1993L0053 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 93/53/EEG VAN DE RAAD
van 24 juni 1993
tot vaststelling van minimale communautaire maatregelen voor de bestrijding van bepaalde
visziekten
(PB L 175 van 19.7.1993, blz. 23)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Richtlijn 2000/27/EG van de Raad van 2 mei 2000 L 114 28 13.5.2000
►M2 Beschikking 2001/288/EG van de Commissie van 3 april 2001 L 99 11 10.4.2001
Gewijzigd bij:
►A1 Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C 241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
►A2 Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de RepubliekLetland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek
Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse
Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de EuropeseUnie is gegrondL 236 33 23.9.2003
▼B
RICHTLIJN 93/53/EEG VAN DE RAAD
van 24 juni 1993
tot vaststelling van minimale communautaire maatregelen voor de
bestrijding van bepaalde visziekten
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Europees Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat vis wordt vermeld in de lijst in bijlage II bij het
Verdrag; dat het in de handel brengen van vis een belangrijke bron
van inkomsten is voor de aquacultuursector;
Overwegende dat op communautair niveau bestrijdingsmaatregelen
moeten worden vastgesteld voor het geval een ziekte uitbreekt, teneinde de rationele ontwikkeling van de aquacultuur te garanderen en
bij te dragen tot de bescherming van de gezondheid van de dieren in
de Gemeenschap;
Overwegende dat, voor de ziekten waarop deze richtlijn betrekking
heeft, moet worden uitgegaan van de lijsten in bijlage A bij Richtlijn91/67/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake veterinairrechte-lijke voorschriften voor het in de handel brengen van
aquicultuurdieren en aquicultuurprodukten (
4);
Overwegende dat een uitbraak van een ziekte zich snel tot een
epizoötie kan ontwikkelen, met een zodanige sterfte en zodanige conse-quenties dat de rentabiliteit van de aquacultuur er ernstig door kanworden aangetast;
Overwegende dat bestrijdingsmaatregelen moeten worden genomen
zodra de aanwezigheid van een ziekte wordt vermoed, zodat onmidde-lijk efficiënte maatregelen kunnen worden getroffen zodra de ziektewordt bevestigd;
Overwegende dat de te nemen maatregelen ten doel moeten hebben
verspreiding van de ziekte tegen te gaan, met name door een zorgvul-
dige controle op de verplaatsingen van vissen en produkten waardoorde besmetting kan worden verspreid;
Overwegende dat ter voorkoming van de betreffende ziekten in de
Gemeenschap normaliter een beleid moet worden gevoerd op basisvan niet-vaccinatie;
Overwegende dat een grondig epizoötiologisch onderzoek essentieel is
om elke verspreiding van de ziekten tegen te gaan; dat de Lid-Statenhiertoe speciale eenheden in het leven moeten roepen;
Overwegende dat, met het oog op een doeltreffende controle, de
diagnose van de ziekten moet worden geharmoniseerd en worden
verricht door ter zake bevoegde laboratoria, voor de coördinatie
waarvan door de Gemeenschap een referentielaboratorium kan wordenaangewezen;
Overwegende dat voor een eenvormige toepassing van deze richtlijn
een communautaire inspectieprocedure moet worden ingevoerd;
Overwegende dat gemeenschappelijke maatregelen voor de bestrijding
van de ziekten de minimale basis vormen voor handhaving van eendiergezondheidssituatie die overal aan dezelfde normen voldoet;1993L0053 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 2
(1) PB nr. C 172 van 8. 7. 1992, blz. 16.
(2) PB nr. C 150 van 31. 5. 1993.
(3) PB nr. C 19 van 25. 1. 1993, blz. 14.
(4) PB nr. L 46 van 19. 2. 1991, blz. 1.
▼B
Overwegende dat bij het uitbreken van een van de in bijlage A bij
Richtlijn 91/67/EEG genoemde ziekten Beschikking 90/424/EEG vande Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair
gebied (
1), en met name artikel 5, van toepassing is;
Overwegende dat aan de Commissie de taak moet worden toevertrouwd
om de nodige uitvoeringsbepalingen vast te stellen, en dat hiertoe eenprocedure moet worden ingevoerd voor een nauwe doeltreffende
samenwerking tussen de Commissie en de Lid-Staten in het Permanent
Veterinair Comité.
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
Algemene bepalingen
Artikel 1
Bij deze richtlijn worden de minimale communautaire maatregelen ter
bestrijding van de in bijlage A, lijsten I en II, bij Richtlijn 91/67/EEG
genoemde visziekten vastgesteld.
Artikel 2
Voor de toepassing van deze richtlijn gelden, voor zover nodig, de
definities van artikel 2 van Richtlijn 91/67/EEG.
Bovendien wordt verstaan onder:
1. „ziekte van lijst I”: een visziekte die is opgenomen in bijlage A,
lijst I, bij Richtlijn 91/67/EEG;
2. „ziekte van lijst II”: een visziekte die is opgenomen in bijlage A,
lijst II, bij Richtlijn 91/67/EEG;
3. „van besmetting verdachte vis”: vis die klinische symptomen dan
wel postmortale letsels of twijfelachtige reacties op laboratorium-tests vertoont, op grond waarvan de aanwezigheid van een ziektevan lijst I of lijst II redelijkerwijs kan worden vermoed;
4. „besmette vis”: vis waarbij de aanwezigheid van een ziekte van
lijst I of lijst II officieel is bevestigd op basis van een laboratorium-onderzoek of, in geval van infectieuze anemie van de zalm, op
basis van een klinisch en een postmortaal onderzoek;
5. „van besmetting verdacht bedrijf”: bedrijf met van besmetting
verdachte vis;
6. „besmet bedrijf”: bedrijf met besmette vis of bedrijf dat geruimd,
naar nog niet ontsmet is.
