1979L1072 — NL — 01.01.1995 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B ACHTSTE RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 6 december 1979
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting — Regeling
voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland geves-
tigde belastingplichtigen
(79/1072/EEG)
(PB L 331 van 27.12.1979, blz. 11)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►A1Toetredingsakte van Spanje en Portugal L 302 23 15.11.1985
►A2Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C 241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
NB: Deze geconsolideerde versie bevat referenties naar de Europese rekeneenheid en/of ecu. Vanaf 1 januari 1999 moeten
beide worden gelezen alsreferentie naar de euro — Verordening (EEG) nr. 3308/80 van de Raad (PB L 345 van20.12.1980, blz. 1) en Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad (PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1).
▼B
ACHTSTE RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 6 december 1979
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten
inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belas-ting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland
gevestigde belastingplichtigen
(79/1072/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap,
Gelet op de zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake
omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
toegevoegde waarde: uniforme grondslag(1), inzonderheid op artikel
17, lid 4,
Gezien het voorstel van de Commissie(2),
Gezien het adviesvan het Europes e Parlement(3),
Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité(4),
Overwegende dat de Raad krachtensartikel 17, lid 4, van Richtlijn 77/
388/EEG communautaire uitvoeringsbepalingen dient aan te nemen
voor de in lid 3 van genoemd artikel bedoelde teruggaaf van de belas-
ting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigdebelastingplichtigen;
Overwegende dat vermeden dient te worden dat een in een Lid-Staat
gevestigde belastingplichtige de hem in een andere Lid-Staat ter zake
van de levering van goederen en diensten in rekening gebrachte belas-
ting of de ter zake van invoer in die zelfde andere Lid-Staat voldanebelasting definitief moet dragen, omdat hij aldus aan een dubbelebelastingheffing zou zijn onderworpen;
Overwegende dat een eind dient te worden gemaakt aan de verschillen
tussen de thans in de Lid-Staten geldende bepalingen welke soms de
oorzaak zijn van verleggingen van het handelsverkeer en verstoringenvan de mededingingsverhoudingen;
Overwegende dat een communautaire reglementering van deze materie
een stap voorwaarts betekent op de weg naar daadwerkelijke vrijma-
king van het personen-, goederen- en dienstenverkeer, en aldus
bijdraagt tot verdere voortgang van het procesvan economis che inte-gratie;
Overwegende dat deze reglementering er niet toe mag leiden dat belas-
tingplichtigen verschillend worden behandeld naar gelang van de Lid-
Staat waar zij zijn gevestigd;
Overwegende dat bepaalde vormen van belastingfraude of belastingont-
wijking dienen te worden voorkomen;
Overwegende dat de Lid-Staten ingevolge artikel 17, lid 4, van Richt-
lijn 77/388/EEG teruggaaf kunnen weigeren of hiervoor bijkomende
voorwaarden kunnen stellen ten aanzien van belastingplichtigen dieniet op het grondgebied van de Gemeenschap zijn gevestigd; datevenwel dient te worden voorkomen dat de voorwaarden waaronderdeze belastingplichtigen teruggaaf verkrijgen gunstiger zijn dan diewelke voor de belastingplichtigen uit de Gemeenschap gelden;
Overwegende dat in een eerste fase dient te worden volstaan met de
aanneming van de in de onderhavige richtlijn vervatte communautaire1979L1072 — NL — 01.01.1995 — 002.001 — 2
(1) PB nr. L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1.
(2) PB nr. C 26 van 1. 2. 1978, blz. 5.
(3) PB nr. C 39 van 12. 2. 1979, blz. 14.
(4) PB nr. C 269 van 13. 11. 1978, blz. 51.
