02015R1222 — NL — 15.03.2021 — 001.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

►B VERORDENING (EU) 2015/1222 VAN DE COMMISSIE van 24 juli 2015 tot vaststelling van richtsnoeren betreffende capaciteitstoewijzing en congestiebeheer (Voor de EER relevante tekst) (PB L 197 van 25.7.2015, blz. 24)

Gewijzigd bij:









▼B

VERORDENING (EU) 2015/1222 VAN DE COMMISSIE

van 24 juli 2015

tot vaststelling van richtsnoeren betreffende capaciteitstoewijzing en congestiebeheer

(Voor de EER relevante tekst)







TITEL I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Onderwerp en toepassingsgebied

1. Bij deze verordening worden gedetailleerde richtsnoeren inzake zoneoverschrijdende capaciteitstoewijzing en congestiebeheer op de day-ahead- en intradaymarkten vastgesteld, met inbegrip van eisen voor de vaststelling van gemeenschappelijke methodologieën voor het bepalen van de capaciteitsvolumes die simultaan in verschillende biedzones beschikbaar zijn, criteria voor de evaluatie van de efficiëntie en een herzieningsproces voor de vaststelling van biedzoneconfiguraties.

2. Deze verordening is van toepassing op alle transmissiesystemen en interconnecties in de Unie, met uitzondering van transmissiesystemen op eilanden die niet door middel van interconnecties met andere transmissiesystemen zijn verbonden.

3. In lidstaten met meer dan één transmissiesysteembeheerder (TSB) is deze verordening van toepassing op alle TSB's binnen die lidstaat. Wanneer een TSB geen functie uitoefent die betrekking heeft op één of meer verplichtingen uit hoofde van deze verordening, kunnen de lidstaten bepalen dat de verantwoordelijkheid om aan die verplichtingen te voldoen wordt toegewezen aan één of meer andere, specifieke TSB's.

4. De voor de Unie geldende eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling kan worden opengesteld voor marktbeheerders en TSB's die actief zijn in Zwitserland op voorwaarde dat de nationale wetgeving van Zwitserland de voornaamste bepalingen van de Uniewetgeving inzake elektriciteitsmarkten ten uitvoer legt en dat de Unie en Zwitserland een intergouvernementele overeenkomst inzake samenwerking op elektriciteitsgebied hebben gesloten.

5. Als aan de voorwaarden van lid 4 is voldaan, neemt de Commissie over de deelname van Zwitserland aan de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling een besluit op basis van een advies van het Agentschap. De rechten en verantwoordelijkheden van NEMO's en TSB's uit Zwitserland die deelnemen aan de eenvormige day-aheadkoppeling zijn consistent met de rechten en verantwoordelijkheden van de NEMO's en TSB's die in de Unie actief zijn, om zo een soepele werking van de eenvormige day-ahead- en intradaykoppelingssystemen op EU-niveau mogelijk te maken en een gelijk speelveld voor alle belanghebbenden te waarborgen.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze verordening gelden de definities van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 714/2009, artikel 2 van Verordening (EU) nr. 543/2013 van de Commissie ( 1 ) en artikel 2 van Richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad ( 2 ).

Bovendien wordt verstaan onder:

1. „individueel netwerkmodel” : een reeks gegevens die de karakteristieke kenmerken van een elektriciteitssysteem (opwekking, basislast en netwerktopologie) omschrijven en daarmee verbonden regels om die kenmerken tijdens de capaciteitsberekening te wijzigen, die zijn opgesteld door de verantwoordelijke transmissiesysteembeheerders (TSB's) en moeten worden samengevoegd met andere individuele netwerkmodellen om het gemeenschappelijke netwerkmodel tot stand te brengen;

2. „gemeenschappelijk netwerkmodel” : een voor de gehele Unie geldende reeks gegevens waarover meerdere TSB's overeenstemming hebben bereikt en die de voornaamste kenmerken van het elektriciteitssysteem (opwekking, basislasten en netwerktopologie) omschrijven, alsook regels om die kenmerken tijdens het capaciteitsberekeningsproces te wijzigen;

3. „capaciteitsberekeningsregio” : een geografisch gebied waarbinnen een gecoördineerde capaciteitsberekening wordt toegepast;

4. „scenario” : de voorziene status van het elektriciteitssysteem binnen een bepaald tijdsbestek;

5. „nettopositie” : het saldo van de elektriciteitsinvoer en -uitvoer voor elke markttijdseenheid voor een biedzone;

6. „toewijzingsbeperkingen” : de beperkingen waarmee bij de capaciteitstoewijzing rekening moet worden gehouden om het transmissiesysteem binnen de operationele veiligheidsgrenzen te houden en die niet zijn vertaald in zoneoverschrijdende capaciteit of die vereist zijn om de efficiëntie van de capaciteitstoewijzing te verhogen;

7. „operationele veiligheidsgrenzen” : de aanvaardbare bedrijfsgrenzen voor veilig netwerkbeheer, waaronder thermische grenzen, spanningsgrenzen, kortsluitstroomgrenzen, frequentiegrenzen en grenzen met betrekking tot de dynamische stabiliteit;

8. „gecoördineerde nettotransmissiecapaciteitsaanpak” : de capaciteitsberekeningsmethode die is gebaseerd op het beginsel van voorafgaande beoordeling en omschrijving van een maximale uitwisseling van energie tussen aanpalende biedzones;

9. „stroomgebaseerde aanpak” : een capaciteitsberekeningsmethode waarbij uitwisseling van energie tussen biedzones beperkt is door vermogensoverdrachtverdelingsfactoren en beschikbare marges in kritische netwerkelementen;

10. „onvoorziene gebeurtenis” : een bekende en mogelijke of al voorgekomen storing in een element, met inbegrip van niet alleen de transmissiesysteemelementen maar ook de belangrijke netwerkgebruikers en distributienetwerkelementen, indien deze van belang zijn voor de operationele veiligheid van het transmissiesysteem;

11. „gecoördineerde capaciteitscalculator” : de met de berekening van de transmissiecapaciteit op regionaal of bovenregionaal niveau belaste entiteit of entiteiten;

12. „veranderingssleutel betreffende opwekking” : een methode waarmee een verandering van de nettopositie van een bepaalde biedzone wordt omgezet in geraamde specifieke injectieverhogingen of -verlagingen in het gemeenschappelijke netwerkmodel;

13. „remediërende maatregel” : elke maatregel die door een TSB of door verschillende TSB's manueel of automatisch wordt toegepast om de operationele veiligheid in stand te houden;

14. „betrouwbaarheidsmarge” : de vermindering van de zoneoverschrijdende capaciteit om de onzekerheid binnen de capaciteitsberekening te dekken;

15. „markttijd” : Midden-Europese zomertijd of Midden-Europese tijd, naargelang van wat op dat moment van toepassing is;

16. „congestie-ontvangsten” : de als gevolg van een capaciteitstoewijzing verkregen inkomsten;

17. „marktcongestie” : een situatie waarin de economische meerwaarde voor de eenvormige day-ahead- of intradaykoppeling wordt beperkt door de zoneoverschrijdende capaciteit of door toewijzingsbeperkingen;

18. „fysieke congestie” : elke situatie waarin een netwerk zich bevindt waarin de voorspelde of gerealiseerde vermogensstromen de thermische grenzen van de elementen van het net en de grenzen van de spannings- of fasehoekstabiliteit van het elektriciteitssysteem overschrijden;

19. „structurele congestie” : congestie in het transmissiesysteem die ondubbelzinnig kan worden gedefinieerd, voorspelbaar is, in geografisch opzicht langdurig stabiel is en herhaaldelijk onder normale elektriciteitssysteemomstandigheden voorkomt;

20. „matching” : de handelsmodus waarbij verkooporders worden toegewezen aan bijpassende kooporders teneinde maximalisering van de economische meerwaarde voor de eenvormige day-ahead- of intradaykoppeling te waarborgen;

21. „order” : de door een marktdeelnemer tot uitdrukking gebrachte intentie om energie of capaciteit onder specifieke uitvoeringsvoorwaarden te kopen of te verkopen;

22. „gematchte orders” : alle koop- en verkooporders, gematcht via het prijskoppelingsalgoritme of het continumatchingalgoritme;

23. „benoemde elektriciteitsmarktbeheerder (NEMO)” : een entiteit die door de bevoegde autoriteit is aangewezen om taken uit te voeren met betrekking tot eenvormige day-ahead- of eenvormige intradaykoppeling;

24. „gedeelde orderportefeuille” : een module van het continue intradaykoppelingssysteem waarmee alle matchbare orders worden ingezameld bij de benoemde elektriciteitsmarktbeheerders die deelnemen aan de eenvormige intradaykoppeling en waarmee dergelijke orders continu worden gematcht;

25. „transactie” : één of meer gematchte orders;

26. „eenvormige day-aheadkoppeling” : het veilingsproces waarbij ingezamelde orders worden gematcht en zoneoverschrijdende capaciteit wordt toegewezen, simultaan voor verschillende biedzones in de day-aheadmarkt;

27. „eenvormige intradaykoppeling” : het continue proces waarbij ingezamelde orders worden gematcht en zoneoverschrijdende capaciteit wordt toegewezen, simultaan voor verschillende biedzones in de intradaymarkt;

28. „prijskoppelingsalgoritme” : het algoritme dat bij eenvormige day-aheadkoppeling wordt gebruikt om simultaan orders te matchen en zoneoverschrijdende capaciteit toe te wijzen;

29. „continumatchingalgoritme” : het algoritme dat bij de eenvormige intradaykoppeling wordt gebruikt om op continue wijze orders te matchen en zoneoverschrijdende capaciteit toe te wijzen;

30. „marktkoppelingsbeheersfunctie (MCO-functie)” : de taak om de uit de day-ahead- en intradaymarkten voortkomende orders voor verschillende biedzones te matchen en simultaan zoneoverschrijdende capaciteiten toe te wijzen;

31. „clearingprijs” : de prijs die is bepaald door op de elektriciteitsmarkt de hoogste aanvaarde verkooporder en de laagste aanvaarde kooporder te matchen;

32. „geplande uitwisseling” : een elektriciteitsoverdracht die gepland is tussen geografische gebieden, voor elke markttijdseenheid en voor een bepaalde richting;

33. „calculator betreffende geplande uitwisselingen” : de met de berekening van geplande uitwisselingen belaste entiteit of entiteiten;

34. „tijdsbestek voor day-aheadmarkten” : het tijdsbestek van de elektriciteitsmarkt dat reikt tot de gate-sluitingstijd van de day-aheadmarkt en waarin voor elke markttijdseenheid producten worden verhandeld op de dag voorafgaand aan de leveringsdag;

35. „termijn voor day-aheadvastheid” : het tijdstip waarop zoneoverschrijdende capaciteit vast wordt;

36. „gate-sluitingstijd van de day-aheadmarkt” : het tijdstip tot waarop orders op de day-aheadmarkt worden aanvaard;

37. „tijdsbestek voor intradaymarkten” : het tijdsbestek van de elektriciteitsmarkt na de gate-openingstijd van de zoneoverschrijdende intradaymarkt en vóór de gate-sluitingstijd van de zoneoverschrijdende intradaymarkt waarin voor elke markttijdseenheid producten worden verhandeld voorafgaand aan de levering van de verhandelde producten;

38. „gate-openingstijd van de zoneoverschrijdende intradaymarkt” : het tijdstip waarop zoneoverschrijdende capaciteit tussen biedzones wordt vrijgegeven voor een bepaalde markttijdseenheid en een bepaalde biedzonegrens;

39. „gate-sluitingstijd van de zoneoverschrijdende intradaymarkt” : het tijdstip waarop zoneoverschrijdende capaciteitstoewijzing voor een bepaalde markttijdseenheid niet meer is toegestaan;

40. „capaciteitsbeheersmodule” : een systeem waarin up-to-date-informatie over de beschikbare zoneoverschrijdende capaciteit beschikbaar is met het oog op de toewijzing van zoneoverschrijdende intradaycapaciteit;

41. „niet-standaard-intradayproduct” : een product voor continue intradaykoppeling dat ofwel niet bestemd is voor constante energielevering ofwel bestemd is voor een periode van meer dan één markttijdseenheid en dat over specifieke kenmerken beschikt die bedoeld zijn om systeembeheerspraktijken of marktbehoeften weer te geven, bijvoorbeeld orders die betrekking hebben op meerdere markttijdseenheden of producten waarin aanloopkosten van productie-eenheden worden doorberekend;

42. „centrale tegenpartij” : de entiteit of entiteiten die belast is/zijn met de taken om contracten af te sluiten met marktdeelnemers, door vernieuwing van de uit het matchingproces resulterende contracten, en om de overdracht van nettoposities te organiseren die resulteren uit de capaciteitstoewijzing met andere centrale tegenpartijen of shipping agents;

43. „shipping agent” : de met het overdragen van nettoposities tussen verschillende centrale tegenpartijen belaste entiteit of entiteiten;

44. „vastheid” : een garantie dat rechten betreffende zoneoverschrijdende capaciteit ongewijzigd blijven en dat er compensatie wordt betaald als deze desondanks worden gewijzigd;

