2004R1973 — NL — 01.08.2005 — 003.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

VERORDENING (EG) Nr. 1973/2004 VAN DE COMMISSIE

van 29 oktober 2004

houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad met betrekking tot de bij de titels IV en IV bis van die verordening ingestelde steunregelingen en het gebruik van braakgelegde grond voor de productie van grondstoffen







HOOFDSTUK 1

TOEPASSINGSGEBIED EN ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Voorwerp en toepassingsgebied

1. Bij de onderhavige verordening worden uitvoeringsbepalingen vastgesteld voor de volgende bij de titels IV en IV bis van Verordening (EG) nr. 1782/2003 ingestelde steunregelingen:

a) de specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 1, van die verordening;

b) de premie voor eiwithoudende gewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 2, van die verordening;

c) de gewasspecifieke betaling voor rijst zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 3, van die verordening;

d) de areaalbetaling voor noten zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 4, van die verordening;

e) de steun voor energiegewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 5, van die verordening;

f) de steun voor zetmeelaardappelen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 6, van die verordening;

g) de melkpremie en de extra betalingen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 7, van die verordening;

h) de specifieke regionale steun voor akkerbouwgewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 8, van die verordening;

i) de steun voor zaaizaad zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 9, van die verordening;

j) de areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10, van die verordening;

k) de ooien- en geitenpremies zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 11, van die verordening;

l) de rundvleesbetalingen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 12, van die verordening;

m) de steun voor zaaddragende leguminosen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 13, van die verordening;

n) de regeling inzake een enkele areaalbetaling zoals bedoeld in artikel 143 ter van die verordening;

o) de aanvullende nationale rechtstreekse betalingen zoals bedoeld in artikel 143 quater van die verordening;

p) de areaalsteun voor hop zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10 quinquies, van die verordening.

2. Bij de onderhavige verordening worden uitvoeringsbepalingen vastgesteld met betrekking tot het gebruik van braakgelegde grond voor de productie van grondstoffen in het kader van de bedrijfstoeslagregeling zoals bedoeld in titel III van Verordening (EG) nr. 1782/2003 en in het kader van de areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10, van die verordening.

Artikel 2

Betalingsvoorwaarden

1. De in artikel 1, onder a), b), c), e), h), i), j), m) en p), bedoelde rechtstreekse betalingen worden slechts toegekend voor de oppervlakten per gewastype waarvoor een aanvraag voor ten minste 0,3 ha is ingediend, waarbij elk beteeld perceel niet kleiner is dan de minimumomvang die de lidstaat binnen de in artikel 14, lid 4, van Verordening (EG) nr. 796/2004 aangegeven grenzen heeft vastgesteld.

In het geval van Malta worden de in artikel 1, onder a), b), c), e), h), i), j), m) en p), bedoelde rechtstreekse betalingen slechts toegekend voor de oppervlakten per gewastype waarvoor een aanvraag voor ten minste 0,1 ha is ingediend, waarbij elk beteeld perceel niet kleiner is dan de minimumomvang die de lidstaat binnen de in artikel 14, lid 4, van Verordening (EG) nr. 796/2004 aangegeven grenzen heeft vastgesteld.

2. De in artikel 1, onder a), b), c), h) en j), bedoelde rechtstreekse betalingen worden slechts toegekend voor volledig ingezaaide oppervlakten waarop alle normale teeltwerkzaamheden in overeenstemming met de plaatselijke normen zijn uitgevoerd.

In het geval van de specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 en van de areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10, van die verordening blijven gewassen die volgens de plaatselijke normen op volledig ingezaaide oppervlakten worden geteeld, maar het bloeistadium niet bereiken als gevolg van door de betrokken lidstaat erkende uitzonderlijke weersomstandigheden, echter voor de steun in aanmerking komen op voorwaarde dat de betrokken oppervlakten tot dit groeistadium niet voor enig ander doel worden gebruikt.

3. In een bepaald jaar mag voor enig beteeld perceel niet meer dan één aanvraag voor een areaalbetaling in het kader van een overeenkomstig artikel 1, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad ( 23 ) gefinancierde regeling worden ingediend.

Evenwel:

a) mag voor hetzelfde jaar een beteeld perceel waarvoor een aanvraag wordt ingediend voor de specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 of voor de premie voor eiwithoudende gewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 2, van die verordening, ook het voorwerp zijn van een aanvraag voor de betalingen voor akkerbouwgewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10, van Verordening (EG) nr. 1782/2003;

b) mag voor hetzelfde jaar een beteeld perceel waarvoor een aanvraag wordt ingediend voor de gewasspecifieke betaling voor rijst zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 3, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 of voor de premie voor eiwithoudende gewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 2, van die verordening, ook het voorwerp zijn van een aanvraag voor de steun voor zaaizaad zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 9, van Verordening (EG) nr. 1782/2003;

c) mag voor hetzelfde jaar een beteeld perceel waarvoor een aanvraag wordt ingediend voor de steun voor energiegewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 5, van Verordening (EG) nr. 1782/2003, ook het voorwerp zijn van een aanvraag voor de betalingen voor akkerbouwgewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10, van Verordening (EG) nr. 1782/2003, onverminderd artikel 90, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 1782/2003, of het voorwerp zijn van een aanvraag voor de gewasspecifieke betaling voor rijst zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 3, van Verordening (EG) nr. 1782/2003;

d) mag voor hetzelfde jaar een beteeld perceel waarvoor een aanvraag wordt ingediend voor de betalingen voor akkerbouwgewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10, van Verordening (EG) nr. 1782/2003, ook het voorwerp zijn van een aanvraag voor de steun voor zaaizaad zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 9, van Verordening (EG) nr. 1782/2003.

4. Grond die wordt gebruikt voor de productie van grondstoffen zoals bedoeld in artikel 55, onder b), en artikel 107, lid 3, eerste streepje, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 of voor de productie van grondstoffen in het kader van de bij titel IV, hoofdstuk 5, van die verordening ingestelde steunregeling voor energiegewassen, komt niet in aanmerking voor de communautaire steun zoals bedoeld in titel II, hoofdstuk VIII, van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad ( 24 ), met uitzondering van de in artikel 31, lid 3, tweede alinea, van die verordening bedoelde steun ter dekking van de aanplantkosten voor snelgroeiende soorten.

De op braakgelegde grond geteelde grondstoffen zoals bedoeld in artikel 55, onder b), en artikel 107, lid 3, eerste streepje, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 en de daaruit verkregen tussenproducten, eindproducten, nevenproducten en bijproducten komen niet in aanmerking voor enige financiering door de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw op grond van artikel 1, lid 2, onder a) en b), van Verordening (EG) nr. 1258/1999.

5. Voor de premie voor eiwithoudende gewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 en voor de areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen zoals bedoeld in titel IV, hoofdstuk 10, van die verordening wordt onder „niet-bittere lupinen” verstaan die lupinerassen die zaad opleveren dat niet meer dan 5 % bittere zaden bevat. Het gehalte aan bittere zaden wordt berekend volgens de in bijlage I bij de onderhavige verordening vermelde test.

Artikel 3

Mededelingen

De lidstaten delen de Commissie door elektronische verzending de volgende gegevens mee:

a) uiterlijk op 15 september van het betrokken jaar: de beschikbare gegevens over de oppervlakten, of de hoeveelheden in het geval van de melkpremie en de extra betalingen zoals bedoeld in de artikelen 95 en 96 van Verordening (EG) nr. 1782/2003, waarvoor de steun voor dat kalenderjaar is aangevraagd, in voorkomend geval onderverdeeld naar subbasisareaal;

b) uiterlijk op 31 oktober van het betrokken jaar: de definitieve gegevens over de onder a) bedoelde oppervlakten of hoeveelheden, bepaald met inachtneming van de reeds verrichte controles;

c) uiterlijk op 31 juli van het volgende jaar: de uiteindelijke gegevens over de oppervlakten of hoeveelheden waarvoor de steun voor het betrokken jaar daadwerkelijk is betaald, in voorkomend geval na aftrek van de verlagingen van de oppervlakte overeenkomstig deel II, titel IV, hoofdstuk 1, van Verordening (EG) nr. 796/2004.

De oppervlakten worden uitgedrukt in hectaren tot twee cijfers achter de komma. De hoeveelheden worden uitgedrukt in tonnen tot drie cijfers achter de komma.

Artikel 4

Verlagingscoëfficiënt

1. De coëfficiënt voor de verlaging van de oppervlakte in de in artikel 75, artikel 78, lid 2, artikel 82, artikel 85, artikel 89, lid 2, artikel 98, artikel 143 en artikel 143 ter, lid 7, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde gevallen of de coëfficiënt voor de verlaging van de hoeveelheden en de objectieve criteria in het in artikel 95, lid 4, van die verordening bedoelde geval wordt of worden uiterlijk op 15 november van het betrokken jaar vastgesteld op basis van de overeenkomstig artikel 3, onder b), van de onderhavige verordening meegedeelde gegevens.

2. In de in artikel 75, artikel 82, artikel 85, artikel 95, lid 4, artikel 98, artikel 143 en artikel 143 ter, lid 7, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde gevallen delen de lidstaten de Commissie uiterlijk op 1 december van het betrokken jaar de toegepaste verlagingscoëfficiënt mee, en, in het in artikel 95, lid 4, van die verordening bedoelde geval, ook de toegepaste objectieve criteria.







HOOFDSTUK 2

SPECIFIEKE KWALITEITSPREMIE VOOR DURUMTARWE

Artikel 5

Onderzoek van de rassen

1. De in artikel 74, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 genoemde lidstaten stellen volgens de in de leden 2 tot en met 5 van het onderhavige artikel vastgestelde methode voor het onderzoek van de rassen de lijst vast van de durumtarwerassen die in aanmerking komen voor de specifieke kwaliteitspremie zoals bedoeld in artikel 72 van Verordening (EG) nr. 1782/2003.

2. Ten minste om de twee jaar wijzen de lidstaten ten minste twee representatieve rassen aan. De representatieve rassen zijn de durumtarwerassen die het vaakst zijn gecertificeerd.

3. De lidstaten analyseren de durumtarwerassen ten aanzien van de volgende kwaliteitsparameters en kennen elke parameter het desbetreffende gewicht toe:

a) eiwitgehalte (40 %);

b) glutenkwaliteit (30 %);

c) geelheidsindex (20 %);

d) soortgelijk gewicht of duizendkorrelgewicht (10 %).

De som van de gemiddelden voor de in de eerste alinea, onder a) tot en met d), genoemde kwaliteitsparameters, vermenigvuldigd met het vermelde percentage, vormt de kwaliteitsindex van de rassen.

Elke lidstaat vergelijkt op regionaal niveau over een periode van ten minste twee jaar de kwaliteitsindexen van de durumtarwerassen met die van de representatieve rassen. De te onderzoeken rassen zijn die welke in de nationale rassenlijst van elke lidstaat zijn ingeschreven, met uitzondering van die rassen waarvoor over de afgelopen drie jaar geen analysegegevens beschikbaar zijn omdat zij niet langer worden gebruikt of gecertificeerd.

Uitgaande van de aan 100 gelijkgestelde gemiddelde kwaliteitsindex voor de representatieve rassen, berekent elke lidstaat daartoe voor elk van de in de eerste alinea, onder a) tot en met d), genoemde kwaliteitsparameters het percentage dat in vergelijking met de index 100 moet worden toegekend aan de andere durumtarwerassen. Alleen durumtarwerassen waarvoor de index ten minste 98 bedraagt, komen voor de specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe in aanmerking.

4. De lidstaat kan uit de lijst van de in aanmerking komende rassen die rassen schrappen waarvoor het gemiddelde gehalte aan korrels die het glazige uiterlijk van durumtarwe hebben verloren, meer dan 27 % bedraagt.

5. Ook voor rassen die in de nationale rassenlijst van een andere lidstaat zijn ingeschreven, kan worden onderzocht of zij in aanmerking komen.

Artikel 6

Analysemethoden

1. De analysemethoden voor de bepaling van het eiwitgehalte, het soortgelijk gewicht en het gehalte aan korrels die het glazige uiterlijk van durumtarwe hebben verloren, zijn die welke zijn vastgesteld in Verordening (EG) nr. 824/2000 van de Commissie ( 25 ).

2. De geelheidsindex wordt gemeten volgens de ICC 152-methode of een gelijkwaardige erkende methode.

3. De glutenkwaliteit wordt gemeten volgens de ICC 158-methode of de ICC 151-methode.

Artikel 7

Hoeveelheid gecertificeerd zaad

Vóór 1 oktober van het jaar voorafgaande aan het jaar waarvoor de specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe wordt toegekend, stellen de lidstaten de minimumhoeveelheid overeenkomstig Richtlijn 66/402/EEG ( 26 ) gecertificeerd zaad vast die in overeenstemming met de op dat moment in het betrokken productiegebied gangbare landbouwmethoden moet worden gebruikt.

