1995L0051 — NL — 01.01.1996 — 000.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en versch ĳnt buiten de verantwoordel ĳkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 95/51/EG VAN DE COMMISSIE
van 18 oktober 1995
tot wijziging van Richtlijn 90/388/EEG van de Commissie inzake de opheffing van de beperkingen
op het gebruik van kabeltelevisienetten voor het verrichten van reeds geliberaliseerde telecommu-
nicatiediensten
(PB L 256 van 26.10.1995, blz. 49)
Gerectificeerd b ĳ:
►C1Rectificatie PB L 308van 29.11.1996, blz. 59 (95/51)
NB: Deze geconsolideerde versie bevat referenties naar de Europese rekeneenheid en/of ecu. Vanaf 1 januari 1999 moeten beide
worden gelezen als referentie naar de euro — Verordening (EEG) nr. 3308/80 van de Raad (PB L 345 van 20.12.1980, blz.1) en Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad (PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1).
1995L0051 — NL — 01.01.1996 — 000.001 — 2
▼B
RICHTLIJN 95/51/EG VAN DE COMMISSIE
van 18 oktober 1995
tot wijziging van Richtlijn 90/388/EEG van de Commissie inzake de
opheffing van de beperkingen op het gebruik van kabeltelevisie-netten voor het verrichten van reeds geliberaliseerde telecommuni-
catiediensten
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,inzonderheid op artikel 90, lid 3,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)Door Richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990
betreffende de mededinging op de markten voor telecommunica-tiediensten(
1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/46/EG (2),
zijn bepaalde telecommunicatiediensten voor mededinging open-gesteld en is de Lid-Staten verzocht de noodzakelijke maatre-gelen te nemen om te waarborgen dat elke marktdeelnemer hetrecht had dergelijke diensten te verrichten.
Met betrekking tot de spraaktelefoondienst ten behoeve van het
publiek stond de Richtlijn de Lid-Staten toe, uitsluitende enbijzondere rechten te handhaven; de Raad erkent in zijn resolutievan 22 juli 1993 (
3) dat deze uitzondering op 1 januari 1998kan
worden afgeschaft met een overgangsperiode voor sommige Lid-Staten.
Tijdens het door de Commissie in 1992 na haar mededeling van
21 oktober 1992 georganiseerde brede overleg over de situatie inde telecommunicatiesector werd de doeltreffendheid van de maat-regelen tot liberalisering van de telecommunicatiesector — metname van de datacommunicatie, de diensten met een hoge toege-voegde waarde en de levering van data- en spraaktelefoondien-sten aan grote ondernemingen en gesloten gebruikersgroepen —door vele leveranciers en gebruikers van diensten in twijfelgetrokken.
(2)De wettelijke beperkingen die het gebruik van een alternatieveinfrastructuur voor het verrichten van geliberaliseerde dienstenverbieden, zijn de belangrijkste oorzaak van deze aanhoudendeprobleemsituatie, en in het bijzonder de beperkingen op hetgebruik van kabeltelevisienetten. Potentiële dienstverrichters zijnthans noodgedwongen afhankelijk van de transmissiecapaciteit —„huurlijnen” — die ter beschikking worden gesteld door de tele-communicatieorganisaties, die vaak ook concurrenten zijn op hetgebied van de geliberaliseerde diensten. Ter opheffing van ditprobleem heeft het Europees Parlement in zijn Resolutie van 20april 1993 (
4) de Commissie opgeroepen, zo spoedig mogelijk de
nodige maatregelen te nemen om het bestaande infrastructuurpo-tentieel van de kabelnetten volledig voor telecommunicatiedien-sten te benutten en onverwijld de bestaande beperkingen in deLid-Staten ten aanzien van het gebruik van de kabelnetwerkenvoor niet-gereserveerde diensten op te heffen.
(3)Naar aanleiding van de resolutie heeft de Commissie twee studiesvoltooid betreffende het gebruik van kabeltelevisienetten en alter-natieve infrastructuren voor het verrichten van de telecommuni-catiediensten die krachtens het Gemeenschapsrecht reeds voormededinging zijn opengesteld: „The effects of Liberalisation ofSatellite Infrastructure on the Corporate and Closed User GroupMarket”, Analysis, 1994 en „L’impact de l’autorisation de la
(1) PB nr. L 192 van 24. 7. 1990, blz. 10.
