2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EG) Nr. 999/2001 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 22 mei 2001
houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde
overdraagbare spongiforme encefalopathieën
(PB L 147 van 31.5.2001, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Verordening (EG) nr. 1248/2001 van de Commissie van 22 juni 2001 L 173 12 27.6.2001
►M2 Verordening (EG) nr. 1326/2001 van de Commissie van 29 juni 2001 L 177 60 30.6.2001
►M3 Verordening (EG) nr. 270/2002 van de Commissie van 14 februari 2002 L 45 4 15.2.2002
►M4 Verordening (EG) nr. 1494/2002 van de Commissie van 21 augustus
2002L 225 3 22.8.2002
►M5 Verordening (EG) nr. 260/2003 van de Commissie van 12 februari 2003 L 37 7 13.2.2003
►M6 Verordening (EG) nr. 650/2003 van de Commissie van 10 april 2003 L 95 15 11.4.2003
►M7 Verordening (EG) nr. 1053/2003 van de Commissie van 19 juni 2003 L 152 8 20.6.2003
►M8 Verordening (EG) nr. 1128/2003 van het Europees Parlement en de Raad
van 16 juni 2003L 160 1 28.6.2003
►M9 Verordening (EG) nr. 1139/2003 van de Commissie van 27 juni 2003 L 160 22 28.6.2003
►M10 Verordening (EG) nr. 1234/2003 van de Commissie van 10 juli 2003 L 173 6 11.7.2003
►M11 Verordening (EG) nr. 1809/2003 van de Commissie van 15 oktober 2003 L 265 10 16.10.2003
►M12 Verordening (EG) nr. 1915/2003 van de Commissie van 30 oktober 2003 L 283 29 31.10.2003
►M13 Verordening (EG) nr. 2245/2003 van de Commissie van 19 december
2003L 333 28 20.12.2003
Gewijzigd bij:
►A1 Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de RepubliekLetland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de RepubliekMalta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de SlowaakseRepubliek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese
Unie is gegrondL 236 33 23.9.2003
▼B
VERORDENING (EG) Nr. 999/2001 VAN HET EUROPEES
PARLEMENT EN DE RAAD
van 22 mei 2001
houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrij-
ding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme
encefalopathieën
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, enmet name op artikel 152, lid 4, onder b),
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Na raadpleging van het Comité van de Regio's,Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (
3),
Overwegende hetgeen volgt:
(1) Al verscheidene jaren worden bij mens en dier, doch gescheiden
van elkaar, diverse vormen van overdraagbare spongiforme ence-
falopathieën (TSE's) geconstateerd. Boviene spongiformeencefalopathie (BSE) is in 1986 voor het eerst bij runderen enin de daaropvolgende jaren ook bij andere diersoorten geconsta-teerd. In 1996 is er een nieuwe variant van de ziekte vanCreutzfeldt-Jakob (nv-CJD) beschreven. De bewijzen dat het
BSE-agens gelijkenis vertoont met het agens dat verantwoorde-
lijk is voor de nieuwe variant van de ziekte van Creutzfeldt-Jakob stapelen zich op.
(2) De Gemeenschap heeft sedert 1990 een aantal maatregelen vast-gesteld om mens en dier tegen BSE te beschermen. Diemaatregelen zijn gebaseerd op de vrijwaringsbepalingen in derichtlijnen van de Raad betreffende veterinaire bestrijdingsmaat-regelen. Gezien de omvang van het risico dat bepaalde TSE's
voor de gezondheid van mens en dier meebrengen, is het
passend specifieke voorschriften inzake preventie, bestrijding enuitroeiing vast te stellen.
(3) De onderhavige verordening heeft rechtstreeks met de volksge-zondheid te maken en is relevant voor de werking van deinterne markt. Zij hebben zowel betrekking op de in bijlage IIbij het Verdrag genoemde als op niet daarin genoemde
producten. Het is derhalve passend artikel 152, lid 4, onder b),
van het Verdrag als rechtsgrondslag te nemen.
(4) De Commissie heeft over diverse aspecten van de TSE's weten-schappelijk advies ingewonnen, met name van deWetenschappelijke Stuurgroep en het Wetenschappelijk Comitéinzake veterinaire maatregelen met betrekking tot de volksge-zondheid. Die adviezen behelzen ook maatregelen om hetpotentiële risico voor mens en dier in verband met blootstelling
aan geïnfecteerde producten van dierlijke oorsprong te vermin-
deren.
(5) De voorschriften dienen van toepassing te zijn op de productieen het in de handel brengen van levende dieren en productenvan dierlijke oorsprong. Zij dienen evenwel niet op cosmetischeproducten, geneesmiddelen, medische hulpmiddelen, alsmede opuitgangsmateriaal of tussenproducten voor die producten enhulpmiddelen van toepassing te zijn, waarvoor specifieke voor-2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 2
(1) PB C 45 van 19.2.1999, blz. 2 en
PB C 120 E van 24.4.2001, blz. 89.
(2) PB C 258 van 10.9.1999, blz. 19.
(3) Advies van het Europees Parlement van 17 mei 2000 (PB C 59 van
23.2.2001, blz. 93), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 12
februari 2001 (PB C 88 van 19.3.2001, blz. 1), en besluit van het Europees
Parlement van 3 mei 2001.
▼B
schriften gelden, met name aangaande het niet gebruiken van
gespecificeerd risicomateriaal. Zij dienen evenmin van toepas-sing te zijn op producten van dierlijke oorsprong die voor de
gezondheid van mens of dier geen risico opleveren aangezien
zij voor andere doeleinden dan voedingsmiddelen, diervoedersof meststoffen bestemd zijn. Gewaarborgd moet worden dat vanhet toepassingsgebied van deze verordening uitgeslotenproducten van dierlijke oorsprong gescheiden blijven van die
welke wel daaronder vallen, tenzij zij aan ten minste dezelfde
gezondheidsnormen beantwoorden als laatstbedoelde producten.
(6) Er moet worden voorzien in door de Commissie vast te stellenvrijwaringsmaatregelen in gevallen waarin de bevoegde autoriteitvan een lidstaat of een derde land niet adequaat op een risico inverband met een TSE heeft ingespeeld.
(7) Er dient een procedure te worden vastgesteld om voor eenlidstaat, een derde land of een gebied daarvan (hierna: „landenof gebieden”) de epizoötiologische status ten aanzien van BSEte bepalen en aan de hand van de beschikbare informatie het
risico („incident risk”) te beoordelen van het uitbreken en zich
verspreiden van BSE en de blootstelling van de mens aan BSE.De lidstaten en derde landen die verkiezen om geen aanvraag totbepaling van hun status in te dienen, moeten door de Commissieop basis van alle gegevens waarover zij beschikt, in een cate-gorie worden ingedeeld.
(8) De lidstaten dienen scholingsprogramma's in te stellen voor alwie bij de preventie en de bestrijding van de TSE's betrokken
is, alsmede voor dierenartsen, veehouders en al wie bij het
vervoer, het in de handel brengen en het slachten van landbouw-huisdieren betrokken is.
(9) De lidstaten dienen jaarlijks een programma voor toezicht opBSE en scrapie uit te voeren en de Commissie en de anderelidstaten van de resultaten van dat programma en van de even-tuele gevallen van andere TSE's in kennis te stellen.
(10) Bepaalde weefsels van herkauwers dienen op basis van de patho-genese van TSE's en van de epizoötiologische status van het landof het gebied van oorsprong of verblijf van het betrokken dierals gespecificeerd risicomateriaal te worden aangemerkt. Gespe-
cificeerd risicomateriaal moet op zodanige wijze verwijderd en
vernietigd worden dat elk gevaar voor de gezondheid van mensof dier wordt vermeden. Het mag met name niet in de handelworden gebracht voor gebruik in voedingsmiddelen, diervoedersof meststoffen. Er dient evenwel voor te worden gezorgd dat een
gelijkwaardig niveau van bescherming van de gezondheid kan
worden verkregen door op individuele dieren een test op TSE'suit te voeren, zodra die test volledig gevalideerd is. Slachttech-nieken waarbij het gevaar bestaat dat hersenmateriaal anderweefsel besmet, mogen niet worden toegestaan in andere landenof gebieden dan die waar het BSE-risico het geringst is.
(11) Er dienen maatregelen te worden getroffen om overdracht vanTSE's op mens of dier te voorkomen door een verbod in te
stellen op de vervoedering van bepaalde soorten dierlijke
eiwitten aan bepaalde soorten dieren en op het gebruik invoedingsmiddelen van bepaalde soorten materiaal die afgeleidzijn van herkauwers. Die verbodsbepalingen moeten in verhou-ding staan tot de risico's.
(12) Steeds wanneer bij een dier een TSE wordt vermoed dient dit teworden gemeld aan de bevoegde autoriteit, die onverwijld denodige maatregelen dient te treffen en met name het verdachte
dier, in afwachting van het resultaat van het onderzoek, aan
verplaatsingsbeperkingen dient te onderwerpen of het onder offi-cieel toezicht te laten doden. Wanneer de bevoegde autoriteit demogelijkheid van een TSE niet kan uitsluiten dient zij degeëigende onderzoeken te verrichten en, totdat er een diagnoseis gesteld, het kadaver onder officieel toezicht te houden.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 3
▼B
(13) Wanneer de aanwezigheid van een TSE officieel is bevestigd
moet de bevoegde autoriteit de nodige maatregelen nemen, met
name de destructie van het kadaver, onderzoeken welke diereneen risico opleveren, en het onderwerpen aan verplaatsingsbeper-kingen van de aldus aangewezen dieren en producten vandierlijke oorsprong. De eigenaars dienen onverwijld te wordenvergoed voor de dieren en producten van dierlijke oorsprong
die op grond van deze verordening zijn vernietigd.
(14) De lidstaten dienen noodplannen op te stellen met de nationale
maatregelen die bij een BSE-uitbraak moeten worden genomen.Die plannen dienen door de Commissie te worden goedgekeurd.Dit voorschrift moet tot andere TSE's dan BSE worden uitge-breid.
(15) Er dienen voorschriften te worden vastgesteld voor het in de
handel brengen van bepaalde levende dieren en producten van
dierlijke oorsprong. De bestaande communautaire regelgevinginzake identificatie en registratie van runderen voorziet in eensysteem aan de hand waarvan dieren overeenkomstig de interna-tionale normen tot bij het moederdier en het beslag van
oorsprong kunnen worden getraceerd. Er dienen gelijkwaardige
garanties te worden geboden voor uit derde landen ingevoerderunderen. Wanneer de onder deze voorschriften begrepen dierenen producten van dierlijke oorsprong in het intracommunautairehandelsverkeer worden gebracht of uit derde landen wordeningevoerd, dienen zij vergezeld te gaan van de krachtens de
communautaire wetgeving vereiste certificaten, waarin in voor-
komend geval de bij deze verordening vastgestelde aanvullingenzijn opgenomen.
(16) Het in de handel brengen van bepaalde producten van dierlijkeoorsprong, afkomstig van runderen in hoogrisicogebieden, dientte worden verboden. Dit verbod behoeft evenwel niet te gelden
voor bepaalde producten van dierlijke oorsprong die onder
gecontroleerde omstandigheden zijn vervaardigd uit dieren tenaanzien waarvan kan worden aangetoond dat zij wat betreftTSE's geen hoog infectierisico vormen.
(17) Om de inachtneming van de voorschriften inzake preventie,bestrijding en uitroeiing van TSE's te garanderen, moeten er
monsters voor laboratoriumonderzoek worden genomen op basis
van een vooraf vastgesteld protocol waarmee een volledigepizoötiologisch beeld van de TSE-situatie gegeven kan worden.Om de nodige uniformiteit inzake testprocedures en -resultatente garanderen, dienen er nationale en communautaire referentie-
laboratoria te worden aangewezen, alsmede betrouwbare
wetenschappelijke methoden, waaronder snelle specifieke TSE-tests. Er dient zoveel mogelijk gebruik gemaakt te worden vansnelle tests.
(18) In de lidstaten dienen communautaire inspecties te wordenverricht om voor een eenvormige toepassing van de voor-schriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van TSE's te
zorgen; die inspecties moeten auditprocedures omvatten. Om
erop toe te zien dat de door derde landen bij invoer in deGemeenschap van levende dieren en producten van dierlijkeoorsprong in de Gemeenschap geboden garanties gelijkwaardigzijn aan de in de Gemeenschap geëiste garanties, dienen er
communautaire inspecties en controles ter plaatse te worden
verricht om na te gaan of de exporterende derde landen aan deinvoervoorschriften voldoen.
(19) De in verband met TSE's vastgestelde maatregelen voor hethandelsverkeer dienen, waar mogelijk, op bestaande internatio-nale normen, richtsnoeren en aanbevelingen te berusten. Er
kunnen echter wetenschappelijk verantwoorde maatregelen
worden vastgesteld die in een hoger niveau van gezondheidsbe-scherming resulteren, indien met de op de relevanteinternationale normen, richtsnoeren en aanbevelingen berustendemaatregelen geen adequaat niveau van gezondheidsbeschermingkan worden bereikt.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 4
▼B
(20) Deze verordening moet opnieuw worden bezien als er nieuwe
wetenschappelijke gegevens beschikbaar zijn.
(21) Er dienen in het kader van deze verordening overgangsmaatre-gelen te worden vastgesteld voor het gebruik van gespecificeerd
risicomateriaal.
(22) De voor de uitvoering van deze verordening noodzakelijke maat-regelen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling vande voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissieverleende uitvoeringsbevoegdheden (
1).
(23) Daartoe dient te worden voorzien in procedures waarbij in hetPermanent Veterinair Comité, het Permanent Comité voorveevoeders en het Permanent Comité voor levensmiddelen een
nauwe, doeltreffende samenwerking tussen de Commissie en de
lidstaten tot stand komt.
(24) Aangezien de toepassingsbepalingen van deze verordening maat-regelen van algemene strekking zijn in de zin van artikel 2 vanBesluit 1999/468/EG, moeten zij volgens de in artikel 5 van datbesluit bedoelde regelgevingsprocedure worden vastgesteld,
HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
ALGEMENE BEPALINGEN
Artikel 1
Toepassingsgebied
1. Bij deze verordening worden de bepalingen vastgesteld voor de
preventie, bestrijding en uitroeiing van overdraagbare spongiforme
encefalopathieën (TSE's) bij dieren. Zij is van toepassing op deproductie en het in de handel brengen van levende dieren en productenvan dierlijke oorsprong, en in een aantal specifieke gevallen op deuitvoer daarvan.
2. Deze verordening is niet van toepassing op
a) cosmetische producten, geneesmiddelen, medische hulpmiddelen, of
op uitgangsmateriaal of tussenproducten daarvan;
b) producten die niet bestemd zijn om te worden gebruikt in levens-
middelen, diervoeders of meststoffen, of op uitgangsmateriaal oftussenproducten daarvan;
c) producten van dierlijke oorsprong die bestemd zijn voor tentoonstel-
lingen, onderwijs, wetenschappelijk onderzoek, bijzondere studies ofanalyses, voorzover zij niet uiteindelijk geconsumeerd of gebruiktkunnen worden door mensen of andere dieren dan die welke voor
die onderzoeksprojecten gehouden worden;
d) levende dieren die gebruikt worden of bestemd zijn voor onderzoek.
Artikel 2
Scheiding van levende dieren en producten van dierlijke oorsprong
Ter voorkoming van kruisbesmetting of van substitutie van levende
dieren of producten van dierlijke oorsprong, in de zin van artikel 1,lid 1, door producten van dierlijke oorsprong in de zin van artikel 1,
lid 2, onder a), b) en c), of door levende dieren in de zin van artikel
1, lid 2, onder d), worden zij te allen tijde van elkaar gescheidengehouden, tenzij de levende dieren of producten van dierlijkeoorsprong — wat TSE betreft — worden geproduceerd onder tenminstedezelfde voorwaarden inzake gezondheidsbescherming.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 5
(1) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.
▼B
De uitvoeringsbepalingen voor dit artikel worden volgens de procedure
van artikel 24, lid 2, vastgesteld.
Artikel 3
Definities
1. In deze verordening wordt verstaan onder:
a) TSE: alle overdraagbare spongiforme encefalopathieën, behalve die
welke bij mensen voorkomen;
b) in de handel brengen: elke handeling die ten doel heeft levende
dieren of producten van dierlijke oorsprong die onder deze verorde-ning vallen, over te dragen aan een derde in de Gemeenschap methet oog op de verkoop, of enige andere vorm van overdracht aan
een derde in de Gemeenschap, al dan niet tegen betaling, en van
opslag met het oog op levering aan een derde in de Gemeenschap;
c) product van dierlijke oorsprong: product hetwelk of afgeleid is van
een product dat zelf afgeleid is van een dier dat onder Richtlijn 89/662/EEG (
1) of Richtlijn 90/425/EEG (2) valt, of hetwelk een derge-
lijk afgeleid product bevat;
d) uitgangsmateriaal: grondstoffen of andere producten van dierlijke
oorsprong waaruit of waarmee de in artikel 1, lid 2, onder a) en
b), bedoelde producten worden vervaardigd;
e) bevoegde autoriteit: de centrale autoriteit van een lidstaat die
toeziet op de naleving van deze verordening of een autoriteitwaaraan de centrale autoriteit die taak, met name met betrekkingtot de controle op diervoeders, heeft gedelegeerd; dit begrip omvatin voorkomend geval de overeenstemmende autoriteit van een
derde land;
f) categorie: een van de in bijlage II, hoofdstuk C, vervatte indelings-
categorieën;
g) gespecificeerd risicomateriaal: de in bijlage V gespecificeerde
weefsels; tenzij anders is vermeld, vallen producten die deze weef-sels bevatten of ervan zijn afgeleid hier niet onder;
h) van besmetting met een TSE verdacht dier: levend, geslacht of
gestorven dier dat zenuw- of gedragsstoornissen of een wegensaantasting van het centrale zenuwstelsel geleidelijk verslechterende
algemene conditie vertoont dan wel heeft vertoond, en waarvoor
geen andere diagnose kan worden gesteld op grond van de gege-vens die zijn verkregen uit klinisch onderzoek, de reactie op eenbehandeling, onderzoek post mortem, of een laboratoriumanalyseante of post mortem. Runderen die positief gereageerd hebben op
een snelle specifieke BSE-test (boviene spongiforme encefalopa-
thie) worden als BSE-verdacht aangemerkt;
i) bedrijf: plaats waar onder deze verordening vallende dieren onder-
gebracht, gehouden, gefokt, behandeld of aan het publiek getoondworden;
j) bemonstering: het nemen van monsters (waarbij wordt toegezien op
een statistisch correcte vertegenwoordiging) van dieren of hunomgeving, of van producten van dierlijke oorsprong, teneinde een
ziekte te diagnostiseren, verwantschap te traceren, de gezondheid
te bewaken of toe te zien op de afwezigheid van microbiële agentiaof bepaalde stoffen in producten van dierlijke oorsprong;2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 6
(1) Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake veterinaire
controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van
de totstandbrenging van de interne markt (PB L 395 van 30.12.1989, blz.
13). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/118/EEG van de Raad
(PB L 62 van 15.3.1993, blz. 49).
(2) Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en
zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in
bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstand-
brenging van de interne markt (PB L 224 van 18.8.1990, blz. 29). Richtlijn
laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/118/EEG van de Raad.
▼B
k) meststof: stof die producten van dierlijke oorsprong bevat en op het
land gebruikt wordt om de vegetatiegroei te bevorderen; de stof kanspijsverteringsresiduen van biogasproductie of compostering
bevatten;
l) snelle tests: de in bijlage X, hoofdstuk C, punt 4, bedoelde analyse-
methoden waarvan de resultaten binnen 24 uur bekend zijn;
m) alternatieve test: de in artikel 8, lid 2, bedoelde tests die gebruikt
worden als alternatief voor het uit de handel nemen van gespecifi-
ceerd risicomateriaal.
2. De specifieke definities van bijlage I zijn eveneens van toepas-
sing.
3. Voor begrippen uit deze verordening die niet zijn gedefinieerd in
lid 1 of in bijlage I, gelden de definities van Verordening (EG) nr.
1760/2000 (
1) en de definities die vastgesteld zijn in of op grond van
de Richtlijnen 64/432/EEG (2), 89/662/EEG, 90/425/EEG en 91/68/
EEG (3), in zoverre in deze tekst daarnaar verwezen wordt.
Artikel 4
Vrijwaringsmaatregelen
1. Voor de uitvoering van de vrijwaringsmaatregelen zijn de begin-
selen en definities van artikel 9 van Richtlijn 89/662/EEG, artikel 10
van Richtlijn 90/425/EEG, artikel 18 van Richtlijn 91/496/EEG (4)e n
artikel 22 van Richtlijn 97/78/EG (5) van toepassing.
2. De vrijwaringsmaatregelen worden volgens de procedure van
artikel 24, lid 2, vastgesteld en zij worden tegelijkertijd met de motive-ring aan het Europees Parlement meegedeeld.
HOOFDSTUK II
BEPALING VAN DE BSE-STATUS
Artikel 5
Indeling
1. De BSE-status van een lidstaat, van een derde land of een gebied
(hierna: „land of gebied”) daarvan kan alleen worden bepaald aan dehand van de criteria van bijlage II, hoofdstuk A, en van het resultaat
van een risicoanalyse op basis van alle in bijlage II, hoofdstuk B,
omschreven potentiële factoren van de BSE-uitbraak en de ontwikke-ling, daarvan.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 7
(1) Verordening (EG) nr. 1760/2000 van het Europees Parlement en de Raad
van 17 juli 2000 tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling
voor runderen en inzake de etikettering van rundvlees en rundvleesproducten
en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad (PB L 204
van 11.8.2000, blz. 1).
(2) Richtlijn 64/432/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake veterinairrechte-
lijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer
in runderen en varkens (PB 121 van 29.7.1964, blz. 1977/64). Richtlijn laat-
stelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/20/EG van het Europees Parlement en de
Raad (PB L 163 van 4.7.2000, blz. 35).
(3) Richtlijn 91/68/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake veterinairrech-
telijke voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in schapen
en geiten (PB L 46 van 19.2.1991, blz. 19). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Besluit 94/953/EG van de Commissie (PB L 371 van 31.12.1994, blz. 14).
(4) Richtlijn 91/496/EEG van de Raad van 15 juli 1991 tot vaststelling van de
beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor dieren uit
derde landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht en tot wijzi-
ging van de Richtlijnen 89/662/EEG, 90/425/EEG en 90/675/EEG (PB L
268 van 24.9.1991, blz. 56). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/43/EG van de Raad (PB L 162 van 1.7.1996, blz. 1).
(
5) Richtlijn 97/78/EG van de Raad van 18 december 1997 tot vaststelling van
de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor
producten die uit derde landen in de Gemeenschap worden binnengebracht
(PB L 24 van 30.1.1998, blz. 9).
▼B
De lidstaten en de derde landen die willen blijven voorkomen op de
lijsten van derde landen die de onder deze verordening vallendelevende dieren of producten naar de Gemeenschap mogen uitvoeren,
dienen bij de Commissie een verzoek in om hun BSE-status te bepalen,
tezamen met de relevante informatie over de in bijlage II, hoofdstuk A,genoemde criteria en de in bijlage II, hoofdstuk B, bedoelde mogelijkerisicofactoren, alsmede over de ontwikkeling daarvan.
2. Het besluit over een verzoek tot indeling van een lidstaat of derde
land of een gebied daarvan in een van de categorieën van bijlage II,hoofdstuk C, wordt genomen volgens de procedure van artikel 24, lid2, met inachtneming van de in lid 1 bedoelde criteria en mogelijke risi-
cofactoren.
Het besluit wordt genomen binnen zes maanden na de indiening van
het verzoek met de in lid 1, tweede alinea bedoelde relevante infor-
matie. Indien de Commissie van oordeel is dat het bewijsmateriaal
niet de in bijlage II, hoofdstukken A en B, bedoelde informatie bevat,verzoekt zij om binnen een nader te bepalen termijn aanvullende infor-matie te verstrekken. Het definitieve besluit wordt dan genomen binnenzes maanden na toezending van de volledige informatie.
Nadat het Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten (OIE)
een procedure voor de indeling van landen in de verschillende catego-rieën heeft vastgesteld en het verzoekende land in een van deze
categorieën heeft ingedeeld, kan zo nodig volgens de procedure van
artikel 24, lid 2, beslist worden de indeling waartoe voor het betrokkenland overeenkomstig de eerste alinea van dit lid was besloten, opnieuwte bezien.
3. Indien de Commissie vaststelt dat de door een lidstaat of een
derde land overeenkomstig bijlage II, hoofdstukken A en B, verstrekteinformatie ontoereikend of onduidelijk is, kan zij de BSE-status van dielidstaat of dat derde land bepalen volgens de procedure van artikel 24,lid 2, aan de hand van een volledige risicoanalyse.
Deze risicoanalyse veronderstelt dat een afdoend statistisch overzicht
van de epizoötie van TSE in die lidstaat of dat derde land wordt opge-
steld, waarbij in een screeningprocedure de snelle tests worden
toegepast. De Commissie houdt rekening met de indelingscriteria vanhet Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten.
De snelle tests worden te dien einde volgens de procedure van artikel
24, lid 2, erkend en aan een in bijlage X, hoofdstuk C, punt 4, bedoeldelijst toegevoegd.
De screeningprocedure kan ook gebruikt worden door lidstaten en
derde landen die de indeling die zij op basis daarvan verkregen hebben,volgens de procedure van artikel 24, lid 2, door de Commissie willenlaten goedkeuren.
De kosten van deprocedure komen ten laste van die lidstaat of dat
derde land.
4. Lidstaten en derde landen die binnen zes maanden na 1 juli 2001
niet overeenkomstig lid 1 een verzoek hebben ingediend, worden,zolang zij geen verzoek indienen, wat de verzending vanaf hun grond-gebied van levende dieren en producten van dierlijke oorsprong betreft,ingedeeld in categorie 5 volgens bijlage II, hoofdstuk C.
