1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 98/34/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 22 juni 1998
►M1 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften
en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij ◄
(PB L 204 van 21.7.1998, blz. 37)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli
1998L 217 18 5.8.1998
Gewijzigd bij:
►A1 Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de RepubliekLetland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek
Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse
Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de EuropeseUnie is gegrondL 236 33 23.9.2003
▼B
RICHTLIJN 98/34/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN
DE RAAD
van 22 juni 1998
►M1 betreffende een informatieprocedure op het gebied van
normen en technische voorschriften en regels betreffende de dien-
sten van de informatiemaatschappij ◄
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
inzonderheid op de artikelen 100 A, 213 en 43,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3),
(1) Overwegende dat Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28
maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het gebiedvan normen en technische voorschriften (
4) herhaaldelijk en
ingrijpend is gewijzigd; dat zij derhalve zowel om redenen vanrationele ordening van de tekst als om redenen van duidelijkheid
dient te worden gecodificeerd;
(2) Overwegende dat de interne markt een ruimte zonder binnen-
grenzen omvat waarin het vrije verkeer van goederen, personen,diensten en kapitaal is gewaarborgd; dat derhalve het verbod vankwantitatieve beperkingen alsmede van maatregelen van gelijke
werking als kwantitatieve beperkingen van het goederenverkeer
een van de hoekstenen van de Gemeenschap is;
(3) Overwegende dat met het oog op de goede werking van deinterne markt dient te worden gezorgd voor een zo groot moge-
lijke doorzichtigheid van de nationale initiatieven tot vaststelling
van normen of technische voorschriften;
(4) Overwegende dat handelsbelemmeringen die voortvloeien uittechnische voorschriften met betrekking tot producten, slechtstoegestaan zijn indien zij noodzakelijk zijn om aan dwingende
eisen te voldoen en een doelstelling van algemeen belang beogen
waarvoor zij de essentiële waarborg vormen;
(5) Overwegende dat het voor de Commissie onontbeerlijk is vóórde vaststelling van technische voorschriften over de noodzake-
lijke informaties te beschikken; dat de lidstaten, die krachtens
artikel 5 van het Verdrag de vervulling van haar taak moetenvergemakkelijken, haar derhalve van hun ontwerpen op hetgebied van technische voorschriften kennis moeten geven;
(6) Overwegende dat alle lidstaten eveneens in kennis moeten
worden gesteld van de door een hunner beoogde technische
regelgeving;
(7) Overwegende dat de interne markt ten doel heeft te zorgen vooreen gunstig klimaat voor het concurrentievermogen van het
bedrijfsleven; dat voor het beter benutten van de voordelen van
deze markt door de bedrijven met name een ruime informatie-voorziening nodig is; dat het daarom van belang is voor demarktdeelnemers de mogelijkheid te scheppen hun beoordelingkenbaar te maken van het effect van nationale technische regel-geving die andere lidstaten voornemens zijn in te voeren, door te1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 2
(1) PB C 78 van 12. 3. 1997, blz. 4.
(2) PB C 133 van 28. 4. 1997, blz. 5.
(3) Advies van het Europees Parlement van 17 september 1997 (PB C 304 van
6. 10. 1997, blz. 79), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 23februari 1998 (PB C 110 van 8. 4. 1998, blz. 1) en besluit van het Europees
Parlement van 30 april 1998 (PB C 152 van 18. 5. 1998). Besluit van de
Raad van 28 mei 1998.
(
4) PB L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Besluit
96/139/EG van de Commissie (PB L 32 van 10. 2. 1996, blz. 31).
▼B
voorzien in regelmatige publicatie van de titels van de medege-
deelde ontwerpen alsmede door bepalingen inzake devertrouwelijkheid van deze ontwerpen;
(8) Overwegende dat het met het oog op de rechtszekerheid passendis dat de lidstaten het feit dat een nationaal technisch voorschriftmet inachtneming van de formaliteiten van de onderhavige richt-
lijn, is vastgesteld, openbaar maken;
(9) Overwegende dat voor wat betreft de technische regelgeving met
betrekking tot producten, de maatregelen die voor de goedewerking of de verdere verdieping van de markt moeten zorgen,
met name een grotere doorzichtigheid impliceren van de natio-
nale voornemens alsmede een uitbreiding van de gronden envoorwaarden voor de beoordeling van het mogelijke effect vande overwogen regelgeving op de markt;
(10) Overwegende dat het vanuit dit gezichtspunt van belang is devoor een product opgelegde voorschriften als een geheel tebeoordelen en rekening te houden met de ontwikkelingen in denationale praktijk terzake van de regelgeving voor producten;
(11) Overwegende dat de eisen die geen technische specificaties zijnten aanzien van de levenscyclus van een product nadat dit in dehandel is gebracht, van invloed kunnen zijn op het vrije verkeervan dit product of belemmeringen kunnen doen ontstaan voor de
goede werking van de interne markt;
(12) Overwegende dat het noodzakelijk is om het begrip „de facto
technisch voorschrift” te verduidelijken; dat met name de bepa-lingen waarmee de overheid naar technische specificaties of naar
andere eisen verwijst of tot naleving daarvan aanspoort, alsmede
de bepalingen ten aanzien van producten waarbij de overheid inhet algemeen belang betrokken is, tot gevolg hebben dat de nale-ving van genoemde specificaties of eisen een dwingenderkarakter krijgen dan dat wat deze wegens de in de particulieresfeer gelegen oorsprong ervan normaal zouden hebben;
(13) Overwegende dat de Commissie en de lidstaten bovendienmoeten kunnen beschikken over de nodige tijd om een wijzigingvan de beoogde maatregel voor te stellen, met het doel de
belemmeringen voor het vrije verkeer van goederen die hieruit
kunnen voortvloeien, op te heffen of te beperken;
(14) Overwegende dat de betreffende lidstaat bij de definitieve vast-stelling van de geplande maatregel met deze
wijzigingsvoorstellen rekening dient te houden;
(15) Overwegende dat de interne markt, met name wanneer toepas-
sing van het beginsel van onderlinge erkenning door de
lidstaten onmogelijk is, impliceert dat de Commissie dwingende
communautaire besluiten vaststelt of een voorstel tot goedkeu-ring van die besluiten indient; dat een specifieke tijdelijkestatus-quo is ingesteld om te voorkomen dat de goedkeuringvan nationale maatregelen de vaststelling, door de Raad of doorde Commissie, van hetzelfde gebied bestrijkende dwingende
communautaire be-sluiten bemoeilijkt;
(16) Overwegende dat de betrokken lidstaat, krachtens de algemene
verplichtingen van artikel 5 van het Verdrag, de inwerkingtre-
ding van de beoogde maatregel gedurende voldoende tijd moet
opschorten om hetzij een gemeenschappelijk onderzoek van devoorgestelde wijzigingen, hetzij de uitwerking van een voorstelvoor een dwingend besluit van de Raad of de vaststelling vaneen dwingend besluit van de Commissie mogelijk te maken; datde termijnen die in het akkoord van de vertegenwoordigers van
de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen,
van 28 mei 1969 betreffende de status-quo en de kennisgevingaan de Commissie (
1), gewijzigd bij het akkoord van 5 maart1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 3
(1) PB C 76 van 17. 6. 1969, blz. 9.
