2004D0246 — NL — 01.05.2004 — 001.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

►B BESCHIKKING VAN DE RAAD van 2 maart 2004 houdende machtiging van de lidstaten om in het belang van de Europese Gemeenschap het Protocol van 2003 bĳ het Internationaal Verdrag betreffende de instelling van een Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie van 1992 te ondertekenen, te bekrachtigen of ertoe toe te treden en houdende machtiging van Oostenrĳk en Luxemburg om in het belang van de Europese Gemeenschap toe te treden tot de basisakten (2004/246/EG) (PB L 078, 16.3.2004, p.22)

Gewĳzigd bĳ:









▼B

BESCHIKKING VAN DE RAAD

van 2 maart 2004

houdende machtiging van de lidstaten om in het belang van de Europese Gemeenschap het Protocol van 2003 bĳ het Internationaal Verdrag betreffende de instelling van een Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie van 1992 te ondertekenen, te bekrachtigen of ertoe toe te treden en houdende machtiging van Oostenrĳk en Luxemburg om in het belang van de Europese Gemeenschap toe te treden tot de basisakten

(2004/246/EG)







DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 61, onder c), juncto artikel 300, lid 2, eerste alinea, en lid 3, tweede alinea, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien de instemming van het Europees Parlement ( 1 ), Overwegende hetgeen volgt: (1) Het Protocol bĳ het Internationaal Verdrag betreffende de instelling van een Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie van 1992 (hierna „het Protocol inzake het aanvullend fonds” genoemd) beoogt personen die schade ondervinden van olielozingen door tankers, van een passende, snelle en doeltreffende vergoeding te verzekeren. Door de aanzienlĳke verhoging van de vergoedingslimieten van de huidige internationale regeling verhelpt het Protocol inzake het aanvullend fonds een van de belangrĳkste tekortkomingen in de internationale regelgeving inzake de aansprakelĳkheid voor olieverontreiniging. (2) De artikelen 7 en 8 van het Protocol inzake het aanvullend fonds raken aan het Gemeenschapsrecht op de gebieden die vallen onder Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlĳke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlĳke en handelszaken ( 2 ). (3) De Gemeenschap heeft een uitsluitende bevoegdheid wat betreft de artikelen 7 en 8 van het protocol, in de mate waarin deze artikelen raken aan de voorschriften van Verordening (EG) nr. 44/2001. De lidstaten behouden hun bevoegdheden in onder het protocol vallende aangelegenheden die niet aan het Gemeenschapsrecht raken. (4) Krachtens het Protocol inzake het aanvullend fonds kunnen slechts soevereine staten partĳ bĳ dit protocol worden; de Gemeenschap kan derhalve het protocol niet bekrachtigen of ertoe toetreden en naar verwachting zal dat evenmin in de nabĳe toekomst mogelĳk worden. (5) De Raad dient derhalve bĳ wĳze van uitzondering de lidstaten te machtigen om het Protocol inzake het aanvullend fonds in het belang van de Gemeenschap onder de in deze beschikking vastgestelde voorwaarden te ondertekenen en te sluiten. (6) Het Verenigd Koninkrĳk en Ierland zĳn door Verordening (EG) nr. 44/2001 gebonden en nemen deel aan de aanneming en de toepassing van deze beschikking. (7) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van Denemarken, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap is gehecht, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming van deze beschikking. Deze beschikking is bĳgevolg niet bindend voor, noch van toepassing op Denemarken. (8) Alleen verdragsluitende partĳen bĳ de basisakten kunnen verdragsluitende partĳen bĳ het Protocol inzake het aanvullend fonds worden. Oostenrĳk en Luxemburg zĳn momenteel geen partĳ bĳ de basisakten. Aangezien de basisakten bepalingen bevatten die van invloed zĳn op Verordening (EG) nr. 44/2001, moeten Oostenrĳk en Luxemburg eveneens worden gemachtigd om tot deze akten toe te treden. (9) De lidstaten, met uitzondering van Oostenrĳk en Luxemburg, moeten het protocol zo mogelĳk vóór eind juni 2004 ondertekenen of bekrachtigen. De lidstaten kunnen het protocol hetzĳ ondertekenen en daarna bekrachtigen, hetzĳ ondertekenen zonder voorbehoud ten aanzien van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring. (10) De situatie is bĳzonder, omdat Oostenrĳk en Luxemburg geen verdragsluitende partĳ bĳ het Protocol inzake het aanvullend fonds kunnen worden, zolang zĳ niet tot de basisakten zĳn toegetreden. Daarom moeten zĳ zo mogelĳk vóór 31 december 2005 tot de basisakten en tot het Protocol inzake het aanvullend fonds toetreden ( 3 ), Overwegende hetgeen volgt: HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:







Artikel 1

1. De lidstaten worden gemachtigd om in het belang van de Europese Gemeenschap onder de in de volgende artikelen vastgestelde voorwaarden het Protocol van 2003 bĳ het Internationaal Verdrag betreffende de instelling van een Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie van 1992 (hierna „het Protocol inzake het aanvullend fonds” genoemd) te ondertekenen, te bekrachtigen of ertoe toe te treden.

▼M1

2. Bovendien worden de Tsjechische Republiek, Estland, Luxemburg, Hongarije, Oostenrijk en Slowakije gemachtigd tot de basisakten toe te treden.

▼B

3. De tekst van het Protocol inzake het aanvullend fonds is als bĳlage I aan deze beschikking gehecht. De tekst van de „basisakten” is als bĳlage II en bĳlage III aan deze beschikking gehecht.

4. In deze beschikking wordt onder „basisakten” verstaan het Protocol van 1992 tot wĳziging van het Internationaal Verdrag inzake de wettelĳke aansprakelĳkheid voor schade door verontreiniging door olie van 1969 en het Protocol van 1992 tot wĳziging van het Internationaal Verdrag betreffende de instelling van een Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie van 1971.

