1985R2220 — NL — 04.05.2004 — 003.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EEG) Nr. 2220/85 VAN DE COMMISSIE
van 22 juli 1985
tot vaststelling van gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen inzake de regeling voor het stellen
van zekerheden voor landbouwprodukten
(PB L 205 van 3.8.1985, blz. 5)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Verordening (EEG) nr. 1181/87 van de Commissie van 29 april 1987 L 113 31 30.4.1987
►M2 Verordening (EEG) nr. 3745/89 van de Commissie van 13 december
1989L 364 54 14.12.1989
►M3 Verordening (EG) nr. 3403/93 van de Commissie van 10 december 1993 L 310 4 14.12.1993
►M4 Verordening (EG) nr. 1932/1999 van de Commissie van 9 september
1999L 240 11 10.9.1999
►M5 Verordening (EG) nr. 673/2004 van de Commissie van 13 april 2004 L 105 17 14.4.2004
NB: Deze geconsolideerde versie bevat referenties naar de Europese rekeneenheid en/of ecu. Vanaf 1 januari 1999 moeten
beide worden gelezen als referentie naar de euro — Verordening (EEG) nr. 3308/80 van de Raad (PB L 345 van20.12.1980, blz. 1) en Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad (PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1).
▼B
VERORDENING (EEG) Nr. 2220/85 VAN DE COMMISSIE
van 22 juli 1985
tot vaststelling van gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen
inzake de regeling voor het stellen van zekerheden voor landbouw-
produkten
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 2727/75 van de Raad van 29 oktober
1975 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in desector granen (
1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr.
1018/84 (2), en met name op artikel 7, lid 5, artikel 8, lid 4, artikel
12, lid 2, artikel 15, leden 3 en 5, en artikel 16, lid 6, en de overeen-komstige bepalingen van de andere verordeningen houdende eengemeenschappelijke ordening der markten voor landbouwprodukten,alsmede op andere bepalingen van verordeningen houdende eengemeenschappelijke ordening der markten, die voor hun toepassing
een zekerheid voorschrijven,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 525/77 van de Raad van 14 maart
1977 tot instelling van een steunregeling voor de produktie van ananas-conserven (
3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1699/
85 (4), en met name op artikel 8,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 1079/77 van de Raad van 17 mei 1977
inzake een medeverantwoordelijkheidsheffing en maatregelen terverruiming van de markten in de sector melk en zuivelprodukten (
5),
laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1302/85 (6)e nm e t
name op artikel 3,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 2169/81 van de Raad van 27 juli 1981
tot vaststelling van de algemene voorschriften van de steunregelingvoor katoen (
7), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1462/
84 (8), en met name op artikel 5, lid 3,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 1431/82 van de Raad van 18 mei 1982
houdende bijzondere maatregelen voor erwten, tuin-en veldbonen en
niet-bittere lupinen (9), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr.
1485/85 (10), en met name op artikel 3, lid 5,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 1677/85 van de Raad van 11 juni 1985
inzake de monetaire compenserende bedragen in de landbouwsector (11)
(SIC! en met name op artikel 12,)
Overwegende dat luidens een groot aantal bepalingen in communau-
taire landbouwverordeningen het stellen van een zekerheid wordtgeëist als garantie voor de betaling van een bedrag dat is verschuldigd,als een verplichting niet wordt nagekomen; dat evenwel de ervaring
heeft aangetoond dat deze eis in de praktijk op zeer uiteenlopende
manieren wordt geïnterpreteerd; dat bijgevolg om ongelijke concurren-tievoorwaarden te voorkomen deze eis vollediger moet wordenomschreven;
Overwegende dat in het bijzonder de vorm van de zekerheid moet
worden omschreven;1985R2220 — NL — 04.05.2004 — 003.001 — 2
(1) PB nr. L 281 van 1. 11. 1975, blz. 1.
(2) PB nr. L 107 van 19. 4. 1984, blz. 1.
(3) PB nr. L 73 van 21. 3. 1977, blz. 46.
(4) PB nr. L 163 van 22. 6. 1985, blz. 12.
(5) PB nr. L 131 van 26. 5. 1977, blz. 6.
(6) PB nr. L 137 van 27. 5. 1985, blz. 9.
(7) PB nr. L 211 van 31. 7. 1981, blz. 2.
(8) PB nr. L 142 van 29. 5. 1984, blz. 1.
(9) PB nr. L 162 van 12. 6. 1982, blz. 28.
(10) PB nr. L 151 van 10. 6. 1985, blz. 7.
(11) PB nr. L 164 van 24. 6. 1985, blz. 6.
