1980L1268 — NL — 25.07.1989 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 16 december 1980
betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het brandstofver-
bruik van motorvoertuigen
(80/1268/EEG)
(PB L 375 van 31.12.1980, blz. 36)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 89/491/EEG van de Commissie van 17 juli 1989 L 238 43 15.8.1989
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 16 december 1980
betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-
Staten inzake het brandstofverbruik van motorvoertuigen
(80/1268/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,
Gezien het voorstel van de Commissie(1),
Gezien het advies van het Europese Parlement(2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3),
Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen
krachtens bepaalde nationale wetgevingen moeten voldoen, onderandere betrekking hebben op de methode voor het meten van hetbrandstofverbruik welke dient te worden toegepast om het brandstof-
verbruik van een voertuigtype aan te kunnen geven;
Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat
verschillen; dat daardoor technische handelsbelemmeringen ontstaanvoor de opheffing waarvan alle Lid-Staten dezelfde voorschriftenmoeten aannemen, hetzijlig ter aanvulling, hetzijlig in plaats van hunhuidige regeling, ten einde met name voor ieder type voertuig de
EEG-goedkeuringsprocedure van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad
van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetge-vingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring vanmotorvoertuigen en aanhangwagens daarvan(
4), laatstelijk gewijzigd
bij Richtlijn 80/1267/EEG(5), te kunnen invoeren;
Overwegende dat het in de eerste plaats nodig is in de communautaire
voorschriften een methode vast te stellen voor het meten van het brand-stofverbruik van motorvoertuigen;
Overwegende dat een communautaire methode voor het meten van het
brandstofverbruik ook en vooral noodzakelijk is met het oog op eenobjectieve en nauwkeurige voorlichting van kopers en gebruikers;
Overwegende dat de voorschriften van deze richtlijn slechts betrekking
hebben op motorvoertuigen van de categorie M
1volgens de internatio-
nale indeling van motorvoertuigen welke voorkomt in Richtlijn 70/156/EEG; dat voor de andere categorieën van motorvoertuigen een methodevoor het meten van het brandstofverbruik zal worden vastgesteld zodrabepaalde technische moeilijkheden zullen kunnen worden opgelost,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Onder voertuig wordt in deze richtlijn verstaan ieder voor deelneming
aan het wegverkeer bestemd motorvoertuig, met of zonder carosserie,op ten minste vier wielen en met een door de constructie bepaaldemaximumsnelheid van meer dan 25 km/h, met uitzondering van voer-tuigen die zich over rails bewegen alsmede landbouwtrekkers en -machines.1980L1268 — NL — 25.07.1989 — 001.001 — 2
(1) PB nr. C 104 van 28. 4. 1980, blz. 1.
(2) PB nr. C 265 van 13. 10. 1980, blz. 76.
(3) PB nr. C 182 van 21. 7. 1980, blz. 3.
(4) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1.
(5) Zie bladzijde 34 van dit Publikatieblad.
▼B
Artikel 2
De Lid-Staten mogen de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring
van een voertuig niet weigeren noch de verkoop, de registratie, het in
het verkeer brengen of het gebruik van een voertuig weigeren of
verbieden om redenen die verband houden met het brandstofverbruik,indien de verbruikswaarden zijn vastgesteld overeenkomstig de bijlagenI en II en zijn vermeld in een document dat bij de aankoop aan deautomobilist wordt verstrekt volgens de eventuele nadere regels diedoor elke Staat worden vastgesteld.
Artikel 3
De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de
bijlagen aan te passen aan de vooruitgang van de techniek worden vast-
gesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn 70/
156/EEG.
Artikel 4
1. De Lid-Staten doen de nodige maatregelen in werking treden om
binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn aan dezerichtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld inkennis.
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle belangrijke
bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn
vallende gebied vaststellen.