Artikel 8

Bekendmakingen en mededelingen

1. De lijst van de geselecteerde rassen die op nationaal of regionaal niveau voor de specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe in aanmerking komen, wordt door de lidstaten voor winterrassen bekendgemaakt uiterlijk op 1 oktober, en voor zomerrassen uiterlijk op 31 december, van het jaar voorafgaande aan het jaar waarvoor de premie wordt toegekend.

2. Uiterlijk één maand na de in lid 1 vastgestelde data delen de lidstaten de in lid 1 bedoelde lijst en, in geval van een wijziging, de te gebruiken minimumhoeveelheid gecertificeerd zaad aan de Commissie mee.

Artikel 9

Geldigheidsduur

1. De in de in artikel 8, lid 1, bedoelde lijst opgenomen rassen komen voor de specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe in aanmerking gedurende perioden van vijf jaar vanaf de datum waarop zij voor het eerst in die lijst zijn opgenomen.

2. De periode waarin een ras in aanmerking komt, kan met een periode van vijf jaar worden verlengd op basis van de resultaten van de kwaliteitsanalyses die zijn uitgevoerd in het tweede en het derde jaar van de vijfjarige periode waarin het ras in aanmerking komt.

Artikel 10

Overgangsmaatregelen

1. De lijst van de geselecteerde rassen die in aanmerking komen voor de specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe voor het jaar 2005, wordt door de lidstaten voor winterrassen uiterlijk op 1 oktober 2004 bekendgemaakt, en voor zomerrassen uiterlijk op 31 december 2004.

2. De lidstaten stellen de in lid 1 bedoelde lijst vast door uit de lijst van de in de nationale rassenlijst ingeschreven rassen te schrappen enerzijds de rassen die in 2003 en 2004 niet zijn gecertificeerd, en anderzijds de rassen die niet aan ten minste twee van de volgende vier parameters voldoen:

a) een minimaal eiwitgehalte van 11,5 %;

b) een minimaal soortgelijk gewicht van 78 kg/hl of een minimaal duizendkorrelgewicht van 42 g;

c) een maximaal gehalte aan korrels die het glazige uiterlijk van durumtarwe hebben verloren, van 27 %;

d) een minimaal glutengehalte van 10 %.

3. In de lijsten van de rassen die in 2005 en 2006 voor de premie in aanmerking komen, mogen rassen voorkomen die op de lijst van de geselecteerde rassen van een andere lidstaat staan op basis van de resultaten van de door die andere lidstaat uitgevoerde kwaliteitsanalyses.

▼M2

4. De lidstaten kunnen besluiten om de lijst van de geselecteerde rassen die in aanmerking komen voor de specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe voor het jaar 2006 vast te stellen volgens de in lid 2 bedoelde procedure, zulks voor winterrassen uiterlijk op 1 oktober 2005 en voor zomerrassen uiterlijk op 31 december 2005.

▼B







HOOFDSTUK 3

PREMIE VOOR EIWITHOUDENDE GEWASSEN

Artikel 11

Mengsels van granen en eiwithoudende gewassen

In regio's waar eiwithoudende gewassen van oudsher vermengd met granen worden ingezaaid, wordt op verzoek van de aanvrager de premie voor eiwithoudende gewassen betaald mits de aanvrager ten genoegen van de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat bewijst dat de eiwithoudende gewassen in het mengsel overheersen. De betrokken oppervlakten komen niet in aanmerking voor de in artikel 98 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde specifieke regionale steun voor akkerbouwgewassen.







HOOFDSTUK 4

GEWASSPECIFIEKE BETALING VOOR RIJST

Artikel 12

Uiterste data voor de inzaai

Om voor de gewasspecifieke betaling voor rijst in aanmerking te komen moet de aangegeven oppervlakte zijn ingezaaid uiterlijk op:

a) 30 juni voorafgaande aan de betrokken oogst wat Spanje en Portugal betreft,

b) 31 mei voorafgaande aan de betrokken oogst wat de overige in artikel 80, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 genoemde producerende lidstaten betreft.

Wat echter Frans Guyana betreft, moeten de oppervlakten voor elk van de twee teeltcycli worden ingezaaid uiterlijk op 31 december, respectievelijk 30 juni voorafgaande aan de betrokken oogst en wordt de gewasspecifieke betaling voor rijst toegekend op basis van het gemiddelde van de oppervlakten die voor elk van de twee teeltcycli zijn ingezaaid.

Artikel 13

Verlagingscoëfficiënt

De in artikel 82 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde verlagingscoëfficiënt voor de gewasspecifieke betaling voor rijst wordt berekend overeenkomstig bijlage II bij de onderhavige verordening.

Artikel 14

Mededelingen

1. In overeenstemming met artikel 3 delen de lidstaten de volgende gegevens aan de Commissie mee:

a) uiterlijk op 15 september: i) de lijst van de in de nationale rassenlijst ingeschreven rassen, ingedeeld volgens de in bijlage I, punt 2, bij Verordening (EG) nr. 1785/2003 van de Raad ( 27 ) bepaalde criteria, ii) volgens het model in bijlage III, punt A, bij de onderhavige verordening, de ingezaaide oppervlakten waarvoor aanvragen voor de gewasspecifieke betaling voor rijst zijn ingediend, per rijstras en per basisareaal en subbasisareaal, inclusief de overschrijdingen van de basisarealen en van de subbasisarealen;

b) uiterlijk op 31 oktober, volgens het model in bijlage III, punt B, de wijzigingen ten opzichte van de overeenkomstig het vorenstaande punt a) ii) meegedeelde ingezaaide oppervlakten waarvoor aanvragen voor de gewasspecifieke betaling voor rijst zijn ingediend;

c) uiterlijk op 31 juli, volgens het model in bijlage III, punt C, de gegevens over de ingezaaide oppervlakten waarvoor de gewasspecifieke betaling voor rijst voor het vorige verkoopseizoen, bepaald aan de hand van de in bijlage II vastgestelde berekeningsmethode, daadwerkelijk is uitgekeerd.

2. Voor Frans Guyana worden de gegevens over de ingezaaide oppervlakten meegedeeld op basis van het gemiddelde van de in de twee teeltcycli ingezaaide oppervlakten.

3. De lidstaten kunnen de onderverdeling van hun basisareaal of basisarealen in subbasisarealen en de objectieve criteria waarop die onderverdelingen zijn gebaseerd, jaarlijks herzien. Zij delen deze gegevens uiterlijk op 15 mei voorafgaande aan de betrokken oogst aan de Commissie mee.







HOOFDSTUK 5

AREAALBETALING VOOR NOTEN

Artikel 15

Voorwaarden om in aanmerking te komen voor de communautaire steun

1. Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt onder „boomgaard” verstaan een homogene, door samenhang gekenmerkte met notenbomen beplante oppervlakte die niet door andere gewassen of beplantingen wordt onderbroken en een geografisch aaneengesloten gebied vormt. Geïsoleerde bomen of één enkele rij notenbomen die langs een weg of een ander gewas is aangeplant, worden of wordt niet als een boomgaard beschouwd.

▼M2

In afwijking van de eerste alinea en onverminderd lid 4 kunnen de lidstaten de aanwezigheid in een boomgaard van andere bomen dan notenbomen toestaan binnen een grens die overeenkomt met 10 % van het in lid 3 vastgestelde minimumaantal bomen of van het aantal werkelijk geplante notenbomen per hectare boomgaard, naar keuze van de lidstaat. Bovendien kunnen de lidstaten de aanwezigheid van kastanjebomen toestaan indien de in aanmerking komende notenbomen voldoen aan het in lid 3 bepaalde inzake het aantal bomen.

▼B

2. Alleen boomgaarden die noten produceren en op de overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EG) nr. 796/2004 vast te stellen datum aan de in de leden 3 en 4 van het onderhavige artikel vastgestelde voorwaarden voldoen, komen in aanmerking voor de in artikel 83 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde areaalbetaling.

Indien de steun naar gelang van de producten wordt gedifferentieerd, zijn voor een boomgaard waarin verschillende soorten noten worden geproduceerd, de voorwaarden om voor de steun in aanmerking te komen en het steunniveau van toepassing die gelden voor de overheersende notensoort.

3. De minimale perceelsgrootte van de boomgaarden mag niet kleiner zijn dan 0,10 ha.

Het aantal notenbomen per hectare boomgaard mag niet kleiner zijn dan:

i) 125 voor hazelnoten;

ii) 50 voor amandelen;

iii) 50 voor walnoten;

iv) 50 voor pistaches;

v) 30 voor sint-jansbrood.

4. Om rekening te houden met de specifieke kenmerken van de betrokken gebieden en producties kunnen de lidstaten de minimale perceelsgrootte en de minimale boomdichtheid op basis van objectieve criteria op hogere niveaus vaststellen dan die welke in lid 3 zijn vastgesteld.

Artikel 16

Voorwaarden om in aanmerking te komen voor de nationale steun

Artikel 15 van de onderhavige verordening is van toepassing voor de in artikel 87 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde nationale steun.

Onverminderd artikel 87 van Verordening (EG) nr. 1782/2003, kan de lidstaat nadere criteria om voor de steun in aanmerking te komen vaststellen, mits die criteria stroken met de doelstellingen van de steunregeling op milieu-, plattelands-, maatschappelijk en economisch gebied en niet tot discriminatie tussen producenten leiden. De lidstaten stellen de nodige regelingen vast om te controleren of de landbouwers aan die nadere criteria voldoen.

Artikel 17

Mededelingen

1. De lidstaten delen de Commissie de volgende gegevens mee in elk geval vóór de uiterste datum voor de indiening van een aanvraag die de lidstaten overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EG) nr. 796/2004 hebben vastgesteld, en uiterlijk op:

a) 31 maart: de hogere niveaus en de betrokken criteria zoals bedoeld in artikel 15, lid 4, en de nadere criteria zoals bedoeld in artikel 16;

b) 15 mei: in het geval dat de lidstaat de steun overeenkomstig artikel 83, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 differentieert, het niveau van de areaalbetaling per product en/of het gewijzigde nationale gegarandeerde areaal (NGA).

2. Elke wijziging van de overeenkomstig lid 1 aan de Commissie mee te delen gegevens geldt voor het volgende jaar en wordt door de betrokken lidstaat onmiddellijk aan de Commissie meegedeeld met vermelding van de objectieve criteria die de wijziging rechtvaardigen.

Artikel 18

Overgangsmaatregelen

1. De lidstaten kunnen bepalen of en onder welke voorwaarden met de in artikel 86, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde verbeteringsprogramma's mag worden gestopt voordat de normale looptijd ervan is verstreken, en de desbetreffende oppervlakten subsidiabel worden in het kader van de bij titel IV, hoofdstuk 4, van die verordening ingestelde regeling.

2. Bij de vaststelling van de in lid 1 bedoelde voorwaarden zorgt de lidstaat ervoor dat:

a) niet met het programma wordt gestopt vóór de volledige afhandeling van een jaarperiode;

b) de oorspronkelijke doelstellingen van het programma ten genoegen van de lidstaat zijn bereikt.







HOOFDSTUK 6

STEUN VOOR ZETMEELAARDAPPELEN

Artikel 19

Voor de steun in aanmerking komende aardappelen

De in artikel 93 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde steun voor zetmeelaardappelen wordt toegekend voor aardappelen die onder een teeltcontract zoals bedoeld in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2236/2003 van de Commissie ( 28 ) vallen, op basis van het nettogewicht van de aardappelen zoals bepaald met behulp van één van de in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 2235/2003 van de Commissie ( 29 ) beschreven methoden en van het zetmeelgehalte van de geleverde aardappelen, in overeenstemming met de in bijlage II bij die verordening vastgestelde waarden.

Behalve bij toepassing van artikel 5, lid 3, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 2236/2003 wordt geen steun voor zetmeelaardappelen toegekend voor aardappelen met een zetmeelgehalte van minder dan 13 %.

Artikel 20

Minimumprijs

Aan de steun voor zetmeelaardappelen wordt de voorwaarde verbonden dat wordt bewezen dat, in overeenstemming met de in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 2235/2003 vastgestelde waarden, een prijs franco fabriek wordt betaald die niet lager is dan de in artikel 4 bis van Verordening (EG) nr. 1868/94 vastgestelde prijs.

Artikel 10, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2236/2003 is van toepassing.

