1998R0088 — NL — 01.07.2004 — 001.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:









▼B

VERORDENING (EG) Nr. 88/98 VAN DE RAAD

van 18 december 1997

houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden in de Oostzee, de Belten en de Øresund







DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Parlement ( 1 ), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ), (1) Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 1866/86 van de Raad van 12 juni 1986, houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden in de Oostzee, de Belten en de Øresund ( 3 ) herhaaldelĳk en ingrĳpend is gewĳzigd; dat derhalve om redenen van zowel rationele ordening als de duidelĳkheid van de tekst genoemde verordening dient te worden gecodificeerd; (2) Overwegende dat in de artikelen 2 en 4 van Verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad van 20 december 1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de visserĳ en de aquacultuur ( 4 ) is bepaald dat de Raad, in het licht van wetenschappelĳke adviezen, de instandhoudingsmaatregelen vaststelt die nodig zĳn voor een rationele en verantwoorde exploitatie op duurzame basis van de levende mariene aquatische bestanden; dat de Raad daartoe technische maatregelen kan vaststellen betreffende het vistuig en de wĳze waarop het dient te worden gebruikt; (3) Overwegende dat de beginselen en uitvoeringsbepalingen met betrekking tot deze technische maatregelen op communautair niveau moeten worden vastgesteld, opdat iedere lidstaat zorg kan dragen voor het beheer van de visserĳactiviteiten in de maritieme wateren onder zĳn jurisdictie of soevereiniteit; (4) Overwegende dat de toetreding van de Gemeenschap tot het Verdrag inzake de visserĳ en de instandhouding van de levende rĳkdommen van de zee in de Oostzee en de Belten, gewĳzigd bĳ het protocol van de conferentie van de vertegenwoordigers van de staten die partĳ zĳn bĳ het Verdrag, hierna „het Verdrag van Gdansk” genoemd, is goedgekeurd bĳ Besluit 83/414/EEG ( 5 ); (5) Overwegende dat het Verdrag van Gdansk voor de Gemeenschap op 18 maart 1984 in werking is getreden en dat de Gemeenschap in alle in dat Verdrag vastgelegde rechten en verplichtingen van Denemarken en van de Bondsrepubliek Duitsland is getreden; (6) Overwegende dat de bĳ het Verdrag van Gdansk ingestelde Internationale Visserĳcommissie voor de Oostzee sedert haar oprichting een pakket maatregelen voor de instandhouding en het beheer van de visbestanden in de Oostzee heeft vastgesteld en bĳ brieven van 20 september 1985, 8 december 1986, 21 december 1987, 29 oktober 1988, 20 september 1993, 20 september 1994 en 11 september 1995 de partĳen bĳ dat Verdrag kennis heeft gegeven van een aantal aanbevelingen tot wĳziging van deze technische maatregelen; (7) Overwegende dat de Gemeenschap krachtens het Verdrag van Gdansk gehouden is in de wateren van de Oostzee, de Belten en de Øresund deze aanbevelingen op te volgen, tenzĳ volgens de procedure van artikel XI van genoemd Verdrag bezwaren zĳn gemaakt; (8) Overwegende dat de meest doeltreffende maatregel om ervoor te zorgen dat zo weinig mogelĳk kleine vis wordt gevangen, erin bestaat om een verbod vast te stellen op het uitoefenen van de visserĳ in gebieden met hoge concentraties kleine vis, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:







Artikel 1

Grenzen van de geografische zone

1. Deze verordening heeft betrekking op de vangst van vis in en de aanvoer van vis uit de wateren van de Oostzee, de Belten en de Øresund, in het westen begrensd door een lĳn van kaap Hasenøre naar kaap Gniben, van Korshage naar Spodsbjerg en van Kaap Gilbjerg naar Kullen. Zĳ is niet van toepassing op de wateren landwaarts vanaf de basislĳnen.

2. Deze verordening geldt voor:

— vissers uit de Gemeenschap die zich in de in lid 1 omschreven geografische zone bevinden;

— alle vissers die zich in deze zone in wateren bevinden die onder de soevereiniteit of de jurisdictie van de lidstaten vallen.

3. De geografische zone bestaat uit elf, van 22 tot en met 32 genummerde deelsectoren, waarvan de grenzen zĳn aangegeven in bĳlage I.

Artikel 2

Gesloten tĳden voor bepaalde soorten in bepaalde geografische zones

1. Het is verboden de volgende vissoorten uit de hierna genoemde wateren en in de hierna vermelde periodes aan boord te houden:







Soort Geografische zone Gesloten tĳd ▼M1 Bot (Platichtys flesus) Deelsectoren 26, 28 en 29 ten zuiden van 59°30′ NB 15 februari-15 mei Bot Deelsector 32 1 februari-30 juni Bot (vrouwtjes) Deelsector 22, exclusief de in bĳlage II aangegeven geografische zone 1 februari-30 april Schol (Pleuronectes platessa) Deelsectoren 26, 27, 28 en 29 ten zuiden van 59°30′ NB 15 februari-15 mei Schol (vrouwtjes) Deelsector 22, exclusief de in bĳlage II aangegeven geografische zone, en de deelsectoren 24 en 25 1 februari-30 april ▼B Tarbot (Psetta maxima) Deelsectoren 22, 24, 25 en 26 1 juni-31 juli Griet (Scophtalmus rhombus) Deelsectoren 22, 24, 25 en 26 1 juni-31 juli

2. In afwĳking van lid 1 mag bĳ het vissen op kabeljauw tĳdens de in dat lid vermelde gesloten tĳden bĳvangst van bot en schol aan boord zĳn tot ten hoogste 10 gewichtsprocenten van de totale hoeveelheid kabeljauw aan boord van het vaartuig.

