2003D0858 — NL — 08.03.2007 — 004.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

►B BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 21 november 2003 tot vaststelling van veterinairrechtelĳke voorschriften en certificeringsvoorschriften voor de invoer van levende vis en van eieren en gameten daarvan bestemd voor de kweek, en van levende vis afkomstig van aquacultuur en producten daarvan bestemd voor menselĳke consumptie (kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 4219) (Voor de EER relevante tekst) (2003/858/EG) (PB L 324, 11.12.2003, p.37)

Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 21 november 2003

tot vaststelling van veterinairrechtelĳke voorschriften en certificeringsvoorschriften voor de invoer van levende vis en van eieren en gameten daarvan bestemd voor de kweek, en van levende vis afkomstig van aquacultuur en producten daarvan bestemd voor menselĳke consumptie

(kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 4219)

(Voor de EER relevante tekst)

(2003/858/EG)







DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen, Gelet op Richtlĳn 91/67/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake veterinairrechtelĳke voorschriften voor het in de handel brengen van aquicultuurdieren en aquicultuurproducten ( 1 ), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 806/2003 ( 2 ), en met name op artikel 19, lid 1, artikel 20, lid 1, en artikel 21, lid 2, Overwegende hetgeen volgt: (1) Er moet een lĳst worden vastgesteld van derde landen of delen daarvan waaruit de lidstaten levende vis, alsmede eieren en gameten daarvan, bestemd voor de kweek, in de Gemeenschap mogen invoeren. (2) Voor die derde landen moeten specifieke veterinairrechtelĳke voorschriften en modelcertificaten worden vastgesteld, met inachtneming van de veterinaire situatie in het betrokken derde land en die van de in te voeren levende vis, eieren of gameten daarvan, teneinde te voorkomen dat pathogene agentia worden binnengebracht die ernstige gevolgen kunnen hebben voor de visbestanden in de Gemeenschap. (3) Er moet aandacht worden besteed aan (op)nieuw opduikende ziekten en ziekten die exotisch zĳn voor de Gemeenschap, en die ernstige gevolgen kunnen hebben voor de visbestanden in de Gemeenschap. Verder moet rekening worden gehouden met het vaccinatiebeleid en de diergezondheidssituatie ten aanzien van epizoötische hematopoïetische necrose (EHN) en de in bĳlage A bĳ Richtlĳn 91/67/EEG genoemde visziekten, op de plaats van productie en zo nodig ook op de plaats van bestemming. (4) Landen of delen daarvan waaruit de lidstaten levende vis, alsmede eieren en gameten daarvan, voor de kweek mogen invoeren, moeten maatregelen inzake ziektebestrĳding en monitoring toepassen die ten minste gelĳkwaardig zĳn aan de communautaire normen die zĳn vastgelegd in Richtlĳn 91/67/EEG en in Richtlĳn 93/53/EEG van de Raad van 24 juni 1993 tot vaststelling van minimale communautaire maatregelen voor de bestrĳding van bepaalde visziekten ( 3 ), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Beschikking 2001/288/EG van de Commissie ( 4 ). De gebruikte bemonsterings- en testmethoden moeten ten minste gelĳkwaardig zĳn aan die van Beschikking 2001/183/EG van de Commissie van 22 februari 2001 tot vaststelling van de bemonsteringsschema's en de diagnostische methoden voor de opsporing en bevestiging van bepaalde visziekten en tot intrekking van Beschikking 92/532/EEG ( 5 ), en Beschikking 2003/466/EG van de Commissie van 13 juni 2003 tot vaststelling van de criteria voor de indeling in gebieden en het officiële toezicht naar aanleiding van de vermoedelĳke of de bevestigde aanwezigheid van infectieuze zalmanemie (ISA) ( 6 ). Wanneer geen bemonsterings- en testmethoden zĳn vastgesteld in de communautaire regelgeving, moeten de gebruikte bemonsterings- en testmethoden in overeenstemming zĳn met die