1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 92/119/EEG VAN DE RAAD
van 17 december 1992
tot vaststelling van algemene communautaire maatregelen voor de bestrijding van bepaalde dier-
ziekten en van specifieke maatregelen ten aanzien van de vesiculaire varkensziekte
(PB L 62 van 15.3.1993, blz. 69)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Richtlijn 2002/60/EG van de Raad van 27 juni 2002 L 192 27 20.7.2002
►M2 Verordening (EG) nr. 806/2003 van de Raad van 14 april 2003 L 122 1 16.5.2003
Gewijzigd bij:
►A1 Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C 241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
►A2 Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de RepubliekLetland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek
Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse
Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de EuropeseUnie is gegrondL 236 33 23.9.2003
▼B
RICHTLIJN 92/119/EEG VAN DE RAAD
van 17 december 1992
tot vaststelling van algemene communautaire maatregelen voor de
bestrijding van bepaalde dierziekten en van specifieke maatregelen
ten aanzien van de vesiculaire varkensziekte
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
Gezien het advies van het Europees Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat levende dieren zijn opgenomen op de lijst in bijlage
II bij het Verdrag; dat het in de handel brengen van levende dieren eenbelangrijke bron van inkomsten is voor de landbouwbevolking;
Overwegende dat op communautair niveau bestrijdingsmaatregelen
moeten worden vastgesteld die bij een uitbraak van een ziekte getroffen
moeten worden, ten einde de rationele ontwikkeling van de landbouw-sector te garanderen en bij te dragen tot de bescherming van degezondheid van de dieren in de Gemeenschap;
Overwegende dat een ziektehaard zich snel tot een epizoötie kan
ontwikkelen, met een zodanige sterfte en zodanige verstorende
gevolgen dat de rentabiliteit van de veehouderij er ernstig door ingevaar kan worden gebracht;
Overwegende dat bestrijdingsmaatregelen moeten worden getroffen
zodra de aanwezigheid van een ziekte wordt vermoed, zodat onmidde-
lijk en doeltreffend kan worden opgetreden zodra dat vermoeden wordt
bevestigd;
Overwegende dat met de te nemen maatregelen de verspreiding van de
ziekte moet worden voorkomen, met name door een zorgvuldigecontrole op de verplaatsingen van dieren en produkten die de besmet-ting kunnen verspreiden;
Overwegende dat de preventie van de ziekten in de Gemeenschap
normaliter gebaseerd moet zijn op een niet-vaccinatiebeleid; datevenwel moet worden voorzien in de mogelijkheid dat toch wordtingeënt indien de ernst van de situatie dat vereist;
Overwegende dat alle ingeënte dieren, om ze te kunnen herkennen,
moeten worden geïdentificeerd; dat, met het oog op de nodige garan-ties, het gebruikte vaccin moet zijn goedgekeurd door een door deGemeenschap aangewezen referentielaboratorium;
Overwegende dat een grondig epizoötiologisch onderzoek essentieel is
voor de voorkoming van verspreiding van de ziekten; dat de Lid-Staten
daartoe speciale eenheden dienen in te stellen;
Overwegende dat, met het oog op een doeltreffende controle, het
diagnostiseren van de ziekten moet worden geharmoniseerd en moetgeschieden onder auspiciën van de verantwoordelijke laboratoria,welker activiteiten kunnen worden gecoördineerd door een door de
Gemeenschap aangewezen referentielaboratorium;
Overwegende dat bij het uitbreken van één van de in bijlage I
genoemde ziekten artikel 3 van Beschikking 90/424/EEG van de Raadvan 26 juni 1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied (
4)
van toepassing is;1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 2
(1) PB nr. C 148 van 7. 6. 1991, blz. 12.
(2) PB nr. C 280 van 28. 10. 1991, blz. 174.
(3) PB nr. C 339 van 31. 12. 1991, blz. 12.
(4) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 19. Beschikking gewijzigd bij Beschik-
king 91/133/EEG (PB nr. L 66 van 13. 3. 1991, blz. 18).
▼B
Overwegende dat gemeenschappelijke maatregelen voor de bestrijding
van deze ziekten de basis vormen voor de instandhouding van eenuniform niveau van gezondheid van de dieren;
Overwegende dat er specifieke bepalingen moeten worden vastgesteld
voor iedere betrokken ziekte afzonderlijk en in eerste instantie voor
vesiculaire varkensziekte,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Bij deze richtlijn worden de bij een uitbraak van één van de in bijlage I
genoemde ziekten toe te passen algemene communautaire bestrijdings-
maatregelen vastgesteld.
Artikel 2
In deze richtlijn wordt verstaan onder:1.bedrijf: elke inrichting (al dan niet in de landbouwsector), gelegen
op het grondgebied van een Lid-Staat, waar dieren worden gehoudenof gefokt;
2.dier: elk huisdier van een soort die rechtstreeks voor de betrokken
ziekte vatbaar is, of elk in het wild levend gewerveld dier dat een
rol kan spelen in de epizoötiologie van de ziekten doordat het als
drager of bron van de besmetting kan fungeren;
3.vector: elk gewerveld of ongewerveld dier dat, langs mechanische,
dan wel langs biologische weg het agens van de betrokken ziektekan overdragen en verspreiden;
4.eigenaar of houder: de natuurlijke of rechtspersoon die eigenaar van
de dieren is, of die belast is met de verzorging van de betrokken
dieren, al dan niet tegen financiële vergoeding;
5.incubatietijd: de tijd die kan verlopen tussen het moment waarop
blootstelling aan het agens van de ziekte plaatsvindt en het momentwaarop de eerste klinische symptomen zich manifesteren. De duurvan de incubatietijd is die welke in bijlage I bij de betrokken ziekteis aangegeven;
6.bevestiging van de besmetting: afkondiging door de bevoegde auto-
riteit van de aanwezigheid van één van de in bijlage I genoemdeziekten, op basis van de resultaten van laboratoriumonderzoek; ingeval van een epidemie kan de bevoegde autoriteit de aanwezigheidvan een ziekte echter ook op grond van klinisch en/of epizoötiolo-gisch onderzoek bevestigen;
7.bevoegde autoriteit: de voor het verrichten van veterinaire controles
bevoegde centrale autoriteit van een Lid-Staat of een veterinaireautoriteit waaraan zij deze bevoegdheid heeft overdragen;
8.officiële dierenarts: de door de bevoegde autoriteit aangewezen
dierenarts.
Artikel 3
De Lid-Staten zien erop toe dat, wanneer de aanwezigheid van één van
de in bijlage I bedoelde ziekten vermoed wordt, dit verplicht onmiddel-
lijk aan de bevoegde autoriteit wordt gemeld.
Artikel 4
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de officiële dierenarts, wanneer er
zich op een bedrijf van besmetting of verontreiniging met één van de inbijlage I genoemde ziekten verdachte dieren bevinden, er onverwijld
voor zorgt dat een officieel onderzoek wordt ingesteld om na te gaan
of de betrokken ziekte al dan niet aanwezig is; in het bijzonder neemthij passende monsters voor laboratoriumonderzoek of laat deze nemen.In dit verband kunnen verdachte dieren naar de laboratoria wordenvervoerd onder controle van de bevoegde autoriteit, die passende maat-regelen treft om elke verspreiding van de ziekte te voorkomen.1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 3
▼B
2. Zodra van de vermoedelijke aanwezigheid van de ziekte aangifte
is gedaan, laat de bevoegde autoriteit het bedrijf onder officieeltoezicht plaatsen en eist zij met name dat:
a) alle categorieën dieren van voor de ziekte vatbare soorten worden
geteld en dat voor iedere categorie wordt opgetekend hoeveel dierenreeds gestorven zijn, besmet zijn, dan wel mogelijk besmet of
verontreinigd zijn; de telling moet worden bijgewerkt om rekening
te houden met het aantal dieren dat in de periode waarop hetvermoeden betrekking heeft, wordt geboren of sterft; de gegevensvan de telling moeten worden bijgewerkt en desgevraagd wordenovergelegd en kunnen bij elke inspectie worden gecontroleerd;
b) alle dieren van voor de ziekte vatbare soorten op het bedrijf in de
eigen stal worden gehouden of op een andere plaats worden onder-
gebracht waar zij kunnen worden afgezonderd, waarbij indien nodig
rekening wordt gehouden met de mogelijke rol van vectoren;
c) alle verplaatsingen van voor de ziekte vatbare soorten van en naar
het bedrijf verboden worden;
d) de toestemming van de bevoegde autoriteit vereist is voor:
— elke verplaatsing van personen, van dieren van andere, niet voor
de ziekte vatbare soorten en van voertuigen van en naar hetbedrijf,
— elke verplaatsing van vlees of kadavers van dieren, van diervoe-
ders, materiaal, afval, uitwerpselen, strooisel, mest of andere
objecten waardoor de betrokken ziekte kan worden overge-
dragen,
waarbij deze autoriteit bepaalt aan welke voorwaarden moet worden
voldaan om ieder gevaar van verspreiding van de ziekte uit te
sluiten;
e) wordt gezorgd voor passende ontsmettingsvoorzieningen bij de in-
en uitgangen van de gebouwen, lokalen of plaatsen waar de voorde ziekte vatbare dieren zijn gehuisvest, en van het bedrijf zelf;
f) een epizoötiologisch onderzoek wordt verricht overeenkomstig
artikel 8.
