2000R1760 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EG) Nr. 1760/2000 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 17 juli 2000
tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor runderen en inzake de etikettering
van rundvlees en rundvleesproducten en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 820/97 van de
Raad
(PB L 204 van 11.8.2000, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►A1Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek
Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de RepubliekMalta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de SlowaakseRepubliek en de aanpassing van de Verdragen waarop de EuropeseUnie is gegrondL 236 33 23.9.2003
▼B
VERORDENING (EG) Nr. 1760/2000 VAN HET EUROPEES
PARLEMENT EN DE RAAD
van 17 juli 2000
tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor
runderen en inzake de etikettering van rundvlees en rundvleespro-ducten en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 820/97 van de
Raad
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
met name op artikel 37 en artikel 152, lid 4, onder b),
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3),
Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4),
Overwegende hetgeen volgt:
(1)Op grond van artikel 19 van Verordening (EG) nr. 820/97 van de
Raad van 21 april 1997 tot vaststelling van een identificatie- enregistratieregeling voor runderen en inzake de etikettering vanrundvlees en rundvleesproducten (
5) moet een verplichte rund-
vleesetiketteringsregeling worden ingevoerd die vanaf 1 januari
2000 in alle lidstaten verplicht wordt toegepast. Op basis van
een voorstel van de Commissie is in datzelfde artikel bepaalddat de algemene bepalingen betreffende die verplichte regelingvóór die datum zullen worden vastgesteld.
(2)Verordening (EG) nr. 2772/1999 van de Raad van 21 december1999 tot vaststelling van de algemene bepalingen voor eenverplichte etiketteringsregeling voor rundvlees (
6) bepaalt echter
dat deze algemene bepalingen slechts voorlopig van toepassingzijn, gedurende een periode van ten hoogste acht maanden,
namelijk van 1 januari tot en met 31 augustus 2000.
(3)Duidelijkheidshalve dient Verordening (EG) nr. 820/97 te
worden ingetrokken en te worden vervangen door de onderha-
vige verordening.
(4)Als gevolg van de instabiliteit van de markt voor rundvlees en
rundvleesproducten die door de crisis in verband met bovienespongiforme encefalopathie is ontstaan, is de transparantie wat
betreft de omstandigheden van de productie en de afzet van
deze producten, met name ten aanzien van de traceerbaarheid,verbeterd, wat een positief effect heeft gehad op de rundvlees-consumptie. Om het vertrouwen van de consument in rundvleeste behouden en te doen toenemen, en hem niet te misleiden
dienen producten juist en duidelijk te worden geëtiketteerd.
(5)Te dien einde is het van wezenlijk belang te voorzien in een
doeltreffende identificatie- en registratieregeling voor runderenin de productiefase, enerzijds, en in een op objectieve criteria
gebaseerde specifieke communautaire etiketteringsregeling in de
afzetfase, anderzijds.
(6)Als gevolg van de garanties die deze verbetering biedt, zal even-eens worden voldaan aan een aantal eisen van algemeen belang,2000R1760 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 2
(1) PB C 376 E van 28.12.1999, blz. 42.
(2) PB C 117 van 26.4.2000, blz. 47.
(3) PB C 226 van 8.8.2000, blz. 9.
(4) Advies van het Europees Parlement van 12 april 2000 (nog niet verschenen
in het Publicatieblad), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 6 juni
2000 (nog niet verschenen in het Publicatieblad) en besluit van het Europees
Parlement van 6 juli 2000 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).
(5) PB L 117 van 7.5.1997, blz. 1.
(6) PB L 334 van 28.12.1999, blz. 1.
▼B
zoals de bescherming van de volksgezondheid en van de gezond-
heid van dieren.
(7)Het vertrouwen van de consument in de kwaliteit van rundvleesen rundvleesproducten zal bijgevolg worden vergroot, debescherming van de volksgezondheid zal op een hoog niveauworden gehandhaafd en de rundvleesmarkt zal duurzaamstabieler worden.
(8)In artikel 3, lid 1, onder c), van Richtlijn 90/425/EEG van deRaad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnischecontroles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaaldelevende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstand-brenging van de interne markt (
1) is bepaald dat voor het
intracommunautaire handelsverkeer bestemde dieren overeen-
komstig de vereisten van de communautaire voorschriftenmoeten worden geïdentificeerd en geregistreerd, zodat hetbedrijf, het centrum of de instelling van oorsprong of van tijde-lijk verblijf is terug te vinden, en dat deze identificatie- enregistratieregelingen vóór 1 januari 1993 ook van toepassing
moeten worden verklaard op het verkeer van dieren binnen het
grondgebied van elke lidstaat.
(9)In artikel 14 van Richtlijn 91/496/EEG van de Raad van 15 juli1991 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van
de veterinaire controles voor dieren uit derde landen die in de
Gemeenschap worden binnengebracht en tot wijziging van deRichtlijnen 89/662/EEG, 90/425/EEG en 90/675/EEG (
2)i s
bepaald dat voor die dieren, met uitzondering van slachtdierenen geregistreerde paardachtigen, de in artikel 3, lid 1, onder c),van Richtlijn 90/425/EEG bedoelde identificatie en registratie
moeten worden uitgevoerd nadat de controles zijn verricht.
(10)Voor het beheer van bepaalde communautaire steunregelingen in
de landbouwsector moeten bepaalde dieren individueel wordengeïdentificeerd. De identificatie- en registratieregeling moetderhalve zijn afgestemd op de toepassing van die regelingen
voor individuele identificatie en de controle daarop.
(11)Met het oog op de correcte toepassing van deze verordening
moet worden voorzien in een snelle en efficiënte uitwisselingvan informatie tussen de lidstaten. Er zijn communautaire voor-schriften terzake vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 1468/81
van de Raad van 19 mei 1981 betreffende wederzijdse bijstand
tussen de administratieve autoriteiten van de lidstaten en samen-werking tussen deze autoriteiten en de Commissie, met het oogop de juiste toepassing van de douane- en landbouwvoor-schriften (
3), en bij Richtlijn 89/608/EEG van de Raad van 21
november 1989 betreffende wederzijdse bijstand tussen de admi-
nistratieve autoriteiten van de lidstaten en samenwerking tussendeze autoriteiten en de Commissie met het oog op de juistetoepassing van de veterinaire en zoötechnische wetgeving (
4).
