2002R2371 — NL — 27.07.2007 — 001.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

VERORDENING (EG) Nr. 2371/2002 VAN DE RAAD

van 20 december 2002

inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid







DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 37, Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ), Gezien het advies van het Europees Parlement ( 2 ), Overwegende hetgeen volgt: (1) Bĳ Verordening (EEG) nr. 3760/92 ( 3 ) van de Raad is een communautaire regeling voor de visserĳ en de aquacultuur ingevoerd. Op grond van die verordening moet de Raad vóór 31 december 2002 een besluit nemen over eventuele noodzakelĳke aanpassingen. (2) Het toepassingsgebied van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid beslaat evenzeer de instandhouding, het beheer en de exploitatie van de levende aquatische hulpbronnen en de aquacultuur, als de verwerking en afzet van visserĳ- en aquacultuurproducten voorzover deze activiteiten worden uitgeoefend op het grondgebied van de lidstaten, in communautaire wateren, door communautaire vissersvaartuigen of door onderdanen van de lidstaten, indachtig de bepalingen van artikel 117 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, onverminderd de primaire verantwoordelĳkheid van de vlaggenstaat. (3) Aangezien vele visbestanden verder achteruitgaan, moet het gemeenschappelĳk visserĳbeleid worden verbeterd om te zorgen voor de levensvatbaarheid op lange termĳn van de visserĳsector via een duurzame exploitatie van de levende aquatische hulpbronnen op basis van degelĳke wetenschappelĳke adviezen en de voorzorgsaanpak, die gebaseerd is op dezelfde overwegingen als het in artikel 174 van het Verdrag genoemde voorzorgsbeginsel. (4) Het gemeenschappelĳk visserĳbeleid moet daarom tot doel hebben voor een duurzame exploitatie van de levende aquatische hulpbronnen en van de aquacultuur in de context van duurzame ontwikkeling te zorgen, daarbĳ op evenwichtige wĳze rekening houdend met de milieu-, economische en sociale aspecten. (5) Het is belangrĳk dat het beheer van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid wordt geleid door het beginsel van goed bestuur en dat de in het kader van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid genomen maatregelen onderling verenigbaar en coherent met de andere takken van communautair beleid zĳn. (6) Een duurzame exploitatie zal doeltreffender worden bereikt met een meerjarenaanpak van het visserĳbeheer waarbĳ met meerjarige beheersplannen voor de bestanden op of binnen biologisch veilige grenzen wordt gewerkt. Voor de bestanden die zich buiten biologisch veilige grenzen bevinden, is de vaststelling van meerjarige herstelplannen een absolute prioriteit. Voor deze bestanden kunnen in overeenstemming met wetenschappelĳke adviezen belangrĳke verlagingen van de visserĳ-inspanning nodig zĳn. (7) In deze meerjarige plannen dienen streefniveaus voor een duurzame exploitatie van de betrokken bestanden, bevissingsregels inzake de wĳze waarop jaarlĳkse beperkingen van de vangsten en/of van de visserĳ-inspanning moeten worden berekend, en andere specifieke beheersmaatregelen te worden vastgesteld, daarbĳ tevens rekening houdend met het effect op andere soorten. (8) De inhoud van de meerjarige plannen zou moeten stroken met de staat van instandhouding van de bestanden, de urgentie van het herstel ervan en de kenmerken van deze bestanden en van de visserĳ daarop. (9) Een duurzame exploitatie van de bestanden waarvoor geen meerjarig plan is vastgesteld, dient te worden gegarandeerd door de vangsten en/of de visserĳ-inspanning te beperken. (10) Er dient te worden voorzien in de vaststelling van noodmaatregelen door de lidstaten of de Commissie in het geval dat onmiddellĳke actie nodig is wegens een ernstige bedreiging voor de instandhouding van hulpbronnen, of voor het mariene ecosysteem als gevolg van visserĳactiviteiten. (11) De lidstaten moeten binnen hun zone van 12 zeemĳl voor alle vissersvaartuigen geldende instandhoudings- en beheersmaatregelen kunnen nemen met dien verstande dat, als die maatregelen van toepassing zĳn voor vissersvaartuigen uit andere lidstaten, de genomen maatregelen geen discriminatie mogen inhouden en er voorafgaand overleg moet hebben plaatsgevonden, en tevens op voorwaarde dat geen specifiek op instandhouding en beheer binnen dat gebied gerichte maatregelen zĳn vastgesteld door de Gemeenschap. (12) De communautaire vloot moet worden verkleind om deze in overeenstemming te brengen met de beschikbare hulpbronnen en er dienen specifieke maatregelen te worden genomen om dat doel te bereiken, met inbegrip van de vaststelling van referentieniveaus voor de vangstcapaciteit die niet mogen worden overschreden, een speciale communautaire voorziening ter bevordering van de sloop van vissersvaartuigen en nationale regelingen voor toevoeging/onttrekking aan de vloot. (13) Elke lidstaat dient een nationaal register van vissersvaartuigen bĳ te houden dat ter beschikking van de Commissie moet worden gesteld voor het uitoefenen van toezicht op de omvang van de vloten van de lidstaten. (14) De geldende regels die de toegang tot de hulpbronnen binnen de zones van 12 zeemĳl van de lidstaten beperken, hebben op bevredigende wĳze gefunctioneerd en de instandhouding in de hand gewerkt door beperking van de visserĳ-inspanning in het gevoeligste deel van de communautaire wateren en instandhouding van de traditionele visserĳactiviteiten waarvan de sociale en economische ontwikkeling van bepaalde kustgemeenschappen sterk afhankelĳk is. Ze dienen derhalve verder te worden toegepast tot en met 31 december 2012. (15) Hoewel de andere in de communautaire regelgeving opgenomen beperkingen van de toegang vooralsnog dienen te worden gehandhaafd, moeten zĳ opnieuw worden bezien om te beoordelen of zĳ noodzakelĳk zĳn als garantie voor een duurzame visserĳ. (16) Gezien de onzekere economische situatie in de visserĳsector en de mate waarin sommige kustgemeenschappen van de visserĳ afhankelĳk zĳn, is het noodzakelĳk een relatieve stabiliteit van de visserĳactiviteiten te garanderen door de vangstmogelĳkheden over de lidstaten te verdelen op basis van een voorspelbaar aandeel in de bestanden voor elke lidstaat. (17) In het kader van deze stabiliteit moet, gelet op de tĳdelĳke biologische situatie van de visbestanden, rekening worden gehouden met de bĳzondere behoeften van de regio's waar de plaatselĳke bevolking zeer sterk is aangewezen op de visserĳ en aanverwante activiteiten zoals die door de Raad zĳn aangegeven in zĳn resolutie van 3 november 1976 ( 4 ) inzake bepaalde externe aspecten van het instellen in de Gemeenschap, met ingang van 1 januari 1977, van een visserĳzone van 200 mĳl, en meer in het bĳzonder in bĳlage VII daarvan. (18) De nagestreefde relatieve stabiliteit moet derhalve in deze zin worden begrepen. (19) Met het oog op een doeltreffende tenuitvoerlegging van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid dient het communautaire controle- en handhavingssysteem voor de visserĳ te worden versterkt en moet de verdeling van de verantwoordelĳkheden over de autoriteiten van de lidstaten en de Commissie nader worden verduidelĳkt. Daartoe dienen in deze verordening de belangrĳkste bepalingen te worden opgenomen die gelden voor de controle, inspectie en handhaving inzake de regels van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid, van welke bepalingen reeds een gedeelte is vastgesteld bĳ Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelĳk visserĳbeleid ( 5 ). Deze laatste verordening moet van kracht blĳven totdat alle nodige uitvoeringsbepalingen zĳn aangenomen. (20) De bepalingen inzake controle, inspectie en rechtshandhaving betreffen enerzĳds de verplichtingen die gelden voor de kapiteins van vissersvaartuigen en voor de marktdeelnemers in de afzetketen, en bevatten anderzĳds een nadere omschrĳving van de onderscheiden verantwoordelĳkheden van de lidstaten en de Commissie. (21) De Gemeenschap moet vangstmogelĳkheden kunnen verlagen wanneer een lidstaat de hem toegekende vangstmogelĳkheden heeft overschreden. Indien vast komt te staan dat een andere lidstaat schade heeft geleden doordat een lidstaat zĳn vangstmogelĳkheden heeft overschreden, dient de verlaging geheel of gedeeltelĳk aan die lidstaat te worden toegewezen. (22) De lidstaten moeten ertoe worden verplicht om onverwĳld maatregelen te nemen ter voorkoming van voortduren van ernstige inbreuken zoals omschreven in Verordening (EG) nr. 1447/1999 van de Raad van 24 juni 1999 tot vaststelling van een lĳst van gedragingen die een ernstige inbreuk vormen op de voorschriften van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid ( 6 ). (23) De Commissie moet onmiddellĳke preventieve maatregelen kunnen nemen indien er aanwĳzingen zĳn dat de visserĳactiviteiten een ernstige bedreiging zouden kunnen vormen voor de instandhouding van de levende aquatische hulpbronnen. (24) De Commissie dienen passende bevoegdheden te worden verleend opdat zĳ kan voldoen aan haar verplichting de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid door de lidstaten te controleren en te evalueren. (25) Om te bereiken dat de regels van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid worden nageleefd, moeten de samenwerking en coördinatie tussen alle betrokken autoriteiten worden geïntensiveerd, in het bĳzonder door nationale inspecteurs te laten uitwisselen en door te bepalen dat de lidstaten inspectieverslagen die door communautaire inspecteurs, inspecteurs van een andere lidstaat of inspecteurs van de Commissie zĳn opgesteld, voor de vaststelling van de feiten op dezelfde voet moeten behandelen als hun eigen inspectieverslagen. (26) De voor de uitvoering van deze verordening nodige maatregelen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende bevoegdheden ( 7 ). (27) Om tot het bereiken van de doelstellingen van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid bĳ te dragen dienen regionale adviesraden te worden opgericht zodat bĳ het gemeenschappelĳk visserĳbeleid van de kennis en ervaring van de betrokken vissers en van andere belanghebbenden kan worden geprofiteerd en rekening kan worden gehouden met de uiteenlopende omstandigheden die zich in de communautaire wateren voordoen. (28) Om te garanderen dat bĳ het gemeenschappelĳk visserĳbeleid van de beste wetenschappelĳke, technische en economische adviezen wordt geprofiteerd, dient te worden bepaald dat de Commissie door een passend comité wordt bĳgestaan. (29) Het is voor het bereiken van het fundamentele doel van de duurzame exploitatie van de levende aquatische hulpbronnen noodzakelĳk en passend regels inzake de instandhouding en de exploitatie van die hulpbronnen vast te stellen. Overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlĳken. (30) Gezien het aantal aan te brengen wĳzigingen en het belang ervan, dient Verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad te worden ingetrokken. Verordening (EEG) nr. 101/76 van de Raad van 19 januari 1976 houdende de totstandbrenging van een gemeenschappelĳk structuurbeleid in de visserĳsector ( 8 ) dient, omdat alle wezenlĳke bepalingen ervan kunnen worden geschrapt, eveneens te worden ingetrokken, Overwegende hetgeen volgt: HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:







HOOFDSTUK 1

TOEPASSINGSGEBIED EN DOELSTELLINGEN

Artikel 1

Toepassingsgebied

1. Het gemeenschappelĳk visserĳbeleid heeft betrekking op de instandhouding, het beheer en exploitatie van levende aquatische hulpbronnen en de aquacultuur en op de verwerking en afzet van visserĳ- en aquacultuurproducten voorzover deze activiteiten worden uitgeoefend op het grondgebied van de lidstaten of in de communautaire wateren of door communautaire vissersvaartuigen of door onderdanen van de lidstaten, onverminderd de primaire verantwoordelĳkheid van de vlaggenstaat.

