1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EEG)Nr. 2913/92 VAN DE RAAD
van 12 oktober 1992
tot vaststelling van het communautair douanewetboek
(PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Verordening (EG) nr. 82/97 van hetEuropees Parlementen de Raad van
19 december 1996L 17 1 21.1.1997
►M2 Verordening (EG) nr. 955/1999 van hetEuropees Parlementen de Raad
van 13 april 1999L 119 1 7.5.1999
►M3 Verordening (EG) nr. 2700/2000 van hetEuropees Parlementen de Raad
van 16 november 2000L 311 17 12.12.2000
Gewijzigd bij:
►A1 Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C 241 21 29.8.1994
(aangepastdoor Besluit95/1/EG, Eurat om, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
Gerectificeerd bij:►
C1 Rectificatie PB L 123 van 15.5.1997, blz. 25 (2913/92)
►C2 Rectificatie PB L 155 van 29.5.1998, blz. 60 (2913/92)
►C3 Rectificatie PB L 179 van 8.7.1997, blz. 11 (82/97)
►C4 Rectificatie PB L 5 van 10.1.2001, blz. 14 (2700/2000)
▼B
VERORDENING (EEG)Nr. 2913/92 VAN DE RAAD
van 12 oktober 1992
tot vaststelling van het communautair douanewetboek
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 28, 100 A en 113,
Gezien hetvoorst el van de Commissie (1),
In samenwerking methetEuropese Parlement (2),
Gezien hetadvies van hetEconomisch en Sociaal Comit é (3),
Overwegende datde Gemeenschap op een douane-unie is gegrondvest ;
dathetzowel voor de economische subject en van de Gemeenschap alsvoor de douaneadministraties wenselijk is dat de bepalingen van hetdouanerecht, die thans nog over tal van communautaire verordeningen
en richtlijnen verspreid zijn, in een wetboek worden samengebracht; dat
zulks in het vooruitzicht van de interne markt van wezenlijk belang is;
Overwegende dat het aldus samengestelde communautair douanewet-
boek, hierna „wetboek” te noemen, de huidige douanewetgeving dient te
omvatten; dat het evenwel wenselijk is in deze wetgeving wijzigingen
aan te brengen, ten einde haar samenhangender te maken en tevereenvoudigen en ten einde daarin bepaalde nog bestaande leemten opte vullen om een volledige communautaire wetgeving op dit gebied vastte stellen;
Overwegende dat, uitgaande van het gegeven van een interne markt, het
wetboek de algemene regels en procedures dient te bevatten voor detoepassing van de tariefmaatregelen en de andere maatregelen die in hetkader van hetgoederenverkeer t ussen de Gemeenschap en derde landen
op communautair niveau zijn ingesteld, met inbegrip van die van het
landbouwbeleid en de handelspolitiek; dat daarbij rekening dient teworden gehouden metde vereist en van die vormen van gemeenschap-pelijk beleid;
Overwegende dathetopport uun lijktt e bepalen datditwet boek geen
afbreuk doetaan de bijzondere bepalingen welke op andere gebiedenzijn vastgesteld; dat dergelijke bijzondere regels met name kunnenbestaan of kunnen worden ingesteld in het kader van de voorschriften ophet gebied van de landbouw, de statistiek, de handelspolitiek en de eigen
middelen;
Overwegende dat, ten einde te zorgen voor een evenwicht tussen
enerzijds de behoefte van de douaneadministraties om een goede
toepassing van de douanewetgeving te waarborgen en anderzijds het
rechtvan de economische subject en op een billijke behandeling, dedouaneadministraties met name uitgebreide controlemogelijkheden ende economische subjecten een recht op beroep moeten krijgen; dat hetVerenigd Koninkrijk voor de totstandbrenging van een beroepsproce-dure op douanegebied nieuwe administratieve procedures moet
invoeren, hetgeen niet kan worden verwezenlijkt vóór 1 januari 1995;
Overwegende dat het wenselijk is de douaneformaliteiten en -controles
af te schaffen of deze ten minste zoveel mogelijk te beperken in verband
methetgrot e belang datde buit enlandse handel voor de Gemeenschap
heeft;
Overwegende dathetvan belang is een eenvormige t oepassing van dit
wetboek te waarborgen; dat te dien einde moet worden voorzien in een
communautaire procedure die het mogelijk maakt te zijner tijd de
toepassingsbepalingen van dit wetboek vast te stellen; dat het nodig iseen Comité douanewetboek in te stellen ten einde op dit gebied een1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 2
(1) PB nr. C 128 van 23. 5. 1990, blz. 1.
(2) PB nr. C 72 van 18. 3. 1991, blz. 176, en besluitvan 16 sept ember 1992 (nog
nietverschenen in hetPublikat ieblad).
(3) PB nr. C 60 van 8. 3. 1991, blz. 5.
▼B
nauwe en doeltreffende samenwerking tussen de Lid-Staten en de
Commissie mogelijk te maken;
Overwegende dat bij het vaststellen van de uitvoeringsmaatregelen van
ditwet boek zoveel mogelijk moetworden geletop de voorkoming vanfraude en onregelmatigheden die nadelig kunnen zijn voor de algemenebegroting van de Europese Gemeenschappen,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
TITEL I
ALGEMENE BEPALINGEN
HOOFDSTUK 1
TOEPASSINGSGEBIED EN BASISDEFINITIES
Artikel 1
Dit wetboek, alsmede de communautaire en nationale bepalingen die ter
uitvoering ervan worden vastgesteld, vormen de douanewetgeving.
Onverminderd de bijzondere bepalingen die op andere gebieden zijnvastgesteld, is het wetboek van toepassing op
— hethandelsverkeer t ussen de Gemeenschap en derde landen;
— de goederen die onder een van de Verdragen tot oprichting van
respectievelijk de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, deEuropese Economische Gemeenschap en de Europese Gemeenschapvoor Atoomenergie vallen.
Artikel 2
1. Behoudens andersluidende bepalingen die hetzij uit internationale
overeenkomsten of uit gebruikelijke handelwijzen met een beperktegeografische en economische draagwijdte, hetzij uit autonome commu-
nautaire maatregelen voortvloeien, is de communautaire
douanewetgeving in het gehele douanegebied van de Gemeenschap opeenvormige wijze van toepassing.
2. Sommige bepalingen van de communautaire douanewetgeving
kunnen eveneens buiten het douanegebied van de Gemeenschap van
toepassing zijn, in het kader van hetzij specifieke regelingen, hetzijinternationale overeenkomsten.
Artikel 3
1. Hetdouanegebied van de Gemeenschap omvat :
— hetgrondgebied van hetKoninkrijk België;
— hetgrondgebied van hetKoninkrijk Denemarken, metuit zondering
van de Faeröer en Groenland;
— het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland, met uitzondering
van enerzijds heteiland Helgoland en anderzijds hetgrondgebiedvan Büsingen (Verdrag van 23 november 1964 tussen de Bonds-republiek Duitsland en de Zwitserse Bondsstaat);
— hetgrondgebied van de Helleense Republiek;
— hetgrondgebied van hetKoninkrijk Spanje, metuit zondering van
Ceuta en Melilla;
— hetgrondgebied van de Franse Republiek, metuit zondering van de
overzeese gebieden, van St. Pierre en Miquelon en van Mayotte;
— hetgrondgebied van Ierland;
— het grondgebied van de Italiaanse Republiek, met uitzondering van
de gemeenten Livigno en Campione d'Italia, alsmede van denationale wateren van het Meer van Lugano vanaf de oever tot aande politieke grens van de zone tussen Ponte Tresa en Porto Ceresio;
— hetgrondgebied van hetGroot hert ogdom Luxemburg;1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 3
▼A1
▼M1
▼A1
▼A1
— hetgrondgebied van hetKoninkrijk der Nederlanden in Europa;
— hetgrondgebied van de Republiek Oost enrijk;— hetgrondgebied van de Port ugese Republiek;
— hetgrondgebied van de Republiek Finland;— hetgrondgebied van hetKoninkrijk Zweden;
— het grondgebied van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
en Noord-Irland, alsmede de Kanaaleilanden en heteiland Man.
2. Geletop de Overeenkomstdie daarop van t oepassing is en
ofschoon buiten het grondgebied van de Franse Republiek gelegen,wordtook hetgrondgebied van hetVorst endom Monaco als omschreven
in de te Parijs op 18 mei 1963 ondertekende Douane-overeenkomst
(Journal officiel de la République française van 27 september 1963, blz.8679) beschouwd als deel uitmakende van het douanegebied van de
Gemeenschap.
