1976L0115 — NL — 20.10.2005 — 005.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

►B RICHTLIJN VAN DE RAAD van 18 december 1975 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende bevestigingspunten voor veiligheidsgordels van motorvoertuigen (76/115/EEG) (PB L 024, 30.1.1976, p.6)

Gewĳzigd bĳ:









▼B

RICHTLIJN VAN DE RAAD

van 18 december 1975

inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende bevestigingspunten voor veiligheidsgordels van motorvoertuigen

(76/115/EEG)







DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ), Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen, onder andere betrekking hebben op de bevestigingspunten voor veiligheidsgordels; Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen; dat het noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde voorschriften aannemen, hetzij ter aanvulling op, hetzij in plaats van hun huidige regeling, met name ten einde voor elk type voertuig de E.E.G.-goedkeuringsprocedure van Richtlijn nr. 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 3 ), te kunnen invoeren; Overwegende dat de gemeenschappelijke voorschriften inzake de delen van het interieur, de plaats van de bedieningsorganen, het dak, de rugleuning en de achterzijde van de zitplaatsen zijn neergelegd in Richtlijn nr. 74/60/EEG ( 4 ); dat de voorschriften inzake de binneninrichting van motorvoertuigen met betrekking tot het gedrag van de stuurinrichting bij botsingen zijn neergelegd in Richtlijn nr. 74/297/EEG ( 5 ); dat de voorschriften betreffende de sterkte van zitplaatsen en hun bevestigingen zijn neergelegd in Richtlijn nr. 74/408/EEG ( 6 ); dat in een later stadium de overige voorschriften betreffende de binneninrichting zullen worden vastgesteld, met name inzake de veiligheidsgordels, de hoofdsteunen en de identificatie van de bedieningsorganen; Overwegende dat de onderlinge aanpassing van de nationale wetgevingen inzake motorvoertuigen een erkenning inhoudt door de Lid-Staten onderling van de in elk van hen aan de hand van de gemeenschappelijke voorschriften verrichte controles; dat een dergelijk systeem, wil het goed functioneren, meebrengt dat deze voorschriften door alle Lid-Staten met ingang van een zelfde datum worden toegepast, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:







▼M4

Artikel 1

Deze richtlijn is van toepassing op de bevestigingspunten in motorvoertuigen voor veiligheidsgordels bestemd voor volwassen inzittenden op naar voren of naar achteren gerichte zitplaatsen.

▼M1

Artikel 2

Onder voertuig in de zin van deze richtlijn wordt verstaan elk voor het wegverkeer bestemd motorvoertuig van de categorieën M en N als omschreven in ►M4 bijlage II A ◄ van Richtlijn 70/156/EEG met ten minste vier wielen en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 25 km/uur.

▼M5

De voertuigen van de categorieën M2 en M3 zijn onderverdeeld in klassen, zoals vastgesteld in punt 2 van bijlage I bij Richtlijn 2001/85/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2001 betreffende speciale voorschriften voor voertuigen bestemd voor het vervoer van passagiers, met meer dan acht zitplaatsen, die van de bestuurder niet meegerekend ( 7 ).

▼B

Artikel 3

De Lid-Staten mogen de E.E.G.-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een voertuig niet weigeren om redenen die verband houden met de bevestigingspunten van veiligheidsgordels indien deze bevestigingspunten beantwoorden aan de voorschriften van ►M4 de bijlagen ◄ .

Artikel 4

De Lid-Staten mogen de verkoop, de inschrijving, het in het verkeer brengen of het gebruik van voertuigen niet weigeren om redenen die verband houden met de bevestigingspunten van veiligheidsgordels indien deze bevestigingspunten beantwoorden aan de voorschriften van ►M4 de bijlagen ◄ .

Artikel 5

De Lid-Staat die tot goedkeuring is overgegaan, treft de nodige maatregelen om op de hoogte te worden gesteld van elke wijziging van een der in bijlage I, punt 1.1, bedoelde onderdelen of kenmerken. De bevoegde autoriteiten van deze Lid-Staat beoordelen of het gewijzigde type voertuig moet worden onderworpen aan nieuwe proefnemingen aan de hand waarvan een nieuw keuringsrapport wordt opgesteld. Indien uit deze proefnemingen blijkt dat niet aan de voorschriften van deze richtlijn is voldaan, dan wordt de wijziging niet toegestaan.

Artikel 6

De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de bijlagen aan te passen aan de technische vooruitgang, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 13 van Richtlijn nr. 70/156/EEG.

Artikel 7

1. Vóór 1 oktober 1976 nemen de Lid-Staten de nodige maatregelen aan om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen en maken zij die maatregelen bekend. Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis.

Zij passen deze bepalingen toe vanaf 1 januari 1977.

2. Vanaf de kennisgeving van deze richtlijn dragen de Lid-Staten er voorts zorg voor dat de Commissie op de hoogte wordt gesteld van ieder ontwerp van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zij overwegen in te voeren op het door deze richtlijn bestreken gebied en wel op zodanig tijdstip dat de Commissie gelegenheid heeft haar opmerkingen ter zake te maken.

Artikel 8

Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.

▼M4









LIJST VAN BIJLAGEN







BIJLAGE I: Definities, aanvraag EEG-goedkeuring, EEG-goedkeuring, specificaties, proeven, conformiteit van de produktie, aanwijzingen Aanhangsel 1 Minimumaantal bevestigingspunten Aanhangsel 2 Plaatsing van de bevestigingspunten onder: hoekvoorschriften Aanhangsel 3 Inlichtingenformulier Aanhangsel 4 EEG-typegoedkeuringsformulier BIJLAGE II: Plaats van de effectieve bevestigingspunten BIJLAGE III: Trekinrichting.

▼B









BIJLAGE I

DEFINITIES, AANVRAAG E.E.G.-GOEDKEURING, E.E.G.-GOEDKEURING, SPECIFICATIES, PROEVEN, CONFORMITEIT VAN DE PRODUKTIE, AANWIJZINGEN

1. DEFINITIES

In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder

1.1. „type voertuig”, voor wat betreft de bevestigingspunten voor veiligheidsgordels, de voertuigen die onderling geen essentiële verschillen vertonen, met name wat betreft: afmetingen, vormen en materialen van onderdelen van de voertuigcarrosserie of van de zitplaatsconstructie of andere delen van het voertuig waaraan de bevestigingspunten zijn vastgemaakt;

1.2. „bevestigingspunten”, de delen van de voertuigcarrosserie of van de zitplaatsconstructie of andere delen van het voertuig waaraan de veiligheidsgordels moeten worden vastgemaakt;

