1997R1950 — NL — 15.12.2000 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EG)Nr. 1950/97 VAN DE RAAD
van 6 oktober 1997
tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van zakken van polyethyleen of van
polypropyleen, van oorsprong uit India, uit Indonesië en uit Thailand en tot definitieve invordering
van het ingesteld voorlopig recht
(PB L 276 van 9.10.1997, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EG) nr. 96/1999 van de Raad van 12 januari 1999 L 11 1 16.1.1999
►M2Verordening (EG) nr. 2744/2000 van de Raad van 14 december 2000 L 316 67 15.12.2000
Gerectificeerd bij:
►C1Rectificatie PB L 192 van 28.7.2000, blz. 44 (1950/97)
▼B
VERORDENING (EG)Nr. 1950/97 VAN DE RAAD
van 6 oktober 1997
tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van
zakken van polyethyleen of van polypropyleen, van oorsprong uitIndia, uit Indonesië en uit Thailand en tot definitieve invordering
van het ingesteld voorlopig recht
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december
1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumpinguit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap(
1),
inzonderheid op artikel 9,
Gezien het voorstel dat de Commissie na overleg in het kader van het
Raadgevend Comité heeft ingediend,
Overwegende hetgeen volgt:
I.VOORLOPIGE MAATREGELEN
(1)Bij Verordening (EG) nr. 45/97 van de Commissie(2) (hierna de
verordening voorlopig recht genoemd) werden voorlopige rechten
ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van zakken van deGN-codes 6305 32 81 en 6305 33 91, van oorsprong uit India,Indonesië en Thailand. Het voorlopige antidumpingrecht werd bijVerordening (EG) nr. 1168/97 van de Commissie(
3) verlengd met
een maximale periode van drie maanden.
II.HIEROPVOLGENDE PROCEDURE
(2)Nadat de voorlopige antidumpingmaatregelen waren ingesteld
dienden verschillende betrokken partijen schriftelijk hun opmer-
kingen in.
(3)De partijen die hiertoe een verzoek hadden ingediend werden in
de gelegenheid gesteld om door de Commissie te wordengehoord.
(4)De Commissie ging verder met het verzamelen en verifiëren vanalle informatie die zij nodig achtte voor haar definitieve
conclusies.
(5)De partijen werden op de hoogte gesteld van de fundamentele
feiten en overwegingen op basis waarvan instelling van defini-tieve antidumpingrechten en definitieve invordering van debedragen die in de vorm van voorlopige rechten als zekerheidwaren gesteld, zouworden aanbevolen. Tevens kregen zij een
termijn waarbinnen zij na deze bekendmaking protest konden
aantekenen.
(6)Met de mondeling en schriftelijk ingediende opmerkingen van debetrokken partijen werd daar waar van toepassing, rekeninggehouden in de definitieve conclusies.
III.PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT
(7)Een aantal exporteurs betwistte de conclusie in de verordening
voorlopig recht die ertoe strekt dat linonzakken tot het betrokkenproduct werden gerekend. Zij herhaalden de bij overweging 8 vande verordening voorlopig recht uiteengezette argumenten. Het feit
dat linonzakken niet volledig uitwisselbaar zijn met alle andere
soorten van het betrokken product vormt evenwel geen beletselom deze zakken als één enkel product te beschouwen. Het is1997R1950 — NL — 15.12.2000 — 002.001 — 2
(1) PB L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG)
nr. 2331/96 (PB L 317 van 6. 12. 1996, blz. 1).
(2) PB L 12 van 15. 1. 1997, blz. 8.
(3) PB L 169 van 27. 6. 1997, blz. 14.
▼B
voldoende dat deze productsoorten dezelfde fysieke basisken-
merken en dezelfde basistoepassingen hebben. Dit is duidelijk hetgeval voor linonzakken vergeleken met andere soorten poly-
olefinzakken waarop het onderzoek betrekking heeft. De
voorlopige conclusies met betrekking tot de beschrijving vanhet betrokken product worden derhalve bevestigd.
(8)Het argument van deze exporteurs dat de communautairebedrijfstak geen linonzakken vervaardigt is ongegrond. Het is
namelijk niet noodzakelijk dat een productsoort door de
communautaire bedrijfstak wordt vervaardigd om te wordenbestreken door een anti-dumpingprocedure. Desalniettemin weeshet onderzoek uit dat drie van de communautaire producenten diehun medewerking hebben verleend, tevens linonzakken vervaar-digen en verkopen. De communautaire bedrijfstak produceert dus
wel degelijk het soortgelijk product in de zin van artikel 1, lid 4,
van Verordening (EG) nr. 384/96 (hierna „basisverordening”genoemd).
(9)Een importeur verzocht stortgoedverpakking van flexibel half-zwaar materiaal met een gewicht van 120 g/m
2of minder
(zogenaamde grote zakken) uit te sluiten van de procedure. Hij
voerde aan dat grote zakken tot begin 1995 alleen konden worden
vervaardigd van materiaal met een gewicht van 120 g/m2of meer.
