1999D0391 — NL — 05.04.2003 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE
van 31 mei 1999
betreffende de vragenlijst met betrekking tot Richtlijn 96/61/EG van de Raad inzake geïnte-
greerde preventie en bestrijding van verontreiniging (IPPC)
(kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 1395)
(Voor de EER relevante tekst)
(1999/391/EG)
(PB L 148 van 15.6.1999, blz. 39)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Beschikking 2003/241/EG van de Commissie van 26 maart 2003 L 89 17 5.4.2003
▼B
BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE
van 31 mei 1999
betreffende de vragenlijst met betrekking tot Richtlijn 96/61/EG
van de Raad inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van
verontreiniging (IPPC)
(kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 1395)
(Voor de EER relevante tekst)
(1999/391/EG)
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996
inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (
1),
inzonderheid op artikel 16, lid 3,
Gelet op Richtlijn 91/692/EEG van de Raad van 23 december 1991 tot
standaardisering en rationalisering van de verslagen over de toepassingvan bepaalde Richtlijnen op milieugebied (
2),
(1)Overwegende dat artikel 16, lid 3, van Richtlijn 96/61/EGbepaalt dat de verslagen over de uitvoering van de richtlijn ende doeltreffendheid ervan in vergelijking met andere Gemeen-schapsinstrumenten voor milieubescherming moeten worden
opgesteld volgens de procedure in de artikelen 5 en 6 van Richt-
lijn 91/692/EEG;
(2)Overwegende dat artikel 5 van Richtlijn 91/692/EEG bepaalt dat
het verslag moet worden opgesteld aan de hand van een vragen-
lijst of een schema, uitgewerkt door de Commissie met de hulpvan het in artikel 6 van de richtlijn ingestelde comité;
(3)Overwegende dat het eerste verslag betrekking dient te hebben
op de periode 2000 tot en met 2002;
(4)Overwegende dat de in deze beschikking vervatte maatregelen in
overeenstemming zijn met het overeenkomstig artikel 6 vanRichtlijn 91/692/EEG door het comité uitgebrachte advies,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:
Artikel 1
De aan deze beschikking gehechte vragenlijst, die betrekking heeft op
Richtlijn 96/61/EG inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van
verontreiniging, wordt goedgekeurd.
Artikel 2
De lidstaten dienen deze vragenlijst te gebruiken als basis voor het
opstellen van het verslag dat bij de Commissie moet worden ingediendingevolge artikel 5 van Richtlijn 91/692/EEG en artikel 16, lid 3, vanRichtlijn 96/61/EG.
Artikel 3
Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.1999D0391 — NL — 05.04.2003 — 001.001 — 2
(1) PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26.
(2) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 48.
▼M1
BIJLAGE
VRAGENLIJST BETREFFENDE DE TENUITVOERLEGGING VAN
RICHTLIJN 96/61/EG INZAKE GEÏNTEGREERDE PREVENTIE EN
BESTRIJDING VAN VERONTREINIGING (IPPC)
1. ALGEMEEN
1.1.Wat zijn de belangrijkste wijzigingen in de nationale wetgeving en
het vergunningssysteem die noodzakelijk waren om te voldoen aan
de algemene doelstelling van verwezenlijking van geïntegreerde
preventie en bestrijding van de verontreiniging die veroorzaakt
wordt door de in bijlage I van de richtlijn opgesomde activiteiten?
2. BETROKKEN ACTIVITEITEN EN INSTALLATIES
2.1.Hoeveel installaties vallen, voor elk onderdeel van bijlage I (punten
1.1, 2.3.a), 6.4.b), enz.), binnen de onderstaande categorieën?
— Alle bestaande installaties in de zin van artikel 2, lid 4, die in
bedrijf waren aan het einde van de verslagperiode.
— Bestaande installaties waarvoor aan de bevoegde autoriteit een
belangrijke wijziging werd meegedeeld en waarvoor een vergun-
ning werd verleend tijdens de verslagperiode.
— Nieuwe installaties (inclusief nog niet in bedrijf zijnde installaties)
waarvoor tijdens de verslagperiode een vergunning werd verleend.
Bij de beantwoording van deze vraag moet er rekening mee worden
gehouden dat eenzelfde installatie kan worden gebruikt voor activi-
teiten die onder verschillende onderdelen vallen. Alle betrokken
activiteiten dienen te worden vermeld (zelfs als dit betekent dat de
installatie meer dan een keer word geteld). Aangezien vele chemische
installaties voor meer dan één activiteit als bedoeld in de onderdelen
van punt 4 worden gebruikt, dienen uitsluitend de totaalcijfers voor
punt 4 te worden vermeld (d.w.z. geen cijfers voor de afzonderlijke
onderdelen).