1.3. „veiligheidsgordel” of „gordel”, een geheel van riemen met sluiting, verstelinrichtingen en bevestigingsonderdelen dat in een motorvoertuig kan worden bevestigd en dat zodanig is ontworpen dat het risico van verwondingen voor de gebruiker bij botsing of bij plotselinge vertraging van het voertuig wordt verminderd doordat de bewegingsmogelijkheid van het lichaam van de inzittende wordt beperkt. Dit geheel wordt algemeen met de term veiligheidsgordel aangeduid; deze term omvat tevens alle onderdelen die energie kunnen absorberen of met behulp waarvan de gordel wordt ingetrokken;

1.4. „riemgeleider”, voorziening waardoor de stand van de riem wordt gewijzigd naar gelang van de positie van de drager van de veiligheidsgordel;

1.5. „effectief bevestigingspunt”, het punt waarvan wordt uitgegaan om op gewone wijze de hoek te bepalen van alle delen van de veiligheidsgordel ten opzichte van de drager van de gordel, zoals bedoeld in punt 4.4; dat wil zeggen het punt waar een riem moet worden bevestigd om een positie te verkrijgen die gelijk is aan de positie tijdens gebruik van de gordel en dat al dan niet het reële bevestigingspunt kan zijn afhankelijk van het toegepaste gordeltype en de wijze waarop deze eraan bevestigd is; 1.5.1. indien een veiligheidsgordel een stijf onderdeel omvat dat aan het onderste bevestigingspunt is vastgemaakt en dat al dan niet vrij kan draaien dan wordt het punt waar de riem aan dit stijve onderdeel is bevestigd beschouwd als het effectief bevestigingspunt bij alle standen van de zitplaats; 1.5.2. indien op de voertuigcarrosserie of op de zitplaatsconstructie gebruik wordt gemaakt van een riemgeleider, dan wordt het middelpunt van de geleider op de plaats waar de riem deze geleider verlaat aan de zijde van de drager van de gordel, als het effectief bevestigingspunt beschouwd; tussen het effectief bevestigingspunt en de drager moet de riem in rechte lijn liggen; 1.5.3. Indien de gordel rechtstreeks van de drager naar een oprolmechanisme loopt, dat vastgemaakt is aan de voertuigcarrosserie of aan de zitplaatsconstructie zonder dat hierbij gebruik wordt gemaakt van een riemoverbrenging, wordt het snijpunt van de oprolas met het middenvlak van de riem op de rol als het effectief bevestigingspunt beschouwd;

1.6. „zitplaats”, een constructie die al dan niet een integrerend deel vormt van de carrosserie van het voertuig, met inbegrip van de bekleding en bestemd als zitplaats voor een volwassen persoon, waarbij deze term zowel een afzonderlijke zitplaats als een gedeelte van een bank dat als zitplaats voor een persoon bestemd is, dekt; ▼M3 1.6.1. „passagierszitplaats vóór”, elke zitplaats waarbij het „voorste punt H”van de betreffende zitplaats in of vóór het verticale dwarsvlak door het punt R van de bestuurderszitplaats is gelegen. ▼B

1.7. „Zitbank”, een complete constructie met bekleding, bestemd als zitplaats voor ten minste twee volwassen personen;

1.8. „Groep zitplaatsen”, zowel zitplaatsen in de vorm van een zitbank als naast elkaar geplaatste zitplaatsen (dat wil zeggen zo vastgezet dat de voorste verankeringen van een der zitplaatsen op één lijn staan met de voorste of achterste verankeringen van een andere zitplaats of tussen de verankeringen daarvan) die bestemd zijn als zitplaats voor één of meer volwassenen;

▼M5 —————

▼B

1.10. „Type zitplaats”, een categorie van zitplaatsen die niet verschillen op essentiële punten, zoals: 1.10.1. vorm en afmetingen van de constructie van de zitplaats en materialen waaruit deze bestaat; 1.10.2. type en afmetingen van de verstelmechanismen en van alle vergrendelingssystemen; 1.10.3. type en afmetingen van de bevestigingspunten op de zitplaats, van de zitplaatsverankering en de betrokken delen van de carrosserie van het voertuig;

1.11. „Zitplaatsverankering”, het systeem waarmede de zitplaats aan de carrosserie van het voertuig is vastgemaakt, met inbegrip van de betrokken carrosseriegedeelten;

1.12. „Verstelsysteem” de inrichting met behulp waarvan de zitplaats of een gedeelte daarvan kan worden versteld ten einde een zitpositie te verkrijgen welke is aangepast aan de lichaamsvorm van de inzittende. Hiermede is met name mogelijk: 1.12.1. een verplaatsing in de lengterichting; 1.12.2. een hoogteverstelling; 1.12.3. een hoekverdraaiing;

1.13. „Wegklapsysteem”, een voorziening met behulp waarvan een hoekverdraaiing of een verplaatsing in de lengterichting, zonder vaste tussenstand, mogelijk is, van de zitplaats of een gedeelte daarvan ten einde het instappen van de passagiers te vergemakkelijken;

1.14. „vergrendelingssysteem”, een voorziening met behulp waarvan de zitplaats of een gedeelte daarvan in de gebruiksstand wordt gehouden met mechanismen voor de vergrendeling van de rugleuning ten opzichte van de stoel en van de stoel ten opzichte van het voertuig;

▼M4

1.15. „referentiezone”, de ruimte tussen twee verticale longitudinale vlakken op een onderlinge afstand van 400 mm en symmetrisch gelegen ten opzichte van punt H, gedefinieerd door de draaiing van de in bijlage II bij Richtlijn 74/60/EEG beschreven inrichting ter nabootsing van de hoofdvorm van de verticale in de horizontale stand rond een punt dat 127 mm vóór punt H ligt. De inrichting dient te worden ingesteld op de maximale lengte van 840 mm.

▼B

2. AANVRAAG OM E.E.G.-GOEDKEURING

▼M4

2.1. De in artikel 3, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG bedoelde aanvraag van de EEG-goedkeuring van een type voertuig voor wat betreft de bevestigingspunten voor veiligheidsgordels moet worden ingediend door de fabrikant van het voertuig.

2.2. Een model van het inlichtingenformulier is opgenomen in aanhangsel 3. ▼M4 ————— ▼B

2.3. De fabrikant moet hetzij een voertuig dat representatief is voor het te keuren type voertuig, hetzij die onderdelen van het voertuig, die als essentieel worden beschouwd voor de proefnemingen voor de bevestigingspunten ter beschikking stellen van de met de goedkeuringsproeven belaste technische dienst.

▼M4

3. VERLENING VAN DE EEG-TYPEGOEDKEURING

3.1. Indien aan de relevante bepalingen is voldaan, dient overeenkomstig artikel 4, lid 3, en, voor zover van toepassing, artikel 4, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG en EEG-typegoedkeuring te worden verleend.

3.2. Een model van het EEG-typegoedkeuringsformulier is opgenomen in aanhangsel 4.

3.3. Elk goedgekeurd type voertuig krijgt een goedkeuringsnummer overeenkomstig bijlage VII van Richtlijn 70/156/EEG. De betrokken Lid-Staat mag dit nummer niet nogmaals aan een ander type voertuig toekennen.