2. Het gemeenschappelĳk visserĳbeleid voorziet in coherente maatregelen met betrekking tot:

a) de instandhouding, het beheer en de exploitatie van de levende aquatische hulpbronnen;

b) de beperking van het milieueffect van de visserĳ;

c) de voorwaarden voor toegang tot de wateren en hulpbronnen;

d) het structuurbeleid en het beheer van de vlootcapaciteit;

e) controle en handhaving;

f) aquacultuur;

g) de gemeenschappelĳke ordening der markten; en

h) de internationale betrekkingen.

Artikel 2

Doelstellingen

1. Het gemeenschappelĳk visserĳbeleid garandeert een exploitatie van de levende aquatische hulpbronnen die voor duurzame omstandigheden op economisch, ecologisch en sociaal gebied zorgt.

Hiertoe volgt de Gemeenschap de voorzorgsaanpak bĳ het nemen van maatregelen die erop zĳn gericht de levende aquatische hulpbronnen te beschermen en in stand te houden, voor een duurzame exploitatie van die hulpbronnen te zorgen en het effect van visserĳactiviteiten op de mariene ecosystemen zo gering mogelĳk te houden. Zĳ streeft naar een geleidelĳke tenuitvoerlegging van een op het ecosysteem gebaseerde aanpak van het visserĳbeheer. Zĳ streeft ernaar bĳ te dragen tot doelmatige visserĳactiviteiten binnen een economisch levensvatbare en concurrerende visserĳ- en aquacultuursector, daarbĳ zorgend voor een redelĳke levensstandaard voor degenen die van visserĳactiviteiten afhankelĳk zĳn, en rekening houdend met de belangen van de consumenten.

2. Het gemeenschappelĳk visserĳbeleid wordt geleid door de volgende beginselen van goed bestuur:

a) duidelĳke omschrĳving van de verantwoordelĳkheden op de communautaire, nationale en plaatselĳke niveaus;

b) een besluitvormingsproces dat op degelĳke wetenschappelĳke adviezen is gebaseerd en tĳdig resultaten oplevert;

c) een brede betrokkenheid van de belanghebbenden bĳ alle stadia van het beleid van concipiëring tot tenuitvoerlegging;

d) consistentie met ander communautair beleid, en in het bĳzonder het milieubeleid, het sociale beleid, het regionale beleid, het ontwikkelingsbeleid, het gezondheidsbeleid en het beleid inzake consumentenbescherming.

Artikel 3

Begripsomschrĳvingen

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

a) „communautaire wateren”: de wateren onder de soevereiniteit of jurisdictie van de lidstaten, met uitzondering van wateren die grenzen aan de in bĳlage II van het Verdrag genoemde gebieden;

b) „levende aquatische hulpbronnen”: beschikbare en toegankelĳke levende mariene aquatische soorten, met inbegrip van anadrome en katadrome soorten tĳdens hun mariene levensduur;

c) „vissersvaartuig”: elk vaartuig dat is uitgerust voor commerciële exploitatie van levende aquatische hulpbronnen;

d) „communautair vissersvaartuig”: een vissersvaartuig dat de vlag van een lidstaat voert en in de Gemeenschap is geregistreerd;

e) „duurzame exploitatie”: de exploitatie van een bestand op een zodanige wĳze dat de toekomstige exploitatie van het bestand niet in gevaar wordt gebracht, en dat die exploitatie geen negatieve gevolgen heeft voor de mariene ecosystemen;

f) „visserĳsterfte”: de vangsten van een bestand over een bepaalde periode in verhouding tot het gemiddelde bestand dat in die periode voor de visserĳ beschikbaar is;

g) „bestand”: een levende aquatische hulpbron die in een bepaald beheersgebied voorkomt;

h) „visserĳ-inspanning”: het product van de capaciteit en de activiteit van een vissersvaartuig; voor een groep vaartuigen is dit de som van de visserĳ-inspanningen van alle vaartuigen in de groep;

i) „voorzorgsaanpak van het visserĳbeheer”: het ontbreken van adequate wetenschappelĳke informatie mag niet worden gebruikt als een motief voor het uitstellen of achterwege laten van beheersmaatregelen voor de instandhouding van de doelsoorten, de geassocieerde of afhankelĳke soorten en de niet-doelsoorten en hun milieu;

j) „grensreferentiepunten”: waarden van parameters voor de visbestanden (zoals biomassa of vissterfte) die niet bereikt mogen worden omdat ze verband houden met onbekende populatiedynamiek, bestandinstorting of verminderde populatietoename;

k) „instandhoudingsreferentiepunten”: waarden van parameters voor de visbestanden (zoals biomassa of vissterfte) die in het visserĳbeheer worden gebruikt, bĳvoorbeeld voor het bepalen van een aanvaardbaar niveau van biologisch risico of een wenselĳk opbrengstniveau;

l) „biologisch veilige grenzen”: indicatoren voor de toestand van een bestand of de exploitatie daarvan waarbinnen het ►C1 risico van ◄ onder- of overschrĳding van bepaalde grensreferentiepunten gering is;

m) „vangstbeperking”: een kwantitatieve beperking van de hoeveelheden van een bestand of groep bestanden die in een bepaalde periode worden aangeland, tenzĳ in het Gemeenschapsrecht anders is bepaald;

n) „vangstcapaciteit”: de tonnage van een vaartuig in GT en het vermogen ervan in kW zoals gedefinieerd in artikelen 4 en 5 van Verordening (EEG) nr. 2930/86 van de Raad ( 9 ). Voor sommige typen van visserĳactiviteit kan de capaciteit door de Raad worden vastgesteld aan de hand van bĳvoorbeeld de hoeveelheid en/of de grootte van het vistuig van een vaartuig;

o) „onttrekking aan de vloot”: de schrapping van een vissersvaartuig uit het vissersvlootregister van een lidstaat, mits aan artikel 15, lid 1, is voldaan;

p) „toevoeging aan de vloot”: de registratie van een vissersvaartuig in het vissersvlootregister van een lidstaat;

q) „vangstmogelĳkheid”: een gekwantificeerd legaal recht om te vissen, in termen van vangsten en/of visserĳ-inspanning;

r) „communautaire vangstmogelĳkheid”: de vangstmogelĳkheden die voor de Gemeenschap beschikbaar zĳn in de communautaire wateren, vermeerderd met de totale communautaire vangstmogelĳkheden buiten de communautaire wateren en verminderd met de aan derde landen toegewezen communautaire vangstmogelĳkheden.







HOOFDSTUK II

INSTANDHOUDING EN DUURZAAMHEID

Artikel 4

Soorten maatregelen

1. Voor het bereiken van de in artikel 2, lid 1, genoemde doelstellingen stelt de Raad communautaire maatregelen vast waarbĳ de toegang tot wateren en hulpbronnen en de duurzame uitoefening van visserĳactiviteiten worden geregeld.

2. De in lid 1 bedoelde maatregelen worden vastgesteld met inachtneming van de beschikbare wetenschappelĳke, technische en economische adviezen, en in het bĳzonder de verslagen die worden opgesteld door het overeenkomstig artikel 33, lid 1, opgerichte Wetenschappelĳk, Economisch en Technisch Comité voor de Visserĳ (WTECV), alsmede in het licht van eventuele adviezen die zĳn ontvangen van de in artikel 31 bedoelde regionale adviesraden. Met name kunnen voor elk bestand of voor groepen bestanden maatregelen worden genomen die erop zĳn gericht de visserĳsterfte en het milieueffect van visserĳactiviteiten te beperken door:

a) overeenkomstig artikel 5 herstelplannen vast te stellen;

b) overeenkomstig artikel 6 beheersplannen vast te stellen;

c) streefniveaus voor de duurzame exploitatie van bestanden te bepalen;

d) de vangsten te beperken;

e) aantal en type vast te stellen van de vissersvaartuigen die zĳn gemachtigd om te vissen;

f) de visserĳ-inspanning te beperken;

g) technische maatregelen vast te stellen, waaronder i) maatregelen inzake de structuur van vistuig, het aantal en de grootte van het vistuig aan boord, de methoden voor het gebruik daarvan en de samenstelling van de vangsten die bĳ het vissen met dergelĳk vistuig aan boord mogen worden gehouden, ii) zones en/of perioden waarin visserĳactiviteiten worden verboden of beperkt, mede ter bescherming van paai- en kinderkamergebieden, iii) een minimummaat voor de individuele dieren die aan boord mogen worden gehouden en/of mogen worden aangeland, iv) specifieke maatregelen om de gevolgen van visserĳactiviteiten voor mariene ecosystemen en niet-doelsoorten te beperken;

h) stimulansen, met inbegrip van economische stimulansen, vast te stellen om een selectievere visserĳ of een visserĳ met minder nadelige consequenties te bevorderen;

i) proefprojecten met alternatieve soorten visserĳbeheerstechnieken uit te voeren.

Artikel 5

Herstelplannen

1. De Raad stelt bĳ voorrang herstelplannen vast voor de bevissing van bestanden die zich buiten biologisch veilige grenzen bevinden

2. De herstelplannen zĳn erop gericht het herstel van bestanden tot binnen biologisch veilige grenzen te bewerkstelligen.

Ze bevatten onder meer de instandhoudingsreferentiepunten, zoals streefniveaus waaraan wordt getoetst of bestanden zich zo hebben hersteld dat zĳ zich weer binnen biologisch veilige grenzen bevinden.

De streefniveaus worden uitgedrukt in:

a) populatiegrootte en/of

b) opbrengsten op lange termĳn en/of

c) visserĳsterfte en/of

d) stabiliteit van de vangsten.