45. „overmacht” : elke onvoorzienbare of ongebruikelijke gebeurtenis waarover een TSB redelijkerwijs geen controle heeft en die niet door een fout van de TSB is veroorzaakt, die met redelijke vooruitziendheid of voorzorgsmaatregelen niet had kunnen worden voorkomen of kon worden verholpen en die niet kon worden opgelost door middel van uit technisch, financieel of economisch oogpunt redelijke maatregelen van de TSB, die daadwerkelijk heeft plaatsgevonden en objectief verifieerbaar is en waardoor de TSB tijdelijk of definitief niet in staat is zijn verplichtingen uit hoofde van deze verordening na te komen;

46. „economische meerwaarde voor de eenvormige day-ahead- of intradaykoppeling” : de som van (i) de leveranciersmeerwaarde voor de eenvormige day-ahead- of intradaykoppeling voor de desbetreffende periode, (ii) de consumentenmeerwaarde voor de eenvormige day-ahead- of intradaykoppeling, (iii) de congestie-ontvangsten en (iv) andere aanverwante kosten en baten voor zover die de economische efficiëntie voor de desbetreffende periode verhogen, waarbij de leveranciers- en de consumentenmeerwaarde worden berekend op basis van het verschil tussen de aanvaarde orders en de clearingprijs per energie-eenheid vermenigvuldigd met het energievolume van de orders;

Artikel 3

Doelstellingen van samenwerking op het gebied van capaciteitstoewijzing en congestiebeheer

Met deze verordening worden de volgende doelstellingen nagestreefd:

a) bevorderen van doeltreffende concurrentie bij de opwekking en levering van elektriciteit alsmede de handel in elektriciteit;

b) waarborgen van een optimaal gebruik van de transmissie-infrastructuur;

c) waarborgen van de operationele veiligheid;

d) optimaliseren van de berekening en toewijzing van zoneoverschrijdende capaciteit;

e) waarborgen van de niet-discriminerende behandeling van TSB's, NEMO's, het Agentschap, regulerende instanties en marktdeelnemers;

f) waarborgen en verbeteren van de transparantie en betrouwbaarheid van gegevens;

g) bijdragen tot de efficiënte langetermijnexploitatie en -ontwikkeling van het elektriciteitstransmissiesysteem en de elektriciteitssector in de Unie;

h) rekening houden met de behoefte aan een billijke en ordelijke markt en prijsvorming;

i) creëren van een gelijk speelveld voor NEMO's;

j) zorgen voor niet-discriminerende toegang tot zoneoverschrijdende capaciteit.

Artikel 4

Aanwijzing en intrekking van de aanwijzing van NEMO's

1. Elke lidstaat waarvan het elektriciteitsnet is aangesloten op een biedzone in een andere lidstaat zorgt ervoor dat uiterlijk vier maanden na de inwerkingtreding van deze verordening één of meer NEMO's worden aangewezen om de eenvormige day-ahead- en/of intradaykoppeling uit te voeren. Binnen- en buitenlandse marktbeheerders kunnen in dat verband worden uitgenodigd een aanvraag in te dienen om als NEMO te worden aangewezen.

2. Elke betrokken lidstaat waarborgt dat voor elke biedzone op zijn grondgebied ten minste één NEMO wordt aangewezen. De NEMO's worden aangewezen voor een initiële termijn van vier jaar. Behalve in gevallen waarin artikel 5, lid 1, van toepassing is, staan de lidstaten minimaal elk jaar aanvragen voor aanwijzing toe.

3. Tenzij anderszins bepaald door de lidstaten zijn de regulerende instanties de aanwijzende autoriteit die verantwoordelijk is voor de aanwijzing van de NEMO, de monitoring van de inachtneming van de aanwijzingscriteria en, in het geval van nationale wettelijke monopolies, de goedkeuring van de NEMO-vergoedingen of van de methodologie om die vergoedingen te berekenen. De lidstaten kunnen bepalen dat andere instanties dan de regulerende instanties de aanwijzende autoriteit worden. In dergelijke omstandigheden zorgen de lidstaten ervoor dat de aanwijzende autoriteit, opdat zij haar taken daadwerkelijk kan uitvoeren, dezelfde rechten en plichten krijgt als de regulerende instanties.

4. De aanwijzende autoriteit beoordeelt of de NEMO-kandidaten voldoen aan de in artikel 6 vastgelegde criteria. Deze criteria zijn van toepassing zowel bij de aanwijzing van één NEMO als bij de aanwijzing van meerdere NEMO's. Bij besluiten over de aanwijzing van NEMO's wordt elke discriminatie tussen kandidaten vermeden, met name tussen buitenlandse en binnenlandse kandidaten. Wanneer de aanwijzende autoriteit niet de regulerende instantie is, brengt de regulerende instantie advies uit over de mate waarin de kandidaat voor aanwijzing voldoet aan de in artikel 6 neergelegde aanwijzingscriteria. NEMO-aanwijzingen worden uitsluitend geweigerd wanneer niet wordt voldaan aan de aanwijzingscriteria van artikel 6, dan wel overeenkomstig artikel 5, lid 1.

5. Een NEMO die in één lidstaat is aangewezen, heeft het recht day-ahead- en intradayhandelsdiensten met levering in een andere lidstaat aan te bieden. De handelsregels die in die laatste lidstaat gelden, zijn ook van toepassing als een marktbeheerder in die lidstaat niet als NEMO is aangewezen. De aanwijzende autoriteiten monitoren alle NEMO's' die binnen hun lidstaat eenvormige day-ahead- en/of intradaykoppeling uitvoeren. Overeenkomstig artikel 19 van Verordening (EG) nr. 714/2009 waken de aanwijzende autoriteiten over de inachtneming van deze verordening door alle NEMO's die binnen hun lidstaat eenvormige day-ahead- en/of intradaykoppeling uitvoeren, ongeacht de plaats waar die NEMO's zijn aangewezen. De autoriteiten die zijn belast met de NEMO-aanwijzing, de monitoring en de handhaving, wisselen alle informatie uit die vereist is voor een efficiënt toezicht op de NEMO-activiteiten.

Een aangewezen NEMO moet de aanwijzende autoriteit van een andere lidstaat ervan in kennis stellen plannen voor de uitvoering van eenvormige day-ahead- of intradaykoppeling in die lidstaat te hebben, en wel twee maanden na het begin van die operatie.

6. Bij wijze van uitzondering op lid 5 van dit artikel kan een lidstaat een in een andere lidstaat aangewezen NEMO de toestemming weigeren om deze handelsdiensten te verrichten indien: a) er overeenkomstig artikel 5, lid 1, een nationaal wettelijk monopolie voor day-ahead- en intradayhandelsdiensten bestaat in de lidstaat of de biedzone van de lidstaat waarin de levering plaatsvindt, of b) de lidstaat waarin de levering plaatsvindt, kan aantonen dat er technische belemmeringen zijn voor levering in die lidstaat van elektriciteit die is aangekocht op day-ahead- en intradaymarkten welke in een andere lidstaat aangewezen NEMO's gebruiken, belemmeringen die verband houden met de noodzaak om met inachtneming van de operationele veiligheid aan de doelstellingen van deze verordening te voldoen, of c) the handelsregels in de lidstaat van levering niet verenigbaar zijn met de levering in die lidstaat van elektriciteit die is aangekocht op basis van day-ahead- en intradayhandelsdiensten welke zijn geleverd door een in een andere lidstaat aangewezen NEMO, of d) de NEMO, in de lidstaat waar hij is aangewezen, een nationaal wettelijk monopolie overeenkomstig artikel 5 is.

7. In het geval van een besluit om day-ahead- en/of intradayhandelsdiensten met levering in een andere lidstaat te weigeren, doet de lidstaat van levering kennisgeving van zijn besluit aan de NEMO en de aangewezen autoriteit van de lidstaat waar de NEMO is aangewezen, alsook aan het Agentschap en de Commissie. De weigering wordt naar behoren gemotiveerd. In de in lid 6, onder b) en c), bedoelde gevallen wordt in het besluit om handelsdiensten met levering in een andere lidstaat te weigeren ook uiteengezet hoe en op welke termijn de technische belemmeringen voor de handel kunnen worden opgeheven, of de binnenlandse handelsregels verenigbaar kunnen worden gemaakt met handelsdiensten met levering in een andere lidstaat. De aanwijzende autoriteit van de lidstaat die de handelsdiensten weigert, onderzoekt het besluit en publiceert een advies uit over de manier waarop de belemmeringen voor de handelsdiensten kunnen worden opgeheven of over de manier waarop de handelsdiensten en handelsregels met elkaar in overeenstemming kunnen worden gebracht.

8. De lidstaat waar de NEMO is aangewezen zorgt ervoor dat die aanwijzing wordt ingetrokken indien de NEMO niet voldoet aan de in artikel 6 neergelegde criteria en niet in staat is om daaraan te voldoen binnen een termijn van zes maanden na door de aanwijzende autoriteit in kennis te zijn gesteld van zijn tekortkomingen. Wanneer de regulerende instantie niet verantwoordelijk is voor de aanwijzing en monitoring, wordt zij over die intrekking geraadpleegd. De aanwijzende autoriteit stelt tegelijkertijd met de kennisgeving aan de NEMO eveneens de aanwijzende autoriteiten van de overige lidstaten waarin die NEMO actief is, in kennis van zijn tekortkomingen bij de inachtneming van de criteria.

9. Indien een aanwijzende autoriteit van een lidstaat merkt dat een NEMO, die in haar lidstaat actief maar niet aangewezen is, geen inachtneming handhaaft van de in artikel 6 neergelegde criteria wat haar activiteiten in dit land betreft, stelt zij de NEMO van die niet-inachtneming in kennis. Indien bedoelde NEMO de inachtneming niet herstelt binnen een termijn van drie maanden na die kennisgeving, kan de aanwijzende autoriteit het recht om day-ahead- en intradayhandelsdiensten in die lidstaat aan te bieden, opschorten tot op het tijdstip dat de NEMO de inachtneming heeft hersteld. De aanwijzende autoriteit stelt de aanwijzende autoriteit van de lidstaat waar de NEMO is aangewezen, het Agentschap en de Commissie hiervan in kennis.

10. De aanwijzende autoriteit stelt het Agentschap in kennis van de aanwijzing en intrekking van de aanwijzing van NEMO's. Op zijn website maakt het Agentschap een geactualiseerde lijst bekend van aangewezen NEMO's, met vermelding van hun status en waar zij actief zijn.

Artikel 5

Aanwijzing van NEMO's in het geval van een nationaal wettelijk monopolie voor handelsdiensten

1. Wanneer er in een lidstaat of in de biedzone van een lidstaat op het tijdstip van inwerkingtreding van deze verordening al een nationaal wettelijk monopolie voor day-ahead- en intradayhandelsdiensten bestaat, waarbij de aanwijzing van meer dan één NEMO wordt uitgesloten, stelt de desbetreffende lidstaat de Commissie daarvan binnen twee maanden na de inwerkingtreding van deze verordening in kennis en kan die lidstaat de aanwijzing van meer dan één NEMO per biedzone weigeren.

Wanneer er verschillende kandidaten zijn om te worden aangewezen als de exclusieve NEMO, wijst de betrokken lidstaat de kandidaat aan die het best voldoet aan de in artikel 6 neergelegde criteria. Wanneer een lidstaat de aanwijzing van meer dan één NEMO per biedzone weigert, stelt de bevoegde nationale autoriteit de NEMO-vergoedingen voor de handel op de day-ahead- en intradaymarkten vast of keurt zij die goed, ruim voordat zij in werking treden, of specificeert zij de methodologieën die worden gebruikt om die vergoedingen te berekenen.

Overeenkomstig artikel 4, lid 6, kan de betrokken lidstaat grensoverschrijdende handelsdiensten, aangeboden door een in een andere lidstaat aangewezen NEMO, ook weigeren; de bescherming van in die lidstaat bestaande elektriciteitsbeurzen tegen economische nadelen ten gevolge van mededinging is evenwel geen geldige reden voor een dergelijke weigering.

2. In de zin van deze verordening wordt een nationaal wettelijk monopolie geacht te bestaan wanneer bij nationaal recht uitdrukkelijk is vastgesteld dat niet meer dan één entiteit binnen een lidstaat of biedzone van een lidstaat day-ahead- en intradayhandelsdiensten mag uitvoeren.

3. Twee jaar na de inwerkingtreding van deze verordening zendt de Commissie het Europees Parlement en de Raad een verslag overeenkomstig artikel 24 van Verordening (EG) nr. 714/2009 toe over de ontwikkeling van de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling in de lidstaten, met bijzondere aandacht voor de ontwikkeling van de mededinging tussen de NEMO's. Op basis van dit verslag, en als de Commissie van mening is dat er geen rechtvaardiging bestaat voor de voortzetting van de nationale wettelijke monopolies of voor de aanhoudende weigering door een lidstaat om grensoverschrijdende handel door een in een andere lidstaat aangewezen NEMO toe te staan, kan de Commissie passende wetgeving of andere passende maatregelen in overweging nemen om de mededinging en de handel tussen en binnen de lidstaten verder te doen toenemen. In bedoeld verslag kan de Commissie ook een evaluatie opnemen van het beheer van de bij deze verordening ingestelde eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling, met bijzondere aandacht voor de transparantie van de MCO-functies die gezamenlijk door de NEMO's worden uitgevoerd. Op basis van dit verslag, en als de Commissie van mening is dat er dubbelzinnigheid bestaat bij de uitvoering van de monopolistische MCO-functies en de andere NEMO-taken, kan de Commissie passende wetgeving of andere passende maatregelen in overweging nemen om de transparantie en de efficiënte werking van de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling verder te doen toenemen.

