1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 94/20/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN VAN DE RAAD
van 30 mei 1994
betreffende mechanische koppelinrichtingen van motorvoertuigen en aanhangwagens en de beves-
tiging van de inrichtingen aan deze voertuigen
(PB L 195 van 29.7.1994, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►A1Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek
Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek
Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de SlowaakseRepubliek en de aanpassing van de Verdragen waarop de EuropeseUnie isgegrondL 236 33 23.9.2003
▼B
RICHTLIJN 94/20/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN
VAN DE RAAD
van 30 mei 1994
betreffende mechanische koppelinrichtingen van motorvoertuigen
en aanhangwagens en de bevestiging van de inrichtingen aan deze
voertuigen
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
inzonderheid op artikel 100 A,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gelet op het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité (2),
Overeenkomstig de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3),
Overwegende dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen
omvat waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en
kapitaal gewaarborgd is; dat de daartoe noodzakelijke maatregelendienen te worden genomen;
Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen
en aanhangwagensdaarvan overeenkoms tig de nationale wetgevingmoeten voldoen, onder andere betrekking hebben op mechanischekoppelinrichtingen van dergelijke voertuigen;
Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat
verschillen; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten
dezelfde voorschriften goedkeuren, hetzij als aanvulling op hetzij tervervanging van hun bestaande regels, zodat met name de EEG-type-goedkeuringsprocedure volgens Richtlijn 70/156/EEG van de Raadvan 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetge-vingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van
motorvoertuigen en aanhangwagensdaarvan (
4) kan worden toegepast;
Overwegende dat deze richtlijn een van de bijzondere richtlijnen zal
zijn van de EEG-typegoedkeuringsprocedure die bij Richtlijn 70/156/EEG van de Raad is vastgesteld; dat de bepalingen van Richtlijn 70/156/EEG betreffende voertuigsystemen, onderdelen en technischeeenheden derhalve van toepassing zijn op deze richtlijn;
Overwegende dat het met het oog op de verbetering van de verkeers-
veiligheid en de onderlinge verwisselbaarheid van motorvoertuigen en
aanhangersin het internationale verkeer van belang wordt geacht dat
alle soorten voertuigen die een trekker/aanhangwagencombinatie ofeen trekker/opleggercombinatie vormen, met genormaliseerde en gehar-moniseerde mechanische koppelsystemen worden uitgerust;
Overwegende dat het wenselijk is uit te gaan van de technische voor-
schriften van Reglement nr. 55 van de ECE (Economische Commissievoor Europa van de Verenigde Naties) inzake eenvormige voorschriften
betreffende mechanische koppelingsonderdelen van voertuigcombina-
ties; dit reglement behoort bij de Overeenkomst van 20 maart 1958betreffende het aannemen van eenvormige goedkeuringsvoorwaardenen de wederzijdse erkenning van goedkeuring van uitrustingsstukkenen onderdelen van motorrijtuigen;
Overwegende dat voor de uniforme afmetingen van mechanische
koppelsystemen voornamelijk van internationale normen (ISO) is uitge-1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 2
(1) PB nr. C 134 van 25. 5. 1992, blz. 36.
(2) PB nr. C 313 van 30. 11. 1992, blz. 10.
(3) Adviesvan het EuropeesParlement van 29 oktober 1992 (PB nr. C 305 van
23. 11. 1992, blz. 115). Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 27september 1993 (nog niet in het Publikatieblad verschenen). Besluit van het
EuropeesParlement van 9 maart 1994 (nog niet in het Publikatieblad
verschenen).
(
4) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richt-
lijn 92/53/EEG (PB nr. L 225 van 10. 8. 1992, blz. 1).
▼B
gaan om ervoor te zorgen dat de afzonderlijke voertuigen die een
trekker/aanhangwagencombinatie of een trekker/opleggercombinatievormen onderling verwisselbaar zijn en om een vrij verkeer van
goederen tussen de Lid-Staten te garanderen,
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
— „voertuig”: ieder voor deelneming aan het wegverkeer bestemd
compleet of niet-compleet motorvoertuig, zoalsbedoeld in artikel2 van Richtlijn 70/156/EEG, op ten minste vier wielen en met eendoor de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan
25 km/h, alsmede aanhangwagens daarvan, met uitzondering van
voertuigen die zich over railsvoortbewegen, landbouw- enbosbouwtrekkers en alle mobiele machines;
— „mechanische koppelinrichting”: een mechanische koppelinrichting
waarvoor typegoedkeuring alsonderdeel in de zin van artikel 2van Richtlijn 70/156/EEG kan worden verleend.
Artikel 2
De Lid-Staten mogen:
— de EEG- of nationale typegoedkeuring van een voertuig niet
weigeren of de verkoop, de registratie, het in het verkeer brengen
of het gebruik van een voertuig weigeren of verbieden om redenendie verband houden met de uitrusting van het voertuig met mecha-nische koppelinrichtingen,
— de EEG- of nationale typegoedkeuring voor onderdelen van een
mechanische koppeling niet weigeren, of de verkoop of het gebruikvan een mechanische koppelinrichting verbieden,
indien aan de voorschriften van de bijlagen wordt voldaan.
Artikel 3
De Lid-Staten nemen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
lingen aan om uiterlijk achttien maanden na de datum van aanneming
aan deze richtlijn te voldoen en maken die bepalingen bekend. Zij
stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de Lid-Staten die bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
Zij passen die bepalingen achttien maanden na de datum van aanne-
ming van deze richtlijn toe.
Artikel 4
Deze richtlijn isgericht tot de Lid-Staten.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 3
▼B
LIJST VAN BIJLAGEN
BIJLAGE I Toepassingsgebied, definities, aanvraag om en verlening
van EEG-typegoedkeuring, uitbreiding van de goedkeu-
ring, overeenstemming van de produktie
BIJLAGE II Voorbeeld van een EEG-goedkeuringsmarkering
BIJLAGE III Inlichtingenformulier voor goedgekeurde mechanische
koppelinrichtingen
BIJLAGE IV EEG-goedkeuringsformulier voor mechanische koppelin-
richtingen
BIJLAGE V Voorschriften voor mechanische koppelinrichtingen
BIJLAGE VI Beproeving van mechanische koppelinrichtingen
BIJLAGE VII Voorschriften voor de bevestiging van mechanische
koppelinrichtingen aan voertuigen
BIJLAGE VIII Inlichtingenformulier voor goedgekeurde typen voer-
tuigen
BIJLAGE IX EEG-goedkeuringsformulier voor voertuigen1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 4
▼B
BIJLAGE I
1. TOEPASSINGSGEBIED
1.1. Deze richtlijn geldt voor mechanische koppelinrichtingen voor motor-
voertuigen en de aanhangwagensdaarvan en de beves tiging van deze
inrichtingen op wegvoertuigen alsgedefinieerd in artikel 1.
1.2. Deze richtlijn geeft de voorschriften waaraan mechanische koppelin-
richtingen tussen combinaties van voertuigen moeten voldoen om:
— ervoor te zorgen dat wanneer motorvoertuigen met verschillende
typen aanhangwagen worden gecombineerd deze op elkaar passen,
— ervoor te zorgen dat de voertuigen onder alle gebruiksomstandig-
heden veilig aan elkaar gekoppeld kunnen worden,
— ervoor te zorgen dat er veilige procedureszijn voor het aan- en
afkoppelen.
1.3. De koppelinrichtingen worden overeenkomstig het type ingedeeld en
er wordt een onderscheid gemaakt tussen:
— standaard koppelinrichtingen (zie punt 2.1.11);
— niet-standaard koppelinrichtingen (zie punt 2.1.12).
De indeling isalsvolgt:
1.3.1. Klasse A: Koppelingskogels en trekinrichtingen (zie bijlage V,
punt 1)
1.3.1.1. Klasse A50-1 t/m A50-3: Standaard koppelingskogels 50 en trekinrichtingen van
het flenstype
1.3.1.2. Klasse A50-X: Niet-standaard koppelingskogels 50 en trekinrichtingen1.3.2. Klasse B: Kogelkoppelingen (zie bijlage V, punt 2)
1.2.3.1. Klasse B50-X: Niet-standaard kogelkoppelingen 50 (zie bijlage V, punt
2)
1.3.3. Klasse C: Automatische vangmuilkoppelingen
1.3.3.1. Klasse C50: Vangmuilkoppelingen 50
Klasse C50-1 t/m C50-6: Standaard vangmuilkoppelingen 50 (zie bijlage V, punt
3, tabellen 3 en 4)
1.3.3.2. Klasse C50-X: Niet-standaard vangmuilkoppelingen 501.3.4. Klasse D: Trekogen
1.3.4.1. Klasse D50: Trekogen 50
Klasse D50-A: Standaard trekogen D50 voor lasverbindingen (zie
bijlage V, figuur 9, tabel 5)
Klasse D50-B: Standaard trekogen 50 voor schroefverbindingen (zie
bijlage V, figuur 10, tabel 5)
Klasse D50-C: Standaard trekogen D50-C1 boutverbindingen (zie
bijlage V, figuren 11 en 12, tabel 5)
1.3.4.2. Klasse D50-X: Niet-standaard trekogen 50 (zie bijlage V, figuur 9)
1.3.5. Klasse E: Niet-standaard dissels1.3.6. Klasse F: Niet-standaard trekinrichtingen
1.3.7. Klasse G: Opleggerkoppelingen
1.3.7.1. Klasse G50: Standaard opleggerkoppelingen 50 (zie bijlage V, figuur
15, tabel 7)
1.3.7.2. Klasse G50-X: Niet-standaard opleggerkoppelingen 50
1.3.8. Klasse H: Opleggerkoppelingspennen1.3.8.1. Klasse H50-X: Niet-standaard opleggerkoppelingspennen 50
1.3.9. Klasse J: Niet-standaard montageplaten
1.3.10. Klasse S: Overige niet-standaard koppelinrichtingen1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 5
▼B
2. DEFINITIES
2.1. Onder „mechanische koppelinrichtingen tussen motorvoertuigen en
aanhangwagensdaarvan” worden vers taan alle onderdelen en inrich-
tingen op onderstellen, dragende gedeelten van de carrosserie en het
chassis van voertuigen waarmee het trekkende en het getrokken voer-
tuig met elkaar verbonden zijn.
Tevensbehoren hiertoe vas te of demontabele onderdelen voor de
bevestiging, afstelling of het gebruik van de bovengenoemde koppel-
inrichtingen.
2.1.1. Onder de in punt 1.3.1 genoemde „koppelingskogels en trekinrich-
tingen” worden verstaan mechanische koppelinrichtingen met een
kogelvormige voorziening en een steun op het trekkende voertuig
voor de aankoppeling van een aanhangwagen met behulp van een
kogelkoppeling.
2.1.2. Onder de in 1.3.2 genoemde „kogelkoppelingen” worden verstaan
mechanische koppelinrichtingen aan de dissel van aanhangwagens
voor koppeling aan een aan het trekkende voertuig bevestigde koppe-
lingskogel.
2.1.3. Onder de in punt 1.3.3 genoemde „vangmuilkoppelingen” worden
verstaan koppelinrichtingen met een automatische sluitings- en
vergrendelingspen voor koppeling aan het trekkende voertuig door
middel van een trekoog.
2.1.4. Onder de in punt 1.3.4 genoemde „trekogen” worden verstaan koppel-
inrichtingen aan de dissel van aanhangwagens met een parallel gat
voor koppeling aan automatische vangmuilkoppelingen.
2.1.5. De in punt 1.3.5 genoemde „dissels” omvatten eveneens oploopinrich-
tingen en soortgelijke onderdelen die aan de voorzijde van het
getrokken voertuig of aan het voertuigchassis bevestigd zijn en
geschikt zijn voor koppeling aan een trekkend voertuig met behulp
van een trekoog, een kogelkoppeling of een soortgelijke koppelinrich-
ting.
Dissels kunnen zodanig aan de aanhangwagen zijn bevestigd dat zij
vrij in het verticale vlak kunnen bewegen en derhalve geen verticale
belasting kunnen opnemen, zogenaamde scharnierende dissels, of
zodanig in het verticale vlak zijn vastgezet dat een verticale belasting
kan worden opgenomen, zogenaamde stijve dissels. In het verticale
vlak vaste dissels kunnen hetzij stijf, hetzij verend zijn.
Dissels kunnen ook uit meer dan een onderdeel bestaan, instelbaar of
gebogen zijn.
Deze richtlijn heeft slechts betrekking op dissels die een afzonderlijke
eenheid vormen die geen deel uitmaakt van het chassis van het
getrokken voertuig.
2.1.6. Onder de in punt 1.3.6 genoemde „trekinrichtingen” worden verstaan
alle onderdelen en inrichtingen die zijn geplaatst tussen de koppelin-
richtingen, zoalskoppelings kogelsen vangmuilkoppelingen, en het
onderstel (bij voorbeeld achterste dwarsbalk), de dragende carrosserie
of het chassis van het trekkende voertuig.
2.1.7. Onder de in punt 1.3.7 genoemde „opleggerkoppelingen” worden
verstaan schotelvormige koppelinrichtingen die gebruikt worden op
trekkers met een automatische koppelingsvergrendeling waarin de in
punt 1.3.8 genoemde opleggerkoppelingspen past.
2.1.8. Onder de in punt 1.3.8 genoemde „opleggerkoppelingspen” wordt
verstaan een koppelinrichting in de vorm van een pen die bevestigd
wordt aan een oplegger en de verbinding met de trekker met behulp
van een opleggerkoppeling tot stand brengt.
2.1.9. Onder de in punt 1.3.9 genoemde „montageplaten” worden verstaan
alle onderdelen en inrichtingen ten behoeve van de bevestiging van
opleggerkoppelingen aan het chassis van de trekker. De montageplaatkan met een voorziening zijn uitgerust om in het horizontale vlak te
kunnen bewegen (dat wil zeggen een schuifframe).
2.1.10. Onder „stuurwiggen” worden verstaan op opleggers bevestigde onder-
delen die de oplegger samen met de opleggerkoppeling gedwongen
sturen.
2.1.11. Onder „standaard koppelinrichtingen” worden verstaan koppelinrich-
tingen die zijn ingedeeld in punt 1.3 en voldoen aan de
standaardafmetingen en standaard karakteristieke waarden, vermeld in1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 6
▼B
deze richtlijn. Zij zijn binnen hun klasse onderling verwisselbaar,
onafhankelijk van het type en de fabrikant.
2.1.12. Onder „niet-standaard koppelinrichtingen” worden verstaan de koppe-
lingen van de klassen A tot en met J die niet als standaard
koppelinrichting kunnen worden ingedeeld maar die kunnen worden
gebruikt in combinatie met standaard koppelinrichtingen van de desbe-
treffende klasse.
2.1.13. Onder de in punt 1.3.10 genoemde „overige koppelinrichtingen voor
tijdelijk of buitengewoon gebruik” worden mechanische koppelinrich-
tingen verstaan, die niet in de klassen A tot en met J kunnen worden
ingedeeld (bij voorbeeld koppelinrichtingen volgensbes taande natio-
nale normen of voor zwaar transport).
2.1.14. Onder „afstandbedieningsinrichtingen” worden verstaan inrichtingen
waarmee koppelinrichtingen wanneer deze onbereikbaar zijn, vanaf
de zijkant van het voertuig of vanuit de bestuurderscabine kunnen
worden bediend.
2.1.15. Onder „afstandindicatoren” worden verstaan indicatoren die aan de
voertuigbestuurder in zijn cabine kenbaar maken dat de koppeling tot
stand gekomen is en de veiligheidsvoorzieningen functioneren.
2.1.16. Onder een „type mechanische koppelinrichting” wordt verstaan een
inrichting die niet op essentiële punten verschilt zoals:
2.1.16.1. klasse koppelinrichting2.1.16.2. fabrieksmerk of handelsnaam
2.1.16.3. uitwendige vorm of hoofdafmetingen of andere fundamentele ontwerp-
verschillen
2.1.16.4. karakteristieke waarden D, S, V en U
2.1.17. Een koppelingsprocedure is automatisch als het achteruitrijden van het
trekkende voertuig tegen de aanhangwagen voldoende isom de koppe-
ling volledig en op de juiste wijze tot stand te brengen zonder
ingrepen van buitenaf en om deze automatisch te doen vergrendelen,
waarbij wordt aangegeven dat de veiligheidsvoorzieningen op de juiste
wijze functioneren. Voor een automatische koppelingsprocedure is het
gebruik van automatische koppelingen noodzakelijk.
2.1.18. De „D-waarde” wordt gedefinieerd alsde theoretis che referentie-
waarde voor de horizontale kracht tussen het trekkende voertuig en
de aanhangwagen. De D-waarde wordt genomen alsuitgangs punt
voor de horizontale belasting bij dynamische proeven.
Voor mechanische koppelinrichtingen die geen verticale krachten
kunnen opnemen isde waarde:
D¼g/C2
T/C2R
TþRkNðÞ
Voor mechanische koppelinrichtingen, geschikt voor middenasaan-
hangwagensbedraagt de waarde:
Dc¼g/C2T/C2C
TþCkNðÞ
Voor opleggerkoppelingen aan trekkersen vergelijkbare typen voer-
tuigen bedraagt de waarde:
D¼g/C20;6/C2T/C2R
TþR/C0UkNðÞ
waarin:
T = technisch toelaatbare maximummassa in ton van het trekkende
voertuig (ook trekkers) inclusief de verticale belasting van een
middenasaanhangwagen, indien van toepassing
R = technisch toelaatbare maximummassa in ton van de volledige
aanhangwagen met dissel die zich vrij in het verticale vlak kan
bewegen of van de oplegger
C = som van de asbelastingen van de middenasaanhangwagen die de
toegestane maximumbelasting draagt, in ton (zie punt 2.1.20)
U = verticale belasting op de opleggerkoppeling in ton1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 7
▼B
S = de statische verticale belasting S in kg, het deel van de massa van
de middenasaanhangwagen dat onder statische omstandigheden
op het koppelpunt wordt uitgeoefend
g = de versnelling van de zwaartekracht (afgerond op 9,81 m/s2)
2.1.19. De „V-waarde” wordt gedefinieerd alsde theoretis che referentiekracht
voor de amplitude van de verticale kracht tussen het trekkende voer-
tuig en middenasaanhangwagens met een maximummassa van meer
dan 3,5 ton (zie punt 2.1.21). De V-waarde wordt genomen als
uitgangspunt voor de verticale proefbelasting bij dynamische proeven.
V¼a/C1x2
l2/C1C
waarin:
a = een equivalente verticale versnelling in het koppelpunt, afhanke-
lijk van het soort vering van de achteras(sen) van het trekkende
voertuig met daarin een constante verwerkt:
a1= 1,8 m/s2voor voertuigen met luchtvering of soortgelijke
vering (zoalsgedefinieerd in Richtlijn 85/3/EEG) (1)
a2= 2,4 m/s2voor voertuigen met andere vering
x = de lengte van het laadoppervlak van de aanhangwagen in meter,
zie figuur 1
l = de theoretische dissellengte, dat wil zeggen de afstand tussen het
middelpunt van het trekoog en het middelpunt van het assenstel,
in meter, zie figuur 1
x2
l2=≥1,0 (wanneer de uitkomst minder dan 1,0 is, moet de gebruikte
waarde ten minste 1 zijn)
2.1.20. Onder „middenasaanhangwagen” wordt verstaan een getrokken voer-
tuig met een trekinrichting die niet in het verticale vlak kan bewegen
(ten opzichte van de aanhangwagen), en waarbij de as(sen) dichtbij het
zwaartepunt van het voertuig (bij gelijkmatig verdeelde belasting) is
(zijn) geplaatst zodat slechts een kleine verticale belasting van maxi-
maal 10 % van de maximummassa van de aanhangwagen of 1 000 kg1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 8
(1) PB nr. L 2 van 3. 1. 1985, blz. 14.
▼B
(de kleinste is van toepassing) op het trekkende voertuig wordt over-
gedragen.
De te hanteren maximummassa van een middenasaanhangwagen is de
door de as(sen) van de middenasaanhangwagen op de grond overge-
dragen massa wanneer deze aan het trekkende voertuig is gekoppeld
en maximaal belast is.
2.1.21. Voertuigen die niet duidelijk in een van de bovenstaande categorieën
vallen dienen op dezelfde wijze te worden behandeld alshet type waar
ze het meest op lijken.
2.1.22. Onder „voertuigtypen” worden verstaan voertuigen waarvan de
volgende belangrijkste karakteristieken niet verschillen: de constructie,
afmetingen, vorm en materialen van de delen die relevant zijn voor de
bevestiging van de koppelinrichting van het trekkende voertuig, of in
geval van een aanhangwagen het voorste gedeelte, voor zover deze
vallen onder de voorschriften van bijlage VII.
3. EEG-TYPEGOEDKEURING VAN EEN ONDERDEEL
3.1. Aanvraag van een EEG-typegoedkeuring
3.1.1. De aanvraag om EEG-typegoedkeuring overeenkomstig artikel 3, lid
4, van Richtlijn 70/156/EEG van een type mechanische koppelinrich-
ting moet door de fabrikant worden ingediend.
3.1.2. Een model van het inlichtingenformulier gaat in bijlage III.3.1.3. Aan de technische dienst die verantwoordelijk is voor het verrichten
van de tests in verband met de typegoedkeuring moet het volgende
worden verstrekt:
3.1.3.1. Een voor het betrokken type representatieve mechanische koppelin-
richting, die normaliter ongeverfd moet zijn. De technische dienst en
de goedkeuringsinstanties kunnen om extra koppelinrichtingen
verzoeken.
3.1.3.2. De technische dienst die de testes in verband met de goedkeuring
uitvoert kan ook specifieke onderdelen, zoals montageplaten of trekin-
richtingen, extra tekeningen of proefstukjes van de gebruikte
materialen verlangen.
3.1.3.3. Indien een mechanische koppelinrichting voor een specifiek voertuig-
type isontworpen, dient de fabrikant van de koppelinrichting ook dedoor de voertuigfabrikant overeenkomstig Richtlijn 92/21/EEG (
1)
verstrekte installatiegegevens voor te leggen; de technische dienst
mag verlangen dat tevenseen voor het betrokken type repres entatief
voertuig wordt verstrekt.
3.2.Merktekens op het proefexemplaar
3.2.1. Elk exemplaar van het in punt 3.1.1 genoemde type koppelinrichting
waarvoor een aanvraag om EEG-typegoedkeuring alsonderdeel is
ingediend, moet van de volgende merktekenszijn voorzien:
3.2.2. Fabrieksmerk, handelsnaam of naam van de fabrikant (en handels-
merk, indien van toepassing)
3.2.3. Type en versie, indien van toepassing3.2.4. Er moet voldoende ruimte zijn voor de EEG-goedkeuringsmarkering
en de in punt 3.3.4 genoemde aanvullende informatie.
3.3.Verlening van EEG-typegoedkeuring
3.3.1. Indien aan de relevante voorschriften is voldaan, wordt EEG-type-
goedkeuring overeenkomstig artikel 4, lid 3, en indien van toepassing
artikel 4, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG verleend.
3.3.2. Een model van het EEG-goedkeuringsformulier gaat in bijlage IV.3.3.3. Er dient aan elk goedgekeurd type mechanische koppelinrichting een
goedkeuringsnummer overeenkomstig bijlage VII van Richtlijn 70/
156/EEG te worden toegekend. Dezelfde Lid-Staat mag niet hetzelfde
nummer aan nog een ander type mechanische koppelinrichting
toekennen.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 9
(1) PB nr. L 129 van 14. 5. 1992, blz. 1.
▼B
3.3.4. Er dient op iedere mechanische koppelinrichting die overeenkomt met
het type mechanische koppelinrichting dat krachtens deze richtlijn is
goedgekeurd, op een opvallende en gemakkelijk bereikbare plaatsals
vermeld op het goedkeuringsformulier, een internationaal goedkeu-
ringsmerk te worden aangebracht, bestaande uit:
1 voor de Bondsrepubliek Duitsland
2 voor Frankrijk
3 voor Italië
4 voor Nederland6 voor België
7 voor Hongarije
8 voor Tsjechië
9 voor Spanje
11 voor het Verenigd Koninkrijk
13 voor Luxemburg18 voor Denemarken
20 voor Polen21 voor Portugal26 voor Slovenië
27 voor Slowakije29 voor Estland
32 voor Letland
36 voor LitouwenCY voor Cyprus
MT voor Malta
IRL voor Ierland
EL voor Griekenland
3.3.4.1. een rechthoek met daarin de letter „e” en het nummer van de Lid-Staat
die de goedkeuring heeft verleend;
3.3.4.2. een nummer van twee cijfers, dat het nummer van de laatste wijziging
van de richtlijn aangeeft (voor deze richtlijn ishet nummer 00), en
deel 4 van het typegoedkeuringsnummer, zoals vermeld op het EEG-
goedkeuringscertificaat (zie bijlage IV), bij de rechthoek van het goed-
keuringsmerk;
3.3.4.3. de volgende extra merktekensnaas t de rechthoek:
— koppelinrichtingsklasse
— toegestane waarde voor D, S, V en U, indien van toepassing.
3.3.5. Het goedkeuringsmerk dient onuitwisbaar en duidelijk leesbaar te zijn,
ook wanneer de koppelinrichting aan het voertuig isbeves tigd.
3.3.6. In bijlage II van deze richtlijn staan voorbeelden van de opbouw van
het goedkeuringsmerk.
3.4.Wijzigingen van het type mechanische koppelinrichting en uitbrei-
ding van EEG-typegoedkeuring als onderdeel
3.4.1. In geval van wijziging van een overeenkomstig deze richtlijn goedge-
keurd type zijn de bepalingen van artikel 5 van Richtlijn 70/156/EEG
van toepassing.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 10
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼A1
▼B
▼B
4. EEG-TYPEGOEDKEURING VAN EEN VOERTUIG
4.1. Aanvraag van een EEG-typegoedkeuring4.1.1. De aanvraag van een EEG-typegoedkeuring van een voertuigtype
overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG met betrek-
king tot het gebezigde type mechanische koppelinrichting dient door
de fabrikant te worden ingediend.
4.1.2. Een model van het inlichtingenformulier gaat in bijlage VIII.4.1.3. Aan de technische dienst die verantwoordelijk is voor het verrichten
van de tests in verband met de typegoedkeuring moet het volgende
worden verstrekt:
4.1.3.1. een voor het betrokken type representatief voertuig, dat mag zijn
uitgerust met een koppelinrichting waarvoor een EEG-typegoedkeu-ring isverleend;
4.1.3.2. wanneer het voertuigtype door de fabrikant standaard wordt geleverd
met een mechanische koppelinrichting: type(n) van mechanische
koppelinrichting(en) met inbegrip van de montageplaat(platen) of trek-
inrichting(en), indien van toepassing; voorts dient de EEG-
typegoedkeuring voor de koppelinrichting(en) ter beschikking te
worden gesteld.
4.2.Verlening van EEG-typegoedkeuring
4.2.1. Indien aan de relevante voorschriften is voldaan, wordt EEG-type-
goedkeuring overeenkomstig artikel 4, leden 3 en 4, van Richtlijn 70/
156/EEG verleend.
4.2.2. Een model van het EEG-goedkeuringsformulier gaat in bijlage IX.
4.2.3. Er dient aan elk goedgekeurd type voertuig een goedkeuringsnummer
overeenkomstig bijlage VII van Richtlijn 70/156/EEG te worden
toegekend. Dezelfde Lid-Staat mag niet hetzelfde nummer aan nog
een ander type voertuig toekennen.
4.3. Wijziging van een voertuigtype en uitbreiding van EEG-typegoedkeu-
ring van een voertuigtype.
4.3.1. In geval van wijziging van een typegoedkeuring overeenkomstig deze
richtlijn zijn de bepalingen van artikel 5 van Richtlijn 70/156/EEG van
toepassing.
4.3.2. De houder van een EEG-typegoedkeuring van een voertuigtype kan
verzoeken om uitbreiding daarvan tot andere typen of klassen koppel-
inrichtingen.
De desbetreffende instanties verlenen een dergelijke uitbreiding op
voorwaarde dat aan het volgende wordt voldaan:
4.3.2.1. er isreedseen EEG-onderdeeltypegoedkeuring verleend voor het
andere type koppelinrichting;
4.3.2.2. deze koppelinrichting isges chikt voor het voertuigtype waarvoor de
uitbreiding van de EEG-goedkeuring isaangevraagd;
4.3.2.3. de bevestiging van de koppelinrichting aan het voertuig komt overeen
met die welke isvoorges teld voor de EEG-onderdeelgoedkeuring.
4.3.3. In geval van standaard koppelinrichtingen van de klassen A, C, D en
G, isde EEG-typegoedkeuring van het voertuigtype ook geldig voor
andere koppelinrichtingen uit dezelfde klasse, zonder dat de bevesti-
gingswijze nog eens moet worden gecontroleerd en de EEG-
goedkeuring van het voertuigtype behoeft te worden uitgebreid.
5. VOORSCHRIFTEN
5.1. De mechanische koppelinrichtingen tussen motorvoertuigen en
aanhangwagensmoeten technis ch vakkundig zijn vervaardigd en
bevestigd en moeten veilig te bedienen zijn.
5.2. Veilig aan- en afkoppelen van voertuigen moet gemakkelijk door één
persoon zonder het gebruik van gereedschappen kunnen worden uitge-
voerd. Alleen automatische koppelinrichtingen waarmee een
automatische koppeling tot stand kan worden gebracht, mogen voor
het aankoppelen van aanhangwagens met een maximummassa van
meer dan 3,5 ton worden gebruikt.
5.3. De mechanische koppelinrichtingen moeten zodanig zijn ontworpen en
vervaardigd dat zij bij normaal gebruik, goed onderhoud en tijdige1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 11
▼B
vervanging van versleten onderdelen naar behoren blijven functio-
neren.
5.4. Iedere koppelinrichting moet worden vergezeld van een montage- en
gebruikershandleiding waarin voldoende informatie staat voor een
bevoegd persoon om deze koppeling op het voertuig te monteren en
goed te bedienen. De instructies moeten zijn gesteld in de taal of talen
van de Lid-Staat waarin de koppelinrichting op de markt wordt
gebracht. In geval van koppelinrichtingen bestemd voor montage aan
de lopende band door voertuig- of carrosseriebouwers hoeft geen
montage- en gebruikershandleiding voor elke koppelinrichting te
worden bijgeleverd. In dat geval ishet de verantwoordelijkheid van
de voertuig- of carrosseriebouwer ervoor te zorgen dat de voertuigge-
bruiker over de nodige informatie inzake het gebruik van de
koppelinrichting kan beschikken.
5.5. De materialen die mogen worden gebruikt, zijn die waarvan de voor
de toepassing relevante eigenschappen vastgelegd zijn in een norm of
die waarvan de eigenschappen overeenkomstig punt 3.1.2 van deze
bijlage in de documentatie worden vermeld.
5.6. Alle onderdelen van mechanische koppelinrichtingen waarvan manke-
menten scheiding van de twee voertuigen tot gevolg kunnen hebben,
moeten zijn gemaakt van staal. Er mogen andere materialen worden
gebruikt, mitsde fabrikant heeft aangetoond dat deze gelijkwaardige
eigenschappen hebben en de technische dienst zijn goedkeuring heeft
verleend.
5.7. Alle koppelingen moeten zodanig ontworpen zijn dat een goede
mechanische verbinding tot stand komt en in de gesloten toestand
moeten zij minstens eenmaal vergrendeld zijn door een positieve
mechanische sluiting, tenzij anders is aangegeven in bijlage V.
5.8. De mechanische koppelinrichtingen moeten voldoen aan de voor-
schriften van bijlage V.
5.9.Voorschriften betreffende de belasting
5.9.1. Mechanische koppelinrichtingen moeten de in bijlage VI beschreven
proeven ondergaan.
5.9.2. Deze proeven mogen geen scheuren, breuken of andere zichtbare
uitwendige beschadigingen of te grote blijvende vervorming veroor-
zaken, welke nadelig zijn voor het goed functioneren van de
inrichting.
5.10. De montage van de mechanische koppelinrichtingen op het voertuig
moet overeenkomstig de in bijlage VII vermelde voorschriften worden
gecontroleerd. Deze verplichting geldt voor zowel de EEG-typegoed-
keuring van een voertuig wanneer het voertuigtype door de
voertuigfabrikant standaard wordt geleverd met een mechanischekoppelinrichting, alsvoor de EEG-typegoedkeuring van een mechani-
sche koppelinrichting die ontworpen is voor een specifiek
voertuigtype.
5.11. De hierboven genoemde voorschriften en die welke zijn vermeld in de
bijlagen V, VI en VII zijn, indien ter zake dienend, eveneensvan
toepassing op de overige koppelinrichtingen (klasse S).
6. OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUKTIE
6.1. Alsalgemene regel moeten maatregelen worden genomen om de over-
eenstemming van de produktie te waarborgen overeenkomstig de
bepalingen van artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG.
6.2. De bevoegde instantie verricht de vereiste controles normaliter
eenmaal per jaar.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 12
▼B
BIJLAGE II
a)Voorbeeld van een EEG-goedkeuringsmarkering voor een vangmuilkop-
peling
De koppelinrichting met de hierboven afgebeelde EEG-goedkeuringsmarke-ring is een niet-standaard vangmuilkoppeling van de klasse C50-X met een
toegestane maximale D-waarde van 130 kN, een toegestane maximale D
c-
waarde van 90 kN, een toegestane statische verticale maximumdraagkracht
van 1 000 kg en een toegestane maximale V-waarde van 35 kN, waarvoor
EEG-onderdeelgoedkeuring is verleend in de Bondsrepubliek Duitsland (e1)
met alsnummer 0207. De eers te twee cijfers00 geven aan dat dit onderdeel
is goedgekeurd overeenkomstig deze richtlijn in haar eerste vorm.
b)Voorbeeld van een EEG-goedkeuringsmarkering voor een trekoog
De koppelinrichting met de hierboven afgebeelde EEG-goedkeuringsmarke-
ring is een niet-standaard trekoog 50 van de klasse D50-X, dat kan worden
aangelast, met een D-waarde van 130 kN, een Dc-waarde van 100 kN, een
toegestane statische verticale maximumdraagkracht van 1 000 kg en een
toegestane totale maximale V-waarde van 50 kN, waarvoor EEG-onderdeel-
goedkeuring is verleend in de Bondsrepubliek Duitsland (e1) met als1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 13
▼B
nummer 1934. De eerste twee cijfers 00 geven aan dat dit onderdeel is goed-
gekeurd overeenkomstig deze richtlijn in haar eerste vorm.
c)Voorbeeld van een EEG-goedkeuringsmarkering voor een opleggerkop-
peling
De koppelinrichting met de hierboven afgebeelde EEG-goedkeuringsmarke-ring is een niet-standaard opleggerkoppeling van de klasse G50-X met een
toegestane maximum D-waarde van 180 kN en een toegestane maximale
opleggerbelasting van 26 ton, waarvoor EEG-onderdeelgoedkeuring is
verleend in de Bondsrepubliek Duitsland (e1) met als nummer 0015. De
eerste twee cijfers 00 geven aan dat dit onderdeel is goedgekeurd overeen-
komstig deze richtlijn in haar eerste vorm.
d)Voorbeeld van een EEG-goedkeuringsmarkering voor een opleggerkop-
pelingspen
De koppelinrichting met de hierboven afgebeelde EEG-goedkeuringsmarke-ring is een niet-standaard opleggerkoppelingspen van de klasse H50-X met
een D-waarde van 162 kN waarvoor EEG-onderdeelgoedkeuring isverleend
in de Bondsrepubliek Duitsland (e1) met als nummer 1989. De eerste twee
cijfers00 geven aan dat dit onderdeel isgoedgekeurd overeenkoms tig deze
richtlijn in haar eerste vorm.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 14
▼B
e)Voorbeeld van een EEG-goedkeuringsmarkering voor een koppelings-
kogel en trekinrichting
De koppelinrichting met de hierboven afgebeelde EEG-goedkeuringsmarke-
ring is een niet-standaard koppelingskogel met trekinrichting van de klasse
A50-X met een toegestane maximale D-waarde van 18 kN en een toegestane
statische verticale maximumdraagkracht van 75 kg, waarvoor EEG-onder-
deelgoedkeuring is verleend in de Bondsrepubliek Duitsland (e1) met als
nummer 0304. De eerste twee cijfers 00 geven aan dat dit onderdeel is goed-
gekeurd overeenkomstig deze richtlijn in haar eerste vorm.
f)Voorbeeld van een EEG-goedkeuringsmarkering voor een kogelkoppe-
ling
De koppelinrichting met de hierboven afgebeelde EEG-goedkeuringsmarke-
ring is een niet-standaard kogelkoppeling van de klasse B50-X met een D-
waarde van 18 kN en een toegestane statische verticale maximumdraagkracht
van 75 kg, waarvoor EEG-onderdeelgoedkeuring isverleend in de Bonds re-
publiek Duitsland (e1) met als nummer 1993. De eerste twee cijfers 00 geven
aan dat dit onderdeel isgoedgekeurd overeenkoms tig deze richtlijn in haar
eerste vorm.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 15
▼B
g)Voorbeeld van een EEG-goedkeuringsmarkering voor een dissel
De koppelinrichting met de hierboven afgebeelde EEG-goedkeuringsmarke-
ring is een dissel voor een middenasaanhangwagen van de klasse E met een
toegestane maximale D-waarde van 109 kN, een toegestane statische verti-
cale maximumdraagkracht van 1 000 kg en een toegestane maximale V-
waarde van 50 kN, waarvoor EEG-onderdeelgoedkeuring isverleend in de
Bondsrepubliek Duitsland (e1) met als nummer 0013. De eerste twee cijfers
00 geven aan dat dit onderdeel isgoedgekeurd overeenkoms tig deze richtlijn
in haar eerste vorm.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 16
▼B
BIJLAGE III
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 17
▼B
BIJLAGE IV
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 18
▼B
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 19
▼B
Aanhangsel I
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 20
▼B
BIJLAGE V
VOORSCHRIFTEN VOOR MECHANISCHE KOPPELINRICHTINGEN
1. KOPPELINGSKOGELS EN TREKINRICHTINGEN
De in de punten 1.1 tot en met 1.4 vermelde voorschriften zijn van
toepassing op alle koppelingskogels en trekinrichtingen van klasse A.
In punt 1.5 wordt een lijst gegeven van de aanvullende voorschriften
waaraan standaardkoppelingskogels 50 en trekinrichtingen van het flen-
stype moeten voldoen.
1.1. De vorm en afmetingen van koppelingskogels van klasse A moeten
overeenkomen met die in figuur 2.
1.2. De vorm en afmetingen van trekinrichtingen moeten voldoen aan de
voorschriften van de voertuigfabrikant wat betreft de bevestigingspunten
en indien nodig bijkomende montagehulpstukken.
1.3. In het geval van afneembare koppelingskogels moet het bevestigings-
punt en de vergrendeling daarvan zodanig zijn ontworpen dat positieve
mechanische koppeling tot stand wordt gebracht.
1.4. Koppelingskogels en trekinrichtingen moeten de in bijlage VI, punt 4.1,
vastgelegde tests kunnen doorstaan.
1.5. Speciale voorschriften voor standaard koppelingskogels en trekinrich-
tingen van het flenstype van de klassen A50-1, A50-2 en A50-3.
1.5.1. Afmetingen van koppelingskogels en trekinrichtingen van het flenstype
van klasse A50-1 moeten overeenkomstig de waarde in figuur 3 en tabel
1 zijn. De in bijlage VII, figuur 30, voorgeschreven ruimte rond koppe-
lingskogels moet in acht worden genomen.
1.5.2. Afmetingen van koppelingskogels en trekinrichtingen van het flenstype
van de klassen A50-2 en A50-3 moeten overeenkomstig de waarden in
figuur 4 en tabel 1 zijn. De in bijlage VII, figuur 30, voorgeschreven
ruimte rond koppelingskogels moet in acht worden genomen.
1.5.3. Koppelingskogels en trekinrichtingen van het flenstype van de klassen
A50-1, A50-2 en A50-3 moeten overeenkomen met de karakteristieke
waarden vermeld in tabel 2 en daarop getest worden.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 21
▼B
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 22
▼B
TABEL 1
Afmetingen van standaard koppelingskogels en trekinrichtingen van
het flenstype (mm)
(zie de figuren 3 en 4)
A50-1 A50-2 A50-3 Opmerking
e190 83 120 ±0,5
e2— 56 55 ±0,5
d217 10,5 15 H13
f 130 110 155 +6,−0
g 50 85 90 +6,−0
c 15 15 15 max.
l 55 110 120 ±5
h7 0 8 0 8 0 ± 5
TABEL 2
Karakteristieke waarden voor standaard koppelingskogels en trekin-
richtingen van het flenstype
A50-1 A50-2 A50-3
D1 7 2 0 3 0
S 120 120 120
D = maximale D-waarde (kN)
S = statische verticale maximumbelasting (kg)
2. KOGELKOPPELINGEN
2.1. Kogelkoppelingen van de klasse B50 moeten zodanig zijn ontworpen
dat zij veilig kunnen worden gebruikt in combinatie met de in punt 1
van deze bijlage beschreven koppelingskogels, waarbij de voorge-
schreven karakteristieken behouden moeten blijven.
Kogelkoppelingen moeten zodanig zijn ontworpen dat veilig koppelen is
gewaarborgd, ook rekening houdend met slijtage van de koppelinrich-
tingen.
2.2. Kogelkoppelingen moeten kunnen voldoen aan de proeven beschreven
in bijlage VI, punt 4.2.
2.3. Geen enkele bijkomende inrichting (bij voorbeeld rem, stabilisator, enz.)
mag een negatief effect hebben op de mechanische verbinding.
2.4. Het moet mogelijk zijn de kogelkoppeling minstens 90º naar welke kant
van de middellijn van de koppelingskogel en de bevestiging daarvan te
verdraaien, alsbes chreven in punt 1 van deze bijlage, wanneer de
koppeling niet aan het voertuig isbeves tigd.
Tegelijkertijd moet een verticale beweging naar boven en beneden over
een hoek van 20º ten opzichte van de horizontaal mogelijk zijn. Tevens
moet het mogelijk zijn om tegelijkertijd met de horizontale verdraaiing
over 90º een verdraaiing rond de horizontale asover 25º te laten plaats -
vinden. De volgende bewegingscombinaties moeten mogelijk zijn:
— verticale hoek ± 15º met axiale verdraaiing ± 25º
— axiale verdraaiing ± 10º met verticale hoek ± 20º
bij alle horizontale verdraaiingshoeken.
3. VANGMUILKOPPELINGEN
De in punt 3.1 tot en met 3.8 genoemde voorschriften zijn van toepas-
sing op alle vangmuilkoppelingen van klasse C50. In punt 3.9 worden
de aanvullende voorschriften genoemd waaraan standaardvangmuilkop-
pelingen van de klassen C50-1 tot en met C50-6 moeten voldoen.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 23
▼B
3.1.Belastingsvoorschriften
Alle vangmuilkoppelingen moeten kunnen voldoen aan de in bijlage VI,
punt 4.3, genoemde proeven.
3.2.Geschikte trekogen
De vangmuilkoppelingen van klasse C50 moeten kunnen worden
gebruikt in combinatie met alle trekogen van klasse D50 en de combi-
natie moet de voorgeschreven eigenschappen hebben.
3.3.Automatische bediening
Vangmuilkoppelingen moeten automatisch werken (zie bijlage I, punt
2.1.17).
3.4.Vangmuil
Voor vangmuilkoppelingen van klasse C50 moet een vangmuil worden
toegepast die zodanig is ontworpen dat het juiste trekoog bij het aankop-
pelen veilig daarin kan worden geleid.
Alsde vangmuil of een dragend onderdeel daarvan om een verticale as
kan scharnieren, moet deze automatisch in de normale stand terugkeren
en met geopende koppelingspen effectief in deze stand blijven staan om
het trekoog tijdenshet koppelen goed te kunnen geleiden.
Alsde vangmuil of een dragend onderdeel daarvan om een horizontale
askan s charnieren, moet de verbinding die deze verdraaiing mogelijk
maakt in normale stand worden gehouden door een vergrendelings-
koppel. Dit koppel moet voldoende groot zijn om te voorkomen dat
een kracht van 200 N in verticale neerwaartse richting op de onderzijde
van de vangmuil of in verticale bovenwaartse richting op de bovenzijde
van de vangmuil een afwijking van het scharnier uit zijn normale stand
veroorzaakt. Het moet mogelijk zijn de vangmuil met de hand in zijn
normale stand terug te brengen. Een vangmuil die om de horizontale as
kan scharnieren wordt slechts goedgekeurd voor een verticale belasting
S van maximaal 50 kg en een V-waarde van maximaal 5 kN.
Alsde vangmuil of een dragend onderdeel daarvan om de lengteaskan
scharnieren, moet de verdraaiing worden begrensd door een vergrende-
lingskoppel van minstens 100 Nm.
De voorgeschreven minimumafmetingen van de vangmuil hangen af van
de D-waarde van de koppeling:
D-waarde ≤18 kN: breedte 150 mm, hoogte 100 mm
18 kN <D-waarde ≤25 kN: breedte 280 mm, hoogte 170 mm
25 kN <D-waarde: breedte 360 mm, hoogte 200 mm.
De buitenhoeken van de vangmuil kunnen worden afgerond.
Kleinere vangmuilen zijn voor de vangmuilkoppelingen van klasse C50-
X toegestaan als het gebruik daarvan beperkt is tot middenasaanhangwa-
gens met een toegestane maximummassa van 3,5 ton, of als de
toepassing van een vangmuil uit de bovenstaande tabel onmogelijk is
als gevolg van technische oorzaken en als er bovendien speciale omstan-
digheden zijn zoalsvis uele hulpmiddelen ter garandering van de veilige
uitvoering van de automatische koppelingsprocedure, en als het toepas-
singsgebied voor de goedkeuring beperkt is overeenkomstig bijlage III.
3.5De minimumbewegingsvrijheid van het aangekoppelde trekoog
Het aangekoppelde trekoog moet in het horizontale vlak om de verticale
askunnen draaien over een hoek van ± 90º ten opzichte van de lengteas
van het voertuig (zie figuur 5).
Het aangekoppelde trekoog moet in het verticale vlak ± 20º om de
dwarsas ten opzichte van de horizontale as van het voertuig kunnen
draaien (zie figuur 6). Alsde beweging mogelijk wordt gemaakt door
een speciaal scharnier (slechts bij vangmuilkoppelingen van klasse
C50-X) moet het toepassingsgebied vermeld in de goedkeuring overeen-
komstig bijlage III, worden beperkt tot de in bijlage VII, punt 2.3.7,
vermelde gevallen. Het aangekoppelde trekoog moet axiaal ± 25º om
de lengteasten opzichte van het horizontale vlak van het voertuig
kunnen verdraaien (zie figuur 7).1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 24
▼B
De verdraaiingshoeken zijn van toepassing op vangmuilkoppelingen die
niet aan het voertuig zijn bevestigd.
3.6.Minimumhoek voor aan- en afkoppelen
Het aan- en afkoppelen van het trekoog moet eveneensmogelijk zijn
wanneer de lengteasvan het trekoog ten opzichte van de middellijn
van de vangmuil:
3.6.1. over 50º in het horizontale vlak naar linksof naar rechtsisverdraaid
3.6.2. over 6º in het verticale vlak naar beneden of naar boven isverdraaid3.6.3. over 6º axiaal naar rechtsof naar linksisverdraaid.
3.7.Vergrendeling ter voorkoming van onopzettelijke afkoppeling
De koppelingspen moet in gesloten stand worden vergrendeld door twee
positieve mechanische vergrendelinrichtingen waarvan één moet blijven
functioneren alsde andere weigert.
De gesloten en vergrendelde stand van de koppeling moet duidelijk
uitwendig door een mechanische inrichting worden aangegeven. Het
moet mogelijk zijn de stand van de indicator op de tast vast te stellen,
bij voorbeeld in het donker.
De mechanische inrichting moet de ingrijping van beide vergrendelin-
richtingen aangeven (een EN-voorwaarde).
Het isechter voldoende dat de ingrijping van s lechtséén vergrendelin-
richting wordt aangegeven, alsde ingrijping van de tweede
vergrendelinrichting in deze stand een inherent kenmerk van het
ontwerp is.
3.8.Handbediende hendels
Handbediende hendelsmoeten zodanig zijn ontwerpen dat zij gemakke-
lijk kunnen worden bediend en het uiteinde isafgerond. De koppeling
mag bij de hendel geen scherpe randen of punten waaraan men zich
kan klemmen, hebben, die verwondingen tot gevolg kunnen hebben bij
de bediening van de koppeling. De voor de afkoppeling benodigde
kracht, gemeten zonder trekoog, mag niet meer dan 250 N loodrecht
op de bedieningsrichting van de hendel bedragen.
3.9. Speciale voorschriften voor standaardvangmuilkoppelingen van de
klassen C50-1 tot en met C50-6
3.9.1. De zwenkbeweging van het trekoog om de dwarsas moet mogelijk zijn
door de bolvorm van de koppelingen (en niet door een scharnier, zie
figuur 6).
3.9.2. Schokbelastingen (trek en druk) langs de lengteas als gevolg van de
speling tussen de koppelingspen en het trekoog mœten worden gedempt
door verende en/of dempende voorzieningen (behalve bij klasse C50-1).
3.9.3. De in figuur 8 en tabel 3 aangegeven afmetingen moeten worden aange-
houden.
3.9.4. De koppelingen moeten geschikt zijn voor en beproefd worden op de in
tabel 4 aangegeven karakteristieke waarden.
3.9.5. De koppeling moet kunnen worden geopend met behulp van een hand-
bediende hendel bij de koppeling (geen afstandsbediening).1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 25
▼B
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 26
▼B
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 27
▼B
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 28
▼B
TABEL 3
Afmetingen van standaardvangmuilkoppelingen (mm) (zie figuur 8)
C50-1 C50-2 C50-3 C50-4 C50-5 C50-6Opmer-
king
e183 120 140 160 ± 0,5
e256 55 80 100 ± 0,5
d1— 54 74 84 94 max.
d210,5 15 17 21 H13
f 110 155 180 200 +6,−0
g 85 90 120 140 ±3a 100 170 200 200 200 +20,−0
b 150 280 360 360 360 +20,−0
c 20 24 30 30 max.
h 150 190 265 265 265 max.
I1 — 150 250 300 300 max.
I2 150 300 330 330 330 max.
I3 100 160 180 180 180 ±20
T — 15 20 35 35 max.
TABEL 4
Karakteristieke waarden voor standaardvangmuilkoppelingen
C50-1 C50-2 C50-3 C50-4 C50-5 C50-6
D 18 25 70 100 130 190
Dc18 25 50 70 90 120
S 200 250 650 900 1 000 1 000
V 1 21 01 82 5 3 55 0
D = maximale D-waarde (kN)
Dc= maximale D-waarde (kN) voor middenasaanhangwagens
S = statische verticale maximumbelasting (kg)V = maximale V-waarde (kN)
4. TREKOGEN
De in punt 4.1 genoemde voorschriften zijn van toepassing op trekogen
van klasse D50.
In de punten 4.2 tot en met 4.5 worden de aanvullende voorschriften
genoemd waaraan standaardtrekogen moeten voldoen.
4.1.Algemene voorschriften voor trekogen
Alle trekogen dienen de in bijlage VI, punt 4.4, genoemde test te
kunnen doorstaan.
Trekogen van klasse D50 zijn bestemd voor het gebruik in combinatie
met vangmuilkoppelingen van klasse C50.
Trekogen mogen niet axiaal kunnen verdraaien (aangezien de respec-
tieve koppelingen kunnen verdraaien).
Als trekogen van klasse D50 met een bus worden gemonteerd, dienen
deze te voldoen aan de afmetingen alsaangegeven in figuur 12 (behalve
voor klasse D50-C) of figuur 13.
Deze bussen mogen niet in het trekoog zijn vastgelast.Trekogen van klasse D50 moeten aan de afmetingen voldoen die zijn
afgebeeld in figuur 9 (indien niet anderswordt aangegeven in punt 4.2,
4.3 of 4.4). De vorm van de schacht voor trekogen van klasse D50-X1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 29
▼B
wordt niet nader gespecificeerd, maar op een afstand van 210 mm van
het middelpunt van het oog dient de hoogte „h” en de breedte „b”
binnen de in tabel 6 vermelde grenswaarden te liggen.
4.2.Speciale voorschriften voor trekogen van klasse D50-A
Trekogen van klasse D50-A moeten aan de in figuur 9 aangegeven
afmetingen voldoen.
4.3.Speciale voorschriften voor trekogen van klasse D50-B
Trekogen van klasse D50-B moeten aan de in figuur 10 aangegeven
afmetingen voldoen.
4.4.Speciale voorschriften voor trekogen van klasse D50-C
Trekogen van klasse D50-C moeten aan de in figuur 11 aangegeven
afmetingen voldoen.
Trekogen van klasse D50-C moeten zijn uitgerust met een in figuur 13
afgebeelde bus.
4.5.Belastingswaarden voor standaardtrekogen
Standaardtrekogen en de bevestiging daarvan moeten geschikt zijn voor
en getest worden op de in tabel 5 aangegeven belastingswaarden.
TABEL 5
Karakteristieke waarden voor standaardtrekogen
Klasse D DcDV
D50-A 130 90 1 000 30
D50-B 130 90 1 000 25
D50-C 190 120 1 000 50
D = maximale D-waarde (kN)
Dc= maximale D-waarde (kN) voor middenasaanhangwagens
S = maximale statische verticale maximumbelasting (kg)
V = V-waarde (kN)
TABEL 6
Afmetingen van trekogen van de klassen D50-A en D50-X (zie figuur
9)
Klasse h (mm) b (mm)
D50-A 65−1+260−1+2
D50-X 67 max. 62 max.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 30
▼B
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 31
▼B
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 32
▼B
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 33
▼B
5. DISSELS
5.1. Dissels van klasse E moeten de in bijlage VI, punt 4.5, genoemde
proeven kunnen doorstaan.
5.2. Om een verbinding met de trekker tot stand te kunnen brengen, kunnen
de dissels zijn uitgerust met de in punt 2 genoemde kogelkoppelingen of
de in punt 4 van deze bijlage genoemde trekogen. De kogelkoppelingen
en trekogen kunnen met behulp van een schroef-, bout- of lasverbinding
zijn bevestigd.
5.3. Scharnierende dissels mogen de grond niet raken. Ze mogen niet lager
dan op een hoogte van 200 mm vanaf de grond komen wanneer ze niet
in de horizontale stand staan.
5.4.Hoogte-instelinrichtingen voor scharnierende dissels
5.4.1. Scharnierende dissels moeten zijn uitgerust met een inrichting voor de
instelling van de dissel tot de hoogte van de kogelkoppeling of de
vangmuil. Deze inrichtingen moeten zodanig ontworpen zijn dat de
dissel door één persoon kan worden ingesteld zonder gereedschap of
andere hulpmiddelen.
5.4.2. Hoogte-instelinrichtingen moeten het trekoog of de kogelkoppeling ten
minste 300 mm naar boven en naar beneden ten opzichte van de hori-
zontaal boven het wegdek kunnen instellen. Binnen dit instelgebied
moet de dissel traploos kunnen worden ingesteld of in maximumstappen
van 50 mm gemeten bij het trekoog of de kogelkoppeling.
5.4.3. De hoogte-instelinrichting mag de bewegingsvrijheid van de dissel na
aankoppeling niet hinderen.
5.4.4. Hoogte-instelinrichtingen mogen de werking van een oplooprem niet
verstoren.
5.5. In geval van dissels voorzien van een oplooprem mag de afstand tussen
het middelpunt van het trekoog en het einde van de vrije schacht van het
trekoog niet minder dan 200 mm bedragen wanneer de rem in werking
is. Wanneer de schacht van het trekoog volledig ingeschoven is, moet
deze afstand minimaal 150 mm bedragen.
5.6. Dissels voor middenasaanhangwagens moeten minstens half zo stijf zijn
voor dwarskrachten als voor verticale krachten.
6. MONTAGEFRAMES
6.1. Montageframes dienen geschikt te zijn voor de bevestiging van de
desbetreffende koppelinrichting op de bijbehorende voertuigen.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 34
▼B
6.2. Montageframes mogen niet aan het chassis, de carrosserie of andere
dragende delen van het voertuig worden gelast.
6.3. Montageframesdienen aan de in punt 4.3 van bijlage VI genoemde
voorschriften te voldoen.
7. OPLEGGERKOPPELINGEN EN STUURWIGGEN
De in punt 7.1 tot en met 7.9 genoemde voorschriften zijn van toepas-
sing op alle opleggerkoppelingen van klasse G50. In punt 7.10 worden
de aanvullende voorschriften genoemd, waaraan standaardkoppelinrich-
tingen moeten voldoen.
Stuurwiggen moeten voldoen aan de in punt 7.9 genoemde voor-
schriften.
7.1.Geschikte opleggerkoppelingspennen
Opleggerkoppelingen van klasse G50 moeten zodanig zijn ontworpen
dat zij kunnen worden gebruikt in combinatie met koppelingspennen
van klasse H50 en in combinatie daarmee de voorgeschreven eigen-
schappen hebben.
7.2.Automatische werking
Opleggerkoppelingen moeten automatisch werken (zie bijlage I, punt
2.1.17).
7.3.Geleiding
Opleggerkoppelingen moeten zijn uitgerust met een zoeker die een
veilige en goede ingrijping van de koppelingspen garandeert. De breedte
aan de voorzijde van de zoeker moet minstens 350 mm bedragen.
7.4.De vrije minimumbeweging van opleggerkoppelingen met inge-
brachte koppelingspen (maar met de opleggerkoppeling niet
bevestigd aan een montageplaat of het voertuig)
Wanneer de koppelingspen ingebracht is, moet bij opleggerkoppelingen
de koppelingspen in de rijstand ten minste over de volgende hoeken
kunnen verdraaien:
7.4.1. ± 90º om de verticale as (niet van toepassing op opleggerkoppelingen
met gedwongen besturing), en tegelijkertijd
7.4.2. ± 12º om een horizontale asdwarsop de rijrichting. Deze hoek heeft
niet noodzakelijkerwijze betrekking op het gebruik buiten de openbare
weg.
7.4.3. Verdraaiing rond de lengteasvan maximaal ± 3º istoeges taan. Bij een
volledig oscillerende opleggerkoppeling mag deze hoek echter worden
overschreden, mits een vergrendelmechanisme de verdraaiing tot ± 3º
beperkt.
7.5.Vergrendelingen ter voorkoming van ontkoppeling van opleggerkop-
pelingen
Het vergrendelmechanisme van de koppeling moet de koppelingspen op
twee positieve manieren vergrendelen. De tweede vergrendeling mag de
eerste vergrendelen. De eerste vergrendeling moet bij aankoppeling
automatisch in werking treden. Als de tweede vergrendeling met de
hand moet worden bediend moet dit slechts mogelijk zijn nadat de
eerste inrichting in werking is gesteld. Als de tweede vergrendeling een
automatische is, moet de inwerkingtreding van beide visueel worden
aangegeven.
7.6.Bedieningsmechanisme
In gesloten toestand moeten de bedieningsmechanismes beveiligd zijn
tegen onopzettelijk gebruik.
7.7.Oppervlakteafwerking
Het oppervlak van de koppelschotel en de koppelingsvergrendeling moet
functioneel toereikend zijn en nauwkeurig worden bewerkt, gesmeed,
gegoten of geperst.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 35
▼B
7.8.Belastingsvoorschriften
Alle opleggerkoppelingen moeten de in bijlage VI, punt 4.6, beschreven
proeven kunnen doorstaan.
7.9.Stuurwiggen
Koppelingen van klasse G50-X die niet geschikt zijn voor gedwongen
besturing moeten op de juiste wijze van merktekens worden voorzien.
7.9.1. De stuurwiggen voor gedwongen besturing van opleggers moeten de in
figuur 15 aangegeven afmetingen hebben.
7.9.2. De stuurwig moet een veilige en goede aankoppeling mogelijk maken.
De stuurwig moet verend zijn gemonteerd. De sterkte van de veer moet
zodanig zijn dat het aankoppelen van een ongeladen oplegger mogelijk
is en dat bij een volledig geladen oplegger de stuurwig stevig in contact
ismet flank van de koppeling tijdenshet rijden. Afkoppelen van de
oplegger moet zowel bij geladen alsongeladen oplegger mogelijk zijn.
7.10.Speciale voorschriften voor standaardopleggerkoppelingen
7.10.1. Standaardopleggerkoppelingen moeten de in figuur 14 en tabel 7 aange-
geven afmetingen hebben.
7.10.2. Standaardopleggerkoppelingen moeten geschikt zijn voor en beproefd
worden op een D-waarde van 150 kN en een U-waarde van 20 ton.
7.10.3. Ontkoppeling moet met een handbediende hefboom vlak bij de koppe-
ling kunnen geschieden.
7.10.4. Standaardopleggerkoppelingen moeten geschikt zijn voor gedwongen
besturing van opleggers met behulp van stuurwiggen (zie punt 7.9).
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 36
▼B
TABEL 7
Afmetingen van standaardopleggerkoppelingen (mm) (zie figuur 14)
G50-1 G50-2 G50-3 G50-4 G50-5 G50-6
H 140 tot 159 160 tot 179 180 tot 199 200 tot 219 220 tot 239 240 tot 260
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 37
▼B
8. OPLEGGERKOPPELINGSPENNEN
8.1. Opleggerkoppelingspennen van klasse H50 (zie ISO 337) moeten de in
figuur 16 aangegeven afmetingen hebben.
8.2. De koppelingspennen moeten de in bijlage VI, punt 4.8, genoemde
proeven kunnen doorstaan.
9. MONTAGEPLATEN
9.1. Montageplaten voor opleggerkoppelingen van klasse J moeten een
gatconfiguratie hebben die overeenkomt met figuur 14 alsze bes temd
zijn voor standaardopleggerkoppelingen.
9.2. Montageplaten voor standaardopleggerkoppelingen moeten geschikt zijn
voor de gedwongen besturing van opleggers (met stuurwiggen). Monta-
geplaten voor niet-standaardopleggerkoppelingen die ongeschikt zijn
voor gedwongen besturing moeten als zodanig van merktekens worden
voorzien.
9.3. Montageplaten voor opleggerkoppelingen moeten de in bijlage VI, punt
4.7, genoemde test kunnen doorstaan.
10. INRICHTINGEN VOOR AFSTANDSINDICATIE EN -BEDIENING
10.1.Algemene voorschriften
Inrichtingen voor afstandsindicatie en -bediening mogen worden toege-
past voor automatische koppelingsinrichtingen van de klassen C50-X en
G50-X.
Inrichtingen voor afstandsindicatie en -bediening mogen de vrije mini-
mumbeweging van het aangekoppelde trekoog of de aangekoppelde
oplegger niet hinderen. Zij moeten vast op het voertuig bevestigd zijn.
Alle inrichtingen voor afstandsindicatie of -bediening, alsmede onder-
delen van de bedieningsorganen en transmissievoorzieningen vallen
onder de beproevings- en goedkeuringsprocedure van de koppelinrich-
ting.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 38
▼B
10.2.Afstandsindicatie
10.2.1. Bij een automatische koppelingsprocedure moeten de afstandsindica-
toren de gesloten en dubbel vergrendelde stand van de koppeling op
optische wijze overeenkomstig punt 10.2.2 en/of punt 10.2.3 aangeven.
10.2.2. De verandering van de open naar de gesloten en dubbel vergrendelde
stand dient te worden aangegeven door een groen optisch signaal.
10.2.3. Alsde open en/of onvergrendelde s tand wordt aangegeven, dient dit te
geschieden door een rood optisch signaal.
10.2.4. Voor het geval de beëindiging van de automatische koppelingsprocedure
wordt aangegeven, dient de afstandsindicatie ervoor te zorgen dat de
koppelingspen werkelijk in de gesloten en dubbel vergrendelde stand is
gekomen.
10.2.5. Wanneer zich in het afstandsindicatiesysteem een storing voordoet, mag
de gesloten en vergrendelde stand niet tijdens de koppelingsprocedure
worden aangegeven alsde einds tand niet isbereikt.
10.2.6. De ontgrendeling van een of de twee vergrendelinrichtingen moet het
groene optische signaal doen doven en/of het rode optische signaal
doen oplichten.
10.2.7. De zich vlakbij de koppelinrichting bevindende mechanische indicatoren
dienen gehandhaafd te worden. De afstandsindicatie-inrichting dient bij
iedere koppelingsprocedure automatisch te worden geactiveerd.
10.2.8. Om de aandacht van de bestuurder tijdens normaal rijden niet af te
leiden, dient een inrichting te zijn aangebracht voor het uitschakelen
van de afstandsindicatie-inrichting.
10.2.9. De bedieningsorganen en indicatoren van de afstandsindicatie-inrichting
moeten binnen het gezichtsveld van de bestuurder worden aangebracht
en blijvend en duidelijk van kentekenszijn voorzien.
10.3.Afstandsbediening
10.3.1. Als afstandsbediening wordt toegepast moet tevens een afstandsindi-
catie-inrichting alsbedoeld in punt 10.2 zijn aangebracht, die de
geopende toestand van de koppeling moet aangeven.
10.3.2. Er moet een speciale schakelaar (dat wil zeggen hoofdschakelaar, handel
of klep) zijn waarmee het openen en sluiten van de koppeling met
behulp van de afstandsbediening mogelijk of onmogelijk wordt gemaakt.
Als de hoofdschakelaar niet in de bestuurderscabine is aangebracht, mag
deze zich niet op een voor onbevoegde personen vrij toegankelijke
plaats bevinden tenzij deze schakelaar kan worden afgesloten. De bedie-
ning van de koppeling vanuit de bestuurderscabine mag alleen mogelijk
zijn wanneer onopzettelijke bediening isuitges loten (dat wil zeggen
door middel van bediening met beide handen).
Het moet mogelijk zijn vast te stellen of opening van de koppeling met
behulp van afstandsbediening al dan niet mogelijk is.
10.3.3. Als bij de afstandsbediening de koppeling moet worden geopend door
een externe kracht, moet de toestand waarbij deze externe kracht op de
koppeling werkt duidelijk aan de bestuurder kenbaar worden gemaakt.
Dit isniet noodzakelijk alsde externe kracht s lechtsuitgeoefend wordt
wanneer de afstandsbediening in werking is.
10.3.4. Als de bekrachtiging voor opening van de koppeling met afstandsbedie-
ning uitwendig op het voertuig isaangebracht, moet het mogelijk zijn de
ruimte tussen de gekoppelde voertuigen te kunnen overzien, maar het
moet niet noodzakelijk zijn zich tussen de voertuigen te begeven om
de koppeling te bedienen.
10.3.5. Een enkele fout bij de bediening of een enkele storing in het systeem
mag niet het onbedoeld openen van de koppeling bij normaal rijden tot
gevolg hebben. Alle storingen in het systeem moeten direct worden
aangegeven of onmiddellijk duidelijk zijn bij de volgende bediening,
bij voorbeeld door weigering.
10.3.6. Bij een storing in de afstandsbediening moet het mogelijk zijn de koppe-
ling in noodgevallen op minstens één andere manier te openen. Als het
gebruik van gereedschap noodzakelijk is, moet dit gereedschap deel
uitmaken van de uitrusting van het voertuig. De in bijlage V, punt 3.8,
genoemde voorschriften zijn niet van toepassing op handbediende
hendelsdie uits luitend worden gebruikt voor het openen van de koppe-
ling in noodgevallen.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 39
▼B
10.3.7. De bedieningsorganen en indicatoren voor de afstandsbediening moeten
onuitwisbaar en duidelijk van kentekenen zijn voorzien.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 40
▼B
BIJLAGE VI
BEPROEVING VAN MECHANISCHE KOPPELINRICHTINGEN
1. ALGEMENE VOORSCHRIFTEN VOOR DE BEPROEVING
1.1. Er moeten monsters van koppelinrichtingen worden beproefd, waarbij
zowel de sterkte als de functionele eigenschappen moeten worden
getest. De technische dienst kan echter van de test afzien als het
eenvoudige ontwerp van een onderdeel een theoretische controle
mogelijk maakt. De theoretische controles moeten resultaten van
dezelfde kwaliteit als bij dynamische of statische beproeving waar-
borgen. In gevallen van twijfel zijn de resultaten van de dynamische
proeven doorslaggevend. De verantwoordelijke technische dienst
besluit welk type test zal worden uitgevoerd.
1.2. Bij koppelinrichtingen moet de sterkte worden geverifieerd aan de
hand van een dynamische test (duurtest). In bepaalde gevallen kunnen
aanvullende statische tests nodig zijn (zie punt 4).
1.3. De dynamische proeven moeten worden uitgevoerd met een bij bena-
dering sinusoïdale belasting (wisselend en/of pulserend) met een voor
het materiaal geschikt aantal spanningscycli. Er mogen zich geenscheuren of breuken voordoen.
1.4. Slechtseen kleine blijvende vervorming istoeges taan bij de voorge-
schreven statische proeven. De plastische vervorming na het
wegnemen van de belasting mag niet meer dan 10 % van de maxi-
mumvervorming bedragen.
1.5. Wat betreft de belasting bij de dynamische proeven zijn de veronder-
stellingen gebaseerd op de horizontale component van de kracht in de
lengteasvan het voertuig en de verticale component van de kracht.
Horizontale krachtcomponenten die dwarsop de lengteasvan het
voertuig werken en momenten worden niet in aanmerking genomen,
mits zij slechts van ondergeschikt belang zijn.
Alshet ontwerp van de koppelinrichting of de beves tiging aan het
voertuig daarvan of de bevestiging aan bijkomende systemen (zoals
stabilisatoren, korte koppelinrichtingen, enz.) extra krachten of
momenten veroorzaakt, kan de technische dienst verlangen dat
aanvullende proeven worden gedaan. De horizontale krachtcomponent
in de lengteas van het voertuig wordt voorgesteld door een theoretisch
bepaalde referentiekracht, de D-waarde gedefinieerd in bijlage I, punt
2.1.18. De verticale krachtcomponent bestaat in voorkomend geval uit
de verticale statische belasting S op het aankoppelpunt en de aange-
nomen verticale belasting V, gedefinieerd in bijlage I, punt 2.1.19,
of, in geval van opleggerkoppelingen, de statische verticale draag-
kracht U.
1.6. De karakteristieke waarden D, S, V en U waarop de proeven zijn
gebaseerd, moeten overgenomen worden uit de door de fabrikantingediende aanvraag voor verlening van EEG-typegoedkeuring.
2. TESTPROCEDURES
2.1. Voor de dynamische en statische proeven moet het proefexemplaar op
een geschikte proefbank worden geplaatst met een geschikte inrich-
ting voor de uitoefening van de kracht, zodat de te beproeven
koppeling niet wordt blootgesteld aan andere krachten of momenten
dan de voorgeschreven proefkracht. In geval van wisselende proeven
moet de richting van de kracht niet meer afwijken dan + 1º van de
voorgeschreven richting. In geval van pulserende en statische proeven
moet de hoek ingesteld worden voor de maximumkracht. Normaliter
betekent dit een scharnier in het punt waar de kracht wordt uitgeoe-
fend (het aankoppelpunt) en een tweede scharnier op voldoende
afstand.
2.2. De testfrequentie mag niet meer dan 35 Hz bedragen. De gekozen
frequentie mag niet in de buurt liggen van de resonantiefrequentie
van de proefopstelling, met inbegrip van de te beproeven koppelin-
richting. Bij asynchrone proeven moeten de frequenties van de twee
krachtencomponenten circa 1 % tot ten hoogste 3 % uit elkaar liggen.
Voor uit staal vervaardigde koppelinrichtingen bedraagt het aantal
spanningscycli 2 × 10
6. Voor inrichtingen gemaakt uit andere mate-
rialen dan staal kan een groter aantal cycli noodzakelijk zijn Voor
het onderzoek naar scheurvorming moet de kleurstofpenetratieme-
thode of een daaraan equivalente methode worden toegepast.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 41
▼B
2.3. Bij wisselende beproevingskrachten (componenten) is de gemiddelde
kracht nul. Bij pulserende proeven is de kracht gelijk aan de maxi-
mumkracht; de minimumkracht mag maximaal 5 % van de
maximumkracht bedragen tenzij anderswordt aangegeven in de
desbetreffende testvoorschriften.
2.4. Bij statische proeven, behalve de speciale proeven bedoeld in punt
4.2.3, moet de beproevingskracht snel en zonder stoten haar waarde
bereiken en deze minstens 60 seconden behouden.
2.5. De te testen koppelinrichtingen moeten in principe zo stevig mogelijk
op de proefbank worden gemonteerd in de stand waarin zij op het
voertuig worden gebruikt. Hiervoor moeten de door de fabrikant of
de aanvrager opgegeven bevestigingsmiddelen worden gebruikt. Deze
dienen te zijn bestemd voor de bevestiging van de koppeling aan het
voertuig en/of dienen identieke mechanische eigenschappen te
hebben.
2.6. De te testen koppelinrichtingen dienen bij voorkeur in de oorspronke-
lijke toestand te worden getest zoals zij op de weg worden gebruikt.
Het wordt aan de fabrikant overgelaten om in overleg met de techni-
sche dienst flexibele onderdelen vast te zetten als dit voor de
testprocedure noodzakelijk is en als er geen twijfel over bestaat dat
de testresultaten onrealistisch worden beïnvloed.
Flexibele onderdelen die klaarblijkelijk oververhit raken door deze
versnelde testprocedure mogen gedurende de test worden vervangen.
De proefbelastingen mogen worden uitgeoefend met behulp van
speciale spelingvrije inrichtingen.
3. IN BIJLAGE VI GEBRUIKTE SYMBOLEN EN DEFINITIES
Av= toegestane maximale asbelasting van de gestuurde as in ton
C = massa van een middenasaanhangwagen in ton (zie bijlage I,
punt 2.1.18)
D = D-waarde in kN (zie bijlage I, punt 2.1.18)
R = massa van een volledige aanhangwagen in ton (zie bijlage
I, punt 2.1.18)
T = massa van het trekkende voertuig in ton (zie bijlage I, punt
2.1.18)
FA= statische hefkracht in kN
Fh= horizontale component van de beproevingskracht langs de
lengteasvan het voertuig in kN
Fs= verticale component van de beproevingskracht in kN
Fq= horizontale component van de beproevingskracht, dwars op
de lengteasvan het voertuig, in kN
Fhsres= beproevingsresultante van Fhen Fsin kN
Fhq res= beproevingsresultante van Fhen Fqin kN
S = statische verticale belasting in kg
U = verticale opleggerbelasting in ton
V = V-waarde in kN (zie bijlage I, punt 2.1.19)
a = de aan de verticale versnelling equivalente factor in het
aankoppelpunt van een middenasaanhanger, die afhankelijk
is van de aard van de vering van de achteras(sen) van het
trekkende voertuig
e = de longitudinale afstand tussen het aankoppelpunt van
koppelingskogels die uit elkaar kunnen worden genomen
en het verticale vlak van de bevestigingspunten (zie de
figuren 22 tot en met 25) in mm
f = verticale afstand tussen het aankoppelpunt van kogelkoppe-
lingen die uit elkaar kunnen worden genomen en het
horizontale vlak van de bevestigingspunten (zie de figuren
21 tot en met 25) in mm
g = de versnelling van de zwaartekracht, gesteld op 9,81 m/s2
l = theoretische dissellengte tussen het middelpunt van het
trekoog en het middelpunt van het assenstel in m
n = afstand tussen het trekoog en de middellijn van de
gestuurde as in mm
r = zwenkstraal in mm1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 42
▼B
s= s poorbreedte in mm
x = lengte van het laadvlak van een aanhanger met centrale as
in m
Indices:
O = maximumkracht
U = minimumkrachtw = wisselend
h = horizontaal
s= verticaal
4. SPECIFIEKE PROEFVOORSCHRIFTEN
4.1. Koppelingskogels en trekinrichtingen
4.1.1. De mechanische koppelinrichtingen van koppelingskogels kunnen van
het volgende type zijn:
— koppelingskogels uit één stuk, met inbegrip van inrichtingen met
niet-verwisselbare afneembare kogels (zie figuur 20);
— koppelingskogels, met inbegrip van een aantal onderdelen die
kunnen worden losgenomen (zie de figuren 21, 22 en 23);
— trekinrichtingen (zie figuur 24).
4.1.2. De basistest is een duurtest met een wisselende kracht. Het proef-
exemplaar bestaat uit de koppelingskogel, de kogelhals en de
bevestigingsmiddelen, benodigd voor montage op het voertuig. De
koppelingskogel en trekinrichting moeten in de stand waarin zij
worden gebruikt stevig worden gemonteerd op een proefbank
waarmee wisselende krachten kunnen worden uitgeoefend.
4.1.3. De plaats van de bevestigingspunten voor montage van de koppelings-
kogel en trekinrichting wordt door de voertuigfabrikant aangegeven
(zie bijlage VII, punt 1.2).
4.1.4. De te beproeven inrichtingen dienen te worden verstrekt met inbegrip
van alle ontwerpbijzonderheden die van invloed kunnen zijn op de
sterktecriteria (bij voorbeeld plaats met de elektrische aansluitingen,
merktekens, enz.). De steekcirkel van de verankeringspunten of
bevestigingspunten, de geometrische plaats van de koppelingskogel
en de bevestigingspunten van de koppelinrichting ten opzichte van
de referentielijn dienen door de voertuigfabrikant te worden verstrekt
en te worden aangegeven in het testrapport. De verankeringspunten op
de proefbank dienen zich op dezelfde plaatsten opzichte van de refe-
rentielijn te bevinden alsdie op het des betreffende voertuig, waartoe
de fabrikant van het trekkende voertuig alle benodigde gegevensaan
de fabrikant van de trekinrichting verstrekt.
4.1.5. De op de proefbank gemonteerde eenheid dient te worden beproefd
op wisselende trekbelastingen (bij voorbeeld een pulsator).
De proefbelasting dient een wisselende kracht te zijn en moet onder een hoek
van 15º ± 1º op de koppelingskogel worden uitgeoefend, zoals aangegeven in
de figuren 17 en/of 18.
Alshet middelpunt van de kogel zich boven de evenwijdig aan de referentielijn
lopende lijn bevindt (zie figuur 19) die door het hoogste en meest nabij gelegen
bevestigingspunt loopt, dient de test te worden uitgevoerd onder een hoek α=
− 15º ± 1º (zie figuur 17). Alshet middelpunt van de kogel zich onder de even-
wijdig aan de referentielijn lopende lijn bevindt (zie figuur 19) die door het
hoogste en meest nabij gelegen bevestigingspunt loopt, dient de test te worden
uitgevoerd onder een hoek α= + 15º ± 1º (zie figuur 18). Deze hoeken zijn
gekozen om rekening te houden met de verticale statische en dynamische belas-
ting. Deze proefmethode is slechts van toepassing op een toegestane statische
belasting van niet meer dan
S¼
120/C1D
g
Als de statische belastingen meer dan 120 · D bedraagt, dient de proefhoek te
worden verhoogd tot 20º. De dynamische test moet worden uitgevoerd met de
volgende kracht:
Fhsres= ± 0,6 D.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 43
▼B
4.1.6. De testprocedure is van toepassing op de verschillende typen koppel-
inrichting (zie punt 4.1.1) en wel alsvolgt:
4.1.6.1. Uit één stuk bestaande koppelingskogels met inbegrip van inrich-
tingen met niet-verwisselbare afneembare kogels (zie figuur 20)1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 44
▼B
De sterktetest voor de in figuur 20 afgebeelde inrichtingen dient te
worden uitgevoerd overeenkomstig de in punt 4.1.5 vermelde voor-
schriften.
4.1.6.2. Koppelingskogels, met inbegrip van de delen die kunnen worden
losgenomen
De volgende categorieën worden vastgesteld:
— trekinrichting met kogel (zie figuur 21);
— trekinrichting met kogel op integrale steun (zie figuur 22);
— trekinrichting met kogel (zie figuur 23);
— trekinrichting zonder kogel (zie figuur 24).
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 45
▼B
De sterktetest voor de in de figuren 21 tot en met 23 afgebeelde
inrichtingen dient te worden uitgevoerd overeenkomstig de in punt
4.1.5 vermelde voorschriften. De afmetingen e en f met een fabrica-
getolerantie van ± 5 mm dienen te worden vermeld in het testrapport.
De beproeving van de trekinrichting (zie figuur 24) dient te worden
uitgevoerd met een (op de steun) gemonteerde kogel. Er dient slechts
rekening te worden gehouden met de resultaten die betrekking hebben
op de trekinrichting tussen de bevestigingspunten en het montagevlak
van de kogelsteun.
De afmetingen e en f dienen door de fabrikant van de koppelinrich-
ting te worden opgegeven.
4.1.6.3. Koppelinrichtingen met variabele afmetingen e en f voor demontabele
en verwisselbare koppelingskogels
4.1.6.3.1. De sterktetests voor dergelijke trekinrichtingen (afgebeeld in figuur
25) dienen overeenkomstig de in punt 4.1.5 vermelde voorschriften
te worden uitgevoerd.
4.1.6.3.2. Als de ongunstigste configuratie kan worden vastgesteld in overleg
tussen de fabrikant en de technische dienst, is de test van alleen deze
configuratie voldoende. Isdat niet het geval, dan dienen divers e
kogelstanden overeenkomstig het in punt 4.1.6.3.3 vermelde vereen-
voudigde testprogramma te worden beproefd.
4.1.6.3.3. Bij een vereenvoudigd testprogramma ligt de waarde van f tussen een
vastgesteld waarde fminen een waarde fmaxdie niet groter isdan
100 mm. De kogel dient zich op een afstand (emax) van 130 mm vanaf
de steun te bevinden. Om alle mogelijke standen van de kogel te
beschouwen in het vlak bepaald door de horizontale afstand vanaf1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 46
▼B
het montagevlak en het verticale gebied van f (fmintot fmax), dienen
twee inrichtingen te worden getest:
— een met de kogel in de hoogste stand (fmax)e n
— een met de kogel in de laagste stand (fmin).
Alshet gebied van de mogelijke kogels tanden wordt verdeeld door
een lijn evenwijdig aan de referentielijn (zie figuur 25c) zijn de
testhoeken:
—αvoor de kogel boven, en + αvoor de kogel onder die referentie-
lijn (zie figuur 19).
a) fmaxonder de lijn evenwijdig aan de referentielijn, testhoeken: + α
b) fminboven de lijn evenwijdig aan de referentielijn, testhoeken: − α
c) fmaxboven de lijn evenwijdig aan de referentielijn
fminonder de lijn evenwijdig aan de referentielijn
testhoeken: + αen − α1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 47
▼B
4.2. Kogelkoppelingen
4.2.1. De basistest is een duurtest met een wisselende kracht en een stati-
sche test (heftest) van ieder te beproeven exemplaar.
4.2.2. De dynamische test moet worden uitgevoerd voor koppelingskogels
van klasse A van voldoende sterkte. De kogelkoppeling en de koppe-
lingskogel moeten volgens de instructies van de fabrikant op de
proefbank worden geplaatst en wel zodanig dat de stand overeenkomt
met die op het voertuig. Het moet onmogelijk zijn dat op het proef-
exemplaar nog andere krachten dan de beproevingskracht worden
uitgeoefend. De kracht moet langseen lijn worden uitgeoefend, die
door het middelpunt van de kogel gaat en in achterwaartse richting
schuin naar beneden loopt onder een hoek van 15º (zie figuur 26).
Bij de duurtest moet de onderstaande kracht worden uitgeoefend:
Fhsresw= 0,6 D
4.2.3. Er moet tevens een statische hefproef worden uitgevoerd. De voor de
proef bestemde koppelingskogel moet een diameter hebben van
zodat deze representatief is voor een gesleten koppelingskogel. Dehefkracht F
Amoet zonder stoten snel worden opgevoerd tot een
waarde van1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 48
▼B
gC þS
1000/C18/C19
en gedurende 10 seconden op dit niveau worden gehandhaafd (zie
figuur 27). De kogel mag niet losraken en de kogelkoppeling mag
geen blijvende vervorming vertonen die een negatief effect op de
functie daarvan zou kunnen hebben.
4.3. VANGMUILKOPPELING EN TREKINRICHTINGEN
4.3.1. Een te beproeven disselkoppeling moet een duurtest ondergaan. De
vangmuilkoppeling moet zijn voorzien van alle bevestigingsmiddelen
die benodigd zijn om deze aan het voertuig te bevestigen. Eventuele
bijkomende onderdelen die tussen de vangmuilkoppeling en hetonderstel van het voertuig worden aangebracht (dat wil zeggen trek-
inrichtingen) moeten met dezelfde krachten worden beproefd alsde
koppeling. Bij het testen van trekinrichtingen voor standaard
vangmuilkoppelingen wordt de verticale belasting aangebracht op
een afstand in de lengterichting van het verticale vlak van de bevesti-
gingspunten die gelijk is aan de positie van de overeenkomstige
standaard koppeling.
4.3.2. Vangmuilkoppelingen voor scharnierende dissels (S = 0)
Tijdens de dynamische proef moet een horizontale wisselende kracht
F
hw= 0,6 D worden uitgeoefend langseen lijn evenwijdig aan het
wegdek, die ligt in het middenlangsvlak van de trekker en door het
middelpunt van de koppelingspen loopt.
4.3.3. Vangmuilkoppelingen voor gebruik op middenasaanhangwagens (S
>0 )
4.3.3.1. Middenasaanhangwagens met een massa van maximaal 3,5
ton
Vangmuilkoppelingen voor gebruik op een middenasaanhangwagen
met een massa van maximaal 3,5 ton moeten op dezelfde wijze
worden beproefd alskoppelings kogelsmet trekinrichting als
beschreven in punt 4.1 van deze bijlage.
4.3.3.2. Middenasaanhangwagens met een massa van meer dan 3,5
ton
De vangmuilkoppeling wordt tijdens een asynchrone duurtest in hori-
zontale en verticale richting belast. De horizontale richting moetevenwijdig lopen aan het wegdek, in het middenlangsvlak van de
trekker liggen en door het middelpunt van de koppelingspen lopen.
De verticale richting van de kracht moet loodrecht staan op het
wegdek, in het middenlangsvlak van de trekker liggen en door het
middelpunt van de koppelingspen lopen (zie figuur 28).1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 49
▼B
De bevestigingsmiddelen voor de vangmuilkoppeling en het trekoog
op de proefbank dienen die te zijn welke zijn bestemd voor de beves-
tiging daarvan aan het voertuig overeenkomstig de montage-
instructies van de fabrikant. De volgende proefbelastingen dienen op
het koppelpunt te worden uitgeoefend:
ProefbelastingGemiddelde waarde
(kN)Amplitude (kN)
Horizontale belasting 0 ± 0,6 D
Verticale belastingg/C1S
1000 ± 0,6 V
De beproevingskracht is de geometrische som van de verticale en de
horizontale componenten. Deze kan worden verkregen met behulp
van de in figuur 28 afgebeelde proefbankconfiguratie. De verticale
en de horizontale component dienen sinusvormig te zijn en asyn-
chroon te worden uitgeoefend, waarbij het verschil tussen de
frequenties tussen 1 en 3 % dient te liggen, zodat in alle richtingen
resulterende beproevingskrachten worden uitgeoefend.
4.3.4. Statische test van de vergrendeling van de koppelingspen
Bij vangmuilkoppelingen ishet eveneensnoodzakelijk de s luiting en
de vergrendeling te beproeven met behulp van een statische kracht
van 0,25 D, die in de richting van de opening wordt uitgeoefend. De
test mag geen opening van de sluiting tot gevolg hebben en geen
beschadiging veroorzaken. Een kracht van 0,1 D is voldoende bij
cylindrische koppelpennen.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 50
▼B
4.4. Trekogen
4.4.1. Trekogen moeten aan dezelfde dynamische proeven worden onder-
worpen alsvangmuilkoppelingen. Trekogen die uits luitend worden
gebruikt voor aanhangers met een scharnierende dissel die zich vrij
in verticale richting kan bewegen, moeten wisselend belast worden
als beschreven in punt 4.3.2. Trekogen die eveneens bestemd zijn
voor het gebruik op middenasaanhangwagens moeten op dezelfde
wijze worden beproefd alskogelkoppelingen (zie punt 4.2) voor
aanhangwagenmassa's C tot 3,5 ton en op dezelfde wijze als
vangmuilkoppelingen (punt 4.3.3.2) voor aanhangwagensmet een
massa van meer dan 3,5 ton.
4.4.2. De beproeving van trekogen moet zodanig worden uitgevoerd dat de
wisselende belasting ook op de delen wordt uitgeoefend waarmee het
trekoog aan de dissel is bevestigd. Alle elastische tussenliggende
onderdelen moeten met een klamp worden vastgezet.
4.5. Dissels
4.5.1. Dissels moeten op dezelfde wijze worden getest als trekogen (zie punt
4.4). De technische dienst kan afzien van een duurtest als door het
eenvoudige ontwerp van een onderdeel een theoretische controle van
de sterkte volstaat. De ontwerpbelasting voor de theoretische controle-
berekening van de dissel van middenasaanhangwagens met een massa
C van maximaal 3,5 ton dient te worden overgenomen uit ISO 7641/1
(1983). De ontwerpbelasting voor de theoretische controleberekening
van dissels voor middenasaanhangwagens met een massa C van meer
dan 3,5 ton dient alsvolgt te worden berekend:
Fsp¼g/C2S
1000þV
waarin de krachtamplitude V gelijk isaan die welke isvermeld in
bijlage I, punt 2.1.19.
De toelaatbare spanningen op grond van de ontwerpbelasting voor
aanhangwagens met een totale massa C van meer dan 3,5 ton moeten
in overeenstemming zijn met punt 5.3 van ISO 7641/1. Voor gebogen
dissels (bij voorbeeld zwanehalzen) en voor dissels van complete
aanhangwagenswordt de horizontale krachtcomponent Fhp= 1,0 x D
in aanmerking genomen.
4.5.2. Voor dissels van complete aanhangwagens die verticaal vrij bewegen,
moet, naast de duurtest of de theoretische controle van de sterkte, de
knikweerstand worden gecontroleerd met behulp van een technische
berekening uitgaande van een ontwerpbelasting van 3,0 D of met
behulp van een knikproef op basis van een ontwerpbelasting van 3,0
x D. De toelaatbare spanningen bij een berekening moeten in over-
eenstemming zijn met punt 5.3 van ISO 7641/1.
4.5.3. In geval van bestuurbare assen moet de buigweerstand via theoreti-
sche berekeningen of via een buigtest worden gecontroleerd. In het1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 51
▼B
midden van het koppelingspunt moet een horizontale statische dwars-
kracht worden uitgeoefend. De grootte van deze kracht moet zodanig
worden gekozen dat op het middenpunt van de vooraseen moment
van 0,6 x Avx g (kNm) wordt uitgeoefend. De toelaatbare spanningen
moeten in overeenstemming zijn met punt 5.3 van ISO 7641/1.
4.6. Opleggerkoppelingen
4.6.1. De basissterkteproeven zijn een dynamische test en een statische test
(hefproef). Opleggerkoppelingen bestemd voor de gedwongen bestu-
ring van opleggers moeten daarnaast aan een statische proef
(buigtest) worden onderworpen. In verband met de proeven dienen
opleggerkoppelingen te worden uitgerust met alle bevestigingsmid-
delen die benodigd zijn om deze aan het voertuig te bevestigen. De
bevestigingsmethode moet identiek zijn aan die welke vervolgens
wordt toegepast op het voertuig zelf.
4.6.2. Statische proeven
4.6.2.1. Standaard opleggerkoppelingen, ontworpen voor stuurwiggen of soort-
gelijke inrichtingen voor gedwongen besturing van opleggers (zie
bijlage V, punt 7.9), moeten op sterkte worden beproefd met behulp
van een statische buigproef binnen het bedrijfsgebied van de stuurin-
richting, terwijl tegelijkertijd de opleggerbelasting wordt uitgeoefend.
De maximaal toegestane opleggerbelasting U moet verticaal op de
koppeling in de bedrijfsstand worden uitgeoefend met behulp van
een stijve plaat van voldoende grootte waarmee de koppeling volledig
wordt bedekt.
De resultante van de uitgeoefende belasting moet door het middelpunt
van het horizontale scharnier van de opleggerkoppeling lopen.
Tegelijkertijd moet een horizontale dwarskracht die de voor de
gedwongen besturing van de oplegger benodigde kracht voorstelt,
worden uitgeoefend op de zijkant van de zoeker voor de opleggerkop-
pelingspen. De grootte van deze kracht en de richting daarvan moet
zodanig worden gekozen dat een moment van 0,75 m x D op het
middelpunt van de opleggerkoppelingspen wordt uitgeoefend. Het
moment dient te worden uitgeoefend door middel van een kracht via
een arm met een lengte van 0,5 m. Blijvende (plastische) vervorming
van maximaal 0,5 % van alle nominale afmetingen istoeges taan. Er
mag zich geen scheurvorming voordoen.
4.6.2.2. Er moet voor alle opleggerkoppelingen een statische heftest worden
uitgevoerd. Tot een opwaartse kracht van FA= g · U mag er geen blij-
vende verbuiging van de koppelschotel optreden van meer dan 0,2 %
van de breedte daarvan.
Bij standaardopleggerkoppelingen van klasse G50 en vergelijkbare
koppelingen met dezelfde koppelingspendiameter mag zich geenscheiding tussen koppelingspen en koppeling voordoen bij een
opwaartse kracht van
F
A= g · 2,5 · U.
De kracht dient uitgeoefend te worden met behulp van een hefboom
die aan één zijde op de koppelschotel rust en aan het andere uiteinde
wordt opgeheven op een afstand van 1,0 tot 1,5 m vanaf het middel-
punt van de koppelingspen (zie figuur 29).
De hefboomarm moet een hoek maken van 90º met de inschuifrich-
ting van de koppelingspen in de koppeling. Indien voor de hand ligt
welke de ongunstigste stand is, moet deze ongunstigste stand worden
getest. Indien het niet gemakkelijk is de ongunstigste stand te bepalen,
beslist de technische dienst welke zijde getest moet worden. Er is
geen tweede test nodig.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 52
▼B
4.6.3. Dynamische proef
Opleggerkoppelingen moeten wisselend op een proefbank worden
belast (asynchrone dynamische test) met horizontale wisselende en
verticale pulserende krachten die tegelijkertijd worden uitgeoefend.
4.6.3.1. Bij opleggerkoppelingen die niet bestemd zijn voor gedwongen bestu-
ring van opleggersmoeten de volgende krachten worden uitgeoefend:
horizontaal: Fhw= ± 0,6 x D
verticaal: FsO=gx1 , 2xU
FsU=gx0 , 4xU .
Deze twee krachten moeten in het middenlangsvlak van het voertuig
worden uitgeoefend waarbij FsO,Udoor het middelpunt van het schar-
nier van de koppeling gaat.
De verticale kracht FsO,Uvarieert tussen de grenzen
+ 1,2 · U en + 0,4 · Uen de horizontale kracht tussen+ 0,6 · D en − 0,6 · D.
4.6.3.2. Bij opleggerkoppelingen met gedwongen besturing van opleggers
moeten de volgende krachten worden uitgeoefend:
horizontaal: F
hw= ± 0,675 x D
verticaal: FsO,Ualsin punt 4.6.3.1
De richting van de krachten wordt in punt 4.6.3.1. vermeld.
4.6.3.3. Bij de dynamische test van opleggerkoppelingen moet een geschikt
smerend materiaal tussen de koppelschotel en de opleggerschotel
worden geplaatst zodat een wrijvingcoëfficiënt µ van maximaal 0,15
wordt gegarandeerd.
4.7. Montageplaten bij opleggerkoppelingen
Montageplaten dienen op overeenkomstige wijze aan de in punt 4.6.3
genoemde dynamische test voor opleggerkoppelingen en de in punt
4.6.2 genoemde statische proeven te worden onderworpen. Bij monta-
geplaten is het voldoende de heftest slechts aan een zijde uit te
voeren. De proeven moeten uitgaan van de aangegeven maximum-
montagehoogte van de koppeling, de aangegeven maximumbreedte
en de aangegeven maximumlengte van het montageplaatontwerp. Het
isniet noodzakelijk deze tes t uit te voeren alsde montageplaat1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 53
▼B
smaller en/of langer is en de totale hoogte kleiner maar overigens
identiek isaan een ontwerp dat deze proef reedsheeft ondergaan.
4.8. Koppelingspennen van opleggers
4.8.1. Een koppelingspen moet een dynamische test met wisselende span-
ningen op een proefbank ondergaan. De beproeving van de
koppelingspen mag niet in combinatie met de beproeving van de
opleggerkoppeling plaatsvinden. De proef moet zodanig worden uitge-
voerd dat de belasting ook wordt uitgeoefend op de middelen ter
bevestiging van de koppelingspen aan de oplegger.
4.8.2. De koppelingspen moet in de bedrijfsstand een dynamische test
ondergaan waarbij een horizontale belasting van Fhw= ± 0,6 · D wordt
uitgeoefend.
De richting van de kracht moet door het middelpunt van de kleinste
diameter van het cylindrische gedeelte van de koppelingspen gaan,
die voor klasse H50 een diameter heeft van 50,8 mm (zie bijlage V,
figuur 16).1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 54
▼B
BIJLAGE VII
VOORSCHRIFTEN VOOR DE TYPEGOEDKEURING VAN EEN VOER-
TUIGTYPE MET BETREKKING TOT DE FACULTATIEVE
BEVESTIGING VAN MECHANISCHE KOPPELINRICHTINGEN AAN
DIT VOERTUIG
1. ALGEMENE VOORSCHRIFTEN
1.1. De voertuigfabrikant dient aan te geven welke typen en klassen koppel-
inrichtingen aan het voertuigtype mogen worden bevestigd, waarbij de
waarden van D, V (1), S of U (indien van toepassing) worden opgegeven
die zijn gebaseerd op de constructie van het voertuigtype in combinatie
met de te gebruiken type(n) koppelinrichting(en). De karakteristieke
waarden D, V, S of U van de koppelinrichtingen die zijn goedgekeurd
overeenkomstig deze richtlijn dienen groter of gelijk te zijn aan de voor
de desbetreffende combinatie gegeven waarden.
1.2. De koppelinrichting dient aan het voertuig te worden bevestigd overeen-
komstig de montagevoorschriften van de voertuigfabrikant welke in
overleg met de fabrikant van de koppeling en de technische dienst zijn
vastgesteld. De voertuigfabrikant dient de juiste bevestigingspunten van
de koppelinrichting voor het voertuigtype aan te geven en indien nodig
gegevens te verstrekken over montagesteunen, montageplaten, enz. die
op bepaalde voertuigtypen moeten worden aangebracht.
1.3. Voor de aankoppeling van aanhangwagens met een maximummassa van
meer dan 3,5 ton mogen alleen automatische koppelinrichtingen worden
toegepast, waarmee een automatische koppeling aan motorvoertuigen
mogelijk is.
1.4. Bij de bevestiging van koppelinrichtingen van de klassen B, D, E en H op
aanhangwagensdient bij de berekening van de D-waarde rekening te
worden gehouden met een maximummassa T van 32 ton van het trek-
kende voertuig. Alsde D-waarde van de koppelinrichting niet toereikend
is voor T = 32 ton, moet de daaruit volgende beperking voor de massa T
van het trekkende voertuig of de massa van de voertuigcombinatie
worden vermeld in het EEG-typegoedkeuringsformulier van de aanhang-
wagen (bijlage IX).
2. SPECIALE VOORSCHRIFTEN2.1.Bevestiging van koppelingskogels en trekinrichtingen
2.1.1. Koppelingskogels en trekinrichtingen moeten zodanig op een voertuig
van categorie M1, categorie M2 beneden 3,5 ton en categorie N1 worden
bevestigd dat aan de in figuur 30 aangegeven afmetingen qua ruimte en
hoogte wordt voldaan. Dit voorschrift is niet van toepassing op terrein-
voertuigen alsoms chreven in bijlage II van Richtlijn 92/53/EEG.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 55
(1) De waarde van V moet alleen worden opgegeven voor voertuigen met een technisch
toelaatbare maximummassa in beladen toestand van meer dan 3,5 ton
▼B
Niet-vermelde gegevensmoeten met kennisvan zaken worden gekozen.
De afmetingen en hoeken dienen met geschikte instrumenten te worden
gecontroleerd.
2.1.2. Voor koppelingskogels en trekinrichtingen moet de voertuigfabrikant
montagevoorschriften verstrekken en vermelden of versteviging van de
bevestigingspunten noodzakelijk is.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 56
▼B
2.1.3. Kogelkoppelingen moeten kunnen worden aan- en afgekoppeld wanneer
de lengteasvan de kogelkoppeling ten opzichte van de middellijn van
de koppelingskogel en de bevestiging daarvan:
a) in het horizontale vlak naar linksof naar rechtseen hoek βmaakt van
60º (zie figuur 30),
b) in het verticale vlak een hoek αmaakt van 10º naar boven of naar
beneden (zie figuur 30),
c) axiaal 10º naar linksof naar rechtsisverdraaid.
2.1.4. de gemonteerde koppelingskogel mag de plaats of de zichtbaarheid van
de achterkentekenplaat niet belemmeren, andersdient een zonder s peciaal
gereedschap te demonteren koppelingskogel te worden toegepast.
2.2.Bevestiging van kogelkoppelingen
2.2.1. Kogelkoppelingen van klasse B zijn toegestaan voor aanhangwagens met
een maximummassa van maximaal 3,5 ton. Kogelkoppelingen moeten
zodanig zijn bevestigd dat het aankoppelpunt van de aanhangwagens
zich in de horizontale stand van de aanhangwagen, die tot de toegestane
maximale asbelasting is beladen, 430 ± 35 mm boven het horizontale
vlak bevindt waarop de wielen van de aanhangwagen rusten (zie figuur
31).
Bij caravansen goederenaanhangwagensvers taat men onder de horizon-
tale stand de toestand waarbij de vloer van het laadoppervlak horizontaal
is. Bij aanhangwagens zonder een referentieoppervlak (bij voorbeeld
bootaanhangwagens) moet de fabrikant van de aanhanger een geschikte
referentielijn aangeven die de horizontale stand weergeeft. De voorge-
schreven hoogte geldt alleen voor aanhangwagens die bestemd zijn om
te worden bevestigd aan de in punt 2.1.1 genoemde voertuigen.
2.2.2. Het moet mogelijk zijn de koppelingskogels veilig te bedienen binnen de
in figuur 30 aangegeven vrije ruimte van de koppelingskogel.
2.3.Montage van vangmuilkoppelingen en van hun bevestiging
2.3.1.Montagematen voor standaard vangmuilkoppelingen
Als een type standaard vangmuilkoppeling bestemd is om op een voertuig
te worden gemonteerd, moet aan de montageafmetingen vermeld in
figuur 32 en tabel 8 worden voldaan.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 57
▼B
2.3.2.Noodzaak van op afstand bediende koppelingen
Alsniet aan een of meer van de volgende regelsinzake een gemakkelijke
en veilige aankoppelprocedure (zie punt 2.3.3), bereikbaarheid (zie punt
2.3.4) of ruimte voor de hendel (zie punt 2.3.5) kan worden voldaan,
dient een koppeling met afstandsbedieningsinrichting als bedoeld in
bijlage V, punt 10.3, te worden toegepast.
2.3.3.Gemakkelijke en veilige aankoppelprocedure
Vangmuilkoppelingen moeten zodanig aan een voertuigtype worden
bevestigd dat ze gemakkelijk aan en af te koppelen zijn.
Naast het openen (en sluiten, indien van toepassing) behoort hiertoe ook
de controle van de indicator voor de gesloten en vergrendelde stand van
de koppelingspen (visueel en op de tast).
Op de plaats waar de persoon die de koppeling bedient moet staan,
mogen zich geen aan het ontwerp inherente gevaarlijke punten bevinden
zoals scherpe randen, hoeken, enz. of deze moeten worden afgeschermd
zodat de kans op letsel klein is.
De vluchtweg vanaf deze plaatsmag aan geen van beide zijden beperkt
zijn of gehinderd worden door bevestigde voorwerpen.
De bescherming tegen het onder het voertuig rijden mag geen beletsel
voor de persoon vormen om een geschikte houding aan te nemen om de
koppeling te bedienen.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 58
▼B
2.3.4.Bereikbaarheid
De afstand tussen het middelpunt van de koppelingspen en de achterzijde
van de voertuigcarrosserie mag niet meer dan 420 mm bedragen.
Deze afstand van 420 mm mag echter worden overschreden als de tech-
nische noodzaak hiertoe kan worden aangetoond:
1. een afstand van maximaal 650 mm voor voertuigen met een kipinstal-
latie of een op de achterzijde gemonteerde installatie;
2. een afstand van maximaal 1 320 mm als de ongehinderde hoogte ten
minste 1 150 mm bedraagt;
3. autotransportvoertuigen met ten minste twee laadniveaus waarbij de
aanhangwagen bij normaal vervoer niet gescheiden is van het trek-
kende voertuig,
mitsde gemakkelijke en veilige bediening van de vangmuilkoppeling
daardoor niet in het gedrang komt.
2.3.5.Ruimte voor de handbediende hendel
Om te zorgen voor een veilige bediening van vangmuilkoppelingen moet
er voldoende vrije ruimte rond de handbediende hendel zijn.
De in figuur 33 afgebeelde ruimte wordt voldoende geacht. Alser meer-
dere typen standaardvangmuilkoppelingen bestemd zijn voor montage op
het type voertuig, moet de ruimte zodanig zijn dat bij de grootste koppe-
ling van de desbetreffende klasse, als aangegeven in bijlage V, punt 3,
aan de voorwaarden wordt voldaan.
De maten zijn ook van toepassing op vangmuilkoppelingen met handbe-
diende hendelsdie naar beneden gericht zijn of een ander ontwerp
hebben.
De ruimte moet blijven bestaan binnen de in bijlage V, punt 3.6, aange-
geven minimumhoek voor aan- en afkoppeling.
2.3.6.Vrije bewegingsruimte van vangmuilkoppelingen
De aan het voertuigtype bevestigde vangmuilkoppeling moet zich op
minimaal 10 mm van alle andere delen van het voertuig bevinden waarbij
rekening wordt gehouden met alle mogelijke geometrische standen over-
eenkomstig bijlage V.
Als een type standaardvangmuilkoppeling bestemd is voor montage op
een voertuigtype moet de ruimte zodanig zijn dat bij toepassing van de
grootst mogelijke koppeling van de desbetreffende klasse, als bedoeld in
bijlage V, punt 3, aan de voorwaarden wordt voldaan.
2.3.7.Bereikbaarheid van vangmuilkoppelingen met een speciaal scharnier
voor verticale verdraaiing (zie figuur 6)
Koppelingen met een cilindrische pen waarbij verticale verdraaiing van
het aangekoppelde disseloog mogelijk is door middel van een speciaal
scharnier, zijn slechts toegestaan in gevallen waarbij de technische nood-
zaak hiertoe kan worden aangetoond. Dit kan bij voorbeeld het geval zijn
bij kipvoertuigen wanneer het koppelstuk scharnierend moet zijn, of bij
koppelingen van zware transportvoertuigen wanneer het gebruik van een
cilindrische koppelpen noodzakelijk is in verband met de sterkte.
TABEL 8
Montagematen voor standaardvangmuilkoppelingen
C50-1 C50-2 C50-3 C50-4 C50-5 C50-6Opmer-
king.
e183 120 140 160 ± 0,5
e256 55 80 100 ± 0,5
d1— 54 75 85 95 + 1/−0,5
d110,5 15 17 21 H13
T — 15 20 35 35 35 max.
F 120 165 190 210 min.
G 95 100 130 150 min.
L1— 200 300 400
min.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 59
▼B
2.4.Bevestigingen van trekogen en dissels aan aanhangwagens
2.4.1. Dissels voor middenasaanhangwagens moeten voorzien zijn van een in de
hoogte verstelbare inrichting als de verticale belasting bij het trekoog van
de aanhangwagen meer dan 50 kg bedraagt bij een aanhangwagen die
gelijkmatig tot de technisch toegestane maximummassa is geladen.
2.4.2. Wanneer trekogen en dissels worden bevestigd aan middenasaanhangwa-
gens met een maximummassa C van meer dan 3,5 ton en met meer dan
één as, moeten deze zijn uitgerust met een inrichting voor asbelasting-
sverdeling.
2.5.Bevestiging van opleggerkoppelingen, montageplaten en koppelings-
pennen op voertuigen
2.5.1. Opleggerkoppelingen van klasse G50 mogen niet direct op het voertuig-
onderstel worden bevestigd, tenzij de fabrikant van het voertuig hiertoe
toestemming geeft. Zij moeten op het onderstel worden gemonteerd met
behulp van een montageplaat, waarbij de installatievoorschriften van de
voertuigconstructeur of koppelingfabrikant moeten worden nageleefd.
2.5.2. Opleggers moeten uitgerust zijn met steunpoten of andere voorzieningen
die het afkoppelen en parkeren van de oplegger mogelijk maken. Als
opleggers zodanig uitgerust zijn dat de aansluiting van de koppelinrich-
tingen, de elektrische systemen en remsystemen automatisch kangeschieden, moet de aanhangwagen uitgerust zijn met steunpoten die
automatisch ingetrokken worden nadat de oplegger is aangekoppeld.
2.5.3. De bevestiging van de opleggerkoppelingspen op de montageplaat van de
oplegger moet geschieden volgens de aanwijzingen van de voertuigcon-
structeur of de fabrikant van de opleggerkoppeling.
2.5.4. Als een oplegger is uitgerust met een stuurwig moet deze voldoen aan de
in bijlage V, punten 7.9.1 en 7.9.2, genoemde voorschriften.1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 60
▼B
BIJLAGE VIII
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 61
▼B
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 62
▼B
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 63
▼B
BIJLAGE IX
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 64
▼B
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 65
▼B
Aanhangsel I
1994L0020 — NL — 01.05.2004 — 001.001 — 66