1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EG) Nr. 1260/1999 VAN DE RAAD
van 21 juni 1999
houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen
(PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EG) nr. 1447/2001 van de Raad van 28 juni 2001 L 198 1 21.7.2001
►M2Verordening (EG) nr. 1105/2003 van de Raad van 26 mei 2003 L 158 3 27.6.2003
▼B
VERORDENING (EG) Nr. 1260/1999 VAN DE RAAD
van 21 juni 1999
houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
inzonderheid op artikel 161,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien de instemming van het Europees Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Gezien het advies van het Comité van de regio's (4),
(1)Overwegende dat in artikel 158 van het Verdrag wordt bepaald
dat de Gemeenschap zich met het oog op de versterking van deeconomische en sociale samenhang ten doel stelt, de verschillen
tussen de ontwikkelingsniveaus van de onderscheiden regio's en
de achterstand van de minst begunstigde regio's of eilanden, metinbegrip van de plattelandsgebieden, te verkleinen, en dat inartikel 159 wordt bepaald, dat de verwezenlijking van dat doelwordt ondersteund door het optreden van de Gemeenschap viade Structuurfondsen, de Europese Investeringsbank (EIB) en de
andere bestaande financieringsinstrumenten;
(2)Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 2052/88 van de Raad
van 24 juni 1988 betreffende de taken van de Fondsen met struc-turele strekking, hun doeltreffendheid alsmede de coördinatievan hun bijstandsverlening onderling en met die van de EuropeseInvesteringsbank en de andere bestaande financieringsinstru-
menten (
5) krachtens artikel 19 ervan uiterlijk 31 december
1999 door de Raad, op voorstel van de Commissie, aan eenheronderzoek moet worden onderworpen; dat het met het oogop een grotere doorzichtigheid van de Gemeenschapswetgevingwenselijk is, dat de bepalingen inzake de Structuurfondsen inéén verordening worden samengebracht en dat Verordening
(EEG) nr. 2052/88 en Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de
Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbe-palingen van Verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking totde coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheidenStructuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met
die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande
financieringsinstrumenten anderzijds (
6), bijgevolg moeten
worden ingetrokken;
(3)Overwegende dat op grond van artikel 5 van het bij de Akte vanToetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden gevoegdeProtocol nr. 6 betreffende bijzondere bepalingen voordoelstelling 6 in het kader van de Structuurfondsen in Finland
en Zweden, het bepaalde in dit Protocol in 1999 samen met
Verordening (EEG) nr. 2052/88 moet worden herzien;
(4)Overwegende dat met het oog op een grotere concentratie en opvereenvoudiging van het optreden van de Structuurfondsen hetaantal prioritaire doelstellingen ten opzichte van die van Veror-dening (EEG) nr. 2052/88 moet worden verminderd; dat als
doelstellingen moeten worden gesteld, de ontwikkeling en de
structurele aanpassing van de regio's met een ontwikkelingsach-terstand, de economische en sociale omschakeling van de zones1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 2
(1) PB C 176 van 9.6.1998, blz. 1.
(2) Instemming van 6 mei 1999 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).
(3) PB C 407 van 28.12.1998, blz. 74.
(4) PB C 373 van 2.12.1998, blz. 1.
(5) PB L 185 van 15.7.1988, blz. 9. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Veror-
dening (EG) nr. 3193/94 (PB L 337 van 24.12.1994, blz. 11).
(6) PB L 374 van 31.12.1988, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 3193/94.
▼B
die in structurele moeilijkheden verkeren, en de aanpassing en
modernisering van het beleid en de stelsels op het gebied vanonderwijs, opleiding en werkgelegenheid;
(5)Overwegende dat de Gemeenschap bij haar optreden met het oogop versterking van de economische en sociale samenhang ook
streeft naar bevordering van een harmonische, evenwichtige en
duurzame ontwikkeling van de economische activiteiten, eenhoog werkgelegenheidspeil, gelijke behandeling van mannen envrouwen en een hoge mate van bescherming en verbetering vanhet milieu; dat voor dit optreden bij de vaststelling en de uitvoe-
ring van de actie van de Structuurfondsen in het bijzonder
milieueisen moeten worden gesteld, en dat het moet bijdragentot de opheffing van ongelijkheden en de bevordering vangelijke kansen van mannen en vrouwen; dat met de actie vande fondsen ook elke vorm van discriminatie bestreden kanworden naar ras, etnische oorsprong, handicap of leeftijd, met
name via een evaluatie van de behoeften, financiële stimulansen
en een uitgebreid partnerschap;
(6)Overwegende dat de culturele ontwikkeling, de kwaliteit van denatuurlijke en de bebouwde omgeving, de kwalitatieve en deculturele dimensie van het leefklimaat en de ontwikkeling vanhet toerisme ertoe bijdragen dat de regio's economisch en sociaalaantrekkelijker worden, voor zover zij het scheppen van duur-zame banen bevorderen;
(7)Overwegende dat het Europees Fonds voor Regionale Ontwikke-ling (EFRO) hoofdzakelijk bijdraagt tot de verwezenlijking van
de doelstellingen inzake ontwikkeling en structurele aanpassing
van regio's met een ontwikkelingsachterstand en economischeen sociale omschakeling van de zones die in structurele moeilijk-heden verkeren;
(8)Overwegende dat de taken van het Europees Sociaal Fonds(ESF) in overeenstemming moeten zijn met en moeten bijdragenaan de uitvoering van de Europese werkgelegenheidsstrategie;
(9)Overwegende dat de structuurmaatregelen in het kader van hetgemeenschappelijk visserijbeleid sedert 1993 in de werkingssfeervan de Structuurfondsen zijn opgenomen; dat de uitvoering van
de betrokken maatregelen in het kader van de Structuurfondsen
via het financieringsinstrument voor de oriëntatie van de visserij(FIOV) moet worden voortgezet; dat bijstand die via het FIOVin het kader van doelstelling 1 wordt verleend, deel zal uitmakenvan de programmatie van deze doelstelling, terwijl de bijstanddie buiten het kader van doelstelling 1 wordt verleend, in een
afzonderlijk programma in elk van de betrokken lidstaten wordt
opgenomen;
(10)Overwegende dat in de Gemeenschap een hervorming van hetgemeenschappelijk landbouwbeleid gaande is, die structuurmaat-regelen en begeleidende maatregelen ten behoeve van deplattelandsontwikkeling omvat; dat het Europees Orientatie- enGarantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Oriëntatie,in dat verband tot de verwezenlijking van de prioritaire doelstel-
ling inzake ontwikkeling en structurele aanpassing van regio's
met een ontwikkelingsachterstand moet blijven bijdragen doorverbetering van de doeltreffendheid van de structuren voor deproductie, de verwerking en de afzet van landbouw- enbosbouwproducten en door ontwikkeling van het eigen potentieel
van de plattelandsgebieden; dat het EOGFL, afdeling Garantie,
dient bij te dragen tot de verwezenlijking van de prioritaire doel-stelling inzake economische en sociale omschakeling van dezones die in structurele moeilijkheden verkeren, overeenkomstigVerordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het EOGFL (
1);1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 3
(1) PB L 160 van 26.6.1999, blz 80.
▼B
(11)Overwegende dat de regels die op elk van de fondsen in het
bijzonder van toepassing zijn, worden vastgesteld in op grond
van artikel 37, 148 en 162 van het Verdrag genomen uitvoe-ringsbesluiten;
(12)Overwegende dat criteria moeten worden vastgesteld om tebepalen welke regio's en zones in aanmerking komen; dat in datverband voor de afbakening van de op communautair niveau alsprioritair aan te merken zones gebruik moet worden gemaakt van
de „Nomenclatuur van territoriale eenheden voor de statistiek
(NUTS)”, de door het Bureau voor de statistiek van de EuropeseGemeenschappen in samenwerking met de nationale bureausvoor de statistiek opgestelde gemeenschappelijke indeling vande regio's;
(13)Overwegende dat het wenselijk is als regio's met een ontwikke-
lingsachterstand aan te merken, de regio's waarvan het BBP per
inwoner lager is dan 75 % van het communautaire gemiddelde;dat het om een doelmatige concentratie van de bijstandsverle-ning te waarborgen, noodzakelijk is dat dit criterium door deCommissie strikt wordt toegepast op basis van objectieve statis-
tische gegevens; dat het wenselijk is dat de ultraperifere
gebieden en de in de periode 1995-1999 voor de in Protocolnr. 6 bij de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland enZweden neergelegde doelstelling 6 in aanmerking komendezones met een zeer geringe bevolkingsdichtheid eveneens onderde in de onderhavige verordening neergelegde doelstelling 1
vallen;
(14)Overwegende dat het wenselijk is als zones in een proces van
economische en sociale omschakeling aan te merken, de zoneswaar de industrie en de dienstensector ingrijpende sociaal-econo-mische veranderingen ondergaan, de in verval geraakteplattelandszones, de in moeilijkheden verkerende stedelijke
zones en de van de visserij afhankelijke zones die een crisis
doormaken; dat een daadwerkelijke concentratie van debijstandsverlening op de hardst getroffen zones van de Gemeen-schap moet worden gewaarborgd; dat het dienstig is dat debetrokken zones op voorstel van en in nauw overleg met delidstaten door de Commissie worden vastgesteld;
(15)Overwegende dat het, om het communautaire karakter van hetoptreden van de Fondsen te waarborgen, dienstig is dat de zoneswaar sociaal-economische veranderingen in de industrie plaats-vinden en de in verval geraakte plattelandszones, zoveelmogelijk worden vastgesteld aan de hand van objectieve indica-toren die op communautaire schaal worden toegepast; dat
bovendien de bevolking die door deze prioritaire doelstelling
wordt bestreken, op communautair niveau en bij wijze van indi-catie, over het geheel genomen voor de industriezones ongeveer10 % van de bevolking van de Gemeenschap, voor de platte-landszones 5 %, voor de stedelijke zones 2 % en voor de
visserijzones 1 % moet uitmaken; dat, om te waarborgen dat
elke lidstaat op billijke wijze aan de totale concentratie-inspan-ning bijdraagt, het deel van de bevolking dat in 2006 door dein deze verordening neergelegde doelstelling 2 wordt bestreken,ten opzichte van het in 1999 door de in Verordening (EEG)nr. 2052/88 neergelegde doelstellingen 2 en 5bb estreken deel
van de bevolking niet meer dan een derde kleiner mag zijn;
(16)Overwegende dat het voor de doelmatigheid van het programma
noodzakelijk is dat de regio's met een ontwikkelingsachterstandwaarvan het BBP per inwoner lager is dan 75 % van het commu-nautaire gemiddelde, dezelfde zijn als die welke steun van delidstaten op grond van artikel 87, lid 3, onder a), van het
Verdrag ontvangen, rekening houdend met eventuele specifieke
maatregelen die worden vastgesteld krachtens artikel 229, lid 2,van dat Verdrag ten behoeve van de ultraperifere gebieden (deFranse overzeese departementen, de Azoren, Madeira, de Canari-sche Eilanden); dat de gebieden die sociaal-economischeveranderingen ondergaan, ook grotendeels overeen moeten1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 4
▼B
stemmen met de gebieden die steun van de lidstaten krijgen op
grond van artikel 87, lid 3, onder c), van het Verdrag; dat deGemeenschap moet streven naar een grotere coherentie aan het
eind van de periode 2000-2006 doordat de lidstaten met betrek-
king tot hun huidige situatie de nodige inspanning leveren;
(17)Overwegende dat, uit hoofde van de doelstelling inzake aanpas-sing en modernisering van het beleid en de stelsels op het gebiedvan onderwijs, opleiding en werkgelegenheid, financiële bijstandwordt verleend aan de regio's en de zones die niet door
doelstelling 1 worden bestreken; dat doelstelling 3 tevens een
referentiekader vormt dat beoogt de samenhang met alle anderein een lidstaat ten behoeve van de menselijke hulpbronnenondernomen acties te waarborgen;
(18)Overwegende dat de bijstandsverlening van het ESF voordoelstelling 2 betrekking moet hebben op regionale en lokale
acties die beantwoorden aan de specifieke situatie van elk zone
van doelstelling 2 en die worden gevoerd in coördinatie met debijstandsverlening door andere Structuurfondsen; dat elkebijdrage van het ESF aan een enkelvoudig programmeringsdocu-ment van doelstelling 2 een voldoende hoog bedrag moet
belopen om een afzonderlijk beheer te rechtvaardigen en
derhalve ten minste 5 % zou moeten bedragen van de totalebijdrage van de Structuurfondsen;
(19)Overwegende dat voor de in 1999 onder een prioritaire doelstel-ling vallende regio's die niet voldoen aan de bijstandscriteria,moet worden voorzien in een geleidelijk verminderende over-
gangssteun; dat die steun in 2000 lager moet zijn dan in 1999;
(20)Overwegende dat er een regeling moet komen voor de verdeling
van de beschikbare middelen; dat deze middelen jaarlijks wordenverdeeld en in een verhouding van meer dan twee derde wordengeconcentreerd op de regio's met een ontwikkelingsachterstand,met inbegrip van de regio's die overgangssteun ontvangen;
(21)Overwegende dat het totale bedrag dat elke lidstaat jaarlijks uit
hoofde van deze verordening van de Structuurfondsen ontvangt
— samen met de bijstand van het Cohesiefonds — beperktmoet blijven tot een algemeen plafond dat afhangt van het natio-nale opnemingsvermogen;
(22)Overwegende dat het wenselijk is, dat de Commissie, zichdaarbij baserend op adequate objectieve criteria, indicatieve
verdelingen vaststelt van de vastleggingskredieten die beschik-
baar zijn voor de prioritaire doelstellingen; dat 4 % van dekredieten die op die manier aan de lidstaten worden toegewezen,door de Commissie halverwege de programmeringsperiode dientte worden toegewezen; dat als blijk van erkenning voor debijzondere inspanningen ten bate van het vredesproces in
Noord-Ierland, het Peace-programma tot en met 2004 moet
worden voortgezet, dat voor de periode 2000-2006 een speciaalbijstandsprogramma wordt ingesteld voor de NUTS-II-regio's inZweden die niet in de in artikel 3, lid 2, bedoelde lijst zijn opge-nomen en voldoen aan de criteria van artikel 2 van Protocol nr. 6
bij de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Zweden en Finland;
(23)Overwegende dat van de totale beschikbare vastleggingskre-
dieten 5,35 % voor communautaire initiatieven en 0,65 % voorinnoverende acties en technische bijstand worden gereserveerd;
(24)Overwegende dat het wenselijk is dat de beschikbare kredietenvan de Structuurfondsen met het oog op de programmeringforfaitair worden geïndexeerd, en dat deze indexering zo nodig
vóór 31 december 2003 technisch herzien wordt;
(25)Overwegende dat de aan de hervorming van de Structuurfondsen
van 1988 ten grondslag liggende beginselen tot in het jaar 2006op het optreden van de fondsen van toepassing moeten blijven;dat uit de ervaring is gebleken dat aanpassingen nodig zijn omdit optreden eenvoudiger en doorzichtiger te maken, en dat in1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 5
▼B
het bijzonder het streven naar doelmatigheid als een van de
grondbeginselen moet worden aangemerkt;
(26)Overwegende dat het voor de doelmatigheid en de doorzichtig-heid van het optreden van de Structuurfondsen nodig is dat debevoegdheden van de lidstaten en van de Gemeenschap preciesworden afgebakend en dat deze bevoegdheden voor elk stadiumvan de programmering, het toezicht, de evaluatie en de controlenader worden omschreven; dat, onverminderd de bevoegdheden
van de Commissie, de uitvoering van en de controle op de
bijstandsverlening, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel ineerste instantie bevoegdheden van de lidstaten zijn;
(27)Overwegende dat de actie van de Gemeenschap complementairis aan die van de lidstaten of deelneming aan nationale maatre-
gelen behelst en dat het dienstig is het partnerschap te versterken
teneinde een wezenlijke toegevoegde waarde te scheppen; dat ditpartnerschap de regionale en lokale autoriteiten, de anderebevoegde autoriteiten, met inbegrip van die welke verantwoorde-lijk zijn voor het milieu en voor het bevorderen van gelijke
kansen voor mannen en vrouwen, de economische en sociale
partners, en de overige betrokken instanties omvat; dat de rele-vante partners bij de voorbereiding van, het toezicht op en deevaluatie van de bijstand moeten worden betrokken;
(28)Overwegende dat het dienstig is de programmering van ontwerp
tot eindbegunstigde, te omschrijven en de uitvoering van deze
programmering in de lidstaten te vergemakkelijken door middelvan door de Commissie op te stellen algemene indicatieve richt-snoeren over de relevante overeengekomen communautairebeleidsmaatregelen met betrekking tot de Structuurfondsen;
(29)Overwegende dat de programmering moet zorgen voor decoördinatie van steunverlening tussen de Structuurfondsen onder-ling en met die van de overige bestaandefinancieringsinstrumenten en van de EIB; dat deze coördinatieook gericht moet zijn op het combineren van subsidies enleningen;
(30)Overwegende dat de activiteiten van de fondsen en de verrich-tingen die zij medefinancieren, verenigbaar moeten zijn met hetoverige beleid en de wetgeving van de Gemeenschap; dat hier-voor bijzondere bepalingen moeten worden vastgesteld; dat indit verband de uit hoofde van de Structuurfondsen uitgevoerde
verrichtingen om de resultaten van onderzoek en technologische
ontwikkeling te verspreiden en te actualiseren, de beschermingvan de rechten in verband met de verwerving en verbeteringvan vaardigheden moeten garanderen en met inachtneming vande communautaire mededingingsregels moeten worden uitge-
voerd;
(31)Overwegende dat eenvoudiger criteria en regels vastgesteld
moeten worden voor de toetsing en de toepassing van het additi-onaliteitsbeginsel;
(32)Overwegende dat het systeem van de programmering moet
worden vereenvoudigd door te werken met nog slechts een
enkele programmeringstermijn van zeven jaar; dat daartoe tevenshet aantal vormen van bijstandsverlening en het aantal bijstands-pakketten moeten worden beperkt, door in de regel te werkenmet één geïntegreerd bijstandspakket per regio, door voor priori-
taire doelstellingen het gebruik van enkelvoudige
programmeringsdocumenten algemeen te maken en door groteprojecten en globale subsidies in andere vormen van bijstands-verlening te integreren;
(33)Overwegende dat met het oog op een sterker geïntegreerde
aanpak van de ontwikkeling, rekening houdend met de speci-
fieke regionale situaties, moet worden gezorgd voor de nodigesamenhang tussen de acties van de verschillende fondsen en debeleidsmaatregelen van de Gemeenschap, de werkgelegenheids-strategie, het economische, sociale en regionale beleid van delidstaten;1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 6
▼B
(34)Overwegende dat het, om de programmeringsprocedures sneller
en eenvoudiger te laten verlopen, dienstig is de respectieve
bevoegdheden van de Commissie en de lidstaten af te bakenen;dat te dien einde moet worden bepaald dat de Commissie, opvoorstel van de lidstaten, de ontwikkelingsstrategieën en -priori-teiten van de programmering, alsmede de daarmeesamenhangende financiële bijdrage van de Gemeenschap en
uitvoeringsvoorwaarden vaststelt, en dat de lidstaten over de
toepassing daarvan beslissen; dat het eveneens noodzakelijk isde inhoud van de verschillende vormen van bijstandsverleningnader te bepalen;
(35)Overwegende dat de gedecentraliseerde uitvoering van de actiesvan de Structuurfondsen door de lidstaten gepaard moet gaanmet de nodige garanties inzake de wijze en de kwaliteit vanuitvoering, inzake de resultaten en de evaluatie daarvan, alsmedeinzake een deugdelijk financieel beheer en het toezicht daarop;
(36)Overwegende dat het wenselijk is, dat grote investeringspro-jecten met een zekere financiële omvang ter goedkeuringworden voorgelegd aan de Commissie, die daarbij zo nodig de
EIB betrekt, om haar in staat te stellen de gevolgen van de
betrokken projecten en het voorgenomen gebruik van middelenvan de Gemeenschap te beoordelen;
(37)Overwegende dat de acties met een communautair belang die deCommissie op eigen initiatief neemt, de acties uit hoofde van deprioritaire doelstellingen dienen te completeren;
(38)Overwegende dat de communautaire initiatieven gericht moetenworden op zowel de bevordering van grensoverschrijdende,transnationale en interregionale samenwerking (Interreg) als opde economische en sociale rehabilitatie van in crisis verkerendesteden en voorsteden met het oog op een duurzame stadsontwik-
keling (Urban), te financieren uit het EFRO, op de
plattelandsontwikkeling (Leader), te financieren uit het EOGFL,afdeling Orientatie, en op de ontwikkeling van de menselijkehulpbronnen met waarborging van gelijke kansen (Equal), tefinancieren uit het ESF; dat de bevordering van grensoverschrij-dende samenwerking — inzonderheid met het oog op de
uitbreiding — en van transnationale en interregionale samenwer-
king van bijzonder belang is; dat voldoende aandacht moetworden besteed aan de samenwerking met de ultraperiferegebieden; dat de coördinatie van de grensoverschrijdende, trans-nationale en interregionale samenwerking met de uit hoofde van
Verordening (EG) nr. 3906/89 van de Raad (
1), Verordening
(Euratom, EG) nr. 1279/96 van de Raad (2) en Verordening
(EG) nr. 1488/96 van de Raad (3), ondernomen acties moet
worden versterkt, vooral in het vooruitzicht van de uitbreidingvan de Unie en met inachtneming van het Europees-mediterraanpartnerschap; dat in het kader van Equal terdege rekening moet
worden gehouden met de maatschappelijke en beroepsintegratie
van asielzoekers;
(39)Overwegende dat bijstand uit de Structuurfondsen moet worden
verleend voor studies, proefprojecten en uitwisselingen van erva-
ringen ter bevordering van innovatieve benaderingen enmethoden in combinatie met een eenvoudige en doorzichtigeuitvoering;
(40)Overwegende dat, om het hefboomeffect van de Gemeenschaps-bijdrage te vergroten, daarbij zoveel mogelijk het gebruik vanparticuliere financieringsbronnen stimulerend en om meer reke-ning te houden met de rentabiliteit van de projecten, debijstandsvormen van de Structuurfondsen moeten worden gedi-1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 7
(1) PB L 375 van 23.12.1989, blz. 11 (Phare). Verordening laatstelijk gewijzigd
bij Verordening (EG) nr. 753/96 (PB L 103 van 26.4.1996).
(2) PB L 165 van 4.7.1996, blz. 1 (Tacis).
(3) PB L 189 van 30.7.1996, blz. 1 (Meda). Verordening laatstelijk gewijzigd
bij Verordening (EG) nr. 780/98 (PB L 113 van 15.4.1998, blz. 2).