Ondertussen heeft de technologische vooruitgang ervoor gezorgddat materiaal met een gewicht van slechts 100 g/m
2nukan
worden gebruikt voor de vervaardiging van grote zakken. Deimporteur in kwestie wees erop dat grote zakken met een gewicht
van 120 g/m
2of minder eenvoudig geïdentificeerd kunnen worden
omdat zij onder een afzonderlijke GN-code vallen.
(10)Op dit verzoek kon niet worden ingegaan. Ten eerste bestreek deklacht alle zakken vervaardigd van strippen van polyethyleen ofvan polypropyleen, andere dan van brei- of haakwerk, waarvan
het weefsel niet meer dan 120 g/m
2weegt. Er werd geen
onderscheid gemaakt tussen grote zakken en andere soortenzakken. Op de tweede plaats hebben grote zakken en anderesoorten zakken waarop het onderzoek betrekking heeft, dezelfdefysieke/chemische basiskenmerken en dezelfde toepassingen,d.w.z. ze zijn gemaakt van dezelfde grondstof en worden gebruik
voor verpakkings- en vervoersdoeleinden. Hierbij dient te worden
opgemerkt dat zelfs indien een specifiek soort van het betrokkenproduct niet bestond of tijdens het onderzoektijdvak niet in bredekring werd gebruikt, de definitie van het product tevens soortenbestrijkt die naderhand worden ontwikkeld, mits deze soortendezelfde fysieke/chemische/technologische basiskenmerken en
dezelfde toepassingen hebben.
(11)De verordening voorlopig recht vermeldde bij overweging 6 dat
het betrokken product onder de GN-codes 630532 81 en630533 91 valt. De Commissie heeft echter gemerkt dat dezakken waarop dit onderzoek van toepassing is kunnen wordeningedeeld onder GN-code 3923 21 00, 3923 2910 en 3923 29 90
terwijl ze tegelijkertijd voldoen aan de beschrijving van het
betrokken product wanneer dit vervaardigd is van materiaal dathetzij geweven is van een strip van meer dan 5 mm breed, hetzijaan beide zijden is gelamineerd zodanig dat dit zichtbaar is voorhet blote oog. Zakken die onder de beschrijving van het betrokken
product vallen en worden ingedeeld onder andere GN-codes dan
die welke in de verordening voorlopig recht werden vermeld,zouden derhalve eveneens onder dit onderzoek moeten vallen. Deconclusies in de verordening voorlopig rechtsverordening metbetrekking tot de definitie van het betrokken product en hetsoortgelijk product worden derhalve bevestigd.1997R1950 — NL — 15.12.2000 — 002.001 — 3
▼B
IV.DUMPING
1.Normale waarde
a)India
(12)Drie Indiase exporterende producenten hebben bezwaar gemaakt
tegen de methode die werd gebruikt om vast te stellen of hunverkoop plaatsvond in het kader van normale handelstransacties.
Zij voerden aan dat — omdat de kosten van de grondstoffen
tijdens het onderzoekstijdvak sterk waren gestegen — demaandelijkse productiekosten, en niet de jaarlijkse kosten haddenmoeten worden gebruikt om vast te stellen hoeveel verkoop metverlies plaatsvond. Ervan uitgaande dat grondstoffen het belang-rijkste element vormen van de totale productiekosten van het
product, werden voor de bedrijven die dergelijke informatie
hadden verschaft, de hoeveelheden die verkocht werden tegenprijzen die lager lagen dan de kosten per eenheid, opnieuwberekend aan de hand van de maandelijkse productiekosten.
(13)Verschillende Indiase exporterende producten maakten bezwaartegen de wijze waarop artikel 2, lid 4, van de basisverordeningdoor de Commissie werd toegepast. Zij verlangden dat degewogen gemiddelde verkoopprijzen werden vergeleken met degewogen gemiddelde kosten van de productsoorten in kwestie
zonder de verkopen die met verlies gepaard gingen buiten
beschouwing te laten. Hoewel sommige prijzen onder de kostprijslagen ten tijde van de verkoop, lag de gemiddelde verkoopprijsvan het product boven de gewogen gemiddelde kosten.
Overeenkomstig de derde alinea van artikel 2, lid 4, van de
basisverordening wordt voor de normale waarde gewoonlijkuitgegaan van alle verkopen, met inbegrip van die welke met
verlies plaatsvonden indien aan twee voorwaarden is voldaan:
— de gewogen gemiddelde productiekosten zijn lager dan de
gewogen gemiddelde verkoopprijs voor een bepaald product,en
— de omvang van de binnenlandse verkoop met verlies bedraagt
minder dan 20 % van de totale verkoop.
Omdat een andere aanpak in strijd zouzijn met artikel 2, lid 4,
moest het verzoek van de Indiase exporteurs worden afgewezen.