▼B
1973 (1), zijn vastgesteld in de bedoelde gevallen ontoereikend
zijn gebleken; dat derhalve in langere termijnen moet wordenvoorzien;
(17) Overwegende dat de in genoemd akkoord van 28 mei 1969vervatte procedure inzake status-quo en kennisgeving aan deCommissie van toepassing blijft op de daaraan onderworpenproducten die niet onder de werkingssfeer van deze richtlijnvallen;
(18) Overwegende dat het met het doel de goedkeuring van commu-nautaire maatregelen door de Raad te vergemakkelijken,wenselijk is dat de lidstaten zich onthouden van het goedkeurenvan een technisch voorschrift, wanneer de Raad een gemeen-schappelijk standpunt over een voorstel van de Commissie heeft
vastgesteld;
(19) Overwegende dat de nationale technische normen de facto
dezelfde effecten kunnen hebben voor het vrije verkeer vangoederen als de technische regelgeving;
(20) Overwegende dat er derhalve zorg voor moet worden gedragen
dat de Commissie over de ontwerpnormen op dezelfde wijze
wordt geïnformeerd als over de technische regelgeving; datkrachtens artikel 213 van het Verdrag de Commissie voor devervulling van de haar opgedragen taken, binnen de grenzen enonder de voorwaarden door de Raad overeenkomstig de bepa-lingen van het Verdrag vastgesteld, alle gegevens kan
verzamelen en alle noodzakelijke verificaties kan verrichten;
(21) Overwegende dat het tevens noodzakelijk is dat de lidstaten en
de normalisatie-instellingen in kennis worden gesteld van dedoor de normalisatie-instellingen van andere lidstaten overwogennormen;
(22) Overwegende dat de noodzaak van systematische kennisgevingnamelijk alleen voor nieuwe normalisatieonderwerpen bestaaten voorzover deze op nationaal niveau aangevatte onderwerpenaanleiding kunnen geven tot verschillen tussen de nationalenormen, die vervolgens de werking van de markt kunnen
verstoren; dat iedere latere kennisgeving of mededeling betref-
fende het verloop van de nationale werkzaamheden afhankelijkmoet zijn van de belangstelling die voor deze werkzaamhedenis getoond door degenen aan wie dit nieuwe onderwerp voorafis medegedeeld;
(23) Overwegende dat de Commissie niettemin de mogelijkheid moethebben om voorlegging van de nationale normalisatiepro-gramma's, in hun geheel of een deel ervan te verzoeken,teneinde onderzoek te kunnen instellen naar de ontwikkelingenop het gebied van normalisatie in bepaalde economischesectoren;
(24) Overwegende dat het Europees normalisatiestelsel georganiseerdmoet worden door en voor de belanghebbende partijen en geba-seerd moet zijn op samenhang, doorzichtigheid, openheid,overeenstemming, onafhankelijkheid ten opzichte van particu-liere belangen, doelmatigheid en op besluitvorming op basis
van nationale vertegenwoordiging;
(25) Overwegende dat de werking van de normalisatie in de Gemeen-
schap moet berusten op de basisrechten van de nationalenormalisatie-instellingen, zoals de mogelijkheid ontwerpnormente ontvangen, het gevolg te kennen dat gegeven is aan inge-
diende commentaren, betrokken te worden bij de nationale
normalisatiewerkzaamheden, alsmede uitwerking te verzoekenvan Europese in plaats van nationale normen; dat het aan delidstaten staat de in hun macht liggende dienstige maatregelente nemen, opdat hun normalisatie-instellingen deze rechteneerbiedigen;1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 4
(1) PB C 9 van 15. 3. 1973, blz. 3.
▼B
(26) Overwegende dat de bepalingen inzake de status-quo voor de
nationale normalisatie-instellingen bij de uitwerking van een
Europese norm moeten worden aangepast aan de terzake doorde normalisatie-instellingen goedgekeurde bepalingen in hetkader van de Europese normalisatie-instellingen;
(27) Overwegende dat er een permanent comité dient te worden
opgericht waarvan de leden worden aangewezen door de
lidstaten en dat tot taak heeft de Commissie bij te staan bij hetonderzoek van de nationale ontwerpnormen en medewerking teverlenen aan haar inspanningen om de eventuele hinder ervanvoor het vrije verkeer van de goederen te verlichten;
(28) Overwegende dat het wenselijk is dat het permanent comitéwordt geraadpleegd over ontwerpopdrachten tot normalisatiebedoeld in deze richtlijn;
(29) Overwegende dat deze richtlijn de verplichtingen van delidstaten wat betreft de in bijlage III, deel B, opgenomen tijdsli-mieten voor de omzetting van de richtlijnen in nationaal recht,
onverlet laat,
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. „product”: alle producten die industrieel worden vervaardigd, en
alle landbouwproducten, met inbegrip van visproducten;
2. „dienst”: elke dienst van de informatiemaatschappij, dat wil zeggen
elke dienst die gewoonlijk tegen vergoeding, langs elektronischeweg, op afstand en op individueel verzoek van een afnemer vandiensten verricht wordt.
In deze definitie wordt verstaan onder:
— „op afstand”: een dienst die geleverd wordt zonder dat de
partijen gelijktijdig aanwezig zijn;
— „langs elektronische weg”: een dienst die verzonden en
ontvangen wordt via elektronische apparatuur voor de verwer-
king (met inbegrip van digitale compressie) en de opslag vangegevens, en die geheel via draden, radio, optische middelenof andere elektromagnetische middelen wordt verzonden, door-geleid en ontvangen;
— „op individueel verzoek van een afnemer van diensten”: een
dienst die op individueel verzoek via de transmissie van gege-vens wordt geleverd.
Een indicatieve lijst van niet onder deze definitie vallende diensten
staat in bijlage V.
Deze richtlijn geldt niet voor:— radio-omroepdiensten,
— televisieomroepdiensten bedoeld in artikel 1, onder a), van
Richtlijn 89/552/EEG (
1).
