1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 26 juni 1990
tot vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften voor het verkeer van paardachtigen en de
invoer van paardachtigen uit derde landen
(90/426/EEG)
(PB L 224 van 18.8.1990, blz. 42)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 L 224 29 18.8.1990
Gerectificeerd bij:
►C1 Rectificatie PB L 296 van 27.10.1990, blz. 66 (90/426/EEG)
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 26 juni 1990
tot vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften voor het
verkeer van paardachtigen en de invoer van paardachtigen uit
derde landen
(90/426/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien hetvoorst el van de Commissie (1),
Gezien hetadvies van hetEuropese Parlement (2),
Gezien hetadvies van hetEconomisch en Sociaal Comit é (3),
Overwegende datpaardacht igen als levende dieren in de lijstvan
produkten van bijlage II van het Verdrag zijn begrepen;
Overwegende dat het, om een rationele ontwikkeling van de produktie
van paardachtigen te waarborgen en daardoor de produktiviteit van debetrokken sector te vergroten, van belang is om voor het verkeer vanpaardachtigen tussen de Lid-Staten op communautair niveau voor-schriften vast te stellen;
Overwegende dathetfokken van paardacht igen, vooral van paarden,
meestal een onderdeel van de landbouwactiviteit vormt; dat het vooreen deel van de landbouwbevolking een bron van inkomsten is;
Overwegende dat het, om het intracommunautaire handelsverkeer in
paardachtigen te bevorderen, nodig is de verschillen tussen de veteri-
nairrechtelijke voorschriften van de Lid-Staten op te heffen;
Overwegende dat het, om een harmonische ontwikkeling van het intra-
communautaire handelsverkeer mogelijk te maken, van belang is voorde invoer uit derde landen een communautaire regeling vast te stellen;
Overwegende dat voor geregistreerde paardachtigen die voorzien zijn
van een identificatiedocument, ook de voorwaarden moeten wordenvastgesteld waaronder het verkeer van deze dieren op het nationalegrondgebied plaatsvindt;
Overwegende datpaardacht igen, om aan hethandelsverkeer deel t e
nemen, moeten voldoen aan bepaalde veterinairrechtelijke eisen ter
voorkoming van de verspreiding van besmettelijke ziekten; dat hetmetname wenselijk is t e voorzien in een mogelijke regionaliseringvan de restrictieve maatregelen;
Overwegende dat, ter bereiking van dat doel, eveneens voorwaarden
voor het vervoer moeten worden vastgesteld;
Overwegende dat, om de naleving van de gestelde eisen te waarborgen,
moet worden bepaald dat een officiële dierenarts een gezondheidscerti-ficaat afgeeft, welk certificaat de paardachtigen tot de plaats van
bestemming dient te vergezellen;
Overwegende dat de organisatie van de door de Lid-Staat van bestem-
ming te organiseren controles en de daaraan te verbindenconsequenties, alsmede de te treffen vrijwaringsmaatregelen moetenworden vastgesteld in het kader van de regeling voor veterinaire
controles in het intracommunautaire handelsverkeer in levende dieren
in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt;
Overwegende datmoetworden voorzien in de mogelijkheid van
controles door de Commissie; dat deze controles verricht moetenworden in samenwerking met de bevoegde nationale instanties;1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 2
(1) PB nr. C 327 van 30. 12. 1989, blz. 61.
(2) PB nr. C 149 van 18. 6. 1990.
(3) PB nr. C 62 van 12. 3. 1990, blz. 46.
▼B
Overwegende dat de vaststelling van een communautaire regeling voor
de invoer uitderde landen meebrengtdateen lijstmoetworden opge-steld van derde landen of delen van derde landen waaruit paardachtigen
mogen worden ingevoerd;
Overwegende datde keuze van die landen moetworden gebaseerd op
algemene criteria zoals de gezondheidstoestand van de veestapel, deorganisatie en de bevoegdheden van de veterinaire diensten en de
geldende gezondheidsvoorschriften;
Overwegende voorts dat geen toestemming dient te worden verleend
voor de invoer van paardacht igen uitlanden die nietof nog nietlanggenoeg vrij zijn van besmettelijke dierziekten die voor de veestapelvan de Gemeenschap gevaar opleveren; datzulks ook geldtvoor invoer
uit derde landen waar tegen deze ziekten wordt ingeënt;
Overwegende datde algemene voorwaarden voor invoer uitderde
landen moeten worden aangevuld met bijzondere voorwaarden die opde gezondheidssituatie in elk van die landen zijn afgestemd; dat, aange-zien deze bijzondere voorwaarden gebaseerd worden op zeer
uiteenlopende technische criteria, voor de vaststelling van die voor-
waarden een soepele en snelwerkende communautaire procedure nodigis waarbij de Commissie en de Lid-Staten nauw samenwerken;
Overwegende datoverlegging van een cert ificaatvan een bepaald
model een doelmatig middel is om bij invoer van paardachtigen de
toepassing van de communautaire regeling te controleren; dat deze
regeling bijzondere bepalingen kan behelzen die naar gelang van hetbet rokken derde land kunnen verschillen; datde modellen van hetcert i-ficaat dienovereenkomstig dienen te worden vastgesteld;
Overwegende datvet erinaire deskundigen van de Gemeenschap moet
worden opgedragen, met name in derde landen te controleren of de
voorschriften van deze richtlijn worden nageleefd;
Overwegende dat de controle bij invoer betrekking moet hebben op de
oorsprong en de gezondheidstoestand van de paardachtigen;
Overwegende dat de algemene voorschriften voor de te verrichten
