1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 94/62/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 20 december 1994
betreffende verpakking en verpakkingsafval
(PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad
van 29 september 2003L 284 1 31.10.2003
▼B
RICHTLIJN 94/62/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN
DE RAAD
van 20 december 1994
betreffende verpakking en verpakkingsafval
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
inzonderheid op artikel 100 A,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Overeenkomstig de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3),
Overwegende dat het noodzakelijk is de verschillende nationale maat-
regelen betreffende het beheer van verpakkingen en verpakkingsafval teharmoniseren, enerzijds om milieu-effecten daarvan te voorkomen of teverminderen zodat een hoog niveau van milieubescherming wordt
bereikt en anderzijds om de werking van de interne markt te waar-
borgen en handelsbelemmeringen, concurrentieverstoringen en -beperkingen binnen de Gemeenschap te voorkomen;
Overwegende dat de vermindering van de totale hoeveelheid verpak-
kingsmateriaal de beste manier is om te voorkomen dat
verpakkingsafval ontstaat;
Overwegende dat het in verband met de doelstellingen van deze richt-
lijn van belang is vast te houden aan het algemene beginsel dat in eenLid-Staat getroffen milieubeschermingsmaatregelen geen ongunstigeinvloed mogen hebben op het vermogen van andere Lid-Staten om de
doelstellingen van de richtlijn te verwezenlijken;
Overwegende dat beperking van het afval een noodzakelijke voor-
waarde is voor duurzame groei, die in het Verdrag betreffende deEuropese Unie expliciet als doel wordt genoemd;
Overwegende dat deze richtlijn gericht moet zijn op alle soorten
verpakkingen die op de markt komen en op al het verpakkingsafval;dat Richtlijn 85/339/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffendeverpakkingen voor vloeibare levensmiddelen (
4) daarom moet worden
ingetrokken;
Overwegende dat verpakkingen echter een vitale sociale en economi-
sche functie hebben en dat de in deze richtlijn genoemde maatregelendaarom niet mogen afdoen aan andere kwaliteitseisen en vervoersvoor-schriften inzake verpakkingen of verpakte goederen;
Overwegende dat het beheer van verpakkingen en verpakkingsafval
overeenkomstig de communautaire strategie voor het afvalbeheer,
beschreven in de resolutie van de Raad van 7 mei 1990 betreffendehet afvalstoffenbeleid (
5), en Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van
15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (6), als eerste prioriteit de
preventie van verpakkingsafval omvat en als verdere grondbeginselen
het hergebruik van verpakkingen, de recycling en andere vormen van1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 2
(1) PB nr. C 263 van 12. 10. 1992, blz. 1, en
PB nr. C 285 van 21. 10. 1993, blz. 1.
(2) PB nr. C 129 van 10. 5. 1993, blz. 18.
(3) Advies van het Europees Parlement van 23 juni 1993 (PB nr. C 194 van 19.
7. 1993, blz. 177), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 4 maart
1994 (PB nr. C 137 van 19. 5. 1994, blz. 65) en besluit van het Europees
Parlement van 4 mei 1994 (PB nr. C 205 van 25. 7. 1994, blz. 163), beves-
tigd op 2 december 1993 (PB nr. C 342 van 20. 12. 1993, blz. 15),
gemeenschappelijk ontwerp van het Bemiddelingscomité van 8 november
1994.
(4) PB nr. L 176 van 6. 7. 1985, blz. 18. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/692/EEG (PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48).
(5) PB nr. C 122 van 18. 5. 1990, blz. 2.
(6) PB nr. L 194 van 25. 7. 1975, blz. 47. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/156/EEG (PB nr. L 78 van 26. 3. 1991, blz. 32).
▼B
nuttige toepassing van verpakkingsafval, en daardoor de vermindering
van de definitieve verwijdering van dergelijk afval;
Overwegende dat hergebruik en recycling gezien hun milieu-effect de
voorkeur hebben, in afwachting van wetenschappelijke en technologi-sche vooruitgang op het gebied van terugwinning en dat daartoe in de
Lid-Staten systemen moeten worden opgezet die garanderen dat
gebruikte verpakkingen en/of verpakkingsafval worden geretourneerd;dat zo spoedig mogelijk levenscyclusanalyses gemaakt dienen teworden om vast te stellen welk voor hergebruik, recycling en terugwin-ning geschikt verpakkingsmateriaal de voorkeur verdient;
Overwegende dat de preventie van verpakkingsafval moet worden
nagestreefd met alle passende maatregelen, onder andere initiatievenin de Lid-Staten overeenkomstig de doelstellingen van deze richtlijn;
Overwegende dat de Lid-Staten in overeenstemming met het Verdrag,
stimulansen kunnen geven voor systemen voor hergebruik van verpak-kingen die, op milieuhygiënisch verantwoorde wijze kunnen wordenhergebruikt, om profijt te trekken van de bijdrage die deze methode
aan de milieubescherming levert;
Overwegende dat recycling uit milieuoogpunt een belangrijke plaats in
de terugwinning moet innemen, vooral om het energie- en grondstof-
