2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EG) Nr. 761/2001 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 19 maart 2001
inzake de vrijwillige deelneming van organisaties aan een communautair milieubeheer- en milieu-
auditsysteem (EMAS)
(PB L 114 van 24.4.2001, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►A1 Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek
Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek
Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de SlowaakseRepubliek en de aanpassing van de Verdragen waarop de EuropeseUnie is gegrondL 236 33 23.9.2003
Gerectificeerd bij:
►C1 Rectificatie PB L 327 van 4.12.2002, blz. 10 (761/2001)
▼B
VERORDENING (EG) Nr. 761/2001 VAN HET EUROPEES
PARLEMENT EN DE RAAD
van 19 maart 2001
inzake de vrijwillige deelneming van organisaties aan een commu-
nautair milieubeheer- en milieuauditsysteem (EMAS)
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, enmet name op artikel 175, lid 1,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
Na raadpleging van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Gezien het advies van het Comité van de Regio's,
Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag, gezien de
gemeenschappelijke tekst die op 20 december 2000 door het Bemidde-lingscomité is goedgekeurd (
3),
Overwegende hetgeen volgt:
(1) In artikel 2 van het Verdrag wordt bepaald dat de Gemeenschap
onder andere tot taak heeft binnen de hele Gemeenschap eenduurzame groei te bevorderen en in de resolutie van
1 februari 1993 (
4) wordt het belang van die duurzame groei
benadrukt.
(2) In het door de Commissie ingediende programma „Op weg naarduurzame ontwikkeling”, waarvan de algemene benadering doorde resolutie van de Raad van 1 februari 1993 is goedgekeurd,worden de rol en de verantwoordelijkheden van organisaties ten
aanzien van het versterken van de economie en de bescherming
van het milieu in de hele Gemeenschap benadrukt.
(3) Het programma „Op weg naar duurzame ontwikkeling” pleitervoor de beschikbare instrumenten op het gebied van milieube-scherming uit te breiden en gebruik te maken van de
marktmechanismen om de organisaties er aldus toe te brengen
te kiezen voor een proactieve benadering op dit terrein, dieverder reikt dan naleving van alle relevante wettelijke milieu-voorschriften.
(4) De Commissie dient de samenhang tussen de op communautairniveau ontwikkelde wetgevingsbesluiten op het gebied van mili-
eubescherming te bevorderen.
(5) Verordening (EEG) nr. 1836/93 van de Raad van 29 juni 1993
inzake de vrijwillige deelneming van bedrijven uit de industriëlesector aan een communautair milieubeheer- en milieuauditsys-teem (
5) is doeltreffend gebleken om de milieuprestaties van de
industrie te verbeteren.
(6) Teneinde het communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem(EMAS) meer armslag te geven om de algehele milieuprestatievan de organisaties te verbeteren, moet worden gesteund op de2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 2
(1) PB C 400 van 22.12.1998, blz. 7 en PB C 212 E van 25.7.2000, blz. 1.
(2) PB C 209 van 22.7.1999, blz. 43.
(3) Advies van het Europees Parlement van 15 april 1999 (PB C 219 van
30.7.1999, blz. 385), bevestigd op 6 mei 1999 (PB C 279 van 1.10.1999,
blz. 253), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 28 februari 2000
(PB C 128 van 8.5.2000, blz. 1) en besluit van het Europees Parlement van
6 juli 2000 (nog niet in het Publicatieblad bekendgemaakt). Besluit van het
Europees Parlement van 14 februari 2001en besluit van de Raad van
12 februari 2001.
(4) Resolutie van de Raad en van de vertegenwoordigers van de regeringen der
lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, van 1 februari 1993 betreffende
een beleidsplan en actieprogramma van de Gemeenschap inzake het milieu
en duurzame ontwikkeling (PB C 138 van 17.5.1993, blz. 1).
(5) PB L 168 van 10.7.1993, blz. 1.
▼B
ervaring die met de uitvoering van Verordening (EEG) nr. 1836/
93 van de Raad is opgedaan.
(7) EMAS dient toegankelijk te worden voor alle organisaties metmilieueffecten, zodat zij over een middel beschikken om dezeeffecten te beheersen en hun algehele milieuprestatie te verbe-teren.
(8) In de zin van het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsi-diariteits- en evenredigheidsbeginsel kan een doelmatige bijdragevan EMAS tot verbetering van de milieuprestaties van Europese
organisaties beter op Gemeenschapsniveau worden bereikt. Deze
verordening gaat niet verder dan het verzekeren van een gelijketoepassing van EMAS in de gehele Gemeenschap en legtgemeenschappelijke procedures, regels en essentiële eisen vast,terwijl maatregelen die adequaat op nationaal niveau kunnen
worden genomen aan de lidstaten worden overgelaten.
(9) De organisaties moeten worden aangemoedigd om op vrijwillige
basis aan EMAS deel te nemen; zij kunnen daaraan een meer-waarde ontlenen in termen van controle op de naleving van
regelgeving, kostenbesparingen en imago.
(10) Het is van belang dat kleine en middelgrote ondernemingen aan
EMAS deelnemen en dat deze deelneming wordt aangemoedigd
door de toegang tot informatie, beschikbare steunmiddelen en
openbare instellingen te vergemakkelijken en door maatregelenvoor technische bijstand in te voeren of te bevorderen.
(11) De door de lidstaten verstrekte informatie moet door deCommissie in aanmerking worden genomen wanneer zij beoor-deelt of specifieke maatregelen nodig zijn om de deelname aanEMAS van de organisaties, met name uit het midden- en klein-bedrijf, te bevorderen.
(12) De organisaties die milieubeheersystemen toepassen winnen aantransparantie en geloofwaardigheid indien hun beheersysteem,auditprogramma en milieuverklaring aan de relevante voor-schriften van deze verordening worden getoetst en indien de
milieuverklaring en de bijwerkingen ervan door erkende milieu-
verificateurs worden gevalideerd.
(13) Bijgevolg dient, ter wille van de algemene geloofwaardigheid
van EMAS, de deskundigheid van de milieuverificateurs te
worden gegarandeerd en voortdurend te worden verbeterd doorbijscholing, door een onafhankelijk en neutraal erkenningssys-teem en door passend toezicht op hun werkzaamheden. Nauwesamenwerking tussen de nationale erkenningsinstanties dient tot
stand te worden gebracht.
(14) De organisaties moeten worden aangemoedigd om periodieke
milieuverklaringen op te stellen en openbaar te maken waarinzij het publiek en andere belanghebbenden informatie
verstrekken over hun milieuprestaties.
(15) De lidstaten kunnen organisaties stimuleren om aan EMAS deel
te nemen.
(16) De Commissie dient kandidaat-lidstaten technische bijstand teverlenen bij het opzetten van de voor de toepassing van hetEMAS noodzakelijke structuren.
(17) In aanvulling op de algemene vereisten van het milieubeheersys-teem hecht EMAS zeer aan de volgende elementen: naleving vande regelgeving, verbetering van de milieuprestaties, externe
communicatie en betrokkenheid van de werknemers.
(18) De Commissie dient de bijlagen van deze verordening, met
uitzondering van bijlage V, overeenkomstig de procedure voor
het regelgevend comité aan te passen, de Europese en internatio-
nale milieunormen die voor EMAS relevant zijn, te erkennen enin samenwerking met de belanghebbenden richtsnoeren op testellen opdat de EMAS-voorschriften in alle lidstaten consequentworden uitgevoerd. Bij het opstellen van deze richtsnoeren houdtde Commissie rekening met het communautair milieubeleid, met2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 3
▼B
name de communautaire wetgeving en de desbetreffende interna-
tionale verbintenissen.
(19) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste uitvoerings-
maatregelen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig
Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststel-ling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan deCommissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (
1).
(20) Indien nodig wordt deze verordening na een bepaalde periodevan toepassing in het licht van de opgedane ervaringen opnieuw
bezien.
(21) De Europese instellingen beijveren zich om de in deze verorde-
ning neergelegde beginselen concreet gestalte te geven.
(22) Deze verordening vervangt Verordening (EEG) nr. 1836/93, diederhalve wordt ingetrokken,
HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Het milieubeheer- en milieuauditsysteem en de doelstellingen ervan
1. Er wordt een communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem
(hierna „EMAS”) ingevoerd voor de beoordeling en de verbetering van
de milieuprestaties van organisaties, en voor de verstrekking van rele-
vante informatie aan het publiek en andere belanghebbenden, waaraande organisaties deelnemen op vrijwillige basis.
2. EMAS heeft als doel de gestage verbetering van de milieupresta-
ties van organisaties te bevorderen door:
a) het vaststellen en toepassen door organisaties van milieubeheersys-
temen, zoals omschreven in bijlage I;
b) het stelselmatig, objectief en periodiek beoordelen van de prestaties
van dergelijke systemen, zoals omschreven in bijlage I;
c) het publiek en andere belanghebbenden over de milieuprestaties te
informeren en bij een open dialoog te betrekken;
d) de werknemers actief in de organisatie te betrekken, alsmede door
een beroepsopleiding en bijscholing die de actieve medewerkingaan de onder a) bedoelde taken mogelijk maakt. Indien zij daaromverzoeken, kunnen ook de vertegenwoordigers van het personeeldaarbij betrokken worden.
Artikel 2
Definities
In deze verordening wordt verstaan onder:
a) „milieubeleid”: de algemene doeleinden en beginselen voor het
handelen van de organisatie op milieugebied, met inbegrip van
naleving van alle relevante wettelijke milieuvoorschriften, en vaneen streven naar gestage verbetering van de prestaties op milieuge-bied; het zal het kader vormen voor de vaststelling en evaluatie vandoelstellingen en taakstellingen op milieugebied;
b) „gestage verbetering van de prestaties op milieugebied”: proces van
jaarlijkse verbetering van de meetbare resultaten van het milieube-
heersysteem in verband met het beheer door een organisatie vanhaar belangrijke milieuaspecten, op basis van haar beleid, doelstel-lingen en taakstellingen op milieugebied. De resultaten behoevenniet op alle activiteitsgebieden tegelijkertijd te worden verbeterd;
c) „milieuprestaties”: de resultaten van het beheer, door een organi-
satie, van haar milieuaspecten;2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 4
(1) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.
