2003R0998 — NL — 22.11.2008 — 012.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:









▼B

VERORDENING (EG) Nr. 998/2003 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 26 mei 2003

inzake veterinairrechtelĳke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren en houdende wĳziging van Richtlĳn 92/65/EEG van de Raad







HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 37 en artikel 152, lid 4, onder b), Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ), Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité ( 2 ), Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag ( 3 ) en gezien de gemeenschappelĳke tekst die op 18 februari 2003 door het bemiddelingscomité is goedgekeurd, Overwegende hetgeen volgt: (1) De veterinairrechtelĳke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren tussen de lidstaten en uit derde landen moeten worden geharmoniseerd, hetgeen alleen met op communautair niveau vastgestelde maatregelen kan worden bereikt. (2) Deze verordening heeft betrekking op het verkeer van dieren die onder bĳlage I bĳ het Verdrag vallen. Sommige bepalingen van deze verordening, met name die betreffende rabiës, beogen rechtstreeks de bescherming van de volksgezondheid, terwĳl andere alleen de gezondheid van dieren betreffen. Derhalve dienen artikel 37 en artikel 152, lid 4, onder b), van het Verdrag als rechtsgrondslag te worden gekozen. (3) Wat rabiës betreft, is de situatie op het gehele grondgebied van de Gemeenschap de laatste tien jaar sterk verbeterd dankzĳ de programma's van orale vaccinatie bĳ vossen in de gebieden waar onder de vossenpopulatie de rabiësepidemie heerste die sinds de jaren zestig het noordoosten van Europa heeft geteisterd. (4) Deze verbetering heeft het Verenigd Koninkrĳk en Zweden ertoe gebracht de decennia lang toegepaste quarantaine van zes maanden op te geven en te vervangen door een andere, minder strenge regeling die een vergelĳkbaar veiligheidsniveau biedt. Daarom is op communautair niveau een specifieke regeling nodig voor het verkeer van gezelschapsdieren naar genoemde lidstaten gedurende een overgangsperiode van vĳf jaar en dient de Commissie in het licht van de opgedane ervaring en een wetenschappelĳk advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid te gelegener tĳd een verslag met passende voorstellen in. Tevens moet worden voorzien in een snelle procedure voor besluiten om die overgangsregeling tĳdelĳk te verlengen, vooral ingeval de wetenschappelĳke beoordeling van de opgedane ervaring meer tĳd zou vergen dan momenteel te verwachten valt. (5) Rabiës bĳ als gezelschapsdier gehouden carnivoren komt nu op het grondgebied van de Gemeenschap vooral voor bĳ dieren van oorsprong uit derde landen waar rabiës van het stedelĳke type nog steeds endemisch is. De veterinairrechtelĳke voorschriften die tot nog toe door de lidstaten algemeen worden toegepast voor het binnenkomen van als gezelschapsdier gehouden carnivoren uit derde landen moeten dus worden aangescherpt. (6) Er dienen echter afwĳkingen te worden overwogen voor het niet-commerciële verkeer uit derde landen of gebieden die uit gezondheidsoogpunt tot hetzelfde geografische geheel als de Gemeenschap behoren. (7) Overeenkomstig artikel 299, lid 6, onder c), van het Verdrag en Verordening (EEG) nr. 706/73 van de Raad van 12 maart 1973 betreffende de communautaire regeling voor de Kanaaleilanden en het eiland Man inzake het handelsverkeer in landbouwproducten ( 4 ) is de communautaire veterinaire regeling van toepassing op de Kanaaleilanden en het eiland Man, die voor de toepassing van deze verordening deel uitmaken van het Verenigd Koninkrĳk. (8) Er moet ook een juridisch kader tot stand worden gebracht voor de gezondheidseisen die gelden voor het niet-commerciële verkeer van diersoorten die niet gevoelig zĳn voor rabiës of die uit epidemiologisch oogpunt niet significant zĳn ten aanzien van rabiës, alsmede ten aanzien van andere ziekten waarvoor de in bĳlage I genoemde diersoorten gevoelig zĳn. (9) Deze verordening geldt onverminderd Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer ( 5 ). (10) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden ( 6 ). (11) De bestaande communautaire veterinairrechtelĳke bepalingen, meer bepaald Richtlĳn 92/65/EEG van de Raad van 13 juli 1992 tot vaststelling van de veterinairrechtelĳke voorschriften voor het handelsverkeer en de invoer in de Gemeenschap van dieren, sperma, eicellen en embryo' s waarvoor ten aanzien van de veterinairrechtelĳke voorschriften geen specifieke communautaire regelgeving als bedoeld in bĳlage A, onder I, van Richtlĳn 90/425/EEG geldt ( 7 ), zĳn over het algemeen slechts van toepassing op het verkeer van commerciële aard. Teneinde te voorkomen dat commercieel verkeer frauduleus wordt voorgesteld als niet-commercieel verkeer van gezelschapsdieren in de zin van deze verordening, dienen de bepalingen van Richtlĳn 92/65/EEG betreffende de handel in dieren van de in bĳlage I, delen A en B, genoemde soorten te worden gewĳzigd om die voorschriften in overeenstemming te brengen met de bepalingen van deze verordening. Met hetzelfde doel dient de mogelĳkheid te worden geboden een maximumaantal dieren vast te stellen die kunnen vallen onder het verkeer in de zin van deze verordening, boven welk maximum de regels van het handelsverkeer van toepassing zĳn. (12) Met de in deze verordening vervatte maatregelen wordt gestreefd naar een voldoende niveau van bescherming tegen de betrokken gezondheidsrisico's. Zĳ vormen geen ongerechtvaardigde belemmering van het onder de verordening vallende verkeer, daar zĳ zĳn gegrond op de conclusies van hierover geraadpleegde groepen deskundigen, en met name op een verslag van het Wetenschappelĳk Veterinair Comité van 16 september 1997, Overwegende hetgeen volgt: HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:







HOOFDSTUK I

Algemene bepalingen

Artikel 1

Bĳ deze verordening worden de veterinairrechtelĳke voorschriften vastgesteld waaraan het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren moet voldoen, alsmede de regels betreffende de controle van dat verkeer.

Artikel 2

Deze verordening is van toepassing op het verkeer tussen lidstaten of uit derde landen van gezelschapsdieren van de op de lĳst in bĳlage I genoemde soorten.

Zĳ is van toepassing onverminderd Verordening (EG) nr. 338/97.

Deze verordening is zonder gevolgen voor de op andere dan veterinairrechtelĳke overwegingen gebaseerde bepalingen die ertoe strekken het verkeer van bepaalde soorten of rassen gezelschapsdieren te beperken.

Artikel 3

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

a) gezelschapsdieren: dieren van de op de lĳst in bĳlage I genoemde soorten die hun eigenaar of een natuurlĳke persoon die er namens de eigenaar tĳdens het verkeer voor verantwoordelĳk is, begeleiden en die niet voor verkoop of eigendomsoverdracht bestemd zĳn;

b) paspoort: document waarmee het gezelschapsdier duidelĳk kan worden geïdentificeerd en dat de overeenkomstig artikel 17, tweede alinea, op te stellen gegevens bevat waarmee in het kader van deze verordening de toestand van het dier kan worden gecontroleerd;

c) verkeer: verplaatsing van een gezelschapsdier tussen de lidstaten, het binnenkomen of opnieuw binnenkomen ervan uit een derde land op het grondgebied van de Gemeenschap.

Artikel 4

1. Gedurende een overgangsperiode van acht jaar, te rekenen vanaf de inwerkingtreding van deze verordening, worden de dieren van de in bĳlage I, delen A en B, genoemde soorten geacht geïdentificeerd te zĳn wanneer zĳ:

a) een duidelĳk leesbare tatoeage dragen, of

b) een elektronisch identificatiesysteem (transponder) dragen.

