02009R0606 — NL — 04.11.2017 — 010.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

Gewĳzigd bĳ:









▼B

VERORDENING (EG) Nr. 606/2009 VAN DE COMMISSIE

van 10 juli 2009

tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor Verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad, wat betreft de wijncategorieën, de oenologische procedés en de daarvoor geldende beperkingen







Artikel 1

Onderwerp

Bij deze verordening worden uitvoeringsbepalingen vastgesteld voor titel III, hoofdstukken I en II, van Verordening (EG) nr. 479/2008.

Artikel 2

Wijnbouwoppervlakten waarvan de wijnen een totaal alcoholgehalte van ten hoogste 20 % vol mogen hebben

De wijnbouwoppervlakten als bedoeld in punt 1, tweede alinea, onder c), eerste streepje, van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 zijn de zones C I, C II en C III die zijn vastgesteld in bijlage IX bij die verordening, alsmede de oppervlakten van zone B waar de volgende witte wijnen met een beschermde geografische aanduiding kunnen worden geproduceerd: „Vin de pays de Franche-Comté” en „Vin de pays du Val de Loire”.

Artikel 3

Toegestane oenologische procedés en beperkingen

1. De in artikel 29, lid 1, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde toegestane oenologische procedés en beperkingen inzake de productie en de bewaring van onder die verordening vallende producten worden vastgesteld in bijlage I bij de onderhavige verordening.

2. De toegestane oenologische procedés, de gebruiksvoorwaarden en de gebruikslimieten worden aangegeven in bijlage I A.

3. De maximumgehalten aan zwaveldioxide voor wijn worden aangegeven in bijlage I B.

4. De maximumgehalten aan vluchtige zuren worden aangegeven in bijlage I C.

5. De voorwaarden met betrekking tot de verzoeting van wijn worden vastgesteld in bijlage I D.

Artikel 4

Experimentele toepassing van nieuwe oenologische procedés

1. Voor de in artikel 29, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde experimenten mag elke lidstaat voor een periode van ten hoogste drie jaar toestemming verlenen voor de toepassing van bepaalde niet in Verordening (EG) nr. 479/2008 noch in de onderhavige verordening genoemde oenologische procedés of behandelingen op voorwaarde dat:

a) de betrokken procedés of behandelingen voldoen aan artikel 27, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008 en aan de in artikel 30, onder b) tot en met e), van die verordening vastgestelde criteria;

b) de bij de procedés of behandelingen betrokken hoeveelheden niet groter zijn dan 50 000 hl per jaar en per experiment;

c) de betrokken lidstaat de toelatingsvoorwaarden bĳ de aanvang van ieder experiment aan de Commissie en de overige lidstaten meedeelt;

d) de behandeling wordt vermeld in het in artikel 112, lid 1, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde begeleidende document en in het in artikel 112, lid 2, van die verordening bedoelde register.

Een experiment omvat één of meer behandelingen in het kader van een welomschreven onderzoeksproject waarbĳ een gemeenschappelĳke werkwĳze gevolgd wordt.

2. Producten die zijn verkregen door de experimentele toepassing van dergelijke procedés of behandelingen, mogen in een andere dan de betrokken lidstaat op de markt worden gebracht voor zover de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van bestemming vooraf door de lidstaat die het experiment heeft toegestaan, op de hoogte zijn gebracht van de toelatingsvoorwaarden en de betrokken hoeveelheden.

3. Binnen drie maanden na afloop van de in lid 1 bedoelde periode zendt de betrokken lidstaat de Commissie een mededeling over het toegestane experiment en het resultaat daarvan. De Commissie stelt de overige lidstaten in kennis van de resultaten.

4. Op grond van deze resultaten kan de lidstaat de Commissie in voorkomend geval verzoeken het experiment, eventueel voor grotere hoeveelheden dan bĳ het eerste experiment, gedurende een nieuwe periode van ten hoogste drie jaar te mogen voortzetten. De betrokken lidstaat legt een desbetreffend dossier voor ter staving van zĳn verzoek. De Commissie besluit volgens de in artikel 113, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde procedure over het verzoek om het experiment te mogen voortzetten.

▼M5

5. De in lid 1, onder c), en in de leden 3 en 4 bedoelde gegevens of documenten worden aan de Commissie gemeld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 792/2009 van de Commissie ( 1 ).

▼B

Artikel 5

Oenologische procedés voor mousserende wijn

De toegestane oenologische procedés en beperkingen, inclusief die voor verrijking, aanzuring en ontzuring, voor mousserende wijn, mousserende kwaliteitswijn en aromatische mousserende kwaliteitswijn, als bedoeld in artikel 32, tweede alinea, onder b), van Verordening (EG) nr. 479/2008, worden vastgesteld in bijlage II bij de onderhavige verordening, onverminderd de algemene oenologische procedés en beperkingen waarin is voorzien bij Verordening (EG) nr. 479/2008 of in bijlage I bij de onderhavige verordening.

Artikel 6

Oenologische procedés voor likeurwijnen

De toegestane oenologische procedés en beperkingen voor likeurwijnen, als bedoeld in artikel 32, tweede alinea, onder c), van Verordening (EG) nr. 479/2008, worden vastgesteld in bijlage III bij de onderhavige verordening, onverminderd de algemene oenologische procedés en beperkingen waarin is voorzien bij Verordening (EG) nr. 479/2008 of in bijlage I bij de onderhavige verordening.

Artikel 7

Definitie van versnijding

1. Onder „versnijding” als bedoeld in artikel 32, tweede alinea, onder d), van Verordening (EG) nr. 479/2008 wordt verstaan de vermenging van wijn of most van verschillende herkomst, verschillende wijnstokrassen, verschillende oogstjaren of verschillende categorieën van wijn of most.

2. Als verschillende categorieën van wĳn of most gelden:

a) rode wĳn, witte wĳn, alsmede de most of de wĳnen die een van deze wĳncategorieën kunnen opleveren;

b) wijn zonder beschermde oorsprongsbenaming/geografische aanduiding, wijn met een beschermde oorsprongsbenaming (BOB) en wijn met een beschermde geografische aanduiding (BGA), alsmede de most of de wijnen die een van deze wijncategorieën kunnen opleveren.

Voor de toepassing van dit lid wordt roséwĳn beschouwd als rode wĳn.

3. Niet als versnĳding geldt:

a) de verrijking door toevoeging van geconcentreerde druivenmost of gerectificeerde geconcentreerde druivenmost;

b) de verzoeting.

Artikel 8

Algemene bepalingen inzake vermenging en versnijding

1. Wijn mag slechts via vermenging of versnijding worden verkregen als de bestanddelen van dit mengsel of deze versnijding de voor het verkrijgen van een wijn vastgestelde kenmerken vertonen en beantwoorden aan de bepalingen van Verordening (EG) nr. 479/2008 en van de onderhavige verordening.

Witte wijn zonder BOB/BGA en rode wijn zonder BOB/BGA mogen niet met elkaar worden versneden tot roséwijn.

Het bepaalde in de tweede alinea sluit evenwel de daar genoemde versnijding niet uit als het eindproduct bestemd is om er een cuvée van te maken als gedefinieerd in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 479/2008 of bestemd is om er parelwijn van te maken.

2. Druivenmost of wijn die het oenologische procedé als bedoeld in bijlage I A, punt 14, van de onderhavige verordening heeft ondergaan, mag niet worden versneden met druivenmost of wijn die dit oenologische procedé niet heeft ondergaan.

Artikel 9

Specificaties met betrekking tot zuiverheid en identiteit van de bij de oenologische procedés gebruikte stoffen

1. De in artikel 32, tweede alinea, onder e), van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde specificaties met betrekking tot zuiverheid en identiteit van de bij de oenologische procedés gebruikte stoffen, zijn die welke zijn vastgesteld en bekendgemaakt in de „Codex œnologique international” van de „Organisation Internationale de la Vigne et du Vin” (OIV), voor zover zij niet zijn vastgesteld in Richtlijn 2008/84/EG van de Commissie ( 2 ).

In voorkomend geval worden de zuiverheidscriteria aangevuld met de in bijlage I A bij de onderhavige verordening vastgestelde specifieke voorschriften.

2. De enzymen en enzympreparaten die worden gebruikt bij de in bijlage I A opgesomde toegestane oenologische procedés en behandelingen, voldoen aan de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1332/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 inzake voedingsenzymen ( 3 ).

Artikel 10

Voorwaarden inzake het bezit, het verkeer en het gebruik van producten die niet in overeenstemming zijn met titel III, hoofdstuk II, van Verordening (EG) nr. 479/2008 of met de onderhavige verordening

1. Producten die niet in overeenstemming zijn met titel III, hoofdstuk II, van Verordening (EG) nr. 479/2008 of met de onderhavige verordening, worden vernietigd. De lidstaten kunnen echter toestaan dat bepaalde producten, waarvan zĳ de kenmerken bepalen, in distilleerderĳen, in azĳnfabrieken of voor industriële doeleinden worden gebruikt.

2. Deze producten mogen niet zonder wettige reden door producenten of handelaren in hun bezit worden gehouden en mogen alleen worden vervoerd naar een distilleerderij, een azijnfabriek of een bedrijf waar zij voor industriële doeleinden of voor de vervaardiging van industrieproducten worden aangewend, dan wel naar een verwijderingsinstallatie.

3. Om de identificatie van de in lid 1 bedoelde wĳn te vergemakkelĳken mogen de lidstaten er denaturerende stoffen of verklikstoffen aan laten toevoegen. Om gegronde redenen mogen zĳ ook de aanwending ervan voor de in lid 1 genoemde doeleinden verbieden en de producten laten verwĳderen.

4. Vóór 1 augustus 2009 geproduceerde wĳn mag voor rechtstreekse menselĳke consumptie worden aangeboden of geleverd voor zover hĳ voldoet aan de vóór die datum geldende communautaire of nationale voorschriften.

Artikel 11

Algemene voorwaarden voor verrĳking, aanzuring en ontzuring van andere producten dan wĳn

De in bĳlage V, punt D 1, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde behandelingen moeten in één maal worden uitgevoerd. Toch kunnen de lidstaten bepalen dat bepaalde behandelingen in verschillende fasen mogen worden uitgevoerd, wanneer daardoor een betere vinificatie van de betrokken producten wordt gegarandeerd. In dat geval gelden de in bĳlage V bĳ Verordening (EG) nr. 479/2008 vastgestelde maxima voor de hele betrokken behandeling.

Artikel 12

Administratieve voorschriften voor verrĳking

1. De in bĳlage V, punt D 4, bij Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde melding van de behandelingen tot verhoging van het alcoholgehalte wordt gedaan door de natuurlĳke en de rechtspersonen die deze behandelingen uitvoeren, met inachtneming van de toepasselijke termĳnen en controlevoorschriften die zijn vastgesteld door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt.

2. De melding wordt schriftelĳk gedaan en bevat de volgende gegevens:

a) naam en adres van de declarant;

b) de plaats waar de behandeling wordt uitgevoerd;

c) datum en uur waarop de behandeling zal aanvangen;

d) de omschrĳving van het te behandelen product;

e) het bĳ die behandeling aangewende procedé, met opgave van de aard van het product dat daarbĳ zal worden gebruikt.

3. De lidstaten kunnen toestaan dat een voorafgaande melding die voor meerdere behandelingen of voor een bepaalde periode geldt, aan de bevoegde autoriteit wordt gezonden. Een dergelĳke melding wordt slechts toegestaan als de declarant een register bĳhoudt waarin hĳ alle verrĳkingsbehandelingen overeenkomstig lid 6 optekent en de in lid 2 bedoelde gegevens vermeldt.

4. De lidstaten bepalen de voorwaarden waaronder de declarant die wegens overmacht de behandeling waarop de melding betrekking heeft, niet tĳdig kon uitvoeren, bĳ de bevoegde autoriteiten een nieuwe melding kan doen toekomen die de nodige controles mogelĳk maakt.

5. De in lid 1 bedoelde melding is niet vereist in de lidstaten waar de bevoegde controleautoriteiten systematisch analytische controles van alle tot wijn verwerkte producten verrichten.

6. De gegevens over de behandelingen tot verhoging van het alcoholgehalte worden onmiddellijk na het einde van de behandeling ingeschreven in de in artikel 112, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde registers.

Wanneer in een voorafgaande melding voor meerdere behandelingen datum noch uur is aangegeven waarop de behandeling zal aanvangen, moet bovendien iedere behandeling vóór het begin ervan in die registers worden ingeschreven.

Artikel 13

Administratieve voorschriften voor aanzuring en ontzuring

1. De in bĳlage V, punt D 4, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde melding betreffende aanzuring en ontzuring wordt door de betrokkenen uiterlĳk op de tweede dag na de eerste behandeling in een wĳnoogstjaar gedaan. Zĳ geldt voor alle behandelingen in het wĳnoogstjaar.

2. De in lid 1 bedoelde melding wordt schriftelĳk gedaan en bevat de volgende gegevens:

a) naam en adres van de declarant;

b) aard van de behandeling;

c) de plaats waar de behandeling heeft plaatsgevonden.

3. De gegevens over elke aanzuring of ontzuring worden ingeschreven in de in artikel 112, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde registers.