►M1 3.◄ „technische specificatie”: een specificatie die voorkomt in
een document ter omschrijving van de vereiste kenmerken van eenproduct, zoals kwaliteitsniveau, prestaties, veiligheid of afme-tingen, met inbegrip van de voor het product geldende
voorschriften inzake verkoopbenaming, terminologie, symbolen,
beproeving en beproevingsmethoden, verpakking, het merken ofetiketteren, en de overeenstemmingsbeoordelingsprocedures.1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 5
(1) PB L 298 van 17. 10. 1989, blz. 23. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 97/36/
EG (PB L 202 van 30. 7. 1997, blz. 1).▼M1
▼B
▼M1
Onder de term „technische specificatie” zijn ook begrepen de
productiemethoden en -procédés voor de landbouwproducten uithoofde van artikel 38, lid 1, van het Verdrag, voor de producten
bestemd voor menselijke voeding, voor diervoeding en voor de
geneesmiddelen als omschreven in artikel 1 van Richtlijn 65/65/EEG (
1), alsmede de productiemethoden en -procédés voor de
overige producten, wanneer die gevolgen hebben voor dekenmerken van deze producten;
►
M1 4.◄ „andere eis”: een eis die, zonder een technische specifi-
catie te zijn, ter bescherming van met name de consument of hetmilieu wordt opgelegd en betrekking heeft op de levenscyclus van
het product nadat dit in de handel is gebracht, zoals voorwaarden
voor gebruik, recycling, hergebruik of verwijdering van hetproduct, wanneer deze voorwaarden op significante wijze desamenstelling, de aard of de verhandeling van het product kunnenbeïnvloeden;
5. „regel betreffende diensten”: een algemene eis betreffende de
toegang tot en de uitoefening van dienstenactiviteiten als bedoeldin punt 2, met name bepalingen met betrekking tot de dienstver-
lener, de diensten en de afnemer van diensten, met uitzondering
van regels die niet specifiek betrekking hebben op de in datzelfdepunt gedefinieerde diensten.
Deze richtlijn geldt niet voor regels betreffende zaken die vallen
onder een communautaire regeling inzake telecommunicatiedien-sten, zoals omschreven in Richtlijn 90/387/EEG (
2).
Deze richtlijn geldt niet voor regels betreffende zaken die vallen
onder een communautaire regeling inzake financiële diensten, alsgenoemd in de indicatieve lijst van bijlage VI bij deze richtlijn.
Deze richtlijn geldt niet voor regels die uitgevaardigd zijn door of
voor gereglementeerde markten in de zin van Richtlijn 93/22/EG,andere markten of instellingen die compensatie- of verrekenings-verrichtingen voor die markten doen, met uitzondering van artikel
8, lid 3, van onderhavige richtlijn.
Voor deze definitie:
— wordt een regel geacht specifiek betrekking te hebben op de
diensten van de informatiemaatschappij wanneer die regelgezien de motivering en de tekst van het dispositief, in zijn
totaliteit of in enkele specifieke bepalingen specifiek tot doel
heeft die diensten uitdrukkelijk en gericht te reglementeren;
— wordt een regel niet geacht specifiek betrekking te hebben op
de diensten van de informatiemaatschappij indien het slechtsimpliciet of incidenteel op die diensten van toepassing is;
►
M1 6.◄ „norm”: een technische specificatie die door een erkende
instelling met normatieve activiteiten voor herhaalde of voortdu-
rende toepassing is goedgekeurd, waarvan de inachtneming nietverplicht is en die tot een van de volgende categorieën behoort:
— een internationale norm, zijnde een norm die door een interna-
tionale normalisatie-instelling wordt aangenomen en terbeschikking van het publiek wordt gesteld;
— een Europese norm, zijnde een norm die door een Europese
normalisatie-instelling wordt aangenomen en ter beschikkingvan het publiek wordt gesteld;
— een nationale norm, zijnde een norm die door een nationale
normalisatie-instelling wordt aangenomen en ter beschikkingvan het publiek wordt gesteld;1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 6
(1) Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende de
aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake
geneesmiddelen (PB 22 van 9. 2. 1965, blz. 369/65). Richtlijn laatstelijk
gewijzigd bij Richtlijn 93/39/EEG (PB L 214 van 24. 8. 1993, blz. 22).
(2) PB L 192 van 24. 7. 1990, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 97/51/EG
(PB L 295 van 29. 10. 1997, blz. 23).▼B
▼B
►M1 7.◄ „normalisatieprogramma”: een door een erkende instel-
ling met normatieve activiteiten vastgesteld werkprogramma datde lijst bevat van de onderwerpen die het voorwerp van normalisa-
tiewerkzaamheden zijn;
►
M1 8.◄ „ontwerpnorm”: een document met de tekst van de tech-
nische specificaties met betrekking tot een bepaald onderwerp,
waarvoor het voornemen bestaat deze volgens de nationale norma-lisatieprocedure aan te nemen, zoals deze tekst luidt na devoorbereidende werkzaamheden en voor commentaar of openbaaronderzoek is verspreid;
►
M1 9.◄ „Europese normalisatie-instelling”: een in bijlage I
vermelde instelling;
►M1 10.◄ „nationale normalisatie-instelling”: een in bijlage II
vermelde instelling;
11. „technisch voorschrift”: een technische specificatie of andere eis of
een regel betreffende diensten, met inbegrip van de erop toepasse-
lijke bestuursrechtelijke bepalingen die de jure of de facto moeten
worden nageleefd voor de verhandeling, de dienstverrichting, devestiging van een verrichter van diensten of het gebruik in eenlidstaat of in een groot deel van een lidstaat, alsmede de wettelijkeen bestuursrechtelijke bepalingen, behoudens die bedoeld in artikel
10, van de lidstaten waarbij de vervaardiging, de invoer, de verhan-
deling of het gebruik van een product dan wel de verrichting of hetgebruik van een dienst of de vestiging als dienstverlener wordtverboden.
De facto technische voorschriften zijn met name:
— wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen van een lidstaat die
hetzij verwijzen naar technische specificaties, andere eisen of
regels betreffende diensten, hetzij naar beroepscodes of codesvoor goede praktijken die zelf verwijzen naar technische speci-ficaties, andere eisen of regels betreffende diensten waarvan denaleving een vermoeden geeft met de voorschriften welke bij
deze wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen zijn vastge-
steld, in overeenstemming te zijn;
— vrijwillige overeenkomsten waarbij de overheid partij is en die
in het algemeen belang gericht zijn op de naleving van techni-sche specificaties, andere eisen of regels betreffende diensten,met uitsluiting van bestekken voor overheidsopdrachten;
— technische specificaties of andere eisen of regels betreffende
diensten die verbonden zijn met fiscale of financiële maatre-
gelen die het verbruik van producten of het gebruik vandiensten beïnvloeden, doordat zij de naleving van die techni-sche specificaties, andere eisen of regels betreffende dienstenaanmoedigen; hieronder vallen niet de technische specificaties,
andere eisen of regels betreffende diensten die samenhangen
met de nationale stelsels van sociale zekerheid.
