2004R1973 — NL — 01.01.2009 — 012.002

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

VERORDENING (EG) Nr. 1973/2004 VAN DE COMMISSIE

van 29 oktober 2004

houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad met betrekking tot de bij de titels IV en IV bis van die verordening ingestelde steunregelingen en het gebruik van braakgelegde grond voor de productie van grondstoffen

INHOUDSOPGAVE Hoofdstuk 1 Toepassingsgebied en algemene bepalingen Hoofdstuk 2 Specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe Hoofdstuk 3 Premie voor eiwithoudende gewassen Hoofdstuk 4 Gewasspecifieke betaling voor rijst Hoofdstuk 5 Areaalbetaling voor noten Hoofdstuk 6 Steun voor zetmeelaardappelen Hoofdstuk 7 Melkpremie en extra betalingen Hoofdstuk 8 Steun voor energiegewassen Afdeling 1 Begripsomschrijvingen Afdeling 2 Gebruik van de grondstof Afdeling 3 Contract Afdeling 4 Representatieve opbrengsten, levering van de grondstoffen en te leveren hoeveelheden Afdeling 5 Voorwaarden voor de betaling van de steun Afdeling 6 Verplichtingen van de inzamelaars en de eerste verwerkers Afdeling 7 Bijzondere voorschriften voor het gebruik van grondstof op het eigen bedrijf Afdeling 8 Facultatieve erkenningsregeling Afdeling 9 Controles Hoofdstuk 9 Specifieke regionale steun voor akkerbouwgewassen Hoofdstuk 10 Steun voor zaaizaad Hoofdstuk 11 Areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen Afdeling 1 Algemene bepalingen inzake de voorwaarden om voor de areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen in aanmerking te komen Afdeling 2 Specifieke bepalingen voor bepaalde akkerbouwgewassen Afdeling 3 Basisarealen, referentieopbrengsten en maxima Afdeling 4 Braaklegging Afdeling 5 Mededelingen Hoofdstuk 12 Ooien- en geitenpremies Afdeling 1 Rechtstreekse betalingen Afdeling 2 Maxima, reserves en overdrachten Afdeling 3 Extra betalingen Afdeling 4 Algemene bepalingen Hoofdstuk 13 Rundvleesbetalingen Afdeling 1 Speciale premie (artikel 123 van Verordening (EG) nr. 1782/2003) Afdeling 2 Seizoencorrectiepremie (artikel 124 van Verordening (EG) nr. 1782/2003) Afdeling 3 Zoogkoeienpremie (artikelen 125 tot en met 129 van Verordening (EG) nr. 1782/2003) Afdeling 4 Gemeenschappelijke bepalingen inzake de speciale premie en de zoogkoeienpremie Afdeling 5 Slachtpremie (artikel 130 van Verordening (EG) nr. 1782/2003) Afdeling 6 Extra betalingen (artikelen 133 tot en met 136 van Verordening (EG) nr.1782/2003) Afdeling 7 Algemene bepalingen Afdeling 8 Overgangs- en slotbepalingen Hoofdstuk 14 Regeling inzake een enkele areaalbetaling Hoofdstuk 15 Aanvullende nationale rechtstreekse betalingen Hoofdstuk 15 bis Afzonderlijke suikerbetaling Hoofdstuk 16 Gebruik van braakgelegde grond voor de productie van grondstoffen Afdeling 1 Voorwerp en begripsomschrijvingen Afdeling 2 Contract Afdeling 3 Wijziging of opzegging van het contract Afdeling 4 Representatieve opbrengsten en te leveren hoeveelheden Afdeling 5 Voorwaarden voor de betaling van de steun Afdeling 6 Verplichtingen van de inzamelaar en van de eerste verwerker Afdeling 7 Zekerheden Afdeling 8 Documenten voor de verkoop, het weggeven of de levering in een andere lidstaat of voor uitvoer Afdeling 9 Controles Afdeling 10 Uitsluiting uit de regeling en mededelingen Hoofdstuk 17 Areaalsteun voor hop Hoofdstuk 17 bis Gewasspecifieke betaling voor katoen Hoofdstuk 17 ter Steun voor olijfgaarden Hoofdstuk 17 quater Steun voor tabak Hoofdstuk 17 quinquies Overgangsbetalingen voor groenten en fruit en overgangsbetaling voor zacht fruit Hoofdstuk 18 Slotbepalingen







HOOFDSTUK 1

TOEPASSINGSGEBIED EN ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Voorwerp en toepassingsgebied

1. Bij de onderhavige verordening worden uitvoeringsbepalingen vastgesteld voor de volgende bij de titels IV en IV bis van Verordening (EG) nr. 1782/2003 ingestelde steunregelingen:

a) de specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 1, van die verordening;

b) de premie voor eiwithoudende gewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 2, van die verordening;

c) de gewasspecifieke betaling voor rijst zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 3, van die verordening;

d) de areaalbetaling voor noten zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 4, van die verordening;

e) de steun voor energiegewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 5, van die verordening;

f) de steun voor zetmeelaardappelen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 6, van die verordening;

g) de melkpremie en de extra betalingen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 7, van die verordening;

▼M16 —————

▼B

i) de steun voor zaaizaad zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 9, van die verordening;

j) de areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10, van die verordening;

k) de ooien- en geitenpremies zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 11, van die verordening;

l) de rundvleesbetalingen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 12, van die verordening;

m) de steun voor zaaddragende leguminosen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 13, van die verordening;

n) de regeling inzake een enkele areaalbetaling zoals bedoeld in artikel 143 ter van die verordening;

o) de aanvullende nationale rechtstreekse betalingen zoals bedoeld in artikel 143 quater van die verordening;

p) de areaalsteun voor hop zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10 quinquies, van die verordening;

▼M4

q) de gewasspecifieke betaling voor katoen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10 bis, van die verordening;

r) de steun voor olijfgaarden zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10 ter, van die verordening;

s) de steun voor tabak zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10 quater, van die verordening;

▼M13

t) de overgangsbetalingen voor groenten en fruit en de overgangsbetaling voor zacht fruit zoals bedoeld in titel IV, hoofdstukken 10 octies en 10 nonies, van die verordening.

▼B

2. Bij de onderhavige verordening worden uitvoeringsbepalingen vastgesteld met betrekking tot het gebruik van braakgelegde grond voor de productie van grondstoffen in het kader van de bedrijfstoeslagregeling zoals bedoeld in titel III van Verordening (EG) nr. 1782/2003 en in het kader van de areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10, van die verordening.

Artikel 2

Betalingsvoorwaarden

▼M13

1. De in artikel 1, onder a), b), c), e), ►M16 ————— ◄ i), j), m), p) en t), bedoelde rechtstreekse betalingen worden slechts toegekend voor de oppervlakten per gewastype waarvoor een aanvraag voor ten minste 0,3 ha is ingediend, waarbij elk beteeld perceel niet kleiner is dan de minimumomvang die de lidstaat binnen de in artikel 14, lid 4, van Verordening (EG) nr. 796/2004 aangegeven grenzen heeft vastgesteld.

In het geval van Malta worden de in artikel 1, onder a), b), c), e), ►M16 ————— ◄ i), j), m), p) en t), bedoelde rechtstreekse betalingen slechts toegekend voor de oppervlakten per gewastype waarvoor een aanvraag voor ten minste 0,1 ha is ingediend, waarbij elk beteeld perceel niet kleiner is dan de minimumomvang die de lidstaat binnen de in artikel 14, lid 4, van Verordening (EG) nr. 796/2004 aangegeven grenzen heeft vastgesteld.

In het geval van Griekenland worden de in artikel 1, onder t), bedoelde overgangsbetalingen voor groenten en fruit slechts toegekend voor de oppervlakten per gewastype waarvoor een aanvraag voor ten minste 0,1 ha is ingediend, waarbij elk beteeld perceel niet kleiner is dan de minimumomvang die de lidstaat binnen de in artikel 14, lid 4, van Verordening (EG) nr. 796/2004 aangegeven grenzen heeft vastgesteld.

In het geval van Bulgarije, Letland, Hongarije en Polen wordt de in artikel 1, onder t), bedoelde overgangsbetaling voor zacht fruit slechts toegekend voor de oppervlakten per gewastype waarvoor een aanvraag voor ten minste 0,1 ha is ingediend, waarbij elk beteeld perceel niet kleiner is dan de minimumomvang die de lidstaat binnen de in artikel 14, lid 4, van Verordening (EG) nr. 796/2004 aangegeven grenzen heeft vastgesteld.

▼B

2. ►M13 De in artikel 1, onder a), b), c), h), j) en t), bedoelde rechtstreekse betalingen worden slechts toegekend voor volledig ingezaaide of beplante oppervlakten waarop alle normale teeltwerkzaamheden in overeenstemming met de plaatselijke normen zijn uitgevoerd. ◄

In het geval van de specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 en van de areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10, van die verordening blijven gewassen die volgens de plaatselijke normen op volledig ingezaaide oppervlakten worden geteeld, maar het bloeistadium niet bereiken als gevolg van door de betrokken lidstaat erkende uitzonderlijke weersomstandigheden, echter voor de steun in aanmerking komen op voorwaarde dat de betrokken oppervlakten tot dit groeistadium niet voor enig ander doel worden gebruikt.

3. In een bepaald jaar mag voor enig beteeld perceel niet meer dan één aanvraag voor een areaalbetaling in het kader van een overeenkomstig artikel 1, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad ( 23 ) gefinancierde regeling worden ingediend.

Evenwel:

a) mag voor hetzelfde jaar een beteeld perceel waarvoor een aanvraag wordt ingediend voor de specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 of voor de premie voor eiwithoudende gewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 2, van die verordening, ook het voorwerp zijn van een aanvraag voor de betalingen voor akkerbouwgewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10, van Verordening (EG) nr. 1782/2003;

b) mag voor hetzelfde jaar een beteeld perceel waarvoor een aanvraag wordt ingediend voor de gewasspecifieke betaling voor rijst zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 3, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 of voor de premie voor eiwithoudende gewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 2, van die verordening, ook het voorwerp zijn van een aanvraag voor de steun voor zaaizaad zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 9, van Verordening (EG) nr. 1782/2003;

c) mag voor hetzelfde jaar een beteeld perceel waarvoor een aanvraag wordt ingediend voor de steun voor energiegewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 5, van Verordening (EG) nr. 1782/2003, ook het voorwerp zijn van een aanvraag voor de betalingen voor akkerbouwgewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10, van Verordening (EG) nr. 1782/2003, onverminderd artikel 90, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 1782/2003, of het voorwerp zijn van een aanvraag voor de gewasspecifieke betaling voor rijst zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 3, van Verordening (EG) nr. 1782/2003;

d) mag voor hetzelfde jaar een beteeld perceel waarvoor een aanvraag wordt ingediend voor de betalingen voor akkerbouwgewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10, van Verordening (EG) nr. 1782/2003, ook het voorwerp zijn van een aanvraag voor de steun voor zaaizaad zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 9, van Verordening (EG) nr. 1782/2003.

4. Grond die wordt gebruikt voor de productie van grondstoffen zoals bedoeld in artikel 55, onder b), en artikel 107, lid 3, eerste streepje, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 of voor de productie van grondstoffen in het kader van de bij titel IV, hoofdstuk 5, van die verordening ingestelde steunregeling voor energiegewassen, komt niet in aanmerking voor de communautaire steun zoals bedoeld in titel II, hoofdstuk VIII, van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad ( 24 ), met uitzondering van de in artikel 31, lid 3, tweede alinea, van die verordening bedoelde steun ter dekking van de aanplantkosten voor snelgroeiende soorten.

De op braakgelegde grond geteelde grondstoffen zoals bedoeld in artikel 55, onder b), en artikel 107, lid 3, eerste streepje, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 en de daaruit verkregen tussenproducten, eindproducten, nevenproducten en bijproducten komen niet in aanmerking voor enige financiering door de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw op grond van artikel 1, lid 2, onder a) en b), van Verordening (EG) nr. 1258/1999.

5. Voor de premie voor eiwithoudende gewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 en voor de areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10, van die verordening wordt onder „niet-bittere lupinen” verstaan die lupinerassen die zaad opleveren dat niet meer dan 5 % bittere zaden bevat. Het gehalte aan bittere zaden wordt berekend volgens de in bijlage I bij de onderhavige verordening vermelde test.

