1978L0633 — NL — 20.12.1983 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B ACHTSTE RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE
van 15 juni 1978
houdende vaststelling van gemeenschappelijke analysemethoden voor de officiële controle van
diervoeders
(78/633/EEG)
(PB L 206 van 29.7.1978, blz. 43)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 81/680/EEG van de Commissie van 30 juli 1981 L 246 32 29.8.1981
►M2Richtlijn 84/4/EEG van de Commissie van 20 december 1983 L 15 28 18.1.1984
Gerectificeerd bij:
►C1Rectificatie PB L 232 van 24.8.1978, blz. 11 (78/633/EEG)
▼B
ACHTSTE RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE
van 15 juni 1978
houdende vaststelling van gemeenschappelijke analysemethoden
voor de officiële controle van diervoeders
(78/633/EEG)
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap,
Gelet op de Richtlijn 70/373/EEG van de Raad van 20 juli 1970 betref-
fende de invoering van gemeenschappelijke bemonsterings- en
analysemethoden voor de officiële controle van veevoeders(1), laatste-
lijk gewijzigd bij de Toetredingsakte inzonderheid op artikel 2,
Overwegende dat bovenbedoelde richtlijn bepaalt dat de officiële
controle van diervoeders, welke ertoe strekt na te gaan of aan de opgrond van de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen inzake dekwaliteit en de samenstelling van diervoeders gestelde eisen is voldaan,
geschiedt volgens communautaire bemonsterings- en analysemethoden;
Overwegende dat bij de volgende Richtlijnen van de Commissie 71/
250/EEG van 15 juni 1971(
2), 71/393/EEG van 18 november 1971(3),
72/199/EEG van 27 april 1972(4), 73/46/EEG van 5 december 1972(5),
74/203/EEG van 25 maart 1974(6), 75/84/EEG van 20 december
1974(7) en 76/372/EEG van 1 maart 1976(8) reeds een zeker aantal
gemeenschappelijke analysemethoden is vastgesteld; dat het gezien de
vorderingen welke de werkzaamheden sindsdien hebben gemaakt, dien-stig is een achtste reeks methoden vast te stellen;
Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeen-
stemming zijn met het advies van het Permanent Comité voordiervoeders,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
1. De Lid-Staten schrijven voor dat de analysen voor de officiële
controle van diervoeders ten aanzien van hun gehalte aan zinkbacitra-
cine, flavofosfolipol, ijzer, koper, mangan en zink geschieden volgens
de in de bijlage van deze richtlijn omschreven methoden.
Artikel 2
De Lid-Staten doen op 1 januari 1979 de nodige wettelijke of bestuurs-
rechtelijke bepalingen in werking treden, die nodig zijn om aan dezerichtlijn te voldoen en stellen de Commissie daarvan onverwijld in
kennis.
Artikel 3
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1978L0633 — NL — 20.12.1983 — 002.001 — 2
(1) PB nr. L 170 van 3. 8. 1970, blz. 2.
(2) PB nr. L 155 van 12. 7. 1971, blz. 13.
(3) PB nr. L 279 van 20. 12. 1971, blz. 7.
(4) PB nr. L 123 van 29. 5. 1972, blz. 6.
(5) PB nr. L 83 van 30. 3. 1973, blz. 21.
(6) PB nr. L 108 van 22. 4. 1974, blz. 7.
(7) PB nr. L 32 van 5. 2. 1975, blz. 26.
(8) PB nr. L 102 van 15. 4. 1976, blz. 8.▼M1
▼B
▼B
BIJLAGE
1.BEPALING VAN ZINKBACITRACINE
— door middel van agardiffusie —
1. DOEL EN TOEPASSINGSGEBIED
Met deze methode kan zinkbacitracine in diervoeders en in voormeng-
sels worden bepaald. De ondergrens van de bepaling ligt bij 5 mg/kg
(5 ppm)(1).
2. PRINCIPE
Het monster wordt bij pH 2 geëxtraheerd met een mengsel van
methanol, water en zoutzuur in aanwezigheid van natriumsulfide. De
toevoeging van natriumsulfide dient om koperionen die de bepaling
zouden kunnen storen neer te slaan. Het extract wordt op pH 6,5gebracht, zo nodig geconcentreerd en vervolgens verdund. De antibioti-
sche activiteit van het extract wordt bepaald door meting van de
diffusie van zinkbacitracine op een agarvoedingsbodem die is geënt
metMicrococcus luteus (flavus) . De diffusie wordt zichtbaar door de
vorming van zones waarin de groei van het micro-organisme is geremd.
De doorsnede van deze remmingszones wordt binnen het gebruikte
concentratiegebied verondersteld recht evenredig te zijn met de loga-
ritme van de antibioticumconcentratie.
3. MICRO-ORGANISME: MICROCOCCUS LUTEUS (FLAVUS) ATCC
10240
3.1.Bewaren van de stam
Buizen met schuingestolde voedingsbodem (4.1) worden geënt met
Micrococcus luteus (flavus) en 24 uur bij 30 ºC geïncubeerd. De kweek
wordt in de koelkast bij 4 ºC bewaard en elke twee weken opnieuw
overgeënt.
3.2.Bereiding van de bacteriesuspensie (
a)
De cultuur van een vers bereid agarbuisje (3.1) wordt gesuspendeerd in
2 à 3 ml natriumchlorideoplossing (4.3). 250 ml voedingsbodem (4.1)
in een Roux-fles wordt met deze suspensie geënt en 18 tot 20 uur bij
30 ºC geïncubeerd.
Neem de cultuur op in 25 ml natriumchlorideoplossing (4.3) en meng.
Verdun de suspensie 1 op 10 met natriumchlorideoplossing (4.3). De
lichttransmissie van de suspensie, gemeten bij 650 nm in een cel van
1 cm tegen natriumchlorideoplossing (4.3), moet ongeveer 75 %
bedragen. Deze suspensie kan ongeveer 1 week bij 4º C worden
bewaard.
4. VOEDINGSBODEMS EN REAGENTIA
4.1.Voedingsbodem (b)
Vleespepton 6,0 g
Trypton 4,0 gGistextract 3,0 g
Vleesextract 1,5 g
Glucose 1,0 g
Agar 10,0 tot 20,0 g
Water 1 000 mlpH 6,5 — 6,6 (na sterilisatie)
4.2.Voedingsbodem voor de bepaling (
b)
Trypton 10,0 g
Gistextract 3,0 gVleesextract 1,5 g
Glucose 1,0 g1978L0633 — NL — 20.12.1983 — 002.001 — 3
(1) 1 mg zinkbacitracine van voederkwaliteit komt overeen met 42 internationale eenheden
(IE).
