1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EG) Nr. 1239/95 VAN DE COMMISSIE
van 31 mei 1995
houdende voorschriften ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 2100/94 van de Raad, betref-
fende de procedures voor het Communautair Bureau voor Planterassen
(PB L 121 van 1.6.1995, blz. 37)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EG) nr. 448/96 van de Commissie van 12 maart 1996 L 62 3 13.3.1996
NB: Deze geconsolideerde versie bevat referenties naar de Europese rekeneenheid en/of ecu. Vanaf 1 januari 1999 moeten
beide worden gelezen als referentie naar de euro — Verordening (EEG) nr. 3308/80 van de Raad (PB L 345 van20.12.1980, blz. 1) en Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad (PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1).
▼B
VERORDENING (EG) Nr. 1239/95 VAN DE COMMISSIE
van 31 mei 1995
houdende voorschriften ter uitvoering van Verordening (EG)
nr. 2100/94 van de Raad, betreffende de procedures voor het
Communautair Bureau voor Planterassen
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Verordening (EG) nr. 2100/94 van de Raad van 27 juli 1994
inzake het communautaire kwekersrecht(1), inzonderheid op artikel
114,
Overwegende dat Verordening (EG) nr. 2100/94 van de Raad, hierna
„basisverordening” genoemd, inzake het communautaire kwekersrechteen nieuw communautair stelsel van kwekersrechten invoert die in degehele Gemeenschap gelden;
Overwegende dat deze regeling op doeltreffende wijze zo spoedig
mogelijk moet worden toegepast door het Communautair Bureau voorPlanterassen, dat voor de uitvoering van het technische onderzoek vande planterassen door onderzoeksbureaus wordt bijgestaan en een beroepkan doen op nationale organen die met dat doel met bepaalde taken
worden belast, of op eigen diensten die met dat doel worden opgericht;
dat het noodzakelijk is de betrekkingen tussen het Bureau, zijn eigendiensten, de onderzoeksbureaus en de nationale organen te regelen;
Overwegende dat tegen de beslissingen van het Bureau beroep kan
worden ingesteld bij de Kamer van Beroep, die moet worden opgerichten waarvoor procedurevoorschriften moeten worden vastgesteld; dat deraad van bestuur, zo nodig, meer Kamers van Beroep kan oprichten;
Overwegende dat in de artikelen 23, 29, 34, 35, 36, 42, 45, 46, 49, 50,
58, 81, 85, 87, 88 en 100 van basisverordening reeds uitdrukkelijk isbepaald dat uitvoeringsbepalingen moeten of kunnen worden vastge-steld; dat ook in andere gevallen uitvoeringsbepalingen moetenworden vastgesteld wanneer zulks voor de duidelijkheid nodig is;
Overwegende dat in de voorschriften betreffende de inschrijvingen in
de registers moet worden bepaald op welk ogenblik de overdracht vaneen communautair kwekersrecht of van de aanspraak op een commu-
nautair kwekersrecht van kracht wordt;
Overwegende dat de raad van bestuur van het Communautair Bureau
voor Planterassen is geraadpleegd;
Overwegende dat de voorschriften van deze basisverordening in over-
eenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voorkwekersrechten,1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 2
(1) PB nr. L 227 van 1. 9. 1994, blz. 1.
▼B
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
TITEL I
DE PARTIJEN IN DE PROCEDURE; HET BUREAU; DE ONDER-
ZOEKSBUREAUS
HOOFDSTUK I
DE PARTIJEN IN DE PROCEDURE
Artikel 1
De partijen in de procedure
1. De volgende personen kunnen partij zijn in een procedure voor
het Communautair Bureau voor Planterassen, hierna „het Bureau” tenoemen:
a) de aanvrager van een communautair kwekersrecht;
b) degene die bezwaar maakt als bedoeld in artikel 59, lid 2, van de
basisverordening;
c) de houder of houders van het communautaire kwekersrecht, hierna
„de houder” te noemen;
d) een ieder wiens aanvraag of verzoek noodzakelijk is voor een door
het Bureau te nemen beslissing.
2. Het Bureau kan andere personen dan die, genoemd in lid 1, welke
rechtstreeks en individueel worden geraakt, op hun schriftelijk verzoektoestaan als partij aan de procedure deel te nemen.
3. Elke natuurlijke persoon of rechtspersoon en elk lichaam dat
volgens het daarop toepasselijke recht met een rechtspersoon wordtgelijkgesteld, wordt als een persoon in de zin van het bepaalde in de
leden 1 en 2 beschouwd.
Artikel 2
Aanduiding van de partijen in de procedure
1. Een partij in de procedure wordt aangeduid met naam en adres.2. De naam van een natuurlijke persoon bestaat uit zijn familienaam
en voornamen. De naam van een rechtspersoon, vennootschap ofonderneming bestaat uit zijn (haar) officiële aanduiding.
3. Adressen moeten alle relevante administratieve gegevens
bevatten, met inbegrip van de naam van de staat waar de partij in de
procedure haar woonplaats, haar plaats van vestiging of een vasteinrichting heeft. Er wordt bij voorkeur voor elke partij slechts één adresopgegeven; wanneer meer adressen worden opgegeven, wordt slechtshet eerst vermelde adres in aanmerking genomen, tenzij de partij opeen van de andere adressen domicilie kiest.
4. Wanneer een partij in de procedure een rechtspersoon is, moeten
ook de naam en het adres worden opgegeven van de natuurlijkepersoon die krachtens de toepasselijke nationale wetgeving deze partijwettelijk vertegenwoordigt.
Lid 2 is van overeenkomstige toepassing op deze natuurlijke persoon.
Het Bureau kan afwijkingen van het bepaalde in de eerste alinea
toestaan.
5. Wanneer de Commissie van de Europese Gemeenschappen of een
Lid-Staat partij in procedures is, stelt zij (hij) een vertegenwoordigeraan voor elke procedure waaraan zij (hij) deelneemt.
Artikel 3
Talen van de partijen in de procedure
1. Een partij in de procedure moet, totdat het Bureau een eindbeslis-
sing neemt, de officiële taal van de Gemeenschap gebruiken die zij1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 3
▼B
heeft gekozen in het eerste stuk dat zij bij het Bureau heeft ingediend
en te dien einde heeft ondertekend.
2. Wanneer een partij in de procedure een stuk indient, en te dien
einde ondertekent, in een andere officiële taal van de Gemeenschapdan zij krachtens lid 1 moet gebruiken, wordt dit stuk geacht eerst te
zijn ontvangen op het ogenblik waarop het Bureau over een door
andere diensten bezorgde vertaling ervan beschikt. Het Bureau kanafwijkingen van deze bepaling toestaan.
3. Wanneer een partij in de procedure tijdens de mondelinge behan-
deling een andere taal gebruikt dan de officiële taal van de EuropeseGemeenschap die door de bevoegde personeelsleden van het Bureauen/of andere partijen wordt gebruikt en door haar moet wordengebruikt, moet zij voor simultaanvertolking naar deze laatste taal
zorgen. Geschiedt dit niet, dan mag de mondelinge behandeling worden
voortgezet in de talen die door de bevoegde personeelsleden van hetBureau en andere partijen in de procedure worden gebruikt.
Artikel 4
Talen tijdens de mondelinge behandeling en bij de bewijsvoering
1. Een partij in de procedure, getuige of deskundige, die ter verkrij-
ging van bewijs tijdens de mondelinge behandeling wordt gehoord,mag een van de officiële talen van de Europese Gemeenschappen
gebruiken.
2. Wanneer op verzoek van een partij in de procedure tot een maat-
regel ter verkrijging van bewijs als bedoeld in lid 1 wordt besloten,
kan, wanneer een partij in de procedure, getuige of deskundige niet in
staat is zich behoorlijk in een van de officiële talen van de EuropeseGemeenschappen uit te drukken, deze slechts worden gehoord, mits departij die om de maatregel heeft verzocht, zorgt voor vertolking naar detalen die door alle partijen in de procedure gezamenlijk of, bij gebreke
hiervan, door de bevoegde personeelsleden van het Bureau worden
gebruikt.
Het Bureau kan afwijkingen van de eerste alinea toestaan.
3. Verklaringen die door de personeelsleden van het Bureau, door
partijen in de procedure, getuigen en deskundigen tijdens de monde-
linge behandeling of bij de bewijsvoering in een van de officiële talen
van de Europese Gemeenschappen worden afgelegd, worden in dezetaal genotuleerd. Verklaringen die in een andere taal worden afgelegd,worden in de door de personeelsleden van het Bureau gebruikte taalgenotuleerd.
Artikel 5
Vertaling van stukken van de partijen in de procedure
1. Wanneer een partij in de procedure een stuk indient in een taal
die geen officiële taal van de Europese Gemeenschappen is, kan het
Bureau deze partij om een vertaling van dit stuk verzoeken in de taaldie door haar moet worden gebruikt of door de bevoegde personeels-leden van het Bureau wordt gebruikt.
2. Wanneer een partij in de procedure een vertaling van een stuk
moet overleggen of overlegt, kan het Bureau haar verzoeken om binnende termijn die het vaststelt, een verklaring over te leggen ten bewijzedat de vertaling met het origineel overeenstemt.
3. Wanneer wordt verzuimd de in lid 1 bedoelde vertaling en de in
lid 2 bedoelde verklaring over te leggen, wordt het stuk geacht niet tezijn ontvangen.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 4
▼B
HOOFDSTUK II
HET BUREAU
Afdeling 1
De comités van het Bureau
Artikel 6
Kwalificaties van de leden van de comités
1. De in artikel 35, lid 2, van de basisverordening bedoelde comités
bestaan naar belang van het besluit van de voorzitter van het Bureau uittechnische leden en/of rechtsgeleerde leden.
2. Een technisch lid moet een diploma hebben behaald of erkende
ervaring hebben verworven op het gebied van de plantkunde.
3. Een rechtsgeleerd lid moet een diploma in de rechtsgeleerdheid
hebben behaald of erkende ervaring op het gebied van de intellectueleeigendom of de registratie van planterassen hebben verworven.
Artikel 7
Beslissingen van de comités
1. Een comité neemt, behalve de in artikel 35, lid 2, van de basis-
verordening bedoelde beslissingen, beslissingen over:
— de niet-schorsing van de tenuitvoerlegging van een beslissing over-
eenkomstig artikel 67, lid 2, van de basisverordening;
— de prejudiciële herziening overeenkomstig artikel 70 van de basis-
verordening;
— het herstel in de vorige toestand overeenkomstig artikel 80 van de
basisverordening; en
— de verdeling van de kosten overeenkomstig artikel 85, lid 2, van de
basisverordening en artikel 75 van de onderhavige verordening.
2. Een beslissing van een comité wordt door de meerderheid van de
leden genomen.
Artikel 8
Bevoegdheden van individuele leden van de comités
1. Het comité wijst een van de leden aan om namens het comité als
rapporteur op te treden.
2. De rapporteur is met name bevoegd:
a) de in artikel 25 bedoelde taken te verrichten en toezicht te houden
op de indiening van de verslagen van de onderzoeksbureaus;
b) de procedure voor het Bureau te voeren en onder meer eventuele
gebreken aan de partijen in de procedure mee te delen, zodat dezekunnen worden verholpen, en termijnen vast te stellen; en
c) te zorgen voor nauw overleg en uitwisseling van informatie met de
partijen in de procedure.
Artikel 9
Taak van de voorzitter
De voorzitter van het Bureau draagt zorg voor de eenvormigheid van
de onder zijn gezag genomen beslissingen. Hij bepaalt met name onderwelke voorwaarden, te zamen met de beslissingen uit hoofde van deartikelen 61, 62, 63 of 66 van de basisverordening, beslissingen overbezwaren overeenkomstig artikel 59 van de basisverordening wordengenomen.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 5
▼B
Artikel 10
Raadplegingen
De personeelsleden van het Bureau mogen kosteloos gebruik maken
van de ruimten van de in artikel 30, lid 4, van de basisverordening
bedoelde nationale organen en van de onderzoeksbureaus, teneinde op
geregelde tijdstippen raadplegingen ten behoeve van de partijen in deprocedures en derden te houden.
Afdeling 2
De Kamers van Beroep
Artikel 11
De Kamers van Beroep
1. Er wordt hierbij één Kamer van Beroep opgericht om te beslissen
over de beroepen tegen de in artikel 67 van de basisverordeningbedoelde beslissingen. De raad van bestuur kan, indien nodig, op voor-
stel van het Bureau meer Kamers van Beroep oprichten. In dit geval
regelt hij de werkverdeling tussen de Kamers van Beroep.
2. Elke Kamer van Beroep bestaat uit technische en rechtsgeleerde
leden. Het bepaalde in artikel 6, leden 2 en 3, is van overeenkomstigetoepassing. De voorzitter moet een rechtsgeleerd lid met rechtskundigebevoegdheid zijn.
3. De voorzitter van de Kamer van Beroep belast een van de leden
als rapporteur met het onderzoek van het beroep. Deze opdracht omvat
in voorkomend geval de bewijsvoering.
4. De beslissingen van de Kamer van Beroep worden door de meer-
derheid van de leden genomen.
Artikel 12
De griffie van de Kamers van Beroep
1. De voorzitter van het Bureau richt bij de Kamer van Beroep een
griffie in; personeelsleden van het Bureau komen hiervoor niet inaanmerking, indien zij betrokken zijn geweest bij de procedure waarin
de beslissing is genomen waartegen beroep wordt ingesteld.
