2005D0344 — NL — 28.11.2008 — 001.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

►B BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 23 maart 2005 tot vaststelling van de milieucriteria voor de toekenning van de communautaire milieukeur aan allesreinigers en sanitairreinigers (Kennisgeving geschied onder nummer C(2005) 1028) (Voor de EER relevante tekst) (2005/344/EG) (PB L 115, 4.5.2005, p.42)

Gewĳzigd bĳ:









▼B

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 23 maart 2005

tot vaststelling van de milieucriteria voor de toekenning van de communautaire milieukeur aan allesreinigers en sanitairreinigers

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2005) 1028)

(Voor de EER relevante tekst)

(2005/344/EG)







DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 1980/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juli 2000 inzake een herzien communautair systeem voor de toekenning van milieukeuren ( 1 ), en met name op artikel 6, lid 1, tweede alinea, Na raadpleging van het Bureau voor de milieukeur van de Europese Unie, Overwegende hetgeen volgt: (1) Ingevolge Verordening (EG) nr. 1980/2000 kan de communautaire milieukeur worden toegekend aan producten waarvan de eigenschappen substantieel kunnen bijdragen tot verbeteringen van essentiële milieuaspecten. (2) Krachtens Verordening (EG) nr. 1980/2000 moeten per productgroep specifieke criteria voor de milieukeur worden vastgesteld op basis van door het Bureau voor de milieukeur van de Europese Unie opgestelde criteria. (3) Ook moet de herziening van de criteria voor de milieukeur en van de eisen inzake beoordeling en controle op de naleving van de criteria tijdig vóór het eind van de geldigheidsperiode van de criteria voor de desbetreffende productgroep plaatsvinden. (4) Gezien de wetenschappelijke en marktontwikkelingen is het wenselijk de milieucriteria van Beschikking 2001/523/EG van de Commissie van 27 juni 2001 tot vaststelling van de milieucriteria voor de toekenning van de communautaire milieukeur aan allesreinigers en sanitairreinigers ( 2 ) te herzien. (5) Daarnaast moet de definitie van de productgroep in die beschikking worden gewijzigd om duidelijk te maken dat producten voor de normale reiniging van ruiten worden beschouwd als allesreinigers en niet als producten voor specifiekere reinigingstoepassingen. (6) Voor de duidelijkheid moet Beschikking 2001/523/EG worden vervangen. (7) De herziene milieucriteria moeten gelden voor een periode van vier jaar. (8) Het is wenselijk te voorzien in een overgangsperiode van maximaal twaalf maanden voor fabrikanten die voor hun producten de milieukeur hebben gekregen vóór de datum van kennisgeving van deze beschikking of die vóór die datum de milieukeur hebben aangevraagd, zodat zij voldoende tijd hebben om hun producten aan de nieuwe criteria en eisen aan te passen. (9) De in deze beschikking vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 17 van Verordening (EG) nr. 1980/2000 ingestelde comité, Overwegende hetgeen volgt: HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:







Artikel 1

De productgroep „allesreinigers en sanitairreinigers” omvat de volgende subgroepen:

a) allesreinigers: detergenten die bestemd zijn voor de normale reiniging van vloeren, wanden, plafonds, ruiten en andere vaste oppervlakken en die vóór gebruik in water worden opgelost of met water worden verdund; allesreinigers bevatten ten hoogste 90 % (g/g) water;

b) ruitenreinigers: specifieke allesreinigers die bestemd zijn voor de normale reiniging van ruiten, die vóór gebruik met water worden verdund of onverdund worden gebruikt; ruitenreinigers bevatten ten hoogste 95 % (g/g) water;

c) sanitairreinigers: detergenten die bestemd zijn voor de normale verwijdering (ook door schuren) van vuil en/of aanslag in sanitaire ruimtes, zoals wasruimtes, badkamers, douches, toiletten en keukens; sanitairreinigers bevatten ten hoogste 90 % (g/g) water.

De volgende producten behoren niet tot de subgroep onder c) in de eerste alinea:

a) producten die automatisch bij het doorspoelen van het toilet worden gebruikt, zoals „zelfdoserende” producten, waaronder toiletblokken;

b) producten die in de stortbak van een toilet worden gebruikt;

c) producten die als enige reinigende werking de verwijdering van calciumcarbonaat hebben (ontkalkers);

d) desinfectiemiddelen.

Producten voor specifiekere reinigingstoepassingen, zoals ovenreinigers, vloerstrippers, polish en ontstoppingsmiddelen, behoren niet tot de productgroep.

De productgroep omvat producten voor professioneel en voor privé-gebruik.

Artikel 2

Voor de toekenning van de communautaire milieukeur voor allesreinigers en sanitairreinigers uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1980/2000 dient een reinigingsmiddel onder de productgroep „allesreinigers en sanitairreinigers” te vallen en aan de in de bijlage bij deze beschikking beschreven milieucriteria te voldoen.

▼M1

Artikel 3

De milieucriteria voor de productgroep „allesreinigers en sanitairreinigers”, alsmede de daarmee verband houdende eisen inzake beoordeling en toezicht, blijven geldig tot en met 31 december 2010.

▼B

Artikel 4

Voor administratieve doeleinden wordt aan de productgroep „allesreinigers en sanitairreinigers” het codenummer 020 toegekend.

Artikel 5

Beschikking 2001/523/EG wordt ingetrokken.

Artikel 6

Milieukeuren die vóór de datum van kennisgeving van deze beschikking aan producten van de productgroep „allesreinigers en sanitairreinigers” zijn toegekend, mogen worden gebruikt tot 31 maart 2006.

Voor producten van de productgroep „allesreinigers en sanitairreinigers” waarvoor een milieukeur is aangevraagd vóór de datum van kennisgeving van deze beschikking, kan de milieukeur worden toegekend volgens de voorwaarden van Beschikking 2001/523/EG. De milieukeur mag dan worden gebruikt tot 31 maart 2006.

Artikel 7

Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.









BIJLAGE

KADER

Allesreinigers of sanitairreinigers (hierna „product” genoemd) komen voor de milieukeur in aanmerking als ze tot de in artikel 1 omschreven productgroep behoren en aan de criteria in deze bijlage voldoen.

Doel van de criteria

Deze criteria zijn erop gericht:

— de milieugevolgen te reduceren door de hoeveelheid schadelijke ingrediënten, de gebruikte hoeveelheid detergenten en de hoeveelheid verpakkingsafval te beperken;

— de risico's van het gebruik van gevaarlijke stoffen voor het milieu en de gezondheid van de mens te beperken of te voorkomen;

— de consument zo voor te lichten dat hij het product efficiënt en met minimale milieugevolgen kan gebruiken.

De criteria zijn zo vastgesteld dat wordt bevorderd dat allesreinigers en sanitairreinigers met weinig milieugevolgen de milieukeur krijgen.

Eisen inzake beoordeling en controle

Bij elk criterium worden de specifieke eisen inzake beoordeling en controle vermeld.

Naast de voor elk criterium vermelde testmethoden kunnen ook andere methoden worden gebruikt, mits de bevoegde instantie die de aanvraag beoordeelt, deze methoden gelijkwaardig acht.

De tests worden zo mogelijk uitgevoerd door laboratoria die aan de algemene eisen van EN ISO 17025 of aan gelijkwaardige eisen voldoen.

Als geen tests zijn genoemd, of voor controle of toezicht zijn genoemd, gaan de bevoegde instanties af op de door de aanvrager verstrekte verklaringen en documentatie en/of op onafhankelijke controles.

De bevoegde instanties kunnen documentatie verlangen en onafhankelijke controles uitvoeren.

Verklaringen, documenten, analyseverslagen of andere gegevens die moeten worden ingediend om te staven dat aan de criteria is voldaan, kunnen naar gelang van het geval worden opgesteld door de aanvrager, zijn leveranciers, zijn onderleveranciers enz.

De term „ingrediënten” omvat zowel stoffen als preparaten.

Aanhangsel I bevat de nieuwe herziene databank voor ingrediënten van detergenten (DID-lijst), versie 30 juni 2004, waarin de meest gebruikte ingrediënten zijn opgenomen. Deel A van de DID-lijst wordt gebruikt voor de berekening van KVVtox en de beoordeling van de biologische afbreekbaarheid van oppervlakteactieve stoffen.