(a) Andere methoden mogen ook worden gebruikt, mits vaststaat dat die dezelfde bacterie-
suspensies opleveren.
(b) In de handel verkrijgbare voedingsbodems van vergelijkbare samenstelling, die
dezelfde resultaten geven, kunnen ook worden gebruikt.▼M2
▼M2
Agar 10,0 tot 20,0 g
Tween 80 1 ml
Water 1 000 ml
pH 6,5 (na sterilisatie)
4.3. Natriumchlorideoplossing 0,8 % (m/v): los 8 g natriumchloride op in
water en verdun tot 1 000 ml; steriliseer.
4.4. Mengsel van methanol, water en zoutzuur: meng methanol, water en
zoutzuur (4.6) in volumeverhouding 80: 17,5: 2,5 (v/v/v).
4.5.Fosfaatbuffer pH 6,5:
Dikaliumwaterstoffosfaat, K2HPO422,15 g
Kaliumdiwaterstoffosfaat, KH2PO427,85 g
Water 1 000 ml
4.6. Zoutzuur, d = 1,18 — 1,19.
4.7. Zoutzuur, 0,1 M.
4.8. Natriumhydroxideoplossing, 1 M.4.9. Natriumsulfideoplossing, ongeveer 0,5 M.4.10. Broomkresolpurperoplossing, 0,04 % (m/v): los 0,1 g broomkresol-
purper op in 18,5 ml 0,01 M natriumhydroxideoplossing.
Vul met water aan tot 250 ml en meng.
4.11. Standaard: bacitracine van bekende activiteit (in IE).
5. STANDAARDOPLOSSINGEN
Weeg een hoeveelheid standaard zinkbacitracine (4.11) af die overeen-
komt met 1 050 IE (volgens de aangegeven activiteit). Voeg 5 ml
verdund zoutzuur (4.7) toe en laat 15 minuten staan. Voeg 30 ml water
toe, breng de pH met fosfaatbuffer (4.5) (ongeveer 4 ml) op 4,5, breng
het volume met water op 50 ml en meng goed (1 ml = 21 IE).
Bereid uitgaande van deze voorraadoplossing, door steeds met fosfaat-
buffer (4.5) te verdunnen, de volgende oplossingen:
S
80,42 IE/ml
S40,21 IE/ml
S20,105 IE/ml
S10,0525 IE/ml
6. BEREIDING VAN HET EXTRACT EN DE MEETOPLOSSINGEN
6.1.Extractie
6.1.1. Voormengsels en minerale voeders
Weeg een hoeveelheid monster van 2,0 tot 5,0 g af, voeg 29,0 ml
mengsel (4.4) en 1,0 ml natriumsulfideoplossing (4.9) toe en schud
even. De pH moet ongeveer 2 zijn. Schud nog 10 minuten, voeg 30 ml
fosfaatbuffer (4.5) toe, schud weer 15 minuten en centrifugeer. Neem
een geschikte hoeveelheid van de bovenstaande vloeistof en breng de
pH daarvan met natriumhydroxideoplossing (4.8) met behulp van een
pH-meter of van de indicatoroplossing (4.10) op 6,5.
Verdun met fosfaatbuffer (4.5) tot een aangenomen zinkbacitracinege-
halte van 0,42 IE/ml (= U8).
6.1.2. Eiwitconcentraten
Weeg 10,0 g monster af, voeg 49,0 ml mengsel (4.4) en 1,0 ml natrium-
sulfideoplossing (4.9) toe en schud even. De pH moet ongeveer 2 zijn.
Schud nog 10 minuten, voeg 50 ml fosfaatbuffer (4.5) toe, schud
nogmaals 15 minuten en centrifugeer. Neem een geschikte hoeveelheid
van de bovenstaande vloeistof en breng de pH daarvan met natriumhy-
droxideoplossing (4.8) met behulp van een pH-meter of van de
indicatoroplossing (4.10) op 6,5. Damp dit in een rotatieverdamper bij
een temperatuur van maximaal 35º C tot ongeveer het halve volume in.
Verdun het ingedampte mengsel met fosfaatbuffer (4.5) tot een aange-
nomen zinkbacitracinegehalte van 0,42 IE/ml (= U8).
6.1.3. Andere diervoeders
Weeg 10,0 g (20,0 g indien het verwachte zinkbacitracinegehalte 5 mg/
kg is) monster af. Voeg 24,0 ml mengsel (4.4) en 1,0 ml natriumsulfi-
deoplossing (4.9) toe en homogeniseer 10 minuten. Voeg 25 ml
fosfaatbuffer (4.5) toe, schud 15 minuten en centrifugeer. Neem 20 ml1978L0633 — NL — 20.12.1983 — 002.001 — 4
▼M2
van de bovenstaande vloeistof en breng de pH hiervan met natriumhy-
droxideoplossing (4.8) met behulp van een pH-meter of van de
indicatoroplossing (4.10) op 6,5. Damp de oplossing in een rotatiever-
damper bij een temperatuur van maximaal 35º C tot ongeveer 4 ml in.
Verdun het residu met fosfaatbuffer (4.5) tot een verondersteld zinkba-
citracinegehalte van 0,42 IE/ml (= U8).
6.2.Meetoplossingen
Bereid, uitgaande van oplossing U8, oplossingen U4(aangenomen
gehalte: 0,21 IE/ml), U2(verondersteld gehalte: 0,105 IE/ml) en U1(verondersteld gehalte: 0,0525 IE/ml) door steeds 1 op 1 met buffer(4.5) te verdunnen.
7. UITVOERING VAN DE BEPALING
7.1.Enten van de voedingsbodem
Ent de voedingsbodem voor de bepaling (4.2) bij ongeveer 50º C met
de bacteriesuspensie (3.2). In voorafgaande proeven op platen met
voedingsbodem (4.2) wordt de hoeveelheid bacteriesuspensie bepaald
die bij de verschillende concentraties zinkbacitracine tot de grootste en
duidelijkste remmingszones leidt.