3. Totdat de in lid 2 bedoelde officiële maatregelen in werking
treden, treft de eigenaar of de houder van dieren waarbij de aanwezig-heid van de ziekte wordt vermoed, alle dienstige maatregelen om aanhet bepaalde in lid 2, met uitzondering van punt f), te voldoen.
4. De bevoegde autoriteit kan alle in lid 2 bedoelde maatregelen ook
doen gelden voor andere bedrijven, wanneer in verband met de liggingervan, de plaatselijke situatie of de contacten met het bedrijf waar deziekte vermoedelijk aanwezig is, mogelijke verontreiniging kan wordenvermoed.
5. De in de leden 1 en 2 bedoelde maatregelen worden pas opge-
heven wanneer de officiële dierenarts de vermoedelijke aanwezigheidvan de ziekte heeft weerlegd.
Artikel 5
1. Zodra de aanwezigheid van één van de in bijlage I genoemde
ziekten op een bedrijf officieel is bevestigd, zien de Lid-Staten eroptoe dat de bevoegde autoriteit eist dat behalve de in artikel 4, lid 2,
bedoelde maatregelen, ook de volgende maatregelen worden getroffen:
a) alle dieren van de voor de ziekte vatbare soorten op het bedrijf
moeten onmiddelijk ter plaatse worden afgemaakt. Alle gestorvenof afgemaakte dieren moeten hetzij, indien mogelijk, ter plaatse
worden verbrand of begraven, hetzij worden gedestrueerd. Deze
maatregelen moeten zodanig worden uitgevoerd dat het risico opverspreiding van het ziekteverwekkende agens tot een minimumwordt beperkt;
b) alle stoffen of afval, zoals voeder, strooisel, mest en drijfmest, die
mogelijk zijn verontreinigd, worden vernietigd of op passende wijzebehandeld; deze behandeling, die moet worden uitgevoerd overeen-1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 4
▼B
komstig de instructies van de officiële dierenarts, moet garanderen
dat elk ziekteverwekkend agens of vector van een ziekteverwekkendagens wordt vernietigd;
c) na uitvoering van de onder a) en b) bedoelde werkzaamheden,
worden de gebouwen waar de dieren van de voor de ziekte vatbaresoorten zijn gehuisvest, alsmede de omgeving daarvan, de gebruiktevervoermiddelen en al het andere materieel dat kan zijn verontrei-
nigd, gereinigd en ontsmet overeenkomstig artikel 16;
d) er wordt een epizoötiologisch onderzoek verricht overeenkomstig
artikel 8.
2. Wanneer tot begraving wordt overgegaan, moet dit diep genoeg
gebeuren om te voorkomen dat vleesetende dieren de/het in lid 1, onder
a) en b), bedoelde kadavers of afval opgraven, en op een geschiktterrein ten einde verontreiniging van het grondwater en iedere anderemilieuhinder te voorkomen.
3. De bevoegde autoriteit kan de in lid 1 bedoelde maatregelen ook
doen gelden voor andere bedrijven in de buurt wanneer in verband met
de ligging daarvan, de plaatselijke situatie of de contacten met het
bedrijf waar de aanwezigheid van de ziekte is bevestigd, eventueleverontreiniging kan worden vermoed.
4. De bevoegde autoriteit geeft toestemming om weer dieren het
bedrijf binnen te brengen, nadat de officiële dierenarts heeft geïnspec-teerd dat de overeenkomstig artikel 16 uitgevoerde reinigings- enontsmettingswerkzaamheden op bevredigende wijze zijn uitgevoerd.
Artikel 6
De Lid-Staten zien erop toe dat er, wanneer in het wild levende dieren
besmet zijn of het vermoeden hiervan bestaat, passende maatregelen
worden genomen. De Lid-Staten stellen de Commissie en de andereLid-Staten in het bij Besluit 68/361/EEG (
1) ingestelde Permanent
Veterinair Comité in kennis van de door hen genomen maatregelen.
Artikel 7
1. Indien een bedrijf bestaat uit twee of meer afzonderlijke
produktie-eenheden, kan de bevoegde autoriteit voor de gezondeproduktie-eenheden van een besmet bedrijf een uitzondering op de in
artikel 5, lid 1, onder a), vastgestelde eisen toestaan, op voorwaarde
dat de officiële dierenarts heeft bevestigd dat de structuur en deomvang van deze produktie-eenheden en de aldaar verrichte werkzaam-heden van dien aard zijn dat deze eenheden, wat betreft huisvesting,verzorging, personeel, materieel en voedering van de dieren, volledig
gescheiden zijn, zodat verspreiding van het ziekteverwekkende agens
van de ene eenheid naar de andere wordt voorkomen.
2. Wanneer gebruik wordt gemaakt van lid 1, is Beschikking 88/
397/EEG van de Commissie (
2) van overeenkomstige toepassing. Deze
voorschriften kunnen volgens de procedure van artikel 25 voor debetrokken ziekte worden gewijzigd, ten einde rekening te houden met
de specifieke aard van die ziekte.
Artikel 8
1. Het epizoötiologisch onderzoek betreft:
a) de duur van de periode waarin de ziekte op het bedrijf aanwezig kan
zijn geweest voordat de aanwezigheid ervan werd gemeld ofvermoed;1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 5
(1) PB nr. L 255 van 18. 10. 1968, blz. 23.
(2) Beschikking 88/397/EEG van de Commissie van 12 juli 1988 tot coördinatie
van de door de Lid-Staten krachtens artikel 6 van Richtlijn 85/511/EEG van
de Raad vastgestelde maatregelen (PB nr. L 189 van 20. 7. 1988, blz. 25).
▼B
b) de mogelijke oorsprong van de ziekte op het bedrijf en de identifi-
catie van andere bedrijven waar zich dieren van voor de ziektevatbare soorten bevinden die kunnen zijn besmet of verontreinigd;
c) de verplaatsingen van personen, dieren, kadavers, voertuigen, mate-
rieel en alle andere stoffen die het ziekteverwekkende agens van ennaar de betrokken bedrijven kunnen hebben gebracht;
d) eventueel de aanwezigheid en verspreiding van vectoren van de
ziekte.
2. Met het oog op een volledige coördinatie van alle maatregelen die
nodig zijn om te garanderen dat de ziekte zo snel mogelijk wordt uitge-roeid en voor het uitvoeren van het epizoötiologische onderzoek, wordt
een crisiseenheid opgericht.
De algemene voorschriften inzake de nationale crisiseenheden en de
communautaire crisiseenheid worden op voorstel van de Commissiemet gekwalificeerde meerderheid van stemmen door de Raad vastge-steld.
Artikel 9
1. Wanneer de officiële dierenarts constateert, of op basis van
bevestigde gegevens van oordeel is, dat de ziekte vanuit andere
bedrijven op het in artikel 4 bedoelde bedrijf kan zijn ingesleept, danwel vanuit dit laatste bedrijf naar andere bedrijven kan zijn overge-dragen als gevolg van verplaatsingen van personen, dieren, voertuigenof andere stoffen, worden die andere bedrijven onder officieel toezichtgeplaatst overeenkomstig artikel 4; dat toezicht wordt pas opgeheven
nadat de vermoedelijke aanwezigheid van de ziekte op het bedrijf offi-
cieel is weerlegd.
2. Wanneer de officiële dierenarts constateert, of op basis van
bevestigde gegevens van oordeel is, dat de ziekte vanuit anderebedrijven op het in artikel 5 bedoelde bedrijf kan zijn ingesleept, danwel vanuit dit laatste bedrijf naar andere bedrijven kan zijn overge-
dragen als gevolg van verplaatsingen van personen, dieren, voertuigen
of andere stoffen, worden die andere bedrijven onder officieel toezichtgeplaatst overeenkomstig artikel 4; dat toezicht wordt pas opgehevennadat de vermoedelijke aanwezigheid van de ziekte op het bedrijf offi-cieel is weerlegd.
3. Wanneer voor een bedrijf lid 2 van toepassing is, ziet de
bevoegde autoriteit erop toe dat artikel 4 voor dat bedrijf blijft gelden
gedurende ten minste een met de maximale incubatietijd van iedereziekte overeenkomende periode te rekenen vanaf het tijdstip waaropde besmetting, blijkens het epizoötiologische onderzoek overeenkom-stig artikel 8, waarschijnlijk op het bedrijf is binnengebracht.
4. Wanneer de bevoegde autoriteit zulks geoorloofd acht, kan zij de
werkingssfeer van de in de leden 1 en 2 bedoelde maatregelen
beperken tot een deel van het bedrijf en de in dat deel aanwezigedieren, op voorwaarde dat het bedrijf kan voldoen aan het bepaalde inartikel 7, dan wel alleen tot de dieren van de voor de ziekte vatbaresoorten.
