2011R1233 — NL — 22.08.2013 — 001.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:









▼B

VERORDENING (EU) Nr. 1233/2011 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 16 november 2011

betreffende de toepassing van bepaalde richtsnoeren op het gebied van door de overheid gesteunde exportkredieten en tot intrekking van de Beschikkingen 2001/76/EG en 2001/77/EG van de Raad







HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure ( 1 ), Overwegende hetgeen volgt: (1) Exportkredietinstellingen („ECA's”) dragen bij aan de ontwikkeling van de wereldhandel doordat zij de export en investeringen van ondernemingen ondersteunen in aanvulling op de door de particuliere sector geboden financiering en verzekering. De Unie is partij bij de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten („de regeling”) van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO). In de regeling, zoals deze door de deelnemers daaraan is overeengekomen, worden de financiële bepalingen en voorwaarden geregeld die de ECA's kunnen aanbieden en waarmee een gelijk speelveld voor door de overheid gesteunde exportkredieten kan worden bevorderd. (2) Krachtens Beschikking 2001/76/EG van de Raad van 22 december 2000 tot wijziging van de beschikking van 4 april 1978 over de toepassing van enkele richtsnoeren op het gebied van door de overheid gesteunde exportkredieten ( 2 ) en Beschikking 2001/77/EG van de Raad van 22 december 2000 inzake de toepassing van de beginselen van een kaderovereenkomst betreffende projectfinanciering op het gebied van door de overheid gesteunde exportkredieten ( 3 ) zijn de richtsnoeren in de regeling en de specifieke regels voor projectfinanciering van toepassing in de Unie. (3) De regeling draagt indirect, via de werkzaamheid van de ECA's, bij aan vrije en eerlijke handelsbetrekkingen en investeringen door ondernemingen die anders minder gemakkelijk toegang krijgen tot de kredietfaciliteiten die de particuliere sector biedt. (4) De lidstaten moeten zich houden aan de algemene uitgangspunten van de Unie voor het extern optreden, zoals consolidering van de democratie, eerbiediging van de mensenrechten, samenhang in het ontwikkelingsbeleid, en bestrijding van klimaatverandering, bij de inrichting, ontwikkeling en uitvoering van hun nationale exportkredietstelsels en de uitoefening van hun toezicht op door de overheid gesteunde exportkredietactiviteiten. (5) De deelnemers aan de regeling worden betrokken bij een continu proces dat gericht is op het minimaliseren van marktverstoring en op het creëren van gelijke omstandigheden waarbij de door de door de ECA's berekende premies op risico's gebaseerd zijn en de operationele kosten en verliezen op lange termijn moeten kunnen dekken, conform de verplichtingen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie. Om dit te realiseren gaan de exportkredietstelsels op transparante wijze te werk en brengen de agentschappen dienovereenkomstig aan de OESO verslag uit. (6) Doelgerichte exportkredieten die de ECA's bieden, kunnen de marktkansen voor Europese ondernemingen, waaronder kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's), helpen vergroten. (7) De deelnemers aan de regeling en de lidstaten van de Unie hebben ermee ingestemd bepaalde informatie over exportkredieten openbaar te maken overeenkomstig de transparantieregels van de OESO en de Europese Unie, ter bevordering van een gelijk speelveld voor de deelnemers aan de regeling en de lidstaten. (8) De Unie past de transparantie- en rapportagemaatregelen toe zoals die in bijlage I zijn opgenomen. (9) Gezien de geïntensiveerde mededingingssituatie op de wereldmarkten en teneinde een concurrentienadeel voor bedrijven uit de Unie te voorkomen, moet de Commissie, gelet op de onderhandelingsmachtiging van de lidstaten, de inspanningen door de OESO ondersteunen om een brug te slaan naar de niet-deelnemers aan de regeling. De Commissie moet bilaterale en multilaterale onderhandelingen gebruiken met het oog op invoering van mondiale normen voor door de overheid gesteunde exportkredieten. Mondiale normen op dit gebied zijn een voorwaarde voor een gelijk speelveld in de wereldhandel. (10) Ook al houden de OESO-landen zich aan de regeling, de niet-OESO-landen nemen niet aan de regeling deel en dat kan exporteurs in die landen een concurrentievoordeel opleveren. Die landen worden daarom aangemoedigd om de regeling toe te passen, zodat ook op mondiaal niveau voor een gelijk speelveld wordt gezorgd. (11) Gelet op het beleid van de Unie inzake betere regelgeving, dat erop is gericht de bestaande regelgeving te vereenvoudigen en te verbeteren, moeten de Commissie en de lidstaten bij toekomstige evaluaties van de regeling hun aandacht richten op, waar passend, vermindering van administratieve lasten voor bedrijven en nationale overheidsdiensten, inclusief exportkredietinstellingen. (12) De deelnemers aan de regeling hebben besloten de regeling te wijzigen en te stroomlijnen. De door hen overeengekomen wijzigingen zijn gericht op meer gebruikersvriendelijkheid, het verbeteren van de consistentie tussen de relevante internationale verplichtingen en het verwezenlijken van grotere transparantie, met name ten opzichte van niet-deelnemers aan de regeling. Bovendien zijn de deelnemers aan de regeling tevens overeengekomen om de bij Beschikking 2001/77/EG ingevoerde regels voor projectfinanciering en de bij Beschikking 2002/634/EG van de Raad ( 4 ) tot wijziging van Beschikking 2001/76/EG ingevoerde regels voor exportkredieten voor schepen, in de tekst van de regeling op te nemen. (13) Derhalve moet Beschikking 2001/76/EG, zoals gewijzigd, worden ingetrokken en worden vervangen door deze verordening, met de daaraan als bijlage gevoegde geconsolideerde en herziene tekst van de regeling, en moet Beschikking 2001/77/EG worden ingetrokken, (14) Teneinde de wijzigingen van de in de regeling vervatte richtlijnen, zoals deze door de deelnemers aan de regeling zijn overeengekomen, soepel en snel in de wetgeving van de Unie op te nemen, moet de Commissie gedelegeerde handelingen vaststellen om bijlage II te wijzigen waar dat nodig is. Daarom moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen ten aanzien van wijzigingen in de richtlijnen die door de deelnemers aan de regeling worden overeengekomen. Het is van bijzonder belang dat de Commissie tijdens haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en aan de Raad, Overwegende hetgeen volgt: HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:







Artikel 1

Toepasselijkheid van de regeling

De richtsnoeren in de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten („de regeling”) zijn in de Unie van toepassing. De tekst van de regeling is als bijlage bij deze verordening gevoegd.

Artikel 2

Bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen

De Commissie stelt overeenkomstig artikel 3 gedelegeerde handelingen vast om bijlage II te wijzigen naar aanleiding van wijzigingen in de richtsnoeren die de deelnemers aan de regeling overeenkomen.

Indien dit in geval van wijziging van bijlage II als gevolg van wijzigingen in de richtsnoeren die de deelnemers aan de regeling overeenkomen, om dwingende redenen van urgentie vereist is, is de in artikel 4 neergelegde procedure van toepassing op overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen.

Artikel 3

Uitoefening van de gedelegeerde bevoegdheid

1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel gestelde voorwaarden.

2. De in artikel 2 bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde tijd met ingang van 9 december 2011.

3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 2 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.

4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.

5. Een overeenkomstig artikel 2 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement of de Raad binnen een termijn van twee maanden na kennisgeving ervan aan het Europees Parlement en de Raad geen bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.

Artikel 4

Spoedprocedure

1. Een overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handeling treedt onverwijld in werking en is van toepassing zolang geen bezwaar wordt gemaakt overeenkomstig lid 2. In de kennisgeving van de gedelegeerde handeling aan het Europees Parlement en de Raad wordt vermeld om welke redenen gebruik wordt gemaakt van de spoedprocedure.

2. Het Europees Parlement of de Raad kan overeenkomstig de in artikel 3, lid 5, bedoelde procedure bezwaar maken tegen een gedelegeerde handeling. In dat geval trekt de Commissie de handeling onverwijld in na kennisgeving van het besluit waarbij het Europees Parlement of de Raad bezwaar maakt.

Artikel 5

Transparantie en rapportage

De transparantie- en rapportagevoorschriften die in de Unie moeten worden gehanteerd zijn opgenomen in bijlage I.

Artikel 6

Intrekking

Beschikkingen 2001/76/EG en 2001/77/EG worden ingetrokken.

Artikel 7

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in alle lidstaten.









BIJLAGE I

1. Onverminderd de voorrechten van de instellingen van de lidstaten die toezicht op de nationale programma's voor exportkredieten uitoefenen, verstrekt elke lidstaat de Commissie een jaarlijks activiteitenverslag met het oog op een grotere transparantie op Unieniveau. De lidstaten doen overeenkomstig hun nationale wetgeving opgave van activa en passiva, betaalde vorderingen en invorderingen, nieuwe verplichtingen, risico's en in rekening gebrachte premies. Wanneer er voorwaardelijke verplichtingen kunnen voortvloeien uit door de overheid gesteunde exportkredietactiviteiten, worden zulke activiteiten worden in het jaarlijkse activiteitenverslag vermeld.

2. In het jaarlijkse activiteitenverslag geven de lidstaten aan hoe milieurisico's, waaraan andere belangrijke risico's verbonden kunnen zijn, worden meegewogen in de door de overhead gesteunde exportkredietactiviteiten van hun ECA's.

3. De Commissie maakt aan de hand van deze informatie een jaarlijkse evaluatie voor het Europees Parlement, waarin ook wordt nagegaan in hoeverre de ECA's zich houden aan de doelstellingen en -verplichtingen van de Unie.

4. De Commissie legt conform haar bevoegdheden een jaarverslag voor aan het Europees Parlement over de onderhandelingen die zij heeft gevoerd in de verschillende fora van internationale samenwerking waar zij een onderhandelingsmachtiging heeft, met het oog op de invoering van mondiale normen voor door de overheid gesteunde exportkredieten. De eerste verslagleggingsperiode ingevolge deze verordening bestrijkt het jaar 2011.