Artikel 5
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1980L1268 — NL — 25.07.1989 — 001.001 — 3
▼B
BIJLAGE I
BEPALING VAN HET BRANDSTOFVERBRUIK
1. EEG-GOEDKEURING
1.1. Aanvraag om EEG-goedkeuring
1.1.1. De aanvraag om EEG-goedkeuring van een voertuigtype voor wat
betreft het brandstofverbruik, moet worden ingediend door de fabri-
kant van het voertuig of door diens gevolmachtigde.
1.1.2. De aanvraag moet vergezeld gaan van de hieronder vermelde docu-
menten en van de volgende inlichtingen, in drievoud:
1.1.2.1. Naar behoren ingevuld inlichtingenformulier,
1.1.2.2. Voor het opstellen van het in bijlage II bedoelde document vereiste
gegevens,
1.1.3. Een voertuig dat representatief is voor het te keuren voertuigtype
moet ter beschikking worden gesteld van de met de keuringsproeven
belaste technische dienst, indien deze de proeven zelf uitvoert.
1.2. Documentatie
Indien een aanvraag in de zin van punt 1.1 wordt aanvaard, stelt de
bevoegde autoriteit het document op waarvan het model in bijlage II
is opgenomen. Bij het opstellen van dit document mag de bevoegde
autoriteit van de Lid-Staat die de goedkeuring verleent, gebruik
maken van het overeenkomstig deze richtlijn door een erkend of
aangewezen laboratorium opgesteld verslag.
2. TOEPASSINGSGEBIED
Deze methode is van toepassing op motorvoertuigen van de categorie
M1met verbrandingsmotoren.
3. ALGEMENE SPECIFICATIES
3.1. Het brandstofverbruik wordt bepaald aan de hand van de volgende
proeven:
3.1.1. Een cyclus van gesimuleerde stadsritten, zoals beschreven in bijlage
III van Richtlijn 70/220/EEG van de Raad van 20 maart 1970 inzake
de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten met
betrekking tot de maatregelen die moeten worden genomen tegen de
luchtverontreiniging door gassen afkomstig van motoren met elektri-
sche ontsteking in motorvoertuigen(1)►M1 ◄(zie
punt 5);
3.1.2. Een proef bij een constante snelheid van 90 km/h (zie punt 6);
3.1.3. Een proef bij een constante snelheid van 120 km/h (zie punt 6). Deze
proef is niet van toepassing op voertuigen met een door de constructie
bepaalde maximumsnelheid van minder dan 130 km/h.
3.2. De resultaten van de proeven worden weergegeven in liters per
100 km en op de dichtstbijzijnde deciliter afgerond.
3.3. De afstanden worden gemeten met een nauwkeurigheid van 5 pro
mille en de tijden met een nauwkeurigheid van 0,2 s.
3.4. Bij de proef te gebruiken brandstof
De te gebruiken brandstof moet, al naar gelang van het geval, over-
eenstemmen met de referentiebrandstof voorgeschreven in bijlage VI
van Richtlijn 70/220/EEG of in bijlage V bij Richtlijn 72/306/EEG
van de Raad van 2 augustus 1972 inzake de onderlinge aanpassing
van de wetgevingen der Lid-Staten met betrekking tot de maatregelen
die moeten worden genomen tegen de verontreiniging door dieselmo-
toren, bestemd voor het aandrijven van voertuigen(2).1980L1268 — NL — 25.07.1989 — 001.001 — 4
(1) PB nr. L 76 van 6. 4. 1970, blz. 1.
(2) PB nr. L 190 van 20. 8. 1972, blz. 1.
▼B
4. BEPROEVINGSOMSTANDIGHEDEN
4.1. Algemene toestand van het voertuig
4.1.1. Het voertuig moet gereinigd zijn, de vensters en luchtinlaatopeningen
gesloten, en slechts de uitrusting die noodzakelijk is voor het afleggen
van de desbetreffende proef moet in werking zijn. Indien de wagen
voorzien is van een met de hand te bedienen inrichting aan de carbu-
rator met het oog op de verwarming van de lucht, moet deze in de
„zomer”-stand worden gezet. In het algemeen moeten de hulpinrich-
tingen van het voertuig die voor normaal gebruik noodzakelijk zijn,
zijn ingeschakeld.