3. In hetdouanegebied van de Gemeenschap zijn begrepen de
territoriale zee, de maritieme binnenwateren en het luchtruim van de
Lid-Staten en van de in lid 2 bedoelde gebieden, met uitzondering vande territoriale zee, de maritieme binnenwateren en het luchtruim van degebieden die overeenkomstig lid 1 niet onder het douanegebied van deGemeenschap vallen.
Artikel 4
In de zin van dit wetboek wordt verstaan onder:
1. persoon:
— een natuurlijk persoon, of
— een rechtspersoon, of
— wanneer de geldende voorschriften in deze mogelijkheid
voorzien, een vereniging van personen die als handelingsbe-
kwaam wordt erkend zonder de wettelijke status van
rechtspersoon te bezitten;
2. in de Gemeenschap gevestigd persoon:
— indien het een natuurlijk persoon betreft, een ieder die in de
Gemeenschap zijn normale verblijfplaats heeft,
— indien heteen recht spersoon of een vereniging van personen
betreft, elke persoon die in de Gemeenschap zijn statutaire zetel,zijn hoofdbestuur of een vaste inrichting heeft;
3. douaneautoriteiten: de autoriteiten die onder meer voor de toepas-
sing van de douanewetgeving bevoegd zijn;
4. douanekantoor: elk kantoor waar de in de douanewetgeving
voorgeschreven formaliteiten volledig of gedeeltelijk kunnenworden vervuld;
5. beschikking: elke administratieve beslissing verband houdend met
de douanewetgeving die door een douaneautoriteit over een bepaaldgeval wordtgenomen en die voor een of meer personen wieridentiteit bekend is of kan worden vastgesteld, rechtsgevolgen heeft;
►
M1hieronder vallen onder meer bindende inlichtingen in de zin
van artikel 12; ◄
6. douanestatus: de status van goederen, zijnde hetzij communautaire,
hetzij niet-communautaire goederen;
7. communautaire goederen: goederen die
— geheel zijn verkregen in hetdouanegebied van de Gemeenschap
onder de in artikel 23 bedoelde voorwaarden, zonder toevoeging
van goederen die zijn ingevoerd uitlanden of gebieden welkegeen deel uitmaken van het douanegebied van de Gemeenschap.Goederen die zijn verkregen uitonder een schorsingsregelinggeplaatste goederen, worden niet beschouwd als communautaire1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 4
▼M1
▼A1
▼M1
▼B
▼M1
▼M1
goederen in gevallen van bijzonder economisch belang die
volgens de procedure van hetComit é worden bepaald;
— zijn ingevoerd uitlanden of gebieden die geen deel uit maken
van hetdouanegebied van de Gemeenschap en die in hetvrijeverkeer zijn gebracht;
— in hetdouanegebied van de Gemeenschap zijn verkregen, het zij
uitsluitend uit goederen als bedoeld in het tweede streepje, hetzijuit goederen als bedoeld in het eerste en het tweede streepje;
8. niet-communautaire goederen: andere dan de in punt 7 bedoelde
goederen.
Onverminderd de artikelen 163 en 164 verliezen communautaire
goederen deze douanestatus wanneer zij het douanegebied van deGemeenschap daadwerkelijk verlaten;
9. douaneschuld: de op een persoon rustende verplichting tot betaling
van de rechten bij invoer (douaneschuld bij invoer) of de rechten bijuitvoer (douaneschuld bij uitvoer) die op bepaalde goederen vantoepassing zijn uit hoofde van de geldende communautairebepalingen;
10. rechten bij invoer:
— de douanerechten en heffingen van gelijke werking die bij de
invoer van goederen van toepassing zijn;
—d e►
M1 ◄belastingen bij invoer die zijn vast-
gest eld in hetkader van hetgemeenschappelijk landbouwbeleidof in hetkader van de specifieke regelingen die op bepaalde doorverwerking van landbouwprodukten verkregen goederen vantoepassing zijn;
11. rechten bij uitvoer:
— de douanerechten en heffingen van gelijke werking die bij de
uitvoer van goederen van toepassing zijn;
—d e►
M1 ◄belastingen bij uitvoer die zijn
vastgesteld in het kader van het gemeenschappelijk landbouw-beleid of in hetkader van de specifieke regelingen die opbepaalde door verwerking van landbouwprodukten verkregengoederen van toepassing zijn;
12. schuldenaar: elke persoon die gehouden is tot betaling van het
bedrag van de douaneschuld;
13. toezicht van de douaneautoriteiten: de activiteiten die door deze
autoriteiten in het algemeen worden ontplooid ten einde te zorgen
voor de naleving van de douanewetgeving en, in voorkomend geval,
van de andere bepalingen die op goederen onder douanetoezicht vantoepassing zijn;
14. controle door de douaneautoriteiten: het verrichten van specifieke
handelingen, zoals verificatie van goederen, controle op de aanwe-zigheid en de echtheid van documenten, onderzoek van de
boekhouding van ondernemingen en onderzoek van andere
bescheiden, controle van vervoermiddelen, controle van bagage enandere goederen die personen bij of op zich dragen, en hetverrichten van administratief onderzoek en andere soortgelijkehandelingen, een en ander om te zorgen voor de naleving van de
douanewetgeving en, in voorkomend geval, van de andere
bepalingen die op goederen onder douanetoezicht van toepassingzijn;
15. douanebestemming van goederen:
a) plaatsing van goederen onder een douaneregeling;
b) binnenbrengen van goederen in een vrije zone of in een vrij
entrepot;
c) wederuitvoer van goederen uit het douanegebied van de
Gemeenschap;
d) vernietiging van goederen;
e) afstaan van goederen aan de Schatkist;1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 5
▼B
▼B
16. douaneregeling:
a) in hetvrije verkeer brengen;
b) douanevervoer;
c) douane-entrepot;
d) actieve veredeling;
e) behandeling onder douanetoezicht;
f) tijdelijke invoer;
g) passieve veredelingh) uitvoer;
17. douaneaangifte: handeling waarbij een persoon, in de voorge-
schreven vorm en op de voorgeschreven wijze, hetvoornemenkenbaar maaktgoederen onder een bepaalde douaneregeling t eplaatsen;
18. aangever: de persoon die in eigen naam een douaneaangifte doet of
de persoon in wiens naam een douaneaangifte wordt gedaan;
19. aanbrengen bij de douane: mededeling aan de douaneautoriteiten, in
de vereiste vorm, van de aankomst van de goederen bij hetdouanekantoor of op enige andere, door de douaneautoriteitenaangewezen of goedgekeurde plaats;
20. vrijgave van goederen: terbeschikkingstelling, door de douaneauto-
riteiten, van goederen voor de doeleinden die zijn voorzien in dedouaneregeling waaronder de goederen zijn geplaatst;
21. subjectvan de regeling: de persoon voor wiens rekening de
douaneaangifte is gedaan of de persoon aan wie de uit een
douaneregeling voortvloeiende rechten en verplichtingen van de
eerstgenoemde persoon zijn overgedragen;
22. vergunninghouder: persoon aan wie een vergunning is verleend;23. geldende bepalingen: de communautaire of de nationale bepalingen;
24. de procedure van het comité: de procedure bedoeld in de artikelen
247 en 247 bis, of in de artikelen 248 en 248 bis.
HOOFDSTUK 2
DIVERSE ALGEMENE BEPALINGEN BETREFFENDE MET NAME DE
RECHTEN EN VERPLICHTINGEN VAN PERSONEN TEN AANZIEN
VAN DE DOUANEWETGEVING
Afdeling 1
Recht van vertegenwoordiging
Artikel 5
1. Onder de in artikel 64, lid 2, gestelde voorwaarden en onder
voorbehoud van de in hetkader van art ikel 245 geldende bepalingen kaniedere persoon zich voor hetvervullen van de in de douanewet gevingvoorgeschreven handelingen en formaliteiten bij de douaneautoriteiten
doen vertegenwoordigen.
2. De vertegenwoordiging kan:
— directzijn wanneer de vert egenwoordiger in naam en voor rekening
van een andere persoon handelt, dan wel
— indirectzijn, wanneer de vert egenwoordiger in eigen naam, doch
voor rekening van een andere persoon handelt.