Artikel 3
De Lid-Staten zien erop toe dat alle bedrijven waar vis wordt gekweekt
of gehouden van de soorten die vatbaar zijn voor de ziekten van lijst Iof van lijst II:
1. door de officiële dienst worden geregistreerd; deze registratie zal
voortdurend worden bijgewerkt;
2. een register bijhouden:
a) van de levende vis, eieren en gameten die op het bedrijf worden
binnengebracht, met alle gegevens inzake levering, aantal ofgewicht, grootte, herkomst en leveranciers van de vis;
b) van de levende vis, eieren en gameten die het bedrijf verlaten,
met alle gegevens inzake verzending, aantal of gewicht, grootteen bestemming van de vis;
c) van de geconstateerde sterfte.1993L0053 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 3
(1) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 19. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij
Besluit 92/438/EEG (PB nr. L 243 van 25. 8. 1992, blz. 27).
▼B
Dit register, dat door de officële dienst, op diens verzoek, te allen
tijde kan worden onderzocht, moet regelmatig worden bijgewerkten vier jaar worden bewaard.
Artikel 4
De Lid-Staten zien erop toe dat, wanneer de aanwezigheid van een van
de ziekten van lijst I of lijst II wordt vermoed, daarvan zo spoedigmogelijk de verplichte aangifte wordt gedaan bij de officiële dienst.
HOOFDSTUK II
Maatregelen voor de bestrijding van ziekten van lijst I
Artikel 5
1. De Lid-Staten zien erop toe dat, wanneer er zich op een bedrijf
vissen bevinden die van besmetting met een van de in lijst I genoemde
ziekten worden verdacht, de officiële dienst er onverwijld voor zorgtdat een officieel onderzoek, met name een klinisch onderzoek, wordtingesteld om na te gaan of de ziekte al dan niet aanwezig is; in hetbijzonder neemt hij passende monsters voor laboratoriumonderzoek of
laat hij deze nemen.
2. Zodra van de vermoedelijke aanwezigheid van de ziekte aangifte
is gedaan, laat de officiële dienst het bedrijf onder officieel toezichtplaatsen en stelt hij met name de volgende eisen:
a) alle soorten en categorieën vis moeten worden geteld en voor iedere
soort en categorie moet worden geregistreerd hoeveel dieren reedszijn gestorven of zijn besmet, dan wel vermoedelijk zijn besmet of
verontreinigd; de uitkomsten van de telling moeten door de eigenaar
of houder worden bijgewerkt op basis van de aangroei van de popu-latie of van nieuwe gevallen van sterfte in de periode waarop hetvermoeden betrekking heeft; de uitkomsten van de telling moetenop verzoek worden overgelegd en kunnen bij elke inspectie worden
gecontroleerd;
b) levende of dode vissen en eieren of gameten mogen niet zonder
toestemming van de officiële dienst op het bedrijf worden binnenge-bracht of van het bedrijf worden gevoerd;
c) dode vissen en afval daarvan moeten worden opgeruimd onder
toezicht van de officiële dienst;
d) diervoeders, gereedschap, voorwerpen en andere stoffen, zoals afval,
waardoor een ziekte kan worden overgebracht, mogen, in voorko-
mend geval, slechts op het bedrijf worden binnengebracht of uit
het bedrijf worden verwijderd met de toestemming van de officiëledienst, die de voorwaarden vaststelt om verspreiding van het ziekte-verwekkende agens te voorkomen;
e) voor alle verkeer van personen van en naar het bedrijf is de
toestemming van de officiële dienst vereist;
f) voertuigen mogen het bedrijf slechts binnenkomen of verlaten met
toestemming van de officiële dienst, die de voorwaarden vaststelt
om verspreiding van het ziekteverwekkende agens te voorkomen;
g) adequate ontsmettingsmiddelen moeten worden gebruikt bij de in-
en uitgangen van het bedrijf;
h) er moet een epizoötologisch onderzoek worden verricht overeen-
komstig artikel 8, lid 1;
i) alle bedrijven die gelegen zijn in hetzelfde stroomgebied of kustge-
bied, moeten onder officieel toezicht worden geplaatst, en vissen,eieren of gameten mogen niet van deze bedrijven worden afgevoerd
zonder toestemming van de officiële dienst; voor grote stroomge-
bieden of kustgebieden kan de officiële dienst besluiten demaatregel alleen te doen gelden voor een kleiner gebied in de buurtvan het van besmetting verdachte bedrijf, indien de dienst vanmening is dat dit gebied optimale garanties biedt om verspreidingvan de ziekte te voorkomen.1993L0053 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 4
▼B
Indien nodig moeten de officiële diensten van aangrenzende Lid-Staten
of derde landen in kennis worden gesteld van het vermoeden. In datgeval moeten de officiële diensten van de betrokken Lid-Staten het
nodige doen om de in dit artikel vastgestelde maatregelen toe te passen.
Zo nodig kunnen specifieke maatregelen worden vastgesteld volgens de
procedure van artikel 19.