▼M1









BIJLAGE II

INHOUDSOPGAVE HOOFDSTUK I: ALGEMENE BEPALINGEN 1. DOEL 2. STATUS 3. DEELNEMERS 4. INFORMATIEVERSTREKKING AAN NIET-DEELNEMERS 5. TOEPASSINGSGEBIED 6. SECTOROVEREENKOMSTEN 7. PROJECTFINANCIERING 8. UITTREDING 9. TOEZICHT HOOFDSTUK II: FINANCIËLE VOORWAARDEN VOOR EXPORTKREDIETEN 10. AANBETALING, MAXIMALE OVERHEIDSSTEUN EN PLAATSELIJKE UITGAVEN 11. INDELING VAN LANDEN MET HET OOG OP MAXIMALE KREDIETTERMIJNEN 12. MAXIMALE KREDIETTERMIJNEN 13. KREDIETTERMIJNEN VOOR NIET-NUCLEAIRE ELEKTRICITEITSCENTRALES 14. AFLOSSING VAN DE HOOFDSOM EN RENTEBETALING 15. RENTE, PREMIETARIEVEN EN OVERIGE KOSTEN 16. GELDIGHEIDSDUUR VAN EXPORTKREDIETEN 17. MAATREGELEN OM VERLIEZEN TE VOORKOMEN OF TE BEPERKEN 18. MATCHING 19. VASTE MINIMUMRENTETARIEVEN BIJ FINANCIERINGSSTEUN VAN DE OVERHEID 20. VASTSTELLING VAN DE CIRR’S 21. GELDIGHEIDSDUUR VAN DE CIRR’S 22. TOEPASSING VAN DE CIRR’S 23. KREDIETRISICOPREMIE 24. MINIMUMPREMIETARIEVEN VOOR KREDIETRISICO 25. LANDENRISICO-INDELING 26. BEOORDELING VAN HET SOEVEREINE RISICO 27. AFNEMERSRISICO-INDELING 28. INDELING VAN MULTILATERALE EN REGIONALE INSTELLINGEN 29. PERCENTAGE EN KWALITEIT VAN DE EXPORTKREDIETDEKKING DOOR DE OVERHEID 30. TECHNIEKEN OM HET LANDENRISICO TE BEPERKEN 31. KREDIETVERBETERINGEN IN VERBAND MET HET AFNEMERSRISICO 32. HERZIENING VAN DE GELDIGHEID VAN DE MINIMUMPREMIETARIEVEN VOOR KREDIETRISICO HOOFDSTUK III: BEPALINGEN BETREFFENDE GEBONDEN HULP 33. GRONDBEGINSELEN 34. SOORTEN GEBONDEN HULP 35. GECOMBINEERDE FINANCIERING 36. LANDEN DIE VOOR GEBONDEN HULP IN AANMERKING KOMEN 37. PROJECTEN DIE VOOR GEBONDEN HULP IN AANMERKING KOMEN 38. MINIMAAL CONCESSIONALITEITSNIVEAU 39. UITZONDERINGEN OP DE BEPALINGEN BETREFFENDE DE LANDEN OF PROJECTEN DIE VOOR GEBONDEN HULP IN AANMERKING KOMEN 40. BEREKENING VAN HET CONCESSIONALITEITSNIVEAU VAN GEBONDEN HULP 41. GELDIGHEIDSDUUR VAN GEBONDEN HULP 42. MATCHING HOOFDSTUK IV: PROCEDURES AFDELING 1: GEMEENSCHAPPELIJKE PROCEDURES VOOR EXPORTKREDIETEN EN HANDELSGERELATEERDE HULP 43. KENNISGEVINGEN 44. INLICHTINGEN INZAKE OVERHEIDSSTEUN 45. PROCEDURES INZAKE MATCHING 46. BIJZONDER OVERLEG AFDELING 2: PROCEDURES VOOR EXPORTKREDIETEN 47. VOORAFGAANDE KENNISGEVING MET BESPREKING 48. VOORAFGAANDE KENNISGEVING AFDELING 3: PROCEDURES VOOR HANDELSGERELATEERDE HULP 49. VOORAFGAANDE KENNISGEVING 50. ONMIDDELLIJKE KENNISGEVING AFDELING 4: OVERLEGPROCEDURES VOOR GEBONDEN HULP 51. DOEL VAN HET OVERLEG 52. TOEPASSINGSGEBIED EN TIJDSCHEMA VAN HET OVERLEG 53. RESULTAAT VAN HET OVERLEG AFDELING 5: UITWISSELING VAN GEGEVENS OVER EXPORTKREDIETEN EN HANDELSGERELATEERDE HULP 54. CONTACTPUNTEN 55. VERZOEKEN OM INLICHTINGEN 56. ANTWOORDEN OP VERZOEKEN 57. RECHTSTREEKS OVERLEG 58. PROCEDURES EN VORM VAN GEMEENSCHAPPELIJKE GEDRAGSLIJNEN 59. ANTWOORDEN OP VOORSTELLEN VOOR GEMEENSCHAPPELIJKE GEDRAGSLIJNEN 60. AANVAARDING VAN GEMEENSCHAPPELIJKE GEDRAGSLIJNEN 61. GEEN OVEREENSTEMMING OVER GEMEENSCHAPPELIJKE GEDRAGSLIJNEN 62. INWERKINGTREDING VAN GEMEENSCHAPPELIJKE GEDRAGSLIJNEN 63. GELDIGHEIDSDUUR VAN GEMEENSCHAPPELIJKE GEDRAGSLIJNEN AFDELING 6: OPERATIONELE BEPALINGEN BETREFFENDE DE MEDEDELING VAN MINIMUMRENTETARIEVEN (CIRR'S) 64. MEDEDELING VAN MINIMUMRENTETARIEVEN 65. DATUM VAN INWERKINGTREDING VAN DE RENTETARIEVEN 66. ONMIDDELLIJKE WIJZIGING VAN RENTETARIEVEN AFDELING 7: EVALUATIES 67. REGELMATIGE EVALUATIE VAN DE REGELING 68. EVALUATIE VAN DE MINIMUMRENTETARIEVEN 69. EVALUATIE VAN DE MINIMUMPREMIETARIEVEN EN AANVERWANTE KWESTIES BIJLAGE I - SECTOROVEREENKOMST INZAKE EXPORTKREDIETEN VOOR SCHEPEN BIJLAGE II - SECTOROVEREENKOMST INZAKE EXPORTKREDIETEN VOOR KERNCENTRALES BIJLAGE III - SECTOROVEREENKOMST INZAKE EXPORTKREDIETEN VOOR BURGERLUCHTVAARTUIGEN BIJLAGE IV - SECTOROVEREENKOMST INZAKE EXPORTKREDIETEN VOOR PROJECTEN OP HET GEBIED VAN DUURZAME ENERGIE, HET TEGENGAAN VAN KLIMAATVERANDERING EN WATER BIJLAGE V - GEGEVENS DIE BIJ KENNISGEVINGEN MOETEN WORDEN VERSTREKT BIJLAGE VI - BEREKENING VAN DE MINIMUMPREMIETARIEVEN BIJLAGE VII - CRITERIA EN VOORWAARDEN VOOR DE GEBRUIKMAKING VAN EEN DOOR EEN DERDE GESTELDE AFLOSSINGSGARANTIE EN DE INDELING VAN MULTILATERALE OF REGIONALE INSTELLINGEN BIJLAGE VIII - CRITERIA EN VOORWAARDEN VOOR DE TOEPASSING VAN TECHNIEKEN TER BEPERKING VAN HET LANDENRISICO EN VAN KREDIETVERBETERINGEN IN VERBAND MET HET AFNEMERSRISICO BIJLAGE IX - TOETSINGSKADER VOOR DE ONTWIKKELINGSWAARDE BIJLAGE X - VOORWAARDEN VOOR PROJECTFINANCIERINGSTRANSACTIES BIJLAGE XI - LIJST VAN DEFINITIES BIJLAGE XII - KWALITATIEVE BESCHRIJVINGEN VAN AFNEMERSRISICOCATEGORIEËN BIJLAGE XIII - MARKTBENCHMARKS VOOR TRANSACTIES IN LANDEN VAN CATEGORIE 0

HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

1. DOEL

a) De regeling inzake richtsnoeren voor door de overheid gesteunde exportkredieten, hierna "de regeling" genoemd, heeft voornamelijk ten doel een kader te creëren voor het ordelijke gebruik van door de overheid gesteunde exportkredieten.

b) De regeling strekt ertoe gelijke voorwaarden voor overheidssteun, zoals gedefinieerd in artikel 5, onder a), te bewerkstelligen opdat niet zozeer de gunstigste door de overheid gesteunde financiële voorwaarden als wel prijs en kwaliteit van de uit te voeren goederen en diensten maatgevend zijn voor de concurrentie tussen exporteurs.

2. STATUS

De regeling, die in het kader van de OESO werd ontwikkeld, is in april 1978 in werking getreden en is van onbepaalde duur. De regeling is een “gentlemen’s agreement” tussen de deelnemers en vloeit niet voort uit een besluit van de OESO ( 5 ), hoewel het OESO-secretariaat, hierna “het secretariaat” genoemd, administratieve steun verleent.

3. DEELNEMERS

Aan de regeling wordt thans deelgenomen door: Australië, Canada, de Europese Unie, Japan, Korea, Nieuw-Zeeland, Noorwegen, Zwitserland en de Verenigde Staten. Andere leden en niet-leden van de OESO kunnen door de huidige deelnemers worden uitgenodigd tot de regeling toe te treden.

4. INFORMATIEVERSTREKKING AAN NIET-DEELNEMERS

a) De deelnemers verstrekken niet-deelnemers informatie over kennisgevingen in verband met overheidssteun zoals omschreven in artikel 5, onder a).

b) Een deelnemer antwoordt, op basis van wederkerigheid, op een verzoek dat een niet-deelnemer die zich in een concurrentiesituatie bevindt, tot hem richt over de door hem voor overheidssteun gestelde financiële voorwaarden, zoals hij op een verzoek van een deelnemer zou antwoorden.

5. TOEPASSINGSGEBIED

De regeling is van toepassing op alle door of namens een regering verleende overheidssteun voor de uitvoer van goederen en/of diensten, met inbegrip van financiële leasing, met een krediettermijn van ten minste twee jaar.

a) Overheidssteun kan verschillende vormen aannemen: 1) exportkredietgarantie of –verzekering (zuivere dekking); 2) financieringssteun van de overheid: — rechtstreekse kredieten/financiering en herfinanciering, of — rentesubsidie; 3) alle mogelijke combinaties van bovengenoemde steun.

b) De regeling is van toepassing op gebonden hulp; de procedures als omschreven in hoofdstuk IV zijn ook van toepassing op handelsgerelateerde ongebonden hulp.

c) De regeling is niet van toepassing op de uitvoer van militaire goederen en landbouwproducten.

d) Overheidssteun wordt niet verstrekt indien duidelijk blijkt dat het contract, hoofdzakelijk om gunstiger kredietvoorwaarden te verkrijgen, is gesloten met een afnemer in een land dat niet de eindbestemming is van de goederen.

6. SECTOROVEREENKOMSTEN

a) De volgende sectorovereenkomsten vormen een onderdeel van de regeling: — schepen (bijlage I); — kerncentrales (bijlage II); — burgerluchtvaartuigen (bijlage III); — duurzame energie en waterprojecten (bijlage IV).

c) Een deelnemer aan een sectorovereenkomst kan de bepalingen over overheidssteun in die overeenkomst toepassen op de uitvoer van onder die overeenkomst vallende goederen en/of diensten. Wanneer in de sectorovereenkomst geen overeenkomstige bepalingen zijn opgenomen, past de deelnemer de bepalingen van de regeling toe.

7. PROJECTFINANCIERING

a) De deelnemers kunnen de in bijlage X beschreven voorwaarden toepassen op de uitvoer van goederen en/of diensten voor transacties die aan de voorwaarden van aanhangsel 1 van bijlage X voldoen.

b) Punt a) is van toepassing op de uitvoer van goederen en diensten die onder de sectorovereenkomst inzake exportkredieten voor kerncentrales en de sectorovereenkomst inzake exportkredieten voor duurzame energie en waterprojecten vallen.

c) Punt a) is niet van toepassing op de uitvoer van goederen en diensten die onder de sectorovereenkomst inzake exportkredieten voor burgerluchtvaartuigen of de sectorovereenkomst inzake exportkredieten voor schepen vallen.

8. UITTREDING

Een deelnemer kan uittreden door het secretariaat hiervan schriftelijk en met behulp van een middel voor onmiddellijke communicatie, zoals het On-Line Information System (OLIS) van de OESO, kennisgeving te doen. De uittreding treedt 180 kalenderdagen na ontvangst van de kennisgeving door het secretariaat in werking.

9. TOEZICHT

Het secretariaat ziet toe op de uitvoering van de regeling.

HOOFDSTUK II

FINANCIËLE VOORWAARDEN VOOR EXPORTKREDIETEN

De financiële voorwaarden voor exportkredieten behelzen alle in dit hoofdstuk opgenomen bepalingen, die in onderlinge samenhang moeten worden gelezen.

De regeling legt beperkingen op aan de voorwaarden die door de overheid mogen worden gesteund. De deelnemers erkennen dat in bepaalde handels- en industriesectoren van oudsher strengere financiële voorwaarden gelden dan die waarin de regeling voorziet. De deelnemers blijven deze gebruikelijke financiële voorwaarden onverminderd in acht nemen, met name het beginsel dat krediettermijnen de levensduur van goederen niet overschrijden.

10. AANBETALING, MAXIMALE OVERHEIDSSTEUN EN PLAATSELIJKE UITGAVEN

a) De deelnemers eisen van de afnemers van de goederen en diensten waarvoor overheidssteun wordt verleend, dat deze vóór of op de aanvangsdatum van het krediet zoals gedefinieerd in bijlage XI een aanbetaling van ten minste 15 % van de waarde van het exportcontract verrichten. Voor de beoordeling van aanbetalingen mag de waarde van het exportcontract evenredig worden verminderd voor niet door de overheid gesteunde goederen en diensten uit een derde land. Financiering/verzekering van 100 % van de premie is toegestaan. De premie mag al dan niet bij de waarde van het exportcontract worden inbegrepen. Ingehouden bedragen die na de aanvangsdatum van het krediet zijn betaald, worden in dit verband niet als aanbetaling beschouwd.

b) Overheidssteun voor zulke aanbetalingen wordt slechts verleend in de vorm van verzekering of garantie tegen de gebruikelijke risico’s voorafgaande aan de kredietverlening.

c) Behoudens als bepaald onder b) en d), verlenen de deelnemers geen overheidssteun boven 85 % van de waarde van het exportcontract, inclusief goederen en diensten uit een derde land maar exclusief plaatselijke uitgaven.

d) De deelnemers mogen overheidssteun verlenen voor plaatselijke uitgaven, mits: 1) de overheidssteun voor plaatselijke uitgaven niet meer bedraagt dan 30 % van de waarde van het exportcontract; 2) deze steun niet op gunstiger/minder strenge voorwaarden wordt verleend dan de voorwaarden die werden overeengekomen voor de daarmee verband houdende export; 3) wanneer de overheidssteun voor plaatselijke uitgaven meer bedraagt dan 15 % van de waarde van het exportcontract, van die overheidssteun vooraf kennis worden gegeven overeenkomstig artikel 48, met vermelding van de aard van de plaatselijke uitgaven waarvoor steun wordt verleend.

11. INDELING VAN LANDEN MET HET OOG OP MAXIMALE KREDIETTERMIJNEN

a) Landen in klasse I zijn OESO-landen met een hoog inkomen ( 6 ). Alle andere landen worden ingedeeld in klasse II.

b) De volgende operationele criteria en procedures zijn bij de indeling van de landen van toepassing: 1) landen worden voor de doeleinden van de regeling ingedeeld op grond van het bni per hoofd zoals door de Wereldbank berekend met het oog op haar indeling van kredietontvangende landen; 2) wanneer de Wereldbank niet over voldoende gegevens beschikt om het bni per hoofd bekend te maken, wordt de Wereldbank verzocht te schatten of het bni per hoofd van het betrokken land boven of beneden de geldende drempelwaarde ligt. Het land wordt volgens deze schatting ingedeeld tenzij de deelnemers anders besluiten; 3) indien een land overeenkomstig artikel 11, onder a), wordt heringedeeld, treedt deze nieuwe indeling in werking twee weken nadat de conclusies die uit bovengenoemde gegevens van de Wereldbank zijn getrokken, door het secretariaat aan alle deelnemers zijn medegedeeld; 4) indien de Wereldbank haar cijfers herziet, wordt dit in het kader van de regeling buiten beschouwing gelaten. De indeling van een land kan echter door middel van een gemeenschappelijke gedragslijn worden gewijzigd en deelnemers nemen een wijziging die te wijten is aan fouten en lacunes in de gegevens die in hetzelfde kalenderjaar worden ontdekt als het kalenderjaar waarin de cijfers voor het eerst door het secretariaat werden verspreid, in welwillende overweging.

c) Een land wordt pas in een andere klasse ingedeeld nadat de indeling van dit land op de graduatielijst van de Wereldbank twee achtereenvolgende jaren ongewijzigd is gebleven.

