1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en versch ĳnt buiten de verantwoordel ĳkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 93/16/EEG VAN DE RAAD
van 5 april 1993
ter vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de onderlinge erkenning van hun
diploma’s, certificaten en andere titels
(PB L 165 van 7.7.1993, blz. 1)
Gewĳzigd b ĳ:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►A1Toetredingsakte van Oostenr ĳk, Finland en Zweden C241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L1 1 1.1.1995
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 2
▼B
RICHTLIJN 93/16/EEG VAN DE RAAD
van 5 april 1993
ter vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de onder-
linge erkenning van hun diploma’s, certificaten en andere titels
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap, inzonderheid op artikel 49, op artikel 57, lid 1 en lid 2,eerste en derde zin, en op artikel 66,
Gezien het voorstel van de Commissie,In samenwerking met het Europees Parlement(
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),
Overwegende dat Richtlijn 75/362/EEG van de Raad van 16 juni 1975
inzake de onderlinge erkenning van de diploma’s, certificaten en anderetitels van de arts, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijkingvan de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrijverrichtenvandiensten(
3)enRichtlijn75/363/EEGvandeRaadvan16
juni 1975 inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijkebepalingen van de werkzaamheden van de artsPublicatieblad van deEuropese Gemeenschappen(
4) herhaaldelijk en ingrijpend zijn gewij-
zigd; dat zij derhalve zowel om redenen van rationele ordening van detekst als om redenen van duidelijkheid dienen te worden gecodificeerd;dat het voorts dienstig is in deze tekst waarin zij worden bijeengebrachttevens Richtlijn 86/457/EEG van de Raad van 15 september 1986inzake een specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde(
5)o pt e
nemen;
Overwegende dat ingevolge het Verdrag ieder verschil in behandeling
op grond van nationaliteit inzake vestiging en dienstverrichting sederthet einde van de overgangsperiode is verboden; dat het aldus verwezen-lijkte beginsel met name ook van toepassing is op de afgifte van deeventueel vereiste vergunning voor de toegang tot de werkzaamhedenvan de arts alsmede op de inschrijving of aansluiting bij beroepsorgani-saties;
Overwegende dat het evenwel dienstig lijkt zekere bepalingen vast te
stellen ter vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van hetrecht van vestiging en vrije dienstverrichting van de arts;
Overwegende dat de Lid-Staten ingevolge het Verdrag gehouden zijn
geen enkele steun te verlenen waardoor de vestigingsvoorwaardenkunnen worden vervalst;
Overwegende dat artikel 57, lid 1, van het Verdrag de vaststelling
voorschrijft van richtlijnen inzake de onderlinge erkenning van diplo-ma’s,certificatenenanderetitels;datdezerichtlijnstrekttotonderlingeerkenning van de diploma’s, certificaten en andere titels van de arts dietoegangverlenentotdeuitoefeningvandegeneeskunst,alsmedevandediploma’s, certificaten en andere titels van de specialist;
Overwegende dat voor de opleiding van de specialist moet worden
overgegaan tot de onderlinge erkenning van de door de opleidingverkregen titels, wanneer deze, zonder dat zij een voorwaarde zijn voorde toegang tot de werkzaamheidvan de specialist, wel een voorwaardevormen voor het voeren van een titel van specialist;
(1) PB nr. C 125 van 18. 5. 1992, blz. 170, en PB nr. C 72 van 15. 3. 1993.
(2) PB nr. C 98 van 24. 4. 1992, blz. 6.
(3) PB nr. L 167 van 30. 6. 1975, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 90/658/EEG (PB nr. L 353 van 17. 12. 1990, blz. 73).
(4) PB nr. L 167 van 30. 6. 1975, blz. 14. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 90/658/EEG (PB nr. L 353 van 17. 12. 1990, blz. 73).
(5) PB nr. L 267 van 19. 9. 1986, blz. 26.
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 3
▼B
Overwegende dat de ontwikkelingen in de wettelijke regelingen van deLid-Staten een aantal technische wijzigingen noodzakelijk maken, teneinde met name rekening te houden met de wijzigingen in de benamingvandediploma’s,certificatenenandertitelsvandezeberoepenofindeomschrijving van een aantal medische specialisaties, alsmede met deinvoeringvaneenaantalnieuwemedischespecialisatiesofdeopheffingvan oude medische specialisaties in bepaalde Lid-Staten;
Overwegende dat er voor de diploma’s, certificaten en andere titels van
arts die door de Lid-Staten zijn afgegeven na opleidingen die vóór dedatum waarop deze richtlijn van toepassing wordt zijn aangevangen,voorschriften nodig zijn met betrekking tot de verworven rechten;
Overwegende dat, aangezien een richtlijn inzake de onderlinge erken-
ning van de diploma’s niet noodzakelijkerwijs de materiële gelijkwaar-digheid inhoudt van de opleidingen waarop deze diploma’s betrekkinghebben, het voeren van de opleidingstitel uitsluitend in de taal van deLid-Staat van oorsprong of herkomst dient te worden toegestaan;
Overwegende dat de Lid-Staten, om de toepassing van deze richtlijn
door hun nationale administraties te vergemakkelijken, kunnen bepalendat de begunstigden die aan de daarin gestelde opleidingsvoorwaardenvoldoen, te zamen met hun opleidingstitel een certificaat van debevoegde overheid van het land van oorsprong of herkomst dienen overte leggen waarin wordt verklaard dat deze titels met de in de richtlijnbedoelde titels overeenstemmen;
Overwegende dat deze richtlijn niet afdoet aan de wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten die aan vennoot-schappen het uitoefenen van de werkzaamheid van de arts verbieden ofdaarvoor bepaalde voorwaarden stellen;
Overwegende dat in geval van dienstverrichting de eis van inschrijving
of aansluiting bij beroepsorganisaties — die verband houdt met hetvaste en permanente karakter van de werkzaamheden in het ontvan-gende land — ongetwijfeld, wegens het tijdelijke karakter van dienswerkzaamheid, een belemmering zou betekenen voor de dienstver-richter;datdezeeisderhalvedienttewordenuitgesloten;datevenwelindit geval het tuchtrechtelijke toezicht waartoe deze beroepsorganisatiesde bevoegdheid hebben, moet worden verzekerd; dat hiertoe, ondervoorbehoud van toepassing van artikel 62 van het Verdrag, in demogelijkheid dient te worden voorzien de begunstigde te verplichten debevoegde autoriteit van de ontvangende Lid-Staat in kennis te stellenvan de dienstverrichting;
Overwegende dat op het gebied van goed gedrag en betrouwbaarheid
onderscheid dient te worden gemaakt tussen de eisen die kunnenworden gesteld enerzijds voor een eerste toegang tot het beroep enanderzijds voor de uitoefening ervan;
Overwegende dat, met het oog op de onderlinge erkenning van de
diploma’s,certificatenenanderetitelsvandespecialistenteneindealleberoepsbeoefenaars die onderdaan zijn van de Lid-Staten binnen deGemeenschap op voet van gelijkheid te plaatsen, een bepaalde coördi-natie van de opleidingseisen van de specialist noodzakelijk is gebleken;dat te dien einde enige minimumcriteria moeten worden vastgesteld,zowel voor de toegang tot de gespecialiseerde opleiding als voor deminimumduur van deze opleiding, de wijze waarop en de plaats waardeze moet plaatsvinden, alsmede voor het toezicht dat erop moetworden uitgeoefend; dat deze criteria slechts betrekking hebben op diespecialisaties die alle Lid-Staten dan wel twee of meer Lid-Statengemeen hebben;
Overwegende dat de door deze richtlijn beoogde coördinatie van de
uitoefeningsvoorwaarden een verdere coördinatie evenwel niet uitsluit;
Overwegende dat overigens op dit ogenblik nagenoeg algemeen wordt
erkend dat er behoeft bestaat aan een specifieke opleiding voor dehuisartswaardoorhijwordtvoorbereidopeenbeterevervullingvanzijntaak; dat deze taak, die voor een belangrijk deel berust op zijn persoon-lijke kennis van het milieu van zijn patiënten, bestaat in het verstrekkenvan adviezen betreffende de preventie van ziekten en de bescherming
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 4
▼B
van alle aspecten van de gezondheid van het individu, alsmede uit het
verstrekken van de passende behandelingen;
Overwegende dat deze behoefte aan een specifieke opleiding in de
huisartsgeneeskunde met name voortvloeit uit het feit dat de ontwikke-ling die zich in de medische wetenschap heeft voorgedaan, tot eensteeds grotere discrepantie heeft geleid tussen het medisch onderwijs enhet medisch onderzoek enerzijds en de praktijk van de huisartsgenees-kunde anderzijds, zodat belangrijke aspecten van de huisartsgenees-kunde niet meer op bevredigende wijze kunnen worden onderwezen inhet kader van de in de Lid-Staten bestaande medische basisopleiding;
Overwegende dat, afgezien van het voordeel voor de patiënten, even-
eens wordt erkend dat een betere aanpassing van de huisarts aan zijnspecifieke functie zal bijdragen tot een verbetering van het stelsel vanmedische verzorging, met name doordat de verwijzing naar specialistenen naar laboratoria en andere hooggespecialiseerde inrichtingen enapparatuur op selectievere wijze zal geschieden;
Overwegende dat de verbetering van de opleiding in de huisartsgenees-
kunde zal bijdragen tot de herwaardering van het beroep van huisarts;
Overwegende dat deze ontwikkeling weliswaar onomkeerbaar lijkt,
maar in de Lid-Staten in een verschillend tempo plaatsvindt, en dat,zonder de huidige ontwikkelingen op ongepaste wijze te overhaasten,voordeconvergentiedaarvaninopeenvolgendeetappendienttewordengezorgd, ten einde ervoor te zorgen dat elke huisarts een passendeopleiding ontvangt die voldoet aan de specifieke eisen van de uitoefe-ning van de huisartsgeneeskunde;
Overwegende dat het, met het oog op de geleidelijke tenuitvoerlegging
vandezehervorming,noodzakelijkblijktomineeneerstefaseiniedereLid-Staat een specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde in tevoeren, die zowel kwalitatief als kwantitatief aan bepaalde minimumei-senvoldoet en de krachtens deze richtlijn vereiste minimale basisoplei-ding van de arts aanvult; dat het van weinig belang is of deze opleidingindehuisartsgeneeskundeplaatsvindtinhetkadervandebasisopleidingvan artsen naar nationaal recht of daarbuiten; dat in een tweede fasedaarenboven dient te worden bepaald dat de uitoefening van de werk-zaamheden van arts als huisarts in het kader van een stelsel van socialezekerheid afhankelijk zal moeten worden gesteld van de voltooiing vande specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde; dat er tenslotte ineen later stadium nieuwe voorstellen zullen moeten worden gedaan omdeze hervorming af te ronden;
Overwegende dat deze richtlijn geen afbreuk doet aan de bevoegdheid
van de Lid-Staten om hun nationale stelsel van sociale zekerheid op tezetten en te bepalen welke werkzaamheden in het kader van dit stelselmoeten worden uitgeoefend;
Overwegende dat de door deze richtlijn bewerkstelligde coördinatie van
de minimumvoorwaarden voor het afgeven van de diploma’s, certifi-caten en andere bewijsstukken waarmee de specifieke opleiding in dehuisartsgeneeskunde wordt afgesloten, de Lid-Staten de gelegenheidbiedt om over te gaan tot de wederzijdse erkenning van deze diploma’s,certificaten en andere titels;
Overwegende dat ingevolge deze richtlijn een ontvangende Lid-Staat
niet gerechtigd is om van artsen die houder zijn van in een andereLid-Staat behaalde en uit hoofde van deze richtlijn erkende diploma’s,enigerlei aanvullende opleiding te eisen voor het uitoefenen van dewerkzaamheden van arts in het kader van een stelsel van sociale zeker-heid, zelfs indien hij een dergelijke opleiding wel verlangt van houdersvan op zijn grondgebied behaalde artsdiploma’s; dat deze richtlijn, watde uitoefening van de huisartsgeneeskunde in het kader van de socialezekerheid betreft, dit effect niet mag verliezen vóór 1 januari 1995, opwelke datum alle Lid-Staten krachtens deze richtlijn verplicht zijn omde uitoefening van de werkzaamheden van arts als huisarts in het kadervan hun stelsel van sociale zekerheid afhankelijk te stellen van devoltooiing van de specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde; datartsen die vóór die datum krachtens deze richtlijn met een praktijkbegonnen zijn, een verworven recht dienen te hebben om de werkzaam-heden van arts als huisarts in het kader van het stelsel van sociale
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 5
▼B
zekerheid van de ontvangende Lid-Staat uit te oefenen, ook al hebbenzij geen specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde genoten;
Overwegende dat de bij deze richtlijn beoogde coördinatie betrekking
heeft op de beroepsopleiding van de arts; dat in de meeste Lid-Statenmomenteel geen onderscheid bestaat tussen de opleiding van artsen inloondienst en die van zelfstandige artsen; dat inzake goed gedrag enbetrouwbaarheid, tuchtrecht en het voeren van een titel de desbetref-fende regelingen naar gelang van de Lid-Staten zowel op loontrek-kenden als op niet-loontrekkenden worden of kunnen worden toegepast;dat de werkzaamheden van de arts in alle Lid-Staten afhankelijk zijngesteld van het bezit van een diploma, certificaat of andere titel vanarts; dat deze werkzaamheden zowel door zelfstandigen als door loon-trekkenden of ook afwisselend als loontrekkende en als niet-loontrek-kende door dezelfde personen gedurende hun loopbaan worden uitgeoe-fend; dat het, voor een werkelijke bevordering van het vrije verkeer vandeze beroepsbeoefenaars binnen de Gemeenschap, derhalve noodzake-lijk lijkt het toepassingsgebied van deze richtlijn uit te breiden tot dearts in loondienst;
Overwegendedatdezerichtlijngeenafbreukmagdoenaandeverplich-
tingen van de Lid-Staten wat de in bijlage III, deel B, vermeldetermijnen voor omzetting betreft,
HEEFTDE VOLGENDE RICHT L ĲN VASTGESTELD:
TITEL I
WERKINGSSFEER
Artikel 1
Deze richtlijn is van toepassing op de door onderdanen van de Lid-
Staten, als zelfstandige of in loondienst, uitgeoefende werkzaamhedenvan arts.