Artikel 6

Criteria voor de aanwijzing van NEMO's

1. Een kandidaat wordt als een NEMO aangewezen als hij voldoet aan de volgende voorwaarden: a) hij beschikt over afdoende hulpmiddelen, of gaat daarvoor contracten aan, voor een gemeenschappelijke, gecoördineerde en aan de regelgeving voldoende uitvoering van eenvormige day-ahead- en/of intradaykoppeling, inclusief de hulpmiddelen die vereist zijn om de NEMO-functies uit te oefenen, de vereiste financiële middelen, de noodzakelijke informatietechnologie, de technische infrastructuur en de operationele procedures, of hij toont aan in staat te zijn om deze hulpmiddelen binnen een redelijke voorbereidende termijn beschikbaar te stellen alvorens zijn in artikel 7 bedoelde taken op te nemen; b) hij is in staat ervoor te zorgen dat de marktdeelnemers een open toegang hebben tot informatie met betrekking tot de in artikel 7 bedoelde NEMO-taken; c) hij is kostenefficiënt op het gebied van de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling en houdt in zijn interne boekhouding afzonderlijke rekeningen bij voor de MCO-functies en andere activiteiten teneinde kruissubsidiëring te voorkomen; d) hij heeft een adequaat niveau van scheiding van bedrijfsactiviteiten met andere marktdeelnemers; e) indien hij in een lidstaat is aangewezen als nationaal wettelijk monopolie voor day-ahead- en intradayhandelsdiensten, gebruikt hij de in artikel 5, lid 1, bedoelde vergoedingen niet ter financiering van zijn day-ahead- of intraday-activiteiten in een andere lidstaat dan die waarin de vergoedingen zijn geïnd; f) hij is in staat alle marktdeelnemers op niet-discriminerende wijze te behandelen; g) hij beschikt over passende marktbewakingsregelingen; h) hij beschikt over de nodige transparantie- en vertrouwelijkheidsovereenkomsten met marktdeelnemers en de TSB's; i) hij is in staat de nodige clearing- en afwikkelingsdiensten te leveren; j) hij is in staat de vereiste communicatiesystemen en -routines voor de coördinatie met de TSB's van de lidstaat op te zetten.

2. De in lid 1 omschreven criteria worden zodanig toegepast dat de mededinging tussen NEMO's op een billijke en niet-discriminerende wijze verloopt.

Artikel 7

Taken van NEMO's

1. De NEMO's treden op als marktbeheerders op nationale of regionale markten om in samenwerking met de TSB's eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling uit te voeren. Hun taken omvatten het in ontvangst nemen van orders van marktdeelnemers, het opnemen van de algemene verantwoordelijkheid voor het matchen en toewijzen van orders in overeenstemming met de resultaten van de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling, het bekendmaken van prijzen en het clearen en afwikkelen van contracten die resulteren uit de transacties overeenkomstig de relevante overeenkomsten en voorschriften van de marktdeelnemers.

Wat de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling betreft, zijn de NEMO's met name verantwoordelijk voor de volgende taken:

a) het ten uitvoer leggen van de in lid 2 bedoelde MCO-functies in coördinatie met andere NEMO's;

b) het gezamenlijk vaststellen van de eisen voor de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling, de eisen voor de MCO-functies en het prijskoppelingsalgoritme, met betrekking tot alle kwesties die verband houden met de werking van de elektriciteitsmarkten, overeenkomstig lid 2 van dit artikel en de artikelen 36 en 37;

c) het vaststellen van de maximum- en minimumprijzen, overeenkomstig de artikelen 41 en 54;

d) het anoniem maken en delen van de ontvangen orderinformatie die vereist is voor de uitoefening van de MCO-functies als bedoeld in lid 2 van dit artikel en in de artikelen 40 en 53;

e) het evalueren van de resultaten als berekend op basis van de in lid 2 van dit artikel bedoelde MCO-functies, het toewijzen van de orders op basis van deze resultaten, het definitief valideren van deze resultaten wanneer zij correct worden geacht, en het nemen van verantwoordelijkheid voor die resultaten, overeenkomstig de artikelen 48 en 60;

f) het informeren van de marktdeelnemers over de resultaten van hun orders, overeenkomstig de artikelen 48 en 60;

g) het optreden als centrale tegenpartijen voor de clearing en afwikkeling van de uitwisseling van energie, resulterend uit de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling, overeenkomstig artikel 68, lid 3;

h) het gezamenlijk met de relevante NEMO's en TSB's vaststellen van back-upprocedures voor de nationale of regionale marktwerking, overeenkomstig artikel 36, lid 3, wanneer geen resultaten beschikbaar zijn van de MCO-functies overeenkomstig artikel 39, lid 2, rekening houdend met de reserveprocedures als bedoeld in artikel 44;

i) het gezamenlijk verstrekken van kostenprognoses en kosteninformatie met betrekking tot de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling aan de bevoegde regulerende instanties en de TSB's wanneer de NEMO-kosten voor de vaststelling, wijziging en uitvoering van eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling moeten worden gedekt door de bijdrage van de betrokken TSB's, overeenkomstig de artikelen 75 tot en met 77 en artikel 80;

j) in voorkomend geval en overeenkomstig de artikelen 45 en 57, het coördineren met TSB's van de vaststelling van regelingen betreffende meer dan één NEMO binnen een biedzone en het uitvoeren van eenvormige day-ahead- en/of intradaykoppeling overeenkomstig de goedgekeurde regelingen.

2. De NEMO's oefenen de MCO-functies gezamenlijk met andere NEMO's uit. Deze functies zijn onder meer de volgende: a) het ontwikkelen en bijwerken van de algoritmes, systemen en procedures voor de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling, overeenkomstig de artikelen 36 en 51; b) de verwerking van inputgegevens inzake de zoneoverschrijdende capaciteit en de toewijzingsbeperkingen als verstrekt op grond van de gecoördineerde capaciteitscalculatoren, overeenkomstig de artikelen 46 en 58; c) het beheer van de prijskoppelings- en continumatchingalgoritmes, overeenkomstig de artikelen 48 en 60; d) de validatie van de resultaten van de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling en de toezending daarvan aan de NEMO's, overeenkomstig de artikelen 48 en 60.

3. Uiterlijk acht maanden na de inwerkingtreding van deze verordening dienen alle NEMO's bij alle regulerende instanties en bij het Agentschap een plan in waarin wordt uiteengezet hoe de in lid 2 bedoelde MCO-functies gezamenlijk zullen worden opgezet en uitgeoefend, inclusief de vereiste ontwerpovereenkomsten tussen de NEMO's en met derde partijen. Dit plan omvat een gedetailleerde beschrijving en het voorgestelde tijdschema voor de tenuitvoerlegging, die niet meer dan twaalf maanden in beslag mag nemen, alsook een beschrijving van het verwachte effect van de voorwaarden of methodologieën op de vaststelling en uitoefening van de in lid 2 bedoelde MCO-functies.

4. De samenwerking tussen de NEMO's wordt strikt beperkt tot wat vereist is voor het ontwerp, de tenuitvoerlegging en het beheer van een efficiënte en verzekerde eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling. De gezamenlijke uitoefening van de MCO-functies is gebaseerd op het beginsel van niet-discriminatie, waarbij erover wordt gewaakt dat geen NEMO ongerechtvaardigde voordelen kan krijgen dankzij deelname aan de uitoefening van MCO-functies.

5. Het Agentschap monitort de vooruitgang van de NEMO's bij de vaststelling en uitoefening van de MCO-functies, met name wat betreft het contractuele en regelgevingskader en de technische voorbereiding van de uitoefening van de MCO-functies. Uiterlijk twaalf maanden na de inwerkingtreding van deze verordening rapporteert het Agentschap aan de Commissie over de mate waarin de vooruitgang bij de opzet en uitvoering van de eenvormige day-ahead- of intradaykoppeling bevredigend is.

Het Agentschap kan de doeltreffendheid en efficiëntie van de vaststelling en uitoefening van de MCO-functies te allen tijde evalueren. Wanneer uit die evaluatie blijkt dat niet aan de eisen is voldaan, kan het Agentschap de Commissie alle nodige extra maatregelen aanbevelen die vereist zijn voor een tijdige, effectieve en doeltreffende totstandbrenging van eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling.

6. Indien NEMO's nalaten om overeenkomstig artikel 7, lid 3, een plan voor de vaststelling van de in lid 2 van dit artikel bedoelde MCO-functies voor hetzij de intraday- hetzij de day-aheadmarkttijdsbestekken in te dienen, kan de Commissie overeenkomstig artikel 9, lid 4, een wijziging van deze verordening voorstellen, waarbij het met name mogelijk wordt het ENTSO voor elektriciteit of een andere entiteit in de plaats van de NEMO's aan te wijzen als verantwoordelijk voor de uitoefening van de MCO-functies voor eenvormige day-ahead- of eenvormige intradaykoppeling.

Artikel 8

Taken van de TSB's met betrekking tot de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling

1. In lidstaten waarvan het elektriciteitsnet verbonden is met het net van een andere lidstaat, nemen alle TSB's deel aan de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling.

2. De TSB's hebben de volgende taken: a) gezamenlijke vaststelling van de TSB-eisen voor de prijskoppelings- en continumatchingalgoritmes voor alle aspecten die verband houden met de capaciteitstoewijzing, overeenkomstig artikel 37, lid 1, onder a); b) gezamenlijke validatie van de matchingalgoritmes in verband met de onder a) van dit lid bedoelde eisen, overeenkomstig artikel 37, lid 4; c) opzetten en uitvoeren van de capaciteitsberekeningen, overeenkomstig de artikelen 14 tot en met 30; d) wanneer vereist, vaststelling van zoneoverschrijdende capaciteitstoewijzing en andere regelingen, overeenkomstig de artikelen 45 en 57; e) berekening en toezending van zoneoverschrijdende capaciteiten en toewijzingsbeperkingen, overeenkomstig de artikelen 46 en 58; f) verificatie van de resultaten van de eenvormige day-aheadkoppeling in termen van gevalideerde zoneoverschrijdende capaciteiten en toewijzingsbeperkingen, overeenkomstig de artikel 48, lid 2, en artikel 52; g) wanneer vereist, instelling van calculatoren betreffende geplande uitwisselingen, voor de berekening en bekendmaking van geplande uitwisselingen aan grenzen tussen biedzones, overeenkomstig de artikelen 49 en 56; h) inachtneming van de resultaten van de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling, berekend overeenkomstig de artikelen 39 en 52; i) vaststelling en uitvoering van reserveprocedures zoals passend voor capaciteitstoewijzingen, overeenkomstig artikel 44; j) voorstellen doen voor de gate-openingstijd en de gate-sluitingstijd van de zoneoverschrijdende intradaymarkt, overeenkomstig artikel 59; k) delen van congestie-inkomsten op basis van de gezamenlijk uitgewerkte methodologie, overeenkomstig artikel 73; l) wanneer aldus overeengekomen, handelen als shipping agents die nettoposities overdragen, overeenkomstig artikel 68, lid 6.

▼M1

Artikel 9

Vaststelling van voorwaarden of methodologieën

1. De TSB’s en NEMO’s ontwikkelen de overeenkomstig deze verordening vereiste voorwaarden of methodologieën en dienen die binnen de bij deze verordening vastgestelde respectieve termijnen ter goedkeuring in bij het Agentschap of de bevoegde regulerende instanties. In uitzonderlijke omstandigheden, met name in gevallen waarin een termijn niet kan worden gehaald als gevolg van omstandigheden buiten de verantwoordelijkheid van de TSB’s of de NEMO’s, kunnen de termijnen voor voorwaarden of methodologieën worden verlengd door het Agentschap in procedures overeenkomstig lid 6, gezamenlijk door alle bevoegde regulerende instanties in procedures overeenkomstig lid 7, en door de bevoegde regulerende instantie in procedures overeenkomstig lid 8.

Wanneer een voorstel voor de voorwaarden of methodologieën overeenkomstig deze verordening door meer dan één TSB of NEMO moet worden ontwikkeld en goedgekeurd, werken de desbetreffende TSB’s en NEMO’s nauw samen. Bijgestaan door het ENTSO voor elektriciteit, stellen de TSB’s en alle NEMO’s de bevoegde regulerende instanties en het Agentschap op gezette tijden in kennis van de voortgang bij de ontwikkeling van die voorwaarden of methodologieën.

2. Wanneer TSB’s of NEMO’s die besluiten nemen over voorstellen voor in lid 6 genoemde voorwaarden of methodologieën, geen overeenstemming kunnen bereiken, nemen zij een besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen. Die gekwalificeerde meerderheid wordt bereikt binnen elk van de respectieve kiesgroepen van de TSB’s en NEMO’s. Een gekwalificeerde meerderheid voor de in lid 6 genoemde voorstellen vereist de volgende meerderheid: a) TSB’s of NEMO’s die minimaal 55 % van de lidstaten vertegenwoordigen, en b) TSB’s of NEMO’s die lidstaten vertegenwoordigen die ten minste 65 % van de bevolking van de Unie vertegenwoordigen.

