1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 26 juni 1990
inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in
bepaalde levende dieren en produkten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne
markt
(90/425/EEG)
(PB L 224 van 18.8.1990, blz. 29)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 90/539/EEG van de Raad van 15 oktober 1990 L 303 6 31.10.1990
►M2Richtlijn 90/667/EEG van de Raad van 27 november 1990 L 363 51 27.12.1990
►M3Richtlijn 90/675/EEG van de Raad van 10 december 1990 L 373 1 31.12.1990
►M4Richtlijn 91/68/EEG van de Raad van 28 januari 1991 L 46 19 19.2.1991
►M5Richtlijn 91/174/EEG van de Raad van 25 maart 1991 L 85 37 5.4.1991
►M6Richtlijn 91/496/EEG van de Raad van 15 juli 1991 L 268 56 24.9.1991
►M7Richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 L 340 17 11.12.1991
►M8Richtlijn 92/60/EEG van de Raad van 30 juni 1992 L 268 75 14.9.1992
►M9Richtlijn 92/65/EEG van de Raad van 13 juli 1992 L 268 54 14.9.1992
►M10Richtlijn 92/118/EEG van de Raad van 17 december 1992 L 62 49 15.3.1993
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 26 juni 1990
inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommu-
nautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en produkten
in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt
(90/425/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Europese Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat de Gemeenschap de maatregelen moet vaststellen die
ertoe bestemd zijn de interne markt geleidelijk tot stand te brengen in
de loop van een periode die eindigt op 31 december 1992;
Overwegende dat, voor een harmonieuze werking van de gemeenschap-
pelijke marktordeningen voor dieren en produkten van dierlijkeoorsprong, de diergeneeskundige en zoötechnische belemmeringenvoor de ontwikkeling van het intracommunautaire handelsverkeer in
de betrokken dieren en produkten moeten verdwijnen; dat het vrije
verkeer van dieren en landbouwprodukten in dit opzicht een fundamen-teel onderdeel is van de gemeenschappelijke marktordeningen en eenrationele ontwikkeling van de landbouwproduktie alsmede een optimaleaanwending van de produktiefactoren mogelijk moet maken;
Overwegende dat de veterinaire controles ter bescherming van de
gezondheid van mens en dier momenteel aan de grenzen wordenverricht;
Overwegende dat het de bedoeling is de veterinaire controles uiteinde-
lijk uitsluitend te laten plaatsvinden op de plaats van verzending; datdaartoe de essentiële eisen op het gebied van de bescherming van de
diergezondheid moeten worden geharmoniseerd;
Overwegende dat in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de
interne markt zolang deze doelstelling niet is verwezenlijkt de nadrukmoet worden gelegd op de controles bij verzending en de organisatievan de controles die kunnen worden verricht op de plaats van bestem-
ming; dat bij deze procedure wordt afgezien van de mogelijkheid om
aan de binnengrenzen van de Gemeenschap veterinaire controles teverrichten en dat in dit verband het handhaven van een gezondheidscer-tificaat of een identificatiedocument voorgeschreven door decommunautaire voorschriften gerechtvaardigd is;
Overwegende dat deze aanpak inhoudt dat meer vertrouwen wordt
gesteld in de veterinaire controles die in het land van verzending
worden verricht, met name door het invoeren van een stelsel van snelleinformatieuitwisseling; dat de Lid-Staat van verzending erop moettoezien dat de veterinaire controles op adequate wijze worden verricht;
Overwegende dat in het land van bestemming de veterinaire controles
op de plaats van bestemming steekproefsgewijs kunnen worden
verricht; dat evenwel, wanneer er ernstige vermoedens van onregelma-tigheden bestaan, de veterinaire controle mag worden verricht terwijlde dieren en produkten nog onderweg zijn en dat het mogelijk is opniet geharmoniseerde gebieden de mogelijkheid van het in quarantainestellen te handhaven;1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 2
(1) PB nr. C 225 van 31. 8. 1988, blz. 4.
(2) PB nr. C 326 van 19. 12. 1988, blz. 28.
(3) PB nr. C 56 van 6. 3. 1989, blz. 20.
▼B
Overwegende dat moet worden bepaald welk gevolg moet worden
gegeven aan een veterinaire controle waarbij wordt geconstateerd datde zending niet volgens de voorschriften geschiedt;
Overwegende dat dient te worden voorzien in een procedure voor de
regeling van mogelijke geschillen in verband met zendingen van eenbedrijf, een centrum of een instelling;
Overwegende dat moet worden voorzien in beschermende maatregelen;
dat, met name voor de doeltreffendheid, de verantwoordelijkheid terzake in de eerste plaats moet berusten bij het land van verzending; datde Commissie snel moet kunnen optreden, waarbij zij zich met name
ter plaatse moet kunnen begeven en adequate maatregelen moet kunnen
nemen;
Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn slechts doeltreffend
kunnen zijn wanneer zij van toepassing zijn op alle dieren en
produkten waarvoor in het intracommunautaire handelsverkeer veteri-
naire voorschriften gelden;
Overwegende evenwel dat bij de huidige stand van zaken op het gebied
van de harmonisatie, en in afwachting van communautaire voor-
schriften voor dieren en produkten waarvoor nog geen
geharmoniseerde voorschriften gelden, de voorschriften van het landvan bestemming van toepassing moeten zijn, voor zover zij met artikel36 van het Verdrag in overeenstemming zijn;
Overwegende dat op de zoötechnische controle bovengenoemde regels
dienen te worden toegepast;
Overwegende dat de in de bestaande richtlijnen vervatte bepalingen
moeten worden aangepast aan die van deze richtlijn;
Overwegende dat deze regels voor 1993 opnieuw dienen te worden
bezien;
Overwegende dat de maatregelen ter uitvoering van deze richtlijn
dienen te worden vastgesteld door de Commissie; dat daartoe dient te
worden voorzien in procedures waarbij in het kader van het PermanentVeterinair Comité een nauwe en doeltreffende samenwerking tussen deCommissie en de Lid-Staten tot stand wordt gebracht,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
De Lid-Staten zien erop toe dat de veterinaire controles op levende
dieren en produkten die vallen onder de in bijlage A vermelde richt-
lijnen of op de in artikel 21, eerste alinea, bedoelde dieren enprodukten en die voor het handelsverkeer zijn bestemd, onverminderdhet bepaalde in artikel 7, niet meer aan de grenzen, maar overeenkom-stig deze richtlijn worden uitgevoerd.
De Lid-Staten zien er bovendien op toe dat bij de controle van de
zoötechnische documenten de controlevoorschriften van deze richtlijnworden toegepast.
