1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B EERSTE RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 5 maart 1979
tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het
directe levensverzekeringsbedrijf, en de uitoefening daarvan
(79/267/EEG)
(PB L 63 van 13.3.1979, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Tweede richtlijn 90/619/EEG van de Raad van 8 november 1990 L 330 50 29.11.1990
►M2 Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 L 360 1 9.12.1992
►M3 Richtlijn 95/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni
1995L 168 7 18.7.1995
►M4 Richtlijn 2002/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5
maart2002L 77 11 20.3.2002
Gewijzigd bij:
►A1 Toetredingsakte van Griekenland L 291 17 19.11.1979
►A2 Toetredingsakte van Spanje en Portugal L 302 23 15.11.1985
►A3 Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C 241 21 29.8.1994
(aangepastdoor Besluit95/1/EG, Eurat om, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
NB: Deze geconsolideerde versie bevat referenties naar de Europese rekeneenheid en/of ecu. Vanaf 1 januari 1999 moeten
beide worden gelezen als referentie naar de euro — Verordening (EEG) nr. 3308/80 van de Raad (PB L 345 van20.12.1980, blz. 1) en Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad (PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1).
▼B
EERSTE RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 5 maart 1979
tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
betreffende de toegang tot het directe levensverzekeringsbedrijf, en
de uitoefening daarvan
(79/267/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 49 en 57,
Gezien hetvoorst el van de Commissie (1),
Gezien hetadvies van hetEuropese Parlement (2),
Gezien hetadvies van hetEconomisch en Sociaal Comit é (3),
Overwegende dat, ter vergemakkelijking van de toegang tot en de
uitoefening van het levensverzekeringsbedrijf, bepaalde verschillen dieop het gebied van het toezicht bestaan tussen de nationale wetgevingen,dienen te worden afgeschaft; dat, ter verwezenlijking van dit doel,onder waarborging van een passende bescherming van verzekerden en
begunstigden in alle Lid-Staten, met name de bepalingen dienen te
worden gecoördineerd die betrekking hebben op de financiële garantiesdie van de levensverzekeringsondernemingen worden geëist;
Overwegende dateen indeling naar branche noodzakelijk is, in het
bijzonder om de werkzaamheden waarvoor een vergunning verplichtis
gesteld vast te stellen;
Overwegende datvan hett oepassingsgebied van deze richt lijn dienen
te worden uitgesloten sommige onderlinge waarborgmaatschappijen c.q. onderlinge verzekeringsmaatschappijen die op grond van de regelingdie rechtens op hen van toepassing is, aan specifieke voorwaarden
inzake zekerheid voldoen en eigen financiële waarborgen bieden; dat
voorts sommige instellingen wier werkzaamheden zich slechtsuitstrekken tot een zeer beperkte sector en statutair beperkt zijn, dienente worden uitgesloten;
Overwegende dat in de Lid-Staten verschillende regelingen en
gebruiken bestaan ter zake van het gelijktijdig beoefenen van het
levensverzekerings- en hetschadeverzekeringsbedrijf; dater aanleiding
is om nieuw op te richten ondernemingen deze gelijktijdige beoefeningniet meer toe te staan; dat wat betreft de bestaande ondernemingen diedeze werkzaamheden gelijktijdig uitoefenen, de Lid-Staten de moge-lijkheid moet worden geboden deze te machtigen daarmee voort te
gaan, mits zij voor elk van hun bedrijvigheden een gescheiden beheer
voeren, zulks ter bescherming van de belangen van onderscheidenlijkhen die een levensverzekering en hen die een schadeverzekeringhebben afgesloten en opdat de minimum financiële verplichtingen tenlaste van de ene werkzaamheid niet worden gedragen door de anderewerkzaamheid; dat, indien een van deze ondernemingen zich in een
Lid-Staat wenst te vestigen om aldaar de levensverzekeringsbranche
uit te oefenen zij daartoe een dochteronderneming dient op te richtendie bij wijze van overgangsmaatregel in aanmerking zal kunnen komenvoor bepaalde faciliteiten; dat wat betreft deze bestaande onderne-mingen die deze werkzaamheden gelijktijdig uitoefenen, de Lid-Staten
ook de mogelijkheid moetworden geboden om van die op hun grond-
gebied gevestigde ondernemingen te eisen dat zij aan deze cumulatievan werkzaamheden een einde maken; datvoort s de gespecialiseerdeondernemingen aan een bijzonder toezicht dienen te worden onder-worpen wanneer een schadeverzekeringsonderneming behoortt otdezelfde financiële groep als een levensverzekeringsonderneming;1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 2
(1) PB nr. C 35 van 28. 3. 1974, blz. 9.
(2) PB nr. C 140 van 13. 11. 1974, blz. 44.
(3) PB nr. C 109 van 19. 9. 1974, blz. 1.
▼B
Overwegende dat in iedere Lid-Staat voor de uitoefening van het
levensverzekeringsbedrijf een overheidsvergunning en overheidstoe-zichtis voorgeschreven, doch datde voorwaarden voor de verlening
of intrekking van deze vergunning nader moeten worden vastgesteld;
datt evens moetworden voorzien in de mogelijkheid van beroep opeen rechterlijke instantie tegen een besluit tot afwijzing of intrekking;
Overwegende dat ten aanzien van de technische voorzieningen met
inbegrip van de wiskundige voorzieningen, dezelfde regels kunnen
worden vastgesteld als voor de schadeverzekeringssector, namelijk
lokalisatie in het land van bedrijfsuitoefening, voorschriften van datland voor de methoden van berekening, bepaling van de beleggingsca-tegorieën en waardering van de activa; dat een coördinatie op dezeverschillende terreinen weliswaar wenselijk lijkt, doch in het kadervan deze richtlijn niet noodzakelijk is en op een later tijdstip kan
worden verwezenlijkt;
Overwegende datde verzekeringsondernemingen nietalleen over
voldoende technische voorzieningen, met inbegrip van wiskundigevoorzieningen, moeten beschikken om aan de aangegane verplichtingente voldoen, doch ook over een aanvullende reserve, solvabiliteitsmargegenaamd, gevormd door het vrije vermogen en, met toestemming van
de toezichthoudende autoriteit, door impliciete vermogensbestanddelen,
t en einde aan de wisselvalligheden van hetbedrijf hethoofd t e kunnenbieden; datvoorgeschreven dientt e worden datdeze marge in verhou-ding dient te staan tot de omvang van de bedrijfsverrichtingen en tot deaard en grootte van de risico's die verbonden zijn aan de verschillende
werkzaamheden welke onder het toepassingsgebied van deze richtlijn
vallen ten einde ter zake te verzekeren dat de opgelegde verplichtingenworden bepaald aan de hand van objectieve criteria, waardoor voorondernemingen van overeenkomstige omvang gelijke mededingings-voorwaarden worden geschapen; datdeze marge derhalve dientt everschillen naargelang hetbeleggingsrisico's, overlijdensrisico's of
uitsluitend beheersrisico's betreft; dat zij zodoende soms dient te
worden bepaald aan de hand van de wiskundige voorzieningen en hetrisicokapitaal ten laste van de onderneming, of aan de hand van degeïnde premies of bijdragen, dan wel alleen aan de hand van de voor-zieningen en soms aan de hand van hetvermogen van de
tontinedeelgenootschappen;
Overwegende dathetnoodzakelijk is een garant iefonds verplichtt e
stellen van een zodanige omvang en samenstelling dat het waarborgtdatde ondernemingen reeds bij hun opricht ing over voldoendemiddelen beschikken en de solvabiliteitsmarge tijdens de bedrijfsuitoe-fening in geen geval beneden een minimumveiligheidsmarge daalt; dat
dit garantiefonds geheel of voor een bepaald gedeelte moet bestaan uit
expliciete vermogensbestanddelen;
Overwegende dat het noodzakelijk is maatregelen te treffen voor het
geval dat een onderneming in een zodanige financiële situatie komt teverkeren dathethaar moeilijk wordthaar verplicht ingen na t e komen;
Overwegende dat de gecoördineerde voorschriften betreffende de uitoe-
fening van hetdirect e verzekeringsbedrijf binnen de Gemeenschap in
beginsel eveneens van toepassing moeten zijn op alle ondernemingendie op de marktwerkzaam zijn en derhalve ook op de agent schappenen bijkantoren van de ondernemingen waarvan het hoofdkantoor buitende Gemeenschap is gelegen; dat ten aanzien van deze agentschappen en
bijkantoren echter bijzondere bepalingen inzake de vorm van het
toezicht dienen te worden vastgesteld omdat het vermogen van deondernemingen waarvan zij afhankelijk zijn zich buiten de Gemeen-schap bevindt;
Overwegende datovereenkomst en op basis van wederkerigheid met
een of meer derde landen dienen te worden gesloten ten einde een
soepeler toepassing van deze bijzondere voorwaarden mogelijk te
maken, zulks onder eerbiediging van hetbeginsel datde agent schappenen bijkantoren van deze ondernemingen geen gunstiger behandelingmogen krijgen dan de ondernemingen uitde Gemeenschap;
Overwegende datsommige overgangsbepalingen nodig zijn t en einde
met name de bestaande kleine en middelgrote ondernemingen in staat1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 3
▼B
te stellen zich aan de krachtens deze richtlijn door de Lid-Staten te
geven voorschriften aan te passen, zulks met inachtneming van detoepassing van artikel 53 van het Verdrag;
Overwegende datart ikel 52 van hetEEG-Verdrag sedertheteinde van
de overgangsperiode rechtstreeks van toepassing is en dat er derhalve
sindsdien geen aanleiding meer bestaat tot het vaststellen van richt-
lijnen inzake opheffing van de beperkingen van de vrijheid vanvestiging; dat de bepalingen betreffende het bewijs van betrouwbaar-heid en hetbewijs datgeen faillissementheeftplaat sgevonden, dievoorkomen in Richtlijn 73/240/EEG van de Raad van 24 juli 1973inzake de opheffing van de beperkingen van de vrijheid van vestiging
op het gebied van het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van
de levensverzekeringsbranche (
1), enerzijds geen beperkingen in de
eigenlijke zin van hetwoord vormen en anderzijds eveneens vereistzijn in de levensverzekeringsbranche; datdeze bepalingen derhalve inde onderhavige coördinatierichtlijn moeten worden opgenomen;
Overwegende datgewaarborgd dientt e worden datde gecoördineerde
voorschriften op uniforme wijze worden toegepast en dat derhalvemoetworden gezorgd voor een nauwe samenwerking t ussen de
Commissie en de Lid-Staten op dit gebied,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
TITEL I
ALGEMENE BEPALINGEN
Artikel 1
Deze richtlijn heeft betrekking op de toegang tot en de uitoefening van
hetdirect e verzekeringsbedrijf anders dan in loondienstdoor onderne-mingen welke in een Lid-Staat zijn gevestigd of zich daar wensen tevestigen, met betrekking tot de hierna omschreven werkzaamheden.
1. De volgende verzekeringen voor zover zij uiteen overeenkomst
voortvloeien:
a) de levensverzekeringsbranche, datwil zeggen de branche die
onder andere de verzekering bij leven, de verzekering bij over-lijden, de gemengde verzekering, de levensverzekering metcontraverzekering, de verzekeringen in verband met huwelijk engeboorte omvat;
b) de lijfrenteverzekering;
c) de aanvullende verzekeringen welke door de levensverzekerings-
ondernemingen worden gesloten, namelijk inzonderheid deverzekering tegen lichamelijk letsel, met inbegrip van arbeidson-geschiktheid, de verzekering bij overlijden ten gevolge van eenongeval, de verzekering tegen invaliditeit ten gevolge van
ongeval of ziekte, voor zover deze verschillende verzekeringen
een aanvulling vormen op een levensverzekering;
d) de in Ierland en hetVerenigd Koninkrijk best aande verzekering
genaamd „permanent health insurance” (niet opzegbare ziektever-zekering van lange duur).
2. De volgende verrichtingen voor zover zij voortvloeien uit een over-
eenkomsten voor zover zij gecont roleerd worden door de bevoegde
overheidsinstanties voor het toezicht op particuliere verzekeringen►
M2 ◄:
a) tontineverrichtingen waarbij deelgenootschappen worden
gevormd waarin de deelgenoten zich aaneensluiten om gezamen-lijk hun bijdragen te kapitaliseren en het aldus gevormdevermogen te verdelen tussen de overlevenden of tussen de recht-hebbenden van de overledenen;1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 4
(1) PB nr. L 228 van 16. 8. 1973, blz. 20.
▼B
b) kapitalisatieverrichtingen die zijn gebaseerd op een actuariële
techniek, waarbij in ruil voor tevoren vastgestelde stortingenineens of periodieke stortingen, verplichtingen worden aangegaan
die, voor watbet refthun duur en hun bedrag, bepaald zijn;
c) verrichtingen voor het beheer van collectieve pensioenfondsen,
dat wil zeggen verrichtingen waarbij de betrokken ondernemingzich belastmethetbeheer van beleggingen en metname van deactiva welke staan tegenover de voorzieningen van de organen
die uitkeringen verstrekken bij overlijden, bij leven of bij beëin-
diging of vermindering van de werkzaamheid;
d) verrichtingen als bedoeld sub c), wanneer deze vergezeld gaan
van een verzekeringsgarantie die betrekking heeft hetzij op hetbehoud van het kapitaal, hetzij op de betaling van een minimu-minterest;
e) door verzekeringsmaatschappijen gedane verrichtingen zoals die
welke zijn bedoeld in de Franse „code des assurances”, in boekIV, titel 4, hoofdstuk 1.
3. De in de wetgeving op de sociale verzekering omschreven of
bedoelde verrichtingen in verband met de duur van het leven vande mens, voor zover deze in overeenstemming met de wetgeving
van een Lid-Staat door verzekeringsondernemingen voor eigen risico
worden verrichtof beheerd.