▼B
versifieerd en de bijstandspercentages gedifferentieerd teneinde
het communautair belang te bevorderen, het gebruik van gedi-versifieerde financieringsbronnen aan te moedigen en de
bijdrage van de Structuurfondsen te beperken door het gebruik
van adequate bijstandsvormen te bevorderen; dat het te dieneinde dienstig is te voorzien in kleinere bijdragepercentagesvoor de financiering van investeringen in ondernemingen eninvesteringen in infrastructuur die aanzienlijke inkomsten ople-
veren; dat het voor de toepassing van deze verordening dienstig
is de aanzienlijke netto-inkomsten bij wijze van indicatie te defi-niëren als zijnde de inkomsten die 25 % of meer van de totalekosten van de betrokken investering bedragen;
(41)Overwegende dat, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel, derelevante nationale bepalingen op de subsidiabele uitgaven vantoepassing moeten zijn wanneer communautaire bepalingenontbreken; dat dergelijke communautaire bepalingen door deCommissie kunnen worden vastgesteld indien zulks noodzakelijkblijkt om te waarborgen dat de bijstandsverlening van de Struc-
tuurfondsen in de Gemeenschap op een eenvormige en billijke
wijze wordt toegepast; dat het evenwel noodzakelijk is tebepalen onder welke voorwaarden uitgaven voor financiering inaanmerking komen, met name wat betreft de uiterste data voorde subsidiabiliteit en het duurzame karakter van de investe-
ringen; dat derhalve, om de doeltreffendheid en het blijvende
effect van de actie van de fondsen te verzekeren, het geheel ofeen deel van de bijstand die uit de fondsen voor een verrichtingwordt verleend, slechts behouden mag blijven, mits noch de aardvan de verrichting noch de uitvoeringsvoorwaarden ervan eenbelangrijke verandering ondergaat die strijdig is met haar
oorspronkelijke doel;
(42)Overwegende dat de voorschriften en de procedures voor vast-
legging en betaling moeten worden vereenvoudigd; dat hetdaartoe dienstig is dat de begrotingsmiddelen jaarlijks in één
keer worden vastgelegd, in overeenstemming met de meerjarige
financiële vooruitzichten en met het financieringsplan voor debijstandspakketten, en dat de bijdragen worden betaald doormiddel van een voorschot en vervolgens vergoedingen van degedane uitgaven; dat de eventueel door het voorschot voortge-brachte rente overeenkomstig de vaste rechtspraak moet worden
aangemerkt als middelen van de betrokken lidstaat die, om het
effect van de fondsen te versterken, voor dezelfde doeleindenals het voorschot zelf dienen te worden gebruikt;
(43)Overwegende dat de nodige garanties voor een deugdelijk finan-
cieel beheer moeten worden verkregen door zich ervan te
vergewissen dat de uitgaven rechtmatig zijn en geldig wordenverklaard, en door de betalingen afhankelijk te stellen van denakoming van de fundamentele verplichtingen inzake toezichtop de programmering, financiële controle en toepassing van hetGemeenschapsrecht;
(44)Overwegende dat het voor een goed beheer van de middelen vande Gemeenschap noodzakelijk is dat de raming en de uitvoeringvan de uitgaven worden verbeterd; dat het daartoe dienstig is datde lidstaten hun ramingen met betrekking tot het gebruik van de
communautaire middelen regelmatig aan de Commissie
meedelen en dat vertraging bij de financiële uitvoering aanlei-ding geeft tot terugbetaling van het voorschot en tot annuleringvan de kredieten;
(45)Overwegende dat elke verwijzing naar de euro in de overgangs-periode van 1 januari 1999 tot en met 31 december 2001 in deregel als een verwijzing naar de euro als munteenheid in de zinvan artikel 2, tweede volzin, van Verordening (EG) nr. 974/98van de Raad van 3 mei 1998 over de invoering van de euro (
1)
moet worden beschouwd;1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 8
(1) PB L 139 van 11.5.1998, blz. 1.
▼B
(46)Overwegende dat één van de waarborgen voor een doeltreffende
actie van de Structuurfondsen een effectief toezicht is; dat het
noodzakelijk is het toezicht te verbeteren en de verantwoorde-lijkheden in dat verband preciezer te omschrijven; dat in hetbijzonder de taken van beheer en van toezicht van elkaar moetenworden gescheiden;
(47)Overwegende dat het noodzakelijk is, voor elk bijstandspakket
slechts één voor het beheer bevoegde autoriteit aan te stellen en
de bevoegdheden ervan nauwkeurig te omschrijven; dat dezebevoegdheden in hoofdzaak het verzamelen en het doorgevenaan de Commissie van gegevens betreffende de bereikte resul-taten, het waarborgen van een goede financiële uitvoering, hetorganiseren van de evaluatie en de toepassing van de verplich-
tingen inzake openbaarmaking en van de uit het
Gemeenschapsrecht voortvloeiende verplichtingen behelzen; datin het kader van het toezicht op het bijstandspakket moet wordenvoorzien in regelmatige ontmoetingen tussen de Commissie ende beheersautoriteit;
(48)Overwegende dat moet worden gepreciseerd dat het toezichtco-mité een door de lidstaat benoemd orgaan is dat hetbijstandspakket begeleidt, het beheer ervan door de beheersauto-riteit controleert, de naleving van de voor de uitvoeringvastgestelde richtsnoeren en voorwaarden waarborgt en deevaluatie ervan onderzoekt;
(49)Overwegende dat indicatoren en jaarverslagen over de uitvoeringessentieel zijn voor het toezicht en dat het noodzakelijk is dezeelementen nauwkeuriger te bepalen, opdat zij een getrouw beeldgeven van de voortgang van de uitvoering van de bijstandspak-ketten en van de kwaliteit van de programmering;
(50)Overwegende dat het ter waarborging van een doeltreffende en
regelmatige uitvoering noodzakelijk is de verplichtingen van de
lidstaten inzake beheers- en controlesystemen, geldigverklaringvan de uitgaven en voorkoming, opsporing en correctie vanonregelmatigheden en overtredingen van het Gemeenschapsrechtnader te bepalen;
(51)Overwegende dat het, onverminderd de bevoegdheden welke deCommissie thans inzake financiele controle reeds heeft, wense-lijk is de samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten opdit gebied te versterken en met name te voorzien in regelmatigoverleg tussen de lidstaten en de Commissie om de door delidstaten genomen maatregelen te onderzoeken en de Commissie,
in voorkomend geval, de gelegenheid te bieden, om corrigerende
maatregelen te verzoeken;
(52)Overwegende dat het noodzakelijk is, de verantwoordelijkhedenvan de lidstaten inzake vervolging van en corrigerend optredennaar aanleiding van onregelmatigheden en overtredingen af tebakenen, alsmede die van de Commissie wanneer de lidstaten
in gebreke blijven;
(53)Overwegende dat de doeltreffendheid en het effect van de acties
van de Structuurfondsen ook afhangen van een betere en gron-diger evaluatie, en dat het dienstig is de verantwoordelijkhedenvan de lidstaten en die van de Commissie in dit verband,
alsmede de voorwaarden die de betrouwbaarheid van de
evaluatie waarborgen, nader aan te geven;
(54)Overwegende dat een evaluatie van de bijstandspakketten moetplaatsvinden ten behoeve van de voorbereiding, van de herzie-ning halverwege de looptijd en van de effectbeoordeling, en datde evaluatie en het toezicht op de uitvoering van de bijstands-
pakketten moeten worden geïntegreerd; dat te dien einde de
doelstellingen en de inhoud van elke evaluatiefase nader moetenworden bepaald, en de evaluatie van de situatie op sociaal eneconomisch gebied, op milieugebied en op het gebied van degelijke behandeling van mannen en vrouwen moet wordenverdiept;1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 9
▼B
(55)Overwegende dat het verrichten van een evaluatie halfweg en
het in reserve houden van een deel van de kredieten, het moge-
lijk maken in elke lidstaat extra middelen toe te wijzen naargelang van de bij de uitvoering van de bijstandspakketten gele-verde prestaties, en dat deze toewijzing moet plaatsvinden opbasis van objectieve, eenvoudige en doorzichtige criteria die dedoeltreffendheid, het beheer en de financiële uitvoering weer-
spiegelen;
(56)Overwegende dat driejaarlijks verslag moet worden uitgebracht
over de bij de totstandbrenging van de economische en sociale
samenhang geboekte vooruitgang, en dat dit verslag een analyse
moet bevatten van de situatie en van de economische en socialeontwikkeling van de regio's van de Gemeenschap;
(57)Overwegende dat het voor een doelmatige werking van het part-nerschap en om de bijstandsverlening door de Gemeenschap naarbehoren te bevorderen, noodzakelijk is dat hieraan via voorlich-ting en informatieverstrekking een zo ruim mogelijkebekendheid wordt gegeven; dat de voor het beheer van de
bijstandspakketten bevoegde autoriteiten hiervoor verantwoorde-
lijk zijn, en de Commissie op de hoogte moeten brengen van degenomen maatregelen;
(58)Overwegende dat de werkwijze van de comités die de
Commissie bij de uitvoering van deze verordening zullen
bijstaan, nader moet worden geregeld;
(59)Overwegende dat bijzondere overgangsbepalingen moeten
worden vastgesteld, die het mogelijk maken de nieuwe program-
mering vanaf de inwerkingtreding van deze verordening voor tebereiden en die waarborgen dat de bijstandsverlening aan delidstaten niet wordt onderbroken in afwachting dat de plannenen bijstandspakketten volgens de nieuwe regeling worden opge-
steld,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
TITEL I
ALGEMENE BEGINSELEN
HOOFDSTUK I
DOELSTELLINGEN EN TAKEN
Artikel 1
Doelstellingen
De actie die de Gemeenschap door middel van de Structuurfondsen, het
Cohesiefonds, de afdeling Garantie van het EOGFL, de EuropeseInvesteringsbank (EIB) en de andere bestaande financieringsinstru-menten voert, is gericht op de verwezenlijking van de in deartikelen 158 en 160 van het Verdrag omschreven algemene doelstel-lingen. De Structuurfondsen, de EIB en de andere bestaande
financieringsinstrumenten dragen elk op passende wijze bij tot de
verwezenlijking van de volgende drie prioritaire doelstellingen:
1) bevordering van de ontwikkeling en de structurele aanpassing van
de regio's met een ontwikkelingsachterstand, hierna „doelstelling 1”genoemd;
2) ondersteuning van de economische en sociale omschakeling van de
in structurele moeilijkheden verkerende zones, hierna„doelstelling 2” genoemd;
3) ondersteuning van de aanpassing en de modernisering van het beleid
en de systemen op het gebied van onderwijs, opleiding en werkgele-genheid, hierna „doelstelling 3” genoemd. Deze doelstellingwaarvoor financiële bijstand wordt verleend buiten de onderdoelstelling 1 vallende regio's, dient als beleidsreferentiekader voor1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 10
▼B
alle acties ten behoeve van de menselijke hulpbronnen op een natio-
naal grondgebied, onverminderd de specifieke regionale kenmerken.
Bij het nastreven van deze doelstellingen draagt de Gemeenschap bij
tot de bevordering van een harmonische, evenwichtige en duurzameontwikkeling van de economische bedrijvigheid, tot de ontwikkelingvan de werkgelegenheid en de menselijke hulpbronnen, tot de bescher-ming en de verbetering van het milieu en tot de opheffing van deongelijkheden, alsmede tot de bevordering van de gelijkheid tussen
mannen en vrouwen.
Artikel 2
Middelen en taken
1. In deze verordening wordt onder „Structuurfondsen” verstaan het
Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO), het Europees
Sociaal Fonds (ESF), de afdeling Oriëntatie van het Europees
Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en hetFinancieringsinstrument voor de Oriëntatie van de Visserij (FIOV),hierna „fondsen” genoemd.
2. Overeenkomstig de artikelen 33, 146 en 160 van het Verdrag
draagt elk der fondsen volgens zijn specifieke voorschriften bij tot de
verwezenlijking van de doelstellingen 1, 2 en 3, volgens de onder-
staande taakverdeling:
a) doelstelling 1: EFRO, ESF, afdeling Oriëntatie van het EOGFL en
FIOV;
b) doelstelling 2: EFRO en ESF;
c) doelstelling 3: ESF.
3. Het FIOV draagt bij tot structurele acties in de visserijsector
buiten de gebieden van doelstelling 1, overeenkomstig Verordening(EG) nr. 1263/1999 van de Raad van 21 juni 1999 inzake structureleacties in de visserijsector (
1).
De afdeling Garantie van het EOGFL draagt tot de verwezenlijking van
doelstelling 2 bij overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1257/1999.
4. De fondsen dragen bij aan de financiering van communautaire
initiatieven en aan de ondersteuning van innovatieve acties en de verle-ning van technische hulp.
De maatregelen inzake technische hulp worden uitgevoerd in het kader
van de programmering zoals bedoeld in de artikelen 13 tot en met 27,
of op initiatief van de Commissie overeenkomstig artikel 23.
5. De andere middelen uit de Gemeenschapsbegroting die ter verwe-
zenlijking van de in artikel 1 bedoelde doelstellingen kunnen wordengebruikt, zijn met name de middelen die worden bestemd voor de
overige structurele acties en voor het Cohesiefonds.
De Commissie en de lidstaten dragen zorg voor de coherentie tussen
het optreden van de Fondsen en andere beleidstakken en vormen vanoptreden van de Gemeenschap, in het bijzonder op het gebied van dewerkgelegenheid, de gelijkheid van mannen en vrouwen, de sociale
politiek, het beleid inzake beroepsopleiding, het gemeenschappelijk
landbouwbeleid, het gemeenschappelijk visserijbeleid, het vervoer, deenergie en de trans-Europese netwerken, alsmede voor de integratievan de eisen inzake milieubescherming in de omschrijving en uitvoe-ring van het optreden van de fondsen.
6. De EIB werkt in overeenstemming met haar statuten mee aan de
verwezenlijking van de in artikel 1 omschreven doelstellingen.
De andere bestaande financieringsinstrumenten die, elk volgens zijn
specifieke voorschriften, bijstand kunnen verlenen voor de verwezenlij-king van de in artikel 1 bedoelde doelstellingen, zijn met name hetEuropese Investeringsfonds en de Europese Gemeenschap voor Atoom-1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 11
(1) Zie blz. 54 van dit Publicatieblad.
▼B
energie (Euratom) (leningen, garanties), hierna „andere financieringsin-
strumenten” genoemd.
HOOFDSTUK II
VOOR DE PRIORITAIRE DOELSTELLINGEN IN AANMER-
KING KOMENDE GEOGRAFISCHE GEBIEDEN
Artikel 3
Doelstelling 1
1. De onder doelstelling 1 vallende regio's zijn regio's van het
niveau II van de nomenclatuur van territoriale eenheden voor de statis-tiek (NUTS II) met een bruto binnenlands product (BBP) per inwoner,gemeten in koopkrachtstandaard en berekend aan de hand van de
communautaire gegevens over de laatste drie jaren waarvoor dergelijke
gegevens beschikbaar zijn op 26 maart 1999, dat lager is dan 75 % vanhet communautaire gemiddelde.
Onder deze doelstelling vallen voorts de ultraperifere gebieden (de
Franse overzeese departementen, de Azoren, Madeira en de CanarischeEilanden), die alle beneden de drempel van 75 % liggen, en de zones
die in de periode 1995-1999 op grond van Protocol nr. 6 bij de Akte
van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden, onderdoelstelling 6 vielen.
2. Met strenge toepassing van het bepaalde in lid 1, eerste alinea,
stelt de Commissie, onverminderd artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 4,tweede alinea, de lijst van de onder doelstelling 1 vallende regio's vast.
Deze lijst geldt voor zeven jaar met ingang van 1 januari 2000.
Artikel 4
Doelstelling 2
1. De regio's waarop doelstelling 2 betrekking heeft, zijn zones met
structurele problemen, waarvan de economische en sociale omschake-ling overeenkomstig artikel 1, onder 2, moet worden ondersteund endie een bevolking of oppervlakte van enige omvang hebben. Zij
omvatten vooral de zones waar sociaal-economische veranderingen in
de industrie en de dienstensector plaatsvinden, de plattelandszones diedoor achteruitgang worden getroffen, de in moeilijkheden verkerendestedelijke zones en de van de visserij afhankelijke zones die zich ineen crisissituatie bevinden.
2. De Commissie en de lidstaten spannen zich in, om ervoor te
zorgen dat de bijstandsverlening daadwerkelijk op de ergst getroffen
zones van de Gemeenschap wordt geconcentreerd, zulks op het meestgeschikte geografische niveau. De bevolking van de in lid 1 bedoeldezones maakt niet meer dan 18 % van de totale bevolking van deGemeenschap uit. Op basis hiervan stelt de Commissie een bevolkings-plafond per lidstaat vast aan de hand van de volgende elementen:
a) de totale bevolking in de NUTS III-regio's van elke lidstaat die
voldoen aan de in de leden 5 en 6 genoemde criteria;
b) de ernst van de structurele problemen op nationaal niveau in elke
lidstaat in vergelijking met de andere betrokken lidstaten. Deze
ernst wordt beoordeeld op basis van de totale werkloosheid en delangdurige werkloosheid buiten de regio's van doelstelling 1;
c) de noodzaak te waarborgen dat elke lidstaat op billijke wijze tot de
in dit lid vastgestelde totale concentratie-inspanning bijdraagt; de
onder doelstelling 2 vallende bevolking, wordt met niet meer danéén derde van de in 1999 onder de doelstellingen 2 en 5bvanVerordening (EEG) nr. 2052/88 vallende bevolking verlaagd.
De Commissie verstrekt de lidstaten alle gegevens waarover zij met
betrekking tot de in de leden 5 en 6 bepaalde criteria beschikt.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 12
▼B
3. Binnen de grenzen van de in lid 2 bedoelde plafonds stellen de
lidstaten aan de Commissie de lijst voor van de volgende zones vanenige omvang:
a) de NUTS III-regio's die voldoen aan de in lid 5 of in lid 6
genoemde criteria, of de ergst getroffen zones binnen deze regio's;
b) zones die voldoen aan de in lid 7 of in lid 8 genoemde criteria of
aan de in lid 9 genoemde specifieke criteria van de lidstaat.
De lidstaten verstrekken de Commissie de statistische en andere gege-
vens op het meest geschikte geografische niveau, die de Commissie
voor de evaluatie van deze voorstellen nodig heeft.
4. Op basis van de in lid 3 bedoelde gegevens stelt de Commissie,
onverminderd artikel 6, lid 2, in nauw overleg met de betrokken
lidstaat en met inachtneming van de nationale prioriteiten de lijst van
de onder doelstelling 2 vallende zones vast.
De zones die voldoen aan de criteria van de leden 5 en 6, omvatten ten
minste 50 % van de in elke lidstaat onder doelstelling 2 vallende bevol-
king, tenzij objectieve omstandigheden voldoende gronden opleverenvoor een uitzondering.
5. De in lid 1 bedoelde zones waar sociaal-economische verande-
ringen in de industrie plaatsvinden, moeten overeenkomen met of
behoren tot een territoriale eenheid van het niveau NUTS III dievoldoet aan de volgende criteria:
a) een gemiddelde werkloosheid die in de laatste drie jaren boven het
communautaire gemiddelde lag;
b) een aandeel van de industrie in de totale werkgelegenheid dat in een
uit de periode vanaf 1985 gekozen referentiejaar niet kleiner wasdan het communautaire gemiddelde;
c) een vastgestelde achteruitgang van de werkgelegenheid in de indu-
strie ten opzichte van het voor punt b) gekozen referentiejaar.
6. De in lid 1 bedoelde plattelandszones moeten overeenkomen met
of behoren tot een territoriale eenheid van het niveau NUTS III die aande volgende criteria voldoet:
a) hetzij een bevolkingsdichtheid van minder dan 100 inwoners/km
2,
hetzij een aandeel van de landbouw in de totale werkgelegenheiddat in een uit de periode vanaf 1985 gekozen referentiejaar ten
minste tweemaal zo groot was als het communautaire gemiddelde;
b) hetzij een gemiddelde werkloosheid in de laatste drie jaren die in
dat tijdvak boven het communautaire gemiddelde lag, hetzij eenbevolking die sinds 1985 is gedaald.
7. De in lid 1 bedoelde stedelijke zones zijn dichtbevolkte zones die
voldoen aan ten minste één van de onderstaande criteria:
a) een langdurige werkloosheid die hoger is dan het communautaire
gemiddelde;
b) een hoog armoedepeil, welk criterium mede betrekking heeft op
slechte woonomstandigheden;
c) een bijzonder slechte situatie op milieugebied;
d) een hoog misdaadcijfer;
e) een laag onderwijspeil van de bevolking.
8. De in lid 1 bedoelde van de visserij afhankelijke zones zijn kust-
zones waar de visserijsector een belangrijk aandeel heeft in de totalewerkgelegenheid en die zich geplaatst zien voor structurele sociaal-economische problemen in verband met de herstructurering van devisserijsector waardoor het aantal arbeidsplaatsen in deze sector inbelangrijke mate afneemt.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 13
▼B
9. De bijstandsverlening van de Gemeenschap kan worden uitge-
breid tot zones met een bevolking of oppervlakte van enige omvangdie tot een van de volgende typen behoren:
a) de zones die aan de criteria van lid 5 voldoen en grenzen aan een
industriezone; de zones die aan de criteria van lid 6 voldoen engrenzen aan een plattelandszone; de zones die voldoen aan decriteria van hetzij lid 5, hetzij lid 6 en die grenzen aan een onderdoelstelling 1 vallende regio;
b) de plattelandszones die zich voor ernstige sociaal-economische
problemen geplaatst zien als gevolg van hetzij de vergrijzing, hetzij
de afname van de landbouwberoepsbevolking;
c) de zones waar, zoals uit relevante en verifieerbare kenmerken blijkt,
ernstige structurele problemen of een hoge werkloosheid heersen of
dreigen te zullen heersen als gevolg van een aan de gang zijnde of
geplande herstructurering van één of meer activiteiten in de sectorlandbouw, industrie of diensten.
10. Een zelfde zone kan slechts voor één van de doelstellingen 1 en
2 in aanmerking komen.
11. De lijst van de zones is geldig gedurende zeven jaar met ingang
van 1 januari 2000.
Op voorstel van een lidstaat kan de Commissie in 2003 in geval van
een ernstige crisis in een regio de lijst van de zones overeenkomstigde leden 1 tot en met 10 wijzigen, zonder daarbij het deel van de
bevolking dat in elk van de onderscheiden regio's als bedoeld in
artikel 13, lid 2, wordt bestreken, te verhogen.
Artikel 5
Doelstelling 3
De regio's waar financiële bijstand uit hoofde van doelstelling 3 wordt
verleend, zijn de regio's die niet onder doelstelling 1 vallen.
Artikel 6
Overgangssteun
1. Niettegenstaande artikel 3 wordt in de regio's die in 1999 op
grond van Verordening (EEG) nr. 2052/88 onder doelstelling 1 vallen,
maar niet in de in artikel 3, lid 1, tweede alinea, en lid 2, van de onder-havige verordening bedoelde lijst zijn opgenomen, bij wijze vanovergangsmaatregel van 1 januari 2000 tot en met 31 december 2005steun uit de fondsen uit hoofde van doelstelling 1 verleend.