Deze richtlijn laat de controles die worden verricht in het kader van
taken die door de instanties belast met algemene wetstoepassing in
een Lid-Staat op niet discriminerende wijze worden uitgevoerd,
onverlet
Deze richtlijn geldt niet voor veterinaire controles met betrekking tot
het verkeer zonder handelskarakter tussen Lid-Staten van gezelschaps-dieren die begeleid worden door een natuurlijke persoon die tijdens hetverkeer voor de dieren verantwoordelijk is.1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 3
▼M7
▼M8
▼B
Artikel 2
In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. veterinaire controles: materiële controles en/of administratieve
formaliteiten met betrekking tot de in artikel 1 bedoelde dieren of
produkten die rechtstreeks of zijdelings strekken tot beschermingvan de gezondheid van mens of dier;
2. zoötechnische controles: materiële controles en/of administratieve
formaliteiten die betrekking hebben op dieren die vallen onder dein bijlage A, deel II, vermelde richtlijnen en die rechtstreeks of
zijdelings strekken tot verbetering van de dierenrassen;
3. handelsverkeer: handelsverkeer tussen Lid-Staten in de zin van
artikel 9, lid 2, van het Verdrag;
4. bedrijf: landbouwbedrijf of handelaarsstal in de zin van de vigerende
nationale voorschriften, die zijn gelegen op het grondgebied van eenLid-Staat en waar gewoonlijk de in de bijlagen A en B bedoelde
dieren, uitgezonderd paardachtigen, worden gehouden of gefokt,
alsmede het bedrijf omschreven in artikel 2, onder a), van Richtlijn90/426/EEG van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van vete-rinairrechtelijke voorschriften voor het verkeer van paardachtigen ende invoer van paardachtigen uit derde landen (
1);
5. centrum of instelling: onderneming waar de in artikel 1 bedoelde
produkten worden geproduceerd, opgeslagen, behandeld of gehan-
teerd;
6. bevoegde autoriteit: de voor het verrichten van veterinaire of
zoötechnische controles bevoegde centrale autoriteit van een Lid-Staat of de autoriteit aan wie zij deze bevoegdheid heeft overge-dragen;
7. officiële dierenarts: de door de bevoegde centrale autoriteit aange-
wezen dierenarts.
HOOFDSTUK I
Controles bij de oorsprong
Artikel 3
1. De Lid-Staten zien erop toe dat uitsluitend de in artikel 1
bedoelde dieren en produkten die voldoen aan de volgende voor-
waarden voor het handelsverkeer mogen worden bestemd:
a) de in bijlage A bedoelde dieren en produkten moeten voldoen aan
de eisen van de desbetreffende, in die bijlage vermelde richtlijnen
en de in bijlage B bedoelde dieren en produkten moeten voldoen
aan de veterinairrechtelijke normen in het land van bestemming;
b) zij moeten afkomstig zijn van een bedrijf respectievelijk een
centrum of een instelling waarop regelmatig officiële veterinairecontroles overeenkomstig lid 3 worden toegepast;
c) zij moeten enerzijds overeenkomstig de vereisten van de commu-
nautaire voorschriften zijn geïdentificeerd en anderzijds zijn
geregistreerd zodat het bedrijf, het centrum of de instelling van
oorsprong of van tijdelijk verblijf is terug te vinden; de Commissiemoet binnen drie maanden na kennisgeving van deze richtlijn inkennis worden gesteld van de nationale identificatie- en registratie-systemen.
Vóór 1 januari 1993 moeten de Lid-Staten passende maatregelen
treffen om te waarborgen dat de identificatie- en registratiesystemen
die gelden voor het intracommunautaire handelsverkeer van toepas-sing worden verklaard op het verkeer van dieren binnen hungrondgebied;
d) zij moeten tijdens het vervoer vergezeld gaan van de gezondheids-
certificaten en/of andere documenten als bedoeld in de richtlijnen1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 4
(1) Zie bladzijde 42 van dit Publikatieblad.
▼B
genoemd in bijlage A en, wat de andere dieren en produkten betreft,
als bedoeld in de wetgeving van de Lid-Staat van bestemming.
Tot aan hun bestemming moet het dier, de dieren of de produkten
vergezeld gaan van deze certificaten of documenten, die worden
afgegeven door de officiële, voor het bedrijf, het centrum of de
instelling van oorsprong verantwoordelijke dierenarts of, wanneerhet documenten betreft waarin door de in bijlage A, deel II,bedoelde zoötechnische wetgeving is voorzien, door de bevoegdeautoriteit;
e) de vatbare dieren of de produkten van vatbare dieren mogen niet
van oorsprong zijn
i) uit een bedrijf, centrum, instelling, zone of gebied waarvoor
beperkingen gelden krachtens de communautaire voorschriftenwanneer die van toepassing zijn voor de betrokken dieren of deprodukten van de betrokken dieren omdat er een ziekte alsbedoeld in bijlage C wordt vermoed, is uitgebroken of heerstof omdat er vrijwaringsmaatregelen worden toegepast;
ii) uit een bedrijf, centrum, instelling, zone of gebied waarvoor
officiële beperkingen gelden omdat er andere ziekten danbedoeld in bijlage C vermoed worden, zijn uitgebroken ofheersen of omdat er vrijwaringsmaatregelen worden toegepast;
iii) uit een bedrijf dat niet de waarborgen biedt die door de Lid-
Staat van bestemming kunnen worden geëist met betrekking totandere dan de in bijlage C bedoelde ziekten, wanneer zijbestemd zijn voor bedrijven, centra of instellingen in een vande Lid-Staten die overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 64/
432/EEG of overeenkomstig gelijkwaardige, vastgestelde of
nog vast te stellen, communautaire voorschriften, waarborgenhebben verkregen, of in een Staat die bij de vigerende commu-nautaire wetgeving voor het gehele grondgebied of een deeldaarvan als ziektevrij is erkend;
iv) uit een bedrijf, centrum of instelling en, in voorkomend geval,
een deel van het grondgebied waardoor niet de voorziene bijko-mende waarborgen worden geboden, indien zij zijn bestemdvoor een Lid-Staat of een deel daarvan waarvoor overeenkom-stig artikel 9 van Richtlijn 64/432/EEG of overeenkomstig
gelijkwaardige, vastgestelde of nog vast te stellen, communau-
taire voorschriften, bijkomende waarborgen gelden.
Vóór de afgifte van het geleidecertificaat of document vergewist
de bevoegde autoriteit van het land van oorsprong zich ervan ofde bedrijven, centra of instellingen voldoen aan de in dit punt
gestelde eisen;
f) in geval van vervoer naar meer dan één bestemming moeten er van
de dieren of produkten evenveel partijen worden gemaakt als erbestemmingen zijn. Elke partij moet vergezeld gaan van de onderd) vermelde certificaten en/of documenten;
g) wanneer de onder de in bijlage A genoemde richtlijnen vallende
dieren of produkten die aan de communautaire voorschriften
voldoen, bestemd zijn om via het grondgebied van een andere Lid-
Staat naar een derde land te worden uitgevoerd, moet het vervoer —behalve in noodgevallen waarin de bevoegde autoriteit met het oogop het welzijn van de dieren vergunning heeft gegeven — onderdouanetoezicht blijven tot de plaats waar het grondgebied van deGemeenschap wordt verlaten, overeenkomstig voorschriften die
volgens de procedure van artikel 18 of in voorkomend geval van
artikel 19 door de Commissie zullen worden vastgesteld.