fenverbruik te verminderen en de definitieve verwijdering van
afvalstoffen terug te dringen;
Overwegende dat energieterugwinning een doeltreffend middel is om
verpakkingsafval terug te winnen;
Overwegende dat de in de Lid-Staten gehanteerde streefwaarden voor
de terugwinning en recycling van verpakkingsafval binnen bepaalde
grenzen moeten liggen om rekening te houden met de verschillendesituaties in de Lid-Staten en om de vorming van handelsbelemmeringenen het ontstaan van concurrentieverstoringen te voorkomen;
Overwegende dat het nuttig is een tijdstip op middellange termijn vast
te stellen voor het bereiken van de genoemde streefwaarden en eentijdstip op lange termijn voor streefwaarden die later moeten wordenvastgesteld en die aanmerkelijk hoger moeten liggen, zodat er opmiddellange termijn resultaten kunnen worden bereikt en tevens aan
het bedrijfsleven, de consumenten en de overheidsinstanties de nodige
richtsnoeren voor de toekomst worden gegeven;
Overwegende dat het Europees Parlement en de Raad aan de hand van
Commissieverslagen de in de Lid-Staten met de toepassing van deze
streefwaarden opgedane praktische ervaring moeten onderzoekenalsmede de resultaten van wetenschappelijk onderzoek en evaluatie-technieken zoals milieubalansen;
Overwegende dat de Lid-Staten die programma's hebben of zullen vast-
stellen die verder reiken dan dergelijke streefwaarden, deze met hetoog op een hoog milieubeschermingsniveau moeten kunnen voortzettenmits deze maatregelen de interne markt niet verstoren en andere Lid-
Staten niet hinderen bij de naleving van deze richtlijn; dat de
Commissie deze maatregelen na een passende toetsing moet beves-tigen;
Overwegende dat aan enkele Lid-Staten, vanwege hun specifieke
omstandigheden, kan worden toegestaan lagere streefwaarden aan tenemen, op voorwaarde dat zij binnen de standaardtermijn een mini-mumstreefwaarde voor terugwinning bereiken en vóór een lateretermijn de standaardstreefwaarden;
Overwegende dat het beheer van verpakkingen en verpakkingsafval
vereist, dat in de Lid-Staten retour-, inzamelings- en terugwinningssys-temen worden opgezet; dat dergelijke systemen open moeten staan
voor deelneming van alle betrokken partijen en dusdanig dienen te
zijn ontworpen dat discriminatie van ingevoerde produkten en handels-belemmeringen of concurrentieverstoringen worden voorkomen en eenmaximale opbrengst van terugbezorgd verpakkingsmateriaal en gerecy-cleerd verpakkingsafval kan worden gegarandeerd, overeenkomstig hetVerdrag;1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 3
▼B
Overwegende dat het merken van verpakkingen op Gemeenschapsbasis
nader onderzocht moet worden, doch dat daarover in de nabijetoekomst door de Gemeenschap dient te worden beslist;
Overwegende dat het, teneinde het milieu-effect van verpakkingen en
verpakkingsafval zo gering mogelijk te maken en handelsbelemme-ringen en concurrentieverstoringen te voorkomen, tevens noodzakelijk
is de essentiële eisen te bepalen voor de samenstelling en aard van
verpakkingen die geschikt zijn voor hergebruik en terugwinning, metinbegrip van recycling;
Overwegende dat de aanwezigheid van schadelijke metalen en andere
stoffen in verpakking gezien hun gevolgen voor het milieu beperktmoet worden (met name aangezien kan worden aangenomen dat dezestoffen eveneens aanwezig zijn in emissies of as wanneer verpakkingwordt verbrand of in percolaat wanneer verpakking wordt gestort); dathet als eerste stap noodzakelijk is dat de toxiciteit van verpakkingsafval
wordt verminderd door de toevoeging van schadelijke zware metalen
aan verpakking te verhinderen of erop toe te zien dat deze stoffen nietin het milieu terechtkomen, met passende vrijstellingen voor bijzonderegevallen die door de Commissie volgens een comitéprocedure wordenbepaald;
Overwegende dat het aan de bron sorteren van verpakkingsafval in
afzonderlijke bestanddelen van doorslaggevende betekenis is voor eenhoog terugwinningspeil en ter voorkoming van gezondheids- en veilig-
heidsproblemen voor de personen, wier taak het is verpakkingsafval in
te zamelen en te verwerken;
Overwegende dat de voorschriften voor de fabricage van verpakkingen
niet van toepassing zijn op een verpakking die vóór de datum van
aanneming van deze richtlijn voor een bepaald produkt wordt gebruikt;
dat voorts een overgangsperiode vereist is voor het in de handelbrengen van verpakkingen;
Overwegende dat bij het vaststellen van de inwerkingtredingsdatum
van de bepaling betreffende het in de handel brengen van verpakkingendie voldoen aan alle essentiële eisen rekening moet worden gehoudenmet het feit dat de bevoegde normalisatie-instelling doende is Europesenormen op te stellen; dat evenwel de bepalingen aangaande de bewijs-middelen van overeenstemming met nationale normen onmiddellijk van
toepassing moeten zijn;
Overwegende dat de opstelling van Europese normen betreffende de
essentiële eisen en andere daarmee verband houdende zaken bevorderd
moet worden;