De herstelplannen kunnen streefniveaus met betrekking tot andere levende aquatische hulpbronnen en de handhaving of verbetering van de staat van instandhouding van mariene ecosystemen bevatten.

Indien er meer dan één streefniveau wordt vastgesteld, vermelden de herstelplannen de volgorde van prioriteit van deze streefniveaus.

3. De herstelplannen worden opgesteld op basis van de voorzorgsaanpak van het visserĳbeheer en houden rekening met de grensreferentiepunten die door bevoegde wetenschappelĳke instanties worden aanbevolen. Zĳ moeten waarborgen dat de bestanden duurzaam worden geëxploiteerd en dat de gevolgen van de visserĳactiviteiten voor mariene ecosystemen op duurzame niveaus worden gehouden.

Ze kunnen betrekking hebben op zowel de bevissing van afzonderlĳke bestanden als de exploitatie van meerdere bestanden door elkaar, en houden naar behoren rekening met interacties tussen bestanden en bevissing.

De herstelplannen omspannen meerdere jaren en vermelden het verwachte tĳdsbestek waarbinnen de vastgestelde streefniveaus bereikt worden.

4. De herstelplannen kunnen elke in artikel 4, lid 2, onder c) tot en met h), bedoelde maatregel omvatten, alsmede bevissingsregels die bestaan uit een vooraf vastgesteld samenstel van biologische parameters voor het bepalen van vangstbeperkingen.

De herstelplannen omvatten beperkingen van de visserĳ-inspanning, tenzĳ dat niet nodig is om het doel van het plan te verwezenlĳken. De maatregelen die deel uitmaken van de herstelplannen moeten evenredig zĳn met de doelstellingen, de streefniveaus en het verwachte tĳdsbestek, en worden vastgesteld door de Raad met inachtneming van:

a) de staat van instandhouding van het bestand of de bestanden;

b) de biologische kenmerken van het bestand of de bestanden;

c) de kenmerken van de visserĳ op de betrokken bestanden;

d) de economische gevolgen van de maatregelen voor de betrokken visserĳ.

5. De Commissie brengt verslag uit over de doeltreffendheid van de herstelplannen bĳ het bereiken van de streefniveaus.

Artikel 6

Beheersplannen

1. De Raad stelt, voorzover nodig voor de instandhouding van de bestanden binnen biologisch veilige grenzen, beheersplannen vast voor de exploitatie van de bestanden op of binnen biologisch veilige grenzen.

2. De beheersplannen omvatten instandhoudingsreferentiepunten zoals streefniveaus waaraan wordt getoetst of de bestanden zich binnen deze grenzen hebben gehandhaafd. Artikel 5, lid 2, punten a) tot en met d), is van toepassing.

De beheersplannen kunnen streefniveaus met betrekking tot andere levende aquatische hulpbronnen en de handhaving of verbetering van de staat van instandhouding van mariene ecosystemen bevatten.

Indien er meer dan één streefniveau wordt vastgesteld, vermelden de beheersplannen de volgorde van prioriteit van deze streefniveaus.

3. De beheersplannen worden opgesteld op basis van de voorzorgsaanpak van het visserĳbeheer en houden rekening met de grensreferentiepunten die door bevoegde wetenschappelĳke instanties worden aanbevolen. Zĳ moeten waarborgen dat de bestanden duurzaam worden geëxploiteerd en dat de gevolgen van de visserĳactiviteiten voor mariene ecosystemen op duurzame niveaus worden gehouden.

Ze kunnen betrekking hebben op zowel de bevissing van afzonderlĳke bestanden als de exploitatie van meerdere bestanden door elkaar, en houden naar behoren rekening met interacties tussen bestanden en bevissing.

De beheersplannen omspannen meerdere jaren en vermelden het verwachte tĳdsbestek waarbinnen de vastgestelde streefniveaus bereikt worden.

4. De beheersplannen kunnen elke in artikel 4, lid 2, onder d) tot en met i), bedoelde maatregel omvatten, alsmede bevissingsregels die bestaan uit een vooraf vastgesteld samenstel van biologische parameters voor het bepalen van vangstbeperkingen.

De maatregelen die deel uitmaken van de beheersplannen moeten evenredig zĳn met de doelstellingen, de streefniveaus en het verwachte tĳdsbestek, en worden vastgesteld door de Raad met inachtneming van:

a) de staat van instandhouding van het bestand of de bestanden;

b) de biologische kenmerken van het bestand of de bestanden;

c) de kenmerken van de visserĳ op de betrokken bestanden;

d) de economische gevolgen van de maatregelen voor de betrokken visserĳ.

5. De Commissie brengt verslag uit over de doeltreffendheid van de beheersplannen bĳ het bereiken van de streefniveaus.

Artikel 7

Noodmaatregelen van de Commissie

1. Indien er bewĳs is van een, onmiddellĳke actie vereisende, ernstige bedreiging voor de instandhouding van levende aquatische hulpbronnen of voor het mariene ecosysteem als gevolg van visserĳactiviteiten, kan de Commissie, op gemotiveerd verzoek van een lidstaat of op eigen initiatief, beslissen over noodmaatregelen waarvan de geldigheidsduur ten hoogste zes maanden bedraagt. De Commissie kan een nieuw besluit nemen om de maatregelen met ten hoogste zes maanden te verlengen.

2. De lidstaat deelt het verzoek terzelfder tĳd mee aan de Commissie, de overige lidstaten en de betrokken regionale adviesraden. Deze kunnen hun schriftelĳke opmerkingen bĳ de Commissie indienen binnen vĳf werkdagen nadat zĳ het verzoek hebben ontvangen.

De Commissie neemt een besluit binnen 15 werkdagen nadat zĳ het in lid 1 bedoelde verzoek heeft ontvangen.

3. De noodmaatregelen worden onmiddellĳk van kracht. Er wordt kennis van gegeven aan de betrokken lidstaten en zĳ worden bekendgemaakt in het Publicatieblad.

4. De betrokken lidstaten kunnen het besluit van de Commissie binnen 10 werkdagen nadat zĳ de kennisgeving hebben ontvangen, voorleggen aan de Raad.

5. De Raad kan binnen één maand na de datum van ontvangst van het schrĳven waarbĳ een besluit aan hem is voorgelegd, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een andersluidend besluit nemen.

Artikel 8

Noodmaatregelen van een lidstaat

1. Indien er bewĳs is van een ernstige en onvoorziene bedreiging voor de instandhouding van levende aquatische hulpbronnen of voor het mariene ecosysteem als gevolg van visserĳactiviteiten, die zich voordoet in wateren onder de soevereiniteit of jurisdictie van een lidstaat, waarbĳ elk te langdurig uitstel zou leiden tot schade die moeilĳk te herstellen zou zĳn, kan die lidstaat noodmaatregelen nemen waarvan de geldigheidsduur ten hoogste drie maanden bedraagt.

2. Lidstaten die voornemens zĳn noodmaatregelen te nemen, geven de Commissie, de overige lidstaten en de betrokken regionale adviesraden door toezending van een ontwerp van die maatregelen, vergezeld van een toelichting, kennis van hun voornemen alvorens die maatregelen vast te stellen.

3. De lidstaten en de betrokken regionale adviesraden kunnen hun schriftelĳke opmerkingen bĳ de Commissie indienen binnen vĳf werkdagen na de datum van kennisgeving. Binnen 15 werkdagen na de datum van kennisgeving wordt de maatregel door de Commissie bevestigd, ingetrokken of gewĳzigd.

4. Van het besluit van de Commissie wordt kennis gegeven aan de betrokken lidstaten. Het besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

5. De betrokken lidstaten kunnen het besluit van de Commissie binnen 10 werkdagen na de kennisgeving ervan voorleggen aan de Raad.

6. De Raad kan binnen één maand na de datum van ontvangst van het schrĳven waarbĳ een besluit aan hem is voorgelegd, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een andersluidend besluit nemen.

Artikel 9

Maatregelen van een lidstaat binnen de zone van 12 zeemĳl

►C1 1. Een lidstaat kan niet-discriminerende maatregelen nemen voor de instand¬houding en het beheer van visbestanden en om het effect van visserij op de instandhouding van mariene ecosystemen tot een minimum te beperken binnen de zone van 12 zeemijl gerekend vanaf zijn basislijnen, op voorwaarde dat er specifiek voor die zone geen instandhoudings- en beheersmaatregelen zijn vastgesteld door de Gemeenschap. ◄ De maatregelen van de lidstaat zĳn verenigbaar met de in artikel 2 omschreven doelstellingen en mogen niet minder strikt zĳn dan de bestaande communautaire regelgeving.

Indien door een lidstaat te nemen maatregelen mogelĳk gevolgen hebben voor de vaartuigen van een andere lidstaat, worden dergelĳke maatregelen pas genomen nadat met de Commissie, de betrokken lidstaat en de betrokken regionale adviesraden overleg is gepleegd over een ontwerp van de maatregelen, vergezeld van een toelichting.

2. Voor maatregelen die van toepassing zĳn voor vissersvaartuigen uit andere lidstaten, gelden de bĳ artikel 8, leden 3 tot en met 6, vastgestelde procedures.

Artikel 10

Maatregelen van de lidstaten die uitsluitend van toepassing zĳn op vissersvaartuigen die hun vlag voeren

De lidstaten kunnen alleen maatregelen voor de instandhouding en het beheer van bestanden in wateren onder hun soevereiniteit of jurisdictie nemen, indien:

a) ze uitsluitend van toepassing zĳn op vissersvaartuigen die de vlag van de betrokken lidstaat voeren en in de Gemeenschap zĳn geregistreerd, of, in geval van visserĳactiviteiten die niet door een vissersvaartuig worden verricht, op personen die in de betrokken lidstaten zĳn gevestigd; en

b) ze stroken met de in artikel 2, lid 1, genoemde doelstellingen, en niet minder strikt zĳn dan de bestaande communautaire regelgeving.







HOOFDSTUK III

AANPASSING VAN DE VANGSTCAPACITEIT

▼M1

Artikel 11

Aanpassing van de vangstcapaciteit

1. De lidstaten nemen maatregelen ter aanpassing van de vangstcapaciteit van hun vloten met het doel een stabiel en permanent evenwicht tussen die vangstcapaciteit en hun vangstmogelijkheden te bewerkstelligen.

2. De lidstaten dragen er zorg voor dat de overeenkomstig dit artikel en artikel 12 vastgestelde referentieniveaus voor de vangstcapaciteit, uitgedrukt in BT en kW, niet worden overschreden.

3. Er mag geen vaartuig met overheidssteun aan de vloot worden onttrokken tenzij de visvergunning zoals gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 1281/2005 ( 10 ) en, in voorkomend geval, de machtigingen tot vissen zoals gedefinieerd in de desbetreffende verordeningen, van tevoren zijn ingetrokken. Onverminderd lid 6 kan de capaciteit die overeenkomt met de vergunning en, zo nodig, met de machtigingen tot vissen voor de betrokken visserijtakken, niet worden vervangen.