7.2.Bereiden van de platen
De agardiffusie vindt plaats op platen met de vier standaardoplossingen
(S
8,S4,S2en S1) en de vier meetoplossingen (U8,U4,U2en U1). Op elke
plaat moeten alle vier concentraties van standaard en van extract
worden opgebracht. Daarom moeten de afmetingen van de platen zo
worden gekozen dat op de agarvoedingsbodem plaats is voor ten minste
acht gaatjes van 10 tot 13 mm doorsnede waarvan de middelpunten niet
minder dan 30 mm van elkaar verwijderd zijn. Voor de bepaling
kunnen vlakke glazen platen worden gebruikt, waarop aluminium- of
plastic-ringen van 200 mm doorsnede en 20 mm hoogte worden gelegd.
Giet op de platen een hoeveelheid voedingsbodem (4.2), geënt als
aangegeven bij punt 7.1, zodat een laag van ongeveer 2 mm dik
ontstaat (60 ml voor een plaat met een doorsnede van 200 mm). Laat
de voedingsbodem in horizontale stand stollen, pons er de gaatjes in
en breng er exact afgemeten hoeveelheden standaard en extract in
(0,10 tot 0,15 ml per gaatje, afhankelijk van de doorsnede). Breng
iedere concentratie ten minste in viervoud aan, zodat iedere bepaling
als grondslag voor de berekening 32 remmingszones heeft.
7.3.Incuberen
Incubeer de platen 16 tot 18 uur bij 30 ºC ± 2 ºC.
8. METING EN BEREKENING
Meet de doorsnede van de remmingszones tot op 0,1 mm nauwkeurig.
Zet voor elke concentratie de gemiddelde waarden op half-logaritmisch
papier uit, zodat de logaritme van de concentraties tegen de doorsnede
van de remmingszones komt te staan. Trek de best passende lijnen,
zowel voor de standaard als voor het extract, en ga daarbij bij voor-
beeld als volgt te werk:
Bepaal het meest passende punt voor de laagste standaardwaarde (SL)
volgens de formule:
(a) SL ¼7s1þ4s2þs4/C02s8
10
Bepaal het meest passende punt voor de hoogste standaardwaarde (SH)
volgens de formule:
(b) SH ¼7s8þ4s4þs2/C02s1
10
Bepaal op dezelfde wijze de meest passende punten voor de laagste
extractwaarde (UL) en de hoogste extractwaarde (UH) door in boven-
staande formules s1,s2,s4en s8door u1,u2,u4en u8te vervangen. Vul
de waarden SL en SH in dezelfde grafiek in. Door deze twee punten te
verbinden, krijgt men de meest passende rechte voor de standaardoplos-
sing. Op dezelfde wijze verkrijgt men met UL en UH de meest
passende rechte voor het extract.
Wanneer er geen enkele storing is, moeten de rechten evenwijdig zijn.
In de praktijk kunnen de rechten als evenwijdig worden beschouwd1978L0633 — NL — 20.12.1983 — 002.001 — 5
▼M2
wanneer (SH — SL) en (UH — UL) niet meer dan 10 % van hun
gemiddelde afwijken.
Als de rechten niet evenwijdig zijn, kan men hetzij u1en s1, hetzij u8en
s8uitsluiten. De waarden SL, SH, UL en UH waarmee men dan de
meest passende rechten kan trekken, worden dan berekend volgens de
volgende formules:
(a′)S L=5s1þ2s2/C0s4
6of5s2þ2s4/C0s8
6
(b′)S H=5s4þ2s2/C0s1
6of5s8þ2s4/C0s2
6
en analoge formules voor UL en UH. Nu moet wel aan bovengenoemde
eis van evenwijdigheid zijn voldaan. Wanneer het resultaat uit drie
concentraties is berekend, moet dit op het analysecertificaat vermeld
worden.
Wanneer de rechten als evenwijdig beschouwd kunnen worden, wordt
de logaritme van de relatieve activiteit (log A) berekend volgens één
van de volgende formules, afhankelijk van het bereiken van evenwijdig-
heid met 4 of 3 concentraties:
Voor 4 concentraties:
(c) Log A ¼u1þu2þu4þu8/C0s1/C0s2/C0s4/C0s8 ðÞ /C2 0;602
u4þu8þs4þs8/C0u1/C0u2/C0s1/C0s2
Voor 3 concentraties:
(d) Log A ¼u1þu2þu4/C0s1/C0s2/C0s4 ðÞ /C2 0;401
u4þs4/C0u1/C0s1
of
(d′) Log A ¼u2þu4þu8/C0s2/C0s4/C0s8 ðÞ /C2 0;401
u8þs8/C0u2/C0s2
Activiteit van het monsterextract = activiteit van de bijbehorende stan-
daard × A:
(U8=S8×A )
Blijkt de relatieve activiteit buiten het gebied 0,5 tot 2,0 te liggen, dan
moet de bepaling worden herhaald met geschikte aanpassingen aan de
extractconcentraties of, indien zulks onmogelijk is, aan de standaardop-
lossingen. Indien de relatieve activiteit niet in dit vereiste gebied kan
worden gebracht, moet het resultaat als een benadering worden
beschouwd en als zodanig op het analysecertificaat worden vermeld.
Wanneer de rechten niet als evenwijdig beschouwd kunnen worden,
moet de bepaling worden herhaald. Wanneer dan nog steeds geen even-
wijdige rechten zijn verkregen, moet de bepaling als niet bevredigend
worden beschouwd.
Geef de uitkomst weer in mg zinkbacitracine per kilogram voeder.
9. HERHAALBAARHEID
Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen aan hetzelfde
monster uitgevoerd door dezelfde analist, mag niet groter zijn dan:
— 2 mg/kg in absolute waarde bij zinkbacitracinegehalten tot 10 mg/
kg;
— 20 % van de hoogste waarde bij gehalten van 10 tot 25 mg/kg;— 5 mg/kg in absolute waarde bij gehalten van 25 tot 50 mg/kg;
— 10 % van de hoogste waarde bij gehalten van meer dan 50 mg/kg.1978L0633 — NL — 20.12.1983 — 002.001 — 6
▼B
2.BEPALING VAN FLAVOFOSFOLIPOL — DOOR MIDDEL VAN
AGARDIFFUSIE
1. DOEL EN TOEPASSINGSGEBIED
Met deze methode kan flavofosfolipol in diervoeders, concentraten en
voormengsels worden bepaald. De ondergrens van de bepaling ligt bij
1 mg/kg (1 ppm).
2. PRINCIPE
Het monster wordt geëxtraheerd door koken met verdunde methanol
onder een terugvloeikoeler. Na centrifugeren wordt het extract zo nodig
gezuiverd met een ionenwisselaar en verdund. Hierna wordt de antibio-
tische activiteit bepaald door meting van de diffusie van flavofosfolipol
in een agarvoedingsbodem, die geënt is met Staphyloccocus aureus. De
diffussie wordt zichtbaar door de vorming van groeiremmingszones van
het microörganisme. De diameter van deze remzones wordt geacht
evenredig te zijn met de logarithme van de antibioticumconcentratie
binnen het gebruikte concentratiegebied.