5. In deze beschikking worden onder „lidstaat” alle lidstaten, met uitzondering van Denemarken, verstaan.

Artikel 2

▼M1

1. De lidstaten doen overeenkomstig artikel 19, lid 2, van het Protocol inzake het aanvullend fonds het nodige om binnen een redelijke termijn en zo mogelijk vóór 30 juni 2004 te verklaren dat zij ermee instemmen door dit protocol gebonden te zijn, met uitzondering van de Tsjechische Republiek, Estland, Luxemburg, Hongarije, Oostenrijk en Slowakije, die ermee instemmen door het protocol gebonden te zijn onder de in lid 3 gestelde voorwaarden.

▼B

2. De lidstaten wisselen vóór 30 april 2004 binnen de Raad met de Commissie informatie uit over de datum waarop de interne procedures naar verwachting afgerond zullen zĳn.

▼M1

3. De Tsjechische Republiek, Estland, Luxemburg, Hongarije, Oostenrijk en Slowakije doen het nodige om, zo mogelijk uiterlijk 31 december 2005, te verklaren dat zij ermee instemmen gebonden te zijn door de basisakten en het Protocol inzake het aanvullend fonds.

▼B

Artikel 3

Wanneer de lidstaten de in artikel 1 bedoelde akten ondertekenen, bekrachtigen of ertoe toetreden, stellen zĳ de secretaris-generaal van de Internationale Maritieme Organisatie er schriftelĳk van in kennis dat de ondertekening, bekrachtiging of toetreding in overeenstemming met deze beschikking is geschied.

Artikel 4

De lidstaten zorgen er zo spoedig mogelĳk voor dat het Protocol inzake het aanvullend fonds en de basisakten worden gewĳzigd, zodat de Gemeenschap daarbĳ partĳ kan worden.

Artikel 5

Deze beschikking is gericht tot de lidstaten, overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.









BĲLAGE I

Protocol van 2003 bĳ het Internationaal Verdrag betreffende de instelling van een Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie van 1992







DE STATEN DIE PARTĲ ZĲN BĲ DIT PROTOCOL, GELET OP het Internationaal Verdrag inzake de wettelĳke aansprakelĳkheid voor schade door verontreiniging door olie van 1 992 (hierna „het aansprakelĳkheidsverdrag van 1992” genoemd), GEZIEN het Internationaal Verdrag betreffende de instelling van een Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie van 1 992 (hierna „het fondsverdrag van 1992” genoemd), BEVESTIGEND dat het belangrĳk is een levensvatbaar internationaal aansprakelĳkheids- en vergoedingssysteem voor verontreiniging door olie in stand te houden, OPMERKEND dat de maximumvergoeding die door het fondsverdrag van 1 992 wordt toegekend, in bepaalde omstandigheden ontoereikend kan zĳn om de vergoedingen te dekken die in een aantal staten die partĳ zĳn bĳ dat verdrag, vereist zĳn, ERKENNEND dat een aantal staten die partĳ zĳn bĳ het aansprakelĳkheidsverdrag van 1 992 en het fondsverdrag van 1 992, het noodzakelĳk en urgent achten extra vergoedingsfondsen beschikbaar te stellen door de instelling van een aanvullende regeling waartoe landen desgewenst kunnen toetreden, ERVAN OVERTUIGD ZĲNDE dat de aanvullende regeling moet trachten te waarborgen dat slachtoffers van schade door olieverontreiniging volledig worden vergoed voor geleden schade, en tevens de moeilĳkheden moet beperken waarmee de slachtoffers worden geconfronteerd als de krachtens het aansprakelĳkheidsverdrag van 1 992 en het fondsverdrag van 1 992 beschikbare vergoeding ontoereikend is om een geldige vordering volledig te vergoeden en dat het Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie van 1 992 bĳgevolg heeft besloten voorlopig slechts een gedeelte van een geldige vordering te vergoeden, OVERWEGENDE dat alleen staten die partĳ zĳn bĳ het fondsverdrag van 1 992 tot de aanvullende regeling kunnen toetreden, ZĲN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:







ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Voor de toepassing van dit protocol wordt verstaan onder:

1. „aansprakelĳkheidsverdrag van 1992”: het Internationaal Verdrag inzake de wettelĳke aansprakelĳkheid voor schade door verontreiniging door olie van 1992;

2. „fondsverdrag van 1992”: het Internationaal Verdrag betreffende de instelling van een Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie van 1992;

3. „fonds van 1992”: het Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie van 1992, dat bĳ het fondsverdrag van 1992 is ingesteld;

4. „verdragsluitende staat”: een staat die partĳ bĳ dit protocol is, tenzĳ anders vermeld;

5. wanneer in dit protocol naar bepalingen van het fondsverdrag van 1992 wordt verwezen, wordt onder „fonds” in dat verdrag verstaan „aanvullend fonds”, tenzĳ anders vermeld;

6. „schip”, „persoon”, „eigenaar”, „olie”, „schade door verontreiniging”, „preventieve maatregelen” en „voorval” hebben dezelfde betekenis als in artikel I van het aansprakelĳkheidsverdrag van 1992;

7. „bĳdragende olie”, „rekeneenheid”, „ton”, „borg” en „terminalinstallatie” hebben dezelfde betekenis als in artikel 1 van het fondsverdrag van 1992, tenzĳ anders vermeld;

8. „geldige vordering”: een vordering die door het fonds van 1992 is erkend of ontvankelĳk is verklaard door een beslissing van een bevoegde rechtbank die voor het fonds van 1992 verbindend is en waartegen geen gewoon rechtsmiddel meer openstaat, en die volledig zou zĳn vergoed indien het in artikel 4, lid 4, van het fondsverdrag van 1992 vastgestelde plafond niet op dat voorval zou zĳn toegepast;

9. „algemene vergadering”: de algemene vergadering van het Internationaal Aanvullend Fonds voor vergoeding van verontreiniging door olie van 2003, tenzĳ anders vermeld;

10. „organisatie”: de Internationale Maritieme Organisatie;

11. „secretaris-generaal”: de secretaris-generaal van de organisatie.