Artikel 10
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de bevoegde autoriteit, zodra de
diagnose van één van de betrokken ziekten officieel is bevestigd, rond
het besmette bedrijf een beschermingsgebied met een straal van tenminste 3 kilometer afbakent dat op zijn beurt ligt binnen een toezichts-gebied met een straal van ten minste 10 kilometer. Daarbij dientrekening gehouden te worden met geografische, administratieve, ecolo-gische en epizoötiologische factoren die verband houden met de
betrokken ziekte en met de controlestructuren.
2. Indien deze gebieden op het grondgebied van verschillende Lid-
Staten zijn gelegen, bakenen de bevoegde autoriteiten van de betrokkenLid-Staten de in lid 1 bedoelde gebieden af in onderling overleg. Zonodig worden het beschermingsgebied en het toezichtsgebied evenwelafgebakend volgens de procedure van artikel 26.1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 6
▼B
3. Naar aanleiding van een met redenen omkleed verzoek van een
Lid-Staat of op initiatief van de Commissie kan volgens de procedurevan artikel 26 een besluit worden genomen met het oog op een wijzi-
ging (met name verkleining c.q. vergroting) van de afbakening van de
in lid 1 omschreven gebieden en van de duur van de beperkende maat-regelen, rekening houdend met:
— de geografische situatie en ecologische factoren,
— de meteorologische omstandigheden,— de aanwezigheid, de mate van verspreiding en het type van de
vectoren,
— de resultaten van het overeenkomstig artikel 8 verrichte epizoötiolo-
gische onderzoek,
— de resultaten van het laboratoriumonderzoek,— de werkelijk uitgevoerde bestrijdingsmaatregelen.
Artikel 11
1. De Lid-Staten zien erop toe dat in het beschermingsgebied de
volgende maatregelen worden toegepast:
a) Alle bedrijven in het gebied waar dieren van voor de ziekte vatbare
soorten worden gehouden worden geïdentificeerd.
b) De bedrijven waar dieren van voor de ziekte vatbare soorten worden
gehouden, worden op gezette tijden bezocht, deze dieren worden
klinisch onderzocht en, in voorkomend geval, worden monstersvoor laboratoriumonderzoek genomen; de gegegens en de resultatenvan die bezoeken moeten worden geregistreerd; de frequentie vandeze bezoeken hangt af van de ernst van de epizoötie in debedrijven die het grootste risico inhouden.
c) Verkeer en vervoer van dieren van voor de ziekte vatbare soorten
over openbare of particuliere wegen, met uitzondering van de
toegangswegen tot de bedrijven, wordt verboden; de bevoegde auto-
riteit kan evenwel afwijkingen toestaan voor de doorvoer van dierenover de weg of per trein, op voorwaarde dat de dieren niet wordenuitgeladen en dat nergens halt wordt gehouden.
d) De dieren van voor de ziekte vatbare soorten mogen niet van het
bedrijf waarop zij zich bevinden, worden verwijderd, tenzij omonder officiële controle, met het oog op noodslachting, rechtstreekste worden vervoerd naar een in het beschermingsgebied gelegen
slachthuis of, indien zich in dat gebied geen slachthuis onder veteri-
nair toezicht bevindt, naar een door de bevoegde autoriteitaangewezen slachthuis in het toezichtsgebied. Voor dergelijkvervoer wordt door de bevoegde autoriteit slechts toestemminggegeven nadat de officiële dierenarts alle dieren van de voor de
ziekte vatbare soorten op het bedrijf heeft onderzocht en heeft
bevestigd dat van geen enkel dier wordt vermoed dat het besmetis. De voor het slachthuis verantwoordelijke bevoegde autoriteitmoet in kennis worden gesteld van het voornemen om dieren naardat slachthuis te verzenden.
2. De in het beschermingsgebied toegepaste maatregelen blijven van
kracht gedurende ten minste een met een maximale incubatietijd van debetrokken ziekte overeenkomende periode na het tijdstip waarop dedieren van het besmette bedrijf zijn geruimd overeenkomstig hetbepaalde in artikel 5 en de in artikel 16 bedoelde reinigings- en
ontsmettingswerkzaamheden zijn uitgevoerd. Wanneer de ziekte
evenwel wordt overgebracht door een vectorinsekt, kan de bevoegdeautoriteit de duur van de maatregelen en de bepalingen inzake heteventueel binnenbrengen van controledieren vaststellen. De Lid-Statenstellen de Commissie en de overige Lid-Staten onmiddelijk in het kadervan het Permanent Veterinair Comité in kennis van de door hen
getroffen maatregelen.
Na afloop van de in de eerste alinea bedoelde periode, zijn de in het
toezichtsgebied geldende voorschriften eveneens van toepassing op hetbeschermingsgebied.1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 7
▼B
Artikel 12
1. De Lid-Staten zien erop toe dat in het toezichtsgebied de
volgende maatregelen worden genomen:
a) Alle bedrijven waar dieren van voor de ziekte vatbare soorten
worden gehouden, worden geïdentificeerd.
b) Verkeer van dieren van voor de ziekte vatbare soorten over open-
bare wegen wordt verboden, behalve om de dieren naar de wei ofnaar hun stallen te brengen; de bevoegde autoriteit kan evenwelafwijkingen toestaan voor de doorvoer van dieren over de weg ofper trein, op voorwaarde dat de dieren niet worden uitgeladen en
dat nergens halt wordt gehouden.
c) Vervoer van dieren van voor de ziekte vatbare soorten binnen het
toezichtsgebied is slechts toegestaan wanneer door de bevoegdeautoriteit daartoe toestemming is verleend.
d) De dieren van voor de ziekte vatbare soorten mogen gedurende ten
minste een met een maximale incubatietijd overeenkomende periode
te rekenen vanaf het laatste geconstateerde ziektegeval niet buitenhet toezichtsgebied worden gebracht. Nadien mogen de dierenbuiten dat gebied worden gebracht om onder officiële controlerechtstreeks naar een door de bevoegde autoriteit aangewezen
slachthuis te worden gevoerd met het oog op onmiddellijke slach-
ting. Voor dat vervoer wordt door de bevoegde autoriteit slechtstoestemming gegeven nadat de officiële dierenarts alle dieren vanvoor de ziekte vatbare soorten van het bedrijf heeft onderzocht enheeft bevestigd dat van geen enkel dier wordt vermoed dat hetbesmet is. De voor het slachthuis verantwoordelijke bevoegde auto-
riteit moet in kennis worden gesteld van het voornemen om dieren
naar dat slachthuis te zenden.
2. De maatregelen in het toezichtsgebied blijven van kracht gedu-
rende ten minste een met een maximale incubatietijd overeenkomendeperiode na het tijdstip waarop alle in artikel 5 bedoelde dieren van hetbesmette bedrijf zijn geruimd en op dat bedrijf de in artikel 16bedoelde reinigings- en ontsmettingswerkzaamheden zijn uitgevoerd.
Wanneer de ziekte evenwel wordt overgebracht door een vectorinsekt,
kan de bevoegde autoriteit de duur van de maatregelen en de bepa-lingen inzake het eventueel binnenbrengen van controledierenvaststellen. De Lid-Staten stellen de Commissie en de overige Lid-Staten onmiddellijk in het kader van het Permanent Veterinair Comitéin kennis van de door hen getroffen maatregelen.
Artikel 13
Indien de in artikel 11, lid 1, onder d), en artikel 12, lid 1, onder d),
bedoelde verbodsbepalingen langer dan 30 dagen worden gehandhaafd
in verband met nieuwe ziektegevallen, en indien als gevolg daarvan het
onderbrengen van de dieren problemen oplevert, kan de bevoegde auto-riteit, indien de eigenaar een met redenen omkleed verzoek daartoeheeft ingediend, toestemming verlenen om de dieren van een bedrijfin het beschermingsgebied, respectievelijk het toezichtsgebied, af tevoeren, op voorwaarde dat:
a) de officiële dierenarts de feiten heeft geconstateerd;
b) alle dieren op het bedrijf zijn onderzocht;
c) de af te voeren dieren klinisch zijn onderzocht, met negatief resul-
taat;
d) elk afzonderlijk dier is voorzien van een oormerk of met een ander
erkend middel is geïdentificeerd;
e) het bedrijf van bestemming gelegen is in het beschermingsgebied of
in het toezichtsgebied.
De nodige voorzorgen moeten worden genomen om verspreiding van
het ziekteverwekkende agens ten gevolge van dit vervoer te voor-komen, met name door het reinigen en ontsmetten van devrachtwagens na elke rit.1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 8
▼B
Artikel 14
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de bevoegde autoriteit alle nood-
zakelijke maatregelen neemt om ervoor te zorgen dat ten minste alle in
het beschermingsgebied en het toezichtsgebied gevestigde personen
volledig worden geïnformeerd over de ingestelde beperkingen, en datzij al het nodige doet om de betrokken maatregelen op passende wijzeten uitvoer te leggen.
2. Wanneer de betrokken epizoötie in een bepaald gebied een
uitzonderlijk ernstig karakter heeft, worden alle door de betrokken
Lid-Staten te nemen extra maatregelen vastgesteld volgens de proce-
dure van artikel 26.