(14)Eén Indiase exporterende producent die het product in onvol-doende hoeveelheden op de binnenlandse markt verkocht en dieproductsoorten uitvoerde die door andere producenten/exporteursin het betrokken land werden verkocht, voerde aan dat deberekening van de normale waarde zoumoeten worden samen-gesteld en niet gebaseerd zoumogen worden op prijzen die in
rekening worden gebracht door andere producten in India.
Overeenkomstig artikel 2, lid 1, van de basisverordening wordt
voor de normale waarde gewoonlijk uitgegaan van de binnen-landse prijzen. Wanneer een exporteur in het kader van normalehandelstransacties, onvoldoende verkoopt op de binnenlandsemarkt, moet de normale waarde worden vastgesteld op basis vande verkoopprijzen van andere exporteurs voor het vergelijkbaar
product omdat verondersteld kan worden dat het gebruik van
prijzen van andere exporteurs een meer nauwkeurige normalewaarde oplevert dan wanneer de normale waarde samengesteldwordt aan de hand van de productiekosten. Alleen wanneerrepresentatieve binnenlandse verkoop van andere producenten
ontbreekt of indien dergelijke verkoopprijzen niet geschikt zijn,
zal de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 3, van debasisverordening worden samengesteld. De exporteur in kwestiekon echter geen argument aanvoeren op grond waarvan hetgebruik van de prijzen van andere exporteurs niet geschikt zouzijn.1997R1950 — NL — 15.12.2000 — 002.001 — 4
▼B
b)Indonesië
(15)Een Indonesische exporterende producent betoogde dat het
gewogen gemiddelde van de normale waarden dat wasvastgesteldvoor de andere Indonesische producenten, niet op hem zoumoeten worden toegepast omdat het niet representatief was vooreen bepaald soort zak. Hij stelde voor dit productsoort uit tesluiten van de berekening van de normale waarde of de normale
waarde samen te stellen. Dit verzoek kon echter op grond van
dezelfde redenen als uiteengezet bij overweging 10 van deverordening voorlopig recht niet worden aanvaard.
c)Conclusie
(16)De overige bij de overwegingen 14 tot en met 24 van de
verordening voorlopig recht vermelde conclusies met betrekking
tot de vaststelling van de normale waarde worden hierbij
bevestigd.
2.Prijs bij uitvoer
(17)Er werden geen nieuwe argumenten aangedragen met betrekking
tot de vaststelling van de prijzen bij uitvoer. De bij overweging 20van de verordening voorlopig recht uiteengezette conclusiesworden derhalve bevestigd.
3.Vergelijking
a)India
(18)Vier Indiase exporterende producenten waren het er niet mee eens
dat bankkosten werden meegerekend in de kredietkosten voor de
aanpassing van de uitvoerprijzen. Zij betoogden dat zij hiermeegeen rekening hielden. Bankkosten zijn in deze gevallen echterinherent gekoppeld aan de kredietkosten en moeten derhalveworden meegerekend voor het vaststellen van de kredietkosten.Op dit verzoek kan dan ook niet worden ingegaan.
(19)De meeste producenten/exporteurs voerden aan dat onvoldoenderekening was gehouden met terugbetaling van rechten omdat vooralle in het binnenland aangekochte grondstoffen invoerrechtenwaren betaald waarvoor terugbetaling van rechten zou moeten
worden verleend wanneer het betrokken product werd uitgevoerd,
los van de vraag of de gebruikte grondstoffen van oorsprongwaren uit de binnenlandse markt van de betrokken landen ofwaren ingevoerd uit derde landen.
De producenten/exporteurs hebben evenwel geen doorslaggevend
bewijsmateriaal ingediend waaruit zou blijken dat al het poly-ethyleen en polypropyleen dat werd gebruikt voor de productie
van zakken, met inbegrip van zakken die op de binnenlandse
markt werden verkocht, ingevoerde grondstoffen omvatten waar-voor overeenkomstig artikel 2, lid 10, onder b), van debasisverordening rechten waren betaald. Zoals bij overweging24 van de verordening voorlopig recht werd uiteengezet, werdalleen terugbetaling van de rechten verleend wanneer kon worden
aangetoond dat invoerrechten waren verschuldigd voor het
soortgelijk product en materialen die daarvan fysiek deeluitmaken en die door de producenten/exporteurs in kwestie ophun binnenlandse markt werden verkocht en die bestemd warenvoor verbruik binnen deze landen.
b)Indonesië
(20)De Indonesische exporterende producenten voerden aan dat
rekening zou moeten worden gehouden met terugbetaling vanrechten omdat dit in het verleden ook geschiedde en op basis vanhet feit dat vrijstelling van rechten voor polyethyleen enpolypropyleenhars die worden gebruikt in de productie van deuitgevoerde zakken, tot uitdrukking zou komen in het feit dat1997R1950 — NL — 15.12.2000 — 002.001 — 5
▼B
invoerrechten zijn voldaan voor de hars die is verwerkt in de
zakken die op de binnenlandse markt worden verkocht.