(2) PB nr. L 268van 19. 10. 1994, blz. 15.
(3) PB nr. C 213 van 6. 8. 1993, blz. 1.
(4) PB nr. C 150 van 31. 5. 1993, blz. 39.
1995L0051 — NL — 01.01.1996 — 000.001 — 3
▼B
fourniture de services de télécommunictions liberalisés par les
câblo-opérateurs”, Idate, 1994. De belangrijkste conclusies vandeze studies beklemtonen de potentiële rol die onder meer kabe-ltelevisienetten kunnen spelen bij de tegemoetkoming aan debezorgdheid over de langzamer verlopende innovatie en de uitge-stelde verspreiding van geliberaliseerde diensten in de EuropeseGemeenschap. De openstelling van dergelijke netten zou ertoebijdragen om de problemen van de hoge prijzen en het gebrekaan geschikte capaciteit, die grotendeels het gevolg zijn van dethans in de meeste Lid-Staten bestaande exclusiviteit bij hetaanbieden van infrastructuur, te overwinnen. De door erkendeaanbieders van kabeltelevisie geëxploiteerde netten biedenimmers de mogelijkheden naast TV-uitzendingen een toenemendaantal diensten te leveren indien bijkomende investeringenworden gedaan. Het voorbeeld van de markt van de VerenigdeStaten bewijst dat nieuwe diensten worden ontwikkeld die beelden telecommunicatie combineren, wanneer bepaalde wettelijkebelemmeringen worden opgeheven.
(4)Sommige Lid-Staten hebben daarom vroeger bestaande beper-kingen op het verrichten van bepaalde data- en/of niet-gereser-veerde telefoondiensten via kabeltelevisienetten opgeheven. EénLid-Staat staat spraaktelefonie toe. Andere Lid-Staten hebbenevenwel strenge beperkingen gehandhaafd ten aanzien van hetverrichten van andere diensten dan de verspreiding van televisie-programma’s via deze netten.
(5)De thans door de Lid-Staten toegepaste beperkingen op hetgebruik van kabeltelevisienetten voor het verrichten van anderediensten dan de verspreiding van televisieprogramma’s, hebbenten doel te voorkomen dat de openbare spraaktelefoondienstenworden aangeboden via andere netten dan het openbare gescha-kelde telefoonnet, teneinde aldus de belangrijkste bron vaninkomsten van de telecommunicatieorganisaties te beschermen.
Aan de meeste telecommunicatieorganisaties in de Gemeenschap
zijn uitsluitende rechten verleend voor het aanbieden van spraak-telefoondiensten, teneinde hun de nodige financiële mogelijk-heden te waarborgen voor de aanleg en de exploitatie van eenuniverseel net, dit wil zeggen een net dat het gehele grondgebiedbestrijkt en waarop elke dienstverlener of gebruiker op zijnverzoek binnen een redelijke termijn een aansluiting kan krijgen.
(6)Aangezien deze beperkingen op het gebruik van kabeltelevisie-netten voortvloeien uit staatsmaatregelen en op elk van de natio-nale markten waar zij bestaan ten doel hebben de telecommunica-tieorganisaties die eigendom zij van de Lid-Staten en waaraan zijbijzondere of uitsluitende rechten hebben verleend, te bevoor-delen, moeten deze beperkingen worden beoordeeld in het lichtvan artikel 90, lid 1, van het EG-Verdrag. Dit artikel verbiedt deLid-Staten met betrekking tot dergelijke ondernemingen maatre-gelen te nemen of te handhaven, welke in strijd zijn met de regelsvan het Verdrag, met name met de mededingingsregels. Ditimpliceert een verbod op het handhaven van maatregelen tenaanzien van telecommunicatieorganisaties, die leiden tot eenbeperking van het vrij verrichten van diensten binnen deGemeenschap of tot misbruik van een machtspositie ten nadelevan de gebruikers van een bepaalde dienst.