Bij de vaststelling van de in artikel 3, lid 2, bedoelde lijst stelt de
Commissie overeenkomstig artikel 4, leden 5 en 6, de lijst vast van detot de bovenbedoelde regio's behorende zones van het niveau NUTS IIIwaar bij wijze van overgangsmaatregel in het jaar 2006 steun uit defondsen uit hoofde van doelstelling 1 wordt verleend.
De Commissie kan evenwel, binnen de perken van de bevolking van de
in de tweede alinea bedoelde zones en overeenkomstig het bepaalde inartikel 4, lid 4, tweede alinea, op voorstel van een lidstaat, deze zonesvervangen door zones van het niveau NUTS of die onder het niveauNUTS III liggen en behoren tot die regio's die voldoen aan de criteriavan artikel 4, leden 5 tot en met 9.
De tot de betrokken regio's behorende zones die niet zijn opgenomen in
de in de tweede en derde alinea bedoelde lijst, blijven in 2006 alleensteun uit het ESF, het FIOV en de afdeling Oriëntatie van het EOGFLontvangen binnen hetzelfde bijstandspakket.
2. Niettegenstaande artikel 4 wordt in de zones die in 1999 op grond
van Verordening (EEG) nr. 2052/88 onder doelstelling 2 of 5bvallen,maar niet in de in artikel 4, lid 4, van de onderhavige verordeningbedoelde lijst zijn opgenomen, bij wijze van overgangsmaatregel van1 januari 2000 tot en met 31 december 2005 steun uit het EFRO uithoofde van doelstelling 2 van de onderhavige verordening verleend.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 14
▼B
Van 1 januari 2000 tot en met 31 december 2006 wordt in deze zones
als zijnde zones waarop doelstelling 3 betrekking heeft, steun verleenddoor het ESF uit hoofde van doelstelling 3 en door de afdeling
Garantie van het EOGFL uit hoofde van haar steun voor de plattelands-
ontwikkeling en door het FIOV uit hoofde van zijn structurele acties inde visserijsector buiten doelstelling 1.
HOOFDSTUK III
FINANCIËLE BEPALINGEN
Artikel 7
Middelen en concentratie
1. De middelen die beschikbaar zijn voor de vastleggingen voor de
Structuurfondsen, uitgedrukt in prijzen van 1999, bedragen 195miljard euro voor de periode 2000-2006.
De verdeling van deze middelen over de betrokken jaren is opgenomen
in de bijlage.
2. De verdeling van de begrotingsmiddelen over de doelstellingen
geschiedt zodanig dat een aanzienlijke concentratie wordt bereikt ten
gunste van de door doelstelling 1 betroffen regio's.
69,7 % van de Structuurfondsen wordt toegewezen aan doelstelling 1,
inclusief 4,3 % voor overgangssteun (d.w.z. in totaal 135,9
miljard euro).
11,5 % van de Structuurfondsen wordt toegewezen aan doelstelling 2,
inclusief 1,4 % voor overgangssteun (d.w.z. in totaal 22,5 miljard euro).
12,3 % van de Structuurfondsen wordt toegewezen aan doelstelling 3
(d.w.z. in totaal 24,05 miljard euro).
De cijfers van doelstellingen 1, 2 en 3 omvatten niet de in lid 6
bedoelde fondsmiddelen noch de financiering voor het FIOV buitendoelstelling 1.
3. De Commissie stelt volgens doorzichtige procedures indicatieve
verdelingen van de vastleggingskredieten van de Structuurfondsenover de lidstaten voor de in de artikelen 13 tot en met 19 bedoeldeprogrammering vast en houdt hierbij voor de doelstellingen 1 en 2 tenvolle rekening met een of meer objectieve criteria die vergelijkbaar zijn
met de criteria uit de voorgaande periode krachtens Verordening (EEG)
nr. 2052/88, zoals de voor steun in aanmerking komende bevolking, deregionale welvaart, de nationale welvaart en de relatieve ernst van destructurele problemen, met name van het werkloosheidsniveau.
Voor doelstelling 3 geldt een verdeling die in hoofdzaak gebaseerd is
op de voor steun in aanmerking komende bevolking, de werkgelegen-heidssituatie en de ernst van de problemen, zoals sociale uitsluiting,onderwijs- en opleidingsniveaus en de arbeidsparticipatie van vrouwen.
Voor de doelstellingen 1 en 2 wordt bij de verdeling onderscheid
gemaakt met betrekking tot toewijzingen van kredieten aan regio's enzones die overbruggingssteun krijgen. Deze toewijzingen wordenbepaald volgens de in de eerste alinea bedoelde criteria. De jaarlijkse
verdeling van deze kredieten is degressief vanaf 1 januari 2000 en is
in 2000 lager dan in 1999. Het patroon van de overgangssteun kan, inoverleg met de Commissie, worden toegesneden op de specifiekebehoeften van de individuele regio's, mits de financiële toewijzingvoor elke regio wordt gerespecteerd.
Voorts stelt de Commissie volgens doorzichtige procedures indicatieve
verdelingen over de lidstaten vast met betrekking tot de vastleggings-kredieten voor de in artikel 2, lid 3, eerste alinea bedoelde structureleacties in de visserijsector buiten de gebieden van doelstelling 1.
4. Uit hoofde van doelstelling 1 wordt, ten behoeve van Noord-
Ierland en de grensgebieden van Ierland, voor de jaren 2000-2004 eenPeace-programma vastgesteld ter ondersteuning van het vredesproces inNoord-Ierland.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 15
▼B
Uit hoofde van doelstelling 1 wordt voor de periode 2000-2006 een
speciaal bijstandsprogramma vastgesteld ten behoeve van de ZweedseNUTS II-gebieden die niet voorkomen op de in artikel 3, lid 2,
bedoelde lijst en die voldoen aan de criteria in artikel 2 van Protocol
nr. 6 bij de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Zweden en Finland.
5. 4 % van de vastleggingskredieten uit hoofde van elke in lid 3
bedoelde indicatieve verdeling worden toegewezen overeenkomstigartikel 44.
6. Voor de in lid 1 bedoelde periode wordt 5,35 % van de vastleg-
gingskredieten van de in lid 1 bedoelde fondsen gebruikt voor de
financiering van communautaire initiatieven.
0,65 % van de in lid 1 bedoelde kredieten wordt gebruikt voor de
financiering van innoverende acties en technische hulp als omschrevenin artikel 22 en artikel 23.
7. De in lid 1 bedoelde bedragen worden met het oog op de
programmering en de opvoering ervan op de algemene begroting van
de Europese Gemeenschappen per 1 januari 2000 met 2 % per jaargeïndexeerd.
De indexering van de toewijzingen voor 2004, 2005 en 2006 wordt
indien nodig uiterlijk op 31 december 2003 herzien in het kader vaneen technische aanpassing door de Commissie op basis van de meest
recente economische gegevens. Het verschil met de oorspronkelijke
programmering wordt toegevoegd aan het in lid 5 bedoelde bedrag.
8. Het totale bedrag dat elke lidstaat jaarlijks uit hoofde van deze
verordening van de Structuurfondsen ontvangt — samen met debijstand van het Cohesiefonds — blijft beperkt tot 4 % van het BBP.
HOOFDSTUK IV
ORGANISATIE
Artikel 8
Complementariteit en partnerschap
1. De communautaire actie is bedoeld als aanvulling op of bijdrage
tot de overeenkomstige nationale acties. Zij komt tot stand in nauw
overleg, hierna „partnerschap” genoemd, tussen de Commissie, debetrokken lidstaat en de autoriteiten en instanties die door de lidstaatzijn aangewezen in het kader van zijn nationale regels en de bestaandepraktijk, met name:
— de regionale en plaatselijke autoriteiten en de andere bevoegde
publieke autoriteiten;
— de economische en sociale partners;— alle andere in dit kader relevante instanties.
Het partnerschap wordt uitgevoerd met volledige inachtneming van de
hierboven omschreven respectieve institutionele, wettelijke en finan-ciële bevoegdheden van elk der partners.
Bij de aanwijzing van de meest representatieve partners op nationaal,
regionaal, plaatselijk of ander niveau, brengt de lidstaat een ruime en
doeltreffende associatie tot stand van alle overeenkomstig de nationale
regels en praktijken relevante instanties, rekening houdend met denoodzaak van bevordering van de gelijkheid van mannen en vrouwenen van duurzame ontwikkeling door de opneming van eisen op hetgebied van de bescherming en verbetering van het milieu.
Alle aangewezen partijen, hierna „partners” genoemd, zijn partners die
een gemeenschappelijk doel nastreven.
2. Het partnerschap heeft betrekking op de voorbereiding en de
financiering van, het toezicht op en de evaluatie van de bijstandspak-ketten. De lidstaten zien toe op de inschakeling van de relevantepartners in de verschillende stadia van de programmering, rekeninghoudend met de voor elk van die stadia vastgestelde termijn.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 16
▼B
3. Krachtens het subsidiariteitsbeginsel valt de uitvoering van de
bijstandspakketten onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten ophet, naar gelang van de specifieke situatie van elke lidstaat, passende
territoriale niveau onverminderd de bevoegdheden van de Commissie,
met name op het gebied van het beheer van de uitvoering van de alge-mene begroting van de Europese Gemeenschappen.
4. De lidstaten werken met de Commissie samen om ervoor te
zorgen dat de Gemeenschapsfondsen overeenkomstig het beginsel van
goed financieel beheer worden gebruikt.
5. Elk jaar raadpleegt de Commissie de op Europees niveau georga-
niseerde sociale partners over het structuurbeleid van de Gemeenschap.
Artikel 9
Definities
In deze verordening wordt verstaan onder:
a)programmering : het proces van organisatie, besluitvorming en
financiering dat in verscheidene fasen plaatsvindt en erop gerichtis, het gezamenlijke optreden van de Gemeenschap en de lidstatenvoor de verwezenlijking van de in artikel 1 bedoelde doelstellingen
op een meerjarenbasis ten uitvoer te leggen;
b)ontwikkelingsplan : (hierna plangenoemd) de door een lidstaat
opgestelde analyse van de situatie in het licht van de in artikel 1
bedoelde doelstellingen en van de prioritaire behoeften waarinvoor het bereiken van deze doelstellingen moet worden voorzien,alsmede de overwogen strategie en actieprioriteiten, de specifiekedoelstellingen daarvan en de bijbehorende indicatieve financiëlemiddelen;
c)referentiekader van doelstelling 3 : het document waarin de context
beschreven staat van de bijstandspakketten ten behoeve van de
werkgelegenheid en de ontwikkeling van het menselijk potentieel
op het gehele grondgebied van elke lidstaat en dat voorts aangeeftwat het verband is met de prioriteiten van het nationaal actiepro-gramma voor de werkgelegenheid;
d)communautair bestek : het document dat door de Commissie in
overleg met de betrokken lidstaat is goedgekeurd na beoordelingvan het door de lidstaat ingediende plan, en waarin de strategie ende prioriteiten voor het optreden van de fondsen en van de lidstaat
zijn opgenomen, alsmede de specifieke doelstellingen ervan, de
bijdrage van de fondsen en de overige financiële middelen. Ditdocument wordt ingedeeld in prioritaire zwaartepunten en wordtdoor middel van één of meer operationele programma's ten uitvoergelegd;
e)bijstandspakket : de vorm van bijstandsverlening van de fondsen,
waarbij worden onderscheiden:
i) het operationele programma of het enkelvoudig programme-
ringsdocument;
ii) het programma in het kader van een communautair initiatief;
iii) de steun voor maatregelen op het gebied van technische hulp en
voor innoverende acties;
f)operationeel programma : het door de Commissie goedgekeurde
document dat erop is gericht een communautair bestek ten uitvoerte leggen en waarin een coherent geheel van prioritaire zwaarte-punten is opgenomen die bestaan uit meerjarenmaatregelen envoor de uitvoering waarvan een beroep kan worden gedaan op één
of meer fondsen en op één of meer andere bestaande financierings-
instrumenten alsmede op de EIB. Een geïntegreerd operationeelprogramma is een operationeel programma dat wordt gefinancierddoor verscheidene fondsen;
g)enkelvoudig programmeringsdocument : één enkel document dat
door de Commissie is goedgekeurd en waarin de in een communau-tair bestek op te nemen gegevens en de in een operationeelprogramma op te nemen gegevens zijn samengebracht;1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 17
▼B
h)prioritair zwaartepunt : één van de prioriteiten van de strategie die
is bepaald in een communautair bestek of in een bijstandspakket.Bij een prioritair zwaartepunt horen een bijdrage van de fondsen
en van de andere financieringsinstrumenten en de daartegenover te
stellen financiële middelen van de lidstaat, alsmede specifieke doel-stellingen;
i)globale subsidies : het gedeelte van een bijstandsverlening waarvan
de uitvoering en het beheer kan worden toevertrouwd aan bemidde-
lende instanties die erkend zijn overeenkomstig artikel 27, lid 1,
met inbegrip van lokale autoriteiten, maatschappijen voor regionaleontwikkeling of niet-gouvernementele organisaties, en bij voorkeuraangewend ten behoeve van initiatieven voor plaatselijke ontwikke-ling. Het besluit om gebruik te maken van globale subsidies wordtdoor de lidstaat genomen met instemming van de Commissie of,
met instemming van de lidstaat, door de beheersautoriteit.
In het geval van programma's in het kader van een communautair
initiatief en van innovatieve acties kan de Commissie besluiten omvoor het hele bijstandspakket of een deel ervan met een globalesubsidie te werken. In het geval van de communautaire initiatieven
mag dit besluit alleen met instemming van de betrokken lidstaat
worden genomen;
j)maatregel : het middel waarmee een prioritair zwaartepunt in een
meerjarenaanpak wordt vertaald en dat het mogelijk maakt verrich-tingen te financieren. Elke steunmaatregel in de zin van artikel 87van het Verdrag en elke steunverlening door een instantie die door
de lidstaat is aangewezen, alsook elk steunmaatregelen- of steun-
verleningspakket of combinatie daarvan, met hetzelfde doel wordtaangemerkt als een maatregel;
k)verrichting : elk project of elke actie uitgevoerd door de eindbegun-
stigden van de bijstandspakketten;
l)eindbegunstigde : de instantie die, of het overheids- of privé-bedrijf
dat verantwoordelijk is voor het geven van de opdracht tot deverrichting. In het geval van een steunmaatregel in de zin vanartikel 87 van het Verdrag en in het geval van steunverlening doorinstanties die door de lidstaat zijn aangewezen, is de eindbegun-stigde de instantie die de steun verleent;
m)programmacomplement : het document voor de uitvoering van de
strategie en de prioritaire zwaartepunten van het bijstandspakket,met de in artikel 18, lid 3, bedoelde gedetailleerde gegevens inzakede maatregelen, dat door de lidstaat of de beheersautoriteit is opge-steld en overeenkomstig artikel 34, lid 3, aangepast wordt; dit
document wordt ter informatie aan de Commissie toegezonden;
n)beheersautoriteit : door de lidstaat aangewezen nationale, regionale
of plaatselijke publieke of particuliere autoriteit of instantie of delidstaat, wanneer die deze functie zelf vervult, voor het beheer vaneen bijstandspakket in de zin van deze verordening. Indien delidstaat een andere beheersautoriteit aanwijst dan zichzelf, stelt hij
alle voorwaarden vast voor zijn betrekkingen met deze autoriteit en
voor de betrekkingen van de beheersautoriteit met de Commissie.Indien de lidstaat daartoe besluit, kan de beheersautoriteit ook deinstantie zijn die voor het betrokken bijstandspakket als betalings-autoriteit fungeert;
o)betalingsautoriteit : één of meer plaatselijke, regionale of nationale
instanties of autoriteiten die door de lidstaten aangewezen zijn voorhet opstellen en toezenden van de betalingsaanvragen en voor hetontvangen van de betalingen van de Commissie. De lidstaat steltalle voorwaarden vast voor zijn betrekkingen met de betalingsauto-riteit en voor de betrekkingen van die autoriteit met de Commissie.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 18
▼B
Artikel 10
Coördinatie
1. De coördinatie tussen de verschillende fondsen vindt met name
plaats door middel van:
a) de plannen, communautaire bestekken, de operationele programma's
en de enkelvoudige programmeringsdocumenten (zoals omschrevenin artikel 9), in voorkomend geval met inbegrip van het referentie-
kader overeenkomstig artikel 9, lid 1, onder c);
b) het toezicht op en de evaluatie van de bijstandspakketten in het
kader van een doelstelling;
c) de in lid 3 bedoelde richtsnoeren.
2. De Commissie en de lidstaten dragen, op een wijze die verenig-
baar is met het partnerschapsbeginsel, zorg voor de onderlinge
coördinatie van de bijstandsverlening van de onderscheiden fondsen
en voor de coördinatie met de bijstandsverlening door de EIB en deandere bestaande financieringsinstrumenten.
Om het stimuleringseffect van de aangewende begrotingsmiddelen met
gebruikmaking van de passende financieringsinstrumenten zo groot
mogelijk te maken, kan de communautaire bijstandsverlening in de
vorm van subsidies op passende wijze worden gecombineerd metleningen en garanties. Die combinatie kan met medewerking van deEIB worden bepaald bij de opstelling van het communautaire bestekof van het enkelvoudige programmeringsdocument. Daarbij kan reke-
ning worden gehouden met het evenwicht in het voorgestelde
financieringsplan, met de bijdrage van de fondsen en met de ontwikke-lingsdoelstellingen.
3. Uiterlijk één maand na de inwerkingtreding van deze verordening
en vervolgens vóór de in artikel 42 bedoelde evaluatie halverwege, en
telkens na raadpleging van alle lidstaten, maakt de Commissie voor elk
van de in artikel 1 bedoelde instellingen algemene indicatieve richt-snoeren bekend die gebaseerd zijn op de relevante overeengekomencommunautaire beleidsmaatregelen, teneinde de bevoegde nationale enregionale autoriteiten bij te staan bij de opstelling van de plannen en deeventuele herziening van de bijstandspakketten. Deze richtsnoeren
worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
Artikel 11
Additionaliteit
1. Om een reëel economisch effect te waarborgen, mogen de
kredieten van de fondsen niet in de plaats komen van de structurele
overheidsuitgaven of daarmee gelijk te stellen structurele uitgaven vande lidstaten.
2. Te dien einde stellen de Commissie en de betrokken lidstaat het
peil van de structurele overheidsuitgaven of daarmee gelijk te stellen
structurele uitgaven vast dat de lidstaat gedurende de programmerings-
periode in alle onder doelstelling 1 vallende regio's dient te handhaven.
Voor de doelstellingen 2 en 3 samen, stellen de Commissie en de
betrokken lidstaat het peil vast van de uitgaven voor het actievearbeidsmarktbeleid alsook, in met redenen omklede gevallen, voorandere acties ter verwezenlijking van de met die twee doelstellingen
beoogde resultaten, dat de lidstaat op nationaal niveau tijdens de
programmeringsperiode dient te handhaven.
Deze uitgaven worden door de Commissie en de lidstaat vastgesteld
overeenkomstig de vierde alinea, voordat de Commissie haar besluitneemt tot goedkeuring van een communautair bestek of enkelvoudig
programmeringsdocument dat op deze lidstaat betrekking heeft. Zij
worden verwerkt in die documenten.
Normaliter is het uitgavenpeil zoals bedoeld in de eerste en de tweede
alinea ten minste gelijk aan het bedrag van de jaarlijkse gemiddeldeuitgaven in reële termen dat in de voorgaande programmeringsperiode1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 19
▼B
is bereikt en wordt het vastgesteld in het licht van de algemene macro-
economische omstandigheden waarin de financiering plaatsvindt, metdien verstande dat eveneens rekening wordt gehouden met een aantal
specifieke economische situaties, zoals privatiseringen, een uitzonder-
lijk peil van de structurele inspanningen van de overheid of daarmeegelijk te stellen inspanningen van de lidstaat tijdens de vorige program-meringsperiode en de nationale conjuncturele ontwikkelingen.
Ook wordt rekening gehouden met de eventuele verlagingen van de
uitgaven uit de Structuurfondsen ten opzichte van de periode 1994-1999.
3. In de loop van de programmeringsperiode vinden op het in lid 2
bedoelde geografische niveau drie additionaliteitstoetsingen plaats:
a) een voorafgaande toetsing als bedoeld in lid 2, derde alinea, die
voor de gehele programmeringsperiode als referentiekader zal
dienen;
b) een toetsing halverwege uiterlijk drie jaar na de goedkeuring van het
communautair bestek of van de enkelvoudige programmeringsdocu-menten en normaliter uiterlijk op 31 december 2003, waarna deCommissie en de lidstaat een herziening van het te bereiken peil
van de structurele uitgaven kunnen overeenkomen indien de econo-
mische situatie heeft geleid tot een ontwikkeling van deoverheidsontvangsten of de werkgelegenheid in de lidstaat dieaanzienlijk verschilt van die waarop bij de toetsing vooraf was gere-kend;
c) een toetsing vóór 31 december 2005.
Te dien einde verstrekt de lidstaat de Commissie passende informatie
bij de indiening van de plannen, bij de toetsing halverwege en bij de
toetsing die vóór 31 december 2005 plaatsvindt. Waar nodig zal
gebruik worden gemaakt van methoden voor statistische ramingen.
Los van deze toetsingen stelt de lidstaat de Commissie op ieder tijdstip
van de programmeringsperiode in kennis van de ontwikkelingen diezijn vermogen om het in lid 2 bedoelde uitgavenpeil te handhaven, ingevaar kunnen brengen.
Artikel 12
Verenigbaarheid
De door de fondsen of door de EIB of een ander financieringsinstru-
ment gefinancierde verrichtingen, moeten in overeenstemming zijnmet het Verdrag en de op grond van het Verdrag vastgestelde besluiten,alsmede met het communautair beleid, met inbegrip van het beleidinzake de mededingingsregels, het beleid inzake de plaatsing van over-heidsopdrachten, het beleid inzake milieubescherming en -verbetering
en het beleid inzake het wegnemen van discriminatie, en de bevorde-
ring van gelijke kansen voor mannen en vrouwen.
TITEL II
PROGRAMMERING
HOOFDSTUK I
ALGEMENE BEPALINGEN BETREFFENDE DE DOELSTEL-
LINGEN 1, 2 EN 3
Artikel 13
Geografische werkingssfeer
1. De uit hoofde van doelstelling 1 ingediende plannen moeten
opgesteld worden op het geografische niveau dat de betrokken lidstaathet meest geschikt acht, maar moeten in de regel een regio van hetniveau NUTS II bestrijken. De lidstaten kunnen evenwel een algemeenontwikkelingsplan dat betrekking heeft op sommige of alle van hun inde in artikel 3, lid 2, artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 4, bedoelde lijst1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 20
▼B
opgenomen regio's indienen, mits dit plan de in artikel 16 bedoelde
elementen bevat.