Artikel 2

1. Hierbĳ wordt een internationaal aanvullend fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging, te noemen „het Internationaal Aanvullend Fonds voor vergoeding van verontreiniging door olie van 2003” (hierna „het aanvullend fonds” genoemd), ingesteld.

2. Het aanvullend fonds wordt in elke verdragsluitende staat erkend als een rechtspersoon die ingevolge de wetgeving van die staat bevoegd is rechten en verplichtingen te aanvaarden en partĳ te zĳn bĳ gedingen voor de rechtbanken van die staat. Elke verdragsluitende staat erkent de directeur van het aanvullend fonds als wettelĳk vertegenwoordiger van het aanvullend fonds.

Artikel 3

Dit protocol is uitsluitend van toepassing op:

a) schade door verontreiniging veroorzaakt: i) op het grondgebied, de territoriale zee daaronder begrepen, van een verdragsluitende staat, en ii) binnen de exclusieve economische zone van een verdragsluitende staat, vastgesteld overeenkomstig het internationale recht of, indien een verdragsluitende staat een dergelĳke zone niet heeft vastgesteld, binnen een gebied buiten en grenzend aan de territoriale zee van die staat, door die staat vastgesteld overeenkomstig het internationale recht en zich niet verder uitstrekkend dan 200 zeemĳl van de basislĳnen waarvandaan de breedte van zĳn territoriale zee wordt gemeten;

b) preventieve maatregelen, waar ook genomen, ter voorkoming of ter beperking van zodanige schade.







AANVULLENDE SCHADEVERGOEDING

Artikel 4

1. Het aanvullend fonds betaalt schadevergoeding aan iedere persoon die schade door verontreiniging heeft geleden, indien deze persoon geen volledige en toereikende vergoeding voor een geldige vordering voor zodanige schade op grond van het fondsverdrag van 1992 heeft kunnen verkrĳgen, omdat de totale schade de maximumvergoeding, zoals vastgesteld in artikel 4, lid 4, van het fondsverdrag van 1992 per voorval, overschrĳdt of dreigt te overschrĳden.

2.

a) Het totale schadevergoedingsbedrag dat krachtens dit artikel door het aanvullend fonds moet worden betaald, is per voorval zodanig beperkt dat de som van dit bedrag en het schadevergoedingsbedrag dat krachtens het aansprakelĳkheidsverdrag van 1992 en het fondsverdrag van 1992 werkelĳk wordt uitbetaald, binnen het toepassingsgebied van dit protocol niet meer bedraagt dan 750 miljoen rekeneenheden.

b) Het onder a) vermelde bedrag van 750 miljoen rekeneenheden wordt in de nationale munteenheid omgezet op basis van de waarde van die munteenheid ten opzichte van het bĳzondere trekkingsrecht op de datum die de algemene vergadering van het fonds van 1992 vaststelt voor de omrekening van het maximumbedrag dat krachtens het aansprakelĳkheidsverdrag van 1992 en het fondsverdrag van 1992 moet worden betaald.

3. Wanneer het bedrag van geldige vorderingen ten aanzien van het aanvullend fonds het totale bedrag dat ingevolge lid 2 aan vergoeding moet worden betaald, te boven gaat, wordt het beschikbare bedrag zodanig verdeeld dat de verhouding tussen een geldige vordering en het door de schuldeiser krachtens dit protocol werkelĳk ontvangen vergoedingsbedrag voor alle schuldeisers dezelfde is.

4. Het aanvullend fonds betaalt schadevergoeding voor geldige vorderingen zoals omschreven in artikel 1, punt 8, en alleen voor die vorderingen.

Artikel 5

Het aanvullend fonds betaalt schadevergoeding, wanneer de algemene vergadering van het fonds van 1992 van oordeel is dat de totaliteit van de geldige vorderingen het totale vergoedingsbedrag dat krachtens artikel 4, lid 4, van het fondsverdrag van 1992 beschikbaar is, overschrĳdt of dreigt te overschrĳden en de algemene vergadering van het fonds van 1992 bĳgevolg voorlopig of definitief heeft besloten dat slechts een gedeelte van elke geldige vordering zal worden vergoed. De algemene vergadering van het aanvullend fonds beslist dan of, en, zo ja, in welke mate, het aanvullend fonds het gedeelte van de geldige vorderingen zal betalen dat niet is vergoed op grond van het aansprakelĳkheidsverdrag van 1992 en het fondsverdrag van 1992.

Artikel 6

1. Onverminderd artikel 15, leden 2 en 3, vervalt het recht op vergoeding uit het aanvullend fonds alleen indien het recht op vergoeding uit het fonds van 1992 krachtens artikel 6 van het fondsverdrag van 1992 vervalt.

2. Een vordering tegen het fonds van 1992 wordt beschouwd als een vordering van dezelfde eiser tegen het aanvullend fonds.

Artikel 7

1. De bepalingen van artikel 7, leden 1, 2, 4, 5 en 6, van het fondsverdrag van 1992 zĳn van toepassing op vorderingen tot schadevergoeding die krachtens artikel 4, lid 1, van dit protocol tegen het aanvullend fonds zĳn ingesteld.

2. Indien een vordering tot vergoeding voor schade door verontreiniging tegen de eigenaar van een schip of zĳn borg bĳ een op grond van artikel IX van het aansprakelĳkheidsverdrag van 1992 bevoegde rechter is ingesteld, heeft deze rechter uitsluitende rechtsbevoegdheid over alle vorderingen tot schadevergoeding met betrekking tot hetzelfde schadegeval die tegen het aanvullend fonds zĳn ingesteld overeenkomstig het bepaalde in artikel 4 van dit protocol. Indien echter een vordering tot vergoeding voor schade door verontreiniging krachtens het aansprakelĳkheidsverdrag van 1992 is ingesteld bĳ een rechter in een staat die partĳ is bĳ het aansprakelĳkheidsverdrag van 1992 maar niet bĳ dit protocol, wordt de vordering tegen het aanvullend fonds krachtens artikel 4 van dit protocol, naar keuze van de eiser, ingesteld bĳ een rechter van de staat waar de hoofdzetel van het aanvullend fonds is gevestigd of bĳ een op grond van artikel IX van het aansprakelĳkheidsverdrag van 1992 bevoegde rechter van een staat die partĳ is bĳ dit protocol.