2. De personeelsleden van de griffie zijn met name belast met:
— de opstelling van het verslag van de mondelinge behandeling en de
bewijsvoering overeenkomstig artikel 63;
— de vaststelling van de kosten overeenkomstig artikel 85, lid 5, van
de basisverordening en artikel 76;
— de bekrachtiging van de kostenregeling als bedoeld in artikel 77.
HOOFDSTUK III
DE ONDERZOEKSBUREAUS
Artikel 13
Aanwijzing van een onderzoeksbureau overeenkomstig artikel 55,
lid 1, van de basisverordening
1. Wanneer de raad van bestuur het bevoegde bureau in een Lid-
Staat met het technische onderzoek belast, brengt de voorzitter vanhet Bureau deze aanwijzing ter kennis van dit bureau, hierna „hetonderzoeksbureau” genoemd. De aanwijzing geldt vanaf de dag vandeze kennisgeving. Deze bepaling is van overeenkomstige toepassing
op de beëindiging van de aanwijzing van een onderzoeksbureau, onver-
minderd het bepaalde in artikel 15, lid 6.
2. Een personeelslid van een onderzoeksbureau dat aan het techni-
sche onderzoek deelneemt, mag van de feiten, documenten eninformatie waarvan het tijdens of in verband met de uitvoering van ditonderzoek kennis krijgt, geen ongeoorloofd gebruik maken, noch deze1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 6
▼B
aan onbevoegden bekendmaken; deze verplichting blijft voor de perso-
neelsleden gelden na afloop van het technische onderzoek, nadat zij dedienst hebben verlaten en na de beëindiging van de aanwijzing van het
betrokken onderzoeksbureau.
3. Het bepaalde in lid 2 is van overeenkomstige toepassing op mate-
riaal van het ras, dat door de aanvrager ter beschikking van hetonderzoeksbureau is gesteld.
4. Het Bureau zie toe op de naleving van het bepaalde in de leden 2
en 3 en beslist over de verschoning of wraking van personeelsleden vande onderzoeksbureaus overeenkomstig artikel 81, lid 2, van de basis-verordening.
Artikel 14
Aanwijzing van een onderzoeksbureau overeenkomstig artikel 55,
lid 2, van de basisverordening
1. Wanneer het Bureau voornemens is overeenkomstig artikel 55, lid
2, van de basisverordening andere organen met het technische onder-zoek van planterassen te belasten, legt het een verslag over detechnische geschiktheid van deze organen als onderzoeksbureau ter
goedkeuring aan de raad van bestuur voor.
2. Wanneer het Bureau voornemens is een eigen dienst voor het
technische onderzoek van planterassen op te richten, legt het eenverslag over de technische en economische opportuniteit van de oprich-ting van een dergelijke dienst en de vestigingsplaats ervan ter
goedkeuring aan de raad van bestuur voor.
3. Wanneer de raad van bestuur zijn goedkeuring aan de in leden 1
en 2 bedoelde verslagen hecht, brengt de voorzitter van het Bureau deaanwijzing ter kennis van het in lid 1 bedoelde orgaan of maakt hij de
aanwijzing van de in lid 2 bedoelde dienst in het Publikatieblad van de
Europese Gemeenschappen bekend. De aanwijzing kan slechts met de
goedkeuring van de raad van bestuur worden beëindigd. Het bepaaldein artikel 13, leden 2 en 3, is van overeenkomstige toepassing op depersoneelsleden van het in lid 1 bedoelde orgaan.
Artikel 15
Uitvoering van de aanwijzing
1. Ter uitvoering van de aanwijzing van een onderzoeksbureau
wordt tussen het Bureau en het onderzoeksbureau een schriftelijkeovereenkomst gesloten waarin wordt bepaald dat het onderzoeksbureauhet technische onderzoek van planterassen zal uitvoeren en dat hetBureau hiervoor een vergoeding zal betalen zoals bedoeld in artikel58 van de basisverordening. In het geval van een eigen dienst als
bedoeld in artikel 14, lid 2, worden ter uitvoering van de aanwijzing
interne regels inzake werkmethoden door het Bureau vastgesteld.
2. De sluiting van de schriftelijke overeenkomst heeft tot gevolg dat
de door de personeelsleden van het onderzoeksbureau ingevolge deze
overeenkomst verrichte of te verrichten handelingen ten aanzien van
derden als handelingen van het Bureau worden beschouwd.
3. Wanneer het onderzoeksbureau voornemens is overeenkomstig
artikel 56, lid 3, van de basisverordening een beroep op andere gespe-
cialiseerde instellingen te doen, moeten deze instellingen reeds in de
schriftelijke overeenkomst met het Bureau worden vermeld. Hetbepaalde in artikel 81, lid 2, van de basisverordening en artikel 13,leden 2 en 3, is van overeenkomstige toepassing op de betrokkenpersoneelsleden, die schriftelijk de verbintenis moeten aangaan zichaan de geheimhoudingsplicht te houden.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 7
▼B
4. Het Bureau betaalt het onderzoeksbureau een vergoeding binnen
de grenzen van de schalen die uiterlijk 31 december 1999 overeenkom-stig artikel 93, lid 1, van de onderhavige verordening worden
vastgesteld. De grenzen van de vastgestelde schalen kunnen slechts
worden aangepast, indien Verordening (EG) nr. 1238/95(
1) van de
Commissie [inzake de aan het Communautair Bureau voor Planterassente betalen rechten] wordt aangepast.
5. Het onderzoeksbureau legt op geregelde tijdstippen een gedetail-
leerd overzicht van de kosten van de uitvoering van het technischeonderzoek en de instandhouding van de referentieverzamelingen aanhet Bureau voor. In het in lid 3 bedoelde geval legt het onderzoeksbu-reau een afzonderlijk accountantsverslag van de andere instellingen aan
het Bureau voor.
6. De aanwijzing van een onderzoeksbureau geldt eerst als beëin-
digd vanaf de dag waarop de in lid 1 bedoelde schriftelijke
overeenkomst ophoudt van kracht te zijn.
TITEL II
BIJZONDERE PROCEDURES VOOR HET BUREAU
HOOFDSTUK I
AANVRAAG VAN EEN COMMUNAUTAIR KWEKERSRECHT
Afdeling 1
Verrichtingen van de aanvrager
Artikel 16
Indiening van de aanvraag
1. De aanvraag van een communautair kwekersrecht wordt hetzij
schriftelijk in tweevoud bij het Bureau, hetzij schriftelijk in drievoudbij een nationaal orgaan of dienst als bedoeld in artikel 30, lid 4, vande basisverordening ingediend.
2. De in artikel 49, lid 1, onder b), van de basisverordening
bedoelde kennisgeving moet bevatten:
— gegevens betreffende de identiteit van de aanvrager en in voorko-
mend geval zijn vertegenwoordiger voor de procedure;
— de vermelding van het nationale orgaan of de dienst, waarbij de
aanvraag van een communautair kwekersrecht is ingediend; en
— de voorlopige omschrijving van het betrokken ras.
3. Het Bureau stelt kosteloos de volgende formulieren ter beschik-
king, die door de aanvrager moeten worden ingevuld en ondertekend:
a) een aanvraagformulier en een technische vragenlijst voor het
indienen van een aanvraag van een communautair kwekersrecht;
b) een formulier voor het verrichten van de in lid 2 bedoelde kennisge-
ving, waarin op de gevolgen van het verzuim van deze kennisgeving
wordt gewezen.
Artikel 17
Ontvangst van de aanvraag
1. Wanneer een nationaal orgaan of dienst als bedoeld in artikel 30,
lid 4, van de basisverordening een aanvraag ontvangt, zendt dit orgaan
of deze dienst het Bureau overeenkomstig artikel 49, lid 2, van de
basisverordening te zamen met de aanvraag een ontvangstbevestigingtoe. In deze ontvangstbevestiging worden ten minste het door het natio-nale orgaan toegekende dossiernummer, het aantal toegezonden stukkenen de datum van ontvangst door het nationale orgaan of de dienst1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 8
(1) Zie bladzijde 31 van dit Publikatieblad.
▼B
vermeld. Het nationale orgaan of de dienst geeft de aanvrager een
afschrift van de ontvangstbevestiging af.
2. Wanneer het Bureau rechtstreeks van de aanvrager of door
tussenkomst van een nationaal orgaan of dienst een aanvraag ontvangt,brengt het, onverminderd andere bepalingen, op de stukken waaruit de
aanvraag bestaat, een dossiernummer en de datum van ontvangst door
het Bureau aan en geeft het een ontvangstbevestiging aan de aanvrageraf. In deze ontvangstbevestiging worden ten minste het door het Bureautoegekende dossiernummer, het aantal ontvangen stukken, de datumvan ontvangst door het Bureau en de datum van aanvraag in de zinvan artikel 51 van de basisverordening vermeld. Het Bureau geeft het
nationale orgaan of de dienst, door tussenkomst waarvan het de
aanvraag heeft ontvangen, een afschrift van de ontvangstbevestiging af.
3. Wanneer op het ogenblik waarop het Bureau door tussenkomst
van een nationaal orgaan of dienst een aanvraag ontvangt, sinds de
indiening ervan door de aanvrager, meer dan een maand is verstreken,kan de datum van aanvraag in de zin van artikel 51 van de basisveror-dening niet vroeger zijn dan de datum van ontvangst door het Bureau,tenzij het Bureau aan de hand van voldoende bewijsstukken vaststeltdat de aanvrager het overeenkomstig artikel 49, lid 1, onder b), van
de basisverordening en artikel 16, lid 2, van de indiening in kennis
heeft gesteld.
Artikel 18
De vereisten van artikel 50, lid 1, van de basisverordening
1. Wanneer het Bureau vaststelt dat de aanvraag niet aan de
vereisten van artikel 50, lid 1, van de basisverordening voldoet, deelthet de vastgestelde gebreken aan de aanvrager mee en maakt het hemerop attent dat eerst de datum waarop voldoende gegevens wordenontvangen om de meegedeelde gebreken te verhelpen, als de datum
van aanvraag in de zin van artikel 51 van de basisverordening zal
worden beschouwd.
2. Een aanvraag voldoet slechts aan het vereiste van artikel 50, lid 1,
onder i), van de basisverordening, indien de datum en het land van een
eventuele eerste afstand in de zin van artikel 10, lid 1, van de basisver-ordening worden vermeld of, wanneer nog geen afstand heeftplaatsgevonden, een verklaring in die zin in de aanvraag wordt opge-nomen.
3. Een aanvraag voldoet slechts aan het vereiste van artikel 50, lid 1,
onder j), van de basisverordening, indien de aanvrager naar zijn besteweten de datum en de staat vermeldt van elke eventuele eerdereaanvraag voor het ras die betrekking heeft op:
— de verlening van een eigendomsrecht voor het ras, of
— de officiële toelating tot certificering en verhandeling van het ras,
voor zover de officiële toelating een officiële beschrijving van hetras omvat,
in een Lid-Staat of een staat die lid is van de Internationale Unie tot
bescherming van kweekprodukten.
Artikel 19
De vereisten van artikel 50, lid 2, van de basisverordening
1. Wanneer het Bureau vaststelt dat de aanvraag niet aan het
bepaalde in de leden 2, 3 en 4 of in artikel 16 van de onderhavigeverordening voldoet, handelt het overeenkomstig artikel 17, lid 2,maar verzoekt het de aanvrager, binnen de termijn die het bepaalt, de
vastgestelde gebreken te verhelpen. Wanneer deze gebreken niet tijdig
worden verholpen, wijst het Bureau overeenkomstig artikel 61, lid 1,onder a), van de basisverordening de aanvraag onverwijld af.
2. De aanvraag moet de volgende nadere gegevens bevatten:
a) de nationaliteit van de aanvrager, indien hij een natuurlijke persoon
is, zijn aanduiding als partij in de procedure overeenkomstig artikel1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 9
▼B
2 en, indien hij niet de kweker is, de naam en het adres van de
kweker;
b) de Latijnse naam van het geslacht, de soort of de ondersoort,
waartoe het ras behoort, en de volksnaam;
c) de vermelding van in het bijzonder die uitingsvormen van de eigen-
schappen van het ras waardoor dit naar het oordeel van de aanvragerduidelijk van andere rassen te onderscheiden is; facultatief, de
vermelding van deze andere rassen als referentierassen voor test-
doeleinden;
d) gegevens betreffende de kweek, instandhouding en vermeerdering
van het ras; deze gegevens moeten in het bijzonder informatieomvatten betreffende:
— de eigenschappen, de rasbenaming of, bij gebreke hiervan, de
voorlopige omschrijving en de teelt van een ander ras of andererassen, wanneer materiaal daarvan bij herhaling moet wordengebruikt voor de voortbrenging van het ras, of
— de eigenschappen die genetisch gemodificeerd zijn, wanneer het
ras een genetisch gemodificeerd organisme is in de zin vanartikel 2, punt 2, van Richtlijn 90/220/EEG van de Raad(
1);
e) het gebied en het land, waar het ras is gekweekt of ontdekt en
onwikkeld;
f) de datum en het land van een eventuele eerste afstand van compo-
nenten of oogstmateriaal van het ras voor het beoordelen van denieuwheid overeenkomstig artikel 10 van de basisverordening of,
wanneer nog geen afstand heeft plaatsgevonden, een verklaring in
die zin;
g) de aanduiding van de instanties waarbij aanvragen als bedoeld in
artikel 18, lid 3, zijn ingediend, en de dossiernummers van dieaanvragen;
h) gegevens betreffende eventuele bestaande nationale kwekersrechten
of octrooien voor het ras in de Gemeenschap.
3. Het Bureau kan verzoeken dat binnen de termijn die het vaststelt,
alle vereiste gegevens en bescheiden alsook, indien nodig, voldoendetekeningen of foto's ter uitvoering van het technische onderzoekworden verstrekt.