▼B
d) „preventie van verontreiniging”: het gebruik van processen, prak-
tijken, materialen of producten die verontreiniging vermijden,verminderen of beheersen; deze kunnen recycling, behandeling,
proceswijzigingen, beheersingsmechanismen, een doeltreffend
gebruik van middelen en vervanging van materiaal omvatten;
e) „milieuanalyse”: een alomvattend onderzoek naar de milieupro-
blemen, de milieueffecten en de met milieubewust handelenbehaalde resultaten, die verband houden met de activiteiten vaneen organisatie (bijlage VII);
f) „milieuaspect”: een element van de activiteiten, producten of dien-
sten van een organisatie dat van invloed kan zijn op het milieu; eenbelangrijk milieuaspect is een milieuaspect dat een belangrijk mili-
eueffect heeft of kan hebben (bijlage VI);
g) „milieueffect”: iedere invloed op het milieu, hetzij ongunstig, hetzij
gunstig, die volledig of gedeeltelijk het gevolg is van de activi-
teiten, producten of diensten van een organisatie;
h) „milieuprogramma”: een beschrijving van de maatregelen (verant-
woordelijkheden en middelen) die zijn genomen of wordenoverwogen om milieudoelstellingen en taakstellingen te verwezen-lijken alsmede de termijnen voor die verwezenlijking;
i) „milieudoelstelling”: een algemene, uit het milieubeleid voortvloei-
ende doelstelling die een organisatie voor zichzelf vaststelt en diewaar mogelijk wordt gekwantificeerd;
j) „milieutaakstelling”: een gedetailleerde en waar mogelijk gekwanti-
ficeerde prestatie-eis die geldt voor de hele organisatie of delen
daarvan, die voortvloeit uit de milieudoelstellingen en die moet
worden vastgesteld en gehaald om die doelstellingen te verwezen-lijken;
k) „milieubeheersysteem”: het gedeelte van het algemene beheersys-
teem dat de organisatiestructuur, planning, verantwoordelijkheden,praktijken, procedures, processen en middelen omvat die nodigzijn voor het ontwikkelen, uitvoeren, bereiken, herzien en behouden
van het milieubeleid;
l) „milieuaudit”: een beheersinstrument dat een systematische, gedo-
cumenteerde, periodieke en objectieve evaluatie omvat van de
wijze van functioneren van de organisatie, van het beheersysteemen van de processen die op milieubescherming gericht zijn,teneinde:
i) de beheerscontrole op activiteiten die van invloed kunnen zijn
op het milieu te vergemakkelijken;
ii) erop toe te zien dat het milieubeleid van de organisatie, met
inbegrip van de milieudoelstellingen en -taakstellingen, wordt
nageleefd (bijlage II);
m) „auditcyclus”: de termijn waarbinnen alle activiteiten in een organi-
satie aan een audit worden onderworpen (bijlage II);
n) „auditor”: een persoon of een team van personen, al dan niet tot het
personeel van de organisatie behorend, handelend in opdracht vanhet hoogste niveau van de organisatie, die individueel, c.q. datgezamenlijk beschikt over de in bijlage II, punt 2.4, genoemdecapaciteiten en een voldoende mate van onafhankelijkheid ten
opzichte van de door te lichten activiteiten bezit om een objectief
oordeel te kunnen vellen;
o) „milieuverklaring”: de informatie zoals gespecificeerd in bijlage III
onder 3.2, onder a) tot en met g);
p) „belanghebbende”: persoon of groepering, ook de overheid, die
betrokken zijn bij, of de gevolgen ondervinden van, de milieupres-taties van een organisatie;
q) „milieuverificateur”: elke persoon of organisatie die niet betrokken
is bij de te controleren organisatie en die een erkenning heeftverkregen overeenkomstig de in artikel 4 bedoelde voorwaardenen procedures;
r) „erkenningssysteem”: een systeem voor erkenning van en toezicht
op milieuverificateurs, dat wordt toegepast door een daartoe door2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 5
▼B
een lidstaat aangewezen of opgerichte onpartijdige instelling of
organisatie (de erkenningsinstantie) die over voldoende middelen,technische kennis en de nodige procedures beschikt om de in deze
verordening voor dit systeem vastgestelde taken te verrichten;
s) „organisatie”: een maatschappij, vennootschap, firma, onderneming,
autoriteit of instelling, dan wel een deel of een combinatie daarvan,al dan niet met rechtspersoonlijkheid, privaat- of publiekrechterlijk,met een eigen structuur en administratie;
Welke eenheid in EMAS als organisatie wordt geregistreerd, wordt
met de milieuverificateur en, waar passend, met de bevoegde
organen overeengekomen, rekening houdend met de volgens deprocedure van artikel 14, lid 2, opgestelde richtsnoeren van deCommissie en met het feit dat de organisatie de grenzen van eenlidstaat niet mag overschrijden. De kleinste in aanmerking te nemeneenheid is een locatie. Onder door de Commissie volgens de proce-
dure van artikel 14, lid 2, als uitzonderlijk aangemerkte
omstandigheden, kan de voor EMAS-registratie in aanmerking tenemen eenheid kleiner zijn dan een locatie, zoals een subafdelingmet eigen taken.
t) „locatie”: elk terrein op een specifieke geografische locatie onder
de beheerscontrole van een organisatie, met inbegrip van activi-
teiten, producten en diensten. Daaronder vallen alle infrastructuur,
uitrusting en materialen;
u) „bevoegde instanties”: de nationale, regionale of lokale instanties
die door de lidstaten overeenkomstig artikel 5 zijn aangewezenvoor de vervulling van de bij deze verordening nader omschreventaken.
Artikel 3
Deelneming aan EMAS
1. EMAS staat open voor iedere organisatie die hecht aan verbete-
ring van haar algemene milieuprestaties.
2. Een organisatie komt voor EMAS-registratie in aanmerking
indien zij:
a) een milieuanalyse van haar activiteiten, producten en diensten
uitvoert overeenkomstig bijlage VII waarin wordt ingegaan op dein bijlage VI genoemde punten, en in het licht van de resultaten
van deze analyse een milieubeheersysteem toepast dat aan alle voor-
schriften in bijlage I voldoet, met name de overeenstemming met derelevante milieuwetgeving.
Organisaties die een gecertificeerd, volgens de eisen van artikel 9
erkend milieubeheersysteem hebben, behoeven echter geen formelemilieuanalyse uit te voeren om te kunnen overgaan tot invoeringvan EMAS, indien het gecertificeerde milieubeheersysteem de nood-
zakelijke informatie biedt voor de identificatie en evaluatie van de
milieuaspecten van bijlage VI;
b) een milieuaudit uitvoeren of laten uitvoeren overeenkomstig de
voorschriften van bijlage II. De audits zijn speciaal gericht op hetbeoordelen van de milieuprestaties van de organisatie;
c) een milieuverklaring opstellen overeenkomstig bijlage III, punt 3.2.
In deze verklaring wordt speciale aandacht besteed aan de resultaten
van de organisatie ten opzichte van haar milieudoelstellingen en-taakstellingen en aan de noodzaak van een voortdurende verbete-ring van de milieuprestatie, terwijl tevens moet worden nagegaanwelke informatie relevante belanghebbenden nodig hebben;
d) de milieuanalyse, indien van toepassing, het milieubeheersysteem,
de auditprocedure en de milieuverklaring laten onderzoeken om na
te gaan of zij aan de relevante voorschriften van deze verordening
beantwoorden, en de milieuverklaringen laten valideren door demilieuverificateur om te waarborgen dat aan de voorschriften vanbijlage III is voldaan;
e) de gevalideerde milieuverklaring indienen bij de bevoegde instantie
van de lidstaat waarin de organisatie die zich wenst te laten regi-2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 6
▼B
streren, zich bevindt, en die verklaring na registratie openbaar
maken.
3. Om de EMAS-registratie te continueren moet een organisatie:
a) het milieubeheersysteem en het auditprogramma laten verifiëren
overeenkomstig de voorschriften van bijlage V, onder 5.6;
b) de nodige jaarlijks bijgewerkte en gevalideerde versies van haar
milieuverklaring bij de bevoegde instantie indienen en openbaar
maken. Van de frequentie van bijwerking kan worden afgeweken
onder omstandigheden die worden omschreven in richtsnoeren diede Commissie vaststelt volgens de procedure van artikel 14, lid 2,meer bepaald voor kleine organisaties en kleine ondernemingenovereenkomstig Aanbeveling 96/280/EG van de Commissie (
1), en
wanneer er in het milieubeheersysteem geen beduidende operatio-
nele wijzigingen zijn.
Artikel 4
Systeem voor erkenning van en toezicht op milieuverificateurs
1. Iedere lidstaat voert een systeem in voor de erkenning van onaf-
hankelijke milieuverificateurs en voor de controle op hunwerkzaamheden. Daartoe kunnen de lidstaten een beroep doen op debestaande erkenningsinstellingen of op de in artikel 5 bedoelde
bevoegde instanties dan wel een andere instantie met passende statuten
aanwijzen of oprichten.
De lidstaten zien erop toe dat deze instanties of instellingen zodanig
zijn samengesteld, dat hun onafhankelijkheid en neutraliteit bij de
uitvoering van hun taken gewaarborgd zijn.
2. De lidstaten zorgen ervoor dat deze systemen binnen 12 maanden
na de datum van inwerkingtreding van deze verordening volledigoperationeel zijn.
3. De lidstaten zorgen ervoor dat bij het invoeren en leiden van de
erkenningssystemen de belanghebbende kringen naar behoren wordengeraadpleegd.
4. De erkenning van milieuverificateurs en het toezicht op hun
werkzaamheden geschieden overeenkomstig de voorschriften vanbijlage V.
5. Milieuverificateurs die in een lidstaat zijn erkend, kunnen over-
eenkomstig de voorschriften van bijlage V in elke andere lidstaatverificatiewerkzaamheden verrichten. De lidstaat waarin de verificatie-werkzaamheden worden verricht, moet van de aanvang hiervan inkennis worden gesteld en deze werkzaamheden vinden plaats ondertoezicht van het erkenningssysteem van de lidstaat.
6. De lidstaten stellen de commissie in kennis van de krachtens dit
artikel genomen maatregelen, alsmede van relevante veranderingen inde structuur en de procedures van de erkenningssystemen.
7. De Commissie bevordert volgens de procedure van artikel 14,
lid 2, de samenwerking tussen de lidstaten, met name om te voorkomendat bijlage V en de criteria, voorwaarden en procedures die de natio-nale erkenningsinstanties met het oog op een homogene kwaliteit bijde erkenning van en het toezicht op de milieuverificateurs toepassen,
niet op elkaar zijn afgestemd.
8. De erkenningsinstanties vormen tezamen een forum dat de
Commissie de nodige elementen en middelen verschaft om haarverplichting van artikel 4, lid 7, na te komen. Dit forum komt ten
minste eenmaal per jaar bijeen in aanwezigheid van een vertegenwoor-
diger van de Commissie.
Het forum stelt waar wenselijk richtsnoeren op voor kwesties op het
gebied van de erkenning, de deskundigheid en de controle van verifica-2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 7
(1) PB L 107 van 30.4.1996, blz. 4.
▼B
teurs. Deze richtsnoeren worden vastgesteld volgens de procedure van
artikel 14, lid 2.
Met het oog op een geharmoniseerde ontwikkeling van de werking van
de erkenningsinstanties en het verificatieproces in alle lidstaten, legthet forum een intercollegiaal toetsingsproces vast. Het doel van de toet-sing is te garanderen dat de erkenningssystemen van de lidstaten aandeze verordening voldoen. Een verslag over de intercollegiale toetsing
wordt overlegd aan de Commissie, die het ter informatie aan het in
artikel 14, lid 1, genoemde comité doorzendt en openbaar maakt.
Artikel 5
Bevoegde instanties
1. Uiterlijk 3 maanden na de inwerkingtreding van deze verordening
wijst iedere lidstaat een instantie aan die hij belast met de in dezeverordening, en in het bijzonder in de artikelen 6 en 7 omschreventaken, en stelt hij de Commissie daarvan in kennis.
2. De lidstaten zien erop toe dat de bevoegde instanties zodanig zijn
samengesteld, dat hun onafhankelijkheid en neutraliteit is gewaarborgd
en dat zij deze verordening op coherente wijze toepassen.
3. De lidstaten stellen de bevoegde instanties richtsnoeren ter
beschikking voor de opschorting en beëindiging van de registratie vanorganisaties. De bevoegde instanties dienen met name te beschikken
over procedures voor:
— het onderzoeken van de opmerkingen van belanghebbenden over
geregistreerde organisaties, en
— het weigeren, opschorten of beëindigen van de registratie van orga-
nisaties.
4. De bevoegde instantie is verantwoordelijk voor de registratie van
organisaties in EMAS-verband. Zij controleert daarom de inschrijvingen handhaving van organisaties in het register.
5. De bevoegde instanties van alle lidstaten komen ten minste
eenmaal per jaar bijeen, in aanwezigheid van een vertegenwoordigervan de Commissie. Het doel hiervan is ervoor te zorgen dat de proce-dures voor registratie van organisaties, en met name voor opschortingen beëindiging van de registratie, coherent worden toegepast. De
bevoegde instanties voeren een intercollegiale toetsingsprocedure in,
om overeenstemming te bereiken over de praktijk van de registratie.Zij rapporteren over de intercollegiale toetsingsactiviteit aan deCommissie, die het verslag ter informatie doorzendt aan het inartikel 14, lid 1, genoemde comité en openbaar maakt.