Artikel 3

Minimumvismaat

1. Vis wordt als ondermaats beschouwd indien hĳ kleiner is dan de minimummaat die in bĳlage III voor de betrokken soort en de betrokken geografische zone is vastgesteld.

2. De maat van vis wordt gemeten van de punt van de gesloten snuit tot het uiteinde van de staartvin.

3. Vis die kleiner is dan de vastgestelde minimummaat mag, zelfs wanneer het bĳvangst betreft, niet aan boord worden gehouden, noch worden overgeladen, aangevoerd, vervoerd, verwerkt, verduurzaamd, verkocht of opgeslagen, noch worden uitgestald of te koop worden aangeboden. Deze vis moet onmiddellĳk na de vangst en, zo zulks mogelĳk is, nog levend overboord worden gezet.

4. In afwĳking van lid 3 mag ondermaatse kabeljauw aan boord worden gehouden tot ten hoogste 5 gewichtspercenten van de totale hoeveelheid van kabeljauw aan boord van het vaartuig.

5. De bĳvangst van kabeljauw bĳ de visserĳ op haring en sprot mag niet meer bedragen dan 10 gewichtspercenten van het totale gewicht van de vangsten. Van de toegestane bĳvangst van kabeljauw aan boord mag niet meer dan 5 % ondermaats zĳn.

Artikel 4

Bepaling van het percentage bĳvangst

1. Het percentage van de in artikel 2, lid 2, bedoelde bĳvangst wordt bepaald ten opzichte van het gewicht van de totale hoeveelheid kabeljauw aan boord na sortering of van de totale hoeveelheid kabeljauw benedendeks of bĳ aanvoer.

2. Het percentage van de in artikel 3, lid 4, bedoelde bĳvangst wordt bepaald ten opzichte van het gewicht van de totale hoeveelheid vis aan boord na sortering of van de totale hoeveelheid vis benedendeks of bĳ aanvoer.

3. Nadere voorschriften voor het bepalen van het percentage bĳvangst kunnen worden vastgesteld volgens de in artikel 13 bedoelde procedure.

Artikel 5

Minimummaaswĳdte

1. Het gebruik of het slepen van sleepnetten, Deense zegennetten (snurrevod) of soortgelĳke netten die een kleinere maaswĳdte hebben dan in bĳlage IV voor de betrokken geografische zone en voor de betrokken vissoort of groep vissoorten is vastgesteld, is verboden.

2. Bĳ de zalmvisserĳ is het gebruik van staande kieuwnetten of van drĳfnetten waarvan de maaswĳdte kleiner is dan de in bĳlage IV voor zalm vastgestelde maaswĳdte, verboden.

3. Het gebruik van kieuwnetten die een kleinere maaswĳdte hebben dan in bĳlage IV voor de betrokken geografische zone en voor de betrokken vissoort of groep vissoorten is vastgesteld, is verboden.

Artikel 6

Bepaling van de maaswĳdte

1. Bĳ het controleren van de netten wordt de wĳdte van de mazen bepaald met een platte, 2 mm dikke maaswĳdtemeter die vervaardigd is van duurzaam, vormvast materiaal. De maaswĳdtemeter heeft hetzĳ een aantal zones met parallelle zĳkanten en daartussen zones met zĳkanten met een schuinte van 1: 8, hetzĳ uitsluitend een aantal zones met de genoemde schuinte. Op de maaswĳdtemeter wordt op de voorkant, zowel op eventuele zones met parallelle zĳkanten als op de zones met schuine zĳkanten, de breedte in millimeter vermeld. Op maaswĳdtemeters met uitsluitend zones met schuine zĳkanten wordt een millimeterverdeling aangebracht en op regelmatige afstanden de breedte vermeld.

2. Om de maaswĳdte te meten wordt de maaswĳdtemeter met het smalle uiteinde door de maas gestoken en wel zodanig dat hĳ loodrecht op het vlak van het net staat en de lange as van de mazen wordt gemeten bĳ het diagonaal, in lengterichting gestrekte net. De maaswĳdtemeter wordt met handkracht door de maasopening gestoken totdat hĳ bĳ de schuine zĳkanten door de weerstand van de maas wordt tegengehouden. Als wĳdte van de maas geldt de breedte van de maaswĳdtemeter op het punt waar de maaswĳdtemeter wordt tegengehouden.

3. De maaswĳdte van een net is de gemiddelde wĳdte van ten minste één willekeurig gekozen reeks van 20 opeenvolgende mazen in de lengterichting van het net. Mazen die liggen op minder dan 10 mazen en op minder dan 50 cm afstand van een naad, touwwerk of de pooklĳn, worden niet gemeten. Deze afstand wordt gemeten in de richting loodrecht op een naad, touwwerk of de pooklĳn, met het net gestrekt in de richting van de meting.

4. Netten worden uitsluitend nat gemeten.

5. De wĳdte van een bepaalde maas wordt niet als te klein beschouwd wanneer de zone van de maaswĳdtemeter die overeenkomt met de minimummaaswĳdte die in bĳlage IV voor de betrokken soort, de betrokken geografische zone en het betrokken soort net is vermeld, gemakkelĳk door de maas kan worden gestoken.