Artikel 14

Begieten van wijnmoer, druivendraf of geperste pulp van „aszú”/„výber” met wijn of druivenmost

Het begieten van wijnmoer, druivendraf of geperste pulp van „aszú”/„výber” met wijn of druivenmost, als bedoeld in bijlage VI, punt D 2, bij Verordening (EG) nr. 479/2008 wordt overeenkomstig de op 1 mei 2004 geldende nationale bepalingen als volgt uitgevoerd:

a) „Tokaji fordítás” of „Tokajský forditáš” wordt bereid door druivenmost of wijn over de geperste pulp van „aszú”/„výber” te gieten;

b) „Tokaji máslás” of „Tokajský mášláš” wordt bereid door druivenmost of wijn over de wijnmoer van „szamorodni”/„samorodné” of van „aszú”/„výber” te gieten.

De betrokken producten moeten van hetzelfde oogstjaar afkomstig zijn.

Artikel 15

Toepasselijke communautaire analysemethoden

1. De in artikel 31, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde analysemethoden die moeten worden toegepast voor de controle van bepaalde wijnbouwproducten of van bepaalde op communautair niveau vastgestelde maxima, zijn opgenomen in bijlage IV.

2. De Commissie publiceert in het Publicatieblad van de Europese Unie, C-serie, de lijst en de beschrijving van de in artikel 31, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde analysemethoden die in de „Recueil des méthodes internationales d’analyse des vins et des moûts” (het handboek van internationale analysemethoden voor wijn en most) van de OIV zijn beschreven en moeten worden toegepast om de in de communautaire regelgeving vastgestelde maxima en voorschriften voor de productie van wijnbouwproducten te controleren.

Artikel 16

Intrekking

De Verordeningen (EEG) nr. 2676/90 en (EG) nr. 423/2008 worden ingetrokken.

De verwijzingen naar de ingetrokken verordeningen en naar Verordening (EG) nr. 1493/1999 gelden als verwijzingen naar de onderhavige verordening en moeten worden gelezen overeenkomstig de in bijlage V opgenomen concordantietabel.

Artikel 17

Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van toepassing met ingang van 1 augustus 2009.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.









BIJLAGE I A

TOEGESTANE OENOLOGISCHE PROCEDÉS EN BEHANDELINGEN







1 2 3 Oenologisch procedé Gebruiksvoorwaarden (1) Gebruikslimieten 1 Beluchting of toevoeging van gasvormige zuurstof 2 Warmtebehandelingen 3 Centrifugering en filtratie, met of zonder toeslagstoffen voor inerte filtratie Eventuele toeslagstoffen mogen geen ongewenste residuen in het behandelde product achterlaten. 4 Gebruik van kooldioxide, ook koolzuurgas genoemd, van argon of van stikstof, afzonderlijk dan wel onderling vermengd, om een inerte atmosfeer te scheppen en het product onder afsluiting van lucht te behandelen 5 Gebruik van wijnbereidingsfermenten, droog of in wijnsuspensie Uitsluitend voor druiven, druivenmost, gedeeltelijk gegiste druivenmost, gedeeltelijk gegiste druivenmost van ingedroogde druiven, geconcentreerde druivenmost, jonge, nog gistende wijn, alsmede voor de tweede alcoholische gisting van alle categorieën mousserende wijn 6 Gebruik van één of meer van de onderstaande stoffen, eventueel in een inert medium van microkristallijne cellulose, ter bevordering van de ontwikkeling van fermenten: — toevoeging van diammoniumfosfaat of ammoniumsulfaat Uitsluitend voor druiven, druivenmost, gedeeltelijk gegiste druivenmost, gedeeltelijk gegiste druivenmost van ingedroogde druiven, geconcentreerde druivenmost, jonge, nog gistende wijn, alsmede voor de tweede alcoholische gisting van alle categorieën mousserende wijn Maximaal 1 g/l (uitgedrukt in zout) (2), respectievelijk 0,3 g/l voor de tweede gisting van mousserende wijn — toevoeging van ammoniumbisulfiet Uitsluitend voor druiven, druivenmost, gedeeltelijk gegiste druivenmost, gedeeltelijk gegiste druivenmost van ingedroogde druiven, geconcentreerde druivenmost, alsmede voor jonge, nog gistende wijn Maximaal 0,2 g/l (uitgedrukt in zout) (2) en binnen de in punt 7 bedoelde limieten — toevoeging van thiaminedichloorhydraat Uitsluitend voor druiven, druivenmost, gedeeltelijk gegiste druivenmost, gedeeltelijk gegiste druivenmost van ingedroogde druiven, geconcentreerde druivenmost, jonge, nog gistende wijn, alsmede voor de tweede alcoholische gisting van alle categorieën mousserende wijn Maximaal 0,6 mg/l (uitgedrukt in thiamine) per behandeling ►M6 — toevoeging van gistautolysaat ◄ ►M6 Uitsluitend voor druiven, druivenmost, gedeeltelijk gegiste druivenmost, gedeeltelijk gegiste druivenmost van ingedroogde druiven, geconcentreerde druivenmost, alsmede voor jonge, nog gistende wijn ◄ 7 Gebruik van zwaveldioxide, ook zwaveligzuuranhydride genoemd, van kaliumbisulfiet of van kaliummetabisulfiet, ook kaliumdisulfiet of kaliumpyrosulfiet genoemd De limieten (de maximumgehalten in het op de markt gebrachte product) zijn vastgesteld in bijlage I B 8 Verwijdering van zwaveldioxide door natuurkundige procedés Uitsluitend voor druiven, druivenmost, gedeeltelijk gegiste druivenmost, gedeeltelijk gegiste druivenmost van ingedroogde druiven, geconcentreerde druivenmost, gerectificeerde geconcentreerde druivenmost en jonge, nog gistende wijn 9 Behandeling met kool voor oenologisch gebruik Uitsluitend voor most en jonge, nog gistende wijn, gerectificeerde geconcentreerde druivenmost en witte wijn Maximaal 100 g droog product per hl ▼M2 10 Klaring door middel van één of meer van de volgende stoffen voor oenologisch gebruik: — voedselgelatine, ►M6 — proteïnestoffen van plantaardige oorsprong, afkomstig van tarwe, erwten en aardappelen, ◄ — vislijm, — caseïne en kaliumcaseïnaten, — ovoalbumine, — bentoniet, — siliciumdioxide in de vorm van een gel of van een colloïdale oplossing, — kaolien, — tannine, ►M3 — chitosan uit Aspergillus niger, — chitine-glucaan uit Aspergillus niger, ◄ ►M4 — gisteiwitextracten. ◄ Voor de behandeling van wijn mag maximaal 100 g chitosan per hl worden gebruikt.

Voor de behandeling van wijn mag maximaal 100 g chitine-glucaan per hl worden gebruikt. ►M4

