Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de
instellingen
"BRICHTLIJN V AN DE RAAD
van 15 juli 1975
betreffende afvalstoffen
(75/442/EEG)
(PB L 194 van 25.7.1975, blz. 47)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 L 78 32 26.3.1991
"M2 Richtlijn 91/692/EEG van de Raad van 23 december 1991 L 377 48 31.12.19911975L0442 — NL — 23.12.1991 — 002.001 — 1
RICHTLIJN V AN DE RAAD
van 15 juli 1975
betreffende afvalstoffen
(75/442/EEG)
DE RAAD V AN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot instelling van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 100 en 235,
Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europese Parlement (
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Overwegende dat een dispariteit tussen de bepalingen betreffende het
verwijderen van afvalstoffen die in de verschillende Lid-Staten reeds van
toepassing of in voorbereiding zijn, aanleiding kan geven tot ongelijke
mededingingsvoorwaarden en dientengevolge een rechtstreekse invloed
kan hebben op de werking van de gemeenschappelijke markt; dat
derhalve op dit terrein de in artikel 100 van het Verdrag bedoelde
aanpassing van de wetgevingen dient plaats te vinden;
Overwegende dat het noodzakelijk blijkt deze aanpassing van de
wetgevingen vergezeld te laten gaan van een optreden van de
Gemeenschap om door een meer omvattende regeling één van de
doelstellingen van de Gemeenschap op het gebied van de milieu-
bescherming en de verbetering van de kwaliteit van het bestaan te
verwezenlijken; dat derhalve uit dien hoofde bepaalde specifieke
bepalingen dienen te worden vastgesteld; dat, aangezien het Verdrag
niet voorziet in de hiertoe vereiste bevoegdheden, van artikel 235 van het
Verdrag gebruik dient te worden gemaakt;
Overwegende dat iedere regeling op het gebied van de verwijdering van
afvalstoffen als voornaamste doelstelling moet hebben de gezondheid
van de mens en het milieu te beschermen tegen de schadelijke invloeden
veroorzaakt door het ophalen, het transport, de behandeling, de opslag en
het storten van afvalstoffen;
Overwegende dat het van belang is de terugwinning van afvalstoffen en
het gebruik van teruggewonnen materialen te bevorderen ten einde de
natuurlijke hulpbronnen te beschermen;
Overwegende dat in het actieprogramma van de Europese Gemeen-
schappen inzake het milieu (3) de nadruk wordt gelegd op de noodzaak
van communautaire acties, met inbegrip van de harmonisatie van de
wetgevingen;
Overwegende dat een doeltreffende en samenhangende regeling inzake
verwijdering van afvalstoffen, die de intracommunautaire handel niet
belemmert en de concurrentievoorwaarden niet nadelig beïnvloedt, zou
moeten worden toegepast op roerende goederen waarvan de houder zich
ontdoet of krachtens de geldende nationale bepalingen moet ontdoen,
met uitzondering van radioactieve afvalstoffen, afval afkomstig uit mijn-
en landbouw, kadavers, afvalwater, gasvormige effluenten en afvalstoffen
die aan een specifieke communautaire regeling zijn onderworpen;
Overwegende dat, voor de bescherming van het milieu, in een
vergunningsregeling moet worden voorzien voor bedrijven die zich met
de behandeling, de opslag of het storten van afvalstoffen ten behoeve van
derden bezighouden, alsook in toezicht op bedrijven die hun eigen
afvalstoffen verwijderen alsmede op die welke de afvalstoffen van derden!B
(1) PB nr. C 32 van 11. 2. 1975, blz. 36.
(2) PB nr. C 16 van 23. 1. 1975, blz. 12.
(3) PB nr. C 112 van 20. 12. 1973, blz. 3.1975L0442 — NL — 23.12.1991 — 002.001 — 2
ophalen, en in een plan dat betrekking heeft op de essentiële gegevens
die bij de verschillende handelingen ter verwijdering van afvalstoffen in
aanmerking moeten worden genomen;
Overwegende dat het deel van de kosten dat niet door de opbrengst van
afvalstoffen wordt gedekt, moet worden gedragen overeenkomstig het
beginsel dat de vervuiler betaalt,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN V ASTGESTELD:
Artikel 1
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
a) „afvalstof ”: elke stof of elk voorwerp behorende tot de in bijlage I
genoemde categorieën waarvan de houder zich ontdoet, voornemens
is zich te ontdoen of zich moet ontdoen.