Een blokkeringsminderheid voor besluiten over in lid 6 genoemde voorstellen voor voorwaarden of methodologieën moet TSB’s of NEMO’s omvatten die minimaal vier lidstaten vertegenwoordigen; als er geen blokkeringsminderheid is, wordt de gekwalificeerde meerderheid geacht te zijn bereikt.

Voor besluiten van TSB’s over de in lid 6 genoemde voorstellen voor voorwaarden of methodologieën, wordt per lidstaat één stem toegekend. Als er op het grondgebied van een lidstaat meer dan één TSB is, verdeelt die lidstaat de stembevoegdheden over de TSB’s.

Voor NEMO’s die besluiten nemen over de in lid 6 genoemde voorstellen voor voorwaarden of methodologieën, wordt per lidstaat één stem toegekend. Elke NEMO beschikt over een aantal stemmen dat gelijk is aan het aantal lidstaten waarin die NEMO is aangewezen. Als er op het grondgebied van een lidstaat meer dan één NEMO is aangewezen, verdeelt de lidstaat de stembevoegdheden over de NEMO’s, rekening houdend met de respectieve volumes van de verhandelde elektriciteit in die specifieke lidstaten in het afgelopen begrotingsjaar.

3. Behalve voor artikel 43, lid 1, artikel 44, artikel 56, lid 1, artikel 63 en artikel 74, lid 1, wanneer TSB’s die besluiten over in lid 7 genoemde voorstellen voor voorwaarden of methodologieën, geen overeenstemming kunnen bereiken en wanneer de betrokken regio’s zijn samengesteld uit meer dan vijf lidstaten, besluiten zij bij gekwalificeerde meerderheid van stemmen. Die gekwalificeerde meerderheid wordt bereikt binnen elk van de respectieve kiesgroepen van de TSB’s en NEMO’s. Een gekwalificeerde meerderheid voor de in lid 7 genoemde voorstellen voor voorwaarden of methodologieën vereist de volgende meerderheid: a) TSB’s die ten minste 72 % van de betrokken lidstaten vertegenwoordigen, en b) TSB’s die lidstaten vertegenwoordigen die ten minste 65 % van de bevolking van de betrokken regio vertegenwoordigen.

Een blokkeringsminderheid voor besluiten over in lid 7 genoemde voorstellen voor voorwaarden of methodologieën, omvat ten minste het minimumaantal TSB’s dat meer dan 35 % van de bevolking van de deelnemende lidstaten vertegenwoordigt, plus TSB’s die ten minste één extra betrokken lidstaat vertegenwoordigen; als er geen blokkeringsminderheid is, wordt de gekwalificeerde meerderheid geacht te zijn bereikt.

TSB’s die besluiten nemen over in lid 7 genoemde voorstellen voor voorwaarden of methodologieën met betrekking tot regio’s die zijn samengesteld uit maximaal vijf lidstaten, besluiten bij consensus.

Voor besluiten van TSB’s over de in lid 7 genoemde voorstellen voor voorwaarden of methodologieën, wordt per lidstaat één stem toegekend. Als er op het grondgebied van een lidstaat meer dan één TSB is, verdeelt die lidstaat de stembevoegdheden over de TSB’s.

NEMO’s die besluiten nemen over in lid 7 genoemde voorstellen voor voorwaarden of methodologieën, besluiten bij consensus.

4. Indien de TSB’s of NEMO’s hebben nagelaten om overeenkomstig de leden 6 tot en met 8 of lid 12 binnen de bij deze verordening vastgestelde termijnen een eerste of gewijzigd voorstel voor voorwaarden of methodologieën in te dienen bij de bevoegde regulerende instanties, zenden zij de bevoegde regulerende instanties en het Agentschap de relevante ontwerpen van de voorstellen voor de voorwaarden of methodologieën toe en verduidelijken zij waarom geen overeenstemming is bereikt. Het Agentschap, alle bevoegde regulerende instanties gezamenlijk of de bevoegde regulerende instantie nemen de passende maatregelen om de vereiste voorwaarden of methodologieën overeenkomstig respectievelijk de leden 6, 7 en 8 vast te stellen, bijvoorbeeld door wijzigingen aan te vragen of de ontwerpen te herzien en aan te vullen overeenkomstig dit lid, ook wanneer geen ontwerpen zijn ingediend, en deze goed te keuren.

5. Naargelang van het geval keurt elke regulerende instantie, of, indien van toepassing, het Agentschap de voorwaarden of methodologieën goed die worden gebruikt voor de berekening of de opzet van de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling als ontwikkeld door de TSB’s en NEMO’s. Zij zijn verantwoordelijk voor goedkeuring van de in de leden 6, 7 en 8 bedoelde voorwaarden of methodologieën. Alvorens de voorwaarden of methodologieën goed te keuren, herzien het Agentschap of de bevoegde regulerende instanties de voorstellen indien nodig, na raadpleging van de respectieve TSB’s of NEMO’s, om ervoor te zorgen dat deze in overeenstemming zijn met het doel van deze verordening en bijdragen tot marktintegratie, non-discriminatie, effectieve mededinging en de goede werking van de markt.

6. De voorstellen voor de volgende voorwaarden of methodologieën, alsmede wijzigingen daarvan, worden ter goedkeuring voorgelegd aan het Agentschap: a) het plan betreffende de gezamenlijke uitoefening van de MCO-functies, overeenkomstig artikel 7, lid 3; b) de capaciteitsberekeningsregio’s, overeenkomstig artikel 15, lid 1; c) de methodologie voor het verstrekken van de gegevens betreffende opwekking en basislast, overeenkomstig artikel 16, lid 1; d) de methodologie voor het gemeenschappelijk netwerkmodel, overeenkomstig artikel 17, lid 1; e) het voorstel voor een geharmoniseerde capaciteitsberekeningsmethodologie, overeenkomstig artikel 21, lid 4; f) de back-upmethodologie, overeenkomstig artikel 36, lid 3; g) het door de NEMO’s ingediende algoritme, overeenkomstig artikel 37, lid 5, met inbegrip van de door de TSB’s en NEMO’s opgestelde reeks eisen voor de ontwikkeling van het algoritme, overeenkomstig artikel 37, lid 1; h) de producten waarmee de NEMO’s rekening kunnen houden bij het eenvormige day-ahead- en intradaykoppelingsproces, overeenkomstig de artikelen 40 en 53; i) de maximum- en minimumprijzen, overeenkomstig de artikelen 41, lid 1, en 54, lid 2; j) de prijsstellingsmethodologie voor de intradaycapaciteit, te ontwikkelen overeenkomstig artikel 55, lid 1; k) de gate-openingstijd van de zoneoverschrijdende intradaymarkt en de gate-sluitingstijd van de zoneoverschrijdende intradaymarkt, overeenkomstig artikel 59, lid 1; l) de termijn voor de day-aheadvastheid, overeenkomstig artikel 69; m) de methodologie voor het verdelen van de congestie-inkomsten, overeenkomstig artikel 73, lid 1.

7. De voorstellen voor de volgende voorwaarden of methodologieën, alsmede wijzigingen daarvan, worden ter goedkeuring voorgelegd aan alle regulerende instanties van de betrokken regio: a) de gemeenschappelijke capaciteitsberekeningsmethodologie, overeenkomstig artikel 20, lid 2; b) besluiten betreffende de invoering en het uitstellen van een stroomgebaseerde capaciteitsberekening, overeenkomstig artikel 20, lid 2 tot en met 6, en betreffende vrijstellingen van die berekeningsmethode, overeenkomstig artikel 20, lid 7; c) de methodologie voor de gecoördineerde redispatching en compensatiehandel, overeenkomstig artikel 35, lid 1; d) de gemeenschappelijke methodologieën voor de berekening van geplande uitwisselingen, overeenkomstig de artikelen 43, lid 1, en 56, lid 1; e) de reserveprocedures, overeenkomstig artikel 44; f) aanvullende regionale veilingen, overeenkomstig artikel 63, lid 1; g) de voorwaarden voor expliciete toewijzingen, overeenkomstig artikel 64, lid 2; h) de kostendelingsmethodologie voor de redispatching of de compensatiehandel, overeenkomstig artikel 74, lid 1.

8. De volgende voorwaarden of methodologieën, alsmede wijzigingen daarvan, worden ter afzonderlijke goedkeuring voorgelegd aan elke regulerende instantie of andere bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaten: a) indien van toepassing, de aanwijzing en intrekking of opschorting van de aanwijzing van de NEMO, overeenkomstig artikel 4, leden 2, 8 en 9; b) indien van toepassing, de NEMO-vergoedingen voor de handel op de day-ahead- en intradaymarkten, overeenkomstig artikel 5, lid 1, of de voor de berekening van die vergoedingen gebruikte methodologieën; c) voorstellen van afzonderlijke TSB’s voor een herziening van de biedzoneconfiguratie, overeenkomstig artikel 32, lid 1, onder d); d) indien van toepassing, het voorstel voor zoneoverschrijdende capaciteitstoewijzing en andere regelingen, overeenkomstig de artikelen 45 en 57; e) de kosten voor capaciteitstoewijzing en congestiebeheer, overeenkomstig de artikelen 75 tot en met 79; f) indien van toepassing, het delen van de regionale kosten van de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling, overeenkomstig artikel 80, lid 4.

9. Het voorstel voor de voorwaarden of methodologieën omvat een voorgesteld tijdschema voor de tenuitvoerlegging ervan en een beschrijving van het verwachte effect ervan op de doelstellingen van deze verordening. Voorstellen voor voorwaarden of methodologieën die overeenkomstig lid 7 door verscheidene regulerende instanties moeten worden goedgekeurd, worden binnen een week na indiening bij de regulerende instanties bij het Agentschap ingediend. Voorstellen voor voorwaarden of methodologieën die overeenkomstig lid 8 door één regulerende instantie moeten worden goedgekeurd, kunnen binnen een maand na de indiening ervan naar goeddunken van de regulerende instantie bij het Agentschap worden ingediend, terwijl zij overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Verordening (EU) 2019/942 ter informatie worden ingediend indien het Agentschap van oordeel is dat het voorstel grensoverschrijdende gevolgen heeft. Op verzoek van de bevoegde regulerende instanties brengt het Agentschap binnen drie maanden advies uit over de voorstellen voor voorwaarden of methodologieën.

10. Wanneer de vaststelling van de voorwaarden of methodologieën overeenkomstig lid 7 of de wijziging overeenkomstig lid 12 een besluit van meer dan één regulerende instantie vergt, raadplegen de bevoegde regulerende instanties elkaar en werken zij in nauwe coördinatie samen met het oog op het bereiken van overeenstemming. In voorkomend geval houden de bevoegde regulerende instanties rekening met het advies van het Agentschap. De regulerende instanties of het Agentschap, indien het bevoegd is, nemen overeenkomstig de leden 6, 7 en 8 besluiten betreffende de ingediende voorwaarden of methodologieën, binnen zes maanden na de ontvangst van de voorwaarden of methodologieën door het Agentschap of de regulerende instantie of, indien van toepassing, door de laatste betrokken regulerende instantie. De termijn begint op de dag volgende op die waarop het voorstel overeenkomstig lid 6 bij het Agentschap is ingediend, bij de laatste relevante regulerende instantie overeenkomstig lid 7 of, indien van toepassing, bij de regulerende instantie overeenkomstig lid 8.

11. Wanneer de regulerende instanties binnen de in lid 10 bedoelde termijn geen overeenstemming hebben kunnen bereiken, ofwel op hun gezamenlijk verzoek, ofwel op verzoek van het Agentschap overeenkomstig artikel 5, lid 3, derde alinea, van Verordening (EU) 2019/942, stelt het Agentschap binnen zes maanden een besluit vast betreffende de ingediende voorstellen voor voorwaarden of methodologieën, overeenkomstig artikel 5, lid 3, en artikel 6, lid 10, tweede alinea, van Verordening (EU) 2019/942.

12. Wanneer het agentschap of alle bevoegde regulerende instanties gezamenlijk, of de bevoegde regulerende instantie een wijzigingsverzoek indienen teneinde de overeenkomstig respectievelijk de leden 6, 7 en 8 ingediende voorwaarden of methodologieën te kunnen goedkeuren, dienen de desbetreffende TSB’s of NEMO’s ter goedkeuring een voorstel voor gewijzigde voorwaarden of methodologieën in binnen twee maanden na ontvangst van het wijzigingsverzoek van het Agentschap of de bevoegde regulerende instanties of de bevoegde regulerende instantie. Het Agentschap of de bevoegde regulerende instanties of de bevoegde regulerende instantie nemen een besluit over de gewijzigde voorwaarden of methodologieën binnen twee maanden na de indiening ervan. Wanneer de bevoegde regulerende instanties binnen twee maanden geen overeenstemming hebben kunnen bereiken over de voorwaarden of methodologieën overeenkomstig lid 7, stelt het Agentschap, ofwel op hun gezamenlijk verzoek, ofwel op verzoek van het Agentschap overeenkomstig artikel 5, lid 3, derde alinea, van Verordening (EU) 2019/942, binnen zes maanden een besluit vast betreffende de gewijzigde voorwaarden of methodologieën, overeenkomstig artikel 5, lid 3, en artikel 6, lid 10, tweede alinea, van Verordening (EU) 2019/942. Indien de desbetreffende TSB’s of NEMO’s er niet in slagen om een voorstel voor gewijzigde voorwaarden of methodologieën in te dienen, geldt de procedure van lid 4 van dit artikel.

