Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
"B VERORDENING (EG) Nr. 2100/94 V AN DE RAAD
van 27 juli 1994
inzake het communautaire kwekersrecht
(PB L 227 van 1.9.1994, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Verordening (EG) nr. 2506/95 van de Raad van 25 oktober 1995 L 258 3 28.10.1995
Gerectificeerd bij:
"C1 Rectificatie, PB L 111 van 20.4.2001, blz. 31 (2100/94)1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 1
VERORDENING (EG) Nr. 2100/94 V AN DE RAAD
van 27 juli 1994
inzake het communautaire kwekersrecht
DE RAAD V AN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
inzonderheid op artikel 235,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Europees Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat planterassen specifieke problemen met zich meebrengen ten
aanzien van de eventueel toepasselijke regeling betreffende industriële
eigendom;
Overwegende dat de regelingen voor industriële eigendom voor planterassen
op communautair niveau niet geharmoniseerd zijn, en dat zij daarom onder de
wetgeving van de Lid-Staten blijven vallen, waarvan de inhoud uiteenloopt;
Overwegende dat het daarom passend is een communautaire regeling in het
leven te roepen die weliswaar naast de nationale regelingen bestaat, maar hetniettemin mogelijk maakt industriële-eigendomsrechten toe te kennen die inde hele Gemeenschap geldig zijn;
Overwegende dat het passend is dat de tenuitvoerlegging en toepassing van
deze communautaire regeling niet geschiedt door de autoriteiten van deLid-Staten, maar door een communautair bureau met rechtspersoonlijkheid,
namelijk het „Communautair Bureau voor Planterassen”;
Overwegende dat in de regeling ook rekening moet worden gehouden met de
ontwikkelingen op het gebied van de kweektechniek, inclusief de bio-
technologie; dat, ten einde het kweken en ontwikkelen van nieuwe rassen testimuleren, aan alle kwekers een betere bescherming moet worden gebodendan momenteel het geval is, zonder dat evenwel de toegankelijkheid van de
beschermde rassen, zowel in het algemeen als met betrekking tot bepaalde
kweektechnieken, op onverantwoorde wijze wordt belemmerd;
Overwegende dat de rassen van alle botanische geslachten en soorten voor
bescherming in aanmerking moeten komen;
Overwegende dat, om voor bescherming in aanmerking te komen, de rassen
aan internationaal erkende eisen moeten voldoen, namelijk onderscheidbaar-
heid, homogeniteit, bestendigheid en nieuwheid, en van een voorgeschrevenrasbenaming moeten zijn voorzien;
Overwegende dat het voor een behoorlijke werking van de regeling belangrijk
is een definitie van het begrip „ras” vast te stellen;
Overwegende dat deze definitie niet bedoeld is om de definities te wijzigen
die eventueel zijn vastgesteld met betrekking tot industriële-eigendoms-
rechten, met name het octrooirecht, noch om de wetgeving inzake het al danniet voor bescherming in aanmerking komen van produkten, inclusief planten
en plantemateriaal, of van procédés in het kader van die andere industriële-
eigendomsrechten te doorkruisen of afbreuk te doen aan de toepasbaarheidervan;
Overwegende dat het evenwel zeer wenselijk is dat voor beide gebieden een
gemeenschappelijke definitie geldt; dat derhalve pogingen in internationaalverband om een gemeenschappelijke definitie vast te stellen dienen te wordengesteund;
Overwegende dat voor het verlenen van communautaires kwekersrecht de
belangrijkste eigenschappen van het ras moeten worden geëvalueerd; dat dezeeigenschappen evenwel niet noodzakelijkerwijze verband moeten houden met
het economisch belang ervan;!B
(1) PB nr. C 244 van 28. 9. 1990, blz. 1, en PB nr. C 113 van 23. 4. 1993, blz. 7.
(2) PB nr. C 67 van 16. 3. 1992, blz. 148, en PB nr. C 305 van 23. 11. 1992, blz. 55.
(3) PB nr. C 60 van 8. 3. 1991, blz. 45.1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 2
Overwegende dat de regeling ook duidelijk moet maken wie communautair
kwekersrecht bezit; dat in sommige gevallen dat recht niet aan één, maar aanverschillende personen gezamenlijk toekomt; dat het gerechtigd zijn tot hetindienen van een aanvraag moet worden geregeld;
Overwegende dat de regeling ook de in deze verordening gebruikte term
„houder” moet omschrijven; dat steeds wanneer de term „houder” in deze
verordening — onder meer in artikel 29, lid 5 — zonder nadere omschrijvingwordt gebruikt, de betekenis ervan wordt geacht overeen te stemmen met diein artikel 13, lid 1;
Overwegende dat, aangezien een communautair kwekersrecht in de gehele
Gemeenschap dezelfde rechtsgevolgen dient te hebben, nauwkeurig moet
worden bepaald voor welke commerciële handelingen goedkeuring van dehouder is vereist; dat de werkingssfeer van de bescherming, in vergelijkingmet de meeste nationale regelingen, moet worden verruimd tot bepaald
materiaal van het ras, teneinde rekening te houden met het handelsverkeer via
landen buiten de Gemeenschap waar geen bescherming geldt; dat evenweldoor de invoering van het beginsel van de uitputting van rechten moet worden
bereikt dat de bescherming niet onevenredig groot is;
Overwegende dat, teneinde het kweken van planten te stimuleren, in de
regeling fundamenteel de internationaal aanvaarde regel van vrije toegang tot
beschermde rassen als uitgangsras voor de ontwikkeling van nieuwe rassen ende exploitatie daarvan wordt bevestigd;
Overwegende dat in bepaalde gevallen, wanneer een nieuw ras, hoewel het
onderscheidbaar is, in wezen afgeleid is van het oorspronkelijke ras, een
bepaalde vorm van afhankelijkheid van de houder van het laatstgenoemde ras
moet worden gecreëerd;
Overwegende dat voor de uitoefening van het communautaire kwekersrecht
beperkingen dienen te gelden die in bepalingen van algemeen belang zijnvastgelegd;
Overwegende dat de vrijwaring van de landbouwproduktie daaronder
begrepen dient te zijn; dat het daartoe nodig is dat het de landbouwers in
toegestaan om de oogstprodukten onder bepaalde voorwaarden te mogengebruiken voor de voortplanting;
Overwegende dat moet worden gegarandeerd dat de voorwaarden in
communautair verband worden vastgesteld;
Overwegende dat moet worden voorzien in het verlenen van dwanglicenties
onder bepaalde omstandigheden van openbaar belang, hetgeen kan inhouden
de noodzaak om materiaal met specifieke kenmerken op de markt te brengenof om de stimulans om door te gaan met het kweken van verbeterde rassen instand te houden;
Overwegende dat het gebruik van voorgeschreven rasbenamingen verplicht
moet worden gesteld;
Overwegende dat het communautair kwekersrecht in principe een looptijd van
ten minste 25 jaar moet hebben en voor wijnstok- en boomsoorten ten minste30 jaar; dat andere gronden voor beëindiging moeten worden gepreciseerd;
Overwegende dat een communautair kwekersrecht voor de houder ervan een
vermogensbestanddeel is en dat de rol ervan met betrekking tot de
niet-geharmoniseerde wettelijke voorschriften van de Lid-Staten, met name
op civielrechtelijk vlak, derhalve moet worden verduidelijkt; dat dit ook geldtvoor de regeling van inbreuken en het afdwingen van de aanspraak opverlening van een communautair kwekersrecht;
Overwegende dat erop moet worden toegezien dat de volledige toepassing van
de beginselen van de regeling inzake het communautaire kwekersrecht niet
wordt belemmerd door de rechtsgevolgen van andere regelingen; dat daartoe,met inachtneming van de bestaande door de Lid-Staten aangegane inter-nationale verbintenissen, bepaalde voorschriften vereist zijn met betrekking
tot de verhouding tot andere industriële eigendomsrechten;
Overwegende dat absoluut moet worden nagegaan of en in welke mate de
regels voor de bescherming in het kader van andere industriële-eigendoms-rechten, met name het octrooirecht, moeten worden aangepast aan ofanderszins afgestemd op het communautaire kwekersrecht; dat daartoe
eventueel moet worden voorzien in een evenwichtige regeling aan de hand
van bijkomende communautaire wetgeving;!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 3
Overwegende dat de taken en bevoegdheden van het Communautair Bureau
voor Planterassen, met inbegrip van de Kamers van beroep, ten aanzien vanhet verlenen, het beëindigen of het controleren van een communautairkwekersrecht, en ten aanzien van de publikaties, voor zover mogelijk
gebaseerd zijn op de voor andere regelingen reeds bestaande voorschriften;
dat dit eveneens geldt voor de structuur en het huishoudelijk reglement vanhet Bureau, de samenwerking met de Commissie en de Lid-Staten, met namevia de raad van bestuur, de inschakeling van onderzoeksbureaus voor het
technisch onderzoek en, bovendien, de noodzakelijke begrotingsmaatregelen;
Overwegende dat het Bureau moet worden geadviseerd en gecontroleerd door
bovengenoemde raad van bestuur, samengesteld uit vertegenwoordigers van
de Lid-Staten en van de Commissie;
Overwegende dat het Verdrag slechts in artikel 235 bevoegdheden voor de
aanneming van de onderhavige verordening bevat;
Overwegende dat deze verordening rekening houdt met de bestaande
internationale verdragen zoals het Internationaal Verdrag tot bescherming
van kweekprodukten (UPOV -Verdrag), het Europees Octrooiverdrag of de
overeenkomst inzake de commerciële aspecten van de intellectuele-eigen-domsrechten, inclusief de handel in namaakprodukten; dat de verordeningderhalve het verlenen van een octrooi voor planterassen slechts verbiedt, voor
zover het Europees Octrooiverdrag dit ook doet, dat wil zeggen voor
planterassen als zodanig;
Overwegende dat deze verordening zo nodig zal moeten worden herzien in het
licht van de verdere ontwikkeling van de bovengenoemde verdragen,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING V ASTGESTELD:
DEEL I
ALGEMENE BEPALINGEN
Artikel 1
Communautaire bescherming voor kweekprodukten
Bij deze verordening wordt een communautaire beschermingsregeling voor
kweekprodukten ingesteld als enige en uitsluitende vorm van communautairebescherming van industriële eigendom met betrekking tot planterassen.
Artikel 2
Uniforme gelding van een communautaire bescherming voor kweek-
produkten
De communautaire beschermingsrechten voor kweekprodukten gelden in de
gehele Gemeenschap op dezelfde wijze en kunnen slechts voor dit gehele
grondgebied op uniforme wijze worden verleend, overgedragen of beëindigd.
Artikel 3
Nationale beschermingsrechten voor planterassen
Deze verordening laat het recht van de Lid-Staten om nationale bescher-
mingsrechten voor planterassen te verlenen onverlet, behoudens het bepaalde
in artikel 92, lid 1.
Artikel 4
Communautair bureau
V oor de toepassing van deze verordening wordt een Communautair Bureau
voor Planterassen opgericht, hierna „het Bureau” te noemen.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 4
DEEL II
MATERIEEL RECHT
HOOFDSTUK I
VOORSCHRIFTEN INZAKE DE VERLENING V AN HET COM-
MUNAUTAIRE KWEKERSRECHT
Artikel 5
V oorwerp van de communautaire bescherming voor kweekprodukten
1. Rassen van alle botanische geslachten en soorten, met inbegrip van onder
meer hybriden tussen geslachten of soorten, kunnen vallen onder de
communautaire bescherming voor kweekprodukten.
2. In deze verordening wordt onder „ras” verstaan een plantengroep binnen
een botanische taxon van de laagst bekende rang, welke groep ongeacht devraag of volledig wordt voldaan aan de voorwaarden voor het verlenen van
een kwekersrecht kan worden:
— gedefinieerd aan de hand van de expressie van de eigenschappen, die het
resultaat is van een bepaald genotype of een combinatie van genotypen;
— onderscheiden van elke andere plantengroep op grond van de expressie
van ten minste een van bovengenoemde eigenschappen, en
— beschouwd als een eenheid, gezien zijn geschiktheid om onveranderd te
worden vermeerderd.
3. Een plantengroep bestaat uit volledige planten of plantedelen voor zover
die delen volledige planten kunnen voortbrengen. V olledige planten en
plantedelen worden hierna „componenten” genoemd.
4. De in lid 2, eerste streepje, genoemde expressie van de eigenschappen
kan ofwel onveranderlijk zijn ofwel veranderlijk tussen componenten vandezelfde soort, mits de mate van variatie ook voortvloeit uit het genotype ofeen combinatie van genotypen.
Artikel 6
V oor bescherming in aanmerking komende rassen
De communautaire bescherming voor kweekprodukten wordt verleend voor
rassen die
a) onderscheidbaar,b) homogeen,c) bestendig end) nieuw zijn.
Bovendien moet het ras worden aangeduid met een benaming overeenkomstig
het bepaalde in artikel 63.
Artikel 7
Onderscheidbaarheid
1. Een ras wordt als onderscheidbaar aangemerkt, indien het door de
uitingsvorm van de eigenschappen, die voortvloeit uit een bijzonder genotype
of een combinatie van genotypen, duidelijk te onderscheiden is van elk anderras waarvan het bestaan op de overeenkomstig het bepaalde in artikel 51vastgestelde datum van indiening van de aanvraag algemeen bekend is.
2. Het bestaan van een ander ras wordt met name als algemeen bekend
beschouwd, indien op de overeenkomstig artikel 51 vastgestelde datum vanindiening van de aanvraag:
a) in de Gemeenschap, in een Staat of in een intergouvernementele
organisatie die op dit gebied bevoegd is, voor dat ras reeds een
kwekersrecht bestaat of het ras in een officieel rassenregister isopgenomen;!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 5
b) voor dat ras reeds een aanvraag voor het verlenen van een kwekersrecht
of tot opneming ervan in een officieel rassenregister is ingediend, mits deaanvraag intussen is ingewilligd.
In de krachtens artikel 114 op te stellen uitvoeringsbepalingen kunnen als
voorbeelden andere gevallen worden genoemd voor wat als algemeen bekendmoet worden beschouwd.
Artikel 8
Homogeniteit
Een ras wordt als homogeen aangemerkt indien het, behoudens de variatie die
mag worden verwacht van de bijzonderheden die eigen zijn aan devermeerdering ervan, voldoende homogeen is in de uitingsvorm van derelevante eigenschappen die in aanmerking worden genomen bij het
onderzoek van de onderscheidbaarheid, alsmede van andere eigenschappen
die voor de rasbeschrijving worden gebruikt.
Artikel 9
Bestendigheid
Een ras wordt als bestendig aangemerkt, indien de uitingsvorm van de
eigenschappen die in aanmerking worden genomen bij het onderzoek van de
onderscheidbaarheid, alsmede van alle andere eigenschappen die voor derasbeschrijving worden gebruikt, onveranderd blijven na achtereenvolgendevermeerderingen of, in het geval van een bijzondere vermeerderingscyclus,
aan het eind van elke cyclus van dien aard.
Artikel 10
Nieuwheid
1. Een ras wordt als nieuw aangemerkt, indien op de overeenkomstig artikel
51 vastgestelde datum van indiening van de aanvraag nog geen componentenof oogstmateriaal van het ras door of met toestemming van de kweker in de
zin van artikel 11, aan derden zijn verkocht of anderszins afgestaan, met het
oog op exploitatie van het ras:
a) eerder dan één jaar vóór bovengenoemde datum, op het grondgebied van
de Gemeenschap;
b) eerder dan vier jaar of, in het geval van bomen of wijnstokken, eerder dan
zes jaar vóór bovengenoemde datum, buiten het grondgebied van deGemeenschap.
2. Het afstaan van componenten aan een officiële instantie voor wettelijke
doeleinden, of aan anderen uit hoofde van een overeenkomst of een andererechtsverhouding uitsluitend met het oog op voortbrenging, vermeerdering,
vermenigvuldiging, conditionering of opslag, wordt niet beschouwd als
afstand aan derden in de zin van lid 1, voor zover de kweker het uitsluitendebeschikkingsrecht over deze en andere componenten behoudt en geen verdereafstand plaatsvindt. Deze vorm van afstand van componenten wordt echter
wel als afstand in de zin van lid 1 beschouwd indien deze componenten
herhaaldelijk worden gebruikt bij de voortbrenging van hybriden en indien erafstand plaatsvindt van componenten of oogstmateriaal van hybriden.
Het afstaan van componenten door een vennootschap in de zin van artikel 58,
tweede alinea, van het Verdrag aan een andere dergelijke vennootschap wordtevenmin als afstand aan derden aangemerkt indien een dezer vennootschap-
pen geheel deel uitmaakt van de andere of beide geheel deel uitmaken van een
derde dergelijke vennootschap, voor zover geen verdere afstand plaatsvindt.Deze bepaling geldt niet voor coöperatieve verenigingen.