Hieronder vallen detechnische voorschriften die worden vastgesteld
door de door de lidstaten aangewezen instanties die zijn opge-
nomen in de lijst welke door de Commissie voor 5 augustus 1999moet worden opgesteld in het kader van het in artikel 5 bedoeldecomité.
Wijziging van die lijst geschiedt volgens dezelfde procedure.
12. „ontwerp voor een technisch voorschrift”: de tekst van een techni-
sche specificatie, een andere eis of een regel betreffende diensten,met inbegrip van bestuursrechtelijke bepalingen, die is uitgewerktmet de bedoeling deze als technisch voorschrift vast te stellen ofuiteindelijk te doen vaststellen, en die zich in een stadium vanvoorbereiding bevindt waarin het nog mogelijk is daarin ingrij-
pende wijzigingen aan te brengen.
Deze richtlijn is niet van toepassing op de maatregelen die de lidstaten
in het kader van het Verdrag nodig achten om de bescherming vanpersonen, met name van werknemers, bij het gebruik van producten te1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 7
▼M1
▼B
▼B
waarborgen, voorzover deze maatregelen geen gevolgen hebben voor
de producten.
Artikel 2
1. De Commissie en de in de bijlagen I en II genoemde normali-
satie-instellingen worden op de hoogte gesteld van de nieuweonderwerpen waarvoor de in bijlage II genoemde nationale instellingen,
door de opname ervan in hun normalisatieprogramma, besloten hebben
een norm vast te stellen of te wijzigen, behalve wanneer het een gelijkeof gelijkwaardige omzetting van een internationale of Europese normbetreft.
2. Bij de in lid 1 bedoelde informatie wordt met name aangegeven
of de betrokken norm:
— een niet-gelijkwaardige omzetting van een internationale norm,
— een nieuwe nationale norm,
of
— een wijziging van een nationale norm zal zijn.
De Commissie kan na raadpleging van het in artikel 5 bedoelde comité
regels vaststellen voor de gecodificeerde weergave van deze informatie,alsmede een schema en criteria aan de hand waarvan deze informatiemoet worden opgesteld teneinde de beoordeling ervan te vergemakke-lijken.
3. De Commissie kan om mededeling verzoeken van de normalisa-
tieprogramma's, in hun geheel of een deel ervan.
De Commissie houdt deze informatie ter beschikking van de lidstaten
in een vorm die de beoordeling en de vergelijking van de verschillendeprogramma's mogelijk maakt.
4. De Commissie wijzigt in voorkomend geval bijlage II op basis
van de mededelingen van de lidstaten.
5. De Raad beslist, op voorstel van de Commissie, over iedere wijzi-
ging van bijlage I.
Artikel 3
De in de bijlagen I en II genoemde normalisatie-instellingen, alsmede
de Commissie, ontvangen op hun verzoek elke ontwerpnorm. Zijworden door de betrokken instelling op de hoogte gehouden van hetgevolg dat gegeven is aan de eventuele opmerkingen welke zij over
deze ontwerpen hebben gemaakt.
Artikel 4
1. De lidstaten treffen alle dienstige maatregelen opdat hun normali-
satie-instellingen:
— de in de artikelen 2 en 3 bedoelde informatie mededelen;
— hun ontwerpnormen openbaar maken, zodat ook opmerkingen van
de in andere lidstaten gevestigde partijen kunnen worden inge-wonnen;
— aan de andere in bijlage II genoemde instellingen het recht
toekennen passief of actief (door het zenden van een waarnemer)
aan het werk deel te nemen;
— zich er niet tegen verzetten dat een normalisatieonderwerp van hun
werkprogramma op Europees niveau wordt behandeld volgens devoorschriften van de Europese normalisatie-instellingen en geenmaatregelen nemen die aan een beslissing terzake afbreuk kunnendoen.
2. De lidstaten onthouden zich met name van elke daad van erken-
ning, bekrachtiging of gebruik door verwijzing, van een nationale normdie is goedgekeurd in strijd met de artikelen 2 en 3 en met lid 1 vanhet onderhavige artikel.1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 8
▼B
Artikel 5
Er wordt een permanent comité opgericht, samengesteld uit door de
lidstaten aangewezen vertegenwoordigers, die zich kunnen latenbijstaan door deskundigen of adviseurs, en voorgezeten door een verte-genwoordiger van de Commissie.
Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 6
1. Het comité vergadert ten minste tweemaal per jaar met de verte-
genwoordigers van de in de bijlagen I en II genoemde normalisatie-instellingen.
Het comité komt in een bijzondere samenstelling bijeen om de vraag-
stukken in verband met de diensten van de informatiemaatschappij te
bespreken.
2. De Commissie doet het comité een verslag toekomen over de
tenuitvoerlegging en de toepassing van de in de onderhavige richtlijnvervatte procedures en legt de voorstellen voor ter opheffing vanbestaande of te verwachten belemmeringen voor het handelsverkeer.
3. Het comité bepaalt zijn standpunt ten aanzien van de in lid 2
bedoelde mededelingen en voorstellen en kan in dat verband deCommissie met name aansporen om:
— de Europese normalisatie-instellingen te verzoeken binnen een
bepaalde termijn een Europese norm vast te stellen;
— teneinde het gevaar van belemmeringen voor het handelsverkeer te
voorkomen, in voorkomend geval te bereiken dat de betrokkenlidstaten eerst zelf onderling een besluit omtrent passende maatre-gelen nemen;
— elke passende maatregel te treffen;
— na te gaan voor welke gebieden een harmonisatie noodzakelijk
blijkt en, in voorkomend geval, passende harmonisatiewerkzaam-heden in een bepaalde sector te verrichten.