Eventueel kan de aanvrager ook latere versies van de DID-lijst gebruiken, zodra deze beschikbaar zijn.

Voor ingrediënten die niet in deel A van de DID-lijst staan, past de aanvrager op eigen verantwoordelijkheid de procedure in deel B van aanhangsel I toe.

Voor ingrediënten die niet in de DID-lijst staan, kan de aanvrager de vereiste documentatie van de anaërobe afbreekbaarheid opstellen via de procedure in aanhangsel II.

De bevoegde instanties wordt aangeraden bij de beoordeling van aanvragen en het toezicht op de inachtneming van de criteria in deze bijlage rekening te houden met de toepassing van erkende milieuzorgsystemen, zoals EMAS of ISO 14001 (toepassing van dergelijke milieuzorgsystemen is echter niet verplicht).

FUNCTIONELE EENHEID

Voor allesreinigers is de in onderstaande criteria gebruikte functionele eenheid de door de fabrikant aanbevolen dosering van het product, in gram, voor 1 l sop (schoonmaakwater).

Voor ruitenreinigers en sanitairreinigers wordt geen functionele eenheid gedefinieerd (de criteria worden berekend per 100 g product).

MILIEUCRITERIA

1. Toxiciteit voor waterorganismen

Voor elk ingrediënt (i) wordt het kritische verdunningsvolume voor de toxiciteit (KVVtox) berekend als:

waarbij gewicht (i) = het gewicht van het ingrediënt (in gram) per functionele eenheid (allesreinigers) of per 100 g product (sanitairreinigers), DF (i) = de afbraakfactor, en TFchronisch (i) = de toxiciteitsfactor van het ingrediënt (in milligram/liter).

De waarden van DF en TFchronisch staan in deel A van de DID-lijst (aanhangsel I). Als een ingrediënt niet in de DID-lijst staat, bepaalt de aanvrager de waarden volgens de procedure in deel B van de DID-lijst (aanhangsel I). Het KVVtox van het product is gelijk aan de som van de KVVtox-waarden van alle ingrediënten.

Voor allesreinigers mag het KVVtox niet groter zijn dan 20 000 l/functionele eenheid.

Voor sanitairreinigers mag het KVVtox niet groter zijn dan 100 000 l/100 g product.

Voor ruitenreinigers mag het KVVtox niet groter zijn dan 5 000 l/100 g product.

Beoordeling en controle: De exacte formulering van het product en de KVVtox-berekeningen waaruit blijkt dat aan dit criterium is voldaan, dienen aan de bevoegde instantie te worden verstrekt.

2. Biologische afbreekbaarheid van oppervlakteactieve stoffen

a) Gemakkelijke biologische afbreekbaarheid (aëroob)

Elke oppervlakteactieve stof in het product dient gemakkelijk biologisch afbreekbaar te zijn.

Beoordeling en controle: De exacte formulering van het product en een beschrijving van de functie van elk ingrediënt moeten aan de bevoegde instantie worden verstrekt. Deel A van de DID-lijst (aanhangsel I) vermeldt, of een specifieke oppervlakteactieve stof al dan niet aëroob biologisch afbreekbaar is (oppervlakteactieve stoffen met „R” in de kolom voor aërobe biologische afbreekbaarheid zijn gemakkelijk biologisch afbreekbaar). Voor oppervlakteactieve stoffen die niet in deel A van de DID-lijst staan, moeten relevante gegevens uit de literatuur of andere bronnen, dan wel relevante testresultaten worden verstrekt waaruit blijkt dat zij aëroob biologisch afbreekbaar zijn. De tests voor gemakkelijke biologische afbreekbaarheid moeten in overeenstemming zijn met Verordening (EG) nr. 648/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende detergentia ( 3 ). Oppervlakteactieve stoffen worden geacht gemakkelijk biologisch afbreekbaar te zijn als de biologische afbraak (mineralisatie) gemeten volgens een van de volgende vijf tests na 28 dagen ten minste 60 % bedraagt: CO2-headspacetest (OESO 310), CO2-ontwikkelingstest (gewijzigde Sturm-test) (OESO 301B; bijlage V, methode C.4-C, bij Richtlijn 67/548/EEG van de Raad ( 4 )), geslotenflestest (OESO 301D; bijlage V, methode C.4-E, bij Richtlijn 67/548/EEG), manometrische respirometrie (OESO 301F; bijlage V, methode C.4-D, bij Richtlijn 67/548/EEG), MITI-(I)-test (OESO 301C; bijlage V, methode C.4-F, bij Richtlijn 67/548/EEG) of de equivalente ISO-tests. Naar gelang van de fysieke kenmerken van de oppervlakteactieve stof kan bij een biologische afbreekbaarheid van ten minste 70 % in 28 dagen een van de volgende tests worden gebruikt om te bevestigen dat de stof gemakkelijk biologisch afbreekbaar is: afvlakkingstest voor opgeloste organische koolstof (DOC) (OESO 301A; bijlage V, methode C.4-A, bij Richtlijn 67/548/EEG), gewijzigde OESO-screeningtest voor DOC-afvlakking (OESO 301E; bijlage V, methode C.4-B, bij Richtlijn 67/548/EEG) of de equivalente ISO-tests. Als een op DOC-metingen gebaseerde testmethode wordt gebruikt, moet worden aangetoond dat de methode toepasselijk is, daar een dergelijke methode in plaats van biologische afbreekbaarheid ook verwijdering kan meten. In tests op aërobe biologische afbreekbaarheid vindt geen aanpassing vooraf plaats. Het beginsel van het tiendagenvenster is niet van toepassing.

b) Anaërobe biologische afbreekbaarheid

Elke oppervlakteactieve stof in het product moet biologisch afbreekbaar zijn in anaërobe omstandigheden.

Beoordeling en controle: De exacte formulering van het product en een beschrijving van de functie van elk ingrediënt worden aan de bevoegde instantie verstrekt. Deel A van de DID-lijst (aanhangsel I) vermeldt of een specifieke oppervlakteactieve stof anaëroob al dan niet biologisch afbreekbaar is (oppervlakteactieve stoffen met „Y” in de kolom voor anaërobe biologische afbreekbaarheid zijn biologisch afbreekbaar onder anaërobe omstandigheden). Voor oppervlakteactieve stoffen die niet in deel A van de DID-lijst staan, moeten relevante gegevens uit de literatuur of andere bronnen, dan wel relevante testresultaten worden verstrekt, waaruit blijkt dat zij anaëroob biologisch afbreekbaar zijn. De referentietest voor anaërobe afbreekbaarheid is OESO 311, ISO 11734, Ecetoc nr. 28 (juni 1988) of een equivalente methode, waarbij de uiteindelijke afbraak in anaërobe omstandigheden minimaal 60 % moet bedragen. Om te staven dat in anaërobe omstandigheden uiteindelijk 60 % wordt afgebroken, mogen ook testmethoden worden gebruikt waarbij de omstandigheden in een passend anaëroob milieu worden gesimuleerd (zie aanhangsel II).

3. Gevaarlijke of toxische stoffen of preparaten

a) Het product mag geen van de volgende ingrediënten bevatten, noch als onderdeel van de formulering, noch als bestanddeel van een in de formulering gebruikt preparaat

— Alkylfenolethoxylaten (APEO's) en derivaten daarvan.

— EDTA (ethyleendiaminetetraazijnzuur) en zouten daarvan.

— NTA (nitrilotriacetaat).