▼B

4. SPECIFICATIES

4.1. Aanduidingen (zie ►M4 bijlage II ◄ )

▼M2

4.1.1. Punt H is een referentiepunt overeenkomstig de definitie in punt 1.1 van bijlage III bij Richtlijn 77/649/EEG, dat volgens de in deze richtlijn vermelde methode wordt bepaald. 4.1.1.1. Punt H′ is het referentiepunt overeenkomend met het in 4.1.1 bedoelde punt H en dat voor alle normale rijstanden van de zitplaats wordt bepaald. 4.1.1.2. Punt R is het in punt 1.2 van bijlage III bij Richtlijn 77/649/EEG gedefinieerde referentiepunt van een zitplaats.

4.1.2. De referentielijn is een rechte overeenkomstig punt 3.4 van bijlage III van Richtlijn 77/649/EEG.

▼B

4.1.3. De punten L1 en L2 zijn de effectieve onderste bevestigingspunten.

▼M2

4.1.4. Punt C bevindt zich op een afstand van 450 mm verticaal boven punt R. Indien de in punt 4.1.6 gedefinieerde maat S ≥ 280 mm is en de fabrikant de alternatieve formule BR = 260 mm + 0,8 S van punt 4.4.4.3 kiest, bedraagt de verticale afstand tussen C en R 500 mm.

▼B

4.1.5. De hoeken α1 en α2 zijn respectievelijk de hoeken tussen een horizontaal vlak en vlakken loodrecht op het middenlangsvlak van het voertuig en door ►M2 punt H′ ◄ en de punten L1 en L2.

4.1.6. S is de afstand in millimeter van het effectieve bovenste bevestigingspunt tot aan een referentievlak P evenwijdig aan het middenlangsvlak van het voertuig, dat als volgt is gedefinieerd: 4.1.6.1. indien de zitpositie duidelijk blijkt uit de vorm van de zitplaats is het vlak P het middenvlak van deze zitting. 4.1.6.2. indien de zitpositie niet duidelijk blijkt: ▼M2 4.1.6.2.1. is het vlak P voor de bestuurder, het vlak evenwijdig aan het middenlangsvlak van het voertuig dat verticaal gaat door het in het vlak van de stuurwielrand liggende middelpunt van het stuurwiel dat zich, indien het verstelbaar is, in de middelste stand bevindt; ▼B 4.1.6.2.2. is het vlak P, voor de voorpassagier aan de buitenkant, het vlak dat symmetrisch is met dat van de bestuurder; 4.1.6.2.3. is het vlak P voor de achterpassagier aan de buitenkant, het vlak dat door de fabrikant is aangegeven wanneer aan de volgende grenswaarden voor afstand A tussen het middenlangsvlak van het voertuig en vlak P worden voldaan: A ≥ 200 mm, wanneer de zitbank slechts is ontworpen voor twee passagiers, ▼M2 A ≥ 300 mm indien de zitbank voor meer dan 2 passagiers is bestemd. ▼B

4.2. Algemene specificaties

4.2.1. De bevestigingspunten moeten zodanig zijn ontworpen, uitgevoerd en geplaatst dat: 4.2.1.1. de montage mogelijk is van een geschikte veiligheidsgordel. De bevestigingspunten voor de zijzitplaatsen vóór moeten de montage mogelijk maken van ►M3 andere typen veiligheidsgordels met oprolmechanisme. Deze bepaling is niet van toepassing op voertuigen waarvoor bij de zijzitplaatsen vóór overeenkomstig punt 4.3 heupgordels volstaan. Indien de bevestigingspunten ◄ uitsluitend geschikt zijn voor bepaalde gordels, dient het soort gordel te worden vermeld op het sub 3.1 vermelde formulier; 4.2.1.2. het risico dat de gordel verschuift tot een minimum wordt beperkt wanneer deze op de juiste wijze wordt gedragen; 4.2.1.3. het risico dat de riem wordt beschadigd door contact met harde uitstekende delen van de voertuigcarrosserie of van de zitplaatsconstructie tot een minimum wordt beperkt.

4.2.2. Bij bevestigingspunten die, met het oog op het instappen en het op hun plaats houden van de inzittenden, verschillende posities kunnen innemen, moeten de specificaties van deze richtlijn van toepassing zijn op de bevestigingspunten in de stand waarbij de gordels de inzittenden daadwerkelijk op hun plaats houden.

▼M3

4.3. Minimaal aantal bevestigingspunten (zie aanhangsel 1).

▼M5

4.3.1. Voertuigen van de categorieën M1, M2 (van de klassen III of B), M3 (van de klassen III of B) en voertuigen van de categorie N worden uitgerust met bevestigingspunten voor veiligheidsgordels die aan de voorschriften van deze richtlijn voldoen.

▼M4

4.3.2. Voor iedere naar voren gerichte en iedere naar achteren gerichte zitplaats dient het minimumaantal bevestigingspunten voor veiligheidsgordels in overeenstemming te zijn met het bepaalde in aanhangsel 1.

▼M3

4.3.3. Voor de in aanhangsel 1 met het symbool Ø aangegeven zijzitplaatsen — niet voorin — van voertuigen van de categorie M1zijn evenwel twee bevestigingspunten onder voldoende, indien er tussen een zitplaats en de meest nabije zijwand van het voertuig een doorgang bestaat, die bedoeld is om de passagiers toegang te verschaffen tot andere delen van het voertuig. Een ruimte tussen een zitplaats en de zijwand wordt als doorgang aangemerkt, indien de afstand tussen die zijwand en een door de middellijn van de betreffende zitplaats lopend verticaal langsvlak — op de plaats van punt R en loodrecht op het middenlangsvlak van het voertuig gemeten — bij gesloten deuren groter is dan 500 mm.

4.3.4. Voor de in aanhangsel 1 met het symbool * aangegeven middenzitplaatsen vóór volstaan twee bevestigingspunten onder, indien de voorruit zich buiten de in bijlage II bij Richtlijn 74/60/EEG bedoelde referentiezone bevindt; indien zij zich binnen deze referentiezone bevindt, zijn drie bevestigingspunten vereist. Wat de bevestigingspunten betreft, wordt de voorruit als een deel van de referentiezone beschouwd, wanneer zij met de proefinrichting in statisch contact kan komen volgens de in bijlage II bij Richtlijn 74/60/EEG beschreven methode.

4.3.5. Voor alle in aanhangsel 1 met het symbool * aangegeven zitplaatsen moeten de in punt 4.3.6 gedefinieerde kwetsbare zitplaatsen worden uitgerust met twee bevestigingspunten onder.