invoercontroles moeten worden vastgesteld in een algemeen kader;
Overwegende datiedere Lid-St aatde mogelijkheid moethebben de
invoer uiteen derde land onmiddellijk t e verbieden, wanneer dezeinvoer gevaar kan opleveren voor de diergezondheid; datin een derge-
lijk geval, onverminderd eventuele wijzigingen in de lijst van landen
die naar de Gemeenschap mogen uitvoeren, de houding van de Lid-Staten ten opzichte van het betrokken derde land onverwijld moetworden gecoördineerd;
Overwegende datde bepalingen van deze richt lijn in hetkader van de
voltooiing van de interne markt opnieuw moeten worden bezien;
Overwegende datmoetworden voorzien in een procedure waarbij
tussen de Lid-Staten en de Commissie een nauwe en doeltreffendesamenwerking in het kader van het Permanent Veterinair Comité tot
stand wordt gebracht,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
Algemene bepalingen
Artikel 1
In deze richtlijn worden de veterinairrechtelijke voorschriften vastge-
steld die van toepassing zijn op het verkeer van paardachtigen tussende Lid-Staten en de invoer van paardachtigen uit derde landen.1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 3
▼B
Artikel 2
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
a) bedrijf: landbouwbedrijf of entrainement, stal, of, in het algemeen,
iedere ruimte of iedere inrichting waar gewoonlijk paardachtigenworden gehouden of gefokt, ongeacht hun gebruik;
b) paardachtigen: als huisdier gehouden of in het wild levende paarden
— metinbegrip van zebra's — en ezels of kruisingen daarvan;
c) geregistreerde paardachtigen: elke geregistreerde paardachtige als
omschreven in Richtlijn 90/427/EEG (
1) die wordtgeïdent ificeerd
door middel van een identificatiedocument dat is afgegeven doorde met het fokken belaste instantie of door elke andere bevoegdeinstantie van het land van oorsprong van de paardachtige die het
stamboek of het rasregister van deze paardachtige beheert of elke
vereniging of internationale organisatie die paarden beheert met hetoog op wedstrijden of paardenrennen;
d) als slachtdieren gehouden paardachtigen: paardachtigen die zijn
bestemd om hetzij rechtstreeks hetzij na via een markt of eenerkend verzamelcentrum te zijn doorgevoerd, naar het slachthuis te
worden gebracht om daar te worden geslacht;
e) als fok- en gebruiksdieren gehouden paardachtigen: andere paard-
achtigen dan die welke onder c) en d) worden genoemd;
f) van paardepest vrij(e) Lid-Staat of derde land: elke Lid-Staat of elk
derde land op hetgrondgebied waarvan bij nietingeënt e paardach-
tigen geen klinische, serologische of epidemiologische aanwijzing
bestaat voor de aanwezigheid van paardepest gedurende de laatstetwee jaren, en waarin gedurende de laatste twaalf maanden geeninentingen tegen deze ziekte hebben plaatsgehad;
g) ziekten waarvoor een aangifteplicht bestaat: in bijlage A genoemde
ziekten;
h) officiële dierenarts: door de bevoegde centrale instantie van de Lid-
Staat of van een derde land aangewezen dierenarts;
i) tijdelijke toelating: status van een uit een derde land afkomstige
geregistreerde paardachtige die op het grondgebied van de Gemeen-schap is toegelaten voor een periode van minder dan 90 dagen die
door de Commissie op grond van de gezondheidssituatie in het land
van oorsprong wordt vastgesteld volgens de procedure van artikel24.
HOOFDSTUK II
Voorschriften voor het verkeer van paardachtigen
Artikel 3
Een Lid-Staat staat het verkeer van geregistreerde paardachtigen op
zijn grondgebied en de verzending van paardachtigen naar het grondge-bied van een andere Lid-Staat alleen toe wanneer deze voldoen aan de
in de artikelen 4 en 5 genoemde voorwaarden.
De bevoegde instanties van de Lid-Staten van bestemming kunnen
echter algemene of beperkte afwijkingen toestaan voor het verkeer
van paardachtigen
— die voor sportieve of recreatieve doeleinden op wegen in de nabij-
heid van de binnengrenzen van de Gemeenschap worden bereden ofgeleid;
— waarmee wordt deelgenomen aan culturele of soortgelijke manifes-
taties of aan activiteiten die door in de nabijheid van debinnengrenzen van de Gemeenschap gevestigde, daartoe gerech-tigde plaatselijke organisaties zijn georganiseerd,1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 4
(1) Zie bladzijde 55 van ditPublikat ieblad.
▼B
— die tijdelijk in de nabijheid van de binnengrenzen van de Gemeen-
schap uitsluitend worden geweid of voor werkzaamheden zijnbestemd.
De Lid-Staten die van deze mogelijkheid gebruik maken stellen de
Commissie op de hoogte van de inhoud van de toegestane afwijkingen.
Artikel 4
1. Bij de inspectie mogen de paardachtigen geen enkel klinisch ziek-
teverschijnsel vertonen. Voor paardachtigen moet de inspectie binnen48 uur vóór de inlading geschieden. Deze inspectie is echter, onvermin-
derd artikel 6, voor geregistreerde paardachtigen slechts vereist voor
het intracommunautaire handelsverkeer.
2. Onverminderd de in lid 5 genoemde vereisten ten aanzien van
ziekten waarvoor een aangifteplicht bestaat, moet de officiële dierenarts
zich er tijdens de inspectie van vergewissen dat geen enkel feit —
inclusief op basis van de verklaringen van de eigenaar of van de fokker— tot de conclusie leidt dat de paardachtigen de laatste 15 dagen vóórde inspectie in aanraking zijn geweest met paardachtigen die eeninfectie of een besmettelijke ziekte hebben.
3. Paardachtigen mogen niet afgemaakt en gedestrueerd worden in
het kader van een in een Lid-Staat toegepast programma voor deuitroeiing van een besmettelijke ziekte.
