1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJNVANDERAAD
van24november1988
inzake beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote
stookinstallaties
(88/609/EEG)
(PB L 336 van 7.12.1988, blz. 1)
Gewijzigdbij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 90/656/EEG van de Raad van 4 december 1990 L 353 59 17.12.1990
▼B
RICHTLIJNVANDERAAD
van24november1988
inzake beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende
stoffenindeluchtdoorgrotestookinstallaties
(88/609/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 130 S,
Gezien de voorstellen van de Commissie(1),
Gezien de adviezen van het Europese Parlement(2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3),
Overwegende dat in de actieprogramma's van de Europese Gemeen-
schappen inzake het milieu van 1973(4), 1977(5), 1983(6)en 1987(7)
wordt gewezen op het belang van de voorkoming en vermindering
van luchtverontreiniging;
Overwegende dat de Raad en de Vertegenwoordigers van de Regerin-
gen van de Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, in hun resolu-tie inzake het actieprogramma voor het milieu voor 1987-1992beklemtonen dat het van belang is het communautaire optreden bijvoorrang te concentreren op de beperking van de luchtverontreiniging
aan de bron, onder andere door middel van de vaststelling en tenuit-
voerlegging van maatregelen betreffende de emissies van grote stoo-kinstallaties;
Overwegende voorts dat de Gemeenschap bij Besluit 81/462/EEG(
8)-
partij is geworden bij het Verdrag inzake grensoverschrijdende lucht-verontreiniging;
Overwegende dat in Richtlijn 84/360/EEG van de Raad van 28 juni
1984 betreffende de bestrijding van door industriële inrichtingen ver-
oorzaakte luchtverontreiniging(
9) wordt voorzien in de invoering van
bepaalde procedures en maatregelen die gericht zijn op het voorkomenof verminderen van de luchtverontreiniging door industriële inrichtin-gen, in het bijzonder die welke behoren tot uitdrukkelijk genoemdecategorieën, waaronder grote stookinstallaties;
Overwegende dat in artikel 8 van Richtlijn 84/360/EEG wordt bepaald
dat de Raad, indien nodig, op voorstel van de Commissie, met eenpa-
righeidvan stemmen emissiegrenswaard en voor nieuwe inrichtingen
vaststelt, die gebaseerd zijn op de beste beschikbare technologie diegeen overmatig hoge kosten veroorzaakt, waarbij de aard, de hoeveel-heden en de schadelijkheid van de betreffende emissies in aanmerkingworden genomen; dat in artikel 13 van genoemde richtlijn wordtbepaald dat de Lid-Staten beleidslijnen en strategieën, inclusief pas-
sende maatregelen, dienen toe te passen om, met inachtneming van
diverse welomschreven aangelegenheden, de bestaande industriëleinrichtingen die tot de genoemde categorieën behoren aan te passenaan de beste beschikbare techniek;
Overwegende dat de aantasting van het milieu door luchtverontreini-
ging het dringend noodzakelijk maakt de emissies van nieuwe en
bestaande grote stookinstallaties te beperken én beheersbaar te maken;1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 2
(1) PB nr. C 49 van 21. 2. 1984, blz. 1, en PB nr. C 76 van 22. 3. 1985, blz.
6.
(2) PB nr. C 337 van 17. 12. 1984, blz. 446, en PB nr. C 175 van 15. 7. 1985,
blz. 297.
(3) PB nr. C 25 van 28. 1. 1985, blz. 3.
(4) PB nr. C 112 van 20. 12. 1973, blz. 1.
(5) PB nr. C 139 van 13. 6. 1977, blz. 1.
(6) PB nr. C 46 van 17. 2. 1983, blz. 1.
(7) PB nr. C 328 van 7. 12. 1987, blz. 1.
(8) PB nr. L 171 van 27. 6. 1981, blz. 11.
(9) PB nr. L 188 van 16. 7. 1984, blz. 20.
▼B
dat het hiertoe noodzakelijk is globale doelstellingen te bepalen voor
een geleidelijke en gefaseerde vermindering van de totale jaarlijkseemissies van zwaveldioxide en stikstofdioxiden door bestaande grote
stookinstallaties en in het geval van nieuwe installaties, overeenkom-
stig het beginsel van artikel 8 van Richtlijn 84/360/EEG, emissie-grenswaarden vast te stellen voor zwaveldioxide, stikstofdioxiden enstof;
Overwegende dat dergelijke emissiegrenswaarden voor nieuwe instal-
laties zullen moeten worden herzien in het licht van de technologische
ontwikkelingen en de evolutie van de milieu-eisen en dat de Commis-sie daartoe voorstellen zal indienen;
Overwegende dat bij het vaststellen van de totale jaarlijkse emissiema-
xima voor bestaande grote installaties terdege rekening is gehoudenmet de noodzaak van vergelijkbare inspanningen, terwijl tevens de
specifieke situatie van Lid-Staten in aanmerking is genomen; dat bij
het vaststellen van de eisen inzake vermindering van emissies doornieuwe stookinstallaties terdege rekening is gehouden met bijzonderetechnische en economische beperkingen ten einde buitensporige kostente vermijden; dat, wat Spanje betreft, een tijdelijke en beperkte afwij-
king van de volledige toepassing van de SO
2-emissiegrenswaarden
voor nieuwe installaties is toegestaan, aangezien die Lid-Staat uitzon-derlijk veel nieuwe opwekkingscapaciteit nodig denkt te hebben voorzijn energievoorziening en om zijn economische groei mogelijk temaken,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Deze richtlijn is van toepassing op stookinstallaties met een nominaal
thermisch vermogen van 50 MW of meer, ongeacht het toegepastebrandstoftype (vaste, vloeibare of gasvormige brandstof).
