1989L0107 — NL — 10.09.1994 — 001.002 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en versch ĳnt buiten de verantwoordel ĳkheid van de instellingen
►B RICHTL ĲN VAN DERAAD
van 21 december 1988
betreffendedeonderlingeaanpassingvandewetgevingenderLid-Stateninzakelevensmiddelenad-
ditieven die in voor mensel ĳke voeding bestemde waren mogen worden gebruikt
(89/107/EEG)
(PB L 40 van 11.2.1989, blz. 27)
Gewĳzigd b ĳ:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Richtl ĳn 94/34/EG van hetEuropees Parlementen van de Raad van 30
juni 1994 L 237 1 10.9.1994
Gerectificeerd b ĳ:
►C1 Rectificatie PB L 100 van 1.4.1998, blz. 72 (89/107)
1989L0107 — NL — 10.09.1994 — 001.002 — 2
▼B
RICHTL ĲN VAN DERAAD
van 21 december 1988
betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-
Staten inzake levensmiddelenadditieven die in voor mensel ĳke
voeding bestemde waren mogen worden gebruikt
(89/107/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Geletop hetVerdrag t otopricht ing van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,
Gezien hetvoorst el van de Commissie,In samenwerking methetEuropese Parlement (
1),
Gezien hetadvies van hetEconomisch en Sociaal Comit é (2),
Overwegende dat de verschillen tussen de nationale wetgevingen inzake
levensmiddelenadditieven en de gebruiksvoorwaarden daarvan voor hetvrĳe verkeer van levensmiddelen een belemmering vormen; datz ĳ
concurrentievervalsing in de hand kunnen werken en uit dien hoofde detotstandkoming of de werking van de gemeenschappel ĳke marktrecht -
streeks ongunstig kunnen beïnvloeden;
Overwegende datde onderlinge aanpassing van deze wet gevingen
derhalve noodzakel ĳk is;
Overwegende dat de betrokken voorschriften dienen te worden opge-
nomen in een algemene richtl ĳn, indien nodig in een aantal fasen;
Overwegende datde opst elling van l ĳsten van categorieën levensmidde-
lenadditieven die in een richtl ĳn moeten worden ondergebracht, een
zaak is waarover door de Raad volgens de procedure van artikel 100 Avan hetVerdrag moetworden beslist ;
Overwegende dathetgebruik van t otdergel ĳke categorieën behorende
levensmiddelenadditieven alleen op grondslag van door de Raad vastge-stelde erkende wetenschappel ĳke en technologische criteria dient te
worden toegestaan;
Overwegende datb ĳhetopst ellen van l ĳsten van additieven en de
voorwaarden voor hetgebruik daarvan hetb ĳBesluit74/234/EEG van
de Commissie (
3) ingestelde Wetenschappel ĳk Comité voor de mense-
lĳke voeding dientt e worden geraadpleegd alvorens bepalingen worden
vastgesteld die gevolgen voor de volksgezondheid kunnen hebben;
Overwegende datde l ĳsten van toegestane toevoegingsmiddelen aange-
past moeten kunnen worden aan de technische en wetenschappel ĳke
vooruit gang; dathetin datgeval wensel ĳke kan z ĳn, naastde procedu-
revoorschriften van het Verdrag, ook de beschikking te hebben over eenstelsel dat de Lid-Staten in staat stelt om door middel van t ĳdelĳke
nationale maatregelen b ĳte dragen tot het vinden van een communau-
taire oplossing;
Overwegende dathetvast st ellen van zuiverheidseisen voor levensmid-
delenadditieven en het opstellen van analyse- en bemonsteringsme-thoden technische aangelegenheden z ĳn die aan de Commissie dienen te
worden opgedragen;
Overwegende dat de bestaande communautaire bepalingen ten aanzien
van kleurstoffen, conserveermiddelen, antioxidanten en emulgatoren,stabilisatoren, verdikkings- en geleermiddelen in het licht van dezerichtlĳnwĳziging behoeven;
(1) PB nr. C 99 van 13. 4. 1987, blz. 65, en PB nr. C 12 van 16. 1. 1989.
