1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en versch ĳnt buiten de verantwoordel ĳkheid van de instellingen
►B RICHTL ĲN VAN DERAAD
van 28 juni 1977
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende kantelbeveili-
gingsinrichtingen op landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen
(77/536/EEG)
(PB L 220 van 29.8.1977, blz. 1)
Gewĳzigd b ĳ:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►A1Toetredingsakte van Griekenland L 291 17 19.11.1979
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 2
▼B
RICHTL ĲN VAN DERAAD
van 28 juni 1977
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-
Staten betreffende kantelbeveiligingsinrichtingen op landbouw- of
bosbouwtrekkers op wielen
(77/536/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,
Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europese Parlement(
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),
Overwegende dat de technische voorschriften waaraan trekkers krach-
tens de nationale wetgevingen moeten voldoen, onder andere betrekkinghebben op de kantelbeveiligingsinrichtingen en de bevestiging daarvanaan de trekker;
Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat
verschillen; dat het derhalve noodzakel ĳk is dat alle Lid-Staten dezelfde
voorschriften aannemen, hetz ĳter aanvulling, hetz ĳin de plaats van
hun huidige regeling, met name ten einde voor elk type trekker deEEG-goedkeuringsprocedure van Richtl ĳn 74/150/EEG van de Raad
van 4 maart 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingenvan de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van landbouw- ofbosbouwtrekkers op wielen(
3) te kunnen invoeren;
Overwegende dat elke Lid-Staat, op grond van een geharmoniseerde
goedkeuringsprocedure voor onderdelen van kantelbeveiligingsinricht-ingen en de bevestiging daarvan aan de trekker, in staat is te constaterenof de gemeenschappel ĳke constructie- en beproevingsvoorschriften
worden nageleefd en de andere Lid-Staten van het geconstateerde inkennis te stellen door het toezenden van een afschrift van het goedkeu-ringsformulier voor onderdelen dat voor elk type kantelbeveiligingsin-richting en de bevestiging daarvan aan de trekker wordt opgesteld; dathet aanbrengen van een EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen opalle inrichtingen die in overeenstemming met het als onderdeel goedge-keurde type z ĳn gefabriceerd, een technische controle van deze inrich-
tingen in de andere Lid-Staten overbodig maakt;
Overwegende dat de gemeenschappel ĳke voorschriften betreffende
andere onderdelen en kenmerken van de kantelbeveiligingsinrichting,met name inzake afmetingen, deuren, veiligheidsvensters, voorkomingvan het voortrollen van de trekker b ĳhet kantelen, en beveiliging van
de bĳrĳder op een later t ĳdstip zullen worden vastgesteld;
Overwegende dat het voornaamste doel van de geharmoniseerde voor-
schriften is de veiligheid van het wegverkeer en de arbeidsveiligheid ophet gehele grondgebied van de Gemeenschap te waarborgen; dat hiertoede verplichting dient te worden ingevoerd de in onderhavige richtl ĳn
bedoelde trekkers van een kantelbeveiligingsinrichting te voorzien;
Overwegende dat de onderlinge aanpassing van de nationale wetge-
vingen inzake trekkers inhoudt dat de Lid-Staten onderling de controleserkennen die door elk van hen op grond van de gemeenschappel ĳke
voorschriften worden uitgevoerd,
(1) PB nr. C 76 van 7. 4. 1975, blz. 37.
(2) PB nr. C 263 van 17. 11. 1975, blz. 58.
(3) PB nr. L 84 van 28. 3. 1974, blz. 10.
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 3
▼B
HEEFT DE VOLGENDE RICHTL ĲN VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Iedere Lid-Staat verleent de EEG-goedkeuring voor onderdelen
voor elk type kantelbeveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan aande trekker dat voldoet aan de in de b ĳlagen I, II, III, IV en V opge-
nomen constructie- en keuringsvoorschriften.
2. De Lid-Staat die de EEG-goedkeuring voor onderdelen heeft
verleend, treft de nodige maatregelen om, zonodig in samenwerking metde bevoegde instanties van de andere Lid-Staten, voor zover noodza-kelĳk, te controleren of de fabricage in overeenstemming is met het als
onderdeel goedgekeurde type. Deze controle beperkt zich tot steek-proeven.
Artikel 2
De Lid-Staten kennen de fabrikant van een trekker of de fabrikant van
een kantelbeveiligingsinrichting of hun respectieve gemachtigden eenEEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen toe overeenkomstig het inbĳlage VI vastgestelde model voor elk type kantelbeveiligingsinrichting
en de bevestiging daarvan aan de trekker, door hen goedgekeurd alsonderdeel krachtens artikel 1.
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen ten einde te voorkomen dat
merken worden gebruikt waardoor verwarring kan ontstaan tusseninrichtingen van een krachtens artikel 1 goedgekeurd type en andereinrichtingen.
Artikel 3
1. De Lid-Staten mogen het in de handel brengen van kantelbeveili-
gingsinrichtingen en de bevestiging daarvan aan de trekker, voorzienvan het EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen, niet verbieden omredenen die verband houden met de constructie ervan.
2. Een Lid-Staat mag echter het in de handel brengen van kantelbe-
veiligingsinrichtingen, voorzien van het EEG-goedkeuringsmerk vooronderdelen, verbieden, wanneer deze systematisch niet in overeenstem-ming z ĳn met het als onderdeel goedgekeurde type.
Deze Lid-Staat brengt de genomen maatregelen onverw ĳld ter kennis
van de andere Lid-Staten en de Commissie, met opgave van de redenenvan z ĳn beslissing.
Artikel 4
De bevoegde instanties van iedere Lid-Staat zenden binnen een maand
aan de bevoegde instanties van de andere Lid-Staten een afschrift vande goedkeuringsformulieren voor onderdelen, waarvan een model inbĳlage VII is opgenomen, voor elk type kantelbeveiligingsinrichting dat
zĳals onderdeel goedkeuren of weigeren goed te keuren.
Artikel 5
1. Indien de Lid-Staat die de EEG-goedkeuring voor onderdelen
heeft verleend, constateert dat verscheidene kantelbeveiligingsinricht-ingen en de bevestiging daarvan aan de trekker, voorzien van hetzelfdeEEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen, niet in overeenstemming z ĳn
met het door hem goedgekeurde type, neemt h ĳde nodige maatregelen
om te waarborgen dat de fabricage overeenstemt met het goedgekeurdetype. De bevoegde instanties van deze Staat stellen de bevoegde instan-ties van de andere Lid-Staten in kennis van de genomen maatregelen,die, wanneer het gebrek aan overeenstemming ernstig is en zichherhaaldel ĳk voordoet, zelfs tot intrekking van de EEG-goedkeuring
voor onderdelen kunnen leiden. Genoemde instanties nemen dezelfdemaatregelen, wanneer z ĳdoor de bevoegde instanties van een andere
Lid-Staat van een dergel ĳk gebrek aan overeenstemming in kennis
worden gesteld.
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 4
▼B
2. De bevoegde instanties van de Lid-Staten stellen elkaar binnen eenmaand in kennis van de intrekking van een verleende EEG-goedkeuringvoor onderdelen en van de beweegredenen daarvoor.
Artikel 6
Elke beschikking houdende weigering of intrekking van de goedkeuring
voor onderdelen, dan wel verbod van in de handel brengen of vangebruik, genomen uit hoofde van de bepalingen ter uitvoering van dezerichtlĳn, moet nauwkeurig worden gemotiveerd. Deze beschikking
wordt ter kennis van de belanghebbende gebracht met opgave van dekrachtens de geldende wettel ĳke voorschriften van de Lid-Staten open-
staande rechtsmiddelen en van de term ĳnen waarbinnen deze rechtsmid-
delen kunnen worden aangewend.
Artikel 7
De Lid-Staten mogen de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring
van een trekker niet weigeren om redenen die verband houden met dekantelbeveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan aan de trekker,indien deze het EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen dragen en devoorschriften van b ĳlage VIII z ĳn nageleefd.
Artikel 8
De Lid-Staten mogen de verkoop, de registratie, het in het verkeer
brengen of het gebruik van trekkers niet weigeren of verbieden omredenen die verband houden met de kantelbeveiligingsinrichting en debevestiging daarvan aan de trekker, indien deze het EEG-goedkeurings-merk voor onderdelen dragen en de voorschriften van b ĳlage VIII z ĳn
nageleefd.
Artikel 9
Deze richtl ĳn geldt voor de in artikel 1 van Richtl ĳn 74/150/EEG
omschreven trekkers, met de volgende kenmerken:
— een maximum vr ĳe hoogte onder de achteras van 1 000mm;
— een instelbare of vaste kleinste spoorbreedte van een van de aange-
dreven assen van 1 150 mm of meer;
— mogel ĳkheid om te kunnen worden uitgerust met een meerpunts-
koppelingsinrichting voor de bevestiging van losse werktuigenalsmede met een trekinrichting;
— een massa tussen 1,5 en 4,5 ton, overeenkomend met het leeg
gewicht van de trekker in de zin van punt 2,4 van b ĳlage I van
Richtl ĳn 74/150/EEG, met inbegrip van de kantelbeveiligingsinrich-
ting, gemonteerd overeenkomstig de onderhavige richtl ĳn en met de
grootste maat banden die door de fabrikant wordt aanbevolen.
Artikel 10
In het kader van de EEG-goedkeuring moet elke trekker, bedoeld in
artikel 9, z ĳn uitgerust met een kantelbeveiligingsinrichting die beant-
woordt aan de voorschriften van de b ĳlagen I, II, III en IV.
Artikel 11
De w ĳzigingen die noodzakel ĳkzĳn om de voorschriften van de
bĳlagen aan te passen aan de vooruitgang van de techniek, worden
vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtl ĳn
74/150/EEG.
