2008R0040 — NL — 08.07.2008 — 001.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

VERORDENING (EG) Nr. 40/2008 VAN DE RAAD

van tot 16 januari 2008 vaststelling,

voor 2008, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften







DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid ( 1 ), en met name op artikel 20, Gelet op Verordening (EG) nr. 847/96 van de Raad van 6 mei 1996 tot invoering van aanvullende voorwaarden voor het meerjarenbeheer van de TAC's en quota ( 2 ), en met name op artikel 2, Gelet op Verordening (EG) nr. 423/2004 van de Raad van 26 februari 2004 tot vaststelling van herstelmaatregelen voor bepaalde kabeljauwbestanden ( 3 ), en met name op de artikelen 6 en 8, Gelet op Verordening (EG) nr. 811/2004 van de Raad van 21 april 2004 tot vaststelling van herstelmaatregelen voor het noordelijke heekbestand ( 4 ), en met name op artikel 5, Gelet op Verordening (EG) nr. 2166/2005 van de Raad van 20 december 2005 tot vaststelling van maatregelen voor het herstel van de bestanden van zuidelijke heek en langoustines in de Cantabrische Zee en ten westen van het Iberisch Schiereiland ( 5 ), en met name op de artikelen 5 en 6, Gelet op Verordening (EG) nr. 388/2006 van de Raad van 23 februari 2006 tot vaststelling van een meerjarenplan voor de duurzame exploitatie van het tongbestand in de Golf van Biskaje ( 6 ), en met name op artikel 4, Gelet op Verordening (EG) nr. 509/2007 van de Raad van 7 mei 2007 tot vaststelling van een meerjarenplan voor de duurzame exploitatie van het tongbestand in het westelijk Kanaal ( 7 ), en met name op de artikelen 3 en 5, Gelet op Verordening (EG) nr. 676/2007 van de Raad van 11 juni 2007 tot vaststelling van een beheersplan voor de bevissing van de schol- en tongbestanden in de Noordzee ( 8 ), en met name op de artikelen 6 en 9, Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende hetgeen volgt: (1) Krachtens artikel 4 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 moet de Raad, met inachtneming van de beschikbare wetenschappelijke adviezen en met name van het verslag van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de Visserij (STECF), maatregelen vaststellen waarbij de toegang tot wateren en hulpbronnen en de duurzame uitoefening van visserijactiviteiten worden geregeld. (2) Op grond van artikel 20 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 moet de Raad de totaal toegestane vangsten (TAC's) vaststellen per visserijtak of groep van visserijtakken. De vangstmogelijkheden moeten over de lidstaten en derde landen worden verdeeld overeenkomstig artikel 20 van die verordening. (3) Voor een efficiënt beheer van deze TAC's en quota moeten bijzondere voorschriften voor de uitoefening van de betrokken visserij worden vastgesteld. (4) De beginselen van en bepaalde procedures voor het visserijbeheer moeten door de Gemeenschap worden vastgelegd om de lidstaten in staat te stellen de onder hun vlag varende vissersvaartuigen te beheren. (5) In artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 zijn definities vastgesteld die relevant zijn voor de toewijzing van de vangstmogelijkheden. (6) Bij de benutting van de vangstmogelijkheden moet worden voldaan aan de Gemeenschapswetgeving op dit gebied, en met name aan Verordening (EEG) nr. 2807/83 van de Commissie van 22 september 1983 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de registratie van gegevens over de visvangst van de lidstaten ( 9 ), Verordening (EEG) nr. 2930/86 van de Raad van 22 september 1986 houdende definities van de kenmerken van vissersvaartuigen ( 10 ), Verordening (EEG) nr. 1381/87 van de Commissie van 20 mei 1987 inzake uitvoeringsbepalingen met betrekking tot kentekens voor vissersvaartuigen en met betrekking tot documenten aan boord van die vaartuigen ( 11 ), Verordening (EEG) nr. 3880/91 van de Raad van 17 december 1991 inzake de verstrekking van statistieken van de nominale vangsten van lidstaten die in het noordwestelijke gedeelte van de Atlantische Oceaan vissen ( 12 ), Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid ( 13 ), Verordening (EG) nr. 1627/94 van de Raad van 27 juni 1994 tot vaststelling van algemene bepalingen inzake speciale visdocumenten ( 14 ), Verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen ( 15 ), Verordening (EG) nr. 1434/98 van de Raad van 29 juni 1998 tot vaststelling van de voorwaarden waarop haring mag worden aangevoerd voor andere industriële doeleinden dan rechtstreekse menselijke consumptie ( 16 ), Verordening (EG) nr. 2347/2002 van de Raad van 16 december 2002 tot vaststelling van bijzondere voorwaarden voor de toegang tot diepzeebestanden en bij de visserij daarop in acht te nemen voorschriften ( 17 ), Verordening (EG) nr. 1954/2003 van de Raad van 4 november 2003 betreffende het beheer van de visserijinspanning voor bepaalde vangstgebieden en visbestanden van de Gemeenschap ( 18 ), Verordening (EG) nr. 2244/2003 van de Commissie van 18 december 2003 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen inzake satellietvolgsystemen (VMS) ( 19 ), Verordening (EG) nr. 423/2004, Verordening (EG) nr. 601/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot vaststelling van bepaalde controlemaatregelen voor de visserij in het verdragsgebied van het Verdrag inzake de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren ( 20 ), Verordening (EG) nr. 811/2004, Verordening (EG) nr. 2115/2005 van de Raad van 20 december 2005 tot vaststelling van een herstelplan voor zwarte heilbot in het kader van de visserijorganisatie in het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan ( 21 ), Verordening (EG) nr. 2166/2005, Verordening (EG) nr. 388/2006, Verordening (EG) nr. 2015/2006 van de Raad van 19 december 2006 tot vaststelling, voor 2007 en 2008, van de vangstmogelijkheden voor vaartuigen van de Gemeenschap voor bepaalde bestanden van diepzeevissen ( 22 ), Verordening (EG) nr. 1967/2006 van de Raad van 21 december 2006 inzake beheersmaatregelen voor de duurzame exploitatie van visbestanden in de Middellandse Zee ( 23 ), Verordening (EG) nr. 509/2007, Verordening (EG) nr. 520/2007 van de Raad van 7 mei 2007 tot vaststelling van technische maatregelen voor de instandhouding van bepaalde over grote afstanden trekkende visbestanden ( 24 ), Verordening (EG) nr. 676/2007 ( 25 ) en Verordening (EG) nr. 1386/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 tot vaststelling van instandhoudings- en handhavingsmaatregelen in het gereglementeerde gebied van de Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan ( 26 ). (7) Er moet nader worden bepaald dat indien mariene organismen die tijdens uitsluitend voor wetenschappelijk onderzoek bedoelde visserijactiviteiten zijn gevangen, worden verkocht, de bepalingen van deze richtlijn tevens van toepassing zijn op dergelijke visserijactiviteiten. Volgens het advies van de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES) is het noodzakelijk de toepassing te handhaven van een regeling voor het beheer van de vangstbeperkingen voor ansjovis in ICES-zone VIII. De Commissie stelt de vangstbeperkingen voor het ansjovisbestand in ICES-zone VIII vast in het licht van de wetenschappelijke informatie die in de eerste helft van 2008 wordt verzameld en in het licht van de uitkomst van de besprekingen die momenteel plaatsvinden in het kader van een meerjarenplan voor ansjovis. (8) Volgens het advies van de ICES is het noodzakelijk een systeem te handhaven, zij het met herziening, voor het beheer van de visserijinspanning op zandspiering in ICES-zones IIIa en IV en in de EG-wateren van zone IIa. (9) Gezien het meest recente wetenschappelijke advies van de ICES moet de visserijinspanning op bepaalde diepzeesoorten bij wijze van overgangsmaatregel verder worden verminderd. (10) Volgens artikel 20 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 moet de Raad een besluit nemen over de voorwaarden in verband met de vangstbeperkingen en/of de beperkingen van de visserijinspanning. Wetenschappelijk advies geeft aan dat omvangrijke vangsten die de overeengekomen TAC's overschrijden, schadelijk zijn voor een duurzame uitoefening van de visserij. Daarom moeten er voorwaarden ter zake worden ingevoerd die zullen leiden tot een betere uitvoering van de overeengekomen vangstmogelijkheden. (11) De Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan (NAFO) heeft tijdens haar jaarlijkse vergadering in 2007 een aantal technische en controlemaatregelen goedgekeurd. Deze maatregelen moeten worden uitgevoerd. (12) Tijdens haar XXVIe jaarlijkse vergadering in 2007 heeft de CCAMLR (Verdrag inzake de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren) de maximaal toegestane vangsten bepaald voor bestanden die mogen worden bevist door traditionele vissers uit alle landen die zijn aangesloten bij de CCAMLR. De CCAMLR heeft ook ingestemd met de deelname van vaartuigen van de Gemeenschap aan de experimentele visserij op Dissostichus spp. in de FAO-deelgebieden 88.1 en 88.2 en in de sectoren 58.4.1, 58.4.2, 58.4.3a) en 58.4.3b), en heeft voor de betrokken visserijactiviteiten vangst- en bijvangstbeperkingen vastgesteld, evenals bepaalde specifieke technische maatregelen. Deze beperkingen en technische maatregelen moeten ook worden toegepast. (13) Om te voldoen aan de internationale verplichtingen die de Gemeenschap is aangegaan als verdragsluitende partij bij CCAMLR, waaronder de verplichting om de door de CCAMLR-commissie vastgestelde maatregelen toe te passen, moeten de door die commissie voor het seizoen 2007-2008 goedgekeurde TAC's en de overeenkomstige periodes in acht worden genomen. (14) Op grond van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 847/96 ( 27 ) moet worden bepaald voor welke bestanden de verschillende, in de verordening bedoelde maatregelen worden toegepast. (15) De Gemeenschap heeft, volgens de procedure die is vastgesteld in de overeenkomsten of protocollen inzake de visserijrelaties, met Noorwegen ( 28 ), de Faeröer ( 29 ) en Groenland ( 30 ) overleg gepleegd over de visserijrechten. (16) De Gemeenschap is verdragsluitende partij bij verscheidene regionale visserijorganisaties. Die organisaties hebben voor sommige soorten vangst- en/of inspanningsbeperkingen en andere instandhoudingsmaatregelen aanbevolen. Die aanbevelingen moeten dan ook door de Gemeenschap worden uitgevoerd. (17) Tijdens de besprekingen, in 2007, over een oorspronkelijk in 2008 in te voeren alternatief systeem voor inspanningsbeheer op basis van maximumaantallen kilowattdagen, is aan het licht gekomen dat er meer tijd nodig is om de nationale administratieve procedures aan te passen aan de eisen die een dergelijk beheerssysteem stelt. Het huidige inspanningsbeheerssysteem op basis van zeedagen wordt in 2008 gehandhaafd, en de bedoeling is dat de besprekingen over een op kilowattdagen gebaseerd inspanningsbeheerssysteem in 2008 worden voortgezet met het oog op de invoering ervan in 2009. (18) Om de beperkingen van de visserijinspanning op kabeljauw aan te passen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 423/2004, worden alternatieve regelingen gehandhaafd teneinde de visserijinspanning af te stemmen op de TAC, zoals bepaald in artikel 8, lid 3, van die verordening. (19) Zo moeten sommige tijdelijke bepalingen inzake het gebruik van VMS-gegevens voor een efficiëntere uitvoering van het toezicht, de controle en de bewaking van het inspanningsbeheer worden gehandhaafd. (20) Om de beperkingen van de visserijinspanning op tong aan te passen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 509/2007, worden alternatieve regelingen vastgesteld teneinde de visserijinspanning af te stemmen op de TAC, zoals bepaald in artikel 5, lid 2, van die verordening. (21) Om de beperkingen van de visserijinspanning op schol en tong aan te passen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 676/2007, worden alternatieve regelingen vastgesteld teneinde de visserijinspanning af te stemmen op de TAC, zoals bepaald in artikel 9, lid 2, van die verordening. (22) Voor de kabeljauwbestanden in de Noordzee, het Skagerrak en het westelijk Kanaal, in de Ierse Zee en het westen van Schotland, en voor de heek- en langoustinebestanden in de ICES-zones VIIIc en IXa moeten de bestaande regelingen voor het beheer van de visserijinspanning worden aangepast. (23) Met het oog op de instandhouding van de visbestanden moet in 2008 een aantal aanvullende technische en controlemaatregelen voor de visserij worden uitgevoerd. (24) Volgens wetenschappelijk advies van ICES moeten naast de vangstbeperkingen ook andere beschermingsmaatregelen worden genomen om de paaibestanden van blauwe leng in de ICES-zones VI en VII te beschermen. (25) Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat de praktijk bij de visserij met kieuw- en warrelnetten in de ICES-zones VIa, VIb, VIIb, VIIc, VIIj, VIIk, VIII, IX, X en XII een ernstige bedreiging vormt voor diepzeesoorten. Totdat meer duurzame maatregelen worden vastgesteld, moeten echter overgangsmaatregelen worden genomen die deze vorm van visserij onder bepaalde voorwaarden toestaan. (26) Overeenkomstig de Goedgekeurde Notulen van de Conclusies van het visserijoverleg tussen de Europese Gemeenschap en Noorwegen van 26 november 2007 moeten technische maatregelen om de selectiviteit van gesleept vistuig te verhogen zodat de teruggooi van wijting in de Noordzee wordt verminderd, in het eerste deel van 2008 worden getest. (27) Met het oog op duurzame exploitatie van de heek- en langoustinebestanden en vermindering van de teruggooi, moet een beroep kunnen worden gedaan op de meest recente ontwikkelingen op het gebied van selectief vistuig in de ICES-zones VIIIa, VIIIb en VIIId. (28) Het gebruik van vistuig waarmee geen langoustine wordt gevangen, moet worden toegestaan in bepaalde gebieden waar de soort wordt beschermd en niet mag worden gevist. (29) Overeenkomstig het advies van het STECF zijn bepaalde sluitingen van paaiplaatsen voor haring niet nodig om de duurzame exploitatie van deze soort in ICES-zone VIa te waarborgen. (30) De controle op aanvoer en overlading van bevroren vis in havens van de Gemeenschap door vissersvaartuigen van derde landen moet, zoals aanbevolen door de Visserijcommissie voor het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan (NEAFC), worden gehandhaafd. In november 2007 heeft de NEAFC een aanbeveling goedgekeurd om verscheidene vaartuigen op te nemen in de lijst van vaartuigen waarvan is aangetoond dat zij illegale, ongemelde en ongereglementeerde visvangst hebben bedreven. Deze aanbevelingen moeten worden omgezet in communautaire wetgeving. (31) Ter bevordering van de instandhouding van octopus, en met name om de jonge exemplaren te beschermen, moet in 2008 een minimummaat worden vastgesteld voor octopus afkomstig uit de maritieme wateren onder de soevereiniteit of jurisdictie van derde landen in het gebied van de Visserijcommissie voor het centraal-oostelijk deel van de Atlantische Oceaan (CECAF), in afwachting van de goedkeuring van een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 850/98. (32) Overeenkomstig advies van het STECF wordt vissen met de boomkor met elektrische stroom („pulse trawling”) in 2008 onder bepaalde voorwaarden toegestaan in ICES-zones IVc en IVb Zuid. (33) De Interamerikaanse Commissie voor Tropische Tonijn (IATTC) is er tijdens haar jaarlijkse vergadering in 2007 niet in geslaagd vangstbeperkingen voor geelvintonijn, grootoogtonijn en gestreepte tonijn vast te stellen, en hoewel de Gemeenschap geen lid is van de IATTC, moeten maatregelen worden goedgekeurd om te zorgen voor een duurzaam beheer van de natuurlijke rijkdommen die onder de jurisdictie van die organisatie vallen. (34) Tijdens haar derde jaarlijkse vergadering heeft de Commissie voor de visserij in het centraalwestelijk deel van de Stille Oceaan (WCPFC) inspanningsbeperkingen voor geelvintonijn, grootoogtonijn, gestreepte tonijn, zwaardvis en witte tonijn vastgesteld, evenals technische bepalingen voor de behandeling van bijvangsten. De Gemeenschap is sinds januari 2005 lid van de WCPFC. Het is bijgevolg noodzakelijk deze maatregelen in Gemeenschapsrecht op te nemen om het duurzaam beheer van de onder de rechtsmacht van de betrokken organisatie vallende bestanden te waarborgen. (35) Tijdens zijn jaarlijkse vergaderingen in 2006 en 2007 heeft de Algemene Raad voor de Visserij in de Middellandse Zee (GFCM) een aantal aanbevelingen goedgekeurd inzake technische maatregelen voor bepaalde visserijtakken in de Middellandse Zee. Om bij te dragen tot de instandhouding van de visbestanden, moeten deze maatregelen in 2008 worden uitgevoerd in afwachting van de vaststelling van een verordening tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1967/2006. (36) Tijdens haar jaarlijkse vergadering in 2007 heeft de Organisatie voor de visserij in het zuidoostelijk deel van de Atlantische Oceaan (SEAFO) vangstbeperkingen vastgesteld voor visbestanden in het SEAFO-verdragsgebied en de voorwaarden vastgesteld voor de hervatting van de visserijactiviteiten in thans gesloten visgebieden, alsmede gedetailleerde voorschriften voor de havenstaatcontroles. Deze maatregelen moeten in de communautaire wetgeving worden opgenomen. (37) Tijdens haar jaarlijkse vergaderingen in 2006 en 2007 heeft de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan (IOTC) een aantal beheers- en controlemaatregelen vastgesteld. Deze maatregelen moeten in de communautaire wetgeving worden opgenomen. (38) Tijdens de derde internationale vergadering over de oprichting van een nieuwe Regionale Organisatie voor het visserijbeheer in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan (SPFO) in mei 2007, hebben de deelnemers tussentijdse maatregelen goedgekeurd om de pelagische en de bodemvisserij in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan te reguleren. Deze maatregelen moeten in de communautaire wetgeving worden opgenomen. (39) Tijdens haar jaarlijkse vergadering in 2007 heeft de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (ICCAT) de quota en de gewijzigde quota goedgekeurd waarin rekening is gehouden met de onderbenutting en de overbenutting van de vangstmogelijkheden van de bij de ICCAT aangesloten partijen. De ICCAT heeft voorts een technische instandhoudingsmaatregel voor zwaardvis in de Middellandse Zee in 2008 aangenomen. Teneinde bij te dragen tot de instandhouding van visbestanden moet deze maatregel worden uitgevoerd. (40) Om te zorgen voor een correcte boeking van de hoeveelheden blauwe wijting die vaartuigen van derde landen in wateren van de Gemeenschap vangen, moeten de verscherpte controlebepalingen voor dergelijke vaartuigen worden gehandhaafd. (41) Om het inkomen van de vissers in de Gemeenschap veilig te stellen, om te vermijden dat hulpbronnen in gevaar worden gebracht en om mogelijke problemen door het verstrijken van Verordening nr. 41/2007 van de Raad van 21 december 2006 tot vaststelling, voor 2007, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn ( 31 ) te voorkomen, is het van essentieel belang dat die visserijtakken op 1 januari 2008 worden opengesteld en dat in januari 2008 sommige voorschriften van de genoemde verordening van kracht blijven. Gezien de urgentie van deze kwestie moet een uitzondering worden gemaakt op de periode van zes weken, als bedoeld in punt I.3, van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen gehechte Protocol betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie, Overwegende hetgeen volgt: HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:







