2001L0077 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 2001/77/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 27 september 2001
betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de
interne elektriciteitsmarkt
(PB L 283 van 27.10.2001, blz. 33)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►A1 Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek
Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek
Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de SlowaakseRepubliek en de aanpassing van de Verdragen waarop de EuropeseUnie is gegrondL 236 33 23.9.2003
▼B
RICHTLIJN 2001/77/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT
EN DE RAAD
van 27 september 2001
betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit
hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt
HET EUROPEES PARLEMENT EN RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, enmet name op artikel 175, lid 1,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3),
Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4),
Overwegende hetgeen volgt:
(1) In de Gemeenschap wordt thans onvoldoende van de mogelijk-
heden voor benutting van hernieuwbare energiebronnengebruikgemaakt. De Europese Gemeenschap erkent dat het nodigis de bevordering van hernieuwbare energiebronnnen als priori-taire maatregel aan te merken, daar zulks bijdraagt totbescherming van het milieu en duurzame ontwikkeling. Het kan
bovendien plaatselijk tot meer werkgelegenheid leiden, een
gunstig effect hebben op de sociale samenhang, bijdragen tot decontinuïteit van de voorziening en het mogelijk maken omsneller de doelstellingen van Kyoto te bereiken. Daarom is hetnodig dat dit potentieel in het kader van de interne elektriciteits-
markt beter wordt benut.
(2) De Gemeenschap heeft, zoals aangegeven in het witboek over
duurzame energiebronnen, hierna „witboek” te noemen, aan debevordering van de elektriciteitsopwekking uit hernieuwbareenergiebronnen zowel omwille van de continuïteit en de diversi-ficatie van de voorziening, als om milieubeschermingsredenen enmet het oog op de sociale en economische samenhang, een hoge
prioriteit toegekend. Dat is onderschreven door de Raad in zijn
resolutie van 8 juni 1998 betreffende hernieuwbare energie-bronnen (
5) en door het Europees Parlement in zijn resolutie
over het witboek (6).
(3) Een groter gebruik van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbareenergiebronnen is een belangrijk onderdeel van het pakket van
maatregelen die moeten worden getroffen om aan het Protocol
van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzakeklimaatverandering te voldoen, en van beleidsmaatregelen omlatere verplichtingen na te komen.
(4) De Raad, in zijn conclusies van 11 mei 1999, en het EuropeesParlement, in zijn resolutie van 17 juni 1998 over elektriciteituit hernieuwbare energiebronnen (
7), hebben de Commissie
verzocht een concreet voorstel in te dienen voor een communau-
taire kaderregeling inzake de toegang van elektriciteit uithernieuwbare energiebronnen tot de interne markt. Voorts heeft2001L0077 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 2
(1) PB C 311 E van 31.10.2000, blz. 320, en PB C 154 E van 29.5.2001, blz.
89.
(2) PB C 367 van 20.12.2000, blz. 5.
(3) PB C 22 van 24.1.2001, blz. 27.
(4) Advies van het Europees Parlement van 16 november 2000 (PB C 223 van
8.8.2001, blz. 294), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 23 maart
2001 (PB C 142 van 15.5.2001, blz. 5), besluit van het Europees Parlementvan 4 juli 2001 (nog niet verschenen in het Publicatieblad) en besluit van de
Raad van 7 september 2001.
(
5) PB C 198 van 24.6.1998, blz. 1.
(6) PB C 210 van 6.7.1998, blz. 215.
(7) PB C 210 van 6.7.1998, blz. 143.
▼B
het Europees Parlement in zijn resolutie van 30 maart 2000 (1)
inzake elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en deinterne markt voor elektriciteit beklemtoond, dat ambitieuze en
bindende streefcijfers op nationaal niveau essentieel zijn voor
het behalen van resultaten en het bereiken van de streefcijfersvan de Gemeenschap.
(5) Om het marktaandeel van elektriciteit uit hernieuwbare energie-bronnen op middellange termijn te doen groeien, moeten allelidstaten worden verplicht nationale indicatieve streefcijfers,uitgedrukt in een percentage van het gebruik, vast te stellenvoor het gebruik van elektriciteit uit hernieuwbare energie-
bronnen.
(6) De nationale indicatieve streefcijfers moeten verenigbaar zijnmet nationale verbintenissen uit hoofde van de verplichtingen
die de Gemeenschap op het gebied van klimaatverandering isaangegaan in het kader van het Protocol van Kyoto.
(7) De Commissie beoordeelt in hoeverre de lidstaten vorderingengemaakt hebben voor het bereiken van de nationale indicatievestreefcijfers en in hoeverre de nationale indicatieve streefcijfersstroken met het algemene indicatieve streefcijfer van 12 % vanhet bruto binnenlandse energieverbruik in 2010, ermee rekening
houdend dat het in het witboek genoemde indicatieve streefcijfer
van 12 % in 2010 voor de Gemeenschap in haar geheel eennuttig richtsnoer is voor inspanningen op Gemeenschapsniveauen in de lidstaten, waarbij het ook nodig is de uiteenlopendenationale omstandigheden in aanmerking te nemen. Indien datvoor het bereiken van de streefcijfers noodzakelijk is, dient de
Commissie het Europees Parlement en de Raad voorstellen voor
te leggen, die bindende streefcijfers kunnen bevatten.
