Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
"B VERORDENING (EG) Nr. 1522/2000 V AN DE RAAD
van 10 juli 2000
tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van synthetische stapelvezels van polyester uit
Australië, Indonesië en Thailand en tot definitieve inning van het voorlopige recht
(PB L 175 van 14.7.2000, blz. 10)
Gerectificeerd bij:
"C1 Rectificatie, PB L 278 van 31.10.2000, blz. 39 (1522/2000)2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 1
VERORDENING (EG) Nr. 1522/2000 V AN DE RAAD
van 10 juli 2000
tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van
synthetische stapelvezels van polyester uit Australië, Indonesië en
Thailand en tot definitieve inning van het voorlopige recht
DE RAAD V AN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995
betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen
die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 9,
Gezien het voorstel dat de Commissie na overleg in het Raadgevend Comité
heeft ingediend,
Overwegende hetgeen volgt:
1.PROCEDURE
1.1. V oorlopige maatregelen en definitieve compenserende rech-
ten
(1) Bij Verordening (EG) nr. 124/2000 (2) van de Commissie (de
„voorlopige verordening”) werden voorlopige antidumpingrechten
ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van polyesterstapelvezels,
ingedeeld onder GN-code 5503 20 00, van oorsprong uit Australië,Indonesië en Thailand.
(2) Naar aanleiding van een parallel antisubsidieonderzoek werden bij
Verordening (EG) nr. 123/2000 (
3) van de Commissie voorlopige
compenserende rechten ingesteld op de invoer van polyesterstapelve-
zels uit Australië en Taiwan.
(3) Vervolgens werden naar aanleiding van bovengenoemd antisubsidie-
onderzoek bij Verordening (EG) nr. 978/2000 (4) van de Raad
definitieve compenserende rechten ingesteld op de invoer vanpolyesterstapelvezels uit Australië, Taiwan en Indonesië.
1.2. V ervolg van de procedure
(4) Na de instelling van de voorlopige antidumpingrechten hebben
verschillende partijen schriftelijk opmerkingen gemaakt. Overeen-
komstig artikel 6, lid 5, van Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad(de „basisverordening”) werden partijen in de gelegenheid gesteld teworden gehoord. De partijen werden in kennis gesteld van de
voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie
voornemens was het voorstel te doen definitieve antidumpingrechtenin te stellen en de uit hoofde van het voorlopige recht als zekerheidgestelde bedragen definitief te innen. De Commissie heeft tevens een
termijn vastgesteld waarbinnen hierover opmerkingen konden worden
gemaakt.
(5) De mondelinge en schriftelijke opmerkingen die de belanghebbende
binnen de daarvoor gestelde termijn hebben doen toekomen, werden inoverweging genomen en de definitieve bevindingen werden op grond
hiervan zonodig gewijzigd.
1.3. Medewerking
(6) Na de instelling van de voorlopige maatregelen heeft een producent/
exporteur in Indonesië gevraagd of de Commissie hem als mede-werkende onderneming wilde beschouwen, daar hij, ondanks deproblemen met het aanhouden van de termijnen, de vragenlijst van de
Commissie toch had beantwoord. Hieruit bleek dat hij voornemens
was geweest medewerking te verlenen.!B
(1) PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening
(EG) nr. 905/98 (PB L 128 van 30.4.1998, blz. 18).
(2) PB L 16 van 21.1.2000, blz. 3.
(3) PB L 16 van 21.1.2000, blz. 30.
(4) PB L 113 van 12.5.2000, blz. 1.2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 2
(7) Zoals in overweging 18 van de voorlopige verordening is vermeld,
heeft deze producent/exporteur de vragenlijst niet binnen de gesteldetermijn volledig beantwoord, hoewel de termijn verschillende malen isverlengd om hem in staat te stellen een zinvol antwoord te verstrekken.
De voorlopige bevinding dat deze producent/exporteur geen mede-
werking heeft verleend, dient derhalve te worden bevestigd.
2.BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT
(8) De procedure heeft betrekking op synthetische stapelvezels van
polyesters, niet gekaard, niet gekamd, noch anderszins bewerkt methet oog op het spinnen. Dit product is momenteel ingedeeld onder
GN-code 5503 20 00. Het wordt gewoonlijk polyesterstapelvezels
genoemd.
(9) De Thaise overheid, de Indonesische overheid, enkele producenten/
exporteurs en een organisatie van de verwerkende industrie („Euro-fibrefill”) stelden dat deze procedure, volgens het bericht van
inleiding, geen betrekking heeft op polyesterstapelvezels die niet voor
het spinnen zijn bestemd en dat deze soorten polyesterstapelvezelsderhalve van de procedure hadden moeten worden uitgesloten.
(10) V oorts zou in ieder geval een onderscheid moeten worden gemaakt
tussen polyesterstapelvezels die voor het spinnen zijn bestemd en
polyesterstapelvezels die niet voor het spinnen zijn bestemd, gezien deverschillende fysische, technische en chemische eigenschappen en deverschillende gebruiksdoeleinden. Deze twee soorten polyesterstapel-
vezels zouden niet, of slechts in beperkte mate, onderling verwissel-
baar zijn. Slechts enkele soorten voor het spinnen bestemde vezelszouden ook voor andere doeleinden kunnen worden gebruikt. V olgensenkele belanghebbenden zou het verschil tussen de twee soorten
polyesterstapelvezels tot uiting komen in de dikte, in „denier”
uitgedrukt. V olgens hen zouden polyesterstapelvezels met een diktevan minder dan 3 denier voor het spinnen zijn bestemd, terwijl
polyesterstapelvezels van meer dan 3 denier niet voor het spinnen zijn
bestemd.
(11) V oorts stelden zij dat de bedrijfstak van de Gemeenschap voornamelijk
voor het spinnen bestemde polyesterstapelvezels maakt en dat anderesoorten polyesterstapelvezels derhalve buiten de Gemeenschap moet
worden aangekocht.
(12) Daarnaast stelde een producent/exporteur in Indonesië dat poly-
esterstapelvezels die uit teruggewonnen grondstoffen waren verkregenniet in dezelfde categorie viel als andere polyesterstapelvezels, daar
deze producten op verschillende wijze worden geproduceerd en
verschillende gebruiksdoeleinden hebben. V olgens hem diende her-wonnen polyesterstapelvezels van deze procedure te worden uitgeslo-ten.
(13) Het is evenwel zo dat zowel in het bericht van inleiding als in de klacht
de omschrijving van de betrokken GN-code was opgenomen welke op
alle soorten polyesterstapelvezels betrekking heeft. Na de opening vanonderhavig onderzoek werd de omschrijving van deze GN-code
desalniettemin door enkele producenten/exporteurs onjuist geïnter-
preteerd. Vervolgens werd duidelijk gemaakt dat zowel de klacht alshet bericht van inleiding op alle soorten polyesterstapelvezelsbetrekking hadden die door de betrokken landen werden uitgevoerd
en die door de bedrijfstak van de Gemeenschap werden gemaakt,
ongeacht de gebruiksdoeleinden.
(14) De bedrijfstak van de Gemeenschap vervaardigt alle soorten poly-
esterstapelvezels, en zelfs voornamelijk polyesterstapelvezels die niet
voor het spinnen zijn bestemd, hoewel beweerd werd dat de productie
van niet voor het spinnen bestemde polyesterstapelvezels door debedrijfstak van de Gemeenschap zeer beperkt was. Bij het onderzoekbleek namelijk dat voor het spinnen bestemde polyesterstapelvezels in
het onderzoektijdvak (1 april 1998 tot en met 31 maart 1999) ongeveer
25 % van de verkoop van deze bedrijfstak uitmaakte en niet voor hetspinnen bestemde polyesterstapelvezels ongeveer 75 %.
(15) Ook werd vastgesteld dat ongeveer de helft van de polyesterstapelve-
zels die uit Australië, Indonesië en Thailand was ingevoerd uit voor het
spinnen bestemde vezels bestond en de andere helft uit niet voor hetspinnen bestemde vezels.!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 3
(16) Wat de beweerde verschillen in fysische, technische en chemische
eigenschappen betreft, wordt erop gewezen dat er vele soortenpolyesterstapelvezels zijn die doorgaans dezelfde chemische samen-stelling hebben. Zij worden met dezelfde productiefaciliteiten ver-
vaardigd en zelfs op dezelfde productielijnen. Bij het onderzoek is
gebleken dat elke onderneming, zowel in de betrokken landen als in deGemeenschap, van 15 tot 80 verschillende soorten polyesterstapelve-zels produceert. De voornaamste kenmerken aan de hand waarvan de
verschillende soorten kunnen worden onderscheiden, zijn dikte
(denier), lengte, sterkte, grimp en krimp. Het is duidelijk dat ertechnische verschillen zijn tussen het „bovenste” en het „onderste”
deel van de reeks. Er bestaan evenwel ook fysische verschillen tussen
soorten van dezelfde dikte, daar de verschillende soorten doorgaans opspecificatie van de klant worden vervaardigd.
(17) Op grond van de gegevens die de producenten/exporteurs en de
bedrijfstak van de Gemeenschap hebben verstrekt, is bij het onderzoek
niet gebleken dat tussen de verschillende soorten polyesterstapelvezels
een duidelijk onderscheid kan worden gemaakt, al naar gelang van hetfeit of zij dikker of dunner dan 3 denier zijn, omdat dit op anderegebruiksdoeleinden zou wijzen. Er bleek in aanzienlijke mate een
overlapping tussen de verschillende soorten polyesterstapelvezels te
bestaan. De verkoop van polyesterstapelvezels van minder dan 3 deniervoor andere doeleinden dan het spinnen en van polyesterstapelvezelsvan meer dan 3 denier aan spinnerijen bleek ongeveer 20 % van de
invoer uit de drie betrokken landen en de verkoop van de bedrijfstak
van de Gemeenschap te bestrijken. 7 % van de vezels heeft een diktevan 3 denier en wordt zowel voor het spinnen als voor andere
doeleinden verkocht. Er kan dus geen duidelijk onderscheid worden
gemaakt tussen de verschillende soorten, daar „naburige” soortenelkaar deels overlappen en bijgevolg ook met elkaar concurreren.
(18) Naast bovengenoemde overlapping, wordt het feit dat dezelfde soort
polyesterstapelvezels zowel voor het spinnen als voor andere doel-
einden wordt gebruikt, bevestigd door het bestaan van een duidelijke
verwisselbaarheid in één richting van bepaalde soorten. Deze voor hetspinnen bestemde soorten kunnen ook voor andere doeleinden wordengebruikt indien de vezels kwalitatief niet goed genoeg zijn om te
worden gesponnen. Gezien de praktijk van de Gemeenschap in
dergelijke gevallen dienen de verschillende soorten polyesterstapelve-zels daarom als een enkel product te worden beschouwd.
(19) Wat de beweerde verschillen in productiekosten tussen de voor het
spinnen en voor andere doeleinden bestemde soorten betreft, wordt
erop gewezen dat deze verschillen te verwaarlozen zijn. Dit blijkt ook
uit het feit dat er geen grote verschillen zijn in de verkoopprijzen vanbeide soorten, dat wil zeggen de normale soort die voor spinnen envoor andere doeleinden wordt gebruikt.
(20) Zoals boven vermeld worden alle soorten polyesterstapelvezels met
dezelfde productiefaciliteiten vervaardigd. De overschakeling van de
ene op de andere soort vergt geen bijkomende investeringen, afgezienvan enige uitgaven voor aanpassing en calibratie. Hoewel dit op zich
niet relevant is voor de omschrijving van het betrokken en het
soortgelijke product, betekent dit evenwel dat de bedrijfstak van deGemeenschap elke soort polyesterstapelvezels kan produceren. Zelfsindien deze bedrijfstak bepaalde soorten niet zo gemakkelijk kan
leveren, zoals enkele partijen hebben aangevoerd, dan is dit niet aan
technische redenen te wijten, maar aan de door invoer met dumpingveroorzaakte lage prijzen die afnemers in hun aanvragen om eenofferte hebben genoemd. Daarom kan niet worden bevestigd dat de
bedrijfstak van de Gemeenschap niet in staat is bepaalde soorten
polyesterstapelvezels te leveren.
(21) Ten slotte wordt erop gewezen dat het bestaan van verschillende
soorten polyesterstapelvezels en de verschillen in kwaliteit van degebruikte grondstoffen, in productieproces en gebruiksdoeleinden niet
betekenen dat er wezenlijke verschillen zijn tussen de fysische,
chemische en technische kenmerken van polyesterstapelvezels. Zowelherwonnen als normale polyesterstapelvezels dienen in het kader van
deze procedure te worden beschouwd deel uit te maken van het
betrokken product.