TITEL II
ONDERLINGE ERKENNING VAN DIPLOMA’S, CERTIFI-
CATEN EN ANDERE TITELS VAN ARTS
HOOFDSTUK I
DIPLOMA’S, CERTIFICATEN EN ANDERE TITELS VAN ARTS
Artikel 2
ElkeLid-StaaterkentdedoordeoverigeLid-Statenaanonderdanenvan
Lid-Statenovereenkomstigartikel23afgegeveneninartikel3vermeldediploma’s, certificaten en andere titels, door daaraan, met betrekking totde toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van arts, opzijn grondgebied hetzelfde rechtsgevolg toe te kennen als aan de doorhem zelf uitgereikte diploma’s, certificaten en andere titels.
Artikel 3
De in artikel 2 bedoelde diploma’s, certificaten en andere titels zijn:
a) in België
wettelijk diploma van doctor in de genees-, heel- en verloskunde —
diplôme légal de docteur en médecine, chirurgie et accouchements,uitgereikt door de medische faculteiten van de universiteiten, doorde centrale examencommissie of door de examencommissies van deStaat voor universitair onderwijs;
b) in Denemarken
„bevis for bestået lægevidenskabelig embedseksamen” , het door de
medische faculteit van een universiteit uitgereikte wettelijkediploma van arts, alsook het „dokumentation for gennemført prak-
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 6
▼B
tisk uddannelse” , het door de bevoegde instanties van de gezond-
heidsdiensten opgestelde stagecertificaat;
c) in Duitsland
1.„Zeugnis über die ärztliche Staatsprüfung” , het door de
bevoegde instanties afgegeven certificaat betreffende het staats-examenvoorarts,enhet „Zeugnis über die Vorbereitungszeit als
Medizinalassistent” , certificaat dat na afloop van de voorberei-
dendeperiodealsmedischassistentwordtafgegeven,indienzulkeen periode ingevolge de Duitse wettelijke regeling ter afsluitingvan de artsenopleiding nog is voorgeschreven;
2.„Zeugnis über die ärztliche Staatsprüfung” , het na 30 juni 1988
door de bevoegde instanties afgegeven certificaat betreffende hetstaatsexamen voor arts en de verklaring waaruit blijkt dat dewerkzaamheden van arts gedurende een stageperiode zijn uitge-oefend ( „Arzt im Praktikum” );
d) in Griekenland
„Πτυχίο Ιατρικής ”het diploma dat de bevoegdheid geeft tot het
uitoefenen van de geneeskunde en is uitgereikt door:
— de faculteit geneeskunde van een universiteit, of door
— de faculteit gezondheidswetenschappen, afdeling geneeskunde,
van een universiteit;
e) in Spanje
„Título de Licenciado en Medicina y Cirugía” , het licentiaatsdi-
ploma in de genees- en heelkunde dat is afgegeven door het Minis-terie van Onderwijs en Wetenschappen of is uitgereikt door derector magnificus van een universiteit;
f) in Frankrijk
1.„diplôme d’État de docteur en médecine” , het door de medische
faculteiten, de medisch-farmaceutische interfaculteiten van deuniversiteiten of door de universiteiten uitgereikte staatsdiplomavan doctor in de geneeskunde;
2.„diplôme d’université de docteur en médecine” , het universitaire
diploma van doctor in de geneeskunde, voor zover hiervoordezelfde opleidingscyclus is vereist als voor het staatsdiplomavan doctor in de geneeskunde;
g) in Ierland
„primary qualification” , het certificaat inzake basiskennis dat is
uitgereikt in Ierland na een bekwaamheidsexamen voor eenbevoegde examencommissie, te zamen met een certificaat inzake depraktijkervaring dat door dezelfde examencommissie is uitgereikt,en welke recht geven op inschrijving in het register als „fully
registered medical practitioner” (huisarts);
h) in Italië
„diploma di laurea in medicina e chirurgia” (diploma van afgestu-
deerdeingenees-enheelkunde)datisuitgereiktdoordeuniversiteiten vergezeld van het „diploma di abilitazione all’esercizio della
medicina e chirurgia” (diploma dat de bevoegdheid geeft tot het
uitoefenen van de genees- en heelkunde), afgegeven door de staats-examencommissie;
i) in Luxemburg:
„diplôme d’État de docteur en médecine, chirurgie et accouche-
ments”, het door de staatsexamencommissie uitgereikte staatsdi-
ploma van doctor in de genees-, heel- en verloskunde, gefiatteerddoor de minister van Onderwijs, en het „certificat de stage” , het
door de minister van Volksgezondheid gefiatteerde stagecertificaat;
j) in Nederland
universitair getuigschrift van arts;
k) in Portugal:
„Carta de curso de licenciatura em medicina” (diploma ter afslui-
ting van de studie in de geneeskunde), uitgereikt door een universi-teit alsmede het „Diploma comprovativo da conclusão do internato
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 7
▼B
geral”(diploma van intern geneeskundige), afgegeven door de
bevoegde autoriteiten van het Ministerie van Volksgezondheid;
l) in het Verenigd Koninkrijk
„primary qualification” , het in het Verenigd Koninkrijk na een
bekwaamheidsexamen voor een bevoegde examencommissie uitge-reikte certificaat inzake basiskennis, te zamen met een certificaatinzake de praktijkervaring dat door dezelfde examencommissie isuitgereikt, en welke recht geven op inschrijving in het register als„fully registered medical practitioner” (huisarts);
▼
A1
m) in Oostenr ĳk
„Doktor der gesamten Heilkunde” (diploma van doctor in de
geneeskunde), uitgereikt door een medische faculteit, en „Diplomüber die spezifische Ausbildung in der Allgemeinmedizin” (specia-lisatiediploma van huisarts), of „Facharztdiplom” (diploma vanspecialist), afgegeven door het bevoegd gezag;
n) in Finland
„todistus lääketieteen lisensiaatin tutkinnosta — bevis om medicine
licenciat examen”(certificaat behorende b ĳde graad van licentiaat
in de geneeskunde), uitgereikt door een medische faculteit, en eenpraktĳkopleidingscertificaat, afgegeven door de bevoegde autori-
teiten op het gebiet van de volksgezondheid;
o) in Zweden
„läkarexamen”(artsdiploma),uitgereiktdooreenmedischefaculteit,
en een prakt ĳkopleidingscertificaat, afgegeven door de Nationale
Raad voor Gezondheid en Welz ĳn.
▼
B
HOOFDSTUK II
DIPLOMA’S, CERTIFICATEN EN ANDERE TITELS VAN SPECIALIST
DIE ALLE LID-STATEN GEMEEN HEBBEN
Artikel 4
ElkeLid-StaaterkentdedoordeoverigeLid-Statenaanonderdanenvan
Lid-Staten overeenkomstig de artikelen 24, 25, 26 en 29 afgegeven enin artikel 5 vermelde diploma’s, certificaten en andere titels van specia-list, door daaraan opzijn grondgebied hetzelfde rechtsgevolg toe tekennen als aan de door hem zelf uitgereikte diploma’s, certificaten enandere titels.
Artikel 5
1. De in artikel 4 bedoelde diploma’s, certificaten en andere titels
zijn die welke door de in lid 2genoemde bevoegde autoriteiten ofinstanties zijn afgegeven en welke voor de desbetreffende gespeciali-seerde opleiding beantwoorden aan de in de verschillende Lid-Statengeldende en in lid 3 weergegeven benamingen.
2. De in lid 1 bedoelde, door de bevoegde instanties of instellingen
afgegeven diploma’s, certificaten en andere titels zijn:
in Belgiëerkenningstitel van geneesheer specialist — titre d’agrégation en qualité
demédecinspécialiste,afgegevendoordeministerdiedeVolksgezond-heid onder zijn bevoegdheid heeft;
in Denemarken„bevis for tilladelse til at betegne sig som speciallæge” (getuigschrift
dat machtigt tot het voeren van de titel van specialist), afgegeven doorde bevoegde instanties van de gezondheidsdiensten;
in Duitsland„fachärztliche Anerkennung” , het door de „Landesärztekammer” (Orde
van geneeskundigen in de respectieve Länder) afgegeven getuigschriftvan specialist;
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 8
▼B
in Griekenland
„Τίτλος Ιατρικής ειδικότητας ”(titel van medisch specialist), verleend
door de „Νοµαρχίες ”(prefecturen);
in Spanje„Título de Especialista” (titel van specialist), verleend door het Minis-
terie van Onderwijs en Wetenschappen;
in Frankrijk—„certificat d’études spéciales de médecine” , afgegeven door de
medische faculteit of door de gemengde medisch-farmaceutischefaculteiten van de universiteiten of door de universiteiten;
—„attestation de médecin spécialiste qualifié” , opgesteld door de
„Conseil de l’ordre des médecins” , (orde van Geneeskundigen);
—„certificat d’étude spéciales de médecine” ,afgegevendoordemedi-
sche faculteit of door de gemengde medisch-farmaceutische facul-teiten van de universiteiten of het bij besluit van de minister vanOnderwijs vastgestelde bewijs van gelijkwaardigheid van dezegetuigschriften;
—„diplôme d’étude spécialisées de médecine” , afgegeven door de
universiteiten;
in Ierland„certificate of specialist doctor” (diploma van specialist), afgegeven
door de hiertoe door de minister van Volksgezondheid gemachtigdebevoegde autoriteit;
in Italië„diploma di medico specialista” (diploma van specialist), uitgereikt
door de rector-magnificus van een universiteit;
in Luxemburg:„certificat de médecin spécialiste” (diploma van specialist), afgegeven
door de minister van Volksgezondheid na advies van de Orde vanGeneeskundigen;
in Nederland— getuigschrift van erkenning en inschrijving in het Specialistenre-
gister, afgegeven door de Specialisten-Registratiecommissie (SRC);
— getuigschrift van erkenning en inschrijving in het Register van
sociaal-geneeskundigen, afgegeven door de Sociaal-geneeskundigenRegistratiecommissie (SGRC);
in Portugal:„Grau de Assistente” (graad van assistent), verleend door de bevoegde
autoriteiten van het Ministerie van Volksgezondheid, of „Título de
Especialista” (titel van specialist), verleend door de Orde van Genees-
kundigen.
in het Verenigd Koninkrijk„certificate of completion of specialist training” (diplomavangespecia-
liseerde opleiding), afgegeven door de hiertoe gemachtigde bevoegdeautoriteit;
▼
A1
in Finland„todistus erikoislääkärin tutkinnosta — betryg över specialläkarexamen
(certificaat van medisch specialist) afgegeven door het bevoegd gezag;”
in Oostenr ĳk
„Facharztdiplom” (specialistendiploma), afgegeven door het bevoegd
gezag;
in Zweden„bevis om specialistkompetens som läkare utfärdat av socialstyrelsen”
(certificaat dat men gerechtigdis de titel van specialist te voeren), afge-geven door de Nationale Raad voor Gezondheid en Welz ĳn.