HOOFDSTUK I

WERKINGSSFEER EN DEFINITIES

Artikel 1

Onderwerp

Bij deze verordening worden voor het jaar 2008 de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden vastgesteld, alsmede de bij de visserij in acht te nemen voorschriften.

Voor januari 2009 worden bovendien bepaalde beperkingen van de visserijinspanning en visserijvoorschriften vastgesteld en voor bepaalde Antarctische bestanden worden de vangstmogelijkheden en de specifieke voorschriften vastgesteld voor de in bijlage IE vermelde perioden.

Artikel 2

Werkingssfeer

1. Tenzij anders bepaald, is deze verordening van toepassing op:

a) vissersvaartuigen van de Gemeenschap, hierna „vaartuigen van de Gemeenschap” genoemd, en

b) vissersvaartuigen die de vlag voeren van en geregistreerd staan in een derde land (hierna „vaartuigen van derde landen” genoemd), in wateren van de Gemeenschap (hierna „EG-wateren” genoemd).

2. In afwijking van lid 1 is het bepaalde in deze verordening, behalve punt 4.2 van bijlage III en voetnoot 1 van bijlage IX, niet van toepassing op visserijactiviteiten die uitsluitend worden uitgeoefend ten behoeve van wetenschappelijk onderzoek dat wordt uitgevoerd met toestemming en onder het gezag van de lidstaat waarvan het vaartuig de vlag voert, en waarvan de Commissie en de lidstaat in de wateren waarvan het onderzoek plaatsvindt, tevoren in kennis zijn gesteld. Lidstaten die voor wetenschappelijk onderzoek bedoelde visserijactiviteiten uitvoeren, stellen de Commissie, de lidstaten in de wateren waarvan het onderzoek plaatsvindt, de ICES en het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de Visserij (STECF) in kennis van alle vangsten uit dergelijke visserijactiviteiten.

Artikel 3

Definities

Voor de toepassing van deze verordening gelden naast de in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 vastgestelde definities de volgende definities:

a) „totaal toegestane vangsten (TAC's)”: de hoeveelheden die elk jaar van elk bestand mogen worden gevangen en aangevoerd;

b) „quotum”: een vast aandeel van de aan de Gemeenschap, de lidstaten, of derde landen toegewezen TAC's;

c) „internationale wateren”: wateren die niet onder de soevereiniteit of jurisdictie van enige staat vallen.

Artikel 4

Visserijzones

Voor de toepassing van deze verordening geldt de volgende afbakening van visserijzones:

a) voor de ICES-zones (Internationale Raad voor het onderzoek van de zee, International Council for the Exploration of the Sea): de afbakening van Verordening (EEG) nr. 3880/91;

b) voor het „Skagerrak”: het gebied dat in het westen wordt begrensd door een lijn van de vuurtoren van Hanstholm naar die van Lindesnes, en in het zuiden door een lijn van de vuurtoren van Skagen naar die van Tistlarna en vandaar naar het dichtstbij gelegen punt op de Zweedse kust;

c) voor het „Kattegat”: het gebied dat in het noorden wordt begrensd door een lijn van de vuurtoren van Skagen naar die van Tistlarna en vandaar naar het dichtstbij gelegen punt op de Zweedse kust, en in het zuiden door een lijn van Kaap Hasenøre naar Kaap Gniben, van Korshage naar Spodsbjerg en van Kaap Gilbjerg naar Kullen;

d) voor de „Golf van Cadiz”: het gebied van ICES-zone IXa ten oosten van 7°23′48″ WL;

e) voor de GFCM-zone (General Fisheries Commission for the Mediterranean — Algemene Visserijcommissie voor de Middellandse Zee): de afbakening van Besluit 98/416/EG van de Raad van 16 juni 1998 betreffende de toetreding van de Europese Gemeenschap tot de Algemene Visserijcommissie voor de Middellandse Zee ( 32 );

f) voor de CECAF-zones (Fishery Committee for the Eastern Central Atlantic — Visserijcomité voor de centraal-oostelijke Atlantische Oceaan, of FAO-gebied 34): de afbakening van Verordening (EG) nr. 2597/95 van de Raad van 23 oktober 1995 inzake de verstrekking van statistieken van de nominale vangsten van lidstaten in bepaalde gebieden buiten de Noord-Atlantische Oceaan ( 33 );

g) voor het „NEAFC-verdragsgebied”: de wateren als bedoeld in artikel 1 van het aan Besluit 81/608/EEG van de Raad van 13 juli 1981 betreffende de sluiting van het Verdrag inzake toekomstige multilaterale samenwerking op visserijgebied in het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan ( 34 ) gehechte Verdrag;

h) voor het „gereglementeerd NEAFC-gebied”: dat deel van het NEAFC-verdragsgebied dat buiten de gebieden ligt waarin de verdragsluitende partijen van de NEAFC jurisdictie over de visserij uitoefenen;

i) voor de NAFO-zones (Northwest Atlantic Fisheries Organisation — Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan): de afbakening van Verordening (EEG) nr. 2018/93 van de Raad van 30 juni 1993 inzake de indiening van statistieken van de vangsten en de visserijactiviteit van de lidstaten die in het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan vissen ( 35 );

j) voor „het gereglementeerde gebied van de NAFO”: het deel van het onder het Verdrag betreffende de visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan (NAFO-verdrag) vallende gebied dat niet onder de soevereiniteit of jurisdictie van de kuststaten valt;

k) voor de SEAFO (South East Atlantic Fisheries Organisation — Organisatie voor de visserij in het zuidoostelijk deel van de Atlantische Oceaan): de afbakening van Besluit 2002/738/EG van de Raad van 22 juli 2002 betreffende de sluiting door de Europese Gemeenschap van het Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van de visbestanden in het zuidoostelĳke deel van de Atlantische Oceaan ( 36 );

l) voor de ICCAT (International Commission for the Conservation of Atlantic Tunas — Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen): de afbakening van Besluit 86/238/EEG van de Raad van 9 juni 1986 inzake de toetreding van de Gemeenschap tot het Internationaal Verdrag voor de instandhouding van Atlantische tonijnen, gewijzigd bij het Protocol gehecht aan de op 10 juli 1984 te Parijs ondertekende Slotakte van de conferentie van gevolmachtigden van de Staten die partij zijn bij het Verdrag ( 37 );

m) voor de CCAMLR-zones (Convention on the Conservation of Antarctic Marine Living Resources — Verdrag inzake de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren): de afbakening van Verordening (EG) nr. 601/2004;

n) voor de IATTC-zone (Inter American Tropical Tuna Convention — Interamerikaanse Commissie voor tropische tonijn): de afbakening van Besluit 2006/539/EG van de Raad van 22 mei 2006 betreffende de sluiting, namens de Europese Gemeenschap, van het Verdrag ter versterking van de Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn opgericht bij het Verdrag van 1949 tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Republiek Costa Rica ( 38 );

o) voor de IOTC-zone (Indian Ocean Tuna Commission — Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan): de afbakening van Besluit 95/399/EG van de Raad van 18 september 1995 inzake de toetreding van de Gemeenschap tot de Overeenkomst tot oprichting van de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan ( 39 );

p) voor de SPFO-zone (South Pacific Regional Fisheries Management Organisation — Regionale Organisatie voor het visserijbeheer in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan): het gebied op open zee ten zuiden van de evenaar, ten noorden van het CCAMLR-verdragsgebied, ten oosten van het SIOFA-verdragsgebied, zoals vastgesteld in Besluit 2006/496/EG van de Raad van 6 juli 2006 betreffende de ondertekening namens de Europese Gemeenschap van de Visserijovereenkomst voor de Zuid-Indische Oceaan ( 40 ), en ten westen van de gebieden die onder de visserijjurisdictie van de Zuid-Amerikaanse staten vallen;

q) voor de WCPFC-zone (Western and Central Pacific Fisheries Convention — Commissie voor de visserij in het centraalwestelijk deel van de Stille Oceaan): de afbakening van Besluit 2005/75/EG van de Raad van 26 april 2004 inzake de toetreding van de Gemeenschap tot het Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van over grote afstanden trekkende visbestanden in het westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan ( 41 ).