3. Totdat de in lid 2 bedoelde officiële maatregelen in werking
treden, treft de eigenaar of de houder van vissen waarbij de aanwezig-heid van de ziekte wordt vermoed, alle dienstige maatregelen om aanhet bepaalde in lid 2, met uitzondering van de punten h) en i), te
voldoen.
4. De in lid 2 genoemde maatregelen worden pas opgeheven
wanneer het vermoeden van aanwezigheid van de ziekte officieel isweerlegd.
Artikel 6
Zodra de aanwezigheid van een van de in lijst I genoemde ziekten offi-
cieel wordt bevestigd, zien de Lid-Staten erop toe dat de officiële
dienst gelast dat, naast de in artikel 5, lid 2, opgesomde maatregelen,
de volgende maatregelen worden getroffen:
a) op het besmette bedrijf:
— moet alle vis volgens een door de officiële dienst opgesteld en
door de Commissie volgens de procedure van artikel 19, lid 2,goedgekeurd tijdschema worden verwijderd;
— moeten, indien het bedrijf aan land gelegen is, alle kweekvijvers
worden geleegd met het oog op het reinigen en ontsmettenervan;
— worden alle eieren en gameten, dode vissen en vissen met klini-
sche symptomen als hoog-risicomateriaal beschouwd en moetenzij onder toezicht van de officiële dienst worden vernietigd,overeenkomstig Richtlijn 90/667/EEG (
1);
— moet alle levende vis hetzij overeenkomstig Richtlijn 90/667/
EEG onder toezicht van de officiële dienst worden gedood en
vernietigd, hetzij, wat de vissen betreft die groot genoeg zijnom in de handel te worden gebracht en geen klinische symp-tomen vertonen, onder toezicht van de officiële dienst wordengedood om in de handel te worden gebracht of voor menselijkeconsumptie te worden verwerkt.
In het laatste geval ziet de officiële dienst erop toe dat de vissen
onmiddelijk gedood en gestript worden, dat deze handelingenzodanig worden uitgevoerd dat verspreiding van ziekteverwek-kende agentia wordt voorkomen, dat de visafval wordtbeschouwd als materiaal met een hoog risico en een behandeling
ondergaat ter vernietiging van de ziekteverwekkende agentia
overeenkomstig Richtlijn 90/667/EEG, en dat het gebruiktewater een behandeling ondergaat waarmee eventueel aanwezigeziekteverwekkende agentia worden uitgeschakeld;
— moeten, nadat de vis, de eieren en de gameten zijn verwijderd,
de kweekvijvers, de uitrusting en alle materiaal dat verontreinigd
zou kunnen zijn, zo spoedig mogelijk worden gereinigd enontsmet overeenkomstig de instructies die door de officiëledienst zijn vastgesteld, zodat er geen enkel gevaar meer bestaatvoor verspreiding of overleving van het ziekteverwekkendeagens. De procedures voor het reinigen en ontsmetten van een1993L0053 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 5
(1) Richtlijn 90/667/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling
van gezondheidsvoorschriften voor de verwijdering en verwerking van dier-lijke afvallen, voor het in de handel brengen van dierlijke afvallen en ter
voorkoming van de aanwezigheid van ziekteverwekkers in diervoeders van
dierlijke oorsprong (vissen daaronder begrepen) en tot wijziging van Richt-
lijn 90/425/EEG (PB nr. L 363 van 27. 12. 1990, blz. 51). Richtlijn
gewijzigd bij Richtlijn 92/118/EEG (PB nr. L 62 van 15. 3. 1993, blz. 49).▼M1
▼B
▼B
besmet bedrijf worden volgens de procedure van artikel 19 vast-
gesteld;
— moeten alle mogelijk besmettelijke stoffen als bedoeld in artikel
5, lid 2, onder d), worden vernietigd of op zodanige wijzeworden behandeld dat het eventueel aanwezige ziekteverwek-kend agens wordt vernietigd;
— moet een epizoötiologisch onderzoek worden verricht overeen-
komstig artikel 8, lid 1, en is artikel 8, lid 4, van toepassing; inhet kader van dit onderzoek moeten ook monsters worden
genomen voor laboratoriumonderzoek;
b) alle bedrijven die gelegen zijn in hetzelfde stroomgebied of
hetzelfde kustgebied als het besmette bedrijf, moeten wordengeïnspecteerd; indien bij deze inspecties gevallen van besmettingworden geconstateerd, moeten de onder a) van dit lid genoemde
maatregelen worden toegepast;
c) de officiële dienst geeft toestemming om weer vis op het bedrijf
binnen te brengen, nadat de reinigings- en ontsmettingswerkzaam-heden naar behoren zijn gecontroleerd en nadat naar het oordeelvan de officiële dienst voldoende tijd is verstreken om te garanderendat het ziekteverwekkende agens volledig is vernietigd en dat ook
andere mogelijke besmettingen in hetzelfde stroomgebied zijn uitge-
roeid;
d) wanneer voor de uitvoering van de onder a), b), c) en d), van artikel
5, lid 2, vastgestelde maatregelen moet worden samengewerkt metde officiële diensten van andere Lid-Staten, dienen de officiële dien-
sten van de betrokken Lid-Staten hun medewerking te verlenen, ten
einde ervoor te zorgen dat de in dit artikel vastgestelde maatregelenworden uitgevoerd.
De daarvoor eventueel benodigde aanvullende maatregelen worden
vastgesteld volgens de procedure van artikel 19.