13. Het Agentschap of alle bevoegde regulerende instanties gezamenlijk of de bevoegde regulerende instantie, wanneer zij verantwoordelijk zijn voor de vaststelling van de voorwaarden of methodologieën, kunnen respectievelijk overeenkomstig de leden 6, 7 en 8 voorstellen tot wijziging van die voorwaarden of methodologieën aanvragen en een termijn vaststellen voor de indiening van die voorstellen. De TSB’s of NEMO’s die verantwoordelijk zijn voor de ontwikkeling van een voorstel voor voorwaarden of methodologieën kunnen bij de regulerende instanties of het Agentschap voorstellen tot wijziging van deze voorwaarden of methodologieën doen.

De voorstellen tot wijziging van de voorwaarden of methodologieën worden overeenkomstig de procedure van artikel 12 ter raadpleging voorgelegd en worden goedgekeurd overeenkomstig de in dit artikel uiteengezette procedure.

14. De TSB’s of NEMO’s die verantwoordelijk zijn voor de vaststelling van de voorwaarden of methodologieën overeenkomstig deze verordening, maken die bekend op het internet na de goedkeuring door het Agentschap of de bevoegde regulerende instanties of, wanneer een dergelijke goedkeuring niet vereist is, na de vaststelling ervan, behalve wanneer dergelijke informatie als vertrouwelijk wordt beschouwd overeenkomstig artikel 13.

▼B

Artikel 10

Dagelijks beheer van de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling

De TSB's en NEMO's organiseren gezamenlijk het dagelijks beheer van de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling. Zij komen op gezette tijden bijeen om dagelijkse operationele kwesties te bespreken en daarover beslissingen te nemen. De TSB's en NEMO's nodigen het Agentschap en de Commissie als waarnemer uit op die vergaderingen en publiceren beknopte notulen van die vergaderingen.

Artikel 11

Betrokkenheid van de belanghebbenden

In nauwe samenwerking met het ENTSO voor elektriciteit organiseert het Agentschap de betrokkenheid van de belanghebbenden bij de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling en bij andere aspecten van de uitvoering van deze verordening. Dit houdt in dat geregeld met de belanghebbenden wordt vergaderd om problemen te identificeren en verbeteringen voor te stellen, met name in verband met de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling. Dit vervangt geenszins de in artikel 12 bedoelde raadpleging van de belanghebbenden.

Artikel 12

Raadpleging

1. De TSB's en NEMO's die overeenkomstig de onderhavige verordening verantwoordelijk zijn voor het indienen van voorstellen voor voorwaarden of methodologieën of voor de wijziging daarvan, raadplegen, wanneer als zodanig expliciet is bepaald in deze verordening, de belanghebbenden, inclusief de relevante autoriteiten van elke lidstaat, over hun ontwerpvoorstellen voor voorwaarden of methodologieën. De raadpleging verloopt binnen een tijdsbestek van minimaal één maand.

2. De door de TSB's en NEMO's op Unieniveau ingediende voorstellen voor voorwaarden of methodologieën worden op Unieniveau gepubliceerd en ter raadpleging voorgelegd. Door de TSB's en NEMO's op regionaal niveau ingediende voorstellen worden minimaal op regionaal niveau ter raadpleging voorgelegd. Partijen die voorstellen op bilateraal of multilateraal niveau indienen, raadplegen minimaal de betrokken lidstaten.

3. De entiteiten die verantwoordelijk zijn voor het voorstel voor voorwaarden of methodologieën houden terdege rekening met de standpunten van de belanghebbenden, resulterend uit de overeenkomstig lid 1 opgezette raadplegingen, alvorens zij hun voorstel ter goedkeuring bij de regulerende instanties indienen, als dat is vereist overeenkomstig artikel 9, of alvorens zij het publiceren in de andere gevallen. In alle gevallen wordt voorafgaand aan of gelijktijdig met de publicatie van het voorstel voor voorwaarden of methodologieën een duidelijke en robuuste rechtvaardiging voor het al dan niet in het voorstel opnemen van de uit de raadpleging voortgekomen standpunten gegeven en op een tijdige manier gepubliceerd.

Artikel 13

Vertrouwelijkheidsverplichtingen

1. Alle uit hoofde van deze verordening ontvangen, uitgewisselde of doorgegeven vertrouwelijke informatie valt onder de in de leden 2, 3 en 4 neergelegde voorwaarden inzake het beroepsgeheim.

2. Het beroepsgeheim geldt voor elke persoon op wie het bepaalde in deze verordening van toepassing is.

3. Vertrouwelijke informatie waarvan de in lid 2 bedoelde personen beroepshalve kennis krijgen, mag aan geen enkele andere persoon of instantie worden bekendgemaakt, onverlet de gevallen die onder de nationale wetgeving, onder de overige bepalingen van deze verordening of onder andere toepasselijke wetgeving van de Unie vallen.

4. Onverlet de gevallen die onder de nationale wetgeving vallen, mogen het Agentschap, de regulerende instanties, de lichamen of de personen die vertrouwelijke informatie in het kader van deze verordening ontvangen, deze informatie uitsluitend gebruiken voor het doel van uitoefening van hun functies uit hoofde van deze verordening.







TITEL II

EISEN VOOR VOORWAARDEN EN METHODOLOGIEËN MET BETREKKING TOT CAPACITEITSTOEWIJZING EN CONGESTIEBEHEER







HOOFDSTUK 1

Capaciteitsberekening







Afdeling 1

Algemene eisen

Artikel 14

Tijdsbestekken voor capaciteitsberekening

1. Alle TSB's berekenen de zoneoverschrijdende capaciteit voor ten minste de volgende tijdsbestekken: a) day-ahead, voor de day-aheadmarkt; b) intraday, voor de intradaymarkt.

2. Voor het tijdsbestek van de day-aheadmarkt worden de specifieke waarden voor de zoneoverschrijdende capaciteit voor elke day-aheadmarkttijdseenheid berekend. Voor het tijdsbestek van de intradaymarkt worden de specifieke waarden voor de zoneoverschrijdende capaciteit voor elke resterende intradaymarkttijdseenheid berekend.

3. Voor het tijdsbestek van de day-aheadmarkt wordt de capaciteitsberekening gebaseerd op de laatste beschikbare informatie. De informatie-update voor het tijdsbestek van de day-aheadmarkt gaat niet van start vóór 15.00 uur markttijd, twee dagen voor de dag van levering.

4. Alle TSB's in elke capaciteitsberekeningsregio zorgen ervoor dat de zoneoverschrijdende capaciteit binnen het tijdsbestek van de intradaymarkt wordt herberekend op basis van de laatste beschikbare informatie. De frequentie van deze herberekening wordt bepaald rekening houdend met de efficiëntie en de operationele veiligheid.

Artikel 15

Regio's voor de capaciteitsberekening

1. Binnen een tijdsbestek van drie maanden na de inwerkingtreding van deze verordening ontwikkelen alle TSB's gezamenlijk een gemeenschappelijk voorstel voor de afbakening van de capaciteitsberekeningsregio's. Met betrekking tot dit voorstel wordt een raadpleging overeenkomstig artikel 12 gehouden.

2. In het in lid 1 bedoelde voorstel worden de biedzonegrenzen omschreven die worden toegewezen aan de TSB's die lid zijn van elke capaciteitsberekeningsregio. Aan de volgende eisen wordt voldaan: a) er wordt rekening gehouden met de in punt 3.2 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 714/2009 gespecificeerde regio's; b) elke biedzonegrens, of indien van toepassing twee afzonderlijke biedzonegrenzen, waardoor interconnectie tussen twee biedzones bestaat, wordt toegewezen aan één capaciteitsberekeningsregio; c) minimaal die TSB's worden toegewezen aan alle capaciteitsberekeningsregio's waarin zij biedzonegrenzen hebben.

3. Capaciteitsberekeningsregio's die een stroomgebaseerde aanpak gebruiken, worden samengesmolten tot één capaciteitsberekeningsregio indien aan alle volgende voorwaarden is voldaan: a) hun transmissiesystemen zijn direct met elkaar verbonden; b) zij nemen deel aan hetzelfde eenvormige day-ahead- of intradaykoppelingsgebied; c) samensmelting van de desbetreffende regio's is efficiënter dan hen gescheiden te houden. De bevoegde regulerende instanties kunnen een gezamenlijke kosten-batenanalyse eisen van de betrokken TSB's om de efficiëntie van de samensmelting te evalueren.







Afdeling 2

Het gemeenschappelijk netwerkmodel

Artikel 16

Methodologie voor het verstrekken van gegevens betreffende opwekking en basislast

1. Binnen een tijdsbestek van tien maanden na de inwerkingtreding van deze verordening ontwikkelen alle TSB's gezamenlijk een voorstel voor een eenvormige methodologie voor het verstrekken van de opwekkings- en basislastgegevens die vereist zijn om het gemeenschappelijk netwerkmodel op te stellen; met betrekking tot dit voorstel wordt een raadpleging overeenkomstig artikel 12 gehouden. Het voorstel omvat een op de doelstellingen van deze verordening gebaseerde rechtvaardiging voor het verkrijgen van deze informatie.

2. In het voorstel voor een methodologie voor het verstrekken van de opwekkings- en basislastgegevens wordt gespecificeerd welke opwekkingseenheden en basislasten de voor de capaciteitsberekening vereiste informatie aan hun respectieve TSB's moeten toezenden.

3. In het voorstel voor een methodologie voor het verstrekken van de opwekkings- en basislastgegevens wordt de informatie gespecificeerd die door de opwekkingseenheden en basislasten aan de TSB's moet worden verstrekt. Die informatie bevat de volgende elementen: a) informatie over hun technische kenmerken; b) informatie over de beschikbaarheid van opwekkingseenheden en basislasten; c) informatie met betrekking tot de tijdschema's van de opwekkingseenheden; d) relevante beschikbare informatie over de wijze van dispatching van de opwekkingseenheden.

4. In de methodologie worden de voor de opwekkingseenheden en basislasten geldende uiterste termijnen voor het verstrekken van de in lid 3 bedoelde informatie gespecificeerd.

5. Elke TSB gebruikt de in lid 3 bedoelde informatie en deelt die met andere TSB's. De in lid 3, onder d), bedoelde informatie wordt uitsluitend gebruikt voor capaciteitsberekeningsdoeleinden.

6. Uiterlijk twee maanden na goedkeuring door alle regulerende instanties van de methodologie voor het verstrekken van de opwekkings- en basislastgegevens publiceert het ENTSO voor elektriciteit: a) een lijst van de entiteiten die informatie aan de TSB's moeten verstrekken; b) een overzicht van de in lid 3 bedoelde te verstrekken informatie; c) de uiterste termijnen voor het verstrekken van die informatie.

Artikel 17

Methodologie voor het gemeenschappelijk netwerkmodel

1. Binnen een tijdsbestek van tien maanden na de inwerkingtreding van deze verordening ontwikkelen alle TSB's gezamenlijk een voorstel voor een methodologie voor het gemeenschappelijk netwerkmodel. Met betrekking tot dit voorstel wordt een raadpleging overeenkomstig artikel 12 gehouden.

2. De methodologie voor het gemeenschappelijk netwerkmodel maakt de opstelling van een gemeenschappelijk netwerkmodel mogelijk. De methodologie omvat minimaal de volgende elementen: a) een definitie van de scenario's, overeenkomstig artikel 18; b) een definitie van de individuele netwerkmodellen, overeenkomstig artikel 19; c) een beschrijving van het proces van samensmelting van de individuele netwerkmodellen met het oog op de opstelling van het gemeenschappelijk netwerkmodel.

Artikel 18

Scenario's

1. Alle TSB's ontwikkelen gezamenlijk gemeenschappelijke scenario's voor elk capaciteitsberekeningstijdsbestek als bedoeld in artikel 14, lid 1, onder a) en b). De gemeenschappelijke scenario's worden gebruikt om specifieke prognoses op te stellen inzake opwekking, basislast en netwerktopologie voor het transmissiesysteem in het gemeenschappelijk netwerkmodel.

2. Er wordt één scenario uitgewerkt per markttijdseenheid, zowel voor het tijdsbestek van de day-ahead- als voor dat van de intradaycapaciteitsberekening.

3. Voor elk scenario stellen alle TSB's gezamenlijk gemeenschappelijke regels op voor de bepaling van de nettoposities in elke biedzone en de stroom voor elke gelijkstroomlijn. Deze gemeenschappelijke regels worden gebaseerd op de beste prognose van de nettopositie voor elke biedzone en op de beste prognose van de stromen in elke gelijkstroomlijn voor elk scenario en omvatten het algemene evenwicht tussen basislast en elektriciteitsopwekking voor het transmissiesysteem in de Unie. Bij de vaststelling van de scenario's mag er, overeenkomstig punt 1.7 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 714/2009, geen ongeoorloofde discriminatie tussen interne en zoneoverschrijdende uitwisselingen ontstaan.

