Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de
instellingen
"BVERORDENING (EEG) Nr. 3950/92 V AN DE RAAD
van 28 december 1992
tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelprodukten
(PB L 405 van 31.12.1992, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Verordening (EEG) nr. 748/93 van de Raad van 17 maart 1993 L 77 16 31.3.1993
"M2 Verordening (EEG) nr. 1560/93 van de Raad van 14 juni 1993 L 154 30 25.6.1993
"M3 Verordening (EG) nr. 647/94 van de Commissie van 23 maart
1994L 80 16 24.3.1994
"M4 Verordening (EG) nr. 1883/94 van de Raad van 27 juli 1994 L 197 25 30.7.1994
"M5 Verordening (EG) nr. 630/95 van de Commissie van 23 maart
1995L 66 11 24.3.1995
"M6 Verordening (EG) nr. 1552/95 van de Raad van 29 juni 1995 L 148 43 30.6.1995
"M7 Verordening (EG) nr. 635/96 van de Commissie van 10 april 1996 L 90 17 11.4.1996
"M8 Verordening (EG) nr. 1109/96 van de Commissie van 20 juni 1996 L 148 13 21.6.1996
"M9 Verordening (EG) nr. 614/97 van de Commissie van 8 april 1997 L 94 4 9.4.1997
"M10 Verordening (EG) nr. 903/98 van de Commissie van 28 april 1998 L 127 8 29.4.1998
"M11 Verordening (EG) nr. 551/98 van de Raad van 9 maart 1998 L 73 1 12.3.1998
"M12 Verordening (EG) nr. 751/1999 van de Commissie van 9 april
1999L 96 11 10.4.1999
Gewijzigd bij:
"A1 Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C 241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
NB: Deze geconsolideerde versie bevat referenties naar de Europese rekeneenheid en/of ecu. Vanaf 1 januari 1999 moeten beide
worden gelezen als referentie naar de euro — Verordening (EEG) nr. 3308/80 van de Raad (PB L 345 van 20.12.1980, blz. 1)en Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad (PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1).1992R3950 — NL — 01.04.1998 — 008.001 — 1
VERORDENING (EEG) Nr. 3950/92 V AN DE RAAD
van 28 december 1992
tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivel-
produkten
DE RAAD V AN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Europese Parlement (2),
Overwegende dat bij Verordening (EEG) nr. 856/84 van de Raad van 31
maart 1984 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 804/68 houdende
een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en
zuivelprodukten (3) met ingang van 2 april 1984 een extra heffing in deze
sector is ingevoerd; dat de betrokken regeling, die is ingesteld voor een
periode van negen jaar welke op 31 maart 1993 verstrijkt, ten doel heeft
het gebrek aan evenwicht tussen vraag en aanbod voor melk en
zuivelprodukten en de daaruit voortvloeiende structurele overschotten te
verkleinen; dat deze regeling in de toekomst nodig blijft om een beter
marktevenwicht tot stand te brengen; dat de regeling derhalve per 1 april
1993 met zeven nieuwe opeenvolgende tijdvakken van twaalf maanden
moet worden verlengd;
Overwegende dat, zowel om te profiteren van de opgedane ervaring als
om de regeling te vereenvoudigen en te verduidelijken ten einde de
producenten en de andere betrokkenen meer rechtszekerheid te geven, bij
een aparte verordening de basisvoorschriften van de verder toe te passen
regeling moeten worden vastgesteld, waarbij deze voorschriften minder
omvangrijk en minder complex dienen te worden, en enerzijds
Verordening (EEG) nr. 2074/92 van 30 juni 1992 tot instelling van een
extra heffing in de sector melk en zuivelprodukten (4), zoals door de
Raad bij wijze van conservatoire maatregel aangenomen, en anderzijds
Verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 houdende
algemene voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5 quater van
Verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en
zuivelprodukten (5), moeten worden ingetrokken, zonder dat afbreuk
wordt gedaan aan de krachtens genoemde verordening aangegane
verplichtingen en verbintenissen;
Overwegende dat de in 1984 vastgestelde methode, waarbij een heffing
wordt toegepast op de boven een garantiedrempel geleverde of
rechtstreeks verkochte hoeveelheden melk, moet worden gehandhaafd;
dat die drempel voor elke Lid-Staat wordt vastgesteld als een gegaran-
deerde totale hoeveelheid die, zowel voor de leveringen als voor de
rechtstreekse verkoop, niet door het totaal van de toegewezen individuele
hoeveelheden mag worden overschreden; dat de hoeveelheden worden
vastgesteld voor de zeven tijdvakken met ingang van 1 april 1993 waarbij
rekening is gehouden met de diverse factoren in verband met de vroegere
regeling;
Overwegende inzonderheid dat van het begin af aan een communautaire
reserve is ingesteld om rekening te kunnen houden met de moeilijke
situatie waarin sommige Lid-Staten verkeren wat de uitvoering van een
regeling ter beheersing van de melkproduktie betreft; dat die reserve
herhaaldelijk is verhoogd om tegemoet te komen aan specifieke
behoeften zowel van sommige Lid-Staten als van sommige producenten;
dat het wenselijk is definitief de consequenties uit deze situatie te!B
(1) PB nr. C 337 van 31. 12. 1991, blz. 35.