HOOFDSTUK II

VANGSTMOGELIJKHEDEN EN VISSERIJVOORSCHRIFTEN VOOR VAARTUIGEN VAN DE GEMEENSCHAP

Artikel 5

Vangstbeperkingen en toewijzingen

1. De vangstbeperkingen voor vaartuigen van de Gemeenschap in EG-wateren of bepaalde niet-EG-wateren en de verdeling van deze vangstbeperkingen tussen de lidstaten, alsmede aanvullende voorwaarden overeenkomstig artikel 2 van Verordening (EG) nr. 847/96, worden vastgesteld in bijlage I.

2. Vaartuigen van de Gemeenschap mogen, met inachtneming van de in bijlage I vastgestelde quota en de in de artikelen 11, 20 en 21 vastgestelde voorschriften, vissen in de wateren die onder de visserijjurisdictie vallen van de Faeröer, Groenland, IJsland en Noorwegen, en in de visserijzone rond Jan Mayen.

3. De Commissie stelt de vangstbeperkingen voor de zandspieringvisserij in de ICES-zones IIIa en IV en de EG-wateren van ICES-zone IIa vast volgens de regels in punt 6 van bijlage IID.

4. De Commissie stelt de vangstmogelijkheden voor lodde in de Groenlandse wateren van de ICES-zones V en XIV voor de Gemeenschap vast op 7,7 % van de TAC voor lodde, zodra de TAC is vastgesteld.

5. De vangstbeperkingen voor het keverbestand in ICES-zone IIIa en in de EG-wateren van ICES-zones IIa en IV en voor het sprotbestand in de EG-wateren van ICES-zones IIa en IV kunnen volgens de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2008 bedoelde procedure door de Commissie worden herzien in het licht van de wetenschappelijke gegevens die tijdens het eerste halfjaar van 2008 worden verzameld.

6. De Commissie mag de vangstbeperkingen voor het ansjovisbestand in ICES-zone VIII vaststellen volgens de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure in het licht van de wetenschappelijke gegevens die tijdens het eerste halfjaar van 2008 worden verzameld.

7. Als gevolg van een herziening van het keverbestand overeenkomstig lid 5 kunnen de vangstbeperkingen voor het wijtingbestand in ICES-zone IIIa en ICES-zone IV en in de EG-wateren van ICES-zone IIa en voor het schelvisbestand in ICES-zone IIIa en in de EG-wateren van ICES-zones IIIb, IIIc en IIId en in ICES-zone IV en in de EG-wateren van ICES-zone IIa volgens de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure door de Commissie worden herzien om rekening te houden met de industriële bijvangsten in de kevervisserij.

Artikel 6

Verboden soorten

Het is vaartuigen van de Gemeenschap verboden de onderstaande soorten te vangen, aan boord te houden, over te laden of aan te landen in alle EG-wateren en niet-EG-wateren:

— reuzenhaai (Cetorinhus maximus),

— witte haai (Carcharodon carcharias).

Artikel 7

Bijzondere bepalingen inzake toewijzingen

1. De vangstmogelijkheden worden overeenkomstig bijlage I aan de lidstaten toegewezen onverminderd:

a) het ruilen van vangstmogelijkheden op grond van artikel 20, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2371/2002;

b) het aan een andere lidstaat toewijzen van vangstmogelijkheden op grond van artikel 21, lid 4, artikel 23, lid 1, en artikel 32, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2847/93;

c) het aanvoeren van extra hoeveelheden op grond van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 847/96;

d) het overdragen van hoeveelheden op grond van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 847/96;

e) verminderingen of kortingen op grond van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 847/96.

2. In afwijking van Verordening (EG) nr. 847/96 wordt voor de overdracht van quota naar 2009 artikel 4, lid 2, van die verordening toegepast op alle bestanden waarvoor analytische TAC's zijn vastgesteld.

Artikel 8

Beperkingen van de visserijinspanningen en daaraan verbonden voorwaarden voor het beheer van bestanden

1. Vanaf 1 februari 2008 tot en met 31 januari 2009 zijn de beperkingen van de visserijinspanning en daaraan verbonden voorwaarden die zijn vastgelegd in:

a) bijlage IIA van toepassing op het beheer van sommige bestanden in het Kattegat, het Skagerrak, de ICES-zones IV, VIa, VIIa en VIId, en de EG-wateren van ICES-zone IIa;

b) bijlage IIB van toepassing op het beheer van heek en langoustine in de ICES-zones VIIIc en IXa, met uitzondering van de Golf van Cadiz;

c) bijlage IIC van toepassing op het beheer van de tongbestanden in ICES-zone VIIe;

d) bijlage IID van toepassing op het beheer van de zandspieringbestanden in de ICES-zones IIIa en IV en de EG-wateren van ICES-zone IIa.

2. Voor de periode van 1 januari 2009 tot en met 31 januari 2009 blijven voor de in lid 1 genoemde bestanden de visserijinspanning en daaraan verbonden voorwaarden van bijlage IIA, IIB, IIC en IID van Verordening (EG) nr. 41/2007 van toepassing.

3. De voor 2008 geldende visserijinspanning voor de zandspieringvisserij in de ICES-zones IIIa en IV en de EG-wateren van ICES-zone IIa wordt door de Commissie vastgesteld volgens de regels in de punten 4 en 5 van bijlage IID.

4. De lidstaten zorgen ervoor dat de voor 2008 geldende visserijinspanningsniveaus, gemeten in kilowattdagen buitengaats, van vaartuigen met visdocumenten voor diepzeevisserij niet meer bedragen dan 75 % van de gemiddelde jaarlijkse visserijinspanning van de vaartuigen van de betrokken lidstaat in 2003 op reizen tijdens welke er werd beschikt over visdocumenten voor diepzeevisserij en/of er diepzeesoorten, als opgesomd in de bijlagen I en II bij Verordening (EG) nr. 2347/2002, werden gevangen. Dit lid is alleen van toepassing op visreizen tijdens welke meer dan 100 kg is gevangen van andere diepzeesoorten dan grote zilvervis.

Artikel 9

Voorwaarden voor de aanvoer van vangsten en bijvangsten

1. Vis van bestanden waarvoor vangstbeperkingen zijn vastgesteld, mag slechts aan boord worden gehouden of aangevoerd mits:

a) die vis is gevangen met vaartuigen van een lidstaat die een quotum heeft en zijn quotum nog niet heeft opgebruikt, of

b) die vis deel uitmaakt van een aandeel van de Gemeenschap dat niet in de vorm van quota over de lidstaten is verdeeld, en dat nog niet is opgebruikt.

2. In afwijking van lid 1 mogen de volgende vissoorten aan boord worden gehouden en aangevoerd, zelfs indien de lidstaat er geen quota voor heeft of zijn quota of aandelen heeft opgebruikt:

a) andere soorten dan haring en makreel, op voorwaarde dat i) die soorten samen met andere soorten zijn gevangen met netten met een maaswijdte van minder dan 32 mm overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EG) nr. 850/98, en ii) de vangst noch aan boord, noch bij de aanvoer is gesorteerd; of

b) makreel, op voorwaarde dat i) die soort samen met horsmakreel of sardine is gevangen; ii) de vangst van die soort ten hoogste 10 % bedraagt het totale gewicht van de aan boord aanwezige hoeveelheid makreel, horsmakreel en sardine, en iii) de vangst noch aan boord, noch bij de aanvoer is gesorteerd.

3. Alle aangevoerde hoeveelheden worden in mindering gebracht op het betrokken quotum of, wanneer het aandeel van de Gemeenschap niet in de vorm van quota over de lidstaten is verdeeld, op het Gemeenschapsaandeel, met uitzondering van de in lid 2 bedoelde vangsten.

4. Het percentage en de bestemming van de bijvangsten worden bepaald overeenkomstig de artikelen 4 en 11 van Verordening (EG) nr. 850/98.

Artikel 10

Ongesorteerde aanvoer in de ICES-zones IIIa, IV en VIId en de EG-wateren van ICES-zone IIa

1. Artikel 2, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1434/98 is niet van toepassing op haring die wordt gevangen in de ICES-zones IIIa, IV en VIId en in de EG-wateren van ICES-zone IIa.

2. Wanneer de voor een lidstaat vastgestelde vangstbeperkingen voor haring in de ICES-zones IIIa, IV en VIId en in de EG-wateren van ICES-zone IIa zijn opgebruikt, is het voor vaartuigen die de vlag van die lidstaat voeren, in de Gemeenschap geregistreerd zijn en actief zijn in de visserijtakken waarvoor de betrokken vangstbeperkingen gelden, verboden om ongesorteerde vangsten aan te voeren die ook haring bevatten.

3. De lidstaten zien erop toe dat er een adequaat bemonsteringsprogramma bestaat voor een effectief toezicht op ongesorteerde aanvoer van soorten die zijn gevangen in de ICES-zones IIIa, IV en VIId en in de EG-wateren van ICES-zone IIa.

4. Ongesorteerde vangsten uit de ICES-zones IIIa, IV en VIId en uit de EG-wateren van ICES-zone IIa mogen alleen worden aangevoerd in havens of andere aanvoerplaatsen waar een in lid 1 bedoeld bemonsteringsprogramma van kracht is.

Artikel 11

Toegangsbeperkingen

Het is vaartuigen van de Gemeenschap verboden te vissen in het Skagerrak binnen een zone van 12 zeemijl vanaf de basislijnen van Noorwegen. Vaartuigen die de vlag van Denemarken of Zweden voeren, mogen evenwel tot 4 zeemijl vanaf de basislijnen van Noorwegen vissen.

Artikel 12

Bepaling van de maaswijdte en de twijndikte

De in deze verordening genoemde maaswijdten en twijndiktes worden vastgesteld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 129/2003 van de Commissie van 24 januari 2003 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de bepaling van de maaswijdte en de twijndikte van visnetten ( 42 ), wanneer vissersvaartuigen van de Gemeenschap worden geïnspecteerd door inspecteurs van de Gemeenschap, inspecteurs van de Commissie en nationale inspecteurs.

Artikel 13

Overgangsmaatregelen op technisch en controlegebied

De voor vaartuigen van de Gemeenschap geldende overgangsmaatregelen op technisch en controlegebied worden vastgesteld in bijlage III.







HOOFDSTUK III

VANGSTBEPERKINGEN EN DAARAAN VERBONDEN VOORWAARDEN VOOR VISSERSVAARTUIGEN VAN DERDE LANDEN

Artikel 14

Vergunning

Vissersvaartuigen die de vlag voeren van Venezuela of van Noorwegen, alsook vaartuigen die op de Faeröer geregistreerd staan, mogen, met inachtneming van de in bijlage I vastgestelde vangstbeperkingen en de in de artikelen 15 tot en met 18 en 22 tot en met 28 vastgestelde voorwaarden, in Gemeenschapswateren vissen.

Artikel 15

Verboden soorten

Het is vissersvaartuigen van derde landen verboden onderstaande soorten te vangen, aan boord te houden, over te laden en aan te landen in alle EG-wateren:

— reuzenhaai (Cetorinhus maximus),

— witte haai (Carcharodon carcharias).

Artikel 16

Geografische beperkingen

1. Visservaartuigen die de vlag van Noorwegen voeren of geregistreerd staan op de Faeröer, mogen slechts vissen in de delen van de 200-mijlszone buiten 12 zeemijl vanaf de basislijnen van de lidstaten in ICES-zone IV, het Kattegat en de Atlantische Oceaan benoorden 43°00′ NB, met uitzondering van het in artikel 18 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde gebied.

2. Vissersvaartuigen die de vlag van Noorwegen voeren, mogen in het Skagerrak vissen buiten vier zeemijl vanaf de basislijnen van Denemarken en Zweden.

3. Vissersvaartuigen die de vlag van Venezuela voeren, mogen slechts vissen in de delen van de 200-mijlszone buiten 12 zeemijl vanaf de basislijnen van het departement Frans-Guyana.

Artikel 17

Doorvaart door wateren van de Gemeenschap

De netten van vissersvaartuigen uit derde landen die op doorvaart zijn door de wateren van de Gemeenschap, moeten met inachtneming van de onderstaande voorschriften zo zijn opgeborgen dat ze niet onmiddellijk kunnen worden gebruikt:

a) netten, gewichten en dergelijk tuig moeten worden losgemaakt van de borden en van de trek- of sleepkabels en trek- of sleeptouwen,

b) netten die zich op of boven het dek bevinden, moeten stevig worden vastgemaakt aan de bovenbouw.