Voor de behandeling van most en witte en roséwijn mag maximaal 30 g gisteiwitextracten per hl worden gebruikt en voor de behandeling van rode wijn mag maximaal 60 g gisteiwitextracten per hl worden gebruikt. ◄ ▼B 11 Gebruik van sorbinezuur in de vorm van kaliumsorbaat Maximumhoeveelheid sorbinezuur in het behandelde, op de markt gebrachte product: 200 mg/l 12 Gebruik, voor de aanzuring, van L(+)-wijnsteenzuur, L-appelzuur, DL-appelzuur of melkzuur De voorwaarden en de limieten zijn vastgesteld in de punten C en D van bijlage V bij Verordening (EG) nr. 479/2008 en in de artikelen 11 en 13 van de onderhavige verordening. Aanhangsel 2, punt 2, omvat specificaties voor L(+)-wijnsteenzuur. 13 Gebruik van één of meer van de volgende stoffen voor ontzuring: — neutraal kaliumtartraat, — kaliumbicarbonaat, — calciumcarbonaat, dat eventueel kleine hoeveelheden calciumdubbelzout van L(+)- wijnsteenzuur en L(-)-appelzuur bevat, — calciumtartraat, — L(+)-wijnsteenzuur, — homogene bereiding van wijnsteenzuur en calciumcarbonaat in gelijke delen, fijn verpulverd De voorwaarden en de limieten zijn vastgesteld in de punten C en D van bijlage V bij Verordening (EG) nr. 479/2008 en in de artikelen 11 en 13 van de onderhavige verordening. Voor L(+)-wijnsteenzuur: onder de voorwaarden van aanhangsel 2 14 Toevoeging van hars van Aleppo-pijnbomen Onder de voorwaarden van aanhangsel 3 15 Gebruik van bereidingen van gistschillen Maximaal 40 g/hl 16 Gebruik van polyvinylpolypyrrolidon Maximaal 80 g/hl 17 Gebruik van melkzuurbacteriën 18 Toevoeging van lysozym Maximaal 500 mg/l (wanneer de stof wordt toegevoegd aan most en aan wijn, mag de totale hoeveelheid niet groter zijn dan 500 mg/l) 19 Toevoeging van l-ascorbinezuur Maximumhoeveelheid in de behandelde, op de markt gebrachte wijn: 250 mg/l (3) 20 Gebruik van ionenwisselende harsen Uitsluitend voor druivenmost die bestemd is voor de bereiding van gerectificeerde geconcentreerde druivenmost en onder de in aanhangsel 4 vastgestelde voorwaarden 21 Gebruik in droge wijn van verse, gezonde en onverdunde moer die fermenten bevat welke afkomstig zijn van de recente bereiding van droge wijn Voor de producten die zijn gedefinieerd in de punten 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 en 16 van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 De hoeveelheden mogen niet groter zijn dan 5 % van het volume van het behandelde product. 22 Wassing door middel van argon of stikstof 23 Toevoeging van kooldioxide Voor gedeeltelijk gegiste druivenmost voor rechtstreekse menselijke consumptie in ongewijzigde staat en de producten die zijn gedefinieerd in de punten 1, 7 en 9 van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 Bij niet-mousserende wijn bedraagt de hoeveelheid koolstofdioxide in behandelde, op de markt gebrachte wijn ten hoogste 3 g/l en moet de koolstofdioxideoverdruk kleiner zijn dan 1 bar bij een temperatuur van 20 °C. 24 Toevoeging van citroenzuur met het oog op de stabilisatie van de wijn Voor gedeeltelijk gegiste druivenmost voor rechtstreekse menselijke consumptie in ongewijzigde staat en de producten die zijn gedefinieerd in de punten 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 en 16 van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 Maximumhoeveelheid in de behandelde, op de markt gebrachte wijn: 1g/l 25 Toevoeging van tannine Voor gedeeltelijk gegiste druivenmost voor rechtstreekse menselijke consumptie in ongewijzigde staat en de producten die zijn gedefinieerd in de punten 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 en 16 van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 26 Behandeling: — van witte wijn en roséwijn met kaliumferrocyanide, — van rode wijn met kaliumferrocyanide of met calciumfitaat Voor gedeeltelijk gegiste druivenmost voor rechtstreekse menselijke consumptie in ongewijzigde staat en de producten die zijn gedefinieerd in de punten 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 en 16 van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008, onder de voorwaarden van aanhangsel 5 Gebruikslimiet voor calciumfitaat: 8 g/hl 27 Toevoeging van metawijnsteenzuur Voor gedeeltelijk gegiste druivenmost voor rechtstreekse menselijke consumptie in ongewijzigde staat en de producten die zijn gedefinieerd in de punten 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 en 16 van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 Maximaal 100 mg/l 28 Gebruik van arabische gom Voor gedeeltelijk gegiste druivenmost voor rechtstreekse menselijke consumptie in ongewijzigde staat en de producten die zijn gedefinieerd in de punten 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 en 16 van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 29 Gebruik van dl-wijnsteenzuur, ook wel racemisch zuur genoemd, of een neutraal kaliumzout, om het teveel aan calcium te doen neerslaan Voor gedeeltelijk gegiste druivenmost voor rechtstreekse menselijke consumptie in ongewijzigde staat en de producten die zijn gedefinieerd in de punten 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 en 16 van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008, onder de voorwaarden van aanhangsel 5 30 Gebruik, om het neerslaan van wijnsteen te bevorderen: — van kaliumbitartraat of kaliumhydrogeentartraat, — van calciumtartraat Voor gedeeltelijk gegiste druivenmost voor rechtstreekse menselijke consumptie in ongewijzigde staat en de producten die zijn gedefinieerd in de punten 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 en 16 van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 Gebruikslimiet voor calciumtartraat: 200 g/hl 31 Gebruik van kopersulfaat of kopercitraat om een smaak- of geurgebrek van de wijn weg te nemen Voor gedeeltelijk gegiste druivenmost voor rechtstreekse menselijke consumptie in ongewijzigde staat en de producten die zijn gedefinieerd in de punten 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 en 16 van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 ►M3 Maximaal 1 g/hl en op voorwaarde dat het kopergehalte van het hiermee behandelde product niet hoger is dan 1 mg/l, met uitzondering van likeurwijn verkregen uit ongegist of weinig gegist druivenmost, waarvoor een maximaal kopergehalte van 2 mg/l geldt. ◄ 32 Toevoeging van karamel, in de zin van Richtlijn 94/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1994 inzake kleurstoffen die in levensmiddelen mogen worden gebruikt (4) om de kleur ervan te intensiveren Uitsluitend voor likeurwijnen 33 Gebruik van schijven zuivere paraffine, gedrenkt in allylisothiocyanaat voor het tot stand brengen van een steriele atmosfeer Uitsluitend voor gedeeltelijk gegiste druivenmost voor rechtstreekse menselijke consumptie in ongewijzigde staat en voor wijn Uitsluitend toegestaan in Italië voor zover dit niet bij de nationale regelgeving is verboden en uitsluitend in recipiënten met een inhoud van meer dan 20 l In de wijn mag geen enkel spoor van allylisothiocyanaat terug te vinden zijn. 34 Toevoeging van dimethyldicarbonaat (dmdc) aan wijn met het oog op microbiologische stabilisatie Voor gedeeltelijk gegiste druivenmost voor rechtstreekse menselijke consumptie in ongewijzigde staat en de producten die zijn gedefinieerd in de punten 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 en 16 van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 en onder de voorwaarden van aanhangsel 6 Maximaal 200 mg/l en in de op de markt gebrachte wijn mogen geen residuen terug te vinden zijn. 35 Toevoeging van mannoproteïnen uit gist om de wijnsteen en het proteïnegehalte in wijn te stabiliseren Voor gedeeltelijk gegiste druivenmost voor rechtstreekse menselijke consumptie in ongewijzigde staat en de producten die zijn gedefinieerd in de punten 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 en 16 van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 36 Behandeling door elektrodialyse om de wijnsteen in wijn te stabiliseren Voor gedeeltelijk gegiste druivenmost voor rechtstreekse menselijke consumptie in ongewijzigde staat en de producten die zijn gedefinieerd in de punten 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 en 16 van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008, onder de voorwaarden van aanhangsel 7 37 Gebruik van urease om het ureumgehalte van de wijn te verlagen Voor gedeeltelijk gegiste druivenmost voor rechtstreekse menselijke consumptie in ongewijzigde staat en de producten die zijn gedefinieerd in de punten 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 en 16 van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008, onder de voorwaarden van aanhangsel 8 38 Gebruik van stukjes eikenhout bij de bereiding en de rijping van wijn, en onder meer voor de gisting van verse druiven en druivenmost Onder de voorwaarden van aanhangsel 9 39 Gebruik van: — calciumalginaat of — kaliumalginaat Uitsluitend voor de bereiding van alle categorieën mousserende wijn en parelwijn die wordt verkregen door gisting op de fles en waarvan de wijnmoer door degorgering wordt afgescheiden. 40 ►M4 Correctie van het alcoholgehalte van wijn ◄ Uitsluitend voor wijn en onder de voorwaarden van aanhangsel 10 ▼M3 ————— ▼B 42 Toevoeging van carboxymethylcellulose (cellulosegom) om de wijnsteen te stabiliseren Uitsluitend voor wijn en alle categorieën mousserende wijn en parelwijn Maximaal 100 mg/l 43 Behandeling met kationenwisselaars om de wijnsteen te stabiliseren Voor gedeeltelijk gegiste druivenmost voor rechtstreekse menselijke consumptie in ongewijzigde staat en de producten die zijn gedefinieerd in de punten 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 en 16 van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008, onder de voorwaarden van aanhangsel 12 ▼M2 44 ►M3 Behandeling met chitosan uit Aspergillus niger ◄ Onder de voorwaarden van aanhangsel 13 45 ►M3 Behandeling met chitine-glucaan uit Aspergillus niger ◄ Onder de voorwaarden van aanhangsel 13 46 Aanzuring door elektromembraanbehandeling De voorwaarden en de limieten zijn vastgesteld in de punten C en D van bijlage XV bis bij Verordening (EG) nr. 1234/2007 en in de artikelen 11 en 13 van de onderhavige verordening. Onder de voorwaarden van aanhangsel 14 47 Gebruik van enzymatische bereidingen voor oenologisch gebruik voor de maceratie, de klaring, de stabilisatie en de filtratie, alsmede om de in de most en de wijn aanwezige aromatische precursoren van de druiven tot expressie te laten komen. Onverminderd het bepaalde in artikel 9, lid 2, van de onderhavige verordening moeten de enzymatische bereidingen en de enzymatische werking daarvan (te weten pectinelyase, pectine methyl-esterase, polygalacturonase, hemicellulase, cellulase, bètaglucanase en glycosidase) voldoen aan de specificaties met betrekking tot de zuiverheid en de identiteit van de door de OIV gepubliceerde „Codex œnologique international” ▼M4 48 Aanzuring door behandeling met kationenwisselaars De voorwaarden en de limieten zijn vastgesteld in de punten C en D van bijlage XV bis bij Verordening (EG) nr. 1234/2007 en in de artikelen 11 en 13 van de onderhavige verordening Onder de voorwaarden van aanhangsel 15 49 Verlaging van het suikergehalte in most door membraankoppeling Voor de producten die zijn gedefinieerd in punt 10 van bijlage XI ter bij Verordening (EG) nr. 1234/2007, onder de voorwaarden van aanhangsel 16 50 Ontzuring door elektromembraanbehandeling De voorwaarden en de limieten zijn vastgesteld in de punten C en D van bijlage XV bis bij Verordening (EG) nr. 1234/2007 en in de artikelen 11 en 13 van de onderhavige verordening Onder de voorwaarden van aanhangsel 17 ▼M6 51 Gebruik van geïnactiveerde gist 52 Beheer van in wijn opgelost gas via membraancontactoren Voor de producten die zijn gedefinieerd in de punten 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 en 16 van bijlage XI ter bij Verordening (EG) nr. 1234/2007 met uitzondering van de toevoeging van kooldioxide voor de in de punten 4, 5, 6, en 8 van die bijlage gedefinieerde producten ▼M9 53 Behandeling van wijnen met behulp van een membraantechnologie in combinatie met actieve kool om de overmaat aan 4-ethylfenol en 4-ethylguajacol te beperken Voor wijn en onder de voorwaarden van aanhangsel 19 54 Gebruik van de copolymeren polyvinylimidazol-polyvinylpyrrolidon (PVI/PVP) Voor most en wijn en onder de voorwaarden van aanhangsel 20 Maximaal 500 mg/l (wanneer de stof wordt toegevoegd aan de most en aan de wijn, mag de totale hoeveelheid niet groter zijn dan 500 mg/l) 55 Gebruik van zilverchloride Voor wijn en onder de voorwaarden van aanhangsel 21 Maximaal 1 g/hl, residu in de wijn < 0,1 mg/l (zilver) ▼M10 56 Gebruik van activatoren van malolactische gisting Onder de voorwaarden van aanhangsel 22. ▼M11 57 Gebruik van filterplaten met zeolieten Y-faujasiet voor de adsorptie van haloanisolen Onder de voorwaarden van aanhangsel 23 58 Behandeling met kaliumpolyaspartaat in wijn Onder de voorwaarden van aanhangsel 24 Maximaal 10 g/hl (1) Tenzij uitdrukkelijk anders is aangegeven, mogen de beschreven procedés of behandelingen worden toegepast voor druiven, druivenmost, gedeeltelijk gegiste druivenmost, gedeeltelijk gegiste druivenmost van ingedroogde druiven, geconcentreerde druivenmost, jonge, nog gistende wijn, gedeeltelijk gegiste druivenmost voor rechtstreekse menselijke consumptie in ongewijzigde staat, wijn, alle categorieën mousserende wijn, parelwijn, parelwijn waaraan koolzuurgas is toegevoegd, likeurwijn, wijn van ingedroogde druiven en wijn van overrijpe druiven. (2) Deze ammoniumzouten mogen ook samen worden gebruikt binnen de totale limiet van 1 g/l op voorwaarde dat de genoemde specifieke limieten van 0,3 g/l of 0,2 g/l in acht worden genomen. (3) Gebruikslimiet: 250 mg/l per behandeling. (4) PB L 237 van 10.9.1994, blz. 13.

▼M2 —————

▼B









Aanhangsel 2

L(+)-wijnsteenzuur

1. Het gebruik van wijnsteenzuur, dat overeenkomstig bijlage I A, punt 13, voor ontzuring mag worden gebruikt, is slechts toegestaan voor producten:

die verkregen zĳn uit druiven van de wĳnstokrassen Elbling en Riesling, en

die verkregen zĳn uit druiven die geoogst zĳn in de onderstaande wĳnbouwgebieden van het noordelĳke gedeelte van wĳnbouwzone A: — Ahr, — Rheingau, — Mittelrhein, — Mosel, — Nahe, — Rheinhessen, — Pfalz, — Moselle luxembourgeoise.

2. Overeenkomstig de punten 12 en 13 van deze bijlage gebruikt wĳnsteenzuur, ook L(+)-wĳnsteenzuur geheten, moet van agrarische oorsprong zĳn, en meer in het bĳzonder door extractie uit wĳnbouwproducten verkregen zĳn. Het moet ook voldoen aan de in Richtlĳn 2008/84/EG vastgestelde zuiverheidseisen.









Aanhangsel 3

Hars van Aleppo-pĳnbomen

1. Het gebruik van hars van Aleppo-pĳnbomen overeenkomstig bĳlage I A, punt 14, is slechts toegestaan voor het verkrĳgen van „retsina”-wĳn. Dit oenologische procedé mag uitsluitend worden toegepast:

a) op het geografische grondgebied van Griekenland;

b) op druivenmost die is verkregen uit druiven waarvan de rassen met het productie- en het wĳnbereidingsgebied in de op 31 december 1980 geldende Griekse voorschriften zĳn bepaald;

c) door toevoeging, vóór de gisting, of voor zover het effectieve alcoholvolumegehalte niet hoger is dan een derde van het totale alcoholvolumegehalte, gedurende de gisting, van een hoeveelheid hars van ten hoogste 1 000 g per hectoliter behandeld product.

▼M5

2. Als Griekenland voornemens is de in punt 1, onder b), genoemde voorschriften te wĳzigen, meldt het dat aan de Commissie. Deze melding wordt gedaan overeenkomstig Verordening (EG) nr. 792/2009. Wanneer de Commissie niet binnen twee maanden na deze mededeling reageert, mag Griekenland de geplande wĳzigingen invoeren.

▼B









Aanhangsel 4

Ionenwisselende harsen

De ionenwisselende harsen die overeenkomstig bijlage I A, punt 20, mogen worden gebruikt, zijn sulfonzuur- of ammoniumgroepen bevattende copolymeren van styreen of van divinylbenzeen. Zĳ moeten in overeenstemming zĳn met de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1935/2004 van het Europees Parlement en de Raad ( 4 ) en met de communautaire en nationale voorschriften die ter uitvoering van die verordening zĳn vastgesteld. Bovendien mogen zij bij de controle aan de hand van de in lid 2 beschreven analysemethode in ieder van de genoemde oplosmiddelen niet meer dan 1 mg/l organische stoffen afgeven. De regeneratie ervan moet worden verricht met stoffen die voor de bereiding van levensmiddelen zĳn toegelaten.

Deze stoffen mogen slechts worden gebruikt onder toezicht van een oenoloog of een technicus die is en in installaties die zijn erkend door de autoriteiten van de lidstaat waar de harsen worden gebruikt. Deze autoriteiten bepalen de taak en de verantwoordelĳkheid van de erkende oenologen en technici.

Analysemethode voor de bepaling van het verlies aan organisch materiaal uit ionenwisselende harsen:

1. STREKKING EN TOEPASSINGSGEBIED

Met deze methode wordt het verlies aan organisch materiaal uit ionenwisselende harsen bepaald.

2. DEFINITIE

Verlies aan organisch materiaal uit ionenwisselende harsen: het verlies aan organisch materiaal zoals dat door de hieronder beschreven methode wordt bepaald.

3. PRINCIPE

Men laat extractievloeistoffen door hiervoor toebereide harsen lopen, waarna het gewicht aan geëxtraheerd organisch materiaal gravimetrisch wordt bepaald.

4. REAGENTIA

Alle reagentia moeten van analytische kwaliteit zĳn.

Extractievloeistoffen:

4.1. Gedistilleerd water, gedeïoniseerd water of water van dezelfde zuiverheid.

4.2. Ethanol, 15 % v/v, bereid door 15 volumedelen absolute ethanol met 85 volumedelen water (punt 4.1) te mengen.

4.3. Azĳnzuur, 5 % m/m, bereid door vijf gewichtsdelen ĳsazĳn met 95 gewichtsdelen water (punt 4.1) te mengen.

5. APPARATUUR

5.1. Ionenwisselende chromatografiekolommen.

5.2. Maatcilinders, inhoud 2 l.

5.3. Verdampingsschalen, bestand tegen 850 °C in een moffeloven.

5.4. Droogoven, met thermostaatregeling op 105 ± 2 °C.

5.5. Moffeloven, met thermostraatregeling op 850 ± 25 °C.

5.6. Analytische balans, nauwkeurigheid 0,1 mg.

5.7. Verdamper, verwarmingsplaat of infraroodverdamper.

6. WERKWIJZE

6.1. Breng in elk van de drie ionenwisselende chromatografiekolommen (punt 5.1) 50 ml van de te onderzoeken ionenwisselende hars, die gewassen en behandeld is volgens de aanwĳzingen van de fabrikant betreffende harsen die bestemd zijn voor gebruik in de sector levensmiddelen.

6.2. Laat voor anionische harsen de drie extractievloeistoffen (punten 4.1, 4.2 en 4.3) afzonderlĳk door de daartoe klaargemaakte kolommen (punt 6.1) lopen met een snelheid van 350 tot 450 ml per uur. Werp steeds de eerste liter eluaat weg en verzamel de volgende twee liter in maatcilinders (punt 5.2). Laat voor kationische harsen alleen de twee in de punten 4.1 en 4.2 aangegeven extractievloeistoffen door de daartoe klaargemaakte kolommen lopen.

6.3. Damp de drie eluaten in op een verwarmingsplaat of met behulp van een infraroodverdamper (punt 5.7), in afzonderlijke verdampingsschalen (punt 5.3) die van tevoren gereinigd en gewogen (m0) zijn. Leg de schalen in een oven (punt 5.4) en droog ze tot constant gewicht (ml).