De Commissie stelt uiterlijk op 1 april 1993 volgens de procedure
van artikel 18 een lijst op van de afvalstoffen die tot de categorieën
van bijlage I behoren. Deze lijst wordt periodiek opnieuw bezien en
zo nodig volgens dezelfde procedure gewijzigd;
b) „producent”: elke persoon wiens activiteit afvalstoffen heeft voort-
gebracht („eerste producent”) en/of elke persoon die voorbehan-
delingen, vermengingen of andere bewerkingen heeft verricht die
leiden tot wijziging in de aard of de samenstelling van die
afvallstoffen;
c) „houder”: de producent van de afvalstoffen of de natuurlijke of
rechtspersoon die de afvalstoffen in bezit heeft;
d) „beheer”: inzameling, vervoer, nuttige toepassing en verwijdering
van afvalstoffen, met inbegrip van het toezicht op die handelingen en
de nazorg voor de stortplaatsen na sluiting;
e) „verwijdering”: alle in bijlage II A bedoelde handelingen;
f) „nuttige toepassing”: alle in bijlage II B bedoelde handelingen;g) „inzameling”: het ophalen, sorteren en/of samenvoegen van afval-
stoffen ten einde deze te vervoeren.
Artikel 2
1. Buiten de werkingssfeer van deze richtlijn vallen de volgende
stoffen:
a) gasvormige effluenten die in de atmosfeer worden uitgestoten;
b) wanneer zij reeds onder andere voorschriften vallen:
i) radioactieve afvalstoffen;
ii) afvalstoffen die ontstaan bij opsporing, winning, behandeling en
opslag van delfstoffen, alsmede bij de exploitatie van steen-
groeven;
iii) kadavers en de volgende landbouwafvalstoffen: faecaliën en
andere natuurlijke en niet gevaarlijke stoffen die in de landbouw
worden gebruikt;
iv) afvalwater, met uitzondering van afvalstoffen in vloeibare
toestand;
v) afgedankte explosieven.
2. Bijzondere of aanvullende specifieke bepalingen voor het beheer van
bepaalde categorieën afvalstoffen kunnen in bijzondere richtlijnen
worden vastgesteld.!B
!M11975L0442 — NL — 23.12.1991 — 002.001 — 3
Artikel 3
1. De Lid-Staten nemen passende maatregelen ter bevordering van:
a) in de eerste plaats de preventie of de vermindering van de produktie
en de schadelijkheid van afvalstoffen, met name door:
— de ontwikkeling van schone technologieën die een zuiniger
gebruik maken van de natuurlijke hulpbronnen;
— de technische ontwikkeling en het op de markt brengen van
produkten die zodanig zijn ontworpen dat fabricage, gebruik en
definitieve verwijdering niet of zo weinig mogelijk bijdragen tot
een toename van de hoeveelheid en de mate van schadelijkheid
van de afvalstoffen en tot het gevaar van verontreiniging;
— de ontwikkeling van adequate technieken voor de definitieve
verwijdering van gevaarlijke stoffen in afvalstoffen die bestemd
zijn voor nuttige toepassing;
b) in de tweede plaats
i) de nuttige toepassing van de afvalstoffen door recycling,
hergebruik, terugwinning dan wel andere handelingen gericht
op het verkrijgen van secundaire grondstoffen, of
ii) het gebruik van afvalstoffen als energiebron.
2. Behoudens indien de bepalingen van Richtlijn 83/189/EEG van de
Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het
gebied van normen en technische voorschriften (1) van toepassing zijn,
stellen de Lid-Staten de Commissie in kennis van de maatregelen die ter
verwezenlijking van de doelstellingen van lid 1 worden overwogen. De
Commissie stelt de andere Lid-Staten en het comité van artikel 18 in
kennis van deze maatregelen.
Artikel 4
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de
nuttige toepassing of de verwijdering van de afvalstoffen plaatsvindt
zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés
of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu
kunnen hebben en met name
— zonder risico voor water, lucht, bodem, fauna en flora;— zonder geluids- of stankhinder te veroorzaken;— zonder schade te berokkenen aan natuur- en landschapsschoon.De Lid-Staten nemen voorts de nodige maatregelen om het onbeheerd
achterlaten of het ongecontroleerd lozen of verwijderen van afvalstoffen
te verbieden.
