1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 29 juli 1991
►M1 tot wijziging en bijwerking ◄van Richtlijn 64/433/EEG inzake gezondheidsvraagstukken
op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees ten einde deze uit tebreiden tot de produktie en het in de handel brengen van vers vlees ►
M1 en tot wijziging van
Richtlijn 72/462/EEG ◄
(91/497/EEG)
(PB L 268 van 24.9.1991, blz. 69)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 92/5/EEG van de Raad van 10 februari 1992 L 57 1 2.3.1992
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 29 juli 1991
►M1 tot wijziging en bijwerking ◄van Richtlijn 64/433/EEG
inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracom-munautaire handelsverkeer in vers vlees ten einde deze uit tebreiden tot de produktie en het in de handel brengen van vers vlees
►
M1 en tot wijziging van Richtlijn 72/462/EEG ◄
(91/497/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien de voorstellen van de Commissie(1),
Gezien het adviesvan het Europes e Parlement(2),
Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité(3),
Overwegende dat vleesvan alslandbouwhuis dier gehouden runderen,
varkens, schapen, geiten en eenhoevigen voorkomt op de lijst van
produkten in bijlage II bij het Verdrag; dat de produktie van en dehandel in versvleesvoor een deel van de landbouwbevolking eenbelangrijke bron van inkomsten vormen;
Overwegende dat, met het oog op de rationele ontwikkeling van de
betrokken sector en voor de verbetering van de produktiviteit, op hetniveau van de Gemeenschap, gezondheidsvoorschriften voor deproduktie en het in de handel brengen moeten worden vastgesteld;
Overwegende dat de Gemeenschap maatregelen moet vaststellen om in
de periode tot 31 december 1992 geleidelijk de interne markt tot standte brengen;
Overwegende dat bij Richtlijn 64/433/EEG(
4) de gezondheidsvoor-
schriften zijn vastgesteld voor het intracommunautaire handelsverkeer
in vlees van als landbouwhuisdier gehouden runderen, varkens,
schapen, geiten en eenhoevigen;
Overwegende dat bij Richtlijn 89/662/EEG(5) controlevoorschriften
zijn vastgesteld in het vooruitzicht van de interne markt en met name
de afschaffing van de veterinaire controles aan de grenzen tussen deLid-Staten;
Overwegende dat om rekening te houden met de afschaffing van deze
controles en met de versterking van de garanties bij de oorsprong, devoorschriften van Richtlijn 64/433/EEG in aangepaste vorm moetenworden uitgebreid tot de gehele vleesproduktie, aangezien er dan geenonderscheid meer kan worden gemaakt tussen produkten die voor de
binnenlandse markt zijn bestemd en produkten die voor de markt van
een andere Lid-Staat zijn bestemd;
Overwegende dat daartoe een harmonisatie nodig lijkt van de voor-
schriften aan de hand waarvan bepaald vlees ongeschikt voormenselijke consumptie kan worden verklaard;
Overwegende dat Richtlijn 64/433/EEG herhaalde malen belangrijke
wijzigingen heeft ondergaan; dat het, terwille van de duidelijkheid,dienstig is over te gaan tot codificatie van die richtlijn;1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 2
(1) PB nr. C 84 van 2. 4. 1990, blz. 8, en het voorstel ingediend op 10
november 1983 (niet verschenen in het Publikatieblad).
(2) PB nr. C 183 van 15. 7. 1991.
(3) PB nr. C 332 van 31. 12. 1990, blz. 53.
(4) PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 2012/64. Laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
89/662/EEG (PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13).
(5) PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13. Laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
90/675/EEG (PB nr. L 373 van 31. 12. 1990, blz. 1).
▼B
Overwegende dat het noodzakelijk isde verwijzingen in Richtlijn 72/
462/EEG van de Raad van 12 december 1972 inzake gezondheids-vraagstukken en veterinairrechtelijke vraagstukken bij de invoer van
runderen en varkensen van versvleesuit derde landen(
1) aan deze
codificatie aan te passen,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Met ingang van 1 januari 1993 worden de titel en de artikelen van
Richtlijn 64/433/EEG vervangen overeenkomstig de bijlage van de
onderhavige richtlijn.
Artikel 2
Richtlijn 72/462/EEG wordt alsvolgt gewijzigd:1. de tekst tussen haken in artikel 1, lid 1, derde streepje, wordt
vervangen door:
„(de soorten Bubalus bubalis en Bison bison daaronder begrepen)”;
2. artikel 4, onder c):
a) tweede alinea:
— de verwijzing naar punt 13 wordt vervangen door een verwij-
zing naar punt 14;
— de verwijzing naar punt 24 wordt geschrapt;— de verwijzing naar punt 41 C wordt vervangen door een
verwijzing naar punt 42 A;
b) de volgende alinea wordt toegevoegd:
„Volgensdezelfde procedure kunnen er bijzondere garanties
worden verlangd inzake de kwaliteit van het door een inrichtinggebruikte drinkwater en de medische begeleiding van het perso-neel dat bij de been verwerking en het hanteren van versvlees
betrokken is.”;
3. artikel 17:
a) lid 2:
— onder b), de verwijzing naar hoofdstuk V wordt vervangen
door een verwijzing naar hoofdstuk VI;
— onder c), de verwijzing naar hoofdstuk VI wordt vervangen
door een verwijzing naar hoofdstuk VII;
— onder d), de verwijzing naar hoofdstuk VII wordt vervangen
door een verwijzing naar hoofdstuk VIII;
— onder e), de verwijzing naar hoofdstuk X wordt vervangen
door een verwijzing naar hoofdstuk XI en de verwijzing naarhoofdstuk XIII door een verwijzing naar hoofdstuk XIV;
— onder g), de verwijzing naar hoofdstuk XIV wordt vervangen
door een verwijzing naar hoofdstuk XV;
b) lid 3: de verwijzing naar hoofdstuk XIII wordt vervangen door
een verwijzing naar hoofdstuk XIV;
4. artikel 18:
a) lid 1, onder b):
i) de verwijzing naar hoofdstuk VIII wordt vervangen door een
verwijzing naar hoofdstuk IX;
ii) de verwijzing naar hoofdstuk IX wordt vervangen door een
verwijzing naar hoofdstuk X;1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 3
(1) PB nr. L 302 van 31. 12. 1972, blz. 28. Laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
91/69/EEG (PB nr. L 46 van 19. 2. 1991, blz. 37).▼M1
▼B
▼B
iii) de verwijzing naar hoofdstuk XI wordt vervangen door een
verwijzing naar hoofdstuk XII;
b) lid 3: de verwijzing naar hoofdstuk VIII, punt 45, onder d), wordt
vervangen door een verwijzing naar hoofdstuk IX, punt 46;
5. artikel 20, onder d): de verwijzing naar hoofdstuk X, punt 57, wordt
vervangen door een verwijzing naar hoofdstuk XI, punt 58.
Artikel 3
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
lingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1993 aan deze
richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld inkennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
Artikel 4
Deze richtlijn isgericht tot de Lid-Staten.1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 4
▼B
BIJLAGE
RICHTLIJN 64/433/EEG VAN DE RAAD
►M1 ◄
betreffende de gezondheidsvoorschriften voor de produktie en het in de
handel brengen van vers vlees
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeen-
schap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het adviesvan het Europes e Parlement,Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité,Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 805/68 van de Raad van 27 juni 1968
houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rund-
vlees(
1), Verordening (EEG) nr. 2759/75 van de Raad van 29 oktober 1975
houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector varkens-
vlees(2) en Verordening (EEG) nr. 3013/89 van de Raad van 25 september
1989 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
schape- en geitevlees(3) de grondslagen hebben gelegd voor het vrije verkeer
van vlees van runderen, varkens, schapen en geiten;
Overwegende dat de toepassing van bovengenoemde verordeningen niet de
verwachte uitwerking zal hebben, zolang het intracommunautaire handelsverkeer
wordt belemmerd door de in de Lid-Staten bestaande ongelijkheid op het gebiedvan de gezondheidsvoorschriften inzake vlees;
Overwegende dat het, ter opheffing van deze ongelijkheid, noodzakelijk is, naast
de bovengenoemde verordeningen, de voorschriften van de Lid-Staten op sani-
tair gebied nader tot elkaar te brengen;
Overwegende dat dit nader tot elkaar brengen in het bijzonder gericht moet zijn
op uniformering van de gezondheidsvoorschriften ten aanzien van vlees in de
slachthuizen en uitsnijderijen, alsmede voor het opslaan en het vervoer van
vlees; dat het wenselijk is een erkenningsprocedure vast te stellen voor slacht-
huizen en uitsnijderijen die aan de bij deze richtlijn vastgestelde
gezondheidsvoorschriften voldoen en een communautaire keuringsprocedure in
te voeren om toe te zien op de naleving van de voor deze erkenning gestelde
voorwaarden; dat men eveneensdient te voorzien in de erkenning van koel- en
vrieshuizen;
Overwegende dat inrichtingen met een geringe capaciteit aan de hand van
vereenvoudigde criteria inzake structuur en infrastructuur moeten worden
erkend, evenwel met inachtneming van de hygiënische voorschriften van deze
richtlijn;
Overwegende dat het aanbrengen van het keurmerk op het vleesen van het
visum op het vervoerdocument door de officiële dierenarts van de inrichting
van oorsprong het meest passende middel vormen om de bevoegde autoriteiten
van de plaatsvan bes temming de verzekering te geven dat een zending vlees
beantwoordt aan de bepalingen van deze richtlijn; dat het keuringscertificaat
moet worden gehandhaafd om de bestemming van bepaald vlees te controleren;
Overwegende dat de voorschriften, beginselen en vrijwaringsmaatregelen die
zijn vastgesteld bij Richtlijn 90/675/EEG van de Raad van 10 december 1990
tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire
controlesvoor produkten uit derde landen die in de Gemeens chap worden
binnengebracht(
4) in het onderhavige geval van toepassing moeten zijn;
Overwegende dat, in het kader van het intracommunautaire handelsverkeer, de
voorschriften van Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989
inzake veterinaire controlesin het intracommunautaire handels verkeer in het
vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt(5) eveneensvan
toepassing moeten zijn;1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 5
(1) PB nr. L 148 van 28. 6. 1968, blz. 24. Laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG)
nr. 3577/90 (PB nr. L 353 van 17. 12. 1990, blz. 23).
(2) PB nr. L 282 van 1. 11. 1975, blz. 1. Laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG)
nr. 1249/89 (PB nr. L 129 van 11. 5. 1989, blz. 12).
(3) PB nr. L 289 van 7. 10. 1989, blz. 1. Gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3577/90
(PB nr. L 353 van 17. 12. 1990, blz. 23).
(4) PB nr. L 373 van 31. 12. 1990, blz. 1.
(5) PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13. Gewijzigd bij Richtlijn 90/675/EEG (PB nr. L
373 van 31. 12. 1990, blz. 1).
▼B
Overwegende dat de Commissie opdracht dient te worden gegeven om bepaalde
maatregelen voor de uitvoering van deze richtlijn vast te stellen; dat daartoe
procedures moeten worden vastgesteld waarbij in het kader van het Permanent
Veterinair Comité een nauwe en doeltreffende samenwerking tussen de
Commissie en de Lid-Staten tot stand wordt gebracht,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Bij deze richtlijn worden gezondheidsvoorschriften vastgesteld voor de
produktie en het in de handel brengen van voor menselijke consumptie bestemd
vers vlees van als landbouwhuisdier gehouden runderen (de soorten Bubalus
bubalis en Bison bison daaronder begrepen), varkens, schapen, geiten en
eenhoevigen.
2. Deze richtlijn is niet van toepassing op het uitsnijden en de opslag van
versvleesin detailhandels zaken of in lokalen die aan verkooppunten grenzen,waar het uitsnijden en de opslag uitsluitend met het oog op rechtstreekse
verkoop ter plaatse aan de consument geschiedt.
3. Deze richtlijn is van toepassing onverminderd specifieke communautaire
voorschriften voor gehakt.
4. Deze richtlijn laat de eventuele beperkingen die met inachtneming van de
algemene Verdragsbepalingen worden opgelegd voor het in de handel brengen
van vleesvan eenhoevigen in het s tadium van de detailhandel onverlet.
Artikel 2
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
a) vlees: alle voor menselijke consumptie geschikte delen van als landbouw-
huisdier gehouden runderen (de soorten Bubalus bubalis en Bison bison
daaronder begrepen), varkens, schapen, geiten en eenhoevigen;
b) vers vlees: vlees, ook vacuüm of in gecontroleerde atmosfeer verpakt, dat,
buiten de koudebehandeling, geen behandeling ter bevordering van de houd-
baarheid heeft ondergaan;
c) separatorvlees: vlees dat machinaal is afgescheiden van beenderen met
daaraan vastzittend vlees, met uitzondering van kopbeenderen, poten onder
het voorkniegewricht, respectievelijk het spronggewricht, alsmede varkens-staarten, bestemd voor de overeenkomstig artikel 6 van Richtlijn 77/99/
EEG(
1) erkende inrichtingen;
d) karkas: het uitgebloede gehele slachtdier dat is ontdaan van de ingewanden,
waarvan de poten zijn afgesneden ter hoogte van het voorkniegewricht
respectievelijk het spronggewricht, en waarvan de kop, de staart en de uier
zijn verwijderd; voor runderen, schapen, geiten en eenhoevigen betreft het
karkassen als hierboven bedoeld na het onthuiden. Bij varkens hoeven de
poten niet ter hoogte van het voorkniegewricht, respectievelijk het sprongge-
wricht te worden afgesneden en hoeft de kop niet te worden verwijderd
wanneer het vlees bestemd is om te worden behandeld overeenkomstig
Richtlijn 77/99/EEG;
e) slachtafval: vers vlees dat geen deel uitmaakt van het karkas als omschreven
onder d), ook indien het op natuurlijke wijze met het karkasverbonden
blijft;
f) ingewanden: het slachtafval in de borst-, de buik- en de bekkenholte, met
inbegrip van de luchtpijp en de slokdarm;
g) officiële dierenarts: de door de bevoegde centrale autoriteit van de Lid-Staat
aangewezen dierenarts;
h) land van verzending: de Lid-Staat van waaruit versvleeswordt verzonden;
i) land van bestemming: de Lid-Staat waarnaar vers vlees uit een andere Lid-
Staat wordt verzonden;
j) vervoermiddelen: voor belading bestemde gedeelten van motorvoertuigen,
van spoorvoertuigen en van luchtvaartuigen, alsmede scheepsruimen of
containersvoor het vervoer over land, over zee of door de lucht;
k) inrichting: erkend slachthuis, erkende uitsnijderij, erkend koelhuis of vries-
huis, of een complex bestaande uit verscheidene van deze inrichtingen;1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 6
(1) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 85. Laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/662/EEG
(PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13).
▼B
l) onmiddellijke verpakking: het beschermen van vers vlees door middel van
een eerste omhulsel of een eerste bergingsmiddel dat rechtstreeks in contact
komt met het betrokken verse vlees, alsmede het eerste omhulsel of het
eerste bergingsmiddel zelf;
m) eindverpakking: het plaatsen van vers vlees in onmiddellijke verpakking in
een tweede bergingsmiddel, alsmede het bergingsmiddel zelf;
n) speciale noodslachting: het doden, op last van een dierenarts, wegens een
ongeval of ernstige lichamelijke en functionele stoornissen. De speciale
noodslachting wordt buiten een slachthuis uitgevoerd indien de dierenarts
meent dat vervoer onmogelijk isof onnodig lijden van het dier zou
meebrengen.
Artikel 3
1. Elke Lid-Staat ziet erop toe dat
A. hele karkassen, halve karkassen, halve karkassen die in ten hoogste drie
stukken zijn verdeeld of voeten:
a) verkregen worden in een slachthuis dat aan de voorwaarden van bijlage I,
hoofdstukken I en II voldoet en overeenkomstig artikel 10 is erkend en
gecontroleerd, of in een slachthuis dat overeenkomstig artikel 4 op een
specifieke wijze is erkend;
b) afkomstig zijn van een slachtdier dat overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk
VI, vóór het slachten is gekeurd door een officiële dierenarts en daarbij
geschikt is bevonden om voor de toepassing van deze richtlijn te worden
geslacht;
c) op bevredigende hygiënische wijze worden behandeld overeenkomstig
bijlage I, hoofdstukken V en VII;
d) overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk VIII, na het slachten door een offi-
ciële dierenartsworden gekeurd en daarbij geen enkele afwijking
vertonen, met uitzondering van kort vóór het slachten opgelopen trauma-
tische laesies en plaatselijke misvormingen of afwijkingen, voor zover
wordt vastgesteld, zo nodig door passend laboratoriumonderzoek, dat het
karkas en de daarbij behorende slachtafvallen door deze laesies, misvor-
mingen ofafwijkingen niet ongeschikt worden voor menselijke
consumptie of gevaarlijk voor de gezondheid van de mens;
e) overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk XI, worden voorzien van een keur-
merk;
f) gedurende het vervoer vergezeld gaan:
i) tot en met 30 juni 1993, van het keuringscertificaat dat de officiële
dierenartsop het tijds tip van de lading afgeeft en dat naar vorm en
inhoud overeenkomt met het model in bijlage V. Het certificaat
moet ten minste in de officiële taal of talen van de plaats van bestem-
ming worden opgesteld. Het moet uit een enkel vel bestaan;
ii) vanaf 1 juli 1993, van een door de officiële dierenartsgevis eerd
begeleidend handelsdocument, met dien verstande dat dit document
— naast de gegevens als bedoeld in bijlage I, hoofdstuk X, punt 50
— inclusief voor ingevroren vlees de niet-gecodeerde vermelding
van de maand en het jaar van invriezing — het codenummer
moet bevatten aan de hand waarvan de officiële dierenartskan
worden geïdentificeerd,
— gedurende ten minste één jaar door de geadresseerde moet
worden bewaard, zodat het desgevraagd aan de bevoegde autori-
teit kan worden overgelegd;
iii) van een keuringscertificaat overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk XI,
wanneer het gaat om vlees afkomstig uit een slachthuis dat is gelegen
in een gebied of een zone waarvoor beperkingen gelden of om vlees
dat voor een andere Lid-Staat bestemd is na doorvoer via een derde
land in een met een loodje verzegelde vrachtwagen.
