1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 26 juni 1990
tot vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften voor het verkeer van paardachtigen en de
invoer van paardachtigen uit derde landen
(90/426/EEG)
(PB L 224 van 18.8.1990, blz. 42)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 L 224 29 18.8.1990
►M2Richtlijn 91/496/EEG van de Raad van 15 juli 1991 L 268 56 24.9.1991
►M3Beschikking 92/130/EEG van de Commissie van 13 februari 1992 L 47 26 22.2.1992
►M4Richtlijn 92/36/EEG van de Raad van 29 april 1992 L 157 28 10.6.1992
►M5Beschikking 2001/298/EG van de Commissie van 30 maart 2001 L 102 63 12.4.2001
►M6Beschikking 2002/160/EG van de Commissie van 21 februari 2002 L 53 37 23.2.2002
►M7Verordening (EG) nr. 806/2003 van de Raad van 14 april 2003 L 122 1 16.5.2003
Gewijzigd bij:
►A1Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
Gerectificeerd bij:►
C1Rectificatie PB L 296 van 27.10.1990, blz. 66 (90/426/EEG)
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 26 juni 1990
tot vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften voor het
verkeer van paardachtigen en de invoer van paardachtigen uit
derde landen
(90/426/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Europese Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat paardachtigen als levende dieren in de lijst van
produkten van bijlage II van het Verdrag zijn begrepen;
Overwegende dat het, om een rationele ontwikkeling van de produktie
van paardachtigen te waarborgen en daardoor de produktiviteit van debetrokken sector te vergroten, van belang is om voor het verkeer vanpaardachtigen tussen de Lid-Staten op communautair niveau voor-schriften vast te stellen;
Overwegende dat het fokken van paardachtigen, vooral van paarden,
meestal een onderdeel van de landbouwactiviteit vormt; dat het vooreen deel van de landbouwbevolking een bron van inkomsten is;
Overwegende dat het, om het intracommunautaire handelsverkeer in
paardachtigen te bevorderen, nodig is de verschillen tussen de veteri-
nairrechtelijke voorschriften van de Lid-Staten op te heffen;
Overwegende dat het, om een harmonische ontwikkeling van het intra-
communautaire handelsverkeer mogelijk te maken, van belang is voorde invoer uit derde landen een communautaire regeling vast te stellen;
Overwegende dat voor geregistreerde paardachtigen die voorzien zijn
van een identificatiedocument, ook de voorwaarden moeten wordenvastgesteld waaronder het verkeer van deze dieren op het nationalegrondgebied plaatsvindt;
Overwegende dat paardachtigen, om aan het handelsverkeer deel te
nemen, moeten voldoen aan bepaalde veterinairrechtelijke eisen ter
voorkoming van de verspreiding van besmettelijke ziekten; dat hetmet name wenselijk is te voorzien in een mogelijke regionaliseringvan de restrictieve maatregelen;
Overwegende dat, ter bereiking van dat doel, eveneens voorwaarden
voor het vervoer moeten worden vastgesteld;
Overwegende dat, om de naleving van de gestelde eisen te waarborgen,
moet worden bepaald dat een officiële dierenarts een gezondheidscerti-ficaat afgeeft, welk certificaat de paardachtigen tot de plaats van
bestemming dient te vergezellen;
Overwegende dat de organisatie van de door de Lid-Staat van bestem-
ming te organiseren controles en de daaraan te verbindenconsequenties, alsmede de te treffen vrijwaringsmaatregelen moetenworden vastgesteld in het kader van de regeling voor veterinaire
controles in het intracommunautaire handelsverkeer in levende dieren
in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt;
Overwegende dat moet worden voorzien in de mogelijkheid van
controles door de Commissie; dat deze controles verricht moetenworden in samenwerking met de bevoegde nationale instanties;1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 2
(1) PB nr. C 327 van 30. 12. 1989, blz. 61.
(2) PB nr. C 149 van 18. 6. 1990.
(3) PB nr. C 62 van 12. 3. 1990, blz. 46.
▼B
Overwegende dat de vaststelling van een communautaire regeling voor
de invoer uit derde landen meebrengt dat een lijst moet worden opge-steld van derde landen of delen van derde landen waaruit paardachtigen
mogen worden ingevoerd;
Overwegende dat de keuze van die landen moet worden gebaseerd op
algemene criteria zoals de gezondheidstoestand van de veestapel, deorganisatie en de bevoegdheden van de veterinaire diensten en de
geldende gezondheidsvoorschriften;
Overwegende voorts dat geen toestemming dient te worden verleend
voor de invoer van paardachtigen uit landen die niet of nog niet langgenoeg vrij zijn van besmettelijke dierziekten die voor de veestapelvan de Gemeenschap gevaar opleveren; dat zulks ook geldt voor invoer
uit derde landen waar tegen deze ziekten wordt ingeënt;
Overwegende dat de algemene voorwaarden voor invoer uit derde
landen moeten worden aangevuld met bijzondere voorwaarden die opde gezondheidssituatie in elk van die landen zijn afgestemd; dat, aange-zien deze bijzondere voorwaarden gebaseerd worden op zeer
uiteenlopende technische criteria, voor de vaststelling van die voor-
waarden een soepele en snelwerkende communautaire procedure nodigis waarbij de Commissie en de Lid-Staten nauw samenwerken;
Overwegende dat overlegging van een certificaat van een bepaald
model een doelmatig middel is om bij invoer van paardachtigen de
toepassing van de communautaire regeling te controleren; dat deze
regeling bijzondere bepalingen kan behelzen die naar gelang van hetbetrokken derde land kunnen verschillen; dat de modellen van het certi-ficaat dienovereenkomstig dienen te worden vastgesteld;
Overwegende dat veterinaire deskundigen van de Gemeenschap moet
worden opgedragen, met name in derde landen te controleren of de
voorschriften van deze richtlijn worden nageleefd;
Overwegende dat de controle bij invoer betrekking moet hebben op de
oorsprong en de gezondheidstoestand van de paardachtigen;
Overwegende dat de algemene voorschriften voor de te verrichten
invoercontroles moeten worden vastgesteld in een algemeen kader;
Overwegende dat iedere Lid-Staat de mogelijkheid moet hebben de
invoer uit een derde land onmiddellijk te verbieden, wanneer dezeinvoer gevaar kan opleveren voor de diergezondheid; dat in een derge-
lijk geval, onverminderd eventuele wijzigingen in de lijst van landen