4.1.2. Indien de ventilator thermostatisch is geregeld, moet deze werken
zoals bij het normale bedrijf van het voertuig. Het interieurverwar-
mingssysteem moet, evenals het airconditioningsysteem, zijn
uitgeschakeld, maar de aanjager hiervan moet normaal functioneren.
4.1.3. Indien de motor is voorzien van een compressor, moet deze tijdens de
proef normaal kunnen functioneren.
4.1.4. Het voertuig moet zijn ingereden en vóór de proef ten minste
3000 km hebben afgelegd.
4.2. Smeermiddelen
Alle smeermiddelen moeten van het type zijn dat door de fabrikant
van het voertuig wordt aanbevolen; zij moeten in het testrapport
worden vermeld.
4.3. Banden
De banden moeten van het door de fabrikant voorgeschreven stan-
daardtype zijn en moeten op een spanning zijn gebracht die voor de
proefbelasting en -snelheden wordt aanbevolen (eventueel aangepast
voor werking op de proefbank onder beproevingsomstandigheden).
Deze spanningen moeten in het testrapport worden vermeld.
4.4. Meting van het brandstofverbruik
4.4.1. De brandstof wordt naar de motor toegevoerd via een inrichting waar-
mede de verbruikte brandstof binnen een grens van ± 2 % nauwkeurig
kan worden gemeten; deze inrichting mag de normale toevoer niet
beïnvloeden. Indien meting volgens het volume plaatsvindt, moet de
temperatuur van de brandstof worden gemeten aan het punt waar het
volume wordt gemeten.
4.4.2. Voor een snelle omschakeling van de normale brandstoftoevoerleiding
naar het meetsysteem moet gebruik worden gemaakt van een kleppen-
systeem. De overschakeling mag niet langer dan 0,2 s duren.
4.5. Referentie-omstandigheden
Druk: Ho= 1 000 mbar
Temperatuur: To= 293 K (20 ºC)
4.5.1. Dichtheid van de lucht
4.5.1.1. De overeenkomstig punt 4.5.1.2 berekende dichtheid van de lucht
mag op het ogenblik van de proef niet meer dan 7,5 % afwijken van
de dichtheid van de lucht onder de referentieomstandigheden.
4.5.1.2. De dichtheid van de lucht wordt berekend volgens onderstaande
formule:
dT¼do/C1HT
Ho/C1To
TT
waarin
dT= dichtheid van de lucht onder beproevingsomstandigheden
do= dichtheid van de lucht onder de referentieomstandigheden
HT= beproevingsdruk
TT= absolute temperatuur tijdens de test (K).1980L1268 — NL — 25.07.1989 — 001.001 — 5
▼B
5. METING VAN HET BRANDSTOFVERBRUIK TIJDENS EEN
CYCLUS VAN GESIMULEERDE STADSRITTEN
5.1. De beproevingscyclus is beschreven in bijlage III van Richtlijn 70/
220/EEG.
5.1.1. In het geval van voertuigen met dieselmotor wordt de afstelling van
de rem bepaald als voor het overeenstemmende type met benzine-
motor of door middel van een andere, als gelijkwaardig erkende
methode.
5.1.2. Referentiemassa van het voertuig
Het voertuig moet de referentiemassa hebben zoals gedefinieerd in
punt 1.2 van bijlage I van Richtlijn 70/220/EEG.
5.2. De dynamometerbank wordt afgesteld op basis van de gelijkwaardige
traagheden vermeld in punt 4.2 van bijlage III van Richtlijn 70/220/
EEG.
5.3. Meting van het verbruik
5.3.1. Het verbruik wordt bepaald aan de hand van de tijdens twee opeen-
volgende cycli verbruikte brandstof.
5.3.2. Voordat tot meting wordt overgegaan moet de motor worden opge-
warmd door na een koude start vijf volledige beproevingscycli uit te
voeren. De meting kan ook worden gedaan onmiddellijk na uitvoering
van de proeven van het type I en II als omschreven in Richtlijn 70/
220/EEG. De temperatuur moet binnen de grenzen van het normale
werkingsbereik van de motor blijven, eventueel met gebruikmaking
van een hulpkoelaggregaat.
5.3.3. De duur van het stationair bedrijf tussen opeenvolgende cyclusparen
mag ter vergemakkelijking van de brandstofmeting met ten hoogste
60 s worden verlengd.
5.4 Berekening van het verbruik
5.4.1. Indien het brandstofverbruik gravimetrisch wordt bepaald, wordt het
brandstofverbruik uitgedrukt in liters per 100 km door omzetting van
de grootheid M (verbruikte brandstof uitgedrukt in kg) aan de hand
van de volgende formule:
C¼M
D/C1Sg/C1100 (liter/100 km)
waarin
Sg = specifieke massa van de brandstof onder referentie-omstandig-
heden (kg/dm3)
D = de tijdens de proef afgelegde afstand in km.
5.4.2. Indien het brandstofverbruik volumetrisch wordt gemeten, moet het
verbruik worden uitgedrukt in liters per 100 km aan de hand van
onderstaande formule:
C¼V1þαTo/C0TF ðÞ ðÞ
D/C1100 (liter/100 km)
waarin
V = volume van de verbruikte brandstof in liter
α= coëfficiënt van de volumetrische uitzetting van de brandstof.
Zowel voor dieselolie als benzine bedraagt deze 0,001 per
graad Celsius
To= referentietemperatuur uitgedrukt in º C
TF= brandstoftemperatuur gemeten aan het meetpunt van het
volume en uitgedrukt in ºC.
5.5. Weergave van de resultaten
5.5.1. Het standaardverbruik tijdens stadsritten is het rekenkundig gemid-
delde van drie opeenvolgende metingen uitgevoerd in
overeenstemming met de hierboven omschreven procedure.
5.5.2. Indien de uiterste waarden van de metingen meer dan 5 % afwijken
van de gemiddelde waarde, worden de proeven overeenkomstig deze
methode voortgezet ten einde een meetnauwkeurigheid te verkrijgen
die ten minste gelijk is aan 5 %.1980L1268 — NL — 25.07.1989 — 001.001 — 6
▼B
5.5.3. De nauwkeurigheid van de meting wordt als volgt berekend:
Nauwkeurigheid ¼k/C1Sﬃﬃﬃnp/C1100
/C22CC%
waarin:
C is afgeleid van de formule van punt 5.4
/C22CC = het rekenkundig gemiddelde van n waarden C
n = het aantal uitgevoerde metingen
S=ﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃ
Xn
i¼1/C22CC/C0Ci ðÞ2
n/C01vuuut
k wordt ontleend aan onderstaande tabel:
Aantal
metingen4567891 0
k 3,2 2,8 2,6 2,5 2,4 2,3 2,3
5.5.4. Indien na 10 metingen geen nauwkeurigheid van ten minste 5 % is
bereikt, wordt het verbruik bepaald aan de hand van een ander voer-
tuig van hetzelfde type.
6. METING VAN HET BRANDSTOFVERBRUIK BIJ CONSTANTE
SNELHEID
6.1. Deze proeven kunnen hetzij op een dynamometerbank hetzij op de
weg worden uitgevoerd.
6.1.1. Massa van het voertuig
6.1.1.1. De massa van het voertuig moet gelijk zijn aan de massa van het
bedrijfsklare voertuig, zoals in punt 6.1.1.2 omschreven, vermeerderd
met 180 kg, of vermeerderd met de helft van de volle lading indien
deze meer dan 180 kg bedraagt met inbegrip van meetuitrusting en
inzittenden. De gewichtsverdeling van het voertuig moet zodanig zijn
dat het middelpunt van de zwaartekracht van de lading zich bevindt in
het midden van de rechte die de R-punten van de voorste (buitenste)
zitplaatsen verbindt.
6.1.1.2. In de zin van deze richtlijn wordt onder de massa van het voertuig in
rijklare toestand verstaan de totale massa van het onbeladen voertuig
met alle tanks (behalve de brandstoftank) volledig gevuld; de brand-
stoftank moet tot 90 % van de door de fabrikant opgegeven inhoud
zijn gevuld, terwijl tevens een gereedschapset en een reservewiel
aanwezig moeten zijn.
6.2. Versnellingsbak
Indien het voertuig met een handgeschakelde versnellingsbak is uitge-
rust, moet de hoogste overbrengingsverhouding worden gebruikt die
door de fabrikant bij de verschillende beproevingssnelheden wordt
aanbevolen.
6.3. Beproevingsmethode
6.3.1. Proefop de weg
6.3.1.1. Weersomstandigheden6.3.1.1.1. De relatieve vochtigheid mag niet meer dan 95 % bedragen, de weg
moet droog zijnmaar het wegdek mag sporen van vochtigheid
vertonen op voorwaarde dat er op geen enkel gedeelte een vaststel-
bare waterfilm aanwezig is.
6.3.1.1.2. De gemiddelde windsnelheid mag niet meer bedragen dan 3 m/s en
windstoten moeten een snelheid hebben van minder dan 8 m/s.
6.3.1.2. Voordat metingen plaatsvinden, moet het voertuig op de gekozen
proefbaan worden gereden met een snelheid die de beproevingssnel-
heid benadert en wel over een zodanige afstand dat de
bedrijfstemperatuur wordt bereikt; deze afstand mag in geen geval
minder dan 10 km bedragen.1980L1268 — NL — 25.07.1989 — 001.001 — 7
▼B
6.3.1.3. Proefbaan
Op de proefbaan moet met constante snelheid kunnen worden
gereden. Het parcours moet ten minste 2 km lang zijn. Het moet een
gesloten circuit zijn en het wegdek moet in goede staat zijn. Er mag
een rechte proefbaan worden gebruikt op voorwaarde dat het parcours
van 2 km in beide richtingen wordt gereden. De helling tussen twee
willekeurige punten mag niet meer dan 2 % bedragen.
6.3.1.4. Bij elke proefrit moet de snelheid tot op ± 2 km/h nauwkeurig worden
gehandhaafd. De gemiddelde snelheid mag bij elke proefrit niet meer
dan 2 km/h verschillen van de referentiesnelheid.
6.3.1.5. Voor de vaststelling van het verbruik bij de verschillende referentie-
snelheden (zie onderstaande grafiek) worden 4 proefritten gemaakt:
twee bij een gemiddeld lagere snelheid dan de referentiesnelheid en
twee bij een gemiddeld hogere snelheid dan de referentiesnelheid.
6.3.1.6. Bij elke proefrit wordt het brandstofverbruik berekend aan de hand
van de formule van punt 5.4.
6.3.1.7. Het verschil tussen de twee laagste berekende waarden mag niet
groter zijn dan 5 % van het gemiddelde van deze waarden en deze
voorwaarde geldt eveneens voor de twee hoogste berekende waarden.
De waarde van het brandstofverbruik bij de van toepassing zijnde
referentiesnelheid wordt berekend door lineaire interpolatie, zoals
weergegeven in onderstaand diagram.
6.3.1.7.1. Indien ten aanzien van beide paren berekende waarden niet wordt
voldaan aan de voorwaarde van punt 6.3.1.7, dan moeten de vier
proefritten worden herhaald. Indien de vereiste consistentie na tien
pogingen niet is bereikt moet een nieuw voertuig worden gekozen
om aan alle bij deze methode voorgeschreven proeven te worden
onderworpen.
Voorbeeld: Berekening voor een gemiddelde snelheid van 90 km/h.
De vier kruisjes komen overeen met de berekende waarden van elke
proefrit. Cois de waarde berekend voor het verbruik bij de referentie-
snelheid Voover de beproevingsafstand.
6.3.2. Proefop de dynamometerbank
6.3.2.1. Afstelling van de bank
De bank wordt ingesteld zoals beschreven in punt 4.1 van bijlage III
bij de Richtlijn 70/220/EEG met de volgende wijzigingen:
— de bank moet worden ingesteld op de van toepassing zijnde
beproevingssnelheid:
— de toestand van het voertuig tijdens de proefritten moet voldoen
aan het bepaalde in de punten 4.1 tot en met 4.3 en de weersom-
standigheden tijdens de proefritten met het oog op de vaststelling
van de juiste onderdruk aan de inlaat, moeten overeenkomen met
het gestelde in punt 6.3.1.1.
Voor een voertuig met dieselmotor wordt de bank ingesteld overeen-
komstig de voorschriften van punt 5.1.1.1980L1268 — NL — 25.07.1989 — 001.001 — 8
▼B
6.3.2.2. Koeling
Er mag gebruik worden gemaakt van extra koelinrichtingen ten einde
de bedrijfsomstandigheden en temperaturen van smeermiddelen en
koelvloeistof binnen de grenzen te houden die bij de overeenkomstige
snelheid op de weg worden bereikt.
6.3.2.3. Vóór de aanvang van de metingen moet het voertuig op de rollenbank
met een snelheid welke de beproevingssnelheid benadert een afstand
afleggen die voldoende is om de bedrijfstemperatuur te bereiken,
maar deze afstand mag in geen geval minder dan 10 km bedragen.
6.3.2.4. De beproevingsafstand mag niet minder dan 2 km bedragen, gemeten
door middel van een toerenteller op de bank.
6.4. Het type van de proefbank moet in het beproevingsrapport worden
vermeld.
6.5. Weergave van de resultaten
Ongeacht de gebruikte meetmethode, moeten de resultaten worden
vermeld in liter/100 km overeenkomstig de referentieomstandigheden
vermeld in punt 4.5.
7. UITBREIDING VAN EEG-TYPEGOEDKEURING
7.1. Voertuigtypen die zijn gewijzigd om ongelode benzine te
gebruiken
7.1.1. Behoudens goedkeuring van de instantie die de typegoedkeuring
verleent, wordt de goedkeuring van een voertuigtype dat uitsluitend
is gewijzigd en/of aangepast met het doel om het geschikt te maken
voor het gebruik van ongelode benzine, zoals omschreven in Richtlijn
85/210/EEG, onder een van de volgende voorwaarden uitgebreid:
7.1.1.1. de fabrikant verklaart dat het brandstofverbruik bij alle beproevings-
omstandigheden niet meer dan 5 % hoger is dan de waarde die is
verkregen met het oorspronkelijke ongewijzigde voertuig waarvoor
de typegoedkeuring is verleend. In dit geval bevestigt de uitbreiding
de waarden die in de oorspronkelijke typegoedkeuring zijn vermeld,
of
7.1.1.2. de fabrikant geeft voor een van de drie beproevingsomstandigheden
een gewijzigde waarde van het brandstofverbruik op die meer dan
5 % hoger is dan de waarde die is verkregen met het oorspronkelijke
ongewijzigde voertuig waarvoor de typegoedkeuring is verleend. In
dit geval worden in de uitbreiding de nieuw opgegeven waarden
vermeld die van toepassing zijn op het gewijzigde voertuigtype.
7.2. Voertuigtypen die voor een ander doel zijn gewijzigd
7.2.1. De goedkeuring van een voertuigtype kan worden uitgebreid tot voer-
tuigtypen die wat de in bijlage II opgesomde kenmerken betreft
verschillen vertonen, indien de instantie die de typegoedkeuring
verleent het onwaarschijnlijk acht dat de aangebrachte wijzigingen
enig merkbaar nadelig effect op het brandstofverbruik van het voer-
tuig zullen hebben.1980L1268 — NL — 25.07.1989 — 001.001 — 9
▼M1
▼B
BIJLAGE II
1980L1268 — NL — 25.07.1989 — 001.001 — 10
▼B
1980L1268 — NL — 25.07.1989 — 001.001 — 11