1991L0629 — NL — 17.02.1997 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 19 november 1991
tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van kalveren
(91/629/EEG)
(PB L 340 van 11.12.1991, blz. 28)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 97/2/EG van de Raad van 20 januari 1997 L 25 24 28.1.1997
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 19 november 1991
tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van kalveren
(91/629/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie(1),
Gezien het adviesvan het Europes e Parlement(2),
Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité(3),
Overwegende dat alle Lid-Staten het EuropeesVerdrag inzake de
bescherming van landbouwhuisdieren hebben geratificeerd; dat ook deGemeenschap dit Verdrag heeft goedgekeurd bij Besluit 78/923/EEG(
4)
en de akte van goedkeuring heeft nedergelegd;
Overwegende dat het Europese Parlement in zijn resolutie van 20
februari 1987 over een welzijnsbeleid voor landbouwhuisdieren(5)d e
Commissie heeft verzocht voorstellen in te dienen inzake minimum-
normen voor het houden van kalveren in intensieve kalvermesterijen;
Overwegende dat kalveren, alslevende dieren, voorkomen op de lijs t
van produkten vermeld in bijlage II bij het Verdrag;
Overwegende dat het houden van kalveren een integrerend deel
uitmaakt van de landbouw; dat deze activiteit voor een deel van de
landbouwbevolking een bron van inkomsten is;
Overwegende dat verschillen waardoor de mededingingsvoorwaarden
kunnen worden vervalst, een belemmering vormen voor een goedewerking van de gemeenschappelijke marktordening voor kalveren enprodukten van de kalvermesterij;
Overwegende dat derhalve gemeenschappelijke minimumnormen
moeten worden vastgesteld ter bescherming van fok- en mestkalveren,ten einde een rationele ontwikkeling van de produktie te garanderen;
Overwegende dat officiële diensten, producenten, consumenten en
andere belanghebbenden op de hoogte moeten worden gehouden van
de ontwikkelingen in deze sector; dat de Commissie derhalve, op basisvan een verslag van het Wetenschappelijk Veterinair Comité, actiefvoort moet gaan met wetenschappelijk onderzoek naar het/de besteveehouderijsysteem/systemen om het welzijn van kalveren te waar-borgen; dat, om de Commissie in staat te stellen deze taak tot een
goed eind te brengen, voorzien moet worden in een overgangsperiode,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
In deze richtlijn worden de minimumnormen vastgesteld ter bescher-
ming van kalveren die voor de fokkerij of mesterij opgesloten wordengehouden.1991L0629 — NL — 17.02.1997 — 001.001 — 2
(1) PB nr. C 214 van 21. 8. 1989, blz. 28.
(2) PB nr. C 113 van 7. 5. 1990, blz. 180.
(3) PB nr. C 62 van 12. 3. 1990, blz. 37.
(4) PB nr. L 323 van 17. 11. 1978, blz. 12.
(5) PB nr. C 76 van 23. 3. 1987, blz. 185.
▼B
Artikel 2
In deze richtlijn wordt verstaan onder:1. kalf: een rund van ten hoogste zes maanden;
2. bevoegde autoriteit: de bevoegde autoriteit in de zin van artikel 2,
punt 6, van Richtlijn 90/425/EEG(
1).
Artikel 3
1. De Lid-Staten zien erop toe dat, met ingang van 1 januari 1994
en gedurende een overgangsperiode van vier jaar, alle nieuw gebouwdeof herbouwde en/of na die datum voor het eerst in gebruik genomen
bedrijven ten minste aan de volgende eisen voldoen:
— kalveren in groepshokken moeten over voldoende vrije ruimte
beschikken om zich ongehinderd te kunnen omdraaien en te gaanliggen, d.w.z. minimaal 1,5 m
2per kalf met een levend gewicht
van 150 kg;
— wanneer de kalveren gehuisvest zijn in eenlingboxen of aange-
bonden zijn in de stand, moeten de boxen of standenopengewerkte wanden hebben en mag hun breedte niet minder zijndan 90 cm plusof minus10 % dan wel 0,80-maal de s chofthoogte.
2. Het bepaalde in lid 1 geldt niet voor bedrijven met minder dan
zeskalveren.
3. Met ingang van 1 januari 1998 gelden de volgende voorschriften
voor alle nieuw gebouwde of verbouwde bedrijven en voor allebedrijven die na die datum in gebruik worden genomen:
a) kalveren van meer dan acht weken mogen niet in een individueel
hok worden opgesloten, tenzij een dierenarts heeft verklaard dathet dier in verband met zijn gezondheid of zijn gedrag moet wordengeïsoleerd om te worden behandeld. De breedte van elk individueelhok moet ten minste gelijk zijn aan de schofthoogte van het kalf,
gemeten terwijl het dier rechtop staat, en de lengte moet ten minste
gelijk zijn aan de lengte van het kalf, gemeten van de neuspunt totaan de achterkant van de zitbeenknobbel (tuber ischii) en vermenig-vuldigd met 1,1.