die naar de Gemeenschap mogen uitvoeren, de houding van de Lid-Staten ten opzichte van het betrokken derde land onverwijld moetworden gecoördineerd;
Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn in het kader van de
voltooiing van de interne markt opnieuw moeten worden bezien;
Overwegende dat moet worden voorzien in een procedure waarbij
tussen de Lid-Staten en de Commissie een nauwe en doeltreffendesamenwerking in het kader van het Permanent Veterinair Comité tot
stand wordt gebracht,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
Algemene bepalingen
Artikel 1
In deze richtlijn worden de veterinairrechtelijke voorschriften vastge-
steld die van toepassing zijn op het verkeer van paardachtigen tussende Lid-Staten en de invoer van paardachtigen uit derde landen.1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 3
▼B
Artikel 2
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
a) bedrijf: landbouwbedrijf of entrainement, stal, of, in het algemeen,
iedere ruimte of iedere inrichting waar gewoonlijk paardachtigenworden gehouden of gefokt, ongeacht hun gebruik;
b) paardachtigen: als huisdier gehouden of in het wild levende paarden
— met inbegrip van zebra's — en ezels of kruisingen daarvan;
c) geregistreerde paardachtigen: elke geregistreerde paardachtige als
omschreven in Richtlijn 90/427/EEG (
1) die wordt geïdentificeerd
door middel van een identificatiedocument dat is afgegeven doorde met het fokken belaste instantie of door elke andere bevoegdeinstantie van het land van oorsprong van de paardachtige die het
stamboek of het rasregister van deze paardachtige beheert of elke
vereniging of internationale organisatie die paarden beheert met hetoog op wedstrijden of paardenrennen;
d) als slachtdieren gehouden paardachtigen: paardachtigen die zijn
bestemd om hetzij rechtstreeks hetzij na via een markt of eenerkend verzamelcentrum te zijn doorgevoerd, naar het slachthuis te
worden gebracht om daar te worden geslacht;
e) als fok- en gebruiksdieren gehouden paardachtigen: andere paard-
achtigen dan die welke onder c) en d) worden genoemd;
f) van paardepest vrij(e) Lid-Staat of derde land: elke Lid-Staat of elk
derde land op het grondgebied waarvan bij niet ingeënte paardach-
tigen geen klinische, serologische of epidemiologische aanwijzing
bestaat voor de aanwezigheid van paardepest gedurende de laatstetwee jaren, en waarin gedurende de laatste twaalf maanden geeninentingen tegen deze ziekte hebben plaatsgehad;
g) ziekten waarvoor een aangifteplicht bestaat: in bijlage A genoemde
ziekten;
h) officiële dierenarts: door de bevoegde centrale instantie van de Lid-
Staat of van een derde land aangewezen dierenarts;
i) tijdelijke toelating: status van een uit een derde land afkomstige
geregistreerde paardachtige die op het grondgebied van de Gemeen-schap is toegelaten voor een periode van minder dan 90 dagen die
door de Commissie op grond van de gezondheidssituatie in het land
van oorsprong wordt vastgesteld volgens de procedure van artikel24.
HOOFDSTUK II
Voorschriften voor het verkeer van paardachtigen
Artikel 3
Een Lid-Staat staat het verkeer van geregistreerde paardachtigen op
zijn grondgebied en de verzending van paardachtigen naar het grondge-bied van een andere Lid-Staat alleen toe wanneer deze voldoen aan de
in de artikelen 4 en 5 genoemde voorwaarden.
De bevoegde instanties van de Lid-Staten van bestemming kunnen
echter algemene of beperkte afwijkingen toestaan voor het verkeer
van paardachtigen
— die voor sportieve of recreatieve doeleinden op wegen in de nabij-
heid van de binnengrenzen van de Gemeenschap worden bereden ofgeleid;
— waarmee wordt deelgenomen aan culturele of soortgelijke manifes-
taties of aan activiteiten die door in de nabijheid van debinnengrenzen van de Gemeenschap gevestigde, daartoe gerech-tigde plaatselijke organisaties zijn georganiseerd,1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 4
(1) Zie bladzijde 55 van dit Publikatieblad.
▼B
— die tijdelijk in de nabijheid van de binnengrenzen van de Gemeen-
schap uitsluitend worden geweid of voor werkzaamheden zijnbestemd.
De Lid-Staten die van deze mogelijkheid gebruik maken stellen de
Commissie op de hoogte van de inhoud van de toegestane afwijkingen.
Artikel 4
1. Bij de inspectie mogen de paardachtigen geen enkel klinisch ziek-
teverschijnsel vertonen. Voor paardachtigen moet de inspectie binnen48 uur vóór de inlading geschieden. Deze inspectie is echter, onvermin-
derd artikel 6, voor geregistreerde paardachtigen slechts vereist voor
het intracommunautaire handelsverkeer.
2. Onverminderd de in lid 5 genoemde vereisten ten aanzien van
ziekten waarvoor een aangifteplicht bestaat, moet de officiële dierenarts
zich er tijdens de inspectie van vergewissen dat geen enkel feit —
inclusief op basis van de verklaringen van de eigenaar of van de fokker— tot de conclusie leidt dat de paardachtigen de laatste 15 dagen vóórde inspectie in aanraking zijn geweest met paardachtigen die eeninfectie of een besmettelijke ziekte hebben.
3. Paardachtigen mogen niet afgemaakt en gedestrueerd worden in
het kader van een in een Lid-Staat toegepast programma voor deuitroeiing van een besmettelijke ziekte.
4. De paardachtigen moeten als volgt worden geïdentificeerd:
i) wat geregistreerde paardachtigen betreft, door middel van het in
Richtlijn 90/427/EEG bedoelde identificatiedocument, waarin metname moet worden verklaard dat wordt voldaan aan het bepaaldein de leden 5 en 6, alsmede in artikel 5. De geldigheid van dit docu-ment dient voor de duur van de in lid 5 of in artikel 5 genoemdeverbodsmaatregelen door de officiële dierenarts te worden opge-
schort. Het dient na het slachten van het geregistreerde paard te
worden teruggegeven aan de instantie die het heeft afgegeven. Deuitvoeringsbepalingen van dit punt zullen door de Commissievolgens de procedure van artikel 24 worden vastgesteld;
ii) wat als fok- en gebruiksdieren gehouden paardachtigen betreft,
volgens een identificatiemethode die door de Commissie volgens
de procedure van artikel 24 moet worden bepaald.
Tot de invoering van deze methode blijven de officieel erkende
nationale identificatiemethoden van toepassing, mits zij binnen eentermijn van drie maanden vanaf de datum van aanneming van deze
richtlijn ter kennis van de Commissie en de andere Lid-Staten
worden gebracht.