4.3.6. Een „kwetsbare zitplaats” is een zitplaats waarbij zich vóór de zitplaats geen „veiligheidsscherm” bevindt binnen de als volgt gedefinieerde ruimte: — tussen twee horizontale vlakken, waarvan één vlak door punt H loopt en het tweede op 400 mm boven het eerste vlak is gelegen; — tussen twee verticale vlakken in de lengterichting, symmetrisch gelegen ten opzichte van punt H, op 400 mm van elkaar; — achter een verticaal dwarsvlak op 1,30 m van punt H. In het kader van deze bepaling wordt met „veiligheidsscherm” een voldoende sterk oppervlak zonder discontinuïteiten bedoeld, zodat wanneer een bol van 165 mm diameter horizontaal in longitudinale richting geometrisch wordt geprojecteerd door een willekeurig punt van de hierboven gedefinieerde ruimte en door het middelpunt van de bol, er in het scherm geen enkele opening is waar de geometrische projectie van de bol doorheen kan. Een zitplaats wordt als „kwetsbare zitplaats” aangemerkt, indien de veiligheidsschermen in de hierboven gedefinieerde ruimte samen een oppervlakte hebben van minder dan 800 cm2.

▼M4

4.3.7. Iedere zitplaats die in aanhangsel 1 is gemarkeerd met het symbool moet zijn voorzien van drie bevestigingspunten, tenzij aan een van de volgende voorwaarden is voldaan: — direct voor de zitplaats bevindt zich een andere zitplaats of bevinden zich andere delen van het voertuig die voldoen aan bijlage III, aanhangsel 1, punt 3.5, van Richtlijn 74/408/EEG, of — wanneer het voertuig in beweging is, kan geen enkel deel van het voertuig in de referentiezone komen, of — delen van het voertuig die zich in de genoemde referentiezone bevinden voldoen aan de eisen van bijlage III, aanhangsel 6, van Richtlijn 74/408/EEG, in welk geval twee bevestigingspunten volstaan.

▼M5

4.3.8. Voor zitplaatsen die uitsluitend bestemd zijn om te worden gebruikt als het voertuig stilstaat, alsook voor zitplaatsen van een voertuig dat niet onder de punten 4.3.1 tot en met 4.3.5 valt, zijn geen bevestigingspunten voor veiligheidsgordels vereist. Indien het voertuig is uitgerust met bevestigingspunten voor dergelijke zitplaatsen, moeten deze bevestigingspunten voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn. Een bevestigingspunt dat uitsluitend is bestemd om te worden gebruikt in combinatie met een veiligheidsgordel voor gehandicapten, of enig ander beveiligingssysteem als vermeld in artikel 2 bis van Richtlijn 77/541/EEG van de Raad van 28 juni 1977 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake veiligheidsgordels en bevestigingssystemen in motorvoertuigen ( 8 ), hoeft echter niet te voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn op voorwaarde dat het ontworpen en gebouwd is overeenkomstig nationale wettelijke voorschriften om te voorzien in het hoogste praktische niveau van veiligheid.

▼M4

4.3.9. In het geval van het bovendek van een dubbeldeksvoertuig zijn de voorschriften voor de middenzitplaatsen vóór ook van toepassing op de zijzitplaatsen vóór.

4.3.10. In het geval van zitplaatsen die voor gebruik bij stilstaand voertuig in andere richtingen kunnen worden gedraaid of geplaatst, zijn de bepalingen van punt 4.3.1 alleen van toepassing bij richtingen van de zitplaats die passen bij normaal gebruik van het voertuig rijdend over de weg overeenkomstig deze richtlijn. Een daartoe strekkende aantekening dient in het inlichtingenformulier te worden opgenomen.

▼B

4.4. Plaats van de bevestigingspunten voor de gordels

4.4.1. De in punt 4.3 bedoelde plaats voor de bevestigingspunten moeten aan de volgende eisen voldoen.

4.4.2. Algemeen 4.4.2.1. De bevestigingspunten van een zelfde gordel kunnen alle aan de carrosserie van het voertuig, aan de constructie van de zitplaats of enig ander onderdeel van het voertuig, of over deze plaatsen verdeeld, worden vastgemaakt. 4.4.2.2. Aan een zelfde bevestigingspunt kunnen de uiteinden van twee naast elkaar geplaatste gordels worden bevestigd op voorwaarde dat aan de voorschriften inzake de proefnemingen wordt voldaan.

4.4.3. Plaats van de effectieve bevestigingspunten onder (zie aanhangsel 2) ▼M3 4.4.3.1. Zitplaatsen vóór, voertuigen van de categorie M1 Voor motorvoertuigen van de categorie M1 dient de hoek α1 (aan de andere zijde dan die van de sluiting) tussen 30 en 80o te liggen en de hoek α2 (aan de zijde van de sluiting) tussen 45 en 80o. De aan deze hoeken gestelde eisen gelden voor alle normale rijstanden van de zitplaatsen vóór. Indien ten minste één van de hoeken α1 en α2 voor alle normale gebruiksstanden constant is, dient de grootte van deze hoek(en) 60o ± 10o te bedragen. In het geval van verstelbare zitplaatsen met een verstelsysteem overeenkomstig punt 1.12, waarbij de hellingshoek van de rugleuning minder dan 20o bedraagt (zie figuur 1, bijlage III), mag de hoek α1 kleiner zijn dan de hierboven voorgeschreven minimumwaarde (30o), op voorwaarde dat deze in geen enkele normale rijstand minder dan 20o bedraagt. 4.4.3.2. Zitplaatsen achter, voertuigen van de categorie M1 In motorvoertuigen van de categorie M1 dienen de hoeken α1 en α2 bij alle zitplaatsen achter tussen 30 en 80o te liggen. Indien de zitplaatsen achter verstelbaar zijn, geldt deze voorwaarde voor de hoeken voor alle rijstanden. 4.4.3.3. Zitplaatsen vóór, voertuigen van andere categorieën dan M1 Bij motoervoertuigen van andere categorieën dan M1 moeten de hoeken α1 en α2 bij alle normale rijstanden van de zitplaatsen vóór tussen 30 en 80o liggen. Indien bij zitplaatsen vóór van voertuigen met een maximale massa van ten hoogste 3,5 ton ten minste één van de hoeken α1 en α2 constant is voor alle normale rijstanden, moet de waarde van deze hoek(en) 60o ± 10o bedragen. 4.4.3.4. Zitplaatsen achter en bijzondere zitplaatsen vóór of achter, voertuigen van andere categorieën dan M1 In het geval van: — zitbanken, — verstelbare zitplaatsen (vóór en achter) met een verstelsysteem in overeenstemming met punt 1.12, waarvan de rugleuning een hoek van minder dan 20o maakt (zie figuur 1, bijlage III), en — andere zitplaatsen achter, in voertuigen van andere categorieën dan M1 mogen de hoeken α1 en α2 bij alle normale rijstanden tussen 20 en 80o liggen. Indien bij de zitplaatsen vóór van voertuigen met een maximale massa van ten hoogste 3,5 ton ten minste één van de hoeken α1 en α2 constant is voor alle normale rijstanden, moet de waarde van deze hoek(en) 60o ± 10o bedragen. ▼M4 In het geval van andere zitplaatsen dan zitplaatsen vóór in voertuigen van de categorieën M2 en M3 dient de waarde van de hoeken α1 en α2 bij alle normale rijstanden tussen 45o en 90o te liggen. ▼B ►M3 4.4.3.5. ◄ De afstand tussen de twee verticale vlakken die evenwijdig zijn aan het middenlangsvlak van het voertuig en die elk door een van de twee bevestigingspunten L1 en L2 aan de onderkant voor dezelfde gordel lopen, mag niet minder dan 350 mm bedragen. De punten L1 en L2 moeten aan weerszijden van het middenlangsvlak van de zitplaats liggen en ten minste 120 mm hiervan verwijderd zijn.