Een individueel hok voor kalveren (behalve de hokken voor het
isoleren van zieke dieren) mag niet voorzien zijn van muren, maar
moet bestaan uit open afscheidingen die een direct visueel en licha-
melijk contact tussen de kalveren mogelijk maken;
b) in groepen gehouden kalveren moeten elk over een vrije ruimte
kunnen beschikken die ten minste gelijk is aan 1,5 m
2voor kalveren
met een levend gewicht van minder dan 150 kg, 1,7 m2voor
kalveren met een levend gewicht van meer dan 150 kg, maar minderdan 220 kg, en 1,8 m
2voor kalveren met een levend gewicht van
meer dan 220 kg.
De bepalingen van dit lid zijn echter niet van toepassing op
— bedrijven met minder dan zeskalveren;
— kalveren die door hun moeder gezoogd worden.
Vanaf 31 december 2006 gelden bovenstaande bepalingen voor alle
bedrijven.
4. De gebruiksduur van:
— vóór 1 januari 1994 gebouwde installaties die niet voldoen aan de
eisen van lid 1, wordt vastgesteld door de bevoegde instantie, in
het licht van het resultaat van de in artikel 7, lid 1, bedoelde inspec-ties, en verstrijkt in ieder geval op 31 december 2003.1991L0629 — NL — 17.02.1997 — 001.001 — 3
(1) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/496/EEG (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56).▼M1
▼B
▼M1
Artikel 4
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de voorwaarden voor de kalver-
houderij in overeenstemming zijn met de algemene bepalingen van debijlage.
Artikel 5
De voorschriften van de bijlage kunnen volgens de procedure van
artikel 10 worden gewijzigd om rekening te houden met de weten-schappelijke vooruitgang.
Artikel 6
Uiterlijk op ►
M11 januari 2006 ◄legt de Commissie, in het licht
van een adviesvan het Wetens chappelijk Veterinair Comité, aan deRaad een verslag voor over het/de intensieve veehouderijsysteem/systemen die vanuit pathologisch, zoötechnisch, fysiologisch engedragswetenschappelijk oogpunt voldoen aan de eisen inzake het
welzijn van kalveren, alsmede over de sociaal-economische implicaties
van de verschillende systemen, vergezeld van passende voorstellenwaarin met de conclusies van dat verslag rekening wordt gehouden.
De Raad neemt, uiterlijk drie maanden na de indiening van deze voor-
stellen, hierover met gekwalificeerde meerderheid van stemmen eenbesluit.
Artikel 7
1. De Lid-Staten zien erop toe dat onder verantwoordelijkheid van
de bevoegde instantie inspecties worden verricht om na te gaan of de
bepalingen van deze richtlijn en van de bijlage worden nageleefd.
Deze inspecties, die kunnen worden verricht tijdens voor andere doel-
einden uitgevoerde controles, moeten jaarlijks ook een statistisch
representatieve steekproef omvatten van de verschillende veehouderij-
systemen van elke Lid-Staat.
2. De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 10 een code
vast met voorschriften voor de in lid 1 bedoelde inspecties.
3. Om de twee jaar, de eerste maal vóór 30 april 1996, stellen de
Lid-Staten de Commissie vóór de laatste werkdag van april in kennis
van de resultaten van de inspecties die in de voorafgaande twee jarenovereenkomstig dit artikel zijn uitgevoerd, met een opgave van hetaantal uitgevoerde inspecties en het aantal bedrijven op hun grondge-bied.
Artikel 8
Om in de Gemeenschap te mogen worden ingevoerd, moeten dieren uit
derde landen vergezeld gaan van een door de bevoegde autoriteit vandat land afgegeven certificaat waaruit blijkt dat zij een behandelinghebben ondergaan die ten minste gelijkwaardig is aan de behandelingwaarop dieren van communautaire oorsprong op grond van deze richt-lijn recht hebben.
Artikel 9
Veterinaire deskundigen van de Commissie kunnen, voor zover dat
voor de uniforme toepassing van deze richtlijn nodig is, in samenwer-king met de bevoegde instanties controles ter plaatse uitvoeren. Daarbijmoeten de controleurszelf de bijzondere hygiënis che maatregelentreffen om het risico uit te sluiten dat er ziekten worden overgebracht.1991L0629 — NL — 17.02.1997 — 001.001 — 4
▼B
▼M1
▼B
▼B
De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een controle wordt uitge-
voerd, verleent de deskundigen de bijstand die voor de uitvoering vanhun taak nodig is. De Commissie stelt de bevoegde autoriteit van de
betrokken Lid-Staat op de hoogte van het resultaat van de uitgevoerde
controles.