Artikel 21

Uitbetaling

1. Onverminderd artikel 28 van Verordening (EG) nr. 1782/2003, wordt de steun voor zetmeelaardappelen door de lidstaat op het grondgebied waarvan het aardappelzetmeel is vervaardigd, per landbouwer uitbetaald nadat al diens hoeveelheden voor het verkoopseizoen aan het aardappelmeelbedrijf zijn geleverd, zulks binnen vier maanden te rekenen vanaf de datum waarop het in artikel 20 van de onderhavige verordening bedoelde bewijs is geleverd en is voldaan aan de in artikel 19 van de onderhavige verordening gestelde voorwaarden.

2. Vanaf 1 december van het verkoopseizoen kunnen de lidstaten voorschotten verstrekken op basis van de verschillende delen van de hoeveelheid zetmeelaardappelen per landbouwer die voor dat verkoopseizoen aan het aardappelmeelbedrijf zijn geleverd. Elk voorschot wordt verstrekt voor de geleverde hoeveelheid zetmeelaardappelen waarvoor het in artikel 20 bedoelde bewijs is geleverd en is voldaan aan de in artikel 19 gestelde voorwaarden.

▼M3 —————

▼B







HOOFDSTUK 7

MELKPREMIE EN EXTRA BETALINGEN

Artikel 22

Gevallen van inactiviteit

1. Indien een natuurlijke of rechtspersoon met een individuele referentiehoeveelheid gedurende het tijdvak van 12 maanden dat eindigt op 31 maart van het betrokken jaar, niet valt onder de in artikel 5, onder c), van Verordening (EG) nr. 1788/2003 opgenomen definitie van een producent, worden voor het betrokken jaar geen melkpremies en extra betalingen uitgekeerd tenzij hij vóór de uiterste datum voor de indiening van de aanvraag ten genoegen van de bevoegde autoriteit bewijst dat de productie is hervat.

2. Lid 1 geldt niet in gevallen van overmacht en in naar behoren gerechtvaardigde gevallen waarin de productiecapaciteit van de betrokken producenten tijdelijk nadelig is beïnvloed en die door de bevoegde autoriteit zijn erkend.







HOOFDSTUK 8

STEUN VOOR ENERGIEGEWASSEN







AFDELING 1

Begripsomschrijvingen

Artikel 23

Begripsomschrijvingen

Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt verstaan onder:

a) „aanvrager”: de landbouwer die de in artikel 88 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde oppervlakten beteelt om de in dat artikel bedoelde steun te verkrijgen;

b) „eerste verwerker”: de gebruiker van de landbouwgrondstoffen die de eerste verwerking ervan uitvoert met het oog op de verkrijging van een of meer van de in artikel 88, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde producten.







AFDELING 2

Contract

Artikel 24

Gebruik van de grondstof

1. Elke landbouwgrondstof met uitzondering van suikerbieten mag worden geteeld op de oppervlakten die het voorwerp zijn van de in artikel 88 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde steun, op voorwaarde dat de voornaamste eindbestemming ervan bestaat in de productie van de in de tweede alinea van dat artikel bedoelde energieproducten.

De economische waarde van de bij de verwerking van de grondstoffen verkregen energieproducten moet hoger zijn dan die van alle bij dezelfde verwerking verkregen andere producten die voor andere gebruiksdoeleinden zijn bestemd, hetgeen wordt vastgesteld aan de hand van de in artikel 39, lid 3, bepaalde waarderingsmethode.

2. Voor de in lid 1 bedoelde grondstoffen moet overeenkomstig artikel 90 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 onder de in deze afdeling vastgestelde voorwaarden een contract worden gesloten.

3. De aanvrager levert de volledige geoogste hoeveelheid grondstof af aan de eerste verwerker, die deze hoeveelheid afneemt en garandeert dat een equivalente hoeveelheid van deze grondstof in de Gemeenschap wordt gebruikt voor de vervaardiging van een of meer van de in artikel 88, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde energieproducten.

Wanneer de eerste verwerker de daadwerkelijk geoogste grondstof voor de vervaardiging van een tussen- of bijproduct gebruikt, mag hij voor de vervaardiging van een of meer van de in de eerste alinea bedoelde eindproducten een equivalente hoeveelheid van dat tussen- of bijproduct gebruiken.

In het in de tweede alinea bedoelde geval stelt de eerste verwerker de bevoegde autoriteit waarbij de zekerheid is gesteld, daarvan in kennis. Wanneer die equivalente hoeveelheid wordt gebruikt in een andere lidstaat dan die waarin de grondstof is geoogst, wisselen de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten de gegevens over die transactie uit.

4. In overeenstemming met de nationale bepalingen inzake de contractuele betrekkingen kan de eerste verwerker de inzameling van de grondstof bij de landbouwer die de steun aanvraagt, delegeren aan een derde. De gedelegeerde moet handelen namens en voor rekening van de verwerker, die als enige verantwoordelijk blijft wat de in dit hoofdstuk bedoelde verplichtingen betreft.

Artikel 25

Afwijkingen

1. In afwijking van artikel 24, leden 2 en 3, kunnen de lidstaten de aanvrager machtigen om:

a) woudbomen met een korte omlooptijd van GN-code ex 0602 90 41 of alle geoogste granen of oliehoudende zaden van de GN-codes 1201 00 90 , 1205 10 90 , 1205 90 00 , 1206 00 91 en 1206 00 99 te gebruiken: i) als brandstof voor de verwarming van zijn landbouwbedrijf, ii) voor de productie, op zijn landbouwbedrijf, van energie of van biobrandstoffen;

b) alle geoogste grondstof op zijn landbouwbedrijf te verwerken tot biogas van GN-code 2711 29 00 .

2. In de in lid 1 bedoelde gevallen moet de aanvrager:

a) in een verklaring ter vervanging van het in artikel 26 bedoelde contract de verbintenis aangaan om de grondstof waarop die verklaring betrekking heeft, rechtstreeks te gebruiken of te verwerken; de artikelen 26 tot en met 40 zijn in die gevallen van overeenkomstige toepassing;

b) alle geoogste grondstof door een door de lidstaat aangewezen instantie of bedrijf laten wegen en een specifieke boekhouding voeren van de gebruikte grondstof en de door de verwerking verkregen producten en bijproducten; voor granen, oliehoudende zaden en stro en ook bij gebruik van de gehele plant kan de weging echter worden vervangen door volumetrische bepaling van de hoeveelheid grondstof.

3. De lidstaat die gebruikmaakt van de in lid 1 geboden mogelijkheid, voert adequate controlemaatregelen in die garanderen dat de grondstof rechtstreeks wordt gebruikt op het bedrijf of wordt verwerkt tot biogas van GN-code 2711 29 00 .

4. De overeenkomstig lid 1, onder a), gebruikte granen of oliehoudende zaden moeten worden gedenatureerd volgens een door de lidstaat vast te stellen methode. De lidstaten kunnen evenwel toestaan dat in plaats van de zaden de olie wordt gedenatureerd die door de in lid 1, onder a), punt ii), bedoelde verwerking van de oliehoudende zaden wordt verkregen, mits de denaturering onmiddellijk na de verwerking tot olie plaatsvindt en controlemaatregelen betreffende het gebruik van de zaden worden ingevoerd.

Artikel 26

Contract

1. Ter staving van zijn steunaanvraag legt de aanvrager aan de bevoegde autoriteit waaronder hij ressorteert, een tussen hem en een eerste verwerker gesloten contract over.

2. De aanvrager vergewist zich ervan dat het contract de volgende gegevens bevat:

a) de naam en het adres van de contractsluitende partijen;

b) de duur van het contract;

c) de soort van elke betrokken grondstof en de met elke soort beteelde oppervlakte;

d) alle voor de aflevering van de geraamde hoeveelheid grondstof geldende voorwaarden;

e) de verbintenis om de in artikel 24, lid 3, bedoelde verplichtingen te zullen naleven;

f) de voornaamste eindbestemmingen die voor de grondstof worden beoogd in overeenstemming met de in artikel 24, lid 1, en artikel 39, lid 3, vastgestelde voorwaarden.

3. De aanvrager zorgt ervoor dat het contract op een zodanig tijdstip wordt gesloten dat de eerste verwerker binnen de in artikel 34, lid 1, bedoelde termijn een afschrift van het contract kan indienen bij de bevoegde autoriteit waaronder de eerste verwerker ressorteert.

4. De lidstaten kunnen om controleredenen bepalen dat elke aanvrager per grondstof slechts één leveringscontract mag sluiten.







AFDELING 3

Wijziging of opzegging van het contract

Artikel 27

Wijziging of opzegging van het contract

Wanneer de contractsluitende partijen het contract wijzigen of opzeggen nadat de aanvrager een steunaanvraag heeft ingediend, kan de aanvrager slechts worden toegestaan zijn steunaanvraag te handhaven indien hij, om alle nodige controles mogelijk te maken, de bevoegde autoriteit waaronder hij ressorteert, van de wijziging of opzegging in kennis stelt uiterlijk op de laatste dag van de termijn die in de betrokken lidstaat voor een wijziging van de steunaanvraag is vastgesteld.

Artikel 28

Uitzonderlijke omstandigheden

Onverminderd artikel 27 kan de bevoegde autoriteit, indien de aanvrager haar ervan in kennis stelt dat hij wegens uitzonderlijke omstandigheden de in het contract vermelde grondstof niet of niet volledig zal kunnen leveren, na voldoende bewijzen van die uitzonderlijke omstandigheden te hebben verkregen, toestaan dat het contract wordt gewijzigd voorzover dit gerechtvaardigd is, of wordt opgezegd.

Indien de wijziging van het contract leidt tot een vermindering van de oppervlakte waarvoor het geldt, of indien het contract wordt opgezegd, verliest de aanvrager voor de aan het contract onttrokken oppervlakte zijn recht op de in dit hoofdstuk bedoelde steun.

Artikel 29

Wijzigingen van de eindbestemmingen

Onverminderd artikel 27 mag de eerste verwerker de beoogde voornaamste eindbestemmingen van de grondstoffen zoals bedoeld in artikel 26, lid 2, onder f), wijzigen nadat de onder het contract vallende grondstoffen aan hem zijn afgeleverd en is voldaan aan de in artikel 31, lid 1, en artikel 34, lid 3, eerste alinea, gestelde voorwaarden.

Bij de wijziging van de eindbestemmingen wordt voldaan aan de in artikel 24, lid 1, tweede alinea, en artikel 39, lid 3, gestelde voorwaarden.

De eerste verwerker stelt de bevoegde autoriteit waaronder hij ressorteert, hiervan vooraf in kennis zodat de nodige controles kunnen worden verricht.







AFDELING 4

Representatieve opbrengsten en te leveren hoeveelheden

Artikel 30

Representatieve opbrengsten

De lidstaten stellen elk jaar volgens een passende procedure de representatieve opbrengsten vast die moeten worden verkregen, en stellen de betrokken aanvragers daarvan in kennis.

Artikel 31

Te leveren hoeveelheden

1. De aanvrager doet bij de bevoegde autoriteit waaronder hij ressorteert, aangifte van de totale hoeveelheid geoogste grondstof van elke soort en bevestigt de geleverde hoeveelheid en de partij waaraan hij deze grondstof heeft geleverd.

2. De hoeveelheid die door de aanvrager daadwerkelijk aan de eerste verwerker wordt geleverd, moet ten minste overeenkomen met de representatieve opbrengst.

In naar behoren gerechtvaardigde gevallen kunnen de lidstaten er evenwel bij uitzondering mee instemmen dat deze hoeveelheid kleiner is dan de representatieve opbrengst, zulks tot 10 % van die opbrengst.

Voorts kan de bevoegde autoriteit in de gevallen waarin zij overeenkomstig artikel 28 een wijziging of de opzegging van het contract heeft toegestaan, de hoeveelheid die de aanvrager op grond van de eerste alinea van dit lid moet leveren, verlagen in de mate die gerechtvaardigd lijkt.







AFDELING 5

Voorwaarden voor de betaling van de steun

Artikel 32

Betaling

1. De steun kan aan de aanvrager worden betaald voordat de grondstof is verwerkt. De betaling vindt echter slechts plaats indien de in het kader van dit hoofdstuk te leveren hoeveelheid grondstof aan de eerste verwerker is geleverd en indien:

a) de in artikel 31, lid 1, bedoelde aangifte is gedaan;

b) overeenkomstig artikel 34, lid 1, een afschrift van het contract is ingediend bij de bevoegde autoriteit waaronder de eerste verwerker ressorteert, en aan de in artikel 24, lid 1, gestelde eisen is voldaan;

c) de bevoegde autoriteit het bewijs heeft ontvangen dat de in artikel 35, lid 2, bedoelde zekerheid volledig is gesteld;

d) de met de betaling belaste bevoegde autoriteit voor elke aanvraag is nagegaan of aan de in artikel 26 gestelde voorwaarden is voldaan.