Tabel 1
Categorieën van activiteiten waarvoor het totale aantal installaties
moet worden gerapporteerd
Activiteiten van bijlage 1
1.1. Stookinstallaties met een hoeveelheid vrijkomende
warmte van meer dan 50 MW
1.2. Aardolie- en gasraffinaderijen
1.3. Cokesfabrieken1.4. Installaties voor het vergassen en vloeibaar maken van
steenkool
2.1. Installaties voor het roosten of sinteren van ertsen, met
inbegrip van zwavelhoudend erts
2.2. Installaties voor de productie van ijzer of staal (primaire
of secundaire smelting), met inbegrip van uitrusting voor
continugieten met een capaciteit van meer dan 2,5 ton
per uur
2.3.a) Installaties voor verwerking van ferrometalen door warm-
walsen met een capaciteit van meer dan 20 ton ruwstaal
per uur
2.3.b) Installaties voor verwerking van ferrometalen door
smeden met hamers met een slagarbeid van meer dan 50
kilojoule per hamer, wanneer een thermisch vermogen
van meer dan 20 MW wordt gebruikt1999D0391 — NL — 05.04.2003 — 001.001 — 3
▼M1
Activiteiten van bijlage 1
2.3.c) Installaties voor verwerking van ferrometalen door het
aanbrengen van deklagen van gesmolten metaal, met een
verwerkingscapaciteit van meer dan 2 ton ruwstaal per
uur
2.4. Smelterijen van ferrometalen met een productiecapaciteit
van meer dan 20 ton per dag
2.5.a) Installaties voor de winning van ruwe non-ferrometalen
uit erts, concentraat of secundaire grondstoffen met
metallurgische, chemische of elektrolytische procédés
2.5.b) Installaties voor het smelten van non-ferrometalen, met
inbegrip van legeringen, inclusief terugwinningspro-
ducten (affineren, vormgieten) met een smeltcapaciteit
van meer dan 4 ton per dag voor lood en cadmium of
20 ton per dag voor alle andere metalen per dag
2.6. Installaties voor oppervlaktebehandeling van metalen en
kunststoffen door middel van een elektrolytisch of
chemisch procédé, wanneer de inhoud van de gebruikte
behandelingsbaden meer dan 30 m3bedraagt
3.1. Installaties voor de productie van cementklinkers in
draaiovens met een productiecapaciteit van meer dan
500 ton per dag, of van ongebluste kalk in draaiovens
met een productiecapaciteit van meer dan 50 ton per
dag, of in andere ovens met een productiecapaciteit van
meer dan 50 ton per dag
3.2. Installaties voor de winning van asbest en de fabricage
van asbestproducten
3.3. Installaties voor de fabricage van glas, met inbegrip van
installaties voor de fabricage van glasvezels, met een
smeltcapaciteit van meer dan 20 ton per dag
3.4. Installaties voor het smelten van minerale stoffen, met
inbegrip van installaties voor de fabricage van mineraal-
vezels, met een smeltcapaciteit van meer dan 20 ton per
dag
3.5. Installaties voor het fabriceren van keramische producten
door middel van verhitting, met name dakpannen,
bakstenen, vuurvaste stenen, tegels, aardewerk of porse-
lein, met een productiecapaciteit per kilo van meer dan
75 ton per dag, en/of een ovencapaciteit van meer dan
4m3en met een plaatsingsdichtheid per oven van meer
dan 300 kg/m3
4. Chemische installaties voor de fabricage van organisch-
chemische basisproducten, anorganisch-chemische basis-
producten, fosfaat-, stikstof- of kaliumhoudende mest-
stoffen (enkelvoudige of samengestelde meststoffen),
basisproducten voor gewasbescherming en biociden en
explosieven, en installaties voor de fabricage van farma-
ceutische basisproducten die een chemisch of biologisch
procédé gebruiken
5.1. Installaties voor de verwijdering of nuttige toepassing
van gevaarlijke afvalstoffen als bedoeld in de lijst van
artikel 1, lid 4, van Richtlijn 91/689/EEG in de zin van
de bijlagen II A en II B (handelingen R1, R5, R6, R8
en R9) van Richtlijn 75/442/EEG en van Richtlijn 75/
439/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de
verwijdering van afgewerkte olie met een capaciteit van