(8) Wanneer lidstaten afval als energiebron gebruiken, moeten zij decommunautaire wetgeving inzake afvalbeheer in acht nemen. Detoepassing van deze richtlijn laat de definitie van de bijlagen II Aen II B van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975betreffende afvalstoffen (
2) onverlet. Steun voor hernieuwbare
energiebronnen dient in overeenstemming te zijn met andere
communautaire doelstellingen, in het bijzonder met de hiërarchie
van de afvalbehandeling. Daarom mag verbranding van niet-gescheiden stedelijk afval in toekomstige steunregelingen voorhernieuwbare energiebronnen niet worden bevorderd indien dehiërarchie door die bevordering zou worden ontredderd.
(9) De in deze richtlijn gegeven definitie van biomassa doet geenafbreuk aan het gebruik van een andere definitie in nationalewetgeving voor andere doeleinden dan die van deze richtlijn.
(10) Deze richtlijn verlangt niet van de lidstaten dat zij de verwervingvan een garantie van oorsprong van andere lidstaten of de over-
eenkomstige aankoop van elektriciteit erkennen als bijdrage tot
de vervulling van een nationale quotumverplichting. Voor debevordering van de handel in elektriciteit uit hernieuwbare ener-giebronnen en de vergroting van de transparantie voor de keuzevan de verbruiker tussen elektriciteit uit niet-hernieuwbare enelektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen is een garantie van
de oorsprong van die elektriciteit evenwel noodzakelijk. Rege-
lingen voor het bewijs van oorsprong houden op zich niet hetrecht in om van de in verschillende lidstaten bestaande nationalesteunregelingen gebruik te maken. Het is van belang dat allevormen van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen onder
een dergelijke garantie van oorsprong vallen.
(11) Er moet een duidelijk onderscheid gemaakt worden tussen garan-
ties van oorsprong en verhandelbare groenestroomcertificaten.2001L0077 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 3
(1) PB C 378 van 29.12.2000, blz. 89.
(2) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Beschik-
king 96/350/EG van de Commissie (PB L 135 van 6.6.1996, blz. 32).
▼B
(12) De noodzaak van overheidssteun voor hernieuwbare energie-
bronnen is erkend in de communautaire kaderregeling inzake
staatssteun ten behoeve van het milieu (1), die onder meer reke-
ning dient te houden met de noodzaak de externe kosten van deelektriciteitsproductie door te berekenen. De bepalingen van hetEG-Verdrag, in het bijzonder de artikelen 87 en 88, blijvenechter op dergelijke staatssteun van toepassing.
(13) Er dient een wetgevingskader te worden geschapen voor de
markt van hernieuwbare energiebronnen.
(14) De lidstaten hanteren verschillende vormen van steunverlening
voor hernieuwbare energiebronnen op nationaal niveau, waar-onder groenestroomcertificaten, investeringssteun,belastingvrijstelling of -verlaging, terugbetaling van belasting endirecte prijssteun. Een belangrijk middel om het doel van dezerichtlijn te verwezenlijken is het garanderen van de goede
werking van deze regelingen zolang er geen communautair
raamwerk is, teneinde het vertrouwen van de investeerders tebehouden.
(15) De tijd is nog niet rijp voor een Gemeenschapskader voor steun-regelingen vanwege de beperkte ervaring met nationaleregelingen en het momenteel relatief geringe aandeel van prijs-ondersteunde elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen in de
Gemeenschap.
(16) De regelingen voor prijssteun moeten echter na een toereikende
overgangsperiode aan de zich ontwikkelende interne markt voorelektriciteit worden aangepast. Daarom dient de Commissie desituatie te volgen en een verslag voor te leggen over de met detoepassing van de nationale regelingen opgedane ervaring. In hetlicht van de conclusies van dat verslag zou de Commissie zo
nodig een voorstel moeten doen voor een Gemeenschapskader
betreffende steunregelingen voor elektriciteit uit hernieuwbareenergiebronnen. Dat voorstel moet bijdragen tot het bereikenvan de nationale indicatieve streefcijfers, verenigbaar zijn metde beginselen van de interne markt voor elektriciteit en rekening
houden met de kenmerken van de verschillende hernieuwbare
energiebronnen en met de verschillende technieken en degeografische verschillen. Het moet ook het doelmatige gebruikvan hernieuwbare energiebronnen bevorderen, eenvoudig entegelijkertijd zo efficiënt mogelijk zijn, vooral wat de kostprijsbetreft, en toereikende overgangsperioden van ten minste zeven
jaar bevatten, het vertrouwen van de investeerders in stand
houden en gestrande kosten vermijden. In dat kader zou de elek-triciteit uit hernieuwbare energiebronnen kunnen concurrerenmet elektriciteit uit niet-hernieuwbare energiebronnen en zoudende kosten voor de consument beperkt blijven terwijl de behoefte
aan overheidssteun op middellange termijn zou verminderen.