De Lid-Staten kunnen het recht om op hun grondgebied douaneaangiften
te doen
— volgens de methode van de directe vertegenwoordiging, of
— volgens de methode van de indirecte vertegenwoordiging,1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 6
▼M3
▼B
▼B
zodanig voorbehouden datde vert egenwoordiger een douanecommis-
sionair moet zijn die daar zijn beroep uitoefent.
3. Met uitzondering van de in artikel 64, lid 2, onder b), en lid 3,
bedoelde gevallen dient de vertegenwoordiger in de Gemeenschap tezijn gevestigd.
4. De vertegenwoordiger dient te verklaren voor de vertegenwoor-
digde persoon te handelen; voorts dient hij aan te geven of het eendirecte dan wel een indirecte vertegenwoordiging betreft en moet hijvertegenwoordigingsbevoegdheid bezitten.
De persoon die nietverklaartin naam of voor rekening van een andere
persoon te handelen of die verklaart in naam of voor rekening van eenandere persoon te handelen, zonder dat hij vertegenwoordigingsbe-voegdheid bezit, wordt geacht in eigen naam en voor eigen rekening te
handelen.
5. De douaneautoriteiten kunnen van elke persoon die verklaart in
naam of voor rekening van een andere persoon te handelen, het bewijseisen dat hij vertegenwoordigingsbevoegdheid bezit.
Afdeling 2
Beschikkingen betreffende de toepassing van de douanewetgeving
Artikel 6
1. Indien een persoon de douaneautoriteiten verzoekt een beschikking
betreffende de toepassing van de douanewetgeving te nemen, verstrekt
hij deze autoriteiten alle gegevens en bescheiden die zij behoeven omhetbesluitt e nemen.
2. De beschikking moetzo spoedig mogelijk worden genomen en
vervolgens zo spoedig mogelijk aan de verzoeker worden bekendge-
maakt.
Indien het daartoe strekkende verzoek schriftelijk is gedaan, moet de
beschikking worden genomen binnen een overeenkomstig de geldende
bepalingen vastgestelde termijn te rekenen vanaf de datum waarop dedouaneautoriteiten het verzoek hebben ontvangen. De beschikking moetschriftelijk aan de verzoeker worden bekendgemaakt.
Deze termijn mag echter worden overschreden indien het voor de
douaneautoriteiten niet mogelijk is hem in acht te nemen. In dat gevalstellen deze autoriteiten de verzoeker hiervan vóór het verstrijken van dehierboven vastgestelde termijn in kennis, onder vermelding van deredenen welke aan deze overschrijding ten grondslag liggen en van de
nieuwe termijn die zij nodig achten om een beschikking te nemen.
3. De schriftelijk genomen beschikkingen waarbij verzoeken niet
worden ingewilligd of die ongunstige gevolgen hebben voor de personentot wie zij zijn gericht, worden door de douaneautoriteiten met redenen
omkleed. In deze beschikkingen dientmelding t e worden gemaaktvan
de mogelijkheid tot beroep als bedoeld in artikel 243.
4. Bepaald kan worden datlid 3, eerst e volzin, eveneens op andere
beschikkingen van toepassing is.
Artikel 7
Met uitzondering van de in artikel 244, tweede alinea, bedoelde gevallen
zijn de genomen beschikkingen onmiddellijk uitvoerbaar door de
douaneautoriteiten.
Artikel 8
1. Een voor de belanghebbende gunstige beschikking wordt met
terugwerkende kracht ingetrokken indien deze werd genomen op grondvan onjuiste of onvolledige gegevens en:
— de verzoeker van de onjuistheid of de onvolledigheid van die
gegevens kennis droeg of redelijkerwijze kennis had moeten dragen,en1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 7
▼B
— de beschikking op grond van de juiste en volledige gegevens niet had
kunnen worden genomen.
2. De intrekking met terugwerkende kracht van de beschikking wordt
bekendgemaakt aan degene tot wie zij was gericht.
3. De intrekking met terugwerkende kracht geldt met ingang van de
datum waarop de met terugwerkende kracht ingetrokken beschikkingwerd genomen.
Artikel 9
1. Een voor de belanghebbende gunstige beschikking wordt inge-
trokken of gewijzigd indien, in andere dan de in artikel 8 genoemde
gevallen, aan een of meer daaraan verbonden voorwaarden nietis of niet
meer wordtvoldaan.
2. Een voor de belanghebbende gunstige beschikking kan worden
ingetrokken wanneer degene tot wie zij is gericht, niet voldoet aan een
verplichting die, in voorkomend geval, ingevolge deze beschikking ophem rust.
3. De intrekking of de wijziging van de beschikking wordt bekendge-
maakt aan degene tot wie zij is gericht.
4. De intrekking of de wijziging van de beschikking wordt van kracht
op de datum waarop zij wordt bekendgemaakt. In uitzonderlijkegevallen en voor zover de rechtmatige belangen van degene tot wiede beschikking is gericht, zulks vereisen, kunnen de douaneautoriteitenhet van kracht worden echter op een latere datum doen ingaan.
Artikel 10
De artikelen 8 en 9 doen geen afbreuk aan de nationale voorschriften die
inhouden dateen beschikking geen werking heeftof haar werking
verliestom redenen die nietspecifiek verband houden metdedouanewetgeving.
Afdeling 3
Inlichtingen
Artikel 11
1. Iedere persoon kan de douaneautoriteiten om inlichtingen
betreffende de toepassing van de douanewetgeving verzoeken.
Een dergelijk verzoek kan worden afgewezen indien hetgeen verband
houdt met een daadwerkelijk voorgenomen in- of uitvoertransactie.
2. De inlichtingen worden de aanvrager gratis verstrekt. Indien de
douaneautoriteiten echter speciale kosten hebben gemaakt, met namevoor analyses, expertises of de terugzending van de goederen naar deaanvrager, kunnen deze kosten de aanvrager in rekening worden
gebracht.
Artikel 12
1. De douaneautoriteiten verstrekken, op schriftelijk verzoek en
overeenkomstig de volgens de procedure van het Comité vastgestelde
nadere regels, bindende tariefinlichtingen of bindende inlichtingenbetreffende de oorsprong.
2. De bindende tariefinlichting of de bindende inlichting betreffende
de oorsprong binden de douaneautoriteiten tegenover de verkrijger vande inlichting slechts voor de tariefindeling, respectievelijk de vaststel-ling van de oorsprong van de goederen.
De bindende tariefinlichting of de bindende inlichting betreffende de
oorsprong binden de douaneautoriteiten slechts ten aanzien vangoederen waarvoor de douaneformaliteiten worden vervuld na de datumwaarop de inlichting door de autoriteiten is verstrekt.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 8
▼M1
▼M1
Wat de oorsprong betreft, zijn de bovenbedoelde formaliteiten die welke
verband houden met de toepassing van de artikelen 22 en 27.
3. De verkrijger van de inlichting moet kunnen aantonen dat er in elk
opzicht overeenstemming is tussen:
— wat het tarief betreft: het aangegeven en het in de inlichting
omschreven goed;
— wat de oorsprong betreft: het betrokken goed en de omstandigheden
die voor hetverkrijgen van de oorsprong bepalend zijn, enerzijds, ende in de inlichting omschreven goederen en omstandigheden,
anderzijds.
4. Een bindende inlichting is, gerekend vanaf de datum waarop zij
wordt verstrekt, gedurende zes jaar geldig indien zij op het tarief, en
gedurende drie jaar geldig indien zij op de oorsprong betrekking heeft.In afwijking van art ikel 8 wordtzij mett erugwerkende krachtingetrokken indien zij is verstrekt op de grondslag van onjuiste ofonvolledige gegevens van de aanvrager.
5. Een bindende inlichting verliest haar geldigheid wanneer zij:
a) op tariefgebied:
i) ten gevolge van de vaststelling van een verordening niet meer
met het aldus vastgestelde recht in overeenstemming is;
ii) nietlanger verenigbaar is metde uit legging van één van de
nomenclaturen als bedoeld in artikel 20, lid 6:
— op communautair niveau, door een wijziging in de toelich-
tingen op de gecombineerde nomenclatuur of door een arrestvan het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen;
— op internationaal niveau, door een door de werelddouane-
organisatie, in 1952 in het leven geroepen onder de naam„Internationale Douaneraad”, vastgestelde indelingskennisge-ving of wijziging van de toelichtingen op de nomenclatuur
van hetgeharmoniseerde syst eem inzake de omschrijving en
de codering van goederen;
iii) overeenkomstig artikel 9 wordt ingetrokken of gewijzigd en mits
aan de verkrijger van de inlichting daarvan kennis wordt
gegeven.
