worden behandeld, kunnen worden voorzien van de vermelding„URGENT” in veld 311 („Belangrijke opmerking”), met aanduiding van de reden voor de urgentie. De reden van de urgentie wordt toegelicht in de toepasselijke velden van de Sirene-formulieren. Wanneer een snel antwoord gewenst is, kan ook per telefoon worden gecommuniceerd.

Wanneer de omstandigheden van een treffer dat vereisen, zoals een werkelijk urgente of zeer belangrijke zaak, stelt het Sirene-bureau van de lidstaat die de persoon heeft aangetroffen, het Sirene-bureau van de signalerende staat telefonisch op de hoogte na verzending van een G-formulier.

1.14. Regels voor transliteratie en transcriptie

De definities en regels voor transliteratie en transcriptie zijn in aanhangsel 1 opgenomen. Deze regels moeten bij de communicatie tussen Sirene-bureaus worden nageleefd (zie ook punt 2.11 over het invoeren van persoonsnamen).

1.15. Gegevenskwaliteit

Overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de rechtsinstrumenten voor SIS II coördineren de Sirene-bureaus de controle op de kwaliteit van de in SIS II opgenomen informatie. De Sirene-bureaus moeten beschikken over de noodzakelijke nationale bevoegdheden voor deze taak. Derhalve dient een vorm van nationale kwaliteitsaudit van gegevens plaats te vinden, waaronder een beoordeling van de verhouding signaleringen/treffers en van de inhoud van gegevens.

Om elk Sirene-bureau zijn functie van coördinator voor controle van de gegevenskwaliteit te laten vervullen, dienen de benodigde ondersteuning op het gebied van informatietechnologie en passende rechten binnen de systemen beschikbaar te zijn.

In samenwerking met het nationale Sirene-bureau moeten nationale normen worden opgesteld voor de opleiding van gebruikers inzake beginselen en werkmethoden op het gebied van gegevenskwaliteit.

De lidstaten kunnen het personeel van de Sirene-bureaus betrekken bij de opleiding van alle instanties die signaleringen invoeren, waarbij de nadruk moet liggen op de kwaliteit van de gegevens en maximale benutting van SIS II.

De hoofdverantwoordelijkheid voor de gegevenskwaliteit van in SIS II ingevoerde vingerafdrukken berust bij de betrokken afdelingen„Vingerafdrukken” op nationaal niveau. Als coördinatoren voor controle van de gegevenskwaliteit moeten de Sirene-bureaus contacten met de afdelingen„Vingerafdrukken” onderhouden, met name wat de geconstateerde problemen met de kwaliteit van de ingevoerde vingerafdrukken betreft.

Om ervoor te zorgen dat de gegevens in SIS II worden bijgewerkt overeenkomstig de resultaten van SIS-AFIS-matches, doet het Sirene-bureau hetzij zelf, hetzij via de autoriteit die de signalering heeft opgenomen, het nodige om de alfanumerieke gegevens in de signalering zo snel mogelijk te updaten. Voorbeelden van updates zijn de opneming van aliassen of het corrigeren van identiteitsgegevens.

1.16. Archivering

a) Elke lidstaat stelt de voorwaarden voor de archivering van informatie vast.

b) Het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat houdt alle informatie met betrekking tot de eigen signaleringen ter beschikking van de overige lidstaten, met inbegrip van de referenties van de beslissing die aan de signalering ten grondslag ligt.

c) Relevante informatie in de archieven van elk Sirene-bureau moet snel toegankelijk zijn in verband met de zeer korte termijnen waarbinnen informatie moet worden doorgegeven.

d) Overeenkomstig artikel 12, lid 4, van de rechtsinstrumenten voor SIS II worden persoonsgegevens die door het Sirene-bureau naar aanleiding van informatie-uitwisseling in bestanden zijn opgeslagen, niet langer bewaard dan nodig is om het doel waarvoor zij werden verstrekt, te verwezenlijken. In de regel worden deze gegevens verwijderd onmiddellijk nadat de signalering waarop zij betrekking hebben uit SIS II is verwijderd, en in ieder geval uiterlijk één jaar na de verwijdering van de signalering uit SIS II. Het kan echter zo zijn dat gegevens die betrekking hebben op een signalering die een lidstaat heeft ingevoerd of op een signalering in verband waarmee actie is ondernomen op het grondgebied van die lidstaat, overeenkomstig de nationale wetgeving langer mogen worden bewaard.

e) Aanvullende informatie die door andere lidstaten is toegezonden, moet worden bewaard met inachtneming van de nationale wetgeving inzake gegevensbescherming in de ontvangende lidstaat. Artikel 12 van de rechtsinstrumenten voor SIS II, Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad ( 18 ) en Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad ( 19 ) zijn eveneens van toepassing.

f) Informatie over misbruik van een identiteit dient te worden verwijderd nadat de desbetreffende signalering is verwijderd.

g) De toegang tot de archieven wordt geregistreerd, gecontroleerd en beperkt tot daartoe aangewezen personeel.

1.17. Personeel

Ervaren medewerkers vormen een personeelsbestand dat zelfstandig kan functioneren en daardoor zaken efficiënt kan afhandelen. Een gering personeelsverloop is daarom wenselijk. Daarvoor is de eenduidige steun van het management voor de totstandbrenging van een gedecentraliseerde werkomgeving vereist. De lidstaten worden aangemoedigd passende maatregelen te nemen om te voorkomen dat door personeelsverloop kwalificaties en ervaring verloren gaan.

1.17.1. Hoofden van de Sirene-bureaus

De hoofden van alle Sirene-bureaus moeten ten minste tweemaal per jaar bijeenkomen om de kwaliteit van de samenwerking tussen hun diensten te beoordelen, de noodzakelijke technische of organisatorische maatregelen te nemen bij eventuele moeilijkheden en waar nodig procedures aan te passen. De bijeenkomst van de hoofden van de Sirene-bureaus wordt georganiseerd door de lidstaat die het voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie waarneemt.

1.17.2. Contactpersoon voor Sirene (SIRCoP)

Als de standaardprocedures geen oplossing bieden, kan de contactpersoon voor Sirene (SIRCoP) dossiers behandelen met een complex, problematisch of gevoelig verloop, waarvoor extra kwaliteitszorg en/of langduriger contact met een ander Sirene-bureau noodzakelijk kan zijn om problemen op te lossen. Het is niet de bedoeling dat de SIRCoP optreedt bij urgente gevallen, waarvoor in principe een beroep wordt gedaan op de 24/7-frontdesk.

De SIRCoP kan voorstellen formuleren om de kwaliteit te verbeteren en mogelijkheden opperen om dergelijke vraagstukken op de langere termijn op te lossen.

In principe kunnen de SIRCoPs alleen tijdens kantooruren contact opnemen met andere SIRCoPs.

Er wordt een jaarlijkse evaluatie verricht in het kader van de jaarlijkse rapportage over statistieken, als bedoeld in aanhangsel 5, op basis van de volgende indicatoren:

a) aantal SIRCoP-interventies per lidstaat;

b) reden voor het contacteren;

c) resultaat van de interventies op basis van informatie die beschikbaar was tijdens de rapportageperiode.

1.17.3. Kennis

Medewerkers van een Sirene-bureau moeten beschikken over een zo breed mogelijke talenkennis. Het dienstdoende personeel moet kunnen communiceren met alle Sirene-bureaus.

Medewerkers moeten beschikken over de noodzakelijke kennis over:

— aspecten van het nationale, Europese en internationale recht;

— hun nationale rechtshandhavingsautoriteiten, en

— de nationale en Europese administratieve systemen op gerechtelijk en immigratiegebied.

Zij moeten bevoegd zijn om alle binnenkomende zaken zelfstandig af te handelen.

Personeel dat buiten kantooruren dienst doet, moet beschikken over dezelfde deskundigheid, kennis en bevoegdheden en moet zich met deskundigen in verbinding kunnen stellen.

In het Sirene-bureau moet juridische deskundigheid voor zowel normale als buitengewone zaken beschikbaar zijn. Naargelang van het geval kan deze worden geboden door elke medewerker met de vereiste juridische achtergrond of door deskundigen van de gerechtelijke autoriteiten.