Artikel 2
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. „Emissie”: uitworp in de atmosfeer van stoffen die afkomstig zijn
van de stookinstallatie.
2. „Rookgassen”: gasvormige uitworp met de vaste, vloeibare of gas-
vormige emissies die zich daarin bevinden; het debiet van deze
gassen wordt uitgedrukt in kubieke meter per uur, herleid tot de
genormaliseerde temperatuur (273 K) en druk (101,3 kPa) naaftrek van het waterdampgehalte (Nm
3/h).
3. „Emissiegrenswaarde”: de toelaatbare hoeveelheid van een in de
rookgassen van de stookinstallatie aanwezige stof die gedurende
een bepaalde periode in de atmosfeer mag worden geloosd; dezewordt bepaald in massa per volume van de rookgassen, uitgedruktin mg/Nm
3, uitgaande van een zuurstofgehalte in de rookgassen
van 3 volumepercent in het geval van vloeibare en gasvormige
brandstoffen, en van 6 volumepercent in het geval van vaste
brandstoffen.
4. „Ontzwavelingspercentage”: de verhouding tussen de hoeveelheid
zwavel die gedurende een bepaalde periode op de locatie van een
stookinstallatie wordt afgescheiden door speciaal voor dit doel
bestemde procédés en de hoeveelheid zwavel die aanwezig is inde brandstof die in de stookinstallatie met de daarbij behorendevoorzieningen wordt gebracht en in dezelfde periode wordt ver-bruikt.
5. „Exploitant”: iedere natuurlijke of rechtspersoon die de stookin-
stallatie exploiteert of daarover een doorslaggevende economischebeschikkingsmacht bezit of aan wie een dergelijke beschikkings-macht is overgedragen.
6. „Brandstof”: elke vaste, vloeibare af gasvormige brandbare stof
waarmee de stookinstallatie wordt gevoed, met uitzondering vanhuisvuil en toxische of gevaarlijke afvalstoffen.1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 3
▼B
7. „Stookinstallatie”: elk technisch toestel waarin brandstoffen wor-
den geoxydeerd ten einde de aldus opgewerkte warmte te gebrui-ken.
Deze richtlijn is slechts van toepassing op stookinstallaties die
bestemd zijn voor de opwekking van energie, met uitzonderingvan die welke de verbrandingsprodukten rechtstreeks in produktie-procédés gebruiken.
Deze richtlijn is met name niet van toepassing op de volgende
installaties:
— installaties waarin de verbrandingsprodukten worden gebruikt
voor directe verwarming, droging of enige andere behandelingvan voorwerpen of materialen, bij voorbeeldherverhittings-
ovens en ovens voor warmtebehandeling;
— naverbrandingsinstallaties, dat wil zeggen technische voorzie-
ningen voor de zuivering van rookgassen door verbranding,
die niet als autonome stookinstallatie worden geëxploiteerd;
— installaties voor het regenereren van katalysatoren voor het
katalytisch kraakproces;
— installaties om zwavelwaterstof om te zetten in zwavel;— in de chemische industrie gebruikte reactoren;
— cokesbatterijovens;
— windverhitters van hoogovens.
Installaties die worden aangedreven door diesel-, benzine- en gas-
motoren dan wel door gasturbines, zijn ongeacht de gebruiktebrandstof niet aan het bepaalde in deze richtlijn onderworpen.
Wanneer twee of meer afzonderlijke nieuwe installaties zo worden
geïnstalleerd dat hun rookgassen naar het oordeel van de bevoegdeautoriteiten, met inachtneming van technische en economischeomstandigheden, via één schoorsteen zouden kunnen wordengeloosd, wordt dit samenstel van installaties als één installatie
aangemerkt.
8. „Gemengde stookinstallatie”: iedere stookinstallatie die terzelfder
tijd of beurtelings met twee of meer brandstoffen kan wordengevoed.
9. „Nieuwe installatie”: elke stookinstallatie waarvoor de eerste
bouwvergunning of, bij gebreke van een dergelijke procedure, de
eerste bedrijfsvergunning op of na ►
M11 juli 1990 ◄is ver-
leend.
10. „Bestaande installatie”: elke stookinstallatie waarvoor de eerste
bouwvergunning of, bij gebreke van een dergelijke procedure, de
eerste bedrijfsvergunning vóór ►M11 juli 1990 ◄is verleend.
Artikel 3
1. De Lid-Staten stellen uiterlijk op ►M11 juli 1992 ◄program-
ma's vast voor de geleidelijke vermindering van de totale jaarlijkse
emissies van bestaande installaties. In deze programma's worden
zowel het tijdschema als de uitvoeringsbepalingen voor de desbetref-fende programma's vastgesteld.
2. De programma's worden zo vastgesteld en uitgevoerd dat door
passende verminderingen van de emissies ten minste wordt voldaanaan de in bijlage I, kolom 1 tot en met 6, voor zwaveldioxide en inbijlage II, kolom 1 tot en met 4, voor stikstofoxiden vastgesteldeemissieplafonds en percentages, zulks op de in die bijlagen gestelde
data.