▼M8

Artikel 3

Mededelingen

1. De lidstaten delen de Commissie door elektronische verzending de volgende gegevens mee:

a) uiterlijk op 1 september van het betrokken jaar: i) de totale oppervlakte waarvoor de steun is aangevraagd, in het geval van: — de in artikel 72 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe, — de in artikel 76 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde premie voor eiwithoudende gewassen, — de in artikel 79 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde gewasspecifieke betaling voor rijst, uitgesplitst tussen de indica-rassen en de japonica-rassen, — de in artikel 83 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde areaalbetaling voor noten, uitgesplitst naar de categorieën van notenbomen, — de in artikel 88 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde steun voor energiegewassen, — de in artikel 100 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde areaalbetaling voor akkerbouwgewassen, per in bijlage IV bij de onderhavige verordening vastgesteld basisareaal en in de in bijlage IX bij de onderhavige verordening aangegeven gestandaardiseerde vorm, — de in artikel 110 bis van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde gewasspecifieke betaling voor katoen, — de in artikel 100 octies van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde steun voor olijfgaarden, per categorie, — de in artikel 110 quindecies van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde areaalsteun voor hop, — de in artikel 143 ter van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde regeling inzake één enkele areaalbetaling; ii) de totale hoeveelheid waarvoor de steun is aangevraagd, in het geval van: — de in artikel 95 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde melkpremie, — de in artikel 96 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde extra betalingen aan melkproducenten; iii) het totale aantal aanvragen in het geval van de in artikel 111 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde ooien- en geitenpremies, met gebruikmaking van het in bijlage XI bij de onderhavige verordening opgenomen modelformulier;

b) uiterlijk op 15 oktober van het betrokken jaar, de totale geconstateerde oppervlakte in het geval van: — de in artikel 76 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde premie voor eiwithoudende gewassen, — de in artikel 88 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde steun voor energiegewassen;

▼M10

b bis) uiterlijk op 15 oktober volgende op het einde van het jaar waarvoor de steun voor energiegewassen is toegekend, alle informatie die voor de evaluatie van die steun nodig is, en met name: — het aantal aanvragen; — de oppervlakte voor elke soort grondstof; — de hoeveelheden van elk type grondstof en van elk verkregen type eindproduct;

▼M8

c) ►M10 uiterlijk op 31 januari van het volgende jaar: ◄ i) de voor de berekening van de verlagingscoëfficiënt gebruikte totale geconstateerde oppervlakte in het geval van: — de in artikel 72 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe, — de in artikel 79 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde gewasspecifieke betaling voor rijst, uitgesplitst tussen de indica-rassen en de japonica-rassen, alsmede de gedetailleerde gegevens per rijstras en per basisareaal en subbasisareaal met gebruikmaking van het in bijlage III bij de onderhavige verordening opgenomen modelformulier, — de in artikel 83 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde areaalbetaling voor noten, uitgesplitst naar de categorieën van notenbomen, — de in artikel 100 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde areaalbetaling voor akkerbouwgewassen, per in bijlage IV bij de onderhavige verordening vastgesteld basisareaal en in de in bijlage IX bij de onderhavige verordening aangegeven gestandaardiseerde vorm, — de in artikel 110 bis van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde gewasspecifieke betaling voor katoen, — de in artikel 110 octies van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde steun voor olijfgaarden, per categorie, — de in artikel 110 quindecies van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde areaalsteun voor hop, — de in artikel 143 ter van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde regeling inzake één enkele areaalbetaling; ii) de voor de berekening van de verlagingscoëfficiënt gebruikte totale geconstateerde hoeveelheid in het geval van de in artikel 95 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde melkpremie; ▼M10 iii) de totale geconstateerde hoeveelheid in het geval van de in artikel 96 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde extra betalingen aan melkproducenten; ▼M8 iv) het voor elke categorie van olijfgaarden toe te kennen steunbedrag per hectare in het geval van de in artikel 110 octies van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde steun voor olijfgaarden;

d) ►M10 uiterlijk op 31 maart van het oogstjaar, het indicatieve steunbedrag per kilogram in het geval van de in artikel 110 undecies van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde steun voor tabak, per in bijlage XXV bij de onderhavige verordening vermelde groep van tabakssoorten en, waar van toepassing, per kwaliteitsklasse; ◄

e) uiterlijk op 31 juli van het volgende jaar: i) de totale oppervlakte waarvoor de steun daadwerkelijk is betaald, in het geval van: — de in artikel 72 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe, — de in artikel 76 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde premie voor eiwithoudende gewassen, — de in artikel 79 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde gewasspecifieke betaling voor rijst, uitgesplitst tussen de indica-rassen en de japonica-rassen, — de in artikel 83 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde areaalbetaling voor noten, uitgesplitst naar de categorieën van notenbomen, — de in artikel 88 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde steun voor energiegewassen, — de in artikel 100 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde areaalbetaling voor akkerbouwgewassen, per in bijlage IV bij de onderhavige verordening vastgesteld basisareaal en in de in bijlage IX bij de onderhavige verordening aangegeven gestandaardiseerde vorm, — de in artikel 110 bis van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde gewasspecifieke betaling voor katoen, — de in artikel 110 octies van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde steun voor olijfgaarden, per categorie, — de in artikel 110 quindecies van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde areaalsteun voor hop, — de in artikel 143 ter van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde regeling inzake één enkele areaalbetaling; ii) de totale hoeveelheid waarvoor de steun daadwerkelijk is betaald, in het geval van: — de in artikel 93 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde steun voor zetmeelaardappelen (in zetmeelequivalent), — de in artikel 95 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde melkpremie, — de in artikel 96 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde extra betalingen aan melkproducenten, — de in artikel 99 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde steun voor zaaizaad, per in bijlage XI bij Verordening (EG) nr. 1782/2003 vermelde zaadsoort, — de in artikel 110 undecies van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde steun voor tabak, uitgesplitst naar de in bijlage XXV bij de onderhavige verordening vermelde tabakssoorten en naar kwaliteitsklasse, — de in artikel 110 septdecies van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde overgangsbetaling voor suiker; iii) het definitieve steunbedrag per kilogram in het geval van de in artikel 110 undecies van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde steun voor tabak, per in bijlage XXV bij de onderhavige verordening vermelde groep van tabakssoorten en, waar van toepassing, per kwaliteitsklasse; iv) het totale aantal betaalde ooien- en geitenpremies in het geval van de in artikel 111 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde ooien- en geitenpremies, met gebruikmaking van het in bijlage XII bij de onderhavige verordening opgenomen modelformulier; ▼M13 v) het totale betaalde steunbedrag in het geval van de in titel IV, hoofdstukken 10 octies en 10 nonies, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde overgangsbetalingen voor groenten en fruit en overgangsbetaling voor zacht fruit. ▼M8

2. In de in lid 1 bedoelde mededelingen worden de oppervlakten uitgedrukt in hectaren tot twee cijfers achter de komma, worden de hoeveelheden uitgedrukt in ton tot drie cijfers achter de komma en wordt het aantal aanvragen uitgedrukt in een geheel getal.

3. Bij een verandering van de in lid 1 verlangde gegevens, met name als gevolg van de controles of van correcties of verbeteringen van eerdere cijfers, wordt de Commissie binnen één maand na de verandering een bijgewerkte versie meegedeeld.

▼M10

Artikel 4

De coëfficiënt voor de verlaging van de oppervlakte in de in artikel 75, artikel 78, lid 2, artikel 82, artikel 85, artikel 89, lid 2, ►M16 ————— ◄ en artikel 143 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde gevallen of de coëfficiënt voor de verlaging van de hoeveelheden en de objectieve criteria in het in artikel 95, lid 4, van die verordening bedoelde geval wordt of worden vóór de verlening van de betalingen aan de landbouwers en uiterlijk op 31 januari van het volgende jaar vastgesteld op basis van de overeenkomstig ►M12 artikel 3, lid 1, onder b) en c) ◄ , van de onderhavige verordening meegedeelde gegevens.

▼B







HOOFDSTUK 2

SPECIFIEKE KWALITEITSPREMIE VOOR DURUMTARWE

Artikel 5

Onderzoek van de rassen

1. De in artikel 74, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 genoemde lidstaten stellen volgens de in de leden 2 tot en met 5 van het onderhavige artikel vastgestelde methode voor het onderzoek van de rassen de lijst vast van de durumtarwerassen die in aanmerking komen voor de specifieke kwaliteitspremie zoals bedoeld in artikel 72 van Verordening (EG) nr. 1782/2003.

2. Ten minste om de twee jaar wijzen de lidstaten ten minste twee representatieve rassen aan. De representatieve rassen zijn de durumtarwerassen die het vaakst zijn gecertificeerd.

3. De lidstaten analyseren de durumtarwerassen ten aanzien van de volgende kwaliteitsparameters en kennen elke parameter het desbetreffende gewicht toe:

a) eiwitgehalte (40 %);

b) glutenkwaliteit (30 %);

c) geelheidsindex (20 %);

d) soortgelijk gewicht of duizendkorrelgewicht (10 %).

De som van de gemiddelden voor de in de eerste alinea, onder a) tot en met d), genoemde kwaliteitsparameters, vermenigvuldigd met het vermelde percentage, vormt de kwaliteitsindex van de rassen.

Elke lidstaat vergelijkt op regionaal niveau over een periode van ten minste twee jaar de kwaliteitsindexen van de durumtarwerassen met die van de representatieve rassen. De te onderzoeken rassen zijn die welke in de nationale rassenlijst van elke lidstaat zijn ingeschreven, met uitzondering van die rassen waarvoor over de afgelopen drie jaar geen analysegegevens beschikbaar zijn omdat zij niet langer worden gebruikt of gecertificeerd.

Uitgaande van de aan 100 gelijkgestelde gemiddelde kwaliteitsindex voor de representatieve rassen, berekent elke lidstaat daartoe voor elk van de in de eerste alinea, onder a) tot en met d), genoemde kwaliteitsparameters het percentage dat in vergelijking met de index 100 moet worden toegekend aan de andere durumtarwerassen. Alleen durumtarwerassen waarvoor de index ten minste 98 bedraagt, komen voor de specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe in aanmerking.

4. De lidstaat kan uit de lijst van de in aanmerking komende rassen die rassen schrappen waarvoor het gemiddelde gehalte aan korrels die het glazige uiterlijk van durumtarwe hebben verloren, meer dan 27 % bedraagt.

5. Ook voor rassen die in de nationale rassenlijst van een andere lidstaat zijn ingeschreven, kan worden onderzocht of zij in aanmerking komen.

Artikel 6

Analysemethoden

1. De analysemethoden voor de bepaling van het eiwitgehalte, het soortgelijk gewicht en het gehalte aan korrels die het glazige uiterlijk van durumtarwe hebben verloren, zijn die welke zijn vastgesteld in Verordening (EG) nr. 824/2000 van de Commissie ( 25 ).

2. De geelheidsindex wordt gemeten volgens de ICC 152-methode of een gelijkwaardige erkende methode.

3. De glutenkwaliteit wordt gemeten volgens de ICC 158-methode of de ICC 151-methode.

Artikel 7

Hoeveelheid gecertificeerd zaad

Vóór 1 oktober van het jaar voorafgaande aan het jaar waarvoor de specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe wordt toegekend, stellen de lidstaten de minimumhoeveelheid overeenkomstig Richtlijn 66/402/EEG ( 26 ) gecertificeerd zaad vast die in overeenstemming met de op dat moment in het betrokken productiegebied gangbare landbouwmethoden moet worden gebruikt.

Artikel 8

Bekendmakingen en mededelingen

1. De lijst van de geselecteerde rassen die op nationaal of regionaal niveau voor de specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe in aanmerking komen, wordt door de lidstaten voor winterrassen bekendgemaakt uiterlijk op 1 oktober, en voor zomerrassen uiterlijk op 31 december, van het jaar voorafgaande aan het jaar waarvoor de premie wordt toegekend.

2. Uiterlijk één maand na de in lid 1 vastgestelde data delen de lidstaten de in lid 1 bedoelde lijst en, in geval van een wijziging, de te gebruiken minimumhoeveelheid gecertificeerd zaad aan de Commissie mee.

Artikel 9

Geldigheidsduur

1. De in de in artikel 8, lid 1, bedoelde lijst opgenomen rassen komen voor de specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe in aanmerking gedurende perioden van vijf jaar vanaf de datum waarop zij voor het eerst in die lijst zijn opgenomen.

2. De periode waarin een ras in aanmerking komt, kan met een periode van vijf jaar worden verlengd op basis van de resultaten van de kwaliteitsanalyses die zijn uitgevoerd in het tweede en het derde jaar van de vijfjarige periode waarin het ras in aanmerking komt.

Artikel 10

Overgangsmaatregelen

1. De lijst van de geselecteerde rassen die in aanmerking komen voor de specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe voor het jaar 2005, wordt door de lidstaten voor winterrassen uiterlijk op 1 oktober 2004 bekendgemaakt, en voor zomerrassen uiterlijk op 31 december 2004.