4. De paardachtigen moeten als volgt worden geïdentificeerd:
i) wat geregistreerde paardachtigen betreft, door middel van het in
Richtlijn 90/427/EEG bedoelde identificatiedocument, waarin metname moetworden verklaard datwordtvoldaan aan hetbepaaldein de leden 5 en 6, alsmede in artikel 5. De geldigheid van dit docu-mentdientvoor de duur van de in lid 5 of in art ikel 5 genoemdeverbodsmaatregelen door de officiële dierenarts te worden opge-
schort. Het dient na het slachten van het geregistreerde paard te
worden teruggegeven aan de instantie die het heeft afgegeven. Deuitvoeringsbepalingen van dit punt zullen door de Commissievolgens de procedure van artikel 24 worden vastgesteld;
ii) wat als fok- en gebruiksdieren gehouden paardachtigen betreft,
volgens een identificatiemethode die door de Commissie volgens
de procedure van artikel 24 moet worden bepaald.
Totde invoering van deze met hode blijven de officieel erkende
nationale identificatiemethoden van toepassing, mits zij binnen eentermijn van drie maanden vanaf de datum van aanneming van deze
richtlijn ter kennis van de Commissie en de andere Lid-Staten
worden gebracht.
5. Naast de in artikel 5 genoemde eis, mogen de paardachtigen niet
afkomstig zijn van een bedrijf waarvoor een van de volgende verbods-
maatregelen geldt:
a) wanneer nietalle op hetbedrijf aanwezige dieren van de soort en die
vatbaar zijn voor de ziekte, zijn geslacht of gedood, moet het op het
bedrijf van herkomst betrekking hebbende verbod ten minste gelden
voor een termijn
— van zes maanden vanaf de datum van het laatste contact of
mogelijke contact met een zieke paardachtige, in het geval vanpaardachtigen die ervan verdacht worden met dourine te zijnaangetast. Wanneer het een hengst betreft, geldt het verbodevenwel tot hij is gecastreerd;
— van zes maanden vanaf de datum waarop de aangetaste paard-
achtigen zijn afgemaakt en gedestrueerd, in het geval vankwade droes en paardenencefalomyelitis;
— die, in het geval van infectieuze anemie, eindigt op de datum
waarop, nadat de aangetaste paardachtigen zijn afgemaakt en
gedestrueerd, de resterende dieren negatief hebben gereageerd
op twee met een tussenpoos van drie maanden uitgevoerdeCoggings-tests;
— van zes maanden vanaf het laatste geval van vesiculaire stoma-
titis;1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 5
▼B
— van één maand vanaf de datum van vaststelling van het laatste
geval van rabies;
— van 15 dagen vanaf de datum van vaststelling van het laatste
geval van miltvuur;
b) wanneer alle op hetbedrijf aanwezige dieren van de soort en die
voor een bepaalde ziekte vatbaar zijn, zijn geslacht of gedood en
de ruimten zijn ontsmet, geldt het verbod voor een termijn van 30dagen na de datum waarop de dieren zijn afgemaakt en gedestrueerden de ruimten ontsmet, behalve voor miltvuur waarvoor de verbod-stermijn 15 dagen bedraagt.
De bevoegde instanties kunnen van deze verbodsmaatregelen afwijken
voor renbanen en stellen de Commissie op de hoogte van de aard vande toegestane afwijkingen.
6. Indien een Lid-Staat een al dan niet bindend programma opstelt
of heeft opgesteld voor de bestrijding van een ziekte waarvoor paard-
achtigen vatbaar zijn, kan hij binnen zes maanden na de kennisgeving
van deze richtlijn aan de Commissie mededeling doen van datprogramma, metvermelding van metname:
— de situatie op het gebied van die ziekte op zijn grondgebied,
— de gronden voor de rechtvaardiging van het programma, met name
de belangrijkheid van de ziekte en de kosten-batenanalyse,
— het geografische gebied waar het programma zal worden toegepast;
— de diverse aan de inrichtingen toegekende gezondheidsstatussen, de
normen waaraan voor elke soort moet worden voldaan en de test-
procedures;
— de cont roleprocedures waarin in hetkader van hetprogramma is
voorzien,
— de consequenties die moeten worden getrokken wanneer een bedrijf
om een of andere reden zijn status verliest,
— de maatregelen die moeten worden genomen wanneer er bij
controles die overeenkomstig het programma worden verricht, posi-tieve resultaten worden geconstateerd,
— het niet-discriminerend karakter van het handelsverkeer op het
grondgebied van de betrokken Lid-Staat ten opzichte van het intra-communautaire handelsverkeer.
De Commissie onderzoekt de door de Lid-Staten medegedeelde
programma's. In voorkomend geval keurtzij deze, metinacht nemingvan de in de eerste alinea genoemde criteria, goed volgens de proce-
dure van artikel 24. Volgens deze zelfde procedure kunnen ook de
algemene of beperkte aanvullende garanties worden vastgesteld die inhet intracommunautaire handelsverkeer kunnen worden geëist. Dezegaranties mogen niet strenger zijn dan die welke de Lid-Staat in natio-naal verband hanteert.
De door de Lid-Staat ingediende programma's kunnen worden gewij-
zigd of aangevuld volgens de procedure van artikel 25. Volgens dezezelfde procedure kunnen wijzigingen of aanvullingen op een eerder
goedgekeurd programma en op de overeenkomstig de tweede alinea
vastgestelde garanties worden goedgekeurd.
Artikel 5
1. De Lid-Staten die niet vrij zijn van paardepest, in de zin van
artikel 2, onder f), kunnen slechts onder de in lid 3 vastgestelde voor-
waarden paardachtigen verzenden die afkomstig zijn van het gedeeltevan hetgrondgebied datis aangemerktals besmetin de zin van lid 2.