De datum waarop de bindende inlichting ten aanzien van de onder i)
en ii) genoemde gevallen haar geldigheid verliest, is de datum van debekendmaking van de bovengenoemde maatregelen, of, voorinternationale maatregelen, de datum van een mededeling van de
Commissie in de C-reeks van het Publikatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
b) op hetgebied van de oorsprong:
i) ten gevolge van de vaststelling van een verordening of een door
de Gemeenschap geslot en overeenkomstnietmeer methetaldusvastgestelde recht in overeenstemming is;
ii) nietlanger verenigbaar is:
— op communautair niveau, met de voor de uitlegging van de
wetgeving vastgestelde toelichtingen en adviezen of met eenarrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen;
— op internationaal niveau, met de in het kader van de
Wereldhandelsorganisatie (WHO) gesloten overeenkomstbetreffende de oorsprongsregels, of met de toelichtingen of
adviezen betreffende de oorsprong die voor de uitlegging van
die overeenkomst zijn vastgesteld.
iii) overeenkomstig artikel 9 wordt ingetrokken of gewijzigd en mits
aan de verkrijger van de inlichting daarvan vooraf kennis wordt
gegeven.
De datum waarop de bindende inlichting ten aanzien van de onder i)
en ii) genoemde gevallen haar geldigheid verliest, is de bij debekendmaking van bovengenoemde maatregelen vermelde datum of,voor internationale maatregelen, de datum die in de mededeling van1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 9
▼M1
de Commissie in de C-reeks van het Publikatieblad van de Europese
Gemeenschappen is vermeld.
6. Een bindende inlichting die overeenkomstig lid 5,
►C3 ◄, haar geldigheid verliest, mag door de verkrijger
van de inlichting nog gedurende een periode van zes maanden na deze
bekendmaking of kennisgeving worden gebruiktindien de verkrijger vande inlichting, op basis van de bindende inlichting en vóór de vaststellingvan de betreffende maatregel, vaste en definitieve overeenkomsten voorde aankoop of de verkoop van de betreffende goederen heeft gesloten.Indien het echter om produkten gaat waarvoor bij het vervullen van de
douaneformaliteiten een invoer-, uitvoer- of prefixatiecertificaat wordt
overgelegd, komt de resterende geldigheidsduur van het betrokkencertificaat in de plaats van de periode van zes maanden.
In hetin lid 5, onder a), i) en b), i), bedoelde geval kan in de verordening
of in de overeenkomst een termijn worden vastgesteld gedurende welkehet in de eerste alinea bepaalde van toepassing is.
7. De toepassing, onder de voorwaarden van lid 6 van de indeling of
van de vaststelling van de oorsprong, die in de bindende inlichting isaangegeven, geldtslecht s voor:
— de vaststelling van de in- of uitvoerrechten;
— de berekening van de uitvoerrestituties en van alle andere bedragen
die bij invoer of uitvoer in het kader van het gemeenschappelijk
landbouwbeleid worden toegekend;
— het gebruik van invoer-, uitvoer- of prefixatiecertificaten die worden
overgelegd bij het vervullen van de formaliteiten voor de aanvaar-
ding van de douaneaangifte met betrekking tot de betreffendegoederen, voor zover deze certificaten zijn afgegeven op basis vanvoornoemde inlichting.
Daarenboven kan in uitzonderlijke gevallen, waarin de goede werking
van de in hetkader van hetgemeenschappelijk landbouwbeleidvastgestelde regelingen in gevaar kan komen, volgens de procedure
van artikel 38 van Verordening nr. 136/66/EEG van de Raad van 22
september 1966 houdende de totstandbrenging van een gemeenschap-pelijke ordening der markten in de sector oliën en vetten (
1) en van de
overeenkomstige artikelen van andere verordeningen houdende eengemeenschappelijke ordening der markten, worden besloten om van lid6 af te wijken.
Afdeling 4
Overige bepalingen
Artikel 13
De douaneautoriteiten kunnen onder de overeenkomstig de geldende
bepalingen vastgestelde voorwaarden alle controlemaatregelen nemendie zij voor de correcte toepassing van de douanewetgeving nodigachten.
Artikel 14
Voor de toepassing van de douanewetgeving dient elke persoon die
direct of indirect bij de desbetreffende transacties die in het kader vanhet goederenverkeer worden verricht, is betrokken, de douaneautori-teiten op hun verzoek en binnen de eventueel vastgestelde termijnen alle
nodige bescheiden en inlichtingen, ongeacht de dragers waarop die
bescheiden en inlichtingen zich bevinden, te verstrekken en dezeautoriteiten alle nodige bijstand te verlenen.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 10
(1) PB nr. 172 van 30. 9. 1966, blz. 3025/66. Verordening laatstelijk gewijzigd
bij Verordening (EG) nr. 3290/94 (PB nr. L 349 van 31. 12. 1994, blz. 105).▼B
▼B
Artikel 15
Alle inlichtingen van vertrouwelijke aard of die als vertrouwelijk zijn
verstrekt, vallen onder het beroepsgeheim en worden door dedouaneautoriteiten niet bekendgemaakt zonder uitdrukkelijke toestem-ming van de persoon of de autoriteit die deze inlichtingen heeft
verstrekt; het doorgeven van inlichtingen is toegestaan voor zover de
douaneautoriteiten daartoe overeenkomstig de geldende bepalingen, metname inzake gegevensbescherming, of in hetkader van gerecht elijkeprocedures gehouden of gemachtigd zijn.
Artikel 16
Debetrokken personen dienen de in artikel 14 bedoelde bescheiden,
ongeachtde dragers waarop die bescheiden zich bevinden, methetoog
op de douanecontrole, gedurende de in de geldende bepalingen
vastgestelde termijn en ten minste gedurende drie kalenderjaren tebewaren. Deze termijn vangt aan:
a) voor goederen die in hetvrije verkeer zijn gebrachtin andere dan de
onder b) bedoelde gevallen of voor goederen die ten uitvoer zijnaangegeven, aan heteinde van hetjaar waarin de aangift en voor hetvrije verkeer of de aangiften ten uitvoer zijn aanvaard;
b) voor goederen die in hetvrije verkeer zijn gebrachtmett oepassing
van een verlaagd rechtbij invoer of van een nulrechtuithoofde vanhetgebruik ervan voor bijzondere doeleinden, aan heteinde van het
jaar waarin hetdouanet oezichtop de goederen wordtopgeheven;
c) voor goederen die onder een andere douaneregeling zijn geplaatst,
aan heteinde van hetjaar waarin de desbet reffende douaneregeling isbeëindigd;
d) voor goederen die in een vrije zone of in een vrij entrepot zijn
binnengebracht, aan het einde van het jaar waarin zij de betrokkenonderneming verlaten.
Onverminderd het bepaalde in artikel 221, lid 3, tweede volzin, worden
de bescheiden, indien uit een controle van de douaneautoriteiten inverband meteen douaneschuld blijktdatde desbet reffende boeking
moetworden herzien, na afloop van de in de eerst e alinea bedoelde
termijn nog zolang bewaard als voor de herziening en de controle nodigis.
Artikel 17
Indien overeenkomstig de douanewetgeving een termijn, datum of
vervaldag wordt vastgesteld voor de toepassing van de voorschriften
daarvan, kan de termijn slechts worden verlengd en de datum of
vervaldag slechts worden uitgesteld wanneer de desbetreffende voor-schriften daarin uitdrukkelijk voorzien.
Artikel 18
1. De tegenwaarde van de ecu in nationale valuta die voor de
vaststelling van de tariefindeling van goederen en van de rechten bijinvoer moet worden toegepast, wordt eenmaal per maand vastgesteld.De voor deze omrekening toe te passen koersen zijn die welke op de
voorlaatste werkdag van de maand in het Publikatieblad van de
Europese Gemeenschappen worden bekendgemaakt. Deze koersen zijn
gedurende de gehele daaropvolgende maand van toepassing.
Wanneer de aan hetbegin van de maand geldende koers evenwel meer
dan 5 % afwijkt van die welke wordt bekendgemaakt op de voorlaatstewerkdag vóór de 15e van diezelfde maand, is de laatstgenoemde koersvan toepassing vanaf de 15e tot het einde van de betreffende maand.