5. De lidstaten stellen de Commissie zo spoedig mogelijk in kennis
van epidemiologische bewijzen of andere gegevens die tot veranderingvan de BSE-status kunnen leiden, met name de resultaten van de in
artikel 6 bedoelde programma's voor toezicht.
6. Volgens de procedure van artikel 24, lid 2, wordt de handhaving
van een derde land op een van de in de communautaire regelgeving
bedoelde lijsten van landen die naar de Gemeenschap levende dieren
en producten van dierlijke oorsprong waarvoor deze verordening speci-fieke voorschriften bevat, mogen uitvoeren — rekening houdend metde beschikbare informatie of in geval van TSE vermoeden —, afhanke-lijk gesteld van het verstrekken van de in lid 1 bedoelde informatie.Indien het land weigert die informatie binnen drie maanden na het2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 8
▼B
verzoek van de Commissie te verstrekken, is lid 4 van dit artikel van
toepassing, zolang die informatie niet is verstrekt en niet overeenkom-stig lid 2 of lid 3 geëvalueerd kan worden.
Om in aanmerking te komen voor uitvoer naar de Gemeenschap van
levende dieren of producten van dierlijke oorsprong waarvoor dezeverordening specifieke voorschriften bevat, volgens de voorwaarden
die horen bij hun door de Commissie vastgestelde categorie, moeten
derde landen zich ertoe verbinden de Commissie onverwijld schriftelijkin kennis te stellen van epidemiologisch of ander bewijsmateriaal dattot verandering van de BSE-status kan leiden.
7. Volgens de procedure van artikel 24, lid 2, kan op grond van de
resultaten van de in artikel 21 bedoelde controles, de BSE-indeling vaneen lidstaat, een derde land of een gebied daarvan bij besluit gewijzigdworden.
8. De in de leden 2, 3, 4, 6 en 7 bedoelde besluiten worden met
inachtneming van de aanbevolen criteria van bijlage II, hoofdstukkenA en B op een risicoanalyse gebaseerd.
HOOFDSTUK III
PREVENTIE VAN TSE'S
Artikel 6
Systeem van toezicht
1. De lidstaten voeren overeenkomstig bijlage III, hoofdstuk A, een
jaarlijks programma voor toezicht op BSE en scrapie uit. Dit
programma omvat een screeningprocedure, waarbij gebruik wordt
gemaakt van de snelle tests.
Die snelle tests worden volgens de procedure van artikel 24, lid 2,
erkend en aan een in bijlage X, hoofdstuk C, punt 4, bedoelde lijst
toegevoegd.
2. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lidstaten in het
kader van het Permanent Veterinair Comité ervan in kennis, wanneer
zich een andere TSE dan BSE voordoet.
3. Alle officiële onderzoeken en laboratoriumonderzoeken moeten in
overeenstemming met bijlage III, hoofdstuk B, worden geregistreerd.
4. De lidstaten leggen de Commissie een jaarverslag voor dat ten
minste de in bijlage III, hoofdstuk B, punt I, bedoelde informatie bevat.Het verslag over het kalenderjaar moet uiterlijk 31 maart van het daar-opvolgende jaar worden ingediend. Binnen drie maanden na ontvangst
van de nationale verslagen legt de Commissie aan het Permanent Vete-
rinair Comité een samenvatting van die verslagen voor waarin tenminste de in bijlage III, hoofdstuk B, punt II, bedoelde informatie staat.
Artikel 7
Verbodsbepalingen in verband met diervoeding
1. Het gebruik van van zoogdieren afkomstige eiwitten in de
voeding van herkauwers is verboden.
2. Bovendien wordt het verbod van lid 1 tot dieren en producten van
dierlijke oorsprong volgens bijlage IV, punt 1, uitgebreid.
3. Van de in het eerste en tweede lid genoemde verboden zijn uitge-
zonderd de in bijlage IV, punt 2, genoemde producten.
4. Lidstaten of gebieden daarvan van categorie 5 mogen geen dier-
voeders uitvoeren of opslaan die bestemd zijn voor landbouwhuisdierenen van zoogdieren afkomstige eiwitten bevatten, evenmin als diervoe-ders die bestemd zijn voor zoogdieren, met uitzondering van hondenen katten, en van zoogdieren afkomstige verwerkte dierlijke eiwitten
bevatten.
Derde landen of gebieden daarvan van categorie 5 mogen naar de
Gemeenschap geen diervoeders uitvoeren die bestemd zijn voor land-2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 9
▼B
bouwhuisdieren en van zoogdieren afkomstige eiwitten bevatten,
evenmin als diervoeders die bestemd zijn voor zoogdieren, met uitzon-dering van honden en katten, en van zoogdieren afkomstige verwerkte
dierlijke eiwitten bevatten.
5. De uitvoeringsbepalingen voor dit artikel, met name de voor-
schriften voor de voorkoming van kruisbesmetting en voor debemonsterings- en analysemethoden die nodig zijn om de naleving
van dit artikel te controleren, worden vastgesteld volgens de procedure
van artikel 24, lid 2.
Artikel 8
Gespecificeerd risicomateriaal
1. Gespecificeerd risicomateriaal wordt verwijderd en vernietigd
overeenkomstig bijlage V, punten 2, 3, 4 en 8.
Gespecificeerd risicomateriaal of daaruit verkregen verwerkt materiaal
mag alleen in de handel worden gebracht of, in voorkomend geval,worden uitgevoerd, met het oog op de uiteindelijke vernietiging ervanovereenkomstig bijlage V, punten 3 en 4, of, indien van toepassing,
punt 7 c) of 8. Het mag niet in de Gemeenschap worden ingevoerd.
De doorvoer ervan over het grondgebied van de Gemeenschap moetgeschieden met inachtneming van artikel 3 van Richtlijn 91/496/EEG.
2. Lid 1 is niet van toepassing op weefsels van dieren die negatief
gereageerd hebben op een voor dit specifiek doel volgens de procedure
van artikel 24, lid 2, erkende alternatieve test die op een in bijlage X,
hoofdstuk C, punt 5, bedoelde lijst staat en volgens de voorwaardenvan bijlage V, punt 5, is uitgevoerd.
De lidstaten die een dergelijke alternatieve test toestaan, moeten de
andere lidstaten en de Commissie daarvan in kennis stellen.
3. In lidstaten of gebieden daarvan die zijn ingedeeld in categorie 2,
3, 4 of 5 van bijlage II, hoofdstuk C, mag vernietiging van het weefselvan het centrale zenuwstelsel na bedwelming met een lang, staafvormiginstrument dat in de schedelholte wordt ingebracht, niet worden toege-past bij runderen, schapen en geiten waarvan het vlees voor menselijke
of dierlijke consumptie bestemd is.
4. De in bijlage V vermelde leeftijdsgegevens worden regelmatig
aangepast. Deze aanpassing vindt plaats aan de hand van de meestrecente en betrouwbare wetenschappelijke inzichten over de statistischekans dat zich in de betrokken leeftijdsgroepen van de communautaire
rundvee-, schapen- en geitenpopulatie een geval van TSE voordoet.
5. In afwijking van de leden 1 tot en met 4 kan er volgens de proce-
dure van artikel 24, lid 2, een besluit worden aangenomen over dedatum van de daadwerkelijke uitvoering van artikel 7, lid 1, of, in
voorkomend geval, in derde landen, de datum van het verbod op het
gebruik van van zoogdieren afkomstige eiwitten in de voeding vanherkauwers in landen of gebieden daarvan die in categorie 3 of 4 zijningedeeld, teneinde de toepassing van dit artikel te beperken tot dierendie daar vóór die datum geboren zijn.
Evenzo kan er in afwijking van de leden 1 tot en met 4, volgens de
procedure van artikel 24, lid 2, na raadpleging van het betrokkenwetenschappelijk comité, op basis van een beoordeling van het risicovan het uitbreken en zich verspreiden van BSE en blootstelling van demens aan BSE, een besluit aangenomen worden om toe te staan dat dewervelkolom en de ganglia van de achterwortel van runderen verblij-
vend in of afkomstig uit landen of gebieden die ingedeeld zijn in
categorie 5 in levensmiddelen, diervoeders en meststoffen gebruiktworden.
6. De uitvoeringsbepalingen voor dit artikel worden volgens de
procedure van artikel 24, lid 2, vastgesteld.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 10
▼B
Artikel 9
Producten van dierlijke oorsprong die van materiaal van herkau-
wers zijn afgeleid of dergelijk materiaal bevatten
1. De in bijlage VI vermelde producten van dierlijke oorsprong
mogen niet vervaardigd worden uit materiaal van herkauwers uit
landen of gebieden die in categorie 5 zijn ingedeeld, tenzij zij vervaar-digd zijn met productieprocessen die volgens de procedure van artikel24, lid 2, zijn goedgekeurd.
2. Kopbeenderen en wervelkolommen van runderen, schapen en
geiten uit landen of gebieden die in categorie 2, 3, 4 of 5 zijn inge-deeld, mogen niet gebruikt worden voor de productie vanseparatorvlees.
3. De leden 1 en 2 zijn wat de criteria van bijlage V, punt 5, betreft
niet van toepassing op herkauwers die negatief gereageerd hebben opeen volgens de procedure van artikel 24, lid 2, erkende alternatievetest.
4. De uitvoeringsbepalingen voor dit artikel worden volgens de
procedure van artikel 24, lid 2, vastgesteld.
Artikel 10
Scholingsprogramma's
1. De lidstaten zien erop toe dat het personeel van de bevoegde
autoriteit, de diagnostische laboratoria, de landbouwinstituten en deinstellingen voor diergeneeskunde, alsmede de officiële dierenartsen,de overige dierenartsen, het personeel van de slachthuizen, de fokkers,de veehouders en de personen die met de dieren omgaan, scholing
krijgen over de klinische verschijnselen, de epidemiologie en, wat het
met de controles belaste personeel betreft, de resultaten van de labora-toriumonderzoeken in verband met TSE's.
2. Voor een doeltreffende uitvoering van de in lid 1 bedoelde scho-
lingsprogramma's kan financiële steun van de Gemeenschap worden
verleend. De omvang van die steun wordt volgens de procedure vanartikel 24, lid 2, vastgesteld.
HOOFDSTUK IV
BESTRIJDING EN UITROEIING VAN TSE'S
Artikel 11
Melding
Onverminderd Richtlijn 82/894/EEG van de Raad (1) zorgen de
lidstaten ervoor dat elk van besmetting met een TSE verdacht dier
onmiddellijk aan de bevoegde autoriteiten wordt gemeld.
De lidstaten stellen de overige lidstaten en de Commissie regelmatig in
kennis van de gemelde TSE-gevallen.
De bevoegde autoriteit neemt onverwijld de maatregelen van artikel 12,
samen met elke andere noodzakelijke maatregel.
Artikel 12
Maatregelen met betrekking tot verdachte dieren
1. Een van besmetting met een TSE verdacht dier wordt aan een
officiële verplaatsingsbeperking onderworpen in afwachting van hetresultaat van een klinisch en epidemiologisch onderzoek door de2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 11
(1) Richtlijn 82/894/EEG van de Raad van 21 december 1982 inzake de
melding van dierziekten in de Gemeenschap (PB L 378 van 31.12.1982,
blz. 58). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Besluit 2000/556/EG van de
Commissie (PB L 235 van 19.9.2000, blz. 27).
▼B
bevoegde autoriteit, of het wordt gedood om onder officieel toezicht in
een laboratorium te worden onderzocht.
Indien bij een rund op een bedrijf in een lidstaat BSE wordt vermoed,
geldt voor alle andere runderen op dat bedrijf een officiële verplaat-singsbeperking totdat de resultaten van het onderzoek beschikbaar zijn.
Indien er op grond van objectieve elementen, zoals de resultaten van
een test waarmee de verschillende TSE's in de praktijk van elkaar
onderscheiden kunnen worden, bij een schaap of een geit op een bedrijf
in een lidstaat BSE wordt vermoed, geldt voor alle andere schapen engeiten op dat bedrijf een officiële verplaatsingsbeperking totdat deresultaten van het onderzoek beschikbaar zijn.
Indien uit bewijsmateriaal blijkt dat het bedrijf waarop het dier zich
bevond toen er BSE werd vermoed, waarschijnlijk niet het bedrijf is
waar het dier aan BSE kon zijn blootgesteld, kan de bevoegde autoriteitbeslissen dat alleen het van besmetting verdachte dier aan een officiëleverplaatsingsbeperking wordt onderworpen. Indien zij zulks noodzake-lijk acht mag de bevoegde autoriteit, afhankelijk van de beschikbareepidemiologische informatie, ook besluiten andere bedrijven, of alleen
het bedrijf waar de blootstelling heeft plaatsgevonden, onder officieel
toezicht te plaatsen.
Een lidstaat kan in afwijking van de eisen van het tweede, derde en
vierde lid van dit artikel, volgens de procedure van artikel 24, lid 2,vrijgesteld worden van de toepassing van maatregelen inzake officiële
verplaatsingsbeperkingen indien hij maatregelen toepast die gelijkwaar-
dige garanties bieden.
2. Wanneer de bevoegde autoriteit beslist dat de mogelijkheid van
besmetting met een TSE niet kan worden uitgesloten, wordt het dier -indien het nog in leven is - gedood. De hersenen en eventueel alle
andere door de bevoegde autoriteit te bepalen weefsels worden verwij-
derd en opgestuurd naar een officieel erkend laboratorium, het inartikel 19, lid 1, bedoelde nationale referentielaboratorium of het inartikel 19, lid 2, bedoelde communautaire referentielaboratorium,teneinde daar met de in artikel 20 bedoelde onderzoeksmethodenonderzocht te worden.
3. Alle delen van het kadaver van het van besmetting verdachte dier,
met inbegrip van de huid, worden onder officieel toezicht bewaardtotdat er een negatieve diagnose gesteld is, of worden vernietigd over-eenkomstig bijlage V, punt 3 of 4.
4. De uitvoeringsbepalingen voor dit artikel worden vastgesteld
volgens de procedure van artikel 24, lid 2.
Artikel 13
Te nemen maatregelen zodra aanwezigheid van een TSE is vastge-
steld
1. Is de aanwezigheid van een TSE officieel bevestigd, dan worden
onverwijld de volgende maatregelen getroffen:
a) alle delen van het kadaver van het dier worden overeenkomstig
bijlage V volledig vernietigd, behalve het materiaal dat overeen-komstig bijlage III, hoofdstuk B, onderdeel III, punt 2, voor deregisters bewaard wordt;
b) er wordt een onderzoek uitgevoerd om overeenkomstig bijlage VII,
punt 1, alle dieren te identificeren waarvoor een risico bestaat;
c) alle dieren en producten van dierlijke oorsprong bedoeld in bijlage
VII, punt 2, die bij het onder b), bedoelde onderzoek zijn geïdenti-ficeerd als zijnde een risico, worden overeenkomstig bijlage V,punten 3 en 4, gedood en volledig vernietigd.
In afwijking van dit lid kan een lidstaat andere maatregelen nemen die
een gelijkwaardig beschermingsniveau bieden, mits deze volgens deprocedure van artikel 24, lid 2, zijn goedgekeurd.
2. Totdat de in lid 1, onder b) en c), bedoelde maatregelen volledig
zijn uitgevoerd, wordt het bedrijf waarop het dier zich bevond toen de2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 12
▼B
aanwezigheid van de TSE werd bevestigd, onder officieel toezicht
geplaatst, en is voor elke verplaatsing van voor TSE's vatbare dierenen van producten van dierlijke oorsprong van en naar het bedrijf
toestemming van de bevoegde autoriteit vereist zodat de betrokken
dieren en de producten van dierlijke oorsprong onverwijld getraceerden geïdentificeerd kunnen worden.
Indien uit bewijsmateriaal blijkt dat het bedrijf waarop het zieke dier
zich bevond toen de aanwezigheid van de TSE werd bevestigd, waar-
schijnlijk niet het bedrijf is waar het dier aan de TSE was blootgesteld,kan de bevoegde autoriteit beslissen dat beide bedrijven, dan wel alleenhet bedrijf waar de besmetting heeft plaatsgevonden, onder officieeltoezicht worden/wordt geplaatst.
3. Lidstaten die de in artikel 12, lid 1, vijfde alinea, bedoelde alter-
natieve regeling toepassen, kunnen in afwijking van de eisen van lid 1,onder b) en c), volgens de procedure van artikel 24, lid 2, vrijgesteldworden van de verplichte toepassing van officiële maatregelen inzakehet verbod op verplaatsingen van dieren, of van de eis om de dierente doden en te vernietigen.
4. De eigenaars worden onverwijld vergoed voor dieren en voor
producten van dierlijke oorsprong die overeenkomstig artikel 12, lid 2,en lid 1, onder a) en c), van dit artikel gedood, c.q. vernietigd zijn.
5. Onverminderd Richtlijn 82/894/EEG worden alle bevestigde
gevallen van een andere TSE dan BSE jaarlijks aan de Commissie
gemeld.
6. De uitvoeringsbepalingen voor dit artikel worden volgens de
procedure van artikel 24, lid 2, vastgesteld.
Artikel 14
Noodplan
1. De lidstaten stellen op grond van de algemene criteria van de
communautaire regelgeving inzake de bestrijding van dierziekten richt-snoeren op voor de te treffen nationale maatregelen, waarbij debevoegdheden en verantwoordelijkheden worden aangegeven voor het
geval dat de aanwezigheid van een TSE wordt bevestigd.
2. Die richtsnoeren kunnen volgens de procedure van artikel 24, lid
2, worden geharmoniseerd als dat nodig is voor een uniforme toepas-sing van de communautaire wetgeving.
HOOFDSTUK V
IN DE HANDEL BRENGEN EN UITVOER
Artikel 15
Levende dieren en sperma, embryo's en eicellen van die dieren
1. Voor het in de handel brengen of, in voorkomend geval, de
uitvoer van runderen, schapen en geiten en het sperma, de embryo'sen eicellen van die dieren gelden de voorwaarden van bijlage VIII, of,
wat de invoer betreft, de voorwaarden van bijlage IX. De dieren en de
embryo's en eicellen van die dieren moeten vergezeld gaan van de doorde communautaire wetgeving overeenkomstig artikel 17, c.q. voor deinvoer, artikel 18, voorgeschreven diergezondheidscertificaten.
2. Voor het in de handel brengen van nakomelingen van de eerste
generatie, het sperma en de embryo's en eicellen van dieren waarbij
de verdenking van TSE bestaat of de aanwezigheid van TSE is beves-tigd, gelden de voorwaarden van bijlage VIII, hoofdstuk B.
3. De uitvoeringsbepalingen voor dit artikel worden volgens de
procedure van artikel 24, lid 2, vastgesteld.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 13
▼B
Artikel 16
In de handel brengen van producten van dierlijke oorsprong
1. De bepalingen van dit artikel en bijlage VIII, hoofdstukken C en
D en bijlage IX, hoofdstukken A, C, F en G gelden niet voor het in de
handel brengen of, in voorkomend geval, de uitvoer van de volgendevan gezonde herkauwers afkomstige producten van dierlijke oorsprong:
a) producten van dierlijke oorsprong die onder artikel 15 vallen, met
name sperma, embryo's en eicellen;
b) i) rauwe melk als gedefinieerd in Richtlijn 92/46/EEG (
1):
ii) melk voor de vervaardiging van producten op basis van melk
als gedefinieerd in Richtlijn 92/46/EEG,
iii) warmtebehandelde consumptiemelk als gedefinieerd in Richtlijn
92/46/EEG,
iv) dicalciumfosfaat (zonder sporen van eiwit of vet),
v) huiden en vellen als bedoeld in Richtlijn 92/118/EEG (2),
vi) gelatine als bedoeld in Richtlijn 92/118/EEG die afgeleid is van
de onder v) bedoelde huiden en vellen,
vii) collageen dat afgeleid is van de onder v) bedoelde huiden en
vellen.
2. Producten van dierlijke oorsprong uit derde landen die in cate-
gorie 2, 3, 4 en 5 zijn ingedeeld moeten afkomstig zijn van gezonderunderen, schapen en geiten die niet de in artikel 8, lid 3, bedoeldevernietiging van het weefsel van het centraal zenuwstelsel hebbenondergaan of gedood zijn door injectie van gas in de schedelholte.
3. Producten van dierlijke oorsprong die uitgangsmateriaal bevatten
afkomstig van runderen uit een in categorie 5 ingedeelde lidstaat,
gebied van een lidstaat of derde land mogen niet in de handel wordengebracht, behalve indien zij afkomstig zijn van:
a) dieren die geboren zijn na de datum van effectieve toepassing van
het verbod om verwerkte eiwitten van zoogdieren te gebruiken inde voeding van herkauwers te gebruiken, of
b) dieren die geboren en opgefokt zijn en verbleven hebben in
beslagen die reeds minstens zeven jaar een gecertificeerde histori-sche BSE-vrije status hebben.
Bovendien mogen producten van dierlijke oorsprong niet vanuit een in
categorie 5 ingedeeld(e) lidstaat of gebied daarvan naar een andere
lidstaat worden verzonden of uit een in categorie 5 van een anderelidstaat ingedeeld derde land worden ingevoerd. Dit verbod is niet vantoepassing op de in bijlage VIII, hoofdstuk C, bedoelde producten vandierlijke oorsprong die aan de eisen van bijlage VIII, hoofdstuk Cvoldoen. Zij gaan vergezeld van een door een officiële dierenarts afge-
geven gezondheidscertificaat waaruit blijkt dat zij overeenkomstig de
onderhavige verordening zijn geproduceerd.
4. Wanneer een dier vanuit een land of gebied wordt verplaatst naar
een ander land of gebied van een andere categorie, wordt het ingedeeldin de hoogste categorie van de landen of gebieden waar het langer danvierentwintig uur heeft verbleven, tenzij er voldoende garanties kunnen2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 14
(1) Richtlijn 92/46/EEG van de Raad van 16 juni 1992 tot vaststelling van
gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de handel brengen
van rauwe melk, warmtebehandelde melk en producten op basis van melk
(PB L 268 van 14.9.1992, blz. 1). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
96/23/EG (PB L 125 van 23.5.1996, blz. 10)
(2) Richtlijn 92/118/EEG van de Raad van 17 december 1992 tot vaststelling
van de veterinairrechtelijke en de gezondheidsvoorschriften voor het
handelsverkeer en de invoer in de Gemeenschap van producten waarvoorten aanzien van deze voorschriften geen specifieke communautaire regelge-
ving geldt als bedoeld in bijlage A, hoofdstuk I, van Richtlijn 89/662/EEG
en, wat ziekteverwekkers betreft, van Richtlijn 90/425/EEG (PB L 62 van
15.3.1993, blz. 49). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Besluit 1999/724/EG
van de Commissie (PB L 290 van 12.11.1999, blz. 32).
▼B
worden geboden dat het dier in dat in de hoogste categorie ingedeelde
land of gebied niet gevoederd is.
5. De producten van dierlijke oorsprong waarvoor in dit artikel
specifieke regels zijn opgesteld, moeten vergezeld gaan van de doorde communautaire wetgeving overeenkomstig de artikelen 17 en 18voorgeschreven gezondheidscertificaten of handelsdocumenten, of, alsde communautaire wetgeving die niet voorschrijft, van volgens de
procedure van artikel 24, lid 2, vast te stellen modellen voor een
gezondheidscertificaat of handelsdocument.
6. Om in de Gemeenschap ingevoerd te mogen worden, moeten de
producten van dierlijke oorsprong voldoen aan de voorwaarden vanbijlage IX, hoofdstukken A, C, F en G.
7. De leden 1 tot en met 6 kunnen volgens de procedure van artikel
24, lid 2, worden uitgebreid tot andere producten van dierlijkeoorsprong. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden volgensdezelfde procedure vastgesteld.
Artikel 17
Volgens de procedure van artikel 24, lid 2, kan worden besloten dat de
in bijlage F bij Richtlijn 64/432/EEG bedoelde gezondheidscertificatenen de Modellen II en III van bijlage E bij Richtlijn 91/68/EEG,alsmede de door de communautaire wetgeving voorgeschreven gezond-heidscertificaten voor het handelsverkeer in sperma, embryo's en
eicellen van runderen, schapen en geiten, indien nodig, aangevuld
worden met de vermelding van de categorie van de overeenkomstigartikel 5 opgestelde indeling van de lidstaat of het gebied vanoorsprong.
De passende handelsdocumenten voor de handel in producten van dier-
lijke oorsprong worden, indien nodig, aangevuld met de vermeldingvan de categorie waarin de lidstaat of het gebied van oorsprong doorde Commissie overeenkomstig artikel 5 is ingedeeld.
Artikel 18
De door de communautaire wetgeving voorgeschreven gezondheidscer-
tificaten voor de invoer worden, voor de overeenkomstig artikel 5 ineen categorie ingedeelde derde landen, volgens de procedure vanartikel 24, lid 2, met de specifieke eisen van bijlage IX aangevuld,zodra de beslissing omtrent de indeling is genomen.
HOOFDSTUK VI
REFERENTIELABORATORIA, BEMONSTERING, TESTMETHODEN
EN CONTROLES
Artikel 19
Referentielaboratoria
1. De nationale referentielaboratoria van elke lidstaat en de taken en
bevoegdheden daarvan zijn omschreven in bijlage X, hoofdstuk A.
2. Het communautaire referentielaboratorium alsmede de taken en
bevoegdheden daarvan staan vermeld in bijlage X, hoofdstuk B.
Artikel 20
Bemonstering en laboratoriumtechnieken
1. De bemonstering en de laboratoriumonderzoeken om een TSE op
te sporen worden uitgevoerd met gebruikmaking van de methoden en
protocollen genoemd in bijlage X, hoofdstuk C.