4.4.4. Plaats van de effectieve bevestigingspunten boven ▼M2 4.4.4.1. Indien gebruik wordt gemaakt van een riemgeleider of dergelijke voorziening die van invloed is op de plaats van het effectieve bevestigingspunt boven, wordt deze plaats op de gewone wijze bepaald door de plaats van het bevestigingspunt te beschouwen wanneer de hartlijn van de band gaat door een punt J1 dat wordt bepaald vanuit punt R door middel van de volgende drie lijnstukken: RZ : stuk van de referentielijn vanuit punt R in opwaartse richting en 530 mm lang; ZX : stuk van de loodlijn op het middenlangsvlak van het voertuig vanuit punt Z naar de zijde waar het bevestigingspunt zich bevindt en 120 mm lang; XJ1 : stuk van de loodlijn op het vlak bepaald door de lijnstukken RZ en ZX vanuit punt X in opwaartse richting en 60 mm lang. Er wordt een punt J2 vastgesteld symmetrisch aan punt J1 ten opzichte van het verticale langsvlak door de referentielijn zoals omschreven in punt 4.1.2 van de proefpop die op de betreffende zitplaats is geplaatst. ▼M3 Indien een tweedeursconfiguratie wordt gebruikt om zowel de zitplaatsen vóór als de zitplaatsen achter toegankelijk te maken en het bevestigingspunt boven zich op stijl „B” bevindt, dan moet het systeem zodanig zijn ontworpen dat het instappen en uitstappen niet wordt belemmerd. ▼M2 4.4.4.2. Het effectieve bevestigingspunt boven moet zich bevinden onder het vlak FN dat loodrecht staat op het middenlangsvlak van de zitplaats en moet een hoek van 65o vormen met de referentielijn. Bij de zitplaatsen achter mag deze hoek tot 60o worden verminderd. Het vlak FN is zodanig geplaatst dat het de referentielijn in punt D snijdt, en wel zodanig dat DR = 315 mm + 1,8 S. Indien S ≤ 200 mm is, is DR = 675 mm. 4.4.4.3. Het effectieve bevestigingspunt boven moet zich achter een vlak FK bevinden dat loodrecht staat op het middenlangsvlak van de zitplaats en dat de referentielijn snijdt onder een hoek van 120o in een punt B, zodanig dat BR = 260 mm + S. Indien S ≥ 280 mm is, kan de fabrikant naar keuze gebruik maken van de formule BR = 260 mm + 0,8 S. ▼B 4.4.4.4. De waarde van S mag niet kleiner zijn dan 140 mm. 4.4.4.5. Het bevestigingspunt boven moet zich bevinden achter een verticaal vlak dat loodrecht staat op het middenlangsvlak van het voertuig en dat door punt ►M2 R ◄ gaat, zoals aangegeven in bijlage III. ▼M2 4.4.4.6. Het effectieve bevestigingspunt boven moet zich bevinden boven een horizontaal vlak dat het in 4.1.4 gedefinieerde punt C snijdt. 4.4.4.7. Behalve het in punt 4.3.1 vereiste bevestigingspunt boven mogen er nog andere effectieve bevestigingspunten boven worden aangebracht, mits aan een van onderstaande voorwaarden wordt voldaan: 4.4.4.7.1. De extra bevestigingspunten voldoen aan de bepalingen van de punten 4.4.4.1 tot en met 4.4.4.6. 4.4.4.7.2. De extra bevestigingspunten kunnen zonder gereedschap worden gebruikt, voldoen aan de bepalingen van de punten 4.4.4.5 en 4.4.4.6 en bevinden zich in een van de vlakken die door een verticale verschuiving van 80 mm in op- of neerwaartse richting uit het in bijlage III, figuur 1, beschreven vlak zijn afgeleid. 4.4.4.7.3. De (het) bevestigingspunt(en) zijn (is) bestemd voor een harnasgordel, voldoen (voldoet) aan de voorschriften van punt 4.4.4.6, bevinden (bevindt) zich achter het dwarsvlak dat door de referentielijn gaat en zijn (is): 4.4.4.7.3.1. indien het één enkel bevestigingspunt betreft, gelegen in het gemeenschappelijke gedeelte van de beide tweevlakshoeken waarvan de ribben worden gevormd door de loodlijnen die gaan door de punten J1 en J2 als omschreven in punt 4.4.4.1 en waarvan de horizontale doorsnede is aangegeven in figuur 2 van bijlage III; 4.4.4.7.3.2. indien het twee bevestigingspunten betreft, gelegen in de meest geschikte van de hierboven omschreven tweevlakshoeken, op voorwaarde dat elk bevestigingspunt niet meer dan 50 mm afwijkt van de symmetrie met het andere bevestigingspunt ten opzichte van vlak P (zoals omschreven in punt 4.1.6) van de betreffende zitplaats. ▼B

4.5. Afmetingen van de schroefgaten voor het bevestigingspunt

4.5.1. Voor het bevestigingspunt moet een schroefgat aanwezig zijn van 11,11 mm ►M2 (7/16) ◄ 20 UNF — 2 B.

▼M2

4.5.2. Indien het voertuig door de fabrikant van veiligheidsgordels wordt voorzien die aan de voor de betrokken zitplaats voorgeschreven bevestigingspunten zijn aangebracht, behoeven deze bevestigingspunten niet in overeenstemming te zijn met het voorschrift van 4.5.1, mits zij voldoen aan alle overige voorschriften van deze richtlijn. De voorschriften van 4.5.1 gelden evenmin voor extra bevestigingspunten als bedoeld bij punt 4.4.4.7.3.