2. De tegenwaarde van de ecu in nationale valuta die in het kader van
de douanewetgeving in andere dan de in lid 1 bedoelde gevallen moetworden toegepast, wordt eenmaal per jaar vastgesteld. De voor dezeomrekening toe te passen koersen zijn die welke op de eerste werkdagvan oktober in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 11
▼M1
▼M1
worden bekendgemaakt; zij worden van kracht op 1 januari van het
volgende jaar. Indien voor een bepaalde nationale valuta geen koersbeschikbaar is, geldt voor die valuta de omrekeningskoers van de laatste
dag waarvoor in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen
een koers is bekendgemaakt.
3. Indien een in ecu luidend bedrag om andere redenen dan de
vaststelling van de tariefindeling van goederen of van bij in- ofuitvoerrechten in nationale valuta wordt omgerekend, mogen dedouaneautoriteiten het bedrag dat bij deze omrekening wordt verkregen,naar boven of naar beneden afronden.
Na afronding mag hetbedrag nietmeer dan 5 % van hetoorspronkelijke
bedrag afwijken.
De douaneautoriteiten kunnen de tegenwaarde in nationale valuta van
een in ecu luidend bedrag ongewijzigd handhaven indien de jaarlijkseaanpassing overeenkomstig lid 2, vóór bovenbedoelde afronding, tot een
wijziging van de tegenwaarde in de nationale valuta van minder dan 5 %
of tot een daling van deze tegenwaarde leidt.
Artikel 19
Volgens de procedure van hetComit é wordtbepaald in welke gevallen
en onder welke voorwaarden vereenvoudigingen bij de toepassing vande douanewetgeving kunnen worden toegestaan.
TITEL II
ELEMENTEN WELKE TEN GRONDSLAG LIGGEN AAN DE
TOEPASSING VAN DE RECHTEN BIJ INVOER EN DE
RECHTEN BIJ UITVOER EN DE ANDERE MAATREGELEN
WAARAAN HET GOEDERENVERKEER IS ONDERWORPEN
HOOFDSTUK 1
DOUANETARIEF VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN EN
TARIEFINDELING VAN GOEDEREN
Artikel 20
1. De bij het ontstaan van een douaneschuld wettelijk verschuldigde
rechten zijn op het douanetarief van de Europese Gemeenschappengebaseerd.
2. De andere maatregelen die uit hoofde van specifieke communau-
taire bepalingen in het kader van het goederenverkeer zijn vastgesteld,worden, in voorkomend geval, naar gelang van de tariefindeling van
deze goederen toegepast.
3. Het douanetarief van de Europese Gemeenschappen omvat:
a) de gecombineerde nomenclatuur van de goederen;
b) iedere andere nomenclatuur waarin de gecombineerde nomenclatuur
geheel of gedeeltelijk of eventueel met toevoeging van onderver-
delingen wordtovergenomen en die voor de t oepassing van
tariefmaatregelen in het kader van het goederenverkeer bij specifiekecommunautaire bepalingen wordt vastgesteld;
c) de percentages en andere heffingsgrondslagen die op goederen welke
in de gecombineerde nomenclatuur zijn opgenomen normaal van
toepassing zijn met betrekking tot:
— de douanerechten, en
—d e►
M1 ◄belastingen bij invoer die zijn vastge-
steld in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid of
in hetkader van de specifieke regelingen die op bepaalde door
verwerking van landbouwprodukten verkregen goederen vantoepassing zijn;
d) de preferentiële tariefmaatregelen in de overeenkomsten die de
Gemeenschap metbepaalde landen of groepen van landen heeftgesloten en die in een preferentiële tariefbehandeling voorzien;1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 12
▼B
▼B
e) de preferentiële tariefmaatregelen die door de Gemeenschap ten
gunste van bepaalde landen, groepen van landen of gebiedenunilateraal zijn vastgesteld;
f) de autonome schorsingsmaatregelen waarbij voor bepaalde goederen
in een verlaging of een vrijstelling van de rechten bij invoer isvoorzien;
g) de overige in het kader van andere communautaire voorschriften
vastgestelde tariefmaatregelen.
4. Onverminderd de voorschriften met betrekking tot de forfaitaire
heffing, treden de in lid 3, onder d), e) en f), bedoelde maatregelen opverzoek van de aangever in de plaats van de onder c) genoemde,
wanneer de betrokken goederen aan de in de eerstgenoemde maatregelen
vervatte voorwaarden voldoen. Het verzoek kan achteraf wordeningediend zolang aan de voorwaarden ter zake is voldaan.
5. Indien de toepassing van de in lid 3, onder d), e) en f), bedoelde
maatregelen tot een bepaald invoervolume wordt beperkt, neemt dezetoepassing een einde:
a) voor tariefcontingenten, zodra het vastgestelde invoervolume is
bereikt;
b) voor tariefplafonds, bij verordening van de Commissie.
6. Tariefindeling van goederen is de vaststelling, overeenkomstig de
geldende bepalingen, van:
a) hetzij de onderverdeling van de gecombineerde nomenclatuur, hetzij
die van een andere, in lid 3, onder b), bedoelde nomenclatuur,
b) hetzij de onderverdeling van enige andere nomenclatuur waarin de
gecombineerde nomenclatuur geheel of gedeeltelijk of eventueel mettoevoeging van onderverdelingen is overgenomen en die voor de
toepassing van andere maatregelen dan tariefmaatregelen in het kader
van hetgoederenverkeer bij specifieke communaut aire bepalingenwordt vastgesteld,waaronder de goederen moeten worden ingedeeld.
waaronder de goederen moeten worden ingedeeld.
Artikel 21
1. De gunstige tariefbehandeling waarvoor bepaalde goederen uit
hoofde van hun aard of bijzondere bestemming in aanmerking kunnenkomen, is onderworpen aan voorwaarden die volgens de procedure van
het Comité worden vastgesteld. Indien een vergunning is vereist, zijn de
artikelen 86 en 87 van toepassing.
2. In de zin van lid 1 wordt onder gunstige „tariefbehandeling”
verstaan, elke verlaging of schorsing, ook in het kader van eentariefcontingent, van een recht bij invoer.
HOOFDSTUK 2
OORSPRONG VAN GOEDEREN
Afdeling 1
Niet-preferentiè le (SIC! Niet-preferentiële)oorsprong
Artikel 22
In de artikelen 23 tot en met 26 is de niet-preferentiële oorsprong van de
goederen omschreven methetoog op:
a) de toepassing van het douanetarief van de Europese Gemeen-
schappen, met uitzondering van de in artikel 20, lid 3, onder d) en e),
bedoelde maatregelen;
b) de toepassing van andere maatregelen dan tariefmaatregelen die in
hetkader van hetgoederenverkeer bij specifieke communaut airebepalingen zijn vastgesteld;
c) de opstelling en de afgifte van oorsprongscertificaten.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 13
▼B
Artikel 23
1. Van oorsprong uiteen land zijn goederen die geheel en al in dat
land zijn verkregen.
2. Onder „goederen die geheel en al in een land zijn verkregen”
wordtverst aan:
a) in datland gewonnen minerale produkt en;
b) aldaar geoogste produkten van het plantenrijk;
c) aldaar geboren en opgefokte levende dieren;
d) produkten afkomstig van aldaar gehouden levende dieren;
e) voortbrengselen van de aldaar bedreven jacht en visserij;
f) produkten van de zeevisserij en andere produkten die buiten de
territoriale zee van een land uit zee zijn gewonnen door in dat landingeschreven of geregistreerde schepen die de vlag van dat landvoeren;
g) goederen die aan boord van fabrieksschepen zijn verkregen uitonder
f) bedoelde produkten welke van oorsprong zijn uit dat land, voorzover deze schepen aldaar zijn ingeschreven of geregistreerd en de
vlag van datland voeren;
h) produkten gewonnen van en uit de buiten de territoriale zee gelegen
zeebodem voor zover datland, methetoog op exploit at ie, exclusieverechten over deze zeebodem uitoefent;
i) uitval en afval afkomstig van fabrieksbewerkingen en artikelen die
nietmeer in gebruik zijn, mit s zij in datland zijn verzameld enslechts voor de terugwinning van grondstoffen kunnen dienen;
j) goederen die aldaar uitsluitend zijn verkregen uit de onder a) tot en
meti) bedoelde goederen of derivat en daarvan, in ongeachtwelkstadium van derivatie.
3. Voor de toepassing van lid 2 wordt onder „land” ook de territoriale
zee van hetland in kwest ie begrepen.