Artikel 6
Registratie van organisaties
De registratie van organisaties wordt door de bevoegde instanties uitge-
voerd op basis van de volgende overwegingen:
1. Indien een bevoegde instantie
— een gevalideerde milieuverklaring heeft ontvangen en
— van de organisatie een ingevuld formulier met ten minste de
informatie als bedoeld in bijlage VIII heeft ontvangen, en
— de eventueel uit hoofde van artikel 16 verschuldigde registratie-
vergoeding heeft ontvangen, en
— op basis van de ontvangen stukken, met name op grond van
onderzoeken bij de bevoegde handhavingsinstantie met betrek-king tot de naleving door de organisatie van de relevante
milieuwetgeving, overtuigd is dat de organisatie aan alle voor-
schriften van deze verordening voldoet.
registreert zij de verzoekende organisatie en kent zij deze een regi-
stratienummer toe. De bevoegde instantie stelt het bestuur van deorganisatie van de registratie in kennis.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 8
▼B
2. Indien een bevoegde instantie een toezichtrapport van de erken-
ningsinstantie ontvangt waaruit blijkt dat de werkzaamheden van deverificateur niet adequaat genoeg zijn uitgevoerd om te waarborgen
dat de aanvragende organisatie aan de eisen van deze verordening
voldoet, wordt registratie door de organisatie afhankelijk van hetgeval geweigerd of opgeschort totdat zekerheid is verkregen omtrentde naleving van de EMAS-voorschriften door de organisatie.
3. Indien een organisatie verzuimt, binnen drie maanden na hiertoe te
zijn verzocht, aan een bevoegde instantie
— de jaarlijkse bijgewerkte en gevalideerde versies van de milieu-
verklaring, of
— een ingevuld formulier (bijlage VIII) van de organisatie, of— de eventueel verschuldigde registratievergoeding
te doen toekomen, wordt de registratie van de organisatie opgeschort
c.q. beëindigd, afhankelijk van de aard en omvang van het verzuim.
De bevoegde instantie stelt het bestuur van de organisatie in kennis
van de redenen voor de getroffen maatregelen.
4. Indien een bevoegde instantie op enig moment, op basis van de
ontvangen stukken, tot de conclusie komt dat de organisatie niet
langer aan één of meerdere voorwaarden van deze verordeningvoldoet, zal de registratie van de organisatie worden opgeschortc.q. beëindigd, afhankelijk van de aard en de ernst van het verzuim.
Indien een bevoegde instantie er door de bevoegde controle-instantie
van in kennis wordt gesteld dat de relevante wettelijke milieuvoor-schriften door de organisatie worden overtreden, dient zij deregistratie van die organisatie te weigeren c.q. op te schorten.
5. Voor weigering, opschorting of beëindiging van de registratie van
organisaties moeten de betrokken belanghebbenden worden geraad-pleegd, zodat de bevoegde instantie van de nodige ondersteunendestukken kan worden voorzien om een beslissing te nemen. De
bevoegde instantie stelt het bestuur van de organisatie in kennis
van de redenen voor de getroffen maatregelen en van het overlegmet de bevoegde controle-instantie.
6. De weigering of opschorting wordt ingetrokken als de bevoegde
instantie informatie heeft ontvangen waaruit genoegzaam blijkt datde organisatie voldoet aan de EMAS-voorschriften, of informatievan de bevoegde controle-instantie heeft ontvangen waaruit genoeg-zaam blijkt dat de overtreding ongedaan is gemaakt en dat de
organisatie bevredigende maatregelen heeft getroffen met het doel
herhaling te voorkomen.
Artikel 7
Lijst van geregistreerde organisaties en erkende milieuverificateurs1. De erkenningsinstantie zorgt voor de opstelling, herziening en
bijwerking van een lijst van erkende milieuverificateurs met vermel-
ding van de draagwijdte van de erkenning in de respectieve lidstaten,en stelt de Commissie en de bevoegde instanties rechtstreeks of via denationale instanties maandelijks in kennis van de wijzigingen in dezelijst, naar gelang van de beslissing van de betrokken lidstaat.
2. De bevoegde instanties zorgen voor het opstellen en bijhouden
van een lijst van geregistreerde organisaties in hun lidstaat en werkendeze maandelijks bij. De bevoegde instanties stellen de Commissierechtstreeks of via de nationale instanties, naar gelang van de beslissingvan de betrokken lidstaat, maandelijks in kennis van wijzigingen indeze lijst en kunnen in het kader van gedelegeerde plaatselijke instan-
ties een systeem opzetten voor de uitwisseling van informatie per
economische sector en per bevoegdheidsterrein.
3. Het register van erkende milieuverificateurs en geregistreerde
organisaties wordt door de Commissie bijgehouden en openbaargemaakt.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 9
▼B
Artikel 8
Logo
1. Organisaties die aan EMAS deelnemen, mogen alleen gebruik-
maken van het logo opgenomen in bijlage IV, indien zij beschikkenover een geldige EMAS-registratie. Technische specificaties betref-fende de reproductie van het logo worden vastgesteld volgens de
procedure van artikel 14, lid 2, en bekendgemaakt door de Commissie.
2. Het EMAS-logo mag door organisaties in de volgende gevallen
worden gebruikt:
a) op gevalideerde informatie conform bijlage III, 3.5, onder omstan-
digheden zoals omschreven in de door de Commissie volgens de
procedure van artikel 14, lid 2, vastgestelde richtsnoeren, die waar-borgen dat er geen verwarring met milieuproductetiketten kanontstaan (in dit geval wordt versie 2 van het logo zoals opgenomenin bijlage IV gebruikt),
b) op gevalideerde milieuverklaringen (in dit geval wordt versie 2 van
het logo zoals opgenomen in bijlage IV gebruikt),
c) in het briefhoofd van geregistreerde organisaties (in dit geval wordt
versie 1 van het logo zoals opgenomen in bijlage IV gebruikt),
d) in publicitaire informatie over de deelname van een organisatie aan
EMAS (in dit geval wordt versie 1 van het logo zoals opgenomen inbijlage IV gebruikt),
e) in advertenties voor producten, activiteiten en diensten, maar alleen
onder omstandigheden zoals omschreven in de door de Commissievolgens de procedure van artikel 14, lid 2, vastgestelde richtsnoeren,die waarborgen dat er geen verwarring met milieuproductetiketten
kan ontstaan.
3. Het logo mag in de volgende gevallen niet worden gebruikt:
a) op producten of de verpakking daarvan,
b) in het kader van vergelijkende beweringen over andere producten,
activiteiten en diensten.
De Commissie beziet evenwel, als onderdeel van de evaluatie overeen-
komstig artikel 15, lid 3, onder welke buitengewone omstandighedenhet logo in dergelijke gevallen kan worden gebruikt en stelt daartoevolgens de procedure van artikel 14, lid 2, regels vast, die waarborgendat er geen verwarring met milieuproductetiketten kan ontstaan.
Artikel 9
Verband met Europese en internationale normen
1. Organisaties die Europese of internationale normen toepassen
voor milieuaangelegenheden die in het kader van EMAS relevant zijn,
en die gecertificeerd zijn overeenkomstig passende certificeringsproce-
dures waaruit gebleken is dat zij aan die normen voldoen, wordenbeschouwd als organisaties die aan de overeenkomstige eisen vandeze verordening voldoen, op voorwaarde dat:
a) de Commissie de normen overeenkomstig de procedure van
artikel 14, lid 2, accepteert,
b) de Commissie de erkenningsvoorschriften inzake de certificerende
instanties, overeenkomstig de procedure van artikel 14, lid 2, accep-
teert.
De referenties van de geaccepteerde normen (met inbegrip van de rele-
vante onderdelen van EMAS waarop zij van toepassing zijn) en degeaccepteerde erkenning worden bekendgemaakt in het Publicatieblad
van de Europese Gemeenschappen .
2. Om voor EMAS-registratie in aanmerking te komen, leveren de in
lid 1 bedoelde organisaties de verificateur het bewijs, dat zij aan devoorschriften van deze verordening die buiten de erkende normenvallen, voldoen.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 10
▼B
Artikel 10
Verband met andere milieuwetgeving in de Gemeenschap
1. EMAS laat onverlet:
a) het Gemeenschapsrecht en
b) nationale wetten en technische normen die niet onder het Gemeen-
schapsrecht vallen en
c) uit die wetten en normen voortvloeiende verplichtingen van organi-
saties wat milieucontroles aangaat.
2. De lidstaten gaan na op welke wijze de EMAS-registratie in het
kader van deze verordening kan worden gebruikt bij de toepassing en
de controle op de naleving van de milieuwetgeving, zodat kan wordenvoorkomen dat organisaties en voor het toezicht op de naleving verant-woordelijke instanties dubbel werk verrichten.
De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de in dit verband
genomen maatregelen. De Commissie stuurt de van de lidstatenontvangen informatie, zodra deze beschikbaar is en ten minste om dedrie jaar, door aan het Europees Parlement en de Raad.
Artikel 11
Bevordering van de deelneming van organisaties, in het bijzonder
het midden- en kleinbedrijf
1. De lidstaten bevorderen de deelneming van organisaties en onder-
zoeken in het bijzonder of de deelneming van het midden- en
kleinbedrijf (MKB) moeten worden bevorderd door
— de toegang tot informatie, beschikbare steunmiddelen, openbare
instellingen en overheidsopdrachten te vergemakkelijken, onvermin-
derd de communautaire voorschriften met betrekking tot
overheidsopdrachten,
— regelingen voor technische bijstand op te zetten of te bevorderen,
met name in samenhang met initiatieven van bepaalde branchege-bonden of plaatselijke contactpunten (bijv. lokale overheden,kamers van koophandel, branche- of ambachtsorganisaties),
— te zorgen voor een grotere deelneming dankzij redelijke registratie-
kosten.
Teneinde deelneming van het MKB, waaronder ondernemingen die
vooral voorkomen in bepaalde geografische gebieden, te bevorderen,
kunnen plaatselijke instanties, in samenwerking met beroepsvereni-
gingen, kamers van koophandel en belanghebbenden, bijstand verlenenbij de identificatie van belangrijke milieueffecten. Ondernemingen uithet MKB kunnen op basis daarvan hun milieuprogramma opstellen ende milieudoelstellingen en -taakstellingen van hun EMAS-beheersys-teem vaststellen. Daarnaast kunnen op regionaal of nationaal niveau
programma's worden ontwikkeld ter bevordering van de deelneming
van het MKB, bijvoorbeeld via een gefaseerde aanpak die uiteindelijkresulteert in een EMAS-registratie. Het systeem moet zo functionerendat onnodige administratieve lasten voor deelnemers, meer bepaaldkleine organisaties, worden vermeden.
2. Teneinde de deelneming van organisaties aan EMAS te bevor-
deren, onderzoeken de Commissie en andere instellingen van deGemeenschap alsmede andere nationale openbare instanties op welkewijze, onverminderd de gemeenschapswetgeving, met de EMAS-regi-stratie rekening kan worden gehouden bij de vaststelling van criteria
voor hun beleid inzake overheidsopdrachten.
3. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de krachtens dit
artikel genomen maatregelen. De Commissie stuurt de van de lidstatenontvangen informatie, zodra deze beschikbaar is en ten minste om dedrie jaar, door aan het Europees Parlement en de Raad.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 11
▼B
Artikel 12
Informatie
1. Iedere lidstaat neemt passende maatregelen om ervoor te zorgen
dat:
a) organisaties worden ingelicht over de inhoud van deze verordening,
b) het publiek wordt ingelicht over de doelstellingen en de voor-
naamste onderdelen van EMAS.