4.5.3. De gordel moet van de bevestiging kunnen worden losgemaakt zonder laatstgenoemde te beschadigen.

▼B

5. PROEVEN

5.1. Algemeen

5.1.1. Onder voorbehoud van de toepassing van punt 5.2 en overeenkomstig het verzoek van de fabrikant: 5.1.1.1. kunnen proeven plaatsvinden met een voertuigcarrosserie of met een volledig afgewerkt voertuig, ▼M4 5.1.1.2. de proeven mogen worden beperkt tot de bevestigingspunten die behoren bij één zitplaats of één groep zitplaatsen mits: — de betrokken bevestigingspunten dezelfde structurele kenmerken vertonen als de bevestigingspunten die bij de overige zitplaatsen of groepen zitplaatsen behoren en, — als deze bevestigingspunten zich geheel of gedeeltelijk op de zitplaats of groep zitplaatsen bevinden, de betrokken zitplaats of groep zitplaatsen dezelfde structurele kenmerken vertoont als de overige zitplaatsen of groepen zitplaatsen, ▼B ►M4 5.1.1.3. ◄ kunnen ramen en deuren al dan niet zijn gemonteerd en al dan niet worden gesloten, ►M4 5.1.1.4. ◄ kan elk gewoonlijk gemonteerd onderdeel dat bijdraagt tot de stijfheid van de carrosserie van het voertuig worden aangebracht.

▼M2

5.1.2. De zitplaatsen moeten worden gemonteerd en in een rijstand worden geplaatst voor het besturen of gebruiken van het voertuig welke, door de technische dienst die de goedkeuringsproeven verricht, zodanig wordt gekozen dat wat de sterkte betreft, de meest ongunstige omstandigheden worden geschapen. De stand van de zitplaats moet in het rapport worden vermeld. Indien de zitplaats een verstelbare rugleuning heeft moet deze rugleuning worden vergrendeld overeenkomstig de aanwijzingen van de fabrikant of indien dergelijke aanwijzingen niet zijn verstrekt, zodanig worden vergrendeld dat bij voertuigen van de categorieën M1 en N1 zoveel mogelijk een effectieve hoek van 25o wordt gevormd en bij voertuigen van alle andere categorieën zoveel mogelijk een effectieve hoek van 15o.

▼B

5.2. Vastzetting van het voertuig

5.2.1. De methode die wordt gebruikt om het voertuig tijdens de proef vast te zetten mag niet tot gevolg hebben dat de bevestigingspunten of de plaatsen waar zich de bevestigingspunten bevinden, worden versterkt, of de normale vervorming van de carrosserie wordt verminderd.

5.2.2. Een vastzettingsinrichting wordt geacht te voldoen wanneer deze geen enkele invloed uitoefent op een zone die zich over de hele breedte van de carrosserie uitstrekt en indien het voertuig of de carrosserie aan de voorkant is geblokkeerd of vastgezet op een afstand van minstens 500 mm van het te beproeven bevestigingspunt en aan de achterzijde wordt vastgehouden of is vastgezet op minstens 300 mm van dit bevestigingspunt.

5.2.3. Het is aan te bevelen om de carrosserie op steunen te plaatsen die ongeveer loodrecht onder de wielassen zijn aangebracht, of indien zulks onmogelijk is loodrecht, onder de bevestigingspunten van de vering.

▼M3

5.2.4. Indien een andere testprocedure wordt gevolgd dan die welke beschreven is in de punten 5.2.1 tot en met 5.2.3 van deze richtlijn, moet worden aangetoond dat deze gelijkwaardig is.

▼B

5.3. Algemene beproevingsmethoden

▼M4

5.3.1. Alle bevestigingspunten voor veiligheidsgordels van een zelfde groep zitplaatsen moeten gelijktijdig worden beproefd. Indien evenwel de kans bestaat dat de zitplaatsen en/of bevestigingspunten onder een asymmetrische belasting bezwijken, mag een aanvullende proef worden genomen met een asymmetrische belasting.

5.3.2. De trekkracht moet worden uitgeoefend in een richting die correspondeert met de oriëntatie van de zitplaats onder een hoek van 10o±5o boven de horizontaal in een vlak evenwijdig aan het middenlangsvlak van het voertuig.

▼B

5.3.3. De belasting moet zo ►M2 snel ◄ mogelijk worden uitgeoefend. De bevestigingspunten moeten de voorgeschreven belasting gedurende ten minste 0,2 seconden kunnen weerstaan.

5.3.4. De voor de in punt 5.4 omschreven proeven te gebruiken trekinrichtingen zijn in ►M4 bijlage III ◄ opgenomen.

5.3.5. De bevestigingspunten voor die zitplaatsen die bevestigingspunten boven hebben, moeten onder de volgende omstandigheden aan de proeven worden onderworpen: 5.3.5.1. Zijzitplaatsen vóór: De bevestigingspunten moeten worden onderworpen aan de in punt 5.4.1 omschreven proeven waarbij de belastingen op de bevestigingspunten worden overgebracht door middel van een inrichting waarmede de geometrie wordt nagebootst van een driepuntsveiligheidsgordel met oprolmechanisme dat een riemgeleider heeft aan het bevestigingspunt boven. ▼M2 Indien, behalve de in punt 4.3 voorgeschreven punten, nog andere bevestigingspunten aanwezig zijn, moeten deze aan de in punt 5.4.5 voorgeschreven proef worden onderworpen. Hierbij worden de belastingen overgebracht door middel van een inrichting waarmede de geometrie wordt nagebootst van het type gordel dat voor bevestiging aan deze punten is bestemd. ▼B 5.3.5.1.1. Indien het oprolmechanisme niet is vastgemaakt aan het voorgeschreven bevestigingspunt onder aan de buitenzijde, of indien het oprolmechanisme is vastgemaakt aan het bevestigingspunt boven, dan moeten de bevestigingspunten onder eveneens aan de in punt 5.4.3 omschreven proeven worden onderworpen. 5.3.5.1.2. In het in punt 5.3.5.1.1 bedoelde geval mogen de in de punten 5.4.1 en 5.4.3 omschreven proeven op verzoek van de fabrikant worden uitgevoerd op twee verschillende voertuigcarrosserieën. 5.3.5.2. Zijzitplaatsen achter en alle middenzitplaatsen: De bevestigingspunten worden onderworpen aan de in punt 5.4.2 omschreven proef gedurende welke de belastingen op de bevestigingspunten worden overgebracht door middel van een inrichting waarmede de geometrie wordt nagebootst van een driepuntsveiligheidsgordel zonder oprolmechanisme en aan de in punt 5.4.3 omschreven proef waarbij de belasting op de twee bevestigingspunten onder wordt overgebracht door middel van een inrichting waarmede de geometrie wordt nagebootst van een heupgordel. Op verzoek van de fabrikant kunnen beide proeven worden uitgevoerd op twee verschillende voertuigcarrosserieën. ▼M3 5.3.5.3. Wanneer een fabrikant zijn voertuig voorzien van veiligheidsgordels levert, mogen de bevestigingspunten voor deze gordels op verzoek van de fabrikant alleen worden onderworpen aan een proef gedurende welke de belasting wordt overgebracht door middel van een inrichting waarmee de geometrie wordt nagebootst van het type veiligheidsgordels dat aan deze punten dient te worden bevestigd.