(2) PB nr. C 328 van 22. 12. 1986, blz. 5.
(3) PB nr. L 136 van 20. 5. 1974, blz. 1.
1989L0107 — NL — 10.09.1994 — 001.002 — 3
▼B
Overwegende datin alle gevallen waarin de Raad bevoegdheden door
de tenuitvoerlegging van de ten aanzien van levensmiddelen vastge-stelde voorschriften aan de Commissie overdraagt, dient te wordenvoorzien in een procedure waarb ĳeen nauwe samenwerking tussen de
Lid-Staten en de Commissie tot stand wordt gebracht in het kader vanhetbĳBesluit69/414/EEG (
1)ingestelde Permanent Comité voor levens-
middelen,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTL ĲN VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Deze richtl ĳn is van toepassing op levensmiddelenadditieven van
de in b ĳlage I vermelde categorieën die worden gebruikt of bestemd
zĳn om te worden gebruikt als ingrediënten b ĳde vervaardiging of de
bereiding van levensmiddelen en die, zelfs in gew ĳzigde vorm, nog in
heteindproductaanwezig z ĳn, hierna „levensmiddelenadditieven” te
noemen.
2. In deze richtl ĳn wordt onder „levensmiddelenadditief”verstaan:
elke stof met of zonder voedingswaarde die op zichzelf gewoonl ĳk niet
als voedsel wordtgeconsumeerd en gewoonl ĳk nietals kenmerkend
voedselingrediënt wordt gebruikt, en die om technische redenen b ĳhet
vervaardigen, verwerken, bereiden, behandelen, verpakken, vervoerenof opslaan van levensmiddelen bewustaan deze levensmiddelen wordttoegevoegd, met als gevolg of redel ĳkerwĳs te verwachten gevolg dat
de stof zelf dan wel de derivaten ervan, direct of indirect, een bestand-deel van die levensmiddelen worden.
►
C13. Deze richtl ĳn is nietvan t oepassing op: ◄
a) technische hulpmiddelen (2);
b) stoffen die voor de bescherming van planten en plantaardige
producten worden gebruikt overeenkomstig de communautaire fyto-sanitaire voorschriften;
c) in Richtl ĳn 88/388/EEG (
3) bedoelde aroma’s, bestemd om in
levensmiddelen te worden gebruikt;
d) stoffen die als voedingsstoffen aan levensmiddelen worden toege-
voegd (b ĳvoorbeeld mineralen, spoorelementen of vitaminen).
Artikel 2
1. Voor de in b ĳlage I opgenomen categorieën additieven waarvoor
lĳsten overeenkomstig artikel 3, lid 3, z ĳn opgest eld, geldtdatb ĳde
vervaardiging of de bereiding van levensmiddelen alleen stoffen van dielĳsten als levensmiddelenadditief mogen worden gebruikt en zulks
uitsluitend onder de in die l ĳsten gespecificeerde gebruiksvoorwaarden.
2. Levensmiddelenadditieven worden in één van de categorieën van
bĳlage I ingedeeld naar de hoofdfunctie die gewoonl ĳk aan die addi-
tieven wordt toegekend. Indeling van een additief in een bepaaldecat egorie sluitecht er nietuitdathetgebruik van ditaddit ief voor anderefuncties kan worden toegestaan.
3. Levensmiddelenadditieven worden in een l ĳstopgenomen aan de
hand van de in b ĳlage II vermelde algemene criteria.
(1) PB nr. L 291 van 19. 11. 1969, blz. 9.
(2) In deze richtl ĳn wordt onder „technisch hulpmiddel” verstaan: een stof die
op zichzelf nietals voedselingrediëntwordtgeconsumeerd, die b ĳde
verwerking van grondstoffen, levensmiddelen of voedselingrediëntenbewustwordtgebruiktom t ĳdens de bewerking of verwerking aan een
bepaald technisch doel te beantwoorden en die kan leiden tot de onbe-doelde maar technisch onverm ĳdelĳke aanwezigheid van residuen van
deze stof of derivaten ervan in het eindproduct, mits deze residuen geengevaar voor de gezondheid opleveren en geen technologische gevolgenvoor heteindproducthebben.