▼B
uitvoeringsbepalingen; dat in deze bepalingen met name wordt gezegd
dat van de beslissingen over de verzoeken om teruggaaf mededelingmoet worden gedaan binnen zesmaanden na het indienen van de
verzoeken en dat de teruggaaf binnen dezelfde termijn moet
geschieden; dat gedurende een tijdvak van een jaar na de uiterstedatum voor de invoering van deze uitvoeringsbepalingen de ItaliaanseRepubliek dient te worden gemachtigd voor de mededeling van de doorhaar bevoegde diensten te nemen beslissingen over de door niet op haar
grondgebied gevestigde belastingplichtigen ingediende verzoeken en
voor de teruggaaf van betaalde belasting een termijn van negenmaanden aan te houden, ten einde deze Lid-Staat de gelegenheid tebieden het thans gebruikte systeem te reorganiseren met het oog op detoepassing van de communautaire regeling;
Overwegende dat de Raad later nog bepalingen moet vaststellen om
deze communautaire regeling aan te vullen; dat de Lid-Staten, totdatlaatstgenoemde bepalingen in werking treden, de belasting die isgeheven ter zake van niet onder de onderhavige richtlijn vallendehandelingen, teruggeven volgens de voorschriften die zij vaststellen
overeenkomstig artikel 17, lid 4, van Richtlijn 77/388/EEG,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Voor de toepassing van deze richtlijn wordt als een niet in het binnen-
land gevestigde belastingplichtige beschouwd de belastingplichtige alsbedoeld in artikel 4, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, die gedurendede periode, bedoeld in artikel 7, lid 1, eerste alinea, eerste en tweede
zin, in het betrokken land noch de zetel van zijn bedrijfsuitoefening,
noch een vaste inrichting heeft gehad van waaruit de handelingenworden verricht, noch, bij gebreke van een dergelijke zetel of vasteinrichting, aldaar zijn woonplaatsof gebruikelijke verblijfplaatsheeftgehad, en die in de voornoemde periode geen leveringen van goederenof diensten heeft verricht waarvan de plaats geacht wordt in het
betrokken land te zijn gelegen, met uitzondering van:
a) vervoerdiensten en daarmee samenhangende diensten, die zijn vrij-
gesteld uit hoofde van artikel 14, lid 1, sub i), artikel 15 of artikel16, lid 1, sub B, C en D, van Richtlijn 77/388/EEG,
b) dienstverrichtingen in de gevallen waarin de belasting uitsluitend
verschuldigd is door de ontvanger overeenkomstig artikel 21, lid 1,
sub b), van Richtlijn 77/388/EEG.
Artikel 2
Elke Lid-Staat geeft aan iedere niet in het binnenland maar in een
andere Lid-Staat gevestigde belastingplichtige, onder de in de hierna
volgende artikelen gestelde voorwaarden, de belasting over de toege-voegde waarde terug welke isgeheven ter zake van de hem doorandere belastingplichtigen in het binnenland verleende diensten of gele-verde roerende goederen, dan wel ter zake van de invoer van goederenin het betrokken land, een en ander voor zover deze goederen en dien-
sten worden gebruikt voor de handelingen bedoeld in artikel 17, lid 3,
sub a) en b), van Richtlijn 77/388/EEG of de dienstverrichtingenbedoeld in artikel 1, sub b).
Artikel 3
Een belastingplichtige als bedoeld in artikel 2, die geen leveringen van
goederen of diensten heeft verricht waarvan de plaats geacht wordt inhet binnenland te zijn gelegen, moet, om teruggaaf te verkrijgen:
a) bij de in artikel 9, eerste alinea, bedoelde bevoegde dienst een
verzoek indienen, opgemaakt overeenkomstig het in bijlage A opge-nomen model en vergezeld van de originele facturen ofinvoerdocumenten. De Lid-Staten stellen een toelichting ter beschik-king van de aanvrager, die in elk geval de in bijlage C aangegevenminimaal te verstrekken informatie moet bevatten;1979L1072 — NL — 01.01.1995 — 002.001 — 3
▼B
b) door middel van een verklaring, afgegeven door de overheid van de
Staat waar hij gevestigd is, aantonen dat hij in die Staat onder-worpen isaan de belas ting over de toegevoegde waarde. Wanneer
de in artikel 9, eerste alinea, bedoelde bevoegde dienst reeds over
een dergelijke verklaring beschikt, behoeft de belastingplichtigegedurende een jaar te rekenen vanaf de datum van afgifte van deeerste verklaring door de overheid van de Staat waar hij is geves-tigd, geen nieuwe verklaring te verstrekken. De Lid-Staten geven
geen verklaring af aan belastingplichtigen die krachtens artikel 24,
lid 2, van Richtlijn 77/388/EEG vrijstelling van belasting genieten;
c) schriftelijk verklaren dat hij gedurende de periode, bedoeld in
artikel 7, lid 1, eerste alinea, eerste en tweede zin, geen leveringen
van goederen of diensten heeft verricht waarvan de plaats geachtwordt in het binnenland te zijn gelegen;
d) zich ertoe verplichten alle ten onrechte ontvangen bedragen terug te
betalen.