4. Wanneer het ras een genetisch gemodificeerd organisme is in de
zin van artikel 2, lid 2, van Richtlijn 90/220/EEG, verzoekt het Bureau
de aanvrager om overlegging van een afschrift van de schriftelijke
toestemming van de bevoegde instanties waaruit blijkt dat het beoogdegebruik van het ras na een technisch onderzoek overeenkomstig de arti-kelen 55 en 56 van de basisverordening geen risico's voor het milieuinhoudt.
Artikel 20
Beroep op voorrang
Wanneer de aanvrager een beroep doet op een recht van voorrang
bedoeld in artikel 52, lid 2, van de basisverordening voor een aanvraagdie niet de vroegste van de overeenkomstig artikel 18, lid 3, eerstestreepje, te vermelden aanvragen is, maakt het Bureau hem erop
opmerkzaam dat enkel voor de vroegste aanvraag een voorrangsdatum
kan worden toegekend. Wanneer het Bureau een ontvangstbewijs heeftafgegeven waarin de datum van indiening van een aanvraag die niet devroegste van de te vermelden aanvragen is, is vermeld, wordt de terkennis van de aanvrager gebrachte voorrangsdatum als nietigbeschouwd.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 10
(1) PB nr. L 117 van 8. 5. 1990, blz. 15.
▼B
Artikel 21
Aanspraak op een communautair kwekersrecht tijdens de proce-
dure
1. Wanneer een vordering als bedoeld in artikel 98, lid 4, van de
basisverordening tegen de aanvrager is ingesteld en dit in het registervan de aanvragen tot verlening van communautaire kwekersrechten is
ingeschreven, kan het Bureau de aanvraagprocedure schorsen. Het
Bureau kan een datum vaststellen waarop het voornemens is de proce-dure te hervatten.
2. Wanneer de in lid 1 bedoelde vordering tot een in kracht van
gewijsde gegane rechterlijke beslissing heeft geleid of de desbetref-
fende procedure op een andere wijze is beëindigd en hiervan in het
register van de aanvragen tot verlening van communautaire kwekers-rechten aantekening is gedaan, hervat het Bureau deaanvraagprocedure. Het kan de procedure eerder hervatten, maar nietvóór de reeds overeenkomstig lid 1 vastgestelde datum.
3. Wanneer de aanspraak op een communautair kwekersrecht op een
voor het Bureau verbindende wijze op een andere persoon is overge-gaan, kan deze de door de oorspronkelijke aanvrager ingeleideaanvraagprocedure in eigen naam voortzetten, mits hij het Bureauhiervan in kennis stelt binnen een maand nadat de desbetreffende in
kracht van gewijsde gegane rechterlijke beslissing in het register van
de aanvragen tot verlening van communautaire kwekersrechten is inge-schreven. Wanneer de oorspronkelijke aanvrager reeds rechten uithoofde van artikel 83 van de basisverordening heeft betaald, wordendeze geacht te zijn betaald door de persoon die als aanvrager in zijn
plaats treedt.
Afdeling 2
Uitvoering van het technische onderzoek
Artikel 22
Besluit inzake testrichtsnoeren
1. De raad van bestuur stelt op voorstel van de voorzitter van het
Bureau een besluit inzake testrichtsnoeren vast. De datum van hetbesluit en de soort of soorten waarop het betrekking heeft, worden in
het in artikel 87 bedoelde Mededelingenblad bekendgemaakt.
2. Bij gebreke van een besluit van de raad van bestuur inzake test-
richtsnoeren kan de voorzitter van het Bureau dienaangaande eenvoorlopig besluit vaststellen. Het voorlopige besluit treedt buitenwerking op de datum waarop de raad van bestuur zijn besluit vaststelt.
Wanneer het voorlopige besluit van de voorzitter van het Bureau
afwijkt van het besluit van de raad van bestuur, heeft dit geen gevolgenvoor een technisch onderzoek dat is begonnen voordat de raad vanbestuur zijn besluit vaststelt. De raad van bestuur mag anders beslissen,indien de omstandigheden zulks vereisen.
Artikel 23
Machtiging van de voorzitter van het Bureau
1. Wanneer de raad van bestuur een besluit inzake testrichtsnoeren
vaststelt, machtigt hij de voorzitter van het Bureau, daaraan andere
eigenschappen van een ras en de uitingsvormen ervan toe te voegen.
2. Wanneer de voorzitter van het Bureau van de hem overeenkom-
stig lid 1 verleende machtiging gebruik maakt, is artikel 22, lid 2, vanovereenkomstige toepassing.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 11
▼B
Artikel 24
Door het Bureau aan het onderzoeksbureau te verstrekken infor-
matie
Overeenkomstig artikel 55, lid 3, van de basisverordening doet het
Bureau met betrekking tot het ras een exemplaar van de volgendestukken aan het onderzoeksbureau toekomen:
a) het aanvraagformulier en alle andere door de aanvrager ingediende
bescheiden met de voor de uitvoering van het technische onderzoeknoodzakelijke informatie;
b) de door de aanvrager overeenkomstig artikel 86 ingevulde formu-
lieren;
c) de bescheiden betreffende een bezwaar dat op de bewering is geba-
seerd dat niet aan de voorwaarden van de artikelen 7, 8 en van 9 debasisverordening is voldaan.
Artikel 25
Samenwerking tusen het Bureau en het onderzoeksbureau
De met een technisch onderzoek belaste personeelsleden van het onder-
zoeksbureau en de overeenkomstig artikel 8, lid 1, aangewezen
rapporteur moeten in alle stadia van dit onderzoek met elkaar samen-werken. Deze samenwerking houdt ten minste het volgende in:
a) de rapporteur moet toezicht houden op de uitvoering van het techni-
sche onderzoek en daarbij onder meer de ligging van de proefveldennagaan en de gebruikte testmethoden controleren;
b) onverminderd andere onderzoekingen door het Bureau, moet het
onderzoeksbureau nadere gegevens betreffende een eventueleeerdere afstand van het ras verstrekken;
c) het onderzoeksbureau moet voor elke teeltperiode een tussentijds
verslag bij het Bureau indienen.
Artikel 26
Vorm van het onderzoeksverslag
1. Het in artikel 57 van de basisverordening bedoelde onderzoeks-
verslag wordt door het bevoegde personeelslid van het
onderzoeksbureau ondertekend en vermeldt dat het Bureau krachtens
artikel 57, lid 4, van de basisverordening het uitsluitende beschikkings-recht over dit verslag heeft.
2. Lid 1 is van overeenkomstige toepassing op de bij het Bureau in
te dienen tussentijdse verslagen. Het onderzoeksbureau zendt de
aanvrager rechtstreeks een afschrift van het tussentijdse verslag.
Artikel 27
Andere onderzoeksverslagen
1. Een onderzoeksverslag van de resultaten van een technisch onder-
zoek dat in een Lid-Staat voor officiële doeleinden door één van dekrachtens artikel 55, lid 1, van de basisverordening voor het betref-fende ras bevoegde instanties is of wordt uitgevoerd, mag door hetBureau als een voldoende grondslag voor een beslissing worden aange-
merkt, op voorwaarde dat:
— het voor het technische onderzoek ter beschikking gestelde mate-
riaal naar hoeveelheid en vorm aan de overeenkomstig artikel 55,
lid 4, van de basisverordening vastgestelde normen voldeed;
— het technische onderzoek is verricht op een wijze die verenigbaar is
met de overeenkomstig artikel 55, lid 1, van de basisverordening
door de raad van bestuur aan de onderzoeksbureaus opgedragentaken, en met inachneming van de overeenkomstig artikel 56, lid2, van de basisverordening en de artikelen 22 en 23 vastgesteldetestrichtsnoeren en algemene instructies; en1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 12
▼B
— het Bureau in de gelegenheid is gesteld, de uitvoering van het
betrokken technische onderzoek te controleren, en
— voor zover het eindverslag niet onmiddellijk beschikbaar is, de
tussentijdse verslagen betreffende elke teeltperiode vóór het onder-zoeksverslag bij het Bureau worden ingediend.
2. Wanneer het Bureau van oordeel is, dat het in lid 1 bedoelde
onderzoeksverslag onvoldoende grondslag voor een beslissing vormt,kan het, na raadpleging van de aanvrager en het betreffende Onder-zoeksbureau, handelen overeenkomstig artikel 55 van debasisverordening.
3. Het Bureau en elk bevoegd nationaal bureau voor kwekersrechten
in een Lid-Staat verlenen elkaar kosteloos administratieve bijstand door
elkaar op verzoek de reeds bestaande onderzoeksverslagen betreffende
het ras waarover zij het uitsluitende beschikkingsrecht hebben, terbeoordeling van de onderscheidbaarheid, de homogeniteit en de besten-digheid van dit ras ter beschikking te stellen. Het Bureau of hetbevoegde nationale bureau voor kwekersrechten heffen voor de over-
legging van een dergelijk verslag aan een ander bureau, een bepaald
bedrag, dat door de betrokken bureaus is overeengekomen.
4. Een onderzoeksverslag over de resultaten van een technisch
onderzoek dat voor officiële doeleinden is of wordt uitgevoerd in eenderde land dat lid is van de Internationale Unie ter bescherming van
kweekprodukten (UPOV), mag door het Bureau als voldoende grond-
slag voor een beslissing worden aangemerkt, op voorwaarde dat hettechnisch onderzoek voldoet aan de voorwaarden die zijn vastgesteldin een schriftelijke overeenkomst tussen het Bureau en de bevoegdeautoriteiten van dat derde land. De voorwaarden hebben ten minstebetrekking op:
— het materiaal, als bedoeld in lid 1, eerste streepje,
— de bepaling dat een technisch onderzoek is verricht op een wijze
die in overeenstemming is met de overeenkomstig artikel 56, lid 2,van de basisverordening vastgestelde richtsnoeren en algemeneinstructies,
— de bepaling dat het Bureau in de gelegenheid is gesteld de geschikt-
heid te evalueren van de voorzieningen voor het uitvoeren van eentechnisch onderzoek betreffende de betrokken soort in dat derde
land, en de uitvoering van het betrokken technisch onderzoek te
controleren, en
— de bepalingen inzake het beschikbaar zijn van de verslagen, over-
eenkomstig lid 1, vierde streepje.
Afdeling 3
Rasbenaming
Artikel 28
Voorstel voor een rasbenaming
Het voorstel voor een rasbenaming wordt ondertekend en wordt hetzij
schriftelijk in tweevoud bij het Bureau, hetzij te zamen met deaanvraag van een communautair kwekersrecht schriftelijk in drievoudbij een nationaal orgaan of dienst als bedoeld in artikel 30, lid 4, van
de basisverordening ingediend. Het Bureau stelt kosteloos een formu-
lier voor het indienen van een voorstel voor een rasbenaming terbeschikking.
Artikel 29
Onderzoek van het voorstel
1. Wanneer geen voorstel voor een rasbenaming bij de aanvraag van
een communautair kwekersrecht is gevoegd of wanneer het Bureau devoorgestelde rasbenaming niet kan goedkeuren, stelt het Bureau deaanvrager hiervan onverwijld in kennis, verzoekt het hem een voorstel1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 13
▼M1
▼B
▼B
respectievelijk een nieuw voorstel in te dienen, en maakt het hem op de
gevolgen van een verzuim opmerkzaam.
2. Wanneer het Bureau op het ogenblik waarop het overeenkomstig
artikel 57, lid 1, van de basisverordening de resultaten van het techni-sche onderzoek ontvangt, vaststelt dat de aanvrager nog geen geschiktvoorstel voor een rasbenaming heeft ingediend, wijst het de aanvraagvan een communautair kwekersrecht ingevolge artikel 61, lid 1, onder
c), van de basisverordening onmiddellijk af.
Artikel 30
Richtsnoeren inzake rasbenamingen
In door de raad van bestuur aan te nemen richtsnoeren worden voor de
verschillende soorten eenvormige en definitieve criteria vastgelegd met
betrekking tot de beletsels voor de vaststelling van rasbenamingen, als
bedoeld in artikel 63, leden 3 en 4, van de basisverordening.
HOOFDSTUK II
BEZWAAR
Artikel 31
Indiening van een bezwaarschrift
1. Een bezwaarschrift als bedoeld in artikel 59 van de basisverorde-
ning moet bevatten:
a) de naam van degene die bezwaar maakt, en het dossiernummer van
de aanvraag waartegen het bezwaar is gericht;
b) de aanduiding van degene die bezwaar maakt als partij in de proce-
dure overeenkomstig artikel 2;
c) wanneer degene die bezwaar maakt een vertegenwoordiger voor de
procedure heeft aangewezen, diens naam en adres;
d) een uiteenzetting van de grond van het bezwaar, als bedoeld in
artikel 59, lid 3, van de basisverordening, en een omstandige uiteen-
zetting van de feiten, bewijzen en argumenten, die tot staving vanhet bezwaar worden aangevoerd.
2. Wanneer met betrekking tot een zelfde aanvraag van een commu-
nautair kwekersrecht verschillende bezwaarschriften worden ingediend,
kan het Bureau deze in één procedure behandelen.
Artikel 32
Niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar
1. Wanneer het Bureau vaststelt dat het bezwaar niet aan het
bepaalde in artikel 59, leden 1 en 3, van de basisverordening of artikel
31, lid 1, onder d), voldoet of dat onvoldoende duidelijk is tegen welkeaanvraag het is gericht, verklaart het dit bezwaar niet-ontvankelijk,tenzij deze gebreken binnen een door het Bureau gestelde termijnworden verholpen.