Artikel 24
Goederen bij welker vervaardiging twee of meer landen betrokken zijn
geweest, zijn van oorsprong uit het land waar, in een daartoe ingerichteonderneming, de laatste ingrijpende en economisch verantwoorde
verwerking of bewerking heeft plaatsgevonden die hetzij tot de
fabricage van een nieuw produktheeftgeleid, het zij een belangrijkfabricagestadium vertegenwoordigt.
Artikel 25
Indien ten aanzien van bepaalde be- of verwerkingen vaststaat of op
grond van vastgestelde feiten het vermoeden is gewettigd dat daarmeeslechts ontduiking wordt beoogd van de bepalingen die in de Gemeen-schap op goederen uitbepaalde landen van t oepassing zijn, kunnen de
daardoor verkregen goederen in geen geval worden geachtop grond van
artikel 24 van oorsprong te zijn uit het land waar deze be- ofverwerkingen hebben plaatsgevonden.
Artikel 26
1. In de douanewetgeving of in andere specifieke communautaire
wetgeving kan worden bepaald dat de oorsprong van goederen moetworden aangetoond door overlegging van een document.
2. Niettegenstaande de overlegging van dit document kunnen de
douaneautoriteiten, in geval van ernstige twijfel, elk aanvullend bewijseisen om zich ervan te vergewissen dat de vermelding van de oorsprongwel beantwoordt aan de regels die in de desbetreffende communautairevoorschriften zijn vastgesteld.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 14
▼B
Afdeling 2
Preferentiè le (SIC! Preferentiële)oorsprong
Artikel 27
De regels betreffende de preferentiële oorsprong behelzen de voor-
waarden waaraan de goederen moeten voldoen om de preferentiëleoorsprong te verkrijgen ten einde voor de in artikel 20, lid 3, onder d) of
e), bedoelde maatregelen in aanmerking te komen.
Deze regels worden vastgesteld:
a) voor de goederen die onder de overeenkomsten bedoeld in artikel 20,
lid 3, onder d), vallen, bij deze overeenkomsten;
b) voor de goederen die voor de in artikel 20, lid 3, onder e), bedoelde
preferentiële tariefmaatregelen in aanmerking komen, volgens de
procedure van hetComit é.
HOOFDSTUK 3
DOUANEWAARDE VAN GOEDEREN
Artikel 28
Krachtens de bepalingen van dit hoofdstuk wordt de douanewaarde
vastgesteld voor de toepassing van het douanetarief van de EuropeseGemeenschappen en van andere maatregelen dan tariefmaatregelen die
in hetkader van hetgoederenverkeer bij specifieke communaut aire
bepalingen zijn vastgesteld.
Artikel 29
1. De douanewaarde van ingevoerde goederen is de transactiewaarde
van die goederen, datwil zeggen de voor de goederen werkelijk bet aaldeof te betalen prijs indien zij voor uitvoer naar het douanegebied van deGemeenschap worden verkocht, in voorkomend geval na aanpassingovereenkomstig de artikelen 32 en 33, mits:
a) er ten aanzien van de overdracht of het gebruik van de goederen door
de koper geen beperkingen zijn, metuit zondering van die welke
— bij de wet of door de autoriteiten in de Gemeenschap worden
opgelegd of geëist,
— hetgeografische gebied beperken waarbinnen de goederen mogen
worden doorverkocht,
— de waarde van de goederen nietaanzienlijk beïnvloeden;
b) de verkoop of de prijs nietafhankelijk is gest eld van enige
voorwaarde of prestatie waarvan de waarde met betrekking tot de
goederen waarvan de waarde dientt e worden bepaald, nietkan
worden vastgesteld;
c) geen enkel deel van de opbrengstvan elke lat ere wederverkoop of
overdracht, onderscheidenlijk van elk later gebruik van de goederen
door de koper, directof indirectde verkoper t en goede zal komen,
tenzij krachtens artikel 32 een geëigende aanpassing kan wordenuitgevoerd, en
d) koper en verkoper nietonderling zijn verbonden of, indien datwel
het geval is, de transactiewaarde voor douanedoeleinden aanvaard-
baar is overeenkomstig lid 2.
2. a) Ter bepaling van de aanvaardbaarheid van de transactiewaarde
voor de toepassing van lid 1 vormt de omstandigheid dat de koperen de verkoper onderling verbonden zijn, op zich geen voldoendereden om de transactiewaarde als niet aanvaardbaar aan te merken.
Indien noodzakelijk worden de omstandigheden van de verkoop
onderzocht en wordt de transactiewaarde aanvaard wanneer hetverbonden zijn geen invloed op de prijs heeftgehad. Indien dedouaneautoriteiten, op grond van de informatie die van deaangever of uitandere bron is verkregen, redenen hebben omaan t e nemen dathetfeitvan hetverbonden zijn de prijs heeft1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 15
▼B
beïnvloed, delen zij die redenen aan de aangever mede en geven
hem een redelijke mogelijkheid om te antwoorden. De aangeverwordt desgewenst van de redenen schriftelijk in kennis gesteld
b) Bij een verkoop tussen verbonden personen wordt de transactie-
waarde aanvaard en wordtde waarde van de goederen bepaaldovereenkomstig lid 1, wanneer de aangever aantoont dat diewaarde op hetzelfde of nagenoeg hetzelfde tijdstip een van de
volgende waarden zeer dichtbenadert :
i) de transactiewaarde van identieke of soortgelijke goederen bij
verkopen, tussen kopers en verkopers die in geen enkelbijzonder geval onderling verbonden zijn, voor uitvoer naar deGemeenschap;
ii) de douanewaarde van identieke of soortgelijke goederen, zoals
deze met toepassing van artikel 30, lid 2, onder c), isvastgesteld;
iii) de douanewaarde van identieke of soortgelijke goederen, zoals
deze met toepassing van artikel 30, lid 2, onder d), is
vastgesteld.
Bij de toepassing van de vorenstaande criteria wordt naar behoren
rekening gehouden met aangetoonde verschillen ten aanzien vande handelsniveaus, de hoeveelheden, de in artikel 32 genoemdeelementen en de kosten die de verkoper bij verkopen aan een niet
methem verbonden koper draagt , maar die hij bij verkopen aan
een wel methem verbonden koper nietdraagt .
c) De onder b) genoemde criteria moeten op initiatief van de
aangever worden toegepast en mogen slechts dienen ter vergelij-king. Vervangende waarden mogen nietmett oepassing van het
bepaalde onder b) worden vastgesteld.
3. a) De werkelijk betaalde of te betalen prijs is de totale betaling die
door de koper aan de verkoper of ten behoeve van de verkopervoor de ingevoerde goederen is of moetworden gedaan en omvatalle betalingen die als voorwaarde voor de verkoop van deingevoerde goederen, hetzij door de koper aan de verkoper, hetzijdoor de koper aan een derde ter nakoming van een verplichting
van de verkoper, werkelijk zijn of moeten worden gedaan. De
betaling behoeft niet noodzakelijk in geld te geschieden; zij kandoor middel van kredietbrieven of verhandelbaar papier wordenverrichten zowel directals indirectgeschieden.
b) De door de koper of voor zijn rekening verrichte activiteiten,
waaronder die welke verband houden methetverhandelen van de
goederen, doch met uitzondering van de activiteiten waarvoor inartikel 32 in een aanpassing is voorzien, worden niet als eenindirecte betaling aan de verkoper beschouwd, ook niet indiendeze activiteiten kunnen worden geacht de verkoper tot voordeel
te strekken of met diens instemming te zijn verricht. De kosten
van deze activiteiten worden bij de vaststelling van dedouanewaarde van de ingevoerde goederen nietbij de werkelijkbetaalde of te betalen prijs geteld.
Artikel 30
1. Indien de douanewaarde nietmett oepassing van art ikel 29 kan
worden vastgesteld, dient achtereenvolgens te worden nagegaan welkevan de punten a), b), c) en d) van lid 2 van toepassing is. Dedouanewaarde dient in dit geval te worden vastgesteld met toepassing
van het eerste punt dat die vaststelling mogelijk maakt, behoudens
wanneer op verzoek van de aangever de volgorde van de punten c) en d)dient te worden omgekeerd. Slechts indien de douanewaarde niet mettoepassing van een bepaald punt kan worden vastgesteld, mag hetonmiddellijk daarop volgende punt worden toegepast, in de krachtens ditlid vastgestelde volgorde.