Artikel 2
Deze richtlijn heeft geen betrekking op:1. de branches welke zijn omschreven in de bijlage van de eerste
Richtlijn nr. 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot coördi-natie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffendede toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van
de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan (
1), hierna
de eerste coördinatierichtlijn „schadeverzekering” genoemd, behou-dens de toepassing van artikel 1, punt 1, sub c), van deze richtlijn;
2. de verrichtingen van instellingen op het gebied van voorzorg en
bijstand, waarvan de prestaties verschillen naar gelang van de
beschikbare middelen, en in hetkader waarvan de bijdragen van de
leden forfaitair worden vastgesteld;
3. de verrichtingen van andere instellingen dan de in artikel 1 bedoelde
ondernemingen die ten doel hebben aan al dan niet in loondienstwerkzame personen, die in hetkader van een onderneming of vaneen groep van ondernemingen of van een beroep of meerdere
beroepen omvattende sector zijn gegroepeerd, uitkeringen te
verstrekken bij overlijden, bij leven of bij beëindiging of verminde-ring van de werkzaamheid, ongeachtof de uitdeze verricht ingenvoortvloeiende verbintenissen al dan niet volledig en voortdurenddoor wiskundige voorzieningen zijn gedekt;
4. verzekeringen die vallen binnen een wettelijke regeling van sociale
zekerheid, onder voorbehoud van de toepassing van artikel 1, punt
3.
Artikel 3
Deze richtlijn heeft geen betrekking op:1. instellingen die uitsluitend uitkeringen bij overlijden waarborgen,
wanneer het bedrag van deze uitkeringen niet groter is dan hetgemiddelde bedrag van de begrafeniskosten voor een sterfgeval ofwanneer deze uitkeringen in natura geschieden;1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 5
(1) PB nr. L 228 van 16. 8. 1973, blz. 3.
▼M4
2. onderlinge waarborgmaatschappijen en onderlinge verzekerings-
maatschappijen waarvan:
— de statuten de mogelijkheid bieden hetzij over te gaan tot het
heffen van suppletiebijdragen, hetzij tot vermindering van deuitkeringen, hetzij een beroep te doen op de medewerking vanderden die tot dat doel een verbintenis hebben aangegaan; en
— hetjaarlijkse bedrag van de bijdragen, ont vangen uithoofde van
de door deze richtlijn bestreken werkzaamheden, gedurende drieopeenvolgende jaren nietmeer dan 5 000 000 EUR beloopt .
Indien ditbedrag gedurende drie opeenvolgende jaren wordt
overschreden, is deze richtlijn vanaf het vierde jaar van toepas-sing.
Hetbepaalde in ditart ikel beletevenwel nietdateen onderlinge
maatschappij uit hoofde van deze richtlijn een vergunning aanvraagt
of haar vergunning behoudt.
Artikel 4
Onder deze richtlijn vallen niet het Duitse „Versorgungsverband deut-
scher Wirtschaftsorganisationen” en de Luxemburgse „Caisse
d'Épargne de l'État”, behoudens in geval van statutenwijziging ten
aanzien van de bevoegdheid.
Deze richtlijn heeft geen betrekking op de pensioenactiviteiten van
pensioenverzekeraars als voorgeschreven in de wetop de pensioenenvoor werknemers (TEL) en aanverwante Finse wettelijke regelingen
op voorwaarde dat:
a) pensioenverzekeraars die reeds ingevolge de Finse wetverplichtzijn
verschillende stelsels voor boekhouding en beheer voor hun pensi-oenactiviteiten aan te houden zullen bovendien met ingang van dedatum van toetreding, voor het uitvoeren van deze activiteitenverschillende rechtspersonen in het leven roepen;
b) de Finse autoriteiten zullen zonder enig onderscheid, alle onder-
danen en ondernemingen van de Lid-Staten toestaan alle in artikel1 genoemde activiteiten, die met deze uitzondering in verband staan,uit te voeren, overeenkomstig de Finse wetgeving, zowel doormiddel van:
— eigendom van of deelneming in een bestaande verzekeringsmaat-
schappij of groep van verzekeraars;
— oprichting van of deelneming in nieuwe verzekeringsmaatschap-
pijen of groepen van verzekeraars, waaronderpensioenverzekeraars;
c) de Finse autoriteiten leggen binnen drie maanden na de datum van
toetreding een rapport ter goedkeuring aan de Commissie voor
waarin wordtaangegeven welke maat regelen zijn genomen omTEL-activiteiten te scheiden van normale verzekeringsactiviteitenvan Finse verzekeringsmaatschappijen ten einde te voldoen aan allevereisten van de Derde Richtlijn Levensverzekeringen.
Artikel 5
In het kader van deze richtlijn moet worden verstaan onder:
a) rekeneenheid: de Europese rekeneenheid (ERE) zoals gedefinieerd
in artikel 10 van het Financieel Reglement van 21 december 1977
van toepassing op de algemene begroting der Europese Gemeen-schappen (
1); telkens wanneer in deze richtlijn wordt verwezen naar
de rekeneenheid, moetvanaf 31 december van elk jaar, als t egen-waarde ervan in nationale valuta in aanmerking worden genomendie welke gold op de laatste dag van de voorgaande maand oktober1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 6
(1) PB nr. L 356 van 31. 12. 1977, blz. 1.▼B
▼A3
▼B
▼B
waarop de tegenwaarden van de ERE in alle valuta's van de
Gemeenschap beschikbaar zijn;
b) congruentie: het feit dat opeisbare verplichtingen in een muntsoort
staan tegenover activa die in dezelfde muntsoort uitgedrukt of reali-
seerbaar zijn;
c) lokalisatie van de activa: aanwezigheid van roerende of onroerende
activa binnen een Lid-Staat zonder dat de roerende activa gedepo-
neerd behoeven te zijn en zonder dat ten aanzien van onroerendeactiva beperkende maatregelen zoals vermelding in de openbareregisters van toepassing behoeven te zijn; de activa, bestaande uitschuldvorderingen, worden geacht zich te bevinden in de Lid-Staat
waar zij realiseerbaar zijn;
d) risicodragend kapit aal: hetbedrag datgelijk is aan hetoverlijdens-
kapitaal verminderd met de wiskundige voorziening van het
hoofdrisico.
TITEL II
REGELS TOEPASSELIJK OP ONDERNEMINGEN WAARVAN HET
HOOFDKANTOOR GEVESTIGD IS BINNEN DE GEMEENSCHAP
Afdeling A
Toegangsvoorwaarden
Artikel 6
De toegang tot de in deze richtlijn bedoelde werkzaamheden wordt
afhankelijk gesteld van het verkrijgen van een vergunning.
Deze vergunning moet bij de autoriteiten van de Lid-Staat van
herkomstworden aangevraagd door:
a) de onderneming die haar hoofdkantoor op het grondgebied van deze
Lid-Staat vestigt;
b) de onderneming die, na de in de eerste alinea bedoelde vergunning
te hebben verkregen, haar werkzaamheden tot een gehele branche oftot andere branches uitbreidt.
Artikel 7
1. De vergunning geldtvoor de gehele Gemeenschap. Zij st eltde
onderneming in staat aldaar werkzaamheden uit te oefenen, hetzij inhetkader van hetrechtvan vest iging, het zij in hetkader van hetvrijverrichten van diensten.
2. De vergunning wordtverleend per branche als omschreven in de
bijlage. Zij heeftbet rekking op de gehele branche, behalve indien deaanvrager slechts een gedeelte van de tot deze branche behorende
risico's wenstt e dekken.
De bevoegde autoriteiten kunnen een vergunning die voor een branche
is aangevraagd, beperken tot de werkzaamheden van het in artikel9 genoemde programma van werkzaamheden.
Het staat de Lid-Staten vrij een vergunning voor meerdere branches te
verlenen, voor zover de nationale wetgeving de gelijktijdige uitoefe-ning van deze branches toestaat.
Artikel 8
1. De Lid-Staat van herkomst stelt de eis dat de verzekeringsonder-
nemingen die een vergunning aanvragen:
a) een van de volgende rechtsvormen aannemen:
— ten aanzien van het Koninkrijk België: naamloze vennootschap/
„société anonyme”, commanditaire vennootschap op aandelen/„société en commandite par actions”, onderlinge verzekerings-vereniging/„association d'assurance mutuelle”, coöperatievevennootschap/„société coopérative”;1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 7
▼M2
▼M2
— ten aanzien van het Koninkrijk Denemarken: „aktieselskaber”,
„gensidige selskaber”, „pensionskasser omfattet af lov om forsi-kringsvirksomhed (tværgående pensionskasser)”;
— ten aanzien van de Bondsrepubliek Duitsland: „Aktiengesell-
schaft”, „Versicherungsverein auf Gegenseitigkeit”, „öffentlich-rechtliches Wettbewerbsversicherungsunternehmen”;
— ten aanzien van de Franse Republiek: „société anonyme”,
„société d'assurance mutuelle”, „institution de prévoyance” over-eenkomstig de „code rural”, alsmede de „mutuelles”overeenkomstig de „code de la mutualité”;
— ten aanzien van Ierland: „incorporated companies limited by
shares or by guarantee or unlimited”, „societies registered underthe Industrial and Provident Societies Acts”, „societies registeredunder the Friendly Societies Acts”;
— ten aanzien van de Italiaanse Republiek: „società per azioni”,
„società cooperativa”, „mutua di assicurazione”;
— ten aanzien van het Groothertogdom Luxemburg: „société
anonyme”, „société en commandite par actions”, „association
d'assurances mutuelles”, „société coopérative”;
— ten aanzien van het Koninkrijk der Nederlanden: naamloze
vennootschap, „onderlinge waarborgmaatschappij;”;
— ten aanzien van het Verenigd Koninkrijk: „incorporated compa-
nies limited by shares or by guarantee or unlimited”, „societiesregistered under the Industrial and Provident Societies Acts”,
„societies registered or incorporated under the Friendly Societies
Acts”, „the association of underwriters known as Lloyd's”;
— ten aanzien van de Helleense Republiek: „ ανώνυµη εταιρία ”;
— ten aanzien van het Koninkrijk Spanje: „sociedad anómia”,
„sociedad mutua”, „sociedad cooperativa”;
— ten aanzien van de Portugese Republiek: „sociedade anónima”,
„mútua de seguros”;
— in de Republiek Oostenrijk: „Aktiengesellschaft”, „Versiche-
rungsverein auf Gegenseitigkeit”;
— in de Republiek Finland: „keskinäinen vakuutusyhtiö”/„ömsesi-
digt försäkringsbolag”,„vakuutusosakeyhtiö”/„försäkringsaktiebolag”, „vakuutusyhdistys”/„försäkringsföre-ning”;
— in hetKoninkrijk Zweden: „försäkringsakt iebolag”, „ömsesidiga
försäkringsbolag”, „understödsföreningar”.
De verzekeringsonderneming kan eveneens de vorm aannemen van een
Europese Vennootschap zodra deze bestaat.
De Lid-Staten kunnen voorts in voorkomend geval ondernemingen
oprichten die een publiekrechtelijke vorm hebben, mits deze instel-lingen beogen hetverzekeringsbedrijf uitt e oefenen ondervoorwaarden die gelijkwaardig zijn aan de voorwaarden die voorprivaatrechtelijke ondernemingen gelden;
b) hun doel beperken tot de in deze richtlijn bedoelde werkzaamheden
en tot de verrichtingen die daaruit rechtstreeks voortvloeien, metuitsluiting van elke andere handelsactiviteit;
c) een programma van werkzaamheden overeenkomstig artikel 9 over-
leggen;
d) het in artikel 20, lid 2, bedoelde minimumgarantiefonds bezitten;
e) daadwerkelijk worden bestuurd door personen van goede reputatie
metvoldoende beroepskwalificat ies of -ervaring.
Wanneer er nauwe banden bestaan tussen de verzekeringsonderneming
en andere natuurlijke of rechtspersonen, verlenen de bevoegde autori-teiten bovendien slechts vergunning indien deze banden de juisteuitoefening van hun toezichthoudende taken niet belemmeren.1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 8
▼A3
▼M2
▼M3
▼M3
De bevoegde autoriteiten weigeren ook de vergunning indien de wette-
lijke of bestuursrechtelijke bepalingen van een derde land die vantoepassing zijn op een of meer natuurlijke of rechtspersonen met wie
de onderneming nauwe banden heeft, of moeilijkheden in verband met
de toepassing van die bepalingen, een belemmering vormen voor dejuiste uitoefening van hun toezichthoudende taken.
De bevoegde autoriteiten verlangen van verzekeringsondernemingen
dat zij hun de informatie verstrekken die zij nodig hebben om zich
ervan te kunnen vergewissen dat doorlopend aan de in dit lid gesteldevoorwaarden wordtvoldaan.
1bis. De Lid-Staten eisen dat het hoofdbestuur van een verzeke-
ringsonderneming zich bevindt in de Lid-Staat waar de statutaire zetel
is gevestigd.
2. De onderneming die de vergunning aanvraagtvoor de uit breiding
van haar werkzaamheden tot andere branches of voor de uitbreiding
van een vergunning die slechts een deel van de in een branche onder-gebrachte risico's bestrijkt, moet een programma van werkzaamhedenovereenkomstig artikel 9 overleggen.
Bovendien moet zij aantonen dat zij over de in artikel 19 bedoelde
solvabiliteitsmarge beschikt en het in artikel 20, leden 1 en 2, bedoelde
garantiefonds bezit.
3. De Lid-Staten stellen geen bepalingen vast waarin de vooraf-
gaande goedkeuring of de systematische mededeling wordt geëist vande algemene en bijzondere voorwaarden van de verzekeringspolissen,
de tarieven, de met name voor de berekening van de tarieven en de
technische voorzieningen gehanteerde technische grondslagen en deformulieren en andere documenten waarvan de verzekeringsonderne-ming gebruik wil maken in haar betrekkingen met deverzekeringnemers.
Niettegenstaande de eerste alinea, en uitsluitend voor het toezicht op de
naleving van de nationale bepalingen betreffende de actuariële begin-selen, mag de Lid-Staat van herkomst een systematische mededelingvan de voor de berekening van de tarieven en de technische voorzie-ningen gehanteerde technische grondslagen eisen, zonder dat dit
vereiste voor de onderneming een voorwaarde vooraf voor de uitoefe-
ning van haar werkzaamheden mag vormen.