Artikel 18

Voorwaarden voor de aanvoer van vangsten en bijvangsten

Vis van bestanden waarvoor vangstbeperkingen zijn vastgesteld, mag slechts aan boord worden gehouden of aangevoerd mits die vis is gevangen door vissersvaartuigen van een derde land dat een quotum heeft en zijn quotum nog niet heeft opgebruikt.

Artikel 19

Overgangsmaatregelen op technisch en controlegebied

De voor vissersvaartuigen van derde landen geldende overgangsmaatregelen op technisch en controlegebied worden vastgesteld in bijlage III.







HOOFDSTUK IV

VERGUNNINGSVOORSCHRIFTEN VOOR VAARTUIGEN VAN DE GEMEENSCHAP

Artikel 20

Vergunningen en vergunningsvoorwaarden

1. Onverminderd de algemene bepalingen inzake visvergunningen en speciale visdocumenten van Verordening (EG) nr. 1627/94, mogen vaartuigen van de Gemeenschap slechts in de wateren van een derde land vissen, indien zij daarvoor beschikken over een vergunning die door de autoriteiten van dat derde land is uitgereikt.

2. Bij de visserij in de Noorse wateren in de Noordzee geldt lid 1 evenwel niet voor de volgende vaartuigen van de Gemeenschap:

a) vaartuigen van 200 BT of minder, of

b) vaartuigen die op andere soorten dan makreel vissen en waarvan de vangsten voor menselijke consumptie zijn bestemd, of

c) vaartuigen van Zweden die traditioneel in het betrokken gebied vissen.

3. Het maximumaantal vergunningen en de vergunningsvoorwaarden worden vastgesteld zoals in bijlage IV, deel I, is aangegeven. Vergunningsaanvragen dienen door de autoriteiten van de lidstaten aan de Commissie te worden gericht, met vermelding van de visserijtak en de naam en kenmerken van de vaartuigen van de Gemeenschap waarop de aanvragen betrekking hebben. De Commissie zendt de aanvragen door naar de autoriteiten van het betrokken derde land.

4. Indien een lidstaat quota in de in bijlage IV, deel I, genoemde visserijzones aan een andere lidstaat overdraagt (uitwisseling of „swap”) worden daarbij ook de overeenkomstige vergunningen overgedragen en wordt de Commissie hiervan in kennis gesteld. Het in bijlage IV, deel I, vermelde totale aantal vergunningen voor elke visserijzone mag echter niet worden overschreden.

5. De vaartuigen van de Gemeenschap houden zich aan de instandhoudings- en controlemaatregelen en alle andere voorschriften die van toepassing zijn in de zone waar zij actief zijn.

Artikel 21

Faeröer

Vaartuigen van de Gemeenschap die een vergunning hebben om in de wateren van de Faeröer gericht te vissen op een bepaalde soort, mogen een andere soort gericht bevissen, mits zij de autoriteiten van de Faeröer tevoren in kennis stellen van deze wijziging.







HOOFDSTUK V

VERGUNNINGSVOORSCHRIFTEN VOOR VISSERSVAARTUIGEN VAN DERDE LANDEN

Artikel 22

Verplichtingen inzake visvergunningen en speciale visdocumenten

1. In afwijking van artikel 28 ter van Verordening (EEG) nr. 2847/93 hoeven vissersvaartuigen van minder dan 200 BT die de vlag van Noorwegen voeren, niet in het bezit te zijn van een visvergunning en een speciaal visdocument.

2. De vergunning en het speciale visdocument dienen aan boord te zijn. Deze verplichting geldt niet voor vaartuigen die op de Faeröer of in Noorwegen geregistreerd staan.

3. Vissersvaartuigen van derde landen die op 31 december 2007 mogen vissen, mogen hun activiteiten vanaf 1 januari 2008 voortzetten totdat de lijst van vissersvaartuigen met een visvergunning aan de Commissie is voorgelegd en door haar is goedgekeurd.

Artikel 23

Aanvragen om visvergunningen en speciale visdocumenten

Aanvragen van de autoriteiten van derde landen aan de Commissie om visvergunningen en speciale visdocumenten dienen de volgende gegevens te bevatten:

a) naam van het vaartuig;

b) registratienummer;

c) op het vaartuig aangebrachte identificatieletters en -nummers;

d) haven van registratie;

e) naam en adres van de eigenaar van het vaartuig of van de partij die het chartert;

f) brutotonnage (BT) en lengte over alles;

g) motorvermogen;

h) oproepnummer en radiofrequentie;

i) vismethode waarvan gebruik zal worden gemaakt;

j) gebied waarin zal worden gevist;

k) soorten waarop zal worden gevist;

l) periode waarvoor de vergunning wordt aangevraagd.

Artikel 24

Aantal visvergunningen

Het aantal visvergunningen en de daaraan verbonden speciale voorwaarden worden vastgesteld zoals in bijlage IV, deel II, is aangegeven.

Artikel 25

Annulering en intrekking

1. Vergunningen en speciale visdocumenten kunnen worden geannuleerd met het oog op de afgifte van nieuwe vergunningen en speciale visdocumenten. Dergelijke annuleringen worden van kracht op de dag vóór de datum van afgifte van de nieuwe vergunning of het nieuwe speciale visdocument door de Commissie. De nieuwe vergunningen en speciale visdocumenten treden in werking op de dag waarop zij worden afgegeven.

2. Visvergunningen en speciale visdocumenten worden vóór de datum waarop zij aflopen, geheel of gedeeltelijk ingetrokken als het in bijlage I voor het betrokken bestand vastgestelde quotum is opgebruikt.

3. Vergunningen en speciale visdocumenten worden ingetrokken als niet wordt voldaan aan de in deze verordening vastgestelde verplichtingen.

Artikel 26

Niet-naleving

1. Voor vissersvaartuigen van derde landen die de in deze verordening vastgestelde verplichtingen niet zijn nagekomen, worden gedurende een periode van ten hoogste twaalf maanden geen visvergunningen of speciale visdocumenten afgegeven.

2. De Commissie stelt de autoriteiten van het betrokken derde land in kennis van de naam en de kenmerken van de vissersvaartuigen van derde landen die naar aanleiding van een overtreding van de desbetreffende voorschriften van deze verordening de volgende maand of maanden niet meer in het visserijgebied van de Gemeenschap mogen vissen.

Artikel 27

Verplichtingen van de vergunninghouder

1. Vissersvaartuigen van derde landen houden zich in de zone waar zij actief zijn aan de instandhoudings- en controlemaatregelen en andere voorschriften die daar voor vaartuigen van de Gemeenschap gelden, met name de bepalingen van de Verordeningen (EEG) nr. 1381/87, (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1627/94, (EG) nr. 850/98, (EG) nr. 1434/98 en Verordening (EG) nr. 2187/2005 van de Raad van 21 december 2005 betreffende de instandhouding door middel van technische maatregelen van de visbestanden in de Oostzee, de Belten en de Sont ( 43 ).

2. De in lid 1 bedoelde vissersvaartuigen van derde landen houden een logboek bij waarin de in bijlage V, deel I, genoemde gegevens worden opgenomen.

3. Vissersvaartuigen van derde landen, met uitzondering van vaartuigen die de vlag van Noorwegen voeren en in ICES-zone IIIa vissen, delen de Commissie de in bijlage VI bedoelde gegevens mee overeenkomstig de in die bijlage vastgestelde voorschriften.

Artikel 28

Bijzondere bepalingen betreffende het departement Frans-Guyana

1. Visvergunningen voor de wateren van het departement Frans-Guyana worden slechts afgegeven als de eigenaars van de vissersvaartuigen van derde landen zich ertoe verbinden om een waarnemer aan boord van hun vaartuig toe te laten als de Commissie daarom verzoekt.

2. Vissersvaartuigen van derde landen die vissen in de wateren van het departement Frans-Guyana houden een logboek bij volgens het model in bijlage V, deel II. De vangstgegevens worden via de Franse autoriteiten aan de Commissie meegedeeld wanneer zij daarom verzoekt.







HOOFDSTUK VI

BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN VOOR VAARTUIGEN VAN DE GEMEENSCHAP BIJ DE VISSERIJ IN DE MIDDELLANDSE ZEE

Artikel 29

Instelling van een gesloten seizoen voor de visserij op goudmakreel met visaantrekkende structuren (Fish Aggregating Devices, FAD's)

1. Ter bescherming van goudmakreel (Coryphaena hippurus), in het bijzonder jonge dieren, is de visserij op goudmakreel met visaantrekkende structuren (FAD's) van 1 januari 2008 tot en met 14 augustus 2008 verboden in alle geografische deelgebieden van het GFCM-verdragsgebied als vastgesteld in Resolutie GFCM/31/2007/2 die in bijlage XIV is vervat.

2. In afwijking van lid 1 kunnen lidstaten, indien zij aantonen dat de vaartuigen die hun vlag voeren wegens slechte weersomstandigheden hun gewone visdagen in een gegeven jaar niet hebben kunnen opgebruiken, de verloren gegane dagen in de FAD-visserij overdragen tot en met 31 januari van het daaropvolgende jaar. Lidstaten die van deze overdrachtregeling gebruik wensen te maken, dienen uiterlijk 1 januari 2009 bij de Commissie een aanvraag in voor het extra aantal dagen waarop aan vaartuigen met visaantrekkende structuren zal worden toegestaan om van 1 januari 2009 tot en met 31 januari 2009 tijdens het gesloten seizoen op goudmakreel te vissen. Bij de aanvraag dient de volgende informatie te worden verstrekt:

a) een verslag met opgave van de redenen waarom de visserijactiviteiten zijn stopgezet, gestaafd met weerkundige gegevens;

b) naam van het vaartuig;

c) registratienummer;

d) op het vaartuig aangebrachte identificatieletters en -nummers, zoals gedefinieerd in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 26/2004 van de Commissie van 30 december 2003 betreffende het communautaire gegevensbestand over de vissersvloot ( 44 ).

De Commissie zendt de van de lidstaten ontvangen informatie door naar het secretariaat van de GFCM.

3. De lidstaten doen de Commissie uiterlijk 1 november 2008 een verslag toekomen over de tenuitvoerlegging van de in lid 2 bedoelde maatregel voor het jaar 2007.

4. De lidstaten brengen voor 15 januari 2009 aan de Commissie verslag uit over de totale aanvoer en overlading van goudmakreel in 2008 door de vaartuigen die hun vlag voeren in alle geografische deelgebieden van het GFCM-verdragsgebied als vastgesteld in Resolutie GFCM/31/2007/2 die in bijlage XIV is vervat.

De Commissie zendt de van de lidstaten ontvangen informatie door naar het secretariaat van de GFCM.

Artikel 30

Instelling van gebieden waar voor de visserij beperkende maatregelen gelden ter bescherming van kwetsbare diepzeehabitats

1. Het is verboden met sleepdreggen en bodemtrawlnetten te vissen in de gebieden afgebakend door lijnen die de volgende punten met elkaar verbinden:

a) Beschermd gebied voor de diepzeevisserij „Lophelia reef off Capo Santa Maria di Leuca” — 39° 27,72′ NB, 18° 10,74′ OL — 39° 27,80′ NB, 18° 26,68′ OL — 39° 11,16′ NB, 18° 04,28′ OL — 39° 11,16′ NB, 18° 35,58′ OL

b) Beschermd gebied voor de diepzeevisserij „The Nile delta area cold hydrocarbon seeps” — 31° 30,00′ NB, 33° 10,00′ OL — 31° 30,00′ NB, 34° 00,00′ OL — 32° 00,00′ NB, 34° 00,00′ OL — 32° 00,00′ NB, 33° 10,00′ OL

c) Beschermd gebied voor de diepzeevisserij „The Eratosthemes Seamount” — 33° 00,00′ NB, 32° 00,00′ OL — 33° 00,00′ NB, 33° 00,00′ OL — 34° 00,00′ NB, 33° 00,00′ OL — 34° 00,00′ NB, 32° 00,00′ OL.

2. De lidstaten stellen de nodige maatregelen vast om kwetsbare diepzeehabitats in de in lid 1 afgebakende gebieden te beschermen en in het bijzonder om ze te vrijwaren tegen de impact van andere activiteiten dan de visserij, die de instandhouding van de kenmerken van deze bijzondere habitats in gevaar zou brengen.

Artikel 31

Minimummaaswijdte van trawlnetten die in bepaalde plaatselijke en seizoensgebonden takken van demersale trawlvisserij worden gebruikt

1. In afwijking van artikel 8, lid 1, onder h), en van artikel 9, lid 3, punt 2), van Verordening (EG) nr. 1967/2006 mogen de lidstaten vissersvaartuigen die hun vlag voeren blijven toestaan een maaswijdte van de kuil van minder dan 40 mm in gestrekte toestand te gebruiken om in bepaalde plaatselijke en seizoensgebonden takken van demersale trawlvisserij te worden gebruikt voor de bevissing van niet met derde landen gedeelde visbestanden.

2. Lid 1 is alleen van toepassing op visserijactiviteiten die reeds formeel door de lidstaten zijn goedgekeurd overeenkomstig de op 1 januari 2007 geldende nationale wetgeving en behelst geen toekomstige toename van de visserijinspanning ten opzichte van 2006.