3. Het afstaan van componenten of oogstmateriaal uit het ras, die
voortgebracht zijn uit planten die worden gekweekt voor de in artikel 15,
onder b) en c), genoemde doeleinden en die niet voor verdere vermenigvul-
diging of vermeerdering worden gebruikt, wordt niet als exploitatie van hetras aangemerkt, tenzij met het oog op die afstand wordt verwezen naar het ras.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 6
Ook wordt geen rekening gehouden met afstand indien deze hetzij gebeurt in
verband met hetzij als gevolg van het feit dat de kweker het ras heeftgepresenteerd op een officiële of officieel erkende tentoonstelling in de zinvan het Verdrag betreffende internationale tentoonstellingen, of op een
tentoonstelling in een Lid-Staat die door de Lid-Staat officieel als daarmee
gelijkwaardig is erkend.
HOOFDSTUK II
RECHTHEBBENDEN EN GERECHTIGDEN
Artikel 11
Aanspraak op communautaire bescherming voor kweekprodukten
1. De aanspraak op een communautair kwekersrecht komt toe aan de
persoon die het ras heeft gekweekt of ontdekt en ontwikkeld, of zijn
rechtverkrijgende, die hierna beiden — zowel de persoon als zijn recht-
verkrijgende — „de kweker” worden genoemd.
2. Indien twee of meer personen in samenwerking het ras hebben gekweekt
of ontdekt en ontwikkeld, hebben zij of hun respectieve rechtverkrijgenden
gezamenlijk aanspraak op een communautair kwekersrecht. Deze bepaling
geldt eveneens voor twee of meer personen in gevallen waarin één of meervan die personen het ras ontdekte(n), en de andere of anderen hetontwikkelde(n).
3. De kweker en een andere persoon of personen hebben eveneens
gezamenlijk aanspraak op een communautair kwekersrecht indien de kweker
en de andere persoon of personen schriftelijk hebben ingestemd metgezamenlijke aanspraak.
4. Indien de kweker een werknemer is, wordt de aanspraak op een
communautair kwekersrecht bepaald overeenkomstig het nationale recht dat
van toepassing is op de arbeidsovereenkomst in het kader waarvan het ras is
gekweekt of ontdekt en ontwikkeld.
5. Indien uit hoofde van de leden 2 tot en met 4 twee of meer personen
gezamenlijk aanspraak hebben op een communautair kwekersrecht kunnenéén of meer van hen de anderen schriftelijk machtigen om die aanspraak te
doen gelden.
Artikel 12
Recht op het indienen van een aanvraag om communautaire bescherming
voor kweekprodukten
1. Tot het indienen van een aanvraag voor een communautair kwekersrecht
zijn gerechtigd natuurlijke personen en rechtspersonen, alsook instanties die
volgens het op hen toepasselijke recht met een rechtspersoon wordengelijkgesteld, op voorwaarde dat zij
a) onderdaan zijn van, of hun woonplaats, zetel of vestiging hebben in, een
Lid-Staat of een andere Staat die lid is van de Unie tot bescherming van
kweekprodukten in de zin van artikel 1, punt xi), van de Akte van 1991
van het Internationaal Verdrag tot bescherming van kweekprodukten;
b) onderdaan zijn van een andere Staat zonder te voldoen aan de onder a)
genoemde vereisten inzake woonplaats, zetel of vestiging, voor zover deCommissie dit na raadpleging van de in artikel 36 bedoelde raad van
bestuur heeft bepaald. Daarbij kan als voorwaarde worden gesteld dat die
andere Staat aan onderdanen van alle Lid-Staten voor rassen vanhetzelfde botanische taxon een gelijke bescherming biedt als op grond
van deze verordening wordt geboden; de Commissie gaat na of aan deze
voorwaarde wordt voldaan.
2. Een aanvraag kan ook door twee of meer aanvragers gezamenlijk worden
ingediend.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 7
HOOFDSTUK III
RECHTSGEVOLGEN V AN HET COMMUNAUTAIRE KWEKERS-
RECHT
Artikel 13
Bevoegdheden van de houder van een recht op communautaire
bescherming voor kweekprodukten en verboden handelingen
1. Een communautair kwekersrecht heeft als rechtsgevolg dat de houder of
houders ervan, hierna „de houder” genoemd, bevoegd is, respectievelijk zijn,om de in lid 2 genoemde handelingen te verrichten.
2. Onverminderd het bepaalde in de artikelen 15 en 16, is de toestemming
van de houder vereist voor de volgende handelingen met betrekking totcomponenten, of oogstmateriaal van het beschermde ras, welke componenten
of oogstmateriaal hierna alle „materiaal” worden genoemd:
a) voortbrengen of vermenigvuldigen (vermeerdering),b) het conditioneren ten behoeve van de vermeerdering,
c) te koop aanbieden,
d) verkopen of op andere wijze in de handel brengen,e) uitvoeren uit de Gemeenschap,
f) invoeren in de Gemeenschap,
g) opslaan voor een van de hierboven onder a) tot en met f) genoemde
doeleinden.
De houder kan aan zijn toestemming voorwaarden en beperkingen verbinden.
3. Lid 2 is voor oogstmateriaal slechts van toepassing indien dit werd
verkregen door het ongeoorloofde gebruik van componenten van het
beschermde ras, tenzij de houder een redelijke mogelijkheid gehad heeft
om zijn recht met betrekking tot genoemde componenten uit te oefenen.
4. In de krachtens artikel 114 op te stellen uitvoeringsbepalingen kan
worden vastgesteld dat lid 2 van het onderhavige artikel in specifieke gevallen
ook van toepassing is op produkten die rechtstreeks zijn verkregen uit
materiaal van het beschermde ras. Dit lid kan alleen van toepassing zijn indiendie produkten werden verkregen door het ongeoorloofde gebruik van
materiaal van het beschermde ras, tenzij de houder een redelijke mogelijkheid
heeft gehad om zijn recht met betrekking tot genoemd materiaal uit teoefenen. V oor zover lid 2 van toepassing is op rechtstreeks verkregenprodukten, worden deze laatste ook als „materiaal” beschouwd.
5. De leden 1 tot en met 4 zijn eveneens van toepassing met betrekking tot:
a) rassen die in wezen afgeleid zijn van het ras waarvoor een communautair
kwekersrecht is verleend, wanneer dit ras niet zelf een in wezen afgeleid
ras is,
b) rassen die op grond van het bepaalde in artikel 7 niet te onderscheiden
zijn van het beschermde ras, en
c) rassen voor de produktie waarvan herhaald gebruik van het beschermde
ras vereist is.
6. V oor de toepassing van lid 5, onder a), wordt een ras aangemerkt als in
wezen afgeleid van een ander ras, hierna „oorspronkelijke ras” te noemen,
wanneer:
a) het hoofdzakelijk is afgeleid van het oorspronkelijke ras of van een ras
dat zelf hoofdzakelijk is afgeleid van het oorspronkelijke ras,
b) het op grond van het bepaalde in artikel 7 te onderscheiden is van het
oorspronkelijke ras, en
c) het, afgezien van de afwijkingen die voortvloeien uit de afleidings-
handeling, het in wezen overeenkomt met het oorspronkelijke ras voor
wat betreft de expressie van de eigenschappen, die voortvloeit uit hetgenotype of combinatie van genotypen van het oorspronkelijke ras.
7. In de krachtens artikel 114 op te stellen uitvoeringsbepalingen kunnen de
afleidingsvormen die in elk geval onder de bepalingen van lid 6 vallen, naderworden omschreven.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 8
8. Onverminderd het bepaalde in artikel 14 en artikel 29, mag de
uitoefening van de aan een communautair kwekersrecht verbonden rechtener niet toe leiden dat inbreuk wordt gemaakt op voorschriften ter beschermingvan de openbare zedelijkheid, de openbare orde en de openbare veiligheid, de
bescherming van de gezondheid en het leven van mensen, dieren of planten,
de bescherming van het milieu, de bescherming van industriële ofcommerciële eigendom of de bescherming van de mededinging, de handelen de landbouwproduktie.
Artikel 14
Afwijking van het communautaire kwekersrecht
1. Onverminderd artikel 13, lid 2, worden landbouwers met het oog op de
bescherming van de landbouwproduktie gemachtigd om voor vermeerderings-doeleinden in het veld, op hun eigen bedrijf het produkt te gebruiken van deoogst die zij hebben verkregen door aanplanting op hun eigen bedrijf van
teeltmateriaal van een ras, hybriden of kunstmatig verkregen rassen
uitgezonderd, dat onder een communautair kwekersrecht valt.
2. Lid 1 is alleen van toepassing op landbouwgewassen van:a) V oedergewassen:
Cicer arietinum L . — Kekers
Lupinus luteus L. — Gele lupinen
Medicago sativa L. — Luzerne
Pisum sativum L. (partim) — Velderwten
Trifolium alexandrinum L. — Alexandrijnse klaverTrifolium resupinatum L. — Perzische klaver
Vicia faba — Veldbonen
Vicia sativa L. — V oederwikke
en, voor Portugal, Lolium multiflorum Lam. — Italiaans raaigras
b) Granen:
Avena sativa — Haver
Hordeum vulgare L. — Gerst
Oryza sativa L. — Rijst
Phalaris canariensis L. — Kanariegras
Secale cereale L. — Rogge
X Triticosecale Wittm. — Triticale
Triticum aestivum L. emend. Fiori et Paol. — Tarwe
Triticum durum Desf. — Hartweizen
Triticum spelta L. — Spelt
c) Aardappelen:
Solanum tuberosum — Aardappelen
d) Olie- en vezelhoudende gewassen:
Brassica napus L. (partim) — Koolzaad
Brassica rapa L. (partim) — Raapzaad
Linum usitatissimum — Lijnzaad met uitzondering van vlas.
3. Om uitvoering te geven aan de in lid 1 bedoelde afwijking en om de
rechtmatige belangen van de kweker en van de landbouwer te beschermen,
worden voor de inwerkingtreding van deze verordening in krachtens artikel114 op te stellen uitvoeringsbepalingen voorwaarden vastgelegd aan de handvan de volgende criteria:
— voor zover noodzakelijk voor de behoeften van het bedrijf van de
landbouwer, mag voor dit bedrijf geen kwantitatieve beperking gelden;
— het oogstprodukt mag door de landbouwer zelf of via voor hem verrichte
diensten worden verwerkt voor aanplanting, onverminderd bepaaldebeperkingen die de Lid-Staten inzake de organisatie van de verwerkingvan het oogstprodukt kunnen opleggen, met name om ervoor te zorgen
dat het produkt vóór verwerking identiek is aan het produkt na
verwerking;!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 9
— kleine landbouwers hoeven geen vergoeding aan de houder te betalen; als
kleine landbouwers worden beschouwd:
— voor de gewassen van lid 2 van dit artikel waarop Verordening (EEG)
nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni 1992 tot instelling van een
steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewas-sen (
1) van toepassing is, landbouwers die niet verbouwen op een
oppervlakte die groter is dan de oppervlakte die nodig zou zijn om
92 ton graan te produceren; voor de berekening van de oppervlakte is
artikel 8, lid 2, van genoemde verordening van toepassing;
— voor de overige in lid 2 van dit artikel genoemde gewassen,
landbouwers die voldoen aan vergelijkbare geschikte criteria.
— andere landbouwers moeten aan de houder een billijke vergoeding
betalen die aanmerkelijk lager is dan het bedrag dat in rekening wordt
gebracht voor het in licentie produceren van teeltmateriaal van hetzelfde
ras in hetzelfde gebied; deze billijke vergoeding kan in de loop van de tijdin hoogte variëren, waarbij rekening wordt gehouden met de mate waarinvoor het betrokken ras gebruik wordt gemaakt van de afwijking bedoeld
in lid 1;
— het toezicht op de naleving van het in of krachtens dit artikel bepaalde
valt onder de uitsluitende bevoegdheid van de houders; bij het
organiseren van dit toezicht kunnen zij niet voorzien in bijstand door
officiële instanties;
— relevante informatie wordt aan de houders, op hun verzoek, verstrekt door
landbouwers en loonwerkers; relevante informatie kan tevens worden
verstrekt door officiële instanties die bij het toezicht op de land-bouwproduktie betrokken zijn, indien die informatie bij de normaleuitoefening van hun taak, zonder extra werk of kosten, is verkregen. Met
betrekking tot persoonsgegevens doen deze bepalingen geen afbreuk aan
communautaire of nationale rechtsregels inzake de bescherming vanpersonen ten aanzien van de verwerking en het vrije verkeer vanpersoonsgegevens.
Artikel 15
Beperking van de rechtsgevolgen van de communautaire bescherming
voor kweekprodukten
Een communautair kwekersrecht strekt zich niet uit tot:
a) handelingen in de particuliere sfeer en zonder commerciële doeleinden;
b) handelingen voor experimentele doeleinden;c) handelingen met als doel het kweken of ontdekken en ontwikkelen van
andere rassen;
d) handelingen als bedoeld in artikel 13, leden 2 tot en met 4, met
betrekking tot die andere rassen, behalve wanneer artikel 13, lid 5, van
toepassing is, of wanneer het andere ras of het materiaal daarvan onder de
bescherming van een eigendomsrecht komt te vallen dat geenvergelijkbare bepaling bevat, en
e) handelingen waarvan het verbod inbreuk zou maken op de bepalingen
van artikel 13, lid 8, artikel 14 of artikel 29.
Artikel 16
Uitputting van de rechtsgevolgen van de communautaire bescherming
voor kweekprodukten
Het communautaire kwekersrecht strekt zich niet uit tot handelingen met
betrekking tot materiaal van het beschermde ras of van een ras dat onder debepalingen van artikel 13, lid 5, valt, dat ergens in de Gemeenschap door de!B
(1) PB nr. L 181 van 1. 7. 1992, blz. 12. Verordening laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EEG) nr. 1552/93 (PB nr. L 154 van 25. 6. 1993, blz. 19).1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 10
houder of met diens toestemming aan anderen is afgestaan, of met betrekking
tot materiaal dat uit genoemd materiaal is verkregen, tenzij die handelingen:
a) verdere vermeerdering van het betrokken ras meebrengen tenzij het
materiaal juist met het oog op die vermeerdering is afgestaan,
of
b) uitvoer van componenten naar een derde land dat geen bescherming kent
van rassen van het plantegeslacht of -soort waartoe het ras behoort,meebrengen, tenzij het uitgevoerde materiaal bestemd is voor verbruiks-
doeleinden.
Artikel 17
Gebruik van rasbenaming
1. Een ieder die op het grondgebied van de Gemeenschap componenten van
een beschermd ras of een ras dat onder de bepalingen van artikel 13, lid 5,valt, voor commerciële doeleinden aanbiedt of aan derden afstaat, is gehouden
de rasbenaming te vermelden die overeenkomstig artikel 63 is vastgesteld;
indien het een schriftelijke vermelding betreft, moet de rasbenaminggemakkelijk herkenbaar en duidelijk leesbaar zijn. Ook als er een handels-merk, handelsnaam of een soortgelijke aanduiding met de vastgestelde
rasbenaming verbonden is, moet deze benaming gemakkelijk als zodanig
herkenbaar zijn.
2. Een ieder die dergelijke handelingen met betrekking tot enig ander
materiaal van het ras verricht, is gehouden van die benaming kennis te geven
op grond van andere wettelijke bepalingen of op verzoek van een overheids-instantie, de verwerver of een andere persoon met een rechtmatig belang.
3. De leden 1 en 2 blijven ook na de beëindiging van het communautaire
kwekersrecht van toepassing.
Artikel 18
Beperking van het gebruik van de rasbenaming
1. De houder mag een recht dat is verleend met betrekking tot een
aanduiding die gelijk is aan de rasbenaming, niet gebruiken om te verhinderendat die benaming voor dat ras vrij wordt gebruikt, ook niet na beëindiging van
het communautaire kwekersrecht.
2. Derden mogen een recht dat is verleend met betrekking tot een
aanduiding die gelijk is aan de rasbenaming, slechts gebruiken om te
verhinderen dat die benaming vrij wordt gebruikt, indien dat recht is verleend
voordat de rasbenaming overeenkomstig artikel 63 werd vastgesteld.
3. Wanneer een ras onder een communautair kwekersrecht valt, dan wel in
een van de Lid-Staten of in een Lid-Staat van de Internationale Unie tot
bescherming van kweekprodukten onder een nationaal eigendomsrecht valt,
mag op het grondgebied van de Gemeenschap noch de voor dat rasvastgestelde benaming, noch een aanduiding die met die benaming kan
worden verward, gebruikt worden in samenhang met een ander ras van
dezelfde botanische soort of van een krachtens de overeenkomstig artikel 63,lid 5, gedane bekendmaking als verwant te beschouwen soort, dan wel voormateriaal van een dergelijk ras.