(17) Een groter marktaandeel van elektriciteit uit hernieuwbare ener-giebronnen maakt schaalvoordelen mogelijk, waardoor de kosten
dalen.
(18) Het is van belang gebruik te maken van de marktkrachten en deinterne markt, en elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnenconcurrerend en aantrekkelijk voor de Europese burgers temaken.
(19) Bij de bevordering van de totstandbrenging van een markt voorhernieuwbare energie is het noodzakelijk rekening te houden met
de positieve gevolgen daarvan voor de regionale en lokale
ontwikkelingsmogelijkheden, de perspectieven voor de uitvoer,de sociale samenhang en de werkgelegenheidskansen, vooralvoor de kleine en middelgrote ondernemingen en de onafhanke-lijke energieproducenten.
(20) Er dient rekening te worden gehouden met de specifieke struc-tuur van de sector hernieuwbare energie, met name bij de2001L0077 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 4
(1) PB C 37 van 3.2.2001, blz. 3.
▼B
toetsing van de administratieve procedures voor het verkrijgen
van een vergunning voor de bouw van installaties voor elektrici-teitsproductie uit hernieuwbare energiebronnen.
(21) In bepaalde omstandigheden is het niet mogelijk elektriciteit uithernieuwbare energiebronnen te transporteren en te distribueren
zonder dat de betrouwbaarheid en de veiligheid van het net
aangetast worden en daarom kunnen garanties in dit verbandfinanciële compensaties inhouden.
(22) De kosten van de aansluiting van nieuwe producenten van elek-triciteit uit hernieuwbare energiebronnen dienen op objectieve,transparante en niet-discriminerende wijze te worden vastgesteld,waarbij terdege rekening dient te worden gehouden met de voor-delen van de aansluiting van nieuwe producenten voor het net.
(23) Daar de algemene doelstellingen van het overwogen optredenniet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt
en derhalve wegens de omvang of de gevolgen van het optreden
beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kande Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van hetVerdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen.De gedetailleerde uitvoering moet evenwel aan de lidstatenworden overgelaten, zodat elke lidstaat de regeling kan kiezen
die het best bij zijn specifieke situatie past. Overeenkomstig het
in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat dezerichtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen teverwezenlijken,
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Werkingssfeer
Deze richtlijn heeft ten doel een verhoging van het aandeel van
hernieuwbare energiebronnen in de elektriciteitsproductie binnen deinterne elektriciteitsmarkt te bevorderen en de grondslag te leggen
voor een toekomstige kaderregeling van de Gemeenschap daarvoor.
Artikel 2
Definities
Voor de toepassing van deze richtlijn zijn de volgende definities van
toepassing:
a) „hernieuwbare energiebronnen”: hernieuwbare niet-fossiele energie-
bronnen (wind, zonne-energie, aardwarmte, golfenergie,getijdenenergie, waterkracht, biomassa, stortgas, rioolwaterzuive-ringsgas en biogas);
b) „biomassa”: de biologisch afbreekbare fractie van producten, afval-
stoffen en residuen van de landbouw (met inbegrip van plantaardigeen dierlijke stoffen), de bosbouw en aanverwante bedrijfstakken,alsmede de biologisch afbreekbare fractie van industrieel en huis-
houdelijk afval;
c) „elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen”: elektriciteit, opge-
wekt in installaties die uitsluitend gebruikmaken van hernieuwbare
energiebronnen, alsmede elektriciteit die is opgewekt met hernieuw-
bare energiebronnen in hybride installaties die ook metconventionele energiebronnen werken, met inbegrip van hernieuw-bare elektriciteit voor accumulatiesystemen en met uitzonderingvan elektriciteit die afkomstig is van dergelijke systemen;
d) „verbruik van elektriciteit”: de nationale productie van elektriciteit,
met inbegrip van de zelfopgewekte elektriciteit, plus de invoer,verminderd met de uitvoer (bruto binnenlands elektriciteitsverbruik).2001L0077 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 5
▼B
Daarenboven zijn de definities van Richtlijn 96/92/EG van het Euro-
pees Parlement en de Raad van 19 december 1996 betreffendegemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit (
1)
van toepassing.
Artikel 3
Nationale indicatieve streefcijfers
1. De lidstaten nemen passende maatregelen om het verbruik van
elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen te stimuleren overeen-komstig de in lid 2 bedoelde nationale indicatieve streefcijfers. Diemaatregelen moeten in verhouding staan tot het te bereiken doel.