2. De lidstaten stellen de in lid 1 bedoelde lijst vast door uit de lijst van de in de nationale rassenlijst ingeschreven rassen te schrappen enerzijds de rassen die in 2003 en 2004 niet zijn gecertificeerd, en anderzijds de rassen die niet aan ten minste twee van de volgende vier parameters voldoen:

a) een minimaal eiwitgehalte van 11,5 %;

b) een minimaal soortgelijk gewicht van 78 kg/hl of een minimaal duizendkorrelgewicht van 42 g;

c) een maximaal gehalte aan korrels die het glazige uiterlijk van durumtarwe hebben verloren, van 27 %;

d) een minimaal glutengehalte van 10 %.

3. In de lijsten van de rassen die in 2005 en 2006 voor de premie in aanmerking komen, mogen rassen voorkomen die op de lijst van de geselecteerde rassen van een andere lidstaat staan op basis van de resultaten van de door die andere lidstaat uitgevoerde kwaliteitsanalyses.

▼M2

4. De lidstaten kunnen besluiten om de lijst van de geselecteerde rassen die in aanmerking komen voor de specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe voor het jaar 2006 vast te stellen volgens de in lid 2 bedoelde procedure, zulks voor winterrassen uiterlijk op 1 oktober 2005 en voor zomerrassen uiterlijk op 31 december 2005.

▼B







HOOFDSTUK 3

PREMIE VOOR EIWITHOUDENDE GEWASSEN

Artikel 11

Mengsels van granen en eiwithoudende gewassen

In regio's waar eiwithoudende gewassen van oudsher vermengd met granen worden ingezaaid, wordt op verzoek van de aanvrager de premie voor eiwithoudende gewassen betaald mits de aanvrager ten genoegen van de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat bewijst dat de eiwithoudende gewassen in het mengsel overheersen. De betrokken oppervlakten komen niet in aanmerking voor de in artikel 98 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde specifieke regionale steun voor akkerbouwgewassen.







HOOFDSTUK 4

GEWASSPECIFIEKE BETALING VOOR RIJST

▼M16

Artikel 12

Uiterste data voor de inzaai

Om voor de gewasspecifieke betaling voor rijst in aanmerking te komen, moet de aangegeven oppervlakte zijn ingezaaid uiterlijk op:

a) 30 juni voorafgaande aan de betrokken oogst wat Spanje, Frankrijk, Italië en Portugal betreft;

b) 31 mei voorafgaande aan de betrokken oogst wat de overige in artikel 80, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 genoemde producerende lidstaten betreft.

▼B

Artikel 13

Verlagingscoëfficiënt

De in artikel 82 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde verlagingscoëfficiënt voor de gewasspecifieke betaling voor rijst wordt berekend overeenkomstig bijlage II bij de onderhavige verordening.

Artikel 14

Mededelingen

▼M8

1. De lidstaten delen de Commissie uiterlijk op 1 september de lijst mee van de in de nationale rassenlijst ingeschreven rassen, ingedeeld volgens de in bijlage I, punt 2, bij Verordening (EG) nr. 1785/2003 van de Raad ( 27 ) bepaalde criteria, in het geval dat die lijst wijzigingen heeft ondergaan.

▼M9 —————

▼B

3. De lidstaten kunnen de onderverdeling van hun basisareaal of basisarealen in subbasisarealen en de objectieve criteria waarop die onderverdelingen zijn gebaseerd, jaarlijks herzien. Zij delen deze gegevens uiterlijk op 15 mei voorafgaande aan de betrokken oogst aan de Commissie mee.







HOOFDSTUK 5

AREAALBETALING VOOR NOTEN

▼M6

Artikel 15

Voorwaarden voor de betaling voor de communautaire steun

1. De in artikel 83 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde areaalbetaling wordt slechts uitbetaald voor percelen landbouwgrond die zijn beplant met notenbomen en die op de overeenkomstig artikel 11, lid 2, van Verordening (EG) nr. 796/2004 vastgestelde datum voldoen aan de voorwaarden van de leden 2 en 3 van het onderhavige artikel.

Wanneer een perceel is beplant met verschillende soorten notenbomen en de steun naar gelang van de soort wordt gedifferentieerd, wordt de steun slechts uitbetaald indien op dat perceel, van ten minste één notenboomsoort, het in lid 3 van het onderhavige artikel vastgestelde minimumaantal bomen per hectare voorkomt.

2. Alleen percelen die ten minste 0,10 hectare groot zijn, komen in aanmerking voor de in artikel 83 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde areaalbetaling. De lidstaten mogen evenwel op basis van objectieve criteria en met inachtneming van de specifieke kenmerken van de betrokken oppervlakte een hogere minimale perceelgrootte vaststellen.

3. Het aantal notenbomen per hectare mag niet kleiner zijn dan:

i) 125 voor hazelaars;

ii) 50 voor amandelbomen;

iii) 50 voor walnotenbomen;

iv) 50 voor pistachebomen;

v) 30 voor sint-jansbroodbomen.

De lidstaten mogen evenwel op basis van objectieve criteria en met inachtneming van de specifieke kenmerken van de betrokken producten een hogere minimale boomdichtheid vaststellen.

4. In de in lid 1, tweede alinea, bedoelde gevallen, is het niveau van de toe te kennen steun het niveau dat overeenstemt met de soort waarvoor de subsidiabiliteitscriteria zijn voldaan en waarvoor het bedrag het hoogste is.

▼B

Artikel 16

Voorwaarden om in aanmerking te komen voor de nationale steun

Artikel 15 van de onderhavige verordening is van toepassing voor de in artikel 87 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde nationale steun.

Onverminderd artikel 87 van Verordening (EG) nr. 1782/2003, kan de lidstaat nadere criteria om voor de steun in aanmerking te komen vaststellen, mits die criteria stroken met de doelstellingen van de steunregeling op milieu-, plattelands-, maatschappelijk en economisch gebied en niet tot discriminatie tussen producenten leiden. De lidstaten stellen de nodige regelingen vast om te controleren of de landbouwers aan die nadere criteria voldoen.

Artikel 17

Mededelingen

1. De lidstaten delen de Commissie de volgende gegevens mee in elk geval vóór de uiterste datum voor de indiening van een aanvraag die de lidstaten overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EG) nr. 796/2004 hebben vastgesteld, en uiterlijk op:

a) 31 maart: de hogere niveaus en de betrokken criteria zoals bedoeld in artikel 15, lid 4, en de nadere criteria zoals bedoeld in artikel 16;

b) 15 mei: in het geval dat de lidstaat de steun overeenkomstig artikel 83, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 differentieert, het niveau van de areaalbetaling per product en/of het gewijzigde nationale gegarandeerde areaal (NGA).

2. Elke wijziging van de overeenkomstig lid 1 aan de Commissie mee te delen gegevens geldt voor het volgende jaar en wordt door de betrokken lidstaat onmiddellijk aan de Commissie meegedeeld met vermelding van de objectieve criteria die de wijziging rechtvaardigen.

Artikel 18

Overgangsmaatregelen

1. De lidstaten kunnen bepalen of en onder welke voorwaarden met de in artikel 86, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde verbeteringsprogramma's mag worden gestopt voordat de normale looptijd ervan is verstreken, en de desbetreffende oppervlakten subsidiabel worden in het kader van de bij titel IV, hoofdstuk 4, van die verordening ingestelde regeling.

2. Bij de vaststelling van de in lid 1 bedoelde voorwaarden zorgt de lidstaat ervoor dat:

a) niet met het programma wordt gestopt vóór de volledige afhandeling van een jaarperiode;

b) de oorspronkelijke doelstellingen van het programma ten genoegen van de lidstaat zijn bereikt.







HOOFDSTUK 6

STEUN VOOR ZETMEELAARDAPPELEN

Artikel 19

Voor de steun in aanmerking komende aardappelen

De in artikel 93 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde steun voor zetmeelaardappelen wordt toegekend voor aardappelen die onder een teeltcontract zoals bedoeld in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2236/2003 van de Commissie ( 28 ) vallen, op basis van het nettogewicht van de aardappelen zoals bepaald met behulp van één van de in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 2235/2003 van de Commissie ( 29 ) beschreven methoden en van het zetmeelgehalte van de geleverde aardappelen, in overeenstemming met de in bijlage II bij die verordening vastgestelde waarden.

Behalve bij toepassing van artikel 5, lid 3, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 2236/2003 wordt geen steun voor zetmeelaardappelen toegekend voor aardappelen met een zetmeelgehalte van minder dan 13 %.

Artikel 20

Minimumprijs

Aan de steun voor zetmeelaardappelen wordt de voorwaarde verbonden dat wordt bewezen dat, in overeenstemming met de in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 2235/2003 vastgestelde waarden, een prijs franco fabriek wordt betaald die niet lager is dan de in artikel 4 bis van Verordening (EG) nr. 1868/94 vastgestelde prijs.

Artikel 10, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2236/2003 is van toepassing.

Artikel 21

Uitbetaling

▼M4

1. Onverminderd artikel 28 van Verordening (EG) nr. 1782/2003, wordt de steun voor zetmeelaardappelen door de lidstaat waar het bedrijf is gevestigd dat de aardappelen voor de vervaardiging van het aardappelzetmeel levert, uitbetaald per landbouwer nadat al diens hoeveelheden voor het verkoopseizoen aan het aardappelmeelbedrijf zijn geleverd, zulks binnen vier maanden te rekenen vanaf de datum waarop het in artikel 20 van de onderhavige verordening bedoelde bewijs is geleverd en is voldaan aan de in artikel 19 van de onderhavige verordening gestelde voorwaarden.

▼B

2. Vanaf 1 december van het verkoopseizoen kunnen de lidstaten voorschotten verstrekken op basis van de verschillende delen van de hoeveelheid zetmeelaardappelen per landbouwer die voor dat verkoopseizoen aan het aardappelmeelbedrijf zijn geleverd. Elk voorschot wordt verstrekt voor de geleverde hoeveelheid zetmeelaardappelen waarvoor het in artikel 20 bedoelde bewijs is geleverd en is voldaan aan de in artikel 19 gestelde voorwaarden.

▼M3 —————

▼B







HOOFDSTUK 7

MELKPREMIE EN EXTRA BETALINGEN

Artikel 22

Gevallen van inactiviteit

1. Indien een natuurlijke of rechtspersoon met een individuele referentiehoeveelheid gedurende het tijdvak van 12 maanden dat eindigt op 31 maart van het betrokken jaar, niet valt onder de in artikel 5, onder c), van Verordening (EG) nr. 1788/2003 opgenomen definitie van een producent, worden voor het betrokken jaar geen melkpremies en extra betalingen uitgekeerd tenzij hij vóór de uiterste datum voor de indiening van de aanvraag ten genoegen van de bevoegde autoriteit bewijst dat de productie is hervat.

2. Lid 1 geldt niet in gevallen van overmacht en in naar behoren gerechtvaardigde gevallen waarin de productiecapaciteit van de betrokken producenten tijdelijk nadelig is beïnvloed en die door de bevoegde autoriteit zijn erkend.







▼M10

HOOFDSTUK 8

STEUN VOOR ENERGIEGEWASSEN







AFDELING 1

Begripsomschrijvingen

Artikel 23

Begripsomschrijvingen

Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt verstaan onder:

a) „aanvrager”: een landbouwer die in artikel 88 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde oppervlakten beteelt om de bij dat artikel ingestelde steun te verkrijgen;

b) „steun”: de bij artikel 88 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 ingestelde steun voor energiegewassen;

c) „energieproduct”: een van de in artikel 88, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde energieproducten;

d) „eerste verwerker”: een gebruiker van landbouwgrondstoffen die de eerste verwerking ervan uitvoert met het oog op de verkrijging van een of meer van de in artikel 88, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde producten, uitgezonderd de aanvragers die grondstoffen op het eigen bedrijf gebruiken;

e) „inzamelaar”: een persoon die door middel van een contract dat hij overeenkomstig artikel 25 van de onderhavige verordening sluit met een aanvrager, in artikel 24, lid 1, van de onderhavige verordening bedoelde grondstoffen die zijn bestemd voor doeleinden zoals bedoeld in artikel 88, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 1782/2003, koopt voor eigen rekening.







AFDELING 2

Gebruik van de grondstof

Artikel 24

Gebruik van de grondstof

1. Elke landbouwgrondstof mag worden geteeld op de oppervlakten waarvoor de steun wordt verleend, op voorwaarde dat zij hoofdzakelijk bestemd is voor gebruik bij de productie van energieproducten overeenkomstig het bepaalde in de leden 2 tot en met 8.

2. Suikerbieten mogen worden geteeld op de in lid 1 bedoelde oppervlakten, op voorwaarde dat elk tussenproduct wordt gebruikt bij de productie van energieproducten en dat elk neven- of bijproduct dat suiker bevat, wordt gebruikt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad ( 30 ).