▼B
Overwegende dat vele bepalingen in de communautaire landbouwver-
ordeningen bepalen dat de gestelde zekerheid wordt verbeurd wanneereen verplichting waarvoor een zekerheid is gesteld, niet wordt nage-
komen zonder dat daarbij onderscheid wordt gemaakt tussen niet
nakoming van primaire en van secundaire of ondergeschikte verplich-tingen; dat uit een oogpunt van billijkheid onderscheid moet wordengemaakt tussen de gevolgen van niet-nakoming van een primaireverplichting en de gevolgen van niet-nakoming van een secundaire of
ondergeschikte verplichting; dat in het bijzonder moet worden bepaald
dat wanneer dit mogelijk is slechts een deel van de zekerheid wordtverbeurd wanneer in feite aan de primaire verplichting is voldaanmaar de uiterste termijn hiervoor iets is overschreden of wanneer eenondergeschikte verplichting niet is nagekomen;
Overwegende dat tussen de gevolgen van niet-nakoming van een
verplichting geen onderscheid moet worden gemaakt op grond van devraag of hiervoor al dan niet een voorschot werd ontvangen; dat dien-overeenkomstig voor zekerheden die voor voorschotten worden gesteldafzonderlijke regels gelden;
Overwegende dat de kosten voor het stellen van een zekerheid, zowel
voor degene die de zekerheid stelt als voor de bevoegde autoriteiten, ingeen verhouding kunnen staan tot het bedrag waarvan de betaling doorde zekerheid wordt gegarandeerd, wanneer dit bedrag beneden eenbepaalde grens ligt; dat de bevoegde autoriteiten derhalve het recht
moeten hebben van het eisen van een zekerheid af te zien voor de beta-
ling van een bedrag beneden die grens; dat bovendien de bevoegdeautoriteiten moeten worden gemachtigd van het eisen van een zeker-heid af te zien, wanneer de aard van de voor de nakoming van deverplichtingen verantwoordelijke partij zulks onnodig maakt;
Overwegende dat een bevoegde autoriteit het recht moet hebben een
aangeboden zekerheid te weigeren, wanneer zij van oordeel is dat dezekerheid ontoereikend is;
Overwegende dat, in de gevallen waarin dit niet elders is geschied, een
termijn moet worden vastgesteld voor het leveren van de bewijzen die
zijn vereist om een zekerheid te kunnen vrijgeven;
Overwegende dat voor de representatieve koers die moet worden
gebruikt voor de omrekening van een in Ecu uitgedrukte zekerheid innationale valuta, het feit, waardoor het bedrag wordt verschuldigd, als
bedoeld in artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 1676/85 van de Raad
van 11 juni 1985 inzake de waarde van de rekeneenheid en de omreke-ningskoersen die in het kader van het gemeenschappelijklandbouwbeleid moeten worden toegepast (
1), moet worden
omschreven;
Overwegende dat de procedure die moet worden gevolgd wanneer een
zekerheid is verbeurd moet worden vastgesteld;
Overwegende dat de Commissie in staat moet worden gesteld toezicht
te houden op de toepassing van de bepalingen inzake zekerheden;
Overwegende dat in deze verordening de regels worden vastgesteld die
in het algemeen voor alle sectoren en alle produkten gelden tenzij inspecifieke communautaire wetgeving voor een sector afwijkende bepa-lingen zijn vastgesteld; dat de specifieke bepalingen die voor een
bepaalde sector gelden zullen worden toegepast tot het ogenblik dat
zij worden ingetrokken of gewijzigd;
Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatregelen in over-
eenstemming zijn met het advies van alle betrokken Comités vanbeheer,1985R2220 — NL — 04.05.2004 — 003.001 — 3
(1) PB nr. L 164 van 24. 6. 1985, blz. 1.
▼B
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
TITEL 1
Toepassingsgebied van de verordening
Artikel 1
In deze verordening worden de bepalingen vastgesteld inzake het
stellen van zekerheden in het kader van de hierna genoemde verorde-ningen of van uitvoeringsverordeningen, tenzij in die verordeningenanders is bepaald:
a) Verordeningen tot vaststelling van een gemeenschappelijke marktor-
dening voor landbouwproducten:
— Verordening nr. 136/66/EEG van de Raad (oliën en vetten) *1,
— Verordening (EEG) nr. 2358/71 van de Raad (zaaizaad) *2,— Verordening (EEG) nr. 2759/75 van de Raad (varkensvlees) *3,— Verordening (EEG) nr. 2771/75 van de Raad (eieren) *4,— Verordening (EEG) nr. 2777/75 van de Raad (slacht-
pluimvee) *5,
— Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad (granen) *6,— Verordening (EEG) nr. 2075/92 van de Raad (ruwe tabak) *7,
— Verordening (EG) nr. 3072/95 van de Raad (rijst) *8,
— Verordening (EG) nr. 603/95 van de Raad (gedroogde voederge-
wassen) *9,
— Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad (groenten en
fruit) *10,
— Verordening (EG) nr. 2201/96 van de Raad (verwerkte
producten op basis van groenten en fruit) *11,
— Verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad (rundvlees) *12,
— Verordening (EG) nr. 1255/1999 van de Raad (melk en zuivel-
producten) *13,
— Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad (wijn) *14,
— Verordening (EG) nr. 104/2000 van de Raad (visserij- en aqua-
cultuurproducten) *15,
— Verordening (EG) nr. 1673/2000 van de Raad (vezelvlas en
-hennep) *16,
— Verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad (suiker) *17,
— Verordening (EG) nr. 2529/2001 van de Raad (schapen- en
geitenvlees) *18,
— Verordening (EG) nr. 670/2003 van de Raad (ethylalcohol uit
landbouwproducten) *19;1985R2220 — NL — 04.05.2004 — 003.001 — 4
*1 PB 172 van 30.9.1966, blz. 3025/66.