Overwegende dat de in deze richtlijn genoemde maatregelen inhouden
dat er terugwinnings-en recyclingcapaciteiten alsmede afzetmogelijk-
heden voor gerecycleerd verpakkingsmateriaal worden ontwikkeld;
Overwegende dat de verwerking van gerecycleerd materiaal in verpak-
kingen niet in strijd mag zijn met de relevante bepalingen inzake
hygiëne, gezondheid en veiligheid van de consument;
Overwegende dat er behoefte is aan gegevens uit de gehele Gemeen-
schap over de verpakkingen en verpakkingsafval, zodat beter kanworden nagegaan of de doelstellingen van deze richtlijn worden verwe-
zenlijkt;
Overwegende dat het van essentieel belang is dat allen die bij
produktie, gebruik, invoer en distributie van verpakkingen en verpakte
produkten betrokken zijn er meer van doordrongen raken in welke mate
verpakkingen afval worden, en dat zij volgens het beginsel dat devervuiler betaalt de verantwoordelijkheid voor dergelijk afvalaanvaarden; dat voor de ontwikkeling en uitvoering van de in dezerichtlijn genoemde maatregelen nauwe samenwerking tussen allebetrokkenen in een geest van gezamenlijke verantwoordelijkheid is
vereist;
Overwegende dat consumenten een belangrijke rol spelen bij het
beheer van verpakkingen en verpakkingsafval en derhalve goed moeten1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 4
▼B
worden voorgelicht, zodat zij hun gedrag en houding kunnen
aanpassen;
Overwegende dat de daadwerkelijke tenuitvoerlegging van deze richt-
lijn zal worden bevorderd wanneer de afvalbeheersplannenvoorgeschreven in Richtlijn 75/442/EEG, worden opgenomen in eenspeciaal hoofdstuk over het beheer van verpakkingen en verpakkings-afval;
Overwegende dat het voor de Europese Gemeenschap en de Lid-Staten
nodig kan zijn overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag econo-mische instrumenten te gebruiken om het verwezenlijken van dedoelstellingen van deze richtlijn te vergemakkelijken zonder dat daar-door nieuwe vormen van protectionisme ontstaan;
Overwegende dat de Lid-Staten onverminderd de bepalingen van Richt-
lijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 inzake eenkennisgevingsprocedure op het gebied van technische normen en voor-schriften (
1), de ontwerpen voor de maatregelen die zij voornemens zijn
aan te nemen, eerst aan de Commissie moeten mededelen zodat zij aan
de richtlijn kunnen worden getoetst;
Overwegende dat het verpakkingsidentificatiesysteem en de in een
systeem van gegevensbestanden gebruikte formattering door deCommissie volgens een comitéprocedure aan de vooruitgang vanwetenschap en techniek moeten worden aangepast;
Overwegende dat het mogelijk moet zijn bij eventuele problemen bij
de uitvoering van deze richtlijn specifieke maatregelen te treffen endaarbij in voorkomend geval dezelfde comitéprocedure toe te passen,
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Doelstellingen
1. Deze richtlijn heeft tot doel de nationale maatregelen betreffende
het beheer van verpakking en verpakkingsafval te harmoniseren, ener-zijds om elk effect daarvan op het milieu van de Lid-Staten en derdelanden te voorkomen of te beperken en aldus een hoog milieubescher-
mingsniveau te waarborgen, en anderzijds om de werking van de
interne markt te garanderen en handelsbelemmeringen, concurrentiever-storing en concurrentiebeperking in de Gemeenschap te voorkomen.
2. Daartoe worden bij deze richtlijn maatregelen vastgesteld die op
de eerste plaats gericht zijn op de preventie van verpakkingsafval en,
als verdere fundamentele beginselen, op het hergebruik van verpak-
kingen en de recycling en terugwinning van verpakkingsafval,teneinde de definitieve verwijdering van dergelijk afval te verminderen.
Artikel 2
Werkingssfeer
1. Deze richtlijn geldt voor alle in de Gemeenschap in de handel
gebrachte verpakkingen en alle verpakkingsafval, gebruikt of ontstaanop industrieel, commercieel, kantoor-, winkel-, diensten-, huishoudelijkof enig ander niveau, ongeacht het gebruikte materiaal.
2. Deze richtlijn is van toepassing onverminderd de bestaande
kwaliteitseisen voor verpakkingen, zoals eisen op het gebied van deveiligheid, de bescherming van de gezondheid en de hygiëne vanverpakte produkten of de bestaande eisen inzake het vervoer en onver-minderd de bepalingen van Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen (
2).1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 5
(1) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 92/400/EEG (PB nr. L 221 van 6. 8. 1992, blz. 55).
(2) PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 20.
▼B
Artikel 3
Definities
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. „verpakking”: alle produkten, vervaardigd van materiaal van welke
aard ook, die kunnen worden gebruikt voor het insluiten,beschermen, verladen, afleveren en aanbieden van goederen, vangrondstoffen tot afgewerkte produkten, over het gehele traject vanproducent tot gebruiker of consument. Ook wegwerpartikelen die
voor dit doel worden gebruikt, worden als verpakkingsmateriaal
beschouwd.