3. MICROÖRGANISME: STAPHYLOCOCCUS AUREUS ATCC 6538 P
3.1.Bewaren van de stam
Buizen met schuingestolde voedingsbodem (4.1) worden geënt met
Staphylococcus aureus, en na 24 uur bebroeden bij 37 ºC bewaard in
de koelkast bij ca. 4 ºC. Elke maand wordt opnieuw overgeënt.
3.2.Bereiding van de entsuspensie (a)
Wekelijks worden twee buizen met schuingestolde voedingsbodem uit
de stamcultuur (3.1) geënt en na 24 uur bebroeden bij 37 º C in de
koelkast bij ca. 4 ºC bewaard.
24 uur voor de bepaling worden met deze cultuur 2 tot 4 schuine buizen
met voedingsbodem (4.1) geënt en 16—18 uur bij 37 ºC bebroed.
Daarna wordt de cultuur opgenomen in zoutoplossing (4.3)
en daarmee verdund tot de lichttransmissie bij 578 nm en 1 cm laag-
dikte ca. 40 % is.
4. VOEDINGSBODEMS EN REAGENTIA
4.1.Voedingsbodems voor het voortkweken van de stam (b)
Pepton uit vlees 6,0 g
Trypton 4,0 g
Gistextract 3,0 gVleesextract 1,5 gGlucose 1,0 g
Agar-agar 15,0 g
Water 1 000 mlpH 6,5 (na sterilisatie).
4.2.Voedingsbodem voor de metingen
4.2.1. Onderste laag (
c)
Pepton uit vlees 6,0 g
Gistextract 3,0 gVleesextract 1,5 gAgar-agar 10,0 g
Water 1 000 ml
pH 6,5 (na sterilisatie).
4.2.2. Te beënten laag
Voedingsbodem (4.1) met de toevoeging van 2,0 g siliconen-antischui-
memulsie(
d).1978L0633 — NL — 20.12.1983 — 002.001 — 7
(a) Andere methoden kunnen gebruikt worden voorzover is bewezen dat zij overeenkom-
stige bacteriesuspensies geven.
(b) Elke handelsvoedingsbodem van vergelijkbare samenstelling, die dezelfde resultaten
geeft, kan gebruikt worden, bv. Oxoid Antibiotic Medium 1 (CM 327) met toevoeging
van Oxoid agar nr. 3 (L 13).
(c) Elke handelsvoedingsbodem van vergelijkbare samenstelling, die dezelfde resultaten
geeft kan gebruikt worden, bv. Oxoid Antibiotic Medium 2 (CM 335) met toevoegingvan Oxoid agar nr. 3 (L 13).
(
d) Bv. SE 2 van Wacker Chemie GmbH, München.
▼B
4.3. Zoutoplossing 0,4 % (g/v): los 4 g natriumchloride p.a. op in water,
verdun tot 1 000 ml en steriliseer.
4.4. Methanol, zuiver.
4.5. Methanol 50 % (v/v): meng 500 ml methanol (4.4) met 500 ml water.
4.6. Methanol 80 % (v/v): meng 800 ml methanol (4.4) met 200 ml water.
4.7. Tris(hydroxymethyl) aminomethaan p.a.
4.8. Kaliumchlorideoplossing in methanol, 1,5 %: los 1,5 g kaliumchloride
p.a. op in 20 ml water, en breng op 100 ml met methanol (4.4).
4.9. Kationenwisselaar: Dowex 50 WX8, 20—50 mesh, Na-vorm (Serva
catalogus nr. 41600) of gelijkwaardig.
4.10. Anionenwisselaar: Dowex 1X2, 50—100 mesh, Cl-vorm (Serva cata-
logus nr. 41010) of gelijkwaardig. Voor het gebruik het produkt 12 tot
14 uur in 80 % methanol (4.6) bewaren.
4.11. Glaswol.
4.12. pH-indicatorpapier (pH 6,6—8,1).
4.13. Ascorbinezuur.
4.14. Standaard: flavofosfolipol met bekende activiteit.
5. APPARATUUR
5.1. Glazen chromatografiekolom, binnendiameter 9 mm, lengte
150—200 mm, met een kraan aan de onderzijde en boven een slijpstuk
(voor het opzetten van een druppeltrechter 5.2.).
5.2. Druppeltrechter 250 ml, met kraan en slijpstuk.
5.3. Erlenmeyer 250 ml met slijpstuk
5.4. Terugvloeikoeler met slijpstuk (passend op 5.3).
6. STANDAARDOPLOSSINGEN
Los een nauwkeurig afgewogen hoeveelheid standaard (4.14) op in 50 %
methanol (4.5), en verdun tot een voorraadoplossing van 100 µ g flavo-
fosfolipol per ml. Deze kan in gesloten kolven 2 maanden bij 4 ºC
bewaard worden.
Met deze voorraadoplossing worden door successieve verdunning met
50 % methanol (4.5) de volgende oplossingen bereid:
S80,2  µg/ml
S40,1  µg/ml
S20,05  µg/ml
S10,025     µg/ml.
7. BEREIDING VAN HET EXTRACT
7.1.Extractie
7.1.1. Concentraten, voormengsels en mineraalmengsels
Aan een afgewogen hoeveelheid van 2,0 tot 5,0 g van het monster
wordt ongeveer 150 mg ascorbinezuur (4.13) toegevoegd, en daarna in
een erlenmeyer (5.3) met 150 ml 50 % methanol (4.5) gemengd). De
pH wordt met ca. 400 mg tris(hydroxymethyl) aminomethaan op
8,1—8,2 gebracht, wat met indicatorpapier (4.12) gecontroleerd wordt.
Na 15 minuten wordt de pH met Tris (4.7) opnieuw op 8,1-8,2 gebracht
en daarna wordt 10 minuten onder voortdurend roeren gekookt onder de
terugvloeikoeler. Na afkoelen wordt gecentrifugeerd en het extract afge-
goten.