4. Indien overheidssteun wordt verleend voor intrekkingen van vangstcapaciteit die verdergaan dan de capaciteitsverlaging die nodig is om de overeenkomstig dit artikel en artikel 12 vastgestelde referentieniveaus in acht te nemen, wordt de ingetrokken hoeveelheid capaciteit automatisch van de referentieniveaus afgetrokken. De aldus verkregen referentieniveaus worden de nieuwe referentieniveaus.

5. Tussen 1 januari 2003 en 31 december 2006 mag de tonnage van vissersvaartuigen van 5 jaar en ouder toenemen door modernisering van het hoofddek ter verbetering van de veiligheid aan boord, de arbeidsomstandigheden, de hygiëne en de productkwaliteit, op voorwaarde dat de vangstcapaciteit van het vaartuig daardoor niet toeneemt. De overeenkomstig dit artikel en artikel 12 vastgestelde referentieniveaus worden daaraan aangepast. Met de corresponderende capaciteit hoeft geen rekening gehouden te worden als de lidstaten overeenkomstig artikel 13 de balans van de toevoeging/onttrekking opmaken.

6. Vanaf 1 januari 2007 mogen de lidstaten, om de veiligheid aan boord, de arbeidsomstandigheden, de hygiëne en de productkwaliteit te verbeteren, de volgende, in tonnage uitgedrukte, capaciteit opnieuw toewijzen aan nieuwe of bestaande vaartuigen op voorwaarde dat de vangstcapaciteit van de vissersvaartuigen daardoor niet toeneemt:

— 4 % van de gemiddelde jaarlijkse tonnage die met overheidssteun is onttrokken tussen 1 januari 2003 en 31 december 2006 voor de lidstaten die op 1 januari 2003 deel uitmaakten van de Gemeenschap en 4 % van de jaarlijkse gemiddelde tonnage die met overheidssteun is onttrokken tussen 1 mei 2004 en 31 december 2006 voor de lidstaten die op 1 mei 2004 tot de Gemeenschap zijn toegetreden, en

— 4 % van de tonnage die vanaf 1 januari 2007 met overheidssteun aan de vloot wordt onttrokken.

De overeenkomstig dit artikel en artikel 12 vastgestelde referentieniveaus worden dienovereenkomstig aangepast. Met de corresponderende capaciteit hoeft geen rekening gehouden te worden als de lidstaten overeenkomstig artikel 13 de balans van de toevoeging/onttrekking opmaken.

Als de lidstaten krachtens dit lid vangstcapaciteit toewijzen, geven zij voorrang aan de kleinschalige kustvisserij in de zin van artikel 26 van Verordening (EG) nr. 1198/2006 van de Raad ( 11 ).

7. Eventuele bepalingen ter uitvoering van dit artikel worden vastgesteld volgens de in artikel 30, lid 2, bedoelde procedure.

▼B

Artikel 12

Referentieniveaus voor de vissersvloten

1. De Commissie stelt volgens de in artikel 30, lid 2, bedoelde procedure voor elke lidstaat referentieniveaus, uitgedrukt in GT en kW, vast voor de totale vangstcapaciteit van de communautaire vissersvaartuigen die de vlag van die lidstaat voeren.

De referentieniveaus zĳn gelĳk aan de som van de doelstellingen van het meerjarig oriëntatieprogramma 1997-2002 voor elk segment zoals voor 31 december 2002 vastgesteld overeenkomstig Beschikking 97/413/EG van de Raad ( 12 ).

2. De uitvoeringsregels voor dit artikel kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 30, lid 2.

▼M1

Artikel 13

Regeling voor toevoeging/onttrekking aan de vloot en totale capaciteitsvermindering

1. De lidstaten beheren de toevoegingen aan de vloot en de onttrekkingen aan de vloot op zodanige wijze dat met ingang van 1 januari 2003:

a) de toevoegingen van nieuwe capaciteit aan de vloot zonder overheidssteun voordien gecompenseerd worden door onttrekkingen zonder overheidssteun die ten minste gelijk zijn aan de omvang van de nieuwe capaciteit;

b) de toevoegingen van nieuwe capaciteit aan de vloot met na 1 januari 2003 verleende overheidssteun voordien gecompenseerd worden door onttrekkingen zonder overheidssteun die: i) ten minste gelijk zijn aan de omvang van de nieuwe capaciteit, voor de toevoeging van nieuwe vaartuigen van hoogstens 100 BT, dan wel ii) ten minste 1,35 maal de omvang van die nieuwe capaciteit bedragen, voor de toevoeging van nieuwe vaartuigen van meer dan 100 BT;

c) de vervanging van een motor met overheidssteun krachtens artikel 25, lid 3, onder b) en c), van Verordening (EG) nr. 1198/2006 wordt gecompenseerd door een vermindering van het motorvermogen ten belope van 20 % van het vermogen van de vervangen motor. De vermindering van het motorvermogen met 20 % wordt van de referentieniveaus afgetrokken overeenkomstig artikel 11, lid 4.

2. Eventuele bepalingen ter uitvoering van dit artikel worden vastgesteld volgens de in artikel 30, lid 2, bedoelde procedure.

▼B

Artikel 14

Uitwisseling van informatie

1. Ieder jaar leggen de Commissie en de lidstaten een overzicht voor van de resultaten van het streven van de lidstaten naar een duurzaam evenwicht tussen visserĳcapaciteit en vangstmogelĳkheden. Dit overzicht wordt gebaseerd op een jaarverslag van iedere lidstaat dat uiterlĳk op 30 april van het volgende jaar aan de Commissie moet worden toegezonden.

Het overzicht van de Commissie, met daaraan gehecht de verslagen van de lidstaten, wordt voor het eind van ieder jaar toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad, tezamen met de adviezen van het WTECV en het bĳ artikel 30, lid 1, ingestelde Comité voor de visserĳ en de aquacultuur.

2. Nadere regels voor deze uitwisselingen worden vastgesteld volgens de in artikel 30, lid 2, bedoelde procedure.

Artikel 15

Vissersvlootregisters

1. Elke lidstaat houdt een register bĳ van de communautaire vissersvaartuigen die zĳn vlag voeren, dat de minimuminformatie over de kenmerken en activiteit van de vaartuigen bevat die nodig is voor het beheer van de op communautair niveau vastgestelde maatregelen.

2. Elke lidstaat stelt de in lid 1 bedoelde informatie ter beschikking van de Commissie.

3. De Commissie zet een communautair gegevensbestand over de vissersvloot op dat de informatie bevat die zĳ overeenkomstig lid 2 ontvangt, en stelt dit gegevensbestand ter beschikking van de lidstaten. Het moet voldoen aan de communautaire voorschriften voor de bescherming van persoonsgegevens.

4. De in lid 1 bedoelde informatie en de procedures voor de in de leden 2 en 3 bedoelde mededeling ervan kunnen worden vastgesteld volgens de in artikel 30, lid 2, bedoelde procedure.

Artikel 16

Voorwaarden voor communautaire financiële bĳstand en beperking van de visserĳ-inspanning

1. Financiële bĳstand uit hoofde van Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserĳsector ( 13 ) kan, met uitzondering van de premie voor het slopen van vissersvaartuigen, alleen worden toegekend wanneer een lidstaat het bepaalde in de artikelen 11, 13 en 15 van die verordening naleeft en de volgens Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad en Verordening (EG) nr. 366/2001 van de Commissie ( 14 ) vereiste informatie heeft verstrekt.

In dit verband kan de Commissie, na de betrokken lidstaat de gelegenheid te hebben geboden gehoord te worden, en voor zover zulks in verhouding staat tot de mate van niet-naleving, de communautaire financiële bĳstand voor de betrokken lidstaat, in het kader van Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad schorsen.

2. Indien op basis van de beschikbare informatie de Commissie van mening is dat de vlootcapaciteit van een lidstaat de bĳ de artikelen 11, 13 en 15 voorgeschreven capaciteit overschrĳdt, deelt zĳ dat mee aan de betrokken lidstaat. Deze lidstaat beperkt zĳn visserĳ-inspanning onmiddellĳk tot het niveau dat bĳ naleving van de artikelen 11, 13 en 15 zou zĳn bereikt, onverminderd de uit deze artikelen voortvloeiende verplichtingen. De betrokken lidstaat deelt zĳn vlootreductieplan ter controle mee aan de Commissie, overeenkomstig de procedure van artikel 30, lid 2, ongeacht of de verlaging gelĳkwaardig is aan de capaciteitsoverschrĳding.







HOOFDSTUK IV

REGELS INZAKE DE TOEGANG TOT WATEREN EN HULPBRONNEN

Artikel 17

Algemene regels

1. Behoudens de in het kader van hoofdstuk II vastgestelde maatregelen hebben communautaire vissersvaartuigen gelĳke toegang tot de wateren en bestanden in alle andere communautaire wateren dan die welke in lid 2 worden bedoeld.

2. In de wateren onder hun soevereiniteit of jurisdictie tot 12 zeemĳl vanaf de basislĳnen worden de lidstaten vanaf 1 januari 2003 tot en met 31 december 2012 gemachtigd de visserĳ te beperken tot de vissersvaartuigen die van oudsher in die wateren vissen vanuit havens aan de aangrenzende kust, onverminderd de regelingen die in het kader van bestaande nabuurschapsbetrekkingen tussen lidstaten bestaan voor communautaire vissersvaartuigen die de vlag van andere lidstaten voeren, en onverminderd de regelingen die zĳn opgenomen in bĳlage I, waarin voor elke lidstaat de geografische zones van de kustwateren van de andere lidstaten zĳn vastgesteld waar visserĳactiviteiten mogen plaatsvinden, evenals de soorten waarop deze activiteiten betrekking mogen hebben.

De Commissie legt het Europees Parlement en de Raad voor 31 december 2011 een verslag voor over de in dit lid bedoelde regelingen. De Raad besluit voor 31 december 2012 over de bepalingen die naar aanleiding van de bovengenoemde regelingen zullen worden vastgesteld.

Artikel 18

Shetland Box

1. Voor soorten die in het in bĳlage II gedefinieerde gebied van bĳzonder belang zĳn en die gezien de kenmerken van de exploitatie van deze soorten, biologisch gevoelig zĳn, worden de visserĳactiviteiten van communautaire vaartuigen met een lengte tussen de loodlĳnen van ten minste 26 meter ten aanzien van andere demersale soorten dan kever en blauwe wĳting onderworpen aan een stelsel van voorafgaande machtiging overeenkomstig het bepaalde in deze verordening, en met name in bĳlage II.