3. Voor hennep geldt het bepaalde in artikel 29 van Verordening (EG) nr. 795/2004 van de Commissie ( 31 ) en in artikel 33 van Verordening (EG) nr. 796/2004.

4. De lidstaten kunnen elke landbouwgrondstof van de steun uitsluiten in het geval dat die grondstof tot problemen in verband met de controle, de volksgezondheid, het milieu of het strafrecht leidt of een beperkt percentage eindenergieproducten oplevert.

5. Voor elke grondstof kunnen de lidstaten een minimaal te betelen oppervlakte vaststellen.

6. De economische waarde van de bij de verwerking van de grondstoffen verkregen energieproducten moet hoger zijn dan die van alle bij dezelfde verwerking verkregen andere producten die voor andere gebruiksdoeleinden zijn bestemd, hetgeen wordt vastgesteld aan de hand van de in artikel 38, lid 6, van de onderhavige verordening bepaalde waarderingsmethode.

7. In afwijking van lid 6 mogen sojabonen op de in lid 1 bedoelde oppervlakten worden geteeld, op voorwaarde dat elk ander tussenproduct dan sojameel wordt gebruikt bij de productie van energieproducten.

8. De energieproducten moeten door op zijn hoogst een derde verwerker worden verkregen.







AFDELING 3

Contract

Artikel 25

Contract

1. Voor de productie van de in artikel 24 bedoelde grondstoffen moet overeenkomstig artikel 90 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 onder de in dit hoofdstuk vastgestelde voorwaarden een contract worden gesloten.

2. In afwijking van lid 1 kunnen aanvragers voor de jaren die voorafgaan aan de eerste oogst van andere dan eenjarige gewassen, zich er door middel van een schriftelijke verklaring toe verbinden om het betrokken gewas gedurende het betrokken jaar in te zaaien of te planten en om de te oogsten grondstoffen te gebruiken voor de productie van energieproducten. Deze verklaring bevat ten minste de volgende gegevens:

a) de soort van elke betrokken grondstof en de met elke soort beteelde oppervlakte;

b) de vermelding van het jaar waarvoor de eerste oogst is gepland.

3. Ter staving van de verzamelaanvraag dient de aanvrager uiterlijk op de in artikel 11 van Verordening (EG) nr. 796/2004 bedoelde datum een afschrift van het met een inzamelaar of een eerste verwerker gesloten contract of, in voorkomend geval, de in lid 2 bedoelde verklaring in bij de bevoegde autoriteit waaronder hij ressorteert.

De lidstaten kunnen besluiten dat het contract uitsluitend tussen een aanvrager en een eerste verwerker mag worden gesloten.

De lidstaten kunnen bepalen dat elke aanvrager per grondstof slechts één contract mag sluiten.

4. De aanvrager vergewist zich ervan dat het contract ten minste de volgende gegevens bevat:

a) de naam en het adres van de contractsluitende partijen;

b) de duur van het contract;

c) de soort van elke betrokken grondstof en de met elke soort beteelde oppervlakte;

d) alle voor de levering van de geraamde hoeveelheden grondstoffen geldende voorwaarden;

e) de verbintenis van de landbouwer om zijn in artikel 27, lid 1, bedoelde verplichting na te komen;

f) de verbintenis van de eerste verwerker of de inzamelaar om de grondstoffen overeenkomstig dit hoofdstuk te gebruiken.







AFDELING 4

Representatieve opbrengsten, levering van de grondstoffen en te leveren hoeveelheden

Artikel 26

Representatieve opbrengsten

1. De lidstaten stellen elk jaar tijdig volgens een passende procedure de representatieve opbrengsten vast die voor elke soort van grondstoffen moet worden verkregen, en stellen de betrokken aanvragers daarvan in kennis.

2. In afwijking van lid 1 kunnen de lidstaten besluiten om voor andere dan eenjarige gewassen geen representatieve opbrengsten vast te stellen. In dit geval geldt dat, indien uit de bij artikel 27, lid 1, tweede alinea, voorgeschreven controles blijkt dat een risico bestaat dat de verplichting om alle geoogste grondstof te leveren niet wordt nagekomen, de lidstaten volgens een passende procedure representatieve opbrengsten vaststellen voor de gewassen waarop dat risico betrekking heeft.

Artikel 27

Levering van de grondstoffen en te leveren hoeveelheden

1. De aanvragers leveren aan een inzamelaar of een eerste verwerker:

a) de hoeveelheden grondstof, die ten minste gelijk zijn aan de representatieve opbrengst;

b) alle grondstof die afkomstig is van de gewassen waarvoor de lidstaten hebben besloten om gebruik te maken van de bij artikel 26, lid 2, geboden mogelijkheid.

De lidstaten nemen passende controlemaatregelen om ervoor te zorgen dat de in de eerste alinea, onder b), bedoelde verplichting om alle grondstoffen te leveren, wordt nagekomen.

2. De aanvragers of inzamelaars of eerste verwerkers delen de bevoegde autoriteit de levering van grondstoffen mee door middel van een door de inzamelaar of eerste verwerker en door de aanvrager ondertekende schriftelijke aangifte. Deze aangifte bevat ten minste de volgende gegevens:

a) de datum van de levering;

b) de geleverde hoeveelheden van elke soort.

3. De inzamelaars of eerste verwerkers nemen de in lid 1 bedoelde grondstof af en garanderen dat een equivalente hoeveelheid van deze grondstof in de Gemeenschap wordt gebruikt voor de vervaardiging van een of meer energieproducten.

4. De inzamelaars leveren voor alle van de aanvragers overgenomen grondstoffen een equivalente hoeveelheid aan de eerste verwerker(s).

5. De eerste verwerker mag voor de vervaardiging van een of meer energieproducten een equivalente hoeveelheid van de grondstof, van tussenproducten of van bijproducten gebruiken.

In het in de eerste alinea bedoelde geval of in het geval dat de inzamelaar een equivalente hoeveelheid van de geoogste grondstof verkoopt, geeft de eerste verwerker of de inzamelaar daarvan kennis aan de bevoegde autoriteit waarbij de in artikel 31 bedoelde zekerheid is gesteld of, bij toepassing van artikel 37, aan de bevoegde autoriteit die verantwoordelijk is voor de erkenning van de betrokken inzamelaar of eerste verwerker. Wanneer die equivalente hoeveelheid wordt gebruikt in een andere lidstaat dan de lidstaat waarin de grondstof is geoogst, wisselen de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten de gegevens over die transactie uit.

6. In overeenstemming met de nationale bepalingen inzake contractuele betrekkingen kan de eerste verwerker de inzameling van de grondstof bij de landbouwer die de steun aanvraagt, delegeren aan een derde. De verwerker blijft als enige verantwoordelijk voor wat de in dit hoofdstuk bedoelde verplichtingen betreft.

Artikel 28

Uitzonderlijke omstandigheden

In geval van uitzonderlijke omstandigheden of overmacht zoals bedoeld in artikel 40, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 kan de aanvrager volgens de bij artikel 72 van Verordening (EG) nr. 796/2004 vastgestelde procedure de bevoegde autoriteit waaronder hij ressorteert, ervan in kennis stellen dat hij wegens die omstandigheden de grondstoffen die zijn vermeld in het in artikel 25 bedoelde contract, niet of niet volledig kan leveren. De bevoegde autoriteit kan, na voldoende bewijzen van die uitzonderlijke omstandigheden te hebben verkregen, wijzigingen van de aan de inzamelaar of de eerste verwerker te leveren hoeveelheden toestaan.







AFDELING 5

Voorwaarden voor de betaling van de steun

Artikel 29

Betaling

1. Onverminderd de in artikel 51 van Verordening (EG) nr. 796/2004 en in artikel 30 van de onderhavige verordening bedoelde sancties, wordt de steun slechts betaald indien:

a) overeenkomstig artikel 25 een afschrift van het contract is ingediend bij de bevoegde autoriteit;

b) de in artikel 31 bedoelde zekerheid is gesteld, tenzij artikel 37 wordt toegepast;

c) de in artikel 27, lid 2, bedoelde aangifte is ingediend bij de bevoegde autoriteit;

d) de bevoegde autoriteit voor de betrokken aanvraag is nagegaan of aan de in de artikelen 25 en 27 gestelde voorwaarden is voldaan.

2. In afwijking van lid 1 en onverminderd de in artikel 51 van Verordening (EG) nr. 796/2004 bedoelde kortingen en uitsluitingen en de in artikel 30 van de onderhavige verordening bedoelde sancties, wordt de steun voor de jaren die voorafgaan aan de eerste oogst van andere dan eenjarige gewassen, betaald op voorwaarde dat de in artikel 25, lid 2, bedoelde verklaring is ingediend bij de bevoegde autoriteit en dat de bevoegde autoriteit de naleving van artikel 25, lid 2, heeft gecontroleerd.

Artikel 30

Sancties in het geval van een valse leveringsaangifte

Wanneer bij de controles blijkt dat opzettelijk een valse leveringsaangifte zoals bedoeld in artikel 27, lid 2, is gedaan, verliest de aanvrager zijn aanspraak op de steun. Als de steun reeds is betaald, wordt deze overeenkomstig artikel 73 van Verordening (EG) nr. 796/2004 teruggevorderd. Voor andere dan eenjarige gewassen worden de reeds betaalde bedragen teruggevorderd, waarbij wordt teruggegaan tot de laatste betaling waarop aanspraak kon worden gemaakt.







AFDELING 6

Verplichtingen van de inzamelaars en de eerste verwerkers

Artikel 31

Zekerheden

1. De inzamelaar of de eerste verwerker stelt de in lid 2 bedoelde zekerheid bij de bevoegde autoriteit waaronder hij ressorteert, uiterlijk op de uiterste datum voor de mededeling van wijzigingen van de betalingsaanvragen voor het betrokken jaar in de betrokken lidstaat zoals bepaald in artikel 15, lid 2, van Verordening (EG) nr. 796/2004. De lidstaten kunnen evenwel onder de bij artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 2220/85 van de Commissie ( 32 ) vastgestelde voorwaarden afzien van het eisen van zekerheidstelling.

2. De voor elke grondstof te stellen zekerheid wordt berekend door de som van alle oppervlakten waarvoor door de betrokken inzamelaar of eerste verwerker een contract is ondertekend en die worden gebruikt voor de productie van de betrokken grondstof, te vermenigvuldigen met het bedrag van 60 EUR per hectare.

3. In het geval van de productie van andere dan eenjarige gewassen wordt de zekerheid evenwel alleen voor het jaar van de eerste oogst gesteld en blijft zij geldig voor de daaropvolgende jaren gedurende de looptijd van het contract.

4. Indien het contract overeenkomstig artikel 28 wordt gewijzigd, wordt de gestelde zekerheid dienovereenkomstig aangepast.

5. Onverminderd de artikelen 20 tot en met 24 van Verordening (EEG) nr. 2220/85 geldt dat, indien de zekerheid door de inzamelaar is gesteld, deze wordt vrijgegeven zodra de betrokken grondstof is geleverd aan de eerste verwerker, mits de bevoegde autoriteit van de inzamelaar beschikt over het bewijs dat de eerste verwerker een gelijkwaardige zekerheid heeft gesteld bij zijn bevoegde autoriteit. Als de eerste verwerking plaatsvindt in een lidstaat die artikel 37 toepast, wordt de door de inzamelaar gestelde zekerheid vrijgegeven zodra de betrokken grondstof is geleverd aan een erkende eerste verwerker.

Artikel 32

Primaire, secundaire en ondergeschikte eisen voor inzamelaars en verwerkers

1. De volgende verplichtingen vormen primaire eisen in de zin van artikel 20 van Verordening (EEG) nr. 2220/85:

a) de verplichting voor inzamelaars om de totale hoeveelheden grondstoffen te leveren aan de in artikel 27, lid 4, bedoelde eerste verwerker;

b) de verplichting voor eerste verwerkers om ten minste de overeenkomstig artikel 27, lid 1, bepaalde hoeveelheden grondstoffen te verwerken tot de in het contract vermelde eindproducten;

c) de verplichting voor eerste verwerkers ten aanzien van de in artikel 24, lid 6, bedoelde economische waarde van de bij de verwerking van de grondstoffen verkregen energieproducten.

2. De verplichting voor eerste verwerkers om de grondstoffen te verwerken uiterlijk op 31 juli van het tweede jaar na het oogstjaar vormt een secundaire eis in de zin van artikel 20 van Verordening (EEG) nr. 2220/85.