Artikel 12
1. Binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtl ĳn
voeren de Lid-Staten de nodige maatregelen in om aan het bepaalde indeze richtl ĳn te voldoen. Z ĳstellen de Commissie hiervan onmiddell ĳk
in kennis.
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 5
▼B
2. De Lid-Staten zien erop toe dat de tekst van alle belangr ĳke
bepalingen van hun nationale wetgeving die z ĳaanvaarden op het
gebied waarop deze richtl ĳn van toepassing is, ter kennis van de
Commissie wordt gebracht.
Artikel 13
Deze richtl ĳn is gericht tot de Lid-Staten.
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 6
▼B
LĲST VAN B ĲLAGEN
BĲLAGE I: Voorwaarden voor EEG-goedkeuring voor onder-
delen
BĲLAGE II: Voorwaarden voor de beproeving van de sterkte
van de kantelbeveiligingsinrichting en van debevestiging daarvan aan de trekker
BĲLAGE III: Beproevingsprocedures
BĲLAGE IV: Figuren
BĲLAGE V: Model beproevingsrapport
BĲLAGE VI: Merken
BĲLAGE VII: Model EEG-goedkeuringsformulier voor onder-
delen
BĲLAGE VIII: Voorwaarden voor EEG-goedkeuring
BĲLAGE IX: Modelb ĳlage b ĳhet EEG-goedkeuringsformulier
voor een bepaald type trekker wat betreft desterkte van de kantelbeveiligingsinrichting(veiligheidscabine of -frame) en van de bevesti-ging daarvan aan de trekker.
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 7
▼B
BĲLAGE I
VOORWAARDEN VOOR EEG-GOEDKEURING VOOR ONDERDELEN1. DEFINITIE
1.1.Kantelbeveiligingsinrichting (veiligheidscabine of -frame)
Onder kantelbeveiligingsinrichting (veiligheidscabine of -frame) wordt
verstaan de inrichting op een trekker die voornamel ĳk ten doel heeft het
risico te voorkomen of te beperken dat de bestuurder loopt b ĳomkantelen
van de trekker, b ĳnormaal bedr ĳf.
1.2. De in punt 1.1 vermelde inrichting wordt gekenmerkt door het feit dat b ĳ
omkantelen van de trekker daarbinnen een vr ĳe ruimte is gewaarborgd,
groot genoeg om de bestuurder te beschermen.
2. ALGEMENE EISEN
2.1. Alle kantelbeveiligingsinrichtingen moeten, evenals de bevestiging
daarvan aan de trekker, zo worden ontworpen en uitgevoerd, dat ze aanhet essentiële doel, genoemd in punt 1, beantwoorden.
2.2. Deze eis wordt gecontroleerd door middel van een van de twee in b ĳlage
III beschreven beproevingsmethoden. De keuze van de methode geschiedtnaar gelang van de massa van de trekker overeenkomstig de volgendecriteria:
—d ei nb ĳlage III/B beschreven methode voor alle trekkers waarvan de
massa ligt tussen de in artikel 9 bepaalde grenzen;
—d ei nb ĳlage III/A beschreven methode, voor trekkers met een massa
van meer dan 1,5 tot maximaal 3,5 ton.
3. AANVRAAG OM EEG-GOEDKEURING VOOR ONDERDELEN
3.1. De aanvraag om EEG-goedkeuring voor onderdelen voor wat betreft de
sterkte van de kantelbeveiligingsinrichting en van de bevestiging daarvanaan de trekker wordt ingediend door de fabrikant van de trekker of doorde fabrikant van de kantelbeveiligingsinrichting of door hun respectievegemachtigden.
3.2. De aanvraag moet vergezeld gaan van de hierna vermelde stukken, in
drievoud, alsmede van de volgende gegevens:
— overzichtstekening van de gehele kantelbeveiligingsinrichting waarop
de schaal of de afmetingen z ĳn aangegeven. Op deze tekening moeten
met name de bevestigingsdelen in detail z ĳn weergegeven;
— foto’s genomen van de z ĳkant en van achteren, waarop de details van
de bevestigingsdelen zichtbaar z ĳn;
— beknopte omschr ĳving van de kantelbeveiligingsinrichting, omvat-
tende het constructietype, de bevestiging op de trekker en, zo nodig,bĳzonderheden over de bekleding, de w ĳze van toegang en de nood-
uitgangen, aanw ĳzingen omtrent de capitonnering aan de binnenz ĳde,
bĳzondere voorzieningen die kunnen beletten dat de trekker doorrolt
en bĳzonderheden over het verwarmings- en het ventilatiesysteem;
— gegevens met betrekking tot de materialen waarvan gebruik is
gemaakt in de structurele en bevestigingsonderdelen van de kantelbe-veiligingsinrichting (cf. b ĳlage V).
3.3. Een trekker die representatief is voor het trekkertype waarvoor de kantel-
beveiligingsinrichting die als onderdeel moet worden goedgekeurd isbestemd, moet ter beschikking worden gesteld van de technische dienstdie belast is met de uitvoering van de goedkeuringsproeven voor onder-delen. Deze trekker is voorzien van de kantelbeveiligingsinrichting.
3.4. De houder van de EEG-goedkeuring voor onderdelen kan verzoeken dat
deze tot andere typen trekkers wordt uitgebreid. De bevoegde instantiesdie de oorspronkel ĳke EEG-goedkeuring voor onderdelen hebben
verleend, verlenen de gevraagde uitbreiding indien de kantelbeveiligings-inrichting en het (de) type(n) trekker(s) waarvoor de uitbreiding van deoorspronkel ĳke EEG-goedkeuring voor onderdelen wordt gevraagd, aan
de volgende voorwaarden beantwoorden:
— de massa van de onbelaste trekker, omschreven in b ĳlage II, punt 1.3,
mag de voor de proef gebruikte referentiemassa niet met meer dan 5% overschr ĳden;
—d ew ĳze van bevestiging en de montagepunten van de trekker moeten
identiek z ĳn;
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 8
▼B
— alle samenstellende delen, zoals spatscherm en motorkap, die als steun
kunnen dienen voor de kantelbeveiligingsinrichting, moeten identiekzĳn;
— de plaats van de zitplaats is niet gew ĳzigd.
4. OPSCHRIFTEN
4.1. Elke kantelbeveiligingsinrichting die met het als onderdeel goedgekeurde
type overeenstemt, moet van de volgende opschriften z ĳn voorzien:
4.1.1. handels- of fabrieksmerk;4.1.2. EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen overeenkomstig het model in
bĳlage VI;
4.1.3. serienummer van de beveiligingsinrichting;4.1.4. trekkertype(n) en -merk waarvoor de beveiligingsinrichting is bestemd.4.2. Al deze gegevens moeten z ĳn aangebracht op een plaatje.
4.3. De vermelde opschriften moeten zichtbaar, leesbaar en onuitwisbaar z ĳn
aangebracht.
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 9
▼B
BĲLAGE II
VOORWAARDEN VOOR DE BEPROEVING VAN DE STERKTE VAN
DE KANTELBEVEILIGINGSINRICHTING EN VAN DE BEVESTIGING
DAARVAN AAN DE TREKKER
1. ALGEMENE EISEN1.1.Doel van de proeven
De proeven worden verricht met behulp van een speciale uitrusting
waarmee men de belasting wil nabootsen die b ĳkantelen op de kantel-
beveiligingsinrichting drukt. Aan de hand van deze in b ĳlage III
beschreven proeven kunnen conclusies worden getrokken ten aanzienvan de sterkte van de kantelbeveiligingsinrichting en van de bevestigingdaarvan aan de trekker.
1.2.Voorbereiding van de proef
1.2.1. De kantelbeveiligingsinrichting moet worden beproefd op een trekker
van het type waarvoor de inrichting is ontworpen. De inrichting moet opde trekker worden bevestigd overeenkomstig de aanw ĳzingen van de
fabrikant van de trekker en/of de fabrikant van de kantelbeveiligingsin-richting.
1.2.2. B ĳde proeven moet de trekker z ĳn uitgerust met alle onderdelen van de
serieproduktie die van invloed kunnen z ĳn op de sterkte van de kantel-
beveiligingsinrichting of die noodzakel ĳk kunnen z ĳn voor de beproe-
ving van de sterkte.
Onderdelen die een gevaar zouden kunnen opleveren in de vr ĳe zone
moeten eveneens worden gemonteerd, zodat kan worden nagegaan ofdeze in overeenstemming z ĳn met de eisen genoemd in punt 4.1 van
deze b ĳlage.
1.2.3. T ĳdens de proeven moet de trekker stilstaan.
1.3.Massa van de trekker
De gemeten massa van de trekker W, die in de formules (zie b ĳlage
III/A en B) wordt toegepast ter berekening van de valhoogte van hetslingergewicht en de druk die op het object zal worden uitgeoefend,moet minstens zo z ĳn als bepaald in punt 2.4 van b ĳlage I van Richtl ĳn
74/150/EEG (dat wil zeggen zonder optionele accessoires, doch metkoelvloeistof, smeermiddelen, brandstof, gereedschap en bestuurder)plus de kantelbeveiligingsinrichting en minus 75 kg. Hierin z ĳn optio-
nele extra voor- of achtergewichten, bandballast, gemonteerde werk-tuigen, gemonteerde uitrusting of speciale onderdelen niet begrepen.
2. APPARATUUR EN UITRUSTING2.1.Slingergewicht
2.1.1. Een slingergewicht wordt door middel van twee kettingen of kabels
opgehangen aan draaipunten op een hoogte van niet minder dan 6 mboven de vloer. Het moet mogel ĳkzĳn de lengte van de kettingen of
kabels waaraan het gewicht is opgehangen, te veranderen, en onafhan-kelĳk daarvan de hoek tussen het gewicht en de kettingen of kabels.