De exporterende producenten konden geen voldoende bewijs
leveren om aan te tonen dat polyethyleen en polypropyleenhars
die waren gebruikt voor de productie van de zakken, met inbegrip
van die welke op de binnenlandse markt werden verkocht,ingevoerde grondstoffen omvatten waarvoor overeenkomstigartikel 2, lid 10, onder b), van de basisverordening rechten warenbetaald. Een aanpassing voor terugbetaling van rechten werd
derhalve niet toegestaan.
c)Thailand
(21)De Thaise exporterende producenten voerden aan dat de belang-
rijke prijsverschillen tussen de grondstoffen die van oorsprongwaren uit enerzijds de binnenlandse markt en gebruikt werdenvoor de verkoop op de binnenlandse markt van het product, enanderzijds grondstoffen van oorsprong uit de exportmarkten die
gebruikt werden voor uitvoer naar derde landen, een aanpassing
rechtvaardigden overeenkomstig artikel 2, lid 10, onder k), van debasisverordening. Zij voerden aan dat het in Thailand gehanteerdesysteem van terugbetaling van rechten een belangrijk verschilopleverde tussen de kosten van de grondstoffen voor het
uitgevoerde product en die van het in het binnenland verkochte
product hetgeen van invloed was op de vergelijkbaarheid tussende binnenlandse verkoopprijzen en de exportprijzen.
Er dient op te worden gewezen dat de gevraagde aanpassing
verband houdt met terugbetalingsregelingen en invoerrechten envolledig geregeld is bij artikel 2, lid 10, onder b), van debasisverordening. De exporterende producenten slaagden er niet
in voldoende bewijsmateriaal te verstrekken om aan te tonen dat
al het polyethyleen en polypropyleen dat voor de productie vanzakken werd gebruikt, met inbegrip van de zakken die op debinnenlandse markt werden verkocht, ingevoerde grondstoffenbevatten waarvoor overeenkomstig artikel 2, lid 10, onder b), vande basisverordening rechten waren betaald.
4.Dumpingmarge
a)Algemeen
(22)Omdat geen nieuwe argumenten werden verstrekt met betrekking
tot het vaststellen van de dumpingmarge wordt de methode die is
uiteengezet in de overwegingen 25 tot en met 36 van deverordening voorlopig recht hierbij bevestigd.
b)India
(23)Een Indiase exporterende producent betwistte de conclusies van
overweging 27 van de verordening voorlopig recht waarbij werd
vastgesteld dat slechts één dumpingmarge zou moeten worden
vastgesteld voor twee verbonden bedrijven. Aangevoerd werd dathet bedrijf een aparte economische eenheid vormt, met eenafzonderlijke productie, administratie en marketing, en eenverschillend product vervaardigt.
Omdat het bedrijf de in de verordening voorlopig recht
uiteengezette feiten niet betwistte, en om het risico van ontwij-
king van de antidumpingmaatregelen te voorkomen, werd het
besluit om slechts een dumpingmarge voor beide Indiaseproducenten/exporteurs in kwestie vast te stellen gehandhaafd.
(24)De gewogen gemiddelde dumpingmarges die definitief werden
vastgesteld voor de Indiase producenten/exporteurs die hun
medewerking verleenden, uitgedrukt in percentages van de prijsfranco grens Gemeenschap bedragen:
—►
C1Gilt Pack Limited ◄ 0,0 %
— Neo Sack Ltd 0,0 %1997R1950 — NL — 15.12.2000 — 002.001 — 6
▼B
— Buildmet Private Ltd 15,6 %
— Kanpur Plastipack 4,3 %— Polyspin Export Ltd en Polyspin Private Ltd 13,8 %— Shankar Packaging Ltd 6,1 %.
(25)De definitief vastgestelde dumpingmarge voor andere Indiaanse
exporteurs dan die welke hun medewerking hebben verleend aandit onderzoek, uitgedrukt als een percentage van de prijs francogrens Gemeenschap bedraagt 36,0 %.
(26)De Plastics and Linoleums Export Promotion Council in Indiamaakt bezwaar tegen de opmerking bij overweging 29 van deverordening voorlopig recht dat het niveauvan niet-medewerkinghoog was. Rekening houdend met het feit dat het aantalmedewerkende exporteurs ongeveer 57 % van de totale export
vertegenwoordigde, volgt hieruit dat 43 % van de exporteurs geen
medewerking verleende. Dit wordt gewoonlijk als een hoogniveauvan niet-medewerking beschou wd. Met dit verzoek konderhalve geen rekening worden gehouden en de in overweging 29van de verordening voorlopig recht uiteengezette methode wordtderhalve gehandhaafd.