Artikel 15
In afwijking van de algemene bepalingen van de onderhavige richtlijn
zijn de specifieke bepalingen betreffende de bestrijdings- enuitroeiingsmaatregelen die eigen zijn aan elke van de betrokkenziekten,
— ten aanzien van vesiculaire varkensziekte, die welke vermeld zijn in
bijlage II,
— ten aanzien van elke van de andere in bijlage I bedoelde ziekten,
die welke door de Raad op voorstel van de Commissie met gekwa-lificeerde meerderheid van stemmen worden vastgesteld.
Artikel 16
1. De Lid-Staten zien erop toe dat:
a) de te gebruiken ontsmettingsmiddelen of insekticiden en eventueel
de concentraties daarvan officieel door de bevoegde autoriteit zijngoedgekeurd;
b) de werkzaamheden met betrekking tot reiniging, ontsmetting en
verdelging van insekten onder officiële controle worden verricht
— overeenkomstig de instructies van de officiële dierenarts, en
— zodanig dat verspreiding of overleving van het ziekteverwek-
kende agens volledig is uitgesloten;
c) de officiële dierenarts na voltooiing van de onder b) bedoelde werk-
zaamheden nagaat of de maatregelen naar behoren zijn uitgevoerd;hij ziet erop toe dat dieren van de voor de ziekte vatbare soorten pasna een wachttijd van ten minste 21 dagen, ten einde te garanderen
dat de betrokken ziekte volledig is uitgeroeid, opnieuw worden
binnengebracht.
2. De procedures voor de reiniging en de ontsmetting van een
besmet bedrijf
— zijn, ten aanzien van vesiculaire varkensziekte, die welke zijn
vermeld in bijlage II;
— worden in het kader van de vaststelling van de specifieke maatre-
gelen voor elke van de in bijlage I bedoelde ziekten vastgesteldvolgens de procedure bedoeld in artikel 15, tweede streepje.
Artikel 17
1. De Lid-Staten zien erop toe dat in elke Lid-Staat worden aange-
wezen:
a) een nationaal laboratorium met de nodige voorzieningen en het
nodige gespecialiseerde personeel om op elk moment, en met namebij de eerste tekenen van de betrokken ziekte, het type, sub-type ende variant van het betreffende virus vast te stellen en de door deregionale diagnoselaboratoria verkregen resultaten te bevestigen;
b) een nationaal laboratorium dat wordt belast met het testen van de
reagentia die door de regionale diagnoselaboratoria worden gebruikt.
2. De voor elke van de bedoelde ziekten aangewezen nationale labo-
ratoria zijn verantwoordelijk voor de coördinatie van de normen enmethoden voor de diagnose en het gebruik van de reagentia.1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 9
▼B
3. De voor elke van de bedoelde ziekten aangewezen nationale labo-
ratoria zijn verantwoordelijk voor de coördinatie van de normen enmethoden voor de diagnose die in elk diagnoselaboratorium voor de
betrokken ziekte in de Lid-Staat worden vastgesteld. Daartoe
a) kunnen zij de diagnosereagentia leveren aan de nationale labora-
toria;
b) controleren zij de kwaliteit van alle diagnosereagentia die in de Lid-
Staat worden gebruikt;
c) organiseren zij geregeld vergelijkende tests;
d) bewaren zij isolaten van het virus van de betrokken ziekte, afkom-
stig van in de Lid-Staat bevestigde gevallen;
e) zien zij erop toe dat de in de regionale diagnoselaboratoria
verkregen positieve resultaten worden bevestigd.
4. In afwijking van lid 1 kunnen de Lid-Staten die voor de
betrokken ziekte niet over een bevoegd nationaal laboratoriumbeschikken, evenwel gebruik maken van de diensten van een ter zakebevoegd laboratorium van een andere Lid-Staat.
5. De lijst van de nationale laboratoria voor de vesiculaire varkens-
ziekte staat vermeld in bijlage II.
6. De voor elke van de bedoelde ziekten aangewezen nationale labo-
ratoria werken samen met de in artikel 18 bedoelde respectievecommunautaire referentielaboratoria.
7. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden volgens de
procedure van artikel 25 door de Commissie vastgesteld.
Artikel 18
1. Het communautaire referentielaboratorium voor de vesiculaire
varkensziekte staat vermeld in bijlage II.
2. De communautaire referentielaboratoria voor elke van de andere
in bijlage I bedoelde ziekten worden in het kader van de vaststellingvan de specifieke maatregelen voor elke afzonderlijke ziekte aange-wezen volgens de procedure bedoeld in artikel 15, tweede streepje.
3. Onverminderd de bepalingen van Beschikking 90/424/EEG,
inzonderheid van artikel 28, zijn de bevoegdheden en taken van de inde leden 1 en 2 bedoelde laboratoria die welke in bijlage III zijn
vermeld.
Artikel 19
1. Inenting tegen de in bijlage I bedoelde ziekten mag alleen plaats-
vinden ter aanvulling van de bij het uitbreken van de betrokken ziektegenomen bestrijdingsmaatregelen en overeenkomstig de volgende bepa-lingen:
a) het besluit tot inenting ter aanvulling van de bestrijdingsmaatregelen
wordt door de Commissie in samenwerking met de betrokken Lid-
Staat volgens de procedure van artikel 26 genomen;
b) dit besluit wordt met name genomen op grond van de volgende
criteria:
— concentratie van de dieren van de betrokken soorten in het
getroffen gebied,
— kenmerken en samenstelling van elk gebruikt vaccin,
— nadere bepalingen voor de controle op de distributie, de opslag
en het gebruik van de vaccins,
— soorten en de leeftijd van de dieren die ingeënt kunnen of
moeten worden,
— gebieden waar inenting kan of moet plaatsvinden,
— duur van de inentingscampagne.1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 10
▼B
2. In het in lid 1 bedoelde geval
a) wordt inenting of herinenting van dieren van voor de ziekte vatbare
soorten op de in artikel 4 bedoelde bedrijven verboden;
b) wordt injectie met hyperimmuunserum verboden.
3. Wanneer inenting plaatsvindt, gelden de volgende voorschriften:
a) Alle ingeënte dieren moeten met behulp van een volgens de proce-
dure van artikel 25 erkende methode met een duidelijk en goedleesbaar merkteken worden geïdentificeerd.
b) Alle ingeënte dieren moeten binnen het inentingsgebied blijven,
tenzij zij naar een door de bevoegde autoriteit aangewezen slacht-
huis worden gebracht om daar onmiddellijk te worden geslacht; in
dat geval mag verplaatsing van de dieren slechts worden toegestaannadat een officiële dierenarts alle dieren van voor de ziekte vatbaresoorten op het bedrijf heeft onderzocht en heeft bevestigd dat vangeen enkel dier wordt vermoed dat het besmet is.
4. Na voltooiing van de inentingswerkzaamheden kan, volgens de
procedure van artikel 26 en binnen termijnen die volgens dezelfdeprocedure worden vastgesteld, worden toegestaan dat dieren van voor
de ziekte vatbare soorten het inentingsgebied verlaten.
5. De Lid-Staten stellen de Commissie geregeld in het kader van het
Permanent Veterinair Comité op de hoogte van het verloop van de
inentingsmaatregelen.
6. In afwijking van lid 1 mag het besluit om tot noodinenting over te
gaan evenwel worden genomen door de betrokken Lid-Staat na kennis-
geving aan de Commissie, mits de wezenlijke belangen van deGemeenschap niet in gevaar worden gebracht. Dit besluit, waarbij metname rekening zal worden gehouden met de dichtheid van de veebezet-ting in bepaalde gebieden, de noodzaak speciale rassen te beschermen
en het geografische gebied waarin inenting plaatsvindt, wordt onmid-
dellijk volgens de procedure van artikel 26 geëvalueerd in het kadervan het Permanent Veterinair Comité. Het Comité kan besluiten tothandhaving, wijziging, uitbreiding of beëindiging van de maatregelen.
Artikel 20
1. Elke Lid-Staat stelt een rampenplan op, dat geldt voor alle in
bijlage I bedoelde ziekten en waarin wordt aangegeven welke nationale
maatregelen ten uitvoer moeten worden gelegd in geval van uitbraakvan één van deze ziekten.
In dat plan moet ervoor worden gezorgd dat kan worden beschikt over
de installaties, de apparatuur, het personeel en ander geschikt materieel,nodig voor een snelle en doeltreffende uitroeiing van de ziektehaard.
2. De algemene criteria voor het opstellen van dit rampenplan staan
in bijlage IV, punten 1 tot en met 5 en punt 10; de punten 6 tot en met9 behelzen de criteria die voor elke ziekte afzonderlijk gelden. De Lid-Staten kunnen de toepassing van de criteria van de punten 6 tot en met
9 evenwel beperken wanneer de criteria van de punten 1 tot en met 5
en van punt 10 al zijn aangenomen en in het kader van de indieningvan plannen betreffende de toepassing van maatregelen ter bestrijdingvan een andere ziekte.
3. De overeenkomstig de in bijlage IV genoemde criteria vastge-
stelde rampenplannen worden aan de Commissie voorgelegd:
i) ten aanzien van de vesiculaire varkensziekte, uiterlijk zes maanden
na de datum waarop deze richtlijn van toepassing wordt,
ii) uiterlijk zes maanden na de tenuitvoerlegging van de specifieke
maatregelen voor elke van de andere in bijlage I bedoelde ziekten.