6.4. Leg de verdampingsschaal, na het registreren van het gewicht na droging (punt 6.3), in de moffeloven (punt 5.5) en veras tot constant gewicht (m2).

6.5. Bereken de hoeveelheid geëxtraheerd organisch materiaal (punt 7.1). Als het resultaat groter is dan 1 mg/l, voer dan een blancoproef uit op de reagentia en bereken opnieuw de hoeveelheid geëxtraheerd organisch materiaal. De blancoproef moet worden uitgevoerd door de in de punten 6.3 en 6.4 vermelde handelingen te herhalen, maar dan met twee liter extractievloeistof; dit geeft de gewichten m3 en m4 respectievelijk uit de punten 6.3 en 6.4.

7. WEERGAVE VAN DE RESULTATEN

7.1. Formule en berekening van de resultaten Het gehalte aan uit de ionenwisselende harsen geëxtraheerd organisch materiaal, wordt in mg/l gegeven door: 500 (m1 – m2) waarin m1 en m2 in g staan. Het gecorrigeerde gehalte aan uit de ionenwisselende harsen geëxtraheerd materiaal wordt in mg/l gegeven door: 500 (m1 – m2 – m3 + m4) waarin m1, m2, m3 en m4 in g staan.

7.2. Het verschil tussen de resultaten van twee parallelle bepalingen uitgevoerd op hetzelfde monster, mag niet meer bedragen dan 0,2 mg/l.









Aanhangsel 5

Kaliumferrocyanide

Calciumfitaat

DL-wijnsteenzuur

Het gebruik van kaliumferrocyanide en van calciumfitaat overeenkomstig bĳlage I A, punt 26, of het gebruik van DL-wijnsteenzeer overeenkomstig bijlage I A, punt 29, is slechts toegestaan indien deze behandelingen worden uitgevoerd onder toezicht van een oenoloog of een technicus die is erkend door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar deze behandeling plaatsvindt en wiens verantwoordelĳkheid eventueel door de betrokken lidstaat nader is bepaald.

Na de behandeling met kaliumferrocyanide of calciumfitaat moeten in wĳn sporen van ĳzer aanwezig zĳn.

Voor de controle op het gebruik van de in de eerste alinea bedoelde producten gelden de door de lidstaten vastgestelde bepalingen.

▼M3









Aanhangsel 6

Voorschriften voor dimethyldicarbonaat

TOEPASSINGSGEBIED

Dimethyldicarbonaat mag aan wijn worden toegevoegd met een of meer van de volgende doeleinden:

a) om de microbiologische stabiliteit van gebottelde wijn die vergistbare suikers bevat, te garanderen;

b) om de ontwikkeling van ongewenste gisten en melkzuurbacteriën te voorkomen;

c) om de vergisting van zoete wijn, zachte wijn en halfdroge wijn te blokkeren.

VOORSCHRIFTEN

— voor het onder a) vermelde doel dient de toevoeging kort voor het bottelen plaats te vinden;

— het gebruikte product moet aan de bij Richtlijn 2008/84/EG vastgestelde zuiverheidseisen voldoen;

— de behandeling moet worden vermeld in het in artikel 185 quater, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 bedoelde register.

▼B









Aanhangsel 7

Voorschriften voor de behandeling door elektrodialyse

Deze behandeling is bedoeld om de wĳnsteen in wĳn te stabiliseren ten opzichte van kaliumhydrogeentartraat en calciumtartraat (en andere calciumzouten) door extractie van ionen die in oververzadiging aanwezig zĳn in de wĳn, onder invloed van een elektrisch veld met behulp van membranen die alleen anionen doorlaten, enerzĳds, en membranen die alleen kationen doorlaten, anderzĳds.

1. VOORSCHRIFTEN MET BETREKKING TOT DE MEMBRANEN

1.1. De membranen worden afwisselend aangebracht in een systeem van het „filterpers”-type of in ieder ander geschikt systeem, met een afdeling voor de behandeling (wĳn) en een afdeling voor de concentratie (afvoerwater).

1.2. De voor kationen permeabele membranen moeten geschikt zĳn voor de extractie van alleen kationen en inzonderheid van de kationen K+, Ca++.

1.3. De voor anionen permeabele membranen moeten geschikt zĳn voor de extractie van alleen anionen en inzonderheid van tartraatanionen.

1.4. De membranen mogen geen buitensporige wĳzigingen in de fysische en chemische samenstelling en in de sensorische kenmerken van de wĳn veroorzaken. Zĳ moeten aan de volgende voorwaarden voldoen: — zĳ moeten volgens goede fabricageprocedés zĳn vervaardigd van stoffen die mogen worden gebruikt voor de vervaardiging van materialen in kunststof die bestemd zĳn om met levensmiddelen in aanraking te komen en die zĳn vermeld in bĳlage II bĳ Richtlĳn 2002/72/EG van de Commissie ( 5 ); — de gebruiker van de elektrodialyse-inrichting moet kunnen bewĳzen dat de gebruikte membranen aan de bovengenoemde voorschriften voldoen en dat eventuele vervangingen door gespecialiseerd personeel zĳn uitgevoerd; — zĳ mogen geen schadelĳke stoffen afgeven in hoeveelheden die gevaar opleveren voor de menselĳke gezondheid of die de smaak of de geur van levensmiddelen aantasten en zĳ moeten aan de voorschriften van Richtlĳn 2002/72/EG voldoen; — bĳ het gebruik mag er tussen de bestanddelen van het membraan en die van de wĳn geen wisselwerking zĳn die ertoe kan leiden dat in het behandelde product nieuwe samenstellingen worden gevormd die toxicologische gevolgen kunnen hebben. De stabiliteit van de nieuwe elektrodialysemembranen moet worden bepaald aan de hand van een simulatievloeistof die de fysische en chemische samenstelling van de wĳn heeft, met het oog op de eventuele bepaling van de migratie van bepaalde stoffen die afkomstig zĳn van elektrodialysemembranen. De aanbevolen beproevingsmethode is als volgt: De simulatievloeistof is een mengsel van alcohol en water die is gebufferd voor de pH en de conductiviteit van de wĳn. Zĳ is samengesteld uit: — zuivere ethanol 11 l, — kaliumhydrogeentartraat: 380 g, — kaliumchloride: 60 g, — geconcentreerd zwavelzuur: 5 ml, — gedistilleerd water: qsp voor 100 l. Deze oplossing wordt gebruikt voor de migratieproeven in gesloten kringloop in een elektrodialyse-installatie onder stroom (1 volt/cel) tegen 50 l/m2 anionen en kationen doorlatende membranen, totdat de oplossing voor 50 % is gedemineraliseerd. De afvoerwaterkringloop wordt op gang gebracht door een oplossing van kaliumchloride van 5 g/l. De migrerende stoffen worden bepaald in de simulatievloeistof en in het afvoerwater van de elektrodialyse. Het gehalte van de organische moleculen die deel uitmaken van de samenstelling van het membraan en die naar de behandelde oplossing zouden kunnen overgaan, zal worden bepaald. Dit gehalte zal voor elk van deze bestanddelen afzonderlĳk worden bepaald door een erkend laboratorium. ►M1 Het gehalte in de simulatievloeistof moet in totaal, voor alle bestanddelen samen, lager zĳn dan 50 μg/l. ◄ Voorts zĳn de algemene voorschriften voor de controle van materialen die bestemd zĳn om met levensmiddelen in aanmerking te komen, ook van toepassing op deze membranen.

2. VOORSCHRIFTEN INZAKE HET GEBRUIK VAN MEMBRANEN

Het voor een behandeling voor het stabiliseren van wĳnsteen in wĳn door middel van elektrodialyse gebruikte stel membranen moet zodanig zĳn dat aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:

— de pH van de wĳn mag niet dalen met meer dan 0,3 pH-eenheden,

— de verlaging van het gehalte aan vluchtige zuren moet minder dan 0,12 g/l bedragen (2 meq. uitgedrukt in azĳnzuur),

— de behandeling door elektrodialyse mag geen invloed hebben op de andere bestanddelen van de wĳn dan ionen, en inzonderheid op de polyfenolen en de polysachariden,

— de diffusie van kleine moleculen zoals ethanol moet beperkt zĳn en mag niet leiden tot een verlaging van het alcoholgehalte van de wĳn met meer dan 0,1 % vol,

— het onderhoud en de reiniging van deze membranen moeten gebeuren volgens toegestane technieken, met stoffen die mogen worden gebruikt voor de bereiding van levensmiddelen,

— de membranen moeten worden gemerkt om de volgorde ervan in de opstelling te kunnen controleren,

— het gebruikte materiaal moet worden bestuurd door een controle- en stuursysteem dat rekening houdt met de specifieke instabiliteit van elke wĳn, opdat alleen de oververzadiging aan kaliumhydrogeentartraat en calciumzouten wordt verwĳderd,

— de behandeling moet worden uitgevoerd onder de verantwoordelĳkheid van een oenoloog of een bevoegde technicus.

Deze behandeling moet worden vermeld in het in artikel 112, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde register.









Aanhangsel 8

Voorschriften voor urease

1. Internationale code van urease: EC 3-5-1-5, CAS-nr.: 9002-13-5.

2. Werkzame stof: urease (werkzaam in zuur milieu), splitst ureum in ammoniak en kooldioxide. Opgegeven activiteit: minstens 5 eenheden/mg, waarbĳ 1 eenheid gedefinieerd wordt als de hoeveelheid enzym die bĳ 37 °C 1 μmol NH3 per minuut vrĳmaakt uit een ureumoplossing met een concentratie van 5 g/l (pH4).

3. Oorsprong: Lactobacillus fermentum.

4. Toepassingsgebied: afbraak van ureum in wĳn, met name in voor langere rĳping bestemde wĳn, wanneer deze aanvankelĳk meer dan 1 mg/l ureum bevat.

5. Maximale gebruiksdosis: 75 mg enzympreparaat per liter behandelde wĳn, met een maximum van 375 eenheden urease per liter wijn. Aan het einde van de behandeling moet alle residuele enzymwerking geëlimineerd worden door de wijn te filtreren (poriediameter: minder dan 1 μm).

6. Voorschriften inzake chemische en microbiologische zuiverheid:







Droogverlies minder dan 10 % Zware metalen minder dan 30 ppm Lood minder dan 10 ppm Arseen minder dan 2 ppm Coliforme bacteriën geen Salmonella spp. geen in een monster van 25 g Totaal aërobe kiemen minder dan 5 × 104/g

De voor de behandeling van wĳn toegelaten urease moet in dezelfde omstandigheden vervaardigd zĳn als de urease waarop het op 10 december 1998 uitgebrachte advies van het Wetenschappelĳk Comité voor de menselĳke voeding betrekking had.









Aanhangsel 9

Voorschriften voor het gebruik van stukjes eikenhout

ONDERWERP, OORSPRONG EN TOEPASSINGSGEBIED

Bij de bereiding en de rijping van wijn, waaronder ook de gisting van druiven en druivenmost, worden stukjes eikenhout gebruikt om aan de wijn bepaalde aan eikenhout verbonden kenmerken te verlenen.

De stukjes hout mogen uitsluitend afkomstig zijn van de Quercus-soorten.

De stukjes hout worden gebruikt in natuurlijke staat, dan wel licht, gemiddeld of sterk verhit, maar zij mogen niet zijn verbrand — zelfs niet oppervlakkig —, mogen niet koolstofhoudend zijn en mogen niet brokkelig aanvoelen. Zij mogen geen chemische, enzymatische of fysische behandeling hebben ondergaan, afgezien van de verhitting. Aan de stukjes hout mag geen enkel product zijn toegevoegd dat bestemd is om het natuurlijk aromatisch vermogen of de extraheerbare fenolbestanddelen ervan te verhogen.

ETIKETTERING VAN HET PRODUCT

In de etikettering moet melding worden gemaakt van de oorsprong van de botanische soort(en) eik en de eventuele verhittingsintensiteit, de bewaaromstandigheden en de veiligheidsvoorschriften.

AFMETINGEN

De afmetingen van de stukjes hout moeten van die aard zijn dat ten minste 95 gewichtspercent ervan wordt tegengehouden met een zeef met mazen van 2 mm (d.i. 9 mesh).

ZUIVERHEID

De stukjes eikenhout mogen geen substanties vrijgeven waarvan de concentratie eventuele risico’s zou kunnen opleveren voor de gezondheid.

Deze behandeling moet worden vermeld in het in artikel 112, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde register.

▼M4









Aanhangsel 10

Voorschriften voor de behandeling om het alcoholgehalte van de wijn te corrigeren

De behandeling om het alcoholgehalte van de wijn te corrigeren (hierna „de behandeling”) heeft tot doel een te hoog ethanolgehalte van de wijn te verlagen om de smaakbalans van de wijn te verbeteren.

Voorschriften:

1. Deze doelstellingen kunnen worden bereikt aan de hand van scheidingstechnieken die afzonderlijk of gecombineerd worden gebruikt.

2. De behandelde wijn mag geen organoleptische gebreken vertonen en moet geschikt zijn voor rechtstreekse menselijke consumptie.

3. Er mag geen alcohol uit de wijn worden verwijderd als op een van de wijnbouwproducten die bij de bereiding van de betrokken wijn is gebruikt, een van de in bijlage XV bis bij Verordening (EG) nr. 1234/2007 vastgestelde verrijkingsprocedés is toegepast.