Artikel 7

Bevestiging van voorzieningen aan netten

1. In afwĳking van artikel 5, lid 1, is het toegestaan om aan de buitenkant van de onderste helft van de kuil van sleepnetten, Deense zegennetten en soortgelĳke netten een stuk zeildoek, netwerk of enig ander materiaal te bevestigen om slĳtage te voorkomen of te beperken. Dergelĳk materiaal mag alleen aan de voor- en de zĳkanten van de kuil worden bevestigd.

2. In afwĳking van artikel 5, lid 1, is het toegestaan om een overkuil te bevestigen aan de buitenkant van de kuil en de tunnel. Een overkuil is een cilindervormig stuk netwerk dat volledig rond de kuil en de tunnel is aangebracht. Het materiaal van de overkuil mag even zwaar zĳn als of zwaarder zĳn dan dat van de kuil of de tunnel. De mazen van de overkuil moeten ten minste tweemaal zo wĳd zĳn als die van de kuil, maar mogen in geen geval kleiner zĳn dan 80 mm.

Een overkuil mag aan de volgende punten worden bevestigd:

a) aan zĳn voorkant, en

b) aan zĳn achterkant, en mag ofwel

c) langs de omtrek aan de kuil en de tunnel worden geregen over één rĳ mazen, ofwel

d) in lengterichting worden geregen over één enkele rĳ mazen.

3. In afwĳking van artikel 5, lid 1, mag in sleepnetten, Deense zegennetten en soortgelĳke netten een flap (of keel) worden gebruikt waarvan de mazen kleiner zĳn dan die van de kuil.

De flap mag binnen de kuil of vóór de kuil zĳn aangebracht.

De afstand tussen het voorste aanhechtingspunt van de flap tot het achtereinde van de kuil moet ten minste driemaal zo groot zĳn als de lengte van de flap.

Artikel 8

Gebruik van vistuig

1. Vistuig dat in een bepaalde geografische zone of in een bepaald tĳdvak mag worden gebruikt, moet in het gesloten gebied of de gesloten tĳd zodanig aan boord worden opgeborgen dat het niet gebruiksklaar is. Reservevistuig moet afzonderlĳk en niet-gebruiksklaar worden opgeborgen.

2. Als niet-gebruiksklaar worden beschouwd:

— sleepnetten, Deense zegennetten en soortgelĳke netten indien: — a) de trawlborden aan de buiten- of binnenkant van de verschansing of aan de galgen zĳn vastgesjord, en b) van de trawlborden of van de gewichten de vislĳn van het sleepnet of de kabels zĳn losgemaakt;

— vistuig voor de zalmvisserĳ indien: — a) de netten onder een dekzeil zĳn vastgesjord; b) de lĳnen en vishaken in gesloten kisten zĳn opgeborgen;

— ringzegen, indien de sluitlĳn uit het net is verwĳderd.

3. Het is het hele jaar verboden om met sleepnetten, Deense zegennetten en soortgelĳke netten te vissen in de geografische zone met de volgende coördinaten:

54° 23′ NB

54° 14′ NB

54° 17′ NB

54° 24′ NB

54° 27′ NB

54° 23′ NB

14° 35′ OL

14° 25′ OL

14° 17′ OL

14° 11′ OL

14° 25′ OL

14° 35′ OL.

4. In afwĳking van lid 1 mag bĳ de kabeljauwvisserĳ alleen vistuig aan boord zĳn dat voor deze visserĳ mag worden gebruikt of vistuig waarvan de maaswĳdte groter is dan de in bĳlage IV vastgestelde maaswĳdten. Indien er ander vistuig aan boord is, mag geen kabeljauw worden aangeland.

▼M2

Artikel 8 bis

Beperkingen voor drijfnetten

1. Vanaf 1 januari 2008 is het verboden drijfnetten aan boord te hebben of daarmee te vissen.

2. Tot en met 31 december 2007 mag een vaartuig drijfnetten aan boord hebben of daarmee vissen, indien het daartoe door de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat is gemachtigd.

3. In 2005 mag het maximumaantal vaartuigen dat door een lidstaat kan worden gemachtigd om drijfnetten aan boord te hebben of daarmee te vissen, niet meer bedragen dan 60 % van de vissersvaartuigen die in de periode van 2001 tot en met 2003 drijfnetten hebben gebruikt.

In 2006 en 2007 mag het maximumaantal vaartuigen niet meer bedragen dan respectievelijk 40 % en 20 % van de vissersvaartuigen die in de periode van 2001 tot en met 2003 drijfnetten hebben gebruikt.

4. De lidstaten delen de Commissie uiterlijk op 30 april van elk jaar de lijst van vaartuigen mee die gemachtigd zijn met drijfnetten te vissen; voor 2004 wordt deze informatie uiterlijk op 31 augustus 2004 meegedeeld.

Artikel 8 ter

Voorwaarden voor het gebruik van drijfnetten

1. Aan elk uiteinde van het net wordt een drijvende boei met radarreflectoren bevestigd, zodat de positie ervan te allen tijde kan worden bepaald. De boeien zijn permanent gemerkt met de registratieletter(s) en het nummer van het vaartuig waartoe ze behoren.

2. De kapitein van een vissersvaartuig dat drijfnetten gebruikt, houdt een logboek bij waarin hij dagelijks de volgende gegevens noteert:

a) de totale lengte van de netten aan boord;

b) de totale lengte van de bij elke visserijactiviteit gebruikte netten;

c) het aantal als bijvangst gevangen walvisachtigen;

d) de datum en de plaats van deze vangsten.