(22) Op grond van het bovenstaande wordt geoordeeld dat de opmerkingen
over de omschrijving van het betrokken product en het soortgelijke!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 4
product niet van dien aard zijn dat zij de conclusies in de overwegingen
10, 11 en 12 van de voorlopige verordening ongeldig maken. Dezeconclusie, die overeenstemt met de conclusies die in eerdere onder-zoeken ten aanzien van hetzelfde product werden getrokken, wordt
derhalve bevestigd.
3.DUMPING
3.1. Australië
3.1.1. Normale waarde
(23) Na de instelling van het voorlopige recht stelde de enige producent/
exporteur in Australië dat de Commissie een binnenlandse afnemer ten
onrechte als een gelieerd bedrijf had beschouwd en dat zij de verkoopaan deze afnemer bij het berekenen van de normale waarde derhalveniet buiten beschouwing had mogen laten. V olgens deze producent/
exporteur was deze afnemer een onafhankelijke afnemer.
(24) Deze claim werd afgewezen omdat bedoelde afnemer en de
Australische producent/exporteur volgens informatie die ter plaatse
werd verkregen beide eigendom waren van een concern, terwijldezelfde familie zeggenschap had over beide concerns. Bovendien
heeft de onderneming zelf toegegeven dat enkele van zijn directeuren
en aandeelhouders ook directeur en aandeelhouder waren van deandere onderneming. De conclusie was dat beide ondernemingengelieerde ondernemingen waren in de zin van artikel 2, lid 1, van de
basisverordening. Bovendien kon de onderneming niet aantonen dat
deze banden niet van invloed zijn geweest op de prijzen tussen beidepartijen. V oorts heeft de Commissie vastgesteld dat deze verkoop nietin het kader van normale handelstransacties heeft plaatsgevonden, daar
met verlies werd verkocht.
(25) De Australische producent/exporteur stelde tevens dat voor de
vaststelling van de kosten van de grondstoffen de werkelijk betaalde
prijzen gebruikt hadden moeten worden in plaats van de gefactureerdeprijzen.
(26) Dit argument werd aanvaard en het bedrag van de productiekosten dat
was gebruikt om vast te stellen of de verkoop in het kader van normalehandelstransacties had plaatsgevonden en om de normale waarde vast
te stellen werd dienovereenkomstig aangepast.
3.1.2. Exportprijs
(27) Er zijn geen opmerkingen binnengekomen over de vaststelling van de
exportprijs. De conclusies van de voorlopige verordening werdenderhalve bevestigd.
3.1.3. V ergelijking
(28) Na de instelling van het voorlopige recht heeft de Australische
producent/exporteur opnieuw om een correctie verzocht voor de kosten
van technische diensten op de binnenlandse markt.
(29) Zoals in overweging 40 van de voorlopige verordening vermeld, heeft
de onderneming geen bevredigende verklaring gegeven over de aardvan haar verzoek en heeft zij evenmin een bevredigende verklaringgegeven of bewijsmateriaal voorgelegd ten aanzien van het bedrag van
de gevraagde correctie. Bovendien kon de onderneming niet aantonen
dat deze factor tot prijsverschillen leidde voor afnemers in hetbinnenland en in het buitenland.
(30) Het verzoek werd derhalve afgewezen en de conclusies van de
voorlopige verordening worden bevestigd.
3.1.4. Dumpingmarge
(31) Uit de vergelijking tussen de herziene gewogen gemiddelde normale
waarde en de exportprijs per soort product, af fabriek, bleek dat er
sprake was van dumping. De definitieve dumpingmarge bedraagt 18 %van de cif-invoerprijs, vóór inklaring.!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 5
3.2. Indonesië
3.2.1. Steekproef
(32) Zoals in de voorlopige verordening vermeld, werd voor Indonesië van
een steekproef gebruik gemaakt. Na de instelling van het voorlopige
recht voerde de Indonesische overheid aan dat zij de door deCommissie gebruikte steekproef niet had goedgekeurd op het momentdat deze werd samengesteld. De ondernemingen die uiteindelijk in de
steekproef werden opgenomen, zijn echter door de Indonesische
overheid zelf schriftelijk voorgesteld. Over de steekproef werdenverder geen opmerkingen ontvangen en de conclusies van de
voorlopige verordening worden derhalve bevestigd.
3.2.2. Normale waarde
(33) Na de instelling van het voorlopige recht heeft de Commissie de mate
van medewerking onderzocht die een Indonesische producent/expor-
teur had verleend. Sommige gegevens die deze producent/exporteur
had verstrekt konden niet naar behoren worden gecontroleerd, omdat erproblemen waren gerezen met de antwoorden op de vragenlijst en bijde daarop aansluitende controle ter plaatse, met name ten aanzien van
de productiekosten. De verstrekte informatie was misleidend en
belemmerde het onderzoek. De uitleg die na de instelling van hetvoorlopige recht werd verstrekt deed bovendien verdere twijfel rijzenover de oorspronkelijk verstrekte informatie. Deze onderneming werd
daarom medegedeeld dat bepaalde gegevens die zij had verstrekt
buiten beschouwing zouden worden gelaten en werd in de gelegenheidgesteld nadere uitleg te verschaffen. Deze uitleg werd niet bevredigend
geacht. In deze omstandigheden werden de bevindingen op de
beschikbare gegevens gebaseerd, overeenkomstig artikel 18 van debasisverordening. V oor zover dit echter mogelijk was, werd de doordeze onderneming verstrekte informatie gebruikt.
(34) Bedoelde Indonesische producent/exporteur stelde dat de Commissie
afzonderlijke normale waarden en dumpingmarges had moeten
berekenen voor de tweede en derde kwaliteit van het betrokkenproduct. Hij stelde dat hij, door gegevens te verstrekken voor deverschillende subkwaliteiten afzonderlijk, de instructies van de
vragenlijst had opgevolgd, daar de tweede en derde kwaliteit andere
technische specificaties hadden en deze verschillende kwaliteitenafzonderlijk in zijn boekhouding waren opgenomen. Deze onder-neming had ook verschillende productiekosten voor de verschillende
kwaliteiten opgegeven, daar zij de kosten op zodanige wijze
toerekende dat deze voor de subkwaliteiten waren gedekt. V oortsstelde de onderneming dat het niet correct was gegroepeerde
subkwaliteiten te vergelijken.
(35) Het bleek echter dat deze onderneming, wat de indeling van
substandaardkwaliteiten betrof, de instructies van de vragenlijst niethad opgevolgd en zich evenmin had gehouden aan de methoden vanhaar eigen administratie die zij de Commissie ter beschikking had
gesteld. Desondanks werden de productiekosten van de verschillende
kwaliteiten, zoals door de onderneming in antwoord op de vragenlijstopgegeven, verder onderzocht. Vastgesteld werd dat de opgegevenproductiekosten voor de tweede en derde kwaliteit redelijkerwijs niet
beschouwd konden worden overeen te stemmen met de kosten die
verbonden waren aan de productie en verkoop van het betrokkenproduct, hetgeen volgens artikel 2, lid 5, van de basisverordening isvereist. In de voor de subkwaliteiten opgegeven productiekosten waren
niet de kosten opgenomen voor arbeid, afschrijving, verkoop,
administratie en andere algemene kosten. V oorts bleek de beweringvan de onderneming dat de prijzen juist hoog genoeg waren om de
kosten te dekken in strijd met de verstrekte gegevens waaruit bleek dat
op de subkwaliteiten een hoge winst werd gemaakt. V oorts werd nietbetwist dat het doel van de onderneming was polyesterstapelvezels vaneerste kwaliteit te produceren. Hieruit volgde dat de werkelijke
productiekosten van alle door haar geproduceerde polyesterstapelve-
zels, ongeacht de kwaliteit, dezelfde waren. De productiekostenwerden daarom opnieuw berekend op basis van de in het onderzoek-tijdvak werkelijk gemaakte kosten, waarna het verkregen cijfer door de
totaal geproduceerde hoeveelheid werd gedeeld teneinde de gemid-
delde productiekosten te verkrijgen.!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 6
(36) V olgens de in de voorlopige verordening omschreven werkwijze
werden de herziene productiekosten vervolgens gebruikt om na te gaanof de binnenlandse verkoop in het kader van normale handelstrans-acties had plaatsgevonden. Indien dit zo was, werden de binnenlandse
prijzen gebruikt om de normale waarde vast te stellen. In de andere
gevallen werd de normale waarde berekend. Op deze wijze was degroepering of anderszins van de verschillende subkwaliteiten niet vaninvloed op het resultaat. De Commissie aanvaardde evenwel dat de
onderneming ook een subkwaliteit van het betrokken product
produceerde en heeft hiermee bij de vergelijking rekening gehouden.
(37) Dezelfde Indonesische producent/exporteur stelde dat de bij de
berekening van de normale waarde gebruikte algemene kosten enadministratiekosten aan de gehele verkoop, met inbegrip van de interneverkoop, van de afdeling had moeten worden toegerekend die het
betrokken product vervaardigde.
(38) Deze claim werd afgewezen, daar de kosten waren gemaakt voor de
verkoop aan onafhankelijke afnemers en niet bij interne overdrachten
aan andere afdelingen die het betrokken product verder verwerkten.
(39) Dezelfde Indonesische producent/exporteur stelde dat de Commissie,
bij de berekening van de normale waarde, de verkoop-, administra-
tiekosten en de andere algemene kosten (V AA-kosten) van het producthad moeten berekenen en niet de totale V AA-kosten had moeten
nemen van de afdeling die het betrokken product vervaardigde.
(40) Deze claim werd afgewezen, daar de onderneming bij de controle ter
plaatse geen stukken kon verstrekken aan de hand waarvan de
V AA-kosten voor het betrokken product konden worden gecontroleerd.
Daarom moesten de V AA-kosten van de afdeling worden aange-houden.
(41) Dezelfde Indonesische producent/exporteur stelde dat de Commissie,
bij de berekening van de normale waarde, enkele identificeerbareexportkosten had opgenomen in de kosten van het product op de
binnenlandse markt.
(42) Deze claim werd aanvaard en de toerekening van de V AA-kosten werd
gewijzigd op grond van het bij het antwoord op de vragenlijst
gevoegde overzicht van de rekeningen die bij de verificatie wasgebruikt, mits duidelijk was aangegeven dat de betrokken rekeningenbetrekking hadden op exporttransacties.
(43) Dezelfde Indonesische producent/exporteur stelde dat de Commissie
de V AA-kosten van een organisatie-afdeling van de onderneming die
zich met activiteiten op de kapitaalmarkt bezighield niet aan het
betrokken product had moeten toerekenen, daar deze afdeling eenafzonderlijke resultaatverantwoordelijke afdeling was en geen dienstenverleende ten behoeve van de andere afdelingen.
(44) Deze claim werd afgewezen. De onderneming kon niet aantonen dat de
betrokken afdeling onafhankelijk van de operationele afdelingen
functioneerde, noch dat deze een resultaatverantwoordelijke afdeling
was. Op de door de externe accountant gecontroleerde balans werdgeen melding gemaakt van de activiteiten op de kapitaalmarkt van eenresultaatverantwoordelijke afdeling. In feite bleek uit de door de
onderneming verstrekte documenten dat de betrokken afdeling een
centrale rol speelde in de activiteiten van de onderneming als in degecontroleerde jaarrekening omschreven. Zij vervulde de functies diedoorgaans door een hoofdkantoor worden vervuld. De toerekening van
de V AA-kosten van deze afdeling aan het betrokken product bij de
berekening van de normale waarde werd daarom gehandhaafd.
(45) Dezelfde Indonesische producent/exporteur stelde dat de Commissie
de rentekosten van bovengenoemde organisatie-afdeling niet aan hetbetrokken product had mogen toerekenen. Met de leningen die dezeafdeling had aangegaan zouden activiteiten op de kapitaalmarkt en
investeringen in filialen worden gefinancierd. Deze leningen zouden
geen verband houden met de productie en de verkoop van hetbetrokken product en een toewijzing aan de verschillende operationeleafdelingen zou daarom niet juist zijn. De afdeling die zich met de
productie en verkoop van het betrokken product bezighoudt zou zelf
voor de nodige financiële middelen zorgen.!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 7
(46) Deze claim werd afgewezen omdat, zoals in overweging 44 vermeld,
bedoelde organisatieafdeling de functies vervulde die normalerwijzedoor een hoofdkantoor worden vervuld. Daarnaast kon de onder-neming geen bevredigend antwoord geven op de vraag waarom de
leningen niet werden gebruikt om de activiteiten van de verschillende
operationele afdelingen te financieren. Bovendien was de verklaringdie werd gegeven over de financiering van de productie- en dekapitaalmarktactiviteiten niet in overeenstemming met de gecontro-
leerde jaarrekening van de onderneming.