2. Als een uniforme toepassing van dit artikel zulks vereist, kunnen
volgens de procedure van artikel 24, lid 2, uitvoeringsbepalingen, metinbegrip van de methode om de aanwezigheid van BSE bij schapen engeiten te bevestigen, worden vastgesteld.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 15
▼B
Artikel 21
Communautaire controles
1. Deskundigen van de Commissie kunnen, voorzover dat voor een
uniforme toepassing van deze verordening noodzakelijk is, in samen-werking met de bevoegde autoriteiten van de lidstaten controles ter
plaatse uitvoeren. De lidstaat op het grondgebied waarvan een controle
wordt verricht, verleent de deskundigen alle nodige bijstand bij hetuitvoeren van hun taken. De Commissie stelt de bevoegde autoriteit inkennis van het resultaat van de verrichte controles.
De uitvoeringsbepalingen voor dit artikel, waaronder voorschriften
betreffende de wijze van samenwerking met de nationale autoriteiten,worden volgens de procedure van artikel 24, lid 2, vastgesteld.
2. De communautaire controles ten aanzien van derde landen
worden overeenkomstig de artikelen 20 en 21 van Richtlijn 97/78/EG
verricht.
HOOFDSTUK VII
OVERGANGSBEPALINGEN EN SLOTBEPALINGEN
Artikel 22
Overgangsbepalingen betreffende gespecificeerd risicomateriaal
1. Bijlage XI, deel A, is van toepassing gedurende een periode van
ten minste 6 maanden vanaf 1 juli 2001 en eindigt op de datum van
vaststelling van een besluit overeenkomstig artikel 5, lid 2 of lid 4, op
welke datum artikel 8 in werking treedt.
2. De resultaten van een afdoende statistische studie die volgens
artikel 5, lid 3, in de overgangsperiode verricht is, worden gebruikt
om, rekening houdend met de indelingscriteria van het Internationaal
Bureau voor besmettelijke veeziekten, de conclusies van de in artikel5, lid 1, bedoelde risicoanalyse te bevestigen of te weerleggen.
3. De gedetailleerde regels voor die statistische studie worden, na
raadpleging van het betrokken wetenschappelijk comité, volgens de
procedure van artikel 24, lid 2, vastgesteld.
4. De minimumcriteria waaraan deze statistische studie moet
voldoen, zijn die welke zijn vastgesteld in bijlage XI, deel B.
Artikel 23
Wijziging van de bijlagen; overgangsmaatregelen
Na raadpleging van het betrokken wetenschappelijk comité over kwes-
ties die van invloed zijn op de volksgezondheid worden volgens deprocedure van artikel 24, lid 2, de bijlagen gewijzigd of aangevuld enovergangsmaatregelen vastgesteld.
Volgens die procedure worden voor een periode die uiterlijk op 1 juli
2005 afloopt ook overgangsmaatregelen vastgesteld voor de overgang
van de huidige regeling naar de bij deze verordening vastgestelde rege-
ling.
Artikel 24
Comités
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Veterinair
Comité. Voor kwesties die uitsluitend betrekking hebben op veevoederswordt de Commissie echter bijgestaan door het Permanent Comité voorveevoeders en voor kwesties die uitsluitend betrekking hebben oplevensmiddelen wordt de Commissie bijgestaan door het PermanentComité voor levensmiddelen.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 16
▼M8
▼B
▼B
2. Indien verwezen wordt naar dit lid, zijn de artikelen 5 en 7 van
Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8van dat besluit.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden en voor de in artikel 4, tweede alinea, vandeze verordening bedoelde vrijwaringsmaatregelen op 15 dagen.
3. Elk comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 25
Raadpleging van de wetenschappelijke comités
De betrokken wetenschappelijke comités worden geraadpleegd over
elke onder het toepassingsgebied van deze verordening vallendekwestie die van invloed kan zijn op de volksgezondheid.
Artikel 26
Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van
haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeen-
schappen .
Zij is van toepassing met ingang van 1 juli 2001.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke lidstaat.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 17
▼M10
BIJLAGE I
SPECIFIEKE DEFINITIES
1. Voor de toepassing van deze verordening gelden de onderstaande definities
van Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de
Raad (1), Verordening (EG) nr. 178/2002 (2) en Richtlijn 79/373/EEG van de
Raad (3):
a) Verordening (EG) nr. 1774/2002:
i) „landbouwhuisdieren”: de definitie van „vee” in artikel 2, lid 1, onder
f);
ii) „voeder voor gezelschapsdieren”: punt 41 van bijlage I;
iii) „verwerkte dierlijke eiwitten”: punt 42 van bijlage I;
iv) „gelatine”: punt 26 van bijlage I;
v) „bloedproducten”: punt 4 van bijlage I;
vi) „bloedmeel”: punt 6 van bijlage I;
vii) „vismeel”: punt 24 van bijlage I;
b) „diervoeders”: artikel 3, punt 4, van Verordening (EG) nr. 178/2002;
c) „volledige diervoeders”: artikel 2, onder d), van Richtlijn 79/373/EEG.
2. Voorts gelden voor de toepassing van deze verordening de volgende defini-
ties:
a) „inheems geval van BSE”: een geval van boviene spongiforme encefalo-
pathie waarvan niet duidelijk is vastgesteld dat het rechtstreeks toe te
schrijven is aan besmetting die voorafging aan de invoer van het levende
dier;
b) „diverse vetweefsels”: inwendig en uitwendig vet dat tijdens het slachten
en het uitsnijden wordt verwijderd, met name vers vet van het hart, het
darmvlies en de nieren bij runderen, alsmede vet uit uitsnijlokalen;
c) „cohort”: een groep dieren die alle runderen omvat die:
i) in de twaalf maanden voor of na de geboorte van een ziek rund
geboren zijn in het beslag waarin het zieke rund geboren is, of
ii) op een bepaald moment in de eerste twaalf maanden van hun leven
samen met een ziek rund opgefokt zijn en wellicht hetzelfde voeder
hebben gehad als het zieke rund in zijn eerste levensjaar.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 18
(1) PB L 273 van 10.10.2002, blz. 1.
(2) PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.
(3) PB L 86 van 6.4.1979, blz. 30.
▼B
BIJLAGE II
BEPALING VAN DE BSE-STATUS
HOOFDSTUK A
De BSE-status van een lidstaat of een derde land of een gebied wordt bepaald
op basis van de volgende criteria:
a) het resultaat van een risicoanalyse op basis van alle factoren bedoeld in
hoofdstuk B die het uitbreken van BSE veroorzaakt kunnen hebben en de
verdere ontwikkeling ervan;
b) een scholingsprogramma voor dierenartsen en veehouders alsmede vervoer-
ders, handelaren en slachters van runderen om hen ertoe aan te zetten alle
gevallen van neurologische verschijnselen bij volwassen runderen te melden;
c) de verplichte aanmelding en het onderzoek van alle runderen die klinische
verschijnselen van boviene spongiforme encefalopathie vertonen;
d) een systeem van permanente bewaking en permanent toezicht op BSE, dat
met name gericht is op de in hoofdstuk B van deze bijlage genoemde risico's,
met inachtneming van de richtsnoeren in de tabel van bijlage III, hoofdstuk
A of in overeenstemming met de internationale normen; de verslagen over
het aantal uitgevoerde onderzoeken en over de resultaten daarvan moeten
ten minste 7 jaar bewaard worden;
e) onderzoek door een erkend laboratorium van monsters van de hersenen of
andere weefsels die genomen zijn in het kader van bovengenoemd bewa-
kingssysteem.
HOOFDSTUK B
De risicoanalyse bedoeld in hoofdstuk A, onder a, is gebaseerd op de volgende
factoren:
— de consumptie door runderen van vleesbeendermeel of vetkanenkoeken afge-
leid van herkauwers;
— de invoer van vleesbeendermeel of vetkanenkoeken dat/die mogelijk veront-
reinigd is/zijn met TSE, of van diervoeders die vleesbeendermeel of
vetkanenkoeken bevatten;
— de invoer van dieren, eicellen of embryo's die mogelijk besmet zijn met een
TSE;
— de epidemiologische situatie van het land of het gebied vanuit het oogpunt
van TSE bij dieren;
— de stand van de kennis over de structuur van de runder-, schapen- en geiten-
populatie in het land of het gebied;
— de oorsprong van het dierlijk afval, de parameters van de procédés voor de
behandeling van dat afval en de methoden voor de productie van diervoe-
ders.
HOOFDSTUK C
Omschrijving van de categorieën
De BSE-status van de lidstaten, derde landen of gebieden daarvan wordt bepaald
door indeling in één van de volgende categorieën:
A. CATEGORIE 1: BSE-vrij land of gebied
Land of gebied waar op basis van de in hoofdstuk B bedoelde informatie een
risicoanalyse is uitgevoerd die heeft aangetoond dat er lang genoeg passende
maatregelen zijn getroffen om elk geïdentificeerd risico onder controle te
krijgen;
1. en waar geen enkel geval van BSE geconstateerd is en
i) sinds ten minste 7 jaar is voldaan aan de criteria van hoofdstuk A,
onder b) tot en met e), of
ii) sinds ten minste 7 jaar is voldaan aan de criteria van hoofdstuk A,
onder c), en aangetoond is dat aan herkauwers sinds ten minste 8
jaar geen van herkauwers of zoogdieren afgeleid(e) vleesbeendermeel
of vetkanenkoeken zijn vervoederd;
2. OF waar vastgesteld is dat alle gevallen van BSE het rechtstreekse gevolg
zijn van de invoer van levende runderen of eicellen/embryo's van
runderen, en alle zieke runderen, evenals, waar het koeien betreft, hun
laatste nakomelingen die zijn geboren in de laatste twee jaar vóórdat of
in de periode nadat de eerste klinische verschijnselen van de ziekte zich2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 19
▼B
hebben voorgedaan, indien nog in leven in het betrokken land of gebied,
gedood en volledig vernietigd zijn, en
i) sinds ten minste 7 jaar is voldaan aan de criteria van hoofdstuk A,
onder b) tot en met e), of
ii) sinds ten minste 7 jaar is voldaan aan de criteria van hoofdstuk A,
onder c), en het bewijs is geleverd dat aan herkauwers sinds ten
minste 8 jaar geen vleesbeendermeel of vetkanenkoeken zijn vervoe-
derd;
3. OF waar sinds meer dan zeven jaar geen inheems geval van BSE is
gemeld, sinds ten minste 7 jaar is voldaan aan de criteria van hoofdstuk
A, onder b) tot en met e), en het vervoederen aan herkauwers van vlees-
beendermeel en vetkanenkoeken die zijn afgeleid van herkauwers
verboden is en het verbod sinds ten minste 8 jaar daadwerkelijk is uitge-
voerd.
B. CATEGORIE 2: Voorlopig BSE-vrij land of gebied waar geen inheems
geval van BSE geconstateerd is
Land of gebied waar uit een risicoanalyse overeenkomstig hoofdstuk B is
gebleken dat er voor de relevante periode passende maatregelen zijn
getroffen om elk geïdentificeerd risico onder controle te krijgen en
1. waar geen enkel inheems geval van BSE geconstateerd is en
i) aan de criteria van hoofdstuk A, onder b) tot en met e), is voldaan,
maar niet sinds 7 jaar, of
ii) het bewijs is geleverd dat aan herkauwers sinds ten minste 8 jaar geen
vleesbeendermeel of vetkanenkoeken zijn vervoederd, maar aan de
criteria van hoofdstuk A, onder c), niet sinds 7 jaar is voldaan;
2. OF waar vastgesteld is dat alle gevallen van BSE het rechtstreekse gevolg
zijn van de invoer van levende runderen of eicellen/embryo's van
runderen, en dat alle zieke runderen, evenals, waar het koeien betreft,
hun laatste nakomelingen die geboren zijn in de laatste twee jaar vóórdat
of in de periode nadat de eerste klinische verschijnselen van de ziekte
zich hebben voorgedaan, indien nog in leven in het betrokken land of
gebied, gedood en volledig vernietigd zijn en
i) aan de criteria van hoofdstuk A, onder b) tot en met e), is voldaan,
maar niet sinds 7 jaar, of
ii) het bewijs is geleverd dat aan herkauwers sinds ten minste 8 jaar geen
vleesbeendermeel of vetkanenkoeken zijn vervoederd, maar aan de
criteria van hoofdstuk A, onder c), niet sinds 7 jaar is voldaan.
C. CATEGORIE 3: Voorlopig BSE-vrij land of gebied waar minstens één
inheems geval van BSE geconstateerd is
Land of gebied waar uit een risicoanalyse op basis van de in hoofdstuk B
bedoelde informatie is gebleken dat er voor de relevante periode passende
maatregelen zijn getroffen om elk geïdentificeerd risico onder controle te
krijgen en
1. waar sinds meer dan 7 jaar geen inheems geval van BSE is gemeld, aan
de criteria van hoofdstuk A, onder b) tot en met e), wordt voldaan en het
verbod op het vervoederen aan herkauwers van vleesbeendermeel en
vetkanenkoeken die zijn afgeleid van herkauwers daadwerkelijk is uitge-
voerd, maar:
i) aan de criteria van hoofdstuk A, onder b) tot en met e), is voldaan,
doch niet sinds 7 jaar, of
ii) het verbod op het vervoederen aan herkauwers met vleesbeendermeel
en vetkanenkoeken die zijn afgeleid van herkauwers niet sinds 8 jaar
daadwerkelijk is uitgevoerd;
2. OF waar sinds ten minste 7 jaar geen inheems geval van BSE is gemeld
en de incidentie van BSE, gemeten aan het aantal inheemse gevallen in
elk van de vier laatste periodes van 12 maanden in het land of het gebied
onder de runderpopulatie van meer dan 24 maanden minder dan één per
miljoen was (of, in een land of een gebied waar de runderpopulatie
minder dan een miljoen is, minder dan één geval op de werkelijke runder-
populatie berekend op basis van Eurostat-gegevens) en waar
i) het verbod op het vervoederen aan herkauwers van vleesbeendermeel
of vetkanenkoeken die zijn afgeleid van herkauwers sinds ten minste
8 jaar daadwerkelijk is uitgevoerd;
ii) sinds ten minste 7 jaar aan de criteria van hoofdstuk A, onder b) tot
en met e), is voldaan;
iii) de zieke runderen, evenals
— waar het koeien betreft, de laatste nakomelingen die geboren zijn
in de laatste twee jaar vóórdat of in de periode nadat de eerste
klinische verschijnselen van de ziekte zich hebben voorgedaan,2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 20
▼B
— alle runderen uit de cohort,
indien nog in leven in het betrokken land of gebied, gedood en
volledig vernietigd worden.
In afwijking van dit punt kan bij deze indeling rekening gehouden
worden met eventuele andere maatregelen aangaande het doden van
risicodieren die een gelijkwaardige bescherming bieden.
D. CATEGORIE 4: Land of gebied met een lage BSE-incidentie
Land of gebied waar
1. aan de criteria van hoofdstuk A wordt voldaan en de incidentie van BSE,
berekend over de laatste 12 maanden, minimaal één inheems geval en
maximaal 100 gevallen per miljoen bedraagt onder de runderpopulatie
van meer dan 24 maanden in het land of het gebied, of
2. aan de criteria van hoofdstuk A wordt voldaan en de incidentie van BSE,
berekend volgens bovenstaand punt 1, onder a), gedurende minder dan
vier opeenvolgende periodes van 12 maanden lager is dan één inheems
geval per miljoen en waar de zieke runderen, evenals
— waar het koeien betreft, de laatste nakomelingen die geboren zijn in
de laatste twee jaar vóórdat of in de periode nadat de eerste klinische
verschijnselen van de ziekte zich hebben voorgedaan,
— alle runderen uit de cohort,
indien nog in leven in het betrokken land of gebied, gedood en volledig
vernietigd worden.
In afwijking van dit punt kan bij deze indeling rekening gehouden
worden met eventuele andere maatregelen aangaande het doden van risi-
codieren die een gelijkwaardige bescherming bieden.
Een land of gebied waar de incidentie van BSE, berekend over de laatste
12 maanden, minder dan één inheems geval per miljoen binnen de
runderpopulatie van meer dan 24 maanden bedraagt, maar waar de in
hoofdstuk A bedoelde risicoanalyse aantoont dat aan ten minste één van
de criteria om in categorie 2 of 3 te worden ingedeeld, niet voldaan is,
wordt beschouwd als een land of gebied uit categorie 4.
E. CATEGORIE 5: Land of gebied met een hoge BSE-incidentie
Land of gebied waar1. aan de criteria van hoofdstuk A wordt voldaan en de incidentie van BSE,
berekend over de laatste 12 maanden, hoger is dan 100 gevallen per
miljoen binnen de runderpopulatie van meer dan 24 maanden in het land
of het gebied; of
2. de incidentie van BSE, berekend over de laatste 12 maanden, ten minste
gelijk is aan één geval per miljoen en ten hoogste gelijk aan 100 gevallen
per miljoen binnen de runderpopulatie van meer dan 24 maanden in het
land of het gebied, en aan ten minste één van de criteria van hoofdstuk A
niet wordt voldaan.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 21
▼M13
BIJLAGE III
SYSTEEM VAN TOEZICHT
HOOFDSTUK A
I. TOEZICHT OP RUNDEREN
1. Algemeen
Het toezicht op runderen wordt uitgevoerd met de laboratoriumtech-
nieken die zijn aangegeven in bijlage X, hoofdstuk C, punt 3.1, onder
b).
2. Toezicht op dieren die voor menselijke consumptie worden geslacht
2.1. Alle runderen die ouder zijn dan 24 maanden:
— waarbij een „speciale noodslachting” zoals omschreven in artikel 2,
onder n), van Richtlijn 64/433/EEG van de Raad (1) is toegepast, of
— die overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk VI, punt 28, onder c), van
Richtlijn 64/433/EEG zijn geslacht, met uitzondering van dieren
zonder klinische ziekteverschijnselen die in het kader van een dier-
ziekte-uitroeiingscampagne zijn geslacht,
worden op BSE getest.
2.2. Alle runderen die ouder zijn dan 30 maanden:
— en die normaal geslacht zijn met het oog op menselijke consumptie,
of
— overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk VI, punt 28, onder c), van
Richtlijn 64/433/EEG in het kader van een dierziekte-uitroeiings-
campagne zijn geslacht, maar geen klinische ziekteverschijnselen
vertonen,
worden op BSE getest.
2.3. In afwijking van punt 2.2 kan Zweden besluiten van de dieren die op
zijn grondgebied zijn geboren, gehouden en geslacht slechts een steek-
proef te onderzoeken. Deze steekproef omvat ten minste 10 000 dieren
per jaar.
3. Toezicht op dieren die niet voor menselijke consumptie worden
geslacht
3.1. Alle runderen die ouder zijn dan 24 maanden en gestorven of gedood
zijn, maar niet
— met het oog op vernietiging krachtens Verordening (EG) nr. 716/96
van de Commissie (2) zijn gedood,
— in verband met een epidemie, zoals mond- en klauwzeer, zijn
gedood,
— voor menselijke consumptie zijn geslacht,
worden op BSE getest.
3.2. De lidstaten kunnen besluiten van het bepaalde in punt 3.1 af te wijken
in afgelegen gebieden waar de veedichtheid gering is en dode dieren
niet worden opgehaald. De lidstaten die van deze afwijking gebruik-
maken, stellen de Commissie daarvan in kennis en verstrekken haar
een lijst van de desbetreffende gebieden. De afwijking mag niet meer
dan 10 % van de runderpopulatie in de lidstaat betreffen.
4. Toezicht op dieren die met het oog op vernietiging zijn opgekocht
krachtens Verordening (EG) nr. 716/96
4.1. Alle dieren die een noodslachting ondergaan of bij de ante-mortemkeu-
ring ziek blijken te zijn, worden op BSE getest.
4.2. Alle dieren die ouder zijn dan 42 maanden en na 1 augustus 1996 zijn
geboren, worden op BSE getest.
4.3. Een steekproef van ten minste 10 000 dieren per jaar die niet onder de
punten 4.1 en 4.2 vallen, wordt op BSE getest.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 22
(1) PB 121 van 29.7.1964, blz. 2012/64.
(2) PB L 99 van 20.4.1996, blz. 14.
▼M13
5. Toezicht op andere dieren
Naast de in de punten 2 tot en met 4 bedoelde tests kunnen de lidstaten
op vrijwillige basis besluiten andere runderen op hun grondgebied te
testen, in het bijzonder als die dieren van oorsprong zijn uit landen
met inheemse BSE, zijn gevoederd met mogelijk besmet diervoeder
of geboren zijn uit of afstammen van met BSE besmette moederdieren.
6. Maatregelen op grond van het testen
6.1. Wanneer een voor menselijke consumptie geslacht dier geselecteerd is
om op BSE te worden getest, wordt het in bijlage I, hoofdstuk XI, van
Richtlijn 64/433/EEG bedoelde keurmerk pas op het karkas van dat
dier aangebracht wanneer de snelle test een negatief resultaat heeft
opgeleverd.
6.2. De lidstaten mogen van het bepaalde in punt 6.1 afwijken indien er in
het slachthuis een officieel systeem bestaat dat garandeert dat geen
delen van onderzochte dieren die van een keurmerk zijn voorzien, het
slachthuis verlaten voordat met de snelle test een negatief resultaat
verkregen is.
6.3. Alle delen van het kadaver van een op BSE getest dier, met inbegrip
van de huid, worden onder officieel toezicht bewaard totdat met de
snelle test een negatief resultaat is verkregen, tenzij zij overeenkomstig
artikel 4, lid 2, onder a) en b), van Verordening (EG) nr. 1774/2002
van het Europees Parlement en de Raad (1) worden verwijderd.
6.4. Alle delen van het kadaver van een dier waarvoor bij de snelle test een
positief resultaat is verkregen, met inbegrip van de huid, worden over-
eenkomstig artikel 4, lid 2, onder a) en b), van Verordening (EG) nr.
1774/2002 verwijderd, behalve het materiaal dat moet worden bewaard
in samenhang met de in hoofdstuk B, deel III, bedoelde registers.
6.5. Wanneer een voor menselijke consumptie geslacht dier bij de snelle
test positief blijkt, worden, afgezien van het positieve karkas, ten
minste het karkas dat op dezelfde slachtlijn onmiddellijk aan het posi-
tieve karkas voorafging en de twee karkassen die onmiddellijk na het
positieve dier kwamen, overeenkomstig punt 6.4 vernietigd.
6.6. De lidstaten mogen van het bepaalde in punt 6.5 afwijken als er in het
slachthuis een systeem bestaat waardoor besmetting tussen karkassen
wordt voorkomen.
II. TOEZICHT OP SCHAPEN EN GEITEN
1. Algemeen
Het toezicht op schapen en geiten wordt uitgevoerd met de laboratori-
umtechnieken die zijn aangegeven in bijlage X, hoofdstuk C, punt 3.2,
onder b).
2. Toezicht op schapen die voor menselijke consumptie worden
geslacht
Lidstaten waarin de populatie ooien en gedekte ooilammeren groter is
dan 750 000 wordt jaarlijks minimaal een steekproef van 10 000 voor
menselijke consumptie geslachte schapen getest (2). Het moeten dieren
zijn die ouder zijn dan 18 maanden of waarbij meer dan twee van de
blijvende snijtanden door het tandvlees zijn gebroken. De bemonstering
moet representatief voor elk gebied en elk seizoen zijn. De steekproef
moet zodanig worden opgezet dat oververtegenwoordiging van een
bepaalde groep ten aanzien van de oorsprong, de leeftijd, het ras, het
productietype of enig ander kenmerk wordt vermeden. De leeftijd van
de dieren wordt geschat aan de hand van het gebit, duidelijke tekenen
van volgroeidheid of andere betrouwbare informatie. Meervoudige
bemonstering van hetzelfde koppel dient zo mogelijk te worden
vermeden.
3. Toezicht op schapen en geiten die niet voor menselijke consumptie
worden geslacht
Schapen en geiten die ouder zijn dan 18 maanden of waarbij meer dan
twee van de blijvende snijtanden door het tandvlees zijn gebroken, en
die gestorven of gedood zijn, maar niet
— in het kader van een dierziekte-uitroeiingscampagne zijn geslacht,2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 23
(1) PB L 273 van 10.10.2002, blz. 1.
(2) De steekproefgrootte is zodanig berekend dat een prevalentie van 0,03 % met een
betrouwbaarheid van 95 % bij de geslachte dieren wordt opgespoord. Dit geldt alleen
voor lidstaten met een grote schapenpopulatie.
▼M13
— voor menselijke consumptie zijn geslacht,
worden getest overeenkomstig de in de tabellen A en B aangegeven
steekproefgrootten. De bemonstering moet representatief voor elk
gebied en elk seizoen zijn. De steekproef moet zodanig worden
opgezet dat oververtegenwoordiging van een bepaalde groep ten
aanzien van de oorsprong, de leeftijd, het ras, het productietype of
enig ander kenmerk wordt vermeden. De leeftijd van de dieren wordt
geschat aan de hand van het gebit, duidelijke tekenen van volgroeid-
heid of andere betrouwbare informatie. Meervoudige bemonstering
van hetzelfde koppel dient zo mogelijk te worden vermeden. De
lidstaten voeren een systeem in om, gericht of op andere wijze, na te
gaan of er geen dieren aan de bemonstering worden onttrokken.
De lidstaten kunnen besluiten afgelegen gebieden waar de veedichtheid
gering is en dode dieren niet worden opgehaald, niet te bemonsteren.
De lidstaten die van deze afwijking gebruikmaken, stellen de
Commissie daarvan in kennis en verstrekken haar een lijst van de
desbetreffende gebieden. De afwijking mag niet meer dan 10 % van
de schapen- en geitenpopulatie in de lidstaat betreffen.
Tabel A
Populatie ooien en gedekte ooilam-
meren in de lidstaatMinimale steekproefgrootte, dode
schapen (1)
> 750 000 10 000
100 000-750 000 1 500
40 000-100 000 500
< 40 000 100
(1) De steekproefgrootten zijn afgestemd op de omvang van de schapenpopulatie
in de verschillende lidstaten en zijn bedoeld om haalbare doelen aan tegeven. Met de steekproefgrootten van 10 000, 1 500, 500 en 100 dieren kan
een prevalentie van respectievelijk 0,03 %, 0,2 %, 0,6 % en 3 % met een
betrouwbaarheid van 95 % worden aangetoond.
