1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 27 november 1990
inzake gezondheidsvoorschriften en veterinairrechtelijke voorschriften voor de produktie en het in
de handel brengen van konijnevlees en vlees van gekweekt wild
(91/495/EEG)
(PB L 268 van 24.9.1991, blz. 41)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 92/65/EEG van de Raad van 13 juli 1992 L 268 54 14.9.1992
►M2Richtlijn 92/116/EEG van de Raad van 17 december 1992 L 62 1 15.3.1993
►M3Richtlijn 94/65/EG van de Raad van 14 december 1994 L 368 10 31.12.1994
►M4Verordening (EG) nr. 806/2003 van de Raad van 14 april 2003 L 122 1 16.5.2003
Gewijzigd bij:
►A1Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 27 november 1990
inzake gezondheidsvoorschriften en veterinairrechtelijke voor-
schriften voor de produktie en het in de handel brengen van
konijnevlees en vlees van gekweekt wild
(91/495/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Europese Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat konijnevlees en vlees van gekweekt wild zijn opge-
nomen in de lijst van produkten van bijlage II bij het Verdrag; dat dekonijnenhouderij en de wildkwekerij normaal tot de landbouwsectorworden gerekend; dat deze vorm van landbouw een bron van inkom-
sten vormt voor een deel van de landbouwbevolking;
Overwegende dat, ten einde de rationele ontwikkeling van deze sector
mogelijk te maken en de produktiviteit te verhogen, op communautair
niveau voorschriften moeten worden vastgesteld ter zake van gezond-heidsproblemen en veterinairrechtelijke problemen bij de produktie enhet in de handel brengen van konijnevlees en vlees van gekweekt wild;
Overwegende dat de verschillen op het gebied van de diergezondheid
en de volksgezondheid in de Lid-Staten moeten worden opgeheventen einde het intracommunautaire handelsverkeer in dat vlees te stimu-leren in het vooruitzicht van de voltooiing van de interne markt;
Overwegende dat op landbouwhuisdieren en op mensen overdraagbare
ziekten kunnen worden verspreid via eerder genoemd vlees; dat voor-schriften moeten worden vastgesteld om dergelijke risico's te
voorkomen;
Overwegende dat het desbetreffende vlees op hygiënische wijze dient
te worden behandeld ten einde te voorkomen dat infecties en intoxica-
ties via voedsel worden overgedragen;
Overwegende dat bij Richtlijn 82/894/EEG van de Raad van 21
december 1982 inzake de melding van dierziekten in de Gemeen-
schap (
4), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/162/EEG (5),
voorschriften zijn vastgesteld voor de melding van dierziekten in deGemeenschap; dat het dienstig is om voor een aantal besmettelijkeziekten waardoor gekweekt wild kan worden getroffen te beschikkenover dezelfde gegevens als bij de andere landbouwhuisdieren;
Overwegende dat bij Richtlijn 64/433/EEG van de Raad van 26 juni
1964 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracom-munautaire handelsverkeer in vers vlees (
6), laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 89/662/EEG (7), en bij Richtlijn 71/118/EEG van de Raad
van 15 februari 1971 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebiedvan het handelsverkeer in vers vlees van pluimvee (
8), laatstelijk gewij-
zigd bij Richtlijn 90/539/EEG (9), gezondheidsvoorschriften zijn
vastgesteld voor vers vlees en voor vers vlees van pluimvee; dat voorde produktie van vlees van wild gekweekt wild gelijkenis met tamme1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 2
(1) PB nr. C 327 van 30. 12. 1989, blz. 40.
(2) PB nr. C 260 van 15. 10. 1990, blz. 154.
(3) PB nr. C 124 van 21. 5. 1990, blz. 7.
(4) PB nr. L 378 van 31. 12. 1982, blz. 58.
(5) PB nr. L 61 van 4. 3. 1989, blz. 48.
(6) PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 2012/64.
(7) PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13.
(8) PB nr. L 55 van 8. 3. 1971, blz. 23.
(9) PB nr. L 303 van 31. 10. 1990, blz. 6.
▼B
zoogdieren en pluimvee vertoont; dat derhalve voor vlees van
gekweekt wild, rekening houdend met bepaalde specifieke aspecten,dezelfde voorschriften dienen te gelden als voor de handel in vers vlees
en vlees van pluimvee;
Overwegende dat afwijkende bepalingen dienen te worden vastgesteld
voor kleine hoeveelheden konijnevlees en vlees van gekweekt wildbestemd voor het lokale handelsverkeer;
Overwegende dat, met betrekking tot de organisatie en de follow-up
van de controles die door de Lid-Staat van bestemming moeten worden
verricht en tot de toe te passen vrijwaringsmaatregelen, dient te wordenverwezen naar de algemene voorschriften die zijn vastgesteld in Richt-lijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire enzoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in
bepaalde levende dieren en produkten in het vooruitzicht van de
totstandbrenging van de interne markt (
1);
Overwegende dat de Commissie dient te worden opgedragen bepa-
lingen ter uitvoering van deze richtlijn vast te stellen; dat daartoedient te worden voorzien in een procedure waarbij in het kader vanhet Permanent Veterinair Comité een nauwe en doeltreffende samen-
werking tussen de Commissie en de Lid-Staten tot stand wordt
gebracht,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
Algemene bepalingen
Artikel 1
In deze richtlijn worden gezondheidsvoorschriften en veterinairrechte-
lijke voorschriften vastgesteld voor de produktie en het in de handelbrengen van konijnevlees en vlees van gekweekt wild.