De lidstaten maken, waar passend, in samenwerking met onder andere
beroepsverenigingen, consumentenorganisaties, milieuorganisaties,
vakverenigingen en plaatselijke instellingen, in het bijzonder gebruikvan vakpublicaties, lokale kranten, promotiecampagnes of andere func-tionele middelen om algemene bekendheid met EMAS te bevorderen.
2. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de krachtens dit
artikel genomen maatregelen.
3. De Commissie is verantwoordelijk voor het bevorderen van
EMAS op communautair niveau. Met name onderzoekt zij in overleg
met de leden van het comité als bedoeld in artikel 14, lid 1, de moge-
lijkheid om langs passende wegen bekendheid te geven aan de bestewerkpraktijk.
Artikel 13
Inbreuken
De lidstaten nemen passende juridische of administratieve maatregelen
in geval van niet-naleving van de bepalingen van deze verordening en
stellen de Commissie daarvan in kennis.
Artikel 14
Comité
1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité.
2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen zijn de artikelen 5 en 7 van
Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8
daarvan.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG wordt gesteld op drie
maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 15
Herziening
1. Uiterlijk vijf jaar na de inwerkingtreding van deze verordening
evalueert de Commissie EMAS opnieuw in het licht van de opgedane
ervaring en de internationale ontwikkelingen, en stelt zij, zo nodig, het
Europees Parlement en de Raad de passende wijzigingen voor.
2. Alle bijlagen bij deze verordening, behalve bijlage V, worden
door de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 14, lid 2,
aangepast in het licht van de met de werking van EMAS opgedaneervaring en van de gebleken behoeften aan richtsnoeren inzakeEMAS-voorschriften.
3. In samenwerking met de lidstaten gaat de Commissie uiterlijk vijf
jaar na de inwerkingtreding van deze verordening na hoe het staat methet gebruik, de erkenning en de interpretatie van het EMAS-logo, metname bij het publiek en andere belanghebbenden, en of het logo en deermee verband houdende gebruiksvoorschriften moeten wordenherzien.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 12
▼B
Artikel 16
Kosten en vergoedingen
1. Overeenkomstig de door de lidstaten vastgestelde modaliteiten
kan een vergoedingensysteem worden opgezet ter dekking van de
administratieve kosten die verband houden met de registratieprocedures
voor organisaties en de erkenning van en het toezicht op milieuverifica-teurs, alsmede van andere met EMAS verband houdende kosten.
2. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de krachtens dit
artikel genomen maatregelen.
Artikel 17
Intrekking van Verordening (EEG) nr. 1836/93
1. Behoudens de leden 2 tot en met 5 van dit artikel wordt Verorde-
ning (EEG) nr. 1836/93 ingetrokken met ingang van de datum vaninwerkingtreding van deze verordening.
2. Nationale erkenningssystemen en bevoegde instanties die op
grond van Verordening (EEG) nr. 1836/93 zijn opgericht, blijven
bestaan. De lidstaten wijzigen de procedures die door de erkennings-systemen en bevoegde instanties worden toegepast volgens deovereenkomstige bepalingen van deze verordening. De lidstaten zienerop toe dat deze systemen, zoals gewijzigd, binnen 12 maanden nade datum van inwerkingtreding van deze verordening volledig operatio-
neel zijn.
3. Milieuverificateurs die op grond van Verordening (EEG) nr. 1836/
93 zijn erkend, mogen hun werkzaamheden blijven uitvoeren overeen-komstig de voorschriften van deze verordening.
4. Locaties die op grond van Verordening (EEG) nr. 1836/93 zijn
geregistreerd, blijven opgenomen in het EMAS-register. De nieuwevoorschriften van deze verordening worden bij de volgende verificatie
gecontroleerd. Indien de volgende verificatie van een locatie vroeger
dan 6 maanden na de inwerkingtreding van deze verordening moetworden uitgevoerd, kan de datum van de volgende verificatie inoverleg met de milieuverificateur en de bevoegde instanties met6 maanden worden uitgesteld.
5. De leden 3 en 4 gelden ook voor ►
C1 overeenkomstig artikel
14◄van Verordening (EEG) nr. 1836/93 erkende milieuverificateurs
en geregistreerde locaties, mits de verantwoordelijke erkenningsinstan-
ties en bevoegde instanties het erover eens zijn dat deze verificateursen locaties voldoen aan alle voorschriften van Verordening (EEG)nr. 1836/93 en daarvan kennis geven aan de Commissie.
Artikel 18
Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgend op haar
bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeen-
schappen .
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke lidstaat.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 13
▼B
BIJLAGE I
A. MILIEUZORGSYSTEEMEISEN
Het milieuzorgsysteem wordt uitgevoerd overeenkomstig de onderstaande voor-
schriften (afdeling 4 van EN ISO 14001:1996) (*):
I-A. Milieuzorgsysteemeisen
I-A.1. A l g e m e n e e i s e n
De organisatie moet een milieuzorgsysteem vaststellen en bijhouden,
waarvan de eisen zijn beschreven in deze bijlage.
I-A.2. Mi l i e u b e l e i d
Het hoogste leidinggevende niveau moet het milieubeleid van de orga-
nisatie definiëren en bewerkstelligen dat het:
a) geschikt is voor de aard, omvang en milieu-effecten van haar activi-
teiten, producten of diensten;
b) een verbintenis bevat tot continue verbetering en preventie van mili-
eubelasting;
c) een verbintenis bevat tot naleving van milieuwet en -regelgeving en
andere eisen die de organisatie onderschrijft;
d) een kader biedt voor het stellen en beoordelen van milieudoelstel-
lingen en -taakstellingen;
e) (schriftelijk) is vastgelegd, is geïmplementeerd en bijgehouden en
aan alle medewerkers bekend is gemaakt;
f) beschikbaar is voor het publiek.
I-A.3. P l a n n i n gI-A.3.1. Milieu-aspecten
De organisatie moet (een) procedure(s) vaststellen en bijhouden om de
milieu-aspecten van de activiteiten, producten of diensten, die zij kan
beheersen en waarvan mag worden verwacht dat zij er invloed op kan
uitoefenen, te identificeren om de aspecten te bepalen die belangrijke
effecten (kunnen) hebben op het milieu. De organisatie moet bewerk-
stelligen dat bij het vaststellen van haar milieudoelstellingen rekening
wordt gehouden met de aspecten die met deze belangrijke effecten
samenhangen.
De organisatie moet ervoor zorgen dat deze informatie bijgewerkt
blijft.
I-A.3.2. Wettelijke en andere eisen
De organisatie moet een procedure vaststellen en bijhouden om eisen
van wet- en regelgeving en andere door haar onderschreven eisen die
van toepassing zijn op de milieu-aspecten van haar activiteiten,
producten of diensten, te identificeren en daar toegang toe te hebben.
I-A.3.3. Doelstellingen en taakstellingen
De organisatie moet (schriftelijk) vastgelegde milieudoelstellingen en
-taakstellingen vaststellen en bijhouden voor elke relevante functie en
op elk relevant niveau binnen de organisatie.
Een organisatie moet bij het vaststellen en beoordelen van haar doel-
stellingen rekening houden met de eisen van wet- en regelgeving en
andere eisen, haar belangrijke milieu-aspecten, haar technologische
opties en haar financiële, operationele en zakelijke behoeften en met
de visies van belanghebbende partijen.
De doelstellingen en taakstellingen moeten stroken met het milieube-
leid, met inbegrip van de verbintenis tot preventie van milieubelasting.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 14
(*) In deze bijlage wordt met toestemming van het CEN gebruik gemaakt van de tekst
van de nationale norm. De volledige tekst van de nationale norm is tegen betalingverkrijgbaar bij de nationale normalisatie-instellingen waarvan de lijst in deze bijlage
is opgenomen.
▼B
I-A.3.4. Milieuzorgprogramma('s)
De organisatie moet (een) programma('s) vaststellen en bijhouden om
haar doelstellingen en taakstellingen te verwezenlijken. Dit moet het
volgende omvatten:
a) toewijzing van verantwoordelijkheden voor het bereiken van doel-
stellingen en taakstellingen voor elke relevantie functie en op elk
relevant niveau van de organisatie;
b) de middelen waarmee en het tijdsbestek waarin ze verwezenlijkt
moeten worden.
Als een project betrekking heeft op nieuwe ontwikkelingen en nieuwe
of aangepaste activiteiten, producten of diensten moet(en) (een)
programma('s), waar relevant, worden aangepast om te bewerkstel-
lingen dat milieuzorg van toepassing is op dergelijke projecten.
I-A.4. l m p l e m e n t a t i e e n u i t v o e r i n gI-A.4.1. Structuur en verantwoordelijkheid
De taakverdeling, verantwoordelijkheden en bevoegdheden moeten
worden gedefinieerd, (schriftelijk) vastgelegd en bekendgemaakt ter
bevordering van een doeltreffende milieuzorg.
De directie moet de voor de implementatie en beheersing van het mili-
euzorgsysteem benodigde middelen beschikbaar stellen. Middelen
omvatten personele middelen en specialistische vaardigheden, techno-
logie en financiële middelen.
Het hoogste leidinggevende niveau van de organisatie moet (een) speci-
fieke directievertegenwoordiger(s) benoemen die, ongeacht zijn of haar
andere verantwoordelijkheden, gedefinieerde taken, verantwoordelijk-
heden en bevoegdheden moet hebben om:
a) te bewerkstelligen dat eisen voor het milieuzorgsysteem worden
vastgesteld, geïmplementeerd en bijgehouden in overeenstemming
met deze internationale norm;
b) aan het hoogste leidinggevende niveau te rapporteren over het func-
tioneren van het milieuzorgsysteem ter beoordeling en als basis voor
verbetering van het milieuzorgsysteem.
I-A.4.2. Opleiding, bewustzijn en vakbekwaamheid
De organisatie moet opleidingsbehoeften identificeren. Zij moet eisen
dat al het personeel waarvan het werk een belangrijk effect op het
milieu kan hebben een passende opleiding heeft genoten.
Zij moet procedures vaststellen en bijhouden om haar medewerkers of
leden in iedere relevante functie en op elk relevant niveau bewust te
maken van:
a) het belang van naleving van het milieubeleid en de procedures en
van de eisen van het milieuzorgsysteem;
b) de feitelijk of potentiële, significante milieu-effecten van hun werk-
zaamheden en de voordelen van verbeterde persoonlijke prestaties
voor het milieu;
c) hun eigen taken en verantwoordelijkheden voor de naleving van het
milieubeleid, de procedures en van de eisen van het milieuzorgsys-
teem, met inbegrip van de eisen voor het voorbereid zijn en
reageren op noodsituaties;
d) de potentiële consequenties als van gespecificeerde werkprocedures
wordt afgeweken.
Personeel dat taken uitvoert die een belangrijk effect op het milieu
kunnen hebben, moet vakbekwaam zijn op basis van passende scholing,
opleiding en/of ervaring.
I-A.4.3. Communicatie
De organisatie moet met betrekking tot haar milieu-aspecten en haar
milieuzorgsysteem procedures vaststellen en bijhouden voor:
a) interne communicatie tussen de verschillende niveaus en functies
van de organisatie;
b) het ontvangen, (schriftelijk) vastleggen en reageren op relevante
communicatie van externe belanghebbende partijen.
De organisatie moet zich beraden op processen voor externe communi-
catie over haar belangrijke milieu-aspecten en haar besluit registreren.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 15
▼B
I-A.4.4. Documentatie van het milieuzorgsysteem
De organisatie moet informatie, op papier of elektronisch, vaststellen
en bijhouden om:
a) de kernelementen van het zorgsysteem en hun wisselwerking te
beschrijven;
b) te verwijzen naar verwante documentatie.