Voorts is in het geval van dieren of produkten die niet voldoen aan
de communautaire voorschriften of van de in bijlage B genoemdedieren of produkten de doorvoer slechts toegestaan wanneer debevoegde autoriteit van de Lid-Staat van doorvoer daartoe uitdruk-kelijk toestemming heeft gegeven.1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 5
▼B
2. De Lid-Staten dragen er bovendien zorg voor dat:
— de in artikel 1 bedoelde dieren en produkten die in het kader van
een nationaal programma tot uitroeiing van niet in bijlage C
vermelde ziekten dienen te worden gedestrueerd, niet naar hetgrondgebied van een andere Lid-Staat worden gezonden,
— de in bijlage A bedoelde dieren en produkten of de in bijlage B
bedoelde dieren en produkten niet naar het grondgebied van eenandere Lid-Staat worden verzonden, indien zij om redenen vangezondheid of om veterinairrechtelijke redenen die door artikel 36
van het Verdrag gerechtvaardigd worden op hun eigen grondgebied
niet in de handel mogen worden gebracht.
3. Onverminderd de controlerende taken waarmee de officiële
dierenarts bij de communautaire voorschriften is belast, controleert debevoegde autoriteit de bedrijven, de erkende markten of verzamel-plaatsen, de centra en de instellingen om zich ervan te vergewissendat de voor het handelsverkeer bestemde dieren of produkten voldoen
aan de communautaire eisen en in het bijzonder aan de in lid 1, onder
c) en d), bedoelde voorwaarden met betrekking tot de identificatie.
Wanneer er gegronde verdenking bestaat dat niet aan de communau-
taire voorschriften wordt voldaan, verricht de bevoegde autoriteit denodige controles en treft zij, indien de verdenking wordt bevestigd,passende maatregelen; in het uiterste geval kan zij overgaan tot sekwe-stratie van het desbetreffende bedrijf, centrum of instelling.
4. De Commissie kan, volgens de procedure van artikel 18 of, in
voorkomend geval, van artikel 19, de uitvoeringsbepalingen van dit
artikel vaststellen, met name om rekening te houden met de betrokkensoort.
Artikel 4
1. De Lid-Staten van verzending treffen de nodige maatregelen om
ervoor te zorgen dat:
a) de houders van de in artikel 1 bedoelde dieren en produkten de in
deze richtlijn bedoelde nationale of communautaire gezondheids-en zoötechnische voorschriften in alle stadia van produktie enverhandeling naleven;
b) de in bijlage A bedoelde dieren en produkten vanuit diergenees-
kundig oogpunt minstens even nauwlettend worden gecontroleerdals wanneer ze voor de nationale markt zouden zijn bestemd, behou-dens specifieke afwijking op grond van communautairevoorschriften;
c) de dieren vervoerd worden met daarvoor geschikte vervoermiddelen
die waarborgen bieden op het gebied van de hygiënische voor-schriften.
2. De bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van oorsprong die het
certificaat of geleidedocument voor de dieren of produkten heeft afge-
geven, geeft op de dag van de afgifte, middels het in artikel 20
bedoelde geautomatiseerde systeem, aan de bevoegde centrale autoriteitvan de Lid-Staat van bestemming en aan de bevoegde autoriteit van deplaats van bestemming de volgens de procedure van artikel 18 door deCommissie te preciseren informatie door.
3. De Lid-Staten van verzending treffen passende maatregelen om
aan overtreding van de veterinaire en zoötechnische wetgeving door
natuurlijke of rechtspersonen sancties te verbinden indien blijkt dat de
communautaire voorschriften niet in acht zijn genomen, in hetbijzonder wanneer wordt geconstateerd dat de certificaten, documentenof identificatiemerken niet overeenstemmen met de status van de dierenof van de bedrijven van oorsprong, of met de feitelijke kenmerken vande produkten.1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 6
▼B
HOOFDSTUK II
Controles ter bestemming
Artikel 5
1. De Lid-Staten van bestemming passen de volgende controlemaat-
regelen toe:
a) de bevoegde autoriteit kan op de plaats van bestemming van de
dieren of de produkten via steekproefsgewijze en niet-discrimine-
rende veterinaire controles nagaan of aan artikel 3 is voldaan; zijkan bij die gelegenheid monsters nemen.
Bovendien kunnen er controles worden verricht tijdens het vervoer
van dieren of produkten op haar grondgebied wanneer de bevoegdeautoriteit van de Lid-Staat van doorvoer of van de Lid-Staat van
bestemming over gegevens beschikt die een overtreding doen
vermoeden;
b) voorts indien de in artikel 1 bedoelde dieren van oorsprong zijn uit
een andere Lid-Staat en bestemd zijn voor:
i) een erkende markt of verzamelplaats als omschreven in de
communautaire voorschriften, is de exploitant verantwoordelijk
voor de toelating van dieren die niet aan de voorschriften vanartikel 3, lid 1, voldoen.
De bevoegde autoriteit moet middels niet-discriminatoire
controles van de begeleidende certificaten en/of documenten
nagaan of de dieren aan deze vereisten voldoen;
ii) een slachthuis dat onder toezicht van een officiële dierenarts
staat, moet deze, met name met behulp van het geleidecertificaat
of -document, erop toezien dat alleen dieren worden geslacht dievoldoen aan de voorschriften van artikel 3, lid 1.
De beheerder van het slachthuis is aansprakelijk voor de slach-
ting van de dieren die niet voldoen aan de vereisten van artikel
3, lid 1, onder c) en d);
iii) een geregistreerde handelaar die de partijen verdeelt, of een
inrichting die niet onder permanente controle staat, moet deze
handelaar of inrichting door de bevoegde autoriteit als deontvanger van de dieren worden beschouwd en zijn de in detweede alinea genoemde voorwaarden van toepassing;
iv) bedrijven, een centrum of instelling alsook wanneer gedeelte-
lijke lossing plaatsvindt tijdens het vervoer, moet elk dier ofelke groep dieren overeenkomstig artikel 3, lid 1, vergezeldgaan van het origineel van het gezondheidscertificaat of hetgeleidedocument tot ontvangst door de ontvanger die vermeld
staat in dat document.
De onder de punten iii) en iv) bedoelde ontvangers moeten vóór
elke verdeling van een partij of bij elke verdere verhandelingnagaan of de in artikel 3, lid 1, onder c) en d), bedoelde identifica-tiemerken, certificaten of documenten aanwezig zijn, ennalatigheden of onregelmatigheden bij de bevoegde autoriteit
aangeven en in dit laatste geval de betrokken dieren in afzondering
houden totdat de bevoegde autoriteit heeft beslist wat ermee moetgebeuren.
De door de onder de punten iii) en iv) bedoelde ontvangers te
verstrekken garanties worden vastgesteld in het kader van een over-
eenkomst die bij de in artikel 12 bedoelde voorafgaande registratie
met de bevoegde autoriteit moet worden ondertekend. Deze laatstegaat door middel van steekproefsgewijze controles na of deze garan-ties in acht worden genomen.
De bepalingen van dit punt zijn mutatis mutandis van toepassing op
de ontvangers van de in artikel 1 bedoelde produkten.1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 7
▼B
2. Alle ontvangers genoemd op het certificaat of document bedoeld
in artikel 3, lid 1, onder d),
a) dienen op verzoek van de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van
bestemming, voor zover zulks noodzakelijk is voor het verrichtenvan de in lid 1 bedoelde controles, de aankomst van dieren ofprodukten afkomstig uit een andere Lid-Staat van tevoren aan temelden, met name de aard van de zending en de voorzienbare
datum van aankomst.