12. MAXIMALE KREDIETTERMIJNEN

Onverminderd artikel 13 hangt de maximale krediettermijn af van de indeling van het land van bestemming volgens de in artikel 11 uiteengezette criteria.

a) Voor landen in klasse I bedraagt de maximale krediettermijn vijf jaar, met de mogelijkheid deze tot achtenhalf jaar te verlengen wanneer de in artikel 48 omschreven procedures van voorafgaande kennisgeving worden gevolgd.

b) Voor landen in klasse II bedraagt de maximale krediettermijn tien jaar.

c) Voor contracten met meer dan een land van bestemming streven de deelnemers ernaar een gemeenschappelijke gedragslijn vast te stellen overeenkomstig de in de artikelen 58 tot en met 63 omschreven procedures teneinde overeenstemming over passende voorwaarden te bereiken.

13. KREDIETTERMIJNEN VOOR NIET-NUCLEAIRE ELEKTRICITEITSCENTRALES

a) Voor niet-nucleaire elektriciteitscentrales bedraagt de maximale krediettermijn 12 jaar. Indien een deelnemer een langere dan de in artikel 12 vastgestelde krediettermijn wenst te steunen, doet hij hiervan vooraf kennisgeving volgens de procedure van artikel 48.

b) Niet-nucleaire elektriciteitscentrales zijn volledige elektriciteitscentrales of delen daarvan die geen gebruik maken van kernenergie; hierbij zijn inbegrepen alle componenten, installaties, materialen en diensten, met inbegrip van de opleiding van het personeel, die rechtstreeks vereist zijn voor de bouw en de inbedrijfstelling van dergelijke niet-nucleaire centrales. Niet inbegrepen zijn posten die doorgaans voor rekening van de afnemer komen, met name kosten voor het bouwrijp maken van de grond, wegen, accommodatie voor het bouwpersoneel, elektriciteitsleidingen, schakelinstallaties en watervoorziening buiten het terrein van de centrale, alsmede kosten die in het land van de afnemer voortvloeien uit officiële goedkeuringsprocedures (bijvoorbeeld vergunning bouwterrein, bouwvergunning, vergunning brandstoflading), met de volgende uitzonderingen: 1) wanneer de afnemer van de schakelinstallatie en de afnemer van de elektriciteitscentrale dezelfde persoon zijn, is de maximale krediettermijn voor de oorspronkelijke schakelinstallatie dezelfde als die voor de niet-nucleaire elektriciteitscentrale (namelijk 12 jaar); en 2) de maximale krediettermijn voor onderstations, transformatoren en transmissielijnen met een minimumspanningsdrempel van 100 kV is dezelfde als die voor de niet-nucleaire elektriciteitscentrale.

14. AFLOSSING VAN DE HOOFDSOM EN RENTEBETALING

a) De hoofdsom van een exportkrediet wordt in gelijke termijnen afgelost.

b) De aflossingen van de hoofdsom en de rentebetalingen vinden ten minste om de zes maanden plaats en de eerste aflossing van de hoofdsom en rentebetaling vinden uiterlijk zes maanden na de aanvangsdatum van het krediet plaats.

c) In geval van exportkredieten voor leasetransacties kunnen gelijke aflossingen voor het bedrag van hoofdsom en rente samen plaatsvinden in plaats van de onder a) beschreven aflossing van de hoofdsom in gelijke termijnen.

d) In uitzonderlijke, naar behoren gemotiveerde gevallen kunnen exportkredieten worden verstrekt onder andere dan de onder a), b) en c) beschreven voorwaarden. Dergelijke steun moet berusten op een onbalans tussen het tijdstip waarop de middelen voor de kredietnemer beschikbaar zijn en het beschikbare schema voor de schuldendienst bij een gelijk, halfjaarlijks aflossingsschema en moet aan de volgende criteria voldoen: 1) binnen een periode van zes maanden bedraagt het bedrag van een afzonderlijke aflossing of een reeks aflossingen van de hoofdsom niet meer dan 25 % van de hoofdsom; 2) de aflossingen van de hoofdsom vinden ten minste om de 12 maanden plaats. De eerste aflossing van de hoofdsom vindt uiterlijk 12 maanden na de aanvangsdatum van het krediet plaats en ten minste 2 % van de hoofdsom is 12 maanden na de aanvangsdatum van het krediet afgelost; 3) de rente wordt ten minste om de 12 maanden betaald, te beginnen uiterlijk zes maanden na de aanvangsdatum van het krediet; 4) de maximale gewogen gemiddelde duur van de aflossingsperiode bedraagt: — bij transacties met overheidsafnemers (of met een overheidsbetalingsgarantie) vierenhalf jaar voor transacties in landen in klasse I en vijf jaar en drie maanden voor transacties in landen in klasse II; — bij transacties met niet-overheidsafnemers (en zonder overheidsbetalingsgarantie) vijf jaar voor transacties in landen in klasse I en zes jaar in landen in klasse II; — onverminderd het bepaalde in de twee vorige streepjes, zes jaar en drie maanden voor transacties die steun aan niet-nucleaire elektriciteitscentrales overeenkomstig artikel 13 behelzen; 5) de deelnemer doet hiervan vooraf kennisgeving overeenkomstig artikel 48 en vermeldt daarbij de redenen waarom hij geen steun overeenkomstig de punten a), b) en c) verleent.

e) Na de aanvangsdatum van het krediet wordt de verschuldigde rente niet gekapitaliseerd.

15. RENTE, PREMIETARIEVEN EN OVERIGE KOSTEN

a) De rente omvat niet: 1) betalingen uit hoofde van premies of andere kosten voor het verzekeren of garanderen van leveranciers- of financieringskredieten; 2) betalingen uit hoofde van andere met het exportkrediet verband houdende bankkosten of provisies dan de jaarlijkse of halfjaarlijkse bankkosten die gedurende de gehele krediettermijn verschuldigd zijn; en 3) de door het importland geheven bronbelastingen.

c) Wanneer de overheidssteun door middel van rechtstreekse kredieten/financiering of herfinanciering wordt verleend, kan de premie aan de nominale waarde van de rentevoet worden toegevoegd of kan ze apart worden aangerekend; beide componenten moeten voor de deelnemers apart worden gespecificeerd.

16. GELDIGHEIDSDUUR VAN EXPORTKREDIETEN

Met uitzondering van de in artikel 21 vastgestelde geldigheidsduur van commerciële referentierentetarieven (Commercial Interest Reference Rates — CIRR’s) mogen de financiële voorwaarden voor een bepaald exportkrediet of een bepaalde kredietlijn niet worden vastgelegd voor een periode van meer dan zes maanden voordat een definitieve toezegging is gedaan.

17. MAATREGELEN OM VERLIEZEN TE VOORKOMEN OF TE BEPERKEN

De regeling belet exportkredietinstanties of financieringsinstellingen niet na de toekenning van het contract (wanneer de exportkredietovereenkomst en de bijbehorende documenten reeds in werking zijn getreden) minder strenge financiële voorwaarden overeen te komen dan die waarin de regeling voorziet, indien dit uitsluitend gebeurt om verliezen die uit wanbetaling of claims kunnen voortvloeien, te voorkomen of te beperken.

18. MATCHING

Rekening houdende met de internationale verplichtingen van een deelnemer en in overeenstemming met het oogmerk van de regeling mag een deelnemer, overeenkomstig de in artikel 45 vastgestelde procedure, de door een deelnemer of niet-deelnemer geboden financiële voorwaarden matchen. De overeenkomstig dit artikel verleende financiële voorwaarden worden geacht in overeenstemming te zijn met de bepalingen van de hoofdstukken I en II alsmede, indien van toepassing, de bijlagen I, II, III, IV en X.

19. VASTE MINIMUMRENTETARIEVEN BIJ FINANCIERINGSSTEUN VAN DE OVERHEID

a) Deelnemers die financieringssteun van de overheid voor vastrentende leningen verstrekken, passen de desbetreffende CIRR's als minimumrentetarieven toe. De CIRR’s worden overeenkomstig de volgende beginselen vastgesteld: 1) de CIRR’s stemmen overeen met de uiteindelijke commerciële rentetarieven voor leningen op de binnenlandse markt van de betrokken valuta; 2) de CIRR's sluiten nauw aan bij het tarief voor eersteklas binnenlandse kredietnemers; 3) de CIRR’s worden gebaseerd op de financieringskosten van vastrentende leningen; 4) de CIRR’s verstoren de binnenlandse concurrentieverhoudingen niet, en 5) de CIRR’s sluiten nauw aan bij een beschikbaar tarief voor eersteklas buitenlandse kredietnemers.

b) De financieringssteun van de overheid mag de passende kredietrisicopremie die overeenkomstig artikel 23 wegens het risico van niet-aflossing moet worden geheven, gedeeltelijk noch volledig ondervangen of compenseren.

20. VASTSTELLING VAN DE CIRR’S

a) Elke deelnemer die een CIRR wenst vast te stellen, kiest aanvankelijk een van de twee volgende basistariefsystemen voor zijn nationale valuta: 1) ofwel het rendement van driejaars-overheidsobligaties voor een krediettermijn tot en met vijf jaar, van vijfjaars-overheidsobligaties voor een termijn van meer dan vijf tot en met achtenhalf jaar, en van zevenjaars-overheidsobligaties voor een termijn van meer dan achtenhalf jaar; 2) ofwel het rendement van vijfjaars-overheidsobligaties, voor alle krediettermijnen. De deelnemers kunnen overeenkomen van het basistariefsysteem af te wijken.

b) De CIRR’s worden vastgesteld op een vaste marge van 100 basispunten boven het basistarief van iedere deelnemer, tenzij de deelnemers anders zijn overeengekomen.

c) Indien andere deelnemers tot financiering in die valuta besluiten, gebruiken zij het CIRR dat voor een bepaalde valuta werd vastgesteld.

d) Een deelnemer kan zijn basistariefsysteem, na raadpleging van de deelnemers, met een kennisgevingstermijn van zes maanden wijzigen.

e) Een deelnemer of een niet-deelnemer mag om vaststelling van een CIRR voor de valuta van een niet-deelnemer verzoeken. In overleg met de belanghebbende niet-deelnemer kan een deelnemer of het secretariaat dat namens de niet-deelnemer optreedt, een voorstel doen voor de vaststelling van het CIRR in die valuta via de procedures voor gemeenschappelijke gedragslijnen overeenkomstig de artikelen 58 tot en met 63.

21. GELDIGHEIDSDUUR VAN DE CIRR’S

De rente die op een bepaalde transactie van toepassing is, wordt vastgesteld voor een periode van ten hoogste 120 dagen. Een marge van 20 basispunten wordt aan het desbetreffende CIRR toegevoegd indien de voorwaarden waarop de overheid de financieringssteun verleent voorafgaand aan de contractdatum worden vastgesteld.

22. TOEPASSING VAN DE CIRR’S

a) Wanneer de overheid financieringssteun verleent voor leningen met een variabele rentevoet, mogen banken en andere financiële instellingen geen keuze aanbieden tussen het CIRR (ten tijde van het oorspronkelijke contract) en, indien deze lager is, de korte marktrente gedurende de gehele looptijd van de lening.

b) Wanneer een kredietnemer op vrijwillige basis een lening of een gedeelte daarvan vervroegd aflost, vergoedt hij de overheidsinstantie die de financieringssteun heeft verleend voor alle onkosten en verliezen die uit de vervroegde aflossing voortvloeien, met inbegrip van de kosten die deze instantie maakt ter vervanging van het gedeelte van de vastrentende kasontvangsten die door de vervroegde aflossing worden onderbroken.

23. KREDIETRISICOPREMIE

De deelnemers rekenen een premie aan, bovenop de rente, ter dekking van het risico dat de exportkredieten niet worden terugbetaald. De door de deelnemers aangerekende premietarieven moeten afhankelijk zijn van het risico, naar elkaar toegroeien en toereikend zijn om de operationele kosten en verliezen op de lange termijn te dekken.