I-A.4.5. Documentenbeheer
De organisatie moet procedures vaststellen en bijhouden voor het
beheer van alle documenten die door deze internationale norm zijn
vereist om te bewerkstelligen dat:
a) ze kunnen worden gelokaliseerd;
b) ze periodiek worden beoordeeld, indien nodig herzien en als
geschikt worden goedgekeurd door bevoegd personeel;
c) de geldende versies van relevante documenten beschikbaar zijn op
alle locaties waar werkzaamheden worden uitgevoerd die van
belang zijn voor het doeltreffend functioneren van het milieuzorg-
systeem;
d) verouderde documenten direct worden verwijderd van alle plaatsen
waar ze worden uitgegeven of gebruikt, of dat op een andere manier
wordt verzekerd dat ze niet onbedoeld worden gebruikt;
e) verouderde documenten, die voor wettelijke en/of kennisdoeleinden
worden bewaard, op passende wijze worden geïdentificeerd.
Documentatie moet leesbaar zijn, voorzien van (revisie)data en gemak-
kelijk te identificeren, op ordelijke wijze worden bijgehouden en
worden bewaard voor een gespecificeerde periode. Er moeten proce-
dures en verantwoordelijkheden worden vastgesteld en bijgehouden
voor het ontwerpen en aanpassen van de verschillende soorten docu-
menten.
I-A.4.6. Beheersing van de werkzaamheden
De organisatie moet identificeren welke werkzaamheden en activiteiten
samenhangen met geïdentificeerde belangrijke milieu-aspecten overeen-
komstig haar beleid, doelstellingen en taakstellingen. De organisatie
moet deze activiteiten, met inbegrip van onderhoud, plannen om te
bewerkstelligen dat ze onder gespecificeerde voorwaarden worden
uitgevoerd door:
a) het vaststellen en bijhouden van (schriftelijk) vastgelegde proce-
dures voor die situaties waarin het ontbreken van deze procedures
tot afwijken van het milieubeleid en de doelstellingen en taakstel-
lingen zou kunnen leiden;
b) in de procedures criteria voor de uitvoering van de werkzaamheden
vast te leggen;
c) het vaststellen en bijhouden van procedures die samenhangen met
identificeerbare significante milieu-aspecten van door de organisatie
gebruikte goederen en diensten en het bekendmaken van relevante
procedures en eisen aan leveranciers en aannemers van werk.
I-A.4.7. Voorbereid zijn en reageren op noodsituaties
De organisatie moet procedures vaststellen en bijhouden voor het iden-
tificeren van de mogelijkheid van ongevallen en noodsituaties en voor
het reageren daarop, en voor het voorkomen en verminderen van
milieu-effecten die ermee gepaard kunnen gaan.
De organisatie moet procedures voor het voorbereid zijn en reageren op
noodsituaties beoordelen en waar nodig herzien, met name nadat onge-
vallen of noodsituaties hebben plaatsgevonden.
Ook moet de organisatie periodiek, indien uitvoerbaar, dergelijke
procedures beproeven.
I-A.5. C o n t r o l e e n c o r r i g e r e n d e m a a t r e g e l e n
I-A.5.1. Monitoring en metingen
De organisatie moet (schriftelijk) vastgelegde procedures vaststellen en
bijhouden voor het regelmatig monitoren en meten van de belangrijkste
kenmerken van haar werkzaamheden en activiteiten die een belangrijk
effect kunnen hebben op het milieu. Hierin moet worden begrepen het
registreren van informatie om prestaties, relevante beheersingsmecha-
nismen en naleving van de milieudoelstellingen en -taakstellingen van
de organisatie te traceren.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 16
▼B
Monitoringapparatuur moet worden gekalibreerd en onderhouden en
registraties van dit proces moeten worden bewaard overeenkomstig de
procedures van de organisatie.
De organisatie moet (schriftelijk) vastgelegde procedures vaststellen en
bijhouden voor het periodiek evalueren van naleving van milieuwet- en
regelgeving.
I-A.5.2. Afwijkingen en corrigerende en preventieve maatregelen
De organisatie moet procedures vaststellen en bijhouden voor het defi-
niëren van verantwoordelijkheden en bevoegdheden voor het
behandelen en onderzoeken van afwijkingen, het nemen van maatre-
gelen om veroorzaakte effecten te verminderen en voor het treffen en
afhandelen van corrigerende en preventieve maatregelen.
Alle corrigerende of preventieve maatregelen, die zijn genomen om de
oorzaken van feitelijke of potentiële afwijkingen weg te nemen, moeten
passend zijn voor de omvang van het probleem en evenredig aan de
milieu-effecten waarmee men wordt geconfronteerd.
De organisatie moet alle wijzigingen in de (schriftelijk) vastgelegde
procedures, die voortkomen uit corrigerende en preventieve maatre-
gelen, implementeren en registreren.
I-A.5.3. Registraties
De organisatie moet procedures vaststellen en bijhouden voor het iden-
tificeren, bijhouden en verwijderen van milieuregistraties. In deze
registraties moeten zijn begrepen opleidingsregistraties en de resultaten
van audits en beoordelingen.
Milieuregistraties moeten leesbaar, identificeerbaar en herleidbaar zijn
tot de betrokken activiteit, het product of de dienst. Milieuregistraties
moeten zo worden opgeslagen en bijgehouden dat ze gemakkelijk zijn
terug te vinden en beschermd tegen beschadiging, achteruitgang of
verlies. De bewaartijden ervan moeten worden vastgesteld en geregi-
streerd.
Registraties moeten worden bijgehouden op een voor het systeem en
voor de organisatie passende wijze om overeenstemming met de eisen
van deze internationale norm aan te tonen.
I-A.5.4. Milieuzorgsysteemaudits
De organisatie moet (een) programma('s) en procedures vaststellen en
bijhouden voor het periodiek uitvoeren van milieuzorgsysteemaudits
om:
a) vast te stellen of het milieuzorgsysteem al dan niet:
1) voldoet aan de voorgenomen maatregelen inzake milieuzorg, met
inbegrip van de eisen van deze internationale norm; en
2) goed is ingevoerd en bijgehouden; en
b) informatie te verschaffen over de resultaten van audits aan de
directie.
Het auditprogramma van de organisatie, met inbegrip van een even-
tueel tijdschema, moet zijn gebaseerd op het milieubelang van de
betrokken activiteit en de resultaten van eerdere audits. Om volledig
te zijn moeten de auditprocedures het onderwerp, de frequentie en
methodieken van de audits, alsmede de verantwoordelijkheden en eisen
voor het uitvoeren van audits en het rapporteren van resultaten
bevatten.
I-A.6. B e o o r d e l i n g d o o r d e d i r e c t i e
Het hoogste leidinggevende niveau van de organisatie moet met door
haar vast te stellen tussenpozen het milieuzorgsysteem beoordelen om
de continue geschiktheid, adequaatheid en doeltreffendheid ervan te
bewerkstelligen. In het proces van beoordeling door de directie moet
zijn bewerkstelligd dat de noodzakelijke informatie wordt verzameld
om de directie in staat te stellen deze evaluatie uit te voeren. Deze
beoordeling moet (schriftelijk) worden vastgelegd.
In de beoordeling door de directie moet aan de orde worden gesteld of
het beleid, de doelstellingen en andere elementen van het milieuzorg-
systeem eventueel moeten worden gewijzigd in het licht van resultaten
van milieuzorgsysteemaudits, veranderende omstandigheden en de
verbintenis tot continue verbetering.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 17
▼B
Lijst van nationale normalisatie-instanties:
B: IBN — BIN (Institut Belge de Normalisation — Belgisch Instituut voor
Normalisatie)
CZ: Rada programu EMAS
DK: DS (Dansk Standard)
D: DIN (Deutsches Institut für Normung e.V.)
EE: EVS (Eesti Standardikeskus)
EL: ELOT ( Ελληνικός οργανισµός τυποποίησης)
E: AENOR (Asociación Española de Normalización y Certificación)
F: AFNOR (Association Française de Normalisation)
IRL: NSAI (National Standards Authority of Ireland)
I: UNI (Ente Nazionale Italiano di Unificazione)
CY: Κυπριακός Οργανισµός Προώθησης Ποιότητας
LV: LATAK (Latvijas Nacion ālais Akredit ācijas birojs)
LT: LST (Lietuvos standartizacijos departamentas)
L: SEE (Service de l'Énergie de l'État) (Luxembourg)
HU: MSZT (Magyar Szabványügyi Testület)
MT: MSA (Awtorita' Maltija dwar l-Istandards / Malte Standards Authority)
NL: NEN (Nederlands Normalisatie-Instituut)
A: ON (Österreichisches Normunginstitut)
PL: PKN (Polski Komitet Normalizacyjny)
P: IPQ (Instituto Português da Qualidade)
SI: SIST (Slovenský inštitut za standardizacijo)
SK: SÚTN (Slovenský ústav technickej normalizácie)
FIN: SFS (Suomen Standardisoimisliitto r.y.)
S: SIS (Standardiseringen i Sverige)
UK: BSI (British Standards Institution)
B. SPECIALE AANDACHTSPUNTEN VOOR ORGANISATIES DIE
EMAS INVOEREN
1. Naleving van regelgeving
Organisaties kunnen aantonen dat zij
a) de voor hun relevante milieuwetgeving kennen
b) naleving van die milieuwetgeving verzekeren
c) over procedures beschikken waardoor zij blijvend aan deze voor-
schriften kunnen voldoen.
2. Prestaties
Organisaties kunnen aantonen dat het milieubeheersysteem en de audi-
tprocedures betrekking hebben op de werkelijke milieuprestaties van de
organisatie ten aanzien van de in bijlage VI genoemde aspecten. De
prestaties van de organisatie ten opzichte van haar doelstellingen en2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 18
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼B
taakstellingen worden geëvalueerd als onderdeel van het proces ter
beoordeling van het beheer. De organisatie is tevens verplicht tot
gestage verbetering van haar milieuprestaties. Daarbij moet zij haar
optreden baseren op de plaatselijke, regionale en nationale milieupro-
gramma's.
De middelen ter verwezenlijking van de doelstellingen en taakstel-
lingen zijn geen milieudoelstellingen. Indien de organisatie een of
meer locaties omvat, moet elke locatie waarop EMAS van toepassing
is, voldoen aan alle EMAS-voorschriften, waaronder de gestage verbe-
tering van de prestaties op milieugebied omschreven in artikel 2,
onder b).
3. Externe communicatie en betrekkingen
Organisaties kunnen aantonen dat zij met belanghebbenden, inclusief
lokale gemeenschappen en klanten, een open dialoog voeren over de
milieu-effecten van hun activiteiten, producten en diensten, om de
door de belanghebbenden geformuleerde punten van zorg te identifi-
ceren.
4. Betrokkenheid van de werknemers
In aanvulling op de voorschriften van bijlage I-A worden werknemers
betrokken bij het proces ter gestage verbetering van de milieuprestaties
van de organisatie. Hiertoe moet gebruik worden gemaakt van passende
participatievormen zoals een ideeënboek of projectgericht groepswerk
of milieucomités. De organisaties nemen nota van de richtsnoeren van
de Commissie inzake de beste werkpraktijk op dit gebied. Indien zij
daarom verzoeken, worden ook de vertegenwoordigers van het perso-
neel daarbij betrokken.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 19
▼B
BIJLAGE II
VOORSCHRIFTEN INZAKE INTERNE MILIEUAUDITS
2.1. Algemene voorschriften
Interne audits moeten ervoor zorgen dat de activiteiten van een organisatie
volgens de vastgestelde procedures worden uitgevoerd. Bij een audit
kunnen ook problemen met die vastgestelde procedures of mogelijkheden
om die procedures te verbeteren worden aangegeven. De reikwijdte van
audits die binnen een organisatie worden uitgevoerd, kan variëren van een
audit van een eenvoudige procedure tot een audit van complexe activi-
teiten. In de loop van een bepaalde periode worden alle activiteiten in een
organisatie aan een audit onderworpen. De periode die nodig is om een
audit van alle activiteiten uit te voeren, wordt de auditcyclus genoemd.