Artikel 2
Ten aanzien van deze richtlijn zijn de definities van artikel 2 van
Richtlijn 64/433/EEG en van artikel 2 van Richtlijn 71/118/EEG van
toepassing.
Voorts wordt verstaan onder:1. konijnevlees: alle voor menselijke consumptie geschikte delen van
tamme konijnen;
2. vlees van gekweekt wild: alle voor menselijke consumptie geschikte
delen van niet-gedomesticeerde landzoogdieren en niet-gedomesti-ceerde vogels — de soorten genoemd in artikel 2, lid 1, vanRichtlijn 90/539/EEG ►
M1en loopvogels (Ratites) ◄daaronder
begrepen — die in gevangenschap zijn gekweekt, gehouden en
geslacht;
3. gekweekt wild: niet als huisdier beschouwde landzoogdieren
►A1met inbegrip van rendieren ◄of vogels, die niet worden
vermeld in artikel 1, ►M2lid 1, van Richtlijn 64/433/EEG, noch
in artikel 2 van ◄Richtlijn 71/118/EEG, maar die worden
gehouden als huisdieren. Niet-gedomesticeerde zoogdieren die levenop een afgesloten gebied onder soortgelijke omstandigheden tenaanzien van vrijheid als wild worden evenwel niet als gekweekt
wild beschouwd;
4. land van produktie: de Lid-Staat op het grondgebied waarvan het
produktiebedrijf zich bevindt.1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 3
(1) PB nr. L 224 van 18. 9. 1990, blz. 29.
▼B
HOOFDSTUK II
Voorschriften voor de produktie en het in de handel brengen van
konijnevlees
Artikel 3
1. De Lid-Staten zien erop toe dat konijnevlees:
a) is verkregen in een inrichting die voldoet aan de algemene voor-
waarden van Richtlijn 71/118/EEG en die voor het in dit hoofdstukbeschouwde doel is erkend overeenkomstig artikel 14;
b) afkomstig is van dieren van een bedrijf of uit een gebied waarvoor
geen veterinairrechtelijke verboden gelden;
c) afkomstig is van dieren die vóór het slachten door een officiële
dierenarts of door assistenten, overeenkomstig artikel 4 van Richt-lijn 71/118/EEG, zijn gekeurd overeenkomstig hoofdstuk I van
bijlage I van de onderhavige richtlijn en die daarbij geschikt zijn
bevonden om te worden geslacht;
d) is behandeld onder bevredigende hygiënische omstandigheden, over-
eenkomstig hoofdstuk IV van bijlage I bij Richtlijn 71/118/EEG, isuitzondering van de punten 28 bis en 28 ter;
e) na het slachten door een officiële dierenarts of door assistenten,
overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 71/118/EEG, is gekeurdovereenkomstig hoofdstuk II van bijlage I van de onderhavige richt-
lijn en daarbij geen afwijkingen hebben vertoond, met uitzondering
van kort vóór het slachten opgelopen verwondingen of van kleinemisvormingen of afwijkingen, voor zover is geconstateerd, zo nodigmet behulp van geschikte laboratoriumtests, dat deze het geslachtedier en de slachtafvallen niet ongeschikt maken voor menselijke
consumptie, noch enig gevaar opleveren voor de volksgezondheid;
f) een keurmerk draagt overeenkomstig hoofdstuk III van bijlage I van
de onderhavige richtlijn.
In voorkomend geval kan volgens de procedure van artikel 20
worden besloten de bepalingen van bovengenoemd hoofdstuk tewijzigen of aan te vullen ten einde met name rekening te houdenmet de verschillende wijzen waarop het produkt in de handel wordtaangeboden, mits daarbij de regels van hygiëne in acht worden
genomen; in het bijzonder en in afwijking van datzelfde hoofdstuk
worden volgens deze procedure bepaald — en voor de eerste maalvóór 1 januari 1992 — de voorwaarden waaronder het in de handelbrengen, in grote verpakkingen, van geslachte dieren, delen vangeslachte dieren of afval waarop niet overeenkomstig punt 11.3. a)van dat hoofdstuk een keurmerk is aangebracht, kan worden toege-
staan;
g) na de keurig na het slachten onder bevredigende hygiënische
omstandigheden is opgeslagen overeenkomstig hoofdstuk IV vanbijlage I van de onderhavige richtlijn in overeenkomstig artikel 14erkende inrichtingen of overeenkomstig de communautaire voor-schriften erkende opslagruimten;
h) is vervoerd onder bevredigende hygiënische omstandigheden over-
eenkomstig hoofdstuk V van bijlage I van de onderhavige richtlijn;
i) indien het delen van geslachte dieren of uitgebeend vlees betreft,
daarenboven is verkregen in omstandigheden die soortgelijk zijn
aan die bedoeld in artikel 3 van Richtlijn 71/118/EEG in speciaaldaartoe overeenkomstig artikel 14 van de onderhavige richtlijnspeciaal te dien einde erkende inrichtingen.