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 9
▼B
3. De in de Lid-Staten geldende benamingen die overeenstemmen
met de desbetreffende gespecialiseerde opleidingen luiden:
—anesthesie
België: anesthesiologie — anesthésiologie
Denemarken: anæstesiologiDuitsland: AnästhesiologieGriekenland: αναισθησιολογία
Spanje: anestesiología y reanimaciónFrankrijk: anesthésiologie — réanimation chirurgicaleIerland: anaestheticsItalië: anestesia e rianimazioneLuxemburg: anesthésie-réanimationNederland: anesthesiologiePortugal: anestesiologiaVerenigd Koninkrijk: anaesthetics
▼
A1
Finland: anestesiologia — anestesiologi
Oostenr ĳk: Anästhesiologie und Intensivmedizin
Zweden: anestesi och intensivvård;
▼B
—heelkunde
België: heelkunde — chirurgie
Denemarken: kirurgi eller kirurgiske sygdommeDuitsland: ChirurgieGriekenland: χειρουργική
Spanje: cirugía general y del aparato digestivoFrankrijk: chirurgie généraleIerland: general surgeryItalië: chirurgia generaleLuxemburg: chirurgie généraleNederland: heelkundePortugal: cirurgia geralVerenigd Koninkrijk: general surgery
▼
A1
Finland: kirurgia — kirurgi
Oostenr ĳk: Chirurgie
Zweden: kirurgi;
▼B
—neurochirurgie
België: neurochirurgie — neurochirurgie
Denemarken: neurokirurgi eller kirurgiske nervesygdommeDuitsland: NeurochirurgieGriekenland: νευροχειρουργική
Spanje: neurocirugíaFrankrijk: neurochirurgieIerland: neurological surgeryItalië: neurochirurgiaLuxemburg: neurochirurgieNederland: neurochirurgiePortugal: neurocirurgiaVerenigd Koninkrijk: neurological surgery
▼
A1
Finland: neurokirurgia — neurokirurgi
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 10
▼A1
Oostenr ĳk: Neurochirurgie
Zweden: neurokirurgi;
▼B
—verloskunde en gynaecologie
België: gynecologie-verloskunde — gynécologie-
obstétrique
Denemarken: gynækologi og obstetrik eller kvindesygd-
omme og fødselshjælp
Duitsland: Frauenheilkunde und GeburtshilfeGriekenland: µαιευτική-γυναικολογία
Spanje: obstetricia y ginecologíaFrankrijk: gynécologie-obstétriqueIerland: obstetrics and gynaecologyItalië: ostetricia e ginecologiaLuxemburg: gynécologie-obstétriqueNederland: verloskunde en gynaecologiePortugal: ginecologia e obstetriciaVerenigd Koninkrijk: obstetrics and gynaecology
▼
A1
Finland: naistentaudit ja synnytykset — kvinnosjuk-
domar och förlossningar
Oostenr ĳk: Frauenheilkunde und Geburtshilfe
Zweden: gynekologi och obstetrik;
▼B
—inwendige geneeskunde
België: inwendige geneeskunde — médecine interne
Denemarken: intern medicin eller medicinske sygdommeDuitsland: Innere MedizinGriekenland: παθολογία
Spanje: medicina internaFrankrijk: médecine interneIerland: general (internal) medicineItalië: medicina internaLuxemburg: maladies internesNederland: inwendige geneeskundePortugal: medicina internaVerenigd Koninkrijk: general medicine
▼
A1
Finland: sisätaudit — inremedicin
Oostenr ĳk: Innere Medizin
Zweden: internmedicin;
▼B
—oogheelkunde
België: oftalmologie — ophtalmologie
Denemarken: oftalmologi eller øjensygdommeDuitsland: AugenheilkundeGriekenland: οφθαλµολογία
Spanje: oftalmologíaFrankrijk: ophtalmologieIerland: ophtalmologyItalië: oculisticaLuxemburg: ophtalmologieNederland: oogheelkundePortugal: oftalmologia
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 11
▼B
Verenigd Koninkrijk: ophtalmology
▼A1
Finland: silmätaudit — ögonsjukdomar
Oostenr ĳk: Augenheilkunde und Optometrie
Zweden: ögonsjukdomar (oftalmologi);
▼B
—keel-, neus- en oorheelkunde
België: otorhinolaryngologie — oto-rhino-laryngo-
logie
Denemarken: ofo-rhino-laryngologi eller øre-næse-hals-
sygdomme
Duitsland: Hals-Nasen-OhrenheilkundeGriekenland: ωτορινολαρυγγολογία
Spanje: otorrinolaringologíaFrankrijk: oto-rhino-laryngologieIerland: otolaryngologyItalië: otorinolaringoiatriaLuxemburg: oto-rhino-laryngologieNederland: keel-, neus- en oorheelkundePortugal: otorrinolaringologiaVerenigd Koninkrijk: otolaryngology
▼
A1
Finland: korva-, nenä- ja kurkkutaudit — öron-, näs-
och strupsjukdomar
Oostenr ĳk: Hals-, Nasen- und Ohrenkrankheiten
Zweden: öron-, näs- och halssjukdomar (oto-rhino-
laryngologi);
▼B
—kindergeneeskunde
België: kindergeneeskunde — pédiatrie
Denemarken: pædiatri eller børnesygdommeDuitsland: KinderheilkundeGriekenland: παιδιατρική
Spanje: pediatría sus áreas específicasFrankrijk: pédiatrieIerland: paediatricsItalië: pediatriaLuxemburg: pédiatrieNederland: kindergeneeskundePortugal: pediatriaVerenigd Koninkrijk: paediatrics
▼
A1
Finland: lastentaudit — barnsjukdomar
Oostenr ĳk: Kinder- und Jugendheilkunde
Zweden: barn- och ungdomsmedicin;
▼B
—ziekten der luchtwegen
België: pneumologie — pneumologie
Denemarken: medicinske lungesygdommeDuitsland: Lungen- und BronchialheilkundeGriekenland: φυµατιολογία -πνευµονολογία
Spanje: neumologíaFrankrijk: pneumologieIerland: respiratory medicine
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 12
▼B
Italië: tisiologia e malattie dell’apparato respiratorio
Luxemburg: pneumo-phtisiologieNederland: longziekten en tuberculosePortugal: pneumologiaVerenigd Koninkrijk: respiratory medicine
▼
A1
Finland: keuhkosairaudet — lungsjukdomar
Oostenr ĳk: Lungenkrankheiten
Zweden: lungsjukdomar (pneumonologi);
▼B
—urologie
België: urologie — urologie
Denemarken: urologi eller urinvejenes kirurgiske sygd-
omme
Duitsland: UrologieGriekenland: ουρολογία
Spanje: urologíaFrankrijk: chirurgie urologiqueIerland: urologyItalië: urologiaLuxemburg: urologieNederland: urologiePortugal: urologiaVerenigd Koninkrijk: urology
▼
A1
Finland: urologia — urologi
Oostenr ĳk: Urologie
Zweden: urologisk;
▼B
—orthopedie
België: orthopedie — orthopédie
Denemarken: ortopædisk kirurgiDuitsland: OrthopädieGriekenland: ορθοπεδική
Spanje: traumatología cirugía ortopédicaFrankrijk: chirurgie orthopédique et traumatologieIerland: orthopaedic surgeryItalië: ortopedia e traumatologiaLuxemburg: orthopédieNederland: orthopediePortugal: ortopediaVerenigd Koninkrijk: orthopaedic surgery
▼
A1
Finland: ortopedia ja traumatologia — ortopedi och
traumatologi
Oostenr ĳk: Orthopädie und orthopädische Chirurgie
Zweden: ortopedi;
▼B
—pathologische anatomie
België: pathologische anatomie — anatomie patholo-
gique
Denemarken: patologisk anatomi ag histologi eller vævsun-
dersøgelse
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 13
▼B
Duitsland: Pathologie
Griekenland: παθολογική ανατοµική
Spanje: anatomía patológicaFrankrijk: anatomie et cytologie pathologiqueIerland: morbid anatomy and histopathologyItalië: anatomia patologicaLuxemburg: anatomie pathologiqueNederland: pathologische anatomiePortugal: anatomia patológicaVerenigd Koninkrijk: morbid anatomy and histopathology
▼
A1
Finland: patologia — patologi
Oostenr ĳk: Pathologie
Zweden: klinisk patologi;
▼B
—neurologie
België: neurologie — neurologie
Denemarken: neuromedicin eller medicinske nervesygd-
omme
Duitsland: NeurologieGriekenland: νευρολογία
Spanje: neurologíaFrankrijk: neurologieIerland: neurologyItalië: neurologiaLuxemburg: neurologieNederland: neurologiePortugal: neurologiaVerenigd Koninkrijk: neurology
▼
A1
Finland: neurologia — neurologi
Oostenr ĳk: Neurologie
Zweden: neurologi;
▼B
—psychiatrie
België: psychiatrie — psychiatrie
Denemarken: psykiatriDuitsland: PsychiatrieGriekenland: ψυχιατρική
Spanje: psiquiatríaFrankrijk: psychiatrieIerland: psychiatryItalië: psichiatriaLuxemburg: psychiatrieNederland: psychiatriePortugal: psiquiatriaVerenigd Koninkrijk: psychiatry
▼
A1
Finland: psykiatria — psykiatri
Oostenr ĳk: Psychiatrie
Zweden: psykiatri.
▼B
HOOFDSTUK III
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 14
▼B
DIPLOMA’S, CERTIFICATEN EN ANDERE TITELS VAN SPECIALIST,
DIE IN TWEE OF MEER LID-STATEN BESTAAN
Artikel 6
Elke Lid-Staat, die ter zake geldende wettelijke of bestuursrechtelijke
bepalingen kent, erkent de door de overige Lid-Staten aan onderdanenvan Lid-Staten overeenkomstig de artikelen 24, 25, 27 en 29 afgegevenen in artikel 7 vermelde diploma’s, certificaten en andere titels vanspecialist, door daaraan op zijn grondgebied hetzelfde rechtsgevolg toetekennenalsaandedoorhemzelfuitgereiktediploma’s,certificatenenandere titels.
Artikel 7
1. De in artikel 6 bedoelde diploma’s, certificaten en andere titels
zijn die welke door de in artikel 5, lid 2, genoemde bevoegde autori-teiten of instanties zijn afgegeven en welke voor de desbetreffendespecialisaties beantwoorden aan de in lid 2 van dit artikel opgenomenbenamingen voor de Lid-Staten waar zij bestaan.
2. De in de Lid-Staten geldende benamingen voor de desbetreffende
specialisaties zijn:
—klinische biologie
België: klinische biologie — biologie clinique
Spanje: análisis clínicosFrankrijk: biologie médicaleItalië: patologia diagnostica di laboratorioPortugal: patologia clínica
▼
A1
Oostenr ĳk: Medizinische Biologie;
▼B
—biologische hematologie
Denemarken: klinisk blodtypeserologi
Frankrijk: hématologieLuxemburg: hématologie biologiquePortugal: hematologia clínica
▼
A1
Finland: hematologiset laboratoriotutkimukset —
hematologiska laboratorieundersökningar;
▼B
—bacteriologie
Denemarken: klinisk mikrobiologi
Duitsland: Mikrobiologie und InfektionsepidemiologieGriekenland: µικροβιολογία
Spanje: microbiología y parasitologíaIerland: microbiologyItalië: microbiologiaLuxemburg: microbiologieNederland: medische microbiologieVerenigd Koninkrijk: medical microbiology
▼
A1
Finland: kliininen mikrobiologia — klinisk mikrobio-
logi,
Oostenr ĳk: Hygiene und Mikrobiologie
Zweden: klinisk bakteriologi;
▼B
—klinische chemie
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 15
▼B
Denemarken: klinisk kemi
Spanje: bioquímica clínicaIerland: chemical pathologyLuxemburg: chimie biologiqueNederland: klinische chemieVerenigd Koninkrijk: chemical pathology
▼
A1
Finland: kliininen kemia — klinisk kemi,
Oostenr ĳk: Medizinische und Chemische Labordiag-
nostik
Zweden: klinisk kemi;
▼B
—immunologie
Spanje: inmunología
Ierland: clinical immunologyVerenigd Koninkrijk: immunology
▼
A1
Finland: immunologia — immunologi
Oostenr ĳk: Immunologie
Zweden: klinisk immunologi;
▼B
—plastische chirurgie
België: plastische heelkunde — chirurgie plastique
Denemarken: plastikkirurgiGriekenland: πλαστική χειρουργική
Spanje: cirurgía plástica y reparadoraFrankrijk: chirurgie plastique, reconstructrice et esthé-
tique
Ierland: plastic surgeryItalië: chirurgia plasticaLuxemburg: chirurgie plastiqueNederland: plastische chirurgiePortugal: cirurgia plástica e reconstrutivaVerenigd Koninkrijk: plastic surgery
▼
A1
Finland: plastiikkakirurgia — plastikkirurgi
Oostenr ĳk: Plastische Chirurgie
Zweden: plastikkirurgi;
▼B
—cardio-pulmonale chirurgie
België: heelkunde op de thorax — chirurgie thora-
cique
Denemarken: thoraxkirurgi eller brysthulens kirurgiske
sygdomme
Griekenland: χειρουργική θώρακος
Spanje: cirurgía torácicaFrankrijk: chirurgie thoracique et cardio-vasculaireIerland: thoracic surgeryItalië: chirurgia toracicaLuxemburg: chirurgie thoraciqueNederland: cardio-pulmonale chirurgiePortugal: cirurgia cárdio-torácicaVerenigd Koninkrijk: thoracic surgery
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 16
▼A1
Finland: thorax- ja verisuonikirurgia — thorax- och
kärlkirurgi
Zweden: thoraxkirurgi;
▼B
—kinderheelkunde
Griekenland: χειρουγική παίδων
Spanje: cirurgía pediátricaFrankrijk: chirurgie infantileIerland: paediatric surgeryItalië: chirurgia pediatricaLuxemburg: chirurgie pédiatriquePortugal: cirurgia pediátricaVerenigd Koninkrijk: paediatric surgery
▼
A1
Finland: lastenkirurgia — barnkirurgi
Zweden: barn- och ungdomskirurgi;
▼B
—chirurgie van bloedvaten
België: bloedvatenheelkunde — chirurgie des vais-
seaux