3. Elk vissersvaartuig dat drijfnetten gebruikt, moet de in artikel 8 bis, lid 2, bedoelde machtiging aan boord hebben.

▼B

Artikel 9

Beperkingen voor de visserĳ op zalm en zeeforel

▼M1

1. Ten aanzien van de visserĳ op zalm (Salmo salar) en op zeeforel (Salmo trutta) gelden de volgende verbodsbepalingen:

— in de periode van 1 juni tot en met 15 september mag in de deelsectoren 22 tot en met 31 geen gebruik worden gemaakt van drĳfnetten of staande kieuwnetten,

— in de periode van 15 juni tot en met 30 september mag in deelsector 32 geen gebruik gemaakt worden van drĳfnetten of staande kieuwnetten,

— in de periode van 1 april tot en met 15 november mag in de deelsectoren 22 tot en met 31 geen gebruik worden gemaakt van drĳvende of verankerde beugen,

— in de periode van 1 juli tot en met 15 september mag in deelsector 32 geen gebruik worden gemaakt van drĳvende of verankerde beugen.

Het gebied waar gedurende de gesloten tĳd niet mag worden gevist, begint vanaf 4 zeemĳl, gerekend vanaf de basislĳnen. In het gebied ten oosten van lengtegraad 22°30′ OL (Bengtskär-vuurtoren) in de Finse territoriale wateren en visserĳzone is van 1 juli tot en met 15 september het vissen met drĳvende of verankerde beugen verboden.

▼B

2. Ten aanzien van de visserĳ op zalm (Salmo salar) en op zeeforel (Salmo trutta) gelden de volgende verbodsbepalingen:

— bĳ het vissen met staande kieuwnetten en drĳfnetten mogen per vaartuig niet meer dan 600 netten tegelĳkertĳd worden gebruikt; de lengte van elk net, gemeten over de bovenpees, mag niet meer dan 35 m bedragen. Naast dit toegestane aantal netten mogen er in geen geval meer dan 100 reservenetten aan boord zĳn;

— bĳ het vissen met de drĳvende of met de geankerde beug mogen niet meer dan 2 000 vishaken gelĳktĳdig per visreis worden gebruikt.

De haakopening (de kortste afstand tussen de punt en de steel) moet bĳ de drĳvende en bĳ de geankerde beug ten minste 19 mm zĳn.

Naast dit toegestane aantal vishaken mogen er niet meer dan 200 reservehaken aan boord zĳn.







Algemene bepalingen

Artikel 10

1. De gerichte visserĳ op kabeljauw en platvis (Pleuronectidae) met het oog op aanvoer voor andere doeleinden dan menselĳke consumptie is verboden.

2. Voor de visvangst mogen geen explosieve, giftige of verdovende stoffen worden gebruikt.

3. Het is verboden drĳvend of geankerd vistuig te gebruiken zonder bebakening door middel van boeien of andere herkenningstekens.

4. Het is verboden niet-inheemse soorten in de Oostzee, de Belten en de Øresund uit te zetten of op niet-inheemse soorten of op steur te vissen, tenzĳ het is toegestaan bĳ bepalingen die zĳn vastgesteld volgens de procedure van artikel 13 en stroken met de verplichtingen die uit het Verdrag van Gdansk voortvloeien. Onder „niet-inheemse soorten” wordt verstaan, de soorten die niet van nature in de Oostzee, de Belten en de Øresund voorkomen.

Artikel 11

Deze verordening is niet van toepassing op visserĳactiviteiten die uitsluitend worden uitgeoefend ten behoeve van wetenschappelĳk onderzoek dat met toestemming en onder gezag van de betrokken lidstaat of lidstaten wordt verricht en waarvan de Commissie en de lidstaat of lidstaten in de wateren waarvan het onderzoek plaatsvindt, tevoren op de hoogte zĳn gesteld.

Vis, schaal- en weekdieren die voor de in de eerste alinea genoemde doeleinden worden gevangen, mogen worden verkocht opgeslagen, uitgestald of te koop aangeboden op voorwaarde dat:

— deze voldoen aan de normen vastgesteld in de bĳlagen II en III en aan de handelsnormen die zĳn aangenomen uit hoofde van artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 3759/92 van de Raad ( 6 ), of

— deze rechtstreeks worden verkocht voor andere doeleinden dan voor menselĳke consumptie.

Vaartuigen die de in de eerste alinea bedoelde visserĳactiviteiten uitoefenen, dienen een door de lidstaat waarvan zĳ de vlag voeren, afgegeven vergunning aan boord te hebben.

Artikel 12

Deze verordening is niet van toepassing op visserĳactiviteiten die worden uitgeoefend voor het kunstmatig uitzetten of overbrengen van vis, schaal- en weekdieren.

Vis, schaal- en weekdieren die voor de in de eerste alinea genoemde doeleinden worden gevangen, mogen niet in strĳd met de andere bepalingen van deze verordening voor menselĳke consumptie worden verkocht.

Artikel 13

1. De lidstaten mogen maatregelen nemen voor instandhouding en beheer die betrekking hebben op:

a) strikt lokale bestanden die slechts voor de vissers van de betrokken lidstaat van belang zĳn, of

b) voorwaarden of voorschriften die gericht zĳn op een beperking van de vangsten door middel van technische maatregelen: i) die de in de communautaire visserĳregeling vastgestelde maatregelen aanvullen, of ii) die strenger zĳn dan de in die regeling vastgestelde minimumeisen, op voorwaarde dat deze maatregelen uitsluitend voor de vissers van de betrokken lidstaat gelden, verenigbaar zĳn met het Gemeenschapsrecht en stroken met het gemeenschappelĳk visserĳbeleid of met de verplichtingen die voortvloeien uit het Verdrag van Gdansk.