Verpakking omvat uitsluitend:
a) verkoop- of primaire verpakking, dat wil zeggen verpakking die
zo is ontworpen dat zij voor de eindgebruiker of consument op
het verkooppunt een verkoopeenheid vormt;
b) verzamel- of secundaire verpakking, dat wil zeggen verpakking
die zo is ontworpen dat zij op het verkooppunt een verzameling
van een aantal verkoopeenheden vormt, ongeacht of deze als
dusdanig aan de eindgebruiker of consument wordt verkocht,dan wel alleen dient om de rekken op het verkooppunt bij tevullen; deze verpakking kan van het produkt worden verwijderdzonder dat dit de kenmerken ervan beïnvloedt;
c) verzend- of tertiaire verpakking, dat wil zeggen verpakking die
zo is ontworpen dat het verladen en het vervoer van een aantalverkoopeenheden of verzamelverpakkingen wordt vergemakke-lijkt om fysieke schade door verlading of transport te
voorkomen. Weg-, spoor-, scheeps- of vliegtuigcontainers
worden niet als verzendverpakking beschouwd;
2. „verpakkingsafval”: alle verpakking of verpakkingsmateriaal
waarop de definitie van afvalstoffen in Richtlijn 75/442/EEG van
toepassing is met uitzondering van produktiereststoffen;
3. „beheer van verpakkingsafval”: beheer van de afvalstoffen als
gedefinieerd in Richtlijn 75/442/EEG;
4. „preventie”: vermindering van de hoeveelheid en de schadelijkheid
voor het milieu van:
— materialen en stoffen gebruikt in verpakking en verpakkings-
afval,
— verpakking en verpakkingsafval op het niveau van het produk-
tieproces en in de fase van het in de handel brengen, dedistributie, het gebruik en de verwijdering,
in het bijzonder door de ontwikkeling van „schone” produkten en
technologie;
5. „hergebruik”: iedere handeling waardoor verpakking, die is
bestemd en ontworpen om binnen haar levensduur een minimum-aantal omlopen te maken, opnieuw wordt gevuld of gebruikt voorhetzelfde doel als waarvoor zij is ontworpen, al dan niet metgebruikmaking van op de markt verkrijgbare produkten met behulpwaarvan de verpakking bijgevuld kan worden; dergelijke herge-
bruikte verpakking wordt verpakkingsafval als het niet langer
hergebruikt wordt;
6. „terugwinning”: alle in casu toepasselijke handelingen, bedoeld in
bijlage II.B bij Richtlijn 75/442/EEG;
7. „recycling”: het in een produktieproces opnieuw verwerken van
afvalmaterialen voor het oorspronkelijke doel of voor andere doel-einden, met inbegrip van organische recycling maar uitgezonderd
terugwinning van energie;
8. „terugwinning van energie”: het gebruik van brandbaar verpak-
kingsafval om energie op te wekken door directe verbranding met
of zonder andere afvalstoffen, maar met terugwinning van de
warmte;
9. „organische recyclage”: aërobe behandeling (compostering) of
anaërobe behandeling (biomethaanvorming) via micro-organismen1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 6
▼B
en onder gecontroleerde omstandigheden van de biologisch
afbreekbare bestanddelen van verpakkingsafval, waarbij gestabili-seerde organische reststoffen of methaan tot stand komen. Storten
wordt niet als organische recyclage beschouwd;
10. „verwijdering”: elk van de handelingen, bedoeld in bijlage II.A bij
Richtlijn 75/442/EEG;
11. „ondernemingen”, met betrekking tot verpakking: leveranciers van
verpakkingsmaterialen en fabrikanten en verwerkers, vullers en
gebruikers, importeurs, handelaren en distributeurs van verpakking,overheden en publiekrechtelijke organisaties;
12. „vrijwillige overeenkomst”: officiële overeenkomst welke wordt
gesloten tussen de ter zake bevoegde overheidsinstantie van de
Lid-Staat en de betrokken bedrijfstakken en open dient te staan
voor alle partners die aan de voorwaarden van de overeenkomstwensen te voldoen teneinde de doelstellingen van onderhavigerichtlijn na te streven.
Artikel 4
Preventie
1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat er andere preventieve maatre-
gelen ter voorkoming van het ontstaan van verpakkingsafval wordengetroffen naast de preventieve maatregelen overeenkomstig artikel 9betreffende essentiële eisen. Dergelijke andere maatregelen kunnenbestaan uit nationale programma's of soortgelijke acties, zo nodig in
overleg met de ondernemingen, die zijn opgezet om de vele initiatieven
op het gebied van preventie in de Lid-Staten te bundelen en ten nutte temaken. Zij moeten stroken met de doelstellingen van deze richtlijn alsomschreven in artikel 1, lid 1.
2. De Commissie draagt bij tot bevordering van preventie door over-
eenkomstig artikel 10 de ontwikkeling van passende Europese normente stimuleren.
Artikel 5
Hergebruik
De Lid-Staten mogen overeenkomstig het Verdrag systemen bevor-
deren voor het hergebruik van verpakkingen die op eenmilieuhygiënisch verantwoorde wijze kunnen worden hergebruikt.
Artikel 6
Terugwinning en recycling
1. Teneinde aan de doelstellingen van deze richtlijn te voldoen
nemen de Lid-Staten maatregelen zodat voor hun hele grondgebied devolgende taakstellingen kunnen worden verwezenlijkt:
a) uiterlijk vijf jaar na de uiterste datum voor omzetting van deze
richtlijn wordt ten minste 50 en ten hoogste 65 gewichtsprocentvan het verpakkingsafval teruggewonnen;
b) binnen deze algemene taakstelling en binnen hetzelfde tijdsbestek
wordt ten minste 25 en ten hoogste 45 gewichtsprocent van al hetin verpakkingsafval aanwezige verpakkingsmateriaal gerecycleerdmet en minimum van 15 gewichtsprocent voor elk verpakkingsma-teriaal;
c) uiterlijk tien jaar na de uiterste datum voor de omzetting van deze
richtlijn wordt een percentage van het verpakkingsafval terugge-wonnen en gerecycleerd dat nader door de Raad zal wordenbepaald volgens lid 3, onder b), met het doel de in de punten a) enb) genoemde streefcijfers aanzienlijk te verhogen.
2. De Lid-Staten bevorderen dat bij de produktie van verpakkingen
en andere produkten materialen verkregen uit gerecycleerd verpak-kingsafval worden gebruikt, wanneer zulks passend is.1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 7
▼B
3. a) Het Europees Parlement en de Raad evalueren op basis van een
tussentijds verslag van de Commissie en vier jaar na de in lid 1,onder a), bedoelde datum op basis van een eindverslag de prak-
tijkervaringen in de Lid-Staten met de uitvoering van de
taakstellingen en doelstellingen van lid 1, onder a) en b), en lid2, en de resultaten van wetenschappelijk onderzoek en evaluatie-technieken, zoals milieubalansen.
b) Uiterlijk zes maanden voor het einde van de in lid 1, onder a),
bedoelde eerste fase van vijf jaar stelt de Raad, op voorstel vande Commissie, met gekwalificeerde meerderheid taakstellingenvast voor de tweede fase van vijf jaar, bedoeld in lid 1, onderc). Deze procedure zal daarna om de vijf jaar worden herhaald.