welke zĳn vastgesteld in het „Manual of Diagnostic Tests for Aquatic Animals” (Handboek diagnostische tests voor aquatische dieren) van het Internationaal Bureau voor besmettelĳke veeziekten (OIE). (5) De bevoegde veterinaire autoriteiten van deze derde landen moeten zich ertoe verbinden de Commissie en de lidstaten binnen 24 uur, per fax, telegram of elektronische post, in kennis te stellen van elk geval van epizoötische hematopoïetische necrose (EHN), of van de ziekten bedoeld in bĳlage A bĳ Richtlĳn 91/67/EEG, en van elke andere ziekte die een aanzienlĳk effect heeft op de visbestanden op hun grondgebied of delen daarvan waaruit invoer overeenkomstig deze beschikking is toegestaan. In dergelĳke gevallen moeten de desbetreffende bevoegde autoriteiten van die derde landen maatregelen nemen om te voorkomen dat de ziekte zich naar de Gemeenschap uitbreidt. Verder dienen de Commissie en de lidstaten, voorzover van toepassing, ingelicht te worden over iedere wĳziging van het vaccinatiebeleid tegen dergelĳke ziekten. (6) Bovendien dient bĳ de invoer van voor menselĳke consumptie bestemde levende vis van aquacultuur en de producten daarvan voorkomen te worden dat ernstige ziekten die aquicultuurdieren kunnen bedreigen, in de Gemeenschap worden binnengebracht. (7) Derhalve moeten de voorschriften inzake certificering met betrekking tot de invoer van levende vis afkomstig van aquacultuur en producten daarvan, die zĳn vastgesteld bĳ Richtlĳn 91/493/EEG van de Raad van 22 juli 1991 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de handel brengen van visserĳproducten ( 7 ), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 806/2003, worden aangevuld met de voorschriften inzake veterinaire certificering. (8) De mogelĳkheid om ziekten die exotisch zĳn voor de Gemeenschap, en die ernstige gevolgen kunnen hebben voor de visbestanden in de Gemeenschap, te bestrĳden en uit te roeien, zou worden beperkt wanneer vissen die met een dergelĳke ziekte besmet zĳn, in de vrĳe wateren van de Gemeenschap werden uitgezet. Levende vis en eieren en gameten daarvan afkomstig van aquacultuur mogen daarom slechts in de Gemeenschap worden ingevoerd als zĳ worden binnengebracht in een kweekbedrĳf. (9) Deze beschikking dient niet van toepassing te zĳn op de invoer van voor sierdoeleinden gebruikte tropische vissen die permanent in aquariums worden gehouden. (10) Deze beschikking dient van toepassing te zĳn onverminderd de voorschriften inzake volksgezondheid die zĳn vastgelegd in Richtlĳn 91/493/EEG. (11) Deze beschikking dient van toepassing te zĳn onverminderd communautaire of nationale bepalingen met betrekking tot het behoud van diersoorten. (12) Bĳ Richtlĳn 96/93/EG van de Raad van 17 december 1996 inzake de certificering van dieren en dierlĳke producten ( 8 ) zĳn certificeringsnormen vastgesteld. De door certificerende ambtenaren in derde landen overeenkomstig deze beschikking toe te passen regels en voorschriften moeten garanties bieden die gelĳkwaardig zĳn aan die welke zĳn vastgesteld bĳ die richtlĳn. (13) Er dient rekening gehouden te worden met de beginselen van Richtlĳn 2002/99/EG van de Raad van 16 december 2002 houdende vaststelling van veterinairrechtelĳke voorschriften voor de productie, de verwerking, de distributie en het binnenbrengen van voor menselĳke consumptie bestemde producten van dierlĳke oorsprong ( 9 ), en met name met artikel 3 daarvan. (14) Er moet een overgangsperiode komen voor de tenuitvoerlegging van de nieuwe voorschriften inzake certificering bĳ invoer. (15) De lĳst van goedgekeurde landen in bĳlage I bĳ deze beschikking dient uiterlĳk twaalf maanden na de datum van toepassing herzien te worden. (16) De in deze beschikking vervatte maatregelen zĳn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, Overwegende hetgeen volgt: HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:







Artikel 1

Toepassingsgebied

1. Bĳ deze beschikking worden geharmoniseerde veterinairrechtelĳke voorschriften vastgesteld voor de invoer van:

a) levende vis, eieren en gameten daarvan bestemd voor de kweek in de Gemeenschap;

b) levende vis afkomstig van aquacultuur bestemd voor aanvulling van het bestand van „put and take”-visbedrĳven in de Gemeenschap;

c) levende vis afkomstig van aquacultuur en producten daarvan, bestemd voor rechtstreekse menselĳke consumptie of verdere verwerking vóór menselĳke consumptie.

2. Deze beschikking is niet van toepassing op de invoer van voor sierdoeleinden gebruikte tropische vissen die permanent in aquariums worden gehouden.

Artikel 2

Definities

1. Voor de toepassing van deze beschikking gelden de in artikel 2 van de Richtlĳnen 91/67/EEG en 93/53/EG vastgestelde definities.

2. Verder wordt verstaan onder:

a) „afkomstig van aquacultuur”: vis afkomstig van een viskweekbedrĳf;

b) „erkend invoercentrum”: een inrichting in de Gemeenschap waar speciale maatregelen op het gebied van de bioveiligheid van toepassing zĳn, en die door de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat is erkend en goedgekeurd voor de verdere verwerking van ingevoerde levende vis afkomstig van aquacultuur en producten daarvan;

c) „kustgebied”: een gebied dat een deel van de kust, van het zeewater of van een estuarium omvat: i) dat geografisch duidelĳk begrensd is en bestaat uit een homogeen hydrologisch systeem of een reeks van dergelĳke systemen, of ii) dat gelegen is tussen de monding van twee waterlopen, of iii) waar zich één of meer bedrĳven bevinden en aan weerszĳden van het bedrĳf of de bedrĳven een adequate bufferzone is ingesteld;

d) „continentaal gebied”: een gebied bestaande uit hetzĳ: i) een deel van het gebied dat een volledig stroomgebied omvat, van de bronnen van de waterwegen tot het estuarium, of meer dan één stroomgebied, waarin vis wordt gekweekt, gehouden of gevangen, indien noodzakelĳk omgeven door een bufferzone waarin een monitoringprogramma wordt uitgevoerd, zonder dat deze zone de status van erkend gebied hoeft te verkrĳgen, of ii) een deel van het gebied dat een volledig stroomgebied omvat, van de bronnen van de waterwegen tot aan een natuurlĳke of kunstmatige barrière die vis belet om verder stroomafwaarts te migreren, indien noodzakelĳk omgeven door een bufferzone waarin een monitoringprogramma wordt uitgevoerd, zonder dat deze zone de status van erkend gebied hoeft te verkrĳgen. De omvang en geografische situatie van het continentale gebied moeten zodanig zĳn dat de mogelĳkheid van (her)besmetting, bv. door migrerende vis tot een minimum beperkt wordt;

e) „aangewezen bedrĳf”: hetzĳ: i) een kustbedrĳf in een derde land waar alle noodzakelĳke maatregelen tegen het binnenkomen van ziekten zĳn genomen en dat water betrekt via een systeem dat de volledige inactivering verzekert van de volgende pathogenen: infectieuze zalmanemie (ISA), virale hemorragische septikemie (VHS) en infectieuze hematopoiëtische necrose (IHN), of ii) een landinwaarts gelegen bedrĳf in een derde land waar alle noodzakelĳke maatregelen tegen het binnenkomen van ziekten zĳn genomen. Een dergelĳk bedrĳf is, indien nodig, beschermd tegen overstroming en infiltratie van water, en er is een natuurlĳke of kunstmatige barrière die vis belet om het bedrĳf binnen te komen. Het water wordt rechtstreeks aangevoerd vanuit een boorgat, bron of put en via een leidingbuis, open kanaal of natuurlĳke waterloop die geen bron van infectie voor het bedrĳf kan vormen en waarlangs geen niet-gekweekte vis kan binnenkomen. Deze watertoevoer wordt gecontroleerd door het bedrĳf of door de bevoegde autoriteiten;