5. Naast de in artikel 5 genoemde eis, mogen de paardachtigen niet
afkomstig zijn van een bedrijf waarvoor een van de volgende verbods-
maatregelen geldt:
a) wanneer niet alle op het bedrijf aanwezige dieren van de soorten die
vatbaar zijn voor de ziekte, zijn geslacht of gedood, moet het op het
bedrijf van herkomst betrekking hebbende verbod ten minste gelden
voor een termijn
— van zes maanden vanaf de datum van het laatste contact of
mogelijke contact met een zieke paardachtige, in het geval vanpaardachtigen die ervan verdacht worden met dourine te zijnaangetast. Wanneer het een hengst betreft, geldt het verbodevenwel tot hij is gecastreerd;
— van zes maanden vanaf de datum waarop de aangetaste paard-
achtigen zijn afgemaakt en gedestrueerd, in het geval vankwade droes en paardenencefalomyelitis;
— die, in het geval van infectieuze anemie, eindigt op de datum
waarop, nadat de aangetaste paardachtigen zijn afgemaakt en
gedestrueerd, de resterende dieren negatief hebben gereageerd
op twee met een tussenpoos van drie maanden uitgevoerdeCoggings-tests;
— van zes maanden vanaf het laatste geval van vesiculaire stoma-
titis;1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 5
▼B
— van één maand vanaf de datum van vaststelling van het laatste
geval van rabies;
— van 15 dagen vanaf de datum van vaststelling van het laatste
geval van miltvuur;
b) wanneer alle op het bedrijf aanwezige dieren van de soorten die
voor een bepaalde ziekte vatbaar zijn, zijn geslacht of gedood en
de ruimten zijn ontsmet, geldt het verbod voor een termijn van 30
dagen na de datum waarop de dieren zijn afgemaakt en gedestrueerden de ruimten ontsmet, behalve voor miltvuur waarvoor de verbod-stermijn 15 dagen bedraagt.
De bevoegde instanties kunnen van deze verbodsmaatregelen afwijken
voor renbanen en stellen de Commissie op de hoogte van de aard vande toegestane afwijkingen.
6. Indien een Lid-Staat een al dan niet bindend programma opstelt
of heeft opgesteld voor de bestrijding van een ziekte waarvoor paard-
achtigen vatbaar zijn, kan hij binnen zes maanden na de kennisgeving
van deze richtlijn aan de Commissie mededeling doen van datprogramma, met vermelding van met name:
— de situatie op het gebied van die ziekte op zijn grondgebied,
— de gronden voor de rechtvaardiging van het programma, met name
de belangrijkheid van de ziekte en de kosten-batenanalyse,
— het geografische gebied waar het programma zal worden toegepast;
— de diverse aan de inrichtingen toegekende gezondheidsstatussen, de
normen waaraan voor elke soort moet worden voldaan en de test-procedures;
— de controleprocedures waarin in het kader van het programma is
voorzien,
— de consequenties die moeten worden getrokken wanneer een bedrijf
om een of andere reden zijn status verliest,
— de maatregelen die moeten worden genomen wanneer er bij
controles die overeenkomstig het programma worden verricht, posi-tieve resultaten worden geconstateerd,
— het niet-discriminerend karakter van het handelsverkeer op het
grondgebied van de betrokken Lid-Staat ten opzichte van het intra-communautaire handelsverkeer.
De Commissie onderzoekt de door de Lid-Staten medegedeelde
programma's. In voorkomend geval keurt zij deze, met inachtnemingvan de in de eerste alinea genoemde criteria, goed volgens de proce-dure van artikel 24. Volgens deze zelfde procedure kunnen ook dealgemene of beperkte aanvullende garanties worden vastgesteld die in
het intracommunautaire handelsverkeer kunnen worden geëist. Deze
garanties mogen niet strenger zijn dan die welke de Lid-Staat in natio-naal verband hanteert.
De door de Lid-Staat ingediende programma's kunnen worden gewij-
zigd of aangevuld volgens de procedure van artikel 25. Volgens dezezelfde procedure kunnen wijzigingen of aanvullingen op een eerdergoedgekeurd programma en op de overeenkomstig de tweede alinea
vastgestelde garanties worden goedgekeurd.
Artikel 5
1. Lid-Staten die niet vrij zijn van paardepest in de zin van artikel 2,
onder f), mogen alleen onder de in lid 3 vastgestelde voorwaardenpaardachtigen verzenden die afkomstig zijn van het gedeelte van het
grondgebied dat is aangemerkt als met paardepest besmet in de zin
van lid 2.
2. a) Een deel van het grondgebied van een Lid-Staat wordt aange-
merkt als besmet met paardepest indien
— of wel gedurende de laatste twee jaren de aanwezigheid van
paardepest is vastgesteld op grond van een klinische, serolo-gische (bij niet-ingeënte dieren) en/of epidemiologischeaanwijzing,1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 6
▼M4
▼M4
— of wel gedurende de laatste twaalf maanden inentingen tegen
paardepest zijn verricht.
b) Het deel van het grondgebied dat beschouwd wordt als besmet
met paardepest dient ten minste te omvatten:
— een beschermingszone van ten minste 100 km rondom elke
haard,
— een zone van toezicht van ten minste 50 km rondom de
beschermingszone, waarin gedurende de laatste twaalf
maanden geen enkele inenting is verricht.
c) Richtlijn 92/35/EEG (1) behelst de voorschriften inzake de
controle op de bestrijdingsmaatregelen met betrekking tot de
onder a) en b) bedoelde grondgebieden en zones, alsmede de
daarbij behorende afwijkingen.
d) Elke ingeënte paardachtige die zich in de beschermingszone
bevindt, dient te worden geregistreerd en geïdentificeerd overeen-komstig artikel 6, lid 1, van Richtlijn 92/35/EEG.
Deze inenting moet duidelijk worden vermeld in het identificatie-
document en/of op het gezondheidscertificaat.
3. Een Lid-Staat mag uit het in lid 2, onder b), bedoelde grondge-
bied alleen paardachtigen verzenden die voldoen aan de onderstaandeeisen:
a) zij mogen alleen gedurende bepaalde, volgens de procedure van
artikel 25 vast te stellen periodes van het jaar worden verzonden,afhankelijk van de activiteit van de vectoren;
b) zij mogen geen enkel klinisch teken van paardepest vertonen op de
dag van de in artikel 4, lid 1, bedoelde inspectie;
c) — indien zij niet tegen paardepest zijn ingeënt, dienen zij twee-
maal, met een tussenpoos van 21 tot 30 dagen, met eennegatieve reactie onderworpen te zijn geweest aan een comple-mentbindingstest voor paardepest als omschreven in bijlage D;de tweede test dient te zijn uitgevoerd in de laatste tien dagen
voorafgaand aan de verzending,
— indien zij zijn ingeënt, mogen zij niet in de loop van de laatste
twee maanden zijn ingeënt en moeten zij met bovengenoemdetussenpozen onderworpen zijn aan de in bijlage D omschrevencomplementbindingstest, zonder dat een toename van antili-chamen is vastgesteld. De Commissie kan, volgens de
procedure van artikel 24, na raadpleging van het Wetenschappe-
lijk Veterinair Comité, andere controlemethoden erkennen;
d) zij moeten gedurende een periode van ten minste 40 dagen vooraf-
gaand aan de verzending verbleven hebben in eenquarantainestation;
e) zij dienen gedurende de quarantaineperiode en tijdens het vervoer
van het quarantainestation naar de plaats öan verzending beschermdte zijn tegen vectoren.