Deze richtlijn belet niet dat de Lid-Staten wettelijke en bestuursrechte-
lijke bepalingen handhaven of invoeren die voorzien in de goedkeuringvan de statuten en in het mededelen van elk document dat voor de
normale uitoefening van het toezicht vereist is.
Uiterlijk vijf jaar na de datum waarop Richtlijn 92/96/EEG (
1) van
toepassing wordt, legt de Commissie aan de Raad een verslag voorover de toepassing van dit lid.
4. Bovenbedoelde bepalingen mogen er niet toe strekken dat bij de
behandeling van de aanvraag van een vergunning de economischebehoeften van de markt in aanmerking worden genomen.
Artikel 9
Hetin art ikel 8, lid 1, onder c), en lid 2, genoemde programma van
werkzaamheden moet gegevens of bewijsstukken bevatten betreffende:
a) de aard van de verbintenissen die de onderneming voornemens is
aan te gaan;
b) de leidende beginselen op hetgebied van de herverzekering;
c) de bestanddelen die het minimumgarantiefonds vormen;1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 9
(1) PB nr. L 360 van 9. 12. 1992, blz. 1.▼M2
▼M2
d) de te verwachten inrichtingskosten van de administratieve diensten
en van het produktienet; de financiële middelen ter dekking daar-van,en voor de eerste drie boekjaren voorts:
e) een gedetailleerde prognose van de vermoedelijke ontvangsten en
uitgaven, zowel wat de directe verzekering en de geaccepteerdeherverzekeringen als de overdrachten uit hoofde van herverzekering
betreft;
f) de te verwachten kaspositie;
g) een raming betreffende de financiële middelen ter dekking van de
verbintenissen en van de solvabiliteitsmarge.
Artikel 10
1. Iedere verzekeringsonderneming die op hetgrondgebied van een
andere Lid-Staat een bijkantoor wenst te vestigen, stelt de bevoegdeautoriteiten van de Lid-Staat van herkomst daarvan in kennis.
2. De Lid-Staten verlangen dat de verzekeringsonderneming die op
het grondgebied van een andere Lid-Staat een bijkantoor wenst tevestigen, de in lid 1 bedoelde kennisgeving vergezeld doet gaan van
de volgende gegevens:
a) de naam van de Lid-Staat op het grondgebied waarvan zij voorne-
mens is het bijkantoor te vestigen;
b) haar programma van werkzaamheden, waarin metname de aard van
de voorgenomen verrichtingen en de organisatiestructuur van het
bijkantoor worden vermeld;
c) het adres in de Lid-Staat van het bijkantoor waar documenten
kunnen worden opgevraagd en afgeleverd, metdien verst ande datdit hetzelfde adres is als datgene waaraan de mededelingen voor dealgemeen gevolmachtigde worden gericht;
d) de naam van de algemeen gevolmachtigde van het bijkantoor, aan
wie voldoende bevoegdheden moeten zijn verleend om de onderne-
ming ten opzichte van derden te verbinden en om haar tegenover deautoriteiten en de rechterlijke instanties van de Lid-Staat van hetbijkantoor te vertegenwoordigen. In het geval van Lloyd's mogenzich bij eventuele geschillen in de Lid-Staat van het bijkantoorwelke voortvloeien uit aangegane verbintenissen, voor de verze-
kerden geen grotere moeilijkheden voordoen dan bij vergelijkbare
geschillen metklassieke verzekeraars. Te dien einde moetonder debevoegdheden van de algemeen gevolmachtigde in het bijzonder debekwaamheid vallen, om in zijn hoedanigheid van algemeen gevol-machtigde op voor de betrokken „underwriters” van Lloyd'sbindende wijze te worden gedagvaard.
3. Tenzij de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst,
gelet op het betrokken project, redenen hebben om te twijfelen aan dedeugdelijkheid van de administratieve structuur, aan de financiële
positie van de verzekeringsonderneming of aan de goede reputatie en
de beroepskwalificaties of -ervaring van de verantwoordelijke bestuur-ders en van de algemeen gevolmachtigde, doen zij binnen driemaanden na ontvangst van alle in lid 2 bedoelde gegevens, mededelingvan deze gegevens aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van
het bijkantoor en stellen zij de betrokken onderneming hiervan in
kennis.
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst verklaren
tevens dat de verzekeringsonderneming de vereiste solvabiliteitsmarge
bezit, berekend overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 19 en 20.
Wanneer de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst
weigeren de in lid 2 bedoelde gegevens mee te delen aan de bevoegde
autoriteiten van de Lid-Staat van het bijkantoor, delen zij de redenenvan deze weigering binnen drie maanden na ontvangst van alle gege-vens aan de betrokken verzekeringsonderneming mee. Tegen dezeweigering of het uitblijven van een antwoord staat beroep open bij derechter in de Lid-Staat van herkomst.1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 10
▼M2
4. Voordathetbijkant oor van de verzekeringsonderneming metzijn
werkzaamheden aanvangt, beschikken de bevoegde autoriteiten van deLid-Staat van het bijkantoor over twee maanden, te rekenen vanaf de
ontvangst van de in lid 3 bedoelde mededeling, om in voorkomend
geval aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst devoorwaarden, verband houdende methetalgemeen belang, aan t egeven waaronder deze werkzaamheden in de Lid-Staat van het bijkan-toor moeten worden uitgeoefend.
5. Zodra een mededeling van de bevoegde autoriteiten van de Lid-
Staat van het bijkantoor is binnengekomen of, wanneer deze niet
reageren, zodra de in lid 4 bedoelde termijn is verstreken, mag het
bijkantoor worden gevestigd en met zijn werkzaamheden aanvangen.
6. In geval van wijziging van de inhoud van een van de overeen-
komstig lid 2, punten b), c) en d), verstrekte gegevens, stelt deverzekeringsonderneming de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staatvan herkomst en van de Lid-Staat van het bijkantoor schriftelijk vande desbetreffende wijziging in kennis, zulks ten minste een maand
vóór de toepassing van de wijziging, opdat de bevoegde autoriteiten
van de Lid-Staat van herkomst en de bevoegde autoriteiten van deLid-Staat van het bijkantoor overeenkomstig lid 3, respectievelijk lid4, hun taak kunnen vervullen.
Artikel 12
Een besluitt otafwijzing moetnauwkeurig metredenen zijn omkleed
en aan de betrokken onderneming officieel ter kennis worden gebracht.
Elke Lid-Staat voorziet in de mogelijkheid van beroep bij een rechter-
lijke instantie tegen een besluit tot afwijzing.
In een zelfde mogelijkheid van beroep wordtvoorzien voor hetgeval
dat de bevoegde autoriteiten zich niet zouden hebben uitgesprokenomtrent de aanvraag van een vergunning binnen zes maanden na dedatum van ontvangst van dit verzoek.
Artikel 13
1. Onverminderd de leden 3 en 7 mag aan geen enkele onderneming
tegelijkertijd op grond van deze richtlijn en op grond van Richtlijn 73/239/EEG vergunning worden verleend.
2. De Lid-Staten mogen evenwel voorschrijven dat:
— de ondernemingen waaraan op grond van deze richtlijn vergunning
is verleend, tevens overeenkomstig artikel 6 van Richtlijn 73/239/EEG een vergunning kunnen krijgen voor de risico's bedoeld in de
punten 1 en 2 van de bijlage van die richtlijn;
— de ondernemingen waaraan op grond van artikel 6 van Richtlijn 73/
239/EEG, uitsluitend voor de risico's bedoeld in de punten 1 en 2
van de bijlage van die richtlijn, vergunning is verleend, tevens een
vergunning kunnen krijgen op grond van de onderhavige richtlijn.
3. Onder voorbehoud van lid 6 mogen de in lid 2 bedoelde onderne-
mingen en de ondernemingen die op het tijdstip van kennisgeving vandeze richtlijn, de twee werkzaamheden die door de onderhavige richt-lijn en door Richtlijn 73/239/EEG worden bestreken, gelijktijdiguitoefenen, zulks blijven doen mits zij overeenkomstig artikel 14, voor
elk van die werkzaamheden een gescheiden beheer voeren.
4. De Lid-Staten mogen voorschrijven dat de in lid 2 bedoelde
ondernemingen voor hun gehele bedrijf de boekhoudkundige regels in
acht dienen te nemen die voor de op grond van deze richtlijn toegelatenondernemingen gelden. Tevens mogen de Lid-Staten in afwachting vaneen latere coördinatie op dit gebied verlangen dat wat betreft de regelsinzake liquidatie, ten aanzien van de werkzaamheden betreffende derisico's onder 1 en 2 van de bijlage van Richtlijn 73/239/EEG, die1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 11
▼B
▼M2
▼M2
uitgeoefend worden door de in lid 2 vermelde ondernemingen, ook de
regels gelden die van toepassing zijn op het levensverzekeringsbedrijf.
5. Wanneer een onderneming die de in de bijlage van Richtlijn 73/
239/EEG bedoelde werkzaamheden uitoefent, financiële, commerciële
of administratieve banden heeft met een onderneming die de in dezerichtlijn bedoelde werkzaamheden uitoefent, zien de bevoegde autori-teiten van de Lid-Staten op wier grondgebied zich de hoofdkantorenvan deze ondernemingen bevinden, erop toe dat de rekeningen van de
betrokken ondernemingen niet worden vervalst ten gevolge van tussen
deze ondernemingen gesloten overeenkomsten of door afspraken die deverdeling van de kosten en inkomsten kunnen beïnvloeden.
6. Elke Lid-Staat kan de ondernemingen waarvan het hoofdkantoor
op zijn grondgebied is gevestigd, ertoe verplichten binnen de doorhem bepaalde termijn een einde te maken aan het gelijktijdig uitoe-
fenen van de werkzaamheden die zij bij de kennisgeving van deze
richtlijn verrichtten.
7. De bepalingen van ditart ikel worden aan de hand van een verslag
van de Commissie aan de Raad, in het licht van de toekomstige harmo-nisatie van de liquidatievoorschriften, en in elk geval uiterlijk op 31
december 1999, opnieuw onderzocht.
Artikel 14
1. Hetin art ikel 13, lid 3, vermelde gescheiden beheer dientzodanig
te zijn opgezet dat de in deze richtlijn bedoelde werkzaamheden en diewelke worden beoogd in de eerste coördinatierichtlijn „schadeverzeke-
ringen” gescheiden zijn, opdat:
— de belangen van onderscheidenlijk hen die uithoofde van levens-
verzekering en hen die uithoofde van schadeverzekering verzekerd
zijn, nietworden geschaad, en metname opdatde winst en uitde
levensverzekering aan degenen die een levensverzekering hebbengesloten ten goede komen alsof de onderneming uitsluitend delevensverzekering beoefent;
— de minimum financiële verplichtingen, met name de solvabiliteits-
marges die voor een werkzaamheid zijn opgelegd hetzij krachtensdeze richtlijn, hetzij krachtens de eerste coördinatierichtlijn „scha-
deverzekering”, nietdoor de andere werkzaamheid worden
gedragen.
Zodra aan de minimum financiële verplichtingen is voldaan overeen-
komstig de voorwaarden van de eerste alinea, tweede streepje, enonder voorbehoud van kennisgeving ervan aan de bevoegde autoriteit,mag de onderneming echter de nog beschikbare expliciete bestanddelen
van de solvabiliteitsmarge voor deze of gene werkzaamheid gebruiken.
De toezichthoudende autoriteiten zien er via analyse van de resultaten
van de twee werkzaamheden op toe dat het bepaalde in dit lid wordtnageleefd.
2. a) De boekingen moeten zodanig worden gedaan dat de bronnen
van de resultaten van elk der twee werkzaamheden „levensverze-
kering” en „schadeverzekering” tot uiting komen. Te dien eindeworden alle inkomsten (met name premies, uitbetalingen vanherverzekeraars, inkomsten uit investeringen) en uitgaven (metname verzekeringsuitkeringen, stortingen in de technische voor-zieningen, herverzekeringspremies, huishoudelijke uitgaven voor
de verzekeringsverrichtingen) op basis van hun oorsprong onder-
verdeeld. De bestanddelen welke beide werkzaamheden gemeenhebben worden geboektvolgens een verdeelsleut el die door debevoegde toezichthoudende autoriteiten moet zijn aanvaard.
b) De ondernemingen moeten aan de hand van de boekingen een
documentopst ellen waarin afzonderlijk is aangegeven welkebestanddelen behoren tot elk der solvabiliteitsmarges overeen-komstig artikel 18 van deze richtlijn en artikel 16, lid 1, van deeerste coördinatierichtlijn „schadeverzekering”.1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 12
▼B
▼B
3. Wanneer een van de solvabiliteitsmarges ontoereikend is, passen
de toezichthoudende autoriteiten op de werkzaamheid in kwestie demaatregelen van de desbetreffende richtlijn toe, ongeacht de resultaten
van de andere werkzaamheid. In afwijking van lid 1, eerste alinea,
tweede streepje, kunnen deze maatregelen vergunning tot een over-drachtvan de ene werkzaamheid naar de andere inhouden.
Afdeling B
Uitoefeningsvoorwaarden
Artikel 15
1. Hetfinanciële t oezichtop een verzekeringsonderneming, met
inbegrip van het toezicht op de werkzaamheden die zij door bijkantorenen in het kader van dienstverrichting uitoefent, behoort tot de uitslui-tende bevoegdheid van de Lid-Staat van herkomst. Indien debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van de verbintenis redenen
hebben om aan te nemen dat de werkzaamheden van een verzekerings-
onderneming haar financiële soliditeit kunnen aantasten, stellen zij debevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst van deze onderne-ming daarvan in kennis. De autoriteiten van de Lid-Staat van herkomstgaan na of de onderneming de in deze richtlijn neergelegde prudentiëlebeginselen in achtneemt .