(12)De momenteel geldende voorschriften betreffende de identifi-
catie en de registratie van runderen zijn vastgesteld bij Richtlijn
92/102/EEG van de Raad van 27 november 1992 met betrekkingtot de identificatie en de registratie van dieren (
5) en bij Verorde-
ning (EG) nr. 820/97. Gebleken is dat de toepassing vanRichtlijn 92/102/EEG niet geheel voldoet en nog moet wordenverbeterd. Bijgevolg moet voor runderen een specifieke verorde-2000R1760 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 3
(1) PB L 224 van 18.8.1990, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
92/118/EEG (PB L 62 van 15.3.1993, blz. 49).
(2) PB L 268 van 24.9.1991, blz. 56. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
96/43/EG (PB L 162 van 1.7.1996, blz. 1).
(3) PB L 144 van 2.6.1981, blz. 1. Verordening ingetrokken bij Verordening
(EG) nr. 515/97 (PB L 82 van 22.3.1997, blz. 1).
(4) PB L 351 van 2.12.1989, blz. 34.
(5) PB L 355 van 5.12.1992, blz. 32. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Akte
van Toetreding van 1994.
▼B
ning worden vastgesteld die de voorschriften van de genoemde
richtlijn stringenter maakt.
(13)Om een verbeterd identificatiesysteem te doen aanvaardenmogen geen overdreven administratieve formaliteiten worden
verlangd. Voor de tenuitvoerlegging moeten haalbare termijnen
worden vastgesteld.
(14)Met het oog op snelle en accurate tracering van dieren voor decontroles uit hoofde van de communautaire steunregelingen dientelke lidstaat een gecomputeriseerd nationaal gegevensbestand opte zetten waarin de identiteit van het dier, alle bedrijven op hetgrondgebied van de lidstaat en alle verplaatsingen van de dieren
worden opgenomen, overeenkomstig Richtlijn 97/12/EG van de
Raad van 17 maart 1997 tot wijziging en bijwerking van Richt-lijn 64/432/EEG inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op hetgebied van het intracommunautaire handelsverkeer in runderenen varkens (
1), waarin de sanitaire vereisten met betrekking tot
dit gegevensbestand duidelijk zijn aangegeven.
(15)Het is van belang dat elke lidstaat alle maatregelen neemt dieeventueel nog nodig zijn om het nationaal gegevensbestand zo
snel mogelijk volledig operationeel te maken.
(16)Er moet worden gezorgd voor de nodige technische voorzie-ningen om te garanderen dat de producenten optimaal met hetgegevensbestand kunnen communiceren en dat het bestand opgrote schaal wordt gebruikt.
(17)Teneinde de verplaatsingen van runderen te kunnen traceren,moeten de dieren worden geïdentificeerd met een oormerk in
elk oor, en moeten zij in beginsel bij elke verplaatsing vergezeld
gaan van een paspoort. De kenmerken van het oormerk en hetpaspoort moeten worden vastgesteld voor de gehele Gemeen-schap. In beginsel moet een paspoort worden afgegeven voorelk dier waaraan een oormerk is toegekend.
(18)Overeenkomstig Richtlijn 91/496/EEG dienen uit derde landengeïmporteerde dieren aan dezelfde eisen inzake identificatie te
voldoen.
(19)Elk dier moet zijn oormerk zijn leven lang houden.
(20)De Commissie gaat, op basis van door het Gemeenschappelijk
Centrum voor Onderzoek verricht onderzoek, na of voor de iden-tificatie van dieren gebruik kan worden gemaakt vanelektronische hulpmiddelen.
(21)De houders van de dieren, de vervoerders uitgezonderd, moetenvoor de dieren op hun bedrijf een register bijhouden. Dekenmerken van dat register moeten worden vastgesteld voor de
gehele Gemeenschap. De bevoegde autoriteit moet deze registers
kunnen inzien wanneer zij daarom verzoekt.
(22)De lidstaten kunnen de uit de toepassing van deze maatregelenvoortvloeiende kosten verhalen op de gehele rundvleessector.
(23)De voor de toepassing van elke titel van deze verordeningbevoegde autoriteit(en) moet(en) worden aangewezen.
(24)Er moet een verplichte rundvleesetikettering worden ingevoerddie in alle lidstaten verplicht wordt toegepast. Handelaren enorganisaties die rundvlees in de handel brengen moeten op grondvan deze verplichte regeling op het etiket gegevens vermelden
over het rundvlees en over de plaats waar het dier of de dieren
waarvan het vlees afkomstig is, is/zijn geslacht.
(25)De verplichte etiketteringsregeling voor rundvlees moet metingang van 1 januari 2002 worden aangescherpt. Handelaren enorganisaties die rundvlees in de handel brengen moeten op grondvan deze verplichte regeling bovendien informatie over deoorsprong van het product op het etiket vermelden, met name2000R1760 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 4
(1) PB L 109 van 25.4.1997, blz. 1.
▼B
de plaats waar het dier of de dieren waarvan het rundvlees
afkomstig is, is/zijn geboren, gemest en geslacht.
(26)Naast de informatie over de plaats waar het dier of de dierenwaarvan het vlees afkomstig is, is/zijn geboren, gehouden engeslacht, mag in het kader van de facultatieve etiketteringsrege-ling aanvullende informatie worden verstrekt.
(27)De verplichte etiketteringsregeling op basis van de oorsprong
moet op 1 januari 2002 van kracht zijn, aangezien de verplich-
ting om volledige informatie over verplaatsingen van runderenin de Gemeenschap te verstrekken alleen bestaat ten aanzienvan dieren die na 31 december 1997 zijn geboren.
(28)Met het oog op het algemeen belang moet de verplichte rund-vleesetiketteringsregeling ook gelden voor in de Gemeenschap
ingevoerd rundvlees. Er moet echter rekening mee worden
gehouden dat handelaren of organisaties in derde landen wellichtniet over alle informatie beschikken die vereist is voor de etiket-tering van in de Gemeenschap geproduceerd rundvlees. Daarommoet worden bepaald welke gegevens derde landen in ieder
geval op het etiket moeten vermelden.