(7)Het verlenen van uitsluitende rechten aan de telecommunicatieor-ganisaties met het oog op de terbeschikkingstelling van transmis-siecapaciteit voor het verrichten van telecommunicatiedienstenten behoeve van het publiek en de daaruit voortvloeiende wette-lijke beperkingen op het gebruik van kabeltelevisienetten voorandere doeleinden dan de verspreiding in de Gemeenschap vanradio- en televisieprogramma’s, met name voor nieuwe dienstenzoals interactieve televisie en video op verzoek, alsmede voormultimediadiensten, welke op een andere wijze niet kunnenworden verricht, beperkt noodzakelijkerwijs de vrijheid, derge-lijke diensten te leveren aan, of te betrekken van andere Lid-Staten. Dergelijke wettelijke beperkingen zijn niet te rechtvaar-digen om redenen van openbare orde of op grond van wezenlijke
1995L0051 — NL — 01.01.1996 — 000.001 — 4
▼B
vereisten, daar aan deze laatste, en in het bijzonder aan het
wezenlijke vereiste van interoperabiliteit tussen de netten in gevalvan koppeling van kabeltelevisienetten en het telecommunica-tienet, tegemoet kan worden gekomen door minder beperkendemaatregelen zoals objectieve, niet-discriminerende en doorzich-tige aanmeldings- of vergunningsvoorwaarden.
(8)De maatregelen waarbij aan de telecommunicatieorganisatiesuitsluitende rechten worden verleend inzake de beschikbaarstel-ling van transmissiecapaciteit, en de daaruit voortvloeiendewettelijke beperkingen op het gebruik van kabeltelevisieinfra-structuur voor het verrichten van andere telecommunicatiedien-sten die reeds aan mededinging onderworpen zijn, vormenderhalve een inbreuk op artikel 90 juncto artikel 59 van hetVerdrag. Het feit dat de beperkingen zonder onderscheid vantoepassing zijn op alle ondernemingen buiten de betrokken tele-communicatieorganisaties is niet voldoende om de voorkeursbe-handeling van de laatstgenoemde buiten de werkingssfeer vanartikel 59 van het Verdrag te doen vallen. Het is immers nietnoodzakelijk, dat alle ondernemingen van een Lid-Staat wordenbevoordeeld ten opzichte van buitenlandse ondernemingen. Het isvoldoende dat de voorkeursbehandeling bepaalde nationaleondernemingen ten goede komt.
(9)Artikel 86 van het Verdrag verbiedt als onverenigbaar met degemeenschappelijke markt elk gedrag door één of meer onderne-mingen met een machtspositie dat neerkomt op misbruik van diemachtspositie op de gemeenschappelijke markt of een wezenlijkdeel daarvan.
(10)Op elke relevante nationale markt hebben de telecommunicatieor-ganisaties een machtspositie op het gebied van de beschikbaar-stelling van de transmissiecapaciteit voor telecommunicatiedien-sten, daar zij als enigen beschikken over een openbaar telecom-municatienet dat het gehele grondgebied van de betrokken statenbestrijkt.
Een ander aspect van die machtspositie betreft de specifieke
kenmerken van de markt, met name de zeer kapitaalintensieveaard ervan. Wegens de omvang van de investeringen die vereistzijn om een nieuw, gelijkwaardig net te ontwikkelen, is men inzeer hoge mate afhankelijk van het gebruik van de bestaandenetten. Dit vergroot de structurele machtspositie van de betrokkentelecommunicatieorganisaties en vormt een potentiële belemme-ring van de toegang tot de markt. Ten derde trekken de telecom-municatieorganisaties dank zij hun marktaandeel tevens profijtvan gedetailleerde informatie over de telecommunicatiestromen,waarover nieuwkomers op de markt niet kunnen beschikken. Hetgaat hierbij onder meer om gegevens betreffende het gebruikspa-troon van de abonnees, die noodzakelijk zijn om zich te kunnenaanpassen aan de behoeften van specifieke groepen van gebrui-kers, en om informatie over de prijselasticiteit van de vraag in elkmarktsegment en in elke regio van het betrokken land. Ten slottevormt het feit dat de betrokken telecommunicatieorganisatiesuitsluitende rechten met betrekking tot het aanbieden van spraak-telefonie genieten ook een versterking van hun machtspositie opde aangrenzende maar onderscheiden markt voor telecommunica-tiecapaciteit.