2. Elk ontwerp tot invoering of tot wĳziging van nationale technische maatregelen moet tĳdig ter kennis van de Commissie worden gebracht opdat zĳ er opmerkingen over kan maken.

Indien de Commissie binnen één maand na deze kennisgeving een daartoe strekkend verzoek aan de betrokken lidstaat richt, schort de lidstaat de inwerkingtreding van de voorgenomen maatregelen op tot het einde van een termĳn van drie maanden na de datum van kennisgeving, zodat de Commissie binnen deze termĳn kan besluiten of deze maatregelen in overeenstemming zĳn met lid 1.

Indien de Commissie bĳ een ook aan de andere lidstaten kennis te geven beschikking constateert dat een voorgenomen maatregel niet in overeenstemming is met lid 1, mag de betrokken lidstaat die maatregel eerst ten uitvoer leggen wanneer daarin de nodige wĳzigingen zĳn aangebracht.

De betrokken lidstaat brengt elke maatregel onmiddellĳk nadat hĳ die heeft vastgesteld en daarin, in voorkomend geval, de nodige wĳzigingen heeft aangebracht, ter kennis van de Commissie en van de andere lidstaten.

3. De lidstaten verstrekken de Commissie desgevraagd alle nodige inlichtingen om de Commissie in staat te stellen te beoordelen of hun nationale technische maatregelen in overeenstemming zĳn met lid 1.

4. Op initiatief van de Commissie of op verzoek van een lidstaat kan in het Comité van beheer bedoeld in artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 3760/92 worden onderzocht of een door een lidstaat toegepaste nationale technische maatregel in overeenstemming is met lid 1, en kan ten aanzien van een dergelĳke maatregel een beschikking worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 18 van die verordening. Bĳ een dergelĳk besluit is lid 2, derde en vierde alinea, van overeenkomstige toepassing.

5. Indien de Commissie constateert dat een ter kennis gebrachte maatregel niet in overeenstemming is met lid 1, geeft zĳ binnen een termĳn van ten hoogste één jaar na de datum van kennisgeving van de maatregel een beschikking op grond waarvan de betrokken lidstaat de maatregel binnen de door haar vastgestelde termĳn moet intrekken of wĳzigen. Lid 2, vierde alinea, is van overeenkomstige toepassing.

6. De maatregelen voor de aquacultuur en de strandvisserĳ worden door de lidstaat slechts ter informatie aan de Commissie medegedeeld.

Onder „aquacultuur” wordt verstaan, de teelt van vis, schaal- en weekdieren in zout of brak water.

Artikel 14

De bepalingen ter uitvoering van deze verordening worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 18 van Verordening (EEG) nr. 3760/92.

Artikel 15

Verordening (EEG) nr. 1866/86 wordt ingetrokken.

De verwĳzingen naar die verordening gelden als verwĳzingen naar de onderhavige verordening en worden gelezen volgens de in bĳlage VI, deel A, vervatte concordantietabel.

Artikel 16

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat.









BĲLAGE I

DEELSECTOREN VAN DE IN ARTIKEL 1 BEDOELDE GEOGRAFISCHE ZONE

Deelsector 22

De wateren begrensd door een lĳn vanaf kaap Hasenøre (56° 09′ NB, 10° 44′ OL) op de oostkust van Jutland tot kaap Gniben (56° 01′ NB, 11° 18′ OL) op de westkust van Seeland, vandaar langs de westkust en de zuidkust van Seeland tot het punt op 12° 00′ OL, vandaar rechtwĳzend zuid tot het eiland Falster, vandaar langs de oostkust van het eiland Falster tot Gedser Odde (54° 34′ NB, 11° 58′ OL), vandaar rechtwĳzend oost tot 12° 00′ OL, vandaar rechtwĳzend zuid tot de kust van de Bondsrepubliek Duitsland, vandaar in zuidwestelĳke richting langs de kust van de Bondsrepubliek Duitsland en langs de oostkust van Jutland tot het beginpunt.

Deelsector 23

De wateren begrensd door een lĳn vanaf kaap Gilbjerg (56° 08′ NB, 12° 18′ OL) op de noordkust van Seeland tot Kullen (56° 18′ NB, 12° 28′ OL) op de kust van Zweden, vandaar in zuidelĳke richtling langs de kust van Zweden tot de vuurtoren van Falsterbo (55° 23′ NB, 12° 50′ OL), vandaar over de zuidelĳke toegang van de Øresund tot de vuurtoren van Stevns (55° 19′ NB, 12° 28′ OL) op de kust van Seeland, vandaar in noordelĳke richting langs de oostkust van Seeland tot het beginpunt.