24. MINIMUMPREMIETARIEVEN VOOR KREDIETRISICO

De deelnemers rekenen niet minder dan het toepasselijke minimumpremietarief (Minimum Premium Rate – MPR) voor het kredietrisico.

a) Het toepasselijke MPR wordt bepaald aan de hand van de volgende factoren: — de toepasselijke landenrisico-indeling; — de looptijd van het risico (Horizon of Risk — HOR); — de geselecteerde afnemersrisicocategorie van de kredietnemer; — het dekkingspercentage voor politiek en commercieel risico en de kwaliteit van het officiële door de overheid gehanteerde exportkredietinstrument; — elke techniek om het landenrisico te beperken, en — elke kredietverbetering (credit enhancement) die ten aanzien van het afnemersrisico is toegepast.

b) MPR’s worden uitgedrukt in procenten van de hoofdsom van het krediet alsof de premie op de datum van de eerste kredietopname volledig werd betaald. Hoe de MPR's moeten worden berekend wordt, met inbegrip van de wiskundige formule voor die berekening, toegelicht in bijlage VI.

c) Er zijn geen MPR’s vastgesteld voor transacties waarbij kredietnemers in landen van categorie 0 zijn betrokken en de door de deelnemers te hanteren premietarieven voor dergelijke transacties worden vastgesteld van geval tot geval. Om te voorkomen dat de te hanteren premietarieven voor transacties waarbij kredietnemers in landen van categorie 0 zijn betrokken, lager liggen dan de tarieven op de particuliere markt, moeten de deelnemers zich houden aan de volgende procedure: — de deelnemers stellen aan de hand van de beschikbare marktgegevens en de kenmerken van de onderliggende transactie het te hanteren premietarief vast door benchmarking ten opzichte van een of meer van de in bijlage XIII beschreven marktbenchmarks, waarbij zij met betrekking tot de specifieke transactie opteren voor de meest geschikt geachte benchmark(s); — onverminderd de vorige alinea hanteren de deelnemers, indien de relevantie van de marktgegevens beperkt is wegens liquiditeits- of andere redenen, of indien het een transactie met een lagere waarde betreft (minder dan 10 miljoen SDR), geen lager premietarief dan het MPR voor de passende afnemersrisicocategorie in landenrisicocategorie 1; — de deelnemers geven op tijdelijke basis ( 7 ) voorafgaand kennis overeenkomstig artikel 48, onder a), van elke transactie met een kredietwaarde meer dan 10 miljoen SDR die met een kredietnemer/garantiegever in een land van klasse 0 wordt gesloten.

d) Op de "grootste-risicolanden" in categorie 7 zijn in principe hogere premietarieven dan de voor die categorie vastgestelde MPR’s van toepassing; deze premietarieven worden bepaald door de deelnemer die overheidssteun verleent.

e) Voor de berekening van het MPR voor een transactie is de toe te passen landenrisico-indeling de indeling van het land van de kredietnemer en de toe te passen afnemersrisico-indeling de indeling van de kredietnemer, tenzij: — zekerheid wordt gesteld in de vorm van een onherroepelijke, onvoorwaardelijke, op verzoek beschikbare, rechtsgeldige en afdwingbaar garantie van de totale schuldaflossingsverplichting voor de volledige looptijd van het krediet door een met betrekking tot de omvang van de gegarandeerde schuld kredietwardige derde. Ingeval van garantstelling door een derde kan een deelnemer ervoor kiezen de landenrisico-indeling van het land waarin de garantiegever is gevestigd en de afnemersrisicocategorie van de garantiegever ( 8 ) toe te passen; of — een multilaterale of regionale instelling zoals omschreven in artikel 28 als kredietnemer of garantiegever voor de transactie optreedt, in welk geval de toe te passen landenrisico-indeling en de toe te passen afnemersrisicocategorie die van deze multilaterale of regionale instelling mogen zijn.

f) De criteria en de voorwaarden voor de toepassing van een garantstelling door een derde overeenkomstig de in artikel 24, onder e), eerste en tweede streepje, beschreven situaties, worden uiteengezet in bijlage VII.

g) Wat de looptijd van het risico betreft, wordt bij de berekening van een MPR in de regel één helft van de uitbetalingsperiode tezamen met de volledige aflossingsperiode in aanmerking genomen, uitgaande van een regelmatig aflossingsschema voor het exportkrediet, dit wil zeggen aflossing in gelijke halfjaarlijkse termijnen van de hoofdsom plus verschuldigde rente te rekenen vanaf zes maanden na de aanvangsdatum van het krediet. Voor exportkredieten met een afwijkend aflossingsschema wordt de overeenkomstige aflossingsperiode (uitgedrukt in gelijke halfjaarlijkse termijnen) berekend volgens de volgende formule:

h) De deelnemer die ervoor kiest een MPR toe te passen die met een in een ander land dan dat van de kredietnemer gevestigde derde-garantiegever verband houdt, doet hiervan vooraf kennisgeving overeenkomstig artikel 47, onder a). De deelnemer die ervoor kiest een MPR toe te passen dat met een als garantiegever optredende multilaterale of regionale instelling verband houdt, doet hiervan vooraf kennisgeving overeenkomstig artikel 48, onder a).

25. LANDENRISICO-INDELING

De landen worden ingedeeld volgens de mate waarin wordt verwacht dat zij hun externe schuld zullen voldoen (d.w.z. het landenkredietrisico).

a) De vijf elementen van het landenkredietrisico zijn: — een algemeen uitstel van betalingen afgekondigd door de overheid van de kredietnemer/garantiegever of door de instantie van een land via welke de terugbetaling plaatsvindt; — politieke gebeurtenissen en/of economische problemen buiten het land van de kennisgevende deelnemer of wettelijke/bestuursrechtelijke maatregelen die buiten het land van de kennisgevende deelnemer zijn genomen en die de overdracht van fondsen die uit hoofde van het krediet zijn betaald, belemmeren of vertragen; — wettelijke bepalingen die in het land van de kredietnemer/garantiegever zijn vastgesteld volgens welke terugbetalingen in plaatselijke valuta geldig zijn om de schuld te voldoen, niettegenstaande het feit dat deze terugbetalingen, ten gevolge van wisselkoersschommelingen, na omzetting in de valuta van het krediet, het bedrag van de schuld op de dag van de overdracht van de fondsen niet dekken; — alle andere maatregelen of besluiten van de overheid van een ander land die terugbetalingen uit hoofde van een krediet onmogelijk maken; en — gevallen van overmacht buiten het land van de kennisgevende deelnemer, d.i. oorlog (ook burgeroorlog), onteigening, revolutie, rellen, burgerlijke onlusten, wervelstormen, overstromingen, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, vloedgolven en kernongevallen.

b) De landen worden in acht risicocategorieën (0-7) ingedeeld. Er werden MPR's vastgesteld voor de categorieën 1 tot en met 7, doch niet voor categorie 0, omdat het landenrisico voor landen in deze categorie wordt geacht verwaarloosbaar te zijn. Het kredietrisico dat is verbonden aan transacties in landen van categorie 0 is voornamelijk gerelateerd aan het risico van de kredietnemer/garantiegever.

c) OESO- en eurozonelanden met een hoog inkomen ( 9 ) zijn ingedeeld in categorie 0. — Wat de MPR’s betreft, blijft een OESO- of eurozoneland dat in categorie 0 werd ingedeeld vanwege zijn hoge inkomen, in diezelfde categorie 0 totdat het gedurende twee opeenvolgende jaren onder de bni-drempel voor landen met een hoog inkomen uitkomt, op welk ogenblik de indeling van het land moet worden herzien overeenkomstig artikel 25, onder d), e) en f). — OESO- of eurozonelanden die gedurende twee opeenvolgende jaren boven de bni-drempel voor landen met een hoog inkomen uitkomen, worden per definitie in categorie 0 ingedeeld. Die indeling wordt van kracht onmiddellijk nadat het secretariaat de status van een land zoals bepaald door de Wereldbank, heeft medegedeeld. — Andere landen waarvan het risico op hetzelfde niveau wordt ingeschat, mogen eveneens in categorie 0 worden ingedeeld.

d) Alle landen ( 10 ) die niet in categorie 0 zijn ingedeeld overeenkomstig punt c), worden ingedeeld volgens de landenrisico-indelingsmethode, die bestaat uit: — het model voor de beoordeling van het landenkredietrisico (het model), waarbij het landenkredietrisico kwantitatief wordt beoordeeld op basis van, voor elk land, drie groepen risico-indicatoren: de betalingservaring van de deelnemers, de financiële situatie en de economische situatie. De methode van het model omvat verschillende stappen waaronder de beoordeling van de drie groepen risico-indicatoren, en de combinatie en flexibele weging van de risico-indicatorengroepen; — de kwalitatieve beoordeling van de resultaten van het model, bekeken per land, teneinde rekening te houden met het politieke risico en/of andere risicofactoren die niet volledig of ten dele in het model in aanmerking werden genomen. Zo nodig kan dit tot een correctie op de kwantitatieve beoordeling volgens het model leiden om tot een uiteindelijke beoordeling van het landenkredietrisico te komen.

e) Landenrisico-indelingen worden doorlopend gevolgd en ten minste jaarlijks herzien en de wijzigingen die uit de landenrisico-indelingsmethode voortvloeien, worden onmiddellijk door het secretariaat medegedeeld. Wanneer een land in een lagere of hogere risicocategorie wordt ingedeeld, rekenen de deelnemers uiterlijk vijf werkdagen na de mededeling van de herindeling door het secretariaat premietarieven aan die gelijk zijn aan of hoger liggen dan de MPR's die met de nieuwe risicocategorie verband houden.

f) De landenrisicocategorieën worden door het secretariaat bekendgemaakt.

26. BEOORDELING VAN HET SOEVEREINE RISICO

a) Voor alle landen die overeenkomstig artikel 25, onder d), volgens de landenrisico -indelingsmethode zijn ingedeeld, wordt het soevereine risico beoordeeld om, bij wijze . van uitzondering, na te gaan welke overheidsdebiteuren: — niet de kredietnemer met het laagste risicoin het land zijn; en — gekenmerkt worden door een kredietrisico dat aanzienlijk hoger is dan het landenrisico.

b) De identificatie van de overheidsdebiteuren die aan de criteria van artikel 26, onder a), voldoen, wordt uitgevoerd overeenkomstig de door de deelnemers ontwikkelde en goedgekeurde methode voor de beoordeling van het soevereine risico.

c) De lijst van overheidsdebiteuren die aan de criteria van artikel 26, onder a), voldoen, wordt voortdurend gevolgd en ten minste jaarlijks herzien, en de wijzigingen die uit de methode voor de beoordeling van het soevereine risico voortvloeien, worden onmiddellijk door het secretariaat meegedeeld.

d) De lijst van in overeenstemming met artikel 26, onder b), geïdentificeerde overheidsbiteuren wordt bekendgemaakt door het secretariaat.

27. AFNEMERSRISICO-INDELING

Kredietnemers en, in voorkomend geval, garantiegevers in landen die zijn ingedeeld in de landenrisicocategorieën 1-7, worden ingedeeld in een van de afnemersrisicocategorieën die voor het land van de kredietnemer/garantiegever zijn vastgesteld ( 11 ). De matrix van de afnemersrisicocategorieën waarin kredietnemers en garantiegevers worden ingedeeld, zijn te vinden in bijlage VI. Kwalitatieve beschrijvingen van de afnemersrisicocategorieën zijn te vinden in bijlage XII.

a) Afnemersrisico-indelingen worden gebaseerd op de rating van het ongedekte eersterangskrediet van de kredietnemer/garantiegever zoals deze door de deelnemer is vastgesteld.

b) Niettegenstaande artikel 27, onder a), mogen transacties die worden gesteund overeenkomstig de voorwaarden van bijlage X bij de regeling (projectfinanciering) en transacties met een kredietwaarde van maximaal vijf miljoen SDR, worden ingedeeld op transactiebasis, d.w.z. na de eventuele toepassing van kredietverbeteringen in verband met het afnemersrisico, maar deze transacties komen, ongeacht de indeling ervan, niet in aanmerking voor aftrek uit hoofde van de toepassing van kredietverbeteringen in verband met het afnemersrisico.

c) Overheidskredietnemers en -garantiegevers zijn ingedeeld in afnemersrisicocategorie SOV/CC0.

d) Bij wijze van uitzondering kunnen niet-overheidskredietnemers en -garantiegevers worden ingedeeld in de "beter dan de overheidsafnemersrisicocategorie" (SOV+) ( 12 ) indien: — de kredietnemer/garantiegever een rating in vreemde valuta heeft van een erkend ratingbureau (credit rating agency – CRA) ( 13 ) die beter is dan de rating in vreemde valuta (van dezelfde CRA) van hun respectieve overheidsdebiteur, of — de kredietnemer/garantiegever is gevestigd in een land waarvan het soevereine risico significant hoger is bevonden dan het landenrisico.

e) De deelnemers doen vooraf kennisgeving overeenkomstig artikel 48, onder a), van transacties: — met een niet-overheidskredietnemer/-garantiegever indien de gehanteerde premie lager is dan die voor afnemersrisicocategorie CC1, d.w.z. CC0 of SOV+; — met een niet-overheidskredietnemer/-garantiegever met een kredietwaarde van meer dan 5 miljoen SDR, wanneer een deelnemer een afnemersrisicorating vaststelt voor een niet-overheidskredietnemer/-garantiegever ten aanzien waarvan een erkend CRA een rating heeft afgegeven, en die rating beter is dan de rating van het erkende CRA ( 14 ).

f) In geval van concurrentie voor een specifieke transactie, waarbij de kredietnemer/garantiegever door concurrerende deelnemers is ingedeeld in verschillende afnemersrisicocategorieën, trachten de concurrerende deelnemers tot een gemeenschappelijke afnemersrisico-indeling te komen. Blijft een akkoord over een gemeenschappelijke indeling uit, dan is het de deelnemer(s) die de kredietnemer/garantiegever in een hogere afnemersrisicocategorie heeft/hebben ingedeeld, niet verboden de lagere afnemersrisico-indeling toe te passen.

28. INDELING VAN MULTILATERALE EN REGIONALE INSTELLINGEN

Multilaterale en regionale instellingen worden ingedeeld in een van de acht risicocategorieën (0-7) ( 15 ) en opnieuw bezien zoals passend is; de toepasselijke indelingen worden door het secretariaat bekendgemaakt.