3. Ongeacht lid 1, wordt, indien een vordering tot vergoeding voor schade door verontreiniging tegen het fonds van 1992 is ingesteld bĳ een rechter in een staat die partĳ is bĳ het fondsverdrag van 1992 maar niet bĳ dit protocol, een daarmee samenhangende vordering tegen het aanvullend fonds, naar keuze van de eiser, ingesteld bĳ een rechter van de staat waar de hoofdzetel van het aanvullend fonds is gevestigd of bĳ een op grond van lid 1 bevoegde rechter van een verdragsluitende staat.

Artikel 8

1. Onverminderd de besluiten betreffende de in artikel 4, lid 3, van dit protocol bedoelde verdeling, worden beslissingen van een uit hoofde van artikel 7 van dit protocol bevoegde rechter ten aanzien van het aanvullend fonds die voor tenuitvoerlegging vatbaar zĳn in de staat waar zĳ zĳn gegeven, en waartegen geen gewoon rechtsmiddel meer openstaat, in elke verdragsluitende staat erkend en zĳn zĳ voor tenuitvoerlegging vatbaar op dezelfde voorwaarden als voorgeschreven in artikel X van het aansprakelĳkheidsverdrag van 1992.

2. Een verdragsluitende staat kan andere regels voor de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen toepassen, mits deze waarborgen dat de beslissingen ten minste in dezelfde mate als overeenkomstig lid 1 erkend en ten uitvoer gelegd worden.

Artikel 9

1. Het aanvullend fonds treedt voor elk bedrag dat het aan vergoeding voor schade door verontreiniging in overeenstemming met artikel 4, lid 1, van dit protocol heeft betaald, bĳ wege van subrogatie in de rechten die de persoon wiens schade aldus is vergoed, op grond van het aansprakelĳkheidsverdrag van 1992 kan doen gelden ten aanzien van de eigenaar of zĳn borg.

2. Het aanvullend fonds treedt bĳ wege van subrogatie in de rechten die de door dit fonds vergoede persoon op grond van het fondsverdrag van 1992 kan doen gelden ten aanzien van het fonds van 1992.

3. Niets in dit protocol tast enig recht van verhaal of subrogatie aan dat het aanvullend fonds kan doen gelden ten aanzien van andere dan de in de voorgaande leden bedoelde personen. In elk geval is het recht dat het aanvullend fonds bĳ wege van subrogatie ten aanzien van dergelĳke personen heeft, ten minste gelĳkwaardig aan dat van een verzekeraar van de persoon aan wie de schadevergoeding is betaald.

4. Onverminderd enig ander recht van subrogatie of verhaal op het aanvullend fonds treedt een verdragsluitende staat (of een orgaan daarvan) die vergoeding voor schade door verontreiniging heeft betaald overeenkomstig de bepalingen van de wetgeving van die staat, bĳ wege van subrogatie in de rechten die de persoon wiens schade aldus is vergoed, op grond van dit protocol zou hebben gehad.







BĲDRAGEN

Artikel 10

1. Jaarlĳkse bĳdragen aan het aanvullend fonds worden ten aanzien van elke verdragsluitende staat gedaan door iedere persoon die in het in artikel 11, lid 2, onder a) of b), bedoelde kalenderjaar een totale hoeveelheid van meer dan 150 000 ton heeft ontvangen:

a) in de havens of terminalinstallaties op het grondgebied van die staat, aan bĳdragende olie welke over zee is aangevoerd naar die havens of terminalinstallaties en

b) in installaties op het grondgebied van die verdragsluitende staat, aan bĳdragende olie welke over zee is vervoerd en gelost in een haven of terminalinstallatie van een niet-verdragsluitende staat, met dien verstande dat de bĳdragende olie in het kader van dit punt slechts in aanmerking wordt genomen bĳ de eerste ontvangst in een verdragsluitende staat na het lossen in die niet-verdragsluitende staat.

2. De bepalingen van artikel 10, lid 2, van het fondsverdrag van 1992 zĳn van toepassing op de verplichting om bĳdragen aan het aanvullend fonds te betalen.

Artikel 11

1. Teneinde het bedrag van de eventueel verschuldigde jaarlĳkse bĳdragen te bepalen en rekening houdend met de noodzaak steeds voldoende middelen beschikbaar te hebben, maakt de algemene vergadering voor elk kalenderjaar een raming in de vorm van een begroting van:

i) uitgaven: a) kosten en uitgaven voor de administratie van het aanvullend fonds in het betreffende jaar en tekorten die voortvloeien uit verrichtingen in de voorgaande jaren; b) door het aanvullend fonds in het betreffende jaar te verrichten betalingen in verband met vorderingen tegen het aanvullend fonds op grond van artikel 4, met inbegrip van aflossingen op leningen die het aanvullend fonds heeft opgenomen om die vorderingen te kunnen betalen;

ii) inkomsten: a) overschotten uit verrichtingen in de voorgaande jaren, met inbegrip van eventuele renten, b) jaarlĳkse bĳdragen die nodig kunnen zĳn voor een sluitende begroting, c) andere inkomsten.