HOOFDSTUK IV
DUUR EN EINDE V AN DE COMMUNAUTAIRE BESCHERMING
VOOR KWEEKPRODUKTEN
Artikel 19
Duur van de communautaire bescherming voor kweekprodukten
1. De duur van het communautaire kwekersrecht loopt tot het einde van het
vijfentwintigste kalenderjaar, of voor rassen van wijnstokken en boomsoorten,
tot het einde van het dertigste kalenderjaar dat volgt op het jaar van verlening.!B
!C1
!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 11
2. De Raad kan, met gekwalificeerde meerderheid op voorstel van de
Commissie, voor specifieke geslachten of soorten deze periodes met tenhoogste vijf jaar verlengen.
3. Indien de houder bij een aan het Bureau gerichte schriftelijke verklaring
van het kwekersrecht afstand doet, vervalt de bescherming vóór het
verstrijken van de in lid 1 genoemde of de overeenkomstig lid 2 vastgesteldeperiodes, en wel op de dag volgende op die waarop de desbetreffendeverklaring door het Bureau is ontvangen.
Artikel 20
Nietigverklaring van de communautaire bescherming voor kweekpro-
dukten
1. Het Bureau verklaart het kwekersrecht nietig, indien wordt vastgesteld
a) dat op het tijdstip van de verlening ervan de in artikel 7 of artikel 10
vastgestelde voorwaarden niet waren vervuld, of
b) dat, indien de verlening ervan voornamelijk was gebaseerd op door de
aanvrager verstrekte inlichtingen en bescheiden, op het tijdstip van deverlening ervan de in de artikelen 8 en 9 vastgestelde voorwaarden niet
waren vervuld, of
c) dat het werd verleend aan een persoon die niet daartoe gerechtigd is,
tenzij het wordt overgedragen aan degene die daartoe gerechtigd is.
2. Indien het communautaire kwekersrecht nietig is verklaard, wordt het
geacht van de aanvang af niet de in deze verordening omschreven
rechtsgevolgen te hebben gehad.
Artikel 21
V ervallenverklaring van de communautaire bescherming voor kweek-
produkten
1. Het Bureau verklaart het communautaire kwekersrecht voor de toekomst
vervallen, indien wordt vastgesteld dat niet langer aan de voorwaarden van
artikel 8 of artikel 9 wordt voldaan. Indien wordt vastgesteld dat reeds op eentijdstip vóór de vervallenverklaring niet meer aan deze voorwaarden wasvoldaan, kan de vervallenverklaring vanaf die datum van kracht worden.
2. Het Bureau kan het communautaire kwekersrecht voor de toekomst
vervallen verklaren, indien de houder, na te zijn verzocht zulks te doen, enbinnen een door het Bureau vastgestelde termijn,
a) een van zijn verplichtingen op grond van artikel 64, lid 3, niet nakomt,
b) in het in artikel 66 bedoelde geval geen andere passende rasbenaming
voorstelt,
c) niet de rechten betaalt die voor de handhaving van de communautaire
bescherming voor kweekprodukten verschuldigd zijn, of
d) hetzij als oorspronkelijke houder, hetzij als rechtverkrijgende ten gevolge
van een overdracht overeenkomstig artikel 23, niet meer aan de in artikel12 en artikel 82 vastgestelde voorwaarden voldoet.
HOOFDSTUK V
DE COMMUNAUTAIRE BESCHERMING VOOR KWEEKPRODUK-
TEN ALS DEEL V AN HET VERMOGEN
Artikel 22
Gelijkstelling met nationaal recht
1. Behoudens andersluidende bepalingen in de artikelen 23 tot en met 29,
wordt het communautaire kwekersrecht als deel van het vermogen in haar
geheel en voor het gehele grondgebied van de Gemeenschap beschouwd alseen recht gelijkwaardig met een eigendomsrecht van de Lid-Staat waar
a) volgens de inschrijving in het register van communautaire kwekers-
rechten de houder op het betrokken tijdstip zijn woonplaats, zijn zetel ofeen vestiging had, of!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 12
b) indien niet aan het bepaalde onder a) is voldaan, de eerste in voornoemd
register ingeschreven gemachtigde van de houder op het tijdstip van deinschrijving zijn woonplaats, zijn zetel of een vestiging had.
2. In de andere dan de in lid 1 bedoelde gevallen, is de in de zin van lid 1
bedoelde Lid-Staat die waar het Bureau zijn zetel heeft.
3. Indien voor de houder of diens gemachtigde een woonplaats, een zetel of
een vestiging in meer dan één Lid-Staat in het in lid 1 bedoelde register zijningeschreven, wordt voor de toepassing van lid 1 de eerst ingeschrevenwoonplaats of zetel in aanmerking genomen.
4. Indien twee of meer personen gezamenlijk als houder in het in lid 1
bedoelde register zijn ingeschreven, wordt voor de toepassing van lid 1, onder
a), diegene van hen in aanmerking genomen welke naar volgorde van de
inschrijving als eerste aan de voorwaarden voldoet. Indien geen van hen aanhet bepaalde in lid 1, onder a), voldoet, is lid 2 van toepassing.
Artikel 23
Overdracht
1. Een communautair kwekersrecht kan worden overgedragen aan een of
meer rechtsopvolgers.
2. Een communautair kwekersrecht kan alleen worden overgedragen aan
rechtsopvolgers die aan de in artikel 12 en artikel 82 vastgestelde
voorwaarden voldoen. De overdracht moet schriftelijk worden vastgelegd en
moet worden ondertekend door de partijen bij de overeenkomst, tenzij deoverdracht het resultaat is van een rechterlijke beslissing of andere,rechtsprocedures afsluitende instrumenten. In alle andere gevallen is de
overdracht ongeldig.
3. Onverminderd artikel 100, laat een overdracht de vóór de datum van de
overdracht door derden verkregen rechten onverlet.
4. Een overdracht geldt eerst ten aanzien van het Bureau en kan eerst aan
derden worden tegengeworpen, en wel slechts in de omvang die uit de in de
uitvoeringsbepalingen bedoelde bescheiden blijkt, nadat hij in het register van
de communautaire bescherming voor kweekprodukten is ingeschreven. Deoverdracht die nog niet in het register is ingeschreven, kan evenwel worden
tegengeworpen aan derden die na de datum van de overdracht rechten hebben
verkregen, maar bij de verkrijging van die rechten kennis hadden van deoverdracht.
Artikel 24
Executie
Ten aanzien van een communautair kwekersrecht kunnen executiemaatregelen
worden getroffen, alsmede voorlopige of bewarende maatregelen in de zin van
artikel 24 van het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de
tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, onder-tekend in Lugano op 16 september 1988, hierna het „Verdrag van Lugano” tenoemen.
Artikel 25
Faillissementsprocedure en soortgelijke procedures
Totdat ter zake gemeenschappelijke bepalingen tussen de Lid-Staten in
werking treden, kan een communautair kwekersrecht slechts in een faillisse-mentsprocedure of een soortgelijke procedure worden betrokken in deLid-Staat waar deze procedure het eerst werd ingeleid in de zin van de
nationale wetgeving of de ter zake geldende verdragen.
Artikel 26
De aanvraag om communautaire bescherming voor kweekprodukten als
deel van het vermogen
De artikelen 22 tot en met 25 zijn van toepassing op aanvragen voor
communautaire kwekersrechten. In het kader van die aanvragen worden de
verwijzingen in die artikelen naar het register van communautaire kwekers-
rechten beschouwd als verwijzingen naar het register van de aanvragen totverlening van communautaire kwekersrechten.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 13
Artikel 27
Contractuele licenties
1. Communautaire kwekersrechten kunnen geheel of gedeeltelijk het
onderwerp zijn van contractuele licenties. Een licentie kan al dan niet
exclusief zijn.
2. De houder kan de uit het communautaire kwekersrecht voortvloeiende
rechten inroepen tegen een licentiehouder die zich niet houdt aan een van de
overeenkomstig lid 1 aan de licentie verbonden beperkingen.
Artikel 28
Gemeenschappelijk recht
In geval van een gemeenschappelijk communautair kwekersrecht zijn de
artikelen 22 tot en met 27 van overeenkomstige toepassing op het respectieveaandeel van de mederechthebbende(n), voor zover deze aandelen vaststaan.
Artikel 29
Dwanglicenties
1. Dwanglicenties worden door het Bureau aan een of meer personen
verleend op verzoek van die persoon/personen, doch uitsluitend om redenenin verband met het openbaar belang en na raadpleging van de raad van
bestuur.
2. Op verzoek van een Lid-Staat, van de Commissie of van een in
communautair verband opgerichte en door de Commissie geregistreerdeorganisatie, kan een dwanglicentie worden verleend, aan hetzij een categorievan personen die voldoen aan specifieke eisen, hetzij een of meer personen in
een of meer Lid-Staten of in de gehele Gemeenschap. Zij kan uitsluitend om
redenen in verband met het openbaar belang en met toestemming van de raadvan bestuur worden verleend.
3. Het Bureau stelt bij de verlening van de dwanglicentie de aard van de
handelingen en de redelijke voorwaarden alsmede de in lid 2 genoemde
specifieke eisen vast. Bij de vaststelling van de redelijke voorwaarden wordtrekening gehouden met de belangen van een houder van een kwekersrecht diezou worden benadeeld door de verlening van de dwanglicentie. De redelijke
voorwaarden kunnen een eventuele tijdslimiet omvatten alsmede de betaling
van een passende royalty aan de houder bij wijze van billijke vergoeding, enkunnen de houder bepaalde verplichtingen opleggen waaraan moet wordenvoldaan om de dwanglicentie te kunnen gebruiken.
4. Telkens aan het einde van een termijn van een jaar, vanaf het moment
waarop de dwanglicentie is verleend en vóór bovengenoemde eventuele
tijdslimiet, kan elke betrokken partij bij de procedure om vervallenverklaringof wijziging van de verleningsbeslissing verzoeken. Grond tot een dergelijk
verzoek kan slechts zijn dat zich in de omstandigheden die ten tijde van het
nemen van de beslissing bepalend waren, inmiddels een verandering heeftvoorgedaan.
5. Op verzoek wordt de dwanglicentie verleend aan de houder voor een
hoofdzakelijk afgeleid ras indien aan de criteria van lid 1 is voldaan. De in lid
3 bedoelde redelijke voorwaarden omvatten de betaling van een passende
royalty als billijke vergoeding aan de houder van het oorspronkelijke ras.
6. In de krachtens artikel 114 op te stellen uitvoeringsbepalingen kunnen
bepaalde gevallen worden genoemd als voorbeelden van openbaar belang alsbedoeld in lid 1 en voorts nadere regels worden vastgesteld voor de toepassing
van bovenstaande leden.
7. Met betrekking tot een communautaire bescherming voor kweekproduk-
ten kunnen door de Lid-Staten geen dwanglicenties worden verleend.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 14
DEEL III
HET COMMUNAUTAIR BUREAU VOOR PLANTERASSEN
HOOFSTUK I
ALGEMENE BEPALINGEN
Artikel 30
Rechtspositie, diensten
1. Het Bureau is een orgaan van de Gemeenschap en heeft rechts-
persoonlijkheid.
2. Het Bureau heeft in elke Lid-Staat de ruimste handelingsbevoegdheid die
door de wetgeving van die Staat aan rechtspersonen wordt toegekend. Het kan
met name roerend en onroerend goed verwerven of vervreemden en in rechte
optreden.
3. Het Bureau wordt vertegenwoordigd door zijn voorzitter.
4. Met toestemming van de raad van bestuur als bedoeld in artikel 36 kan
het Bureau bepaalde taken door nationale organen laten uitvoeren of daartoe
in de Lid-Staten, mits deze daarvoor toestemming verlenen, eigen dienstenoprichten.
Artikel 31
Personeel
1. De bepalingen van het Statuut van de ambtenaren van de Europese
Gemeenschappen, de Regeling welke van toepassing is op de anderepersoneelsleden van de Europese Gemeenschappen, en van de door de
Instellingen van de Europese Gemeenschappen in onderlinge overeenstem-
ming vastgestelde regelingen tot uitvoering van deze bepalingen gelden voorhet personeel van het Bureau, onverminderd de toepassing van artikel 47 opde leden van de Kamers van beroep.
2. Onverminderd het bepaalde in artikel 43, oefent het Bureau ten aanzien
van zijn personeel de bevoegdheden uit die door het Statuut en de Regeling
welke van toepassing is op de andere personeelsleden, aan het tot aanstelling
bevoegde gezag zijn toegekend.
Artikel 32
V oorrechten en immuniteiten
Het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese
Gemeenschappen is op het Bureau van toepassing.
Artikel 33
Aansprakelijkheid
1. De aansprakelijkheid uit overeenkomst van het Bureau wordt bepaald
door het recht dat op de betrokken overeenkomst van toepassing is.
2. Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is bevoegd om
uitspraak te doen krachtens alle arbitragebedingen, vervat in een door het
Bureau gesloten overeenkomst.
3. Ter zake van de aansprakelijkheid buiten overeenkomst vergoedt het
Bureau overeenkomstig de algemene beginselen die aan de rechtsstelsels vande Lid-Staten gemeen zijn, de schade die door zijn diensten of personeels-leden in de uitoefening van hun functie is veroorzaakt.
4. Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is bevoegd om
kennis te nemen van geschillen over de vergoeding van schade als bedoeld in
lid 3.
5. De persoonlijke aansprakelijkheid van de persooneelsleden jegens het
Bureau wordt geregeld in de bepalingen van het Statuut of van de Regelingdie op hen van toepassing is.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 15
Artikel 34
Talen
1. De bepalingen die zijn vastgelegd bij Verordening nr. 1 van 15 april
1958 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische
Gemeenschap (1), zijn op het Bureau van toepassing.
2. Tot het Bureau gerichte aanvragen, voor de behandeling daarvan vereiste
bescheiden en alle andere stukken moeten in een van de officiële talen van de
Europese Gemeenschappen worden ingediend.
3. Bij procedures voor het Bureau, als omschreven in de krachtens artikel
114 vast te stellen uitvoeringsbepalingen, hebben de betrokken partijen hetrecht schriftelijk en mondeling te procederen in een van de officiële talen vande Europese Gemeenschappen met vertaling en, bij mondelinge behandeling,
simultaanvertolking naar ten minste de andere officiële talen van de Europese
Gemeenschappen die worden gekozen door enige andere bij de procedurebetrokken partij. De uitoefening van deze rechten brengt geen specifiekekosten voor de partijen bij de procedure met zich.
4. De voor de werking van het Bureau vereiste vertaaldiensten worden in
beginsel verstrekt door het Vertaalbureau van de organen van de Unie.
Artikel 35
Beslissingen van het Bureau
1. Beslissingen van het Bureau worden, voor zover zij niet uit hoofde van
artikel 72 aan de Kamer van beroep zijn voorbehouden, genomen door of
onder het gezag van de voorzitter van het Bureau.
2. Beslissingen uit hoofde van artikel 20, 21, 29, 59, 61, 62, 63, 66 of 100,
lid 2, worden genomen door een comité bestaande uit drie personeelsleden
van het Bureau. De kwalificaties van de leden van een dergelijk comité, de
bevoegdheden van de individuele leden in de voorbereidende fase van debeslissingen, de stemprocedures en de rol van de voorzitter in een dergelijkcomité worden bepaald overeenkomstig de op grond van artikel 114 vast te
stellen uitvoeringsbepalingen. V oor het overige zijn de leden van een dergelijk
comité bij hun beslissingen niet aan instructies gebonden.
3. Andere beslissingen van de voorzitter dan de in lid 2 bedoelde kunnen,
indien zij niet door de voorzitter genomen worden, door een personeelslid van
het Bureau genomen worden aan wie deze bevoegdheid gedelegeerd isovereenkomstig artikel 42, lid 2, onder h).
HOOFDSTUK II
DE RAAD V AN BESTUUR
Artikel 36
Oprichting en bevoegdheden
1. Er is een raad van bestuur die met het Bureau verbonden is. De raad van
bestuur heeft naast de bevoegdheden die hem worden toegekend in andere
bepalingen van deze verordening of in de bepalingen bedoeld in de artikelen
113 en 114, ten opzichte van het Bureau de hieronder vastgesteldebevoegdheden:
a) De raad van bestuur adviseert over de aangelegenheden die onder de
bevoegdheid van het Bureau vallen of geeft te dien aanzien algemenerichtsnoeren.
b) De raad van bestuur bestudeert het door de voorzitter opgestelde verslag
over de werkzaamheden en controleert de werkzaamheden van het Bureauop basis van deze studie en andere verkregen informatie.
c) De raad van bestuur bepaalt op voorstel van het Bureau het aantal comités
als bedoeld in artikel 35, de werkverdeling en de duur van hunrespectieve functies of geeft ter zake algemene richtsnoeren.
d) De raad van bestuur kan regels voor werkmethoden van het Bureau
vaststellen.!B
(1) PB nr. 176 van 6. 10. 1958, blz. 358/58. Verordening laatstelijk gewijzigd bij de
Akte van Toetreding van 1985.1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 16
e) De raad van bestuur kan, overeenkomstig artikel 56, lid 2, testricht-
snoeren vaststellen.