29. PERCENTAGE EN KWALITEIT VAN DE EXPORTKREDIETDEKKING DOOR DE OVERHEID

De MPR’s worden gedifferentieerd zoals omschreven in bijlage VI, teneinde rekening te houden met de verschillen in kwaliteit van de exportkredietproducten en het dekkingspercentage dat door de deelnemers wordt aangeboden. De differentiëring wordt gebaseerd op de toekomstverwachtingen van de exporteur (om het concurrentie-effect te neutraliseren dat voortvloeit uit de kwaliteitsverschillen van het aan de exporteur/financiële instelling aangeboden product).

a) De kwaliteit van een exportkredietproduct wordt bepaald door het antwoord op de vraag of het een verzekering, garantie of rechtstreekse kredieten/financiering betreft, en voor verzekeringsproducten of de rente gedurende de wachttermijn voor claims (dat wil zeggen de tijd tussen de datum waarop de kredietnemer moet betalen en de datum waarop de verzekeraar verplicht is de exporteur/financiële instelling te vergoeden) zonder toeslag wordt gedekt.

b) Alle bestaande exportkredietproducten die de deelnemers aanbieden, worden in een van de drie volgende productcategorieën ingedeeld, namelijk: — product beneden standaard, dat wil zeggen verzekering zonder dekking van de rente gedurende de wachttermijn voor claims en verzekering met dekking van de rente gedurende de wachttermijn voor claims met een passende premietoeslag; — standaardproduct, dat wil zeggen verzekering met dekking van de rente gedurende de wachttermijn voor claims zonder een passende premietoeslag alsmede rechtstreekse kredieten/financiering; en — product boven standaard, dat wil zeggen garanties.

30. TECHNIEKEN OM HET LANDENRISICO TE BEPERKEN

a) De deelnemers mogen de volgende technieken toepassen om het landenrisico te beperken, welke specifieke toepassing in bijlage VIII wordt uiteengezet: — constructie voor het genereren van een toekomstige inkomstenstroom buiten het projectland in combinatie met een geblokkeerde rekening (escrowrekening) buiten het projectland (Offshore future flow structure combined with offshore escrow account); — financiering in plaatselijke valuta.

b) De deelnemer die een MPR hanteert waarin het gebruik van landenrisicobeperking tot uitdrukking komt, doet hiervan vooraf kennisgeving o vereenkomstig artikel 47, onder a).

31. KREDIETVERBETERINGEN IN VERBAND MET HET AFNEMERSRISICO

a) De deelnemers kunnen de volgende kredietverbeteringen in verband met het afnemersrisico (buyer risk credit enhancements - BRCE’s) toepassen, waardoor een kredietverbeteringsfactor (credit enhancement factor - CEF) groter dan 0 kan worden toegepast: — overdracht van opbrengsten of vorderingen in verband met het contract; — zakelijke zekerheid; — zekerheid op basis van vaste activa;; — geblokkeerde rekening (escrowrekening).

b) Definities van BRCE's en maximale CEF-waarden zijn vermeld in bijlage VIII.

c) BRCE's mogen alleen of in combinatie met de volgende beperkingen worden gebruikt: — de maximale CEF die door gebruikmaking van BRCE's kan worden bereikt, is 0,35; — "zakelijke zekerheid" en "zekerheid op basis van vaste activa" kunnen niet samen voor één transactie worden gehanteerd; — indien de toepasselijke landenrisico-indeling is verbeterd door gebruikmaking van een “Offshore future flow structure combined with offshore escrow account”, mogen geen BRCE's worden toegepast.

d) De deelnemers geven vooraf kennis overeenkomstig artikel 48, onder a), van transacties met een niet-overheidskredietnemer/-garantiegever waarvan het krediet groter is dan 5 miljoen SDR, wanneer BRCE's letden tot de toepassing van een CEF groter dan 0.

32. HERZIENING VAN DE GELDIGHEID VAN DE MINIMUMPREMIETARIEVEN VOOR KREDIETRISICO

a) Om te beoordelen of de MPR’s passend zijn en deze zo nodig naar boven of beneden te kunnen bijstellen, wordt een aantal premieterugkoppelingsinstrumenten (Premium Feedback Tools — PFT’s) naast elkaar gebruikt ten behoeve van het periodieke toezicht op en de periodieke aanpassing van de MPR’s.

b) De PFT's dienen ter beoordeling van de geschiktheid van de MPR’s in termen van zowel de feitelijke ervaring van instanties die overheidssteun voor exportkredieten verlenen, als van particuliere marktgegevens over de prijsstelling van het kredietrisico.

c) Uiterlijk op 31 december 2015 moeten alle aspecten van de premievoorschriften van de regeling zijn geëvalueerd.

HOOFDSTUK III

BEPALINGEN BETREFFENDE GEBONDEN HULP

33. GRONDBEGINSELEN

a) De deelnemers zijn overeengekomen een complementair beleid voor exportkredieten en voor gebonden hulp te voeren. Het beleid inzake exportkredieten dient op een vrije concurrentie en het vrije spel der marktkrachten te zijn gebaseerd. Het beleid inzake gebonden hulp dient erop te zijn gericht de benodigde externe middelen te verschaffen aan landen, sectoren of projecten die weinig of geen toegang hebben tot marktfinanciering. Het beleid inzake gebonden hulp dient gericht te zijn op kostenefficiëntie en het vermijden van handelsverstoringen, en dient bij te dragen tot een ontwikkelingseffectief gebruik van deze middelen.

b) De bepalingen inzake gebonden hulp van de regeling zijn niet van toepassing op de hulpprogramma's van multilaterale of regionale instellingen.

c) Deze beginselen doen geen afbreuk aan de standpunten van de Commissie voor ontwikkelingsbijstand (Development Assistance Committee — DAC) over de kwaliteit van gebonden en niet-gebonden hulp.

d) Een deelnemer kan om nadere gegevens vragen over het gebonden karakter van enige vorm van hulp. Indien er onzekerheid bestaat over het feit of een bepaalde financieringspraktijk onder de in bijlage XI gegeven definitie van gebonden hulp valt, dient het donorland aan te tonen dat de hulp in feite “niet-gebonden” is overeenkomstig de definitie in bijlage XI.

34. SOORTEN GEBONDEN HULP

Gebonden hulp kan de vorm aannemen van:

a) leningen in het kader van de officiële ontwikkelingshulp (Official Development Assistance — ODA), zoals omschreven in de DAC-richtlijnen voor gecombineerde financiering en gebonden of gedeeltelijk ongebonden officiële ontwikkelingshulp, 1987;

b) schenkingen in het kader van de officiële ontwikkelingshulp, zoals omschreven in de DAC-richtlijnen voor gecombineerde financiering en gebonden of gedeeltelijk ongebonden officiële ontwikkelingshulp, 1987; en

c) andere overheidsmiddelen (Other Official Flows — OOF), inclusief schenkingen en leningen, maar exclusief door de overheid gesteunde exportkredieten die in overeenstemming zijn met deze regeling; of

d) elke combinatie, rechtens of feitelijk, waarover de donor, de leninggever of de kredietnemer zeggenschap heeft, die twee of meer van de voorgaande en/of de volgende financieringscomponenten omvat: 1) een exportkrediet dat door middel van rechtstreekse kredieten/financiering, herfinanciering, rentesubsidie, garanties of verzekering waarop de regeling van toepassing is, door de overheid wordt gesteund; en 2) andere fondsen tegen of nagenoeg tegen marktvoorwaarden, of aanbetaling door de afnemer.

35. GECOMBINEERDE FINANCIERING

a) Gecombineerde financiering kan verschillende vormen aannemen, zoals gemengd krediet, gemengde financiering, gezamenlijke financiering, parallelle financiering of afzonderlijke geïntegreerde transacties. Het hoofdkenmerk is dat ze alle: — een concessioneel element bevatten dat rechtens of feitelijk aan het niet-concessionele element gekoppeld is; — een deel of het geheel van het financieringspakket uitmaken dat in feite gebonden hulp is; en — concessionele middelen omvatten die uitsluitend beschikbaar zijn indien het daaraan gekoppelde niet-concessionele element door de ontvanger wordt aanvaard.

b) “Feitelijke” combinatie of koppeling wordt bepaald door factoren zoals: — het bestaan van informele afspraken tussen de ontvanger en de donor; — het voornemen van de donor om door het gebruik van ODA de aanvaardbaarheid van een financieringspakket te vergroten; — de daadwerkelijke "binding" van het gehele financieringspakket aan aankopen in het donorland; — het gebonden karakter van de ODA en de voorwaarden van de aanbesteding of het contract van elke financieringstransactie, of — alle andere door de DAC of de deelnemers geïdentificeerde praktijken waardoor er de facto een band is tussen twee of meer financieringselementen.

c) Geen van de volgende praktijken vormt een beletsel voor de vaststelling dat er een “feitelijke” combinatie of koppeling bestaat: — splitsing van een contract door de afzonderlijke kennisgeving van de onderdelen van dit contract; — splitsing van in verscheidene fasen gefinancierde contracten; — niet-kennisgeving van onderling afhankelijke onderdelen van een contract, en/of — niet-kennisgeving omdat een deel van het financieringspakket niet gebonden is.

36. LANDEN DIE VOOR GEBONDEN HULP IN AANMERKING KOMEN

a) Er kan geen gebonden hulp worden verleend aan landen waarvan het bni per hoofd volgens de gegevens van de Wereldbank boven de bovengrens voor de lagere midden-inkomenslanden ligt. Deze drempel wordt elk jaar door de Wereldbank opnieuw berekend ( 16 ). Een land wordt uitsluitend heringedeeld nadat de Wereldbankclassificatie van dit land gedurende twee opeenvolgende jaren ongewijzigd is gebleven.

b) De volgende operationele criteria en procedures zijn bij de indeling van de landen van toepassing: 1) landen worden voor de doeleinden van de regeling ingedeeld op grond van het bni per hoofd zoals door de Wereldbank berekend met het oog op haar indeling van kredietontvangende landen; deze indeling wordt door het secretariaat bekendgemaakt; 2) wanneer de Wereldbank niet over voldoende gegevens beschikt om het bni per hoofd bekend te maken, wordt de Wereldbank verzocht te schatten of het bni per hoofd van het betrokken land boven of beneden de geldende drempelwaarde ligt. Het land wordt volgens deze schatting ingedeeld tenzij de deelnemers anders besluiten; 3) indien de indeling van een land in de categorie die al of niet voor gebonden hulp in aanmerking komt overeenkomstig artikel 36, onder a), wordt gewijzigd, treedt deze nieuwe indeling in werking twee weken nadat de conclusies die uit bovengenoemde gegevens van de Wereldbank zijn getrokken, door het secretariaat aan alle deelnemers zijn medegedeeld. Voordat de nieuwe indeling in werking treedt, mag geen kennisgeving worden gedaan van financiering van gebonden hulp voor een nieuw daarvoor in aanmerking komend land; na de datum van inwerkingtreding mag geen kennisgeving van financiering van gebonden hulp worden gedaan voor een onlangs bevorderd land; er mag evenwel nog kennis worden gegeven van afzonderlijke transacties die door een eerder vastgelegde kredietlijn zijn gedekt totdat die kredietlijn afloopt (uiterlijk een jaar na de inwerkingtreding van de nieuwe indeling); 4) indien de Wereldbank haar cijfers herziet, wordt dit in het kader van de regeling buiten beschouwing gelaten. De indeling van een land kan echter door middel van een gemeenschappelijke gedragslijn in overeenstemming met de passende procedures in de artikelen 58 tot en met 63 worden gewijzigd en de deelnemers nemen een wijziging die te wijten is aan fouten en lacunes in de gegevens die in hetzelfde kalenderjaar worden ontdekt als het kalenderjaar waarin de cijfers voor het eerst door het secretariaat werden verspreid, in welwillende overweging.

37. PROJECTEN DIE VOOR GEBONDEN HULP IN AANMERKING KOMEN

a) Er mag geen gebonden hulp worden verleend voor openbare of particuliere projecten die normalerwijze commercieel levensvatbaar zijn indien ze op marktvoorwaarden of op de voorwaarden van de regeling worden gefinancierd.

b) De voornaamste criteria om te bepalen of projecten voor deze hulp in aanmerking komen, zijn de volgende: — het project is financieel niet levensvatbaar, dat wil zeggen dat het tegen marktprijzen onvoldoende cashflow kan genereren om de bedrijfskosten, aflossingen en rentebetalingen te dekken (eerste criterium); of — op grond van overleg met andere deelnemers kan redelijkerwijze worden aangenomen dat het project waarschijnlijk niet tegen voorwaarden van de markt of van de regeling kan worden gefinancierd (tweede criterium). Bij projecten voor een bedrag van meer dan 50 miljoen SDR wordt, wanneer de gepastheid van deze hulp wordt onderzocht, bijzondere aandacht geschonken aan de verwachte beschikbaarheid van financiering op de voorwaarden van de markt of van de regeling.

c) Het is de bedoeling dat aan de hand van de criteria onder b) kan worden vastgesteld of een project met deze hulp of met exportkredieten tegen voorwaarden van de markt of van de regeling moet worden gefinancierd. Verwacht wordt dat in de loop van de tijd door middel van het in de artikelen 54, 55 en 56 omschreven overleg voldoende ervaring wordt opgedaan waardoor zowel exportkrediet- als hulpinstellingen over meer gedetailleerde richtsnoeren zullen beschikken om vooraf een scheidslijn tussen de twee categorieën projecten te kunnen trekken.