Wanneer de transponder, in het in de eerste alinea, onder b), bedoelde geval, niet aan ISO-norm 11784 of aan bĳlage A van ISO-norm 11785 voldoet, moet de eigenaar of de natuurlĳke persoon die namens de eigenaar voor de gezelschapsdieren verantwoordelĳk is bĳ elke controle de voor het lezen van de transponder benodigde middelen verstrekken.

2. Voor elk systeem ter identificatie van dieren geldt, dat tevens gegevens moeten worden opgenomen aan de hand waarvan de naam en het adres van de eigenaar van een dier kunnen worden vastgesteld.

3. Lidstaten die verlangen dat dieren welke hun grondgebied anders dan via quarantaine binnenkomen, geïdentificeerd zĳn overeenkomstig lid 1, eerste alinea, onder b), kunnen deze eis gedurende de overgangsperiode handhaven.

4. Na de overgangsperiode wordt enkel nog de identificatiemethode van lid 1, eerste alinea, onder b), aanvaard.







HOOFDSTUK II

Bepalingen betreffende het verkeer tussen lidstaten

Artikel 5

1. Gezelschapsdieren van de in bĳlage I, delen A en B, genoemde soorten moeten tĳdens het verkeer onverminderd de voorschriften van artikel 6:

a) overeenkomstig artikel 4 geïdentificeerd zĳn, en

b) vergezeld gaan van een paspoort dat is afgegeven door een door de bevoegde autoriteit aangewezen dierenarts en waarin wordt verklaard dat een overeenkomstig de aanbevelingen van het laboratorium van productie geldig vaccin dan wel een nieuw vaccin tegen rabiës is toegediend aan het betrokken dier met een geïnactiveerd vaccin met ten minste één antigeneenheid per dosis (WHO-norm).

2. De lidstaten kunnen toestemming geven voor het verkeer van een in bĳlage I, delen A en B, bedoeld gezelschapsdier dat jonger dan drie maanden en niet gevaccineerd is, indien dat dier vergezeld gaat van een paspoort en vanaf zĳn geboorte op zĳn geboorteplek geleefd heeft zonder in contact te komen met wilde dieren die blootgesteld kunnen zĳn geweest aan de infectie, dan wel zĳn moeder vergezelt waarvan het nog afhankelĳk is.

Artikel 6

▼M11

1. Tot en met 30 juni 2010 gelden voor de binnenkomst van gezelschapsdieren, bedoeld in bijlage I, deel A, op het grondgebied van Ierland, Malta, Zweden en het Verenigd Koninkrijk de volgende voorschriften:

▼B

— zĳ moeten overeenkomstig artikel 4, lid 1, eerste alinea, onder b), geïdentificeerd zĳn, tenzĳ de lidstaat van bestemming ook identificatie overeenkomstig artikel 4, lid 1, eerste alinea, onder a), toestaat, en

— zĳ moeten vergezeld gaan van een paspoort dat is afgegeven door een door de bevoegde autoriteit aangewezen dierenarts en dat voldoet aan de voorwaarden van artikel 5, lid 1, onder b), en waarin wordt verklaard dat een titer van neutraliserende antilichamen van ten minste 0,5 IE/ml is vastgesteld bĳ een monster dat in een erkend laboratorium is genomen binnen de termĳnen die zĳn vastgesteld in de nationale regelgeving die op de in artikel 25, tweede alinea, genoemde datum van kracht is.

Deze titratie van antilichamen behoeft niet te worden hernieuwd bĳ een dier waaraan na de titratie herhaaldelĳk een nieuw vaccin is toegediend op de in artikel 5, lid 1, bedoelde tĳdstippen zonder onderbreking van het door het laboratorium van productie voorgeschreven vaccinatieschema.