1.17.4. Opleiding

Nationaal niveau

Op nationaal niveau moet door middel van voldoende opleiding worden gewaarborgd dat het personeel aan de eisen van dit handboek voldoet. Voordat medewerkers toestemming krijgen om in SIS II opgeslagen gegevens te verwerken, krijgen zij met name een degelijke opleiding over de regels voor gegevensbeveiliging en gegevensbescherming en worden zij op de hoogte gebracht van alle ter zake doende strafbare feiten en sancties.

Europees niveau

Ten minste eenmaal per jaar worden gemeenschappelijke cursussen georganiseerd om de samenwerking tussen de Sirene-bureaus te verbeteren. Daartoe worden de medewerkers in de gelegenheid gesteld om collega's van andere Sirene-bureaus te ontmoeten, informatie over nationale werkwijzen uit te wisselen en een samenhangend en gelijkwaardig kennisniveau te ontwikkelen. Verder worden medewerkers zich op deze wijze bewust van het belang van hun werkzaamheden en de noodzaak van wederzijdse solidariteit met het oog op de gemeenschappelijke veiligheid van de lidstaten.

De opleiding moet worden gegeven overeenkomstig het handboek voor Sirene-opleiders.

In artikel 3 van Verordening (EU) nr. 1077/2011 van het Europees Parlement en de Raad ( 20 ) wordt bepaald dat het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht taken verricht met betrekking tot opleiding in het technische gebruik van SIS II, in het bijzonder van het Sirene-personeel.

1.17.5. Uitwisseling van personeel

De Sirene-bureaus moeten, voor zover mogelijk, ook ten minste eenmaal per jaar een uitwisseling van medewerkers met andere Sirene-bureaus organiseren. Met deze uitwisselingen wordt beoogd de kennis van medewerkers over de werkmethoden te vergroten, te laten zien hoe andere Sirene-bureaus zijn georganiseerd en persoonlijke contacten tot stand te brengen met collega's in andere lidstaten.

2. ALGEMENE PROCEDURES

De hierna beschreven procedures zijn van toepassing op alle categorieën signaleringen. De specifieke procedures voor elke afzonderlijke categorie signaleringen zijn te vinden in het desbetreffende deel van dit handboek.

2.1. Definities

— „Signalerende lidstaat” : lidstaat die een signalering in SIS heeft opgenomen.

— „Uitvoerende lidstaat” : lidstaat die de nodige maatregelen uitvoert naar aanleiding van een treffer.

— „Aanleverend Sirene-bureau” : het Sirene-bureau van de lidstaat die over vingerafdrukken of foto's beschikt van een persoon voor wie door een andere lidstaat een signalering in SIS II is opgenomen.

— „Treffer” : van een treffer in SIS II is sprake wanneer: a) een gebruiker het systeem bevraagt; b) uit de bevraging blijkt dat in het buitenland een signalering in SIS is opgenomen, c) de gegevens betreffende de signalering in SIS II overeenstemmen met de gezochte gegevens, en d) naar aanleiding van het voorgaande een verdere maatregel wordt gevraagd.

— „Match” : van een match in SIS II is sprake wanneer: a) een bevraging wordt gedaan om vingerafdrukken aan SIS-AFIS-gegevens te toetsen; b) een melding van SIS II wordt ontvangen die op een mogelijke overeenstemming wijst, en c) de overeenstemming wordt bevestigd overeenkomstig de nationale procedures voor de verificatie van vingerafdrukken. Naar aanleiding van een match kunnen verdere maatregelen worden gevraagd om de identiteit van de betrokkene te verifiëren en aliassen vast te stellen. Een „match” kan worden gevolgd door een „treffer” wanneer de bevraging van SIS-AFIS plaatsvindt tijdens een controle door een eindgebruiker en de overeenstemming wordt bevestigd.

— „Markering” : schorsing van de geldigheid op nationaal niveau die kan worden toegevoegd aan signaleringen met het oog op aanhouding, signaleringen van vermiste personen en signaleringen voor controles, wanneer een lidstaat meent dat gevolg geven aan een signalering onverenigbaar is met zijn nationale recht, internationale verplichtingen of wezenlijke nationale belangen. Wanneer een signalering is gemarkeerd, wordt de op basis van de signalering gevraagde maatregel niet uitgevoerd op het grondgebied van deze lidstaat.

2.2. Meervoudige signaleringen (artikel 34, lid 6, van de SIS II-verordening en artikel 49, lid 6, van het SIS II-besluit)

Voor een en dezelfde persoon of een en hetzelfde voorwerp mag een lidstaat in SIS II slechts één signalering opnemen.

Daarom moeten, voor zover mogelijk en noodzakelijk, tweede en volgende signaleringen voor dezelfde persoon of hetzelfde voorwerp op nationaal niveau beschikbaar worden gehouden zodat zij kunnen worden ingevoerd wanneer de eerste signalering verloopt of wordt verwijderd.

Het kan voorkomen dat er voor een en dezelfde persoon of zaak door meer dan één land een signalering is opgenomen. Het is van wezenlijk belang dat hierdoor geen verwarring bij gebruikers ontstaat. Wanneer een signalering wordt opgenomen, moet duidelijk zijn welke maatregelen moeten worden genomen en welke procedure moet worden gevolgd bij een treffer. Derhalve dienen procedures te worden vastgesteld voor het opsporen van meervoudige signaleringen, naast een prioriteitenregeling voor opneming van die signaleringen in SIS II.

Dientengevolge moet:

— vóór opneming van een signalering worden nagegaan of er in SIS II reeds een signalering met betrekking tot dezelfde persoon of zaak is opgenomen;

— overleg met de andere lidstaten plaatsvinden wanneer de opneming van een signalering leidt tot meervoudige signaleringen die onderling onverenigbaar zijn.

2.2.1. Verenigbaarheid van signaleringen

Meerdere lidstaten kunnen een signalering van dezelfde persoon of hetzelfde voorwerp invoeren wanneer de signaleringen verenigbaar zijn.

De lidstaten mogen van de regels inzake verenigbaarheid afwijken bij het invoeren van een signalering met het oog op onopvallende of gerichte controles, in het bijzonder als het gaat om een signalering ten behoeve van de nationale veiligheid. Deze afwijking laat de prioriteitsorde van signaleringen en de overlegprocedure bedoeld in punt 2.2.2 onverlet.







Tabel van verenigbaarheid van signaleringen van personen Volgorde van belang Signalering met het oog op aanhouding Signalering met het oog op weigering van toegang Signalering van vermiste personen (inbewaringstelling) Signalering met het oog op gerichte controles — onmiddellijke actie Signalering met het oog op gerichte controles Signalering met het oog op onopvallende controles — onmiddellijke actie Signalering met het oog op onopvallende controles Signalering van vermiste personen (verblijfplaats) Signalering met het oog op een gerechtelijke procedure Signalering met het oog op aanhouding Ja Ja Ja Neen Neen Neen Neen Ja Ja Signalering met het oog op weigering van toegang Ja Ja Neen Neen Neen Neen Neen Neen Neen Signalering van vermiste personen (inbewaringstelling) Ja Neen Ja Neen Neen Neen Neen Ja Ja Signalering met het oog op gerichte controles — onmiddellijke actie Neen Neen Neen Ja Ja Neen Neen Neen Neen Signalering met het oog op gerichte controles Neen Neen Neen Ja Ja Neen Neen Neen Neen Signalering met het oog op onopvallende controles — onmiddellijke actie Neen Neen Neen Neen Neen Ja Ja Neen Neen Signalering met het oog op onopvallende controles Neen Neen Neen Neen Neen Ja Ja Neen Neen Signalering van vermiste personen Ja Neen Ja Neen Neen Neen Neen Ja Ja Signalering met het oog op een gerechtelijke procedure Ja Neen Ja Neen Neen Neen Neen Ja Ja







Tabel van verenigbaarheid van signaleringen van voorwerpen Volgorde van belang Signalering met het oog op gebruik als bewijsmateriaal Document ongeldig gemaakt voor reisdoeleinden Signalering met het oog op inbeslagneming Signalering met het oog op gerichte controles — onmiddellijke actie Signalering met het oog op gerichte controles Signalering met het oog op onopvallende controles — onmiddellijke actie Signalering met het oog op onopvallende controles Signalering met het oog op gebruik als bewijsmateriaal Ja Ja Ja Neen Neen Neen Neen Document ongeldig gemaakt voor reisdoeleinden Ja Ja Ja Neen Neen Neen Neen Signalering met het oog op inbeslagneming Ja Ja Ja Neen Neen Neen Neen Signalering met het oog op gerichte controles — onmiddellijke actie Neen Neen Neen Ja Ja Neen Neen Signalering met het oog op gerichte controles Neen Neen Neen Ja Ja Neen Neen Signalering met het oog op onopvallende controles — onmiddellijke actie Neen Neen Neen Neen Neen Ja Ja Signalering met het oog op onopvallende controles Neen Neen Neen Neen Neen Ja Ja