2. Het financiële toezicht omvat met name het controleren, met
betrekking tot het geheel van de werkzaamheden van de verzekerings-
onderneming, van de solvabiliteit van de verzekeringsonderneming,alsmede van de vorming van technische voorzieningen, met inbegripvan de wiskundige voorzieningen, en de tegenover deze voorzieningenstaande activa, zulks overeenkomstig de in de Lid-Staat van herkomst
geldende voorschriften of gebruiken, op grond van de communautaire
bepalingen ter zake.
3. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst eisen dat
er in elke verzekeringsonderneming een goede administratieve en boek-houdkundige organisatie en adequate interne controleproceduresbestaan.
Artikel 16
De Lid-Staat van het bijkantoor bepaalt dat, wanneer een verzekerings-
onderneming waaraan in een andere Lid-Staat vergunning is verleend,haar werkzaamheden uitoefent door middel van een bijkantoor, de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst, na de bevoegde
autoriteiten van de Lid-Staat van het bijkantoor daarvan vooraf inkennis te hebben gesteld, zelf en/of door personen die zij daartoemachtigen, ter plaatse de gegevens kunnen verifiëren die voor hetfinanciële toezicht op de verzekeringsonderneming noodzakelijk zijn.De autoriteiten van de Lid-Staat van het bijkantoor mogen aan deze
verificatie deelnemen.
Artikel 17
1. De Lid-Staat van herkomst verplicht elke verzekeringsonderne-
ming toereikende technische voorzieningen, wiskundige voorzieningen
daaronder begrepen, te vormen met betrekking tot het geheel van haarwerkzaamheden.
De omvang van deze voorzieningen wordtbepaald aan de hand van de
volgende beginselen:
A. i) De technische voorzieningen betreffende de levensverzekering
moeten worden berekend aan de hand van een voldoende voor-zichtige prospectieve actuariële methode, rekening houdend met
alle toekomstige verplichtingen volgens de voor iedere lopende
verzekeringsovereenkomstgest elde voorwaarden, metinbegripvan:
— alle gegarandeerde uitkeringen, met inbegrip van gegaran-
deerde afkoopwaarden;1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 13
▼M2
▼M2
— de winstdelingen waarop de verzekerden reeds collectief dan
wel individueel rechthebben, ongeachtof die winst delingenverkregen, bestemd of toegekend zijn,
— alle keuzemogelijkheden waarover de verzekerde volgens de
voorwaarden van de overeenkomstbeschikt ,
— de bedrijfskosten, met inbegrip van provisies,
daarbij rekening houdend met de in de toekomst te ontvangen
premies.
ii) Er mag gebruik worden gemaakt van een retrospectieve
methode indien kan worden aangetoond dat de op grond vandeze methode berekende technische voorzieningen niet lagerzijn dan die welke hetresult aatzouden zijn van een voldoendevoorzichtige prospectieve methode, of indien het gebruik van
een prospectieve methode voor het betrokken type van overeen-
komstnietmogelijk is.
iii) Een voorzichtige berekening betekent niet dat de waardering
plaatsvindt op basis van de meest waarschijnlijk geachte hypo-thesen, doch dat een redelijke marge in acht wordt genomenvoor negatieve afwijkingen in de verschillende betrokkenfactoren.
iv) De methode voor de waardering van de technische voorzie-
ningen dient niet enkel op zich voorzichtig te zijn, maar dient
datook t e zijn wanneer rekening wordtgehouden metde
methode voor de waardering van de tegenover deze voorzie-ningen staande activa.
v) De technische voorzieningen moeten voor elke overeenkomst
afzonderlijk worden berekend. Hetgebruik van redelijkeapproximaties of veralgemeningen is echter toegestaan wanneermag worden aangenomen dat zij nagenoeg dezelfde resultatenzullen opleveren als afzonderlijke berekeningen. Hetbeginsel
van de afzonderlijke berekening sluitde vorming van aanvul-
lende voorzieningen voor algemene risico's die nietafzonderlijk worden behandeld, geenszins uit.
vi) Wanneer de afkoopwaarde van een overeenkomstgegarandeerd
is, moethetbedrag van de wiskundige voorzieningen voor dezeovereenkomst te allen tijde ten minste gelijk zijn aan de op dattijdstip gegarandeerde waarde.
B. Het toegepaste rentepercentage moet op voorzichtige wijze worden
bepaald. Het wordt volgens de voorschriften van de bevoegde auto-riteiten van de Lid-Staat van herkomst vastgesteld met toepassingvan de volgende beginselen:
a) Voor alle overeenkomsten stellen de bevoegde autoriteiten van
de Lid-Staat van herkomst van de onderneming één of meermaximumrentepercentages vast, met name volgens onderstaanderegels:
i) Wanneer de overeenkomsten voorzien in een rentepercenta-
gegarantie stellen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staatvan herkomstvan de onderneming één enkel maximumrent e-percentage vast. Het mag verschillend zijn naargelang van devaluta waarin de overeenkomst luidt, mits het niet hoger is
dan 60 % van de rentevoet van de obligatieleningen van de
Staat in de valuta waarvan de overeenkomst luidt. Voor inecu luidende overeenkomsten wordt dit maximum vastgesteldaan de hand van de in ecu luidende obligatieleningen van deInstellingen van de Gemeenschappen.
Indien de Lid-Staat besluit om overeenkomstig de tweede zin
van de voorgaande alinea een maximumrentepercentage vastte stellen voor de in de valuta van een Lid-Staat luidende
overeenkomsten, raadpleegt hij vooraf de bevoegde autori-
teiten van de Lid-Staat in de valuta waarvan deovereenkomstluidt .
ii) Indien de activa van de onderneming niet tegen aanschaf-
fingswaarde worden gewaardeerd, kan een Lid-Staat evenwelvoorschrijven dat één of meer maximumrentepercentageskunnen worden vastgesteld met inachtneming van het rende-1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 14
▼M2
mentvan de op datmomentin port efeuille aanwezige over-
eenkomstige activa, verminderd met eenvoorzichtigheidsmarge en, wat in het bijzonder de overeen-
komsten met periodieke premies betreft, tevens rekening
houdend met het verwachte rendement van de toekomstigeactiva. De voorzichtigheidsmarge alsmede het/de maximum-percentage(s) toegepast op het verwachte rendement van detoekomstige activa worden vastgesteld door de bevoegde
autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst.
b) De vaststelling van een maximumrentepercentage impliceert niet
dat de onderneming gehouden is dat hoge percentage toe te
passen.
c) De Lid-Staat van herkomst kan besluiten het onder a) bedoelde
maximumpercentage niet toe te passen op de volgende catego-
rieën overeenkomsten:
— overeenkomsten in rekeneenheden,
— overeenkomsten met eenmalige premie met een looptijd tot
en metachtjaar,
— overeenkomsten zonder winstdeling, alsmede lijfrenteover-
eenkomsten zonder afkoopwaarde.
In de in de laatste twee streepjes van de eerste alinea genoemde
gevallen kan men, een voorzichtig rentepercentage kiezend,
rekening houden metde valut a waarin de overeenkomstluidtenmet de op dat tijdstip in portefeuille zijnde daartegenoverstaande activa, alsmede, indien de activa van de ondernemingtegen hun actuele waarde worden gewaardeerd, met hetverwachte rendement van de toekomstige activa.
In geen geval mag het toegepaste rentepercentage hoger zijn dan
hetrendementvan de act iva, berekend volgens de boekhoudkun-dige regels in de Lid-Staat van herkomst, onder aftrek van een
passend percentage.
d) De Lid-Staat verlangt dat de onderneming in haar rekeningen
een voorziening vormtom de t egenover de verzekerden aange-
gane renteverbintenissen te kunnen nakomen, wanneer het
huidige of verwachte rendement van de activa van de onderne-ming niet voldoende is om die verbintenissen te dekken.
e) Van de op grond van bovenstaand punt a) vastgestelde maxi-
mumrentepercentages wordt mededeling gedaan aan deCommissie en aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Statendie daarom verzoeken.
C. De statistische elementen voor de berekening en de elementen die
met de kosten overeenkomen, moeten met de nodige voorzichtig-heid worden gekozen, rekening houdende metde St aatvan deverbintenis, het type polis, alsmede de voorziene administratieve
kosten en provisies.
D. Voor overeenkomsten met winstdeling moet bij de methode voor
berekening van de technische voorzieningen impliciet of expliciet
rekening worden gehouden met toekomstige winstdelingen van
welke aard ook, en wel op een wijze die consistent is met de anderehypothesen inzake toekomstige ontwikkelingen en met de huidigewinstdelingsmethode.
E. De voorziening voor toekomstige kosten kan impliciet zijn, bijvoor-
beeld door op de toekomstige premies een opslag voorbeheerskosten in mindering te brengen. De totale impliciete ofexpliciete voorziening mag evenwel niet geringer zijn dan een voor-zichtige schatting van die toekomstige kosten.
F. De methode van waardering van de technische voorzieningen mag
nietvan jaar t otjaar zodanig veranderen datafbreuk wordtgedaanaan de continuïteit, ten gevolge van arbitraire wijzigingen in de
methode of de elementen voor de berekening, en moet van dien
aard zijn dat de winstdeling gedurende de looptijd van de overeen-komstop een redelijke wijze wordtvrijgemaakt .
2. De verzekeringsonderneming moetde grondslagen en met hodes
die worden gehanteerd voor de berekening van de technische voorzie-1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 15
▼M2
ningen, met inbegrip van de voorzieningen voor winstdeling, ter
beschikking van hetpubliek st ellen.
3. De Lid-Staat van herkomst verlangt van elke verzekeringsonder-
neming dat tegenover de technische voorzieningen met betrekking tothet geheel van haar werkzaamheden congruente activa staan overeen-komstig artikel 24 van Richtlijn 92/96/EEG. Wat de in de
Gemeenschap uitgeoefende werkzaamheden betreft, moeten deze activa
aldaar zijn gelokaliseerd. De Lid-Staten mogen verzekeringsonderne-mingen niet verplichten hun activa in een welbepaalde Lid-Staat telokaliseren. De Lid-Staat van herkomst kan evenwel een versoepelingtoestaan van de regels inzake de lokalisatie van de activa.
4. Indien de Lid-Staat van herkomst vorderingen op herverzekeraars
als dekking van de technische voorzieningen aanvaardt, stelt hij hettoegestane percentage daarvan vast. Hij kan in dat geval niet de lokali-satie van deze vorderingen eisen.
Artikel 18
1. Iedere lidstaat verplicht elke verzekeringsonderneming waarvan
het hoofdkantoor op zijn grondgebied is gevestigd, te allen tijde te
beschikken over een voldoende beschikbare solvabiliteitsmarge met
betrekking tot het geheel van haar werkzaamheden, die ten minstegelijk is aan hetgeen in deze richtlijn als vereiste is gesteld.
2. De beschikbare solvabiliteitsmarge bestaat uit het vermogen van
de verzekeringsonderneming datnietdientt er dekking van enige voor-
zienbare verplichting, na aftrek van de onlichamelijke bestanddelen,metinbegrip van:
a) het gestorte maatschappelijk kapitaal of, wat onderlinge waarborg-
maatschappijen, c.q. onderlinge verzekeringsmaatschappijen betreft,het gestorte gedeelte van het waarborgkapitaal plus de ledenreke-ningen die aan alle volgende criteria voldoen:
i) de statuten bepalen dat er langs deze rekeningen alleen beta-
lingen aan leden mogen worden verrichtindien zulks geendaling van de beschikbare solvabiliteitsmarge tot onder het
vereiste niveau veroorzaakt of, na ontbinding van de onderne-
ming, indien alle andere schulden zijn voldaan;
ii) de statuten bepalen dat de bevoegde autoriteiten ten minste een
maand van tevoren in kennis moeten worden gesteld van de in
punti) bedoelde bet alingen voor andere doeleinden dan de indi-
viduele opzegging van hetlidmaat schap en datzij gedurendedeze termijn de voorgenomen betaling kunnen verbieden;
iii) de relevante bepalingen in de statuten kunnen pas worden gewij-
zigd wanneer de bevoegde autoriteiten, onverminderd de onder
i) en ii) genoemde criteria, hebben verklaard geen bezwaar
tegen deze wijziging te hebben;
b) de (wettelijke en vrije) reserves die niet tegenover verplichtingen
staan;
c) de overgebrachte winst of het overgebrachte verlies, na aftrek van
de uitt e keren dividenden;
d) voorzover de nationale wetgeving zulks toestaat, uit de op de balans
opgenomen winstreserves, wanneer deze kunnen worden gebruikttot dekking van eventuele verliezen en wanneer zij niet beschikbaar
zijn gesteld voor uitkering aan de verzekeringsnemers.
De beschikbare solvabiliteitsmarge wordt verminderd met het bedrag
van de eigen aandelen die rechtstreeks door de verzekeringsonderne-
ming worden gehouden.
3. De beschikbare solvabiliteitsmarge kan ook bestaan uit:
a) het gecumuleerd preferent aandelenkapitaal en de achtergestelde
leningen tot een maximum van 50 % van de beschikbare of devereiste solvabiliteitsmarge — naargelang welk bedrag het laagst is—, waarvan niet meer dan 25 % in de vorm van achtergesteldeleningen met vaste looptijd, of het gecumuleerd preferent aandelen-1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 16
▼M4
▼M4
kapitaal met vaste termijn, mits in geval van faillissement of liqui-
datie van de verzekeringsonderneming bindende overeenkomstengelden op grond waarvan de achtergestelde leningen of preferente
aandelen achtergesteld worden bij de vorderingen van alle andere
crediteuren en pas worden terugbetaald nadat alle andere op dat tijd-stip uitstaande schulden zijn voldaan.