4. Het alcoholgehalte mag met maximaal 20 % worden verlaagd en het effectieve alcoholvolumegehalte van het eindproduct moet in overeenstemming zijn met punt 1, tweede alinea, onder a), van bijlage XI ter bij Verordening (EG) nr. 1234/2007.

5. De behandeling moet worden uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van een oenoloog of een bevoegde technicus.

6. De behandeling moet worden ingeschreven in het in artikel 185 quater, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 bedoelde register.

7. De lidstaten kunnen bepalen dat de behandeling vooraf moet worden gemeld bij de bevoegde autoriteiten.

▼M3 —————

▼B









Aanhangsel 12

Voorschriften voor de behandeling met kationenwisselaars om de wijnsteen te stabiliseren

Deze behandeling heeft tot doel de wijnsteen in wijn te stabiliseren ten opzichte van kaliumhydrogeentartraat en calciumtartraat (en andere calciumzouten).

Voorschriften

1. De behandeling moet beperkt blijven tot de verwijdering van overtollige kationen.

▼M3

— De wijn mag vooraf een koudebehandeling hebben ondergaan.

▼B

— De behandeling met kationenwisselaars mag slechts worden toegepast bij een voor de stabilisering vereiste minimale hoeveelheid wijn.

2. De behandeling wordt uitgevoerd met behulp van kationenwisselende harsen die met een zuur worden geregenereerd.

3. Alle behandelingen moeten worden uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van een oenoloog of een bevoegde technicus. De behandeling met kationenwisselaars moet worden ingeschreven in het in artikel 112, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde register.

4. De kationische harsen moeten in overeenstemming zijn met de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1935/2004 van het Europees Parlement en de Raad ( 6 ) en met de communautaire en nationale voorschriften die ter uitvoering van die verordening zĳn vastgesteld en moeten voldoen aan de analytische voorschriften die zijn opgenomen in aanhangsel 4 bij de onderhavige verordening. Het gebruik ervan mag geen buitensporige wĳzigingen veroorzaken in de fysische en chemische samenstelling en in de sensorische kenmerken van de wĳn en bij het gebruik moeten de maxima in acht worden genomen die zijn vastgesteld in punt 3 van de monografie „Résines échangeuses de cations” van de door de OIV gepubliceerde „Codex œnologique international”.

▼M2









Aanhangsel 13

▼M3

Voorschriften voor de behandeling van wijnen met chitosan uit Aspergillus niger en voor de behandeling van wijnen met chitine-glucaan uit Aspergillus niger

▼M2

Toepassingsgebieden:

a) Verlaging van het gehalte aan zware metalen, met name ijzer, lood, cadmium en koper.

b) Voorkómen van ijzerbreuk en koperbreuk.

c) Vermindering van eventuele contaminanten, met name van ochratoxine A.

d) Vermindering van ongewenste populaties micro-organismen, met name van Brettanomyces, uitsluitend door behandeling met chitosan.

Voorschriften:

— De te gebruiken doses worden vastgesteld door middel van een voorafgaande proef. De maximale gebruiksdosis moet kleiner zijn dan of gelijk zijn aan: — — 100 g/hl voor de toepassingen a) et b), — 500 g/hl voor toepassing c), — 10 g/hl voor toepassing d).

— De sedimenten worden met fysische procedés verwijderd.









Aanhangsel 14

Voorschriften voor aanzuring door elektromembraanbehandeling

— De kationische membranen moeten zodanig zijn samengesteld dat zij alleen de extractie van kationen mogelijk maken, en met name die van het kation K+.

— De bipolaire membranen zijn impermeabel voor de anionen en kationen uit most en uit wijn.

▼M4

— De behandeling moet worden uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van een oenoloog of een bevoegde technicus. De behandeling moet worden ingeschreven in het in artikel 185 quater, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 bedoelde register.

— De gebruikte membranen moeten voldoen aan de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1935/2004 en van Verordening (EU) nr. 10/2011 van de Commissie ( 7 ) en aan de ter uitvoering daarvan vastgestelde nationale bepalingen. Zij moeten tevens voldoen aan de voorschriften van de door de OIV gepubliceerde „Codex œnologique international”.

▼M4









Aanhangsel 15

Voorschriften voor aanzuring door behandeling met kationenwisselaars

De behandeling met kationenwisselaars (hierna „de behandeling”) heeft tot doel de getitreerde zuurtegraad en de werkelijke zuurtegraad (verlaging van de pH) te verhogen middels de gedeeltelijke fysische extractie van de kationen met behulp van een kationenwisselaar.

Voorschriften:

1. De behandeling wordt uitgevoerd met behulp van kationenwisselende harsen die met een zuur worden geregenereerd.

2. De behandeling moet uitsluitend gericht zijn op overtollige kationen.

3. Om de productie van fracties most of wijn te voorkomen, moet de behandeling ononderbroken worden uitgevoerd, met lineaire toevoeging van de behandelde producten aan de oorspronkelijke producten.

4. Bij wijze van alternatief kan de vereiste hoeveelheid hars rechtstreeks aan de inhoud van de tank worden toegevoegd en achteraf aan de hand van een daartoe geschikte fysische methode van die inhoud worden gescheiden.

5. Alle behandelingen moeten worden uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van een oenoloog of een bevoegde technicus.

6. De behandeling moet worden ingeschreven in het in artikel 185 quater, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 bedoelde register.

7. De kationische harsen moeten voldoen aan de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1935/2004 en aan de ter uitvoering van die verordening vastgestelde nationale en EU-voorschriften, en moeten tevens voldoen aan de analytische voorschriften die zijn opgenomen in aanhangsel 4 van de onderhavige bijlage. Het gebruik ervan mag geen buitensporige wĳzigingen veroorzaken in de fysische en chemische samenstelling en in de sensorische kenmerken van de most en de wĳn, en bij het gebruik moeten de maxima in acht worden genomen die zijn vastgesteld in punt 3 van de monografie „Résines échangeuses de cations” van de door de OIV gepubliceerde „Codex œnologique international”.









Aanhangsel 16

Voorschriften voor de behandeling om het suikergehalte in most door membraankoppeling te verlagen

De behandeling om het suikergehalte te verlagen (hierna „de behandeling”) heeft tot doel suiker aan most te onttrekken middels membraankoppeling waarbij microfiltratie of ultrafiltratie wordt gecombineerd met nanofiltratie of omgekeerde osmose.

Voorschriften:

1. Als gevolg van de behandeling neemt het volume af, afhankelijk van de hoeveelheid en het suikergehalte van de suikeroplossing die aan de oorspronkelijke most wordt onttrokken.

2. De procedés moeten het mogelijk maken de gehalten aan andere mostbestanddelen dan suikers te behouden.

3. Wanneer het suikergehalte in de most wordt verlaagd, mag het alcoholgehalte van de met die most vervaardigde wijn niet worden gecorrigeerd.

4. De behandeling mag niet samen met een van de in bijlage XV bis bij Verordening (EG) nr. 1234/2007 vastgesteld verrijkingsprocedés worden gebruikt.

5. De hoeveelheid most waarop de behandeling wordt uitgevoerd, wordt bepaald op basis van de beoogde verlaging van het suikergehalte.

6. De eerste fase heeft tot doel enerzijds de most geschikt te maken voor de tweede concentratiefase en anderzijds de macromoleculen te behouden die groter zijn dan de retentiedrempelwaarde van het membraan. Voor deze fase kan ultrafiltratie worden gebruikt.

7. Het tijdens de eerste fase van de behandeling verkregen permeaat wordt vervolgens middels nanofiltratie of omgekeerde osmose geconcentreerd.

Het oorspronkelijke water en de organische zuren die bij de nanofiltratie niet zijn tegengehouden, mogen aan de behandelde most worden toegevoegd.

8. De behandeling moet worden uitgevoerd onder de verantwoordelĳkheid van een oenoloog of een bevoegde technicus.

9. De gebruikte membranen moeten voldoen aan de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1935/2004 en van Verordening (EU) nr. 10/2011 en aan de ter uitvoering daarvan vastgestelde nationale bepalingen. Zij moeten tevens voldoen aan de voorschriften van de door de OIV gepubliceerde „Codex œnologique international”.









Aanhangsel 17

Voorschriften voor ontzuring door elektromembraanbehandeling

De elektromembraanbehandeling (hierna „de behandeling”) is een fysische methode om onder invloed van een elektrisch veld ionen uit de most of de wijn te extraheren met behulp van anionen doorlatende membranen, enerzĳds, en bipolaire membranen, anderzĳds. Door de combinatie van anionen doorlatende membranen en bipolaire membranen kan de getitreerde zuurtegraad en de werkelijke zuurtegraad (verhoging van de pH) op gecontroleerde wijze worden verlaagd.

Voorschriften:

1. De anionen doorlatende membranen moeten zo worden aangebracht dat uitsluitend de anionen, en met name de organische zuren van de most of de wijn, worden geëxtraheerd.

2. De bipolaire membranen moeten impermeabel zijn voor de anionen en kationen uit de most en de wijn.

3. De wijn die wordt vervaardigd met middels deze behandeling ontzuurde most of wijn, moet ten minste 1 g wijnsteenzuur per liter bevatten.

4. Ontzuring aan de hand van membranen en aanzuring sluiten elkaar uit.

5. De behandeling moet worden uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van een oenoloog of een bevoegde technicus.

6. De behandeling moet worden ingeschreven in het in artikel 185 quater, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 bedoelde register.

7. De gebruikte membranen moeten voldoen aan de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1935/2004 en van Verordening (EU) nr. 10/2011 en aan de ter uitvoering daarvan vastgestelde nationale bepalingen. Zij moeten tevens voldoen aan de voorschriften van de door de OIV gepubliceerde „Codex œnologique international”.

▼M6









Aanhangsel 18

Voorschriften voor het beheer van in wijn opgelost gas via membraancontactoren

Het beheer van in wijn opgelost gas via membraancontactoren is een fysische methode voor het beheer van gasconcentraties in wijn aan de hand van membraancontactoren (hydrofobe membranen) en in de oenologie toegepaste gassen.

VOORSCHRIFTEN

1) Deze techniek kan van het einde van de alcoholische gisting tot de verpakking worden gebruikt ter vervanging van het gebruik van apparaten om gasbelletjes te injecteren of op het venturi-effect gebaseerde systemen.

2) Dit procedé wordt verricht door een oenoloog of een gekwalificeerd technicus.

3) De behandeling moet worden ingeschreven in het in artikel 185 quater, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 bedoelde register.

4) De gebruikte membranen moeten voldoen aan de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1935/2004 en van Verordening (EU) nr. 10/2011 en aan de ter uitvoering daarvan vastgestelde nationale bepalingen. Zij moeten tevens voldoen aan de voorschriften van de door de OIV gepubliceerde „Codex œnologique international.”.

▼M9









Aanhangsel 19

Voorschriften voor de behandeling van wijnen met behulp van een membraantechnologie in combinatie met actieve kool om de overmaat aan 4-ethylfenol en 4-ethylguajacol te beperken

De behandeling heeft tot doel het gehalte aan 4-ethylfenol en 4-ethylguajacol van microbiële oorsprong, die organoleptische gebreken veroorzaken en de aroma's van de wijn maskeren, te beperken.

Voorschriften:

1) De behandeling moet worden uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van een oenoloog of een bevoegde technicus.

2) De behandeling moet worden ingeschreven in de in artikel 147, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1308/2013 bedoelde registers.

3) De gebruikte membranen moeten voldoen aan de voorschriften van de Verordeningen (EG) nr. 1935/2004 en (EG) nr. 10/2011 en aan de ter uitvoering daarvan vastgestelde nationale bepalingen. Zij moeten tevens voldoen aan de voorschriften van de door de OIV gepubliceerde „Codex œnologique international”.









Aanhangsel 20

Voorschriften voor de copolymeren polyvinylimidazol-polyvinylpyrrolidon (PVI/PVP)

Het gebruik van PVI/PVP heeft tot doel gebreken die worden veroorzaakt door te hoge metaalgehalten, te voorkomen en ongewenste concentraties aan metalen te verlagen.

Voorschriften:

1) Bij wijze van voorzorg moeten copolymeren uiterlijk twee dagen na de toevoeging via filtratie worden verwijderd.

2) Bij troebele most mogen de copolymeren niet vroeger dan hooguit twee dagen vóór de filtratie worden toegevoegd.

3) De behandeling moet worden uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van een oenoloog of een bevoegde technicus.

4) De behandeling moet worden ingeschreven in de in artikel 147, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1308/2013 bedoelde registers.









Aanhangsel 21

Voorschriften voor zilverchloride

Zilverchloride wordt gebruikt voor de behandeling van wijnen om abnormale geuren weg te nemen die verband houden met de gisting en de bewaring (veroorzaakt door reductiereacties die worden gekenmerkt door de aanwezigheid van waterstofsulfide en thiolen).

Voorschriften:

1) De behandeling moet worden uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van een oenoloog of een bevoegde technicus.

2) De behandeling moet worden ingeschreven in de in artikel 147, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1308/2013 bedoelde registers.

3) Het aan wijn toegevoegde zilverchloride moet worden aangebracht op een inerte drager, zoals kiezelgoer (diatomeeënaarde), bentoniet, kaolien enz. Het precipitaat moet worden verwijderd aan de hand van een adequaat fysiek proces en moet worden behandeld door de gespecialiseerde sector.