2.1.2. Er moet gebruik worden gemaakt van een gewicht van 2 000 ± 20 kg
exclusief het gewicht van de kettingen of kabels, die niet meer dan 100kg mogen wegen. De lengte van de z ĳden van het slagvlak moet 680 ±
20 mm bedragen (zie b ĳlage IV, figuur 4). Het gewicht moet zodanig
worden gevuld dat de plaats van het zwaartepunt onveranderl ĳk is.
2.1.3. Het moet mogel ĳkzĳn het gewicht als een slinger tot een voor iedere
proef bepaalde hoogte terug te trekken. Met behulp van een snellosme-chanisme moet het gewicht omlaag kunnen zwaaien zonder dat hetkantelt ten opzichte van de kettingen of kabels waaraan het is opge-hangen.
2.2.Ondersteuningspunten van het slingergewicht
De draaipunten van het slingergewicht moeten op zodanige w ĳze vast
zĳn bevestigd dat een verplaatsing hiervan in ongeacht welke richting
niet meer bedraagt da n 1 % van de valhoogte.
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 10
▼B
2.3.Sjorringen
2.3.1. De trekker moet met behulp van bevestigings- en spanningsinrichtingen
worden vastgesjord op rails die vast bevestigd z ĳn aan een niet-meege-
vende fundering van beton. De rails moeten een passende tussenruimtehebben, zodat de trekker kan worden vastgesjord zoals aangegeven inbĳlage IV, figuren 5, 6 en 7. B ĳelke proef moeten de wielen van de
trekker en de gebruikte asondersteuningen zich op de niet-meegevendefundering bevinden.
2.3.2. Naast het spanningsmechanisme en de railbevestigingen omvat de sjor-
ring kabel waarvan de afmetingen overeenkomen met de gegeven speci-ficaties.
De kabel moet rond en gedraaid z ĳn met vezelkern, uitvoerin g6×1 9
overeenkomstig ISO 2408. De nominale kabeldiameter moet 13 mmzĳn.
2.3.3. Het centrale knikpunt van een kniktrekker moet op passende w ĳze voor
de slagproeven tegen de voor-, achter- en z ĳkant en voor de druk-
proeven worden ondersteund en vastgesjord, en moet bovendien aan dezĳkant worden gestut voor de slagproef tegen de z ĳkant. Indien dit voor
het aanbrengen van de nodige kabels wensel ĳk zouz ĳn, behoeven voor-
en achterwielen niet op dezelfde l ĳn te staan.
2.4.Wielstut en balk
2.4.1. Een balk moet worden gebruikt als stut tegen het wiel b ĳde slag tegen
de zĳkant, zoals aangegeven in b ĳlage IV, figuur 7.
2.4.2. Een vierkante balk van zacht hout met z ĳden van ongeveer 150 mm
moet aan de vloer worden vastgemaakt ten einde de wielen te blokkerenaan de tegenovergestelde z ĳde van de slag, zoals aangegeven in b ĳlage
IV, figuren 5, 6 en 7.
2.5.Stutten en sjorringen voor kniktrekkers
2.5.1. Er moet worden voorzien in aanvullende stutten en sjorringen voor
kniktrekkers. Deze z ĳn bedoeld om ervoor te zorgen dat het gedeelte
van de trekker waarop zich de kantelbeveiligingsinrichting bevindt, eeneven grote st ĳfheid bezit als een trekker zonder knikbesturing.
2.5.2. Aanvullende specifieke details zowel voor de slag- als voor de druk-
proeven worden in b ĳlage III verschaft.
2.6.Drukinrichting
Met behulp van een inrichting zoals weergegeven in b ĳlage IV, figuur 8,
moet het mogel ĳkzĳn om op een kantelbeveiligingsinrichting een bene-
denwaartse druk uit te oefenen door middel van een st ĳve balk van
ongeveer 250 mm breed, verbonden met het belastingsmechanisme viakruiskoppelingen. Voorts moet worden voorzien in assteunen zodat dedruk niet wordt uitgeoefend op de banden van de trekker.
2.7.Meetapparatuur
2.7.1. Voor de in b ĳlage III/A en B vermelde proeven moet een inrichting
worden gebruikt waarb ĳeen beweegbare ring stevig is bevestigd op een
horizontale staaf om het verschil te meten tussen de maximale t ĳdelĳke
doorbuiging en de overgebleven doorbuiging b ĳeen slagproef tegen de
zĳkant.
2.7.2. Voor de in b ĳlage III/A vermelde proeven worden na de laboratorium-
proeven metingen verricht ten einde na te gaan of enig deel van debeveiligingsinrichting de in punt 2 van b ĳlage III/A omschreven vr ĳe
zone is binnengedrongen.
2.7.3. Voor de in b ĳlage III/B vermelde proeven moeten installaties worden
gebruikt die een fotomechanisme kunnen omvatten, ten einde na delaboratoriumproeven na te gaan of t ĳdens deze proeven enig deel van de
beveiligingsinrichting de in punt 2 van b ĳlage III/B omschreven vr ĳe
zone is binnengedrongen of daarmee in contact is geweest.
2.8.Toleranties
De bĳde proeven verrichte metingen worden uitgevoerd met de
volgende toleranties:
2.8.1. b ĳde proef gemeten lineaire afmetingen (met uitzondering van punt
2.8.2); afmetingen van de kantelbeveiligingsinrichting en van de trekker,
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 11
▼B
vrĳe zone en doorbuiging van de banden wanneer vastgezet voor de
slagproeven :±3m m ;
2.8.2. hoogte van het gewicht, afgesteld voor slagproeven :±6m m ;
2.8.3. gewogen massa van de trekker: ± 20 kg;2.8.4. belasting b ĳde drukproeven :±2% ;
2.8.5. hoek van de kettingen of kabels waaraan het gewicht is opgehangen, op
het trefpunt: ± 2 °.
3. PROEVEN3.1.Algemene eisen
3.1.1.Volgorde van de proeven
3.1.1.1. De l ĳst en de volgorde van de proeven luiden als volgt — de nummers
van de punten komen overeen met de punten waarin de proeven wordenbeschreven in b ĳlage III/A en B —:
1. Slagproef tegen de achterkant 1.1.
2. Drukproef op de achterkant 1.4.3. Slagproef tegen de voorkant 1.2.4. Slagproef tegen de z ĳkant 1.3.
5. Drukproef op de voorkant 1.5.
3.1.1.2. Indien t ĳdens de proef een of meer onderdelen van de sjorring
verschuiven of breken, moet de proef worden herhaald.
3.1.1.3. T ĳdens de proef z ĳn geen reparaties of verstellingen aan de trekker of
de kantelbeveiligingsinrichting toegestaan.
3.1.1.4. T ĳdens de proef moet de versnelling van de trekker in de vr ĳstand
staan, terw ĳl de remmen moeten z ĳn gelost.
3.1.2.Spoorbreedte
De instelling van de spoorbreedte voor de achterwielen moet zodanig
worden gekozen dat de kantelbeveiligingsinrichting voor zover mogel ĳk
niet door de banden wordt ondersteund t ĳdens de proeven.
3.1.3.Verwĳdering van onderdelen die geen gevaar kunnen opleveren
Alle onderdelen van de trekker en van de kantelbeveiligingsinrichting
die als samenhangend geheel voor de bestuurder een beveiligingvormen, inclusief de inrichting ter bescherming tegen weersinvloeden,worden geleverd te zamen met de trekker die aan de proef moet wordenonderworpen. Voor-, z ĳ- en achterruiten van veiligheidsglas of van een
soortgel ĳk materiaal, alsmede alle losneembare panelen, bekledings-
stukken en accessoires die geen functie vervullen in verband met destructurele sterkte en b ĳkanteling geen gevaar opleveren, mogen
worden verw ĳderd.
3.1.4.Richting van de slagen
De zĳkant van de trekker die voor de slagproef moet worden gekozen, is
die welke door de slag het meest kan worden vervormd. De slag tegende achterkant moet worden toegebracht op de hoek die het verst verw ĳ-
derd is van het punt van de slag tegen de z ĳkant, en de slag tegen de
voorkant op de hoek die het dichtst gelegen is b ĳhet punt van de slag
tegen de z ĳkant.
3.1.5.Bandenspanning en doorbuiging van de banden
De banden moeten zonder waterballast z ĳn. De spanning en doorbuiging
van de banden die b ĳde verschillende proeven vastgesjord z ĳn, moeten
in overeenstemming z ĳn met de volgende tabel:
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 12
▼B
Bandenspanning (bar) Doorbuiging (mm)
Radiaalbanden Diagonaalbanden
voor achter voor achtervoor achter
Trekker met 4 aange-
dreven wielen, voor- enachterwielen van dezelfdegrootte1,20 1,20 1,00 1,00 25 25
Trekker met 4 aange-dreven wielen, voorwielenkleiner dan achterwielen 1,80 1,20 1,50 1,00 20 25
Trekker met 2 aange-dreven wielen 2,40 1,20 2,00 1,00 15 25
4. BEOORDELING VAN DE RESULTATEN
4.1. Een kantelbeveiligingsinrichting waarvoor de EEG-goedkeuring voor
onderdelen wordt aangevraagd, zal worden beschouwd als te voldoenaan de vereisten inzake sterkte, indien deze inrichting aan de volgendevoorwaarden voldoet:
4.1.1. z ĳmag geen breuken en barsten vertonen als omschreven in de punten
3.1 van b ĳlage III/A en B;
4.1.2. voor de proeven van b ĳlage III/A: geen enkel deel van de vr ĳe zone
mag buiten de bescherming van de kantelbeveiligingsinrichting vallen.