(
3) PB nr. L 184 van 15. 7. 1988, blz. 61.
1989L0107 — NL — 10.09.1994 — 001.002 — 4
▼B
Artikel 3
1. Voor de additieven van de in b ĳlage I genoemde categorieën
worden b ĳzondere bepalingen opgenomen in een algemene richtl ĳn
waarin metname de reeds best aande b ĳzondere richtl ĳnen inzake
bepaalde categorieën additieven worden opgenomen. Deze richtl ĳn kan
echter in fasen worden opgesteld.
2. De Raad stelt, op voorstel van de Commissie, volgens de proce-
dure van artikel 100 A van het Verdrag, vast:
a) de l ĳstvan de addit ieven waarvan hetgebruik metuit sluit ing van
enig ander additief wordt toegestaan;
b) de l ĳstvan levensmiddelen waaraan deze addit ieven mogen worden
toegevoegd, de voorwaarden waaronder deze toevoeging mag plaats-vinden en, in voorkomend geval, een beperking qua technischgebruiksdoel;
c) de voorschriften inzake additieven die worden gebruikt als oplos-
middelen die als draagstof fungeren, eventueel met inbegrip van dedaarvoor geldende zuiverheidseisen.
3. Volgens de procedure van artikel 11 worden vastgesteld:
a) de zuiverheidseisen voor de desbetreffende additieven;
b) zo nodig, de analysemethoden die nodig z ĳn om te controleren of
aan de onder a) bedoelde zuiverheidseisen is voldaan;
c) zo nodig, de w ĳze van bemonstering en de methoden voor de
kwalitatieve en kwantitatieve analyse van levensmiddelenadditievenin en op levensmiddelen;
d) andere voorschriften die nodig z ĳn om te bewerkstelligen dat aan de
bepalingen van artikel 2 wordt voldaan.
▼
M1
Artikel 3 bis
1. In afw ĳking van artikel 3, lid 2, onder a) en b), staat de Raad, op
voorstel van de Commissie, overeenkomstig de procedure van artikel100 A van het Verdrag, de lidstaten toe het gebruik van bepaaldeadditieven b ĳde productie van levensmiddelen die als traditionele
producten worden beschouwd, te verbieden, mits:
— ditverbod reeds best ond op 1 januari 1992,— de betrokken lidstaten op hun grondgebied de productie en verkoop
toestaan van alle levensmiddelen die voldoen aan de bepalingen vanartikel 3, en die niet als traditioneel product worden beschouwd.
2. Onverminderd hetbepaalde in de Verordeningen (EEG) nr. 2081/
92 (
1) en (EEG) nr. 2082/92 (2) verstrekken de lidstaten vóór 1 juli 1994
de Commissie de l ĳstvan levensmiddelen welke z ĳals traditioneel
beschouwen, meteen gedet ailleerde opgave van de redenen daarvoor,alsook de regelgeving waarb ĳhetgebruik van bepaalde addit ieven in
deze levensmiddelen wordtverboden.
De Commissie dientvóór 1 april 1995 b ĳde Raad een voorstel in
betreffende de criteria die moeten worden toegepast om een product alstraditioneel te definiëren en betreffende de nationale verbodsbepalingendie overeenkomstig deze criteria kunnen worden gehandhaafd.
De Raad neemt vóór 1 april 1996 op basis van dit voorstel een besluit.3. Tot datde Raad uithoofde van lid 2 een besluitheeftget roffen,
mogen de lidstaten verbodsbepalingen waarvan z ĳde Commissie over-
(1) Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de
bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen vanlandbouwproducten en levensmiddelen (PB nr. L 208 van 24. 7. 1992, blz.1).
(
2) Verordening (EEG) nr. 2082/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de
specificiteitscertificering voor landbouwproducten en levensmiddelen (PBnr. L 208 van 24. 7. 1992, blz. 9).
1989L0107 — NL — 10.09.1994 — 001.002 — 5
▼M1
eenkomstig lid 2, eerste alinea, in kennis hebben gesteld, handhaven,mits z ĳvoldoen aan de algemene voorwaarden van lid 1.
▼
B
Artikel 4
1. Indien een lidstaat op grond van nieuwe gegevens of van nieuwe
inzichten in bestaande gegevens, die na de vaststelling van deze of vande in artikel 3 bedoelde algemene richtl ĳnzĳn verkregen, welbepaalde
redenen heeftom t e oordelen dathetgebruik van een addit ief inlevensmiddelen voor de volksgezondheid gevaar oplevert, alhoewel datgebruik aan deze richtl ĳn of een krachtens artikel 3 vastgestelde l ĳst
voldoet, mag die lidstaat de toepassing van de desbetreffende bepa-lingen op z ĳn grondgebied t ĳdelĳk opschorten of beperken. De
betrokken lidstaat stelt de overige lidstaten en de Commissie daarvanonverw ĳld in kennis onder vermelding van de argumenten die tot z ĳn
besluithebben geleid.
2. De Commissie onderzoektde door de in lid 1 bedoelde lidst aat
opgegeven redenen zo spoedig mogel ĳk in hetPermanentComit é voor
levensmiddelen; z ĳbrengtvervolgens onverw ĳld advies uiten neemtde
passende maatregelen.
3. Indien de Commissie w ĳzigingen in deze richtl ĳno fi nd ei n
artikel 3 bedoelde algemene richtl ĳn noodzakel ĳk achtom aan de in lid
1 bedoelde moeil ĳkheden hethoofd t e bieden en de bescherming van de
volksgezondheid te waarborgen, leidt z ĳmethetoog op de vast st elling
van de w ĳzigingen de procedure van artikel 11 in; in dat geval mag de
lidstaat die vr ĳwaringsmaatregelen heeft getroffen, deze handhaven
totdat de w ĳzigingen z ĳn vastgesteld.
Artikel 5
1. Een lidstaat kan, teneinde rekening te houden met de wetenschap-
pelĳke of technische ontwikkeling die sedert de vaststelling van een l ĳst
overeenkomstig artikel 3 heeft plaatsgevonden, de handel in en hetgebruik van een additief behorend tot een van de categorieën vanbĳlage I, doch nietvoorkomend op die l ĳst, onder de volgende voor-
waarden voorlopig op z ĳn grondgebied toelaten:
a) de toelating moet beperkt worden tot een t ĳdvak van ten hoogste
twee jaar;
b) de lidstaat moet een officiële controle uitoefenen op de levensmid-
delen waarin hetaddit ief is gebruiktwaarvan hetgebruik is t oege-laten;
c) de lidstaat kan b ĳde toelating voorschr ĳven datde aldus vervaar-
digde levensmiddelen van een speciale aanduiding moeten wordenvoorzien.
2. De lidstaat stelt de overige lidstaten en de Commissie in kennis
van de tekst van ieder krachtens lid 1 genomen toelatingsbesluit, en welbinnen een term ĳn van twee maanden na de datum waarop dit besluit
van krachtis geworden.
3. Vóór hetverst r ĳken van de in lid 1, onder a), vastgestelde term ĳn
van twee jaar, kan de lidstaat b ĳde Commissie een verzoek indienen
om het overeenkomstig lid 1 op nationaal vlak toegelaten additief in deovereenkomstig artikel 3 aangenomen l ĳstop t e nemen. Tegel ĳkertĳd
verstrekt h ĳde documenten die volgens hem de opneming in deze
bĳlage rechtvaardigen en vermeldt h ĳhetgebruik waarvoor ditaddit ief
is bestemd. Indien de Commissie het verzoek gerechtvaardigd acht, leidtzĳde procedure van artikel 100 van het oog op de w ĳziging van de
overeenkomstig artikel 3 aangenomen l ĳst. De Raad beslist, op voorstel
van de Commissie, binnen 18 maanden nadatde zaak aan hem isvoorgelegd.
4. Indien de Commissie binnen de in lid 1 bedoelde term ĳn van drie
jaar geen voorstel overeenkomstig lid 3 indient, of indien de Raad nietbinnen de in lid 3 bedoelde term ĳn van 18 maanden beslist, moet de
nationale toelating worden ingetrokken. Tegel ĳkertĳd dienen alle door
1989L0107 — NL — 10.09.1994 — 001.002 — 6
▼B
andere lidstaten verstrekte toelatingen voor hetzelfde toevoegingsmiddelte worden ingetrokken.
5. Een nieuwe nationale toelating voor hetzelfde toevoegingsmiddel
kan alleen worden verleend indien ditgerecht vaardigd is op grond vande wetenschappel ĳke of technische ontwikkeling sedert de in lid 4
bedoelde intrekking.
Artikel 6
Bepalingen die gevolgen kunnen hebben voor de volksgezondheid,
worden vastgesteld na raadpleging van het Wetenschappel ĳk Comité
voor de mensel ĳke voeding.
Artikel 7
1. Levensmiddelenadditieven die niet voor verkoop aan de eindver-
bruiker z ĳn bestemd, mogen slechts in de handel worden gebracht
indien op de verpakking of recipiëntde volgende goed zicht bare,duidel ĳk leesbare en onuitwisbare gegevens z ĳn aangebracht:
a) — voor levensmiddelenadditieven die afzonderl ĳk of metelkaar
gemengd worden verkocht, voor elk additief de naam die in decommunaut aire bepalingen wordtgenoemd en hetEEG-nummer,of, bĳontbreken van dergel ĳke bepalingen, een omschr ĳving
van hetaddit ief die voldoende nauwkeurig is om hett e kunnenonderscheiden van andere additieven waarmee het kan wordenverward, in aflopende volgorde van hetgewicht saandeel in hettotaal,
— wanneer in additieven andere stoffen, materialen of voedsel-
ingrediënten worden geïntegreerd om het opslaan, verkopen,standaardiseren, verdunnen of oplossen van een of meer levens-middelenadditieven te vergemakkel ĳken, de naam van hetaddi-
tief overeenkomstig het eerste streepje alsmede de vermeldingvan elk bestanddeel in aflopende volgorde van het gewichtsaan-deel in het totaal;
b) — hetz ĳde vermelding „voor gebruik in levensmiddelen”,
— hetz ĳde vermelding „voor levensmiddelen, beperktgebruik”,
— hetz ĳeen meer specifieke aanduiding inzake hetvoedingsge-
bruik waarvoor het additief is bestemd;
c) zo nodig de b ĳzondere voorwaarden voor de bewaring en het
gebruik;
d) een gebruiksaanw ĳzing indien een behoorl ĳk gebruik van hetaddi-
tief zonder gebruiksaanw ĳzing onmogel ĳk is;
e) een vermelding aan de hand waarvan de part ĳkan worden geïdenti-
ficeerd;
f) de naam of handelsnaam en hetadres van de fabrikantof van de
verpakker dan wel van een in de Gemeenschap gevestigde verkoper;
g) een aanduiding van het percentage van elk bestanddeel waarvoor in
een levensmiddel een kwantitatieve beperking geldt of anderepassende gegevens over de samenstelling aan de hand waarvan dekoper kan voldoen aan enigerlei voor hetlevensmiddel geldendecommunautaire of, b ĳgebreke daarvan, nationale bepaling. Indien
deze kwantitatieve beperking geldt voor een groep bestanddelen dieafzonderl ĳk of in combinatie worden gebruikt, mag het gecombi-
neerde percentage in één getal worden aangegeven;
h) de nettohoeveelheid;
i) alle andere b ĳde in artikel 3 bedoelde algemene richtl ĳn voorge-
schreven gegevens.
2. In afw ĳking van lid 1, behoeven de in lid 1, onder a), tweede
streepje, alsmede de onder d) en g) van dit lid genoemde aanduidingenalleen in de vóór of b ĳlevering te verstrekken handelsdocumenten
betreffende de part ĳte worden vermeld, mits de aanduiding „bestemd
voor de vervaardiging van levensmiddelen, nietvoor de verkoop in hetklein” op een goed zichtbare plaats van de verpakking of de recipiëntvan hetbet rokken productvoorkomt .
1989L0107 — NL — 10.09.1994 — 001.002 — 7
▼B
Artikel 8
Levensmiddelenadditieven die bestemd z ĳn om aan de eindverbruiker te
worden verkocht, mogen slechts in de handel worden gebracht indien opde verpakking of recipiëntde volgende goed zicht bare, duidel ĳk lees-
bare en onuitwisbare gegevens z ĳn aangebracht:
a) de naam waaronder hetproductwordtverkocht . Deze naam is die
welke wordtgenoemd in communaut aire bepalingen die voor hetbet rokken productgelden en hetEEG-nummer ervan, of, b ĳhet
ontbreken van communautaire bepalingen, een omschr ĳving van het
productdie voldoende nauwkeurig is om hett e kunnen onder-scheiden van andere producten waarmee het kan worden verward;
b) de gegevens die volgens artikel 7, lid 1, onder a) tot en met f) en h),
zĳn vereist;
c) de datum van minimale houdbaarheid in de zin van artikel 9 van
Richtl ĳn 79/112/EEG (
1);
d) alle andere b ĳde in artikel 3 bedoelde algemene richtl ĳn voorge-
schreven gegevens.
Artikel 9
De artikelen 7 en 8 gelden onverminderd meer gedetailleerde of uitge-
breidere wettel ĳke en bestuursrechtel ĳke bepalingen inzake metrologie
of inzake de presentatie, indeling, verpakking en etikettering vangevaarl ĳke stoffen en preparaten of het vervoer daarvan.
Artikel 10
Ten aanzien van de w ĳze waarop de in de artikelen 7 en 8 genoemde
vermeldingen moeten worden aangeduid, onthouden de lidstaten zichvan het stellen van eisen die verder gaan dan hetgeen is bepaald.
De in de artikelen 7 en 8 bedoelde vermeldingen moeten in een voor de
koper gemakkel ĳk te begr ĳpen taal z ĳn gesteld, tenz ĳandere maatre-
gelen z ĳn getroffen om te waarborgen dat deze wordt ingelicht. Deze
bepaling beletnietdatdergel ĳke vermeldingen in verscheidene talen
worden aangebracht.
Artikel 11
1. In de gevallen waarin wordtverwezen naar de in ditart ikel
omschreven procedure, leidt de voorzitter de procedure in b ĳhet
Permanent Comité voor levensmiddelen, hetz ĳop eigen initiatief, hetz ĳ
op verzoek van de vertegenwoordiger van een lidstaat.
2. De vertegenwoordiger van de Commissie dient een ontwerp in van
de te nemen maatregelen. Het Comité brengt over dit ontwerp advies uitbinnen een term ĳn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de
urgent ie van hetbet rokken vraagst uk. Hetspreektzich uitmeteengekwalificeerde meerderheid van stemmen als bepaald in artikel 148, lid2, van hetVerdrag. De voorzit t er neemtnietaan de st emming deel.
3. a) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer z ĳin
overeenstemming z ĳn methetadvies van hetComit é.
b) Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming z ĳn
methetadvies van hetComit é of indien geen advies is uit ge-bracht, doet de Commissie de Raad onverw ĳld een voorstel
inzake de te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalifi-ceerde meerderheid van stemmen.
Indien de Raad drie maanden na de indiening van hetvoorst el
geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelendoor de Commissie vastgesteld.
(1) PB nr. L 33 van 8. 2. 1979, blz. 1.
1989L0107 — NL — 10.09.1994 — 001.002 — 8
▼B
Artikel 12
1. De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen
dat de levensmiddelenadditieven van de categorieën in b ĳlage I slechts
in de handel worden gebrachtindien deze aan de voorschrift en van dezerichtlĳne nd eb ĳlagen voldoen.
2. De lidstaten mogen de handel in levensmiddelenadditieven,
levensmiddelen en voedselingrediënten, indien deze aan deze richtl ĳn,
de bestaande b ĳzondere richtl ĳnen of de in artikel 3 bedoelde algemene
richtlĳn voldoen, nietop metde levensmiddelenaddit ieven zelf verband
houdende gronden verbieden, beperken of belemmeren.
3. Hetbepaalde in lid 2 geldtonverminderd de nat ionale bepalingen
die van toepassing z ĳn in afwachting van de overeenkomstige bepa-
lingen die deel uitmaken van de in artikel 3 bedoelde algemene richtl ĳn.
Artikel 13
Maatregelen ter aanpassing van bestaande communautaire richtl ĳnen
aan deze richtl ĳn worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van
artikel 11.
Artikel 14
1. De lidstaten treffen alle maatregelen die nodig z ĳn om binnen 18
maanden na de kennisgeving aan deze richtl ĳn te voldoen. Z ĳstellen de
Commissie daarvan onverw ĳld in kennis. Deze maatregelen moeten:
— uiterl ĳk twee jaar na kennisgeving van deze richtl ĳn(
1) hetin de
handel brengen en hetgebruik van de metdeze richt l ĳn overeen-
stemmende levensmiddelenadditieven toestaan,
— uiterl ĳk drie jaar na kennisgeving van deze richtl ĳn hetin de handel
brengen en hetgebruik van de nietmetdeze richt l ĳn overeenstem-
mende levensmiddelenadditieven verbieden.
2. Lid 1 doetgeen afbreuk aan de huidige communaut aire bepalingen
of aan de nationale bepalingen die, b ĳgebreke van de in artikel 3
bedoelde algemene richtl ĳn, van toepassing z ĳn op bepaalde groepen
levensmiddelenadditieven of waarin wordt vastgesteld in of op welkelevensmiddelen de metde bepalingen van deze richt l ĳn overeenstem-
mende levensmiddelenadditieven kunnen worden gebruikt.
Artikel 15
Deze richtl ĳn is gericht tot de lidstaten.
(1) Van deze richtl ĳn is de lidstaten kennis gegeven op 28 december 1988.
1989L0107 — NL — 10.09.1994 — 001.002 — 9
▼B
BĲLAGE I
Categorieën levensmiddelenadditieven
Kleurstof
ConserveermiddelAntioxidantEmulgatorSmeltzoutVerdikkingsmiddelGeleermiddelStabilisator (
1)
SmaakversterkerVoedingszuurZuurteregelaar (
2)
AntiklontermiddelGemodificeerd zetmeelZoetstofRĳsmiddel
AntischuimmiddelGlansmiddel (
3)
MeelverbeteraarVerstevigingsmiddelBevochtigingsmiddelComplexvormer (
4)
Enzym (4)(5)
VulstofDrĳfgas en verpakkingsgas.
(1) Deze categorie omvat ook de schuimhoudbaarheidsmiddelen.
(2) Er wordtgepreciseerd datdeze middelen de zuurt e kunnen regelen in beide rich-
tingen.
(3) Deze stoffen omvatten ook de gl ĳmiddelen.
(4) Hetopnemen van deze t ermen in deze l ĳstlooptnietvooruitop een event uele beslis-
sing omtrent het vermelden daarvan op de etikettering van voor de eindverbruikerbestemde levensmiddelen.
(
5) Het betreft alleen de als additieven gebruikte enzymen.
1989L0107 — NL — 10.09.1994 — 001.002 — 10
▼B
BĲLAGE II
Algemene criteria voor het gebruik van levensmiddelenadditieven
1. Levensmiddelenadditieven mogen alleen worden goedgekeurd:
— indien er voldoende technische noodzaak kan worden aangetoond en het
nagest reefde doel nietmetandere economisch en t echnisch bruikbaremethoden kan worden bereikt,
— indien deze b ĳde voorgestelde hoeveelheden geen enkel gevaar voor de
gezondheid van de consumentopleveren, voor zover zulks op grond vande beschikbare wetenschappel ĳke gegevens kan worden beoordeeld,
— indien hetgebruik ervan de consumentnietmisleidt .
2. Hetgebruik van een levensmiddelenaddit ief kan alleen worden overwogen
indien is bewezen dathetvoorgest elde gebruik van hetaddit ief voor deconsument aantoonbare voordelen heeft, met andere woorden, er moet wordenaangetoond dat het, zoals dat heet, „nodig” is. Het gebruik van levensmiddele-nadditieven moet beantwoorden aan de onder a) tot en met d) genoemdedoelstellingen en mag alleen plaatsvinden wanneer deze doelstellingen nietmetandere economisch en prakt isch bruikbare middelen kunnen wordenbereikten de levensmiddelenaddit ieven geen gevaar voor de gezondheid vande consumentopleveren:
a) instandhouding van de voedingskwaliteit van het levensmiddel; een opzet-
telĳke verlaging van de voedingskwaliteit van een levensmiddel is alleen
gerechtvaardigd indien het levensmiddel geen wezenl ĳk bestanddeel vormt
van een normaal dieetof wanneer hetaddit ief nodig is voor de vervaardi-ging van levensmiddelen voor groepen consumenten met speciale dieetbe-hoeften;
b) levering van de benodigde ingrediënten of bestanddelen van levensmid-
delen die voor groepen consumenten met speciale dieetbehoeften wordenvervaardigd;
c) verhoging van de houdbaarheid of stabiliteit van een levensmiddel of
verbetering van de organoleptische eigenschappen, mits dit de aard,subst ant ie of kwalit eitvan hetlevensmiddel nietzodanig verandertdatdeconsumentdaardoor kan worden misleid;
d) vergemakkel ĳking van hetvervaardigen, verwerken, bereiden, behandelen,
verpakken, vervoeren of opslaan van levensmiddelen, mits het additief nietwordtgebruiktom de gevolgen van hetgebruik van ondeugdel ĳke grond-
stoffen of van ongewenste (en ook onhygiënische) methoden t ĳdens één
van deze activiteiten te verhullen.
3. Om de eventuele schadel ĳke effecten van een levensmiddelenadditief of z ĳn
derivaten te bepalen, moet dit worden onderworpen aan gerichte toxiciteits-proeven en een toxicologische beoordeling. B ĳdeze beoordeling moeteven-
eens rekening worden gehouden metb ĳvoorbeeld de cumulatieve, synergeti-
sche en versterkende effecten van het gebruik ervan, alsook met intolerantievan de mens voor lichaamsvreemde stoffen.
4. Alle levensmiddelenadditieven moeten voortdurend worden geobserveerd en
telkens opnieuw worden beoordeeld wanneer w ĳzigingen in de gebruiksom-
standigheden en nieuwe wetenschappel ĳke gegevens daartoe aanleiding
geven.
5. Levensmiddelenadditieven moeten te allen t ĳde aan de goedgekeurde zuiver-
heidseisen voldoen.
6. Goedkeuring van levensmiddelenadditieven moet:
a) vergezeld gaan van de vermelding van de levensmiddelen waaraan deze
additieven mogen worden toegevoegd en van de voorwaarden voor detoevoeging ervan;
b) beperktworden t otde kleinst e hoeveelheid die nodig is om hetgewenst e
effectt e bereiken;
c) geschieden metinacht neming van de aanvaardbare dagel ĳkse dosis of een
gelĳkwaardig gegeven dat voor de levensmiddelenadditieven is vastgesteld
en de waarsch ĳnlĳke dagel ĳkse opname van hetaddit ief uitalle voedsel-
bronnen. Wanneer het levensmiddelenadditief bestemd is om te wordengebruiktin levensmiddelen voor speciale groepen consument en, moetrekening worden gehouden metde mogel ĳke dagel ĳkse opname van het
additief door consumenten van die groepen.