4. De Commissie onderzoekt de rampenplannen ten einde na te gaan
of zij toereikend zijn om het gestelde doel te bereiken en stelt debetrokken Lid-Staat eventueel voor de nodige wijzigingen aan tebrengen, met name om te garanderen dat de plannen verenigbaar zijnmet die van de andere Lid-Staten.1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 11
▼B
De Commissie keurt de, eventueel gewijzigde, plannen goed volgens
de procedure van artikel 25.
De plannen kunnen nadien nog volgens dezelfde procedure worden
gewijzigd of aangevuld in verband met de ontwikkeling van de situatieof de specifieke aard van de betrokken ziekte.
Artikel 21
In afwijking van de in de artikelen 19 en 20 bedoelde voorschriften
inzake de door de Lid-Staten aan te nemen spoedmaatregelen en ten
einde rekening te houden met de bijzondere natuurlijke en geografische
omstandigheden van de overzeese departementen, de Azoren enMadeira en de afstand van deze gebieden tot het centrale gedeelte vanhet grondgebied van de Gemeenschap mogen de betrokken Lid-Statenspecifieke bepalingen toepassen voor de bestrijding van elke van de inbijlage I bedoelde ziekten.
De betrokken Lid-Staat stelt de Commissie en de overige Lid-Staten in
het kader van het Permanent Veterinair Comité in kennis van de terzake getroffen maatregelen, en met name van de controlemaatregelen
die ten uitvoer zijn gelegd om te voorkomen dat de dieren van de
genoemde gebieden of produkten van deze dieren naar de rest van hetgrondgebied van de Gemeenschap worden verzonden.
Na de in de vorige alinea bedoelde kennisgevingsprocedure is artikel
20 mutatis mutandis van toepassing.
Artikel 22
Deskundigen van de Commissie kunnen in samenwerking met de
bevoegde autoriteiten controles ter plaatse uitvoeren voor zover deeenvormige toepassing van de onderhavige richtlijn dit vereist. Daartoekunnen zij met een controle op een representatief percentage bedrijvennagaan of de bevoegde autoriteiten controleren of de bedrijven dezerichtlijn naleven. De Commissie brengt de Lid-Staten op de hoogte
van de uitslag van de verrichte controles.
De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een controle wordt verricht,
geeft de deskundigen alle steun voor de uitvoering van hun taak.
De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de
procedure van artikel 25.
Artikel 23
1. De voorschriften met betrekking tot de financiële bijdrage van de
Gemeenschap aan de maatregelen in verband met de tenuitvoerleggingvan deze richtlijn zijn vastgesteld in Beschikking 90/424/EEG.
2. Artikel 3 van Beschikking 90/424/EEG wordt als volgt gewijzigd:
a) in lid 1 wordt aan de lijst van ziekten de volgende ziekte toege-
voegd:
„enzoötische hemorragische ziekte bij herten”;
b) het volgende lid wordt toegevoegd:
„2 bis. De betrokken Lid-Staat komt eveneens voor een finan-
ciële bijdrage van de Gemeenschap in aanmerking wanneer bij hetuitbreken van een haard van een van de in lid 1 genoemde ziektentwee of meer Lid-Staten nauw samenwerken bij de beheersing vandie epizoötie, met name bij de tenuitvoerlegging van het epizoötio-
logisch onderzoek en van de maatregelen inzake het toezicht op de
ziekte. Over de specifieke financiële bijdrage van de Gemeenschapwordt, onverminderd de in het kader van de desbetreffende gemeen-schappelijke marktordeningen vastgestelde maatregelen een besluitgenomen volgens de procedure van artikel 41.”.
Artikel 24
1. De bijlagen I, III en IV kunnen zo nodig door de Raad op voor-
stel van de Commissie met gekwalificeerde meerderheid van stemmen1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 12
▼B
worden gewijzigd met name om rekening te houden met de ontwikke-
ling op het gebied van onderzoek en diagnostische methoden.
2. Volgens de procedure van artikel 25 kan de Commissie bijlage II
wijzigen met name om rekening te houden met de ontwikkeling optechnisch en wetenschappelijk gebied en van de diagnostischemethoden.
Artikel 25
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor
de voedselketen en de diergezondheid, ingesteld bij artikel 58 vanVerordening (EG) nr. 178/2002 (
1).
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG (2) van toepassing.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 26
1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel
omschreven procedure, leidt de voorzitter van het Permanent Veterinair
Comité deze procedure, hetzij op eigen initiatief hetzij op verzoek van
een Lid-Staat, onverwijld in bij het Comité.
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een
ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt adviesuit over dit ontwerp binnen een termijn die de Voorzitter kan vast-stellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het Comité
spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148,
lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van debesluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen.Bij stemming in het Comité worden de stemmen van de vertegenwoor-digers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De
Voorzitter neemt niet aan de stemming deel.
►
A1 3.◄ a) De Commissie stelt de maatregelen vast en legt deze
onmiddellijk ten uitvoer wanneer zij in overeenstemming zijnmet het advies van het Comité.
b) Wanneer de maatregelen hiermee niet in overeenstemming zijn
of wanneer het Comité geen advies heeft uitgebracht, legt deCommissie onverwijld een voorstel voor aan de Raad betreffendede te nemen maatregelen. De Raad stelt de maatregelen vast met
gekwalificeerde meerderheid van stemmen.
Indien de Raad binnen vijftien dagen na indiening van het voor-
stel geen maatregelen heeft vastgesteld, stelt de Commissie de
voorgestelde maatregelen vast en legt zij deze onmiddellijk tenuitvoer, behalve wanneer de Raad zich met eenvoudige meerder-heid tegen deze maatregelen heeft uitgesproken.
Artikel 27
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om vóór 1 oktober 1993 aan deze richt-lijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 13
(1) PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.
(2) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.▼M2
▼B
▼A1
▼B
▼B
verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels
voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
2. De Lid-Staten delen de Commissie de teksten mee van de belang-
rijkste bepalingen van nationaal recht die zij op het onder deze richtlijn
vallende gebied vaststellen.
3. De vaststelling op 1 oktober 1993 van de uiterste datum voor de
omzetting in nationaal recht laat de in Richtlijn 90/425/EEG bedoeldeafschaffing van de veterinaire controles aan de grenzen onverlet.
Artikel 28
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 14
▼B
BIJLAGE I
LIJST VAN ZIEKTEN WAARVOOR EEN AANGIFTEPLICHT GELDT
Ziekte Maximale incubatietijd
Runderpest 21 dagen
Pest bij kleine herkauwers 21 dagen
Vesiculaire varkensziekte 28 dagen
Blue tongue 40 dagen
Enzoötische hemorragische ziekte bij herten 40 dagen
Schape- en geitepokken 21 dagen
Vesiculaire stomatitis 21 dagen
►M1 Afrikaanse varkenspest ◄ 40 dagen
Nodulaire dermatose 28 dagen
Riftvalleykoorts 30 dagen1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 15
▼B
BIJLAGE II
SPECIFIEKE MAATREGELEN VOOR DE BESTRIJDING EN DE
UITROEIING VAN BEPAALDE ZIEKTEN
Afgezien van de algemene bepalingen van de onderhavige richtlijn zijn de
volgende specifieke bepalingen van toepassing ten aanzien van de vesiculaire
varkensziekte.
1. Beschrijving van de ziekte
Varkensziekte die klinisch niet kan worden onderscheiden van mond- en
klauwzeer. Zij veroorzaakt blaasjes op de snuit, de lippen, de tong en de
klauwkussens. De ernst van de ziekte kan sterk variëren; de ziekte kan een
varkensbeslag besmetten zonder dat er klinische laesies optreden. Het virus
kan heel lang buiten het lichaam, zelfs in vers vlees, overleven; het is uiter-
mate resistent tegen normale ontsmettingsmiddelen en is persistent; het is
stabiel in een pH-zone gelegen tussen 2,5 en 12, waardoor een zeer gron-
dige reiniging en ontsmetting vereist is.
2. Incubatietijd
In het kader van deze richtlijn wordt ervan uitgegaan dat de maximale incu-
batietijd 28 dagen bedraagt.
3. Diagnostische methoden voor de bevestiging van de differentiële
diagnose van vesiculaire varkensziekte
Vóór de datum van inwerkingtreding van de onderhavige richtlijn worden
volgens de procedure van artikel 25 gedetailleerde voorschriften vastgesteld
voor de methoden voor het verzamelen van materiaal voor het stellen van
de diagnose, voor de diagnostische tests in een laboratorium, het opsporen
van antilichamen en de evaluatie van de resultaten van de laboratorium-
proeven.