De uitvoeringsbepalingen van punt ii) en met name die inzake de toeken-
ning van de codenummers en de opstelling van een lijst of meerdere
lijsten aan de hand waarvan de officiële dierenartsen kunnen worden
geïdentificeerd, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 16;
g) overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk XIV, na de keuring na het slachten
onder bevredigende hygiënische omstandigheden worden opgeslagen in
overeenkomstig artikel 10 erkende en overeenkomstig bijlage I, hoofd-
stuk X, gecontroleerde inrichtingen;
h) overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk XV, in bevredigende hygiënische
omstandigheden worden vervoerd;1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 7
▼B
B. uitgesneden delen of stukken die kleiner zijn dan die bedoeld onder A of
uitgebeend vlees:
a) uitgesneden of uitgebeend worden in een uitsnijderij die voldoet aan de
voorwaarden van bijlage I, hoofdstukken I en III, en die overeenkomstig
artikel 10 iserkend en gecontroleerd;
b) uitgesneden of uitgebeend en verkregen worden overeenkomstig bijlage I,
hoofdstuk IX, en
— afkomstig zijn van vers vlees dat voldoet aan de onder A genoemde
voorwaarden, behalve die welke zijn genoemd onder h) en dat over-
eenkomstig bijlage I, hoofdstuk XV, is vervoerd; of
— afkomstig zijn van vers vlees dat uit derde landen is ingevoerd over-
eenkomstig Richtlijn 90/675/EEG;
c) onder omstandigheden die beantwoorden aan bijlage I, hoofdstuk XIV,
worden opgeslagen in overeenkomstig artikel 10 erkende en overeenkom-
stig bijlage I, hoofdstuk X, gecontroleerde inrichtingen;
d) gekeurd worden door een officiële dierenarts, overeenkomstig bijlage I,
hoofdstuk X;
e) voldoen aan de voorschriften van bijlage I, hoofdstuk XII, inzake onmid-
dellijke en eindverpakking;
f) voldoen aan het bepaalde onder A, c), e), f) en h);
C. slachtafvallen afkomstig zijn van een erkend slachthuis of een erkende
uitsnijderij. Hele slachtafvallen moeten voldoen aan het bepaalde onder A
en B. Slachtafvallen in plakken moeten voldoen aan het bepaalde onder B.
Slachtafvallen mogen niet in plakken worden gesneden, met uitzondering
van leversvan runderen, indien deze leversin een erkende uits nijderij in
plakken worden gesneden. De Raad kan met gekwalificeerde meerderheid
van stemmen, op voorstel van de Commissie, besluiten deze afwijking uit
te breiden tot leversvan andere diers oorten;
D. vers vlees dat overeenkomstig deze richtlijn in een erkend koel- of vrieshuis
is opgeslagen en nadien geen andere behandeling dan voor de opslag heeft
ondergaan:
a) voldoet aan het bepaalde onder A, c), e), g) en h), en onder B en C, of
overeenkomstig Richtlijn 90/675/EEG uit een derde land is ingevoerd;
b) tijdenshet vervoer naar de plaatsvan bes temming vergezeld gaat van een
begeleidend handelsdocument of een certificaat als bedoeld onder A f).
Indien het vleesvergezeld moet gaan van een certificaat wordt dit opges teld
door de officiële dierenarts, op grond van de keuringscertificaten die bij de
toelating tot de opslag bij de zendingen vers vlees zijn gevoegd en moet het
bij invoer de oorsprong van het verse vlees vermelden;
E. versvleesdat overeenkoms tig deze richtlijn isverkregen en dat onder doua-
netoezicht is opgeslagen in eenovereenkomstig Richtlijn 72/462/EEG(1)
goedgekeurd koel- of vrieshuis van een derde land en nadien geen andere
behandeling dan voor de opslag heeft ondergaan:
a) voldoet aan het bepaalde onder A, B en C;
b) beantwoordt aan de bijzondere waarborgen betreffende de keuring en de
verklaring dat is voldaan aan de eisen met betrekking tot de opslag en het
vervoer;
c) vergezeld gaat van een certificaat waarvan het model volgensde proce-
dure van artikel 16 wordt opgesteld.
De bijzondere waarborgen betreffende de keuring en de verklaring dat is
voldaan aan de eisen met betrekking tot de opslag en het vervoer, alsmede
de voorwaarden voor de afgifte van het certificaat worden vastgesteld
volgensde procedure van artikel 16.
2. Onverminderd de communautaire bepalingen inzake veterinairrechtelijke
vraagstukken, is lid 1 echter niet van toepassing op:
a) vers vlees dat bestemd is voor ander gebruik dan menselijke consumptie;
b) vers vlees dat bestemd is voor tentoonstellingen, bijzonder onderzoek of
analyses, voor zover er door officiële controle voor kan worden gezorgd dat
dit vlees niet voor menselijke consumptie wordt gebruikt en dat, na afloop
van de tentoonstellingen of voltooiing van het bijzondere onderzoek of de
analyses, dit vlees, met uitzondering van de bij de analyses gebruikte
hoeveelheden, wordt vernietigd;1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 8
(1) PB nr. L 302 van 31. 12. 1972, blz. 28. Laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/69/EEG
(PB nr. L 46 van 19. 2. 1991, blz. 37).
▼B
c) vers vlees dat uitsluitend is bestemd voor de bevoorrading van internationale
organisaties.
Artikel 4
A. De Lid-Staten zien erop toe dat slachthuizen die op 31 december 1991 hun
activiteiten uitoefenen en die maximaal 12 GVE(a) per week behandelen met
een maximum van 600 GVE per jaar, voor zover zij niet voldoen aan de
eisen van bijlage I, met ingang van 1 januari 1993 voldoen aan de volgende
eisen:
1. Zij moeten in een apart veterinair register komen en een specifiek toela-
tingsnummer krijgen, dat gerelateerd is aan de plaatselijke controle-
eenheid.
Om door de bevoegde nationale autoriteiten te worden erkend,
a) moet de inrichting voldoen aan de erkenningsvoorwaarden van bijlage
II;
b) moet de exploitant van het slachthuis, de eigenaar of diens vertegen-
woordiger een register bijhouden op grond waarvan de volgende
gegevenskunnen worden gecontroleerd:
— de inkomende dieren en de uitgaande slacht-produkten,
— de uitgevoerde keuringen,
— de resultaten van de keuringen.
Deze gegevensmoeten des gevraagd aan de bevoegde autoriteit
worden medegedeeld;
c) moet het slachthuis de veterinaire dienst op de hoogte brengen van het
tijdstip van slachten, het aantal dieren en de herkomst ervan, zodat
deze, hetzij op het landbouwbedrijf, hetzij vlak vóór het slachten,
overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk VI, een keuring voor het slachten
kan uitvoeren;
d) moet de officiële dierenarts of een assistent bij het slachten aanwezig
zijn om zich ervan te vergewissen dat de in bijlage I, hoofdstukken V,
VII en VIII bedoelde voorschriften inzake hygiëne worden nageleefd.
Indien de officiële dierenartsniet bij het s lachten aanwezig kan zijn,
mag het vleesde inrichting pasverlaten nadat de officiële dierenarts
de keuring na het slachten heeft verricht, die op de dag van het
slachten moet plaatsvinden;
e) moet de bevoegde autoriteit het distributiecircuit voor het van de
inrichting afkomstige vlees controleren, nagaan of de voor consumptie
ongeschikt verklaarde produkten op passende wijze gemerkt zijn, en
de latere bestemming en aanwending van het vlees controleren.
De Lid-Staat stelt de lijst op van de inrichtingen waarvoor deze afwij-
kingen gelden en doet deze alsmede latere wijzigingen daarop aan de
Commissie toekomen;
f) moet de bevoegde autoriteit erop toezien dat versvleesuit de inrich-
tingen alsbedoeld onder e) wordt gemerkt met de daartoe volgensde
procedure van artikel 16 goedgekeurde stempels met vermelding van
het administratieve district van de sanitaire eenheid waarvan de inrich-
ting afhangt.
2. In geval van uitsnijderijen die niet in een erkende inrichting zijn gelegen
en die niet meer dan 3 ton per week produceren, kunnen bovendien door
de bevoegde autoriteit afwijkingen worden toegestaan overeenkomstig
bijlage II.
De bepalingen van bijlage I, hoofdstukken VII en IX en hoofdstuk X,
punt 48, zijn niet van toepassing op de opslag en het uitsnijden in de
inrichtingen alsbedoeld in de eers te alinea.
3. Vlees dat geacht wordt te voldoen aan de hygiënische en de keurings-
voorschriften van de onderhavige richtlijn moet worden voorzien van
een stempel dathet administratieve district vermeldt van de sanitaire
eenheid die verantwoordelijk isvoor de inrichting van oors prong. Het
model van deze stempels moet worden vastgesteld volgens de procedure
van artikel 16.
4. Vleesdat afkoms tig isvan in dit artikel bedoelde inrichtingen,
i) mag uitsluitend worden bestemd om op de plaatselijke markt, hetzij
vers, hetzij na verwerking, rechtstreeks aan detailhandelaren of aan1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 9
(a) Runderen en eenhoevigen: 1,0 GVE.
Varkens: 0,33 GVE.
Schapen: 0,15 GVE.
▼B
de eindverbruiker te worden verkocht, zonder voorverpakking of voor-
afgaande onmiddellijke verpakking;
ii) moet in hygiënische omstandigheden van de inrichting naar zijn
bestemming worden vervoerd.
B. Zo nodig kunnen, in afwijking van de voorschriften ten aanzien van struc-
tuur en infrastructuur als bedoeld in bijlage I van de onderhavige richtlijn,
volgensde procedure van artikel 16, nieuwe inrichtingen worden erkend,
mitswordt voldaan aan de voorwaarden onder A.
C. Veterinaire deskundigen van de Commissie kunnen, indien zulks voor de
uniforme toepassing van dit artikel nodig is, in samenwerking met de
bevoegde nationale autoriteiten, controlester plaats e verrichten op een repre-
sentatief aantal inrichtingen waarop de voorwaarden van dit artikel van
toepassing zijn.
D. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de
procedure van artikel 16.
E. Op basis van een verslag van de Commissie onderzoekt de Raad vóór 1
januari 1998 de bepalingen van dit artikel opnieuw.
Artikel 5
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de officiële dierenartsonges chikt voor
menselijke consumptie verklaart:
a) vleesvan
i) dieren waarbij een van de volgende ziekten is vastgesteld, zulks onver-
minderd de in bijlage C van Richtlijn 90/425/EEG(1) bedoelde ziekten:
— gegeneraliseerde actinobacillose of gegeneraliseerde actinomycose,
— miltvuur en boutvuur,
— gegeneraliseerde tuberculose,
— gegeneraliseerde lymfadenitis,— kwade droes,— hondsdolheid,— tetanus,— acute salmonellose,— acute brucellose,
— vlekziekte,
— botulisme,— septicemie, pyaemie, toxemie en viremie;
ii) dieren die acute laesies vertoonden van bronchopneumonie, pleuritis,
peritonitis, metritis, mastitis, arthritis, pericarditis, enteritis of
meningo-encephalomyelitis, bevestigd door een gedetailleerde keuring,
eventueel aangevuld met een bacteriologisch onderzoek en een onder-
zoek op residuen van stoffen met farmacologische werking.
Wanneer de resultaten van deze bijzondere onderzoeken gunstig zijn,
worden de karkassen evenwel geschikt voor menselijke consumptie
verklaard na verwijdering van de voor consumptie ongeschikte delen;
iii) dieren die leden aan de volgende parasitaire ziekten: gegeneraliseerde
sarcosporidiose en gegeneraliseerde cysticercose en trichinose;
iv) gestorven dieren, doodgeboren dieren of ongeboren dode vruchten;
v) te jong geslachte dieren waarvan het vlees oedeemverschijnselen
vertoont;
vi) sterk vermagerde dieren of dieren met uitgesproken anemie;
vii) dieren die multipele tumoren, multipele abcessen of multipele ernstige
verwondingen in verschillende delen van het karkas of in verschillende
ingewanden vertoonden;
b) vleesvan
i) dieren die positief of onduidelijk hebben gereageerd op tuberculine
waarbij een overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk VIII, punt 41 G, verricht
onderzoek plaatselijke tuberculoselaesies heeft aangetoond in meerdere
organen of meerdere delen van het karkas.
Wanneer een tuberculoselaesie is geconstateerd in de klieren van een
zelfde orgaan of deel van een karkasworden evenwel enkel het aange-
taste orgaan of deel van het karkas en de bijbehorende lymfklieren
ongeschikt voor menselijke consumptie verklaard;1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 10
(1) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29. Laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/174/EEG
(PB nr. L 85 van 5. 4. 1991, blz. 37).
▼B
ii) dieren die positief of onduidelijk hebben gereageerd op een brucellose-
test waarbij de ziekte is bevestigd door laesies die wijzen op een acute
aandoening.
Zelfs indien geen dergelijke laesies zijn geconstateerd, worden toch de
uier, het genitaal apparaat en het bloed ongeschikt voor menselijke
consumptie verklaard;
c) — delen van karkassen die ernstige serum- of bloedinfiltraties, gelokali-
seerde abcessen of gelokaliseerde verontreinigingen vertonen,
— slachtafvallen en ingewanden die pathologische laesies van infectieuze,
parasitaire of traumatische oorsprong vertonen;
d) — vleesvan koorts ige dieren,
— vlees dat ernstige afwijkingen vertoont inzake kleur, geur, consistentie
en smaak;
e) wanneer hij constateert dat karkassen of slachtafvallen aangetast zijn door
lymfadenitis caseosus of een andere etterige aandoening die echter niet
gegeneraliseerd is noch gepaard gaat met sterke vermagering,
i) alle organen en daarmee verbonden lymfklieren die deze aandoening in-
of uitwendig vertonen;
ii) in alle gevallen waarop bovenstaand punt i) niet van toepassing is, de
laesie en de aangrenzende delen, die hij, te zijner beoordeling, onge-
schikt acht, de ouderdom en de activiteit van de laesie in aanmerking
genomen, met dien verstande dat een oude goed ingekapselde laesie als
inactief mag worden beschouwd;
f) vlees van de weggesneden steekplaats;
g) wanneer hij constateert dat hele karkassen of delen van karkassen dan wel
slachtafvallen aangetast zijn door een andere ziekte of aandoening dan die
vermeld in de voorgaande punten, het gehele karkasen de s lachtafvallen of
het deel van het karkasof het s lachtafval waarvan hij denkt dat het onge-
schikt voor menselijke consumptie moet worden verklaard;
h) karkassen waarvan de slachtafvallen niet aan de keuring na het slachten zijn
onderworpen;
i) het bloed van dieren waarvan het vlees overeenkomstig de bovenstaande
punten ongeschikt voor menselijke consumptie is verklaard, alsmede bloed
dat besmet is door de maaginhoud of door een andere stof;
j) vleesvan dieren waaraan de volgende s toffen zijn toegediend:
i) stoffen die krachtens de Richtlijnen 81/602/EEG(1) en 88/146/EEG(2)
verboden zijn;
ii) produkten waardoor het vleesgevaarlijk of s chadelijk voor de gezond-
heid van de menskan zijn en waarover, na adviesvan het
Wetenschappelijk Veterinair Comité, een besluit moet worden genomen
volgensde procedure van artikel 16;
iii) malsmakers (tenderizers);
k) vlees dat residuen bevat van stoffen die zijn toegestaan uit hoofde van de
uitzonderingen alsbedoeld in artikel 4 van Richtlijn 81/602/EEG en in deartikelen 2 en 7 van Richtlijn 88/146/EEG, en residuen van geneesmiddelen,
van antibiotica, van bestrijdingsmiddelen of van andere stoffen die schade-
lijk zijn of er eventueel toe kunnen leiden dat de consumptie van vers vlees
gevaarlijk of schadelijk is voor de gezondheid van de mens, in hoeveelheden
die de door de communautaire regelgeving vastgestelde toleranties over-
schrijden;
l) vlees dat besmet of aangetast is in een mate die, na advies van het Weten-
schappelijk Veterinair Comité, moet worden vastgesteld volgens de
procedure van artikel 16;
m) leversen nieren van dieren van meer dan twee jaar oud afkoms tig uit
gebieden waarin men bij de uitvoering van overeenkomstig artikel 4 van
Richtlijn 86/469/EEG(
3) goedgekeurde plannen een algemene aanwezigheid
van zware metalen in het milieu heeft kunnen constateren;
n) vlees dat behandeld is met ioniserende of ultraviolette stralen, onverminderd
eventuele communautaire voorschriften inzake doorstraling;
o) vlees dat een uitgesproken seksuele geur verspreidt.