2.2.2. Prioriteitsorde van signaleringen

Bij onverenigbare signaleringen is de prioriteitsorde voor signaleringen van personen als volgt:

— aanhouding ten behoeve van overlevering of uitlevering (artikel 26 van het besluit);

— weigering van toegang tot of verblijf op het Schengengrondgebied (artikel 24 van de verordening);

— inbeschermingneming van vermiste personen (artikel 32 van het besluit);

— gerichte controles — onmiddellijke actie (artikel 36 van besluit);

— gerichte controles (artikel 36 van het besluit);

— onopvallende controles — onmiddellijke actie (artikel 36 van besluit);

— onopvallende controles (artikel 36 van het besluit);

— mededeling van woon- of verblijfplaats (artikelen 32 en 34 van het besluit).

De prioriteitsorde voor signaleringen van voorwerpen is als volgt:

— gebruik als bewijsmateriaal (artikel 38 van het besluit);

— inbeslagneming van voor reisdoeleinden ongeldig gemaakt document (artikel 38 van het besluit);

— inbeslagneming (artikel 38 van het besluit);

— gerichte controles — onmiddellijke actie (artikel 36 van besluit);

— gerichte controles (artikel 36 van het besluit);

— onopvallende controles — onmiddellijke actie (artikel 36 van besluit);

— onopvallende controles (artikel 36 van het SIS II-besluit).

Van deze prioriteitsorde kan na overleg tussen de lidstaten worden afgeweken indien wezenlijke nationale belangen in het geding zijn.

2.2.3. Controle op onverenigbaarheid en opneming van meervoudige signaleringen

Om onverenigbare meervoudige signaleringen te vermijden, moet een zorgvuldig onderscheid wordt gemaakt tussen personen en voorwerpen met vergelijkbare kenmerken. Overleg en samenwerking tussen de Sirene-bureaus zijn derhalve van wezenlijk belang. Elke lidstaat stelt passende technische procedures vast om dergelijke gevallen op te sporen voordat een signalering wordt ingevoerd.

Nu in SIS II een functie is opgenomen om een persoon aan de hand van zijn vingerafdrukken te identificeren, is de kans groter dat bestaande signaleringen van één bepaalde persoon die meer dan één identiteit heeft opgegeven, aan het licht komen (zie ook punt 1.15). Overleg en samenwerking zijn eveneens vereist wanneer het invoeren van een dactyloscopisch signalement een match oplevert. In zulke gevallen dient de hieronder beschreven procedure te worden gevolgd. Indien een alias aan het licht wordt gebracht, dient bovendien de in punt 2.12.2 beschreven procedure te worden gevolgd.

Indien een lidstaat een nieuwe signalering wil opnemen en de nieuwe signalering strijdig is met een reeds door dezelfde lidstaat opgenomen signalering, ziet het nationale Sirene-bureau er volgens de nationale procedure op toe dat in SIS II slechts één signalering voorkomt.

De volgende procedure wordt gebruikt om te controleren of voor eenzelfde persoon of eenzelfde voorwerp meer dan één signalering voorkomt.

a) Om na te gaan of er voor een voertuig meervoudige signaleringen zijn opgenomen, worden de verplichte identiteitskenmerken vergeleken:

i) voor een persoon:

— familienaam,

— voornaam,

— geboortedatum,

— geslacht,

— vingerafdrukken (indien beschikbaar);

ii) voor een voertuig:

— voertuigidentificatienummer (VIN),

— kenteken en land van registratie,

— merk,

— model;

iii) voor een luchtvaartuig:

— categorie luchtvaartuig,

— ICAO-registratienummer;

iv) voor een vaartuig:

— categorie vaartuig,

— aantal rompen,

— extern identificatienummer van het vaartuig (niet verplicht, maar kan worden gebruikt);

v) voor een container:

b) Zie de procedures van punt 8.2.1 bij de invoering van een nieuwe signalering voor een voertuig of een ander voorwerp met een VIN of een registratienummer.

c) Voor andere voorwerpen zijn de meest geschikte velden voor het vaststellen van meervoudige signalering de verplichte velden, die alle moeten worden gebruikt voor automatische vergelijking door het systeem.

De procedures van punt 8.2.1 (controle op meervoudige signaleringen voor een voertuig) worden gebruikt om een onderscheid te maken met andere categorieën voorwerpen in SIS II, wanneer blijkt dat twee gelijksoortige voorwerpen hetzelfde serienummer hebben.

Indien uit de verificatie blijkt dat de gegevens betrekking hebben op twee verschillende personen of voorwerpen, keurt het Sirene-bureau het verzoek tot opneming van de nieuwe signalering goed ( 22 ).

Indien uit de verificatie blijkt dat de gegevens identiek zijn en op dezelfde persoon of hetzelfde voorwerp betrekking hebben, pleegt het Sirene-bureau van de lidstaat die een nieuwe signalering wil opnemen, overleg met het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat wanneer de signaleringen onverenigbaar zijn.

De volgende procedure geldt voor het verifiëren van de verenigbaarheid van signaleringen:

a) voordat een signalering wordt opgenomen of nadat een SIS-AFIS-melding van een mogelijke match is ontvangen bij de eerste invoering van vingerafdrukken die verband houden met een signalering, moet worden geverifieerd dat er geen daarmee onverenigbare signaleringen bestaan;

b) indien er een verenigbare signalering bestaat en er geen match is met de vingerafdrukken, is overleg tussen de Sirene-bureaus niet nodig;

c) indien er een verenigbare signalering bestaat en een match met de vingerafdrukken dit bevestigt, plegen de Sirene-bureaus alleen overleg om de identiteit te controleren en voordien onbekende aliassen vast te stellen. Als echter moet worden nagegaan of de signalering betrekking heeft op dezelfde persoon, consulteert het betrokken Sirene-bureau het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat met een L-formulier. De procedures voor melding en overleg inzake matches met vingerafdrukken worden beschreven in punt 2.5. De procedures van punt 2.5 hebben betrekking op matches die aan het licht komen bij de eerste invoering van vingerafdrukken of bij een zoekopdracht aan de hand van vingerafdrukken, bijvoorbeeld in een politiebureau;

d) indien de signaleringen niet verenigbaar zijn, consulteren de Sirene-bureaus elkaar met gebruikmaking van een E-formulier om tot één enkele signalering te komen;

e) signaleringen met het oog op aanhouding worden onmiddellijk opgenomen, zonder te wachten op het resultaat van het overleg met de andere lidstaten;

f) indien aan een signalering die niet verenigbaar is met reeds in SIS II opgenomen signaleringen, na overleg prioriteit is verleend, worden bij de opneming van de nieuwe signalering de overige signaleringen verwijderd door de lidstaten die deze hadden opgenomen. Geschillen hierover worden door de lidstaten via de Sirene-bureaus geregeld;

g) lidstaten die een signalering niet konden opnemen, kunnen zich aanmelden om door CS-SIS in kennis te worden gesteld van de verwijdering van een signalering;

h) het Sirene-bureau van de lidstaat die een signalering niet kon opnemen, kan het Sirene-bureau van de lidstaat die de signalering heeft opgenomen, verzoeken op de hoogte te worden gesteld van een treffer voor die signalering.

2.2.4. Specifieke situatie van Ierland en het Verenigd Koninkrijk

Aangezien het Verenigd Koninkrijk en Ierland niet deelnemen aan de SIS II-verordening, hebben zij geen toegang tot de signaleringen met het oog op weigering van toegang of verblijf (artikelen 24 en 26 van de SIS II-verordening). Zij zijn echter gebonden aan de regels inzake verenigbaarheid van alle categorieën signaleringen als bedoeld in punt 2.2 en zij passen de in punt 2.2.3 bedoelde procedure toe.