2. De met toepassing van dit artikel vastgestelde douanewaarden zijn:
a) de transactiewaarde van identieke goederen die voor uitvoer naar de
Gemeenschap zijn verkocht en op hetzelfde of nagenoeg hetzelfde1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 16
▼B
tijdstip zijn uitgevoerd als de goederen waarvan de waarde dient te
worden bepaald;
b) de transactiewaarde van soortgelijke goederen die voor uitvoer naar
de Gemeenschap zijn verkocht en op hetzelfde of nagenoeg hetzelfde
tijdstip zijn uitgevoerd als de goederen waarvan de waarde dient te
worden bepaald;
c) de waarde die berustop de prijs per eenheid bij verkoop in de
Gemeenschap van de ingevoerde goederen of van ingevoerdeidentieke of soortgelijke goederen in de grootste totale hoeveelheid,aan nietmetde verkopers verbonden personen;
d) de berekende waarde, bestaande uit de som van:
— de kosten of de waarde van de materialen en van de vervaardiging
of van andere, bij de voortbrenging van de ingevoerde goederenverrichte handelingen;
— een bedrag voor winsten bedrijfskost en datgelijk is aan het
bedrag datgewoonlijk in aanmerking wordtgenomen wanneerproducenten in het land van uitvoer goederen van dezelfde aard ofdezelfde soortals die waarvan de waarde dientt e worden bepaald,
voor uitvoer naar de Gemeenschap verkopen;
— de kosten of waarde van de in artikel 32, lid 1, onder e),
genoemde elementen.
3. De aanvullende voorwaarden en uitvoeringsbepalingen van lid 2
worden vastgesteld volgens de procedure van het Comité.
Artikel 31
1. Indien de douanewaarde van de ingevoerde goederen nietmet
toepassing van de artikelen 29 en 30 kan worden vastgesteld, wordt zijaan de hand van de in de Gemeenschap beschikbare gegevensvastgesteld met gebruikmaking van redelijke middelen die in overeen-stemming zijn met de beginselen en de algemene bepalingen van:
— de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VII van de
Algemene Overeenkomstbet reffende Tarieven en Handel ►
M1van
1994◄;
— artikel VII van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en
Handel►M1van 1994 ◄,
— de bepalingen van hetonderhavige hoofdst uk.
2. De met toepassing van lid 1 vastgestelde douanewaarde berust niet
op:
a) de verkoopprijs, in de Gemeenschap, van goederen die in de
Gemeenschap zijn voortgebracht;
b) een stelsel dat voor douanedoeleinden voorziet in de aanvaarding van
de hoogste van twee in aanmerking komende waarden;
c) de prijs van goederen op de binnenlandse marktvan hetland van
uitvoer;
d) de kosten van voortbrenging, andere dan de berekende waarden die
overeenkomstig artikel 30, lid 2, onder d), voor identieke ofsoortgelijke goederen zijn vastgesteld;
e) prijzen voor uitvoer naar een land dat niet tot het douanegebied van
de Gemeenschap behoort;
f) minimumdouanewaarden, of
g) willekeurig vastgestelde of fictieve waarden.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 17
▼B
Artikel 32
1. Voor het vaststellen van de douanewaarde met toepassing van
artikel 29 wordt de voor de ingevoerde goederen werkelijk betaalde of tebetalen prijs verhoogd met:
a) de volgende elementen, voor zover zij ten laste komen van de koper
en niet begrepen zijn in de werkelijk voor de goederen betaalde of tebetalen prijs:
i) commissies en courtage, met uitzondering van inkoopcommis-
sies,
ii) kosten van verpakkingsmiddelen die voor douanedoeleinden
worden geachtmetde goederen één geheel t e vormen,
iii) kosten van het verpakken, waaronder zowel het arbeidsloon als
hetmat eriaal is begrepen;
b) de op passende wijze toegerekende waarde van de onderstaande
goederen en diensten indien deze gratis of tegen verminderde prijsdirectof indirectdoor de koper worden geleverd om t e wordengebruikt bij de voortbrenging en de verkoop voor uitvoer van de
ingevoerde goederen, voor zover deze waarde nietin de werkelijk
betaalde of te betalen prijs is begrepen:
i) materialen, samenstellende delen, onderdelen en dergelijke die in
de ingevoerde goederen worden verwerkt;
ii) werktuigen, matrijzen, gietvormen en dergelijke voorwerpen die
bij de voortbrenging van de ingevoerde goederen worden
gebruikt;
iii) materialen die bij de voortbrenging van de ingevoerde goederen
worden verbruikt;
iv) engineering, ontwikkeling, werken van kunst en ontwerpen,
tekeningen en schetsen, die elders dan in de Gemeenschap
worden verrichtof gemaakten voor de voort brenging van de
ingevoerde goederen noodzakelijk zijn;
c) royalties en licentierechten met betrekking tot de goederen waarvan
de waarde dientt e worden bepaald, die de koper, als voorwaardevoor de verkoop van deze goederen, hetzij direct, hetzij indirect moetbetalen, voor zover deze royalties en licentierechten niet in dewerkelijk betaalde of te betalen prijs zijn begrepen;
d) de waarde van elk deel van de opbrengstvan elke lat ere
wederverkoop, overdrachtof gebruik van de ingevoerde goederen
dat de verkoper direct of indirect ten goede komt;
e) i) de kosten van vervoer en verzekering van de ingevoerde goederen
en
ii) de methetvervoer verband houdende kost en van hetladen en van
de behandeling van de ingevoerde goederen,
tot de plaats van binnenkomst van de goederen in het douanegebied
van de Gemeenschap.
2. Indien met toepassing van dit artikel elementen aan de werkelijk
betaalde of te betalen prijs worden toegevoegd, dient zulks uitsluitendop grond van objectieve en meetbare gegevens te geschieden.
3. Voor de vaststelling van de douanewaarde worden aan de
werkelijk betaalde of te betalen prijs geen elementen toegevoegd, met
uitzondering van die welke in dit artikel zijn genoemd.
4. In dit hoofdstuk wordt onder „inkoopcommissies” verstaan, de
door een importeur aan zijn agent betaalde vergoedingen voor de dienst
die erin bestaat hem te vertegenwoordigen bij de aankoop van degoederen waarvan de waarde dientt e worden bepaald.
5. Niettegenstaande het bepaalde in lid 1, onder c),
a) worden de kosten ter verkrijging van het recht tot verveelvoudiging
van de in de Gemeenschap ingevoerde goederen bij de vaststellingvan de douanewaarde nietaan de werkelijk voor de ingevoerdegoederen betaalde of te betalen prijs toegevoegd, en1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 18
▼B
b) worden de door de koper verrichte betalingen ter verkrijging van het
recht tot distributie of wederverkoop van de ingevoerde goederen nietaan de werkelijk voor de ingevoerde goederen betaalde of te betalen
prijs toegevoegd indien deze betalingen geen voorwaarde zijn voor
de verkoop van de ingevoerde goederen voor uitvoer naar deGemeenschap.
Artikel 33
De hierna genoemde elementen maken geen deel uit van de
douanewaarde, op voorwaarde datzij van de voor de ingevoerdegoederen werkelijk betaalde of te betalen prijs zijn onderscheiden:
a) kosten van vervoer van de goederen na aankomst op de plaats van
binnenkomstin hetdouanegebied van de Gemeenschap;
b) kosten van constructiewerkzaamheden, installatie, montage, onder-
houd of technische bijstand welke met betrekking tot ingevoerde
goederen, zoals industriële installaties, machines of materieel, na de
invoer zijn verricht;
c) te betalen rente uit hoofde van een door de koper in verband met de
aankoop van ingevoerde goederen gesloten financieringsovereen-komst, ongeacht of de financiering door de verkoper of door eenandere persoon wordt verstrekt, wanneer de desbetreffende financie-ringsovereenkomstschrift elijk is en de koper, desgevraagd, kanaantonen dat:
— die goederen werkelijk tegen de prijs die als werkelijk betaalde of
te betalen prijs is aangegeven, worden verkocht, en
— de gevraagde rentevoet niet hoger is dan in het land waar en op
het tijdstip waarop de financiering heeft plaatsgevonden voor
dergelijke transacties gebruikelijk is;
d) kosten die zijn gemaakt ter verkrijging van het recht de ingevoerde
goederen in de Gemeenschap te verveelvoudigen;
e) inkoopcommissies;
f) rechten bij invoer en andere belastingen die in de Gemeenschap
ingevolge de invoer of de verkoop van de goederen dienen te worden
voldaan.