(47) Bij het onderzoek van de claim betreffende deze financiële kosten
werd vastgesteld dat de onderneming zich met hedging-transacties
bezighield om de wisselkoersrisico’s in verband met genoemde
leningen te beperken. Aan deze hedging-transacties waren jaarlijksekosten verbonden in de vorm van een premie. Ofschoon deonderneming stelde dat deze kosten niet aan het betrokken product
moesten worden toegerekend, om de in overweging 45 vermelde
redenen, werd geoordeeld dat zij in de V AA-kosten moesten wordenopgenomen en aan alle producten moesten worden toegerekend inverhouding tot hun aandeel in de totale omzet. De claim om
wisselkoerswinsten op de hedging-transacties in aanmerking te nemen,
werd afgewezen, daar bij antidumpingonderzoeken met dergelijke, aldan niet gerealiseerde winsten geen rekening wordt gehouden.
(48) Dezelfde Indonesische producent/exporteur stelde dat de rentekosten,
indien deze aan de verschillende operationele afdelingen werden
toegerekend, met de overeenkomstige inkomsten moesten wordenverrekend.
(49) Deze claim werd aanvaard voorzover het om inkomsten op deposito-
rekeningen op korte termijn ging. De V AA-kosten werden daarom
herzien, waarna zij werden gebruikt om te bepalen of de verkoop in hetkader van normale handelstransacties had plaatsgevonden en om de
normale waarde te berekenen.
3.2.3. Exportprijs
(50) Er zijn geen opmerkingen binnengekomen over de vaststelling van de
exportprijs. De conclusies van de voorlopige verordening wordenderhalve bevestigd.
3.2.4. V ergelijking
(51) Als in overweging 36 vermeld, stelde een producent/exporteur dat met
kwaliteitsverschillen rekening moest worden gehouden. In antwoord
op deze claim werd het passend geacht een speciale correctie toe tepassen op de normale waarde voor producten van mindere kwaliteit.
(52) Na de instelling van het voorlopige recht stelde een Indonesische
producent/exporteur dat de Commissie de kredietkosten voor de export
had moeten berekenen aan de hand van de werkelijke kosten bij deverdiscontering van de wissels. Deze onderneming stelde voorts dat inhet kader van de export, voor dezelfde valuta, een lagere rente was
aangerekend dan voor de binnenlandse verkoop.
(53) Deze claim werd afgewezen omdat een correctie, overeenkomstig
artikel 2, lid 10, onder g), van de basisverordening, slechts kan wordentoegepast voor verschillen in kredietkosten in het kader van de
betrokken verkoop „mits dit een factor was waarmee bij de bepaling
van de aangerekende prijzen rekening was gehouden”. In het antwoordop de vragenlijst heeft de onderneming overigens geen informatie
verstrekt over rentetarieven voor kredieten in het kader van de export,
hoewel daarom uitdrukkelijk was gevraagd. De claim dat de rente inhet kader van exporttransacties lager was dan bij verkoop op debinnenlandse markt, beide in dezelfde valuta, kon daarom niet worden
gecontroleerd, omdat deze factor ten tijde van de controle niet bekend
was.
3.2.5. Dumpingmarge
(54) Bij de vergelijking van de gewogen gemiddelde normale waarde, die
zoals hierboven vermeld was herzien, met de gewogen gemiddeldeexportprijs per soort product, in het stadium af fabriek, bleek dat beide
in de steekproef opgenomen producenten/exporteurs zich aan dumping
hadden schuldig gemaakt.!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 8
(55) De dumpingmarge van een onderzochte onderneming werd herzien.
Dit betekende dat de gewogen gemiddelde dumpingmarge voormedewerkende, maar niet in de steekproef opgenomen ondernemingenook werd gewijzigd, overeenkomstig artikel 9, lid 6, van de basisver-
ordening. De herziene berekeningen hebben evenwel geen wijziging
gebracht in de dumpingmarge voor niet-medewerkende ondernemin-gen, die hierbij wordt bevestigd. De definitieve dumpingmarges, inprocenten van de cif-invoerprijs, vóór inklaring, zijn als volgt:
— in de steekproef opgenomen producenten/exporteurs:
— P .T. Indorama Synthetics Tbk.: 8,4 %
— P .T. Panasia Indosyntec: 14,8 %,
— medewerkende, maar niet in de steekproef opgenomen producen-
ten/exporteurs:
— P .T. GT Petrochem Industries Tbk: 14,0 %
— P .T. Susilia Indah Synthetic Fiber Industries: 14,0 %
— P .T. Teijin Indonesië Fiber Corporation Tbk: 14,0 %,
—niet-medewerkende producenten/exporteurs: 20,8 %.
3.3. Thailand
3.3.1. Normale waarde
(56) Na de instelling van het voorlopige recht voerde een producent/
exporteur, in wiens boekhouding de kosten niet per afzonderlijkeindproduct waren vermeld, aan dat de Commissie de gedetailleerde
productiekostenberekeningen per soort had moeten aanvaarden, daar
hij deze speciaal als antwoord op de vragenlijst had opgesteld.
(57) Deze producent/exporteur voerde, na de instelling van het voorlopige
recht, voorts aan dat de waarde van de voorraden aan het einde van hetonderzoektijdvak in de maandelijkse interne bedrijfsresultaten op basis
van de verwachte marktwaarde was berekend en niet op kostenbasis;
het was daarom niet juist deze waarde aan te houden voor deberekening van de productiekosten.
(58) Deze producent/exporteur voerde aan dat het beter zou zijn geweest de
productiekosten vast te stellen aan de hand van de waarde van devoorraad aan het einde van het boekjaar dan aan het einde van het
onderzoektijdvak, daar de waarde aan het einde van het boekjaar door
een externe accountant werd gecontroleerd, betrekking had op negenmaanden, in plaats van drie maanden, van het onderzoektijdvak en
overeenstemde met de productiekosten die de onderneming speciaal
voor de eerste negen maanden van het onderzoektijdvak had berekend.
(59) V oorts stelde deze producent/exporteur dat de maandelijkse produc-
tiekosten gebruikt hadden moeten worden, gezien de schommelingenin de grondstofprijzen en de wisselkoersen en het feit dat hij inbepaalde maanden geen polyesterstapelvezels naar de Gemeenschap
had uitgevoerd.
(60) Er werd echter vastgesteld dat de speciaal berekende kosten niet met
bepaalde eindvoorraadwaarden overeenstemden die deze producent/exporteur in zijn antwoord op de vragenlijst had opgegeven, gezien demethode die hierbij was gebruikt, namelijk de gemiddelde kosten of de
netto realiseerbare waarde indien deze lager was.
(61) De producent/exporteur had in het antwoord op de vragenlijst ontkend
dat hij voor het betrokken product over verslagen over de bedrijfs-
voering beschikte en tijdens de controle ter plaatse konden geeninterne bedrijfsvoeringsverslagen worden ingezien of gecontroleerdwaarin de waarde van de eindvoorraad was vermeld.
(62) Wat de zogenaamde door een externe accountant gecontroleerde
waarde van de voorraad betreft: tijdens het onderzoek ter plaatse
konden, ondanks het verzoek van de ambtenaren van de Commissie,geen ramingen van de waarde van de voorraden aan het einde van het!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 9
boekjaar worden voorgelegd; het was daarom niet mogelijk de
historisch gebruikte voorraadwaarderingsmethode vast te stellen ofde waarde te bepalen van de voorraad per producttype of in het totaalaan het einde van het jaar.
(63) In deze omstandigheden werd geoordeeld dat de speciaal berekende
maandelijkse en jaarlijkse productiekosten niet betrouwbaar waren. De
waarde van de voorraden aan het einde van het onderzoektijdvak, die
volgens de aan de Commissie tijdens het controlebezoek verstrektegegevens, gebaseerd was op de kosten of op de netto realiseerbarewaarde, indien deze lager was, moest daarom bij de berekening van de
normale waarde als productiekosten worden gehandhaafd.
(64) Het verzoek van een andere producent/exporteur om correcties op zijn
VAA-kosten werd afgewezen, daar met bepaalde factoren reeds
rekening was gehouden, terwijl de claims ten aanzien van financiëlekosten en inkomsten en bepaalde vergoedingen en heffingen niet methet antwoord op de vragenlijst overeenstemden.
(65) Dezelfde producent/exporteur stelde dat een aftrek had moeten worden
toegepast op de waarde van de binnenlandse verkooptransacties
wanneer de goederen waren teruggezonden of kortingen waren
verleend op de verkoopprijs. De claim ten aanzien van teruggezondengoederen werd afgewezen, daar de retourzendingen geen verbandhadden met de verkoop in het onderzoektijdvak en de desbetreffende
hoeveelheden niet in de lijst van binnenlandse verkooptransacties
waren opgenomen. De claim betreffende de kortingen op de verkoop-prijs werd eveneens afgewezen, daar tijdens het controlebezoek voorsommige kortingen geen rechtstreeks verband kon worden gelegd met
de betrokken verkoop, terwijl voor andere kortingen in het antwoord
op de vragenlijst geen correctie was aangevraagd. Het nettoverkoop-cijfer dat was gebruikt om het V AA-percentage in het onderzoektijd-
vak te bepalen, werd ter wille van de coherentie evenwel verhoogd.
(66) Twee producenten/exporteurs voerden aan dat, bij de beoordeling of de
verkoop in het kader van normale handelstransacties had plaats-
gevonden, de prijzen op kwartaalbasis met de productiekostenvergeleken hadden moeten worden. Zij wezen erop dat zowel degrondstofprijzen als de verkoopprijzen in het onderzoektijdvak
aanzienlijk waren gedaald en dat deze beoordeling, om billijk te zijn,
daarom op kwartaalbasis had moeten geschieden. Dit aspect werdonderzocht, waarna de berekening op kwartaalbasis is aangepast.
(67) Twee producenten/exporteurs stelden dat de kosten voor technische
diensten bij de berekening van de in de productiekosten op te nemenV AA-kosten op de binnenlandse markt op basis van de omzet moesten
worden toegerekend. Dit argument werd aanvaard.
(68) Drie producenten/exporteurs voerden aan dat het niet juist was dat de
wisselkoerswinsten en -verliezen in het voorlopige stadium van de
V AA-kosten waren uitgesloten. In het algemeen wordt geen rekeninggehouden met wisselkoerswinsten en -verliezen daar de Commissie dewisselkoersen gebruikt die op de factuurdatum van toepassing zijn.
V oorzover deze winsten en verliezen echter verband hielden met de
aankoop van grondstoffen heeft de Commissie correcties toegepast opde berekeningen van de normale waarde teneinde rekening te houdenmet de betrokken winsten en verliezen. Een van deze producenten/
exporteurs stelde vervolgens dat de berekening van de in de
V AA-kosten opgenomen wisselkoerswinsten op de door een accoun-tant goedgekeurde jaarrekening moest worden gebaseerd. Dit werdevenwel niet aanvaard, daar de zogenaamde door een accountant
goedgekeurde cijfers pas werden ontvangen toen zij niet meer door de
Commissie gecontroleerd konden worden.
3.3.2. Exportprijs
(69) Over de vaststelling van de exportprijs zijn geen opmerkingen
ontvangen. De conclusies van de voorlopige verordening worden
derhalve bevestigd.
3.3.3. V ergelijking
(70) Twee producenten/exporteurs verzochten om een vergelijking van de
exportprijs met de normale waarde op kwartaalbasis en een op
maandbasis. Het verzoek werd ingewilligd voor de producenten/!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 10
exporteurs die om een vergelijking op kwartaalbasis hadden gevraagd
en geweigerd voor de derde producent/exporteur voor wie opmaand-/kwartaalbasis geen betrouwbare normale waarde kon wordenvastgesteld.