Artikel 19

Individueel netwerkmodel

1. Voor elke biedzone en voor elk scenario: a) verstrekken alle TSB's in de biedzone gezamenlijk een uniek individueel netwerkmodel dat voldoet aan het bepaalde in artikel 18, lid 3, of b) verstrekt elke TSB in de biedzone een individueel netwerkmodel voor zijn regelzone, inclusief interconnecties, mits de som van de nettoposities in de regelzones, inclusief interconnecties, van de biedzone voldoet aan het bepaalde in artikel 18, lid 3.

2. Elk individueel netwerkmodel vertegenwoordigt de best mogelijke voorspelling van de transmissiesysteemcondities voor elk scenario dat door de TSB('s) is gespecificeerd op het tijdstip waarop het individueel netwerkmodel gecreëerd is.

3. De individuele netwerkmodellen hebben betrekking op alle netwerkelementen van het transmissiesysteem die worden gebruikt in de regionale operationele veiligheidanalyse voor het desbetreffende tijdsbestek.

4. Alle TSB's harmoniseren maximaal de manier waarop de individuele netwerkmodellen worden opgebouwd.

5. Elke TSB neemt in het individuele netwerkmodel alle gegevens op die nodig zijn om een actieve en reactieve elektriciteitsstroom- en -spanningsanalyse in stationaire toestand mogelijk te maken.

6. Waar passend en op basis van overeenstemming tussen alle TSB's binnen een capaciteitsberekeningsregio wisselen alle TSB's in die capaciteitsberekeningsregio met elkaar gegevens uit om spannings- en dynamische-stabiliteitsanalyses mogelijk te maken.







Afdeling 3

Methodologieën voor capaciteitsberekening

Artikel 20

Invoering van een stroomgebaseerde capaciteitsberekeningsmethodologie

1. Voor het tijdsbestek voor day-aheadmarkten en het tijdsbestek voor intradaymarkten wordt in de gemeenschappelijke capaciteitsberekeningsmethodologieën de stroomgebaseerde aanpak gebruikt, behalve wanneer aan de eis van lid 7 is voldaan.

2. Uiterlijk tien maanden na de goedkeuring van het voorstel voor een capaciteitsberekeningsregio overeenkomstig artikel 15, lid 1, dienen alle TSB's in elke capaciteitsberekeningsregio een voorstel in voor een gemeenschappelijke gecoördineerde capaciteitsberekeningsmethodologie voor de desbetreffende regio. Met betrekking tot dit voorstel wordt een raadpleging overeenkomstig artikel 12 gehouden. Het voorstel voor de capaciteitsberekeningsmethodologie binnen regio's overeenkomstig dit lid, in capaciteitsberekeningsregio's die gebaseerd zijn op de gebieden „Noordwest-Europa” („NWE”) en „Centraal Oost-Europa” („COE”) als gedefinieerd in punt 3.2, onder b) en d), van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 714/2009, alsook in de in de leden 3 en 4 bedoelde regio's, zal worden aangevuld met een overeenkomstig lid 5 te ontwikkelen gemeenschappelijk kader voor de coördinatie en verenigbaarheid van stroomgebaseerde methodologieën over regio's heen.

3. De TSB's van de capaciteitsberekeningsregio waarin Italië, als gedefinieerd in punt 3.2, onder c) van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 714/2009, is opgenomen, kunnen, onverlet de in lid 1 vervatte verplichting tot indiening van een voorstel voor een gemeenschappelijke gecoördineerde capaciteitsberekeningsmethodologie met gebruikmaking van de stroomgebaseerde aanpak voor de respectieve regio overeenkomstig lid 2, de uiterste termijn met maximaal zes maanden verlengen nadat Zwitserland is toegetreden tot de eenvormige day-aheadkoppeling. Het voorstel hoeft geen biedzonegrenzen binnen Italië en tussen Griekenland te omvatten.

4. Uiterlijk zes maanden nadat alle SEE-partijen (South East Europe) bij het Energiegemeenschapsverdrag deelnemen aan de eenvormige day-aheadkoppeling, dienen de TSB's van ten minste Kroatië, Roemenië, Bulgarije en Griekenland gezamenlijk een voorstel in om een gemeenschappelijke capaciteitsberekeningsmethodologie met gebruikmaking van de stroomgebaseerde aanpak in te voeren voor het tijdsbestek van de day-ahead- en intradaymarkt. Dit voorstel omvat een tenuitvoerleggingsdatum van de gemeenschappelijke capaciteitsberekeningsmethodologie met gebruikmaking van de stroomgebaseerde aanpak die niet later mag vallen dan twee jaar na de deelname van alle SEE-partijen bij het Energiegemeenschapsverdrag aan de eenvormige day-aheadkoppeling. De TSB's van lidstaten die grenzen aan andere regio's worden ertoe aangespoord deel te nemen aan de initiatieven om een gemeenschappelijke stroomgebaseerde capaciteitsberekeningsmethodologie met deze regio's ten uitvoer te leggen.

5. Op het tijdstip dat twee of meer aangrenzende capaciteitsberekeningsregio's in dezelfde synchrone zone een capaciteitsberekeningsmethodologie met gebruikmaking van de stroomgebaseerde aanpak ten uitvoer leggen voor de tijdsbestekken voor day-ahead- of intradaymarkten, worden die regio's voor dit doel als één regio beschouwd en dienen de TSB's van deze regio binnen een termijn van zes maanden een voorstel in voor de toepassing van een gemeenschappelijke capaciteitsberekeningsmethodologie met gebruikmaking van de stroomgebaseerde aanpak voor de tijdsbestekken voor day-ahead- of intradaymarkten. Dit voorstel omvat een tenuitvoerleggingsdatum van de gemeenschappelijke regio-overschrijdende capaciteitsberekeningsmethodologie die niet later mag vallen dan twaalf maanden na de tenuitvoerlegging van de stroomgebaseerde aanpak in deze regio's voor de methodologie voor het day-aheadmarkttijdsbestek en 18 maanden voor de methodologie voor het intradaymarkttijdsbestek. De in het onderhavige lid aangegeven tijdschema's mogen worden aangepast overeenkomstig lid 6.

De methodologie in de twee capaciteitsberekeningsregio's die het initiatief hebben genomen voor de ontwikkeling van een gemeenschappelijke capaciteitsberekeningsmethodologie mag eerst ten uitvoer worden gelegd alvorens een gemeenschappelijke capaciteitsberekeningsmethodologie met een extra capaciteitsberekeningsregio wordt ontwikkeld.

6. Indien de betrokken TSB's kunnen aantonen dat de toepassing van gemeenschappelijke stroomgebaseerde methodologieën overeenkomstig de leden 4 en 5 nog niet efficiënter is uitgaande van eenzelfde niveau van operationele veiligheid van het systeem, mogen zij gezamenlijk bij de bevoegde regulerende instanties een verzoek indienen om de desbetreffende termijnen te verlengen.

7. TSB's kunnen de bevoegde regulerende instanties gezamenlijk verzoeken om de gecoördineerde nettotransmissiecapaciteitsaanpak toe te passen in regio's en biedzonegrenzen, andere dan die welke in de leden 2 tot en met 4 zijn bedoeld, indien de betrokken TSB's kunnen aantonen dat de toepassing van de capaciteitsberekeningsmethodologie met gebruikmaking van de stroomgebaseerde aanpak nog niet efficiënter is dan de gecoördineerde nettotransmissiecapaciteitsaanpak uitgaande van eenzelfde niveau van operationele veiligheid van het systeem in de betrokken regio.

8. Om de marktdeelnemers in staat te stellen zich aan te passen aan elke wijziging van de capaciteitsberekeningsaanpak, testen de betrokken TSB's de nieuwe aanpak samen met de bestaande aanpak en betrekken zij hierbij de marktdeelnemers gedurende minimaal zes maanden voordat zij een voorstel tot wijziging van hun capaciteitsberekeningsaanpak ten uitvoer leggen.

9. De TSB's van elke capaciteitsberekeningsregio die de stroomgebaseerde aanpak toepassen, ontwikkelen een instrument, en maken dit beschikbaar, dat het voor de marktdeelnemers mogelijk maakt de interactie tussen zoneoverschrijdende capaciteiten en zoneoverschrijdende uitwisselingen tussen biedzones te evalueren.

Artikel 21

Methodologie voor capaciteitsberekeningen

1. Het overeenkomstig artikel 20, lid 2, bepaalde voorstel voor een gemeenschappelijke capaciteitsberekeningsmethodologie voor een bepaalde capaciteitsberekeningsregio omvat minimaal de volgende elementen voor elk capaciteitsberekeningstijdsbestek: a) methodologieën voor de berekening van de inputs voor de capaciteitsberekening, die de volgende aspecten omvatten: i) een methodologie voor de bepaling van de betrouwbaarheidsmarge, overeenkomstig artikel 22; ii) de methodologieën voor de bepaling van de operationele veiligheidsgrenzen, de voor de capaciteitsberekening relevante onvoorziene gebeurtenissen en de eventueel te gebruiken toewijzingsbeperkingen, overeenkomstig artikel 23; iii) de methodologie voor de bepaling van de veranderingssleutels betreffende opwekking, overeenkomstig artikel 24; iv) de methodologie voor de bepaling van remediërende maatregelen die bij de capaciteitsberekening moeten worden overwogen, overeenkomstig artikel 25. b) een gedetailleerde beschrijving van de capaciteitsberekeningsaanpak die de volgende aspecten omvat: i) een wiskundige beschrijving van de gebruikte capaciteitsberekeningsaanpak met verschillende capaciteitsberekeningsinputs; ii) regels voor het vermijden van ongeoorloofde discriminatie tussen interne en zoneoverschrijdende uitwisseling van elektriciteit teneinde de inachtneming van punt 1.7 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 714/2009 te waarborgen; iii) regels om, waar passend, rekening te houden met in het verleden toegewezen zoneoverschrijdende capaciteit; iv) regels betreffende de aanpassing van elektriciteitsstromen in kritische netwerkelementen of van de zoneoverschrijdende capaciteit ten gevolge van remediërende maatregelen, overeenkomstig artikel 25; v) voor de stroomgebaseerde aanpak, een wiskundige beschrijving van de berekening van de vermogensoverdrachtverdelingsfactoren en van de berekening van de beschikbare marges in kritische netwerkelementen; vi) voor de gecoördineerde nettotransmissiecapaciteitsaanpak, de regels voor de berekening van de zoneoverschrijdende capaciteit, met inbegrip van de regels voor het op efficiënte wijze delen van de elektriciteitsstroomcapaciteiten van kritische netwerkelementen tussen verschillende biedzonegrenzen; vii) waar de elektriciteitsstromen in kritische netwerkelementen beïnvloed zijn door de zoneoverschrijdende uitwisseling van elektriciteit in verschillende capaciteitsberekeningsregio's, de regels voor het verdelen van de elektriciteitsstroomcapaciteiten van kritische netwerkelementen over de verschillende capaciteitsberekeningsregio's teneinde deze stromen te kunnen opvangen. c) een methodologie voor de validatie van zoneoverschrijdende capaciteit, overeenkomstig artikel 26.

2. Voor het tijdsbestek van de intraday-capaciteitsberekening, omvat de capaciteitsberekeningsmethodologie ook de frequentie waarmee de capaciteit wordt herberekend overeenkomstig artikel 14, lid 4, met opgave van de redenen voor de gekozen frequentie.

3. De capaciteitsberekeningsmethodologie omvat een reserveprocedure voor de gevallen waarin de initiële capaciteitsberekening niet tot resultaten leidt.

4. Alle TSB's in elke capaciteitsberekeningsregio gebruiken voor zover mogelijk geharmoniseerde capaciteitsberekeningsinputs. Tegen 31 december 2020 gebruiken alle regio's een geharmoniseerde capaciteitsberekeningsmethodologie die met name een geharmoniseerde capaciteitsberekeningsmethodologie voor de stroomgebaseerde aanpak en voor de gecoördineerde nettotransmissiecapaciteitsaanpak omvat. De harmonisatie van de capaciteitsberekeningsmethodologie wordt onderworpen aan een efficiëntiebeoordeling betreffende de harmonisatie van de stroomgebaseerde methodologieën en van de gecoördineerde nettotransmissiecapaciteitsmethodologieën die eenzelfde niveau van operationele veiligheid van het systeem waarborgen. Binnen een termijn van twaalf maanden nadat ten minste twee capaciteitsberekeningsregio's een gemeenschappelijke capaciteitsberekeningsmethodologie overeenkomstig artikel 20, lid 5, ten uitvoer hebben gelegd, dienen alle TSB's de hierboven bedoelde beoordeling samen met een voorstel voor de overgang naar een geharmoniseerde capaciteitsberekeningsmethodologie in bij alle regulerende instanties.

Artikel 22

Methodologie voor de betrouwbaarheidsmarge

1. Het voorstel voor een gemeenschappelijke capaciteitsberekeningsmethodologie omvat een methodologie om de betrouwbaarheidsmarge te bepalen. De methodologie om de betrouwbaarheidsmarge te bepalen, bestaat uit twee stappen. In een eerste stap ramen de desbetreffende TSB's de waarschijnlijkheidsverdeling van de afwijkingen tussen de verwachte elektriciteitsstromen op het tijdstip van de capaciteitsberekening en de daadwerkelijk gerealiseerde elektriciteitsstromen in realtime. In een tweede stap wordt de betrouwbaarheidsmarge berekend door een waarde af te leiden uit de waarschijnlijkheidsverdeling.