De volgende procedure is van toepassing:

a) neemt het Verenigd Koninkrijk of Ierland een signalering op die mogelijk onverenigbaar is met een bestaande signalering met het oog op weigering van toegang of verblijf overeenkomstig punt 2.2.1, dan wijst het centrale SIS II deze twee lidstaten op de mogelijke onverenigbaarheid door uitsluitend de Schengenidentificatie van de bestaande signalering mee te delen;

b) wordt naar aanleiding van een door het Verenigd Koninkrijk of Ierland ingevoerde signalering melding gemaakt van een mogelijke onverenigbaarheid met een door een andere lidstaat opgenomen signalering met het oog op weigering van toegang of verblijf, dan treedt het Sirene-bureau van het Verenigd Koninkrijk of Ierland in overleg met de signalerende lidstaat door middel van een vrijetekstbericht en wist het de mogelijk onverenigbare signalering gedurende het overleg;

c) afhankelijk van de uitkomst van het overleg kan het Verenigd Koninkrijk of Ierland een verenigbaar gebleken signalering opnieuw opnemen.

2.3. Informatie-uitwisseling na een treffer

Indien de gebruiker bij een treffer aanvullende informatie nodig heeft, neemt het Sirene-bureau zo snel mogelijk contact op met het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat en vraagt het de noodzakelijke informatie op. Waar nuttig, treden de Sirene-bureaus op als tussenpersonen voor de nationale autoriteiten en zorgen zij voor verstrekking en uitwisseling van aanvullende informatie die betrekking heeft op de bewuste signalering.

Tenzij anders bepaald, wordt de signalerende lidstaat in kennis gesteld van de treffer en het resultaat daarvan (zie ook punt 1.13.1 over de aanduiding van urgentie).

De volgende procedure is van toepassing:

a) onverminderd punt 2.4 van dit handboek dient een treffer voor een gesignaleerde persoon of een gesignaleerd voorwerp in beginsel te worden meegedeeld aan het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat met behulp van een G-formulier;

b) bij melding van een treffer aan de signalerende staat wordt in veld 090 van het G-formulier aangeduid op welk artikel van de rechtsinstrumenten voor SIS II de treffer van toepassing is, indien nodig met aanvullende informatie (bijvoorbeeld „MINOR” (minderjarige)).

Op het G-formulier wordt zo veel mogelijk informatie over de treffer gegeven, met inbegrip van de vermelding van te treffen maatregelen in veld 088. De signalerende lidstaten kan om aanvullende informatie worden verzocht door middel van veld 089;

c) indien het Sirene-bureau van de uitvoerende lidstaat nadere informatie wil verstrekken nadat al een G-formulier is verzonden, gebruikt het een M-formulier;

d) indien nodig stelt het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat het Sirene-bureau van de uitvoerende lidstaat in kennis van alle relevante specifieke informatie en de specifieke maatregelen die genomen dienen te worden.

De procedure voor het melden van matches met vingerafdrukken wordt beschreven in punt 2.5, met name onder f), inzake treffers die samenvallen met matches.

Zie punt 9 voor de procedure voor het melden van treffers die door middel van systemen voor automatische kentekenplaatherkenning (ANPR) tot stand zijn gekomen.

2.4. Wanneer de procedures voor een treffer niet kunnen worden gevolgd (artikel 48 van het SIS II-besluit en artikel 33 van de SIS II-verordening)

Overeenkomstig artikel 48 van het SIS II-besluit en artikel 33 van de SIS II-verordening is de volgende procedure van toepassing:

a) een lidstaat die op basis van alle beschikbare informatie beslist niet in staat is de procedure te volgen, deelt via zijn Sirene-bureau de signalerende lidstaat mee dat hij de gevraagde maatregel niet kan uitvoeren en vermeldt de redenen daarvoor in veld 083 van een H-formulier;

b) de betrokken lidstaten kunnen dan afspreken welke actie wordt ondernomen, met inachtneming van hun nationaal recht en de rechtsinstrumenten voor SIS II.

De procedure voor het melden van matches met vingerafdrukken wordt beschreven in punt 2.5, met name onder f), inzake treffers die samenvallen met matches.

2.5. Meldingsprocedure voor matches met vingerafdrukken wanneer de vingerafdrukken voor het eerst worden ingevoerd of wanneer zoekopdrachten met vingerafdrukken worden uitgevoerd

Bij SIS-AFIS-matches (voordat een treffer wordt vastgesteld) wordt de volgende procedure gevolgd (voor treffers, zie punt f)):

a) wanneer in SIS II een mogelijke match tot stand komt bij het toetsen van de vingerafdrukken van een persoon aan de in SIS II opgeslagen vingerafdrukken, zijn het nationale recht en de nationale procedures van toepassing op het verifiëren van de match;

b) zodra de match is geverifieerd, stelt het Sirene-bureau in de lidstaat waar de match tot stand is gekomen, alle andere betrokken Sirene-bureaus aan de hand van een L-formulier in kennis van de match en de eventuele noodzaak alfanumerieke gegevens in SIS II bij te werken;

c) bij melding van een match aan de signalerende staat wordt in veld 083 van het L-formulier aangeduid welk artikel van de rechtsinstrumenten voor SIS II van toepassing is op de signalering, onder vermelding van „SIS-AFIS-match” of een soortgelijke formulering. Indien de lidstaat waar de match tot stand is gekomen, de zaak als „urgent” beschouwt, wordt dit aan de hand van dat woord vermeld in veld 311 („Belangrijke opmerking”) en wordt de aard van de urgentie gespecificeerd. Op het L-formulier wordt alle beschikbare informatie opgegeven, waaronder de plaats en datum van en de reden voor het nemen van vingerafdrukken. Indien een foto van de betrokkene beschikbaar is, wordt deze bijgevoegd. Indien het Sirene-bureau van de uitvoerende lidstaat nadere informatie wil verstrekken nadat het L-formulier is verzonden, gebruikt het daarvoor een M-formulier. Wanneer een match met meer dan één signalering tot stand komt, moeten de Schengenidentificatienummers van alle signaleringen waarmee een match tot stand is gekomen, worden opgegeven in veld 083 van het L-formulier;

d) de Sirene-bureaus die dergelijke informatie ontvangen, controleren de gegevens waarvoor zij verantwoordelijk zijn en nemen de vereiste maatregelen voor het bijwerken van alfanumerieke gegevens, als beschreven in punt 1.15;

e) indien nodig verstrekt het Sirene-bureau dat via een L-formulier een melding van een match ontvangt, relevante en specifieke informatie en vermeldt het eventueel welke specifieke maatregelen het Sirene-bureau van de uitvoerende lidstaat dient te nemen;

f) de procedures bedoeld in punt 2.3 (maatregelen kunnen worden uitgevoerd) en punt 2.4 (maatregelen kunnen niet worden uitgevoerd) zijn van toepassing in het geval van treffers die voortvloeien uit matches met vingerafdrukken. Wanneer het duidelijk is dat de verzending van het L-formulier in het kader van de onder a) tot en met e) beschreven procedure zal samenvallen met de verzending van een G- of H-formulier ten gevolge van een treffer, wordt alleen hetG- of het H-formulier verzonden. Op het G- of het H-formulier wordt een tekst van de strekking „hit achieved through SIS-AFIS” opgenomen in veld 086 (G-formulier) of veld 083 (H-formulier), alsook aanvullende informatie over voordien onbekende identiteiten of aliassen in veld 090 (G-formulier) of veld 083 (H-formulier).

2.6. Verwerking van gegevens voor andere doeleinden dan waarvoor zij in SIS II zijn opgenomen (artikel 46, lid 5, van het SIS II-besluit)

De gegevens in SIS II mogen slechts worden verwerkt voor de doeleinden die voor elke categorie signalering zijn vastgesteld.

Wanneer de signalerende lidstaat voorafgaande toestemming geeft, mogen de gegevens echter worden verwerkt voor andere doeleinden dan waarvoor zij zijn opgenomen, maar uitsluitend ter voorkoming van een op handen zijnde ernstige bedreiging voor de openbare orde en veiligheid, om ernstige redenen van staatsveiligheid of om een ernstig misdrijf te voorkomen.