Tabel B
Populatie geiten die al hebben
gelammerd en gedekte geiten in de
lidstaatMinimale steekproefgrootte, dode
geiten (1)
> 750 000 5 000
250 000 — 750 000 1 500
40 000 — 250 000 500
< 40 000 50
(1) De steekproefgrootten zijn afgestemd op de omvang van de geitenpopulatie
in de verschillende lidstaten en zijn bedoeld om haalbare doelen aan te
geven. Met de steekproefgrootten van 5 000, 1 500, 500 en 50 dieren kan
een prevalentie van respectievelijk 0,06 %, 0,2 %, 0,6 % en 6 % met eenbetrouwbaarheid van 95 % worden aangetoond. Wanneer een lidstaatproblemen heeft om met gestorven geiten de voorgeschreven steekproef-grootte te bereiken, kan hij deze aanvullen met tests op geiten ouder dan 18
maanden die voor menselijke consumptie worden geslacht, in een verhou-
ding van drie voor menselijke consumptie geslachte geiten op één gestorvengeit.
4. Toezicht op besmette koppels
Vanaf 1 oktober 2003 wordt een enkelvoudige aselecte steekproef
getest van dieren die ouder zijn dan 12 maanden of waarbij een van
de blijvende snijtanden door het tandvlees is gebroken, en die overeen-
komstig het bepaalde in bijlage VII, punt 2, onder b), i) of ii), of onder
c), zijn gedood, overeenkomstig de in de tabel aangegeven steekproef-
grootte.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 24
▼M13
Aantal geslachte dieren ouder dan 12
maanden in het beslag of koppelMinimale steekproefgrootte (1)
70 of minder alle in aanmerking komende
dieren
80 68
90 73
100 78
120 86
140 92160 97
180 101
200 105
250 112
300 117
350 121
400 124
450 127
500 of meer 150
(1) De steekproefgrootte is zodanig berekend dat als de ziekte een minimale
prevalentie van 2 % in de testpopulatie heeft, met een waarschijnlijkheid
van 95 % ten minste één positief dier wordt aangetroffen.
5. Toezicht op andere dieren
De lidstaten kunnen naast de in de punten 2, 3 en 4 bedoelde toezicht-
programma's op vrijwillige basis toezicht houden op andere dieren, in
het bijzonder:
— dieren die voor de zuivelproductie worden gebruikt,
— dieren van oorsprong uit landen met inheemse TSE's,— dieren die zijn gevoederd met mogelijk besmet diervoeder,— dieren die zijn geboren uit of afstammen van met TSE besmette
moederdieren.
6. Maatregelen op grond van het testen van schapen en geiten
6.1. Wanneer een voor menselijke consumptie geslacht schaap of geslachte
geit geselecteerd is om op TSE te worden getest, wordt het in bijlage I,
hoofdstuk XI, van Richtlijn 64/433/EEG bedoelde keurmerk pas op het
karkas van dat dier aangebracht wanneer de snelle test een negatief
resultaat heeft opgeleverd.
6.2. De lidstaten mogen van punt 6.1 afwijken indien er in het slachthuis
een officieel systeem bestaat dat garandeert dat geen delen van onder-
zochte dieren die van een keurmerk zijn voorzien, het slachthuis
verlaten voordat met de snelle test een negatief resultaat verkregen is.
6.3. Alle delen van het kadaver van een getest dier, met inbegrip van de
huid, worden onder officieel toezicht bewaard totdat met de snelle test
een negatief resultaat is verkregen, tenzij zij overeenkomstig artikel 4,
lid 2, onder a) en b), van Verordening (EG) nr. 1774/2002, worden
verwijderd.
6.4. Alle delen van het kadaver van een dier waarvoor bij de snelle test een
positief resultaat is verkregen, met inbegrip van de huid, worden over-
eenkomstig artikel 4, lid 2, onder a) en b), van Verordening (EG) nr.
1774/2002 verwijderd, behalve het materiaal dat moet worden bewaard
in samenhang met de in hoofdstuk B, punt III, bedoelde registers.
7. Genotypering
7.1. Voor elk positief TSE-geval bij schapen wordt het prioneiwitgenotype
bepaald. TSE-gevallen bij resistente genotypes (schapen met genotypesdie op beide allelen van codon 136 voor alanine coderen, op beide
allelen van codon 154 voor arginine en op beide allelen van codon
171 voor arginine) worden onmiddellijk aan de Commissie gemeld.
Indien mogelijk wordt bij die gevallen een stamtypering uitgevoerd.
Ingeval stamtypering van dergelijke gevallen niet mogelijk is, wordt2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 25
▼M13
op het beslag van oorsprong en alle andere beslagen waarin het dier
zich heeft bevonden, intensief toezicht gehouden teneinde andere
TSE-gevallen voor stamtypering te vinden.
7.2. Naast de uit hoofde van punt 7.1 gegenotypeerde dieren wordt het prio-
neiwitgenotype bepaald bij een steekproef van schapen. Voor lidstaten
waarvan de populatie volwassen schapen meer dan 750 000 dieren
bedraagt, omvat deze steekproef ten minste 600 dieren. Voor de
overige lidstaten omvat de steekproef ten minste 100 dieren. De steek-
proef kan worden samengesteld uit voor menselijke consumptie
geslachte, op het landbouwbedrijf gestorven en levende dieren. De
bemonstering moet representatief zijn voor de hele schapenpopulatie.
III. TOEZICHT OP ANDERE DIERSOORTEN
De lidstaten kunnen op vrijwillige basis toezicht houden op TSE's bij andere
diersoorten dan runderen, schapen en geiten.
HOOFDSTUK B
I. GEGEVENS DIE IN HET VERSLAG VAN DE LIDSTATEN MOETEN
STAAN
1. Het aantal verdachte gevallen per diersoort dat overeenkomstig artikel
12, lid 1, aan een verplaatsingsbeperking onderworpen is.
2. Het aantal verdachte gevallen per diersoort dat overeenkomstig artikel
12, lid 2, aan een laboratoriumonderzoek onderworpen is, alsmede het
resultaat van het onderzoek.
3. Het aantal koppels waarin verdachte gevallen bij schapen en geiten zijn
gemeld en onderzocht overeenkomstig artikel 12, leden 1 en 2.
4. De geschatte omvang van elke subpopulatie, bedoeld in hoofdstuk A,
deel I, punten 3 en 4.
5. Het aantal onderzochte runderen van elke subpopulatie, bedoeld in
hoofdstuk A, deel I, punten 2 tot en met 5, de methode van de selectie
van de bemonstering en het resultaat van de onderzoeken.
6. De geschatte omvang van de subpopulaties, bedoeld in hoofdstuk A,
deel II, punten 2 en 3, die voor bemonstering geselecteerd zijn.
7. Het aantal onderzochte schapen en geiten en koppels van elke subpopu-
latie, bedoeld in hoofdstuk A, deel II, punten 2 tot en met 5, de
methode van de selectie van de bemonstering en het resultaat van de
onderzoeken.
8. Aantal, leeftijdsverdeling en geografische spreiding van de positieve
gevallen van BSE en scrapie. Het land van oorsprong, indien verschil-
lend van het rapporterende land, van positieve gevallen van BSE en
scrapie. Aantal en geografische spreiding van koppels waarbij scrapie
is geconstateerd. Voor elk BSE-geval moet het geboortejaar en zo
mogelijk de geboortemaand worden vermeld.
9. De positieve TSE-gevallen bij andere dieren dan runderen, schapen en
geiten.
10. Genotype en zo mogelijk ras van elk dier dat in elke deelsteekproef
zoals bedoeld in hoofdstuk A, deel II, punten 7.1 en 7.2, is bemonsterd.
II. GEGEVENS DIE IN DE SAMENVATTING VAN DE COMMISSIE
MOETEN STAAN
De samenvatting moet tabellen bevatten met ten minste de in deel I
bedoelde gegevens van elke lidstaat.
III. REGISTERS
1. De bevoegde autoriteit houdt registers bij, die zeven jaar bewaard
worden, van:
— het aantal en de soorten dieren die overeenkomstig artikel 12, lid 1,
aan een verplaatsingsbeperking onderworpen zijn;
— het aantal klinische en epizoötiologische onderzoeken zoals bedoeld
in artikel 12, lid 1, en het resultaat daarvan;
— het aantal laboratoriumonderzoeken zoals bedoeld in artikel 12, lid 2,
en het resultaat daarvan;
— aantal, identiteit en oorsprong van de dieren die bemonsterd zijn in
het kader van de in hoofdstuk A bedoelde toezichtprogramma's,
alsmede zo mogelijk leeftijd, ras en anamnestische informatie;
— het prioneiwitgenotype van positieve TSE-gevallen bij schapen.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 26
▼M13
2. Het laboratorium waar het onderzoek heeft plaatsgevonden moet alle
testgegevens bewaren, met name de werkboeken, en, indien van toepas-
sing, paraffineblokken en foto's van Western blots. De gegevens moeten
zeven jaar bewaard worden.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 27
▼M10
BIJLAGE IV
DIERVOEDERS
Uitbreiding van het verbod van artikel 7, lid 1
1. De verbodsbepalingen van artikel 7, lid 1, gelden ook voor het vervoe-
deren:
a) aan landbouwhuisdieren, met uitzondering van vleesetende pelsdieren,
van
a) verwerkte dierlijke eiwitten;
b) van herkauwers afkomstige gelatine;
c) bloedproducten;
d) gehydrolyseerde eiwitten;
e) dicalciumfosfaat en tricalciumfosfaat van dierlijke oorsprong;
f) diervoeders die de onder a) tot en met e) genoemde producten
bevatten;
b) aan herkauwers, van dierlijke eiwitten en diervoeders die dergelijke
eiwitten bevatten.
2. I. Afwijkingen van de verbodsbepalingen van artikel 7, leden 1 en 2, en
specifieke voorwaarden voor de toepassing van die afwijkingen:
A. De verbodsbepalingen van artikel 7, leden 1 en 2, gelden niet voor:
a) het vervoederen aan niet-herkauwers van de onder i), ii) en iii)
bedoelde eiwitten en van daarmee vervaardigde diervoeders, mits
die eiwitten voorzover van toepassing zijn verwerkt overeenkomstig
artikel 19 van Verordening (EG) nr. 1774/2002:
i) vismeel, overeenkomstig de onder B vermelde voorwaarden;
ii) gehydrolyseerde eiwitten afkomstig van huiden van niet-
herkauwers en herkauwers, overeenkomstig de onder C
vermelde voorwaarden;
iii) dicalciumfosfaat en tricalciumfosfaat, overeenkomstig de onder
D vermelde voorwaarden;
b) het vervoederen aan herkauwers van de onder i), ii) en iii) bedoelde
eiwitten en van daarmee vervaardigde producten, mits die eiwitten
voorzover van toepassing zijn verwerkt overeenkomstig artikel 19
van Verordening (EG) nr. 1774/2002:
i) melk, melkproducten en colostrum;
ii) eieren en eiproducten;
iii) van niet-herkauwers afkomstige gelatine;
c) het vervoederen aan vissen van bloedproducten en bloedmeel
afkomstig van niet-herkauwers, mits zij voorzover van toepassing
zijn verwerkt overeenkomstig artikel 19 van Verordening (EG) nr.
1774/2002, en van diervoeders die met dergelijke eiwitten zijn
vervaardigd, overeenkomstig de onder E vermelde voorwaarden.
B. Voorwaarden voor het gebruik van vismeel en vismeel bevattende
diervoeders in de voeding van niet-herkauwende landbouwhuisdieren,
afgezien van vleesetende pelsdieren:
a) het vismeel wordt geproduceerd in verwerkingsbedrijven die
uitsluitend van vis afgeleide producten produceren en door de
bevoegde autoriteit zijn erkend overeenkomstig artikel 17 van
Verordening (EG) nr. 1774/2002;
b) alvorens in de Gemeenschap in het vrije verkeer te worden
gebracht, wordt elke zending ingevoerd vismeel geanalyseerd over-
eenkomstig Richtlijn 98/88/EG van de Commissie (1);
c) diervoeders die vismeel bevatten, worden geproduceerd in inrich-
tingen die geen voeder voor herkauwers vervaardigen en door de
bevoegde autoriteit zijn erkend.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 28
(1) PB L 318 van 27.11.1998, blz. 45.
▼M10
In afwijking van die voorwaarde echter:
i) is specifieke toestemming voor de productie van volledige dier-
voeders uit vismeel bevattende diervoeders niet vereist voor
zelfmengende veehouders die:
— door de bevoegde autoriteit zijn geregistreerd;
— uitsluitend niet-herkauwers houden, en
— volledige diervoeders uitsluitend voor gebruik op hetzelfde
bedrijf produceren, mits
— de vismeel bevattende diervoeders die voor de productie
worden gebruikt, minder dan 50 % ruwe eiwitten bevatten;
ii) mag door de bevoegde autoriteit toestemming worden verleend
voor de productie van voeder voor herkauwers in inrichtingen
die ook diervoeders met vismeel voor andere diersoorten produ-
ceren, mits aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:
— voor herkauwers bestemde diervoeders, in bulk en verpakt,
worden geproduceerd in faciliteiten die fysiek gescheiden
zijn van de faciliteiten waar vismeel bevattende diervoeders
worden geproduceerd;
— de opslag, het vervoer en de verpakking van voor herkau-
wers bestemde diervoeders in bulk vinden plaats in
faciliteiten die fysiek gescheiden zijn van de overeenkom-
stige faciliteiten voor vismeel in bulk en vismeel
bevattende diervoeders in bulk;
— de administratie betreffende de aankopen en het gebruik van
vismeel en de verkopen van diervoeders die vismeel
bevatten, wordt ten minste vijf jaar ter beschikking van de
bevoegde autoriteit gehouden;
— er worden routinetests uitgevoerd op diervoeders die voor
herkauwers zijn bestemd, teneinde te garanderen dat er
geen verboden eiwitten, met inbegrip van vismeel, in voor-
komen;
d) op het etiket en het begeleidend document van diervoeders die
vismeel bevatten, worden duidelijk de woorden „Bevat vismeel —
niet geschikt voor vervoedering aan herkauwers” vermeld;
e) diervoeders in bulk die vismeel bevatten, worden vervoerd in voer-
tuigen die niet tegelijkertijd voeder voor herkauwers vervoeren.
Indien het voertuig vervolgens voor het vervoer van voeder voor
herkauwers wordt gebruikt, wordt het grondig gereinigd volgens
een door de bevoegde autoriteit goedgekeurde reinigingsprocedure
om versleping te voorkomen;
f) het gebruik en de opslag van vismeel bevattende diervoeders op
bedrijven waar herkauwers worden gehouden, zijn verboden.
In afwijking van deze voorwaarde mag door de bevoegde autoriteit
toestemming worden verleend voor het gebruik en de opslag van
diervoeders die vismeel bevatten, op bedrijven waar herkauwers
worden gehouden, mits zij zich ervan heeft vergewist dat er op het
bedrijf maatregelen worden genomen om te voorkomen dat dier-
voeders die vismeel bevatten, aan herkauwers worden vervoederd.
C. Voorwaarden voor het gebruik van gehydrolyseerde eiwitten afkomstig
van niet-herkauwers of van huiden van herkauwers, en van diervoeders
die dergelijke eiwitten bevatten, in de voeding van niet-herkauwende
landbouwhuisdieren, met uitzondering van vleesetende pelsdieren:
a) de gehydrolyseerde eiwitten worden geproduceerd in verwerkings-
bedrijven die door de bevoegde autoriteit zijn erkend
overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EG) nr. 1774/2002;
b) diervoeders die gehydrolyseerde eiwitten bevatten, worden gepro-
duceerd in inrichtingen die geen voeder voor herkauwers
vervaardigen en door de bevoegde autoriteit zijn erkend.
In afwijking van die voorwaarde echter:
i) is specifieke toestemming voor de productie van volledige dier-
voeders uit gehydrolyseerde eiwitten bevattende diervoeders niet
vereist voor zelfmengende veehouders die:
— door de bevoegde autoriteit zijn geregistreerd;
— uitsluitend niet-herkauwers houden, en
— volledige diervoeders uitsluitend voor gebruik op hetzelfde
bedrijf produceren, mits
— de gehydrolyseerde eiwitten bevattende diervoeders die voor
de productie worden gebruikt, minder dan 50 % ruwe
eiwitten bevatten;2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 29
▼M10
ii) mag door de bevoegde autoriteit toestemming worden verleend
voor de productie van voeder voor herkauwers in inrichtingen
die ook diervoeders met gehydrolyseerde eiwitten voor andere
diersoorten produceren, mits aan de volgende voorwaarden
wordt voldaan:
— voor herkauwers bestemde diervoeders, in bulk en verpakt,
worden geproduceerd in faciliteiten die fysiek gescheiden
zijn van de faciliteiten waar gehydrolyseerde eiwitten bevat-
tende diervoeders worden geproduceerd;
— de opslag, het vervoer en de verpakking van voor herkau-
wers bestemde diervoeders in bulk vinden plaats in
faciliteiten die fysiek gescheiden zijn van de overeenkom-
stige faciliteiten voor gehydrolyseerde eiwitten in bulk en
diervoeders in bulk die gehydrolyseerde eiwitten bevatten;
— de administratie betreffende de aankopen en het gebruik van
gehydrolyseerde eiwitten en de verkopen van diervoeders
die gehydrolyseerde eiwitten bevatten, wordt ten minste vijf
jaar ter beschikking van de bevoegde autoriteit gehouden;
c) op het etiket en het begeleidend document van diervoeders die
gehydrolyseerde eiwitten bevatten, worden duidelijk de woorden
„Bevat gehydrolyseerde eiwitten — niet geschikt voor vervoedering
aan herkauwers” vermeld;
d) diervoeders in bulk die gehydrolyseerde eiwitten bevatten, worden
vervoerd in voertuigen die niet tegelijkertijd voeder voor herkau-
wers vervoeren. Indien het voertuig vervolgens voor het vervoer
van voeder voor herkauwers wordt gebruikt, wordt het grondig
gereinigd volgens een door de bevoegde autoriteit goedgekeurde
reinigingsprocedure om versleping te voorkomen;
e) het gebruik en de opslag van gehydrolyseerde eiwitten bevattende
diervoeders op bedrijven waar herkauwers worden gehouden, zijn
verboden.
In afwijking van deze voorwaarde mag door de bevoegde autoriteit
toestemming worden verleend voor het gebruik en de opslag van
diervoeders die gehydrolyseerde eiwitten bevatten, op bedrijven
waar herkauwers worden gehouden, mits zij zich ervan heeft verge-
wist dat er op het bedrijf maatregelen worden genomen om te
voorkomen dat diervoeders die gehydrolyseerde eiwitten bevatten,
aan herkauwers worden vervoederd.
D. Voorwaarden voor het gebruik van dicalciumfosfaat, tricalciumfosfaat
en diervoeders die die producten bevatten, in de voeding van niet-
herkauwende landbouwhuisdieren met uitzondering van vleesetende
pelsdieren:
a) dicalciumfosfaat en tricalciumfosfaat worden geproduceerd in
verwerkingsbedrijven die door de bevoegde autoriteit zijn erkend
overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EG) nr. 1774/2002;
b) diervoeders die dicalciumfosfaat of tricalciumfosfaat bevatten,
worden geproduceerd in inrichtingen die geen voeder voor herkau-
wers vervaardigen en door de bevoegde autoriteit zijn erkend.
In afwijking van die voorwaarde echter:
i) is specifieke toestemming voor de productie van volledige dier-
voeders uit diervoeders die dicalciumfosfaat of tricalciumfosfaat
bevatten, niet vereist voor zelfmengende veehouders die:
— door de bevoegde autoriteit zijn geregistreerd;
— uitsluitend niet-herkauwers houden, en
— volledige diervoeders uitsluitend voor gebruik op hetzelfde
bedrijf produceren, mits
— de diervoeders met dicalciumfosfaat of tricalciumfosfaat die
voor de productie worden gebruikt, minder dan 10 % totaal
fosfor bevatten;
ii) mag door de bevoegde autoriteit toestemming worden verleend
voor de productie van voeder voor herkauwers in inrichtingen
die ook diervoeders met dicalciumfosfaat of tricalciumfosfaatvoor andere diersoorten produceren, mits aan de volgende voor-
waarden wordt voldaan:
— voor herkauwers bestemde diervoeders, in bulk en verpakt,
worden geproduceerd in faciliteiten die fysiek gescheiden
zijn van de faciliteiten waar dicalciumfosfaat of tricalcium-fosfaat bevattende diervoeders worden geproduceerd;
— de opslag, het vervoer en de verpakking van voor herkau-
wers bestemde diervoeders in bulk vinden plaats in2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 30
▼M10
faciliteiten die fysiek gescheiden zijn van de overeenkom-
stige faciliteiten voor dicalciumfosfaat en tricalciumfosfaat
in bulk en diervoeders in bulk die dicalciumfosfaat en trical-
ciumfosfaat bevatten;
— de administratie betreffende de aankopen en het gebruik van
dicalciumfosfaat en tricalciumfosfaat en de verkopen van
diervoeders die dicalciumfosfaat of tricalciumfosfaat
bevatten, wordt ten minste vijf jaar ter beschikking van de
bevoegde autoriteiten gehouden;
c) op het etiket en het begeleidend document van diervoeders die
dicalciumfosfaat of tricalciumfosfaat bevatten, worden duidelijk de
woorden „Bevat dicalciumfosfaat/tricalciumfosfaat van dierlijke
oorsprong — niet geschikt voor vervoedering aan herkauwers”
vermeld;
d) diervoeders in bulk die dicalciumfosfaat of tricalciumfosfaat
bevatten, worden vervoerd in voertuigen die niet tegelijkertijd
voeder voor herkauwers vervoeren. Indien het voertuig vervolgens
voor het vervoer van voeder voor herkauwers wordt gebruikt,
moet het grondig worden gereinigd volgens een door de bevoegde
autoriteit goedgekeurde reinigingsprocedure om versleping te voor-
komen;
e) het gebruik en de opslag van diervoeders die dicalciumfosfaat of
tricalciumfosfaat bevatten, op bedrijven waar herkauwers worden
gehouden, zijn verboden.
In afwijking van deze voorwaarde mag door de bevoegde autoriteit
toestemming worden verleend voor het gebruik en de opslag van
diervoeders die dicalciumfosfaat of tricalciumfosfaat bevatten, op
bedrijven waar herkauwers worden gehouden, mits zij zich ervan
heeft vergewist dat er op het bedrijf maatregelen worden genomen
om te voorkomen dat diervoeders die dicalciumfosfaat of trical-
ciumfosfaat bevatten, aan herkauwers worden vervoederd.
E. Voorwaarden voor het gebruik van niet van herkauwers afkomstige
bloedproducten, bloedmeel en diervoeders die die producten bevatten,
in de voeding van gekweekte vis:
a) het bloed is afkomstig van door de Europese Unie erkende slacht-
huizen die geen herkauwers slachten en als zodanig zijn
geregistreerd, en wordt rechtstreeks naar het verwerkingsbedrijf
vervoerd in voertuigen die speciaal bestemd zijn voor het vervoer
van bloed van niet-herkauwers. Indien het voertuig voor het
vervoer van bloed van herkauwers is gebruikt, wordt het vóór het
vervoer van bloed van niet-herkauwers na reiniging door de
bevoegde autoriteit geïnspecteerd.
In afwijking van deze voorwaarde mag door de bevoegde autoriteit
toestemming worden verleend voor het slachten van herkauwers in
slachthuizen die bloed van niet-herkauwers verzamelen met het oog
op de productie van bloedmeel en bloedproducten voor gebruik in
visvoeder, indien die slachthuizen over een erkend controlesysteem
beschikken. Dit controlesysteem bestaat minimaal uit de volgende
maatregelen:
— het slachten van niet-herkauwers gebeurt fysiek gescheiden van
het slachten van herkauwers;
— de verzameling, de opslag, het vervoer en de verpakking van
bloed van niet-herkauwers vinden plaats in faciliteiten die
fysiek gescheiden zijn van de overeenkomstige faciliteiten voor
bloed van herkauwers;
— het bloed van niet-herkauwers wordt regelmatig bemonsterd en
onderzocht op de aanwezigheid van eiwitten van herkauwers;
b) de bloedproducten en het bloedmeel worden geproduceerd in een
inrichting die uitsluitend bloed van niet-herkauwers verwerkt en
door de bevoegde autoriteit is erkend overeenkomstig artikel 17
van Verordening (EG) nr. 1774/2002.
In afwijking van deze voorwaarde mag door de bevoegde autoriteit
toestemming worden verleend voor de productie van bloedpro-
ducten voor gebruik in visvoeder in inrichtingen die bloed van
herkauwers verwerken en die over een erkend controlesysteem
beschikken om versleping te voorkomen. Dit controlesysteem
bestaat minimaal uit de volgende maatregelen:
— de verwerking van bloed van niet-herkauwers gebeurt in een
gesloten systeem dat fysiek gescheiden is van de verwerking
van bloed van herkauwers;2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 31
▼M10
— het vervoer, de opslag en de verpakking van de grondstoffen in
bulk en eindproducten in bulk afkomstig van niet-herkauwers
vinden plaats in faciliteiten die fysiek gescheiden zijn van de
overeenkomstige faciliteiten voor grondstoffen in bulk en eind-
producten in bulk afkomstig van herkauwers;
— de bloedproducten afkomstig van niet-herkauwers worden regel-
matig bemonsterd en onderzocht op de aanwezigheid van
eiwitten van herkauwers;
c) diervoeders die bloedproducten of bloedmeel bevatten, worden
vervaardigd in inrichtingen voor de productie van visvoeder die
geen voeder voor andere landbouwhuisdieren, afgezien van vlees-
etende pelsdieren, vervaardigen en door de bevoegde autoriteit zijn
erkend;
d) op het etiket, het begeleidende handelsdocument of het gezond-
heidscertificaat, al naar het geval, van diervoeders die
bloedproducten of bloedmeel bevatten, worden duidelijk de
woorden „Bevat bloedproducten — mag alleen aan vis worden
vervoederd” respectievelijk „Bevat bloedmeel — mag alleen aan
vis worden vervoederd” vermeld;
e) voertuigen die worden gebruikt voor het vervoer in bulk van
visvoeders die bloedproducten of bloedmeel bevatten, mogen niet
worden gebruikt voor het vervoer van voeder voor andere land-
bouwhuisdieren, afgezien van vleesetende pelsdieren, tenzij het
voertuig na reiniging door de bevoegde autoriteit geïnspecteerd is;
f) het gebruik en de opslag van visvoeders die bloedproducten of
bloedmeel bevatten op bedrijven waar andere landbouwhuisdieren,
afgezien van vleesetende pelsdieren, worden gehouden, zijn
verboden.