2. In het geval van een tweejarig gewas waarvoor de oogst, en bijgevolg ook de levering van de grondstof, pas in het tweede teeltjaar plaatsvindt, wordt de steun in elk van de twee jaren na de sluiting van het in artikel 26 bedoelde contract betaald op voorwaarde dat de bevoegde autoriteiten constateren dat:

a) de in lid 1, onder b), c) en d), van het onderhavige artikel bedoelde verplichtingen worden nagekomen vanaf het eerste teeltjaar;

b) de in lid 1, onder a), van het onderhavige artikel bedoelde verplichting en de verplichting om de in artikel 34, lid 3, eerste alinea, bedoelde gegevens te verstrekken worden nagekomen in het tweede teeltjaar.

Voor het eerste teeltjaar wordt de steun slechts betaald indien de bevoegde autoriteit het bewijs heeft ontvangen dat de in artikel 35, lid 2, bedoelde zekerheid is gesteld. Voor het tweede teeltjaar is het stellen van de zekerheid geen vereiste voor de betaling van de steun.

3. In het geval van een blijvende of meerjarige teelt wordt de steun ieder jaar vanaf de sluiting van het contract betaald. De in lid 2 vastgestelde voorwaarden zijn van overeenkomstige toepassing.







AFDELING 6

Contract en verplichtingen van de aanvrager en van de eerste verwerker

Artikel 33

Aantal verwerkers

De energieproducten moeten door op zijn hoogst een tweede verwerker worden verkregen.

Artikel 34

Contract en verplichtingen van de aanvrager en van de eerste verwerker

1. De eerste verwerker dient bij de bevoegde autoriteit waaronder hij ressorteert, een afschrift van het contract in volgens een door de betrokken lidstaat vast te stellen tijdschema en uiterlijk op de uiterste datum waarop in die lidstaat de steunaanvraag in het betrokken jaar moet worden ingediend.

Indien de aanvrager en de eerste verwerker vóór de in artikel 27 bedoelde datum in een bepaald jaar het contract wijzigen of opzeggen, dient de eerste verwerker uiterlijk op die datum een afschrift van het gewijzigde of opgezegde contract in bij de bevoegde autoriteit waaronder hij ressorteert.

2. De eerste verwerker verstrekt de bevoegde autoriteit waaronder hij ressorteert, de nodige gegevens over de betrokken verwerkingsketen, en met name over de prijzen en over de technische verwerkingscoëfficiënten die worden gebruikt ter bepaling van de hoeveelheden eindproducten die kunnen worden verkregen, welke coëfficiënten de in artikel 40, lid 1, tweede alinea, bedoelde coëfficiënten zijn.

3. De eerste verwerker die de door de aanvrager geleverde grondstof heeft ontvangen, stelt de bevoegde autoriteit waaronder hij ressorteert, van de ontvangen hoeveelheid grondstof in kennis met vermelding van de soort, van de naam en het adres van de contractsluitende partij die hem de grondstof heeft geleverd, van de plaats van aflevering en van de referentie van het betrokken contract, zulks binnen een door de lidstaten vast te stellen zodanige termijn dat de steun binnen de in artikel 28 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 genoemde periode kan worden betaald.

Indien de lidstaat van de eerste verwerker een andere is dan die waar de grondstof is geteeld, stelt de bevoegde autoriteit van de eerste verwerker de bevoegde autoriteit van de aanvrager binnen 40 werkdagen te rekenen vanaf de ontvangst van de in de eerste alinea bedoelde mededeling in kennis van de totale hoeveelheid geleverde grondstof.







AFDELING 7

Zekerheden

Artikel 35

Zekerheid van de eerste verwerker

1. De eerste verwerker stelt het gehele bedrag van de in lid 2 bedoelde zekerheid bij de bevoegde autoriteit waaronder hij ressorteert, uiterlijk op de uiterste datum voor de indiening van de betalingsaanvraag in het betrokken jaar in de betrokken lidstaat.

2. De zekerheid wordt voor elke grondstof berekend op basis van een bedrag van 60 euro per hectare, vermenigvuldigd met de som van alle oppervlakten waarvoor door de betrokken eerste verwerker een contract is ondertekend en die worden gebruikt voor de productie van de betrokken grondstof.

3. Indien het contract overeenkomstig artikel 27 of artikel 28 is gewijzigd of opgezegd, wordt de gestelde zekerheid dienovereenkomstig aangepast.

4. De zekerheid wordt voor elke grondstof verhoudingsgewijs vrijgegeven voorzover de bevoegde autoriteit waaronder de eerste verwerker ressorteert, het bewijs heeft ontvangen dat de betrokken hoeveelheid grondstof met inachtneming van de in artikel 26, lid 2, onder f), bedoelde bestemmingen is verwerkt, waarbij zo nodig rekening wordt gehouden met elke overeenkomstig artikel 29 aangebrachte wijziging.

Artikel 36

Primaire en ondergeschikte eisen

1. De volgende verplichtingen vormen primaire eisen in de zin van artikel 20 van Verordening (EEG) nr. 2220/85 van de Commissie ( 30 ):

a) de verplichting om de hoeveelheden grondstof hoofdzakelijk te verwerken tot de in het contract vermelde eindproducten. De verwerking moet gebeuren uiterlijk op 31 juli van het tweede jaar na het jaar waarin de grondstof is geoogst;

b) de verplichting om producten overeenkomstig de artikelen 37 en 38 van de onderhavige verordening vergezeld te laten gaan van een controle-exemplaar T5.

2. De volgende verplichtingen van de eerste verwerker vormen ondergeschikte eisen in de zin van artikel 20 van Verordening (EEG) nr. 2220/85:

a) de verplichting om overeenkomstig artikel 24, lid 3, van de onderhavige verordening alle door de aanvrager geleverde grondstoffen af te nemen;

b) de verplichting om overeenkomstig artikel 34, lid 1, van de onderhavige verordening een afschrift van het contract in te dienen;

c) de verplichting om de in artikel 34, lid 3, eerste alinea, van de onderhavige verordening bedoelde mededeling te doen;

d) de verplichting om overeenkomstig artikel 35, lid 1, van de onderhavige verordening de zekerheid te stellen.







AFDELING 8

Documenten voor de verkoop, het weggeven of de levering in een andere lidstaat of voor uitvoer

Artikel 37

Controle-exemplaar T5

Indien de eerste verwerker tussenproducten die het voorwerp van een contract zoals bedoeld in artikel 26 vormen, verkoopt of weggeeft aan een in een andere lidstaat gevestigde tweede verwerker, gaat het product vergezeld van een overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2454/93 afgegeven controle-exemplaar T5.

In vak 104 van het controle-exemplaar T5 wordt in de rubriek „Andere” een van de volgende vermeldingen ingevuld:

— Producto destinado a su transformación o entrega de acuerdo con lo establecido en el articulo 26 del Reglamento (CE) no 1973/2004 de la Comisión;

— Použito pro zpracování nebo dodávku v souladu s článkem 26 nařízení Komise (ES) 1973/2004

— Skal anvendes til forarbejdning eller levering i overensstemmelse med artikel 26 i Kommissionens forordning (EF) nr. 1973/2004

— Zur Verarbeitung oder Lieferung gemäß Artikel 26 der Verordnung (EG) Nr. 1973/2004 der Kommission zu verwenden

— Προς χρήση για μεταποίηση ή παράδοση σύμφωνα με το άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1973/2004 της Επιτροπής

— To be used for processing or delivery in accordance with Article 26 of Commission Regulation (EC) No 1973/2004

— Kasutamiseks töötlemisel või tarnimisel vastavalt komisjoni määruse (EÜ) nr 1973/2004 artiklile 26

— À utiliser pour transformation ou livraison conformément aux dispositions de l'article 26 du règlement (CE) no 1973/2004 de la Commission

— Da consegnare o trasformare conformemente all'articolo 26 del regolamento (CE) n. 1973/2004 della Commissione

— Izmantot pārstrādei vai piegādei saskaņā ar Komisijas Regulas (EK) Nr. 1973/2004 26. panta nosacījumiem

— Naudoti perdirbimui arba pristatymui pagal Komisijos reglamento (EB) Nr. 1973/2004 26 straipsnio nuostatas

— A Bizottság 2004/1973/EK rendelete szerint feldolgozásra, vagy átadásra használandó

— Te gebruiken voor verwerking of aflevering overeenkomstig artikel 26 van Verordening (EG) nr. 1973/2004 van de Commissie

— Do wykorzystania w procesie przetwórstwa bądź do dostawy zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004

— A utilizar para transformação ou entrega em conformidade com o artigo 26 do Regulamento (CE) n.o 1973/2004 da Comissão

— Na spracovanie alebo dodávku v súlade s článkom 26 nariadenia Komisie (ES) č. 1973/2004

— Se uporablja za predelavo ali dostavo v skladu s členom 26 Uredbe Komisije (ES) št. 1973/2004

— Käytetään jalostamiseen tai toimittamiseen komission asetuksen (EY) N:o 1973/2004 26 artiklan mukaisesti

— Används till bearbetning eller leverans i enlighet med artikel 26 i kommissionens förordning (EG) nr 1973/2004.

Artikel 38

Bewijzen ter vervanging van het controle-exemplaar T5

Indien het controle-exemplaar T5 buiten de wil en het toedoen van de eerste verwerker niet bij het kantoor van vertrek van de met de controle belaste instantie van de lidstaat waar de eerste verwerker is gevestigd, terugkeert twee maanden na het verstrijken van de in artikel 36, lid 1, onder a), bepaalde termijn voor de verwerking van de grondstof, kunnen de volgende documenten als bewijzen ter vervanging van het controle-exemplaar T5 worden aanvaard:

a) aankoopfacturen voor de tussenproducten;

b) verklaringen van de tweede verwerker waarin de eindverwerking tot energieproducten zoals bedoeld in artikel 88 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 wordt bevestigd;

c) door de tweede verwerker voor conform gewaarmerkte fotokopieën van de boekhoudbescheiden die bewijzen dat de verwerking is gebeurd.







AFDELING 9

Controles

Artikel 39

Bijhouden van registers

1. De bevoegde autoriteit van de lidstaat bepaalt de door de verwerker bij te houden registers en de bij die registratie in acht te nemen frequentie, die ten minste maandelijks moet zijn.

Deze registers bevatten ten minste de volgende gegevens:

a) de hoeveelheden van de verschillende voor verwerking gekochte grondstoffen;

b) de hoeveelheden verwerkte grondstoffen en de daaruit verkregen hoeveelheden en typen eind-, neven- en bijproducten;

c) de verliezen bij de verwerking;

d) de vernietigde hoeveelheden en de redenen voor die vernietiging;

e) de hoeveelheden en typen producten die door de verwerker zijn verkocht of weggegeven, en de daarvoor verkregen prijzen;

f) in voorkomend geval, de naam en het adres van de volgende verwerker.

2. De bevoegde autoriteit waaronder de eerste verwerker ressorteert, controleert of het ingediende contract aan de in artikel 24, lid 1, gestelde voorwaarden voldoet. Indien deze voorwaarden niet zijn vervuld, wordt de bevoegde autoriteit waaronder de aanvrager ressorteert, hiervan in kennis gesteld.

3. Voor de berekening van de in artikel 24, lid 1, bedoelde economische waarde van de producten maakt de betrokken bevoegde autoriteit aan de hand van de in artikel 34, lid 2, bedoelde gegevens een vergelijking tussen de som van de waarden van alle energieproducten en de som van de waarden van alle bij dezelfde verwerking verkregen andere producten die voor andere gebruiksdoeleinden zijn bestemd. Elke waarde is het resultaat van de betrokken hoeveelheid, vermenigvuldigd met het gemiddelde van de in het voorgaande verkoopseizoen genoteerde prijzen af fabriek. Indien deze prijzen niet beschikbaar zijn, bepaalt de bevoegde autoriteit de passende prijzen, met name op basis van de in artikel 34, lid 2, bedoelde gegevens.

Artikel 40

Controles bij de verwerkers

1. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten waar de verwerkingen plaatsvinden, verrichten bij ten minste 25 % van de op hun grondgebied gevestigde verwerkers, welke 25 % wordt geselecteerd door middel van een risicoanalyse, controles op de naleving van artikel 24, lid 1. Deze controles betreffen ten minste de volgende elementen:

a) een vergelijking van de som van de waarden van alle energieproducten met de som van de waarden van alle bij dezelfde verwerking verkregen andere producten die voor andere gebruiksdoeleinden zijn bestemd;

b) een analyse van het productiesysteem van de verwerker die fysieke controles en een onderzoek van de handelsdocumenten omvat, om zich, wat de verwerker betreft, te vergewissen van de samenhang tussen de leveringen van grondstoffen en de eind-, neven- en bijproducten.