Wanneer een lidstaat in SIS II opgenomen gegevens wenst te verwerken voor een ander doel dan waarvoor zij in SIS II zijn opgenomen, vindt de informatie-uitwisseling plaats volgens de volgende procedure:

a) een lidstaat die gegevens voor andere doeleinden wenst te gebruiken, deelt via zijn Sirene-bureau de signalerende lidstaat mee, door middel van een I-formulier, waarom hij die gegevens voor een ander doel wil verwerken;

b) de signalerende lidstaat toetst zo spoedig mogelijk of aan het verzoek kan worden voldaan en deelt zijn beslissing door middel van een M-formulier aan de andere lidstaat mee via zijn Sirene-bureau;

c) indien noodzakelijk kan de signalerende lidstaat bij het verlenen van toestemming nadere voorwaarden stellen ten aanzien van het gebruik van de gegevens. Deze toestemming wordt verzonden door middel van een M-formulier.

Na toestemming van de signalerende lidstaat mag de andere lidstaat de gegevens slechts gebruiken voor het doel waarvoor hij toestemming heeft gekregen. Hij houdt rekening met de eventueel door de signalerende lidstaat gestelde voorwaarden.

2.7. Markering

2.7.1. Inleiding

a) Overeenkomstig artikel 24 van het SIS II-besluit kan een lidstaat in de volgende gevallen om markering van een signalering verzoeken:

i) wanneer een lidstaat van oordeel is dat gevolg geven aan een overeenkomstig artikel 26, 32 of 36 van het SIS II-besluit opgenomen signalering in strijd is met zijn nationale recht, internationale verplichtingen of wezenlijke nationale belangen, kan hij alsnog verlangen dat de signalering wordt gemarkeerd, zodat de op grond van de signalering gevraagde maatregel op zijn grondgebied niet wordt uitgevoerd. De markering wordt aangebracht door het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat;

ii) teneinde de lidstaten in staat te stellen te verlangen dat een markering wordt aangebracht in een signalering overeenkomstig artikel 26, worden zij via de uitwisseling van aanvullende informatie automatisch in kennis gesteld van elke nieuwe signalering van die categorie;

iii) indien een signalerende lidstaat in zeer dringende en ernstige gevallen om uitvoering van de maatregel verzoekt, gaat de uitvoerende lidstaat na of hij kan toestaan dat de op zijn verzoek aangebrachte markering wordt ingetrokken. Indien dat het geval is, neemt de uitvoerende lidstaat de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de gevraagde maatregel onmiddellijk kan worden uitgevoerd.

b) Uitsluitend voor signaleringen met het oog op aanhouding bestaat een afzonderlijke procedure (zie punt 3.6).

c) Wanneer een markering is toegevoegd aan signaleringen van vermiste personen of aan signaleringen met het oog op onopvallende of gerichte controles, verschijnt de signalering niet op het scherm wanneer de gebruiker het systeem raadpleegt.

d) Onverminderd punt 3.6.1 vraagt een lidstaat niet een markering aan te brengen louter vanwege de betrokken signalerende lidstaat. Om het aanbrengen van een markering wordt uitsluitend per geval verzocht.

2.7.2. Raadpleging van de lidstaten met het oog op het aanbrengen van een markering

Uitsluitend op verzoek of met de instemming van een andere lidstaat wordt een markering aangebracht.

De volgende procedure is van toepassing:

a) indien een lidstaat verzoekt dat een markering wordt aangebracht, vraagt hij de markering met opgave van redenen aan bij de signalerende lidstaat door middel van een F-formulier. Daarvoor wordt veld 071 gebruikt, terwijl in veld 080 de reden voor het aanbrengen van de markering wordt vermeld. Voor andere aanvullende informatie over de signalering wordt veld 083 gebruikt;

b) de signalerende lidstaat brengt de verlangde markering onmiddellijk aan;

c) na uitwisseling van informatie kan het, op basis van de inlichtingen die bij het overleg verstrekt zijn door de lidstaat die om markering verzoekt, nodig zijn de signalering te wijzigen of te verwijderen, dan wel het verzoek in te trekken en de signalering ongewijzigd te laten.

2.7.3. Verzoek om verwijdering van een markering

Een lidstaat die om het aanbrengen van een markering heeft verzocht, verzoekt om verwijdering van de markering zodra de reden voor de markering niet langer bestaat. Dit kan met name het geval zijn als de nationale wetgeving is gewijzigd of als uit verdere informatie-uitwisseling over de zaak blijkt dat de in artikel 24, lid 1, of artikel 25 van het SIS II-besluit genoemde omstandigheden niet langer bestaan.

De volgende procedure is van toepassing:

a) het Sirene-bureau dat eerder heeft verzocht om het aanbrengen van een markering, verzoekt het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat met gebruikmaking van een F-formulier om de markering te verwijderen. Daarvoor wordt veld 075 gebruikt ( 23 ). Om meer details over de nationale wetgeving te vermelden, wordt veld 080 gebruikt. Voor aanvullende informatie over de reden voor de verwijdering van de markering en andere aanvullende informatie over de signalering wordt in voorkomend geval veld 083 gebruikt;

b) het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat verwijdert de markering onmiddellijk.

2.8. Constatering dat gegevens onjuist zijn of onrechtmatig zijn opgenomen (artikel 34 van de SIS II-verordening en artikel 49 van het SIS II-besluit)

Wanneer blijkt dat gegevens onjuist zijn of onrechtmatig in SIS II zijn opgenomen, wordt aanvullende informatie uitgewisseld met inachtneming van artikel 34, lid 2, van de SIS II-verordening en artikel 49, lid 2, van het SIS II-besluit, waarin bepaald wordt dat alleen de signalerende lidstaat bevoegd is de door hem ingevoerde gegevens te wijzigen, aan te vullen, te verbeteren, bij te werken of te verwijderen.

Een lidstaat die constateert dat gegevens onjuistheden bevatten of onrechtmatig in SIS II zijn opgenomen, licht de signalerende lidstaat via zijn Sirene-bureau zo spoedig mogelijk daarover in, maar in ieder geval binnen tien kalenderdagen nadat de onjuistheid of onrechtmatigheid aan het licht is gekomen. Deze informatie-uitwisseling gebeurt door middel van een J-formulier.

a) Naar aanleiding van de uitkomst van het overleg kan het zijn dat de signalerende lidstaat de gegevens moet verwijderen of verbeteren. Daarbij worden de nationale procedures voor het verbeteren van de informatie in kwestie in acht genomen.

b) Indien de lidstaten na twee maanden geen overeenstemming hebben kunnen bereiken, adviseert het Sirene-bureau van de lidstaat die de onjuistheid of onrechtmatigheid heeft ontdekt, zijn bevoegde autoriteit de zaak voor te leggen aan de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, die tezamen met de betrokken nationale toezichthoudende autoriteiten optreedt als bemiddelaar.

2.9. Recht op toegang tot en rectificatie van gegevens (artikel 41 van de SIS II-verordening en artikel 58 van het SIS II-besluit)

2.9.1. Verzoeken om toegang tot of rectificatie van gegevens

Wanneer de nationale autoriteiten in kennis moeten worden gesteld van een verzoek om toegang tot gegevens of rectificatie ervan, gelden onverminderd het bepaalde in de nationale wetgeving de volgende regels voor de uitwisseling van informatie:

a) ieder Sirene-bureau past de nationale wetgeving inzake het recht op toegang tot persoonsgegevens toe. Afhankelijk van de omstandigheden van het geval en in overeenstemming met de geldende wetgeving geven de Sirene-bureaus de bij hen ingediende verzoeken om toegang tot of rectificatie van gegevens door aan de bevoegde nationale autoriteiten, of handelen zij deze zelf af, voor zover zij daartoe bevoegd zijn;

b) met inachtneming van de nationale wetgeving verstrekken de Sirene-bureaus de nationale bevoegde autoriteiten desgevraagd informatie over de uitoefening van het recht op toegang tot gegevens.

2.9.2. Uitwisseling van informatie over verzoeken om toegang tot door andere lidstaten opgenomen signaleringen

De informatie-uitwisseling over verzoeken om toegang tot door andere lidstaten in SIS II opgenomen signaleringen gebeurt via de nationale Sirene-bureaus, door middel van een K-formulier voor personen of een M-formulier voor voorwerpen.