(29)Voor handelaren en organisaties die gehakt rundvlees produceren
of in de handel brengen en die niet alle in het kader van deverplichte rundvleesetiketteringsregeling vereiste informatiekunnen verstrekken, moeten afwijkende bepalingen gelden, metdien verstande dat toch een bepaald minimum aan informatie
moet worden verstrekt.
(30)De etikettering is bedoeld om de handel in rundvlees zo transpa-
rant mogelijk te maken.
(31)Deze verordening laat Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de
Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische
aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproductenen levensmiddelen (
1) onverlet.
(32)Voor alle andere gegevens dan die welke in het kader van deverplichte etiketteringsregeling moeten worden verstrekt, moeteveneens een communautaire kaderregeling worden vastgesteld.
In verband met de vele verschillende omschrijvingen voor in de
Gemeenschap op de markt gebracht rundvlees is een facultatieveetiketteringsregeling het meest geschikt. Een facultatieve etiket-teringsregeling is slechts doeltreffend wanneer aan de handervan kan worden nagegaan van welk dier of welke dieren het
betrokken rundvlees afkomstig is. Door een handelaar of een
organisatie toegepaste maatregelen inzake etikettering moetenbeschreven zijn in een productspecificatie die ter goedkeuringaan de bevoegde autoriteit is voorgelegd. Aan handelaren enorganisaties mag slechts toestemming worden gegeven om rund-vlees te etiketteren indien op het etiket de naam of het
identificatielogo van de handelaar of organisatie wordt vermeld.
De bevoegde autoriteiten van de lidstaten moeten wordengemachtigd om, indien onregelmatigheden worden geconsta-teerd, de goedkeuring van een productspecificatie in te trekken.Om te garanderen dat de op het etiket vermelde gegevens in de
hele Gemeenschap kunnen worden erkend, moet worden voor-
zien in uitwisseling van informatie tussen de lidstaten.
(33)Het is mogelijk dat ook handelaren en organisaties die rundvleesuit derde landen in de Gemeenschap invoeren, hun productenovereenkomstig de facultatieve etiketteringsregeling willenetiketteren. Er moeten derhalve voorschriften worden vastgesteld
die ten doel hebben zoveel mogelijk te garanderen dat de etiket-
teringsregeling voor ingevoerd rundvlees even betrouwbaar is alsdie voor rundvlees uit de Gemeenschap.
(34)Bij de overgang van de bij titel II van Verordening (EG) nr. 820/97 vastgestelde regeling naar de bij deze verordening vastge-2000R1760 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 5
(1) PB L 208 van 24.7.1992, blz. 1.
▼B
stelde regeling zouden zich moeilijkheden kunnen voordoen
waarmee in deze verordening geen rekening is gehouden. Methet oog op deze mogelijkheid moet worden bepaald dat de
Commissie de nodige overgangsmaatregelen kan vaststellen. De
Commissie moet ook worden gemachtigd om, indien dit gerecht-vaardigd blijkt, specifieke praktische problemen op te lossen.
(35)Om de betrouwbaarheid van de in deze verordening vermelde
maatregelen te garanderen, moeten de lidstaten ertoe worden
verplicht adequate en doeltreffende controlemaatregelen tetreffen. Deze controles moeten los staan van de controles die deCommissie kan uitvoeren naar analogie van artikel 9 van Veror-dening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december
1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van
de Europese Gemeenschappen (
1).
(36)Er moeten passende sancties worden vastgesteld voor gevallenvan overtreding van de bepalingen van deze verordening.
(37)De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelendienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voor-waarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleendeuitvoeringsbevoegdheden (
2),
HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
TITEL I
Identificatie en registratie van runderen
Artikel 1
1. Elke lidstaat stelt, overeenkomstig deze titel, een identificatie- en
registratieregeling voor runderen (hierna „dieren” genoemd) vast.
2. Deze titel geldt onverminderd communautaire voorschriften met
het oog op de uitroeiing of de bestrijding van dierziekten en onvermin-
derd Richtlijn 91/496/EEG en Verordening (EEG) nr. 3508/92 (3). De
bepalingen van Richtlijn 92/102/EEG die specifiek betrekking hebbenop runderen, zijn evenwel niet langer van toepassing vanaf de datumwaarop deze dieren overeenkomstig het bepaalde in deze titel moetenworden geïdentificeerd.
Artikel 2
In deze titel wordt verstaan onder:
— „dier”: rund als bedoeld in artikel 2, lid 2, onder b) en c), van
Richtlijn 64/432/EEG (
4),
— „bedrijf”: een op het grondgebied van een lidstaat gelegen inrich-
ting, constructie of, in het geval van een boerderij in de openlucht, elke plaats waar dieren waarop deze verordening betrekking
heeft, worden gehouden, opgefokt of verzorgd,
— „houder”: een natuurlijke of rechtspersoon die permanent of tijde-
lijk verantwoordelijk is voor dieren, ook tijdens het vervoer of op
een markt,
— „bevoegde autoriteit”: de centrale autoriteit of autoriteiten in een
lidstaat die verantwoordelijk is/zijn voor of belast is/zijn met het
uitvoeren van de veterinaire controles en de tenuitvoerlegging vandeze titel of, voor wat betreft de controle van de premies, de auto-2000R1760 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 6
(1) PB L 312 van 23.12.1995, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 1036/1999 (PB L 127 van 21.5.1999, blz. 4).
(2) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.
(3) PB L 355 van 5.12.1992, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Veror-
dening (EG) nr. 1036/1999 (PB L 127 van 21.5.1999, blz. 4).
(4) PB 121 van 29.7.1964, blz. 1977/64. Richtlijn bijgewerkt bij Richtlijn 97/12/
EG (PB L 109 van 25.4.1997, blz. 1) en laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
98/99/EG (PB L 358 van 31.12.1998, blz. 107).
▼B
riteiten die belast zijn met de tenuitvoerlegging van Verordening
(EEG) nr. 3508/92.
Artikel 3
De identificatie- en registratieregeling voor runderen omvat de
volgende elementen:
a) oormerken om de dieren individueel te identificeren,
b) gecomputeriseerde gegevensbestanden,
c) dierpaspoorten,
d) individuele registers op elk bedrijf.