Artikel 7
De Lid-Staten zien erop toe dat er, wanneer niet-gekweekte vissen die
niet tot een bedrijf behoren en de vissen in meren, plassen en andere
voor de sportvisserij bestemde wateren, of wateren met siervissen,besmet zijn of het vermoeden hiervan bestaat, passende maatregelenworden genomen. De Lid-Staten stellen de Commissie en de andereLid-Staten in het Permanent Veterinair Comité in kennis van de doorhen genomen maatregelen.
Artikel 8
1. Het epizoötiologisch onderzoek richt zich op:
— de waarschijnlijke duur van de periode waarin de ziekte reeds op
het bedrijf aanwezig kan zijn geweest voordat de aanwezigheid
ervan werd gemeld of vermoed;
— de mogelijke oorsprong van de op het bedrijf aanwezige ziekte en
de opsporing van andere bedrijven waar eieren, gameten of vissenvan voor de ziekte vatbare soorten kunnen zijn besmet;
— het verkeer van vissen, eieren of gameten, voertuigen of stoffen en
personen, die het ziekteverwekkende agens naar of van debetrokken bedrijven kunnen hebben overgedragen;
— de eventuele aanwezigheid van dragers van de ziekte, en de
plaatsen waar zij voorkomen.
2. Als uit dit epizoötiologisch onderzoek blijkt dat de ziekte door
contact als gevolg van verkeer van vissen, eieren of gameten, dieren,voertuigen of personen of op een andere wijze, uit een ander stroom-
gebied of kustgebied kan zijn binnengebracht of naar een ander
stroomgebied of kustgebied kan zijn overgedragen, worden de in datstroomgebied of kustgebied gelegen bedrijven als van besmettingverdachte bedrijven beschouwd en is artikel 5 van toepassing. Als deaanwezigheid van de ziekte wordt bevestigd, is artikel 6 van toepas-sing.1993L0053 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 6
▼B
3. Als uit het epizoötiologisch onderzoek blijkt dat de medewerking
van de officiële diensten van andere Lid-Staten vereist is, treffen deofficiële diensten van de betrokken Lid-Staten alle noodzakelijke maat-
regelen om ervoor te zorgen dat de bepalingen van deze richtlijn
worden nageleefd.
4. Met het oog op een volledige coördinatie van alle maatregelen die
nodig zijn om te garanderen dat de ziekte zo snel mogelijk wordt uitge-roeid en voor het uitvoeren van het epizoötiologisch onderzoek, wordteen crisisteam opgericht.
De algemene voorschriften inzake de nationale crisisteams en het
communautaire crisisteam worden op voorstel van de Commissie, met
een gekwalificeerde meerderheid van stemmen door de Raad vastge-steld.
5. De Raad besluit bij gekwalificeerde meerderheid, aan de hand
van een voorstel van de Commissie dat op het advies van het Weten-schappelijk Veterinair Comité is gebaseerd ten einde met namerekening te houden met wetenschappelijke en technologische ontwikke-
lingen, de bepalingen van dit artikel vóór 31 december 1996 opnieuw
te bezien.
HOOFDSTUK III
Maatregelen ter bestrijding van ziekten van lijst II
Artikel 9
1. Wanneer de aanwezigheid van een van de in lijst II genoemde
ziekten in een erkend gebied of op een erkend bedrijf in een niet-erkend gebied wordt vermoed of bevestigd, moet er een epizoötiolo-gisch onderzoek overeenkomstig artikel 8 plaatsvinden. De Lid-Staten
die hun overeenkomstig Richtlijn 91/67/EEG bepaalde status opnieuw
wensen te verkrijgen, dienen zich te houden aan de bijlagen B en Cvan die richtlijn.
2. Als uit het epizoötiologisch onderzoek blijkt dat de ziekte door
het verkeer van vissen, eieren of gameten, voertuigen of personen ofop een andere wijze, uit een erkend gebied of uit een ander erkendbedrijf kan zijn binnengebracht of naar een ander erkend bedrijf kan
zijn overgedragen, worden die gebieden of bedrijven als van besmet-
ting verdachte gebieden respectievelijk bedrijven beschouwd en zijnde passende maatregelen daarop van toepassing.
3. De officiële dienst kan evenwel toestaan dat de te doden vis
verder wordt afgekweekt totdat hij groot genoeg is om in de handel teworden gebracht.
Artikel 10
1. Wanneer op een niet-erkend bedrijf dat gelegen is in een niet-
erkend gebied, vis voorkomt waarvan wordt vermoed dat hij met een
ziekte van lijst II is besmet, zien de Lid-Staten erop toe dat de officiële
dienst:
a) onmiddelijk een officieel onderzoek instelt om de aanwezigheid van
de ziekte te bevestigen of te weerleggen, waarbij, indien nodig,monsters worden genomen voor onderzoek in een erkend laborato-rium;
b) een officiële telling van de besmette bedrijven verricht of laat
verrichten, die regelmatig moet worden bijgewerkt;
c) de besmette bedrijven onder officieel toezicht plaatst of laat plaatsen
en ervoor zorgt dat, in afwijking van artikel 3, lid 1, onder c), van
Richtlijn 91/67/EEG, vanaf besmette bedrijven alleen het verkeer
wordt toegestaan van levende vissen of eieren of gameten diebestemd zijn, hetzij voor andere bedrijven die met dezelfde ziektezijn besmet, hetzij om te worden gedood met het oog op menselijkeconsumptie.