2. Uitvoeringsbepalingen en procedures voor de uitvoering van lid 1 kunnen worden vastgesteld volgens de in artikel 30, lid 2, bedoelde procedure.

Artikel 19

Herziening van de toegangsregels

1. Uiterlĳk op 31 december 2003 dient de Commissie bĳ het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de in de communautaire regelgeving vastgestelde andere regels inzake de toegang tot wateren en hulpbronnen dan die welke in artikel 17, lid 2, worden bedoeld, in welk verslag de rechtvaardiging voor deze regels wordt beoordeeld in het licht van de doelstellingen op het gebied van instandhouding en duurzame exploitatie.

2. Op basis van het in lid 1 bedoelde verslag en met inachtneming van het in artikel 17, lid 1, neergelegde beginsel beslist de Raad uiterlĳk op 31 december 2004 over eventuele vereiste aanpassingen van die regels.

Artikel 20

Toewĳzing van de vangstmogelĳkheden

1. De Raad beslist met gekwalificeerde meerderheid van stemmen op voorstel van de Commissie over vangstbeperkingen en/of beperkingen van de visserĳ-inspanning en de verdeling van de vangstmogelĳkheden over de lidstaten, en ook over de bĳ die beperkingen behorende voorwaarden. De vangstmogelĳkheden zullen zodanig tussen de lidstaten worden verdeeld dat voor iedere lidstaat de relatieve stabiliteit van de visserĳactiviteiten voor elk visbestand of elke visserĳtak gewaarborgd is.

2. Wanneer de Gemeenschap nieuwe vangstmogelĳkheden opent, neemt de Raad een besluit over de toewĳzing van die mogelĳkheden, rekening houdend met de belangen van elke lidstaat.

3. Elke lidstaat neemt voor de vaartuigen die zĳn vlag voeren een besluit betreffende de methode voor de toewĳzing van de voor die lidstaat bestemde vangstmogelĳkheden, overeenkomstig het Gemeenschapsrecht. Hĳ stelt de Commissie van de toewĳzingsmethode in kennis.

4. De Raad bepaalt de vangstmogelĳkheden die in de communautaire wateren beschikbaar zĳn voor derde landen, en wĳst die mogelĳkheden aan elk derde land toe.

5. De lidstaten mogen, na kennisgeving aan de Commissie, de aan hen toegewezen vangstmogelĳkheden in hun geheel of voor een deel onderling ruilen.







HOOFDSTUK V

COMMUNAUTAIR CONTROLE- EN HANDHAVINGSSYSTEEM

Artikel 21

Doelstellingen

De toegang tot wateren en hulpbronnen en de uitoefening van activiteiten als bedoeld in artikel 1 worden gecontroleerd en de naleving van de regels van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid wordt gehandhaafd op grond van het communautaire controle- en handhavingssysteem.

Artikel 22

Voorwaarden voor de toegang tot wateren en hulpbronnen en voor de afzet van visserĳproducten

1. Activiteiten binnen het toepassingsgebied van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid zĳn verboden, tenzĳ aan de volgende voorwaarden is voldaan:

a) een vissersvaartuig heeft zĳn vergunning en, in voorkomend geval, zĳn machtigingen tot vissen aan boord;

b) een vissersvaartuig beschikt over een aan boord geïnstalleerd functionerend systeem waarmee het door middel van systemen voor toezicht op afstand kan worden opgespoord en geïdentificeerd. Deze voorwaarde geldt voor vaartuigen van meer dan 18 meter lengte over alles vanaf 1 januari 2004 en voor vaartuigen van meer dan 15 meter over alles vanaf 1 januari 2005;

c) informatie over de visserĳactiviteiten, met inbegrip van aanlandingen en overladingen, wordt door de kapitein onverwĳld vastgelegd en gemeld. Kopieën van de vastgelegde informatie worden ter beschikking van de autoriteiten gesteld. De Raad zal in 2004 een besluit nemen over de verplichting om die informatie elektronisch door te geven. De lidstaten zullen in samenwerking met de Commissie voor 1 juni 2004 proefprojecten uitvoeren ter beoordeling van de te gebruiken technologie;

d) de kapitein laat inspecteurs aan boord toe en werkt met hen samen; indien een waarnemersregeling van toepassing is, laat de kapitein ook waarnemers aan boord toe en werkt hĳ met hen samen;

e) de kapitein neemt de voorwaarden en beperkingen met betrekking tot aanlandingen, overladingen, gezamenlĳke beoefening van de visserĳ, vistuig, netten en het merken en identificeren van vaartuigen in acht.

2. Visserĳproducten mogen slechts worden afgezet als aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:

a) visserĳproducten mogen vanaf een vaartuig uitsluitend worden verkocht aan geregistreerde kopers of in geregistreerde afslagen;

b) de koper van visserĳproducten van een vaartuig bĳ de eerste verkoop moet geregistreerd zĳn bĳ de autoriteiten;

c) de koper van visserĳproducten bĳ de eerste verkoop legt facturen of verkoopdocumenten over aan de autoriteiten, tenzĳ de verkoop plaatsvindt in een geregistreerde afslag die zelf verplicht is facturen of verkoopdocumenten aan de autoriteiten over te leggen;

d) alle in de Gemeenschap aangelande of ingevoerde visserĳproducten waarvoor geen facturen en ook geen verkoopdocumenten aan de autoriteiten zĳn overgelegd en die worden vervoerd naar een andere plaats dan die waar zĳ zĳn aangeland of ingevoerd, gaan vergezeld van een door de vervoerder opgesteld document totdat de eerste verkoop heeft plaatsgevonden;

e) de personen die verantwoordelĳk zĳn voor de gebouwen en terreinen of de transportvoertuigen, verlenen toegang aan inspecteurs en werken met hen samen;

f) indien voor een bepaalde soort een minimummaat is vastgesteld, moeten de voor de verkoop, de opslag of het vervoer verantwoordelĳke ondernemingen de geografische oorsprong van de producten kunnen bewĳzen.

Een koper die producten koopt die nadien niet op de markt worden gebracht maar enkel voor particulier verbruik worden gebruikt, is vrĳgesteld van de in dit lid bedoelde verplichtingen.

3. Voor de uitvoering van de leden 1 en 2 kunnen nadere regels worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 30, lid 2.

Deze regels kunnen met name betrekking hebben op verplichtingen inzake documentering, vastlegging, verslaglegging en informatieverstrekking van lidstaten, kapiteins, en alle andere rechtspersonen en natuurlĳke personen die binnen het toepassingsgebied van artikel 1 vallende activiteiten ontplooien.

De regels kunnen ook in uitzonderingen op de in de leden 1 en 2 bedoelde verplichtingen voorzien mits die uitzonderingen kunnen worden gerechtvaardigd op grond van het te verwaarlozen effect op levende aquatische hulpbronnen of op grond van de onevenredige last die de verplichtingen zouden veroorzaken in vergelĳking met het economische belang van de activiteit.

Artikel 23

Verplichtingen van de lidstaten

1. Tenzĳ in communautaire regelgeving anders is bepaald, dragen de lidstaten zorg voor een doeltreffende controle, inspectie en handhaving ten aanzien van de regels van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid.

2. De lidstaten controleren de activiteiten die binnen het toepassingsgebied van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid op hun grondgebied of in de wateren onder hun soevereiniteit of jurisdictie worden uitgevoerd. Ten aanzien van de communautaire vissersvaartuigen die hun vlag voeren, ►C1 en onverminderd de primaire verantwoordelijkheid van de vlaggenstaat voor ◄ hun onderdanen oefenen zĳ ook controle uit op de toegang tot de wateren en hulpbronnen en de visserĳactiviteiten buiten de communautaire wateren. Zĳ zĳn verantwoordelĳk voor het plaatsen van waarnemers aan boord van vissersvaartuigen en voor het nemen van passende besluiten, onder meer het verbieden van visserĳactiviteiten.

3. De lidstaten treffen de maatregelen, wĳzen de financiële en personele middelen toe en zetten de administratieve en technische structuren op die voor een doeltreffende controle, inspectie en handhaving noodzakelĳk zĳn, met inbegrip van satellietvolgsystemen. De Raad zal in 2004 een besluit nemen over de verplichting om een systeem voor teledetectie in te stellen. De lidstaten zullen in samenwerking met de Commissie voor 1 juni 2004 proefprojecten uitvoeren ter beoordeling van de te gebruiken technologie. In elke lidstaat zal één enkele autoriteit verantwoordelĳk zĳn voor de coördinatie van het verzamelen en verifiëren van de informatie over visserĳactiviteiten en voor het rapporteren aan en samenwerken met de Commissie.

4. Wanneer de Commissie vaststelt dat een lidstaat de hem toegewezen vangstmogelĳkheden heeft overschreden, verlaagt zĳ de toekomstige vangstmogelĳkheden van die lidstaat.

Indien een lidstaat als rechtstreeks gevolg van het feit dat een andere lidstaat de hem toegewezen quota heeft overschreden, zĳn eigen vangstmogelĳkheden niet volledig heeft kunnen benutten, mogen vangstmogelĳkheden die gelĳkwaardig zĳn aan die welke uit hoofde van lid 1 zĳn afgetrokken, volledig of gedeeltelĳk aan die lidstaat worden toegewezen. Over die toewĳzing wordt beslist met inachtneming van het belang de bestanden in stand te houden en het belang van vergoeding van de beide betrokken lidstaten.

De Commissie neemt besluiten overeenkomstig de procedure van artikel 30, lid 2.

5. Nadere bepalingen voor de uitvoering van dit artikel kunnen worden vastgesteld volgens de in artikel 30, lid 2, bedoelde procedure, onder meer met betrekking tot de aanwĳzing door de lidstaten van de in lid 3 van dit artikel bedoelde autoriteit, en de voorschriften voor het inzetten van waarnemers, hun verantwoordelĳkheid, taken en kosten.

Artikel 24

Inspectie en handhaving

De lidstaten nemen de nodige inspectie- en handhavingsmaatregelen om op hun grondgebied of in de wateren onder hun soevereiniteit of jurisdictie de naleving van de regels van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid te verzekeren. Zĳ nemen ook handhavingsmaatregelen met betrekking tot de visserĳactiviteiten buiten de communautaire wateren van de communautaire vissersvaartuigen die hun vlag voeren, en van hun onderdanen.

Deze maatregelen omvatten:

a) steekproefcontroles en inspecties van vissersvaartuigen en van de gebouwen en terreinen van bedrĳven en andere partĳen die met het gemeenschappelĳk visserĳbeleid verband houdende activiteiten ontplooien;

b) visuele waarnemingen van vissersvaartuigen;

c) onderzoek betreffende en rechtsvervolging van inbreuken en sancties overeenkomstig artikel 25;

d) preventieve maatregelen overeenkomstig artikel 25, lid 5;

e) maatregelen teneinde te voorkomen dat hun onderdanen betrokken zĳn bĳ visserĳactiviteiten die in strĳd zĳn met de toepasselĳke instandhoudings- en beheersmaatregelen, onverminderd de primaire verantwoordelĳkheid van de vlaggenstaat.