2. Uiterlijk op 27 oktober 2002 en daarna om de vijf jaar stellen de
lidstaten een verslag vast, dat zij publiceren. Daarin worden voor de
volgende tien jaar de nationale indicatieve streefcijfers voor het
toekomstige binnenlandse verbruik van elektriciteit uit hernieuwbareenergiebronnen vastgesteld, uitgedrukt in een percentage van het elek-triciteitsverbruik. In het verslag wordt ook een overzicht gegeven vande maatregelen die op nationaal niveau genomen of gepland zijn om
die nationale streefcijfers te verwezenlijken. Voor de vaststelling van
de streefcijfers tot het jaar 2010:
— houden de lidstaten rekening met de referentiewaarden in de bijlage
en
— zien zij erop toe dat de streefcijfers verenigbaar zijn met eventuele
nationale verbintenissen uit hoofde van de verplichtingen op het
gebied van klimaatverandering die de Gemeenschap is aangegaan
in het kader van het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag vande Verenigde Naties inzake klimaatverandering.
3. De lidstaten publiceren, voor het eerst uiterlijk op 27 oktober
2003 en vervolgens om de twee jaar, een verslag waarin wordt aange-geven in hoeverre de nationale indicatieve streefcijfers zijn
verwezenlijkt, in het bijzonder rekening houdend met de klimatologi-
sche factoren die van invloed zijn, en in hoeverre de genomenmaatregelen stroken met de nationale verbintenis op het gebied vanklimaatverandering.
4. Aan de hand van de in de leden 2 en 3 bedoelde verslagen van de
lidstaten beoordeelt de Commissie in hoeverre:
— de lidstaten vorderingen hebben gemaakt voor het bereiken van de
nationale indicatieve streefcijfers;
— de nationale indicatieve streefcijfers verenigbaar zijn met het alge-
mene indicatieve streefcijfer van 12 % van het bruto binnenlandseenergieverbruik in 2010 en in het bijzonder met een indicatieveaandeel van de elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen van22,1 % in het totale elektriciteitsverbruik in de Gemeenschap in
2010.
De Commissie publiceert, voor het eerst uiterlijk op 27 oktober 2004
en vervolgens om de twee jaar, haar conclusies in een verslag. Datverslag gaat in voorkomend geval vergezeld van voorstellen aan hetEuropees Parlement en de Raad.
Komt de Commissie in het verslag tot de conclusie dat het waarschijn-
lijk om ongegronde redenen is, of om redenen die niet op
wetenschappelijk onderzoek gebaseerd zijn, dat de nationale indicatievestreefcijfers niet met het algemene indicatieve streefcijfer verenigbaarzijn, dan geeft zij in deze voorstellen nationale, eventueel bindende,streefcijfers in de geëigende vorm.
Artikel 4
Steunregelingen
1. Onverminderd de artikelen 87 en 88 van het Verdrag beoordeelt
de Commissie de toepassing van in de lidstaat bestaande regelingen2001L0077 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 6
(1) PB L 27 van 30.1.1997, blz. 20.
▼B
waarbij een elektriciteitsproducent op grond van voorschriften van de
overheid directe of indirecte steun krijgt die tot gevolg zou kunnenhebben dat de handel belemmerd wordt, rekening houdend met het
feit dat die regelingen bijdragen tot de doelstellingen van de artikelen
6 en 174 van het Verdrag.
2. De Commissie dient uiterlijk op 27 oktober 2005 een goed gedo-
cumenteerd verslag in over de ervaring die met de toepassing en hetnaast elkaar bestaan van de verschillende in lid 1 bedoelde regelingenis opgedaan. Het verslag bevat een evaluatie van het resultaat, metinbegrip van de kosteneffectiviteit, van de in lid 1 bedoelde steunrege-
lingen voor het bevorderen van het verbruik van elektriciteit uit
hernieuwbare energiebronnen overeenkomstig de nationale indicatievestreefcijfers in de zin van artikel 3, lid 2. Dat verslag gaat zo nodigvergezeld van een voorstel voor een communautaire kaderregelingbetreffende steunregelingen ten behoeve van elektriciteit uit hernieuw-bare energiebronnen.
Een voorstel voor een kaderregeling zou:
a) moeten bijdragen tot het bereiken van de nationale indicatieve
streefcijfers;
b) verenigbaar moeten zijn met de beginselen van de interne markt
voor elektriciteit;
c) rekening moeten houden met het karakter van de verschillende
hernieuwbare energiebronnen en met de verschillende techniekenen de geografische verschillen;
d) het doelmatige gebruik van hernieuwbare energiebronnen moeten
bevorderen en tegelijkertijd eenvoudig en zo efficiënt mogelijk
moeten zijn, vooral wat de kostprijs betreft;
e) toereikende overgangsperioden van ten minste zeven jaar voor de
nationale steunregelingen moeten bevatten en het vertrouwen vande investeerders moeten behouden.
Artikel 5
Garantie van de oorsprong van elektriciteit uit hernieuwbare ener-
giebronnen
1. Uiterlijk op 27 oktober 2003 dragen de lidstaten er zorg voor dat
de oorsprong van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen in dezin van deze richtlijn als zodanig kan worden gegarandeerd volgensobjectieve, transparante en niet-discriminerende criteria die door iederelidstaat worden vastgesteld. Zij zien erop toe dat daartoe op aanvraageen garantie van oorsprong wordt afgegeven.