2. Eventuele aanvullingen of wijzigingen op lid 1, in het bijzonder met
betrekking tot tuberculose, brucellose en salmonellose, kunnen na advies van1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 11
(1) PB nr. L 222 van 7. 8. 1981, blz. 32. Laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 85/358/EEG
(PB nr. L 191 van 23. 7. 1985, blz. 46).
(2) PB nr. L 70 van 16. 3. 1988, blz. 16.
(3) PB nr. L 275 van 26. 9. 1986, blz. 36.
▼B
het Wetenschappelijk Veterinair Comité worden vastgesteld volgens de proce-
dure van artikel 16.
Artikel 6
1. De Lid-Staten zien erop toe dat
a) onverminderd de gevallen alsbedoeld in artikel 5, lid 1, onder a), iii), en
onverminderd lid 2, versvleesvan varkensof paarden alsbedoeld in artikel
3, dat niet overeenkomstig bijlage I van Richtlijn 77/96/EEG(1) op trichinen
isonderzocht, een koudebehandeling ondergaat overeenkoms tig bijlage IV
van die richtlijn;
b) vlees
i) van mannelijke varkensbes temd voor de fok;
ii) van cryptorchiede en hermafrodiete varkens;
iii) onverminderd de gevallen alsbedoeld in artikel 5, lid 1, onder o), van
niet-gecastreerde mannelijke varkens met een geslacht gewicht hoger
dan 80 kg, tenzij de inrichting op basis van een volgens de procedure
van artikel 16 erkende methode, of, bij ontstentenis daarvan, op basis
van een door de betrokken bevoegde autoriteit erkende methode, kan
garanderen dat karkassen met een uitgesproken seksuele geur kunnen
worden opgespoord,
voorzien wordt van het speciale merk als bedoeld in Beschikking 84/371/
EEG(2) en een behandeling alsbedoeld in Richtlijn 77/99/EEG ondergaat;
c) separatorvlees een warmtebehandeling overeenkomstig Richtlijn 77/99/EEG
ondergaat;
d) na verwijdering van de voor consumptie ongeschikte delen, vers vlees en
slachtafvallen van dieren die niet op gegeneraliseerde wijze zijn aangetast
door Cysticercus bovis of Cysticercus cellulosae, een koudebehandeling
ondergaan met een volgensde procedure van artikel 16 erkende methode;
e) vlees van dieren die bij een speciale noodslachting zijn gedood alleen ten
behoeve van de plaatselijke markt voor menselijke consumptie geschikt
wordt verklaard en slechts indien aan de onderstaande voorwaarden is
voldaan:
— voor het bedrijf van oorsprong mogen geen veterinairrechtelijke beper-
kingen gelden,
— het dier moet vóór het doden door een dierenartsonderworpen worden
aan een keuring voor het slachten overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder
A b),
— het dier moet na bedwelming gedood, uitgebloed en eventueel ter plaatse
van de ingewanden ontdaan zijn; de dierenartsmag in bijzondere
gevallen afzien van bedwelming en doden door middel van de kogel
toestaan,
— het gedode en uitgebloede dier moet onder bevredigende hygiënische
omstandigheden vervoerd worden naar een overeenkomstig de onderha-
vige richtlijn erkend slachthuis en zulks zo spoedig mogelijk na het
doden. Wanneer het gedode dier niet binnen één uur naar dit slachthuis
kan worden gebracht moet het worden vervoerd in een container of
vervoermiddel waarin een temperatuur heerst tussen 0 ºC en 4 ºC. Hetverwijderen van de ingewanden — indien dat niet meteen bij het doden
isgebeurd — dient ten laats te drie uur daarna plaatste vinden. Indien de
ingewanden ter plaatse worden verwijderd moeten zij tot in het slachthuis
bij het karkasblijven,
— het gedode dier moet bij het vervoer naar het slachthuis vergezeld gaan
van een verklaring van de dierenartsdie opdracht heeft gegeven tot het
doden, ter vermelding van het resultaat van de keuring vóór het slachten,
de correcte leegbloeding, het tijdstip van het doden en de aard van de
eventuele aan het dier toegediende behandeling en, eventueel, het resul-
taat van de keuring van de ingewanden; deze verklaring moet
overeenstemmen met het model dat wordt uitgewerkt volgens de proce-
dure van artikel 16,
— het karkasvan het gedode dier moet, zolang het niet geheel of gedeelte-
lijk geschikt voor menselijke consumptie kan worden beschouwd op basis
van de keuring na het slachten overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder A,
onder d), eventueel aangevuld met een bacteriologisch onderzoek,
zodanig worden gehanteerd dat het niet in contact komt met karkassen,
vlees en slachtafvallen die voor menselijke consumptie bestemd zijn;1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 12
(1) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 67. Laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/321/EEG
van de Commissie (PB nr. L 133 van 17. 5. 1989, blz. 33).
(2) PB nr. L 196 van 26. 7. 1984, blz. 46.
▼B
f) vleesafkoms tig uit een zone waarvoor veterinairrechtelijke beperkingen
gelden, wordt onderworpen aan de specifieke voorschriften waartoe per geval
volgensde procedure van artikel 16 wordt bes loten;
g) de in de vorige punten bedoelde behandelingen worden uitgevoerd in de
inrichting van oorsprong of in een andere door de officiële dierenarts aange-
wezen inrichting;
h) vleesvoorzien wordt van het in artikel 4, onder A, punt 3, bedoelde s tempel.
2. De Raad bepaalt vóór 1 juli 1992 op voorstel van de Commissie met
gekwalificeerde meerderheid van stemmen in welke delen van het grondgebied
van de Gemeenschap mag worden afgeweken van de eis van lid 1, onder a),
wanneer
— met epidemiologische studies is aangetoond dat er geen trichinen aanwezig
zijn,
— de levende en gedode dieren worden onderworpen aan een doeltreffende
opsporings- en controlemethode.
Artikel 7
1. De Lid-Staten zien erop toe dat:
a) voor menselijke consumptie ongeschikt verklaard vlees duidelijk kan worden
onderscheiden van voor menselijke consumptie geschikt verklaard vlees;
b) voor menselijke consumptie ongeschikt verklaard vlees een behandeling
overeenkomstig Richtlijn 90/667/EEG(1) ondergaat.
2. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden, voor zover nodig, vastge-
steld volgens de procedure van artikel 16.
Artikel 8
1. Onverminderd Richtlijn 86/469/EEG moeten de dieren of het vlees
daarvan op residuen worden onderzocht, indien de officiële dierenarts op grond
van de bevindingen bij de keuring de aanwezigheid van residuen vermoedt.
Dit onderzoek moet betrekking hebben op opsporing van residuen van stoffen
met farmacologische werking en de omzettingsprodukten daarvan, alsmede van
andere stoffen die in het vlees terecht kunnen komen en die een gevaar voor de
gezondheid van de menskunnen opleveren.
Indien in het onderzochte vlees sporen van residuen voorkomen in hoeveelheden
die de toegestane toleranties overschrijden, moet dit vlees voor menselijke
consumptie ongeschikt worden verklaard.
De onderzoeken op residuen moeten worden verricht volgens deugdelijk
gebleken methoden die wetenschappelijk zijn erkend, in het bijzonder die welke
zijn omschreven in de communautaire regelingen of in andere internationale
normen.
De uitkomsten van de onderzoeken op residuen moeten kunnen worden geëvalu-
eerd aan de hand van referentiemethoden die volgensde procedure van artikel
16 zijn vastgesteld.
Volgensde procedure van artikel 16 wordt voor het onderzoek op res iduen in
elke Lid-Staat ten minste één referentielaboratorium aangewezen.
2. Op voorstel van de Commissie stelt de Raad de toleranties vast voor
stoffen die in vlees terecht kunnen komen en die schadelijk kunnen zijn voor
de gezondheid van de mens, voor zover die nog niet zijn vastgesteld bij Richt-
lijn 86/363/EEG(2) en bij Verordening (EEG) nr. 2377/90(3).
Artikel 9
De Lid-Staten zien erop toe dat
i) in een overeenkomstig artikel 10 erkend slachthuis gedurende de hele tijd
dat er keuringen vóór en na het slachten worden verricht steeds ten minste
één officiële dierenartsaanwezig is ;
ii) in een overeenkomstig artikel 10 erkende uitsnijderij terwijl er vlees wordt
bewerkt ten minste eenmaal per dag een officiële dierenarts aanwezig is om
de algemene hygiëne van de uitsnijderij en het register van het in- en
uitgaande verse vlees te controleren;1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 13
(1) PB nr. L 363 van 27. 12. 1990, blz. 51.
(2) PB nr. L 221 van 7. 8. 1986, blz. 43.
(3) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 1.
▼B
iii) in een koel- of vrieshuis op gezette tijden een officiële dierenarts aanwezig
is.
De officiële dierenarts kan zich laten bijstaan door assistenten, onder zijn gezag
en verantwoordelijkheid, voor de volgende taken:
a) keuring vóór het slachten; de assistent verricht een eerste observatie van de
dieren en zuiver praktische werkzaamheden;
b) keuring na het slachten, voor zoverre de officiële dierenarts daadwerkelijk ter
plaatse toezicht kan houden op het werk van de assistenten;
c) keuring van uitgesneden en opgeslagen vlees;
d) inspectie en controle van de overeenkomstig artikel 10 erkende inrichtingen.
Het maximumaantal assistenten dat de officiële dierenarts bij zijn taak mag
bijstaan wordt vóór 1 januari 1992, op voorstel van de Commissie, vastgesteld
door de Raad. Het aantal assistenten moet beperkt worden tot een niveau dat de
officiële dierenartsde mogelijkheid biedt daadwerkelijk controle uit te oefenen
op de keuring na het slachten.
Alleen personen die aan de in bijlage III vastgestelde eisen voldoen kunnen als
assistent worden aangewezen na een examen dat door de bevoegde centrale
autoriteit van de Lid-Staat of een door die centrale autoriteit aangewezen auto-
riteit wordt georganiseerd.
De assistenten verlenen de bovengenoemde bijstand in het kader van een
keuringsteam onder controle en verantwoordelijkheid van de officiële dierenarts.
Zij moeten onafhankelijk zijn van de betrokken inrichting. De bevoegde autori-
teit van de Lid-Staat bepaalt voor elke inrichting de samenstelling van het team,
ten einde de officiële dierenarts in staat te stellen op het verloop van bovenge-
noemde werkzaamheden toezicht te houden.
De nadere bepalingen met betrekking tot de in dit artikel bedoelde bijstand
worden, voor zover nodig, vastgesteld volgens de procedure van artikel 16.
Artikel 10
1. Elke Lid-Staat stelt een lijst op van de andere erkende inrichtingen dan die
bedoeld in artikel 4; elke inrichting krijgt een veterinair toelatingsnummer. Hij
doet deze lijst toekomen aan de overige Lid-Staten en aan de Commissie.
De in bijlage I, hoofdstuk V, punt 19, tweede alinea, tweede streepje, bedoelde
uitsnijderijen moeten tevens worden erkend volgens Richtlijn 71/118/EEG(1).
Vermelding van deze speciale erkenning in de lijst van uitsnijderijen zal door
de Commissie worden bekendgemaakt.
Een Lid-Staat erkent een inrichting slechts indien hij er zeker van is dat zij
voldoet aan het bepaalde in deze richtlijn.
Wanneer wordt geconstateerd dat de hygiënische voorschriften niet worden
nageleefd en wanneer de in bijlage I, hoofdstuk VIII, punt 41 F, bedoelde maat-
regelen onvoldoende zijn gebleken om dit te verhelpen, wordt de erkenning
tijdelijk door de bevoegde nationale autoriteit opgeschort.
Wanneer de exploitant van de inrichting, de eigenaar of diensvertegenwoor-
diger de geconstateerde gebreken niet binnen de door de bevoegde nationale
autoriteit vastgestelde termijn rechtzet, trekt deze autoriteit de erkenning in.
De betrokken Lid-Staat houdt in dit verband rekening met de conclusies van een
eventuele controle overeenkomstig artikel 12. Wanneer een erkenning wordt
opgeschort of ingetrokken, wordt dit medegedeeld aan de overige Lid-Staten en
de Commissie.
2. De exploitant van de inrichting, de eigenaar of diensvertegenwoordiger
dient de algemene hygiëne bij de produktie in zijn inrichting regelmatig over-
eenkomstig lid 4, tweede alinea, te doen controleren, ook door middel van
microbiologische controles.
De controles moeten werktuigen, installaties en machines in alle produktiestadia
en, zo nodig, de produkten betreffen.
De exploitant van de inrichting, de eigenaar of diensvertegenwoordiger dient,
op verzoek van de officiële dienst, in staat te zijn de officiële dierenarts of de
veterinaire deskundigen van de Commissie in kennis te stellen van aard,
frequentie en resultaat van de te dien einde verrichte controles, alsmede, zo
nodig, van de naam van het controlelaboratorium.1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 14
(1) PB nr. L 55 van 8. 3. 1971, blz. 23. Laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 90/654/EEG (PB
nr. L 353 van 17. 12. 1990, blz. 48).
▼B
De aard en de frequentie van deze controles, alsmede de methoden van monster-
neming en bacteriologisch onderzoek worden vastgesteld volgens de procedure
van artikel 16.
3. De exploitant van de inrichting, de eigenaar of diensvertegenwoordiger
moet een opleidingsprogramma opzetten dat het personeel in staat stelt te
voldoen aan de voorschriften inzake hygiënische produktie die zijn aangepast
aan de produktiestructuur.
De officiële dierenartsdie voor de inrichting verantwoordelijk is , moet bij het
opzetten en de uitvoering van dit programma worden betrokken.
4. De inrichtingen worden geïnspecteerd en gecontroleerd onder verantwoor-
delijkheid van de officiële dierenarts, die zich overeenkomstig artikel 9 voor
zuiver materiële werkzaamheden kan laten bijstaan door assistenten. De officiële
dierenartsmoet te allen tijde vrije toegang hebben tot alle delen van de inrich-
tingen, ten einde erop toe te zien dat het bepaalde in deze richtlijn wordt
nageleefd en in geval van twijfel met betrekking tot de herkomst van het vlees
of van de geslachte dieren, tot de boekhoudkundige documenten aan de hand
waarvan hij het bedrijf van oorsprong van het geslachte dier kan opsporen.
De officiële dierenarts analyseert regelmatig de resultaten van de in lid 2
bedoelde controles. Hij kan op grond van deze analyses aanvullend microbiolo-
gisch onderzoek doen verrichten in alle produktiestadia of op de produkten.
Het resultaat van deze analyses wordt neergelegd in een verslag waarvan de
conclusies of aanbevelingen ter kennis worden gebracht van de exploitant van
de inrichting, de eigenaar of diensvertegenwoordiger, die er zorg voor draagt
dat de vastgestelde gebreken worden verholpen ter verbetering van de hygiëne.
Artikel 11
De Lid-Staten geven een centrale dienst of instantie opdracht tot het verzamelen
en verwerken van de resultaten van de door de officiële dierenarts verrichte
keuringen vóór en na het slachten in die gevallen waarin voor de mens besmet-
telijke ziekten zijn gediagnostiseerd.
Wanneer een dergelijke ziekte is gediagnostiseerd, worden de resultaten van het
specifieke geval zo spoedig mogelijk meegedeeld aan de bevoegde veterinaire
autoriteiten die belast zijn met de controle van het beslag van herkomst.
De Lid-Staten verstrekken de Commissie de gegevens over bepaalde ziekten,
met name wanneer voor de mens besmettelijke ziekten zijn gediagnostiseerd.
Volgens de procedure van artikel 16 stelt de Commissie de uitvoeringsbepa-
lingen van dit artikel vast en met name:
— de frequentie waarmee de gegevens aan de Commissie moeten worden
verstrekt;
— de aard van de gegevens;— de ziekten waarover gegevensmoeten worden verzameld;
— de wijze waarop de informatie moet worden verzameld en verwerkt.
Artikel 12
1. Veterinaire deskundigen van de Commissie kunnen in samenwerking met
de bevoegde nationale autoriteiten controlester plaats e uitvoeren voor zover de
eenvormige toepassing van de onderhavige richtlijn dit vereist. Zij kunnen met
name nagaan of de erkende inrichtingen de bepalingen van deze richtlijn metter-
daad naleven. De Commissie brengt de Lid-Staten op de hoogte van de uitslag
van de verrichte controles.
De Lid-Staat op wiensgrondgebied een controle wordt verricht, geeft de
deskundigen alle nodige steun voor de uitvoering van hun taak.
De algemene uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens
de procedure van artikel 16.
De Commissie stelt, na advies van de Lid-Staten in het Permanent Veterinair
Comité, een aanbeveling op over de voorschriften die in acht moeten worden
genomen bij de in dit lid bedoelde controles.
2. Vóór 1 januari 1995 beziet de Raad dit artikel opnieuw aan de hand van
een verslag van de Commissie, dat eventueel vergezeld gaat van voorstellen.1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 15
▼B
Artikel 13
1. Volgensde procedure van artikel 16 kunnen de Lid-Staten worden
gemachtigd om de bepalingen van artikel 4 van toepassing te verklaren opslachthuizen die maximaal 20 GVE per week en 1 000 GVE per jaar verwerken:
a) indien deze gelegen zijn in gebieden met bijzondere geografische beper-
kingen of gebieden met voorzieningsmoeilijkheden;
b) indien zij op 1 juli 1991 deelnemen aan een herstructureringsprogramma in
het kader van een op die datum bestaand nationaal plan.