meer dan 10 ton per dag1999D0391 — NL — 05.04.2003 — 001.001 — 4
▼M1
Activiteiten van bijlage 1
5.2. Installaties voor de verbranding van stedelijk afval in de
zin van Richtlijn 89/369/EEG van de Raad van 8 juni
1989 ter voorkoming van door nieuwe installaties voor
de verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtver-
ontreiniging en Richtlijn 89/429/EEG van de Raad van
21 juni 1989 ter vermindering van door bestaande instal-
laties voor de verbranding van stedelijk afval veroor-
zaakte luchtverontreiniging, met een capaciteit van meer
dan 3 ton per uur
5.3. Installaties voor de verwijdering van ongevaarlijke afval-
stoffen in de zin van bijlage II A van Richtlijn 75/442/
EEG, rubrieken D8, D9, met een capaciteit van meer
dan 50 ton per dag
5.4. Stortplaatsen die meer dan 10 ton per dag ontvangen of
een totale capaciteit van meer dan 25000 ton hebben,
met uitzondering van stortplaatsen voor inerte afval-
stoffen
6.1.a) Industriële installaties voor de fabricage van papierpulp
uit hout of uit andere vezelstoffen
6.1.b) Industriële installaties voor de fabricage van papier en
karton met een productiecapaciteit van meer dan 20 ton
per dag
6.2. Installaties voor de voorbehandeling (wassen, bleken,
merceriseren) of het verven van vezels of textiel met
een verwerkingscapaciteit van meer dan 10 ton per dag
6.3. Installaties voor het looien van huiden met een verwer-
kingscapaciteit van meer dan 12 ton eindproducten per
dag
6.4.a) Abattoirs met een productiecapaciteit van meer dan 50
ton per dag geslachte dieren
6.4.b) Bewerking en verwerking voor de fabricage van levens-
middelen op basis van:
— dierlijke grondstoffen (andere dan melk) met een
productiecapaciteit van meer dan 75 ton per dag eind-
producten;
— plantaardige grondstoffen met een productiecapaciteit
van meer dan 300 ton per dag eindproducten (gemid-
delde waarde op driemaandelijkse basis)
6.4.c) Bewerking en verwerking van melk, met een hoeveelheid
ontvangen melk van meer dan 200 ton per dag (gemid-
delde waarde op jaarbasis)
6.5. Installaties voor de destructie of verwerking van kadavers
en dierlijk afval met een verwerkingscapaciteit van meer
dan 10 ton per dag
6.6.a) Installaties voor intensieve pluimveehouderij met meer
dan 40000 plaatsen voor pluimvee
6.6.b) Installaties voor intensieve varkenshouderij met meer dan
2000 plaatsen voor mestvarkens (van meer dan 30 kg)
6.6.c) Installaties voor intensieve varkenshouderij met meer dan
750 plaatsen voor zeugen1999D0391 — NL — 05.04.2003 — 001.001 — 5
▼M1
Activiteiten van bijlage 1
6.7. Installaties voor de oppervlaktebehandeling van stoffen,
voorwerpen of producten, waarin organische oplosmid-
delen worden gebruikt, in het bijzonder voor het appre-
teren, bedrukken, het aanbrengen van een laag, het
ontvetten, het vochtdicht maken, lijmen, verven, reinigen
of impregneren, met een verbruikscapaciteit van meer
dan 150 kg oplosmiddel per uur, of meer dan 200 ton
per jaar
6.8. Installaties voor de fabricage van koolstof (harde
gebrande steenkool) of elektrografiet door verbranding
of grafitisering
2.2.Wat was het totale aantal IPPC-installaties aan het einde van de
verslagperiode?
Bij de beantwoording van deze vraag dient er op te worden gelet
eenzelfde installatie niet meer dan één keer te tellen, ook als deze
voor verschillende activiteiten van bijlage I wordt gebruikt.
3. FUNDAMENTELE VERPLICHTINGEN VAN DE EXPLOITANT
3.1.Welke maatregelen zijn genomen om ervoor te zorgen dat de
bevoegde autoriteiten verzekeren dat de installaties worden
geëxploiteerd in overeenstemming met de algemene beginselen in
artikel 3?
4. BESTAANDE INSTALLATIES
4.1.Welke juridisch bindende maatregelen of administratieve plannen
zijn opgesteld om ervoor te zorgen dat aan de eisen van artikel 5,
lid 1, wordt voldaan aan het einde van de daar genoemde over-
gangstermijn?