2. V oorts— kan de raad van bestuur het Bureau of de Commissie adviseren of om
informatie vragen wanneer hij dit nodig acht,
— kan de raad van bestuur de overeenkomstig artikel 42, lid 2, onder g), de
bij hem ingediende ontwerp-voorstellen al dan niet met wijzigingen aande Commissie doorzenden, alsook eigen ontwerp-voorstellen totwijziging van deze verordening, van de in de artikelen 113 en 114
bedoelde bepalingen en van elke andere regeling betreffende het
communautaire kwekersrecht bij de Commissie indienen,
— dient de raad van bestuur geraadpleegd te worden uit hoofde van de
artikelen 113, lid 4, en 114, lid 3,
— vervult de raad van bestuur de taken in verband met de begroting van het
Bureau als bedoeld in de artikelen 109, 111 en 112.
Artikel 37
Samenstelling
1. De raad van bestuur bestaat uit een vertegenwoordiger van elke Lid-Staat,
een vertegenwoordiger van de Commissie, en voor elke vertegenwoordigereen plaatsvervanger.
2. De leden van de raad van bestuur kunnen, met inachtneming van het
bepaalde in zijn reglement van orde, een beroep doen op adviseurs of
deskundigen.
Artikel 38
V oorzitterschap
1. De raad van bestuur kiest uit zijn leden een voorzitter en een
plaatsvervangend voorzitter. Indien de voorzitter verhinderd is, treedt deplaatsvervangend voorzitter ambtshalve in zijn plaats.
2. De ambtstermijn van de voorzitter en de plaatsvervangend voorzitter
verstrijkt bij beëindiging van hun respectieve ambtstermijn als lid van de raad
van bestuur. Onverminderd deze bepaling bedraagt de ambtstermijn van devoorzitter en de plaatsvervangend voorzitter drie jaar, tenzij voor het eind vandeze periode een nieuwe voorzitter of plaatsvervangend voorzitter wordt
gekozen. Zij kunnen worden herbenoemd.
Artikel 39
V ergaderingen
1. De raad van bestuur wordt door de voorzitter in vergadering bijeen-
geroepen.
2. Behoudens andersluidend besluit van de raad van bestuur, neemt de
voorzitter van het Bureau aan de beraadslagingen deel. Hij heeft geenstemrecht.
3. De raad van bestuur houdt eenmaal per jaar een gewone vergadering.
Bovendien komt hij bijeen op initiatief van zijn voorzitter of op verzoek vande Commissie of van een derde van de Lid-Staten.
4. De raad van bestuur stelt zijn reglement van orde vast en kan in
overeenstemming daarmee comités oprichten die onder zijn gezag staan.
5. De raad van bestuur kan waarnemers op zijn vergaderingen uitnodigen.
6. Het Bureau neemt het secretariaat van de raad van bestuur waar.
Artikel 40
Plaats van bijeenkomst
De raad van bestuur vergadert ten zetel van de Commissie, van het Bureau of
van een onderzoeksbureau. De bijzonderheden worden in het reglement vanorde geregeld.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 17
Artikel 41
Wijze van stemmen
1. Onverminderd het bepaalde in lid 2 neemt de raad van bestuur zijn
besluiten met gewone meerderheid van de vertegenwoordigers van de
Lid-Staten.
2. V oor de besluiten die de raad van bestuur op grond van artikel 12, lid 1,
onder b), artikel 29, artikel 36, lid 1, onder a), b), e) en f), artikel 43, artikel
47, artikel 109, lid 3, en artikel 112 neemt, is een meerderheid van drie vierdevan de vertegenwoordigers van de Lid-Staten vereist.
3. Elke Lid-Staat heeft één stem.
4. De besluiten van de raad van bestuur zijn niet verbindend in de zin van
artikel 189 van het Verdrag.
HOOFDSTUK III
DE LEIDING V AN HET BUREAU
Artikel 42
Taken en bevoegdheden van de voorzitter
1. De leiding van het Bureau berust bij de voorzitter.
2. De voorzitter heeft daartoe met name de volgende taken en bevoegdhe-
den:
a) hij neemt alle maatregelen, met inbegrip van het geven van interne
administratieve instructies en het openbaar maken van mededelingen, die
nodig zijn om het Bureau te doen functioneren overeenkomstig de
bepalingen van deze verordening, de in de artikelen 113 en 114 bedoeldebepalingen, en de uit hoofde van artikel 36, lid 1, door de raad vanbestuur vastgestelde regels of richtsnoeren;
b) hij legt jaarlijks een verslag over de werkzaamheden voor aan de
Commissie en aan de raad van bestuur;
c) hij oefent ten aanzien van het personeel de in artikel 31, lid 2, bedoelde
bevoegdheden uit;
d) hij legt de in artikel 36, lid 1, onder d), en artikel 47, lid 2, bedoelde
voorstellen voor;
e) hij stelt overeenkomstig artikel 109, lid 1, de raming van ontvangsten en
uitgaven van het Bureau op en voert de begroting van het Bureau uit
overeenkomstig artikel 110;
f) hij verschaft de informatie waarom de raad van bestuur uit hoofde van
artikel 36, lid 2, eerste streepje, verzoekt;
g) hij kan bij de raad van bestuur ontwerpen indienen tot wijziging van deze
verordening, van de bepalingen bedoeld in de artikelen 113 en 114,alsook van elke andere regeling betreffende de communautaire
bescherming voor kweekprodukten;
h) hij kan zijn bevoegdheden aan andere leden van het personeel van het
Bureau delegeren overeenkomstig de in de artikelen 113 en 114 bedoelde
bepalingen.
3. De voorzitter wordt bijgestaan door een of meer vice-voorzitters.
Wanneer de voorzitter door ziekte of anderszins verhinderd is, neemt de
vice-voorzitter of een van de vice-voorzitters zijn plaats in overeenkomstig de
door de raad van bestuur in de voorschriften of richtsnoeren uit hoofde vanartikel 36, lid 1, vastgestelde procedure.
Artikel 43
Benoeming van hogere functionarissen
1. De voorzitter van het Bureau wordt door de Raad benoemd uit een lijst
van kandidaten, die door de Commissie wordt voorgesteld nadat zij het adviesvan de raad van bestuur heeft ingewonnen. De voorzitter kan, op voorstel van
de Commissie, door de raad worden ontslagen nadat het advies van de raad
van bestuur is ingewonnen.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 18
2. De voorzitter wordt benoemd voor een ambtstermijn van ten hoogste vijf
jaar. Hij kan worden herbenoemd.
3. De vice-voorzitter of vice-voorzitters van het Bureau wordt of worden
overeenkomstig het bepaalde in de leden 1 en 2, en na raadpleging van de
voorzitter benoemd of ontslagen.
4. De Raad oefent het tuchtrechtelijke toezicht uit op de in de leden 1 en 3
bedoelde functionarissen.
Artikel 44
Rechtmatigheidstoezicht
1. De Commissie controleert de rechtmatigheid van handelingen van de
voorzitter waarvoor in het Gemeenschapsrecht niet in een rechtmatigheids-
toezicht door een andere instelling is voorzien, alsmede de rechtmatigheid van
de handelingen van de raad van bestuur inzake de begroting van het Bureau.
2. De Commissie eist dat elke onrechtmatige handeling als bedoeld in lid 1,
wordt gewijzigd of ingetrokken.
3. Elke uitdrukkelijke of impliciete in lid 1 bedoelde handeling kan door
elke Lid-Staat, door elk lid van de raad van bestuur en door elke anderepersoon welke door die handeling rechtstreeks en individueel wordt geraakt,
aan de Commissie worden voorgelegd teneinde op haar rechtmatigheid te
worden getoetst. Het daartoe strekkende verzoek moet bij de Commissieworden ingediend binnen twee maanden nadat de betrokkene van de
handeling kennis heeft gekregen. Binnen twee maanden neemt de Commissie
een beslissing en deelt deze mee.
HOOFDSTUK IV
DE KAMERS V AN BEROEP
Artikel 45
Oprichting en bevoegdheden
1. Binnen het Bureau worden een of meer Kamers van beroep opgericht.
2. De Kamer of Kamers van beroep is (zijn) bevoegd te beslissen over het
beroep tegen beslissingen als bedoeld in artikel 67.
3. De Kamer of Kamers van beroep komt (komen) bijeen wanneer dat nodig
is. Het aantal Kamers van beroep en de werkverdeling worden in de
uitvoeringsbepalingen overeenkomstig artikel 113 vastgesteld.
Artikel 46
Samenstelling van de Kamers van beroep
1. Een Kamer van beroep bestaat uit een voorzitter en twee andere leden.
2. De voorzitter kiest per geval de andere leden en hun respectieve
plaatsvervangers uit de overeenkomstig artikel 47, lid 2, opgestelde lijst van„gekwalificeerde leden”.
3. Wanneer de Kamer van beroep van mening is dat de aard van het beroep
zulks vereist, kan deze voor dit geval twee extra leden van bovengenoemdelijst oproepen.
4. De voor een lid van elke Kamer van beroep vereiste kwalificaties, de
bevoegdheden van de individuele leden in de voorbereidende fase van debeslissingen en de stemprocedures worden in de uitvoeringsbepalingenovereenkomstig artikel 113 vastgesteld.
Artikel 47
Onafhankelijkheid van de leden van de Kamers van beroep
1. De voorzitters van de Kamers van beroep en hun respectieve plaats-
vervangers worden door de Raad benoemd uit een lijst van kandidaten voor
elke voorzitter en elke plaatsvervanger, die door de Commissie wordt
voorgesteld nadat het advies van de raad van bestuur is ingewonnen. Deambtstermijn bedraagt vijf jaar. Zij kunnen worden herbenoemd.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 19
2. De andere leden van de Kamers van beroep zijn die welke uit hoofde van
artikel 46, lid 2, voor een termijn van vijf jaar gekozen zijn uit een lijst vangekwalificeerde leden die op voorstel van het Bureau door de raad vanbestuur is vastgesteld. De lijst wordt vastgesteld voor een termijn van vijf jaar.
Deze termijn kan voor de gehele lijst of een deel daarvan worden verlengd.
3. De leden van de Kamers van beroep zijn onafhankelijk. Zij zijn bij het
nemen van hun beslissingen aan generlei aanwijzingen gebonden.
4. De leden van de Kamers van beroep mogen geen lid zijn van de in artikel
35 bedoelde comités, noch andere functies vervullen in het Bureau. De functie
van leden van de Kamers van beroep mag een deeltijdfunctie zijn.
5. De leden van de Kamers van beroep kunnen niet van hun ambt worden
ontheven, respectievelijk van de lijst worden afgevoerd gedurende dedaarvoor geldende termijnen, tenzij daarvoor zwaarwegende redenen zijn enhet Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, op verzoek van de
Commissie, na raadpleging van de raad van bestuur een besluit dienaangaande
neemt.
Artikel 48
V erschoning en wraking
1. De leden van een Kamer van beroep mogen niet aan een beroeps-
procedure deelnemen, indien zij daarbij een persoonlijk belang hebben, daarineerder als vertegenwoordiger van een der partijen bij de procedure zijnopgetreden, of hebben meegewerkt aan de beslissing waarmee de aan het
beroep voorafgaande procedure is afgesloten.
2. Indien een lid van een Kamer van beroep om een van de in lid 1 genoemde
redenen of om enige andere reden meent niet aan een beroepsprocedure te
kunnen deelnemen, stelt hij de Kamer van beroep daarvan in kennis.
3. De leden van een Kamer van beroep kunnen door elke partij bij de
beroepsprocedure worden gewraakt om een van de in lid 1 genoemde redenenof indien aan hun onpartijdigheid kan worden getwijfeld. De wraking is nietontvankelijk indien de partij bij de beroepsprocedure een proceshandeling
heeft verricht ofschoon zij reeds van de reden tot wraking kennis droeg.
Wraking mag niet gebaseerd zijn op de nationaliteit van de leden.
4. In de gevallen bedoeld in de leden 2 en 3 beslist de Kamer van beroep
zonder dat het betrokken lid daaraan deelneemt. V oor het nemen van debeslissing wordt het terugtredende of gewraakte lid in de Kamer van beroep
vervangen door zijn plaatsvervanger.
DEEL IV
DE PROCEDURE VOOR HET BUREAU
HOOFDSTUK I
DE AANVRAAG
Artikel 49
Indiening
1. De aanvraag voor een communautair kwekersrecht wordt naar keuze van
de aanvrager ingediend:
a) rechtstreeks bij het Bureau of
b) bij een van de diensten of nationale organen die op grond van artikel 30,
lid 4, zijn opgericht of met bepaalde taken belast, mits de aanvrager het
Bureau binnen twee weken na de indiening rechtstreeks in kennis stelt
van deze indiening.
In de uitvoeringsbepalingen die op grond van artikel 114 worden vastgesteld,
kan nader worden omschreven op welke wijze de onder b) genoemdekennisgeving moet geschieden. Wanneer wordt verzuimd om het Bureau van
een aanvraag in kennis te stellen, wordt daarmee geen afbreuk gedaan aan de
geldigheid van de aanvraag indien de aanvraag het Bureau binnen een maandna de indiening bij de dienst of het nationale orgaan bereikt.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 20
2. Indien de aanvraag bij een nationaal orgaan als bedoeld in lid 1, onder b),
wordt ingediend, zorgt dit nationaal orgaan ervoor dat de aanvraag binnentwee weken na de indiening aan het Bureau wordt doorgezonden. Hetnationale orgaan kan van de aanvrager betaling verlangen van een recht, dat
niet hoger mag zijn dan de administratieve kosten voor de inontvangstneming
en doorzending.
Artikel 50
V ereisten
1. De aanvraag voor een communautair kwekersrecht moet ten minste
bevatten:
a) een verzoek om verlening van een communautair kwekersrecht;
b) identificatie van de botanische taxon;
c) gegevens betreffende de identiteit van de aanvrager of, indien van
toepassing, van de gezamenlijke aanvragers;
d) de naam van de kweker alsook een verklaring dat voor zover de aanvrager
bekend is geen andere personen bij het kweken, of ontdekken enontwikkelen, van het ras betrokken zijn geweest; indien de aanvrager niet
de kweker is, of niet de enige kweker, dient hij de nodige bewijsstukken
voor te leggen hoe hij aanspraken op verlening van het communautairekwekersrecht heeft verkregen;
e) een voorlopige omschrijving van het ras;
f) een technische beschrijving van het ras;
g) de geografische oorsprong van het ras;
h) de bewijzen van aanstelling van een eventuele vertegenwoordiger voor de
procedure;
i) bijzonderheden over eventuele eerdere verhandeling van het ras;
j) bijzonderheden over een eventuele andere aanvraag die is ingediend in
verband met het ras.
2. Bijzonderheden met betrekking tot de voorwaarden bedoeld in lid 1, met
inbegrip van het verstrekken van nadere gegevens, kunnen worden vastgelegdin de uitvoeringsbepalingen uit hoofde van artikel 114.
3. De aanvrager dient een benaming van het ras voor te stellen, die bij de
aanvraag kan worden gevoegd.
Artikel 51
Datum van aanvraag
Met betrekking tot de verlening van een communautair kwekersrecht is de
datum van aanvraag de dag waarop de daartoe strekkende geldige aanvraagovereenkomstig artikel 49, lid 1, onder a), door het Bureau of overeenkomstigartikel 49, lid 1, onder b), door een dienst of een nationaal orgaan ontvangen
is, mits ze overeenstemt met artikel 50, lid 1, en de uit hoofde van artikel 83
verschuldige rechten binnen een door het Bureau aan te geven termijn betaaldzijn.
Artikel 52
Het recht van voorrang
1. Het recht van voorrang van een aanvraag wordt bepaald op grond van de
datum van ontvangst van de aanvraag. Wanneer verscheidene aanvragen opdezelfde dag zijn ingediend wordt de voorrang bepaald op grond van de
volgorde van ontvangst indien deze kan worden vastgesteld. Zo niet dan
hebben zij dezelfde voorrang.
2. Indien de aanvrager of zijn rechtsvoorganger in een Lid-Staat of een
andere Staat die lid is van de Internationale Unie tot bescherming van
kweekprodukten, bescherming voor het ras heeft aangevraagd en de datumvan aanvraag binnen 12 maanden na de dag van indiening van de vroegereaanvraag is gelegen, heeft de aanvrager voor de aanvraag om een
communautair kwekersrecht recht op voorrang voor de vroegere aanvraag,
mits deze op de datum van aanvraag nog geldig is.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 21
3. Het recht van voorrang heeft tot gevolg dat voor de toepassing van de
artikelen 7, 10 en 11 de datum van indiening van de vroegere aanvraag zalworden beschouwd als de datum van aanvraag om het communautairekwekersrecht.