3. Gedurende de uitvoering van de programma's stellen de Lid-Sta-
ten eveneens de totale jaarlijkse emissies vast overeenkomstig debepalingen van bijlage IX, punt C.
4. In 1994 brengt de Commissie, op basis van de beknopte rappor-
ten die de Lid-Staten krachtens artikel 16 voorleggen, verslag uit aande Raad over de tenuitvoerlegging van de in dit artikel genoemde ver-minderingen, zo nodig samen met voorstellen tot herziening van deverminderingsstreefcijfers en/of de datum voor zwaveldioxide van fase1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 4
▼B
3 en de verminderingsstreefcijfers en/of de datum voor stikstofoxiden
van fase 2. De Raadneemt met eenparigheidvan stemmen een besluitover dergelijke voorstellen.
5. Indien een ingrijpende en onverwachte wijziging in de vraag
naar energie of in de beschikbaarheid van bepaalde brandstoffen of inbepaalde opwekkingsinstallaties ernstige technische moeilijkheden
oplevert voor de tenuitvoerlegging van het programma dat een Lid-
Staat krachtens lid 1 heeft opgesteld, neemt de Commissie op verzoekvan de betrokken Lid-Staat, rekening houdend met dat verzoek, eenbesluit om voor die Lid-Staat de emissieplafonds en/of de data in debijlagen I en II te wijzigen en deelt zij haar besluit aan de Raad en
aan de Lid-Staten mede.
Elke Lid-Staat kan het besluit van de Commissie binnen drie maanden
ter beoordeling aan de Raad voorleggen. De Raad kan binnen driemaanden met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een anders-
luidend besluit nemen.
Artikel 4
1. De Lid-Staten treffen passende maatregelen ten einde te bewerk-
stelligen dat iedere bouwvergunning of, bij gebreke van een dergelijkeprocedure, iedere bedrijfsvergunning voor een nieuwe stookinstallatievoorwaarden bevat met betrekking tot de inachtneming van de in debijlagen III tot en met VII voor zwaveldioxide, stikstofoxiden en stof
vastgestelde emissiegrenswaarden.
2. Vóór 1 juli 1995 dient de Commissie, rekening houdend met de
stand van de techniek en de milieu-eisen, voorstellen in tot herzieningvan de geldende grenswaarden. De Raad neemt met eenparigheid van
stemmen een besluit over deze voorstellen.
3. De Lid-Staten kunnen eisen dat strengere emissiegrenswaarden
en uitvoeringstermijnen in acht worden genomen dan in de leden 1 en
2 zijn genoemd; zij kunnen ook emissiegrenswaarden voor andere ver-
ontreinigende stoffen vaststellen en aanvullende eisen stellen of deaanpassing van de installaties aan de technische vooruitgang voor-schrijven.
Artikel 5
In afwijking van het bepaalde in bijlage III geldt het volgende:
1. voor nieuwe installaties met een nominaal thermisch vermogen van
400 MW of meer die niet meer dan 2 200 uur per jaar in bedrijfzijn (voortschrijdend gemiddelde over een periode van vijf jaar)geldt een SO
2-emissiegrenswaarde van 800 mg/Nm3;
2. nieuwe installaties die vaste brandstoffen van eigen bodem stoken,
mogen de grenswaarden van bijlage III overschrijden, indien de
voor de installaties vastgestelde SO2-emissiegrenswaarde door de
bijzondere eigenschappen van de brandstof niet zonder overmatigdure technieken in acht kan worden genomen.
Deze installaties moeten ten minste de in bijlage VIII aangegeven
ontzwavelingspercentages bereiken;
3. tot en met 31 december 1999 mag Spanje vergunningen afgeven
voor nieuwe, vóór eind2005 in bed rijf te stellen elektriciteitscen-trales met een nominaal thermisch vermogen van 500 MW of
meer, waarin van eigen bodem afkomstige of geïmporteerde vaste
brandstoffen worden gestookt en die aan de volgende vereisten vol-doen:
— voor geïmporteerde vaste brandstoffen: een SO
2-emissiegrens-
waarde van 800 mg/Nm3,
— voor van eigen bodem afkomstige vaste brandstoffen: minimaal
60 % ontzwaveling,
mits de totale toegestane capaciteit van installaties waarvoor deze
afwijking geldt, niet meer bedraagt dan:1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 5
▼B
— voor installaties die vaste brandstoffen van eigen bodem stoken,
2 000 MWe,
— voor installaties die geïmporteerde vaste brandstoffen stoken,
7 500 MWe, dan wel 50 % van de totale nieuwe capaciteit van
alle installaties die vaste brandstoffen stoken en waarvoor uiter-
lijk op 31 december 1999 een vergunning is afgegeven, als datlager is.
Artikel 6
De Lid-Staten kunnen, voor installaties waar bruinkool van eigen
bodem wordt gestookt, een overschrijding van de overeenkomstig arti-
kel 4 vastgestelde grenswaarden toestaan, indien, ondanks de toepas-
sing van de beste beschikbare technologie die geen overmatig hogekosten veroorzaakt, ernstige problemen in verband met de aard van debruinkool zulks vereisen en bruinkool een essentiële positie inneemtbij de brandstofvoorziening van deze installaties.