2. De algemene vergadering beslist welk totaalbedrag aan jaarlĳkse bĳdragen wordt geheven. Op basis van die beslissing berekent de directeur van het aanvullend fonds, ten aanzien van elke verdragsluitende staat, voor elke in artikel 10 bedoelde persoon, het bedrag van de jaarlĳkse bĳdrage van die persoon:

a) voorzover de bĳdrage bestemd is voor in lid 1, onder i), a) bedoelde betalingen, uitgaande van een vast bedrag per ton bĳdragende olie die de betrokken persoon in de betreffende staat heeft ontvangen in het voorgaande kalenderjaar en

b) voorzover de bĳdrage bestemd is voor in lid 1, onder i), b) bedoelde betalingen, uitgaande van een vast bedrag per ton bĳdragende olie die de betrokken persoon heeft ontvangen in het kalenderjaar dat voorafgaat aan dat waarin het voorval in kwestie zich heeft voorgedaan, mits die staat partĳ bĳ dit protocol was op de datum van het voorval.

3. De in lid 2 bedoelde bedragen worden verkregen door het totaal van de verschuldigde bĳdragen te delen door de totale hoeveelheid bĳdragende olie die in het betreffende jaar in alle verdragsluitende staten is ontvangen.

4. De jaarlĳkse bĳdrage is verschuldigd op de datum die in het reglement van orde van het aanvullend fonds is vastgesteld. De algemene vergadering kan een andere datum van betaling vaststellen.

5. De algemene vergadering kan, op voorwaarden die in het financieel reglement van het aanvullend fonds worden vastgesteld, besluiten geld over te boeken van fondsen die overeenkomstig lid 2, onder a) zĳn ontvangen, naar fondsen die overeenkomstig lid 2, onder b), zĳn ontvangen, en omgekeerd.

Artikel 12

1. De bepalingen van artikel 13 van het fondsverdrag van 1992 zĳn van toepassing op bĳdragen aan het aanvullend fonds.

2. Een verdragsluitende staat kan zelf de verplichting op zich nemen bĳdragen aan het aanvullend fonds te betalen overeenkomstig de procedure van artikel 14 van het fondsverdrag van 1992.

Artikel 13

1. Verdragsluitende staten verstrekken de directeur van het aanvullend fonds informatie over olieontvangsten overeenkomstig artikel 15 van het fondsverdrag van 1992, met dien verstande echter dat mededelingen die aan de directeur van het fonds van 1992 overeenkomstig artikel 15, lid 2, van het fondsverdrag van 1992 zĳn gedaan, geacht worden ook overeenkomstig dit protocol te zĳn gedaan.

2. Wanneer een verdragsluitende staat niet aan zĳn verplichtingen voldoet om de in lid 1 bedoelde informatie te verstrekken en dit tot een financieel verlies voor het aanvullend fonds leidt, is die verdragsluitende staat gehouden het aanvullend fonds hiervoor schadeloos te stellen. De algemene vergadering bepaalt, na aanbeveling van de directeur van het aanvullend fonds, of die schadeloosstelling invorderbaar is bĳ die verdragsluitende staat.

Artikel 14

1. Ongeacht artikel 10, wordt voor de doeleinden van dit protocol uitgegaan van een minimumontvangst van 1 miljoen ton bĳdragende olie in elke verdragsluitende staat.

2. Wanneer de totaliteit van de in een verdragsluitende staat ontvangen bĳdragende olie minder dan 1 miljoen ton bedraagt, neemt de verdragsluitende staat de verplichtingen over die op grond van dit protocol zouden rusten op personen die gehouden zĳn aan het aanvullend fonds bĳ te dragen voor olie die op het grondgebied van die staat is ontvangen, voorzover geen aansprakelĳke persoon bestaat voor de totale hoeveelheid ontvangen olie.

Artikel 15

1. Indien in een verdragsluitende staat geen enkele persoon aan de voorwaarden van artikel 10 voldoet, stelt de verdragsluitende staat voor de doeleinden van dit protocol de directeur van het aanvullend fonds daarvan in kennis.

2. Door het aanvullend fonds wordt geen vergoeding betaald voor schade door verontreiniging binnen het grondgebied, de territoriale zee, de exclusieve economische zone of het overeenkomstig artikel 3, onder a) ii), van dit protocol vastgestelde gebied van een verdragsluitende staat voor een bepaald voorval of voor preventieve maatregelen die, waar dan ook, zĳn genomen om die schade te voorkomen of te beperken, zolang niet is voldaan aan de verplichting om aan de directeur van het aanvullend fonds de in artikel 13, lid 1, en lid 1 van dit artikel bedoelde informatie te verstrekken met betrekking tot die verdragsluitende staat voor alle jaren die voorafgaan aan dat voorval. De algemene vergadering stelt in het reglement van orde vast in welke omstandigheden een verdragsluitende staat wordt geacht zĳn verplichtingen niet te zĳn nagekomen.

3. Wanneer de vergoeding tĳdelĳk is geweigerd in overeenstemming met het bepaalde in lid 2, wordt zĳ voor het voorval in kwestie definitief geweigerd, indien aan de verplichting om aan de directeur van het aanvullend fonds de in artikel 13, lid 1, en lid 1 van dit artikel bedoelde informatie te verstrekken, niet wordt voldaan binnen één jaar nadat de directeur van het aanvullend fonds de verdragsluitende staat in kennis heeft gesteld van deze nalatigheid.

4. Betalingen van aan het aanvullend fonds verschuldigde bĳdragen worden in mindering gebracht op vergoedingen die aan de schuldenaar of diens lasthebbers zĳn verschuldigd.







ORGANISATIE EN ADMINISTRATIE

Artikel 16

1. Het aanvullend fonds heeft een algemene vergadering en een secretariaat dat onder leiding van een directeur staat.

2. De artikelen 17 tot en met 20 en 28 tot en met 33 van het fondsverdrag van 1992 zĳn van toepassing op de algemene vergadering, het secretariaat en de directeur van het aanvullend fonds.

3. Artikel 34 van het fondsverdrag van 1992 is van toepassing op het aanvullend fonds.

Artikel 17

1. Het secretariaat van het fonds van 1992 onder leiding van de directeur van het fonds van 1992 kan eveneens als secretariaat en directeur van het aanvullend fonds fungeren.