▼M12

3. De volgende verplichtingen vormen voor inzamelaars en eerste verwerkers ondergeschikte eisen in de zin van artikel 20 van Verordening (EEG) nr. 2220/85:

a) de verplichting om de relevante hoeveelheden grondstoffen zoals deze door aanvragers worden geleverd, overeenkomstig artikel 27, lid 3, over te nemen;

b) de verplichting om de in artikel 27, lid 2, bedoelde leveringsaangifte te ondertekenen;

c) in voorkomend geval, de verplichting om binnen de in artikel 31, lid 1, bepaalde termijn een zekerheid te stellen.

▼M10

4. In afwijking van artikel 20, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2220/85 vormt de verplichting voor inzamelaars en eerste verwerkers om de door de bevoegde autoriteiten te verrichten controles ter plaatse te aanvaarden of te vergemakkelijken of om de in artikel 38 van de onderhavige verordening bedoelde registers over te leggen, een primaire eis.







AFDELING 7

Bijzondere voorschriften voor het gebruik van grondstof op het eigen bedrijf

Artikel 33

Gebruik van grondstof op het eigen bedrijf

1. In afwijking van artikel 25, lid 1, kunnen de lidstaten de aanvragers machtigen om:

a) woudbomen met een korte omlooptijd van GN-code ex 0602 90 41 of alle geoogste granen of oliehoudende zaden van de GN-codes 1201 00 90 , 1205 10 90 , 1205 90 00 , 1206 00 91 en 1206 00 99 te gebruiken: i) als brandstof voor de verwarming van hun landbouwbedrijf, ii) voor de productie, op hun landbouwbedrijf, van energie of van biobrandstoffen;

b) alle geoogste grondstof op hun landbouwbedrijf te verwerken tot biogas van GN-code 2711 29 00 .

▼M12

De lidstaat kan besluiten de aanvragers toestemming te verlenen om gedefinieerde andere landbouwgrondstoffen dan die welke in de eerste alinea, onder a), zijn vastgesteld, te gebruiken mits alle passende controlemaatregelen worden nageleefd.

▼M10

2. Als lid 1 van het onderhavige artikel van toepassing is, is artikel 25 niet van toepassing. De aanvragers dienen uiterlijk op de in artikel 11 van Verordening (EG) nr. 796/2004 bedoelde datum ter staving van de verzamelaanvraag bij de bevoegde autoriteit waaronder zij ressorteren, een schriftelijke verklaring in die ten minste de volgende gegevens bevat:

a) de soort van elke betrokken grondstof en de met elke soort beteelde oppervlakte;

b) in voorkomend geval, de vermelding van het jaar waarvoor de eerste oogst is gepland;

c) de verbintenis van de aanvrager om de grondstof waarop de verklaring betrekking heeft, overeenkomstig lid 1 van het onderhavige artikel en artikel 24, lid 1, rechtstreeks te gebruiken of te verwerken uiterlijk op een door de lidstaten vast te stellen datum die niet later is dan 31 juli van het tweede jaar na het oogstjaar;

d) de beoogde eindbestemming van de grondstof en een technische beschrijving van de voorgenomen verwerking.

3. Tenzij in deze afdeling iets anders is bepaald, zijn de bepalingen van dit hoofdstuk van toepassing voor de betrokken landbouwers.

Artikel 34

Op het eigen bedrijf te gebruiken hoeveelheden grondstoffen

1. De aanvragers gebruiken op het eigen bedrijf:

a) een hoeveelheid grondstof die ten minste gelijk is aan de in artikel 26 bedoelde representatieve opbrengst, of

b) voor een grondstof waarvoor geen representatieve opbrengst is vastgesteld, alle geoogste grondstof.

De lidstaten voeren adequate controlemaatregelen in om te garanderen dat de in de eerste alinea, onder b), bedoelde verplichting wordt nagekomen.

2. De aanvragers dienen uiterlijk op een door de lidstaten vast te stellen datum bij de bevoegde autoriteit een oogstaangifte in die ten minste de volgende gegevens bevat:

a) de datum van de oogst,

b) de hoeveelheden geoogste grondstoffen.

3. In geval van uitzonderlijke omstandigheden of overmacht zoals bedoeld in artikel 40, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1782/2003, kan de aanvrager overeenkomstig artikel 72 van Verordening (EG) nr. 796/2004 de bevoegde autoriteit waaronder hij ressorteert, ervan in kennis stellen dat hij de in lid 1 van het onderhavige artikel bedoelde hoeveelheid grondstof niet of niet volledig zal kunnen oogsten of gebruiken. De bevoegde autoriteit kan, na voldoende bewijzen van die uitzonderlijke omstandigheden te hebben verkregen, wijzigingen van de op het eigen bedrijf te gebruiken hoeveelheden toestaan.

Artikel 35

Controles

Onverminderd de controles zoals bedoeld in de artikelen 24 en 26 van Verordening (EG) nr. 796/2004 en in artikel 37, leden 4 tot en met 6, van de onderhavige verordening, voeren de lidstaten die artikel 33, lid 1, van de onderhavige verordening toepassen, adequate controlemaatregelen in om te garanderen dat:

a) overeenkomstig artikel 34 de relevante hoeveelheden grondstoffen worden geoogst. Die controlemaatregelen omvatten ten minste het volgende: i) een administratieve controle op de naleving van artikel 34 wat de geoogste hoeveelheden betreft; ii) controles ter plaatse op ten minste 10 % van de bedrijven om de geoogste hoeveelheid te controleren die de aanvrager overeenkomstig artikel 34, lid 2, heeft aangegeven;

b) de onder a) bedoelde grondstoffen rechtstreeks worden gebruikt op het eigen bedrijf of verwerkt tot biogas van GN-code 2711 29 00 .

Artikel 36

Betalingen

1. Onverminderd de kortingen en uitsluitingen zoals bedoeld in artikel 51 van Verordening (EG) nr. 796/2004 en in lid 2 van het onderhavige artikel, wordt de steun aan de aanvragers betaald op voorwaarde dat:

a) de nodige hoeveelheden grondstoffen zoals bedoeld in artikel 34 zijn geoogst;

b) de in artikel 33, lid 2, bedoelde verklaring en de in artikel 34, lid 2, bedoelde aangifte zijn ingediend bij de bevoegde autoriteit;

c) de in artikel 35, onder a), bedoelde controles door de bevoegde autoriteit zijn voltooid.

2. Onverminderd artikel 40 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 geldt dat, als blijkt dat een aanvrager opzettelijk een valse oogstaangifte zoals bedoeld in artikel 34, lid 2, van de onderhavige verordening heeft ingediend, hij niet voor de steun in aanmerking komt. Is de steun reeds betaald, dan wordt deze overeenkomstig artikel 73 van Verordening (EG) nr. 796/2004 teruggevorderd.

Als de grondstoffen niet uiterlijk op de in artikel 33, lid 2, onder c), bedoelde datum zijn verwerkt tot energieproducten, wordt de voor de betrokken oogst betaalde steun overeenkomstig artikel 73 van Verordening (EG) nr. 796/2004 teruggevorderd en wordt de landbouwer voor het volgende jaar uitgesloten van de steun voor energiegewassen.

Artikel 36 bis

De lidstaten kunnen besluiten deze afdeling toe te passen met ingang van 1 januari 2008.







AFDELING 8

Facultatieve erkenningsregeling

Artikel 37

Facultatieve erkenningsregeling

1. In afwijking van artikel 31 kunnen de lidstaten besluiten om een regeling voor de erkenning van de inzamelaars en eerste verwerkers (hierna de „erkende marktdeelnemers” genoemd) op te zetten.

De lidstaten maken het in de eerste alinea bedoelde besluit openbaar uiterlijk op 1 november van het jaar vóór de toepassing ervan. Voor 2007 maken de lidstaten hun besluit evenwel uiterlijk op 1 maart 2007 openbaar.

Tenzij in deze afdeling iets anders is bepaald, zijn de bepalingen van dit hoofdstuk van toepassing voor de lidstaten die hebben besloten om de eerste alinea toe te passen.

2. Wanneer een lidstaat heeft besloten om lid 1 toe te passen, stelt hij de nodige bepalingen vast en neemt hij de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de bepalingen van dit hoofdstuk worden nageleefd. Met name stellen de lidstaten voorwaarden voor de erkenning van marktdeelnemers vast die garanderen dat aan ten minste de volgende criteria wordt voldaan:

a) inzamelaars moeten: i) beschikken over de administratieve capaciteit om als inzamelaar te fungeren en om registers zoals bedoeld in artikel 38 bij te houden; ii) een contractuele betrekking voor de levering van grondstoffen met ten minste één verwerker onderhouden of gedurende een voldoende lange periode handelsactiviteiten hebben verricht;

b) eerste verwerkers moeten: i) beschikken over de administratieve capaciteit om als eerste verwerker te fungeren en om registers zoals bedoeld in artikel 38 bij te houden; ii) beschikken over passende productiecapaciteit voor de productie van ten minste één energieproduct zoals bedoeld in artikel 24, lid 1.

▼M12

3. Voordat de in lid 6 bedoelde lijst wordt bekendgemaakt, zetten de lidstaten een procedure voor controles van de erkenning van de marktdeelnemers op.

▼M10

4. ►M12 De lidstaten voorzien in de toepassing van passende boeten in het geval dat blijkt dat een erkende marktdeelnemer de bij dit hoofdstuk vastgestelde verplichtingen niet nakomt of de op basis van dit hoofdstuk vastgestelde nationale bepalingen niet naleeft, of in het geval dat een inzamelaar of eerste verwerker de door de bevoegde autoriteiten te verrichten controles ter plaatse niet aanvaardt of vergemakkelijkt en/of de in artikel 38 bedoelde informatie niet verstrekt. ◄ De hoogte van de boeten wordt berekend in het licht van de ernst van de overtreding en in evenredigheid met de zekerheden die worden verbeurd bij niet-naleving van de eisen zoals aangegeven in artikel 32.

▼M12

5. Indien een erkende marktdeelnemer de bepalingen van dit hoofdstuk of de nationale bepalingen als gevolg van grove nalatigheid niet naleeft, kan de lidstaat besluiten zijn erkenning voor een door de lidstaat te bepalen periode in te trekken.

▼M10

6. Vóór 15 december van het jaar dat voorafgaat aan het jaar waarvoor de steun wordt toegekend, maken de lidstaten een lijst van de erkende inzamelaars en eerste verwerkers openbaar. Wat de steun betreft die moet worden toegekend voor het jaar 2007, wordt de lijst van de erkende inzamelaars en eerste verwerkers evenwel uiterlijk op 15 april 2007 openbaar gemaakt.

▼M12

7. In het geval dat de lidstaat heeft besloten lid 1 toe te passen, wordt de steun slechts betaald aan aanvragers die contracten hebben gesloten met erkende inzamelaars of verwerkers, althans voor zover het inzamelaars of verwerkers betreft die eveneens zijn gevestigd in een lidstaat die heeft besloten lid 1 toe te passen.

▼M10







AFDELING 9

Controles

Artikel 38

Bijhouden van registers

1. De bevoegde autoriteit van de lidstaat bepaalt de door de inzamelaars, verwerkers of in artikel 33, lid 1, bedoelde aanvragers bij te houden registers en de bij de bijwerking van die registers in acht te nemen frequentie, die ten minste maandelijks moet zijn.

2. In het geval van verwerkers bevatten deze registers ten minste de volgende gegevens:

a) de hoeveelheden van de verschillende voor verwerking gekochte grondstoffen;

b) de hoeveelheden verwerkte grondstoffen en de daaruit verkregen hoeveelheden en typen eind-, neven- en bijproducten;

c) de verliezen bij de verwerking;

d) de vernietigde hoeveelheden en de redenen voor die vernietiging;

e) de hoeveelheden en typen producten die door de verwerker zijn verkocht of weggegeven, en de daarvoor verkregen prijzen;

f) in voorkomend geval, de naam en het adres van de volgende verwerkers.

3. In het geval van inzamelaars bevatten deze registers ten minste de volgende gegevens:

a) de hoeveelheden van alle met het oog op verwerking in het kader van deze regeling gekochte en verkochte grondstoffen;

b) de naam en het adres van de eerste verwerkers.

4. In het geval van aanvragers zoals bedoeld in artikel 33, lid 1, omvatten de registers ten minste een voorraadboekhouding die de oogsten en de verwerking op het eigen bedrijf traceerbaar maakt.

5. De bevoegde autoriteit waaronder de inzamelaar of de eerste verwerker ressorteert, controleert of het ingediende contract aan de in artikel 24, lid 1, gestelde voorwaarden voldoet. Indien deze voorwaarden niet zijn vervuld, wordt de bevoegde autoriteit waaronder de aanvrager ressorteert, hiervan in kennis gesteld.