2. De Lid-Staten kunnen voor een bepaalde periode onder toezicht
van de officiële dienst een facultatief of een verplicht programma1993L0053 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 7
▼B
invoeren voor het uitroeien van de ziekten van lijst II op niet-erkende
bedrijven of in niet-erkende gebieden. Tijdens die periode is hetverboden in een gebied of bedrijf waarvoor een dergelijk programma
geldt, levende vissen, eieren of gameten binnen te brengen uit een
besmet bedrijf of een bedrijf met een onbekende gezondheidsstatus.
Deze programma's, die worden opgesteld op basis van algemene
criteria die vóór de in artikel 20 vermelde datum volgens de procedurevan artikel 19 worden bepaald, worden ter beoordeling aan deCommissie voorgelegd en volgens de genoemde procedure goedge-keurd en, in voorkomend geval, gewijzigd.
Na de in de eerste alinea bedoelde periode stellen de Lid-Staten die
deze procedure hanteren, de Commissie en de andere Lid-Staten inhet Permanent Veterinair Comité van de resultaten in kennis.
3. Uiterlijk op 31 december 1996 legt de Commissie aan de Raad
een verslag voor dat na advies van het Wetenschappelijk VeterinairComité is opgesteld met inachtneming van de opgedane ervaring en
de technische en wetenschappelijke ontwikkelingen, met eventuele
voorstellen ter herziening van dit artikel, met name inzake het op demarkt brengen van besmette levende vissen, alsmede van hun eierenen gameten, die voor de kweek of de vetmesterij zijn bestemd, eninzake de uitvoering van een epizoötiologisch onderzoek in niet-erkende gebieden wanneer wordt vermoed dat de ziekte zich op een
niet-erkend bedrijf voordoet. De Raad spreekt zich met gekwalificeerde
meerderheid over deze eventuele voorstellen uit, die zijn opgesteld metinachtneming van de conclusies van dit verslag.
4. De toepassingsbepalingen met betrekking tot de leden 1 en 2
worden zo nodig door de Commissie vastgesteld volgens de prcedurevan artikel 19.
HOOFDSTUK IV
Slotbepalingen
Artikel 11
1. Voor de bemonstering en het laboratoriumonderzoek om de
ziekten van lijst I en lijst II op te sporen, worden de methoden gebruiktdie zijn vastgesteld volgens artikel 15 van Richtlijn 91/67/EEG.
2. Het laboratoriumonderzoek naar de aanwezigheid van een ziekte
of van ziekteverwekkende agentia wordt verricht door een laboratoriumdat door de officiële dienst is erkend. Uit het laboratoriumonderzoekmoet, indien nodig, maar vooral zodra de eerste tekenen van de ziekte
zich manifesteren, blijken om welk type, welk subtype of welke variant
van het desbetreffende ziekteverwekkende agens het gaat; de desbetref-fende uitkomsten moeten door het nationale referentielaboratoriumworden bevestigd en kunnen, indien nodig, worden bevestigd door hetin artikel 13 bedoelde communautaire referentielaboratorium.
Artikel 12
1. De Lid-Staten zien erop toe dat in elke Lid-Staat een nationaal
referentielaboratorium wordt aangewezen met de nodige voorzieningen
en het nodige gespecialiseerde personeel om op elk moment, en metname bij de eerste tekenen van de betrokken ziekte, het type, hetsubtype en de variant van het betreffende ziekteverwekkende agensvast te stellen en de door de regionale diagnoselaboratoria verkregen
resultaten te bevestigen.
2. De voor de betrokken ziekten aangewezen nationale laboratoria
zijn verantwoordelijk voor de coördinatie van de normen en methoden
voor de diagnose en het gebruik van de reagentia.
3. De voor de bedoelde ziekten aangewezen nationale laboratoria
zijn verantwoordelijk voor de coördinatie van de normen en methoden1993L0053 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 8
▼B
voor de diagnose die in elk diagnoselaboratorium voor de betrokken
ziekte in de Lid-Staat worden vastgesteld. Daartoe
a) kunnen zij de diagnosereagentia leveren aan de door de Lid-Staat
erkende laboratoria;
b) controleren zij de kwaliteit van alle diagnosereagentia die in de Lid-
Staat worden gebruikt;
c) organiseren zij geregeld vergelijkende tests;
d) bewaren zij isolaten van het ziekteverwekkende agens van de
betrokken ziekte, afkomstig van in de Lid-Staat bevestigde gevallen;
e) zien zij erop toe dat de in de door de Lid-Staat erkende diagnosela-
boratoria verkregen positieve resultaten worden bevestigd.
4. In afwijking van lid 1 kunnen de Lid-Staten die voor de
betrokken ziekte niet over een bevoegd nationaal laboratoriumbeschikken, evenwel gebruik maken van de diensten van een ter zake
bevoegd nationaal laboratorium van een andere Lid-Staat.
5. De lijst van de nationale referentielaboratoria voor de betrokken
ziekten staat vermeld in bijlage A.
6. De voor de bedoelde ziekten aangewezen nationale laboratoria
werken samen met het in artikel 13 bedoelde communautaire referen-tielaboratorium.
7. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden volgens de
procedure van artikel 19 door de Commissie vastgesteld.
Artikel 13
1. Het communautaire referentielaboratorium voor visziekten is
vermeld in bijlage B.