Spanje: angiología y cirugía vascularFrankrijk: chirurgie vasculaireItalië: chirurgia vascolareLuxemburg: chirurgie cardio-vasculairePortugal: cirurgia vascular;
—cardiologie
België: cardiologie — cardiologie
Denemarken: cardiologi eller hjerte-og-kredsløbssygd-
omme
Griekenland: καρδιολογία
Spanje: cardiologíaFrankrijk: pathologie cardio-vasculaireIerland: cardiologyItalië: cardiologiaLuxemburg: cardiologie et angiologieNederland: cardiologiePortugal: cardiologiaVerenigd Koninkrijk: cardio-vascular diseases
▼
A1
Finland: kardiologia — kardiologi
Zweden: kardiologi;
▼B
—maag- en darmziekten
België: gastro-enterologie — gastro-entérologie
Denemarken: medicinsk gastroenterologi eller medicinske
mave-tarmsygdomme
Griekenland: γαστρεντερολογία
Spanje: aparato digestivoFrankrijk: gastro-entérologie et hépatologieIerland: gastroenterologyItalië: malattie dell’apparato digerente, della nutri-
zione e del ricambio
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 17
▼B
Luxemburg: gastro-entérologie
Nederland: gastro-enterologiePortugal: gastrenterologiaVerenigd Koninkrijk: gastroenterology
▼
A1
Finland: gastroenterologia — gastroenterologi
Zweden: medicinsk gastro-enterologi och hepatologi;
▼B
—reumatologie
België: reumatologie — rhumatologie
Denemarken: reumatologiGriekenland: ρευµατολογία
Spanje: reumatologíaFrankrijk: rhumatologieIerland: rheumatologyItalië: reumatologiaLuxemburg: rhumatologieNederland: reumatologiePortugal: reumatologiaVerenigd Koninkrijk: rheumatology
▼
A1
Finland: reumatologia — reumatologi
Zweden: reumatologi;
▼B
—algemene hematologie
Griekenland: αιµατολογία
Spanje: hematología hemoterapiaIerland: haematologyItalië: ematologiaLuxemburg: hématologiePortugal: imuno-hemoterapiaVerenigd Koninkrijk: haematology
▼
A1
Finland: kliininen hematologia — klinisk hematologi
Zweden: hematologi;
▼B
—endocrinologie
Griekenland: ενδοκρινολογία
Spanje: endocrinología y nutriciónFrankrijk: endocrinologie — maladies métaboliquesIerland: endocrinology and diabetes mellitusItalië: endocrinologiaLuxemburg: endocrinologie, maladies du métabolisme et
de la nutrition
Portugal: endocrinologia-nutriçãoVerenigd Koninkrijk: endocrinology and diabetes mellitus
▼
A1
Finland: endokrinologia — endokrinologi
Zweden: endokrinologi;
▼B
—revalidatie
België: fysische geneeskunde — médecine physique
Denemarken: fysiurgi og rehabilitering
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 18
▼B
Griekenland: φυσική ιατρική και αποκατάσταση
Spanje: rehabilitaciónFrankrijk: rééducation et réadaptation fonctionellesItalië: fisioterapiaNederland: revalidatieLuxemburg: rééducation et réadaptation fonctionellesPortugal: fisiatria;
▼
A1
Finland: fysiatria — fysiatri
Oostenr ĳk: Physikalische Medizin
Zweden: rehabiliteringsmedicin;
▼B
—stomatologie
Spanje: estomatología
Frankrijk: stomatologieItalië: odontostomatologiaLuxemburg: stomatologiePortugal: estomatologia;
—zenuw- en zielsziekten
België: neuropsychiatrie — neuropsychiatrie
Duitsland: Nervenheilkunde (Neurologie und Psychi-
atrie)
Griekenland: νευρολογία —ψυχιατρική
Frankrijk: neuropsychiatrieItalië: neuropsichiatriaLuxemburg: neuropsychiatrieNederland: zenuw- en zielsziekten;
—huid- en geslachtsziekten
België: dermato-venereologie — dermato-vénéréo-
logie
Denemarken: dermato-venerologi eller hud- og kønssygd-
omme
Duitsland: Dermatologie und VenerologieGriekenland: δερµατολογία -αφροδισιολογία
Spanje: dermatología médico-quirúrgica y venereo-
logía
Frankrijk: dermatologie et vénéréologieItalië: dermatologia e venerologiaLuxemburg: dermato-vénéréologieNederland: dermatologie en venerologiePortugal: dermatovenereologia
▼
A1
Finland: iho- ja sukupuolitaudit — hud- och könssjuk-
domar
Oostenr ĳk: Haut- und Geschlechtskrankheiten
Zweden: hud- och könssjukdomar;
▼B
—huidziekten
Ierland: dermatology
Verenigd Koninkrijk: dermatology;
—geslachtsziekten
Ierland: venereology
Verenigd Koninkrijk: venereology;
—radiologie
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 19
▼B
Duitsland: Radiologie
Griekenland: άκτινολογία —ραδιολογία
Spanje: electrorradiologíaFrankrijk: électro-radiologieItalië: radiologiaLuxemburg: électroradiologieNederland: radiologiePortugal: radiologia;
—radiodiagnostiek
België: röntgendiagnose — radiodiagnostic
Denemarken: diagnostik radiologi eller røntgenunders-
øgelse
Duitsland: Radiologische DiagnostikGriekenland: ακτινοδιαγνωστική
Spanje: radiodiagnósticoFrankrijk: radiodiagnostic et imagerie médicaleIerland: diagnostic radiologyLuxemburg: radiodiagnosticNederland: radiodiagnostiekPortugal: radiodiagnósticoVerenigd Koninkrijk: diagnostic radiology
▼
A1
Finland: radiologia — radiologi
Oostenr ĳk: Medizinische Radiologie-Diagnostik
Zweden: medicinsk radiologi;
▼B
—radiotherapie
België: radio- en radiumtherapie — radio- et radium-
thérapie
Denemarken: terapeutisk radiologi eller strålebehandlingDuitsland: StrahlentherapieGriekenland: ακτινοθεραπευτική
Spanje: oncología radioterápicaFrankrijk: oncologie, option radiothérapieIerland: radiotherapyLuxemburg: radiothérapieNederland: radiotherapiePortugal: radioterapiaVerenigd Koninkrijk: radiotherapy
▼
A1
Finland: syöpätaudit ja sädehoito — cancersjukdomar
och radioterapi
Oostenr ĳk: Strahlentherapie — Radioonkologie
Zweden: onkologi;
▼B
—tropische ziekten
Denemarken: tropemedicin
Ierland: tropical medicineItalië: medicina tropicalePortugal: medicina tropicalVerenigd Koninkrijk: tropical medicine;
—kinderpsychiatrie
Denemarken: børnepsykiatri
Duitsland: Kinder- und JugendpsychiatrieGriekenland: παιδοψυχιατρική
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 20
▼B
Frankrijk: pédo-psychiatrie
Ierland: child and adolescent psychiatryItalië: neuropsichiatria infantileLuxemburg: psychiatrie infantilePortugal: pedopsiquiatriaVerenigd Koninkrijk: child and adolescent psychiatry
▼
A1
Finland: lasten psykiatria — barnspsykiatri
Zweden: barn- och ungdomspsykiatri;
▼B
—geriatrie
Spanje: geriatría
Ierland: geriatricsNederland: klinische geriatrieVerenigd Koninkrijk: geriatrics
▼
A1
Finland: geriatria — geriatri
Zweden: geriatrik;
▼B
—nierziekten
Denemarken: nefrologi eller medicinske nyresygdomme
Griekenland: νεφρολογία
Spanje: nefrologíaFrankrijk: néphrologieIerland: nephrologyItalië: nefrologiaLuxemburg: néphrologiePortugal: nefrologiaVerenigd Koninkrijk: renal deseases
▼
A1
Finland: nefrologia — nefrologi
Zweden: medicinska njursjukdomar (nefrologi);
▼B
—besmettelijke ziekten
Ierland: communicable diseases
Italië: malattie infettiveVerenigd Koninkrijk: communicable diseases
▼
A1
Finland: infektiosairaudet — infektionssjukdomar
Zweden: infektionssjukdomar;
▼B
—„community medicine”:
Frankrijk: santé publique et médecine sociale
Ierland: community medicineVerenigd Koninkrijk: community medicine
▼
A1
Finland: terveydenhuolto — hälsovård
Oostenr ĳk: Sozialmedizin;
▼B
—farmacologie
Duitsland: Pharmakologie
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 21
▼B
Spanje: farmacología clínica
Ierland: clinical pharmacology and therapeuticsVerenigd Koninkrijk: clinical pharmacology and therapeutics
▼
A1
Finland: kliininen farmakologia — klinisk farmako-
logi
Oostenr ĳk: Pharmakologie und Toxikologie
Zweden: klinisk farmakologi;
▼B
—arbeidsgeneeskunde
Denemarken: samfundsmedicin/arbejdsmedicin
Duitsland: ArbeitsmedizinGriekenland: ιατρική της εργασίας
Frankrijk: médecine du travailItalië: medicina del lavoroIerland: occupational medicineNederland: arbeids- en bedrijfsgeneeskundePortugal: medicina do trabalhoVerenigd Koninkrijk: occupational medicine
▼
A1
Finland: työterveyshuolto — företagshälsovård
Oostenr ĳk: Arbeits- und Betriebsmedizin
Zweden: yrkes- och miljömedicin;
▼B
—allergologie
Griekenland: αλλεργιολογία
Spanje: alergologíaItalië: allergologia ed immunologia clinicaNederland: allergologiePortugal: imunoalergologia
▼
A1
Finland: allergologia — allergologi
Zweden: allergisjukdomar;
▼B
—gastro-enterologische chirurgie
België: heelkunde op het abdomen — chirurgie
abdominale
Denemarken: kirurgisk gastroenterologi eller kirurgiske
mave-tarmsygdomme
Spanje: cirugía del aparato digestivoFrankrijk: chirurgie viscéraleItalië: chirurgia dell’apparato digerente
▼
A1
Finland: gastroenterologia — gastroenterologi;
▼B
—nucleaire geneeskunde
België: nucleaire geneeskunde — médecine nucléaire
Duitsland: NuklearmedizinGriekenland: πυρηνική ιατρική
Spanje: medicina nuclearFrankrijk: médecine nucléaireItalië: medicina nucleareNederland: nucleaire geneeskunde
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 22
▼B
Portugal: medicina nuclear
Verenigd Koninkrijk: nuclear medicine
▼A1
Finland: isotooppitutkimukset — isotopunders-
ökningar
Oostenr ĳk: Nuklearmedizin;
▼B
—maxillo-faciale chirurgie (basisopleiding voor arts)
Spanje: cirugía oral y maxilofacial
Frankrijk: chirurgie maxillo-faciale et stomatologieItalië: chirurgia maxillo-facciale;
—mond-, tand- en maxillo-faciale chirurgie (basisopleiding voor arts
en voor beoefenaar der tandheelkunde)
België: stomatologie — orale en maxillo-faciale
chirurgie — stomatologie — chirurgie oraleet maxillo-faciale
Duitsland: Zahn-, Mund-, Kiefer- und GesichtschirurgieIerland: oral and maxillo-facial surgeryVerenigd Koninkrijk: oral and maxillo-facial surgery
▼
A1
Finland: leukakirurgia — käkkirurgi.
▼B
Artikel 8
1. De ontvangende Lid-Staat kan aan de onderdanen der Lid-Staten
die een der diploma’s, certificaten of andere titels van opleiding totspecialist wensen te verkrijgen die niet onder de artikelen 4 en 6 vallenof die, hoewel vallend onder artikel 6, niet in een Lid-Staat vanoorsprongofherkomstwordenafgegeven,deopleidingseisenstellendieter zake in zijn eigen wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingenworden voorgeschreven.
2. De ontvangende Lid-Staat houdt daarbij evenwel, geheel of
gedeeltelijk, rekening met de duur van de opleidingsperioden van de inlid 1 bedoelde onderdanen waarvoor dezen een diploma, een certificaatof een andere opleidingstitel hebben ontvangen die door de bevoegdeautoriteiten van de Lid-Staat van oorsprong of herkomst is afgegeven,wanneer deze perioden overeenkomen met die welke in de ontvangendeLid-Staat voor de desbetreffende gespecialiseerde opleiding wordenvereist.
3. Nadat de bevoegde autoriteiten en instanties van de ontvangende
Lid-Staat de inhoud en de duur van de gespecialiseerde opleiding vande betrokkene aan de hand van de voorgelegde diploma’s, certificatenen andere titels hebben geverifieerd, stellen zij deze in kennis van deduur van de aanvullende opleiding alsmede van de gebieden die dezeopleiding moet bestrijken
HOOFDSTUK IV
VERWORVEN RECHTEN
Artikel 9
1. Onverminderd de bepalingen van lid 3, erkent elke Lid-Staat ten
aanzien van onderdanen van Lid-Staten wier diploma’s, certificaten enandere titels niet voldoen aan het geheel van de minimumopleidings-eisenbedoeldinartikel23,dedoordieLid-Statenafgegevendiploma’s,certificaten en andere titels van arts als genoegzaam bewijs, indien zijzijn behaald na een opleiding die vóór de volgende data is begonnen:
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 23
▼B
— in het geval van Spanje en Portugal, vóór 1 januari 1986,
— in het geval van Griekenland, vóór 1 januari 1981,— in het geval van de overige Lid-Staten, vóór 20 december 1976,
▼
A1
— de datum van toetreding voor Oostenr ĳk, Finland en Zweden,
▼B
en vergezeld gaan van een verklaring waarin wordt bevestigd dat deze
onderdanen de betrokken werkzaamheden tijdens de vijf jaren die aande afgifte van de verklaring voorafgaan gedurende ten minste drieopeenvolgendejarendaadwerkelijkenopwettigewijzehebbenuitgeoe-fend.