Artikel 6
De Lid-Staten die een alternatief controlesysteem toepassen dat voor
het verkeer op hun grondgebied van paardachtigen en van geregi-streerde paardachtigen alternatieve waarborgen biedt die gelijkwaardig
zijn aan die welke in artikel 4, lid 5, worden genoemd, kunnen elkaar,
op basis van wederkerigheid, met name door middel van het identifica-tiedocument, een afwijking toestaan van artikel 4, lid 1, tweede zin, envan artikel 8, lid 1, tweede streepje.
Zij stellen de Commissie hiervan op de hoogte.1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 7
(1) PB nr. L 157 van 10. 6. 1992, blz. 19.▼B
▼B
Artikel 7
1. Paardachtigen moeten zo snel mogelijk, hetzij rechtstreeks, hetzij
via een erkende markt, een erkende jaarmarkt of een erkend verzamel-centrum, als omschreven in artikel 3, lid 6, van Richtlijn 64/432/EEG,van het bedrijf van herkomst naar de plaats van bestemming wordengebracht in vervoermiddelen en met behulp van transport- en bevesti-
gingsvoorzieningen die regelmatig met een door de Lid-Staat van
verzending vast te stellen frequentie worden gereinigd en met eenontsmettingsprodukt worden ontsmet. De voor het vervoer gebruiktevoertuigen dienen zodanig te zijn ingericht dat gedurende het vervoerdaaruit geen dierlijke uitwerpselen, ligstro en voer voor paardachtigen
naar buiten kunnen lopen of vallen. Het vervoer moet zodanig
geschieden dat de gezondheid en het welzijn van de paardachtigendoeltreffend worden beschermd.
2. De Lid-Staat van bestemming kan een algemene of beperkte
afwijking van bepaalde vereisten van artikel 4, lid 5, toestaan, mits
het dier een bijzonder merkteken draagt waaruit blijkt dat het voor deslacht bestemd is en deze afwijking op het gezondheidscertificaat wordtvermeld.
Indien zo'n afwijking wordt toegestaan dienen als slachtdieren
gehouden paardachtigen rechtstreeks te worden vervoerd naar hetaangewezen slachthuis om aldaar binnen een termijn van ten hoogstevijf dagen na aankomst te worden geslacht.
3. De officiële dierenarts dient in een register het identificatie-
nummer of het identificatiedocumentnummer van de geslachtepaardachtige aan te tekenen en desgevraagd aan de bevoegde instantievan de plaats van verzending een verklaring toe te zenden waarin
wordt bevestigd dat de paardachtigen zijn geslacht.
Artikel 8
1. De Lid-Staten zien erop toe dat
— de geregistreerde paardachtigen bij het verlaten van het bedrijf
vergezeld gaan van het in artikel 4, lid 4, bedoelde identificatiedo-cument, dat, indien zij bestemd zijn voor het intracommunautairhandelsverkeer, is aangevuld met de in bijlage B opgenomenverklaring;
— de als fok-, gebruiks- en slachtdieren gehouden paardachtigen
tijdens hun vervoer vergezeld gaan van een gezondheidscertificaatals bedoeld in bijlage C.
Het certificaat of, in geval van een paspoort, het blad met de inlich-
tingen betreffende de gezondheid moet, onverminderd artikel 6,binnen 48 uur, respectievelijk uiterlijk op de laatste werkdag voor deinlading, in de officiële taal/talen van de Lid-Staat van verzending enbestemming worden opgesteld. De geldigheidsduur ervan bedraagt tiendagen. Het certificaat moet uit één enkel blad bestaan.
2. Paardachtigen die niet geregistreerd zijn, kunnen worden inge-
voerd vergezeld van één enkel gezondheidscertificaat per partij inplaats van het in lid 1, tweede streepje, bedoelde individuele certificaat.
Artikel 9
De voorschriften van Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni
1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommu-
nautaire handelsverkeer van bepaalde levende dieren en produkten in
het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (
1) zijn
met name van toepassing voor wat betreft de controles bij deoorsprong, de organisatie en de follow-up van de door de Lid-Statenvan bestemming te verrichten controles en de tenuitvoerlegging vande vrijwaringsmaatregelen.1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 8
(1) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29▼M1
▼B
Artikel 10
Voor zover dit voor een uniforme toepassing van de richtlijn nodig is,
kunnen veterinaire deskundigen van de Commissie in samenwerkingmet de bevoegde nationale instanties ter plaatse controles uitvoeren.De Commissie stelt de Lid-Staten in kennis van de resultaten van de
verrichte controles.
De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een dergelijke controle wordt
uitgevoerd, verleent de deskundigen alle bijstand die nodig is voor het
vervullen van hun taak.
De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de
procedure van artikel 24.
HOOFDSTUK III
Voorschriften voor invoer uit derde landen
Artikel 11
1. Paardachtigen die in de Gemeenschap worden ingevoerd, moeten
aan de in de artikelen 12 tot en met 16 vervatte voorwaarden voldoen.
2. Tot de datum waarop de krachtens de artikelen 12 tot en met 16
genomen besluiten in werking treden, passen de Lid-Staten op de
invoer van paardachtigen uit derde landen voorwaarden toe die op zijnminst gelijkwaardig zijn aan die welke voortvloeien uit de toepassingvan hoofdstuk II.
Artikel 12
1. Om te mogen worden ingevoerd moeten de paardachtigen afkom-
stig zijn uit derde landen of uit delen van derde landen die voorkomen
op een lijst welke moet worden opgenomen in een speciale kolom die
in de overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 72/462/EEG opgesteldelijst moet worden ingevoegd.
2. De in artikel 3 van Richtlijn 72/462/EEG genoemde procedures
en criteria voor het opstellen, wijzigen en bekendmaken van de lijstvan derde landen of delen van derde landen zijn van toepassing voorde lijst die geldt voor de invoer van paardachtigen.