Deelsector 24

De wateren begrensd door een lĳn vanaf de vuurtoren van Stevns (55° 19′ NB, 12° 28′ OL) op de oostkust van Seeland over de zuidelĳke toegang van de Øresund tot de vuurtoren van Falsterbo (55° 23′ NB, 12° 50′ OL) op de kust van Zweden, vandaar langs de zuidkust van Zweden tot de vuurtoren van Sandhammaren (55° 24′ NB, 14° 12′ OL), vandaar tot de vuurtoren van Hammerodde (55° 18′ NB, 14° 47′ OL) op de noordkust van Bornholm, vandaar langs de westkust en zuidkust van Bornholm tot het punt op 15° 00′ OL, vandaar rechtwĳzend zuid tot de kust van Polen, vandaar in westelĳke richting langs de kusten van Polen en van de Bondsrepubliek Duitsland tot het punt op 12° 00′ OL, vandaar rechtwĳzend noord tot het punt op 54° 34′ NB en 12° 00′ OL, vandaar rechtwĳzend west tot Gedser Odde (54° 34′ NB, 11° 58′ OL), vandaar langs de oost- en noordkust van het eiland Falster tot het punt op 12° 00′ OL, vandaar rechtwĳzend noord tot de zuidkust van Seeland, vandaar in westelĳke en noordelĳke richting langs de westkust van Seeland tot het beginpunt.

Deelsector 25

De wateren begrensd door een lĳn vanaf een punt op de oostkust van Zweden op 56° 30′ NB, rechtwĳzend oost tot de westkust van het eiland Öland, vandaar zuidwaarts rond het eiland Öland tot het punt op de oostkust op 56° 30′ NB, vandaar rechtwĳzend oost tot 18° 00′ OL, vandaar rechtwĳzend zuid tot de kust van Polen, vandaar in westelĳke richting langs de kust van Polen tot het punt op 15° 00′ OL, vandaar rechtwĳzend noord tot het eiland Bornholm, vandaar langs de zuidkust en westkust van Bornholm tot de vuurtoren van Hammerodde (55° 18′ NB, 14° 47′ OL), vandaar tot de vuurtoren van Sandhammaren (55° 24′ NB, 14° 12′ OL) op de zuidkust van Zweden, vandaar in noordelĳke richting langs de oostkust van Zweden tot het beginpunt.

Deelsector 26

De wateren begrensd door een lĳn vanaf het punt op 56° 30′ NB en 18° 00′ OL, vandaar rechtwĳzend oost tot de westkust van de voormalige USSR, vandaar in zuidelĳke richting langs de kusten van de voormalige USSR en van Polen tot het punt op de kust van Polen op 18° 00′ OL, vandaar rechtwĳzend noord tot het beginpunt.

Deelsector 27

De wateren begrensd door een lĳn vanaf een punt op de oostkust van het vasteland van Zweden op 59° 41′ NB, 19° 00′ OL, vandaar rechtwĳzend zuid tot de noordkust van het eiland Gotland, vandaar in zuidelĳke richting langs de westkust van Gotland tot het punt op 57° 00′ NB, vandaar rechtwĳzend west tot 18° 00′ OL, vandaar rechtwĳzend zuid tot 56° 30′ NB, vandaar rechtwĳzend west tot de oostkust van het eiland Öland, vandaar zuidwaarts rond het eiland Öland tot het punt op de westkust van dit eiland op 56° 30′ NB, vandaar rechtwĳzend west tot de kust van Zweden, vandaar in noordelĳke richting langs de oostkust van Zweden tot het beginpunt.

Deelsector 28

De wateren begrensd door een lĳn vanaf het punt op 58° 30′ NB en 19° 00′ OL, rechtwĳzend oost naar de westkust van het eiland Saaremaa, vandaar noordwaarts rond het eiland Saaremaa tot het punt op de oostkust van dit eiland op 58° 30′ NB, vandaar rechtwĳzend oost tot de kust van de voormalige USSR; vandaar in zuidelĳke richting langs de westkust van de voormalige USSR tot het punt op 56° 30′ NB, vandaar rechtwĳzend west tot 18° 00′ OL, vandaar rechtwĳzend noord tot 57° 00′ NB, vandaar rechtwĳzend oost tot de westkust van het eiland Gotland, vandaar in noordelĳke richting tot het punt op de noordkust van Gotland op 19° 00′ OL, vandaar rechtwĳzend noord tot het beginpunt.

Deelsector 29

De wateren begrensd door een lĳn vanaf het punt op de oostkust van het vasteland van Zweden op 60° 30′ NB, vandaar rechtwĳzend oost tot het vasteland van Finland, vandaar in zuidelĳke richting langs de westkust en zuidkust van Finland tot het punt op de zuidkust van het vasteland op 23° 00′ OL, vandaar rechtwĳzend zuid tot 59° 00′ NB, vandaar rechtwĳzend oost tot het vasteland van de voormalige USSR, vandaar in zuidelĳke richting langs de westkust van de voormalige USSR tot het punt op 58° 30′ NB, vandaar rechtwĳzend west tot de oostkust van het eiland Saaremaa, vandaar noordwaarts rond het eiland tot het punt op de westkust van dit eiland op 58° 30′ NB, vandaar rechtwĳzend west tot 19° 00′ OL, vandaar rechtwĳzend noord tot het punt op het vasteland van de oostkust van Zweden op 59° 41′ NB, vandaar in noordelĳke richting langs de oostkust van Zweden tot het beginpunt.

Deelsector 30

De wateren begrensd door een lĳn vanaf het punt op de oostkust van Zweden op 63° 30′ NB, vandaar rechtwĳzend oost tot het vasteland van Finland, vandaar in zuidelĳke richting langs de kust van Finland tot een punt op 60° 30′ NB, vandaar rechtwĳzend west tot het vasteland van Zweden, vandaar in noordelĳke richting langs de oostkust van Zweden tot het beginpunt.

Deelsector 31

De wateren begrensd door een lĳn vanaf een punt op de oostkust van Zweden op 63° 30′ NB, vandaar noordwaarts rond de Botnische Golf tot een punt op het vasteland van de westkust van Finland op 63° 30′ NB, vandaar rechtwĳzend west tot het beginpunt.