38. MINIMAAL CONCESSIONALITEITSNIVEAU

De deelnemers verlenen geen gebonden hulp waarvan het concessionaliteitsniveau minder is dan 35 %, of minder dan 50 % indien het ontvangende land een minst ontwikkeld land (MOL) is, behalve in onderstaande gevallen, waarvoor ook een uitzondering op de in artikel 50, onder a), vastgestelde kennisgevingsprocedures geldt:

a) technische bijstand: gebonden hulp waarvan de officiële-ontwikkelingshulpcomponent alleen bestaat uit technische samenwerking met een waarde van minder dan 3 % van de totale waarde van de transactie of van één miljoen bijzondere trekkingsrechten (Special Drawing Rights - SDR), indien dit een lager bedrag is; en

b) kleine projecten: kapitaalprojecten van minder dan 1 miljoen SDR die volledig met ontwikkelingshulpschenkingen worden gefinancierd.

39. UITZONDERINGEN OP DE BEPALINGEN BETREFFENDE DE LANDEN OF PROJECTEN DIE VOOR GEBONDEN HULP IN AANMERKING KOMEN

a) De artikelen 36 en 37 zijn niet van toepassing op gebonden hulp met een concessionaliteitsniveau van 80 % of meer, met uitzondering van gebonden hulp die een onderdeel vormt van een gecombineerd financieringspakket zoals omschreven in artikel 35.

b) Artikel 37 is niet van toepassing op gebonden hulp met een waarde van minder dan 2 miljoen SDR, met uitzondering van gebonden hulp die een onderdeel vormt van een gecombineerd financieringspakket zoals omschreven in artikel 35.

c) De artikelen 36 en 37 zijn niet van toepassing op gebonden hulp voor de MOL’s zoals gedefinieerd door de Verenigde Naties.

d) De deelnemers nemen een snellere afhandeling van procedures inzake gebonden hulp in welwillende overweging, rekening houdend met de specifieke omstandigheden bij: — nucleaire of ernstige industriële ongevallen met ernstige grensoverschrijdende vervuiling, waarbij een getroffen deelnemer gebonden hulp wil verlenen om de gevolgen van het ongeval op te vangen of weg te nemen; of — een aanzienlijk risico ope een dergelijk ongeval, ten aanzien waarvan elke potentieel getroffen deelnemer gebonden hulp wenst te verlenen ter voorkoming van dat ongeval.

e) Niettegenstaande de artikelen 36 en 37 mag een deelnemer bij wijze van uitzondering steun verlenen op een van de volgende wijzen: — door zich te houden aan de procedure voor een gemeenschappelijke gedragslijn zoals gedefinieerd in bijlage XI en uiteengezet in de artikelen 58 tot en met 63; of — door zich op het verlenen van hulp te beroepen, mits een aanzienlijk aantal deelnemers dit ondersteunt na het in de artikelen 51 en 52 omschreven overleg, of — door het richten van een brief aan de secretaris-generaal van de OESO overeenkomstig de in artikel 53 omschreven procedure, wat naar verwachting van de deelnemers slechts in uitzonderlijke en zeldzame gevallen zal voorkomen.

40. BEREKENING VAN HET CONCESSIONALITEITSNIVEAU VAN GEBONDEN HULP

Het concessionaliteitsniveau van gebonden hulp wordt op dezelfde wijze berekend als het "schenkingselement" van de DAC; hierbij dient evenwel het volgende in acht te worden genomen:

a) het disconteringspercentage dat gebruikt wordt om het concessionaliteitsniveau van een lening in een bepaalde valuta te berekenen, namelijk het gedifferentieerde disconteringspercentage (Differentiated Discount Rate — DDR), wordt elk jaar op 15 januari herzien en wordt als volgt berekend: — het gemiddelde van het CIRR + marge — Marge (M) hangt als volgt van de krediettermijn (K) af: —



K M minder dan 15 jaar 0,75 15 tot 20 jaar 1,00 20 tot 30 jaar 1,15 30 jaar en langer 1,25 — voor alle valuta's wordt het gemiddelde CIRR berekend door het gemiddelde te nemen van de maandelijkse CIRR's in het halfjaar tussen 15 augustus van het voorgaande jaar en 14 februari van het lopende jaar. Het berekende percentage, met inbegrip van de marge, wordt op de naaste 10 basispunten afgerond. Wanneer voor een valuta meer dan een CIRR geldt, wordt voor deze berekening het CIRR voor de langste looptijd, zoals omschreven in artikel 20, onder a), gebruikt;

b) de uitgangsdatum voor de berekening van het concessionaliteitsniveau is de in bijlage XI omschreven aanvangsdatum van het krediet;

c) om het algemene concessionaliteitsniveau van een gecombineerd financieringspakket te berekenen, wordt het concessionaliteitsniveau van de volgende kredieten, middelen en betalingen geacht nul te zijn: — exportkredieten die met deze regeling overeenstemmen; — andere middelen tegen of bijna tegen marktvoorwaarden; — andere overheidsmiddelen met een concessionaliteitsniveau beneden het bij artikel 38 toegestane minimum, behalve in geval van matching, en — aanbetaling door de afnemer. Betalingen op of vóór de aanvangsdatum van het krediet die niet als aanbetaling worden beschouwd, worden bij de berekening van het concessionaliteitsniveau in aanmerking genomen;

d) het disconteringspercentage bij matching: bij matching van hulp wordt onder "identieke matching" matching met hetzelfde concessionaliteitsniveau verstaan dat met behulp van het ten tijde van de matching geldende disconteringspercentage wordt herberekend;

e) plaatselijke uitgaven en aankopen in derde landen worden bij de berekening van het concessionaliteitsniveau uitsluitend in aanmerking genomen indien ze door het donorland worden gefinancierd;

f) het totale concessionaliteitsniveau van een financieringspakket wordt bepaald door de nominale waarde van elke component van het pakket te vermenigvuldigen met het respectieve concessionaliteitsniveau van elke component, de uitkomsten hiervan bij elkaar op te tellen en dit totaal door de samengevoegde nominale waarde van de componenten te delen;

g) het disconteringspercentage voor een bepaalde hulplening is het percentage dat ten tijde van de kennisgeving van toepassing is. Bij onmiddellijke kennisgeving is het disconteringspercentage evenwel het percentage dat van toepassing is op het tijdstip waarop de voorwaarden van de hulplening werden vastgelegd. Een wijziging in het disconteringspercentage tijdens de looptijd van de lening leidt niet tot wijziging van het concessionaliteitsniveau;

h) indien de valuta vóór de sluiting van het contract wordt gewijzigd, wordt de kennisgeving herzien. Het disconteringspercentage voor de berekening van het concessionaliteitsniveau is dan het disconteringspercentage geldend op het tijdstip van de herziening. De kennisgeving behoeft niet te worden herzien indien de andere valuta en alle nodige gegevens voor de berekening van het concessionaliteitsniveau in de oorspronkelijke kennisgeving zijn vermeld;

i) niettegenstaande het bepaalde onder g) wordt bij de berekening van het concessionaliteitsniveau van afzonderlijke transacties in het kader van een hulpkredietlijn het disconteringspercentage gebruikt dat oorspronkelijk voor de kredietlijn werd medegedeeld.

41. GELDIGHEIDSDUUR VAN GEBONDEN HULP

a) De deelnemers leggen geen voorwaarden voor gebonden hulp vast voor een periode van meer dan twee jaar, ongeacht of deze hulp betrekking heeft op de financiering van afzonderlijke transacties of op een hulpprotocol, een hulpkredietlijn of een soortgelijke overeenkomst. De geldigheidsduur van een hulpprotocol, een hulpkredietlijn of een soortgelijke overeenkomst vangt aan op de datum van ondertekening, waarvan overeenkomstig artikel 50 kennis wordt gegeven; indien een kredietlijn wordt verlengd, wordt hiervan kennis gegeven alsof het een nieuwe transactie betrof, waarbij wordt medegedeeld dat het om een verlenging gaat tegen de op het tijdstip van de kennisgeving van de verlenging toegestane voorwaarden. De geldigheidsduur van afzonderlijke transacties, met inbegrip van die welke op grond van een hulpprotocol, een hulpkredietlijn of een soortgelijke overeenkomst zijn medegedeeld, vangt aan op de datum van kennisgeving van de toezegging overeenkomstig artikel 49 of artikel 50, al naargelang het geval.

b) Wanneer een land voor het eerst niet meer in aanmerking komt voor de 17-jaarsleningen van de Wereldbank, wordt de geldigheidsduur van de bestaande en nieuwe gebonden-hulpprotocollen en -kredietlijnen waarvan kennisgeving is gedaan, beperkt tot een jaar na datum van de mogelijke herindeling overeenkomstig de in artikel 36, onder b), omschreven procedure.

c) Verlenging van deze protocollen en kredietlijnen is uitsluitend mogelijk op voorwaarden die in overeenstemming zijn met de artikelen 36 en 37 na: — een herindeling van de landen, en — een wijziging in de bepalingen van de regeling. In deze omstandigheden kunnen de bestaande voorwaarden worden gehandhaafd ondanks een wijziging in het in artikel 40 genoemde disconteringspercentage.

42. MATCHING

Rekening houdende met de internationale verplichtingen van een deelnemer en in overeenstemming met het oogmerk van de regeling mag een deelnemer, overeenkomstig de in artikel 45 vastgestelde procedure, de door een deelnemer of niet-deelnemer geboden financiële voorwaarden matchen.

HOOFDSTUK IV

PROCEDURES

AFDELING 1

Gemeenschappelijke procedures voor exportkredieten en handelsgerelateerde hulp

43. KENNISGEVINGEN

De kennisgevingen in het kader van de procedures van de regeling worden overeenkomstig bijlage V gedaan en bevatten alle daarin vermelde gegevens; een afschrift wordt aan het secretariaat toegezonden.

44. INLICHTINGEN INZAKE OVERHEIDSSTEUN

a) Zodra een deelnemer de overheidssteun die hij overeenkomstig de in de artikelen 47 tot en met 50 omschreven procedures heeft aangemeld, toezegt, deelt hij dit mede aan alle andere deelnemers onder verwijzing naar het kennisgevingsnummer op het desbetreffende CRS-formulier 1C (Creditor Reporting System).

b) Bij een uitwisseling van gegevens overeenkomstig de artikelen 55, 56 en 57 stelt een deelnemer de andere deelnemers in kennis van de kredietvoorwaarden die hij voor een bepaalde transactie voornemens is te steunen en mag hij bij de andere deelnemers dezelfde gegevens opvragen.

45. PROCEDURES INZAKE MATCHING

a) Voordat een deelnemer financiële voorwaarden die vermoedelijk door een deelnemer of niet -deelnemer worden geboden, overeenkomstig de artikelen 18 en 42 matcht, levert hij alle redelijke inspanningen, indien nodig met inbegrip van rechtstreeks overleg zoals omschreven in artikel 57, om na te gaan of deze voorwaarden overheidssteun krijgen, met inachtneming van het volgende: 1) de deelnemer geeft alle andere deelnemers kennis van de voorwaarden die hij voornemens is te steunen volgens dezelfde kennisgevingsprocedures als die welke zijn vereist voor de voorwaarden die hij matcht. Bij matching van de voorwaarden van een niet-deelnemer volgt de matchende deelnemer dezelfde kennisgevingsprocedures als die welke zouden zijn vereist indien hij de voorwaarden van een deelnemer matchte; 2) niettegenstaande punt 1) geeft de matchende deelnemer, indien hij volgens de toepasselijke kennisgevingsprocedure zijn toezegging pas na de sluitingsdatum voor het indienen van de definitieve offerte mag doen, zo spoedig mogelijk kennis van zijn voornemen tot matching; 3) indien de initiatiefnemende deelnemer de aangemelde voorwaarden niet meer of in mindere mate wenst te steunen, deelt hij dit onmiddellijk aan alle andere deelnemers mede.

c) Een deelnemer die voornemens is dezelfde financiële voorwaarden aan te bieden als die welke overeenkomstig de artikelen 47 en 48 werden aangemeld, mag dit doen na afloop van de daarin vastgestelde wachttermijn. Deze deelnemer geeft zo spoedig mogelijk kennis van zijn voornemen.

46. BIJZONDER OVERLEG

a) Een deelnemer die een redelijk vermoeden heeft dat door een andere deelnemer (de initiatiefnemende deelnemer) geboden financiële voorwaarden gunstiger zijn dan die waarin de regeling voorziet, deelt dit mede aan het secretariaat; het secretariaat stelt deze informatie onmiddellijk ter beschikking.

b) De initiatiefnemende deelnemer licht de door hem geboden financiële voorwaarden toe binnen twee werkdagen na de beschikbaarstelling van de informatie door het secretariaat.

c) Na de toelichting van de initiatiefnemende deelnemer kan iedere andere deelnemer verzoeken dat deze kwestie wordt besproken tijdens een bijzonder overleg van de deelnemers dat binnen vijf werkdagen door het secretariaat wordt georganiseerd.

d) In afwachting van de uitkomst van het bijzonder overleg van de deelnemers worden de financiële voorwaarden die door de overheid worden gesteund, niet van kracht.