Achtergestelde leningen moeten tevens aan de volgende voor-
waarden voldoen:
i) alleen de daadwerkelijk gestorte bedragen worden in aanmer-
king genomen;
ii) voor leningen met een vaste looptijd dient de oorspronkelijke
looptijd ten minste vijf jaar te bedragen. Uiterlijk een jaar voor
de vervaldag legtde verzekeringsonderneming de bevoegde
autoriteiten een plan ter goedkeuring voor waarin wordt uiteen-gezet op welke wijze de beschikbare solvabiliteitsmarge zalworden gehandhaafd of op hetvereist e niveau gebrachtop devervaldag, tenzij de mate waarin de lening als bestanddeel van
de beschikbare solvabiliteitsmarge in aanmerking mag worden
genomen, gedurende minimaal de laatste vijf jaren voor devervaldag geleidelijk wordt verlaagd. De bevoegde autoriteitenkunnen toestemming verlenen voor vervroegde terugbetalingvan dergelijke leningen, mits het initiatief hiertoe uitgaat vande emitterende verzekeringsonderneming en haar beschikbare
solvabiliteitsmarge niet onder het vereiste niveau daalt;
iii) leningen waarvan de looptijd niet bepaald is, kunnen slechts
worden terugbetaald met een opzeggingstermijn van vijf jaar,tenzij de leningen niet langer als bestanddelen van de beschik-bare solvabiliteitsmarge worden aangemerkt of uitdrukkelijk de
voorafgaande toestemming van de bevoegde autoriteiten vereist
is voor vervroegde terugbetaling. In dit laatste geval dient deverzekeringsonderneming de bevoegde autoriteiten ten minstezes maanden van tevoren in kennis te stellen van de voorge-nomen terugbetaling, onder vermelding van de beschikbare ende vereiste solvabiliteitsmarge zowel vóór als na deze terugbeta-
ling. De bevoegde autoriteiten verlenen alleen toestemming voor
de terugbetaling indien de beschikbare solvabiliteitsmarge vande verzekeringsonderneming nietonder hetvereist e niveaudreigtt e dalen;
iv) de leningsovereenkomstbevatgeen bepalingen op grond
waarvan de lening in andere omstandigheden dan bij liquidatie
van de verzekeringsonderneming vóór de overeengekomendatum moet worden terugbetaald;
v) de leningsovereenkomstkan alleen worden gewijzigd nadatde
bevoegde autoriteiten verklaard hebben geen bezwaar te hebbentegen de wijziging;
b) effecten met onbepaalde looptijd en andere instrumenten, met inbe-
grip van andere gecumuleerde preferente aandelen dan de onder a)
bedoelde, ten belope van maximaal 50 % van de beschikbare of de
vereiste solvabiliteitsmarge — naargelang welk bedrag het laagst is— voor het totaal van deze effecten en van de onder a) vermeldeachtergestelde leningen, mits deze aan de volgende voorwaardenvoldoen:
i) zij kunnen niet worden terugbetaald op initiatief van de houder
of zonder voorafgaande toestemming van de bevoegde autori-
teit;
ii) de emissieovereenkomstmoetde verzekeringsonderneming de
mogelijkheid bieden de betaling van de rente over de lening uitte stellen;
iii) de vorderingen van de kredietverlener op de verzekeringsonder-
neming moeten volledig worden achtergesteld bij de
vorderingen van alle niet-achtergestelde crediteuren;
iv) in de documenten met betrekking tot de effectenemissie moet
worden bepaald datde verliezen gecompenseerd kunnen wordendoor de schuld en de niet-betaalde rente, terwijl de verzeke-ringsonderneming haar activiteiten kan voortzetten;1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 17
▼M4
v) alleen de daadwerkelijk gestorte bedragen worden in aanmer-
king genomen.
4. Op een metbewijzen gest aafd verzoek van de onderneming aan
de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst en met de instem-
ming van deze bevoegde autoriteit kan de beschikbaresolvabiliteitsmarge ook bestaan uit:
a) tot 31 december 2009 een bedrag dat gelijk is aan 50 % van de
toekomstige winsten van de onderneming, maar niet hoger is dan25 % van de beschikbare solvabiliteitsmarge of van de vereiste
solvabiliteitsmarge, naargelang welk bedrag het laagst is. Het bedrag
van de toekomstige winsten wordt verkregen door de geschatte jaar-winst te vermenigvuldigen met een factor die de gemiddelderesterende looptijd van de overeenkomsten vertegenwoordigt. Dezefactor mag ten hoogste 6 bedragen. De geschatte jaarwinst magniethoger zijn dan hetrekenkundig gemiddelde van de winst en die
de laatste vijf boekjaren zijn gemaakt op de in artikel 1, punt 1,
bedoelde werkzaamheden.
De bevoegde autoriteiten mogen alleen toestaan dat dit bedrag in de
beschikbare solvabiliteitsmarge wordt meegeteld indien:
i) hun een actuarieel verslag is overgelegd waaruit blijkt dat deze
winsten in de toekomst naar alle waarschijnlijkheid ook daad-werkelijk zullen worden gerealiseerd;
ii) en nietreeds voor een deel rekening is gehouden metde t oekom-
stige winsten die voortvloeien uit de onder c) bedoelde latentenetto meerwaarden;
b) in geval van niet-Zillmeren of in geval van Zillmeren waarbij de in
de premie begrepen afsluitkosten niet worden bereikt, het verschiltussen de niet-geZillmerde of gedeeltelijk geZillmerde wiskundigevoorziening en een geZillmerde wiskundige voorziening waarbij
hetpercent age van hetZillmeren gelijk is aan de in de premie
begrepen afsluitkosten; dit bedrag mag voor alle overeenkomstenwaarbij Zillmeren mogelijk is echter niet groter zijn dan 3,5 % vande som van de verschillen tussen het kapitaal van de branche„levensverzekering” en de wiskundige voorzieningen; ditverschil
wordtevent ueel verminderd methetbedrag van de nietafge-
schreven afsluitkosten die als een debetpost worden opgenomen;
c) de latente netto meerwaarden die voortvloeien uit de waardering van
de activa, voorzover deze nettoreserves geen uitzonderlijk karakter
hebben;
d) de helft van het niet-gestorte gedeelte van het maatschappelijk kapi-
taal of van het waarborgkapitaal, zodra het gestorte gedeelte 25 %van dit kapitaal bedraagt, tot een maximum van 50 % van de
beschikbare of de vereiste solvabiliteitsmarge, naargelang welk
bedrag hetlaagstis;
5. De wijzigingen die in de leden 2, 3 en 4 moeten worden aange-
bracht om rekening te houden met ontwikkelingen die een technischeaanpassing van de voor opneming in de beschikbare solvabiliteitsmargein aanmerking komende bestanddelen vergen, worden vastgesteld
volgens de in artikel 2 van Richtlijn 91/675/EEG (
1) neergelegde proce-
dure.
Artikel 19
1. Onverminderd artikel 20, wordt de vereiste solvabiliteitsmarge
bepaald als aangegeven in de leden 2 tot en met 7, al naargelang deuitgeoefende branches.
2. Voor de verzekeringen bedoeld in artikel 1, punt 1, onder a) en
b), behalve de verzekeringen die verbonden zijn metbeleggings-fondsen, en voor de verrichtingen bedoeld in artikel 1, punt 3, is de1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 18
(1) PB L 374 van 31.12.1991, blz. 32.
▼M4
vereiste solvabiliteitsmarge gelijk aan de som van de uitkomsten van de
volgende twee berekeningen:
a) Eerste berekening:
een componentvan 4 % van de wiskundige voorzieningen met
betrekking tot het directe verzekeringsbedrijf en tot de geaccep-teerde herverzekeringen zonder aftrek van de overdrachten uithoofde van herverzekering wordtvermenigvuldigd methetget aldat de voor het laatste boekjaar bestaande verhouding aangeefttussen de wiskundige voorzieningen onder aftrek van de over-
drachten uit hoofde van herverzekering en het brutobedrag van de
wiskundige voorzieningen; ditverhoudingsget al mag in geen gevallager zijn dan 85 %;
b) Tweede berekening:
voor overeenkomsten waarbij het risicokapitaal niet negatief is,
wordt een component van 0,3 % van dit kapitaal dat ten laste komtvan de verzekeringsonderneming, vermenigvuldigd methetget al datde voor het laatste boekjaar bestaande verhouding aangeeft tussenhet risicokapitaal dat ten laste van de onderneming blijft, na over-drachten ret rocessie uithoofde van herverzekering, en het
risicokapitaal zonder aftrek van de herverzekering; dit verhoudings-
getal mag in geen geval lager zijn dan 50 %.
Voor de tijdelijke verzekeringen bij overlijden, met een looptijd van
ten hoogste drie jaar, bedraagt deze component 0,1 %; voor verze-keringen meteen loopt ijd van meer dan drie, doch nietmeer danvijf jaar, bedraagtdeze component0,15 %.
3. Voor de aanvullende verzekeringen bedoeld in artikel 1, punt 1,
onder c), is de vereiste solvabiliteitsmarge gelijk aan de vereiste solva-biliteitsmarge voor schadeverzekeringsondernemingen zoals vastgesteld
bij artikel 16 bis van Richtlijn 73/239/EEG, waarbij het bepaalde in
artikel 17 van genoemde richtlijn niet van toepassing is.
4. Voor de nietopzegbare ziekt everzekering van lange duur bedoeld
in artikel 1, punt 1, onder d), is de vereiste solvabiliteitsmarge gelijk
aan:
a) een componentvan 4 % van de wiskundige voorzieningen, berekend
overeenkomstig lid 2, onder a), van dit artikel, plus
b) de vereiste solvabiliteitsmarge voor schadeverzekeringsonderne-
mingen zoals vastgesteld bij artikel 16 bis van Richtlijn 73/239/
EEG, waarbij het bepaalde in artikel 17 van genoemde richtlijnniet van toepassing is. De in artikel 16 bis, lid 6, onder b), van dierichtlijn gestelde voorwaarde dat een ouderdomsvoorziening wordtgevormd, kan echter worden vervangen door een bepaling dat de
activiteit in het kader van een groep wordt uitgeoefend.
5. Voor de kapitalisatieverrichtingen bedoeld in artikel 1, punt 2,
onder b), is de vereiste solvabiliteitsmarge gelijk aan 4 % van dewiskundige voorzieningen, berekend overeenkomstig lid 2, onder a),
van ditart ikel.
6. Voor de tontineverrichtingen bedoeld in artikel 1, punt 2, onder
a), is de vereiste solvabiliteitsmarge gelijk aan 1 % van het vermogen
van de deelgenootschappen.
7. Voor de in artikel 1, punt 1, onder a) en b), bedoelde verzeke-
ringen die verbonden zijn metbeleggingsfondsen en voor de
verrichtingen als bedoeld in artikel 1, punt 2, onder c), d) en e), is de
vereiste solvabiliteitsmarge gelijk aan de som van:
a) voorzover de verzekeringsonderneming een beleggingsrisico draagt,
een componentvan 4 % van de t echnische voorzieningen, berekend
overeenkomstig lid 2, onder a), van dit artikel;
b) voorzover de onderneming geen beleggingsrisico draagtmaar het
bedrag ter dekking van de beheerslasten vast is voor een periodevan meer dan vijf jaar, een componentvan 1 % van de t echnischevoorzieningen, berekend overeenkomstig lid 2, onder a), van ditartikel;1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 19
▼M4
c) voorzover de onderneming geen beleggingsrisico draagten het
bedrag ter dekking van de beheerslasten vast is voor een periodevan vijf jaar of minder, een bedrag datgelijk is aan 25 % van de
nettobeheerskosten in verband met dergelijke verrichtingen in het
voorgaande boekjaar;
d) voorzover de verzekeringsonderneming een overlijdensrisico draagt,
een componentvan 0,3 % van hetrisicokapit aal, berekend overeen-komstig lid 2, onder b), van dit artikel.
Artikel 20
1. Het garantiefonds bestaat uit een derde deel van de in artikel 19
bedoelde vereiste solvabiliteitsmarge. Het wordt gevormd door de inartikel 18, lid 2, lid 3, en — met goedkeuring van de bevoegde auto-
riteit van de lidstaat van herkomst — lid 4, onder c), vermelde
bestanddelen.
2. Hetgarant iefonds mag nietminder bedragen dan 3 000 000 EUR.
Iedere lidst aatkan bepalen dathetminimumgarant iefonds voor onder-
linge waarborgmaatschappijen, onderlinge verzekeringsmaatschappijen
en tontinedeelgenootschappen met een vierde wordt verminderd.
Artikel 20 bis
1. Hetin euro luidende bedrag genoemd in art ikel 20, lid 2, wordt
jaarlijks en voor de eerste maal op 20 september 2003 aangepast aan
de veranderingen in het door Eurostat bekendgemaakte Europese index-
cijfer van de consumptieprijzen dat alle lidstaten bestrijkt.
Het bedrag wordt automatisch aangepast door het basisbedrag in euro
te verhogen met de procentuele wijziging van het indexcijfer gedurendede periode tussen de inwerkingtreding van deze richtlijn en de actuali-seringsdatum, en afgerond op een veelvoud van 100 000 EUR.
Indien deze wijziging sinds de laatste aanpassing minder dan 5 %
bedraagt, blijft actualisering achterwege.
2. De Commissie stelt het Europees Parlement en de Raad jaarlijks
in kennis van de actualisering, alsmede van de aangepaste bedragen,zoals vermeld in lid 1.
Artikel 21
1. De Lid-Staten stellen geen enkel voorschrift vast met betrekking
tot de aard van de activa welke aanwezig zijn boven de activa die de inartikel 17 bedoelde technische voorzieningen dekken.
2. De vrije beschikking over de roerende of onroerende activa die
deel uitmaken van het vermogen van de toegelaten verzekeringsonder-nemingen wordt, onverminderd artikel 17, lid 3, artikel 24, leden 1, 2,
3 en 5, en artikel 26, lid 1, tweede alinea, door de Lid-Staten niet
beperkt.
3. De leden 1 len 2 laten onverlet de maatregelen welke de Lid-
Staten als eigenaar van of deelnemer in de betrokken ondernemingenkunnen nemen, onder volledige waarborging van de belangen van deverzekerden.
Artikel 22
1. De Lid-Staten mogen aan ondernemingen niet de verplichting
opleggen aan een of meer door de nationale wetgeving aangewezenlichamen een deel van de door hen afgesloten verzekeringen die betrek-king hebben op de in artikel 1 genoemde werkzaamheden over tedragen.