*2 PB L 246 van 5.11.1971, blz. 1.
*3 PB L 282 van 1.11.1975, blz. 1.
*4 PB L 282 van 1.11.1975, blz. 49.
*5 PB L 282 van 1.11.1975, blz. 77.
*6 PB L 181 van 1.7.1992, blz. 21.
*7 PB L 215 van 30.7.1992, blz. 70.
*8 PB L 329 van 30.12.1995, blz. 18.
*9 PB L 63 van 21.3.1995, blz. 7.
*10 PB L 297 van 21.11.1996, blz. 1.
*11 PB L 297 van 21.11.1996, blz. 29.
*12 PB L 160 van 26.6.1999, blz. 21.
*13 PB L 160 van 26.6.1999, blz. 48.
*14 PB L 179 van 14.7.1999, blz. 1.*15 PB L 17 van 21.1.2000, blz. 22.
*16 PB L 193 van 29.7.2000, blz. 16.
*17 PB L 178 van 30.6.2001, blz. 1.
*18 PB L 341 van 22.12.2001, blz. 3.
*19 PB L 97 van 15.4.2003, blz. 6.▼M5
▼M5
b) Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad (regelingen inzake
rechtstreekse steunverlening) *20;
c) Verordening (EG) nr. 1051/2001 van de Raad (steun voor de
katoenproductie) *21;
d) Verordening (EG) nr. 1251/1999 van de Raad (steunregeling voor
producenten van bepaalde akkerbouwgewassen) *22;
e) Verordening (EG) nr. 2202/96 van de Raad (steunregeling voor
producenten van bepaalde citrussoorten) *23;
f) Verordening (EG) nr. 3448/93 van de Raad (handelsregeling voor
bepaalde, door verwerking van landbouwprodukten verkregen
goederen) *24.
Artikel 2
Deze verordening is niet van toepassing op zekerheden die worden
gesteld als garantie voor de betaling van bij invoer of uitvoer verschul-digde rechten als bedoeld in Verordening (EEG) nr. 2913/92 van deRaad (
1).
Artikel 3
In deze verordening wordt verstaan onder:
a) „zekerheid”: de verzekering dat een bepaald bedrag wordt betaald of
verbeurd aan een bevoegde autoriteit, als een bepaalde verplichtingniet wordt nagekomen.
Deze verordening is van toepassing in alle gevallen waarin, in de in
artikel 1 genoemde verordeningen, is voorzien in een zekerheid dieaan deze definitie beantwoordt, ongeacht of de specifieke term„zekerheid” is gebruikt;
b) „algemene zekerheid”: een zekerheid die bij de bevoegde autoriteit
wordt gesteld, als garantie voor het nakomen van meer dan éénverplichting;
c) verplichting”: een bij een verordening opgelegde eis, of een geheel
van zulke eisen, om een handeling te verrichten of zich daarvan te
onthouden;
d) „bevoegde autoriteit”: hetzij de autoriteit die bevoegd is tot het
aanvaarden van een zekerheid, hetzij de autoriteit die bevoegd isom te besluiten of een zekerheid op grond van de toepasselijke rege-
ling wordt vrijgegeven of verbeurd.
TITEL II
Verplichting tot zekerheidstelling
Artikel 4
Een zekerheid moet worden gesteld door of voor degene die verant-
woordelijk is voor de betaling van een bedrag, dat is verschuldigd
wanneer een verplichting niet wordt nagekomen.
Artikel 5
1. De bevoegde autoriteit behoeft geen zekerheidstelling te eisen,
wanneer het te garanderen bedrag minder dan ►M4 500 EUR ◄
bedraagt.1985R2220 — NL — 04.05.2004 — 003.001 — 5
*20 PB L 270 van 21.10.2003, blz. 1.
*21 PB L 148 van 1.6.2001, blz. 3.
*22 PB L 160 van 26.6.1999, blz. 1.
*23 PB L 297 van 21.11.1996, blz. 49.
*24 PB L 318 van 20.12.1993, blz. 18.
(1) PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.▼M4
▼B
▼B
2. Bij toepassing van het bepaalde in lid 1 verbindt de betrokkene
zich er schriftelijk toe een bedrag te betalen dat gelijkwaardig is aanhet bedrag dat van hem zou zijn gevorderd als hij een zekerheid had
gesteld en deze vervolgens geheel of gedeeltelijk verbeurd zou zijn
verklaard.
Artikel 6
De bevoegde autoriteit behoeft geen zekerheid te eisen, wanneer de
partij die verantwoordelijk is voor het nakomen van de verplichtingen:
a) een overheidsorgaan is dat functies van een overheidsinstantie
vervult,
b) een particuliere instelling is die, onder staatstoezicht, functies als
vorenbedoeld vervult.