(71) Een producent/exporteur verzocht om een correctie voor de kosten van
vervoer van teruggezonden goederen. Dit verzoek werd evenwelafgewezen, daar het niet juist werd geacht een correctie toe te staanvoor binnenlandse vervoerkosten voor teruggezonden goederen
wanneer de verkoop geheel of gedeeltelijk was geannuleerd.
(72) Dezelfde producent/exporteur verzocht om een correctie voor tech-
nische diensten, maar dit verzoek werd afgewezen daar deze
technische diensten niet op basis van een contractuele of wettelijke
verplichting werden verleend.
(73) Twee producenten/exporteurs voerden aan dat de verkoop van het
betrokken product op de binnenlandse markt in een ander handels-
stadium plaatsvond dan de exportverkoop. Dit argument werd
aanvaard, maar omdat de verschillen in handelsstadium, in afwezigheidvan relevante gegevens over de verkoop op de binnenlandse markt, nietgekwantificeerd konden worden, werd op grond van artikel 2, lid 10,
onder d) ii), van de basisverordening een speciale correctie toegepast.
(74) Twee producenten/exporteurs verzochten om een correctie voor
wisselkoersschommelingen, daar de wisselkoersen over een periode
van vijf maanden aanzienlijk hadden gefluctueerd (met meer dan
10 %). Deze correctie werd niet toegestaan, daar de koersen wel op enneer waren gegaan, maar niet duidelijk waren gedaald of gestegen.
3.3.4. Dumpingmarge
(75) Bij vergelijking van de, in sommige gevallen herziene, gewogen
gemiddelde normale waarde met de gewogen gemiddelde exportprijs,
per soort product, af fabriek, bleek dat alle onderzochte producenten/
exporteurs zich aan dumping hadden schuldig gemaakt.
(76) Na de herziening van de berekening op grond van de bovenomschreven
bevindingen werden de dumpingmarges van een onderneming en van
een groep ondernemingen gewijzigd. Als gevolg hiervan moest dedumpingmarge voor niet-medewerkende ondernemingen, die gelijk isaan de hoogste dumpingmarge die voor een medewerkende onder-
neming is vastgesteld, ook worden gewijzigd. De definitieve
dumpingmarges, in procenten van de cif-invoerprijs, vóór inklaring,zijn als volgt:
— Indo Poly (Thailand) Ltd: 15,5 %
— Teijin Polyester (Thailand) Ltd: 26,9 %
— Teijin (Thailand) Ltd: 26,9 %
— Tuntex (Thailand) Public Co.Ltd: 27,7 %
— niet-medewerkende producenten/exporteurs: 27,7 %.
4.SCHADE
4.1. Procedurekwesties
(77) De Thaise overheid en een producent/exporteur in Indonesië stelden
dat de niet-vertrouwelijke samenvatting van de opmerkingen vanenkele EG-producenten die deel uitmaakten van de bedrijfstak van deGemeenschap niet volledig of voldoende gedetailleerd waren zodat zij
niet in staat waren geweest hun recht van verdediging daadwerkelijk
uit te oefenen. Daar de Commissie hiermee geen rekening hadgehouden, zou zij een inbreuk hebben gepleegd op de Antidumping-overeenkomst van de WTO (hierna „WTO-overeenkomst”) en artikel
19 van de basisverordening.
(78) In antwoord op deze bewering wordt erop gewezen dat deze partijen in
kennis zijn gesteld van alle feiten en overwegingen waarop debevindingen zijn gebaseerd, overeenkomstig artikel 19, lid 4, van de
basisverordening. Deze kennisgeving bevatte de algemene informatie
en het gedetailleerd bewijsmateriaal op grond waarvan de Commissie!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 11
conclusies had vastgesteld. Bovendien heeft de Commissie de
betrokken EG-producenten gevraagd aanvullende, niet-vertrouwelijkeinformatie te verstrekken. De betrokken EG-producenten hebben dezeniet-vertrouwelijke gegevens doen toekomen na de definitieve
mededeling van de feiten en overwegingen door de Commissie aan
de belanghebbenden die volledig toegang hadden tot deze gegevenszodat zij hun recht van verdediging konden uitoefenen. Zelfs indieneen van de betrokken EG-producenten van de omschrijving van de
bedrijfstak van de Gemeenschap was uitgesloten, zoals bovengenoem-
de partijen voorstonden, zou dit geen afbreuk hebben gedaan aan dealgemene conclusie over de situatie van de bedrijfstak van de
Gemeenschap. Een dergelijke uitsluiting zou overigens geen invloed
hebben gehad op de ontwikkeling van de economische indicatorenbetreffende de bedrijfstak van de Gemeenschap noch op derepresentativiteit van de bedrijfstak van de Gemeenschap, daar de
productie van bedoelde EG-producent gering was in vergelijking met
de totale productie van de andere EG-producenten.
4.2. Omschrijving van de bedrijfstak van de Gemeenschap
(79) De Thaise overheid en een Indonesische producent/exporteur voerden
aan dat de productie van de bedrijfstak van de Gemeenschap niet zohoog was als in overweging 64 van de voorlopige verordening vermeld.De zeven medewerkende EG-producenten die de bedrijfstak van de
Gemeenschap vormden, zouden goed zijn voor ongeveer 85 % van de
totale productie in de Gemeenschap, terwijl in de klacht was vermelddat de negen klagende producenten goed waren voor hetzelfde
percentage van de totale productie van de Gemeenschap.
(80) V oorts werd aangevoerd dat twee klagende EG-producenten die deel
uitmaken van de bedrijfstak van de Gemeenschap banden hebben meteen producent/exporteur in een betrokken land. V olgens de vastepraktijk van de Commissie zouden deze twee producenten van de
bedrijfstak van de Gemeenschap moeten worden uitgesloten.
(81) Wat de representativiteit van de bedrijfstak van de Gemeenschap
betreft, wordt erop gewezen dat de gegevens in de klacht betrekkinghadden op tien maanden van 1998. Door extrapolatie van deze
gegevens over een periode van twaalf maanden bleek dat de negen
klagende ondernemingen goed waren voor ongeveer 89 % van detotale productie in de Gemeenschap in 1998. Uit de gegevens dietijdens het onderzoek voor de zeven medewerkende EG-producenten
werden ingezameld en geverifieerd bleek echter dat deze in 1998 goed
waren voor ongeveer 85 % van de totale productie in de Gemeenschapin 1998. Het in overweging 64 van de voorlopige verordeningvermelde aandeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap in de totale
productie in de Gemeenschap wordt hierbij dus bevestigd.
(82) Op grond van artikel 4, lid 1, onder a), van de basisverordening worden
producenten in de Gemeenschap niet automatisch van de bedrijfstakvan de Gemeenschap uitgesloten, indien zij banden hebben met de
betrokken producenten/exporteurs. V olgens dit artikel kan de term
„bedrijfstak van de Gemeenschap” zo worden geïnterpreteerd dat zijnaar de overige producenten verwijst, indien blijkt dat bepaaldeproducenten banden hebben met de exporteurs. De situatie moet dus,
rekening houdend met artikel 4, lid 2, van de basisverordening, per
geval worden onderzocht. EG-producenten die banden hebben met deexporteurs moeten van de omschrijving van de bedrijfstak van deGemeenschap worden uitgesloten indien deze banden ertoe leiden dat
de betrokken producent door deze banden anders handelt dan andere
producenten.
(83) Bij het onderzoek is gebleken dat de twee betrokken EG-producenten
niet anders handelen dan de andere producenten die geen banden
hebben met de betrokken producenten/exporteurs. Zij steunden de
klacht die tot de inleiding van onderhavige procedure heeft geleidvolledig en hebben actief aan het onderzoek deelgenomen. V oortsbleek tijdens de controle ter plaatse en op grond van de beschikbare
inlichtingen dat door aandeelhouders in het betrokken land opgelegde
statutaire of organisatorische beperkingen niet bestonden ten aanzienvan de werking en bedrijfsvoering van de twee betrokken onder-nemingen. Ten slotte hebben de Thaise overheid en bovengenoemde
producent/exporteur niet aangetoond dat dergelijke beperkingen
bestonden. Daarom wordt bevestigd dat de twee EG-producenten niet!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 12
van de omschrijving van de productie van de Gemeenschap en dus van
de bedrijfstak van de Gemeenschap moeten worden uitgesloten. Daargeen andere opmerkingen zijn binnengekomen over de omschrijvingvan de bedrijfstak van de Gemeenschap, worden de conclusies van
overweging 64 van de voorlopige verordening bevestigd.
4.3. Schadeonderzoekperiode
(84) De Indonesische overheid stelde dat, om een zinvolle beoordeling te
kunnen maken van de ontwikkelingen waarop de bevindingen inzake
schade zijn gebaseerd, de informatie over de onderzochte indicatorenvanaf 1996 aan de hand van twaalfmaandelijkse periodes moet wordenvastgesteld, in overeenstemming met het onderzoektijdvak.
(85) Het onderzoektijdvak bestrijkt de negen laatste maanden van 1998 en
de drie eerste maanden van 1999. Het onderzoek van de indicatoren
voor de kalenderjaren 1996 tot en met 1998 bestrijkt ook de driekwartalen van het onderzoektijdvak. De vergelijking van de cijfers van1998 en van het onderzoektijdvak toont eenvoudigweg de invloed van
het eerste kwartaal van 1999 op deze indicatoren aan. Het onderzoek
van de aan de hand van deze indicatoren vastgestelde ontwikkelingenwordt door deze vergelijking niet ongeldig. Dit argument werd
derhalve afgewezen.
(86) De Indonesische overheid voerde voorts aan dat de schadebeoor-
delingsperiode, die loopt van 1996 tot in het onderzoektijdvak,verschilde van het onderzoektijdvak, dat wil zeggen de dumping-beoordelingsperiode. Daar deze twee tijdvakken niet samenvielen
beschouwde de Indonesische overheid de conclusies inzake schade als
juridisch onjuist. V oorts werd aangevoerd dat indien 1998 als basiswerd genomen voor de schadebeoordeling, de ontwikkeling van alleindicatoren aanmerkelijk anders zou zijn.
(87) Het schadeonderzoek heeft ten doel de gevolgen te evalueren van de
invoer met dumping voor de economische situatie van de bedrijfstak
van de Gemeenschap in het onderzoektijdvak. Dit betekent dat deschade tijdens het onderzoektijdvak moet worden vastgesteld. Om deze
analyse te kunnen maken worden de ontwikkelingen vastgesteld van
een aantal indicatoren in een aantal jaren die aan het onderzoektijdvakvoorafgaan. Een vergelijking van de indicatoren van het onderzoek-tijdvak en een voorafgaand jaar, zoals de Indonesische overheid heeft
voorgesteld, heeft geen invloed op de resultaten van de daaruit
afgeleide analyse. Het zijn de ontwikkelingen van de indicatoren overeen aantal jaren tot en met het onderzoektijdvak en niet de absolutevergelijking van cijfers van het onderzoektijdvak en een voorafgaand
jaar die voor een conclusie inzake schade relevant zijn.
4.4. V erbruik in de Gemeenschap
(88) Twee producenten/exporteurs stelden dat het in overweging 65 van de
voorlopige verordening genoemde cijfer inzake het verbruik in de
Gemeenschap geheel onjuist was, daar de cijfers inzake productie,verkoop en voorraden van de bedrijfstak van de Gemeenschap metelkaar in strijd waren. Voorts zou de Commissie niet hebben
bekendgemaakt op welke basis de raming was gemaakt inzake de
verkoop van niet-medewerkende EG-producenten.
(89) Wat de tegenstrijdigheid van de cijfers inzake het verbruik betreft,
wordt erop gewezen dat een EG-producent die banden had met een
onderneming die deel uitmaakt van de bedrijfstak van de Gemeen-
schap vóór het onderzoektijdvak de productie heeft gestaakt. Daaromkonden van deze onderneming geen betrouwbare gegevens wordenverkregen over productie en productiecapaciteit. Wat verkoop en
voorraden betreft, verkocht deze onderneming uitsluitend via de
gelieerde onderneming die deel uitmaakt van de bedrijfstak van deGemeenschap. Deze laatste onderneming kon daarom wel betrouwbaregegevens verstrekken over verkoop en voorraden over de gehele
betrokken periode en de gegevens konden wel met elkaar in
overeenstemming worden gebracht.
(90) Tenslotte heeft de Commissie het in de voorlopige verordening
vermelde cijfer betreffende de omvang van de verkoop van deniet-medewerkende EG-producenten geraamd aan de hand van de
beschikbare gegevens. V oor een niet-medewerkende producent zijn de
cijfers gebruikt die deze in zijn onvolledige antwoord op de vragenlijst!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 13
van de Commissie had vermeld, terwijl voor de andere producenten de
in de klacht vermelde cijfers zijn gebruikt.