De genomen maatregelen worden naar behoren gedocumenteerd. Zĳ moeten doeltreffend, afschrikkend en evenredig zĳn.

Nadere bepalingen, met inbegrip van benchmarks, voor de uitvoering van dit artikel kunnen worden vastgesteld volgens de in artikel 30, lid 3, bedoelde procedure.

Artikel 25

Vervolgactie bĳ inbreuken

1. Wanneer de regels van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid niet zĳn nageleefd zien de lidstaten erop toe dat tegen de verantwoordelĳke natuurlĳke personen of rechtspersonen passende maatregelen worden getroffen waaronder administratieve maatregelen of strafvervolging overeenkomstig hun nationale recht.

2. De overeenkomstig lid 1 ingeleide procedures moeten er, conform de terzake doende bepalingen van de nationale wetgeving, toe kunnen leiden dat de verantwoordelĳken het economische voordeel van de inbreuken daadwerkelĳk verliezen en dat resultaten behaald worden die in verhouding staan tot de ernst van die inbreuken, zodat verdere overtredingen van dezelfde aard effectief ►C1 worden ontmoedigd. ◄

3. De sancties die voortvloeien uit de in lid 2 bedoelde procedures, kunnen, naargelang de ernst van de overtreding, met name omvatten:

a) boetes;

b) inbeslagneming van verboden vistuig en verboden vangsten;

c) conservatoir beslag op het vaartuig;

d) tĳdelĳke stillegging van het vaartuig;

e) schorsing van de vergunning;

f) intrekking van de vergunning.

4. Onverminderd de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde verplichtingen, stelt de Raad op basis van de opsomming in lid 3, een lĳst van maatregelen op die door de lidstaten moeten worden toegepast ten aanzien van ernstige inbreuken zoals omschreven in Verordening (EG) nr. 1447/1999. Die lĳst doet geen afbreuk aan de keuze van de lidstaten om die maatregelen, overeenkomstig hun nationale wetgeving, uit te voeren door middel van administratieve maatregelen of strafvervolging, zoals bedoeld in artikel 1.

5. De lidstaten nemen onmiddellĳke maatregelen om te voorkomen dat vaartuigen of natuurlĳke of rechtspersonen die op heterdaad worden betrapt bĳ een ernstige inbreuk zoals omschreven in Verordening (EG) nr. 1447/1999, daarmee doorgaan.

Artikel 26

Verantwoordelĳkheden van de Commissie

1. Onverminderd de verantwoordelĳkheden van de Commissie op grond van het Verdrag, evalueert en controleert de Commissie de toepassing van de regels van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid door de lidstaten en vergemakkelĳkt zĳ de coördinatie en de samenwerking tussen de lidstaten.

2. Indien er aanwĳzingen zĳn dat niet wordt voldaan aan de regels inzake instandhouding, controle, inspectie of handhaving in het kader van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid en dat dit de instandhouding van de levende aquatische hulpbronnen ernstig in gevaar kan brengen of de doeltreffende werking van het communautaire controle- en handhavingssysteem in het gedrang kan brengen, als gevolg waarvan onmiddellĳke actie nodig is, brengt de Commissie de betrokken lidstaat schriftelĳk van haar bevindingen op de hoogte en geeft zĳ hem ten minste vĳftien werkdagen de tĳd om aan te tonen dat de regels worden nageleefd, en zĳn opmerkingen kenbaar te maken. De Commissie houdt bĳ elke maatregel die zĳ uit hoofde van lid 3 neemt rekening met de opmerkingen van de lidstaten.

3. Indien er aanwĳzingen zĳn dat visserĳactiviteiten in een bepaald geografisch gebied de instandhouding van de levende aquatische hulpbronnen ernstig in gevaar dreigen te brengen, kan de Commissie preventieve maatregelen nemen.

Die maatregelen moeten in verhouding staan tot het ernstige gevaar voor de instandhouding van de levende aquatische hulpbronnen.

Zĳ mogen niet langer dan drie weken duren. Zĳ kunnen, voorzover nodig voor de instandhouding van de levende aquatische hulpbronnen, bĳ een volgens de in artikel 30, lid 2, bedoelde procedure genomen besluit worden verlengd tot maximaal zes maanden.

De maatregelen zullen onmiddellĳk worden opgeheven wanneer de Commissie van oordeel is dat er geen gevaar meer is.

4. Wanneer het quotum van een lidstaat, de toewĳzing aan een lidstaat of het voor een lidstaat beschikbare deel wordt geacht te zĳn opgebruikt, kan de Commissie op basis van de beschikbare informatie de visserĳactiviteiten onmiddellĳk doen stopzetten.

5. Onverminderd artikel 23, lid 2, controleert de Commissie de visserĳactiviteiten in communautaire wateren van vissersvaartuigen die de vlag van een derde land voeren wanneer zulks bĳ communautaire regelgeving is voorgeschreven. Hiertoe werken de Commissie en de betrokken lidstaten samen en coördineren zĳ hun acties.

6. Nadere regels voor de toepassing van dit artikel kunnen worden vastgesteld volgens de in artikel 30, lid 2, bedoelde procedure.

Artikel 27

Evaluatie en controle door de Commissie

1. Met het oog op de evaluatie en controle van de toepassing van de regels van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid door de lidstaten kan de Commissie uit eigen beweging en met haar eigen middelen het initiatief nemen tot en uitvoering geven aan audits, onderzoekingen, verificaties en inspecties met betrekking tot de toepassing van de regels van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid door de lidstaten. Door haar kunnen met name worden geverifieerd:

a) de uitvoering en de toepassing van die regels door de lidstaten en hun bevoegde autoriteiten;

b) de overeenstemming van de nationale bestuurlĳke praktĳken en inspectie- en bewakingsactiviteiten met de regels;

c) het bestaan van de vereiste documenten en de overeenstemming daarvan met de toepasselĳke regels;

d) de omstandigheden waaronder de controle- en handhavingsactiviteiten door de lidstaten worden uitgevoerd.

Voor deze doeleinden kan de Commissie inspecties uitvoeren op vissersvaartuigen en in de gebouwen en op de terreinen van bedrĳven en andere partĳen die met het gemeenschappelĳk visserĳbeleid verband houdende activiteiten ontplooien, en heeft zĳ toegang tot alle voor de uitoefening van haar bevoegdheid benodigde informatie en documenten. De inspecties die de Commissie uit eigen beweging en zonder de medewerking van inspecteurs van de betrokken lidstaat uitvoert, vinden alleen plaats op vaartuigen en plaatsen van eerste aanlanding of eerste verkoop, en beperken zich tot gebieden of bestanden waarvoor een specifiek toezichtsprogramma bestaat uit hoofde van artikel 34 quater van Verordening (EEG) nr. 2847/93.

De inspecteurs van de Commissie leggen een schriftelĳke bevoegdheidsverklaring voor waarin hun identiteit en hun hoedanigheid zĳn aangegeven. De inspecteurs van de Commissie hebben geen hogere bevoegdheden dan de nationale inspecteurs en zĳ hebben geen politie- en handhavingsbevoegdheid. Een inspectie door de Commissie zonder de medewerking van inspecteurs van de betrokken lidstaat kan niet plaatsvinden als de te inspecteren partĳ bezwaar maakt.

De lidstaten verlenen de Commissie de bĳstand die zĳ nodig heeft om die taken te vervullen.

2. De inspectieverslagen worden ter beschikking van de betrokken lidstaten gesteld.

De Commissie biedt de betrokken lidstaat de gelegenheid om opmerkingen te maken bĳ de bevindingen in het verslag. Het moet voldoen aan de communautaire voorschriften voor de bescherming van persoonsgegevens.

Wanneer de Commissie op eigen initiatief en zonder begeleiding van nationale inspecteurs van de betrokken lidstaat een inspectie uitvoert, brengt zĳ de lidstaat daarvan binnen één dag na afloop van de inspectie op de hoogte en stelt zĳ binnen een maand een verslag over de bevindingen ter beschikking.

De lidstaten zĳn niet verplicht om op basis van de bevindingen van de bovengenoemde verslagen tegen personen op te treden.

3. Nadere regels voor de toepassing van dit artikel kunnen worden vastgesteld volgens de in artikel 30, lid 2, bedoelde procedure.

4. Om de drie jaar stelt de Commissie ten behoeve van het Europees Parlement en de Raad een evaluatieverslag op over de acties overeenkomstig lid 1 en over de toepassing van de regels van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid door de lidstaten. Elk jaar wordt de lidstaten meegedeeld hoeveel inspecties de Commissie uit hoofde van lid 1 in elke lidstaat heeft uitgevoerd, uitgesplitst naar soort inspectie.

Artikel 28

Samenwerking en coördinatie

1. De lidstaten werken met elkaar en met derde landen samen om de naleving van de regels van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid te verzekeren. Hiertoe verlenen de lidstaten andere lidstaten en derde landen de bĳstand die voor het verzekeren van de naleving van die regels nodig is.

2. In het geval van controle en inspectie met betrekking tot grensoverschrĳdende visserĳactiviteiten zorgen de lidstaten ervoor dat hun acties in het kader van dit hoofdstuk worden gecoördineerd. Hiertoe wisselen de lidstaten inspecteurs uit.

3. Onverminderd de primaire verantwoordelĳkheid van de kuststaat mogen de lidstaten in alle communautaire wateren buiten de wateren die onder de soevereiniteit van een andere lidstaat vallen, communautaire vissersvaartuigen die hun vlag voeren inspecteren.

De lidstaten mogen in alle communautaire wateren buiten de wateren die onder hun soevereiniteit ten aanzien van vissersvaartuigen vallen inspecties uitvoeren volgens de regels van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid, maar alleen

a) na toestemming van de betrokken kust-lidstaat, of

b) als er een specifiek toezichtsprogramma is aangenomen overeenkomstig artikel 34 quater van Verordening (EG) nr. 2847/93 van de Raad.

De lidstaten mogen in internationale wateren ook communautaire vissersvaartuigen inspecteren die de vlag van een andere lidstaat voeren.

In alle andere dan de in dit lid bedoelde gevallen kunnen de lidstaten elkaar machtigen inspecties uit te voeren volgens de regels van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid.