Nitromuskusverbindingen en polycyclische muskusverbindingen, zoals: muskusxyleen: 5-tert-butyl-2,4,6-trinitro-m-xyleen, muskusambrette: 4-tert-butyl-3-methoxy-2,6-dinitrotolueen, moskeen: 1,1,3,3,5-pentamethyl-4,6-dinitroindaan, muskustibetine: 1-tert-butyl-3,4,5-trimethyl-2,6-dinitrobenzeen, muskusketon: 4'-tert-butyl-2',6'-dimethyl-3',5'-dinitroacetofenon, HHCB (1,3,4,6,7,8-hexahydro-4,6,6,7,8,8-hexamethylcyclopenta(g)-2-benzopyran), AHTN (6-acetyl-1,1,2,4,4,7-hexamethyltetraline). Nitromuskusverbindingen en polycyclische muskusverbindingen, zoals:

Beoordeling en controle: De aanvrager dient een verklaring te verstrekken, eventueel gestaafd met verklaringen van de fabrikanten van de ingrediënten, dat het product de genoemde stoffen niet bevat.

b) Quaternaire ammoniumzouten die niet gemakkelijk biologisch afbreekbaar zijn mogen niet worden gebruikt, noch als onderdeel van de formulering, noch als bestanddeel van een preparaat in de formulering

Beoordeling en controle: De aanvrager dient documentatie te verstrekken waaruit de biologische afbreekbaarheid van de gebruikte quaternaire ammoniumzouten blijkt.

c) Het product mag geen enkel ingrediënt (stof of preparaat) bevatten dat is ingedeeld in één of meer van de volgende risicocategorieën overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG, zoals gewijzigd, of Richtlijn 1999/45/EG van het Europees Parlement en de Raad ( 5 ), zoals gewijzigd

R31 (vormt vergiftige gassen in contact met zuren),

R40 (carcinogene effecten zijn niet uitgesloten),

R45 (kan kanker veroorzaken),

R46 (kan erfelijke genetische schade veroorzaken),

R49 (kan kanker veroorzaken bij inademing),

R68 (onherstelbare effecten zijn niet uitgesloten),

R50 + 53 (zeer vergiftig voor in het water levende organismen; kan in het aquatisch milieu op lange termijn schadelijke effecten veroorzaken),

R51 + 53 (vergiftig voor in het water levende organismen; kan in het aquatisch milieu op lange termijn schadelijke effecten veroorzaken),

R59 (gevaarlijk voor de ozonlaag),

R60 (kan de vruchtbaarheid schaden),

R61 (kan het ongeboren kind schaden),

R62 (mogelijk gevaar voor verminderde vruchtbaarheid),

R63 (mogelijk gevaar voor beschadiging van het ongeboren kind),

R64 (kan schadelijk zijn via de borstvoeding).

Er gelden specifieke eisen voor biociden als onderdeel van de formulering of als bestanddeel van een preparaat in de formulering (zie onderstaand criterium voor biociden).

Bovenstaande eisen gelden voor elk ingrediënt (stof of preparaat) dat meer dan 0,01 % (g/g) van het eindproduct uitmaakt. Hieronder valt ook elk ingrediënt van een preparaat in de formulering dat meer dan 0,01 % (g/g) van het eindproduct uitmaakt.

Beoordeling en controle: Voor elk ingrediënt (stof of preparaat) dient een veiligheidsinformatieblad te worden verstrekt. De aanvrager dient ook een verklaring van de fabrikant van de ingrediënten te verstrekken dat aan dit criterium is voldaan.

4. Biociden

a) Het product mag alleen biociden bevatten met het oog op de houdbaarheid van het product en in de daarvoor geschikte dosering. Dit geldt niet voor oppervlakteactieve stoffen, die ook biocide-eigenschappen kunnen hebben. Beoordeling en controle: Voor elk toegevoegd conserveringsmiddel dient een veiligheidsinformatieblad te worden verstrekt, samen met nauwkeurige informatie over de concentratie ervan in het product. De fabrikant of leverancier van het conserveringsmiddel moet informatie verstrekken over de dosering die nodig is voor een goede houdbaarheid van het product.

b) Het is verboden op de verpakking of door enige andere mededeling te beweren of te suggereren dat het product een antimicrobiële werking heeft. Beoordeling en controle: De op elke soort verpakking gebruikte tekst en opmaak en/of een voorbeeld van elke soort verpakking dienen aan de bevoegde instantie te worden verstrekt. Biociden die overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG, zoals gewijzigd, of Richtlijn 1999/45/EG zijn ingedeeld als R50-53 of R51-53, mogen met het oog op de houdbaarheid van het product worden gebruikt als onderdeel van de formulering of als bestanddeel van een preparaat in de formulering, mits zij niet potentieel bioaccumulerend zijn. In deze context wordt een biocide als potentieel bioaccumulerend beschouwd als log Pow (octanol/water-verdelingscoëfficiënt) ≥ 3,0 (tenzij de experimenteel bepaalde BCF ≤ 100). De concentratie van biociden in het eindproduct mag niet meer bedragen dan de maximaal toelaatbare concentratie in Richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten ( 6 ), zoals gewijzigd. Beoordeling en controle: Voor elk biocide dient een veiligheidsinformatieblad te worden verstrekt, samen met gegevens over de concentratie ervan in het eindproduct.

5. Pigmenten en kleurstoffen

In het product mogen alleen pigmenten en kleurstoffen worden gebruikt die zijn toegestaan bij Richtlijn 76/768/EEG, zoals gewijzigd, of bij Richtlijn 94/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1994 inzake kleurstoffen die in levensmiddelen mogen worden gebruikt ( 7 ), zoals gewijzigd, of die geen milieueigenschappen hebben waardoor zij overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG, zoals gewijzigd, als R50-53 of R51-53 worden ingedeeld.

Beoordeling en controle: Aan de bevoegde instantie dient een verklaring te worden verstrekt dat aan dit criterium is voldaan, samen met een lijst van alle gebruikte pigmenten en kleurstoffen.

6. Geurstoffen

a) Het product mag geen geurstoffen met nitromuskus- of polycyclische muskusverbindingen bevatten (zie criterium 3, onder a)).

b) Als geurstof aan het product toegevoegde ingrediënten moeten volgens de richtsnoeren van de International Fragrance Association zijn vervaardigd en/of behandeld. Beoordeling en controle: Aan de bevoegde instantie dient een verklaring te worden verstrekt dat aan elk onderdeel van dit criterium is voldaan.

7. Sensibiliserende stoffen

Het product mag niet overeenkomstig Richtlijn 1999/45/EG, zoals gewijzigd, zijn ingedeeld als R42 (kan overgevoeligheid veroorzaken bij inademing) en/of R43 (kan overgevoeligheid veroorzaken bij contact met de huid).

De concentratie van stoffen of ingrediënten die overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG of Richtlijn 1999/45/EG als R42 (kan overgevoeligheid veroorzaken bij inademing) of R43 (kan overgevoeligheid veroorzaken bij contact met de huid) zijn ingedeeld, mag ten hoogste 0,1 % (g/g) van het eindproduct bedragen.

Beoordeling en controle: Aan de bevoegde instantie dient voor elk als R42 of R43 ingedeeld ingrediënt de exacte concentratie te worden meegedeeld en het veiligheidsinformatieblad te worden verstrekt.

8. Vluchtige organische stoffen

Het product mag ten hoogste 10 % (g/g) vluchtige organische stoffen met een kookpunt onder 150 oC bevatten.

Beoordeling en controle: De aanvrager dient voor elk organisch oplosmiddel het veiligheidsinformatieblad te verstrekken, alsmede de berekening van het totale gehalte aan vluchtige organische stoffen met een kookpunt onder 150 oC.

9. Fosfor

Het totale gehalte aan elementair fosfor in het product moet worden berekend per functionele eenheid (allesreinigers) of per 100 g product (sanitairreinigers), waarbij alle fosforhoudende ingrediënten (zoals fosfaten en fosfonaten) in aanmerking worden genomen.

Voor allesreinigers mag het totale fosforgehalte (P) ten hoogste 0,02 g/functionele eenheid bedragen.

Voor sanitairreinigers mag het totale fosforgehalte (P) ten hoogste 1,0 g/100 g product bedragen.

De ingrediënten van ruitenreinigers mogen geen fosfor bevatten.

Beoordeling en controle: De exacte formulering van het product en de berekeningen waaruit blijkt dat aan dit criterium is voldaan, dienen aan de bevoegde instantie te worden verstrekt.

10. Verpakking

a) Er mogen geen verstuivers met drijfgassen worden gebruikt.

b) De kunststoffen waaruit de fles zelf bestaat, dienen te zijn gemerkt overeenkomstig Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval ( 8 ) of de delen 1 en 2 van DIN 6120 juncto deel 1 van DIN 7728.

c) Indien de primaire verpakking van gerecycleerd materiaal is en dit op de verpakking is vermeld, dient deze vermelding in overeenstemming te zijn met ISO-norm 14021 betreffende milieuetiketteringen en ‐verklaringen — eigen claims (milieuetikettering type II).

d) De onderdelen van de primaire verpakking moeten gemakkelijk kunnen worden gescheiden in onderdelen van één materiaal. Beoordeling en controle: De gegevens op de verpakking, en/of — voorzover van toepassing — een monster ervan, dienen aan de bevoegde instantie te worden verstrekt, samen met een verklaring dat aan elk deel van dit criterium is voldaan.