TITEL III
Vorm van de zekerheid
Artikel 8
1. Een zekerheid kan worden gesteld via:
a) een deposito in contanten als nader omschreven in de artikelen 13
en 14, en/of
b) een borg als omschreven in artikel 16, lid 1.
2. De bevoegde autoriteit kan bepalen dat de zekerheid ook kan
worden gesteld via:
a) het verstrekken van een hypotheek, en/of
b) het verpanden van kasdeposito's bij een bank, en/of
c) het verpanden van erkende vorderingen op overheidsinstanties of
staatsfondsen, op voorwaarde dat zij opeisbaar en betaalbaar zijnen daarop geen andere vordering voorrang heeft, en/of
d) het verpanden van in de betrokken Lid-Staat verhandelbare obliga-
ties, op voorwaarde dat deze zijn uitgegeven of gewaarborgd doordie Lid-Staat, en/of
e) het verpanden van door hypotheekinstellingen uitgegeven pand-
brieven die op een effectenbeurs worden genoteerd en te koop zijnop de vrije markt, op voorwaarde dat de kredietwaarde gelijk is aandie van staatsobligaties.
3. De bevoegde autoriteit kan aanvullende voorwaarden stellen voor
het aanvaarden van zekerheden als genoemd in lid 2.
Artikel 9
De bevoegde autoriteit weigert of eist vervanging van iedere zekerheid
die zij inadequaat of ontoereikend acht of die slechts zekerheid biedtvoor een te korte periode.
Artikel 10
1. a) Een goed waarop overeenkomstig artikel 8, lid 2, sub a), een
hypotheek wordt verstrekt of obligaties dan wel pandbrieven dieovereenkomstig artikel 8, lid 2, sub d) en e), worden verpand,moeten op het ogenblik waarop de zekerheid wordt gesteld, eenrealiseerbare waarde hebben die overeenkomt met ten minste
115 % van de waarde van de vereiste zekerheid.
b) De realiseerbare waarde van de obligaties of de pandbrieven
wordt op basis van de laatst beschikbare notering bepaald.1985R2220 — NL — 04.05.2004 — 003.001 — 6
▼M4
▼B
▼M3
▼B
▼B
c) Een bevoegde autoriteit mag een zekerheid als bedoeld in artikel
8, lid 2, sub a), d) en e), alleen aanvaarden wanneer de partij diedeze zekerheid aanbiedt zich er schriftelijk toe verbindt hetzij te
zorgen voor een aanvullende zekerheid, hetzij de oorspronkelijke
zekerheid te vervangen, wanneer de realiseerbare waarde van hetgoed, de obligaties of de pandbrieven in kwestie gedurende eenperiode van ten minste drie maanden beneden 105 % van devereiste zekerheid ligt. Deze schriftelijke verbintenis is niet
vereist als de nationale wetgeving dit reeds voorschrijft. De
bevoegde autoriteiten moeten de waarde van dergelijke goederen,obligaties en pandbrieven regelmatig opnieuw onderzoeken.
2. a) De realiseerbare waarde van een zekerheid als bedoeld in artikel
8, lid 2, sub a), d) en e), wordt bepaald door de bevoegde auto-riteit met inachtneming van de voorziene kosten van realisatie.
b) De partij die de zekerheid stelt, dient op verzoek van de
bevoegde autoriteit het bewijs te leveren van de realiseerbarewaarde ervan.
Artikel 11
1. Iedere zekerheid mag worden vervangen door een andere.Goedkeuring van de bevoegde autoriteit is echter vereist in de volgende
gevallen:
a) wanneer de oorspronkelijke zekerheid is verbeurd doch nog niet is
gerealiseerd, of
b) wanneer de vervangende zekerheid er een is als genoemd in artikel
8, lid 2,
2. Een algemene zekerheid kan worden vervangen door een andere
algemene zekerheid op voorwaarde dat deze nieuwe algemene zeker-
heid ten minste het gedeelte van de oorspronkelijke algemenezekerheid dekt dat, op het tijdstip van de vervanging, dient ter verzeke-ring van de nakoming van één of meer overeengekomen verplichtingen.
Artikel 12
1. De zekerheid wordt gesteld in de valuta van de Lid-Staat waar de
betrokken bevoegde autoriteit is gevestigd.
2. Is als gevolg van een wijziging van de voor de zekerheid
geldende landbouwomrekeningskoers die op de datum van hetontstaansfeit van kracht wordt, het totaalbedrag van de in de nationalevaluta van de betrokken Lid-Staat te stellen zekerheid gestegen, danwordt, indien het bij toepassing van de nieuwe landbouwomrekenings-
koers tekortschietende bedrag in nationale valuta kleiner is dan
►
M4 60 EUR ◄, de zekerheid volgens de op de dag vóór die wijzi-
ging geldende landbouwomrekeningskoers aanvaard.