▼M10









Aanhangsel 22

Activatoren van malolactische gisting

Doel is de toevoeging van activatoren van malolactische gisting aan het einde van of na de alcoholische gisting om de malolactische gisting te vergemakkelijken.

Bevordering van de start, kinetiek of voltooiing van malolactische gisting:

a) door de omgeving met voedingsstoffen en groeifactoren voor melkzuurbacteriën te verrijken,

b) door sommige bacterieremmers te adsorberen.

Voorschriften

a) Bij de activatoren gaat het om microkristallijne cellulose of producten van gedegradeerde gisten (autolysaten, geïnactiveerde gisten, gistschillen);

b) de activatoren mogen voor of tijdens de malolactische gisting aan wijn of gistende wijn worden toegevoegd;

c) de activatoren mogen geen organoleptische afwijkingen in de wijn veroorzaken;

d) de activatoren van malolactische gisting moeten voldoen aan de specificaties in de door de OIV gepubliceerde „Codex œnologique international”. Activatoren van microkristallijne cellulose moeten voldoen aan de specificaties in de bijlage bij Verordening (EU) nr. 231/2012 van de Commissie ( 8 ).

▼M11









Aanhangsel 23

Vereisten voor het gebruik van filterplaten met zeolieten Y-faujasiet

Filterplaten met zeolieten Y-faujasiet die bij de filtratie worden toegepast, zijn bedoeld om de concentratie haloanisolen die verantwoordelijk zijn voor een onaangename smaak van wijn, te verlagen tot onder de drempel voor sensorische perceptie.

Voorschriften:

a) de behandeling moet worden verricht op geklaarde wijnen;

b) de filterplaten moeten vóór de filtratie worden gereinigd en gedesinfecteerd;

c) de toepassing van zeolieten Y-faujasiet moet in overeenstemming zijn met de voorschriften van de „Codex œnologique international”.









Aanhangsel 24

Vereisten voor de behandeling met kaliumpolyaspartaat in wijn

Kaliumpolyaspartaat wordt aan wijnen toegevoegd met het oog op de wijnsteenzuurstabilisatie van wijnen.

Voorschriften:

a) de optimale dosis kaliumpolyaspartaat voor het stabiliseren van wijnen, ook wijnen met een hoge wijnsteenzuurinstabiliteit, mag niet meer dan 10 g/hl bedragen. Bij een hogere dosis verbetert de stabiliserende werking van kaliumpolyaspartaat (KPA) niet en kan de wijn in sommige gevallen zelfs troebeler worden;

b) voor rode wijnen met een hoge colloïdale instabiliteit wordt een voorafgaande behandeling met bentoniet aanbevolen;

c) de toepassing van kaliumpolyaspartaat moet in overeenstemming zijn met de voorschriften van de „Codex œnologique international”.

▼B









BIJLAGE I B

MAXIMUMGEHALTEN AAN ZWAVELDIOXIDE IN WIJN

A. ZWAVELDIOXIDEGEHALTE VAN WIJN

1. Het totale zwaveldioxidegehalte van wijn, andere dan mousserende wijn en likeurwijn, mag wanneer die voor rechtstreekse menselijke consumptie op de markt wordt gebracht, niet meer bedragen dan:

a) 150 milligram per liter voor rode wijn;

b) 200 milligram per liter voor witte wijn en roséwijn.

2. In afwijking van punt 1, onder a) en b), wordt het maximumgehalte aan zwaveldioxide voor wijnen met een suikergehalte, uitgedrukt als de som van glucose en fructose, van ten minste 5 g per liter, verhoogd tot:

a) 200 milligram per liter voor rode wijn;

b) 250 milligram per liter voor witte wijn en roséwijn;

c) 300 milligram per liter voor:

— wijn die overeenkomstig de communautaire bepalingen recht heeft op de vermelding „Spätlese”;

— witte wijn die recht heeft op een van de volgende beschermde oorsprongsbenamingen: Bordeaux supérieur, Graves de Vayres, Côtes de Bordeaux-Saint-Macaire, Premières Côtes de Bordeaux, Côtes de Bergerac, Haut Montravel, Côtes de Montravel, Gaillac, Rosette of Savennières;

— witte wijn die recht heeft op de beschermde oorsprongsbenaming Allela, Navarra, Penedès, Tarragona of Valencia, en wijn die recht heeft op een beschermde oorsprongsbenaming, afkomstig is van de „Comunidad Autónoma del País Vasco” en wordt aangeboden met de vermelding „vendimia tardia”;

— zoete wijn die recht heeft op de beschermde oorsprongsbenaming „Binissalem-Mallorca”;

— overeenkomstig de Britse regelgeving bereide wijn uit het Verenigd Koninkrijk, wanneer het suikergehalte meer dan 45 g/l bedraagt;

— wijn uit Hongarije met de beschermde oorsprongsbenaming „Tokaji” die overeenkomstig de Hongaarse regelgeving is omschreven als „Tokaji édes szamorodni” of „Tokaji szàraz szamorodni”;

— wijn die recht heeft op de beschermde oorsprongsbenaming „Loazzolo”, „Alto Adige” of „Trentino” en wordt aangeboden met (een van) de volgende vermeldingen: „passito” of „vendemmia tardiva”;

— wijn die recht heeft op de beschermde oorsprongsbenaming „Colli orientali del Friuli”, vergezeld van de vermelding „Picolit”;

— wijn die recht heeft op de beschermde oorsprongsbenaming „Moscato di Pantelleria naturale” of „Moscato di Pantelleria”;

— wijn uit Tsjechië die recht heeft op de vermelding „pozdní sběr”;

— wijn uit Slowakije die recht heeft op een beschermde oorsprongsbenaming en wordt aangeboden met de vermelding „neskorý zber” en Slowaakse Tokaj-wijn die recht heeft op de beschermde oorsprongsbenaming „Tokajské samorodné suché” of „Tokajské samorodné sladké”;

— wijn uit Slovenië die recht heeft op een beschermde oorsprongsbenaming en wordt aangeboden met de vermelding „vrhunsko vino ZGP — pozna trgatev”;

— witte wĳn met de volgende geografische aanduiding, wanneer het totale alcoholvolumegehalte hoger is dan 15 % vol en het suikergehalte hoger is dan 45 g/l: — — Vin de pays de Franche-Comté, — Vin de pays des coteaux de l’Auxois, — Vin de pays de Saône-et-Loire, — Vin de pays des coteaux de l’Ardèche, — Vin de pays des collines rhodaniennes, — Vin de pays du comté Tolosan, — Vin de pays des côtes de Gascogne, — Vin de pays du Gers, — Vin de pays du Lot, — Vin de pays des côtes du Tarn, — Vin de pays de la Corrèze, — Vin de pays de l’Ile de Beauté, — Vin de pays d’Oc, — Vin de pays des côtes de Thau, — Vin de pays des coteaux de Murviel, — Vin de pays du Val de Loire, — Vin de pays de Méditerranée, — Vin de pays des comtés rhodaniens, — Vin de pays des côtes de Thongue, — Vin de pays de la Côte Vermeille, ▼M2 — Vin de pays de l'Agenais, — Vin de pays des terroirs landais, — Vin de pays des Landes, — Vin de pays d'Allobrogie, — Vin de pays du Var; ▼B

— zoete wijn uit Griekenland waarvan het totale alcoholvolumegehalte minstens 15 % vol bedraagt en het suikergehalte minstens 45 g/l en die recht heeft op een van de volgende beschermde geografische aanduidingen: — — Τοπικός Οίνος Τυρνάβου (streekwijn van Tyrnavos), — Αχαϊκός Τοπικός Οίνος (streekwijn van Ahaia), — Λακωνικός Τοπικός Οίνος (streekwijn van Lakonia), — Τοπικός Οίνος Φλώρινας (streekwijn van Florina), — Τοπικός Οίνος Κυκλάδων (streekwijn van de Cycladen), — Τοπικός Οίνος Αργολίδας (streekwijn van Argolida), — Τοπικός Οίνος Πιερίας (streekwijn van Pieria), — Αγιορείτικος Τοπικός Οίνος (streekwijn van de heilige berg Athos);

— zoete wijn uit Cyprus waarvan het effectieve alcoholvolumegehalte hoogstens 15 % vol bedraagt en het suikergehalte minstens 45 g/l en die recht heeft op de beschermde oorsprongsbenaming Κουμανδαρία (Commandaria);

— zoete wijn uit Cyprus, bereid uit overrijpe of ingedroogde druiven, waarvan het totale alcoholvolumegehalte minstens 15 % vol bedraagt en het suikergehalte minstens 45 g/l en die recht heeft op een van de volgende beschermde geografische aanduidingen: — — Τοπικός Οίνος Λεμεσός (streekwijn van Lemesos), — Τοπικός Οίνος Πάφος (streekwijn van Pafos), — Τοπικός Οίνος Λάρνακα (streekwijn van Larnaka), — Τοπικός Οίνος Λευκωσία (streekwijn van Lefkosia);

▼M2

— wijnen uit Malta waarvan het totale alcoholvolumegehalte 13,5 % vol of meer bedraagt en het suikergehalte minstens 45 g/l en die recht hebben op de beschermde oorsprongsbenamingen „Malta” en „Gozo”;

▼B

d) 350 milligram per liter voor:

— wijn die overeenkomstig de communautaire bepalingen recht heeft op de vermelding „Auslese”;

— Roemeense witte wijn die recht heeft op een van de volgende beschermde oorsprongsbenamingen: Murfatlar, Cotnari, Târnave, Pietroasa of Valea Călugărească;

— wijn uit Tsjechië die recht heeft op de vermelding „výběr z hroznů”;

— wijn uit Slowakije die recht heeft op een beschermde oorsprongsbenaming en wordt aangeboden met de vermelding „výber z hrozna” en Slowaakse Tokaj-wijn die recht heeft op de beschermde oorsprongsbenaming „Tokajský másláš” of „Tokajský forditáš”;

— wijn uit Slovenië die recht heeft op een beschermde oorsprongsbenaming en wordt aangeboden met de vermelding „vrhunsko vino ZGP — izbor”;

▼M2

— wijnen die recht hebben op de traditionele vermelding „Késői szüretelésű bor”,

▼M4

— wijn van het type „aleatico” uit Italië die recht heeft op de beschermde oorsprongsbenaming „Pergola” en de traditionele aanduiding „passito”.

▼B

e) 400 milligram per liter voor:

— wijn die overeenkomstig de communautaire bepalingen recht heeft op de vermelding „Beerenauslese”, „Ausbruch”, „Ausbruchwein”, „Trockenbeerenauslese”, „Strohwein”, „Schilfwein” of „Eiswein”;

— witte wijn die recht heeft op een van de volgende beschermde oorsprongsbenamingen: Sauternes, Barsac, Cadillac, Cérons, Loupiac, Sainte-Croix-du-Mont, Monbazillac, Bonnezeaux, Quarts de Chaume, Coteaux du Layon, Coteaux de l'Aubance, Graves Supérieures, Sainte-Foy Bordeaux, Saussignac, Jurançon behalve indien gevolgd door de vermelding „sec”, Anjou-Coteaux de la Loire, Coteaux du Layon gevolgd door de naam van het dorp van oorsprong, Chaume, Coteaux de Saumur, Pacherenc du Vic Bilh behalve indien gevolgd door de vermelding „sec”, Alsace en Alsace grand cru gevolgd door de vermelding „vendanges tardives” of „sélection de grains nobles”;

— zoete wĳn van overrĳpe druiven en zoete wĳn van ingedroogde druiven uit Griekenland, waarvan het gehalte aan suikerresiduen, uitgedrukt in suiker, ten minste 45 g per liter bedraagt, en die recht hebben op een van de volgende beschermde benamingen van oorsprong: Σάμος (Samos), Ρόδος (Rhodos), Πατρα (Patras), Ρίο Πατρών (Rio Patron), Κεφαλονία (Kefalonia), Λήμνος (Limnos), Σητεία (Sitia), Σαντορίνη (Santorini), Νεμέα (Nemea), Δαφνές (Daphnes), en zoete wijn van overrijpe druiven en zoete wijn van ingedroogde druiven die recht hebben op een van de volgende beschermde geografische aanduidingen: Σιάτιστας (Siatista), Καστοριάς (Kastoria), Κυκλάδων (Cycladen), Μονεμβάσιος (Monemvasia), Αγιορείτικος (wijn van de heilige berg Athos);

— wijn uit Tsjechië die recht heeft op de vermelding „výber z bobulí”, „výber z cibéb”, „ledové víno” of „slámové víno”;

— wijn uit Slowakije die recht heeft op een beschermde oorsprongsbenaming en wordt aangeboden met de vermelding „bobuľový výber”, „hrozienkový výber”, „cibébový výber”, „ľadové víno” of „slamové víno” en Slowaakse Tokaj-wijn die recht heeft op de beschermde oorsprongsbenaming „Tokajský výber”, „Tokajská esencia” of „Tokajská výberová esencia”;

▼M4

— wijn uit Hongarije die recht heeft op een beschermde oorsprongsbenaming en overeenkomstig de Hongaarse regelgeving is omschreven als „Tokaji máslás”, „Tokaji fordítás”, „Tokaji aszúeszencia”, „Tokaji eszencia”, „Tokaji aszú”, „Töppedt szőlőből készült bor” of „Jégbor”;

▼B

— wijn die recht heeft op de beschermde oorsprongsbenaming „Albana di Romagna” en wordt aangeboden met de vermelding „passito”;

— Luxemburgse wijn die recht heeft op een beschermde oorsprongsbenaming en wordt aangeboden met de vermelding „vendanges tardives”, „vin de glace” of „vin de paille”;

▼M3

— de wijnen van oorsprong uit Portugal die recht hebben op een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding, alsmede op de vermelding „colheita tardia”;

▼B

— wijn uit Slovenië die recht heeft op een beschermde oorsprongsbenaming en wordt aangeboden met de vermelding: „vrhunsko vino ZGP — jagodni izbor” of „vrhunsko vino ZGP — ledeno vino” of „vrhunsko vino ZGP — suhi jagodni izbor”;

— witte wijn uit Canada die recht heeft op de vermelding „Icewine”.