5.3.6. Wanneer de zijzitplaatsen en middenzitplaatsen niet voorzien zijn van bevestigingspunten boven, moeten de bevestigingspunten onder worden onderworpen aan de in punt 5.4.3 omschreven proef gedurende welke de belasting wordt overgebracht door middel van een inrichting waarmee de geometrie wordt nagebootst van een heupgordel.

▼B

5.3.7. Indien het voertuig zodanig is ontworpen dat andere voorzieningen kunnen worden aangebracht waardoor de riemen niet rechtstreeks zonder katrolschijven enz. aan de bevestigingspunten kunnen worden vastgemaakt of waarvoor extra bevestigingspunten nodig zijn naast die vermeld in punt 4.3 wordt de veiligheidsgordel of een samenstel van kabels, katrollen enzovoort die representatief zijn voor de veiligheidsgordeluitrusting via een dergelijke voorziening verbonden met de bevestigingspunten in het voertuig en worden deze onderworpen aan de desbetreffende in punt 5.4 voorgeschreven proeven.

5.3.8. Er kan een andere beproevingsmethode worden toegepast dan de in punt 5.3 omschreven methode, maar in dat geval moet de gelijkwaardigheid daarvan worden aangetoond.

5.4. Bijzondere beproevingsmethoden

5.4.1. Proef bij een veiligheidsgordel van het driepuntstype met oprolmechanisme dat een riemgeleider bezit op de stijl die aan het bevestigingspunt boven is vastgemaakt

5.4.1.1. Aan het bevestigingspunt boven moet een katrolschijf of kabel- of riemgeleider zijn aangebracht die speciaal is aangepast om de door het trekmechanisme uitgeoefende belasting over te brengen, dan wel de door de fabrikant geleverde riemgeleider.

▼M3

5.4.1.2. Bij voertuigen van de categorieën M1 en N1 wordt een beproevingsbelasting van 1 350 ± 20 daN uitgeoefend op een trekinrichting (zie figuur 2, ►M4 bijlage III ◄ ) die is verbonden aan de bevestigingspunten van een en dezelfde gordel, door middel van een inrichting waarmee de geometrie wordt nagebootst van de voor het bovenlichaam bestemde band van een dergelijke gordel. Bij voertuigen van de categorieën M2 en N2 bedraagt de beproevingsbelasting 675 ± 20 daN. Bij voertuigen van de categorieën M3 en N3 bedraagt de beproevingsbelasting 450 ± 20 daN.

5.4.1.3. Bij voertuigen van de categorieën M1 en N1 wordt gelijktijdig een trekkracht van 1 350 ± 20 daN uitgeoefend op een trekinrichting (zie figuur 1, ►M4 bijlage III ◄ ) die is verbonden aan de bevestigingspunten onder. Bij voertuigen van de categorieën M2 en N2 bedraagt deze beproevingsbelasting 675 ± 20 daN. Bij voertuigen van de categorieën M3 en N3 bedraagt deze beproevingsbelasting 450 ± 20 daN.

▼B

5.4.2. Proef bij een veiligheidsgordel van het driepuntstype zonder oprolmechanisme of met een oprolmechanisme aan het bevestigingspunt boven

▼M3

5.4.2.1. Bij voertuigen van de categorieën M1 en N1 wordt een beproevingsbelasting van 1 350 ± 20 daN uitgeoefend op een trekinrichting (zie figuur 2, ►M4 bijlage III ◄ ) die is verbonden aan het bevestigingspunt boven en aan het tegenoverliggende bevestigingspunt onder van een en dezelfde gordel, waarbij gebruik wordt gemaakt van het aan het bevestigingspunt boven verbonden oprolmechanisme, zo dit door de fabrikant is verstrekt. Bij voertuigen van de categorieën M2 en N2 bedraagt deze beproevingsbelasting 675 ± 20 daN. Bij voertuigen van de categorieën M3 en N3 bedraagt deze beproevingsbelasting 450 ± 20 daN.

5.4.2.2. Bij voertuigen van de categorieën M1 en N1 wordt gelijktijdig een trekkracht van 1 350 ± 20 daN uitgeoefend op een trekinrichting (zie figuur 1, ►M4 bijlage III ◄ ) die is verbonden aan de bevestigingspunten onder. Bij voertuigen van de categorieën M2 en N2 bedraagt deze beproevingsbelasting 675 ± 20 daN. Bij voertuigen van de categorieën M3 en N3 bedraagt deze beproevingsbelasting 450 ± 20 daN.

5.4.3. Proef bij een veiligheidsgordel van het heuptype

Bij voertuigen van de categorieën M1 en N1 wordt een beproevingsbelasting van 2 225 ± 20 daN uitgeoefend op een trekinrichting (zie figuur 1, ►M4 bijlage III ◄ ) die is verbonden aan de twee bevestigingspunten onder.

Bij voertuigen van de categorieën M2 en N2 bedraagt deze beproevingsbelasting 1 110 ± 20 daN.

Bij voertuigen van de categorieën M3 en N3 bedraagt deze beproevingsbelasting 740 ± 20 daN.

▼B

5.4.4. Proeven voor bevestigingspunten die zich alle in de constructie van de zitplaats bevinden of die zijn verdeeld over de voertuigcarrosserie en de zitplaatsconstructie

5.4.4.1. De in de punten 5.4.1, 5.4.2 en 5.4.3 omschreven proeven worden al naar gelang het geval uitgevoerd, onder toevoeging, voor iedere zitplaats en voor iedere groep van zitplaatsen, van de hierna genoemde extra krachten.

▼M4

5.4.4.2. De in de punten 5.4.1, 5.4.2 en 5.4.3 genoemde belastingen dienen te worden verhoogd met een kracht gelijk aan 20-maal het gewicht van de complete zitplaats. Bij voertuigen van de categorieën M2 en N2 moet deze kracht gelijk zijn aan tienmaal het gewicht van de complete zitplaats; bij voertuigen van de categorieën M3 en N3 dient deze 6,6-maal het gewicht van de complete zitplaats te bedragen.

▼M2

5.4.5. Proef voor speciale veiligheidsgordels

5.4.5.1. Er wordt een beproevingsbelasting van 1 350 daN ± 20 daN op een trekinrichting uitgeoefend (zie bijlage IV, figuur 2) die is verbonden aan de bevestigingspunten van dezelfde gordel, door middel van een inrichting waarmede de geometrie wordt nagebootst van de voor het bovenlichaam bestemde riem(en).

▼M3

5.4.5.2. Bij voertuigen van de categorieën M1 en N1 wordt gelijktijdig een trekkracht van 1 350 ± 20 daN uitgeoefend op een trekinrichting (zie figuur 3, ►M4 bijlage III ◄ ) die is verbonden aan de bevestigingspunten onder. Bij voertuigen van de categorieën M2 en N2 bedraagt deze beproevingsbelasting 675 ± 20 daN. Bij voertuigen van de categorieën M3 en N3 bedraagt deze beproevingsbelasting 450 ± 20 daN.