6. Om de in artikel 24, lid 6, bedoelde economische waarde van de producten te berekenen maakt de betrokken bevoegde autoriteit aan de hand van de in lid 2 van het onderhavige artikel bedoelde gegevens een vergelijking tussen de som van de waarden van alle energieproducten en de som van de waarden van alle bij dezelfde verwerking verkregen andere producten die voor andere gebruiksdoeleinden zijn bestemd. Elke waarde is het resultaat van de betrokken hoeveelheid, vermenigvuldigd met het gemiddelde van de in het voorgaande verkoopseizoen genoteerde prijzen af fabriek. Indien deze prijzen niet beschikbaar zijn, bepaalt de bevoegde autoriteit de passende prijzen, met name op basis van de in artikel 39, lid 1, bedoelde gegevens.

Artikel 39

Controles van de verwerking

1. De eerste verwerker verstrekt de bevoegde autoriteit waaronder hij ressorteert, de nodige gegevens over de betrokken verwerkingsketen, en met name over de prijzen en over de technische verwerkingscoëfficiënten ter bepaling van de hoeveelheden eindproducten die kunnen worden verkregen.

2. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten waarin de inzamelaars zijn gevestigd, verrichten controles bij ten minste 25 % van de op hun grondgebied gevestigde inzamelaars, geselecteerd door middel van een risicoanalyse. Deze controles omvatten fysieke controles en een onderzoek van de handelsdocumenten om zich te vergewissen van de samenhang tussen de aankopen van grondstoffen en de desbetreffende leveringen en van de naleving van de bij artikel 32 vastgestelde primaire, secundaire en ondergeschikte eisen.

3. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten waarin de verwerkingen plaatsvinden, verrichten bij ten minste 25 % van de op hun grondgebied gevestigde verwerkers, geselecteerd door middel van een risicoanalyse, controles op de naleving van artikel 24, lid 1, en van de bij ►M12 artikel 32 ◄ vastgestelde primaire, secundaire en ondergeschikte eisen. Deze controles omvatten ten minste:

a) een vergelijking van de som van de waarden van alle energieproducten met de som van de waarden van alle bij dezelfde verwerking verkregen andere producten die voor andere gebruiksdoeleinden zijn bestemd;

b) een analyse van het productiesysteem van de verwerker, die fysieke controles en een onderzoek van de handelsdocumenten omvat, om zich te vergewissen van de samenhang tussen de geleverde grondstoffen en de verkregen eind-, neven- en bijproducten.

Voor de in de eerste alinea, onder b), bedoelde controles baseert de bevoegde autoriteit zich vooral op de technische verwerkingscoëfficiënten voor de betrokken grondstoffen. Indien in de communautaire regelgeving dergelijke coëfficiënten met betrekking tot de uitvoer zijn opgenomen, worden die coëfficiënten gebruikt. Bij ontstentenis daarvan worden eventuele andere in de communautaire regelgeving voorkomende coëfficiënten gebruikt. In alle overige gevallen wordt de controle met name gebaseerd op de coëfficiënten die door de betrokken verwerkende industrie algemeen worden aanvaard.

4. Voor de in artikel 33, lid 1, bedoelde verwerkingen worden de controles verricht bij ten minste 10 % van de aanvragers, geselecteerd op basis van een risicoanalyse waarbij rekening wordt gehouden met:

a) de steunbedragen;

b) de aard van de productie waarvoor is verklaard dat deze zal worden verwerkt, vooral in het geval van andere dan eenjarige gewassen;

c) het aantal percelen landbouwgrond;

d) de ontwikkelingen in vergelijking met het voorgaande jaar;

e) de resultaten van de in de voorgaande jaren verrichte controles;

f) andere parameters die door de lidstaten worden bepaald op basis van een element van representativiteit voor de ingediende verklaringen.

5. De in lid 4 bedoelde controles betreffen ten minste de volgende elementen:

a) een vergelijking van de som van de waarden van alle energieproducten met de som van de waarden van alle bij dezelfde verwerking verkregen andere producten die voor andere gebruiksdoeleinden zijn bestemd;

b) het bestaan van voorzieningen om de grondstoffen op het eigen bedrijf te gebruiken of te verwerken.

6. Indien bij de in lid 4 bedoelde controles onregelmatigheden aan het licht komen, verricht de bevoegde autoriteit in het lopende jaar extra controles en verhoogt zij dienovereenkomstig het percentage van de aanvragers dat in het volgende jaar aan een controle ter plaatse moet worden onderworpen, een en ander overeenkomstig artikel 26, lid 3, van Verordening (EG) nr. 796/2004.

7. Indien is bepaald dat sommige elementen van de in de leden 2, 3 en 4 bedoelde controles op basis van een steekproef kunnen worden uitgevoerd, moet die steekproef een mate van controle garanderen die betrouwbaar en representatief is.

8. Over elke controle ter plaatse wordt een door de controleur ondertekend controleverslag opgesteld, waarin de verschillende elementen van de controle nauwkeurig worden weergegeven. Dit verslag bevat met name de volgende gegevens:

a) de datum van de controle;

b) de aanwezige personen;

c) de gecontroleerde periode;

d) de gebruikte controletechnieken, inclusief in voorkomend geval een verwijzing naar de steekproefmethoden;

e) de resultaten van de controle.

Artikel 40

Aanvullende maatregelen en wederzijdse bijstand

1. De lidstaten nemen alle verdere maatregelen die voor het naar behoren toepassen van dit hoofdstuk nodig zijn, en verlenen elkaar de nodige bijstand voor de uitvoering van de bij dit hoofdstuk voorgeschreven controles. Indien dit hoofdstuk niet in passende kortingen en uitsluitingen voorziet, kunnen de lidstaten passende nationale sancties toepassen ten aanzien van marktpartijen die een rol spelen in de procedure voor de toekenning van de steun.

2. Voor zover dit nodig is of door de bepalingen van dit hoofdstuk wordt vereist, verlenen de lidstaten elkaar bijstand om ervoor te zorgen dat de controles doeltreffend zijn, en om controle mogelijk te maken op de echtheid van de ingediende documenten en op de juistheid van de uitgewisselde gegevens.

▼M10 —————

▼M16 —————

▼B







HOOFDSTUK 10

STEUN VOOR ZAAIZAAD

Artikel 46

Goedgekeurd zaaizaad

In geval van toepassing van artikel 99 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 wordt de steun overeenkomstig de artikelen 47 tot en met 50 van de onderhavige verordening verleend voor de productie van basiszaad en gecertificeerd zaad zoals gedefinieerd in de Richtlijnen 66/401/EEG, 66/402/EEG en 2002/57/EG, welk zaaizaad moet voldoen aan de in die richtlijnen vastgestelde normen en voorwaarden en officieel moet zijn goedgekeurd.

Artikel 47

Productie van het zaaizaad

1. Het zaaizaad moet zijn geproduceerd:

a) hetzij op grond van een vermeerderingscontract dat is gesloten tussen een zaadhandelaar of een kweker enerzijds, en een zaadvermeerderingsbedrijf anderzijds,

b) hetzij rechtstreeks door de zaadhandelaar of de kweker zelf; tot staving van deze productie dient een vermeerderingsaangifte te zijn gedaan.

2. De in lid 1 bedoelde zaadhandelaren en kwekers worden door de lidstaten erkend of geregistreerd. Erkenning of registratie door een lidstaat geldt voor de gehele Gemeenschap.

3. Een zaadhandelaar of een kweker die zaad vermeerdert of laat vermeerderen in een andere lidstaat dan die waar hij overeenkomstig lid 2 is erkend of geregistreerd, moet aan de bevoegde autoriteiten van die andere lidstaat op hun verzoek alle gegevens verstrekken die nodig zijn voor de controle op het recht op steun.

Artikel 48

Territoriale steunvoorwaarden

De lidstaten kennen de steun slechts toe voor zaaizaad dat op hun grondgebied is geoogst tijdens het kalenderjaar waarin het verkoopseizoen begint waarvoor de steun is vastgesteld.

De steun wordt aan de zaadvermeerderingsbedrijven toegekend onder zodanige voorwaarden dat de begunstigden gelijk worden behandeld ongeacht hun plaats van vestiging in de Gemeenschap.

Artikel 49

In de handel brengen van het zaaizaad

De steun wordt slechts toegekend voorzover de begunstigde het betrokken zaaizaad uiterlijk op 15 juni van het jaar volgende op de oogst werkelijk voor inzaai in de handel heeft gebracht. Onder „in de handel brengen” wordt verstaan het ter beschikking of in voorraad houden, met het oog op verkoop tentoonstellen, te koop aanbieden, verkopen of leveren aan een andere persoon.

▼M4

Artikel 49 bis

Voorschotbetalingen

De lidstaten kunnen vanaf 1 december van het verkoopseizoen aan de zaadvermeerderingsbedrijven voorschotbetalingen toekennen. Een dergelijke betaling staat in verhouding tot de hoeveelheid zaaizaad die reeds voor inzaai in de handel is gebracht in de zin van artikel 49, en is slechts mogelijk indien aan alle voorwaarden van hoofdstuk 10 is voldaan.

▼M15

Artikel 50

Rassen van Cannabis sativa L.

De rassen van Cannabis sativa L. die in aanmerking komen voor steun op grond van artikel 99, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1782/2003, zijn de rassen uit de overeenkomstig artikel 17 van Richtlijn 2002/53/EG van de Raad gepubliceerde gemeenschappelijke rassenlijst voor landbouwgewassen die geldt op 15 maart van het jaar waarvoor de betaling wordt verleend, behalve wanneer het de rassen Finola en Tiborszallasi betreft.

▼B







HOOFDSTUK 11

AREAALBETALINGEN VOOR AKKERBOUWGEWASSEN







AFDELING 1

Algemene bepalingen inzake de voorwaarden om voor de areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen in aanmerking te komen

Artikel 51

In aanmerking komende grond

1. Voor de toepassing van hoofdstuk 10 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 wordt onder:

a) „blijvend grasland” verstaan: blijvend grasland in de zin van artikel 2, punt 2, van Verordening (EG) nr. 796/2004;

b) „blijvende teelten” verstaan: blijvende teelten in de zin van artikel 2, onder c), van Verordening (EG) nr. 795/2004.

2. Voor de toepassing van artikel 108, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 is de in 2003 als blijvend grasland in gebruik zijnde grond:

a) de door een landbouwer in zijn steunaanvraag voor 2003 als blijvend grasland aangegeven grond en

b) de grond die een landbouwer in zijn steunaanvraag voor 2003 niet heeft aangegeven, tenzij kan worden aangetoond dat die grond in 2003 niet als blijvend grasland in gebruik was.

3. In het kader van artikel 108, derde alinea, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 kunnen de lidstaten slechts onder de volgende voorwaarden van de eerste alinea van dat artikel afwijken:

a) voor oppervlakten die zijn betrokken bij een herstructureringsprogramma, waaronder wordt verstaan een door de overheid opgelegde wijziging van de structuur en/of de subsidiabele oppervlakte van een bedrijf, nemen de lidstaten maatregelen ter voorkoming van een belangrijke toeneming van de totale oppervlakte landbouwgrond die subsidiabel is voor areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen; dit kan met name inhouden dat oppervlakten die tevoren subsidiabel waren, bij wijze van compenserende maatregel als niet-subsidiabel worden beschouwd; de door de lidstaten in het kader van een herstructureringsprogramma voor het eerst subsidiabel verklaarde oppervlakten mogen ten hoogste 5 % groter zijn dan de oppervlakten die in het kader van datzelfde programma voor het eerst niet-subsidiabel worden verklaard;

b) in het geval van enigerlei overheidsmaatregel die een landbouwer ertoe brengt om, teneinde zijn normale landbouwactiviteit voort te zetten, akkerbouw te beoefenen op grond die voordien niet als subsidiabel voor areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen werd beschouwd, waarbij die maatregel meebrengt dat aanvankelijk wel voor dergelijke areaalbetalingen subsidiabele grond daar niet langer subsidiabel voor is, mogen de lidstaten hun totale subsidiabele oppervlakte landbouwgrond noch tijdelijk, noch definitief met meer dan 0,1 % van hun totale basisareaal verhogen;

c) wanneer landbouwers relevante en objectieve redenen kunnen aanvoeren om binnen hun bedrijf subsidiabele grond te vervangen door niet voor areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen subsidiabele grond, vergewissen de lidstaten zich ervan dat er geen geldige redenen zijn om die vervanging te weigeren, met name wat risico's voor het milieu betreft, en in een aan de Commissie voorgelegd plan tonen zij aan dat dergelijke vervangingen de totale oppervlakte subsidiabele grond niet wijzigen; in geen geval mag de vervanging leiden tot een toeneming van de totale subsidiabele oppervlakte bouwland van het betrokken bedrijf; de lidstaten stellen een regeling in die voorziet in de voorafgaande melding en goedkeuring van dergelijke vervangingen.