2. In de methodologie voor de bepaling van de betrouwbaarheidsmarge worden de beginselen omschreven voor het berekenen van de waarschijnlijkheidsverdeling van de afwijkingen tussen de verwachte elektriciteitsstromen op het tijdstip van de capaciteitsberekening en de daadwerkelijk gerealiseerde elektriciteitsstromen in realtime, en worden de onzekerheden gespecificeerd waarmee bij de berekening rekening moet worden gehouden. Om deze onzekerheden te bepalen, wordt in de methodologie met name rekening gehouden met: a) onbedoelde afwijkingen van de fysieke elektriciteitsstromen binnen een markttijdseenheid, veroorzaakt door de aanpassing van elektriciteitsstromen binnen en tussen regelzones met het doel de frequentie constant te houden; b) onzekerheden die de capaciteitsberekening kunnen beïnvloeden en die zich voor de desbetreffende markttijdseenheid kunnen voordoen tussen het tijdsbestek van de capaciteitsberekening en realtime.

3. In de methodologie voor de bepaling van de betrouwbaarheidsmarge nemen de TSB's ook gemeenschappelijke geharmoniseerde beginselen op voor de afleiding van de betrouwbaarheidsmarge uit de waarschijnlijkheidsverdeling.

4. Op basis van de overeenkomstig lid 1 vastgestelde methodologie bepalen de TSB's de betrouwbaarheidsmarge, met inachtneming van de operationele veiligheidsgrenzen en rekening houdend met de onzekerheden tussen het capaciteitsberekeningstijdsbestek en realtime, en de remediërende maatregelen die na de capaciteitsberekening beschikbaar zijn.

5. Voor elk capaciteitsberekeningstijdsbestek bepalen de betrokken TSB's de betrouwbaarheidsmarge voor de kritische netwerkelementen, wanneer de stroomgebaseerde aanpak wordt gebruikt, en voor de zoneoverschrijdende capaciteit, wanneer de gecoördineerde nettotransmissiecapaciteitsaanpak wordt gebruikt.

Artikel 23

Methodologieën voor operationele veiligheidsgrenzen, onvoorziene gebeurtenissen en toewijzingsbeperkingen

1. Elke TSB neemt de bij de analyse van de operationele veiligheid gebruikte operationele veiligheidsgrenzen en onvoorziene gebeurtenissen in acht.

2. Wanneer de bij de capaciteitsberekening gebruikte operationele veiligheidsgrenzen en onvoorziene gebeurtenissen niet dezelfde zijn als die welke worden gebruikt bij de analyse van de operationele veiligheid, beschrijven de TSB's in hun voorstel voor de gemeenschappelijke capaciteitsberekeningsmethodologie de specifieke methode en de criteria die zij hebben gebruikt om de voor de capaciteitsberekening gebruikte operationele veiligheidsgrenzen en onvoorziene gebeurtenissen te bepalen.

3. Indien de TSB's toewijzingsbeperkingen hanteren, kunnen die uitsluitend worden vastgesteld op basis van: a) de beperkingen die vereist zijn om het transmissiesysteem binnen zijn operationele veiligheidsgrenzen te houden en die niet op efficiënte wijze kunnen worden omgevormd tot maximumstromen in kritische netwerkelementen, of b) de beperkingen die bedoeld zijn om de economische meerwaarde bij eenvormige day-ahead- of intradaykoppeling te vergroten.

Artikel 24

Methodologie voor de veranderingssleutels betreffende opwekking

1. Het voorstel voor een gemeenschappelijke capaciteitsberekeningsmethodologie omvat een voorstel voor een methodologie om een gemeenschappelijke veranderingssleutel betreffende opwekking te bepalen voor elke biedzone en elk scenario ontwikkeld overeenkomstig artikel 18.

2. De veranderingssleutels betreffende opwekking vertegenwoordigen de beste prognose van de relatie van een verandering in de nettopositie van een biedzone tot een specifieke verandering van de opwekking of basislast in het gemeenschappelijk netwerkmodel. In die prognose wordt met name rekening gehouden met de informatie uit de methodologie voor het verstrekken van de opwekkings- en basislastgegevens.

Artikel 25

Methodologie voor de bij de capaciteitsberekening te gebruiken remediërende maatregelen

1. Elke TSB binnen elke capaciteitsberekeningsregio omschrijft individueel de beschikbare remediërende maatregelen waarmee bij de capaciteitsberekening rekening moet worden gehouden om de doelstellingen van deze verordening te bereiken.

2. Elke TSB binnen elke capaciteitsberekeningsregio coördineert met de andere TSB's in die regio het gebruik van de remediërende maatregelen waarmee bij de capaciteitsberekening rekening moet worden gehouden en de daadwerkelijke toepassing daarvan in realtime-bedrijfsomstandigheden.

3. Om het mogelijk te maken dat bij de capaciteitsberekening rekening wordt gehouden met de remediërende maatregelen, nemen alle TSB's in elke capaciteitsberekeningsregio een besluit over welke remediërende maatregelen de actie van meer dan één TSB vergen.

4. Elke TSB waakt erover dat bij de capaciteitsberekening rekening wordt gehouden met de remediërende maatregelen, op voorwaarde dat de na de berekening beschikbare remediërende maatregelen, genomen samen met de in artikel 22 bedoelde betrouwbaarheidsmarge, volstaan om de operationele veiligheid te waarborgen.

5. Elke TSB houdt bij de capaciteitsberekening rekening met de remediërende maatregelen zonder kosten.

6. Elke TSB waakt erover dat de remediërende maatregelen waarmee bij de capaciteitsberekening rekening moet worden gehouden, dezelfde zijn voor alle capaciteitsberekeningstijdsbestekken, rekening houdend met hun technische beschikbaarheid voor elk capaciteitsberekeningstijdsbestek.

Artikel 26

Validatiemethodologie voor zoneoverschrijdende capaciteit

1. Elke TSB valideert, en heeft het recht op correctie van, de zoneoverschrijdende capaciteit die relevant is voor de biedzonegrenzen of kritische netwerkelementen van de TSB's, als verstrekt door de gecoördineerde capaciteitscalculatoren overeenkomstig de artikelen 27 tot en met 31.

2. Wanneer een gecoördineerde nettotransmissiecapaciteitsaanpak wordt gebruikt, nemen alle TSB's in de capaciteitsberekeningsregio in hun in artikel 21 bedoelde capaciteitsberekeningsmethodologie een regel op voor het uitsplitsen van de correctie op zoneoverschrijdende capaciteit tussen de onderscheiden biedzonegrenzen.

3. Elke TSB kan de zoneoverschrijdende capaciteit gedurende de in lid 1 bedoelde validatie van de zoneoverschrijdende capaciteit verminderen om redenen van operationele veiligheid.

4. Elke gecoördineerde capaciteitscalculator zorgt tijdens de capaciteitsberekening en -validatie voor coördinatie met de naburige gecoördineerde capaciteitscalculatoren.

5. Elke gecoördineerde capaciteitscalculator stelt alle regulerende instanties van de capaciteitsberekeningsregio om de drie maanden in kennis van alle verminderingen die gedurende de validatie van de zoneoverschrijdende capaciteit zijn uitgevoerd overeenkomstig lid 3. In het desbetreffende verslag worden de plaats en omvang van elke vermindering van de zoneoverschrijdende capaciteit, alsook de redenen daarvoor, gespecificeerd.

6. Alle regulerende instanties van de capaciteitsberekeningsregio beslissen samen of het in lid 5 bedoelde verslag geheel of gedeeltelijk wordt gepubliceerd.







Afdeling 4

Het capaciteitsberekeningsproces

Artikel 27

Algemene bepalingen

1. Uiterlijk zes maanden na het besluit betreffende de in artikel 16 bedoelde methodologie voor het verstrekken van opwekkings- en basislastgegevens en de in artikel 17 bedoelde methodologie voor het gemeenschappelijk netwerkmodel, organiseren alle TSB's het proces van samensmelting van de individuele netwerkmodellen.

2. Uiterlijk vier maanden na de besluiten betreffende de in de artikelen 20 en 21 bedoelde capaciteitsberekeningsmethodologieën, zetten alle TSB's in elke capaciteitsberekeningsregio gezamenlijk de gecoördineerde capaciteitscalculatoren op en stellen zij regels voor hun werking vast.

3. Alle TSB's van elke capaciteitsberekeningsregio evalueren om de twee jaar, als onderdeel van het overeenkomstig artikel 31 opgestelde tweejaarlijkse verslag betreffende capaciteitsberekening en -toewijzing, de kwaliteit van de voor de capaciteitsberekening toegezonden gegevens.

4. Gebruikmakend van de recentste beschikbare informatie evalueren en actualiseren alle TSB's op gezette tijden, en minimaal jaarlijks: a) de voor de capaciteitsberekening gebruikte operationele veiligheidsgrenzen, onvoorziene gebeurtenissen en toewijzingsbeperkingen; b) de waarschijnlijkheidsverdeling van de afwijkingen tussen de verwachte elektriciteitsstromen op het tijdstip van de capaciteitsberekening en de daadwerkelijk gerealiseerde elektriciteitsstromen in realtime, die worden gebruikt voor de berekening van de betrouwbaarheidsmarges; c) de remediërende maatregelen waarmee bij de capaciteitsberekening rekening wordt gehouden; d) de toepassing van de methodologieën voor de bepaling van de in de artikelen 22 tot en met 24 bedoelde veranderingssleutels betreffende opwekking, kritische netwerkelementen en onvoorziene gebeurtenissen.

Artikel 28

Totstandbrenging van een gemeenschappelijk netwerkmodel

1. Voor elk in artikel 14, lid 1, bedoeld capaciteitsberekeningstijdsbestek verstrekt elke opwekkings- of basislasteenheid waarvoor artikel 16 geldt, binnen de vastgestelde termijnen de in de methodologie voor het verstrekken van de opwekkings- en basislastgegevens gespecificeerde gegevens aan de TSB die verantwoordelijk is voor de respectieve regelzone.

2. Elke opwekkings- of basislasteenheid die informatie verstrekt overeenkomstig artikel 16, lid 3, verstrekt de in praktisch opzicht meest betrouwbare reeks ramingen.

3. Voor elk capaciteitsberekeningstijdsbestek stelt elke TSB overeenkomstig artikel 19 het individueel netwerkmodel voor elk scenario vast met het oog op de samensmelting van de individuele netwerkmodellen tot een gemeenschappelijk netwerkmodel.

4. Elke TSB verstrekt de TSB's die verantwoordelijk zijn voor het samensmelten van de individuele netwerkmodellen tot een gemeenschappelijk netwerkmodel, de in praktisch opzicht meest betrouwbare reeks ramingen voor elk individueel netwerkmodel.

5. Voor elk capaciteitsberekeningstijdsbestek wordt voor elk in artikel 18 bedoeld scenario een uniek Uniebreed gemeenschappelijk netwerkmodel gecreëerd door het samenvoegen van de inputs van alle TSB's, met gebruikmaking van het capaciteitsberekeningsproces als bedoeld in bovenstaand lid 3.

Artikel 29

Regionale berekening van de zoneoverschrijdende capaciteit

1. Voor elk capaciteitsberekeningstijdsbestek verstrekt elke TSB de gecoördineerde capaciteitscalculatoren en alle overige TSB's in de capaciteitsberekeningsregio informatie over de volgende items: operationele veiligheidsgrenzen, veranderingssleutels betreffende opwekking, remediërende maatregelen, betrouwbaarheidsmarges, toewijzingsbeperkingen en in het verleden toegewezen zoneoverschrijdende capaciteit.

2. Elke gecoördineerde capaciteitscalculator voert een analyse van de operationele veiligheid uit met toepassing van de operationele veiligheidsgrenzen, waarbij gebruik wordt gemaakt van het gemeenschappelijk netwerkmodel dat voor elk scenario is gecreëerd overeenkomstig artikel 28, lid 5.

3. Bij de berekening van de zoneoverschrijdende capaciteit doet elke gecoördineerde capaciteitscalculator het volgende: a) hij gebruikt veranderingssleutels betreffende opwekking om het effect van veranderingen in de nettoposities van de biedzone en van stromen in gelijkstroomlijnen te berekenen; b) hij negeert de kritische netwerkelementen die niet op significante wijze zijn beïnvloed door veranderingen in de nettoposities van de biedzone overeenkomstig de in artikel 21 uiteengezette methodologie, en c) hij zorgt ervoor dat alle reeksen biedzonenettoposities en stromen in gelijkstroomlijnen die de zoneoverschrijdende capaciteit niet overschrijden, voldoen aan de betrouwbaarheidsmarges en operationele veiligheidsgrenzen overeenkomstig artikel 21, lid 1, onder a), i) en ii), en houdt rekening met de in het verleden toegewezen zoneoverschrijdende capaciteit overeenkomstig artikel 21, lid 1, onder b), iii).