De volgende procedure is van toepassing:

a) het verzoek om toegang wordt zo spoedig mogelijk doorgegeven aan het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat, zodat deze zijn standpunt kan bepalen;

b) het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat deelt zijn standpunt mee aan het Sirene-bureau van de lidstaat waarbij het verzoek om toegang is ingediend;

c) het antwoord van het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat houdt rekening met de termijn voor de behandeling van het verzoek die is vastgesteld door het Sirene-bureau van de lidstaat die het verzoek om toegang tot de gegevens heeft ontvangen;

d) het Sirene-bureau van de lidstaat die van een persoon een verzoek om toegang, rectificatie of verwijdering krijgt, neemt alle nodige maatregelen om tijdig antwoord te geven.

Wanneer het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat zijn standpunt doorgeeft aan het Sirene-bureau van de lidstaat waarbij het verzoek om toegang is ingediend, handelt laatstgenoemd Sirene-bureau het verzoek af of draagt het er zorg voor dat het standpunt zo spoedig mogelijk bekend wordt gemaakt aan de autoriteit die bevoegd is het verzoek af te handelen, zulks overeenkomstig de nationale wetgeving en de grenzen van de bevoegdheden van het Sirene-bureau.

2.9.3. Uitwisseling van informatie over verzoeken om rectificatie of verwijdering van door andere lidstaten ingevoerde gegevens

Wanneer iemand verzoekt om rectificatie of verwijdering van gegevens over zichzelf, mag alleen de lidstaat die de signalering heeft opgenomen, die gegevens rectificeren of verwijderen. Als een verzoek om rectificatie of verwijdering wordt ingediend bij een andere dan de signalerende lidstaat, informeert het Sirene-bureau van de aangezochte lidstaat het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat met een K-formulier en is de procedure van punt 2.9.2 van toepassing.

2.10. Verwijdering van een signalering wanneer de voorwaarden voor handhaving ervan niet meer bestaan.

Signaleringen mogen niet langer in SIS II worden bewaard dan nodig is voor het doel waarvoor zij zijn opgenomen.

Zodra niet langer wordt voldaan aan de voorwaarden voor het handhaven van de signalering, verwijdert de signalerende lidstaat de signalering onmiddellijk. Als de signalering een vervaldatum heeft, wordt automatisch tot verwijdering uit CS-SIS overgegaan. Wanneer zich een treffer voordoet, zijn de bijzondere procedures van de punten 3.11, 4.10, 5.7, 6.5, 7.8 en 8.4 van toepassing.

Het verwijderingsbericht van CS-SIS wordt automatisch door N.SIS II verwerkt.

De lidstaten kunnen verzoeken automatisch op de hoogte te worden gebracht van de verwijdering van een signalering.

2.11. Invoering van eigennamen

Met inachtneming van de beperkingen die de nationale systemen voor het invoeren van gegevens en de beschikbaarheid van gegevens opleggen, worden eigennamen (voornamen en familienamen) in SIS II ingevoerd in de vorm (schrift en spelling) zoals die voorkomt op officiële reisdocumenten volgens de ICAO-normen voor reisdocumenten, die ook worden toegepast bij de transcriptie- en transliteratiefaciliteiten van het centrale SIS II. Bij de uitwisseling van aanvullende informatie vermelden de Sirene-bureaus eigennamen in de vorm waarin deze in SIS II zijn opgenomen. De gebruikers en de Sirene-bureaus van de signalerende lidstaten dienen in de regel Latijnse lettertekens te gebruiken voor het invoeren van gegevens in SIS II. Daarbij gelden de transliteratie- en transcriptieregels van aanhangsel 1.

Wanneer aanvullende informatie moet worden uitgewisseld over een persoon die zelf niet gesignaleerd is, maar mogelijk banden heeft met een gesignaleerde persoon (bijvoorbeeld iemand die mogelijk een vermiste minderjarige vergezelt), moet de naam worden vermeld in een vorm en spelling die aan de regels van aanhangsel 1 voldoen, in Latijnse lettertekens en in de oorspronkelijke vorm, indien de lidstaat die de gegevens verstrekt de mogelijkheid heeft om bijzondere lettertekens in de oorspronkelijke vorm in te voeren.

2.12. Verschillende identiteitscategorieën

Bevestigde identiteit

Van een bevestigde identiteit is sprake wanneer de identiteit is vastgesteld aan de hand van echte identiteitsdocumenten, een paspoort of een verklaring van de bevoegde autoriteiten.

Niet-bevestigde identiteit

Van een niet-bevestigde identiteit is sprake wanneer er niet voldoende bewijs is van de juistheid van de identiteit.

Misbruik van identiteit

Van misbruik van een identiteit is sprake wanneer een in SIS II opgenomen persoon gebruikmaakt van de identiteit (familienaam, voornaam, geboortedatum) van een andere werkelijk bestaande persoon. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn wanneer een document ten nadele van de werkelijke eigenaar wordt gebruikt.

Aliassen

Van een alias is sprake wanneer een persoon een identiteit aanneemt terwijl hij of zij onder een andere identiteit bekend is.

2.12.1. Misbruik van identiteit (artikel 36 van de SIS II-verordening en artikel 51 van het SIS II-besluit)

In verband met de complexiteit van gevallen van identiteitsmisbruik moet de signalerende lidstaat, wanneer blijkt dat een in SIS II gesignaleerde persoon de identiteit van een ander misbruikt, controleren of het noodzakelijk is om de misbruikte identiteit in de SIS II-signalering te handhaven.

Zodra is vastgesteld dat de identiteit van een persoon is misbruikt, worden, indien die persoon daarmee uitdrukkelijk instemt, aan de signalering in SIS II aanvullende gegevens toegevoegd om de negatieve gevolgen van onjuiste identificatie te voorkomen. De persoon van wie de identiteit is misbruikt, kan de bevoegde autoriteiten volgens de nationale procedures de informatie verstrekken bedoeld in artikel 36, lid 3, van de SIS II-verordening en artikel 51, lid 3, van het SIS II-besluit. Een persoon van wie de identiteit is misbruikt, heeft het recht zijn of haar instemming met de verwerking van deze gegevens in te trekken.

De signalerende lidstaat is verantwoordelijk voor het aanbrengen van de opmerking „misbruikte identiteit” in de signalering en voor het invoeren van aanvullende gegevens over het slachtoffer van het identiteitsmisbruik, zoals foto's, vingerafdrukken en informatie over geldige identiteitsdocumenten.

Wanneer een lidstaat ontdekt dat er in verband met een door een andere lidstaat opgenomen signalering sprake is van misbruik van identiteit, en is vastgesteld dat de identiteit van de betrokkene is misbruikt, meldt hij dat aan het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat door middel van een Q-formulier, zodat de SIS II-signalering kan worden voorzien van een uitbreiding inzake identiteitsmisbruik.

Wanneer foto's en vingerafdrukken beschikbaar zijn van de persoon van wie de identiteit is misbruikt, worden deze aan de signalering toegevoegd, rekening houdend met het doel van de invoering van gegevens van deze aard. Er kan alleen sprake zijn van misbruik van identiteit als de gegevens van een onschuldige overeenstemmen met de identiteitskenmerken van een signalering. Op het Q-formulier moeten de identiteitsgegevens van de signalering, met inbegrip van het nummer van de signalering, worden vermeld, zodat de signalerende lidstaat kan nagaan op welke identiteit het formulier betrekking heeft. In aanhangsel 3 zijn de verplichte velden voor het invullen van het Q-formulier in dergelijke gevallen aangegeven.

De gegevens, waaronder vingerafdrukgegevens, van de persoon van wie de identiteit is misbruikt, zijn uitsluitend beschikbaar ten behoeve van de vaststelling van de identiteit van de gecontroleerde persoon en mogen in geen geval voor andere doeleinden worden gebruikt. De informatie over het misbruik van de identiteit, waaronder eventuele vingerafdrukken en foto's, worden verwijderd bij het verwijderen van de signalering, of eerder indien de betrokkene daarom verzoekt.

2.12.2. Invoering van een alias

Om te voorkomen dat signaleringen in een bepaalde categorie onverenigbaar zijn vanwege een op te nemen alias, om te voorkomen dat voor onschuldige slachtoffers problemen ontstaan en om een voldoende kwaliteit van de gegevens te waarborgen, dienen de betrokken lidstaten elkaar zo veel mogelijk te informeren over aliassen en alle relevante informatie omtrent de werkelijke identiteit van de gezochte persoon uit te wisselen. Dit is met name het geval wanneer een met vingerafdrukken uitgevoerde zoekopdracht erop wijst dat reeds een signalering in SIS II bestaat, maar uit de identiteitsgegevens in de bestaande signalering ook blijkt dat de persoon die oorspronkelijk is gesignaleerd of de persoon op wie de nieuwe signalering betrekking heeft, zich van een alias heeft bediend.