De termijn voor kennisgeving bedraagt in het algemeen evenwel
niet meer dan één dag; in uitzonderlijke omstandigheden kunnen
de Lid-Staten niettemin eisen dat de aanmelding twee dagen vantevoren geschiedt.
Deze aanmelding is niet vereist voor geregistreerde paarden voor-
zien van een in Richtlijn 90/427/EEG bedoeldidentificatiedocument;
b) bewaren de in artikel 3 bedoelde gezondheidscertificaten of docu-
menten gedurende een door de bevoegde autoriteit vast te stellenperiode van minimaal zes maanden zodat deze desgevraagd aan de
bevoegde autoriteit kunnen worden getoond.
3. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld
volgens de procedure van artikel 18 of, in voorkomend geval, vanartikel 19.
Artikel 6
1. Wanneer in de communautaire voorschriften of, voor nog niet
geharmoniseerde gebieden, de nationale voorschriften met inachtne-ming van de algemene bepalingen van het Verdrag is bepaald dat
levende dieren in quarantaine moeten worden geplaatst, is de quarantai-
neplaats gewoonlijk het bedrijf van bestemming.
2. Wanneer zulks vanuit veterinair oogpunt gerechtvaardigd is, kan
voor de plaatsing onder quarantaine een quarantainestation dienen. Datstation moet dan als plaats van bestemming van de zending worden
beschouwd. De betrokken Lid-Staat stelt de Commissie van de redenen
van deze maatregel in kennis.
3. De bepalingen betreffende quarantaine en de quarantaineplaatsen
dienen in het kader van de in artikel 21, tweede alinea, bedoelde vete-
rinaire voorschriften te worden medegedeeld.
Artikel 7
1. De Lid-Staten zien erop toe dat bij controles op plaatsen waar
dieren of produkten als bedoeld in artikel 1 uit derde landen op het inbijlage I van Richtlijn 90/675/EEG omschreven grondgebied kunnenworden binnengebracht, zoals havens, luchthavens en inspectieposten
aan de grens met derde landen, de volgende maatregelen worden
getroffen:
a) controle van de certificaten of documenten die de dieren of
produkten vergezellen;
b) dieren of produkten van communautaire oorsprong worden aan de in
artikel 5 voorgeschreven controleregels onderworpen;
c) voor de produkten uit derde landen gelden de regels voorzien bij
Richtlijn 90/675/EEG;
d) dieren uit derde landen worden onderworpen aan de voorschriften
van Richtlijn 90/496/EEG.
2. In afwijking van lid 1 worden evenwel na ►
M81 juli 1992 ◄
op alle dieren of produkten die rechtstreeks via geregelde lijndienstentussen twee plaatsen op het geografische grondgebied van de Gemeen-schap worden vervoerd, de in artikel 5 bedoelde controlevoorschriftentoegepast.1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 8
▼M6
▼B
Artikel 8
1. Indien de bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat bij een controle
op de plaats van bestemming of tijdens het vervoer constateren dat:
a) er verwekkers van in Richtlijn 82/894/EEG (1), laatstelijk gewijzigd
bij Beschikking 90/134/EEG van de Commissie (2), bedoelde
ziekten, zoönoses, ziekten of andere aandoeningen die een ernstig
gevaar voor mens of dier kunnen opleveren aanwezig zijn, of dat
de produkten afkomstig zijn uit een met een epidemische dierziektebesmet gebied, gelasten zij dat het dier of de partij in het meestnabije quarantainestation in quarantaine wordt geplaatst of gedooden/of vernietigd wordt.
De kosten die verbonden zijn aan de in de eerste alinea bedoelde
maatregelen komen voor rekening van de verzender, van diensgemachtigde of van de persoon die belast is met de zorg voor deprodukten of de dieren.
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van bestemming stellen
de bevoegde autoriteiten van de andere Lid-Staten en de Commissie
onmiddellijk schriftelijk, via het meest geschikte middel, in kennisvan de geconstateerde feiten, de genomen beslissingen en deredenen daarvoor.
De in artikel 10 bedoelde vrijwaringsmaatregelen kunnen worden
toegepast.
Bovendien kan de Commissie op verzoek van een Lid-Staat en
volgens de procedure van artikel 17 alle maatregelen vaststellendie nodig zijn voor een gezamenlijke benadering door de Lid-Statenten einde het hoofd te bieden aan situaties waarin de communautairevoorschriften niet voorzien;
b) de dieren of de produkten — onverminderd het onder a) bepaalde
— niet voldoen aan de voorschriften van de communautaire richt-lijnen of, in het geval dat de Lid-Staat de garanties overeenkomstigartikel 9 van Richtlijn 64/432/EEG of overeenkomstig gelijkwaar-dige, vastgestelde of nog vast te stellen, communautaire
voorschriften verkrijgt, aan de nationale veterinairrechtelijke voor-
schriften, kunnen zij, indien zulks op grond van de hygiënische ofveterinairrechtelijke voorschriften mogelijk is, de verzender of diensgemachtigde de keuze laten tussen:
— plaatsing onder controle — indien nog residuen worden aange-
troffen — totdat bevestiging is verkregen dat aan de
communautaire voorschriften wordt voldaan en, indien niet aandeze voorschriften wordt voldaan, toepassing van de in decommunautaire wetgeving genoemde maatregelen,
— slachting van de dieren of vernietiging van de produkten,
— terugzending, met toestemming van de bevoegde autoriteit van
de Lid-Staat van verzending en informatie vooraf van de Lid-
Staat of Lid-Staten van doorvoer.
Indien echter blijkt dat het certificaat of de documenten gebreken
vertonen, moet worden toegestaan dat de eigenaar of diens gemach-tigde deze binnen een bepaalde termijn verhelpt, voordat van
laatstgenoemde mogelijkheid gebruik wordt gemaakt.
2. De Commissie stelt de lijst van de in lid 1 bedoelde ziekten,
alsmede de uitvoeringsbepalingen van dit artikel, vast volgens de
procedure van artikel 18.
Artikel 9
1. In de in artikel 8 bedoelde gevallen treedt de bevoegde autoriteit
van een Lid-Staat van bestemming onverwijld in contact met de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van verzending. Deze nemenalle nodige maatregelen en delen aan de bevoegde autoriteit van de1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 9
(1) PB nr. L 378 van 31. 12. 1982, blz. 58.
(2) PB nr. L 76 van 22. 3. 1990, blz. 23.
▼B
eerste Lid-Staat de aard van de verrichte controles, de genomen beslis-
singen en de redenen daarvan mede.
Indien de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van bestemming vreest
dat die maatregelen ontoereikend zijn, zoekt zij met de bevoegde auto-riteit van de Lid-Staat van verzending naar wegen en middelen om desituatie te verhelpen, in voorkomend geval door een bezoek ter plaatse.
Wanneer op grond van de in artikel 8 bedoelde controles een herhaalde
nalatigheid wordt geconstateerd, stelt de bevoegde autoriteit van deLid-Staat van bestemming de Commissie en de bevoegde autoriteiten
van de andere Lid-Staten daarvan in kennis.