3. De lidstaten zenden de Commissie vóór 5 januari 2008 via de gebruikelijke elektronische weg de lijst met vaartuigen toe waaraan overeenkomstig lid 1 toestemming is verleend. De lijst met vaartuigen waaraan toestemming is verleend, bevat de volgende informatie:

a) het nummer van het vaartuig in het communautaire vlootregister (CFR), en de externe kentekens als omschreven in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 26/2004 van de Commissie;

b) de toegestane visserijactiviteit(en) van elk vaartuig, omschreven aan de hand van doelbestand(en), visserijgebied als vastgesteld in Resolutie GFCM/31/2007/2 die in bijlage XIV is vervat, en de technische maaswijdtekenmerken van het gebruikte vistuig;

c) de toegestane visperiode.

4. De Commissie zendt de van de lidstaten ontvangen informatie door naar het secretariaat van de GFCM.







HOOFDSTUK VII

BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR VAARTUIGEN VAN DE GEMEENSCHAP DIE IN HET GEREGLEMENTEERDE GEBIED VAN DE NAFO VISSEN

Artikel 32

Vangstaangifte

1. De kapitein van een vaartuig dat toestemming heeft om op zwarte heilbot te vissen overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2115/2005, zendt de bevoegde autoriteiten van zijn vlaggenlidstaat langs elektronische weg een vangstaangifte waarin melding wordt gemaakt van de met zijn vaartuig gevangen hoeveelheden zwarte heilbot, ook indien niets is gevangen.

2. De in lid 1 bedoelde aangifte wordt voor het eerst verzonden uiterlijk aan het einde van de tiende dag volgende op de dag waarop het vaartuig het gereglementeerde gebied van de NAFO is binnengevaren, of na het begin van de visreis. De aangifte wordt elke vijf dagen verzonden. Wanneer door de vangsten van zwarte heilbot die overeenkomstig lid 1 zijn meegedeeld, naar schatting 75 % van het aan de vlaggenlidstaat toegewezen quotum is opgebruikt, verzendt de kapitein de aangifte eens in de drie dagen.

3. Elke lidstaat zendt de vangstaangiften onmiddellijk na ontvangst door naar de Commissie. De Commissie zendt die informatie onmiddellijk door naar het secretariaat van de NAFO.

Artikel 33

Aanvullende controlemaatregelen

1. Vaartuigen die overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2115/2005 toestemming hebben om op zwarte heilbot te vissen, mogen het gereglementeerde gebied van de NAFO alleen binnenvaren om op zwarte heilbot te vissen als ze minder dan 50 ton vangsten aan boord hebben of als de toegang is toegestaan overeenkomstig de leden 2, 3 en 4 van dit artikel.

2. Wanneer een vaartuig dat toestemming heeft om overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2115/2005 op zwarte heilbot te vissen, 50 ton of meer aan vangsten van buiten het gereglementeerde gebied van de NAFO aan boord heeft, moet het secretariaat van de NAFO ten minste 72 uur vóór binnenvaart (ENT) in het gereglementeerde gebied van de NAFO in kennis worden gesteld van de gevangen hoeveelheid aan boord, de positie (lengte/breedte) van de vermoedelijke plaats waar het vaartuig volgens de kapitein zal beginnen te vissen, en de geraamde tijd waarop die positie zal zijn bereikt.

3. Indien een inspectievaartuig naar aanleiding van de in lid 2 bedoelde kennisgeving laat weten van plan te zijn een inspectie uit te voeren, worden de coördinaten van een controlepunt voor een te houden inspectie aan het vissersvaartuig meegedeeld. Het controlepunt is niet meer dan 60 zeemijl verwijderd van de vermoedelijke positie waar het vaartuig volgens de kapitein met vissen zal beginnen.

4. Indien een vissersvaartuig dat overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2115/2005 toestemming heeft om op zwarte heilbot te vissen, tegen de tijd dat het het gereglementeerde gebied van de NAFO binnenvaart, geen mededeling van het NAFO-secretariaat of van een inspectievaartuig heeft ontvangen dat een inspectievaartuig van plan is een inspectie overeenkomstig lid 3 uit te voeren, mag het vaartuig beginnen te vissen. Het vissersvaartuig mag ook beginnen met visserijactiviteiten zonder inspectie vooraf, indien het inspectievaartuig niet binnen drie uur na aankomst van het vissersvaartuig bij het controlepunt met de inspectie is begonnen.

Artikel 34

Koraalbeschermingsgebied

In NAFO-sector 3O is het in bijlage VII omschreven gebied gesloten voor alle visserijactiviteiten waarbij vistuig de bodem raakt.







HOOFDSTUK VIII

BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR DE AANVOER OF OVERLADING VAN BEVROREN VIS DIE DOOR VISSERSVAARTUIGEN VAN DERDE LANDEN IS GEVANGEN IN HET GEBIED VAN DE NEAFC-VERDRAGSGEBIED

Artikel 35

Havenstaatcontrole

Onverminderd het bepaalde in Verordening (EEG) nr. 2847/93 en Verordening (EG) nr. 1093/94 van de Raad van 6 mei 1994 tot vaststelling van de voorwaarden waaronder vissersvaartuigen van derde landen vangsten rechtstreeks mogen aanvoeren en verkopen in de havens van de Gemeenschap ( 45 ), zijn de in dit hoofdstuk vastgestelde procedures van toepassing op de aanvoer en overlading in havens van de Gemeenschap van bevroren vis die door vissersvaartuigen van derde landen is gevangen in het NEAFC-verdragsgebied.

Artikel 36

Aangewezen havens

Aanvoer en overlading in de wateren van de Gemeenschap zijn alleen in aangewezen havens toegestaan.

De lidstaten wijzen een plaats voor aanvoer in de haven of een plaats dichtbij de wal aan (aangewezen havens) waar de aanvoer of overlading van vis als bedoeld in artikel 35 mag plaatsvinden. De lidstaten stellen de Commissie ten minste vijftien dagen vóór de inwerkingtreding van eventuele wijzigingen van de lijst met havens die in 2007 zijn aangewezen, van die wijzigingen in kennis.

De Commissie publiceert de lijst van aangewezen havens en de wijzigingen daarin in de C-reeks van het Publicatieblad van de Europese Unie en op haar website.

Artikel 37

Voorafgaande melding van het binnenvaren van een haven

1. In afwijking van het bepaalde in artikel 28 sexies, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2847/93 doet de kapitein van elk vissersvaartuig dat in artikel 35 van deze verordening bedoelde vis aan boord heeft en een haven wil aandoen voor aanvoer of overlading, of diens vertegenwoordiger, de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarvan hij een haven wenst te gebruiken, daarvan ten minste drie werkdagen vóór zijn vermoedelijke aankomst melding.

2. De in lid 1 van dit artikel bedoelde melding gaat vergezeld van het formulier waarvan het model is opgenomen in deel I van bijlage X, en waarvan deel A als volgt naar behoren is ingevuld:

a) als het vissersvaartuig zijn eigen vangst aanvoert, wordt formulier PSC 1 gebruikt;

b) als het vissersvaartuig vis heeft overgeladen, wordt formulier PSC 2 gebruikt. In dergelijke gevallen wordt voor elk overladend vaartuig een afzonderlijk formulier gebruikt.

3. De bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat zenden een afschrift van het in lid 2 bedoelde formulier onverwijld door naar de vlaggenstaat van het vissersvaartuig en naar de vlaggenlidst(a)at(en) van de overladende vaartuigen als het vissersvaartuig vis heeft overgeladen.

Artikel 38

Toestemming om vis aan te voeren of over te laden

1. Aanvoer of overlading mag door de bevoegde autoriteiten van de havenstaat slechts worden toegestaan indien de vlaggenstaat van het vissersvaartuig dat voornemens is aan te voeren of over te laden, of ingeval het betrokken vaartuig buiten een haven vis heeft overgeladen, de vlaggenstaat of -staten van overladende vaartuigen door middel van een afschrift van het overeenkomstig artikel 37, lid 3, ingediende formulier waarvan deel B naar behoren is ingevuld, heeft bevestigd dat:

a) het vaartuig dat volgens de aangifte de vis heeft gevangen, over een toereikend quotum voor de aangegeven soort beschikte;

b) de hoeveelheden aan boord gehouden vis naar behoren zijn aangegeven en zijn verrekend op de toepasselijke vangst- of inspanningsbeperkingen;

c) het vaartuig dat volgens de aangifte de vis heeft gevangen, over een vergunning beschikte om in de opgegeven gebieden te vissen;

d) de aanwezigheid van het vaartuig in het opgegeven vangstgebied met VMS-gegevens is gestaafd. Met de aanvoer- of overladingswerkzaamheden mag slechts worden begonnen nadat de bevoegde autoriteiten van de havenstaat daarvoor toestemming hebben gegeven.

2. In afwijking van het bepaalde in lid 1 mogen de bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat de aanvoer geheel of gedeeltelijk toestaan zonder de in lid 1 bedoelde bevestiging te hebben ontvangen, in welk geval de betrokken vis onder toezicht van de bevoegde autoriteiten moet worden opgeslagen. De vis zal slechts voor verkoop, overname of vervoer worden vrijgegeven nadat de in lid 1 bedoelde bevestiging is ontvangen. Wanneer 14 dagen na de aanvoer nog geen bevestiging is ontvangen, mogen de bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat de vis in beslag nemen en verwijderen overeenkomstig de geldende nationale bepalingen.

3. De bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat brengen hun besluit om de aanvoer of de overlading al dan niet toe te staan onverwijld ter kennis van de Commissie en de secretaris van de NEAFC door middel van een afschrift van het formulier volgens het model van deel I van bijlage X, waarvan deel C naar behoren is ingevuld, wanneer de aangevoerde of overgeladen vis in het NEAFC-verdragsgebied is gevangen.

Artikel 39

Controles

1. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten controleren jaarlijks in hun havens ten minste 15 % van de aanvoer of de overlading door vissersvaartuigen van derde landen, als bedoeld in artikel 35.

2. De controles omvatten het uitoefenen van toezicht op de volledige los- of overladingsverrichtingen en een vergelijking van de naar soort in de voorafgaande melding opgegeven hoeveelheden met de daadwerkelijk aangevoerde of overgeladen hoeveelheden.

3. De inspecteurs stellen alles in het werk om een vissersvaartuig niet onnodig lang op te houden, de werkzaamheden van het vissersvaartuig zo min mogelijk te verstoren en kwaliteitsverlies van de vis te vermijden.

Artikel 40

Controleverslagen

1. Van elke controle wordt een controleverslag opgesteld naar het model van deel II van bijlage X.

2. Een afschrift van elk controleverslag wordt onverwijld toegezonden aan de vlaggenstaat van het gecontroleerde vissersvaartuig en, ingeval het vissersvaartuig vis heeft overgeladen, aan de vlaggenstaat (of -staten) van de overladende vaartuigen, en aan de Commissie en de secretaris van de NEAFC wanneer de aangevoerde of overgeladen vis in het NEAFC-verdragsgebied is gevangen.

3. Het origineel of een gewaarmerkt afschrift van elk controleverslag wordt aan de vlaggenstaat van het gecontroleerde vissersvaartuig toegezonden wanneer deze daarom verzoekt.







HOOFDSTUK IX

BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR VAARTUIGEN VAN DE GEMEENSCHAP DIE VISSEN IN HET CCAMLR-VERDRAGSGEBIED







AFDELING 1

Beperkingen en vereisten inzake vaartuiggegevens

Artikel 41

Verboden en vangstbeperkingen

1. Gerichte visserij op de in bijlage VIII vermelde soorten is verboden in de daarin aangegeven zones en perioden.

2. Voor nieuwe en experimentele visserij worden de maximale vangsten en bijvangsten per deelgebied vastgelegd in bijlage IX.







AFDELING 2

Experimentele visserij

Artikel 42

Gedragsregels voor experimentele visserij

Onverminderd het bepaalde in artikel 4 van Verordening nr. 601/2004 zorgen de lidstaten ervoor dat alle vissersvaartuigen van de Gemeenschap zijn uitgerust met:

a) passende communicatieapparatuur (inclusief MF/HF-radio en aanwezigheid aan boord van ten minste een 406 MHz noodradiobaken (EPIRB) en opgeleide gebruikers, en indien mogelijk voorzien van GMDSS-apparatuur;

b) voldoende overlevingspakken voor iedereen aan boord;

c) toereikende voorzieningen voor eventuele medische noodgevallen tijdens de reis;

d) voorraden voedsel, drinkwater, brandstof en reserveonderdelen voor essentiële uitrusting in geval van onvoorziene reisduur en tekorten;

e) een goedgekeurd Shipboard Oil Pollution Emergency Plan (SOPEP) met maatregelen (inclusief verzekering) ter vermindering van verontreiniging van zeewater bij brandstof- of afvallekkage.

Artikel 43

Deelname aan experimentele visserij

1. Een vissersvaartuig dat de vlag van Spanje voert en er geregistreerd staat, en dat bij de CCAMLR is aangemeld overeenkomstig het bepaalde in artikel 7 en 7 bis van Verordening (EG) nr. 601/2004, mag deelnemen aan de experimentele visserij met de beug op Dissostichus spp. in de FAO-deelgebieden 88.1 en 88.2 en in de sectoren 58.4.1, 58.4.2 en 58.4.3b) buiten gebieden onder nationale jurisdictie.

2. In de sectoren 58.4.3a) en 58.4.3b) mag nooit meer dan één vissersvaartuig tegelijk vissen.

3. De maximale totale vangsten en bijvangsten in de deelgebieden 88.1 en 88.2 en in de sectoren 58.4.1 en 58.4.2, en de verdeling daarvan over de kleine onderzoeksvakken (Small Scale Research Units, SSRU's) in elk gebied staan vermeld in bijlage XIV. De visserijactiviteiten in een SSRU worden stopgezet zodra de gemelde vangsten het toegestane maximum hebben bereikt, waarna dit vak voor de rest van het seizoen voor de visserij gesloten wordt.