Voor de in de eerste alinea, onder b), bedoelde controle baseert de bevoegde autoriteit zich vooral op de technische verwerkingscoëfficiënten voor de betrokken grondstoffen. Indien in de communautaire regelgeving dergelijke coëfficiënten met betrekking tot de uitvoer zijn opgenomen, worden die coëfficiënten gebruikt. Bij ontstentenis daarvan worden eventuele andere in de communautaire regelgeving voorkomende coëfficiënten gebruikt. In alle overige gevallen wordt de controle met name gebaseerd op de coëfficiënten die door de betrokken verwerkende industrie algemeen worden aanvaard.

2. Voor de in artikel 25 bedoelde verwerkingen worden de controles verricht bij 10 % van de aanvragers, welke 10 % wordt geselecteerd op basis van een risicoanalyse waarbij rekening wordt gehouden met:

a) de steunbedragen;

b) het aantal percelen landbouwgrond en de oppervlakte waarop een steunaanvraag betrekking heeft;

c) de ontwikkeling in vergelijking met het voorgaande jaar;

d) de resultaten van de in de voorgaande jaren verrichte controles;

e) andere parameters die door de lidstaten worden bepaald op basis van een element van representativiteit voor de ingediende verklaringen.

3. Indien bij de in lid 2 bedoelde controles in ten minste 3 % van de gevallen onregelmatigheden aan het licht komen, verricht de bevoegde autoriteit in het lopende jaar de nodige extra controles en verhoogt zij dienovereenkomstig het percentage van de landbouwers dat in het volgende jaar aan een controle ter plaatse moet worden onderworpen.

4. Indien wordt bepaald dat sommige elementen van de in de leden 1 en 2 bedoelde controles op basis van een steekproef kunnen worden uitgevoerd, moet die steekproef een mate van controle garanderen die betrouwbaar en representatief is.

5. Over elke controle wordt een door de controleur ondertekend controleverslag opgesteld, waarin de verschillende elementen van de controle nauwkeurig worden weergegeven. Dit verslag bevat met name de volgende gegevens:

a) de datum van de controle;

b) de aanwezige personen;

c) de gecontroleerde periode;

d) de gebruikte controletechnieken, inclusief in voorkomend geval een verwijzing naar de steekproefmethoden;

e) de resultaten van de controle.

Artikel 41

Productie van hennep

De in artikel 29 van Verordening (EG) nr. 795/2004 van de Commissie ( 31 ) en in artikel 33 van Verordening (EG) nr. 796/2004 opgenomen bepalingen inzake hennep zijn van toepassing.

Artikel 42

Aanvullende maatregelen en wederzijdse bijstand

1. De lidstaten nemen elke aanvullende maatregel die voor de goede toepassing van dit hoofdstuk nodig is, en verlenen elkaar bijstand met het oog op de uitvoering van de in dit hoofdstuk bedoelde controles. Indien dit hoofdstuk niet in de passende kortingen of uitsluitingen voorziet, kunnen de lidstaten passende nationale sancties toepassen ten aanzien van de tot de handelsketen behorende marktdeelnemers die een rol spelen in de procedure voor de toekenning van de steun.

2. Voorzover dit nodig is of door de bepalingen van dit hoofdstuk wordt vereist, verlenen de lidstaten elkaar bijstand om ervoor te zorgen dat de controles doeltreffend zijn, en om controle mogelijk te maken op de echtheid van de ingediende documenten en op de juistheid van de uitgewisselde gegevens.







AFDELING 10

Uitsluiting uit de regeling inzake steun voor energiegewassen en evaluatie

Artikel 43

Uitsluiting van grondstoffen uit de regeling inzake steun voor energiegewassen en minimaal te betelen oppervlakte

1. De lidstaten kunnen elke landbouwgrondstof uit de regeling inzake steun voor energiegewassen uitsluiten in het geval dat die grondstof tot problemen in verband met de controle, de volksgezondheid, het milieu of het strafrecht leidt of een beperkt percentage eindenergieproducten oplevert.

2. Voor elke grondstof zoals bedoeld in artikel 24 kunnen de lidstaten een minimaal te betelen oppervlakte vaststellen.

Artikel 44

Evaluatie

Vóór 15 oktober volgende op het einde van het jaar waarvoor de steun voor energiegewassen is toegekend, verstrekken de lidstaten de Commissie alle informatie die voor de evaluatie van die steun nodig is.

Die mededelingen bevatten met name de volgende gegevens:

a) de oppervlakte voor elke soort grondstof;

b) de hoeveelheden van elk type grondstof en van elk verkregen type eind-, bij- en nevenproduct, met vermelding van het gebruikte type grondstof;

c) de overeenkomstig artikel 25 genomen maatregelen;

d) de overeenkomstig artikel 43, lid 1, uit de regeling inzake steun voor energiegewassen uitgesloten grondstoffen en de minimaal te betelen oppervlakten zoals bedoeld in artikel 43, lid 2.







HOOFDSTUK 9

SPECIFIEKE REGIONALE STEUN VOOR AKKERBOUWGEWASSEN

Artikel 45

Uiterste inzaaidatum

Om voor de specifieke regionale steun voor akkerbouwgewassen zoals bedoeld in artikel 98 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 in aanmerking te komen moet de aangegeven oppervlakte zijn ingezaaid uiterlijk op een door de lidstaten vast te stellen datum die niet later mag zijn dan 15 juni.







HOOFDSTUK 10

STEUN VOOR ZAAIZAAD

Artikel 46

Goedgekeurd zaaizaad

In geval van toepassing van artikel 99 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 wordt de steun overeenkomstig de artikelen 47 tot en met 50 van de onderhavige verordening verleend voor de productie van basiszaad en gecertificeerd zaad zoals gedefinieerd in de Richtlijnen 66/401/EEG, 66/402/EEG en 2002/57/EG, welk zaaizaad moet voldoen aan de in die richtlijnen vastgestelde normen en voorwaarden en officieel moet zijn goedgekeurd.

Artikel 47

Productie van het zaaizaad

1. Het zaaizaad moet zijn geproduceerd:

a) hetzij op grond van een vermeerderingscontract dat is gesloten tussen een zaadhandelaar of een kweker enerzijds, en een zaadvermeerderingsbedrijf anderzijds,

b) hetzij rechtstreeks door de zaadhandelaar of de kweker zelf; tot staving van deze productie dient een vermeerderingsaangifte te zijn gedaan.

2. De in lid 1 bedoelde zaadhandelaren en kwekers worden door de lidstaten erkend of geregistreerd. Erkenning of registratie door een lidstaat geldt voor de gehele Gemeenschap.

3. Een zaadhandelaar of een kweker die zaad vermeerdert of laat vermeerderen in een andere lidstaat dan die waar hij overeenkomstig lid 2 is erkend of geregistreerd, moet aan de bevoegde autoriteiten van die andere lidstaat op hun verzoek alle gegevens verstrekken die nodig zijn voor de controle op het recht op steun.

Artikel 48

Territoriale steunvoorwaarden

De lidstaten kennen de steun slechts toe voor zaaizaad dat op hun grondgebied is geoogst tijdens het kalenderjaar waarin het verkoopseizoen begint waarvoor de steun is vastgesteld.

De steun wordt aan de zaadvermeerderingsbedrijven toegekend onder zodanige voorwaarden dat de begunstigden gelijk worden behandeld ongeacht hun plaats van vestiging in de Gemeenschap.

Artikel 49

In de handel brengen van het zaaizaad

De steun wordt slechts toegekend voorzover de begunstigde het betrokken zaaizaad uiterlijk op 15 juni van het jaar volgende op de oogst werkelijk voor inzaai in de handel heeft gebracht. Onder „in de handel brengen” wordt verstaan het ter beschikking of in voorraad houden, met het oog op verkoop tentoonstellen, te koop aanbieden, verkopen of leveren aan een andere persoon.

Artikel 50

Rassen van Cannabis sativa L.

De rassen van Cannabis sativa L. die overeenkomstig artikel 99, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 voor de steun in aanmerking komen, zijn de in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 796/2004 vermelde rassen.







HOOFDSTUK 11

AREAALBETALINGEN VOOR AKKERBOUWGEWASSEN







AFDELING 1

Algemene bepalingen inzake de voorwaarden om voor de areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen in aanmerking te komen

Artikel 51

In aanmerking komende grond

1. Voor de toepassing van hoofdstuk 10 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 wordt onder:

a) „blijvend grasland” verstaan: blijvend grasland in de zin van artikel 2, punt 2, van Verordening (EG) nr. 796/2004;

b) „blijvende teelten” verstaan: blijvende teelten in de zin van artikel 2, onder c), van Verordening (EG) nr. 795/2004.

2. Voor de toepassing van artikel 108, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 is de in 2003 als blijvend grasland in gebruik zijnde grond:

a) de door een landbouwer in zijn steunaanvraag voor 2003 als blijvend grasland aangegeven grond en

b) de grond die een landbouwer in zijn steunaanvraag voor 2003 niet heeft aangegeven, tenzij kan worden aangetoond dat die grond in 2003 niet als blijvend grasland in gebruik was.

3. In het kader van artikel 108, derde alinea, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 kunnen de lidstaten slechts onder de volgende voorwaarden van de eerste alinea van dat artikel afwijken:

a) voor oppervlakten die zijn betrokken bij een herstructureringsprogramma, waaronder wordt verstaan een door de overheid opgelegde wijziging van de structuur en/of de subsidiabele oppervlakte van een bedrijf, nemen de lidstaten maatregelen ter voorkoming van een belangrijke toeneming van de totale oppervlakte landbouwgrond die subsidiabel is voor areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen; dit kan met name inhouden dat oppervlakten die tevoren subsidiabel waren, bij wijze van compenserende maatregel als niet-subsidiabel worden beschouwd; de door de lidstaten in het kader van een herstructureringsprogramma voor het eerst subsidiabel verklaarde oppervlakten mogen ten hoogste 5 % groter zijn dan de oppervlakten die in het kader van datzelfde programma voor het eerst niet-subsidiabel worden verklaard;

b) in het geval van enigerlei overheidsmaatregel die een landbouwer ertoe brengt om, teneinde zijn normale landbouwactiviteit voort te zetten, akkerbouw te beoefenen op grond die voordien niet als subsidiabel voor areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen werd beschouwd, waarbij die maatregel meebrengt dat aanvankelijk wel voor dergelijke areaalbetalingen subsidiabele grond daar niet langer subsidiabel voor is, mogen de lidstaten hun totale subsidiabele oppervlakte landbouwgrond noch tijdelijk, noch definitief met meer dan 0,1 % van hun totale basisareaal verhogen;

c) wanneer landbouwers relevante en objectieve redenen kunnen aanvoeren om binnen hun bedrijf subsidiabele grond te vervangen door niet voor areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen subsidiabele grond, vergewissen de lidstaten zich ervan dat er geen geldige redenen zijn om die vervanging te weigeren, met name wat risico's voor het milieu betreft, en in een aan de Commissie voorgelegd plan tonen zij aan dat dergelijke vervangingen de totale oppervlakte subsidiabele grond niet wijzigen; in geen geval mag de vervanging leiden tot een toeneming van de totale subsidiabele oppervlakte bouwland van het betrokken bedrijf; de lidstaten stellen een regeling in die voorziet in de voorafgaande melding en goedkeuring van dergelijke vervangingen.

Artikel 52

Betalingsvoorwaarden

Onverminderd artikel 2, worden de areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen uitsluitend uitgekeerd voor oppervlakten:

a) die liggen in regio's die uit klimatologisch en agronomisch oogpunt geschikt zijn voor de teelt van akkerbouwgewassen; de lidstaten kunnen bepalen dat een regio niet geschikt is voor de teelt van bepaalde akkerbouwgewassen;

b) waarop het akkerbouwgewas in normale groeiomstandigheden in stand wordt gehouden tot ten minste het begin van de bloei.

Wat durumtarwe betreft, moet het gewas bovendien volgens de plaatselijke normen worden geteeld ten minste tot en met 30 juni van het jaar waarvoor de betaling wordt verleend, tenzij het vóór die datum volledig rijp wordt geoogst.

Artikel 53

Regionaal bedrag

1. Wanneer de voor areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen subsidiabele oppervlakten van een landbouwer in verscheidene productieregio's liggen, is de ligging van elke oppervlakte waarop zijn aanvraag betrekking heeft, bepalend voor het uit te betalen bedrag.

2. Lidstaten die een aparte behandeling voor maïs toepassen in regio's waar maïs vooral voor inkuiling wordt geteeld, mogen voor alle oppervlakten met maïs in een dergelijke regio de opbrengst van een voedergraansoort in die regio toepassen.







AFDELING 2

Specifieke bepalingen voor bepaalde akkerbouwgewassen

Artikel 54

Kuilgras

1. Voor de toepassing van artikel 100, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 wordt onder „kuilgras” verstaan het gewas dat ten minste eenmaal per jaar van een hoofdzakelijk met grassen ingezaaide oppervlakte ongedroogd wordt geoogst voor bewaring door anaërobe gisting in een gesloten milieu.