2. De uit hoofde van doelstelling 2 ingediende plannen worden
opgesteld op het geografische niveau dat de betrokken lidstaat hetmeest geschikt acht, maar moeten in de regel alle binnen eenzelfderegio van het niveau NUTS II gelegen zones bestrijken die in de in
artikel 4, lid 4, en in artikel 6, lid 2, bedoelde lijst zijn opgenomen.
De lidstaten kunnen evenwel een plan indienen dat sommige of al hunin de in artikel 4, lid 4, en artikel 6, lid 2, bedoelde lijst opgenomenregio's bestrijkt, op voorwaarde dat dit plan de in artikel 16 bedoeldeelementen bevat. In plannen waarin andere zones opgenomen zijn dan
die welke voor doelstelling 2 in aanmerking komen, moet onderscheid
worden gemaakt tussen de acties die in regio's of zones vandoelstelling 2 worden ondernomen, en die welke elders worden onder-nomen.
3. De uit hoofde van doelstelling 3 ingediende plannen bestrijken
het grondgebied van een lidstaat voor financieringen buiten de onderdoelstelling 1 vallende regio's en vormen, rekening houdend met dealgemene behoeften van de zones met structurele problemen in verbandmet economische en sociale omschakeling, voor het hele nationale
grondgebied een referentiekader op het gebied van ontwikkeling van
de menselijke hulpbronnen.
Artikel 14
Geldigheidsduur en herziening
1. Elk plan, communautair bestek, operationeel programma en
enkelvoudig programmeringsdocument bestrijkt een periode van zevenjaar, onverminderd artikel 6.
De programmeringsperiode begint op 1 januari 2000.
2. De communautaire bestekken, operationele programma's en
enkelvoudige programmeringsdocumenten worden overeenkomstig
deze titel opnieuw besproken en, indien nodig, aangepast op initiatief
van de lidstaat of van de Commissie, in overleg met de betrokkenlidstaat, naar aanleiding van de in artikel 42 bedoelde evaluatie halver-wege de looptijd en de in artikel 44 bedoelde toewijzing van deprestatiereserve.
Zij kunnen bij belangrijke veranderingen van de sociaal-economische
situatie, inclusief de arbeidsmarkt, ook op een ander moment wordenherzien.
Artikel 15
Voorbereiding en goedkeuring
1. Voor de doelstellingen 1, 2 en 3 dienen de lidstaten een plan in
bij de Commissie. Dat plan wordt opgesteld door de bevoegde autori-teiten die de lidstaat op nationaal of regionaal of op een ander niveau
heeft aangewezen. Indien de bijstand de vorm moet krijgen van een
enkelvoudig programmeringsdocument, wordt dat plan behandeld alseen ontwerp van enkelvoudig programmeringsdocument.
Voor alle onder doelstelling 1 vallende regio's worden communautaire
bestekken gebruikt; wanneer de communautaire toewijzing echterminder of niet veel meer bedraagt dan 1 miljard euro, waarbij delidstaten in de regel een ontwerp van enkelvoudig programmeringsdo-cument indienen.
Voor de doelstellingen 2 en 3 worden in de regel de enkelvoudige
programmeringsdocumenten gebruikt; de lidstaten hebben evenwel demogelijkheid om een communautair bestek op te stellen.
2. De plannen worden door de lidstaat bij de Commissie ingediend,
nadat er overleg is gepleegd met de partners, die binnen een termijn diehet mogelijk maakt de in de tweede alinea bedoelde termijn in acht tenemen, hun oordeel geven.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 21
▼B
Tenzij anders geregeld met de betrokken lidstaat worden de plannen
uiterlijk vier maanden na de vaststelling van de in artikel 3, lid 2, enin artikel 4, lid 4, bedoelde lijsten van in aanmerking komende zones
ingediend.
3. De Commissie beoordeelt de plannen in het licht van de vraag of
zij stroken met de doelstellingen van deze verordening, rekeninghoudend met het in artikel 9, lid 1, onder c), bedoelde referentiekader,
het overige communautair beleid en artikel 41, lid 2.
Bovendien beoordeelt de Commissie elk plan voor doelstelling 3 in het
licht van de samenhang tussen de voorgenomen acties en het nationaleplan voor de uitvoering van de Europese werkgelegenheidsstrategie
overeenkomstig artikel 16, lid 1, onder b), alsmede in het licht van de
manier waarop en de mate waarin rekening is gehouden met de alge-mene behoeften van de zones die met structurele problemen vaneconomische en sociale omschakeling te kampen hebben.
4. Indien lid 1 van toepassing is, stelt de Commissie in overeenstem-
ming met de betrokken lidstaat en volgens de procedure van de
artikelen 48 tot en met 51 de communautaire bestekken vast. De EIBkan bij de uitwerking van de communautaire bestekken betrokkenworden. Uiterlijk vijf maanden nadat de Commissie het betrokkenplan of de betrokken plannen heeft ontvangen, geeft zij, indien in dat
plan of die plannen alle in artikel 16 bedoelde elementen zijn opge-
nomen, een beschikking over de bijdrage van de fondsen.
De Commissie beoordeelt de door de lidstaat ingediende voorstellen
voor operationele programma's in het licht van de vraag of deze voor-
stellen stroken met de doelstellingen van het desbetreffende
communautaire bestek en of zij verenigbaar zijn met andere commu-nautaire beleidsmaatregelen. In overleg met de betrokken lidstaat geeftzij overeenkomstig artikel 28, lid 1, een beschikking over de bijdragevan de fondsen, voorzover de voorstellen alle in artikel 18, lid 2,bedoelde elementen bevatten.
De lidstaten kunnen hun plannen vergezeld doen gaan van ontwerpen
van operationele programma's teneinde het onderzoek van deaanvragen en de uitvoering van de programma's te bespoedigen. Bijde beschikking over het communautaire bestek keurt de Commissie
tevens, overeenkomstig artikel 28, lid 1, de tegelijk met de plannen
ingediende operationele programma's goed, voorzover dezeprogramma's alle in artikel 18, lid 2, bedoelde elementen bevatten.
5. In de gevallen bedoeld in lid 1 neemt de Commissie, op basis van
de plannen, in overleg met de betrokken lidstaat en volgens de proce-
dure van de artikelen 48 tot en met 51 een besluit over de enkelvoudige
programmeringsdocumenten. De EIB kan bij de uitwerking van deenkelvoudige programmeringsdocumenten betrokken worden. Uiterlijkvijf maanden nadat de Commissie het desbetreffende plan heeftontvangen, geeft zij, indien dit plan alle in artikel 19, lid 3, bedoelde
elementen bevat, overeenkomstig artikel 28, lid 1, een enkelvoudige
beschikking over het enkelvoudige programmeringsdocument en debijdrage van de fondsen.
6. De lidstaat of de beheersautoriteit stelt het in artikel 9, onder m),
omschreven programmacomplement vast na instemming van het comité
van toezicht indien het programmacomplement wordt opgesteld nadat
de Commissie het besluit tot deelneming van de fondsen heeftgenomen, of na raadpleging van de betrokken partners indien het wordtopgesteld voordat het besluit tot deelneming van de fondsen wordtgenomen. In het laatste geval bevestigt het comité van toezicht het
programmacomplement of verzoekt het om een aanpassing overeen-
komstig artikel 34, lid 3.
De lidstaat doet dit programmacomplement uiterlijk drie maanden
nadat de Commissie de beschikking tot goedkeuring van een operatio-
neel programma of een enkelvoudig programmeringsdocument heeft
gegeven, aan de Commissie toekomen.
7. De beschikkingen van de Commissie over een communautair
bestek of een enkelvoudig programmeringsdocument worden bekendge-maakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen .D e1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 22
▼B
Commissie verstrekt het Europees Parlement op zijn verzoek deze
beschikkingen, de communautaire bestekken en de enkelvoudigeprogrammeringsdocumenten die zij heeft goedgekeurd.
HOOFDSTUK II
INHOUD VAN DE PROGRAMMERING VOOR DE DOELSTEL-
LINGEN 1, 2 EN 3
Artikel 16
Plannen
1. De voor de doelstellingen 1, 2 en 3 ingediende plannen zijn geba-
seerd op de passende nationale en regionale prioriteiten en houdenrekening met de in artikel 10, lid 3, bedoelde indicatieve richtsnoeren;deze plannen bevatten:
a) een beschrijving (gekwantificeerd indien het plan zich daarvoor
leent) van de huidige situatie op het gebied van hetzij ontwikke-
lingsverschillen, -achterstanden en -mogelijkheden in de regio's vandoelstelling 1, hetzij omschakeling in de regio's van doelstelling 2,hetzij de ontwikkeling van de menselijke hulpbronnen en het werk-gelegenheidsbeleid in de lidstaat en in de regio's van doelstelling 3;
daarnaast een beschrijving van de in de voorgaande programme-
ringsperiode aangewende financiële middelen en de voornaamsteresultaten die in die periode zijn geboekt, mede gelet op de beschik-bare resultaten van de evaluaties;
b) de beschrijving van een passende strategie ter verwezenlijking van
de in artikel 1 vermelde doelstellingen en van de zwaartepuntendie zijn gekozen voor de duurzame ontwikkeling en omschakelingvan de regio's en zones, waaronder de plattelandszones, alsmedevoor de bijbehorende ontwikkeling van de menselijke hulpbronnenen de aanpassing en de modernisering van het beleid en het bestel
op het gebied van onderwijs, opleiding en werkgelegenheid.
Naast de in dit punt genoemde elementen, tonen de lidstaten in elk
plan voor doelstelling 3 ook aan dat de voorgenomen prioriteitensamenhangen met het bestaande nationale werkgelegenheidsplan,
gelet op de beschrijving van de belangrijkste doelstellingen van
deze strategie en de voornaamste middelen om deze doelstellingente bereiken.
De lidstaten dienen tevens aan te tonen dat de in elk plan van
doelstelling 2 geplande activiteiten op het gebied van menselijkehulpbronnen en werkgelegenheid waaraan het ESF bijstand verleent,die zijn welke in de omschakelingsstrategie geïntegreerd zijn engecoördineerd zijn met de andere fondsen en die stroken met deevaluatie vooraf inzake de menselijke hulpbronnen en de werkgele-
genheid als bedoeld in artikel 41, lid 2. Indien deze behoeften niet
tot een significant bedrag leiden worden deze gefinancierd uithoofde van doelstelling 3;
c) indicatieve gegevens over de voorgenomen aanwending en vorm
van de financiële bijdrage van de fondsen, en in voorkomend geval
van de EIB en de andere financieringsinstrumenten — met inbegripvan ter informatie het totaalbedrag van het EOGFL afdelingGarantie voor de in artikel 33 van Verordening (EG) nr. 1257/1999(EOGFL) beoogde maatregelen; de overwogen behoeften op het
gebied van technische hulp; indicatieve gegevens over de additiona-
liteit overeenkomstig artikel 11, lid 2, hetgeen bij doelstelling 1 devorm moet krijgen van een indicatief financieel overzicht dat eensamenvatting behelst van de openbare of daarmee gelijk te stellenmiddelen en eventueel de geraamde particuliere middelen alsookde communautaire structurele uitgaven voor elk van de in het plan
voorgestelde prioriteiten.
In ieder geval wordt er in de plannen onderscheid gemaakt tussen de
financiële middelen voor de zones die overgangssteun genieten endie voor de andere zones welke onder doelstelling 1 of 2 vallen.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 23
▼B
In geval van bijstand door het ESF uit hoofde van doelstelling 2 of
3 kunnen de procentuele bijdragen in de zones van doelstelling 2hoger zijn dan buiten die zones.
In het geval van doelstelling 3 wordt in dit financieringsplan de
concentratie van de kredieten aangegeven die zijn uitgetrokkenvoor de zones die geconfronteerd worden met structurele problemenin verband met de economische en sociale omschakeling;
d) een overzicht van de regelingen die getroffen zijn om de partners te
raadplegen.
2. Voor de regio's van doelstelling 1 worden in de plannen alle rele-
vante maatregelen voor de economische en sociale omschakeling, deontwikkeling van de menselijke hulpbronnen met inachtneming vanhet in artikel 9, lid 1, onder c), bedoelde referentiekader en voor deplattelandsontwikkeling en structuur van de visserij opgenomen.
Voor lidstaten die in hun geheel onder doelstelling 1 vallen, worden in
de plannen de in lid 1, onder b), tweede alinea, bedoelde elementen
opgenomen.
3. De lidstaten vermelden de voor elk fonds specifieke elementen,
met inbegrip van de omvang van de gevraagde financiële bijdrage, engeven tevens een overzicht van de geplande operationele programma's,waarbij met name de specifieke doelstellingen ervan en de voornaamstesoorten overwogen maatregelen worden vermeld.
Artikel 17
Communautaire bestekken
1. Het communautair bestek voor doelstelling 1 verzekert de coördi-
natie van alle structurele steun van de Gemeenschap in de betrokkenregio's, met inbegrip van de steun voor de ontwikkeling van de mense-
lijke hulpbronnen overeenkomstig artikel 1, punt 3.
2. Elk communautair bestek bevat:
a) de voor het gezamenlijke optreden van de Gemeenschap en de
betrokken lidstaat gekozen strategie en prioriteiten; de specifieke
doelstellingen ervan, gekwantificeerd indien de aard van deze doel-stellingen zich daarvoor leent; een evaluatie van het verwachteeffect overeenkomstig artikel 41, lid 2; alsmede informatie over demate waarin zij rekening houden met de in artikel 10, lid 3,bedoelde indicatieve richtsnoeren, het economische beleid, de stra-
tegie voor de ontwikkeling van werkgelegenheid door verbetering
van het aanpassingsvermogen en de vaardigheden van de mensenen, in voorkomend geval, het regionale beleid van de betrokkenlidstaat;
b) een overzicht van de aard en de duur van de operationele
programma's die niet tegelijk met het communautaire bestek worden
vastgesteld, waarin met name de specifieke doelstellingen ervan ende gekozen prioriteiten worden vermeld;
c) een indicatief financieringsplan waarin, overeenkomstig de
artikelen 28 en 29, voor elke prioriteit worden vermeld het voor
elk jaar beoogde totaalbedrag van de bijdrage van elk fonds, invoorkomend geval van de EIB en van de andere financieringsinstru-menten — met inbegrip van ter informatie het totaalbedrag van hetEOGFL afdeling Garantie voor de in artikel 33 van Verordening(EG) nr. 1257/1999 (EOGFL) beoogde maatregelen indien deze
rechtstreeks tot het financieringsplan bijdragen, alsmede het tegen-
over de bijdragen van elk fonds te stellen totale bedrag van desubsidiabele financiële middelen van de overheid en van degeraamde financiële middelen van de particuliere sector.
In het geval van doelstelling 3 wordt in dit financieringsplan de
concentratie van de kredieten aangegeven die zijn uitgetrokken
voor de zones die geconfronteerd worden met structurele problemenin verband met de economische en sociale omschakeling.
In dit financieringsplan worden de geplande kredieten voor de
regio's waar overgangssteun wordt verleend, afzonderlijk vermeld.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 24
▼B
De totale bijdrage van de fondsen die per jaar voor elk communau-
tair bestek wordt gepland, moet verenigbaar zijn met de vantoepassing zijnde financiele vooruitzichten, rekening houdend met
de in artikel 7, lid 3, derde alinea, bedoelde degressieve ontwikke-
ling van kredieten;
d) de voorzieningen voor de tenuitvoerlegging van het communautaire
bestek, die bestaan uit:
— de aanwijzing door de lidstaat van een voor het beheer van het
communautaire bestek verantwoordelijke beheersautoriteit in de
zin van artikel 9, onder n), overeenkomstig artikel 34;
— de voorzieningen voor de inschakeling van de partners in het in
artikel 35 bedoelde toezichtcomité;
e) in voorkomend geval, informatie over de benodigde kredieten voor
maatregelen op het gebied van de voorbereiding van, het toezicht op
en de evaluatie van de bijstandspakketten.
Overeenkomstig artikel 11 bevatten de communautaire bestekken de
voorafgaande additionaliteitstoetsing en de nodige informatie over dedoorzichtigheid van de geldstromen, in het bijzonder van de betrokkenlidstaat naar de begunstigde regio's.
Artikel 18
Operationele programma's
1. De bijstandsverlening in het kader van een communautair bestek
wordt in de regel uitgevoerd in de vorm van één geïntegreerd operatio-neel programma per regio, zoals omschreven in artikel 9.
2. Elk operationeel programma bevat
a) de prioriteiten van het programma, gegevens over de coherentie
ervan met het desbetreffende communautaire bestek, de specifiekedoelstelling van deze prioriteiten (gekwantificeerd als zij zich daar-voor lenen), en de evaluatie van het verwachte effectovereenkomstig artikel 41, lid 2;
b) een samenvatting van de beschrijving van de maatregelen die
worden overwogen voor de tenuitvoerlegging van de prioritairezwaartepunten, met inbegrip van de elementen die nodig zijn om te
beoordelen of zij overeenkomen met de steunregelingen in de zin
van artikel 87 van het Verdrag; in voorkomend geval de aard vande maatregelen die nodig zijn voor de voorbereiding van, hettoezicht op en de evaluatie van het operationele programma;
c) een indicatief financieringsplan waarin, overeenkomstig artikel 28
en artikel 29, voor elk prioritair zwaartepunt en voor elk jaarworden vermeld het beoogde totaalbedrag van de bijdrage van elkfonds, in voorkomend geval van de EIB, en van de andere financie-ringsinstrumenten — met inbegrip van ter informatie het
totaalbedrag van het EOGFL afdeling Garantie voor de in artikel 33
van Verordennig (EG) nr. 1257/1999 (EOGFL) beoogde maatre-gelen in de mate waarin deze rechtstreeks aan het financieringsplanbijdragen, alsmede de tegenover de bijdrage van elk fonds te stellensubsidiabele nationale totaalbedragen van de overheid en de
geraamde bedragen van de particuliere sector.
In dit financieringsplan worden de geplande kredieten voor de
regio's waar overgangssteun wordt verleend, afzonderlijk vermeld
als onderdeel van de totale bijdrage van de verschillende fondsen.
De per jaar geplande totale bijdrage van de fondsen moet verenig-
baar zijn met de dan geldende financiële vooruitzichten, rekening
houdend met de in artikel 7, lid 3, derde alinea, bedoelde degres-
sieve ontwikkeling van kredieten;
d) de voorzieningen voor de uitvoering van het operationele
programma, omvattend:
i) de aanwijzing door de lidstaat van een voor het beheer van het
operationele programma verantwoordelijke beheersautoriteit inde zin van artikel 9, onder n), overeenkomstig artikel 34;1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 25
▼B
ii) een beschrijving van de wijze van beheer van het operationele
programma;
iii) een beschrijving van het toezicht- en evaluatiesysteem, met
inbegrip van de rol van het toezichtcomité;
iv) de bepaling van procedures voor de beschikbaarstelling en de
overmaking van de financiële middelen, teneinde de doorzich-
tigheid van deze geldstromen te verzekeren;
v) de beschrijving van de specifieke controlevoorschriften en
-procedures voor het operationele programma.
3. Het programmacomplement bevat:
a) de maatregelen voor de uitvoering van de desbetreffende prioritaire
zwaartepunten van het operationele programma; de voorafgaande
evaluatie overeenkomstig artikel 41, lid 3, van de gekwantificeerdemaatregelen indien deze zich daarvoor lenen; de desbetreffendetoezichtindicatoren overeenkomstig artikel 36;
b) de bepaling van de categorieën van eindbegunstigden van de maat-
regelen;
c) het financieringsplan waarin, overeenkomstig de artikelen 28 en 29,
voor elke maatregel zijn vermeld het beoogde totaalbedrag van de
bijdrage van het betrokken fonds, in voorkomend geval de EIB ende andere financieringssinstrumenten, alsmede het tegenover debijdrage van de fondsen te stellen subsidiabele totaalbedrag aanopenbare en daaraan gelijk te stellen middelen en aan geraamde
particuliere middelen; de procentuele bijdrage van een fonds voor
een maatregel wordt vastgesteld overeenkomstig artikel 29 en inovereenstemming met de totale communautaire kredieten die voorhet betrokken prioritaire zwaartepunt toegekend zijn.
In dit financieringsplan worden de geplande kredieten voor de
regio's waar overgangssteun wordt verleend, afzonderlijk vermeld.
Het financieringsplan gaat vergezeld van een beschrijving van de
regelingen voor de medefinanciering van de maatregelen, rekening
houdend met de institutionele, wettelijke en financiële systemenvan de betrokken lidstaat;
d) de maatregelen waarmee, overeenkomstig artikel 46, bekendheid
aan het operationeel programma wordt gegeven;
e) een overzicht van de tussen de Commissie en de betrokken lidstaat
getroffen regelingen voor de geautomatiseerde uitwisseling van de
gegevens waarmee voldaan kan worden aan de in deze verordeninggestelde eisen inzake beheer, toezicht en evaluatie.
Artikel 19
Enkelvoudige programmeringsdocumenten
1. Bijstandspakketten voor de doelstellingen 2 en 3, en voor
doelstelling 1 als bedoeld in artikel 15, lid 1, zijn in de regel enkelvou-
dige programmeringsdocumenten. Wat de doelstellingen 2 en 3 betreft,is artikel 15, lid 1, onder c), van toepassing.
2. Het enkelvoudig programmeringsdocument voor doelstelling 1
bevat alle relevante maatregelen voor economische en sociale omscha-keling, de ontwikkeling van de werkgelegenheid door verbetering van
het aanpassingsvermogen en de vaardigheden van mensen met inacht-
neming van het in artikel 9, lid 1, onder c), bedoelde referentiekader,en voor plattelandsontwikkeling en de structuur van de visserij.
Het enkelvoudig programmeringsdocument voor doelstelling 2 verze-
kert, in alle zones van doelstelling 2, de coördinatie van alle
structurele steun van de Gemeenschap, waaronder — overeenkomstig
artikel 41, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1257/1999 (EOGFL) decoördinatie van de maatregelen op het gebied van de plattelandsontwik-keling uit hoofde van artikel 33 van die verordening, maar metuitzondering van de steun voor de ontwikkeling van de menselijkehulpbronnen in het kader van doelstelling 3.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 26
▼B
Het enkelvoudig programmeringsdocument voor doelstelling 3 verze-
kert de coördinatie van alle structurele steun van de Gemeenschapvoor de ontwikkeling van de menselijke hulpbronnen in de zones van
artikel 5, met uitzondering van de steun die op dat gebied uit hoofde
van doelstelling 2 wordt verleend.