AFDELING 2

Procedures voor exportkredieten

47. VOORAFGAANDE KENNISGEVING MET BESPREKING

a) Ten minste tien kalenderdagen voordat hij een toezegging doet, stelt een deelnemer alle andere deelnemers hiervan overeenkomstig bijlage V bij de regeling in kennis indien: — de toepasselijke landenrisico-indeling en afnemersrisicocategorie die worden gebruikt voor de berekening van het MPR, die van een buiten het land van de kredietnemer gevestigde derde-garantiegever zijn [d.w.z. vastgesteld overeenkomstig artikel 24, onder e), eerste streepje], of — het toepasselijke MPR is verlaagd door toepassing van een van de in artikel 30 opgesomde technieken voor de beperking van het landenrisico.

b) Indien een van de overige deelnemers gedurende deze periode om een bespreking verzoekt, neemt de initiatiefnemende deelnemer nogmaals een wachttermijn van tien kalenderdagen in acht.

c) Na een bespreking deelt een deelnemer alle andere deelnemers zijn definitieve besluit mede teneinde de opgedane ervaringen overeenkomstig artikel 69 gemakkelijker te kunnen evalueren. De deelnemers houden gegevens bij van hun ervaringen met betrekking tot overeenkomstig punt a) hierboven medegedeelde premietarieven.

48. VOORAFGAANDE KENNISGEVING

a) Ten minste tien kalenderdagen voordat hij een toezegging doet, stelt een deelnemer alle andere deelnemers hiervan overeenkomstig bijlage V bij de regeling in kennis indien hij voornemens is: 1) voor een land in klasse I een krediet te steunen met een krediettermijn van meer dan vijf jaar;. 2) een krediet te steunen overeenkomstig artikel 10, onder d), 3); 3) een krediet te steunen overeenkomstig artikel 13, onder a); 4) een krediet te steunen overeenkomstig artikel 14, onder d). 5) steun te verlenen voor een transactie met een kredietnemer/garantiegever in een land van klasse 0 welke een kredietwaarde heeft van meer dan 10 miljoen SDR ( 17 ); 6) een premietarief overeenkomstig artikel 24, onder e), tweede streepje, toe te passen, waarbij de toepasselijke landenrisico-indeling en de voor de berekening van het MPR gebruikte afnemersrisicocategorie zijn bepaald door de betrokkenheid als kredietnemer of garantiegever van een ingedeelde multilaterale of regionale instelling; 7) een premietarief overeenkomstig artikel 27, onder e), toe te passen, waarbij de geselecteerde afnemersrisicocategorie die wordt gebruikt voor de berekening van het MPR voor een transactie: — met een niet-overheidskredietnemer/-garantiegever lager is dan CC1 (d.w.z. CC0 of SOV+); — met een niet-overheidskredietnemer/-garantiegever met een krediet van meer dan 5 miljoen SDR beter is dan de rating door een erkende CRA; 8) een premietarief overeenkomstig artikel 31, onder a), toe te passen, waarbij het gebruik van kredietverbeteringen in verband met het afnemersrisico leidt tot de toepassing van een CEF groter dan 0.

b) Indien de initiatiefnemende deelnemer een dergelijke transactie niet meer of in mindere mate wenst te steunen, deelt hij dit onmiddellijk aan alle andere deelnemers mede.

AFDELING 3

Procedures voor handelsgerelateerde hulp

49. VOORAFGAANDE KENNISGEVING

a) Een deelnemer doet vooraf kennisgeving indien hij overheidssteun wenst te verlenen voor: — handelsgerelateerde ongebonden hulp met een waarde van ten minste 2 miljoen SDR en een concessionaliteitsniveau van minder dan 80 %; — handelsgerelateerde ongebonden hulp met een waarde van minder dan 2 miljoen SDR en een schenkingselement (als door de DAC gedefinieerd) van minder dan 50 %; — handelsgerelateerde gebonden hulp met een waarde van ten minste 2 miljoen SDR en een concessionaliteitsniveau van minder dan 80 %; — handelsgerelateerde gebonden hulp met een waarde van minder dan twee miljoen SDR en een concessionaliteitsniveau van minder dan 50 %, met uitzondering van de in artikel 38, onder a) en b), vermelde gevallen; of — gebonden hulp overeenkomstig artikel 39, onder d).

b) De voorafgaande kennisgeving wordt gedaan uiterlijk 30 werkdagen voor de sluitingstermijn voor het indienen van offertes of 30 werkdagen voor de datum van toezegging van de hulp, indien dit eerder is.

c) Indien de initiatiefnemende deelnemer de aangemelde voorwaarden niet meer of in mindere mate wenst te steunen, deelt hij dit onmiddellijk aan alle andere deelnemers mede.

d) Dit artikel is van toepassing op gebonden hulp die een onderdeel vormt van een gecombineerd financieringspakket als omschreven in artikel 35.

50. ONMIDDELLIJKE KENNISGEVING

a) Een deelnemer zendt onmiddellijk, dat wil zeggen binnen twee werkdagen na de toezegging, een kennisgeving aan alle andere deelnemers, indien hij overheidssteun verleent voor gebonden hulp met een waarde van: — 2 miljoen SDR of meer en een concessionaliteitsniveau van 80 % of meer, of — minder dan 2 miljoen SDR en een concessionaliteitsniveau van 50 % of meer, met uitzondering van de in artikel 38, onder a) en b), vermelde gevallen.

b) Wanneer een hulpprotocol, kredietlijn of soortgelijke overeenkomst wordt getekend, deelt een deelnemer dit eveneens onmiddellijk mede aan alle andere deelnemers.

c) Indien een deelnemer voornemens is financiële voorwaarden te matchen die onmiddellijk moesten worden aangemeld, behoeft geen voorafgaande kennisgeving te worden gedaan.

AFDELING 4

Overlegprocedures voor gebonden hulp

51. DOEL VAN HET OVERLEG

a) Een deelnemer die opheldering wenst over een mogelijk commerciële motivering voor gebonden hulp, kan verzoeken dat een volledige beoordeling van de ontwikkelingswaarde wordt verstrekt (zie bijlage IX).

b) Voorts kan een deelnemer overeenkomstig artikel 52 om overleg met andere deelnemers verzoeken, met inbegrip van het in artikel 57 bedoelde rechtstreekse overleg, teneinde het volgende te bespreken: — op de eerste plaats, of een hulpaanbod aan de artikelen 36 en 37 voldoet; en — indien nodig, of een hulpaanbod gerechtvaardigd is, zelfs indien niet aan de artikelen 36 en 37 wordt voldaan.

52. TOEPASSINGSGEBIED EN TIJDSCHEMA VAN HET OVERLEG

a) Tijdens het overleg kan een deelnemer, onder meer, om de volgende inlichtingen verzoeken: — de beoordeling aan de hand van een gedetailleerde haalbaarheidsstudie/projectevaluatie; — of er een concurrerende aanbieding met niet-concessionele of hulpfinanciering is; — of verwacht wordt dat het project vreemde valuta zal opleveren of besparen; — of er samenwerking plaatsvindt met multilaterale organisaties zoals de Wereldbank; — of de procedures voor open internationale aanbesteding worden gevolgd, in het bijzonder indien de leverancier van het donorland de gunstigste offerte doet; — de milieueffecten; — eventuele deelneming van de particuliere sector, en — de kennisgevingstermijnen (bijvoorbeeld zes maanden voor de sluitingsdatum voor het indienen van offertes of de datum van toezegging) voor concessionele of hulpkredieten.

b) Het overleg wordt afgerond en de bevindingen ten aanzien van de in artikel 51 vermelde kwesties worden door het secretariaat ten minste tien werkdagen vóór de sluitingsdatum voor het indienen van offertes of, indien dit eerder is, de datum van toezegging aan alle deelnemers medegedeeld. Wanneer de overlegplegende partijen geen overeenstemming hebben bereikt, verzoekt het secretariaat andere deelnemers binnen vijf werkdagen hun standpunt mede te delen. Het brengt deze standpunten ter kennis van de deelnemer van wie de kennisgeving afkomstig is. Indien de aangeboden hulp niet in aanzienlijke mate wordt ondersteund, dient deze deelnemer de kwestie opnieuw in overweging te nemen.

53. RESULTAAT VAN HET OVERLEG

a) Een donor die een project, ondanks het gebrek aan aanzienlijke steun, wenst door te zetten, doet hiervan vooraf kennisgeving aan de andere deelnemers, uiterlijk 60 kalenderdagen na afloop van het overleg, dat wil zeggen de aanvaarding van de conclusies van de voorzitter. De donor richt tevens een schrijven aan de secretaris-generaal van de OESO waarin hij het resultaat van het overleg uiteenzet en het dwingende, niet-handelsgerelateerde nationale belang dat hem tot deze handelwijze aanzet. De deelnemers verwachten dat dit slechts in uitzonderlijke en zeldzame gevallen zal voorkomen.

b) De donor deelt de deelnemers onmiddellijk mede dat hij een brief aan de secretaris-generaal van de OESO heeft gezonden en voegt een afschrift hiervan bij zijn kennisgeving. De donor noch een andere deelnemer doet binnen tien werkdagen na deze kennisgeving aan de deelnemers een toezegging voor gebonden hulp. Voor projecten waarvoor tijdens de overlegprocedure concurrerende commerciële aanbiedingen werden geïdentificeerd, wordt deze termijn van tien werkdagen verlengd tot vijftien dagen.

c) Het secretariaat ziet toe op de vordering en de resultaten van het overleg.

AFDELING 5

Uitwisseling van gegevens over exportkredieten en handelsgerelateerde hulp

54. CONTACTPUNTEN

Alle uitwisseling van gegevens vindt plaats tussen de aangewezen contactpunten in elk land via middelen voor onmiddellijke communicatie (bijvoorbeeld OLIS); de gegevens worden als vertrouwelijk behandeld.

55. VERZOEKEN OM INLICHTINGEN

a) Een deelnemer kan een andere deelnemer vragen wat zijn houding is ten aanzien van een derde land, een instelling in een derde land of een bepaalde manier van zakendoen.

b) Een deelnemer die een aanvraag om overheidssteun heeft ontvangen, kan een verzoek om inlichtingen richten tot een andere deelnemer onder opgave van de gunstigste kredietvoorwaarden die hij zelf bereid is te steunen.

c) Indien een verzoek om informatie aan meer dan één deelnemer wordt gezonden, moet het een lijst van geadresseerden bevatten.

d) Van alle verzoeken wordt een kopie aan het secretariaat gezonden.

56. ANTWOORDEN OP VERZOEKEN

a) De deelnemer die een verzoek om inlichtingen ontvangt, antwoordt binnen zeven kalenderdagen en verstrekt zo veel mogelijk inlichtingen. De deelnemer geeft in zijn antwoord zo nauwkeurig mogelijk aan welk besluit hij waarschijnlijk zal nemen. Zo nodig volgt het volledige antwoord zo spoedig mogelijk. Kopieën worden gezonden aan de andere geadresseerden van het verzoek om inlichtingen en aan het secretariaat.

b) Indien een antwoord op een verzoek om inlichtingen om enige reden niet meer geldig is, bijvoorbeeld: — omdat een aanvraag is ingediend, gewijzigd of ingetrokken; of — omdat andere voorwaarden worden overwogen, wordt onmiddellijk een antwoord toegezonden en een kopie ervan aan alle andere geadresseerden en het secretariaat gericht.

57. RECHTSTREEKS OVERLEG

a) Een deelnemer gaat binnen tien werkdagen op verzoeken om rechtstreeks overleg in.

b) Van een verzoek om rechtstreeks overleg wordt kennisgeving gedaan aan alle deelnemers en niet-deelnemers. Het overleg vindt zo spoedig mogelijk na het verstrijken van de termijn van tien werkdagen plaats.

c) De voorzitter van de deelnemers werkt samen met het secretariaat aan alle eventueel nodige follow-upmaatregelen, zoals een gemeenschappelijke gedragslijn. Het secretariaat maakt het resultaat van het overleg zo spoedig mogelijk bekend.

58. PROCEDURES EN VORM VAN GEMEENSCHAPPELIJKE GEDRAGSLIJNEN

a) Voorstellen voor een gemeenschappelijke gedragslijn worden uitsluitend bij het secretariaat ingediend. Het secretariaat zendt deze voorstellen aan alle deelnemers en, indien het om gebonden hulp gaat, aan alle DAC-contactpunten. De identiteit van de initiatiefnemer wordt niet bekendgemaakt in het Register van gemeenschappelijke gedragslijnen (Common Line Register) op het bulletinboard van OLIS. Het secretariaat mag de identiteit van de initiatiefnemer op verzoek wel mondeling aan een deelnemer of een DAC-lid bekendmaken. Het secretariaat houdt een register van deze verzoeken bij.

b) Het voorstel voor een gemeenschappelijke gedragslijn wordt gedateerd en wordt opgesteld in de volgende vorm: — referentienummer, gevolgd door de woorden “Common Line”; — naam van importland en afnemer; — naam of een zo nauwkeurige omschrijving van het project dat het gemakkelijk geïdentificeerd kan worden; — de door het initiatiefnemende land voorgestelde voorwaarden; — het voorstel voor een gemeenschappelijke gedragslijn; — nationaliteit en naam van bekende concurrerende aanbieders; — sluitingsdatum voor het indienen van commerciële en financiële offertes en, indien bekend, aanbestedingsnummer; — overige relevante gegevens, met inbegrip van de redenen van het voorstel voor een gemeenschappelijke gedragslijn, beschikbaarheid van studies over het project en/of bijzondere omstandigheden.

c) Een voorstel voor een gemeenschappelijke gedragslijn overeenkomstig artikel 36, onder b), punt 4), wordt bij het secretariaat ingediend en een kopie ervan wordt aan de andere deelnemers toegezonden. De deelnemer die het voorstel voor een gemeenschappelijke gedragslijn indient, geeft een uitgebreide uiteenzetting van de redenen waarom de indeling van een land dient af te wijken van de indeling overeenkomstig de in artikel 36, onder b), omschreven procedure.

d) Het secretariaat maakt de overeengekomen gemeenschappelijke gedragslijnen algemeen bekend.