Het verkeer van gezelschapsdieren tussen ►M2 deze vier lidstaten ◄ kan door de lidstaat van bestemming worden vrĳgesteld van de eisen betreffende toediening van een vaccin en titratie van antilichamen, bedoeld in de eerste alinea van dit lid, overeenkomstig de op de in artikel 25, tweede alinea, genoemde datum bestaande nationale voorschriften.

2. Behoudens door de bevoegde autoriteit voor bĳzondere gevallen toegestane afwĳkingen mogen dieren van minder dan drie maanden, van de in bĳlage I, deel A, genoemde soorten niet in het verkeer worden gebracht, voordat ze de voor vaccinatie vereiste leeftĳd hebben bereikt of zonder dat ze een test voor het bepalen van de titer van antilichamen hebben ondergaan.

3. De overgangsperiode van lid 1 kan op voorstel van de Commissie in overeenstemming met het Verdrag door het Europees Parlement en de Raad worden verlengd.

Artikel 7

Voor het verkeer van dieren van de in bĳlage I, deel C, genoemde soorten tussen lidstaten of uit een in bĳlage II, deel B, afdeling 2, genoemd gebied gelden geen eisen inzake rabiës. Zo nodig kunnen voor andere ziekten volgens de procedure van artikel 24, lid 2, bĳzondere eisen — met inbegrip van een eventuele beperking van het aantal dieren — en een modelcertificaat dat de bedoelde dieren vergezelt, worden vastgesteld.







HOOFDSTUK III

Bepalingen betreffende het verkeer uit derde landen

Artikel 8

1. Gezelschapsdieren van de in bĳlage I, delen A en B, genoemde soorten moeten tĳdens hun verkeer:

a) wanneer zĳ afkomstig zĳn uit een in bĳlage II, deel B, afdeling 2, en deel C, genoemd derde land en i) in een van de in bĳlage II, deel B, afdeling 1, bedoelde lidstaten binnenkomen, aan de eisen van artikel 5, lid 1, voldoen; ii) hetzĳ rechtstreeks, hetzĳ via een van de in bĳlage II, deel B, bedoelde gebieden in een in bĳlage II, deel A, genoemde lidstaat binnenkomen, aan de eisen van artikel 6 voldoen;

b) wanneer zĳ uit een ander derde land afkomstig zĳn en i) in een van de in bĳlage II, deel B, afdeling 1, bedoelde lidstaten binnenkomen: — geïdentificeerd zĳn door middel van het identificatiesysteem, omschreven in artikel 4, en — onderworpen zĳn geweest aan: — — de toediening van een vaccin tegen rabiës dat voldoet aan de voorschriften van artikel 5, en — een titratie van neutraliserende antilichamen met een resultaat van ten minste 0,5 IE/ml bĳ een monster dat ten minste 30 dagen na de vaccinatie en drie maanden vóór het verkeer door een daartoe aangewezen dierenarts is genomen. — Deze titratie van antilichamen behoeft niet te worden herhaald indien het gezelschapsdier op de in artikel 5, lid 1, bedoelde tĳdstippen een nieuw vaccin is toegediend. — De termĳn van drie maanden geldt niet bĳ het opnieuw binnenkomen van een gezelschapsdier waarvoor uit het paspoort blĳkt dat de titratie met een positief resultaat werd uitgevoerd vooraleer dit dier het grondgebied van de Gemeenschap verliet. ii) hetzĳ rechtstreeks, hetzĳ via een van de in bĳlage II, deel B, bedoelde gebieden in een in bĳlage II, deel A, genoemde lidstaat binnenkomen, in quarantaine geplaatst worden, behalve indien zĳ na binnenkomst in de Gemeenschap met de eisen van artikel 6 in overeenstemming zĳn gebracht.