2. De lidstaten kunnen één of meer bevoegde instanties aanwijzen,
die onafhankelijk zijn van de productie- en distributiebedrijven, voor
het toezicht op de afgifte van de garanties van oorsprong.
3. De garanties van oorsprong:
— vermelden uit welke energiebronnen de elektriciteit is geprodu-
ceerd, met de datum en plaats van productie, en geven in hetgeval van waterkrachtcentrales het vermogen aan;
— dienen de producenten van elektriciteit uit hernieuwbare energie-
bronnen in staat te stellen aan te tonen dat de elektriciteit die zijverkopen elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen in de zinvan deze richtlijn is.
4. De overeenkomstig lid 2 afgegeven garanties van oorsprong
zouden door de lidstaten uitsluitend als bewijs voor de in lid 3genoemde punten wederzijds dienen te worden erkend. Weigering vande erkenning van garanties van oorsprong, in het bijzonder om redenen
in verband met fraudepreventie, moet berusten op objectieve, transpa-
rante en niet-discriminerende criteria. Wanneer erkenning van eengarantie van oorsprong wordt geweigerd, kan de Commissie de weige-rende partij verplichten de garantie van oorsprong te erkennen, in hetbijzonder in verband met objectieve, transparante en niet-discrimine-rende criteria waarop de erkenning gebaseerd is.2001L0077 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 7
▼B
5. De lidstaten of de bevoegde instanties voeren passende regelingen
in om te bereiken dat de garantie van oorsprong nauwkeurig enbetrouwbaar is en geven in het in artikel 3, lid 3, bedoelde verslag
aan welke maatregelen zij hebben getroffen om de betrouwbaarheid
van het garantiestelsel te garanderen.
6. Na raadpleging van de lidstaten behandelt de Commissie in het in
artikel 8 bedoelde verslag de vorm en methoden die de lidstaten in achtzouden kunnen nemen om de oorsprong van elektriciteit van hernieuw-bare energiebronnen te garanderen. De Commissie stelt het EuropeesParlement en de Raad zo nodig voor daartoe gemeenschappelijke regels
vast te stellen.
Artikel 6
Administratieve procedures
1. De lidstaten of de door hen aangewezen bevoegde instanties
beoordelen het bestaande wet- en regelgevingskader voor vergunnings-procedures of de overige procedures van artikel 4 van Richtlijn 96/92/EG die van toepassing zijn op installaties voor elektriciteitsproductie
uit hernieuwbare energiebronnen, teneinde:
— de belemmeringen voor de verhoging van de elektriciteitsproductie
uit hernieuwbare energiebronnen in de regelgeving en anderszins teverkleinen,
— de procedures op het betrokken bestuursniveau te stroomlijnen en te
bespoedigen, en
— ervoor te zorgen dat de regels objectief, transparant en niet-discri-
minerend zijn, en terdege rekening houden met het eigen karakter
van de versschillende technieken voor het gebruik van hernieuw-bare energiebronnen.
2. De lidstaten publiceren uiterlijk op 27 oktober 2003 een verslag
over de in lid 1 genoemde beoordeling en vermelden daarin in voorko-mend geval de getroffen maatregelen. Dat verslag moet, voorzover datin het nationale wet- en regelgevingskader relevant is, een overzicht
bevatten van de stand van zaken, in het bijzonder van:
— de coördinatie tussen de verschillende administratieve instanties op
het gebied van termijnen, ontvangst en behandeling van deaanvragen om vergunningen;
— de opstelling van eventuele richtsnoeren voor de in lid 1 bedoelde
activiteiten en de haalbaarheid van een versnelde planningsproce-dure voor producenten van elektriciteit uit hernieuwbareenergiebronnen, en
— de aanwijzing van instanties die optreden als bemiddelaar bij
geschillen tussen de instanties die met de afgifte van vergunningenzijn belast en de aanvragers daarvan.
3. De Commissie beoordeelt in het in artikel 8 bedoelde verslag de
beste praktijken voor het bereiken van de in lid 1 bedoelde doelstel-lingen aan de hand van de in lid 2 van dit artikel bedoelde verslagen
van de lidstaten.
Artikel 7
Aspecten van het net
1. Onder behoud van de betrouwbaarheid en de veiligheid van het
net nemen de lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen datde transmissie- en distributienetbeheerders op hun grondgebied detransmissie en de distributie van elektriciteit uit hernieuwbare energie-
bronnen garanderen. Bovendien kunnen zij voorrang verlenen aan
elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen voor de toegang tot hetnet. Bij de dispatching van opwekkingsinstallaties verlenen de trans-missiebeheerders voorrang aan opwekkingsinstallaties diegebruikmaken van hernieuwbare energiebronnen, voorzover de werkingvan het nationale elektriciteitssysteem dit toelaat.