2. a) Een deel van hetgrondgebied van een Lid-St aatwordtaange-
merktals besmetmetpaardepestindien
— of wel gedurende de laatste twee jaren de aanwezigheid van
paardepest is vastgesteld op grond van een klinische, serolo-gische (bij nietingeënt e dieren) en/of epidemiologische
aanwijzing,
— of wel gedurende de laatste twaalf maanden inentingen tegen
paardepestzijn verricht .1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 6
▼B
b) Hetdeel van hetgrondgebied datbeschouwd wordtals besmet
met paardepest dient ten minste te omvatten:
— een beschermingszone van ten minste 100 km rondom elke
haard,
— een zone van toezicht van ten minste 50 km rondom de
beschermingszone, waarin gedurende de laatste twaalfmaanden geen enkele inenting is verricht.
c) De onder b) genoemde zones dienen duidelijk te worden afgeba-
kend, waarbij rekening moetworden gehouden metdegeografische, ecologische en epidemiologische factoren die met
deze besmettelijke veeziekte verband houden.
d) Elke ingeënte paardachtige die zich in de beschermingszone
bevindt, dient op het moment van de inenting te worden geregi-
streerd en geïdentificeerd door middel van een volgens deprocedure van artikel 24 te erkennen duidelijk en blijvend merk-teken.
Deze inenting moet duidelijk worden vermeld in het identificatie-
document en/of op het gezondheidscertificaat.
e) Onder verantwoordelijkheid van de bevoegde centrale instantie
dient een daadwerkelijke veterinaire controle te worden verricht
op de paardachtigen en het verkeer ervan in de onder b) bedoelde
zones. Alleen paardachtigen die voldoen aan de in lid 3genoemde vereisten mogen de onder b) bedoelde zones verlaten.
3. Een Lid-Staat mag uit het in lid 2, onder b), bedoelde grondge-
bied slechts paardachtigen verzenden die voldoen aan de onderstaande
eisen:
a) zij mogen slechts gedurende bepaalde periodes van het jaar
verzonden worden, afhankelijk van de activiteit van ziekteoverbren-
gende insecten; deze periodes worden vastgesteld vogens deprocedure van artikel 25;
b) zij mogen geen enkel klinisch teken van paardepest vertonen op de
dag van de in artikel 4, lid 1, bedoelde inspectie;
c) — indien zij niet tegen paardepest zijn ingeënt, dienen zij twee-
maal, met een tussenpoos van tussen de 21 en 30 dagen, meteen negatieve reactie onderworpen te zijn geweest aan eencomplementbindingstest voor paardepest als omschreven in
bijlage D; de tweede test dient te zijn uitgevoerd in de laatste
tien dagen voorafgaand aan de verzending,
— indien zij zijn ingeënt, dienen zij niet in de loop van de laatste
twee maanden te zijn ingeënt en moeten zij met bovengenoemdetussenpozen onderworpen zijn geweest aan de in bijlage D
omschreven complementbindingstest, zonder dat een toename
van antilichamen is vastgesteld. Volgens de procedure vanartikel 24 kan de Commissie, na raadpleging van het PermanentVeterinair Comité, andere controlemethoden erkennen;
d) zij moeten gedurende een periode van ten minste 40 dagen vooraf-
gaand aan de verzending verbleven hebben in eenquarantainestation;
e) zij dienen gedurende de quarantaineperiode en tijdens het vervoer
van het quarantainestation naar de plaats van verzending beschermd
te zijn tegen ziekteoverbrengende insecten.
4. Bij wijze van overgangsmaatregel en in afwachting van commu-
nautaire maatregelen ter harmonisering van de controlevoorschriften en
de maatregelen ter bestrijding van de paardepest welke door de Raad
vóór 1 juli 1991 metgekwalificeerde meerderheid op voorst el van deCommissie, dienen te worden vastgesteld, bepaalt de Commissie,volgens de procedure van artikel 25, vóór 1 november 1990 de grenzenvan het besmette grondgebied, overeenkomstig ►
C1lid 2, onder
b).◄
5. Volgens de procedure van artikel 25 kan de Commissie — afhan-
kelijk van de epidemiologische omstandigheden — het overeenkomstiglid 4 genomen besluitwijzigen.1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 7
▼B
6. Binnen een termijn van twee jaar bestudeert de Raad, zo nodig,
ditart ikel opnieuw en beslistmetgekwalificeerde meerderheid overeen voorstel van de Commissie dat gebaseerd is op een verslag over
de opgedane ervaringen.
Artikel 6
De Lid-Staten die een alternatief controlesysteem toepassen dat voor
hetverkeer op hun grondgebied van paardacht igen en van geregi-
streerde paardachtigen alternatieve waarborgen biedt die gelijkwaardigzijn aan die welke in artikel 4, lid 5, worden genoemd, kunnen elkaar,op basis van wederkerigheid, metname door middel van hetident ifica-tiedocument, een afwijking toestaan van artikel 4, lid 1, tweede zin, en
van artikel 8, lid 1, tweede streepje.
Zij stellen de Commissie hiervan op de hoogte.
Artikel 7
1. Paardachtigen moeten zo snel mogelijk, hetzij rechtstreeks, hetzij
via een erkende markt, een erkende jaarmarkt of een erkend verzamel-centrum, als omschreven in artikel 3, lid 6, van Richtlijn 64/432/EEG,van het bedrijf van herkomst naar de plaats van bestemming wordengebracht in vervoermiddelen en met behulp van transport- en bevesti-
gingsvoorzieningen die regelmatig met een door de Lid-Staat van
verzending vast te stellen frequentie worden gereinigd en met eenontsmettingsprodukt worden ontsmet. De voor het vervoer gebruiktevoertuigen dienen zodanig te zijn ingericht dat gedurende het vervoerdaaruit geen dierlijke uitwerpselen, ligstro en voer voor paardachtigen
naar buiten kunnen lopen of vallen. Het vervoer moet zodanig
geschieden datde gezondheid en hetwelzijn van de paardacht igendoeltreffend worden beschermd.