2. Gezelschapsdieren moeten vergezeld gaan van een certificaat dat is afgegeven door een officiële dierenarts of, wanneer zĳ opnieuw binnenkomen, van een paspoort waaruit blĳkt dat voldaan is aan het bepaalde in lid 1.

3. Onverminderd de voorgaande bepalingen:

a) gelden voor gezelschapsdieren die afkomstig zĳn uit de in bĳlage II, deel B, afdeling 2, bedoelde gebieden, waarvoor volgens de procedure van artikel 24, lid 2, is vastgesteld dat zĳ voorschriften toepassen die ten minste gelĳkwaardig zĳn aan de communautaire voorschriften van hoofdstuk III, de voorschriften van hoofdstuk II;

b) kan het verkeer van gezelschapsdieren tussen respectievelĳk San Marino, Vaticaanstad en Italië, Monaco en Frankrĳk, Andorra en Frankrĳk of Spanje, en Noorwegen en Zweden, blĳven plaatsvinden onder de voorwaarden die zĳn vastgesteld in de nationale voorschriften die op de in artikel 25, tweede alinea, genoemde datum van toepassing zĳn;

c) kan het binnenkomen van niet-gevaccineerde gezelschapsdieren van minder dan drie maanden van de in bĳlage I, deel A, genoemde soorten uit een in bĳlage II, delen B en C, bedoeld derde land, volgens de procedure van artikel 24, lid 2, en volgens nader te bepalen voorwaarden, worden toegestaan, wanneer de situatie van dat land met betrekking tot rabiës zulks rechtvaardigt.

4. De regels voor de toepassing van dit artikel en meer bepaald het modelcertificaat worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 24, lid 2.

Artikel 9

De voorwaarden voor het verkeer van dieren van de in bĳlage I, deel C, bedoelde soorten uit derde landen en het modelcertificaat dat deze dieren moet vergezellen, worden volgens de procedure van artikel 24, lid 2, vastgesteld.

Artikel 10

Vóór de in artikel 25, tweede alinea, bedoelde datum wordt de lĳst van derde landen, bedoeld in bĳlage II, deel C, volgens de procedure van artikel 24, lid 2, vastgesteld. Om op deze lĳst te worden geplaatst moeten derde landen eerst het bewĳs leveren van hun situatie met betrekking tot rabiës en aantonen dat:

a) de kennisgeving van de verdenking van rabiës aan de autoriteiten verplicht is,

b) er sedert ten minste twee jaar een doeltreffend toezichtsysteem aanwezig is,

c) de structuur en de organisatie van hun veterinaire diensten de geldigheid van de certificaten kunnen garanderen,

d) alle wettelĳke maatregelen voor de voorkoming van en de controle op rabiës zĳn uitgevoerd, met inbegrip van de voorschriften inzake invoer,

e) er voorschriften gelden betreffende het op de markt brengen van vaccins tegen rabiës (lĳst van toegestane vaccins en van laboratoria).

Artikel 11

De lidstaten verstrekken aan het publiek duidelĳke en gemakkelĳk toegankelĳke informatie over de gezondheidseisen ten aanzien van het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren op het grondgebied van de Gemeenschap en over de voorwaarden voor het binnenkomen en opnieuw binnenkomen ervan op het grondgebied van de Gemeenschap. Zĳ zorgen er ook voor dat het op de plaatsen van binnenkomst werkzame personeel volledig over deze voorschriften geïnformeerd is en in staat is om deze toe te passen.

Artikel 12

De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat gezelschapsdieren die uit een niet in bĳlage II, deel B, afdeling 2, genoemd derde land op het grondgebied van de Gemeenschap binnenkomen, worden onderworpen aan:

a) indien het aantal gezelschapsdieren kleiner is dan of gelĳk is aan vĳf, een documenten- en identificatiecontrole door de bevoegde autoriteit van de plaats van binnenkomst van de dieren op het grondgebied van de Gemeenschap,

b) indien het aantal gezelschapsdieren groter is dan vĳf, aan de eisen en de controles van Richtlĳn 92/65/EEG.