2. De lidstaten vormen een juridisch kader of verplichten de trans-
missie- en distributienetbeheerders gestandaardiseerde regels op te2001L0077 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 8
▼B
stellen en bekend te maken voor de vergoeding van de kosten van tech-
nische aanpassingen, zoals netaansluitingen en -verzwaringen die nodigzijn om nieuwe producenten die elektriciteit uit hernieuwbare energie-
bronnen aan het net wensen te leveren, op het koppelnet aan te sluiten.
Die regels moeten gebaseerd zijn op objectieve, transparante en niet-
discriminerende criteria, waarbij in het bijzonder rekening wordtgehouden met alle kosten en baten van de aansluiting van die produ-centen op het net. De regels kunnen voorzien in verschillende typen
van aansluiting.
3. Zo nodig kunnen de lidstaten de in lid 2 bedoelde kosten geheel
of gedeeltelijk ten laste leggen van de transmissie- en distributienetbe-heerders.
4. De transmissie- en distributienetbeheerders zijn verplicht een
nieuwe producent die aansluiting op het net wenst, een volledige, gede-
tailleerde raming van de kosten van aansluiting te verstrekken. De
lidstaten kunnen producenten van hernieuwbare elektriciteit die aanslui-ting op het net wensen, toestaan een openbare aanbesteding van deaansluitingswerkzaamheden uit te schrijven.
5. De lidstaten vormen een juridisch kader of verplichten de trans-
missie- en distributienetbeheerders gestandaardiseerde regels op te
stellen en bekend te maken voor de verdeling van de kosten van de
installaties, zoals netaansluitingen en -verzwaringen, over alle produ-centen die daarvan profiteren.
De kostenverdeling geschiedt door middel van een op objectieve, trans-
parante en niet-discriminerende criteria gebaseerde regeling, waarbij
rekening wordt gehouden met de voordelen van de aansluiting voor de
aanvankelijk en de later aangesloten producenten en voor de trans-missie- en distributienetbeheerders.
6. De lidstaten zorgen ervoor dat elektriciteit uit hernieuwbare ener-
giebronnen bij de heffing van transmissie- en distributietarieven nietwordt benadeeld; dit geldt in het bijzonder voor elektriciteit uit
hernieuwbare energiebronnen die wordt opgewekt in perifere gebieden,
zoals eilandgebieden en regio's met een lage bevolkingsdichtheid.
Zo nodig stellen de lidstaten een wettelijk kader vast of verlangen zij
van de transmissie- en distributienetbeheerders de garantie dat de trans-missie- en distributietarieven voor elektriciteit uit installaties diegebruikmaken van hernieuwbare energiebronnen overeenkomen met
de kostenvoordelen die door de aansluiting op het netwerk mogelijk
worden. Dergelijke kostenvoordelen kunnen voortvloeien uit het recht-streekse gebruik van het laagspanningsnet.
7. De lidstaten behandelen in het in artikel 6, lid 2, bedoelde verslag
tevens de maatregelen die dienen te worden getroffen om de toegang
van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen tot het elektrici-
teitsnet te verbeteren. In het verslag wordt onder meer de haalbaarheidvan de invoering van bi-directionele meting onderzocht.
Artikel 8
Samenvattend verslag
Op basis van de verslagen die de lidstaten krachtens artikel 3, lid 3, en
artikel 6, lid 2, uitbrengen, dient de Commissie uiterlijk op 31
december 2005 en vervolgens om de vijf jaar bij het Europees Parle-
ment en de Raad een samenvattend verslag in over de uitvoering vandeze richtlijn.
Dat verslag
— behandelt de vorderingen met de doorberekening van de externe
kosten van elektriciteit uit niet-hernieuwbare energiebronnen enhet effect van openbare steun voor de elektriciteitsproductie;
— vermeldt of de lidstaten de in het kader van artikel 3, lid 2, vastge-
stelde nationale streefcijfers en de in artikel 3, lid 4, bedoeldealgemene doelstelling kunnen bereiken en of zich discriminatietussen verschillende energiebronnen voordoet.2001L0077 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 9
▼B
De Commissie doet het verslag zo nodig vergezeld gaan van voor-
stellen aan het Europees Parlement en de Raad voor verderemaatregelen.
Artikel 9
Transpositie
De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
lingen in werking treden om uiterlijk op 27 oktober 2003 aan deze
richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld inkennis.
Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen
zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijnverwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door delidstaten.
Artikel 10
Inwerkingtreding
Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in
het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Artikel 11
Adressaten
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.2001L0077 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 10
▼B
BIJLAGE
Referentiewaarden voor de nationale indicatieve streefcijfers van de lidstaten voor het aandeel van elektriciteit
uit hernieuwbare energiebronnen in het bruto-elektriciteitsverbruik in 2010 (*)
Deze bijlage bevat referentiewaarden voor de vaststelling van de nationale indicatieve streefcijfers voor elektriciteit uit
hernieuwbare energiebronnen (HE-E) zoals bedoeld in artikel 3, lid 2.