3. Een offerte waarvoor een inschrijvingszekerheid is gesteld die als
gevolg van de in lid 2 bedoelde wijziging een bedrag van►
M4 60 EUR ◄ of meer tekortschiet, wordt voor de werkelijk door
de zekerheid gedekte hoeveelheid als geldig aanvaard, tenzij de
inschrijver zich vóór het onderzoek van de offertes met het oog op de
toewijzing schriftelijk ertoe verbindt een ten belope van het tekort-schietende bedrag aanvullende zekerheid te stellen en, behoudensovermacht binnen vijf werkdagen na de sluitingsdatum van de inschrij-ving aan deze verbintenis voldoet.
Offertes waarvan de hoeveelheid op grond van het bepaalde in de
eerste alinea wordt verminderd, worden geacht te voldoen aan de bepa-
lingen inzake de minimumhoeveelheid in de desbetreffendeverordening.
4. Het bepaalde in artikel 5, leden 1 en 2, kan eveneens worden
toegepast voor de aanvullende zekerheid die als gevolg van de in lid2 van het onderhavige artikel bedoelde wijziging moet worden gesteld.1985R2220 — NL — 04.05.2004 — 003.001 — 7
▼M3
▼M4
Artikel 13
Wanneer een deposito wordt overgemaakt, wordt het eerst als zeker-
heid in aanmerking genomen, wanneer de bevoegde autoriteit de
zekerheid heeft dat zij over het bedrag ervan kan beschikken.
Artikel 14
1. Een cheque die is gegarandeerd door een door de Lid-Staat van
de bevoegde autoriteit daartoe erkende financiële instelling, wordt
beschouwd als een deposito in contanten. De bevoegde autoriteit is
eerst verplicht een gegarandeerde cheque te innen wanneer de periodegedurende welke de garantie geldt binnenkort afloopt.
2. Andere dan de in lid 1 bedoelde cheques worden eerst als zeker-
heid in aanmerking genomen, wanneer de bevoegde autoriteit de
zekerheid heeft dat zij over het bedrag ervan kan beschikken.
3. Alle door de financiële instelling gemaakte kosten worden
gedragen door de partij die de zekerheid stelt.
Artikel 15
Aan de partij die een zekerheid stelt in de vorm van een deposito in
contanten, wordt geen interest betaald.
Artikel 16
1. De borg dient zijn normale verblijfplaats te hebben in de
Gemeenschap of er een vestiging te hebben en, onverminderd de bepa-
lingen van het Verdrag met betrekking tot het vrij verlenen vandiensten, aanvaard te zijn door de bevoegde autoriteit van de Lid-Staatwaar de zekerheid wordt gesteld. De borg verbindt zich door eenschriftelijke borgstelling.
2. In een schriftelijke borgstelling moeten ten minste worden opge-
nomen:
a) de verplichting of, in het geval van een algemene zekerheid, de
soort(en) verplichtingen, waarvan de naleving door betaling vaneen som geld wordt gegarandeerd;
b) het maximumbedrag waarvoor de borg zich verbindt;
c) de verklaring dat de borg zich gezamenlijk en hoofdelijk met de
partij die voor de nakoming van de verplichting verantwoordelijkis, verbindt om binnen 30 dagen na het verzoek van de bevoegdeautoriteit, binnen de grenzen van de borgtocht, ieder bedrag te
betalen dat opeisbaar is wegens het verbeuren van een zekerheid.
3. De bevoegde autoriteit kan een door de borg via telecommuni-
catie gegeven schriftelijke verklaring aanvaarden als schriftelijkezekerheidstelling. In dat geval neemt de bevoegde autoriteit alle maat-
regelen die nodig zijn om ervan verzekerd te zijn dat de
telecommunicatie authentiek is.
4. Wanneer reeds een algemene schriftelijke zekerheidstelling is
gegeven, bepaalt de bevoegde autoriteit welke procedure moet wordengevolgd opdat deze algemene zekerheid geheel of gedeeltelijk als
garantie gaat dienen voor een specifieke verplichting.
Artikel 17
Zodra een gedeelte van een algemene zekerheid is bestemd om als
garantie te dienen voor een specifieke verplichting, moet het beschik-bare saldo van de algemene zekerheid opnieuw worden berekend.1985R2220 — NL — 04.05.2004 — 003.001 — 8
▼B
▼B
TITEL IV
Voorschotten
Artikel 18
De bepalingen van deze titel:
— zijn van toepassing in alle gevallen waarin in het kader van een
specifieke regeling een voorschot kan worden betaald alvorens aan
de verplichting is voldaan,
— zijn van toepassing op de vooruitbetalingen als bedoeld in Verorde-
ning (EEG) nr. 565/80 van de Raad (1).
Artikel 19
1. De ►M1 zekerheid ◄wordt vrijgegeven, wanneer
a) is vastgesteld dat de betrokkene definitief recht heeft op het voor-
schot, of
b) het voorschot, verhoogd met de in de specifieke communautaire
regeling vastgestelde toeslag, is terugbetaald.
2. Wanneer de uiterste termijn voor het leveren van het bewijs dat
de betrokkene definitief recht heeft op het voorschot is verstrekenzonder dat dit bewijs werd geleverd, past de bevoegde autoriteit onmid-dellijk de procedure van artikel 29 toe.