4. Op basis van aan de Commissie meegedeelde besluiten van de lidstaten over de aanstelling van personen of het inzetten van middelen stelt de Commissie volgens de in artikel 30, lid 2, bedoelde procedure een lĳst op van communautaire inspecteurs, inspectievaartuigen en inspectievliegtuigen en andere inspectiemiddelen die zĳn gemachtigd om inspecties overeenkomstig dit hoofdstuk uit te voeren in communautaire wateren en op communautaire vissersvaartuigen.

5. Door communautaire inspecteurs of inspecteurs van een andere lidstaat of inspecteurs van de Commissie opgestelde inspectie- en bewakingsverslagen vormen in alle lidstaten toelaatbaar bewĳsmateriaal bĳ administratieve of gerechtelĳke procedures. Voor de vaststelling van feiten worden zĳ op dezelfde voet behandeld als inspectie- en bewakingsverslagen van de lidstaten.

6. Nadere regels voor de toepassing van dit artikel kunnen worden vastgesteld volgens de in artikel 30, lid 2, bedoelde procedure.

Lid 3 en lid 4 van dit artikel zĳn slechts toepasselĳk nadat nadere bepalingen voor de uitvoering zĳn vastgesteld.







HOOFDSTUK VI

BESLUITVORMING EN RAADPLEGING

Artikel 29

Besluitvormingsprocedure

Tenzĳ in deze verordening anders is bepaald, neemt de Raad besluiten volgens de procedure van artikel 37 van het Verdrag.

Artikel 30

Comité voor de visserĳ en de aquacultuur

1. De Commissie wordt bĳgestaan door een Comité voor de visserĳ en de aquacultuur.

2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zĳn de artikelen 4 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing.

De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termĳn wordt vastgesteld op 20 werkdagen.

3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zĳn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing.

De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termĳn wordt vastgesteld op 60 werkdagen.

4. Het Comité stelt zĳn reglement van orde vast.

Artikel 31

Regionale adviesraden

1. Er worden regionale adviesraden opgericht om bĳ te dragen tot de verwezenlĳking van de in artikel 2, lid 1, omschreven doelstellingen, en met name om de Commissie te adviseren over aangelegenheden inzake het visserĳbeheer voor bepaalde zeegebieden of visserĳzones.

2. De regionale adviesraden worden hoofdzakelĳk samengesteld uit vissers en andere vertegenwoordigers van groepen die belang hebben bĳ het gemeenschappelĳk visserĳbeleid, zoals vertegenwoordigers van visserĳ en aquacultuur, milieu- en consumentenbelangen, en wetenschappelĳke deskundigen uit alle lidstaten met visserĳbelangen in het betrokken zeegebied of de betrokken visserĳzone.

3. Vertegenwoordigers van nationale en regionale overheden met visserĳbelangen in het betrokken zeegebied of de betrokken visserĳzone hebben het recht om als lid of waarnemer deel te nemen aan de regionale adviesraden. De Commissie kan hun vergaderingen bĳwonen.

4. De regionale adviesraden kunnen door de Commissie worden geraadpleegd over de voorstellen voor op grond van artikel 37 van het Verdrag vast te stellen maatregelen zoals meerjarige herstel- of beheersplannen die de Commissie voornemens is in te dienen en die specifiek betrekking hebben op de visserĳ in het betrokken gebied. Zĳ kunnen eveneens door de Commissie en de lidstaten over andere maatregelen worden geraadpleegd. Deze raadplegingen geschieden onverminderd de raadpleging van het WTECV en van het Comité voor de visserĳ en de ►C1 aquacultuur ◄ .

5. De regionale adviesraden kunnen

a) uit eigen beweging of op verzoek van de Commissie of een lidstaat aan de Commissie of de betrokken lidstaat aanbevelingen en suggesties met betrekking tot aangelegenheden inzake het visserĳbeheer voorleggen;

b) de Commissie of de betrokken lidstaat informeren over problemen met betrekking tot de uitvoering van communautaire voorschriften en aan de Commissie of de betrokken lidstaat aanbevelingen en suggesties voorleggen om die problemen aan te pakken;

c) alle andere activiteiten ontplooien die nodig zĳn voor de vervulling van hun functies.

De regionale adviesraden brengen het Comité voor de visserĳ en de ►C1 aquacultuur ◄ op de hoogte van hun activiteiten.

Artikel 32

Procedure voor de oprichting van regionale adviesraden

De Raad beslist over de oprichting van een regionale adviesraad. Een regionale adviesraad bestrĳkt zeegebieden onder de jurisdictie van ten minste twee lidstaten. Een regionale adviesraad stelt zĳn reglement van orde vast.

Artikel 33

Wetenschappelĳk Comité voor de visserĳ en de aquacultuur

1. Er wordt een Wetenschappelĳk, Technisch en Economisch Comité voor de visserĳ (WTECV) ingesteld. Het WTECV wordt op gezette tĳden geraadpleegd over aangelegenheden betreffende de instandhouding en het beheer van levende aquatische hulpbronnen, met inbegrip van biologische, economische, milieu-, sociale en technische overwegingen.

2. De Commissie houdt rekening met de adviezen van het WTECV wanneer zĳ in het kader van deze verordening voorstellen voor visserĳbeheer indient.







HOOFDSTUK VII

SLOTBEPALINGEN

Artikel 34

Intrekkingen

1. De Verordeningen (EEG) nr. 3760/92 en (EEG) nr. 101/76 worden ingetrokken.

2. Verwĳzingen naar de bepalingen van de bĳ lid 1 ingetrokken verordeningen gelden als verwĳzingen naar de overeenkomstige bepalingen van de onderhavige verordening.

Artikel 35

Toetsing

De Commissie brengt vóór eind 2012 bĳ het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de werking van het Gemeenschappelĳk Visserĳbeleid wat betreft de hoofdstukken II en III.

Artikel 36

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2003.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat.









BĲLAGE I

TOEGANG TOT KUSTWATEREN IN DE ZIN VAN ARTIKEL 17, LID 2

1. KUSTWATEREN VAN HET VERENIGD KONINKRĲK

A. TOEGANG VOOR FRANKRĲK







Geografisch gebied Soort Hoeveelheid of bijzondere bepalingen Kust van het Verenigd Koninkrijk (6 tot 12 zeemijl) 1. Berwick-upon-Tweed east Coquet Island east Haring Onbeperkt 2. Flamborough Head east Spurn Head east Haring Onbeperkt 3. Lowestoft east Lymle Regis south Alle soorten Onbeperkt 4. Lyme Regis south Eddystone south Demersale soorten Onbeperkt 5. Eddystone south Longships south-west Demersale soorten Onbeperkt Sint-Jacobsschelp Onbeperkt Kreeft Onbeperkt Langoesten Onbeperkt 6. Longships south-west Hartland Point north-west Demersale soorten Onbeperkt Langoesten Onbeperkt Kreeft Onbeperkt 7. Van Hartland Point tot aan een lijn getrokken vanaf het noorden van Lundy Island Demersale soorten Onbeperkt 8. Van een lijn rechtwijzend west van Lundy Island tot Cardigan Harbour Alle soorten Onbeperkt 9. Point Lynas North Morecambe Light Vessel east Alle soorten Onbeperkt 10. County Down Demersale soorten Onbeperkt 11. New Island north-east Sanda Island south-west Alle soorten Onbeperkt 12. Port Stewart north Barra Head west Alle soorten Onbeperkt 13. 57°40' NB Butt of Lewis west Alle soorten, behalve schaal- en weekdieren Onbeperkt 14. St Kilda, Flannan Islands Alle soorten Onbeperkt 15. Ten westen van de lijn die Butt of Lewis lighthouse verbindt met het punt op 59°30' NB-5°45' WL Alle soorten Onbeperkt

B. TOEGANG VOOR IERLAND







Geografisch gebied Soort Hoeveelheid of bijzondere bepalingen Kust van het Verenigd Koninkrijk (6 tot 12 zeemijl) 1. Point Lynas north Mull of Galloway south Demersale soorten Onbeperkt Langoestine Onbeperkt 2. Mull of Oa wes Barra Head west Demersale soorten Onbeperkt Langoestine Onbeperkt

C. TOEGANG VOOR DUITSLAND







Geografisch gebied Soort Hoeveelheid of bijzondere bepalingen Kust van het Verenigd Koninkrijk (6 tot 12 zeemijl) 1. East of Shetlands en Fair Isle tussen lijnen rechtwijzend zuidoost van Sumburgh Head lighthouse, rechtwijzend noordoost van Skroo lighthouse en rechtwijzend zuidwest van Skadan lighthouse Haring Onbeperkt 2. Berwick-upon-Tweed east Whitby High lighthouse east Haring Onbeperkt 3. North Foreland lighthouse east Dungeness new lighthouse south Haring Onbeperkt 4. Zone rond St Kilda Haring Onbeperkt Makreel Onbeperkt 5. Butt of Lewis lighthouse west naar de lijn die Butt of Lewis lighthouse verbindt met het punt 59°30' NB — 5°45' WL Haring Onbeperkt 6. Zone rond North Rona en Sulisker (Sulasgeir) Haring Onbeperkt

D. TOEGANG VOOR NEDERLAND







Geografisch gebied Soort Hoeveelheid of bijzondere bepalingen Kust van het Verenigd Koninkrijk (6 tot 12 zeemijl) 1. East of Shetlands en Fair Isle tussen lijnen rechtwijzend zuidoost van Sumburgh Head lighthouse, rechtwijzend noordoost van Skroo lighthouse en rechtwijzend zuidwest van Skadan lighthouse Haring Onbeperkt 2. Berwick upon Tweed east Flamborough Head east Haring Onbeperkt 3. North Foreland east Dungeness new lighthouse south Haring Onbeperkt

E. TOEGANG VOOR BELGIË







Geografisch gebied Soort Hoeveelheid of bijzondere bepalingen Kust van het Verenigd Koninkrijk (6 tot 12 zeemijl) 1. Berwick upon Tweed east Coquer Island east Haring Onbeperkt 2. Cromer north North Foreland east Demersale soorten Onbeperkt 3. North Foreland east Dungeness new lighthouse south Demersale soorten Onbeperkt Haring Onbeperkt 4. Dungeness new lighthouse south Selsey Bill south Demersale soorten Onbeperkt 5. Straight Point south-east South Bishop north-west Demersale soorten Onbeperkt

2. IERSE KUSTWATEREN

A. TOEGANG VOOR FRANKRĲK







Geografisch gebied Soort Hoeveelheid of bijzondere bepalingen Ierse kust (6 tot 12 zeemijl) 1. Erris Head north-west Sybil Point west Demersale soorten Onbeperkt Langoestine Onbeperkt 2. Mizen Head south Stags south Demersale soorten Onbeperkt Langoestine Onbeperkt Makreel Onbeperkt 3. Stags south Cork south Demersale soorten Onbeperkt Langoestine Onbeperkt Makreel Onbeperkt Haring Onbeperkt 4. Cork south Carnsore Point south Alle soorten Onbeperkt 5. Carnsore Point south Haulbowline south-east Alle soorten, behalve schaal- en weekdieren Onbeperkt