Voor de proeven van b ĳlage III/B: de kantelbeveiligingsinrichting mag
op geen enkele plaats t ĳdens enige slag- of drukproef in de vr ĳe zone
binnendringen en geen enkel deel van de vr ĳe zone mag buiten de
bescherming vallen van de kantelbeveiligingsinrichting, zoalsomschreven in punt 3.2 van b ĳlage III/B;
4.1.3. voor de proeven III/A: het verschil tussen maximale t ĳdelĳke doorbui-
ging en overgebleven doorbuiging, als bedoeld in punt 3.3 van b ĳlage
III/A, mag niet meer dan 15 cm bedragen.
Voor de proeven III/B: t ĳdens de slagproef tegen de z ĳkant mag het
verschil tussen de maximale t ĳdelĳke doorbuiging en de overgebleven
doorbuiging, als bedoeld in punt 3.3 van b ĳlage III/B, niet meer dan 25
cm bedragen;
4.2. er mag geen andere factor aanwezig z ĳn waardoor de bestuurder aan een
speciaal gevaar wordt blootgesteld, zoals glas van een soort dat opgevaarl ĳke wĳze zouku nnen versplinteren, onvoldoende capitonnering
van het dak of van plaatsen waar het hoofd van de bestuurder tegenaankan stoten.
5. KEURINGSRAPPORT
5.1. Het keuringsrapport moet worden gevoegd b ĳhet in b ĳlage VII
bedoelde EEG-goedkeuringsformulier voor onderdelen. Inhoud en vormvan het rapport moeten z ĳn zoals aangegeven in b ĳlage V. Het rapport
dient te bevatten:
5.1.1. een algemene beschr ĳving van de vorm en de constructie van de kantel-
beveiligingsinrichting, met inbegrip van de materialen en bevestigingen;buitenmaten van de trekker met de kantelbeveiligingsinrichting; voor-naamste binnenmaten; minimum ruimte vanaf het stuurwiel; afstand vanhet stuurwiel tot de z ĳkanten van de kantelbeveiligingsinrichting; hoogte
van het dak van de kantelbeveiligingsinrichting, gemeten vanaf dezitplaats of het referentiepunt van de zitplaats en, in voorkomend geval,vanaf de bodemplaat; b ĳzonderheden over de voorzieningen voor
normaal in- en uitstappen en nooduitgangen, zoals bepaald door destructuur van de kantelbeveiligingsinrichting; tenslotte b ĳzonderheden
over het verwarmingssysteem en, in voorkomend geval, het ventilatie-systeem;
5.1.2. b ĳzonderheden over elke speciale voorziening, zoals met name antidoor-
rolvoorzieningen;
5.1.3. een korte opgave van elke capitonnering van de binnenz ĳde, bestemd
om hoofd en schouders zoveel mogel ĳk tegen letsel te beschermen of
om de geluidshinder te verminderen;
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 13
▼B
5.1.4. een vermelding van het type voorruit en venstermateriaal dat op de
trekker is gemonteerd.
5.2. Het rapport moet duidel ĳk het type trekker aangeven (merk, type,
handelsomschr ĳving, enz.) dat t ĳdens de proeven wordt gebruikt, en de
typen waarvoor de kantelbeveiligingsinrichting is bestemd.
5.3. Indien uitbreiding van de EEG-goedkeuring voor onderdelen wordt
toegestaan voor andere typen trekkers, moet het rapport een nauwkeu-rige verw ĳzing bevatten naar het rapport van de oorspronkel ĳke EEG-
goedkeuring voor onderdelen, alsmede nauwkeurige gegevens betref-fende de eisen genoemd in punt 3.4 van b ĳlage I.
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 14
▼B
BĲLAGE III
BEPROEVINGSPROCEDURES
A — BEPROEVINGSMETHODE I
1. SLAGPROEF EN DRUKPROEF1.1.Slagproef tegen de achterkant
1.1.1. De trekker moet ten opzichte van het gewicht zodanig worden geplaatst
dat het gewicht de kantelbeveiligingsinrichting raakt wanneer het slag-vlak van het gewicht en de kettingen of kabels waaraan het gewicht isbevestigd, een hoek van 20 °maken met de verticaal, tenz ĳde kantelbe-
veiligingsinrichting op het trefpunt b ĳdoorbuiging een grotere hoek
maakt met de verticaal. In dit geval moet het slagvlak van het gewicht,door middel van een extra ondersteuning, evenw ĳdig worden gesteld
aan de kantelbeveiligingsinrichting op het trefpunt b ĳmaximale door-
buiging, waarb ĳde kettingen of kabels een hoek van 20 °blĳven maken
met de verticaal. De hoogte van het gewicht moet zodanig wordengeregeld dat de baan die het zwaartepunt van het gewicht beschr ĳft,
door het trefpunt loopt. Er moeten maatregelen worden getroffen opdathet gewicht minder neiging vertoont om rond het trefpunt te draaien.
Het trefpunt moet worden gevormd door dat deel van de kantelbeveili-
gingsinrichting waarvan kan worden aangenomen dat het b ĳachterover-
slaan van de trekker het eerst de grond raakt; in normale omstandig-heden is dit de bovenrand. De afstand van de baan van het zwaartepuntvan het gewicht tot de binnenkant van een verticaal vlak parallel aan hetmiddenvlak door de trekker, dat de uiterste bovenkant van de kantelbe-veiligingsinrichting raakt, moet een zesde bedragen van de breedte vande bovenkant van de kantelbeveiligingsinrichting.
Indien de achterkant van de kantelbeveiligingsinrichting echter een
kromming vertoont die verder dan de genoemde afstand binnen ditverticale vlak begint, moet de slag aan het begin van de krommingplaatsvinden, dat wil zeggen op het punt waar de kromming raakt aaneen lĳn die loodrecht staat op het middenvlak door de trekker (zie
bĳlage IV, figuur 9)
Indien een uitstekend deel een ongeschikt trefpunt voor het gewicht zou
vormen, moet een stalen plaat van passende dikte en breedte en met eenlengte van ongeveer 300 mm zodanig aan het betrokken deel wordenvastgemaakt dat de sterkte van de kantelbeveiligingsinrichting daardoorniet wordt beïnvloed.
1.1.2. Trekkers zonder knikbesturing moeten met kabels aan de vloer worden
vastgesjord. De bevestigingspunten van de kabels moeten zich ongeveer2 m achter de achteras en 1,50 m vóór de vooras bevinden. Of welmoeten de bevestigingspunten zich bevinden in het verticale vlak waarinhet zwaartepunt van het slingergewicht heen en weer beweegt of welmoet meer dan één kabel in dit vlak een resultante opleveren zoals inbĳlage IV, figuur 5.
De kabels moeten zodanig worden gespannen dat de doorbuiging van de
voor- en achterbanden beantwoordt aan hetgeen in punt 3.1.5 van b ĳlage
II is aangegeven. Nadat de kabels z ĳn gespannen, wordt een vierkante
houten balk met z ĳden van 150 mm vóór de achterwielen vastgezet en
er stevig tegenaan gedrukt.
1.1.3. B ĳkniktrekkers moeten beide assen aan de vloer worden vastgesjord.
De as van dat gedeelte van de trekker waarop de kantelbeveiligingsin-richting is aangebracht, moet worden behandeld zoals de achteras inbĳlage IV, figuur 5. Het knikpunt moet dan worden ondersteund door
middel van een vierkante balk met z ĳden van 100 mm en stevig aan de
vloer worden vastgesjord met behulp van kabels die aan de bevestig-ingsrails z ĳn bevestigd.
1.1.4. Het gewicht moet zodanig worden teruggetrokken dat de hoogte van het
zwaartepunt ten opzichte van de hoogte hiervan t ĳdens het raken van het
trefpunt beantwoordt aan de formule:
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 15
▼B
H = 125 + 0,020 W.
Hierin is
H =de valhoogte van het slingergewicht in millimeters,
W =de massa van de trekker als bepaald in punt 1.3 van b ĳlage II.
Vervolgens wordt het gewicht losgelaten, zodat het tegen de kantelbe-
veiligingsinrichting kan slaan.
1.2.Slagproef tegen de voorkant
1.2.1. De trekker moet ten opzichte van het gewicht zodanig worden geplaatst
dat het gewicht de kantelbeveiligingsinrichting raakt wanneer het slag-vlak van het gewicht en de kettingen of kabels waaraan het gewicht isbevestigd, een hoek van 20 °maken met de verticaal, tenz ĳde kantelbe-
veiligingsinrichting op het trefpunt b ĳdoorbuiging een grotere hoek
maakt met de verticaal. In dit geval moet het slagvlak van het gewicht,door middel van een extra ondersteuning, evenw ĳdig worden gesteld
aan de kantelbeveiligingsinrichting op het trefpunt b ĳmaximale door-
buiging, waarb ĳde kettingen of kabels een hoek van 20 °blĳven maken
met de verticaal. Er moeten maatregelen worden getroffen opdat hetgewicht minder neiging vertoont om rond het trefpunt te draaien. Dehoogte van het gewicht moet zodanig worden geregeld dat de baan diehet zwaartepunt van het gewicht beschr ĳft, door het trefpunt loopt.
Het trefpunt moet worden gevormd door dat deel van de kantelbeveili-
gingsinrichting waarvan kan worden aangenomen dat het het eerst degrond raakt b ĳzĳwaarts kantelen van de vooruitr ĳdende trekker; in
normale omstandigheden is dit de bovenhoek van de voorkant. De baanvan het zwaartepunt van het gewicht mag zich niet verder dan 80 mmbevinden van een verticaal vlak parallel aan het middenvlak door detrekker, dat de uiterste bovenkant van de kantelbeveiligingsinrichtingraakt.