De termijn kan worden verlengd in geval van overmacht.Voor zover de communautaire wetgeving daarin voorziet, kan het
bewijs evenwel nog na de bovenbedoelde termijn worden geleverd; de
zekerheid wordt dan gedeeltelijk terugbetaald.
3. Wanneer de in de communautaire wetgeving voorkomende bepa-
lingen inzake overmacht inhouden dat alleen het voorschot kan wordenterugbetaald, gelden de volgende bijkomende voorwaarden:
a) de omstandigheden die worden aangevoerd als overmacht moeten
uiterlijk 30 dagen na de dag waarop de betrokken partij kennis heeftgekregen van omstandigheden die een beroep op overmacht zoudenkunnen rechtvaardigen aan de bevoegde autoriteit worden meege-
deeld,
b) de betrokkene gaat binnen 30 dagen na de dag waarop de bevoegde
autoriteit om terugbetaling heeft verzocht over tot terugbetaling vanhet voorschot of van het betrokken gedeelte ervan.
Indien de sub a) en b) bedoelde voorwaarden niet in acht worden
genomen, gelden voor de terugbetaling de voorwaarden die van toepas-
sing zijn wanneer zich geen geval van overmacht voordoet.
TITEL V
Vrijgeven en verbeuren van andere zekerheden dan die bedoeld in
titel IV
Artikel 20
1. Een verplichting kan primaire, secundaire en ondergeschikte eisen
omvatten.
2. Een primaire eis is een eis die van fundamentele betekenis is in
verband met de doelstellingen van de verordening waarbij deze eiswordt opgelegd, en die bestaat in de verplichting om een handeling teverrichten of zich daarvan te onthouden.
3. Een secundaire eis is een eis tot het inachtnemen van de uiterste
termijn voor het nakomen van een primaire eis.1985R2220 — NL — 04.05.2004 — 003.001 — 9
(1) PB nr. L 62 van 7. 3. 1980, blz. 5.▼M1
▼B
▼B
4. Een ondergeschikte eis is iedere andere eis die bij een verorde-
ning wordt opgelegd.
5. Deze titel is niet van toepassing wanneer de specifieke commu-
nautaire regeling de primaire eisen niet heeft vastgesteld.
6. Voor de toepassing van deze titel wordt onder „het betrokken
gedeelte van het gegarandeerde bedrag” verstaan het gedeelte van het
gegarandeerde bedrag dat overeenkomt met de hoeveelheid waarvoor
aan een bepaalde eis niet is voldaan.
Artikel 21
De zekerheid wordt vrijgegeven zodra het bij de specifieke verordening
voorgeschreven bewijs is geleverd dat aan alle primaire, secundaire en
ondergeschikte eisen is voldaan.
Artikel 22
1. Een zekerheid wordt volledig verbeurd voor de hoeveelheid waar-
voor een primaire eis niet is nagekomen, behalve in geval vanovermacht.
2. Een primaire eis wordt geacht niet te zijn nagekomen wanneer het
desbetreffende bewijs niet wordt geleverd binnen de termijn die voor
het leveren van dat bewijs is vastgesteld, behalve in geval van over-
macht. De in artikel 29 bedoelde procedure voor de inning van hetverbeurde bedrag wordt onmiddellijk ingeleid.
3. Wanneer binnen 18 maanden na de in lid 2 bedoelde termijn het
bewijs wordt geleverd dat aan alle primaire eisen is voldaan, wordt85 % van het verbeurde bedrag terugbetaald. Wanneer binnen 18maanden na de in lid 2 bedoelde termijn het bewijs wordt geleverddat aan alle primaire eisen is voldaan, maar aan de desbetreffende
secundaire eis niet is voldaan, is het bedrag dat wordt terugbetaald
gelijk aan het bedrag dat zou zijn vrijgegeven in een geval van toepas-sing van artikel 23, lid 2, verminderd met 15 % van het betrokkengedeelte van het gegarandeerde bedrag.
4. Er vindt geen terugbetaling plaats wanneer het bewijs na het
verstrijken van de in lid 3 bedoelde termijn van 18 maanden wordtgeleverd, ►
M1 behalve in geval van overmacht ◄.
Artikel 23
1. Wanneer binnen de hiervoor vastgestelde termijn het bij de speci-
fieke verordening voorgeschreven bewijs wordt geleverd dat alleprimaire eisen zijn nagekomen, en een secundaire eis niet is nage-komen, wordt de zekerheid gedeeltelijk vrijgegeven en het saldo van
de betrokken zekerheid verbeurd. De in artikel 29 bedoelde procedure
voor de inning van het betrokken bedrag wordt onmiddellijk ingeleid.