7.1.2. Overige voeders
Weeg een hoeveelheid monster af van 5,0 tot 30,0 g, zodanig dat deze
ten minste 30 µ g flavofosfolipol bevat. Meng deze hoeveelheid in een
erlenmeyer (5.3) met 150 ml 50 % methanol (4.5) en breng de pH op
8,1—8,2 met ca. 400 mg Tris (4.7). Controleer de pH met indicatorpa-
pier (4.12). Breng na 15 minuten de pH opnieuw met Tris (4.7) op
8,1—8,2 en kook 10 minuten onder de terugvloeikoeler (5.4) onder
voortdurend roeren. Na afkoelen wordt gecentrifugeerd en het extract
afgegoten.1978L0633 — NL — 20.12.1983 — 002.001 — 8
▼B
7.2.Zuivering (bij concentraten, voormengsels en mineralenmengsels
niet nodig)
Aan 110 ml van het extract wordt 11 g kationenwisselaar (4.9) toege-
voegd waarna 1 minuut onder voortdurend roeren onder de
terugvloeikoeler gekookt wordt. Na afscheiden van de kationenwisse-
laar door centrifugeren of filteren wordt aan 100 ml extract 150 ml
methanol (4.4) toegevoegd en dit mengsel daarna 12—15 uur bij 4 ºC
bewaard. Het daarbij uitgevlokte materiaal wordt door filteren onder
koeling verwijderd.
Een glaswolprop (4.11) wordt in het ondereind van een kolom (5.1)
aangebracht waarna 5 ml anionenwisselaar (4.10) in de kolom wordt
gegoten en met 100 ml 80 % methanol (4.6) gewassen. Met behulp
van de druppeltrechter (5.2) wordt ten minste 100 ml filtraat, waarin
ten minste 16 µ g flavofosfolipol aanwezig moet zijn, op de kolom
gebracht (200 ml bij 30 g voedermonster met 1 mg per kg). Indien
nodig, wordt het filtraat van tevoren met 80 % methanol (4.6) verdund
tot een verwacht gehalte van 16 µ g per 100 ml. De doorloopsnelheid
wordt geregeld op ca. 2 ml per minuut, en de doorgelopen vloeistof
weggegooid. De kolom wordt dan met 50 ml 80 % methanol (4.6)
gewassen en doorgelopen vloeistof weggegooid.
Het flavofosfolipol wordt geëlueerd met KCL-methanol (4.8) met een
doorloopsnelheid van ca. 2 ml/minuut. 50 ml van dit eluaat wordt in
een maatcylinder opgevangen en met 30 ml water gemengd. Deze
oplossing moet naar verwachting 0,2 µ g/ml (= U8) bevatten.
7.3.Verdunningen van het extract
Indien nodig (d.w.z. wanneer geen zuivering plaatsgehad heeft) wordt
het in 7.1.1 verkregen extract met 50 % methanol (4.5) verdund tot
een verwacht flavofosfolipolgehalte van 0,2 µ g/ml (= U8).
Van de oplossing U8worden de oplossingen U4(verwacht gehalte
0,1 µg/ml), U2(verwacht gehalte 0,05 µ g/ml) en U1(verwacht gehalte
0,025 µ g/ml) door successieve verdunning (1 + 1) met 50 % methanol
(4.5) bereid.
8. UITVOERING VAN DE BEPALING
8.1.Enten van de voedingsbodem
De te beënten voedingsbodem (4.2.2) wordt bij ca. 50 ºC met de entsus-
pensie (3.2) geënt. Door voorproeven met voedingsbodem (4.2.2) dient
men de hoeveelheid entsuspensie te bepalen die bij de verschillende
concentraties flavofosfolipol zo groot mogelijke remzones geeft, die
toch nog scherp zijn (ongeveer 30 ml per liter).
8.2.Gereedmaken van de platen
De agardiffussie vindt plaats in platen waarop de vier standaardconcen-
traties (S8,S4,S2en S1) voorkomen en de vier extractconcentraties (U8,
U4,U2en U1). Elke plaat moet beslist alle vier concentraties van stan-
daardenextractbevatten.Daarommoetdeafmetingvandeplaten
zo gekozenwordendatmenindeagarvoedingsbodemtenminste8
gaatjes kan ponsen van 10 tot 13 mm diameter, waarvan de middel-punten niet minder dan 30 mm van elkaar verwijderd zijn. Als platen
kan men vlakke glazen platen gebruiken, waarop aluminium of plastic
ringen van 200 mm diameter en 20 mm hoogte gezet worden.
In de platen wordt een hoeveelheid onderlaagvoedingsbodem (4.2.1)
gegoten die een laagdikte van 1,5 mm geeft (45 ml voor een plaat van
200 mm diameter). Nadat deze laag vast geworden is wordt een
hoeveelheid voedingsbodem (4.2.2), beënt als onder 8.1 beschreven,
over de vastgeworden laag heen gegoten, voldoende om een laag van
1 mm dikte te krijgen (30 ml voor een plaat van 200 mm diameter).
Nadat ook deze laag vast geworden is worden de gaatjes geponst en
exact afgemeten hoeveelheden van standaard- en extractverdunningen
ingepipetteerd (0,10 tot 0,15 ml per gaatje, afhankelijk van de diameter
van de gaatjes).
Iedere concentratie moet ten minste in viervoud opgebracht worden,
zodat iedere bepaling 32 remzones als grondslag voor de berekening
heeft.
8.3.Bebroeding
Bebroed de platen 16 tot 18 uur bij 28—30 ºC.1978L0633 — NL — 20.12.1983 — 002.001 — 9
▼B
9. METING EN BEREKENING
Meet de diameter van de remzones tot 0,1 mm nauwkeurig. Zet voor
elke concentratie de gemiddelde waarden op semilogarithmisch papier
uit, zodanig dat de logarithme van de concentraties tegen de diameter
van de remzones komt te staan. Trek de best passende lijnen voor stan-
daard en extracten, ga daarbij bij voorbeeld als volgt te werk.
Bepaal het meest passende punt voor de laagste standaardwaarde (SL)
volgens de formule:
(a) SL ¼7S1þ4S2þS4/C02S8
10
Bepaal het meest passende punt voor de hoogste standaardwaarde (SH)
volgens de formule:
(b) SH ¼7S8þ4S4þS2/C02S1
10
Bepaal op dezelfde wijze de meest passende punten voor de laagste
extractwaarde (UL) en de hoogste extractwaarde (UH) door in boven-
staande formules S1,S2,S4en S8door U1,U2,U4en U8te vervangen.
Vul de waarden SL en SH in dezelfde grafiek in. Door deze twee
punten te verbinden krijgt men de meest passende rechte voor de stan-
daardoplossing. Op dezelfde wijze verkrijgt men met UL en UH de
meest passende rechte voor het extract.