2. Indien overeenkomstig lid 1 het secretariaat en de directeur van het fonds van 1992 tevens als secretariaat en directeur van het aanvullend fonds fungeren, wordt het aanvullend fonds in gevallen van belangenconflict tussen het fonds van 1992 en het aanvullend fonds vertegenwoordigd door de voorzitter van de algemene vergadering.

3. De directeur van het aanvullend fonds en de door hem aangestelde personeelsleden en deskundigen die hun taken overeenkomstig dit protocol en het fondsverdrag van 1992 verrichten, worden niet geacht de bepalingen van artikel 30 van het fondsverdrag van 1992, zoals toegepast door artikel 16, lid 2, van dit protocol, te overtreden, voorzover zĳ hun taken in overeenstemming met dit artikel vervullen.

4. De algemene vergadering streeft ernaar geen besluiten te nemen die onverenigbaar zĳn met door de algemene vergadering van het fonds van 1992 genomen besluiten. Indien met betrekking tot gemeenschappelĳke administratieve kwesties meningsverschillen rĳzen, tracht de algemene vergadering een consensus met de algemene vergadering van het fonds van 1992 te bereiken in een geest van onderlinge samenwerking en met de gemeenschappelĳke doelstellingen van beide organisaties voor ogen.

5. Het aanvullend fonds betaalt het fonds van 1992 alle kosten en uitgaven terug in verband met administratieve diensten die het fonds van 1992 namens het aanvullend fonds heeft verricht.







OVERGANGSBEPALINGEN

Artikel 18

1. Onverminderd lid 4, mag het totaalbedrag van de jaarlĳkse bĳdragen die moeten worden betaald voor bĳdragende olie die gedurende een kalenderjaar in één verdragsluitende staat is ontvangen, niet meer bedragen dan 20 % van het totaalbedrag van de jaarlĳkse bĳdragen die op grond van dit protocol voor dat kalenderjaar zĳn betaald.

2. Indien de toepassing van de bepalingen in artikel 11, leden 2 en 3, ertoe leidt dat het totaalbedrag van de bĳdragen die in een bepaald kalenderjaar in één verdragsluitende staat moeten worden betaald, meer dan 20 % van de totale jaarlĳkse bĳdragen beloopt, worden de in die staat te betalen bĳdragen pro rato verminderd, zodat de totaliteit van de bĳdragen gelĳk is aan 20 % van de totale jaarlĳkse bĳdragen aan het aanvullend fonds voor dat jaar.

3. Indien de bĳdragen die personen in een bepaalde verdragsluitende staat moeten betalen, overeenkomstig lid 2 worden verminderd, worden de bĳdragen die personen in alle andere verdragsluitende staten moeten betalen, pro rato verhoogd, zodat het totale bedrag van de bĳdragen die moeten worden betaald door alle personen die aan het aanvullende fonds moeten bĳdragen voor het kalenderjaar in kwestie, het door de algemene vergadering vastgestelde totaalbedrag van de bĳdragen bereikt.

4. De bepalingen in de leden 1 tot en met 3 blĳven van kracht totdat de totale hoeveelheid bĳdragende olie die in een kalenderjaar in alle verdragsluitende staten, inclusief de in artikel 14, lid 1, bedoelde hoeveelheden, 1 miljard ton heeft bereikt of, indien zulks zich eerder voordoet, totdat een periode van tien jaar na de datum van inwerkingtreding van dit protocol is verstreken.







SLOTBEPALINGEN

Artikel 19

Ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring en toetreding

1. Dit protocol staat van 31 juli 2003 tot en met 30 juli 2004 te Londen open voor ondertekening.

2. Staten kunnen het feit dat zĳ ermee instemmen door dit protocol te worden gebonden, tot uitdrukking brengen door:

a) ondertekening zonder voorbehoud ten aanzien van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; of

b) ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, gevolgd door bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; of

c) toetreding.

3. Alleen staten die partĳ zĳn bĳ het fondsverdrag van 1992, kunnen partĳ bĳ dit protocol worden.

4. Bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding geschiedt door nederlegging van een daartoe strekkende akte bĳ de secretaris-generaal.

Artikel 20

Gegevens over bĳdragende olie

Voordat dit protocol voor een staat in werking treedt, deelt die staat, bĳ de ondertekening van dit protocol overeenkomstig artikel 19, lid 2, onder a), of bĳ de nederlegging van een in artikel 19, lid 4, van dit protocol bedoelde akte, en daarna jaarlĳks op een door de secretaris-generaal te bepalen tĳdstip, de secretaris-generaal de naam en het adres mede van elke persoon die voor die staat ingevolge artikel 10 gehouden is bĳ te dragen aan het aanvullend fonds, alsmede gegevens betreffende de relevante hoeveelheden bĳdragende olie die elke persoon op het grondgebied van die staat in het voorafgaande kalenderjaar heeft ontvangen.

Artikel 21

Inwerkingtreding

1. Dit protocol treedt in werking drie maanden na de datum waarop aan de volgende vereisten is voldaan:

a) ten minste acht staten hebben het protocol zonder voorbehoud ten aanzien van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring ondertekend of bĳ de secretaris-generaal een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding nedergelegd, en

b) de secretaris-generaal heeft van de directeur van het fonds van 1992 de mededeling ontvangen dat de personen die op grond van artikel 10 gehouden zĳn bĳ te dragen, gedurende het voorgaande kalenderjaar in totaal een hoeveelheid van ten minste 450 miljoen ton bĳdragende olie, inclusief de in artikel 14, lid 1, bedoelde hoeveelheden, hebben ontvangen.

2. Voor elke staat die dit protocol zonder voorbehoud ten aanzien van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring ondertekent of die dit protocol bekrachtigt, aanvaardt, goedkeurt of ertoe toetreedt, nadat aan de voorwaarden van lid 1 voor de inwerkingtreding is voldaan, treedt het protocol in werking drie maanden na de datum van nederlegging van de geëigende akte door die staat.