2. De Italiaanse Republiek neemt alle nodige maatregelen opdat de
aan de op haar grondgebied gevestigde ondernemingen opgelegde1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 20
▼M2
▼B
▼M1
▼M1
verplichting een gedeelte van de door hen afgesloten verzekeringen
over te dragen aan het Istituto nazionale di assicurazioni uiterlijk op20 november 1994 komtt e vervallen.
Artikel 23
1. Elke Lid-Staat legt de ondernemingen die hun hoofdkantoor op
zijn grondgebied hebben, de verplichting op jaarlijks ten aanzien van
al hun verrichtingen verslag uit te brengen over de situatie waarin zijverkeren en over hun solvabiliteit.
2. De Lid-Staat eisen van de verzekeringsondernemingen die hun
hoofdkantoor op hun grondgebied hebben, de periodieke overlegging
van de voor het uitoefenen van het toezicht vereiste bescheiden en
van de statistische documenten. De bevoegde autoriteiten verstrekkenelkaar de bescheiden en inlichtingen welke dienstig zijn voor het uitoe-fenen van het toezicht.
3. Iedere Lid-Staat neemt de nodige maatregelen opdat de bevoegde
autoriteiten over de bevoegdheden en middelen beschikken die noodza-kelijk zijn om toezicht uit te oefenen op de werkzaamheden van de
verzekeringsondernemingen die hun hoofdkantoor op zijn grondgebied
hebben, metinbegrip van de werkzaamheden die buit en ditgrondge-bied worden verricht, overeenkomstig de richtlijnen van de Raadbetreffende deze werkzaamheden en met het oog op de toepassingervan.
Deze bevoegdheden en middelen moeten aan de bevoegde autoriteiten
metname de mogelijkheid verschaffen om:
a) grondige informatie te verkrijgen over de situatie en alle werkzaam-
heden van de verzekeringsonderneming, metname:
— door hetinwinnen van inlicht ingen of hetopvragen van docu-
menten betreffende de verzekeringsactiviteiten,
— door het verrichten van controles ter plaatse in de bedrijfs-
ruimten van de onderneming;
b) jegens de verzekeringsonderneming, haar aansprakelijke bestuurders
of degenen die zeggenschap over haar hebben, alle afdoende ennoodzakelijke maatregelen te treffen om te bewerkstelligen dat dewerkzaamheden van de verzekeringsonderneming blijven strokenmet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen welke de verze-keringsonderneming in de onderscheiden Lid-Staten in acht moet
nemen, inzonderheid methetprogramma van werkzaamheden, voor
zover dit laatste verplicht blijft, alsook om misstanden te vermijdenof te beëindigen die de belangen der verzekerden zouden schaden;
c) te bewerkstelligen dat deze maatregelen worden toegepast, zo nodig
door de tenuitvoerlegging ervan te gelasten, in voorkomend geval
door een beroep te doen op de gerechtelijke instanties.
De Lid-Staten kunnen de bevoegde autoriteiten ook de mogelijkheid
bieden alle inlichtingen te verkrijgen betreffende de overeenkomstendie in hetbezitzijn van t ussenpersonen.
Artikel 24
1. Indien een verzekeringsonderneming zich nietvoegtnaar de
bepalingen van artikel 17, kunnen de bevoegde autoriteiten van deLid-Staat van herkomst van de onderneming haar de vrije beschikkingover de activa verbieden, na de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten
van de verbintenis van hun voornemen op de hoogte te hebben gesteld.
2. Met het oog op het herstel van de financiële positie van een
onderneming waarvan de solvabiliteitsmarge niet meer het in artikel19 voorgeschreven minimum bereikt, eisen de bevoegde autoriteitenvan de Lid-Staat van herkomst een saneringsplan dat aan hun goedkeu-ring moetworden onderworpen.
In uitzonderlijke omstandigheden kunnen de bevoegde autoriteiten,
indien zij van oordeel zijn datde financiële posit ie van de onderneming1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 21
▼B
▼M2
▼M2
nog verder zal verslechteren, eveneens de vrije beschikking over de
activa van de verzekeringsonderneming beperken of verbieden. Zijstellen in dat geval de autoriteiten van de Lid-Staten op het grondge-
bied waarvan de onderneming haar werkzaamheden uitoefent, in
kennis van alle genomen maatregelen; deze autoriteiten treffen op hunverzoek dezelfde maatregelen.
3. Indien de solvabiliteitsmarge niet meer het in artikel 20
omschreven garantiefonds bereikt, eisen de bevoegde autoriteiten vande Lid-Staat van herkomst van de verzekeringsonderneming een planinzake financiering op korte termijn dat aan hun goedkeuring moetworden onderworpen.
Voorts kunnen zij de vrije beschikking over de activa van de onderne-
ming beperken of verbieden. Zij stellen de autoriteiten van de Lid-Staten op wier grondgebied de onderneming werkzaamheden uitoefent,hiervan op de hoogte; deze autoriteiten treffen op hun verzoek dezelfdemaatregelen.
4. In de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde gevallen kunnen de bevoegde
autoriteiten voorts alle passende maatregelen nemen om de belangenvan de verzekerden te beschermen.
5. Wanneer de Lid-Staat van herkomst van de verzekeringsonderne-
ming in de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde gevallen daarom verzoekt,treft elke Lid-Staat overeenkomstig zijn nationale wetgeving tevens denodige maatregelen om de vrije beschikking over de op zijn grondge-
bied gelokaliseerde activa te kunnen verbieden. De Lid-Staat van
herkomst dient daarbij bekend te maken op welke activa deze maatre-gelen van toepassing zullen zijn.
Artikel 24 bis
1. De lidstaten dragen er zorg voor dat de bevoegde autoriteiten van
verzekeringsondernemingen bij welke de rechten van de verzekerings-
nemers naar hun oordeel in hetgedrang komen, een financieelsaneringsplan kunnen verlangen. Hetfinanciële saneringsplan moett enminste voor de volgende drie boekjaren gegevens of bewijsstukkenbevatten betreffende:
a) een raming van de kosten van beheer, met name van de algemene
lopende kosten en de provisies;
b) een gedetailleerde prognose van de vermoedelijke ontvangsten en
uitgaven, zowel wat het directe verzekeringsbedrijf en de geaccep-teerde herverzekeringen als de overdrachten uit hoofde vanherverzekering betreft;
c) de te verwachten balanspositie;
d) een raming van de financiële middelen ter dekking van de verplich-
tingen en van de vereiste solvabiliteitsmarge;
e) hetalgemene herverzekeringsbeleid.
2. Wanneer de rechten van de verzekeringsnemers door de verslech-
terde financiële positie van de onderneming in het gedrang komen,dragen de lidstaten er zorg voor dat de bevoegde autoriteiten de verze-keringsondernemingen kunnen verplichten een hogere vereistesolvabiliteitsmarge aan te houden, teneinde te waarborgen dat de verze-
keringsonderneming in staat is in de nabije toekomst aan de
solvabiliteitsvereisten te voldoen. Bij de vaststelling van het niveauvan deze hogere vereiste solvabiliteitsmarge wordt uitgegaan van hetin lid 1 bedoelde financiële saneringsplan.
3. De lidstaten dragen er zorg voor dat de bevoegde autoriteiten alle
voor opneming in de beschikbare solvabiliteitsmarge in aanmerkingkomende bestanddelen lager kunnen waarderen, met name wanneerzich sinds heteinde van hetlaat st e boekjaar een belangrijke wijzigingin de marktwaarde van deze bestanddelen heeft voorgedaan.1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 22
▼M4
▼M4
4. De lidstaten dragen er zorg voor dat de bevoegde autoriteiten de
op herverzekering gebaseerde verlaging van de overeenkomstig artikel19 bepaalde solvabiliteitsmarge kunnen beperken wanneer:
a) de aard of de kwaliteit van de herverzekeringsovereenkomsten sinds
het laatste boekjaar sterk is veranderd,
b) er nauwelijks of geen risico-overdrachtplaat svindtuithoofde van
de herverzekeringsovereenkomsten.
5. Wanneer de bevoegde autoriteit op grond van lid 1 van een verze-
keringsonderneming een financieel saneringsplan heeftverlangd,onthoudt zij zich van de afgifte van een certificaat overeenkomstigartikel 10, lid 3, tweede alinea, van deze richtlijn, artikel 14, lid 1,
onder a), van Richtlijn 90/619/EEG van de Raad (
1) (tweede richtlijn
levensverzekering) en artikel 11, lid 2, van Richtlijn 92/96/EEG vande Raad (
2) (derde richtlijn levensverzekering), zolang zij van mening
is datde recht en van de verzekeringsnemers in de zin van lid 1 in hetgedrang komen.
Afdeling C
Intrekking van de vergunning
Artikel 26
1. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst kunnen
de door hen aan een verzekeringsonderneming verleende vergunningintrekken, wanneer de onderneming:
a) van de vergunning geen gebruik maaktbinnen t waalf maanden,
uitdrukkelijk afstand doet van de vergunning of gedurende meerdan zes maanden haar werkzaamheden heeft gestaakt, tenzij de
vergunning volgens de bepalingen van de betrokken Lid-Staat in
deze gevallen vervalt;
b) niet meer aan de toegangsvoorwaarden voldoet;
c) er niet in geslaagd is om binnen de gestelde termijn de maatregelen
te treffen waarin het in artikel 24 bedoelde sanerings- of financie-ringsplan voorziet;
d) ernstig in gebreke blijft te voldoen aan de verplichtingen die voort-
vloeien uitde op haar van t oepassing zijnde regeling.
Wanneer de vergunning wordt ingetrokken of vervalt, stellen de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst de bevoegde auto-riteiten van de andere Lid-Staten daarvan in kennis; deze moetenpassende maatregelen treffen om te beletten dat de betrokken verzeke-ringsonderneming op hun grondgebied nieuwe werkzaamheden
aanvangt, hetzij in het kader van vestiging, hetzij in het kader van vrije
dienstverrichting. Zij nemen voorts in samenwerking met deze autori-teiten alle passende maatregelen om de belangen van de verzekerdente beschermen en beperken met name de vrije beschikking over deactiva van de verzekeringsonderneming overeenkomstig artikel 24, lid1, lid 2, tweede alinea, of lid 3, tweede alinea.
2. Elk besluit tot intrekking van de vergunning moet nauwkeurig
met redenen zijn omkleed en ter kennis van de betrokken verzekerings-onderneming worden gebracht.1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 23
(1) PB L 330 van 29.11.1990, blz. 50. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richt-
lijn 92/96/EEG (PB L 360 van 9.12.1992, blz. 1).
(2) PB L 360 van 9.12.1992, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
2000/64/EG van hetEuropees Parlementen de Raad (PB L 290 van
17.11.2000, blz. 27).▼M1
▼B
▼M2
▼M1
TITEL III A
REGELS, TOEPASSELIJK OP BINNEN DE GEMEENSCHAP GEVES-
TIGDE AGENTSCHAPPEN OF BIJKANTOREN VAN
ONDERNEMINGEN WAARVAN HET HOOFDKANTOOR BUITEN DE
GEMEENSCHAP IS GEVESTIGD
Artikel 27
1. Voor iedere onderneming waarvan het hoofdkantoor buiten de
Gemeenschap is gevestigd, stelt elke Lid-Staat de toegang op zijngrondgebied tot de in artikel 1 bedoelde werkzaamheden afhankelijkvan een vergunning.
2. De Lid-Staat mag een vergunning verlenen, indien de onderne-
ming ten minste aan de volgende voorwaarden voldoet:
a) zij moet bevoegd zijn tot het verrichten van de in artikel 1 bedoelde
werkzaamheden krachtens de nationale wetgeving waaronder zijressorteert;
b) zij moet een agentschap of bijkantoor op het grondgebied van deze
Lid-Staat oprichten;
c) zij moet zich verbinden ter zetel van het agentschap of het bijkan-
toor een specifieke boekhouding te voeren voor de werkzaamhedendie zij aldaar uitoefent en er alle bescheiden met betrekking tot de
behandelde zaken te bewaren;
d) zij moeteen algemeen gevolmacht igde aanwijzen, die door de
bevoegde autoriteit moet worden toegelaten;
e) zij moet in de Lid-Staat van bedrijfsuitoefening over activa
beschikken, welke ten minste de helft van het in artikel 20, lid 2,sub a), voor het garantiefonds aangegeven minimum dienen tebedragen, en een vierde gedeelte van dit minimum bij wijze vanwaarborg deponeren;
f) zij moet zich verbinden een solvabiliteitsmarge te handhaven over-
eenkomstig artikel 29;
g) zij moeteen programma van werkzaamheden overeenkomst ig
artikel 11, leden 1 en 2, overleggen.
Artikel 28
De Lid-Staten leggen de ondernemingen de verplichting op voldoende
voorzieningen, als bedoeld in artikel 17, te vormen, welke overeen-
komen metde op hun grondgebied aangegane verplicht ingen. Zij zienerop toe dat het agentschap of bijkantoor tegenover deze voorzieningengelijkwaardige en, in de door de Lid-Staat bepaalde mate, congruenteactiva stelt.
Ten aanzien van hetberekenen van deze voorzieningen, hetbepalen
van de categorieën van beleggingen en het waarderen van de activa
alsmede, in voorkomend geval, hetbepalen van de grenzen waarbinnende activa als dekking van deze voorzieningen kunnen worden aanvaard,zijn det wetgevingen van de Lid-Staten van toepassing.
De betrokken Lid-Staat eist dat de activa welke deze voorzieningen
dekken op zijn grondgebied zijn gelokaliseerd. Artikel 17, lid 3, isechter van toepassing.
Artikel 29
1. Iedere Lid-Staat verplicht de op zijn grondgebied opgerichte
agentschappen of bijkantoren over een solvabiliteitsmarge te
beschikken die bestaat uit de in artikel 18 genoemde bestanddelen.Het minimum van de marge wordt berekend overeenkomstig artikel19. Voor deze berekening worden uitsluitend de verrichtingen van hetagentschap of het bijkantoor in aanmerking genomen.