2. Onverminderd de bepalingen van lid 4, erkent elke Lid-Staat ten
aanzien van onderdanen van Lid-Staten wier diploma’s, certificaten enanderetitelsvanspecialistnietvoldoenaandeminimumopleidingseisenbedoeld in de artikelen 24tot en met 27, de door die Lid-Staten afge-geven diploma’s, certificaten en andere titels van specialist als genoeg-zaam bewijs, indien zij zijn behaald na een opleiding die vóór devolgende data is begonnen:
— in het geval van Spanje en Portugal, vóór 1 januari 1986,
— in het geval van Griekenland, vóór 1 januari 1981,— in het geval van de overige Lid-Staten, vóór december 1976,
▼
A1
— de datum van toetreding voor Oostenr ĳk, Finland en Zweden.
▼B
De ontvangende Lid-Staat kan verlangen dat de betrokken diploma’s,
certificaten en andere titels van specialist vergezeld gaan van een doordebevoegdeautoriteitenofinstantiesvandeLid-Staatvanoorsprongofherkomst afgegeven bewijsstuk waaruit blijkt dat de arts de betrokkenwerkzaamheden als specialist heeft uitgeoefend gedurende een periodediegelijkisaantweemaalhetverschiltussendeduurvandegespeciali-seerde opleiding in de Lid-Staat van oorsprong of herkomst en de intitel III bedoelde minimumopleidingsduur, indien deze diploma’s, certi-ficaten en andere titels niet voldoen aan de in de artikelen 26 en27genoemde minimumopleidingsduur.
Indien echter in de ontvangende Lid-Staat vóór de in de eerste alinea
genoemde data een kortere minimumopleidingsduur wordt vereist dandie bedoeld in de artikelen 26 en 27, kan voor het in de tweede alineabedoelde verschil slechts worden uitgegaan van de in die Lid-Staatbepaalde minimumduur van de opleiding.
3. De Lid-Staten, andere dan Duitsland, erkennen ten aanzien van
onderdanen van Lid-Staten wier diploma’s, certificaten en andere titelsvan arts zijn behaald na een op het grondgebied van de voormaligeDuitse Democratische Republiek genoten opleiding die niet aan alle inartikel 23gestelde minimumopleidingseisen voldoet, deze diploma’s,certificaten en andere titels als genoegzaam bewijs, indien deze:
— zijn behaald na een opleiding die vóór de Duitse eenwording is
begonnen,
— onder dezelfde voorwaarden als de door de bevoegde Duitse autori-
teiten afgegeven en in artikel 3, onder c), punten 1 en 2, bedoeldetitelsdebevoegdheidverlenenophetgehelegrondgebiedvanDuits-land de werkzaamheden van arts uit te oefenen, en
— vergezeld gaan van een door de bevoegde Duitse autoriteiten afge-
geven verklaring waarin wordt bevestigd dat deze onderdanen debetrokken werkzaamheden in Duitsland gedurende ten minste drieopeenvolgende jaren tijdens de vijf, aan de afgifte van de verklaringvoorafgaande jaren daadwerkelijk en op rechtmatige wijze hebbenverricht.
4. De Lid-Staten, andere dan Duitsland, erkennen ten aanzien van
onderdanen van Lid-Staten wier diploma’s, certificaten en andere titelsvan specialist zijn behaald na een op het grondgebied van de voorma-lige Duitse Democratische Republiek genoten opleiding die niet aan dein de artikelen 24tot en met 27gestelde minimumopleidingseisen
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 24
▼B
voldoet, deze diploma’s, certificaten en andere titels als genoegzaambewijs, indien deze:
— zijn behaald na een opleiding die vóór 3 april 1992 is begonnen, en
— onder dezelfde voorwaarden als de door de bevoegde Duitse autori-
teiten afgegeven en in de artikelen 5 en 7 bedoelde titels debevoegdheid verlenen op het gehele grondgebied van Duitsland debetrokken werkzaamheden als specialist uit te oefenen.
Zijkunnenevenwelverlangendatdezediploma’s,certificatenenandere
titels vergezeld gaan van een door de bevoegde Duitse autoriteiten ofinstanties afgegeven bewijsstuk waaruit blijkt dat de arts de betrokkenwerkzaamheden als specialist heeft uitgeoefend gedurende een periodediegelijkisaantweemaalhetverschiltussendeduurvandegespeciali-seerde opleiding die hij op het Duitse grondgebied heeft genoten en deminimumopleidingsduur genoemd in titel III, indien deze diploma’s,certificaten en andere titels niet voldoen aan de in de artikelen 26 en27genoemde minimumopleidingsduur.
5. Elke Lid-Staat erkent ten aanzien van de onderdanen van de
Lid-Staten wier diploma’s, certificaten en andere titels van arts ofspecialist niet overeenstemmen met de benamingen die voor die Lid-Staatvoorkomeninartikel3,5of7,alsgenoegzaambewijsdedoordieLid-Staten afgegeven diploma’s, certificaten en andere titels, mits dezevergezeld gaan van een door de bevoegde autoriteiten of instellingenafgegeven verklaring waarin wordt bevestigd dat deze diploma’s, certi-ficatenenanderetitelsvanartsofspecialistzijnafgegevennaafsluitingvan een opleiding die in overeenstemming is met de in artikel 2, 4 of 6,naar gelang van het geval, genoemde bepalingen van titel III, en dat zijdoor de Lid-Staat die deze heeft afgegeven, worden gelijkgesteld metdie waarvan de benamingen voorkomen in artikel 3, 5 of 7, naar gelangvan het geval.
6. De Lid-Staten die de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
met betrekking tot de afgifte van diploma’s, certificaten en andere titelsop het gebied van zenuw- en zielsziekten, radiologie, cardio-pulmonalechirurgie, chirurgie van de bloedvaten, gastro-enterologische chirurgie,biologische hematologie, revalidatie of tropische ziekten hebben inge-trokken en met betrekking tot de verworven rechten maatregelen tengunste van hun eigen onderdanen hebben getroffen, kennen de onder-danen van de andere Lid-Staten het recht toe voor deze maatregelen inaanmerking te komen voor zover hun diploma’s, certificaten en anderetitels op het terrein van zenuw- en zielsziekten, radiologie, cardio-pulmonale chirurgie, chirurgie van de bloedvaten, gastro-enterologischechirurgie, biologische hematologie, revalidatie of tropische ziektenvoldoenaandeterzakegeldendevoorwaarden,zoalsbepaaldinlid2ofin de artikelen 24, 25 en 27, en voor zover deze diploma’s, certificatenen andere titels werden afgegeven vóór de datum vanaf welke deontvangende Lid-Staat is opgehoudenmet het afgeven van zijn diplo-ma’s, certificaten en andere titels voor de betrokken specialisatie.
7. DedatawaaropdebetrokkenLid-Statendewettelijkeenbestuurs-
rechtelijke bepalingen met betrekking tot de diploma’s, certificaten enandere titels, als bedoeld in lid 6, hebben ingetrokken, zijn vermeld inbijlage II.
HOOFDSTUK V
HET VOEREN VAN DE OPLEIDINGSTITEL
Artikel 10
1. Onverminderd artikel 19, ziet de ontvangende Lid-Staat erop toe
dat de onderdanen van de Lid-Staten die aan de in de artikelen 2, 4, 6en 9gestelde voorwaarden voldoen, het recht hebben gebruik te makenvan hun wettelijke opleidingstitel, van de Lid-Staat van oorsprong ofherkomst, en eventueel van de afkorting daarvan, in de taal van dezeLid-Staat. De ontvangende Lid-Staat kan voorschrijven dat deze titelwordt gevolgd door de naam en de plaats van de instelling of van deexamencommissie die de titel heeft verleend.
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 25
▼B
2. Wanneer de opleidingstitel van de Lid-Staat van oorsprong of vanherkomstindeontvangendeLid-Staatkanwordenverwardmeteentitelwaarvoor in deze Lid-Staat een aanvullende opleiding is vereist die debegunstigde niet heeft gevolgd, kan de ontvangende Lid-Staat voor-schrijven dat de begunstigde zijn opleidingstitel van de Lid-Staat vanoorsprong of van herkomst voert in een door de ontvangende Lid-Staataangegeven passende vorm.
HOOFDSTUK VI
MAATREGELEN TER VERGEMAKKELIJKING VAN DE DAADWER-
KELIJKE UITOEFENING VAN HET RECHT VAN VESTIGING EN
VAN VRIJE DIENSTVERRICHTING VAN DE ARTS
A.Bepalingen die specifiek zijn voor het recht van vestiging
Artikel 11
1. De ontvangende Lid-Staat die van zijn onderdanen voor de eerste
toegang tot een van de werkzaamheden van de arts een bewijs inzakegoedgedragofbetrouwbaarheidverlangt,aanvaardtvoordeonderdanenvan de overige Lid-Staten als genoegzaam bewijs een door eenbevoegde instantie van de Lid-Staat van oorsprong of herkomst afge-geven verklaring waaruit blijkt dat aan de in deze Lid-Staat voor deeerste toegang tot de betrokken werkzaamheid gestelde voorwaardeninzake goed gedrag en betrouwbaarheid is voldaan.
2. Indien de Lid-Staat van oorsprong of van herkomst voor de eerste
toegangtotdebetrokkenwerkzaamheidgeenbewijsinzakegoedgedragof betrouwbaarheid verlangt, kan de ontvangende Lid-Staat van deonderdanen van deze Lid-Staat van oorsprong of van herkomst eenuittreksel uit het strafregister verlangen of, bij gebreke daarvan, eendoor een bevoegde instantie van de Lid-Staat van oorsprong of vanherkomst afgegeven gelijkwaardig document.
3. Indien de ontvangende Lid-Staat kennis heeft van ernstige en
nauwkeurige feiten die vóór de vestiging van de betrokkene in dezeLid-Staatbuitenzijngrondgebiedhebbenplaatsgevondenendaarbinnenvan invloed kunnen zijn op de toegang tot de betrokken werkzaamheid,kan hij de Lid-Staat van oorsprong of van herkomst daarvan op dehoogte stellen.
De Lid-Staat van oorsprong of van herkomst gaat de juistheid van deze
feiten na. De autoriteiten van deze Lid-Staat bepalen zelf de aard en deomvangvanhetintestellenonderzoekenbrengendeconsequentiesdiezij daaruit trekken ten aanzien van de door hen verstrekte verklaringenof documenten ter kennis van de ontvangende Lid-Staat.
4. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de inhoud van de toege-
zonden inlichtingen geheim blijft.
Artikel 12
1. Indien in een ontvangende Lid-Staat voor naleving van de voor-
schriften inzake goed gedrag of betrouwbaarheid, daaronder begrepentuchtrechtelijke voorschriften ter zake van ernstige fouten bij deberoepsuitoefening of van strafrechtelijke veroordelingen, wettelijke ofbestuursrechtelijke bepalingen gelden die betrekking hebben op deuitoefening van een der werkzaamheden van de arts, verstrekt de Lid-Staat van oorsprong of van herkomst aan de ontvangende Lid-Staat denodige inlichtingen betreffende de ten opzichte van de betrokkenegenomen tuchtrechtelijke of administratieve maatregelen of sancties,alsmede betreffende de strafrechtelijke sancties die betrekking hebbenop de uitoefening van het beroep in de Lid-Staat van oorsprong of vanherkomst.
2. Indien de ontvangende Lid-Staat kennis heeft van ernstige en
nauwkeurige feiten die vóór de vestiging van de betrokkene in dezeLid-Staatbuitenzijngrondgebiedhebbenplaatsgevondenendaarbinnenvan invloed kunnen zijn op de uitoefening van de betrokken werkzaam-
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 26
▼B
heid, kan hij de Lid-Staat van oorsprong of herkomst daarvan op dehoogte stellen.
De Lid-Staat van oorsprong of van herkomst gaat de juistheid van deze
feiten na. De autoriteiten van deze Lid-Staat bepalen zelf de aard en deomvangvanhetintestellenonderzoekenbrengendeconsequentiesdiezij daaruit trekken ten aanzien van de door hen krachtens lid 1toege-zonden inlichtingen of documenten ter kennis van de ontvangendeLid-Staat.
3. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de inhoud van de toege-
zonden inlichtingen geheim blijft.
Artikel 13
Indien de ontvangende Lid-Staat van de eigen onderdanen voor de
toegang tot of de uitoefening van een der werkzaamheden van de artseen op de lichamelijke of geestelijke gezondheid betrekking hebbenddocument eist, acht deze Lid-Staat overlegging van het door de Lid-Staat van oorsprong of van herkomst vereiste document voldoende.
Indien de Lid-Staat van oorsprong of van herkomst voor de toegang tot
of de uitoefening van de betrokken werkzaamheid geen document vandeze aard verlangt, aanvaardt de ontvangende Lid-Staat van de onder-danen van de Lid-Staten van oorsprong of van herkomst een door eenbevoegde autoriteit van laatstgenoemde Lid-Staat afgegeven, met degetuigschriften van de ontvangende Lid-Staat overeenstemmendeverklaring.
Artikel 14
De in de artikelen 11, 12 en 13 bedoelde documenten mogen bij
overlegging niet ouder zijn dan drie maanden.