GEBRUIKSGESCHIKTHEID

11. Gebruiksgeschiktheid

Het product dient geschikt voor gebruik te zijn en in de behoeften van de consument te voorzien.

Het product moet ten minste even goed reinigen als een door een bevoegde instantie goedgekeurd veelgebruikt merkproduct of merkloos referentieproduct (aanhangsel III), en beter dan zuiver water.

Voor allesreinigers en keukenreinigers volstaat documentatie van de vetverwijdering. Voor sanitairreinigers en ruitenreinigers dient zowel calcium- als vetverwijdering gedocumenteerd te worden.

Beoordeling en controle: De prestaties van het product dienen te worden getest aan de hand van:

— een geschikte en verantwoorde laboratoriumtest, of

— een geschikte en verantwoorde consumententest.

Voor de uitvoering en het verslag van beide tests gelden de parameters zoals omschreven in aanhangsel III.

INFORMATIE VOOR DE CONSUMENT

12. Gebruiksaanwijzing

a) Dosering

Op de verpakking van allesreinigers dient nauwkeurig de aanbevolen dosering te worden vermeld, voldoende groot en tegen een zichtbare achtergrond. Het gebruik van een pictogram (zoals een emmer van 5 l en het aantal dopjes met ml) verdient aanbeveling, maar is niet verplicht.

Op de verpakking van geconcentreerde sanitairreinigers dient duidelijk te worden vermeld dat vergeleken met normale (verdunde) producten slechts een kleine hoeveelheid product nodig is.

Op de verpakking moet de volgende (of een vergelijkbare) tekst worden aangebracht:

„Een juiste dosis bespaart kosten en brengt het milieu minder schade toe.”

b) Veiligheidsadvies

Op het product dient het volgende (of een vergelijkbaar) veiligheidsadvies te worden aangebracht (zowel als tekst als met een pictogram):

„Buiten bereik van kinderen houden”

„Niet mengen met andere reinigingsmiddelen”

„Spray niet inademen” (alleen voor producten die in spuitbussen zijn verpakt).

c) Informatie over ingrediënten en etikettering

De informatie over ingrediënten en de etikettering dient in overeenstemming te zijn met Verordening (EG) nr. 648/2004.

d) Informatie over de milieukeur

Op de verpakking dient de volgende (of een vergelijkbare) tekst te worden aangebracht:

„Meer informatie vindt u op de website voor de EU-milieukeur: http://europa.eu.int/ecolabel.”

Beoordeling en controle: Aan de bevoegde instantie dient een monster van de productverpakking (met etiket) te worden verstrekt, samen met een verklaring dat aan elk onderdeel van dit criterium is voldaan.

13. Informatie op de milieukeur

Het tweede kader van de milieukeur bevat de volgende tekst:

— minder verstoring van het waterleven,

— minder gebruik van gevaarlijke stoffen,

— duidelijke gebruiksaanwijzing.

14. Beroepsopleiding

Voor detergenten voor professioneel gebruik dient de producent, de distributeur of een derde een opleiding of opleidingsmateriaal voor schoonmaakpersoneel aan te bieden met stapsgewijze instructies voor de juiste wijze van verdunning, gebruik en afvoer van het product en voor het gebruik van de apparatuur.

Beoordeling en controle: Aan de bevoegde instantie dient een exemplaar van het opleidingsmateriaal met stapsgewijze instructies voor de juiste wijze van verdunning, gebruik en afvoer van het product en voor het gebruik van de apparatuur te worden verstrekt, alsmede een beschrijving van de opleidingen.









Aanhangsel I

DID-LIJST

Voor de in deel A van de DID-lijst opgenomen ingrediënten moeten de in de lijst vermelde waarden voor toxiciteit en afbreekbaarheid worden gebruikt om te bepalen of aan de milieucriteria wordt voldaan.

Voor ingrediënten die niet in deel A van de DID-lijst zijn opgenomen, moeten de waarden voor toxiciteit en afbreekbaarheid volgens de procedure in deel B worden bepaald.