c)Indonesië
(27)De dumpingmarges die voorlopig werden vastgesteld door de
Indonesische producenten/exporteurs, onder de overwegingen 31
tot en met 33 van de verordening voorlopig recht worden hierbij
definitief bevestigd. De dumpingmarges die worden uitgedrukt alseen percentage van de prijs franco grens Gemeenschap luidendienovereenkomstig als volgt:
i) voor producenten/exporteurs die hun medewerking hebben
verleend en deel uitmaken van de steekproef:
— PT Budi Indoplast Indah 56,0 %
— PT Hardo Soloplast 28,4 %— PT KemilauIndah Permana Ltd 31,0 %— PT Poliplas Indah Sejahtera 38,0 %— PT Simoplas 23,5 %;
ii) voor de producenten/exporteurs die hun medewerking hebben
verleend doch niet zijn opgenomen in de steekproef: 28,3 %;
iii) voor andere Indonesische producenten/exporteurs dan die
welke hun medewerking heben verleend aan dit onderzoek:
56,0 %.
d)Thailand
(28)Een Thaise exporterende producent maakte bezwaar tegen de
vergelijking van de gewogen gemiddelde normale waarde met deexportprijs per verrichting omdat er volgens hem slechts eenaantal verrichtingen waren die aanzienlijk verschilden van degewogen gemiddelde verkoopprijs en dat deze schaarse verrich-tingen betrekking hadden op prijzen die aanzienlijk hoger lager
dan de gewogen gemiddelde exportprijs. Nader onderzoek van de
berekeningen bleek dit te bevestigen en de gewogen gemiddeldenormale waarde werd derhalve vergeleken met de gewogengemiddelde exportprijs. Deze vergelijkingsmethode werd tevensopnieuw bekeken voor de andere Thaise exporteurs en omdat een
soortgelijke situatie is aangetroffen bij twee andere bedrijven
werd besloten ook voor deze bedrijven de gewogen gemiddeldenormale waarde te vergelijken met de gewogen gemiddeldeexportprijs.
(29)De gewogen gemiddelde dumpingmarges die definitief werdenvastgesteld voor de Thaise producenten/exporteurs die hun1997R1950 — NL — 15.12.2000 — 002.001 — 7
▼B
medewerking hebben verleend, indien uitgedrukt als een percen-
tage van de prijs franco grens Gemeenschap zijn als volgt:
— Bangkok Polysack Co. Ltd 13,2 %
— CP Poly-Industry Public Co. Ltd 43,2 %— Laemthong Industry Co. Ltd 60,8 %— Pacific Polysack Co. Ltd 47,8 %— Thai Coating Industrial Public Co. Ltd 21,5 %— Thai Plastic Products Co. Ltd 15,8 %.
De dumpingmarge die definitief werd vastgesteld voor andere
Thaise exporteurs dan die die geen medewerking hebben verleend
aan dit onderzoek, bedraagt uitgedrukt als een percentage van deprijs franco grens Gemeenschap 60,8 %.
e)Nieuwe exporteurs in India
(30)Drie Indiase bedrijven die het betrokken product niet naar de
Europese Gemeenschap uitvoerden tijdens het onderzoekstijdvak,
verzochten om te worden behandeld als nieuwkomers. Na te
hebben onderzocht of aan alle voorwaarden van artikel 11, lid 4,van de basisverordening was voldaan, bepaalde de Commissie datde gewogen gemiddelde dumpingmarge voor de medewerkingverlenende Indiaanse bedrijven, i.e. 10,5 %, moest wordengehanteerd voor deze drie nieuwkomers.
V.COMMUNAUTAIRE BEDRIJFSTAK
(31)De Plastics and Linoleums Export Promotion Council in India
(PLEPCI) vroeg zich af welke positie de klagende partijen haddenomdat van de acht oorspronkelijke klagers slechts vier, plus eenander die zich later bij hen had gevoegd, de vragenlijst van deCommissie hadden ingevuld, en vond dat de Commissie geen
basis had voor haar conclusie inzake de representativiteit van de
klagende bedrijfstak zoals uiteengezet in overweging 37 van deverordening voorlopig recht.
(32)Deze kritiek werd niet gestaafd met enig bewijsmateriaal waaruitzoublijken dat de conclu sies van de Commissie in dit opzichtonjuist waren. Zoals uiteengezet bij overweging 37 van deverordening voorlopig recht was tijdens het onderzoek nagegaan
of de klagende producenten in de Gemeenschap die hun
medewerking hadden verleend, nog steeds het grootste gedeeltevan de totale communautaire productie van het betrokken productin de zin van artikel 4, lid 1, van de basisverordening voor hunrekening namen. Dit onderzoek wees uit dat de bij overweging 4van de verordening voorlopig recht opgesomde producenten die
hun medewerking hadden verleend, ongeveer 75 % van de
geraamde totale communautaire productie van het soortgelijkproduct voor hun rekening namen. Het feit dat de klagendebedrijfstak wordt aangeduid als de communautaire bedrijfstakvoor deze procedure, zoals vermeld in overweging 37 van deverordening voorlopig recht, wordt hierbij derhalve bevestigd.