Artikel 52

Betalingsvoorwaarden

Onverminderd artikel 2, worden de areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen uitsluitend uitgekeerd voor oppervlakten:

a) die liggen in regio's die uit klimatologisch en agronomisch oogpunt geschikt zijn voor de teelt van akkerbouwgewassen; de lidstaten kunnen bepalen dat een regio niet geschikt is voor de teelt van bepaalde akkerbouwgewassen;

b) waarop het akkerbouwgewas in normale groeiomstandigheden in stand wordt gehouden tot ten minste het begin van de bloei.

Wat durumtarwe betreft, moet het gewas bovendien volgens de plaatselijke normen worden geteeld ten minste tot en met 30 juni van het jaar waarvoor de betaling wordt verleend, tenzij het vóór die datum volledig rijp wordt geoogst.

Artikel 53

Regionaal bedrag

1. Wanneer de voor areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen subsidiabele oppervlakten van een landbouwer in verscheidene productieregio's liggen, is de ligging van elke oppervlakte waarop zijn aanvraag betrekking heeft, bepalend voor het uit te betalen bedrag.

2. Lidstaten die een aparte behandeling voor maïs toepassen in regio's waar maïs vooral voor inkuiling wordt geteeld, mogen voor alle oppervlakten met maïs in een dergelijke regio de opbrengst van een voedergraansoort in die regio toepassen.







AFDELING 2

Specifieke bepalingen voor bepaalde akkerbouwgewassen

Artikel 54

Kuilgras

1. Voor de toepassing van artikel 100, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 wordt onder „kuilgras” verstaan het gewas dat ten minste eenmaal per jaar van een hoofdzakelijk met grassen ingezaaide oppervlakte ongedroogd wordt geoogst voor bewaring door anaërobe gisting in een gesloten milieu.

Oppervlakten die voor het betrokken verkoopseizoen zijn geregistreerd voor de productie van overeenkomstig Richtlijn 66/401/EEG goed te keuren zaaizaad van grassen, zijn niet subsidiabel voor de areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen.

2. De bepalingen van dit hoofdstuk, met uitzondering van de in artikel 52, eerste alinea, onder b), vermelde voorwaarde inzake de bloei, zijn van toepassing voor kuilgras.

3. De landbouwers in de lidstaten met een specifiek areaal voor kuilgras zoals vermeld in bijlage IV komen in aanmerking voor de areaalbetalingen voor kuilgras.

Artikel 55

Durumtarwe

1. Aanvragen voor de toeslag voor durumtarwe en het specifieke steunbedrag zoals vastgesteld in artikel 105 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 zijn slechts geldig indien:

a) een aanvraag voor een areaalbetaling zoals bedoeld in artikel 101 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 wordt ingediend voor hetzelfde aantal hectaren durumtarwe;

b) een minimumhoeveelheid overeenkomstig Richtlijn 66/402/EEG gecertificeerd zaad wordt gebruikt.

2. De minimumhoeveelheid gecertificeerd zaad die in overeenstemming met de in de betrokken lidstaat gangbare landbouwmethoden moet worden gebruikt, wordt vóór 1 oktober van het jaar voorafgaande aan het jaar waarvoor de steun wordt toegekend, door de lidstaten vastgesteld en ter kennis van de landbouwers gebracht.

Artikel 56

Vezelvlas en -hennep

1. De areaalbetaling voor vezelvlas en –hennep wordt slechts uitgekeerd als:

a) uiterlijk op 15 september van het jaar waarvoor de betaling wordt toegekend, of uiterlijk op een door de lidstaat vastgestelde vroegere datum een kopie van het contract of de verbintenis zoals bedoeld in artikel 106, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 wordt ingediend;

▼M15

b) voor vezelhennep, de rassen uit de overeenkomstig artikel 17 van Richtlijn 2002/53/EG van de Raad gepubliceerde gemeenschappelijke rassenlijst voor landbouwgewassen die geldt op 15 maart van het jaar waarvoor de betaling wordt verleend, behalve wanneer het de rassen Finola en Tiborszallasi betreft, en die zijn gecertificeerd overeenkomstig Richtlijn 2002/57/EG van de Raad.

▼B

2. Voor de toekenning van de areaalbetaling voor vezelhennep kunnen de lidstaten de minimale zaaidichtheid vaststellen die verenigbaar is met een goede beoefening van de hennepteelt.

Artikel 57

Uiterste inzaaidatum

In afwijking van artikel 109 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 mogen de lidstaten voor de in bijlage VIII bij de onderhavige verordening vermelde gewassen in de door de betrokken lidstaten vast te stellen gebieden binnen de in die bijlage vermelde regio's de inzaaitermijn tot uiterlijk 15 juni verlengen.







AFDELING 3

Basisarealen, referentieopbrengsten en maxima

Artikel 58

Bevloeide en niet-bevloeide oppervlakten

1. Wanneer in het in artikel 103 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde regioplan verschillende opbrengsten zijn vermeld voor bevloeide oppervlakten enerzijds en niet-bevloeide oppervlakten anderzijds, stelt de lidstaat regels vast om uit te maken of een oppervlakte in de loop van een verkoopseizoen al dan niet is bevloeid. Met name stelt hij vast:

a) een lijst van de akkerbouwgewassen waarvoor een op grond van de opbrengst van bevloeide oppervlakten berekende areaalbetaling kan worden verricht;

b) een beschrijving van de bevloeiingsinstallaties waarover de landbouwer moet beschikken; deze installaties moeten in verhouding staan tot de te bevloeien oppervlakte en de hoeveelheid water kunnen aanvoeren die nodig is voor de normale ontwikkeling van het gewas gedurende de vegetatiecyclus ervan;

c) de betrokken bevloeiingsperiode.

2. Lid 1 geldt niet voor de „regadío”-productieregio's in Spanje en evenmin voor andere regio's waar bevloeiing een historisch kenmerk is van percelen dat het mogelijk maakt die percelen te onderscheiden en te registreren.

Artikel 59

Overschrijding van het basisareaal

1. Om een eventuele overschrijding van het regionale basisareaal zoals bedoeld in artikel 102 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 te constateren houdt de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat rekening met:

a) het in bijlage IV bij de onderhavige verordening vastgestelde regionale basisareaal;

b) de som van de oppervlakten waarvoor voor elk van de gewassen, in geval van toepassing van artikel 71 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 met inbegrip van de desbetreffende verplicht braakgelegde grond, aanvragen voor areaalbetalingen zijn ingediend.

Vrijwillig braakgelegde grond moet worden gerekend tot de andere oppervlakten dan de bevloeide oppervlakten, dan de met maïs beteelde oppervlakten en/of dan de met kuilgras beteelde oppervlakten.

2. Bij de berekening van de som van de oppervlakten waarvoor steunaanvragen zijn ingediend, wordt geen rekening gehouden met aanvragen of delen van aanvragen die bij de administratieve controle duidelijk ongegrond blijken.

In voorkomend geval wordt de oppervlakte die bij controles ter plaatse overeenkomstig artikel 23 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 feitelijk is geconstateerd, in aanmerking genomen.

3. De overeenkomstig lid 2 aangepaste som van de oppervlakten waarvoor steunaanvragen zijn ingediend, wordt verhoogd met de met akkerbouwgewassen in de zin van titel IV, hoofdstuk 10, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 ingezaaide oppervlakten die worden gebruikt voor steunaanvragen op grond van titel IV, hoofdstuk 12, van die verordening.

4. De procentuele overschrijding van het basisareaal wordt bepaald volgens het in bijlage VI opgenomen schema.

Artikel 60

Overschrijding van het maximumareaal voor durumtarwe

1. Om te bepalen of het maximumareaal voor durumtarwe dat in aanmerking komt voor de bij artikel 105, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 vastgestelde toeslag op de areaalbetaling, is overschreden, houdt de bevoegde autoriteit van de lidstaat rekening met de som van de oppervlakten waarvoor de toeslag op de areaalbetaling voor durumtarwe is aangevraagd, aangepast overeenkomstig artikel 59, lid 2, van de onderhavige verordening en, in voorkomend geval, verlaagd op grond van artikel 102 van Verordening (EG) nr. 1782/2003.

2. Lid 1 is van toepassing om te bepalen of het maximumareaal dat in aanmerking komt voor het bij artikel 105, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 vastgestelde specifieke steunbedrag voor durumtarwe, is overschreden.

Artikel 61

Definitief percentage van areaaloverschrijding en verlagingscoëfficiënt

▼M10

1. Wanneer een overschrijding van de in de artikelen 59 en 60 bedoelde arealen wordt vastgesteld, bepaalt de betrokken lidstaat vóór de verlening van de betalingen aan de landbouwers en uiterlijk op 31 januari van het volgende jaar het definitieve overschrijdingspercentage tot twee cijfers achter de komma.

▼B

2. Het aldus bepaalde definitieve overschrijdingspercentage wordt gebruikt om:

a) overeenkomstig artikel 102, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 de proportionele verlaging van de voor de areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen in aanmerking komende oppervlakte te berekenen;

b) na toepassing van artikel 102, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003, overeenkomstig artikel 105 van die verordening de proportionele verlaging van de voor de toeslag, respectievelijk het specifieke steunbedrag voor durumtarwe in aanmerking komende oppervlakte te berekenen.

Artikel 62

Subbasisarealen

▼M8

Voor de toepassing van artikel 102, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bepalen de lidstaten de onderstaande elementen uiterlijk op 1 september van het jaar waarvoor de areaalbetalingen worden aangevraagd:

▼B

a) het onder te verdelen nationale basisareaal;

b) de criteria die de lidstaat heeft gebruikt om de subbasisarealen vast te stellen;

c) de subbasisarealen (aantal, benaming en oppervlakte);

d) de nadere bepalingen voor de concentratie van de in geval van een overschrijding toe te passen maatregelen.

Artikel 63

Maximum voor de som van de betalingen

Om een eventuele overschrijding van het maximum voor de betalingen en de desbetreffende verlagingscoëfficiënt zoals bedoeld in artikel 102, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 te bepalen houden de bevoegde autoriteiten van de lidstaten rekening met de proportionele verlaging van de subsidiabele oppervlakten zoals bedoeld in artikel 102, lid 1, en artikel 105, lid 2, van die verordening.







AFDELING 4

Braaklegging

▼M8

Artikel 64

Definitie

Voor de toepassing van artikel 107 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 wordt onder „braaklegging” verstaan het uit productie nemen van een oppervlakte die op grond van artikel 108 van die verordening subsidiabel is voor areaalbetalingen.

▼B

Artikel 65

Voorwaarden

1. Artikel 32 van Verordening (EG) nr. 795/2004 is van toepassing.

2. In afwijking van artikel 107, lid 9, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 mag Malta voor de jaren 2005 en 2006 de minimumeisen inzake de oppervlakte van braakgelegde grond vaststellen op een oppervlakte van minder dan 0,1 ha en een breedte van minder dan 10 m.

Artikel 66

Uitsplitsing naar regio

1. De in titel II van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde steunaanvraag wordt naar productieregio uitgesplitst in overeenstemming met het in artikel 103 van die verordening bedoelde regioplan.

2. Voor elke aanvraag voor areaalbetalingen in een bepaalde productieregio moet er een bijbehorende braakleggingsaangifte voor ten minste het benodigde aantal hectaren in diezelfde productieregio zijn.

3. De lidstaat mag volgens objectieve criteria van lid 2 afwijken.

4. In afwijking van lid 2 mag de verplichte braaklegging voor een ingediende aanvraag voor areaalbetalingen volledig of gedeeltelijk plaatsvinden:

a) wat Spanje betreft, voor een in een „secano-” en een „regadío”-productieregio gelegen bedrijf, in de „secano”-productieregio;

b) in een andere productieregio, mits de braak te leggen oppervlakten liggen in productieregio's die grenzen aan die waar de beteelde oppervlakten liggen.

5. Bij toepassing van de leden 3 en 4 moet de braak te leggen oppervlakte worden aangepast om rekening te houden met het verschil tussen de opbrengsten die worden gebruikt voor de berekening van de betaling voor braaklegging in de betrokken productieregio's. Toepassing van het onderhavige lid mag er echter niet toe leiden dat minder hectaren uit productie worden genomen om aan de braakleggingsverplichting te voldoen.

Artikel 67

Leguminosen

1. Voor de toepassing van artikel 107, lid 3, tweede streepje, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 wordt onder de teelt van „leguminosen” verstaan de teelt op een oppervlakte die is ingezaaid met een of meer van de in bijlage VII bij de onderhavige verordening genoemde voederleguminosen. De inzaai van een mengsel met granen en/of grassen is toegestaan op voorwaarde dat:

a) de betrokken oppervlakte hoofdzakelijk met voederleguminosen wordt ingezaaid;

b) de ingezaaide gewassen niet afzonderlijk kunnen worden geoogst.