3. Ongeacht de leden 1 en 2, treedt dit protocol voor een staat pas in werking, nadat het fondsverdrag van 1992 voor die staat in werking is getreden.

Artikel 22

Eerste zitting van de algemene vergadering

De secretaris-generaal roept de eerste zitting van de algemene vergadering bĳeen. Deze zitting vindt plaats zo spoedig mogelĳk na de inwerkingtreding van dit protocol en in elk geval uiterlĳk 30 dagen na die inwerkingtreding.

Artikel 23

Herziening en wĳziging

1. De organisatie kan een conferentie tot herziening of wĳziging van dit protocol bĳeenroepen.

2. De organisatie roept een conferentie van verdragsluitende staten tot herziening of wĳziging van dit protocol bĳeen als ten minste een derde van alle verdragsluitende staten daartoe een verzoek indient.

Artikel 24

Wĳziging van de vergoedingslimiet

1. Als ten minste een vierde van de verdragsluitende staten daarom verzoekt, worden voorstellen tot wĳziging van de in artikel 4, lid 2, onder a), bepaalde limiet van het vergoedingsbedrag door de secretaris-generaal aan alle leden van de organisatie en aan alle verdragsluitende staten toegezonden.

2. Elke zoals hierboven aangegeven voorgestelde en toegezonden wĳziging wordt voorgelegd aan de juridische commissie van de organisatie, opdat deze de wĳziging binnen zes maanden na de datum van toezending bestudeert.

3. Alle staten die partĳ zĳn bĳ dit protocol, ongeacht of zĳ lid zĳn van de organisatie, zĳn gerechtigd deel te nemen aan de werkzaamheden van de juridische commissie ter bestudering en aanneming van wĳzigingen.

4. Wĳzigingen worden aangenomen met een tweederde meerderheid van de verdragsluitende staten die aanwezig zĳn en hun stem uitbrengen in de juridische commissie, die is uitgebreid overeenkomstig lid 3, mits ten minste de helft van de verdragsluitende staten bĳ de stemming aanwezig is.

5. Wanneer de juridische commissie een voorstel tot wĳziging van de limiet bespreekt, houdt zĳ rekening met de ervaring opgedaan bĳ voorvallen en in het bĳzonder het bedrag van de daaruit voortvloeiende schade en met wĳzigingen in muntwaarden.

6.

a) Er mag geen wĳziging van de limiet ingevolge dit artikel in overweging worden genomen vóór de datum van inwerkingtreding van dit protocol en evenmin binnen drie jaar vanaf de datum van inwerkingtreding van een voorgaande wĳziging ingevolge dit artikel.

b) De limiet mag niet zodanig worden verhoogd dat een bedrag wordt overschreden dat overeenkomt met de in dit protocol vastgestelde limiet, verhoogd met 6 % per jaar, berekend op samengestelde basis vanaf de datum waarop dit protocol voor ondertekening werd opengesteld tot de datum waarop het besluit van de juridische commissie in werking treedt.

c) De limiet mag niet zodanig worden verhoogd dat een bedrag wordt overschreden dat overeenkomt met de in dit protocol vastgestelde limiet, vermenigvuldigd met drie.

7. Elke overeenkomstig lid 4 aangenomen wĳziging wordt door de organisatie aan alle verdragsluitende staten ter kennis gebracht. De wĳziging wordt geacht te zĳn aanvaard aan het einde van een tĳdvak van twaalf maanden na de datum van kennisgeving, tenzĳ binnen dat tĳdvak ten minste een vierde van de staten die verdragsluitende staten waren op het tĳdstip van de aanneming van de wĳziging door de juridische commissie, aan de organisatie hebben meegedeeld dat zĳ de wĳziging niet aanvaarden, in welk geval de wĳziging is verworpen en niet van kracht wordt.

8. Een wĳziging die wordt geacht te zĳn aanvaard overeenkomstig lid 7, treedt in werking twaalf maanden na aanvaarding daarvan.

9. Alle verdragsluitende staten zĳn door de wĳziging gebonden, tenzĳ zĳ ten minste zes maanden voordat de wĳziging in werking treedt, dit protocol opzeggen overeenkomstig artikel 26, leden 1 en 2. De opzegging wordt van kracht wanneer de wĳziging van kracht wordt.

10. Wanneer een wĳziging door de juridische commissie is aangenomen, maar het tĳdvak van twaalf maanden voor de aanvaarding ervan nog niet is verstreken, is een staat die gedurende dat tĳdvak een verdragsluitende staat wordt, door de wĳziging gebonden indien deze van kracht wordt. Een staat die na dat tĳdvak een verdragsluitende staat wordt, is gebonden door een wĳziging die overeenkomstig lid 7 is aanvaard. In de in dit lid bedoelde gevallen wordt een staat gebonden door een wĳziging, wanneer deze wĳziging van kracht wordt of wanneer dit protocol voor die staat in werking treedt, indien deze datum later valt.

Artikel 25

Protocollen bĳ het fondsverdrag van 1992

1. Indien de in het fondsverdrag van 1992 vastgestelde limieten zĳn verhoogd door een protocol bĳ dat verdrag, mag de in artikel 4, lid 2, onder a), vastgestelde limiet met hetzelfde bedrag worden verhoogd volgens de procedure van artikel 24. De bepalingen van artikel 24, lid 6, zĳn in die gevallen niet van toepassing.

2. Indien de in lid 1 bedoelde procedure is toegepast, worden verdere wĳzigingen van de in artikel 4, lid 2, vastgestelde limiet door toepassing van de procedure van artikel 24, voor de doeleinden van artikel 24, lid 6, onder b) en c), berekend op basis van de nieuwe overeenkomstig lid 1 verhoogde limiet.

Artikel 26

Opzegging

1. Een verdragsluitende staat kan dit protocol na de datum waarop het voor die verdragsluitende staat in werking is getreden, te allen tĳde opzeggen.