(2) PB nr. C 94 van 13. 4. 1992, blz. 101.
(3) PB nr. L 90 van 1. 4. 1984, blz. 10.
(4) PB nr. L 215 van 30. 7. 1992, blz. 69.
(5) PB nr. L 90 van 1. 4. 1984, blz. 13. Verordening laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EEG) nr. 817/92 (PB nr. L 86 van 1. 4. 1992, blz. 85).1992R3950 — NL — 01.04.1998 — 008.001 — 2
trekken en de onderscheiden hoeveelheden van de communautaire
reserve in de gegarandeerde totale hoeveelheden op te nemen, waarbij
deze reserve dan wordt afgeschaft;
Overwegende dat de Raad in het kader van de hervorming van het
gemeenschappelijk landbouwbeleid besloten heeft tot een definitief
besluit te komen over het niveau van de totale hoeveelheden die in de
eerste twee tijdvakken van twaalf maanden van toepassing zijn, met
name in het licht van een verslag over de marktsituatie dat vóór elk van
deze tijdvakken door de Commissie moet worden ingediend;
Overwegende dat de overschrijding van een van beide totale gegaran-
deerde hoeveelheden voor de Lid-Staat meebrengt dat de producenten
die voor die overschrijding verantwoordelijk zijn, heffing moeten
betalen; dat de heffing zowel voor rechtstreekse verkoop als voor
levering moet worden vastgesteld op 115 % van de richtprijs voor melk;
dat een verschillende heffingsvoet inderdaad niet langer gerechtvaardigd
is voor producenten in een vergelijkbare situatie;
Overwegende dat, met het oog op het behoud van de nodige soepelheid
in het beheer van de regeling, moet worden voorzien in een verevening
van de overschrijdingen over alle individuele referentiehoeveelheden van
dezelfde categorie binnen het grondgebied van de Lid-Staat; dat met
betrekking tot de leveringen, die nagenoeg alle in de handel gebrachte
hoeveelheden omvatten, moet worden gegarandeerd dat de heffing in de
hele Gemeenschap haar volledige uitwerking krijgt, hetgeen in beginsel
rechtvaardigt dat de Lid-Staten moeten kunnen blijven kiezen tussen
twee methoden om de overschrijding van de individuele referentiehoe-
veelheden naar gelang van de produktie- en aanvoerstructuren in de
zuivelsector te verevenen; dat de Lid-Staten daarom het recht moeten
krijgen om aan het eind van het tijdvak ongebruikte referentiehoe-
veelheden niet opnieuw nationaal dan wel over de kopers te verdelen, en
om de ontvangsten die de verschuldigde heffing overschrijden te
besteden aan de financiering van nationale herstructureringsprogramma’s
en/of deze terug te betalen aan bepaalde categorieën producenten of
producenten die zich in een uitzonderlijke situatie bevinden;
Overwegende dat, om de grote vertragingen in het verleden bij de inning
en de betaling van de heffing, wat immers onverenigbaar is met het doel
van de regeling, te vermijden, moet worden vastgesteld dat de koper, die
het best in staat blijkt de nodige verrichtingen uit te voeren, heffings-
plichtig is en hij over de middelen moet beschikken om de heffing te
kunnen innen bij de producenten, die de uiteindelijke schuldenaar
daarvan zijn;
Overwegende dat moet worden bepaald dat de individuele referentiehoe-
veelheid — ongeacht tijdelijk overgedragen hoeveelheden — de
hoeveelheid is op 31 maart 1993, datum waarop een einde komt aan
de eerste negen tijdvakken waarin de regeling inzake de extra heffing is
toegepast, en dat de beginselen of bepalingen moeten worden
gepreciseerd op grond waarvan die hoeveelheid in het kader van de
voortgezette regeling moet of kan worden verlaagd of verhoogd;
Overwegende derhalve dat, wat de regels voor de bepaling van de
individuele referentiehoeveelheden betreft, rekening moet worden
gehouden met de producenten aan wie op grond van de vroegere
regeling voorlopig een specifieke hoeveelheid is toegewezen;
Overwegende dat de toepassing van de regeling tot beheersing van de
melkproduktie de herstructurering van de landbouwbedrijven op het
grondgebied van de voormalige Duitse Democratische Republiek niet in
gevaar mag brengen; dat het, gezien de ondervonden moeilijkheden,