Wanner er geen enkele storing is, moeten de rechten evenwijdig zijn.
►C1In de praktijk kunnen de rechten als evenwijdig worden
beschouwd wanneer (SH — SL) en (UH — UL) niet meer dan 10 %
van hun gemiddelde afwijken. ◄
Als de rechten niet evenwijdig zijn, kan men hetzij U1en S1, hetzij U8en S8uitsluiten. De waarden SL, SH, UL en UH waarmee men dan de
meest passende rechten kan trekken worden dan berekend volgens de
volgende formules:
(a′)S L¼5S1þ2S2/C0S4
6of5S2þ2S4/C0S8
6
(b′)S H¼5S4þ2S2/C0S1
6of5S8þ2S4/C0S2
6
en analoge formules voor UL en UH. De met deze alternatieve
formules getrokken rechten moeten ook op evenwijdigheid onderzocht
worden, zoals boven aangegeven. Wanneer het resultaat uit drie niveaus
berekend is moet dit op het analysecertificaat vermeld worden.
Wanneer de rechten als evenwijdig beschouwd kunnen worden, wordt
de logarithme van de relatieve activiteit (log A) berekend volgens een
van de volgende formules:
Voor 4 niveaus
(c) log A ¼U1þU2þU4þU8/C0S1/C0S2/C0S4/C0S8 ðÞ /C20;602
U4þU8þS4þS8/C0U1/C0U2/C0S1/C0S2
Voor 3 niveaus
(d) log A ¼U1þU2þU4/C0S1/C0S2/C0S4 ðÞ /C2 0;401
U4þS4/C0U1/C0S1
of
(d) log A ¼U2þU4þU8/C0S2/C0S4/C0S8 ðÞ /C2 0;401
U8þS8/C0U2/C0S2
Werkelijke activiteit = aangenomen activiteit × relatieve activiteit.
Wanneer de rechten niet als evenwijdig beschouwd kunnen worden,
moet men de bepaling herhalen. Wanneer het dan nog steeds niet lukt
evenwijdige rechten te verkrijgen, moet men de logarithme van de rela-
tieve activiteit (log A) berekenen met formule (c). Het resultaat moet
dan echter beschouwd worden als een benadering en dat moet op het
analysecertificaat vermeld worden.1978L0633 — NL — 20.12.1983 — 002.001 — 10
▼B
10. HERHAALBAARHEID
Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen op hetzelfde
monster uitgevoerd door dezelfde analyst mag niet groter zijn dan:
0,5 mg/kg, in absolute waarde, voor gehaltes aan flavofosfolipol van 1
tot 2 mg/kg,
25 % van de hoogste waarde voor gehaltes boven 2 en tot 10 mg/kg,
20 % van de hoogste waarde voor gehaltes boven 10 mg/kg en tot
25 mg/kg,
5 mg/kg, in absolute waarde, voor gehaltes boven 25 mg/kg en tot
50 mg/kg,
10 % van de hoogste waarde voor gehaltes boven 50 mg/kg.
3.BEPALING VAN DE SPOREËLEMENTEN IJZER, KOPER,
MANGAAN EN ZINK
1. DOEL EN TOEPASSINGSGEBIED
Met deze methode kunnen de sporeëlementen ijzer, koper, mangaan en
zink in veevoeder worden bepaald. De ondergrenzen van de bepalingen
zijn:
ijzer (Fe) 20 mg/kg
koper (Cu) 10 mg/kgmangaan (Mn) 20 mg/kgzink (Zn) 20 mg/kg.
2. PRINCIPE
Het monster wordt, na destructie van eventueel aanwezig organisch
materiaal, in zoutzuur opgelost. De elementen ijzer, koper, mangaan
en zink worden na gepaste verdunning bepaald door middel van atoom-
absorptiespectometrie.
3. REAGENTIA
InleidingVoor de bereiding van reagentia en analyse-oplossingen dient water te
worden genomen waarin de te bepalen kationen niet voorkomen; dit
kan worden bereid door het water tweemaal te destilleren in een destil-
leerapparaat van boorsilicaatglas of kwarts, dan wel door het tweemaal
te zuiveren met behulp van ionenwisselaars.
De zuiveringsgraad van reagentia dient ten minste p.a. te zijn. De afwe-
zigheid van het te bepalen element moet worden gecontroleerd door een
blanco bepaling. Zo nodig moeten de reagentia nog verder worden
gezuiverd.
In plaats van de hieronder beschreven standaardoplossingen kunnen in
de handel verkrijgbare standaardoplossingen worden gebruikt, waarvan
de zuiverheid is gegarandeerd, en vóór gebruik gecontroleerd.
3.1. Zoutzuur p.a., d: 1,19.3.2. Zoutzuur p.a., 6 N.
3.3. Zoutzuur p.a., 0,5 N.
3.4. Fluorwaterstofzuur, 38—40 % (v/v), met een ijzergehalte van minder
dan 1 mg/l en een indamprest (uitgedrukt als sulfaat) van minder dan
10 mg/l.
3.5. Zwavelzuur p.a., d: 1,84.3.6. Waterstofperoxyde p.a., ongeveer 100 vol, zuurstof (30 gew. %).
3.7. Standaardijzeroplossing (1 000 µ g Fe/ml), als volgt bereid: los 1 g
ijzerdraad p.a. op in 200 ml zoutzuur 6 N (3.2), voeg 16 ml waterstof-
peroxyde (3.6) toe en vul aan met water tot 1 l.
3.7.1. Verdunde standaardijzeroplossing van ijzer (100 µ g Fe/ml), bereid door
de standaardoplossing (3.7) 1 + 9 met water te verdunnen.
3.8. Standaardkoperoplossing (1 000 µ g Cu/ml), als volgt bereid: los 1 g
koperpoeder p.a. op in 25 ml zoutzuur 6 N (3.2), voeg 5 ml waterstof-
peroxyde (3.6) toe en vul aan met water tot 1 l.1978L0633 — NL — 20.12.1983 — 002.001 — 11
▼B
3.8.1. Verdunde standaardkoperoplossing (10 µ g Cu/ml), bereid door de stan-
daardoplossing (3.8) 1 + 9 met water te verdunnen en de aldus bereide
oplossing wederom 1 + 9 met water te verdunnen.
3.9. Standaardmangaanoplossing (1 000 µ g Mn/ml), als volgt bereid: los 1 g
mangaanpoeder p.a. op in 25 ml zoutzuur 6 N (3.2) en vul aan metwater tot 1 l.