3. Elk enkelvoudig programmeringsdocument bevat de volgende
elementen:
a) de voor het gezamenlijke optreden van de Gemeenschap en de
betrokken lidstaat gekozen strategie en prioriteiten; de specifieke
doelstellingen ervan, gekwantificeerd indien de aard van deze doel-
stellingen zich daartoe leent; de evaluatie van het verwachte effect,met name voor het milieu, overeenkomstig artikel 41, lid 2; alsmedeinformatie over de mate waarin deze strategie en prioriteiten reke-ning houden met de in artikel 10, lid 3, bedoelde indicatieve
richtsnoeren, het economische beleid, de strategie voor de ontwikke-
ling van de werkgelegenheid door verbetering van hetaanpassingsvermogen en de vaardigheden van mensen en, in voor-komend geval, het regionale beleid van de betrokken lidstaat;
b) een beknopte beschrijving van de maatregelen die worden over-
wogen voor de uitvoering van de prioriteiten, met inbegrip van deinformatie die nodig is om te beoordelen of een en ander in over-
eenstemming is met de steunregelingen uit hoofde van artikel 87
van het Verdrag; in voorkomend geval de aard van de maatregelendie nodig zijn voor de voorbereiding van, het toezicht op en deevaluatie van het enkelvoudige programmeringsdocument;
c) een indicatief financieringsplan waarin, overeenkomstig de
artikelen 28 en 29, voor elk prioritair zwaartepunt en voor elk jaarworden vermeld het beoogde totaalbedrag van de bijdrage van elk
fonds, in voorkomend geval van de EIB en van de andere financie-
ringsinstrumenten — met inbegrip van ter informatie hettotaalbedrag van het EOGFL afdeling Garantie voor de in artikel 33van Verordening (EG) nr. 1257/1999 (EOGFL) beoogde maatre-gelen voor zover deze rechtstreeks aan het financieringsplan
bijdragen, alsmede het tegenover de bijdrage van elk fonds te stellen
totale bedrag van de subsidiabele overheidsfinancieringen ofdaarmee gelijk te stellen financieringen en de geraamde bedragenvan de particuliere sector van de lidstaat.
In dit financieringsplan worden de geplande kredieten voor de
regio's waar overgangssteun wordt verleend, afzonderlijk vermeld.
De per jaar geplande totale bijdrage van de fondsen is verenigbaar
met de van toepassing zijnde financiële vooruitzichten, rekening
houdend met de in artikel 7, lid 3, derde alinea, bedoelde degres-
sieve ontwikkeling van kredieten.
In het geval van doelstelling 3 wordt in dit financieringsplan de
concentratie van de kredieten aangegeven die zijn uitgetrokkenvoor de zones die geconfronteerd worden met structurele problemenin verband met de economische en sociale omschakeling;
d) de voorzieningen voor de uitvoering van het enkelvoudige program-
meringsdocument, die bestaan uit:
i) de aanwijzing door de lidstaat van een voor het beheer van het
enkelvoudige programmeringsdocument verantwoordelijkebeheersautoriteit in de zin van artikel 9, overeenkomstigartikel 34;
ii) een beschrijving van de wijze van beheer van het enkelvoudige
programmeringsdocument;
iii) een beschrijving van de toezicht- en evaluatiesystemen, met
name de taak van het toezichtcomité;
iv) de bepaling van procedures voor de beschikbaarstelling en de
overmaking van de financiële middelen, teneinde de doorzich-tigheid van deze geldstromen te verzekeren;
v) de beschrijving van de specifieke controlevoorschriften en
-procedures voor het enkelvoudige programmeringsdocument;1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 27
▼B
e) in voorkomend geval, informatie over de benodigde kredieten voor
de voorbereiding van, het toezicht op en de evaluatie van debijstandspakketten.
Overeenkomstig artikel 11 bevat het enkelvoudige programmeringsdo-
cument de voorafgaande additionaliteitstoetsing voor de relevante
doelstelling of doelstellingen die de lidstaat en de Commissie overeen-gekomen zijn en de passende informatie over de doorzichtigheid van degeldstromen, in het bijzonder van de betrokken lidstaat naar de begun-stigde regio's.
4. Elk enkelvoudig programmeringsdocument gaat vergezeld van
een programmacomplement als gedefinieerd in artikel 9, onder m), en
beschreven in artikel 18, lid 3.
HOOFDSTUK III
COMMUNAUTAIRE INITIATIEVEN
Artikel 20
Inhoud
1. De communautaire initiatieven hebben betrekking op de volgende
gebieden:
a) grensoverschrijdende, transnationale en interregionale samenwerking
ter stimulering van een harmonische, evenwichtige en duurzameontwikkeling van de ruimtelijke ordening in Europa („Interreg”);
b) stadsvernieuwing met het oog op een duurzame stadsontwikkeling
(„Urban”);
c) plattelandsontwikkeling („Leader”);
d) transnationale samenwerking voor de bevordering van nieuwe prak-
tijken voor de bestrijding van discriminaties en ongelijkheden van
welke aard ook wat de arbeidsmarkt betreft („Equal”).
2. Ten minste 2,5 % van de in artikel 7, lid 1, bedoelde vastleg-
gingskredieten van de Structuurfondsen worden toegewezen aanInterreg, waarbij passende aandacht moet worden besteed aan grens-overschrijdende activiteiten, met name in het vooruitzicht van deuitbreiding, en ten behoeve van lidstaten die lange grenzen hebben
met de kandidaat-lidstaten, alsmede aan een betere coördinatie met de
programma's Phare, Tacis en Meda. De nodige aandacht gaat ook uitnaar samenwerking met de ultraperifere gebieden.
In het kader van Equal zal terdege rekening worden gehouden met de
maatschappelijke en beroepsintegratie van asielzoekers.
3. De programma's die in het kader van de communautaire initia-
tieven worden goedgekeurd, kunnen betrekking hebben op anderezones dan die welke in de artikelen 3 en 4 zijn bedoeld.
Artikel 21
Uitwerking, goedkeuring en uitvoering
1. Volgens de procedures van artikel 48 tot en met 51 stelt de
Commissie, na mededeling ter informatie aan het Europees Parlement,
richtsnoeren vast waarin voor elk initiatief de doelstellingen, het
toepassingsgebied en passende uitvoeringsbepalingen wordenbeschreven. De richtsnoeren worden bekendgemaakt in het Publicatie-
blad van de Europese Gemeenschappen .
2. Elk gebied als bedoeld in artikel 20, lid 1, wordt gefinancierd
door één enkel fonds, namelijk het onder a) bedoelde gebied door het
EFRO, het onder b) bedoelde gebied door de afdeling Oriëntatie van
het EOGFL en het onder c) bedoelde gebied door het ESF. Om demaatregelen te bestrijken die voor de uitvoering van het betrokkenprogramma in het kader van een communautair initiatief nodig zijn,kan bij de beschikking over de bijdragen van de fondsen het in despecifieke verordening betreffende elk fonds vastgestelde toepassings-1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 28
▼B
gebied worden verruimd, zonder dat daarbij verder kan worden gegaan
dan op grond van die specifieke bepalingen mogelijk is.
3. Op basis van overeenkomstig de in lid 1 en in artikel 41, lid 2,
bedoelde richtsnoeren uitgewerkte voorstellen die door de lidstaat zijningediend, beslist de Commissie overeenkomstig artikel 28 over deprogramma's in het kader van een communautair initiatief.
4. De programma's in het kader van een communautair initiatief
worden naar aanleiding van de in artikel 42 bedoelde evaluatie halver-wege de looptijd opnieuw onderzocht en op initiatief van de betrokkenlidstaat of van de Commissie in overeenstemming met die lidstaat,indien nodig, aangepast.
5. De programma's in het kader van een communautair initiatief
bestrijken een periode van zeven jaar vanaf 1 januari 2000.
HOOFDSTUK IV
INNOVATIEVE ACTIES EN TECHNISCHE HULP
Artikel 22
Innovatieve acties
1. Op initiatief van de Commissie kunnen uit de fondsen, na advies
van de comités van de artikelen 48 tot en met 51 over de richtsnoeren
voor de verschillende soorten innovatieve acties, binnen de grens van
0,7 % van hun respectieve jaarlijkse toewijzing, innovatieve acties opcommunautair niveau worden gefinancierd. Deze acties omvattenstudies, proefprojecten en uitwisselingen van ervaring.
De innoverende acties dragen bij tot de uitwerking van innovatieve
methoden en praktijken die tot doel hebben de kwaliteit van debijstandspakketten in het kader van de doelstellingen 1, 2 en 3 teverbeteren. Zij worden op een eenvoudige en doorzichtige wijze en inovereenstemming met een goed financieel beheer uitgevoerd.
2. Elk actieterrein voor proefprojecten wordt door één enkel fonds
gefinancierd. Om de maatregelen te bestrijken die voor de uitvoeringvan het betrokken proefproject nodig zijn, kan bij de beschikking overde bijdrage van de fondsen het in de specifieke verordening betreffendeelk fonds vastgestelde toepassingsgebied worden verruimd, zonder dat
daarbij verder kan worden gegaan dan op grond van die specifieke
bepalingen mogelijk is.
Artikel 23
Technische hulp
Op initiatief of voor rekening van de Commissie kunnen de fondsen, in
het licht van de adviezen van de comités bedoeld in de artikelen 48 toten met 51 over de verschillende soorten maatregelen binnen de grensvan 0,25 % van hun respectieve jaarlijkse toewijzing, de voorberei-dings-, toezicht-, evaluatie- en controlemaatregelen financieren die
voor de uitvoering van deze verordening nodig zijn. Deze omvatten
met name:
a) studies, waaronder algemene studies over het optreden van de
fondsen;
b) acties op het gebied van technische hulp en in de vorm van uitwis-
selingen van ervaring en informatie die zijn bedoeld voor departners, de eindbegunstigden van de bijstandspakketten van de
fondsen en het grote publiek;
c) het opzetten, het doen functioneren en het onderling koppelen van
de computersystemen voor het beheer, het toezicht en de evaluatie;
d) de verbetering van de evaluatiemethoden en de uitwisseling van
informatie over de praktijken op dit gebied.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 29
▼B
Artikel 24
Goedkeuring van de innovatieve acties en van technische hulp
1. Na de betrokken lidstaten te hebben ingelicht over de innovatieve
acties beoordeelt de Commissie de in het kader van de artikelen 22 en23 ingediende aanvragen om een bijdrage van de fondsen aan de hand
van de volgende elementen:
a) een beschrijving van het voorgestelde bijstandspakket, van het
toepassingsgebied ervan, met inbegrip van de geografische
werkingssfeer, en van de specifieke doelstellingen ervan,
b) de voor de uitvoering van het bijstandspakket verantwoordelijke
instanties en de begunstigden,
c) het tijdschema en het financieringsplan, inclusief de bijdrage uit
andere communautaire financieringsbronnen,
d) de voorzieningen die een doeltreffende uitvoering in overeenstem-
ming met de voorschriften garanderen,
e) alle elementen die nodig zijn om de verenigbaarheid met de takken
van communautair beleid en met de indicatieve richtsnoeren over-eenkomstig artikel 10, lid 3, te verifiëren.
De Commissie keurt de bijdrage van de fondsen goed wanneer deze
gegevens het mogelijk maken de aanvraag te beoordelen.
2. Wanneer een aanvraag wordt goedgekeured, stelt de Commissie
de betrokken lidstaten daar onverwijld van in kennis.
3. De financiële verantwoordelijkheid van de lidstaten in de zin van
deze verordening geldt niet voor de in artikel 22 bedoelde innovatieveacties en de in artikel 23 bedoelde maatregelen met betrekking tot tech-
nische hulp, onverminderd hun verplichtingen die voortvloeien uit de
specifieke institutionele regelingen van de afzonderlijke lidstaten.
HOOFDSTUK V
GROTE PROJECTEN
Artikel 25
Begripsomschrijving
Binnen een bijstandspakket kunnen de fondsen uitgaven in verband met
grote projecten financieren, waarbij onder groot project wordt verstaan:
a) een geheel van economisch onscheidbare werkzaamheden die een
precieze technische functie vervullen en op duidelijk omschrevendoelstellingen zijn gericht, en
b) waarvan de totale voor de bepaling van de bijdrage van de fondsen
in aanmerking genomen kosten hoger zijn dan 50 miljoen euro.
Artikel 26
Goedkeuring en uitvoering
1. Indien de lidstaat of de beheersautoriteit gedurende de uitvoering
van de bijstandspakketten een bijdrage van de fondsen voor een groot
project beoogt, stelt hij of zij de Commissie hiervan vooraf in kennis,en verstrekt daarbij de volgende gegevens:
a) de voor de uitvoering verantwoordelijke instantie;
b) de aard en een beschrijving van de investering, alsmede de kosten
en de plaats van uitvoering;
c) het tijdschema voor de uitvoering van het project;
d) een kosten-batenanalyse, die mede betrekking heeft op de financiële
kosten en baten, risicobeoordeling, alsmede informatie over deeconomische levensvatbaarheid van het project;1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 30
▼B
e) voorts:
— voor infrastructuurinvesteringen: een analyse van de sociaal-
economische kosten en baten van het project, inclusief eenopgave van de beoogde benuttingsgraad, de verwachte effectenop de ontwikkeling of omschakeling van de betreffende regio,alsmede de toepassing van de communautaire voorschriften
voor openbare aanbestedingen;
— voor productieve investeringen: de analyse van de marktvooruit-
zichten in de betrokken sector en van de beoogde rentabiliteitvan het project;
f) de directe en indirecte effecten op de werkgelegenheid, zo mogelijk
op communautair niveau;
g) de elementen om zich een oordeel te kunnen vormen over de
gevolgen voor het milieu en over de toepassing van het voorzorgs-
beginsel, het beginsel van preventief handelen, het beginsel datmilieuaantastingen bij voorrang aan de bron moeten wordenbestreden en het beginsel dat de vervuiler betaalt, alsmede over detoepassing van de communautaire milieuvoorschriften;
h) de elementen die nodig zijn om te kunnen beoordelen of de mede-
dingingsregels, onder andere de bepalingen inzake overheidssteun,in acht worden genomen;
i) informatie over de gevolgen van de bijdrage van de fondsen voor de
uitvoering van het project;
j) het financieringsplan en de totale financiële middelen die als
bijdrage van de fondsen en uit welke andere communautaire finan-cieringsbron ook worden beoogd.
2. De Commissie beoordeelt het project, waarbij zij zo nodig de EIB
raadpleegt, aan de hand van de volgende elementen:
a) het overwogen type investering en, in voorkomend geval, de
verwachte ontvangsten;
b) de resultaten van de kosten-batenanalyse;
c) het resultaat van de milieu-effectbeoordeling;
d) de coherentie van het project met de prioritaire zwaartepunten van
het betrokken bijstandspakket;
e) de vraag of het project in overeenstemming is met de andere takken
van communautair beleid;
f) de verwachte economische en sociale voordelen, met name op het
gebied van werkgelegenheid, bezien in verhouding tot de aan te
wenden financiele middelen;
g) de coördinatie van de financieringsinstrumenten en de in artikel 10,
lid 2, bedoelde combinatie van subsidies en leningen.
3. Binnen twee maanden na ontvangst van de in lid 1 bedoelde
gegevens, of binnen drie maanden indien de EIB moet worden geraad-pleegd, besluit de Commissie het communautaire bijdragepercentage tebevestigen of te wijzigen. Indien de Commissie van mening is dat hetproject geen rechtvaardiging lijkt te vormen voor een deel van de
bijdrage van de fondsen of voor deze bijdrage in haar geheel, kan zij
besluiten deze bijdrage met opgave van redenen volledig of gedeeltelijkte weigeren.
HOOFDSTUK VI
GLOBALE SUBSIDIE
Artikel 27
Globale subsidie
1. Indien de uitvoering en het beheer van een deel van de bijstand
overeenkomstig artikel 9, onder i), is toevertrouwd aan bemiddelendeinstanties, moeten deze garanties verstrekken omtrent hun solvabiliteiten hun erkende competentie en ervaring inzake beheer en financiën.Zij moeten normaliter gevestigd of vertegenwoordigd zijn in de1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 31
▼B
betrokken regio's, maar zij mogen, in beperkte en gerechtvaardigde
gevallen, daarbuiten zijn gevestigd. Zij moeten meerjarige ervaring ophet desbetreffende gebied hebben, met een opdracht van openbaar nut
zijn belast en zorgen voor een adequate inschakeling van de sociaal-
economische kringen die rechtstreeks belang bij de uitvoering van degeplande maatregelen hebben.
2. De toepassing van een globale subsidie wordt in de desbetref-
fende beschikking over de bijdrage van de fondsen vermeld alsbijzondere voorziening voor de uitvoering van het bijstandspakket zoals
bedoeld in artikel 18, lid 2, onder d), en artikel 19, lid 3, onder d). De
nadere regels voor het gebruik van de globale subsidie worden vastge-legd in een overeenkomst tussen de lidstaat, of de beheersautoriteit ende bemiddelende instantie die hierbij betrokken zijn.
Voor programma's in het kader van een communautair initiatief en voor
innovatieve acties worden de nadere regels voor het gebruik van deglobale subsidie vastgelegd in een overeenkomst tussen de Commissie
en de betrokken bemiddelende instantie. Voor programma's in het
kader van een communautair initiatief is ook de instemming van debetrokken lidstaten met deze nadere regels vereist. Het in artikel 18bedoelde programmacomplement betreft niet het gedeelte van hetbijstandspakket dat over de globale subsidie gaat.
3. In de nadere regels voor het gebruik van de globale subsidie
worden met name gepreciseerd:
a) de uit te voeren maatregelen,
b) de criteria voor de selectie van de begunstigden,
c) de toekenningsvoorwaarden voor en de percentages van de bijstand
van de fondsen, met inbegrip van het gebruik dat van eventueel
verkregen rente moet worden gemaakt,
d) de nadere regels voor het toezicht op en de evaluatie en de finan-
ciële controle van de globale subsidie,
e) eventueel het gebruik van een bankgarantie, waarvan de Commissie
in kennis moet worden gesteld.
TITEL III
BIJDRAGE EN FINANCIEEL BEHEER VAN DE FONDSEN
HOOFDSTUK I
FINANCIËLE BIJDRAGE VAN DE FONDSEN
Artikel 28
Beschikking tot vaststelling van de bijdrage van de fondsen
1. Voorzover aan alle in deze verordening vereiste voorwaarden is
voldaan, stelt de Commissie binnen vijf maanden na ontvangst van debijstandsaanvraag de bijdrage van alle fondsen in een enkele beschik-king vast. In voorkomend geval worden in de beschikking duidelijk dekredieten aangegeven die worden toegewezen aan de regio's of dezones die overgangssteun ontvangen.
Voor elk van de prioritaire zwaartepunten van het bijstandspakket
wordt de maximumbijdrage van de fondsen vastgesteld.
Een maatregel kan tijdens een bepaalde periode slechts uit één Struc-
tuurfonds tegelijk financiële bijstand ontvangen.
Een maatregel of een verrichting kan slechts in aanmerking komen
voor bijstand uit een Structuurfonds voor één van de in artikel 1genoemde doelstellingen tegelijk.
Eenzelfde verrichting kan niet tegelijkertijd bijstand uit een fonds
ontvangen uit hoofde van doelstelling 1, 2 of 3, èn uit hoofde van eencommunautair initiatief.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 32
▼B
Eenzelfde verrichting kan niet tegelijkertijd bijstand uit een fonds
ontvangen uit hoofde van doelstelling 1, 2 of 3, èn uit hoofde van hetEOGFL-garantie.
Eenzelfde verrichting kan niet tegelijkertijd bijstand uit een fonds
ontvangen uit hoofde van een communautair initiatief èn uit hoofdevan het EOGFL-garantie.
2. De bijdrage van de fondsen aan operationele programma's die
worden uitgevoerd in het kader van een communautair bestek moetverenigbaar zijn met het in het overeenkomstige communautaire bestekopgenomen financieringsplan, zoals aangegeven in artikel 17, lid 2,
onder c).
3. De bijdrage van de fondsen aan de uitvoering van de maatregelen
geschiedt vooral in de vorm van niet-terugvorderbare directe steun(hierna „directe steun” te noemen), maar ook in andere vormen, metname terugvorderbare steun, rentesubsidie, garantie, participatie, parti-cipatie in het risicodragend kapitaal of een andere financieringsvorm.
De aan de beheersautoriteit of aan een andere openbare autoriteit terug-
gestorte steunbedragen worden door de betrokken autoriteit voor
dezelfde doeleinden hergebruikt.
Artikel 29
Differentiatie van de bijdragepercentages
1. De bijdrage van de fondsen wordt gedifferentieerd op grond van
de volgende elementen:
a) de ernst van de specifieke, met name regionale of sociale,
problemen waarop de bijstandspakketten zijn gericht;
b) de financiële draagkracht van de betrokken lidstaat, met name reke-
ning houdend met de relatieve welvaart van die lidstaat en met de
noodzaak een buitensporige toename van de begrotingsuitgaven tevermijden;
c) in het kader van de in artikel 1 uiteengezette doelstellingen van de
fondsen, het belang dat de bijstandspakketten en de prioritaire
zwaartepunten uit communautair oogpunt hebben, in voorkomend
geval voor het opheffen van ongelijkheden en het bevorderen vangelijke kansen voor mannen en vrouwen, en voor de beschermingen de verbetering van het milieu, met name door de toepassing vande beginselen van voorzorg en preventief optreden, en het beginsel
dat de vervuiler betaalt;
d) het belang dat de bijstandspakketten en de prioritaire zwaartepunten
uit regionaal en nationaal oogpunt hebben;
e) de specifieke kenmerken van het betrokken type bijstandspakket en
het betrokken prioritaire zwaartepunt, om rekening te houden met debehoeften die door de evaluatie ex ante zijn vastgesteld, in hetbijzonder op het gebied van menselijke hulpbronnen en werkgele-genheid;
f) een optimaal gebruik van de financiële middelen in de financie-
ringsplannen, met inbegrip van een combinatie van openbare enparticuliere middelen, het gebruik van adequate financiële instru-menten overeenkomstig artikel 10, lid 2, en de keuze van definancieringsvormen zoals bedoeld in artikel 28, lid 3.
Indien de bijdrage van het EFS overeenkomstig artikel 16, lid 1, gedif-
ferentieerd wordt, dient dit te gebeuren met inachtneming van de
behoeften die door de evaluatie ex ante zijn vastgesteld, met name ophet gebied van menselijke hulpbronnen en werkgelegenheid.
2. De bijdrage van de fondsen wordt berekend in verhouding tot de
totale in aanmerking komende kosten, of de totale in aanmerkingkomende uitgaven van de overheid of daaraan gelijkgestelde (nationale,regionale, communautaire) uitgaven voor elk bijstandspakket.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 33
▼B
3. Voor de bijdrage van de fondsen gelden de volgende maxima:
a) ten hoogste 75 % van de totale subsidiabele kosten, en als algemene
regel, ten minste 50 % van de subsidiabele overheidsuitgaven, voor
maatregelen in regio's van doelstelling 1. Wanneer deze regio's in
een lidstaat liggen die in aanmerking komt voor bijstand uit hetCohesiefonds, kan de bijdrage van de Gemeenschap in naar behorengemotiveerde uitzonderingsgevallen ten hoogste 80 % van de totalesubsidiabele kosten bedragen, en ten hoogste 85 % van de totalesubsidiabele kosten voor de Griekse perifere eilanden waarvan de
afgelegenheid een handicap vormt. In alle ultraperifere regio's kan
de bijdrage van de Gemeenschap in naar behoren gemotiveerdeuitzonderingsgevallen ten hoogste 85 % van de totale subsidiabelekosten bedragen;
b) ten hoogste 50 % van de totale subsidiabele kosten en, als algemene
regel, ten minste 25 % van de subsidiabele overheidsuitgaven voormaatregelen in de zones van doelstelling 2 of doelstelling 3.