noodzakelijk is de versoepelingen van de regeling voor genoemd
grondgebied met een extra tijdvak te verlengen, waarbij evenwel
gewaarborgd dient te worden dat een en ander alleen ten goede zal
komen aan dit grondgebied;
Overwegende dat de referentiehoeveelheden voor levering en recht-
streekse verkoop moeten worden aangepast aan de economische realiteit
en dat het daarom wenselijk is dat de producent de verhoging of de
vaststelling van een referentiehoeveelheid, onder overeenkomstige!B1992R3950 — NL — 01.04.1998 — 008.001 — 3
verlaging of opheffing van de andere referentiehoeveelheid, kan
verkrijgen als zijn daartoe strekkend verzoek gegrond is wegens
veranderingen in zijn behoeften aan afzetmogelijkheden;
Overwegende dat de ervaring heeft geleerd dat de huidige regeling het
bestaan van een nationale reserve onderstelt waarin alle hoeveelheden
worden geplaatst die, om welke reden dan ook, niet of niet langer een
individuele bestemming hebben; dat de Lid-Staat zich genoodzaakt kan
zien referentiehoeveelheden te gebruiken om te voorzien in specifieke,
volgens objectieve criteria vastgestelde situaties; dat hij daarom, met
name in geval van lineaire verlaging van alle referentiehoeveelheden,
hoeveelheden in de nationale reserve moet kunnen storten;
Overwegende dat in de Lid-Staten die de tijdelijke overdracht van een
deel van de individuele referentiehoeveelheid hebben toegestaan, dit een
verbetering van de regeling is gebleken; dat deze mogelijkheid derhalve
in beginsel voor alle producenten moet worden geopend; dat echter bij
de toepassing van dit beginsel verdere structurele ontwikkelingen en
aanpassingen niet mogen worden gehinderd, noch de daaruit voort-
vloeiende administratieve moeilijkheden mogen worden genegeerd;
Overwegende dat bij de invoering van de extra heffing in 1984 als
beginsel was gesteld dat, in geval van verkoop, verhuur of vererving van
het bedrijf, de desbetreffende referentiehoeveelheid naar de koper, de
huurder of de erfgenaam overging; dat het niet wenselijk zou zijn deze
aanvankelijke keuze te wijzigen; dat niettemin moet worden bepaald dat
in alle gevallen van overdracht de nodige nationale regelingen moeten
worden getroffen om, bij gebreke van overeenstemming tussen de
partijen, hun wettige belangen te beschermen;
Overwegende dat, met het oog op verdere herstructurering van de
zuivelproduktie en verbetering van het milieu, moet worden voorzien in
een aantal afwijkingen van het beginsel van de koppeling tussen de
referentiehoeveelheid en het bedrijf, alsmede in het recht voor de
Lid-Staten om nationale herstructureringsprogramma’s te kunnen blijven
opzetten en te zorgen voor een zekere mobiliteit van de referentiehoe-
veelheden binnen een gegeven geografisch kader en volgens objectieve
criteria;
Overwegende dat de bij deze verordening ingestelde heffing ten doel
heeft de markt voor zuivelprodukten te reguleren en te stabiliseren; dat
de opbrengst ervan derhalve moet worden gebruikt voor de financiering
van de uitgaven in de zuivelsector,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING V ASTGESTELD:
Artikel 1
Gedurende zeven nieuwe opeenvolgende tijdvakken van twaalf maanden,
te beginnen op 1 april 1993, wordt ten laste van de producenten van
koemelk een extra heffing ingesteld over de hoeveelheden melk of
melkequivalent die zij in het betrokken tijdvak van twaalf maanden aan
een koper hebben geleverd of rechtstreeks aan de consument hebben
verkocht en die een vast te stellen hoeveelheid overschrijden.
De heffing wordt vastgesteld op 115 % van de richtprijs voor melk.
Artikel 2
1. De heffing is verschuldigd over alle hoeveelheden melk of
melkequivalent die in het betrokken tijdvak van twaalf maanden op de
markt worden gebracht en een van de in artikel 3 bedoelde hoeveelheden
overschrijden. De heffing wordt verdeeld over de producenten die tot de
overschrijding hebben bijgedragen.