De lidstaten wĳzen de met deze controles belaste autoriteit aan en stellen de Commissie daarvan onverwĳld in kennis.

Artikel 13

Elke lidstaat stelt een lĳst op van de in artikel 12 bedoelde plaatsen van binnenkomst en deelt deze aan de andere lidstaten en de Commissie mee.

Artikel 14

Bĳ elk verkeer moet de eigenaar van het gezelschapsdier of de voor het gezelschapsdier verantwoordelĳke natuurlĳke persoon de met de controle belaste autoriteiten een paspoort of het in artikel 8, lid 2, bedoelde certificaat kunnen overleggen waaruit blĳkt dat het dier aan de voorwaarden voor dat verkeer voldoet.

In het bĳzonder moet de eigenaar van het gezelschapsdier of de voor het gezelschapsdier verantwoordelĳke natuurlĳke persoon in het in artikel 4, lid 1, eerste alinea, onder b), bedoelde geval, wanneer de transponder niet aan ISO-norm 11784 of aan bĳlage A van ISO-norm 11785 voldoet, bĳ elke controle de voor het lezen van de transponder benodigde middelen verstrekken.

Wanneer uit die controles blĳkt dat het dier niet aan de eisen van deze verordening voldoet, besluit de bevoegde autoriteit in overleg met de officiële dierenarts:

a) hetzĳ het dier terug te zenden naar het land van oorsprong;

b) hetzĳ het dier onder officieel toezicht te isoleren gedurende de tĳd die nodig is om aan de gezondheidsvoorschriften te voldoen, zulks op kosten van de eigenaar of de natuurlĳke persoon die er verantwoordelĳk voor is;

c) hetzĳ, in laatste instantie, het dier af te maken wanneer terugzending of isolatie in quarantaine onmogelĳk zĳn, zonder dat dit recht geeft op een financiële vergoeding.

De lidstaten zien erop toe dat de gezelschapsdieren, waarvan de binnenkomst op het grondgebied van de Gemeenschap niet is toegestaan, onder officieel toezicht worden ondergebracht totdat ze worden teruggezonden of totdat een ander administratief besluit wordt genomen.







HOOFDSTUK IV

Gemeenschappelĳke en slotbepalingen

Artikel 15

Wanneer wat rabiës betreft voor verkeer de voorwaarde geldt dat een titratie van antilichamen wordt verricht, moet het monster door een daartoe aangewezen dierenarts worden genomen en moet de test door een op grond van Beschikking 2000/258/EG van de Raad van 20 maart 2000 houdende aanwĳzing van een specifiek instituut dat verantwoordelĳk is voor de vaststelling van de criteria die nodig zĳn voor de normalisatie van de serologische tests om de doelmatigheid van antirabiësvaccins te controleren ( 8 ) erkend laboratorium worden uitgevoerd.

Artikel 16

▼M11

Tot en met 30 juni 2010 mogen Finland, Ierland, Malta, Zweden en het Verenigd Koninkrijk, wat betreft echinokokkose, en Ierland, Malta en het Verenigd Koninkrijk, wat betreft teken, de binnenkomst van gezelschapsdieren op hun grondgebied afhankelijk stellen van de inachtneming van de bijzondere voorschriften die gelden op de datum waarop deze verordening in werking treedt.

▼B

Daartoe leggen zĳ aan de Commissie een verslag voor over de situatie met betrekking tot de betrokken ziekte, waarin wordt aangetoond dat aanvullende garanties nodig zĳn om te voorkomen dat die ziekte wordt binnengebracht.

De Commissie brengt de lidstaten op de hoogte van deze aanvullende garanties in het comité bedoeld in artikel 24.