Indien de voorkant van de kantelbeveiligingsinrichting echter een krom-
ming vertoont die op een grotere afstand begint dan 80 mm binnen ditverticale vlak, moet de slag aan het begin van de kromming plaats-vinden, dat wil zeggen op het punt waar de kromming raakt aan een l ĳn
die loodrecht staat op het middenvlak door de trekker (zie b ĳlage IV,
figuur 9).
1.2.2. Trekkers zonder knikbesturing moeten met kabels worden vastgesjord
zoals afgebeeld in b ĳlage IV, figuur 6. De bevestigingspunten van de
kabels moeten zich ongevee r 2 m achter de achteras en 1,5 m vóór de
vooras bevinden.
De kabels moeten zodanig worden gespannen dat de doorbuiging van de
voor- en achterbanden beantwoordt aan hetgeen in punt 3.1.5 van b ĳlage
II is aangegeven. Nadat de kabels z ĳn gespannen, wordt een vierkante
houten balk met z ĳden van ongeveer 150 mm achter de achterwielen
vastgezet en er stevig tegenaan gedrukt.
1.2.3. B ĳkniktrekkers moeten beide assen aan de vloer worden vastgesjord.
De as van dat gedeelte van de trekker waarop de kantelbeveiligingsin-richting is aangebracht, moet worden behandeld zoals de vooras inbĳlage IV, figuur 6. Het knikpunt moet dan worden ondersteund door
middel van een vierkante balk met z ĳden van ongeveer 100 mm en
stevig aan de vloer worden vastgesjord met behulp van kabels die aan debevestigingsrails z ĳn bevestigd.
1.2.4. Het gewicht moet zodanig worden teruggetrokken dat de hoogte van het
zwaartepunt ten opzichte van de hoogte hiervan t ĳdens het raken van het
trefpunt beantwoordt aan de formule:
H = 125 + 0,020 W.
1.3.Slagproef tegen de z ĳkant
1.3.1. De trekker moet ten opzichte van het gewicht zodanig worden geplaatst
dat het gewicht de kantelbeveiligingsinrichting raakt wanneer het slag-vlak van het gewicht en de kettingen of kabels waaraan het gewicht isbevestigd, verticaal z ĳn, tenz ĳde kantelbeveiligingsinrichting op het
trefpunt b ĳdoorbuiging niet verticaal is. In dat geval moet het slagvlak
van het gewicht, door middel van een extra ondersteuning, evenw ĳdig
worden gesteld aan de kantelbeveiligingsinrichting op het trefpunt b ĳ
maximale doorbuiging, waarb ĳde kettingen of kabels verticaal bl ĳven.
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 16
▼B
De hoogte van het gewicht moet zodanig worden geregeld dat de baan
die het zwaartepunt van het gewicht beschr ĳft, door het trefpunt loopt.
Het trefpunt moet worden gevormd door dat deel van de kantelbeveili-
gingsinrichting waarvan kan worden aangenomen dat het het eerste degrond raakt wanneer de trekker b ĳeen ongeluk z ĳwaarts kantelt; in
normale omstandigheden is dit de bovenrand. Tenz ĳhet vaststaat dat
een ander deel van deze rand het eerst met de grond in aanraking zalkomen, moet het trefpunt gelegen z ĳn in het vlak dat loodrecht staat op
het middenvlak door de trekker en dat loopt door het midden van dezitplaats in de middelste afstelpositie. Er moeten maatregelen wordengetroffen opdat het gewicht minder neiging vertoont om rond het tref-punt te draaien.
1.3.2. B ĳtrekkers zonder knikbesturing moet de as die vast zit ten opzichte
van de kantelbeveiligingsinrichting, worden vastgesjord aan die kant diezal worden getroffen. B ĳtrekkers met twee aangedreven wielen is dit
gewoonl ĳk de achteras; deze opstelling is afgebeeld in b ĳlage IV, figuur
7. De twee kabels moeten over de as lopen vanuit punten die zichprecies eronder bevinden, waarb ĳde ene loopt naar een bevestigings-
punt ongeveer 1,50 m vóór de as en de andere naar een punt ongeveer1,50 m achter de as. De kabels moeten zo strak worden gespannen datde doorbuiging van de band naast de bevestigingskabel overeenkomtmet hetgeen is aangegeven in punt 3.1.5 van b ĳlage II. Na de bevesti-
ging van de kabels moet een houten balk als een stut tegen het wieltegenover het gewicht zodanig aan de vloer worden bevestigd dat h ĳ
tĳdens de slag goed tegen de wielvelg wordt gedrukt, zoals afgebeeld in
bĳlage IV, figuur 7. De lengte van de balk moet zodanig worden
gekozen dat deze balk, tegen het wiel geplaatst, een hoek van 30 °±3
maakt met de horizontaal. De lengte ervan moet gel ĳkzĳn aan 20 tot 25
maal de dikte terw ĳl de breedte gel ĳk moet z ĳn aan 2 tot 3 maal de
dikte. Beide assen moeten tegen z ĳwaartse verschuiving worden geblok-
keerd met een balk die aan de vloer is bevestigd en zich tegen debuitenz ĳde bevindt van het wiel tegenover de z ĳde waartegen de slag
moet worden toegebracht.
1.3.3. Kniktrekkers moeten zodanig aan de vloer worden bevestigd dat het
gedeelte van de trekker waarop de kantelbeveiligingsinrichting is beves-tigd, even stevig aan de vloer is bevestigd als een trekker zonderknikbesturing.
Van kniktrekkers moeten beide assen aan de vloer worden vastgesjord.
As en wielen van dat gedeelte van de trekker waarop de kantelbeveili-gingsinrichting is bevestigd, moeten worden vastgesjord en gestut over-eenkomstig b ĳlage IV, figuur 7. Het knikpunt moet worden ondersteund
door middel van een vierkante balk met z ĳden van minstens 100 mm en
aan de bevestigingsrails worden vastgemaakt. Een stut moet zodanigtegen het knikpunt worden aangebracht en op de vloer worden vastgezetdat hetzelfde resultaat wordt verkregen als b ĳeen stut tegen het achter-
wiel en een soortgel ĳke steun wordt verschaft als b ĳeen trekker zonder
knikbesturing.
1.3.4. Het gewicht moet zodanig worden teruggetrokken dat de hoogte van het
zwaartepunt ten opzichte van de hoogte hiervan t ĳdens het raken van het
trefpunt beantwoordt aan de volgende formule:
H = 125 + 0,150 W.
1.4.Drukproef op de achterkant
De trekker moet worden geplaatst in de opstelling beschreven in punt
2.6 van b ĳlage II en afgebeeld in b ĳlage IV, figuren 8 en 10, en wel zo
dat de achterrand van de balk zich boven het achterste dragende boven-deel van de kantelbeveiligingsinrichting bevindt en het in de lengterich-ting door de trekker lopende middenvlak gelegen is midden tussen depunten van waaruit de belasting op de balk wordt uitgeoefend.
De assteunen moeten zodanig onder de assen worden geplaatst dat de
banden niet onderhevig z ĳn aan de druk. De toegepaste druk moet gel ĳk
zĳn aan tweemaal de massa van de trekker zoals bepaald in punt 1.3 van
bĳlage II. Het kan nodig bl ĳken de voorz ĳde van de trekker vast te
sjorren.
1.5.Drukproef op de voorkant
1.5.1. Deze proef moet identiek z ĳn aan de drukproef op de achterkant, de
voorrand van de balk moet zich echter bevinden boven het voorstebovendeel van de kantelbeveiligingsinrichting.
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 17
▼B
1.5.2. Wanneer het voorste deel van het dak van de kantelbeveiligingsinrich-
ting niet bestand is tegen de hele druk die er b ĳde drukproef op wordt
uitgeoefend, moet de druk zolang worden toegepast totdat het dakzodanig is doorgebogen dat het samenvalt met het vlak dat het boven-deel van de kantelbeveiligingsinrichting verbindt met het deel van devoorkant van de trekker dat de massa van de trekker kan dragenwanneer deze is gekanteld. De druk moet vervolgens worden wegge-nomen en de trekker moet zodanig worden geplaatst dat de balk zichbevindt boven dat punt van de kantelbeveiligingsinrichting waarop deachterkant van de volledig omgekantelde trekker zouku nnen komen terusten, zoals weergegeven in b ĳlage IV, figuur 10, waarna de volledige
druk opnieuw wordt uitgeoefend.
2. VR ĲE ZONE
2.1. De „vr ĳe zone” wordt als volgt door vlakken omschreven waarb ĳde
trekker zich op een horizontaal oppervlak bevindt:
— horizontaal vlak 95 cm boven de ingedrukte zitplaats;
— verticaal vlak, loodrecht op het middenvlak van de trekker en 10 cm
achter de achterz ĳde van de zitplaats;
— verticaal vlak, evenw ĳdig aan het middenvlak van de trekker en 25
cm links van het middelpunt van de zitplaats;
— verticaal vlak, evenw ĳdig aan het middenvlak van de trekker en 25
cm rechts van het middelpunt van de zitplaats;
— een hellend vlak waarin zich een horizontale l ĳn bevindt die lood-
recht staat op het middenvlak van de trekker, 95 cm boven deingedrukte zitplaats en 45 cm (plus de normale voor- en achter-waartse beweging van de zitplaats) voor de rugleuning van dezitplaats. Dit hellende vlak loopt voor het stuur langs en het dichtst-bĳgelegen punt bevindt zich op 4 cm van de rand van het stuur.
2.2. De achterz ĳde van de zitplaats moet worden vastgesteld zonder met
eventueel aanwezige bekleding rekening te houden. De zitplaats moet inzĳn voor de normale bediening van de trekker in zittende positie
achterste stand worden ingesteld en in de hoogste stand, indien dezeafzonderl ĳk kan worden afgesteld. Wanneer de vering van de zitplaats
verstelbaar is moet deze in de middelste stand worden geplaatst; debelasting daarop moet 75 kg bedragen.