2. Het vrij te geven gedeelte is het betrokken gedeelte van het gega-
randeerde bedrag verminderd met:
a) 15 % en
b) — 10 % van het na aftrek van de 15 % resterende bedrag voor elke
dag waarmee:
— een maximumtermijn van 40 dagen of minder is over-
schreden,
— een minimumtermijn van 40 dagen of minder niet in acht is
genomen;
— 5 % van het na aftrek van de 15 % resterende bedrag voor elke
dag waarmee:
— een maximumtermijn van ten minste 41 en ten hoogste 80
dagen is overschreden,1985R2220 — NL — 04.05.2004 — 003.001 — 10
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
— een minimumtermijn van ten minste 41 en ten hoogste 80
dagen niet in acht is genomen;
— 2 % van het na aftrek van de 15 % resterende bedrag voor elke
dag waarmee:
— een maximumtermijn van 81 dagen of meer is overschreden,
— een minimumtermijn van 81 dagen of meer niet in acht is
genomen.
3. Dit artikel is niet van toepassing op termijnen die zijn vastgesteld
voor het aanvragen of het gebruik van invoer-, uitvoer- en voorfixatie-certificaten, noch op termijnen met betrekking tot de vaststelling van
invoeren uitvoerheffingen en uitvoerrestituties in het kader van een
openbare inschrijving.
Artikel 24
1. Niet-nakoming van een of meer ondergeschikte eisen heeft het
verbeuren van 15 % van het betrokken gedeelte van het gegarandeerdebedrag tot gevolg, behalve in geval van overmacht.
2. De in artikel 29 bedoelde procedure voor de inning van het
verbeurde bedrag wordt onmiddellijk ingeleid.
3. Dit artikel blijft buiten toepassing indien artikel 22, lid 3, wordt
toegepast.
Artikel 25
Wanneer het bewijs wordt geleverd dat aan alle primaire eisen is
voldaan, maar zowel aan een secundaire als aan een ondergeschikte
eis niet is voldaan, zijn de artikelen 23 en 24 van toepassing en is het
totale bedrag dat wordt verbeurd gelijk aan het bedrag dat zou zijnverbeurd overeenkomstig artikel 23, verhoogd met 15 % van hetbetrokken gedeelte van het gegarandeerde bedrag.
Artikel 26
Het totale verbeurde bedrag mag niet hoger zijn dan 100 % van de
zekerheid welke voor het relevante deel werd gesteld.
TITEL VI
Algemene bepalingen
Artikel 27
1. Op verzoek wordt een zekerheid gedeeltelijk vrijgegeven wanneer
het daartoe voorgeschreven bewijs is geleverd voor een gedeelte vaneen hoeveelheid produkt, op voorwaarde dat dit gedeelte niet kleiner
is dan een minimumhoeveelheid die is vastgesteld in de verordening
op grond waarvan de zekerheid moet worden gesteld.
Ingeval er geen minimumhoeveelheid is bepaald in de communautaire
regeling op grond waarvan de zekerheid moet worden gesteld, mag debevoegde autoriteit het aantal gedeelten waarin een zekerheid wordt
vrijgegeven, beperken en een minimumbedrag per gedeelte bepalen.
2. De bevoegde autoriteit kan bepalen dat de zekerheid alleen geheel
of gedeeltelijk wordt vrijgegeven nadat een schriftelijk verzoek daartoeis ingediend.
3. In het geval van zekerheden die overeenkomstig artikel 10, lid 1,
meer dan 100 % dekken van het bedrag ten belope waarvan zekerheiddient te worden gesteld, wordt het gedeelte van de zekerheid dat 100 %overschrijdt vrijgegeven wanneer het saldo van de zekerheid definitiefwordt vrijgegeven of verbeurd.1985R2220 — NL — 04.05.2004 — 003.001 — 11
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
Artikel 28
1. Wanneer geen tijdslimiet is vastgesteld voor het indienen van de
bewijsstukken voor het vrijgeven van een zekerheid, geldt als uiterstetermijn:
a) 12 maanden na de uiterste datum waarop alle primaire eisen moeten
zijn nagekomen, of
b) wanneer een dergelijke tijdslimiet niet is vastgesteld, 12 maanden
na de datum waarop alle primaire verplichtingen zijn nagekomen.
2. In geen geval mag de in lid 1 bedoelde termijn meer bedragen
dan 3 jaar na de datum waarop de zekerheid voor een bepaalde trans-actie is gesteld, behoudens in geval van overmacht.
Artikel 29
1. Wanneer de bevoegde autoriteit kennis draagt van de elementen
die tot volledige of gedeeltelijke verbeurdverklaring van de zekerheid
leiden, eist zij onverwijld van betrokkene betaling van het bedrag vande verbeurde zekerheid, welke betaling dient te geschieden binnen eenmaximumtermijn van dertig dagen te rekenen vanaf de dag waarop deeis tot betaling is ontvangen.
Wanneer de betaling niet binnen de voorgeschreven termijn is
geschied, moet de bevoegde autoriteit:
a) onverwijld de in artikel 8, lid 1, onder a), bedoelde zekerheid innen;
b) onverwijld van de in artikel 8, lid 1, onder b), bedoelde borg beta-
ling eisen, welke betaling dient te geschieden binnen eenmaximumtermijn van dertig dagen te rekenen vanaf de dag waarop
de eis tot betaling is ontvangen;
c) onverwijld de nodige maatregelen nemen:
i) om de in artikel 8, lid 2, onder a), c), d) en e), bedoelde zeker-
heden om te zetten in een zodanig bedrag in geld dat zij daaruit
het verschuldigde bedrag kan dekken;
ii) om de beschikking te krijgen over de in artikel 8, lid 2, onder b),
bedoelde, bij de bank tot zekerheid gedeponeerde kasdeposito's.