In het geval van investeringen in ondernemingen worden voor de
bijdrage van de fondsen de maxima gerespecteerd die inzake steunin-
tensiteit en cumulering voor overheidssteun zijn vastgesteld.
4. Indien bij het betrokken bijstandspakket investeringen worden
gefinancierd die inkomsten zullen opleveren, wordt de bijdrage van de
fondsen aan deze investeringen vastgesteld rekening houdende met de
specifieke kenmerken ervan, waaronder de hoogte van de bruto autofi-nancieringsmarge waarvan normaliter wordt uitgegaan bij dezecategorie investeringen, afhankelijk van de macro-economischeomstandigheden waarin deze investeringen geschieden, en met dien
verstande dat de bijdrage van de fondsen niet tot een verhoging van
de nationale begrotingsuitgaven mag leiden.
Voor de bijdrage van de fondsen gelden hoe dan ook de volgende
maxima:
a) in het geval van investeringen in infrastructuur die aanzienlijke
netto inkomsten opleveren, gaat het bijstandspakket ten hoogsteover:
i) 40 % van de totale subsidiabele kosten in de regio's van
doelstelling 1, eventueel verhoogd met maximaal 10 % voor delidstaten die bijstand uit het Cohesiefonds ontvangen;
ii) 25 % van de totale subsidiabele kosten in de zones van
doelstelling 2;
iii) deze percentages kunnen worden verhoogd waarbij deze verho-
ging bestemd is voor andere financieringsvormen dan directesteun, met dien verstande dat de verhoging in geen geval meer
dan 10 % van de totale subsidiabele kosten mag bedragen;
b) in het geval van investeringen in ondernemingen bedraagt het
bijstandspakket ten hoogste:
i) 35 % van de totale subsidiabele kosten in de regio's van
doelstelling 1;
ii) 50 % van de totale subsidiabele kosten in de ultraperifere regio's
en, bij wijze van uitzondering, eveneens op de kleinere eilandenin de Egeïsche Zee voor investeringen die uitgevoerd wordenovereenkomstig Verordening (EG) nr. 1257/1999, wat investe-ringen in kleine en middelgrote ondernemingen betreft;
►
M1iii)◄15 % van de totale subsidiabele kosten in de zones
van doelstelling 2;
►M1iv)◄in het geval van investeringen in kleine en middel-
grote ondernemingen kunnen deze percentages wordenverhoogd waarbij deze verhoging bestemd is voor andere finan-cieringsvormen dan directe steun, met dien verstande dat deverhoging in geen geval meer dan 10 % van de totale subsidia-bele kosten mag bedragen.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 34
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
5. De verwijzingen naar de regio's en de zones van doelstelling 1 en
doelstelling 2 in lid 3 en lid 4 hebben mede betrekking op de regio's ende zones waar, enerzijds, op grond van artikel 6, lid 1, overgangssteun
en op grond van artikel 7, lid 4, steun, en, anderzijds, op grond van
artikel 6, lid 2, steun wordt verleend.
6. Maatregelen die op initiatief van de Commissie worden uitge-
voerd, zoals bedoeld in de artikelen 22 en 23, kunnen voor 100 %van de totale kosten gefinancierd worden. De maatregelen die voorrekening van de Commissie worden uitgevoerd, zoals bedoeld inartikel 23, worden voor 100 % van de totale kosten gefinancierd.
7. Voor de maatregelen op het gebied van technische hulp in het
kader van de programmering en voor de communautaire initiatieven
gelden de in dit artikel vermelde percentages.
Artikel 30
Subsidiabiliteit
1. De uitgaven voor verrichtingen komen slechts voor financiering
uit de fondsen in aanmerking indien de verrichtingen een integrerenddeel van het betrokken bijstandspakket uitmaken.
2. Een uitgave komt niet voor financiering uit de fondsen in aanmer-
king indien zij daadwerkelijk door de eindbegunstigde is betaald vóórde datum waarop de Commissie de bijstandsaanvraag heeft ontvangen.
Deze datum is de begindatum voor de subsidiabiliteit van de uitgaven.
De einddatum voor de subsidiabiliteit van de uitgaven wordt bepaald in
de beschikking inzake de bijdrage van de fondsen. Deze datum heeft
betrekking op de door de eindbegunstigden verrichte betalingen. Desubsidiabele periode kan door de Commissie op naar behoren gemoti-veerd verzoek van de lidstaten worden verlengd overeenkomstig hetbepaalde in artikel 14 en artikel 15.
3. De relevante nationale bepalingen zijn van toepassing op de
subsidiabele uitgaven, tenzij de Commissie, indien zulks nodig is, zelfgemeenschappelijke subsidiabiliteitsregels vaststelt volgens de proce-
dures van artikel 53, lid 2.
4. De lidstaten zien erop toe dat de bijdrage van de fondsen slechts
wordt gehandhaafd indien de verrichting waarop zij betrekking heeft
binnen vijf jaar na het besluit van de bevoegde nationale autoriteit ofde beheersautoriteit over de bijdrage van de fondsen, geen belangrijkeverandering ondergaat:
a) die strijdig is met de aard of de uitvoeringsvoorwaarden, of een
onderneming of een publiekrechtelijk collectief lichaam eenonrechtmatig voordeel oplevert, en
b) die voortvloeit hetzij uit een wijziging in de aard van de eigendom
van een infrastructuurvoorziening, hetzij uit de beëindiging of deoverbrenging naar een andere plaats van een productieve activiteit.
De lidstaten stellen de Commissie op de hoogte van iedere wijziging
van dien aard; in geval van zo'n wijziging is artikel 39 van toepassing.
HOOFDSTUK II
FINANCIEEL BEHEER
Artikel 31
Betalingsverplichtingen
1. De betalingsverplichtingen van de Gemeenschap worden aange-
gaan op grond van de beschikking van de Commissie waarbij debijdrage van de fondsen wordt vastgesteld.
2. Betalingsverplichtingen voor bijstandspakketten met een duur van
twee jaar of langer worden per jaar aangegaan. De betalingsverplich-tingen voor het eerste jaar worden aangegaan wanneer de Commissiede beschikking tot goedkeuring van de bijstand geeft. De betalingsver-1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 35
▼B
plichtingen voor de volgende jaren worden in de regel tegen uiterlijk
30 april aangegaan.
Het gedeelte van een betalingsverplichting waarvoor op het einde van
het tweede jaar na het jaar waarin de betalingsverplichting is aange-gaan, of, in voorkomend geval, en voor de betreffende bedragen na dedatum van een latere beschikking van de Commissie die nodig was om
een maatregel of een verrichting toe te staan of op de uiterste datum
voor de indiening van het in artikel 37, lid 1, bedoelde eindverslaggeen voorschot is betaald of waarvoor geen enkele ontvankelijke beta-lingsaanvraag als omschreven in artikel 32, lid 3, bij de Commissie isingediend, wordt ambtshalve door de Commissie geannuleerd; debijdrage van de fondsen aan het betrokken bijstandspakket wordt met
dat bedrag verminderd.
De in de tweede alinea bedoelde termijn voor de ambtshalve annulering
houdt op te lopen voor het gedeelte van de betalingsverplichting datovereenstemt met de verrichtingen die op de geplande datum van annu-
lering het voorwerp van een rechterlijke procedure of administratief
beroep met opschortend effect uitmaken, mits de Commissie daarvanvooraf door de betrokken lidstaat in kennis is gesteld onder opgavevan de redenen, en de Commissie een kennisgeving heeft gezonden.
De Commissie licht hoe dan ook de lidstaat en de betalingsautoriteit te
gelegener tijd in, telkens wanneer het in de tweede alinea bedoelderisico van toepassing van de ambtshalve annulering zich voordoet.
Wanneer de verordening na 1 januari 2000 in werking treedt, wordt de
in de tweede alinea bedoelde termijn voor de ambtshalve annuleringvoor de eerste betalingsverplichting verlengd met het aantal maandendat 1 januari 2000 scheidt van de in artikel 28 bedoelde datum van debeschikking tot vaststelling van de bijdrage van de fondsen.
3. Bij bijstandspakketten met een duur van minder dan twee jaar
worden de betalingsverplichtingen voor het totale bedrag van debijdrage van de fondsen aangegaan wanneer de Commissie de beschik-king tot vaststelling van de bijdrage van de fondsen geeft.
Artikel 32
Betalingen
1. De bijdrage van de fondsen wordt door de Commissie overeen-
komstig de aangegane betalingsverplichtingen aan de in artikel 9,onder o), omschreven betalingsautoriteit uitbetaald.
De betalingen worden afgeboekt op de vroegste openstaande betalings-
verplichtingen die op grond van artikel 31 zijn aangegaan.
De uitbetaling kan geschieden in de vorm van voorschotten, van
tussentijdse betalingen of van saldobetalingen. De tussentijdse of saldo-betalingen hebben betrekking op daadwerkelijk verrichte uitgaven,
welke moeten overeenkomen met door de eindbegunstigden gedane en
met voldane facturen of boekingsbescheiden met gelijkwaardigebewijskracht gestaafde betalingen.
Onder voorbehoud van de beschikbare begrotingsmiddelen voert de
Commissie de tussentijdse betalingen uit binnen een termijn van ten
hoogste twee maanden, te rekenen vanaf de ontvangst van een ontvan-kelijke aanvraag als bedoeld in lid 3.
De betalingsautoriteit ziet erop toe, dat de eindbegunstigden de
bedragen waarop zij uit hoofde van de bijdrage van de fondsen rechthebben, zo spoedig mogelijk en integraal ontvangen. Er mogen geensommen, heffingen of bijzondere kosten worden ingehouden waardoordeze bedragen worden verlaagd.
2. Nadat de eerste betalingsverplichting is aangegaan, maakt de
Commissie een voorschot aan de betalingsautoriteit over. Dit voorschotbedraagt tot 7 % van de bijdrage van de fondsen in het betrokkenbijstandspakket en kan in beginsel over twee begrotingsjaren wordengespreid, afhankelijk van de beschikbaarheid van begrotingsmiddelen.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 36
▼B
Gedurende de gehele looptijd van het bijstandspakket gebruikt de beta-
lingsautoriteit het voorschot ter betaling van de communautairebijdrage in de uitgaven met betrekking tot het bijstandspakket.
Naarmate het bijstandspakket wordt uitgevoerd, betaalt de betalingsau-
toriteit het voorschot geheel of gedeeltelijk terug aan de Commissieindien 18 maanden nadat de beschikking tot vaststelling van debijdrage van de fondsen is gegeven, geen betalingsaanvragen bij de
Commissie zijn ingediend. Eventuele renteopbrengst van het voorschot
wordt door de betalingsautoriteit aan de middelen voor het bijstands-pakket toegevoegd.
3. De Commissie doet tussentijdse betalingen om de daadwerkelijk
in het kader van de actie van de fondsen verrichte en door de betalings-
autoriteit gecertificeerde uitgaven te vergoeden. Zij worden uitgevoerdop het niveau van elk bijstandspakket en worden berekend op hetniveau van de maatregelen van het financieringsplan van het program-macomplement. Zij moeten voldoen aan de volgende voorwaarden:
a) het programmacomplement waarin de in artikel 18, lid 3, genoemde
elementen zijn opgenomen, is bij de Commissie ingediend;
b) het jongste in te dienen jaarverslag over de uitvoering in het voor-
gaande jaar, dat alle in artikel 37 genoemde elementen bevat, is aande Commissie verstrekt;
c) de bij artikel 42 voorziene evaluatie halverwege de looptijd van het
bijstandspakket is, indien nodig, aan de Commissie medegedeeld;
d) de besluiten van de beheersautoriteit en het toezichtcomité komen
overeen met het totale bedrag van de bijdrage van de fondsen dataan de betrokken prioritaire zwaartepunten is toegewezen;
e) er is binnen de gestelde termijn gevolg gegeven aan de in artikel 34,
lid 2, bedoelde aanbevelingen, of de lidstaat heeft meegedeeld omwelke reden geen enkele maatregel is genomen, wanneer dezeaanbevelingen tot doel hebben ernstige onregelmatigheden in het
follow-up- of beheerssysteem die het goede financiële beheer van
het bijstandspakket in het gedrang brengen op te vullen; er isvoldaan aan de in artikel 38, lid 4, bedoelde verzoeken om corrige-rende maatregelen, indien de aanvraag betrekking heeft op debeoogde maatregel(en);
f) de betalingen voor de maatregel(en) waarop de aanvraag betrekking
heeft, zijn niet geschorst op grond van artikel 39, lid 2, eerstealinea, en de Commissie heeft geen besluit genomen om een
inbreukprocedure in te stellen op grond van artikel 226 van het
Verdrag.
De lidstaat en de betalingsautoriteit worden er door de Commissie
onmiddellijk van in kennis gesteld dat niet aan alle voorwaarden is
voldaan en dat de betalingsaanvraag derhalve niet ontvankelijk is; zij
treffen de nodige maatregelen.
De lidstaten zorgen ervoor dat de aanvragen voor tussentijdse beta-
lingen, zoveel mogelijk gegroepeerd, drie keer per jaar, voor het laatstuiterlijk op 31 oktober, bij de Commissie worden ingediend.
In de aanvragen voor tussentijdse betalingen worden de naar prioritair
zwaartepunt uitgesplitste uitgaven in de regio's of zones die overgangs-steun ontvangen, van de overige uitgaven afgezonderd.
De som van de in lid 2 en in dit lid bedoelde betalingen voor een
bijstandspakket bedraagt ten hoogste 95 % van de bijdrage van defondsen aan dat bijstandspakket.
4. De betaling van het saldo van de bijstand vindt plaats mits:
a) de betalingsautoriteit binnen zes maanden na de uiterste datum voor
de betaling die is vermeld in de beschikking waarbij de bijdrage vande fondsen wordt vastgesteld, een gecertificeerde verklaring betref-fende de daadwerkelijk verrichte uitgaven bij de Commissie heeftingediend,
b) het eindverslag over de uitvoering bij de Commissie is ingediend en
door haar is goedgekeurd,1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 37
▼B
c) de lidstaat de in artikel 38, lid 1, onder f), bedoelde verklaring aan
de Commissie heeft medegedeeld.
5. De definitieve saldobetaling is niet meer voor herziening op
verzoek van de lidstaat vatbaar indien de betalingsautoriteit geendaartoe strekkend verzoek aan de Commissie heeft gericht binnen eentermijn van negen maanden ingaande op de datum waarop dit saldowordt overgemaakt.
6. De lidstaten wijzen de autoriteiten aan die bevoegd zijn om de in
de leden 3 en 4 bedoelde certificeringen en verklaringen af te geven.
7. Tegen uiterlijk 30 april van elk jaar doen de lidstaten de
Commissie een geactualiseerde raming toekomen van de betalingsaan-vragen voor het lopende begrotingsjaar en voor het volgende
begrotingsjaar.
8. Voor innovatieve acties als bedoeld in artikel 22 en maatregelen
als bedoeld in artikel 23 stelt de Commissie adequate betalingsproce-dures vast die stroken met de doelstellingen van deze bepalingen; zijstelt de in de artikelen 48 tot en met 51 bedoelde comités van dezeprocedures in kennis.
Artikel 33
Gebruik van de euro
De bedragen van de beschikkingen, van de betalingsverplichtingen en
van de betalingen van de Commissie luiden in euro's en wordenin euro's overgemaakt, overeenkomstig de regels die de Commissie
volgens de in artikel 53, lid 2, bedoelde procedures dient vast te stellen.
TITEL IV
DOELTREFFENDHEID VAN DE BIJSTANDSVERLENING VAN
DE FONDSEN
HOOFDSTUK I
TOEZICHT
Artikel 34
Beheer door de beheersautoriteit
1. Onverminderd artikel 8, lid 3, is de beheersautoriteit zoals
omschreven in artikel 9, onder n), verantwoordelijk voor de doeltref-
fendheid en de deugdelijkheid van het beheer en de uitvoering en inhet bijzonder voor:
a) de totstandbrenging van een systeem voor de verzameling van
betrouwbare financiële en statistische gegevens over de uitvoering,
de in artikel 36 bedoelde indicatoren voor het toezicht en de
evaluatie in overeenstemming met de artikelen 42 en 43, alsmedede toezending van deze gegevens op de tussen de lidstaat en deCommissie overeengekomen wijze, voorzover mogelijk metgebruikmaking van computersystemen waarmee de uitwisseling vangegevens met de Commissie volgens artikel 18, lid 3, onder e),
mogelijk is;
b) de aanpassing overeenkomstig lid 3 en de uitvoering van het
programmacomplement, als bedoeld in artikel 18, lid 3, zulks onver-
minderd artikel 35;
c) de opstelling en, na de goedkeuring van het toezichtcomité
verkregen te hebben, de indiening bij de Commissie van het jaarver-
slag;
d) de organisatie van de evaluatie halverwege de looptijd zoals bedoeld
in artikel 42, waarbij de beheersautoriteit samenwerkt met de
Commissie en de lidstaat;
e) het voeren van een afzonderlijke boekhouding, dan wel het hanteren
van een adequate boekhoudkundige codering van alle verrichtingen1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 38
▼B
in het kader van het bijstandspakket door de instanties die deel-
nemen aan het beheer en de uitvoering van het bijstandspakket;
f) de regelmatigheid van de uit hoofde van het bijstandspakket gefi-
nancierde verrichtingen, met name de toepassing van interne
controlemethoden die beantwoorden aan de beginselen van deugde-
lijk financieel beheer en de reactie op eventuele overeenkomstigartikel 38, lid 4, eerste alinea, aangenomen opmerkingen ofverzoeken om correctiemaatregelen of op eventuele aanbevelingentot aanpassing uit hoofde van lid 2 van het onderhavige artikel,zulks overeenkomstig het bepaalde in die artikelen;
g) de overeenstemming met het door de Gemeenschap gevoerde beleid
zoals bedoeld in artikel 12; in het kader van de toepassing van de
communautaire voorschriften inzake overheidsopdrachten wordenin de berichten die bestemd zijn voor bekendmaking in het Publica-
tieblad van de Europese Gemeenschappen , de referenties vermeld
van de projecten waarvoor een bijdrage van de fondsen is aange-vraagd of vastgesteld;
h) het nakomen van de in artikel 46 bedoelde verplichtingen inzake
voorlichting en publiciteit.
Onverminderd het in deze verordening bepaalde handelt de beheersau-
toriteit bij de uitvoering van haar taken in volledige overeenstemmingmet de institutionele, wettelijke en financiële systemen van de
betrokken lidstaat.
2. De Commissie en de beheersautoriteit onderwerpen jaarlijks, naar
aanleiding van de indiening van het in artikel 37 bedoelde jaarverslag
over de uitvoering, de belangrijkste in het voorgaande jaar geboekte
resultaten aan een onderzoek waarvan de voorwaarden met instemmingvan de betrokken lidstaat en de betrokken beheersautoriteit wordenvastgesteld.
Na afloop daarvan kan de Commissie opmerkingen formuleren die aan
de lidstaat en de beheersautoriteit worden gericht. De lidstaat deelt deCommissie mee welk gevolg er aan die opmerkingen is gegeven.Indien de Commissie in naar behoren gemotiveerde gevallen vanmening is dat de genomen maatregelen niet voldoende zijn, kan zij delidstaat of de beheersautoriteit aanbevelingen doen om aanpassingen
aan te brengen ter verbetering van de doeltreffendheid van de rege-
lingen voor het toezicht op of het beheer van het bijstandspakket,samen met de motivering van deze aanbevelingen. Wanneer zij aanbe-velingen ontvangt, geeft de beheersautoriteit aan welke stappen zijheeft ondernomen ter verbetering van de regelingen voor het toezicht
of het beheer, of licht zij toe waarom zij daarvan heeft afgezien.
3. De beheersautoriteit past, op verzoek van het toezichtcomité of op
eigen initiatief, het programmacomplement aan, zonder het totalebedrag van de bijdrage van de fondsen voor het betrokken prioritaire
zwaartepunt of de specifieke doelstellingen ervan te wijzigen. Na goed-
keuring door het toezichtcomité brengt zij de Commissie binnen éénmaand op de hoogte van deze aanpassing.
Eventuele wijzigingen die betrekking hebben op de elementen van de
beschikking tot vaststelling van de bijdragen van de fondsen, wordendoor de Commissie in overleg met de betrokken lidstaat vastgesteldbinnen vier maanden nadat het toezichtcomité advies heeft uitgebracht.
Artikel 35
Toezichtcomités
1. Elk communautair bestek of enkelvoudig programmeringsdocu-
ment en elk operationeel programma wordt door een toezichtcomité
begeleid.
De toezichtcomités worden door de lidstaat ingesteld in overleg met de
beheersautoriteit en na raadpleging van de partners. De partners zorgen
voor een evenwichtige vertegenwoordiging van mannen en vrouwen.
De toezichtcomités worden samengesteld binnen een termijn van ten
hoogste drie maanden nadat de beschikking tot vaststelling van de1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 39
▼B
bijdragen van de fondsen is gegeven. Het toezichtcomité valt onder de
bevoegdheid en de jurisdictie van de lidstaat.
2. Een vertegenwoordiger van de Commissie en, in voorkomend
geval, van de EIB neemt met raadgevende stem aan de werkzaamhedenvan het toezichtcomité deel.
Het toezichtcomité stelt zijn eigen huishoudelijk reglement vast binnen
het institutionele, wettelijke en financiële kader van de betrokken
lidstaat en in overleg met de beheersautoriteit.
Het toezichtcomité wordt in beginsel voorgezeten door een vertegen-
woordiger van de lidstaat of de beheersautoriteit.
3. Het toezichtcomité vergewist zich van de doeltreffendheid en de
kwaliteit van de uitvoering van het bijstandspakket. Daartoe:
a) wordt het programmacomplement, met inbegrip van de materiële en
financiële indicatoren voor het toezicht op het programma, door het
comité bevestigd of aangepast overeenkomstig artikel 15;
b) worden de criteria voor de selectie van de in het kader van elk van
de maatregelen te financieren acties binnen zes maanden na degoedkeuring van het bijstandspakket door het toezichtcomité onder-zocht en goedgekeurd;
c) gaat het toezichtcomité regelmatig na of vooruitgang is geboekt met
de verwezenlijking van de specifieke doelstellingen van hetbijstandspakket;
d) onderzoekt het toezichtcomité de met de uitvoering bereikte resul-
taten, met name ten aanzien van de doelstellingen op het niveauvan de maatregelen, en de in artikel 42 bedoelde evaluatie halver-
wege de looptijd;
e) worden het jaarverslag en het eindverslag over de uitvoering door
het toezichtcomité onderzocht en goedgekeurd, voordat zij aan de
Commissie worden toegezonden;
f) worden eventuele voorstellen tot wijziging van de inhoud van de
beschikking van de Commissie betreffende de bijdrage van defondsen door het toezichtcomité onderzocht en goedgekeurd;
g) kan het toezichtcomité in elk geval aan de beheersautoriteit alle
aanpassingen of herzieningen van het bijstandspakket voorstellendie ertoe bijdragen dat de in artikel 1 bedoelde doelstellingenworden bereikt of die het beheer van het bijstandspakket verbeteren,ook wat het financieel beheer betreft. Het bijstandspakket kan
worden aangepast overeenkomstig artikel 34, lid 3.