2. Elke Lid-Staat draagt er bovendien zorg voor dat het naar het
grondgebied van een andere Lid-Staat verzonden verse konijnevleestijdens het vervoer naar het land van bestemming vergezeld gaat vaneen gezondheidscertificaat.
Het originele exemplaar van het gezondheidscertificaat dat het verse
konijnevlees tijdens het vervoer naar de bestemming dient te verge-zellen, moet zijn afgegeven door een officiële dierenarts op hettijdstip van inlading. Het gezondheidscertificaat moet, naar opmaak en1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 4
▼B
inhoud, overeenkomen met het in bijlage II opgenomen model; het
moet ten minste zijn opgesteld in de taal of de talen van het land vanbestemming en moet de gegevens bevatten die zijn voorgeschreven in
het model in voornoemde bijlage.
Artikel 4
1. In afwijking van artikel 3 kunnen de Lid-Staten toestemming
verlenen voor:
a) de rechtstreekse levering door een kleine producent van konijne-
vlees aan een particulier voor diens eigen gebruik;
b) de levering van vers konijnevlees in beperkte kleine hoeveelheden
door landbouwers die op kleine schaal konijnen houden:
— hetzij rechtstreeks aan de eindverbruiker op de lokale markten
die het dichtst bij hun bedrijf worden gehouden,
— hetzij aan een detailhandelaar met het oog op rechtstreekse
verkoop aan de eindverbruiker, mits deze detailhandelaar zijnbedrijvigheid uitoefent in dezelfde plaats als de producent of ineen nabijgelegen plaats.
Van een dergelijke mogelijkheid tot afwijking zijn uitgesloten de vent-
handel, de verkoop door middel van verzending en, voor wat dedetailhandelaar betreft, de verkoop op markten.
2. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om sanitair toezicht
op de in lid 1 bedoelde verrichtingen te waarborgen en om de regels
vast te stellen die het mogelijk maken terug te gaan tot het bedrijfvan oorsprong van dit vlees.
3. Volgens de procedure van artikel 20 kan de Commissie de uitvoe-
ringsbepalingen van dit artikel vaststellen en in het bijzonder, op
verzoek van een Lid-Staat, maxima vaststellen voor de hoeveelhedendie het voorwerp kunnen zijn van een levering uit hoofde van lid 1.
HOOFDSTUK III
Voorschriften voor de produktie en het in de handel brengen van
vlees van gekweekt wild
Artikel 5
De Lid-Staten zien erop toe dat voor het intracommunautaire handels-
verkeer in vlees van gekweekt wild de volgende voorschriften gelden:
a) voor gekweekt vederwild, de eisen van Richtlijn 91/494/EEG van de
Raad van 26 juni 1991 tot vaststelling van veterinairrechtelijkevoorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in versvlees van pluimvee en de invoer daarvan uit derde landen (
1);
b) voor de andere soorten gekweekt wild, de eisen van Richtlijn 72/
461/EEG van de Raad van 12 december 1972 inzake veterinairrech-telijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire
handelsverkeer in vers vlees (
2), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
89/662/EEG.
Artikel 6
1. Vlees van gekweekt wild afkomstig van tweehoevige niet-gedo-
mesticeerde landzoogdieren moet voldoen aan de relevantevoorwaarden van artikel 3 en artikel 5, onder b) tot en met k), vanRichtlijn 64/433/EEG, voor zover het beslag van oorsprong aan eenperiodieke veterinaire controle is onderworpen en daarvoor geen beper-kingen gelden naar aanleiding van het overeenkomstig artikel 10
verrichte onderzoek of naar aanleiding van een veterinaire keuring. De
wijze waarop deze controle moet worden uitgevoerd, wordt vastgesteldvolgens de procedure van artikel 20. De desbetreffende dieren moeten1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 5
(1) Zie bladzijde 35 van dit Publikatieblad.
(2) PB nr. L 302 van 31. 12. 1972, blz. 24.
▼B
op andere tijdstippen worden behandeld dan runderen, varkens, schapen
en geiten.
Het gezondheidscertificaat dat dit vlees dient te vergezellen, moet over-
eenstemmen met het in bijlage IV van de onderhavige richtlijn
opgenomen model.
Vlees van gekweekte everzwijnen of van andere voor besmetting met
trichinen vatbare diersoorten moet worden onderzocht met behulp vaneen digestiemethode overeenkomstig Richtlijn 77/96/EEG van de Raadvan 21 december 1976 inzake het opsporen van trichinen (trichinellaspiralis) bij de invoer van vers vlees van varkens, huisdieren, uit derdelanden (
1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/321/EEG (2).