Artikel 5
1. De Lid-Staten nemen, wanneer dat noodzakelijk of dienstig blijkt te
zijn in samenwerking met andere Lid-Staten, de nodige maatregelen om
een geïntegreerd en toereikend net van verwijderingsinstallaties op te
zetten, waarbij rekening wordt gehouden met de beste beschikbare
technologieën die geen overmatig hoge kosten veroorzaken. Met dit net
moet de Gemeenschap als geheel zelfverzorgend op het gebied van
afvalverwijdering kunnen worden en moeten de Lid-Staten afzonderlijk
naar dit doel kunnen streven, waarbij rekening wordt gehouden met
geografische omstandigheden of met de behoefte aan speciale installaties
voor bepaalde soorten afval.!M1
(1) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8.1975L0442 — NL — 23.12.1991 — 002.001 — 4
2. Met dit net moet het bovendien mogelijk zijn afvalstoffen te
verwijderen in een van de meest nabije, daartoe geschikte installaties met
behulp van de meest geschikte methoden en technologieën om een hoog
niveau van bescherming van het milieu en de volksgezondheid te
waarborgen.
Artikel 6
De Lid-Staten dienen de bevoegde instanties in te stellen of aan te wijzen
die belast zijn met de tenuitvoerlegging van de bepalingen van deze
richtlijn.
Artikel 7
1. Om de in de artikelen 3, 4 en 5 vermelde doelstellingen te
verwezenlijken dienen de in artikel 6 bedoelde instanties zo spoedig
mogelijk een of meer plannen voor het beheer van afvalstoffen op te
stellen. Deze plannen betreffen met name:
— soort, hoeveelheid en oorsprong van nuttig toe te passen of te
verwijderen afvalstoffen;
— algemene technische voorschriften;
— alle speciale bepalingen voor bijzondere afvalstoffen;
— de locaties of installaties die geschikt zijn voor de verwijdering.De plannen kunnen bij voorbeeld behelzen:— de namen van de natuurlijke of rechtspersonen die gemachtigd zijn
afvalstoffen te beheren;
— de raming van de kosten van de handelingen gericht op nuttige
toepassing of verwijdering;
— maatregelen waarmee de rationalisatie van inzameling, sortering en
behandeling van de afvalstoffen kan worden gestimuleerd.
2. De Lid-Staten werken bij de opstelling van deze plannen eventueel
samen met de andere betrokken Lid-Staten en de Commissie. Zij delen
ze aan de Commissie mede.
3. De Lid-Staten mogen de nodige maatregelen nemen om vervoer van
afvalstoffen dat niet in overeenstemming is met hun afvalbeheers-
plannen, te voorkomen. Zij stellen de Commissie en de Lid-Staten in
kennis van deze maatregelen.
Artikel 8
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat
iedere houder van afvalstoffen:
— deze afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler of een
onderneming die de in bijlage II A of II B bedoelde handelingen
verricht, of
— zelf zorg draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering van de
afvalstoffen in overeenstemming met de bepalingen van deze
richtlijn.
Artikel 9
1. V oor de toepassing van de artikelen 4, 5 en 7 moet iedere inrichting
of onderneming die de in bijlage II A bedoelde handelingen verricht, een
vergunning hebben van de in artikel 6 bedoelde bevoegde instantie.
Deze vergunning heeft met name betrekking op:— soort en hoeveelheid afvalstoffen,
— de technische eisen,
— de te nemen voorzorgsmaatregelen inzake veiligheid,!M11975L0442 — NL — 23.12.1991 — 002.001 — 5
— de plaats waar de afvalstoffen worden verwijderd,
— de behandelingsmethode.2. De vergunningen kunnen voor een bepaalde periode worden
verleend; zij kunnen worden verlengd en er kunnen voorwaarden en
verplichtingen aan worden verbonden, of ze kunnen, met name indien de
overwogen verwijderingsmethode uit milieubeschermingsoogpunt niet
aanvaardbaar is, worden geweigerd.
Artikel 10
Voor de toepassing van artikel 4 moet iedere inrichting of onderneming
die de in bijlage II B vermelde handelingen verricht, een vergunning
hebben.