4. De Lid-Staten maken de maatregelen en taakstellingen, bedoeld
in lid 1, onder a) en b), bekend en organiseren daarover een voorlich-tingscampagne voor het publiek en de ondernemingen.
5. Griekenland, Ierland en Portugal mogen, in verband met hun
specifieke situatie — te weten het grote aantal kleine eilanden, respec-
tievelijk de aanwezigheid van plattelands- en berggebieden en het
huidige lage consumptieniveau van verpakkingen — besluiten om:
a) uiterlijk vijf jaar na de toepassingsdatum van de richtlijn lagere
taakstellingen te verwezenlijken dan die van lid 1, onder a) en b),maar zij moeten ten minste 25 % halen voor terugwinning;
b) tegelijkertijd de verwezenlijking van de taakstellingen van lid 1,
onder a) en b), uit te stellen tot een latere datum, die echter niet na31 december 2005 mag liggen.
6. De Lid-Staten die programma's hebben of zullen vaststellen, die
verder gaan dan de taakstelling van lid 1, onder a) en b), en die daartoe
voorzien in passende capaciteiten voor recycling en terugwinning,
mogen die taakstellingen blijven nastreven in het belang van een hoogmilieubeschermingsniveau op voorwaarde dat die maatregelen geenverstoringen van de interne markt veroorzaken en de naleving van derichtlijn door andere Lid-Staten niet bemoeilijken. De Lid-Staten
stellen de Commissie daarvan in kennis. De Commissie bevestigt deze
maatregelen, nadat zij zich, in samenwerking met de Lid-Staten, ervanheeft vergewist dat zij stroken met bovengenoemde overwegingen engeen willekeurig middel tot discriminatie of een verkapte beperkingvan de handel tussen Lid-Staten vormen.
Artikel 7
Retour-, inzamel- en terugwinningssystemen
1. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om te zorgen voor
systemen voor:
a) de terugname en/of inzameling van gebruikte verpakkingen en/of
verpakkingsafval van de consumenten of andere eindgebruikers ofuit de afvalstroom, teneinde ze naar de meest geschikte beheersal-ternatieven toe te leiden;
b) het hergebruik of de terugwinning, met inbegrip van recycling, van
ingezamelde verpakkingen en/of verpakkingsafval,
om te voldoen aan de doelstellingen van deze richtlijn.Deze systemen staan open voor deelneming van de ondernemingen van
de betrokken sectoren en voor de deelneming van de bevoegde over-
heidsinstanties. Zij gelden ook voor ingevoerde produkten onder niet-discriminerende voorwaarden, waaronder de regels en eventueletarieven voor toegang tot de systemen, en worden zo opgezet dathandelsbelemmeringen of concurrentieverstoringen overeenkomstig het
Verdrag voorkomen worden.
2. De in lid 1 bedoelde maatregelen maken deel uit van een beleid
dat betrekking heeft op alle verpakkingen en alle verpakkingsafval enwaarbij in het bijzonder rekening wordt gehouden met de eisen inzakebescherming van het milieu en van de gezondheid van consumenten,veiligheid en hygiëne, bescherming van de kwaliteit, de authenticiteit1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 8
▼B
en de technische eigenschappen van de verpakte goederen en gebruikte
materialen, bescherming van de industriële en comerciële eigendoms-rechten.
Artikel 8
Systeem van merktekens en identificatie
1. De Raad zal uiterlijk twee jaar na de inwerkingtreding van deze
richtlijn volgens de in het Verdrag vastgestelde voorwaarden eenbesluit nemen over merktekens op verpakkingen.
2. Teneinde de inzameling, het hergebruik en de terugwinning, met
inbegrip van recycling, te vergemakkelijken, wordt ten behoeve van de
identificatie en classificatie door de betrokken industrie de aard van hetgebruikte verpakkingsmateriaal of de gebruikte verpakkingsmaterialenop de verpakking aangegeven.
Te dien einde worden de cijfercodes en afkortingen waarop het identi-
ficatiesysteem is gebaseerd, uiterlijk twaalf maanden na deinwerkingtreding van deze richtlijn op basis van bijlage I verder uitge-
werkt door de Commissie volgens de procedure van artikel 21. De
Commissie wijst volgens dezelfde procedure de materialen aan die inhet identificatiesysteem worden opgenomen.
3. De vereiste merktekens worden op de verpakking zelf of op het
etiket aangebracht. Zij zijn duidelijk zichtbaar en goed leesbaar. Demerktekens zijn naar behoren duurzaam en blijvend herkenbaar, ookwanneer de verpakking geopend wordt.
Artikel 9
Essentiële eisen
1. De Lid-Staten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te
zorgen dat uiterlijk drie jaar na de datum van inwerkingtreding vandeze richtlijn een verpakking alleen in de handel mag worden gebracht
indien zij voldoet aan alle in deze richtlijn omschreven essentiële eisen,
met inbegrip van die van bijlage II.
2. Op de in artikel 22, lid 1, genoemde datum veronderstellen de
Lid-Staten dat aan alle essentiële eisen van deze richtlijn, met inbegripvan die van bijlage II, is voldaan, wanneer een verpakking in overeen-stemming is met:
a) de desbetreffende geharmoniseerde normen, waarvan de referentie-
nummers in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen
zijn bekendgemaakt. De Lid-Staten publiceren de referentienummers
van de nationale normen waarin deze geharmoniseerde normen zijnomgezet;
b) de desbetreffende nationale normen als bedoeld in lid 3, voor zover
er op de gebieden waarop dergelijke normen betrekking hebben,
geen geharmoniseerde normen bestaan.
3. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van hun natio-
nale normen als bedoeld in lid 2, onder b), die zij in overeenstemmingachten met de eisen van dit artikel. De Commissie zendt dergelijketeksten onverwijld naar de andere Lid-Staten.
De Lid-Staten publiceren de referentienummers van deze normen. De
Commissie zorgt ervoor dat zij in het Publikatieblad van de EuropeseGemeenschappen worden bekendgemaakt.
4. Indien een Lid-Staat of de Commissie van mening is dat de in lid
2 bedoelde normen niet volledig aan de in lid 1 bedoelde essentiële
eisen beantwoorden, legt de Commissie of de betrokken Lid-Staat de
kwestie met opgave van redenen voor aan het Comité dat is opgerichtbij Richtlijn 83/189/EEG. Dit Comité brengt onverwijld advies uit.
In het licht van het advies van het Comité deelt de Commissie de Lid-
Staten mede of het al dan niet noodzakelijk is de normen die zijnbekendgemaakt met in de leden 2 en 3 bedoelde publikaties, teherroepen.1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 9
▼B
Artikel 10
Normalisatie
De Commissie bevordert waar nodig de ontwikkeling van Europese
normen ten aanzien van de in bijlage II bedoelde essentiële eisen.
De Commissie bevordert in het bijzonder de ontwikkeling van Euro-
pese normen met betrekking tot:
— criteria en methodologieën voor de levenscyclusanalyse van verpak-
king;
— methoden voor het meten en verifiëren van de aanwezigheid van
zware metalen en andere gevaarlijke stoffen in verpakkingen enhet vrijkomen daarvan in het milieu uit verpakkingen en verpak-kingsafval;
— criteria voor een minimumgehalte aan gerecycleerd materiaal in
daarvoor in aanmerking komende verpakkingen;
— criteria voor recyclingmethoden;— criteria voor composteringsmethoden en de geproduceerde compost;— criteria voor het kenmerken van verpakkingen.
Artikel 11
Concentraties van zware metalen in verpakking
1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de totale concentraties van lood,
cadmium, kwik en zeswaardig chroom in verpakking en verpakkings-
componenten niet meer bedraagt dan:
— 600 ppm-gewicht twee jaar na de in artikel 22, lid 1, genoemde
datum;
— 250 ppm-gewicht drie jaar na de in artikel 22, lid 1, genoemde
datum;
— 100 ppm-gewicht vijf jaar na de in artikel 22, lid 1, genoemde
datum.
2. De in lid 1 genoemde concentratieniveaus gelden niet voor
verpakkingen vervaardigt uit kristalglas als omschreven in Richtlijn
69/493/EEG (
1).
3. De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 21 vast:
— onder welke voorwaarden bovengenoemde concentraties niet van
toepassing zijn op gerecycleerd materiaal en produkten die zijnopgenomen in een gesloten en gecontroleerde keten;
— welke verpakkingssoorten vrijgesteld zijn van de in lid 1, derde
streepje, bedoelde eis.
Artikel 12
Informatiesystemen
1. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen
dat er op geharmoniseerde wijze databases met betrekking tot verpak-
king en verpakkingsafval worden opgezet waar deze nog ontbreken,
teneinde de Lid-Staten en de Commissie in de gelegenheid te stellentoe te zien op de tenuitvoerlegging van de doelstellingen van dezerichtlijn.
2. Daartoe verschaffen deze databases in het bijzonder informatie
over de omvang, kenmerken en ontwikkeling van de verpakkings- enverpakkingsafvalstromen (onder meer informatie over giftige of gevaar-
lijke bestanddelen van verpakkingsmateriaal en over stoffen die bij de
fabricage ervan worden gebruikt) op het niveau van de afzonderlijkeLid-Staten.
3. Met het oog op de harmonisatie van de kenmerken en de aanbie-
dingsvorm van de geproduceerde gegevens en het verenigbaar makenvan de gegevens van de Lid-Staten, verstrekken de Lid-Staten hun1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 10
(1) PB nr. L 326 van 29. 12. 1969, blz. 36.
▼B
beschikbare gegevens aan de Commissie, met behulp van door de
Commissie één jaar na de datum van vaststelling van deze richtlijnvolgens de procedure van artikel 21 en op basis van bijlage III vastge-
stelde tabellen.
4. De Lid-Staten houden rekening met de bijzondere problemen die
kleine en middelgrote ondernemingen kunnen ondervinden bij het
verstrekken van gedetailleerde gegevens.
5. De verkregen gegevens worden samen met de in artikel 17
bedoelde nationale rapporten beschikbaar gesteld; zij worden bijge-werkt in daarop volgende rapporten.
6. De Lid-Staten verplichten alle betrokken ondernemingen tot het
verstrekken van betrouwbare gegevens over hun bedrijfstak aan debevoegde autoriteiten, zoals in dit artikel vereist.
Artikel 13
Voorlichting aan gebruikers van verpakkingen
De Lid-Staten nemen uiterlijk twee jaar na de in artikel 22, lid 1,
genoemde datum maatregelen opdat de gebruikers van verpakkingen,onder wie met name consumenten, de benodigde gegevens ontvangenover:
— de beschikbare retour-, inzamelings- en terugwinningssystemen,
— de bijdrage die zij kunnen leveren aan hergebruik, terugwinning en
recycling van verpakkingen en verpakkingsafval,
— de betekenis van de merktekens op de verpakking zoals die op de
markt worden aangetroffen,
— de relevante elementen van de in artikel 14 bedoelde beheers-
plannen voor verpakkingen en verpakkingsafval.