Oppervlakten die voor het betrokken verkoopseizoen zijn geregistreerd voor de productie van overeenkomstig Richtlijn 66/401/EEG goed te keuren zaaizaad van grassen, zijn niet subsidiabel voor de areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen.

2. De bepalingen van dit hoofdstuk, met uitzondering van de in artikel 52, eerste alinea, onder b), vermelde voorwaarde inzake de bloei, zijn van toepassing voor kuilgras.

3. De landbouwers in de lidstaten met een specifiek areaal voor kuilgras zoals vermeld in bijlage IV komen in aanmerking voor de areaalbetalingen voor kuilgras.

Artikel 55

Durumtarwe

1. Aanvragen voor de toeslag voor durumtarwe en het specifieke steunbedrag zoals vastgesteld in artikel 105 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 zijn slechts geldig indien:

a) een aanvraag voor een areaalbetaling zoals bedoeld in artikel 101 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 wordt ingediend voor hetzelfde aantal hectaren durumtarwe;

b) een minimumhoeveelheid overeenkomstig Richtlijn 66/402/EEG gecertificeerd zaad wordt gebruikt.

2. De minimumhoeveelheid gecertificeerd zaad die in overeenstemming met de in de betrokken lidstaat gangbare landbouwmethoden moet worden gebruikt, wordt vóór 1 oktober van het jaar voorafgaande aan het jaar waarvoor de steun wordt toegekend, door de lidstaten vastgesteld en ter kennis van de landbouwers gebracht.

Artikel 56

Vezelvlas en -hennep

1. De areaalbetaling voor vezelvlas en –hennep wordt slechts uitgekeerd als:

a) uiterlijk op 15 september van het jaar waarvoor de betaling wordt toegekend, of uiterlijk op een door de lidstaat vastgestelde vroegere datum een kopie van het contract of de verbintenis zoals bedoeld in artikel 106, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 wordt ingediend;

b) zaad van de volgende rassen wordt gebruikt: ▼M1 ————— ▼B ii) voor vezelhennep, de rassen die op 15 mei van het jaar waarvoor de betaling wordt toegekend, voorkomen in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 796/2004, waarbij het zaad overeenkomstig Richtlijn 2002/57/EG ( 32 ) moet zijn gecertificeerd.

2. Voor de toekenning van de areaalbetaling voor vezelhennep kunnen de lidstaten de minimale zaaidichtheid vaststellen die verenigbaar is met een goede beoefening van de hennepteelt.

Artikel 57

Uiterste inzaaidatum

In afwijking van artikel 109 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 mogen de lidstaten voor de in bijlage VIII bij de onderhavige verordening vermelde gewassen in de door de betrokken lidstaten vast te stellen gebieden binnen de in die bijlage vermelde regio's de inzaaitermijn tot uiterlijk 15 juni verlengen.







AFDELING 3

Basisarealen, referentieopbrengsten en maxima

Artikel 58

Bevloeide en niet-bevloeide oppervlakten

1. Wanneer in het in artikel 103 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde regioplan verschillende opbrengsten zijn vermeld voor bevloeide oppervlakten enerzijds en niet-bevloeide oppervlakten anderzijds, stelt de lidstaat regels vast om uit te maken of een oppervlakte in de loop van een verkoopseizoen al dan niet is bevloeid. Met name stelt hij vast:

a) een lijst van de akkerbouwgewassen waarvoor een op grond van de opbrengst van bevloeide oppervlakten berekende areaalbetaling kan worden verricht;

b) een beschrijving van de bevloeiingsinstallaties waarover de landbouwer moet beschikken; deze installaties moeten in verhouding staan tot de te bevloeien oppervlakte en de hoeveelheid water kunnen aanvoeren die nodig is voor de normale ontwikkeling van het gewas gedurende de vegetatiecyclus ervan;

c) de betrokken bevloeiingsperiode.

2. Lid 1 geldt niet voor de „regadío”-productieregio's in Spanje en evenmin voor andere regio's waar bevloeiing een historisch kenmerk is van percelen dat het mogelijk maakt die percelen te onderscheiden en te registreren.

Artikel 59

Overschrijding van het basisareaal

1. Om een eventuele overschrijding van het regionale basisareaal zoals bedoeld in artikel 102 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 te constateren houdt de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat rekening met:

a) het in bijlage IV bij de onderhavige verordening vastgestelde regionale basisareaal;

b) de som van de oppervlakten waarvoor voor elk van de gewassen, in geval van toepassing van artikel 71 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 met inbegrip van de desbetreffende verplicht braakgelegde grond, aanvragen voor areaalbetalingen zijn ingediend.

Vrijwillig braakgelegde grond moet worden gerekend tot de andere oppervlakten dan de bevloeide oppervlakten, dan de met maïs beteelde oppervlakten en/of dan de met kuilgras beteelde oppervlakten.

2. Bij de berekening van de som van de oppervlakten waarvoor steunaanvragen zijn ingediend, wordt geen rekening gehouden met aanvragen of delen van aanvragen die bij de administratieve controle duidelijk ongegrond blijken.

In voorkomend geval wordt de oppervlakte die bij controles ter plaatse overeenkomstig artikel 23 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 feitelijk is geconstateerd, in aanmerking genomen.

3. De overeenkomstig lid 2 aangepaste som van de oppervlakten waarvoor steunaanvragen zijn ingediend, wordt verhoogd met de met akkerbouwgewassen in de zin van titel IV, hoofdstuk 10, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 ingezaaide oppervlakten die worden gebruikt voor steunaanvragen op grond van titel IV, hoofdstuk 12, van die verordening.

4. De procentuele overschrijding van het basisareaal wordt bepaald volgens het in bijlage VI opgenomen schema.

Artikel 60

Overschrijding van het maximumareaal voor durumtarwe

1. Om te bepalen of het maximumareaal voor durumtarwe dat in aanmerking komt voor de bij artikel 105, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 vastgestelde toeslag op de areaalbetaling, is overschreden, houdt de bevoegde autoriteit van de lidstaat rekening met de som van de oppervlakten waarvoor de toeslag op de areaalbetaling voor durumtarwe is aangevraagd, aangepast overeenkomstig artikel 59, lid 2, van de onderhavige verordening en, in voorkomend geval, verlaagd op grond van artikel 102 van Verordening (EG) nr. 1782/2003.

2. Lid 1 is van toepassing om te bepalen of het maximumareaal dat in aanmerking komt voor het bij artikel 105, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 vastgestelde specifieke steunbedrag voor durumtarwe, is overschreden.

Artikel 61

Definitief percentage van areaaloverschrijding en verlagingscoëfficiënt

1. Wanneer een overschrijding van de in de artikelen 59 en 60 bedoelde arealen wordt vastgesteld, bepaalt de betrokken lidstaat uiterlijk op 31 oktober van het betrokken jaar het definitieve overschrijdingspercentage tot twee cijfers achter de komma.

2. Het aldus bepaalde definitieve overschrijdingspercentage wordt gebruikt om:

a) overeenkomstig artikel 102, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 de proportionele verlaging van de voor de areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen in aanmerking komende oppervlakte te berekenen;

b) na toepassing van artikel 102, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003, overeenkomstig artikel 105 van die verordening de proportionele verlaging van de voor de toeslag, respectievelijk het specifieke steunbedrag voor durumtarwe in aanmerking komende oppervlakte te berekenen.

Artikel 62

Subbasisarealen

Voor de toepassing van artikel 102, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bepalen de lidstaten de onderstaande elementen en delen zij deze uiterlijk op 15 september van het jaar waarvoor de areaalbetalingen worden aangevraagd, aan de Commissie mee:

a) het onder te verdelen nationale basisareaal;

b) de criteria die de lidstaat heeft gebruikt om de subbasisarealen vast te stellen;

c) de subbasisarealen (aantal, benaming en oppervlakte);

d) de nadere bepalingen voor de concentratie van de in geval van een overschrijding toe te passen maatregelen.

Artikel 63

Maximum voor de som van de betalingen

Om een eventuele overschrijding van het maximum voor de betalingen en de desbetreffende verlagingscoëfficiënt zoals bedoeld in artikel 102, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 te bepalen houden de bevoegde autoriteiten van de lidstaten rekening met de proportionele verlaging van de subsidiabele oppervlakten zoals bedoeld in artikel 102, lid 1, en artikel 105, lid 2, van die verordening.







AFDELING 4

Braaklegging

Artikel 64

Definitie

Voor de toepassing van artikel 107, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 wordt onder „braaklegging” verstaan het uit productie nemen van een oppervlakte die op grond van artikel 108 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 subsidiabel is voor areaalbetalingen.

Artikel 65

Voorwaarden

1. Artikel 32 van Verordening (EG) nr. 795/2004 is van toepassing.

2. In afwijking van artikel 107, lid 9, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 mag Malta voor de jaren 2005 en 2006 de minimumeisen inzake de oppervlakte van braakgelegde grond vaststellen op een oppervlakte van minder dan 0,1 ha en een breedte van minder dan 10 m.

Artikel 66

Uitsplitsing naar regio

1. De in titel II van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde steunaanvraag wordt naar productieregio uitgesplitst in overeenstemming met het in artikel 103 van die verordening bedoelde regioplan.

2. Voor elke aanvraag voor areaalbetalingen in een bepaalde productieregio moet er een bijbehorende braakleggingsaangifte voor ten minste het benodigde aantal hectaren in diezelfde productieregio zijn.

3. De lidstaat mag volgens objectieve criteria van lid 2 afwijken.

4. In afwijking van lid 2 mag de verplichte braaklegging voor een ingediende aanvraag voor areaalbetalingen volledig of gedeeltelijk plaatsvinden:

a) wat Spanje betreft, voor een in een „secano-” en een „regadío”-productieregio gelegen bedrijf, in de „secano”-productieregio;

b) in een andere productieregio, mits de braak te leggen oppervlakten liggen in productieregio's die grenzen aan die waar de beteelde oppervlakten liggen.

5. Bij toepassing van de leden 3 en 4 moet de braak te leggen oppervlakte worden aangepast om rekening te houden met het verschil tussen de opbrengsten die worden gebruikt voor de berekening van de betaling voor braaklegging in de betrokken productieregio's. Toepassing van het onderhavige lid mag er echter niet toe leiden dat minder hectaren uit productie worden genomen om aan de braakleggingsverplichting te voldoen.

Artikel 67

Leguminosen

1. Voor de toepassing van artikel 107, lid 3, tweede streepje, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 wordt onder de teelt van „leguminosen” verstaan de teelt op een oppervlakte die is ingezaaid met een of meer van de in bijlage VII bij de onderhavige verordening genoemde voederleguminosen. De inzaai van een mengsel met granen en/of grassen is toegestaan op voorwaarde dat:

a) de betrokken oppervlakte hoofdzakelijk met voederleguminosen wordt ingezaaid;

b) de ingezaaide gewassen niet afzonderlijk kunnen worden geoogst.

Indien in specifieke regionale milieunormen die de lidstaat heeft vastgesteld, voor biologische landbouw een maximumpercentage in te zaaien voederleguminosen is bepaald, is aan de in de vorige alinea, onder a), gestelde voorwaarde dat de betrokken oppervlakten hoofdzakelijk met voederleguminosen moeten worden ingezaaid, voldaan als ten minste 85 % van het door de lidstaat vastgestelde maximum wordt gehaald.

2. De oppervlakten waarvan leguminosen zoals bedoeld in lid 1 tussen 15 januari en 31 augustus in aanmerking komen voor steun op grond van de bij Verordening (EG) nr. 1786/2003 van de Raad ( 33 ) vastgestelde steunregeling, komen niet in aanmerking voor areaalbetalingen.

Artikel 68

Betalingen voor vrijwillig braakgelegde grond

Met het oog op de toepassing van artikel 107, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 in geval van toepassing van artikel 66 van die verordening staan de lidstaten de landbouwers toe om tot ten minste 10 % van de oppervlakte waarvoor areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen worden aangevraagd en die niet wordt gebruikt om recht te hebben op de betaling van braakleggingstoeslagrechten, braak te leggen. De lidstaat mag een hoger percentage vaststellen, waarbij hij rekening houdt met specifieke situaties en ervoor zorgt dat de cultuurgrond in toereikende mate wordt gebruikt.

Het basisbedrag voor vrijwillige braaklegging is 63,00 euro/ton vanaf het verkoopseizoen 2005/2006. Indien voor bevloeide en niet-bevloeide oppervlakten verschillende opbrengsten zijn vastgesteld, is de betaling voor braaklegging voor niet-bevloeide oppervlakten van toepassing.