f) „inrichting”: iedere overeenkomstig Richtlĳn 91/493/EEG goedgekeurde ruimte waar visserĳproducten worden bewerkt, verwerkt, gekoeld, ingevroren, verpakt of opgeslagen, met uitzondering van afslagen en groothandelsmarkten waar producten uitsluitend worden uitgestald en in het groot worden verkocht;

▼M2

g) „kweek”: het houden van waterdieren op een bedrijf;

▼B

h) „visproducten afkomstig van aquacultuur”: alle voor menselĳke consumptie bestemde producten op basis van vis afkomstig van aquacultuur, met inbegrip van hele vis (niet gestript), gestripte vis, en moten, en alle producten daarvan;

i) „verdere verwerking”: bereiding en verwerking vóór menselĳke consumptie, met toepassing van middelen en technieken die afval- of bĳproducten opleveren die een risico kunnen betekenen voor de verspreiding van ziekten, met name bewerkingen die de anatomische toestand wĳzigen, zoals uitbloeden, strippen, ontkoppen, in moten verdelen, fileren, enz.;

j) „onmiddellĳke menselĳke consumptie”: de voor menselĳke consumptie ingevoerde vissen worden in de Gemeenschap niet verder verwerkt voordat zĳ met het oog op menselĳke consumptie in de detailhandel gebracht worden;

k) „put en take-visbedrĳven”: vĳvers, meren of open wateren waar vis hoofdzakelĳk voor recreationeel vissen wordt uitgezet, en niet zozeer voor het behoud of de verbetering van de natuurlĳke vispopulatie;

l) „grondgebied”: een heel land, een kustgebied, een continentaal gebied of een aangewezen bedrĳf, dat/die door de centrale bevoegde autoriteit van het betrokken derde land is erkend voor de uitvoer naar de Gemeenschap.

Artikel 3

Voorwaarden voor de invoer van levende vis en eieren en gameten daarvan bestemd voor de kweek, en van levende vis afkomstig van aquacultuur voor de aanvulling van het bestand van „put and take”-visbedrĳven in de Europese Gemeenschap

1. De lidstaten staan de invoer op hun grondgebied van levende vis, eieren en gameten daarvan voor kweek alleen toe indien:

a) de vis afkomstig is van een in bĳlage I genoemd gebied;

b) de zending voldoet aan de voorschriften, met inbegrip van die betreffende verpakking en etikettering en de relevante specifieke aanvullende eisen als aangegeven in het diergezondheidscertificaat, opgesteld overeenkomstig het model in bĳlage II, rekening houdende met de toelichting in bĳlage III;

c) de vis is vervoerd onder zodanige omstandigheden dat de gezondheidsstatus ervan niet is gewĳzigd.

2. De lidstaten staan de invoer op hun grondgebied van levende vis afkomstig van aquacultuur, eieren en gameten daarvan voor rechtstreekse aanvulling van het visbestand in „put and take”-visbedrĳven alleen toe indien:

a) de zending voldoet aan de voorschriften van lid 1;

b) de „put and take”-visbedrĳven geen gebruikmaken van meren of open wateren.

3. De lidstaten dragen er zorg voor dat geïmporteerde vis afkomstig van aquacultuur, en de eieren en gameten daarvan, bestemd voor de kweek of voor aanvulling van het visbestand in „put and take”-visbedrĳven in de wateren van de Gemeenschap, alleen uitgezet worden in visbedrĳven en „put-and-takes” die gebruikmaken van vĳvers, en niet in open water terecht komen.