Artikel 11
1. Onverminderd de bepalingen van Richtlijn 78/319/EEG van de Raad
van 20 maart 1978 betreffende toxische en gevaarlijke afvalstoffen (
1),
laatstelijk gewijzigd bij het Verdrag betreffende de toetreding van Spanje
en Portugal tot de Europese Gemeenschappen, kunnen van de in artikel 9
of artikel 10 bedoelde vergunning worden vrijgesteld:
a) inrichtingen of ondernemingen die hun afvalstoffen op de plaats van
produktie in eigen beheer verwijderen
en
b) inrichtingen of ondernemingen die afvalstoffen nuttig toepassen.Deze vrijstelling kan alleen worden verleend:— indien de bevoegde instanties algemene voorschriften per type
activiteit hebben uitgevaardigd waarin soort en hoeveelheid afval-
stoffen zijn vastgesteld en is aangegeven onder welke voorwaarden
de activiteit kan worden vrijgesteld van een vergunning;
en
— indien de soorten of de hoeveelheden afvalstoffen en de wijzen van
verwijdering of nuttige toepassing van dien aard zijn dat aan de
voorwaarden van artikel 4 wordt voldaan.
2. De in lid 1 bedoelde inrichtingen of ondernemingen dienen zich bij
de bevoegde instanties te laten registreren.
3. De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de krachtens lid 1
uitgevaardigde algemene voorschriften.
Artikel 12
Elke drie jaar lichten de Lid-Staten de Commissie in over de
tenuitvoerlegging van deze richtlijn in het kader van een verslag dat
per sector wordt uitgebracht en ook de andere communautaire richtlijnen
op dit gebied bestrijkt. Dit verslag wordt opgesteld aan de hand van een
vragenlijst of een schema, uitgewerkt door de Commissie volgens de
procedure van artikel 6 van Richtlijn 91/692/EEG (
2). Zes maanden vóór
de aanvang van de verslagperiode wordt de vragenlijst of het schema aan
de Lid-Staten toegezonden. Het verslag wordt aan de Commissie
voorgelegd binnen negen maanden na de periode van drie jaar waarop
het betrekking heeft.
Het eerste verslag bestrijkt de periode van 1995 tot en met 1997.Binnen negen maanden na ontvangst van de verslagen van de Lid-Staten
publiceert de Commissie een verslag over de tenuitvoerlegging van de
richtlijn in de Gemeenschap.!M1
(1) PB nr. L 84 van 31. 3. 1978, blz. 43.
(2) PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48.!M21975L0442 — NL — 23.12.1991 — 002.001 — 6
Artikel 13
Inrichtingen of ondernemingen die de in de artikelen 9 tot en met 12
bedoelde handelingen verrichten, worden op passende wijze periodiek
gecontroleerd door de bevoegde instanties.
Artikel 14
Iedere inrichting of onderneming als bedoeld in de artikelen 9 en 10
moet:
— voor de in bijlage I bedoelde afvalstoffen en de in bijlage II A of II B
bedoelde handelingen een register bijhouden waarin hoeveelheid,
aard, oorsprong, en waar van toepassing bestemming, frequentie van
de inzameling, wijze van vervoer en wijze van behandeling van de
afvalstoffen zijn vermeld;
— deze gegevens op verzoek aan de in artikel 6 bedoelde bevoegde
instanties verstrekken.
De Lid-Staten mogen ook van de producenten verlangen dat zij de
bepalingen van dit artikel naleven.
Artikel 15
Overeenkomstig het beginsel „de vervuiler betaalt” komen de kosten van
de verwijdering van afvalstoffen voor rekening van
— de houder die afvalstoffen afgeeft aan een ophaler of onderneming
als bedoeld in artikel 9, en/of
— de voorgaande houders of de producent van het produkt dat tot
ontstaan van de afvalstoffen heeft geleid.
Artikel 16
1. Om de drie jaar en voor de eerste maal op 1 april 1995 doen de
Lid-Staten aan de Commissie een verslag toekomen over de tenuit-
voerlegging van deze richtlijn. Dit verslag wordt opgesteld aan de hand
van een volgens de procedure van artikel 18 opgestelde vragenlijst die de
Commissie de Lid-Staten zes maanden vóór de hierboven genoemde
datum toezendt.