De signalerende lidstaat is verantwoordelijk voor het invoeren van eventuele aliassen. Mocht een andere lidstaat een alias ontdekken, dan geeft hij dat door aan de signalerende lidstaat met behulp van een L-formulier.

2.12.3. Nadere informatie ten behoeve van de vaststelling van iemands identiteit

Na overleg, op eigen initiatief of op verzoek van een andere lidstaat kan het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat ook, als de in SIS II opgenomen gegevens onvoldoende zijn, nadere informatie verstrekken om iemands identiteit te verhelderen. Voor dit doel wordt een L-formulier (en bijlagen daarbij) gebruikt. Deze informatie houdt met name in:

— de herkomst van het paspoort of identiteitsdocument dat in het bezit is van de gezochte persoon;

— het nummer, de datum en de plaats van afgifte van het paspoort of identiteitsdocument, de instantie die het heeft afgegeven, de datum waarop de geldigheid verstrijkt;

— een beschrijving van de gezochte persoon;

— de familienaam en de voornaam van de vader en de moeder van de gezochte persoon;

— andere mogelijke schrijfwijzen van de familienaam en de voornaam van de gezochte persoon;

— foto's en vingerafdrukken, indien beschikbaar;

— het laatste bekende adres van de gezochte persoon.

Deze informatie moet zo veel mogelijk beschikbaar zijn bij de Sirene-bureaus, dan wel onmiddellijk en voortdurend voor hen toegankelijk, zodat zij de informatie zo snel mogelijk kunnen doorgeven.

Het doel van al deze maatregelen is zo veel mogelijk de kans te beperken dat een persoon ten onrechte wordt aangehouden wanneer zijn of haar identiteitsgegevens lijken op die van een gesignaleerde persoon.

2.13. Informatie-uitwisseling bij gekoppelde signaleringen

Door middel van een koppeling kan een relatie worden aangegeven tussen twee of meer signaleringen.

Een lidstaat kan signaleringen koppelen die hijzelf in SIS II heeft ingevoerd en alleen deze lidstaat mag de koppeling wijzigen of verwijderen. Koppelingen zijn voor de gebruiker slechts zichtbaar wanneer deze de vereiste toegangsrechten bezit, waarmee ten minste twee gekoppelde signaleringen voor hem of haar zichtbaar zijn. De lidstaten zien erop toe dat toegang tot koppelingen slechts mogelijk is voor wie daartoe is gemachtigd.

2.13.1. Operationele voorschriften

Bij het koppelen van signaleringen zijn geen speciale procedures voor het uitwisselen van aanvullende informatie vereist. Wel moeten de onderstaande beginselen in acht worden genomen.

Bij een treffer op twee of meer signaleringen waartussen een koppeling bestaat, verzendt het Sirene-bureau van de uitvoerende lidstaat voor elk van deze signaleringen een G-formulier, waarop in veld 086 wordt vermeld dat andere G-formulieren inzake de gekoppelde signaleringen zullen worden doorgezonden.

Er wordt geen formulier verzonden voor signaleringen die weliswaar gekoppeld zijn aan een signalering waarvoor er een treffer is geweest, maar die zelf niet bij die treffer zijn gevonden. Indien er een gekoppelde signalering ten behoeve van overlevering of uitlevering of voor een vermiste persoon bestaat (met het oog de bescherming van die persoon of om dreigingen te voorkomen), wordt dat zo nodig meegedeeld met een M-formulier, indien de informatie beschikbaar is.

2.14. Formaat en kwaliteit van biometrische gegevens in SIS II

Overeenkomstig artikel 23, lid 2, van het SIS II-besluit worden foto's en vingerafdrukken van de gezochte persoon toegevoegd, wanneer deze beschikbaar zijn.

De Sirene-bureaus moeten vingerafdrukken en foto's kunnen uitwisselen met het oog op aanvulling van de signalering en/of ondersteuning van de uitvoering van de gevraagde maatregel. Wanneer een lidstaat over een foto of vingerafdrukken beschikt van een persoon voor wie door een andere lidstaat een signalering is opgenomen, verzendt hij die foto's of vingerafdrukken als bijlage naar de signalerende lidstaat, zodat die de signalering kan aanvullen.

Deze uitwisseling staat los van de uitwisseling in het kader van de politiële samenwerking op grond van Kaderbesluit 2006/960/JBZ.

2.14.1. Verder gebruik van uitgewisselde gegevens, waaronder archivering

In de rechtsinstrumenten voor SIS II zijn beperkingen vastgesteld op het gebruik van gegevens die met het oog op signaleringen in SIS II zijn verstrekt. Bij verder gebruik van foto's en vingerafdrukken die zijn uitgewisseld en/of gearchiveerd, moet altijd worden voldaan aan de toepasselijke bepalingen van de rechtsinstrumenten voor SIS II, de toepasselijke nationale wetgeving inzake gegevensbescherming, overeenkomstig Richtlijn 95/46/EG en Kaderovereenkomst 2008/977/JBZ.

De opslag van vingerafdrukken op nationaal niveau vindt plaats in volledige overeenstemming met de regels inzake gegevensbescherming van SIS II. De lidstaat bewaart de uit CS-SIS gedownloade vingerafdrukken gescheiden van de nationale databases met vingerafdrukken, en de betrokken gegevens worden tegelijk met de overeenkomstige signaleringen en aanvullende informatie gewist.

2.14.2. Uitwisseling van vingerafdrukken en foto's

De volgende procedure is van toepassing:

a) het aanleverende Sirene-bureau zendt via de gebruikelijke elektronische kanalen een L-formulier. Het vermeldt in veld 083 van een L-formulier dat vingerafdrukken en foto's worden toegezonden ter aanvulling van de in SIS II opgenomen signalering;

b) het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat voegt de vingerafdrukken of foto's toe aan de signalering in SIS II, of stuurt ze door aan de bevoegde autoriteit, zodat die de signalering kan aanvullen.

2.14.3. Technische vereisten

Vingerafdrukken en foto's worden verzameld en doorgezonden volgens de normen die zullen worden vastgesteld in het kader van de uitvoeringsbepalingen voor het invoeren van biometrische gegevens in SIS II.

Elk Sirene-bureau moet aan deze technische vereisten voldoen.

2.14.4. Formaat en kwaliteit van biometrische gegevens

Alle in het systeem in te voeren biometrische gegevens moeten een specifieke kwaliteitscontrole ondergaan om te waarborgen dat ze voldoen aan een minimale kwaliteitsnorm die voor alle SIS II-gebruikers geldt.

Voor het invoeren wordt op nationaal niveau gecontroleerd op het volgende:

a) de vingerafdrukgegevens en het desbetreffende NIST-dossier moeten in alle opzichten in overeenstemming zijn met de artikelen van en de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1345 van de Commissie ( 24 ) en met de technische normen als vastgesteld in het comité bedoeld in artikel 51 van de SIS II-verordening en artikel 67 van het SIS II-besluit;

b) foto's, die alleen mogen worden gebruikt om de identiteit te bevestigen van een persoon die is aangetroffen als gevolg van een alfanumerieke opzoeking in SIS II, moeten aan de volgende eisen voldoen: foto's van het gelaat in vooraanzicht moeten zo mogelijk een beeldverhouding hebben van 3:4 of 4:5. Indien beschikbaar moet de resolutie ten minste 480 × 600 pixels zijn, met een kleurdiepte van 24 bits. Als de afbeelding met een scanner wordt ingelezen, moet de bestandsgrootte zo mogelijk niet meer zijn dan ongeveer 200 kilobyte.

2.15. Bijzondere opsporingen

2.15.1. Geografisch gerichte opsporing

Een geografisch gerichte opsporing wordt verricht wanneer een lidstaat beschikt over sterke aanwijzingen over de woon- of verblijfplaats van de gesignaleerde persoon of het gesignaleerde voorwerp binnen een beperkt geografisch gebied.