Deze gevallen worden onmiddellijk ter kennis van de Commissie
gebracht; over de te treffen maatregelen wordt met de Commissieoverleg gepleegd.
Artikel 7
Om de inachtneming van de emissiegrenswaarden voor stikstofoxiden
van bijlage VI te waarborgen, kunnen de in artikel 4, lid 1, genoemde
vergunningen onder meer passende technische constructievoorschriften
bevatten.
Indien uit controlemetingen blijkt dat de grenswaarde wegens onvoor-
ziene omstandigheden niet in acht wordt genomen, moet de autoriteitdie de vergunning afgeeft van de exploitant eisen dat hij alle passende
primaire maatregelen neemt om zo spoedig mogelijk, en uiterlijk bin-
nen een jaar, de naleving van de grenswaarden te waarborgen. Erwordt onverwijld mededeling gedaan aan de Commissie van zulkegevallen en van de resultaten van de genomen verbeteringsmaatrege-len.
Dit artikel wordt herzien aan de hand van een voorstel van de Com-
missie dat tegelijk met de in artikel 4, lid 2, bedoelde voorstellen aan
de Raad moet worden voorgelegd.
Artikel 8
1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de in artikel 4, lid 1, genoemde
vergunningen bepalingen bevatten inzake procedures betreffende sto-ringen of het uitvallen van de zuiveringsinrichting. Wanneer de inrich-
ting uitvalt, dient dit onmiddellijk gemeld te worden aan de bevoegde
autoriteit, die een beslissing neemt over de te treffen maatregelen. Debevoegde autoriteit dient met name van de exploitant te verlangen dathij de installatie geheel of gedeeltelijk buiten bedrijf stelt zodra dituitvoerbaar is en totdat de inrichting weer normaal kan functioneren,
of dat hij de installatie met een weinig vervuilende brandstof in
bedrijf houdt, behalve wanneer er naar het oordeel van de bevoegdeautoriteit sprake is van een doorslaggevende noodzaak om de elektrici-teitsvoorziening in stand te houden. De autoriteit dient er met namevoor te zorgen dat de exploitant alle nodige stappen onderneemt omde zuiveringsinrichting zo spoedig mogelijk weer in bedrijf te stellen.
2. De bevoegde autoriteit kan de verplichting tot het naleven van
de in artikel 4 bedoelde emissiegrenswaarden voor zwaveldioxide bijinstallaties waar voor dit doel normaliter laagzwavelige brandstofwordt verstookt, voor een periode van ten hoogste zes maandenopschorten, indien de exploitant wegens een onderbreking van de
voorziening met laagzwavelige brandstof ten gevolge van een ernstig
tekort aan dergelijke brandstoffen niet in staat is deze grenswaarden inacht te nemen.
3. De bevoegde autoriteit mag een ontheffing verlenen van de ver-
plichting te voldoen aan de in artikel 4 bedoelde emissiegrenswaarden,indien in een installatie waarin normaliter gasvormige brandstof1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 6
▼B
gebruikt wordt, en die anders zou moeten worden uitgerust met een
zuiveringsinrichting voor rookgassen, bij wijze van uitzondering vooreen korte periode andere brandstof moet worden gebruikt als gevolg
van een plotselinge onderbreking in de gasvoorziening. De bevoegde
autoriteit dient van elk afzonderlijk geval op de hoogte te wordengebracht zodra het zich voordoet.
4. De Lid-Staten stellen de Commissie onmiddellijk in kennis van
de in dit artikel genoemde gevallen.
Artikel 9
1. Voor de toekenning van de in artikel 4, lid 1, bedoelde vergun-
ning voor een nieuwe installatie die gelijktijdig met twee of meerbrandstoffen wordt gevoed, stellen de bevoegde autoriteiten de emis-siegrenswaarden als volgt vast:
— ten eerste, door de emissiegrenswaarde voor elke brandstof en elke
verontreinigende stof te nemen die overeenkomt met het nominalethermische vermogen van de installatie zoals aangegeven in de bij-lagen III tot en met VII;
— ten tweede, door de gewogen emissiegrenswaarden per brandstof te
bepalen; deze waarden worden verkregen door elk van de hierbo-ven bedoelde grenswaarden te vermenigvuldigen met de hoeveel-heid door elke brandstof geleverde warmte, gedeeld door de
warmte geleverd door alle brandstoffen te zamen;
— ten derde, door de per brandstof gewogen emissiegrenswaarden bij
elkaar op te tellen.
2. In stookinstallaties die distillatie- en omzettingsresiduen afkom-
stig van het raffineren van ruwe aardolie, alleen of in combinatie met
andere brandstoffen, zelf verbruiken, zijn, niettegenstaande hetbepaalde in lid 1, de voorschriften inzake de brandstof met de hoogsteemissiegrenswaarde (bepalende brandstof) onverminderd van toepas-sing, indien tijdens de werking van de installatie het aandeel van de
door deze brandstof geleverde warmte ten minste 50 % bedraagt van
de warmte geleverd door alle brandstoffen te zamen.