2. De Lid-Staat van bestemming kan een algemene of beperkte
afwijking van bepaalde vereisten van artikel 4, lid 5, toestaan, mits
hetdier een bijzonder merkt eken draagtwaaruitblijktdathetvoor de
slacht bestemd is en deze afwijking op het gezondheidscertificaat wordtvermeld.
Indien zo'n afwijking wordt toegestaan dienen als slachtdieren
gehouden paardachtigen rechtstreeks te worden vervoerd naar het
aangewezen slachthuis om aldaar binnen een termijn van ten hoogstevijf dagen na aankomst te worden geslacht.
3. De officiële dierenarts dient in een register het identificatie-
nummer of het identificatiedocumentnummer van de geslachte
paardachtige aan te tekenen en desgevraagd aan de bevoegde instantievan de plaats van verzending een verklaring toe te zenden waarinwordt bevestigd dat de paardachtigen zijn geslacht.
Artikel 8
1. De Lid-Staten zien erop toe dat
— de geregistreerde paardachtigen bij het verlaten van het bedrijf
vergezeld gaan van het in artikel 4, lid 4, bedoelde identificatiedo-cument, dat, indien zij bestemd zijn voor het intracommunautairhandelsverkeer, is aangevuld metde in bijlage B opgenomen
verklaring;
— de als fok-, gebruiks- en slachtdieren gehouden paardachtigen
tijdens hun vervoer vergezeld gaan van een gezondheidscertificaatals bedoeld in bijlage C.
Het certificaat of, in geval van een paspoort, het blad met de inlich-
tingen betreffende de gezondheid moet, onverminderd artikel 6,binnen 48 uur, respectievelijk uiterlijk op de laatste werkdag voor deinlading, in de officiële taal/talen van de Lid-Staat van verzending enbestemming worden opgesteld. De geldigheidsduur ervan bedraagt tiendagen. Het certificaat moet uit één enkel blad bestaan.1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 8
▼B
2. Paardachtigen die niet geregistreerd zijn, kunnen worden inge-
voerd vergezeld van één enkel gezondheidscertificaat per partij inplaats van het in lid 1, tweede streepje, bedoelde individuele certificaat.
Artikel 9
De voorschriften van Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni
1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommu-nautaire handelsverkeer van bepaalde levende dieren en produkten inhet vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (
1) zijn
met name van toepassing voor wat betreft de controles bij de
oorsprong, de organisatie en de follow-up van de door de Lid-Statenvan bestemming te verrichten controles en de tenuitvoerlegging vande vrijwaringsmaatregelen.
Artikel 10
Voor zover dit voor een uniforme toepassing van de richtlijn nodig is,
kunnen veterinaire deskundigen van de Commissie in samenwerking
met de bevoegde nationale instanties ter plaatse controles uitvoeren.De Commissie stelt de Lid-Staten in kennis van de resultaten van deverrichte controles.
De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een dergelijke controle wordt
uitgevoerd, verleent de deskundigen alle bijstand die nodig is voor hetvervullen van hun taak.
De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de
procedure van artikel 24.
HOOFDSTUK III
Voorschriften voor invoer uit derde landen
Artikel 11
1. Paardachtigen die in de Gemeenschap worden ingevoerd, moeten
aan de in de artikelen 12 tot en met 16 vervatte voorwaarden voldoen.
2. Tot de datum waarop de krachtens de artikelen 12 tot en met 16
genomen besluiten in werking treden, passen de Lid-Staten op de
invoer van paardachtigen uit derde landen voorwaarden toe die op zijnminst gelijkwaardig zijn aan die welke voortvloeien uit de toepassingvan hoofdstuk II.
Artikel 12
1. Om te mogen worden ingevoerd moeten de paardachtigen afkom-
stig zijn uit derde landen of uit delen van derde landen die voorkomenop een lijstwelke moetworden opgenomen in een speciale kolom diein de overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 72/462/EEG opgesteldelijstmoetworden ingevoegd.
2. De in artikel 3 van Richtlijn 72/462/EEG genoemde procedures
en criteria voor het opstellen, wijzigen en bekendmaken van de lijstvan derde landen of delen van derde landen zijn van toepassing voor
de lijstdie geldtvoor de invoer van paardacht igen.
Artikel 13
1. De paardachtigen moeten afkomstig zijn uit derde landen:
a) welke vrij zijn van paardepest;
b) welke sedertt wee jaar vrij zijn van Venezolaanse paardenencefalo-
myelitis (VEE);
c) welke sedertzes maanden vrij zijn van dourine en van kwade droes.1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 9
(1) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29▼M1
▼B
▼B
2. Volgens de procedure van artikel 24 kan de Commissie
a) beslissen dat lid 1 slechts voor een gedeelte van het grondgebied
van een derde land geldt.
In geval van regionalisering van de vereisten ten aanzien van paar-
depest dienen ten minste de in artikel 5, leden 2 en 3, genoemde
maatregelen in acht te worden genomen;
b) aanvullende waarborgen eisen voor ziekten die in de Gemeenschap
exotisch zijn.
Artikel 14
Paardachtigen moeten, vóór de dag van inlading met het oog op
verzending naar de Lid-Staat van bestemming, gedurende een periode
die wordt vastgesteld bij de aanneming van de op grond van artikel
15 te nemen besluiten, zonder onderbreking hebben verbleven op hetgrondgebied van een derde land of op een deel daarvan, dan wel, ingeval van regionalisering, op het krachtens artikel 13, lid 2, onder a),vastgestelde gedeelte van het grondgebied.
Zij moeten afkomstig zijn van een bedrijf dat onder veterinair toezicht
staat.