(11)De loutere totstandbrenging van een machtspositie op eenbepaalde markt door de verlening van een uitsluitend recht is opzichzelf niet onverenigbaar met artikel 86. Een Lid-Staat magevenwel geen wettelijk monopolie handhaven wanneer debetrokken onderneming ertoe wordt gedwongen of aangezet, ommisbruik te maken van haar machtspositie op een manier die dehandel tussen Lid-Staten ongunstig kan beïnvloeden.
(12)Het verbod op het gebruik van andere infrastructuur en met namevan kabeltelevisienetten voor het verrichten van telecommunica-tiediensten heeft de telecommunicatieorganisaties ertoe aange-moedigd in vergelijking met andere landen hoge prijzen tevragen, en dit terwijl de innovatie op het gebied van Europese
1995L0051 — NL — 01.01.1996 — 000.001 — 5
▼B
bedrijfsnetten en het verlenen van concurrerende diensten,alsmede de concrete uitwerking van de in het rapport „Europeand the global information society” voorgestelde toepassingen inbeslissende mate afhankelijk zijn van de beschikbaarheid vaninfrastruktuur, met name huurlijnen, tegen afnemende kosten. Detarieven voor dergelijke hoge-capaciteitsinfrastructuur liggen inde Gemeenschap gemiddeld tienmaal hoger dan die welke inNoord-Amerika voor een gelijke capaciteit over een gelijkeafstand gelden. Bij gebreke van een gegronde reden, bij voor-beeld hogere kosten, moeten deze tarieven worden beschouwd alseen misbruik in de zin van artikel 86, onder a).
Deze hoge prijzen in de Gemeenschap zijn een rechtstreeks
gevolg van de beperkingen die door de Lid-Staten zijn opgelegdinzake het gebruik van andere infrastructuur dan die van detelecommunicatieorganisaties, met name die van de kabeltele-visie-exploitanten, bij het verrichten van telecommunicatiedien-sten. Dergelijke hoge prijzen zijn niet uitsluitend te verklarendoor de kosten, gezien de aanzienlijke tariefverschillen tussenLid-Staten waar een vergelijkbare kostenstructuur mag wordenverwacht.
(13)Daarenboven beperken de overheidsmaatregelen die de kabeltele-visie-exploitanten beletten, om in concurrentie met de telecom-municatieorganisaties transmissiecapaciteit aan te bieden voor hetverrichten van geliberaliseerde diensten, het totale aanbod vancapaciteit op de markt en nemen zij voor de telecommunicatieor-ganisaties elke stimulans weg om de capaciteit van hun nettensnel te vergroten, de gemiddelde kosten te verlagen en lageretarieven toe te passen. De dientengevolge hoge tarieven van detelecommunicatieorganisaties voor de door deze organisatiesaangeboden basisinfrastructuur en de beperkte beschikbaarheidvan basisinfrastructuur waarover door derden geliberaliseerdediensten kunnen worden aangeboden, hebben een veralgemeendeontwikkeling van snelle bedrijfsnetten, de raadpleging op afstandvan databanken door zowel bedrijven als particuliere gebruikersen de ontwikkeling van innoverende diensten zoals telebankieren,afstandsonderwijs, computerondersteunde verkoop enz. vertraagd(zie de Mededeling van de Commissie aan het Europees Parle-ment en de Raad van 25 oktober 1994 „Groenboek inzake deliberalisering van telecommunicatie-infrastructuur en kabeltelevi-sienetwerken: Deel een”). De netten van de telecommunicatieor-ganisaties kunnen thans niet aan de gehele potentiële vraag naartransmissiecapaciteit op de markt voor de verrichting van debetrokken telecommunicatiediensten voldoen, zoals gebruikers enleveranciers van deze beklemtonen (zie Mededeling aan hetEuropees Parlement en de Raad betreffende het overleg over hetoverzicht van de situatie in de sector telecommunicatiediensten,van 28april 1993, blz. 5, punt 2. Uit deze resultaten van hetonderzoek blijkt derhalve dat de verplichting om huurlijnen opverzoek ter beschikking te stellen op zichzelf niet voldoende wasom beperkingen op de toegang tot de markten voor telecommuni-catiediensten en op de keuzevrijheid van de gebruiker te voor-komen).