Indien het aandeel van de bepalende brandstof kleiner dan 50 % is,
wordt de emissiegrenswaarde naar rato van de door elke brandstofgeleverde warmte en gelet op de warmte geleverd door alle brandstof-fen te zamen als volgt bepaald:
— ten eerste, door de emissiegrenswaarde voor elke brandstof en elke
verontreinigende stof te nemen die overeenkomt met het nominale
thermische vermogen van de installatie zoals aangegeven in de bij-lagen III tot en met VII;
— ten tweede, door de emissiegrenswaarde te berekenen voor de
bepalende brandstof (de brandstof met de hoogste emissiegrens-waarde op grond van de bijlagen III tot en met VII of, in gevalvan twee brandstoffen met dezelfde emissiegrenswaarde, de brand-stof die de grootste hoeveelheid warmte levert): deze waarde wordt
verkregen door de in de bijlagen III tot en met VII vermelde
grenswaarde voor deze brandstof met twee te vermenigvuldigen envan de uitkomst ervan de emissiegrenswaarde voor de brandstofmet de laagste emissiegrenswaarde af te trekken;
— ten derde, door de gewogen emissiegrenswaarden per brandstof te
bepalen; deze waarden worden verkregen door de berekende emis-siegrenswaarde van de bepalende brandstof te vermenigvuldigenmet de hoeveelheid door de bepalende brandstof geleverde warmte
en elk der andere grenswaarden te vermenigvuldigen met de hoe-
veelheid door elke brandstof geleverde warmte, en de uitkomst vanelke vermenigvuldiging te delen door de warmte geleverd dooralle brandstoffen te zamen;
— ten vierde, door de per brandstof gewogen emissiegrenswaarden bij
elkaar op te tellen.
3. In plaats van het bepaalde in lid 2 kan voor zwaveldioxide een
emissiegrenswaarde van 1 000 mg/Nm
3, berekend als het gemiddelde
van alle nieuwe installaties van de raffinaderij, worden toegepastongeacht de gebruikte brandstofcombinaties.1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 7
▼B
De bevoegde autoriteiten zien erop toe dat de toepassing van deze
bepaling niet tot een verhoging van de emissies van bestaande installa-ties leidt.
4. Voor de toekenning van de in artikel 4, lid 1, bedoelde vergun-
ning voor een nieuwe installatie die beurtelings met twee of meerbrandstoffen wordt gevoed, zijn de in de bijlagen III tot en met VIIgenoemde emissiegrenswaarden voor elke gebruikte brandstof van toe-passing.
Artikel 10
Lozing van rookgassen uit stookinstallaties dient op gecontroleerde
wijze via een schoorsteen te geschieden.
De lozingsvoorschriften worden vermeld in de in artikel 4, lid 1,
genoemde vergunning. De bevoegde autoriteit zorgt er met name voordat de schoorsteenhoogte zo wordt berekend dat er geen gevaarbestaat voor gezondheid of milieu.
Artikel 11
Bij uitbreiding van een stookinstallatie met ten minste 50 MW wordt
de emissiegrenswaarde voor het nieuwe gedeelte vastgesteld gerela-
teerdaan het thermische vermogen van d e gehele installatie. Deze
bepaling geldt niet in de gevallen bedoeld in artikel 9, leden 2 en 3.
Artikel 12
Bij de bouw van stookinstallaties die aanzienlijke effecten kunnen
hebben op het milieu in een andere Lid-Staat, zorgen de Lid-Statenervoor dat alle passende informatie wordt uitgewisseld en overlegwordt gepleegd overeenkomstig artikel 7 van Richtlijn 85/337/EEGvan de Raad van 27 juni 1985 inzake de milieu-effectbeoordeling van
bepaalde openbare en particuliere projecten(
1).
Artikel 13
1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om zorg te dragen
voor de controle, overeenkomstig bijlage IX, op de emissies van dedoor deze richtlijn bestreken stookinstallaties alsmede op alle overigewaarden die voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn zijn vereist.De Lid-Staten mogen eisen dat een dergelijke controle voor rekening
van de exploitant geschiedt.
2. De meetmethoden en/of -apparaten die worden gebruikt voor de
bepaling van de zwaveldioxide-, stof-, stikstofoxiden- en zuurstofcon-centraties alsmede van de overige waarden die voor het toezicht op detenuitvoerlegging van deze richtlijn noodzakelijk zijn, alsmede devoor de beoordeling van de resultaten gebruikte apparatuur, moeten in
overeenstemming zijn met de beste industriële meettechnologie en
reproduceerbare en vergelijkbare resultaten opleveren.
De bepalingsmethoden moeten door de bevoegde autoriteiten worden
goedgekeurd.
3. De bevoegde autoriteiten stellen informatie beschikbaar over de
specificaties waaraan de daartoe gebruikte apparaten en methodenvoor meting, ijking en verwerking van de gegevens moeten voldoen,
en geven deze informatie aan de Commissie door.
Artikel 14
De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de exploitant de bevoegde auto-
riteiten binnen een redelijke termijn in kennis stelt van de resultatenvan de continumetingen, de controle op de meetapparatuur, de niet-continue metingen en alle overige metingen die werden verricht omde naleving van deze richtlijn te kunnen beoordelen.1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 8
(1) PB nr. L 175 van 5. 7. 1985, blz. 40.
▼B
Artikel 15
1. Bij continumetingen wordt geacht te zijn voldaan aan de in de
bijlagen III tot en met VII bedoelde emissiegrenswaarden, indien uitde evaluatie van de resultaten voor de bedrijfsduur tijdens een kalen-derjaar blijkt dat:
a) geen kalendermaandgemiddelde boven de emissiegrenswaarden ligt,
en
b) in het geval van:
— zwaveldioxide en stof, 97 % van alle 48-uursgemiddelden 110
% van de emissiegrenswaarden niet te boven gaat;
— stikstofoxiden, 95 % van alle 48-uursgemiddelden 110 % van
de emissiegrenswaarden niet te boven gaat.