Artikel 36
Indicatoren voor het toezicht
1. De beheersautoriteit en het toezichtcomité maken voor de uitoefe-
ning van het toezicht gebruik van materiële en financiële indicatorendie in het operationele programma, het enkelvoudig programmerings-document, of het programmacomplement worden bepaald. Bij hetopstellen van deze indicatoren moet rekening worden gehouden met
de indicatieve methodologie en de lijst van voorbeelden van indica-
toren die door de Commissie worden bekendgemaakt, en met eencategorisatie van de bijstandsgebieden die de Commissie bij de inwer-kingtreding van de verordening zal voorstellen. Deze indicatorenhebben betrekking op het specifieke karakter en de doelstellingen van
het betrokken bijstandspakket, alsmede op de sociaal-economische,
structurele en milieusituatie van de betrokken lidstaat en eventueel deregio's van die lidstaat, in voorkomend geval rekening houdende metde aanwezigheid van regio's of zones die overgangssteun ontvangen.Deze indicatoren omvatten in het bijzonder die welke worden gebruiktvoor de toewijzing voor de in artikel 44 bedoelde reserve.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 40
▼B
2. Deze indicatoren geven, wat het bijstandspakket in kwestie
betreft, een duidelijk beeld van:
a) de specifieke doelstellingen, gekwantificeerd voorzover zij zich
daartoe lenen, van de maatregelen en de prioritaire zwaartepunten,en hun onderlinge samenhang;
b) de voortgang bij de uitvoering van het bijstandspakket, vanuit het
oogpunt van materiële resultaten en, zodra het mogelijk is, deimpact op het passende niveau (prioritaire zwaartepunten of maatre-gelen);
c) de voortgang bij de uitvoering van het financieringsplan.
Indien het gezien de aard van het bijstandspakket mogelijk is, worden
de statistische gegevens uitgesplitst naar geslacht en, voor onderne-mingen, naar grootteklasse van de begunstigde ondernemingen.
3. De financiële en voortgangsindicatoren zijn van dien aard dat de
in lid 2, onder a), b) en c), bedoelde informatie voor grote projectenafzonderlijk geïdentificeerd kan worden.
Artikel 37
Jaarverslag en eindverslag over de uitvoering
1. Voor meerjarige bijstandspakketten legt de beheersautoriteit de
Commissie overeenkomstig artikel 34, lid 1, onder c), uiterlijk zesmaanden na afloop van ieder volledig kalenderjaar van uitvoering eenuitvoeringsjaarverslag voor. Uiterlijk zes maanden na de einddatumvoor de subsidiabiliteit van de uitgaven wordt een eindverslag bij de
Commissie ingediend.
Over ieder bijstandspakket met een duur van minder dan twee jaar
dient de beheersautoriteit alleen een eindverslag bij de Commissie in.Dit verslag wordt ingediend uiterlijk zes maanden nadat de laatste beta-ling is verricht door de betalingsautoriteit.
Voordat dit verslag bij de Commissie wordt ingediend, moet het door
het bedoelde toezichtcomité zijn onderzocht en goedgekeurd.
Nadat de Commissie een uitvoeringsjaarverslag heeft ontvangen, geeft
zij binnen twee maanden een met redenen omkleed advies indien hetverslag onbevredigend wordt geacht; in het tegenovergestelde geval
wordt het uitvoeringsverslag geacht te zijn aanvaard. Wanneer het een
eindverslag betreft, antwoordt de Commissie binnen vijf maanden naontvangst van het verslag.
2. Ieder jaarlijks uitvoeringsverslag en ieder eindverslag over de
uitvoering bevat de volgende gegevens:
a) eventuele wijzigingen van de algemene voorwaarden die van belang
zijn voor de uitvoering van het bijstandspakket, met name de voor-naamste sociaal-economische ontwikkelingen, de wijzigingen vannationale, regionale of sectoriële beleidsmaatregelen, van het inartikel 9, onder c), bedoelde referentiekader, en in voorkomend
geval de gevolgen voor de samenhang van de bijstandsverlening
van de verschillende fondsen onderling en met de bijstandsverleningvan andere financieringsinstrumenten;
b) de voortgang bij de uitvoering van de prioritaire zwaartepunten en
maatregelen voor elk fonds in het licht van hun specifieke doelstel-lingen, door middel van kwantificering, voorzover en wanneer zijzich daartoe lenen, van de in artikel 36 bedoelde materiële resul-taten en van de impact op het passende niveau (prioritaire
zwaartepunten of maatregelen);
c) de financiële uitvoering van het bijstandspakket op het niveau van
de maatregelen, een opgave van alle daadwerkelijk door de beta-
lingsautoriteit verrichte uitgaven, alsmede een opgave van alle van
de Commissie ontvangen betalingen, door middel van kwantifice-ring van de in artikel 36, lid 2, onder c), bedoelde financiëleindicatoren; de financiële uitvoering in de zones die overgangssteunontvangen, wordt voor elk prioritair zwaartepunt afzonderlijkvermeld; de financiële uitvoering van het EOGFL afdeling Garantie1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 41
▼B
wordt voor de maatregelen als bedoeld in artikel 33 van Verorde-
ning (EG) nr. 1257/1999 (EOGFL) vermeld bij het totaalbedragvan de financiële uitvoering;
d) de door de beheersautoriteit en door het toezichtcomité getroffen
voorzieningen om de kwaliteit en de doeltreffendheid van de uitvoe-ring te waarborgen, in het bijzonder met betrekking tot:
i) de werkzaamheden op het gebied van toezicht, financiële
controle en evaluatie, met inbegrip van regelingen voor gege-vensverzameling;
ii) een overzicht van alle problemen van betekenis die bij het
beheer van de bijstand werden ondervonden, en van eventuelemaatregelen die naar aanleiding daarvan zijn genomen, metinbegrip van de reacties op de in artikel 34, lid 2, bedoeldeaanbevelingen voor aanpassingen en de in artikel 38, lid 4,
bedoelde verzoeken om correctiemaatregelen;
iii) het gebruik van technische bijstand;
iv) de maatregelen die zijn genomen om de voorlichtings- en publi-
citeitsverplichtingen van artikel 46 na te komen;
e) de maatregelen die zijn genomen om overeenstemming met ander
beleid van de Gemeenschap te waarborgen zoals bepaald inartikel 12, alsook de coördinatie van alle structurele steun van deGemeenschap als bedoeld in artikel 17, lid 1, en in artikel 19, lid 2,tweede alinea;
f) in voorkomend geval, een afzonderlijk hoofdstuk over de voortgang
en de financiering van de grote projecten en over de globale subsi-dies.
HOOFDSTUK II
FINANCIËLE CONTROLE
Artikel 38
Algemene bepalingen
1. Onverminderd de verantwoordelijkheid van de Commissie voor
de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Gemeen-schappen dragen de lidstaten in eerste instantie deverantwoordelijkheid voor de financiële controle van de bijstandspak-ketten. Te dien einde dragen de lidstaten met name zorg voor hetvolgende:
a) zij gaan na of er beheers- en controlesystemen zijn opgezet om te
zorgen voor een doeltreffend en regelmatig gebruik van het
Gemeenschapsgeld en of deze systemen goed functioneren;
b) zij verstrekken de Commissie een beschrijving van deze systemen;
c) zij zien erop toe, dat de bijstandspakketten in overeenstemming met
alle toepasselijke communautaire bepalingen worden beheerd en dat
de hun ter beschikking gestelde middelen overeenkomstig de begin-selen van goed financieel beheer worden gebruikt;
d) zij verklaren, dat de aangiften van uitgaven die bij de Commissie
worden ingediend, juist zijn en zien erop toe dat deze afkomstig
zijn van op controleerbare bewijsstukken gebaseerde boekhoudsys-temen;
e) zij doen het nodige om onregelmatigheden te voorkomen, op te
sporen en te herstellen; overeenkomstig de geldende wetgeving
stellen zij de Commissie in kennis van onregelmatigheden, en zij
houden haar op de hoogte van het verloop van de administratieveen gerechtelijke procedures;
f) bij de afsluiting van elk bijstandspakket dienen zij bij de Commissie
een verklaring in die is opgesteld door een persoon of dienst die
functioneel onafhankelijk is van de beheersautoriteit. In de verkla-
ring worden de conclusies van de verrichte controles samengevaten wordt een oordeel gegeven over de deugdelijkheid van deaanvraag om de saldobetaling, alsmede over de wettigheid en deregelmatigheid van de verrichtingen waarop het eindcertificaat over1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 42
▼B
de uitgaven betrekking heeft. De lidstaten laten deze verklaring
vergezeld gaan van hun zienswijze indien zij zulks nodig achten;
g) zij werken samen met de Commissie om te garanderen dat de
middelen van de Gemeenschap overeenkomstig het beginsel van
goed financieel beheer worden gebruikt;
h) zij vorderen de middelen terug die ten gevolge van geconstateerde
onregelmatigheden verloren zijn gegaan, in voorkomend gevalverhoogd met moratoire rente.
2. Als voor de uitvoering van de algemene begroting van de Euro-
pese Gemeenschappen verantwoordelijke instelling zorgt de
Commissie ervoor dat er in de lidstaten goed functionerende beheers-
en controlesystemen bestaan, zodat de Gemeenschapsfondsen doeltref-fend en correct worden aangewend.
Daartoe mogen ambtenaren of functionarissen van de Commissie,
onverminderd de controles van de lidstaten overeenkomstig de natio-nale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, de uit de fondsengefinancierde verrichtingen en de beheers- en controlesystemen inovereenstemming met de regelingen die in het kader van de in lid 3
bedoelde samenwerking zijn overeengekomen, ter plaatse controleren,
met name door middel van steekproeven; die controles moeten tenminste één werkdag van te voren worden aangekondigd. De Commissiestelt de betrokken lidstaat vooraf in kennis van een controle ter plaatseteneinde de nodige medewerking te verkrijgen. Ambtenaren of functio-narissen van de lidstaat mogen aan de controles deelnemen.
De Commissie kan de betrokken lidstaat verzoeken een controle ter
plaatse uit te voeren om de regelmatigheid van een of meerdere
verrichtingen na te gaan. Ambtenaren of functionarissen van de
Commissie mogen aan de controles deelnemen.
3. De Commissie en de lidstaten werken op basis van bilaterale
bestuursrechtelijke regelingen samen om plannen, methoden en uitvoe-ring van controles te coördineren om het nut daarvan zo groot mogelijkte maken. Zij wisselen de resultaten van de verrichte controles terstonduit.
Ten minste jaarlijks, en in elk geval vóór het jaarlijks onderzoek als
bedoeld in artikel 34, lid 2, worden de volgende elementen onderzochten geëvalueerd:
a) de resultaten van de door de lidstaat en de Commissie verrichte
controles;
b) eventuele opmerkingen van andere controle-instanties van de
lidstaat of de Gemeenschap;
c) de financiële effecten van de vastgestelde onregelmatigheden, de
voor het herstel ervan reeds genomen of nog noodzakelijke maatre-gelen en, in voorkomend geval, de wijzigingen van de beheers- encontrolesystemen.
4. Onverminderd de met name overeenkomstig dit artikel en
artikel 39 onverwijld door de lidstaat te nemen maatregelen, kan de
Commissie na dit onderzoek en deze evaluatie opmerkingen maken,
die met name betrekking hebben op het financiële effect van de even-tueel geconstateerde onregelmatigheden. De opmerkingen wordentoegezonden aan de lidstaat en aan de autoriteit die het betrokkenbijstandspakket beheert. In voorkomend geval gaan de opmerkingenvergezeld van verzoeken om correctiemaatregelen die erop gericht zijn
de tekortkomingen van het beheer te verhelpen en de ontdekte onregel-
matigheden die nog niet zijn gecorrigeerd, alsnog te corrigeren. Delidstaat heeft de gelegenheid op deze opmerkingen te reageren.
Wanneer de Commissie na het commentaar van de lidstaat of bij
gebreke van reacties conclusies aanneemt, doet de lidstaat binnen degestelde termijn het nodige om gevolg te geven aan de verzoeken vande Commissie en stelt hij de Commissie van zijn optreden in kennis.
5. Onverminderd het bepaalde in dit artikel, kan de Commissie, na
passende controle, een tussentijdse betaling geheel of gedeeltelijkopschorten indien zij vaststelt dat de betrokken uitgaven het voorwerp1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 43
▼B
uitmaken van een belangrijke onregelmatigheid die niet is gecorrigeerd
en oordeelt dat onmiddellijk optreden vereist is. Zij brengt debetrokken lidstaat op de hoogte van haar optreden en de motieven
ervoor. Indien na vijf maanden de motieven voor de opschorting
blijven bestaan of de betrokken lidstaat de Commissie niet in kennisheeft gesteld van de maatregelen die zijn genomen om de belangrijkeonregelmatigheid te corrigeren, is het bepaalde in artikel 39 van toepas-sing.
6. Tenzij in de bilaterale bestuursrechtelijke regelingen anders is
overeengekomen, houden de verantwoordelijke autoriteiten gedurende
drie jaren na de betaling door de Commissie van het eindsaldo voor
een bijstandspakket alle bewijsstukken (hetzij de originele stukken,hetzij voor authentiek gewaarmerkte versies op algemeen aanvaardegegevensdragers) van de met het bijstandspakket verband houdendeuitgaven en controles ter beschikking van de Commissie. In geval vangerechtelijke vervolging of op een met redenen omkleed verzoek van
de Commissie wordt deze termijn geschorst.
Artikel 39
Financiële correcties
1. De lidstaten zijn in eerste instantie belast met het onderzoek naar
onregelmatigheden en laten zich daarbij leiden door de vaststelling vanelke belangrijke wijziging die de aard of de voorwaarden van deuitvoering of de controle van een bijstandspakket beïnvloedt, en hetverrichten van de nodige financiële correcties.
De lidstaat verricht de financiële correcties die in verband met de
eenmalige of systematische onregelmatigheid geboden zijn. De door
de lidstaat verrichte correcties behelzen een gehele of gedeeltelijke
intrekking van de communautaire bijdrage. De aldus vrijgekomencommunautaire middelen kunnen door de lidstaat ten behoeve van hetbetrokken bijstandspakket worden hergebruikt, met inachtneming vande overeenkomstig artikel 53, lid 2, vast te stellen voorwaarden.
2. Indien de Commissie na de nodige verificatie constateert:
a) dat een lidstaat zijn verplichtingen uit hoofde van lid 1 niet is nage-
komen, of
b) dat om redenen die met een geheel bijstandspakket of een deel
ervan verband houden, de bijdrage van de fondsen niet of slechtsvoor een deel gerechtvaardigd is, of
c) dat er sprake is van ernstige tekortkomingen in de beheers- en
controlesystemen die tot onregelmatigheden met een systematischkarakter kunnen leiden,
schorst de Commissie de betrokken tussentijdse betalingen en verzoekt
zij de lidstaat, onder opgave van haar redenen, binnen een bepaaldetermijn zijn opmerkingen kenbaar te maken en, voorzover nodig,correcties aan te brengen.
Indien de lidstaat bezwaar maakt tegen de opmerkingen van de
Commissie, wordt de lidstaat door de Commissie gehoord en trachtenbeide partijen middels samenwerking op grond van het partnerschap
overeenstemming te bereiken over de opmerkingen en de daaruit te
trekken conclusies.
3. Na afloop van de door de Commissie gestelde termijn kan de
Commissie wanneer geen overeenstemming is bereikt en de lidstaatgeen correcties heeft aangebracht, rekening houdend met de opmer-kingen van de lidstaat, binnen een termijn van drie maanden besluiten:
a) het in artikel 32, lid 2, bedoelde voorschot te verminderen, of
b) de vereiste financiële correcties te verrichten door de bijdrage van
de fondsen aan het betrokken bijstandspakket geheel of gedeeltelijkin te trekken.
De Commissie houdt bij het vaststellen van het bedrag van een
correctie, met inachtneming van het evenredigheidsbeginsel, rekeningmet de aard van de onregelmatigheid of de wijziging, alsmede met de1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 44
▼B
omvang en de financiële consequenties van de tekortkomingen die in
de beheers- of controlesystemen van de lidstaten zijn geconstateerd.
Indien na afloop van de gestelde termijn niet besloten wordt tot de
onder a) of b) bedoelde maatregel, komt de opschorting van de tussen-
tijdse betalingen onmiddellijk te vervallen.
4. Elk bedrag dat wegens onverschuldigde betaling wordt terugge-
vorderd, moet aan de Commissie worden terugbetaald. Een dergelijk
bedrag wordt met moratoire rente verhoogd.
5. Dit artikel is van toepassing onverminderd artikel 32.
HOOFDSTUK III
EVALUATIE
Artikel 40
Algemene bepalingen
1. Ter beoordeling van de doeltreffendheid van de structurele
bijstandsverlening wordt de actie van de Gemeenschap aan eenevaluatie vooraf, een evaluatie halverwege de looptijd en een evaluatieachteraf onderworpen, teneinde de impact ervan in het licht van dedoelstellingen van artikel 1 te beoordelen en het effect op de specifieke
structurele problemen te analyseren.
2. De doeltreffendheid van de actie van de fondsen wordt gemeten
aan de hand van de volgende criteria:
a) de algehele impact van de acties op de in artikel 158 van het
Verdrag genoemde doelstellingen, inzonderheid de versterking van
de economische en sociale samenhang van de Gemeenschap;
b) de impact van de in de plannen en de prioritaire zwaartepunten
voorgestelde en binnen elk communautair bestek alsmede in elkbijstandspakket opgenomen prioriteiten.
3. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten en de Commissie
treffen adequate voorzieningen en verzamelen de benodigde gegevens
voor een zo doeltreffend mogelijke evaluatie. Daartoe wordt gebruik
gemaakt van de verschillende elementen die het toezichtsysteem kanopleveren, zo nodig aangevuld met gegevens die de relevantie ervanvergroten.
Op initiatief van de lidstaten of van de Commissie — na kennisgeving
aan de betrokken lidstaat — kunnen aanvullende, in voorkomend gevalthematische, evaluaties worden verricht om ervaringen te identificeren
die elders herhaald kunnen worden.
4. De resultaten van de evaluatie worden op verzoek ter beschikking
van het publiek gesteld. Voor de resultaten van de in artikel 42
bedoelde evaluatie is daarvoor de toestemming van het toezichtcomiténodig, overeenkomstig de institutionele bepalingen van iedere lidstaat.
5. De werkwijze bij de evaluatie wordt nader omschreven in de
communautaire bestekken en de bijstandspakketten.
Artikel 41
Evaluatie vooraf
1. De evaluatie vooraf dient als grondslag voor de voorbereiding van
de plannen, de bijstandspakketten en het programmacomplement,
waarin zij geïntegreerd is.
De evaluatie vooraf valt onder de verantwoordelijkheid van de autori-
teiten die bevoegd zijn voor de voorbereiding van de plannen, debijstandspakketten en het programmacomplement.
2. Tijdens de voorbereiding van de plannen en bijstandspakketten
worden vooraf de sterke en de zwakke punten en het potentieel vande betrokken lidstaat, regio of sector geanalyseerd. Voorts worden, inhet licht van de in artikel 40, lid 2, onder a), genoemde criteria de1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 45
▼B
coherentie van de gekozen strategie en doelstellingen met de
kenmerken van de betrokken regio's of zones, waaronder hun demogra-fische ontwikkeling, en de verwachte impact van de voorgenomen
prioritaire acties onderzocht, waarbij de specifieke doelstellingen in
het licht van de uitgangssituatie worden gekwantificeerd indien deaard ervan zulks mogelijk maakt.
De evaluatie vooraf houdt met name rekening met de situatie met
betrekking tot concurrentievermogen en innovatie, kleine en middel-
grote ondernemingen, werkgelegenheid en de arbeidsmarkt met het
oog op de Europese werkgelegenheidsstrategie, milieu en gelijkekansen voor mannen en vrouwen en omvat in het bijzonder:
a) een evaluatie vooraf van de sociaal-economische situatie, waarin de
nadruk ligt op de tendensen op de arbeidsmarkt, met inbegrip van
de regio's die specifieke werkgelegenheidsproblemen hebben, en
van de algemene strategie op het gebied van de ontwikkeling vande menselijke hulpbronnen, evenals van de wijze waarop deze stra-tegie aansluit op de nationale werkgelegenheidsstrategie zoalsomschreven in de nationale actieplannen;
b) een evaluatie vooraf van de milieusituatie in de betrokken regio,
met name de milieuaspecten die door het bijstandspakket vermoede-lijk aanzienlijk beïnvloed zullen worden; van de voorzieningen om
de milieudimensie in het bijstandspakket te integreren, en van de
samenhang daarvan met op nationaal, regionaal en plaatselijk niveauvastgestelde doelstellingen voor de korte en de lange termijn(bijvoorbeeld milieubeheersplannen); van de voorzieningen om denaleving van de communautaire regelgeving op milieugebied tewaarborgen. De evaluatie vooraf geeft een — voorzover mogelijk
— gekwantificeerde beschrijving van de bestaande milieusituatie
en een raming van de impact op de milieusituatie die van de stra-tegie en de bijstandspakketten wordt verwacht;
c) een evaluatie vooraf van de situatie op het gebied van de gelijke
kansen voor mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt en gelijkebehandeling op het werk, onder andere van de specifieke problemenvan elke groep; een raming van de impact die van de strategie en debijstandspakketten wordt verwacht, met name voor de doorstromingvan vrouwen en mannen naar de arbeidsmarkt, voor het onderwijs
en de beroepsopleiding, voor het ondernemerschap van vrouwen en
voor het combineren van beroepsloopbaan en gezinsleven.
In het kader van de evaluatie vooraf worden de relevantie van de
beoogde uitvoerings- en toezichtsvoorzieningen en de coherentie methet Gemeenschapsbeleid op andere terreinen en de mate waarin reke-
ning is gehouden met de in artikel 10, lid 3, bedoelde indicatieve
richtsnoeren onderzocht.
Bij de evaluatie vooraf wordt rekening gehouden met de resultaten van
evaluaties van voorgaande programmeringsperiodes.
3. De evaluatie van de in het programmacomplement opgenomen
maatregelen is gericht op het onderzoeken van de coherentie met de
doelstellingen van de overeenkomstige prioritaire zwaartepunten, ophet kwantificeren van de specifieke doelstellingen van de maatregelen,voorzover die zich daartoe lenen en later als bedoeld in artikel 35, lid 3,onder b), alsmede op het onderzoek van de relevantie van de selectie-
criteria.