4. Bevestiging van de aanwezigheid van vesiculaire varkensziekte
In afwijking van artikel 2, punt 6, van de onderhavige richtlijn wordt de
aanwezigheid van de ziekte bevestigd:
a) in de bedrijven waar het virus van de vesiculaire varkensziekte is geïso-
leerd hetzij bij de varkens hetzij in de omgeving;
b) in de bedrijven waarop varkens verblijven die seropositief zijn ten
aanzien van vesiculaire varkensziekte voor zover deze varkens of andere
varkens op het bedrijf laesies vertonen die kenmerkend zijn voor vesicu-
laire varkensziekte;
c) in de bedrijven waarop varkens verblijven die klinische symptomen
vertonen of die seropositief zijn, op voorwaarde dat er een rechtstreeks
epidemiologisch verband bestaat met een bevestigde ziektehaard;
d) in andere beslagen waarin de aanwezigheid van seropositieve varkens is
aangetoond. In dit laatste geval verricht de bevoegde autoriteit aanvul-
lend onderzoek, met name nieuwe tests via bemonstering, met een
tussenpoos van ten minste 28 dagen tussen de monsternemingen, alvo-
rens de ziekte te bevestigen. Artikel 4 blijft van toepassing tot de
voltooiing van dit aanvullende onderzoek. Indien bij later onderzoek
geen symptomen van de ziekte worden aangetroffen en de varkens nog
altijd seropositief zijn, ziet de bevoegde autoriteit erop toe dat de geteste
varkens onder haar controle worden afgemaakt en vernietigd of onder
haar controle worden geslacht in een door haar op haar nationale grond-
gebied aangewezen slachthuis.
De bevoegde autoriteit ziet erop toe dat de betrokken varkens vanaf hun
aankomst in het slachthuis gescheiden gehouden worden van de andere
varkens en apart worden geslacht en dat het vlees van deze varkens
uitsluitend wordt bestemd voor de nationale markt.
5. Diagnoselaboratoria
Duitsland: Bundesforschungsanstalt für Viruskrankheiten der
Tiere,
Paul-Ehrlich-Straße,
7400 Tübingen;1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 16
▼B
België: Nationaal Instituut voor diergeneeskundig onder-
zoek,
Groeselenberg 99,
1180 Brussel;
Denemarken: Statens Veterinære Institut for Virusforskning,
Lindholm;
Spanje: Laboratorio de Alta Seguridad Biológica (INIA),
28130 Madrid;
Frankrijk: Laboratoire central de recherche vétérinaire,
Maisons-Alfort;
Griekenland: Ινστιτούτο Λοιµωδώνκαι Παρασιτικών
Νοσηµάτων,
Νεαπόλεως 21,
Αγία Παρασκευή ·
Ierland: Institute for Animal Health,
Pirbright,
Woking,
Surrey;
Italië: Istituto zooprofilattico sperimentale della
Lombardia e dell'Emilia Romagna,
Brescia;
Luxemburg: Institut national de recherches vétérinaires,
Groeselenberg 99,
1180 Bruxelles;
Nederland: Centraal Diergeneeskundig Instituut,
Lelystad;
Portugal: Laboratório Nacional de Investigação Veterinária,
Lisboa;
Verenigd Koninkrijk: Institute for Animal Health,
Pirbright,
Woking,
Surrey;
Oostenrijk: Bundesanstalt für Virusseuchenbekämpfung, Wien-
Hetzendorf;
Finland: Eläinlääkintä- ja elintarvikelaitos, Helsinki —
Anstalten för veterinärmedicin och livsmedel,
Helsingfors;
Zweden: Statens veterinärmedicinska anstalt, Uppsala;
Tsjechië: Státní veterinární ústav Praha, Sídlištní 24/136,165
03 Praha 6;
Estland: Veterinaar- ja Toidulaboratoorium,
Kreutzwaldi 30, 51006 Tartu;
Cyprus: Instituto Zooprofilattico Sperimentale della
Lombardia e dell' Emilia Romagna, Via Bianchi 9,
IT-25124 Brescia;
Letland: Valsts veterin ārmedic īnas diagnostikas centrs,
Lejupes iela 3,
LV-1076 R īga;
Litouwen: Nacionalin ėveterinarijos laboratorija, J. Kairi
ųkščio g. 10,
LT-2021 Vilnius;
Hongarije: Országos Állategészségügyi Intézet (OÁI),
Pf. 2.,
Tábornok u. 2.,
HU-1581 Budapest;1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 17
▼A1
▼A2
▼A2
Malta: Institute for Animal Health, Pirbright Laboratory,
Ash Road, Pirbright, Woking, Surrey GU24 ONF ,
United Kingdom;
Polen: Laboratorium Zakładu Pryszczycy Pa ństwowego
Instytutu Weterynaryjnego, ul. Wodna 7,
PL-98-220 Zdu ńska Wola;
Slovenië: Institute for Animal Health, Pirbright Laboratory,
Ash Road, Pirbright, Woking, Surrey GU24 ONF ,
United Kingdom;
Slowakije: Institute for Animal Health, Pirbright Laboratory,
Ash Road, Pirbright, Woking, Surrey GU24 ONF ,
United Kingdom.
6. Communautair referentielaboratorium
AFRC Institute for Animal Health,
Pirbright Laboratory,Ash Road,Pirbright,Woking,Surrey, GU24ONF,United Kingdom.
7. Beschermingsgebied
1. De afmetingen van het beschermingsgebied zijn die welke zijn
omschreven in artikel 10 van de onderhavige richtlijn.
2. In het geval van vesiculaire varkensziekte zijn, in afwijking van de in
artikel 11 van de onderhavige richtlijn bedoelde maatregelen, de
volgende maatregelen van toepassing:
a) alle bedrijven in het gebied waar dieren van voor de ziekte vatbare
soorten worden gehouden worden geïdentificeerd;
b) de bedrijven waar dieren van voor de ziekte vatbare soorten worden
gehouden, worden op gezette tijden bezocht, deze dieren worden
klinisch onderzocht en in voorkomend geval worden monsters voor
laboratoriumonderzoek genomen; de gegevens en de resultaten van
die bezoeken moeten worden geregistreerd; de frequentie van deze
bezoeken hangt af van de ernst van de epizoötie in de bedrijven die
het grootste risico inhouden;
c) verkeer en vervoer van dieren van voor de ziekte vatbare soorten over
openbare of particuliere wegen, met uitzondering van de toegangs-
wegen tot de bedrijven, wordt verboden; de bevoegde autoriteit kan
evenwel afwijkingen toestaan voor de doorvoer van dieren over de
weg of per trein, op voorwaarde dat de dieren niet worden uitgeladen
en dat nergens halt wordt gehouden;
d) volgens de procedure van artikel 25 kan evenwel van deze bepalingen
worden afgeweken voor slachtvarkens van buiten het beschermings-
gebied die op weg zijn naar een in dat gebied gelegen slachthuis;
e) vrachtwagens en andere voertuigen en uitrusting voor het vervoer van
varkens of andere dieren en van mogelijkerwijze verontreinigd mate-
riaal, met name voeder, mest, drijfmest, die binnen het
beschermingsgebied worden gebruikt, mogen.
i) een bedrijf binnen het beschermingsgebied,
ii) het beschermingsgebied,
iii) een slachthuis,
niet verlaten zonder te zijn gereinigd en ontsmet overeenkomstig de
door de bevoegde autoriteit vastgestelde voorschriften. In deze voor-
schriften is met name bepaald dat geen enkele vrachtwagen of geen
enkel voertuig waarmee varkens zijn vervoerd, het gebied mag
verlaten zonder door de bevoegde autoriteit te zijn geïnspecteerd;
f) varkens mogen niet buiten het bedrijf waar zij worden gehouden,
worden gebracht binnen 21 dagen na voltooiing van de in artikel 16
bedoelde voorlopige reinigings- en ontsmettingswerkzaamhedenvan1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 18
▼B
▼B
het besmette bedrijf; na 21 dagen kan toestemming worden verleend
om varkens buiten het betrokken bedrijf te brengen:
i) rechtstreeks naar een door de bevoegde autoriteit aangewezen
slachthuis dat bij voorkeur gelegen is in het beschermingsgebied
of het toezichtsgebied, op voorwaarde dat:
— alle varkens op het bedrijf onderzocht zijn;
— de voor slachting te vervoeren varkens klinisch onderzocht
zijn;
— elk varken voorzien is van een oormerk of met een ander
erkend middel is geïdentificeerd;
— het vervoer plaatsvindt in door de bevoegde autoriteit verze-
gelde voertuigen.
De voor het slachthuis bevoegde autoriteit wordt in kennis gesteld
van het voornemen om varkens naar dat slachthuis te verzenden.
Bij aankomst in het slachthuis worden de varkens gescheiden
gehouden van andere varkens en apart geslacht. De voor het
vervoer van de varkens gebruikte voertuigen en de daarvoor
gebruikte uitrusting worden gereinigd en ontsmet alvorens zij het
slachthuis verlaten.
Bij de keuringen vóór en na het slachten die in het aangewezen
slachthuis worden uitgevoerd, dient de bevoegde autoriteit vooral
te letten op mogelijke symptomen van besmetting met het virus
van de vesiculaire varkensziekte.