Databank voor ingrediënten van detergenten

Versie 30 juli 2004

Deel A. Lijst van ingrediënten







Acute toxiciteit Chronische toxiciteit Afbraak DID-nr. Ingrediënt LC50/EC50 SFacuut TFacuut NOEC (1) SFchronisch (1) TFchronisch DF Aëroob Anaëroob Anionische oppervlakteactieve stoffen 1 Lineaire alkylbenzeensulfonaten 11,5-11,8 (LAS) 4,1 1 000 0,0041 0,69 10 0,069 0,05 R N 2 LAS-(C10-13-alkyl)-triethanolaminezout 4,2 1 000 0,0042 3,4 100 0,034 0,05 R O 3 C14-17-Alkylsulfonaat 6,7 5 000 0,00134 0,44 10 0,044 0,05 R N 4 C8-10-Alkylsulfaat 132 5 000 0,0264 0,0264 0,05 R Y 5 C12-14-Alkylsulfaat (AS) 2,8 1 000 0,0028 2 100 0,02 0,05 R Y 6 C12-18-Alkylsulfaat (AS) ((#)) 0,0149 0,027 0,05 R Y 7 C16-18-Vetalcoholsulfaat (FAS) 27 1 000 0,027 1,7 50 0,034 0,05 R Y 8 C12-15-Alkyl-(1-3 EO)-sulfaat 4,6 1 000 0,0046 0,1 10 0,01 0,05 R Y 9 C16-18-Alkyl-(3-4 EO)-sulfaat 0,57 10 000 0,000057 0,000057 0,05 R Y 10 Dialkylsulfosuccinaat 15,7 1 000 0,0157 0,0157 0,5 I N 11 C12-14-Sulfovetzuurmethylester 9 10 000 0,0009 0,23 50 0,0046 0,05 R N 12 C16-18-Sulfovetzuurmethylester 0,51 5 000 0,000102 0,2 50 0,004 0,05 R N 13 C14-16-alfa-Olefinesulfonaat 3,3 10 000 0,00033 0,00033 0,05 R N 14 C14-18-alfa-Olefinesulfonaat 0,5 5 000 0,0001 0,0001 0,05 R N 15 Zeep, C> 12-22 22 1 000 0,022 10 100 0,1 0,05 R Y 16 Lauroylsarcosinaat 56 10 000 0,0056 0,0056 0,05 R Y 17 C9-11 2-10 EO gecarboxymethyleerd, natriumzout of zuur 100 10 000 0,01 0,01 0,05 R O 18 C12-18 2-10 EO gecarboxymethyleerd, natriumzout of zuur 1 000 0,0088 5 100 0,05 0,05 R O 19 C12-18-Alkylfosfaatesters 1 000 0,038 0,038 0,05 R N Niet-ionische oppervlakteactieve stoffen 20 C8-Alkyl-(1-5 EO) 7,8 1 000 0,0078 0,0078 0,05 R Y 21 C9-11-Alkyl-(> 3-6 EO, voornamelijk lineair) 5,6 1 000 0,0056 0,0056 0,05 R Y 22 C9-11-Alkyl-(> 6-10 EO, voornamelijk lineair) 5 1 000 0,005 0,005 0,05 R Y 23 C9-11-Alkyl-(5-11 EO, meervoudig vertakt) 1 1 000 0,001 0,001 0,05 R O 24 C10-Alkyl-(5-11 EO, meervoudig vertakt) (trimeerpropenoxoalcohol) 1 1 000 0,001 0,001 0,05 R Y 25 C12-15-Alkyl-(>2-6 EO, voornamelijk lineair) 0,43 1 000 0,00043 0,18 50 0,0036 0,05 R Y 26 C12-14-Alkyl-(5-8 EO)-(1 t-BuO) (eindgefunctionaliseerd) 0,23 1 000 0,00023 0,18 100 0,0018 0,05 R O 27 C12-15-Alkyl-(3-12 EO, meervoudig vertakt) 1 1 000 0,001 3,2 100 0,032 0,05 R O 28 C12-15 (gemiddeld < 14)-Alkyl-(> 6-9 EO) 0,63 1 000 0,00063 0,24 10 0,024 0,05 R Y 29 C12-15 (gemiddeld > 14)-Alkyl-(> 6-9 EO) 0,4 1 000 0,0004 0,17 10 0,017 0,05 R Y 30 C12-15-Alkyl-(> 9-12 EO) 1,1 1 000 0,0011 0,017 0,05 R Y 31 C12-15-Alkyl-(> 12-20 EO) 0,7 1 000 0,0007 0,0007 0,05 R O 32 C12-15-Alkyl-(> 20-30 EO) 13 1 000 0,013 10 100 0,1 0,05 R O 33 C12-15-Alkyl-(> 30 EO) 130 1 000 0,13 0,13 0,5 I O 34 C12-18-Alkyl-(0-3 EO) 0,3 1 000 0,0003 0,0003 0,05 R Y 35 C12-18-Alkyl-(5-10 EO) 1 1 000 0,001 0,35 100 0,0035 0,05 R O 36 C12-18-Alkyl-(> 10-20 EO) 1 1 000 0,001 0,0035 0,05 R O 37 C16-18-Alkyl-(2-8 EO) 3,2 1 000 0,0032 0,4 100 0,004 0,05 R Y 38 C16-18-Alkyl-(> 9-18 EO) 0,72 1 000 0,00072 0,32 10 0,032 0,05 R Y 39 C16-18-Alkyl-(20-30 EO) 4,1 1 000 0,0041 0,0041 0,05 R Y 40 C16-18-Alkyl-(> 30 EO) 30 1 000 0,03 0,03 0,5 I Y 41 C12-15-Alkyl-(2-6 EO)-(2-6 PO) 0,78 1 000 0,00078 0,36 100 0,0036 0,05 R O 42 C10-16-Alkyl-(0-3 PO)-(6-7 EO) 3,2 5 000 0,00064 1 100 0,01 0,05 R O 43 Glycerine (1-5 EO)-cocoaat 16 1 000 0,016 6,3 100 0,063 0,05 R Y 44 Glycerine-(6-17 EO)-cocoaat 100 1 000 0,1 0,1 0,05 R Y 45 C12-14-Glucosamide 13 1 000 0,013 4,3 50 0,086 0,05 R Y 46 C16-18-Glucosamide 1 1 000 0,001 0,33 50 0,0066 0,05 R Y 47 C8-10-Alkylpolyglycoside 28 1 000 0,028 5,7 100 0,057 0,05 R Y 48 C8-12-Alkylpolyglycoside, vertakt 480 1 000 0,48 100 100 1 0,05 R N 49 (C8-16 of C12-14)-Alkylpolyglycoside 5,3 1 000 0,0053 1 10 0,1 0,05 R Y 50 Kokosvetzuurmonoethanolamide 9,5 1 000 0,0095 1 100 0,01 0,05 R Y 51 Kokosvetzuurmonoethanolamide-(4-5 EO) 17 10 000 0,0017 0,0017 0,05 R Y 52 Kokosvetzuurdiethanolamide 2 1 000 0,002 0,3 100 0,003 0,05 R O 53 PEG-4-koolzaadamide 7 5 000 0,0014 0,0014 0,05 R Y Amfotere oppervlakteactieve stoffen 60 C12-15-Alkyldimethylbetaïne 1,7 1 000 0,0017 0,1 100 0,001 0,05 R O 61 C12-18-Alkylamidopropylbetaïne 1,8 1 000 0,0018 0,09 100 0,0009 0,05 R Y 62 C12-18-Alkylamineoxide 0,3 1 000 0,0003 0,0003 0,05 R Y Kationische oppervlakteactieve stoffen 70 Alkyltrimethylammoniumzouten 0,1 1 000 0,0001 0,046 100 0,00046 0,5 I O 71 Alkylesterammoniumzouten 2,9 1 000 0,0029 1 10 0,1 0,05 R Y Conserveringsmiddelen 80 1,2-Benzisothiazool-3-on 0,15 1 000 0,00015 0,00015 0,5 I N 81 Benzylalcohol 360 1 000 0,36 0,36 0,05 R Y 82 5-Broom-5-nitro-1,3-dioxaan 0,4 5 000 0,00008 0,00008 1 P O 83 2-Broom-2-nitropropaan-1,3-diol 0,78 1 000 0,00078 0,2 100 0,002 0,5 I O 84 Chlooraceetamide 55,6 10 000 0,00556 0,00556 1 O O 85 Diazolinidylureum 35 5 000 0,007 0,007 1 P O 86 Formaldehyd 2 1 000 0,002 0,002 0,05 R O 87 Glutaaraldehyd 0,31 1 000 0,00031 0,00031 0,05 R O 88 Guanidine, hexamethyleen-, homopolymeer 0,18 1 000 0,00018 0,024 100 0,00024 1 P O 89 CMI + MIT in 3:1-mengsel ((§)) 0,0067 1 000 0,0000067 0,0057 50 0,000114 0,5 I O 90 2-Methyl-2H-isothiazool-3-on (MIT) 0,06 1 000 0,00006 0,00006 0,5 I O 91 Methyldibroomglutaronitril 0,15 1 000 0,00015 0,00015 0,05 R O 92 e-Ftaalimidoperoxyhexaanzuur 0,59 5 000 0,000118 0,000118 1 P O 93 Methyl-, ethyl- en propylparaben 15,4 5 000 0,00308 0,00308 0,05 R N 94 o-Fenylfenol 0,92 1 000 0,00092 0,00092 0,05 R O 95 Natriumbenzoaat 128 1 000 0,128 0,128 0,05 R Y 96 Natriumhydroxymethylglycinaat 36,5 5 000 0,0073 0,0073 1 O O 97 Natriumnitriet 87 10 000 0,0087 0,0087 1 NVT NVT 98 Triclosan 0,0014 1 000 0,0000014 0,0000014 0,5 I O Andere ingrediënten 110 Silicium 250 1 000 0,25 0,25 1 P N 111 Paraffine 1 000 10 000 0,1 0,1 1 P O 112 Glycerol 4 400 5 000 0,88 0,88 0,05 R Y 113 Fosfaat, als STPP 1 000 1 000 1 1 0,15 NVT NVT 114 Zeoliet (onoplosbaar, anorganisch) 1 000 1 000 1 175 50 3,5 1 NVT NVT 115 Citraat en citroenzuur 825 1 000 0,825 80 50 1,6 0,05 R Y 116 Polycarboxylaten 200 1 000 0,2 106 10 10,6 1 P N 117 Nitrilotriacetaat (NTA) 494 1 000 0,494 64 50 1,28 0,5 I O 118 EDTA 121 1 000 