2. In afwijking van lid 1 kan de officiële dienst toestaan dat
gekweekt wild wordt geslacht op de plaats van oorsprong, indien het
niet kan worden vervoerd zonder risico's voor de begeleiders of inverband met het welzijn van de dieren. Deze afwijking kan wordentoegestaan indien:
— het beslag aan periodieke veterinaire controle is onderworpen en
daarvoor geen beperkingen gelden naar aanleiding van het overeen-
komstig artikel 12 verrichte onderzoek of naar aanleiding van eenveterinaire keuring,
— de eigenaar van de dieren daartoe een verzoek indient, en
— de officiële dienst vooraf in kennis wordt gesteld van de datum
waarop deze dieren zullen worden geslacht, en
— het bedrijf beschikt over een verzamelcentrum van de niet-gedome-
sticeerde dieren waar het mogelijk is een keuring vóór het slachten
van de te slachten groep te verrichten,
— het bedrijf beschikt over een passende ruimte voor het slachten, het
steken en het uitbloeden van de dieren,
— het slachten door steken en uitbloeden wordt voorafgegaan door
verdoving, overeenkomstig Richtlijn 74/557/EEG (
3); de veterinaire
dienst mag slachten door middel van de kogel toestaan in bijzon-
dere gevallen,
— de geslachte en uitgebloede dieren moeten, onder bevredigende
hygiënische omstandigheden, in hangende positie worden vervoerd
naar een overeenkomstig Richtlijn 64/433/EEG erkend slachthuisen zulks zo spoedig mogelijk na het slachten. Wanneer het wilddat is geslacht op de plaats waar het werd gekweekt, niet binneneen uur naar een overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn 64/433/
EEG erkend slachthuis kan worden gebracht, moet het worden
vervoerd in een container of vervoermiddel waarin een temperatuurheerst tussen 0 ºC en 4 ºC. Het verwijderen van de ingewandendient ten laatste drie uur na het bedwelmen plaats te vinden.►
A1Alle slachtverrichtingen van rendieren kunnen evenwel in
mobiele slachteenheden plaatsvinden overeenkomstig het bepaalde
in Richtlijn 64/433/EEG, ◄
— bij het vervoer naar het slachthuis moeten de geslachte dieren
vergezeld gaan van een verklaring van de veterinaire dienst waaruit
blijkt dat de keuring voor het slachten een gunstig resultaat heeftopgeleverd, dat het leegbloeden op correcte wijze is geschied enwaarin het uur waarop het slachten heeft plaatsgevonden wordtvermeld; deze verklaring moet overeenstemmen met het model inbijlage III.
3. Totdat de gezondheidsvoorschriften voor vlees dat bestemd is
voor de binnenlandse markt zijn vastgesteld, mag het slachten van
gekweekt grof wild en het uitsnijden en opslaan van vlees als bedoeldin lid 1, in afwijking van lid 1 plaatsvinden in inrichtingen die door denationale autoriteiten voor de nationale markt zijn goedgekeurd, opvoorwaarde dat het vlees niet in het intracommunautaire handelsver-keer wordt gebracht.1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 6
(1) PB nr. L 26 van 31. 11. 1977, blz. 67.
(2) PB nr. L 133 van 17. 5. 1989, blz. 33.
(3) PB nr. L 316 van 26. 11. 1974, blz. 10.
▼M3
4. De Lid-Staten zien erop toe dat separatorvlees alleen tot het
handelsverkeer wordt toegelaten als het voordien in de inrichting vanoorsprong of een door de bevoegde autoriteit aangewezen inrichting
onderworpen is aan een warmtebehandeling overeenkomstig Richtlijn
77/99/EEG.
Artikel 7
1. De landen van bestemming mogen — onder eerbiediging van de
algemene bepalingen van het Verdrag — aan één of meer landen vanverzending een algemene vergunning of een tot bepaalde gevallenbeperkte vergunning verstrekken op grond waarvan vers vlees alsbedoeld in artikel 5, onder b) en onder i) tot en met k), van Richtlijn
64/433/EEG naar hun grondgebied kan worden overgebracht.
De verzending van bovengenoemd vers vlees mag uitsluitend
geschieden overeenkomstig artikel 3, leden 1 en 3, van Richtlijn 64/
433/EEG.
2. Indien een land van bestemming overeenkomstig het bepaalde in
lid 1 een algemene vergunning verleent stelt het de andere Lid-Staten
en de Commissie hiervan onverwijld in kennis.
3. De landen van verzending nemen alle nodige maatregelen opdat
in de gezondheidscertificaten, waarvan het model in bijlage IV is opge-
nomen, wordt vermeld dat van één van de in lid 1 bedoelde
mogelijkheden gebruik is gemaakt.
Artikel 8
Vlees van gekweekt vederwild moet voldoen aan de voorwaarden van
artikel 3 van Richtlijn 71/118/EEG.
Het vlees van vederwild bestemd voor het intracommunautaire handels-
verkeer moet vergezeld gaan van het in artikel 8 van Richtlijn 71/118/EEG bedoelde gezondheidscertificaat dat moet overeenstemmen methet model in bijlage IV van de onderhavige richtlijn.
Wanneer de gebezigde techniek voor het verwijderen van de inge-
wanden het voor kwartels en duiven niet mogelijk maakt de volledigesanitaire keuring van de ingewanden van elk dier te verrichten, is het inafwijking van punt 23 van hoofdstuk V van bijlage I van Richtlijn 71/
118/EEG. evenwel mogelijk deze keuring te verrichten bij een monster
dat ten minste 5 % van de dieren per groep van 500 dieren omvat eneen overeenkomstige verhouding bij groepen van meer dan 500 dierenvoor zover het gaat om groepen die naar aard, gewicht en oorspronghomogeen zijn.