3. TE VERRICHTEN WAARNEMINGEN3.1.Breuken en barsten
Na iedere beproeving moeten alle structurele delen, verbindingen en
steunen voor de bevestiging op de trekker visueel worden onderzocht opde aanwezigheid van breuken en barsten, waarb ĳkleine barsten in
onbelangr ĳke delen niet in aanmerking worden genomen.
3.2.Vrĳe zone
3.2.1. Na iedere proef moet worden nagegaan of enig deel van de kantelbevei-
ligingsinrichting een vr ĳe zone rond de bestuurderszitplaats als gedefini-
eerd in punt 2 is binnengedrongen.
3.2.2. Voorts moet worden nagegaan of enig deel van de vr ĳe zone buiten de
beveiliging van de kantelbeveiligingsinrichting valt. Daartoe wordt alsbuiten de bescherming van de kantelbeveiligingsinrichting vallend deelbeschouwd elk deel van die ruimte dat in aanraking zou z ĳn gekomen
met de vlakke grond indien de trekker was omgekanteld in de richtingvan waaruit de slag werd toegebracht. Voor de banden en de spoor-breedte worden de kleinste door de fabrikant opgegeven afmetingen inaanmerking genomen.
3.3.Maximale t ĳdelĳke doorbuiging
Tĳdens de slagproef tegen de z ĳkant moet het verschil tussen de maxi-
male t ĳdelĳke doorbuiging en de overgebleven doorbuiging op een
hoogte van 950 mm boven de belaste zitplaats worden geregistreerd.Een eind van de staaf beschreven in punt 2.7.1 van b ĳlage II moet
worden vastgemaakt aan het bovendeel van de kantelbeveiligingsinrich-ting en het andere eind moet door een opening in de verticale staandergaan. De plaats van de wr ĳvingsring op de staaf duidt de maximale
tĳdelĳke doorbuiging na de slag aan.
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 18
▼B
3.4.Permanente doorbuiging
Na de laatste drukproef moet de permanente doorbuiging van de kantel-
beveiligingsinrichting worden geregistreerd. Te dien einde moet vóórdatmen met de proef begint, de plaats van de voornaamste delen van dekantelbeveiligingsinrichting ten opzichte van de zitplaats worden geregi-streerd.
B — BEPROEVINGSMETHODE II
1. SLAGPROEF EN DRUKPROEF1.1.Slagproef tegen de achterkant
1.1.1. De trekker moet ten opzichte van het gewicht zodanig worden geplaatst
dat het gewicht de kantelbeveiligingsinrichting raakt wanneer het slag-vlak van het gewicht en de kettingen of kabels waaraan het gewicht isbevestigd, een hoek van 20 °maken met de verticaal, tenz ĳde kantelbe-
veiligingsinrichting op het trefpunt b ĳdoorbuiging een grotere hoek
maakt met de verticaal. In dit geval moet het slagvlak van het gewicht,door middel van een extra ondersteuning, evenw ĳdig worden gesteld
aan de kantelbeveiligingsinrichting op het trefpunt b ĳmaximale door-
buiging, waarb ĳde kettingen of kabels een hoek van 20 °blĳven maken
met de verticaal. Er moeten maatregelen worden getroffen opdat hetgewicht minder neiging vertoont om rond het trefpunt te draaien. Dehoogte van het gewicht moet zodanig worden geregeld dat de baan diehet zwaartepunt van het gewicht beschr ĳft, door het trefpunt loopt.
Het trefpunt moet worden gevormd door dat deel van de kantelbeveili-
gingsinrichting waarvan kan worden aangenomen dat het b ĳachterover-
slaan van de trekker het eerst de grond raakt; in normale omstandig-heden is dit de bovenrand. De afstand van de baan van het zwaartepuntvan het gewicht tot de binnenkant van een verticaal vlak parallel aan hetmiddenvlak door de trekker, dat de uiterste bovenkant van de kantelbe-veiligingsinrichting raakt, moet een zesde bedragen van de breedte vande bovenkant van de kantelbeveiligingsinrichting.
Indien de achterkant van de kantelbeveiligingsinrichting echter een
kromming vertoont die verder dan de genoemde afstand binnen ditverticale vlak begint, moet de slag aan het begin van de krommingplaatsvinden, dat wil zeggen op het punt waar de kromming raakt aaneen lĳn die loodrecht staat op het middenvlak door de trekker (zie
bĳlage IV, figuur 9).
Indien een uitstekend deel een ongeschikt trefpunt voor het gewicht zou
vormen, moet een stalen plaat van passende dikte en breedte en met eenlengte van ongeveer 300 mm zodanig aan het betrokken deel wordenvastgemaakt dat de sterkte van de kantelbeveiligingsinrichting daardoorniet wordt beïnvloed.
1.1.2. Trekkers zonder knikbesturing moeten met kabels aan de vloer worden
vastgesjord zoals afgebeeld in b ĳlage IV, figuur 5. De bevestigings-
punten van de kabels moeten zich ongevee r 2 m achter de achteras en
1,50 m vóór de vooras bevinden. Of wel moeten de bevestigingspuntenzich bevinden in het verticale vlak waarin het zwaartepunt van hetslingergewicht heen en weer beweegt of wel moet meer dan één kabel indit vlak een resultante opleveren zoals in b ĳlage IV, figuur 5.
De kabels moeten zodanig worden gespannen dat de doorbuiging van de
voor- en achterbanden beantwoordt aan hetgeen in punt 3.1.5 van b ĳlage
II is aangegeven. Nadat de kabels z ĳn gespannen, wordt een vierkante
houten balk met z ĳden van 150 mm vóór de achterwielen vastgezet en
er stevig tegenaan gedrukt.
1.1.3. B ĳkniktrekkers moeten beide assen aan de vloer worden vastgesjord.
De as van dat gedeelte van de trekker waarop de kantelbeveiligingsin-richting is aangebracht, moet worden behandeld zoals de achteras inbĳlage IV, figuur 5. Het knikpunt moet dan worden ondersteund door
middel van een vierkante balk met z ĳden van minstens 100 mm en
stevig aan de vloer worden vastgesjord met behulp van kabels die aan debevestigingsrails z ĳn bevestigd.
1.1.4. Het gewicht moet zodanig worden teruggetrokken dat de hoogte van het
zwaartepunt ten opzichte van de hoogte hiervan t ĳdens het raken van het
trefpunt beantwoordt aan de formule:
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 19
▼B
H=2 ·1 6 5×1 0−8×W L2o fH=5 , 7 3×1 0−2×I
Hierin is
H =de valhoogte van het slingergewicht in millimeter
W =de massa van de trekker als bepaald in punt 1.3 van b ĳlage II
L =de maximale wielbasis van de trekker in millimeter
I =et traagheidsmoment van de achteras b ĳopgeheven wielen in kilo-
gram vierkante meter (kgm2)
Vervolgens wordt het gewicht losgelaten, zodat het tegen de kantelbe-
veiligingsinrichting kan slaan.
1.1.5. B ĳtrekkers waarvan ten minste 50 % van het gewicht in de zin van punt
1.3 van b ĳlage II op de vooras rust, is er geen slagproef tegen de
achterkant.
1.2.Slagproef tegen de voorkant
1.2.1. De trekker moet ten opzichte van het gewicht zodanig worden geplaatst
dat het gewicht de kantelbeveiligingsinrichting raakt wanneer het slag-vlak van het gewicht en de kettingen of kabels waaraan het gewicht isbevestigd, een hoek van 20 °maken met de verticaal, tenz ĳde kantelbe-
veiligingsinrichting op het trefpunt b ĳdoorbuiging een grotere hoek
maakt met de verticaal. In dit geval moet het slagvlak van het gewicht,door middel van een extra ondersteuning, evenw ĳdig worden gesteld
aan de kantelbeveiligingsinrichting op het trefpunt b ĳmaximale door-
buiging, waarb ĳde kettingen of kabels een hoek van 20 °blĳven maken
met de verticaal. Er moeten maatregelen worden getroffen opdat hetgewicht minder neiging vertoont om rond het trefpunt te draaien. Dehoogte van het gewicht moet zodanig worden geregeld dat de baan diehet zwaartepunt van het gewicht beschr ĳft, door het trefpunt loopt.
Het trefpunt moet worden gevormd door dat deel van de kantelbeveili-
gingsinrichting waarvan kan worden aangenomen dat het het eerst degrond raakt b ĳzĳwaarts kantelen van de vooruitr ĳdende trekker; in
normale omstandigheden is dit de bovenhoek van de voorkant. De baanvan het zwaartepunt van het gewicht mag zich niet verder dan 80 mmbevinden van een verticaal vlak parallel aan het middenvlak door detrekker, dat de uiterste bovenkant van de kantelbeveiligingsinrichtingraakt.
Indien de voorkant van de kantelbeveiligingsinrichting echter een krom-
ming vertoont die op een grotere afstand begint dan 80 mm binnen ditverticale vlak, moet de slag aan het begin van de kromming plaats-vinden, dat wil zeggen op het punt waar de kromming raakt aan een l ĳn
die loodrecht staat op het middenvlak door de trekker (zie b ĳlage IV,
figuur 9).
1.2.2. Trekkers zonder knikbesturing moeten met kabels worden vastgesjord
zoals afgebeeld in b ĳlage IV, figuur 6. De bevestigingspunten van de
kabels moeten zich ongevee r 2 m achter de achteras en 1,50 vóór de
vooras bevinden.
De kabels moeten zodanig worden gespannen dat de doorbuiging van de
voor- en achterbanden beantwoordt aan hetgeen in punt 3.1.5 van b ĳlage
II is aangegeven. Nadat de kabels z ĳn gespannen, wordt een vierkante
houten balk met z ĳden van ongeveer 150 mm achter de achterwielen
vastgezet en er stevig tegenaan gedrukt.