2. Opzegging geschiedt door nederlegging van een akte van opzegging bĳ de secretaris-generaal.

3. Een opzegging wordt van kracht twaalf maanden na de nederlegging van de akte van opzegging bĳ de secretaris-generaal of na een langere termĳn wanneer zulks in de akte is bepaald.

4. Opzegging van het fondsverdrag van 1992 wordt beschouwd als een opzegging van dit protocol. Deze opzegging wordt van kracht op de datum waarop de opzegging van het protocol van 1992 tot wĳziging van het fondsverdrag van 1971 van kracht wordt overeenkomstig artikel 34 van dat protocol.

5. Niettegenstaande een opzegging van het onderhavige protocol ingevolge dit artikel door een verdragsluitende staat, blĳven de bepalingen van dit protocol die verband houden met de verplichtingen om op grond van artikel 11, lid 2, onder b), bĳ te dragen aan het aanvullend fonds voor een voorval dat zich heeft voorgedaan voordat de opzegging van kracht wordt, van toepassing.

Artikel 27

Buitengewone zittingen van de algemene vergadering

1. Iedere verdragsluitende staat kan binnen 90 dagen na de nederlegging van een akte van opzegging die naar zĳn mening een aanzienlĳke stĳging van de bĳdragen voor de overblĳvende verdragsluitende staten ten gevolge zal hebben, de directeur van het aanvullend fonds verzoeken een buitengewone zitting van de algemene vergadering bĳeen te roepen. Uiterlĳk 60 dagen na ontvangst van het verzoek roept de directeur van het aanvullend fonds de algemene vergadering bĳeen.

2. De directeur van het aanvullend fonds kan op eigen initiatief een buitengewone zitting van de algemene vergadering bĳeenroepen binnen 60 dagen na de nederlegging van een akte van opzegging, indien hĳ van mening is dat deze opzegging zal leiden tot een aanzienlĳke stĳging van de bĳdragen voor de overblĳvende verdragsluitende staten.

3. Indien de algemene vergadering in een buitengewone zitting, bĳeengeroepen overeenkomstig lid 1 of lid 2, besluit dat de opzegging zal leiden tot een aanzienlĳke stĳging van de bĳdragen voor de overblĳvende verdragsluitende staten, kan ieder van deze staten, uiterlĳk 120 dagen vóór de datum waarop de opzegging van kracht wordt, dit protocol opzeggen met ingang van dezelfde datum.

Artikel 28

Beëindiging

1. Dit protocol houdt op van kracht te zĳn op de datum waarop het aantal verdragsluitende staten minder dan zeven wordt of de totale hoeveelheid bĳdragende olie die in de overblĳvende verdragsluitende staten is ontvangen, inclusief de in artikel 14, lid 1, bedoelde hoeveelheden, minder dan 350 miljoen ton bedraagt, al naar gelang van welke datum eerder valt.

2. De staten die door dit protocol zĳn gebonden op de dag voorafgaand aan die waarop het ophoudt van kracht te zĳn, stellen het aanvullend fonds in staat zĳn functies, zoals beschreven in artikel 29, uit te oefenen en blĳven slechts voor dat doel door dit protocol gebonden.

Artikel 29

Vereffening van het aanvullend fonds

1. Indien dit protocol ophoudt van kracht te zĳn, is het aanvullend fonds niettemin:

a) gehouden zĳn verplichtingen na te komen ten aanzien van een voorval dat zich heeft voorgedaan toen het protocol nog van kracht was;

b) gerechtigd zĳn rechten op bĳdragen uit te oefenen in zoverre deze bĳdragen noodzakelĳk zĳn om te voldoen aan de verplichtingen ingevolge letter a), met inbegrip van de daartoe noodzakelĳke uitgaven ten behoeve van het beheer van het aanvullend fonds.

2. De algemene vergadering neemt de passende maatregelen voor de vereffening van het aanvullend fonds, met inbegrip van een billĳke verdeling van eventueel overblĳvende activa onder de personen die aan het aanvullend fonds hebben bĳgedragen.

3. Voor de doeleinden van dit artikel blĳft het aanvullend fonds een rechtspersoon.

Artikel 30

Depositaris

1. Dit protocol en alle ingevolge artikel 24 aangenomen wĳzigingen worden nedergelegd bĳ de secretaris-generaal.

2. De secretaris-generaal:

a) stelt alle staten die dit protocol hebben ondertekend of ertoe zĳn toegetreden, in kennis van: i) elke nieuwe ondertekening of nederlegging van een akte en de datum daarvan; ii) de datum van inwerkingtreding van dit protocol; iii) alle voorstellen tot wĳziging van de limiet van het vergoedingsbedrag die zĳn gedaan overeenkomstig artikel 24, lid 1; iv) alle wĳzigingen die zĳn aangenomen overeenkomstig artikel 24, lid 4; v) alle wĳzigingen die ingevolge artikel 24, lid 7, worden geacht te zĳn aanvaard en de datum waarop de wĳziging in werking treedt overeenkomstig de leden 8 en 9 van dat artikel; vi) de nederlegging van elke akte van opzegging van dit protocol, de datum van nederlegging en de datum waarop de opzegging van kracht wordt; vii) alle mededelingen die ingevolge een artikel van dit protocol zĳn vereist;

b) zendt voor eensluidend gewaarmerkte afschriften van dit protocol toe aan alle staten die het hebben ondertekend en aan alle staten die ertoe toetreden.

3. Zodra dit protocol in werking treedt, wordt de tekst daarvan door de secretaris-generaal toegezonden aan het secretariaat van de Verenigde Naties ter registratie en publicatie overeenkomstig artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties.

Artikel 31

Talen

Dit protocol is opgesteld in een enkel oorspronkelĳk exemplaar in de Arabische, de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse taal, zĳnde alle teksten gelĳkelĳk authentiek.

GEDAAN TE LONDEN, de zestiende mei tweeduizenddrie.

TEN BLĲKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd door hun respectieve regeringen, dit protocol hebben ondertekend.