De Commissie en de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat
hebben toegang tot alle informatie waarop deze titel betrekking heeft.
De lidstaten en de Commissie treffen de nodige maatregelen om erop
toe te zien dat alle belanghebbenden, waaronder de door de lidstaaterkende belanghebbende consumentenverenigingen, toegang kunnenkrijgen tot deze gegevens, op voorwaarde dat de overeenkomstig hetnationale recht vereiste vertrouwelijke behandeling en bescherming
van gegevens worden gegarandeerd.
Artikel 4
1. Alle dieren op een bedrijf die na 31 december 1997 zijn geboren
of na 31 december 1997 worden bestemd voor het intracommunautairehandelsverkeer, worden geïdentificeerd met een door de bevoegdeautoriteit goedgekeurd merk in elk oor. ►
A1Alle dieren op een
bedrijf in de Tsjechische Republiek, Estland, Cyprus, Letland,
Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije die tot en
met de datum van toetreding zijn geboren of na die datum wordenbestemd voor het intracommunautaire handelsverkeer, worden geïdenti-ficeerd met een door de bevoegde autoriteit goedgekeurd merk in elkoor.◄Beide oormerken zijn voorzien van dezelfde identificatiecode
aan de hand waarvan elk individueel dier kan worden geïdentificeerd
en kan worden nagegaan op welk bedrijf het is geboren. In afwijkingvan het voorgaande mogen dieren die vóór 1 januari 1998 zijn geboren,en na die datum bestemd worden voor het intracommunautaire handels-verkeer, tot 1 september 1998 overeenkomstig Richtlijn 92/102/EEGworden geïdentificeerd.
In afwijking van de eerste alinea mogen dieren die vóór 1 januari 1998
zijn geboren en na die datum bestemd worden voor het intracommu-nautaire handelsverkeer met het oog op onmiddellijke slachting, tot 1
september 1999 overeenkomstig Richtlijn 92/102/EEG worden geïden-
tificeerd.
Runderen bestemd voor culturele of sportieve evenementen (met
uitzondering van beurzen en tentoonstellingen) mogen, in plaats van
met een oormerk, worden geïdentificeerd volgens een door deCommissie erkend identificatiesysteem dat gelijkwaardige waarborgenbiedt.
2. Het oormerk wordt aangebracht binnen een door de lidstaat te
bepalen termijn vanaf de geboorte van het dier en in elk geval vóórdathet dier het bedrijf waarop het is geboren, verlaat. De bedoelde termijnmag tot en met 31 december 1999 niet langer zijn dan 30 dagen en na
die datum niet langer dan 20 dagen.
De Commissie kan evenwel op verzoek van een lidstaat en overeen-
komstig de in artikel 23, lid 2, bedoelde procedure bepalen in welke
gevallen de lidstaten de maximumtermijn mogen verlengen.
Dieren die zijn geboren na 31 december 1997 mogen slechts van een
bedrijf worden afgevoerd indien zij overeenkomstig dit artikel zijn
geïdentificeerd.
Dieren die in Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije,
Malta, Polen, Slovenië of Slowakije zijn geboren na de datum van2000R1760 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 7
▼A1
▼A1
toetreding mogen slechts van een bedrijf worden afgevoerd indien zij
overeenkomstig dit artikel zijn geïdentificeerd.
3. Een uit een derde land ingevoerd dier dat de bij Richtlijn 91/496/
EEG vastgestelde controles heeft ondergaan en dat op het grondgebiedvan de Gemeenschap blijft, wordt door middel van een oormerk dataan de in dit artikel vastgestelde eisen voldoet, op het bedrijf vanbestemming geïdentificeerd binnen een door de lidstaat te bepalen
termijn van ten hoogste 20 dagen na de bovenbedoelde controles en in
elk geval vóórdat het dier het bedrijf weer verlaat.
Het dier behoeft evenwel niet te worden geïdentificeerd indien het
bedrijf van bestemming een slachthuis is in de lidstaat waar de
betrokken controles zijn verricht en waar het dier binnen 20 dagen na
de controles wordt geslacht.
De oorspronkelijke identificatie door het derde land wordt geregistreerd
in het in artikel 5 bedoelde gecomputeriseerd gegevensbestand of,
indien dat nog niet volledig operationeel is, in de in artikel 3 bedoelderegisters, samen met de door de lidstaat van bestemming toegekendeidentificatiecode.
4. Dieren uit een andere lidstaat behouden hun oorspronkelijke
oormerk.
5. Oormerken mogen niet worden verwijderd of vervangen zonder
toestemming van de bevoegde autoriteit.
6. De oormerken worden aan de bedrijven toegekend, verdeeld en
bij de dieren aangebracht op de door de bevoegde autoriteit vastge-
stelde wijze.
7. Uiterlijk op 31 december 2001 nemen het Europees Parlement en
de Raad, op basis van een verslag en eventuele voorstellen van de
Commissie en overeenkomstig de procedure van artikel 95 van het
Verdrag, een besluit over de mogelijkheid om, gelet op de vooruitgangterzake, voor de identificatieregeling gebruik te maken van elektroni-sche hulpmiddelen.
Artikel 5
De bevoegde autoriteit van de lidstaten zet een gecomputeriseerd gege-
vensbestand op overeenkomstig de artikelen 14 en 18 van Richtlijn 64/432/EEG.
De gecomputeriseerde gegevensbestanden worden uiterlijk op 31
december 1999 volledig operationeel en bevatten vanaf die datum alleingevolge genoemde richtlijn vereiste gegevens.
Artikel 6
1. Met ingang van 1 januari 1998 geeft de bevoegde autoriteit voor
elk dier dat overeenkomstig artikel 4 moet worden geïdentificeerd, een
paspoort af binnen 14 dagen na de kennisgeving van de geboorte vanhet dier of, voor dieren die uit derde landen zijn ingevoerd, binnen 14dagen na kennisgeving van de nieuwe identificatie door de betrokkenlidstaat overeenkomstig artikel 4, lid 3. De bevoegde autoriteit kan
onder dezelfde voorwaarden een paspoort afgeven voor dieren uit een
andere lidstaat. In dat geval wordt het paspoort waarvan het dier verge-zeld gaat, overhandigd aan de bevoegde autoriteit, die het terugbezorgtaan de lidstaat die het heeft afgegeven.