4. De lidstaten dragen er zorg voor dat geïmporteerde vis afkomstig van aquacultuur, en de eieren en gameten daarvan, rechtstreeks naar het bedrĳf of de vĳver van bestemming, als aangegeven op het diergezondheidscertificaat, worden vervoerd.

▼M2

Artikel 4

Voorwaarden voor de invoer van levende vis afkomstig van aquacultuur voor menselijke consumptie

De lidstaten staan de invoer op hun grondgebied van levende vis afkomstig van aquacultuur en bestemd voor onmiddellijke menselijke consumptie of voor verdere verwerking vóór menselijke consumptie alleen toe indien:

a) de vis afkomstig is uit derde landen die zijn goedgekeurd overeenkomstig artikel 11 van Richtlijn 91/493/EEG en voldoet aan de voorschriften inzake volksgezondheidscertificering van die richtlijn, en

b) de zending voldoet aan de voorwaarden van artikel 3, lid 1, of

c) de vis rechtstreeks naar een erkend invoercentrum wordt gezonden om geslacht en gestript te worden.

▼M5

Artikel 5

Voorwaarden voor de invoer van voor menselijke consumptie bestemde visproducten afkomstig van aquacultuur

1. De lidstaten staan alleen toe dat voor menselijke consumptie bestemde visproducten afkomstig van aquacultuur op hun grondgebied worden ingevoerd als:

▼M7

a) het derde land van verzending is opgenomen in de lijst van Beschikking 2006/766/EG van de Commissie ( 10 ) of, tijdens de in Verordening (EG) nr. 2076/2005 van de Commissie ( 11 ) bedoelde overgangsperiode, in de bij die verordening vastgestelde lijst;

▼M5

b) bij de zending een gezamenlijk dier- en volksgezondheidscertificaat is gevoegd dat beantwoordt aan het model van Verordening (EG) nr. 2074/2005;

c) de zending voldoet aan de bepalingen inzake verpakking en etikettering van Verordening (EG) nr. 853/2004.

▼M2

2. De lidstaten zien erop toe dat de verwerking van visproducten afkomstig van aquacultuur van soorten die gevoelig zijn voor EHN, ISA, VHS en IHN plaatsvindt in een erkend invoercentrum, tenzij:

a) de vis voor verzending naar de Europese Gemeenschap gestript is, of

b) de plaats van oorsprong in het derde land een gezondheidsstatus ten aanzien van EHN, ISA, VHS en IHN heeft die gelijkwaardig is aan die van de plaats waar de producten verwerkt zullen worden.

▼M5

Artikel 6

Aanvullende voorwaarden voor de invoer van bepaalde voor menselijke consumptie bestemde visproducten afkomstig van aquacultuur

1. Zendingen van vissoorten die vatbaar zijn voor ISA en/of EHN, moeten niet alleen aan de voorschriften van artikel 5 voldoen maar ook aan de volgende voorschriften:

a) de bron moet door de bevoegde autoriteit in het derde land van oorsprong als vrij van de ziekten in kwestie worden erkend in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht of de relevante norm van het OIE (het Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten), of

b) de vis moet voor de verzending gestript worden, of

c) de zending moet rechtstreeks worden verzonden naar een erkend invoercentrum waar de vis verder wordt verwerkt.

2. Zendingen van voor VHS en/of IHN vatbare vissoorten die worden ingevoerd in lidstaten of gebieden die ziektevrij zijn verklaard of in het kader van een programma deze status willen verwerven overeenkomstig artikel 5 of artikel 10 van Richtlijn 91/67/EEG, moeten niet alleen aan de voorschriften van artikel 5 voldoen maar ook aan de volgende voorschriften:

a) de bron moet door de bevoegde autoriteit in het derde land van oorsprong als vrij van de relevante ziekte worden erkend in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht of de relevante norm van het OIE, of

b) de vis moet voor de verzending gestript worden, of

c) de zending moet rechtstreeks worden verzonden naar een erkend invoercentrum waar de vis verder wordt verwerkt.