Artikel 17

Voor het verkeer van dieren van de in bĳlage I, delen A en B, genoemde soorten kunnen, volgens de procedure van artikel 24, lid 2, andere technische eisen dan die van deze verordening worden vastgesteld.

De modellen van het paspoort dat de dieren van de in bĳlage I, delen A en B, genoemde soorten bĳ verkeer moet vergezellen, worden volgens de procedure van artikel 24, lid 2, vastgesteld.

Artikel 18

De vrĳwaringsmaatregelen van Richtlĳn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt ( 9 ) en Richtlĳn 91/496/EEG van de Raad van 15 juli 1991 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor dieren uit derde landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht en tot wĳziging van de Richtlĳnen 89/662/EEG, 90/425/EEG en 90/675/EEG ( 10 ) zĳn van toepassing.

In het bĳzonder indien de situatie op het gebied van rabiës in een lidstaat, een derde land of een in bĳlage II bedoeld gebied dit rechtvaardigt, kan op verzoek van een lidstaat of op initiatief van de Commissie volgens de procedure van artikel 24, lid 3, een besluit worden genomen met het doel dat de dieren van de in bĳlage I, delen A en B, genoemde soorten uit dat gebied aan de voorwaarden van artikel 8, lid 1, onder b), voldoen.

Artikel 19

Bĳlage I, deel C, en bĳlage II, delen B en C, kunnen volgens de procedure van artikel 24, lid 2, worden gewĳzigd om rekening te houden met de ontwikkeling van de situatie met betrekking tot ziekten van de in deze verordening genoemde diersoorten, met name rabiës, op het grondgebied van de Gemeenschap of in derde landen, en om in voorkomend geval voor de toepassing van deze verordening een maximumaantal dieren voor het verkeer vast te stellen.

Artikel 20

De technische uitvoeringsbepalingen worden volgens de procedure van artikel 24, lid 2, vastgesteld.

Artikel 21

Volgens de procedure van artikel 24, lid 2, kunnen overgangsbepalingen worden vastgesteld die de overschakeling van de huidige regeling naar deze verordening mogelĳk maken.

Artikel 22

Richtlĳn 92/65/EEG wordt als volgt gewĳzigd:

1. in artikel 10: a) in lid 1 wordt het woord „fretten” geschrapt; b) lid 2 en lid 3 worden vervangen door: „2. Om te worden toegelaten tot het handelsverkeer moeten katten, honden en fretten beantwoorden aan de voorwaarden van de artikelen 5 en 16 van Verordening (EG) nr. 998/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 inzake veterinairrechtelĳke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren en houdende wĳziging van Richtlĳn 92/65/EEG van de Raad ( 11 ). Uit het certificaat dat het dier vergezelt, moet bovendien blĳken dat een door de bevoegde autoriteit aangewezen dierenarts 24 uur vóór de verzending een klinisch onderzoek heeft uitgevoerd en daarbĳ heeft geconcludeerd dat het dier in goede gezondheid verkeert en geschikt is om naar de bestemming te worden vervoerd. 3. In afwĳking van lid 2 moeten honden, katten en fretten, wanneer het handelsverkeer Ierland, het Verenigd Koninkrĳk of Zweden als bestemming heeft, beantwoorden aan de voorwaarden van de artikelen 6 en 16 van Verordening (EG) nr. 998/2003. Uit het certificaat dat het dier vergezelt, moet bovendien blĳken dat een door de bevoegde autoriteit aangewezen dierenarts 24 uur vóór de verzending een klinisch onderzoek heeft uitgevoerd en daarbĳ heeft geconcludeerd dat het dier in goede gezondheid verkeert en geschikt is om naar de bestemming te worden vervoerd. ; c) in lid 4 wordt na „carnivoren” het volgende ingevoegd: „met uitzondering van de in de leden 2 en 3 bedoelde soorten” ; d) lid 8 wordt geschrapt;

2. aan artikel 16 worden de volgende alinea's toegevoegd: „De voorwaarden die gelden voor de invoer van katten, honden en fretten moeten ten minste gelĳkwaardig zĳn aan die van hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. 998/2003. Uit het certificaat dat het dier vergezelt, moet bovendien blĳken dat een door de bevoegde autoriteit aangewezen dierenarts 24 uur vóór de verzending een klinisch onderzoek heeft uitgevoerd en daarbĳ heeft geconcludeerd dat het dier in goede gezondheid verkeert en geschikt is om naar de bestemming te worden vervoerd.” .