Artikel 14
Afvalbeheerplannen
Ter verwezenlijking van de in deze richtlijn genoemde doelstellingen
en maatregelen nemen de Lid-Staten in de in artikel 7 van Richtlijn75/442/EEG bedoelde afvalbeheerplannen een speciaal hoofdstuk opover het beheer van verpakkingen en verpakkingsafval met inbegrip
van de krachtens de artikelen 4 en 5 getroffen maatregelen.
Artikel 15
Economische instrumenten
De Raad stelt op basis van de betreffende bepalingen van het Verdrag
economische instrumenten vast om de verwezenlijking van de doelstel-lingen van deze richtlijn te bevorderen. Bij ontstentenis van dergelijkemaatregelen, kunnen de Lid-Staten, overeenkomstig de beginselen van
het communautaire milieubeleid, zoals het beginsel „de vervuiler
betaalt”, en met inachtneming van hun Verdragsverplichtingen, maatre-gelen ter bereiking van deze doelstellingen nemen.
Artikel 16
Kennisgeving
1. Onverminderd het bepaalde in Richtlijn 83/189/EEG, stellen de
Lid-Staten voordat zij dergelijke maatregelen vaststellen de Commissie
in kennis van de ontwerp-maatregelen die zij in het kader van deze
richtlijn voornemens zijn te nemen, met uitzondering van maatregelenvan fiscale aard, doch met inbegrip van de technische specificatieswaarvoor fiscale stimuleringsmaatregelen gelden, zodat de Commissiede ontwerpen kan onderzoeken in het licht van bestaande bepalingen,
steeds volgens de procedure van bovengenoemde richtlijn.
2. Indien de voorgestelde maatregel ook een technische kwestie in
de zin van Richtlijn 83/189/EEG betreft, kan de betrokken Lid-Staatbij de uitvoering van de in deze richtlijn bedoelde kennisgevingsproce-1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 11
▼B
dure mededelen dat deze kennisgeving eveneens geldig is voor Richt-
lijn 83/189/EEG.
Artikel 17
Rapporteringsplicht
Overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 91/692/EEG van de Raad van
23 december 1991 tot standaardisering en rationalisering van deverslagen over de toepassing van bepaalde richtlijnen op milieuge-bied (
1) dienen de Lid-Staten bij de Commissie een rapport in over de
tenuitvoerlegging van deze richtlijn. Het eerste verslag bestrijkt de
periode 1995 tot en met 1997.
Artikel 18
Vrij in de handel brengen
De Lid-Staten mogen het in de handel brengen op hun grondgebied van
verpakkingen die aan het bepaalde in deze richtlijn voldoen, nietbeletten.
Artikel 19
Aanpassing aan de vooruitgang van wetenschap en techniek
De wijzigingen nodig voor de aanpassing aan de vooruitgang van
wetenschap en techniek van het in artikel 8, lid 2, in bijlage 1, en inartikel 10, laatste streepje, bedoelde identificatiesysteem alsmede de inartikel 12, lid 3, en in bijlage III bedoelde vormvereisten met betrek-
king tot het systeem van databases worden aangenomen
overeenkomstig de procedure van artikel 21.
Artikel 20
Specifieke maatregelen
1. In overeenstemming met de procedure van artikel 21 bepaalt de
Commissie welke technische maatregelen geboden zijn ingeval vanmoeilijkheden bij de toepassing van de bepalingen van deze richtlijn
op met name primaire verpakking voor medische apparaten en farma-
ceutische produkten en kleine en luxeverpakkingen;
2. De Commissie brengt aan het Europees Parlement en de Raad
ook een verslag uit over eventuele andere te nemen maatregelen, indien
nodig vergezeld van een voorstel.
Artikel 21
Comitéprocedure
1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité.
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG (
2) van toepassing, met inachtneming van het
bepaalde in artikel 8 van dat besluit.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 12
(1) PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48.
(2) Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de
voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende
uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23).▼M1
▼B
Artikel 22
Omzetting in nationaal recht
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om vóór 30 juni 1996 aan deze richtlijn
te voldoen en maken deze bekend. Zij stellen de Commissie daarvan
onverwijld in kennis.
2. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die
bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezenbij de officiële bekendmaking van die bepalingen. Die regels voordeze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
3. Daarnaast stellen de Lid-Staten de Commissie in kennis van alle
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zijn uitgevaardigd op
het gebied dat door deze richtlijn wordt bestreken.
4. De eisen met betrekking tot het vervaardigen van verpakkingen
zijn in elk geval niet van toepassing op verpakkingen die vóór de inlid 1 genoemde datum van inwerkingtreding voor een bepaald produktworden gebruikt.
5. De Lid-Staten staan het op de markt brengen toe van verpak-
kingen die vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn zijn
vervaardigd en die aan hun bestaande nationale wetgeving voldoen,
voor een periode van ten hoogste vijf jaar vanaf de datum van vaststel-ling van deze richtlijn.
Artikel 23
Richtlijn 85/339/EEG wordt hierbij ingetrokken vanaf de in artikel 22,
lid 1, genoemde datum.
Artikel 24
Deze richtlijn treed in werking op de dag van haar bekendmaking in
het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Artikel 25
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 13
▼B
BIJLAGE I
IDENTIFICATIESYSTEEM
Voor kunststof geldt een nummering van 1 tot 19; voor papier en karton van 20
tot 39; voor metaal van 40 tot 49; voor hout van 50 tot 59; voor textiel van 60
tot 69 en voor glas van 70 tot 79.