Volgensdezelfde procedure en in afwijking van de omrekenings percentages
voor de in GVE vastgestelde maxima van artikel 4, punt A, eerste alinea, kan
de in de eerste alinea van dit lid bedoelde machtiging ook gelden voor inrich-
tingen die maximaal 60 varkensper week verwerken mitsaan de onders taande
voorwaarden isvoldaan:
a) de eigenaar van de inrichting moet op het gebied van de hygiënische
produktie een door de bevoegde autoriteit erkende bijzondere opleiding
hebben gevolgd;
b) de voor de slacht bestemde dieren moeten toebehoren aan de eigenaar van de
inrichting of door hem zijn gekocht om aan de behoeften alsbedoeld onder
d) te voldoen;
c) de vleesproduktie moet geschieden in lokalen die zijn gelegen in de inrich-
ting en die voldoen aan de voorschriften van bijlage II;
d) de vleesproduktie moet beperkt blijven tot de voorziening van de inrichting
of tot de directe verkoop ter plaatse aan de verbruiker.
Bij de aanneming van deze afwijkingen kan worden voorzien in bijzondere
eisen, en met name in een definitie van plaatselijke markt.
Inrichtingen die in aanmerking komen voor deze afwijkingen worden onder-
worpen aan de communautaire inspectie voor erkende inrichtingen.
2. Volgensde procedure van artikel 16:
— kunnen desgevraagd afwijkingen op bijlage I, hoofdstuk II, punt 14, c),
tweede, derde en vierde streepje, hoofdstuk VIII, punt 42 A, 2, en hoofdstuk
IX, punt 46, d), worden verleend aan iedere Lid-Staat die soortgelijke waar-
borgen biedt. In deze afwijkingen worden gezondheidsvoorschriften
vastgesteld die ten minste gelijkwaardig zijn aan die van bijlage I;
— kan worden besloten tot bijkomende eisen die zijn aangepast aan de speci-
fieke situatie van de betrokken Lid-Staten met betrekking tot bepaalde
ziekten die de gezondheid van de mensin gevaar kunnen brengen;
— kan worden besloten tot bijzondere erkenningsvoorwaarden voor inrichtingen
die in groothandelsmarkten zijn gelegen.
Artikel 14
1. Onverminderd de specifieke bepalingen van deze richtlijn verricht de offi-
ciële dierenartsof de bevoegde autoriteit, indien het vermoeden bes taat dat de
veterinaire wetgeving niet wordt nageleefd of indien er wordt getwijfeld aan de
hygiënische staat van het vlees, alle veterinaire controles die nodig worden
geacht.
2. De Lid-Staten nemen de passende bestuursrechtelijke of strafrechtelijke
maatregelen om iedere inbreuk op de communautaire veterinaire regelgeving te
bestraffen, meer bepaald wanneer wordt geconstateerd dat de opgestelde certifi-
caten of documenten niet in overeenstemming zijn met de werkelijke staat van
het vlees, wanneer het vlees niet overeenkomstig deze regelgeving is gemerkt,
wanneer het vleesniet ter keuring isaangeboden of wanneer isafgeweken van
het gebruik waarvoor het vlees oorspronkelijk bestemd was.
Artikel 15
De bijlagen van deze richtlijn worden op voorstel van de Commissie door de
Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen gewijzigd, met name voor
de aanpassing aan de ontwikkeling van de techniek.
Artikel 16
1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven
procedure, leidt de voorzitter deze procedure, hetzij op eigen initiatief, hetzij
op verzoek van de vertegenwoordiger van een Lid-Staat, onverwijld in bij het
Permanent Veterinair Comité.
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het Comité een ontwerp
voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt over dit ontwerp advies
uit binnen een termijn die de voorzitter kan bepalen naar gelang van de urgentie1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 16
▼B
van het vraagstuk. Het spreekt zich uit met een meerderheid van 54 stemmen,
waarbij de stemmen van de Lid-Staten gewogen worden overeenkomstig artikel
148, lid 2, van het Verdrag. De voorzitter neemt geen deel aan de stemming.
3. De Commissie stelt de maatregelen vast en legt deze onmiddellijk ten
uitvoer wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité.
Wanneer de maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het
Comité of bij gebreke van een advies, doet de Commissie onverwijld eenvoor-
stel aan de Raad betreffende de te nemen maatregelen. De Raad stelt de
maatregelen vast met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.
Indien na verloop van een termijn van drie maanden, te rekenen vanaf de datum
van indiening van het voorstel bij de Raad, deze geen maatregelen heeft vastge-
steld, stelt de Commissie de voorgestelde maatregelen vast en legt zij deze
onmiddellijk ten uitvoer, behalve wanneer de Raad zich met eenvoudige meer-
derheid van stemmen heeft uitgesproken tegen genoemde maatregelen.
Artikel 17
De Commissie legt vóór 1 juli 1994 aan de Raad een verslag voor, over
keuringsmethoden die hetzelfde gezondheidsniveau waarborgen als de methoden
inzake keuring vóór en na het slachten omschreven in bijlage I, hoofdstukken VI
en VIII, vergezeld van eventuele voorstellen waarover de Raad zich volgens de
stemprocedure van artikel 43 van het Verdrag zal uitspreken.
Artikel 18
De voorschriften van Richtlijn 89/662/EEG zijn van toepassing, met name voor
wat betreft de controles bij de oorsprong, de organisatie van de door de Lid-
Staten van bestemming te verrichten controles en de daaraan te verbinden
gevolgen en de tenuitvoerlegging van de vrijwaringsmaatregelen.
Artikel 19
Deze richtlijn isgericht tot de Lid-Staten.1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 17
▼B
BIJLAGE I
HOOFDSTUK I
ALGEMENE VOORWAARDEN VOOR DE ERKENNING VAN INRICH-
TINGEN
Inrichtingen moeten ten minste voorzien zijn van:
1. voor lokalen waar vlees wordt verkregen, bewerkt of opgeslagen, alsmede
in zonesen in gangen waarin versvleeswordt vervoerd:
a) vloeren uit ondoordringbaar, gemakkelijk te reinigen en te ontsmetten
materiaal, die niet kunnen rotten en zo zijn aangelegd dat het water
gemakkelijk kan wegvloeien naar met een rooster bedekte en van stank-
afsluiting voorziene zinkputten, om geuren te voorkomen. Evenwel
— wordt voor de in hoofdstuk II, punt 14, d) en f), hoofdstuk III, punt
15, a), en hoofdstuk IV, punt 16, a), bedoelde lokalen niet geëist dat
het water wegvloeit naar met een rooster bedekte en van een stank-
afsluiting voorziene zinkputten, terwijl voor de in punt 16, a),
bedoelde lokalen, kan worden volstaan met een inrichting waardoor
het water gemakkelijk kan worden afgevoerd;
— kan in de in hoofdstuk IV, punt 17, a), bedoelde lokalen, alsmede in
zonesen in gangen waarin versvleeswordt vervoerd, worden
volstaan met vloeren uit ondoordringbaar materiaal die niet kunnen
rotten;
b) gladde, duurzame en ondoordringbare wanden die van een heldere,
afwasbare bekleding zijn voorzien tot een hoogte van ten minste 2 meter,
maar in slachtlokalen tot ten minste 3 meter, en in koelruimten of
opslagruimten ten minste tot de hoogte waarop het vlees wordt opge-
slagen. De overgang van vloer naar wanden en de overgang van de
wanden onderling moet rond of op een soortgelijke wijze zijn afgewerkt,
behalve voor de in hoofdstuk IV, punt 17, a), bedoelde lokalen.
Het gebruik van houten wanden in in hoofdstuk IV, punt 17, bedoelde
lokalen die vóór 1 januari 1983 zijn gebouwd, isechter geen reden
voor intrekking van de erkenning;
c) deuren van bestendig materiaal; houten deuren moeten op alle vlakken
voorzien zijn van een gladde ondoordringbare bekleding;
d) reukloosis olatiemateriaal dat niet kan rotten;
e) voldoende luchtverversing en een goede afvoer van damp;
f) voldoende verlichting, door daglicht of door kunstlicht, waardoor de
kleuren niet worden veranderd;
g) een schoon en gemakkelijk schoon te houden plafond; bij onstentenis
daarvan moet het binnenoppervlak van de dakbedekking aan deze voor-
waarden voldoen;
2. a) voldoende voorzieningen, zo dicht mogelijk bij de plaatsen waar de
arbeid wordt verricht, voor het wassen en ontsmetten van de handen en
voor het reinigen van het materieel met warm water. De kranen mogen
niet met de hand kunnen worden bediend. De installaties voor het
wassen van de handen moeten voorzien zijn van koud en warm stromend
water of van vooraf op een passende temperatuur gemengd water, van
was- en ontsmettingsmiddelen alsmede van hygiënische voorzieningen
voor het drogen van de handen;
b) voorzieningen voor het ontsmetten van het gereedschap met water dat
een temperatuur moet hebben van ten minste 82 ºC;
3. passende voorzieningen ter bescherming tegen schadelijke dieren zoals
insekten of knaagdieren;
4. a) voorzieningen en werktuigen, zoals tafels voor het uitsnijden, verplaats-
bare uitsnijbladen, bakken, transportbanden en zagen van
corrosiebestendig materiaal, die het vlees niet kunnen aantasten en
gemakkelijk te reinigen en te ontsmetten zijn. Oppervlakken die met
vlees in aanraking komen of kunnen komen, inclusief lasnaden en
voegen, moeten glad worden gehouden. Het gebruik van hout is
verboden behalve in lokalen waar zich uitsluitend vers vlees bevindt dat
op hygiënische wijze van een eindverpakking is voorzien;
b) corrosiebestendige werktuigen en apparatuur die aan de eisen van de
hygiëne voldoen en bestemd zijn voor:
— het interne transport van het vlees,1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 18
▼B
— het neerzetten van de bakken die voor het vleesworden gebruikt, op
zodanige wijze dat noch het vlees, noch de bakken rechtstreeks met
de vloer of de wanden in aanraking kunnen komen;
c) apparatuur voor hygiënisch intern transport en bescherming van het vlees
tijdens het laden en lossen, inclusief adequaat ingedeelde en ingerichte
aanvoer- en sorteerruimten;
d) speciale waterdichte bakken van bestendig materiaal, met een deksel en
een sluiting om te verhinderen dat onbevoegden er iets uit kunnen
nemen, voor vlees dat niet bestemd is voor menselijke consumptie, of
een afsluitbaar lokaal voor dit vlees, indien daarvan zo grote hoeveel-
heden bestaan dat een dergelijk lokaal noodzakelijk is of indien het niet
aan het einde van iedere werkdag wordt opgehaald of vernietigd;
wanneer dit vleesdoor leidingen wordt afgevoerd, moeten deze zodanig
zijn gebouwd en geplaatst dat gevaar voor besmetting van vers vlees
wordt voorkomen;
e) apparatuur voor de hygiënische opslag van verpakkingsmateriaal,
wanneer het vleesin de inrichting wordt voorzien van een onmiddellijke
of een eindverpakking;
5. een koelinstallatie om het vlees constant op de bij deze richtlijn voorge-
schreven inwendige temperatuur te houden. Deze installatie moet een
afvoersysteem bevatten waardoor condensatiewater zonder enig gevaar
voor besmetting van het vlees kan worden afgevoerd;
6. een installatie die onder druk een voldoende hoeveelheid van uitsluitend
drinkwater in de zin van Richtlijn 80/778/EEG(1) kan leveren. Bij wijze
van uitzondering kan evenwel een installatie met niet-drinkbaar water
worden toegelaten voor de produktie van stoom, voor brandbestrijding of
voor het koelen van koelinstallaties, op voorwaarde dat de daartoe aange-
brachte leidingen het gebruik van dit water voor andere doeleinden
onmogelijk maken en geen gevaar voor besmetting van vers vlees ople-
veren. De leidingen voor niet-drinkbaar water moeten goed kunnen worden
onderscheiden van de drinkwaterleidingen;
7. een installatie die warm drinkwater in de zin van Richtlijn 80/778/EEG in
voldoende hoeveelheden levert;
8. een voorziening voor de afvoer van vloeibare en vaste afvalstoffen, die aan
de eisen van de hygiëne voldoet;
9. een adequaat ingericht afsluitbaar lokaal dat uitsluitend ter beschikking van
de veterinaire dienst staat of aangepaste voorzieningen in de in hoofdstuk
IV, punt 17, bedoelde koel- en vrieshuizen;
10. voorzieningen die het mogelijk maken de in deze richtlijn voorgeschreven
keuring te allen tijde op doelmatige wijze uit te voeren;
11. een voldoende aantal kleedlokalen, met gladde, ondoordringbare en afwas-
bare wanden en vloeren, was- en douchegelegenheden, alsmede toiletten
met waterspoeling, die zo zijn ingericht dat de reine gedeelten van het
gebouw tegen eventuele verontreiniging zijn beschermd.
De toiletten mogen geen rechtstreekse toegang tot de werklokalen geven.
Douchegelegenheden zijn niet nodig voor koel- en vrieshuizen waarin
slechts op hygiënische wijze van een eindverpakking voorzien vers vlees
wordt aangevoerd en opgeslagen. De wasgelegenheid moet voorzien zijn
van koud en warm stromend water of van vooraf op een passende tempera-
tuur gemengd water, was- en ontsmettingsmiddelen voor de handen, en
hygiënische voorzieningen voor het drogen van de handen. De kranen van
de wasgelegenheden mogen niet met de hand of met de arm kunnen worden
bediend. Er moeten voldoende wasgelegenheden zijn in de nabijheid van de
toiletten;
12. een plaatsen voldoende voorzieningen voor het reinigen en onts metten van
de middelen waarmee vleeswordt vervoerd, behalve bij koel- en vries -
huizen die uitsluitend bestemd zijn voor ontvangst en opslag van te
verzenden en op een hygiënische wijze van een eindverpakking voorzien
vers vlees. Slachthuizen moeten beschikken over een afzonderlijke plaats
en voorzieningen voor vervoermiddelen voor slachtdieren. Deze plaatsen
en deze voorzieningen zijn niet verplicht indien er voorschriften bestaan
die verplichten tot het reinigen en ontsmetten van vervoermiddelen in offi-
cieel erkende lokalen;
13. een lokaal of een voorziening voor het opslaan van reinigings- en ontsmet-
tingsmiddelen en andere dergelijke stoffen.1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 19
(1) PB nr. L 229 van 30. 8. 1980, blz. 11. Laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 81/858/EEG
(PB nr. L 319 van 7. 11. 1981, blz. 19).
▼B
HOOFDSTUK II
BIJZONDERE VOORWAARDEN VOOR DE ERKENNING VAN
SLACHTHUIZEN
14. Afgezien van de algemene voorwaarden, moeten slachthuizen ten minste
beschikken over:
a) passende hygiënische stallen, of, indien de klimatologische omstandig-
heden zulkstoelaten, een terrein voor het onderbrengen van de dieren.
Wanden en vloeren moeten duurzaam, ondoordringbaar en gemakkelijk
te reinigen en te ontsmetten zijn; deze stallen en terreinen moeten de
nodige uitrusting omvatten voor het drenken en, zo nodig, het voederen
van de dieren, alsmede, indien van toepassing, een voorziening voor de
afvoer van vloeistoffen;
b) slachtlokalen die voldoende groot zijn om het slachten op bevredigende
wijze te laten verlopen. Ingeval men in een slachtlokaal niet alleen
varkens maar ook andere dieren slacht, moeten deze slachtlokalen voor-
zien zijn van een afzonderlijke afdeling voor het slachten van varkens;
deze afzonderlijke afdeling isevenwel niet abs oluut noodzakelijk indien
de varkensen de andere dieren niet terzelfder tijd worden ges lacht; in
dat geval moet het broeien, ontharen, afschrappen en afschroeien
evenwel geschieden in afzonderlijke afdelingen die duidelijk zijn
gescheiden van de slachtlijn, hetzij door een vrije ruimte van ten minste
5 meter, hetzij door een afscheiding van ten minste 3 meter hoogte;
c) voldoende grote afzonderlijke lokalen die uitsluitend mogen worden
gebruikt
— voor het ledigen, schoonmaken en bijsnijden van magen en darmen.
Een dergelijk afzonderlijk lokaal isevenwel niet noodzakelijk
wanneer de magen in gesloten circuit worden behandeld met mecha-
nische apparatuur die voorzien is van een passende ventilatie en die
aan de volgende eisen voldoet:
i) de apparatuur moet zodanig worden geplaatst en opgesteld dat
het scheiden van de ingewanden van de maag en het ledigen en
schoonmaken van de maag op hygiënische wijze plaatsvinden.