0,121 22 50 0,44 0,5 I N 119 Fosfonaten 650 1 000 0,65 25 50 0,5 1 P N 120 EDDS 320 1 000 0,32 32 50 0,64 0,05 R N 121 Klei (onoplosbaar, anorganisch) 1 000 1 000 1 1 1 NVT NVT 122 Carbonaten 250 1 000 0,25 0,25 0,15 NVT NVT 123 Vetzuren, C≥ 14 3,7 5 000 0,00074 0,00074 0,05 R Y 124 Silicaten 250 1 000 0,25 0,25 1 NVT NVT 125 Polyasparaginezuur, Na-zout 410 1 000 0,41 0,41 0,05 R N 126 Perboraten (als boor) 14 1 000 0,014 0,014 1 NVT NVT 127 Percarbonaat (zie carbonaat) 250 1 000 0,25 0,25 0,15 NVT NVT 128 Tetraacetylethyleendiamine (TAED) 250 1 000 0,25 500 100 5 0,05 R O 129 C1-4-Alcoholen 1 000 1 000 1 1 0,05 R Y 130 Mono-, di- en triethanolamine 90 1 000 0,09 0,78 100 0,0078 0,05 R Y 131 Polyvinylpyrrolidon (PVP) 1 000 1 000 1 1 0,5 I N 132 Carboxymethylcellulose (CMC) 250 5 000 0,05 0,05 0,5 I N 133 Natrium- en magnesiumsulfaat 1 000 1 000 1 100 100 1 1 NVT NVT 134 Calcium- en natriumchloride 1 000 1 000 1 100 100 1 1 NVT NVT 135 Ureum 1 000 5 000 0,2 0,2 1 NVT NVT 136 Siliciumdioxide, kwarts (onoplosbaar, anorganisch) 1 000 1 000 1 1 1 NVT NVT 137 Polyethyleenglycol, MW>4000 1 000 10 000 0,1 0,1 1 P N 138 Polyethyleenglycol, MW<4000 1 000 10 000 0,1 0,1 1 P O 139 Cumeen-, xyleen- en tolueensulfonaten 66 10 000 0,0066 0,0066 0,5 I N 140 Natrium-, magnesium- en kaliumhydroxide 30 1 000 0,03 0,03 0,05 NVT NVT 141 Enzymen/eiwitten 25 5 000 0,005 0,005 0,05 R Y 142 Geurstof, niet elders genoemd (2) 2 1 000 0,002 0,002 0,5 I N 143 Pigment, niet elders genoemd (2) 10 1 000 0,01 0,01 1 P N 144 Zetmeel 100 1 000 0,1 0,1 0,05 R Y 145 Anionisch polyester 655 1 000 0,655 0,655 1 P N 146 PVNO/PVPI 530 1 000 0,53 0,53 1 P N 147 Zinkftalocyaninesulfonaat 0,2 1 000 0,0002 0,16 100 0,0016 1 P N 148 Iminodisuccinaat 81 1 000 0,081 17 100 0,17 0,05 R N 149 FWA 1 11 1 000 0,011 10 100 0,1 1 P N 150 FWA 5 10 1 000 0,01 1 10 0,1 1 P N 151 1-Decanol 2,3 5 000 0,00046 0,00046 0,05 R O 152 Methyllauraat 1 360 10 000 0,136 0,136 0,05 R O 153 Mierenzuur (Ca-zout) 100 1 000 0,1 0,1 0,05 R Y 154 Adipinezuur 31 1 000 0,031 0,031 0,05 R O 155 Maleïnezuur 106 1 000 0,106 0,106 0,05 R Y 156 Appelzuur 106 1 000 0,106 0,106 0,05 R O 157 Wijnsteenzuur 200 10 000 0,02 0,02 0,05 R O 158 Fosforzuur 138 1 000 0,138 0,138 0,15 NVT NVT 159 Oxaalzuur 128 5 000 0,0256 0,0256 0,05 R O 160 Azijnzuur 30 1 000 0,03 0,03 0,05 R Y 161 Melkzuur 130 1 000 0,13 0,13 0,05 R Y 162 Sulfaminezuur 75 1 000 0,075 0,075 1 NVT NVT 163 Salicylzuur 46 1 000 0,046 0,046 0,15 R O 164 Glycolzuur 141 5 000 0,0282 0,0282 0,05 R O 165 Glutaarzuur 208 5 000 0,0416 0,0416 0,05 R O 166 Malonzuur 95 5 000 0,019 0,019 0,05 R O 167 Ethyleenglycol 6500 1 000 6,5 6,5 0,05 R Y 168 Ethyleenglycolmonobutylether 747 5 000 0,1494 0,1494 0,05 R O 169 Diethyleenglycol 4 400 10 000 0,44 0,44 0,15 I Y 170 Diethyleenglycolmonomethylether 500 1 000 0,5 0,5 0,5 I O 171 Diethyleenglycolmonoethylether 3 940 5 000 0,788 0,788 0,05 R O 172 Diethyleenglycolmonobutylether 1 254 1 000 1,254 1,254 0,05 R O 173 Diethyleenglycoldimethylether 2 000 10 000 0,2 0,2 0,5 I O 174 Propyleenglycol 32 000 1 000 32 32 0,15 R Y 175 Propyleenglycolmonomethylether 12 700 5 000 2,54 2,54 0,05 R O 176 Propyleenglycolmonobutylether 748 5 000 0,1496 0,1496 0,05 R O 177 Dipropyleenglycol 1 625 10 000 0,1625 0,1625 0,05 R O 178 Dipropyleenglycolmonomethylether 1 919 5 000 0,3838 0,3838 0,05 R O 179 Dipropyleenglycolmonobutylether 841 5 000 0,1682 0,1682 0,05 R O 180 Dipropyleenglycoldimethylether 1 000 5 000 0,2 0,2 0,5 I O 181 Triethyleenglycol 4 400 1 000 4,4 4,4 0,5 I O 182 Tallolie 1,8 1 000 0,0018 0,0018 0,5 I O 183 Ethyleen-bis-stearamiden 140 5 000 0,028 0,028 0,5 I O 184 Natriumgluconaat 10 000 10 000 1 1 0,05 R O 185 Glycoldistearaat 100 5 000 0,02 0,02 0,5 I O 186 Hydroxylethylcellulose 209 5 000 0,0418 0,0418 1 P O 187 Hydroxypropylmethylcellulose 188 5 000 0,0376 0,0376 1 P O 188 1-Methyl-2-pyrrolidon 500 1 000 0,5 0,5 0,05 R O 189 Xanthaangom 490 1 000 0,49 0,49 0,05 R O 190 Trimethylpentaandiolmonoisobutyraat 18 1 000 0,018 3,3 100 0,033 0,05 R O 191 Benzotriazool 29 1 000 0,029 0,029 1 P O 192 Piperidinolpropaantricarboxylaatzout 100 1 000 0,1 120 100 1,2 0,5 I O 193 Diethylaminopropyl-DAS 120 1 000 0,12 120 100 1,2 1 P O 194 Methylbenzamide-DAS 120 1 000 0,12 120 100 1,2 0,5 I O 195 Pentaerytritol-tetrakis-fenolpropionaat 38 1 000 0,038 0,038 1 P O 196 Blokpolymeren 100 5 000 0,02 0,02 1 P N 197 Denatoniumbenzoaat 13 5 000 0,0026 0,0026 1 O O 198 Succinaat 374 10 000 0,0374 0,0374 0,05 R O 199 Polyasparaginezuur 528 1 000 0,528 0,528 0,05 R N Onoplosbaar, anorganisch Anorganisch ingrediënt, zeer weinig of niet oplosbaar in water. (1) Deze kolommen zijn leeg als geen aanvaardbare gegevens over de chronische toxiciteit zijn gevonden. TFchronisch wordt dan gedefinieerd als gelijk aan TFacuut. (2) In principe moeten aanvragers de gegevens in de lijst gebruiken. Geurstoffen en pigmenten zijn uitzonderingen. Als de aanvrager toxiciteitsgegevens indient, worden die gebruikt om de TF te berekenen en de afbreekbaarheid te bepalen. Anders worden de waarden in de lijst gebruikt. (#) Wegens een gebrek aan toxiciteitsgegevens is TF berekend als het gemiddelde van de waarden voor C12-14-alkylsulfaat (AS) en C16-18-alkylsulfaat (AS). (§) 5-Chloor-2-methyl-4-isothiazoline-3-on en 2-methyl-4-isothiazoline-3-on in 3: 1-mengsel. Afkortingen SFacuut = Veiligheidsfactor voor acute toxiciteit TFacuut = Toxiciteitsfactor op basis van de acute toxiciteit voor waterorganismen SFchronisch = Veiligheidsfactor voor chronische toxiciteit TFchronisch = Toxiciteitsfactor op basis van de chronische toxiciteit voor waterorganismen DF = Afbraakfactor Aërobe afbraak: R = Gemakkelijk biologisch afbreekbaar volgens de OESO-richtsnoeren I = Inherent biologisch afbreekbaar volgens de OESO-richtsnoeren P = Persistent. Negatieve uitslag voor de test op inherente biologische afbreekbaarheid O = Niet getest NVT = Niet van toepassing Anaërobe afbraak: Y = Biologisch afbreekbaar in anaërobe omstandigheden N = Niet biologisch afbreekbaar in anaërobe omstandigheden O = Niet getest NVT = Niet van toepassing