De bijdrage van de producenten aan de betaling van de verschuldigde
heffing wordt naar keuze van de Lid-Staat vastgesteld al dan niet na
herverdeling van de ongebruikte referentiehoeveelheden, hetzij op het
niveau van de koper naar gelang van de resterende overschrijding nadat
alle ongebruikte referentiehoeveelheden zijn verdeeld in verhouding tot
de referentiehoeveelheden die ter beschikking staan van elk van deze!B1992R3950 — NL — 01.04.1998 — 008.001 — 4
producenten, hetzij op nationaal niveau naar gelang van de mate waarin
de voor elk van deze producenten beschikbare referentiehoeveelheden
zijn overschreden.
2. Wat de leveringen betreft, betaalt de heffingsplichtige koper aan de
bevoegde instantie van de Lid-Staat vóór een nader te bepalen datum en
overeenkomstig nader te bepalen voorwaarden het verschuldigde bedrag,
dat hij inhoudt op de prijs die hij voor de melk verschuldigd is aan de
producent die de uiteindelijke schuldenaar van de heffing is of op een
andere wijze met passende middelen int.
Indien een koper geheel of gedeeltelijk in de plaats treedt van een of
meer kopers, worden de afzonderlijke referentiehoeveelheden waarover
elk van de producenten beschikt, in aanmerking genomen voor de
voltooiing van het lopende tijdvak van twaalf maanden, onder aftrek van
de reeds geleverde hoeveelheden en rekening houdend met het vetgehalte
daarvan. Hetzelfde geldt wanneer een producent van koper verandert.
Wanneer de door een producent geleverde hoeveelheden de referen-
tiehoeveelheid overschrijden waarover hij beschikt mag de koper, als
voorschot op de verschuldigde heffing, op de door de Lid-Staat
vastgestelde wijze, een bedrag inhouden op de prijs van alle melk-
leveringen van die producent die deze ter beschikking staande refe-
rentiehoeveelheid overschrijden.
3. Wat rechtstreekse verkoop betreft, betaalt de producent vóór een
nader te bepalen datum en overeenkomstig nader te bepalen voorwaarden
de verschuldigde heffing aan de bevoegde instantie van de Lid-Staat.
4. Wanneer de heffing verschuldigd is en het geïnde bedrag hoger is
dan die heffing, kan de Lid-Staat het te veel geïnde bedrag gebruiken
voor de financiering van de in artikel 8, eerste streepje, bedoelde
maatregelen en/of dit terugbetalen aan producenten die behoren tot
prioritaire categorieën die de Lid-Staat vaststelt op basis van te bepalen
objectieve criteria of die te kampen hebben met een uitzonderlijke
situatie die is ontstaan door een niet met deze regeling verband houdende
nationale maatregel.
Artikel 3
1. De som van de individuele referentiehoeveelheden van een zelfde
aard mag niet groter zijn dan de overeenkomstige totale hoeveelheid voor
elke Lid-Staat.
2.De volgende totale hoeveelheden woorden vastgesteld, onverminderd
een eventuele herziening in het licht van de algemene marktsituatie en
van de bijzondere omstandigheden in bepaalde Lid-Staten:
Lidstaten Leveringen Rechtstreekse verkopen
België 3 140 696 169 735
Denemarken 4 454 640 708
Duitsland (1) 27 767 036 97 780
Griekenland 629 817 696
Spanje 5 457 564 109 386
Frankrijk 23 793 932 441 866
Ierland 5 236 575 9 189
Italië 9 698 399 231 661
Luxemburg 268 098 951
Nederland 10 991 900 82 792
Oostenrijk 2 393 979 355 422
Portugal 1 835 461 37 000!B
!M2
!M6
!M121992R3950 — NL — 01.04.1998 — 008.001 — 5
Lidstaten Leveringen Rechtstreekse verkopen
Finland 2 394 528 10 000
Zweden 3 300 000 3 000
Verenigd Koninkrijk 14 373 969 216 078
(1) Waarvan 6 242 180 ton voor leveranties op het grondgebied van de nieuwe Länder, en
11 187 ton voor rechtstreekse verkoop in de nieuwe Länder.
De verhoging van de totale hoeveelheden voor België, Denemarken,
Duitsland, Frankrijk, Ierland, Luxemburg, Nederland en het Verenigd
Koninkrijk wordt toegekend om extra referentiehoeveelheden te kunnen
toewijzen aan:
— producenten die op grond van artikel 3 bis, lid 1, tweede streepje,
van Verordening (EEG) nr. 857/84 (1) geen specifieke referentiehoe-
veelheden konden krijgen,
— producenten in berggebieden als omschreven in artikel 3, lid 3, van
Richtlijn 75/268/EEG (2) producenten als bedoeld in artikel 5 van
deze verordening, of alle producenten.