2. Wanneer het Bureau vaststelt dat het bezwaar niet aan andere
bepalingen van de basisverordening of de onderhavige verordeningvoldoet, verklaart het dit bezwaar niet-ontvankelijk, tenzij dezegebreken vóór het verstrijken van de bezwaartermijn wordenverholpen.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 14
▼B
HOOFDSTUK III
INSTANDHOUDING VAN HET COMMUNAUTAIRE KWEKERS-
RECHT
Artikel 33
Verplichtingen van de houder uit hoofde van artikel 64, lid 3, van
de basisverordening
1. De houder moet toestaan dat materiaal van het betrokken ras en
de plaats waar het ras in stand wordt gehouden, worden geïnspecteerd,zodat de nodige informatie kan worden verkregen ter beoordeling of
het ras overeenkomstig artikel 64, lid 3, van de basisverordening in
ongewijzigde vorm blijft bestaan.
2. De houder moet schriftelijke aantekeningen houden, zodat kan
worden gecontroleerd of de noodzakelijke maatregelen als bedoeld in
artikel 64, lid 3, van de basisverordening zijn genomen.
Artikel 34
Technische controle van het beschermde ras
Onverminderd het bepaalde in artikel 87, lid 4, van de basisverorde-
ning, wordt de technische controle van het beschermde ras verrichtovereenkomstig de testrichtsnoeren die op regelmatige wijze moetenzijn toegepast toen het communautaire kwekersrecht voor dit ras werdverleend. De artikelen 22 en 24 tot en met 27 zijn van overeenkomstige
toepassing op het Bureau, het onderzoeksbureau en de houder.
Artikel 35
Ander voor de technische controle te gebruiken materiaal
Wanneer de houder overeenkomstig artikel 64, lid 3, van de basisver-
ordening materiaal van het ras ter beschikking heeft gesteld, kan hetonderzoeksbureau met de toestemming van het Bureau het ter beschik-king gestelde materiaal toetsen aan ander materiaal dat afkomstig isvan bedrijven waar door de houder of met diens toestemming materiaalwordt voortgebracht, van door de houder of met diens toestemming
verhandeld materiaal, of van binnen hun bevoegdheid handelende offi-
ciële instanties in een Lid-Staat.
Artikel 36
Wijziging van de rasbenaming
1. Wanneer overeenkosmtig artikel 66 van de basisverordening de
rasbenaming dient te worden gewijzigd, deelt het Bureau de houderde redenen hiervan mee, stelt het een termijn vast waarbinnen dehouder een passend voorstel voor een gewijzigde rasbenaming moet
indienen, en maakt het hem erop opmerkzaam dat wanneer hij dit niet
doet, het communautaire kwekersrecht overeenkomstig artikel 21 vande basisverordening vervallen kan worden verklaard. Elk voorstel vande houder moet schriftelijk in tweevoud bij het Bureau worden inge-diend.
2. Wanneer het Bureau het voorstel voor een gewijzigde rasbena-
ming niet kan goedkeuren, stelt het de houder hiervan onverwijld inkennis, stelt het andermaal een termijn vast waarbinnen de houder eenpassend voorstel moet indienen, en maakt het hem erop opmerkzaam
dat, wanneer hij dit niet doet, het communautaire kwekersrecht over-
eenkomstig artikel 21 van de basisverordening vervallen kan wordenverklaard.
3. De artikelen 31 en 32 zijn van overeenkomstige toepassing op een
bezwaar op grond van artikel 66, lid 3, van de basisverordening1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 15
▼B
HOOFDSTUK IV
DOOR HET BUREAU TE VERLENEN COMMUNAUTAIRE
LICENTIES
Afdeling 1
Dwanglicenties
Artikel 37
Verzoek om een dwanglicentie
1. Het verzoek om een dwanglicentie moet bevatten:
a) de aanduiding van de verzoeker en de weigerachtige houder van het
betrokken ras als partijen in de procedure;
b) de rasbenaming van het betrokken ras en de soort waartoe het
behoort;
c) een voorstel inzake de aard van de handelingen waarop de dwang-
licentie betrekking moet hebben;
d) een uiteenzetting van het openbaar belang waarop het verzoek
berust, en een omstandige uiteenzetting van de feiten, bewijzen enargumenten, die tot staving van het gestelde openbaar belangworden aangevoerd;
e) in het geval van een verzoek als bedoeld in artikel 29, lid 2, van de
basisverordening, een voorstel inzake de categorie van personen aanwie de dwanglicentie moet worden verleend, en in voorkomendgeval de specifieke eisen waaraan die personen moeten voldoen.
2. Wanneer een persoon een verzoek als bedoeld in artikel 29, lid 1
of lid 5, van de basisverordening indient, moet hij daarbij de stukkenvoegen waaruit blijkt dat zijn verzoek om een contractuele licentiedoor de houder is afgewezen.
3. Bij een verzoek als bedoeld in artikel 29, lid 2, van de basisver-
ordening moeten de stukken worden gevoegd waaruit blijkt dat
verzoeken van personen om een contractuele licentie door de houder
zijn afgewezen. Wanneer de Commissie of een Lid-Staat om eendwanglicentie verzoekt, kan het Bureau in geval van overmacht onthef-fing van deze bepaling verlenen.
4. Een verzoek om een contractuele licentie wordt geacht te zijn
afgewezen in de zin van het bepaalde in de leden 2 en 3, wanneer:
a) de houder de persoon die aanspraak maakt op dit recht niet binnen
een redelijke tijd een definitief antwoord heeft gegeven; of
b) de houder heeft geweigerd, de persoon die aanspraak maakt op dit
recht een contractuele licentie te verlenen; of
c) de houder de persoon die aanspraak maakt op dit recht een contrac-
tuele licentie heeft aangeboden, maar hetzij de wezenlijkevoorwaarden van het aanbod, waaronder die betreffende de tebetalen royalty, hetzij de voorwaarden van het aanbod in hun geheelkennelijk onredelijk waren.
Artikel 38
Onderzoek van het verzoek om een dwanglicentie
1. De mondelinge behandeling en de bewijsvoering vinden in
beginsel te zamen tijdens één zitting plaats.
2. Een verzoek om een nadere zitting is slechts ontvankelijk, indien
het op omstandigheden berust waarin zich tijdens of na de zitting eenwijziging heeft voorgedaan.
3. Alvorens een beslissing te nemen, verzoekt het Bureau de partijen
in de procedure tot een minnelijke regeling inzake een contractuelelicentie te komen. Het Bureau doet in voorkomend geval een voorstelvoor een dergelijke minnelijke regeling.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 16
▼B
Artikel 39
Houderschap van een communautair kwekersrecht tijdens de
procedure
1. Wanneer een vordering als bedoeld in artikel 98, lid 1, van de
basisverordening tegen de houder is ingesteld en dit in het registervan communautaire kwekersrechten is ingeschreven, kan het Bureaude procedure tot verlening van een dwanglicentie schorsen. Het magde procedure eerst hervatten, nadat de vordering tot een in kracht van
gewijsde gegane rechterlijke beslissing heeft geleid of de desbetref-
fende procedure op een andere wijze is beëindigd en dit in hetregister is ingeschreven.
2. Wanneer het communautaire kwekersrecht op een voor het
Bureau verbindende wijze op een andere persoon wordt overgedragen,treedt de nieuwe houder op verzoek van de verzoeker als partij tot deprocedure toe, indien de verzoeker binnen twee maanden nadat hij doorhet Bureau van de inschrijving van de nieuwe houder in het register
van communautaire kwekersrechten in kennis is gesteld, deze vruchte-
loos om een contractuele licentie heeft verzocht. De verzoeker moet bijzijn verzoek voldoende bewijsstukken betreffende zijn bergeefsepoging en in voorkomend geval de handelwijze van de nieuwe houdervoegen.
3. In het geval van een verzoek als bedoeld in artikel 29, lid 2, van
de basisverordening treedt de nieuwe houder als partij tot de proceduretoe. Lid 1 is in dit geval niet van toepassing.
Artikel 40
Inhoud van de beslissing op het verzoek om een dwanglicentie
De schriftelijke beslissing wordt door de voorzitter van het Bureau
ondertekend. De beslissing moet bevatten:
a) de vermelding dat zij door het Bureau is genomen;
b) de datum waarop zij is genomen;
c) de namen van de leden van het comité die aan de procedure hebben
deelgenomen;
d) de namen van de partijen in de procedure en hun vertegenwoordi-
gers voor de procedure;
e) een verwijzing naar het advies van de raad van bestuur;
f) een uiteenzetting van het onderwerp van het verzoek;
g) een samenvatting van de feiten;h) de gronden van de beslissing;
i) de uitspraak van het Bureau; in deze uitspraak wordt in voorkomend
geval vastgesteld op welke handelingen de dwanglicentie betrekkingheeft, welke bijzondere voorwaarden eraan zijn verbonden, aanwelke categorie van personen zij wordt verleend, en aan welkespecifieke eisen die personen moeten voldoen.
Artikel 41
Verlening van een dwanglicentie
1. De beslissing om een dwanglicentie te verlenen, moet een uiteen-
zetting bevatten van het openbaar belang dat in aanmerking is
genomen.
2. Als openbaar belang geldt met name:
a) de bescherming van het leven of de gezondheid van mens of dier;
b) de noodzaak, materiaal met bepaalde eigenschappen op de markt te
brengen;
c) de noodzaak, het kweken van verbeterde rassen te blijven aanmoe-
digen.
3. De dwanglicentie is niet uitsluitend.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 17
▼B
4. De dwanglicentie mag niet worden overgedragen, tenzij te zamen
met het deel van een onderneming dat van deze licentie gebruik maakt,of in het in artikel 29, lid 5, van de basisverordening bedoelde geval,
wanneer tegelijkertijd het houderschap van een hoofdzakelijk afgeleid
ras wordt overgedragen.
Artikel 42
Voorwaarden ten aanzien van de persoon aan wie een dwangli-
centie wordt verleend
1. Onverminderd andere voorwaarden als bedoeld in artikel 29, lid
3, van de basisverordening, moet de persoon aan wie de dwanglicentiewordt verleend, over de nodige financiële middelen en technische
bekwaamheden beschikken om gebruik van deze licentie te kunnen
maken.
2. Het voldoen aan de voorwaarden die aan de dwanglicentie zijn
verbonden en in de desbetreffende beslissing zijn vastgesteld, wordtals een omstandigheid in de zin van artikel 29, lid 4, van de basisver-ordening beschouwd.
3. Het Bureau bepaalt dat de persoon aan wie de dwanglicentie
wordt verleend geen rechtsvordering wegens inbreuk op het betrokken
communautaire kwekersrecht mag instellen, tenzij de houder weigert ofnalaat dit binnen twee maanden nadat hij daarom wordt verzocht, tedoen.
Artikel 43
Categorie van personen die aan specifieke eisen voldoen
1. Elke persoon die voornemens is gebruik te maken van een
dwanglicentie en behoort tot een categorie van personen die voldoet
aan specifieke eisen zoals bedoeld in artikel 29, lid 2, van de basisver-
ordening, moet dit bij aangetekende brief met verzoek omontvangstbevestiging ter kennis van het Bureau en de houder brengen.Deze kennisgeving moet met name bevatten:
a) de naam en het adres van de betrokken persoon overeenkomstig de
bepalingen die op de partijen in een procedure van toepassing zijnovereenkomstig artikel 2;
b) een uiteenzetting van de feiten waaruit blijkt dat hij aan de speci-
fieke eisen voldoet;
c) een beschrijving van de te verrichten handelingen; en
d) een verklaring dat de betrokken persoon over de nodige financiële
middelen beschikt om van de dwanglicentie gebruik te kunnenmaken, alsook gegevens over de technische bekwaamheden die hij
daartoe bezit.
2. Wanneer een persoon de voorwaarden inzake de in lid 1 bedoelde
kennisgeving heeft vervuld, schrijft het Bureau hem op zijn verzoek inhet register van communautaire kwekersrechten in. Hij mag eerst nadathij is ingeschreven van de dwanglicentie gebruik maken. De inge-schreven persoon en de houder worden van de inschrijving in kennis
gesteld.
3. Artikel 42, lid 3, is van overeenkomstige toepassing op een
persoon die krachtens lid 2 is ingeschreven. De rechterlijke beslissingwaartoe de rechtsvordering wegens inbreuk leidt, is verbindend voorde andere personen die zijn of zullen worden ingeschreven; hetzelfdegeldt, wanneer de desbetreffende procedure op een andere wijze wordtbeëindigd.
4. De in lid 2 bedoelde inschrijving kan slechts worden doorgehaald,
indien zich aan het einde van het eerste jaar of een volgend jaar sindsde verlening van de dwanglicentie en vóór het verstrijken van de even-tueel vastgestelde geldigheidsduur een verandering heeft voorgedaan inde specifieke eisen die in de beslissing tot verlening van deze licentiewaren vastgesteld, of in de overeenkomstig lid 2 aangetoonde finan-1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 18
▼B
ciële middelen en technische bekwaamheden. De ingeschreven persoon
en de houder worden van de doorhaling in kennis gesteld.
Afdeling 2
Licenties uit hoofde van artikel 100, lid 2, van de basisver-
ordening
Artikel 44
Licenties uit hoofde van artikel 100, lid 2, van de basisverordening
1. Een verzoek om een niet-uitsluitende contractuele licentie van een
nieuwe houder, als bedoeld in artikel 100, lid 2, van de basisverorde-ning, moet in het geval van de vroegere houder binnen twee maanden
of in het geval van een vroegere licentiehouder binnen vier maanden na
ontvangst van de kennisgeving door het Bureau dat de naam van denieuwe houder in het register van communautaire kwekersrechten isingeschreven, worden gedaan.