4. Het bepaalde in de leden 2 en 3 is eveneens van toepassing op vroegere
aanvragen die in een andere Staat zijn ingediend, mits ten aanzien van die
Staat op de datum van aanvraag om het communautaire kwekersrecht aan devoorwaarde van artikel 12, lid 1, onder b), tweede zin, is voldaan.
5. Een beroep op een voorrang voorafgaand aan de voorrang als bedoeld in
lid 2 vervalt, indien de aanvrager niet binnen drie maanden na de datum van
aanvraag afschriften van de vroegere aanvraag, die door de ter zake van die
aanvraag bevoegde instanties voor eensluidend zijn gewaarmerkt, aan hetBureau overlegt. Als de vroegere aanvraag niet in een van de officiële talenvan de Europese Gemeenschappen is gesteld, kan het Bureau bovendien een
vertaling van die aanvraag in een van die talen eisen.
HOOFDSTUK II
HET ONDERZOEK
Artikel 53
Formeel onderzoek van de aanvraag
1. Het Bureau onderzoekt:
a) of de aanvraag overeenkomstig artikel 49 is ingediend;
b) of de aanvraag voldoet aan de voorwaarden van artikel 50 en aan die van
de uitvoeringsbepalingen in het kader van dat artikel;
c) of, indien van toepassing, het beroep op voorrang voldoet aan het
bepaalde in artikel 52, leden 2, 4 en 5, en
d) of de op grond van artikel 83 verschuldigde rechten zijn betaald binnen
de door het Bureau gestelde termijn.
2. Indien de aanvraag aan de voorwaarden van artikel 51, maar niet aan de
vereisten van artikel 50 voldoet, geeft het Bureau de aanvrager de gelegenheid
de vastgestelde gebreken te verhelpen.
3. Indien de aanvraag niet aan de voorwaarden van artikel 51 voldoet, stelt
het Bureau de aanvrager daarvan in kennis, of, indien dit niet mogelijk is,maakt het deze informatie bekend overeenkomstig artikel 89.
Artikel 54
Materieel onderzoek
1. Het Bureau onderzoekt of het ras overeenkomstig artikel 5 het object van
een communautair kwekersrecht kan vormen, of het ras nieuw is over-
eenkomstig artikel 10, of de aanvrager op grond van artikel 12 gerechtigd is
tot het indienen van een aanvraag en of aan de voorwaarden van artikel 82voldaan is. Het Bureau onderzoekt eveneens of de voorgestelde rasbenamingop grond van artikel 63 geschikt is. Het kan daarbij een beroep doen op de
diensten van andere organen.
2. De eerste aanvrager wordt geacht aanspraak te maken op het
communautaire kwekersrecht overeenkomstig artikel 11. Dit is niet vantoepassing wanneer, alvorens een besluit over de aanvraag wordt genomen,het Bureau ervan op de hoogte is dat, of uit een definitieve uitspraak met
betrekking tot een opeising van de aanspraak op het communautaire
kwekersrecht uit hoofde van artikel 98, lid 4, blijkt dat de eerste aanvragerer geen aanspraak op heeft of er niet alleen aanspraak op heeft. Wanneer
vastgesteld is wie rechthebbende of mederechthebbende is, mogen deze
personen of deze persoon de procedure als aanvrager of aanvragersvoortzetten.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 22
Artikel 55
Technisch onderzoek
1. Indien het Bureau bij het onderzoek overeenkomstig de artikelen 53 en
54 geen enkel beletsel voor het verlenen van een communautair kwekersrechtvaststelt, zorgt het ervoor dat het technisch onderzoek waaruit moet blijken of
aan het bepaalde in de artikelen 7, 8 en 9 is voldaan, in tenminste één
Lid-Staat wordt uitgevoerd door het bevoegde bureau dat of de bevoegdebureau die door de raad van bestuur met het technisch onderzoek van rassenvan het betrokken taxon is of zijn belast, hierna „onderzoeksbureau(s)” te
noemen.
2. Bij gebreke van een onderzoeksbureau kan het Bureau met instemming
van de raad van bestuur andere geschikte organen met deze verantwoorde-
lijkheid belasten of eigen diensten van het Bureau voor hetzelfde doel
inrichten. V oor de toepassing van de bepalingen van dit hoofdstuk wordendeze organen en diensten als onderzoeksbureaus beschouwd. Zij mogengebruik maken van de door de aanvrager ter beschikking gestelde
inrichtingen.
3. Het Bureau doet de onderzoeksbureaus overeenkomstig de uitvoerings-
bepalingen uit hoofde van artikel 114 exemplaren van de aanvraag toekomen.
4. Het Bureau bepaalt in een algemene regeling of schrijft voor elk geval
afzonderlijk voor waar, wanneer en in welke hoeveelheid en vorm het
materiaal voor het technische onderzoek en referentiemonsters ter beschik-king moeten worden gesteld.
5. Indien de aanvrager zich op grond van artikel 52, lid 2 of lid 4, op
voorrang beroept, moet hij binnen twee jaar na de datum van aanvraag alsbedoeld in artikel 51 het vereiste materiaal ter beschikking stellen en deeventueel vereiste aanvullende bescheiden overleggen. Indien de vroegere
aanvraag vóór het verstrijken van de termijn van twee jaar wordt ingetrokken
of afgewezen, kan het Bureau eisen dat de aanvrager binnen een bepaaldetermijn het materiaal ter beschikking stelt of de eventueel vereisteaanvullende bescheiden overlegt.
Artikel 56
Uitvoering van het technische onderzoek
1. Tenzij het technische onderzoek met betrekking tot naleving van de
voorwaarde van de artikelen 7 tot en met 9 anders is geregeld, telen deonderzoeksbureaus in het kader van het technische onderzoek het ras ofverrichten zij de andere vereiste onderzoekingen.
2. De uitvoering van technisch onderzoek dient in overeenstemming te zijn
met de door de raad van bestuur vastgestelde testrichtsnoeren en de door hetBureau gegeven instructies.
De onderzoeksbureaus kunnen in het kader van het technisch onderzoek met
toestemming van het Bureau een beroep doen op andere gespecialiseerde
instellingen en rekening houden met bestaande onderzoeksresultaten vandergelijke instellingen.
4. Behoudens andersluidend voorschrift van het Bureau begint elk onder-
zoeksbureau het technische onderzoek uiterlijk op het tijdstip waarop eentechnisch onderzoek in verband met een aanvraag van nationale beschermingzou zijn begonnen, indien die aanvraag zou zijn ingediend op het tijdstip
waarop de door het Bureau verzonden aanvraag bij het onderzoeksbureau is
ontvangen.
5. In het in artikel 55, lid 5, bedoelde geval begint elk onderzoeksbureau,
behoudens andersluidende bepaling van het Bureau, het technische onderzoek
uiterlijk op het tijdstip waarop een onderzoek in verband met een aanvraag om
nationale bescherming zou zijn begonnen, indien op dat tijdstip het nodigemateriaal ter beschikking zou zijn gesteld en de eventueel vereisteaanvullende bescheiden zouden zijn overgelegd.
6. De raad van bestuur kan bepalen dat voor rassen van wijnstokken en
boomsoorten het technische onderzoek op een later tijdstip mag aanvangen.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 23
Artikel 57
Onderzoeksverslag
1. De onderzoeksbureaus doen op verzoek van het Bureau of wanneer zij
van mening zijn dat het technische onderzoek voldoende resultaten heeft
opgeleverd om het ras te kunnen evalueren, een onderzoeksverslag alsook,indien zij van oordeel zijn dat aan het bepaalde in de artikelen 7, 8 en 9 isvoldaan, een beschrijving van het ras aan het Bureau toekomen.
2. Het Bureau deelt de resultaten van het technische onderzoek en de
beschrijving van het ras aan de aanvrager mee een geeft hem de gelegenheid
daarover zijn opmerkingen te maken.
3. Indien het Bureau van oordeel is dat het onderzoeksverslag geen
voldoende grondslag voor het nemen van een besluit vormt, kan het eigener
beweging, na raadpleging van de aanvrager, of op verzoek van de aanvrager,
bepalen dat een aanvullend onderzoek wordt uitgevoerd. V oor de beoordelingvan de resultaten wordt aanvullend onderzoek, tot een beslissing uit hoofdevan de artikelen 61 en 62 definitief wordt, beschouwd als deel uitmakend van
het in artikel 56, lid 1, bedoelde onderzoek.
4. Het Bureau heeft het uitsluitende beschikkingsrecht over de resultaten
van het technische onderzoek, en de onderzoeksbureaus mogen slechts mettoestemming van het Bureau die resultaten voor andere doeleinden gebruiken.
Artikel 58
Kosten van het technische onderzoek
Het Bureau betaalt de onderzoeksbureaus een in de uitvoeringsbepalingen uit
hoofde van artikel 114 vastgestelde vergoeding voor het technische onder-
zoek.
Artikel 59
Bezwaar tegen de verlening van een kwekersrecht
1. Een ieder kan tegen de verlening van een communautair kwekersrecht
schriftelijk bezwaar maken bij het Bureau.
2. Degene die bezwaar maakt, is naast de aanvrager partij in de procedure
tot verlening van een communautair kwekersrecht. Onverminderd artikel 88,hebben degenen die bezwaar maken toegang tot de documenten, met inbegripvan de in artikel 57, lid 2, bedoelde resultaten van het technisch onderzoek en
de beschrijving van het ras.
3. Bezwaar kan alleen worden gemaakt op grond van het feit dat:a) niet aan de in de artikelen 7 tot en met 11 vervatte voorwaarden is
voldaan;
b) een beletsel als bedoeld in artikel 63, lid 3 of lid 4, de vaststelling van een
voorgestelde rasbenaming in de weg staat.
4. Bezwaar kan worden gemaakt:a) vanaf de indiening van de aanvraag tot aan het moment waarop een
beslissing uit hoofde van artikel 61 of 62 genomen wordt, indien het een
bezwaar op grond van lid 3, onder a), betreft;
b) binnen drie maanden na de bekendmaking van de voorgestelde
rasbenaming op grond van artikel 89 indien het een bezwaar op grondvan lid 3, onder b), betreft.
5. De besluiten over de bezwaren kunnen tegelijkertijd met de beslissingen
uit hoofde van de artikelen 61, 62 en 63 genomen worden.
Artikel 60
V oorrang van een nieuwe aanvraag in geval van bezwaar
Wanneer een bezwaar op grond van het feit dat niet aan het bepaalde in artikel
11 is voldaan, leidt tot intrekking of afwijzing van de aanvraag tot een
communautair kwekersrecht, kan degene die bezwaar heeft gemaakt, indien
hij binnen een maand na de intrekking of binnen een maand nadat debeslissing tot afwijzing definitief is geworden, voor hetzelfde ras een!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 24
aanvraag tot een communautair kwekersrecht heeft ingediend, eisen dat
daarvoor de dag van indiening van de ingetrokken of afgewezen aanvraag alsdatum van aanvraag geldt.
HOOFDSTUK III
BESLISSINGEN
Artikel 61
Afwijzing
1. Het Bureau wijst de aanvraag om een communautair kwekersrecht af,
zodra het vaststelt dat de aanvrager:
a) nadat hem de gelegenheid is gegeven gebreken als bedoeld in artikel 53 te
verhelpen, dit niet binnen de hem toegestane termijn heeft gedaan;
b) een regeling of voorschrift als bedoeld in artikel 55, lid 4 of lid 5, niet
binnen de vastgestelde termijn is nagekomen, tenzij dit met toestemmingvan het Bureau is geschied; of
c) geen geschikte rasbenaming heeft voorgesteld overeenkomstig artikel 63.2. Het Bureau wijst de aanvraag van een communautair kwekersrecht
eveneens af, indien
a) het Bureau constateert dat niet aan de voorwaarden die het Bureau op
grond van artikel 54 moet onderzoeken, is voldaan; of
b) het Bureau op grond van de in artikel 57 bedoelde onderzoeksverslagen
van oordeel is dat niet aan het bepaalde in de artikelen 7, 8 en 9 isvoldaan.
Artikel 62
V erlening
Indien het Bureau van oordeel is dat de onderzoeksresultaten volstaan om een
beslissing over de aanvraag te nemen, verleent het het communautaire
kwekersrecht, voor zover geen beletsels als bedoeld in de artikelen 59 en 61
deze verlening in de weg staan. De beslissing bevat een officiële beschrijvingvan het ras.
Artikel 63
Rasbenaming
1. Wanneer een communautair kwekersrecht wordt verleend, keurt het
Bureau voor het betrokken ras de door de aanvrager overeenkomstig artikel50, lid 3, voorgestelde rasbenaming goed, indien het, op basis van hetovereenkomstig artikel 54, lid 1, tweede volzin, verrichte onderzoek, van
oordeel is dat de benaming geschikt is.
2. Een rasbenaming is geschikt indien er geen beletsels zijn als bedoeld in
lid 3 of lid 4.
3. Er is een beletsel voor de vaststelling van een rasbenaming wanneera) het gebruik ervan op het grondgebied van de Gemeenschap inbreuk
maakt op het oudere recht van een derde;
b) ze in het algemeen voor de gebruikers ervan moeilijk als rasbenaming
herkenbaar en hanteerbaar is;
c) ze identiek is aan of kan worden verward met een rasbenaming waaronder
in een Lid-Staat of een andere Staat die lid is van de Internationale Unietot bescherming van kweekprodukten, een ander ras van dezelfde of van
een nauw verwante soort op een officiële rassenlijst is geplaatst of
materiaal van een ander ras in de handel is gebracht, tenzij het andere rasniet meer bestaat en de rasbenaming ervan geen bijzondere betekenisheeft verkregen;
d) ze identiek is aan of kan worden verward met andere benamingen die
algemeen bij het in de handel brengen van goederen worden gebruikt ofwaarvan op grond van andere rechtsvoorschriften het gebruik vrij is;!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 25
e) ze in een van de Lid-Staten aanstootgevend kan zijn of strijdig is met de
openbare orde;
f) ze misleidend kan zijn of verwarring kan veroorzaken met betrekking tot
de eigenschappen, de waarde of de identiteit van het ras, of de identiteitvan de kweker of enige andere partij in de procedure.
4. V oorts is er een beletsel wanneer, met betrekking tot een ras dat reeds in
een officiële rassenlijst is opgenomen
a) in een van de Lid-Staten, of
b) in een Lid-Staat van de Internationale Unie tot bescherming van
kweekprodukten, of
c) in een andere Staat waarvoor bij besluit van de Gemeenschap is bepaald
dat de rassen er worden geëvalueerd overeenkomstig voorschriften die
gelijkwaardig zijn aan de voorschriften die zijn vastgesteld in derichtlijnen inzake de gemeenschappelijke rassenlijsten,
en waarvan materiaal voor commerciële doeleinden in de handel is gebracht,
indien de voorgestelde rasbenaming afwijkt van de rasbenaming die daar in de
lijst is opgenomen of wordt gebruikt, tenzij deze laatste het voorwerp is van
een beletsel in de zin van lid 3.
5. Het Bureau maakt bekend welke soorten het als „verwant” beschouwt in
de zin van lid 3, onder c).
HOOFDSTUK IV
INSTANDHOUDING V AN HET COMMUNAUTAIRE KWEKERS-
RECHT
Artikel 64
Technische controle
1. Het Bureau controleert of de rassen waarvoor communautaire kwekers-
rechten zijn verleend, in ongewijzigde vorm blijven bestaan.
2. Te dien einde wordt een technische controle verricht overeenkomstig de
artikelen 55 en 56.
3. De houder van het communautaire kwekersrecht moet het Bureau en de
onderzoeksbureaus die met de technische controle van het ras zijn belast, alleinlichtingen verstrekken die zij nodig hebben om zich een oordeel te kunnen
vormen over het voortbestaan in ongewijzigde vorm van het ras. Hij moet,
overeenkomstig de instructies van het Bureau, materiaal van het ras terbeschikking stellen, en toestaan dat wordt gecontroleerd of de nodigemaatregelen zijn genomen om het voortbestaan van het ras in ongewijzigde
vorm te waarborgen.
Artikel 65
V erslag over de technische controle
1. Het met de technische controle belaste onderzoeksbureau doet op verzoek
van het Bureau of indien het vaststelt dat het ras niet homogeen of niet
bestendig is, een verslag over zijn bevindingen aan het Bureau toekomen.
2. Indien bij de technische controle gebreken als bedoeld in lid 1 zijn
geconstateerd, stelt het Bureau de houder van de resultaten van de technische
controle in kennis en geeft het hem de gelegenheid daarover zijn opmerkingente maken.