3. II. Algemene uitvoeringsvoorwaarden:
A. Elke lidstaat stelt de andere lidstaten en de Commissie binnen 60
dagen na de inwerkingtreding van deze verordening een bijgewerkte
lijst ter beschikking van de door de Europese Unie erkende slacht-
huizen die geen herkauwers slachten en als zodanig zijn geregistreerd,
de erkende verwerkingsinrichtingen die gehydrolyseerde eiwitten,
dicalciumfosfaat, tricalciumfosfaat, vismeel, bloedproducten of bloed-
meel produceren, en de inrichtingen, met uitzondering van
zelfmengende veehouders, die toestemming hebben om diervoeders te
produceren die genoemde producten bevatten, en aan de in deze veror-
dening vervatte voorwaarden voldoen. Elke wijziging van die lijst
wordt onverwijld ter beschikking gesteld van de andere lidstaten en
de Commissie.
B. a) Verwerkte dierlijke eiwitten in bulk, met uitzondering van vismeel,
en diervoeders in bulk die dergelijke eiwitten bevatten, worden
opgeslagen en vervoerd in speciaal daarvoor bestemde faciliteiten.
De opslagruimten en voertuigen mogen alleen voor andere doel-
einden worden gebruikt nadat zij gereinigd en door de bevoegde
autoriteit geïnspecteerd zijn.
b) Vismeel in bulk, gehydrolyseerde eiwitten zoals bedoeld in deel I,
punt A, onder a) ii), in bulk, dicalciumfosfaat en tricalciumfosfaat
zoals bedoeld in deel I, punt A, onder a) iii), in bulk, en bloedmeel
en bloedproducten zoals bedoeld in deel I, punt A, onder c),
worden opgeslagen en vervoerd in speciaal daarvoor bestemde
opslagruimten respectievelijk vervoermiddelen.
c) In afwijking van het bepaalde onder b):
i) mogen opslagruimten en voertuigen worden gebruikt voor de
opslag respectievelijk het vervoer van diervoeders die hetzelfde
eiwit bevatten;
ii) mogen opslagruimten en voertuigen nadat zij gereinigd en door
de bevoegde autoriteit geïnspecteerd zijn, voor andere doel-
einden worden gebruikt;
iii) mogen voertuigen die vismeel vervoeren, voor andere doel-
einden worden gebruikt indien het bedrijf beschikt over een
door de bevoegde autoriteit erkend controlesysteem om versle-
ping te voorkomen. Dit controlesysteem bestaat minimaal uit
de volgende maatregelen:
— een administratie van het vervoerde materiaal en de reini-
ging van het voertuig;
— regelmatige bemonstering en analyse van de vervoerde dier-
voeders op de aanwezigheid van vismeel.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 32
▼M10
De bevoegde autoriteit verricht frequente controles ter plaatse
om na te gaan of het controleprogramma correct wordt toege-
past.
C. Diervoeders, met inbegrip van voeder voor gezelschapsdieren, die
verwerkte dierlijke eiwitten, met uitzondering van vismeel of bloed-
meel afkomstig van niet-herkauwers, of bloedproducten afkomstig van
herkauwers, bevatten, mogen niet geproduceerd worden in inrichtingen
die voeders voor landbouwhuisdieren, afgezien van vleesetende pels-
dieren, produceren.
Voeder voor gezelschapsdieren en voor vleesetende pelsdieren die
vismeel, gehydrolyseerde eiwitten zoals bedoeld in deel I, punt A,
onder a) ii), dicalciumfosfaat en tricalciumfosfaat zoals bedoeld in
deel I, punt A, onder a) iii), en bloedmeel en bloedproducten zoals
bedoeld in deel I, punt A, onder c), bevatten, wordt vervaardigd en
vervoerd overeenkomstig het bepaalde in deel I, punt B, onder c) en
e), punt C, onder b) en d), punt D, onder b) en d), respectievelijk
punt E, onder c) en e).
D. De uitvoer naar derde landen van van herkauwers afkomstige
verwerkte dierlijke eiwitten en van producten die dergelijke dierlijke
eiwitten bevatten, is verboden.
De uitvoer van andere verwerkte dierlijke eiwitten en bloedproducten
en van producten die dergelijke eiwitten bevatten, is alleen toegestaan
onder de volgende voorwaarden:
— zij zijn bestemd voor gebruik dat niet krachtens artikel 7 is
verboden;
— voorafgaande aan de uitvoer wordt een schriftelijke overeenkomst
met het derde land gesloten, waarin het derde land zich ertoe
verbindt zich aan het eindgebruik te houden en de verwerkte dier-
lijke eiwitten, bloedproducten en producten die dergelijke eiwitten
bevatten, niet opnieuw uit te voeren voor gebruik dat krachtens
artikel 7 is verboden.
De lidstaten die een dergelijke uitvoer toestaan, stellen de Commissie
en de overige lidstaten in het Permanent Comité voor de voedselketen
en de diergezondheid op de hoogte van alle met het betrokken derde
land overeengekomen voorwaarden, met het oog op de daadwerkelijke
tenuitvoerlegging van deze verordening.
De in dit punt vermelde maatregelen zijn niet van toepassing op
vismeel, mits aan de in punt B vermelde voorwaarden wordt voldaan,
producten die dergelijk vismeel bevatten en voeder voor gezelschaps-
dieren.
E. De bevoegde autoriteit zorgen in de hele productie- en distributieketen
voor controles van de documenten en fysieke controles, inclusief tests
op diervoeders, overeenkomstig Richtlijn 95/53/EG van de Raad (1),
teneinde de naleving van die richtlijn en van deze verordening te waar-
borgen. Ingeval verboden dierlijke eiwitten worden aangetroffen, is
Richtlijn 95/53/EG van toepassing.
F. De bepalingen betreffende de productie en het gebruik van verwerkte
dierlijke eiwitten van Verordening (EG) nr. 1774/2002 zijn van toepas-
sing op de onder deze bijlage vallende diervoeders.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 33
(1) PB L 265 van 5.11.1995, blz. 17.
▼B
BIJLAGE V
GESPECIFICEERD RISICOMATERIAAL
1. De onderstaande weefsels worden aangewezen als gespecificeerd risicomate-
riaal naar gelang van de categorie waarin de lidstaat of het derde land van
oorsprong of verblijf van het dier overeenkomstig artikel 5 is ingedeeld:
CATEGORIE 1 EN 2Geen.
CATEGORIE 3 EN 4
a) de schedel (inclusief de hersenen en de ogen), de amandelen en het
ruggenmerg van runderen van meer dan 12 maanden oud, alsmede de
ingewanden van de twaalfvingerige darm tot en met het rectum van
runderen, ongeacht de leeftijd;
b) de schedel (inclusief de hersenen en de ogen), de amandelen en het
ruggenmerg van schapen en geiten van meer dan 12 maanden oud of
waarbij een van de blijvende snijtanden door het tandvlees is gebroken,
en de milt van schapen en geiten, ongeacht de leeftijd.
CATEGORIE 5
a) de gehele kop, exclusief de tong, maar inclusief de hersenen, de ogen, de
ganglia semilunares en de amandelen; de zwezerik; de milt en het ruggen-
merg van runderen van meer dan zes maanden oud; de ingewanden van
de twaalfvingerige darm tot en met het rectum van runderen, ongeacht
de leeftijd;
b) de wervelkolom, met inbegrip van de ganglia van de achterwortel, van
runderen van meer dan 30 maanden oud;
c) de schedel (inclusief de hersenen en de ogen), de amandelen en het
ruggenmerg van schapen en geiten van meer dan twaalf maanden oud of
waarbij een van de blijvende snijtanden door het tandvlees is gebroken, en
de milt van schapen en geiten, ongeacht de leeftijd.
2. Gespecificeerd risicomateriaal moet worden verwijderd in:
a) een slachthuis;
b) uitsnijderijen, verwerkingsbedrijven voor risicomateriaal of inrichtingen
als bedoeld in de artikelen 3 en 7 van Richtlijn 90/667/EEG (
1), onder
toezicht van een door de bevoegde autoriteit aangewezen ambtenaar. Die
inrichtingen moeten daartoe door de bevoegde autoriteit zijn erkend.
De wervelkolom evenwel mag worden verwijderd in de op het grondgebied
van de betrokken lidstaat gelegen punten van verkoop aan de consument.
Wanneer van dode dieren die niet voor de menselijke consumptie geslacht
zijn, het gespecificeerd risicomateriaal niet verwijderd is, moeten de delen
van het kadaver die gespecificeerd risicomateriaal bevatten dan wel het
gehele kadaver als gespecificeerd risicomateriaal behandeld worden.
3. Al het gespecificeerde risicomateriaal moet bij verwijdering onmiddellijk met
een kleurstof worden gemerkt en zo nodig van een stempel worden voorzien,
en volledig worden vernietigd:
a) door verbranding zonder voorbehandeling; of
b) als de kleurstof of het stempel na de voorbehandeling nog waarneembaar
is:
i) overeenkomstig de regelingen van de hoofdstukken I tot en met IV, VI
en VII van de bijlage bij Beschikking 92/562/EEG (2);
— door verbranding,
— door medeverbranding;2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 34
(1) Richtlijn 90/667/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van gezond-
heidsvoorschriften voor de verwijdering en verwerking van dierlijke afvallen, voor hetin de handel brengen van dierlijke afvallen en ter voorkoming van de aanwezigheid vanziekteverwekkers in diervoeders van dierlijke oorsprong (vissen daaronder begrepen) en
tot wijziging van Richtlijn 90/425/EEG (PB L 363 van 27.12.1990, blz. 51). Richtlijn
laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van 1994.
(
2) Beschikking 92/562/EEG van de Commissie van 17 november 1992 tot goedkeuring
van alternatieve warmtebehandelingssystemen voor de verwerking van risicomateriaal(PB L 359 van 9.12.1992, blz. 23). Beschikking gewijzigd bij de Akte van Toetreding
van 1994.
▼B
ii) ten minste overeenkomstig de normen van bijlage I bij Beschikking
1999/534/EG van de Raad (1) door het materiaal op een goedgekeurde
stortplaats te begraven.
4. De lidstaten mogen toestaan dat van de punten 2 en 3 wordt afgeweken met
het oog op verbranding of begraving van gespecificeerd risicomateriaal of
van hele kadavers zonder voorafgaande kleuring, of, in voorkomend geval,
zonder verwijdering van het gespecificeerd risicomateriaal onder de in artikel
3, lid 2, van Richtlijn 90/667/EEG omschreven omstandigheden, en met
behulp van een methode die elk gevaar voor overdracht van een TSE uitsluit
en door de bevoegde autoriteit toegestaan is en gecontroleerd wordt, met
name wanneer de dieren gestorven zijn of in het kader van maatregelen ter
bestrijding van een ziekte gedood zijn, zulks onverminderd de artikelen 12
en 13.
5. Als alternatief voor de verwijdering van gespecificeerd risicomateriaal mag
worden toegestaan dat onder de volgende voorwaarden een test wordt uitge-
voerd:
a) de test wordt toegepast bij alle dieren waarbij in slachthuizen het gespeci-
ficeerde risicomateriaal moet worden verwijderd;
b) geen voor menselijke of dierlijke consumptie bestemd product afkomstig
van runderen, schapen of geiten, mag het slachthuis verlaten voordat de
bevoegde autoriteit de resultaten heeft ontvangen en aanvaard van de tests
bij alle geslachte dieren die mogelijk besmet waren, indien bij één van
hen de aanwezigheid van BSE werd bevestigd;
c) als het resultaat van een alternatieve test positief is, moet al het materiaal
dat afkomstig is van runderen, schapen of geiten en dat potentieel in het
slachthuis verontreinigd is, worden vernietigd overeenkomstig punt 3,
tenzij alle delen van het kadaver van het zieke dier, met inbegrip van de
huid, geïdentificeerd en gescheiden kunnen worden.
6. De lidstaten verrichten frequent officiële controles om na te gaan of de voor-
schriften op grond van deze bijlage correct wordt toegepast, en zien erop toe
dat er maatregelen worden getroffen om verontreiniging te voorkomen,
vooral in slachthuizen, uitsnijderijen, inrichtingen voor de verwerking van
dierlijk afval, verwerkingsbedrijven van risicomateriaal en inrichtingen die
door de lidstaten overeenkomstig artikel 7 van Richtlijn 90/667/EEG zijn
goedgekeurd, punten van verkoop aan de consument, stortplaatsen en andere
voorzieningen voor opslag of verbranding.
7. De lidstaten voeren in het bijzonder een regeling in om ervoor te zorgen dat:
a) gespecificeerd risicomateriaal dat gebruikt wordt voor de in artikel 1, lid
2, genoemde producten uitsluitend voor het toegestane doel gebruikt
wordt;
b) uit een derde land ingevoerde levende runderen, schapen en geiten die
binnengebracht worden in een lidstaat met een numeriek lagere categorie,
d.w.z. een betere BSE-status, onder officieel toezicht blijven totdat zij
geslacht of naar een ander land doorgestuurd worden;
c) gespecificeerd risicomateriaal, vooral als het in een andere inrichting dan
een slachthuis uitgenomen wordt, volledig gescheiden blijft van ander
afval dat niet verbrand wordt, gescheiden verzameld wordt en overeen-
komstig de punten 2, 3 en 4 verwijderd wordt. De lidstaten kunnen
toestaan dat er koppen of kadavers met gespecificeerd risicomateriaal
naar een andere lidstaat gezonden worden als deze met de zending en de
specifieke voorwaarden die op zulke verplaatsingen van toepassing zijn,
heeft ingestemd.
8. De lidstaten kunnen in voorkomend geval gespecificeerd risicomateriaal of
het daarvan afgeleide materiaal voor verbranding naar een ander lidstaat
uitsluitend verzenden volgens de voorwaarden van artikel 4, lid 2, van
Beschikking 97/735/EG (2).
Dit punt kan op verzoek van een lidstaat gewijzigd worden om de verzending
van gespecificeerd risicomateriaal of het daarvan afgeleide materiaal voor
verbranding naar een derde land toe te staan. De voorwaarden voor de
uitvoer worden dan volgens dezelfde procedure vastgesteld.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 35
(1) Beschikking 1999/534/EG van de Raad van 19 juli 1999 betreffende op de verwerking
van bepaalde dierlijke afvallen toepasselijke maatregelen ter bescherming tegen over-
draagbare spongiforme encefalopathieën en tot wijziging van Beschikking 97/735/EG
van de Commissie (PB L 204 van 4.8.1999, blz. 37).
(2) Beschikking 97/735/EG van de Commissie van 21 oktober 1997 tot vaststelling van
beschermende maatregelen ten aanzien van het handelsverkeer van bepaalde soortendierlijke afvallen van zoogdieren (PB L 294 van 28.10.1997, blz. 7). Richtlijn gewij-
zigd bij Beschikking 1999/534/EG van de Raad (PB L 204 van 4.8.1999, blz. 37).
▼B
BIJLAGE VI
NORMEN VOOR BEPAALDE PRODUCTEN VAN DIERLIJKE
OORSPRONG DIE VAN MATERIAAL VAN HERKAUWERS ZIJN
AFGELEID OF DIE MATERIAAL VAN HERKAUWERS BEVATTEN
Het gebruik van materiaal van herkauwers overeenkomstig artikel 9, lid 1, is
verboden voor de vervaardiging van de onderstaande producten van dierlijke
oorsprong:
a) separatorvlees;
b) dicalciumfosfaat bestemd voor het vervoederen aan landbouwhuisdieren;
c) gelatine, tenzij vervaardigd van huiden van herkauwers;
d) van gesmolten vet van herkauwers afgeleide producten;
e) gesmolten vet van herkauwers, behalve indien verkregen van
i) diverse vetweefsels die geschikt zijn bevonden voor menselijke
consumptie;
ii) grondstoffen die zijn verwerkt volgens de op grond van Richtlijn 90/667/
EEG vastgestelde normen.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 36
▼M12
BIJLAGE VII
UITROEIING VAN OVERDRAAGBARE SPONGIFORME ENCEFALO-
PATHIE
1. In het kader van het in artikel 13, lid 1, onder b), bedoelde onderzoek
moeten worden geïdentificeerd:
a) voor runderen:
— alle andere herkauwers op het bedrijf van het dier waarbij de ziekte
is bevestigd,
— de nakomelingen van een vrouwelijk dier waarbij de ziekte is beves-
tigd, die zijn geboren in de laatste twee jaar vóórdat of in de periode
nadat de eerste klinische verschijnselen van de ziekte zich hebben
voorgedaan,
— alle dieren van de cohort van het dier waarbij de ziekte is bevestigd,— de mogelijke oorsprong van de ziekte,— andere dieren op het bedrijf van het dier waarbij de ziekte is beves-
tigd of die met het TSE-agens kunnen zijn besmet of met hetzelfde
voeder of dezelfde verontreinigingsbron in contact kunnen zijn
geweest,
— de verplaatsing van potentieel verontreinigde diervoeders, ander
materiaal, of andere vectoren, die het TSE-agens van of naar het
betrokken bedrijf kunnen hebben overgebracht;
b) voor schapen en geiten:
— alle andere herkauwers dan schapen en geiten op het bedrijf van het
dier waarbij de ziekte is bevestigd,
— voorzover nagetrokken kan worden, de ouderdieren en — in het
geval van vrouwelijke dieren — alle embryo's, eicellen en de laatste
nakomelingen van het vrouwelijke dier waarbij de ziekte is beves-
tigd,
— alle andere schapen en geiten op het bedrijf van het dier waarbij de
ziekte is bevestigd, naast de in het tweede streepje genoemde dieren,
— de mogelijke oorsprong van de ziekte en andere bedrijven waar zich
dieren, embryo's of eicellen bevinden die met het TSE-agens kunnen
zijn besmet of met hetzelfde voeder of dezelfde verontreinigingsbron
in contact kunnen zijn geweest,
— de verplaatsing van potentieel verontreinigde diervoeders, ander
materiaal, of andere vectoren, die het BSE-agens van of naar het
betrokken bedrijf kunnen hebben overgebracht.
2. De maatregelen bedoeld in artikel 13, lid 1, onder c), omvatten ten minste:
a) in geval van bevestiging van BSE bij een rund, het doden en volledig
vernietigen van alle runderen, die in het kader van het in punt 1, onder
a), eerste, tweede en derde streepje, bedoelde onderzoek zijn geïdentifi-
ceerd. De lidstaat kan evenwel beslissen:
— niet alle runderen op het bedrijf van het dier waarbij de ziekte is
bevestigd, zoals bedoeld in punt 1, onder a), eerste streepje, te doden
en te vernietigen, afhankelijk van de epidemiologische situatie en de
traceerbaarheid van de dieren op dit bedrijf;
— het doden en vernietigen van dieren uit de cohorten overeenkomstig
punt 1, onder a), derde streepje, uit te stellen tot het eind van hun
productieve leven, mits het stieren betreft die voortdurend in een
spermacentrum ondergebracht zijn en gewaarborgd kan worden dat
zij volledig vernietigd worden, nadat zij zijn gestorven;
b) vanaf 1 oktober 2003, in geval van bevestiging van TSE bij een schaap
of een geit, overeenkomstig het besluit van de bevoegde autoriteit:
i) het doden en volledig vernietigen van alle dieren, embryo's en
eicellen die in het kader van het in punt 1, onder b), tweede en
derde streepje, bedoelde onderzoek zijn geïdentificeerd; of
ii) het doden en volledig vernietigen van alle dieren, embryo's en
eicellen die in het kader van het in punt 1, onder b), tweede en
derde streepje, bedoelde onderzoek zijn geïdentificeerd, met uitzon-
dering van:
— fokrammen met genotype ARR/ARR;
— fokooien met ten minste één ARR-allel en geen VRQ-allel; en— schapen met ten minste één ARR-allel die uitsluitend voor de
slacht bestemd zijn;
iii) indien het besmette dier vanuit een ander bedrijf is binnengebracht
kan een lidstaat aan de hand van de voorgeschiedenis van het geval2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 37
▼M12
besluiten uitroeiingsmaatregelen toe te passen op het bedrijf van
oorsprong en al dan niet op het bedrijf waar de besmetting beves-
tigd werd. In geval van gemeenschappelijke weiden die door meer
dan één koppel worden gebruikt, kunnen de lidstaten na een gemo-
tiveerde afweging van alle epidemiologische factoren besluiten deze
maatregelen slechts op één koppel toe te passen;
c) in geval van bevestiging van BSE bij een schaap of een geit, het doden
en volledig vernietigen van alle dieren, embryo's en eicellen die in het
kader van het in punt 1, onder b), tweede tot en met vijfde streepje,
bedoelde onderzoek zijn geïdentificeerd.
3.1. Op het bedrijf of de bedrijven waar overeenkomstig punt 2, onder b), i) of
ii), is vernietigd, mogen uitsluitend de volgende dieren worden binnenge-
bracht:
a) rammen met genotype ARR/ARR;
b) ooien met ten minste één ARR-allel en geen VRQ-allel;
c) geiten, mits:
— zich geen andere schapen dan onder punt a) en b) genoemde
fokschapen op het bedrijf bevinden,
— alle dierverblijven op het bedrijf na de ontvolking grondig zijn
schoongemaakt en ontsmet,
— op het bedrijf verscherpt toezicht op TSE plaatsvindt, waaronder het
testen van alle gedode en op het bedrijf gestorven geiten ouder dan
18 maanden.
3.2. Op het bedrijf of de bedrijven waar overeenkomstig punt 2, onder b), i) of
ii), is vernietigd, mogen uitsluitend de volgende levende producten van
schapen worden gebruikt:
a) sperma van rammen met genotype ARR/ARR;
b) embryo's met ten minste één ARR-allel en geen VRQ-allel.
4. Indien het moeilijk is om nieuwe schapen te vinden waarvan het genotype
bekend is, kunnen de lidstaten tijdens een overgangsperiode tot uiterlijk 1
januari 2006 in afwijking van het bepaalde in punt 3.1, onder b), beslissen
om toe te staan dat niet-drachtige ooilammeren van een onbekend genotype
op de in punt 2, onder b), i) en ii), bedoelde bedrijven worden binnenge-
bracht.
5. Wanneer op een bedrijf de in punt 2, onder b), i) en ii), aangegeven maat-
regelen zijn genomen:
a) gelden voor de verplaatsing van ARR/ARR-schapen van het bedrijf
geen beperkingen;
b) mogen schapen met slechts één ARR-allel het bedrijf alleen verlaten als
zij direct voor menselijke consumptie worden geslacht of worden
vernietigd. Ooien met slechts één ARR-allel en zonder VRQ-allel
mogen echter worden vervoerd naar andere bedrijven waarvoor beper-
kingen gelden, nadat de maatregelen overeenkomstig punt 2, onder b),
ii) zijn genomen;
c) mogen schapen met andere genotypes het bedrijf alleen verlaten met het
oog op vernietiging.
6. De in de punten 3.1, 3.2 en 5.3 vastgestelde beperkingen blijven voor het
bedrijf van kracht gedurende drie jaar na:
a) het tijdstip waarop alle schapen op het bedrijf van genotype ARR/ARR
zijn; of
b) het laatste tijdstip waarop een schaap of geit op het bedrijf is gehouden;
of
c) in het geval van punt 3.1, onder c), het tijdstip waarop het verscherpte
toezicht op TSE is begonnen; of
d) het tijdstip waarop alle fokrammen op het bedrijf van genotype ARR/
ARR zijn en alle fokooien ten minste één ARR-allel en geen VRQ-allel
bezitten, mits alle gedode en op het bedrijf gestorven schapen ouder dan
18 maanden tijdens deze periode op TSE zijn getest en daarbij een
negatief resultaat is verkregen.
7. Wanneer de frequentie van voorkomen van het ARR-allel binnen het ras of
op het bedrijf klein is, of wanneer het nodig geacht wordt om inteelt te
voorkomen, kan een lidstaat besluiten:
a) de vernietiging van de in punt 2, onder b), i) en ii), bedoelde dieren
maximaal drie fokjaren op te schorten;2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 38
▼M12
b) andere dan de in punt 3 genoemde schapen op de in punt 2, onder b), i)
en ii), bedoelde bedrijven binnen te brengen, mits zij geen VRQ-allel
hebben.
8. De lidstaten die van de in de punten 4 en 7 vermelde afwijkingen gebruik-
maken, delen de Commissie mede onder welke voorwaarden en op grond
van welke criteria dit wordt toegestaan.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 39
▼B
BIJLAGE VIII
IN DE HANDEL BRENGEN EN UITVOER
HOOFDSTUK A
Voorwaarden voor de intracommunautaire handel in levende dieren
I. Voorwaarden die van toepassing zijn ongeacht de categorie van de lidstaat of
het derde land van oorsprong of verblijf van het dier
De volgende voorwaarden zijn van toepassing op de handel in schapen en
geiten:
a) fokschapen en -geiten:
i) moeten sinds de geboorte of ten minste de laatste drie jaar ononder-
broken op een bedrijf of op bedrijven zijn gehouden dat (die) sinds
ten minste drie jaar aan de volgende eisen voldoet (voldoen):
— het is onderworpen aan regelmatige officiële diergeneeskundige
controles,
— de dieren zijn geïdentificeerd,
— er zijn geen gevallen van scrapie vastgesteld,— de oude vrouwelijke dieren die gedood moeten worden, worden
door middel van bemonstering gecontroleerd,
— alleen vrouwelijke dieren die van een bedrijf komen dat aan
dezelfde eisen voldoet, worden op het bedrijf binnengebracht; of
ii) vanaf 1 oktober 2003 moeten het schapen zijn met prioneiwitgenotype
ARR/ARR, zoals gedefinieerd in bijlage I bij Beschikking 2002/1003/
EG van de Commissie (
1).