Artikel 15
1. De toelatingsprocedure overeenkomstig de artikelen 11, 12 en 13
betreffende de toegang van de begunstigde tot een van de werkzaam-heden van de arts moet zo spoedig mogelijk en uiterlijk drie maandennadat het volledige dossier van de betrokkene is ingediend, wordenvoltooid, onverminderd de termijnen die voortvloeien uit een eventueelberoep dat na deze procedure is ingesteld.
2. In de in artikel 11, lid 3, en artikel 12, lid 2, bedoelde gevallen
leidt het verzoek om nieuwe bestudering tot schorsing van de in lid 1bedoelde termijn.
De geraadpleegde Lid-Staat moet zijn antwoord binnen drie maanden
toezenden.
Na ontvangst van dit antwoord of na het verstrijken van deze termijn
gaatdeontvangendeLid-Staatvoortmetdeinlid1bedoeldeprocedure.
Artikel 16
Indien een ontvangende Lid-Staat verlangt dat zijn onderdanen voor de
toegang tot of de uitoefening van de werkzaamheden van de arts eeneed of belofte afleggen en de formule van deze eed of belofte niet doordeonderdanenvandeoverigeLid-Statenkanwordengebruikt,zietdezeLid-Staat erop toe dat hun een passende en gelijkwaardige formulewordt geboden.
B.Bepalingen die specifiek zijn voor de dienstverrichting
Artikel 17
1. Indien een Lid-Staat van zijn onderdanen voor de toegang tot of
de uitoefening van een der werkzaamheden van de arts een vergunningeist, of de inschrijving respectievelijk aansluiting bij een beroepsorgani-satie verlangt, stelt deze Lid-Staat de onderdanen van de Lid-Staten vandeze eis vrij in geval van dienstverrichting.
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 27
▼B
Debegunstigdeoefentzijndienstverrichtinguitmetdezelfderechtenenverplichtingen als de onderdanen van de ontvangende Lid-Staat; voorhem gelden met name de tuchtrechtelijke bepalingen van administra-tieve of van professionele aard die van toepassing zijn in die Lid-Staat.
Ter aanvulling van de in lid 2 bedoelde verklaring aangaande het
verrichten van diensten kunnen de Lid-Staten daartoe, ten einde detoepassing van de op hun grondgebied vigerende tuchtrechtelijke bepa-lingen mogelijk te maken, een regeling treffen voor een tijdelijkeinschrijving die automatisch plaatsvindt of voor een aansluiting proforma bij een beroepsorganisatie, dan wel voor opname in een register,mits deze regeling het verrichten van diensten op generlei wijzevertraagt of compliceert en geen extra kosten met zich brengt voordegene die de diensten verricht.
Treft de ontvangende Lid-Staat ter toepassing van de tweede alinea een
maatregel of draagt hij kennis van feiten die indruisen tegen dezebepalingen,dandeelthijzulksonmiddellijkmedeaandeLid-Staatwaarde begunstigde is gevestigd.
2. De ontvangende Lid-Staat kan voorschrijven dat de begunstigde
van tevoren aan de bevoegde instanties verklaart dat hij deze dienstenverricht,ingevalditeentijdelijkverblijfopzijngrondgebiedmeebrengt.
In spoedgevallen kan deze verklaring zo snel mogelijk na de dienstver-
richting worden afgelegd.
3. Op grond van de leden 1 en 2 kan de ontvangende Lid-Staat van
de begunstigde een of meer documenten eisen met de volgende gege-vens:
— de verklaring bedoeld in lid 2,
— een bewijsstuk waaruit blijkt dat de begunstigde de betrokken werk-
zaamheden in de Lid-Staat waar hij gevestigd is, wettig uitoefent,
— een bewijsstuk dat de begunstigde het of de diploma(s), certi-
fica(a)t(en) of andere titel(s) bezit die voor het verrichten van debedoeldedienstenisrespectievelijkzijnvereistenindezerichtlijnisrespectievelijk zijn genoemd.
4. Het/deinlid3bedoeldedocument(en)mag/mogenbijoverlegging
niet ouder zijn dan twaalf maanden.
5. Indien een Lid-Staat één van zijn onderdanen of een op zijn
grondgebied gevestigde onderdaan van een andere Lid-Staat geheel ofgedeeltelijk,tijdelijkofdefinitief,debevoegdheidontneemtoméénvandewerkzaamhedenvandeartsuitteoefenen,draagthijerzorgvoordathet in lid 3, tweede streepje, bedoelde bewijsstuk al naar gelang van hetgeval tijdelijk of definitief wordt ingetrokken.
Artikel 18
Indien in een ontvangende Lid-Staat de verplichting bestaat, bij een
publiekrechtelijke instelling van sociale zekerheid te zijn ingeschrevenom de rekeningen inzake de ten gunste van sociaal verzekerdenverrichte werkzaamheden op een verzekeringsinstelling te kunnenverhalen, stelt deze Lid-Staat in geval van dienstverrichting die eenverplaatsing van de begunstigde met zich brengt, de onderdanen derLid-Staten die in een andere Lid-Staat zijn gevestigd, van die eis vrij.
Debegunstigdesteltdezeinstellingevenwelvantevoren,ofinspoedge-
vallen later, in kennis van zijn dienstverrichting.
C.Bepalingen die het recht van vestiging en de vrije dienstverrich-
ting gemeen hebben
Artikel 19
Wanneer in een ontvangende Lid-Staat voorschriften gelden voor het
voeren van de beroepstitel voor een der werkzaamheden van de arts,voeren de onderdanen van de andere Lid-Staten die voldoen aan devoorwaarden van artikel 2 en van artikel 9, leden 1, 3 en 5, de beroeps-
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 28
▼B
titel die in het ontvangende land met deze voorwaarden inzake oplei-dingovereenkomt,enmakenzijgebruikvandeafkortingvandezetitel.
De eerste alinea is ook van toepassing op het voeren van de titel van
specialist door diegenen die voldoen aan de voorwaarden welke achter-eenvolgens zijn genoemd in de artikelen 4 en 6 en in artikel 9, leden 2,4 ,5e n6 .
Artikel 20
1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen ten einde de begun-
stigden in staat te stellen geïnformeerd te worden omtrent de wetgevinginzake gezondheidszorg en op sociaal gebied, alsmede, in voorkomendgeval, omtrent de medische ethiek in de ontvangende Lid-Staat.
Te dien einde kunnen zij informatiediensten oprichten waar de begun-
stigdendenoodzakelijkegegevenskunneninwinnen.Ingevalvanvesti-gingkunnendeontvangendeLid-Statendebegunstigdenverplichtenommet deze diensten contact op te nemen.
2. De Lid-Staten kunnen de in lid 1 bedoelde diensten oprichten bij
de bevoegde autoriteiten en instanties die zij aanwijzen.
3. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat in voorkomend geval de
begunstigden in hun belang en in dat van hun patiënten de talenkennisverwerven die noodzakelijk is voor de uitoefening van hun beroeps-werkzaamheden in het ontvangende land.
Artikel 21
DeLid-Statendievanhuneigenonderdaneneisendatzijeenvoorberei-
dende stage hebben vervuld om werkzaam te kunnen zijn als zieken-fondsarts, kunnen gedurende een periode van vijf jaar te rekenen vanaf20 juni 1975, dezelfde eis stellen aan de onderdanen van de andereLid-Staten. De duur van de stage mag evenwel niet langer zijn dan zesmaanden.
Artikel 22
De ontvangende Lid-Staat kan, in geval van gegronde twijfel, van de
bevoegde autoriteiten van een andere Lid-Staat een bevestigingverlangen van de echtheid van de in die Lid-Staat afgegeven in dehoofdstukken I tot en met IV van titel II genoemde diploma’s, certifi-caten en andere titels, alsmede bevestiging van het feit dat de begun-stigde heeft voldaan aan alle opleidingsvoorwaarden van titel III.
TITEL III
COÖRDINATIE VAN DE WETTELIJKE EN BESTUURSRECH-
TELIJKE BEPALINGEN BETREFFENDE DE WERKZAAM-
HEDEN VAN DE ARTS
Artikel 23
1. De Lid-Staten stellen de toegang tot en de uitoefening van de
werkzaamheden van de arts afhankelijk van het bezit van een in artikel3genoemd diploma, certificaat of andere titel van arts waardoor wordtgewaarborgd dat de betrokkene gedurende de totale opleidingstijd:
a) voldoende kennis heeft verworven van de wetenschappen waarop de
geneeskunst berust, alsmede een goed inzicht in de wetenschappe-lijke methoden, met inbegrip van de beginselen van de meting vanbiologische functies, in de beoordeling van wetenschappelijk vastge-stelde feiten alsmede in het analyseren van gegevens;
b) voldoende kennis heeft verworven van de structuur, de functies en
het gedrag van gezonde en zieke personen, alsmede van de wijzewaarop de gezondheidstoestand van de mens wordt beïnvloed doorzijn natuurlijke en sociale omgeving;
c) voldoende kennis heeft verworven van de klinische studievakken en
de klinische praktijk, waardoor hij een samenhangend beeld heeftvan de ziekten van lichaam en geest, van de geneeskunde voor wat
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 29
▼B
de aspecten preventie, diagnose en therapie betreft, alsmede van de
voortplanting van de mens;
d) onder deskundige leiding voldoende klinische ervaring in zieken-
huizen heeft opgedaan.
2. Een dergelijke totale geneeskundige opleiding omvat ten minste
zesstudiejarenof5500urentheoretischenpraktischonderwijs,dataaneen universiteit respectievelijk onder toezicht van een universiteit wordtgegeven.
3. Voor de toelating tot deze opleiding wordt het bezit vereist van
een diploma of certificaat dat in een Lid-Staat voor de betrokken studietoegang geeft tot inrichtingen van universitair onderwijs.
4. Bij betrokkenen wier opleiding vóór 1 januari 1972 is aange-
vangen, kan de in lid 2genoemde opleiding een praktische scholing opuniversitair niveau van zes maanden omvatten, in de vorm van eenvoltijdse opleiding onder toezicht van de bevoegde autoriteiten.
5. Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de mogelijkheid voor de
Lid-Staaten om op hun eigen grondgebied volgens hun eigen regelingaan houders van diploma’s, certificaten en andere titels die niet in eenLid-Staat zijn behaald, de toegang tot de werkzaamheden van arts en deuitoefening ervan toe te staan.
Artikel 24
1. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de opleiding voor het
behalen van een diploma, certificaat of andere titel van specialist tenminste aan de volgende voorwaarden voldoet:
a) in het kader van de in artikel 23 bedoelde opleidingscyclus zijn met
goedgevolgzesstudiejarenvolbracht;watdeopleidingbetreftwaar-voor een diploma, certificaat of andere titel van specialist in demond-, tand- en maxillo-faciale chirurgie wordt afgegeven (basisop-leiding voor arts en voor beoefenaar van de tandheelkunde), isbovendien met goed gevolg de opleidingscyclus voor beoefenarenvan de tandheelkunde doorlopen bedoeld in artikel 1 van Richlijn78/687/EEGvandeRaadvan25juli1978inzakedecoördinatievande wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werk-zaamheden van de beoefenaar der tandheelkunde(
1)
b) zij omvat theoretisch en praktisch onderwijs;
c) zij is voltijds en staat onder toezicht van de bevoegde autoriteiten of
instanties overeenkomstig het bepaalde in bijlage I, punt 1;
d) zij geschiedt in een universitair centrum, in een universitair centrum
voor ziekenverpleging of in voorkomend geval in een daartoe doorde bevoegde autoriteiten of instanties erkende inrichting voorgezondheidszorg;
e) de aankomend specialist dient persoonlijk aan de werkzaamheden
van de betrokken diensten deel te nemen en daarvoor verantwoorde-lijkheid te dragen.
2. De Lid-Staten stellen de afgifte van een diploma, certificaat of
anderetitelvanspecialistafhankelijkvanhetbezitvaneenderinartikel23 bedoelde diploma’s, certificaten of andere titels van arts. De afgiftevan het diploma, certificaat of andere titel van specialist in de mond-,tand- en maxillo-faciale chirurgie (basisopleiding voor arts en voorbeoefenaar van de tandheelkunde) is voorts afhankelijk van het bezitvan een van de in artikel 1 van Richtlijn 78/687/EEG bedoelde diplo-ma’s, certificaten of andere titels van beoefenaar der tandheelkunde.
Artikel 25
1. Onverminderd het in artikel 24, lid 1, onder c), vervatte beginsel
van de voltijdse opleiding en in afwachting van de door de Raadovereenkomstig lid 3te nemen besluiten, kunnen de Lid-Staten, indien
(1) PB nr. L 233 van 24. 8. 1978, blz. 10;
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 30
▼B
een voltijdse opleiding wegens gerechtvaardigde persoonlijke omstan-
digheden niet kan worden gevolgd, op voorwaarden waarmee debevoegdenationaleautoriteitenhebbeningestemd,eendeeltijdsespecia-listenopleiding toestaan.
2. De deeltijdse opleiding moet worden gegeven overeenkomstig het
bepaalde in bijlage I, punt 2, en dient van een niveau te zijn datkwalitatief gelijkwaardig is aan dat van de voltijdse opleiding. Ditniveau mag noch door het deeltijdse karakter van de opleiding nochdoor de uitoefening van betaalde privé-beroepswerkzaamheden wordengeschaad.
De totale duur van de specialistenopleiding mag niet worden verkort
wegens het feit dat zij deeltijds wordt gevolgd.