4. De visserijactiviteiten moeten plaatsvinden in een zo groot mogelijk geografisch gebied en op zoveel verschillende diepten als mogelijk om de nodige informatie te verzamelen voor het bepalen van het visserijpotentieel en om overconcentratie van vangsten en visserijinspanningen te voorkomen. In de sectoren 58.4.1 en 58.4.2 is het echter verboden om te vissen op diepten van minder dan 550 m diepte.

Artikel 44

Meldingsregelingen

Op vissersvaartuigen die deelnemen aan de in artikel 43 bedoelde experimentele visserij, zijn de volgende regelingen voor de melding van vangsten en inspanningen van toepassing:

a) het in artikel 12 van Verordening (EG) nr. 601/2004 bedoelde stelsel van vijfdaagse meldingen van de vangsten en visserijinspanningen, met dien verstande dat de lidstaten vangsten en visserijinspanningen uiterlijk twee werkdagen na het einde van iedere periode mededelen aan de Commissie, waarna deze onverwijld moeten worden doorgezonden aan de CCAMLR. In de deelgebieden 88.1 en 88.2 en in de sectoren 58.4.1 en 58.4.2 worden de gegevens meegedeeld per SSRU;

b) het in artikel 13 van Verordening (EG) nr. 601/2004 bedoelde stelsel van maandelijkse meldingen van gedetailleerde vangst- en visserijinspanningsgegevens;

c) de melding van het totale aantal vissen en het gewicht aan Dissostichus eleginoides en Dissostichus mawsoni, met inbegrip van vissen met „jellymeat”-verschijnselen.

Artikel 45

Definitie van een uitzetting

1. Voor de toepassing van deze afdeling wordt onder „uitzetting” het uitzetten van een of meer beuglijnen op een bepaalde visgrond verstaan. Voor de melding van vangsten en visserijinspanningen geldt als de juiste geografische positie van een uitzetting bij de beugvisserij het middelpunt van de uitgezette beuglijn(en).

2. Een uitzetting geldt als onderzoeksuitzetting, mits:

a) de afstand tussen twee onderzoeksuitzettingen ten minste 5 zeemijl bedraagt, gemeten vanaf het geografische middelpunt van iedere onderzoeksuitzetting;

b) bij iedere uitzetting minimaal 3 500 en maximaal 10 000 haken worden gebruikt; daarbij mag op dezelfde locatie ook een reeks aparte lijnen worden uitgezet;

c) de uitzettijd van iedere beug ten minste zes uur bedraagt, gemeten vanaf het moment waarop het uitzetten is voltooid tot het moment waarop met het ophalen wordt begonnen.

Artikel 46

Onderzoeksplannen

Vissersvaartuigen die deelnemen aan de in artikel 44 bedoelde experimentele visserij, moeten een onderzoeksplan uitvoeren in alle afzonderlijke SSRU's waarin de FAO-deelgebieden 88.1 en 88.2 en de sectoren 58.4.1 en 58.4.2 zijn verdeeld. Het onderzoeksplan moet als volgt worden uitgevoerd:

a) wanneer een vaartuig een SSRU voor het eerst binnenvaart, gelden de eerste tien uitzettingen, „eerste reeks” genoemd, als „onderzoeksuitzettingen”, welke moeten voldoen aan de in artikel 63, lid 2, vermelde criteria;

b) de volgende 10 uitzettingen of de eerste 10 ton gevangen vis, als die hoeveelheid eerder wordt behaald, worden aangeduid als de „tweede reeks”. Uitzettingen tijdens de tweede reeks kunnen naar goeddunken van de kapitein worden gevist als onderdeel van normale experimentele visserij. Indien de uitzettingen voldoen aan de vereisten van artikel 63, lid 2, mogen zij echter ook worden beschouwd als onderzoeksuitzettingen;

c) na de eerste en de tweede reeks moet het vaartuig, als de kapitein in de SSRU wil blijven vissen, een „derde reeks” uitzettingen verrichten, tot er uiteindelijk tijdens de drie reeksen 20 onderzoeksuitzettingen hebben plaatsgevonden. De derde reeks uitzettingen moet plaatsvinden tijdens hetzelfde verblijf in de SSRU als dat waarin de eerste en de tweede reeks hebben plaatsgevonden;

d) nadat er 20 onderzoeksuitzettingen hebben plaatsgevonden, mag het vaartuig in de SSRU blijven vissen;

e) in de SSRU's A, B, C, E en G van de deelgebieden 88.1 en 88.2 waar de bevisbare bodemoppervlakte kleiner is dan 15 000 km2, is het bepaalde onder b), c), en d) niet van toepassing en mag het vaartuig na 10 onderzoeksuitzettingen de visserij in de SSRU voortzetten.

Artikel 47

Gegevensverzamelingsplannen

1. Vissersvaartuigen die deelnemen aan de in artikel 44 bedoelde experimentele visserij, moeten een gegevensverzamelingsplan uitvoeren in alle afzonderlijke SSRU's waarin de FAO-deelgebieden 88.1 en 88.2 en de sectoren 58.4.1 en 58.4.2 zijn verdeeld. Het gegevensverzamelingsplan moet het volgende omvatten:

a) de positie en diepte van de uiteinden van iedere lijn in een uitzetting;

b) de tijden waarop de beug is uitgezet, in het water is gebleven en is opgehaald;

c) het aantal en de soorten vissen die aan de oppervlakte verloren zijn gegaan;

d) het aantal haken dat is aangebracht;

e) het type aas;

f) het percentage aas dat is aangenomen;

g) het type haken; en

h) de gesteldheid van zee en wolken en de maanfase ten tijde van het uitzetten van de lijnen.

2. Alle in lid 1 genoemde gegevens moeten voor iedere onderzoeksuitzetting worden verzameld; met name moeten bij iedere onderzoeksuitzetting de eerste 100 vissen worden gemeten en moet voor biologisch onderzoek een monster van ten minste 30 vissen worden genomen. Als er meer dan 100 vissen worden gevangen, moet een willekeurige steekproef van de vissen worden genomen.

Artikel 48

Merkprogramma

Onverminderd het bepaalde in artikel 7 ter van Verordening (EG) nr. 601/2004 dient elk beuglijnvaartuig tijdens het vissen doorlopend vissen van de soort Dissostichus spp. te merken en vrij te laten in een hoeveelheid die vermeld is in de instandhoudingsmaatregel voor die soort overeenkomstig het merkprotocol van de CCAMLR.

Artikel 49

Wetenschappelijke waarnemers

1. Vissersvaartuigen die deelnemen aan de in artikel 43 bedoelde experimentele visserij, moeten bij alle visserijactiviteiten in het visseizoen ten minste twee wetenschappelijk waarnemers aan boord hebben waarvan er één is aangewezen volgens de CCAMLR-regeling voor internationale wetenschappelijke waarneming.

2. Elke lidstaat moet, met inachtneming van zijn toepasselijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, waaronder die betreffende de toelaatbaarheid van bewijsmateriaal voor de nationale rechter, in het kader van deze regeling door inspecteurs van aanwijzende CCAMLR-leden opgestelde verslagen beschouwen als verslagen van zijn eigen inspecteurs, en dienovereenkomstig handelen; zowel de betrokken lidstaat als het aanwijzende CCAMLR-lid werken mee aan het vergemakkelijken van gerechtelijke of andere procedures die zijn ingeleid naar aanleiding van een dergelijk verslag.

Artikel 50

Kennisgeving van het voornemen om aan de visserij op krielgarnaal deel te nemen

1. In afwijking van artikel 5 bis van Verordening (EG) nr. 601/2004 stellen lidstaten die voornemens zijn om in het verdragsgebied als bedoeld in artikel 2 van die verordening de visserij op krielgarnaal te beoefenen, het secretariaat van de CCAMLR en de Commissie daarvan in kennis minstens vier maanden vóór de jaarlijkse vergadering van de CCAMLR onmiddellijk voorafgaand aan het seizoen waarin zij voornemens zijn de visserij te beoefenen; zij maken daartoe gebruik van het in bijlage XI van de onderhavige verordening vastgestelde formulier, zodat de CCAMLR een passende evaluatie kan uitvoeren voordat de vaartuigen beginnen te vissen.

2. De in lid 1 vermelde kennisgeving omvat de in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 601/2004 bedoelde informatie voor elk vaartuig dat van de lidstaat toestemming krijgt om aan de visserij op krielgarnaal deel te nemen.

3. De lidstaten die voornemens zijn om in het verdragsgebied de visserij op krielgarnaal te beoefenen, geven alleen kennis van vaartuigen die ten tijde van de kennisgeving hun vlag voeren.

4. In afwijking van lid 3 mogen de lidstaten toestaan dat een ander vaartuig dan dat waarvan aan de CCAMLR overeenkomstig de leden 1 tot en met 3 kennis is gegeven, deelneemt aan de visserij op krielgarnaal, op voorwaarde dat het vaartuig waarvan kennis is gegeven om legitieme operationele redenen of vanwege overmacht hieraan niet kan deelnemen. De betrokken lidstaten brengen in dat geval het secretariaat van de CCAMLR en de Commissie onmiddellijk op de hoogte, met opgave van:

i) alle bijzonderheden over het in lid 2 bedoelde vervangende vaartuig (of vaartuigen) waarmee zal worden gevist;

ii) een volledig overzicht van de redenen die de vervanging rechtvaardigen, alsmede van alle relevante ondersteunende bewijsstukken of referenties.

5. In afwijking van de leden 3 en 4 staan de lidstaten niet toe dat een vaartuig dat voorkomt op een van de door de CCAMLR vastgestelde lijsten van IUU-vaartuigen, aan de visserij op krielgarnaal deelneemt.

Artikel 51

Voorzorgsvangstbeperkingen voor de visserij op krielgarnaal voor bepaalde deelgebieden

1. De totale gecombineerde vangst van krielgarnaal in de statistische deelgebieden 48.1, 48.2, 48.3 en 48.4 is in elk visseizoen beperkt tot 3,47 miljoen ton. De totale vangst van krielgarnaal in statistisch deelgebied 58.4.2 is in elk visseizoen beperkt tot 2,645 miljoen ton.

2. Totdat er, op basis van het advies van het Wetenschappelijk Comité, een verdeling van deze totale vangstbeperking tussen kleinere beheerseenheden is vastgesteld, is de totale gecombineerde vangst in de statistische deelgebieden 48.1, 48.2, 48.3 en 48.4 in elk visseizoen beperkt tot 620 000 ton. De totale vangst in deelgebied 58.4.2 is in elk visseizoen beperkt tot 260 000 ton ten westen van 55° O.L. en 192 000 ton ten oosten van 55° O.L.

3. Een visseizoen begint op 1 december en eindigt op 30 november van het daaropvolgende jaar.

4. Vissersvaartuigen die deelnemen aan de visserij op krielgarnaal in deelgebied 58.4.2 hebben ten minste één wetenschappelijk waarnemer volgens de CCAMLR-regeling voor internationale wetenschappelijke waarneming of een nationale wetenschappelijk waarnemer die aan de vereisten van die regeling voldoet, en waar mogelijk één aanvullende wetenschappelijk waarnemer aan boord bij alle visserijactiviteiten in het visserijseizoen.

Artikel 52

Gegevensrapportageregeling voor de visserij op krielgarnaal

1. Vangsten van krielgarnaal worden gerapporteerd overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EG) nr. 601/2004.

2. Wanneer de totale gemelde vangst in enig visseizoen groter dan of gelijk is aan 80 % van de hoeveelheid van 620 000 ton in deelgebieden 48.1, 48.2, 48.3 en 48.4, 260 000 ton ten westen van 55° O.L. en 192 000 ton ten oosten van 55° O.L. in deelgebied 58.4.2, worden vangsten gerapporteerd overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EG) nr. 601/2004.

3. In het visseizoen volgende op het visseizoen waarin de totale vangst groter was dan of gelijk was aan 80 % van de in lid 2 vastgestelde hoeveelheden, worden de vangsten overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EG) nr. 601/2004 gerapporteerd wanneer de totale vangst groter was dan of gelijk is aan 50 % van die hoeveelheden.

4. Aan het eind van elke visseizoen krijgen de lidstaten van al hun vaartuigen de gegevens per uitzetting die nodig zijn om het formulier met gedetailleerde vangst- en visserij-inspanningsgegevens van de CCAMLR in te vullen. Zij delen deze gegevens uiterlijk op 1 april van het volgende jaar door middel van het trawlvisserijformulier C1 van de CCAMLR mee aan de secretaris van de CCAMLR en de Commissie.

Artikel 53

Bepaalde beperkingen voor de experimentele visserij op Dissostichus spp.

1. De totale vangst van Dissostichus spp. op de BANZARE Bank

(statistische sector 58.4.3b) buiten gebieden onder nationale jurisdictie bedraagt in het visseizoen 2007/08 niet meer dan:

i) een voorzorgsvangstbeperking van 150 ton die als volgt wordt toegepast: SSRU A — 150 ton SSRU B — 0 ton;

ii) een extra vangstbeperking van 50 ton voor de wetenschappelijke bestandsopname in SSRU's A en B.