Wanneer de resultaten niet duidelijk gunstig zijn, geldt het oordeel
omtrent de eetbaarheid van de geslachte dieren dat voortvloeit uit eendergelijke keuring van de ingewanden bij wijze van steekproef voor de
gehele partij.
Artikel 9
In afwijking van artikel 8, eerste alinea, kunnen de Lid-Staten ten
aanzien van vlees van gekweekt vederwild dat op hun grondgebiedgeproduceerd en in de handel wordt gebracht — onder eerbiedigingvan de algemene bepalingen van het Verdrag — aan de op hun grond-gebied gelegen slachthuizen en uitsnijderijen die deze werkzaamheid
vóór de datum van kennisgeving van deze richtlijn verrichten en die
daartoe een uitdrukkelijk verzoek indienen, een afwijking toestaan vande bepalingen inzake het slachten en verwijderen van de ingewanden,die zijn vastgesteld in bijlage I, hoofdstuk V, van Richtlijn 71/118/EEG, voor de produktie van gedeeltelijk of niet ontdarmd gekweektvederwild.
Wanneer van deze afwijking gebruik wordt gemaakt, is het in bijlage I,
hoofdstuk X, van Richtlijn 71/118/EEG bedoelde aanbrengen van hetkeurmerk verboden.1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 7
▼B
▼B
Artikel 10
Artikel 8 is niet van toepassing op vlees van gekweekt vederwild dat
door de producent rechtstreeks aan de eindverbruiker wordt geleverdvoor eigen verbruik, in afzonderlijke gevallen, met uitzondering vande venthandel, verkoop door middel van verzending of op markten.
Volgens de procedure van artikel 20 kan de Commissie de uitvoerings-
bepalingen van dit artikel vaststellen en in het bijzonder, op verzoekvan een Lid-Staat, maxima vaststellen voor de hoeveelheden die uithoofde van het bepaalde in de eerste alinea kunnen worden geleverd.
HOOFDSTUK IV
Gemeenschappelijke bepalingen
Artikel 11
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de gezondheidstoestand van het
gekweekte wild en de konijnen in op hun grondgebied gelegenbedrijven op gezette tijden wordt onderzocht.
2. Daartoe wordt, ingeval voor mens of dier besmettelijke ziekten
worden gediagnostiseerd dan wel residugehalten boven de toegestanemaxima worden geconstateerd, een centrale dienst of een centraalorgaan belast met het verzamelen en verwerken van de resultaten van
de overeenkomstig deze richtlijn verrichte keuringen.
3. Indien een geval als bedoeld in lid 2 zich voordoet, worden de
desbetreffende onderzoeksresultaten zo spoedig mogelijk meegedeeld
aan de officiële dienst die verantwoordelijk is voor het toezicht op het
beslag waaruit de dieren afkomstig zijn.
4. Op grond van de epizoötiologische situatie verricht de officiële
dienst specifieke tests op gekweekt wild, ten einde de in bijlage I bij
Richtlijn 82/894/EEG genoemde ziekten op te sporen.
Het voorkomen van deze ziekten wordt meegedeeld aan de Commissie
en aan de andere Lid-Staten overeenkomstig die richtlijn.
Artikel 12
1. De Lid-Staten vullen hun plannen voor de opsporing van resi-
duen, bedoeld in artikel 4 van Richtlijn 86/469/EEG van de Raad van16 september 1986 inzake het onderzoek van dieren en vers vlees opde aanwezigheid van residuen (
1) aan, ten einde konijnen en gekweekt
wild aan de daarin voorgeschreven controlemaatregelen te onderwerpenen daarenboven, voor vrij wild, controles op de aanwezigheid van
contaminanten in het milieu te verrichten.
2. Op grond van de resultaten van de in lid 1 en in artikel 11, lid 4,
bedoelde controles leggen de Lid-Staten beperkingen op met betrekking
tot het gebruik van konijnevlees en van vlees van gekweekt wild uit de
door de controle in het geding gekomen bedrijven of gebieden.
3. De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 20 de
uitvoeringsbepalingen van dit artikel vast.
Artikel 13
Konijnevlees of vlees van gekweekt vederwild mag niet voor mense-
lijke consumptie worden gebruikt indien:
a) is geconstateerd dat het een van de gebreken vertoont die zijn
genoemd in punt 9, onder a), van bijlage I;
b) het afkomstig is van dieren waaraan stoffen zijn toegediend waar-
door het vlees gevaarlijk of schadelijk kan worden voor devolksgezondheid en waarover volgens de procedure van artikel 18,na advies van het Wetenschappelijk Veterinair Comité, een besluitis genomen. In afwachting van dit besluit van het Wetenschappelijk1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 8
(1) PB nr. L 275 van 26. 9. 1986, blz. 36.
▼B
Veterinair Comité blijven de nationale regelingen waarin de toege-
stane stoffen worden gepreciseerd van kracht met inachtneming vande algemene bepalingen van het Verdrag;
c) het, onverminderd eventuele communautaire voorschriften inzake
doorstraling, is behandeld met ioniserende of ultraviolette stralen,dan wel met malsmakers of andere stoffen waardoor de organolep-tische eigenschappen van het vlees kunnen worden aangetast of met
andere kleurstoffen dan de voor het aanbrengen van een keurmerk
gebruikte stoffen.