▼M4

5.4.6. Proef bij naar achteren gerichte zitplaatsen

5.4.6.1. De bevestigingspunten moeten worden belast met de in punt 5.4.1, 5.4.2 of 5.4.3 bedoelde krachten, naar gelang van het geval. In alle gevallen moet de proefbelasting gelijk zijn aan de voor M3- of N3-voertuigen voorgeschreven waarde.

5.4.6.2. De proefbelasting moet ten opzichte van de betrokken zitplaats naar voren zijn gericht, overeenkomstig de in punt 5.3 beschreven procedure.

▼B

5.5. Proefresultaten

5.5.1. Alle bevestigingspunten moeten de in de punten 5.3 en 5.4 omschreven proeven kunnen doorstaan. Een permanente vervorming mag worden toegelaten met inbegrip van een gedeeltelijke scheurvorming in een bevestigingspunt of in het daaromheen gesitueerde gedeelte op voorwaarde dat de voorgeschreven belasting gedurende de vastgestelde tijd is gehandhaafd. Bij de proef moeten de minimale afstanden voor de effectieve bevestigingspunten onder als vermeld in punt 4.4.3.3 en de in 4.4.4.6 en 4.4.4.7 vermelde eisen voor de effectieve bevestigingspunten boven in acht worden genomen.

▼M2

5.5.2. Bij voertuigen die met deze systemen zijn uitgerust, moeten de wegklap- en vergrendelingssystemen waardoor de inzittenden het voertuig kunnen verlaten, na uitoefening van de trekkrachtbelasting nog met de hand kunnen worden bediend.

▼B

5.5.3. Na de proeven wordt elke beschadiging van de bevestigingspunten en van de constructies die tijdens de proeven aan belasting waren blootgesteld, opgetekend.

▼M4

5.5.4. In afwijking van het voorgaande hoeven de bevestigingspunten boven bij een of meer zitplaatsen van voertuigen van categorie M2 boven 3,5 t en van de categorie M3 die voldoen aan de eisen van bijlage III van Richtlijn 74/408/EEG, niet te voldoen aan de eisen van punt 5.5.1 betreffende de overeenstemming met de eisen van punt 4.4.4.6. Bijzonderheden omtrent de betrokken zitplaats(en) dienen te worden vermeld in het addendum bij het in aanhangsel 4 opgenomen typegoedkeuringsformulier.

▼B

6. OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUKTIE

▼M4

6.1. In de regel worden de maatregelen ter controle van de overeenstemming van de produktie vastgesteld conform de bepalingen van artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG.

▼B

6.2. In het algemeen blijven deze verificaties beperkt tot controle van de afmetingen. Indien nodig worden de voertuigen echter onderworpen aan proeven overeenkomstig de in punt 5 vermelde voorschriften.

▼M4

7. WIJGING VAN HET TYPE EN WIJZIGING VAN DE GOEDKEURING

7.1. Bij wijziging van het overeenkomstig deze richtlijn goedgekeurde type voertuig zijn de bepalingen van artikel 5 van Richtlijn 70/156/EEG van toepassing.

▼B

►M4 8. ◄ AANWIJZINGEN

Voor elk voertuig dat in overeenstemming is met het goedgekeurde type moet de fabrikant op duidelijke wijze in het instructieboekje van het voertuig de volgende gegevens vermelden:

— de plaats van de bevestigingspunten,

— het type veiligheidsgordel waarvoor deze bevestigingspunten bestemd zijn.

▼M4









Aanhangsel 1

MINIMUMAANTAL BEVESTIGINGSPUNTEN







Voertuigcategorie Naar voren gerichte zitplaatsen Naar achteren gerichte zitplaatsen Zijkant Midden Vóór Overige Vóór Overige M1 3 3 of 2 ∅ 3 of 2 * 2 2 M2 ≤ 3,5 t 3 3 3 3 2 M3& M2> 3,5 t 3 3 of 2 3 of 2 3 of 2 2 N1, N2& N3 3 2 of 0 # 3 of 2 * 2 of 0 # —

Verklaring van de symbolen

2 : Twee bevestigingspunten onder, waardoor een gordel van het type B of, indien vereist krachtens bijlage XV van Richtlijn 77/541/EEG, van het type Br, Br3, Br4m of Br4Nm, kan worden gemonteerd.

3 : Twee bevestigingspunten onder en één boven, waardoor een driepuntsgordel van het type A of, indien vereist krachtens bijlage XV van Richtlijn 77/541/EEG, van het type Ar, Ar4m of Ar4Nm kan worden gemonteerd.

∅ : Verwijst naar punt 4.3.3 (Twee bevestigingspunten toegestaan indien de zitplaats aan een gangpad grenst).

* : Verwijst naar punt 4.3.4 (Twee bevestigingspunten toegestaan indien de voorruit zicht buiten de referentiezone bevindt).

# : Verwijst naar punten 4.3.5 en 4.3.6 (Twee bevestigingspunten vereist indien het kwetsbare zitplaatsen betreft).

: Verwijst naar punt 4.3.7 (Twee bevestigingspunten toegestaan indien zich geen obstakels in de referentiezone bevinden).

: Verwijst naar punt 4.3.10 (Speciaal voorschrift voor het bovendek van een voertuig).









Aanhangsel 2

PLAATSING VAN DE BEVESTIGINGSPUNTEN ONDER: HOEKVOORSCHRIFTEN







Zitplaats M1 Overige categorieën Vóór # Zijde sluiting (α2) 45o — 80o 30o — 80o Zijde tegenover sluiting (α1) 30o — 80o 30o — 80o Hoek constant 50o — 70o 50o — 70o Zitbank — zijde sluiting (α2) 45o — 80o 20o — 80o Zitbank — zijde tegenover sluiting (α1) 30o — 80o 20o — 80o Verstelbare zitplaats met hoek rugleuning < 20o 45o — 80o (α2) * 20o — 80o (α1) * 20o — 80o Achter # 30o — 80o 20o — 80o Ψ Klapstoel Bevestigingspunten niet vereist. Indien uitgerust met bevestigingspunten: Zie voorschriften voor de hoek onder „achter” en „vóór”.

Opmerkingen

# : Zijkant en midden.

* : Zie punt 4.4.3.1 indien hoek constant is.

Ψ : 45o — 90o bij zitplaatsen in M2-en M3-voertuigen.

▼M4









Aanhangsel 3









Aanhangsel 4

▼M4 —————

▼M2









BIJLAGE ►M4 II ◄

▼M4

PLAATS VAN DE EFFECTIEVE BEVESTIGINGSPUNTEN

▼M2

Figuur 1

Vlakken waarbinnen zich de effectieve bevestigingspunten bevinden

Figuur 2

Effectieve bevestigingspunten boven overeenkomstig punt 4.4.4.7.3 van bijlage I

▼B









BIJLAGE ►M4 III ◄

TREKINRICHTING

Fig. 1

Fig. 2

▼M2

Figuur 3