2. Bij een verzoek om een overeenkomstig artikel 100, lid 2, van de
basisverordening door het Bureau te verlenen licentie moeten de
stukken worden gevoegd waaruit blijkt dat het in lid 1 bedoelde
verzoek is afgewezen. De bepalingen van artikel 37, lid 1, onder a),b) en c), en lid 4, artikel 38, artikel 39, lid 3, artikel 40 met uitzonde-ring van het bepaalde onder f), artikel 41, leden 3 en 4, en artikel 42zijn van overeenkomstige toepassing.
TITEL III
PROCEDURE VOOR DE KAMER VAN BEROEP
Artikel 45
Inhoud van het beroepschrift
Het beroepschrift moet bevatten:
a) de aanduiding van de verzoeker als partij in de beroepsprocedure
overeenkomstig artikel 2;
b) het dossiernummer van de beslissing waartegen beroep wordt inge-
steld, en een uiteenzetting in welke mate wijziging of
nietigverklaring van de beslissing wordt gevorderd.
Artikel 46
Ontvangst van het beroepschrift
Wanneer het Bureau een beroepschrift ontvangt, brengt het daarop het
dossiernummer van de beroepsprocedure en de datum van ontvangstdoor het Bureau aan en deelt het de verzoeker mee binnen welke
termijn hij zijn uiteenzetting van de beroepsgronden moet indienen; de
verzoeker kan zich niet op het achterwege blijven van deze mededelingberoepen.
Artikel 47
Deelneming als partij in de beroepsprocedure
1. Het Bureau doet onverwijld een afschrift van het beroepschrift,
waarop het dossiernummer en de datum van ontvangst zijn vermeld,
aan de partijen toekomen die aan de procedure voor het Bureau hebbendeelgenomen.
2. De in lid 1 bedoelde partijen kunnen binnen twee maanden nadat
hun een afschrift van het beroepschrift is toegezonden, als partij aan deberoepsprocedure deelnemen.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 19
▼B
Artikel 48
Taken van het Bureau
1. De in artikel 70, lid 1, van de basisverordening bedoelde instantie
van het Bureau en de voorzitter van de Kamer van Beroep dragen erdoor middel van interne voorbereidende maatregelen zorg voor dat de
Kamer van Beroep de zaak kan onderzoeken zodra deze aan haar is
voorgelegd; de voorzitter kiest met name overeenkomstig artikel 46,lid 2, van de basisverordening de twee andere leden van de Kamervan Beroep en wijst, voordat de zaak aan de Kamer van Beroep wordtvoorgelegd, een rapporteur aan.
2. Voordat de zaak aan de Kamer van Beroep wordt voorgelegd,
doet de in artikel 70, lid 1, van de basisverordening bedoelde instantievan het Bureau onverwijld een exemplaar van de van elke partij in deberoepsprocedure ontvangen stukken aan elke andere partij in deberoepsprocedure toekomen.
3. De voorzitter van het Bureau draagt er zorg voor dat, voordat de
zaak aan de Kamer van Beroep wordt voorgelegd, de in artikel 89bedoelde bekendmaking geschiedt.
Artikel 49
Niet-ontvankelijkverklaring van het beroep
1. Wanneer het beroep niet aan de bepalingen van de basisverorde-
ning, met name de artikelen 67, 68 en 69, of van de onderhavige
basisverordening, met name artikel 45, voldoet, stelt de Kamer vanBeroep de verzoeker hiervan in kennis en verzoekt zij hem, zo moge-lijk, de vastgestelde gebreken binnen een door haar te bepalen termijnte verhelpen. Indien deze gebreken niet tijdig worden verholpen, verkl-aart de Kamer van Beroep het beroep niet-ontvankelijk.
2. Wanneer beroep wordt ingesteld tegen een beslissing van het
Bureau waartegen ook een rechtstreeks beroep als bedoeld in artikel74 van de basisverordening is ingesteld, legt de Kamer van Beroepmet de instemming van de verzoeker het beroep onverwijld als een
rechtstreeks beroep aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen voor; wanneer de verzoeker hiermee niet instemt, verklaart deKamer het beroep niet-ontvankelijk. Indien het beroep aan het Hof vanJustitie wordt voorgelegd, wordt het geacht op de in artikel 46bedoelde datum van ontvangst door het Bureau bij het Hof van Justitiete zijn ingesteld.
Artikel 50
Mondelinge behandeling
1. Nadat de zaak aan de Kamer van Beroep is voorgelegd, roept de
voorzitter van de Kamer van Beroep de partijen in de beroepsprocedureonverwijld voor de in artikel 77 van de basisverordening bedoeldemondelinge behandeling op en wijst hij hen op het bepaalde in artikel59, lid 2.
2. De mondelinge behandeling en de bewijsvoering vinden in
beginsel te zamen tijdens één zitting plaats.
3. Een verzoek om een nadere zitting is niet-ontvankelijk, tenzij het
op omstandigheden berust waarin zich sindsdien een wijziging heeft
voorgedaan.
Artikel 51
Onderzoek van het beroep
Tenzij anders wordt bepaald, zijn de bepalingen betreffende de proces-
voering voor het Bureau van overeenkomstige toepassing op deberoepsprocedure; onder de partijen in de procedure worden in ditgeval de partijen in de beroepsprocedure verstaan.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 20
▼B
Artikel 52
Beslissing op het beroep
1. Binnen drie maanden na de afsluiting van de mondelinge behan-
deling worden de partijen in de beroepsprocedure schriftelijk van debeslissing op het beroep in kennis gesteld.
2. De schriftelijke beslissing wordt door de voorzitter van de Kamer
van Beroep en de overeenkomstig artikel 48, lid 1, aangewezen rappor-teur ondertekend. De beslissing moet bevatten:
a) de vermelding dat zij door de Kamer van Beroep is genomen;
b) de datum waarop zij is genomen;
c) de namen van de voorzitter en de andere leden van de Kamer van
Beroep, die aan de beroepsprocedure hebben deelgenomen;
d) de namen van de partijen in de beroepsprocedure en hun vertegen-
woordigers voor de procedure;
e) een uiteenzetting van het onderwerp van het beroep;
f) een samenvatting van de feiten;
g) de gronden van de beslissing;h) de uitspraak van de Kamer van Beroep, met in voorkomend geval
een beslissing inzake de verdeling van de kosten of de terugbetaling
van rechten.
3. De schriftelijke beslissing van de Kamer van Beroep gaat verge-
zeld van de mededeling dat verder beroep kan worden ingesteld; in
deze mededeling wordt vermeld binnen welke termijn dit moetgeschieden. De partijen in de beroepsprocedure kunnen zich niet ophet achterwege blijven van deze mededeling beroepen.
TITEL IV
ALGEMENE BEPALINGEN BETREFFENDE DE PROCEDURES
HOOFDSTUK I
BESLISSINGEN; KENNISGEVINGEN EN MEDEDELINGEN;
STUKKEN
Artikel 53
Beslissingen
1. Elke beslissing van het Bureau draagt de handtekening en de
naam van het personeelslid dat overeenkomstig artikel 35 van de basis-verordening onder het gezag van de voorzitter van het Bureau daarvoorbevoegd is.
2. De beslissingen die tijdens een mondelinge behandeling voor het
Bureau worden genomen, kunnen ter zitting worden uitgesproken. Zeworden vervolgens op schrift gesteld en ter kennis van de partijen in
de procedure gebracht.
3. De beslissingen van het Bureau waartegen beroep krachtens
artikel 67 van de basisverordening of rechtstreeks beroep krachtens
artikel 74 van de basisverordening kan worden ingesteld, gaan verge-zeld van een mededeling waarin op deze mogelijkheid wordt gewezenen de in acht te nemen termijnen worden vermeld. De partijen in deprocedure kunnen zich niet op het achterwege blijven van deze mede-deling beroepen.
4. Taal- en schrijffouten en andere kennelijke onjuistheden in beslis-
singen van het Bureau worden gecorrigeerd.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 21
▼B
Artikel 54
Certificaat voor het communautaire kwekersrecht
1. Wanneer het Bureau een communautair kwekersrecht verleent,
geeft het, te zamen met de desbetreffende beslissing, ten bewijze van
de verlening een certificaat voor het communautaire kwekersrecht af.
2. Het Bureau geeft het certificaat voor het communautaire kwekers-
recht in de door de houder gewenste officiële talen van deGemeenschap af.
3. Het Bureau kan, op verzoek, een duplicaat van het certificaat aan
de rechthebbende afgeven, indien wordt aangetoond dat het origineel
verloren of vernietigd is.
Artikel 55
Kennisgevingen en mededelingen
Tenzij anders wordt bepaald, vermeldt elke kennisgeving of medede-
ling van het Bureau of een onderzoeksbureau ten minste de naam vanhet bevoegde personeelslid.
Artikel 56
Het recht om te worden gehoord
1. Wanneer het Bureau vaststelt dat geen beslissing overeenkomstig
de aanvraag of het verzoek kan worden genomen, deelt het de vastge-stelde gebreken aan de betrokken partij in de procedure mee en
verzoekt het haar deze binnen een door hem te bepalen termijn te
verhelpen. Indien de vastgestelde en meegedeelde gebreken niet tijdigworden verholpen, neemt het Bureau zijn beslissing.
2. Wanneer het Bureau opmerkingen van een partij in de procedure
ontvangt, deelt het deze aan de andere partijen in de procedure mee enverzoekt het hun, zo het dit noodzakelijk acht, hierop binnen een door
hem te bepalen termijn te antwoorden. Indien het Bureau niet tijdig een
antwoord ontvangt, neemt het later ingediende stukken niet in aanmer-king.
Artikel 57
Door de partijen in de procedure ingediende stukken
1. Als datum van ontvangst van een door een partij in de procedure
ingediend stuk geldt de datum waarop dit stuk daadwerkelijk tenkantore van het Bureau, het in artikel 30, lid 4, van de basisverordeningbedoelde nationale orgaan of de in deze bepaling bedoelde dienst
inkomt.
2. Met uitzondering van bijlagen moet elk stuk dat door een partij in
de procedure wordt ingediend, door haar of haar vertegenwoordigervoor de procedure zijn ondertekend.
3. Met instemming van de raad van bestuur kan het Bureau toestaan,
dat de partijen in de procedure voor het indienen van stukken van tele-
graaf, telex, fax of andere communicatiemiddelen gebruik maken en
stelt het dienaangaande nadere voorschriften vast.
4. Wanneer een stuk niet op regelmatige wijze is ondertekend of
wanneer het op de in lid 3 bedoelde wijze is ingediend, dient de partijin de procedure binnen een maand het overeenkomstig lid 2 onderte-kende origineel van dit stuk over te leggen. Indien dit origineelbinnen deze termijn wordt overgelegd, blijft de datum van ontvangst
van het oorspronkelijk ingediende stuk gelden; zo niet, wordt het
geacht niet te zijn ontvangen.
5. Het Bureau kan een verlenging van de in lid 4 vastgestelde
termijn toestaan wanneer de partij in de procedure het betrokken stukenkel rechtstreeks bij het Bureau mag indienen. De verlenging magten hoogste twee weken bedragen.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 22
▼B
6. Van stukken die aan andere partijen in de procedure of aan het
betrokken onderzoeksbureau moeten worden meegedeeld, en stukkendie betrekking hebben op twee of meer aanvragen van een communau-
tair kwekersrecht of twee of meer verzoeken om een licentie, moet een
voldoende aantal exemplaren worden ingediend. Wanneer er exem-plaren te kort zijn, wordt op kosten van de betrokken partij voor extraexemplaren gezorgd.
Artikel 58
Bewijsstukken
1. Met betrekking tot in kracht van gewijsde gegane rechterlijke
beslissingen of eindbeslissingen van andere instanties, niet zijndebeslissingen van het Bureau, wordt een afschrift dat door de rechter-lijke of andere instantie die de beslissing heeft genomen, vooreensluidend is gewaarmerkt, als een voldoende bewijsstuk beschouwd.
2. Met betrekking tot andere door de partijen in de procedure in te
dienen stukken wordt het origineel of een voor eensluidend gewaar-merkt afschrift als een voldoende bewijsstuk beschouwd.
HOOFDSTUK II
MONDELINGE BEHANDELING EN BEWIJSVOERING
Artikel 59
Oproeping voor de mondelinge behandeling
1. De partijen in de procedure worden voor de in artikel 77 van de
basisverordening bedoelde mondelinge behandeling opgeroepen; zijworden in de oproeping opmerkzaam gemaakt op het bepaalde in lid2 van het onderhavige artikel. De oproeping wordt ten minste eenmaand van tevoren gedaan, tenzij de partijen met het Bureau eenkortere termijn overeenkomen.
2. Wanneer een partij in de procedure die op regelmatige wijze voor
de mondelinge behandeling is opgeroepen, niet overeenkomstig de
oproeping voor het Bureau verschijnt, kan de procedure in haar afwe-
zigheid worden voortgezet.
Artikel 60
Bewijsvoering
1. Wanneer het Bureau het noodzakelijk acht partijen in de proce-
dure, getuigen of deskundigen te horen of een inspectie te verrichten,neemt het dienaangaande een beslissing waarin het de te nemen maat-
regelen ter verkrijging van bewijs, de relevante feiten waarvan het
bewijs moet worden geleverd, en de dag, tijd en plaats van het verhoorof de inspectie vermeldt. Wanneer een partij in de procedure om hethoren van getuigen of deskundigen verzoekt, stelt het Bureau in zijnbeslissing dienaangaande de termijn vast waarbinnen deze partij aan
het Bureau de namen en adressen moet opgeven van de getuigen of
deskundigen die zij wil doen horen.