Artikel 42
Evaluatie halverwege de looptijd
1. De evaluatie halverwege de looptijd heeft betrekking op de eerste
resultaten van de bijstandspakketten, de relevantie ervan en de manierwaarop de doelstellingen worden verwezenlijkt en geschiedt met
inachtneming van de evaluatie vooraf. Voorts worden het gebruik van
de financiële middelen en het verloop van het toezicht en van deuitvoering beoordeeld.
2. De evaluatie halverwege de looptijd vindt plaats onder de verant-
woordelijkheid van de beheersautoriteit, die daarbij samenwerkt met de1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 46
▼B
Commissie en de lidstaat. De evaluatie wordt verricht voor elk commu-
nautair bestek en voor elk bijstandspakket. Zij wordt uitgevoerd dooreen onafhankelijke beoordelaar, overeenkomstig artikel 35, lid 3, voor-
gelegd aan het toezichtcomité voor het communautair bestek of voor
het bijstandspakket, en vervolgens doorgaans drie jaar na de goedkeu-ring van het communautair bestek of van het bijstandspakket enuiterlijk op 31 december 2003 aan de Commissie gezonden met hetoog op de herziening als bedoeld in artikel 14, lid 2.
3. De Commissie onderzoekt de relevantie en de kwaliteit van de
evaluatie aan de hand van vooraf in onderling overleg door deCommissie en de lidstaat vastgestelde criteria, met het oog op deherziening van het bijstandspakket en de toewijzing van de inartikel 44 bedoelde reserve.
4. In aansluiting op de evaluatie halverwege de looptijd wordt voor
elk communautair bestek en elk bijstandspakket een bijgewerkte versie
opgesteld. Met het oog op de uitwerking van latere bijstandspakkettenwordt de evaluatie uiterlijk op 31 december 2005 afgerond.
Artikel 43
Evaluatie achteraf
1. De evaluatie achteraf is erop gericht met inachtneming van de
reeds beschikbare evaluatieresultaten verslag uit te brengen over het
gebruik van de middelen, de doeltreffendheid en de doelmatigheid van
de bijstandspakketten en de impact ervan, alsmede conclusies tetrekken wat het beleid inzake de economische en sociale samenhangbetreft. In de evaluatie dienen de factoren die tot het welslagen of hetmislukken van de uitvoering hebben bijgedragen, alsmede de verwe-zenlijkingen en de resultaten, en de duurzaamheid ervan, aan bod te
komen.
2. De evaluatie achteraf vindt plaats onder de bevoegdheid van de
Commissie, die daarbij samenwerkt met de lidstaat en de beheersauto-riteit. Zij heeft betrekking op de bijstandspakketten en wordt uitgevoerddoor onafhankelijke beoordelaars. Zij moet uiterlijk drie jaar na heteinde van de programmeringsperiode zijn afgerond.
HOOFDSTUK IV
PRESTATIERESERVE
Artikel 44
Toewijzing van de prestatiereserve
1. Elke lidstaat beoordeelt, in nauw overleg met de Commissie, voor
elke doelstelling uiterlijk op 31 december 2003 de prestaties in hetkader van elk van zijn operationele programma's of enkelvoudigeprogrammeringsdocumenten aan de hand van een beperkt aantaltoezichtindicatoren die een beeld geven van de doeltreffendheid, het
beheer en de financiële uitvoering, en die de halverwege de looptijd
bereikte resultaten meten en deze toetsen aan de initiële specifiekedoelstellingen ervan.
Deze indicatoren worden door elke lidstaat vastgesteld in nauw overleg
met de Commissie, geheel of gedeeltelijk rekening houdend met een
door de Commissie voorgestelde indicatieve lijst van indicatoren, en
worden gekwantificeerd in de bestaande verschillende jaarverslagenover de uitvoering alsook in het verslag van de evaluatie halverwegede looptijd. De lidstaten dragen zorg voor de toepassing ervan.
2. Halverwege de looptijd en uiterlijk op 31 maart 2004, wijst de
Commissie in nauw overleg met de betrokken lidstaten op basis van
de voorstellen van elke lidstaat en rekening houdend met diens speci-
fieke institutionele kenmerken en de daarmee overeenstemmendeprogrammering, voor elke doelstelling de in artikel 7, lid 5, bedoeldevastleggingskredieten toe aan de operationele programma's of enkel-voudige programmeringsdocumenten of hun prioriteiten met eentoereikend geacht prestatieniveau. De operationele programma's of1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 47
▼B
enkelvoudige programmeringsdocumenten worden overeenkomstig de
artikelen 14 en 15 aangepast.
TITEL V
VERSLAGEN EN PUBLICITEIT
Artikel 45
Verslagen
1. Overeenkomstig artikel 159 van het Verdrag brengt de Commissie
om de drie jaar aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch
en Sociaal Comité en het Comité van de regio's verslag uit over de
vooruitgang die is geboekt bij de verwezenlijking van de economischeen sociale samenhang, alsmede over de wijze waarop de Structuur-fondsen, het Cohesiefonds, de EIB en de anderefinancieringsinstrumenten daartoe hebben bijgedragen. Dit verslag
omvat met name:
a) een balans van de bij de verwezenlijking van de economische en
sociale samenhang gemaakte vorderingen, met inbegrip van de situ-atie en de ontwikkeling op sociaal-economisch gebied van deregio's, alsmede een analyse van de rechtstreekse investerings-stromen en het effect daarvan op de werkgelegenheidssituatie opcommunautair niveau;
b) een balans van de wijze waarop de Structuurfondsen, het Cohesie-
fonds, de EIB en de andere financieringsinstrumenten en het beleidvan de Gemeenschap of de lidstaten op andere terreinen tot deverwezenlijking van dit proces hebben bijgedragen;
c) eventuele voorstellen voor communautaire acties en beleidsmaatre-
gelen die dienen te worden aangenomen om de economische ensociale samenhang te versterken.
2. Vóór 1 november van ieder jaar brengt de Commissie aan het
Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité enhet Comité van de regio's verslag uit over de toepassing van deze
verordening tijdens het voorafgaande jaar. Dit verslag omvat met name:
a) een balans van de activiteiten van ieder fonds, van de besteding van
hun begrotingsmiddelen en de concentratie van de bijstandspak-ketten, alsmede een balans van het gebruik van de overige, onderde bevoegdheid van de Commissie vallende financieringsinstru-menten en van de concentratie van de middelen van dezeinstrumenten; deze balans bevat:
— voor iedere lidstaat een verdeling op jaarbasis van de kredieten
uit alle fondsen waarvoor betalingsverplichtingen zijn aangegaanen betalingen zijn verricht, inclusief uit hoofde van communau-taire initiatieven,
— een evaluatie op jaarbasis van de innovatieve acties en techni-
sche hulp;
b) een balans van de coördinatie van bijstandsverlening tussen de
fondsen onderling en met die van de EIB en de overige financie-ringsinstrumenten;
c) zodra zij beschikbaar zijn, de resultaten van de evaluatie als bedoeld
in artikel 42, inclusief de gegevens betreffende de herziening van de
bijstandspakketten, en in artikel 43, alsmede een evaluatie van decoherentie van de acties van de fondsen met het Gemeenschapsbe-leid als bedoeld in artikel 12;
d) een lijst van de grote projecten die een bijdrage uit de fondsen
hebben ontvangen;
e) de resultaten van de door de Commissie overeenkomstig artikel 38,
lid 2, uitgevoerde controles, en de lering die uit deze controles isgetrokken, waaronder gegevens over het aantal en het bedrag van
de geconstateerde onregelmatigheden en de financiele correcties
die overeenkomstig artikel 39, lid 2, zijn aangebracht;
f) informatie over de adviezen van de comités op grond van het
bepaalde in de artikelen 48 tot en met 51.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 48
▼B
Artikel 46
Voorlichting en publiciteit
1. Met het oog op het inwinnen van het advies als bedoeld in
artikel 15, lid 1, zorgen de lidstaten ervoor dat aan de plannen bekend-heid wordt gegeven.
2. Onverminderd het bepaalde in artikel 23, lid 1, is de beheersin-
stantie er verantwoordelijk voor dat bekendheid aan hetbijstandspakket wordt gegeven, en met name dat:
a) de potentiële eindbegunstigden, de beroepsorganisaties, de economi-
sche en sociale partners, de organisaties voor de bevordering vangelijke kansen voor mannen en vrouwen en de betrokken niet-gouvernementele organisaties over de door het bijstandspakket
geboden mogelijkheden worden geïnformeerd;
b) het publiek wordt geïnformeerd over de rol die de Gemeenschap in
verband met het betrokken bijstandspakket en de resultaten ervan
speelt.
3. De lidstaten raadplegen de Commissie en informeren haar over-
eenkomstig artikel 37, lid 2, jaarlijks over de in het kader van de
leden 1 en 2 van onderhavig artikel genomen initiatieven.
TITEL VI
COMITOLOGIE
Artikel 47
Algemene bepalingen
1. De Commissie wordt bij de uitvoering van deze verordening
bijgestaan door vier comités:
a) het Comité voor de ontwikkeling en de omschakeling van de regio's;
b) het Comité uit hoofde van artikel 147 van het Verdrag;
c) het Comité voor de landbouwstructuur en de plattelandsontwikke-
ling;
d) het Comité voor de structuur van de visserij en de aquacultuur.
2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van
Besluit 1999/468/EG van toepassing.
3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 4 en 7 van
Besluit 1999/468/EG van toepassing.
De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op een maand.
3 bis. De comités stellen hun reglement van orde vast.
4. De Commissie legt de in artikel 45 bedoelde verslagen aan de
comités voor. Zij kan een comité om advies verzoeken over iedereaangelegenheid met betrekking tot andere bijstandsverlening door defondsen dan bepaald in deze titel. Daar vallen ook aangelegenheden
onder die in de eerste plaats door andere comités worden behandeld.
5. De adviezen van ieder comité worden ter kennis van de andere in
deze titel bedoelde comités gebracht.
6. Ieder comité stelt zijn reglement van orde vast.
7. Het Europees Parlement wordt regelmatig op de hoogte gesteld
van de werkzaamheden van de comités.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 49
▼M2
▼B
▼B
Artikel 48
Comité voor de ontwikkeling en omschakeling van de regio's
1. Bij de Commissie wordt een Comité voor de ontwikkeling en
omschakeling van de regio's opgericht, dat is samengesteld uit verte-
genwoordigers van de lidstaten en wordt voorgezeten door devertegenwoordiger van de Commissie. De EIB wijst een vertegenwoor-diger aan, die niet aan de stemming deelneemt.
2. Het comité oefent de bevoegdheden uit van een beheerscomité
overeenkomstig de procedure van artikel 47, lid 3, wanneer het de
volgende aangelegenheden behandelt:
a) de in artikel 53, lid 2, bedoelde uitvoeringsbepalingen.
Voorzover van toepassing, worden andere comités op grond van hun
raadgevende bevoegdheid over bovengenoemde uitvoeringsbepa-
lingen geraadpleegd;
b) de in artikel 5 van Verordennig (EG) nr. 1261/1999 (EFRO) (
1)
bedoelde uitvoeringsbepalingen;
c) de richtsnoeren voor de in artikel 20, lid 1, onder a), (Interreg) en
artikel 20, lid 1, onder b), (Urban), bedoelde communautaire initia-tieven;
d) de richtsnoeren voor de verschillende soorten innovatieve maatre-
gelen in het kader van artikel 22, voorzover daarvoor in eenbijdrage van het EFRO is voorzien.
3. Het comité oefent de bevoegdheden uit van een raadgevend
comité overeenkomstig de procedure van artikel 47, lid 2, wanneer het
onderstaande vraagstukken behandelt:
a) opstelling en herziening van de lijst van de in het kader van
doelstelling 2 in aanmerking komende zones;
b) de communautaire bestekken en de bijbehorende informatie in de
enkelvoudige programmeringsdocumenten, in het kader van dedoelstellingen 1 en 2;
c) de onder artikel 23 vallende soorten maatregelen inzake technische
hulp, voorzover daarvoor in een bijdrage van het EFRO is voorzien;
d) eventuele andere vraagstukken in verband met de artikelen 20 tot en
met 22.
Artikel 49
Comité uit hoofde van artikel 147 van het Verdrag
1. Het comité uit hoofde van artikel 147 van het Verdrag is samen-
gesteld uit twee vertegenwoordigers van de regering, tweevertegenwoordigers van de vakbonden en twee vertegenwoordigersvan de werkgeversorganisaties per lidstaat. Het lid van de Commissie
dat met het voorzitterschap is belast, kan deze functie aan een hoge
ambtenaar van de Commissie delegeren.
Voor iedere lidstaat wordt voor elke in de eerste alinea genoemde cate-
gorie een plaatsvervanger benoemd. Bij afwezigheid van een of vanbeide leden neemt de plaatsvervanger van rechtswege aan de beraadsla-gingen deel.
De leden en hun plaatsvervangers worden op voordracht van de
Commissie door de Raad benoemd voor een periode van drie jaar. Zijzijn herbenoembaar. De Raad streeft bij de samenstelling van hetcomité naar een redelijke vertegenwoordiging van alle betrokkengroepen. De EIB wijst, voor de haar betreffende agendapunten, eenvertegenwoordiger aan, die niet aan de stemming deelneemt.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 50
(1) Zie bladzijde 43 van dit Publicatieblad.
▼B
2. Het comité:
a) brengt advies uit over de ontwerpbeschikkingen van de Commissie
inzake de enkelvoudige programmeringsdocumenten en de commu-nautaire bestekken in het kader van doelstelling 3, alsmede inzakede communautaire bestekken en de bijbehorende informatie in de
enkelvoudige programmeringsdocumenten, in het kader van de
doelstellingen 1 en 2, voorzover daarvoor in een bijdrage van hetESF is voorzien;
b) brengt advies uit over de in artikel 53, lid 2, bedoelde uitvoerings-
bepalingen;
c) wordt geraadpleegd over de in artikel 8 van Verordening (EG)
nr. 1262/1999 (ESF)(
1) bedoelde uitvoeringsbepalingen;
d) brengt advies uit over de ontwerprichtsnoeren van de Commissie
betreffende het in artikel 20, lid 1, onder d), bedoelde communau-
taire initiatief (Equal), en over de verschillende soorten innovatieveacties in het kader van artikel 22, voorzover daarvoor in eenbijdrage van het ESF is voorzien. De Commissie kan ook andereonder de artikelen 20 tot en met 22 vallende vraagstukken aan het
comité voorleggen;
e) wordt geraadpleegd over de onder artikel 23 vallende soorten maat-
regelen inzake technische hulp, voorzover daarvoor in een bijdragevan het ESF is voorzien.
3. De adviezen van het comité worden aangenomen met absolute
meerderheid van de geldig uitgebrachte stemmen. De Commissie lichthet comité in over de wijze waarop zij met zijn adviezen rekening heeftgehouden.
Artikel 50
Comité voor de landbouwstructuur en de plattelandsontwikkeling
1. Bij de Commissie wordt een Comité voor de landbouwstructuur
en de plattelandsontwikkeling opgericht, dat is samengesteld uit verte-genwoordigers van de lidstaten en wordt voorgezeten door de
vertegenwoordiger van de Commissie. De EIB wijst een vertegenwoor-
diger aan, die niet aan de stemming deelneemt.
2. Het comité oefent de bevoegdheden uit van een beheerscomité
overeenkomstig de procedure van artikel 47, lid 3, wanneer het de
volgende aangelegenheden behandelt:
a) de in de artikelen 34, 50 en 53 van Verordening (EG) nr. 1257/1999
(plattelandsontwikkeling) bedoelde uitvoerings- en overgangsbepa-
lingen;
b) de richtsnoeren voor het in artikel 20, lid 1, onder c), bedoelde
communautaire initiatief (Leader).
3. Het comité oefent de bevoegdheden uit van een raadgevend
comité overeenkomstig de procedure van artikel 47, lid 2, wanneer hetonderstaande vraagstukken behandelt:
a) opstelling en herziening van de lijst van de in het kader van
doelstelling 2 in aanmerking komende zones;
b) de interventieonderdelen met betrekking tot de landbouwstructuur
en de plattelandsontwikkeling die zijn opgenomen in de ontwer-prichtsnoeren van de Commissie inzake de communautaire
bestekken en de bijbehorende informatie in de enkelvoudige
programmeringsdocumenten, in het kader van de doelstellingen 1en 2;
c) de in artikel 53, lid 2, bedoelde uitvoeringsbepalingen;
d) de onder artikel 23 vallende soorten maatregelen inzake technische
hulp, voorzover daarvoor in een bijdrage van het EOGFL is voor-zien;1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 51
(1) Zie bladzijde 48 van dit Publicatieblad.
▼B
e) eventuele andere onderwerpen in verband met de artikelen 20 tot en
met 22.
Artikel 51
Comité voor de structuur van de visserij en de aquacultuur
1. Bij de Commissie wordt een Comité voor de structuur van de
visserij en de aquacultuur opgericht, dat is samengesteld uit vertegen-
woordigers van de lidstaten en wordt voorgezeten door devertegenwoordiger van de Commissie. De EIB wijst een vertegenwoor-diger aan, die niet aan de stemming deelneemt.
2. Het comité oefent de bevoegdheden uit van een beheerscomité
overeenkomstig de procedure van artikel 47, lid 3, wanneer het de
volgende aangelegenheden behandelt:
a) de in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1263/1999 bedoelde
uitvoeringsbepalingen;
b) de richtsnoeren voor de verschillende soorten innovatieve acties in
het kader van artikel 22, voorzover daarvoor in een bijdrage van
het FIOV is voorzien.
3. Het comité oefent de bevoegdheden uit van een raadgevend
comité overeenkomstig de procedure van artikel 47, lid 2, wanneer hetonderstaande vraagstukken behandelt:
a) opstelling en herziening van de lijst van de in het kader van
doelstelling 2 in aanmerking komende zones;
b) de interventieonderdelen met betrekking tot de visserijstructuur die
zijn opgenomen in de ontwerpbeschikkingen van de Commissieinzake de communautaire bestekken en de bijbehorende informatie
in de enkelvoudige programmeringsdocumenten, in het kader van
doelstelling 1;
c) de in artikel 53, lid 2, bedoelde uitvoeringsbepalingen;
d) de onder artikel 23 vallende soorten maatregelen inzake technische
hulp, voorzover daarvoor in een bijdrage uit het FIOV is voorzien;
e) alle andere vraagstukken met betrekking tot artikel 22.
TITEL VII
SLOTBEPALINGEN
Artikel 52
Overgangsbepalingen
1. Deze verordening doet geen afbreuk aan de voortzetting noch aan
de wijziging, met inbegrip van de gedeeltelijke of volledige intrekking,van bijstandspakketten die de Raad of de Commissie hebben goedge-
keurd op grond van Verordening (EEG) nr. 2052/88 en Verordening
(EEG) nr. 4253/88 of van enige andere wetgeving die op 31 december1999 op de betrokken bijstandspakketten van toepassing is.
2. Aanvragen voor een bijdrage van de fondsen voor bijstandspak-
ketten die worden ingediend uit hoofde van Verordening (EEG)nr. 2052/88 en van Verordening (EEG) nr. 4253/88 worden door de
Commissie uiterlijk op 31 december 1999 op grond van die verorde-
ningen onderzocht en goedgekeurd.
3. Bij de opstelling van de communautaire bestekken en de
bijstandspakketten houdt de Commissie rekening met elke, door deRaad of door de Commissie vóór het van kracht worden van dezeverordening goedgekeurde actie die een financiële weerslag heeft in
de loop van de door de bestekken en bijstandspakketten bestreken
periode. Het bepaalde in artikel 30, lid 2, is op de betrokken actiesniet van toepassing.
4. In afwijking van de datum in artikel 30, lid 2, kunnen daadwerke-
lijk betaalde uitgaven waarvoor de Commissie tussen 1 januari en30 april 2000 een aanvraag voor een bijstandspakket heeft ontvangen1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 52
▼B
die aan alle in deze verordening gestelde voorwaarden voldoet, met
ingang van 1 januari 2000 voor een bijdrage van de fondsen in aanmer-king worden genomen.
5. De delen van de bedragen die zijn vastgelegd voor verrichtingen
of programma's die door de Commissie vóór 1 januari 1994 zijn goed-gekeurd en waarvoor uiterlijk op 31 maart 2001 geen aanvraag vooreen eindbetaling bij de Commissie is ingediend, worden door deCommissie uiterlijk op 30 september 2001 ambtshalve geannuleerd engeven aanleiding tot terugbetaling van de onverschuldigd betaalde
bedragen, onverminderd de behandeling van de verrichtingen of
programma's waarvoor in verband met een gerechtelijke procedure eenschorsing geldt.
De delen van de bedragen die zijn vastgelegd voor programma's die
door de Commissie tussen 1 januari 1994 en 31 december 1999 zijngoedgekeurd en waarvoor uiterlijk op 31 maart 2003 geen aanvraag
voor de eindbetaling bij de Commissie is ingediend, worden door de
Commissie uiterlijk op 30 september 2003 ambtshalve geannuleerd engeven aanleiding tot terugbetaling van de onverschuldigd betaaldebedragen, onverminderd de behandeling van de verrichtingen ofprogramma's waarvoor in verband met een gerechtelijke procedure eenschorsing geldt.
Artikel 53
Uitvoeringsbepalingen
1. De Commissie is belast met de uitvoering van deze verordening.2. De uitvoeringsbepalingen voor de artikelen 30, 33, 38, 39 en 46
worden door de Commissie vastgesteld volgens de procedure van
artikel 48, lid 2, onder a). Tevens zal zij volgens dezelfde procedure
en wanneer dat in onvoorziene omstandigheden nodig blijkt anderebepalingen voor de uitvoering van deze verordening aannemen.
Artikel 54
Intrekking
Verordening (EEG) nr. 2052/88 en Verordening (EEG) nr. 4253/88
worden met ingang van 1 januari 2000 ingetrokken, onverminderdartikel 53, lid 1.
De verwijzingen naar de ingetrokken verordeningen worden beschouwd
als verwijzingen naar deze verordening.
Artikel 55
Nieuw onderzoek
Op voorstel van de Commissie beziet de Raad deze verordening vóór
31 december 2006 opnieuw.
Hij besluit over dit voorstel volgens de procedure van artikel 161 van
het Verdrag.
Artikel 56
Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die
van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
De artikelen 28, 31 en 32 zijn van toepassing met ingang van 1 januari
2000.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke lidstaat.1999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 53
▼B
BIJLAGE
STRUCTUURFONDSEN
Jaarlijkse verdeling van de vastleggingskredieten 2000-2006
(bedoeld in artikel 7, lid 1)
(miljoen euro prijzen 1999)
2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006
29430 28840 28250 27670 27080 27080 266601999R1260 — NL — 27.06.2003 — 002.001 — 54