4. Elke gecoördineerde capaciteitscalculator optimaliseert de zoneoverschrijdende capaciteit met behulp van de beschikbare remediërende maatregelen, waarmee bij de capaciteitsberekening rekening is gehouden overeenkomstig artikel 21, lid 1, onder a), iv).

5. Elke gecoördineerde capaciteitscalculator past de verdelingsregels toe die zijn vastgesteld overeenkomstig artikel 21, lid 1, onder b), vi).

6. Elke gecoördineerde capaciteitscalculator neemt de wiskundige beschrijving van de gehanteerde capaciteitsberekeningsaanpak in acht die is vastgesteld overeenkomstig artikel 21, lid 1, onder b), i).

7. Elke gecoördineerde capaciteitscalculator die de stroomgebaseerde aanpak hanteert: a) gebruikt gegevens inzake operationele veiligheidsgrenzen om de maximumstromen in kritische netwerkelementen te berekenen; b) gebruikt het gemeenschappelijk netwerkmodel, veranderingssleutels betreffende opwekking en onvoorziene gebeurtenissen om de vermogensoverdrachtverdelingsfactoren te berekenen; c) gebruikt de vermogensoverdrachtverdelingsfactoren om de stromen resulterend uit in het verleden toegewezen zoneoverschrijdende capaciteit in de capaciteitsberekeningsregio te berekenen; d) berekent de stromen in kritische netwerkelementen voor elk scenario (rekening houdend met onvoorziene gebeurtenissen) en past die aan, uitgaande van de veronderstelling dat er geen zoneoverschrijdende uitwisseling van elektriciteit binnen de capaciteitsberekeningsregio is, met gebruikmaking van de overeenkomstig artikel 21, lid 1, onder b), ii), vastgestelde regels om ongeoorloofde discriminatie tussen interne en zoneoverschrijdende uitwisseling van elektriciteit te voorkomen; e) berekent, rekening houdend met onvoorziene gebeurtenissen, de beschikbare marges in kritische netwerkelementen die gelijk zijn aan de maximumstromen verminderd met de onder d) bedoelde aangepaste stromen, de betrouwbaarheidsmarges en de stromen resulterend uit de in het verleden toegewezen zoneoverschrijdende capaciteit; f) past de beschikbare marges in kritische netwerkelementen of de vermogensoverdrachtverdelingsfactoren aan met gebruikmaking van de beschikbare remediërende maatregelen waarmee bij de capaciteitsberekening overeenkomstig artikel 25 rekening moet worden gehouden.

8. Elke gecoördineerde capaciteitscalculator die de gecoördineerde nettotransmissiecapaciteitsaanpak hanteert: a) gebruikt het gemeenschappelijk netwerkmodel, de veranderingssleutels betreffende opwekking en de onvoorziene gebeurtenissen voor de berekening van de maximale uitwisseling van elektriciteit aan biedzonegrenzen, die gelijk is aan de maximale berekende uitwisseling tussen twee biedzones aan beide zijden van de biedzonegrens, met inachtneming van de operationele veiligheidsgrenzen; b) past de maximale uitwisseling van elektriciteit aan met gebruikmaking van de remediërende maatregelen waarmee bij de capaciteitsberekening overeenkomstig artikel 25 rekening is gehouden; c) past de maximale uitwisseling van elektriciteit aan met gebruikmaking van de regels voor het voorkomen van ongeoorloofde discriminatie tussen interne en zoneoverschrijdende uitwisseling van elektriciteit overeenkomstig artikel 21, lid 1, onder b), ii); d) past de in artikel 21, lid 1, onder b), vi), bedoelde regels toe voor het op efficiënte wijze delen van de elektriciteitsstroomcapaciteiten van kritische netwerkelementen tussen verschillende biedzonegrenzen; e) berekent de zoneoverschrijdende capaciteit, die gelijk is aan de maximale uitwisseling van elektriciteit, aangepast voor de betrouwbaarheidsmarge en de in het verleden toegewezen zoneoverschrijdende capaciteit.

9. Elke gecoördineerde capaciteitscalculator werkt samen met de naburige gecoördineerde capaciteitscalculatoren. Naburige TSB's waarborgen een dergelijke samenwerking door de uitwisseling en bevestiging van informatie inzake onderlinge afhankelijkheid met de relevante regionale gecoördineerde capaciteitscalculatoren, voor de doeleinden van capaciteitsberekening en -validatie. Naburige TSB's verstrekken vóór de capaciteitsberekening aan de gecoördineerde capaciteitscalculatoren informatie over de onderlinge afhankelijkheid. Een evaluatie van de accuraatheid van deze informatie en de corrigerende maatregelen wordt waar passend opgenomen in het overeenkomstig artikel 31 opgestelde tweejaarlijks verslag.

10. Elke gecoördineerde capaciteitscalculator: a) stelt stroomgebaseerde parameters vast voor elke biedzone binnen de capaciteitsberekeningsregio, indien zij de stroomgebaseerde aanpak gebruikt, of b) stelt zoneoverschrijdende-capaciteitswaarden vast voor elke biedzonegrens binnen de capaciteitsberekeningsregio, indien zij de gecoördineerde nettotransmissiecapaciteitsaanpak gebruikt.

11. Elke gecoördineerde capaciteitscalculator zendt, ter validatie overeenkomstig artikel 21, lid 1, onder c), informatie over de zoneoverschrijdende capaciteit toe aan elke TSB binnen de desbetreffende capaciteitsberekeningsregio.

Artikel 30

Validatie van en verstrekken van informatie over zoneoverschrijdende capaciteit

1. Elke TSB valideert overeenkomstig artikel 26 de resultaten van de regionale capaciteitsberekening voor zijn biedzonegrenzen of kritische netwerkelementen.

2. Elke TSB zendt zijn capaciteitsvalidatie en toewijzingsbeperkingen toe aan de relevante gecoördineerde capaciteitscalculatoren en aan de andere TSB's van de desbetreffende capaciteitsberekeningsregio.

3. Elke gecoördineerde capaciteitscalculator verstrekt informatie over de zoneoverschrijdende capaciteiten en de toewijzingsbeperkingen voor de doeleinden van toewijzing van capaciteit overeenkomstig de artikelen 46 en 58.







Afdeling 5

Tweejaarlijks verslag inzake capaciteitsberekening en -toewijzing

Artikel 31

Tweejaarlijks verslag inzake capaciteitsberekening en -toewijzing

1. Uiterlijk twee jaar na de inwerkingtreding van deze verordening stelt het ENTSO voor elektriciteit een verslag inzake capaciteitsberekening en -toewijzing op dat het bij het Agentschap indient.

2. Wanneer het Agentschap daarom verzoekt, stelt het ENTSO voor elektriciteit elk tweede daaropvolgende jaar een verslag inzake capaciteitsberekening en -toewijzing op dat het bij het Agentschap indient.

3. Voor elke biedzone, biedzonegrens en capaciteitsberekeningsregio worden in het verslag inzake capaciteitsberekening en -toewijzing minimaal de volgende aspecten behandeld: a) de gebruikte capaciteitsberekeningsaanpak; b) statistische indicatoren inzake betrouwbaarheidsmarges; c) statistische indicatoren inzake de zoneoverschrijdende capaciteit, inclusief in voorkomend geval de toewijzingsbeperkingen voor elk capaciteitsberekeningstijdsbestek; d) kwaliteitsindicatoren voor de bij de capaciteitsberekening gebruikte informatie; e) in voorkomend geval, de voorgestelde maatregelen ter verbetering van de capaciteitsberekening; f) voor regio's waarin de gecoördineerde nettotransmissiecapaciteitsaanpak wordt gebruikt, een analyse waarin wordt nagegaan of aan de in artikel 20, lid 7, gespecificeerde condities nog steeds is voldaan; g) indicatoren voor het evalueren en op langere termijn volgen van de efficiëntie van de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling, inclusief in voorkomend geval het samensmelten van de capaciteitsberekeningsregio's overeenkomstig artikel 15, lid 3; h) aanbevelingen voor de verdere ontwikkeling van de eenvormige day-ahead- en intradaykoppeling, inclusief verdere harmonisatie van methodologieën, processen en governanceregelingen.

4. Na raadpleging van het Agentschap bereiken alle TSB's gezamenlijk overeenstemming over de statistische en kwaliteitsindicatoren voor het verslag. Het Agentschap mag verzoeken om aanpassing van deze indicatoren, voorafgaand aan de overeenstemming van de TSB's of gedurende hun toepassing.

5. Het Agentschap beslist of het tweejaarlijks verslag geheel of gedeeltelijk wordt gepubliceerd.







HOOFDSTUK 2

Configuratie van biedzones

Artikel 32

Herziening van bestaande biedzoneconfiguraties

1. Een herziening van een bestaande biedzoneconfiguratie kan worden gestart door: a) het Agentschap, overeenkomstig artikel 34, lid 7; b) verscheidene regulerende instanties, ingevolge een aanbeveling van het Agentschap overeenkomstig artikel 34; c) de TSB's van een capaciteitsberekeningsregio, samen met alle betrokken TSB's waarvan de regelzones, inclusief de interconnectoren, binnen het geografische gebied liggen waarin de biedzoneconfiguratie zal worden geëvalueerd overeenkomstig lid 2, onder a); d) één enkele regulerende instantie of TSB met de goedkeuring van de bevoegde regulerende instantie, voor de biedzones binnen de regelzone van de TSB, indien de biedzoneconfiguratie een verwaarloosbaar effect heeft op de regelzones van naburige TSB's, inclusief interconnectoren, en een herziening van de biedzoneconfiguratie noodzakelijk is om de efficiëntie te verbeteren of de operationele veiligheid te handhaven; e) lidstaten in een capaciteitsberekeningsregio.

2. Wanneer een herziening wordt gestart overeenkomstig lid 1, onder a), b), c) of e), specificeert de entiteit die de herziening start: a) het geografische gebied waarbinnen de biedzoneconfiguratie zal worden geëvalueerd en de naburige geografische gebieden waarvoor met de effecten rekening wordt gehouden; b) de deelnemende TSB's; c) de deelnemende regulerende instanties.

3. Wanneer een herziening wordt gestart overeenkomstig lid 1, onder d), gelden de volgende condities: a) het geografische gebied waarbinnen de biedzoneconfiguratie wordt geëvalueerd, wordt beperkt tot de regelzone van de relevante TSB, inclusief interconnectoren; b) de TSB van het relevante regelzone is de enige TSB die deelneemt aan de herziening; c) de bevoegde regulerende instantie is de enige regulerende instantie die deelneemt aan de herziening; d) de desbetreffende TSB en regulerende instantie stellen respectievelijk de naburige TSB's en regulerende instanties van tevoren in kennis van de start van de herziening met vermelding van de redenen daarvoor, en e) de voorwaarden voor de herziening worden gespecificeerd en de resultaten van de herziening en het bij de relevante regulerende instanties ingediende voorstel worden gepubliceerd.

4. Het herzieningsproces bestaat uit twee stappen. Als eerste stap doen de aan de herziening van de biedzoneconfiguratie deelnemende TSB's het volgende: a) in een eerste stap ontwikkelen de aan de herziening van de biedzoneconfiguratie deelnemende TSB's de methodologie en stellen de aannames vast die zullen worden gebruikt in het herzieningsproces, en stellen zij alternatieve biedzoneconfiguraties voor de evaluatie voor; Het voorstel voor de methodologie en de aannames en alternatieve biedzoneconfiguratie worden ingediend bij de deelnemende regulerende instanties, die bevoegd zijn om te verzoeken binnen een termijn van drie maanden gecoördineerde wijzigingen in te dienen. b) in de tweede stap doen de aan de herziening van de biedzoneconfiguratie deelnemende TSB's het volgende: i) zij evalueren en vergelijken de huidige biedzoneconfiguratie en elke alternatieve biedzoneconfiguratie aan de hand van de in artikel 33 gespecificeerde criteria; ii) zij organiseren een raadpleging overeenkomstig artikel 12 en een workshop met betrekking tot de voorstellen voor een alternatieve biedzoneconfiguratie in vergelijking met de bestaande biedzoneconfiguratie, inclusief tijdschema's voor de tenuitvoerlegging, tenzij de biedzoneconfiguratie een verwaarloosbaar effect heeft op de regelzones van naburige TSB's; iii) zij dienen, binnen een termijn van 15 maanden na het besluit om de herziening te starten, bij de deelnemende lidstaten en de deelnemende regulerende instanties een gezamenlijk voorstel in om de biedzoneconfiguratie te handhaven, dan wel te wijzigen; c) na ontvangst van het gezamenlijk voorstel in om de biedzoneconfiguratie te handhaven, dan wel te wijzigen overeenkomstig het bovenstaande punt (iii), bereiken de deelnemende lidstaten of, wanneer aldus bepaald door de lidstaten, de regulerende instanties binnen een termijn van zes maanden overeenstemming over het voorstel om de biedzoneconfiguratie te handhaven, dan wel te wijzigen.

5. Op verzoek van de TSB's voorzien de NEMO's of marktdeelnemers de aan een herziening van een biedzoneconfiguratie deelnemende TSB's van de nodige informatie om hen in staat te stellen de biedzoneconfiguraties te evalueren. Deze informatie wordt uitsluitend gedeeld onder de deelnemende TSB's met als enige doel de biedzoneconfiguraties te evalueren.

6. Het initiatief voor een