2. De te horen partij in de procedure, getuige of deskundige wordt
ten minste een maand van tevoren opgeroepen tenzij zij (hij) met hetBureau een kortere termijn overeenkomt. De oproeping moet bevatten:
a) een uittreksel van de in lid 1 bedoelde beslissing, waarin met name
wordt vermeld op welke dag, tijd en plaats het verhoor zal plaats-vinden en over welke feiten de partij, getuige of deskundige zalworden gehoord;
b) de namen van de partijen in de procedure en de vermelding van de
rechten van getuigen en deskundigen uit hoofde van artikel 62,leden 2, 3 en 4;
c) de vermelding dat de partij, getuige of deskundige kan verzoeken te
worden gehoord door de bevoegde rechterlijke of andere instantievan de staat waar zij (hij) haar (zijn) woonplaats heeft, en een1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 23
▼B
verzoek om het Bureau binnen de termijn die het vaststelt, te laten
weten of zij (hij) bereid is voor het Bureau te verschijnen.
3. Voordat een partij in de procedure, getuige of deskundige wordt
gehoord, wordt haar (hem) meegedeeld dat het Bureau de bevoegde
rechterlijke of andere instantie van de staat waar zij (hij) haar (zijn)
woonplaats heeft, kan verzoeken haar (hem) onder eed of in een anderebindende vorm opnieuw te horen.
4. Wanneer een getuige of deskundige door een bevoegde rechter-
lijke of andere instantie zal worden gehoord, wordt dit aan de partijenin de procedure meegedeeld. Zij hebben het recht, het verhoor bij tewonen en de partij, getuige of deskundige die verklaringen aflegt, te
ondervragen, hetzij door tussenkomst van genoemde instantie, hetzij
rechtstreeks.
Artikel 61
Aanwijzing van deskundigen
1. Wanneer het Bureau een deskundige aanwijst, bepaalt het in
welke vorm deze zijn verslag moet indienen.
2. De aan de deskundige verstrekte opdracht moet bevatten:
a) een nauwkeurige taakomschrijving;
b) de termijn waarbinnen hij zijn verslag moet indienen;
c) de namen van de partijen in de procedure;
d) de vermelding van zijn rechten uit hoofde van artikel 62, leden 2, 3
en 4.
3. Het Bureau kan met het oog op de opstelling van het deskundi-
genverslag het onderzoeksbureau dat het technische onderzoek heeftverricht, verzoeken overeenkomstig de gegeven instructies materiaalter beschikking te stellen. Het Bureau kan, zo nodig, ook partijen in
de procedure of derden om materiaal verzoeken.
4. De partijen in de procedure ontvangen een exemplaar van het
schriftelijke verslag, zo nodig met een vertaling.
5. De partijen in de procedure kunnen een deskundige wraken.
Artikel 48, lid 3, en artikel 81, lid 2, van de basisverordening zijn vanovereenkomstige toepassing.
6. Het bepaalde in artikel 13, leden 2 en 3, is van overeenkomstige
toepassing ten aanzien van de door het Bureau aangewezen deskundige.Wanneer het Bureau een deskundige aanwijst, wijst het hem op zijn
geheimhoudingsplicht.
Artikel 62
Kosten van de bewijsvoering
1. Het Bureau kan bepalen dat, wanneer een partij in de procedure
om maatregelen ter verkrijging van bewijs verzoekt, zij eerst een waar-
borgsom aan het Bureau moet overmaken die het Bureau op grond van
een raming van de kosten vaststelt.
2. De getuigen en deskundigen, die worden opgeroepen door en
verschijnen voor het Bureau hebben recht op een passende vergoedingvan hun reis- en verblijfkosten. Er kan hun een voorschot wordentoegekend.
3. De getuigen die recht hebben op een vergoeding als bedoeld in
lid 2, hebben ook recht op een passende vergoeding wegens inkomsten-
derving; de deskundigen hebben recht op een honorarium, tenzij zij
personeelslid van een onderzoeksbureau zijn. De vergoeding wordtaan de getuigen betaald, nadat zij zijn gehoord; het honorarium wordtaan de deskundigen betaald, nadat zij hun opdracht hebben voltooid.
4. De in de leden 2 en 3 bedoelde vergoedingen worden overeen-
komstig de nadere voorschriften en binnen de grenzen van de inbijlage vastgestelde schalen, door het Bureau betaald.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 24
▼B
Artikel 63
Verslag van de mondelinge behandeling en de bewijsvoering
1. Van de mondelinge behandeling en de bewijsvoering wordt een
verslag opgesteld dat de hoofdzaken hiervan, de ter zake dienendeverklaringen van de partijen in de procedure, de verklaringen van departijen, getuigen en deskundigen, die zijn gehoord, en in voorkomendgeval de tijdens een inspectie gedane vaststellingen, bevat.
2. Het verslag van de verklaringen van een partij in de procedure,
getuige of deskundige die is gehoord, wordt haar (hem) voorgelegd of
ter kennisneming overhandigd. In het verslag wordt aangetekend dat
deze formaliteit is vervuld en dat degene die de verklaringen heeftafgelegd, het verslag heeft goedgekeurd. Wanneer deze het verslagniet goedkeurt, wordt melding gemaakt van zijn bezwaren.
3. Het verslag wordt ondertekend door het personeelslid dat het
heeft opgesteld en het personeelslid dat de mondelinge behandeling ofde bewijsvoering heeft geleid.
4. De partijen in de procedure ontvangen een exemplaar van het
verslag, zo nodig met een vertaling.
HOOFDSTUK III
BETEKENING
Artikel 64
Algemene bepalingen betreffende de betekening
1. De betekening van stukken aan een partij in een procedure voor
het Bureau geschiedt in het geval van het certificaat aan de hand vanhet origineel en voor het overige aan de hand van door het Bureau voor
eensluidend gewaarmerkte afschriften van de originelen. Afschriften
van door andere partijen in de procedure ingediende stukken behoevenniet voor eensluidend te worden gewaarmerkt.
2. Wanneer een of meer partijen in de procedure een vertegenwoor-
diger voor de procedure hebben aangewezen, geschiedt de betekeningovereenkomstig lid 1 aan deze laatste.
3. De betekening geschiedt:
a) per post overeenkomstig artikel 65;
b) door terhandstelling overeenkomstig artikel 66;
c) door middel van een bericht in het Publikatieblad overeenkomstig
artikel 67.
Artikel 65
Betekening per post
1. De betekening van stukken, of afschriften van stukken, die
betrekking hebben op handelingen waarvoor in artikel 79 van de basis-
verordening betekening is voorgeschreven geschiedt bij aangetekendebrief met verzoek om ontvangstbevestiging.
2. De betekening van stukken aan personen die niet hun woonplaats
of plaats van vestiging, noch een vaste inrichting in de Gemensschaphebben en die niet overeenkomstig artikel 82 van de basisverordeningeen vertegenwoordiger voor de procedure hebben aangewezen,geschiedt bij gewone brief aan het bij het Bureau laatst bekende adres
van de betrokken persoon. De betekening wordt geacht te zijn
geschied, ook al wordt de brief als onbestelbaar aan de afzender terug-gezonden.
3. Wanneer de betekening bij aangetekende brief met of zonder
verzoek om ontvangstbevestiging geschiedt, wordt deze brief geachtdoor de geadresseerde te zijn ontvangen op de tiende dag nadat hij isgepost, tenzij hij de geadresseerde niet of op een latere dag heeftbereikt; bij betwisting moet het Bureau naar gelang van het geval1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 25
▼B
bewijzen dat de brief ter bestemming is aangekomen of op een
bepaalde datum aan de geadresseerde is overhandigd.
4. De betekening bij aangetekende brief met of zonder verzoek om
ontvangstbevestiging wordt geacht te zijn geschied, ook al weigert degeadresseerde de brief te aanvaarden of voor ontvangst ervan tetekenen.
5. Voor zover de betekening per post niet in de leden 1 tot en met 4
is geregeld, is het recht van de Staat waar de betekening geschiedt, van
toepassing.
Artikel 66
Betekening door terhandstelling
De betekening van een stuk kan ten kantore van het Bureau geschieden
door terhandstelling daarvan aan de persoon voor wie het is bestemd,die voor ontvangst tekent. De betekening wordt geacht te zijn geschied,
ook al weigert deze persoon het stuk te aanvaarden of voor ontvangst
te tekenen.
Artikel 67
Betekening door middel van een bericht in het Publikatieblad
Wanneer het adres van de persoon voor wie een stuk is bestemd, niet
kan worden achterhaald of wanneer betekening overeenkomstig artikel
65, lid 1, ook na een tweede poging door het Bureau onmogelijk is
gebleken, geschiedt de betekening door plaatsing van een bericht inhet in artikel 89 bedoelde Mededelingenblad. De voorzitter van hetBureau stelt dienaangaande nadere voorschriften vast.
Artikel 68
Onregelmatigheden bij de betekening
Wanneer het Bureau niet kan bewijzen dat een stuk dat de geadres-
seerde heeft bereikt op regelmatige wijze is betekend, of wanneer de
bepalingen betreffende de betekening niet in acht zijn genomen, wordthet stuk geacht te zijn betekend op de datum waarop het volgens hetdoor het Bureau te leveren bewijs is ontvangen.
HOOFDSTUK IV
TERMIJNEN; ONDERBREKING VAN DE PROCEDURE
Artikel 69
Berekening van de termijnen
1. De termijnen worden vastgesteld in volle jaren, maanden, weken
of dagen.
2. Een termijn wordt berekend vanaf de dag volgende op die waarop
het feit dat voor het ingaan van die termijn bepalend is (hierna „hetrelevante feit” te noemen), zich voordoet; dit feit is hetzij een hande-ling, hetzij het verstrijken van een andere termijn. Tenzij anders wordtbepaald, geldt, wanneer de handeling een betekening is, de ontvangstvan het betekende stuk als het relevante feit.
3. In afwijking van het bepaalde in lid 2, wordt een termijn bere-
kend vanaf de vijftiende dag volgende op die waarop debekendmaking van de relevante handeling geschiedt; deze handeling ishetzij een bericht als bedoeld in artikel 67, hetzij een beslissing van hetBureau, voor zover deze niet aan de betrokken persoon wordt betekend,
hetzij een handeling van een partij in de procedure, waarvoor bekend-
making is voorgeschreven.
4. Een termijn die in één of meer jaren is uitgedrukt, loopt in het
kalenderjaar waarin hij eindigt, af in de maand en op de dag diedezelfde naam en cijferaanduiding hebben als de maand waarin en dedag waarop het relevante feit zich heeft voorgedaan; wanneer in1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 26
▼B
bedoelde maand geen dag met dezelfde cijferaanduiding voorkomt,
loopt de termijn op de laatste dag van die maand af.
5. Een termijn die in één of meer maanden is uitgedrukt, loopt in de
kalendermaand waarin hij eindigt, af op de dag die dezelfde cijferaan-
duiding heeft als de dag waarop het relevante feit zich heeft
voorgedaan; wanneer in bedoelde maand geen dag met dezelfde cijfer-aanduiding voorkomt, loopt de termijn op de laatste dag van die maandaf.
6. Een termijn die in één of meer weken is uitgedrukt, loopt in de
kalenderweek waarin hij eindigt, af op de dag die dezelfde naam heeftals de dag waarop het relevante feit zich heeft voorgedaan.
Artikel 70
Duur van de termijnen
De overeenkomstig de basisverordening of de onderhavige verordening
door het Bureau vast te stellen termijnen bedragen ten minste éénmaand en ten hoogste drie maanden. In bepaalde bijzondere gevallenkan de termijn tot ten hoogste zes maanden worden verlengd, indien
daartoe vóór het verstrijken ervan een verzoek wordt ingediend.
Artikel 71
Verlenging van de termijnen
1. Wanneer een termijn afloopt op een dag waarop het Bureau niet
voor het in ontvangst nemen van stukken is geopend, of op een dagwaarop om andere dan de in lid 2 genoemde redenen in de plaats
waar het Bureau gevestigd is geen normale postbestelling plaatsvindt,
wordt deze termijn verlengd tot de eerstvolgende dag waarop hetBureau voor het in ontvangst nemen van stukken is geopend en denormale postbestelling plaatsvindt. De in de eerste zin bedoelde dagenworden vóór het begin van elk kalenderjaar door de voorzitter van hetBureau vastgesteld en bekendgemaakt.
2. Wanneer een termijn afloopt op een dag waarop de postbestelling
in een Lid-Staat of het postverkeer tussen een Lid-Staat en de plaats
waar het Bureau gevestigd is algemeen onderbroken of ten gevolge
van een onderbreking verstoord is, wordt ten aanzien van de partijenin de procedure die hun woonplaats, hun plaats van vestiging of eenvaste inrichting in die Lid-Staat hebben of die vertegenwoordigersvoor de procedure hebben aangewezen welke hun kantoor in die Lid-
Staat hebben, deze termijn verlengd tot de eerstvolgende dag na het
einde van de periode van onderbreking of verstoring. Wanneer debetrokken Lid-Staat de Lid-Staat is waar het Bureau is gevestigd, isdeze bepaling op alle partijen in de procedure van toepassing. Deduur van de periode van onderbreking of verstoring wordt door devoorzitter van het Bureau vastgesteld en bekendmaakt.
3. Het bepaalde in de leden 1 en 2 is van overeenkomstige toepas-
sing op de nationale organen en de diensten, bedoeld in artikel 30, lid
4, van de basisverordening, en op de onderzoeksbureaus.