Identificatie kan ook gebeuren aan de hand van afkortingen voor het/de
gebruikte materiaal/materialen (bij voorbeeld HDPE: high density polyethylene).
Zowel de cijfercode als de afkorting of beide mogen worden gebruikt om mate-
rialen te identificeren. Genoemde identificatiemethoden moeten in het midden
van of onder de grafische merktekens worden geplaatst waarmee wordt aange-
geven dat de verpakking voor hergebruik of terugwinning geschikt is.1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 14
▼B
BIJLAGE II
ESSENTIËLE EISEN BETREFFENDE DE SAMENSTELLING, HET
HERGEBRUIK EN DE TERUGWINNING, MET INBEGRIP VAN DE
RECYCLING, VAN VERPAKKING
1.Eisen betreffende de vervaardiging en de samenstelling van verpakking
— Verpakking moet zodanig worden vervaardigd dat volume en gewicht
van de verpakking worden beperkt tot de minimale hoeveelheid die nodig
is om het vereiste niveau van veiligheid, hygiëne en aanvaardbaarheid
voor het verpakte produkt en voor de consument te handhaven.
— Verpakking moet zodanig worden ontworpen, vervaardigd en in de
handel gebracht dat hergebruik of terugwinning, met inbegrip van recyc-
ling, mogelijk is en dat het milieu-effect bij het verwijderen van
verpakkingsafval of reststoffen van afvalbeheerverrichtingen zoveel
mogelijk wordt beperkt.
— Verpakking moet zodanig worden vervaardigd dat de aanwezigheid van
schadelijke en andere gevaarlijke stoffen en materialen als bestanddeel
van verpakkingsmateriaal of van de verpakkingscomponenten tot een
minimum wordt beperkt in emissies, as of percolaat, wanneer verpak-
kingen of reststoffen van beheersoperaties of verpakkingsafval verbrand
of gestort worden.
2.Eisen betreffende het hergebruik van verpakking
Aan de volgende eisen moet gelijktijdig worden voldaan:
— de fysieke eigenschappen en kenmerken van de verpakking moeten onder
normaal te verwachten gebruiksvoorwaarden een aantal omlopen moge-
lijk maken;
— gebruikte verpakking moet kunnen worden verwerkt in overeenstemming
met de gezondheids- en veiligheidsvoorschriften voor de arbeidskrachten;
— er moet worden voldaan aan de specifieke eisen ten aanzien van terug-
winbare verpakkingen wanneer de verpakking niet langer wordt gebruikt
en derhalve afval is geworden.
3.Eisen betreffende de terugwinning van verpakking
a)Terugwinning in de vorm van recycling van materialen
Verpakking moet zodanig worden vervaardigd dat een bepaald gewichtsper-
centage van de gebruikte materialen opnieuw kan worden toegevoegd aan het
produktieproces van verhandelbare produkten, met inachtneming van de in
de Europese Gemeenschap geldende regels. Dit percentage kan variëren
naar gelang het soort materiaal waaruit de verpakking bestaat.
b)Terugwinning in de vorm van energieterugwinning
Verpakkingsafval dat wordt verwerkt met het oog op energieterugwinning
dient met het oog op een optimale terugwinning op zijn minst een zekere
calorische onderwaarde te hebben.
c)Terugwinning in de vorm van compostering
Verpakkingsafval dat wordt verwerkt met het oog op compostering moet
zodanig biologisch afbreekbaar zijn dat het de gescheiden inzameling en het
composteringsproces of de composteringsactiviteit waarin het wordt inge-
bracht niet hindert.
d)Biologisch afbreekbare verpakking
Biologisch afbreekbaar verpakkingsafval moet zodanig fysisch, chemisch,
thermisch of biologisch afbreekbaar zijn dat het grootste deel van de resulte-
rende compost uiteindelijk uiteenvalt in kooldioxyde, biomassa en water.1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 15
▼B
BIJLAGE III
GEGEVENS DIE DE LID-STATEN MOETEN OPNEMEN IN HUN
DATABASE „VERPAKKINGEN EN VERPAKKINGSAFVAL”
(VOLGENS ONDERSTAANDE TABELLEN 1 TOT EN MET 4)
1. Voor wat betreft zowel primaire als secundaire en tertiaire verpakkingen:
a) de hoeveelheid verpakkingsmateriaal die op het nationale grondgebied is
verbruikt (produktie + invoer − uitvoer), per categorie verpakkingsmate-
riaal (tabel 1);
b) de hergebruikte hoeveelheden (tabel 2).
2. Voor wat betreft zowel huishoudelijk als niet-huishoudelijk verpakkingsafval:
a) de hoeveelheid die op het nationale grondgebied is teruggewonnen en
verwijderd (produktie + invoer − uitvoer), per categorie verpakkingsmate-
riaal (tabel 3);
b) de gerecycleerde en de teruggewonnen hoeveelheden per categorie
verpakkingsmateriaal (tabel 4).1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 16
▼B
TABEL 1
De hoeveelheid (primair, secundair en tertiair) verpakkingsmateriaal die op het nationale grond-
gebied is verbruikt (uitgedrukt in ton)
1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 17
▼B
TABEL 2
De hoeveelheid (primair, secundair en tertiair) verpakkingsmateriaal die op het nationale grond-
gebied is hergebruikt
(uitgedrukt in ton)
1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 18
▼B
TABEL 3
De hoeveelheid verpakkingsafval die op het nationale grondgebied is teruggewonnen en verwij-
derd
1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 19
▼B
TABEL 4
De hoeveelheid verpakkingsafval die op het nationale grondgebied is gerecycleerd of terugge-
wonnen
1994L0062 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 20