3.9.1. Verdunde standaardmangaanoplossing (10 µ g Mn/ml), bereid door de
standaardoplossing (3.9) 1 + 9 met water te verdunnen en de aldusbereide oplossing wederom 1 + 9 met water te verdunnen.
3.10.Standaardzinkoplossing(1000µgZn/ml),alsvolgtbereid:los1g
zinkband of bladzink p.a. op in 25 ml zoutzuur 6 N (3.2) en vul aan
met water tot 1 l.
3.10.1. Verdunde standaardzinkoplossing (10 µ g Zn/ml), bereid door de stan-
daardoplossing (3.10) 1 + 9 met water te verdunnen en de aldus bereideoplossing wederom 1 + 9 met water te verdunnen.
3.11. Lathaancloride-oplossing, bereid als volgt: los 12 g lathaanoxyde op in
150 ml water, voeg 100 ml zoutzuur 6 N (3.2) toe en vul aan met watertot 1 l.
4.APPARATUUR
4.1.Moffelovenmettemperatuurregelaarenpyrometer.4.2.Glaswerkvanresistentboorsilicaat.Aanbevolenwordtmateriaalte
gebruikendatuitsluitendvoordebepalingvansporeëlementenwordt
aangewend.
4.3.Platinaschaalofeventueeleenkwartsschaal.
4.4.Atoomabsorptiespectrofotometerdiequagevoeligheidennauwkeurig-
heidinhetbetreffendemeetgebiedvoldoetaandeeisendieinverband
metdemethodewordengesteld.
5.UITVOERING
5.1.Monstersmetorganischmateriaal5.1.1.Verassenenbereidenvandeoplossingvoordeanalyse(*)
(i)Brengeentotop0,2mgnauwkeurigafgewogenhoeveelheid
monstervan5tot10gineenschaalvankwartsofplatina(4.3)
(zieopm.b),droogindedroogstofbij105ºCenplaatsdeschaal
indekoudemoffeloven(4.1)Sluitdeoven(zieopm.c)enbreng
detemperatuurinongeveer90minutengeleidelijkop450—475ºC.
Handhaafdezetemperatuurgedurende4—16uur(bijvoorbeeld
gedurendedenachtteneindekooldeeltjesteverwijderen;open
vervolgensdemoffelovenenlaatafkoelen(zieopm.d).
Bevochtigdeinhoudvandeschaalmetwaterenbrengdezeoverin
eenbekerglasvan250ml.Spoeldeschaaluitmetintotaalonge-
veer5mlzoutzuur(3.1)envoegditlangzaamenvoorzichtigtoe
aandeinhoudvanhetbekerglas(dereactiekanhevigzijndoordat
erCO
2ontstaat).Voegonderroerendruppelgewijsmeerzoutzuur
(3.1)toetothetbruisenophoudt.Dampintotdroogondernuendanroerenmeteenglazenstaaf.
Voegvervolgensbijhetresidu15mlzoutzuur6N(3.2)toeen
daarnaongeveer120mlwater.Roermetdeglazenstaaf,diein
hetbekerglasblijftendekhetbekerglasafmeteenhorlogeglas.
Brengdeinhoudzachtjesaandekookenhoudaandekooktoter
geenasmeerzichtbaarindeoplossinggaat.Filtreeroverasvrij
filtreerpapierenvanghetfiltraatopineenmaatkolfvan250ml.
Washetbekerglasenhetfiltreerpapieruitmet5mlheetzoutzuur
6N(3.2)entweemaalmetkokendwater.Koelafenvulaanmet
watertotdemaatstreep(dezoutzuurconcentratieisdanongeveer
0,5N).
(ii)Indienhetresiduophetfiltreerpapierzwartis(koolstof)brenghet
danopnieuwindemoffelovenenverasweerbij450—475ºC.1978L0633 — NL — 20.12.1983 — 002.001 — 12
Ga te werk als in 5.1.1 (i) tot en met de filtratie. Was het filtreerpapier met het onoplosbare residu tweemaal uit 
met kokend water en breng het in een platinaschaal (4.3). Veras in de moffeloven (4.1) bij een temperatuur van 
ten hoogste 550 °C tot alle koolstofhoudend materiaal is verdwenen. Voeg na afkoelen enige druppels water toe 
en dan 10 tot 15 ml fluorwaterstofzuur (3.4). Damp in tot droog bij ongeveer 150 °C. Indien het residu nog 
steeds enig kiezelzuur bevat, los het dan opnieuw op in enkele ml fluorwaterstofzuur (3.4) en damp in tot droog. 
Voeg 5 druppels zwavelzuur (3.5) toe en verwarm tot er geen witte damp meer ontstaat. Voer vervolgens 5 ml 
zoutzuur 6 N (3.2) en ongeveer 30 ml water toe, verwarm en filtreer de oplossing in een maatkolf van 250 ml; 
koel af en vul aan met water tot de maatstreep. De zoutzuurconcentratie is dan ongeveer 0,5 N. Handel dan 
verder als beschreven in 5.1.3.  (*)    Groenvoer  (vers  of gedroogd)  bevat  soms  grote hoeveelheden  organisch  kiezelzuur  dat moet  worden  verwijderd 
omdat deze sporeelementen kan vasthouden. Bij monsters van dergelijke voedermiddelen dient derhalve de 
volgende gewijzigde procedure te worden toegepast. 
▼B
zoutzuur6N(3.2)toe.Verwarmdeoplossingenfiltreerdezeinde
maatkolf;koelafenvulaanmetwatertotdemaatstreep.Dezout-
zuurconcentratieisdanongeveer0,5N).
Opmerkingen:
a)Bijdebepalingvansporeëlementendientmenbedachttezijnophet
gevaarvancontaminatie,vooraldoorzink,koperenijzer.Daarommogendezemetalennietvoorkomeninhetmateriaaldatvoorde
bereidingvandemonsterswordtgebruikt.
Terbeperkingvanhetalgemenebesmettingsrisicodientteworden
gewerktineenstofvrijeatmosfeermetuiterstschoneapparatuuren
zorgvuldiggewassenglaswerk.Vooraldezinkbepalingisgevoelig
voorverschillendesoortenbesmetting,b.v.doorglaswerk,reagentia,
stof,enz.
b)Hetgewichtvanhetteverassenmonsterwordtberekendopgrond
vanhetteverwachtengehalteaansporeëlementeninhetveevoer,rekeninghoudendemetdegevoeligheidvandetegebruikenspectro-
fotometer.Bijsommigevoedermiddelenmeteenzeerlaaggehalte
aansporeëlementenkanhetwellichtnoodzakelijkzijntebeginnen
met10—20ganalysemateriaalendeuiteindelijkeoplossingaante
vullentotslechts100ml.
c)Hetverassendienttegeschiedenineengeslotenmoffelovenzonder
lucht-ofzuurstofvoer.
d)Deopdepyrometerafgelezentemperatuurmagnietmeerbedragen
dan475ºC.