Artikel 72
Onderbreking van de procedure
1. De procedure voor het Bureau wordt onderbroken:
a) in het geval van overlijden of handelingsonbekwaamheid van de
aanvrager of de houder van een communautair kwekersrecht, depersoon die om een door het Bureau te verlenen licentie verzoekt
of de persoon die tot een dergelijke licentie gerechtigd is, dan wel
de vertegenwoordiger voor de procedure van een van deze partijen;
b) ingeval een dergelijke persoon als gevolg van beslag op zijn
vermogen de procedure voor het Bureau niet kan voortzetten.
2. Zodra de vereiste gegevens betreffende de identiteit van de
persoon die bevoegd is om de procedure als partij of als vertegenwoor-diger voort te zetten, in het betrokken register zijn ingeschreven, deelt1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 27
▼B
het Bureau deze persoon en de andere partijen mee dat de procedure
zal worden hervat op de datum die het vaststelt.
3. De termijnen beginnen opnieuw te lopen op de dag waarop de
procedure wordt hervat.
4. Het technische onderzoek of de technische controle van het
betrokken ras door een onderzoeksbureau wordt ondanks de onderbre-king van de procedure voortgezet, indien de daarvoor verschuldigderechten reeds aan het Bureau zijn betaald.
HOOFDSTUK V
VERTEGENWOORDIGERS VOOR DE PROCEDURE
Artikel 73
Aanstelling van een vertegenwoordiger voor de procedure
1. Wanneer een vertegenwoordiger voor de procedure wordt aange-
steld, moet dit aan het Bureau worden meegedeeld. In deze mededelingmoeten de naam en het adres van de vertegenwoordiger wordenvermeld; het bepaalde in artikel 2, leden 2 en 3, is van overeenkom-stige toepassing.
2. Onverminderd het bepaalde in artikel 2, lid 4, moet, wanneer de
vertegenwoordiger een werknemer van de betrokken partij is, dit even-
eens in de in lid 1 bedoelde mededeling worden vermeld. Een door eenpartij overeenkomstig artikel 82 van de basisverordening aan te stellenvertegenwoordiger mag geen werknemer van haar zijn.
3. Wanneer niet aan het bepaalde in de leden 1 en 2 is voldaan,
wordt de mededeling geacht niet te zijn ontvangen.
4. Wanneer een vertegenwoordiger ophoudt vertegenwoordiger te
zijn, wordt hij nog als zodanig beschouwd, totdat aan het Bureau wordtmeegedeeld dat zijn volmacht is beëindigd. Tenzij in de volmachtanders is bepaald, eindigt deze echter ten aanzien van het Bureau bijhet overlijden van de volmachtgever.
5. Wanneer er twee of meer partijen in de procedure zijn die geza-
menlijk handelen, wordt, indien zij niet aan het Bureau hebben
meegedeeld dat een vertegenwoordiger is aangesteld, de partij die inde aanvraag van een communautair kwekersrecht, in het verzoek omeen door het Bureau te verlenen licentie of in het bezwaarschrift alseerste wordt genoemd, geacht als vertegenwoordiger van de anderepartij of partijen te zijn aangesteld.
Artikel 74
Bewijs van volmacht van de vertegenwoordiger voor de procedure
1. Wanneer aan het Bureau wordt meegedeeld dat een vertegen-
woordiger voor de procedure is aangesteld, moet binnen de door hetBureau vastgestelde termijn een bewijs van volmacht bij het Bureauworden ingediend dat aan het dossier wordt toegevoegd, tenzij anderswordt bepaald. Wanneer het bewijs van volmacht niet tijdig wordtingediend, worden de door de vertegenwoordiger verrichte procedure-
handelingen geacht niet te zijn verricht.
2. Er kan een volmacht voor één of meer procedures worden
verstrekt; naar gelang hiervan moet het bewijs van volmacht in één ofmeer exemplaren worden ingediend. Er kan ook een algemenevolmacht worden verstrekt om in alle procedures waarin de volmacht-gever partij is, als zijn vertegenwoordiger op te treden; in dit geval
volstaat het dat het bewijs van volmacht in één exemplaar wordt inge-
diend.
3. De voorzitter van het Bureau kan bepalen welke gegevens het
bewijs van volmacht, met inbegrip van de in lid 2 bedoelde algemenevolmacht, moet bevatten en daarvoor kosteloos formulieren ter beschik-king te stellen.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 28
▼B
HOOFDSTUK VI
VERDELING EN VASTSTELLING VAN DE KOSTEN
Artikel 75
Verdeling van de kosten
1. De beslissing over de verdeling van de kosten wordt opgenomen
in de beslissing op het verzoek tot nietigverklaring of vervallenverkla-ring van een communautair kwekersrecht of in de beslissing op het
beroep.
2. In het geval van een verdeling van de kosten overeenkomstig
artikel 85, lid 1, van de basisverordening vermeldt het Bureau dezeverdeling in de uiteenzetting van de gronden van de beslissing op hetverzoek tot nietigverklaring of vervallenverklaring van een communau-tair kwekersrecht of van de beslissing op het beroep. De partijen in de
procedure kunnen zich niet op het ontbreken van deze vermelding
beroepen.
Artikel 76
Vaststelling van de kosten
1. Een verzoek tot vaststelling van de kosten is slechts ontvankelijk,
nadat het Bureau de beslissing heeft genomen waarop dit verzoekbetrekking heeft, en in het geval van een beroep tegen deze beslissing,nadat de Kamer van Beroep op dit beroep heeft beslist. Een kostenstaatmet bewijsstukken moet bij het verzoek worden gevoegd.
2. De kosten kunnen worden vastgesteld, zodra ze aannemelijk zijn
gemaakt.
3. Wanneer een partij in de procedure de kosten van een andere
partij in de procedure moet dragen, kan van haar geen betaling vanandere kosten worden verlangd dan die bedoeld in lid 4. Wanneer dein het gelijk gestelde partij door meer dan één gemachtigde, raadsmanof advocaat wordt vertegenwoordigd, behoeft de in het ongelijkgestelde partij de in lid 4 bedoelde kosten slechts voor één van die
vertegenwoordigers te dragen.
4. De voor de procedure noodzakelijke kosten omvatten:
a) de kosten van getuigen en deskundigen, die door het Bureau aan
hen zijn vergoed;
b) de reis- en verblijfkosten van een partij in de procedure en van een
gemachtigde, raadsman of advocaat, die op regelmatige wijze als
vertegenwoordiger voor het Bureau is aangesteld, binnen de grenzen
van de in de bijlage vastgestelde schalen;
c) het honorarium van een gemachtigde, raadsman of advocaat, die op
regelmatige wijze als vertegenwoordiger van een partij in de proce-
dure voor het Bureau is aangesteld, binnen de grenzen van de in de
bijlage vastgestelde schalen.
Artikel 77
Kostenregeling
In het geval van een kostenregeling als bedoeld in artikel 85, lid 4, van
de basisverordening bekrachtigt het Bureau deze regeling in een tot debetrokken partijen in de procedure gerichte mededeling. Wanneer indeze mededeling tevens een regeling inzake het bedrag van de tebetalen kosten wordt bekrachtigd, is een verzoek tot vaststelling vande kosten niet-ontvankelijk.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 29
▼B
TITEL V
VOORLICHTING VAN HET PUBLIEK
HOOFDSTUK I
REGISTERS; OPENBARE INZAGE EN INSPECTIE; BEKENDMA-
KINGEN
Afdeling 1
Registers
Artikel 78
In de registers in te schrijven gegevens betreffende procedures en
communautaire kwekersrechten
1. De volgende „andere gegevens” als bedoeld in artikel 87, lid 3,
van de basisverordening worden in het register van de aanvragen totverlening van communautaire kwekersrechten ingeschreven:
a) de datum van bekendmaking, wanneer deze bekendmaking een rele-
vant feit voor de berekening van termijnen is;
b) bezwaren, met vermelding van de datum van indiening van het
bezwaarschrift, de naam en het adres van degene die bezwaarmaakt, en van zijn vertegenwoordiger voor de procedure;
c) gegevens inzake voorrang (datum en staat van de vroegere
aanvraag);
d) het feit dat met betrekking tot een aanspraak op een communautair
kwekersrecht een vordering als bedoeld in artikel 98, lid 4, of artikel99 van de basisverordening is ingesteld, alsook de in kracht vangewijsde gegane rechterlijke beslissing over deze vordering of het
feit dat de desbetreffende procedure op een andere wijze is beëin-
digd.
2. De volgende „andere gegevens” als bedoeld in artikel 87, lid 3,
van de basisverordening worden op verzoek in het register van commu-nautaire kwekersrechten ingeschreven:
a) de vestiging van een zekerheidsrecht of een zakelijk recht op een
communautair kwekersrecht;
b) het feit dat met betrekking tot een communautair kwekersrecht een
vordering als bedoeld in artikel 98, leden 1 en 2, of artikel 99 vande basisverordening is ingesteld, alsook de in kracht van gewijsdegegane rechterlijke beslissing over deze vordering of het feit dat dedesbetreffende procedure op een andere wijze is beëindigd.
3. De voorzitter van het Bureau stelt nadere voorschriften inzake de
inschrijving vast en kan bepalen dat met het oog op de goede werking
van het Bureau andere gegevens in de registers worden ingeschreven.
Artikel 79
Inschrijving van de overdracht van een communautair kwekers-
recht
1. Elke overdracht van een communautair kwekersrecht wordt in het
register van communautaire kwekersrechten ingeschreven na overleg-ging van de akte van overdracht, van officiële bescheiden die deoverdracht bevestigen of van uittreksels uit deze akte of bescheiden,die op voldoende wijze de overdracht aantonen. Het Bureau bewaart
een exemplaar van deze stukken in zijn archief.
2. De inschrijving van een overdracht kan slechts worden gewei-
gerd, wanneer niet aan de in lid 1 en in artikel 23 van debasisverordening vastgestelde voorwaarden is voldaan.
3. Het bepaalde in de leden 1 en 2 is van overeenkomstige toepas-
sing op de overdracht van de aanspraak op een communautairkwekersrecht met betrekking tot hetwelk een aanvraag in het registervan de aanvragen tot verlening van communautaire kwekersrechten is1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 30
▼B
ingeschreven. De verwijzing naar het register van communautaire
kwekersrechten wordt in dit geval gelezen als een verwijzing naar hetregister van de aanvragen tot verlening van communautaire kwekers-
rechten.
Artikel 80
Algemene voorwaarden betreffende inschrijvingen in de registers
Onverminderd andere bepalingen van de basisverordening of de onder-
havige verordening, kan elke belanghebbende een verzoek ominschrijving of doorhaling van een inschrijving in de registers doen.Het verzoek moet schriftelijk worden gedaan, onder bijvoeging van de
nodige bewijsstukken.
Artikel 81
Voorwaarden betreffende bijzondere inschrijvingen in de registers
1. Wanneer een aangevraagd of verleend communautair kwekers-
recht in een faillissementsprocedure of soortgelijke procedure isbetrokken, wordt dit op verzoek van de bevoegde nationale instantiein het register van de aanvragen tot verlening van communautairekwekersrechten, respectievelijk het register van communautaire
kwekersrechten ingeschreven. Deze inschrijving wordt ook op verzoek
van de bevoegde nationale instantie doorgehaald. De inschrijving endoorhaling zijn in dit geval kosteloos.
2. Lid 1 is van overeenkomstige toepassing op de instelling van
vorderingen als bedoeld in de artikelen 98 en 99 van de basisverorde-ning, en de in kracht van gewijsde gegane rechterlijke beslissingen
over deze vorderingen of de beëindiging van de desbetreffende proce-
dures op een andere wijze.
3. In het geval van een identificatie van rassen als oorspronkelijk en
hoofdzakelijk afgeleid, kunnen de partijen in de procedure gezamenlijkof afzonderlijk een verzoek om inschrijving indienen. Wanneer slechtséén partij een verzoek indient, moeten daarbij voldoende bewijsstukken
inzake de in artikel 87, lid 2, onder h), van de basisverordening
bedoelde handelingen worden gevoegd, ter vervanging van het verzoekvan de andere partij.
4. Bij een verzoek om inschrijving van een exclusieve contractuele
licentie of van de vestiging van een zekerheidsrecht of een zakelijkrecht op een communautair kwekersrecht moeten voldoende bewijs-
stukken worden gevoegd.
Artikel 82
Openbare inzage van de registers
1. De registers kunnen ten kantore van het Bureau door het publiek
worden ingezien.
2. Een ieder die daarom verzoekt, kan tegen betaling van een recht
uittreksels uit de registers verkrijgen.
3. De voorzitter van het Bureau kan voorzien in de mogelijkheid
van openbare inzage ten kantore van de nationale organen of de dien-
sten, bedoeld in artikel 30, lid 4, van de basisverordening.
Afdeling 2
Bewaring van stukken; openbare inzage van stukken;
inspectie van geteelde rassen
Artikel 83
Bewaring van dossiers
1. Alle stukken betreffende een procedure worden in een genum-
merd dossier bewaard, met uitzondering van de stukken betreffende deverschoning of wraking van leden van de Kamer van Beroep of perso-1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 31
▼B
neelsleden van het Bureau of van het betrokken onderzoeksbureau, die
afzonderlijk worden bewaard.
2. Het Bureau bewaart één exemplaar van het in lid 1 bedoelde
dossier („het archiefexemplaar”), dat als het authentieke, complete
exemplaar van het dossier geldt. De onderzoeksbureaus mogen een
exemplaar van de stukken betreffende procedures bewaren („het onder-zoeksexemplaar”), maar zijn te allen tijde gehouden tot afgifte van deoriginelen die niet in het bezit van het Bureau zijn.
3. De voorzitter van het Bureau stelt nadere voorschriften inzake de
vorm van de dossiers vast.