HE-E TWh 1997 (**) HE-E % 1997 (***) HE-E % 2010 (***)
Oostenrijk 39,05 70,0 78,1 (1)
België ►A1 2,36◄► A1 3,8◄► A1 8(7)◄
►A1 Tsjechië ◄ 0,86 1,1 6,0
Denemarken 3,21 8,7 29,0Finland 19,03 24,7 31,5 (
2)
Frankrijk 66,00 15,0 21,0
Duitsland 24,91 4,5 12,5
►A1 Estland◄► A1 0,02◄► A1 0,2◄► A1 5,1◄
Griekenland 3,94 8,6 20,1Ierland 0,84 3,6 13,2Italië 46,46 16,0 25,0 (
2)
►A1 Cyprus◄► A1 0,002◄► A1 0,05◄► A1 6◄
►A1 Letland◄► A1 2,76◄► A1 42,4◄► A1 49,3◄
►A1 Litouwen ◄► A1 0,33◄► A1 3,3◄► A1 7◄
Luxemburg 0,14 2,1 5,7 (4)
►A1 Hongarije ◄► A1 0,22◄► A1 0,7◄► A1 3,6◄
►A1 Malta◄► A1 0◄► A1 0◄► A1 5◄
Nederland 3,45 3,5 9,0►
A1 Polen◄► A1 2,35◄► A1 1,6◄► A1 7,5◄
Portugal 14,30 38,5 39,0 (5)
►A1 Slovenië ◄► A1 3,66◄► A1 29,9◄► A1 33,6◄
►A1 Slowakije ◄► A1 5,09◄► A1 17,9◄► A1 31◄
Spanje 37,15 19,9 29,4
Zweden 72,03 49,1 60,0 (6)
Verenigd Koninkrijk 7,04 1,7 10,0
►A1 Gemeenschap ◄► A1 355,2◄► A1 12,9◄% ►A1 21◄% (****)
(*) Wanneer de lidstaten de in de bijlage vermelde referentiewaarden in aanmerking nemen, baseren zij zich noodzakelijkerwijs op
de hypothese dat de richtsnoeren inzake staatssteun voor milieubescherming ruimte laten voor nationale steunregelingen terbevordering van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen.
►
A1 (**) De gegevens hebben betrekking op de binnenlandse productie van HE-E in 1997, uitgezonderd voor Tsjechië, Estland,
Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije, waarvoor de gegevens betrekking hebben op 1999.2001L0077 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 11
▼B
(***) De percentages voor HE-E in 1997 (in 1999-2000 voor Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen,
Slovenië en Slowakije) en 2010 zijn gebaseerd op de binnenlandse productie van HE-E, gedeeld door het bruto binnenlands
elektriciteitsverbruik. Voor Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië, Slowakije, is hetbruto binnenlands elektriciteitsverbruik gebaseerd op de gegevens voor 2000. Bij interne handel in HE-E (met erkende certifi-catie of geregistreerde oorsprong) levert de berekening van de percentages in 2010 andere cijfers op voor de lidstaten, maar nietvoor de Gemeenschap in haar geheel. ◄
(****) Afgerond cijfer, afgeleid uit de genoemde referentiewaarden.
(
1)Oostenrijk verklaart dat 78,1 % een realistisch getal is, ervan uitgaande dat het bruto binnenlandse elektriciteitsverbruik in 2010
56,1 TWh bedraagt. Aangezien de productie uit hernieuwbare energiebronnen in hoge mate afhangt van de waterkrachtcentrales enderhalve van de jaarlijkse hoeveelheid regen, dienen de cijfers voor 1997 en 2010 berekend te worden aan de hand van een lange-termijnmodel, op basis van de hydrologische en klimatologische omstandigheden.
(
2) In het Finse actieplan voor hernieuwbare energiebronnen zijn doelstellingen opgenomen voor de hoeveelheid hernieuwbare energie
die in 2010 zal worden gebruikt. Die doelstellingen zijn vastgesteld op grond van uitvoerige achtergrondstudies. In oktober 1999heeft de regering het actieplan goedgekeurd.
Volgens het Finse actieplan zal het aandeel van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen in 2010 31 % bedragen. Deze indica-
tieve doelstelling is heel ambitieus en voor de verwezenlijking ervan zullen in Finland uitgebreide stimuleringsmaatregelen nodigzijn.
(
3)Italië verklaart dat 22 % een realistisch getal is, uitgaande van de veronderstelling dat het bruto binnenlands elektriciteitsverbruik
in 2010 340 TWh bedraagt.
Bij de in deze bijlage vermelde referentiewaarden is Italië ervan uitgegaan dat de bruto binnenlandse energieproductie uit
hernieuwbare energiebronnen in 2010 maximaal 76 TWh zal bedragen; hierin is de bijdrage van de niet-biologisch afbreekbare
fractie van industrieel en gemeentelijk afval begrepen, overeenkomstig de communautaire wetgeving inzake afvalbeheer.