Indien zij bestemd zijn voor een lidstaat waarop voor het gehele
grondgebied of een gedeelte daarvan de bepalingen onder b) of c)
van toepassing zijn, moeten zij de algemene of specifieke aanvullende
garanties bieden die volgens de procedure van artikel 24, lid 2, zijn
vastgesteld.
b) een lidstaat die voor het gehele grondgebied of een gedeelte daarvan een
verplicht of een vrijwillig nationaal programma voor scrapiebestrijding
heeft,
i) kan dat programma aan de Commissie voorleggen met vermelding
van met name:
— de situatie van de ziekte in het land,
— een rechtvaardiging van het programma, rekening houdend met de
ernst van de ziekte en de kosten-batenverhouding,
— het geografische gebied waarop het programma van toepassing is,— de verschillende statussen van de bedrijven en de normen die in
elke categorie gehaald moeten worden,
— de testprocedures,— de procedures voor de controle op het programma,— de gevolgen voor het bedrijf van het verlies van de status, onge-
acht de reden,
— de maatregelen die genomen moeten worden bij een positief
resultaat van een overeenkomstig het programma uitgevoerde
controle;
ii) de in punt i) bedoelde programma's kunnen volgens de procedure van
artikel 24, lid 2, worden goedgekeurd indien zij voldoen aan de in
punt i) vermelde criteria. Tegelijkertijd of ten hoogste drie maanden
nadat de programma's zijn goedgekeurd, worden volgens de proce-
dure van artikel 24, lid 2, de algemene of specifieke aanvullende
garanties vastgesteld die in het kader van het intracommunautair
handelsverkeer geëist kunnen worden. Die garanties mogen ten
hoogste gelijkwaardig zijn aan die welke de lidstaat op nationaal
niveau toepast;
iii) door de lidstaten voorgelegde wijzigingen van of aanvullingen op de
programma's kunnen volgens de procedure van artikel 24, lid 2,
worden goedgekeurd. Volgens deze procedure kunnen ook wijzi-2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 40
(1) PB L 349 van 24.12.2002, blz. 105.▼M5
▼M12
▼M5
▼M5
gingen van overeenkomstig punt ii) vastgestelde garanties worden
goedgekeurd;
c) een lidstaat die van mening is dat hij geheel of gedeeltelijk vrij is van
scrapie,
i) legt de Commissie de passende bewijsstukken voor met vermelding
van met name
— een historisch overzicht van het uitbreken van de ziekte op zijn
grondgebied,
— het resultaat van de in het kader van het toezicht uitgevoerde
serologische, microbiologische, pathologische of epidemiologi-
sche tests,
— de duur van het uitgevoerde toezicht,
— de regels voor de controle op de afwezigheid van de ziekte;
ii) de algemene of specifieke aanvullende garanties die in het kader van
het intracommunautair handelsverkeer kunnen worden geëist, worden
volgens de procedure van artikel 24, lid 2, vastgesteld. Die garanties
mogen ten hoogste gelijkwaardig zijn aan die welke de lidstaat op
nationaal niveau toepast;
iii) de betrokken lidstaat stelt de Commissie in kennis van elke wijziging
van een in punt i) bedoeld bewijsstuk aangaande de ziekte. De over-
eenkomstig punt ii) vastgestelde garanties kunnen in het licht van de
verstrekte informatie volgens de procedure van artikel 24, lid 2,
gewijzigd of geschrapt worden.
II. VOORWAARDEN DIE VAN TOEPASSING ZIJN NAAR GELANG VAN
DE CATEGORIE VAN HET LAND VAN OORSPRONG OF VERBLIJF
VAN HET DIER, BEPAALD OVEREENKOMSTIG BIJLAGE II, HOOFD-
STUK C
1. De voorwaarden van artikel 15, lid 1, zijn van toepassing op de verzen-
ding naar andere lidstaten.
2. De BSE-categorie van de lidstaat van oorsprong van de runderen, schapen
en geiten wordt aan de lidstaat van bestemming meegedeeld.
3. De onderstaande voorwaarden zijn van toepassing op de in deel I, punt 1,
bedoelde verplaatsingen van runderen die komen uit of hebben verbleven
in lidstaten of gebieden daarvan, die zijn ingedeeld in:
CATEGORIEËN 3 EN 4
De dieren moeten
a) geboren en opgefokt zijn en altijd verbleven hebben in beslagen waar
sinds ten minste zeven jaar geen enkel geval van BSE is bevestigd; of
b) geboren zijn na de datum met ingang waarvan het verbod op voederen
van herkauwers met van zoogdieren afgeleide eiwitten daadwerkelijk
is toegepast.
CATEGORIE 5
De dieren moeten
a) geboren zijn na de datum met ingang waarvan het verbod op voederen
van dieren die opgefokt worden met meel van zoogdiereiwitten daad-
werkelijk is toegepast; en
b) geboren en opgefokt zijn en altijd verbleven hebben in beslagen waar
sinds ten minste zeven jaar geen enkel geval van BSE is bevestigd en
waar slechts runderen worden gehouden die op het bedrijf zijn geboren
of uit een beslag met een gelijke status komen.
HOOFDSTUK B
Voorwaarden met betrekking tot nakomelingen van dieren waarbij de
verdenking van TSE bestaat of de aanwezigheid van TSE is bevestigd, zoals
bedoeld in artikel 15, lid 2
De laatstgeboren nog levende nakomelingen van met een TSE besmette vrouwe-
lijke runderen of van schapen of geiten waarbij BSE bevestigd is, die geboren
zijn in de laatste twee jaar voordat of in de periode nadat de eerste klinische
verschijnselen van de ziekte zich hebben voorgedaan, mogen niet in de handel
worden gebracht.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 41
▼B
▼B
HOOFDSTUK C
Voorwaarden voor de intracommunautaire handel in en uitvoer van
bepaalde producten van dierlijke oorsprong
I. Voor de onderstaande producten van dierlijke oorsprong is het in artikel 16,
lid 3, bedoelde verbod niet van toepassing, op voorwaarde dat die producten
zijn afgeleid van runderen die aan de eisen van de delen II of III hierna
voldoen:
— vers vlees;
— gehakt vlees;
— vleesbereidingen;
— vleesproducten;— voor als huisdier gehouden carnivoren bestemd voer.
Date-based Scheme (DBS — aan een datum gerelateerde regeling)
II. Vers vlees zonder been waarvan alle aanhangend weefsel, met inbegrip van
zichtbaar zenuwweefsel en lymfeweefsel, is verwijderd, dat is verkregen
van in aanmerking komende dieren uit in categorie 5 ingedeelde landen of
gebieden daarvan, en van dat vlees afgeleide producten van dierlijke
oorsprong, zoals bedoeld in deel I, mogen in de handel worden gebracht
overeenkomstig artikel 16, lid 3, tweede alinea, op voorwaarde dat het vlees
is verkregen van dieren die zijn geboren na de datum met ingang waarvan
de in artikel 7, lid 2, vastgestelde normen inzake diervoeders daadwerkelijk
zijn toegepast en waarvoor is gecertificeerd dat zij aan de in punt 1
bedoelde voorwaarden voldoen, en op voorwaarde dat het vlees is verkregen
in inrichtingen die aan de voorwaarden van punt 9 voldoen. De bevoegde
autoriteit ziet erop toe dat aan de in de punten 2 tot en met 8 en in punt
10 vervatte voorwaarden inzake controles wordt voldaan.
1. Een rund komt voor de aan een datum gerelateerde regeling in aanmer-
king indien het geboren en opgefokt is in de betrokken lidstaat en er bij
de slacht wordt aangetoond dat aan de volgende voorwaarden is
voldaan:
a) het dier is gedurende zijn hele leven duidelijk identificeerbaar
geweest zodat getraceerd kan worden uit welk beslag en van welk
moederdier het dier stamt; het unieke oormerknummer van het dier,
de datum en het bedrijf van geboorte en alle verplaatsingen na de
geboorte zijn geregistreerd in het officiële paspoort van het dier of
in een officieel computersysteem voor identificatie en tracering; de
identiteit van het moederdier is bekend;
b) het dier is ouder dan zes, doch jonger dan dertig maanden, waarbij
de leeftijd wordt bepaald op basis van de in een officieel computer-
bestand geregistreerde geboortedatum of op basis van het officiële
paspoort van het dier;
c) de bevoegde autoriteit heeft aan de hand van de door haar verkregen
en door haar geverifieerde bewijsstukken geconstateerd dat het
moederdier nog gedurende ten minste zes maanden na de geboorte
van het in aanmerking komende dier heeft geleefd;
d) het moederdier heeft geen BSE opgelopen en wordt er evenmin van
verdacht BSE te hebben opgelopen.
Controles
2. Wanneer een voor slachting aangeboden dier of een met die slachting
verband houdende omstandigheid niet in overeenstemming is met de
vereisten van deze verordening, moet het dier automatisch worden afge-
wezen en het paspoort ervan worden ingetrokken. Indien die informatie
pas na het slachten beschikbaar komt, moet de bevoegde autoriteit
onverwijld de afgifte van certificaten stopzetten en de reeds afgegeven
certificaten intrekken. Indien de verzending reeds heeft plaatsgevonden,
moet de bevoegde autoriteit de bevoegde autoriteit van de plaats van
bestemming in kennis stellen. De bevoegde autoriteit van de plaats van
bestemming moet de nodige maatregelen treffen.
3. In aanmerking komende dieren moeten worden geslacht in slachthuizen
die niet worden gebruikt voor het slachten van andere runderen dan die
welke in het kader van een „Date-based Scheme” of van een „Certified
Herds Scheme” worden geslacht.
4. De bevoegde autoriteit moet zich ervan vergewissen dat de in de
uitsnijderijen toegepaste methoden garanderen dat de onderstaande
lymfeknopen zijn verwijderd:
de popliteale, de ischiatische, de oppervlakkige inguïnale, de dieplig-
gende inguïnale, de mediaal en lateraal iliacale, de renale, de2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 42
▼B
prefemorale, de lumbaire, de costocervicale, de sternale, de prescapu-
laire, de axillaire en de caudaal diepliggende cervicale lymfeknopen.
5. Tot de slachting moet het vlees aan de hand van een officieel systeem
voor tracering tot aan het in aanmerking komende dier of, na het
uitsnijden, tot aan de dieren die bij het uitsnijden deel uitmaakten van
dezelfde partij kunnen worden getraceerd. Na het slachten moeten het
verse vlees en de producten, bedoeld in deel I, aan de hand van
etiketten tot aan het in aanmerking komende dier kunnen worden getra-
ceerd, zodat de betrokken zending uit de markt kan worden genomen.
Voor voeder voor gezelschapsdieren moet tracering mogelijk zijn aan
de hand van de begeleidende documenten en de geregistreerde gege-
vens.
6. Alle goedgekeurde in aanmerking komende kadavers moeten worden
voorzien van een individueel nummer dat aan het oormerknummer is
gerelateerd.
7. De lidstaat moet beschikken over gedetailleerde protocollen betref-
fende:
a) tracering en controles vóór het slachten;
b) controles tijdens het slachten;
c) de controles tijdens de vervaardiging van voeder voor gezelschaps-
dieren;
d) alle etiketterings- en certificeringsvereisten na het slachten tot op het
verkooppunt.
8. De bevoegde autoriteit moet een regeling instellen voor de registratie
van de gegevens betreffende de overeenstemmingscontroles, om te
kunnen aantonen dat de controles zijn verricht.
De inrichting
9. Om te worden erkend moet een inrichting een systeem ontwerpen en
toepassen aan de hand waarvan in aanmerking komend vlees en/of in
aanmerking komende producten kunnen worden geïdentificeerd en aan
de hand waarvan alle vlees tot aan het in aanmerking komende dier of,
na het uitsnijden, tot aan de dieren die bij het uitsnijden deel
uitmaakten van dezelfde partij, kan worden getraceerd. Het systeem
moet garanderen dat alle vlees en alle producten van dierlijke oorsprong
in elk stadium kunnen worden getraceerd en de geregistreerde gegevens
moeten ten minste twee jaar worden bewaard. Gedetailleerde gegevens
over het toe te passen systeem worden door de directie van de inrich-
ting schriftelijk aan de bevoegde autoriteit bezorgd.
10. De bevoegde autoriteit moet het door de inrichting ingestelde systeem
evalueren, erkennen en controleren, om ervoor zorg te dragen dat de
verschillende categorieën producten volledig gescheiden worden
gehouden en tracering in alle richtingen mogelijk is.
Certified Herds Scheme (CHS — regeling gecertificeerde beslagen)
III. Vers vlees zonder been waarvan alle aanhangend weefsel, met inbegrip van
zichtbaar zenuwweefsel en lymfeweefsel, is verwijderd, dat is verkregen
van in aanmerking komende dieren uit in categorie 5 ingedeelde landen of
gebieden daarvan, en van dat vlees afgeleide producten van dierlijke
oorsprong, zoals bedoeld in deel I, mogen in de handel worden gebracht
overeenkomstig artikel 16, lid 3, tweede alinea, op voorwaarde dat het vlees
is verkregen van dieren waarvoor is gecertificeerd dat zij aan de in punt 2
bedoelde voorwaarden voldoen, en die uit beslagen komen waarin zich in de
laatste zeven jaar geen enkel geval van BSE heeft voorgedaan en waarvoor
aan de hand van een certificaat wordt verklaard dat zij aan de in punt 1
bedoelde voorwaarden voldoen, en op voorwaarde dat het vlees is verkregen
in inrichtingen die aan de in punt 11 bedoelde voorwaarden voldoen. De
bevoegde autoriteit draagt er zorg voor dat aan de in de punten 3 tot en
met 10 en de in punt 12 bepaalde voorwaarden betreffende het computer-
systeem voor tracering en de controles wordt voldaan.
Voorwaarden ten aanzien van beslagen
1. a) een beslag is een groep dieren die een zelfstandige en aparte eenheid
vormen, dat wil zeggen een groep dieren die volledig gescheiden
van alle andere groepen dieren wordt beheerd, gehuisvest en
gehouden, met voor het beslag en voor elk dier individuele identifi-
catienummers;
b) een beslag komt in aanmerking wanneer gedurende ten minste zeven
jaar bij geen enkel dier van dat beslag of dat tot dat beslag heeft
behoord, een geval van BSE is bevestigd of zich een verdacht geval
heeft voorgedaan, waarbij de diagnose BSE niet is uitgesloten;2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 43
▼B
c) in afwijking van het bepaalde onder b) mag een beslag dat nog geen
zeven jaar bestaat, als in aanmerking komend worden aangemerkt,
nadat het door de bevoegde veterinaire autoriteit aan een grondig
onderzoek is onderworpen, mits:
i) alle dieren die in het nieuw opgezette beslag zijn geboren of
binnengebracht, aan punt 2, onder a), d) en e), voldeden en
ii) het beslag gedurende het gehele bestaan aan het bepaalde onder
b) heeft voldaan;
d) wanneer een nieuw beslag wordt opgezet op een bedrijf waar BSE
werd bevestigd bij een dier dat nog deel uitmaakt van een beslag
van dat bedrijf of daarvan deel heeft uitgemaakt, kan het nieuw
opgezette beslag slechts in aanmerking komen na een grondig onder-
zoek door de bevoegde veterinaire autoriteit, waarbij deze heeft
geconstateerd dat aan elk van de onderstaande voorwaarden wordt
voldaan:
i) alle voorheen op hetzelfde bedrijf gehouden dieren van het
betrokken beslag zijn verwijderd of gedood,
ii) alle voeder is verwijderd en vernietigd en alle voederrecipiënten
zijn grondig gereinigd,
iii) alle gebouwen zijn volledig geruimd en grondig gereinigd alvo-
rens er nieuwe dieren werden toegelaten,
iv) aan alle onder c) genoemde voorwaarden is voldaan.
Voorwaarden ten aanzien van dieren
2. a) alle gegevens inzake geboorte, identiteit en verplaatsingen van elk
dier worden in een officieel computersysteem voor tracering geregi-
streerd;
b) het dier is ouder dan zes, doch jonger dan dertig maanden, waarbij
de leeftijd wordt bepaald op basis van de in een officieel computer-
bestand geregistreerde geboortedatum;
c) het moederdier heeft nog gedurende ten minste zes maanden na de
geboorte geleefd;
d) het moederdier heeft geen BSE opgelopen en wordt er evenmin van
verdacht BSE te hebben opgelopen;
e) het beslag waarin het dier is geboren en alle beslagen waarvan het
dier ooit deel heeft uitgemaakt, komen in aanmerking.
Computersysteem voor tracering
3. Het in punt 2, onder a), bedoelde officiële computersysteem voor trace-
ring wordt slechts erkend als het reeds lang genoeg operationeel is om
alle informatie over leven en verplaatsingen van de dieren te bevatten
die nodig is om te kunnen nagaan of aan de bij deze verordening vast-
gestelde eisen wordt voldaan, en alleen voor dieren die zijn geboren
nadat het systeem operationeel is geworden. In een computer opge-
slagen gegevens die betrekking hebben op een periode voorafgaande
aan het tijdstip waarop het systeem operationeel is geworden, worden
in dit verband niet aanvaard.
Controles
4. Wanneer een voor slachting aangeboden dier of een met die slachting
verband houdende omstandigheid niet in overeenstemming is met de
vereisten van deze verordening, moet het dier automatisch worden afge-
wezen en het paspoort ervan worden ingetrokken. Indien die informatie
pas na het slachten beschikbaar komt, moet de bevoegde autoriteit
onverwijld de afgifte van certificaten stopzetten en de reeds afgegeven
certificaten intrekken. Indien de verzending reeds heeft plaatsgevonden,
moet de bevoegde autoriteit de bevoegde autoriteit van de plaats van
bestemming in kennis stellen. De bevoegde autoriteit van de plaats van
bestemming moet de nodige maatregelen treffen.
5. In aanmerking komende dieren moeten worden geslacht in slachthuizen
die uitsluitend worden gebruikt voor het slachten van dieren in het
kader van een „Date-based Scheme” of van een „Certified Herds
Scheme”.
6. De bevoegde autoriteit moet zich ervan vergewissen dat de in de
uitsnijderijen toegepaste methoden garanderen dat de onderstaande
lymfeknopen zijn verwijderd:
de popliteale, de ischiatische, de oppervlakkige inguïnale, de dieplig-
gende inguïnale, de mediaal en lateraal iliacale, de renale, de
prefemorale, de lumbaire, de costocervicale, de sternale, de prescapu-
laire, de axillaire en de caudaal diepliggende cervicale lymfeknopen.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 44
▼B
7. Tot de slachting moet het vlees aan de hand van het computersysteem
voor tracering tot in het beslag van het in aanmerking komende dier of,
na het uitsnijden, tot aan de dieren die bij het uitsnijden deel
uitmaakten van dezelfde partij, kunnen worden getraceerd. Na het
slachten moeten het verse vlees en de producten, bedoeld in deel I,
aan de hand van etiketten, tot in het beslag van oorsprong kunnen
worden getraceerd, zodat de betrokken zending uit de markt kan
worden genomen. Voor voeder voor gezelschapsdieren moet tracering
mogelijk zijn aan de hand van de begeleidende documenten en de gere-
gistreerde gegevens.
8. Alle goedgekeurde in aanmerking komende kadavers moeten worden
voorzien van een individueel nummer dat aan het oormerknummer is
gerelateerd.
9. De lidstaat moet beschikken over gedetailleerde protocollen betref-
fende:
a) tracering en controles vóór het slachten;
b) controles tijdens het slachten;
c) de controles tijdens de vervaardiging van voeder voor gezelschaps-
dieren;
d) alle etiketterings- en certificeringsvereisten na het slachten tot op het
verkooppunt.
10. De bevoegde autoriteit moet een regeling instellen voor de registratie
van de gegevens betreffende de overeenstemmingscontroles, om te
kunnen aantonen dat de controles zijn verricht.
De inrichting11. Om te worden erkend moet een inrichting een systeem ontwerpen en
toepassen aan de hand waarvan in aanmerking komend vlees en/of in
aanmerking komende producten kunnen worden geïdentificeerd, en aan
de hand waarvan alle vlees tot aan het beslag van oorsprong of, na het
uitsnijden, tot aan de dieren die bij het uitsnijden deel uitmaakten van
dezelfde partij, kan worden getraceerd. Het systeem moet garanderen
dat alle vlees en alle producten van dierlijke oorsprong in elk stadium
kunnen worden getraceerd en de geregistreerde gegevens moeten ten
minste twee jaar worden bewaard. Gedetailleerde gegevens over het
toe te passen systeem worden door de directie van de inrichting schrif-
telijk aan de bevoegde autoriteit bezorgd.
12. De bevoegde autoriteit moet het door de inrichting ingestelde systeem
evalueren, erkennen en controleren, om ervoor zorg te dragen dat de
verschillende categorieën producten volledig gescheiden worden
gehouden en tracering in alle richtingen mogelijk is.
HOOFDSTUK D
Voorwaarden voor de uitvoer
Voor levende runderen en de daarvan afgeleide producten van dierlijke
oorsprong gelden, wat de uitvoer naar derde landen betreft, de voorschriften
van deze verordening voor het intracommunautair handelsverkeer.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 45
▼B
BIJLAGE IX
INVOER IN DE GEMEENSCHAP VAN LEVENDE DIEREN,
EMBRYO'S, EICELLEN EN PRODUCTEN VAN DIERLIJKE
OORSPRONG
HOOFDSTUK A
Bij de invoer uit landen of gebieden van categorie 1 houdt de bevoegde auto-
riteit voor runderen en alle producten van oorsprong van runderen waarvoordeze verordening specifieke regels voorschrijft, rekening met de overlegging
van een internationaal diergezondheidscertificaat waaruit blijkt dat het land of
het gebied voldoet aan de voorwaarden van bijlage II, hoofdstuk C, om in deze
categorie te worden ingedeeld.
HOOFDSTUK B
Invoer van runderen
A. Voor de invoer van runderen uit landen of gebieden van categorie 2 is een
internationaal diergezondheidscertificaat vereist waaruit blijkt dat:
a) het vervoederen aan herkauwers van van zoogdieren afgeleide eiwitten,
verboden is en het verbod daadwerkelijk is toegepast;
b) de voor uitvoer naar de Gemeenschap bestemde runderen geïdentificeerd
zijn met een permanent identificatiesysteem waarmee het moederdier en
het beslag van oorsprong opgespoord kunnen worden en geen nakome-
lingen zijn van koeien die van BSE verdacht zijn.
B. Voor de invoer van runderen uit landen of gebieden van categorie 3 is een
internationaal diergezondheidscertificaat vereist waaruit blijkt dat:
1. het vervoederen aan herkauwers van van zoogdieren afgeleide eiwitten
verboden is en het verbod daadwerkelijk is toegepast;
2. de voor uitvoer naar de Gemeenschap bestemde runderen
— geïdentificeerd zijn met een permanent identificatiesysteem waarmee
het moederdier en het beslag van oorsprong opgespoord kunnen
worden, en geen nakomelingen zijn van koeien die van BSE verdacht
zijn of waarbij BSE is bevestigd, en
— geboren en opgefokt zijn en altijd verbleven hebben in beslagen waar
sinds ten minste 7 jaar geen enkel geval van BSE bevestigd is, of
— geboren zijn na de datum met ingang waarvan het verbod op het
vervoederen aan herkauwers van van zoogdieren afgeleide eiwitten
daadwerkelijk is toegepast.
C. Voor de invoer van runderen uit landen of gebieden van categorie 4 is een
internationaal diergezondheidscertificaat vereist waaruit blijkt dat:
1. het vervoederen aan herkauwers van van zoogdieren afgeleide eiwitten
verboden is en het verbod daadwerkelijk is toegepast;
2. de voor uitvoer naar de Gemeenschap geselecteerde runderen:
a) geïdentificeerd zijn met een permanent identificatiesysteem waarmee
het moederdier en het beslag van oorsprong opgespoord kunnen
worden en geen nakomelingen zijn van koeien die van BSE verdacht
zijn of waarbij BSE is bevestigd, en
b) geboren en opgefokt zijn en altijd verbleven hebben in beslagen waar
sinds ten minste 7 jaar geen enkel geval van BSE bevestigd is, of
c) geboren zijn na de datum met ingang waarvan het verbod op het
vervoederen aan herkauwers van van zoogdieren afgeleide eiwitten
daadwerkelijk is toegepast.
D. Voor de invoer van runderen uit landen of gebieden van categorie 5 is een
internationaal diergezondheidscertificaat vereist waaruit blijkt dat:
1. het vervoederen aan landbouwhuisdieren van van zoogdieren afgeleide
eiwitten verboden is en het verbod daadwerkelijk is toegepast;
2. de zieke runderen gedood en volledig vernietigd worden, evenals
a) waar het koeien betreft, de laatste nakomelingen die geboren zijn in de
laatste twee jaar voordat of in de periode nadat de eerste klinische
verschijnselen van de ziekte zich hebben voorgedaan,
b) alle runderen die tot hetzelfde cohort behoren,
indien zij nog in het land of het gebied in leven zijn;2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 46
▼B
3. de voor uitvoer naar de Gemeenschap geselecteerde runderen
a) geboren zijn na de datum met ingang waarvan het verbod op het
vervoederen aan landbouwhuisdieren van meel met van zoogdieren
afgeleide eiwitten, daadwerkelijk is toegepast,
b) geïdentificeerd zijn met een permanent identificatiesysteem waarmee
het moederdier en het beslag van oorsprong opgespoord kunnen
worden en geen nakomelingen zijn van koeien die van BSE verdacht
zijn of waarbij BSE bevestigd is,
en
c) geboren en opgefokt zijn en altijd verbleven hebben in beslagen waar
nooit een geval van BSE is bevestigd en die alleen runderen bevatten
die op het bedrijf geboren zijn of afkomstig zijn van beslagen met
dezelfde gezondheidsstatus, of
d) geboren en opgefokt zijn en altijd verbleven hebben in beslagen waar
sinds ten minste 7 jaar geen enkel geval van BSE is bevestigd, en die
alleen runderen bevatten die op het bedrijf geboren zijn of afkomstig
zijn van een beslag met dezelfde gezondheidsstatus.