▼M2

Artikel 7

Controleprocedures

1. Levende vis, eieren en gameten daarvan die worden ingevoerd voor de kweek, en levende vis afkomstig van aquacultuur bestemd voor aanvulling van het bestand van „put and take”-visbedrijven, worden onderworpen aan veterinaire controles in de grensinspectiepost in de lidstaat van binnenkomst, overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn 91/496/EEG, en het Gemeenschappelijk veterinair document van binnenkomst als bedoeld in Verordening (EG) nr. 282/2004 wordt dienovereenkomstig ingevuld.

2. Levende vis afkomstig van aquacultuur en producten daarvan die worden ingevoerd voor onmiddellijke menselijke consumptie, of voor verdere verwerking vóór menselijke consumptie, worden onderworpen aan veterinaire controles in de grensinspectiepost in de lidstaat van binnenkomst, overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn 97/78/EG, en het Gemeenschappelijk veterinair document van binnenkomst als bedoeld in Verordening (EG) nr. 136/2004 wordt dienovereenkomstig ingevuld.

Artikel 8

Voorkoming van verontreiniging van natuurlijke wateren

1. De lidstaten zien erop toe dat ingevoerde levende vis afkomstig van aquacultuur, bestemd voor menselijke consumptie, op geen enkele wijze wordt binnengebracht in natuurlijke wateren op hun grondgebied.

2. De lidstaten zien erop toe dat ingevoerde producten afkomstig van aquacultuur, bestemd voor menselijke consumptie, de natuurlijke wateren op hun grondgebied niet verontreinigen.

3. De lidstaten zien erop toe dat het transportwater van ingevoerde zendingen de natuurlijke wateren op hun grondgebied niet verontreinigt.

▼B

Artikel 9

Erkenning van invoercentra

1. De bevoegde autoriteit van een lidstaat erkent een inrichting als erkend invoercentrum, wanneer die inrichting voldoet aan de in bĳlage VII vastgestelde minimaal in acht te nemen veterinairrechtelĳke voorschriften.

2. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten stellen een lĳst van erkende invoercentra op en kennen aan elk centrum een officieel nummer toe.

3. De lĳst van erkende invoercentra, en alle latere wĳzigingen daarvan, worden door de bevoegde autoriteit van elke lidstaat meegedeeld aan de Commissie en aan de andere lidstaten.

Artikel 10

Datum van toepassing

Deze beschikking is van toepassing met ingang van 1 mei 2004.

Artikel 11

Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.

▼M4









BIJLAGE I







Gebieden van waaruit de invoer van bepaalde soorten levende vis en eieren en gameten daarvan, bestemd voor de kweek in de Europese Gemeenschap (EG) is toegestaan Land Gebied Opmerkingen () ISO-code Naam Code Beschrijving AU Australië ▼M6 ————— ▼M4 BR Brazilië Alleen karpers CA Canada CG Congo Alleen karpers CL Chili CN China Alleen karpers CO Colombia Alleen karpers HR Kroatië ID Indonesië IL Israël JM Jamaica Alleen karpers JP Japan Alleen karpers LK Sri Lanka Alleen karpers MK () Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië Alleen karpers MY Maleisië (schiereiland, alleen westelijk Maleisië) Alleen karpers NZ Nieuw-Zeeland RU Rusland SG Singapore Alleen karpers TH Thailand Alleen karpers TR Turkije TW Taiwan Alleen karpers US Verenigde Staten ZA Zuid-Afrika (1) Geen beperkingen indien niets is ingevuld. Indien het land of gebied slechts bepaalde soorten en/of eieren of gameten mag uitvoeren, moet in deze kolom de soort worden aangegeven en/of bijvoorbeeld de vermelding „alleen eieren” worden ingevuld. (2) Voorlopige code die niet vooruitloopt op de definitieve benaming voor dit land, die na de afsluiting van de lopende onderhandelingen in het kader van de Verenigde Naties zal worden vastgelegd.