De huidige beperkingen op het gebruik van kabeltelevisienetten
voor het verrichten van dergelijke diensten doen derhalve eensituatie ontstaan waarin de uitoefening door de telecommunicatie-organisaties van hun uitsluitende recht om transmissiecapaciteitvoor openbare telecommunicatiediensten te leveren, op zichzelfreeds leidt tot een vertraging in de zin van artikel 86, onder b),van het Verdrag, van de ontwikkeling van met name nieuwetoepassingen, zoals betaling per uitzending, interactieve televisieen video op verzoek, alsmede van multimediadiensten die audio-visuele en telecommunicatiediensten combineren, in de Gemeen-schap. Al deze diensten kunnen vaak niet op afdoende wijzeworden verricht over de netten van de telecommunicatieorganisa-ties.
1995L0051 — NL — 01.01.1996 — 000.001 — 6
▼B
Wegens de beperkingen op het aantal diensten dat zij mogen
aanbieden, stellen de exploitanten van kabeltelevisie investe-ringen in hun netten overigens vaak uit, in het bijzonder investe-ringen in de invoering van optische vezel, die rendabel zoudenkunnen zijn indien zij over een groter aantal diensten kondenworden afgeschreven. De beperkingen op het gebruik van kabe-ltelevisienetten voor het verrichten van andere diensten dan hetdoorgeven van omroepprogramma’s leiden derhalve ook tot eenvertraging in de ontwikkeling van nieuwe telecommunicatiemid-delen en multimediadiensten en remmen aldus de technischevooruitgang in deze sector af.
(14)Tenslotte kan, zoals door het Hof van Justitie van de EuropeseGemeenschappen in zijn arrest van 19 maart 1991, zaak C-202/88, Frankrijk tegen Commissie(
1), werd gesteld, een stelsel van
onvervalste mededinging, zoals geregeld in het Verdrag, slechtsworden gegarandeerd indien wordt gezorgd voor gelijke kansenvoor de onderscheiden marktdeelnemers. Wanneer aan één onder-neming die telecommunicatiediensten aanbiedt, met uitsluitingvan alle andere de taak wordt opgedragen het noodzakelijkebasismateriaal, dit wil zeggen de transmissiecapaciteit, te leverenaan alle ondernemingen die telecommunicatiediensten aanbieden,komt dit er echter op neer dat deze onderneming de bevoegdheidwordt toegekend naar eigen goeddunken te bepalen welke dien-sten door haar concurrenten kunnen worden aangeboden, alsmedetegen welke kosten en in welke perioden, en dat zij een greep ophun cliënten en op het door hun concurrenten in het levengeroepen verkeer behoudt, zodat zij een duidelijk voordeel tenopzichte van haar concurrenten heeft.
(15)De uitsluitende rechten die aan de telecommunicatieorganisatieszijn toegekend voor het aanbieden van transmissiecapaciteit voortelecommunicatiediensten aan het publiek en de daaruit voort-vloeiende beperkingen op het gebruik van kabeltelevisienettenvoor het verrichten van geliberaliseerde diensten, zijn derhalveonverenigbaar met artikel 90, lid 1, juncto artikel 86 van hetVerdrag. Artikel 90, lid 2, van het Verdrag voorziet in eenuitzondering op artikel 86 in gevallen waarin de toepassingdaarvan de vervulling, in feite of in rechte, van de aan de tele-communicatieorganisaties toevertrouwde bijzondere taken zouverhinderen. Op grond van deze bepaling heeft de Commissie eenonderzoek ingesteld naar de gevolgen van de liberalisering vanhet gebruik van de kabelnetten voor het verrichten van telecom-municatie- en multimediadiensten.