Geografisch gerichte opsporing vindt in het Schengengebied plaats op basis van een signalering in SIS II. Wanneer de verblijfplaats van een persoon of voorwerp bekend is, kan veld 311 („Belangrijke opmerking”) worden ingevuld door vermelding van een geografische opsporing en selectie van de betrokken landen. Is de verblijfplaats van de gezochte persoon bekend wanneer een signalering met het oog op aanhouding wordt opgenomen, dan wordt de verblijfplaats vermeld in veld 061 van een A-formulier. In alle andere gevallen, en ook wanneer het gaat om de plaats waar een voorwerp zich bevindt, wordt het M-formulier gebruikt (veld 083). In SIS II wordt een signalering voor de gezochte persoon opgenomen om te waarborgen dat een verzoek om het nemen van een maatregel onmiddellijk uitvoerbaar is (artikel 9, lid 3, van Kaderbesluit 2002/584/JBZ).

Indien de persoon of het voorwerp waarop een geografisch gerichte opsporing betrekking heeft, zich bevindt op een andere plaats dan bij de geografisch gerichte opsprong is aangegeven, meldt het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat dat met een M-formulier aan de lidstaat of de lidstaten die bij de geografische opsporing betrokken is of zijn, zodat zij eventuele daarop betrekking hebbende activiteiten kunnen stopzetten.

2.15.2. Opsporing met medewerking van speciale politie-eenheden voor gerichte opsporing (FAST)

Van de diensten van speciale eenheden die gerichte opsporingen uitvoeren (Fugitive Active Search Teams, FAST) wordt in geschikte gevallen ook gebruikgemaakt door Sirene-bureaus in de aangezochte lidstaten. De SIS II-signalering mag niet worden vervangen door internationale samenwerking van bovengenoemde politie-eenheden. Deze samenwerking mag niet strijdig zijn met de rol van het Sirene-bureau als aanspreekpunt voor opsporing met behulp van SIS II.

Waar nodig dient te worden samengewerkt om ervoor te zorgen dat het Sirene-bureau van de signalerende lidstaat wordt ingelicht door het nationale FAST over alle lopende operaties die verband houden met een signalering in SIS II. Waar nodig verstrekt dit Sirene-bureau deze informatie aan andere Sirene-bureaus. Gecoördineerde operaties van Enfast (Europees netwerk van teams voor de actieve opsporing van voortvluchtigen) waarvoor de medewerking van het Sirene-bureau is vereist, worden vooraf aan het Sirene-bureau gemeld.

De Sirenebureaus zien toe op een snelle doorstroming van aanvullende informatie, met inbegrip van informatie over een treffer, naar het nationale FAST, indien dat bij de opsporing betrokken is.

3. SIGNALERING MET HET OOG OP AANHOUDING TEN BEHOEVE VAN OVERLEVERING OF UITLEVERING (ARTIKEL 26 VAN HET SIS II-BESLUIT)

3.1. Opneming van een signalering

De meeste signaleringen met het oog op aanhouding gaan vergezeld van een Europees aanhoudingsbevel (EAB). Krachtens een signalering met het oog op aanhouding kan echter ook, voordat een uitleveringsverzoek wordt verkregen, een voorlopige aanhouding plaatsvinden op grond van artikel 16 van het Europees Verdrag betreffende uitlevering.

Het EAB/uitleveringsverzoek wordt uitgevaardigd door een bevoegde justitiële autoriteit die in de signalerende lidstaat deze functie vervult.

Bij het opnemen van een signalering met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering wordt een kopie van het oorspronkelijke EAB in SIS II opgenomen. Er kan een vertaling van het EAB in een of meer van de officiële talen van de EU-instellingen worden ingevoerd.

Foto's en vingerafdrukken van de gezochte persoon worden toegevoegd wanneer deze beschikbaar zijn.

De relevante informatie inzake personen die gezocht worden met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering of uitlevering, inclusief het EAB of uitleveringsverzoek, moet bij het invoeren van de signalering voor het Sirene-bureau beschikbaar zijn. Er wordt gecontroleerd of de informatie volledig is en op de juiste wijze wordt gepresenteerd.

Per signalering met het oog op aanhouding kunnen de lidstaten meer dan één EAB invoeren. Het is de verantwoordelijkheid van de signalerende lidstaat om een vervallen EAB te verwijderen en te controleren of aan de signalering nog andere EAB's zijn toegevoegd, en de signalering zo nodig uit te breiden.

Aan een signalering met het oog op aanhouding kan een lidstaat niet alleen een EAB toevoegen, maar ook vertalingen van de EAB's, zo nodig in afzonderlijke binaire bestanden.

Voor aan signaleringen toe te voegen gescande documenten moet zo mogelijk een resolutie van ten minste 150 dpi worden gebruikt.

3.2. Meervoudige signaleringen

Zie punt 2.2 voor de algemene procedures.

Daarnaast gelden de volgende regels:

Meerdere lidstaten kunnen een signalering opnemen voor dezelfde persoon. Indien twee of meer lidstaten een signalering hebben opgenomen voor dezelfde persoon, besluit de uitvoerende rechterlijke autoriteit in de lidstaat waar de aanhouding plaatsvindt, welk aanhoudingsbevel bij aanhouding wordt uitgevoerd. Het Sirene-bureau van de uitvoerende lidstaat stuurt een G-formulier naar elke betrokken lidstaat.

3.3. Misbruik van identiteit

Zie de algemene procedure in punt 2.12.1.

3.4. Invoering van een alias

Zie de algemene procedure in punt 2.12.2.

Bij signaleringen met het oog op aanhouding gebruikt het Sirene-bureau veld 011 van een A-formulier ( 25 ) (bij het invoeren van de signalering) of een M-formulier (in een later stadium) om de andere lidstaten in te lichten over aliassen met betrekking tot de signalering, indien het Sirene-bureau over deze informatie beschikt.

3.5. Aan lidstaten te zenden aanvullende informatie

Bij het opnemen van de signalering wordt aanvullende informatie over de signalering aan alle lidstaat verzonden.

De in punt 3.5.1 bedoelde informatie dient met behulp van een A-formulier aan de andere Sirene-bureaus te worden verstuurd. Andere aanvullende gegevens die voor de vaststelling van de identiteit nodig zijn, worden na overleg en/of op verzoek van een andere lidstaat verstrekt.

Wanneer er voor dezelfde persoon meerdere EAB's of uitleveringsverzoeken zijn uitgevaardigd, wordt voor elk EAB of uitleveringsverzoek een apart A-formulier gebruikt.

Er dienen voldoende bijzonderheden te worden vermeld in het EAB/uitleveringsverzoek en op het A-formulier (met name rubriek e) van het EAB: „Beschrijving van de omstandigheden waaronder het strafbare feit is gepleegd/de strafbare feiten zijn gepleegd, met inbegrip van het tijdstip en de plaats” en de velden 042, 043, 044 en 045: „omschrijving van de omstandigheden”), zodat andere Sirene-bureaus de signalering kunnen verifiëren. In aanhangsel 3 wordt de vereiste informatie vermeld en de samenhang met de velden van het EAB.

Wordt een EAB vervangen of ingetrokken, dan wordt dit vermeld in veld 267 van een A-formulier (artikel 26 van het SIS II-besluit) of in veld 044 van een A-formulier (uitleveringsverzoek of gemigreerde signalering) in de volgende bewoordingen: „This form replaces the form (reference number) referring to EAW (reference number) issued on (date)” (dit formulier vervangt formulier (referentienummer) inzake EAB (referentienummer) dat is uitgevaardigd op (datum).

3.5.1. Te verzenden aanvullende informatie met betrekking tot een voorlopige aanhouding

3.5.1.1. Signalering op basis van zowel een EAB als een uitleveringsverzoek

Bij het opnemen van een signalering met het oog op aanhouding ten behoeve van uitlevering wordt aanvullende informatie over de signalering aan alle lidstaat verzonden met een A-formulier. Indien de signalering en de aanvullende informatie die aan de lidstaten zijn gezonden met betrekking tot het EAB, onvoldoende gegevens bevatten voor uitlevering, wordt extra informatie verstrekt.

In veld 239 wordt aangegeven dat het formulier betrekking heeft op zowel een EAB als een uitleveringsverzoek.

3.5.1.2. Signalering op basis van uitsluitend een uitleveringsverzoek

Bij het opnemen van een signalering met het oog op aanhouding ten behoeve van uitlevering wordt aanvullende informatie over de signalering aan alle lidstaat verzonden met een A-formulier.

In veld 239 wordt aangegeven dat het formulier betrekking heeft op een uitleve