1.2.3. B ĳkniktrekkers moeten beide assen aan de vloer worden vastgesjord.
De as van dat gedeelte van de trekker waarop de kantelbeveiligingsin-richting is aangebracht, moet worden behandeld zoals de vooras inbĳlage IV, figuur 6. Het knikpunt moet dan worden ondersteund door
middel van een vierkante balk met z ĳden van minstens 100 mm en
stevig aan de vloer worden vastgesjord met behulp van kabels die aan debevestigingsrails z ĳn bevestigd.
1.2.4. Het gewicht moet zodanig worden teruggetrokken dat de hoogte van het
zwaartepunt ten opzichte van de hoogte hiervan t ĳdens het raken van het
trefpunt beantwoordt aan de formule:
H = 125 + 0,020 W.
1.3.Slagproef tegen de z ĳkant
1.3.1. De trekker moet ten opzichte van het gewicht zodanig worden geplaatst
dat het gewicht de kantelbeveiligingsinrichting raakt wanneer het slag-vlak van het gewicht en de kettingen of kabels waaraan het gewicht is
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 20
▼B
bevestigd, verticaal z ĳn, tenz ĳde kantelbeveiligingsinrichting op het
trefpunt b ĳdoorbuiging niet verticaal is. In dit geval moet het slagvlak
van het gewicht, door middel van een extra ondersteuning, evenw ĳdig
worden gesteld aan de kantelbeveiligingsinrichting op het trefpunt b ĳ
maximale doorbuiging, waarb ĳde kettingen of kabels verticaal bl ĳven.
De hoogte van het gewicht moet zodanig worden geregeld dat de baandie het zwaartepunt van het gewicht beschr ĳft, door het trefpunt loopt.
Het trefpunt moet worden gevormd door dat deel van de kantelbeveili-
gingsinrichting waarvan kan worden aangenomen dat het het eerst degrond raakt wanneer de trekker b ĳeen ongeluk z ĳwaarts kantelt; in
normale omstandigheden is dit de bovenrand. Tenz ĳhet vaststaat dat
een ander deel van deze rand het eerst met de grond in aanraking zalkomen, moet het trefpunt gelegen z ĳn in het vlak dat loodrecht staat op
het middenvlak door de trekker en dat loopt door het midden van dezitplaats in de middelste afstelpositie. Er moeten maatregelen wordengetroffen opdat het gewicht minder neiging vertoont om rond het tref-punt te draaien.
1.3.2. B ĳtrekkers zonder knikbesturing moet de as die vast zit ten opzichte
van de kantelbeveiligingsinrichting, worden vastgesjord aan die kant diezal worden getroffen. B ĳtrekkers zonder knikbesturing met twee aange-
dreven wielen is dit gewoonl ĳk de achteras; deze opstelling is afgebeeld
in bĳlage IV, figuur 7. De twee kabels moeten over de as lopen vanuit
punten die zich precies eronder bevinden, waarb ĳde ene loopt naar een
bevestigingspunt ongeveer 1,50 m vóór de as en de andere naar een puntongeveer 1,50 m achter de as. De kabels moeten zo strak wordengespannen dat de doorbuiging van de band naast de bevestigingskabelovereenkomt met hetgeen is aangegeven in punt 3.1.5 van b ĳlage II. Na
de bevestiging van de kabels moet een houten balk als een stut tegen hetwiel tegenover het gewicht zodanig aan de vloer worden bevestigd dathĳtĳdens de slag goed tegen de wielvelg wordt gedrukt, zoals afgebeeld
in bĳlage IV, figuur 7. De lengte van de balk moet zodanig worden
gekozen dat deze balk, tegen het wiel geplaatst, een hoek van 30 °±3
maakt met de horizontaal. De lengte ervan moet gel ĳkzĳn aan 20 tot 25
maal de dikte, terw ĳl de breedte gel ĳk moet z ĳn aan 2 tot 3 maal de
dikte. Beide assen moeten tegen z ĳwaartse verschuiving worden geblok-
keerd met een balk die aan de vloer is bevestigd en zich tegen debuitenz ĳde bevindt van het wiel tegenover de z ĳde waartegen de slag
moet worden toegebracht.
1.3.3. Kniktrekkers moeten zodanig aan de vloer worden bevestigd dat het
gedeelte van de trekker waarop de kantelbeveiligingsinrichting is beves-tigd, even stevig aan de vloer is bevestigd als een trekker zonderknikbesturing.
Van kniktrekkers moeten beide assen aan de vloer worden vastgesjord.
As en wielen van dat gedeelte van de trekker waarop de kantelbeveili-gingsinrichting is bevestigd, moeten worden vastgesjord en gestut over-eenkomstig b ĳlage IV, figuur 7. Het knikpunt moet worden ondersteund
door middel van een vierkante balk met z ĳden van minstens 100 mm en
aan de bevestigingsrails worden vastgemaakt. Een stut moet zodanigtegen het knikpunt worden aangebracht en op de vloer worden vastgezetdat hetzelfde resultaat wordt verkregen als b ĳeen stut tegen het achter-
wiel en een soortgel ĳke steun wordt verschaft als b ĳeen trekker zonder
knikbesturing.
1.3.4. Het gewicht moet zodanig worden teruggetrokken dat de hoogte van het
zwaartepunt ten opzichte van de hoogte hiervan t ĳdens het raken van het
trefpunt beantwoordt aan de volgende formule:
H = 125 + 0,150 W.
1.4.Drukproef op de achterkant
De trekker moet worden geplaatst in de opstelling beschreven in punt
2.6 van b ĳlage II en afgebeeld in b ĳlage IV, figuren 8 en 10, en wel zo
dat de achterrand van de balk zich boven het achterste dragende boven-deel van de kantelbeveiligingsinrichting bevindt en het in de lengterich-ting door de trekker lopende middenvlak gelegen is midden tussen depunten van waaruit de belasting op de balk wordt uitgeoefend.
De assteunen moeten zodanig onder de assen worden geplaatst dat de
banden niet onderhevig z ĳn aan de druk. De toegepaste druk moet gel ĳk
zĳn aan tweemaal de massa van de trekker zoals bepaald in punt 1.3 van
bĳlage II. Het kan nodig bl ĳken de voorz ĳde van de trekker vast te
sjorren.
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 21
▼B
1.5.Drukproef op de voorkant
1.5.1. Deze proef moet identiek z ĳn aan de drukproef op de achterkant, de
voorrand van de balk moet zich echter bevinden boven het voorstebovendeel van de kantelbeveiligingsinrichting.
1.5.2. Wanneer het voorste deel van het dak van de kantelbeveiligingsinrich-
ting niet bestand is tegen de hele druk die er b ĳde drukproef op wordt
uitgeoefend, moet de druk zolang worden toegepast totdat het dakzodanig is doorgebogen dat het samenvalt met het vlak dat het boven-deel van de kantelbeveiligingsinrichting verbindt met het deel van devoorkant van de trekker dat de massa van de trekker kan dragenwanneer deze is gekanteld. De druk moet vervolgens worden wegge-nomen en de trekker moet zodanig worden geplaatst dat de balk zichbevindt boven dat punt van de kantelbeveiligingsinrichting waarop deachterkant van de volledig omgekantelde trekker zouku nnen komen terusten, zoals weergegeven in b ĳlage IV, figuur 10, waarna de volledige
druk opnieuw wordt uitgeoefend.
2. VR ĲE ZONE
2.1. De vr ĳe zone is weergegeven in b ĳlage IV, figuur 3, en wordt gedefini-
eerd ten opzichte van een verticaal referentievlak dat in het algemeen inde lengterichting van de trekker, door een in punt 2.3 beschreven refe-rentiepunt en het midden van het stuurwiel loopt. Er wordt aangenomendat indien de kantelbeveiligingsinrichting verend is gemonteerd, hetreferentievlak zich horizontaal met de zitplaats en het stuurwiel zalverplaatsen wanneer slagen worden toegebracht, maar loodrecht bl ĳft
ten opzichte van de vloer van de trekker of de kantelbeveiligingsinrich-ting.
Verstelbare stuurwielen moeten worden gebracht in de stand die ze voor
de normale bediening van de trekker in zittende positie innemen.
2.2. De grenzen van de zone z ĳn:
2.2.1. verticale vlakken 250 mm aan beide z ĳden van het referentievlak, die
zich 300 mm naar omhoog uitstrekken vanaf het referentiepunt van dezitplaats;
2.2.2. parallelle vlakken die zich van de bovenste rand van de in punt 2.2.1
bedoelde vlakken uitstrekken tot een hoogte van maximaal 900 mmboven het referentiepunt van de zitplaats, zodanig hellend dat hetbovenste punt van het vlak aan de z ĳde waar de slag tegen de z ĳkant
wordt toegebracht, zich op ten minste 100 mm van het referentievlakbevindt;
2.2.3. een horizontaal vlak 900 mm boven het referentiepunt van de zitplaats;2.2.4. een hellend vlak dat loodrecht staat op het referentievlak en dat gaat
door een punt dat is gelegen 900 mm verticaal boven het referentiepuntvan de zitplaats en door het achterste deel van de zitplaatsconstructiemet inbegrip van het veersysteem;
2.2.5. een verticaal vlak dat loodrecht staat op het referentievlak en zich naar
beneden uitstrekt vanuit het achterste punt van de zitplaats;
2.2.6. een gebogen vlak, dat loodrecht staat op het referentievlak, met een
straal van 120 mm rakend aan de vlakken bedoeld in de punten 2.2.3 en2.2.4;
2.2.7. een gebogen vlak, dat loodrecht staat op het referentievlak, met een
straal van 900 mm, dat raakt aan het vlak bedoeld in punt 2.2.3 op eenpunt 150 mm vóór het referentiepunt van de zitplaats en zich in voor-waartse richting over een afstand van 400 mm uitstrekt;
2.2.8. een hellend vlak dat loodrecht staat op het referentievlak dat aansluit aan
de voorste rand van het vlak bedoeld in punt 2.2.7 en dat op 40 mm vanhet stuurwiel ligt. B ĳeen hoge stand van het stuurwiel wordt dit vlak
vervangen door een raakvlak aan het vlak bedoeld in punt 2.2.7;
2.2.9. een verticaal vlak dat loodrecht staat op het referentievlak, 40 mm vóór
het stuurwiel;
2.2.10. een horizontaal vlak door het referentiepunt van de zitplaats.