De Commissie kan op verzoek van de bevoegde autoriteit van de Lid-
Staat van bestemming of op eigen initiatief, gezien de aard van de
geconstateerde overtreding:
— in samenwerking met de bevoegde nationale autoriteiten een
inspectie ter plaatse gelasten,
— een officiële dierenarts, wiens naam moet voorkomen op een door
de Commissie op voorstel van de Lid-Staten op te stellen lijst endie door de betrokken partijen wordt aanvaard, belasten met de
controle van de feiten ter plaatse,
— de bevoegde autoriteit verzoeken om de controles op het bedrijf, het
centrum of de instelling of op de erkende markt of verzamelplaatsof het gebied van oorsprong te intensiveren.
De Commissie deelt de Lid-Staten haar conclusies mede.
In afwachting van de conclusies van de Commissie moet de Lid-Staat
van verzending, op verzoek van de Lid-Staat van bestemming, de
controles op de uit het desbetreffende bedrijf, centrum, instelling,erkende markt of verzamelplaats of gebied afkomstige dieren ofprodukten verscherpen en, als het gaat om ernstige redenen uit hetoogpunt van de gezondheid van de dieren of van de hygiëne, de afgifte
van de certificaten of vervoersdocumenten opschorten.
De Lid-Staat van bestemming kan zijnerzijds de controle op dieren met
dezelfde herkomst intensiveren.
Op verzoek van een van de twee betrokken Lid-Staten moet de
Commissie — indien de nalatigheden in het advies van de deskundigeworden bevestigd — volgens de procedure van artikel 17 passendemaatregelen treffen waarbij in het uiterste geval de Lid-Staten zelfs
kunnen worden gemachtigd om het binnenbrengen op hun grondgebied
van de uit dit bedrijf, dit centrum of deze instelling of deze erkendemarkt of verzamelplaats of dit gebied afkomstige dieren of produktenvoorlopig te verbieden. Die maatregelen moeten zo spoedig mogelijkvolgens de procedure van artikel 17 worden bevestigd of opnieuw
worden bezien.
2. Behoudens in het in de vierde alinea bedoelde geval laat deze
richtlijn de beroepsmogelijkheden uit hoofde van de in de Lid-Staten
geldende wetgeving tegen de beslissingen van de bevoegde autoriteiten
onverlet.
De door de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van bestemming
genomen beslissingen moeten met opgave van redenen aan de
verzender of diens gemachtigde alsmede aan de bevoegde autoriteit
van de Lid-Staat van verzending worden meegedeeld.
Deze met redenen omklede beslissingen moeten op verzoek van de
verzender of diens gemachtigde schriftelijk aan de betrokkene worden
meegedeeld met vermelding van de beroepsmogelijkheden die de in deLid-Staat van bestemming geldende wetgeving biedt, en van de vormwaarin en de termijn waarbinnen de desbetreffende procedures moetenworden ingeleid.
Indien zich evenwel een geschil voordoet en beide betrokken partijen
hiermee akkoord gaan, kunnen zij het geschil binnen een termijn vanten hoogste een maand ter beoordeling voorleggen aan een deskundigedie voorkomt op een deskundigenlijst van de Gemeenschap die door de1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 10
▼B
Commissie zal worden opgesteld; de kosten van deze beoordeling
komen voor rekening van de Gemeenschap.
De deskundige dient zijn advies binnen een termijn van ten hoogste 72
uur of na ontvangst van de resultaten van de eventuele analyses uit tebrengen. De partijen leggen zich bij het advies van de deskundige neer,met inachtneming van de communautaire veterinaire wetgeving.
3. De kosten voor het terugsturen van de zending, het afzonderen of
de sekwestratie dan wel, in voorkomend geval, de slachting ofdestructie van de dieren komen voor rekening van de verzender, diensgemachtigde of degene die belast is met de zorg voor de dieren ofprodukten.
4. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld
volgens de procedure van artikel 18, of, in voorkomend geval, volgensdie van artikel 19.
HOOFDSTUK III
Gemeenschappelijke bepalingen
Artikel 10
1. Elke Lid-Staat stelt de andere Lid-Staten en de Commissie
onmiddellijk in kennis, niet alleen van het uitbreken op zijn grondge-
bied van de in Richtlijn 82/894/EEG bedoelde ziektes, maar ook vanhet uitbreken van zoönoses, ziektes of andere aandoeningen die voorde veestapel of voor de gezondheid van de mens een ernstig gevaarkunnen opleveren.
De Lid-Staat van verzending legt onmiddellijk de door de communau-
taire voorschriften voorgeschreven bestrijdings- ofpreventiemaatregelen ten uitvoer, met name de afbakening van dedaarin bedoelde beschermingszones, of stelt elke andere maatregelvast die hij passend acht.
De Lid-Staat van bestemming of van doorvoer die bij een controle
bedoeld in artikel 5 een van de in de eerste alinea bedoelde ziektes ofaandoeningen heeft geconstateerd, kan zo nodig de in de communau-taire voorschriften bedoelde preventieve maatregelen nemen, met
inbegrip van het in quarantaine plaatsen van de dieren.
In afwachting van de overeenkomstig lid 4 te nemen maatregelen, kan
de Lid-Staat van bestemming, om ernstige redenen uit het oogpunt vande bescherming van de gezondheid van mens en dier, conservatoiremaatregelen nemen ten aanzien van de betrokken bedrijven en centra
dan wel, in geval van een epidemische dierziekte, ten aanzien van de
in de communautaire voorschriften bedoelde beschermingszone.
De door de Lid-Staten genomen maatregelen worden onverwijld aan de
Commissie en aan de andere Lid-Staten meegedeeld.
2. Eén of meer Commissievertegenwoordigers kunnen zich op
verzoek van de in lid 1, eerste alinea, bedoelde Lid-Staat of op initia-tief van de Commissie onmiddellijk ter plaatse begeven om, insamenwerking met de bevoegde autoriteiten, de genomen maatregelente bestuderen. Zij brengen dan een advies over deze maatregelen uit.
3. Indien de Commissie niet van de genomen maatregelen op de
hoogte is gebracht of indien zij de genomen maatregelen ontoereikendacht, kan zij in samenwerking met de betrokken Lid-Staat, in afwach-ting van de vergadering van het Permanent Veterinair Comité,
conservatoire maatregelen nemen ten aanzien van de dieren of
produkten die uit het door de epidemische dierziekte getroffen gebiedof van een bepaald bedrijf, centrum of instelling afkomstig zijn. Dezemaatregelen worden onverwijld aan het Permanent Veterinair Comitévoorgelegd om volgens de procedure van artikel 17 te worden beves-tigd, gewijzigd of tenietgedaan.1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 11
▼B
4. In alle gevallen ziet de Commissie erop toe dat de situatie zo
spoedig mogelijk in het Permanent Veterinair Comité wordt besproken.Zij stelt volgens de procedure van artikel 17 de nodige maatregelen
vast voor de in artikel 1 bedoelde dieren en produkten en, als dat
gezien de omstandigheden nodig is, voor de daarvan afgeleideprodukten. De Commissie volgt het verdere verloop van de situatie enwijzigt op grond daarvan volgens dezelfde procedure de genomenbeslissingen of trekt deze in.
5. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel en met name de lijst van
zoönoses of andere aandoeningen die een ernstig gevaar voor degezondheid van de mens kunnen opleveren, worden volgens de proce-dure van artikel 18 vastgesteld.
Artikel 11
Ieder Lid-Staat en de Commissie wijzen de voor de veterinaire
controles bevoegde dienst of diensten aan voor de uitvoering van de
veterinaire controles en de samenwerking met de controlediensten van
de andere Lid-Staten.
Artikel 12
De Lid-Staten zorgen ervoor dat alle handelaars die werkzaam zijn in
het intracommunautaire verkeer van de in artikel 1 bedoelde dieren en/
of produkten:
a) verplicht zijn zich eerst, op verzoek van de bevoegde autoriteit, in te
schrijven in een officieel register;
b) een register bijhouden waarin de leveringen en, voor de ontvangers
bedoeld in artikel 5, lid 1, onder b) iii), de verdere bestemming van
de dieren of de produkten worden aangetekend.
Dit register dient gedurende een door de bevoegde nationale autori-
teit vast te stellen termijn te worden bewaard om op verzoek teworden voorgelegd aan de bevoegde autoriteit.
Artikel 13
De Lid-Staten dragen er tevens zorg voor dat het personeel van hun
veterinaire diensten, in voorkomend geval in samenwerking met hetpersoneel van andere ter zake bevoegde diensten, in staat wordt gesteldom met name:
— de bedrijven, de installaties, de vervoermiddelen en de bij het
merken en de identificatie van de dieren gebruikte procédés teinspecteren,
— te controleren of het personeel de voorschriften van de in bijlage A
genoemde teksten inzake de in die bijlage bedoelde produktennaleeft,
— monsters te nemen van:
i) de dieren die worden gehouden met het oog op de verkoop, die
in de handel worden gebracht of worden vervoerd;
ii) de produkten die worden gehouden met het oog op de opslag of
de verkoop, die in de handel worden gebracht of worden
vervoerd,
— de al dan niet computerverwerkte documentatie die nuttig is voor de
controles in het kader van de krachtens deze richtlijn genomenmaatregelen, aan een onderzoek te onderwerpen.1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 12
▼B
De Lid-Staten moeten de gecontroleerde bedrijven, centra en instel-
lingen ertoe verplichten de voor de uitvoering van bovengenoemdetaken vereiste medewerking te verlenen.
Artikel 14
1. Richtlijn 64/432/EEG (
1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/
662/EEG (2), wordt als volgt gewijzigd:
a) artikel 6 wordt vervangen door:
„Artikel 6
De slachtdieren die direct na aankomst in het land van bestemming
hetzij rechtstreeks, hetzij via een markt of een erkend verzamelcen-trum naar een slachthuis zijn geleid moeten daar, in
overeenstemming met de veterinairrechtelijke eisen, zo spoedig
mogelijk worden geslacht.
De slachtdieren die onmiddellijk na aankomst in het land van
bestemming zijn geleid naar een naast een slachthuis gelegen markt,waarvoor de regeling geldt dat alle dieren, met name na afloop vande markt, uitsluitend mogen worden geleid naar een slachthuiswaarvoor hiertoe door de bevoegde centrale autoriteit toestemming
is verleend, moeten uiterlijk vijf dagen nadat zij op de markt zijn
gebracht in dit slachthuis worden geslacht.
De bevoegde autoriteit van het land van bestemming kan, om vete-
rinairrechtelijke redenen, het slachthuis aanwijzen waarnaar dezedieren moeten worden gezonden.”;
b) artikel 7, lid 3, en artikel 8, lid 2, eerste alinea, worden geschrapt;
c) de artikelen 9 en 10 worden vervangen door de volgende artikelen:
„Artikel 9
1. Een Lid-Staat die een nationaal programma heeft tot bestrij-
ding van een van de niet in bijlage E opgenomen besmettelijkeziekten, welk programma voor zijn gehele grondgebied of eengedeelte daarvan geldt, kan aan de Commissie mededeling doen
van dat programma, met vermelding van:
— de situatie op het gebied van die ziekte op zijn grondgebied,
— de gronden voor de rechtvaardiging van het programma, met
name de belangrijkheid van de ziekte en de kosten-batenanalyse,
— het geografische gebied waar het programma zal worden toege-
past,
— de diverse aan de inrichtingen toegekende gezondheidsstatussen,
de normen waaraan in elke categorie moet worden voldaan en de
testprocedures,
— de controleprocedures waarin in het kader van het programma is
voorzien,
— de consequenties die moeten worden getrokken wanneer een
inrichting om een of andere reden zijn status, verliest,
— de maatregelen die moeten worden genomen wanneer bij over-
eenkomstig het programma verrichte controles de resultatenpositief blijken.
2. De Commissie onderzoekt de door de Lid-Staten medege-
deelde programma's. De in lid 1 bedoelde programma's kunnen met
inachtneming van de criteria van lid 1 worden goedgekeurd volgensde procedure van artikel 12. Volgens deze zelfde procedure kunnenterzelfder tijd of uiterlijk drie maanden na goedkeuring van deprogramma's ook de algemene of beperkte aanvullende garanties
worden vastgesteld die in het intracommunautaire handelsverkeer
kunnen worden geëist. Deze garanties mogen niet strenger zijn dandie welke de Lid-Staat in nationaal verband hanteert.1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 13
(1) PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 1977/64.
(2) PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13.
▼B
3. Het door de Lid-Staat ingediende programma kan worden
gewijzigd of aangevuld volgens de procedure van artikel 12.Volgens deze zelfde procedure kunnen wijzigingen of aanvullingen
op een eerder goedgekeurd programma en op de overeenkomstig lid
2 vastgestelde garanties worden goedgekeurd.
Artikel 10
1. Wanneer een Lid-Staat van oordeel is dat hij geheel of gedeel-
telijk vrij is van een van de ziekten waarvoor runderen en varkensvatbaar zijn, stelt hij de Commissie in het bezit van de nodigebewijsstukken. Die betreffen met name:
— de aard van de ziekte en de wijze waarop de ziekte zich op zijn
grondgebied heeft gemanifesteerd,
— de resultaten van de in het kader van een bewakingsprogramma
uitgevoerde tests, gebaseerd op een serologisch, microbiologsichof pathologisch en epidemiologisch onderzoek en op het feit datbij de bevoegde instanties verplicht aangifte van die ziekte moet
worden gedaan,
— de looptijd van het bewakingsprogramma,
— eventueel de periode waarin inenting tegen de ziekte is verboden
en het geografisch gebied waarvoor dat verbod geldt,
— de voorschriften voor de controle op de afwezigheid van de
ziekte.
2. De Commissie onderzoekt de door de Lid-Staat ingediende
bewijsstukken. De algemene of beperkte aanvullende garanties die
in het intracommunautaire handelsverkeer kunnen worden geëist,kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 12.Deze garanties mogen niet strenger zijn dan die welke de Lid-Staatin nationaal verband hanteert. Indien de bewijsstukken vóór 1 juli1991 zijn ingediend moeten besluiten betreffende de aanvullende
garanties vóór 1 januari 1992 worden genomen.