Vanaf de toetredingsdatum geeft de bevoegde autoriteit in Tsjechië,
Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië
en Slowakije voor elk dier dat overeenkomstig artikel 4 moet wordengeïdentificeerd, een paspoort af binnen 14 dagen na de kennisgevingvan de geboorte van het dier of, voor dieren die uit derde landen zijningevoerd, binnen 14 dagen na kennisgeving van de nieuwe identifi-catie door de betrokken lidstaat overeenkomstig artikel 4, lid 3.2000R1760 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 8
▼B
▼A1
▼B
De Commissie kan evenwel op verzoek van een lidstaat en overeen-
komstig de in artikel 23, lid 2, bedoelde procedure bepalen in welkegevallen de maximumtermijn mag worden verlengd.
2. Dieren gaan bij verplaatsingen steeds vergezeld van het paspoort.
3. In afwijking van het bepaalde in lid 1, eerste volzin, en lid 2,
kunnen lidstaten:
— die beschikken over een gecomputeriseerd gegevensbestand dat
naar het oordeel van de Commissie overeenkomstig artikel 5volledig operationeel is, bepalen dat een paspoort alleen wordt afge-geven voor dieren die bestemd zijn voor het intracommunautairehandelsverkeer en dat dieren uitsluitend bij verplaatsing van het
grondgebied van de betrokken lidstaat naar het grondgebied van
een andere lidstaat steeds vergezeld gaan van het paspoort, in welkgeval het paspoort gegevens bevat die gebaseerd zijn op het gecom-puteriseerde gegevensbestand.
In deze lidstaten wordt het paspoort waarvan een dier bij invoer uit
een andere lidstaat vergezeld gaat, bij aankomst overhandigd aan debevoegde autoriteit;
— tot 1 januari 2000 toestaan dat collectieve dierpaspoorten worden
afgegeven voor bestanden die binnen de betreffende lidstaat worden
verplaatst, mits deze bestanden dezelfde herkomst en bestemminghebben en vergezeld gaan van het veterinair certificaat.
4. Bij overlijden van een dier wordt het paspoort uiterlijk zeven
dagen nadat het dier is gestorven, door de houder terugbezorgd aan debevoegde autoriteit. Indien het dier naar een slachthuis wordt
gezonden, ziet de beheerder van het slachthuis erop toe dat het
paspoort aan de bevoegde autoriteit wordt terugbezorgd.
5. Wanneer dieren naar derde landen worden uitgevoerd, wordt het
paspoort door de laatste houder overhandigd aan de bevoegde autoriteitop de plaats waar het dier wordt uitgevoerd.
Artikel 7
1. Elke houder van dieren, met uitzondering van vervoerders:
— houdt een register bij,
— stelt, zodra het gecomputeriseerde gegevensbestand volledig opera-
tioneel is, de bevoegde autoriteit binnen een door de lidstaatvastgestelde termijn, die zich uitstrekt over drie tot zeven dagen,
in kennis van alle verplaatsingen van en naar het bedrijf en van
elke geboorte of sterfte van een dier op het bedrijf, samen met dedata waarop een en ander heeft plaatsgevonden. De Commissie kanevenwel op verzoek van een lidstaat, overeenkomstig de procedurevan artikel 23, lid 2, bepalen in welke gevallen de lidstaten de
maximumtermijn mogen verlengen en specifieke regels mogen vast-
stellen die van toepassing zijn op de verplaatsingen van runderendie bestemd zijn om in de zomer op verschillende plaatsen in debergen te grazen.
2. Elke houder vult, voorzover van toepassing en overeenkomstig
artikel 6, het paspoort in onmiddellijk na aankomst van een dier op
het bedrijf en vóór het vertrek van een dier van het bedrijf, en ziet
erop toe dat het paspoort het dier vergezelt.
3. Elke houder stelt de bevoegde autoriteit, indien deze daarom
verzoekt, in kennis van alle informatie betreffende oorsprong, identifi-catie en eventueel bestemming van de dieren waarvan hij eigenaar is
geweest of die hij heeft gehouden, vervoerd, verkocht of geslacht.
4. Het register wordt handmatig of door middel van een computer
bijgehouden in een door de bevoegde autoriteit goedgekeurde vorm enmoet te allen tijde en gedurende een door de bevoegde autoriteit vast testellen periode van ten minste drie jaar ter beschikking wordengehouden van de bevoegde autoriteit, die op haar verzoek inzage krijgt.2000R1760 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 9
▼B
Artikel 8
De lidstaten wijzen de autoriteit aan die belast is met het toezicht op de
naleving van deze titel. Zij delen elkaar en de Commissie mee welkeautoriteit is aangewezen.
Artikel 9
De lidstaten kunnen de kosten die verbonden zijn aan de in artikel 3
bedoelde regelingen en aan de in deze titel bedoelde controles in reke-ning brengen aan de bedoelde houders.
Artikel 10
De voor de uitvoering van deze titel vereiste maatregelen worden vast-
gesteld volgens de in artikel 23, lid 2, bedoelde beheersprocedure.Deze maatregelen betreffen met name:
a) de voorschriften betreffende de oormerken,
b) de voorschriften betreffende het paspoort,
c) de voorschriften betreffende het register,
d) de minimaal te verrichten controles,
e) de toepassing van administratieve sancties,
f) overgangsmaatregelen om de toepassing van deze titel te vergemak-
kelijken.
TITEL II
Etikettering van rundvlees en rundvleesproducten
Artikel 11
Indien een handelaar of een organisatie in de zin van artikel 12:
— op grond van deel I van deze titel in elke verhandelingsfase rund-
vlees moet etiketteren,
— op grond van deel II van deze titel in het verkooppunt vlees op
zodanige wijze wenst te etiketteren dat andere informatie dan de inartikel 13 bedoelde wordt verstrekt over bepaalde kenmerken of
productieomstandigheden van het geëtiketteerde vlees of van het
dier waarvan het vlees afkomstig is,
dient dit overeenkomstig deze titel te gebeuren.