Artikel 13
1. De paardachtigen moeten afkomstig zijn uit derde landen:
a) welke vrij zijn van paardepest;
b) welke sedert twee jaar vrij zijn van Venezolaanse paardenencefalo-
myelitis (VEE);
c) welke sedert zes maanden vrij zijn van dourine en van kwade droes.
2. Volgens de procedure van artikel 24 kan de Commissie
a) beslissen dat lid 1 slechts voor een gedeelte van het grondgebied
van een derde land geldt.
In geval van regionalisering van de vereisten ten aanzien van paar-
depest dienen ten minste de in artikel 5, leden 2 en 3, genoemde
maatregelen in acht te worden genomen;
b) aanvullende waarborgen eisen voor ziekten die in de Gemeenschap
exotisch zijn.
Artikel 14
Paardachtigen moeten, vóór de dag van inlading met het oog op
verzending naar de Lid-Staat van bestemming, gedurende een periode
die wordt vastgesteld bij de aanneming van de op grond van artikel15 te nemen besluiten, zonder onderbreking hebben verbleven op hetgrondgebied van een derde land of op een deel daarvan, dan wel, ingeval van regionalisering, op het krachtens artikel 13, lid 2, onder a),vastgestelde gedeelte van het grondgebied.1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 9
▼B
Zij moeten afkomstig zijn van een bedrijf dat onder veterinair toezicht
staat.
Artikel 15
Invoer van paardachtigen uit een derde land of een gedeelte van het
grondgebied van een derde land, vastgesteld overeenkomstig artikel
13, lid 2, onder a), dat voorkomt op de overeenkomstig artikel 12, lid
1, opgestelde lijst, is slechts toegestaan indien zij, behalve aan de inartikel 13 genoemde eisen,
a) eveneens voldoen aan de gezondheidsvoorschriften die ten aanzien
van de invoer van paardachtigen uit dat derde land, afhankelijk van
de betrokken soort en de categorieën van paardachtigen, volgens deprocedure van artikel 24 zijn vastgesteld.
Bij de vaststelling overeenkomstig de eerste alinea van de veteri-
nairrechtelijke voorschriften worden de in de artikelen 4 en 5vastgestelde normen als referentiebasis gehanteerd; en
b) wanneer het derde landen betreft die gedurende ten minste zes
maanden niet vrij zijn van vesiculaire stomatitis of van virale arth-ritis, voldoen aan de volgende eisen:
i) de paardachtigen moeten afkomstig zijn van een bedrijf dat
sedert ten minste zes maanden vrij is van vesiculaire stomatitis
en vóór hun verzending negatief hebben gereageerd op een sero-logische test;
ii) wat virale arthritis betreft, moeten de mannelijke paardachtigen,
onverminderd artikel 19, onder ii), negatief hebben gereageerd
op een serologische test of op een virusisolatietest of op elke
andere volgens de procedure van artikel 24 erkende test diewaarborgt dat het dier vrij is van deze ziekte.
Volgens de procedure van artikel 24, en na raadpleging van het
Permanent Veterinair Comité, kan de Commissie de categorieën
van mannelijke paardachtigen vaststellen waarop deze eis van
toepassing zal zijn.
Artikel 16
1. Paardachtigen dienen overeenkomstig artikel 4, lid 4, te worden
geïdentificeerd, en vergezeld te gaan van een door een officiële dieren-arts van het derde land van verzending opgesteld certificaat. Hetcertificaat moet:
a) zijn afgegeven op de dag van inlading van de paardachtigen met het
oog op verzending naar de Lid-Staat van bestemming of, wanneerhet geregistreerde paarden betreft, op de laatste werkdag vóór deinlading;
b) minstens zijn opgesteld in één van de officiële talen van de Lid-
Staat van bestemming en één van de officiële talen van de Lid-Staatwaar de invoercontrole wordt verricht;
c) als origineel exemplaar de paardachtigen vergezellen;
d) bevestigen dat de paardachtigen voldoen aan de bij of krachtens
deze richtlijn vastgestelde voorwaarden voor de invoer uit derde
landen;
e) uit slechts één enkel blad bestaan;
f) voor één enkele geadresseerde zijn opgesteld, of, wanneer het als
slachtdieren gehouden paardachtigen betreft, voor één deugdelijk
gemerkte en geïdentificeerde partij.
De Lid-Staten laten de Commissie weten of zij van deze mogelijk-
heid gebruik maken.
2. Dit certificaat moet worden opgesteld op een formulier dat over-
eenstemt met een volgens de procedure van artikel 24 opgesteld model.1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 10
▼B
Artikel 17
Er wordt ter plaatse door veterinaire deskundigen van de Lid-Staten en
van de Commissie gecontroleerd of er voldaan wordt aan de bepalingenvan deze richtlijn, en met name aan artikel 12, lid 2.
Indien bij een uit hoofde van dit artikel uitgevoerde inspectie ernstige
feiten ten laste van een bedrijf aan het licht komen, stelt de Commissie
de Lid-Staten daarvan onverwijld in kennis en stelt zij onmiddellijk een
besluit vast houdende de voorlopige schorsing van de erkenning. Eendefinitief besluit hieromtrent wordt genomen volgens de procedurevan artikel 25.
De met de controles belaste deskundigen van de Lid-Staten worden
aangewezen door de Commissie op voordracht van de Lid-Staten.
De controles geschieden in opdracht van de Gemeenschap die de ermee
gemoeide kosten draagt.
De regelmaat en de verdere bijzonderheden van deze controles worden
vastgesteld volgens de procedure van artikel 24.
Artikel 18
1. Als slachtdieren gehouden paardachtigen moeten onmiddellijk na
aankomst in de Lid-Staat van bestemming hetzij rechtstreeks hetzij viaeen markt of een verzamelcentrum naar een slachthuis worden gebracht
en overeenkomstig de veterinairrechtelijke eisen worden geslacht
binnen een termijn die bij de aanneming van de op grond van artikel15 te nemen besluiten wordt vastgesteld.
2. Onverminderd de bijzondere voorwaarden die eventueel volgens
de procedure van artikel 24 worden vastgesteld, kan de bevoegdeinstantie van de Lid-Staat van bestemming, op veterinairrechtelijkegronden, het slachthuis aanwijzen waarheen deze slachtdieren moeten
worden gebracht.
Artikel 19
Volgens de procedure van artikel 24
i) kan de Commissie de invoer uit een derde land of uit een deel van
een derde land beperken tot bepaalde soorten of categorieën van
paardachtigen;
ii) stelt de Commissie, in afwijking van artikel 15, de bijzondere voor-
waarden vast waaronder geregistreerde paardachtigen of voor
bijzondere gebruiksdoeleinden bestemde paardachtigen tijdelijkkunnen worden toegelaten op het grondgebied van de Gemeen-schap of na tijdelijke uitvoer opnieuw mogen wordenbinnengebracht op genoemd grondgebied;
iii) stelt de Commissie de voorwaarden vast waaronder een tijdelijke
toelating kan worden omgezet in een definitieve.