Zij moet op een speciale plaats komen die duidelijk van het
onbeschermde verse vlees gescheiden is door een tussenwand
die vanaf de grond ten minste 3 meter hoog is en die de ruimte
waar deze handelingen plaatsvinden, omgeeft;
ii) door de vormgeving en de werking van de machine moet
besmetting van het verse vlees op doeltreffende wijze worden
voorkomen;
iii) een inrichting voor het afzuigen van lucht moet zodanig zijn
geplaatst en zodanig werken dat de geuren en het risico voor
besmetting door aërosolen worden uitgeschakeld;
iv) de machine moet voorzien zijn van een inrichting waarmee het
afvalwater en de inhoud van de magen in gesloten circuit naar
het afvoersysteem kunnen worden afgevoerd;
v) het circuit dat door de magen wordt gevolgd naar en van het
apparaat moet duidelijk gescheiden en verwijderd zijn van het
circuit van het overige verse vlees. De magen moeten onmiddel-
lijk na lediging en schoonmaken op hygiënische wijze worden
weggevoerd;
vi) het personeel dat het overige verse vlees hanteert mag de magen
niet hanteren. Het personeel dat de magen hanteert, mag geen
toegang hebben tot het overige verse vlees;
— voor het verder verwerken van darmen en pensen indien dit in het
slachthuis plaatsvindt; deze werkzaamheden mogen echter ook in
het in het eerste streepje bedoelde lokaal worden uitgevoerd, mits
kruisbesmetting wordt voorkomen;
— voor de bereiding en het schoonmaken van andere slachtafvallen dan
die genoemd onder bovenstaande streepjes, inclusief een afzonder-
lijke ruimte om de koppen voldoende gescheiden te houden van de
andere slachtafvallen, voor zover deze bewerkingen worden uitge-
voerd in het slachthuis maar niet op de slachtlijn;
— voor het opslaan van huiden, horens, klauwen en hoeven en varkens-
haar, indien deze produkten niet onmiddellijk op de dag van het
slachten zelf uit het slachthuis worden verwijderd, in gesloten,
hermetische containers in afwachting van hun ophaling;
d) een afzonderlijke ruimte voor het aanbrengen van de eindverpakking van
de slachtafvallen, indien die in het slachthuis van een eindverpakking
worden voorzien;
e) afsluitbare stallen of, indien de klimatologische omstandigheden zulks
toelaten, terreinen, die op een geschikte plek zijn gelegen en uitgerust1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 20
▼B
zijn met een apart afvoersysteem, voor het onderbrengen van zieke of
van ziekte verdachte dieren; afsluitbare lokalen voor het slachten van
deze dieren, voor de opslag van voor een nader besluit aangehouden
vlees en van ongeschikt voor menselijke consumptie verklaard vlees.
De lokalen voor het slachten van deze dieren zijn niet verplicht, wanneer
de inrichtingen door de bevoegde autoriteit niet voor het slachten van
deze dieren zijn erkend of wanneer het slachten daarvan gebeurt aan
het einde van de normale slachtwerkzaamheden en maatregelen worden
genomen om besmetting van voor menselijke consumptie geschikt
verklaard vleeste voorkomen. In dat geval moeten de lokalen s peciaal
worden gereinigd en ontsmet onder officieel toezicht, alvorens opnieuw
te worden gebruikt voor het slachten van dieren die niet ziek of niet van
ziekte verdacht zijn;
f) voldoende grote koel- of vriesruimten met corrosiebestendige voorzie-
ningen die zo zijn ontworpen dat versvleesniet in aanraking komt met
de vloer of de wanden wanneer het wordt vervoerd en opgeslagen;
g) een voorziening die het mogelijk maakt toezicht uit te oefenen op het
binnenkomen en het verlaten van het slachthuis;
h) een duidelijke scheiding tussen de onreine en de reine zone, ten einde
deze laatste te beschermen tegen iedere vorm van verontreiniging;
i) een voorziening voor het ophangen van de dieren na het bedwelmen,
zodat het uitslachten zoveel mogelijk aan het vrijhangende dier kan
plaatsvinden; tijdens het uitslachten mag het dier in geen geval in aanra-
king komen met de vloer;
j) een hangbaan voor het interne transport van het vlees;
k) voor zover op het terrein van het slachthuis mest wordt opgeslagen, een
speciaal hiervoor ingerichte plaats;
l) een lokaal met adequate voorzieningen om een onderzoek op trichinen te
kunnen uitvoeren, voor zover een dergelijk onderzoek in de inrichting
wordt verricht.
HOOFDSTUK III
BIJZONDERE VOORWAARDEN VOOR DE ERKENNING VAN
UITSNIJDERIJEN
15. Afgezien van de algemene voorwaarden, moeten uitsnijderijen ten minste
beschikken over:
a) voldoende grote koel- of vriesruimten voor de bewaring van het vlees
en, wanneer in de inrichting vleesin eindverpakking wordt opges lagen,
een koel- of vriesruimte voor dat vlees; vlees dat niet van een eindver-
pakking isvoorzien mag pasin een dergelijke koel- of vries ruimte
worden opgeslagen nadat deze gereinigd en ontsmet is;
b) een lokaal voor het uitsnijden, uitbenen en onmiddellijk verpakken,
voorzien van een zelfregistrerende thermometer of telethermometer;
c) een lokaal voor het aanbrengen van de eindverpakking indien dit in de
uitsnijderij geschiedt, tenzij voldaan is aan de voorwaarden van hoofd-
stuk XII, punt 63;
d) een lokaal voor het opslaan van materiaal voor onmiddellijke en eindver-
pakking, indien dit in de uitsnijderij geschiedt.
HOOFDSTUK IV
BIJZONDERE VOORWAARDEN VOOR DE ERKENNING VAN KOEL-
EN VRIESHUIZEN
16. Afgezien van de algemene voorwaarden moeten koel- en vrieshuizen waar
vers vlees wordt opgeslagen zoals omschreven in hoofdstuk XIV, punt 66,
eerste alinea, ten minste beschikken over:
a) voldoende grote koel- en vriesruimten, die gemakkelijk kunnen worden
gereinigd en waarin versvleeskan worden opges lagen bij de in punt
66, eerste alinea, voorgeschreven temperaturen;
b) een zelfregistrerende thermometer of telethermometer in of voor elke
opslagruimte.
17. Afgezien van de algemene voorwaarden moeten koel- en vrieshuizen waar
vers vlees wordt opgeslagen zoals omschreven in hoofdstuk XIV, punt 66,
vierde alinea, ten minste beschikken over:
a) voldoende grote koel- en vriesruimten, die gemakkelijk kunnen worden
gereinigd en waarin versvleeskan worden opges lagen bij de in punt
66, vierde alinea, voorgeschreven temperaturen;1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 21
▼B
b) een zelfregistrerende thermometer of telethermometer in of voor elke
opslagruimte.
HOOFDSTUK V
HYGIËNE VAN HET PERSONEEL, DE LOKALEN EN HET MATE-
RIEEL IN DE INRICHTINGEN
18. Een zo volmaakt mogelijke reinheid wordt verplicht gesteld voor personeel,
lokalen en materieel:
a) Het personeel dat onverpakt of van een onmiddellijke verpakking voor-
zien versvleeshanteert of dat werkzaam isin lokalen of zoneswaar
dergelijk vleeswordt gehanteerd, van een eindverpakking wordt voor-
zien of wordt vervoerd, dient in het bijzonder schone en gemakkelijk te
reinigen hoofddeksels en schoeisel, lichtkleurige werkkleding en, zo
nodig, een nekbeschermer of andere beschermende kleding te dragen.
Het bij het slachten der dieren en bij het bewerken of hanteren van versvlees betrokken personeelmoet bij het begin van elke werkdag schone
werkkleding dragen en deze kleding zo nodig in de loop van de dag
verschonen. Voorts moet het personeel verscheidene malen en telken
vóór de hervatting der werkzaamheden zijn handen wassen en
ontsmetten. Personen die met zieke dieren of besmet vlees in aanraking
zijn gekomen, dienen onverwijld handen en armen grondig met warm
water te wassen en te ontsmetten. In de werklokalen en opslagruimten,
de laad-, aanvoer-, sorteer- en loszones, alsmede in andere zones en in
gangen waar versvleeswordt vervoerd, mag niet worden gerookt;
b) geen enkel dier mag een inrichting binnenkomen; dit geldt niet voor
slachthuizen ten aanzien van voor de slacht bestemde dieren, alsmede,
voor het terrein van genoemde slachthuizen, ten aanzien van dieren die
voor het functioneren van het slachthuis noodzakelijk zijn. Knaagdieren,
insekten en ander ongedierte moeten stelselmatig worden verdelgd;
c) materieel en instrumenten die bij de bewerking van vers vlees worden
gebruikt, dienen in een goede staat van onderhoud en reinheid te worden
gehouden. Zij moeten verscheidene malen per werkdag, bij het einde van
de dagelijkse werkzaamheden en alvorens opnieuw te worden gebruikt
nadat zij zijn verontreinigd, zorgvuldig worden gereinigd en ontsmet.
19. Lokalen, werktuigen en gereedschap mogen niet worden aangewend voor
andere doeleinden dan voor de bewerking van versvleesof van vleesvan
gekweekt wild als toegestaan overeenkomstig Richtlijn 91/495/EEG(
1).
Deze beperking is niet van toepassing op
— materieel voor het vervoer, dat gebruikt wordt in de in punt 17, a),
bedoelde ruimten, wanneer het vleesvan een eindverpakking voorzien
is,
— het uitsnijden van vlees van pluimvee of van ander vlees van wild of
konijnen of het bereiden van vleesbereidingen, voor zover zulks
geschiedt op een ander ogenblik dan het uitsnijden van vers vlees of
van het in de eerste alinea bedoelde vlees van gekweekt wild en voor
zover de uitsnijruimte volledig gereinigd en ontsmet wordt alvorens zij
opnieuw wordt gebruikt voor het uits nijden van versvleesof vleesvan
gekweekt wild.
Werktuigen voor het uitsnijden van vlees mogen enkel en alleen daartoe
worden gebruikt.
20. Het vleesen de bakken waarin het zich bevindt, mogen niet rechts treeks
met de vloer in aanraking komen.
21. Er mag geen ander water dan drinkwater worden gebruikt; bij wijze van
uitzondering kan evenwel worden toegestaan dat niet drinkbaar water wordt
gebruikt voor het produceren van stoom, mits de daartoe aangebrachte
leidingen het gebruik van dit water voor andere doeleinden onmogelijk
maken en geen gevaar voor besmetting van vers vlees opleveren. Bij wijze
van uitzondering kan voortshet gebruik van niet drinkbaar water voor het
koelen van koelapparatuur worden toegestaan. De leidingen voor niet drink-
baar water moeten goed kunnen worden onderscheiden van de
drinkwaterleidingen.
22. Het is verboden zaagsel of enig ander soortgelijk middel te strooien over de
vloer van de werklokalen en de opslagruimten voor vers vlees.
23. Reinigingsmiddelen, ontsmettingsmiddelen en soortgelijke middelen moeten
zodanig worden gebruikt dat deze generlei invloed hebben op apparatuur,1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 22
(1) Zie bladzijde 41 in dit Publikatieblad.
▼B
werkinstrumenten en vers vlees. Na gebruik van die middelen moeten deze
apparatuur en werkinstrumenten grondig met drinkwater worden afgespoeld.
24. Het vleesmag niet worden bewerkt en gehanteerd door pers onen die het
kunnen besmetten.
Bij aanwerving dienen personen die betrokken zijn bij de be- en verwerking
en het hanteren van vers vlees door middel van een medisch attest te
bewijzen dat niets hun tewerkstelling in de weg staat. De medische begelei-
ding van bovenbedoelde personen valt onder de nationale wetgeving die in
de betrokken Lid-Staat van kracht is.
HOOFDSTUK VI
KEURING VÓÓR HET SLACHTEN
25. De dieren dienen op de dag waarop zij het slachthuis binnenkomen of vóór
de aanvang van het dagelijkse slachten aan de keuring vóór het slachten te
worden onderworpen. Deze keuring dient onmiddellijk vóór het slachten
nogmaalsplaatste vinden, indien het dier gedurende de nacht opges tald is
gebleven.
De exploitant van het slachthuis, de eigenaar of diens vertegenwoordiger
moet de keuringshandelingen vóór het slachten en met name de nuttig
geachte ingrepen vergemakkelijken.
Elk te slachten dier moet zijn voorzien van een identificatiemerk dat de
bevoegde autoriteit in staat stelt de herkomst van het dier te bepalen.
26. a) De officiële dierenartsdient de keuring vóór het s lachten naar goed dier-
geneeskundig gebruik en bij voldoende belichting uit te voeren.
b) De officiële dierenartsdient voor bij het s lachthuisafgeleverde dieren te
controleren of de communautaire voorschriften inzake het welzijn van
dieren zijn nageleefd.
27. De keuring moet het mogelijk maken vast te stellen:
a) of de dieren lijden aan een ziekte die besmettelijk is voor mens of dier
dan wel of de aanwezige verschijnselen of de algemene gezondheidstoe-
stand van het dier het uitbreken van een dergelijke ziekte doen vrezen;
b) of de dieren verschijnselen van een ziekte of een storing van de alge-
mene gezondheidstoestand vertonen, waardoor het vlees ongeschikt kan
worden voor menselijke consumptie; bij de keuring moet ook worden
gelet op eventuele tekenen die erop wijzen dat aan de dieren stoffen
met een farmacologische werking zijn toegediend, dan wel dat de dieren
andere stoffen hebben verbruikt die het vlees schadelijk voor de gezond-
heid van de menskunnen maken;
c) of de dieren vermoeid, zeer onrustig of gewond zijn.
28. a) Vermoeide of zeer onrustige dieren moeten ten minste 24 uur rust
krijgen, behalve wanneer de officiële dierenartsandersbes luit.
b) Dieren waarbij één van de in punt 27, a) of b), bedoelde ziekten isgedi-
agnostiseerd, mogen niet worden geslacht voor menselijke consumptie.
c) Het slachten van dieren waarvan wordt vermoed dat zij aan één van de
in punt 27, a) en b), bedoelde ziekten lijden, moet worden uitgesteld.
Deze dieren moeten, met het oog op een diagnose, grondig worden
onderzocht.
Wanneer, met het oog op een diagnose, keuring na het slachten nodig is,
eist de officiële dierenarts dat deze dieren apart of aan het einde van de
normale slachtwerkzaamheden worden geslacht.
Deze dieren moeten een grondige keuring na het slachten ondergaan, en
deze keuring wordt indien de dierenartszulkster beves tiging noodzake-
lijk acht, aangevuld met een passend bacteriologisch onderzoek en het
opsporen van residuen van stoffen met farmacologische werking
waarvan kan worden verondersteld dat zij zijn toegediend gelet op de
waargenomen ziektetoestand van het dier.
HOOFDSTUK VII
HYGIËNE BIJ HET SLACHTEN VAN DE DIEREN, HET UITSNIJDEN
EN HET HANTEREN VAN VERS VLEES
29. Slachtdieren die in de slachtlokalen worden binnengeleid, moeten onmiddel-
lijk worden gedood en er moet onmiddellijk worden overgegaan tot het
laten leegbloeden, het verwijderen van huid of haar, het uitslachten en het
verwijderen van de ingewanden, op zodanige wijze dat elke besmetting van
het vleeswordt voorkomen.1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 23
▼B
30. De dieren moeten goed zijn uitgebloed. Voor menselijke consumptie
bestemd bloed dient in volmaakt reine bakken te worden opgevangen. Het
mag niet met de hand worden geklopt, maar uitsluitend met instrumenten
die voldoen aan hygiënische eisen.
31. Behalve bij varkensen onverminderd de afwijking bedoeld in hoofds tuk
VIII, punt 41 D, a), tweede zin, moet de huid onmiddellijk en volledig
worden verwijderd. Varkenswaarvan de huid niet wordt verwijderd, moeten
terstond worden onthaard. Bij deze behandeling mogen hulpstoffen worden
gebruikt, mitsde varkensdaarna grondig met drinkwater worden afge-
spoten.
De koppen van kalveren en schapen hoeven niet van de huid te worden
ontdaan, alsdeze koppen op zodanige wijze worden gehanteerd dat bes met-
ting van versvleeswordt voorkomen.
32. Het verwijderen van de ingewanden moet onverwijld geschieden en moet
uiterlijk 45 minuten na de verdoving of, in geval van een door een gods-
dienstige ritus voorgeschreven slacht, een half uur na het verbloeden
beëindigd zijn. De longen, het hart, de lever, de nieren, de milt en het medi-
astinum kunnen, of worden uitgenomen, of met de natuurlijke
hechtmiddelen aan het karkasverbonden blijven. Indien deze organen
worden uitgenomen, dienen zij met een nummer of op andere wijze zodanig
te worden gemerkt, dat blijkt dat zij bij het karkasbehoren; hetzelfde geldt
voor de kop, de tong, het spijsverteringskanaal, alsmede voor elk ander deel
van het dier dat nodig isvoor de keuring of, eventueel, voor het verrichten
van de controlesvoorzien bij Richtlijn 86/469/EEG. De genoemde delen
dienen totdat de keuring isbeëindigd in de onmiddellijke nabijheid van het
karkas te blijven. De penis kan voor zover hij geen pathologische verschijn-
selen of laesies vertoont evenwel onmiddellijk worden afgevoerd. De nieren
dienen bij alle diersoorten te worden losgemaakt van het aanhangende vet
en bij runderen, varkensen eenhoevigen dient ook het nierkaps el te worden
verwijderd.