4. Het comité moet door de Commissie worden geraadpleegd:
a) vóór iedere wijziging van de lijsten in de bijlagen I en II (artikel 2,
lid 1);
b) bij de vaststelling van de regels voor de gecodificeerde weergave
van de informatie en bij de vaststelling van het schema en van de
criteria aan de hand waarvan de normalisatieprogramma's moeten
worden opgesteld (artikel 2, lid 2);
c) bij de keuze van het in deze richtlijn bedoelde praktische systeem
voor de uitwisseling van informatie en bij de eventuele wijzigingendie daarin moeten worden aangebracht;
d) bij het heronderzoek van de werking van het krachtens deze richtlijn
ingevoerde systeem;
e) over de verzoeken aan de in lid 3, eerste streepje, bedoelde norma-
lisatie-instellingen.
5. Het comité kan door de Commissie worden geraadpleegd over
ieder door haar ontvangen voorontwerp voor een technisch voorschrift.
6. Iedere aangelegenheid betreffende de tenuitvoerlegging van deze
richtlijn kan op verzoek van de voorzitter van het comité of op verzoek
van een lidstaat aan het comité worden voorgelegd.
7. De werkzaamheden van het comité en de aan het comité te
verstrekken gegevens zijn vertrouwelijk.1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 9
▼M1
▼B
▼B
Het comité en de nationale overheidsdiensten kunnen echter, met
inachtneming van de nodige voorzorg, natuurlijke of rechtspersonendie tot de particuliere sector kunnen behoren, om deskundigenadvies
vragen.
8. Wat de regels betreffende diensten betreft, kunnen de Commissie
en het comité advies inwinnen bij natuurlijke of rechtspersonen uit hetbedrijfsleven of universiteiten, en waar mogelijk bij representatieve
organen, die in staat zijn deskundig advies te verstrekken inzake de
sociale en maatschappelijke doelstellingen en gevolgen van elkontwerp voor een regel betreffende diensten, en houden rekening methun advies, wanneer daarom wordt verzocht.
Artikel 7
1. De lidstaten treffen alle dienstige maatregelen opdat hun normali-
satie-instellingen tijdens de uitwerking of na de goedkeuring van eenEuropese norm als bedoeld in artikel 6, lid 3, eerste streepje, geenstappen nemen die afbreuk kunnen doen aan de nagestreefde harmoni-satie, en met name op het betrokken gebied geen nieuwe of herzienenationale norm publiceren die niet volledig in overeenstemming is met
een bestaande Europese norm.
2. Lid 1 is niet van toepassing op de werkzaamheden van de norma-
lisatie-instellingen die worden ondernomen op verzoek van deoverheid, teneinde voor bepaalde producten technische specificaties ofeen norm op te stellen met het oog op de vaststelling van een technischvoorschrift voor deze producten.
Overeenkomstig artikel 8, lid 1, delen de lidstaten ieder in de eerste
alinea bedoeld verzoek als ontwerp voor een technisch voorschrift aande Commissie mede, waarbij zij de beweegredenen voor het opstellenervan vermelden.
Artikel 8
1. Onverminderd artikel 10 delen de lidstaten de Commissie onver-
wijld ieder ontwerp voor een technisch voorschrift mee, tenzij het een
integrale omzetting van een internationale of Europese norm betreft, in
welk geval louter met een mededeling van de betrokken norm kanworden volstaan; zij geven de Commissie tevens kennis van de redenenwaarom de vaststelling van dit technisch voorschrift nodig is, tenzij dieredenen reeds uit het ontwerp zelf blijken.
In voorkomend geval delen de lidstaten tegelijkertijd de tekst mee,
tenzij deze reeds in samenhang met een eerdere mededeling is doorge-
geven, van de in hoofdzaak en rechtstreeks betrokken wettelijke enbestuursrechtelijke basisbepalingen, indien kennis van die tekst noodza-kelijk is om de reikwijdte van het ontwerp van het technischevoorschrift te kunnen beoordelen.
De lidstaten gaan in bovengenoemde omstandigheden tot een nieuwe
mededeling over, indien zij in het ontwerp voor een technisch voor-
schrift significante wijzigingen aanbrengen die een verandering vanhet toepassingsgebied, een verkorting van het oorspronkelijk geplandetijdschema voor de toepassing, een toevoeging van specificaties ofeisen of het stringenter maken ervan tot gevolg hebben.
Wanneer met het ontwerp voor een technisch voorschrift in het
bijzonder beperking, om redenen van volksgezondheid of bescherming
van de consument of van het milieu, van de verhandeling of hetgebruik van een stof, preparaat of chemisch product wordt beoogd,delen de lidstaten tevens mee, hetzij een samenvatting, hetzij de refe-renties van de relevante gegevens over die stof, dat preparaat of
product en verkrijgbare vervangende producten, voor-zover deze gege-
vens beschikbaar zijn, alsmede de verwachte gevolgen van demaatregel voor de volksgezondheid of voor de bescherming van consu-ment en milieu met, in de geëigende gevallen, een risicoanalysevolgens de algemene beginselen voor de evaluatie van de risico's diezijn verbonden aan de chemische producten bedoeld in artikel 10, lid1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 10
▼M1
▼B
▼B
4, van Verordening (EEG) nr. 793/93 (1) in het geval van een bestaande
stof, of in artikel 3, lid 2, van Richtlijn 67/548/EEG (2) in het geval van
een nieuwe stof.
De Commissie stelt de overige lidstaten onverwijld van het haar voor-
gelegde ontwerp voor een technisch voorschrift en van alle aan haar
verstrekte documenten in kennis. Zij kan het ontwerp tevens vooradvies voorleggen aan het in artikel 5 bedoelde comité en in voorko-mend geval aan het comité dat op het betrokken gebied bevoegd is.
Wat de in artikel 1, punt 11, tweede alinea, derde streepje, bedoelde
technische specificaties, andere eisen of regels betreffende dienstenbetreft, kunnen de opmerkingen of uitvoerig gemotiveerde meningenvan de Commissie of van de lidstaten alleen betrekking hebben op het
aspect dat eventueel een belemmering vormt voor het handelsverkeer
of, wat betreft de regels betreffende diensten, het vrije verkeer vandiensten of de vrijheid van vestiging van dienstverleners, doch niet ophet fiscale of financiële aspect van de maatregel.
2. De Commissie en de lidstaten kunnen bij de lidstaat die een
ontwerp voor een technisch voorschrift ter kennis heeft gebracht,opmerkingen indienen, waarmee deze lidstaat bij de verdere uitwerking
van het technisch voorschrift zoveel mogelijk rekening dient te houden.
3. De lidstaten delen onverwijld de definitieve tekst van een tech-
nisch voorschrift aan de Commissie mee.
4. De op grond van dit artikel verstrekte inlichtingen worden niet als
vertrouwelijk aangemerkt, tenzij de kennisgevende lidstaat uitdrukke-lijk verzoekt deze inlichtingen als zodanig te beschouwen. Eendergelijk verzoek wordt met redenen omkleed.