3. De betrokken Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van elke
wijziging van de in lid 1 genoemde bewijsstukken met betrekking
tot de ziekte. In het licht van de medegedeelde informatie kunnen
de overeenkomstig lid 2 vastgestelde garanties volgens de procedurevan artikel 12 worden gewijzigd of ingetrokken.”.
2. De tweede tot en met de vijfde alinea van artikel 5, lid 2, en de
artikelen 7 en 15 van Richtlijn 88/407/EEG (
1) worden geschrapt.
3. De tweede tot en met de vierde alinea van artikel 5, lid 2, en
artikel 14 van Richtlijn 89/556/EEG (2) worden geschrapt.
4. In artikel 13, eerste alinea, van Richtlijn 72/462/EEG (3), laatste-
lijk gewijzigd bij Richtlijn 89/227/EEG (4), wordt het getal „drie”
vervangen door „vijf”.
Artikel 15
1. In de Richtlijnen 64/432/EEG en 89/556/EEG wordt het volgende
artikel ingevoegd:
„Artikel 14
De voorschriften van Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26
juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intra-
communautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en
produkten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van deinterne markt (*) zijn met name van toepassing voor wat betreftde controles bij de oorsprong, de organisatie en de follow-up vande door het land van bestemming te verrichten controles en de
tenuitvoerlegging van de vrijwaringsmaatregelen.
(*) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29”.1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 14
(1) PB nr. L 134 van 22. 7. 1988, blz. 10.
(2) PB nr. L 302 van 19. 10. 1989, blz. 1.
(3) PB nr. L 302 van 31. 12. 1972, blz. 28.
(4) PB nr. L 93 van 6. 4. 1989, blz. 25.
▼B
2. In Richtlijn 88/407/EEG wordt het volgende artikel ingevoegd:
„Artikel 15
De voorschriften van Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26
juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intra-communautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren enprodukten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van deinterne markt (*) zijn met name van toepassing voor wat betreft
de controles bij de oorsprong, de organisatie en de follow-up van
de door de Lid-Staten van bestemming te verrichten controles ende tenuitvoerlegging van de vrijwaringsmaatregelen.
(*) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29”.
3. In Richtlijn 90/426/EEG wordt artikel 9 vervangen door:
„Artikel 9
De voorschriften van Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26
juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intra-
communautaire handelsverkeer van bepaalde levende dieren en
produkten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van deinterne markt (*) zijn met name van toepassing voor wat betreftde controles bij de oorsprong, de organisatie en de follow-up vande door de Lid-Staten van bestemming te verrichten controles en
de tenuitvoerlegging van de vrijwaringsmaatregelen.
(*) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29”.
Artikel 16
De Commissie kan de lijst van ziektes in bijlage C volgens de proce-
dure van artikel 18 wijzigen.
Artikel 17
In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel
omschreven procedure, neemt het bij Besluit 68/361/EEG (
1) ingestelde
Permanent Veterinair Comité een besluit overeenkomstig de in artikel
17 van Richtlijn 89/662/EEG neergelegde regels.
Artikel 18
In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel
omschreven procedure, neemt het Permanent Veterinair Comité een
besluit overeenkomstig de in artikel 18 van Richtlijn 89/662/EEG neer-gelegde regels.
Artikel 19
In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel
omschreven procedure, neemt het bij Besluit 77/505/EEG (
2) ingestelde
Permanent Zoötechnisch Comité een besluit overeenkomstig de in
artikel 11 van Richtlijn 88/661/EEG (3) neergelegde regels.
HOOFDSTUK IV
Slotbepalingen en overgangsbepalingen
Artikel 20
1. Volgens de procedure van artikel 18 zet de Commissie een
geïnformatiseerd verbindingssysteem tussen veterinaire autoriteiten op,met name ten einde de uitwisseling van informatie tussen de bevoegdeautoriteiten van de regio's waar een gezondheidscertificaat of -docu-ment is afgegeven dat de dieren en produkten van dierlijke oorsprong1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 15
(1) PB nr. L 255 van 18. 10. 1968, blz. 23.
(2) PB nr. L 206 van 12. 8. 1977, blz. 11.
(3) PB nr. L 382 van 31. 12. 1988, blz. 16.
▼B
begeleidt, en de veterinaire diensten van de plaats van bestemming te
vergemakkelijken.
2. De in artikel 37 van Beschikking 90/424/EEG bedoelde bepa-
lingen inzake de financiële deelneming van de Gemeenschap, die
nodig zijn voor de verwezenlijking van dit programma, worden vastge-steld volgens de procedure van artikel 42 van genoemde beschikking.
3. Volgens de procedure van artikel 18 stelt de Commissie de
uitvoeringsbepalingen van dit artikel, en met name passende normenvoor de uitwisseling van gegevens en regels op het gebied van de
veiligheid van de uitgewisselde gegevens, vast.
Artikel 21
►
M8 ◄Het handelsverkeer in de in bijlage B bedoelde
dieren en produkten valt, in afwachting van een communautaire regel-geving en onverminderd de handhaving van eventuele nationalevoorschriften voor de identificatie van de partijen, onder de controlere-gels van deze richtlijn, in het bijzonder onder die van artikel 3, lid 1,onder a), tweede zinsnede.
De Lid-Staten delen de Commissie en de overige Lid-Staten de voor-
waarden en voorschriften mee die van toepassing zijn op het verkeervan de in de eerste alinea bedoelde dieren en produkten.
De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 17 de nodige
maatregelen vast voor de automatisering van de lijst van de in de eerste
alinea bedoelde voorschriften.
De toepassing van de controleregels die gelden ten aanzien van de in
bijlage A bedoelde dieren en produkten wordt uitgebreid tot de nogniet door deze bijlage omvatte dieren en dierlijke produkten, wanneergeharmoniseerde regels voor het handelsverkeer van die produkten
worden aangenomen. ►
M8 ◄
Artikel 22
1. De Lid-Staten delen de Commissie, volgens een geharmoniseerd
model, de essentiële gegevens mee met betrekking tot de controles dieuit hoofde van deze richtlijn zijn verricht.
2. De Commissie onderzoekt in het kader van het Permanent Veteri-
nair Comité de in lid 1 bedoelde gegevens. Zij kan de passende
maatregelen vaststellen volgens de procedure van artikel 18.
3. De bepalingen ter uitvoering van dit artikel, en met name de peri-
odiciteit van de mededeling van de gegevens, het aan te houden modelen de aard van de gegevens, worden vastgesteld volgens de procedurevan artikel 18.
Artikel 23
Op basis van een verslag van de Commissie, eventueel vergezeld van
voorstellen waarover hij zich met gekwalificeerde meerderheid van
stemmen uitspreekt, gaat de Raad:
— vóór 1 januari 1993 over tot een nieuw onderzoek van artikel 10 en
artikel 5, lid 2, onder a),
— vóór 1 januari 1996 over tot een nieuw onderzoek van de overige
bepalingen.1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 16
▼M8
▼B
▼M8
▼M6
▼M8
Artikel 24
Tot en met 31 december 1992 en ten einde een geleidelijke invoering
van de bij deze richtlijn ingestelde controleregeling mogelijk te maken,
kunnen de Lid-Staten tijdens het vervoer
— een controle van documenten verrichten met betrekking tot de
dieren of produkten die vermeld staan in de bijlagen A en B ofdie worden ingevoerd uit derde landen,
— op niet-discriminerende wijze veterinaire steekproefcontroles
verrichten op de in bijlage B bedoelde dieren en produkten.