2.3.Plaats van de zitplaats en referentiepunt van de zitplaats
2.3.1. Voor de bepaling van de vr ĳe zone in punt 2.1 moet de zitplaats de
meest achterwaartse positie in het horizontale verstellingsbereikinnemen. De zitplaats moet de middenpositie innemen van de verticaleverstelling, indien deze onafhankel ĳk is van de horizontale verstelling.
1977L0536 —NL — 01.01.1981 — 001.001 — 22
▼B
Het referentiepunt wordt verkregen met behulp van het in b ĳlage IV,
figuren 1 en 2, weergegeven apparaat waarmee de belasting door eenpersoon wordt gesimuleerd. Het apparaat moet bestaan uit een komvor-mige zittingplaat en rugleuningplaten. De onderste leuningplaat kanscharnieren op de plaats van de zitbeenknobbels (A) en de lendenen (B),waarb ĳde hoogte van het scharnier (B) versteld kan worden.
2.3.2. Onder referentiepunt wordt verstaan het punt in het in de lengterichting
door de zitplaats lopende middenvlak waar het raakvlak van het onderstedeel van de leuning en een horizontaal vlak elkaar sn ĳden. Dit horizon-
tale vlak sn ĳdt het onderste vlak van de komvormige zittingplaat op een
punt 150 mm vóór genoemd raakvlak.
2.3.3. Indien de zitplaats is voorzien van een veersysteem dat aangepast kan
worden aan het gewicht van de bestuurder, moet dit zodanig wordeningesteld dat de zitplaats zich in de middelste afstelling bevindt.
Het apparaat moet op de zitplaats worden gebracht. Vervolgens wordt
het belast met een kracht van 550 N op een punt 50 mm vóór scharnier(A); de twee delen van de rugleuningplaat moeten licht tangentieel tegende leuning worden aangedrukt.
2.3.4. Indien het niet mogel ĳk is raakvlakken vast te stellen voor elke plaats
van de rugleuning (boven en onder de lendenstreek) is het volgendevereist:
2.3.4.1. indien het niet mogel ĳk is een raakvlak vast te stellen voor het onderste
gedeelte, dan wordt het onderste gedeelte van de rugleuningplaat verti-caal tegen de rugleuning aangedrukt;
2.3.4.2. indien het niet mogel ĳk is een raakvlak vast te stellen voor het bovenste
gedeelte, dan wordt scharnier (B) vastgezet op een hoogte van 230 mmboven het referentiepunt van de zitplaats, waarb ĳhet onderste deel van
de rugleuning verticaal is. Vervolgens worden de twee delen van derugleuningplaat licht tangentieel tegen de leuning aangedrukt.
3. TE VERRICHTEN WAARNEMINGEN3.1.Breuken en barsten
Na iedere beproeving moeten alle structurele delen, verbindingen en
steunen voor de bevestiging op de trekker visueel worden onderzocht opde aanwezigheid van breuken en barsten, waarb ĳkleine barsten in
onbelangr ĳke delen niet in aanmerking worden genomen.
3.2.Vrĳe zone
3.2.1. T ĳdens iedere proef moet worden nagegaan of enig deel van de kantel-
beveiligingsinrichting een vr ĳe zone rond de bestuurderszitplaats als
gedefinieerd in de punten 2.1 en 2.2 is binnengedrongen.
3.2.2. Voorts moet worden nagegaan of enig deel van de vr ĳe zone buiten de
beveiliging van de kantelbeveiligingsinrichting valt. Daartoe wordt alsbuiten de bescherming van de kantelbeveiligingsinrichting vallend deelbeschouwd elk deel van die ruimte dat in aaraking zou z ĳn gekomen
met de vlakke grond indien de trekker was omgekanteld in de richtingvan waaruit de slag werd toegebracht. Voor de banden en de spoor-breedte worden de kleinste door de fabrikant opgegeven afmetingen inaanmerking genomen.
3.3.Maximale t ĳdelĳke doorbuiging
Tĳdens de slagproef tegen de z ĳkant moet het verschil tussen de maxi-
male t ĳdelĳke doorbuiging en de overgebleven doorbuiging op een
hoogte van 900 mm boven en 150 mm vóór het referentiepunt van dezitplaats worden geregistreerd.Een eind van de staaf beschreven in punt2.7.1 van b ĳlage II moet worden vastgemaakt aan het bovendeel van de
kantelbeveiligingsinrichting en het andere eind moet door een openingin de verticale staander gaan. De plaats van de wr ĳvingsring op de staaf
duidt de maximale t ĳdelĳke doorbuiging na de slag aan.
3.4.Permanente doorbuiging
Na de laatste drukproef moet de permanente doorbuiging van de kantel-
beveiligingsinrichting worden geregistreerd. Te dien einde moet vóórdatmen met de proef begint, de plaats van de voornaamste delen van dekantelbeveiligingsinrichting ten opzichte van het referentiepunt van dezitplaats worden geregistreerd.
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 23
▼B
BĲLAGE IV
FIGUREN

1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 24
▼B

1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 25
▼
B
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 26
▼
B
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 27
▼
B
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 28▼B

1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 29
▼
B
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 30
▼
B
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 31
▼
B
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 32
▼B
BĲLAGE V

1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 33
▼B

1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 34
▼B

1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 35
▼B

1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 36
▼B
BĲLAGE VI
MERKEN
Het EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen bestaat uit een rechthoek waar-
binnen een kleine letter „e” is geplaatst, gevolgd door het kennummer of dekenletters van de Lid-Staat die de goedkeuring voor onderdelen heeft verleend:
1 voor Duitsland2 voor Frankr ĳk
3 voor Italië4 voor Nederland6 voor België
11 voor het Verenigd Koninkr ĳk
13 voor Luxemburg
DK voor Denemarken
IRL voor Ierland
▼
A1
E voor Griekenland
▼B
en uit een EEG-goedkeuringsnummer voor onderdelen, op een willekeurige
plaats in de nab ĳheid van de rechthoek, en overeenkomend met het nummer van
het EEG-goedkeuringsformulier voor onderdelen dat is opgemaakt inzake desterkte van het type kantelbeveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan aande trekker.
Voorbeeld van een EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen
Verklaring: De kantelbeveiligingsinrichting die van bovenstaand EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen
is voorzien, is een inrichting waarvoor in Duitsland (e 1) EEG-goedkeuring voor onderdelen isverleend onder nr. 1471.
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 37
▼B
BĲLAGE VII

1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 38
▼B
BĲLAGE VIII
VOORWAARDEN VOOR EEG-GOEDKEURING
1. De aanvraag om EEG-goedkeuring van een trekkertype met betrekking tot
de sterkte van de kantelbeveiligingsinrichting en van de bevestiging daarvanaan de trekker wordt ingediend door de fabrikant van de trekker of doordiens gemachtigde.
2. Een trekker die representatief is voor het type dat moet worden goedgekeurd
en waarop een kantelbeveiligingsinrichting is gemonteerd die met de beves-tiging daarvan als onderdeel is goedgekeurd, moet ter beschikking wordengesteld van de technische dienst die met de uitvoering van de goedkeurings-proeven is belast.
3. De met de goedkeuringsproeven belaste technische dienst controleert of het
als onderdeel goedgekeurde type kantelbeveiligingsinrichting is bestemd omte worden gemonteerd op het trekkertype waarvoor de goedkeuring wordtaangevraagd. Deze dienst controleert met name of de bevestiging van dekantelbeveiligingsinrichting overeenstemt met die welke b ĳde EEG-goed-
keuring voor onderdelen is gekeurd.
4. De houder van de EEG-goedkeuring kan verzoeken deze voor andere typen
van kantelbeveiligingsinrichtingen uit te breiden.
5. De bevoegde instanties verlenen de gevraagde uitbreiding op de volgende
voorwaarden:
5.1. voor het nieuwe type kantelbeveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan
aan de trekker moet een EEG-goedkeuring voor onderdelen z ĳn verleend;
5.2. het nieuwe type moet z ĳn ontworpen om te worden gemonteerd op het
trekkertype waarvoor de uitbreiding van de EEG-goedkeuring wordt aange-vraagd;
5.3. de bevestiging van de kantelbeveiligingsinrichting aan de trekker moet
overeenstemmen met die welke b ĳde EEG-goedkeuring voor onderdelen is
gekeurd.
6. Een formulier waarvan het model in b ĳlage IX is aangegeven, wordt als
bĳlage b ĳhet EEG-goedkeuringsformulier gevoegd voor iedere toegestane
of geweigerde goedkeuring of uitbreiding van goedkeuring.
7. Indien de aanvraag om EEG-goedkeuring van een type trekker wordt inge-
diend te zamen met de aanvraag om EEG-goedkeuring voor onderdelen vaneen type kantelbeveiligingsinrichting die is bestemd om te worden gemon-teerd op het trekkertype waarvoor de EEG-goedkeuring wordt aangevraagd,worden de in de punten 2 en 3 bedoelde controles niet uitgevoerd.
1977L0536 — NL — 01.01.1981 — 001.001 — 39
▼B
BĲLAGE IX