2. Het garantiefonds bestaat uit een derde deel van het minimum
van de solvabiliteitsmarge.1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 24
▼B
▼B
Hetbedrag van ditfonds mag echt er nietkleiner zijn dan de helftvan
het in artikel 20, lid 2, sub a), bedoelde minimum. Het in artikel 27, lid2, sub e), bedoelde aanvangsdepotwordtdaart oe gerekend.
Hetgarant iefonds en hetminimum van ditfonds worden gevormd
overeenkomstig artikel 20.
3. De activa die tegenover het minimum van de solvabiliteitsmarge
staan, moeten zijn gelokaliseerd binnen de Lid-Staat van bedrijfsuitoe-fening ten belope van het garantiefonds, en, voor het resterende
gedeelte, binnen de Gemeenschap.
Artikel 30
1. Ondernemingen die in verscheidene Lid-Staten een vergunning
hebben aangevraagd of verkregen hebben, kunnen om de volgendevoordelen verzoeken, die slechts gezamenlijk kunnen worden toege-kend:
a) de in artikel 29 bedoelde solvabiliteitsmarge wordt berekend op
basis van hetgeheel van de werkzaamheden die zij binnen deGemeenschap uitoefenen; in dit geval worden uitsluitend de verrich-
tingen van alle binnen de Gemeenschap gevestigde agentschappen
of bijkantoren bij deze berekeningen in aanmerking genomen;
b) de in artikel 27, lid 2, sub e), bedoelde waarborg wordt slechts in
één van deze Staten gestort;
c) de activa die tegenover het garantiefonds staan, zijn gelokaliseerd in
één van de Lid-Staten waar zij werkzaam zijn.
2. De aanvraag om in aanmerking te komen voor de in lid 1
bedoelde voordelen dient bij de bevoegde autoriteiten van de betrokkenLid-Staten te worden ingediend. In deze aanvraag moet de autoriteit
worden aangegeven die in de toekomst toezicht op de solvabiliteit
voor het geheel van de werkzaamheden van de bijkantoren of agent-schappen binnen de Gemeenschap dientt e houden. De keuze van deautoriteit moet met redenen worden omkleed. De waarborg moet bijde betrokken Lid-Staat worden gestort.
3. De voordelen van lid 1 mogen slechts worden toegekend wanneer
de bevoegde autoriteiten van alle Lid-Staten waar de aanvrage is inge-diend, hun toestemming verlenen. Zij worden van kracht op het tijdstip
waarop de gekozen toezichthoudende autoriteit zich tegenover de
andere toezichthoudende autoriteiten bereid heeft verklaard, de controlevan de solvabiliteit voor het geheel van de werkzaamheden van de inde Gemeenschap gevestigde bijkantoren of agentschappen op zich tenemen.
De gekozen toezichthoudende autoriteit ontvangt van de andere Lid-
Staten de voor de controle op de totale solvabiliteit vereiste inlich-tingen over de op hun grondgebied gevestigde agentschappen ofbijkantoren.
4. De krachtens dit artikel toegekende voordelen dienen op verzoek
van één of meer betrokken Lid-Staten door alle betrokken Lid-Staten
gelijktijdig te worden ingetrokken.
Artikel 31
1. a) Behoudens sub b) mogen de in deze titel bedoelde agentschappen
en bijkantoren de in de bijlage van de eerste coördinatierichtlijn„schadeverzekering” bedoelde werkzaamheden op hetgrondge-bied van een Lid-Staat niet gelijktijdig uitoefenen met de onderdeze richtlijn vallende werkzaamheden.
b) Behoudens sub c) mogen de Lid-Staten bepalen dat de in deze
titel bedoelde agentschappen en bijkantoren die bij de kennisge-ving van deze richtlijn deze twee werkzaamheden op hetgrondgebied van een Lid-Staat gelijktijdig uitoefenen, deze daarkunnen blijven uitoefenen, mits zij overeenkomstig artikel 14 eengescheiden beheer voeren voor elk van deze werkzaamheden.1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 25
▼B
c) Elke Lid-Staat die uit hoofde van artikel 13, lid 6, sub a) of b),
de op zijn grondgebied gevestigde ondernemingen verplicht heefteen einde te maken aan het gelijktijdig uitoefenen van de werk-
zaamheden die zij bij de kennisgeving van deze richtlijn
verrichtten, moet deze verplichting ook opleggen aan de in dezetitel bedoelde agentschappen en bijkantoren die op zijn grondge-bied zijn gevestigd en aldaar de twee werkzaamheden gelijktijdiguitoefenen.
d) De Lid-Staten mogen bepalen dat de in deze titel bedoelde agent-
schappen en bijkantoren waarvan het hoofdkantoor de tweewerkzaamheden gelijktijdig uitoefent en die bij de kennisgevingvan deze richtlijn op het grondgebied van een Lid-Staat uitslui-tend de in deze richtlijn bedoelde werkzaamheden uitoefenen,
hun werkzaamheden kunnen blijven verrichten. Indien de onder-
neming de in de eerste coördinatierichtlijn „schadeverzekering”bedoelde werkzaamheden op ditgrondgebied wil uit oefenen,mag zij de in deze richtlijn genoemde werkzaamheden nogslechts verrichten via een dochteronderneming.
2. De artikelen 23 en 24 zijn van overeenkomstige toepassing op de
in deze titel bedoelde agentschappen en bijkantoren.
Voor de toepassing van artikel 24 wordt de toezichthoudende autoriteit
die de totale solvabiliteit van deze agentschappen of bijkantoren
controleert, gelijkgesteld met de toezichthoudende autoriteit van deLid-Staat van het hoofdkantoor.
3. Bij intrekking van de vergunning door de in artikel 30, lid 2,
bedoelde autoriteit, stelt deze de toezichthoudende autoriteiten van deandere Lid-Staten waar de onderneming werkzaam is, hiervan inkennis; deze autoriteiten treffen de nodige maatregelen. Wanneer het
besluit tot intrekking is gebaseerd op de ontoereikendheid van de solva-
biliteitsmarge berekend volgens artikel 30, punt 1, sub a), trekken ookde toezichthoudende autoriteiten van de andere betrokken Lid-Statenhun vergunning in.
Artikel 31 bis
1. Elke Lid-Staat verleent, onder de in het nationale recht vastge-
stelde voorwaarden, aan de op zijn grondgebied gevestigdeagentschappen en bijkantoren, als bedoeld in deze titel, toestemming
om hun verzekeringsportefeuille geheel of gedeeltelijk over te dragen
aan een in dezelfde Lid-Staat gevestigde overnemer, indien debevoegde autoriteiten van die Lid-Staat, of in voorkomend geval dievan de in artikel 30 bedoelde Lid-Staat, verklaren, dat de overnemer,mede gelet op de overdracht, de vereiste solvabiliteitsmarge bezit.
2. Elke Lid-Staat verleent, onder de in het nationale recht vastge-
stelde voorwaarden, aan de op zijn grondgebied gevestigde
agentschappen en bijkantoren, als bedoeld in deze titel, toestemming
om hun verzekeringsportefeuille geheel of gedeeltelijk over te dragenaan een verzekeringsonderneming die haar hoofdkantoor in een andereLid-Staat heeft, indien de bevoegde autoriteiten van die Lid-Staatverklaren dat de overnemer, mede gelet op de overdracht, de vereiste
solvabiliteitsmarge bezit.
3. Indien een Lid-Staat, onder de in het nationale recht vastgestelde
voorwaarden, aan de op zijn grondgebied gevestigde agentschappen en
bijkantoren, als bedoeld in deze titel, toestemming verleent om hunverzekeringsportefeuille geheel of gedeeltelijk over te dragen aan eenop het grondgebied van een andere Lid-Staat gevestigd agentschap ofbijkantoor, als bedoeld in deze titel, overtuigt hij zich ervan dat de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van de overnemer, of in voor-
komend geval die van de in artikel 30 bedoelde Lid-Staat, verklarendat de overnemer, mede gelet op de overdracht, de vereiste solvabili-teitsmarge bezit, dat de wetgeving van de Lid-Staat van de overnemerin de mogelijkheid van een dergelijke overdrachtvoorzieten datdieLid-Staat met de overdracht instemt.1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 26
▼M2
▼M2
4. In de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde gevallen verleentde Lid-
Staat waar het overdragende agentschap of bijkantoor is gevestigd,toestemming voor de overdracht na de instemming te hebben verkregen
van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van de verbintenis,
wanneer deze niet de Lid-Staat is waar het overdragende agentschapof bijkantoor is gevestigd.
5. De bevoegde autoriteiten van de geraadpleegde Lid-Staten delen
de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst van de over-
dragende verzekeringsonderneming hun advies of hun instemmingmede binnen drie maanden na ontvangst van het verzoek; indien degeraadpleegde autoriteiten niet binnen die termijn hebben gereageerd,geldt zulks als een gunstig advies of als een stilzwijgende instemming.
6. De overeenkomstig dit artikel toegestane overdracht wordt in de
Lid-Staat van de verbintenis bekendgemaakt onder de in het nationalerecht vastgestelde voorwaarden. Deze overdracht kan van rechtswegeworden tegengeworpen aan de verzekeringnemers, aan de verzekerdenen aan allen voor wie uit de overgedragen overeenkomsten rechten ofverplichtingen voortvloeien.
Deze bepaling doet geen afbreuk aan het recht van de Lid-Staten om de
verzekeringnemers de mogelijkheid te bieden de overeenkomst binneneen bepaalde termijn na de overdracht op te zeggen.
Artikel 32
De Gemeenschap kan, in overeenkomstig het Verdrag met één of meer
derde landen gesloten overeenkomsten, besluiten tot toepassing vanbepalingen welke afwijken van die van deze titel, ten einde, op basis
van wederkerigheid, aan de verzekerden van de Lid-Staten een
voldoende bescherming te waarborgen.
TITEL III B
REGELS, TOEPASSELIJK OP DOCHTERONDERNEMINGEN VAN OF
VERWERVINGEN VAN EEN DEELNEMING DOOR EEN MOEDERON-
DERNEMING WAAROP HET RECHT VAN EEN DERDE LAND VAN
TOEPASSING IS
Artikel 32 bis
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten stellen de Commissie in
kennis van:
a) elke vergunningsverlening voor een rechtstreekse of middellijke
dochteronderneming waarvan één of meer moederondernemingenonder hetrechtvan een derde land vallen. De Commissie st elthetin artikel 32 ter, lid 6, bedoelde Comité daarvan in kennis;
b) elke deelneming van een dergelijke moederonderneming in een
verzekeringsonderneming van de Gemeenschap waardoor laatstge-noemde de dochteronderneming van eerstgenoemde wordt. DeCommissie stelt het in artikel 32 ter, lid 6, bedoelde Comité daarvan
in kennis.
Wanneer vergunning wordt verleend aan een rechtstreekse of middel-
lijke dochteronderneming van één of meer moederondernemingen dieonder het recht van een derde land vallen, wordt de structuur van degroep vermeld in de kennisgeving van de bevoegde autoriteiten aan de
Commissie.
Artikel 32 ter
1. De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de algemene
moeilijkheden die hun verzekeringsondernemingen ondervinden bijvestiging of uitoefening van hun werkzaamheden in een derde land.1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 27
▼B
▼M1
▼M1
2. De Commissie stelt, voor de eerste maal niet later dan zes
maanden voor de in artikel 30, tweede alinea, van Richtlijn 90/619/EEG (
1) bedoelde datum en vervolgens periodiek, een verslag op waarin
de in de leden 3 en 4 bedoelde behandeling van verzekeringsonderne-
mingen van de Gemeenschap in derde landen, met betrekking tot devestiging en de uitoefening van verzekeringswerkzaamheden en hetverwerven van deelnemingen in verzekeringsondernemingen van derdelanden wordtonderzocht . De Commissie legtdeze verslagen, in voor-
komend geval vergezeld van passende voorstellen, voor aan de Raad.
3. Indien de Commissie vaststelt, hetzij op grond van de in lid 2
bedoelde verslagen, hetzij op basis van andere informatie, dat eenderde land de verzekeringsondernemingen van de Gemeenschap geendaadwerkelijke toegang tot de markt verleent die vergelijkbaar is met
die welke de Gemeenschap toekent aan verzekeringsondernemingen
van datderde land, kan zij aan de Raad voorst ellen doen om eenpassend onderhandelingsmandaat te verkrijgen ten einde voor de verze-keringsondernemingen van de Gemeenschap vergelijkbareconcurrentiemogelijkheden te verkrijgen. De Raad besluit met gekwali-ficeerde meerderheid van stemmen.
4. Indien de Commissie vaststelt, hetzij op grond van de in lid 2
bedoelde verslagen, hetzij op basis van andere informatie, dat in eenderde land verzekeringsondernemingen van de Gemeenschap geennationale behandeling krijgen die dezelfde concurrentiemogelijkhedenbiedtals die welke aan binnenlandse verzekeringsondernemingen
worden geboden, en datde voorwaarden voor daadwerkelijke t oegang
tot de markt niet zijn vervuld, kan zij onderhandelingen openen om diteuvel te verhelpen.
In de in de eerste alinea van dit lid bedoelde omstandigheden kan ook,
naasthetopenen van onderhandelingen, overeenkomst ig de procedurevan artikel 32 ter, lid 6, worden besloten dat de bevoegde autoriteiten
van de Lid-Staten hun beslissingen moeten beperken of opschorten
inzake:
— op het tijdstip van het besluit of later ingediende vergunningsaan-
vragen, en
— het verwerven van deelnemingen door rechtstreekse of middellijke
moederondernemingen die onder hetrechtvan hetbet rokken derdeland vallen.
De bedoelde maatregelen zijn ten hoogste drie maanden geldig.Vóór het verstrijken van deze termijn van drie maanden kan de Raad in
hetlichtvan hetresult aatvan de onderhandelingen op voorst el van de
Commissie met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluiten ofde genomen maatregelen van toepassing blijven.
Een dergelijke beperking of opschorting geldt niet voor de oprichting
van dochterondernemingen door verzekeringsondernemingen of doch-
terondernemingen daarvan die een vergunning hebben gekregen in de
Gemeenschap, noch voor hetverwerven van deelnemingen door derge-lijke ondernemingen of dochterondernemingen in eenverzekeringsonderneming van de Gemeenschap.