Ingevolge Richtlijn 90/338/EEG kunnen de Lid-Staten tot een
bepaalde datum het aanbieden van spraaktelefoondiensten blijvenreserveren voor hun nationale telecommunicatieorganisatie omvoldoende inkomsten te garanderen voor het aanleggen van eenuniverseel telefoonnet. Spraaktelefonie wordt in artikel 1 vanRichtlijn 90/388/EEG gedefinieerd als de commerciële exploitatieten behoeve van het publiek van direct transport en schakelingvan spraak in real-time van en naar aansluitpunten van hetgeschakelde openbaar net, waarvan iedere gebruiker van op eendergelijk aansluitpunt aangesloten apparatuur gebruik kan makenom met een ander aansluitpunt te communiceren. Wanneer kabe-ltelevisienetten worden omgevormd tot geschakelde netten diespraaktelefonie aanbieden aan elke abonnee, dienen dergelijkenetten eveneens als openbare geschakelde netten te wordenbeschouwd, en hun aansluitpunten als aansluitpunten van derge-lijke netten. Spraakdiensten die worden aangeboden via eendergelijk net zouden dan als spraaktelefonie te beschouwen zijn,waarvan het aanbieden via kabeltelevisienetten krachtens artikel2 van Richtlijn 90/388/EEG door de Lid-Staten nog steeds kanworden verboden.
(1) Jurisprudentie 1991, blz. I-1271, rechtsoverweging 51.
1995L0051 — NL — 01.01.1996 — 000.001 — 7
▼B
Een dergelijk tijdelijk verbod op het verrichten van spraaktele-
foondiensten via het kabeltelevisienet kan wellicht om dezelfdereden gerechtvaardigd zijn als bij telecommunicatienetten.Wanneer geschakelde spraakdiensten en/of transparante transmis-siecapaciteit daarentegen via kabeltelevisienetten worden aange-boden aan besloten gebruikersgroepen, zijn deze netten niet tebeschouwen als openbare geschakelde netten en mogen de Lid-Staten geen beperkingen opleggen ten aanzien van het aanbiedenvan de betrokken diensten, zelfs niet wanneer daarbij gebruikwordt gemaakt van één aansluitpunt van het openbare gescha-kelde net.
Behalve het geval van de spraaktelefoondienst is geen enkele
andere beperking op het aanbieden van geliberaliseerde dienstenop grond van artikel 90, lid 2, gerechtvaardigd, met name geziende zeer kleine bijdrage aan de omzet van de telecommunicatieor-ganisaties, die wordt geleverd door de diensten die thans via huneigen netten worden aangeboden maar waarvoor de kabeltelevi-sienetten een alternatief zouden kunnen zijn. Er zij aan herinnerd,dat de maatregelen tot liberalisering van de spraaktelefonie reke-ning moeten houden met de noodzaak, een universele dienst —welke inhoud in de toekomst aan dit concept ook wordt gegeven— te financieren (zie punt V.2 in de mededeling van deCommissie aan de Raad en het Europees Parlement van 3 mei1995).
(16)De afschaffing van de huidige beperkingen op het gebruik vankabeltelevisienetten voor het aanbieden van diensten staat niet inde weg aan de mogelijkheid, dezelfde vergunnings- of aanmel-dingsprocedures voor te schrijven als voor het verrichten vandezelfde diensten over het openbare telecommunicatienet.
(17)Voor de verspreiding van voor het publiek bestemde audiovisueleprogramma’s over deze netten blijven specifieke regels gelden,die door de Lid-Staten in overeenstemming met het Gemeen-schapsrecht zijn vastgesteld. De bepalingen van deze richtlijn zijndaarop derhalve niet van toepassing.