2. De in artikel 1, punt i), bedoelde totale vangst in SSRU A mag niet worden gevangen in de periode van 16 maart 2008 tot het einde van de wetenschappelijke bestandsopname, doch uiterlijk tot 1 juni 2008.

Artikel 54

Tijdelijk verbod op diepzeevisserij met kieuwnetten

1. In dit artikel geldt de volgende definitie:

Kieuwnetten zijn reeksen van enkele, dubbele of driedubbele netwanden, staand, nabij het wateroppervlak, op een bepaalde diepte tussen het oppervlak en de bodem, of op de bodem, waarin vis gevangen, verstrikt of verward geraakt. Kieuwnetten beschikken over vlotters aan de bovenlijn (bovenpees) en, in het algemeen, over gewichten aan de grondlijn (grondpees). Kieuwnetten bestaan uit enkele of, minder gebruikelijk, dubbele of driedubbele netten (bekend als „schakelnetten”) die samen worden bevestigd aan hetzelfde touwkader. Verschillende types van netten kunnen in één vistuig worden gecombineerd (bijvoorbeeld een schakelnet gecombineerd met een kieuwnet). Deze netten kunnen individueel worden gebruikt of, hetgeen gebruikelijker is, in grote aantallen die in lijn worden geplaatst („vloten” van netten). Het vistuig kan worden bevestigd, aan de bodem worden verankerd (bekend als „geankerd kieuwnet”) of drijvend worden gelaten, vrijelijk of bevestigd aan het vaartuig (bekend als „drijfnet”).

2. Het gebruik van kieuwnetten in het verdragsgebied voor andere doeleinden dan wetenschappelijk onderzoek is verboden totdat het Wetenschappelijk Comité verslag heeft uitgebracht over zijn onderzoek naar de mogelijke effecten van dit vistuig en de CCAMLR op basis van advies van het Wetenschappelijk Comité heeft besloten dat de vangstmethode in het verdragsgebied mag worden toegepast.

3. Het voorstel voor het gebruik van kieuwnetten voor wetenschappelijk onderzoek in wateren met een diepte van meer dan 100 meter dient vooraf aan het Wetenschappelijk Comité te worden gemeld en door de CCAMLR te zijn goedgekeurd voordat met het onderzoek mag worden begonnen.

4. Elk vaartuig dat door het verdragsgebied wil varen met kieuwnetten aan boord, moet vooraf aan het secretariaat kennis geven van zijn voornemen en daarbij de vermoedelijke tijdstippen van doorvaart door het verdragsgebied opgeven. Elk vaartuig dat in het verdragsgebied kieuwnetten aan boord heeft zonder daarvan kennis te hebben gegeven, wordt geacht een inbreuk op deze bepalingen te plegen.

Artikel 55

Beperking tot een minimum van de incidentele sterfte van zeevogels

1. Onverminderd artikel 8 van Verordening (EG) nr. 601/2004 lossen vaartuigen die de Spaanse methode van de beugvisserij gebruiken, de gewichten voordat de lijn begint te spannen.

2. Voor de toepassing van de in lid 1 bedoelde beugvisserij mogen de volgende gewichten worden gebruikt:

a) traditionele gewichten uit steen of beton van ten minste 8,5 kg, met een tussenafstand van maximaal 40 m;

b) traditionele gewichten uit steen of beton van ten minste 6 kg, met een tussenafstand van maximaal 20 m, of

c) gewichten uit massief staal, niet gemaakt van kettingschakels, van ten minste 5 kg, met een tussenafstand van maximaal 40 m.

Artikel 56

Sluiting van de visserij

1. Na kennisgeving, door het secretariaat van het CCAMLR, van de sluiting van een visserij, zien de lidstaten erop toe dat alle vaartuigen die onder hun vlag varen en vissen in het gebied, beheersgebied, deelgebied, sector, klein onderzoeksvak (SSRU) of een andere beheerseenheid waarvoor het bericht van sluiting geldt, al hun vistuig vóór de meegedeelde sluitingsdatum en -tijd uit het water halen.

2. Zodra het vaartuig de kennisgeving ontvangt, mogen binnen 24 uur na de meegedeelde datum en tijd geen andere beugen uitgezet worden. Indien de kennisgeving minder dan 24 uur voor de sluitingsdatum en -tijd wordt toegezonden, mogen na ontvangst van de kennisgeving geen andere beugen worden uitgezet.

3. In geval van sluiting van de visserij vertrekken alle vaartuigen uit het visserijgebied zodra al het vistuig uit het water is gehaald.

4. Indien een vaartuig niet in staat is om al zijn vistuig vóór de meegedeelde sluitingsdatum en -tijd uit het water te halen vanwege:

i) de veiligheid van het vaartuig en de bemanning;

ii) de beperkingen als gevolg van slechte weersomstandigheden;

iii) zeeijsbedekking; of

iv) de noodzaak om het milieu in de Antarctische wateren te beschermen,

stelt het de betrokken lidstaat in kennis van de situatie. De betrokken lidstaat brengt onverwijld het secretariaat van de CCAMLR en de Commissie op de hoogte. Het vaartuig doet niettemin al het mogelijke om zijn vistuig zo spoedig mogelijk uit het water te halen.

5. Indien lid 4 van toepassing is, stellen de lidstaten een onderzoek in naar de activiteiten van het vaartuig en geven zij uiterlijk tegen de volgende CCAMLR-vergadering het secretariaat van de CCAMLR en de Commissie overeenkomstig hun interne procedures kennis van hun bevindingen, met inbegrip van alle ter zake doende elementen. In het eindverslag wordt beoordeeld of het vaartuig al het redelijke heeft gedaan om al zijn vistuig uit het water te halen:

i) uiterlijk op de meegedeelde sluitingsdatum en -tijd; en

ii) zo spoedig mogelijk na de in lid 4 bedoelde kennisgeving.

6. Indien een vaartuig het gesloten gebied niet verlaat zodra al het vistuig uit het water is gehaald, dient de vlaggenlidstaat of het vaartuig het secretariaat van de CCAMLR en de Commissie daarvan op de hoogte te brengen.







HOOFDSTUK X

BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR DE VISSERIJ DOOR VAARTUIGEN VAN DE GEMEENSCHAP IN HET SEAFO-VERDRAGSGEBIED







AFDELING 1

Vergunning om te vissen

Artikel 57

Vergunning om te vissen

1. De lidstaten doen de Commissie uiterlijk 1 juni 2008, zo mogelijk langs elektronische weg, de lijst toekomen van vaartuigen waaraan vergunning is verleend om in het SEAFO-verdragsgebied te vissen.

2. De eigenaars van de vaartuigen die zijn opgenomen in de lijst als bedoeld in lid 1 dienen burgers of rechtspersonen van de Gemeenschap te zijn.

3. Aan vissersvaartuigen mag slechts een vergunning worden verleend om in het SEAFO-verdragsgebied te vissen als zij in staat zijn om aan de uit het SEAFO-verdrag voortvloeiende eisen en verplichtingen te voldoen en de instandhoudings- en beheersmaatregelen ervan na te leven.

4. Er wordt geen vergunning afgegeven aan vaartuigen die zich in het verleden aan illegale, ongemelde en ongereglementeerde („IOO”-)visserij hebben bezondigd, tenzij de nieuwe eigenaars afdoende aantonen dat de vorige eigenaars en exploitanten juridisch noch financieel enig belang in of controle over de vaartuigen hebben of dat hun vaartuigen, alle feiten in aanmerking genomen, zich niet aan IOO-praktijken bezondigen of daarbij betrokken zijn.

5. De in lid 1 bedoelde lijst bevat de volgende gegevens:

a) naam van het vissersvaartuig, registratienummer, vroegere namen (indien bekend), en haven van registratie;

b) vroegere vlag (indien van toepassing);

c) internationale radioroepnaam (IRCS) (indien van toepassing);

d) naam en adres van de eigenaar of eigenaars;

e) type vaartuig;

f) lengte;

g) naam en adres van de exploitant of exploitanten (indien van toepassing);

h) brutoregistertonnage; en

i) vermogen van de hoofdmotor of hoofdmotoren.

6. De lidstaten stellen de Commissie na het opstellen van de initiële lijst van vaartuigen met een vergunning onverwijld in kennis van alle eventuele toevoegingen, schrappingen en/of wijzigingen.

Artikel 58

Verplichtingen voor vaartuigen met een vergunning

1. De vaartuigen met een vergunning leven alle relevante instandhoudings- en beheersmaatregelen van de SEAFO na.

2. De vaartuigen met een vergunning hebben een geldig registratiebewijs en een geldige vergunning om te vissen en/of over te laden aan boord.

Artikel 59

Vaartuigen zonder vergunning

1. De lidstaten doen het nodige om te verhinderen dat vaartuigen die niet op de SEAFO-lijst van vaartuigen met een vergunning voorkomen, vissen op soorten die onder het SEAFO-verdrag vallen en dergelijke soorten aan boord hebben, overladen of aanvoeren.

2. De lidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van alle feitelijke informatie waaruit blijkt dat er gegronde redenen zijn om te vermoeden dat vaartuigen die niet op de SEAFO-lijst van vaartuigen met een vergunning voorkomen, in het SEAFO-verdragsgebied betrokken zijn bij de visserij op en/of het overladen van soorten die onder het SEAFO-verdrag vallen.

3. De lidstaten doen het nodige opdat de eigenaars van vaartuigen die op de SEAFO-lijst van vaartuigen met een vergunning voorkomen, niet direct of indirect betrokken zijn bij visserijactiviteiten door vaartuigen die niet op de SEAFO-lijst van vaartuigen met een vergunning voorkomen.







AFDELING 2

Overlading

Artikel 60

Verbod op overlading op zee

Alle lidstaten verbieden vaartuigen die hun vlag voeren om soorten die onder het SEAFO-verdrag vallen in het SEAFO-verdragsgebied op zee over te laden.

Artikel 61

Overlading in de haven

1. Vissersvaartuigen van de Gemeenschap die onder het SEAFO-verdrag vallende soorten vangen in het verdragsgebied, mogen alleen overladen in een haven van een verdragsluitende partij met voorafgaande toestemming van die verdragsluitende partij. Vissersvaartuigen van de Gemeenschap mogen slechts overladen indien zij vooraf van de vlaggenlidstaat en de havenstaat toestemming hebben gekregen om over te laden.

2. De lidstaten zien erop toe dat hun vissersvaartuigen met een vergunning vooraf toestemming vragen om in een haven over te laden. De lidstaten zien tevens toe op de overeenstemming tussen de overgeladen hoeveelheden en de aangegeven vangst van vaartuigen en schrijven voor dat overlading wordt gemeld.

3. De kapitein van een vissersvaartuig van de Gemeenschap die eender welke hoeveelheid in het SEAFO-verdragsgebied gevangen, onder dat verdrag vallende soorten overlaadt op een ander vaartuig, hierna het „ontvangende vaartuig” genoemd, meldt op het tijdstip van overlading aan de vlaggenstaat van het ontvangende vaartuig de betrokken soorten en hoeveelheden, de datum van overlading en de locatie van de vangsten en zendt aan zijn vlaggenlidstaat een SEAFO-aangifte van overlading volgens het model in deel I van bijlage XI.

4. De kapitein van het vissersvaartuig van de Gemeenschap verstrekt minstens 24 uur van tevoren de volgende informatie aan de SEAFO-verdragsluitende partij in wiens haven de overlading zal plaatsvinden:

— de naam van de overladende vissersvaartuigen;

— de naam van de ontvangende vaartuigen;

— de over te laden hoeveelheid (in ton) van elke soort;

— de datum en haven van overlading.

5. Uiterlijk 24 uur vóór het begin en aan het einde van een overlading in een haven van een SEAFO-verdragsluitende partij meldt de kapitein van het ontvangende vaartuig van de Gemeenschap aan de bevoegde autoriteiten van de havenstaat de hoeveelheden van onder het SEAFO-verdrag vallende soorten die zich aan boord van zijn vaartuig bevinden, en hij doet de SEAFO-aangifte van aanlanding binnen 24 uur aan de bovenbedoelde autoriteiten toekomen.

6. De kapitein van het ontvangende vaartuig van de Gemeenschap doet 48 uur vóór de aanvoer een SEAFO-aangifte van overlading toekomen aan de bevoegde autoriteiten van de havenstaat waar de aanvoer zal plaatsvinden.

7. De lidstaten doen het nodige om de juistheid van de ontvangen informatie te controleren en werken met de vlaggenstaat samen om zich ervan te vergewissen dat de aangevoerde hoeveelheden overeenkomen met de door elk vaartuig aangegeven vangsten.

8. De lidstaten met vaartuigen die een vergunning hebben om in het SEAFO-verdragsgebied op onder het verdrag vallende soorten te vissen, verstrekken de Commissie uiterlijk 1 juni 2008 uitvoerige gegevens over overladingen door vaartuigen die hun vlag voeren.