Deel B. Kritisch verdunningsvolume

Het kritische verdunningsvolume wordt berekend als:

KVV = 1000 × Σdosering(i) × DF(i)/TF(i)

Dosering(i) = dosering van ingrediënt i, in g/schoonmaakbeurt of soms in g/100 g product,

DF(i) = afbraakfactor voor ingrediënt i,

TF(i) = toxiciteitsfactor voor ingrediënt i.

PROCEDURE TER BEPALING VAN DE PARAMETERWAARDEN VOOR INGREDIËNTEN DIE NIET IN DE DID-LIJST STAAN

In principe moeten voor alle ingrediënten in de DID-lijst de parameterwaarden in de lijst worden gebruikt. Voor geurstoffen en pigmenten wordt een uitzondering gemaakt en worden ook aanvullende testresultaten aanvaard (zie voetnoot in deel A).

Voor ingrediënten die niet in de DID-lijst staan, geldt de volgende procedure

Aquatische toxiciteit

Voor de Europese milieukeur wordt KVV berekend op basis van de factoren voor chronische toxiciteit en chronische veiligheid. Als hiervoor geen testgegevens beschikbaar zijn, dienen de factoren voor de acute toxiciteit en veiligheid te worden gebruikt.

Factor voor de chronische toxiciteit (TFchronisch)

— Bereken de mediaan binnen elk trofisch niveau (vis, schaaldieren of wieren) met gevalideerde testresultaten voor de chronische toxiciteit. Als er binnen een trofisch niveau voor een soort meerdere testgegevens zijn, wordt eerst de mediaan voor die soort berekend, die dan voor de berekening van de mediaan voor het trofische niveau wordt gebruikt.

— TFchronisch is de laagste mediaan van de berekende trofische niveaus.

— TFchronisch dient te worden gebruikt bij de berekening van het kritische verdunningsvolume.

Factor voor de acute toxiciteit (TFacuut)

— Bereken de mediaan binnen elk trofisch niveau (vis, schaaldieren of wieren) met gevalideerde testresultaten voor de acute toxiciteit. Als er binnen een trofisch niveau voor een soort meerdere testgegevens zijn, wordt eerst de mediaan voor die soort berekend, die dan voor de berekening van de mediaan voor het trofische niveau wordt gebruikt.

— TFacuut is de laagste mediaan van de trofische niveaus.

— TFacuut dient te worden gebruikt bij de berekening van het kritisch verdunningsvolume.

Veiligheidsfactor

De veiligheidsfactor (SF) hangt af van het aantal geteste trofische niveaus en van de beschikbaarheid van chronische testresultaten. SF wordt als volgt bepaald:







Gegevens Veiligheidsfactor (SF) Toxiciteitsfactor (TF) Eén kortetermijn-L(E)C50 10 000 Toxiciteit/10000 Twee kortetermijn-L(E)C50's voor soorten van twee trofische niveaus (vissen en/of schaaldieren en/of wieren) 5 000 Toxiciteit/5000 Ten minste één kortetermijn-L(E)C50 voor elk van de drie trofische niveaus van het basispakket 1 000 Toxiciteit/1000 Eén langetermijn-NOEC (vis of schaaldieren) 100 Toxiciteit/100 Twee langetermijn-NOEC's voor soorten van twee trofische niveaus (vissen en/of schaaldieren en/of wieren) 50 Toxiciteit/50 Langetermijn-NOEC voor ten minste drie soorten (doorgaans vis, schaaldieren en wieren) van drie trofische niveaus 10 Toxiciteit/10

Het basispakket voor tests op toxiciteit van stoffen voor waterorganismen bestaat uit acute tests op vissen, dafnia’s en wieren.

Afbraakfactor

De afbraakfactor is als volgt gedefinieerd:







Tabel 1 Afbraakfactor (DF) DF Gemakkelijk biologisch afbreekbaar (1) 0,05 Gemakkelijk biologisch afbreekbaar (2) 0,15 Inherent biologisch afbreekbaar 0,5 Persistent 1 (1) Alle oppervlakteactieve stoffen of andere ingrediënten die bestaan uit een reeks homologe verbindingen en voldoen aan het eindafbraakcriterium van de test, worden in deze klasse opgenomen, ongeacht of ze aan het tiendagenvenstercriterium voldoen. (2) Niet voldaan aan het tiendagenvenstercriterium.

Anaërobe biologische afbreekbaarheid

Het ingrediënt moet in een van de volgende klassen worden ingedeeld:







Klasse Label Niet anaëroob biologisch afbreekbaar (getest en niet biologisch afbreekbaar bevonden) N Anaëroob biologisch afbreekbaar (getest en biologisch afbreekbaar bevonden of niet getest maar aangetoond via analogie enz.) Y Niet getest op anaërobe biologische afbreekbaarheid O

Aërobe biologische afbreekbaarheid

Het ingrediënt moet in een van de volgende klassen worden ingedeeld:







Klasse Label Gemakkelijk biologisch afbreekbaar R Inherent biologisch afbreekbaar, maar niet gemakkelijk biologisch afbreekbaar I Persistent P Niet getest op aërobe biologische afbreekbaarheid O

Onoplosbare anorganische ingrediënten

Als een anorganisch ingrediënt zeer weinig of niet oplosbaar is in water, moet dat in het ingediende dossier worden vermeld.









Aanhangsel II

DOCUMENTATIE VAN ANAËROBE BIOLOGISCHE AFBREEKBAARHEID

Voor ingrediënten die niet in de DID-lijst staan, kan de anaërobe biologische afbreekbaarheid als volgt worden gedocumenteerd.

Redelijke extrapolatie. Extrapoleer de testresultaten voor de ultieme anaërobe afbreekbaarheid voor één oppervlakteactieve stof naar structureel verwante stoffen. Als in de DID-lijst (aanhangsel I) staat dat een oppervlakteactieve stof of groep homologe stoffen anaëroob biologisch afbreekbaar is, mag ervan worden uitgegaan dat soortgelijke oppervlakteactieve stoffen dat ook zijn (bijvoorbeeld: daar C12-15-alkyl-(1-3 EO)-sulfaat, DID-nr. 8, anaëroob biologisch afbreekbaar is, mag ervan worden uitgegaan dat C12-15-alkyl-(6 EO)-sulfaat dat ook is). Als met een geschikte test is aangetoond dat een oppervlakteactieve stof anaëroob biologisch afbreekbaar is, mag ervan worden uitgegaan dat soortgelijke oppervlakteactieve stoffen dat ook zijn (zo mogen literatuurgegevens waaruit blijkt dat oppervlakteactieve alkylesterammoniumzouten anaëroob biologisch afbreekbaar zijn, worden gebruikt om te staven dat ook andere quaternaire ammoniumzouten met esterbindingen in de alkylketens dat zijn).

Screeningtest op anaërobe afbreekbaarheid. Als nieuwe tests nodig zijn, wordt een screeningtest uitgevoerd overeenkomstig OESO 311, ISO 11734, Ecetoc nr. 28 (juni 1988) of een equivalente methode.

Afbraaktest bij lage dosering. Als nieuwe tests nodig zijn of als er bij de screeningtest problemen optreden (zoals remming wegens toxiciteit van de teststof), wordt de test herhaald bij een lage dosering van de oppervlakteactieve stof, waarbij de afbraak wordt gevolgd met 14C-metingen of chemische analyses. Deze tests kunnen worden uitgevoerd volgens OESO 308 (24 april 2002) of een equivalente methode, waarbij de anaërobie strikt wordt gehandhaafd. De tests en de interpretatie van de testresultaten dienen door een onafhankelijke deskundige te worden uitgevoerd.









Aanhangsel III

SCHEMA VOOR PRESTATIETESTS

De prestaties kunnen worden getest met een laboratorium- of een consumententest. De voorwaarden voor beide soorten tests zijn hieronder beschreven.

1. Laboratoriumtests

Bij de laboratoriumtest moet worden nagegaan of het testproduct ten minste even goed reinigt als een vergelijkbaar referentieproduct en beter dan zuiver water en of het product de oppervlakken waarvoor het bestemd is, niet beschadigt.

Algemene eisen

— Het test- en het referentieproduct moeten van dezelfde productcategorie zijn.

— Het referentieproduct kan een veelgebruikt merkproduct of een merkloze formulering zijn.

— Als een veelgebruikt merkproduct wordt gebruikt, dient dit een van de drie of vier meest verkochte producten te zijn in een regio waar het product met de milieukeur in de handel komt. Het moet door de bevoegde instantie worden goedgekeurd en de handelsnaam dient openbaar te zijn.

— Als een merkloos referentieproduct wordt gebruikt, moet dit een samenstelling hebben die representatief is voor de in de handel verkrijgbare producten. Het moet door de bevoegde instantie worden goedgekeurd en de exacte formulering dient gratis verkrijgbaar te zijn.