(91) Gezien het bovenstaande worden de in overweging 65 van de
voorlopige verordening vermelde cijfers inzake het verbruik bevestigd.
4.5. Invoer in de Gemeenschap van polyesterstapelvezels uit de
betrokken landen
4.5.1. Cumulatieve beoordeling van de invoer
(92) Enkele producenten/exporteurs stelden dat de invoer van polyester-
stapelvezels uit Thailand niet tezamen met de invoer uit Australiëbeoordeeld moest worden, omdat polyesterstapelvezels uit Thailand in1996 en 1997 slechts goed waren voor minder dan 1 % van het
verbruik.
(93) In het kader van de cumulatie dient de beoordeling of de invoer uit een
bij een antidumpingonderzoek betrokken land te verwaarlozen is
uitsluitend betrekking te hebben op het onderzoektijdvak. V oor het
onderzoektijdvak werden zowel dumpingmarges als schade vast-gesteld. Daar uit Thailand in dit tijdvak meer dan een te verwaarlozenhoeveelheid werd ingevoerd, werd dit argument van de hand gewezen.
4.5.2. Prijsonderbieding
(94) Enkele producenten/exporteurs stelden dat de Commissie bij de
vaststelling van de prijsonderbieding geen rekening had gehouden metde verschillende kwaliteiten polyesterstapelvezels waardoor onjuisteresultaten waren verkregen. Naar hun oordeel moeten afzonderlijke
prijsvergelijkingen worden gemaakt voor eerste kwaliteit en mindere
kwaliteiten en voor herwonnen polyesterstapelvezels. Ook had eencorrectie voor handelsstadium moeten worden toegepast, daar zijdoorgaans aan groothandelaars en distributeurs verkopen, terwijl de
bedrijfstak van de Gemeenschap meestal aan eindgebruikers verkoopt.
(95) Naar aanleiding van deze claims werden de prijzen van de mindere
kwaliteit en herwonnen polyesterstapelvezels, iedere soort afzonder-lijk, met elkaar vergeleken. Geoordeeld werd dat een correctie voor
verschillen in handelsstadium moest worden toegepast voor alle
producenten/exporteurs, met inbegrip van die welke uitsluitend aangroothandelaars en distributeurs verkochten. Deze prijsvergelijking
leidde tot iets hogere onderbiedingsmarges dan die welke in het
voorlopige stadium waren vastgesteld voor Australië en tot iets lagerevoor Indonesië en Thailand. Na aanvaarding van beide claims werdende berekeningen van de onderbiedingsmarges herzien, wat ertoe leidde
dat deze marges varieerden van 24,9 % tot 46,8 % voor de betrokken
landen en van 17,7 % tot 61 % voor individuele ondernemingen.
4.6. Economische situatie van de bedrijfstak van de Gemeen-
schap
4.6.1. Algemeen
(96) De Thaise overheid en een producent/exporteur stelden, op basis van
een interpretatie van de WTO-overeenkomst inzake dumping, dat bij
een onderzoek naar de economische situatie van de bedrijfstak van de
Gemeenschap alle relevante economische factoren en indicatorenmoeten worden geëvalueerd die van invloed zijn op de toestand van die
bedrijfstak, met inbegrip van factoren zoals productiviteit, rendement
op investeringen, de grootte van de dumpingmarges en negatieveeffecten voor cashflow, lonen en groei.
(97) V oorts betwistten zij de juistheid van de cijfers die in de voorlopige
verordening voor bepaalde schadefactoren zijn vermeld. Hoewel de
zeven EG-producenten die de bedrijfstak van de Gemeenschap vormenin onderhavige procedure dezelfde zijn als in een voorgaandeprocedure, zouden voor verschillende schadefactoren toch andere
cijfers zijn vermeld. Zij vroegen daarom welke ondernemingen aan de
voorgaande procedure hadden deelgenomen.
(98) In dit verband wordt erop gewezen dat in artikel 3, lid 5, van de
basisverordening een aantal factoren en economische indicatoren zijn
vermeld en dat de Commissie de nodige informatie heeft ingewonnenom alle factoren en indicatoren die voor een zinvolle analyse van de!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 14
toestand van de bedrijfstak van de Gemeenschap doorslaggevend zijn
in aanmerking te kunnen nemen. Het argument dat de analyse van deCommissie niet volledig is, is daarom ongegrond.
(99) De zeven EG-producenten die in de voorgaande procedure de
bedrijfstak van de Gemeenschap vormden zijn niet dezelfde als inonderhavige procedure. De namen van deze ondernemingen kunnen
echter niet aan de Thaise overheid en de betrokken producent/
exporteur worden meegedeeld, daar deze geen partij waren bij devoorgaande procedure.
4.6.2. Productie, capaciteit en bezettingsgraad
(100) De overheid van Australië betwistte de methode die de Commissie had
gebruikt om de capaciteit van de bedrijfstak van de Gemeenschap voor
de productie van het betrokken product vast te stellen. V olgens haarwas de daling van de productiecapaciteit voor polyesterstapelvezelsmet 7 % berekend aan de hand van de capaciteit die ook voor de
productie van andere producten werd ingezet en was deze berekening
dus niet juist. De Australische overheid was van oordeel dat deproductiecapaciteit voor polyesterstapelvezels uitsluitend gebaseerd
had moeten worden op de capaciteit die werkelijk was ingezet voor de
productie van polyesterstapelvezels waarop het onderzoek betrekkingheeft.
(101) In ieder geval was de Australische overheid van oordeel dat de
vermindering van de productiecapaciteit van de bedrijfstak van deGemeenschap strijdig was met de bevindingen inzake aanmerkelijke
schade: ten eerste omdat de bedrijfstak van de Gemeenschap door een
vermindering van de productiecapaciteit niet in staat was geweest vande aanzienlijke groei van de markt (+ 27 %) in de onderzochte periodete profiteren; ten tweede omdat de capaciteit was teruggebracht omdat
andere producten winstgevender waren dan polyesterstapelvezels.
(102) Wat de berekening van de productiecapaciteit betreft, wordt erop
gewezen dat het betrokken product op dezelfde productielijnen alsandere producten van dezelfde familie worden geproduceerd. Het isdaarom onmogelijk precies de capaciteit te berekenen die voor een
bepaald product wordt ingezet, daar op een en dezelfde productielijn
meerdere producten worden gemaakt. De productiecapaciteit voorpolyesterstapelvezels werd berekend door de productie van die vezelsen de productie van de andere producten die op dezelfde productielijn
werden gemaakt met elkaar te vergelijken. In tegenstelling tot hetgeen
de Australische overheid beweert werd bij de berekening van deproductiecapaciteit van polyesterstapelvezels dus wel degelijk reke-
ning gehouden met de werkelijke productie van polyesterstapelvezels.
(103) De omschakeling van de productie van polyesterstapelvezels op de
productie van andere producten werd voornamelijk veroorzaakt door
de verliezen die de bedrijfstak van de Gemeenschap al geruime tijdmaakte op de productie en de verkoop van polyesterstapelvezels en devoortdurende invoer van gedumpte en gesubsidieerde polyesterstapel-
vezels uit derde landen. Door deze capaciteitsvermindering kon de
bedrijfstak van de Gemeenschap inderdaad niet profiteren van de groeivan de markt. Deze factor is daarom bijzonder relevant voor deschadevaststelling en nog meer voor het oorzakelijk verband tussen de
invoer van gesubsidieerde producten en de schade die de bedrijfstak
van de Gemeenschap heeft geleden, zoals hieronder wordt uiteengezet.
(104) De argumenten van de Australische overheid worden derhalve niet
gegrond geacht. Dientengevolge worden de verstrekte gegevens, demethode die is gebruikt voor de berekening van de productiecapaciteit
voor polyesterstapelvezels en de conclusies in de overwegingen 72, 73
en 74 van de voorlopige verordening hierbij bevestigd.
4.6.3. V erkoopprijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap
(105) Na een nadere analyse van de verkoopprijzen van de bedrijfstak van de
Gemeenschap, stelde de Commissie vast dat de cijfers in overweging
76 van de voorlopige verordening enigszins herzien moeten worden, en
wel als volgt:
Gemiddelde verkoopprijs 1996 1997 1998Onderzoektijd-
vak!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 15
Gemiddelde verkoopprijs 1996 1997 1998Onderzoektijd-
vak
Bedrijfstak van de Gemeenschap —
Index (1996-100)100 92 92 88
(106) Enkele producenten/exporteurs stelden dat deze afname van de
verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap gezien moet
worden in het kader van een aanzienlijke daling van de grond-
stofprijzen, met name tijdens het onderzoektijdvak. De daling van deverkoopprijzen is in onderhavig geval geen geldige schade-indicator.
(107) In overweging 79 van de voorlopige verordening is vermeld dat de
fabricagekosten met 31 % zijn gedaald; in feite moet worden gelezen
dat de grondstofkosten met 31 % zijn gedaald. De Commissie heeft de
invloed van de daling van de grondstofprijzen op de verkoopprijzenonderzocht. Bij dit onderzoek bleek dat de daling van de grond-stofprijzen voor de bedrijfstak van de Gemeenschap in het algemeen in
de periode van 1996 tot en met het onderzoektijdvak tot een daling van
ongeveer 23 % van de totale productiekosten en tot een daling van21 % van de verkoopprijzen leidde. De verklaring in overweging 79van de voorlopige verordening dat de productiekosten sneller daalden
dan de verkoopprijzen kan dus worden bevestigd. Hierdoor kon de
winstgevendheid in de betrokken periode met 10,7 procentpuntenstijgen (van – 4 % in 1996 tot 6,7 % in het onderzoektijdvak).
(108) De ontwikkeling van de verkoopprijzen van de bedrijfstak van de
Gemeenschap moet echter worden beoordeeld in het licht van de
prijsontwikkeling van het betrokken product uit de betrokken landen.
Als in overweging 69 van de voorlopige verordening vermeld, daaldende prijzen van polyesterstapelvezels uit de betrokken landen in de
onderzochte periode voortdurend. De prijsdaling bedroeg in die
periode zelfs 22 %. Indien de prijzen van de bedrijfstak van deGemeenschap met hetzelfde percentage waren gedaald, zou dezebedrijfstak dezelfde verliezen zijn blijven lijden als in 1996.
(109) Tenslotte mag bij de analyse van de prijzen van de bedrijfstak van de
Gemeenschap in de Gemeenschap niet uit het oog worden verloren dat
deze bedrijfstak in het onderzoektijdvak de minimale winstmarge van10 % niet heeft behaald. De ontwikkeling van de verkoopprijzen vande bedrijfstak van de Gemeenschap wordt daarom geacht een relevante
schade-indicator te zijn, daar deze van invloed was op de toestand van
deze bedrijfstak.
4.6.4. Winstgevendheid van de bedrijfstak van de Gemeenschap
(110) De Australische overheid stelde dat bij gebrek aan gegevens over de
winstgevendheid van de bedrijfstak van de Gemeenschap, voordat het
betrokken product met dumping werd ingevoerd, niet goed beoordeeldkon worden of de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijkeschade had geleden.
(111) Enkele producenten/exporteurs stelden dat de verbetering van de
winstgevendheid van de bedrijfstak van de Gemeenschap erop wees
dat deze geen schade leed. De winstgevendheid was in de onderzochteperiode immers aanzienlijk verbeterd, namelijk van een verlies vanongeveer 4 % tot een winst van meer dan 6 %. V olgens hen had de
bedrijfstak van de Gemeenschap zijn winstgevendheid in het onder-
zoektijdvak met het door hem aangeboden gamma producten nietverder kunnen opvoeren; dit zou slechts mogelijk zijn indien dezebedrijfstak meer speciale soorten polyesterstapelvezels zou produceren
en verkopen.
(112) Bij dit onderzoek is gebleken dat de verbetering van de winst-
gevendheid van de bedrijfstak van de Gemeenschap voornamelijk hetresultaat was van een herstructurering en de daaruit voortvloeiendevermindering van de V AA-kosten, en van een daling van de
grondstofprijzen. De productiekosten daalden sterker dan de verkoop-
prijzen, waardoor de bedrijfstak van de Gemeenschap in 1998 weerwinst kon maken. Het is mogelijk dat deze verbetering van dewinstgevendheid slechts van tijdelijke aard is; ongunstige factoren, en
met name een stijging van de grondstofprijzen, zouden de winst weer
ongedaan kunnen maken. Deze mogelijkheid wordt versterkt door het!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 16
feit dat de prijzen van de voornaamste grondstoffen van de
producenten van polyesterstapelvezels grotendeels afhankelijk zijnvan de prijs van ruwe aardolie.