Deze titel is van toepassing onverminderd de relevante communautaire
wetgeving, met name op het gebied van rundvlees.
Artikel 12
In deze titel wordt verstaan onder:
— „rundvlees”: alle producten van de GN-codes 0201, 0202,
0206 1095 en 0206 29 91,
— „etikettering”: het aanbrengen van een etiket op een stuk vlees of
stukken vlees of de verpakking ervan, of, bij niet-voorverpakte
producten, de noodzakelijke informatie die de consument in het
verkooppunt in geschreven vorm en duidelijk zichtbaar wordtverstrekt,
— „organisatie”: een groep handelaren die werkzaam zijn in hetzij één
stadium, hetzij verschillende stadia van de rundvleeshandel.2000R1760 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 10
▼B
DEEL I
Verplichte etiketteringsregeling voor rundvlees uit de Europese
Gemeenschap
Artikel 13
Algemene bepalingen
1. Handelaars of organisaties die in de Gemeenschap rundvlees op
de markt brengen, moeten dit vlees overeenkomstig dit artikel etiket-
teren.
De verplichte etiketteringsregeling moet garanderen dat een verband
kan worden gelegd tussen enerzijds de identificatie van het karkas, devoor- of achtervoet, of het stuk vlees en anderzijds het betrokken dierof, wanneer dat volstaat om de juistheid van de informatie op het etiket
te waarborgen, de betrokken groep dieren.
2. Op elk etiket moeten de volgende gegevens zijn vermeld:
a) een referentienummer of -code waarmee het verband kan worden
gelegd tussen het vlees en het dier of de dieren. Dit nummer kan
het identificatienummer zijn van het dier waarvan het vlees afkom-
stig is, of het identificatienummer voor een groep dieren;
b) het erkenningsnummer van het slachthuis waar het dier of de groep
dieren is geslacht en de lidstaat of het derde land waar het slacht-
huis is gevestigd. De vermelding luidt: „Geslacht in (naam van delidstaat of het derde land) (erkenningsnummer)”;
c) het erkenningsnummer van de uitsnijderij waar het karkas of de
groep karkassen is uitgesneden en de lidstaat of het derde landwaar de inrichting is gevestigd. De vermelding luidt: „Uitgesnedenin (naam van de lidstaat of het derde land) (erkenningsnummer)”.
3. Tot 31 december 2001 kunnen de lidstaten waarvan het identifi-
catie- en registratiesysteem voor runderen als bedoeld in titel I,
voldoende gegevens bevat, evenwel besluiten dat voor rundvlees vandieren die op hun grondgebied geboren, gehouden en geslacht zijnextra informatie op de etiketten moet worden vermeld.
4. Een verplichte regeling als bedoeld in lid 3, mag niet leiden tot
verstoring van het handelsverkeer tussen lidstaten.
De uitvoeringsbepalingen in de lidstaten die lid 3 willen toepassen,
moeten vooraf door de Commissie zijn goedgekeurd.
5. a) Vanaf 1 januari 2002 moeten de handelaars of organisaties ook
de volgende gegevens op de etiketten vermelden:
i) de lidstaat of het derde land waar het dier of de groep dieren
geboren is,
ii) de lidstaten of de derde landen waar het dier of de groep
dieren is gemest,
iii) de lidstaat of het derde land waar het dier of de groep dieren
is geslacht.
b) Indien het rundvlees echter afkomstig is van dieren die zijn
geboren, gehouden en geslacht:
i) in één en dezelfde lidstaat, mag de vermelding „Oorsprong:
(naam van de lidstaat)” worden aangebracht,
ii) in één en hetzelfde derde land, mag de vermelding
„Oorsprong: (naam van het derde land)” worden aangebracht.
Artikel 14
Afwijkingen van de verplichte etiketteringsregeling
In afwijking van artikel 13, lid 2, onder b) en c), en lid 5, onder a), i)
en ii), brengen de handelaars of organisaties die gehakt rundvleesproduceren, naar gelang van de plaats van productie, op het etiket devermelding „Geproduceerd in (naam van de lidstaat of van het derdeland)” aan en „Oorsprong”, als de staat of staten in kwestie niet destaat van productie is/zijn.2000R1760 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 11
▼B
De in artikel 13, lid 5, onder a), iii), bedoelde verplichting geldt voor
dit vlees vanaf de datum van toepassing van deze verordening.
Deze handelaars of organisaties kunnen het etiket van gehakt rundvlees
echter aanvullen met:
— één of meer vermeldingen bedoeld in artikel 13 en/of
— de datum van productie van het betrokken vlees.
Op basis van de opgedane ervaring en naar gelang van de noodzaak
hiertoe kunnen volgens de procedure van artikel 23, lid 2, soortgelijkebepalingen vastgesteld worden voor uitgesneden vlees en afsnijdsels.
Artikel 15
Verplichte etiketteringsregeling voor rundvlees uit derde landen
In afwijking van artikel 13 wordt bij de etikettering van in de Gemeen-
schap ingevoerd rundvlees waarvoor niet alle in artikel 13 bedoelde
gegevens beschikbaar zijn, volgens de procedure van artikel 17 de
volgende vermelding aangebracht: „Oorsprong: Niet-EG” en „Plaatsvan de slacht: (naam van het derde land)”.
DEEL II
Facultatieve etiketteringsregeling
Artikel 16
Algemene bepalingen
1. Wanneer etiketten andere gegevens bevatten dan de in deel I van
deze titel bedoelde gegevens, zendt elke betrokken handelaar of organi-satie een productspecificatie ter goedkeuring toe aan de bevoegde
autoriteit van de lidstaat waar het betrokken rundvlees wordt geprodu-
ceerd of verkocht. Tevens kan de bevoegde autoriteitproductspecificaties vaststellen voor gebruik in de betrokken lidstaat,op voorwaarde dat het gebruik ervan niet verplicht is.