VI.SCHADE
(33)PLEPCI vroeg zich af waarom geen cijfers werden genoemd voor
het aantal werknemers dat afhankelijk was van de productie vanhet betrokken product in de verordening voorlopig recht en vroegopheldering over de daling in de werkgelegenheid van 16,9 %zoals vermeld in overweging 51 van die verordening. In antwoord
hierop kan eenvoudigweg worden vermeld dat het aantal werk-
nemers werd vastgesteld op basis van de antwoorden van decommunautaire bedrijfstak op de vragenlijsten. De werkgelegen-heid in de Gemeenschap voor de productie van het soortgelijkproduct daalde van 767 in 1992 tot 637 tijdens het onder-zoekstijdvak, dat wil zeggen met 16,9 %.1997R1950 — NL — 15.12.2000 — 002.001 — 8
▼B
(34)Omdat geen andere argumenten werden aangevoerd met betrek-
king tot de schade die werd geleden door de communautaire
bedrijfstak, bevestigde de Raad de conclusies inzake schadealsmede de conclusie dat deze bedrijfstak aanzienlijke schadeheeft geleden in de zin van artikel 3 van de basisverordening,zoals uiteengezet in overweging 38 tot en met 52 van deverordening voorlopig recht, met name gezien de negatieve trends
op het gebied van de productie, de capaciteitsbenutting, het
marktaandeel, de prijzen, de winstgevendheid, de investeringenen de werkgelegenheid in de gehele periode die werd bestrekendoor dit onderzoek.
VII.OORZAKELIJK VERBAND
(35)PLEPCI voerde aan dat de Commissie een daling van 3,9 % had
vastgesteld van de gewogen gemiddelde verkoopprijs van decommunautaire bedrijfstak tijdens het onderzoektijdvak, maar hadnagelaten te verklaren welke rol de daling van de prijzen van de
grondstoffen voor de productie van het soortgelijk product had
gespeeld bij deze negatieve prijsontwikkeling, en betoogde dat degrondstofprijzen tussen 1991 tot 1993 met meer dan een derdewaren gedaald. Bovendien werd aangevoerd dat er een verbandbestaat tussen de spectaculaire daling van de grondstofprijzen in1993 en de verliezen van de communautaire bedrijfstak in dat
jaar.
(36)Tijdens het onderzoek bleek uit de beschikbare informatie niet dat
de ontwikkeling van de prijzen van grondstoffen een belangrijkerol zouhebben gespeeld bij de trend van de verkoopprijzen op decommunautaire markt tussen 1992 en het eerste kwartaal van
1995, oftewel het gehele onderzoektijdvak. Omdat PLEPCI geen
overtuigend bewijsmateriaal of informatie kon verstrekkenwaaruit het tegendeel zou blijken, kan met hun argumentenverder geen rekening worden gehouden.
(37)Voorts dient erop te worden gewezen dat in tegenstelling tot deverklaring van PLEPCI een eventuele daling in de kosten van de
grondstoffen op de een of andere wijze een positieve impact zou
moeten hebben gehad op de winstgevendheid van de communau-taire bedrijfstak met name wanneer men ervan uitgaat datgrondstoffen tot een derde van de totale productiekosten vanhet product van de communautaire bedrijfstak kunnen bedragen.Uit de conclusies in overweging 49 van de verordening voorlopig
recht blijkt echter dat dit niet het geval was.
(38)PLEPCI vroeg tevens opheldering over de conclusies van de
Commissie inzake voorraden, verkoop en productie van deklagende producenten tussen 1994 en het onderzoektijdvak enverklaarde dat het inconsequent was te stellen dat de omvang van
verkoop en productie van de communautaire bedrijfstak waren
gestegen terwijl de voorraden tijdens dezelfde periode warengeslonken.
Inderdaad kan worden bevestigd dat de voorraden tussen 1994 en
het onderzoek tijdvak enigszins daalden. Dit kan wordenverklaard uit het feit dat de verkoop van deze bedrijfstak op decommunautaire markt over het algemeen stabiel was (–46 ton)terwijl de verkoop gericht op export buiten de Gemeenschap in
dezelfde periode dienovereenkomstig steeg.
(39)Tot slot voerde PLEPCI aan dat niet kon worden gesteld dat de
invoer in kwestie geen aanzienlijke schade kon hebben toege-bracht aan de communautaire bedrijfstak omdat de prijzen en hetmarktaandeel van de communautaire producenten tussen 1994 enhet onderzoektijdvak waren gestegen terwijl de importeurs die
werden onderzocht, een deel van de markt hadden moeten afstaan
als gevolg van een lichte stijging van hun invoerprijs.