— Bij de test wordt de aanbevolen dosering voor normaal vuil of normaal gebruik gebruikt. Als voor het referentieproduct geen aanbevolen dosering is opgegeven, moet dezelfde dosering als voor het testproduct worden gebruikt.

— Als een doseringsinterval is opgegeven, wordt de laagste aanbevolen dosering gebruikt.

— Het vuilmengsel moet in overeenstemming met het gebruik van het product zijn, homogeen zijn en, als het kunstmatig bereid is, uit welomschreven stoffen bestaan. Al het vuil voor de hele test moet in één keer worden bereid.

— Voor allesreinigers en keukenreinigers volstaat het de vetverwijdering te documenteren. Voor sanitairreinigers en ruitenreinigers moeten zowel de calcium- als de vetverwijdering worden gedocumenteerd.

— Bij de reinigingsprocedure moet van realistische gebruiksomstandigheden worden uitgegaan en zij kan manueel of machinaal worden uitgevoerd.

Testeisen

— Om de properheid te beoordelen moet een aantal tests worden uitgevoerd en het testproduct met het referentieproduct worden vergeleken.

— Voor elk product moeten ten minste vijf parallelle tests worden uitgevoerd (zie documentatie-eisen). Daarnaast moet een test worden uitgevoerd met zuiver water (zonder enig reinigingsmiddel).

— De hoeveelheid op platen of een ander substraat aangebracht vuil moet tot op een tiende gram nauwkeurig worden gewogen en dient voor elke plaat of elk substraatdeel gelijk te zijn.

— De testvolgorde voor beide producten moet gerandomiseerd worden.

— De testresultaten moeten een maat opleveren voor de properheid (vet- en calciumverwijdering), naar gelang van het geteste product. De properheid kan visueel, fotometrisch (bijvoorbeeld aan de hand van de reflectantie), gravimetrisch of met een andere relevante methode worden gemeten. De meetmethode en de eventuele waarderingscodes moeten vooraf worden vastgesteld.

— Vet- en calciumverwijdering kunnen tegelijk of apart worden getest.

Documentatie-eisen

Bij de bevoegde instantie dient een uitvoerig testverslag te worden ingediend dat de volgende punten omvat:

— gebruikte doseringen voor test- en referentieproduct;

— gemeenschappelijke toepassingsgebieden voor test- en referentieproduct;

— motivering van de keuze van het referentieproduct wat marktpositie en functie betreft;

— soorten bij de test gebruikte oppervlakken, met hun relevantie, en de zachtheid van de producten voor deze oppervlakken;

— beschrijving van de samenstelling van het voor de test gebruikte vuil, met motivering van de geschiktheid ervan voor het testen van de gebruiksgeschiktheid;

— beschrijving van de procedures voor het aanbrengen van het vuil, het reinigen en het meten van de reinigingsprestaties;

— procedures voor berekening en statistische vergelijking;

— alle voor de tests en berekeningen gebruikte ruwe gegevens;

— het testproduct wordt geacht aan de prestatie-eisen te voldoen als de uitslag positief is in 100 % van de testronden. Bij een minder dan 100 % positieve uitslag moeten vijf nieuwe parallelle tests worden uitgevoerd. Van deze tien parallelle tests moet 80 % positief zijn. — Als meer dan tien parallelle tests worden uitgevoerd, kan de aanvrager ook statistisch aantonen (eenzijdig betrouwbaarheidsinterval van 95 %) dat het testproduct in ten minste 80 % van de testronden ten minste even goed is als het referentieproduct;

— de wijze waarop is aangetoond dat het testproduct beter presteert dan zuiver water.

NB

De CTTN-IREN-test „Washing of tiled floor and grease removal on kitchen surface” voldoet aan de eisen voor allesreinigers mits het aantal tests wordt verhoogd, in alle subtests dezelfde hoeveelheid vuil wordt gebruikt en ook de zachtheid van de producten voor de oppervlakken wordt getest. De methode „Sådan er universalrengøringsmidlerne testet” (2004) van de Deense dienst voor consumenteninformatie voldoet aan de eisen voor allesreinigers mits het aantal tests voor elk product wordt verhoogd

(www.forbrug.dk/test/testbasen/rengoering/universalrengoerings/saadan-er-de-testet/).

De IKW-test „Empfehlung zur Qualitätsbewertung für Badezimmerreiniger” (SÖFW-Journal, 129, Jahrgang 3, 2003) voldoet aan de eisen voor badkamerreinigers. De IKW-test „Recommendations for the quality assessment of acidic toilet cleaners” (SÖFW-Journal, 126, 11-2000) voldoet aan de eisen voor sanitairreinigers. De methode „Sådan er toiletrensemidlerne testet” (2004) van de Deense dienst voor consumenteninformatie voldoet aan de eisen voor sanitairreinigers

(www.forbrug.dk/test/testbasen/rengoering/toiletrensemidler/saadan-er-de-testet/).

De Chelab-test „Detergents for hard surfaces: washing efficiency” (interne Chelab-methode 0578) voldoet aan de eisen voor allesreinigers mits ook een test met zuiver water (zonder reinigingsmiddel) wordt uitgevoerd (www.chelab.it/).

2. Consumententest

Bij de consumententest moet worden nagegaan of het testproduct ten minste even goed reinigt als een vergelijkbaar referentieproduct en of het product de oppervlakken waarvoor het bestemd is, niet beschadigt.

Algemene eisen

— Voor tests van consumentenproducten moeten reacties worden verzameld van minimaal 20 personen, aselect gekozen in de verkoopregio, die het referentieproduct regelmatig gebruiken.

— Voor tests van producten voor professioneel gebruik moeten reacties worden verzameld van minimaal vijf beroepsgebruikers, aselect gekozen in de verkoopregio, die het referentieproduct regelmatig gebruiken.

— Het test- en het referentieproduct dienen van dezelfde productcategorie te zijn. Als referentieproduct dienen de producten te worden gebruikt die de testpersonen gewoonlijk gebruiken.

— Bij de test moet de door de fabrikant aanbevolen dosering worden gebruikt.

— De test moet uitgevoerd worden op de soorten oppervlakken die met het etiket overeenstemmen.

— De testperiode moet lang genoeg zijn om het testproduct ten minste vijfmaal te kunnen toepassen.

Testeisen

De doeltreffendheid van allesreinigers moet worden beoordeeld aan de hand van de volgende eigenschappen: — hoe goed de producten vuil verwijderen, — hoe zacht zij zijn voor de oppervlakken waarop zij worden gebruikt. De doeltreffendheid van allesreinigers moet worden beoordeeld aan de hand van de volgende eigenschappen:

De doeltreffendheid van sanitairreinigers moet worden beoordeeld aan de hand van de volgende eigenschappen: — hoe goed het product vet vuil verwijdert, — hoe goed het calciumaanslag verwijdert (niet relevant voor keukenreinigers), — hoe zacht het is voor de oppervlakken waarop het wordt gebruikt. De doeltreffendheid van sanitairreinigers moet worden beoordeeld aan de hand van de volgende eigenschappen:

— De testpersonen moeten de vraag beantwoorden: „Hoe doeltreffend vindt u het testproduct vergeleken met het product dat u meestal gebruikt?” (of een soortgelijke vraag). Er moeten ten minste drie antwoordmogelijkheden zijn, zoals „minder goed”, „even goed” en „beter”.

— De uitslag is positief als ten minste 80 % van de testpersonen het testproduct als even goed als, of beter dan, het referentieproduct beoordeelt.

Documentatie-eisen

Bij de bevoegde instantie moet een uitvoerig testverslag worden ingediend dat de volgende punten omvat:

— de selectie van de testpersonen;

— door de testpersonen gegeven informatie en een overzicht van het testverloop;

— informatie over de soorten oppervlakken waarop het product is getest;

de volgende gegevens voor iedere testpersoon, bijvoorbeeld als antwoorden op een vragenlijst: — door de testpersoon gebruikte dosering, — naam van het referentieproduct, — een verklaring dat het product ten minste vijfmaal is getest, — het resultaat van de vergelijking van het test- met het referentieproduct; de volgende gegevens voor iedere testpersoon, bijvoorbeeld als antwoorden op een vragenlijst:

— berekeningen en documentatie waaruit blijkt dat ten minste 80 % van de testpersonen het product als even goed als, of beter dan, het referentieproduct beoordeelt.