2. Op basis van de in lid 1 bedoelde verslagen publiceert de Commissie
om de drie jaar en voor de eerste maal op 1 april 1996 een samenvattend
verslag.
Artikel 17
De wijzigingen die noodzakelijk zijn voor de aanpassing van de bijlagen
bij deze richtlijn aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang
worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 18 vastgestelde
procedure.
Artikel 18
De Commissie wordt bijgestaan door een comité bestaande uit
vertegenwoordigers van de Lid-Staten en voorgezeten door de vertegen-
woordiger van de Commissie.
De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp
voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt advies uit over dit
ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang
van de urgentie van de materie. Het comité spreekt zich uit met de
meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is
voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op
voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het
comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten
gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan
de stemming deel.!M11975L0442 — NL — 23.12.1991 — 002.001 — 7
De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in
overeenstemming zijn met het advies van het comité.
Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het
advies van het comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de
Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de te
nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid
van stemmen.
Indien de Raad drie maanden na de indiening van het voorstel bij de
Raad geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen
door de Commissie vastgesteld.
Artikel "M1193
De Lid-Staten doen de nodige maatregelen in werking treden om binnen
24 maanden vanaf de kennisgeving van de onderhavige richtlijn aan het
daarin gestelde te voldoen. Zij stellen de Commissie onverwijld hiervan
in kennis.
Artikel "M1203
De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de tekst van de
belangrijkste bepalingen van intern recht die zij invoeren op het door
deze richtlijn bestreken gebied.
Artikel "M1213
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.!M1
!B1975L0442 — NL — 23.12.1991 — 002.001 — 8
BIJLAGE I
CATEGORIEËN AFV ALSTOFFEN
Q1 Produktie- of consumptieresiduen die niet hieronder nader zijn gespeci-
ficeerd
Q2 Produkten die niet aan de normen voldoenQ3 Produkten waarvan de ge- of verbruiksdatum is verstrekenQ4 Stoffen die per ongeluk zijn geloosd, weggelekt en dergelijke. Hieronder
vallen ook stoffen en materialen die als gevolg van dergelijke incidenten
zijn verontreinigd
Q5 Stoffen die zijn besmet of verontreinigd als gevolg van vooraf geplande
activiteiten (bij voorbeeld residuen van schoonmaakwerkzaamheden,
verpakkingsmateriaal, houders enz.)
Q6 Onbruikbaar materiaal (bij voorbeeld lege batterijen, uitgewerkte kataly-
satoren enz.)
Q7 Stoffen die onbruikbaar zijn geworden (bij voorbeeld verontreinigde zuren,
verontreinigde oplosmiddelen, uitgewerkte hardingszouten enz.)
Q8 Bij industriële -procédés ontstane residuen (bij voorbeeld slakken,
distillatieresiduen enz.)
Q9 Residuen van afvalzuivering (bij voorbeeld slib afkomstig van gaswassing,
stof afkomstig van luchtfilters, gebruikte filters enz.)
Q10 Residuen van de fabricage/bewerking van produkten (bij voorbeeld bij het
draaien of frezen overgebleven residuen enz.)
Q11 Bij winning en bewerking van grondstoffen overgebleven residuen (bij
voorbeeld residuen van mijnbouw of oliewinning enz.)
Q12 Verontreinigde stoffen (bij voorbeeld met PCB’ s verontreinigde olie enz.)Q13 Alle materialen, stoffen of produkten waarvan het gebruik van rechtswege
is verboden
Q14 Produkten die voor de houder niet of niet meer bruikbaar zijn (bij
voorbeeld artikelen die zijn afgedankt door landbouw, huishoudens,kantoren, winkels, bedrijven enz.)
Q15 Verontreinigde materialen, stoffen of produkten die afkomstig zijn van
bodemsaneringsactiviteiten
Q16 Alle stoffen, materialen of produkten die niet onder de hierboven vermelde
categorieën vallen.!
M11975L0442 — NL — 23.12.1991 — 002.001 — 9
BIJLAGE II A
VERWIJDERINGSHANDELINGEN
NB: In deze bijlage II A wordt een overzicht gegeven van verwijderings-
handelingen zoals die in de praktijk plaatsvinden. Overeenkomstig artikel 4moeten de afvalstoffen worden verwijderd zonder gevaar voor de
gezondheid van de mens en zonder dat procédés of methoden worden
aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben.