Artikel 15
Invoer van paardachtigen uit een derde land of een gedeelte van het
grondgebied van een derde land, vastgesteld overeenkomstig artikel
13, lid 2, onder a), dat voorkomt op de overeenkomstig artikel 12, lid1, opgestelde lijst, is slechts toegestaan indien zij, behalve aan de inartikel 13 genoemde eisen,
a) eveneens voldoen aan de gezondheidsvoorschriften die ten aanzien
van de invoer van paardachtigen uit dat derde land, afhankelijk vande betrokken soort en de categorieën van paardachtigen, volgens deprocedure van artikel 24 zijn vastgesteld.
Bij de vaststelling overeenkomstig de eerste alinea van de veteri-
nairrechtelijke voorschriften worden de in de artikelen 4 en 5vastgestelde normen als referentiebasis gehanteerd; en
b) wanneer het derde landen betreft die gedurende ten minste zes
maanden niet vrij zijn van vesiculaire stomatitis of van virale arth-ritis, voldoen aan de volgende eisen:
i) de paardachtigen moeten afkomstig zijn van een bedrijf dat
sedert ten minste zes maanden vrij is van vesiculaire stomatitisen vóór hun verzending negatief hebben gereageerd op een sero-logische test;
ii) wat virale arthritis betreft, moeten de mannelijke paardachtigen,
onverminderd artikel 19, onder ii), negatief hebben gereageerdop een serologische test of op een virusisolatietest of op elkeandere volgens de procedure van artikel 24 erkende test diewaarborgtdathetdier vrij is van deze ziekt e.
Volgens de procedure van artikel 24, en na raadpleging van het
Permanent Veterinair Comité, kan de Commissie de categorieënvan mannelijke paardachtigen vaststellen waarop deze eis vantoepassing zal zijn.
Artikel 16
1. Paardachtigen dienen overeenkomstig artikel 4, lid 4, te worden
geïdentificeerd, en vergezeld te gaan van een door een officiële dieren-arts van het derde land van verzending opgesteld certificaat. Hetcertificaat moet:
a) zijn afgegeven op de dag van inlading van de paardachtigen met het
oog op verzending naar de Lid-Staat van bestemming of, wanneerhet geregistreerde paarden betreft, op de laatste werkdag vóór deinlading;1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 10
▼B
b) minstens zijn opgesteld in één van de officiële talen van de Lid-
Staat van bestemming en één van de officiële talen van de Lid-Staatwaar de invoercontrole wordt verricht;
c) als origineel exemplaar de paardachtigen vergezellen;
d) bevestigen dat de paardachtigen voldoen aan de bij of krachtens
deze richtlijn vastgestelde voorwaarden voor de invoer uit derde
landen;
e) uit slechts één enkel blad bestaan;
f) voor één enkele geadresseerde zijn opgesteld, of, wanneer het als
slachtdieren gehouden paardachtigen betreft, voor één deugdelijk
gemerkte en geïdentificeerde partij.
De Lid-Staten laten de Commissie weten of zij van deze mogelijk-
heid gebruik maken.
2. Dit certificaat moet worden opgesteld op een formulier dat over-
eenstemt met een volgens de procedure van artikel 24 opgesteld model.
Artikel 17
Er wordt ter plaatse door veterinaire deskundigen van de Lid-Staten en
van de Commissie gecontroleerd of er voldaan wordt aan de bepalingen
van deze richtlijn, en met name aan artikel 12, lid 2.
Indien bij een uit hoofde van dit artikel uitgevoerde inspectie ernstige
feiten ten laste van een bedrijf aan het licht komen, stelt de Commissiede Lid-Staten daarvan onverwijld in kennis en stelt zij onmiddellijk een
besluitvasthoudende de voorlopige schorsing van de erkenning. Een
definitief besluit hieromtrent wordt genomen volgens de procedurevan artikel 25.
De met de controles belaste deskundigen van de Lid-Staten worden
aangewezen door de Commissie op voordracht van de Lid-Staten.
De controles geschieden in opdracht van de Gemeenschap die de ermee
gemoeide kosten draagt.
De regelmaaten de verdere bijzonderheden van deze cont roles worden
vastgesteld volgens de procedure van artikel 24.
Artikel 18
1. Als slachtdieren gehouden paardachtigen moeten onmiddellijk na
aankomst in de Lid-Staat van bestemming hetzij rechtstreeks hetzij viaeen markt of een verzamelcentrum naar een slachthuis worden gebrachten overeenkomstig de veterinairrechtelijke eisen worden geslachtbinnen een termijn die bij de aanneming van de op grond van artikel
15 te nemen besluiten wordt vastgesteld.
2. Onverminderd de bijzondere voorwaarden die eventueel volgens
de procedure van artikel 24 worden vastgesteld, kan de bevoegdeinstantie van de Lid-Staat van bestemming, op veterinairrechtelijke
gronden, het slachthuis aanwijzen waarheen deze slachtdieren moeten
worden gebracht.
Artikel 19
Volgens de procedure van artikel 24
i) kan de Commissie de invoer uiteen derde land of uiteen deel van
een derde land beperken tot bepaalde soorten of categorieën van
paardachtigen;
ii) stelt de Commissie, in afwijking van artikel 15, de bijzondere voor-
waarden vast waaronder geregistreerde paardachtigen of voorbijzondere gebruiksdoeleinden bestemde paardachtigen tijdelijk
kunnen worden toegelaten op het grondgebied van de Gemeen-
schap of na tijdelijke uitvoer opnieuw mogen wordenbinnengebrachtop genoemd grondgebied;
iii) stelt de Commissie de voorwaarden vast waaronder een tijdelijke
toelating kan worden omgezet in een definitieve.1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 11
▼B
Artikel 20
1. De algemene uitvoeringsbepalingen voor de in de derde landen te
verrichten controles en voor de controles op de invoer van uit dezelanden afkomstige paardachtigen worden uiterlijk op 31 december1990 door de Raad vastgesteld.
