1992L0111 — NL — 30.12.1992 — 000.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:

Gerectificeerd bĳ:

▼B

RICHTLIJN 92/111/EEG VAN DE RAAD

van 14 december 1992

tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG en tot invoering van vereenvoudigingsmaatregelen op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde

DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 99,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Gezien het advies van het Europees Parlement ( 1 ),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ),

Overwegende dat bij artikel 3 van Richtlijn 91/680/EEG van de Raad van 16 december 1991 tot aanvulling van het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en tot wijziging, met het oog op de afschaffing van de fiscale grenzen, van Richtlijn 77/388/EEG ( 3 ) de datum van tenuitvoerlegging van de bepalingen van die richtlijn in alle Lid-Staten wordt vastgesteld op 1 januari 1993;

Overwegende dat, ten einde de toepassing van die bepalingen te vergemakkelijken en de nodige vereenvoudigingen door te voeren, het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals van toepassing met ingang van 1 januari 1993, dient te worden aangevuld om de belastingheffing op sommige handelingen met derdelandsgebieden en op sommige handelingen binnen de Gemeenschap nader te regelen en om de nodige overgangsmaatregelen tussen de tot en met 31 december 1992 geldende bepalingen en de bepalingen die op 1 januari 1993 van kracht worden, vast te stellen;

Overwegende dat, ten einde de neutraliteit van het gemeenschappelijk stelsel van omzetbelasting ten aanzien van de oorsprong van de goederen te waarborgen, het begrip „derdelandsgebied” en de definitie van invoer van een goed moeten worden aangevuld;

Overwegende dat bepaalde gebieden die deel uitmaken van het douanegebied van de Gemeenschap, voor de toepassing van het gemeenschappelijk stelsel van de belasting over de toegevoegde waarde als derdelandsgebieden worden beschouwd; dat derhalve voor het handelsverkeer tussen de Lid-Staten en deze gebieden dezelfde beginselen inzake heffing van de belasting over de toegevoegde waarde gelden als voor handelingen tussen de Gemeenschap en derde landen; dat gewaarborgd dient te worden dat ten aanzien van dit handelsverkeer belastingvoorschriften kunnen worden gehanteerd die gelijkwaardig zijn met die welke van toepassing zouden zijn op handelingen die onder dezelfde voorwaarden worden verricht met derdelandsgebieden buiten het douanegebied van de Gemeenschap; dat derhalve Zeventiende Richtlijn 85/362/EEG van de Raad van 16 juli 1985 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake omzetbelasting — Vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde bij de tijdelijke invoer van andere goederen dan vervoermiddelen ( 4 ) haar inhoud verliest;

Overwegende dat nadere regels moeten worden gegeven voor de wijze van tenuitvoerlegging van de vrijstellingen voor bepaalde uitvoerhandelingen of daarmee gelijkgestelde handelingen; dat de overige richtlijnen op dit gebied overeenkomstig deze nadere regels moeten worden aangepast;

Overwegende dat de definitie van de plaats van belastingheffing voor bepaalde handelingen aan boord van een schip, vliegtuig of trein tijdens een vervoer van passagiers binnen de Gemeenschap, dient te worden gepreciseerd;

Overwegende dat de overgangsregeling voor de belastingheffing in het handelsverkeer tussen de Lid-Staten moet worden aangevuld om de communautaire bepalingen ter zake van de accijnzen in aanmerking te nemen en om de regels voor de toepassing van de belasting op een aantal van de handelingen die met ingang van 1 januari 1993 tussen Lid-Staten zullen worden verricht, nader te bepalen en te vereenvoudigen;

Overwegende dat in Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsprodukten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop ( 5 ), bijzondere aangifteprocedures en -verplichtingen voor verzendingen van deze produkten naar een andere Lid-Staat zijn voorgeschreven; dat derhalve de regels voor de belastingheffing op bepaalde intracommunautaire leveringen en verwervingen van accijnsprodukten vereenvoudigd kunnen worden ten voordele van zowel de tot voldoening van de belasting gehouden personen als de bevoegde overheidsdiensten;

Overwegende dat het toepassingsgebied van de in artikel 28 quater van Richtlijn 77/388/EEG ( 6 ) bepaalde vrijstellingen nader omschreven dient te worden; dat tevens de bepalingen betreffende de verschuldigdheid van de belasting en de regels ter bepaling van de maatstaf van heffing voor bepaalde handelingen die in het intracommunautaire verkeer worden verricht, aangevuld dienen te worden;