2. Onverminderd de bepalingen van Beschikking 90/424/EEG,
inzonderheid van artikel 28, zijn de functies en taken van het in lid 1bedoelde laboratorium die welke in bijlage C zijn vermeld.
Artikel 14
1. Vaccinatie tegen de ziekten van lijst II in erkende gebieden, op
erkende bedrijven in niet-erkende gebieden dan wel in gebieden of opbedrijven die reeds met de in Richtlijn 91/67/EEG bedoelde erken-ningsprocedures zijn gestart, alsmede tegen de ziekten van lijst I, is
verboden.
In afwijking hiervan kan vaccinatie wel worden toegestaan in geval van
een uitbraak van een ziekte van lijst I, mits de wijze van vaccinatie is
gepreciseerd in het overeenkomstig artikel 15 goedgekeurde rampen-plan en rekening wordt gehouden met de in bijlage E vastgesteldecriteria.
2. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid op voorstel van
de Commissie om uiterlijk op 30 juni 1996 de bepalingen van ditartikel opnieuw te bezien ten aanzien van met name de vaststelling
van de speciale voorwaarden voor het gebruik van de vaccins en ten
einde rekening te houden met de ontwikkeling van het wetenschappe-lijk en technologisch onderzoek op het gebied van vaccinatie.
Artikel 15
1. Elke Lid-Staat stelt een rampenplan op waarin wordt aangegeven
op welke wijze de bij deze richtlijn vastgestelde maatregelen wordenuitgevoerd wanneer een ziekte van lijst I uitbreekt.
Dat plan moet voorzien in toegang tot installaties, uitrusting, personeel
en alle andere passende structuren die voor een snelle en doeltreffendeuitroeiing van de epizoötie noodzakelijk zijn.
2. De voor het opstellen van deze plannen toe te passen algemene
criteria worden in bijlage D genoemd.1993L0053 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 9
▼M1
▼B
▼B
Wanneer de algemene criteria reeds zijn goedgekeurd bij het indienen
van plannen betreffende de uitvoering van maatregelen voor de bestrij-ding van een andere ziekte, hoeven de Lid-Staten echter alleen de
specifieke criteria voor de betrokken ziekten toe te passen.
De Commissie kan overeenkomstig artikel 19 deze criteria wijzigen of
aanvullen in verband met de specifieke aard van de ziekte.
3. De overeenkomstig de criteria van bijlage D vastgestelde plannen
worden uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn
bij de Commissie ingediend.
4. De Commissie onderzoekt de plannen ten einde na te gaan of
deze toereikend zijn om het gestelde doel te bereiken. Zij doet de
betrokken Lid-Staat voorstellen voor de aan te brengen wijzigingen,met name om te garanderen dat de plannen verenigbaar zijn met dievan de andere Lid-Staten.
De Commissie keurt de eventueel gewijzigde plannen goed volgens de
procedure van artikel 19.
De plannen kunnen nadien nog volgens dezelfde procedure worden
gewijzigd of aangevuld in verband met de verdere ontwikkeling vande situatie.
Artikel 16
Deskundigen van de Commissie kunnen in samenwerking met de
bevoegde autoriteiten controles ter plaatse uitvoeren voor zover de
eenvormige toepassing van de onderhavige richtlijn dit vereist. Daartoekunnen zij met een controle op een representatief percentage bedrijvennagaan of de bevoegde autoriteiten controleren of de bedrijven dezerichtlijn naleven. De Commissie brengt de Lid-Staten op de hoogtevan de uitslag van de verrichte controles.
De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een controle wordt verricht,
geeft de deskundigen alle steun voor de uitvoering van hun taak.
De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de
procedure van artikel 19.
Artikel 17
De voorschriften met betrekking tot de financiële bijdrage van de
Gemeenschap aan de maatregelen in verband met de tenuitvoerleggingvan deze richtlijn zijn vastgesteld in Beschikking 90/424/EEG.
Artikel 18
De bijlagen B, C en D kunnen zo nodig door de Raad, op voorstel van
de Commissie, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen worden
gewijzigd, met name om rekening te houden met de ontwikkeling op
het gebied van onderzoek en diagnoseprocedures.
Bijlage A kan zo nodig worden gewijzigd volgens de procedure van
artikel 19.
Artikel 18 bis
De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen die
betrekking hebben op de in de volgende artikelen vermelde aangele-genheden, worden volgens de regelgevingsprocedure als bedoeld inartikel 19, lid 2, vastgesteld:
— artikel 5, lid 2,
— artikel 6,
— artikel 10, leden 1 en 2,
— artikel 12,
— artikel 15,
— artikel 16,
— artikel 18, tweede alinea.1993L0053 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 10
▼M1
▼M1
Artikel 19
1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit 68/361/
EEG (1) ingestelde Permanent Veterinair Comité (hierna „het comité”).
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG van toepassing.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 20
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om vóór 1 juli 1994 aan deze richtlijn tevoldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar
verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels
voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
2. De Lid-Staten kunnen echter, met ingang van de in lid 1
vermelde datum en met inachtneming van de algemene bepalingenvan het Verdrag, op hun grondgebied bepalingen handhaven oftoepassen welke strenger zijn dan die welke in deze richtlijn zijn vast-gesteld. Zij stellen de Commissie van maatregelen in die zin in kennis.
3. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijke
bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn
vallende gebied vaststellen.