Artikel 26
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
lingen in werking treden om
i) twee maanden na kennisgeving van de onderhavige richtlijn aan
artikel 10 van de onderhavige richtlijn en aan artikel 9 van Richtlijn
89/662/EEG te voldoen
ii) op 1 juli 1992 aan de overige bepalingen van deze richtlijn te
voldoen.
Artikel 27
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 17
▼B
▼M6
▼B
▼M10
BIJLAGE A
HOOFDSTUK I
VETERINAIRE WETGEVING
Deel 1
— Richtlijn 64/432/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake veterinairrechte-
lijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer
in runderen en varkens (PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 1977/64),
— Richtlijn 88/407/EEG van de Raad van 14 juni 1988 tot vaststelling van de
veterinairrechtelijke voorschriften van toepassing op het intracommunautaire
handelsverkeer in diepgevroren sperma van runderen en de invoer daarvan
(PB nr. L 194 van 22. 7. 1988, blz. 10),
— Richtlijn 89/556/EEG van de Raad van 25 september 1989 tot vaststelling
van veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracommunautaire handels-
verkeer in embryo's van als huisdier gehouden runderen en de invoer
daarvan uit derde landen (PB nr. L 302 van 19. 10. 1989, blz. 1),
— Richtlijn 90/426/EEG van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van
veterinairrechtelijke voorschriften voor het verkeer van paardachtigen en de
invoer van paardachtigen uit derde landen (PB nr. L 224 van 18. 8. 1990,
blz. 42),
— Richtlijn 90/429/EEG van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van de
veterinairrechtelijke voorschriften van toepassing op het intracommunautaire
handelsverkeer in sperma van varkens en de invoer daarvan (PB nr. L 224
van 18. 8. 1990, blz. 62),
— Richtlijn 90/539/EEG van de Raad van 15 oktober 1990 tot vaststelling van
veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracommunautaire handelsver-
keer en de invoer uit derde landen van pluimvee en broedeieren (PB nr. L
303 van 31. 10. 1990, blz. 6),
— Richtlijn 90/667/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling
van gezondheidsvoorschriften voor de verwijdering en verwerking van dier-
lijke afvallen, voor het in de handel brengen van dierlijke afvallen en ter
voorkoming van de aanwezigheid van ziekteverwekkers in diervoeders van
dierlijke oorsprong (vissen daaronder begrepen) en tot wijziging van Richt-
lijn 90/425/EEG (PB nr. L 363 van 27. 12. 1990, blz. 51),
— Richtlijn 91/67/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake veterinairrech-
telijke voorschriften voor het in de handel brengen van aquicultuurdieren en
aquicultuurprodukten (PB nr. L 46 van 19. 2. 1991, blz. 1),
— Richtlijn 91/68/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake veterinairrech-
telijke voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in schapen
en geiten (PB nr. L 46 van 19. 2. 1991, blz. 19),
— Richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de
bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de Richt-
lijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG (PB nr. L 340 van 11. 12. 1991, blz. 17).
Deel 2
Richtlijn 92/65/EEG van de Raad van 13 juli 1992 tot vaststelling van de vete-
rinairrechtelijke voorschriften voor het handelsverkeer en de invoer in de
Gemeenschap van dieren, sperma, eicellen en embryo's waarvoor ten aanzien
van de veterinairrechtelijke voorschriften geen specifieke communautaire regel-
geving als bedoeld in bijlage A, onder I, van Richtlijn 90/425/EEG geldt (PB nr.
L 268 van 14. 9. 1992, blz. 54).
— Voor ziekteverwekkers
Richtlijn 92/118/EEG van de Raad van 17 december 1992 tot vaststelling van de
veterinairrechtelijke en de gezondheidsvoorschriften voor het handelsverkeer en
de invoer in de Gemeenschap van produkten waarvoor ten aanzien van deze
voorschriften geen specifieke communautaire regelgeving geldt als bedoeld in
bijlage A, hoofdstuk I, van Richtlijn 89/662/EEG, en, wat ziekteverwekkers
betreft, van Richtlijn 90/425/EEG.
HOOFDSTUK II
ZOÖTECHNISCHE WETGEVING
— Richtlijn 77/504/EEG van de Raad van 25 juli 1977 betreffende raszuivere
fokrunderen (PB nr. L 206 van 12. 8. 1977, blz. 8),
— Richtlijn 88/661/EEG van de Raad van 19 december 1988 betreffende de
zoötechnische normen die gelden voor fokvarkens (PB nr. L 382 van 31.
12. 1988, blz. 36),1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 18
▼M10
— Richtlijn 89/361/EEG van de Raad van 30 mei 1989 betreffende raszuivere
fokschapen en -geiten (PB nr. L 153 van 8. 6. 1989, blz. 30),
— Richtlijn 90/427/EEG van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van
zoötechnische en genealogische voorschriften voor het intracommunautaire
handelsverkeer in paardachtigen (PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 55),
— Richtlijn 91/174/EEG van de Raad van 25 maart 1991 inzake zoötechnische
en genealogische voorschriften voor de handel in rasdieren (PB nr. L 85 van
5. 4. 1991, blz. 37).1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 19
▼M10
BIJLAGE B
DIEREN EN PRODUKTEN WAARVOOR GEEN HARMONISATIE
GELDT, MAAR WAARVAN HET HANDELSVERKEER ZAL WORDEN
ONDERWORPEN AAN DE CONTROLES VOORZIEN BIJ DEZE
RICHTLIJN
HOOFDSTUK I
Veterinaire wetgeving — Andere levende dieren die niet voorkomen in bijlage
A, hoofdstuk I.
HOOFDSTUK II
Veterinaire wetgeving — Sperma, eicellen en embryo's die niet voorkomen in
bijlage A, hoofdstuk I.1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 20
▼B
BIJLAGE C
LIJST VAN AL DAN NIET EPIZOÖTISCHE ZIEKTEN WAARVOOR
NOODMAATREGELEN MOETEN WORDEN TOEGEPAST, MET
AFBAKENING VAN GEBIEDEN (LID-STATEN, GEBIEDEN OF
ZONES) WAARVOOR BEPERKENDE MAATREGELEN GELDEN
— Mond- en klauwzeer (MKZ)
— Klassieke varkenspest (KVP)— Afrikaanse varkenspest (AVP)— Vesiculaire varkensziekte (VVZ)— Newcastle Disease (ND)
— Runderpest
— Ziekte van kleine herkauwers („Peste des petits ruminants”)— Vesiculaire stomatitis (VS)— Bluetongue— Paardepest— Virale paardepest — encefalomyelitis— Teschener-ziekte— Vogelpest— Schape- en geitepokken— Nodulaire dermatose
— Riftvalleykoorts
— Besmettelijke bovine pleuropneumonie1990L0425 — NL — 06.01.1993 — 010.001 — 21