D1 Het op of in de bodem brengen van afval (bij voorbeeld stortplaats, enz.)D2 Behandeling op of in de bodem (bij voorbeeld afbraak door bacteriën van
vloeibaar of slibachtig afval in bodems, enz.)
D3 Injectie in de diepe ondergrond (bij voorbeeld injectie van verpompbaar
afval in putten, zoutkoepels of natuurlijk gevormde holten)
D4 Opslag in waterbekkens (bij voorbeeld het lozen van vloeibaar of
slibachtig afval in putten, vijvers of lagunen, enz.)
D5 Met bijzondere techniek aangelegde stortplaats (bij voorbeeld storting in
aan de binnenzijde waterdicht beklede, afzonderlijke cellen die wordenafgedekt en worden afgesloten van elkaar en van de omgeving, enz.)
D6 Lozing van vaste afvalstoffen in een watermassa, behalve zeeën/oceanen
D7 Lozing in zeeën/oceanen, daaronder begrepen het ingraven in de
zeebodem
D8 Biologische behandeling die niet elders in deze bijlage wordt omschreven,
die resulteert in uiteindelijke verbindingen of mengsels die worden
verwijderd volgens één of meer van de in deze bijlage genoemdemethoden
D9 Fysisch-chemische behandeling die niet elders in deze bijlage wordt
omschreven, en die resulteert in uiteindelijke verbindingen of mengsels die
worden verwijderd volgens één of meer van de in deze bijlage opgesomdemethoden (bij voorbeeld verdamping, droging, calcinatie, enz.)
D10 Verbranding op het land
D11 Verbranding op zee
D12 Permanente opslag (bij voorbeeld het installeren van containers in een
mijn, enz.)
D13 Mengen van stoffen voordat zij worden onderworpen aan een in deze
bijlage genoemde handeling
D14 Opnieuw verpakken van stoffen voordat zij worden onderworpen aan een
in deze bijlage genoemde handeling
D15 Opslag in afwachting van een in deze bijlage genoemde handeling, met
uitsluiting van voorlopige opslag voorafgaande aan inzameling op de
plaats van produktie.!
M11975L0442 — NL — 23.12.1991 — 002.001 — 10
BIJLAGE II B
HANDELINGEN W AARDOOR NUTTIGE TOEPASSING MOGELIJK
WORDT
NB: In deze bijlage II B wordt een overzicht gegeven van handelingen voor de
nuttige toepassing van afvalstoffen zoals die in de praktijk plaatsvinden.
Overeenkomstig artikel 4 moeten de afvalstoffen nuttig worden toegepast
zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés ofmethoden worden aangewend die nadelige gevolgen kunnen hebben voorhet milieu.
R1 Terugwinning/regeneratie van oplosmiddelen
R2 Recycling/terugwinning van organische stoffen die niet als oplosmiddelen
worden gebruikt
R3 Recycling/terugwinning van metalen en metaalverbindingen
R4 Recycling/terugwinning van andere anorganische materialen
R5 Regeneratie van zuren of basenR6 Terugwinning van bestanddelen die worden gebruikt voor de bestrijding
van vervuiling
R7 Terugwinning van bestanddelen uit katalysatoren
R8 Reraffinage van olie of andere vormen van hergebruik van olieR9 Hoofdgebruik als brandstof of als ander middel voor energieopwekkingR10 Verspreiding over de grond ten behoeve van de landbouw of het milieu,
met inbegrip van compostbemesting en bemesting met andere biologisch
omgezette stoffen, behoudens in geval van afvalstoffen die ingevolgeartikel 2, lid 1, onder b), iii), zijn uitgesloten
R11 Gebruik van afvalstoffen die via een van de onder R1 tot en met R10
genoemde handelingen zijn verkregen
R12 Ruiling van afvalstoffen om een van de onder R1 tot en met R11 genoemde
handelingen te kunnen toepassen
R13 Opslag van stoffen om een van de in deze bijlage genoemde handelingen te
kunnen toepassen, met uitsluiting van voorlopige opslag voorafgaande aan
inzameling op de plaats van produktie.!
M11975L0442 — NL — 23.12.1991 — 002.001 — 11