Voor kleine, niet-complexe organisaties kan het mogelijk zijn om alle acti-
viteiten in één keer door te lichten. Voor deze organisaties wordt de
auditcyclus gevormd door de periode tussen deze audits.
Interne audits moeten worden verricht door personen die voldoende onaf-
hankelijk staan tegenover de door te lichten activiteit om een onpartijdig
oordeel te kunnen geven. Daarbij kan het gaan om werknemers van de
organisatie of om externe partijen (werknemers van andere organisaties,
werknemers van andere onderdelen van dezelfde organisatie of adviseurs).
2.2. Doelstellingen
In het milieuauditprogramma van de organisatie zijn de doelstellingen van
elke audit of auditcyclus, met inbegrip van de auditfrequentie voor elke
activiteit, schriftelijk vastgelegd.
Deze doelstellingen omvatten in het bijzonder de beoordeling van de
aanwezige milieubeheersystemen en het verifiëren van de overeenstemming
met het milieubeleid en het milieuprogramma van de organisatie, inclusief
de naleving van de relevante wettelijke milieuvoorschriften.
2.3. Reikwijdte
De totale reikwijdte van de afzonderlijke audits, of in voorkomend geval
van elke fase van de auditcyclus, wordt duidelijk omschreven, waarbij
expliciet worden vermeld:
1. de bestreken gebieden,
2. de door te lichten activiteiten,
3. de in aanmerking te nemen milieucriteria,4. het door de audit bestreken tijdvak.
De milieuaudit omvat een evaluatie van de feitelijke gegevens die nodig
zijn om de prestaties te beoordelen.
2.4. Organisatie en middelen
Milieuaudits worden verricht door personen of groepen personen met
voldoende kennis van de door te lichten sectoren en gebieden, inclusief
kennis van en ervaring met de betrokken milieu- en beheersaspecten en
technische en regelgevingsaspecten, en met de nodige opleiding en deskun-
digheid op auditgebied om de aangegeven doelstellingen te bereiken. De
voor de audit uitgetrokken tijd en middelen staan in verhouding tot de reik-
wijdte en de doelstellingen ervan.
Het bestuur van de organisatie dient de auditwerkzaamheden te onder-
steunen.
De auditors moeten voldoende onafhankelijk staan tegenover de doorge-
lichte activiteiten om een objectief en onpartijdig oordeel te kunnen geven.
2.5. Planning en voorbereiding van een audit
De planning en voorbereiding van elke audit hebben met name tot doel
ervoor te zorgen dat:
— de nodige middelen beschikbaar worden gesteld,
— alle betrokkenen bij het auditproces (waaronder de auditors zelf, het
bestuur van de organisatie en het personeel) hun rol en verantwoorde-
lijkheden begrijpen.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 20
▼B
De voorbereiding omvat mede het vertrouwd raken met de activiteiten en
het milieubeheersysteem van de organisatie en het bestuderen van de resul-
taten en conclusies van eerder uitgevoerde audits.
2.6. Auditwerkzaamheden
Tot de auditwerkzaamheden behoren gesprekken met het personeel, onder-
zoek van de exploitatieomstandigheden en het materieel, het onderzoeken
van registraties, schriftelijk vastgelegde procedures en andere relevante
stukken, met als doel de milieuprestaties van de betrokken activiteit te
beoordelen en na te gaan of deze aan de toepasselijke normen, regelgeving
of doel- en taakstellingen beantwoordt, en of het aanwezige milieubeheer-
systeem doeltreffend en geschikt is. Om de doeltreffendheid van het gehele
beheersysteem te beoordelen wordt onder meer steekproefsgewijs getoetst
of aan deze criteria is voldaan.
De auditprocedure omvat met name de volgende stappen:
a) het verwerven van inzicht in de milieubeheersystemen,
b) het evalueren van de sterke en zwakke punten van de milieubeheersys-
temen,
c) het verzamelen van belangrijke gegevens,
d) het evalueren van de resultaten van de audit,
e) het formuleren van de conclusies van de audit,
f) het uitbrengen van verslag over de resultaten en conclusies van de audit.
2.7. Verslaglegging over de resultaten en conclusies van de audit
1. Om de resultaten en conclusies van de audit volledig en formeel vast te
leggen, stellen de auditors aan het einde van elke audit of auditcyclus
een schriftelijk auditverslag op met een passende vorm en inhoud.
De resultaten en conclusies van de audit worden officieel aan het
bestuur van de organisatie meegedeeld.
2. De hoofddoelstellingen van een schriftelijk auditverslag zijn:
a) de reikwijdte van de audit vast te leggen,
b) het bestuur van de organisatie informatie te verstrekken over de mate
waarin de organisatie het milieubeleid in acht neemt en milieuvoor-
uitgang boekt,
c) het bestuur van de organisatie informatie te verstrekken over de doel-
treffendheid en de betrouwbaarheid van de regelingen voor het
controleren van de milieueffecten die door de organisatie worden
veroorzaakt,
d) in voorkomend geval de behoefte aan bijsturingsmaatregelen aan te
tonen.
2.8. Follow-up van de audit
Het auditproces leidt uiteindelijk tot de opstelling en uitvoering van een
passend bijsturingsplan.
Er worden deugdelijke regelingen ingesteld en uitgevoerd om te waar-
borgen dat aan de uitkomsten van de audit het nodige gevolg wordt
gegeven.
2.9. Frequentie van de audits
De audit of auditcyclus wordt uitgevoerd met passende tussenpozen van ten
hoogste drie jaar. De frequentie waarmee activiteiten aan een audit worden
onderworpen, varieert naar gelang:
a) de aard, omvang en complexiteit van de activiteiten,
b) de ernst van de daarmee samenhangende milieueffecten,
c) de omvang en urgentie van de problemen die bij eerdere audits zijn
geconstateerd,
d) de voorgeschiedenis van de milieuproblemen.
Meer complexe activiteiten met een belangrijker milieueffect worden vaker
doorgelicht.
Organisaties stellen hun eigen auditprogramma en auditfrequentie vast op
basis van de door de Commissie overeenkomstig de procedure van
artikel 14, lid 2, vastgestelde richtsnoeren.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 21
▼B
BIJLAGE III
MILIEUVERKLARING
3.1. Inleiding
Doel van de milieuverklaring is aan het publiek en andere belanghebbenden
informatie te verstrekken over de milieueffecten, milieuprestaties en de
voortdurende verbetering van de milieuprestaties van de organisatie.
Tevens is de milieuverklaring een instrument waarmee kan worden inge-
speeld op de wensen van belanghebbenden die in het kader van bijlage I-
B.3 zijn geïnventariseerd en door de organisatie belangrijk worden geacht
(bijlage VI, 6.4). Milieu-informatie wordt op overzichtelijke en samenhan-
gende wijze in gedrukte vorm gepresenteerd ten behoeve van personen die
deze informatie niet op een andere manier kunnen verkrijgen. Bij de eerste
registratie en vervolgens om de drie jaar stelt de organisatie de onder
punt 3.2 beschreven informatie in een geconsolideerde gedrukte versie
beschikbaar.
De Commissie stelt overeenkomstig de procedure van artikel 14, lid 2,
richtsnoeren inzake de milieuverklaring vast.
3.2. Milieuverklaring
Bij haar eerste registratie stelt een organisatie met inachtneming van de
criteria van punt 3.5 een document met milieu-informatie op, de zogeheten
milieuverklaring, die door een milieuverificateur wordt gevalideerd. De
informatie wordt na validering bij de bevoegde instantie ingediend en
vervolgens openbaar gemaakt. De milieuverklaring is een middel tot
communicatie en dialoog met de belanghebbenden over milieuprestaties.
Bij het schrijven en ontwerpen van de milieuverklaring houdt de organi-
satie rekening met de informatiebehoeften van het publiek en andere
belanghebbenden.
Dit informatiedocument omvat ten minste de volgende elementen:
a) Een duidelijke en ondubbelzinnige beschrijving van de betrokken orga-
nisatie met een overzicht van haar activiteiten, producten en diensten en,
in voorkomend geval, haar relatie tot eventuele overkoepelende organi-
saties.
b) Het milieubeleid en een korte beschrijving van het milieubeheersysteem
van de organisatie.
c) Een beschrijving van alle belangrijke rechtstreekse en onrechtstreekse
milieuaspecten van de organisatie die belangrijke milieueffecten hebben
en een toelichting op de aard van die effecten in hun relatie tot die
aspecten (bijlage VI).
d) Een beschrijving van de milieudoelstellingen en -taakstellingen in
verband met de belangrijke milieuaspecten en -effecten.
e) Een overzicht van de beschikbare gegevens over de prestaties van de
organisatie ten opzichte van haar milieudoelstellingen en -taakstellingen
op het gebied van haar belangrijke milieueffecten. Dit overzicht kan
cijfers bevatten betreffende verontreinigende emissies, de voortbrenging
van afval, het verbruik van grondstoffen, energie en water, geluids-
hinder en andere aspecten vermeld in bijlage VI. De gegevens dienen
van jaar tot jaar te kunnen worden vergeleken zodat kan worden beoor-
deeld hoe de milieuprestaties van de organisatie zich ontwikkelen.
f) Andere factoren in verband met de milieuprestaties, onder andere ten
opzichte van wettelijke bepalingen betreffende hun belangrijke milieuef-
fecten.
g) De naam en het erkenningsnummer van de milieuverificateur en de
datum van validering.
3.3. Criteria voor de verslaglegging over milieuprestaties
De ongecorrigeerde gegevens die door een milieubeheersysteem worden
gegenereerd, zullen op diverse manieren worden gebruikt om inzicht te
geven in de milieuprestaties van een organisatie. Hierbij kan gebruik
worden gemaakt van de relevante bestaande milieuprestatie-indicatoren die:
a) een correct beeld geven van de prestaties van de organisatie,
b) begrijpelijk en ondubbelzinnig zijn,
c) het mogelijk maken om de prestaties van de organisatie van jaar tot jaar
te vergelijken,2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 22
▼B
d) het mogelijk maken om de prestaties in voorkomend geval aan secto-
rale, nationale of regionale criteria te toetsen,
e) het mogelijk maken om de prestaties in voorkomend geval aan wette-
lijke voorschriften te toetsen.
3.4. Het bijwerken van openbare informatie
De organisatie werkt de in punt 3.2 bedoelde informatie bij en laat even-
tuele wijzigingen jaarlijks door een milieuverificateur valideren. Van de
frequentie waarmee bijwerkingen worden verricht, kan worden afgeweken
onder omstandigheden die worden beschreven in de door de Commissie
overeenkomstig de procedure van artikel 14, lid 2, vastgelegde richt-
snoeren. Na validering geeft de organisatie de wijzigingen ook aan de
bevoegde instantie door en maakt zij die openbaar.
3.5. Publicatie van informatie
Het is mogelijk dat een organisatie de informatie die op basis van haar
milieubeheersysteem is gegenereerd, wil gebruiken om zich tot verschil-
lende doelgroepen of belanghebbenden te richten en dat zij daarvoor
alleen bepaalde informatie uit de milieuverklaring wil gebruiken. Milieu-
informatie die door een organisatie wordt gepubliceerd, mag het EMAS-logo dragen op voorwaarde dat deze informatie door een milieuverificateur
is gevalideerd als zijnde:
a) nauwkeurig en niet misleidend
b) onderbouwd en controleerbaar
c) relevant en in de juiste context of in het juiste verband gebruikt
d) representatief voor de algehele milieuprestatie van de organisatie
e) niet voor verkeerde uitleg vatbaar
f) belangrijk voor het totale milieueffect
en een verwijzing bevat naar de meest recente door de organisatie uitge-
brachte milieuverklaring waaraan zij is ontleend.