33. Het steken van messen in vlees, het reinigen van het vlees met behulp van
doeken of andere materialen, alsmede het opblazen zijn verboden. Wanneer
zulks door een godsdienstige ritus wordt voorgeschreven, kan evenwel het
opblazen van een orgaan worden toegestaan; in dat geval moet het gebruik
van het opgeblazen orgaan voor menselijke consumptie worden verboden.
34. De karkassen van eenhoevigen, van varkens van meer dan vier weken en
van runderen van meer dan zesmaanden dienen ter keuring door klieven
van de wervelkolom in de lengte in tweeën te worden verdeeld. Zo nodig
kan de officiële dierenartsvoor elk dier klieving in de lengte van het karkas
en van de kop verlangen.
Om rekening te houden met technologische eisen of met plaatselijke
consumptiegewoonten kan de bevoegde autoriteit evenwel toestaan dat
varkenskarkassen niet in tweeën verdeeld ter keuring worden aangeboden.
35. Tot het einde van de keuring mogen niet-gekeurde karkassen en slachtaf-
vallen en wel gekeurde karkassen en slachtafvallen niet met elkaar in
contact komen en ishet verboden het karkaste verwijderen, uit te s nijden
of verder te behandelen.
36. Voor een nader besluit aangehouden of voor menselijke consumptie onge-
schikt verklaard vlees, alsmede magen, darmen en niet-eetbare
bijprodukten mogen niet in contact kunnen komen met voor menselijke
consumptie geschikt verklaard vlees en moeten zo spoedig mogelijk in
speciale lokalen of bakken worden ondergebracht, die zo gesitueerd en
ontworpen zijn dat besmetting van ander vers vlees wordt voorkomen.
37. Indien bloed of slachtafvallen van meer dan één dier vóór het einde van de
keuring na het slachten zijn samengebracht in één bak, moet de gehele
inhoud van die bak ongeschikt voor menselijke consumptie worden
verklaard, indien het karkasvan één van deze dieren alsonges chikt voor
menselijke consumptie is aangemerkt.
38. Uitslachten, hanteren, verder behandelen en vervoeren van vlees, met inbe-
grip van slachtafvallen, geschiedt onder naleving van alle hygiënische
voorschriften. Wanneer dit vlees van een eindverpakking wordt voorzien,
moet dit geschieden onder naleving van hoofdstuk II, punt 14, d), en de
voorwaarden van hoofdstuk XI. Vlees in eindverpakking moet worden
opgeslagen in een ander lokaal dan onverpakt vers vlees.1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 24
▼B
HOOFDSTUK VIII
KEURING NA HET SLACHTEN
39. Alle delen van het dier, ook het bloed, moeten onmiddellijk na het slachten
worden gekeurd om te kunnen nagaan of het vlees geschikt is voor mense-
lijke consumptie.
40. De keuring na het slachten omvat:
a) een visueel onderzoek van het geslachte dier en de daarbij behorende
organen;
b) palpatie van de in punt 41 bedoelde organen en, indien de officiële
dierenartszulksnodig acht, van de baarmoeder;
c) het insnijden van organen en lymfklieren en, rekening houdend met de
conclusies van de officiële dierenarts, van de baarmoeder. Indien een
dier bij het visueel onderzoek of bij het palperen van bepaalde organen
laesies blijkt te vertonen die aanleiding zouden kunnen geven tot
besmetting van karkassen, apparatuur, personeel of lokalen, mag op
deze organen geen insnijding worden verricht in het slachtlokaal of in
enig ander gedeelte van de inrichting waar versvleeskan worden
besmet;
d) een onderzoek naar afwijkingen in de consistentie, de kleur, de geur en,
eventueel, de smaak;
e) indien nodig een laboratoriumonderzoek, waarbij met name een onder-
zoek wordt ingesteld naar de in artikel 5, lid 1, onder j) en k), bedoelde
stoffen.
41. De officiële dierenartsdient met name te verrichten:
A.bij runderen ouder dan zes weken:
a) visueel onderzoek van de kop en de keel. De lymfklieren voor en
achter in de keelholte, alsmede de oorspeeksellymfklieren (Lnn.
retropharyngiales, mandibulares et parotidei) moeten worden inge-
sneden en onderzocht. De uitwendige kauwspieren, waarin twee
parallel met de onderkaak lopende sneden moeten worden aange-
bracht, en de inwendige kauwspieren, waarin een vlakke snede moet
worden aangebracht, moeten worden onderzocht.
Nadat de tong zo ver is losgesneden dat een nauwkeurig visueel
onderzoek van mond- en keelholte mogelijk is, wordt zij visueel
onderzocht en gepalpeerd. De tonsillen moeten worden verwijderd;
b) onderzoek van de luchtpijp; visueel onderzoek en palpatie van de
longen en de slokdarm. De lymfklieren aan de bronchiën (Lnn. bifur-cationes, eparteriales) en aan het borstvlees (Lnn. mediastinales)
moeten worden ingesneden en onderzocht. In de luchtpijp en de
voornaamste vertakkingen van de bronchiën moet een overlangse
snede worden aangebracht en in het onderste derde gedeelte van de
longen dient een dwarssnede te worden aangebracht door de voor-
naamste vertakkingen van de luchtpijp; deze insnijdingen zijn
evenwel niet vereist wanneer de longen van menselijke consumptie
uitgesloten zijn;
c) visueel onderzoek van het hartzakje en het hart; in het hart dient een
overlangse snede te worden aangebracht, waardoor de beide kamers
worden geopend en hun scheidingswand wordt ingesneden;
d) visueel onderzoek van het middenrif;
e) visueel onderzoek en palpatie van de lever en de lymfklieren aan de
lever en aan de alvleesklier (Lnn. portales); een insnijding aan de
maagzijde van de lever en een insnijding aan de basis van de Spie-
gelse kwab voor onderzoek van de galwegen. Keuring en palpatie
van de lymfklieren aan de alvleesklier;
f) visueel onderzoek van het maag-darmkanaal, het mesenterium, de
lymfklieren behorende bij de magen (Lnn. gastrici) en die behorende
bij het darmkanaal (Lnn. mesenterici, craniales et caudales); palpatie
van de lymfklieren behorende bij de magen en het darmkanaal en,
indien nodig, insnijding van deze lymfklieren;
g) visueel onderzoek, en indien nodig, palpatie van de milt;h) visueel onderzoek van de nieren en, indien nodig, insnijding van de
nieren en hun lymfklieren (Lnn. renales);
i) visueel onderzoek van het borstvlies en het buikvlies;
j) visueel onderzoek van de geslachtsorganen;
k) visueel onderzoek en, indien nodig, palpatie en insnijding van de uier
en zijn lymfklieren (Lnn. supramammarii); bij koeien dient elke helft1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 25
▼B
van de uier door een lange en diepe snede tot de melkboezem (sinus
lactiferes) te worden geopend en moeten de lymfklieren van de uier
worden ingesneden, behalve indien hij van menselijke consumptie
uitgesloten is;
B.bij runderen van minder dan zes weken:
a) visueel onderzoek van de kop en de keel. De lymfklieren achter in de
keelholte (Lnn. retropharyngiales) moeten worden ingesneden en
onderzocht. De mond- en keelholte moet worden onderzocht en de
tong moet worden gepalpeerd. De tonsillen moeten worden verwij-
derd;
b) visueel onderzoek van de longen, de luchtpijp en de slokdarm;
palpatie van de longen. De lymfklieren aan de bronchiën (Lnn. bifur-
cationes, eparteriales) en aan het borstvlees (Lnn. mediastinales)
moeten worden ingesneden en onderzocht.
In de luchtpijp en de voornaamste vertakkingen van de bronchiën
moet een overlangse snede worden aangebracht en in het onderste
derde gedeelte van de longen dient een dwarssnede te worden aange-
bracht door de voornaamste vertakkingen van de luchtpijp; deze
insnijdingen zijn evenwel niet vereist wanneer de longen van mense-
lijke consumptie uitgesloten zijn;
c) visueel onderzoek van het hartzakje en het hart; in het hart dient een
overlangse snede te worden aangebracht waardoor de beide kamers
worden geopend en hun scheidingswand wordt ingesneden;
d) visueel onderzoek van het middenrif;
e) visueel onderzoek van de lever en de lymfklieren aan de lever en aan
de alvleesklier (Lnn. portales); palpatie en, indien nodig, insnijding
van de lever en de lymfklieren aan de lever;
f) visueel onderzoek van het maag-darmkanaal, het mesenterium, de
lymfklieren behorende bij de magen (Lnn. gastrici) en die behorende
bij het darmkanaal (Lnn. mesenterici, craniales et caudales); palpatie
van de lymfklieren behorende bij de magen en het darmkanaal en,
indien nodig, insnijding van die lymfklieren;
g) visueel onderzoek en, indien nodig, palpatie van de milt;h) visueel onderzoek van de nieren en, indien nodig, insnijding van de
nieren en hun lymfklieren (Lnn. renales);
i) visueel onderzoek van het borstvlies en het buikvlies;j) visueel onderzoek en palpatie van de navelstreek en de gewrichten.
Bij twijfel moet een insnijding in de navelstreek worden aangebracht
en moeten de gewrichten worden opengesneden. Het gewrichtsvocht
moet worden onderzocht;
C.bij varkens:
a) visueel onderzoek van de kop en de keel. De lymfklieren van de
onderkaak (Lnn. mandibulares) moeten worden onderzocht en inge-
sneden. De mond, de keelholte en de tong moeten visueel worden
onderzocht. De tonsillen moeten worden verwijderd;
b) visueel onderzoek van de longen, de luchtpijp en de slokdarm;
palpatie van de longen en van de lymfklieren aan de bronchiën
(Lnn. bifurcationes, eparteriales) en aan het borstvlees (Lnn. media-
stinales). In de luchtpijp en de voornaamste vertakkingen van de
bronchiën moet een overlangse snede worden aangebracht en in het
onderste derde gedeelte van de longen dient een dwarssnede te
worden aangebracht door de voornaamste vertakkingen van de lucht-
pijp; deze insnijdingen zijn evenwel niet vereist wanneer de longen
van menselijke consumptie uitgesloten zijn;
c) visueel onderzoek van het hartzakje en het hart; in het hart dient een
overlangse snede te worden aangebracht waardoor de beide kamers
worden geopend en hun scheidingswand wordt ingesneden;
d) visueel onderzoek van het middenrif;
e) visueel onderzoek van de lever en de lymfklieren aan de lever en aan
de alvleesklier (Lnn. portales); palpatie van de lever en de lymf-
klieren aan de lever;
f) visueel onderzoek van het maag-darmkanaal, het mesenterium, de
lymfklieren behorende bij de magen (Lnn. gastrici) en die behorende
bij het darmkanaal (Lnn. mesenterici, craniales et caudales); palpatie
van de lymfklieren behorende bij de magen en het darmkanaal en,
indien nodig, insnijding van die lymfklieren;
g) visueel onderzoek en, indien nodig, palpatie van de milt;1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 26
▼B
h) visueel onderzoek van de nieren; indien nodig, insnijding van de
nieren en hun lymfklieren (Lnn. renales);
i) visueel onderzoek van het borstvlies en het buikvlies;j) visueel onderzoek van de geslachtsorganen;
k) visueel onderzoek van de uier en de lymfklieren daarvan (Lnn. supra-
mammarii); bij zeugen moeten de lymfklieren van de uier worden
ingesneden;
l) visueel onderzoek en palpatie van de navelstreek en de gewrichten
bij jonge dieren. Bij twijfel moet de navelstreek worden ingesneden
en moeten de gewrichten worden opengesneden;
D.bij schapen en geiten:
a) visueel onderzoek van de kop na verwijdering van de huid en, bij
twijfel, onderzoek van de keel, de mond, de tong, de lymfklieren
achter in de keelholte en de oorspeeksellymfklieren. Onverminderd
veterinairrechtelijke voorwaarden, isdit onderzoek niet nodig indien
de bevoegde autoriteit kan waarborgen dat de kop, daarbij inbe-
grepen de tong en de hersenen, van menselijke consumptie isuitgesloten;
b) visueel onderzoek van de longen, de luchtpijp en de slokdarm;
palpatie van de longen en van de lymfklieren aan de bronchiën
(Lnn. bifurcationes, eparteriales) en aan het borstvlees (Lnn. media-
stinales). Bij twijfel moeten deze organen en lymfklieren worden
ingesneden en onderzocht;
c) visueel onderzoek van het hartzakje en het hart. Bij twijfel moet het
hart worden ingesneden en onderzocht;
d) visueel onderzoek van het middenrif;
e) visueel onderzoek van de lever en de lymfklieren aan de lever en aan
de alvleesklier (Lnn. portales); palpatie van de lever en de lymf-
klieren aan de lever; insnijding aan de maagzijde van de lever voor
onderzoek van de galwegen;
f) visueel onderzoek van het maag-darmkanaal, het mesenterium, de
lymfklieren behorende bij de magen (Lnn. gastrici) en die behorende
bij het darmkanaal (Lnn. mesenterici, craniales et caudales);
g) visueel onderzoek en, indien nodig, palpatie van de milt;h) visueel onderzoek van de nieren; indien nodig insnijding van de
nieren en hun lymfklieren (Lnn. renales);
i) visueel onderzoek van het borstvlies en het buikvlies;j) visueel onderzoek van de geslachtsorganen;
k) visueel onderzoek van de uier en zijn lymfklieren;
l) visueel onderzoek en palpatie van de navelstreek en de gewrichten
bij jonge dieren. Bij twijfel moet de navelstreek worden ingesneden
en moeten de gewrichten worden opengesneden;
E.bij eenhoevige landbouwhuisdieren:
a) visueel onderzoek van de kop en, na lossnijden van de tong, de keel.
De lymfklieren voor en achter in de keelholte, alsmede de oorspeek-
sellymfklieren (Lnn. retropharyngiales, mandibulares et parotidei)
moeten worden gepalpeerd en, indien nodig, worden ingesneden.
Nadat de tong zo ver is losgesneden dat een nauwkeurig onderzoek
van mond- en keelholte mogelijk is, wordt zij visueel onderzocht en
gepalpeerd. De tonsillen moeten worden verwijderd;
b) visueel onderzoek van de longen, de luchtpijp en de slokdarm;
palpatie van de longen. De lymfklieren aan de bronchiën (Lnn.
bifurcationes, eparteriales) en aan het borstvlees (Lnn. mediasti-
nales) moeten worden gepalpeerd en, indien nodig, worden
ingesneden. In de luchtpijp en de voornaamste vertakkingen van de
bronchiën moet een overlangse snede worden aangebracht en in het
onderste derde gedeelte van de longen dient een dwarssnede te
worden aangebracht door de voornaamste vertakkingen van de lucht-
pijp; deze insnijdingen zijn evenwel niet vereist wanneer de longen
van menselijke consumptie uitgesloten zijn;
c) visueel onderzoek van het hartzakje en het hart; in het hart dient een
overlangse snede te worden aangebracht waardoor de beide kamers
worden geopend en de scheidingswand ervan wordt ingesneden;
d) visueel onderzoek van het middenrif;
e) visueel onderzoek van de lever en de lymfklieren aan de lever en
aan de alvleesklier (Lnn. portales); palpatie van de lever en de lymf-1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 27
▼B
klieren aan de lever; indien nodig, insnijding van de lever en van de
lymfklieren aan de lever en aan de alvleesklier;
f) visueel onderzoek van het maag-darmkanaal, het mesenterium, de
lymfklieren behorende bij de magen (Lnn. gastrici) en die behorende
bij het darmkanaal (Lnn. mesenterici, craniales et caudales); indien
nodig, insnijding van die lymfklieren;
g) visueel onderzoek en, indien nodig, palpatie van de milt;h) visueel onderzoek en palpatie van de nieren; indien nodig, insnijding
van de nieren en hun lymfklieren (Lnn. renales);
i) visueel onderzoek van het borstvlies en het buikvlies;j) visueel onderzoek van de geslachtsorganen van hengsten en merries;
k) visueel onderzoek van de uier en zijn lymfklieren (Lnn. supramam-
marii); indien nodig, insnijding van de lymfklieren van de uier;
l) visueel onderzoek en palpatie van de navelstreek en de gewrichten
bij jonge dieren. Bij twijfel moet de navelstreek worden ingesneden
en moeten de gewrichten worden opengesneden;
m) onderzoek bij alle grijze of witte paarden op melanose en melano-
mata; dat onderzoek betreft de spieren en de lymfklieren van de
schouders (Lnn. subrhomboidei) onder het kraakbeen van het schou-
derblad, waarbij een schouder wordt losgemaakt. De nieren moeten
worden vrijgemaakt en volledig worden ingesneden voor onderzoek;
F. bij twijfel de betrokken delen van de dieren verder uitsnijden en onder-
zoeken ten einde een definitieve diagnose te kunnen stellen.
Wanneer de officiële dierenartseen duidelijke overtreding van de in dit
hoofdstuk vastgestelde voorschriften inzake hygiëne of een belemmering
van een adequate keuring constateert, is hij gemachtigd om in te grijpen
in het gebruik van apparatuur of lokalen en om alle nodige maatregelen
te treffen, zelfsom het produktietempo te vertragen of het produktie-
procestijdelijk s til te leggen;
G. op bovengenoemde lymfklieren, die moeten worden ingesneden, moeten
systematisch veelvuldige insnijdingen worden aangebracht; zij moeten
visueel worden onderzocht.