De bevoegde autoriteit van de betrokken Lid-Staat neemt de maatre-
gelen die op grond van de resultaten van deze controle noodzakelijkmochten blijken.
Wat de betrekkingen met derde landen betreft, zijn de bepalingen van
hoofdstuk III van Richtlijn 91/496/EEG(
1) van toepassing.
De algemene bepalingen ter uitvoering van dit artikel worden vastge-
steld volgens de procedure van artikel 10.
Artikel 10
1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel
omschreven procedure, leidt de voorzitter van het bij Besluit 68/361/
EEG(2) ingestelde Permanent Veterinair Comité, hierna „Comité”
genoemd, deze procedure, hetzij op eigen initiatief hetzij op verzoekvan de vertegenwoordiger van een Lid-Staat, onverwijld in bij hetComité.
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een
ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt over
dat ontwerp adviesuit binnen een termijn die door de voorzitter naar
gelang van de urgentie wordt vastgesteld. Het advies wordt uitgebrachtmet de meerderheid die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag isvoor-geschreven voor de aanneming van besluiten die de Raad op voorstelvan de Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het Comitéworden de stemmen van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten
gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet
aan de stemming deel.
3. De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in
overeenstemming zijn met het advies van het Comité.
4. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn
met het adviesvan het Comité of indien geen adviesisuitgebracht,dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffendede te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meer-derheid van stemmen.
Indien de Raad, drie maanden na de indiening van het voorstel bij de
Raad, nog geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maat-
regelen door de Commissie vastgesteld, behalve in de gevallen waarin
de Raad zich met eenvoudige meerderheid van stemmen tegengenoemde maatregelen heeft uitgesproken.
Artikel 11
1. Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
lingen, inclusief eventuele sancties, in werking treden om uiterlijk op 1
januari 1994 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissiedaarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
2. Voor wat de bescherming van kalveren betreft, kunnen de Lid-
Staten echter met ingang van de in lid 1 vermelde datum en metinachtneming van de algemene bepalingen van het Verdrag op hun
grondgebied bepalingen handhaven of toepassen welke strenger zijn
dan die welke in deze richtlijn zijn vastgesteld. Zij stellen deCommissie van hiertoe strekkende maatregelen in kennis.1991L0629 — NL — 17.02.1997 — 001.001 — 5
(1) PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56.
(2) PB nr. L 255 van 18. 10. 1968, blz. 23.
▼B
Artikel 12
Deze richtlijn isgericht tot de Lid-Staten.1991L0629 — NL — 17.02.1997 — 001.001 — 6
▼B
BIJLAGE
1. De voor de bouw van de stallen en met name voor de boxen en de uitrus-
ting gebruikte materialen, waarmee de kalveren in aanraking kunnen komen,
mogen niet schadelijk zijn voor de kalveren en moeten grondig kunnen
worden gereinigd en ontsmet.
2. Zolang er geen communautaire voorschriften ter zake zijn vastgesteld,
moeten de elektrische leidingen en apparatuur geïnstalleerd worden over-
eenkomstig de vigerende nationale voorschriften ten einde elektrische
schokken te vermijden.
3. Door middel van isolatie, verwarming en ventilatie van het gebouw moet
ervoor worden gezorgd dat de luchtcirculatie, het stofgehalte van de lucht,
de temperatuur, de relatieve luchtvochtigheid en de gasconcentraties binnen
zodanige grenzen worden gehouden dat zij niet schadelijk zijn voor de
kalveren.
4. Alle automatische of mechanische apparatuur die noodzakelijk is voor de
gezondheid en het welzijn van de kalveren, moet ten minste eenmaal per
dag worden geïnspecteerd. Defecten moeten onmiddellijk worden hersteld
en indien dat niet mogelijk is, moeten de nodige maatregelen worden
getroffen om de gezondheid en het welzijn van de kalveren te beschermen
totdat het defect is hersteld, met name door de toepassing van andere
voedermethoden en het handhaven van een acceptabel leefklimaat.
Bij gebruik van kunstmatige ventilatie moet voor een noodvoorziening
worden gezorgd, zodat er, wanneer het systeem uitvalt, toch voldoende
verse lucht wordt aangevoerd om de gezondheid en het welzijn van de
kalveren veilig te stellen en moet er een alarmsysteem aanwezig zijn om
de veehouder te waarschuwen wanneer het systeem uitvalt. Het alarmsys-
teem dient regelmatig te worden getest.