(113) Een verbetering van de winstgevendheid in de onderzochte periode
leidt immers niet altijd tot de conclusie dat de bedrijfstak van de
Gemeenschap geen aanmerkelijke schade heeft geleden. De beoor-
deling of de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schadeheeft geleden kan niet slechts op het winstcijfer worden gebaseerd en
evenmin op een vergelijking van de winstcijfers van 1996 tot en met
het onderzoektijdvak. In de basisverordening zijn een aantal factorenvermeld, waaronder de omvang van de invoer met dumping en degevolgen van deze invoer voor de prijzen van soortgelijke producten in
de Gemeenschap; uitdrukkelijk is vermeld dat geen van deze factoren
noodzakelijkerwijs doorslaggevend is voor de conclusie dat schade isgeleden.
(114) V olgens de overwegingen 82 tot en met 85 van de voorlopige
verordening, die de conclusies over de economische situatie van de
bedrijfstak van de Gemeenschap bevatten, werd het winstcijfer van de
bedrijfstak van de Gemeenschap niet als een belangrijke indicatorbeschouwd van de schade die deze bedrijfstak had geleden. Er werden
negatieve ontwikkelingen vastgesteld voor de meeste economische
indicatoren in verband met deze bedrijfstak: marktaandeel, productie-capaciteit, omvang van de verkoop, verkoopprijzen, voorraden,investeringen, arbeidsplaatsen en een aanzienlijke prijsonderbieding
door de invoer met dumping uit de betrokken landen.
(115) Daar verder geen opmerkingen zijn binnengekomen over de winst-
gevendheid van de bedrijfstak van de Gemeenschap, wordt deconclusie dat deze in het onderzoektijdvak onvoldoende was,bevestigd.
4.6.5. Marktaandeel
(116) Als in overweging 77 van de voorlopige verordening vermeld, is het
marktaandeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap op de markt van
de Gemeenschap van 1996 tot in het onderzoektijdvak aanzienlijk
gedaald, namelijk van 68 % tot 50,3 %.
(117) Enkele producenten/exporteurs voerden aan dat het verlies aan
marktaandeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap moet worden
gezien in het licht van de hogere kosten van deze bedrijfstak in
vergelijking met die van de ondernemingen in de betrokken landen.V olgens hen kon niet worden verwacht dat deze bedrijfstak zijnmarktaandeel kon handhaven, daar zijn productiekosten veel hoger zijn
dan die van de betrokken producenten/exporteurs.
(118) Dit argument wordt in het kader van een antidumpingonderzoek niet
relevant geacht. Bij een dergelijk onderzoek moet worden vastgesteldof het betrokken product met dumping wordt ingevoerd en of debedrijfstak van de Gemeenschap hierdoor schade lijdt, hetgeen in
onderhavig geval werd vastgesteld. De producenten/exporteurs kunnen
hun kostenvoordeel volledig in hun verkoopprijzen tot uiting doenkomen, zolang zij dit zowel in het binnen- als in het buitenland doen.
4.6.6. Conclusie
(119) Geoordeeld wordt dat bovenstaande argumenten en claims niet van
dien aard zijn dat zij de bevindingen van de voorlopige verordening
wijzigen. De overwegingen 82 tot en met 85 van de voorlopige
verordening en de conclusie dat de bedrijfstak van de Gemeenschap inhet onderzoektijdvak aanmerkelijke schade heeft geleden, wordenbevestigd.
5.OORZAKELIJK VERBAND
5.1. Gevolgen van de invoer met dumping
(120) De overheid van Australië stelde dat niet is aangetoond dat de schade
die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden aan de geringeinvoer uit Australië is te wijten. Het marktaandeel van polyester-
stapelvezels uit Australië was te klein (2 % van het verbruik) om enige
invloed te hebben op de prijzen in de Gemeenschap. Het was eerder zodat de Australische producenten/exporteurs de prijsontwikkelingen van!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 17
belangrijke partijen op de markt van de Gemeenschap hadden moeten
volgen. Indien schade was geleden, was deze, volgens de Australischeoverheid, te wijten aan de invoer van belangrijke hoeveelheden uitandere derde landen.
(121) De Thaise overheid stelde eveneens dat de invoer uit Thailand in 1996
en 1997 te verwaarlozen was geweest en daarom niet de oorzaak kon
zijn geweest van de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap had
geleden; een onderzoek naar de gevolgen van deze invoer kon pas voorde jaren na 1998 relevant zijn.
(122) De Thaise overheid en een Indonesische producent/exporteur stelden
dat de conclusie van de Commissie in de voorlopige verordening dat de
toestand van de bedrijfstak van de Gemeenschap achteruit was gegaan
niet juist was, gezien de gegevens die in die voorlopige verordeningwaren vermeld. Zij baseerden hun bewering vooral op de verbeteringvan de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Gemeenschap in het
onderzoektijdvak. V oorts baseerden zij zich op de indicatoren markt-
aandeel en verkoop die in het kader van onderhavig onderzoek warengebruikt en in het kader van het onderzoek bij het vervallen van de
maatregelen ten aanzien van polyesterstapelvezels uit Taiwan en Korea
op grond van Verordening (EG) nr. 1728/1999 (
1), waarin de
overeenkomstige indicatoren voor 1996 zijn vermeld.
(123) Dezelfde partijen voeren voorts aan dat enkele producenten die deel
uitmaakten van de bedrijfstak van de Gemeenschap voor een grootdeel zeer speciale soorten produceerden waarop hoge winsten werden
gemaakt. Daarom kon niet worden geconcludeerd dat de bedrijfstak
van de Gemeenschap kwetsbaar was, en vooral niet ten gevolge van deinvoer uit Indonesië, dat voornamelijk de normale soort polyester-
stapelvezels uitvoert. Door de zeer hoge winsten die de bedrijfstak van
de Gemeenschap op de speciale vezels maakte zou deze bedrijfstakniet veel gevolgen ondervinden van de invoer uit hun land.
(124) Wat de argumenten van de Australische overheid inzake het markt-
aandeel van Australische polyesterstapelvezels betreft, wordt eropgewezen dat de invoer uit Australië in het onderzoektijdvak duidelijk
boven het minimale niveau lag. Bovendien bleek dat aan alle
voorwaarden voor een gecumuleerde beoordeling is voldaan. Daaromwerden opmerkingen over het afzonderlijke marktaandeel van een
afzonderlijk land in het onderzoektijdvak en de daaraan voorafgaande
jaren niet relevant geacht. Hetzelfde geldt voor het soortgelijkeargument van de Thaise overheid.
(125) Bovendien was gebleken dat de prijzen van de polyesterstapelvezels uit
alle betrokken landen de prijzen van de bedrijfstak van deGemeenschap in de Gemeenschap hadden onderboden, hetgeen een
zeer negatieve invloed had gehad op de economische situatie van die
bedrijfstak. Deze bevinding wordt versterkt door het feit dat de marktvoor polyesterstapelvezels zeer transparant is en dat prijsverschillen en
zeer lage prijsoffertes een sterke druk op de prijzen kunnen uitoefenen.
(126) V oorts wordt geoordeeld dat de Australische overheid geen bewijs-
materiaal heeft voorgelegd waaruit bleek dat de voorlopige conclusie
dat de bedrijfstak van de Gemeenschap door de invoer met dumpingaanmerkelijke schade had geleden onjuist was. De conclusie dat deinvoer met dumping, op zich, de oorzaak was van de aanmerkelijke
schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap had geleden, wordt
daarom bevestigd.
(127) De ontwikkeling van de winstgevendheid van de bedrijfstak van de
Gemeenschap werd in overweging 79 van de voorlopige verordeninguitgebreid besproken, terwijl nadere gegevens werden verstrekt in punt
4.6.4 hierboven. De bewering dat de bedrijfstak van de Gemeenschap
vooral speciale, dure soorten polyesterstapelvezels maakt, is overigensniet juist. Tijdens het onderzoektijdvak bedroeg de verkoop van debedrijfstak van de Gemeenschap van de normale polyesterstapelvezels,
dus de soort die voornamelijk uit de betrokken landen wordt ingevoerd,
meer dan 72 % van de totale verkoop. De conclusie wordt bevestigddat de bedrijfstak van de Gemeenschap in zijn geheel van de invoer
met dumping te lijden heeft.
(128) De gegevens die zijn verzameld in het kader van het in overweging 99
vermelde onderzoek bij het vervallen van de maatregelen ten aanzien!B
(1) PB L 204 van 4.8.1999, blz. 3.2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 18
van polyesterstapelvezels uit Taiwan en Korea, hebben betrekking op
andere EG-producenten die de bedrijfstak van de Gemeenschapvormen dan in onderhavige procedure. Uit de economische indicatorenvoor 1996 die in het kader van eerstgenoemd onderzoek zijn
vastgesteld en de economische indicatoren voor de daaropvolgende
jaren die in het kader van deze procedure zijn vastgesteld, kunnendaarom geen samenhangende en betrouwbare trends worden afgeleid.Een dergelijke werkwijze zou niet tot goede resultaten leiden en
weinig zinvol zijn.
5.2. Andere factoren
5.2.1. Koersschommelingen
(129) De Australische overheid voerde aan dat de Commissie geen rekening
heeft gehouden met het effect van koersschommelingen op de
invoerprijs van Australische producten, daar polyesterstapelvezels uit
Australië in het onderzoektijdvak van een gunstige koers haddengeprofiteerd.
(130) Polyesterstapelvezels uit Australië werden in de Gemeenschap echter
in Amerikaanse dollar, Duitse mark of Brits pond gefactureerd en nietin Australische dollar. De koers van de Australische dollar speelde
daarom geen rol bij de vaststellingen.
(131) In ieder geval daalde de koers van de Australische dollar in de eerste
zeven maanden van het onderzoektijdvak en steeg deze in de vijf
volgende maanden van het onderzoektijdvak ten opzichte van dewaarde van de ecu/euro in de eerste maand van het onderzoektijdvak.Er was daarom geen sprake van een voortdurende daling van de
Australische dollar in het onderzoektijdvak.
5.2.2. Grondstofprijzen in de exportlanden
(132) De Thaise overheid voerde voorts aan dat de Commissie, bij het
beoordelen van de gevolgen van de prijzen van het betrokken productuit Thailand voor de bedrijfstak van de Gemeenschap, rekening had
moeten houden met de sterke prijsdaling van de grondstofprijzen in
Thailand.
(133) Dit argument wordt niet relevant geacht bij het onderzoek naar de
oorzaak van de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeftgeleden. De productiekosten in het exportland spelen uitsluitend eenrol bij de vaststelling of dumping heeft plaatsgevonden. Bij het
onderzoek naar schade en de oorzaak daarvan gaat het vooral om de
prijs waartegen het betrokken product uit de betrokken exportlanden inde Gemeenschap wordt verkocht.
5.3. Conclusie
(134) Daar over de oorzaak van de schade die de bedrijfstak van de
Gemeenschap heeft geleden geen andere, nieuwe argumenten zijn
binnengekomen, wordt de in overweging 99 van de voorlopige
verordening vermelde conclusie dat deze schade is veroorzaakt doorde invoer met dumping uit de betrokken exportlanden, op zich
genomen, bevestigd.
6.BELANG V AN DE GEMEENSCHAP
6.1. Belang van de bedrijfstak van de Gemeenschap
(135) Daar over dit punt geen opmerkingen werden ontvangen, worden de
bevindingen inzake het belang van de bedrijfstak van de Gemeenschapin overweging 101 van de voorlopige verordening bevestigd.
6.2. Gevolgen voor de verwerkende industrie
(136) Na de publicatie van de voorlopige verordening hebben een aantal
verwerkende bedrijven in de Gemeenschap aangevoerd dat antidum-
pingrechten negatieve gevolgen zullen hebben voor het concurrentie-vermogen van de door hen uit polyesterstapelvezels vervaardigde
producten, waardoor zij uiteindelijk in hun voortbestaan zullen worden
bedreigd. De antidumpingrechten zouden prijsverhogingen veroor-zaken die de verwerkende bedrijven in de prijzen van hun producten!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 19
moeten doorberekenen. Deze ontwikkeling zou dan weer leiden tot een
toename van goedkope, uit polyesterstapelvezels vervaardigde pro-ducten uit de bij dit onderzoek betrokken exportlanden en andere derdelanden.