(40)Het onderzoek bestreek de periode van 1 januari 1992 tot 31maart 1995, oftewel namelijk een periode van meer dan drie jaar.Een specifieke trend binnen deze periode zouderhalve moetenworden bezien in het licht van de algemene trend tijdens het1997R1950 — NL — 15.12.2000 — 002.001 — 9
▼B
onderzoektijdvak. Omdat de conclusies van PLEPCI slechts
gebaseerd zijn op een beperkte periode binnen het onderzoek-tijdvak, waar de algemene trend in de betrokken periode buiten
beschouwing wordt gelaten, heeft dit argument slechts een
beperkte waarde.
(41)Bevestigd wordt dat het marktaandeel van de communautairebedrijfstak met 0,2 % steeg en dat de prijzen tijdens hetonderzoektijdvak vergeleken met 1994 enigszins stegen. Decommunautaire bedrijfstak heeft desalniettemin verlies aanmarktaandeel gehad en de verkoopprijzen daalden tijdens deperiode die werd bestreken voor het onderzoek naar schade,
d.w.z. van 1992 tot het eind van het onderzoektijdvak zoals
vermeld in de overwegingen 47 en 48 van de verordeningvoorlopig recht. Hoewel de invoer in kwestie een verlies aanmarktaandeel had van 1,8 % bij een prijsstijging van 2,5 % in hetonderzoektijdvak, vergeleken met 1994, dient erop te wordengewezen dat van 1992 tot het onderzoektijdvak, namelijk de
gehele periode die werd onderzocht om de schade te kunnen
beoordelen, hetmarktaandeel met13,8procentpunten ofmet46%was gestegen en hun invoerprijs met 3,3 % was gedaald. Hunargument kon derhalve niet worden aanvaard.
(42)Omdat geen nieuwe belangrijke argumenten werden ontvangen inverband met de conclusies in de overwegingen 53 tot en met 72van de verordening voorlopig recht wordt de voorlopige conclusieinzake de oorzaak van de aanzienlijke schade aan de commu-
nautaire bedrijfstak bevestigd.
VIII.BELANG VAN DE GEMEENSCHAP
(43)Zoals blijkt uit overweging 73 e.v. van de verordening voorlopig
recht werden de verschillende belangen met inbegrip van de
belangen van de communautaire bedrijfstak, verwerkers en
importeurs beoordeeld waarbij geen dwingende redenen werdengevonden tegen invoering van antidumpingmaatregelen. Veeleerwerd vastgesteld dat de redelijke belangen van de Gemeenschapvragen om bescherming van de communautaire bedrijfstak tegende oneerlijke handelspraktijken van de invoer met dumping uit
India, Indonesië en Thailand.
(44)Omdat geen nieuwe argumenten werden ontvangen in verband
met de analyse inzake het belang van de Gemeenschap zoals deze
werd uiteengezet in de verordening voorlopig recht, worden de
voorlopige conclusies hierbij bevestigd.
IX.ANTIDUMPINGMAATREGELEN
(45)Uitgaande van bovenstaande conclusies inzake dumping, schade,
oorzakelijk verband en het belang van de Gemeenschap moest
worden nagegaan welke vorm de antidumpingmaatregelen zoudenmoeten aannemen en op welk niveauze zou den moeten wordenvastgesteld om de handelsverstorende gevolgen van schadelijkedumping op te heffen en doelmatige concurrentievoorwaarden te
herstellen voor de communautaire markt.
(46)Omdat het prijspeil waarop de schadelijke gevolgen van de invoer
tenietgedaan zouden worden, hoger lag dan de dumpingmarge van
alle bij het onderzoek betrokken landen, werd de dumpingmarge
gehanteerd om de hoogte van de maatregelen te bepalen.
(47)Op basis van het voorgaande zouden definitieve rechten in de
vorm van ad valorem-rechten moeten worden ingesteld.
(48)Overeenkomstig artikel 11, lid 4, van de basisverordening kan in
deze procedure geen nieuw onderzoek naar de exporteurs worden
ingesteld om de individuele dumpingmarges te bepalen ten
aanzien van Indonesië omdat in het oorpronkelijk onderzoek eensteekproef was gebruikt. Om echter te zorgen voor een gelijkebehandeling tussen nieuwe exporteurs en de bedrijven die hunmedewerking hebben verleend aan dit onderzoek, is men vanoordeel dat het gewogen gemiddeld recht dat op laatstgenoemde1997R1950 — NL — 15.12.2000 — 002.001 — 10
▼B
bedrijven werd ingesteld, ook moet worden toegepast op
eventuele nieuwe exporteurs die anders op grond van artikel 11,lid 4, aanspraak zouden kunnen maken op een nieuw onderzoek.