59. ANTWOORDEN OP VOORSTELLEN VOOR GEMEENSCHAPPELIJKE GEDRAGSLIJNEN

a) De antwoorden op voorstellen voor gemeenschappelijke gedragslijnen moeten binnen twintig kalenderdagen worden toegezonden, maar de deelnemers wordt verzocht zo spoedig mogelijk te reageren.

b) Een antwoord kan bestaan in een verzoek om nadere informatie, de aanvaarding, de afwijzing of een voorstel tot wijziging van het voorstel voor de gemeenschappelijke gedragslijn, dan wel een alternatief voorstel voor een gemeenschappelijke gedragslijn.

c) Een deelnemer die antwoordt dat hij geen standpunt heeft omdat hij niet is benaderd door een exporteur, of door de autoriteiten in het ontvangende land in geval van hulp voor het project, wordt geacht het voorstel voor een gemeenschappelijke gedragslijn te aanvaarden.

60. AANVAARDING VAN GEMEENSCHAPPELIJKE GEDRAGSLIJNEN

a) Het secretariaat stelt alle deelnemers na twintig kalenderdagen in kennis van de status van het voorstel voor een gemeenschappelijke gedragslijn. Indien geen enkele deelnemer het voorstel heeft afgewezen, maar niet alle deelnemers het hebben aanvaard, wordt het voorstel voor een tweede termijn van acht kalenderdagen aangehouden.

b) Na de verlengde termijn wordt elke deelnemer die de voorgestelde gemeenschappelijke gedragslijn niet expliciet heeft afgewezen, geacht haar te hebben aanvaard. Niettemin kan elke deelnemer, met inbegrip van de initiatiefnemende deelnemer, zijn aanvaarding afhankelijk stellen van de expliciete aanvaarding door een of meer deelnemers.

c) Indien een deelnemer een of meer elementen van een gemeenschappelijke gedragslijn niet aanvaardt, aanvaardt hij impliciet alle andere elementen ervan. Een gedeeltelijke aanvaarding kan echter tot gevolg hebben dat andere deelnemers hun standpunt over de voorgestelde gemeenschappelijke gedragslijn wijzigen. Het staat alle deelnemers vrij voorwaarden aan te bieden of te matchen die niet door een gemeenschappelijke gedragslijn worden gedekt.

d) Een niet-aanvaarde gemeenschappelijke gedragslijn kan volgens de procedures van de artikelen 58 en 59 opnieuw in overweging worden genomen. De deelnemers zijn in een dergelijk geval niet aan hun oorspronkelijke besluit gebonden.

61. GEEN OVEREENSTEMMING OVER GEMEENSCHAPPELIJKE GEDRAGSLIJNEN

Indien de initiatiefnemende deelnemer en een deelnemer die een wijziging of een alternatief heeft voorgesteld binnen de verlengde termijn van acht kalenderdagen geen overeenstemming over de gemeenschappelijke gedragslijn bereiken, kan deze termijn met wederzijdse instemming weer worden verlengd. Het secretariaat stelt alle deelnemers van deze verlenging in kennis.

62. INWERKINGTREDING VAN GEMEENSCHAPPELIJKE GEDRAGSLIJNEN

Het secretariaat informeert alle deelnemers over de inwerkingtreding of afwijzing van gemeenschappelijke gedragslijnen; niet-afgewezen gemeenschappelijke gedragslijnen treden drie dagen na deze mededeling in werking. Het secretariaat verstrekt via OLIS voortdurend bijgewerkte informatie over alle gemeenschappelijke gedragslijnen waarover overeenstemming is bereikt of waarover nog geen besluit is genomen.

63. GELDIGHEIDSDUUR VAN GEMEENSCHAPPELIJKE GEDRAGSLIJNEN

a) Een gemeenschappelijke gedragslijn waarover overeenstemming is bereikt, is vanaf de datum van inwerkingtreding twee jaar geldig, tenzij het secretariaat wordt medegedeeld dat de gedragslijn niet meer van belang is en alle deelnemers het hiermee eens zijn. De geldigheidsduur van een gemeenschappelijke gedragslijn wordt met twee jaar verlengd indien een deelnemer binnen 14 kalenderdagen na de oorspronkelijke vervaldatum een verlenging aanvraagt. Verdere verlengingen kunnen volgens dezelfde procedure worden toegestaan. Een overeenkomstig artikel 36, onder b), punt 4), overeengekomen gemeenschappelijke gedragslijn is geldig tot de gegevens van de Wereldbank voor het volgende jaar beschikbaar zijn.

b) Het secretariaat houdt toezicht op de status van de gemeenschappelijke gedragslijnen en informeert de deelnemers hierover door de lijst “The Status of Valid Common Lines” in OLIS bij te werken. Dit betekent dat het secretariaat onder meer: — nieuwe gemeenschappelijke gedragslijnen toevoegt zodra deze door de deelnemers zijn aanvaard; — de vervaldata bijwerkt zodra een deelnemer om verlenging verzoekt; — gemeenschappelijke gedragslijnen schrapt zodra ze vervallen; — elk kwartaal een lijst doet verschijnen van gemeenschappelijke gedragslijnen die in het volgende kwartaal zullen vervallen.

AFDELING 6

Operationele bepalingen betreffende de mededeling van minimumrentetarieven (CIRR's)

64. MEDEDELING VAN MINIMUMRENTETARIEVEN

a) De overeenkomstig artikel 20 vastgestelde CIRR’s voor valuta’s worden ten minste eens per maand via middelen voor onmiddellijke communicatie aan het secretariaat medegedeeld voor verspreiding onder alle deelnemers.

b) Deze mededeling dient uiterlijk vijf dagen na het einde van de maand waarop ze betrekking heeft bij het secretariaat binnen te komen. Het secretariaat stelt alle deelnemers daarna onmiddellijk in kennis van de toepasselijke rentetarieven en maakt deze openbaar.

65. DATUM VAN INWERKINGTREDING VAN DE RENTETARIEVEN

Alle wijzigingen in de CIRR’s treden op de vijftiende dag na het einde van elke maand in werking.

66. ONMIDDELLIJKE WIJZIGING VAN RENTETARIEVEN

Wanneer de marktontwikkelingen de kennisgeving van een wijziging in een CIRR in de loop van een maand noodzakelijk maken, treedt het gewijzigde tarief tien dagen nadat de mededeling van deze wijziging door het secretariaat is ontvangen, in werking.

AFDELING 7

Evaluaties

67. REGELMATIGE EVALUATIE VAN DE REGELING

a) De deelnemers evalueren op gezette tijden de werking van deze regeling. Daarbij onderzoeken zij onder andere de kennisgevingsprocedures, de uitvoering en werking van het systeem van gedifferentieerde disconteringspercentages, de voorschriften en procedures betreffende gebonden hulp, vraagstukken met betrekking tot matching, eerdere toezeggingen en mogelijkheden tot ruimere deelneming aan deze regeling.

b) Deze evaluatie vindt plaats aan de hand van de ervaring van de deelnemers en de voorstellen van de deelnemers om de werking en doelmatigheid van de regeling te verbeteren. De deelnemers houden daarbij rekening met de doelstellingen van de regeling en de heersende economische en monetaire situatie. De gegevens en voorstellen die de deelnemers in verband met deze evaluatie wensen te verstrekken, moeten uiterlijk 45 kalenderdagen vóór de datum van de evaluatie bij het secretariaat binnenkomen.

68. EVALUATIE VAN DE MINIMUMRENTETARIEVEN

a) De deelnemers evalueren op gezette tijden het systeem voor de vaststelling van de CIRR’s om ervoor te zorgen dat de medegedeelde tarieven de marktvoorwaarden weerspiegelen en aan de doelstellingen beantwoorden waarvoor ze zijn vastgesteld. Deze evaluatie omvat ook de marge die moet worden toegevoegd wanneer deze rentetarieven worden toegepast.

b) Een deelnemer kan bij de voorzitter van de deelnemers een met redenen omkleed verzoek om een buitengewone evaluatie indienen wanneer hij van oordeel is dat de CIRR’s voor één of meer valuta’s niet meer in overeenstemming zijn met de geldende marktvoorwaarden.

69. EVALUATIE VAN DE MINIMUMPREMIETARIEVEN EN AANVERWANTE KWESTIES

De deelnemers bespreken en evalueren op gezette tijden alle aspecten van de premieregels en -procedures. Dit omvat tevens:

a) de landenrisico-indeling en de methoden voor de beoordeling van het soevereine risico om de validiteit ervan te evalueren in het licht van de opgedane ervaring;

b) de hoogte van de MPR’s om te waarborgen dat zij een accurate maatstaf voor het kredietrisico blijven, met inachtneming van zowel de feitelijke ervaring van instanties die van overheidswege exportkredieten verstrekken, als van de particuliere marktgegevens over de waardering van het kredietrisico;

c) de verschillen tussen de MPR’s die het gevolg zijn van verschillen in kwaliteit van exportkredietproducten en het geboden dekkingspercentage, en

d) de ervaring met de landenrisicobeperking en kredietverbeteringen in verband met het afnemersrisico, en de blijvende validiteit en geschiktheid van de specifieke impact ervan op de MPR’s.









BIJLAGE I

SECTOROVEREENKOMST INZAKE EXPORTKREDIETEN VOOR SCHEPEN

HOOFDSTUK I

Toepassingsgebied van de sectorovereenkomst

1. DEELNEMERS

Aan de sectorovereenkomst wordt thans deelgenomen door: Australië, de Europese Unie, Japan, Korea, Nieuw-Zeeland en Noorwegen.

2. TOEPASSINGSGEBIED

Deze sectorovereenkomst, die een aanvulling vormt op de regeling, bevat bijzondere richtsnoeren voor door de overheid gesteunde exportkredieten met betrekking tot contracten voor de export van:

a) nieuwe zeeschepen van 100 GT of meer, bestemd voor het vervoer van goederen of personen of voor het verrichten van speciale diensten (bijvoorbeeld vissersschepen, fabrieksschepen, ijsbrekers of baggerschepen, die door hun voortstuwings- en besturingssysteem permanent alle kenmerken vertonen van autonome bestuurbaarheid in volle zee), sleepboten van 365 kW of meer, en niet afgewerkte casco’s die drijvend en mobiel zijn. De sectorovereenkomst heeft geen betrekking op militaire vaartuigen. Drijvende dokken en mobiele offshore-installaties vallen niet onder de sectorovereenkomst; indien echter problemen mochten ontstaan in verband met exportkredieten voor dergelijke installaties, kunnen de deelnemers aan de sectorovereenkomst (hierna “deelnemers” genoemd) na overweging van met redenen omklede verzoeken van deelnemers besluiten dat zij wel onder de sectorovereenkomst vallen;

b) scheepsverbouwingen. Onder "scheepsverbouwing" wordt verstaan: een verbouwing van zeeschepen van meer dan 1 000 GT die een radicale wijziging van het laadplan, de romp of het voortstuwingsmechanisme inhoudt.

1) Schepen van het type hovercraft vallen niet onder de sectorovereenkomst, maar de deelnemers mogen voor dergelijke schepen wel exportkredieten verstrekken op dezelfde voorwaarden als die waarin de sectorovereenkomst voorziet. Zij verbinden zich ertoe van deze mogelijkheid met mate gebruik te maken en dergelijke kredietvoorwaarden voor schepen van het type hovercraft niet toe te kennen wanneer is vastgesteld dat er geen concurrentie bestaat onder de voorwaarden van de sectorovereenkomst. 2) In deze sectorovereenkomst wordt onder "hovercraft" verstaan een amfibievoertuig van ten minste 100 ton, ontworpen om uitsluitend te worden gedragen door lucht die uit het voertuig wordt geblazen en een luchtkussen vormt, vastgehouden binnen een soepele rok langs de rand van het voertuig en het grond- of wateroppervlak onder het voertuig, en dat kan worden voortgestuwd en bestuurd door middel van luchtschroeven of door omsloten ventilatoren of soortgelijke toestellen. 3) Overeengekomen wordt dat het toekennen van exportkredieten tegen dezelfde voorwaarden als die waarin deze sectorovereenkomst voorziet, beperkt dient te blijven tot vaartuigen van het type hovercraft die worden gebruikt op zeeroutes en niet-landroutes, behalve om terminalinstallaties te bereiken die zich op ten hoogste één kilometer afstand van het water bevinden. c)

HOOFDSTUK II

Exportkredieten en gebonden hulp

3. MAXIMALE KREDIETTERMIJN

De maximale krediettermijn bedraagt twaalf jaar vanaf de levering, ongeacht de indeling van het land.

4. CONTANTE BETALINGEN

De deelnemers verlangen een contante aanbetaling van ten minste 20 % van de contractprijs bij levering.

5. AFLOSSING VAN DE HOOFDSOM EN RENTEBETALING

a) De hoofdsom van een exportkrediet wordt afgelost in gelijke termijnen met regelmatige tussenpozen van gewoonlijk zes maanden en ten hoogste