De lidstaten passen adequate maatregelen toe die verenigbaar zijn met de specifieke situatie van vrijwillig braakgelegde oppervlakten, om ervoor te zorgen dat die oppervlakten in een goede landbouw- en milieuconditie worden gehouden en dat het milieu wordt beschermd.







AFDELING 5

Mededelingen

Artikel 69

Mededelingen

1. Volgens het in artikel 3 bepaalde tijdschema verstrekken de lidstaten de Commissie per productieregio, per basisareaal en voor het land als geheel de in bijlage IX bedoelde gegevens in de aldaar aangegeven gestandaardiseerde vorm.

2. Wanneer een overschrijding van de in de artikelen 59 en 60 bedoelde arealen wordt vastgesteld, stelt de betrokken lidstaat het definitieve overschrijdingspercentage onverwijld en uiterlijk op 15 november van het betrokken jaar vast en deelt hij dit percentage aan de Commissie mee uiterlijk op 1 december van het betrokken jaar. De gegevens die zijn gebruikt om het percentage te berekenen waarmee een basisareaal is overschreden, worden meegedeeld volgens het schema in bijlage VI.

3. Indien het overschrijdingspercentage overeenkomstig artikel 102, lid 5, en artikel 105, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 wordt verdeeld, deelt de betrokken lidstaat die verdeling uiterlijk op 15 november aan de Commissie mee.

4. In geval van toepassing van artikel 63 deelt de betrokken lidstaat de definitieve verlagingscoëfficiënt uiterlijk op 1 december van het betrokken jaar aan de Commissie mee.







HOOFDSTUK 12

OOIEN- EN GEITENPREMIES







AFDELING 1

Rechtstreekse betalingen

Artikel 70

Aanvragen en aanhoudperiode

1. Naast hetgeen is vereist in het kader van het bij titel II, hoofdstuk 4, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 vastgestelde geïntegreerd beheers- en controlesysteem (hierna „het geïntegreerd systeem” genoemd), vermelden de landbouwers in hun aanvraag voor de ooien- en geitenpremies en de aanvullende premies of zij in het jaar waarvoor de premies worden aangevraagd, al dan niet schapenmelk of zuivelproducten op basis van schapenmelk verkopen.

2. Aanvragen voor premies voor landbouwers die ooien en/of geiten houden, worden bij de bevoegde autoriteit ingediend gedurende één enkele, door de betrokken lidstaat vastgestelde periode die niet eerder begint dan op 1 november vóór het jaar waarvoor de aanvragen worden ingediend, en eindigt uiterlijk op 30 april van dat jaar.

Het Verenigd Koninkrijk mag evenwel voor Noord-Ierland een andere periode vaststellen dan voor Groot-Brittannië.

3. De in artikel 115, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde periode waarvoor de landbouwer zich ertoe verbindt om gedurende die periode op zijn bedrijf het aantal ooien en/of geiten te houden waarvoor de premies worden aangevraagd (hierna „de aanhoudperiode” genoemd), duurt 100 dagen en gaat in op de eerste dag na de laatste dag van de in lid 2 bedoelde periode voor de indiening van de aanvragen.

Artikel 71

Gebieden die in aanmerking komen voor de geitenpremie

Aan de in artikel 113, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 vastgestelde criteria is voldaan in de in bijlage X genoemde gebieden.

De lidstaten gaan echter op regelmatige basis na of in alle in bijlage X genoemde gebieden die tot hun respectieve grondgebieden behoren, nog steeds aan die criteria is voldaan. Na deze evaluatie stellen de lidstaten de Commissie van elke noodzakelijke wijziging van bijlage X in kennis vóór 31 juli van het jaar voorafgaande aan het jaar waarvoor de wijziging zal gelden. In de kennisgeving wordt met name aangegeven welke in bijlage X genoemde gebieden of delen daarvan niet langer voldoen aan de in artikel 113, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 vastgestelde criteria, alsmede welke gebieden eventueel aan die criteria voldoen maar nog niet in bijlage X zijn opgenomen. Voor die mogelijke nieuwe gebieden doen de lidstaten de Commissie een gedetailleerde motivering van hun voorstel toekomen.

Artikel 72

Aanvraag voor de aanvullende premie en voor de geitenpremie

1. Om in aanmerking te komen voor de aanvullende premie of voor de geitenpremie dient een landbouwer op wiens bedrijf ten minste 50 % maar minder dan 100 % van de voor landbouw gebruikte oppervlakte ligt in de in artikel 114, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde gebieden of in de in bijlage X bij de onderhavige verordening genoemde gebieden, overeenkomstig de leden 2 en 3 van het onderhavige artikel een aangifte of aangiften in waarin de ligging van zijn grond is vermeld.

2. Een landbouwer die elk jaar in het kader van een steunaanvraag zoals bedoeld in artikel 22, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 een aangifte van de totale oppervlakte landbouwgrond van zijn bedrijf moet indienen, vermeldt in die aangifte welke voor landbouw gebruikte percelen liggen in gebieden zoals bedoeld in artikel 114, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 of in gebieden die zijn genoemd in bijlage X bij de onderhavige verordening, naar gelang van het geval.

Een landbouwer die de in de eerste alinea bedoelde aangifte niet hoeft in te dienen, dient elk jaar een specifieke aangifte in die in voorkomend geval wordt opgesteld met gebruikmaking van het systeem voor de identificatie van de percelen landbouwgrond dat een onderdeel is van het geïntegreerd systeem.

In die specifieke aangifte moet de ligging worden aangegeven van alle gronden die de landbouwer in eigendom heeft, pacht of op basis van enigerlei afspraak gebruikt, waarbij de oppervlakte ervan wordt vermeld en opgave wordt gedaan van die voor landbouw gebruikte percelen die liggen in gebieden zoals bedoeld in artikel 114, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 of in gebieden die zijn genoemd in bijlage X bij de onderhavige verordening, naar gelang van het geval. De lidstaten kunnen bepalen dat de specifieke aangifte moet worden opgenomen in de aanvraag voor de ooien- en/of de geitenpremie. De lidstaten kunnen ook verlangen dat de specifieke aangifte wordt gedaan met behulp van een formulier voor de „verzamelaanvraag”.

3. De bevoegde nationale autoriteit kan de overlegging verlangen van een eigendomsbewijs, een pachtcontract of een schriftelijke overeenkomst tussen landbouwers en, in voorkomend geval, een verklaring van de plaatselijke of regionale autoriteit die voor landbouw gebruikte grond beschikbaar heeft gesteld aan de betrokken landbouwer. In deze verklaring wordt de aan de landbouwer beschikbaar gestelde oppervlakte vermeld onder opgave van de percelen die liggen in gebieden zoals bedoeld in artikel 114, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 of in gebieden die zijn genoemd in bijlage X bij de onderhavige verordening, naar gelang van het geval.

Artikel 73

Verweidende landbouwers

1. In de premieaanvragen van landbouwers wier bedrijf is gevestigd in een van de in artikel 114, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde geografische gebieden en die in aanmerking wensen te komen voor de aanvullende premie, wordt vermeld:

a) op welke plaats of plaatsen de verweiding (transhumance) in het lopende jaar zal plaatsvinden;

b) welke periode van ten minste 90 dagen zoals bedoeld in artikel 114, lid 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 1782/2003 voor het lopende jaar is bepaald.

2. De premieaanvragen van de in lid 1 bedoelde landbouwers gaan vergezeld van documenten waaruit blijkt dat de verweiding in de twee voorgaande jaren werkelijk heeft plaatsgevonden, tenzij dit onmogelijk was door overmacht of door het effect van deugdelijk aangetoonde natuurlijke omstandigheden die een nadelige invloed hadden op het leven van de kudde, en gaan met name vergezeld van een verklaring van de plaatselijke of regionale autoriteit op de plaats van verweiding waarin wordt bevestigd dat de verweiding werkelijk gedurende ten minste 90 opeenvolgende dagen heeft plaatsgevonden.

Bij de administratieve controles op de aanvragen vergewissen de lidstaten zich ervan dat de in de premieaanvraag genoemde plaats van verweiding werkelijk ligt in een gebied zoals bedoeld in artikel 114, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003.

Artikel 74

Subsidiabiliteit

1. De premies worden aan de landbouwer betaald op basis van het aantal ooien en/of geiten dat hij gedurende de gehele in artikel 70, lid 3, bedoelde aanhoudperiode op zijn bedrijf houdt.

2. Dieren die op de laatste dag van de aanhoudperiode voldoen aan de voorwaarden die worden gesteld in de in artikel 112 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 opgenomen definities, worden als subsidiabel beschouwd.

Artikel 75

Inventaris van de landbouwers die schapenmelk of zuivelproducten op basis van schapenmelk verkopen

Voor elk jaar stellen de lidstaten uiterlijk op de dertigste dag van de aanhoudperiode op basis van de in artikel 70, lid 1, bedoelde opgaven van de landbouwers een inventaris op van de landbouwers die schapenmelk of zuivelproducten op basis van schapenmelk verkopen.

Bij de opstelling van de inventaris houden de lidstaten rekening met de resultaten van de controles en met elke andere informatiebron waarover de bevoegde autoriteit beschikt, waaronder met name de gegevens die van verwerkende of distributiebedrijven worden verkregen over de verkoop van schapenmelk of zuivelproducten op basis van schapenmelk door landbouwers.

Artikel 76

Mededelingen

1. De lidstaten delen de Commissie het volgende mee:

a) uiterlijk op 31 juli van elk jaar, de gegevens over de voor het lopende jaar ingediende premieaanvragen, waarvoor zij het modelformulier in bijlage XI gebruiken;

b) uiterlijk op 31 juli van elk jaar, het aantal en het bedrag van de premies die in het voorgaande jaar zijn betaald, in voorkomend geval na de in artikel 120 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde verlaging van de steun, waarvoor zij het modelformulier in bijlage XII bij de onderhavige verordening gebruiken;

c) uiterlijk op 31 oktober van elk jaar, de eventuele wijzigingen van de in artikel 114, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 en artikel 73 van de onderhavige verordening bedoelde lijst van de geografische gebieden waar verweiding wordt toegepast.

De in de eerste alinea bedoelde gegevens worden op hun verzoek beschikbaar gesteld aan de nationale instanties die zijn belast met de opstelling van officiële statistieken in de sector schapen- en geitenvlees.

2. Indien de op grond van lid 1 te verstrekken gegevens wijzigingen ondergaan, met name als gevolg van de controles of van correcties of verbeteringen van bestaande cijfers, worden de bijgewerkte gegevens binnen één maand na de wijziging aan de Commissie meegedeeld.







AFDELING 2

Maxima, reserves en overdrachten

Artikel 77

Om niet verkregen premierechten

Behalve in naar behoren gerechtvaardigde uitzonderingsgevallen is het een landbouwer die om niet premierechten heeft verkregen uit de nationale reserve, gedurende een periode van drie jaar te rekenen vanaf de datum waarop hij die rechten heeft verkregen, niet toegestaan zijn rechten over te dragen of tijdelijk te verhuren.

Artikel 78

Gebruik van de premierechten

1. Een landbouwer die over rechten beschikt, kan deze gebruiken door ze zelf te doen gelden en/of ze tijdelijk aan een andere landbouwer te verhuren.

2. Wanneer een landbouwer in een bepaald jaar niet ten minste het overeenkomstig lid 4 vastgestelde minimumpercentage van zijn rechten heeft gebruikt, wordt het niet-gebruikte deel aan de nationale reserve toegevoegd behalve in de volgende gevallen:

a) in het geval van een landbouwer die over ten hoogste 20 premierechten beschikt en die in elk van twee opeenvolgende kalenderjaren niet telkens ten minste het minimumpercentage van zijn rechten heeft gebruikt, in welk geval alleen het deel dat in het tweede kalenderjaar niet is gebruikt, aan de nationale reserve wordt toegevoegd;

b) in het geval van een landbouwer die deelneemt aan een door de Commissie erkend extensiveringsprogramma;

c) in het geval van een landbouwer die deelneemt aan een door de Commissie erkend programma voor vervroegde uittreding dat geen verplichting tot overdracht en/of tijdelijke verhuur van rechten inhoudt;

d) in naar behoren gerechtvaardigde uitzonderingsgevallen.

3. Tijdelijke verhuur is alleen voor hele jaren mogelijk en moet ten minste het in artikel 79, lid 1, bedoelde minimumaantal dieren betreffen. Na afloop van elke periode van tijdelijke verhuur, die niet meer dan drie opeenvolgende jaren mag omvatten, neemt de landbouwer, behalve in geval van overdracht van rechten, al zijn rechten voor zichzelf terug voor ten minste twee opeenvolgende jaren. Indien de landbouwer niet in elk van die twee jaren telkens ten minste het overeenkomstig lid 4 vastgestelde minimumpercentage van zijn rechten zelf doet gelden, moet de lidstaat, behalve in naar behoren gerechtvaardigde uitzonderingsgevallen, hem jaarlijks het niet door hemzelf geldend gemaakte deel van de rechten ontnemen en dit deel toevoegen aan de nationale reserve.