Artikel 66
Wijziging van de rasbenaming
1. Het Bureau wijzigt een overeenkomstig artikel 63 vastgestelde rasbena-
ming, indien het van oordeel is dat ze niet of niet meer aan het bepaalde in
artikel 63 voldoet en, wanneer een ouder recht van een derde het gebruikervan in de weg staat, indien de houder met de wijziging instemt of aan de
houder of een andere persoon die tot gebruik van de rasbenaming verplicht is,
op die grond bij een in kracht van gewijsde gegane rechterlijke beslissingverbod tot gebruik van de rasbenaming is opgelegd.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 26
2. Het Bureau geeft de houder de gelegenheid een gewijzigde rasbenaming
voor te stellen, en handelt overeenkomstig artikel 63.
3. Tegen de voorgestelde gewijzigde rasbenaming kan overeenkomstig
artikel 59, lid 3, onder b), bezwaar worden gemaakt.
HOOFDSTUK V
BEROEP
Artikel 67
V oor beroep vatbare beslissingen
1. Tegen beslissingen van het Bureau, genomen op grond van de artikelen
20, 21, 59, 61, 62, 63 en 66 alsmede tegen beslissingen omtrent te betalenrechten overeenkomstig artikel 83, kosten overeenkomstig artikel 85, de
inschrijving of schrapping van gegevens in het register overeenkomstig artikel
87 en de openbare inzage overeenkomstig artikel 88, kan beroep wordeningesteld.
2. Een uit hoofde van lid 1 ingesteld beroep heeft schorsende werking. Is het
Bureau van oordeel dat de omstandigheden zulks vereisen, dan kan het
evenwel bepalen dat de betwiste beslissing niet wordt geschorst.
3. Tegen beslissingen van het Bureau op grond van de artikelen 29 en 100,
lid 2, kan beroep worden ingesteld, tenzij er op grond van artikel 74 een
rechtstreeks beroep is ingesteld. Het beroep heeft geen schorsende werking.
4. Een beslissing waarbij de procedure ten aanzien van een der partijen niet
wordt afgesloten, is slechts samen met de eindbeslissing vatbaar voor beroep,tenzij de beslissing voorziet in afzonderlijk beroep.
Artikel 68
Eisen en partijen in beroep
Onverminderd artikel 82 kan iedere natuurlijke of rechtspersoon beroep
instellen tegen een beslissing die gericht is tot deze persoon of tegen een
beslissing die, hoewel zij de vorm heeft van een tot een andere persoongerichte beslissing, de eerstgenoemde persoon rechtstreeks en individueelraakt. De partijen bij de procedure kunnen partij zijn in een beroep.
Artikel 69
Termijn en vorm
Het beroep wordt schriftelijk bij het Bureau ingesteld binnen twee maanden
na de dag waarop de beslissing is meegedeeld indien deze tot de appellant is
gericht of binnen twee maanden na de bekendmaking van de beslissing indiendaarvan aan de appellant geen kennis is gegeven; binnen vier maanden na debovengenoemde kennisgeving of bekendmaking van de beslissing moet een
schriftelijke uiteenzetting van de beroepsgronden bij het Bureau worden
ingediend.
Artikel 70
Prejudiciële herziening
1. Acht de instantie van het Bureau die de beslissing heeft voorbereid, het
beroep ontvankelijk en gegrond, dan moet het Bureau die beslissing
corrigeren. Dit geldt niet wanneer tegenover de appellant een andere partij
in de beroepsprocedure staat.
2. Wordt de beslissing niet binnen een maand na ontvangst van de
uiteenzetting van de beroepsgronden gecorrigeerd, dan
— besluit het Bureau onverwijld of het op grond van artikel 67, lid 2, tweede
zin, maatregelen zal nemen
— legt het Bureau het beroep onverwijld voor aan de Kamer van beroep.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 27
Artikel 71
Onderzoek van het beroep
1. Is het beroep ontvankelijk, dan onderzoekt de Kamer van beroep of het
beroep gegrond is.
2. Bij het onderzoek van het beroep verzoekt de Kamer van beroep de
partijen in de beroepsprocedure, zo dikwijls als nodig, om binnen vastgesteldetermijnen te antwoorden op mededelingen van de andere partijen in de
beroepsprocedure of van de Kamer zelf. De partijen in de beroepsprocedure
mogen mondeling opmerkingen maken.
Artikel 72
Beslissing over het beroep
De Kamer van beroep beslist over het beroep op basis van het overeenkomstig
artikel 71 verrichte onderzoek. De Kamer van beroep kan hetzij debevoegdheden van het Bureau uitoefenen, hetzij de zaak voor verdereafdoening naar de bevoegde instantie van het Bureau terugverwijzen. Deze
laatste is gebonden aan de beoordeling van de rechtsvragen door de Kamer
van beroep, voor zover de feiten dezelfde zijn.
Artikel 73
Beroep tegen beslissingen van de Kamers van beroep
1. Tegen de beslissingen in beroep van de Kamers van beroep kan beroep
worden ingesteld bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen.
2. Beroep kan worden ingesteld wegens onbevoegdheid, schending van
wezenlijke vormvoorschriften, schending van het Verdrag, van dezeverordening of van enige uitvoeringsregeling daarvan, dan wel wegensmisbruik van bevoegdheid.
3. Het Hof van Justitie kan de bestreden beslissing vernietigen of wijzigen.
4. Beroep kan worden ingesteld door elke partij in een procedure voor een
Kamer van beroep, die geheel of ten dele in het ongelijk is gesteld.
5. Het beroep moet bij het Hof van Justitie worden ingesteld binnen twee
maanden na kennisgeving van de beslissing van de Kamer van beroep.
6. Het Bureau neemt de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het
arrest van het Hof van Justitie.
Artikel 74
Rechtstreeks beroep
1. Tegen beslissing van het Bureau overeenkomstig de artikelen 29 en 100,
lid 2, staat rechtstreeks beroep open bij het Hof van Justitie van de EuropeseGemeenschappen.
2. Artikel 73 is van overeenkomstige toepassing.
HOOFDSTUK VI
OVERIGE PROCEDUREVOORSCHRIFTEN
Artikel 75
Motivering van de beslissingen. Recht om te worden gehoord
De beslissingen van het Bureau worden met redenen omkleed. Ze kunnen
slechts worden genomen op gronden en bewijselementen ten aanzien waarvan
de partijen in de procedure mondeling of schriftelijk hun standpunt hebben
kunnen bepalen.!B
!M1
!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 28
Artikel 76
Ambtshalve onderzoek van de feiten
In de procedure stelt het Bureau ambtshalve een onderzoek in naar de feiten in
de mate waarin zij het voorwerp zijn van onderzoek overeenkomstig deartikelen 54 en 55. Het houdt geen rekening met feiten en bewijsmiddelen dieniet binnen de door het Bureau gestelde termijn zijn aangevoerd.
Artikel 77
Mondelinge procedure
1. Het Bureau kan ambtshalve of op verzoek van een der partijen in de
procedure tot mondelinge behandeling overgaan.
2. Onverminderd lid 3 is de mondelinge procedure voor het Bureau niet
openbaar.
3. De mondelinge procedure voor de Kamer van beroep, met inbegrip van
de uitspraak, is openbaar, tenzij de betrokken Kamer van beroep anders beslistindien openbaarheid met name aan een partij in de beroepsprocedure ernstigen ongerechtvaardigd nadeel zou kunnen toebrengen.
Artikel 78
Bewijsvorming
1. In de procedure voor het Bureau zijn onder meer de volgende
bewijsmiddelen toegelaten:
a) horen van de partijen in de procedure;b) inwinnen van inlichtingen;c) overleggen van documenten of andere bewijsmiddelen;
d) getuigenverhoor;
e) deskundigenbericht;f) inspectie;g) beëdigde schriftelijke verklaringen.2. Wanneer de beslissing van het Bureau door een commissie wordt
genomen, kan deze het onderzoek van de bewijsmiddelen aan een van haarleden opdragen.
3. Indien het Bureau het nodig acht dat een partij in de procedure, een
getuige of een deskundige een mondelinge verklaring aflegt,
a) roept het deze persoon daartoe op ofb) verzoekt het overeenkomstig artikel 91, lid 2, de bevoegde rechterlijke of
andere instantie van de Staat op het grondgebied waarvan deze persoonzijn woonplaats heeft, de betrokkene te horen.
4. Wie als partij in de procedure, getuige of deskundige is opgeroepen om
voor het Bureau te verschijnen, kan het Bureau verzoeken gehoord te wordendoor een bevoegde rechterlijke of andere instantie van de Staat op hetgrondgebied waarvan hij zijn woonplaats heeft. Na ontvangst van dit verzoek
of indien aan de oproep geen gevolg is gegeven, kan het Bureau
overeenkomstig artikel 91, lid 2, de bevoegde rechterlijke of andere instantieverzoeken de betrokkene te horen.
5. Legt een partij in de procedure, getuige of deskundige voor het Bureau
een verklaring af, dan kan het Bureau, indien dit het gewenst acht dat de
verklaring onder eed of in een andere bindende vorm wordt afgelegd, debevoegde rechterlijke of andere instantie van de Staat op het grondgebiedwaarvan de betrokkene zijn woonplaats heeft, verzoeken hem onder de
daartoe vereiste voorwaarden te horen.
6. Wanneer het Bureau de bevoegde rechterljike of andere instantie verzoekt
een betrokkene te horen, kan het die instantie verzoeken het verhoor onderverband te doen plaatsvinden en een lid van het Bureau toe te staan het
verhoor van de partij in de procedure, getuige of deskundigen, bij te wonen en
deze, hetzij door tussenkomst van genoemde instantie, hetzij rechtstreeks teondervragen.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 29
Artikel 79
Betekening
Het Bureau betekent ambtshalve alle beslissingen en oproepen, alsook de
kennisgevingen en mededelingen die een termijn doen ingaan of waarvan debetrekking is voorgeschreven in andere bepalingen van deze verordening, in
bepalingen ter uitvoering van deze verordening of door de voorzitter van het
Bureau. De betekening kan geschieden door tussenkomst van de voor hetbetrokken ras bevoegde bureaus van de Lid-Staten.
Artikel 80
Herstel in de vorige toestand
1. De aanvrager van een communautair kwekersrecht, de houder of iedere
andere partij in een procedure voor het Bureau die, ondanks het betrachtenvan alle in de gegeven omstandigheden noodzakelijke waakzaamheid, niet in
staat is geweest tegenover het Bureau een termijn in acht te nemen, wordt op
verzoek in zijn rechten hersteld indien de verhindering ingevolge dezeverordening rechtstreeks het verlies van een recht of van een rechtsmiddel totgevolg heeft.
2. Het verzoek moet schriftelijk worden ingediend binnen twee maanden
nadat de verhindering is geëindigd. De nog niet verrichte handeling moet
alsnog binnen die termijn geschieden. Het verzoek is slechts ontvankelijk
binnen een jaar na het verstrijken van de niet in acht genomen termijn.
3. Het verzoek moet met redenen omkleed zijn en de feiten aanvoeren
waarop het gegrond is.
4. Dit artikel is niet van toepassing op de termijnen bedoeld in lid 2,
alsmede in artikel 52, leden 2, 4 en 5.
5. Wie in een Lid-Staat te goeder trouw materiaal van een ras waarvoor een
aanvraag tot verlening van een communautair kwekersrecht is bekendgemaaktof waarvoor een communautair kwekersrecht is verleend, heeft gebruikt of
daartoe daadwerkelijke en ernstige voorbereidingen heeft getroffen nadat ten
aanzien van de aanvraag of van het verleende communautaire kwekersrechteen verlies van een recht als bedoeld in lid 1, is ingetreden en voordat herstelin de vorige toestand heeft plaatsgevonden, mag dat gebruik in of ten behoeve
van zijn bedrijf voortzetten zonder dat hij enige vergoeding is verschuldigd.
Artikel 81
Algemene beginselen
1. In zoverre in deze verordening of in de bepalingen ter uitvoering van
deze verordening procedurevoorschriften ontbreken, past het Bureau de in de
Lid-Staten algemeen aanvaarde beginselen van procesrecht toe.
2. Artikel 48 is van overeenkomstige toepassing op personeelsleden van het
Bureau, voor zover zij betrokken zijn bij het soort beslissingen als bedoeld inartikel 67, en op personeelsleden van de onderzoeksbureaus, voor zover zijbetrokken zijn bij maatregelen ter voorbereiding van die beslissingen.
Artikel 82
V ertegenwoordiger voor de procedure
Personen die geen woonplaats, zetel of vestiging op het grondgebied van de
Gemeenschap hebben, kunnen als partij in een procedure voor het Bureaualleen optreden door tussenkomst van een vertegenwoordiger voor de
procedure die zijn woonplaats of zetel dan wel een vestiging op het
grondgebied van de Gemeenschap heeft.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 30
HOOFDSTUK VII
TE BETALEN RECHTEN, REGELING INZAKE KOSTEN
Artikel 83
Te betalen rechten
1. Het Bureau heft, uit hoofde van zijn in deze verordening bepaalde
ambtsverrichtingen, alsook voor elk jaar dat een communautair kwekersrechtgeldt, rechten overeenkomstig het in artikel 113 bedoelde reglement inzake te
betalen rechten.
2. Indien rechten die verschuldigd zijn uit hoofde van de in artikel 113, lid
2, genoemde ambtsverrichtingen of uit hoofde van andere in het reglementinzake te betalen rechten genoemde ambtsverrichtingen, waartoe slechts opverzoek moet worden overgegaan, niet worden betaald, wordt de aanvraag, het
verzoek of het bezwaar geacht niet te zijn gedaan of gemaakt, indien de voor
de betaling van de betrokken rechten vereiste handelingen niet hebbenplaatsgevonden binnen een maand na de datum waarop het Bureau een nieuweaanmaning tot betaling van de rechten heeft betekend, daarbij wijzend op deze
gevolgen van het verzuim van betaling.
3. Indien bepaalde door de aanvrager van een communautair kwekersrecht
verstrekte gegevens slechts kunnen worden gecontroleerd aan de hand van eentechnisch onderzoek dat meer inhoudt dan het technische onderzoek waarinvoor rassen van het betrokken taxon is voorzien, kunnen, nadat de
betalingsplichtige is gehoord, de rechten uit hoofde van het technische
onderzoek tot een zodanig bedrag worden verhoogd dat ze de werkelijkekosten dekken.
4. Indien diegene die beroep heeft ingesteld, geheel of ten dele in het gelijk
wordt gesteld, worden de uit hoofde van het beroep geheven rechten naar
gelang van het geval volledig of evenredig terugbetaald. Terugbetaling kanevenwel geheel of ten dele worden geweigerd indien de gunstige afloop vanhet beroep berust op feitenmateriaal dat op het ogenblik van de
oorspronkelijke beslissing niet voorhanden was.
Artikel 84
Einde van de (terug)betalingsverplichting
1. V orderingen van het Bureau tot betaling van rechten vervallen vier jaar na
het einde van het kalenderjaar waarin de rechten opeisbaar zijn geworden.
2. V orderingen jegens het Bureau tot terugbetaling van rechten of van door
het Bureau teveel geïnde bedragen vervallen vier jaar na het einde van het
kalenderjaar waarin de vordering is ontstaan.
3. De vervaltermijn wordt in het in lid 1 bedoelde geval door een aanmaning
tot betaling en in het in lid 2 bedoelde geval door een schriftelijk en metredenen omkleed verzoek tot terugbetaling gestuit. Na de sluiting vangt eennieuwe vervaltermijn aan; het verval treedt in uiterlijk zes jaar na het einde
van het kalenderjaar waarin de oorspronkelijke vervaltermijn is ingegaan,
tenzij intussen een vordering in rechte is ingesteld; in dit laatste geval treedthet verval ten vroegste in één jaar nadat de desbetreffende rechterlijkebeslissing in kracht van gewijsde is gegaan.
Artikel 85
V erdeling van de kosten
1. In procedures strekkende tot nietigverklaring of vervallenverklaring van
een communautair kwekersrecht alsmede in beroepsprocedures draagt deverliezende partij de kosten van de andere partij in de procedure, alsmede alledoor hem noodzakelijk gemaakte kosten die verband houden met de
procedure, met inbegrip van reis- en verblijfkosten alsmede de kosten voor
honorering van de gemachtigde, raadslieden of advocaten, binnen de grenzendie voor elke kostencategorie zijn vastgesteld overeenkomstig de voorwaarden
in de uit hoofde van artikel 114 vastgestelde uitvoeringsbepalingen.
2. Indien echter elk van beide partijen in de procedure op sommige punten
wint en op andere verliest of indien de billijkheid zulks vereist, besluit hetBureau of de Kamer van beroep over een andere verdeling van de kosten.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 31
3. Een partij die de procedure beëindigt door de aanvraag voor een
communautair kwekersrecht, de aanvraag voor nietigverklaring of vervallen-verklaring van rechten of het beroep in te trekken of door afstand te doen vande communautaire kwekersrechten, draagt de kosten van de andere partij in de
procedure overeenkomstig de leden 1 en 2.