In geval van facultatieve etikettering moeten in een specificatie worden
vermeld:
— de informatie die op het etiket moet worden vermeld,
— de maatregelen die moeten worden genomen om de juistheid van
deze informatie te garanderen,
— de controles die in alle stadia van productie en verkoop zullen
worden uitgevoerd, met inbegrip van de controles die moeten
worden uitgevoerd door een door de handelaar of organisatie aan
te wijzen en door de bevoegde autoriteit erkende onafhankelijkedienst. Deze diensten moeten voldoen aan de criteria van de Euro-pese norm nr. EN/45011,
— in het geval van een organisatie, de maatregelen die worden
genomen ten aanzien van een lid dat de productspecificatie niet in
acht neemt.
De lidstaten kunnen besluiten dat de controles door een onafhankelijke
dienst vervangen kunnen worden door controles door een bevoegde
autoriteit. De bevoegde autoriteit moet in dat geval beschikken over
het gekwalificeerde personeel en de middelen die nodig zijn om denoodzakelijke controles te verrichten.
De kosten van de uit hoofde van dit deel uitgevoerde controles komen
ten laste van de handelaar of de organisatie die de etiketteringsregelingtoepast.
2. Een specificatie mag slechts worden goedgekeurd als de
bevoegde autoriteit op basis van een grondig onderzoek van de in lid
1 bedoelde elementen, de zekerheid heeft dat de overwogen etikette-ringsregeling en met name de betrokken controleregeling deugdelijkfunctioneert en betrouwbaar is. De bevoegde autoriteit weigert elkespecificatie die geen verband legt tussen enerzijds de identificatie vanhet karkas, een voor- of achtervoet, of stukken vlees en anderzijds het2000R1760 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 12
▼B
betrokken dier of, waar zulks volstaat om de juistheid van de infor-
matie op het etiket te waarborgen, de betrokken dieren.
Specificaties die leiden tot etiketten met informatie die misleidend of
onvoldoende duidelijk is, worden eveneens afgewezen.
3. Wanneer de productie en/of de verkoop van rundvlees plaatsvindt
in twee of meer lidstaten, onderzoeken de bevoegde autoriteiten van de
betrokken lidstaten, elk voor de gegevens die betrekking hebben opactiviteiten die plaatsvinden op het eigen grondgebied, de ingediendeproductspecificaties en keuren die eventueel goed. De betrokkenlidstaten erkennen in dat geval de door de andere betrokken lidstatenverleende goedkeuringen.
Indien binnen een volgens de procedure van artikel 23, lid 2, vast te
stellen termijn, te rekenen vanaf de dag volgend op die waarop de
aanvraag is ingediend, geen goedkeuring is geweigerd of verleend ofindien niet om aanvullende informatie is verzocht, wordt de specificatiegeacht te zijn goedgekeurd door de bevoegde autoriteit.
4. Als de bevoegde autoriteiten van alle betrokken lidstaten de inge-
diende productspecificatie goedkeuren, wordt de betrokken handelaarof vereniging gemachtigd om zijn of haar rundvlees te etiketteren, op
voorwaarde dat de etikettering zijn naam of logo vermeldt.
5. In afwijking van de leden 1 tot en met 4 kan de Commissie,
volgens de procedure van artikel 23, lid 2, voor specifieke gevalleneen versnelde of vereenvoudigde goedkeuringsprocedure invoeren, metname voor rundvlees in kleine detailhandelsverpakkingen of voor tech-nische delen in afzonderlijke verpakkingen die in een lidstaat volgenseen goedgekeurde specificatie zijn geëtiketteerd en zijn binnengebracht
op het grondgebied van een andere lidstaat, op voorwaarde dat aan het
oorspronkelijke etiket geen informatie wordt toegevoegd.
6. Een lidstaat besluit dat de naam van één of meer van zijn regio's
niet mag worden gebruikt, in het bijzonder wanneer de naam van eenregio
— aanleiding kan geven tot verwarring of de controle kan bemoei-
lijken,
— alleen mag worden gebruikt voor rundvlees in het kader van Veror-
dening (EEG) nr. 2081/92.
In het geval dat er toestemming wordt verleend, wordt de naam van de
regio aangevuld met de naam van de lidstaat.
7. De lidstaten informeren de Commissie over de toepassing van dit
artikel en meer bepaald over de op de etiketten vermelde gegevens. DeCommissie informeert de andere lidstaten hierover in het Comité vanbeheer voor rundvlees als bedoeld in artikel 23, lid 1, onder b). Invoorkomend geval kunnen volgens de procedure van artikel 23, lid 2,regels betreffende deze gegevens worden vastgesteld en kunnen er met
name beperkingen worden opgelegd.
Artikel 17
Facultatieve etiketteringsregeling voor rundvlees uit derde landen
1. Ingeval het rundvlees geheel of gedeeltelijk in een derde land
wordt geproduceerd, mogen de betrokken handelaren en organisaties
het rundvlees overeenkomstig dit deel etiketteren indien zij artikel 16
naleven en hun productspecificaties zijn goedgekeurd door de bevoegdeautoriteit die daartoe door elk betrokken derde land is aangewezen.
2. Een door een derde land verleende goedkeuring is in de Gemeen-
schap slechts geldig als het betrokken derde land de Commissie voorafde volgende gegevens heeft meegedeeld:
— de aangewezen bevoegde autoriteit,
— de door de bevoegde autoriteit bij het onderzoek van de productspe-
cificatie in acht te nemen procedures en criteria,
— elke handelaar en organisatie van wie of waarvan de productspeci-
ficatie door de bevoegde autoriteit is goedgekeurd.2000R1760 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 13
▼B
De Commissie zendt deze gegevens door aan de lidstaten.
Als de Commissie, op basis van de bovenbedoelde mededelingen, tot
de conclusie komt dat de in een derde land toegepaste procedures en/of criteria niet gelijkwaardig zijn aan de in deze verordening vastge-stelde vereisten, besluit zij na overleg met het betrokken derde land,
dat de door dat land verleende goedkeuringen niet geldig zijn in de
Gemeenschap.
Artikel 18
Sancties
Onverminderd elke door de organisatie zelf of door de in artikel 16
bedoelde controledienst genomen maatregel, kan de lidstaat, indienblijkt dat een handelaar of een organisatie niet heeft voldaan aan de
vereisten van de in artikel 16, lid 1, bedoelde productspecificatie, de
in artikel 16, lid 2, bedoelde goedkeuring intrekken of extra voor-waarden opleggen voor de handhaving van de goedkeuring.