Overwegende dat voor de in het binnenlands verkeer belastbare handelingen, in verband met intracommunautair handelsverkeer van goederen dat in de in artikel 28 terdecies van Richtlijn 77/388/EEG bepaalde periode wordt verricht door belastingplichtigen die niet in de in artikel 28 ter, A, lid 1, van die richtlijn bedoelde Lid-Staat zijn gevestigd, vereenvoudigingsmaatregelen moeten worden genomen ter waarborging van een gelijkwaardige behandeling in alle Lid-Staten; dat daartoe de bepalingen betreffende de regeling van de belastingheffing en betreffende degene die tot voldoening van de belasting uit hoofde van deze handelingen gehouden is, geharmoniseerd dienen te worden;

Overwegende dat, om rekening te houden met de bepalingen betreffende degene die tot voldoening van de in het binnenlands verkeer verschuldigde belasting is gehouden en om bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen, nadere communautaire regels dienen te worden vastgesteld met betrekking tot de in artikel 17, lid 3, van Richtlijn 77/388/EEG als gewijzigd bij artikel 28 septies van die richtlijn, bedoelde teruggaaf van belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen;

Overwegende dat de afschaffing, met ingang van 1 januari 1993, van de belastingheffing bij invoer en de ontheffing van belasting bij uitvoer voor het handelsverkeer tussen de Lid-Staten overgangsmaatregelen noodzakelijk maakt om de neutraliteit van het gemeenschappelijk stelsel van de belasting over de toegevoegde waarde te waarborgen en om situaties van dubbele belastingheffing of niet-belastingheffing te voorkomen;

Overwegende dat derhalve bijzondere bepalingen dienen te worden vastgesteld voor de gevallen waarin een vóór 1 januari 1993 aangevangen communautaire procedure met betrekking tot een door een belastingplichtige die als zodanig optreedt, vóór deze datum verrichte levering betreffende naar een andere Lid-Staat verzonden of vervoerde goederen, eerst na 31 december 1992 wordt afgewikkeld;

Overwegende dat deze bepalingen tevens betrekking moeten hebben op vóór 1 januari 1993 verrichte belastbare handelingen waarop bijzondere vrijstellingen zijn toegepast die tot gevolg hebben gehad dat het tijdstip van het belastbare feit is uitgesteld;

Overwegende dat tevens bijzondere maatregelen getroffen dienen te worden voor vervoermiddelen die niet op de algemene voorwaarden van de binnenlandse markt van een Lid-Staat zijn verworven of ingevoerd, maar die op grond van nationale bepalingen van belasting zijn vrijgesteld uit hoofde van hun tijdelijke invoer uit een andere Lid-Staat;

Overwegende dat voor de tenuitvoerlegging van deze overgangsmaatregelen zowel voor het handelsverkeer tussen de Lid-Staten als voor verrichtingen met derdelandsgebieden, de definitie van de met ingang van 1 januari 1993 te belasten handelingen aangevuld dient te worden en voor deze gevallen de plaats van de belasting, het belastbare feit en de verschuldigdheid van de belasting nader bepaald dienen te worden;

Overwegende dat het Koninkrijk Spanje en de Italiaanse Republiek om met de conjunctuur samenhangende economische redenen verzocht hebben om gedurende een overgangsperiode bepalingen te mogen toepassen die van het in artikel 18, lid 2, eerste alinea, van Richtlijn 77/388/EEG gestelde beginsel van onmiddellijke aftrek afwijken; dat op dit verzoek dient te worden ingegaan voor een periode van twee jaar, die niet kan worden verlengd;

Overwegende dat deze richtlijn voorziet in gemeenschappelijke bepalingen ter vereenvoudiging van de behandeling van sommige intracommunautaire handelingen; dat het in een aantal gevallen de taak van de Lid-Staten is om de wijze van tenuitvoerlegging van deze bepalingen vast te stellen; dat sommige Lid-Staten de wetgevingsprocedure met het oog op de aanpassing van hun wetgeving inzake de belasting over de toegevoegde waarde niet binnen de gestelde termijn zullen kunnen voltooien; dat derhalve in een aanvullende termijn voor de toepassing van deze richtlijn moet worden voorzien; dat een maximumtermijn van twaalf maanden in dat verband voldoende is;

Overwegende dat Richtlijn 77/388/EEG dienovereenkomstig moet worden gewijzigd,

HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: