1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 93/6/EEG VAN DE RAAD
van 15 maart 1993
inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen
(PB L 141 van 11.6.1993, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 98/31/EG van het EuropeesParlement en de Raad van 22 juni
1998L 204 13 21.7.1998
►M2Richtlijn 98/33/EG van het EuropeesParlement en de Raad van 22 juni
1998L 204 29 21.7.1998
►M3Richtlijn 2002/87/EG van het EuropeesParlement en de Raad van 16
december 2002L 35 1 11.2.2003
NB: Deze geconsolideerde versie bevat referenties naar de Europese rekeneenheid en/of ecu. Vanaf 1 januari 1999 moeten
beide worden gelezen alsreferentie naar de euro — Verordening (EEG) nr. 3308/80 van de Raad (PB L 345 van20.12.1980, blz. 1) en Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad (PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1).
▼B
RICHTLIJN 93/6/EEG VAN DE RAAD
van 15 maart 1993
inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en
kredietinstellingen
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 2, eerste en derde zin,
Gezien het voorstel van de Commissie(1),
In samenwerking met het Europees Parlement(2),
Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité(3),
Overwegende dat het hoofddoel van Richtlijn 93/22/EEG van de Raad
van 10 mei 1993 betreffende het verrichten van diensten op het gebied
van beleggingen in effecten(4) is, beleggingsondernemingen waaraan
door de bevoegde autoriteiten van hun Lid-Staat van herkomst vergun-ning isverleend en waarop door deze autoriteiten toezicht wordtgehouden, toe te staan in andere Lid-Staten bijkantoren te vestigen en
daar vrij diensten te verrichten; dat genoemde richtlijn derhalve voor-
ziet in coördinatie van de regelsbetreffende de vergunningverleningaan en de bedrijfsvoering van beleggingsondernemingen;
Overwegende dat in genoemde richtlijn echter geen gemeenschappe-
lijke voorschriften voor het eigen vermogen vanbeleggingsondernemingen en evenmin bedragen voor het aanvangskapi-
taal van dergelijke ondernemingen worden vastgesteld; dat zij ook geen
gemeenschappelijk kader biedt voor de bewaking van de risico's diedeze ondernemingen lopen; dat zij wel, in verscheidene bepalingen,naar een ander communautair initiatief verwijst, dat juist strekt tot hetnemen van gecoördineerde maatregelen op deze gebieden;
Overwegende dat de gevolgde benadering erin bestaat alleen de essen-
tiële harmonisatie tot stand te brengen welke noodzakelijk envoldoende isom de wederzijds e erkenning van de vergunningen envan de stelsels van bedrijfseconomisch toezicht tot stand te brengen;dat het nemen van maatregelen tot coördinatie van de definitie van
het eigen vermogen van beleggingsondernemingen, de vaststelling van
de bedragen van het aanvangskapitaal en van een gemeenschappelijkkader voor de bewaking van de risico's die beleggingsondernemingenlopen, essentiële punten vormen van de harmonisatie die nodig is voorhet bereiken van wederzijdse erkenning in het kader van de internefinanciële markt;
Overwegende dat het passend is voor het aanvangskapitaal verschil-
lende bedragen vast te stellen naar gelang van de werkzaamhedenwaarvoor beleggingsondernemingen vergunning hebben verkregen;
Overwegende dat reeds bestaande beleggingsondernemingen onder
bepaalde voorwaarden moet worden toegestaan hun bedrijf voort te
zetten, ook indien zij niet aan het voor nieuwe ondernemingen vastge-
stelde minimumvereiste inzake aanvangskapitaal voldoen;
Overwegende dat de Lid-Staten ook stringentere regels dan die van
deze richtlijn mogen vaststellen;
Overwegende dat deze richtlijn deel uitmaakt van het bredere interna-
tionale streven naar onderlinge aanpassing van de geldende regels met
betrekking tot het toezicht op beleggingsondernemingen en kredietin-stellingen (hierna te zamen instellingen te noemen);1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 2
(1) PB nr. C 152 van 21. 6. 1990, blz. 6, en
PB nr. C 50 van 25. 2. 1992, blz. 5.
(2) PB nr. C 326 van 16. 12. 1991, blz. 89, en
PB nr. C 337 van 21. 12. 1992, blz. 114.
(3) PB nr. C 69 van 18. 3. 1991, blz. 1.
(4) Zie bladzijde 27 van dit Publikatieblad.
▼B
Overwegende dat gemeenschappelijke basisvoorschriften betreffende
het eigen vermogen van instellingen een centraal element vormen vande interne markt in de sector beleggingsdiensten, omdat het eigen
vermogen het mogelijk maakt de continuïteit van de instellingen te
waarborgen en de beleggerste bes chermen;
Overwegende dat de instellingen, ongeacht of dit beleggingsonderne-
mingen of kredietinstellingen zijn, op een gemeenschappelijkefinanciële markt rechtstreeks met elkaar concurreren;
Overwegende dat het daarom wenselijk is tot een gelijke behandeling
van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen te komen;
Overwegende dat er, wat kredietinstellingen betreft, reeds gemeen-
schappelijke voorschriften voor het toezicht op en de bewaking vankredietrisico's zijn vastgesteld in Richtlijn 89/647/EEG van de Raad
van 18 december 1989 betreffende een solvabiliteitsrisico voor krediet-
instellingen(
1);
Overwegende dat het noodzakelijk is gemeenschappelijke voorschriften
met betrekking tot de door kredietinstellingen gelopen marktrisico's teontwikkelen en een aanvullend kader te bieden voor het toezicht op de
risico's die instellingen lopen, inzonderheid de marktrisico's en, meer in
het bijzonder, positie-, afwikkelings/tegenpartij- en valutarisico's;
Overwegende dat het belangrijk isbij het toezicht op het leverings /
afwikkelingsrisico rekening te houden met het bestaan van stelsels diegoede bescherming bieden waardoor dat risico beperkt wordt;
Overwegende dat het noodzakelijk ishet begrip „handels portefeuille”
in te voeren, dat posities in effecten en andere financiële instrumentenomvat die worden aangehouden voor handelsdoeleinden en die hoofd-zakelijk aan marktrisico's zijn onderworpen, alsmede risicoposities inverband met bepaalde voor cliënten verrichte financiële diensten;
Overwegende dat het wenselijk is dat instellingen met zowel in abso-
lute alsin relatieve zin te verwaarlozen handels portefeuilleactiviteitenRichtlijn 89/647/EEG kunnen toepassen in plaats van de vereisten vande bijlagen I en II van de onderhavige richtlijn;
Overwegende dat de instellingen in elk geval aan de bepalingen van
deze richtlijn moeten voldoen voor wat betreft de dekking van hun
valutarisico met betrekking tot hun gehele bedrijf; dat lagere kapitaal-vereisten dienen te gelden voor posities in nauw gecorreleerde valuta's,mits de correlatie bevestigd is door statistische gegevens dan wel volgtuit bindende overeenkomsten tussen Staten, inzonderheid in het voor-uitzicht van de totstandbrenging van de Europese Monetaire Unie;
Overwegende dat het bestaan, bij alle instellingen, van interne stelsels
voor bewaking en beheersing van het renterisico met betrekking tot hungehele bedrijf een bijzonder belangrijk middel isom dat ris ico tebeperken; dat dergelijke stelsels derhalve aan toetsing door debevoegde autoriteiten moeten zijn onderworpen;
Overwegende dat Richtlijn 92/121/EEG van de Raad van 21 december
1992 betreffende het toezicht op en de beheersing van grote risico's vankredietinstellingen (
2) niet strekt tot het vaststellen van gemeenschappe-
lijke regelsvoor het toezicht op grote ris ico'sin verband metactiviteiten die hoofdzakelijk aan marktrisico's onderworpen zijn; dat
in die richtlijn wordt verwezen naar een ander communautair initiatief
dat erop gericht isde vereis te coördinatie van de methoden op datgebied tot stand te brengen;
Overwegende dat het noodzakelijk isgemeens chappelijke regelsvoor
toezicht op en beheersing van grote risico's van beleggingsonderne-mingen vast te stellen;1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 3
(1) PB nr. L 386 van 30. 12. 1989, blz. 14. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 92/
30/EEG (PB nr. L 110 van 28. 4. 1992, blz. 52).
(2) PB nr. L 29 van 5. 2. 1993, blz. 1.
▼B
Overwegende dat voor kredietinstellingen het eigen vermogen reeds is
gedefinieerd in Richtlijn 89/299/EEG van de Raad van 17 april 1989betreffende het eigen vermogen van kredietinstellingen (
1);
Overwegende dat voor de definitie van het eigen vermogen van instel-
lingen uitgegaan moet worden van die definitie; dat voor de toepassingvan de onderhavige richtlijn echter van de definitie van genoemderichtlijn kan worden afgeweken, ten einde rekening te houden met despecifieke kenmerken van de werkzaamheden van deze instellingen
die hoofdzakelijk aan marktrisico's onderworpen zijn;
Overwegende dat in Richltijn 92/30/EEG van de Raad van 6 april 1992
inzake toezicht op kredietinstellingen op geconsolideerde basis(
2) het
consolidatiebeginsel wordt geponeerd; dat die richtlijn geen gemeen-schappelijke regels behelst voor de consolidatie van financiëleinstellingen met werkzaamheden die hoofdzakelijk aan marktrisico's
onderworpen zijn; dat in die richtlijn wordt verwezen naar een ander
communautair initiatief dat gericht is op de vaststelling van gecoördi-neerde maatregelen op dat gebied;
Overwegende dat Richtlijn 92/30/EEG niet van toepassing is op
groepen die (een) beleggingsonderneming(en) maar geen kredietinstel-ling(en) omvatten; dat het evenwel wenselijk werd geacht een
gemeenschappelijk kader te scheppen voor de invoering van toezicht
op beleggingsondernemingen op geconsolideerde basis;
Overwegende dat technische aanpassingen van de gedetailleerde bepa-
lingen van deze richtlijn van tijd tot tijd noodzakelijk kunnen zijn ommet nieuwe ontwikkelingen op het gebied van beleggingsdiensten reke-ning te houden; dat de Commissie in voorkomend geval de nodige
wijzigingen zal voorstellen;
Overwegende dat de Raad in een latere fase bepalingen dient aan te
nemen voor de aanpassing van deze richtlijn aan de vooruitgang vande techniek, overeenkomstig Besluit 87/373/EEG van de Raad van 13juli 1987 tot vaststelling van de voorwaarden die gelden voor de uitoe-
fening van aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden(
3);
dat de Raad in afwachting daarvan zelf of op voorstel van deCommissie dergelijke aanpassingen dient te verrichten;
Overwegende dat uiterlijk drie jaar na de datum van toepassing moet
worden voorzien in een heronderzoek van deze richtlijn, in het lichtvan de opgedane ervaring, de ontwikkelingen op de financiële markten
en de werkzaamheden in internationale forumsvan regulerende autori-
teiten; dat bij dat heronderzoek ook herziening van de lijst vanonderwerpen die voor technische aanpassing in aanmerking komen,aan de orde moet komen;
Overwegende dat deze richtlijn en Richtlijn 93/22/EEG zo nauw bij
elkaar aansluiten dat het van kracht worden van beide richtlijnen op
verschillende data zou kunnen leiden tot verstoring van de mededin-
gingsvoorwaarden,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
1. De Lid-Staten passen de vereisten van deze richtlijn toe op beleg-
gingsondernemingen en op kredietinstellingen als omschreven in artikel2.
2. De Lid-Staten mogen aan de beleggingsondernemingen en
kredietinstellingen waaraan zij vergunning hebben verleend, nadere ofstrengere eisen stellen.1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 4
(1) PB nr. L 124 van 5. 5. 1989, blz. 16. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 92/30/EEG (PB nr. L 110 van 24. 9. 1992, blz. 52).
(2) PB nr. L 110 van 28. 4. 1992, blz. 52.
(3) PB nr. L 197 van 18. 7. 1987, blz. 33.
▼B
DEFINITIES
Artikel 2
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. „kredietinstellingen”: alle instellingen die voldoen aan de definitie
in artikel 1, eerste streepje, van de eerste Richtlijn (77/780/EEG)van de Raad van 12 december 1977 tot coördinatie van de wette-lijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang toten de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstel-
lingen(
1), waarop de vereisten uit hoofde van Richtlijn 89/647/
EEG van toepassing zijn;
2. „beleggingsondernemingen”: alle instellingen die voldoen aan de
definitie in artikel 1, punt 2, van Richtlijn 93/22/EEG en waaropde vereisten uit hoofde van diezelfde richtlijn van toepassing zijn,
met uitzondering van:
— kredietinstellingen,
— plaatselijke ondernemingen als omschreven in punt 20, en
— ondernemingen die uitsluitend orders van beleggers in
ontvangst nemen en doorgeven, zonder dat zij aan cliënten
toebehorend geld en/of effecten houden, en daarom ten aanzienvan hun cliënten nooit in een debiteurspositie kunnen verkeren;
3. „instellingen”: kredietinstellingen en beleggingsondernemingen;4. „erkende beleggingsondernemingen uit een derde land”: onderne-
mingen die, indien zij in de Gemeenschap waren gevestigd, onder
de definitie van beleggingsonderming in punt 2 zouden vallen, enwaaraan vergunning isverleend in een derde land, en die onder-worpen zijn en zich houden aan voorschriften inzakebedrijfseconomisch toezicht welke door de bevoegde autoriteiten
als minstens even streng als de voorschriften van deze richtlijn
worden beschouwd;
5. „financiële instrumenten”: instrumenten als omschreven in deel B
van de bijlage van Richtlijn 93/22/EEG;
6. „handelsportefeuille van een instelling”: een portefeuille bestaande
uit:
a) de eigen posities in financiële instrumenten, grondstoffen en van
grondstoffen afgeleide instrumenten, die door de instelling voorwederverkoop worden aangehouden en/of worden ingenomenmet de bedoeling op korte termijn een voordeel te behalen uitbestaande en/of verwachte verschillen tussen de aankoop- en
verkoopprijzen of uit andere koers- of renteschommelingen, en
posities in financiële instrumenten, grondstoffen en van grond-stoffen afgeleide instrumenten uit hoofde van door eentussenpersoon voor eigen rekening verrichte compenserendeaan- en verkopen („matched principal broking”) of posities dieworden ingenomen teneinde andere elementen van de handels-
portefeuille af te dekken;
b) de risicoposities in verband met niet-afgewikkelde transacties,
leveringen zonder tegenprestatie („free deliveries”) en afgeleide„over-the-counter” (OTC)-instrumenten als bedoeld in depunten 1, 2, 3 en 5 van bijlage II; de risicoposities in verband
met retrocessieovereenkomsten en verstrekte effecten- en grond-
stoffenleningen, als bedoeld in punt 4 van bijlage II, welkeberusten op overeenkomstig punt a) hierboven in de handelspor-tefeuille opgenomen effecten of grondstoffen, en mits debevoegde autoriteiten daarmee instemmen, de risicoposities in
verband met omgekeerde retrocessieovereenkomsten en opge-
nomen effecten- en grondstoffenleningen, beschreven in punt 4van bijlage II, welke voldoen aan de voorwaarden vermeld1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 5
(1) PB nr. L 322 van 17. 12. 1977, blz. 30. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 89/646/EEG (PB nr. L 386 van 30. 12. 1989, blz. 1).▼M1
▼M1
onder i), ii), iii) en v), dan wel aan de voorwaarden vermeld
onder iv) en v);
i) de risicoposities worden dagelijks tegen de marktwaarde
gewaardeerd volgensde procedure van bijlage II;
ii) de zekerheid wordt aangepast om rekening te houden met
veranderingen van betekenisin de waarde van de effecten
of grondstoffen waarop de betrokken overeenkomst of trans-actie berust, overeenkomstig een voor de bevoegdeautoriteiten aanvaardbare regel;
iii) in de overeenkomst of effectenleningstransactie is bepaald
dat de vorderingen van de instelling automatisch en onmid-dellijk worden gecompenseerd met de vorderingen van detegenpartij, indien deze in gebreke blijft;
iv) de overeenkomst of effectenleningstransactie in kwestie
wordt aangegaan tussen professionele partijen;
v) een dergelijke overeenkomst of effectenleningstransactie
wordt uitsluitend aangegaan in de gebruikelijke en passendeomstandigheden; kunstmatige transacties, vooral die welkegeen korte-termijntransacties zijn, zijn uitgesloten; en
c) de risicoposities in de vorm van provisie, courtage, rente, divi-
dend en margesmet betrekking tot aan een beursverhandeldeafgeleide instrumenten, welke rechtstreeks verband houden metde in de portefeuille opgenomen elementen, alsbedoeld in punt
6 van bijlage II.
Het al dan niet opnemen van welbepaalde elementen in de handels-
portefeuille geschiedt volgens objectieve procedures, waaronder in
voorkomend geval de bij de betrokken instelling gehanteerde boek-houdkundige normen; op deze proceduresen de cons equentetoepassing ervan wordt door de bevoegde autoriteiten toezichtgehouden;
7. „moederonderneming”, „dochteronderneming” en „financiële
instelling” worden gedefinieerd overeenkomstig artikel 1 vanRichtlijn 92/30/EEG;
8. „financiële holding”: een financiële instelling waarvan de dochter-
ondernemingen uitsluitend of hoofdzakelijk kredietinstellingen,beleggingsondernemingen of andere financiële instellingen zijn,
met dien verstande dat ten minste één van die dochteronderne-
mingen een kredietinstelling of beleggingsonderneming is;
9. „risicowegingsfactoren”: de kredietrisicograden die van toepassing
zijn op de tegenpartijen in kwestie overeenkomstig Richtlijn 89/647/EEG. Aan activa in de vorm van vorderingen en andere risico-posities op beleggingsondernemingen of op erkendebeleggingsondernemingen uit een derde land en risicoposities operkende clearinginstellingen en beurzen wordt evenwel dezelfde
wegingsfactor toegekend als die welke wordt toegekend wanneer
de tegenpartij in kwestie een kredietinstelling is;
10. „afgeleide over-the-counter-instrumenten (OTC-instrumenten)”:
posten buiten de balanstelling waarop ingevolge artikel 6, lid 3,eerste alinea, van Richtlijn 89/647/EEG de in bijlage II bij
genoemde richtlijn bepaalde methoden moeten worden toegepast;
11. „gereglementeerde markt”: markt die voldoet aan de omschrijving
van artikel 1, punt 13, van Richtlijn 93/22/EEG;
12. „gekwalificeerde posten”: lange en korte posities in activa als
bedoeld in artikel 6, lid 1, onder b), van Richtlijn 89/647/EEG enin schuldinstrumenten uitgegeven door beleggingsondernemingenof door erkende beleggingsondernemingen uit een derde land. De
uitdrukking heeft ook betrekking op lange en korte posities in
schuldinstrumenten, indien deze instrumenten aan de volgendevoorwaarden voldoen: zij zijn genoteerd op ten minste één geregle-menteerde markt van een Lid-Staat of aan een effectenbeursin eenderde land, mitsdie beursdoor de bevoegde autoriteiten van debetrokken Lid-Staat iserkend, én de betrokken ins telling1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 6
▼B
▼M2
▼B
▼B
beschouwt de instrumenten als voldoende liquide, en de graad van
het aan deze instrumenten verbonden debiteurenrisico is, gelet opde solvabiliteit van de emittent, vergelijkbaar met, of lager dan
die van de activa bedoeld in artikel 6, lid 1, onder b), van Richtlijn
89/647/EEG; de bevoegde autoriteiten oefenen toezicht uit op dewijze waarop de instrumenten worden beoordeeld, en wijzen deevaluatie van de instelling af indien aan de betrokken instrumentennaar hun oordeel een te hoog debiteurenrisico verbonden is om als
gekwalificeerde posten te kunnen worden beschouwd.
Onverminderd het voorgaande punt staat het de bevoegde autori-
teiten, in afwachting van een verdere coördinatie, vrij om alsgekwalificeerde posten die instrumenten aan te merken dievoldoende liquide zijn en waaraan, gelet op de solvabiliteit van deemittent, een graad van debiteurenrisico verbonden is die vergelijk-baar ismet, of lager isdan die van de activa alsbedoeld in artikel
6, lid 1, onder b), van Richtlijn 89/647/EEG. Het aan deze instru-
menten verbonden debiteurenrisico moet op een zodanig niveauzijn gewaardeerd door ten minste twee door de bevoegde autori-teiten erkende credit-ratinginstellingen, dan wel door ééndergelijke credit-ratinginstelling, mits aan deze instrumenten door
een andere door de bevoegde autoriteiten erkende credit-ratingin-
stelling geen lagere waardering is toegekend.
De bevoegde autoriteiten mogen evenwel afzien van toepassing
van de in de voorgaande zin gestelde voorwaarden indien zij dezeongeschikt achten, bij voorbeeld gelet op de kenmerken van demarkt, de emittent, of de emissie, dan wel een combinatie vandeze kenmerken.
Tevensverlangen de bevoegde autoriteiten van de ins tellingen dat
zij de maximumwegingsfactor van tabel 1, punt 14, van bijlage I
toepassen op effecten waaraan wegens ontoereikende solvabiliteitvan de emittent en/of ontoereikende liquiditeit een bijzonder risicoverbonden is.
De bevoegde autoriteiten van elke Lid-Staat verstrekken aan de
Raad en aan de Commissie regelmatig informatie over demethoden die voor de waardering van gekwalificeerde posten
worden gehanteerd, inzonderheid de methoden om de graad van
liquiditeit van de emissie en de solvabiliteit van de emittent teevalueren;
13. „posten centrale overheid”: lange en korte posities in de activa als
bedoeld in artikel 6, lid 1, onder a), van Richtlijn 89/647/EEG, enactiva waarvoor krachtensartikel 7 van die zelfde richtlijn een
wegingsfactor 0 % geldt;
14. „converteerbaar waardepapier”: een waardepapier dat naar keuze
van de houder tegen een ander waardepapier, gewoonlijk een
aandeel van de emittent, kan worden ingeruild;
15. „warrant”: een waardepapier dat de houder het recht geeft tot of op
het einde van de looptijd van de „warrant” tegen een vastgesteldeprijseen onderliggende waarde te kopen. De warrant kan wordenafgewikkeld door levering van de onderliggende waarde zelf ofdoor afwikkeling in contanten;
16. „voorraadfinanciering”: posities waarbij fysieke voorraden op
termijn verkocht worden en de financieringskosten tot de datum
van de termijnverkoop zijn vastgelegd;
17. „retrocessieovereenkomst” en „omgekeerde retrocessieovereen-
komst”: een overeenkomst waarbij een instelling of haartegenpartij effecten of grondstoffen, of gegarandeerde rechtenbetreffende de eigendom van effecten of grondstoffen overdraagt,mitsdie garantie isgegeven door een erkende beursdie houder is
van de rechten betreffende de effecten of grondstoffen, en de over-
eenkomst een instelling niet toestaat een bepaald effect of eenbepaalde grondstof aan meer dan één tegenpartij tegelijkertijdover te dragen of toe te zeggen, onder de verbintenisdeze effectenof grondstoffen (of vervangende effecten of grondstoffen metdezelfde kenmerken) tegen een vastgestelde prijs op een door de1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 7
▼M1
▼M1
overdragende instelling bepaald of te bepalen tijdstip in de
toekomst terug te kopen, wordt aangemerkt als een „retrocessieo-vereenkomst” voor de instelling die de effecten of grondstoffen
verkoopt, en een „omgekeerde retrocessieovereenkomst” voor de
instelling die de effecten of grondstoffen koopt.
Een omgekeerde retrocessieovereenkomst wordt als een transactie
tussen professionele partijen beschouwd wanneer de tegenpartijonderworpen isaan prudentiële coördinatie op communautair
niveau of een kredietinstelling van zone A is als omschreven in
Richtljn 89/647/EEG, of een erkende beleggingsonderneming uiteen derde land, of wanneer de overeenkomst is gesloten met eenerkende clearinginstelling of beurs;
18. „verstrekte effecten- of grondstoffenlening” en „opgenomen
effecten- of grondstoffenlening”: een transactie waarbij een instel-
ling of haar tegenpartij effecten of grondstoffen overdraagt tegeneen passende zekerheid, onder de verbintenis dat de leningnemerop een tijdstip in de toekomst of wanneer de overdragende instel-ling daarom verzoekt, gelijkwaardige effecten of grondstoffenteruglevert, wordt aangemerkt alseen „vers trekte effecten- of
grondstoffenlening” voor de instelling die de effecten of grond-
stoffen overdraagt, en een „opgenomen effecten- ofgrondstoffenlening” voor de instelling waaraan de effecten ofgrondstoffen worden overgedragen.
Een opgenomen effecten- of grondstoffenlening wordt beschouwd
als een transactie tussen professionele partijen wanneer de tegen-partij onderworpen isaan prudentiële coördinatie op
communautair niveau of een kredietinstelling van zone A is in de
zin van Richtlijn 89/647/EEG, of een erkende beleggingsonderne-ming uit een derde land of wanneer de transactie is verricht meteen erkende clearinginstelling of beurs;
19. „clearing member”: een lid van de beursen/of van de clearingin-
stelling dat met de centrale tegenpartij („market guarantor”) een
rechtstreekse contractuele verhouding heeft. Niet-clearing membersmoeten voor hun handel een beroep doen op een clearing member;
20. „plaatselijke onderneming”: een onderneming die op een beurs
voor financiële futuresof voor optiesalleen voor eigen rekeningof voor rekening van andere leden van dezelfde beurshandelt ofdeze laatsten een prijs geeft, en die door een clearing member vandezelfde beurswordt gegarandeerd. De verantwoordelijkheid voor
de uitvoering van de door dergelijke ondernemingen gesloten
contracten berust bij een clearing member van dezelfde beurs, enmet deze contracten moet rekening worden gehouden bij de bere-kening van de totale kapitaalvereisten voor het clearing member,zolang de posities van de plaatselijke onderneming volledig
gescheiden zijn van die van het clearing member;
21. „delta”: de verwachte verandering van een optieprijsalsevenredig
deel van een geringe verandering in de prijsvan het onderliggende
instrument;
22. „lange positie” voor de toepassing van bijlage I, punt 4: een positie
waarin een instelling de op een bepaald tijdstip in de toekomst te
ontvangen rente heeft vastgelegd en „korte positie”: een positiewaarin een instelling de op een bepaald tijdstip in de toekomst tebetalen rente heeft vastgelegd;
23. „eigen vermogen”: het eigen vermogen alsoms chreven in Richtlijn
89/299/EEG. Deze definitie kan echter worden gewijzigd onder devoorwaarden van bijlage V;
24. „aanvangskapitaal”: posten als omschreven in artikel 2, lid 1,
punten 1 en 2, van Richtlijn 89/299/EEG;
25. „oorspronkelijk eigen vermogen”: de som van de activa als
omschreven in artikel 2, lid 1, punten 1, 2 en 4, minus de somvan de activa in de punten 9, 10 en 11, van Richtlijn 89/299/EEG;1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 8
▼B
▼M1
▼B
▼B
26. „kapitaal”: het eigen vermogen;
27. „gewijzigde duration”: berekend volgensde formule in bijlage I,
punt 26.
AANVANGSKAPITAAL
Artikel 3
1. De beleggingsondernemingen die geld en/of waardepapieren van
cliënten onder zich houden, moeten een aanvangskapitaal van
125 000 ecu hebben alszij een of meer van de volgende diens ten
verrichten:
— het ontvangen en doorgeven van ordersvan beleggersmet betrek-
king tot financiële instrumenten;
— het uitvoeren van ordersvan beleggersmet betrekking tot financiële
instrumenten;
— het beheren van persoonlijke beleggingsportefeuilles van financiële
instrumenten,
mits zij zelf geen transacties met financiële instrumenten voor eigen
rekening verrichten of emissies van financiële instrumenten met plaat-singsgarantie overnemen.
Het houden van posities in financiële instrumenten buiten de handels-
portefeuille om eigen middelen te beleggen, wordt niet beschouwd alshet verrichten van transacties in de zin van de eerste alinea of in hetkader van lid 2.
De bevoegde autoriteiten mogen beleggingsondernemingen die orders
van beleggersmet betrekking tot financiële ins trumenten uitvoeren,evenwel toestaan deze instrumenten voor eigen rekening te houdenmits:
— dergelijke posities uitsluitend het resultaat zijn van het feit dat de
beleggingsonderneming niet bij machte is de ontvangen order exact
af te sluiten,
— de totale marktwaarde van deze posities niet meer dan 15 % van het
aanvangskapitaal van de onderneming vertegenwoordigt,
— de onderneming voldoet aan de in de artikelen 4 en 5 bedoelde
vereisten, en
— deze posities een incidenteel en voorlopig karakter hebben en strikt
beperkt blijven tot de tijd die voor de uitvoering van de bewuste
transactie nodig is.
2. De Lid-Staten mogen het in lid 1 gestelde niveau tot 50 000 ecu
verlagen indien de onderneming niet over een vergunning beschikt om
geld of effecten van cliënten te houden, transacties voor eigen rekeningte verrichten, of emissies met plaatsingsgarantie over te nemen.
3. Alle andere beleggingsondernemingen moeten een aanvangskapi-
taal van 730 000 ecu hebben.
4. De ondernemingen bedoeld in artikel 2, punt 2, tweede en derde
streepje, moeten een aanvangskapitaal van 50 000 ecu hebben voor
zover zij vrijheid van vestiging genieten of diensten verrichten over-
eenkomstig artikel 14 en/of artikel 15 van Richtlijn 93/22/EEG.
5. Onverminderd de leden 1 tot en met 4 mogen de Lid-Staten de
vergunning handhaven voor beleggingsondernemingen en onder lid 4
vallende ondernemingen die vóór het van kracht worden van dezerichtlijn bestonden, en waarvan het eigen vermogen geringer is dan dein de leden 1 tot en met 4 genoemde bedragen van het aanvangskapi-taal. Het eigen vermogen van al deze ondernemingen mag niet kleiner
worden dan het hoogste referentieniveau dat sinds de datum van
kennisgeving van deze richtlijn is berekend. Het referentieniveau ishet daggemiddelde van het eigen vermogen, berekend over de zesmaanden voorafgaande aan de datum van berekening. Dit referentieni-veau wordt om de zesmaanden berekend voor de overeenkoms tigevoorafgaande periode.1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 9
▼B
6. Indien de zeggenschap over een beleggingsonderneming die onder
lid 5 valt, wordt verworven door een andere natuurlijke of rechtsper-soon dan die welke voordien de zeggenschap over de onderneming
uitoefende, dient het eigen vermogen van deze onderneming ten minste
gelijk te zijn aan de in de leden 1 tot en met 4 gestelde niveaus,behalve in de volgende situaties:
i) in het geval van de eerste overdracht door vererving na het van
kracht worden van de richtlijn, onder voorbehoud van goedkeuringdoor de bevoegde autoriteiten en gedurende niet meer dan tien jaar
na het plaatsvinden van de overdracht;
ii) in het geval van wijziging van een partner in een partnership voor
zover ten minste één van de partners op de datum van toepassingvan de richtlijn in de partnership blijft en gedurende niet meer dantien jaar na de datum van toepassing van de richtlijn.
7. In welbepaalde omstandigheden evenwel, en met instemming van
de bevoegde autoriteiten, behoeft bij een fusie tussen twee of meerbeleggingsondernemingen en/of onder lid 4 vallende ondernemingen,
het eigen vermogen van de onderneming die het resultaat van de fusie
is, niet de in de leden 1 tot en met 4 gestelde niveaus te bereiken.Gedurende de periode dat de in de leden 1 tot en met 4 gesteldeniveausniet zijn bereikt, mag het eigen vermogen van de nieuweonderneming echter niet minder bedragen dan het totaal van de eigenvermogens van de gefuseerde ondernemingen op het tijdstip van de
fusie.
8. Het eigen vermogen van beleggingsondernemingen en onder lid 4
vallende ondernemingen mag niet kleiner worden dan de in de leden 1
tot en met 5 en 7 gestelde niveaus. Als dit evenwel toch gebeurt,
kunnen de bevoegde autoriteiten, indien de omstandigheden zulksrechtvaardigen, die ondernemingen een beperkte termijn toestaan omaan deze eiste voldoen dan wel hun werkzaamheden te beëindigen.
VOORZIENING VOOR RISICO'S
Artikel 4
1. De bevoegde autoriteiten schrijven voor dat instellingen doorlo-
pend over een eigen vermogen moeten beschikken dat ten minstegelijk isaan de s om van:
i) de kapitaalvereisten berekend overeenkomstig de bijlagen I, II en
VI en, in voorkomend geval, bijlage VIII, met betrekking tot hunhandelsportefeuille;
ii) de kapitaalvereisten berekend overeenkomstig de bijlagen III en
VII en, in voorkomend geval, bijlage VIII, met betrekking tot hungehele bedrijf;
iii) de kapitaalvereisten als bedoeld in Richtlijn 89/647/EEG met
betrekking tot hun gehele bedrijf, met uitzondering van de handels-portefeuille en de niet-liquide activa indien deze overeenkomstig
punt 2, onder d), van bijlage V op het eigen vermogen in minde-
ring worden gebracht;
iv) het kapitaalvereiste als bedoeld in lid 2.
Ongeacht het bedrag van de kapitaalvereisten als bedoeld in de punten
i) tot en met iv) mag het vereiste eigen vermogen van beleggingsonder-nemingen in geen geval lager zijn dan het in bijlage IV vastgesteldeniveau.
2. De bevoegde autoriteiten schrijven voor dat instellingen over
toereikend eigen vermogen moeten beschikken ter dekking van derisico's in verband met werkzaamheden die buiten de werkingssfeervan zowel deze richtlijn alsRichtlijn 89/647/EEG vallen en die als
gelijkaardig beschouwd worden met de risico's waarop die richtlijnen
betrekking hebben.
3. Indien het eigen vermogen van een instelling lager wordt dan het
overeenkomstig lid 1 berekende vereiste bedrag, zien de bevoegde1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 10
▼M1
▼B
▼B
autoriteiten erop toe dat de bewuste instelling passende maatregelen
treft om zo spoedig mogelijk aan het vereiste te voldoen.
4. De bevoegde autoriteiten schrijven voor dat instellingen moeten
beschikken over systemen voor de bewaking en beheersing van het
renterisico met betrekking tot hun gehele bedrijf, welke systemen aantoetsing door de bevoegde autoriteiten zijn onderworpen.
5. Instellingen dienen ten genoegen van hun bevoegde autoriteiten
aan te tonen dat zij over passende systemen beschikken om te allentijde hun financiële positie redelijk nauwkeurig te kunnen berekenen.
6. Onverminderd lid 1 kunnen de bevoegde autoriteiten instellingen
toestaan de kapitaalvereisten voor hun handelsportefeuilleactiviteiten te
berekenen overeenkomstig Richtlijn 89/647/EEG in plaats van overeen-komstig de bijlagen I en II van de onderhavige richtlijn, mits
i) de handelsportefeuilleactiviteiten van deze instellingen normaal niet
meer dan 5 % van hun totale bedrijf uitmaken,
ii) het totaal van de handelsportefeuilleposities normaal niet meer
bedraagt dan 15 miljoen ecu, en
iii) de handelsportefeuilleactiviteiten van deze instellingen nooit meer
dan 6 % van hun totale bedrijf uitmaken en het totaal van hun
handelsportefeuilleposities nooit meer dan 20 miljoen ecu bedraagt.
7. Om het aandeel van de handelsportefeuilleactiviteiten ten
opzichte van het totale bedrijf, alsbedoeld in lid 6, onder i) en iii), teberekenen, mogen de bevoegde autoriteiten zich baseren op hetzij hetgecombineerde bedrag van de posten in en buiten balanstelling, hetzij
de winst- en verliesrekening, hetzij het eigen vermogen van de
betrokken instellingen, of een combinatie daarvan. Bij de berekeningvan de omvang van de activiteiten in en buiten balanstelling wordenschuldinstrumenten gewaardeerd tegen marktprijs of tegen nominalewaarde, aandelen tegen marktprijsen afgeleide ins trumenten tegennominale waarde of marktwaarde van de onderliggende instrumenten.
Lange en korte posities worden samengevoegd, ongeacht of zij positief
of negatief zijn.
8. Indien een instelling voor langere tijd een van beide of beide in
lid 6, onder i) en ii), gestelde grenswaarden overschrijdt of een vanbeide of beide in lid 6, onder iii), gestelde grenswaarden overschrijdt,moet zij met betrekking tot haar handelsportefeuilleactiviteiten voldoen
aan het vereiste van lid 1, onder i), en niet aan de vereisten van Richt-
lijn 89/647/EEG, en moet zij de bevoegde autoriteit daarvan in kennisstellen.
BEWAKING EN BEHEERSING VAN GROTE RISICO'S
Artikel 5
1. Instellingen dienen hun grote risico's te bewaken en te beheersen
overeenkomstig Richtlijn 92/121/EEG.
2. Niettegenstaande lid 1 dienen instellingen die de kapitaalvereisten
met betrekking tot hun handelsportefeuille overeenkomstig de bijlagenI en II en, in voorkomend geval, bijlage VIII berekenen, hun groterisico's te bewaken en te beheersen overeenkomstig Richtlijn 92/121/EEG, behoudensde in bijlage VI van de onderhavige richtlijn neerge-legde wijzigingen.
WAARDERING VAN POSITIES VOOR RAPPORTAGEDOELEINDEN
Artikel 6
1. Instellingen dienen hun handelsportefeuilles dagelijks tegen
marktwaarde te waarderen, tenzij zij onder artikel 4, lid 6, vallen.
2. Bij ontstentenis van direct beschikbare marktprijzen, bij voor-
beeld indien het nieuwe emissies op de primaire markten betreft,behoeven de bevoegde autoriteiten het vereiste van lid 1 niet toe te1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 11
▼M1
▼B
▼B
passen, en mogen zij voorschrijven dat de instellingen andere waarde-
ringsmethoden gebruiken, mits deze methoden voldoende voorzichtigzijn en door de bevoegde autoriteiten zijn goedgekeurd.
TOEZICHT OP GECONSOLIDEERDE BASIS
Artikel 7
Algemene beginselen
1. De in de artikelen 4 en 5 bedoelde kapitaalvereisten voor instel-
lingen die noch moederondernemingen, noch dochterondernemingen
van moederondernemingen zijn, worden toegepast op niet-geconsoli-
deerde basis.
2. De in de artikelen 4 en 5 bedoelde vereisten voor:
— instellingen met een kredietinstelling in de zin van Richtlijn 92/30/
EEG, een beleggingsonderneming of een andere financiële instel-ling alsdochteronderneming, of met een deelneming in een
dergelijk lichaam, en
— instellingen waarvan de moederonderneming een financiële holding
is,
worden toegepast op geconsolideerde basis overeenkomstig de
methoden van genoemde richtlijn en de leden 7 tot en met 14 van deonderhavige richtlijn.
3. Wanneer een groep die onder lid 2 valt geen kredietinstelling
omvat, is Richtlijn 92/30/EEG van toepassing, met de volgende aanpas-
singen:
— een „financiële holding” iseen financiële ins telling waarvan de
dochterondernemingen uitsluitend of hoofdzakelijk beleggingson-dernemingen of andere financiële instellingen zijn, van welke erten minste één een beleggingsonderneming is, en die geen
gemengde financiële holding in de zin van Richtlijn 2002/87/EG
van het EuropeesParlement en de Raad van 16 december 2002betreffende het aanvullende toezicht op kredietinstellingen, verzeke-ringsondernemingen en beleggingsondernemingen in een financieelconglomeraat(
1)i s;
— een „gemengde holding” iseen moederonderneming die geen finan-
ciële holding, beleggingsonderneming of gemengde financiëleholding in de zin van Richtlijn 2002/87/EG isen die onder haardochterondernemingen ten minste één beleggingsonderneming telt;
— „bevoegde autoriteiten” zijn de nationale autoriteiten die op grond
van wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen bevoegd zijn omop beleggingsondernemingen toezicht uit te oefenen;
— alle verwijzingen naar „kredietinstellingen” worden vervangen door
verwijzingen naar „beleggingsondernemingen”;
— artikel 3, lid 5, tweede alinea, van Richtlijn 92/30/EEG isniet van
toepassing;
— in artikel 4, leden 1 en 2, en artikel 7, lid 5, van Richtlijn 92/30/
EEG wordt elke verwijzing naar Richtlijn 77/780/EEG vervangen
door een verwijzing naar Richtlijn 93/22/EEG;
— in artikel 3, lid 9, en artikel 8, lid 3, van Richtlijn 92/30/EEG wordt
elke verwijzing naar het „Raadgevend Comité voor het bankwezen”of het „Raadgevend Comité” vervangen door een verwijzing naar
de Raad en de Commissie;
— de eerste zin van artikel 7, lid 4, van Richtlijn 92/30/EEG wordt als
volgt gelezen: „Indien een beleggingsonderneming, een financiëleholding of een gemengde holding zeggenschap heeft over een ofmeer dochterondernemingen die verzekeringsondernemingen zijn,1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 12
(1) PB L 35 van 11.2.2003.▼M3
▼B
▼B
werken de bevoegde autoriteiten nauw samen met de autoriteiten
die van overheidswege belast zijn met het toezicht op verzekerings-ondernemingen.”.
4. De bevoegde autoriteiten die belast zijn met de uitoefening van
het toezicht op geconsolideerde basis op onder lid 3 vallende groepen,
kunnen, in afwachting van verdere coördinatie van het geconsolideerdetoezicht op dergelijke groepen en indien de omstandigheden zulksrechtvaardigen, ontheffing van deze verplichting verlenen, mitselkebeleggingsonderneming in een dergelijke groep:
i) de in punt 9 van bijlage V gegeven definitie van het eigen
vermogen toepast;
ii) op niet-geconsolideerde basis voldoet aan de kapitaalvereisten van
de artikelen 4 en 5;
iii) systemen invoert voor bewaking en beheersing van de bronnen van
eigen en vreemd vermogen van alle andere financiële instellingenbinnen de groep.
5. De bevoegde autoriteiten verlangen dat beleggingsondernemingen
in een groep waarvoor de in lid 4 bedoelde ontheffing geldt, hen in
kennis stellen van de risico's, met inbegrip van die welke samenhangen
met de samenstelling en de bronnen van eigen en vreemd vermogen,die de financiële positie van deze ondernemingen in gevaar kunnenbrengen. Indien de bevoegde autoriteiten dan van oordeel zijn dat definanciële positie van deze beleggingsondernemingen onvoldoendebeschermd is, verlangen zij dat deze ondernemingen maatregelen
treffen, zo nodig met inbegrip van beperkingen van de overdracht van
kapitaal van deze ondernemingen naar de lichamen binnen de groep.
6. Wanneer de bevoegde autoriteiten ontheffing verlenen van de
verplichting van toezicht op geconsolideerde basis overeenkomstig lid4, moeten zij andere passende maatregelen nemen voor het toezichtop de risico's, met name grote risico's, van de gehele groep, met inbe-grip van die ondernemingen die niet in een van de Lid-Staten zijn
gevestigd.
7. De Lid-Staten kunnen ervan afzien de in de artikelen 4 en 5
bedoelde vereisten op niet-geconsolideerde of gesubconsolideerde basis
toe te passen op instellingen die als moederonderneming aan toezichtop geconsolideerde basis onderworpen zijn, en op elke dochteronderne-ming van een dergelijke instelling die voor vergunning en toezichtonder deze Lid-Staat ressorteert en die is opgenomen in het toezicht
op geconsolideerde basis op de instelling die haar moederonderneming
is.
Deze ontheffing kan ook worden toegestaan wanneer de moederonder-
neming een financiële holding isdie haar zetel in dezelfde Lid-Staatheeft alsde ins telling, mitszij aan hetzelfde toezicht isonderworpenals kredietinstellingen of beleggingsondernemingen, en met name aande vereisten van de artikelen 4 en 5.
In beide bovenstaande gevallen moeten, wanneer van de ontheffing
gebruik wordt gemaakt, maatregelen worden genomen met het oog opeen adequate verdeling van het eigen vermogen binnen de groep.
8. Wanneer een instelling waarvan de moederonderneming zelf een
instelling is, vergunning heeft verkregen en gelegen is in een andere
Lid-Staat, passen de bevoegde autoriteiten die de vergunning verleend
hebben, op die instelling de voorschriften van de artikelen 4 en 5 toeop niet-geconsolideerde basis, of in voorkomend geval op gesubconso-lideerde basis.
9. Onverminderd lid 8 mogen de bevoegde autoriteiten die verant-
woordelijk zijn voor de vergunningverlening aan dedochteronderneming van een moederonderneming die een instelling is,
bij bilateraal akkoord hun verantwoordelijkheid voor het toezicht op de
kapitaaltoereikendheid en de grote risico's van de dochterondernemingoverdragen aan de bevoegde autoriteiten die vergunning hebbenverleend aan en toezicht uitoefenen op de moederonderneming. DeCommissie moet over het bestaan en de inhoud van dergelijkeakkoorden worden ingelicht. Zij deelt deze informatie mee aan de1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 13
▼B
bevoegde autoriteiten van de andere Lid-Staten alsmede aan het Raad-
gevend Comité voor het bankwezen en aan de Raad, behoudensin hetgeval van groepen die onder lid 3 vallen.
Berekening van de geconsolideerde vereisten
10. Wanneer geen gebruik wordt gemaakt van de in de leden 7 en 9
bedoelde ontheffing, kunnen de bevoegde autoriteiten voor de bereke-ning van de kapitaalvereisten (bijlagen I en VIII) en de risico's metbetrekking tot cliënten (bijlage VI) op geconsolideerde basis, toestaan
dat posities in de handelsportefeuille van één instelling worden gecom-
penseerd met posities in de handelsportefeuille van een andereinstelling overeenkomstig de voorschriften van de bijlagen I, VI enVIII.
Zij kunnen ook toestaan dat valutaposities bij één instelling worden
gecompenseerd met valutaposities bij een andere instelling, overeen-
komstig de voorschriften van bijlage III en/of bijlage VIII. Voorts
kunnen zij toestaan dat posities in grondstoffen bij één instellingworden gecompenseerd met posities in grondstoffen bij een andereinstelling, overeenkomstig de voorschriften van bijlage VII en/ofbijlage VIII.
11. De bevoegde autoriteiten kunnen ook compensatie toestaan met
betrekking tot de handelsportefeuille-, alsmede de valuta- en grondstof-
fenposities van in derde landen gevestigde ondernemingen, mitstegelijkertijd wordt voldaan aan de onderstaande voorwaarden:
i) aan die ondernemingen isvergunning verleend in een derde land en
zij beantwoorden aan de definitie van kredietinstelling in artikel 1,eerste streepje, van Richtlijn 77/780/EEG, of zijn erkende beleg-gingsondernemingen uit een derde land;
ii) die ondernemingen voldoen op niet-geconsolideerde basis aan kapi-
taalvereisten die gelijkwaardig zijn aan de kapitaalvereisten van
deze richtlijn;
iii) in de betrokken landen bestaan geen voorschriften met aanzienlijke
gevolgen voor de overdracht van middelen binnen de groep.
12. De bevoegde autoriteiten mogen tevenstoes temming verlenen
voor compensatie als beschreven in lid 10, tussen instellingen binneneen groep waaraan in de betrokken Lid-Staat vergunning isverleend,op voorwaarde dat:
i) er binnen de groep een adequate verdeling van kapitaal is;
ii) het reglementaire, juridische en/of contractuele kader waarbinnen de
instellingen werken wederzijdse financiële ondersteuning binnen degroep waarborgt.
13. Bovendien mogen de bevoegde autoriteiten compensatie als
beschreven in lid 10 toestaan tussen instellingen binnen een groep die
voldoen aan de voorwaarden van lid 12 en elke instelling binnen die
zelfde groep waaraan in een andere Lid-Staat vergunning isverleend,op voorwaarde dat die instelling verplicht is op niet-geconsolideerdebasis te voldoen aan de haar door de artikelen 4 en 5 opgelegde kapi-taalvereisten.
Definitie van geconsolideerd eigen vermogen
14. Voor de berekening van het eigen vermogen op geconsolideerde
basis is artikel 5 van Richtlijn 89/299/EEG van toepassing.
15. De bevoegde autoriteiten die belast zijn met de uitoefening van
het toezicht op geconsolideerde basis, mogen de specifieke definitiesvan eigen vermogen welke overeenkomstig bijlage V voor debetrokken instellingen gelden, als toepasselijk bij de berekening vanhun geconsolideerd eigen vermogen aanmerken.1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 14
▼M1
▼B
▼B
RAPPORTAGEVERPLICHTINGEN
Artikel 8
1. De Lid-Staten schrijven voor dat beleggingsondernemingen en
kredietinstellingen aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat vanherkomst alle nodige gegevens verstrekken om te beoordelen of zijvoldoen aan de regels die ingevolge deze richtlijn zijn vastgesteld. De
Lid-Staten dragen er tevenszorg voor dat de interne controlemecha-
nismen en de administratieve en boekhoudprocedures van deinstellingen het mogelijk maken te allen tijde na te gaan of aan dezeregelswordt voldaan.
2. Beleggingsondernemingen dienen verplicht te zijn aan de
bevoegde autoriteiten, op de door deze autoriteiten voorgeschrevenwijze, verslag uit te brengen, en wel ten minste eenmaal per maand inhet geval van ondernemingen alsbedoeld in artikel 3, lid 3, ten mins teeensin de drie maanden in het geval van de onder artikel 3, lid 1,
vallende ondernemingen, en ten minste eens in de zes maanden in het
geval van de onder artikel 3, lid 2, vallende ondernemingen.
3. Onverminderd lid 2 hoeven de onder artikel 3, leden 1 en 3,
vallende beleggingsondernemingen de gegevens op geconsolideerde of
op gesubconsolideerde basis slechts eens in de zes maanden te
verstrekken.
4. Kredietinstellingen dienen verplicht te zijn aan de bevoegde auto-
riteiten op de door deze autoriteiten voorgeschreven wijze verslag uit te
brengen met dezelfde frequentie alsvoor hun rapportageverplichtingen
ingevolge Richtlijn 89/647/EEG.
5. De bevoegde autoriteiten verplichten instellingen ertoe om hen
onmiddellijk in kenniste s tellen van gevallen waarin hun tegenpartijenbij retrocessieovereenkomsten en omgekeerde retrocessieovereenkom-sten of bij verstrekte en opgenomen effecten- of grondstoffenleningen
in gebreke blijven. De Commissie brengt uiterlijk drie jaar na de in
artikel 12 bedoelde datum bij de Raad verslag uit over die gevallen enover de gevolgen daarvan voor de behandeling van dergelijke overeen-komsten en transacties in deze richtlijn. In dat verslag wordt ookuiteengezet op welke wijze instellingen voldoen aan de voorwaardeni) tot en met v) van artikel 2, punt 6, onder b), welke op die instel-
lingen van toepassing zijn, inzonderheid voorwaarde v). Voorts
worden in dat verslag nadere gegevens verstrekt over eventuele veran-deringen in de relatieve omvang van de door de instellingen verstrektetraditionele leningen en de leningen die zij verstrekken via omgekeerderetrocessieovereenkomsten en opgenomen effecten- of grondstoffenle-
ningen. Indien de Commissie op grond van dit verslag en van andere
informatie concludeert dat verdere waarborgen nodig zijn ommisbruiken te voorkomen, dient zij passende voorstellen in.
BEVOEGDE AUTORITEITEN
Artikel 9
1. De Lid-Staten wijzen de autoriteiten aan die de in deze richtlijn
omschreven taken moeten vervullen. Zij stellen de Commissie vandeze aanwijzing in kennis, onder vermelding van een eventuele taak-verdeling.
2. De in lid 1 bedoelde autoriteiten moeten overheidsinstanties zijn
of lichamen die bij de nationale wetgeving of door overheidsinstantiesofficieel zijn erkend alsdeel uitmakend van het in de betrokken Lid-Staat geldende stelsel van toezicht.
3. Aan de betrokken autoriteiten moeten alle benodigde bevoegd-
heden worden verleend voor de vervulling van hun taken, in hetbijzonder met het oog op het toezicht op de samenstelling van dehandelsportefeuille.1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 15
▼M1
▼B
▼B
4. De bevoegde autoriteiten van de onderscheiden Lid-Staten werken
nauw samen voor de uitvoering van de in deze richtlijn omschreventaken, in het bijzonder wanneer beleggingsdiensten worden verstrekt
in het kader van dienstverrichting of door het vestigen van bijkantoren
in een of meer Lid-Staten. Zij verstrekken elkaar op verzoek alle gege-vensdie het toezicht op de kapitaaltoereikendheid vanbeleggingsondernemingen en kredietinstellingen, en in het bijzonderhet controleren van de naleving van de in deze richtlijn vastgelegde
regels kunnen vergemakkelijken. Voor elke uitwisseling van gegevens
tussen bevoegde autoriteiten op grond van deze richtlijn geldt, metbetrekking tot beleggingsondernemingen, de geheimhoudingsplichtomschreven in artikel 25 van Richtlijn 93/22/EEG en, met betrekkingtot kredietinstellingen, de geheimhoudingsplicht omschreven in artikel12 van Richtlijn 77/780/EEG, alsgewijzigd bij Richtlijn 89/646/EEG.
Artikel 10
In afwachting van de aanneming van een volgende richtlijn waarin
bepalingen worden vastgesteld tot aanpassing van deze richtlijn aan detechnische vooruitgang op de hierna genoemde gebieden, neemt de
Raad overeenkomstig Besluit 87/373/EEG, met gekwalificeerde meer-
derheid op voorstel van de Commissie, de nodige aanpassingen aan:
— verduidelijking van de definitiesvan artikel 2 ten einde een eenvor-
mige toepassing van deze richtlijn in de Gemeenschap teverzekeren,
— verduidelijking van de definitiesvan artikel 2 om rekening te
houden met de ontwikkelingen op de financiële markten,
— wijziging van de in artikel 3 vermelde bedragen van het aanvangs-
kapitaal en van het in artikel 4, lid 6, genoemde bedrag om
rekening te houden met de ontwikkelingen op economisch enmonetair gebied,
— aanpassing van de terminologie aan en formulering van de defini-
ties overeenkomstig latere besluiten betreffende instellingen en
aanverwante onderwerpen.
OVERGANGSBEPALINGEN
Artikel 11
1. De Lid-Staten mogen vergunning verlenen aan de beleggingson-
dernemingen vallend onder artikel 30, lid 1, van Richtlijn 93/22/EEGwaarvan het eigen vermogen op de datum van toepassing van dezerichtlijn lager isdan het bedrag voorges chreven uit hoofde van artikel3, leden 1 tot en met 3. Het eigen vermogen van die beleggingsonder-
nemingen moet daarna echter voldoen aan de voorwaarden gesteld in
artikel 3, leden 5 tot en met 8.
2. Onverminderd het bepaalde in punt 14 van bijlage I mogen de
Lid-Staten met betrekking tot obligatieswaaraan uit hoofde van artikel
11, lid 2, van Richtlijn 89/647/EEG in die richtlijn een risicowegings-
factor van 10 % is toegekend, een vereiste voor het specifieke risicovaststellen, dat gelijk is aan de helft van het vereiste voor gekwalifi-ceerde posten met dezelfde resterende looptijd als die obligatie.
Artikel 11 bis
Tot en met 31 december 2006 kunnen de lidstaten hun instellingen
toestaan de minimale „spread”-, overdrachts- en „outright”-coëffi-
ciënten van onderstaande tabel te gebruiken in plaats van de in de
punten 13, 14, 17 en 18 van bijlage VII genoemde, op voorwaarde datde instellingen naar het oordeel van de bevoegde autoriteiten:
i) in aanzienlijke mate in grondstoffen handelen
ii) een gediversifieerde grondstoffenportefeuille hebben, en
iii) nog niet in een positie verkeren om voor de berekening van het
kapitaalvereiste met betrekking tot het grondstoffenrisico vaninterne modellen gebruik te maken overeenkomstig bijlage VIII.1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 16
▼M1
▼M1
Tabel
Edele
metalen
(behalve
goud)Onedele
metalenZachte
grondstoffen
(landbouw)Overige, met
inbegrip van
energiepro-
ducten
Spreadcoëfficiënt
(%) 1,0 1,2 1,5 1,5
Overdrachtscoëffi-
ciënt (%) 0,3 0,5 0,6 0,6
Outrightcoëfficiënt
(%) 8 10 12 15
De lidstaten stellen de Commissie op de hoogte van het gebruik dat zij
maken van dit artikel.
SLOTBEPALINGEN
Artikel 12
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om uiterlijk op de datum vastgesteld inartikel 31, tweede alinea, van Richtlijn 93/22/EEG aan deze richtlijnte voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar
verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijke
bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijnvallende gebied vaststellen.
Artikel 13
De Commissie dient bij de Raad ten spoedigste voorstellen in voor
kapitaalvereisten met betrekking tot de grondstoffenhandel, van grond-stoffen afgeleide instrumenten en rechten van deelneming van
instellingen voor collectieve belegging.
De Raad spreekt zich uiterlijk zes maanden vóór de datum waarop deze
richtlijn van toepassing wordt, uit over de voorstellen van deCommissie.
HERZIENINGSCLAUSULE
Artikel 14
Binnen drie jaar na de in artikel 12 bedoelde datum gaat de Raad, op
voorstel van de Commissie, over tot onderzoek en, indien nodig,herziening van de richtlijn in het licht van de ervaring die met de
toepassing ervan is opgedaan; daarbij houdt hij rekening met de
vernieuwingen op de markt en, in het bijzonder, de ontwikkelingen inde internationale forumsvan regulerende autoriteiten.
Artikel 15
Deze richtlijn isgericht tot de Lid-Staten.1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 17
▼B
▼B
BIJLAGEI
POSITIERISICO
INLEIDING
Saldering
1. Het saldo van de lange (korte) posities van de instelling tegenover haar
korte (lange) posities in dezelfde aandelen, schuldinstrumenten en conver-
teerbare waardepapieren en identieke financiële futures, opties, warrants en
gedekte warrants, is de netto-positie van de instelling in elk van de verschil-
lende instrumenten. Bij de berekening van de netto-positie staan de
bevoegde autoriteiten toe dat posities in afgeleide instrumenten op de in de
punten 4 tot en met 7 beschreven wijze behandeld worden als posities in de
onderliggende (of virtuele) effecten. Door de instelling gehouden eigen
schuldinstrumenten worden niet in aanmerking genomen bij de berekening
van het specifieke risico overeenkomstig punt 14.
2. Tussen een converteerbaar waardepapier en een compenserende positie in
het onderliggende instrument is geen saldering toegestaan, tenzij de
bevoegde autoriteiten een benadering volgen waarbij rekening wordt
gehouden met de waarschijnlijkheid van de conversie van een bepaaldconverteerbaar waardepapier, of een kapitaalvereiste stellen ter dekking
van eventuele bij conversie geleden verliezen.
3. Alle netto-posities, ongeacht of zij positief of negatief zijn, moeten voordat
zij worden samengevoegd, op dagbasis tegen de geldende contante wissel-
koersworden omgerekend in de rapportagevaluta van de ins telling.
Specifieke instrumenten
4. Rentefutures, rentetermijncontracten (FRA's) en termijnverbintenissen tot
aan- of verkoop van schuldinstrumenten worden behandeld als combinaties
van lange en korte posities. Aldus wordt een lange rentefuturepositie behan-
deld als een combinatie van een schuld die vervalt op de leveringsdatum
van het futurecontract en een vordering waarvan de vervaldatum gelijk is
aan die van het instrument of de virtuele positie die aan het futurecontract
in kwestie ten grondslag liggen. Evenzo wordt een verkocht FRA behandeld
als een lange positie die vervalt op de afwikkelingsdatum, verlengd met de
contractduur, en een korte positie die vervalt op de afwikkelingsdatum.
Zowel de schuld als de vordering worden opgenomen in de kolom „centrale
overheid” van tabel 1 in punt 14 voor de berekening van het kapitaalvereiste
voor het specifieke risico in verband met rentefutures en FRA's. Een
termijnverbintenis tot aankoop van een schuldinstrument wordt behandeld
als een combinatie van een schuld die vervalt op de leveringsdatum en een
lange (contante) positie in het schuldinstrument zelf. De schuld wordt opge-
nomen in de kolom „centrale overheid” van tabel 1 voor het specifieke
risico en het schuldinstrument in de daarvoor in aanmerking komende
kolom in dezelfde tabel. ►
M1 ◄
De bevoegde autoriteiten kunnen toestaan dat het kapitaalvereiste voor een
ter beurze verhandelde future gelijk isaan de door de beursverlangde
marge, indien zij er ten volle van overtuigd zijn dat deze een nauwkeurige
maatstaf van het aan de future verbonden risico vormt en ten minste gelijk-
waardig is aan de kapitaalvereiste voor een future dat zou resulteren uit een
berekening aan de hand van de in het vervolg van deze bijlage omschreven
methode dan wel van de in bijlage VIII omschreven methode van interne
modellen. Tevenskunnen zij tot en met 31 december 2006 toes taan dat het
kapitaalvereiste voor een OTC-derivatencontract van het type als bedoeld in
dit punt en dat door een door hen erkende clearinginstelling is gecleard,
gelijk isaan de marge die de clearingins telling verlangt, wanneer zij er ten
volle van overtuigd zijn dat deze een nauwkeurige maatstaf van het aan het
derivatencontract verbonden risico vormt en ten minste gelijkwaardig is aan
het kapitaalvereiste voor het contract in kwestie dat zou resulteren uit een
berekening aan de hand van de in het vervolg van deze bijlage omschreven
methode dan wel van de in bijlage VIII omschreven methode van interne
modellen.
5. Opties op rente, schuldinstrumenten, aandelen, aandelenindexen, financiële
futures, swaps en valuta's worden voor de toepassing van deze bijlage
behandeld alsof het posities zijn die in waarde gelijk zijn aan het bedrag
van het onderliggende instrument waarop de optie betrekking heeft, verme-
nigvuldigd met zijn delta. De aldus berekende posities mogen gesaldeerd
worden met compenserende posities in dezelfde onderliggende effecten of1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 18
▼M1
▼B
▼B
daarvan afgeleide instrumenten. De gebruikte delta moet die van de
betrokken beurszijn of de door de bevoegde autoriteiten berekende delta
dan wel, indien deze niet beschikbaar is, of voor OTC-opties, de delta
welke door de instelling zelf is berekend, mits de bevoegde autoriteiten
overtuigd zijn van de redelijkheid van het door de instelling gebruikte
model.
De bevoegde autoriteiten mogen evenwel ook voorschrijven dat de instel-
lingen hun delta berekenen volgenseen door de bevoegde autoriteiten
aangegeven methode.
De bevoegde autoriteiten schrijven voor dat voor de andere aan opties
verbonden risico's, afgezien van het deltarisico, dekking aanwezig moet
zijn. De bevoegde autoriteiten kunnen toestaan dat het vereiste voor een
geschreven ter beurze verhandelde optie gelijk is aan de door de beurs
verlangde marge, indien zij er ten volle van overtuigd zijn dat deze een
nauwkeurige maatstaf voor het aan de optie verbonden risico vormt, en ten
minste gelijkwaardig is aan het kapitaalvereiste ter dekking van een optie
dat zou resulteren uit een berekening aan de hand van de in het vervolg
van deze bijlage omschreven methode dan wel van de in bijlage VIII
omschreven methode van interne modellen. Tevens kunnen zij tot en met
31 december 2006 toestaan dat het kapitaalvereiste voor een OTC-optiedie door een door hen erkende clearingins telling isgecleard, gelijk isaan
de marge die de clearinginstelling verlangt, wanneer zij er ten volle van
overtuigd zijn dat deze een nauwkeurige maatstaf van het aan de optie
verbonden risico vormt en ten minste gelijk is aan het kapitaalvereiste
voor een OTC-optie dat zou resulteren uit een berekening aan de hand van
de in het vervolg van deze bijlage omschreven methode dan wel van de in
bijlage VIII omschreven methode van interne modellen. Tevens kunnen zij
toestaan dat het vereiste voor een gekochte ter beurze verhandelde of OTC-
optie gelijk isaan dat voor het onderliggende ins trument, met dien
verstande dat het daaruit resulterende vereiste niet hoger mag zijn dan de
marktwaarde van de optie. Het vereiste voor een geschreven OTC-optie
wordt vastgesteld op basis van het onderliggende instrument.
6. Warrants die betrekking hebben op schuldinstrumenten en aandelen, worden
op dezelfde wijze behandeld alsoptiesin punt 5.
7. Swaps worden met betrekking tot het renterisico op dezelfde basis behan-
deld als balansinstrumenten. Aldus wordt een renteswap waarbij een
instelling een variabele rente ontvangt en een vaste rente betaalt, behandeld
als een lange positie in een instrument met variabele rente met een looptijd
die gelijk is aan de periode tot de volgende rentevaststelling, en een korte
positie in een instrument met vaste rente en met dezelfde looptijd als de
swap zelf.
8. Instellingen die het renterisico op afgeleide instrumenten als bedoeld in de
punten 4 tot en met 7 op „discounted cash flow”-basis waarderen en
beheren, mogen gebruik maken van gevoeligheidsmodellen voor de bereke-
ning van de bovengenoemde posities, en dienen daarvan gebruik te maken
voor obligatiesdie over de res terende looptijd, en niet aan het einde daarvan
via terugbetaling van de hoofdsom in één termijn worden afgelost. Zowel
het model alshet gebruik ervan door de ins telling moeten door de bevoegde
autoriteiten worden goedgekeurd. Deze modellen moeten posities opleveren
die dezelfde gevoeligheid voor renteschommelingen hebben als de onderlig-
gende cash flows. Bij de evaluatie van deze gevoeligheid moet worden
uitgegaan van onafhankelijke schommelingen in over de gehele rendements-
curve bemonsterde renten, waarbij ten minste één gevoeligheidspunt in elk
van de in tabel 2 van punt 18 hieronder genoemde looptijdklassen wordt
genomen. De posities worden bij de berekening van de kapitaalvereisten in
aanmerking genomen overeenkomstig de bepalingen van de punten 15 tot
en met 30.
9. Instellingen die geen gebruik maken van modellen overeenkomstig punt 8,
mogen in de plaatsdaarvan, met goedvinden van de bevoegde autoriteiten,
posities in afgeleide instrumenten als bedoeld in de punten 4 tot en met 7
als volledig compenserende posities behandelen, mits zij ten minste aan de
volgende voorwaarden voldoen:
i) de posities hebben dezelfde waarde en luiden in dezelfde valuta;
ii) de referentierenten (voor posities met variabele rente) of coupons (voor
posities met vaste rente) sluiten nauw bij elkaar aan;
iii) de eerstvolgende data van rentevaststelling of, voor vastecouponposities,
de resterende looptijden vallen binnen de volgende grenzen samen:
— minder dan een maand: dezelfde dag;
— tussen een maand en een jaar: binnen zeven dagen;— meer dan een jaar: binnen dertig dagen.1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 19
▼M1
▼B
▼B
10. De partij die effecten of gegarandeerde rechten inzake de eigendom van
effecten overdraagt bij een retrocessieovereenkomst, en de partij die
effecten in lening geeft bij een effectenleningstransactie, dient deze effecten
te betrekken in de berekening van haar kapitaalvereiste uit hoofde van deze
bijlage, mitsdeze effecten voldoen aan de criteria van artikel 2, punt 6,
onder a).
11. Posities in rechten van deelneming van instellingen voor collectieve beleg-
ging worden onderworpen aan de kapitaalvereisten van Richtlijn 89/647/
EEG, in plaats van aan de positierisicovereisten uit hoofde van deze bijlage.
Specifieke en algemene risico's
12. Het positierisico met betrekking tot een verhandelbaar schuldinstrument of
aandeel (of een van een schuldinstrument of een aandeel afgeleid instru-
ment) wordt met het oog op de berekening van het desbetreffende
kapitaalvereiste gesplitst in twee componenten. De eerste component betreft
het specifieke risico. Dit is het risico van een prijsverandering in het
betrokken instrument als gevolg van factoren die verband houden met de
emittent ervan of, in het geval van een afgeleid instrument, de emittent
van het onderliggende instrument. De tweede component betreft het alge-
mene risico. Dit is het risico van een prijsverandering van het instrument
als gevolg van (bij een verhandelbaar schuldinstrument of van een schuldin-
strument afgeleid instrument) een wijziging in de rentestand of (bij een
aandeel of van een aandeel afgeleid instrument) een algemene koersontwik-
keling op de aandelenmarkt die geen verband houdt met enigerlei specifieke
aspecten van de betrokken waardepapieren.
VERHANDELBARE SCHULDINSTRUMENTEN
13. De instelling deelt haar netto-posities in naar de valuta's waarin zij luiden
en berekent het kapitaalvereiste voor het algemene en het specifieke risico
in elke valuta afzonderlijk.
Specifiek risico
14. De instelling brengt haar overeenkomstig punt 1 berekende netto-posities op
grond van hun resterende looptijden onder in de desbetreffende categorieën
van tabel 1, en vermenigvuldigt deze vervolgensmet de wegings factoren.
Zij bepaalt de som van haar gewogen posities (ongeacht of deze lang of
kort zijn) ten einde haar kapitaalvereiste met betrekking tot het specifieke
risico te berekenen.
Tabel 1
Posten van de
centrale over-
heidGekwalificeerde postenOverige
posten
0—6 maand 6—24 maand > 24 maand
0,00 % 0,25 % 1,00 % 1,60 % 8,00 %
Algemeen risico
a)Op grond van de looptijd
15. De procedure voor de berekening van het kapitaalvereiste met betrekking
tot het algemene risico bestaat uit twee fasen. Eerst worden alle posities
gewogen naar looptijd (zoalsuiteengezet in punt 16) ten einde het bedrag
van het desbetreffende kapitaalvereiste te berekenen. Vervolgens kan dit
vereiste worden verlaagd wanneer een gewogen positie naast een tegenge-
stelde gewogen positie in dezelfde looptijdklasse wordt ingenomen.
Verlaging van het vereiste is ook toegestaan wanneer de tegengestelde
gewogen posities zich in verschillende looptijdklassen bevinden; de omvang
van deze verlaging hangt af van het zich al dan niet in dezelfde zone
bevinden van de twee posities alsmede van de concrete zones waarin zij
zich bevinden. In totaal zijn er drie zones (groepen van looptijdklassen).
16. De instelling brengt haar netto-posities onder in de desbetreffende looptijd-
klassen in de tweede of derde kolom van tabel 2 van punt 18. Zij doet dit
op grond van resterende looptijden in het geval van vastrentende instru-
menten en op grond van de periode tot de volgende rentevaststelling in het
geval van instrumenten waarvan de rente vóór de eindvervaldatum kan
veranderen. Zij maakt tevens onderscheid tussen schuldinstrumenten met
een coupon van 3 % of meer en schuldinstrumenten met een coupon van1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 20
▼B
minder dan 3 %, en deelt deze dienovereenkomstig in in de tweede dan wel
de derde kolom van tabel 2. Zij vermenigvuldigt dan elk van deze netto-
posities met de wegingsfactor die voor de desbetreffende looptijdklasse is
vermeld in de vierde kolom van tabel 2.
17. Vervolgens bepaalt zij de som van de gewogen lange posities en de som
van de gewogen korte posities in elke looptijdklasse. Het bedrag ten belope
waarvan de eerstgenoemde som in een bepaalde looptijdklasse gelijk is aan
de laatstgenoemde som, vormt de gecompenseerde gewogen positie in deze
looptijdklasse, terwijl de resterende lange of korte positie de niet-gecompen-
seerde gewogen positie in deze zelfde looptijdklasse is. Vervolgens wordt
het totaal van de gecompenseerde gewogen posities in alle looptijdklassen
berekend.
18. De instelling berekent het totaal van de niet-gecompenseerde gewogen lange
posities voor de looptijdklassen in elk van de zones in tabel 2, ten einde de
niet-gecompenseerde gewogen lange positie voor elke zone te bepalen. Op
dezelfde wijze wordt de som van de niet-gecompenseerde gewogen korte
posities voor elke looptijdklasse in een bepaalde zone bepaald om te komen
tot de niet-gecompenseerde gewogen korte positie voor deze zone. Het deel
van de niet-gecompenseerde gewogen lange positie van een bepaalde zone
dat gelijk is aan de niet-gecompenseerde gewogen korte positie voor
dezelfde zone, is de gecompenseerde gewogen positie voor die zone. Het
deel van de niet-gecompenseerde gewogen lange of niet-gecompenseerde
gewogen korte positie voor een zone dat niet op deze wijze gecompenseerd
kan worden, vormt de niet-gecompenseerde gewogen positie voor die zone.
Tabel 2
ZonesLooptijdklassen
Wegings-
factor (%)Veronder-
stelde rente-
verandering
(%)Coupon van 3 % of meerCoupon van minder dan
3%
(1) (2) (3) (4) (5)
Een0≤1 maand 0 ≤1 maand 0,00 —
>1≤3 maand > 1 ≤3 maand 0,20 1,00
>3≤6 maand > 3 ≤6 maand 0,40 1,00
>6≤12 maand > 6 ≤12 maand 0,70 1,00
Twee>1≤2 jaar > 1,0 ≤1,9 jaar 1,25 0,90
>2≤3 jaar > 1,9 ≤2,8 jaar 1,75 0,80
>3≤4 jaar > 2,8 ≤3,6 jaar 2,25 0,75
Drie>4≤5 jaar > 3,6 ≤4,3 jaar 2,75 0,75
>5≤7 jaar > 4,3 ≤5,7 jaar 3,25 0,70
>7≤10 jaar > 5,7 ≤7,3 jaar 3,75 0,65
>1 0≤15 jaar > 7,3 ≤9,3 jaar 4,50 0,60
>1 5≤20 jaar > 9,3 ≤10,6 jaar 5,25 0,60
> 20 jaar > 10,6 ≤12,0 jaar 6,00 0,60
> 12,0≤20,0 jaar 8,00 0,60
> 20 jaar 12,50 0,60
19. Vervolgenswordt het bedrag berekend ten belope waarvan de niet-gecom-
penseerde gewogen lange (korte) positie in zone 1 gelijk is aan het bedrag
van de niet-gecompenseerde gewogen korte (lange) positie in zone 2. Dit
bedrag wordt in punt 23 aangeduid als de gecompenseerde gewogen positie
tussen de zones 1 en 2. Dezelfde berekening vindt vervolgens plaats voor
het resterende deel van de niet-gecompenseerde gewogen positie in zone 2
en de niet-gecompenseerde gewogen positie in zone 3, ten einde de gecom-
penseerde gewogen positie tussen de zones 2 en 3 te bepalen.
20. De instelling mag desgewenst de volgorde in punt 19 omkeren, dat wil
zeggen eerst de gecompenseerde gewogen positie tussen de zones 2 en 3
berekenen en vervolgens die tussen de zones 1 en 2.
21. Ten einde de gecompenseerde gewogen positie tussen de zones 1 en 3 te
bepalen, wordt vervolgensbepaald tot welk bedrag het res terende deel van
de niet-gecompenseerde gewogen positie in zone 1 gelijk is aan het deel dat
voor zone 3 resteert nadat deze zone is gecompenseerd met zone 2.
22. De na de drie afzonderlijke compensatieberekeningen van de punten 19 tot
en met 21 resterende posities worden opgeteld.1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 21
▼B
23. Het kapitaalvereiste voor de instelling wordt berekend als de som van:
a) 10 % van de som van de gecompenseerde gewogen posities in alle loop-
tijdklassen;
b) 40 % van de gecompenseerde gewogen positie in zone 1;
c) 30 % van de gecompenseerde gewogen positie in zone 2;
d) 30 % van de gecompenseerde gewogen positie in zone 3;
e) 40 % van de gecompenseerde gewogen positie tussen de zones 1 en 2,
en tussen de zones 2 en 3 (zie punt 19);
f) 150 % van de gecompenseerde gewogen positie tussen de zones 1 en 3;
g) 100 % van de resterende niet-gecompenseerde gewogen posities.
b)Op grond van de „duration”
24. De bevoegde autoriteiten in een Lid-Staat mogen alsalgemene regel of per
geval toestaan dat de instellingen voor de berekening van het kapitaalver-
eiste voor het algemene risico met betrekking tot verhandelbare
schuldinstrumenten een systeem gebruiken dat de „duration” weergeeft in
plaats van het systeem dat in de punten 15 tot en met 23 is beschreven,
mits zulks consequent geschiedt.
25. In een dergelijk systeem berekent de instelling, uitgaande van de markt-
waarde van elk vastrentend schuldinstrument, het rendement tot het einde
van de looptijd, dat het impliciete discontopercentage voor dat instrument
is. Bij instrumenten met variabele rente berekent de onderneming, uitgaande
van de marktwaarde van elk instrument, het rendement op basis van de
hypothese dat het kapitaal verschuldigd wordt op het tijdstip dat de rente
voor wijziging vatbaar is(voor de eers tvolgende periode).
26. Vervolgens berekent de instelling voor elk schuldinstrument de „gewijzigde
duration” op grond van de volgende formule:
gewijzigde duration ¼duration D ðÞ
1þrðÞ;
waarin
D=Xm
t¼1tCt
1þrðÞt
Xm
t¼1Ct
1þrðÞt
en
r = rendement tot einde van de looptijd (zie punt 25)
Ct= constante betaling in tijd t
m = totale looptijd (zie punt 25)
27. De instelling brengt elk instrument onder in de passende zone van tabel 3 en
gaat daarbij uit van de gewijzigde „duration” voor elk instrument.
Tabel 3
ZonesGewijzigde duration
(in jaar)Veronderstelde renteveran-
dering
(in %)
(1) (2) (3)
1 0—1,0 1,0
2 1,0—3,6 0,853 > 3,6 0,7
28. De instelling berekent vervolgens de naar duration gewogen positie van elk
instrument door de marktwaarde ervan te vermenigvuldigen met de gewij-
zigde duration en met de veronderstelde renteverandering voor een
instrument met die specifieke gewijzigde duration (zie kolom 3 van tabel 3).
29. De instelling bepaalt haar naar duration gewogen lange en haar naar dura-
tion gewogen korte posities in elke zone. Het bedrag van de eerstgenoemde1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 22
▼B
posities dat in elke zone door laatstgenoemde posities wordt gecompen-
seerd, is de gecompenseerde naar duration gewogen positie voor deze
zone. De instelling berekent vervolgens de niet-gecompenseerde naar dura-
tion gewogen posities voor elke zone. Zij volgt dan de werkwijze die in de
punten 19 tot en met 22 voor niet-gecompenseerde gewogen posities is
beschreven.
30. Het kapitaalvereiste voor de instelling wordt dan berekend als de som van
a) 2 % van de som van de gecompenseerde naar duration gewogen positie
in elke zone;
b) 40 % van de gecompenseerde naar duration gewogen posities tussen de
zones 1 en 2 en tussen de zones 2 en 3;
c) 150 % van de gecompenseerde naar duration gewogen posities tussen de
zones1 en 3;
d) 100 % van de resterende niet-gecompenseerde naar duration gewogen
posities.
AANDELEN
31. De instelling bepaalt de som van al haar netto — volgens punt 1 — lange
posities en van al haar netto korte posities. De som van de twee cijfers is
haar totale bruto-positie. Het verschil tussen de twee cijfers is haar totale
netto-positie.
Specifiek risico
32. Zij vermenigvuldigt haar totale bruto-positie met 4 % ten einde haar kapi-
taalvereiste met betrekking tot het specifieke risico te bepalen.
33. Onverminderd punt 32 mogen de bevoegde autoriteiten een kapitaalvereiste
voor het specifieke risico toestaan van 2 % in plaats van 4 % voor door een
instelling gehouden portefeuilles van aandelen die voldoen aan de volgende
voorwaarden:
i) de aandelen mogen niet afkomstig zijn van emittenten die uitsluitend
verhandelbare schuldinstrumenten hebben uitgegeven waarvoor momen-
teel in tabel 1 van punt 14 een vereiste van 8 % geldt, of waarvoor,
uitsluitend omdat zij zijn gegarandeerd of door zekerheid zijn gedekt,
een lager kapitaalvereiste geldt;
ii) de aandelen moeten door de bevoegde autoriteiten zeer liquide worden
geacht op basis van objectieve criteria;
iii) geen individuele positie mag meer dan 5 % bedragen van de waarde
van de totale aandelenportefeuille van de instelling. De bevoegde auto-
riteiten kunnen evenwel individuele posities van ten hoogste 10 %
toestaan op voorwaarde dat het totaal van die posities niet meer dan
50 % van de portefeuille bedraagt.
Algemeen risico
34. Het kapitaalvereiste met betrekking tot het algemene risico is de totale
netto-positie vermenigvuldigd met 8 %.
Aandelenindexfutures
35. Aandelenindexfutures, naar de delta gewogen equivalenten van opties in
aandelenindexfuturesen aandelenindexen, hierna aangeduid met de verza-
melnaam „aandelenindexfutures”, mogen worden opgesplitst in posities in
elk van de daaraan ten grondslag liggende aandelen. Deze posities mogen
worden behandeld als onderliggende posities in de desbetreffende aandelen;
met goedkeuring van de bevoegde autoriteiten mogen zij derhalve worden
gesaldeerd met tegengestelde posities in de onderliggende aandelen zelf.
36. De bevoegde autoriteiten dragen er zorg voor dat een instelling die haar
posities in een of meer van de aan een aandelenindexfuture ten grondslag
liggende aandelen gesaldeerd heeft met een of meer tegengestelde posities
in de aandelenindexfuture zelf, over toereikend kapitaal beschikt ter dekking
van het risico van verlies als gevolg van het feit dat de waarde van de future
niet exact de ontwikkeling volgt van de waarde van de onderliggende
aandelen; hetzelfde geldt wanneer een instelling tegengestelde posities
houdt in aandelenindexfutures die wat betreft looptijd en/of samenstelling
niet identiek zijn.
37. Onverminderd de punten 35 en 36 geldt voor ter beurze verhandelde aande-
lenindexfuturesdie naar het oordeel van de bevoegde autoriteiten op ruim
gediversifieerde indices berusten, een kapitaalvereiste van 8 % met betrek-1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 23
▼M1
▼B
▼B
king tot het algemene risico, maar geen kapitaalvereiste met betrekking tot
het specifieke risico. Deze aandelenindexfutures worden in aanmerking
genomen bij de berekening van de totale netto-positie als bedoeld in punt
31, maar buiten beschouwing gelaten bij de berekening van de totale
bruto-positie als bedoeld in hetzelfde punt.
38. Indien een aandelenindexfuture niet in onderliggende posities wordt opge-
splitst, wordt hij behandeld als één afzonderlijk aandeel. Het specifieke
risico met betrekking tot dit afzonderlijke aandeel kan echter buiten
beschouwing blijven indien het gaat om een aandelenindexfuture die ter
beurze wordt verhandeld en die naar het oordeel van de bevoegde autori-
teiten op een ruim gediversifieerde index berust.
OVERNEMING
39. In het geval van overneming van emissies van schuldinstrumenten en
aandelen kunnen de bevoegde autoriteiten een instelling toestaan de
volgende methode te gebruiken ter berekening van de kapitaalvereisten.
Eerst worden de netto-posities berekend door de op grond van een formele
overeenkomst bijderden geplaatste of door derden herovergenomen overne-
mingsposities af te trekken. Vervolgens worden op de netto-posities de
volgende verlagingsfactoren toegepast:
— werkdag 0: 100 %— werkdag 1: 90 %
— werkdagen 2 en 3: 75 %
— werkdag 4: 50 %— werkdag 5: 25 %
— na werkdag 5: 0 %.
Werkdag 0 isde werkdag waarop de ins telling een onherroepelijke verbin-
tenisisaangegaan tot aanvaarding van een bekend aantal waardepapieren
tegen een overeengekomen prijs. Tenslotte worden de kapitaalvereisten
berekend op basis van de verlaagde overnemingsposities. De bevoegde auto-
riteiten dragen er zorg voor dat de instelling over voldoende kapitaal
beschikt ter dekking van het risico van verlies in het tijdvak tussen het
aangaan van de oorspronkelijke verbintenis en werkdag 1.1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 24
▼B
BIJLAGEII
AFWIKKELINGS-/TEGENPARTIJRISICO
AFWIKKELINGS-/LEVERINGSRISICO
1. In geval van transacties waarbij schuldinstrumenten, aandelen en grond-
stoffen (exclusief retrocessie- en omgekeerde retrocessieovereenkomsten
en verstrekte en opgenomen effecten- en grondstoffenleningen) na de over-
eengekomen leveringsdata nog niet zijn afgewikkeld, moet een instelling
het prijsverschil berekenen waarvoor zij een risico loopt. Dit is het verschil
tussen de overeengekomen afwikkelingsprijs voor het schuldinstrument, het
aandeel of de grondstof in kwestie, en de dagkoers daarvan, indien dit
verschil voor de instelling een verlies zou kunnen opleveren. Zij moet dit
verschil vermenigvuldigen met de passende factor in kolom A van de tabel
in punt 2 om haar kapitaalvereiste te berekenen.
2. Onverminderd punt 1 mag een instelling, indien de bevoegde autoriteiten
zulks toestaan, haar kapitaalvereisten berekenen door vermeningvuldiging
van de overeengekomen afwikkelingsprijs van iedere transactie die tussen
5 en 45 werkdagen na de vastgestelde datum nog niet is afgewikkeld, met
de passende factor in kolom B van genoemde tabel. Vanaf 46 werkdagen
na de vastgestelde datum is het vereiste 100 % van het prijsverschil waar-
voor zij een risico loopt, conform kolom A.
Aantal werkdagen na
vastgestelde afwikke-
lingsdatumKolom A
(%)Kolom B
(%)
5—15 8 0,5
16—30 50 4,0
31—45 75 9,0
46 en meer 100 zie punt 2
TEGENPARTIJRISICO
Leveringen zonder tegenprestaties „free deliveries”
3.1. Een instelling moet kapitaal tot dekking van het tegenpartijrisico
aanhouden indien:
i) zij voor waardepapieren of grondstoffen heeft betaald alvorens ze te
ontvangen, of waardepapieren of grondstoffen heeft geleverd alvorens
daarvoor betaling te hebben ontvangen, en
ii) in het geval van grensoverschrijdende transacties, één dag of meer zijn
verstreken sedert deze betaling of levering.
3.2. Het kapitaalvereiste bedraagt 8 % van de waarde van de aan de instelling
verschuldigde waardepapieren, grondstoffen of contanten, vermenigvuldigd
met de voor de desbetreffende tegenpartij toepasselijke risicowegingsfactor.
Retrocessie- en omgekeerde retrocessieovereenkomsten, verstrekte en opge-
nomen effecten- en grondstoffenleningen
4.1. In het geval van retrocessieovereenkomsten en verstrekte effecten- en
grondstoffenleningen op basis van tot de handelsportefeuille behorende
effecten of grondstoffen, berekent de instelling het verschil tussen de
marktwaarde van de effecten of grondstoffen en het bedrag van de lening
die isopgenomen door de ins telling of de marktwaarde van de zekerheid,
indien dit verschil positief is. In het geval van omgekeerde retrocessieover-
eenkomsten en opgenomen effecten- of grondstoffenleningen berekent de
instelling het verschil tussen het bedrag van de door de instelling verstrekte
lening of de marktwaarde van de zekerheid en de marktwaarde van de
waardepapieren of grondstoffen die zij heeft ontvangen, indien dit verschil
positief is.
De bevoegde autoriteiten nemen maatregelen opdat de overwaarde aan
zekerheid aanvaardbaar is.1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 25
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
Voorts mogen de bevoegde autoriteiten instellingen toestaan het bedrag van
de overwaarde aan zekerheid niet te betrekken in de berekeningen als
bedoeld in de eerste alinea van dit punt, indien het bedrag van de over-
waarde zodanig isgegarandeerd dat de overdragende partij er altijd van
verzekerd isdat zij de overwaarde aan zekerheid terugkrijgt in geval van
in gebreke blijven van haar tegenpartij.
Opgelopen en nog niet vervallen rente wordt in aanmerking genomen bij de
berekening van de marktwaarde van de geleende bedragen en van de zeker-
heid.
4.2. Het kapitaalvereiste bedraagt 8 % van het uit punt 4.1 resulterende bedrag,
vermenigvuldigd met de voor de desbetreffende tegenpartij toepasselijke
risicowegingsfactor.
Afgeleide OTC-instrumenten
5. Om het kapitaalvereiste voor hun afgeleide OTC-instrumenten te berekenen
passen de instellingen bijlage II van Richtlijn 89/647/EEG toe. De op de
desbetreffende tegenpartijen toe te passen risicowegingsfactoren worden
bepaald overeenkomstig artikel 2, punt 9, van deze richtlijn.
Tot en met 31 december 2006 kunnen de bevoegde autoriteiten van de
lidstaten een vrijstelling van de methoden van bijlage II toestaan voor
OTC-contracten die worden afgewikkeld door een clearinginstelling die
optreedt alsde wettelijke tegenpartij en waarbij alle deelnemershet ris ico
dat zij voor de clearinginstelling belichamen, dagelijks volledig met onder-
pand dekken, zodat bescherming wordt geboden tegen zowel het huidige
risico als het potentiële toekomstige risico. De bevoegde autoriteiten
moeten ervan overtuigd zijn dat het gestelde onderpand dezelfde mate van
bescherming biedt als onderpand in de zin van artikel 6, lid 1, onder a),
punt 7, van Richtlijn 89/647/EEG en dat het gevaar dat de gezamenlijke
risico's van de clearinginstelling boven de marktwaarde van het geplaatste
onderpand uitstijgen, wordt geëlimineerd. De lidstaten lichten de
Commissie in over het gebruik dat zij van deze keuzemogelijkheid maken.
OVERIGE
6. De kapitaalvereisten van Richtlijn 89/647/EEG zijn van toepassing op posi-
tiesin de vorm van provis ie, courtage, rente, dividend en margesmet
betrekking tot ter beurze verhandelde future- en optiecontracten die niet
onder deze bijlage of onder bijlage I vallen, noch krachtenspunt 2, onder
d), van bijlage V, in mindering zijn gebracht op het eigen vermogen, en die
rechtstreeks verband houden met bestanddelen van de handelsportefeuille.
De op de desbetreffende tegenpartijen toe te passen wegingsfactoren
worden bepaald overeenkomstig artikel 2, punt 9, van deze richtlijn.1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 26
▼M2
▼B
▼B
BIJLAGEIII
VALUTARISICO
1. Indien de som van de totale netto positie in vreemde valuta's en de netto
positie in goud van een instelling, berekend volgens de hieronder
omschreven procedure, meer dan 2 % van het totale eigen vermogen van
de instelling bedraagt, moet de instelling de som van haar netto positie in
vreemde valuta'sen haar netto pos itie in goud met 8 % vermenigvuldigenom het kapitaalvereiste ter dekking van het valutarisico te berekenen.
Tot en met 31 december 2004 kunnen de bevoegde autoriteiten instellingen
toestaan hun kapitaalvereiste te berekenen door het bedrag waarmee de som
van de totale netto positie in vreemde valuta's en de netto positie in goud
van een instelling 2 % van het totale eigen vermogen overschrijdt met 8 %
te vermenigvuldigen.
2. De berekening geschiedt in twee fasen:
3.1. Eerst wordt de netto open positie van de instelling in elke valuta en in goud
(met inbegrip van de rapportagevaluta) berekend. Deze positie bestaat uit
de som van de volgende elementen (positief of negatief):
— de netto contante positie (dat wil zeggen alle activa min alle passiva,
met inbegrip van de opgelopen en nog niet vervallen rente, in de
betrokken valuta of, in het geval van goud, de netto contante positie in
goud);
— de netto termijnpositie (dat wil zeggen alle te ontvangen bedragen min
alle te betalen bedragen in het kader van termijntransacties in valuta's
en goud, met inbegrip van valuta- en goudfuturesen de hoofds om bij
valutaswaps die niet zijn verwerkt in de contante positie);
— onherroepelijke garanties (en soortgelijke instrumenten) die zeker zullen
worden opgevraagd en waarschijnlijk niet kunnen worden teruggevor-
derd;
— netto toekomstige inkomsten/uitgaven, nog niet vervallen maar reeds
volledig afgedekt (naar keuze van de rapporterende instelling en met
voorafgaande goedkeuring van de bevoegde autoriteiten mogen hier de
netto toekomstige inkomsten/uitgaven worden opgenomen die nog niet
in de rekeningen zijn geboekt maar reedsvolledig zijn afgedekt door
valutatermijntransacties. Deze keuze moet consequent worden aange-
houden);
— het netto delta- (of op delta gebaseerde) equivalent van de totale porte-
feuille van valuta- en goudopties;
— de marktwaarde van andere (dan valuta- en goud-) opties;— posities die een instelling doelbewust heeft ingenomen om valutarisico's
voor haar kapitaalratio af te dekken, kunnen bij de berekening van de
netto open valutaposities buiten beschouwing worden gelaten. Deze
posities mogen geen handelskarakter dragen of moeten van structurele
aard zijn, en voor het buiten beschouwing laten ervan, alsook voor
wijzigingen in de daarvoor geldende voorwaarden, isde toes temming
van de bevoegde autoriteiten vereist. Op dezelfde wijze kan, onder
dezelfde voorwaarden alshierboven, te werk worden gegaan voor pos i-
ties van een instelling die betrekking hebben op posten die reeds bij de
berekening van het eigen vermogen zijn afgetrokken.
3.2. Het staat de bevoegde autoriteiten vrij om de instellingen toe te staan bij de
berekening van de netto open positie in elke valuta en in goud gebruik te
maken van de netto actuele waarde.
►
M14. Vervolgensworden de netto korte en lange pos itiesin elke valuta
(behalve de rapportagevaluta) en de netto korte of lange positie in goud
tegen de contante koersin de rapportagevaluta omgerekend. ◄Zij worden
dan afzonderlijk samengevoegd tot respectievelijk het totaal van de netto
korte posities en het totaal van de netto lange posities. Het hoogste van
deze twee totalen is de totale netto valutapositie van de instelling.
5. Onverminderd de punten 1 tot en met 4 mogen de bevoegde autoriteiten in
afwachting van verdere coördinatie voorschrijven of toestaan dat de instel-
lingen voor de toepassing van deze bijlage alternatieve procedures
gebruiken.
6. Ten eerste mogen de bevoegde autoriteiten toestaan dat de instellingen ter
dekking van posities in nauw gecorreleerde valuta's aan lagere kapitaalver-
eisten voldoen dan die welke de toepassing van de punten 1 tot en met 41993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 27
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
oplevert. De bevoegde autoriteiten mogen twee valuta'salleen dan alsnauw
gecorreleerd aanmerken indien het voor ten minste 99 % (bij een waarne-
mingsperiode van drie jaar) of 95 % (bij een waarnemingsperiode van vijf
jaar) waarschijnlijk is dat een eventueel verlies op gelijke en tegengestelde
posities in die valuta's gedurende de volgende tien werkdagen niet meer
dan 4 % bedraagt van de waarde van de gecompenseerde positie in kwestie
(berekend in de rapportagevaluta) — uitgaande van de dagelijkse wissel-
koersen in de voorafgaande drie of vijf jaar. Het eigenvermogenvereiste
met betrekking tot de gecompenseerde positie in twee nauw gecorreleerde
valuta'sbedraagt 4 %, vermenigvuldigd met de waarde van de gecompen-
seerde positie.
Het kapitaalvereiste met betrekking tot niet-gecompenseerde posities in
nauw gecorreleerde valuta's, en alle posities in andere valuta's, bedraagt
8 %, vermenigvuldigd met het totaal van de netto korte of,indien hoger,
van de netto lange posities in deze valuta's, na aftrek van de gecompen-
seerde posities in nauw gecorreleerde valuta's.
7. Ten tweede kunnen de bevoegde autoriteiten de instellingen tot en met 31
december 2004 toestaan om voor de toepassing van deze bijlage een andere
dan de in de punten 1 tot en met 6 uiteengezette methode toe te passen. Het
uit deze methode resulterende kaptitaalvereiste moet meer bedragen dan
2 % van de netto open positie zoals berekend in punt 4 en moet uitgaande
van een analyse van de wisselkoersfluctuaties gedurende alle voortschrij-
dende periodesvan tien werkdagen in de voorgaande drie jaar in ten
minste 99 % van de gevallen meer bedragen dan het waarschijnlijke
verlies.
De in dit punt beschreven alternatieve methode mag uitsluitend worden
gebruikt, alsvoldaan isaan de volgende voorwaarden:
i) de formule voor de berekening en de correlatiecoëfficiënten zijn door de
bevoegde autoriteiten vastgesteld op basis van hun analyse van de
wisselkoersfluctuaties;
ii) de correlatiecoëfficiënten worden door de bevoegde autoriteiten regel-
matig getoetst aan de ontwikkelingen op de valutamarkten.
8. Ten derde mogen de bevoegde autoriteiten de instellingen toestaan om
posities in valuta's ten aanzien waarvan een juridisch bindende overeen-
komst tussen staten bestaat ter beperking van fluctuaties ten opzichte van
andere onder dezelfde overeenkomst vallende valuta's, uit te sluiten van
de door hen toegepaste methodes zoals uiteengezet in de punten 1 tot en
met 7. De instellingen berekenen hun gecompenseerde posities in die
valuta's en passen daarop een kapitaalvereiste toe dat niet lager is dan de
helft van de maximaal toegestane fluctuatie die voor de betrokken valuta's
in de overeenkomst tussen staten is vastgesteld. Niet-gecompenseerde posi-
tiesin deze valuta'sworden op dezelfde wijze behandeld alsandere
valuta's.
Onverminderd de eeste alinea mogen de bevoegde autoriteiten toestaan dat
het kapitaalvereiste met betrekking tot gecompenseerde posities in valuta's
van Lid-Staten die deelnemen aan de tweede fase van de Europese Mone-
taire Unie, 1,6 % bedraagt, vermenigvuldigd met de waarde van deze
gecompenseerde posities.
9. De bevoegde autoriteiten stellen de Raad en de Commissie in voorkomend
geval in kennisvan de methodesdie zij met betrekking tot de punten 6 tot
en met 8 voorschrijven of toestaan.
10. De Commissie brengt bij de Raad verslag uit over de in punt 9 bedoelde
methodesen doet zo nodig, met inachtneming van de internationale
ontwikkelingen, voorstellen voor een meer geharmoniseerde behandeling
van het valutarisico.
11. Netto posities in samengestelde valuta's mogen worden opgesplitst in de
samenstellende valuta's aan de hand van de geldende quota.1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 28
▼M1
▼B
▼B
BIJLAGEIV
OVERIGE RISICO'S
Beleggingsondernemingen moeten eigen vermogen aanhouden ten belope van
een kwart van hun vaste kosten in het voorafgaande jaar. De bevoegde autori-
teiten mogen dit vereiste aanpassen in geval van aanzienlijke wijzigingen in de
werkzaamheden van de onderneming sinds het voorgaande jaar. Wanneer de
onderneming haar werkzaamheden niet gedurende een volledig jaar heeft uitge-
oefend (met inbegrip van de dag van bedrijfsaanvang) bedraagt het vereiste eenkwart van het in haar programma van werkzaamheden begrote cijfer voor vaste
kosten, tenzij de autoriteiten een aanpassing van dit programma verlangen.1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 29
▼B
BIJLAGEV
EIGEN VERMOGEN
1. Het eigen vermogen van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen
wordt gedefinieerd in overeenstemming met Richtlijn 89/299/EEG van de
Raad.
Voor de toepassing van deze richtlijn worden beleggingsondernemingen die
niet een van de rechtsvormen hebben als bedoeld in artikel 1, lid 1, van de
vierde Richtlijn (78/660/EEG) van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag
van artikel 54, lid 3, onder g), van het Verdrag betreffende de jaarrekening
van bepaalde vennootschapsvormen(1), toch geacht onder het toepassingsge-
bied te vallen van Richtlijn 86/635/EEG van de Raad van 8 december 1986
betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van banken
en andere financiële instellingen(2).
2.►M1Niettegenstaande punt 1 kunnen de bevoegde autoriteiten de instel-
lingen die moeten voldoen aan de in de bijlagen I, II, III, IV, VI, VII en
VIII gestelde eigenvermogensvereisten, toestaan een alternatieve definitie
van het eigen vermogen te hanteren ter voldoening aan uitsluitend deze
verplichtingen. ◄Van het aldusberekende eigen vermogen mag geen
bestanddeel tegelijkertijd worden gebruikt om aan andere kapitaalvereisten
te voldoen. Deze alternatieve definitie omvat de onderstaande bestanddelen
a) plusb) plusc) minusd); de aftrek van dit bes tanddeel wordt ter keuze
van de bevoegde autoriteiten gelaten:
a) het eigen vermogen alsgedefinieerd in Richtlijn 89/299/EEG, met uits lui-
ting van alleen de bestanddelen 12 en 13 van artikel 2, lid 1, van die
richtlijn voor beleggingsondernemingen die onderstaand bestanddeel d)
van het totaal van de bestanddelen a), b) en c) moeten aftrekken;
b) de nettowinst uit de handelsportefeuille van de instelling, na aftrek van
alle te verwachten lasten en voorzieningen voor dividenden, min de netto-
verliezen over de rest van haar bedrijf, mits geen van deze bedragen reeds
in aanmerking is genomen in bestanddeel a) overeenkomstig artikel 2, lid
1, punt 2 of 11, van Richtlijn 89/299/EEG;
c) achtergestelde leningen, en/of de in punt 5 vermelde bestanddelen, met
inachtneming van de in de punten 3 tot en met 7 hieronder vermelde
voorwaarden;
d) niet-liquide activa alsoms chreven in punt 8.
3. De in punt 2, onder c), bedoelde achtergestelde leningen moeten een
oorspronkelijke looptijd van ten minste twee jaar hebben. Zij moeten volledig
gestort zijn en de leningovereenkomst mag geen clausule bevatten op grond
waarvan de schuld onder bepaalde omstandigheden, met uitzondering van de
liquidatie van de instelling, vóór de overeengekomen aflossingsdatum moet
worden afgelost, tenzij de bevoegde autoriteiten daarmee instemmen. Noch
de hoofdsom, noch de interest van deze achtergestelde leningen mogen
worden afgelost indien zulks zou betekenen dat het eigen vermogen van de
betrokken instelling tot minder dan 100 % van het totale vereiste voor de
instelling zou dalen.
Daarenboven stellen de instellingen de bevoegde autoriteiten in kennis van
alle aflossingen op deze achtergestelde leningen zodra het eigen vermogen
van de instelling tot onder de 120 % van het totale vereiste voor de instelling
daalt.
4. De in punt 2, onder c), bedoelde achtergestelde leningen mogen niet meer
belopen dan maximaal 150 % van het oorspronkelijke eigen vermogen dat
resteert om te voldoen aan de vereisten van de bijlagen I, II, III, IV, VI,
VII en VIII en mogen dit maximum uitsluitend benaderen in voor de
betrokken autoriteiten aanvaardbare bijzondere omstandigheden.
5. De bevoegde autoriteiten mogen instellingen toestaan om de in de punten 3
en 4 bedoelde achtergestelde leningen te vervangen door de bestanddelen
bedoeld in artikel 2, lid 1, punten 3, 5, 6, 7 en 8 van Richtlijn 89/299/EEG.
6. De bevoegde autoriteiten kunnen beleggingsondernemingen toestaan de in
punt 4 gestelde grenswaarde voor achtergestelde leningen te overschrijden,1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 30
(1) PB nr. L 222 van 14. 8. 1978, blz. 11. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 90/
605/EEG (PB nr. L 317 van 16. 11. 1990, blz. 60).
(2) PB nr. L 372 van 31. 12. 1986, blz. 1.▼M1
▼B
▼M1
▼M1
als zij dit bedrijfseconomisch aanvaardbaar achten, en mits het totaal van
deze achtergestelde leningen en de in punt 5 bedoelde bestanddelen niet
meer bedraagt dan 200 % van het oorspronkelijke eigen vermogen dat
resteert om aan de in de bijlagen I, II, III, IV, VI, VII en VIII gestelde
vereisten te voldoen, dan wel 250 % van hetzelfde bedrag indien de beleg-
gingsonderneming bij de berekening van het eigen vermogen het in punt 2,
onder d), bedoelde bestanddeel in mindering brengt.
7. De bevoegde autoriteiten kunnen kredietinstellingen toestaan de in punt 4
gestelde grenswaarde voor achtergestelde leningen te overschrijden, als zij
dit bedrijfseconomisch aanvaardbaar achten, en mits het totaal van deze
achtergestelde leningen en de in punt 5 bedoelde bestanddelen niet meer
bedraagt dan 250 % van het oorspronkelijke eigen vermogen dat resteert om
aan de in de bijlagen I, II, III, VI, VII en VIII gestelde vereisten te voldoen.
8. Niet-liquide activa omvatten:
— materiële vaste activa (behalve voor zover kan worden toegestaan dat
onroerend goed in aanmerking wordt genomen tegenover de leningen
waarvoor zij alswaarborg gelden);
— deelnemingen in, met inbegrip van achtergestelde schuldvorderingen op,
kredietinstellingen of financiële instellingen, welke tot het eigen
vermogen van die instellingen kunnen worden gerekend, tenzij deze zijn
afgetrokken overeenkomstig artikel 2, lid 1, punten 12 en 13 van Richt-
lijn 89/299/EEG of overeenkomstig punt 9, onder iv).
Wanneer aandelen in een kredietinstelling of financiële instelling tijdelijk
worden gehouden in het kader van een financiële bijstandsoperatie met
het oog op de reorganisatie of de redding van deze instelling, mogen de
bevoegde autoriteiten ontheffing van deze verplichting verlenen. Zij
mogen eveneensontheffing verlenen voor dergelijke aandelen die deel
uitmaken van de handelsportefeuille van de beleggingsonderneming;
— niet onmiddellijk verhandelbare deelnemingen en andere beleggingen in
ondernemingen die geen kredietinstellingen of andere financiële instel-
lingen zijn;
— tekorten bij dochterondernemingen;
— deposito's met uitzondering van die welke binnen 90 dagen opvraagbaar
zijn, en tevensmet uitzondering van margebetalingen in verband met
futuresof optiecontracten;
— leningen en andere verschuldigde bedragen, met uitzondering van die
welke binnen 90 dagen moeten worden terugbetaald;
— materiële voorraden, tenzij daarop de kapitaalvereisten van artikel 4, lid
2, van toepassing zijn en mits die vereisten niet minder streng zijn dan
de vereisten op grond van artikel 4, lid 1, onder iii).
9. Beleggingsondernemingen die deel uitmaken van een groep waarvoor de in
artikel 7, lid 4, bedoelde ontheffing geldt, berekenen hun eigen vermogen
overeenkomstig de punten 1 tot en met 8 hierboven, met inachtneming van
de volgende wijzigingen:
i) de in punt 2, onder d), bedoelde niet-liquide activa worden afgetrokken;
ii) de in punt 2, onder a), bedoelde uitsluiting heeft geen betrekking op de
bestanddelen van artikel 2, lid 1, punten 12 en 13, van Richtlijn 89/299/
EEG die de beleggingsonderneming houdt met betrekking tot onderne-
mingen die zijn opgenomen in de consolidatie bedoeld in artikel 7, lid 2;
iii) de in artikel 6, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 89/299/EEG bedoelde
grenswaarden worden berekend aan de hand van het oorspronkelijke
eigen vermogen, min de onder ii) hierboven beschreven bestanddelen
van artikel 2, lid 1, punten 12 en 13, van Richtlijn 89/299/EEG die deel
uitmaken van het oorspronkelijke eigen vermogen van de betrokken
ondernemingen;
iv) de onder iii) bedoelde bestanddelen van artikel 2, lid 1, punten 12 en 13,
van Richtlijn 89/299/EEG worden afgetrokken van het oorspronkelijke
eigen vermogen, en niet van de som van alle bestanddelen, zoals voorge-
schreven in lid 1, onder c), van artikel 6 van die richtlijn, meer bepaald
voor de toepassing van de punten 4 tot en met 7 van deze bijlage.1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 31
▼B
▼B
BIJLAGEVI
GROTE RISICO'S
1. De in artikel 5, lid 2, bedoelde instellingen zorgen voor bewaking en
beheersing van hun risico's op individuele cliënten of groepen van
verbonden cliënten overeenkomstig Richtlijn 92/121/EEG, met inachtne-
ming van onderstaande wijzigingen.
2. De risico's op individuele cliënten in het kader van de handelsportefeuille
worden berekend door optelling van de onderstaande posten i) tot en met
iii):
i) het verschil — indien positief — tussen de lange en korte posities van
de instelling in alle door de betrokken cliënt uitgegeven financiële
instrumenten (de netto-positie in elk onderscheiden instrument wordt
berekend volgensde in bijlage I oms chreven methode);
ii) in het geval van overneming van een schuld- of aandeleninstrument is
het risico voor de instelling haar netto-risico (berekend door aftrek van
de op grond van een formele overeenkomst bij derden geplaatste of
door derden herovergenomen overnemingsposities), verminderd met de
factoren vermeld in bijlage I, punt 39.
In afwachting van verdere coördinatie schrijven de bevoegde autori-
teiten voor dat de instellingen systemen invoeren voor bewaking en
beheersing van hun overnemingsrisico's in het tijdvak tussen het
aangaan van de oorspronkelijke verbintenis en werkdag 1, rekening
houdend met de aard van de risico's waaraan zij op de bewuste markten
blootstaan;
iii) de risico's in verband met de in bijlage II bedoelde transacties, overeen-
komsten en contracten met de betrokken cliënt; deze risico's worden
berekend zoals voorgeschreven in die bijlage, zonder toepassing van de
wegingsfactoren voor het tegenpartijrisico.
3. Vervolgensworden de ris ico'smet betrekking tot groepen van verbonden
cliënten in het kader van de handelsportefeuille berekend door optelling
van de risico's met betrekking tot de individuele cliënten in een groep, zoals
berekend in punt 2.
4. De totale risico's met betrekking tot individuele cliënten of groepen van
verbonden cliënten worden berekend door de risico's met betrekking tot de
activiteiten in en buiten het kader van hun handelsportefeuille op te tellen,
met inachtneming van artikel 4, leden 6 tot en met 12, van Richtlijn 92/121/
EEG. Ter berekening van het risico met betrekking tot activiteiten buiten
het kader van de handelsportefeuille beschouwen instellingen het risico
verbonden aan activa die op grond van punt 2, onder (d), van bijlage V op
hun eigen vermogen in mindering worden gebracht, alsnul.
5. De totale risico's van instellingen met betrekking tot individuele cliënten en
groepen van verbonden cliënten, alsberekend overeenkoms tig punt 4,
worden overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 92/121/EEG gemeld.
6. Behoudensde overgangs bepalingen van artikel 6 van Richtlijn 92/121/EEG
gelden voor die som van de risico's met betrekking tot een individuele cliënt
of groep van verbonden cliënten de grenswaarden van artikel 4 van die
richtlijn.
7. Onverminderd punt 6 mogen de bevoegde autoriteiten toestaan dat activa in
de vorm van vorderingen en andere risico's op beleggingsondernemingen,
erkende beleggingsondernemingen van derde landen en erkende „clearing”-
instellingen en beurzen in financiële instrumenten, op dezelfde wijze
worden behandeld als de vorderingen en risico's op kredietinstellingen op
grond van artikel 4, lid 7, onder i), lid 9 en lid 10, van Richtlijn 92/121/
EEG.
8. De bevoegde autoriteiten mogen toestaan dat de in artikel 4 van Richtlijn
92/121/EEG vastgestelde grenswaarden worden overschreden, mits tegelij-
kertijd aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:
1. het risico buiten de handelsportefeuille op de betrokken cliënt of groep
van cliënten is niet groter dan de in Richtlijn 92/121/EEG gestelde grens-
waarden, berekend met betrekking tot het eigen vermogen als
omschreven in Richtlijn 89/299/EEG, zodat de overschrijding zich inte-
graal voordoet binnen de handelsportefeuille;
2. de instelling voldoet aan een aanvullend kapitaalvereiste voor de over-
schrijding van de in artikel 4, leden 1 en 2, van Richtlijn 92/121/EEG
gestelde grenswaarden. Dit vereiste wordt berekend door uit het totale
handelsrisico op de betrokken cliënt of groep van cliënten die compo-
nenten te selecteren waarvoor de hoogste kapitaalvereisten ter dekking1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 32
▼B
van het specifieke risico in bijlage I en/of kapitaalvereisten in bijlage II
gelden, en waarvan de som gelijk is aan het bedrag van de in punt 1
bedoelde overschrijding; wanneer de overschrijding niet langer duurt
dan tien dagen, bedraagt het aanvullende kapitaalvereiste 200 % van de
in de vorige zin bedoelde vereisten voor deze componenten.
Vanaf tien dagen na het ontstaan van de overschrijding worden de
componenten van de overschrijding die volgens de bovenstaande criteria
zijn geselecteerd, ondergebracht op de passende regel van kolom 1 van
tabel I, in stijgende volgorde van de kapitaalvereisten voor het specifieke
risico in bijlage I en/of de vereisten in bijlage II. De instelling moet dan
voldoen aan een aanvullend kapitaalvereiste dat gelijk is aan de som van
de kapitaalvereisten voor specifieke risico's in bijlage I en/of de vereisten
in bijlage II voor deze componenten, vermenigvuldigd met de overeen-
komstige factor uit kolom 2;
Tabel I
Overschrijding van de grenswaarden
(alspercentage van het eigen vermogen)Factoren
(1) (2)
Gedeelte tot 40 % 200 %
Gedeelte tussen 40 % en 60 % 300 %
Gedeelte tussen 60 % en 80 % 400 %
Gedeelte tussen 80 % en 100 % 500 %
Gedeelte tussen 100 % en 250 % 600 %
Gedeelte boven 250 % 900 %
3. wanneer niet meer dan tien dagen zijn verstreken sedert het ontstaan van
de overschrijding, bedraagt het risico binnen de handelsportefeuille op de
betrokken cliënt of groep van verbonden cliënten niet meer dan 500 %
van het eigen vermogen van de instelling;
4. alle overschrijdingen die langer dan tien dagen duren, bedragen samen
niet meer dan 600 % van het eigen vermogen van de instelling;
5. de instellingen dienen om de drie maanden aan de bevoegde autoriteiten
alle gevallen te melden waarin de grenswaarden van artikel 4, leden 1 en
2, van Richtlijn 92/121/EEG in de afgelopen drie maanden zijn over-
schreden. Voor elk geval waarin de grenswaarden zijn overschreden,
dient opgave te worden gedaan van de hoogte van de overschrijding en
van de naam van de betrokken cliënt.
9. De bevoegde autoriteiten stellen procedures vast — waarvan zij kennisge-
ving doen aan de Raad en de Commissie — om te voorkomen dat
instellingen de aanvullende kapitaalvereisten die voortvloeien uit het langer
dan tien dagen voortduren van risico's boven de grenswaarden van artikel 4,
leden 1 en 2, van Richtlijn 92/121/EEG, opzettelijk omzeilen door deze
risico's tijdelijk naar een andere onderneming, al of niet behorend tot
dezelfde groep, over te dragen en/of door middel van kunstmatige transac-
tieswaardoor het ris ico binnen de periode van tien dagen wordt beëindigd
en een nieuw risico wordt gecreëerd. De instellingen dienen te zorgen voor
regelingen die waarborgen dat elke overdracht die dit effect heeft, onmid-
dellijk ter kennisvan de bevoegde autoriteiten wordt gebracht.
10. De bevoegde autoriteiten kunnen instellingen die overeenkomstig punt 2
van bijlage V de alternatieve definitie van het eigen vermogen mogen
hanteren, toestaan die definitie te gebruiken voor de toepassing van boven-
staande punten 5, 6 en 8, mits de betrokken instellingen daarenboven
moeten voldoen aan alle in de artikelen 3 en 4 van Richtlijn 92/121/EEG
voorgeschreven verplichtingen met betrekking tot risico's buiten hun
handelsportefeuille, door gebruikmaking van eigen vermogen in de zin van
Richtlijn 89/299/EEG.1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 33
▼M1
BIJLAGEVII
GRONDSTOFFENRISICO'S
1. Elke positie in grondstoffen of van grondstoffen afgeleide instrumenten
moet worden uitgedrukt in de vaste rekeneenheid. De contante koers van
elke grondstof wordt uitgedrukt in de rapportagevaluta.
2. Voor posities in goud en in van goud afgeleide instrumenten wordt geacht
een valutarisico te bestaan en zij worden voor de berekening van het markt-
risico al naargelang het geval behandeld overeenkomstig bijlage III of
bijlage VIII.
3. Voor de toepassing van deze bijlage mogen posities waarmee enkel voor-
raden worden gefinancierd, buiten de berekening van alleen het
grondstoffenrisico worden gelaten.
4. De rente- en valutarisico's waarop geen andere bepalingen van deze bijlage
van toepassing zijn, moeten worden opgenomen in de berekening van het
algemene risico van verhandelbare schuldinstrumenten en in de berekening
van het valutarisico.
5. Als de korte positie eerder vervalt dan de lange positie, moeten de instel-
lingen ook rekening houden met het risico van een te geringe liquiditeit
waarvan op bepaalde markten sprake kan zijn.
6. Voor de toepassing van punt 19 is het saldo van de lange (korte) posities
van de instelling tegenover haar korte (lange) posities in dezelfde grondstof
en identieke futures, opties en warrants op grondstoffen, de nettopositie van
de instelling in elke grondstof. Bij de berekening van de nettopositie staan
de bevoegde autoriteiten toe dat posities in afgeleide instrumenten op de in
de punten 8, 9 en 10 beschreven wijze behandeld worden als posities in de
onderliggende grondstof.
7. De bevoegde autoriteiten kunnen de volgende posities beschouwen als posi-
tiesin dezelfde gronds tof:
— posities in verschillende subcategorieën grondstoffen, indien deze subca-
tegorieën in elkaarsplaatsleverbaar zijn, en
— posities in vergelijkbare grondstoffen, indien deze verregaand voor
elkaar substitueerbaar zijn en er gedurende minimaal één jaar tussen
koersbewegingen duidelijk een correlatie van 90 % kan worden vastge-
steld.
Specifieke instrumenten
8. Grondstoffenfutures en termijnverbintenissen tot aan- of verkoop van afzon-
derlijke grondstoffen worden in het waardemetingssysteem verwerkt als
theoretische bedragen op basis van de vaste rekeneenheid; er wordt op basis
van de afloopdatum een looptijd aan toegekend. De bevoegde autoriteiten
kunnen toestaan dat het kapitaalvereiste voor een ter beurze verhandelde
future gelijk isaan de door de beursverlangde marge, indien zij er ten volle
van overtuigd zijn dat deze een nauwkeurige maatstaf van het aan de future
verbonden risico vormt en ten minste gelijkwaardig is aan het kapitaalver-
eiste voor een future dat zou resulteren uit een berekening aan de hand van
de in het vervolg van deze bijlage omschreven methode dan wel van de in
bijlage VIII omschreven methode van interne modellen. Tot en met 31
december 2006 kunnen de bevoegde autoriteiten tevenstoes taan dat het
kapitaalvereiste voor een OTC-derivatencontract van het in dit lid bedoelde
type, dat door een door hen erkende clearinginstelling is gecleard, gelijk is
aan de marge die de clearinginstelling verlangt, wanneer zij er ten volle van
overtuigd zijn dat deze een nauwkeurige maatstaf van het aan het derivaten-
contract verbonden risico vormt en ten minste gelijk is aan het
kapitaalvereiste voor het contract in kwestie dat zou resulteren uit een bere-
kening aan de hand van de in het vervolg van deze bijlage omschreven
methode dan wel van de in bijlage VIII omschreven methode van interne
modellen.
9. Grondstoffenswaps waarbij het ene onderdeel van de transactie een vastge-
stelde prijs is en het andere de dagkoers, worden in de looptijdklassen
verwerkt als een reeks posities die gelijk zijn aan het theoretische bedrag
van het contract, waarbij een positie overeenkomt met elke betaling op de
swap en dienovereenkomstig wordt ondergebracht in de looptijdklassen
(tabel 1). De posities zijn lang als de instelling de vastgestelde prijs betaalt
en de variabele prijs ontvangt; de posities zijn kort als de instelling de vast-
gestelde prijs ontvangt en de variabele prijs betaalt.
Grondstoffenswaps waarbij de twee onderdelen van de transactie op
verschillende grondstoffen betrekking hebben, moeten voor de benadering1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 34
▼M1
op grond van de looptijd in de desbetreffende categorieën worden onderge-
bracht.
10. Opties op grondstoffen of op van grondstoffen afgeleide instrumenten
worden voor de toepassing van deze bijlage behandeld alsof het posities
zijn die in waarde gelijk zijn aan het bedrag van de onderliggende waarde
waarop de optie betrekking heeft, vermenigvuldigd met zijn delta. De aldus
berekende posities mogen gesaldeerd worden met compenserende posities in
dezelfde onderliggende grondstof respectievelijk hetzelfde onderliggende
van grondstoffen afgeleide instrument. De gebruikte delta moet die van de
betrokken beurszijn of de door de bevoegde autoriteiten berekende delta
dan wel, indien geen van deze twee beschikbaar is of in het geval van
OTC-opties, de delta welke door de instelling zelf is berekend, mits de
bevoegde autoriteiten overtuigd zijn van de redelijkheid van het door de
instelling gebruikte model.
De bevoegde autoriteiten kunnen evenwel ook voorschrijven dat de instel-
lingen hun delta berekenen volgenseen door de bevoegde autoriteiten
aangegeven methode.
De bevoegde autoriteiten schrijven voor dat voor de andere aan grondstof-
fenopties verbonden risico's, afgezien van het deltarisico, dekking aanwezig
moet zijn. De bevoegde autoriteiten kunnen toestaan dat het vereiste voor
een geschreven op de beurs verhandelde grondstoffenoptie gelijk is aan de
door de beursverlangde marge, indien zij er ten volle van overtuigd zijn dat
deze een nauwkeurige maatstaf voor het aan de optie verbonden risico
vormt en ten minste gelijkwaardig is aan het kapitaalvereiste ter dekking
van een optie dat zou resulteren uit een berekening aan de hand van de in
het vervolg van deze bijlage omschreven methode dan wel van de in bijlage
VIII omschreven methode van interne modellen. Tevens kunnen zij tot en
met 31 december 2006 toestaan dat het kapitaalvereiste voor een OTC-
grondstoffenoptie die door een door hen erkende clearinginstelling is
gecleard, gelijk isaan de marge die de clearingins telling verlangt, wanneer
zij er ten volle van overtuigd zijn dat deze een nauwkeurige maatstaf van
het aan de optie verbonden risico vormt en ten minste gelijk is aan het kapi-
taalvereiste voor een OTC-optie dat zou resulteren uit een berekening aan
de hand van de in het vervolg van deze bijlage omschreven methoden dan
wel van de in bijlage VIII omschreven methode van interne modellen.
Tevens kunnen zij toestaan dat het vereiste voor een gekochte ter beurze
verhandelde of OTC-grondstoffenoptie gelijk is aan dat voor de onderlig-
gende grondstof, met dien verstande dat het daaruit resulterende vereiste
niet hoger mag zijn dan de marktwaarde van de optie. Het vereiste voor
een geschreven OTC-optie wordt vastgesteld op basis van de onderliggende
grondstof.
11. Warrantsdie op gronds toffen betrekking hebben, worden op dezelfde wijze
behandeld alsgronds toffenoptiesin punt 10.
12. De partij die grondstoffen of gegarandeerde rechten inzake de eigendom van
grondstoffen overdraagt bij een retrocessieovereenkomst, en de partij die
grondstoffen in lening geeft bij een grondstoffenleningsovereenkomst, dient
deze grondstoffen op te nemen in de berekening van haar kapitaalvereiste
uit hoofde van deze bijlage.
a)Benadering op grond van looptijdklassen
13. De instelling maakt voor elke grondstof gebruik van afzonderlijke looptijd-
klassen overeenkomstig onderstaande tabel. Alle posities in een bepaalde
grondstof en alle posities die overeenkomstig punt 7 beschouwd worden
als posities in dezelfde grondstof worden ondergebracht in de desbetref-
fende looptijdklassen. Fysiek aanwezige voorraden worden ondergebracht
in de eerste looptijdklasse.
Looptijdklasse
(1)Spread
(in %)
(2)
0≤1 maand 1,50
>1≤3 maanden 1,50
>3≤6 maanden 1,50
>6≤12 maanden 1,50
>1≤2 jaar 1,50
>2≤3 jaar 1,50
> 3 jaar 1,501993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 35
▼M1
14. De bevoegde autoriteiten kunnen toestaan dat posities in dezelfde grondstof
of posities die overeenkomstig punt 7 beschouwd worden als posities in
dezelfde grondstof, op nettobasis worden gecompenseerd en ondergebracht
in de desbetreffende looptijdklassen voor
— posities in contracten die op dezelfde datum aflopen en
— posities in contracten die binnen tien dagen na elkaar aflopen indien de
contracten worden verhandeld op markten waar dagelijkse leveringsdata
bepaald worden.
15. Vervolgens berekent de instelling de som van de lange posities en de som
van de korte posities in elke looptijdklasse. Het bedrag ten belope waarvan
de eerstgenoemde (laatstgenoemde) som in een bepaalde looptijdklasse
gelijk is aan de laatstgenoemde (eerstgenoemde) som, vormt de gecompen-
seerde positie in deze looptijdklasse, terwijl de resterende lange of korte
positie de niet-gecompenseerde positie in deze zelfde looptijdklasse is.
16. Het deel van de niet-gecompenseerde lange (korte) positie in een bepaalde
looptijdklasse dat gelijk is aan de niet-gecompenseerde korte (lange) positie
in een volgende looptijdklasse, is de tussen twee looptijdklassen gecompen-
seerde positie. Het deel van de niet-gecompenseerde lange positie of de
niet-gecompenseerde korte positie dat niet op deze wijze gecompenseerd
kan worden, vormt de niet-gecompenseerde positie.
17. De kapitaalvereisten van de instelling worden voor iedere grondstof op basis
van de desbetreffende looptijdklassen berekend als de som van:
i) de gecompenseerde lange en korte posities, vermenigvuldigd met de
toepasselijke „spread”-coëfficiënt die in kolom 2 van de tabel in punt
13 voor elke looptijdklasse wordt gegeven, en met de contante koers
van de grondstof;
ii) voor elke looptijdklasse waarnaar een niet-gecompenseerde positie uit
een voorgaande looptijdklasse wordt overgedragen, de tussen twee loop-
tijdklassen gecompenseerde positie, vermenigvuldigd met 0,6 % (de
overdrachtscoëfficiënt) en met de contante koers van de grondstof;
iii) de resterende niet-gecompenseerde posities, vermenigvuldigd met 15 %
(de „outright”-coëfficiënt) en met de contante koersvan de gronds tof.
18. Het totale kapitaalvereiste van de instelling met betrekking tot het grond-
stoffenrisico wordt berekend als de som van de overeenkomstig punt 17
berekende kapitaalvereisten voor elke grondstof.
b)Vereenvoudigde benadering
19. Het kapitaalvereiste van de instelling voor elke grondstof wordt berekend
alsde s om van:
i) 15 % van de lange of korte nettopositie, vermenigvuldigd met de
contante koersvan de gronds tof;
ii) 3 % van de lange plusde korte brutopos itie, vermenigvuldigd met de
contante koersvan de gronds tof.
20. Het totale kapitaalvereiste van de instelling met betrekking tot het grond-
stoffenrisico wordt berekend als de som van de overeenkomstig punt 19
berekende kapitaalvereisten voor elke grondstof.1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 36
▼M1
BIJLAGEVIII
INTERNE MODELLEN
1. Onder de voorwaarden die in deze bijlage worden bepaald, kunnen de
bevoegde autoriteiten de instellingen toestaan bij de berekening van hun
kapitaalvereisten voor het positierisico, het valutarisico en/of het grondstof-
fenrisico hun eigen interne risicobeheermodellen te gebruiken, in plaats van
of in combinatie met de methoden die in de bijlagen I, III en VII
beschreven worden. Voor elk geval moet door de bevoegde autoriteitenuitdrukkelijk erkenning worden verleend voor het gebruik van modellen
met het oog op het prudentiële toezicht op de kapitaalvereisten.
2. Deze erkenning wordt uitsluitend gegeven, indien de bevoegde autoriteiten
ervan overtuigd zijn dat het risicobeheersysteem van de instelling qua
concept solide is en zorgvuldig wordt toegepast, en dat met name aan de
navolgende kwaliteitsnormen voldaan wordt:
i) het interne model voor risicometing is in hoge mate geïntegreerd in het
dagelijkse proces van risicobeheer van de instelling en dient als basis
voor het rapporteren van risicoposities aan de hoogste leiding van de
instelling;
ii) de instelling heeft een afdeling risicobewaking, die onafhankelijk is
van de handelsafdelingen en rechtstreeks rapporteert aan de hoogste
leiding. De betrokken afdeling moet belast zijn met het ontwerpen en
implementeren van het risicobeheersysteem van de instelling. Tevens
moet deze afdeling dagelijks rapporten opstellen en analyseren over
de uitkomsten van het risicometingsmodel en over de maatregelen die
op het stuk van transactielimieten moeten worden genomen;
iii) de raad van bestuur en de directie van de instelling zijn actief bij het
proces van risicobewaking betrokken; de dagelijkse rapporten die de
afdeling risicobewaking opstelt, worden beoordeeld door een directie-
echelon dat voldoende bevoegdheden heeft om een vermindering van
de posities die afzonderlijke handelaren ingenomen hebben, of van de
totale risicopositie van de instelling op te leggen;
iv) de instelling beschikt over voldoende personeel dat onderlegd is in het
gebruik van verfijnde modellen voor handel, risicobewaking, controle
en administratieve verwerking;
v) de instelling heeft procedures vastgesteld voor de bewaking van en het
toezicht op de naleving van een schriftelijk vastgelegde reeks interne
richtsnoeren en controles, die betrekking hebben op de werking van
het risicometingssysteem als geheel;
vi) de modellen van de instelling hebben in het verleden bewezen redelijk
accuraat te zijn als het gaat om het meten van risico's;
vii) de instelling voert frequent een stringent programma van stresstests
uit; de uitkomsten van deze tests worden beoordeeld door de hoogste
leiding en worden verwerkt in het beleid en in de limieten die door
haar bepaald worden;
viii) Alsonderdeel van de periodieke interne controle moet de ins telling
een onafhankelijke evaluatie van het risicometingssysteem laten
uitvoeren. Deze evaluatie moet betrekking hebben op de activiteiten
van de handelsafdelingen en de zelfstandige afdeling risicobewaking.
Ten minste eenmaal per jaar moet de instelling een evaluatie uitvoeren
van het algehele risicobeheerproces. In deze evaluatie moeten worden
betrokken:
— het adequaat zijn van de documentatie over het risicobeheersys-
teem en -procesen van de organis atie van de afdeling
risicobewaking;
— de integratie van metingen van het marktrisico in het dagelijkse
risicobeheer en de deugdelijkheid van het systeem voor informatie
van de directie;
— het proces dat de instelling toepast voor het fiatteren van risico-
waarderingsmodellen en waarderingssystemen die door het
personeel in de handelsafdelingen en de afdeling administratieve
verwerking gebruikt worden;
— aard en omvang van de marktrisico's die in het risicometingsmodel
verwerkt zijn en de validering van significante wijzigingen in het
risicometingsproces;
— het accuraat en volledig zijn van gegevens over posities, het accu-
raat en correct zijn van aannamesover volatiliteit en correlaties , en
het accuraat zijn van de waarderings- en risicogevoeligheidsbereke-
ningen;
— het verificatieprocesdat de ins telling hanteert ter beoordeling van
de consistentie, tijdigheid en betrouwbaarheid van de gegevens-1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 37
▼M1
bronnen die voor de interne modellen gebruikt worden, alsmede
van de onafhankelijkheid van deze gegevensbronnen; en
— het verificatieproceswaarvan de ins telling gebruik maakt voor de
evaluatie van tests die achteraf worden uitgevoerd („back-testing”)
om te beoordelen of het model accuraat is.
3. De financiële instelling bewaakt de accuratesse en de goede werking van
haar model door een programma van achteraf uitgevoerde tests („back-
testing”) toe te passen. „Back-testing” behelst dat, voor iedere werkdag, de
uit het model van de instelling resulterende eendagswaarde van het poten-
tiële verlies („value-at-risk”) voor de eindedagsposities van de portefeuille
wordt vergeleken met de eendagsverandering in de waarde van de porte-
feuille aan het einde van de daaropvolgende werkdag. De bevoegde
autoriteiten onderzoeken of de instelling in staat is tot het uitvoeren van
tests achteraf op zowel feitelijke als hypothetische veranderingen van de
waarde van de portefeuille. „Back-testing” op de hypothetische verande-
ringen van de waarde van de portefeuille berust op een vergelijking van de
eindedagswaarde van de portefeuille en, uitgaande van ongewijzigde posi-
ties, de waarde van de portefeuille aan het einde van de daaropvolgende
werkdag. De bevoegde autoriteiten verlangen van de instellingen dat zij
passende maatregelen treffen om hun „back-testing”-programma te verbe-
teren wanneer dat ontoereikend wordt geacht.
4. Voor de berekening van het kapitaalvereiste voor het specifieke risico van
verhandelbare schuldinstrumenten en aandelen, kunnen de bevoegde autori-
teiten het gebruik van een intern model van een instelling erkennen wanneer
dit model voldoet aan de voorwaarden in het vervolg van deze bijlage en
bovendien:
— de historische prijsschommeling in de portefeuille verklaart;
— concentratie qua omvang en veranderingen in de samenstelling van de
portefeuille weergeeft;
— solide blijkt in een ongunstige omgeving;— gevalideerd wordt door back-testing ter beoordeling van de vraag of het
specifieke risico accuraat wordt weergegeven. Als de bevoegde autori-
teiten toestaan dat deze vorm van back-testing op basis van relevante
subportefeuilles geschiedt, moeten deze laatste consequent worden
gekozen.
5. Voor instellingen die interne modellen gebruiken die niet overeenkomstig
punt 4 zijn erkend, geldt een afzonderlijk kapitaalvereiste voor het speci-
fieke risico, dat berekend wordt overeenkomstig bijlage I.
6. Voor de toepassing van punt 10, onder ii), worden de uitkomsten van de
door de instelling zelf uitgevoerde berekening vermenigvuldigd met ten
minste een factor 3.
7. De vermenigvuldigingsfactor wordt verhoogd met een plus-factor tussen 0
en 1, overeenkomstig de volgende tabel, afhankelijk van het aantal over-
schrijdingen („overshootings”) dat de instelling gedurende de laatste 250
werkdagen bij het uitvoeren van de tests achteraf heeft geconstateerd. De
bevoegde autoriteiten verlangen dat de instelling overschrijdingen consistent
berekent door middel van tests achteraf op de feitelijke dan wel op de hypo-
thetische veranderingen in de waarde van de portefeuille. Een
overschrijding is een eendagsverandering in de waarde van de portefeuille
welke meer bedraagt dan de gerelateerde, uit het model van de instelling
resulterende eendagswaarde van het potentiële verlies. Ter bepaling van de
plus-factor wordt het aantal overschrijdingen minstens per kwartaal geëvalu-
eerd.
Aantal overschrijdingen „Plus”-factor
minder dan 5 0,00
5 0,406 0,50
7 0,65
8 0,75
9 0,85
10 of meer 1,00
In afzonderlijke gevallen en ingevolge uitzonderlijke omstandigheden
kunnen de bevoegde autoriteiten ontheffing verlenen van de verplichting1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 38
▼M1
de vermenigvuldigingsfactor met een plus-factor overeenkomstig de boven-
staande tabel te verhogen indien de instelling tot voldoening van de
bevoegde autoriteiten aantoont dat een dergelijke verhoging onterecht isen
dat het model in wezen solide is.
Indien een groot aantal overschrijdingen erop wijst dat het model onvol-
doende accuraat is, moeten de bevoegde autoriteiten de erkenning van het
model intrekken of passende maatregelen opleggen om ervoor te zorgen
dat het model terstond wordt verbeterd.
Om de bevoegde autoriteiten in staat te stellen de juistheid van de plus-
factor voortdurend in het oog te houden, moet de instelling de bij de toepas-
sing van het back-testing-programma geconstateerde overschrijdingen die
overeenkomstig de voorgaande tabel een verhoging van de plus-factor met
zich zouden brengen, terstond en in ieder geval binnen vijf dagen ter kennis
brengen van de bevoegde autoriteiten.
8. Alshet model van de ins telling door de bevoegde autoriteiten overeenkom-
stig punt 4 is erkend voor de berekening van het kapitaalvereiste voor het
specifieke risico, verhoogt de instelling haar overeenkomstig de punten 6,
7 en 10 berekende kapitaalvereiste met een toeslag ten belope van ofwel:
i) het aandeel „specifiek risico” in het gemeten potentieel verlies (value-at-
risk) dat moet worden afgezonderd overeenkomstig de richtsnoeren voor
het toezicht; of, wanneer de instelling dit wenst,
ii) de metingen van het potentieel verlies van subportefeuilles van schuld-
en aandelenposities die een specifiek risico inhouden.
De instellingen die gebruik maken van keuze ii) moeten vooraf de structuur
van hun subportefeuilles omschrijven en mogen deze niet wijzigen zonder
de instemming van de bevoegde autoriteiten.
9. De bevoegde autoriteiten kunnen ontheffing verlenen van de in punt 8
vereiste toeslag wanneer de instelling aantoont dat haar model overeenkom-
stig internationaal overeengekomen normen ook het „event”-risico en het
debiteurenrisico weergeeft voor haar verhandelbare schuldinstrumenten en
aandelenposities.
10. Elke instelling moet voldoen aan een kapitaalvereiste dat is uitgedrukt als
het hoogste van de volgende waarden:
i) het potentiële verliesvan de voorgaande dag, gemeten volgensde in
deze bijlage bepaalde parameters, of
ii) het gemiddelde van het dagelijkse potentiële verlies op elk van de 60
eraan voorafgaande werkdagen, vermenigvuldigd met de in punt 6
genoemde factoren en gecorrigeerd met de in punt 7 genoemde factor.
11. Voor de berekening van het potentiële verliesgelden de volgende minimale
normen:
i) het potentiële verliesmoet ten mins te eenmaal per dag berekend
worden;
ii) een eenzijdig betrouwbaarheidsinterval van 99 %;
iii) een equivalent voor de periode gedurende welke de positie wordt aange-
houden, van tien dagen;
iv) een feitelijke historische waarnemingsperiode van ten minste één jaar,
tenzij een kortere waarnemingsperiode op grond van een aanmerkelijke
toeneming van de koersvolatiliteit gerechtvaardigd is;
v) driemaandelijkse bijwerking van het gegevensbestand.
12. De bevoegde autoriteiten verlangen dat het model accuraat alle wezenlijke
koersrisico's van opties en op opties gelijkende posities bestrijkt en dat de
overige niet door het model bestreken risico's afdoende met eigen vermogen
afgedekt zijn.
13. De bevoegde autoriteiten verlangen dat, afhankelijk van de mate waarin de
instelling op de betrokken markten actief is, in het risicometingsmodel een
voldoende aantal risicofactoren bestreken wordt. Minimaal moet aan de
navolgende voorwaarden zijn voldaan:
i) Met betrekking tot het renterisico moet het interne model risicofactoren
hanteren welke corresponderen met de rentevoeten voor elk van de
valuta's waarin de instelling renterisicogevoelige posities binnen of
buiten de balanstelling inneemt. De instelling geeft de rendementscurves
weer door middel van een van de algemeen aanvaarde benaderingen.
Voor wezenlijke renterisico's in de voornaamste valuta's en markten
wordt de rendementscurve in ten minste zes looptijdsegmenten
verdeeld, om de variatiesvan de rentevolatiliteit in de rendements curve
weer te geven. Het risicometingssysteem moet ook het risico van
minder perfect gecorreleerde bewegingen tussen verschillende rende-
mentscurves bestrijken.1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 39
▼M1
ii) Met betrekking tot het valutarisico moeten in het risicometingssysteem
risicofactoren worden gebruikt die overeenkomen met goud en met de
afzonderlijke buitenlandse valuta's waarin de posities van de instelling
luiden.
iii) Met betrekking tot het aandelenrisico moet in het risicometingssysteem
een afzonderlijke risicofactor gebruikt worden voor ten minste elke
aandelenmarkt waarop de instelling significante posities inneemt.
iv) Met betrekking tot het grondstoffenrisico moet in het risicometingssys-
teem een afzonderlijke risicofactor gebruikt worden voor ten minste
elke grondstof waarin de instelling significante posities inneemt. In het
risicometingssysteem moeten voorts het risico van niet-perfect gecorre-
leerde bewegingen van vergelijkbare, doch niet identieke grondstoffen,
alsmede het risico van veranderingen van termijnkoersen dat uit niet op
elkaar passende looptijden voortvloeit, zijn verwerkt. Voorts moet in het
systeem rekening worden gehouden met kenmerken van markten, met
name de leveringsdata en de ruimte die handelaren wordt geboden omposities af te dekken.
14. De bevoegde autoriteiten kunnen instellingen toestaan binnen risicocatego-
rieën en over risicocategorieën heen empirische correlaties te hanteren,
indien zij ervan overtuigd zijn dat het systeem waarmee de instelling de
correlaties meet, solide is en op integere wijze wordt toegepast.1993L0006 — NL — 11.02.2003 — 002.001 — 40