In het geval van varkens die overeenkomstig deze bepalingen
worden geslacht, worden statistisch representatieve bloedmonsters
genomen. In geval van een positief resultaat waarmee de aanwe-
zigheid van de vesiculaire varkensziekte wordt bevestigd, zijn de
in punt 9.3 bedoelde maatregelen van toepassing;
ii) in uitzonderlijke omstandigheden rechtstreeks naar andere lokalen
in het beschermingsgebied, op voorwaarde dat:
— alle varkens op het bedrijf onderzocht zijn;
— alle te vervoeren varkens klinisch onderzocht zijn, met nega-
tief resultaat;
— elk varken voorzien is van een oormerk of met een ander
erkend middel is geïdentificeerd;
g) vers vlees van varkens als bedoeld in punt f), onder i), wordt voorzien
van het merkteken dat is vastgesteld in de bijlage bij Richtlijn 72/
461/EEG van de Raad van 12 december 1972 inzake veterinairrechte-
lijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire
handelsverkeer in vers vlees (1), en wordt vervolgens behandeld over-
eenkomstig het bepaalde in artikel 4, lid 1, van Richtlijn 80/215/EEG
van de Raad van 22 januari 1980 inzake veterinairrechtelijke vraag-
stukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in
vleesprodukten (2). Deze behandeling moet worden uitgevoerd in een
door de bevoegde autoriteit aangewezen inrichting.
Voor de verzending van het vlees naar deze inrichting geldt dat de
zending vóór vertrek en gedurende het hele vervoer verzegeld is.
Op een door passende bewijzen gestaafd verzoek van een Lid-Staat
kunnen evenwel volgens de procedure van artikel 25 van de onderha-
vige richtlijn specifieke oplossingen worden gekozen, met name wat
betreft het merken van het vlees en het latere gebruik ervan alsmede
de bestemming van de behandelde produkten.
3. De in het beschermingsgebied geldende maatregelen blijven ten minste
van kracht totdat:
a) alle in artikel 16 van de onderhavige richtlijn vastgestelde maatre-
gelen zijn uitgevoerd,
b) bij de varkens op alle bedrijven in het gebied
i) een klinisch onderzoek is uitgevoerd waarbij geen symptomen zijn
gevonden die kunnen wijzen op besmetting met vesiculaire
varkensziekte
en
ii) bij een serologisch onderzoek van een statistisch monster van
varkens geen antilichamen van het virus van de vesiculaire
varkensziekte zijn aangetroffen. In het serologische onderzoekpro-1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 19
(1) PB nr. L 302 van 31. 12. 1972, blz. 24. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/
687/EEG (PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 16).
(2) PB nr. L 47 van 21. 2. 1980, blz. 4. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/687/
EEG (PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 16).
▼B
gramma wordt rekening gehouden met de overbrenging van de
vesiculaire varkensziekte en de wijze waarop de varkens gehuis-
vest zijn. Het programma wordt vóór de datum van toepassing
van de onderhavige richtlijn vastgesteld volgens de procedure
van artikel 25.
Het onderzoek en de bemonstering als bedoeld onder i) en ii) mogen pas
worden uitgevoerd 28 dagen na de voltooiing van de voorlopige reini-
gings- en ontsmettingswerkzaamheden op het besmette bedrijf.
4. Na afloop van deze periode zijn de voor het toezichtsgebied geldende
voorschriften ook van toepassing op het beschermingsgebied.
8. Toezichtsgebied
1. De afmeting van het toezichtsgebied is die welke is omschreven in
artikel 10 van de onderhavige richtlijn.
2. In het geval van vesiculaire varkensziekte worden de maatregelen van
artikel 12 van de onderhavige richtlijn vervangen door onderstaande
maatregelen:
a) Alle bedrijven waar dieren worden gehouden van de voor de ziekte
vatbare soorten worden geïdentificeerd.
b) Behalve voor rechtsreeks vervoer naar het slachthuis, is het verboden
varkens die in de voorafgaande 21 dagen het bedrijf zijn binnenge-
bracht van een bedrijf dat in het toezichtsgebied ligt, af te voeren;
alle verplaatsingen van de varkens moeten door de eigenaar of degene
die belast is met de dieren worden geregistreerd.
c) Vervoer van varkens van het toezichtsgebied kan door de bevoegde
autoriteit worden toegestaan op voorwaarde dat:
— alle varkens op het bedrijf binnen de 48 uur vóór het vervoer zijn
onderzocht,
— de te vervoeren varkens binnen de 48 uur vóór het vervoer met
een negatief resultaat klinisch zijn onderzocht,
— een statistisch monster van de te vervoeren varkens binnen de
veertien dagen vóór het vervoer aan een serologisch onderzoek is
onderworpen en daarbij geen antilichamen van het virus van de
vesiculaire varkensziekte zijn aangetroffen. Voor slachtvarkens
kan het serologische onderzoek evenwel worden verricht aan de
hand van bloedmonsters die genomen zijn in het door de
bevoegde autoriteit op haar grondgebied aangewezen slachthuis
van bestemming. In geval van positieve resultaten die het bestaan
van de vesiculaire varkensziekte bevestigen, zijn de maatregelen
van punt 9.3 van toepassing,
— elk varken afzonderlijk van een oormerk is voorzien of met
behulp van een ander erkend middel is geïdentificeerd,
— de vrachtwagens en de andere voertuigen en apparatuur die voor
het vervoer van die varkens gebruik worden, na elk transport
worden gereinigd en ontsmet.
d) De vrachtwagens en andere voertuigen en de apparatuur die voor het
vervoer van de varkens of andere dieren of van mogelijk verontrei-
nigd materiaal binnen het toezichtsgebied gebruikt zijn, mogen dit
gebied niet verlaten voordat zij overeenkomstig de door de bevoegde
autoriteit voorgeschreven procedures zijn gereinigd en ontsmet.
3. a) De omvang van het toezichtsgebied kan overeenkomstig artikel 10,
lid 3, van de onderhavige richtlijn worden gewijzigd.
b) De maatregelen voor het toezichtsgebied blijven ten minste van
kracht totdat:
i) alle maatregelen van artikel 16 van de onderhavige richtlijn zijn
uitgevoerd,
ii) alle maatregelen voor het beschermingsgebied zijn uitgevoerd.
9. Gemeenschappelijke algemene maatregelen
Afgezien van de bovenstaande maatregelen dienen de volgende gemeen-
schappelijke bepalingen te worden toegepast:
1. Indien de aanwezigheid van de vesiculaire varkensziekte officieel wordt
bevestigd, zien de Lid-Staten erop toe dat, naast de maatregelen als
bedoeld in artikel 4, lid 2, en artikel 5 van de onderhavige richtlijn, vlees
van varkens die zijn geslacht in de periode gelegen tussen de datum van
vermoedelijke insleep van de ziekte in het bedrijf en de datum van
tenuitvoerlegging van officiële maatregelen, zo veel mogelijk wordt
opgespoord en onder officieel toezicht wordt gedestrueerd om iedere1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 20
▼B
mogelijke verspreiding van het virus van de vesiculaire varkensziekte te
voorkomen.
2. Wanneer de officiële dierenarts redenen heeft om te vermoeden dat de
varkens van een bedrijf zijn verontreinigd ten gevolge van verplaatsingen
van personen, dieren, voertuigen of anderszins, blijventen aanzien van de
varkens van het bedrijf de in artikel 9 van de onderhavige richtlijn
bedoelde verplaatsingsbeperkingen gelden, zulks ten minste totdat op
het bedrijf:
a) de varkens klinisch zijn onderzocht met negatief resultaat,
b) bij een serologisch onderzoek van een statistisch monster van de
varkens geen antilichamen van het virus van de vesiculaire varkens-
ziekte overeenkomstig punt 7.3, letter b, onder ii), zijn aangetroffen.
Het onder a) en b) bedoelde onderzoek mag pas worden uitgevoerd 28
dagen na een eventuele verontreiniging van de lokalen door verplaat-
singen van personen, dieren, voertuigen of anderszins.
3. Ingeval de aanwezigheid van vesiculaire varkensziekte in een slachthuis
wordt bevestigd, ziet de bevoegde autoriteit erop toe dat:
a) alle in het slachthuis aanwezige varkens onmiddellijk worden
geslacht;
b) de karkassen en slachtafvallen van verontreinigde en besmette
varkens onder officieel toezicht worden gedestrueerd, om gevaar van
verspreiding van het virus van de vesiculaire varkensziekte te voor-
komen;
c) gebouwen en uitrusting, met inbegrip van voertuigen, onder controle
van de officële dierenarts worden gereinigd en ontsmet overeenkom-
stig de instructies van de bevoegde autoriteit;
d) overeenkomstig artikel 8 een zoötiologisch onderzoek wordt verricht;
e) op zijn vroegst 24 uur na de voltooiing van de overeenkomstig punt
c) uitgevoerde reinigings- en ontsmettingswerkzaamheden opnieuw
varkens voor slachtdoeleinden worden binnengebracht.
10. Reinigen en ontsmetten van besmette bedrijven
Afgezien van het bepaalde in artikel 16 van de onderhavige richtlijn zijn de
volgende maatregelen van toepassing:
1. Voorlopige reiniging en ontsmetting
a) Zodra de varkenskarkassen zijn afgevoerd om te worden gedestru-
eerd, worden alle delen van de lokalen waar de varkens waren
gehuisvest en alle andere delen van lokalen die tijdens het slachten
zijn verontreinigd, besproeid met ontsmettingsmiddelen die overeen-
komstig artikel 16 zijn goedgekeurd, in de voor vesiculaire
varkensziekte vereiste concentratie. Het gebruikte ontsmettingsmiddel
moet ten minste 24 uur op het behandelde oppervlak aanwezig
blijven.
b) Eventueel tijdens het slachten gevallen weefselresten of gemorst
bloed moeten zorgvuldig worden verzameld en samen met de
karkassen worden gedestrueerd (er moet altijd op een lekvrij opper-
vlak worden geslacht).