In dit verband is het vermogen om de in deze bijlage bedoelde indicatieve doelstelling te bereiken onder meer afhankelijk van het
werkelijke niveau van de binnenlandse vraag naar elektrische energie in 2010.
(4) Bij de in deze bijlage vermelde referentiewaarden gaat Luxemburg ervan uit dat de doelstelling voor 2010 alleen bereikt kan
worden, indien:— het totale energieverbruik in 2010 dat van 1997 niet overschrijdt;
— het aandeel van elektriciteit uit windenergie vermenigvuldigd kan worden met een factor van 15;
— het aandeel van elektriciteit uit biogas vermenigvuldigd kan worden met een factor van 208;— de elektriciteitsproductie van de enige gemeentelijke afvalverbrandingsoven in Luxemburg, die in 1997 de helft van de elektri-
citeit uit hernieuwbare energiebronnen leverde, volledig kan worden meegerekend;
— de hoeveelheid fotovoltaïsche energie kan worden opgevoerd tot 80 GWh, en
voorzover de voornoemde punten in de beschikbare tijd technisch kunnen worden verwezenlijkt.
Aangezien de benodigde natuurlijke energiebronnen ontbreken, is extra elektriciteit uit waterkrachtcentrales uitgesloten.
(
5) Bij de referentiewaarden in deze bijlage is Portugal er voor de handhaving van het aandeel van HE-E van 1997 als streefcijfer voor
2010 van uitgegaan dat:— het mogelijk is het nationale elektriciteitsplan voor de bouw van meer dan 10 MW aan nieuwe waterkrachtcapaciteit voort te
zetten;
— andere vormen van hernieuwbare energie, die alleen met staatssteun gefinancierd kunnen worden, zullen toenemen met een
achtmaal hoger jaarlijks groeipercentage dan recentelijk het geval was.
Deze hypotheses impliceren dat de groei van HE-E, groot waterkrachtvermogen uitgezonderd, ten minste tweemaal zo groot is als
de toename van het bruto binnenlands elektriciteitsverbruik.
(
6) Bij de in deze bijlage vermelde referentiewaarden tekent Zweden aan dat de kans om het streefcijfer te bereiken in hoge mate
afhangt van klimatologische factoren, die de productie van energie uit waterkracht aanzienlijk beïnvloeden, in het bijzonder de
neerslagvariaties, de tijd van het jaar waarin de neerslag zich voordoet en de hoeveelheid. De hoeveelheid uit waterkrachtcentrales
opgewekte elektriciteit kan sterk schommelen. In extreem droge jaren kan de productie tot 51 TWh bedragen, terwijl er in nattejaren wel 78 TWh kan worden geproduceerd. De cijfers voor 1997 zouden derhalve moeten worden berekend met een langeter-mijnmodel op basis van wetenschappelijke gegevens over hydrologie en klimaatverandering.
In landen met een groot aandeel van waterkrachtenergie wordt algemeen de methode van neerslagstatistieken over een periode van
30 tot 60 jaar gebruikt. Volgens de Zweedse methodiek bedraagt de gemiddelde waterkrachtproductie 64 TWh, uitgaande van deomstandigheden gedurende de periode 1950-1999, met een correctie voor de verschillen in de totale hoeveelheid waterkrachtpro-ductiecapaciteit en de instroom, wat voor 1997 neerkomt op 46 %; daarom acht Zweden 52 % voor 2010 een meer realistisch
cijfer.
Voorts wordt het vermogen van Zweden om het streefcijfer te halen beperkt door het feit dat de resterende niet-geëxploiteerde
rivieren wettelijke bescherming genieten. Bovendien is het vermogen van Zweden om het streefcijfer te halen sterk afhankelijk
van:
— de uitbreiding van de warmte/kracht-koppeling, die afhangt van de bevolkingsdichtheid, de vraag naar warmte en de ontwikke-
ling van de technologie, in het bijzonder voor de vergassing van „black liquor” en
— vergunningen voor windenergiecentrales, conform de nationale wetgeving, publieke aanvaarding, ontwikkeling van de techno-
logie en uitbreiding van netten.
►
A1 (7) Wat de in de bijlage vermelde indicatieve referentiewaarden betreft, wijst Tsjechië erop dat de kans om dit indicatieve doel
te halen in hoge mate afhangt van klimatologische factoren die van grote invloed zijn op het niveau van de waterkrachtproductie enhet gebruik van zonne- en windenergie.
Het Nationaal Programma voor het beheer van zuinige energie en het benutten van hernieuwbare energiebronnen werd in oktober
2001 door de Regering goedgekeurd; het bevat de volgende doelstellingen: 3 % EH-elektriciteit van het totale bruto-elektriciteits-verbruik (met uitzondering van grote waterkrachtstations boven 10 MW) en 5,1 % (met inbegrip van waterkrachtstations boven 10
MW) tegen 2005.
Omdat Tsjechië geen natuurlijke hulpbronnen heeft, is een aanvullende substantiële inbreng van kleine of grote waterkrachtstations
uitgesloten. ◄2001L0077 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 12