42. A. De officiële dierenarts dient bovendien systematisch te verrichten:
1. een onderzoek op cysticercose bij varkens. Dit onderzoek omvat het
onderzoek van de zichtbare spieroppervlakten, in het bijzonder de
spieren aan het platte deel van de schenkel, de pijlers van het
middenrif, de tussenribspieren, het hart, de tong en het strottehoofd
en zo nodig de buikwand en de van vetweefsels ontdane grote lende-
spieren;
2. een onderzoek op malleusbij eenhoevigen, door zorgvuldig onder-
zoek van de slijmvliezen van de luchtpijp, het strottehoofd, de
neusholten, de sinussen en de vertakkingen ervan, nadat de kop over-
langs middendoor is gespleten en de scheidingswand in de neus is
verwijderd;
3. een onderzoek op trichinen bij versvleesvan varkensen paarden dat
dwarsgestreepte spieren bevat.
Dit onderzoek vindt plaatsvolgenswetens chappelijk erkende en in de
praktijk beproefde methoden, met name de methoden welke in commu-
nautaire richtlijnen of in andere internationale normen zijn neergelegd.
De resultaten moeten worden beoordeeld aan de hand van een referen-
tiemethode die is vastgesteld volgens de procedure van artikel 16 van
deze richtlijn, na adviesvan het Wetens chappelijk Veterinair Comité,
en waarvan de betrouwbaarheid ten minste gelijkwaardig is aan het in
bijlage I, punt 1, van Richtlijn 77/96/EEG bedoelde trichinoscopische
onderzoek.
De Commissie maakte deze referentiemethode bekend in het Publikatie-
blad van de Europese Gemeenschappen .
B. De resultaten van de keuringen vóór en na het slachten worden door de
officiële dierenarts geregistreerd en indien een voor de mens besmette-
lijke ziekte, bedoeld in artikel 6, wordt gediagnostiseerd, doorgegeven
aan de bevoegde veterinaire autoriteiten die zijn belast met de gezond-
heidscontrole van het beslag van herkomst en aan degene die voor dit
beslag verantwoordelijk is.1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 28
▼B
HOOFDSTUK IX
VOORSCHRIFTEN BETREFFENDE HET VOOR UITSNIJDING
BESTEMDE VLEES
43. Het uitsnijden in kleinere delen dan bedoeld in artikel 3, lid 1, punt A, het
uitbenen en het in plakken snijden van slachtafvallen van runderen is slechts
toegestaan in erkende uitsnijderijen.
44. De exploitant van de inrichting, de eigenaar of diensvertegenwoordiger is
verplicht de werkzaamheden in verband met de controle op de onderneming
te vergemakkelijken, met name alle nuttig geachte handelingen te verrichten
en de nodige voorzieningen ter beschikking van de controledienst te stellen.
Hij moet, telkenswanneer dit gevraagd wordt, de met de controle belas te
officiële dierenarts gegevens kunnen verschaffen over de herkomst van het
in zijn inrichting binnengekomen vlees en de herkomst van de geslachte
dieren.
45. Onverminderd hoofdstuk V, punt 19, tweede alinea, mag vlees dat niet aan
de eisen van artikel 3, lid 1, punt B, onder b), van deze richtlijn, voldoet,
zich alleen dan in erkende uitsnijderijen bevinden, wanneer het in speciale
ruimten is opgeslagen; het moet op andere plaatsen of op andere tijdstippen
worden uitgesneden dan vlees dat wel aan bovengenoemde eisen voldoet.
De officiële dierenartsmoet te allen tijde vrije toegang hebben tot alle
opslagruimten en werklokalen, ten einde na te gaan of bovenstaande bepa-
lingen stipt worden nageleefd.
46. a) Het verse vlees moet volgens de behoeften in de in hoofdstuk III, punt
15, b), bedoelde lokalen worden binnengebracht. Zodra het uitsnijden en
eventueel de eindverpakking hebben plaatsgehad, moet het vlees worden
vervoerd naar passende koel- of vriesruimte als bedoeld in hoofdstuk III,
punt 15, a).
b) Vleesdat in een uits nijlokaal wordt binnengebracht moet worden gecon-
troleerd en zo nodig worden bijgesneden. De werkplek voor deze taak
moet zijn uitgerust met passende voorzieningen en voldoende verlich-
ting.
c) Tijdenshet uits nijden, het uitbenen, de onmiddellijke en de eindverpak-
king moet het vleescons tant op een inwendige temperatuur worden
gehouden van niet meer dan + 7 ºC. Tijdenshet uits nijden mag de
temperatuur in het uitsnijlokaal niet hoger zijn dan + 12 ºC. Tijdens het
uitsnijden, de onmiddellijke en de eindverpakking moeten de levers bij
voortduring op een inwendige temperatuur van niet meer dan + 3 ºC
worden gehouden.
Tijdens het uitsnijden, het uitbenen, het in plakken en in blokjes snijden,
de onmiddellijke en de eindverpakking moeten levers, nieren en vlees
van koppen permanent op een temperatuur worden gehouden van niet
meer dan + 3 ºC.
d) In afwijking van de punten a) en c) mag het vleeswarm worden uitge-
sneden. In dat geval moet het vlees rechtstreeks worden vervoerd van het
slachtlokaal naar het uitsnijlokaal. Het slachtlokaal en het uitsnijlokaal
moeten dan voldoende dicht bij elkaar liggen, in hetzelfde gebouwen-
complex, want het uit te snijden vlees moet zonder overlading van het
ene lokaal naar het andere worden gebracht en het uitsnijden moet
onmiddellijk geschieden. Zodra het uitsnijden en eventueel de eindver-
pakking hebben plaatsgehad, moet het vlees worden vervoerd naar een
daarvoor bestemde koel- of vriesruimte.
e) Het uitsnijden moet zodanig worden verricht dat iedere verontreiniging
van het vleeswordt voorkomen. Beens plintersen bloedklontersmoeten
worden verwijderd. Uitgesneden vlees dat niet bestemd is voor mense-
lijke consumptie, moet onmiddellijk worden bijeengebracht in de in
punt 4, d), bedoelde apparatuur, bakken of lokalen.
HOOFDSTUK X
KEURING VAN UITGESNEDEN EN OPGESLAGEN VLEES
47. De erkende uitsnijderijen en de erkende koel- en vrieshuizen zijn onder-
worpen aan een controle door een officiële dierenarts.
48. De controle van de officiële dierenartsomvat de volgende taken:
— het controleren van het binnenkomende en uitgaande verse vlees,
— de keuring van het vleesdat aanwezig isin de inrichtingen alsbedoeld
in punt 47,
— de keuring van versvleesvóór het uits nijden en bij de afvoer uit de in
punt 47 bedoelde inrichtingen,1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 29
▼B
— het controleren van de reinheid van de lokalen, installaties en werk-
tuigen, bedoeld in hoofdstuk V, alsmede van de hygiëne van het
personeel, inclusief de kleding,
— elke andere controle die hij nuttig acht voor het toezicht op de naleving
van de bepalingen van deze richtlijn.
HOOFDSTUK XI
HET AANBRENGEN VAN HET KEURMERK
49. Het keurmerk moet worden aangebracht onder de verantwoordelijkheid van
de officiële dierenarts. Hiervoor heeft en bewaart hij onder zijn verantwoor-
delijkheid:
a) de voor het merken van vlees bestemde instrumenten, die hij pas op het
tijdstip van het merken en voor de hiertoe benodigde tijd aan de assis-
tenten ter hand mag stellen;
b) de etiketten en het materiaal voor de onmiddellijke verpakking wanneer
deze reeds zijn voorzien van het in dit hoofdstuk voorgeschreven
stempel. Deze etiketten en dit verpakkingsmateriaal worden, op het
ogenblik waarop zij moeten worden aangebracht, in het benodigde aantal
aan de assistenten overhandigd.
50. Het aanbrengen van het keurmerk dient te geschieden met:
a) een ovaal stempel van ten minste 6,5 cm breed en ten minste 4,5 cm
hoog. Op het stempel moeten duidelijk leesbaar de volgende aandui-
dingen voorkomen:
— in het bovenste gedeelte, het kenteken van het land van verzending in
hoofdletters, dit wil zeggen:
B—D K—D—E L—E—F—I R L—I—L—NL—P—
UK
gevolgd door het toelatingsnummer van de inrichting,
— in het onderste gedeelte één van de afkortingen: CEE, EØF, EWG,
EOK, EEC of EEG;
b) een ovaal stempel van ten minste 6,5 cm breed en ten minste 4,5 cm
hoog. Op het stempel moeten duidelijk leesbaar de volgende aandui-
dingen voorkomen:
— in het bovenste gedeelte, de naam van het land van verzending in
hoofdletters,
— in het midden het toelatingsnummer van de inrichting,— in het onderste gedeelte één van de afkortingen: CEE, EØF, EWG,
EOK, EEC of EEG.
De letters dienen ten minste 0,8 cm en de cijfers ten minste 1 cm hoog
te zijn.
Het keurmerk mag voortseen aanduiding bevatten aan de hand waarvan
het mogelijk isde dierenartsdie de keuring van het vleesheeft verricht,
te identificeren.
51. Karkassen worden overeenkomstig punt 50 gemerkt met een inkt- of brand-
stempel:
— karkassen met een gewicht van meer dan 65 kilogram dienen op iedere
helft ten minste op de volgende plaatsen te worden gemerkt: de buiten-
zijde van de dij, de lenden, de rug, de borst en de schouder;
— de overige karkassen moeten ten minste vier maal worden gemerkt,
namelijk op de schouders en op de buitenzijde van de dijen.
52. De leversvan runderen, varkensen eenhoevigen worden overeenkoms tig
punt 50 gemerkt met een brandstempel.
De slachtafvallen van alle diersoorten worden overeenkomstig punt 50
gemerkt met een inkt- of brandstempel, tenzij zij zich in een onmiddellijke
of eindverpakking bevinden en gemerkt zijn overeenkomstig de punten 55
en 56.
53. De delen die in uitsnijderijen van volgens de regels gemerkte karkassen zijn
verkregen, moeten, overeenkomstig punt 50, met een inkt- of brandstempel
van een keurmerk worden voorzien, tenzij zij zich in een onmiddellijke of
eindverpakking bevinden, of, wanneer het karbonadestrengen betreft, tenzij
zij voorzien zijn van een merk waarmee het slachthuis van oorsprong kan
worden geïdentificeerd.
54. De eindverpakking moet altijd worden gemerkt overeenkomstig punt 55.
55. De in punt 52, tweede alinea, en punt 53 bedoelde uitgesneden delen en
slachtafvallen in eindverpakking, met inbegrip van uitgesneden levers van1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 30
▼B
runderen, moeten, overeenkomstig punt 50, voorzien zijn van een stempel
waarop in plaats van het toelatingsnummer van het slachthuis, het toela-
tingsnummer van de uitsnijderij voorkomt, en wel op een etiket dat
zodanig op de eindverpakking isbeves tigd of gedrukt dat het bij het openen
van de eindverpakking wordt vernietigd. Op dit etiket staat eveneens een
serienummer. Bij uitgesneden delen en slachtafvallen in onmiddellijke
verpakking overeenkomstig hoofdstuk XII, punt 62, mag het bovenge-
noemde etiket op de onmiddellijke verpakking worden bevestigd. Indien de
slachtafvallen van een eindverpakking zijn voorzien in een slachthuis, moet
het stempel bovendien het toelatingsnummer van dat slachthuis vermelden.
56. Afgezien van het bepaalde in punt 55, dient bovendien bij versvleesin
onmiddellijke verpakking in handelsporties die bestemd zijn voor de recht-
streekse verkoop aan de consument op de onmiddellijke verpakking of op
een daarop bevestigd etiket een kopie te worden gedrukt van het in punt
50, a), voorgeschreven stempel. Het stempel moet het toelatingsnummer
van de uitsnijderij vermelden. De in punt 50 vermelde afmetingen gelden
niet voor het bij het onderhavige punt bedoelde merkteken. Indien de slacht-
afvallen in een slachthuis van een onmiddellijke verpakking zijn voorzien,
moet het stempel echter het toelatingsnummer van dat slachthuis vermelden.
57. Vleesvan eenhoevigen en de eindverpakking daarvan moeten zijn voorzien
van een speciaal merk dat volgens de procedure van artikel 16 van deze
richtlijn zal worden vastgesteld.
58. De voor het stempel gebruikte kleurstoffen moeten zijn toegelaten bij de
richtlijn van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke voor-
schriften van de Lid-Staten inzake kleurstoffen die kunnen worden
gebruikt in voor menselijke voeding bestemde waren(1).
HOOFDSTUK XII
ONMIDDELLIJKE VERPAKKING EN EINDVERPAKKING VAN VERS
VLEES
59. a) De eindverpakking (bij voorbeeld kisten, kartonnen dozen) moet aan alle
regelsvan de hygiëne voldoen, met name:
— mag zij geen verandering kunnen brengen in de organoleptische
eigenschappen van het vlees;
— mag zij geen voor de gezondheid van de mens schadelijke stoffen op
het vleeskunnen overbrengen;
— moet zij voldoende stevig zijn om het vlees tijdens het vervoer en bij
het hanteren een doeltreffende bescherming te bieden;
b) de eindverpakking mag niet opnieuw alseindverpakking van vlees
worden gebruikt, behalve wanneer zij bestaat uit gemakkelijk te reinigen
corrosiebestendig materiaal, en vooraf gereinigd en ontsmet is.
60. Als uitgesneden vers vlees of slachtafval van een onmiddellijke verpakking
wordt voorzien, moet de verpakking onmiddellijk na het uitsnijden en
volgensde regelsvan de hygiëne ges chieden.
Met uitzondering van stukken spek en buik van varkens moeten uitgesneden
vlees en slachtafval in alle gevallen voorzien zijn van een beschermende
onmiddellijke verpakking, behalve indien zij hangend worden vervoerd.
Deze onmiddellijke verpakkingen moeten doorzichtig en kleurlooszijn en
voorts voldoen aan de in punt 59, a), eerste en tweede streepje, gestelde
eisen en mogen geen tweede maal als onmiddellijke verpakking van vlees
worden gebruikt. ►M1Van deze eiskan worden afgeweken voor bevroren
vleesdat alszodanig gebruikt zal worden alsgronds tof voor de produkten
bedoeld in Richtlijn 77/99/EEG of Richtlijn 88/657/EEG. ◄
Uitgesneden levers van runderen moeten afzonderlijk worden verpakt.
Iedere onmiddellijke verpakking mag slechts één volledig, in plakken uitge-
sneden orgaan in de oorspronkelijke vorm bevatten.
61. Vleesin onmiddellijke verpakking moet van een eindverpakking worden
voorzien.
62. Wanneer de onmiddellijke verpakking evenwel voldoet aan alle aan de
eindverpakking gestelde eisen inzake bescherming van het vlees, behoeft
zij niet doorzichtig en kleurlooste zijn en ishet niet noodzakelijk het vlees
in een tweede bergingsmiddel te plaatsen, op voorwaarde dat aan de andere
eisen van punt 59 voldaan is.1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 31
(1) PB nr. 115 van 11. 11. 1962, blz. 2645/62. Laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 85/7/EEG
(PB nr. L 2 van 3. 1. 1985, blz. 22).
▼B
63. Uitsnijden, uitbenen, onmiddellijke en eindverpakking mogen in een zelfde
lokaal plaatsvinden voor zover aan de volgende voorwaarden wordt
voldaan:
a) het lokaal moet voldoende groot zijn en zo zijn ingericht dat de bewerk-
ingen hygiënisch kunnen worden uitgevoerd;
b) het materiaal voor onmiddellijke en eindverpakking moet dadelijk na de
fabricage verpakt worden in een hermetisch beschermend omhulsel, dat
gedurende het vervoer naar de inrichting tegen schade beschermd wordt
en moet in hygiënische omstandigheden in een afzonderlijk lokaal van
de inrichting opgeslagen worden;
c) de opslagruimte voor eindverpakkingsmateriaal moet vrij zijn van stof en
ongedierte en mag geen luchtverbinding hebben met andere lokalen
waarin zich stoffen bevinden die vers vlees kunnen besmetten. Eindver-
pakkingsmateriaal mag niet op de vloer worden opgeslagen;
d) het materiaal voor de eindverpakking moet in hygiënisch verantwoorde
omstandigheden gereed gemaakt worden voordat het in het lokaal wordt
binnengebracht;
e) de eindverpakkingen moeten op hygiënisch verantwoorde wijze in het
lokaal worden binnengebracht en onverwijld worden gebruikt. Zij mogen
niet worden gehanteerd door het personeel dat het verse vlees hanteert;
f) het vleesmoet, meteen na het aanbrengen van de onmiddellijke verpak-
king, in de daarvoor bestemde opslagruimten worden opgeslagen.
64. De in dit hoofdstuk bedoelde eindverpakkingen mogen slechts uitgesneden
vleesbevatten dat tot dezelfde diers oort behoort.
HOOFDSTUK XIII
KEURINGSCERTIFICAAT
65. Het originele exemplaar van het keuringscertificaat waarvan het vlees
vergezeld moet gaan gedurende het vervoer naar de plaatsvan bes temming
wordt op het tijdstip van de lading door een officiële dierenarts afgegeven.
Het certificaat moet, wat vorm en inhoud betreft, overeenkomen met het
model in bijlage IV; het dient ten minste in de officiële taal of talen van
de plaats van bestemming te zijn opgesteld. Het certificaat moet uit één
vel bestaan.