HOOFDSTUK C
Invoer van vers vlees en producten van dierlijke oorsprong van runderen
A. Voor de invoer van vers vlees (met of zonder been) en producten van dier-
lijke oorsprong van runderen uit landen of gebieden van categorie 2 is een
internationaal gezondheidscertificaat vereist waaruit blijkt dat het vervoe-
deren aan herkauwers van van zoogdieren afgeleide eiwitten verboden is en
het verbod daadwerkelijk is toegepast.
B. Voor de invoer van vers vlees (met of zonder been) en producten van dier-
lijke oorsprong van runderen uit landen of gebieden van categorie 3 is een
internationaal gezondheidscertificaat vereist waaruit blijkt dat:
a) het vervoederen aan herkauwers van van zoogdieren afgeleide eiwitten
verboden is en het verbod daadwerkelijk is toegepast;
b) het vers vlees of de producten van dierlijke oorsprong van runderen die
voor uitvoer naar de Gemeenschap bestemd zijn, geen in bijlage V
bedoeld gespecificeerd risicomateriaal bevatten en niet daarvan afgeleid
zijn en geen separatorvlees bevatten dat verkregen is van het kopbeen of
de wervelkolom.
C. Voor de invoer van vers vlees (met of zonder been) en vleesproducten van
runderen uit landen of gebieden van categorie 4 is een internationaal gezond-
heidscertificaat vereist waaruit blijkt dat:
1. het vervoederen aan herkauwers van van zoogdieren afgeleide eiwitten
verboden is en het verbod daadwerkelijk is toegepast;
2. het vers vlees of de producten van dierlijke oorsprong van runderen die
voor uitvoer naar de Gemeenschap bestemd zijn, geen in bijlage V
bedoeld gespecificeerd risicomateriaal bevatten en niet daarvan afgeleid
zijn en geen separatorvlees bevatten dat verkregen is van het kopbeen of
de wervelkolom.
D. Invoer van vers vlees en vleesproducten van runderen uit landen of gebieden
van categorie 5 is verboden, met uitzondering van de in bijlage VIII, hoofd-
stuk C, onder punt I, genoemde producten van dierlijke oorsprong.
Laatstbedoelde producten moeten vergezeld gaan van een internationaal
gezondheidscertificaat waaruit blijkt dat:
1. zij aan de voorwaarden van artikel 16, lid 2, en van de punten II en III
van hoofdstuk C van bijlage VIII voldoen;
2. vleesproducten die voor uitvoer naar de Gemeenschap bestemd zijn, geen
in hoofdstuk F bedoeld product bevatten, noch in bijlage V bedoeld
gespecificeerd risicomateriaal bevatten, noch daarvan afgeleid zijn;
3. er een traceringssysteem bestaat waarmee de bedrijven van oorsprong
opgespoord kunnen worden waarvan het verse vlees en de vleesproducten
die bestemd zijn voor uitvoer naar de Gemeenschap, afkomstig zijn;
4. alle runderen waarvan het vlees of de vleesproducten die bestemd zijn
voor uitvoer naar de Gemeenschap, afkomstig zijn:
a) geïdentificeerd zijn met behulp van een permanent identificatiesys-
teem waarmee het moederdier en het beslag van oorsprong
opgespoord kunnen worden,2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 47
▼B
b) geen nakomelingen zijn van koeien die van BSE verdacht zijn of
waarbij BSE bevestigd is en
— geboren zijn na de datum met ingang waarvan het verbod op het
vervoederen aan landbouwhuisdieren van van zoogdieren afgeleide
eiwitten daadwerkelijk is toegepast, of
— geboren en opgefokt zijn en altijd verbleven hebben in beslagen
waarin sinds ten minste zeven jaar geen enkel geval van BSE is
bevestigd;
5. het vervoederen aan landbouwhuisdieren van van zoogdieren afgeleide
eiwitten verboden is en het verbod daadwerkelijk is toegepast;
6. de zieke dieren gedood en volledig vernietigd worden, evenals
a) waar het koeien betreft, de laatste nakomelingen die geboren zijn in de
laatste twee jaar voordat of in de periode nadat de eerste klinische
verschijnselen van de ziekte zich hebben voorgedaan,
b) alle runderen die tot dezelfde cohort behoren,
indien zij in het land of gebied nog in leven zijn.
HOOFDSTUK D
Invoer van eicellen en embryo's van runderen
A. Voor de invoer van embryo's en eicellen van runderen uit landen of gebieden
van categorie 2 is een internationaal diergezondheidscertificaat vereist
waaruit blijkt dat:
1. het vervoederen aan herkauwers van van zoogdieren afgeleide eiwitten
verboden is en het verbod daadwerkelijk is toegepast;
2. de embryo's en eicellen gewonnen, behandeld en opgeslagen zijn over-
eenkomstig de bepalingen van de bijlagen A en B bij Richtlijn 89/556/
EEG (1).
B. Voor de invoer van embryo's en eicellen van runderen uit landen of gebieden
van categorie 3 is een internationaal diergezondheidscertificaat vereist
waaruit blijkt dat:
1. het vervoederen aan herkauwers van van zoogdieren afgeleide eiwitten
verboden is en het verbod daadwerkelijk is toegepast;
2. de voor uitvoer naar de Gemeenschap bestemde embryo's en eicellen
afkomstig zijn van koeien die:
a) geïdentificeerd zijn met behulp van een permanent identificatiesys-
teem waarmee het moederdier en het beslag van oorsprong
opgespoord kunnen worden en geen nakomelingen zijn van met BSE
besmette koeien,
b) geen nakomelingen zijn van met BSE besmette of van besmetting
verdachte koeien,
c) bij het winnen van het embryo niet verdacht waren van BSE;
3. de embryo's en eicellen gewonnen, behandeld en opgeslagen zijn over-
eenkomstig de bepalingen van de bijlagen A en B bij Richtlijn 89/556/
EEG.
C. Voor de invoer van embryo's en eicellen van runderen uit landen of gebieden
van categorie 4 is een internationaal diergezondheidscertificaat vereist
waaruit blijkt dat:
1. het vervoederen aan herkauwers van van zoogdieren afgeleide eiwitten
verboden is en het verbod daadwerkelijk is toegepast;
2. de voor uitvoer naar de Gemeenschap bestemde eicellen en embryo's
afkomstig zijn van koeien die:
a) geïdentificeerd zijn met behulp van een permanent identificatiesys-
teem waarmee het moederdier en het beslag van oorsprong
opgespoord kunnen worden en geen nakomelingen zijn van met BSE
besmette of van besmetting verdachte koeien,
b) niet besmet zijn met BSE,2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 48
(1) PB L 302 van 19.10.1989, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Besluit 94/113/EG
van de Commissie (PB L 53 van 24.2.1994, blz. 23).
▼B
c) bij het winnen van het embryo niet verdacht waren van BSE, en
i) ofwel geboren zijn na de datum met ingang waarvan het verbod op
het vervoederen aan herkauwers van van zoogdieren afgeleide
eiwitten daadwerkelijk is toegepast,
ii) ofwel geboren en opgefokt zijn en altijd verbleven hebben in
beslagen waar sinds ten minste 7 jaar geen enkel geval van BSE
bevestigd is;
3. de embryo's en eicellen gewonnen, behandeld en opgeslagen zijn over-
eenkomstig de bepalingen van de bijlagen A en B bij Richtlijn 89/556/
EEG.
D. Voor de invoer van embryo's en eicellen van runderen uit landen of gebieden
van categorie 5 is een internationaal diergezondheidscertificaat vereist
waaruit blijkt dat:
1. het vervoederen aan landbouwhuisdieren van van zoogdieren afgeleide
eiwitten verboden is en het verbod daadwerkelijk is toegepast;
2. de zieke runderen en, waar het koeien betreft, de laatste nakomelingen
die geboren zijn in de laatste twee jaar voordat of in de periode nadat
de eerste klinische verschijnselen van de ziekte zich hebben voorgedaan,
indien nog in leven in het land of gebied, gedood en volledig vernietigd
worden;
3. de voor uitvoer naar de Gemeenschap bestemde embryo's en eicellen
afkomstig zijn van koeien die:
a) geïdentificeerd zijn met behulp van een permanent identificatiesys-
teem waarmee het moederdier en het beslag van oorsprong
opgespoord kunnen worden en geen nakomelingen zijn van koeien
die verdacht waren van BSE of waarbij BSE bevestigd is,
b) niet besmet zijn met BSE;
c) bij het winnen van het embryo niet verdacht waren van besmetting
met BSE, en
i) geboren zijn na de datum met ingang waarvan het verbod op het
vervoederen aan landbouwhuisdieren van van zoogdieren afgeleide
eiwitten daadwerkelijk is toegepast, of
ii) nooit gevoederd zijn met van zoogdieren afgeleide eiwitten en
geboren en opgefokt zijn en altijd verbleven hebben in beslagen
waar sinds ten minste 7 jaar geen enkel geval van BSE bevestigd
is en die alleen runderen bevatten die op het bedrijf geboren zijn of
afkomstig zijn van een beslag met dezelfde gezondheidsstatus;
4. de eicellen en embryo's gewonnen, behandeld en opgeslagen zijn over-
eenkomstig de bepalingen van de bijlagen A en B bij Richtlijn 89/556/
EEG.
HOOFDSTUK E
Invoer van schapen en geiten
De invoer van schapen en geiten moet vanaf 1 oktober 2003 vergezeld gaan van
een internationaal diergezondheidscertificaat waaruit blijkt dat:
a) de dieren geboren en ononderbroken gehouden zijn op bedrijven waarin nog
nooit een geval van scrapie gediagnosticeerd is, en indien het fokschapen en
-geiten zijn, voldoen aan de voorschriften van bijlage VIII, hoofdstuk A, deel
I, onder a), i);
b) het schapen zijn met prioneiwitgenotype ARR/ARR, zoals gedefinieerd in
bijlage I bij Beschikking 2002/1003/EG van de Commissie, afkomstig van
een bedrijf waar sinds zes maanden geen geval van scrapie is gemeld.
Indien zij bestemd zijn voor een lidstaat waarop voor het gehele grondgebied of
een gedeelte daarvan de bepalingen van bijlage VIII, hoofdstuk A, deel I, onder
b) of c) van toepassing zijn, moeten zij de algemene of specifieke aanvullende
garanties bieden die volgens de procedure van artikel 24, lid 2, zijn vastgesteld.
HOOFDSTUK F
Invoer in de Gemeenschap, overeenkomstig artikel 16, lid 3, van de in bijlage
VIII, hoofdstuk C, bedoelde producten van dierlijke oorsprong uit in categorie
5 ingedeelde derde landen of gebieden daarvan is verboden wanneer zij de
onderstaande, van herkauwers afgeleide producten of materialen bevatten of
daarvan zijn afgeleid:
— separatorvlees;2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 49
▼M12
▼B
▼B
— voor het voer van fokdieren bestemd dicalciumfosfaat;
— gelatine, tenzij vervaardigd uit huiden of vellen;
— gesmolten vet van herkauwers en daarvan afgeleide producten, behalve
wanneer zij vervaardigd zijn van diverse vetweefsels die zelf geschikt
verklaard zijn voor de menselijke consumptie, of van grondstoffen die
verwerkt zijn met inachtneming van de normen van Beschikking 1999/534/
EG.
HOOFDSTUK G
Bij invoer uit niet in categorie 1 ingedeelde derde landen of gebieden daarvan
wordt in de desbetreffende certificaten die volgens de communautaire wetgeving
zijn voorgeschreven, de onderstaande, door de bevoegde autoriteit van het land
van productie ondertekende aanvullende verklaring opgenomen:
„Het product van dierlijke oorsprong bevat geen gespecificeerd risicomate-
riaal als omschreven in bijlage V bij Verordening (EG) nr. 999/2001 van het
Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van
voorschriften inzake preventie en bestrijding van bepaalde overdraagbare
spongiforme encefalopathieën, en is daar niet van afgeleid, en bevat ook
geen separatorvlees van kopbeenderen of de wervelkolom van runderen.
Voor het slachten zijn de dieren niet bedwelmd door een gasinjectie in de
schedelholte, en zij zijn niet onmiddellijk gedood volgens dezelfde methode.
Zij zijn evenmin geslacht, na bedwelming, door middel van vernietiging van
het weefsel van het centrale zenuwstelsel met een lang, staafvormig, in de
schedelholte ingebracht instrument.”.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 50
▼B
BIJLAGE X
REFERENTIELABORATORIA, BEMONSTERING EN LABORATORI-
UMTECHNIEKEN
HOOFDSTUK A
Nationale referentielaboratoria
1. Het aangewezen nationale referentielaboratorium:
a) moet beschikken over voorzieningen en het nodige gekwalificeerde
personeel om te allen tijde, en vooral wanneer de betrokken ziekte
voor het eerst uitbreekt, het type en de stam van het agens van de TSE
te bepalen en de resultaten te bevestigen die door regionale diagnosti-
sche laboratoria zijn verkregen. Wanneer het zelf niet bij machte is het
stamtype van het agens te identificeren, dient het een procedure op te
zetten om ervoor zorg te dragen dat de identificatie van de stam plaats-
vindt in het intracommunautaire referentielaboratorium;
b) moet de in de regionale diagnostische laboratoria gebruikte diagnoseme-
thoden verifiëren;
c) is verantwoordelijk voor de coördinatie van de diagnosenormen en
-methoden die in de lidstaat worden gebruikt. Daartoe
— kan het diagnostische reagentia aan het door de lidstaat erkende
laboratorium verstrekken,
— dient het de kwaliteit van alle in de lidsaat gebruikte diagnostische
reagentia te controleren,
— dient het periodiek vergelijkende tests te organiseren,— dient het isolaten, of daarmee overeenkomende weefsels, van de
agentia van de betrokken ziekte, dan wel isolaten of daarmee over-
eenkomende weefsels die die agentia bevatten, te bewaren voor alle
gevallen die in de lidstaat zijn bevestigd,
— wordt het belast met de bevestiging van de resultaten die in de door
de lidstaat aangewezen diagnostische laboratoria zijn verkregen;
d) dient het samen te werken met het communautaire referentielaborato-
rium.
2. In afwijking van punt 1 maken lidstaten die geen nationaal referentielabo-
ratorium hebben, gebruik van de diensten van het communuataire
referentielaboratorium of van de nationale referentielaboratoria van andere
lidstaten.
3. De nationale referentielaboratoria zijn:
België: CERVA-CODA-VAR
Centrum voor Onderzoek in Diergeneeskunde
en Agrochemie
Centre d'Étude et de Recherches Vétérinaires et
Agrochimiques
Veterinary and Agrochemical Research Centre
Groeselenberg 99
B-1180 Brussel
Cyprus: Εργαστήριο Αναφοράς για τις Ασθένειες
των Ζώων ,
Κτηνιατρικές Υπηρεσίες
1417 Λευκωσία
(National Reference Laboratory for Animal
Health Veterinary
CY-1417 Nicosia)
Denemarken: Danish Veterinary Laboratory
Bülowsvej 27
DK-1790 Copenhagen V
Duitsland: Bundesforschungsanstalt für Viruskrankheiten
der Tiere
Anstaltsteil Insel Riems
Boddenblick 5A
D-17498 Insel Riems2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 51
▼M1
▼A1
▼M1
▼A1
Estland: Veterinaar- ja Toidulaboratoorium
Kreutzwaldi 30
51006 Tartu
Finland: Eläinlääkintä- ja elintarviketutkimuslaitos
Hämeentie 57
FIN-00550 Helsinki
Frankrijk: Agence Française de Sécurité Sanitaire des
Aliments
Laboratoire de pathologie bovine
31, avenue Tony Garnier
BP 7033
F-69342 Lyon Cedex
Griekenland: Ministry of Agriculture
Veterinary Laboratory of Larisa
7thkm of Larisa — Trikala Highway
GR-411 10 Larisa
(snelle tests en immunologische tests)
Laboratory of Gross Pathology
Faculty of Veterinary Medicine
Aristotelian University of Thessaloniki
Giannitson & Voutyra St.
GR-546 27 Thessaloniki
(histopathologie)
Hongarije: Országos Állategészségügyi Intézet (OÁI)
Pf. 2.
Tábornok u. 2.
H-1581-Budapest
Ierland: Central Veterinary Research Laboratory
Abbotstown
Castleknock
Dublin 15
Ierland
Italië: Istituto Zooprofilattico Sperimentale del
Piemonte
Liguria e Valle D'aosta
CEA
Via Bologna
I-148-10150 Torino
Letland: Valsts veterin ārmedic īnas diagnostikas centrs
Lejupes iela 3
LV-1076 R īga
Litouwen: Nacionalin ėveterinarijos laboratorija
J. Kairi ūkščio g. 10
LT-2021 Vilnius
Luxemburg: CERVA-CODA-VAR
Centre d'Étude et de Recherches Vétérinaires et
Agrochimiques
Centrum voor Onderzoek in Diergeneeskunde
en Agrochemie
Veterinary and Agrochemical Research Centre
Groeselenberg 99
B-1180 Brussel
Malta: National Veterinary Laboratory
Marsa
Malta
Nederland: Instituut voor Dierhouderij en Diergezondheid,
ID Lelystad
Edelhertweg 15
Postbus 658200 AB Lelystad
Nederland2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 52
▼M1
▼M7
▼A1
▼M1
▼A1
▼M1
▼A1
▼M1
▼M1
Oostenrijk: Bundesanstalt für Tierseuchenbekämpfung,
Mödling
Robert Koch Gasse 17
A-2340 Mödling
Polen: Laboratorium Zakładu Wirusologii Pastwowego
Instytutu Weterynaryjnego
Al. Partyzantów 57
PL-24-100 Puławy
Portugal: Laboratório Nacional de Investigação Vete-
rinária
Estrada de Benfica, 701
P-1500 Lisboa
Slowakije: Neuroimunologický ústav SAV
Dúbravská cesta 9
SK-942 45 Bratislava
Slovenië: Nacionalni veterinarski inštitut
Gerbi čeva 60
SI-1000 Ljubljana
Spanje: Veterinary School Laboratory
Animal Pathology Department (Pathological
Anatomy)
Zaragoza
Spanje
(BSE en scrapie, andere methoden dan snelle
tests)
Laboratorio Central de Veterinaria de Algete
Madrid
Spanje
(snelle tests)
Centro de Investigacion en Sanidad Animal
(CISA)
Crta, De Algete al Casar de Talamanca
28130 Valdeolmos (Madrid)
Spanje
(andere TSE's dan BSE of scrapie)
Tsjechië Státní veterinární ústav Jihlava, Rantí řovská 93,
586 05 Jihlava
Verenigd Koninkrijk: Veterinary Laboratories Agency
Woodham Lane
New Haw
Addlestone
Surrey KT15 3NB
Verenigd Koninkrijk
Zweden: The National Veterinary Institute
S-751 89 Uppsala
HOOFDSTUK B
Communautair referentielaboratorium
1. Het communautaire referentielaboratorium voor TSE's is:
The Veterinary Laboratories Agency
Woodham LaneNew HawAddlestoneSurrey KT15 3NBVerernigd Koninkrijk2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 53
▼A1
▼M1
▼A1
▼M1
▼A1
▼M1
▼B
▼B
2. De bevoegdheden en taken van het communautaire referentielaboratorium
zijn:
a) het coördineren, in overleg met de Commissie, van de methoden die in
de lidstaten worden gebruikt bij de diagnose van TSE's, met name door:
— het opslaan en leveren van overeenkomstig weefsel dat het agens
bevat, voor de ontwikkeling of de productie van de relevante
diagnostische tests, of het typeren van de stammen van het agens,
— het leveren van standaardsera en andere referentiereagentia aan de
nationale referentielaboratoria met het oog op de normalisatie van
de in de lidstaten gebruikte tests en reagentia,
— het aanleggen en bewaren van een collectie overeenkomstige weef-
sels die agentia en stammen van TSE's bevatten,
— het periodiek organiseren van vergelijkende tests van diagnostische
procedures op communutair niveau,
— het verzamelen en verwerken van gegevens en informatie over de in
de Gemeenschap gebruikte diagnosemethoden en van de uitkomsten
van de in de Gemeenschap uitgevoerde tests,
— het typeren van isolaten van het TSE-agens aan de hand van de
recentste methoden, met het oog op een beter inzicht in de epide-
miologie van de ziekte,
— het op de hoogte blijven van de ontwikkelingen inzake bewaking,
epidemiologie en preventie van TSE op wereldvlak,
— het bijhouden van expertise inzake prionziekten met het oog op een
snelle differentiële diagnose,
— het verwerven van een grondige kennis inzake de opstelling en het
gebruik van diagnostische methoden voor de bestrijding en
uitroeiing van TSE's;
b) het actief meewerken aan de diagnose van uitbraken van TSE's in de
lidstaten, door monstes van met TSE besmette dieren te onderzoeken
met het oog op bevestiging van de diagnose, typering en epidemiolo-
gisch onderzoek;
c) het bevorderen van de scholing of bijscholing van deskundigen inzake
laboratoriumdiagnose met het oog op harmonisatie van de diagnosetech-
nieken in de gehele Gemeenschap.
HOOFDSTUK C
Bemonstering en laboratoriumonderzoek
1. Bemonstering
De op de aanwezigheid van een TSE te onderzoeken monsters worden
genomen volgens de methoden en protocollen van de meest recente uitgave
van het Handboek inzake normen voor diagnostische tests en vaccins
(hierna: „handboek”) van het Internationaal Bureau voor besmettelijke
veeziekten (OIE). Bij gebreke van dergelijke methoden en protocollen vindt
er een passende bemonstering plaats voor een correcte uitvoering van de
onderzoeken. De monsters worden op de juiste wijze gemerkt wat de iden-
titeit van het bemonsterde dier betreft.
2. Laboratoria
Alle laboratoriumonderzoeken voor de opsporing van TSE's worden uitge-
voerd in voor dat doel erkende laboratoria.
3. Methoden en protocollen
3.1. Laboratoriumonderzoek naar BSE bij runderen
a ) Verdachte gevallen
Runderweefsels die overeenkomstig artikel 12, lid 2, voor onderzoek
naar een laboratorium worden gestuurd moeten een histopathologisch
onderzoek ondergaan in overeenstemming met de meest recente uitgave
van het handboek, tenzij het materiaal autolyse heeft ondergaan.
Wanneer het resultaat van het histopathologisch onderzoek onduidelijk
of negatief is of het materiaal autolyse heeft ondergaan, wordt het
weefsel onderzocht volgens een andere diagnostische methode van
bovengenoemd handboek (immunocytochemie, immunoblotting of
aantonen van karakteristieke fibrillen door elektronenmicroscopie).
Snelle tests mogen hiertoe echter niet worden gebruikt.
Indien het resultaat van een van bovengenoemde onderzoeken positief
is, worden de dieren als positief voor BSE beschouwd.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 54
▼M1
▼M1
b ) Toezicht op BSE
Runderweefsels die voor laboratoriumonderzoek worden verzonden
overeenkomstig bijlage III, hoofdstuk A, deel I (Toezicht op runderen),
worden met een snelle test onderzocht.
Wanneer het resultaat van de snelle test onduidelijk of positief is, wordt
het weefsel onmiddellijk aan een bevestigend onderzoek in een officieel
laboratorium onderworpen. Het bevestigende onderzoek begint met een
histopathologisch onderzoek van de hersenstam zoals omschreven in de
meest recente uitgave van het handboek, tenzij het materiaal autolyse
heeft ondergaan of om een andere reden ongeschikt is voor histopatho-
logisch onderzoek. Wanneer het resultaat van het histopathologisch
onderzoek onduidelijk of negatief is of het materiaal autolyse heeft
ondergaan, wordt het weefsel onderzocht met een van de andere onder
a) genoemde diagnostische methoden.
Een dier wordt als positief voor BSE beschouwd indien het resultaat van
de snelle test positief of onduidelijk is, en
— het resultaat van het daaropvolgende histopathologische onderzoek
positief is, of
— het resultaat van een andere diagnostische methode als genoemd
onder a) positief is.
3.2. Laboratoriumonderzoek naar scrapie bij schapen en geiten
a ) Verdachte gevallen
Schapen- en geitenweefsels die overeenkomstig artikel 12, lid 2, voor
onderzoek naar een laboratorium worden gestuurd, moeten een histopa-
thologisch onderzoek ondergaan in overeenstemming met de meest
recente uitgave van het handboek, tenzij het materiaal autolyse heeft
ondergaan. Wanneer het resultaat van het histopathologisch onderzoek
onduidelijk of negatief is of het materiaal autolyse heeft ondergaan,
wordt het weefsel onderzocht met immunocytochemie of immunoblot-
ting, zoals beschreven in het handboek. Snelle tests mogen hiertoe
echter niet worden gebruikt.
Indien het resultaat van een van bovengenoemde onderzoeken positief
is, wordt het dier als positief voor scrapie beschouwd.
b ) Toezicht op scrapie
Schapen- en geitenweefsels die voor laboratoriumonderzoek worden
verzonden overeenkomstig bijlage III, hoofdstuk A, deel II (Toezicht
op schapen en geiten), worden met een snelle test onderzocht.