(18)Wanneer Lid-Staten het recht om kabeltelevisienetten en tele-communicatienetten aan te leggen aan dezelfde ondernemingtoekennen, brengen zij de betrokken ondernemingen in eenpositie waarin deze niet worden aangezet om de gebruikers tewinnen voor het net dat het best geschikt is voor het aanbiedenvan de betrokken dienst, zolang zij nog vrije capaciteit hebben ophet andere net. In dat geval heeft de onderneming er daarentegenbelang bij, om het gebruik van de kabelinfrastructuur voor hetverstrekken van niet-gereserveerde diensten overdreven duur temaken, teneinde het verkeer op hun telecommunicatienetten tedoen toenemen. De invoering van eerlijke mededinging zal vaakspecifieke maatregelen vereisen, waarbij rekening wordtgehouden met de concrete omstandigheden op de betrokkenmarkten. Gezien de uiteenlopende omstandigheden in de diverseLid-Staten zijn de nationale autoriteiten het best in staat tebepalen welke maatregelen het meest geschikt zijn en in hetbijzonder of een scheiding van beide activiteiten noodzakelijk is.In de vroege stadia van een liberaliseringsproces zijn een nauw-lettend toezicht op kruissubsidiëring en een doorzichtige boek-houding van wezenlijk belang. Om op eventuele misbruikentoezicht te kunnen houden, moeten de Lid-Staten derhalve op zijnminst een duidelijke scheiding van de boekhouding van de beidesoorten activiteiten opleggen, maar in feite verdient een volledigestructurele scheiding de voorkeur.
(19)Om toezicht op eventuele misbruiken in de vorm van kruissubsi-diëring tussen de omroeptaken van de kabeltelevisie-exploitanten,die in een bepaald gebied op basis van uitsluitende rechtenworden verricht, en hun activiteiten als aanbieder van capaciteitvoor telecommunicatiediensten mogelijk te maken, dienen deLid-Staten de nodige doorzichtigheid te garanderen met betrek-king tot het eventuele gebruik van middelen van de ene activiteitom een machtspositie op de andere markt te versterken. Geziende complexiteit van de boekhouding van netexploitanten is het
1995L0051 — NL — 01.01.1996 — 000.001 — 8
▼B
uiterst moeilijk kruissubsidies tussen de gereserveerde activiteiten
en de onder marktomstandigheden geleverde diensten op tesporen. Het is derhalve noodzakelijk dat deze kabeltelevisie-exploitanten afzonderlijke boekhoudingen voeren, waarin metname afzonderlijk de kosten en ontvangsten worden geboekt, dievoortkomen uit het verrichten van de diensten die op basis vanuitsluitende rechten worden verstrekt en die welke onder markt-omstandigheden worden aangeboden, zodra zij met hun telecom-municatieactiviteiten in het vergunningsgebied een aanzienlijkeomzet behalen. Voorlopig kan een omzet van meer dan 50miljoen ecu in het algemeen als een aanzienlijke omzet wordenbeschouwd. Wanneer dit voorschrift aan de betrokken onderne-ming een buitensporige last zou opleggen, kunnen de Lid-Statenvoor beperkte perioden uitstel toestaan, mits de Commissievooraf in kennis wordt gesteld van de motivering van dat uitstel.
De betrokken exploitanten moeten een geschikt kostenbereke-
ningssysteem toepassen, dat door accountants kan worden gecon-troleerd en dat een overlegging van de geboekte bedragen moge-lijk maakt.
Bij de hierboven bedoelde scheiding van de boekhoudingen
dienen op zijn minst de beginselen te worden toegepast die zijnneergelegd in artikel 10, lid 2, van Richtlijn 92/44/EEG van deRaad van 5 juni 1992 betreffende de toepassing van OpenNetwork Provision (ONP) op huurlijnen(
1), laatstelijk gewijzigd
bij Beschikking 94/439/EG van de Commissie(2). Voor hybride
diensten, die zowel elementen van gereserveerde als van concur-rerende diensten omvatten, zou een onderscheid moeten wordengemaakt tussen de kosten van elk van die elementen.
(20)Indien door de betrokken Lid-Staat geen concurrerend systeemvoor het aanbieden van de betrokken diensten aan huis is toege-staan, zal de Commissie intussen opnieuw nagaan of eengescheiden boekhouding toereikend is om misbruiken te voor-komen, en bepalen of een dergelijke gemeenschappelijke bepa-ling niet leidt tot een beperking van het potentiële aanbod vantransmissiecapaciteit ten nadele van de aanbieders van diensten inhet betrokken gebied, dan wel of bijkomende maatregelen nood-zakelijk zijn.