HOOFDSTUK IV
Slotbepalingen
Artikel 22
Vóór 1 januari 1993 worden de bepalingen van deze richtlijn en met
name artikel 4, lid 1, tweede volzin, artikel 6, artikel 8 en artikel 21,opnieuw bezien in het kader van de voorstellen om de voltooiing vande interne markt te waarborgen, waarover de Raad met gekwalificeerde
meerderheid een besluit zal nemen.
Artikel 23
De bijlagen van deze richtlijn worden door de Commissie gewijzigd
volgens de procedure van artikel 25.1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 11
▼M2
▼B
▼M7
Artikel 24
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor
de voedselketen en de diergezondheid, ingesteld bij artikel 58 van
Verordening (EG) nr. 178/2002 (1).
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG (2) van toepassing.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 25
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor
de voedselketen en de diergezondheid.
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG van toepassing.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op twee weken.
Artikel 26
Artikel 34 van Richtlijn 72/462/EEG is van toepassing op de in hoofd-
stuk III van deze richtlijn genoemde vereisten.
Artikel 27
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
lingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1992 aan deze
richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan in kennis.
Artikel 28
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 12
(1) PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.
(2) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.▼B
▼B
BIJLAGEA
ZIEKTEN WAARVOOR EEN AANGIFTEPLICHT BESTAAT
De volgende ziekten zijn onderworpen aan verplichte aangifte:
— Dourine
— Kwade droes— Paardenencefalomyelitis (alle vormen, met inbegrip van VEE)— Infectieuze anemie— Rabies
— Miltvuur
— Paardepest— Vesiculaire stomatitis1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 13
▼M3
BIJLAGEB
►(1)M51990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 14
▼M3
BIJLAGEC
1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 15
▼M3
►(1)A1
►(2)M51990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 16
▼M6
BIJLAGED
PAARDENPEST
DIAGNOSE
Reagentia voor de hieronder beschreven enzyme-linked immunosorbent assays
(ELISA) kunnen worden betrokken bij het communautaire referentielaborato-
rium of de referentielaboratoria van het OIE voor paardenpest.
1. COMPETITIE-ELISA VOOR HET AANTONEN VAN ANTILICHAMEN
TEGEN HET PAARDENPESTVIRUS (AHSV) (VOORGESCHREVEN
TEST)
De competitie-ELISA wordt gebruikt voor het aantonen van specifieke anti-
lichamen tegen AHSV in sera van paardachtigen. Het breedspectrum,
polyklonaal, anti-AHSV caviaserum is serogroepspecifiek en is geschikt
voor het aantonen van antilichamen gericht tegen alle bekende serotypes
van het paardenpestvirus.
De test is gebaseerd op het onderbreken van de reactie tussen het AHSV-
antigeen en een anti-AHSV caviaserum door AHSV-antilichamen in een test-
serummonster. AHSV-antilichamen in het testserummonster gaan competitie
aan met de AHSV-antilichamen in het caviaserum, wat resulteert in vermin-
dering van de kleurontwikkeling (na toevoeging van met een enzyme
gelabelled anticavia-antilichaam en substraat). De sera kunnen worden getest
bij een enkele verdunning van 1 op 5 (spottestmethode) of kunnen worden
getitreerd voor het verkrijgen van verdunningseindpunten. Inhibitiewaarden
van meer dan 50 % kunnen als positief worden beschouwd.
Het hieronder beschreven testprotocol wordt gebruikt in het regionaal refe-
rentielaboratorium voor paardenpest in Pirbright, Verenigd Koninkrijk.
1.1.Testprocedure
1.1.1.Voorbereidingvandeplaatjes
1.1.1.1. Coat de ELISA-plaatjes met AHSV-antigeen dat is geëxtraheerd
uit geïnfecteerde celculturen en verdund in carbonaat/bicarbo-
naatbuffer, pH 9,6. Incubeer de ELISA-plaatjes bij 4 ºC
gedurende één nacht.
1.1.1.2. Was de plaatjes driemaal door de putjes te vullen met PBS (pH
7,2-7,4) en vervolgens weer leeg te slaan, en sla de plaatjes
droog op absorberend papier.
1.1.2.Controleputjes
1.1.2.1. Titreer de positieve controlesera in een tweevoudige verdun-
ningsreeks, 1 op 5 tot 1 op 640, in kolom 1 in blockingbuffer
(PBS met 0,05 % (v/v) Tween-20, 5 % (w/v) mageremelk-
poeder (Cadbury's MarvelTM) en 1 % (v/v) serum van een
volwassen rund) tot een eindvolume van 50 µl per putje.
1.1.2.2. Pipetteer 50 µl van het negatieve controleserum in een verdun-
ning 1 op 5 (10 µl serum + 40 µl blockingbuffer) in de putjes A
en B van kolom 2.
1.1.2.3. Pipetteer 100 µl blockingbuffer in de putjes C en D van kolom
2 (BLANCO).
1.1.2.4. Pipetteer 50 µl blockingbuffer in de putjes E, F, G en H van
kolom 2 (caviaserum controle).
1.1.3.Spottestmethode
1.1.3.1. Pipetteer een verdunning van elk testserum in blockingbuffer
(verhouding 1 op 5) in duplo (twee putjes/monster) van de
kolommen 3 tot en met 12 (10 µl serum + 40 µl blocking-
buffer).
of
1.1.4.Serumtitreringsmethode
1.1.4.1. Bereid een tweevoudige verdunningsreeks van elk testserum (1
op 5 tot 1 op 640) in blockingbuffer en pipetteer deze in 8
putjes van een kolom (een verdunningsreeks per kolom:
kolommen 3 tot en met 12).
vervolgens1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 17
▼M6
1.1.5. Pipetteer 50 µl anti-AHSV caviaserum, reeds voorverdund tot
de eindverdunning in blockingbuffer, in alle putjes van de
ELISA-plaat, behalve de blanco's (elk putje bevat nu 100 µl
vloeistof).
1.1.5.1. Incubeer gedurende 1 uur bij 37 ºC op een schudapparaat.
1.1.5.2. Was de plaatjes driemaal en sla droog als hierboven
omschreven.
1.1.5.3. Pipetteer 50 µl konijn-anticavia-HRP-conjugaat, reeds voorver-
dund tot de eindverdunning in blockingbuffer, in elk putje.
1.1.5.4. Incubeer gedurende 1 uur bij 37 ºC op een schudapparaat.
1.1.5.5. Was de plaatjes driemaal en sla droog als hierboven
omschreven.