In geval van een dergelijk verzoek kunnen het in artikel 5 bedoelde
comité en de nationale overheden, met inachtneming van de nodigevoorzorg, natuurlijke of rechtspersonen die tot de particuliere sectorkunnen behoren, om deskundigenadvies vragen.
5. Wanneer het ontwerp voor een technisch voorschrift deel
uitmaakt van een maatregel waarvan mededeling in het ontwerpstadium
in andere communautaire besluiten is voorgeschreven, kunnen de
lidstaten de in lid 1 bedoelde mededeling op grond van dat anderebesluit verrichten, mits uitdrukkelijk wordt aangegeven dat die medede-ling tevens uit hoofde van de onderhavige richtlijn geschiedt.
Het ontbreken van een reactie van de Commissie, in het kader van de
onderhavige richtlijn, op een ontwerp voor een technisch voorschriftlaat het besluit dat in het kader van andere communautaire besluiten
mocht worden genomen, onverlet.
Artikel 9
1. De lidstaten stellen de goedkeuring uit van een ontwerp voor een
technisch voorschrift voor de duur van drie maanden, te rekenen vanaf
de datum waarop de Commissie de in artikel 8, lid 1, bedoelde mede-
deling ontvangt.
2. De lidstaten
— stellen de goedkeuring van een ontwerp voor een technisch voor-
schrift in de vorm van een vrijwillige overeenkomst in de zin van1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 11
(1) Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de
beoordeling en de beperking van de risico's van bestaande stoffen (PB L
84 van 5. 4. 1993, blz. 1).
(2) Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpas-
sing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling,
de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB 196 van 16. 8.
1967, blz. 1). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/32/EEG (PB L
154 van 5. 6. 1992, blz. 1).▼M1
▼B
▼M1
▼M1
artikel 1, punt 11, tweede alinea, tweede streepje, met vier maanden
uit,
— stellen de goedkeuring van elk ander ontwerp voor een technisch
voorschrift onverminderd de leden 3, 4 en 5 (met uitsluiting vanontwerpen inzake diensten) met zes maanden uit,
te rekenen vanaf de datum waarop de Commissie de in artikel 8, lid 1,
bedoelde mededeling ontvangt, indien de Commissie of een anderelidstaat binnen een termijn van drie maanden na die datum in een
uitvoerig gemotiveerde mening te kennen geeft, dat de beoogde maat-
regel aspecten bezit die eventueel belemmeringen kunnen opleverenvoor het vrije verkeer van goederen in het kader van de interne markt;
— stellen onverminderd de leden 4 en 5, de goedkeuring van een
ontwerp voor een regel betreffende diensten met vier maanden uit,
te rekenen vanaf de datum waarop de Commissie de in artikel 8, lid
1, bedoelde mededeling ontvangt, indien de Commissie of eenandere lidstaat binnen een termijn van drie maanden na die datumin een uitvoerig gemotiveerde mening te kennen geeft, dat debeoogde maatregel aspecten bezit die eventuele belemmeringenkunnen opleveren voor het vrije verkeer van diensten of voor de
vrijheid van vestiging van verrichters van diensten in het kader
van de interne markt.
Wat ontwerpen voor regels betreffende diensten betreft, kunnen de
uitvoerig gemotiveerde meningen van de Commissie of van de lidstatengeen afbreuk doen aan maatregelen inzake het cultuurbeleid, met nameop audiovisueel gebied, die de lidstaten overeenkomstig het Gemeen-schapsrecht kunnen nemen, rekening houdend met hun taalkundige
verscheidenheid, specifieke nationale en regionale kenmerken en hun
cultuurbezit.
De betrokken lidstaat doet de Commissie verslag over het gevolg dat
hij voornemens is aan dergelijke uitvoerig gemotiveerde meningen tegeven. De Commissie geeft haar commentaar op deze reactie.
Wat de regels inzake diensten betreft, geeft de betrokken lidstaat in
voorkomende gevallen aan om welke redenen geen rekening met deuitvoerig gemotiveerde meningen kan worden gehouden.
3. De lidstaten stellen de goedkeuring van een ontwerp voor een
technisch voorschrift, met uitsluiting van ontwerpen voor regels betref-fende diensten, met twaalf maanden uit, te rekenen vanaf de datumwaarop de Commissie de in artikel 8, lid 1, bedoelde mededeling
ontvangt, indien de Commissie binnen een termijn van drie maanden
na die datum te kennen geeft op dit gebied overeenkomstig artikel189 van het Verdrag een richtlijn, een verordening of een beschikkingte willen voorstellen of vaststellen.
4. De lidstaten stellen de goedkeuring uit van een ontwerp voor een
technisch voorschrift voor de duur van twaalf maanden, te rekenenvanaf de datum waarop de Commissie de in artikel 8, lid 1, bedoeldemededeling ontvangt, indien de Commissie binnen drie maanden na die
datum kennis geeft van de constatering dat het ontwerp voor een tech-
nisch voorschrift betrekking heeft op een materie die wordt bestrekendoor een voorstel voor een richtlijn, voor een verordening of voor eenbeschikking die overeenkomstig artikel 189 van het Verdrag bij deRaad is ingediend.
5. Indien de Raad een gemeenschappelijk standpunt vaststelt tijdens
de in de leden 3 en 4 bedoelde status-quoperiode, strekt deze periode,
behoudens het bepaalde in lid 6, zich over 18 maanden uit.
6. De in de leden 3, 4 en 5 bedoelde verplichtingen gelden niet:
— wanneer de Commissie de lidstaten mededeelt dat zij afziet van
haar voornemen een dwingend communautair besluit voor te stellenof vast te stellen;
— wanneer de Commissie de lidstaten van de intrekking van haar
ontwerp of voorstel in kennis stelt; of
— bij de vaststelling van een dwingend communautair besluit door de
Raad of de Commissie.1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 12
▼B
▼M1
7. De leden 1 tot en met 5 zijn niet van toepassing als een lidstaat:
— om dringende redenen wegens een ernstige en onvoorziene situatie
die verband houdt met de bescherming van de gezondheid vanmens en dier, de bescherming van planten, of de veiligheid, en inhet geval van regels betreffende diensten, ook met de beschermingvan de openbare orde, met name de bescherming van minderja-
rigen, op zeer korte termijn technische voorschriften moet
uitwerken en deze onmiddellijk daarop moet vaststellen eninvoeren, zonder dat raadpleging mogelijk is, of
— om dringende redenen wegens een ernstige situatie die verband
houdt met de bescherming van de veiligheid en de integriteit vanhet financiële systeem, met name de bescherming van deposanten,beleggers en verzekerden, regels betreffende financiële diensten
moet vaststellen en onverwijld moet invoeren.