Indien in specifieke regionale milieunormen die de lidstaat heeft vastgesteld, voor biologische landbouw een maximumpercentage in te zaaien voederleguminosen is bepaald, is aan de in de vorige alinea, onder a), gestelde voorwaarde dat de betrokken oppervlakten hoofdzakelijk met voederleguminosen moeten worden ingezaaid, voldaan als ten minste 85 % van het door de lidstaat vastgestelde maximum wordt gehaald.

2. De oppervlakten waarvan leguminosen zoals bedoeld in lid 1 tussen 15 januari en 31 augustus in aanmerking komen voor steun op grond van de bij Verordening (EG) nr. 1786/2003 van de Raad ( 33 ) vastgestelde steunregeling, komen niet in aanmerking voor areaalbetalingen.

Artikel 68

Betalingen voor vrijwillig braakgelegde grond

Met het oog op de toepassing van artikel 107, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 in geval van toepassing van artikel 66 van die verordening staan de lidstaten de landbouwers toe om tot ten minste 10 % van de oppervlakte waarvoor areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen worden aangevraagd en die niet wordt gebruikt om recht te hebben op de betaling van braakleggingstoeslagrechten, braak te leggen. De lidstaat mag een hoger percentage vaststellen, waarbij hij rekening houdt met specifieke situaties en ervoor zorgt dat de cultuurgrond in toereikende mate wordt gebruikt.

Het basisbedrag voor vrijwillige braaklegging is 63,00 euro/ton vanaf het verkoopseizoen 2005/2006. Indien voor bevloeide en niet-bevloeide oppervlakten verschillende opbrengsten zijn vastgesteld, is de betaling voor braaklegging voor niet-bevloeide oppervlakten van toepassing.

De lidstaten passen adequate maatregelen toe die verenigbaar zijn met de specifieke situatie van vrijwillig braakgelegde oppervlakten, om ervoor te zorgen dat die oppervlakten in een goede landbouw- en milieuconditie worden gehouden en dat het milieu wordt beschermd.







AFDELING 5

Mededelingen

▼M10

Artikel 69

Mededelingen

Wanneer een overschrijding van de in de artikelen 59 en 60 bedoelde arealen wordt vastgesteld, stelt de betrokken lidstaat het definitieve overschrijdingspercentage vóór de verlening van de betalingen aan de landbouwers en uiterlijk op 31 januari van het volgende jaar vast en deelt hij de Commissie dit percentage mee uiterlijk op 31 januari van het volgende jaar. De gegevens die zijn gebruikt om het percentage te berekenen waarmee een basisareaal is overschreden, worden meegedeeld volgens het schema in bijlage VI.

▼B







HOOFDSTUK 12

OOIEN- EN GEITENPREMIES







AFDELING 1

Rechtstreekse betalingen

Artikel 70

Aanvragen en aanhoudperiode

1. Naast hetgeen is vereist in het kader van het bij titel II, hoofdstuk 4, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 vastgestelde geïntegreerd beheers- en controlesysteem (hierna „het geïntegreerd systeem” genoemd), vermelden de landbouwers in hun aanvraag voor de ooien- en geitenpremies en de aanvullende premies of zij in het jaar waarvoor de premies worden aangevraagd, al dan niet schapenmelk of zuivelproducten op basis van schapenmelk verkopen.

2. Aanvragen voor premies voor landbouwers die ooien en/of geiten houden, worden bij de bevoegde autoriteit ingediend gedurende één enkele, door de betrokken lidstaat vastgestelde periode die niet eerder begint dan op 1 november vóór het jaar waarvoor de aanvragen worden ingediend, en eindigt uiterlijk op 30 april van dat jaar.

Het Verenigd Koninkrijk mag evenwel voor Noord-Ierland een andere periode vaststellen dan voor Groot-Brittannië.

3. De in artikel 115, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde periode waarvoor de landbouwer zich ertoe verbindt om gedurende die periode op zijn bedrijf het aantal ooien en/of geiten te houden waarvoor de premies worden aangevraagd (hierna „de aanhoudperiode” genoemd), duurt 100 dagen en gaat in op de eerste dag na de laatste dag van de in lid 2 bedoelde periode voor de indiening van de aanvragen.

Artikel 71

Gebieden die in aanmerking komen voor de geitenpremie

Aan de in artikel 113, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 vastgestelde criteria is voldaan in de in bijlage X genoemde gebieden.

De lidstaten gaan echter op regelmatige basis na of in alle in bijlage X genoemde gebieden die tot hun respectieve grondgebieden behoren, nog steeds aan die criteria is voldaan. Na deze evaluatie stellen de lidstaten de Commissie van elke noodzakelijke wijziging van bijlage X in kennis vóór 31 juli van het jaar voorafgaande aan het jaar waarvoor de wijziging zal gelden. In de kennisgeving wordt met name aangegeven welke in bijlage X genoemde gebieden of delen daarvan niet langer voldoen aan de in artikel 113, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 vastgestelde criteria, alsmede welke gebieden eventueel aan die criteria voldoen maar nog niet in bijlage X zijn opgenomen. Voor die mogelijke nieuwe gebieden doen de lidstaten de Commissie een gedetailleerde motivering van hun voorstel toekomen.

Artikel 72

Aanvraag voor de aanvullende premie en voor de geitenpremie

1. Om in aanmerking te komen voor de aanvullende premie of voor de geitenpremie dient een landbouwer op wiens bedrijf ten minste 50 % maar minder dan 100 % van de voor landbouw gebruikte oppervlakte ligt in de in artikel 114, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde gebieden of in de in bijlage X bij de onderhavige verordening genoemde gebieden, overeenkomstig de leden 2 en 3 van het onderhavige artikel een aangifte of aangiften in waarin de ligging van zijn grond is vermeld.

2. Een landbouwer die elk jaar in het kader van een steunaanvraag zoals bedoeld in artikel 22, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 een aangifte van de totale oppervlakte landbouwgrond van zijn bedrijf moet indienen, vermeldt in die aangifte welke voor landbouw gebruikte percelen liggen in gebieden zoals bedoeld in artikel 114, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 of in gebieden die zijn genoemd in bijlage X bij de onderhavige verordening, naar gelang van het geval.

Een landbouwer die de in de eerste alinea bedoelde aangifte niet hoeft in te dienen, dient elk jaar een specifieke aangifte in die in voorkomend geval wordt opgesteld met gebruikmaking van het systeem voor de identificatie van de percelen landbouwgrond dat een onderdeel is van het geïntegreerd systeem.

In die specifieke aangifte moet de ligging worden aangegeven van alle gronden die de landbouwer in eigendom heeft, pacht of op basis van enigerlei afspraak gebruikt, waarbij de oppervlakte ervan wordt vermeld en opgave wordt gedaan van die voor landbouw gebruikte percelen die liggen in gebieden zoals bedoeld in artikel 114, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 of in gebieden die zijn genoemd in bijlage X bij de onderhavige verordening, naar gelang van het geval. De lidstaten kunnen bepalen dat de specifieke aangifte moet worden opgenomen in de aanvraag voor de ooien- en/of de geitenpremie. De lidstaten kunnen ook verlangen dat de specifieke aangifte wordt gedaan met behulp van een formulier voor de „verzamelaanvraag”.

3. De bevoegde nationale autoriteit kan de overlegging verlangen van een eigendomsbewijs, een pachtcontract of een schriftelijke overeenkomst tussen landbouwers en, in voorkomend geval, een verklaring van de plaatselijke of regionale autoriteit die voor landbouw gebruikte grond beschikbaar heeft gesteld aan de betrokken landbouwer. In deze verklaring wordt de aan de landbouwer beschikbaar gestelde oppervlakte vermeld onder opgave van de percelen die liggen in gebieden zoals bedoeld in artikel 114, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 of in gebieden die zijn genoemd in bijlage X bij de onderhavige verordening, naar gelang van het geval.

Artikel 73

Verweidende landbouwers

1. In de premieaanvragen van landbouwers wier bedrijf is gevestigd in een van de in artikel 114, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde geografische gebieden en die in aanmerking wensen te komen voor de aanvullende premie, wordt vermeld:

a) op welke plaats of plaatsen de verweiding (transhumance) in het lopende jaar zal plaatsvinden;

b) welke periode van ten minste 90 dagen zoals bedoeld in artikel 114, lid 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 1782/2003 voor het lopende jaar is bepaald.

2. De premieaanvragen van de in lid 1 bedoelde landbouwers gaan vergezeld van documenten waaruit blijkt dat de verweiding in de twee voorgaande jaren werkelijk heeft plaatsgevonden, tenzij dit onmogelijk was door overmacht of door het effect van deugdelijk aangetoonde natuurlijke omstandigheden die een nadelige invloed hadden op het leven van de kudde, en gaan met name vergezeld van een verklaring van de plaatselijke of regionale autoriteit op de plaats van verweiding waarin wordt bevestigd dat de verweiding werkelijk gedurende ten minste 90 opeenvolgende dagen heeft plaatsgevonden.

Bij de administratieve controles op de aanvragen vergewissen de lidstaten zich ervan dat de in de premieaanvraag genoemde plaats van verweiding werkelijk ligt in een gebied zoals bedoeld in artikel 114, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003.

Artikel 74

Subsidiabiliteit

1. De premies worden aan de landbouwer betaald op basis van het aantal ooien en/of geiten dat hij gedurende de gehele in artikel 70, lid 3, bedoelde aanhoudperiode op zijn bedrijf houdt.

2. Dieren die op de laatste dag van de aanhoudperiode voldoen aan de voorwaarden die worden gesteld in de in artikel 112 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 opgenomen definities, worden als subsidiabel beschouwd.

Artikel 75

Inventaris van de landbouwers die schapenmelk of zuivelproducten op basis van schapenmelk verkopen

Voor elk jaar stellen de lidstaten uiterlijk op de dertigste dag van de aanhoudperiode op basis van de in artikel 70, lid 1, bedoelde opgaven van de landbouwers een inventaris op van de landbouwers die schapenmelk of zuivelproducten op basis van schapenmelk verkopen.

Bij de opstelling van de inventaris houden de lidstaten rekening met de resultaten van de controles en met elke andere informatiebron waarover de bevoegde autoriteit beschikt, waaronder met name de gegevens die van verwerkende of distributiebedrijven worden verkregen over de verkoop van schapenmelk of zuivelproducten op basis van schapenmelk door landbouwers.

▼M8

Artikel 76

Mededeling

Uiterlijk op 31 oktober van elk jaar delen de lidstaten de Commissie de eventuele wijzigingen mee van de in artikel 114, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 en artikel 73 van de onderhavige verordening bedoelde lijst van de geografische gebieden waar verweiding wordt toegepast.

▼B







AFDELING 2

Maxima, reserves en overdrachten

Artikel 77

Om niet verkregen premierechten

Behalve in naar behoren gerechtvaardigde uitzonderingsgevallen is het een landbouwer die om niet premierechten heeft verkregen uit de nationale reserve, gedurende een periode van drie jaar te rekenen vanaf de datum waarop hij die rechten heeft verkregen, niet toegestaan zijn rechten over te dragen of tijdelijk te verhuren.

Artikel 78

Gebruik van de premierechten

1. Een landbouwer die over rechten beschikt, kan deze gebruiken door ze zelf te doen gelden en/of ze tijdelijk aan een andere landbouwer te verhuren.

2. Wanneer een landbouwer in een bepaald jaar niet ten minste het overeenkomstig lid 4 vastgestelde minimumpercentage van zijn rechten heeft gebruikt, wordt het niet-gebruikte deel aan de nationale reserve toegevoegd behalve in de volgende gevallen:

a) in het geval van een landbouwer die over ten hoogste 20 premierechten beschikt en die in elk van twee opeenvolgende kalenderjaren niet telkens ten minste het minimumpercentage van zijn rechten heeft gebruikt, in welk geval alleen het deel dat in het tweede kalenderjaar niet is gebruikt, aan de nationale reserve wordt toegevoegd;

b) in het geval van een landbouwer die deelneemt aan een door de Commissie erkend extensiveringsprogramma;

c) in het geval van een landbouwer die deelneemt aan een door de Commissie erkend programma voor vervroegde uittreding dat geen verplichting tot overdracht en/of tijdelijke verhuur van rechten inhoudt;

d) in naar behoren gerechtvaardigde uitzonderingsgevallen.

3. Tijdelijke verhuur is alleen voor hele jaren mogelijk en moet ten minste het in artikel 79, lid 1, bedoelde minimumaantal dieren betreffen. Na afloop van elke periode van tijdelijke verhuur, die niet meer dan drie opeenvolgende jaren mag omvatten, neemt de landbouwer, behalve in geval van overdracht van rechten, al