De verhoging van de totale hoeveelheid voor Portugal moet bij voorrang
worden gebruikt om te voldoen aan verzoeken om extra referentiehoe-
veelheden van producenten wier produktie in het referentiejaar 1990
sterk te lijden heeft gehad van uitzonderlijke gebeurtenissen in de loop
van de periode 1988-1990 of aan verzoeken van de in artikel 5 bedoelde
producenten.
De voor de periode 1993/1994 voor Griekenland, Spanje en Italië
toegekende verhoging van de totale hoeveelheid „leveringen” wordt voor
Spanje gehandhaafd en wordt voor Griekenland en Italië verlengd voor
de periode 1994/1995. De totale hoeveelheid „leveringen” voor Italië
omvat een reserve van 347 701 ton om zo nodig, in overeenstemming
met de Commissie, referentiehoeveelheden toe te kennen aan producen-
ten die een beroep tegen de nationale overheid hebben ingesteld naar
aanleiding van de intrekking van hun referentiehoeveelheden waarop
gunstig is beschikt.
De voor de periode 1994/1995 voor Griekenland en Italië toegekende
verhoging van de totale hoeveelheden „leveringen” wordt gehandhaafd
vanaf de periode 1995/1996.
Ter compensatie van de Oostenrijkse „SLOM”-producenten kan de totale
hoeveelheid voor de Oostenrijkse leveringsquota worden verhoogd tot
maximaal 180 000 ton, toe te kennen overeenkomstig de communautaire
wetgeving. Deze reserve is niet-overdraagbaar en mag uitsluitend worden
gebruikt voor producenten wier recht om de produktie te hervatten ten
gevolge van de toetreding wordt beïnvloed.
Ter compensatie van de Finse „SLOM”-producenten kan de totale
hoeveelheid voor de Finse leveringsquota worden verhoogd tot maximaal
200 000 ton, toe te kennen overeenkomstig de communautaire
wetgeving. Deze reserve is niet-overdraagbaar en mag uitsluitend
worden gebruikt voor producenten wier recht om de produktie te
hervatten ten gevolge van de toetreding wordt beïnvloed.
De verhoging van de totale hoeveelheden en de voorwaarden waaronder
de in de twee voorgaande alinea’s bedoelde individuele referentiehoe-
veelheden worden verleend, worden vastgesteld volgens de procedure
van artikel 11.!M12
(1) PB nr. L 90 van 1. 4. 1984, blz. 13.
(2) PB nr. L 128 van 19. 5. 1975, blz. 1.!M61992R3950 — NL — 01.04.1998 — 008.001 — 6
3. Indien de Raad besluit de bovengenoemde totale hoeveelheden aan
de marktsituatie aan te passen, dan worden de aanpassingen uitgedrukt in
percentages van de tijdens de voorgaande periode in acht te nemen totale
hoeveelheden.
Artikel 4
1. De individuele referentiehoeveelheid beschikbaar op het bedrijf, is
gelijk aan de op 31 maart 1993 beschikbare hoeveelheid, die zo nodig
voor elk van de tijdvakken zodanig wordt aangepast dat de sommen van
de individuele referentiehoeveelheden voor leveringen respectievelijk
voor de rechtstreekse verkoop de in artikel 3 bedoelde overeenkomstige
totale hoeveelheden niet overschrijden, rekening houdend met eventuele
verminderingen uit hoofde van plaatsing in de nationale reserve als
bedoeld in artikel 5.
Voor Oostenrijk en Finland wordt de datum 31 maart 1993 evenwel
vervangen door 31 maart 1995, en voor Zweden door 31 maart 1996.
2. De individuele referentiehoeveelheid wordt op deugdelijk gemoti-
veerd verzoek van de producent verhoogd of vastgesteld om rekening te
houden met veranderingen die van invloed zijn op zijn leveringen en/of
zijn rechtstreekse verkoop. De verhoging of vaststelling van een
referentiehoeveelheid is slechts mogelijk als de andere referentiehoe-
veelheid van de producent met dezelfde hoeveelheid wordt verlaagd dan
wel wordt opgeheven. Deze aanpassingen mogen voor de betrokken
Lid-Staat niet leiden tot een verhoging van de som van de in artikel 3
bedoelde hoeveelheden voor leveringen en rechtstreekse verkoop.
In geval van definitieve wijziging van de individuele referentiehoe-
veelheden worden de in artikel 3 bedoelde hoeveelheden volgens de
procedure van artikel 11 dienovereenkomstig aangepast.