Artikel 14
1. Elke Lid-Staat stelt een lijst op van de door hem erkende inrich-
tingen met vermelding van het veterinaire toelatingsnummer. De Lid-Staten mogen overeenkomstig de Richtlijnen 71/118/EEG en 64/433/EEG erkende inrichtingen ook erkennen voor het slachten en uitsnijdenvan konijnen en gekweekt wild, op voorwaarde dat die inrichtingen
over de nodige voorzieningen beschikken voor de bewerking van konij-
nevlees en/of vlees van gekweekt wild en dat die bewerking kanplaatsvinden met inachtneming van de hygiënische voorschriften. ElkeLid-Staat zendt deze lijst aan de andere Lid-Staten en aan deCommissie.
2. Een Lid-Staat erkent een inrichting niet indien zij niet aan deze
richtlijn voldoet. De Lid-Staat trekt de erkenning in wanneer niet
meer aan de voorwaarden voor erkenning wordt voldaan.
3. Indien een controle is verricht overeenkomstig artikel 16, houdt
de betrokken Lid-Staat rekening met de conclusies ervan. Wanneereen erkenning wordt ingetrokken, worden de overige Lid-Staten en deCommissie daarvan in kennis gesteld.
4. De erkende inrichtingen worden geïnspecteerd en gecontroleerd
onder de verantwoordelijkheid van de officiële dierenarts, die zich,
onverminderd de bij Richtlijn 71/118/EEG aan assistenten toever-
trouwde taken, voor zuiver materiële werkzaamheden mag latenbijstaan door speciaal daartoe opgeleid personeel. De officiële dieren-arts moet toegang hebben tot alle delen van de inrichtingen ten eindena te gaan of aan deze richtlijn wordt voldaan.
De uitvoeringsbepalingen met betrekking tot deze bijstand worden vast-
gesteld volgens de procedure van artikel 20.
Artikel 15
Veterinaire deskundigen van de Commissie kunnen, voor zover nodig
om de uniforme toepassing van deze richtlijn te garanderen, in samen-
werking met de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten controles terplaatse verrichten; zij kunnen nagaan of erkende inrichtingen daadwer-kelijk aan deze richtlijn voldoen. De Commissie brengt de Lid-Statenop de hoogte van de resultaten van de controles.
Een Lid-Staat op het grondgebied waarvan een controle wordt verricht,
verleent de deskundigen de nodige bijstand bij het uitvoeren van hun
taak.
De algemene bepalingen voor de toepassing van dit artikel worden
vastgesteld volgens de procedure van artikel 20.
Artikel 16
1. De voorschriften die zijn vastgesteld bij Richtlijn 89/662/EEG
voor wat betreft veterinaire controles in het intracommunautairehandelsverkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van deinterne markt zijn van toepassing, met name met betrekking tot de
organisatie van de controles die de Lid-Staat van bestemming verricht
en de naar aanleiding daarvan te treffen maatregelen alsmede tot devrijwaringsmaatregelen die moeten worden toegepast met betrekkingtot de gezondheidsproblemen bij de produktie en het in de handelbrengen op het grondgebied van de Gemeenschap van konijnevlees envlees van gekweekt wild.1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 9
▼B
2. Richtlijn 89/662/EEG wordt als volgt gewijzigd:
a) aan bijlage A wordt het volgende streepje toegevoegd:
„— Richtlijn 91/495/EEG van de Raad van 27 november 1990
inzake gezondheidsvoorschriften en veterinairrechtelijke voor-
schriften voor de produktie en het in de handel brengen vankonijnevlees en vlees van gekweekt wild (PB nr. L 268 van24. 9. 1991, blz. 41) (Met uitzondering van konijnevlees envlees van gekweekt wild ingevoerd uit derde landen)”;
b) in bijlage B wordt het streepje „— vlees van konijn en van wild”
vervangen door „— vlees van vrij wild”.
Artikel 17
Tot op het tijdstip van de tenuitvoerlegging van de communautaire
bepalingen voor de invoer van konijnevlees en vlees van gekweektwild uit derde landen passen de Lid-Staten op deze invoer bepalingentoe welke ten minste gelijkwaardig zijn aan die welke uit deze richtlijnvoortvloeien.
In afwachting van de tenuitvoerlegging van deze bepalingen zien de
Lid-Staten er evenwel op toe dat de invoer uit derde landen onder-
worpen blijft aan de voorschriften van artikel 6, lid 1, onder b), derdealinea, van Richtlijn 89/662/EEG en dat daarenboven
i) vers konijnevlees en vers vlees van gekweekt wild in geen geval
voorzien kunnen worden van het keurmerk, bedoeld in hoofdstuk
X van bijlage I van Richtlijn 71/118/EEG en indien het wordt uitge-
sneden of uitgebeend, het wordt behandeld overeenkomstig hetbepaalde in artikel 3, lid 1, onder B, van die richtlijn;
ii) vlees van voor besmetting met trichinen vatbare diersoorten wordt
onderzocht met behulp van een digestiemethode overeenkomstigRichtlijn 77/96/EEG.