3.6. Openbaarheid
De informatie bedoeld in 3.2, onder a) tot en met g), die de milieuverkla-
ring van een organisatie vormt, en de bijgewerkte informatie zoals
omschreven in 3.4 wordt voor het publiek en andere belanghebbenden
openbaar gemaakt. De milieuverklaring wordt voor het publiek toegankelijk
gemaakt. Daartoe worden organisaties aangemoedigd om alle beschikbare
methoden te gebruiken (elektronische publicatie, bibliotheken, enz.). Een
organisatie moet tegenover de milieuverificateur kunnen aantonen dat
iedereen met belangstelling voor de milieuprestaties van de organisatie
een eenvoudige en onbelemmerde toegang tot de informatie zoals bedoeld
in 3.2, onder a) tot en met g), en 3.4 wordt verleend.
3.7. Lokale verantwoordingsplicht
Het is mogelijk dat betrokken organisaties één algemene milieuverklaring
willen opstellen die betrekking heeft op verschillende geografische vesti-
gingsplaatsen. De bedoeling van EMAS is dat op lokaal niveau
verantwoording wordt afgelegd, en organisaties zorgen er dan ook voor
dat de belangrijke milieueffecten van elke locatie duidelijk geïdentificeerd
en vermeld worden.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 23
▼B
BIJLAGE IV
Logo
Versie 1 Versie 2
Het logo mag worden gebruikt door een organisatie met EMAS-registratie in elk van de 20 talen mits
de volgende bewoordingen worden gebruikt:
Versie 1 Versie 2
Spanish: „Gestión ambiental verificada” „información validada”
Czech: „ov ěřený systém environmentálního řízení” „platná informace”
Danish: „verificeret miljøledelse” „bekræftede oplysninger”
German: „geprüftes Umweltmanagement” „geprüfte Information”
Estonian: „tõestatud keskkonnajuhtimine” „kinnitatud informatsioon”Greek: „ επιθεωρηµένη περιβαλλοντική διαχείριση ”„ επικυρωµένες πληροφορίες ”
French: „Management environnemental vérifié” „information validée”
Italian: „Gestione ambientale verificata” „informazione convalidata”Latvian: „verific ēta vides vad ība” „apstiprin āta inform ācija”
Lithuanian: „ įvertinta aplinkosaugos vadyba” „patvirtinta informacija”
Hungarian: „hitelesített környezetvédelmi vezetési rendszer” „hitelesített információ”Maltese: „Immani ġġjar Ambjentali Verifikat” „Informazzjoni Konvalidata”
Dutch: „Geverifieerd milieuzorgsysteem” „gevalideerde informatie”
Polish: „zweryfikowany system zarz ądzania
środowiskowego”„informacja potwierdzona”
Portuguese: „Gestão ambiental verificada” „informação validada”
Slovak: „overený systém environmentálneho riadenia” „platná informácia”Slovenian: „Preverjen sistem ravnanja z okoljem” „preverjene informacije”
Finnish: „vahvistettu ympäristöasioiden hallinta” „vahvistettua tietoa”
Swedish: „Kontrollerat miljöledningssystem” „godkänd information”2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 24
▼A1
▼A1
Beide versies van het logo bevatten steeds het registratienummer van de organisatie.
Het logo wordt gebruikt:
— in drie kleuren (Pantone No. 355 Groen; Pantone No. 190 Geel; Pantone No. 286 Blauw)
— in zwart op wit of— in wit op zwart.
Beide versies van het logo bevatten steeds het registratienummer van de organisatie.
Het logo wordt gebruikt:
— in drie kleuren (Pantone No. 355 Groen; Pantone No. 109 Geel; Pantone No. 286 Blauw)
— in zwart op wit of— in wit op zwart2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 25
▼B
▼B
BIJLAGE V
ERKENNING VAN, TOEZICHT OP EN TAKEN VAN MILIEUVERIFI-
CATEURS
5.1. Algemeen
De erkenning van milieuverificateurs is gebaseerd op de onderstaande
algemene uitgangspunten inzake deskundigheid. Erkenningsinstanties
mogen naar keuze individuele personen en/of organisaties als milieuveri-
ficateur erkennen. De procedurele vereisten en gedetailleerde criteria voor
de erkenning van milieuverificateurs worden overeenkomstig artikel 4 en
op basis van deze uitgangspunten vastgesteld in het kader van de natio-
nale erkenningssystemen. Dit wordt gewaarborgd via de in artikel 4
bedoelde intercollegiale toetsing.
5.2. Voorwaarden voor de erkenning van milieuverificateurs
5.2.1. E e n v e r i f i c a t e u r ( p e r s o o n o f o r g a n i s a t i e ) d i e n t t e n m i n s t e
aan de volgende deskundigheidseisen te voldoen:
a) kennis en begrip van deze verordening, de algemene werking van
milieubeheersystemen de toepasselijke normen en de richtsnoeren die
de Commissie ingevolge de artikelen 4 en 14, lid 2, heeft opgesteld
voor de toepassing van deze verordening;
b) kennis en begrip van de wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften
die relevant zijn voor de te verifiëren activiteit;
c) kennis van en inzicht in milieuaangelegenheden, met inbegrip van de
milieudimensie van duurzame ontwikkeling;
d) kennis van en inzicht in de technische aspecten van de te verifiëren
activiteit, voorzover vanuit milieuoogpunt relevant;
e) inzicht in de algemene werking van de te verifiëren activiteit, om de
geschiktheid van het milieubeheersysteem te kunnen beoordelen;
f) kennis en begrip van de eisen en methoden van milieuauditing;
g) kennis van informatie-auditing (milieuverklaring).
Een hiermee overeenkomend bewijs van de kennis van de verificateur en
van zijn relevante ervaring en technische bekwaamheid op de genoemde
gebieden moet worden voorgelegd aan de erkenningsinstantie waar de
kandidaat-verificateur zijn erkenning heeft aangevraagd.
Daarnaast is de verificateur bij het uitvoeren van zijn werkzaamheden
onafhankelijk, met name van de auditor of consultant van de organisatie,
onpartijdig en objectief.
De individuele verificateur of verificatieorganisatie zorgt ervoor dat hij of
zij of de organisatie en haar personeel vrij is van enige commerciële,
financiële of andere druk die hun oordeel zou kunnen beïnvloeden en
het vertrouwen in hun onafhankelijk oordeel en integriteit in verband
met hun activiteiten in gevaar zou kunnen brengen, en dat zij voldoen
aan alle in dit verband toepasselijke regels.
De milieuverificateur maakt voor de verificatievoorschriften van deze
verordening gebruik van gedocumenteerde methoden en procedures,
waaronder kwaliteitsbewakingsmechanismen en vertrouwelijkheidsbepa-
lingen.
Milieuverificateurs die organisaties zijn, beschikken over een organisatie-
schema met de structuren en verantwoordelijkheden binnen de organisatie
en een verklaring betreffende de juridische status, de eigenaar(s) en de
financieringsbronnen.
5.2.2. R e i k w i j d t e v a n d e e r k e n n i n g
De reikwijdte van de erkenning van de verificateurs wordt bepaald aan de
hand van de statistische nomenclatuur van de economische activiteiten
(NACE-codes) vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 3037/90 (1). De
reikwijdte van de erkenning wordt begrensd door de bevoegdheid van de
verificateur. Voor de reikwijdte van de erkenning wordt rekening
gehouden met de omvang en de complexiteit van de activiteit waar dit
wenselijk is. Dit wordt via het toezicht gewaarborgd.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 26
(1) PB L 293 van 24.10.1990, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EEG)
nr. 761/93 (PB L 83 van 3.4.1993, blz. 1).
▼B
5.2.3. A a n v u l l e n d e v o o r w a a r d e n voor de erkenning van individuele
milieuverificateurs die zelfstandig verificaties uitvoeren
Voor individuele milieuverificateurs die zelfstandig verificaties uitvoeren
geldt, behalve dat zij aan de eisen van 5.2.1 en 5.2.2 moeten voldoen,
tevens dat:
— zij over alle noodzakelijke bekwaamheden beschikken om verificaties
uit te voeren op gebieden waarop hun erkenning betrekking heeft,
— de erkenning beperkt is qua reikwijdte, afhankelijk van hun persoon-
lijke bekwaamheden.
Via de beoordeling die aan de erkenning voorafgaat en de toezichtstaak
van de erkenningsinstantie wordt de inachtneming van deze voorschriften
gewaarborgd.
5.3. Toezicht op milieuverificateurs
5.3.1. T o e z i c h t o p e r k e n d e m i l i e u v e r i f i c a t e u r s door de erkennings-
instantie die de erkenning heeft verleend
De erkende milieuverificateur stelt de erkenningsinstantie onverwijld in
kennis van alle veranderingen die gevolgen kunnen hebben voor de
erkenning of de reikwijdte daarvan.
Op gezette tijden, maar ten minste om de 24 maanden, wordt nagegaan of
de milieuverificateur nog steeds aan de erkenningsvoorwaarden voldoet
en moet de kwaliteit van de uitgevoerde verificaties worden gecontro-
leerd. Het toezicht kan de vorm hebben van controle van de
administratie, observaties ter plaatse, enquêtes, beoordelingen van door
de verificateur gevalideerde milieuverklaringen, beoordelingen van verifi-
catierapporten. Het toezicht dient in verhouding te staan tot de activiteit
die door de verificateur wordt uitgevoerd.
Een eventueel besluit van de erkenningsinstantie om de erkenning in te
trekken of op te schorten dan wel de reikwijdte van de erkenning te
beperken, kan pas worden genomen nadat de erkende milieuverificateur
de gelegenheid heeft gehad om gehoord te worden.
5.3.2. T o e z i c h t o p e r k e n d e m i l i e u v e r i f i c a t e u r s d i e v e r i f i c a t i e w e r k -
zaamheden verrichten in een andere lidstaat dan die waarin
hij is erkend
Een milieuverificateur die in een bepaalde lidstaat is erkend, stelt, alvo-
rens in een andere lidstaat verificatiewerkzaamheden uit te voeren, de
erkenningsinstantie van die laatste lidstaat ten minste vier weken van
tevoren in kennis van:
— de bijzonderheden van zijn of haar erkenning, bevoegdheden en
indien van toepassing de samenstelling van zijn team,
— tijd en plaats van de geplande verificatie: adres en gegevens van
contactpersonen van de betrokken organisatie, eventueel getroffen
maatregelen in verband met de kennis van de wetgeving en talen-
kennis.
De erkenningsinstantie kan verzoeken om meer informatie over de beno-
digde kennis van de wetgeving en talenkennis.
Deze kennisgeving wordt voor iedere verificatie opnieuw gedaan.
De erkenningsinstantie stelt geen andere voorwaarden die afbreuk kunnen
doen aan het recht van de verificateur om zijn diensten aan te bieden in
een andere lidstaat dan die waar de erkenning is verleend. Met name
worden geen discriminerende kennisgevingsvergoedingen in rekening
gebracht. De erkenningsinstantie maakt geen gebruik van de kennisge-
vingsprocedure om de komst van de verificateur uit te stellen.
Moeilijkheden om op de meegedeelde datum op de verificateur toezicht
te houden, dienen te worden verantwoord. Voor eventuele toezichtkosten
van de erkenningsinstantie passende vergoedingen in rekening brengen.
Indien de toezichthoudende erkenningsinstantie niet tevreden is met de
kwaliteit van het werk van de verificateur, dan wordt het toezichtrapport
toegezonden aan de betrokken verificateur, de erkenningsinstantie die de
erkenning heeft verleend, de bevoegde instantie in het land waar de te
verifiëren organisatie is gevestigd en, indien het geschil daarmee niet is
opgelost, het forum van erkenningsinstanties.