3. Wanneer een producent aan wie overeenkomstig artikel 3 bis, lid 1,
laatste alinea, van Verordening (EEG) nr. 857/84 voorlopig een
specifieke individuele referentiehoeveelheid is toegewezen, vóór 1 juli
1993 ten genoegen van de bevoegde autoriteit kan aantonen dat hij de
rechtstreekse verkoop en/of de leveringen daadwerkelijk heeft hervat en
dat zijn rechtstreekse verkoop en/of zijn leveringen in de afgelopen
twaalf maanden een niveau van ten minste 80 % van de voorlopige
referentiehoeveelheid heeft of hebben bereikt, wordt de specifieke
referentiehoeveelheid hem definitief toegewezen. In het andere geval
wordt hem definitief een referentiehoeveelheid toegewezen die gelijk is
aan de werkelijk geleverde of rechtstreeks verkochte hoeveelheid.
Bij de bepaling van het niveau van de werkelijke rechtstreekse verkoop
en/of de werkelijke leveringen wordt rekening gehouden met de
ontwikkeling van het produktietempo op het bedrijf van de producent,
de seizoeninvloeden en eventuele buitengewone omstandigheden.
4. Met betrekking tot de bedrijven op het grondgebied van de
voormalige Duitse Democratische Republiek kan de referentiehoe-
veelheid voor het tijdvak van 1 april 1993 tot en met 31 maart 1994
voorlopig worden toegekend, op voorwaarde dat de aldus toegekende
hoeveelheid in de loop van het tijdvak niet wordt gewijzigd.
Ten einde de herstructurering van die bedrijven te voltooien, blijft de
eerste alinea evenwel van toepassing tot het einde van de periode
1997/1998.!M2
!B
!A1
!B
!M41992R3950 — NL — 01.04.1998 — 008.001 — 7
!M11
Om de moeilijkheden in verband met de bovengenoemde herstructure-
ring definitief te verhelpen, wordt de geldigheidsduur van de eerste
alinea verlengd met twee perioden van twaalf maanden waarvan de eerste
ingaat op het ogenblik waarop de in de tweede alinea genoemde periode
verstrijkt.
Artikel 5
D eL i d - S t a t e nm o g e nb i n n e nd ei na r t i k e l3b e d o e l d et o t a l e n ,
hoeveelheden in de nationale reserve storten na een lineaire verlaging
van alle individuele referentiehoeveelheden, ten einde op basis van met
de Commissie overeengekomen objectieve criteria aan bepaalde
producenten extra of specifieke hoeveelheden toe te kennen, onverlet
het bepaalde in artikel 3, lid 2, eerste en tweede alinea.
Onverminderd artikel 6, lid 1, worden de referentiehoeveelheden die ter
beschikking staan van de producenten die gedurende een periode van
twaalf maanden geen melk of andere zuivelprodukten in de handel
hebben gebracht, gevoegd bij de nationale reserve en kunnen deze
overeenkomstig de eerste alinea opnieuw worden toegewezen. Wanneer
de producent de produktie van melk of andere zuivelprodukten hervat
binnen een door de Lid-Staat vast te stellen termijn, wordt hem uiterlijk
op de eerste april volgende op de datum van zijn verzoek, een
referentiehoeveelheid toegekend overeenkomstig artikel 4, lid 1.
Artikel 6
1. De Lid-Staten staan elk jaar vóór een door hen vast te stellen datum
en ten laatste op 31 december, de tijdelijke overdracht toe, voor de duur
van het betrokken tijdvak van twaalf maanden, van de individuele
referentiehoeveelheid die de producent die erover beschikt, niet
voornemens is te gebruiken. De in artikel 4, lid 3, bedoelde refe-
rentiehoeveelheden komen evenwel tot en met 31 maart 1995 niet voor
een dergelijke tijdelijke overdracht in aanmerking.
De Lid-Staten kunnen de overdrachten reglementeren naar gelang van de
categorie producenten of de structuur van de melkproduktie, ze beperken
op het niveau van de koper of binnen de regio en bepalen in hoeverre de
cedent overdrachten kan herhalen.
2. Elke Lid-Staat kan besluiten lid 1 niet toe te passen op grond van één
van of van beide onderstaande criteria:
— de noodzaak structurele ontwikkelingen en aanpassingen te ver-
gemakkelijken,
— dringende redenen van administratieve aard.
Artikel 7
1. In geval van verkoop, verhuur of overgang door vererving wordt de
op een bedrijf beschikbare referentiehoeveelheid samen met het bedrijf
overgedragen aan de producent die het bedrijf overneemt, op de wijze die
door de Lid-Staten wordt bepaald rekening houdend met de voor de
melkproduktie gebruikte oppervlakten of met andere objectieve criteria
en, in voorkomend geval, met de overeenkomst tussen de partijen. Het
gedeelte van de referentiehoeveelheid dat in voorkomend geval niet
samen met het bedrijf wordt overgedragen, wordt aan de nationale
reserve toegevoegd.