DEEL III
Algemene bepalingen
Artikel 19
Nadere voorschriften
De voor de uitvoering van deze titel vereiste maatregelen worden vast-
gesteld volgens de in artikel 23, lid 2, bedoelde beheersprocedure.Deze maatregelen betreffen met name:
a) de omvang van de groep dieren als bedoeld in artikel 13, lid 2,
onder a),
b) wat bedoeld wordt met gehakt rundvlees, afsnijdsels van rundvlees
of uitgesneden rundvlees in de zin van artikel 14,
c) specifieke gegevens die op de etiketten kunnen worden vermeld.
Overeenkomstig dezelfde procedure worden maatregelen vastgesteld
die moeten worden getroffen om:
d) de overgang van de toepassing van Verordening (EG) nr. 820/97
naar die van deze titel te vergemakkelijken,
e) specifieke praktische problemen op te lossen. Dergelijke maatre-
gelen mogen, indien dat naar behoren wordt gemotiveerd, vanbepaalde onderdelen van deze titel afwijken.
Artikel 20
Aanwijzing van de bevoegde autoriteiten
De lidstaten wijzen uiterlijk 14 oktober 2000 de met de uitvoering van
deze titel belaste autoriteit of autoriteiten aan. ►
A1Tsjechië, Estland,
Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië enSlowakije verrichten die aanwijzing binnen drie maanden na de datumde datum van toetreding. ◄
Artikel 21
Uiterlijk 14 augustus 2003 legt de Commissie het Europees Parlement
en de Raad een verslag voor, en eventueel passende voorstellen betref-fende de uitbreiding van het toepassingsgebied van deze verordeningtot verwerkte producten die rundvlees bevatten en producten op basisvan rundvlees.2000R1760 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 14
▼B
TITEL III
Gemeenschappelijke bepalingen
Artikel 22
1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om de naleving van
deze verordening te garanderen. De betrokken controles staan los van
de controles die de Commissie op grond van artikel 9 van Verordening(EG, Euratom) nr. 2988/95 kan uitvoeren.
Door een lidstaat aan een veehouder opgelegde sancties staan in
verhouding tot de ernst van de overtreding. Een sanctie kan, in voorko-
mend geval, inhouden dat de verplaatsingen van dieren naar of van hetbedrijf van de betrokken houder worden beperkt.
2. De deskundigen van de Commissie, in samenwerking met de
bevoegde autoriteiten
a) gaan na of de lidstaten de bepalingen van deze verordening naleven;
b) verrichten controles ter plaatse om na te gaan of de controles over-
eenkomstig deze verordening worden uitgevoerd.
3. De lidstaten op het grondgebied waarvan een controle wordt
uitgevoerd, verlenen de deskundigen van de Commissie alle medewer-king die deze deskundigen bij het verrichten van hun taak nodigkunnen hebben.
De controleresultaten moeten met de bevoegde autoriteit van de
betrokken lidstaat worden besproken voordat er een eindverslag wordtopgesteld en verspreid.
4. Als de Commissie dit in het licht van de controleresultaten nodig
acht, beziet zij de situatie in het kader van het Permanent Veterinair
Comité als bedoeld in artikel 23, lid 1, onder c). Zij kan de nodigebesluiten vaststellen overeenkomstig de procedure van artikel 23, lid 3.
5. De Commissie volgt de ontwikkelingen; in het licht van die
ontwikkelingen en overeenkomstig de procedure van artikel 23, lid 3,
kan zij de in lid 4 bedoelde besluiten wijzigen of intrekken.
6. Indien nodig worden overeenkomstig artikel 23, lid 3, nadere
bepalingen ter uitvoering van dit artikel vastgesteld.
Artikel 23
1. De Commissie wordt bijgestaan:
a) voor de uitvoering van artikel 10, door het Comité van het Europees
Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw als bedoeld inartikel 11 van Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad (
1);
b) voor de uitvoering van artikel 19, door het Comité van beheer voor
rundvlees ingesteld bij artikel 42 van Verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad (
2);
c) voor de uitvoering van artikel 22, door het Permanent Veterinair
Comité ingesteld bij Besluit 68/361/EEG van de Raad (3).
2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen zijn de artikelen 4 en 7 van
Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8van dat besluit.
De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
gesteld op een maand.
3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen zijn de artikelen 5 en 7 van
Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8van dat besluit.2000R1760 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 15
(1) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 103.
(2) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 21.
(3) PB L 255 van 18.10.1968, blz. 23.
▼B
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
gesteld op drie maanden.
4. De comités stellen hun reglement van orde vast.
Artikel 24
1. Verordening (EG) nr. 820/97 wordt ingetrokken.2. Verwijzingen naar Verordening (EEG) nr. 820/97 gelden als
verwijzingen naar de onderhavige verordening, volgens de concordan-
tietabel in de bijlage.
Artikel 25
Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die
van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
Zij is van toepassing op rundvlees, afkomstig van dieren die vanaf 1
september 2000 worden geslacht.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke lidstaat.2000R1760 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 16
▼B
BIJLAGE
Concordantietabel
Verordening (EG) nr. 820/97 Deze verordening
Artikel 1 Artikel 1
Artikel 2 Artikel 2
Artikel 3 Artikel 3Artikel 4 Artikel 4Artikel 5 Artikel 5
Artikel 6 Artikel 6
Artikel 7 Artikel 7Artikel 8 Artikel 8Artikel 9 Artikel 9
Artikel 10 Artikel 10
Artikel 11 —Artikel 12 Artikel 11Artikel 13 Artikel 12
Artikel 14, lid 1 Artikel 16, lid 1
Artikel 14, lid 2 Artikel 16, lid 2Artikel 14, lid 3 Artikel 16, lid 5Artikel 14, lid 4 Artikel 16, lid 4Artikel 15 Artikel 17
Artikel 16, lid 1 Artikel 16, lid 3
Artikel 16, lid 2 Artikel 16, lid 3Artikel 16, lid 3 Artikel 13, lid 2, onder a)Artikel 17 Artikel 18
Artikel 18 Artikel 19
Artikel 19 —Artikel 20 Artikel 20Artikel 21 Artikel 22
Artikel 22 Artikel 252000R1760 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 17