Organisaties kunnen niet weigeren dat de erkenningsinstanties via obser-
vaties ter plaatse toezicht houden op de verificateur in de loop van het
verificatieproces.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 27
▼B
5.4. De taak van verificateurs
5.4.1. Onverminderd de handhavingsbevoegdheid van de lidstaten ten aanzien
van de wettelijke voorschriften, bestaat de taak van de verificateur in
het uitoefenen van controle op:
a) de naleving van alle voorschriften van deze verordening (milieuana-
lyse indien van toepassing, milieubeheersysteem, milieuaudit en de
resultaten daarvan en milieuverklaring),
b) de betrouwbaarheid, geloofwaardigheid en juistheid van de gegevens
en informatie in:
— de milieuverklaring (bijlage III, 3.2 en 3.3)
— te valideren milieu-informatie (bijlage III, 3.5).
Meer in het bijzonder onderzoekt de verificateur op gedegen en professi-
onele wijze de technische betrouwbaarheid van de milieuanalyse of
milieuaudit of andere door de organisatie gevolgde procedures, zonder
die procedures onnodig te dupliceren. De verificateur dient onder meer
via steekproeven na te gaan of de resultaten van de interne audit betrouw-
baar zijn.
5.4.2. Bij de eerste verificatie controleert de milieuverificateur met name of de
organisatie ten minste beschikt over:
a) een volledig operationeel milieubeheersysteem overeenkomstig
bijlage I,
b) een volledig uitgewerkt en reeds gestart auditprogramma overeenkom-
stig bijlage II, zodat ten minste de onderdelen met het belangrijkste
milieueffect worden bestreken,
c) een beoordeling van het beheer,
d) een milieuverklaring overeenkomstig bijlage III, 3.2.
5.4.3. N a l e v i n g v a n w e t - e n r e g e l g e v i n g
De milieuverificateur zorgt ervoor dat een organisatie beschikt over
procedures voor die aspecten van haar werkzaamheden die aan commu-
nautaire of nationale regelgeving zijn onderworpen, en of die procedures
geschikt zijn om voor de naleving daarvan te zorgen. De controles van de
audit dienen met name duidelijk te maken of met de bestaande proce-
dures de naleving van wet- en regelgeving wordt gewaarborgd.
De verificateur valideert de milieuverklaring niet indien hij tijdens het
verificatieproces, bijvoorbeeld bij steekproefsgewijze controles, consta-
teert dat de organisatie niet aan de wetgeving voldoet.
5.4.4. O m s c h r i j v i n g v a n d e o r g a n i s a t i e
Bij het verifiëren van het milieubeheersysteem en de validering van de
milieuverklaring zorgt de verificateur ervoor dat alle onderdelen van de
organisatie ondubbelzinnig zijn gedefinieerd en met de werkelijke inde-
ling van de activiteiten overeenkomen. De inhoud van de verklaring
dient duidelijk betrekking te hebben op de verschillende onderdelen van
de organisatie waarop EMAS van toepassing is.
5.5. Voorwaarden voor de uitvoering van de milieuverificatiewerkzaam-
heden
5.5.1. De verificateur werkt binnen de grenzen van de erkenning, op basis van
een schriftelijke overeenkomst met de organisatie, waarin de reikwijdte
van de werkzaamheden wordt omschreven en waarbij de verificateur in
staat wordt gesteld om op onafhankelijke en professionele wijze te werk
te gaan, en de organisatie zich ertoe verplicht de nodige medewerking teverlenen.
5.5.2. De verificatie omvat documentenonderzoek, een bezoek aan de organi-
satie, waarbij met name gesprekken met het personeel worden gevoerd,
de opstelling van een rapport ten behoeve van het bestuur van de organi-
satie, en het aangeven van maatregelen waarmee de organisatie de in het
rapport aan de orde gestelde problemen kan oplossen.
5.5.3. De voorafgaand aan het bezoek te onderzoeken documenten omvatten
essentiële informatie over de organisatie en de activiteiten die daar plaats-
vinden, het milieubeleid en het milieuprogramma, een beschrijving van
het in de organisatie toegepaste milieubeheersysteem, bijzonderheden
omtrent de milieuanalyse of de vorige milieuaudit, het rapport over die
analyse of audit en over eventueel naderhand genomen bijsturingsmaatre-
gelen, alsmede de concept-milieuverklaring.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 28
▼C1
▼B
▼B
5.5.4. De verificateur stelt een rapport op ten behoeve van het bestuur van de
organisatie. In dit rapport komen aan de orde:
a) alle kwesties die relevant zijn voor het werk van de verificateur,
b) het startpunt voor de invoering van een milieubeheersysteem bij de
organisatie,
c) in het algemeen de gevallen van niet-overeenstemming met deze
verordening, en meer in het bijzonder:
— de technische tekortkomingen in de milieuanalyse, de auditme-
thode, het milieubeheersysteem of in enig ander relevant proces,
— de punten waarop het rapport niet met de concept-milieuverklaring
overeenstemt, alsmede de specificering van de wijzigingen of
toevoegingen die in de milieuverklaring zouden moeten worden
aangebracht,
d) een vergelijking met de eerdere verklaringen en de prestatiebeoorde-
ling van de organisatie.
5.6. Frequentie van de verificaties
In overleg met de organisatie zet de milieuverificateur een programma op
om ervoor te zorgen dat alle voor EMAS-registratie vereiste elementen
binnen een periode van maximaal 36 maanden worden geverifieerd. Daar-
naast wordt bijgewerkte informatie in de milieuverklaring met
tussenpozen van maximaal 12 maanden door de verificateur gevalideerd.
Van de frequentie van bijwerking kan worden afgeweken onder omstan-
digheden die worden omschreven in richtsnoeren die de Commissie
volgens de procedure van artikel 14, lid 2, vaststelt.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 29
▼B
BIJLAGE VI
MILIEUASPECTEN
6.1. Algemeen
Een organisatie neemt alle milieuaspecten van haar activiteiten, producten
en diensten in aanmerking en besluit op basis van criteria die rekening
houden met de communautaire wetgeving, welke van haar milieuaspecten
een belangrijk milieueffect hebben, zodat zij haar milieudoelstellingen en
-taakstellingen daarop kan baseren. Deze criteria worden openbaar
gemaakt.
Een organisatie moet zowel de directe als de indirecte milieuaspecten van
haar activiteiten, producten en diensten in aanmerking nemen.
6.2. Directe milieuaspecten
Dit zijn die activiteiten van een organisatie waarover zij controle heeft, en
waarbij het onder meer, maar niet uitsluitend, kan gaan om:
a) emissies in de lucht,
b) lozingen in water,
c) voorkoming, recycling, hergebruik, vervoer en verwijdering van vast en
ander afval, met name gevaarlijk afval,
d) gebruik en verontreiniging van de bodem,
e) gebruik van natuurlijke hulpbronnen en grondstoffen (inclusief energie),
f) lokale overlast (geluid, trillingen, stank, stof, visuele hinder, enz.),
g) vervoerskwesties (m.b.t. zowel goederen, diensten en werknemers),
h) risico van milieuongevallen en -effecten die zich voordoen, of zich
waarschijnlijk zullen voordoen, als gevolg van incidenten, ongevallen
en mogelijke noodsituaties,
i) effecten op de biodiversiteit.
6.3. Indirecte milieuaspecten
Als gevolg van de activiteiten, producten en diensten van een organisatie
kunnen er ook belangrijke milieuaspecten zijn waarover zij geen volledige
controle kan hebben.
Daarbij kan het onder meer, maar niet uitsluitend, gaan om:
a) productspecifieke aspecten (ontwerp, ontwikkeling, verpakking, trans-
port, gebruik en afvalverwerking of -verwijdering),
b) kapitaalinvesteringen, kredietverlening en verzekeringsdiensten,
c) nieuwe markten,
d) keuze en samenstelling van diensten (bijv. vervoer- of horeca-activi-
teiten),
e) administratieve en planningsbeslissingen,
f) samenstelling van assortimenten,
g) milieuprestaties en praktijken van aannemers, onderaannemers en leve-
ranciers.
Organisaties kunnen aantonen dat de belangrijke milieuaspecten die
verband houden met hun inkoopprocedures, zijn geïnventariseerd en dat er
in het beheersysteem aandacht wordt besteed aan significante effecten van
deze aspecten. De organisaties trachten te waarborgen dat de leveranciersen degenen die namens de organisatie optreden, zich voegen naar het mili-
eubeleid van de organisatie binnen de grenzen van de activiteiten die zij
ingevolge het contract uitvoeren.
Bij dergelijke indirecte milieuaspecten gaat een organisatie na in hoeverre
zij invloed kan uitoefenen op deze aspecten en welke maatregelen genomen
kunnen worden om de effecten ervan te beperken.
6.4. Ernst van de milieuaspecten
Het is de verantwoordelijkheid van de organisatie zelf om criteria op te
stellen voor het beoordelen van de ernst van de milieuaspecten van haar
activiteiten, producten en diensten om na te gaan welke daarvan een2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 30
▼B
belangrijk milieueffect hebben. De criteria die een organisatie ontwikkelt,
horen wel breed, onafhankelijk controleerbaar en reproduceerbaar te zijn.
Bij het bepalen van de ernst van de milieuaspecten van een organisatie
kunnen onder meer, maar niet uitsluitend, de volgende aandachtspunten
een rol spelen:
a) informatie over de toestand van het milieu om vast te stellen welke acti-
viteiten, producten en diensten van de organisatie milieueffecten kunnen
hebben;
b) gegevens waarover de organisatie beschikt met betrekking tot de risico's
in verband met materiaal- en energieverbruik, lozingen, afvalstoffen en
de risico's van emissies;
c) standpunten van belanghebbende partijen;
d) milieuactiviteiten van de organisatie waarvoor regelgeving bestaat;
e) inkoopactiviteiten;
f) ontwerp, ontwikkeling, vervaardiging, distributie, onderhoud, gebruik,
hergebruik, recycling en verwijdering van de producten van de organi-
satie;
g) activiteiten van de organisatie die de belangrijkste milieukosten en mili-
eubaten met zich meebrengen.
Bij de beoordeling van de ernst van de milieueffecten van de activiteiten
van de organisatie gaat zij niet alleen uit van de normale bedrijfsomstan-
digheden maar ook van de omstandigheden waaronder de activisten
worden opgestart en stilgelegd, en van redelijkerwijs voorzienbare noodsi-
tuaties. Alle in verleden of heden verrichte of voor de toekomst geplande
activiteiten worden in aanmerking genomen.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 31
▼B
BIJLAGE VII
MILIEUANALYSE
7.1. Algemeen
Een organisatie die de informatie die nodig is om de belangrijke milieuas-
pecten overeenkomstig bijlage VI te inventariseren en te beoordelen niet
heeft verstrekt, maakt een analyse waarin wordt vastgesteld hoe zij vanuit
milieuoogpunt functioneert. Het doel is om alle milieuaspecten van de
organisatie in kaart te brengen om op basis daarvan een milieubeheersys-
teem op te zetten.
7.2. Voorschriften
De analyse moet vijf essentiële gebieden bestrijken:
a) wettelijke, bestuursrechtelijke en andere voorschriften die door de orga-
nisatie worden nageleefd;
b) een inventarisatie van alle milieuaspecten met een belangrijk milieuef-
fect overeenkomstig bijlage VI, met de passende kwalitatieve en
kwantitatieve gegevens, en de opstelling van een register van de als
belangrijk aangemerkte aspecten;
c) omschrijving van de criteria voor de beoordeling van de ernst van het
milieueffect overeenkomstig bijlage VI, 6.4;
d) een onderzoek van alle bestaande milieubeheerpraktijken en -proce-
dures;
e) een evaluatie van de feedback uit onderzoek naar incidenten in het
verleden.2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 32
▼B
BIJLAGE VIII
2001R0761 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 33