5. Indien de Commissie een van de in de leden 3 en 4 bedoelde
vaststellingen doet, stellen de Lid-Staten haar desgevraagd in kennis
van:
a) elke vergunningsaanvraag door een rechtstreekse of middellijke
dochteronderneming waarvan een of meer moederondernemingenonder hetrechtvan hetbet rokken derde land vallen;
b) elk door een dergelijke onderneming voorgelegd projectvoor
verwerving van een deelneming in een verzekeringsondernemingvan de Gemeenschap, waardoor laatstgenoemde de dochteronderne-ming van eerstgenoemde wordt.1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 28
(1) PB nr. L 330 van 29. 11. 1990, blz. 50.
▼M1
Deze kennisgevingsverplichting vervalt zodra met een derde land als
bedoeld in lid 3 of lid 4 een overeenkomstis geslot en of wanneer dein lid 4, tweede en derde alinea, bedoelde maatregelen niet meer van
toepassing zijn.
6. De Commissie wordt bijgestaan door een Comité bestaande uit
vertegenwoordigers van de Lid-Staten en voorgezeten door de verte-
genwoordiger van de Commissie.
De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp
voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt advies uit overdit ontwerp binnen een termijn die de Voorzitter kan vaststellen naargelang van de urgentie van de materie. Het Comité spreekt zich uitmet de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van hetVerdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de
Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming
in het Comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van deLid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De Voorzitterneemtnietaan de st emming deel.
De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in over-
eenstemming zijn met het advies van het Comité.
Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het
advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht, dient deCommissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de tenemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid
van stemmen.
Indien de Raad, na verloop van een termijn die in elk door de Raad uit
hoofde van dit lid te nemen besluit zal worden vastgesteld, maar die in
geen geval langer kan zijn dan drie maanden na de indiening van het
voorstel bij de Raad, geen besluit heeft genomen, worden de voorge-stelde maatregelen door de Commissie vastgesteld, tenzij de Raadzich met gewone meerderheid van stemmen tegen genoemde maatre-gelen heeftuit gesproken.
7. De krachtens dit artikel getroffen maatregelen moeten in overeen-
stemming zijn met de verplichtingen die de Gemeenschap heeft uithoofde van bilaterale of multilaterale internationale overeenkomsten
inzake de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van
verzekeringsondernemingen.
TITEL IV
OVERGANGSBEPALINGEN EN DIVERSE BEPALINGEN
Artikel 33
1. De Lid-Staten laten aan de in titel II bedoelde ondernemingen, die
op het tijdstip van inwerkingtreding van de maatregelen tot uitvoeringvan deze richtlijn in één of meer van de in de bijlage bedoelde bran-
ches werkzaam zijn op hun grondgebied, een termijn van vijf jaar,
aanvangende op het tijdstip van kennisgeving van deze richtlijn, omaan de artikelen 18, 19 en 20 te voldoen.
2. Bovendien kunnen de Lid-Staten:
a) aan de in lid 1 bedoelde ondernemingen die na hetverst rijken van
de termijn van vijf jaar de solvabiliteitsmarge nog niet volledig
hebben gevormd, een aanvullende termijn van ten hoogste tweejaar toestaan, mits deze ondernemingen de maatregelen welke zijvoornemens zijn te treffen om de marge te bereiken, overeenkom-stig artikel 24 ter goedkeuring aan de toezichthoudende autoriteitenhebben voorgelegd;
b) met uitzondering van de in artikel 3, punt 2, tweede streepje, tweede
zin, genoemde onderlinge waarborg- of verzekeringsmaatschappijen,de in het eerste lid van dit artikel genoemde ondernemingenwaarvan na het verstrijken van de termijn van vijf jaar de krachtensartikel 19 te vormen solvabiliteitsmarge, zonder aftrek van deherverzekering, hetin art ikel 20, lid 2, sub a) en b), bedoelde1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 29
▼B
▼B
minimum van het garantiefonds niet bereikt, ontheffen van de
verplichting het fonds te vormen vóór het einde van het boekjaarwaarvoor genoemd bedrag ditminimum bereikt .
De aldus aan deze ondernemingen toegestane maximumtermijn om
dit minimum te vormen mag hoogstens tien jaar bedragen te
rekenen vanaf de kennisgeving van deze richtlijn.
3. Ondernemingen die hun werkzaamheden willen uitbreiden in de
zin van artikel 8, lid 2, of artikel 10, kunnen dit slechts doen indien
zij onverwijld voldoen aan de in deze richtlijn vervatte voorschriften.
4. Ondernemingen die een andere rechtsvorm hebben dan de in
artikel 8 genoemde, mogen gedurende drie jaar na de kennisgeving
van deze richtlijn hun huidige werkzaamheden in de rechtsvorm diezij op het ogenblik van deze kennisgeving bezitten, blijven uitoefenen.De ondernemingen die in hetVerenigd Koninkrijk zijn opgericht„byRoyal Charter”, „by Private Act” of „by Special Public Act” mogen
hun bedrijf in hun huidige vorm voor onbepaalde tijd voortzetten.
De betrokken Lid-Staten maken een lijst op van deze ondernemingen
die zij ter kennis brengen van de andere Lid-Staten en van deCommissie.
5. Ondernemingen welke overeenkomstig hun doelstelling de
levensverzekering beoefenen en spaartransacties verrichten, kunnenmetdeze werkzaamheden doorgaan, maar moet en de spaarverrich-
tingen beëindigen binnen een termijn van drie jaar te rekenen vanaf
de kennisgeving van deze richtlijn. Bij wijze van uitzondering kunnende Algemene Spaar- en Lijfrentekas (ASLK) in België, de maatschap-pijen welke zijn „registered under the Friendly Societies Acts” in hetVerenigd Koninkrijk en de „Banca nazionale delle communicazioni”
in Italië, de werkzaamheden voortzetten welke zij op het tijdstip van
de kennisgeving van de richtlijn verrichten.
6. Ondernemingen die de werkzaamheden „schadeverzekering” en
„levensverzekering” gelijktijdig uitoefenen onder de voorwaarden van
artikel 13, beschikken over een termijn van vijf jaar te rekenen vanaf
de kennisgeving van deze richtlijn, om aan artikel 14 te voldoen.
7. Op verzoek van de ondernemingen die aan de in de artikelen 17
tot en met 20 gestelde verplichtingen voldoen, maken de Lid-Staten
een einde aan de krachtens hun huidige regeling gestelde beperkendemaatregelen zoals hypotheken, depots of waarborgen.
Artikel 34
De Lid-Staten laten aan de in titel III bedoelde agentschappen en
bijkantoren, die op het tijdstip van de inwerkingtreding van de uitvoe-ringsmaatregelen van deze richtlijn in één of meer van de in de
bijlagen bedoelde branches werkzaam zijn, en hun werkzaamheden
niet uitbreiden in de zin van artikel 10, lid 2, een termijn van tenhoogste vijf jaar, aanvangende op het tijdstip van kennisgeving van derichtlijn, om aan de voorwaarden van artikel 29 te voldoen.
Artikel 36
Gedurende een periode die aflooptbij de inwerkingt reding van een
overeenkomstig artikel 32 met een derde land afgesloten overeenkomst,
en uiterlijk bij het verstrijken van een termijn van vier jaar, te rekenenvanaf de kennisgeving van deze richtlijn, kan elke Lid-Staat voor deondernemingen van ditland die op zijn grondgebied zijn gevest igd,met betrekking tot de congruentie en de lokalisatie van de technische
voorzieningen, metinbegrip van de wiskundige voorzieningen, de rege-
ling handhaven welke op 1 januari 1979 daarop van toepassing was,mits hij de andere Lid-Staten en de Commissie daarvan in kennis stelten nietde grenzen overschrijdtvan de versoepelingen die kracht ensartikel 17, lid 2, worden toegestaan ten gunste van de ondernemingenvan Lid-Staten die op zijn grondgebied zijn gevestigd.1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 30
▼M2
▼B
▼B
Artikel 37
1. Indien een Lid-Staat van zijn onderdanen een bewijs van
bet rouwbaarheid en hetbewijs dater voorheen geen faillissementheeft
plaatsgehad of slechts één van deze twee bewijzen eist, aanvaardt dezeLid-Staat als voldoende bewijs voor de onderdanen van de overige Lid-Staten het overleggen van een uittreksel uit het strafregister of, bijontbreken daarvan, van een door een bevoegde rechterlijke of over-
heidsinstantie van de Lid-Staat van oorsprong of herkomst afgegeven
gelijkwaardig document, waaruit blijkt dat aan deze eisen is voldaan.
2. Wanneer hetin lid 1 bedoelde documentnietdoor de Lid-St aat
van oorsprong of van herkomstwordtafgegeven, kan ditwordenvervangen door een verklaring onder ede — of, in de Lid-Staten waar
nietin een eed is voorzien, door een plecht ige verklaring — welke
door de betrokkene wordt afgelegd ten overstaan van een bevoegderechterlijke of overheidsinstantie of, in voorkomend geval, van eennotaris van de Lid-Staat van oorsprong of van herkomst, die een attestafgeeftdatdeze eed of deze plecht ige verklaring bewijskrachtgeeft . Deverklaring dater geen faillissementheeftplaat sgehad, mag ook worden
afgelegd ten overstaan van een bevoegde beroeps- of bedrijfsorgani-
satie van die zelfde Staat.
3. De overeenkomstig de leden 1 en 2 afgegeven documenten
mogen bij overlegging nietouder zijn dan drie maanden.
4. De Lid-Staten wijzen binnen een termijn van achttien maanden te
rekenen vanaf de kennisgeving van deze richtlijn de autoriteiten enorganisaties aan die bevoegd zijn voor de afgifte van de in de leden 1en 2 bedoelde documenten, en stellen de overige Lid-Staten en deCommissie daarvan onverwijld in kennis.
Binnen deze zelfde termijn deelt iedere Lid-Staat de overige Lid-Staten
en de Commissie tevens mede bij welke autoriteiten en organisaties dein dit artikel bedoelde documenten tot staving van het verzoek om ophet grondgebied van deze Lid-Staat de in artikel 1 bedoelde werkzaam-heden te mogen uitoefenen, moeten worden ingediend.
TITEL V
SLOTBEPALINGEN
Artikel 38
De Commissie en de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten werken
nauw samen, ten einde het toezicht op het directe verzekeringsbedrijfbinnen de Gemeenschap te vergemakkelijken en de moeilijkheden teonderzoeken welke bij de toepassing van deze richtlijn mochten rijzen.
Artikel 39
1. Binnen zes jaar, te rekenen vanaf de kennisgeving van deze richt-
lijn, legtde Commissie aan de Raad een verslag voor over de gevolgenvan de bij deze richtlijn ingevoerde financiële vereisten voor de situatievan de verzekeringsmarkten van de Lid-Staten. Zo nodig legt de
Commissie, vóór het einde van de in artikel 33, lid 1, vastgestelde
overgangsperiode, de Raad tussentijdse verslagen voor.
2. Na afloop van een periode van tien jaar, te rekenen vanaf de
kennisgeving van deze richtlijn, legt de Commissie aan de Raad een
verslag voor betreffende de verrichtingen van de twee soorten onderne-
mingen die binnen de werkingssfeer van deze richtlijn vallen, namelijkenerzijds de ondernemingen die gelijktijdig de werkzaamheden welkeonder het toepassingsgebied van de eerste coördinatierichtlijn „schade-verzekering” vallen, en de onder deze richtlijn vallendewerkzaamheden uitoefenen, en anderzijds de ondernemingen die
uitsluitend de onder deze richtlijn vallende werkzaamheden verrichten.
3. De Raad gaat om de twee jaar op voorstel van de Commissie over
tot onderzoek naar, en in voorkomend geval, tot herziening van de inde richtlijn in rekeneenheden uitgedrukte bedragen waarbij rekeningwordt gehouden met de ontwikkeling van de economische en monetaire1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 31
▼B
toestand in de Gemeenschap. De Commissie legt de Raad haar eerste
voorstel dienaangaande voor tegelijk met een voorstel betreffende scha-deverzekering, als bedoeld in artikel 3 van Richtlijn 76/580/EEG (
1)e n
wel uiterlijk vier jaar na de kennisgeving van deze richtlijn.
Artikel 40
De Lid-Staten wijzigen hun nationale voorschriften overeenkomstig
deze richtlijn binnen achttien maanden na kennisgeving daarvan enstellen de Commissie onmiddellijk van deze wijzigingen in kennis. Dealdus gewijzigde voorschriften worden uiterlijk dertig maanden na diekennisgeving toegepast, onder voorbehoud van de artikelen 33 tot enmet36.
Artikel 41
Na de kennisgeving van deze richtlijn stellen de Lid-Staten de
Commissie in kennis van de tekst van alle belangrijke wettelijke of
bestuursrechtelijke bepalingen die zij op het door deze richtlijn
bestreken gebied vaststellen.
Artikel 42
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 32
(1) PB nr. L 189 van 13. 7. 1976, blz. 13.
▼B
BIJLAGE
Indeling per branche
I. Verzekeringen als bedoeld in artikel 1, punt 1, sub a), b) en c), uitgezon-
derd die onder II en III.
II. Verzekeringen in verband methuwelijk en geboort e.
III. Verzekeringen als bedoeld in artikel 1, punt 1, sub a) en b), welke
verbonden zijn metbeleggingsfondsen.
IV. „Permanent health insurance” als bedoeld in artikel 1, punt 1, sub d).
V. Tontineverrichtingen als bedoeld in artikel 1, punt 2, sub a).
VI. Kapitalisatieverrichtingen als bedoeld in artikel 1, punt 2, sub b).
VII. Verrichtingen voor het beheer van collectieve pensioenfondsen als
bedoeld in artikel 1, punt 2, sub c) en d).
VIII. Verrichtingen als bedoeld in artikel 1, punt 2, sub e).
IX. Verrichtingen als bedoeld in artikel 1, punt 3.1979L0267 — NL — 20.03.2002 — 007.001 — 33