Artikel 21
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1993L0053 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 11
(1) PB L 255 van 18.10.1968, blz. 23.▼B
▼M2
BIJLAGE A
NATIONALE REFERENTIELABORATORIA VOOR VISZIEKTEN
België: CODA — Centrum voor Onderzoek in Diergenees-
kunde en Agrochemie
CERVA — Centre d'étude et de recherches vétéri-
naires et agrochimiques
Groeselenberg 99
B-1180 Brussel/Bruxelles.
Tsjechië: Výzkumný ústav veterinárního léka řství
Hudcova 70
621 32 Brno-Medlánky.
Denemarken: Statens Veterinære Serumlaboratorium
Fødevareministeriet
Hangøvej 2
DK-8200 Århus N.
Duitsland: Bundesforschungsanstalt für Viruskrankheiten der
Tiere
Boddenblick 5a
D-17498 Insel Riems.
Estland: Veterinaar- ja Toidulaboratoorium,
Väike-Paala 3
11415 Tallinn.
Griekenland: Laboratory of Fish Pathology and Bio-Pathology of
Aquatic Organisms
Centre of Athens Veterinary Institutes, Institute of
Infectious and Parasitic Diseases
25 Neapoleos ST.
GR-153 10 Ag. Paraskevi Attiki.
Spanje: Laboratorio Central de Veterinaria de Algete
Madrid.
Frankrijk: Agence française de sécurité sanitaire des aliments
(AFSSA)
Laboratoire d'etudes et de recherches en pathologie
des poissons (LERPP)
Technopôle Brest Iroise — BP 70
F-29280 Plouzane.
Ierland: Fisheries Research Centre Abbotstown
Castleknock
Dublin15
Ireland.
Italië: Istituto zooprofilattico sperimentale delle Venezie
Via Romea 14/A
I-35020 Legnaro, Padova.
Cyprus: Εργαστήριο Αναφοράς για τις Ασθένειες των
Ζώων ,
Κτηνιατρικές Υπηρεσίες , 1417 Λευκωσία
National Reference Laboratory for Animal Health
Veterinary Services
CY-1417 Nicosia.
Letland: Valsts veterin ārmedic īnas diagnostikas centrs
Lejupes iela 3
LV-1076 R īga.
Litouwen: Nacionalin ėveterinarijos laboratorija
J. Kairi ūkščio g. 10
LT-2021 Vilnius.1993L0053 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 12
▼A2
▼M2
▼A2
▼M2
▼A2
▼M2
Luxemburg: CODA — Centrum voor Onderzoek in Diergenees-
kunde en Agrochemie
CERVA — Centre d'étude et de recherches vétéri-
naires et agrochimiques
Groeselenberg 99
B-1180 Brussel/Bruxelles.
Hongarije: Országos Állategészségügyi Intézet (OÁI), Pf. 2.
Tábornok u. 2.
H-1581 Budapest.
Malta: Istituto Zooprofilattico Sperimentale delle Venezie
Legnaro (PD),
Italy.
Nederland: Fish Diseases Laboratory
ID-Lelystad
Institute for Animal Science and Health
Edelhertweg 15PO Box 65
8200 AB Lelystad
Nederland.
Oostenrijk: Institut für Hydrobiologie, Fisch- und Bienenkunde
Veterinärmedizinische Universitãt Wien
Veterinärplatz 1
A-1210 Wien.
Polen: Laboratorium Zakładu Chorób Ryb Pa ństwowego
Instytutu Weterynaryjnego
Al. Partyzantów 57
PL-24-100 Puławy.
Portugal: Laboratório Nacional de Investigação Veterinária
Estrada de Benfica 701
P-1500 Lisboa.
Slovenië: Nacionalni veterinarski inštitut,
Gerbi čeva 60
SI-1000 Ljubljana.
Slowakije: Štátny veterinárny a potravinový ústav
Janoškova 1611/58
026 80
SK-Dolný Kubín.
Finland: Eläinlääkintä- ja elintarvikelaitos (EELA)PL 368
FIN-00231 Helsinki.
Zweden: Statens Veterinärmedicinska Anstalt (SVA)
S-751 89 Uppsala.
Verenigd Koninkrijk: CEFAS Weymouth Laboratory
Barrack Road
Weymouth DT4 8UB
United Kingdom.