(21)De Lid-Staten moeten ervan afzien nieuwe maatregelen in tevoeren die ten doel of ten gevolge hebben dat het met dezerichtlijn beoogde resultaat in gevaar wordt gebracht,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Richtlijn 90/388/EEG wordt als volgt gewijzigd:
1. Artikel 1, lid 1, wordt als volgt gewijzigd:
a) het vijfde streepje komt te luiden:
„— „telecommunicatiediensten”: diensten die geheel of gedeelte-
lijk bestaan in de overdracht en/of routering van signalenover een telecommunicatienet;”;
b) na het laatste streepje wordt de volgende tekst toegevoegd:
▼
C1
„— „kabeltelevisienetten”: elke infrastructuur hoofdzakel ĳk met
kabels waarvoor door een Lid-Staat een vergunning is afge-geven voor het doorgeven of verspreiden van radio- en tele-visieprogramma’s aan het publiek.
(1) PB nr. L 165 van 19. 6. 1992, blz. 27.
(2) PB nr. L 181 van 15. 7. 1994, blz. 40.
1995L0051 — NL — 01.01.1996 — 000.001 — 9
▼B
Deze richtlijn laat de specifieke regels onverlet die door de
Lid-Staten in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht zijnvastgesteld met betrekking tot de verspreiding van voor hetpubliek bestemde audiovisuele programma’s en de inhoud vandie programma’s.”.
2. Na artikel 4, tweede alinea, wordt de volgende alinea toegevoegd:
„De Lid-Staten— trekken alle beperkingen op het aanbieden van transmissiecapaci-
teit via kabeltelevisienetten in en staan het gebruik van kabe-lnetten toe voor het verstrekken van telecommunicatiediensten,met uitzondering van spraaktelefoondiensten;
— dragen er zorg voor dat de onderlinge verbinding tussen kabelte-
levisienetten en het openbare telecommunicatienet voor dat doelis toegestaan, inzonderheid de verbinding met huurlijnen, en datde beperkingen inzake de rechtstreekse onderlinge verbindingvan kabeltelevisienetten door kabeltelevisie-exploitanten wordenopgeheven.”.
Artikel 2
Bij de opheffing van de beperkingen op het gebruik van kabeltelevisie-
netten nemen de Lid-Staten de nodige maatregelen ter waarborging vanboekhoudkundige doorzichtigheid en ter voorkoming van discrimine-rend gedrag wanneer een exploitant die een uitsluitend recht heeft omopenbare telecommunicatienetinfrastructuur aan te bieden, tevens kabe-ltelevisienetinfrastructuur aanbiedt; zij leggen met name een gescheidenboekhouding op voor de verrichtingen via elk net en voor de activiteitvan de exploitant als leverancier van telecommunicatiediensten.
Indien een exploitant een uitsluitend recht heeft om in een bepaald
gebied openbare kabeltelevisienetinfrastructuur aan te bieden, dragen deLid-Staten er tevens zorg voor dat deze exploitant een afzonderlijkeboekhouding voert betreffende zijn activiteit als aanbieder van netcapa-citeit voor telecommunicatiediensten, zodra hij een omzet behaalt op demarkt voor telecommunicatiediensten, met uitzondering van de versprei-ding van radio- en televisieomroepdiensten in het betrokken geografi-sche gebied van meer dan 50 miljoen ecu. Indien dat voorschrift aan debetrokken onderneming een buitensporige last zou opleggen, kunnen deLid-Staten voor beperkte perioden uitstel toestaan, mits de Commissievooraf in kennis wordt gesteld van de motivering van dat uitstel.
Wanneer een zelfde exploitant beide netten of beide diensten als
bedoeld in de eerste alinea aanbiedt, maakt de Commissie voor 1 januari1998een algemene beoordeling van de consequenties van een derge-lijke vorm van gezamenlijk aanbod in het licht van de doelstellingenvan deze richtlijn.
Artikel 3
De Lid-Staten verschaffen de Commissie uiterlijk negen maanden na de
inwerkingtreding van deze richtlijn de nodige informatie om deCommissie in staat te stellen na te gaan of de artikelen 1 en 2 zijnnageleefd.
Artikel 4
Deze richtlijn treedt in werking op 1 januari 1996.
Artikel 5
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.