Artikel 84
Inzage van stukken
1. Een verzoek om inzage van stukken moet schriftelijk bij het
Bureau worden ingediend.
2. De stukken worden ten kantore van het Bureau ingezien. Op
verzoek kunnen de stukken echter worden ingezien ten kantore van denationale organen of de diensten, bedoeld in artikel 30, lid 4, van debasisverordening, in de Lid-Staat waar de indiener van het verzoek
zijn woonplaats, zijn plaats van vestiging of een vaste inrichting heeft.
3. Het Bureau kan de persoon die stukken wenst in te zien, op zijn
verzoek afschriften daarvan verstrekken. Hiervoor kan een bijzonder
recht worden aangerekend. Op verzoek kunnen ook schriftelijk gege-vens uit de stukken worden meegedeeld. Het Bureau kan echter eisendat van de mogelijkheid tot raadpleging van de stukken in persoongebruik wordt gemaakt, wanneer het dit wegens de hoeveelheid mee
te delen gegevens passend acht.
Artikel 85
Inspectie van de teelt van de rassen
1. Een verzoek om inspectie van de teelt van de rassen moet schrif-
telijk bij het Bureau worden gedaan. Het bevoegde onderzoeksbureauregelt na verkregen toestemming van het Bureau de toegang tot de
proefvelden.
2. Onverminderd het bepaalde in artikel 88, lid 3, van de basisver-
ordening, laat de onderhavige verordening de algemene toegang van
bezoekers tot de proefvelden onverlet, mits alle geteelde rassen wordengecodeerd, het bevoegde onderzoeksbureau passende, door het Bureaugoedgekeurde, maatregelen treft om het wegnemen van materiaal tevoorkomen en alle nodige maatregelen ter bescherming van de rechten
van de aanvragers en houders van communautaire kwekersrechten
worden genomen.
3. De voorzitter van het Bureau kan nadere voorschriften vaststellen
inzake de procedures voor de inspectie van de teelt van de rassen enhet toezicht op de in lid 2 bedoelde maatregelen.
Artikel 86
Vertrouwelijke informatie
Met het oog op de vertrouwelijke behandeling van informatie stelt het
Bureau kosteloos formulieren ter beschikking, waarvan de aanvragervan een communautair kwekersrecht gebruik moet maken voor deindiening van een verzoek geen inzage in de gegevens betreffendecomponenten te verlenen overeenkomstig artikel 88, lid 3, van debasisverordening.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 32
▼B
Afdeling 3
Bekendmakingen
Artikel 87
Mededelingenblad
1. De ten minste om de twee maanden uit te geven publikatie,
bedoeld in artikel 89 van de basisverordening, draagt de titel „Medede-lingenblad van het Communautair Bureau voor Planterassen”, hierna„het Mededelingenblad” te noemen.
2. In het Mededelingenblad worden ook de gegevens bekendge-
maakt die overeenkomstig artikel 78, lid 1, onder c) en d), en lid 2,en artikel 79 van de onderhavige verordening in de registers zijn inge-schreven.
Artikel 88
Bekendmaking van verzoeken om door het Bureau te verlenen
licenties en de beslissingen over die verzoeken
De datum van ontvangst van een verzoek om een door het Bureau te
verlenen licentie en de datum waarop de beslissing over dat verzoekis genomen, de namen en adressen van de partijen in de procedure ende verlangde of gedane uitspraak worden in het Mededelingenblad
bekendgemaakt. Indien is beslist een dwanglicentie te verlenen, wordt
de inhoud van die beslissing eveneens bekendgemaakt.
Artikel 89
Bekendmaking van beroepen en de beslissingen daarop
De datum van ontvangst van het beroepschrift en de datum waarop de
beslissing op het beroep is genomen, de namen en adressen van de
partijen in de procedure en de verlangde of gedane uitspraak worden
in het Mededelingenblad bekendgemaakt.
HOOFDSTUK II
ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING EN RECHTSHULP
Artikel 90
Verstrekking van informatie
1. De in artikel 90 van de basisverordening bedoelde uitwisseling
van informatie geschiedt rechtstreeks tussen de in die bepalinggenoemde instanties.
2. De in artikel 91, lid 1, van de basisverordening bedoelde verstrek-
king van informatie door of aan het Bureau kan geschieden door
tussenkomst van de bevoegde bureaus voor kwekersrechten in de Lid-Staten; deze tussenkomst is kosteloos.
3. Lid 2 is van overeenkomstige toepassing op de in dat artikel van
de basisverordening bedoelde verstrekking van informatie door of aaneen onderzoeksbureau. Het Bureau ontvangt in dit geval een afschrift.
Artikel 91
Inzage van dossiers door of door tussenkomst van een rechterlijke
instantie of openbaar ministerie van een Lid-Staat
1. De in artikel 91, lid 1, van de basisverordening bedoelde inzage
van dossiers geschiedt aan de hand van duplicaten van het archief-exemplaar die het Bureau uitsluitend te dien einde verstrekt.
2. Een rechterlijke instantie of openbaar ministerie van een Lid-Staat
kan in een daarbij aanhangige procedure derden inzage van de door hetBureau verstrekte stukken verlenen. Artikel 88 van de basisverordeningis op deze inzage van toepassing; het Bureau rekent hiervoor geenrecht aan.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 33
▼B
3. Het Bureau maakt bij de verstrekking van het dossier de rechter-
lijke instantie of het openbaar ministerie van de Lid-Staat opmerkzaamop de beperkingen waaraan de inzage van stukken betreffende
aanvragen om communautaire kwekersrechten of verleende communau-
taire kwekersrechten krachtens artikel 88 van de basisverordening isonderworpen.
Artikel 92
Procedure inzake verzoeken om rechtshulp
1. Elke Lid-Staat wijst een centrale instantie aan die ermee belast is
verzoeken om rechtshulp van het Bureau in ontvangst te nemen en door
te zenden aan de rechterlijke of andere instanties die voor de behande-ling ervan bevoegd zijn.
2. Het Bureau stelt het verzoek om rechtshulp op in de taal van de
bevoegde rechterlijke of andere instantie of voegt daarbij een vertaling
in die taal.
3. Onverminderd het bepaalde in de leden 4 en 5, passen de
bevoegde rechterlijke of andere instanties bij de behandeling van eenverzoek om rechtshulp hun nationale wetgeving toe. Zij passen metname de passende dwangmiddelen toe waarin deze wetgeving voorziet.
4. Het Bureau wordt in kennis gesteld van de datum waarop en de
plaats waar de maatregelen van instructie of andere gerechtelijke
handelingen zullen worden verricht, en deelt deze aan de betrokkenpartijen in de procedure, getuigen en deskundigen mee.
5. Op verzoek van het Bureau geeft de bevoegde rechterlijke of
andere instantie de betrokken personeelsleden van het Bureau toestem-
ming de procedure bij te wonen en elke persoon die verklaringen
aflegt, te ondervragen, hetzij rechtstreeks, hetzij door tussenkomst vangenoemde instantie.
6. Voor de behandeling van verzoeken om rechtshulp worden geen
vergoedingen of kosten van welke aard ook aangerekend. De Lid-Staatwaartoe het verzoek is gericht, kan evenwel verlangen dat het Bureau
de aan deskundigen en tolken betaalde vergoedingen en de kosten van
de in lid 5 bedoelde procedure, vergoedt.
TITEL VI
SLOTBEPALINGEN
Artikel 93
Overgangsbepaling
1. Overeenkomstig artikel 15, lid 4, betaalt het Bureau het onder-
zoeksbureau een vergoeding voor het uitvoeren van het technischeonderzoek op basis van volledige terugbetaling van de werkelijke
kosten. De raad van bestuur stelt vóór 27 april 1997 op eenvormige
wijze de methoden ter berekening van de kosten en de bestanddelenvan de kosten vast; deze gelden voor alle aangewezen onderzoeksbu-reaus.
2. De Raad van Bestuur stelt vóór 27 oktober 1996 een besluit
inzake testrichtsnoeren als bedoeld in artikel 22 vast; de voorzitter van
het Bureau legt vóór 27 april 1996 een voorstel voor deze testricht-
snoeren voor, rekening houdend met de onderzoeksverslagen die eenonderdeel zijn van de in artikel 116, lid 3, van de basisverordeningbedoelde resultaten.
3. De aanvrager van een communautair kwekersrecht overeenkom-
stig artikel 116, lid 1 of lid 2, van de basisverordening legt uiterlijk
op 30 november 1995 een gewaarmerkt afschrift van de in artikel116, lid 3, van de basisverordening bedoelde resultaten over. Ditafschrift omvat de relevante stukken betreffende de procedure tot verle-ning van een nationaal kwekersrecht en moet worden gewaarmerktdoor de instantie waarvoor de procedure is gevoerd. Wanneer dit1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 34
▼B
gewaarmerkte afschrift niet tijdig wordt overgelegd, is artikel 55 van
de basisverordening van toepassing.
Artikel 94
Afwijkingen
In afwijking van het bepaalde in artikel 27, lid 1, van de onderhavige
verordening kan het Bureau een voor officiële doeleinden in een Lid-
Staat opgesteld onderzoeksverslag van de resultaten van een technisch
onderzoek van een ras in aanmerking nemen, mits met dat onderzoekin de betrokken Lid-Staat vóór 27 april 1996 is begonnen, tenzij deRaad van Bestuur vóór die datum een beslissing over de desbetreffendetestrichtsnoeren heeft genomen.
Artikel 95
Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de dag van haar publikatie in
hetPublikatieblad van de Europese Gemeenschappen .
De bepalingen van artikel 27 gelden tot 30 juni 1998.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke Lid-Staat.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 35
▼B
BIJLAGE
1. De in artikel 62, lid 2, bedoelde vergoeding van de reis- en verblijfkosten
van getuigen en deskundigen wordt als volgt berekend:
1.1. De kosten van de heen- en terugreis tussen de woonplaats of plaats van
vestiging en en de plaats waar de mondelinge behandeling of de bewijsvoe-
ring plaatsvindt, worden vergoed:
a) ten bedrage van het spoortarief eerste klasse, vermeerderd met de
overige normale vervoerkosten, wanneer de totale afstand langs de
kortste spoorverbinding ten hoogste 800 km bedraagt;
b) ten bedrage van de prijs van een vlucht in de toeristenklasse, wanneer
de totale afstand langs de kortste spoorverbinding meer dan 800 km
bedraagt of wanneer de kortste route een traject over zee omvat.
1.2. De verblijfkosten worden vergoed ten bedrage van de dagvergoeding voor
ambtenaren van de rangen A 4 tot en met A 8, vastgesteld in artikel 13 van
bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeen-
schappen.
1.3. Een getuige of deskundige, die voor een procedure voor het Bureau wordt
opgeroepen, ontvangt te zamen met de oproeping een reisopdracht met
gedetailleerde gegevens betreffende de in de punten 1.1 en 1.2 bedoelde
vergoedingen, alsook een formulier voor het indienen van een verzoek om
een voorschot. Er kan slechts een voorschot aan een getuige of deskundige
worden toegekend na goedkeuring door het personeelslid van het Bureau
dat de maatregel ter verkrijging van bewijs heeft bevolen, of in het geval
van een beroepsprocedure, door de voorzitter van de bevoegde Kamer van
Beroep. Het formulier moet te dien einde aan het Bureau worden terugge-
zonden.
2. De in artikel 62, lid 3, bedoelde vergoeding wegens inkomstenderving voor
getuigen wordt als volgt berekend:
2.1. In geval van afwezigheid gedurende ten hoogste twaalf uur in totaal heeft
de getuige recht op een vergoeding, gelijk aan één zestigste van het maan-
delijkse basissalaris van een personeelslid van het Bureau in de laagste
salaristrap van rang A 4.
2.2. In geval van afwezigheid gedurende meer dan twaalf uur in totaal heeft de
getuige voor elke begonnen periode van twaalf uur na de eerste twaalf uur
nog eens recht op een vergoeding, gelijk aan één zestigste van het in punt
2.1 bedoelde salaris.
3. De in artikel 62, lid 3, bedoelde vergoedingen voor deskundigen worden
van geval tot geval vastgesteld, met inachtneming van een voorstel van de
betrokken deskundige. Het Bureau kan de partijen in de procedure
verzoeken hun opmerkingen over het voorgestelde bedrag te maken. Er
kan slechts een vergoeding aan een deskundige worden betaald na overleg-
ging van bewijsstukken waaruit blijkt dat hij geen personeelslid van een
onderzoeksbureau is.
4. De in de punten 2 en 3 bedoelde vergoedingen voor getuigen en deskun-
digen worden betaald na goedkeuring door het personeelslid van het
Bureau dat de maatregel ter verkrijging van bewijs heeft bevolen, of, in
het geval van een beroepsprocedure, door de voorzitter van de bevoegde
Kamer van Beroep.
5. Het in artikel 76, lid 3 en 4, onder c), bedoelde honorarium van een
gemachtigde, raadsman of advocaat die als vertegenwoordiger van een
partij in de procedure optreedt, wordt door de andere partij in de procedure
vergoed overeenkomstig de volgende maximumtarieven:
a) voor een beroepsprocedure, met uitzondering van de bewijsvoering
wanneer deze een getuigenverhoor, deskundigenbericht of inspectie
omvat: 500 ecu;
b) voor de bewijsvoering, wanneer deze een getuigenverhoor, deskundigen-
bericht of inspectie omvat: 250 ecu;
c) voor een procedure tot nietigverklaring of vervallenverklaring van een
communautair kwekersrecht: 250 ecu.1995R1239 — NL — 01.06.1995 — 000.001 — 36