Dezelfde bepalingen zijn van toepassing op de overige gevallen van
overdracht waaraan voor de producenten vergelijkbare rechtsgevolgen
verbonden zijn.
Evenwel:
a) wordt de in artikel 4, lid 3, bedoelde referentiehoeveelheid tot en met
30 juni 1994 in geval van verkoop of verhuur van het bedrijf aan de
nationale reserve toegevoegd;!B
!M2
!B1992R3950 — NL — 01.04.1998 — 008.001 — 8
b) bepalen de Lid-Staten in geval van overdracht van grond aan de
overheid en/of ten algemenen nutte of wanneer de overdracht geen
landbouwdoeleinden dient, dat de nodige maatregelen ter vrijwaring
van de legitieme belangen van de partijen worden getroffen en met
name dat de vertrekkende producent in de gelegenheid wordt gesteld
de melkproduktie voort te zetten, indien hij zulks wenst.
2. Bij ontstentenis van een overeenkomst tussen de partijen worden in
geval van het verstrijken van een pachtovereenkomst die niet op
soortgelijke voorwaarden kan worden verlengd of in situaties met
vergelijkbare rechtsgevolgen, de op het betrokken bedrijf beschikbare
referentiehoeveelheden geheel of ten dele overgedragen aan de producent
die het bedrijf overneemt, volgens door de Lid-Staten vastgestelde of nog
vast te stellen bepalingen en met inachtneming van de legitieme
bepalingen van de partijen.
Artikel 8
Om de herstructurering van de melkproduktie op nationaal of regionaal
niveau dan wel per ophaalgebied tot een goed einde te brengen of de
milieusituatie te verbeteren, kunnen de Lid-Staten op de wijze die zij
bepalen en met inachtneming van de legitieme belangen van de partijen,
een of meer van de volgende maatregelen nemen:
— aan producenten die zich ertoe verbinden de melkproduktie geheel of
gedeeltelijk definitief te staken, een vergoeding toekennen die in een
of meer jaarlijkse tranches wordt betaald, en de aldus vrijgekomen
referentiehoeveelheden aan de nationale reserve toevoegen;
— aan de hand van objectieve criteria bepalen op welke voorwaarden
producenten aan het begin van een tijdvak van twaalf maanden van
de bevoegde autoriteit of van de door haar aangewezen instantie
tegen voorafgaande betaling de herverdeling van referentiehoe-
veelheden kunnen verkrijgen die aan het einde van het voorgaande
tijdvak van twaalf maanden definitief door andere producenten zijn
vrijgemaakt tegen betaling in een of meer jaarlijkse tranches van een
vergoeding die gelijk is aan de bovengenoemde betaling;
— bij overdracht van gronden met het oog op verbetering van het
milieu, aan de vertrekkende producent de op het betrokken bedrijf
beschikbare referentiehoeveelheid ter beschikking stellen, indien hij
voornemens is de melkproduktie voort te zetten;
— aan de hand van objectieve criteria bepalen in welke regio’ s en
ophaalgebieden met het oog op de verbetering van de melk-
produktiestructuur tussen producenten van bepaalde categorieën
referentiehoeveelheden mogen worden overgedragen zonder over-
eenkomstige overdracht van gronden;
— op verzoek van de producent aan de bevoegde autoriteit of de door
haar aangewezen instantie de overdracht van referentiehoeveelheden
zonder overeenkomstige overdracht van gronden of andersom
toestaan, ten einde de structuur van de melkproduktie op het niveau
van het bedrijf te verbeteren of bij te dragen tot de extensivering van
de produktie.
Tot 30 juni 1994 komen producenten die over een referentiehoeveelheid
als bedoeld in artikel 4, lid 3, beschikken evenwel niet in aanmerking
voor de toepassing van dit artikel, met uitzondering van het derde
streepje.
Voor de tenuitvoerlegging tijdens de periode 1993/1994, in ieder van de
Lid-Staten, van een herstructureringsprogramma van de melkproduktie
en zo nodig voor het vormen van de nationale reserve met het oog op de
toekenning van de in artikel 3, lid 2, tweede alinea, eerste streepje,
bedoelde extra hoeveelheden, wordt een communautaire financiering
toegekend, die is beperkt tot de hierna aangegeven bedragen in ecu en!B
!M21992R3950 — NL — 01.04.1998 — 008.001 — 9
waarvan de toepassingsbepalingen, en met name het maximumbedrag
van de vergoeding, worden vastgelegd volgens de procedure van artikel
11:
(in ecu)
België 1 106 613
Denemarken 1 678 207Duitsland 10 460 461Griekenland 235 842Spanje 1 959 115Frankrijk 8 854 814Ierland 1 970 627Italië 3 470 719Luxemburg 101 007Nederland 4 133 772Portugal 679 994Verenigd Koninkrijk 5 348 829
Deze bedragen worden omgerekend in nationale valuta met behulp van
de omrekeningskoersen die van toepassing zijn voor de op 20 juli 1993
geldende boeking van de uitgaven van de algemene begroting van de
Europese Gemeenschappen.