AFDELING 3

Instandhoudingsmaatregelen voor het beheer van kwetsbare diepzeehabitats en -ecosystemen

Artikel 62

Gesloten gebieden

Alle visserijactiviteiten betreffende soorten die onder het SEAFO-verdrag vallen door vissersvaartuigen van de Gemeenschap zijn verboden in de hierna afgebakende gebieden:

a) deelsector A1 i) Dampier Seamount



10°00′ZB 02°00′WL 10°00′ZB 00°00′OL 12°00′ZB 02°00′WL 12°00′ZB 00°00′OL; ii) Malahit Guyot Seamount



11°00′ZB 02°00′WL 11°00′ZB 04°00′WL 13°00′ZB 02°00′WL 13°00′ZB 04°00′WL;

b) deelsector B1 Molloy Seamount



27°00′ZB 08°00′OL 27°00′ZB 10°00′OL 29°00′ZB 08°00′OL 29°00′ZB 10°00′OL;

c) sector C i) Schmidt-Ott Seamount & Erica Seamount



37°00′ZB 13°00′OL 37°00′ZB 17°00′OL 40°00′ZB 13°00′OL 40°00′ZB 17°00′OL; ii) Africana seamount



37°00′ZB 28°00′OL 37°00′ZB 30°00′OL 38°00′ZB 28°00′OL 38°00′ZB 30°00′OL; iii) Panzarini Seamount



39°00′ZB 11°00′OL 39°00′ZB 13°00′OL 41°00′ZB 11°00′OL 41°00′ZB 13°00′OL;

d) deelsector C1 i) Vema Seamount



31°00′ZB 08°00′OL 31°00′ZB 09°00′OL 32°00′ZB 08°00′OL 32°00′ZB 09°00′OL; ii) Wust Seamount



33°00′ZB 06°00′OL 33°00′ZB 08°00′OL 34°00′ZB 06°00′OL 34°00′ZB 08°00′OL;

e) sector D i) Discovery, Junoy, Shannon Seamounts



41°00′ZB 06°00′WL 41°00′ZB 03°00′OL 44°00′ZB 06°00′WL 44°00′ZB 03°00′OL; ii) Schwabenland & Herdman Seamounts



44°00′ZB 01°00′WL 44°00′ZB 02°00′OL 47°00′ZB 01°00′WL 47°00′ZB 02°00′OL.

Artikel 63

Hervatting van visserijactiviteiten in een gesloten gebied

1. De visserij in de in artikel 60 bedoelde gebieden wordt niet hervat totdat de vlaggenstaat de kwetsbare mariene ecosystemen heeft aangeduid en in kaart heeft gebracht, met inbegrip van zeebergen, hydrothermale bronnen en koudwaterkoralen in het gebied, en een effectbeoordeling heeft gemaakt van de hervatting van de visserij in dergelijke kwetsbare mariene ecosystemen.

2. De resultaten van de aanduiding, het in kaart brengen en de effectbeoordeling overeenkomstig lid 1 worden door de vlaggenstaat aan de Commissie toegezonden om te worden doorgezonden naar de jaarlijkse vergadering van het Wetenschappelijk Comité van SEAFO.

3. De lidstaten kunnen visserijonderzoeksplannen indienen bij de Commissie om het effect van de visserij op de duurzaamheid van de visbestanden en op kwetsbare mariene habitats te beoordelen.







AFDELING 4

Maatregelen ter beperking van de incidentele bijvangsten van zeevogels

Artikel 64

Informatie over interactie met zeevogels

De lidstaten verzamelen alle beschikbare informatie over de interactie met zeevogels, onder andere incidentele vangsten bij de visserij door hun vaartuigen op soorten die onder het SEAFO-verdrag vallen, en delen die informatie uiterlijk 1 juni 2008 aan de Commissie mee.

Artikel 65

Risicobeperkende maatregelen

1. Alle vaartuigen van de Gemeenschap die ten zuiden van 30° zuiderbreedte vissen, dienen vogelverschrikkerlijnen („tori lines”) aan boord te hebben en te gebruiken:

a) de vogelverschrikkerlijnen zijn ontworpen en worden uitgezet overeenkomstig de richtsnoeren van bijlage II, deel II;

b) de vogelverschrikkerlijnen worden ten zuiden van 30° zuiderbreedte te allen tijde uitgezet voordat de beuglijnen worden uitgezet;

c) waar mogelijk moeten vaartuigen een tweede toripaal en vogelverschrikkerlijn gebruiken wanneer er veel vogels in de buurt aanwezig of actief zijn;

d) alle vaartuigen moeten gebruiksklare reserve-vogelverschrikkerlijnen aan boord hebben.

2. De beuglijnen mogen alleen 's nachts worden uitgezet (d.w.z. tijdens de duisternis tussen de uren van nautische schemering ( 46 )). Bij de nachtelijke beugvisserij mogen slechts de scheepslichten worden gebruikt die uit een oogpunt van veiligheid noodzakelijk zijn.

3. Tijdens het uitzetten van vistuig is het overboord gooien van afval verboden. Het overboord gooien van afval tijdens het ophalen van vistuig moet worden vermeden. Zo mogelijk wordt afval geloosd aan de andere kant dan die waar het vistuig wordt opgehaald. Op vaartuigen die niet onderworpen zijn aan een verplichting om afval aan boord te houden, wordt een systeem toegepast om vishaken uit afval en vissenkoppen te verwijderen voordat deze overboord worden gegooid. Voor het uitzetten worden de netten schoongemaakt en wordt alles wat zeevogels kan aantrekken, verwijderd.

4. Vissersvaartuigen van de Gemeenschap passen methoden voor het uitzetten en ophalen van vistuig toe waarbij de tijd dat het net met slappe mazen op het wateroppervlak ligt, tot een minimum wordt beperkt. Voor zover mogelijk worden de netten niet onderhouden terwijl ze in het water liggen.

5. Vissersvaartuigen van de Gemeenschap worden aangemoedigd vistuigconfiguraties te ontwikkelen die de kans minimaliseren dat vogels in aanraking komen met het netdeel waarvoor zij het meest kwetsbaar zijn. Daarbij kan worden gedacht aan het verzwaren van het net of het verminderen van het drijfvermogen zodat het sneller zinkt, of het aanbrengen van gekleurde wimpels of andere voorzieningen aan bepaalde delen van het net waar de maaswijdten een bijzonder risico voor vogels vormen.

6. Vissersvaartuigen van de Gemeenschap die niet zijn uitgerust met een afvalverwerkingsinstallatie, die over onvoldoende capaciteit beschikken om afval aan boord te houden of die geen afval kunnen lozen aan de andere kant dan die waar het vistuig wordt opgehaald, krijgen geen vergunning om in het SEAFO-verdragsgebied te vissen.

7. Alles moet in het werk worden gesteld om bij de visserij levend gevangen vogels levend te bevrijden en, wanneer dat mogelijk is, de haken te verwijderen zonder het leven van de betrokken vogels in gevaar te brengen.







AFDELING 5

Controle

Artikel 66

Bijzondere bepalingen voor zwarte Patagonische ijsvis (Dissostichus eleginoides)

1. De kapitein van een vaartuig dat toestemming heeft om in het SEAFO-verdragsgebied op zwarte Patagonische ijsvissen te vissen overeenkomstig artikel 55, zendt de bevoegde autoriteiten van zijn vlaggenlidstaat en het secretariaat van SEAFO een vangstbericht waarin melding wordt gemaakt van de met zijn vaartuig gevangen hoeveelheden zwarte Patagonische ijsvissen, ook indien niets is gevangen. Dit bericht wordt gedurende de visreis iedere vijf dagen verzonden. Elke lidstaat zendt die informatie onverwijld naar de Commissie door.

2. Lidstaten met vaartuigen die toestemming hebben om in het SEAFO-verdragsgebied op zwarte Patagonische ijsvis te vissen, verstrekken uiterlijk op 30 juni 2008 gedetailleerde vangst- en inspanningsgegevens aan de Commissie en aan het secretariaat van SEAFO.

Artikel 67

Bijzondere bepalingen voor Rode diepzeekrab (Chaceon spp.)

1. De kapitein van een vaartuig dat toestemming heeft om in het SEAFO-verdragsgebied op rode diepzeekrab te vissen overeenkomstig artikel 55, zendt de bevoegde autoriteiten van zijn vlaggenlidstaat en het secretariaat van SEAFO een vangstbericht waarin melding wordt gemaakt van de met zijn vaartuig gevangen hoeveelheden rode diepzeekrab, ook indien niets is gevangen. Dit bericht wordt gedurende de visreis iedere vijf dagen verzonden. Elke lidstaat zendt die informatie onverwijld naar de Commissie door.

2. Lidstaten met vaartuigen die toestemming hebben om in het SEAFO-verdragsgebied op rode diepzeekrab te vissen, verstrekken uiterlijk op 30 juni 2008 gedetailleerde vangst- en inspanningsgegevens aan de Commissie en aan het secretariaat van de SEAFO.

Artikel 68

Mededeling van vaartuigbewegingen en vangsten

1. Vissersvaartuigen en onderzoeksvaartuigen die met vergunning in het SEAFO-verdragsgebied vissen, zenden via het VMS of andere geschikte middelen berichten over het binnenvaren, de vangst en het buitenvaren („entry”-, „catch”- en „exit”-berichten) aan de autoriteiten van de vlaggenlidstaat en, indien de vlaggenlidstaat dat voorschrijft, aan de secretaris van de SEAFO.

2. Het bericht van binnenvaren wordt niet vroeger dan 12 uur en niet later dan 6 uur voor het binnenvaren van het SEAFO-verdragsgebied meegedeeld en omvat de dag en het uur van binnenvaren, de geografische positie van het vaartuig en de hoeveelheid van elke soort (FAO-drielettercode) aan boord gehouden vis in kilogram levend gewicht.

3. Het vangstbericht wordt voor elke soort (FAO-drielettercode) in kg levend gewicht op het einde van elke kalendermaand verzonden.

4. Het bericht van buitenvaren wordt niet vroeger dan 12 uur en niet later dan 6 uur vóór het verlaten van het SEAFO-verdragsgebied meegedeeld. Het omvat de dag en het uur van het verlaten, de geografische positie van het vaartuig, het aantal dagen dat is gevist en de in het SEAFO-verdragsgebied vanaf het begin van de visserijactiviteiten of sedert de laatste vangstaangifte gevangen hoeveelheden per soort (FAO-drielettercode) in kilogram levend gewicht.

Artikel 69

Wetenschappelijke waarneming en verzameling van gegevens ten behoeve van de evaluatie van de bestanden

1. Elke lidstaat ziet erop toe dat al zijn vissersvaartuigen die in het verdragsgebied gericht vissen op soorten die onder het SEAFO-verdrag vallen, gekwalificeerde wetenschappelijke waarnemers aan boord hebben.

2. Elke lidstaat schrijft voor dat de gegevens die worden verzameld door de waarnemers op elk vaartuig dat zijn vlag voert, binnen 30 dagen na het verlaten van het SEAFO-verdragsgebied worden meegedeeld. De gegevens worden meegedeeld in het formaat dat door het Wetenschappelijk Comité van de SEAFO wordt vastgesteld. De lidstaat doet zo spoedig mogelijk een kopie van de gegevens aan de Commissie toekomen, waarbij de vertrouwelijkheid van niet-geaggregeerde gegevens moet worden bewaard. De lidstaat mag een kopie van de gegevens eveneens bezorgen aan de secretaris van de SEAFO.

3. De in dit artikel bedoelde gegevens worden, zoveel als maar mogelijk is, vóór 30 juni 2008 door aangewezen waarnemers verzameld en geverifieerd.

Artikel 70

Waarnemingen van vaartuigen van niet-verdragsluitende partijen

1. Vissersvaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren, verstrekken hun vlaggenlidstaat informatie over eender welke visserijactiviteit in het verdragsgebied door vaartuigen die de vlag voeren van een niet-verdragsluitende partij. Deze informatie omvat onder andere:

a) de naam van het vaartuig;

b) het registratienummer van het vaartuig;

c) de vlaggenstaat van het vaartuig;

d) alle andere relevante informatie betreffende het waargenomen vaartuig.

2. De lidstaten verstrekken de in lid 1 bedoelde informatie zo snel mogelijk aan de Commissie. De Commissie zendt deze informatie onverwijld door aan de secretaris van de SEAFO.







HOOFDSTUK XI

BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR DE VISSERIJ DOOR VAARTUIGEN VAN DE GEMEENSCHAP IN HET IOTC-VERDRAGSGEBIED

Artikel 71

Vermindering van de bijvangst van zeevogels

1. De lidstaten verzamelen en verstrekken alle beschikbare informatie over de interactie met zeevogels, met inbegrip van incidentele vangsten door hun vissersschepen, aan de IOTC, en zenden een kopie naar de Commissie.

2. De lidstaten streven naar vermindering van het aantal zeevogels als bijvangst in alle vangstgebieden, seizoenen en visserijtakken, door gebruik te maken van doeltreffende risicobeperkende maatregelen.

3. Vaartuigen van de Gemeenschap die ten zuiden van 30° zuiderbreedte vissen, dienen vogelverschrikkerlijnen („tori lines”) aan boord te hebben en te gebruiken, en moeten daarbij aan de volgende technische bepalingen voldoen:

a) de vogelverschrikkerlijnen zijn ontworpen en worden uitgezet overeenkomstig de door de IOTC goedgekeurde richtsnoeren;

b) de vogelverschrikkerlijnen worden ten zuiden van 30° zuiderbreedte te allen tijde uitgezet voordat de beuglijnen worden uitgezet;

c) waar mogelijk moeten vaartuigen een tweede toripaal en vogelverschrikkerlijn gebruiken wanneer er veel vogels in de buurt aanwezig of actief zijn;

d) alle vaartuigen moeten gebruiksklare reserve-vogelverschrikkerlijnen aan boord hebben.

4. Vissersvaartuigen van de Gemeenschap die met beuglijnen op zwaardvis vissen, het zogenaamde „Amerikaanse beuglijnsysteem”