▼M2









BIJLAGE II









BIJLAGE III

TOELICHTING

a) De bevoegde autoriteiten van het land van uitvoer stellen een certificaat op overeenkomstig het in bijlage II, IV of V bij deze beschikking vastgestelde model, met inachtneming van de bestemming van de vissen of producten en het doel waarvoor deze worden gebruikt na aankomst in de EG.

b) Naar gelang van de status van de in de EG-lidstaat gelegen plaats van bestemming ten aanzien van virale hemorragische septikemie (VHS), infectieuze hematopoïetische necrose (IHN), voorjaarsviremie van de karper (SVC), bacterial kidney disease (BKD), infectieuze pancreatische necrose (IPN) en Gyrodactylus salaris (G. salaris) moeten de nodige specifieke aanvullende voorschriften worden opgenomen in het certificaat.

c) Het originele exemplaar van elk certificaat bestaat uit één blad waarvan beide zijden worden gebruikt of, wanneer meer dan één blad vereist is, uit een formulier waarvan alle bladen één ondeelbaar geheel vormen. Rechts bovenaan iedere bladzijde moet „origineel” worden vermeld, alsmede een specifiek, door de bevoegde instantie uitgegeven codenummer. Alle bladzijden van het certificaat moeten worden genummerd — (nummer bladzijde) van (totaal aantal bladzijden).

d) Het origineel van het certificaat en de in het modelcertificaat genoemde etiketten moeten worden opgesteld in ten minste één van de officiële talen van de EG-lidstaat waar de controle in de grensinspectiepost zal worden uitgevoerd en van de EG-lidstaat van bestemming. Deze lidstaten kunnen evenwel toestaan dat in plaats van de eigen taal een andere communautaire taal wordt gebruikt, indien nodig vergezeld van een officiële vertaling.

e) Een certificaat dat is afgegeven voor levende vis, of eieren of gameten daarvan, dient te worden ingevuld op de dag dat de zending wordt geladen voor uitvoer naar de EG. Het origineel dient te worden voorzien van een officieel stempel en van de handtekening van een door de bevoegde autoriteit aangewezen officiële inspecteur. Daarbij dient de bevoegde autoriteit van het land van uitvoer te verzekeren dat certificeringsbeginselen worden gevolgd die gelijkwaardig zijn aan de in Richtlijn 96/93/EG van de Raad vastgelegde beginsselen. De kleur van de handtekening, en het stempel indien het niet in reliëf is aangebracht, moeten verschillen van die van de gedrukte tekst.

f) Indien voor de identificatie van de bestanddelen van de zending extra bladen aan het certificaat worden gehecht, worden deze bladen beschouwd als deel uitmakend van het originele exemplaar en moeten op elke bladzijde de handtekening en het stempel van de certificerende officiële inspecteur worden aangebracht.

g) Het originele exemplaar van het certificaat vergezelt de zending tot in de EG-grensinspectiepost.

h) Een certificaat dat is afgegeven voor levende vis, of eieren of gameten daarvan, blijft 10 dagen na de datum van afgifte geldig. Bij vervoer per schip wordt de geldigheidsduur verlengd met de duur van de zeereis.

i) De vissen, eieren en gameten daarvan mogen niet samen worden vervoerd met andere vissen, eieren of gameten daarvan, die niet bestemd zijn voor de Europese Gemeenschap of die een lagere gezondheidsstatus hebben. Verder mogen zij niet worden vervoerd onder enige andere omstandigheden die hun gezondheidsstatus aantasten.

j) De eventuele aanwezigheid van ziekteverwekkers in het water is van belang voor de bepaling van de gezondheidsstatus van de levende vissen, eieren of gameten daarvan. De certificerende ambtenaren moeten daarom rekening houden met het volgende: de „plaats van oorsprong” is de ligging van het bedrijf waar de vissen, eieren of gameten zijn gekweekt en de handelsafmetingen voor de onder dit certificaat vallende zending hebben bereikt.