2. Tussentijdse reiniging en ontsmetting
a) Mest, strooisel en verontreinigd voer moeten uit de gebouwen worden
verwijderd, opgehoopt en besproeid met een erkend ontsmettings-
middel. Drijfmest moet zodanig worden behandeld dat virussen
worden gedood.
b) Alle verplaatsbare accessoires moeten uit de lokalen worden verwij-
derd en apart worden gereinigd en ontsmet.
c) Vet en vuil moeten van alle oppervlakken worden verwijderd door
middel van een ontvettingsmiddel en vervolgens moeten de opper-
vlakken met water onder druk worden gewassen.
d) Daarna moeten alle oppervlakken opnieuw met een ontsmettings-
middel worden besproeid.
e) Lekvrije ruimten moeten door middel van rook worden ontsmet.
f) De beschadigde vloeren, muren en andere delen moeten worden
hersteld nadat daarover na een inspectie door de offiële dierenarts
overeenstemming is bereikt; de herstellingen moeten onmiddellijk
worden uitgevoerd.1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 21
▼B
g) Nadat de herstellingen zijn voltooid moeten zij worden geïnspecteerd
om na te gaan of een en ander op bevredigende wijze is uitgevoerd.
h) Alle delen van lokalen die volledig vrij zijn van brandbaar materiaal
kunnen een warmtebehandeling met een vlammenwerper ondergaan.
i) Alle oppervlakken moeten worden bestoven met een alkalisch
ontsmettingsmiddel met een pH-waarde van meer dan 12,5 of met
een ander erkend ontsmettingsmiddel. Het ontsmettingsmiddel moet
na 48 uur met water worden verwijderd.
3. Definitieve reiniging en ontsmetting
De behandeling met de vlammenwerper of met het alkalisch ontsmet-
tingsmiddel (punt 2, onder h) of i)) moet veertien dagen later worden
herhaald.
11. Herbevolking met dieren van besmette bedrijven
Afgezien van de in artikel 5, lid 4, van de onderhavige richtlijn bedoelde
maatregelen, zijn de volgende bepalingen van toepassing:
1. Er mag pas met de herbevolking worden begonnen vier weken na de
eerste volledige ontsmetting van de lokalen, dat wil zeggen na fase 3
van de reinigings- en ontsmettingswerkzaamheden.
2. Voor het weer binnenbrengen van varkens wordt rekening gehouden met
het veehouderijsysteem op het betrokken bedrijf en daarbij moeten de
volgende bepalingen in acht genomen worden:
a) Wanneer het gaat om bedrijven in de open lucht, wordt begonnen met
het binnenbrengen van een beperkt aantal controlebiggen die negatief
hebben gereageerd bij een onderzoek naar de aanwezigheid van het
virus van de vesiculaire varkensziekte. De controlebiggen worden,
overeenkomstig de eisen van de bevoegde autoriteit, verdeeld over
het gehele besmette bedrijf en worden 28 dagen later klinisch onder-
zocht; monsters van deze dieren worden serologisch onderzocht.
Indien geen enkele big klinische symptomen van vesiculaire varkens-
ziekte vertoont of geen antilichamen van het ziektevirus heeft
geproduceerd, kan tot volledige nieuwe bezetting worden overgegaan.
b) Voor alle andere veehouderijsystemen worden de varkens opnieuw
binnengebracht overeenkomstig punt a), dan wel met een volledige
nieuwe bezetting mits:
— alle varkens binnen een periode van acht dagen aankomen en
afkomstig zijn van bedrijven die gelegen zijn buiten de gebieden
waarvoor beperkingen gelden in verband met vesiculaire varkens-
ziekte; alle varkens moeten seronegatief zijn,
— geen enkel varken het bedrijf mag verlaten gedurende een periode
van 60 dagen die ingaat op de dag waarop de laatste varkens zijn
aangekomen,
— het nieuwe beslag klinisch en serologisch wordt onderzocht over-
eenkomstig door de bevoegde autoriteit vastgestelde bepalingen.Dit onderzoek mag op zijn vroegst 28 dagen later plaatsvinden.
12. Uiterlijk op 1 oktober 1997 legt de Commissie aan de Raad een verslag
voor dat is opgesteld op basis van een advies van het Wetenschappelijk
Veterinair Comité over de ontwikkeling van het onderzoek en de diagnosti-
sche methoden alsmede over de ontwikkeling van de wetenschap en
techniek op het gebied van de vesiculaire varkensziekte, eventueel verge-
zeld van passende voorstellen waarin rekening wordt gehouden met de
conclusies van dat verslag. Uiterlijk zes maanden na de indiening van deze
voorstellen neemt de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen
een besluit over deze voorstellen.1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 22
▼B
BIJLAGE III
COMMUNAUTAIRE REFERENTIELABORATORIA VOOR DE
BETROKKEN ZIEKTEN
Functies en taken van de communautaire referentielaboratoria voor de betrokken
ziekten:
1. Coördinatie, in overleg met de Commissie, van de in de Lid-Staten toege-
paste methoden voor de diagnose van de betrokken ziekten en met name:
a) nauwkeurige omschrijving, opslag en levering van virusstammen van de
betrokken ziekten voor gebruik bij serologisch onderzoek en voor de
bereiding van antiserum;
b) levering van referentiesera en andere referentiereagentia aan de nationale
referentielaboratoria met het oog op de standaardisering van de in de Lid-
Staten gebruikte tests en reagentia;
c) aanleg en instandhouding van een verzameling stammen en isolaten van
het virus van de betrokken ziekte;
d) periodieke organisatie van communautaire vergelijkende tests van de
diagnoseprocedures;
e) verzameling en vergelijking van gegevens en informatie inzake de
gebruikte diagnosetechnieken en de resultaten van de in de Gemeenschap
verrichte tests;
f) karakterisering van isolaten van het virus van de betrokken ziekte via de
meest geavanceerde methoden om een beter inzicht in de epizoötiologie
van de ziekte te krijgen;
g) het volgende van de ontwikkelingen, over de gehele wereld, op het gebied
van toezicht, epizoötiologie en voorkoming van de betrokken ziekte;
h) het op peil houden van deskundigheid met betrekking tot het virus van de
betrokken ziekte en andere hiermee samenhangende virussen ten einde
een snelle differentiële diagnose mogelijk te maken;
i) verwerving van gedegen kennis over de vervaardiging en het gebruik van
immunologische geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik voor de
uitroeiing en beheersing van de betrokken ziekte.
2. Actieve steun bij het identificeren van de haarden van de betrokken ziekte in
de Lid-Staten door het onderzoeken van de virusisolaten die worden toege-
zonden voor bevestiging van de diagnose, karakterisering en
epidemiologische studies.
3. Opleiding alsmede na- en bijscholing van deskundigen op het gebied van
laboratoriumdiagnose met het oog op de harmonisatie van de diagnosetech-
nieken in de hele Gemeenschap.1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 23
▼B
BIJLAGE IV
MINIMUMCRITERIA VOOR DE RAMPENPLANNEN
De rampenplannen moeten ten minste
1. voorzien in de oprichting op nationaal niveau van een crisiscentrum dat alle
noodmaatregelen in de betrokken Lid-Staat dient te coördineren;
2. een lijst bevatten van lokale noodcentra die over de nodige voorzieningen
beschikken om de controlemaatregelen op lokaal niveau te coördineren;
3. nauwkeurige informatie bevatten over het bij de noodmaatregelen betrokken
personeel, zijn vakbekwaamheid en zijn bevoegdheden;
4. ervoor zorgen dat elk lokaal noodcentrum snel contact kan opnemen met de
personen en/of organisaties die rechtstreeks of indirect bij een besmettingzijn betrokken;
5. ervoor zorgen dat het nodige materieel en materiaal beschikbaar zijn om de
noodmaatregelen naar behoren te kunnen uitvoeren;
6. nauwkeurige instructies bevatten over de maatregelen, inclusief de maatre-
gelen betreffende de wijze van destructie van karkassen, die moeten worden
genomen wanneer besmetting of verontreiniging wordt vermoed en beves-
tigd;
7. voorzien in scholingsprogramma's om de praktische vaardigheden en de
kennis van de administratieve voorschriften op peil te houden en te verbe-
teren;
8. ervoor zorgen dat de diagnoselaboratoria over de nodige voorzieningen
beschikken voor post-mortem-onderzoek en over de nodige capaciteit voor
het verrichten van serologisch, histologisch en ander onderzoek en dat zij
toegang hebben tot recente technieken om snel een diagnose te stellen
(hiertoe moeten de nodige regelingen worden getroffen voor het snelle
vervoer van monsters);
9. de nodige gegevens bevatten inzake de hoeveelheid vaccin tegen de
betrokken ziekte die naar verwachting nodig is indien tot noodvaccinatie
wordt besloten;
10. voorzien in de nodige uitvoeringsbepalingen.1992L0119 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 24