In afwachting van de tenuitvoerlegging van het in de eerste alinea
bedoelde besluit blijven de nationale voorschriften van kracht, metinachtneming van de algemene bepalingen van het Verdrag.
2. De invoer van paardachtigen wordt verboden, indien bij de in lid
1 bedoelde controle op de invoer wordt vastgesteld dat:
— de dieren nietafkomst ig zijn van hetgrondgebied of van hetover-
eenkomstig artikel 13, lid 2, onder a), vastgestelde gedeelte van het
grondgebied van een derde land dat op de overeenkomstig artikel12, lid 1, opgestelde lijst voorkomt;
— de dieren lijden aan of ervan worden verdachtt e lijden aan of
besmet te zijn met een besmettelijke ziekte;
— het derde land van uitvoer de in deze richtlijn vastgestelde voor-
schriften niet in acht heeft genomen;
— hetcert ificaatwaarvan de dieren vergezeld gaan, nietaan de in
artikel 17 vastgestelde voorwaarden voldoet;
— de dieren behandeld zijn metst offen die op grond van de commu-
nautaire voorschriften zijn verboden.
3. Onverminderd de bijzondere voorwaarden die eventueel volgens
de procedure van artikel 24 worden vastgesteld, kan de bevoegde
instantie van de Lid-Staat van bestemming, op veterinairrechtelijke
gronden of wanneer de terugzending van de dieren waarvan de invoerkrachtens lid 1 geweigerd is, niet wordt toegestaan, het slachthuisaanwijzen waarheen deze paardachtigen moeten worden gebracht.
Artikel 21
1. Onverminderd artikel 13. verbiedt een Lid-Staat de invoer, recht-
streeks of via een andere Lid-Staat, van dieren van de in deze richtlijn
bedoelde soort en uiteen derde land of uiteen gedeelt e van hetgrond-
gebied daarvan, indien in dat derde land een besmettelijke dierziekteoptreedt of zich uitbreidt, waardoor de gezondheidstoestand van deveestapel van die Lid-Staat in gevaar kan komen, of indien zulks omandere veterinairrechtelijke redenen is gerechtvaardigd.
2. De door een Lid-Staat uit hoofde van lid 1 genomen maatregelen
en de intrekking daarvan moeten onverwijld en met opgave vanredenen ter kennis van de overige Lid-Staten en van de Commissie
worden gebracht.
Het Permanent Veterinair Comité komt zo spoedig mogelijk na de in
de eerste alinea bedoelde kennisgeving bijeen en besluit volgens de
procedure van artikel 25 of deze maatregelen dienen te worden gewij-
zigd, inzonderheid methetoog op de coördinat ie ervan metde door deandere Lid-Staten getroffen maatregelen, of te worden ingetrokken.
Indien de in lid 1 bedoelde toestand zich voordoet en indien het nood-
zakelijk blijkt dat ook andere Lid-Staten de uit hoofde van genoemd lidgetroffen en eventueel overeenkomstig de voorgaande alinea gewij-zigde maatregelen toepassen, wordt volgens de procedure van artikel25 tot de nodige maatregelen besloten.
3. Volgens dezelfde procedure wordt toegestaan de invoer uit het
betrokken derde land te hervatten.
HOOFDSTUK IV
Slotbepalingen
Artikel 22
Vóór 1 januari 1993 worden de bepalingen van deze richtlijn en met
name artikel 4, lid 1, tweede volzin, artikel 6, artikel 8 en artikel 21,opnieuw bezien in het kader van de voorstellen om de voltooiing van1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 12
▼B
de interne markt te waarborgen, waarover de Raad met gekwalificeerde
meerderheid een besluitzal nemen.
Artikel 23
De bijlagen van deze richtlijn worden door de Commissie gewijzigd
volgens de procedure van artikel 25.
Artikel 24
1. In de gevallen waarin wordtverwezen naar de in ditart ikel
omschreven procedure, leidt de voorzitter van het bij Besluit 68/361/EEG (
1) ingestelde Permanent Veterinair Comité, hierna „Comité”
genoemd, deze procedure hetzij op eigen initiatief hetzij op verzoek
van de vertegenwoordiger van een Lid-Staat, onverwijld in bij het
Comité.
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een
ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt overdat ontwerp advies uit binnen een termijn die door de voorzitter naar
gelang van de urgentie wordt vastgesteld. Het advies wordt uitgebracht
metde meerderheid die in art ikel 148, lid 2, van hetVerdrag is voor-geschreven voor de aanneming van besluiten die de Raad op voorstelvan de Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het Comitéworden de stemmen van de vertegenwoordigers van de Lid-Statengewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet
aan de stemming deel.
3. De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in
overeenstemming zijn met het advies van het Comité.
4. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn
met het advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht,
dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende
de te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meer-derheid van stemmen.
Indien de Raad na verloop van drie maanden na indiening van het
voorstel bij de Raad, geen besluit heeft genomen, worden de voorge-stelde maatregelen door de Commissie vastgesteld, behalve in de
gevallen waarin de Raad zich meteenvoudige meerderheid van
stemmen tegen genoemde maatregelen heeft uitgesproken.
Artikel 25
1. In de gevallen waarin wordtverwezen naar de in ditart ikel
omschreven procedure leidt de voorzitter van het Comité deze proce-dure onverwijld bij het Comité in, hetzij op eigen initiatief hetzij op
verzoek van de vertegenwoordiger van een Lid-Staat.
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een
ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt overdat ontwerp advies uit binnen een termijn van twee dagen. Het advieswordt uitgebracht met de meerderheid die in artikel 148, lid 2, van hetVerdrag is voorgeschreven voor de aanneming van besluiten die de
Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming
in het Comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van deLid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitterneemtnietaan de st emming deel.
3. De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in
overeenstemming zijn met het advies van het Comité.
4. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn
met het advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht,dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffendede te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meer-derheid van stemmen.1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 13
(1) PB nr. L 255 van 18. 10. 1968, blz. 23.
▼B
Indien de Raad na verloop van 15 dagen na indiening van hetvoorst el
bij de Raad, geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maat-regelen door de Commissie vastgesteld, behalve in de gevallen waarin
de Raad zich met eenvoudige meerderheid van stemmen tegen
genoemde maatregelen heeft uitgesproken.
Artikel 26
Artikel 34 van Richtlijn 72/462/EEG is van toepassing op de in hoofd-
stuk III van deze richtlijn genoemde vereisten.
Artikel 27
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
lingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1992 aan dezerichtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan in kennis.
Artikel 28
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 14
▼B
BIJLAGEA
ZIEKTEN WAARVOOR EEN AANGIFTEPLICHT BESTAAT
De volgende ziekten zijn onderworpen aan verplichte aangifte:
— Dourine
— Kwade droes— Paardenencefalomyelitis (alle vormen, met inbegrip van VEE)— Infectieuze anemie— Rabies
— Miltvuur
— Paardepest— Vesiculaire stomatitis1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 15
▼B
BIJLAGEB
GEGEVENS MET BETREKKING TOT DE GEZONDHEID (a)
Ondergetekende verklaart (b) datde hierboven omschreven paardacht igen aan de
volgende voorwaarden voldoen:
a) zij zijn heden onderzocht en vertonen geen klinische ziekteverschijnselen;
b) het gaat niet om dieren die in het kader van een in een Lid-Staat toegepast
programma tot uitroeiing van een besmettelijke ziekte moeten worden afge-
maakten gedest rueerd;
c) zij zijn nietafkomst ig van hetgrondgebied of een deel van hetgrondgebied
van een Lid-Staat/derde land waarvoor in verband met de paardepest beper-
kende maatregelen gelden;
d) zij zijn niet afkomstig van een bedrijf waarvoor om veterinairrechtelijke
redenen verbodsmaatregelen gelden of zijn niet in aanraking geweest met
paardachtigen van een bedrijf waarvoor om veterinairrechtelijke redenen
verbodsmaatregelen gelden in de in artikel 4, lid 6, van Richtlijn 90/426/
EEG genoemde periodes;
e) zij zijn, naar zijn weten, gedurende de in artikel 4, lid 2, genoemde periode
vóór de inlading nietin aanraking geweestmetpaardacht igen die aan een
ziekte of een besmettelijke infectie lijden.
1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 16
(a) Niet vereist indien er een bilaterale overeenkomst overeenkomstig artikel 6 bestaat.
(b) Verklaring is tien dagen geldig.
▼B
BIJLAGEC
MODEL
1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 17
▼B
1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 18
▼B
BIJLAGED
PAARDEPEST
DIAGNOSE
Complementbindingstest
Hetant igeen wordtbereid op basis van de hersenen van één maand oude
muizen, die een intracerebrale inoculatie hebben ontvangen met een neurotrope
stam van het virus. Dit kan geschieden door middel van de volgende methode
van Bourdin. De hersenen worden bevroren en vervolgens vermalen in een
buffermengsel van Veronal in een verhouding van tien hersenen op 12 mlbuffer. De hieruit resulterende suspensie wordt gedurende één uur gecentrifu-
geerd met een snelheid van 10 000 omwentelingen per minuut, bij een
temperatuur van 4 ºC. De bovendrijvende substantie vormt het antigeen. Het
wordtbij voorkeur ongewijzigd gebruikt , doch kan onwerkzaam gemaakt
worden door middel van bèta-propiolacton. De inactivering kan geschieden
door 0,1 ml van een 3 %-oplossing van bèta-propiolacton in gedistilleerd water
toe te voegen aan elk deel van 0,9 ml antigeen, en door het mengsel gedurende
drie uur bij kamertemperatuur te schudden onder een afzuigkap en vervolgens
gedurende 18 uur bij een temperatuur van 4 ºC. Men kan tevens gebruik maken
van de methode van Casals (Casals J. (1949)).
Daar er geen internationaal standaardserum bestaat wordt het antigeen getitreerd
tegen een ter plaatse bereid positief controleserum.
De sera worden gedurende 30 minuten verwarmd op een temperatuur van 60 ºC.
Ter vermijding van anticomplementaire effecten dienen de sera, en met name
die van ezels, zo snel mogelijk van het bloed gescheiden te worden. Bij de test
worden positieve en negatieve controlesera gebruikt.
Man kan zowel een macrotechniek als een microtechniek gebruiken. In beide
gevallen bestaat het eindpunt uit een hemolyse van 50 %.
Aan een volume van tweevoudige verdunningen van het serum dient een
hoeveelheid antigeen te worden toegevoegd zoals aangegeven door de titrering,
zodat er twee eenheden ontstaan. Mengen en 15 minuten laten rusten bij kamer-
temperatuur. Twee volumes complement van vijf eenheden toevoegen, mengen,
de plaques bedekken en gedurende 18 uur laten staan bij een temperatuur van
4 ºC. Het complement wordt getitreerd in aanwezigheid van antigeen, om reke-
ning te houden met alle anti-complementaire effecten. Nadat de plaques nog 15
minuten zijn blijven staan bij kamertemperatuur, dient één tot 3 % verdund
volume gesensibiliseerde schape-erytrocyten te worden toegevoegd. Mengen en
gedurende 30 minuten laten incuberen bij een temperatuur van 37 ºC, en na 15
minuten incubatie opnieuw mengen. Bij gebruik van plaques dienen deze gedu-
rende 15 minuten te worden gecentrifugeerd met een snelheid van 1 500
omwentelingen per minuut, en bij een temperatuur van 4 ºC.1990L0426 — NL — 26.07.1990 — 001.001 — 19