5.1.2.Spectrofotometrischebepaling
5.1.2.1.Bereidvooriedertebepalenelementopbasisvandeverdundestan-
daardoplossingen3.7.1,3.8.1,3.9.1en3.10.1eenreeksijkoplossingen,
elkmeteenzoutzuurconcentratievanongeveer0,5Nen(bijijzer,
mangaanenzink)eengehalteaanlanthaanchloridedatovereenkomt
met0,1%La(g/v).Degekozengehaltesaansporeëlementendienen
binnenhetgevoeligheidsbereikvandetegebruikenspectrofotometerte
liggen.Inonderstaandetabellenzijnbijwijzevanvoorbeelddesamen-
stellingenopgegevenvantypischereeksenijkoplossingen;naargelang
vanhettypeendegevoeligheidvandegebruiktespectrofotometer,
kanhetechternoodzakelijkzijnandereconcentratiestekiezen.
IJzer
µgFe/ml00,512345
mlverdundestan-
daardoplossing
(3.7.1)
(1ml=100µg
Fe)00,512345
+mlHCl6N(3.2.)7777777
+ 10 ml lanthaanchloride-oplossing (3.11) en met water aanvullen tot
100 ml
Koper
µ g Cu/ml 0 0,1 0,2 0,4 0,6 0,8 0,1
ml verdunde stan-daardoplossing
(3.8.1)
(1 ml = 10 µ g Cu) 0 1 2 4 6 8 10
+ ml HCl 6 N (3.2) 8 8 8 8 8 8 8
met water aanvullen tot 100 ml1978L0633 — NL — 20.12.1983 — 002.001 — 13
met ongeveer 2 ml zoutzuur (3.1), damp in tot droog en voeg 5 mlis beëindigd zodra de as wit of bijna wit lijkt. Los het residu opDeze verassing, die slechts enkele uren duurt (ongeveer 3—5 uur),
▼B
Mangaan
µg Mn/ml 0 0,1 0,2 0,4 0,6 0,8 1,0
ml verdunde stan-
daardoplossing
(3.9.1)
(1 ml = 10 µg Mn) 0 1 2 4 6 8 10
+ ml HCl 6 N (3.2) 7 7 7 7 7 7 7
10 ml lanthaanchloride-oplossing (3.11) en met water aanvullen tot
100 ml
Zink
µg Zn/ml 0 0,05 0,1 0,2 0,4 0,6 0,8
ml verdunde stan-
daardoplossing (3.
10. 1)(1 ml = 10 µg Zn) 0 0,5 1 2 4 6 8
+ml HCl 6N (3.2) 7 7 7 7 7 7 7
10 ml lanthaanchloride-oplossing (3.11) en met water aanvullen tot
100 ml
5.1.2.2. Bereiding van de oplossingen voor de analyse
Voor de bepaling van koper kan de volgens 5.1.1 bereide oplossing in
de regel rechtstreeks worden gebruikt. Indien het noodzakelijk is om het
gehalte binnen de reeks van de ijkoplossingen te brengen, kan een
aliquot deel van die oplossing worden gepipetteerd in een maatkolf
van 100 ml welke daarna wordt aangevuld met zoutzuur 0,5 N (3.3)
tot de maatstreep.
Voor de bepaling van ijzer, mangaan en zink dient een aliquot deel van
de volgens 5.1.1 bereide oplossing te worden gepipetteerd in een maat-
kolf van 100 ml; voeg 10 ml lanthaan choride-oplossing (3.11) toe en
vul aan tot de maatstreep met zoutzuur 0,5 N (3.3) (zie ook opmerking
onder 8).
5.1.2.3. Blanco-proef
Bij de blanco-proef dient de volledige werkwijze te worden toegepast,
echter zonder monstermateriaal.
De ijkoplossing „0” mag niet als blanco-proef worden gebruikt.
5.1.2.4. Meting van de atoomabsorptie
Meet de atoomabsorptie van de ijkoplossingen en van de te analyseren
oplossing met behulp van een oxyderende luchtacetyleen-vlam bij de
volgende golflengten:
Fe 248,3 nm
Cu 324,8 nm
Mn 279,5 nm
Zn 213,8 nm.
Voer iedere meting viermaal uit.
5.2.Mineraalvoeders
Indien het monster geen organisch materiaal bevat, is verassing vooraf
overbodig. Handel dan als omschreven in 5.1.1 (i), te beginnen met de
tweede alinea. Indampen met fluorwaterstofzuur kan worden wegge-
laten.
6. BEREKENING VAN DE RESULTATEN
Bereken het gehalte aan sporeëlementen in de te analyseren oplossing
met behulp van een ijkgrafiek. Druk de resultaten uit in mg sporeële-
ment per kg monster (ppm).1978L0633 — NL — 20.12.1983 — 002.001 — 14
▼B
7. HERHAALBAARHEID
Het verschil tussen de resultaten van twee parallel bepalingen in
hetzelfde monster door dezelfde analyst, mag niet meer bedragen dan:
— 5 mg/kg absoluut, voor gehaltes aan het betrokken sporeëlement van
maximaal 50 mg/kg;
— 10 % van het hoogste resultaat, voor gehaltes aan het betrokken
sporeëlement van 50 tot en met 100 mg/kg;
— 10 mg/kg absoluut, voor gehaltes aan het betrokken sporeëlement
van 100 tot en met 200 mg/kg;
— 5 % van het hoogste resultaat, voor gehaltes aan het betrokken spor-
eëlement van meer dan 200 mg/kg.
8. OPMERKING
De aanwezigheid van grote hoeveelheden fosfaten kan tot storingen
leiden bij de bepaling van ijzer, mangaan en zink. Deze storing kan
worden voorkomen door toevoeging van lanthaanchloride-oplossing
(3.11). Indien in het monster de gewichtsverhoudingCaþMg
Pgroter is
dan 2, kan de toevoeging van lanthaanchloride-oplossing (3.11) aan de
analyseoplossing en de ijkoplossingen vervallen.1978L0633 — NL — 20.12.1983 — 002.001 — 15