Artikel 4
Een belastingplichtige als bedoeld in artikel 2, die in het binnenland
geen leveringen van goederen of diensten heeft verricht waarvan de
plaatsgeacht wordt in het betrokken land te zijn gelegen, met uitzonde-
ring van diensten als bedoeld in artikel 1, sub a) en b), moet, omteruggaaf te verkrijgen:
a) voldoen aan de in artikel 3, sub a), b) en d), bedoelde verplich-
tingen;
b) schriftelijk verklaren dat hij gedurende de periode, bedoeld in
artikel 7, lid 1, eerste alinea, eerste en tweede zin, geen leveringenvan goederen of diensten heeft verricht waarvan de plaats geacht
wordt in het betrokken land te zijn gelegen, met uitzondering van
diensten als bedoeld in artikel 1, sub a) en b).
Artikel 5
Voor de toepassing van deze richtlijn wordt het recht op belastingterug-
gaaf bepaald op grond van artikel 17 van Richtlijn 77/388/EEG, zoalsdit wordt toegepast in de Lid-Staat waar de teruggaaf wordt verleend.
Deze richtlijn is niet van toepassing op leveringen van goederen die
zijn vrijgesteld of die kunnen worden vrijgesteld krachtens artikel 15,punt 2, van Richtlijn 77/388/EEG.
Artikel 6
De Lid-Staten mogen de in artikel 2 bedoelde belastingplichtigen, naast
de in artikel 3 en artikel 4 omschreven verplichtingen, geen andereverplichting opleggen dan die om in bijzondere gevallen de inlich-tingen te verstrekken welke voor de beoordeling van de gegrondheidvan het verzoek om teruggaaf nodig zijn.
Artikel 7
1. Het in de artikelen 3 en 4 bedoelde verzoek om teruggaaf moet
betrekking hebben op aankopen van goederen of diensten die zijngefactureerd of op invoer die heeft plaatsgevonden binnen een periodevan ten minste drie maanden en ten hoogste een kalenderjaar. Hetverzoek kan evenwel betrekking hebben op een periode van minder
dan drie maanden, wanneer deze periode het resterende gedeelte van
een kalenderjaar vormt. De verzoeken kunnen ook facturen of invoer-documenten betreffen waarvoor eerder geen verzoek werd ingediend endie betrekking hebben op handelingen welke tijdenshet bedoeldekalenderjaar werden verricht. Het verzoek moet uiterlijk zesmaandenna het einde van het kalenderjaar waarin de belasting verschuldigd is
geworden, worden ingediend bij de in artikel 9, eerste alinea, bedoelde
bevoegde dienst.
Betreft het verzoek een periode van minder dan een kalenderjaar maar
ten minste drie maanden, dan moet het bedrag waarop het betrekkingheeft ten minste de tegenwaarde in nationale valuta van 200 Europese1979L1072 — NL — 01.01.1995 — 002.001 — 4
▼B
rekeneenheden belopen; voor verzoeken die een kalenderjaar of het
resterende gedeelte van een kalenderjaar bestrijken, moet het bedragten minste de tegenwaarde in nationale valuta van 25 Europese reke-
neenheden belopen.
2. De gebruikte Europes e rekeneenheid isdie welke isgedefinieerd
in het Financieel Reglement van 21 december 1977(
1); de waarde van
de rekeneenheid isdie van 1 januari van het jaar waarin de periode valtwelke is bedoeld in lid 1, eerste alinea, eerste en tweede zin. De Lid-
Staten kunnen de uit de omrekening in nationale valuta voortvloeiende
bedragen met maximaal 10 % naar boven of naar beneden afronden.
3. De in artikel 9, eerste alinea, bedoelde bevoegde dienst plaatst
zijn visum op elke factuur en elk invoerdocument, opdat deze stukkenniet meer voor een ander verzoek kunnen worden gebruikt, en zendt ze
binnen een maand terug.
4. Van de beslissingen over verzoeken om teruggaaf moet medede-
ling worden gedaan binnen zesmaanden nadat de betreffendeverzoeken, vergezeld van alle documenten die volgensdeze richtlijnvoor het onderzoek van de verzoeken nodig zijn, bij de in lid 3
bedoelde bevoegde dienst zijn ingediend. De teruggaaf moet plaats-
vinden vóór het verstrijken van voornoemde termijn, op verzoek vande aanvrager hetzij in de Lid-Staat waar de teruggaaf wordt verleend,hetzij in de Staat waar hij is gevestigd. In het laatstgenoemde gevalkomen de bankkosten voor het overmaken ten laste van de aanvrager.