3. Uiterlijk op 25 januari 1989 besluit de Raad, in het licht van een
nieuwe bestudering van de situatie en op voorstel van de Commissie,met inachtneming van het feit dat de mogelijkheid van een deeltijdseopleiding in bepaalde omstandigheden die naar gelang van het specia-lisme dienen te worden onderzocht, moet blijven bestaan, of hetbepaalde in de leden 1 en 2moet worden gehandhaafd of gewijzigd.
De deeltijdse specialistenopleidingen die vóór 1 januari 1983 zijn
begonnen, kunnen overeenkomstig de vóór die datum geldende bepa-lingen worden voltooid.
Artikel 26
De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de minimumduur der hierna
genoemde specialistenopleidingen ten minste bedraagt:
eerste groep (vijf jaar):— heelkunde,
— neuro-chirurgie,— inwendige geneeskunde,— urologie,— orthopedie;
tweede groep (vier jaar):— verloskunde en gynaecologie,
— kindergeneeskunde,— ziekten der luchtwegen,— pathologische anatomie,— neurologie,— psychiatrie;
derde groep (drie jaar):— anesthesie,
— oogheelkunde,— keel-, neus- en oorheelkunde.
Artikel 27
DeLid-Statenwaarwettelijkeenbestuursrechtelijkebepalingenterzake
bestaan, dragen er zorg voor dat de minimumduur van de hierondervermelde gespecialiseerde opleidingen ten minste bedraagt:
eerste groep (vijf jaar):— plastische chirurgie,
— cardio-pulmonale chirurgie,— chirurgie van bloedvaten,— zenuw- en zielsziekten,— kinderheelkunde,— maag- en darmchirurgie,— maxillo-faciale chirurgie (basisopleiding voor arts);
tweede groep (vier jaar):— cardiologie,
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 31
▼B
— maag- en darmziekten,
— reumatologie,— klinische biologie,— radiologie,— radiodiagnostiek,— radiotherapie,— tropische ziekten,— farmacologie,— kinderpsychiatrie,— bacteriologie,— arbeidsgeneeskunde,— klinische chemie,— immunologie,— huidziekten,— geslachtsziekten,— geriatrie,— nierziekten,— besmettelijke ziekten,— „community medicine”,— biologische hematologie,— nucleaire geneeskunde,— mond-, tand- en maxillo-faciale chirurgie (basisopleiding voor arts
en voor beoefenaar der tandheelkunde);
derde groep (drie jaar):— algemene hematologie,
— endocrinologie,— revalidatie,— stomatologie,— huid- en geslachtsziekten,— allergologie.
Artikel 28
Als overgangsmaatregel en in afwijking van artikel 24, lid 1, onder c),
envanartikel25,kunnendeLid-Statenwaarop20juni1975wettelijkeen bestuursrechtelijke bepalingen golden waarbij een vorm van deel-tijdse specialistenopleiding was ingesteld, deze bepalingen blijventoepassen voor kandidaten die uiterlijk op 31 december 1983met hunopleiding tot specialist zijn begonnen.
ElkeontvangendeLid-Staatkanvandegenendiegebruikmakenvanhet
bepaalde in de eerste alinea, verlangen dat hun diploma’s, certificatenen andere titels vergezeld gaan van een bewijsstuk waaruit blijkt dat zijde betrokken werkzaamheden daadwerkelijk en op wettige wijze alsspecialist hebben uitgeoefend gedurende ten minste drie opeenvolgendejaren tijdens de vijf jaar die aan de afgifte van het bewijsstuk vooraf-gaan.
Artikel 29
Als overgangsmaatregel en in afwijking van artikel 24, lid 2:
a) geldt ten aanzien van Luxemburg en uitsluitend voor de Luxem-
burgse diploma’s die onder de wet van 1939 betreffende hettoekennen van universitaire graden vallen, als enige voorwaardevoor het verlenen van het staatsdiploma van specialist, het bezit vanhetdiplomavandoctorindegenees-,heel-enverloskunde(„docteuren médecine, chirurgie et accouchements”), afgegeven door deStaatsexamencommissie van Luxemburg;
b) geldt ten aanzien van Denemarken en uitsluitend voor de wettelijke
diploma’s van arts uitgereikt door de medische faculteit van eenDeense universiteit, overeenkomstig het besluit van de minister vanBinnenlandseZakenvan14mei1970,alsenigevoorwaardevoorhet
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 32
▼B
verlenenvanhetgetuigschriftdatmachtigttothetvoerenvandetitelvan specialist, het bezit van deze diploma’s.
De onder a) en b) bedoelde diploma’s mogen worden uitgereikt aan
kandidaten die hun opleiding vóór 20 december 1976 zijn begonnen.
TITEL IV
SPECIFIEKE OPLEIDING IN DE HUISARTSGENEESKUNDE
Artikel 30
Iedere Lid-Staat op het grondgebied waarvan de volledige in artikel 23
bedoelde opleidingscyclus wordt gegeven, voert een specifieke oplei-ding in de huisartsgeneeskunde in, welke ten minste aan de in deartikelen 31 en 32gestelde voorwaarden voldoet, en wel zodanig dat deeerste diploma’s of certificaten of andere titels waarmee deze opleidingwordt afgesloten, uiterlijk op 1 januari 1990 worden afgegeven.
Artikel 31
1. De in artikel 30 bedoelde specifieke opleiding in de huisartsge-
neeskunde moet ten minste aan de volgende voorwaarden voldoen:
a) alleen toegankelijk zijn nadat ten minste zes studiejaren in het kader
van de in artikel 23 bedoelde opleidingscyclus met goed gevolg zijnvoltooid;
b) bij voltijds onderwijs ten minst twee jaar duren en onder toezicht
van de bevoegde autoriteiten of instellingen worden gegeven;
c) meer van praktische dan theoretische aard zijn; de praktische oplei-
ding dient enerzijds te worden gegeven gedurende ten minste zesmaanden in een erkend ziekenhuis dat over de nodige uitrusting endiensten beschikt, en anderzijds gedurende ten minste zes maandenin een erkende huisartsenpraktijk of een erkend centrum waar artseneerstelijnszorg verstrekken; in het kader van deze specifieke oplei-ding moeten contacten worden onderhouden met andere instellingenof organisaties voor gezondheidszorg die zich bezighouden met dehuisartsgeneeskunde; onverminderd deze minimumperioden mag depraktische opleiding evenwel gedurende ten hoogste zes maandenworden vervangen door een opleiding in andere erkende instellingenof organisaties voor gezondheidszorg die zich met huisartsgenees-kunde bezighouden;
d) de kandidaat dient persoonlijk aan de beroepsactiviteiten deel te
nemen en in de verantwoordelijkheden van degenen met wie hijwerkt, te delen.
2. De Lid-Staten kunnen de toepassing van het bepaalde in lid 1,
onder c), betreffende de minimale opleidingsduur tot uiterlijk 1 januari1995 uitstellen.
3. DeLid-Statenstellenhetafgevenvandediploma’s,certificatenen
anderetitelswaarmeedespecifiekeopleidingindehuisartsgeneeskundewordt afgesloten, afhankelijk van het bezit van een van de diploma’s,certificaten of andere titels, als bedoeld in artikel 3.
Artikel 32
IndieneenLid-Staatop22september1986eenopleidingindehuisarts-
geneeskunde verstrekt door middel van een ervaring in de huisartsge-neeskunde die door de arts in zijn eigen praktijk onder toezicht van eenerkendstagebegeleiderisopgedaan,kandieLid-Staatdezeopleidingbijwijze van proef handhaven op voorwaarde dat:
— deze voldoet aan artikel 31, lid 1, onder a) en b), alsmede aan lid 3;
— de duur ervan overeenkomt met het dubbele van het verschil tussen
deperiodealsbedoeldinartikel31,lid1,onderb),enhettotaalvande perioden bedoeld in het derde streepje van dit artikel;
— deze ten minste een periode omvat in een erkend ziekenhuis dat
over de nodige uitrusting en diensten beschikt, alsmede een periodein een erkende huisartsenpraktijk of een erkend centrum waar artsen
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 33
▼B
eerstelijnszorg verstrekken; vanaf 1 januari 1995 bedraagt de duurvan elk van deze perioden ten minste zes maanden.
Artikel 33
Aan de hand van de opgedane ervaring en gelet op de ontwikkeling van
de opleidingen op het gebied van de huisartsgeneeskunde, dient deCommissie uiterlijk op 1 januari 1996 bij de Raad een verslag in overde toepassing van de artikelen 31 en 32, vergezeld van passende voor-stellen met het oog op de verdere harmonisatie van de huisartsenoplei-ding.
De Raad neemt vóór 1 januari 1997 volgens de in het Verdrag vastge-
stelde procedures over deze voorstellen een besluit.
Artikel 34
1. Onverminderd het beginsel van de voltijdse opleiding, vervat in
artikel 31, lid 1, onder b), kunnen de Lid-Staten, naast een voltijdseopleiding, een deeltijdse specifieke opleiding in de huisartsgeneeskundetoestaan wanneer aan de volgende bijzondere voorwaarden is voldaan:
— de totale duur van de opleiding mag niet worden verkort vanwege
het feit dat het om een deeltijdse opleiding gaat;
— het weekrooster van de deeltijdse opleiding mag niet minder zijn
dan 60% van het weekrooster van de voltijdse opleiding;
— de deeltijdse opleiding dient een aantal voltijdse opleidingsperioden
te omvatten, zowel voor het opleidingsonderdeel dat in een zieken-huiswordtgegevenalsvoorhetonderdeelineenerkendehuisartsen-praktijk of in een erkend centrum waar artsen eerstelijnszorgverstrekken. Het aantal voltijdse opleidingsperioden en de duurervan zijn zodanig, dat zij een passende voorbereiding op dedaadwerkelijke uitoefening van de huisartsgeneeskunde vormen.
2. De deeltijdse opleiding dient van een niveau te zijn dat kwalitatief
gelijkwaardig is aan dat van de voltijdse opleiding. Zij wordt afgeslotenmet het in artikel 30 bedoelde diploma of certificaat of een andere titel.
Artikel 35
1. Ongeacht de bepalingen inzake verworven rechten die de Lid-
Staten vaststellen, kunnen zij het in artikel 30 bedoelde diploma ofcertificaat respectievelijk de aldaar bedoelde andere titel afgeven aanartsen die niet de in de artikelen 31 en 32 bedoelde opleiding hebbengenoten, maar wel een andere aanvullende opleiding die met een doorde bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat afgegeven diploma, certifi-caat of andere titel is afgesloten; de Lid-Staten mogen dit diploma ofcertificaat of deze andere titel evenwel slechts afgeven indien het debekrachtiging vormt van kennis die kwalitatief gelijkwaardig is aan diewelke wordt verworven tijdens de in de artikelen 31 en 32 bedoeldeopleiding.
2. In de regels die de Lid-Staten overeenkomstig lid 1 vaststellen,
bepalen zij met name in hoeverre de door de aanvrager reeds genotenaanvullende opleiding en diens beroepservaring in aanmerking kunnenworden genomen ter vervanging van de in de artikelen 31 en 32bedoelde opleiding.
Zij mogen het in artikel 30 bedoelde diploma of certificaat respectieve-
lijk de aldaar bedoelde andere titel slechts afgeven indien de aanvragergedurende ten minste zes maanden in een huisartsenpraktijk of eenerkend centrum waar artsen eerstelijnszorg verstrekken, als bedoeld inartikel 31, lid 1, onder c), ervaring in de huisartsgeneeskunde heeftopgedaan.
Artikel 36
1. Met ingang van 1 januari 1995 stellen alle Lid-Staten, behoudens
de bepalingen inzake verworven rechten, het in het kader van hunnationale stelsel van sociale zekerheid als huisarts verrichten van de
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 34
▼B
werkzaamheden van arts afhankelijk van het bezit van een diploma, een
certificaat of een andere titel als bedoeld in artikel 30.
De Lid-Staten kunnen evenwel personen die de specifieke opleiding in
de huisartsgeneeskunde volgen, van deze voorwaarde vrijstellen.
2. Elke Lid-Staat bepaalt om welke verworven rechten het gaat. Het
recht om de werkzaamheden van arts als huisarts uit te oefenen in hetkader van het nationale stelsel van sociale zekerheid van die Lid-Staatzonder het in artikel 30 bedoelde diploma of certificaat respectievelijkde aldaar bedoelde titel te bezitten, moet hij evenwel als verworvenrecht toekennen aan alle artsen die dit recht op 31 december 1994krachtens de artikelen 1tot en met 20 bezitten en op die datum op zijngrondgebied praktizeren, omdat zij in aanmerking kwamen voor hetbepaalde in artikel 2 of artikel 9, lid 1.
3. Elke Lid-Staat mag lid 1 vóór 1 januari 1995toepassen, op voor-
waarde dat alle artsen die de in artikel 23 bedoelde opleiding in eenandere Lid-Staat hebben genoten, zich tot en met 31 december 1994 opzijn grondgebied kunnen vestigen en daar in het kader van zijn natio-nale stelsel van sociale zekerheid kunnen praktizeren, met een beroepop artikel 2 of op artikel 9, lid 1.
4. De bevoegde autoriteiten van elke Lid-Staat geven aan artsen die
op grond van lid 2 verworven rechten hebben, op hun verzoek eencertificaat af waaruit blijkt dat zij het recht hebben om in het kader vanhun stelsel van sociale zekerheid de werkzaamheden van arts als huis-arts uit te oefenen zonder het in artikel 30 bedoelde diploma of certifi-caat of een andere titel te bezitten.