▼M5 —————

▼M2 —————

▼B









BĲLAGE VII

Minimumvoorwaarden inzake diergezondheid voor de erkenning van „erkende invoercentra” voor de verwerking van vis afkomstig van aquacultuur

A. Algemene bepalingen

1. Centra en inrichtingen worden door een lidstaat slechts als invoercentrum voor verdere verwerking van ingevoerde levende vis afkomstig van aquacultuur en producten daarvan erkend als de omstandigheden in het invoercentrum van dien aard zĳn dat elk risico van besmetting van vis in communautaire wateren door afvalwater of andere afvallen, of anderszins, met pathogenen die ernstige abnormale sterfte bĳ weekdieren kunnen veroorzaken, wordt vermeden.

2. Inrichtingen die als „erkend invoercentrum” zĳn erkend, mogen geen levende weekdieren buiten de inrichting brengen.

3. Naast de relevante bepalingen inzake volksgezondheid van Richtlĳn 91/493/EEG voor inrichtingen, en de gezondheidsvoorschriften van de communautaire wetgeving betreffende niet voor menselĳke consumptie bestemde dierlĳke bĳproducten, zĳn de onderstaande minimumvoorwaarden inzake diergezondheid van toepassing.

B. Beheersvoorschriften

1. Erkende invoercentra staan onder de controle en de verantwoordelĳkheid van de bevoegde autoriteit.

2. Erkende invoercentra beschikken over een doelmatig ziektebestrĳdings- en monitoringsysteem; overeenkomstig Richtlĳn 93/53/EG worden alle gevallen waarin besmetting wordt vermoed en alle abnormale sterfte onderzocht door de bevoegde autoriteit; de nodige analyses en behandeling moeten worden uitgevoerd in overleg met en onder controle van de bevoegde autoriteit, met inachtneming van het bepaalde in artikel 3, lid 1, onder a), van Richtlĳn 91/67/EEG.

3. Erkende invoercentra moeten een door de bevoegde autoriteit goedgekeurd beheerssysteem toepassen, dat onder meer hygiënevoorschriften en verwerkingsvoorschriften met betrekking tot transporten, transportcontainers, voorzieningen en uitrusting omvat. De richtsnoeren inzake ontsmetting van weekdierkwekerĳen die zĳn vastgesteld in de „International Aquatic Animal Health Code” van het OIE, 6e editie, 2003, aanhangsel 5.2.2, moeten worden nageleefd. De gebruikte ontsmettingsmiddelen moeten door de bevoegde autoriteit zĳn goedgekeurd voor het doel waarvoor ze worden gebruikt, en er moet adequate apparatuur voor reiniging en ontsmetting beschikbaar zĳn. Het verwerken van bĳproducten en ander afvalmateriaal, inclusief dode vissen en producten daarvan, moet plaatsvinden overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de Raad ( 12 ). Het beheerssysteem in erkende invoercentra moet van zodanige aard zĳn dat elk risico van besmetting van vissen in communautaire wateren met pathogenen die ernstige gevolgen kunnen hebben voor het visbestand, met name ten aanzien van pathogenen die in de Gemeenschap exotisch zĳn en de vispathogenen als bedoeld in de lĳsten I en II, kolom 1, van bĳlage A bĳ Richtlĳn 91/67/EEG, wordt voorkomen.

4. Erkende invoercentra moeten een register bĳhouden van de geconstateerde abnormale sterfte, alsmede van alle levende vissen en eieren en gameten daarvan die het centrum binnenkomen en alle producten die het centrum verlaten, met vermelding van herkomst, leveranciers en bestemming ervan.

5. Erkende invoercentra moeten regelmatig worden gereinigd en ontsmet overeenkomstig het in punt 3 hierboven bedoelde programma.

6. Erkende invoercentra zĳn alleen toegankelĳk voor daartoe gemachtigde personen die beschermende kleding dragen, met inbegrip van aangepast schoeisel.