Met de in artikel 8 bedoelde perioden alsmede perioden van opstarten
en stilleggen wordt geen rekening gehouden.
2. Indien uitsluitend niet-continue metingen of andere geschikte
bepalingsmethoden zijn vereist, wordt geacht aan de in de bijlagen IIItot en met VII bedoelde emissiegrenswaarden te zijn voldaan, indiende resultaten van alle meetcycli of van deze andere methoden, die
overeenkomstig de door de bevoegde overheid vastgelegde regels zijn
bepaald en vastgesteld, de emissiegrenswaarde niet overschrijden.
3. In de gevallen bedoeld in artikel 5, leden 2 en 3, worden de ont-
zwavelingspercentages geacht te zijn bereikt indien uit de evaluatievan metingen die zijn verricht overeenkomstig bijlage IX, punt A.2,blijkt dat alle kalendermaandgemiddelden of alle voortschrijdendemaandgemiddelden voldoen aan de vereisten betreffende de ontzwave-lingspercentages.
Met de in artikel 8 bedoelde perioden, alsmede perioden van opstarten
en stilleggen wordt geen rekening gehouden.
Artikel 16
1. De Lid-Staten stellen de Commissie uiterlijk op 31 december
1990 in kennis van de volgens artikel 3, lid 1, opgestelde program-ma's.
Uiterlijk één jaar na afloop van elke fase van de emissievermindering
van bestaande installaties leggen de Lid-Staten aan de Commissie eenbeknopt rapport voor over de resultaten van de uitvoering van de pro-gramma's.
Tevens is een tussentijds rapport vereist in het midden van elke fase.2. De rapporten bevatten een overzicht
— van alle stookinstallaties die onder deze richtlijn vallen,
— van de emissies van zwaveldioxide en stikstofoxiden, uitgedrukt in
ton per jaar en als concentratie van deze stoffen in de rookgassen,
— van de reeds genomen of voorgenomen maatregelen om de emis-
sies te verminderen, en van de wijzigingen in de keuze van degebruikte brandstof,
— van de uitgevoerde of voorgenomen wijzigingen in de bedrijfsvoe-
ring,
— van de uitgevoerde of voorgenomen definitieve stillegging van
stookinstallaties, en
— in voorkomend geval van de emissiegrenswaarden die volgens de
programma's voor bestaande installaties gelden.
Bij de bepaling van de jaarlijkse emissies en de concentraties veront-
reinigende stoffen in de rookgassen houden de Lid-Staten rekeningmet de artikelen 13, 14 en 15.
3. De Commissie vergelijkt op gezette tijden met de Lid-Staten de
in artikel 3, lid 1, bedoelde programma's zodat de tenuitvoerleggingdaarvan op communautair niveau kan worden geharmoniseerd.1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 9
▼B
Zij ziet er met name op toe dat de tenuitvoerlegging van de program-
ma's tot de verwachte resultaten ten aanzien van de algemene vermin-dering van de emissies leidt en doet zo nodig de daartoe dienstige
voorstellen.
4. De Lid-Staten die artikel 5 toepassen, brengen daarover jaarlijks
verslag uit aan de Commissie.
Artikel 17
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 1990 aan dezerichtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld inkennis.
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle bepalingen
van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende
gebiedvaststellen.
Artikel 18
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 10
BIJLAGE I
PLAFONDSENSTREEFCIJFERSVOORDEVERMINDERINGVANSO2-EMISSIESVOORBESTAANDEINSTALLATIES (1)(2)
Lid-Staat0 123456789
SO2-emissies van GSI 1980
(in kiloton)Emissieplafond
(in kiloton/jaar)Vermindering in % t.o.v. emissies 1980 Vermindering in % t.o.v. aangepaste emissies 1980
Fase 1 Fase 2 Fase 3 Fase 1 Fase 2 Fase 3 Fase 1 Fase 2 Fase 3
1993 1998 2003 1993 1998 2003 1993 1998 2003
België 530 318 212 159 − 40 − 60 − 70 − 40 − 60 − 70
Denemarken 323 213 141 106 − 34 − 56 − 67 − 40 − 60 − 70
Duitsland5 000 3 000(3) 2 000 1500 − 40(3)− 6 0 − 7 0 (3)——
Griekenland303 320 320 320 + 6 + 6 + 6 − 45 − 45 − 45
Spanje 2 290 2 290 1 730 1440 0 − 24 − 37 − 21 − 40 − 50
Frankrijk 1 910 1 146 764 573 − 40 − 60 − 70 − 40 − 60 − 70
Ierland99 124 124 124 + 25 + 25 + 25 − 29 − 29 − 29
Italië 2 450 1 800 1 500 900 − 27 − 39 − 63 − 40 − 50 − 70
Luxemburg 3 1,8 1,5 1,5 − 40 − 50 − 60 − 40 − 50 − 50
Nederland 299 180 120 90 − 40 − 60 − 70 − 40 − 60 − 70
Portugal 115 232 270 206 + 102 + 135 + 79 − 25 − 13 − 34
VerenigdKoninkrijk 3 883 3 106 2 330 1553 − 20 − 40 − 60 − 20 − 40 − 60
(1) Na 1 juli 1987 toegestane capaciteit kan extra emissies vervoorzaken.