Deelsector 32

De wateren begrensd door een lĳn vanaf een punt op de zuidkust van Finland op 23° 00′ OL, vandaar oostwaarts rond de Finse Golf tot een punt op de westkust van de voormalige USSR op 59° 00′ NB, vandaar rechtwĳzend west tot 23° 00′ OL, vandaar rechtwĳzend noord tot het beginpunt.









BĲLAGE II

GRENZEN VAN BEPAALDE GEOGRAFISCHE ZONES BEDOELD IN ARTIKEL 2

Grenzen van de geografische zones in de Øresund, Grote Belt en Kleine Belt voor de visserĳ op vrouwelĳke bot en vrouwelĳke schol:

— Vuurtoren van Falsterbo — vuurtoren van Stevns

— Jungshoved — Bøgenæssand

— Vuurtoren van Hestehoved — Maddes Klint

— Skelby Kirke — Flinthorne Odde

— Kappel Kirke — Gulstav

— Ristingehale — Ærøhale

— Skjoldnæs — Pøls Huk — Christian X-brug, Sønderborg









BĲLAGE III

MINIMUMMAAT BEDOELD IN ARTIKEL 3, LID 1







Soort Geografische zone Minimummaat Kabeljauw (Gadus morhua) Alle deelsectoren ten zuiden van 59° 30′ NB 35 cm Bot (Platichthys flesus) Deelsectoren 22 tot en met 25 25 cm Deelsectoren 26 tot en met 28 21 cm Deelsectoren 29 en 32, ten zuiden van 59° 30′ NB 18 cm Schol (Pleuronectes platessa) Deelsectoren 22 tot en met 25 25 cm Deelsectoren 26 tot en met 28 21 cm Deelsectoren 29 en 32, ten zuiden van 59° 30′ NB 18 cm Tarbot (Psetta maxima) Deelsectoren 22 tot en met 32 30 cm Griet (Scophthalmus rhombus) Deelsectoren 22 tot en met 32 30 cm Aal, paling (Anguilla anguilla) Deelsectoren 22 tot en met 32 35 cm Zalm (Salmo salar) Deelsectoren 22 tot en met 32 60 cm









BĲLAGE IV

MINIMUMMAASWĲDTE BEDOELD IN ARTIKEL 5







Soort Geografische zone Soort net Minimummaaswĳdte Lengte van de grote diagonaal Kabeljauw (Gadus morhua) Deelsectoren 22 tot en met 32 Kieuwnetten 105 mm Deelsectoren 22 tot en met 32 Sleepnetten, Deense zegennetten en soortgelĳke netten (1) 105 mm Deelsectoren 22 tot en met 32 Sleepnetten, Deense zegennetten, soortgelĳke netten en kieuwnetten 120 mm (2) Platvis (Pleuronectidae) Deelsectoren 22 tot en met 27 Sleepnetten, Deense zegennetten en soortgelĳke netten 120 mm (2) (3) Deelsector 28 Sleepnetten, Deense zegennetten, soortgelĳke netten en kieuwnetten 110 mm Deelsectoren 29 en 32, ten zuiden van 59° 30′ NB Kieuwnetten 100 mm Sleepnetten, Deense zegennetten en soortgelĳke netten 110 mm Deelsectoren 22 tot en met 32 Sleepnetten, Deense zegennetten en soortgelĳke netten (1) 105 mm (4) Haring (Clupea harengus) Deelsectoren 22 tot en met 27 Sleepnetten, Deense zegennetten en soortgelĳke netten 32 mm Deelsectoren 28 en 29, ten zuiden van 59° 30′ NB Sleepnetten, Deense zegennetten en soortgelĳke netten 28 mm Deelsectoren 30 tot en met 32 en deelsector 29 ten noorden van 59° 30′ NB Sleepnetten, Deense zegennetten en soortgelĳke netten 16 mm Sprot (Sprattus sprattus) Deelsectoren 22 tot en met 32 Sleepnetten, Deense zegennetten en soortgelĳke netten 16 mm Zalm (Salmo salar) Deelsectoren 22 tot en met 32 Staande kieuwnetten en drĳfnetten 157 mm (1) Netten met speciale voorzieningen zoals ontsnappingspanelen of voorzieningen die in overeenstemming zĳn met de bepalingen van bĳlage V en met een selectiviteit van ten minste 50 % bĳ een retentielengte van 38 cm. (2) Deze maaswĳdte geldt voor alle mazen in de laatste 8 m van de kuil van het sleepnet gemeten vanaf de pooklĳn, waarbĳ de mazen worden gestrekt in de lengterichting van het net. (3) Behalve in de deelsectoren 22 en 23 waarin voor de gerichte visserĳ op tong een minimummaaswĳdte van 90 mm geldt. (4) Met uitzondering van de deelsectoren 22 tot en met 24 waar normale trawls en Deense zegennetten met een maaswĳdte van 90 mm zĳn toegestaan.