1.1.6.Chromogeen
Bereid de chromogeenoplossing OPD (OPD=ortho-phenyldia-
mine) volgens de instructies van de fabrikant (0,4 mg per ml
in steriel gedistilleerd water) enkele minuten vóór het gebruik.
Voeg substraat (H2O2, waterstofperoxide) toe tot een eindcon-
centratie van 0,05 % (v/v) (verdunning van 1 op 2000 van een
30 %-ige oplossing van H2O2). Pipetteer 50 µl OPD-oplossing
in elk putje en laat de plaatjes gedurende 10 minuten bij omge-
vingstemperatuur staan. Stop de reactie met 1M zwavelzuur
(H2SO4) (50 µl per putje).
1.1.7.Aflezen
Lees af met behulp van een spectrofotometer bij een golflengte
van 492 nm.
1.2.Berekening van de resultaten
1.2.1. Print de OD-waarden en het percentage inhibitie (PI) voor de test-
sera en controlesera, gebaseerd op de gemiddelde waarde van de
vier caviaserum controleputjes, uit met gebruikmaking van een
speciaal softwarepakket. De verkregen OD- en PI-waarden
worden gebruikt om te bepalen of de testresultaten binnen
aanvaardbare grenzen liggen. De OD-waarden voor de cavia-
serum controles liggen tussen OD = 1,4 (bovengrens) en
OD = 0,4 (ondergrens). De eindpunttiter van de positieve
controle, gebaseerd op 50 % PI, zou 1/240 moeten bedragen
(tussen 1/120 en 1/480). Elk plaatje dat niet aan bovenstaande
criteria voldoet, moet worden afgewezen. Indien het positieve
controleserum evenwel een titer te zien geeft die groter is dan 1
op 480 en de testmonsters toch negatief zijn, mogen de negatieve
testmonsters worden geaccepteerd.
De PI-waarden van het in duplo geteste negatieve controleserum
en de in duplo blanco's moeten liggen tussen + 25 % en – 25 %,
respectievelijk tussen + 95 en + 105 %. Indien deze waarden
buiten de boven- en ondergrenzen liggen, is de test niet als
zodanig mislukt maar is er mogelijk sprake van een te hoge
achtergrondkleuring.
1.2.2. De diagnostische drempel (afkapwaarde) voor testsera bedraagt
50 % (PI 50 %). Monsters met een PI-waarde die groter is dan
50 %, worden als positief beschouwd. Monsters met een PI-
waarde die lager is dan 50 %, worden als negatief beschouwd.
Monsters met duplo's waarvan één PI-waarde boven en één
beneden de diagnostische drempel ligt, worden als twijfelachtig
beschouwd. Dergelijke monsters kunnen opnieuw worden getest
met de spottest of door titrering. Positieve monsters mogen ook
worden getitreerd om een indicatie te geven van de graad van
positiviteit.
Proefopstelling spottest
1 2 3456789 1 0 1 1 1 2
+ Cont. Testsera
A 1:5 – Cont. 31 32 33 34 35 36 37 38 39 401990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 18
▼M6
1 2 3456789 1 0 1 1 1 2
+ Cont. Testsera
B 1:10 – Cont. 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40
C 1:20 Blank
D 1:40 Blank
E 1:80 GP Cont.
F 1:160 GP Cont.
G 1:320 GP Cont. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
H 1:640 GP cont. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
– Cont. = negatieve controle.
+ Cont. = positieve controle.
GP Cont. = Guinea Pig Control (caviacontrole).
Proefopstelling serumtitrering
1 2 3 456789 1 0 1 11 2
+ Cont. Testsera
A 1:5 – Cont. 1:5 1:5
B 1:10 – Cont. 1:10 1:10C 1:20 Blank 1:20 1:20
D 1:40 Blank 1:40 1:40
E 1:80 GP Cont. 1:80 1:80
F 1:160 GP Cont. 1:160 1:160
G 1:320 GP Cont. 1:320 1:320H 1:640 GP Cont. 1:640 1:640
– Cont. = negatieve controle.
+ Cont. = positieve controle.
GP Cont. = Guinea Pig Control (caviacontrole).
2. INDIRECTE ELISA VOOR HET AANTONEN VAN ANTILICHAMEN
TEGEN HET PAARDENPESTVIRUS (AHSV) (VOORGESCHREVEN
TEST)
De hieronder beschreven test is in overeenstemming met de testprocedure die
is beschreven in hoofdstuk 2.1.11 van het „Manual of Standards for
Diagnostic Tests and Vaccines” van het OIE, vierde editie, 2000.
Recombinant VP7 proteïne is gebruikt als antigeen voor de bepaling van
antilichamen tegen AHSV met een hoge gevoeligheid en specificiteit. Andere
voordelen zijn dat het stabiel is en niet besmettelijk.
2.1.Testprocedure
2.1.1.Vastefase
2.1.1.1. Coat de ELISA-plaatjes met recombinant AHSV-4 VP7,
verdund in carbonaat/bicarbonaatbuffer. Incubeer de plaatjes
gedurende één nacht bij 4 ºC, pH 9,6.1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 19
▼M6
2.1.1.2. Was de plaatjes vijfmaal met gedistilleerd water dat 0,01 % (v/
v) Tween 20 (wasoplossing) bevat. Klop de plaatjes zachtjes af
op absorberend materiaal om resten van het wassen te verwij-
deren.
2.1.1.3. Blokkeer de plaatjes met PBS + 5 % (w/v) magere melk (mage-
remelkpoeder van NestléTM), 200 µl per putje, gedurende 1 uur
bij 37 ºC.
2.1.1.4. Verwijder de blockingbuffer en klop de plaatjes zachtjes af op
absorberend materiaal.
2.1.2.Testmonsters
2.1.2.1. De te testen serummonsters en de positieve en negatieve contro-
lesera worden verdund in een verhouding 1 op 25 in PBS + 5 %
(w/v) magere melk + 0,05 % (v/v) Tween 20, 100 µl per putje.
Incubeer gedurende 1 uur bij 37 ºC.
Voor titrering wordt een tweevoudige verdunningsreeks aange-
legd te beginnen bij 1 op 25 (100 µl/putje), één serum per
kolom, en wordt hetzelfde gedaan met de positieve en de nega-
tieve controles. Incubeer gedurende 1 uur bij 37 ºC.
2.1.2.2. Was de plaatjes als omschreven onder 2.1.1.2.
2.1.3.Conjugaat
2.1.3.1. Pipetteer in elk putje 100 µl met HRP geconjugeerd anti-paard
gamma-globuline, verdund in PBS + 5 % melk + 0,05 % Tween
20, pH 7,2. Incubeer gedurende 1 uur bij 37 ºC.