In de in artikel 8 bedoelde mededeling vermeldt deze lidstaat de
redenen voor de urgentie van de betrokken maatregelen. De Commissiespreekt zich zo spoedig mogelijk uit over de mededeling. Zij neemt denodige maatregelen in geval van misbruik van deze procedure. HetEuropees Parlement wordt door de Commissie op de hoogte gehouden.
Artikel 10
1. De artikelen 8 en 9 zijn niet van toepassing op de wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten of op de vrijwilligeovereenkomsten waarbij de lidstaten:
— zich voegen naar dwingende communautaire besluiten die de aanne-
ming van technische voorschriften of regels betreffende diensten totgevolg hebben;
— voldoen aan de uit een internationale overeenkomst voortvloeiende
verplichtingen die de aanneming van gemeenschappelijke techni-sche voorschriften of regels betreffende diensten in deGemeenschap tot gevolg hebben;
— gebruikmaken van in dwingende communautaire besluiten vervatte
vrijwaringsclausules;
— artikel 8, lid 1, van Richtlijn 92/59/EEG (
1) toepassen;
— zich beperken tot het gevolg geven aan een arrest van het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen;
— zich beperken tot wijziging van een technisch voorschrift in de zin
van artikel 1, punt 11, overeenkomstig een verzoek van de
Commissie, teneinde een belemmering voor het handelsverkeer of,
wat betreft regels betreffende diensten, voor het vrije verkeer vandiensten of de vrijheid van vestiging van dienstverleners op teheffen.
2. Artikel 9 is niet van toepassing op de wettelijke en bestuursrech-
telijke bepalingen van de lidstaten waarmee een fabricageverbod wordt
beoogd, voorzover deze bepalingen geen belemmering vormen voor het
vrije verkeer van goederen.
3. Artikel 9, leden 3 tot en met 6, is niet van toepassing op de in
artikel 1, punt 11, tweede alinea, bedoelde vrijwillige overeenkomsten.
4. Artikel 9 is niet van toepassing op de in artikel 1, punt 11, tweede
alinea, derde streepje, bedoelde technische specificaties, andere eisen ofregels betreffende diensten.1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 13
(1) Richtlijn 92/59/EEG van de Raad van 29 juni 1992 inzake algemene
productveiligheid (PB L 228 van 11.8.1992, blz. 24).▼B
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼M1
▼B
Artikel 11
De Commissie brengt om de twee jaar aan het Europees Parlement, aan
de Raad en aan het Economisch en Sociaal Comité verslag uit over de
resultaten van de toepassing van deze richtlijn. Eenmaal per jaar
worden in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen de
lijsten gepubliceerd van normalisatiewerkzaamheden die overeenkom-stig deze richtlijn aan Europese normalisatie-instellingen zijntoevertrouwd alsmede de statistieken over de ontvangen mededelingen.
Artikel 12
Wanneer de lidstaten een technisch voorschrift vaststellen, wordt
daarbij naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van dat voorschrift. De regels
voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
Artikel 13
1. De in bijlage III, deel A, genoemde richtlijnen en beschikkingen
worden ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstatenwat betreft de in bijlage III, deel B, opgenomen tijdslimieten voor deomzetting van de richtlijnen in nationaal recht.
2. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen en beschikkingen
gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en wordengelezen volgens de in bijlage IV opgenomen concordantietabel.
Artikel 14
Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende, op die
van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
Artikel 15
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 14
▼B
BIJLAGE I
EUROPESE NORMALISATIE-INSTELLINGEN
CEN
Europees Comité voor normalisatie
Cenelec
Europees Comité voor elektrotechnische normalisatie
ETSI
Europees Normalisatie Instituut voor Telecommunicatie1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 15
▼A1
BIJLAGE II
NATIONALE NORMALISATIE-INSTELLINGEN
1. BELGIË
IBN/BIN
Institut belge de normalisation
Belgisch Instituut voor Normalisatie
CEB/BECComité électrotechnique belge
Belgisch Elektrotechnisch Comité
2. TSJECHIË
ČSNI
Český normaliza ční institut
3. DENEMARKEN
DSDansk Standard
NTA
Telestyrelsen, National Telecom Agency
4. DUITSLAND
DINDeutsches Institut für Normung e.V.
DKE Deutsche Elektrotechnische Kommission im DIN und VDE
5. ESTLAND
EVS
Eesti Standardikeskus
Sideamet
6. GRIEKENLAND
ΕΛΟΤ
Ελληνικός Οργανισµός Τυποποίησης
7. SPANJE
AENOR
Asociación Española de Normalización y Certificación
8. FRANKRIJK
AFNOR
Association française de normalisation
UTE
Union technique de l'électricité — Bureau de normalisation auprès de
l'AFNOR
9. IERLAND
NSAI
National Standards Authority of Ireland
ETCI
Electrotechnical Council of Ireland
10. ITALIË
UNI (
1)
Ente nazionale italiano di unificazione
CEI (1)
Comitato elettrotecnico italiano1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 16
(1) UNI en CEI, in samenwerking met het Istituto superiore delle Poste e Telecommunica-
zioni en het ministero dell'Industria, hebben de werkzaamheden in het kader van ETSItoegewezen aan CONCIT, Comitato nazionale di coordinamento per le tecnologie
dell'informazione.