De bevoegde autoriteit kan, zonder vooraf van betrokkene betaling te
eisen, onverwijld definitief de in artikel 8, lid 1, onder a), bedoelde
vormen van zekerheid innen.
2. De bevoegde autoriteit mag van verbeurdverklaring van bedragen
van minder dan ►
M4 60 EUR ◄ afzien, voor zover voor vergelijk-
bare gevallen soortgelijke nationale wettelijke of bestuursrechtelijke
bepalingen zijn vastgesteld.
3. Onverminderd het bepaalde in lid 1, betaalt betrokkene, wanneer
het besluit tot verbeurdverklaring van een zekerheid is genomen, maarachteraf wegens een beroep op grond van het nationaal recht wordt
opgeschort, over het werkelijk verbeurde bedrag rente over de periode
die dertig dagen na de ontvangst van de in lid 1, eerste alinea, bedoeldeeis tot betaling ingaat en op de dag vóór die waarop het werkelijkverbeurde bedrag wordt betaald, eindigt.
Wanneer als gevolg van de uitslag van een beroep de betrokkene wordt
verzocht het verbeurdverklaarde bedrag te betaIen binnen 30 dagen,mag de lidstaat er voor de berekening van de rente van uitgaan dat de
betaling plaatsvindt op de twintigste dag na dit verzoek.
De toe te passen rente wordt berekend overeenkomstig nationaal recht,
maar mag in geen geval lager zijn dan die welke bij de terugvordering
van bedragen in nationaal verband wordt toegepast.
De betaalorganen brengen de betaalde rente in mindering op de
uitgaven van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Land-1985R2220 — NL — 04.05.2004 — 003.001 — 12
▼M1
▼M3
▼M4
▼M3
▼M3
bouw (EOGFL) overeenkomstig het bepaalde in Verordening (EEG) nr.
352/78 van de Raad (1).
De Lid-Staten kunnen voor de betrokken rente geregeld aanvulling van
de zekerheid eisen.
Wanneer een zekerheid is verbeurd en het bedrag reeds ten gunste van
het EOGFL is gecrediteerd en, volgens de uitkomst van een beroeps-procedure, het verbeurde bedrag geheel of gedeeltelijk moet wordenterugbetaald, met inbegrip van de overeenkomstig nationaal rechttoegepaste rente, komt het terug te betalen bedrag ten laste van het
EOGFL, tenzij het feit dat de zekerheid moet worden terugbetaald aan
nalatigheid of ernstig verzuim van de overheidsdiensten of anderelichamen van de Lid-Staten is te wijten.
Artikel 30
De Commissie kan volgens de procedure van artikel 38 van Verorde-
ning nr. 136/66/EEG en van de overeenkomstige artikelen van deandere verordeningen inzake gemeenschappelijke ordening van demarkten afwijkingen toestaan op de hiervóór vastgestelde voorschriften.
TITEL VII
Inlichtingen
Artikel 31
1. De lidstaten houden voor elk begrotingsjaar het totale aantal en
het totale bedrag van de verbeurdverklaarde zekerheden, in alle fasenvan de procedure van artikel 29, ter beschikking van de Commissie,met aparte opgave van de zekerheden waarvoor de lidstaat, en diewaarvoor de begroting van de Gemeenschap is gecrediteerd.
2. De in lid 1 bedoelde gegevens worden bijgehouden voor alle
zekerheden verbeurd verklaard voor meer dan 1 000 EUR en voorelke communautaire bepaling op grond waarvan een zekerheid moetworden gesteld.
3. De gegevens omvatten zowel de rechtstreeks door de betrokken
partij betaalde bedragen, als de via de zekerheid gerecupereerdebedragen.
Artikel 32
De lidstaten houden voor de Commissie de volgende gegevens ter
beschikking:
a) de soorten instellingen die gemachtigd zijn om garanties te geven en
de terzake geldende voorwaarden;
b) de overeenkomstig artikel 8, lid 2, aanvaarde soorten zekerheden en
de terzake geldende voorwaarden.
Artikel 33
Deze verordening treedt in werking op 1 maart 1986.
Zij is van toepassing op de op of na die datum gestelde zekerheden,
alsmede op de algemene zekerheden die met ingang van die datumworden gebruikt om de nakoming van een of meer bijzondere verplich-
tingen te garanderen.
Op verzoek van de betrokkene is zij toepasselijk op de vóór genoemde
datum gestelde zekerheden die nog niet zijn vrijgegeven of verbeurd.1985R2220 — NL — 04.05.2004 — 003.001 — 13
(1) PB nr. L 50 van 22. 2. 1978, blz. 1.▼B
▼M4
▼B
▼B
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke Lid-Staat.1985R2220 — NL — 04.05.2004 — 003.001 — 14