5. VERGUNNINGSAANVRAGEN
5.1.Hoe verzekert de nationale wetgeving dat vergunningsaanvragen
alle informatie bevatten die vereist is bij artikel 6?
6. COÖRDINATIE VAN DE VERGUNNINGSPROCEDURE EN -VOOR-
WAARDEN
6.1.Welke bevoegde autoriteit of autoriteiten zijn betrokken bij de
vergunningsprocedure voor IPPC-installaties?
6.2.Hoe verzekert de nationale wetgeving dat de vergunningsprocedure
en -voorwaarden ten volle worden gecoördineerd wanneer er meer
dan één bevoegde autoriteit in het spel is? Hoe werkt deze coördi-
natie in de praktijk?
7. VERGUNNINGSVOORWAARDEN
7.1.Volledigheid van de vergunningsvoorwaarden
7.1.1. Op welke wijze verzekert de nationale wetgeving dat de vergun-
ning alle eisen omvat die in artikel 9 worden genoemd? Gelieve
met name nader toe te lichten op welke wijze de volgende
punten zijn geregeld:
— grenswaarden voor emissies in de lucht en het water;
— minimalisatie van langeafstands- of grensoverschrijdende
verontreiniging;
— bescherming van de bodem en het grondwater;
— afvalbeheer;
— efficiënt gebruik van energie;
— lozingscontrole-eisen;— preventie van ongevallen en de beperking van de consequen-
ties daarvan;
— maatregelen voor abnormale bedrijfsomstandigheden;
— sanering van het terrein na definitieve stopzetting van de
activiteiten (eis van een „bevredigende toestand”);1999D0391 — NL — 05.04.2003 — 001.001 — 6
▼M1
— bijzondere voorzieningen voor installaties als bedoeld in
punt 6.6 van bijlage I.
7.2.Toepasselijkheid en adequaatheid van de vergunningsvoorwaarden
7.2.1. Aan de hand van welke wettelijke voorschriften, procedures en
criteria worden emissiegrenswaarden en andere vergunnings-
voorwaarden op zodanige wijze vastgesteld dat zij tot een hoog
beschermingsniveau voor het milieu als geheel leiden? Zijn er
specifieke richtsnoeren voor de bevoegde autoriteiten vastge-
steld? Zo ja, gelieve inlichtingen te verschaffen over de aard
van deze richtsnoeren.
7.2.2. Welk soort (al dan niet bindende) richtsnoeren bestaan er in de
lidstaten voor het bepalen van de beste beschikbare technieken?
7.2.3. Beschrijf in algemene termen hoe met de door de Commissie
ingevolge artikel 16, lid 2, of door internationale organisaties
bekendgemaakte informatie in het algemeen of in specifieke
gevallen rekening wordt gehouden bij het bepalen van de beste
beschikbare technieken.
7.2.4. Hoe nuttig is de door de Commissie uit hoofde van artikel 16,
lid 2, gepubliceerde informatie als bron van informatie voor het
bepalen van de emissiegrenswaarden, equivalente parameters en
technische maatregelen op basis van de beste beschikbare tech-
nieken? Hoe kan dit nut worden verhoogd?
7.2.5. Welke maatregelen zijn genomen om ervoor te zorgen dat de
emissiegrenswaarden en de gelijkwaardige parameters en techni-
sche maatregelen waarvan sprake in artikel 9, lid 3, gebaseerd
worden op de beste beschikbare technieken, zonder dat het
gebruik van een techniek of een specifieke technologie wordt
voorgeschreven, maar rekening houdend met de technische
kenmerken van de installatie, de geografische ligging en de
plaatselijke milieuomstandigheden?
7.2.6. Welk soort (al dan niet bindende) richtsnoeren bestaan er in de
lidstaten betreffende de in de vergunning op te nemen lozings-
controle-eisen?
7.2.7. Wat zijn uw ervaringen met de onderlinge afstemming van de
vergunningseisen die uit de IPCC-richtlijn enerzijds en uit de
richtlijn tot vaststelling van een regeling voor de handel in
broeikasgasuitstootrechten binnen de Gemeenschap en tot wijzi-
ging van Richtlijn 96/61/EG anderzijds voortvloeien?
Opmerking: De lidstaten hoeven deze vraag niet te beant-
woorden als laatstgenoemde regeling niet zoals
gepland op 1 januari 2005 in werking treedt.