Afwijzende beslissingen moeten met redenen zijn omkleed. Er kan
beroep tegen worden ingesteld bij de bevoegde instanties van debetrokken Lid-Staat, volgensde vormvereis ten en binnen de termijnendie gelden voor klachten omtrent teruggaven waarom door in die Staatgevestigde belastingplichtigen is verzocht.
5. Wanneer teruggaaf op bedrieglijke of anderszins onregelmatige
wijze isverkregen, gaat de in lid 3 bedoelde bevoegde diens t direct
over tot invordering van de ten onrechte ontvangen bedragen en vande eventuele boetes, volgens de in de betrokken Lid-Staat geldendeprocedure, onverminderd de bepalingen inzake wederzijdse bijstandbij de invordering van de belasting over de toegevoegde waarde.
In geval van een bedrieglijk verzoek waarvoor krachtensde nationale
wetgeving geen boete kan worden opgelegd, kan de betrokken Lid-Staat elke latere teruggaaf aan de belastingplichtige in kwestieweigeren gedurende een tijdvak van ten hoogste twee jaar, te rekenenvanaf de dag van indiening van het bedrieglijke verzoek. In geval van
een bedrieglijk verzoek waarbij een boete isopgelegd maar niet is
betaald, kan de betrokken Lid-Staat elke latere teruggaaf aan debetrokken belastingplichtige opschorten totdat de boete is betaald.
Artikel 8
Ten aanzien van niet op het grondgebied van de Gemeenschap geves-
tigde belastingplichtigen kan elke Lid-Staat de teruggaaf weigeren of
hiervoor bijzondere voorwaarden stellen.
De voorwaarden waaronder aan deze belastingplichtigen teruggaaf kan
worden verleend, mogen niet gunstiger zijn dan die welke voor belas-tingplichtigen uit de Gemeenschap gelden.
Artikel 9
De Lid-Staten maken op een daarvoor passende wijze bekend bij welke
bevoegde dienst de in artikel 3, sub a), en artikel 4, sub a), bedoelde
verzoeken kunnen worden ingediend.
De in artikel 3, sub b), en artikel 4, sub a), bedoelde verklaringen
betreffende de hoedanigheid van belastingplichtige moeten in overeen-stemming zijn met het in bijlage B opgenomen model.1979L1072 — NL — 01.01.1995 — 002.001 — 5
(1) PB nr. L 356 van 31. 12. 1977, blz. 1.
▼B
Artikel 10
De Lid-Staten doen de nodige bepalingen in werking treden om uiter-
lijk op 1 januari 1981 aan deze richtlijn te voldoen. Deze richtlijn heeft
slechts betrekking op verzoeken om teruggaaf betreffende belasting
over de toegevoegde waarde op aankopen van goederen of dienstver-richtingen die vanaf deze datum zijn gefactureerd en op invoer dievanaf deze datum heeft plaatsgevonden.
De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van alle belangrijke
bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallendegebied vaststellen. De Commissie stelt de andere Lid-Staten daarvan in
kennis.
Artikel 11
In afwijking van het bepaalde in artikel 7, lid 4, kan de Italiaanse
Republiek tot 1 januari 1982 de in dat lid genoemde termijn van zes
op negen maanden brengen.
Artikel 12
Binnen drie jaar te rekenen vanaf de datum waarop deze richtlijn van
toepassing wordt, dient de Commissie, na raadpleging van de Lid-Staten, bij de Raad een verslag in over de toepassing van de bepalingenvan de richtlijn, met name van de artikelen 3, 4 en 7.
Artikel 13
Deze richtlijn isgericht tot de Lid-Staten.1979L1072 — NL — 01.01.1995 — 002.001 — 6
▼B
BIJLAGE A
MODEL
1979L1072 — NL — 01.01.1995 — 002.001 — 7
▼B
1979L1072 — NL — 01.01.1995 — 002.001 — 8
▼B
BIJLAGE B
MODEL
VERKLARING OMTRENT DE HOEDANIGHEID VAN BELASTINGPLICHTIGE
1979L1072 — NL — 01.01.1995 — 002.001 — 9
▼B
BIJLAGE C
In de toelichting minimaal te verstrekken informatie
►(1)A21979L1072 — NL — 01.01.1995 — 002.001 — 10
▼B
►(1)A21979L1072 — NL — 01.01.1995 — 002.001 — 11