(2) Emissies door stookinstallaties waarvoor vóór 1 juli 1987 een vergunning is afgegeven, maar die op die datum nog niet in bedrijf waren en waarmee geen rekening is gehouden bij de in deze bijlage vastgestelde emissiepla-
fonds, moeten ofwel voldoen aan de voorwaarden van deze richtlijn voor nieuwe stookinstallaties ofwel worden meegeteld bij de totale emissies van de bestaande installaties, die de in deze bijlage vastgestelde plafonds niet
mogen overschrijden.
►M1(3) De onder deze rubriek aangegeven waarde moet door Duitsland met ingang van 1 januari 1996 in acht worden genomen. ◄▼B1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 11▼M1
▼B
BIJLAGE II
PLAFONDSENSTREEFCIJFERSVOORDEVERMINDERINGVANNOx-EMISSIESVOORBESTAANDEINSTALLATIES (1)(2)
Lid-Staat0 123456
GSI NOx-emissies (als NO2)
1980
(in kiloton)NOx-emissieplafonds
(in kiloton/jaar)Vermindering in % t.o.v. NOx-emissies 1980 Vermindering in % t.o.v. aangepaste NOx-emissies
Fase 1 Fase 2 Fase 1 Fase 2 Fase 1 Fase 2
1993 (3) 1998 1993(3) 1998 1993 (3) 1998
België 110 88 66 − 20 − 40 − 20 − 40
Denemarken 124 121 81 − 3 − 35 − 10 − 40
Duitsland1 090 872(4) 654 − 20 − 40 — —
Griekenland36 70 70 + 94 + 94 0 0
Spanje 366 368 277 + 1 − 24 − 20 − 40
Frankrijk 400 320 240 − 20 − 40 − 20 − 40
Ierland28 50 50 + 79 + 79 0 0
Italië 580 570 428 − 2 − 26 − 20 − 40
Luxemburg 3 2,4 1,8 − 20 − 40 − 20 − 40
Nederland 122 98 73 − 20 − 40 − 20 − 40
Portugal 23 59 64 + 157 + 178 − 8 0
VerenigdKoninkrijk 1 016 864 711 − 15 − 30 − 15 − 30
(1) Na 1 juli 1987 toegestane capaciteit kan extra emissies veroorzaken.
(2) Emissies door stookinstallaties waarvoor vóór 1 juli 1987 een vergunning is afgegeven, maar die op die datum nog niet in bedrijf waren en waarmee geen rekening is gehouden bij de in deze bijlage vastgestelde emissiepla-
fonds, moeten ofwel voldoen aan de voorwaarden van deze richtlijn voor nieuwe stookinstallaties ofwel worden meegeteld bij de totale emissies van de bestaande installaties, die de in deze bijlage vastgestelde plafonds niet
mogen overschrijden.
(3) De Lid-Staten mogen om technische redenen de datum van fase 1 voor vermindering van NOx-emissies met ten hoogste twee jaar uitstellen door de Commissie binnen één maand na kennisgeving van deze richtlijn daarvan
in kennis te stellen.
►M1(4) De onder deze rubriek aangegeven waarde moet door Duitsland met ingang van 1 januari 1996 in acht worden genomen. ◄▼B1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 12▼M1
▼B
▼B
BIJLAGE III
1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 13
▼B
BIJLAGE IV
1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 14
▼B
BIJLAGE V
EMISSIEGRENSWAARDENVOORSO2VOORNIEUWEINSTALLATIES
Gasvormige brandstoffen
Soort brandstof Emissiegrenswaarden (in mg/Nm3)
Gasvormige brandstoffen in het algemeen 35
Vloeibaar gemaakt gas 5Gassen met lage calorische waarde, verkregen door vergassing
van raffinaderijresiduen, cokesovengas, hoogovengas800
Gas verkregen door vergassing van kolen (
1)
(1) De Raad zal de voor dit gas geldende emissiegrenswaarden later vaststellen aan de hand van voorstellen die de
Commissie in het licht van verdere technische ervaring zal doen.1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 15
▼B
BIJLAGE VI
EMISSIEGRENSWAARDENVOORNOxVOORNIEUWEINSTALLATIES
Soort brandstof Emissiegrenswaarden (in mg/Nm3)
Vast, in het algemeen 650
Vast, met minder dan 10 % vluchtige bestanddelen 1300Vloeibaar 450
Gasvormig 3501988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 16
▼B
BIJLAGE VII
EMISSIEGRENSWAARDENVOORSTOFVOORNIEUWEINSTALLATIES
Soort brandstofThermisch vermogen (in
MWth)Emissiegrenswaarden (in mg/Nm3)
Vast≥500 50
< 500 100
Vloeibaar (1) alle installaties 50
Gasvormig alle installaties5 als regel
10 voor hoogovengas
50 voor door de ijzer- en staalindustrie
geproduceerd gas dat elders kan worden
gebruikt
(1) Er mag een emissiegrenswaarde van 100 mg/Nm3worden gehanteerd voor installaties met een thermisch ver-
mogen van minder dan 500 MWth waarin vloeibare brandstof met een asgehalte van meer dan 0,06 % wordtgestookt.1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 17
▼B
BIJLAGE VIII
1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 18
▼B
BIJLAGE IX
EMISSIEMETING
A.Regels voor de meting en beoordeling van de emissies van nieuwe
installaties
1. De meting van de concentraties zwaveldioxide, stof, stikstofoxiden en
zuurstof vindt voor nieuwe installaties met een nominaal thermisch ver-
mogen van meer dan 300 MW continu plaats. De controle op zwaveldio-
xide en stof kan echter worden beperkt tot niet-continue metingen of
andere geschikte bepalingsmethoden, indien van deze metingen of deze
methoden, die door de bevoegde autoriteiten moeten worden getoetst en
goedgekeurd, gebruik kan worden gemaakt voor de bepaling van de con-
centraties.