The Marine LaboratoryPO Box 101
Victoria Road
Aberdeen AB9 8DB
United Kingdom.1993L0053 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 13
▼A2
▼M2
▼A2
▼M2
▼A2
▼M2
▼B
BIJLAGE B
COMMUNAUTAIR REFERENTIELABORATORIUM VOOR
VISZIEKTEN
Statens Veterinære Serumlaboratorium
Landbrugsministeriet
Hangøvej 2
8200 Aarhus N
Denemarken.1993L0053 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 14
▼B
BIJLAGE C
FUNCTIES EN TAKEN VAN HET COMMUNAUTAIRE REFERENTIE-
LABORATORIUM VOOR VISZIEKTEN
Functies en taken van het communautaire referentielaboratorium voor de ziekten
van de lijsten I en II:
1. coördinatie, in overleg met de Commissie, van de in de Lid-Staten toegepaste
methoden voor de diagnose van de betrokken ziekten en met name:
a) nauwkeurige omschrijving, opslag en levering van stammen van het
betrokken ziekteverwekkende agens van de betrokken ziekten voor
gebruik bij serologisch onderzoek en voor de bereiding van antiserum;
b) levering van referentiesera en andere referentiereagentia aan de nationale
referentielaboratoria met het oog op de standaardisering van de in de Lid-
Staten gebruikte tests en reagentia;
c) aanleg en instandhouding van een verzameling stammen en isolaten van
het ziekteverwekkende agens van de betrokken ziekte;
d) periodieke organisatie van communautaire vergelijkende tests van de
diagnoseprocedures;
e) verzameling en vergelijking van gegevens en informatie inzake de
gebruikte diagnosemethoden en de resultaten van de in de Gemeenschap
verrichte tests;
f) karakterisering van isolaten van het ziekteverwekkende agens van de
betrokken ziekte via de meest geavanceerde en geschikte methoden om
een beter inzicht in de epizoötiologie van de ziekte te krijgen;
g) het volgen van de ontwikkelingen, over de gehele wereld, op het gebied
van toezicht, epizoötiologie en voorkoming van de betrokken ziekte;
h) het op peil houden van deskundigheid met betrekking tot het ziektever-
wekkende agens van de betrokken ziekte en andere hiermee
samenhangende ziekteverwekkende agentia ten einde een snelle differen-
tiële diagnose mogelijk te maken;
i) verwerving van gedegen kennis over de vervaardiging en het gebruik van
immunologische geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik voor de
uitroeiing en beheersing van de betrokken ziekte;
2. actieve steun bij het identificeren van de haarden van de betrokken ziekte in
de Lid-Staten door het onderzoeken van de isolaten van het ziekteverwek-
kende agens die worden toegezonden voor bevestiging van de diagnose,
karakterisering en epidemiologische studies;
3. bevordering van opleiding en na- en bijscholing van deskundigen op het
gebied van laboratoriumdiagnose met het oog op de harmonisatie van de
diagnosetechnieken in de hele Gemeenschap;
4. samenwerking op het gebied van diagnosemethoden voor de ziekten van lijst
I met de bevoegde laboratoria in de derde landen waar die ziekten heersen.1993L0053 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 15
▼B
BIJLAGE D
MINIMUMCRITERIA VOOR DE RAMPENPLANNEN
De rampenplannen moeten ten minste:
1. voorzien in de oprichting op nationaal niveau van een crisisteam dat alle
noodmaatregelen in de betrokken Lid-Staat dient te coördineren;
2. een lijst bevatten van lokale crisiscentra die over de nodige voorzieningen
beschikken om de controlemaatregelen op lokaal niveau te coördineren;
3. nauwkeurige informatie bevatten over het bij de noodmaatregelen betrokken
personeel, zijn vakbekwaamheid en zijn verantwoordelijkheden;
4. ervoor zorgen dat elk lokaal crisiscentrum snel contact kan opnemen met de
personen of organismen die direct of indirect bij een besmetting zijnbetrokken;
5. ervoor zorgen dat de uitrusting en het materieel beschikbaar zijn om de nood-
maatregelen naar behoren te kunnen uitvoeren;
6. nauwkeurige instructies bevatten over de maatregelen die moeten worden
genomen wanneer gevallen van besmetting of verontreiniging worden
vermoed en bevestigd;
7. voorzien in scholingsprogramma's om de kennis van de ter plaatse te volgen
procedures en van de administrative procedures op peil te houden en te
verbeteren;
8. in voorkomend geval, ten behoeve van de diagnoselaboratoria, ervoor zorgen
dat deze over een dienst voor postmortaal onderzoek beschikken, alsmede
over voldoende capaciteit voor het verrichten van serologisch, histologisch
en ander onderzoek, en dat de technieken om snel een diagnose te stellen,
worden geactualiseerd (in dit verband moeten regelingen worden getroffen
voor het snel vervoeren van monsters);
9. voorzien in de nodige uitvoeringsbepalingen.1993L0053 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 16
▼M1
BIJLAGE E
CRITERIA VOOR DE VACCINATIEPROGRAMMA'S
De vaccinatieprogramma's moeten ten minste de volgende informatie bevatten:
1. De stand van de ziekte die een verzoek om vaccinatie rechtvaardigt.
2. Informatie over de kustgebieden, de continentale gebieden, de plaatsen en de
bedrijven waar vaccinatie mogelijk is: daarbij mogen de grenzen van het
besmette gebied, en, indien nodig, van de rond het besmette gebied inge-
stelde bufferzone, in geen geval worden overschreden.
3. Gedetailleerde informatie over het te gebruiken vaccin, met inbegrip van het
type of de types vaccin die kunnen worden gebruikt.
4. Gedetailleerde informatie over de gebruiksvoorwaarden, de vaccinatiefre-
quentie en de grenzen waarbinnen het vaccin wordt gebruikt (welke vissen,
welke kooien, enz.).
5. De criteria voor stopzetting van het gebruik van het vaccin.
6. De bepalingen die zijn vastgesteld om een register van de historiek van de
vaccinatie bij te houden (chronologie, plaatsen en bedrijven waar gevacci-
neerd is, ingestelde bufferzones, enz.).
7. De bepalingen die zijn vastgesteld om de beweging van de vis in het vacci-
natiegebied te beperken en om te waarborgen dat de vis het vaccinatiegebied
alleen verlaat om te worden gedood voor menselijke consumptie of, indien
nodig, om te worden vernietigd.
8. Andere bepalingen die in geval van vaccinatie vereist zijn.1993L0053 — NL — 01.05.2004 — 004.001 — 17