HOOFDSTUK V
Slotbepalingen
Artikel 18
Deze richtlijn laat communautaire voorschriften ter bescherming van de
fauna onverlet.
Artikel 19
De bijlagen bij deze richtlijn worden op voorstel van de Commissie
door de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen gewij-zigd, met name om ze aan te passen aan de technologischevooruitgang.
Artikel 20
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor
de voedselketen en de diergezondheid, ingesteld bij artikel 58 van
Verordening (EG) nr. 178/2002 (
1).
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG (2) van toepassing.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 10
(1) PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.
(2) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.▼M4
▼B
Artikel 21
In afwachting van de tenuitvoerlegging van uiterlijk op 31 maart 1991
vast te stellen communautaire gezondheidsvoorschriften en veterinair-
rechtelijke voorschriften voor de produktie en het in de handel
brengen van vlees van wild waarop is gejaagd, is het voor consumptiegeschikte vlees van jachtwild onderworpen aan de voorschriften vanartikel 3, lid 3, artikel 4, lid 1, tweede alinea, tweede streepje, enartikel 5, lid 2, van Richtlijn 89/662/EEG.
Artikel 22
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1993 aan dezerichtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in
kennis.
2. Wanneer de Lid-Staten de in lid 1 bedoelde wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naarde onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij deofficiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor dezeverwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
Artikel 23
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 11
▼B
BIJLAGE I
HOOFDSTUK I
Keuring vóór het slachten bij konijnen
1. De dieren dienen voor het slachten aan de keuring vóór het slachten te
worden onderworpen. Deze keuring vóór het slachten dient in het algemeen
vóór verzending op het bedrijf plaats te vinden.
a) Indien de keuring vóór het slachten op het bedrijf van oorsprong heeft
plaatsgevonden, mag de keuring vóór het slachten in het slachthuis
worden beperkt tot de opsporing van tijdens het vervoer opgelopen
schade, indien de konijnen in de laatste 24 uur op het bedrijf van
oorsprong zijn gekeurd en gezond zijn bevonden. Bij aankomst in het
slachthuis moet bovendien de identiteit van de partij worden aangetoond.
Indien de keuring vóór het slachten op het bedrijf van oorsprong en die in
het slachthuis niet door dezelfde officiële dierenarts worden verricht,
moeten de dieren vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat met de
in bijlage III voorgeschreven vermeldingen.
b) Indien de keuring vóór het slachten niet op het bedrijf van oorsprong
heeft plaatsgevonden, moeten de voor de slacht bestemde konijnen binnen
24 uur na aankomst in het slachthuis worden onderworpen aan de keuring
vóór het slachten. Dit onderzoek dient onmiddellijk voor het slachten te
worden herhaald indien sedert de keuring vóór het slachten meer dan 24
uur zijn verstreken.
De bedrijfsleider van het slachthuis of zijn vertegenwoordiger dient
ervoor te zorgen dat de aan de keuring vóór het slachten verbonden werk-
zaamheden en in het bijzonder alle nodig geachte handelingen vlot
kunnen verlopen.
Elk te slachten dier of elke partij te slachten dieren moeten van een iden-
tificatiemerk worden voorzien aan de hand waarvan de bevoegde
autoriteit de oorsprong van de dieren kan bepalen.
2. De keuring vóór het slachten moet door de officiële dierenarts worden uitge-
voerd volgens de regels van de kunst en bij voldoende verlichting.
3. De keuring moet het mogelijk maken vast te stellen:
a) of de dieren lijden aan een ziekte die besmettelijk is voor mens of dier
dan wel of de aanwezige verschijnselen of de algemene gezondheidstoe-
stand van het dier het uitbreken van een dergelijke ziekte doen vrezen;
b) of de dieren een storing van de algemene gezondheidstoestand of
verschijnselen van een ziekte vertonen, waardoor het vlees ongeschikt
kan worden voor menselijke consumptie.
4. Dieren mogen niet voor menselijke consumptie worden geslacht indien vast-
staat dat zij lijden aan aandoeningen bedoeld in punt 3.
5. De dieren bedoeld in punt 4 moeten afzonderlijk worden geslacht of nadat
alle andere konijnen zijn geslacht, en het vlees ervan moet op hygiënische
wijze worden afgevoerd.
HOOFDSTUK II
Keuring na het slachten bij konijnen
6. Geslachte konijnen moeten onmiddellijk na het slachten worden gekeurd.7. De keuring na het slachten moet worden verricht bij voldoende verlichting.8. De keuring na het slachten omvat:
a) een visueel onderzoek van het geslachte dier;
b) het betasten en zo nodig het insnijden van de longen, de lever, de milt, de
nieren en die delen van het lijf die een verandering hebben ondergaan;
c) een onderzoek naar afwijkingen in consistentie, kleur, geur en, eventueel,
smaak;
d) indien nodig, laboratoriumtests.