In het geval van niet in de eerste alinea bedoelde installaties kunnen de
bevoegde autoriteiten eisen dat continumetingen voor deze drie veront-
reinigende stoffen en voor zuurstof plaatsvinden wanneer zij dit noodza-
kelijk achten. Indien geen continumetingen worden vereist, worden op
gezette tijden niet-continue metingen of andere geschikte bepalingsme-
thoden, goedgekeurd door de bevoegde autoriteiten, gebruikt om de hoe-
veelheid van bovengenoemde stoffen die in de emissies aanwezig zijn,
te beoordelen.
2. In het geval van installaties die moeten voldoen aan de ontzwavelingsei-
sen vastgesteldin artikel 5, punten 2 en 3, zijn d e in punt 1 hierboven
genoemde voorschriften betreffende het meten van SO2-emissies van toe-
passing. Bovendien moet het zwavelgehalte van de brandstof die in de
stookinstallatie met de daarbij behorende voorzieningen wordt inge-
bracht, geregeld worden gecontroleerd.
3. Bij wezenlijke veranderingen in de gebruikte brandstof of de wijze van
functioneren van de stookinstallaties moeten de bevoegde autoriteiten
daarvan in kennis worden gesteld. Zij beslissen of de in punt 1 vermelde
bepalingen inzake controle toereikend zijn dan wel aangepast dienen te
worden.
4. In overleg met de bevoegde autoriteiten moeten continu werkende meet-
systemen op gezette tijden worden gecontroleerd. De instrumenten voor
het bepalen van de concentraties zwaveldioxide, stof, stikstofoxiden en
zuurstof moeten op gezette tijden een ijking en een onderzoek van hun
werking ondergaan. Continu werkende meetapparatuur moet worden
geijkt volgens een referentiemeetmethode die door de bevoegde autoriteit
is goedgekeurd.
B.Bepalingvandetotalejaarlijkseemissiesvannieuweinstallaties
De bevoegde autoriteiten zorgen ervoor dat zij de resultaten ontvangen van
de bepaling van de totale jaarlijkse emissies van zwaveldioxide en stikstof-
oxiden. Bij continumeting telt de exploitant van de stookinstallatie voor
iedere verontreinigende stof afzonderlijk de massa van de dagelijkse emis-
sies bij elkaar op, op basis van het debiet van de rookgassen. Waar geen
continumeting plaatsvindt, maakt de exploitant aan de hand van het
bepaalde in punt A.1 ten genoegen van de bevoegde autoriteiten ramingen
van de totale jaarlijkse emissies.
De Lid-Staten moeten tegelijk met de in punt C.3 vereiste mededeling
betreffende de totale jaarlijkse emissies van bestaande installaties aan de
Commissie ook mededeling doen van de totale jaarlijkse SO2-e nN Ox-emis-
sies van nieuwe installaties.
C.Bepaling van de totale jaarlijkse emissies van bestaande stookinstalla-
ties
1. De Lid-Staten moeten met ingang van 1990 en voor elk daaropvolgend
jaar een volledige emissie-inventaris SO2en NOxopstellen voor
bestaande installaties:
— met betrekking tot iedere installaties afzonderlijk voor installaties
van meer dan 300 MWth en voor raffinaderijen;
— gezamenlijk voor de andere stookinstallaties waarop deze richtlijn
van toepassing is.
2. De voor deze inventarisatie toegepaste methode moet stroken met die
welke is gebruikt voor het bepalen van de SO2-e nN Ox-emissies van
stookinstallaties in 1980.
De Lid-Staten moeten de Commissie vóór 1990 gedetailleerd in kennis
stellen van de methoden en basisgegevens die worden gebruikt voor het1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 19
▼B
bepalen van SO2-e nN Ox-emissies van de in de bijlagen I en II, in
kolom 0 bedoelde bestaande installaties.
3. Dr resultaten van deze inventaris moeten binnen negen maanden na het
einde van het betrokken jaar in de vorm van een overzichtelijk verza-
meldocument aan de Commissie worden medegedeeld.
De voor het opstellen van die emissie-inventarissen gebruikte methode
en de gedetailleerde basisgegevens moeten ter beschikking van de Com-
missie worden gesteld indien zij daarom verzoekt.
4. De Commissie moet een systematische vergelijking van zulke nationale
inventarissen organiseren en moet, indien daartoe aanleiding bestaat, de
Raad voorstellen doen die ten behoeve van een doeltreffende tenuitvoer-
legging van deze richtlijn gericht zijn op harmonisatie van de voor de
emissie-inventarissen gebruikte methoden.1988L0609 — NL — 13.12.1990 — 001.001 — 20