3. De lijsten met wijnen die recht hebben op een van de in punt 2, onder c), d) en e), vermelde beschermde oorsprongsbenamingen of beschermde geografische aanduidingen, kunnen worden gewijzigd als de voorwaarden waaronder de betrokken wijnen worden geproduceerd, veranderen of hun geografische aanduiding of oorsprongsbenaming wordt gewijzigd. ►M5 De lidstaten melden van tevoren overeenkomstig Verordening (EG) nr. 792/2009 aan de Commissie alle nodige technische gegevens over de betrokken wijnen, met inbegrip van de productspecificaties en de per jaar geproduceerde hoeveelheden. ◄

4. Als de weersomstandigheden zulks noodzakelijk hebben gemaakt, kan de Commissie volgens de in artikel 113, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde procedure besluiten dat de betrokken lidstaten in bepaalde wijnbouwzones van de Gemeenschap kunnen toestaan dat het in dit punt A bedoelde totale maximumgehalte aan zwaveldioxide van minder dan 300 milligram per liter, voor de op hun grondgebied voortgebrachte wijnen met maximaal 50 milligram per liter wordt verhoogd. De lijst van de gevallen waarin de lidstaten een dergelijke verhoging mogen toestaan, is opgenomen in aanhangsel 1.

5. De lidstaten mogen strengere bepalingen toepassen op wijnen die op hun grondgebied worden voortgebracht.

B. ZWAVELDIOXIDEGEHALTE VAN LIKEURWIJN

Het totale zwaveldioxidegehalte van likeurwijn mag, wanneer die voor rechtstreekse menselijke consumptie op de markt wordt gebracht, niet meer bedragen dan:

150 milligram per liter wanneer het suikergehalte minder bedraagt dan 5 g per liter;

200 milligram per liter wanneer het suikergehalte minstens 5 g per liter bedraagt.

C. ZWAVELDIOXIDEGEHALTE VAN MOUSSERENDE WIJN

1. Het totale zwaveldioxidegehalte van mousserende wijn mag, wanneer die voor rechtstreekse menselijke consumptie op de markt wordt gebracht, niet meer bedragen dan:

a) 185 milligram per liter voor alle categorieën mousserende kwaliteitswijn, en

b) 235 milligram per liter voor de overige mousserende wijnen.

2. Als de weersomstandigheden zulks in bepaalde wijnbouwzones van de Gemeenschap noodzakelijk hebben gemaakt, kunnen de betrokken lidstaten toestaan dat het totale maximumgehalte aan zwaveldioxide voor de in punt 1, onder a) en b), bedoelde op hun grondgebied voortgebrachte mousserende wijn met maximaal 40 milligram per liter wordt verhoogd, mits de wijnen waarvoor die toestemming wordt verleend niet uit de betrokken lidstaten worden verzonden.

▼M8









Aanhangsel I

Verhoging van het totale maximumgehalte aan zwaveldioxide indien de weersomstandigheden zulks noodzakelĳk hebben gemaakt







Jaar Lidstaat Wĳnbouwzone(s) Betrokken wĳn 1. 2000 Duitsland Alle wĳnbouwzones van het Duitse grondgebied Alle wijnen die zijn verkregen uit tijdens het jaar 2000 geoogste druiven 2. 2006 Duitsland De wijnbouwzones van de regio's Baden-Württemberg, Beieren, Hessen en Rijnland-Palts Alle wijnen die zijn verkregen uit tijdens het jaar 2006 geoogste druiven 3. 2006 Frankrijk De wijnbouwzones van de departementen Bas-Rhin en Haut-Rhin Alle wijnen die zijn verkregen uit tijdens het jaar 2006 geoogste druiven 4. 2013 Duitsland De wijnbouwzones in het afgebakende gebied van de beschermde oorsprongsbenaming „Mosel” en de beschermde geografische aanduidingen „Landwein der Mosel”, „Landwein der Ruwer”, „Landwein der Saar” en „Saarländischer Landwein” Alle wijnen die zijn verkregen uit tijdens het jaar 2013 geoogste druiven 5. 2014 Duitsland De wijnbouwzones van de deelstaten Baden-Württemberg, Beieren, Hessen en Rijnland-Palts Alle wijnen die zijn verkregen uit tijdens het jaar 2014 geoogste druiven

▼B









BIJLAGE I C

MAXIMUMGEHALTEN AAN VLUCHTIGE ZUREN IN WIJN

1. Het gehalte aan vluchtige zuren mag niet hoger zijn dan:

a) 18 milli-equivalent per liter voor gedeeltelijk gegiste druivenmost,

b) 18 milli-equivalent per liter voor witte wijn en roséwijn, of

c) 20 milli-equivalent per liter voor rode wijn.

2. De in punt 1 bedoelde gehalten gelden:

a) voor producten die afkomstig zijn van in de Gemeenschap geoogste druiven: in het productiestadium en in alle stadia van het in de handel brengen,

b) voor gedeeltelijk gegiste druivenmost en wijn van oorsprong uit derde landen: in alle stadia vanaf de binnenkomst op het geografische grondgebied van de Gemeenschap.

3. Er mag in afwijkingen van punt 1 worden voorzien voor:

a) bepaalde wijnen met een beschermde oorsprongsbenaming (BOB) en bepaalde wijnen met een beschermde geografische aanduiding (BGA) die:

— een rijpingsperiode van ten minste twee jaar hebben doorgemaakt of

— volgens bijzondere methoden zijn bereid;

b) wijn met een totaal alcoholvolumegehalte van ten minste 13 % vol.

▼M5

De lidstaten melden deze afwijkingen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 792/2009 aan de Commissie. De Commissie stelt vervolgens de andere lidstaten daarvan in kennis.









BIJLAGE I D

MAXIMUMGEHALTEN EN VOORWAARDEN VOOR DE VERZOETING VAN WIJN

1. Wijn mag slechts worden verzoet met behulp van één of meer van de volgende producten:

a) druivenmost;

b) geconcentreerde druivenmost;

c) gerectificeerde geconcentreerde druivenmost.

Het totale alcoholvolumegehalte van de wijn mag met niet meer dan 4 % vol worden verhoogd.

2. Verzoeten van ingevoerde wijn die voor rechtstreekse menselijke consumptie bestemd is en met een geografische benaming wordt aangeduid, is op het grondgebied van de Gemeenschap verboden. Voor de verzoeting van andere ingevoerde wijnen gelden dezelfde voorwaarden als voor in de Gemeenschap geproduceerde wijnen.

3. Het verzoeten van wijn met een beschermde oorsprongsbenaming mag door een lidstaat slechts worden toegestaan als deze behandeling plaatsvindt:

a) met inachtneming van de voorwaarden en de maximumgehalten die elders in deze bijlage zijn vastgesteld;

b) in het gebied waaruit de betrokken wijn afkomstig is of in een gebied in de onmiddellijke nabijheid daarvan.

De in punt 1 bedoelde druivenmost en geconcentreerde druivenmost moeten afkomstig zijn uit hetzelfde gebied als de wijn voor het verzoeten waarvan zij worden gebruikt.

4. Verzoeting van wijn is slechts toegestaan in het productiestadium en in het groothandelsstadium.

5. Bij de verzoeting van wijn moeten de volgende specifieke administratieve voorschriften in acht worden genomen:

a) De natuurlĳke of rechtspersonen die wĳn verzoeten, moeten dit melden aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar deze behandeling plaatsvindt.

b) De meldingen worden schriftelĳk gedaan. Zĳ moeten minstens 48 uur vóór de dag waarop de behandeling plaatsvindt, bĳ de bevoegde autoriteit binnenkomen.

c) Wanneer een onderneming zich gewoonlĳk of voortdurend met het verzoeten van wĳn bezighoudt, kunnen de lidstaten echter toestaan dat een melding voor meerdere behandelingen of voor een bepaalde periode aan de bevoegde autoriteit wordt gezonden. Een dergelĳke melding wordt slechts toegestaan indien de onderneming een register bĳhoudt waarin elke verzoeting en de onder d) bedoelde gegevens worden opgetekend.

d) De melding omvat de volgende gegevens:

— de hoeveelheid en het totale en het effectieve alcoholgehalte van de te behandelen wijn;

— de hoeveelheid en het totale en het effectieve alcoholgehalte van de druivenmost of de hoeveelheid en de concentratiegraad van de geconcentreerde druivenmost of de gerectificeerde geconcentreerde druivenmost die zal worden toegevoegd, naargelang van het geval;

— het totale en het effectieve alcoholgehalte van de wijn na de verzoeting.

De onder a) bedoelde personen houden registers bij van de ontvangen en afgeleverde hoeveelheden en vermelden de hoeveelheden druivenmost, geconcentreerde druivenmost of gerectificeerde geconcentreerde druivenmost die zĳ voor het verzoeten in voorraad hebben.









BIJLAGE II

TOEGESTANE OENOLOGISCHE PROCEDÉS EN BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT MOUSSERENDE WIJN, MOUSSERENDE KWALITEITSWIJN EN AROMATISCHE MOUSSERENDE KWALITEITSWIJN

A. Mousserende wijn

1. In dit punt en in de punten B en C van deze bijlage wordt verstaan onder:

a) „liqueur de tirage”:

het product dat bestemd is om aan de cuvée te worden toegevoegd teneinde de koolzuurontwikkeling op te wekken;

b) „dosagelikeur”:

het product dat bestemd is om aan mousserende wijn te worden toegevoegd teneinde daaraan bijzondere smaakkenmerken te geven.

2. De dosagelikeur mag slechts zijn samengesteld uit:

— sacharose,

— druivenmost,

— gedeeltelijk gegiste druivenmost,

— geconcentreerde druivenmost,

— gerectificeerde geconcentreerde druivenmost,

— wijn, of

— een mengsel hiervan,

eventueel met toevoeging van wijndistillaat.

3. Afgezien van de verrijking die krachtens Verordening (EG) nr. 479/2008 voor de bestanddelen van de cuvée is toegestaan, is iedere verrijking van de cuvée verboden.

4. De lidstaten mogen evenwel voor regio’s en rassen waarvoor dit vanuit technisch oogpunt gerechtvaardigd is, toestaan dat de cuvée wordt verrijkt op de plaats waar de mousserende wijn wordt bereid, op voorwaarde dat.

a) geen enkel bestanddeel van de cuvée reeds verrĳkt is;

b) de betrokken bestanddelen uitsluitend afkomstig zijn van druiven die op het grondgebied van de lidstaat zijn geoogst;

c) de verrijking in één behandeling geschiedt;

d) de hiernavolgende maxima niet worden overschreden:

i) 3 % vol voor de cuvée waarvan de bestanddelen afkomstig zijn uit wijnbouwzone A;

ii) 2 % vol voor de cuvée waarvan de bestanddelen afkomstig zijn uit wijnbouwzone B;

iii) 1,5 % vol voor de cuvée waarvan de bestanddelen afkomstig zijn uit wijnbouwzone C;

e) de toegepaste methode bestaat in de toevoeging van sacharose, geconcentreerde druivenmost of gerectificeerde geconcentreerde druivenmost.

5. Toevoeging van liqueur de tirage en toevoeging van dosagelikeur worden niet beschouwd als verrijking noch als verzoeting. De toevoeging van liqueur de tirage mag niet tot gevolg hebben dat het totale alcoholvolumegehalte van de cuvée met meer dan 1,5 % vol wordt verhoogd. Deze verhoging wordt gemeten door het verschil te berekenen tussen het totale alcoholvolumegehalte van de cuvée en het totale alcoholvolumegehalte van de mousserende wijn vóór eventuele toevoeging van de dosagelikeur.

6. Het toevoegen van dosagelikeur geschiedt zodanig dat het effectieve alcoholvolumegehalte van de mousserende wijn met niet meer dan 0,5 % vol wordt verhoogd.

7. Verzoeting van de cuvée en van de bestanddelen daarvan is verboden.

8. Bovenop eventuele, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 479/2008 toegepaste aanzuring of ontzuring van de bestanddelen van de cuvée mag de cuvée worden aangezuurd of ontzuurd. Aanzuring en ontzuring van de cuvée sluiten elkaar wederkerig uit. Aanzuring van wijn mag slechts plaatshebben tot een maximum van 1,50 g per liter, uitgedrukt in wijnsteenzuur, ofwel 20 milli-equivalent per liter.

9. In jaren waarin de weersomstandigheden uitzonderlijk zijn geweest, kan het maximum van 1,50 g per liter, ofwel 20 milli-equivalent per liter, worden verhoogd tot 2,50 g per liter, ofwel 34 milli-equivalent per liter, mits het natuurlijke zuurgehalte van de producten niet minder bedraagt dan 3 g per liter, uitgedrukt in wijnsteenzuur, ofwel 40 milli-equivalent per liter.

10. Het in mousserende wijn aanwezige koolzuur mag alleen afkomstig zijn van de alcoholische vergisting van de cuvée waaruit de betrokken wijn is bereid.