De financiering van de ingevolge dit programma verrichte betalingen
wordt beschouwd als een interventie in de zin van artikel 3 van
Verordening (EEG) nr. 729/70 (1).
De betalingsverplichting dient te geschieden krachtens de kredieten voor
het boekjaar 1993, op verzoek van de Lid-Staten en uiterlijk op 30
september 1993. De betalingen door de betalingsinstanties dienen te
geschieden vóór 15 oktober 1994.
Artikel 9
In deze verordening wordt verstaan onder:
a)melk: het door het melken van een of meer koeien verkregen
produkt;
b)andere zuivelprodukten: met name room, boter en kaas;
c)producent: de landbouwexploitant, natuurlijke of rechtspersoon of
groepering van natuurlijke of rechtspersonen, waarvan het bedrijf
"M2op het geografische gebied van een Lid-Staat 3is gevestigd,
— die melk of andere zuivelprodukten rechtstreeks aan de
consument verkoopt,
— en/of levert aan de koper;
d)bedrijf: het geheel van de produktie-eenheden die door de producent
worden beheerd en die "M2op het geografische gebied van een
Lid-Staat 3zijn gevestigd;
e)koper: een onderneming of een groepering die melk of andere
zuivelprodukten koopt van de producent
— om deze te bewerken of te verwerken,
— om deze door te verkopen aan een of meer bedrijven die melk of
andere zuivelprodukten bewerken of verwerken.
Een groepering van in een zelfde geografisch gebied gevestigde
kopers die voor rekening van de aangeslotenen administratieve en
boekhoudkundige handelingen verricht welke noodzakelijk zijn voor
de betaling van de heffing, wordt als koper beschouwd. V oor de!M2
(1) PB nr. L 94 van 28. 4. 1970, blz. 13.!B1992R3950 — NL — 01.04.1998 — 008.001 — 10
toepassing van deze bepaling wordt Griekenland als één geografisch
gebied beschouwd en kan in dat land een overheidsorganisatie
gelijkgesteld worden met de bovenbedoelde groepering van kopers;
f)bedrijf dat melk of andere zuivelprodukten bewerkt of verwerkt: een
onderneming of groepering die melk inzamelt, verpakt, opslaat,
koelt en verwerkt of haar activiteiten in de zuivelsector tot een van
deze handelingen beperkt;
g)levering: elke levering van melk of andere zuivelprodukten,
ongeacht of het vervoer wordt verricht door de producent, de koper,
het bedrijf dat deze produkten bewerkt of verwerkt, of een derde;
h)rechtstreeks aan de consument verkochte melk of melkequivalent: de
melk of de zuivelprodukten, uitgedrukt in melkequivalent, die
zonder tussenkomst van een bedrijf dat melk of andere zuivel-
produkten bewerkt of verwerkt, worden verkocht of kosteloos
overgedragen.
Artikel 10
De heffing wordt geacht deel uit te maken van de interventies ter
regulering van de landbouwmarkten en wordt aangewend voor de
financiering van de uitgaven in de zuivelsector.
Artikel 11
De bepalingen ter uitvoering van deze verordening, en met name de
bepaling van de kenmerken van melk, waaronder het vetgehalte, die als
representatief worden beschouwd ter bepaling van de geleverde of
gekochte hoeveelheden melk, worden volgens de procedure van artikel
30 van Verordening (EEG) nr. 804/68 (1) vastgesteld.
Wat evenwel Oostenrijk, Finland en Zweden betreft, worden de
melkkenmerken van het kalenderjaar 1992 als representatief beschouwd
en wordt het representatieve gemiddelde nationale vetgehalte van de
geleverde melk vastgesteld op 4,03 % voor Oostenrijk, 4,34 % voor
Finland en 4,33 % voor Zweden.
Artikel 12
De Verordeningen (EEG) nr. 857/84 en (EEG) nr. 2074/92 worden
ingetrokken.
Artikel 13
Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van
haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeen-
schappen .
Zij is van toepassing met ingang van 1 april 1993.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke Lid-Staat.!B
(1) PB nr. L 148 van 28. 6. 1968, blz. 13. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening
(EEG) nr. 2071/92 (PB nr. L 215 van 30. 7. 1992, blz. 64).!A1
!B1992R3950 — NL — 01.04.1998 — 008.001 — 11