X.INVORDERING VAN DE VOORLOPIGE RECHTEN
(49)Gezien de hoogte van de dumpingmarges die voor de exporte-
rende producenten werden vastgesteld en in het licht van deernstige schade die werd berokkend aan de communautairebedrijfstak, wordt het nodig geacht de bedragen die zijnzekergesteld door middel van de voorlopige antidumpingrechten
voor verrichtingen met dit product definitief te innen op het
niveauvan de definitieve rechten,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Op de invoer van geweven zakken voor verpakkingsdoeleinden,
andere dan van brei- of haakwerk, vervaardigd van strippen of vanartikelen van dergelijke vorm, van polyethyleen of polypropyleenwaarvan het weefsel niet meer dan 120 g/m
2weegt, van oorsprong uit
India, Indonesië en Thailand, worden definitieve antidumpingrechten
ingesteld. Het hier omschreven product valt onder de GN-codes6305 32 81, 6305 3391, ex 392321 00 (Taric-code: 3923 2100*10),ex 3923 29 10 (Taric-code: 3923 29 10*10) en ex 3923 2990 (Taric-code: 3923 2990*10).
2. In het kader van onderhavige verordening bedraagt het recht dat
van toepassing is op de nettoprijs, franco grens Gemeenschap, vóórinklaring:
a) 36,0 % voor zakken van oorsprong uit India (aanvullende Taric-code
8900) met uitzondering van ingevoerde producten die vervaardigd
zijn door de volgende ondernemingen waarop de volgende rechtenvan toepassing zijn:
India:
Recht (%)Aanvul-
lende
Taric-code
Buildmet Private Ltd 15,6 8944
►C1Gilt Pack Limited ◄ 0,0 8945
Kanpur Plastipack 4,3 8946Neo Sack Ltd 0,0 8947Polyspin Export Ltd en Polyspin
Private Ltd13,8 8948
Shankar Packaging Ltd 6,1 8949
Aditya Bags (India) Limited 10,5 8424TPI India Limited 10,5 8424Virgo Polymers (India) Limited 10,5 8424
Hyderabad Polymers Pvt. Ltd 0,0 8106
Pithampur Poly Products Ltd 0,0 8155Sangam Cirfab Pvt. Ltd 0,0 8156Synthetic Fibres (Mysore) Pvt. Ltd 0,0 8157
Subham Polymers Ltd 10,5 84241997R1950 — NL — 15.12.2000 — 002.001 — 11
▼B
▼M1
▼M2
▼B
b) 56 % voor zakken van oorsprong uit Indonesië (aanvullende Taric-
code 8900) met uitzondering van de ingevoerde producten dievervaardigd zijn door de volgende ondernemingen waarop het
volgende recht van toepassing is:
Indonesië:
Recht (%)Aanvul-
lende
Taric-code
P.T. Adhi Karak Suryatama 28,3 8950
P.T. Aster Dharma Industri 28,3 8950P.T. Hardo Soloplast 28,4 8951P.T. KemilauIndah Permana Ltd 31,0 8952P.T. Peiasnal 28,3 8950P.T. Poliplas Indah Sejahtera 38,0 8953P.T. Simoplas 23,5 8954P.T. Wirapetro 28,3 8950
c) 60,8 % voor zakken van oorsprong uit Thailand (aanvullende Taric-
code 8900) met uitzondering van de ingevoerde producten dievervaardigd zijn door de volgende ondernemingen waarop het
volgende recht van toepassing is:
Thailand:
Recht (%)Aanvul-
lende
Taric-code
Bangkok Polysack Co Ltd 13,2 8955
CP Poly-Industry Public Co Ltd 43,2 8956Thai Coating Industrial Public Co Ltd 21,5 8958Thai Plastic Products Co Ltd 15,8 8959Pacific Polysack Co Ltd 47,8 8994
3. Mits anders bepaald zijn de voor douanerechten van kracht zijnde
bepalingen op dit recht van toepassing.
4. Wanneer een Indonesische partij aan de Commissie kan aantonen
dat zij de in artikel 1, lid 1, beschreven goederen tijdens het
onderzoektijdvak niet uitvoerde, dat zij niet verbonden is met eenexporteur of producent waarop de bij deze verordening ingesteldemaatregelen van toepassing zijn en dat zij de goederen in kwestie na hetonderzoektijdvak heeft uitgevoerd of dat zij een onherroepelijkecontractuele verplichting is aangegaan om een belangrijke hoeveelheid
naar de Gemeenschap uit te voeren, kan de Raad met eenvoudige
meerderheid van stemmen op voorstel van de Commissie, na overlegmet het Raadgevend Comité, artikel 1, lid 2, onder b), wijzigen door opdeze partij het recht toe te passen dat van toepassing is op deproducenten/exporteurs die hun medewerking hebben verleend doch
geen deel uitmaken van de steekproef, d.w.z. 28,3 %.
Artikel 2
Het in de vorm van een voorlopig antidumpingrecht op grond van
Verordening (EG) nr. 45/97 zekergestelde bedrag zal definitief worden
geïnd tegen het definitief ingestelde recht.
Bedragen die zijn zekergesteld boven het definitieve percentage van het
antidumpingrecht in verband met de invoer van zakken wordenvrijgegeven.1997R1950 — NL — 15.12.2000 — 002.001 — 12
▼B
Artikel 3
Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar
bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke lidstaat.1997R1950 — NL — 15.12.2000 — 002.001 — 13