Artikel 23

De Commissie legt vóór 1 februari 2007, na advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid over de noodzaak van handhaving van de serologische test, aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor over de op basis van een risicobeoordeling opgedane ervaring, dat vergezeld gaat van passende voorstellen om de regeling te bepalen die vanaf ►M11 1 juli 2010 ◄ voor de artikelen 6, 8 en 16 zal gelden.

Artikel 24

1. De Commissie wordt bĳgestaan door een comité.

2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zĳn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.

De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termĳn wordt vastgesteld op drie maanden.

3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zĳn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.

De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termĳn wordt vastgesteld op twee weken.

4. Het comité stelt zĳn reglement van orde vast.

Artikel 25

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zĳ is van toepassing met ingang van 3 juli 2004.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat.









BĲLAGE I

DIERSOORTEN

DEEL A

Hond

Kat

DEEL B

Fretten

DEEL C

Ongewervelden (behalve bĳen en schaaldieren), tropische siervissen, amfibieën, reptielen.

Vogels: alle soorten (behalve pluimvee bedoeld in de Richtlĳnen 90/539/EEG ( 12 ) en 92/45/EEG.

Zoogdieren: knaagdieren en tamme konĳnen.

▼M9









BIJLAGE II

LIJST VAN LANDEN EN GEBIEDEN

DEEL A

IE Ierland

MT Malta

SE Zweden

UK Verenigd Koninkrijk

DEEL B

Afdeling 1

DK Denemarken, inclusief GL — Groenland en FO — Faeröer;

ES Spanje, inclusief de Balearen, de Canarische Eilanden, Ceuta en Melilla;

FR Frankrijk, inclusief GF — Frans Guyana, GP — Guadeloupe, MQ — Martinique en RE — Réunion;

GI Gibraltar;

PT Portugal, inclusief de Azoren en Madeira;

Andere dan de onder deel A en de onder a), b), c) en e) van deze afdeling genoemde lidstaten.

Afdeling 2

AD Andorra

CH Zwitserland

▼M12

HR Kroatië

▼M9

IS IJsland

LI Liechtenstein

MC Monaco

NO Noorwegen

SM San Marino

VA Vaticaanstad

DEEL C

AC Ascension

AE Verenigde Arabische Emiraten

AG Antigua en Barbuda

AN Nederlandse Antillen

AR Argentinië

AU Australië

AW Aruba

BA Bosnië en Herzegovina

BB Barbados

▼M10 —————

▼M9

BH Bahrein

BM Bermuda

BY Belarus

CA Canada

CL Chili

FJ Fiji

FK Falklandeilanden

HK Hongkong

▼M12 —————

▼M9

JM Jamaica

JP Japan

KN Saint Kitts en Nevis

KY Caymaneilanden

MS Montserrat

MU Mauritius

MX Mexico

▼M10

MY Maleisië

▼M9

NC Nieuw-Caledonië

NZ Nieuw-Zeeland

PF Frans-Polynesië

PM Saint-Pierre en Miquelon

▼M10 —————

▼M9

RU Russische Federatie

SG Singapore

SH Sint-Helena

TT Trinidad en Tobago

TW Taiwan

US Verenigde Staten van Amerika (met inbegrip van GU — Guam)

VC Saint Vincent en de Grenadines

VG Britse Maagdeneilanden

VU Vanuatu

WF Wallis en Futuna

YT Mayotte