(137) Daarnaast heeft Eurofibrefill op de voorlopige verordening gereageerd
en aangevoerd dat bepaalde, niet voor het spinnen bestemdepolyesterstapelvezels in het geheel niet door de bedrijfstak van deGemeenschap worden gemaakt, of niet in voldoende hoeveelheden om
aan de vraag in de Gemeenschap te voldoen. V olgens hen was dit
vooral te wijten aan het feit dat de bedrijfstak van de Gemeenschapvoornamelijk voor het spinnen bestemde polyesterstapelvezels ver-vaardigde. Niet voor het spinnen bestemde polyesterstapelvezels
zouden daarom ook in de toekomst in het buitenland moeten worden
aangekocht, ondanks de voorgestelde instelling van antidumping-rechten.
(138) Eurofibrefill voerde voorts aan dat bij de beoordeling van de gevolgen
van de voorgestelde maatregelen voor de gebruikers ook rekening
diende te worden gehouden met de reeds bestaande antidumping-rechten en compenserende rechten op polyesterstapelvezels uit andere
landen (bijvoorbeeld Taiwan). De producenten van polyesterstapelve-
zels in de Gemeenschap hebben, naar het oordeel van Eurofibrefill,voortdurend om bescherming gevraagd, waardoor de gehele invoer vanpolyesterstapelvezels uit alle bronnen buiten de Gemeenschap in de
nabije toekomst aan antidumpingmaatregelen of compenserende
maatregelen onderworpen zal zijn.
(139) Ter ondersteuning van de argumenten van Eurofibrefill hebben twee
van zijn leden de Commissie kopieën doen toekomen van brieven die
zij aan producenten hadden gericht die deel uitmaken van de
bedrijfstak van de Gemeenschap en waaruit bleek dat dezeproducenten de gevraagde soorten polyesterstapelvezels niet op kortetermijn konden leveren.
(140) Sommige van de verwerkende bedrijven die na de instelling van de
voorlopige rechten opmerkingen hebben toegezonden, hadden zichniet bij de Commissie aangemeld binnen de in het bericht van inleidingvermelde termijn of hadden de vragenlijst van de Commissie in dat
stadium niet beantwoord. Daarom konden de meeste van hen op grond
van artikel 21, lid 2, van de basisverordening niet als belanghebbendeworden aangemerkt en normalerwijze kon in het definitieve stadiumvan de procedure met hun opmerkingen geen rekening worden
gehouden.
(141) Als in overweging 102 van de voorlopige verordening vermeld, was het
algemene niveau van medewerking bij het onderzoek naar het belangvan de Gemeenschap zeer laag. De verwerkende bedrijven die aan het
onderzoek medewerkten waren slechts goed voor ongeveer 4 % van het
totale verbruik in de Gemeenschap. Daarom werd geoordeeld dat dezebedrijven in het algemeen niet werkelijk bezorgd waren over de
gevolgen van eventuele antidumpingmaatregelen. De Commissie was
derhalve van oordeel dat op grond van zulke beperkte gegevens geenzinvolle conclusies konden worden getrokken.
(142) Wat de bewering van Eurofibrefill betreft dat de bedrijfstak van de
Gemeenschap voornamelijk voor het spinnen bestemde polyester-
stapelvezels vervaardigt, wordt erop gewezen, zoals hierboven reedsvermeld, dat de productie en verkoop van niet voor het spinnenbestemde polyesterstapelvezels door de bedrijfstak van de Gemeen-
schap in het onderzoektijdvak ongeveer 75 % van zijn totale productie
bedroeg. Het onderzoek heeft dus niet bevestigd dat de bedrijfstak vande Gemeenschap zich voornamelijk toelegde op voor het spinnenbestemde polyesterstapelvezels.
(143) Wat de verkrijgbaarheid van bepaalde soorten polyesterstapelvezels
betreft, wordt eraan herinnerd dat er weinig of geen technischeproblemen zijn om enige soort te produceren. Als in overweging 20reeds vermeld, kan de bedrijfstak van de Gemeenschap alle soorten
polyesterstapelvezels produceren zonder daarvoor bijkomende inves-
teringen te moeten doen. De beslissing of bepaalde soortengeproduceerd worden of niet hangt voornamelijk af van het feit ofde afnemer bereid is een prijs te betalen die de kosten en een
winstmarge dekt. Zolang de producenten/exporteurs zich van oneer-
lijke handelspraktijken bedienden en polyesterstapelvezels tegen!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 20
dumpingprijzen in de Gemeenschap aanboden, was de bedrijfstak van
de Gemeenschap niet in staat en bereid te concurreren en produceerdehij bepaalde soorten in de heersende marktomstandigheden niet. Zodrade producenten/exporteurs tegen billijke voorwaarden naar de
Gemeenschap exporteren, kan worden verwacht dat de bedrijfstak
van de Gemeenschap de betrokken soorten weer gaat vervaardigen.
(144) In ieder geval blijkt uit gegevens over de kostenstructuur van de
verwerkende industrie, het niveau van de voorgestelde maatregelen enhet aandeel van de invoer met dumping en de andere leveringsbronnen
dat:
— polyesterstapelvezels ongeveer 25 % à 45 % uitmaken van de
totale productiekosten van producten die van polyesterstapelvezelsworden gemaakt;
— het gemiddelde antidumpingrecht voor de betrokken landen
ongeveer 22 % bedraagt;
— het aandeel van de met dumping ingevoerde producten ongeveer
9 % bedraagt van het totale verbruik van polyesterstapelvezels.
De voorgestelde maatregelen kunnen dus als gevolg hebben dat de
productiekosten van de verwerkende bedrijven met 0,5 % tot maximaal0,9 % stijgen. De waarschijnlijke maximale stijging is relatief
onbeduidend in vergelijking met de gunstige gevolgen van de
voorgestelde maatregelen die de concurrentie op de EG-markt moetenherstellen.
(145) Uit dit onderzoek naar de gevolgen van de voorgestelde maatregelen
voor de verwerkende industrie blijkt dus niet dat het waarschijnlijk is
dat de instelling van antidumpingmaatregelen tot een stijging van deinvoer in de Gemeenschap van goedkope, uit polyesterstapelvezelsvervaardigde producten zal leiden. De betrokken verwerkende
bedrijven konden overigens niet aantonen dat maatregelen in het
verleden ten aanzien van dit product tot een dergelijke stijging haddengeleid.
(146) Wat het effect van de bestaande maatregelen op de productiekosten van
de verwerkende bedrijven betreft, wordt voorts opgemerkt dat de
geldende antidumpingmaatregelen ten aanzien van polyesterstapelve-
zels uit derde landen reeds in de kostengegevens zijn verwerkt die deCommissie in dit onderzoek naar het belang van de Gemeenschap
heeft gebruikt.
(147) De compenserende maatregelen ingesteld in het kader van de parallelle
antisubsidieprocedure kunnen de productiekosten van de verwerkendebedrijven met 0,1 % à 0,16 % doen stijgen. De gevolgen vanantidumpingmaatregelen en compenserende maatregelen tezamen
zouden dus tot een mogelijke stijging van de productiekosten van de
verwerkende bedrijven van 0,6 % tot 1,06 % kunnen leiden.
(148) In dit verband wordt erop gewezen dat het aandeel van de invoer uit
landen die bij antidumpingprocedures zijn betrokken, met inbegrip vanonderhavige procedure en de parallelle antisubsidieprocedure, onge-
veer 37 % bedraagt van de totale invoer in de Gemeenschap in het
onderzoektijdvak. Dit betekent dat polyesterstapelvezels waarop geenantidumpingrechten of compenserende rechten van toepassing zijn uit
veel andere bronnen geleverd kunnen worden.
(149) Daar het onderzoek van bovengenoemde argumenten van de ver-
werkende bedrijven niet tot nieuwe conclusies heeft geleid, wordtoverweging 105 van de voorlopige verordening betreffende degevolgen van de voorgestelde maatregelen voor de verwerkende
bedrijven bevestigd.
6.3. Conclusie
(150) De nieuwe argumenten die zijn ontvangen ten aanzien van het belang
van de Gemeenschap hebben geen afbreuk gedaan aan de conclusie dat
er geen dwingende redenen zijn geen antidumpingmaatregelen tenemen. De voorlopige bevindingen worden derhalve bevestigd.
7.DEFINITIEF RECHT
(151) Gezien de conclusies inzake dumping, schade, oorzaak van de schade
en belang van de Gemeenschap wordt geoordeeld dat definitieve!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 21
antidumpingmaatregelen moeten worden genomen om te voorkomen
dat de bedrijfstak van de Gemeenschap door de invoer met dumpinguit Australië, Indonesië en Thailand nog meer schade lijdt.
7.1. Schade-eliminatieniveau
(152) Als in overweging 108 van de voorlopige verordening vermeld, werd
een prijsniveau vastgesteld waarop de bedrijfstak van de Gemeen-
schap, in afwezigheid van invoer met dumping uit de betrokkenlanden, zijn productiekosten kon dekken en een redelijke winst maken.
(153) De Thaise overheid en enkele producenten/exporteurs wezen erop dat
in de voorlopige verordening was vermeld dat de winst van 6,7 % diede bedrijfstak van de Gemeenschap in het onderzoektijdvak hadbehaald als ontoereikend werd beschouwd, maar dat dit winstniveau in
een voorgaande procedure betreffende polyesterstapelvezels en get-
extureerd filamentgaren van polyester (
1) als redelijk werd beschouwd.
Zij betwistten de winstmarge van 10 %, waarvoor de Commissie naarhun oordeel in deze procedure geen verantwoording heeft gegeven.
(154) Andere producenten/exporteurs stelden dat de verantwoording van de
Commissie in de voorlopige verordening ten aanzien van de vereistewinstmarge om het voortbestaan van de bedrijfstak op langere termijn
zeker te stellen volgens de meest recente rechtspraak van het Gerecht
van eerste aanleg niet geldig was.
(155) De Commissie heeft in overweging 79 van de voorlopige verordening
gesteld dat een winstmarge van 10 % als het minimum moest worden
beschouwd om het voortbestaan van de bedrijfstak zeker te stellen.Deze bewering moet worden gezien in het licht van overweging 101van de voorlopige verordening, waarin is vermeld dat de bedrijfstak
van de Gemeenschap schade heeft geleden door invoer met dumping
uit verscheidene landen en reeds een tiental jaren verlies heeft geleden.In dit verband is de winst die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeftgemaakt voordat de gedumpte producten uit Australië, Indonesië en
Thailand op de markt verschenen geen goede basis om de winst te
bepalen.
(156) V oorts zijn de omstandigheden in de bedrijfstak die polyestergarens
vervaardigt, zoals de producenten/exporteurs zelf hebben erkend,
geheel anders dan in de bedrijfstak die polyesterstapelvezels ver-vaardigt. De winst die wordt gemaakt in de bedrijfstak die poly-estergarens vervaardigt, is niet relevant om de winstmarge vast te
stellen voor de bedrijfstak die polyesterstapelvezels vervaardigt.
(157) V oorts dient het winstniveau dat in 1994 voor de bedrijfstak van de
Gemeenschap redelijk werd geacht voor de Commissie niet nood-
zakelijkerwijze bindend te zijn om meer dan vier jaar later de
winstmarge vast te stellen. Op de eerste plaats omdat de bedrijfstak vande Gemeenschap na 1994 verlies is blijven lijden. Op de tweede plaatsomdat de redelijke winstmarge in 1994 werd vastgesteld met
inachtneming van de behoefte aan investeringen op lange termijn in
die tijd, terwijl in het onderhavige geval rekening werd gehouden metde reeds jarenlang durende verliezen en, zoals enkele producenten/exporteurs hebben vermeld, de winst die in afwezigheid van invoer met
dumping gemaakt kon worden. Zelfs indien de voorgestelde winst-
marge van 6 % zou worden aangehouden, zou dit evenwel geenwijziging brengen in de hoogte van de voorgestelde rechten, daar deze
op de dumpingmarges zijn gebaseerd.
(158) Ten slotte wordt erop gewezen dat genoemde producenten/exporteurs
niet hebben kunnen aantonen dat de werkwijze van de Commissie omeen redelijke winstmarge vast te stellen onjuist was en konden zij niet
aantonen op welke andere wijze de winstmarge vastgesteld zou moeten
worden.