HOOFDSTUK XIV
OPSLAG
66. Versvleesdient na de keuring na het s lachten onmiddellijk te worden
gekoeld en voortdurend op een inwendige temperatuur te worden gehouden
van niet meer dan + 7 ºC voor karkassen en delen daarvan en van niet meer
dan + 3 ºC voor slachtafval.
Afwijkingen van deze eiskunnen per geval door de bevoegde autoriteiten
worden toegestaan voor het vervoer van vlees naar uitsnijderijen of slage-
rijen in de onmiddellijke nabijheid van het slachthuis, voor zover dit
vervoer niet meer dan een uur in beslag neemt, alsmede om technische
redenen in verband met de rijping van het vlees.
Vers vlees dat bestemd is om te worden ingevroren moet rechtstreeks
afkomstig zijn uit een erkend slachthuis of een erkende uitsnijderij.
Invriezing van versvleesmag alleen ges chieden door middel van daarvoor
geschikte apparatuur in lokalen van de inrichting waar het vlees is
verkregen of uitgesneden, of in erkende koel- of vrieshuizen.
Delen alsbedoeld in artikel 3, lid 1, punt A, van deze richtlijn en in hoofd-
stuk XI, punt 53, van deze bijlage, alsmede slachtafvallen, bestemd om te
worden ingevroren, moeten onverwijld worden ingevroren, tenzij uit
gezondheidsoogpunt rijping is vereist. In dat geval moeten zij onmiddellijk
na rijping worden ingevroren.
Hele karkassen, halve karkassen, halve karkassen die in ten hoogste drie
stukken zijn verdeeld of voeten die bestemd zijn om te worden ingevroren,
moeten zonder onnodige vertraging na een stabilisatieperiode worden inge-
vroren.
Uitgesneden vlees dat bestemd is om te worden ingevroren moet zonder
onnodige vertraging na het uitsnijden worden ingevroren.
Ingevroren vleesmoet een inwendige temperatuur van niet meer dan − 12 ºC
hebben en tijdensde ops lag mag de temperatuur niet hoger worden.1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 32
▼B
Op versvleesdat isingevroren moeten de maand en het jaar van het
invriezen worden vermeld.
67. In ruimten alsbedoeld in hoofds tuk IV, punten 16 en 17, mogen, tenzij het
vleeszich in de eindverpakking bevindt en apart isopges lagen, geen andere
produkten worden opgeslagen die de hygiënische kwaliteit van het vlees
nadelig kunnen beïnvloeden of het vleeskunnen bes metten.
68. De temperatuur van de in hoofdstuk IV, punten 16 en 17, bedoelde opslag-
ruimten moet worden geregistreerd.
HOOFDSTUK XV
VERVOER
69. Vers vlees moet worden vervoerd in vervoermiddelen met hermetische slui-
ting dan wel, bij invoer overeenkomstig Richtlijn 90/675/EEG of doorvoer
via het grondgebied van een derde land, in met een loodje verzegelde
vervoermiddelen, die zo zijn gebouwd en ingericht dat de in hoofdstuk
XIV voorgeschreven temperatuur tijdens de volledige duur van het vervoer
niet wordt overschreden.
In afwijking van de eerste alinea mogen hele karkassen, halve karkassen,
halve karkassen die in ten hoogste drie stukken zijn verdeeld of voeten,
onder na adviesvan het Wetens chappelijk Comité volgensde procedure
van artikel 16 van deze richtlijn vast te stellen voorwaarden, worden
vervoerd bij hogere temperaturen dan die bedoeld in hoofdstuk XIV.
70. Deze vervoermiddelen moeten voldoen aan de volgende eisen:
a) de binnenwanden en andere delen die met het vleesin aanraking kunnen
komen, moeten vervaardigd zijn uit corrosiebestendig materiaal waar-
door de organoleptische eigenschappen van het vlees niet kunnen
worden aangetast en het vlees niet schadelijk voor de gezondheid van
de menskan worden; deze wanden moeten glad zijn en gemakkelijk te
reinigen en te ontsmetten;
b) zij moeten zijn uitgerust met doelmatige voorzieningen ter bescherming
van het vlees tegen insekten en stof en zij moeten zodanig zijn afgedicht,
dat er geen vloeistoffen kunnen wegvloeien;
c) voor het vervoer van hele karkassen, halve karkassen, halve karkassen
die in ten hoogste drie stukken zijn verdeeld of voeten, alsmede van
uitgesneden vlees zonder eindverpakking, moeten zij voorzien zijn van
een ophanginstallatie uit corrosiebestendig materiaal en wel zodanig dat
het vleesniet met de vloer in aanraking kan komen. Deze bepaling is
niet van toepassing op ingevroren vlees dat van een hygiënische eindver-
pakking isvoorzien. Bij vervoer door de lucht iseen ophangins tallatie
evenwel niet vereist, op voorwaarde dat passende corrosiebestendige
apparatuur aanwezig is voor het laden, vervoeren en lossen van het
vlees.
71. De vervoermiddelen voor het vervoer van vleesmogen in geen geval
worden gebruikt voor het vervoer van levende dieren of produkten die het
vlees zouden kunnen aantasten of besmetten.
72. Andere produkten die de hygiënische kwaliteit van het vlees nadelig kunnen
beïnvloeden of het vleeskunnen bes metten mogen niet te zamen met vlees
in hetzelfde vervoermiddel worden vervoerd, tenzij passende voorzorgs-
maatregelen worden getroffen. Vleesin een eindverpakking mag niet
samen met vlees zonder eindverpakking worden vervoerd in hetzelfde
vervoermiddel, tenzij hierin een passende fysieke scheiding is aangebracht
tussen het vlees met en het vlees zonder eindverpakking. Bovendien mogen
magen daarin slechts worden vervoerd als zij gebroeid of gereinigd zijn, en
koppen en poten slechts wanneer zij van de huid ontdaan of gebroeid en
onthaard zijn.
73. Vers vlees mag slechts in gereinigde en ontsmette vervoermiddelen worden
vervoerd.
74. Hele karkassen, halve karkassen, halve karkassen die in ten hoogste drie
stukken zijn verdeeld of voeten, met uitzondering van ingevroren vlees in
hygiënisch verantwoorde eindverpakking, moeten steeds hangend worden
vervoerd, behalve bij vervoer door de lucht alsbedoeld in punt 70, c).
Andere delen en slachtafvallen moeten worden opgehangen of geplaatst op
dragers, voor zover zij zich niet bevinden in een eindverpakking of in
bakken uit corrosiebestendig materiaal. Deze dragers, eindverpakkingen of
bakken moeten voldoen aan de voorschriften inzake hygiëne en, met name
wat de eindverpakking betreft, aan de bepalingen van deze richtlijn. Inge-
wanden moeten steeds worden vervoerd in een eindverpakking die stevig1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 33
▼B
isen vloeis toffen noch vet doorlaat. Alvorensdeze eindverpakking opnieuw
mag worden gebruikt, dient zij te worden gereinigd en ontsmet.
75. De officiële dierenarts dient zich er vóór de verzending van te vergewissen
dat de vervoermiddelen en het inladen voldoen aan de in dit hoofdstuk neer-
gelegde voorschriften ten aanzien van de hygiëne.1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 34
▼B
BIJLAGE II
HOOFDSTUK I
ALGEMENE VOORWAARDEN VOOR DE ERKENNING VAN INRICH-
TINGEN MET EEN GERINGE CAPACITEIT
Inrichtingen met een geringe capaciteit moeten ten minste voorzien zijn van:1. voor lokalen waar vleeswordt verkregen en bewerkt:
a) vloeren uit ondoordringbaar, gemakkelijk te reinigen en te ontsmetten
materiaal, die niet kunnen rotten, welke vloeren zo moeten zijn aangelegd
dat het water gemakkelijk kan wegvloeien; om geuren te voorkomen moet
het water worden afgevoerd naar met een rooster bedekte en van stankaf-sluiting voorziene zinkputten;
b) gladde, duurzame en ondoordringbare wanden die van een heldere, afwas-
bare bekleding zijn voorzien tot een hoogte van ten minste 2 meter en in
slachtlokalen tot een hoogte van ten minste 3 meter.
Het gebruik van houten wanden in in bijlage I, hoofdstuk III, punt 16,
bedoelde lokalen die vóór 1 juli 1991 zijn gebouwd, isechter geen reden
voor intrekking van de erkenning;
c) deuren van reukloos, gemakkelijk te reinigen materiaal dat niet kan rotten.
Indien in de betrokken inrichting vleeswordt opges lagen, moet deze
inrichting beschikken over een opslagruimte die aan de hierboven
omschreven eisen voldoet;
d) reukloosis olatiemateriaal dat niet kan rotten;
e) voldoende luchtverversing en, zo nodig, een goede afvoer van damp;
f) voldoende verlichting, door daglicht of door kunstlicht, waardoor de
kleuren niet worden veranderd;
2. a) voldoende voorzieningen, zo dicht mogelijk bij de plaatsen waar de arbeid
wordt verricht, voor het wassen en ontsmetten van de handen en voor het
reinigen van het materieel met warm water. De installaties voor het
wassen van de handen moeten voorzien zijn van koud en warm stromend
water of van vooraf op een passende temperatuur gemengd water, van
was- en ontsmettingsmiddelen alsmede van hygiënische voorzieningen
voor het drogen van de handen;
b) ter plaatse of in een aanpalend lokaal, een voorziening voor het
ontsmetten van de werktuigen met water dat een temperatuur moet
hebben van ten minste 82 ºC;
3. passende voorzieningen ter bescherming tegen schadelijke dieren zoals
insekten of knaagdieren;
4. a) voorzieningen en werktuigen, zoals tafels voor het uitsnijden, verplaats-
bare uitsnijbladen, bakken, transportbanden en zagen van
corrosiebestendig materiaal, die het vlees niet kunnen aantasten en
gemakkelijk te reinigen en te ontsmetten zijn. Het gebruik van hout is
verboden;
b) corrosiebestendige werktuigen en apparatuur die aan de eisen van de
hygiëne voldoen en bestemd zijn voor
— het interne transport van het vlees,
— het neerzetten van de bakken die voor het vleesworden gebruikt, op
zodanige wijze dat noch het vlees, noch de bakken rechtstreeks met de
vloer of de wanden in aanraking kunnen komen;
c) speciale waterdichte bakken van bestendig materiaal, met een deksel en
een sluiting om te verhinderen dat onbevoegden er iets uit kunnen nemen,
voor vlees dat niet bestemd is voor menselijke consumptie en dat aan het
einde van iedere werkdag moet worden opgehaald of vernietigd;
5. een koelinstallatie om het vlees constant op de bij deze richtlijn voorge-
schreven inwendige temperatuur te houden. Deze installatie moet een
afvoersysteem bevatten dat aangesloten is op de afvalwaterleiding en geen
gevaar inhoudt voor besmetting van het vlees;
6. een installatie die onder druk een voldoende hoeveelheid van uitsluitend
drinkwater in de zin van Richtlijn 80/778/EEG kan leveren; bij wijze van
uitzondering kan evenwel een installatie met niet-drinkbaar water worden
toegelaten voor de produktie van stoom, voor brandbestrijding of voor het
koelen van koelinstallaties, op voorwaarde dat de daartoe aangebrachte
leidingen het gebruik van dit water voor andere doeleinden onmogelijk
maken en geen gevaar voor besmetting van vers vlees opleveren. De
leidingen voor niet-drinkbaar water moeten goed kunnen worden onder-
scheiden van de drinkwaterleidingen;1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 35
▼B
7. een installatie die warm drinkwater in de zin van Richtlijn 80/778/EEG in
voldoende hoeveelheden levert;
8. een voorziening voor de hygiënische afvoer van afvalwater;
9. ten minste een wasgelegenheid alsmede toiletten met waterspoeling. Deze
laatste mogen geen rechtstreekse toegang tot de werklokalen geven. De
wasgelegenheid moet voorzien zijn van koud en warm stromend water of
van vooraf op een passende temperatuur gemengd water, van was- en
ontsmettingsmiddelen voor de handen alsmede van hygiënische voorzie-
ningen voor het drogen van de handen. De wasgelegenheid moet zich in de
nabijheid van de toiletten bevinden.
HOOFDSTUK II
BIJZONDERE VOORWAARDEN VOOR DE ERKENNING VAN
SLACHTHUIZEN MET EEN GERINGE CAPACITEIT
10. Afgezien van de algemene voorwaarden, moeten slachthuizen met een
geringe capaciteit ten minste beschikken over:
a) voldoende stalruimte voor de dieren die de nacht op het terrein van het
slachthuis doorbrengen;
b) een slachtlokaal en, in het licht van de bij het slachten verrichte werk-
zaamheden, lokalen voor die werkzaamheden die voldoende groot zijn
om het werk vanuit hygiënisch oogpunt op bevredigende wijze te laten
verlopen;
c) duidelijk gescheiden plaatsen binnen het slachtlokaal voor het
bedwelmen en uitbloeden;
d) in het slachtlokaal, wanden die tot een hoogte van ten minste 3 meter of
tot aan het plafond afwasbaar zijn; bij het slachten moeten dampen
voldoende afgevoerd worden;
e) een voorziening voor het ophangen van de dieren na het bedwelmen,
zodat het uitslachten zoveel mogelijk aan het vrijhangende dier kan
plaatsvinden. Tijdens het uitslachten mag het dier in geen geval in aanra-
king komen met de vloer;
f) een koel- of vriesruimte waarvan de capaciteit voldoende groot is in
verhouding tot de omvang en de aard van de slachtactiviteiten en die in
ieder geval een toereikende afsluitbare geïsoleerde ruimte omvat, welke
alleen mag worden gebruikt voor de tijdelijke bewaring van karkassen
die worden geanalyseerd.
Afwijkingen van deze eiskunnen per geval door de bevoegde autori-
teiten worden toegestaan, wanneer het vlees direct uit deze slachthuizen
wordt opgehaald om te worden afgeleverd bij uitsnijderijen of slagerijen
in de onmiddellijke nabijheid van het slachthuis voor zover dit vervoer
niet meer dan één uur in beslag neemt.
11. Het is verboden in het slachtlokaal magen en darmen te ledigen of schoon
te maken en huiden, horens, klauwen en hoeven en varkenshaar op te slaan.
12. Indien de mest niet iedere dag buiten het terrein van het slachthuis kan
worden gebracht, moet deze opgeslagen worden op een duidelijk gescheiden
plaats.
13. De in het slachtlokaal gebrachte dieren moeten onmiddellijk bedwelmd en
geslacht worden.
14. Zieke of van ziekte verdachte dieren mogen niet in de inrichting worden
geslacht, tenzij de bevoegde autoriteit een afwijking op deze regel toestaat.
In dat geval moet het slachten geschieden onder het toezicht van de
bevoegde autoriteit en moeten er maatregelen worden genomen om besmet-
ting te voorkomen; de lokalen moeten speciaal worden gereinigd en ontsmet
onder officieel toezicht alvorensopnieuw te worden gebruikt.1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 36
▼B
BIJLAGE III
VAKBEKWAAMHEIDSEISEN VOOR ASSISTENTEN
1. Alleen kandidaten die kunnen aantonen dat zij met betrekking tot de in punt
3, a), van deze bijlage vermelde onderwerpen een door de bevoegde autori-
teiten van de Lid-Staten erkende theoretische opleiding, inclusief
laboratoriumdemonstraties, hebben gevolgd van ten minste 400 uur en een
praktijkopleiding onder toezicht van een officiële dierenartshebben gehad
van ten minste 200 uur, mogen deelnemen aan het in artikel 9, vierde alinea,van deze richtlijn bedoelde examen. De praktijkopleiding wordt gegeven in
slachthuizen, in uitsnijderijen, in koel- en vrieshuizen en in keuringsposten
voor versvlees .
2. Assistenten die voldoen aan de eisen van bijlage II bij Richtlijn 71/118/EEG,
mogen evenwel een opleidingscursus volgen waarvan het theoretische deel
slechts 200 uur beslaat.
3. Het in artikel 9, vierde alinea, van deze richtlijn bedoelde examen omvat een
theoretisch gedeelte en een praktijkgedeelte en heeft betrekking op de
volgende onderwerpen:
a) theoretisch gedeelte:
— basiskennis van de anatomie en de fysiologie van geslachte dieren;
— basiskennis van de pathologie van geslachte dieren;— basiskennis van de pathologische anatomie van geslachte dieren;— basiskennis van de hygiëne, met name de bedrijfshygiëne, de hygiëne
bij het slachten, het uitsnijden en de opslag, en de arbeidshygiëne;
— kennisvan methoden en proceduresvoor s lachting, keuring, bereiding,
onmiddellijke en eindverpakking en vervoer van versvlees ;
— kennis van de wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften die met
het verrichten van de werkzaamheden van de assistent verband
houden;
— bemonsteringsprocedures;
b) praktijkgedeelte:
— keuring en beoordeling van geslachte dieren;
— bepaling van de diersoort via onderzoek van de kenmerkende delen
van het dier;
— identificatie van een aantal delen van geslachte dieren waarin verande-
ringen voorkomen, en commentaar op die delen;
— keuring na het slachten in het slachthuis;
— hygiënecontrole;— bemonstering.1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 37
▼B
BIJLAGE IV
1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 38
▼B
1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 39
▼B
BIJLAGE V
1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 40
▼B
1991L0497 — NL — 24.02.1992 — 001.001 — 41