2.1.3.2. Was de plaatjes als omschreven onder 2.1.1.2.
2.1.4.Chromogeen/Substraat
2.1.4.1. Pipetteer in elk putje 200 µl chromogeen/substraatoplossing
[10 ml van 80,6 mM DMAB (dimethyl aminobenzaldehyde)
+ 10 ml van 1,56 mM MBTH (3-methyl-2-benzo-thiazolin
hydrazon hydro-chloride) + 5 µlH2O2].
Kleurontwikkeling wordt gestopt door toevoeging van 50 µl3 N
H2SO4na 5 à 10 minuten (voordat de negatieve controle begint
te kleuren).
Andere chromogenen, bijv. ABTS (2.2 ′-azino-bis[3-ethylbenzo-
thiazoline-6-sulphonic acid]), TMB (tetramethyl benzidine), of
OPD (ortho-phenyldiamine) mogen ook worden gebruikt.
2.1.4.2. Lees de plaatjes af bij een golflengte van 600 nm (of 620 nm).
2.2.Interpretatie van de resultaten
2.2.1. Bereken de afkapwaarde door 0,6 toe te voegen aan de waarde
van de negatieve controle (0,6 is de afgeleide standaarddeviatie
bij een groep van 30 negatieve sera).
2.2.2. Testmonsters met absorptiewaarden beneden de afkapwaarde
worden als negatief beschouwd.
2.2.3. Testmonsters met absorptiewaarden boven de afkapwaarde + 0,15
worden als positief beschouwd.
2.2.4. Testmonsters met een tussenliggende absorptiewaarde zijn twij-
felachtig en in dat geval moet een tweede methode worden
toegepast om het resultaat te bevestigen.
3. BLOKKERINGS–ELISA VOOR HET AANTONEN VAN ANTILI-
CHAMEN TEGEN HET PAARDENPESTVIRUS (AHSV)
(VOORGESCHREVEN TEST)
De blokkerings-ELISA is gericht op het aantonen van specifieke antili-
chamen tegen AHSV in sera van elke gevoelige diersoort. VP7 is het
belangrijkste antigene virusproteïne van AHSV en komt voor binnen de
negen serotypen. Aangezien het monoklonale antilichaam (Mab) ook gericht
is tegen het VP7, heeft de test een zeer grote gevoeligheid en specificiteit.
Voorts is recombinant VP7 antigeen totaal onschadelijk en is bijgevolg een
zeer hoge veiligheidsgraad gegarandeerd.
De test is gebaseerd op het onderbreken van de reactie tussen het recombi-
nant VP7, d.i. het aan het ELISA-plaatje gebonden antigeen, en het
geconjugeerde Mabdat specifiek is voor VP7. Antilichamen in het testserum1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 20
▼M6
blokkeren de reactie tussen het antigeen en het Mab, wat resulteert in
vermindering van de kleurontwikkeling.
De hieronder beschreven test wordt uitgevoerd in het communautair referen-
tielaboratorium voor paardenpest in Algete, Spanje.
3.1.Testprocedure
3.1.1.ELISA-plaatjes
3.1.1.1. Coat de ELISA-plaatjes met recombinant AHSV-4 VP7, voor-
verdund in carbonaat/bicarbonaatbuffer, pH 9,6. Incubeer de
plaatjes gedurende één nacht bij 4 ºC.
3.1.1.2. Was de plaatjes vijfmaal met PBST (PBS waaraan 0,05 % (v/v)
Tween 20 is toegevoegd).
3.1.1.3. Stabiliseer de plaatjes door behandeling met een stabilisatieop-
lossing (met het oog op langdurige opslag bij 4 ºC zonder
verlies van werkzaamheid) en sla de plaatjes droog op absorbe-
rend materiaal.
3.1.2.Testmonstersencontroles
3.1.2.1. Voor screening: Verdun de testsera en de controles in een
verhouding 1 op 10, rechtstreeks op het
plaatje in PBST, tot een uiteindelijk volume
van 100 µl per putje. Incubeer gedurende 1
uur bij 37 ºC.
3.1.2.2. Voor titrering; Leg een tweevoudige verdunningsreeks aan
van de testsera en de positieve controles
(100 µl per putje) verdeeld over 8 putjes,
gaande van 1 op 10 tot 1 op 1 280. Een
negatieve controle wordt getest in de
verdunning 1 op 10.
3.1.3.Conjugaat
Pipetteer 50 µl voorverdund, aan HRP (horseradish-peroxidase)
geconjugeerd Mab(voor VP7 specifieke monoklonale antili-
chamen) in elk putje en meng zachtjes om homogeniteit te
garanderen. Incubeer gedurende 30 minuten bij 37 ºC.
3.1.4. Was de plaatjes vijfmaal met PBST en sla droog als hierboven
omschreven.
3.1.5.Chromogeen/Substraat
Pipetteer 100 µl chromogeen/substraatoplossing in elk putje
[(1 ml ABTS (2.2 ′-azino-bis[3-ethylbenzothiazoline-6-sulphonic
acid]) 5 mg/ml ± 9 ml substraatbuffer (0,1M fosfaat-citraat-
buffer met pH 4 die 0,03 % H2O2bevat)] en incubeer
gedurende 10 minuten bij kamertemperatuur. Stop de kleuront-
wikkeling door toevoeging van 2 % (w/v) SDS
(natriumdodecylsulfaat) (100 µl per putje).
3.1.6.Aflezen
Lees af bij een golflengte van 405 nm in een ELISA-leesappa-
raat.
3.2.Interpretatie van de resultaten
3.2.1.Validering vandetest
De test is geldig wanneer de optische densiteit (OD) van de nega-
tieve controle (NC) hoger is dan 1,0 en de OD van de positieve
controle (PC) lager is dan 0,2.
3.2.2.Berekening vandeafkapwaarde
Positieve afkapwaarde = NC - ((NC - PC) × 0,3)
Negatieve afkapwaarde = NC - ((NC - PC) × 0,2)
NC is de OD van de negatieve controle en PC is de OD van de
positieve controle.
3.2.3.Interpretatie vanderesultaten
Monsters met een OD beneden de positieve afkapwaarde worden
als positief voor antilichamen tegen AHSV aangemerkt.1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 21
▼M6
Monsters met een OD boven de negatieve afkapwaarde worden
als negatief voor antilichamen tegen AHSV aangemerkt.
Monsters met een OD tussen deze beide waarden worden als twij-
felachtig aangemerkt en de betrokken dieren moeten 2 à 3 weken
later opnieuw worden bemonsterd.1990L0426 — NL — 05.06.2003 — 008.001 — 22