B. TOEGANG VOOR HET VERENIGD KONINKRĲK







Geografisch gebied Soort Hoeveelheid of bijzondere bepalingen Ierse kust (6 tot 12 zeemijl) 1. Mine Head south Hook Point Demersale soorten Onbeperkt Haring Onbeperkt Makreel Onbeperkt 2. Hook Point Carlingford Lough Demersale soorten Onbeperkt Haring Onbeperkt Makreel Onbeperkt Langoestine Onbeperkt Sint-Jacobsschelpen Onbeperkt

C. TOEGANG VOOR NEDERLAND







Geografisch gebied Soort Hoeveelheid of bijzondere bepalingen Ierse kust (6 tot 12 zeemijl) 1. Stags south Carnsore Point south Haring Onbeperkt Makreel Onbeperkt

D. TOEGANG VOOR DUITSLAND







Geografisch gebied Soort Hoeveelheid of bijzondere bepalingen Ierse kust (6 tot 12 zeemijl) 1. Old Head of Kinsale south Carnsore Point south Haring Onbeperkt 2. Cork south Carnsore Point south Makreel Onbeperkt

E. TOEGANG VOOR BELGIË







Geografisch gebied Soort Hoeveelheid of bijzondere bepalingen Ierse kust (6 tot 12 zeemijl) 1. Cork south Carnsore Point south Demersale soorten Onbeperkt 2. Wicklow Head east Carlingford Lough south-east Demersale soorten Onbeperkt

3. BELGISCHE KUSTWATEREN







Geografisch gebied Lidstaten Soort Hoeveelheid of bijzondere bepalingen 3 tot 12 zeemijl Nederland Alle soorten Onbeperkt Frankrijk Haring Onbeperkt

4. DEENSE KUSTWATEREN







Geografisch gebied Lidstaten Soort Hoeveelheid of bijzondere bepalingen Noordzeekust (Deens-Duitse grens tot Hanstholm) (6 tot 12 zeemijl) Duitsland Platvis Platvis Onbeperkt Garnalen Onbeperkt Deens-Duitse grens tot Blåvands Huk Nederland Platvis Onbeperkt Rondvis Onbeperkt Blåvands Huk tot Bovbjerk België Kabeljauw Onbeperkt, alleen in juni en juli Schelvis Onbeperkt, alleen in juni en juli Duitsland Platvis Onbeperkt Nederland Schol Onbeperkt Tong Onbeperkt Thyborøron tot Hanstholm België Wijting Onbeperkt, alleen in juni en juli Schol Onbeperkt, alleen in juni en juli Duitsland Platvis Onbeperkt Sprot Onbeperkt Kabeljauw Onbeperkt Koolvis Onbeperkt Schelvis Onbeperkt Makreel Onbeperkt Haring Onbeperkt Wijting Onbeperkt Nederland Kabeljauw Onbeperkt Schol Onbeperkt Tong Onbeperkt Skagerrak (Hanstholm-Skagen) (4 tot 12 zeemijl) België Schol Onbeperkt, alleen in juni en juli Duitsland Platvis Onbeperkt Sprot Onbeperkt Kabeljauw Onbeperkt Koolvis Onbeperkt Schelvis Onbeperkt Makreel Onbeperkt Haring Onbeperkt Wijting Onbeperkt Nederland Kabeljauw Onbeperkt Schol Onbeperkt Schol Onbeperkt Kattegat (3 tot 12 mijl) Duitsland Kabeljauw Onbeperkt Platvis Onbeperkt Langoestine Onbeperkt Haring Onbeperkt Ten noorden van Sjaelland tot de breedtecirkel die Forsnæs lighthouse doorsnijdt Duitsland Sprot Onbeperkt Oostzee (inbegrepen Bælterne, Sundet en Bornholm) 3 tot 12 zeemijl Duitsland Platvis Onbeperkt Kabeljauw Onbeperkt Haring Onbeperkt Sprot Onbeperkt Aal Onbeperkt Zalm Onbeperkt Wijting Onbeperkt Makreel Onbeperkt Skagerrak (4 tot 12 mijl) Zweden Alle soorten Onbeperkt Kattegat (31 tot 12 mijl) Zweden Alle soorten Onbeperkt Oostzee (3 tot 12 mijl) Zweden Alle soorten Onbeperkt (1) Gemeten vanaf de kustlĳn.

5. DUITSE KUSTWATEREN







Geografisch gebied Lidstaten Soort Hoeveelheid of bijzondere bepalingen Noordzeekust (3 tot 12 zeemijl) alle kusten Denemarken Demersale soorten Onbeperkt Sprot Onbeperkt Zandspiering Onbeperkt Nederland Demersale soorten Onbeperkt Garnalen Onbeperkt Deens-Duitse grens tot de noordpunt van Amrum op 54°43' NB Denemarken Garnalen Onbeperkt Zone rond Helgoland Verenigd Koninkrijk Kabeljauw Onbeperkt Schol Onbeperkt Oostzee (3 tot 12 mijl) Denemarken Kabeljauw Onbeperkt Schol Onbeperkt Haring Onbeperkt Sprot Onbeperkt Aal Onbeperkt Wijting Onbeperkt Makreel Onbeperkt

6. KUSTWATEREN VAN FRANKRĲK EN VAN DE OVERZEESE DEPARTEMENTEN







Geografisch gebied Lidstaten SoortSpecie Hoeveelheid of bijzondere bepalingen Noord-Oost-Atlantische kust (6 tot 12 zeemijl) Belgisch-Franse grens tot het oosten van het departement La Manche (monding van La Vire — Grandcamp-les-Bains 49°23'30" NB — 1°2' WL richting noordnoordoost) België Demersale soorten Onbeperkt Sint-Jacobsschelpen Onbeperkt Nederland Alle soorten Onbeperkt Duinkerken (2°20' OL) tot Kaap Antifer (0°10' OL) Duitsland Haring Onbeperkt, alleen van oktober tot en met december Belgisch-Franse grens tot Kaap Alprech Ouest (50°42'30" NB — 1°33'30" OL) Verenigd Koninkrijk Alle soorten Onbeperkt Atlantische kust (6 tot 12 zeemijl) Spaans-Franse grens tot 46°08' NB Spanje Ansjovis Gerichte visserij, onbeperkt, alleen van 1 maart tot en met 30 juni Visserij voor levend aas, alleen van 1maart tot en met 31 oktober Sardine Onbeperkt, alleen va, 1 januari tot en met 28 februari en van 1 juli tot en met 31 december Voorts worden de activiteiten met betrekking tot de hierboven genoemde soorten uitgeoefend overeenkomstig en binnen de grenzen van de activiteiten in 1 984 Middellandse-Zeekust (6 tot 12 zeemijl) Grens Spanje/Cap Leucate Spanje Alle soorten Onbeperkt

7. SPAANSE KUSTWATEREN







Geografisch gebied Lidstaten Soort Hoeveelheid of bijzondere bepalingen Atlantische kust (6 tot 12 zeemijl) Frans-Spaanse grens tot de vuurtoren van Cap Mayor (3°47' WL) Frankrijk Pelagische soorten Onbeperkt, overeenkomstig en binnen de grenzen van de activiteiten in 1 984 Middellandse-Zeekust (6 tot 12 zeemijl) Grens Frankrijk/Cap Creus Frankrijk Alle soorten Onbeperkt

8. NEDERLANDSE KUSTWATEREN







Geografisch gebied Lidstaten Soort Hoeveelheid of bijzondere bepalingen (3 tot 12 zeemijl) — Hele kust België Alle soorten Onbeperkt Denemarken Demersale soorten Onbeperkt Sprot Onbeperkt Zandspiering Onbeperkt Horsmakreel Onbeperkt Duitsland Kabeljauw Onbeperkt Garnalen Onbeperkt (6 tot 12 zeemijl) — Hele kust Frankrijk Alle soorten Onbeperkt Zuidpunt van Texel ten westen tot de grens Nederland/Duitsland Verenigd Koninkrijk Demersale soorten Onbeperkt

9. FINSE KUSTWATEREN







Geografisch gebied Lidstaten Soort Hoeveelheid of bijzondere bepalingen Oostzee (4 tot 12 mijl) (1) Zweden Alle soorten Onbeperkt (1) 3 tot 12 mĳl rond de Bogskär Eilanden.

10. ZWEEDSE KUSTWATEREN







Geografisch gebied Lidstaten Soort Hoeveelheid of bijzondere bepalingen Skagerrak (4 tot 12 zeemijl) Denemarken Alle soorten Onbeperkt Kattegat (3 (1) tot 12 mijl) Denemarken Alle soorten Onbeperkt Oostzee (4 tot 12 mijl) Denemarken Alle soorten Onbeperkt Finland Alle soorten Onbeperkt (1) Gemeten vanaf de kustlĳn.









BĲLAGE II

SHETLAND BOX

A. Geografische definitie

Het gebied binnen een lĳn die loopt van het punt op de westkust van Schotland op 58° 30' NB naar 59° 30' NB — 6° 15' WL,

van 58° 30' NB — 6° 15' WL naar 59° 30' NB — 5° 45' WL,

van 59° 30' NB — 5° 45' WL naar 59° 30' NB — 3° 45' WL,

langs de 12-zeemĳlslĳn ten noorden van de Orkaden,

van 59° 30' NB — 3° 00' WL naar 61° 00' NB — 3° 00' WL,

van 61° 00' NB — 3° 00' WL naar 61° 00' NB — 0° 00',

langs de 12-zeemĳlslĳn ten noorden van de Shetlands,

van 61° 00' NB — 0° 00' WL naar 59° 30' NB — 0° 00',

van 59° 30' NB — 0° 00' WL naar 59° 30' NB — 1° 00' WL,

van 59° 30' NB — 1° 00' WL naar 59° 00' NB — 1° 00' WL,

van 59° 00' NB — 1° 00' WL naar 59° 00' NB — 2° 00' WL,

van 59° 00' NB — 2° 00' WL naar 58° 30' NB — 2° 00' WL,

van 58° 30' NB — 2° 00' WL naar 58° 30' NB — 3° 00' WL,

van 58° 30' NB — 3° 00' WL naar de oostkust van Schotland, op 58° 30' NB.

B. Toegestane visserĳ-inspanning

Maximumaantal vissersvaartuigen met een lengte tussen de loodlĳnen van ten minste 26 m dat mag vissen op andere demersale soorten dan kever en blauwe wĳting:







Lidstaten Toegestaan aantal vissersvaartuigen Frankrijk 52 Verenigd Koninkrijk 62 Duitsland 12 België 2