9. a) Konijnen worden totaal ongeschikt voor menselijke consumptie verklaard
indien de keuring na het slachten één van de volgende afwijkingen aan
het licht brengt:
— voor mens of dier besmettelijke ziekten;
— kwaardaardige of multipele tumoren; multipele abcessen;1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 12
▼B
— extensieve parasitaire infestatie van het subcutane weefsel of van het
spierweefsel;
— aanwezigheid van residuen van verboden stoffen, stoffen met een
farmacologische werking daaronder begrepen, dan wel van toegestane
stoffen boven de maximale communautaire waarden;
— vergiftiging;
— uitgebreide letsels of doordrenking van bloed of serum;— anomalieën met betrekking tot kleur, geur of smaak;— anomalieën inzake consistentie, met name oedeem of emaceratie.
b) Delen van geslachte dieren met kleine letsels of verontreinigingen waar-
door de rest van het vlees niet wordt aangetast, worden ongeschikt
verklaard voor menselijke consumptie.
c) De resultaten van de keuringen vóór en na het slachten worden door de
officiële dierenarts geregistreerd en worden, indien een ziekte als bedoeld
in punt 3 wordt geconstateerd of residuen worden gevonden, meegedeeld
aan de officiële dienst die verantwoordelijk is voor het toezicht op het
beslag waaruit de dieren afkomstig zijn, alsmede aan de persoon die
verantwoordelijk is voor het betrokken beslag.
HOOFDSTUK III
Keurmerk
10. Het keurmerk wordt aangebracht onder de verantwoordelijkheid van de offi-
ciële dierenarts, die daartoe beschikt over:
a) instrumenten voor het aanbrengen van het keurmerk op het vlees, die hij
pas op het tijdstip van het merken en voor de daartoe benodigde tijd aan
zijn assistenten ter hand stelt;
b) etiketten en onmiddellijke verpakkingen, wanneer daarop reeds één van
de in punt 11 bedoelde merken of merkplaatjes is aangebracht. Van deze
etiketten, onmiddellijke verpakkingen en sluitingen worden de vereiste
aantallen ter beschikking gesteld van de assistenten op het ogenblik
waarop zij moeten worden gebruikt.
11.
1. Het keurmerk bestaat uit:
a) of wel:
— in het bovenste gedeelte, de initialen van het land van verzending
in hoofdletters, dat wil zeggen: ►
A1AT-◄B-D-DK-EL-ESP-
F-►A1FI-◄IRL-I-L-NL-P- ►A1SE-◄UK;
— in het midden, het veterinair toelatingsnummer van het slachthuis
of, in voorkomend geval, de uitsnijderij;
— in het onderste gedeelte een van de volgende afkortingen: CEE,
EEG, EWG, EEC, EOK ►A1, ETY◄of EØF;
zowel de letters als de cijfers moeten 0,2 cm hoog zijn;
b) of wel een ovaal met daarin de onder a) genoemde gegevens; de
letters moeten 0,8 cm en de cijfers 1,1 cm hoog zijn.
2. Het voor het merken gebruikte materiaal moet voldoen aan alle hygiëni-
sche voorschriften en de in punt 1 bedoelde gegevens moeten daarop
duidelijk leesbaar zijn aangebracht.
3. a) Het in punt 1, onder a), bedoelde keurmerk moet worden aange-
bracht:
— op de karkassen zonder onmiddellijke verpakking door middel
van een merkteken met de in punt 1, onder a), genoemde gege-
vens;
— op of zichtbaar onder de onmiddellijke verpakking of de eindver-
pakking bij verpakte geslachte dieren;
— op of zichtbaar onder de onmiddellijke verpakking of de eindver-
pakking bij delen van geslachte dieren of slachtafvallen die inkleine hoeveelheden zijn verpakt.
b) Het in punt 1, onder b), bedoelde keurmerk moet worden aangebracht
op grote verpakkingen.
4. Wanneer het keurmerk overeenkomstig punt 3 op de onmiddellijke
verpakking of de eindverpakking is aangebracht:
— moet het op zodanige wijze zijn aangebracht dat het bij het openen
van de onmiddellijke verpakking of de eindverpakking wordt vernie-
tigd, of1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 13
▼B
— moet de onmiddellijke verpakking of eindverpakking op zodanige
wijze zijn verzegeld dat ze na opening niet opnieuw kan worden
gebruikt.
HOOFDSTUK IV
Opslag
12. Na de keuring na het slachten moet konijnevlees worden gekoeld of inge-
vroren en worden bewaard bij een temperatuur van ten hoogste + 4 ºC bij
koeling en ten hoogste −12 ºC bij invriezing.
HOOFDSTUK V
Vervoer
13. Konijnevlees dient op zodanige wijze te worden vervoerd dat het tijdens het
vervoer beschermd is tegen invloeden waardoor het kan worden verontrei-
nigd of aangetast; hierbij dient rekening te worden gehouden met de duur
en de omstandigheden van het vervoer, alsmede met de gebruikte vervoer-
middelen. De voor het vervoer gebruikte vervoermiddelen dienen met name
zo te zijn ingericht dat de in punt 12 aangegeven temperaturen niet worden
overschreden.1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 14
▼B
BIJLAGE II
MODEL
GEZONDHEIDSCERTIFICAAT
1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 15
▼B
1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 16
▼B
BIJLAGE III
MODEL
VERKLARING INZAKE DE GEZONDHEID
1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 17
▼B
BIJLAGE IV
MODEL
GEZONDHEIDSCERTIFICAAT
1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 18
▼B
1991L0495 — NL — 05.06.2003 — 005.001 — 19