Voor landbouwers die deelnemen aan een door de Commissie erkend programma voor vervroegde uittreding, kunnen de lidstaten evenwel voorzien in een van dat programma afhankelijke verlenging van de totale duur van de tijdelijke verhuur.

Landbouwers die zich hebben verbonden tot deelneming aan een extensiveringsprogramma op grond van de in artikel 2, lid 1, onder c), van Verordening (EEG) nr. 2078/92 van de Raad ( 34 ) bedoelde maatregel of aan een extensiveringsprogramma op grond van de artikelen 22 en 23 van Verordening (EG) nr. 1257/1999, mogen tijdens de duur van die deelneming hun rechten niet tijdelijk verhuren en/of overdragen. Deze bepaling geldt evenwel niet in het geval dat het programma de mogelijkheid biedt om rechten over te dragen en/of tijdelijk te verhuren aan landbouwers die rechten moeten verkrijgen voor hun deelneming aan andere dan de in deze alinea bedoelde maatregelen.

4. De premierechten moeten voor minimaal 70 % worden gebruikt.

De lidstaten kunnen dit percentage echter verhogen tot 100 %. Zij stellen de Commissie vooraf in kennis van het percentage dat zij voornemens zijn toe te passen.

Artikel 79

Overdracht en tijdelijke verhuur van rechten

1. Voor een gedeeltelijke overdracht van premierechten waarbij geen bedrijf wordt overgedragen, kunnen de lidstaten op basis van hun productiestructuur een minimumaantal over te dragen rechten vaststellen. Dit minimum mag niet meer dan 10 premierechten bedragen.

2. De overdracht en de tijdelijke verhuur van premierechten zijn eerst van kracht nadat de landbouwer die de rechten overdraagt en/of verhuurt en de landbouwer die de rechten ontvangt de bevoegde autoriteiten van de lidstaat daarvan in kennis hebben gesteld.

Deze kennisgeving geschiedt binnen een door de lidstaat vastgestelde termijn en uiterlijk op de datum waarop de termijn voor de indiening van premieaanvragen in die lidstaat afloopt, tenzij de overdracht het gevolg is van een erfenis. In dit laatste geval moet de landbouwer die de rechten ontvangt, de nodige wettelijke documenten kunnen overleggen om te bewijzen dat hij/zij de rechtverkrijgende is van de overleden landbouwer.

3. In het geval van een overdracht waarbij geen bedrijf wordt overgedragen, kan het aantal premierechten dat zonder compensatie aan de nationale reserve moet worden afgestaan, in geen geval minder dan één bedragen.

Artikel 80

Wijziging van het individuele maximum

Bij overdracht of tijdelijke verhuur van premierechten stelt de lidstaat het nieuwe individuele maximum vast en deelt hij de betrokken landbouwers binnen 60 dagen te rekenen vanaf de laatste dag van de periode waarin zij hun aanvraag hebben ingediend, mee over hoeveel premierechten zij beschikken.

De eerste alinea is niet van toepassing in geval van een overdracht als gevolg van een erfenis onder de in artikel 79, lid 2, bepaalde voorwaarden.

Artikel 81

Landbouwers die geen eigenaar zijn van de door hen geëxploiteerde grond

Landbouwers die uitsluitend overheidsgrond of grond in collectief bezit exploiteren en die besluiten daarop niet langer dieren te weiden en al hun rechten aan een andere landbouwer over te dragen, worden gelijkgesteld met landbouwers die hun bedrijf verkopen of overdragen. In alle andere gevallen worden dergelijke landbouwers gelijkgesteld met landbouwers die alleen hun premierechten overdragen.

Artikel 82

Overdracht via de nationale reserve

Indien een lidstaat bepaalt dat de overdracht van premierechten via de nationale reserve moet lopen, past hij nationale bepalingen toe die analoog zijn aan die van dit hoofdstuk. In dat geval geldt bovendien het volgende:

a) de lidstaat kan bepalen dat ook de tijdelijke verhuur van premierechten via de nationale reserve moet lopen;

b) wanneer premierechten worden overgedragen of, in geval van toepassing van het bepaalde onder a), tijdelijk worden verhuurd, wordt de overdracht aan de reserve eerst van kracht nadat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat daarvan kennis hebben gegeven aan de landbouwer die de rechten overdraagt en/of verhuurt, en wordt de overdracht uit de reserve aan een andere landbouwer eerst van kracht nadat de genoemde autoriteiten daarvan kennis hebben gegeven aan die landbouwer.

Bovendien moeten de in de eerste alinea bedoelde nationale bepalingen garanderen dat de lidstaat voor het andere dan het in artikel 117, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde deel van de premierechten een vergoeding betaalt die overeenkomt met die waartoe een rechtstreekse overdracht tussen landbouwers zou hebben geleid, gelet op met name de ontwikkeling van de productie in de betrokken lidstaat. Deze vergoeding is gelijk aan die welke wordt verlangd van de landbouwers die gelijkwaardige premierechten uit de nationale reserve ontvangen.

Artikel 83

Berekening van de individuele maxima

Bij de aanvankelijke berekening en de latere wijzigingen van de individuele maxima voor de premierechten worden alleen gehele getallen in aanmerking genomen.

Daartoe wordt, wanneer de einduitkomst van de berekening geen geheel getal is, afgerond op het naaste gehele getal. Ligt het berekende getal evenwel precies halverwege tussen twee gehele getallen, dan wordt afgerond op het naasthogere gehele getal.

Artikel 84

Mededelingen

1. Uiterlijk op 1 maart 2005 delen de lidstaten de Commissie mee welk deel van de overgedragen premierechten overeenkomstig artikel 117, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 aan de nationale reserve moet worden afgestaan, en in voorkomend geval welke maatregelen zijn genomen op grond van artikel 117, lid 3, van die verordening, en vóór 1 januari van elk jaar stellen zij de Commissie in kennis van de eventuele wijzigingen van een en ander.

2. Met gebruikmaking van de tabellen in de bijlagen XIII en XIV delen de lidstaten de Commissie uiterlijk op 30 april van elk jaar de volgende gegevens mee:

a) het aantal premierechten dat in het voorgaande jaar zonder compensatie aan de nationale reserve is afgestaan als gevolg van overdrachten van rechten zonder dat een bedrijf is overgedragen;

b) het aantal ongebruikte premierechten dat in het voorgaande jaar op grond van artikel 118, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 aan de nationale reserve is toegevoegd;

c) het aantal premierechten dat in het voorgaande jaar is toegekend op grond van artikel 118, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1782/2003;

d) het aantal premierechten dat in het voorgaande jaar uit de nationale reserve is toegekend aan landbouwers in probleemgebieden;

e) de uiterste data en perioden voor de overdrachten van premierechten en voor de indiening van premieaanvragen.







AFDELING 3

Extra betalingen

Artikel 85

Extra betalingen

De lidstaten die artikel 71 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 toepassen, verstrekken de Commissie informatie over hun nationale regelingen voor de toekenning van de extra betalingen zoals bedoeld in artikel 119 van die verordening. Die informatie bevat met name de volgende gegevens, voorzover relevant:

a) wat betalingen per dier betreft: i) de indicatieve bedragen per dier en de wijze van toekenning; ii) een indicatieve raming van de totale uitgaven en het aantal betrokken dieren; iii) de specifieke eisen inzake de veebezetting; iv) andere gegevens over de uitvoeringsbepalingen;

b) wat areaalbetalingen betreft, voorzover nodig: i) de berekening van de regionale basisarealen; ii) de indicatieve bedragen per hectare; iii) een indicatieve raming van de totale uitgaven en het aantal betrokken hectaren; iv) andere gegevens over de uitvoeringsbepalingen;

c) nadere gegevens over andere regelingen die met het oog op extra betalingen zijn vastgesteld.

De lidstaten delen eventuele wijzigingen van hun nationale regelingen aan de Commissie mee binnen één maand te rekenen vanaf de datum van die wijzigingen.







AFDELING 4

Algemene bepalingen

▼M3 —————

▼B







HOOFDSTUK 13

RUNDVLEESBETALINGEN







AFDELING 1

Speciale premie

(Artikel 123 van Verordening (EG) nr. 1782/2003)

Artikel 87

Aanvraag

1. Naast hetgeen is vereist in het kader van het geïntegreerd systeem, moet elke aanvraag voor rechtstreekse betalingen zoals bedoeld in artikel 22 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 de volgende gegevens bevatten:

a) de onderverdeling van het aantal dieren naar leeftijdstranche;

b) de referenties van de paspoorten of de administratieve documenten die de dieren waarvoor de aanvraag wordt ingediend, vergezellen.

2. Aanvragen kunnen alleen worden ingediend voor dieren die op de begindatum van de in artikel 90 bedoelde aanhoudperiode:

a) wanneer het om stieren gaat, ten minste zeven maanden oud zijn;

b) wanneer het om ossen gaat: i) in het geval van de eerste leeftijdstranche, ten minste zeven maanden en ten hoogste 19 maanden oud zijn; ii) in het geval van de tweede leeftijdstranche, ten minste 20 maanden oud zijn.

Artikel 88

Toekenning van de premie

Voor dieren die niet voor de speciale premie in aanmerking zijn genomen doordat de in artikel 123, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde proportionele verlaging of het in artikel 131 van die verordening bedoelde veebezettingsgetal is toegepast, kan geen aanvraag meer worden ingediend voor dezelfde leeftijdstranche en wordt de premie als betaald beschouwd.

Artikel 89

Paspoorten en administratieve documenten

1. Wanneer, in de in artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1760/2000 bedoelde gevallen, het paspoort niet voorhanden is, wordt het vervangen door een nationaal administratief document zoals bedoeld in artikel 123, lid 3, onder b), van Verordening (EG) nr. 1782/2003.

2. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat zien erop toe dat aan de hand van het paspoort of het administratieve document kan worden gewaarborgd dat slechts één premie per dier en per leeftijdstranche wordt toegekend. Daartoe verlenen de lidstaten elkaar de nodige bijstand.

3. De lidstaten kunnen voorschrijven dat het in lid 1 bedoelde nationale administratieve document moet zijn:

a) een document dat elk individueel dier vergezelt;

b) een door de landbouwer bijgehouden algemene lijst met alle voor het administratieve document voorgeschreven gegevens, op voorwaarde dat de betrokken dieren vanaf het tijdstip waarop de eerste aanvraag wordt ingediend tot het tijdstip waarop zij als slachtdier op de markt worden gebracht, bij dezelfde landbouwer blijven;

c) een algemene lijst die wordt bijgehouden door de centrale autoriteiten en die alle voor het administratieve document voorgeschreven gegevens bevat, op voorwaarde dat de lidstaat of het gebied van de lidstaat waar van deze mogelijkheid gebruik wordt gemaakt, alle dieren waarvoor een aanvraag is ingediend ter plaatse controleert, de verplaatsingen van deze dieren controleert en alle gecontroleerde dieren van een onloochenbaar merkteken voorziet, hetgeen de landbouwers moeten toestaan;

d) een algemene lijst die wordt bijgehouden door de centrale autoriteiten en die alle voor het administratieve document voorgeschreven gegevens bevat, op voorwaarde dat de lidstaat de nodige maatregelen neemt om te voorkomen dat de premie tweemaal voor dezelfde leeftijdstranche wordt toegekend, en dat hij ervoor zorgt dat voor elk dier desgevraagd onmiddellijk informatie over de status op premiegebied van dit dier wordt verstrekt.

4. De lidstaten die besluiten van één of een aantal van de in de alinea 3 van dit lid bedoelde mogelijkheden gebruik te maken, moeten de Commissie daarvan tijdig in kennis stellen en haar de desbetreffende uitvoeringsbepalingen meedelen.

Voor de toepassing van het bepaalde in de alinea 3, onder c), van dit lid worden alleen Groot-Brittannië en Noord-Ierland als „gebied van de lidstaat” beschouwd.

Artikel 90

Aanhoudperiode

De duur van de in artikel 123, lid 3, onder a), van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde aanhoudperiode bedraagt twee maanden te rekenen vanaf de dag na die waarop de aanvraag is ingediend.

De lidstaten kunnen evenwel bepalen dat de landbouwer andere begindata kan vaststellen, mits deze niet later zijn dan twee maanden na de dag waarop de aanvraag is ingediend.

Artikel 91

Regionaal maximum

1. Wanneer de toepassing van de in artikel 123, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 bedoelde proportionele verlaging een aantal subsidiabele dieren oplevert dat geen geheel getal is, wordt voor het gedeelte achter de komma een overeenkomstig gedeelte van het premiebedrag per eenheid toegekend.