▼A1
11. CYPRUS
ΚΟΠΠ
Κυπριακός Οργανισµός Προώθησης Ποιότητας ( De Cypriotische Orga-
nisatie voor Kwaliteitsbevordering)
12. LETLAND
LVSLatvijas Standarts
13. LITOUWEN
LST
Lietuvos standartizacijos departamentas
14. LUXEMBURG
ITMInspection du travail et des minesSEE
Service de l'énergie de l'État
15. HONGARIJE
MSZTMagyar Szabványügyi Testület
16. MALTA
MSAL-Awtorita' ta' Malta dwar l-Istandards
17. NEDERLAND
NNI
Nederlands Normalisatie Instituut NEC
Nederlands Elektrotechnisch ComitéNNINederlands Normalisatie Instituut
NEC
Nederlands Elektrotechnisch Comité
18. OOSTENRIJK
ÖNÖsterreichisches Normungsinstitut
ÖVE
Österreichischer Verband für Elektrotechnik
19. POLEN
PKN
Polski Komitet Normalizacyjny
20. PORTUGAL
IPQInstituto Português da Qualidade
21. SLOVENIË
SIST
Slovenski inštitut za standardizacijo
22. SLOWAKIJE
SÚTN
Slovenský ústav technickej normalizácie
23. FINLAND
SFSSuomen Standardisoimisliitto SFS ryFinlands Standardiseringsförbund SFS rf
THK/TFC
TelehallintokeskusTeleförvaltningscentralenSESKO1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 17
▼A1
Suomen Sähköteknillinen Standardisoimisyhdistys SESKO ry
Finlands Elektrotekniska Standardiseringsförening SESKO rf
24. ZWEDEN
SIS
Standardiseringen i Sverige
SEKSvenska elektriska kommissionen
ITS
Informationstekniska standardiseringen
25. VERENIGD KONINKRIJK
BSI
British Standards Institution
BECBritish Electrotechnical Committee1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 18
▼B
BIJLAGE III
DEEL A
Ingetrokken richtlijnen en beschikkingen
(bedoeld in artikel 13)
Richtlijn 83/189/EEG van de Raad en de wijzigingen daarvan
Richtlijn 88/182/EEG van de RaadRichtlijn 90/230/EEG van de CommissieRichtlijn 92/400/EEG van de Commissie
Richtlijn 94/10/EG van het Europees Parlement en de Raad
Richtlijn 96/139/EG van de Commissie
DEEL B
Lijst van voor omzetting in nationaal recht vastgestelde tijdslimieten
(bedoeld in artikel 13)
Richtlijn Uiterste datum voor omzetting
83/189/EEG (PB L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8) 31. 3. 1984
88/182/EEG (PB L 81 van 26. 3. 1988, blz. 75) 1. 1. 1989
94/10/EG (PB L 100 van 19. 4. 1994, blz. 30) 1. 7. 19951998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 19
▼B
BIJLAGE IV
CONCORDANTIETABEL
Richtlijn 83/189/EEG Onderhavige richtlijn
Artikel 1 Artikel 1
Artikel 2 Artikel 2
Artikel 3 Artikel 3
Artikel 4 Artikel 4
Artikel 5 Artikel 5
Artikel 6 Artikel 6Artikel 7 Artikel 7
Artikel 8 Artikel 8
Artikel 9 Artikel 9
Artikel 10 Artikel 10
Artikel 11 Artikel 11
Artikel 12 Artikel 12
— Artikel 13
— Artikel 14
— Artikel 15
Bijlage I Bijlage I
Bijlage II Bijlage II
— Bijlage III
— Bijlage IV1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 20
▼M1
BIJLAGE V
Indicatieve lijst van diensten die niet onder artikel 1, punt 2, tweede alinea,
vallen
1.Diensten die niet „op afstand” worden geleverd
Diensten die in de fysieke aanwezigheid van de verrichter en de afnemer
worden verricht, ook wanneer daarbij elektronische apparatuur wordt
gebruikt:
a) onderzoek of behandeling in de spreekkamer van een arts met behulp van
elektronische apparatuur, in de fysieke aanwezigheid van de patiënt;
b) raadpleging van een elektronische catalogus in een winkel, in de fysieke
aanwezigheid van de klant;
c) reservering van een vliegtuigticket via een computernetwerk in een reis-
agentschap, in de fysieke aanwezigheid van de klant;
d) beschikbaarstelling van elektronische spelletjes in een speelhal in de
fysieke aanwezigheid van de gebruiker.
2.Diensten die niet „langs elektronische weg” worden geleverd
— Diensten met een materiële inhoud, ook wanneer daarbij elektronische
apparatuur wordt gebruikt:
a) automaten (bankbiljetten, treinkaartjes),
b) toegang tot wegennetten, parkeerplaatsen enz. waarvoor betaald moet
worden, ook wanneer de toegang en/of de correcte betaling wordt
gecontroleerd door middel van elektronische apparatuur aan de ingang
en/of uitgang;
— Off line-diensten: verspreiding van cd-rom's of software op disketten;— Diensten die niet via elektronische systemen voor de opslag en verwer-
king van gegevens worden geleverd:
a) spraaktelefoniediensten;
b) fax/telexdiensten;
c) diensten die via spraaktelefonie of fax worden verricht;
d) raadpleging van een arts via telefoon/fax;
e) raadpleging van een advocaat via telefoon/fax;
f) direct marketing via telefoon/fax.
3.Diensten die niet „op individueel verzoek van een afnemer van diensten”
worden geleverd
Diensten die via de verzending van gegevens zonder individuele oproep
worden verricht en bestemd zijn voor gelijktijdige ontvangst door een onbe-
perkt aantal ontvangers (point-to-multipoint-transmissie):
a) televisieomroepdiensten (waaronder „near-video-on-demand”), bedoeld in
artikel 1, onder a), van Richtlijn 89/552/EEG;
b) radio-omroepdiensten;
c) teletekst (via televisie).1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 21
▼M1
BIJLAGE VI
Indicatieve lijst van financiële diensten, bedoeld in artikel 1, punt 5, derde
alinea
— Beleggingsdiensten
— Verzekeringen en herverzekeringen— Bankdiensten— Transacties in verband met pensioenfondsen— Diensten inzake termijntransacties of opties
Deze diensten omvatten in het bijzonder:
a) de beleggingsdiensten bedoeld in de bijlage van Richtlijn 93/22/EEG (
1), de
diensten van collectieve beleggingsondernemingen,
b) diensten in verband met werkzaamheden die onder de wederzijdse erkenning
vallen en bedoeld worden in de bijlage van Richtlijn 89/646/EEG (2),
c) transacties in verband met de verzekerings- en herverzekeringsactiviteiten
bedoeld in:
— artikel 1 van Richtlijn 73/239/EEG (3),
— de bijlage bij Richtlijn 79/267/EEG (4),
— Richtlijn 64/225/EEG (5),
— Richtlijn 92/49/EEG (6) en Richtlijn 92/96/EEG (7).1998L0034 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 22
(1) PB L 141 van 11. 6. 1993, blz. 27.
(2) PB L 386 van 30. 12. 1989, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 92/30/EEG (PB L
110 van 28. 4. 1992, blz. 52).
(3) PB L 228 van 16. 8. 1973, blz. 3. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/49/
EEG (PB L 228 van 11. 8. 1992, blz. 1).
(4) PB L 63 van 13. 3. 1979, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 90/619/
EEG (PB L 330 van 29. 11. 1990, blz. 50).
(5) PB 56 van 4. 4. 1964, blz. 878/64. Richtlijn gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1973.
(6) PB L 228 van 11. 8. 1992, blz. 1.
(7) PB L 360 van 9. 12. 1992, blz. 1.