Wanneer het resultaat van de snelle test onduidelijk of positief is, wordt
de hersenstam onmiddellijk naar een officieel laboratorium gestuurd
voor bevestigend onderzoek door middel van immunocytochemie of
immunoblotting, als bedoeld onder a).
Een dier wordt als positief voor scrapie beschouwd indien het resultaat
van de bevestigende test positief is.
3.3. Laboratoriumonderzoek naar andere TSE's dan bedoeld in de punten 3.1 en
3.2
De tests ter bevestiging van een vermoedelijke aanwezigheid van een
andere TSE dan bedoeld in de punten 3.1 en 3.2, dienen ten minste een
histopathologisch onderzoek van hersenweefsel te omvatten. De bevoegde
autoriteit kan ook laboratoriumonderzoek als immunocytochemie, immuno-
blotting, opsporing van karakteristieke fibrillen met behulp van
elektronenmicroscopie of andere methoden voorschrijven om de met de
ziekte geassocieerde vorm van het prioneiwit op te sporen. Wanneer het
eerste histopathologisch onderzoek negatief of onduidelijk is, moet er ten
minste één ander laboratoriumonderzoek verricht worden. Bij een eerste
uitbraak van de ziekte dienen ten minste drie verschillende tests te worden
uitgevoerd.
In het bijzonder moet op de monsters zo mogelijk een stamtypering worden
uitgevoerd wanneer BSE vermoed wordt bij een andere diersoort dan
runderen.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 55
▼M7
4. Snelle tests
Voor de uitvoering van de in artikel 5, lid 3, en artikel 6, lid 1, bedoelde
snelle tests worden de volgende methoden gebruikt:
— immunoblottest op basis van een western-blottingtechniek voor het
opsporen van het protease-resistente fragment PrPRes(Prionics-Check
Western-test);
— chemiluminescentie-Elisa-test met een extractiemethode en een Elisa-
techniek waarbij een versterkt chemiluminescent reagens gebruikt wordt
(Enfer-test);
— immunoassay („sandwich”-methode) voor het opsporen van PrPResna
denaturatie- en concentratiestappen (Bio-Rad TeSeE-test, vroeger Bio-
Rad Platelia-test geheten); de bestaande voorraden „Bio-Rad Platelia-
test” mogen echter binnen negen maanden na de inwerkingtreding van
deze verordening nog worden gebruikt;
— microplaat-immunoassay (Elisa) voor het opsporen van protease-resis-
tent PrPResmet monoklonale antilichamen (Prionics Check LIA-test);
— geautomatiseerde conformatieafhankelijke immunoassay waarbij de
reactiviteit van een detectieantilichaam voor de protease-gevoelige en
protease-resistente vormen van PrPSc(een deel van het protease-resis-
tente PrPScis equivalent aan PrPRes) en voor PrPCwordt vergeleken
(InPro CDI-5-test).
De producent van de snelle tests moet een door het communautaire referen-
tielaboratorium erkend kwaliteitsborgingssysteem hebben om te waarborgen
dat de prestaties van de test niet veranderen. De producent moet het test-
protocol aan het communautaire referentielaboratorium verstrekken.
Wijzigingen in de snelle test of het testprotocol mogen alleen worden
aangebracht indien het communautaire referentielaboratorium van tevoren
van de wijziging in kennis is gesteld en constateert dat die wijziging de
gevoeligheid, specificiteit en betrouwbaarheid van de test niet beperkt. Die
constatering wordt aan de Commissie en de nationale referentielaboratoria
medegedeeld.
5. Alternatieve tests
(Nader te bepalen)2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 56
▼M1
▼M9
BIJLAGE XI
IN DE ARTIKELEN 22 EN 23 BEDOELDE OVERGANGSMAATRE-
GELEN
A. Betreffende gespecificeerd risicomateriaal, separatorvlees en slachtme-
thoden
1. a) a) De onderstaande weefsels worden aangewezen als gespecificeerd risi-
comateriaal:
i) de schedel, exclusief de onderkaak maar inclusief de hersenen en de
ogen, de wervelkolom, exclusief de staartwervels, de dwarsuitsteek-
sels van de lenden- en borstwervels en de alae sacrales, maarinclusief de achterwortelganglia en het ruggenmerg van runderen
van meer dan twaalf maanden, alsmede de amandelen, de darmen
vanaf de twaalfvingerige darm tot en met het rectum, en het mesen-
terium van runderen ongeacht de leeftijd;
ii) de schedel, inclusief de hersenen en de ogen, de amandelen en het
ruggenmerg van schapen en geiten van meer dan twaalf maanden of
waarbij een van de blijvende snijtanden door het tandvlees is
gebroken, en de milt en het ileum van schapen en geiten ongeacht
de leeftijd.
De hierboven voor de verwijdering van de wervelkolom van runderen
vastgestelde leeftijd kan door wijziging van deze verordening worden
aangepast in het licht van de statistische kans dat zich in de
betrokken leeftijdsgroepen van de communautaire runderpopulatie
een geval van BSE voordoet, op basis van de resultaten van het
toezicht op BSE overeenkomstig hoofdstuk A, deel I, van bijlage III.
b) Behalve het onder a) vermelde gespecificeerde risicomateriaal moeten in
het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, alsmede
in Portugal, met uitzondering van de Autonome Regio van de Azoren, de
onderstaande weefsels als gespecificeerd risicomateriaal worden aange-
wezen: de gehele kop, exclusief de tong, maar inclusief de hersenen, de
ogen en de ganglia semilunaria; de zwezerik, de milt en het ruggenmerg
van runderen van meer dan zes maanden.
2. In afwijking van de bepalingen van punt 1, onder a) i), kan overeenkomstig
de procedure van artikel 24, lid 2, het gebruik worden toegestaan van de
wervelkolom en achterwortelganglia van runderen:
a) die geboren, ononderbroken gehouden en geslacht zijn in lidstaten waar-
voor blijkens wetenschappelijk onderzoek vaststaat dat het uitbreken van
BSE er bij inheemse runderen hoogst onwaarschijnlijk, of onwaarschijn-
lijk hoewel niet uitgesloten is, of
b) die geboren zijn na het daadwerkelijk van kracht worden van het verbod
op het vervoederen van van zoogdieren afkomstige eiwitten aan herkau-
wers, afkomstig uit lidstaten waar BSE bij inheemse dieren is vastgesteld
of waarvoor blijkens wetenschappelijk onderzoek vaststaat dat hetuitbreken van BSE er bij inheemse runderen waarschijnlijk is.
Het Verenigd Koninkrijk, Portugal en Zweden kunnen van deze uitzon-
dering gebruikmaken op grond van eerder ingediende en geëvalueerde
bewijsstukken. Andere lidstaten kunnen een aanvraag tot deze uitzonde-
ring indienen door de Commissie terzake overtuigende bewijsstukken
betreffende punt a) of b), als toepasselijk, voor te leggen.
De lidstaten die van deze uitzondering gebruikmaken, moeten naast de in
bijlage III, hoofdstuk A, deel I, vastgestelde vereisten tevens garanderen
dat alle runderen van meer dan 30 maanden onderzocht worden met een
van de goedgekeurde snelle tests zoals opgesomd in bijlage X, hoofdstuk
C, punt 4, voorzover deze runderen:
i) op het landbouwbedrijf of tijdens het transport zijn gestorven, doch
niet voor menselijke consumptie zijn geslacht, met uitzondering van
dode dieren in afgelegen gebieden waar de veedichtheid gering is, en
in lidstaten waar het uitbreken van BSE onwaarschijnlijk is;
ii) normaal geslacht zijn met het oog op menselijke consumptie.
Deze uitzondering mag niet worden verleend om het gebruik toe te staan
van de wervelkolom en achterwortelganglia van runderen boven 30
maanden uit het Verenigd Koninkrijk en Portugal, met uitzondering van
de Autonome Regio van de Azoren.
Deskundigen van de Commissie kunnen overeenkomstig artikel 21
controles ter plaatse uitvoeren om de ingediende bewijsstukken verder
te verifiëren.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 57
▼M9
3. De beenderen van runderen, schapen en geiten mogen niet gebruikt worden
voor de productie van separatorvlees.
4. Het na bedwelming beschadigen van weefsel van het centrale zenuwstelsel
met een lang, staafvormig instrument dat in de schedelholte wordt inge-
bracht, mag niet worden toegepast bij runderen, schapen en geiten waarvan
het vlees voor menselijke of dierlijke consumptie bestemd is.
5. Gespecificeerd risicomateriaal wordt verwijderd in:
a) slachthuizen, of, indien van toepassing, andere slachtplaatsen;
b) uitsnijderijen, in geval van wervelkolommen van runderen;
c) in voorkomend geval, intermediaire bedrijven als bedoeld in artikel 10
van Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de
Raad (1) of krachtens artikel 23, lid 2, onder c), iv), vi) en vii), van die
verordening gemachtigde en geregistreerde gebruikers en verzamel-
centra.
Deze bepalingen zijn niet van toepassing op categorie 1-materiaal voor het
voederen van aasetende vogels overeenkomstig artikel 23, lid 2, onder d),
van Verordening (EG) nr. 1774/2002.
6. Tongen van runderen van alle leeftijden, bestemd voor menselijke of dier-
lijke consumptie, worden in het slachthuis verzameld door middel van een
dwarse snede rostraal van de processus lingualis van het basihyoid.
7. Kopvlees van runderen ouder dan 12 maanden wordt verzameld in slacht-
huizen, onder toepassing van een door de bevoegde autoriteit erkend
controlesysteem om eventuele verontreiniging van het kopvlees met weefsel
van het centrale zenuwstelsel te voorkomen. Dit systeem bestaat minimaal
uit de volgende maatregelen:
— het verzamelen vindt plaats in een speciale ruimte die fysiek van de
overige delen van de slachtlijn gescheiden is;
— wanneer de koppen vóór het verzamelen van kopvlees van de transport-
band of de haken worden genomen, worden de inschotopening en het
voorhoofd en het achterhoofdsgat afgesloten met een ondoordringbare,
duurzame stop. Wanneer de hersenstam voor laboratoriumtests op BSE
wordt bemonsterd, wordt het achterhoofdsgat onmiddellijk na de bemon-
stering afgesloten;
— kopvlees mag niet worden verzameld van koppen waarvan de ogen
onmiddellijk vóór het slachten of daarna beschadigd of verloren gegaan
zijn, of die anderszins zodanig beschadigd zijn dat de kop met weefsel
van het centrale zenuwstelsel verontreinigd kan zijn;
— kopvlees mag niet worden verzameld van koppen die niet deugdelijk
overeenkomstig het tweede streepje zijn afgesloten;
— onverminderd de algemene hygiënevoorschriften zijn er specifieke werk-
voorschriften om verontreiniging van het kopvlees tijdens het
verzamelen te voorkomen, met name wanneer de in het tweede streepje
bedoelde afsluiting ontbreekt of de ogen bij de bewerking worden
beschadigd;
— er is een bemonsteringsplan voor het aantonen van weefsel van het
centrale zenuwstelsel met behulp van een geschikte laboratoriumtest
om na te gaan of de maatregelen ter beperking van verontreiniging
naar behoren zijn uitgevoerd.
8. In afwijking van de voorschriften van punt 7 kunnen de lidstaten besluiten
in het slachthuis een alternatief controlesysteem voor het verzamelen van
kopvlees van runderen toe te passen waarmee verontreiniging van kopvlees
met weefsel van het centrale zenuwstelsel op gelijkwaardige wijze wordt
beperkt. Er is een bemonsteringsplan voor het aantonen van weefsel van
het centrale zenuwstelsel met behulp van een geschikte laboratoriumtest
om na te gaan of de maatregelen ter beperking van verontreiniging naar
behoren zijn uitgevoerd. De lidstaten die van deze afwijking gebruikmaken,
informeren de Commissie en de overige lidstaten in het kader van het
Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid over hun
controlesysteem en de resultaten van de bemonstering.
9. Het bepaalde in de punten 7 en 8 is niet van toepassing op het verzamelen
van de tong overeenkomstig punt 6, noch op het verzamelen van wangvlees
in het slachthuis indien dat gebeurt zonder de runderkop van de transport-
band of de haken te nemen.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 58
(1) PB L 273 van 10.10.2002, blz. 1.
▼M9
10. In afwijking van de punten 5 en 7 kunnen de lidstaten het volgende
toestaan:
a) het verwijderen van het ruggenmerg van schapen en geiten in speciaal
daarvoor erkende uitsnijderijen;
b) het verwijderen van de wervelkolom van karkassen of delen van
karkassen in speciaal daarvoor erkende, gecontroleerde en geregistreerde
slagerijen;
c) het verzamelen van kopvlees van runderen in speciaal daarvoor erkende
uitsnijderijen overeenkomstig de volgende bepalingen:
runderkoppen bestemd om te worden vervoerd naar uitsnijderijen die
speciaal erkend zijn voor het verzamelen van kopvlees, voldoen aan de
volgende voorschriften:
— de koppen worden tijdens de opslag en het vervoer naar de speciaal
erkende uitsnijderij aan een rek gehangen;
— voordat de koppen van de transportband of de haken aan de rekken
worden gehangen, worden de inschotopening in het voorhoofd en het
achterhoofdsgat deugdelijk afgesloten met een ondoordringbare,
duurzame stop. Wanneer de hersenstam voor laboratoriumtests op
BSE wordt bemonsterd, wordt het achterhoofdsgat onmiddellijk na
de bemonstering afgesloten;
— koppen die niet deugdelijk overeenkomstig het tweede streepje zijn
afgesloten, waarvan de ogen onmiddellijk vóór het slachten of daarna
beschadigd of verloren gegaan zijn of die anderszins zodanig bescha-
digd zijn dat de kop met weefsel van het centrale zenuwstelsel
verontreinigd kan zijn, mogen niet naar de speciaal erkende uitsnij-
derijen worden vervoerd;
— er is een bemonsteringsplan voor het aantonen van weefsel van het
centrale zenuwstelsel met behulp van een geschikte laboratoriumtest
om na te gaan of de maatregelen ter beperking van verontreiniging
naar behoren zijn uitgevoerd.
Kopvlees van runderen wordt verzameld in speciaal daarvoor erkende
uitsnijderijen onder toepassing van een door de bevoegde autoriteit
erkend controlesysteem om eventuele verontreiniging van het kopvlees
met weefsel van het centrale zenuwstelsel te voorkomen. Dit systeem
bestaat minimaal uit de volgende maatregelen:
— alle koppen worden visueel gecontroleerd op tekenen van verontrei-
niging of beschadiging, alsmede op deugdelijke afsluiting, voordatmet het verzamelen van het kopvlees wordt begonnen;
— kopvlees mag niet worden verzameld van koppen die niet deugdelijk
zijn afgesloten, waarvan de ogen beschadigd zijn, of die anderszins
zodanig beschadigd zijn dat de kop met weefsel van het centrale
zenuwstelsel verontreinigd kan zijn. Evenmin mag kopvlees worden
verzameld van koppen waarvan vermoed wordt dat ze door bovenbe-
doelde koppen zijn verontreinigd;
— onverminderd de algemene hygiënevoorschriften zijn er specifieke
werkvoorschriften om verontreiniging van het kopvlees tijdens het
vervoer en het verzamelen te voorkomen, met name wanneer de
afsluiting ontbreekt of de ogen tijdens het vervoer of het verzamelen
worden beschadigd;
— er is een bemonsteringsplan voor het aantonen van weefsel van het
centrale zenuwstelsel met behulp van een geschikte laboratoriumtest
om na te gaan of de maatregelen ter beperking van verontreiniging
naar behoren zijn uitgevoerd.
11. Al het gespecificeerde risicomateriaal wordt bij verwijdering onmiddellijk
met een kleurstof of, in voorkomend geval, met een merkstof, gemerkt en
wordt verwijderd overeenkomstig het bepaalde in Verordening (EG) nr.
1774/2002, en met name artikel 4, lid 2, daarvan.
12. De lidstaten verrichten frequent officiële controles om na te gaan of dit deel
correct wordt uitgevoerd en zien erop toe dat er maatregelen worden
getroffen om verontreiniging te vermijden, met name in slachthuizen,
uitsnijderijen en andere locaties waar gespecificeerd risicomateriaal wordt
verwijderd, zoals slagerijen en inrichtingen als bedoeld in punt 5, onder c).
De lidstaten voeren met name een regeling in om te waarborgen en te
controleren dat:
a) gespecificeerd risicomateriaal dat wordt gebruikt voor doeleinden die
krachtens artikel 1, lid 2, en Verordening (EG) nr. 1774/2002 zijn toege-
staan, uitsluitend voor die toegestane doeleinden wordt gebruikt;
b) gespecificeerd risicomateriaal wordt verwijderd overeenkomstig Veror-
dening (EG) nr. 1774/2002.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 59
▼M9
13. De lidstaten kunnen toestaan dat er koppen of karkassen met gespecificeerd
risicomateriaal naar een andere lidstaat worden vervoerd als deze daarmee
en met de specifieke voorwaarden waaronder dit vervoer moet plaatsvinden,
heeft ingestemd.
Karkassen, halve karkassen, halve karkassen die in ten hoogste drie delen
zijn verdeeld en voor- en achtervoeten, die geen ander gespecificeerd risico-
materiaal dan wervelkolom, inclusief achterwortelganglia, bevatten, kunnen
evenwel in een lidstaat worden ingevoerd of zonder voorafgaande toestem-
ming van een lidstaat naar een andere lidstaat worden verzonden.
14. Er wordt een controlesysteem ingevoerd voor de verwijdering van de
wervelkolom, als omschreven in punt 1, onder a), i). Dit systeem bestaat
minimaal uit de volgende maatregelen:
a) wanneer de wervelkolom niet hoeft te worden verwijderd, worden
karkassen van runderen, die de wervelkolom bevatten, of delen daarvan
gekenmerkt door middel van een blauwe streep op het in Verordening
(EG) nr. 1760/2000 bedoelde etiket;
b) in het in artikel 3, lid 1, punt A, onder f) ii), van Richtlijn 64/433/EEG
bedoelde handelsdocument of het in artikel 1, lid 2, van Beschikking 93/
13/EEG van de Commissie (1) bedoelde document, al naar het geval,
wordt specifiek het aantal runderkarkassen of delen daarvan vermeld
waarvan de wervelkolom moet worden verwijderd en het aantal runder-
karkassen of delen daarvan waarbij dit niet hoeft te gebeuren;
c) de slagerijen bewaren de in onder b) genoemde handelsdocumenten
gedurende ten minste één jaar.
15. a) Op de onderstaande producten van dierlijke oorsprong zijn bij invoer in
de Gemeenschap de onder b) vermelde voorwaarden van toepassing:
— het in punt 1, onder a), bedoelde gespecificeerd risicomateriaal;
— „vers vlees”: vlees zoals omschreven in Richtlijn 64/433/EEG;— „gehakt vlees en vleesbereidingen”: gehakt vlees en vleesbereidingen
zoals omschreven in Richtlijn 94/65/EG (
2);
— „vleesproducten”: vleesproducten zoals omschreven in Richtlijn 77/
99/EEG (3);
— „andere producten van dierlijke oorsprong”: andere producten van
dierlijke oorsprong zoals omschreven in Richtlijn 77/99/EEG;
— „gesmolten vet” zoals bedoeld in Verordening (EG) nr. 1774/2002;— „gelatine” zoals bedoeld in Richtlijn 92/118/EEG en Verordening
(EG) nr. 1774/2002;
— „voeder voor gezelschapsdieren” zoals bedoeld in Verordening (EG)
nr. 1774/2002;
— „bloedproducten” zoals bedoeld in Verordening (EG) nr. 1774/2002;
— „verwerkte dierlijke eiwitten” zoals bedoeld in Verordening (EG) nr.
1774/2002;
— „beenderen en producten uit beenderen” zoals bedoeld in Verorde-
ning (EG) nr. 1774/2002;
— „categorie 3-materiaal” zoals bedoeld in Verordening (EG) nr. 1774/
2002.
De verwijzingen naar „producten van dierlijke oorsprong” gelden alleen
voor de in dit punt opgesomde producten van dierlijke oorsprong, enhebben geen betrekking op andere producten van dierlijke oorsprong
die dergelijke producten van dierlijke oorsprong bevatten of daarvan
afkomstig zijn.
b) Wanneer bovenstaande producten van dierlijke oorsprong die van
runderen, schapen of geiten afkomstig materiaal bevatten uit derde
landen of gebieden daarvan in de Gemeenschap worden ingevoerd, dient
het voorgeschreven gezondheidscertificaat vergezeld te gaan van de
onderstaande, door de bevoegde autoriteit van het land van productie
ondertekende verklaring:2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 60
(1) PB L 9 van 15.1.1993, blz. 3.
(2) Richtlijn 94/65/EG van de Raad van 14 december 1994 tot vaststelling van voor-
schriften voor de productie en het in de handel brengen van gehakt vlees en
vleesbereidingen (PB L 368 van 31.12.1994, blz. 10).
(3) Richtlijn 77/99/EEG van de Raad van 21 december 1976 inzake gezondheidsvraag-
stukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vleesproducten(PB L 26 van 31.1.1977, blz. 85). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/76/
EG van de Raad (PB L 10 van 16.1.1998, blz. 25).
▼M9
„Dit product bevat geen materiaal zoals hieronder omschreven en is daar
niet van afkomstig:
hetzij (*)na 31 maart 2001 geproduceerd gespecificeerd risicomateriaal zoals
omschreven in bijlage XI, deel A, van Verordening (EG) nr. 999/2001,
of na 31 maart 2001 geproduceerd separatorvlees van beenderen van
runderen, schapen of geiten. Dit product is niet afgeleid van runderen,
schapen of geiten die na 31 maart 2001 zijn geslacht met gebruikmaking
van de methode waarbij de dieren worden bedwelmd of onmiddellijk
gedood door middel van een gasinjectie in de schedelholte, of waarbij,
na bedwelming van het dier, het weefsel van het centrale zenuwstelsel
met een lang en staafvormig, in de schedelholte ingebracht instrument
wordt beschadigd.
Karkassen, halve karkassen en voor- en achtervoeten kunnen bij de
invoer (delen van) de wervelkolom bevatten;
hetzij (*)
materiaal afkomstig van runderen, schapen en geiten, die niet geboren,
ononderbroken gehouden en geslacht zijn in de volgende landen:
— Argentinië
— Australië
— Botswana
— Brazilië— Chili— El Salvador— IJsland
— Namibië
— Territorium Nieuw-Caledonië— Nieuw-Zeeland— Nicaragua— Panama
— Paraguay
— Singapore— Swaziland— Uruguay— Vanuatu.
(*) Doorhalen wat niet van toepassing is.”
D. Betreffende het in de handel brengen en de uitvoer
1. De volgende bepalingen blijven als overgangsmaatregel van kracht:
Beschikking 98/256/EG van de Raad van 16 maart 1998 inzake spoedmaat-
regelen ter bescherming tegen boviene spongiforme encefalopathie, tot
wijziging van Beschikking 94/474/EG en tot intrekking van Beschikking 96/
239/EG.
Beschikking 98/351/EG van de Commissie van 29 mei 1998 houdende vast-
stelling van de datum waarop mag worden begonnen met de verzending, in
het kader van de „Export Certified Herds Scheme” van van runderen
verkregen producten uit Noord-Ierland, op grond van artikel 6, lid 5, van
Beschikking 98/256/EG van de Raad.
Beschikking 1999/514/EG van de Commissie van 23 juli 1999 houdende
vaststelling van de datum waarop mag worden begonnen met de verzending,
in het kader van de „Date-Based Export Scheme”, van van runderen
verkregen producten uit het Verenigd Koninkrijk, op grond van artikel 6, lid
5, van Beschikking 98/256/EG van de Raad.
Beschikking 2000/345/EG van de Commissie van 22 mei 2000 tot vaststel-
ling van de datum waarop overeenkomstig het bepaalde in artikel 3, lid 6,
van Beschikking 98/653/EG mag worden begonnen met de verzending van
bepaalde producten van Portugal naar Duitsland voor verbranding.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 61
▼M11
▼M4
▼M10
▼M2
▼M5
▼M2
▼M2
Beschikking 2000/371/EG van de Commissie van 6 juni 2000 tot vaststelling
van de datum waarop overeenkomstig het bepaalde in artikel 3, lid 7, van
Beschikking 98/653/EG mag worden begonnen met de verzending van vecht-
stieren van Portugal naar Frankrijk.
Beschikking 2000/372/EG van de Commissie van 6 juni 2000 tot vaststelling
van de datum waarop overeenkomstig het bepaalde in artikel 3, lid 7, van
Beschikking 98/653/EG mag worden begonnen met de verzending van vecht-
stieren van Portugal naar Spanje.
Beschikking 2001/376/EG van de Commissie van 18 april 2001 inzake maat-
regelen die noodzakelijk zijn geworden wegens het voorkomen van boviene
spongiforme encefalopathie in Portugal, en tot uitvoering van een aan een
datum gerelateerde uitvoerregeling.
2. De invoer van runderen moet vergezeld gaan van een internationaal dierge-
zondheidscertificaat waaruit blijkt dat:
a) het vervoederen aan herkauwers van van zoogdieren afgeleide eiwitten,
verboden is en het verbod daadwerkelijk is toegepast;
b) de voor uitvoer naar de Gemeenschap bestemde runderen geïdentificeerd
zijn met een permanent identificatiesysteem waarmee het moederdier en
het beslag van oorsprong opgespoord kunnen worden, en geen nakome-
lingen zijn van koeien die van BSE verdacht zijn.
3. Punt 2 is niet van toepassing op de invoer van runderen die geboren en onon-
derbroken gehouden zijn in de onderstaande landen:
— Argentinië
— Australië— Botswana— Brazilië
— Chili
— El Salvador— IJsland— Namibië— Territorium Nieuw-Caledonië— Nieuw-Zeeland— Nicaragua— Panama— Paraguay
— Singapore
— Swaziland— Uruguay— Vanuatu.2001R0999 — NL — 01.05.2004 — 012.001 — 62
▼M11
▼M4