BĲLAGE V

SPECIALE VOORZIENINGEN VOOR SELECTIVITEIT

Om de selectiviteit van sleepnetten, Deense zegennetten en soortgelĳke netten met een specifieke maaswĳdte vermeld in bĳlage IV te waarborgen, mogen ontsnappingspanelen van de twee volgende modellen worden gebruikt:

Ontsnappingspaneel (model 1)

Bĳ de kabeljauwvisserĳ moeten in de kuil van trawlnetten en Deense zegennetten twee ontsnappingspanelen worden aangebracht met door middel van plastic coating geheel open gefixeerde ruitvormige mazen. De maasopening moet ten minste 105 mm bedragen. De ontsnappingspanelen moeten worden bevestigd met een stuk net (tussen de gewone ruitvormige mazen en de mazen van het ontsnappingspaneel). De maaswĳdte van dit tussenstuk moet gelĳk zĳn aan de lengte van de maaswĳdte van het netwerk van het ontsnappingspaneel, vermenigvuldigd met de vierkantswortel van 2.

Het ontsnappingspaneel moet worden bevestigd aan beide zĳden van de kuil en de afstand tussen het achtereind van de kuil en het ontsnappingspaneel moet 40-50 cm bedragen. De lengte van het ontsnappingspaneel moet gelĳk zĳn aan 80 % van de totale lengte van de kuil en de hoogte moet gelĳk zĳn aan 50 cm. Het ontsnappingspaneel moet zo worden aangebracht dat de opening tussen de naadlĳn aan de bovenkant en de onderkant van het paneel 15-20 cm bedraagt.

Ontsnappingspaneel (model 2)

Omschrĳving

De ontsnappingspanelen zĳn rechthoekige stukken net in de kuil. Er moeten twee ontsnappingspanelen in een kuil zĳn.

Grootte

Elk ontsnappingspaneel is ten minste 45 cm breed over de gehele lengte. Elk paneel moet ten minste 3,5 m lang zĳn (afbeelding 1 van diagram 2).

Netwerk

De mazen in het ontsnappingspaneel moeten een maaswĳdte van ten minste 105 mm hebben. Het moeten vierkante mazen zĳn, d.w.z. alle vier zĳden van het paneel hebben de snit AB (uitgesneden langs alle benen — afbeelding 2 van diagram 2). Het netwerk moet zo worden aangebracht dat de benen evenwĳdig lopen met, respectievelĳk loodrecht staan op, de lengterichting van de kuil (afbeelding 2). Het ontsnappingspaneel moet acht open vierkante mazen breed zĳn. De lengte moet gelĳk zĳn aan 57 tot 62 vierkante mazen (afbeelding 2 van diagram 2).

Plaats van bevestiging

De kuil moet door middel van naadlĳnen aan bakboord- en stuurboordzĳde in een bovenste en onderste deel worden verdeeld (afbeelding 1 van diagram 2). De twee ontsnappingspanelen moeten worden aangebracht in het onderste deel, juist tegen en onder de naadlĳnen (afbeelding 1 van diagram 2). De ontsnappingspanelen eindigen ten minste 2 meter en ten hoogste 2,5 meter vóór de pooklĳn.

De voorkant van het ontsnappingspaneel wordt bevestigd aan het normale netwerk van de kuil over een breedte van acht mazen (afbeelding 3 van diagram 2). Eén zĳde wordt bevestigd aan of onmiddellĳk tegen de naadlĳn en de andere zĳde aan het normale netwerk van het onderste deel van de kuil via een AN-snit.

Maaswĳdte in de gehele kuil

Het netwerk van de kuil moet overal een maaswĳdte van ten minste 105 mm hebben.

Diagram 1

Ontsnappingspaneel model 1

Diagram 2

Ontsnappingspaneel model 2

Afbeelding 1: Plaats van de ontsnappingspanelen met vierkante mazen in de kuil

Voorgestelde specificatie

Afbeelding 2: Netwerk in het ontsnappingspaneel met vierkante mazen

Voorgestelde specificatie

Afbeelding 3: Bevestiging van het ontsnappingspaneel in de kuil

Voorgestelde specificatie









BĲLAGE VI

DEEL A







CONCORDANTIETABEL Verordening (EEG) nr. 1866/86 Onderhavige verordening Artikel 1 Artikel 1 Artikel 2, lid 1 Artikel 2, lid 1 Artikel 2, lid 1 bis — Artikel 2, lid 2 Artikel 2, lid 2 Artikel 3 Artikel 3 Artikel 4 Artikel 4 Artikel 5 Artikel 5 Artikel 6 Artikel 6 Artikel 7 Artikel 7 Artikel 8 Artikel 8 Artikel 9 Artikel 9 Artikel 10 Artikel 10 Artikel 11 Artikel 11 Artikel 12 Artikel 12 Artikel 13 Artikel 13 Artikel 14 Artikel 14 — Artikel 15 — Artikel 16 Bĳlage I Bĳlage I Bĳlage II Bĳlage II Bĳlage III Bĳlage III Bĳlage IV a) — Bĳlage IV b) Bĳlage IV Bĳlage V Bĳlage V — Bĳlage VI

DEEL B







WĲZIGINGSVERORDENINGEN VAN VERORDENING (EEG) Nr. 1866/86 Publicatieblad nr. bladzĳde datum Verordening (EEG) nr. 2244/87 van de Raad van 23 juli 1987 L 207 15 29. 7. 1987 Verordening (EEG) nr. 2178/88 van de Raad van 18 juli 1988 L 191 7 22. 7. 1988 Verordening (EEG) nr. 887/89 van de Raad van 5 april 1989 L 94 4 7. 4. 1989 Verordening (EEG) nr. 2156/91 van de Raad van 15 juli 1991 L 201 1 24. 7. 1991 Verordening (EG) nr. 2250/95 van de Raad van 18 september 1995 L 230 1 27. 9. 1995 Verordening (EG) nr. 1821/96 van de Raad van 16 september 1996 L 241 8 21. 9. 1996