(159) Op grond van het bovenstaande worden overweging 108 van de
voorlopige verordening bevestigd.
7.2. V orm en niveau van het recht
(160) Overeenkomstig artikel 9, lid 4, van de basisverordening, dienen de
antidumpingrechten op de dumpingmarges te worden afgestemd, daar!B
(1) Polyesterstapelvezels uit Wit-Rusland, getextureerd filamentgaren van polyester uit
Indonesië en Thailand.2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 22
de schademarges voor alle exporteurs in de betrokken landen hoger
bleken te zijn.
(161) In verband met de parallelle antisubsidieprocedure dient te worden
overwogen, overeenkomstig artikel 24, lid 1, van Verordening (EG) nr.2026/97 (
1) (hierna „de basisantisubsidieverordening”) en artikel 14,
lid 1, van de basisverordening dat geen product terzelfder tijd aan
antidumpingrechten en compenserende rechten wordt onderworpen om
een en dezelfde situatie het hoofd te bieden die uit dumping ensubsidiëring van de export voortvloeit. In onderhavig onderzoek werd
vastgesteld dat een definitief antidumpingrecht dient te worden
ingesteld op het betrokken product uit Australië, Indonesië enThailand. Vastgesteld moet worden of, en in welke mate, de subsidie-en de dumpingmarges uit dezelfde situatie voortvloeien.
(162) In de parallelle antisubsidieprocedure werd vastgesteld dat het
subsidiëringsniveau voor alle ondernemingen in Thailand en voor de
medewerkende ondernemingen in Indonesië minimaal was en ten
aanzien van deze ondernemingen werd derhalve geen compenserenderecht ingesteld.
(163) V oor Australië werd een definitief compenserend recht voorgesteld dat
met de subsidiemarge overeenstemde, daar deze lager was dan deschademarge, overeenkomstig artikel 15, lid 1, van de basisantisub-
sidieverordening. Alle onderzochte Australische subsidieregelingen
waren exportsubsidies in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van debasisantisubsidieverordening. De subsidies waren uitsluitend van
invloed op de exportprijs van de Australische producent/exporteur en
verhoogden diens dumpingmarge. Met andere woorden, de voor deenige medewerkende Australische producent vastgestelde definitievedumpingmarge is deels te wijten aan het bestaan van exportsubsidies.
Daarom wordt het voor deze producent niet passend geacht zowel
compenserende rechten als antidumpingrechten in te stellen tot hetbedrag van de vastgestelde subsidie- en dumpingmarges. Bij hetvaststellen van het definitieve antidumpingrecht dient rekening te
worden gehouden met de nog resterende dumpingmarge na de
instelling van het recht waarmee de gevolgen van exportsubsidiesworden gecompenseerd.
(164) V oor de niet-medewerkende producenten/exporteurs in Indonesië werd
een definitief compenserend recht voorgesteld dat met de subsidie-
marge overeenstemde, daar deze lager was dan de schademarge,
overeenkomstig artikel 15, lid l, van de basisantisubsidieverordening.De helft van de onderzochte Indonesische subsidieregelingen warenexportsubsidies in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de
basisantisubsidieverordening. De subsidies waren uitsluitend van
invloed op de exportprijs van de niet-medewerkende Indonesischeproducenten/exporteurs en verhoogden hun dumpingmarges. Metandere woorden, de voor deze niet-medewerkende Indonesische
producenten vastgestelde definitieve dumpingmarges zijn deels te
wijten aan het bestaan van exportsubsidies. Daarom wordt het voordeze producenten niet passend geacht zowel compenserende rechten
als antidumpingrechten in te stellen tot het bedrag van de vastgestelde
subsidie- en dumpingmarges. Bij het vaststellen van het definitieveantidumpingrecht voor deze niet-medewerkende Indonesische produ-centen/exporteurs dient rekening te worden gehouden met de nog
resterende dumpingmarge na de instelling van het recht waarmee de
gevolgen van exportsubsidies worden gecompenseerd.
(165) Op grond van het bovenstaande en rekening houdend met de resultaten
van de antisubsidieprocedure, worden de volgende definitieve rechtenvastgesteld, in procenten van de prijs cif grens Gemeenschap, voorinklaring:
Land Onderneming Antidumpingrecht
Australië Alle ondernemingen 12,0 %!B
(1) PB L 288 van 21.10.1997, blz. 1.2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 23
Land Onderneming Antidumpingrecht
Indonesië P .T. Indorama Synthetics Tbk 8,4 %
P .T. Panasia Indosyntec 14,8 %
P .T. GT Petrochem Industries Tbk 14,0 %P .T. Susilia Indah Synthetic Fiber Industries 14,0 %
P .T. Teijin Indonesia Fiber Corporation Tbk 14,0 %
Alle ondernemingen 15,8 %
Thailand Indo Poly (Thailand) Ltd 15,5 %
Teijin Polyester (Thailand) Ltd 26,9 %
Teijin (Thailand) Ltd 26,9 %Alle andere ondernemingen 27,7 %
(166) De in deze verordening genoemde individuele antidumpingrechten
voor bepaalde ondernemingen zijn gebaseerd op de bevindingen in het
kader van deze procedure. Zij weerspiegelen de situatie die tijdens het
onderzoek voor die ondernemingen werd vastgesteld. Deze rechten (integenstelling tot de rechten die „voor alle ondernemingen” in het land
gelden) zijn dus uitsluitend van toepassing op producten uit het
betrokken land die door de genoemde ondernemingen (rechtspersonen)zijn geproduceerd. Producten die door andere ondernemingen zijngeproduceerd die niet specifiek, met naam en adres, in het dispositief
van deze verordening zijn genoemd, met inbegrip van ondernemingen
die banden hebben met de specifiek genoemde ondernemingen, komenniet voor deze rechten in aanmerking. Op deze ondernemingen is hetrecht van toepassing dat voor „alle andere ondernemingen” geldt.
(167) Aanvragen om de toepassing van deze specifiek voor een onderneming
geldende antidumpingrechten (bijv. na de naamswijziging van eenonderneming of na de oprichting van nieuwe productie- of ver-koopmaatschappijen) dienen aan de Commissie (
1) te worden gericht,
onder opgave van alle relevante gegevens, met name indien deze
naamswijziging of de oprichting van nieuwe productie- of verkoop-maatschappijen verband houden met wijzigingen in de activiteiten van
de onderneming op het gebied van productie en de verkoop in binnen-
en buitenland. Indien zij dit gerechtvaardigd acht, zal de Commissie,na raadpleging van het Raadgevend Comité, de verordening wijzigendoor bijwerking van de lijst van ondernemingen die voor een
individueel recht in aanmerking komen.
(168) Daar bij het onderzoek naar dumping in Indonesië van een steekproef
gebruik is gemaakt, kunnen nieuwe Indonesische exporteurs in hetkader van deze procedure geen nieuw onderzoek met het oog op de
vaststelling van individuele dumpingmarges op grond van artikel 11,
lid 4, van de basisverordening aanvragen. Om evenwel te waarborgendat nieuwe Indonesische producenten/exporteurs op dezelfde wijzeworden behandeld als de niet in de steekproef opgenomen mede-
werkende Indonesische ondernemingen, dient te worden bepaald dat
het gewogen gemiddelde recht dat voor laatstgenoemde onder-nemingen geldt ook wordt toegepast op nieuwe Indonesischeproducenten/exporteurs die anders recht zouden hebben op een nieuw
onderzoek op grond van artikel 11, lid 4, van de basisverordening.
8.INNING V AN HET VOORLOPIGE RECHT
(169) Gezien de hoogte van de vastgestelde dumpingmarges en de ernst van
de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden, wordthet noodzakelijk geacht de uit hoofde van het bij Verordening (EG) nr.
124/2000 ingestelde voorlopige antidumpingrecht als zekerheid
gestelde bedragen definitief te innen tot het bedrag van het definitieverecht indien dit gelijk is aan of lager dan het voorlopige recht. Anders!B
(1) Europese Commissie, Directoraat-generaal Handel, Directoraat C, DM 24 — 8/38,
Wetstraat 200, B-1049 Brussel/België.2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 24
dient uitsluitend het bedrag van het voorlopige recht definitief te
worden geïnd,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING V ASTGESTELD:
Artikel 1
1. Er wordt een definitief antidumpingrecht ingesteld op de invoer van
synthetische stapelvezels van polyesters, niet gekaard, niet gekamd, noch
anderszins met het oog op het spinnen bewerkt, ingedeeld onder GN-code
5503 20 00, van oorsprong uit Australië, Indonesië en Thailand.
2. Het definitieve recht dat van toepassing is op de nettoprijs, grens
Gemeenschap, voor inklaring, van de producten van de hieronder vermeldeondernemingen, is als volgt:
Land Onderneming RechtAanvullende Taric-
code
Australië Alle ondernemingen 12,0 % —
Indonesië P .T. Indorama Synthetics Tbk
"C1Graha Irama, 17thfloor
Jl. H.R. Rasuna Said Blok X-1
3Kav. 1-2, PO Box 3375
Jakarta 12950, Indonesië8,4 % A051
P .T. Panasia Indosyntec
Jl. Garuda 153/74,
Bandung 40184, Indonesië14,8 % A052
P .T. GT Petrochem Industries Tbk
Exim Melati Building - 9thfloor
Jl. M.H. Thamrin Kav. 8-9Jakarta 10230, Indonesië14,0 % A053
P .T. Susilia Indah Synthetic Fiber Industries
Jl. Kh. Zainul Arifin Kompleks
Ketapang Indah
Blok B 1 No.: 23Jakarta 11140, Indonesië14,0 % A054
P .T. Teijin Indonesia Fiber Corporation Tbk
5
thfloor Mid Plaza 1
Jl Jend. Sudirman Kav. 10-11
Jakarta 10220, Indonesië14,0 % A055
Alle andere ondernemingen 15,8 % A999
Thailand Indo Poly (Thailand) Ltd
35/8 MOO 4, Tambol Khunkaew
Amphur Nakhornchaisri, Nakhornprathom 73120Thailand15,5 % A056
Teijin Polyester (Thailand) Ltd
19
thfloor, Ploenchit Tower
898 Ploenchit road, Lumpinee, Patumwan
Bangkok 10330, Thailand26,9 % A155
Teijin (Thailand) Ltd
19thfloor, Ploenchit Tower
898 Ploenchit road, Lumpinee, PatumwanBangkok 10330, Thailand26,9 % A155
Alle andere ondernemingen 27,7 % A999
3. De bepalingen inzake de douanerechten zijn van toepassing, tenzij anders
vermeld.!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 25
Artikel 2
Indien een nieuwe producent/exporteur in Indonesië de Commissie voldoende
bewijsmateriaal voorlegt waaruit blijkt dat:
— hij het in artikel 1, lid 1, omschreven product in het onderzoektijdvak niet
naar de Gemeenschap heeft uitgevoerd,
— hij geen banden heeft met exporteurs of producenten in Indonesië waarop
de bij deze verordening ingestelde antidumpingmaatregelen van toepas-
sing zijn,
— hij het betrokken product na het onderzoektijdvak waarop de maatregelen
zijn gebaseerd naar de Gemeenschap heeft uitgevoerd of dat hij een
onherroepelijke contractuele verplichting heeft een aanzienlijke hoe-veelheid van dit product naar de Gemeenschap uit te voeren,
kan de Raad, met een gewone meerderheid, op een na raadpleging van het
Raadgevend Comité ingediend voorstel van de Commissie, artikel 1, lid 2,
van deze verordening wijzigen door de naam van de nieuwe producent/
exporteur toe te voegen aan de lijst van ondernemingen waarop het in datartikel genoemde gewogen gemiddelde recht van toepassing is.
Artikel 3
De bedragen die overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 124/2000 uit hoofde
van het voorlopige antidumpingrecht als zekerheid zijn gesteld, wordendefinitief geïnd tot het bedrag van het bij deze verordening ingestelde
definitieve antidumpingrecht. De als zekerheid gestelde bedragen die het
bedrag van het definitieve antidumpingrecht overschrijden, worden vrijgege-ven. Wanneer het definitieve recht hoger is dan het voorlopige recht, wordt
slechts het bedrag van het voorlopige recht definitief geïnd.
Artikel 4
Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar
bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke lidstaat.!B2000R1522 — NL — 15.07.2000 — 000.001 — 26