7.3.Beschikbare representatieve gegevens
7.3.1. Gelieve beschikbare representatieve gegevens over de grens-
waarden te verstrekken per specifieke activiteitencategorie van
bijlage I en, indien van toepassing, aan te geven op welke beste
beschikbare technieken deze waarden zijn gebaseerd. Hoe zijn
deze gegevens gekozen en verzameld.
De Commissie kan voor of gedurende de verslagperiode richt-
snoeren geven voor het beantwoorden van deze vraag.
7.3.2. Welke andere typen vergunningsvoorwaarden dan emissiegrens-
waarden zijn er vastgesteld? Geef met name enkele voorbeelden
van:
— equivalente parameters en technische maatregelen die in de
vergunning vastgestelde emissiegrenswaarden aanvullen;
— equivalente parameters en technische maatregelen die emis-
siegrenswaarden vervangen;
— voorwaarden betreffende de bescherming van de bodem en
het grondwater, afvalbeheer, efficiënt gebruik van energie,
lozingscontrole-eisen, preventie van ongevallen en de beper-
king van de consequenties daarvan, maatregelen voor
abnormale bedrijfsomstandigheden, en sanering van het
terrein na definitieve stopzetting van de activiteiten;
— voorwaarden betreffende milieubeheersystemen.1999D0391 — NL — 05.04.2003 — 001.001 — 7
▼M1
8. DWINGENDE ALGEMENE VOORSCHRIFTEN
8.1.Voorziet de nationale wetgeving in de mogelijkheid om bepaalde
eisen voor bepaalde categorieën van installaties bij dwingende alge-
mene voorschriften vast te stellen in plaats van deze als individuele
vergunningsvoorwaarden op te nemen?
8.2.Voor welke categorieën van installaties zijn dwingende algemene
voorschriften vastgesteld? Welke vorm nemen deze voorschriften
aan?
9. MILIEUKWALITEITSNORMEN
9.1.Op welke wijze regelt de nationale wetgeving de situatie dat
aanvullende maatregelen vereist zijn wanneer de beste beschikbare
technieken ontoereikend zijn om te voldoen aan een milieukwali-
teitsnorm die is neergelegd in of gedefinieerd ingevolge de
communautaire wetgeving?
9.2.Hebben er zich dergelijke gevallen voorgedaan? Zo ja, geef voor-
beelden van aanvullende maatregelen.
10. ONTWIKKELINGEN OP HET GEBIED VAN DE BESTE BESCHIK-
BARE TECHNIEKEN
10.1.Welke stappen zijn er gezet om ervoor te zorgen dat de bevoegde
autoriteiten de ontwikkelingen op het gebied van de beste beschik-
bare technieken volgen of daarvan op de hoogte worden gesteld?
11. WIJZIGINGEN AAN INSTALLATIES
11.1.Welke wettelijke voorschriften, procedures en praktijk zijn van
toepassing wanneer exploitanten wijzigingen aan de installaties
hebben aangebracht?
11.2.Op welke wijze maken de bevoegde autoriteiten uit of een wijzi-
ging van de exploitatie gevolgen kan hebben voor het milieu
(artikel 2, lid 10, onder a)), en/dan wel of een dergelijke wijziging
significante negatieve effecten kan hebben op mens of milieu
(artikel 2, lid 10, onder b))?
12. TOETSING EN BIJSTELLING VAN DE VERGUNNINGSVOOR-
WAARDEN
12.1.Welke wettelijke voorschriften, procedures en praktijk zijn van
toepassing betreffende toetsing en bijstelling van de vergunnings-
voorwaarden door de bevoegde autoriteit?
12.2.Wordt de frequentie waarmee vergunningsvoorwaarden moeten
worden getoetst en, zo nodig, bijgesteld, in de nationale wetgeving
geregeld, of wordt dit op andere manieren bepaald?
13. INACHTNEMING VAN DE VERGUNNINGSVOORWAARDEN
13.1.Beschrijf in algemene termen de wettelijke voorschriften, proce-
dures en praktijk die inachtneming van de vergunningseisen
verzekeren.
13.2.Welke wettelijke voorschriften, procedures en praktijk verzekeren
dat de exploitanten de autoriteiten regelmatig de resultaten van
de lozingscontroles meedelen en zo spoedig mogelijk op de hoogte
stellen van voorvallen of ongevallen die het milieu significantbeïnvloeden?
13.3.Op welke wijze voorziet de nationale wetgeving in het recht en/of
de plicht van de bevoegde autoriteiten om inspecties ter plaatse
uit te voeren?
13.4.Wat zijn de procedures en praktijk betreffende regelmatige
inspecties ter plaatse door de bevoegde autoriteiten? Als er geen
regelmatige inspecties ter plaatse worden uitgevoerd, hoe veri-
fiëren de bevoegde autoriteiten dan de door de exploitant
verstrekte informatie?
13.5.Welke sancties of andere maatregelen kunnen worden opgelegd
bij niet-naleving van de vergunningsvoorwaarden? Werden er
tijdens de verslagperiode dergelijke sancties of andere maatre-
gelen opgelegd? (Gelieve, indien beschikbaar, relevante
statistische gegevens te vermelden, bijvoorbeeld met behulp van
het model dat voor de verslaglegging in het kader van de aanbeve-1999D0391 — NL — 05.04.2003 — 001.001 — 8
▼M1
ling betreffende minimumcriteria voor milieu-inspecties in de
lidstaten wordt gebruikt.)
14. TOEGANG TOT DE INFORMATIE EN INSPRAAK VAN HET
PUBLIEK
14.1.Op welke wijze voorziet de nationale wetgeving in toegang tot de
informatie en inspraak van het publiek in de vergunningsproce-
dure? Wat zijn de belangrijkste veranderingen in de nationale
wetgeving en het vergunningssyteem die noodzakelijk waren om
te voldoen aan de aanvullende eisen die voortvloeien uit artikel 4
van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot voor-
ziening in publieke inspraak met betrekking tot de opstelling van
bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu en tot
wijziging van de Richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de
Raad?
Opmerking: De lidstaten hoeven deze vraag niet te beantwoorden als
deze richtlijn na 1 juli 2005 in werking treedt.
14.2.Op welke wijze wordt de informatie over aanvragen, beslissingen,
en de resultaten van lozingscontroles beschikbaar gesteld voor het
publiek? In hoeverre wordt daartoe van internet gebruik-
gemaakt?
14.3.Welke maatregelen zijn getroffen om ervoor te zorgen dat het
publiek op de hoogte is van zijn recht om opmerkingen te maken
over documenten waarvan sprake is in artikel 15, lid 1?
14.4.Over hoeveel tijd beschikt het publiek om opmerkingen over
vergunningsaanvragen te maken alvorens de bevoegde autoriteit
een besluit neemt?
14.5.Op welke wijze houden de autoriteiten in hun besluitvorming
rekening met de opmerkingen van het publiek?
14.6.In welke omstandigheden kunnen leden van het publiek bij een
andere autoriteit of rechtbank in beroep gaan tegen een vergun-
ning?
14.7.Welke invloed hebben de beperkingen in artikel 3, leden 2 en 3,
van Richtlijn 90/313/EEG gehad op de toegang tot de informatie
en de inspraak van het publiek in de vergunningsprocedure?
15. GRENSOVERSCHRIJDENDE SAMENWERKING
15.1.Voorziet de nationale wetgeving in grensoverschrijdende informa-
tieverstrekking en samenwerking of wordt het onderwerp in
bilaterale dan wel multilaterale betrekkingen tussen lidstaten of
de administratieve praktijk afgedaan?
15.2.Hoe wordt in de praktijk uitgemaakt of de exploitatie van een
installatie significante negatieve effecten kan hebben op het milieu
van een andere lidstaat?
15.3.Hoe verzekert de nationale wetgeving en/of praktijk adequate
toegang tot de informatie en inspraak in de vergunningsprocedure
van het publiek in de bedreigde lidstaat? Bestaat er naast de
mogelijkheid van inspraak een recht om in beroep te gaan?
16. VERHOUDING MET ANDERE COMMUNAUTAIRE INSTRUMENTEN
16.1.Hoe zien de lidstaten de effectiviteit van de richtlijn, onder meer
in vergelijking met andere communautaire milieu-instrumenten?
16.2.Welke maatregelen zijn getroffen om ervoor te zorgen dat de
tenuitvoerlegging van de richtlijn samenhangt met de tenuitvoer-
legging van andere communautaire milieu-instrumenten?
17. ALGEMENE OPMERKINGEN
17.1.Zijn er bijzondere problemen met de tenuitvoerlegging die in uw
land aanleiding tot bezorgdheid geven? Zo ja, welke?1999D0391 — NL — 05.04.2003 — 001.001 — 9