5. De kalveren mogen niet permanent in het duister worden gehouden. In
verband met hun fysiologische en met hun gedrag samenhangende
behoeften moet er derhalve afhankelijk van de verschillende klimatologi-
sche omstandigheden in de Lid-Staten gezorgd worden voor passend dag-
of kunstlicht dat, wanneer het kunstlicht betreft, ten minste gelijkwaardig
moet zijn aan de duur van het daglicht dat normaal tussen 9.00 uur en
17.00 uur beschikbaar is. Bovendien moet er passende (vaste of verplaats-
bare) verlichting van voldoende sterkte zijn om de kalveren te allen tijde
te kunnen inspecteren.
6. Alle in groepshokken of in boxen opgefokte kalveren moeten ten minste
eenmaal per dag door de eigenaar of de voor de dieren verantwoordelijke
persoon worden geïnspecteerd. Kalveren die ziek of gewond lijken, moeten
onmiddellijk op passende wijze worden verzorgd.
Zieke en gewonde kalveren moeten zo nodig kunnen worden afgezonderd in
adequate lokalen met droog en comfortabel strooisel.
Wanneer de kalveren niet reageren op de door de veehouder verstrekte
zorgen, moet zo spoedig mogelijk een dierenarts worden geraadpleegd.
7. De stallen voor kalveren moeten zo zijn gebouwd dat elk kalf:
— zonder problemen kan liggen, rusten, opstaan en zich likken;
— andere kalveren kan zien.
8. Wanneer de kalveren worden aangebonden, mogen de daarbij gebruikte
kettingen geen verwondingen veroorzaken en moeten deze kettingen regel-
matig worden geïnspecteerd en eventueel bijgesteld zodat zij gemakkelijk
zitten. Elke ketting moet lang genoeg zijn om het kalf de gelegenheid te
geven zich te bewegen zoalsaangegeven in punt 7. De ketting moet zo
zijn ontworpen dat de kansop wurging en verwonding voor zover mogelijk
wordt vermeden.
9. Lokalen, hokken, uitrusting en gereedschap voor kalveren moeten op
passende wijze worden gereinigd en ontsmet ten einde kruiscontaminatie
en het voorkomen van ziekteverwekkerste voorkomen. Uitwerps elen, urine
en niet opgegeten of gemorst voeder moeten zo vaak mogelijk worden
verwijderd om de reuk zo gering mogelijk te houden en geen vliegen en
knaagdieren aan te trekken.
10. De vloeren moeten stroef zijn, maar zonder scherpe uitsteeksels, om te
voorkomen dat de kalveren zich verwonden en moeten zo zijn ontworpen
dat zij bij de kalveren die erop staan of liggen geen verwondingen of pijn
veroorzaken. De vloeren moeten zijn aangepast aan het gewicht en de
grootte van de kalveren en moeten een stevige, vlakke en stabiele opper-
vlakte vormen. De ligruimte moet comfortabel en zindelijk zijn, over een
behoorlijke afvoer beschikken en mag niet schadelijk zijn voor de kalveren.1991L0629 — NL — 17.02.1997 — 001.001 — 7
▼B
Voor alle kalveren jonger dan twee weken moet adequaat strooisel worden
gebruikt.
11. Alle kalveren moeten kunnen beschikken over voeder dat is afgestemd op
hun leeftijd en gewicht en dat beantwoordt aan de met hun gedrag samen-
hangende en hun fysiologische behoeften, ten einde een goedegezondheid
en het welzijn van de kalveren te bevorderen. Om een goede gezondheid,
het welzijn en een normale groei te garanderen en te beantwoorden aan de
met het gedrag van kalveren samenhangende behoeften, moet kalvervoer
voldoende ijzer en een minimum aan verteerbare vezelsbevattend droog-
voeder bevatten (100 à 200 g per dag, afhankelijk van de leeftijd van het
dier). Het verplichte minimum aan droog voeder met verteerbare vezelsis
evenwel niet vereist voor de produktie van kalveren met wit vlees. Kalveren
mogen niet gemuilkorfd worden.
12. Alle kalveren moeten ten minste eenmaal per dag worden gevoederd.
Kalveren in groepshokken, die niet ad libitum of via een automatisch
voedersysteem worden gevoederd, moeten allemaal tegelijk kunnen eten.
13. Kalveren van meer dan twee weken oud moeten over voldoende verswater
van passende kwaliteit kunnen beschikken of hun dorst met andere vloei-
stoffen kunnen lessen.
14. Voeder- en drinkinstallaties moeten zo zijn ontworpen, gebouwd, geplaatst
en onderhouden dat gevaar voor verontreiniging van het voor de kalveren
bestemde voeder en water wordt beperkt.1991L0629 — NL — 17.02.1997 — 001.001 — 8