Genoemde vergisting mag, behalve wanneer het vergisting betreft die is bedoeld om druiven of druivenmost of gedeeltelijk gegiste druivenmost direct om te zetten in mousserende wijn, alleen het gevolg zijn van de toevoeging van liqueur de tirage. Zij mag slechts plaatsvinden in flessen of in hermetisch gesloten kuipen.

▼M4

Het gebruik van koolzuur bij overheveling door tegendruk wordt toegestaan, mits dit op gecontroleerde wijze gebeurt en de druk van het in de mousserende wijn aanwezige koolzuur niet wordt verhoogd als gevolg van de onvermijdelijke uitwisseling van gassen met het koolzuur dat afkomstig is van de alcoholische vergisting van de cuvée.

11. Voor mousserende wijn zonder beschermde oorsprongsbenaming geldt het volgende:

a) de liqueur de tirage die bestemd is voor de bereiding van mousserende wijn, mag slechts zijn samengesteld uit:

— druivenmost,

— gedeeltelijk gegiste druivenmost,

— geconcentreerde druivenmost,

— gerectificeerde geconcentreerde druivenmost,

— sacharose en wijn;

b) het effectieve alcoholvolumegehalte, met inbegrip van de alcohol in de eventueel toegevoegde dosagelikeur, moet ten minste 9,5 % vol bedragen.

B. Mousserende kwaliteitswijn

1. De liqueur de tirage voor de bereiding van mousserende kwaliteitswijn mag slechts zijn samengesteld uit:

a) sacharose,

b) geconcentreerde druivenmost,

c) gerectificeerde geconcentreerde druivenmost,

d) druivenmost of gedeeltelijk gegiste druivenmost, of

e) wijn.

2. De producerende lidstaten kunnen aanvullende of strengere kenmerken en voorwaarden vaststellen voor de productie en het verkeer van de in deze titel bedoelde en op hun grondgebied voortgebrachte mousserende kwaliteitswijnen.

3. Voorts zijn op de bereiding van mousserende kwaliteitswijnen de voorschriften van toepassing van:

— de punten 1 tot en met 10 van punt A;

— punt C 3 voor het effectieve alcoholvolumegehalte, punt C.5 voor de minimale overdruk en de punten C.6 en C.7 voor de minimale bereidingsduur, onverminderd het onderhavige punt B.4, onder d).

4. Aromatische mousserende kwaliteitswijn:

a) Behoudens toegestane afwijkingen mag deze wijn alleen worden verkregen wanneer voor de cuvée uitsluitend druivenmost of gedeeltelijk gegist druivenmost wordt gebruikt van druivenrassen die zijn vermeld in de in aanhangsel 1 opgenomen lijst. ►M1 Aromatische mousserende kwaliteitswijn mag evenwel op traditionele wijze worden bereid door voor de samenstelling van de cuvée wijnen te gebruiken die zijn verkregen uit het druivenras „Glera”, geoogst in de regio’s Veneto en Friuli-Venezia Giulia. ◄

b) Het gistingsproces vóór en na de bereiding van de cuvée mag, om de cuvée mousserend te maken, alleen middels koeling of andere natuurkundige procedés worden gestuurd.

c) De toevoeging van dosagelikeur is verboden.

d) De bereiding van aromatische mousserende kwaliteitswijn moet minstens één maand in beslag nemen.

C. Mousserende wijn en mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming

1. Het totale alcoholvolumegehalte van cuvées die voor de bereiding van mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming zijn bestemd, bedraagt ten minste:

— 9,5 % vol in de wijnbouwzones C III,

— 9 % vol in de andere wijnbouwzones.

▼M1

2. De cuvées voor de bereiding van mousserende kwaliteitswijn met de beschermde oorsprongsbenaming „Prosecco”, „Conegliano Valdobbiadene — Prosecco” en „Colli Asolani — Prosecco” of „Asolo — Prosecco” die op basis van één enkel wijndruivenras zijn bereid, mogen evenwel een totaal alcoholvolumegehalte van 8,5 % vol of meer hebben.

▼B

3. Het effectieve alcoholvolumegehalte van mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming, met inbegrip van de alcohol in de eventueel toegevoegde dosagelikeur, bedraagt ten minste 10 % vol.

4. De liqueur de tirage voor mousserende wijn en mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming mag slechts zijn samengesteld uit:

a) sacharose,

b) geconcentreerde druivenmost,

c) gerectificeerde geconcentreerde druivenmost,

en:

a) druivenmost,

b) gedeeltelijk gegiste druivenmost, of

c) wijn,

die geschikt zijn voor de bereiding van dezelfde mousserende wijn of dezelfde mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming als die waaraan de liqueur de tirage wordt toegevoegd.

5. In afwijking van punt 5, onder c), van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 mag mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming die bij 20 °C wordt bewaard in gesloten recipiënten van minder dan 25 centiliter, een minimale overdruk van 3 bar hebben.

6. De duur van het bereidingsproces van mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming, met inbegrip van de rijping in het producerende bedrijf en berekend vanaf het begin van de gisting om de wijn mousserend te maken, mag niet korter zijn dan:

a) zes maanden, wanneer de gisting om de wijn mousserend te maken, in gesloten kuipen plaatsvindt,

b) negen maanden, wanneer de gisting om de wijn mousserend te maken, op fles plaatsvindt.

7. De duur van de gisting die bestemd is om de cuvée mousserend te maken en de duur van de aanwezigheid van de cuvée op de wijnmoer bedragen ten minste:

— 90 dagen,

— 30 dagen, wanneer de gisting plaatsvindt in recipiënten die van agitatoren zijn voorzien.

8. De voorschriften van de punten A.1 tot en met A.10 en van punt B.2 zijn ook van toepassing op mousserende wijn en mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming.

9. Voor aromatische mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming geldt het volgende:

a) deze wijn mag alleen worden verkregen wanneer voor de cuvée uitsluitend druivenmost of gedeeltelijk gegist druivenmost wordt gebruikt van druivenrassen die zijn vermeld in de in aanhangsel 1 opgenomen lijst, mits deze rassen als geschikt zijn erkend voor de productie van mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming in het gebied waarvan deze mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming de naam draagt. ►M1 In afwĳking hiervan mag aromatische mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming worden verkregen door voor de samenstelling van de cuvée wĳn te gebruiken van druiven van het „Glera”-ras die geoogst zĳn in de gebieden met de oorsprongsbenaming „Prosecco”, „Conegliano-Valdobbiadene — Prosecco”, „Colli Asolani — Prosecco” en „Asolo — Prosecco”; ◄

b) het gistingsproces vóór en na de bereiding van de cuvée mag, om de cuvée mousserend te maken, alleen middels koeling of andere natuurkundige procedés worden gestuurd;

c) de toevoeging van dosagelikeur is verboden;

d) het effectieve alcoholvolumegehalte van aromatische mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming moet ten minste 6 % vol bedragen;

e) het totale alcoholvolumegehalte van aromatische mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming moet ten minste 10 % vol bedragen;

f) aromatische mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming heeft, wanneer hij in gesloten recipiënten bij 20 °C wordt bewaard, een overdruk van ten minste 3 bar;

g) in afwijking van punt C.6 mag de duur van het bereidingsproces van aromatische mousserende kwaliteitswijnen met een beschermde oorsprongsbenaming niet korter zijn dan een maand.









Aanhangsel 1

Lijst van wijnstokrassen waarvan de druiven gebruikt mogen worden voor de samenstelling van de cuvée van aromatische mousserende kwaliteitswijn en van aromatische mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming

Airén

▼M2

Albariño

▼B

Aleatico N

Alvarinho

Ασύρτικο (Assyrtiko)

Bourboulenc B

Brachetto N.

Busuioacă de Bohotin

Clairette B

Colombard B

Csaba gyöngye B

Cserszegi fűszeres B

Devín

Fernão Pires

Freisa N

Gamay N

Gewürztraminer Rs

Girò N

▼M1

Glera

▼B

Γλυκερύθρα (Glykerythra)

Huxelrebe

Irsai Olivér B

▼M2

Macabeo B

▼B

Macabeu B

▼M2

Toutes les Malvasías

▼B

Alle Malvasia

Mauzac wit en rosé

Monica N

▼M2

Tous les Moscateles

▼B

Μοσχοφίλερο (Moschofilero)

Müller-Thurgau B

Alle muskaatwijn

Manzoni moscato

Nektár

Pálava B

Parellada B

Perle B

Piquepoul B

Poulsard

▼M1 —————

▼B

Ροδίτης (Roditis)

Scheurebe

Tămâioasă românească

Torbato

Touriga Nacional

Verdejo

Zefír B









BIJLAGE III

TOEGESTANE OENOLOGISCHE PROCEDÉS EN BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT LIKEURWIJN EN LIKEURWIJN MET EEN BESCHERMDE OORSPRONGSBENAMING OF EEN BESCHERMDE GEOGRAFISCHE AANDUIDING

A. Likeurwijn

1. De in punt 3, onder c), van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 genoemde producten die voor de bereiding van likeurwijn en likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding worden gebruikt, mogen in voorkomend geval alleen de oenologische procedés en behandelingen hebben ondergaan die in Verordening (EG) nr. 479/2008 of de onderhvaige verordening zijn genoemd.

2. Hierbij geldt evenwel het volgende:

a) de verhoging van het natuurlijke alcoholvolumegehalte mag slechts het gevolg zijn van het gebruik van de producten die zijn genoemd in punt 3, onder e) en f), van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008, en

b) in afwijking hiervan wordt Spanje gemachtigd om het gebruik toe te staan van calciumsulfaat voor Spaanse wijnen die de traditionele vermelding „vino generoso” of „vino generoso de licor” dragen, wanneer dit procedé vanouds wordt toegepast en op voorwaarde dat het sulfaatgehalte van het aldus behandelde product niet meer bedraagt dan 2,5 g per liter, uitgedrukt in kaliumsulfaat. Deze aldus verkregen wijnen mogen extra aangezuurd worden tot ten hoogste 1,5 g per liter.

3. Onverminderd de meer beperkende bepalingen die de lidstaten kunnen vaststellen voor op hun grondgebied voortgebrachte likeurwijn en likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding, mogen op deze producten de oenologische procedés worden toegepast die zijn genoemd in Verordening (EG) nr. 479/2008 of de onderhavige verordening.

4. Voorts worden toegestaan:

a) verzoeting, onder voorbehoud van een aangifte- en registratieverplichting en wanneer de gebruikte producten niet zijn verrijkt door middel van geconcentreerde druivenmost, door toevoeging van:

— geconcentreerde druivenmost of gerectificeerde geconcentreerde druivenmost, op voorwaarde dat het totale alcoholvolumegehalte van de betrokken wijn met niet meer dan 3 % vol wordt verhoogd,

▼M2

— geconcentreerde druivenmost, gerectificeerde geconcentreerde druivenmost of druivenmost van ingedroogde druiven waaraan neutrale alcohol van wijnbouwproducten is toegevoegd om de gisting te stuiten, voor de Spaanse wijn met de traditionele vermelding „vino generoso de licor”, op voorwaarde dat het totale alcoholvolumegehalte van de betrokken wijn met niet meer dan 8 % vol wordt verhoogd,

▼B

— geconcentreerde druivenmost of gerectificeerde geconcentreerde druivenmost, voor likeurwijnen met de beschermde oorsprongsbenaming „Madeira”, op voorwaarde dat het totale alcoholvolumegehalte van de betrokken wijn met niet meer dan 8 % vol wordt verhoogd;

b) toevoeging van alcohol, distillaat of eau de vie, als bedoeld in punt 3, onder e) en f), van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008, ter compensatie van het verlies door verdamping bij rijping;

c) het rijpen in recipiënten bij een temperatuur van niet hoger dan 50 °C voor likeurwijn met de beschermde oorsprongsbenaming „Madeira”.

5. De druivenrassen waaruit de in punt 3, onder c), van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde producten zijn verkregen die voor de bereiding van likeurwijn en likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding worden gebruikt, moeten behoren tot de in artikel 24, lid 1, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde rassen.

6. Het natuurlijke alcoholvolumegehalte van de in punt 3, onder c), van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde producten die voor de bereiding van andere likeurwijn dan likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding worden gebruikt, mag niet lager zijn dan 12 % vol.

B. Likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming (andere bepalingen dan die onder punt A van deze bijlage, specifiek met betrekking tot likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming)

1. De lijst van de likeurwijnen met een beschermde oorsprongsbenaming die worden bereid met druivenmost of een mengsel van druivenmost en wijn als bedoeld in punt 3, onder c), vierde streepje, van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008, is opgenomen in aanhangsel 1, deel A, van de onderhavige bijlage.

2. De lijst van de likeurwijnen met een beschermde oorsprongsbenaming waaraan de in punt 3, onder f), van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde producten mogen worden toegevoegd, is opgenomen in aanhangsel 1, deel B, van de onderhavige bijlage.

3. De in punt 3, onder c), van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde producten en geconcentreerde druivenmost en gedeeltelijk gegiste druivenmost van ingedroogde druiven als bedoeld in punt 3, onder f), iii), van die bijlage IV, die worden gebruikt voor de bereiding van likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming, moeten afkomstig zijn van het gebied waarvan de betrokken likeurwijn met beschermde oorsprongsbenaming de naam draagt.

▼M2

Voor likeurwijnen met de beschermde oorsprongsbenaming „Málaga” of