5. Lid 1 doet geen afbreuk aan de mogelijkheid voor de Lid-Staten
om op hun grondgebied volgens hun eigen regeling aan personen dieniet in het bezit zijn van diploma’s, certificaten of andere titels die deafsluiting vormen van een artsenopleiding en van een specifieke oplei-ding in de huisartsgeneeskunde die beide in een Lid-Staat werdengenoten, maar wel in het bezit zijn van in een derde land verkregendiploma’s, certificaten of andere titels waarmee de hier bedoelde oplei-dingen, of één daarvan, worden afgesloten, de uitoefening van de werk-zaamheden van arts als huisarts in het kader van een stelsel van socialezekerheid toe te staan.
Artikel 37
1. Iedere Lid-Staat erkent, voor de uitoefening van de werkzaam-
heden van arts als huisarts in het kader van zijn nationale stelsel vansociale zekerheid, de in artikel 30 bedoelde en aan onderdanen van deLid-Staten door andere Lid-Staten overeenkomstig de artikelen 31, 32,34 en 35 verstrekte diploma’s, certificaten en andere titels.
2. Iedere Lid-Staat erkent de in artikel 36, lid 4, bedoelde en aan
onderdanen van de Lid-Staten door andere Lid-Staten verstrekte certifi-caten, door daaraan op zijn grondgebied dezelfde rechtsgevolgen teverbinden als aan de diploma’s, certificaten en andere titels die hij zelfafgeeft en die het mogelijk maken de werkzaamheden van arts alshuisarts in het kader van zijn nationale stelsel van sociale zekerheid uitte oefenen.
Artikel 38
De onderdanen van een Lid-Staat aan wie een Lid-Staat de in artikel 30
of in artikel 36, lid 4, bedoelde diploma’s, certificaten of andere titelsheeftafgegeven,hebbenhetrechtomindieontvangendeLid-Staatdeindeze Lid-Staat bestaande beroepstitel te voeren en van de afkortingdaarvan gebruik te maken.
Artikel 39
1. Onverminderd artikel 38 ziet de ontvangende Lid-Staat erop toe
dat personen op wie artikel 37 van toepassing is, het recht hebbengebruik te maken van hun wettelijke opleidingstitel van de Lid-Staatvan oorsprong of herkomst, en eventueel van de afkorting daarvan, inde taal van deze Lid-Staat. De ontvangende Lid-Staat kan voorschrijven
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 35
▼B
datdezetitelwordtgevolgddoordenaamendeplaatsvandeinstelling
of van de examencommissie die de titel heeft verleend.
2. Wanneer de opleidingstitel van de Lid-Staat van oorsprong of van
herkomstindeontvangendeLid-Staatkanwordenverwardmeteentitelwaarvoor in deze Lid-Staat een aanvullende opleiding is vereist die debegunstigde niet heeft gevolgd, kan de ontvangende Lid-Staat voor-schrijven dat de begunstigde zijn opleidingstitel van de Lid-Staat vanoorsprong of van herkomst voert in een door de ontvangende Lid-Staataangegeven passende vorm.
Artikel 40
Op basis van de opgedane ervaring en in het licht van de ontwikkeling
van de opleidingen in de huisartsgeneeskunde, legt de Commissie aande Raad uiterlijk op 1 januari 1997 een verslag voor over de toepassingvan deze titel alsmede in voorkomend geval passende voorstellen, teneinde ervoor te zorgen dat elke huisarts een adequate opleidingontvangt, die voldoet aan de specifieke eisen van de uitoefening van dehuisartsgeneeskunde. De Raad neemt over deze voorstellen een besluitvolgens de in het Verdrag neergelegde procedures.
Artikel 41
ZodraeenLid-StaatdeCommissieinkennisheeftgesteldvandedatum
van inwerkingtreding van de door hem overeenkomstig artikel30getroffenmaatregelen,doetdezedaarvanoppassendewijzemedede-ling in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen onder
vermelding van de benamingen die door deze Lid-Staat voor diploma,certificaat en andere titel en in voorkomend geval voor de beroepstitelwerden vastgesteld.
TITEL V
SLOTBEPALINGEN
Artikel 42
De Lid-Staten wijzen de autoriteiten en instanties aan die gemachtigd
zijn tot afgifte en in ontvangst nemen van de diploma’s, certificaten enandere titels alsmede de documenten of informaties die in deze richtlijnworden genoemd en stellen de overige Lid-Staten en de Commissiedaarvan onverwijld in kennis.
Artikel 43
Wanneer zich, bij de toepassing van deze richtlijn, voor een Lid-Staat
op bepaalde terreinen ernstige moeilijkheden mochten voordoen, onder-zoekt de Commissie deze moeilijkheden samen met die Lid-Staat enwint zij het advies in van het bij Besluit 75/365/EEG(
1) ingestelde
Comité van hooggeplaatste ambtenaren van volksgezondheid.
In voorkomend geval legt de Commissie passende voorstellen aan de
Raad voor.
Artikel 44
De richtlijnen die in bijlage III, deel A, zijn opgenomen, worden hierbij
ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de Lid-Staten wat dein bijlage III, deel B, vermelde termijnen voor omzetting betreft.
Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen gelden als verwijzingen
naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de in bijlageIV opgenomen concordantietabel.
Artikel 45
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.
(1) PB nr. L 167 van 30. 6. 1975, blz. 19.
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 36
▼B
BIJLAGE I
De in artikel 24, lid 1, onder c), en in artikel 25 bedoelde kenmerken van de
voltijdse specialistenopleiding en van de deeltijdopleiding tot specialist
1.Voltijdse specialistenopleiding
Deze opleiding vindt plaats in het kader van door de bevoegde autoriteiten
erkende specifieke opleidingsplaatsen.
Zij houdt deelneming in aan alle medische activiteiten van de afdeling waar
de opleiding wordt genoten, inclusief de wachtdiensten, zodat de specialist inopleiding gedurende de gehele werkweek en gedurende het gehele jaar aandeze praktische en theoretische opleiding al zijn beroepsactiviteit wijdt op dedoor de bevoegde autoriteiten vastgestelde wijze. Bijgevolg worden dezewerkzaamheden op passende wijze bezoldigd.
Deopleidingkanwordenonderbrokenomredenenalsmilitairedienst,weten-
schappelijke opdrachten, zwangerschap en ziekte. Deze onderbrekingenmogen de totale duur van de opleiding niet verkorten.
2.Deeltijdopleiding tot specialist
Deze opleiding beantwoordt aan dezelfde eisen als de voltijdse opleiding,
waarvanzijzichslechtsonderscheidtdoordemogelijkheiddedeelnemingaande medische activiteiten te beperken tot een tijdsduur die ten minste gelijk isaan de helft van die welke in punt 1, tweede alinea, is voorgeschreven.
De bevoegde autoriteiten zien erop toe dat de totale duur en de kwaliteit van
de deeltijdopleiding tot specialist niet minder zijn dan die van de voltijdsespecialistenopleiding.
Deze deeltijdopleiding wordt derhalve op passende wijze bezoldigd.
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 37
▼B
BIJLAGE II
Data waarop een aantal Lid-Staten de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrek-
king tot de afgifte van diploma’s, certificaten en andere titels als bedoeld in artikel 9, lid 7,
hebben ingetrokken
BELGIË
cardio-pulmonale chirurgie: 1 januari 1983chirurgie van bloedvaten: 1 januari 1983zenuw- en zielsziekten: 1 augustus 1987, behalve voor degenen die vóór die
datum met hun opleiding zijn begonnen
gastro-enterologische chirurgie: 1 januari 1983
DENEMARKEN
biologische hematologie: 1 januari 1983, behalve voor degenen die vóór die
datum met hun opleiding zijn begonnenen die haar vóór eind 1988 hebbenbeëindigd
revalidatie: 1 januari 1983, behalve voor degenen die vóór die
datum met hun opleiding zijn begonnenen die haar vóór eind 1988 hebbenbeëindigd
tropische ziekten: 1 augustus 1987, behalve voor degenen die vóór die
datum met hun opleiding zijn begonnen
FRANKRIJK
radiologie: 31 december 1971zenuw- en zielsziekten: 31 december 1971
LUXEMBURG
radiologie: voor de na 5maart 1982 begonnen opleidingen worden geen
diploma’s, certificaten en andere titels meer afgegeven
zenuw- en zielsziekten: voor de na 5maart 1982 begonnen opleidingen worden geen
diploma’s, certificaten en andere titels meer afgegeven
NEDERLAND
radiologie: 8 juli 1984zenuw- en zielsziekten: 9 juli 1984
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 38
▼B
BIJLAGE III
Deel A
Ingetrokken richtlijnen
(als bedoeld in artikel 44)
1. Richtlijn 75/362/EEG2. Richtlijn 75/363/EEG
en de successieve wijzigingen daarop:
— Richtlijn 81/1057/EEG: uitsluitend wat de verwijzingen in artikel 1 naar
debepalingenvandeingetrokkenRichtlijnen75/362/EEGen75/363/EEGbetreft
— Richtlijn 82/76/EEG— Richtlijn 89/594/EEG: uitsluitend de artikelen 1tot en met 9— Richtlijn 90/658/EEG: uitsluitend artikel 1, punten 1 en 2, en artikel 2
3. Richtlijn 86/457/EEG
Deel B
Termijnen voor omzetting in nationaal recht
(als bedoeld in artikel 44)
Richtlijn Uiterste datum voor de omzetting
75/362/EEG(PBnr.L167van30.6.1975,blz.1): 20.dezember1976(*)
81/1057/EEG(PBnr.L385van31.12.1981,blz.25): 30.juni198275/363/EEG(PBnr.L167van30.6.1975,blz.14): 20.december1976(**)82/76/EEG(PBnr.L43van15.2.1982,blz.21): 31.december198289/594/EEG(PBnr.L341van23.11.1989,blz.19): 8.mei199190/658/EEG(PBnr.L353van17.12.1990,blz.73): 1.juli199186/457/EEG(PBnr.L267van19.9.1986,blz.36): 1.januari1985
(*) Griekenland: 1 januari 1981. Spanje en Portugal: 1 januari 1986.
(**) Griekenland: 1 januari 1981. Spanje en Portugal: 1 januari 1986. Ten aanzien van het grondgebied van de
voormalige Duitse Democratische Republiek treft Duitsland evenwel de nodige maatregelen om de artikelen2tot en met 5 van Richtlijn 75/363/EEG (artikelen 24tot en met 27 van de onderhavige richtlijn) vóór 3 april1992te kunnen toepassen (Richtlijn 90/658/EEG, artikel 2).
1993L0016 — NL — 01.01.1995 — 001.001 — 39
▼B
DezerichtlijnRichtlijn
75/362/EEGRichtlijn
75/363/EEGRichtlijn
86/457/EEGRichtlijn
81/1057/EEGRichtlijn
89/594/EEGRichtlijn
82/76/EEGBIJLAGE IV
Concordantietabel
Artikel1 Artikelen1
en24
Artikel2 Artikel2
Artikel3 Artikel3
Artikel4 Artikel4
Artikel5 Artikel5
Artikel6 Artikel6
Artikel7 Artikel7
Artikel8 Artikel8
Artikel9,lid1 Artikel9,lid1 Artikel1
Artikel9,lid2 Artikel9,lid2 Artikel1
Artikel9,lid3 Artikel9bis,lid1
Artikel9,lid4 Artikel9,bislid2
Artikel9,lid5 Artikel9,lid3
Artikel9,lid6 Artikel9,lid1
Artikel9,lid7 Artikel9,lid2
Artikel10 Artikel10
Artikel11 Artikel11
Artikel12 Artikel12
Artikel13 Artikel13
Artikel14 Artikel14
Artikel15 Artikel15
Artikel16 Artikel15bis
Artikel17 Artikel16
Artikel18 Artikel17
Artikel19 Artikel18
Artikel20 Artikel20
Artikel21 Artikel21
Artikel22 Artikel22
Artikel23 Artikel1
Artikel24 Artikel2
Artikel25,lid1 Artikel3,lid1
Artikel25,lid2 Artikel3,lid2
Artikel25,lid3,eerstealinea Artikel3,lid3,eerstealinea
Artikel25,lid3,tweedealinea Artikel14
Artikel26 Artikel4
Artikel27 Artikel5
Artikel28 Artikel7
Artikel29 Artikel8
Artikel30 Artikel1
Artikel31 Artikel2,
leden1,2en3
Artikel32 Artikel3
Artikel33 Artikel4
Artikel34 Artikel5
Artikel35 Artikel6
Artikel36 Artikel7
1993L0016 —NL — 01.01.1995 — 001.001 — 40
▼B
DezerichtlijnRichtlijn
75/362/EEGRichtlijn
75/363/EEGRichtlijn
86/457/EEGRichtlijn
81/1057/EEGRichtlijn
89/594/EEGRichtlijn
82/76/EEG
Artikel37 Artikel8
Artikel38 Artikel9
Artikel39 Artikel10
Artikel40 Artikel11
Artikel41 Artikel12,
lid2
Artikel42 Artikel23 Artikel2,lid4
Artikel43 Artikel26 Artikel10
Artikel44
Artikel45 Artikel27
BijlageI Bijlage
BijlageII Bijlage