4. Indien de partijen in de procedure voor het Bureau of voor de Kamer van
beroep een kostenregeling overeenkomen die afwijkt van het hierboven
bepaalde, wordt van de overeenkomst nota gekomen.
5. Op een daartoe strekkend verzoek bepaalt het Bureau of de Kamer van
beroep hoeveel er op grond van het hierboven bepaalde aan kosten moetworden betaald.
Artikel 86
Tenuitvoerlegging van beslissingen tot vaststelling van kosten
1. Elke eindbeslissing van het Bureau tot vaststelling van kosten vormt een
executoriale titel.
2. De tenuitvoerlegging geschiedt overeenkomstig de voorschriften van
civiel procesrecht van de Lid-Staat op het grondgebied waarvan ze
plaatsvindt. Het exequator wordt, na een onderzoek dat zich beperkt tot deechtheid van de titel, verleend door de nationale instantie die de Regering vanelke Lid-Staat daartoe heeft aangewezen; de Regeringen stellen het Bureau en
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van deze aanwijzing in
kennis.
3. De partij die de tenuitvoerlegging vordert, kan zich, nadat deze
formaliteiten op haar verzoek zijn vervuld, rechtstreeks tot de bevoegdeinstantie wenden teneinde de tenuitvoerlegging overeenkomstig het nationalerecht te doen plaatsvinden.
4. De tenuitvoerlegging kan slechts bij beschikking van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen worden opgeschort. Het toezicht op de
regelmatigheid van de wijze van tenuitvoerlegging behoort evenwel tot de
bevoegdheid van de nationale rechterlijke instanties.
HOOFDSTUK VIII
REGISTERS
Artikel 87
Instelling van de registers
1. Het Bureau houdt een register van de aanvragen tot verlening van
communautaire kwekersrechten, dat de volgende gegevens bevat:
a) aanvragen tot verlening van een communautair kwekersrecht, vergezeld
van een verklaring betreffende het taxon en de voorlopige aanduiding van
het ras, de datum van aanvraag en de naam en het adres van de aanvrager,de kweker en van eventuele betrokken vertegenwoordigers voor deprocedure;
b) alle gevallen van beëindiging van procedures betreffende aanvragen om
een communautair kwekersrecht, vergezeld van de onder a) bedoelde
informatie;
c) voorstellen voor rasbenamingen;
d) wijzigingen van de identiteit van een aanvrager of diens vertegen-
woordiger voor de procedure;
e) op verzoek, alle executiemaatregelen als bedoeld in de artikelen 24 en 26.2. Het Bureau houdt een register van communautaire kwekersrechten
waarin, nadat een communautair kwekersrecht is verleend, de volgendegegevens worden ingeschreven:
a) de soort waartoe het ras behoort en de rasbenaming;b) de officiële beschrijving van het ras of een verwijzing naar de bescheiden
van het Bureau waarin die beschrijving ligt vervat als integrerend deelvan het register;!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 32
c) indien voor de voortbrenging van materiaal van het ras bij voortduring
materiaal van bepaalde componenten moet worden gebruikt, eenverwijzing naar die componenten;
d) naam en adres van de houder, van de kweker en van de betrokken
vertegenwoordiger voor de procedure;
e) het tijdstip waarop het communautaire kwekersrecht aanvangt en dat
waarop het eindigt, het laatste met vermelding van de reden;
f) op verzoek, de verlening bij overeenkomst van een exclusieve licentie of
de verlening van een dwanglicentie, met vermelding van naam en adresvan de tot de licentie gerechtigde persoon;
g) op verzoek, executiemaatregelen als bedoeld in artikel 24;h) indien de houder van een oorspronkelijk ras en de kweker van een ras dat
in hoofdzaak van het oorspronkelijke ras is afgeleid, beiden hieromverzoeken, de identificatie van de rassen als zijnde oorspronkelijk en in
hoofdzaak afgeleid, met inbegrip van de rasbenamingen en de namen van
de betrokken partijen.
Een verzoek van een van de betrokken partijen is slechts toereikend,
indien de partij in kwestie een onbetwistbare erkenning van de anderepartij heeft verkregen overeenkomstig artikel 99, dan wel een in eenkracht van gewijsde gegane rechterlijke beslissing uit hoofde van deze
verordening waarin de betrokken rassen als zijnde oorspronkelijk en in
hoofdzaak afgeleid, worden geïdentificeerd.
3. Eventuele andere gegevens, dan wel voorwaarden voor de opneming in
beide registers kunnen worden vermeld in de uitvoeringsverordening,overeenkomstig het bepaalde in artikel 114.
4. Het Bureau kan de officiële beschrijving van het ras, wat betreft aantal en
aard van de eigenschappen of de vastgestelde uitingsvorm van dieeigenschappen, ambtshalve en na raadpleging van de houder, aan de voor
de beschrijving van rassen van het betrokken taxon geldende beginselen
aanpassen, indien zulks nodig is om de beschrijving van het ras met debeschrijvingen van andere rassen van het betrokken taxon te kunnen
vergelijken.
Artikel 88
Openbare inzage
1. De in artikel 87 genoemde registers staan open voor inzage van het
publiek.
2. In geval van gewettigd belang staan, overeenkomstig het bepaalde in de in
artikel 114 bedoelde uitvoeringsverordening, open voor inzage van hetpubliek:
a) de bescheiden betreffende aanvragen tot verlening van communautaire
kwekersrechten;
b) de bescheiden betreffende verleende communautaire kwekersrechten;c) de teelt van rassen met het oog op het technisch onderzoek;d) de teelt van rassen met het oog op de controle op het voortbestaan ervan.
3. Indien voor de voortbrenging van materiaal van het ras bij voortduring
materiaal van bepaalde componenten moet worden gebruikt, wordt op
verzoek van de aanvrager van een communautair kwekersrecht geen inzagegegeven in de gegevens betreffende de componenten, noch van de teeltdaarvan. Een dergelijk verzoek tot het niet geven van inzage moet worden
ingediend voordat een beslissing over de aanvraag tot verlening van een
communautair kwekersrecht is genomen.
4. De op grond van deze verordening bevoegde diensten mogen materiaal
dat in verband met het onderzoek en de controle als bedoeld in artikel 54, lid4, artikel 55 en artikel 63 ter beschikking is gesteld of is verkregen, niet aan
andere partijen afgeven, tenzij de rechthebbende daarvoor toestemming geeft,
de afgifte nodig is in het kader van de in deze verordening geregeldesamenwerking bij onderzoek en controle, of de afgifte bij wet is vereist.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 33
Artikel 89
Periodieke bekendmakingen
Het Bureau geeft ten minste om de twee maanden een publikatie uit met de
informatie die krachtens artikel 87, lid 1, en lid 2, onder a), d), e), f), g) en h),in de registers is ingeschreven en nog niet is bekendgemaakt. Het Bureaupubliceert eveneens een jaarverslag waarin informatie wordt opgenomen die
het Bureau beschouwt als relevant maar die ten minste een lijst van de
geldende communautaire kwekersrechten, de houders daarvan, de data vanverlening en de data waarop het recht afloopt, en de goedgekeurderasbenamingen omvat. Nadere regels voor deze publikaties worden vast-
gesteld door de raad van bestuur.
Artikel 90
Uitwisseling van informatie en van publikaties
1. Het Bureau en de ter zake van kwekersrechten bevoegde diensten van de
Lid-Staten verstrekken elkaar op verzoek en onverminderd de voorwaarden
voor het verzenden van de resultaten van het technisch onderzoek, kosteloosen voor eigen gebruik, een of meer exemplaren van hun publikaties, alsmedealle andere nuttige informatie betreffende aangevraagde of verleende
eigendomsrechten.
2. Over de in artikel 88, lid 4, bedoelde gegevens behoeft geen informatie te
worden verstrekt, tenzij
a) de informatie nodig is voor het onderzoek als bedoeld in de artikelen 55
en 64, of
b) de aanvrager van een communautair kwekersrecht of de houder daarvoor
toestemmeing geeft.
Artikel 91
Administratieve samenwerking en rechtshulp
1. Tenzij dit in deze verordening of in de nationale wetgeving anders is
bepaald, verlenen het Bureau, de in artikel 55, lid 1, bedoelde onderzoeks-bureaus en de rechterlijke of andere instanties van de Lid-Staten elkaar opverzoek bijstand door het verstrekken van inlichtingen of het geven van inzage
van dossiers met betrekking tot het ras, monsters en kweekprodukten daarvan.
Wanneer het Bureau en voornoemde onderzoeksbureaus een rechterlijkeinstantie of een openbaar ministerie inzage verleent van dossiers, monsters enkweekprodukten daarvan, zijn de in artikel 88 vastgestelde beperkingen niet
van toepassing, en is voor de door de onderzoeksbureaus verleende inzage
geen beslissing van het Bureau ingevolge artikel 88 nodig.
2. De rechterlijke of andere bevoegde instanties van de Lid-Staten
verrichten op verzoek en ten behoeve van het Bureau, en voor zover zij
daartoe bevoegd zijn, de maatregelen van instructie of andere soortgelijke
gerechtelijke handelingen.
DEEL V
GEVOLGEN VOOR ANDERE VOORSCHRIFTEN
Artikel 92
V erbod van dubbele bescherming
1. V oor een ras waarvoor een communautair kwekersrecht is verleend, mag
geen nationaal kwekersrecht worden verleend, noch een octrooi. Een in strijd
met het bepaalde in de eerste zin verleend recht heeft geen gevolg.
2. Indien aan de houder vóór de verlening van het communautaire
kwekersrecht een ander recht als bedoeld in lid 1 voor hetzelfde ras isverleend, kan hij de aan die bescherming verbonden rechten voor het ras
tijdens de geldigheidsduur van het communautaire kwekersrecht niet doen
gelden.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 34
Artikel 93
Toepassing van nationaal recht
Indien in het recht van de Lid-Staten beperkingen aan de uitoefening van de
aan communautaire kwekersrechten verbonden rechten zijn gesteld, gelden
die beperkingen slechts voor zover in deze verordening uitdrukkelijk daarnaar
wordt verwezen.
DEEL VI
CIVIELRECHTELIJKE VORDERINGEN, INBREUKEN, RECHTER-
LIJKE BEVOEGDHEID
Artikel 94
Inbreuk
1. Een ieder die
a) zonder daartoe gerechtigd te zijn, met betrekking tot een ras waarvoor
een communautair kwekersrecht is verleend, een van de in artikel 13, lid2, genoemde handelingen verricht, of
b) verzuimt de in artikel 17, lid 1, bedoelde rasbenaming correct te
gebruiken, dan wel nalaat de in artikel 17, lid 2, bedoelde relevante
informatie te verstrekken, of
c) in strijd met artikel 18, lid 3, gebruik maakt van de rasbenaming van een
ras waarvoor een communautair kwekersrecht is verleend of van eenbenaming die met die rasbenaming kan worden verward,
kan door de houder in rechte worden aangesproken met het oog op
beëindiging van de inbreuk en/of betaling van een passende vergoeding.
2. Wie opzettelijk of uit onachtzaamheid handelt, is bovendien ten aanzien
van de houder tot vergoeding van alle andere door de inbreuk veroorzaakte
schade gehouden. In geval van lichte onachtzaamheid mag de vordering totschadevergoeding in evenredige mate verminderd worden, doch niet tot eenlager bedrag dan overeenkomt met het voordeel dat voor de overtreder uit de
inbreuk is ontstaan.
Artikel 95
Vóór de verlening van het communautaire kwekersrecht verrichte
handelingen
De houder kan van een ieder die in de tijd tussen de bekendmaking van de
aanvraag tot het communautaire kwekersrecht en de verlening daarvan eenhandeling verricht die hem na die tijd uit hoofde van het communautaire
kwekersrecht verboden zou zijn, een passende vergoeding eisen.
Artikel 96
V erjaring
V orderingen op grond van de artikelen 94 en 95 verjaren drie jaar na het
tijdstip waarop het communautaire kwekersrecht uiteindelijk is verleend en dehouder kennis heeft gekregen van de betrokken handeling en van de identiteit
van de overtreder, of, bij het ontbreken van dergelijke kennis, dertig jaar na de
voltrekking van de handeling.
Artikel 97
Aanvullende toepassing van nationaal recht in geval van inbreuk
1. Indien een overtreder als bedoeld in artikel 94 ten gevolge van de inbreuk
winst heeft gemaakt ten nadele van de houder of van een tot exploitatiegerechtigde persoon, passen de op grond van artikel 101 of artikel 102
bevoegde rechterlijke instanties ter zake van de teruggave hun nationaal recht,
met inbegrip van hun internationaal privaatrecht, toe.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 35
2. Lid 1 geldt eveneens voor andere vorderingen die uit het verrichten of het
niet verrichten van handelingen als bedoeld in artikel 95 in de tijd tussen debekendmaking van de aanvraag tot verlening van het communautairekwekersrecht en de afhandeling van de aanvraag kunnen ontstaan.
3. V oor het overige wordt de werking van het communautaire kwekersrecht
uitsluitend door deze verordening bepaald.
Artikel 98
Opeising van het communautaire kwekersrecht
1. Indien een communautair kwekersrecht is verleend aan een persoon die
op grond van artikel 11 daarop geen aanspraak kan maken, kan de
rechthebbende, onverminderd andere vorderingen krachtens het recht vande Lid-Staten, eisen dat het communautaire kwekersrecht aan hem wordtovergedragen.
2. Degene aan wie de aanspraak op verlening van een communautair
kwekersrecht slechts ten dele toekomt, kan overeenstemming lid 1 eisen dathem het medehouderschap van het communautaire kwekersrecht wordtverleend.
3. V orderingen op grond van de leden 1 en 2 moeten binnen vijf jaar na de
bekendmaking van de verlening van het communautaire kwekersrecht worden
ingesteld. Dit geldt niet, indien de houder op het tijdstip van verlening ofverkrijging van het communautaire kwekersrecht wist dat hij er geen
aanspraak op had of dat hij er niet alleen aanspraak op had.
4. Indien een aanvraag tot verlening van een communautair kwekersrecht is
ingediend door een persoon die er geen aanspraak op heeft of er niet alleenaanspraak op heeft, kan de rechthebbende of mederechthebbende metbetrekking tot die aanvraag op overeenkomstige wijze de in de leden 1 en 2
bedoelde vorderingen instellen.
Artikel 99
Opeising van de identificatie van een ras
De houder van een oorspronkelijk ras en de kweker van een ras dat in
hoofdzaak van een oorspronkelijk ras is afgeleid, kan de erkenning eisen van
de identificatie van de betrokken rassen als zijnde oorspronkelijk en inhoofdzaak afgeleid.
Artikel 100
Gevolgen van verandering van het houderschap van een communautair
kwekersrecht
1. In geval van volledige verandering van houderschap van een com-
munautair kwekersrecht ingevolge een in kracht van gewijsde gegane
rechterlijke beslissing, overeenkomstig artikel 101 of artikel 102 naar
aanleiding van een opeising op grond van artikel 98, lid 1, vervallenexploitatierechten en andere rechten bij de inschrijving van de rechthebbendein het register van communautaire kwekersrechten.
2. Indien vóór de inleiding van de procedure overeenkomstig artikel 101 of
artikel 102 de houder of een op dat ogenblik tot exploitatie gerechtigde
persoon met betrekking tot het ras een van de in artikel 13, lid 2, genoemdehandelingen heeft verricht of daartoe daadwerkelijke en ernstige toebereid-
selen heeft getroffen, mag hij die handeling voortzetten of verrichten, mits hij
de in het register van communautaire kwekersrechten ingeschreven nieuwehouder om verlening van een niet-uitsluitend exploitatierecht verzoekt. Hetdaartoe strekkende verzoek moet binnen de in de uitvoeringsverordening
vastgestelde termijn worden ingediend. Het exploitatierecht kan door het
Bureau worden verleend indien de partijen niet tot overeenstemming komen.Artikel 29, lid 3 tot en met lid 7, is van overeenkomstige toepassing.
3. Lid 2 is niet van toepassing, indien de houder of de tot exploitatie
gerechtigde persoon op het tijdstip waarop hij met het verrichten van de
handeling of het treffen van de toebereidelsen daartoe is begonnen, te kwadertrouw was.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 36
Artikel 101
Rechterlijke bevoegdheid en civiele procesgang
1. Het Verdrag van Lugano alsmede de aanvullende bepalingen van dit
artikel en van de artikelen 102 tot en met 106 van de onderhavige verordeningzijn van toepassing op de vorderingen als bedoeld in de artikelen 94 tot en met
100.
2. V orderingen als bedoeld in lid 1 moeten worden ingesteld bij de
rechterlijke instanties van
a) de Lid-Staat of een andere Staat die partij is bij het Verdrag van Lugano,
op het grondgebied waarvan de verweerder zijn woonplaats of plaats van
vestiging, of bij gebreke daarvan, een filiaal heeft of
b) indien in geen enkele Lid-Staat of Staat die partij is bij het Verdrag van
Lugano, aan deze voorwaarde wordt voldaan, de Lid-Staat op het
grondgebied waarvan de verzoeker zijn woonplaats of plaats van
vestiging of, bij gebreke daarvan, een filiaal heeft of
c) indien ook aan deze voorwaarde in geen enkele Lid-Staat wordt voldaan,
de Lid-Staat op het grondgebied waarvan het Bureau zijn zetel heeft.
De bevoegde rechterlijke instanties zijn bevoegd te beslissen over alle
inbreuken die worden geacht in een Lid-Staat te hebben plaatsgevonden.
3. V orderingen wegens inbreuken kunnen eveneens worden ingesteld bij de
rechterlijke instanties die bevoegd zijn voor de plaats waar het schadebren-
gende feit zich heeft voorgedaan. In dit geval is de rechterlijke instantie
slechts bevoegd om te beslissen over inbreuken die worden geacht te hebbenplaatsgehad op het grondgebied van de Lid-Staat waarvan die rechterlijke
instantie deel uitmaakt.
4. Ten aanzien van de wijze van procederen en de bevoegdheid geldt de
wetgeving van de op grond van lid 2 of lid 3 bepaalde Staat.
Artikel 102
Aanvullende bepalingen
1. De bepalingen van artikel 5, leden 3 en 4, van het Verdrag van Lugano
worden geacht niet van toepassing te zijn op vorderingen waarbij op grond
van artikel 98 het communautaire kwekersrecht wordt opgeëist.
2. In afwijking van de bepalingen van artikel 101 zijn de bepalingen van
artikel 5, lid 1, artikel 17 en artikel 18 van het Verdrag van Lugano vantoepassing.
3. V oor de toepassing van de artikelen 101 en 102 wordt de woonplaats of
de plaats van vestiging van een partij overeenkomstig de artikelen 52 en 53van het Verdrag van Lugano bepaald.
Artikel 103
Toepasselijk procesrecht
Indien op grond van de artikelen 101 en 102 nationale rechterlijke instanties
bevoegd zijn, zijn, onverminderd het bepaalde in de artikelen 104 en 105, de
procedurevoorschriften van toepassing die in de betrokken Staat ter zake van
soortgelijke vorderingen betreffende overeenkomstige nationale bescher-mingsrechten gelden.
Artikel 104
Procesbevoegdheid ter zake van de vordering wegens inbreuk
1. V orderingen wegens inbreuk kunnen door de houder worden ingesteld.
Een tot exploitatie gerechtigde persoon kan een dergelijke vordering wegens
inbreuk instellen, tenzij dit uitdrukkelijk uitgesloten is bij overeenkomst met
de houder in het geval van een exclusieve licentie dan wel door het Bureau,krachtens het bepaalde in artikel 29 of 100, lid 2.
2. Elke tot exploitatie gerechtigde persoon kan om een vergoeding van de
door hem geleden schade te verkrijgen, in de door de houder aanhangig
gemaakte inbreukprocedure interveniëren.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 37
Artikel 105
Gebondenheid van de nationale rechterlijke of andere instanties
De nationale rechterlijke of andere instantie waarbij een vordering betreffende
een communautair kwekersrecht is ingesteld, moet ervan uitgaan dat het
communautaire kwekersrecht rechtsgeldig is.
Artikel 106
Schorsing van de procedure
1. Wanneer een vordering op grond van artikel 98, lid 4, is ingesteld, kan,
indien de beslissing afhangt van de vraag of het ras overeenkomstig artikel 6
voor bescherming in aanmerking komt, die beslissing eerst worden genomen
nadat het Bureau over de aanvraag om een communautair kwekersrecht heeftbeslist.
2. Wanneer de vordering betrekking heeft op een verleend communautair
kwekersrecht ten aanzien waarvan op grond van artikel 20 of artikel 21 eenprocedure tot nietigverklaring of tot vervallenverklaring is ingeleid, kan,indien de beslissing afhangt van de vraag of het communautaire kwekersrecht
geldig is, de procedure worden geschorst.
Artikel 107
Bestraffing van inbreuken op communautaire kwekersrechten
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat ter zake
van de bestraffing van inbreuken op communautaire kwekersrechten dezelfde
voorschriften worden toegepast als ter zake van bestraffing van inbreuken op
overeenkomstige nationale rechten van toepassing zijn.
DEEL VII
BEGROTING, FINANCIËLE CONTROLE, COMMUNAUTAIRE UIT-
VOERINGSVOORSCHRIFTEN
Artikel 108
Begroting
1. Alle ontvangsten en uitgaven van het Bureau worden voor elk
begrotingsjaar geraamd en in de begroting van het Bureau opgenomen; het
begrotingsjaar valt samen met het kalenderjaar.
2. De begroting moet sluitend zijn.3. De ontvangsten van de begroting omvatten, onverminderd andere
ontvangsten, de op grond van artikel 83 de betalen rechten, die over-
eenkomstig het in artikel 113 bedoelde reglement inzake te betalen rechtenworden geheven, zo nodig aangevuld met een subsidie uit de algemene
begroting van de Europese Gemeenschappen.
4. Onverminderd andere soorten uitgaven, omvatten de uitgaven de vaste
lasten van het Bureau en de kosten die voortvloeien uit het normaalfunctioneren van het Bureau, waaronder de bedragen die betaald moeten
worden aan de onderzoeksbureaus.
Artikel 109
Opstelling van de begroting
1. De voorzitter stelt jaarlijks voor het volgende begrotingsjaar een raming
van ontvangsten en uitgaven van het Bureau op en doet deze uiterlijk op
31 maart van elk jaar aan de raad van bestuur toekomen, samen met een lijstvan het aantal ambten en, indien de raming voorziet in een subsidie alsbedoeld in artikel 108, lid 3, voorafgegaan door een toelichting.
2. Indien de raming voorziet in een subsidie als bedoeld in artikel 108, lid 3,
stuurt de raad van bestuur de raming onmiddellijk door naar de Commissie,samen met de lijst van het aantal ambten en de toelichting; de raad van
bestuur kan daar zijn eigen advies aan toevoegen. Een en ander wordt door de
Commissie doorgestuurd aan de begrotingsautoriteit van de Gemeenschap-pen; de Commissie kan een advies en een alternatieve raming toevoegen.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 38
3. De raad van bestuur neemt de begroting aan, welke de lijst van het aantal
ambten van het Bureau omvat. Indien de raming voorziet in een subsidie alsbedoeld in artikel 108, lid 3, wordt de begroting indien nodig aangepast aande toewijzingen in de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen.
Artikel 110
Uitvoering van de begroting
De voorzitter voert de begroting van het Bureau uit.
Artikel 111
Controle
1. De controle van alle uitgaven van het Bureau op basis van de
betalingsverplichtingen en de betalingen, en de controle van alle ontvangstenvan het Bureau op basis van de vaststellingen en stortingen worden door dedoor de raad van bestuur benoemde financieel controleur verricht.
2. De voorzitter doet uiterlijk op 31 maart van elk jaar de rekeningen van
alle ontvangsten en uitgaven van het Bureau in het afgelopen begrotingsjaar
aan de Commissie, de raad van bestuur en de Rekenkamer van de EuropeseGemeenschappen toekomen. De Rekenkamer onderzoekt de rekeningenovereenkomstig de desbetreffende bepalingen die van toepassing zijn op de
algemene begroting van de Europese Gemeenschappen.
3. De raad van bestuur verleent de voorzitter van het Bureau kwijting met
betrekking tot de tenuitvoerlegging van de begroting.
Artikel 112
Financiële bepalingen
Na raadpleging van de Rekenkamer neemt de raad van bestuur de interne
financiële bepalingen aan betreffende de procedure voor het opstellen en
uitvoeren van de begroting van het Bureau. De financiële bepalingen moeten
zoveel mogelijk overeenstemmen met de bepalingen van het FinancieelReglement dat van toepassing is op de algemene begroting van de EuropeseGemeenschappen en mogen daar alleen van afwijken wegens de specifieke
vereisten van de werking van het Bureau.
Artikel 113
Reglement inzake te betalen rechten
1. In het reglement inzake te betalen rechten wordt met name bepaald voor
welke zaken op grond van artikel 83, lid 1, rechten verschuldigd zijn, hoehoog de verschuldigde rechten zijn en op wijze ze moeten worden voldaan.
2. de behandeling van een aanvraag tot verlening van een communautair
kwekersrecht; dit te betalen recht omvat:
a) die Bearbeitung eines Antrags auf Erteilung des gemeinschaflichen
Sortenschutzes; diese Gebühr umfaßt folgendes:
— het formele onderzoek (artikel 53),— het materiële onderzoek (artikel 54),— het onderzoek van de rasbenaming (artikel 63),— de beslissing (artikelen 61 en 62) en
— de betreffende bekendmakingen (artikel 89);
b) het uitvoeren en doen uitvoeren van het technische onderzoek;c) de behandeling van een bezwaar tot en met de beslissing daarover;d) elk jaar dat een communautair kwekersrecht geldt.3. a) Onverminderd de tekst onder b) en c), worden de bedragen van de
rechten op een zodanig niveau vastgesteld dat de ontvangsten uit
deze rechten in beginsel een sluitende begroting van het Bureauwaarborgen.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 39
b) De in artikel 108, lid 3, bedoelde subsidie kan tijdens een
overgangsperiode die eindigt op 31 december van het vierde jaarvanaf de in artikel 118, lid 2, vastgestelde datum, de uitgaven dekkendie verband houden met de aanloopfase van het Bureau. Over-
eenkomstig de procedure van artikel 115 kan deze periode zo nodig
met ten hoogste één jaar worden verlengd.
c) Uitsluitend gedurende bovengenoemde overgangsperiode kan de in
artikel 108, lid 3, bedoelde subsidie bovendien tevens bepaalde
uitgaven van het Bureau dekken in verband met andere activiteitendan de behandeling van aanvragen, het organiseren en uitvoeren vanhet technisch onderzoek en de behandeling van beroepsprocedures.
Deze activiteiten worden uiterlijk een jaar na de aanneming van deze
verordening gespecificeerd in uitvoeringsbepalingen die krachtensartikel 114 worden vastgesteld.
4. Het reglement inzake te betalen rechten wordt overeenkomstig de
procedure van artikel 115 vastgesteld na raadpleging van de raad van bestuurover de beoogde maatregelen.
Artikel 114
Overige uitvoeringsbepalingen
1. De wijze van toepassing van deze verordening wordt nader bepaald in een
uitvoeringsverordening. De uitvoeringsverordening omvat met name bepa-lingen:
— die de betrekkingen omschrijven tussen het Bureau en de onderzoeks-
bureaus, organen en eigen diensten, als bedoeld in artikel 30, lid 4, enartikel 55, leden 1 en 2,
— inzake aangelegenheden als bedoeld in artikel 36, lid 1, en artikel 42, lid
2,
— inzake de procedure van de raden van beroep.
2. Onverminderd het bepaalde in de artikelen 112 en 113 worden alle
uitvoeringsbepalingen als bedoeld in deze verordening aangenomen over-
eenkomstig de procedure van artikel 115 na raadpleging van de raad van
bestuur over het ontwerp van de te nemen matregelen.
Artikel 115
Procedure
1. De sie wordt bijgestaan door een comité bestaande uit vertegen-
woordigers van de Lid-Staten en voorgezeten door de vertegenwoordiger
van de Commissie.
2. Ingeval de in dit artikel vastgelegde procedure moet worden gevolgd, legt
de vertegenwoordiger van de Commissie het comité een ontwerp voor van de
te nemen maatregelen. Het comité brengt advies uit over dit ontwerp binneneen termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie vande materie. Het comité spreekt zich uit met de in artikel 148, lid 2, van het
Verdrag vastgestelde meerderheid van stemmen. Bij stemming in het comité
worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogenovereenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming
deel.
3. a) De Commissie stelt de beoogde maatregelen v
b) Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met
het advies van het comité, of indien geen advies wordt uitgebracht,
dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel inbetreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit met
gekwalificeerde meerderheid van stemmen.
Indien de Raad na verloop van een periode van drie maanden na de indiening
van het voorstel bij de Raad geen besluit heeft genomen, worden de
voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld, behalve wanneer de
Raad zich met gewone meerderheid van stemmen tegen genoemde maat-regelen heeft uitgesproken.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 40
DEEL VIII
OVERGANGS- EN SLOTBEP ALINGEN
Artikel 116
Afwijkingen
1. In afwijking van artikel 10, lid 1, onder a), en onverminderd artikel 10,
leden 2 en 3, wordt een ras ook geacht nieuw te zijn indien componenten van
het ras dan wel oogstmateriaal niet zijn verkocht of anderszins aan anderen
overgedaan door of met instemming van de kweker met het oog op exploitatievan het ras binnen het grondgebied van de Gemeenschap minder dan vier jaar,
of, voor rassen van wijnstokken en bomen, minder dan zes jaar, voor de
inwerkingtreding van deze verordening, op voorwaarde dat de datum vanaanvraag uiterlijk één jaar na die datum valt.
2. Lid 1 geldt ook voor dergelijke rassen wanneer vóór de inwerkingtreding
van deze verordening in een of meer Lid-Staten nationale bescherming voorkweekprodukten is verleend.
3. In afwijking van de artikelen 55 en 56, wordt het technisch onderzoek van
deze rassen voor zover mogelijk uitgevoerd door het Bureau op grond van debeschikbare resultaten van eventuele procedures voor de verlening van denationale bescherming voor kweekprodukten, in overleg met de autoriteit
waarbij deze procedures werden ingesteld.
4. Wanneer krachtens lid 1 of lid 2 communautaire bescherming voor
kweekprodukten is verleend,
— is artikel 13, lid 5, onder a), niet van toepassing op in hoofdzaak afgeleide
rassen waarvan binnen de Gemeenschap het bestaan algemeen bekendwas vóór de datum van inwerkingtreding van deze verordening;
— is artikel 14, lid 3, vierde streepje, niet van toepassing op kwekers die
overeenkomstig de machtiging bedoeld in artikel 14, lid 1, voortgaan methet gebruiken van een gevestigd ras indien zij vóór de inwerkingtreding
van deze verordening het ras reeds zonder betaling van een vergoeding
hebben gebruikt voor de in artikel 14, lid 1, genoemde doeleinden; dezebepaling is van toepassing tot en met 30 juni van het zevende jaarvolgende op het jaar van de inwerkingtreding van deze verordening. Vóór
die datum dient de Commissie per ras een verslag in over de situatie van
de gevestigde rassen. Bovengenoemde periode zal, bij de uitvoerings-bepalingen die uit hoofde van artikel 114 worden aangenomen, kunnen
worden verlengd, indien het door de Commissie ingediende verslag zulks
rechtvaardigt;
— is onverminderd de rechten uit hoofde van de nationale bescherming, het
bepaalde in artikel 16 van overeenkomstige toepassing op handelingen
betreffende materiaal dat vóór de datum van inwerkingtreding van dezeverordening door of met de instemming van de kweker aan anderen isafgestaan, welke handelingen worden verricht door personen die vóór die
datum al dergelijke handelingen hebben verricht of daartoe daad-
werkelijke en serieuze toebereidselen hebben getroffen.
Indien zulke eerdere handelingen hebben geleid tot verdere geplande
vermeerdering in de zin van artikel 16, onder a), is de instemming van dehouder voor verdere vermeerdering vereist na het tweede jaar, of, voor
rassen van wijnstokken en boomsoorten, na het verstrijken van het vierde
jaar volgende op de datum van inwerkingtreding van deze verordening;
— in afwijking van artikel 19, wordt de duur van de communautaire
bescherming voor kweekprodukten verminderd met de duur van de
langste periode
— gedurende welke componenten van het ras dan wel oogstmateriaal
zijn verkocht of anderszins aan anderen overgedaan door of met
instemming van de kweker met het oog op exploitatie van het rasbinnen het grondgebied van de Gemeenschap, zoals blijkt uit de
resultaten van de procedure voor de verlening van de communautaire
bescherming voor kweekprodukten, in het geval van lid 1,
— gedurende welke het/de eventuele nationale kwekersrecht(en) dat/die
het langst heeft/hebben gegolden, in het geval van lid 2,
maar met niet meer dan vijf jaar.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 41
Artikel 117
Overgangsbepalingen
Het Bureau wordt opgericht op een zodanig tijdstip dat het vanaf 27 april
1995 zijn taken uit hoofde van deze verordening volledig kan vervullen.
Artikel 118
Inwerkingtreding
1. Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in
hetPublikatieblad van de Europese Gemeenschappen .
2. De artikelen 1, 2, 3, 5 tot en met 29 en 49 tot en met 106 zijn van
toepassing met ingang van 27 april 1995.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke Lid-Staat.Deze verordening is verbindend in al haar
onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.!B1994R2100 — NL — 27.04.1995 — 001.002 — 42