Artikel 34
Volgens de procedure van hetComit é kunnen bijzondere regels worden
vastgesteld voor het bepalen van de douanewaarde van informatie-
dragers die gegevens of instructies bevatten en voor gebruik in
gegevensverwerkende apparatuur zijn bestemd.
Artikel 35
Wanneer elementen aan de hand waarvan de douanewaarde van
goederen wordt vastgesteld, in een andere valuta zijn uitgedrukt danin die van de lidstaat waar deze waarde wordt bepaald, wordt dewisselkoers toegepast die de terzake bevoegde autoriteiten naar behoren
hebben bekendgemaakt.
Een dergelijke wisselkoers dient de bij handelstransacties gangbare
waarde van deze valuta, uitgedrukt in de valuta van de betrokken Lid-
Staat, zo getrouw mogelijk weer te geven en is van toepassinggedurende een volgens de procedure van het Comité vastgesteldetermijn.
Bij ontbreken van een dergelijke koers wordt de toe te passen
wisselkoers vastgesteld volgens de procedure van het Comité.
Artikel 36
1. Hetbepaalde in dithoofdst uk doetgeen afbreuk aan de specifieke
voorschriften met betrekking tot de vaststelling van de douanewaarde1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 19
▼M3
▼B
▼B
van goederen die in aansluiting op een andere douanebestemming in het
vrije verkeer zijn gebracht.
2. In afwijking van de artikelen 29, 30 en 31 kan de douanewaarde
van aan bederf onderhevige goederen die gewoonlijk mett oepassing vande handelsregeling inzake consignatieverkoop worden geleverd, op
verzoek van de aangever worden bepaald overeenkomstig vereenvou-
digde procedures die volgens de procedure van hetComit é voor degehele Gemeenschap worden vastgesteld.
TITEL III
BEPALINGEN DIE OP DE IN HET DOUANEGEBIED VAN DE
GEMEENSCHAP BINNENGEBRACHTE GOEDEREN VAN
TOEPASSING ZIJN TOT DEZE EEN DOUANEBESTEMMING
HEBBEN GEKREGEN
HOOFDSTUK 1
HET BINNENBRENGEN VAN GOEDEREN IN HET DOUANEGEBIED
VAN DE GEMEENSCHAP
Artikel 37
1. De in hetdouanegebied van de Gemeenschap binnengebracht e
goederen zijn vanaf hetogenblik waarop zij worden binnengebrachtaan
douanetoezicht onderworpen. Zij kunnen overeenkomstig de geldendebepalingen door de douaneautoriteiten worden gecontroleerd.
2. Deze goederen blijven onder douanetoezicht zolang dit nodig is
om de douanestatus ervan te bepalen en wanneer het niet-communau-taire goederen betreft en onverminderd artikel 82, lid 1, tot het ogenblikwaarop zij hetzij een andere douanestatus krijgen, hetzij in een vrijezone of een vrij entrepot worden binnengebracht, hetzij worden
wederuitgevoerd of vernietigd overeenkomstig artikel 182.
Artikel 38
1. Goederen die hetdouanegebied van de Gemeenschap binnen-
komen, moeten onverwijld door de persoon die deze binnenbrengt, invoorkomend geval langs de door de douaneautoriteiten aangegeven weg
en op de door deze autoriteiten vastgestelde wijze, worden gebracht:
a) hetzij naar het door de douaneautoriteiten aangewezen douane-
kantoor of naar enige andere, door deze autoriteiten aangewezen of
goedgekeurde plaats;
b) hetzij naar een vrije zone, indien het binnenbrengen van de goederen
in deze vrije zone rechtstreeks kan geschieden:
— hetzij over zee of door de lucht;
— hetzij over land, doch niet via een ander deel van het
douanegebied van de Gemeenschap wanneer hetom een aan delandgrens tussen een Lid-Staat en een derde land grenzende vrijezone gaat.
2. Elke persoon die zich methetvervoer van de goederen belast ,
nadatdeze in hetdouanegebied van de Gemeenschap zijn binnen-gebracht, met name na overlading, is voor het nakomen van de in lid 1bedoelde verplichting aansprakelijk.
3. Metin hetdouanegebied van de Gemeenschap binnengebracht e
goederen worden gelijkgesteld de goederen die, ofschoon zij zich nogbuiten dit gebied bevinden, krachtens de geldende bepalingen door de
douaneautoriteiten van een Lid-Staat aan controle kunnen worden
onderworpen, met name ingevolge een tussen deze Lid-Staat en eenderde land gesloten overeenkomst.
4. Lid 1, onder a), laatde t oepassing van de geldende bepalingen
inzake hett oerist isch verkeer, hetgrensverkeer, hetpost verkeer en hetverkeer van te verwaarlozen economisch belang onverlet, voor zover hetdouanetoezicht en de mogelijkheden tot controle door de douanehierdoor nietin hetgedrang komen.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 20
▼B
5. De leden 1 tot en met 4 en de artikelen 39 tot en met 53 zijn niet
van toepassing op goederen die het douanegebied van de Gemeenschaptijdelijk hebben verlaten, terwijl zij over zee of door de lucht tussen twee
in ditgebied gelegen plaat sen werden vervoerd, op voorwaarde dathet
rechtstreeks geregeld vervoer met een lijnvliegtuig of een lijnboot betrofwaarbij geen tussenlanding werd gemaakt of nergens werd aangelegdbuiten het douanegebied van de Gemeenschap.
Deze bepaling is niet van toepassing op in havens, of luchthavens van
derde landen of in vrije havens geladen goederen.
6. Lid 1 is nietvan t oepassing op goederen die zich bevinden aan
boord van schepen of luchtvaartuigen die de territoriale zee respectie-velijk het luchtruim van de Lid-Staten doorkruisen zonder een in dezeLid-Staten gelegen haven of luchthaven als bestemming te hebben.
Artikel 39
1. Wanneer de in artikel 38, lid 1, bedoelde verplichting ten gevolge
van toeval of overmacht niet kan worden nagekomen, stelt de persoon
op wie deze verplichting rust of iedere andere persoon die namens hem
handelt, de douaneautoriteiten hiervan onverwijld in kennis. Wanneer degoederen bij het toeval of de overmacht niet volledig zijn teloorgegaan,dienen de douaneautoriteiten bovendien in kennis te worden gesteld vande juiste plaats waar deze goederen zich bevinden.
2. Wanneer een in artikel 38, lid 6, bedoeld schip of luchtvaartuig ten
gevolge van toeval of overmacht wordt gedwongen het douanegebiedvan de Gemeenschap aan te doen of daar tijdelijk te verblijven zonder
aan de in artikel 38, lid 1, bedoelde verplichting te kunnen voldoen, stelt
de persoon die dit schip of luchtvaartuig het genoemde douanegebiedheeft binnengebracht, of ieder ander die namens hem handelt, dedouaneautoriteiten hiervan onverwijld in kennis.
3. De douaneautoriteiten stellen de maatregelen vast die in acht
moeten worden genomen om het douanetoezicht op de in lid 1 bedoeldegoederen en op de zich in hetin lid 2 bedoelde geval aan boord van eenschip of luchtvaartuig bevindende goederen mogelijk te maken en er invoorkomend geval voor te zorgen dat deze goederen vervolgens naar een
douanekantoor of enige andere door hen aangewezen of goedgekeurde
plaats worden overgebracht.
HOOFDSTUK 2
HET AANBRENGEN VAN GOEDEREN BIJ DE DOUANE
Artikel 40
Goederen die overeenkomstig artikel 38, lid 1, onder a), bij het
douanekantoor of op enige andere, door de douaneautoriteiten aange-wezen of goedgekeurde plaats aankomen, dienen bij de douane teworden aangebrachtdoor de persoon die de goederen hetdouanegebiedvan de Gemeenschap heeftbinnengebrachtof, in voorkomend geval,
door de persoon die zich methetvervoer van de goederen belastnadat
deze zijn binnengebracht.
Artikel 41
Artikel 40 doet geen afbreuk aan de toepassing van de geldende
bepalingen inzake:
a) door reizigers vervoerde goederen;
b) goederen die onder een douaneregeling zijn geplaatst zonder bij de
douane te zijn aangebracht.
Artikel 42
Zodra de goederen bij de douane zijn aangebracht, kunnen zij, met
toestemming van de douaneautoriteiten, worden onderzocht of kunnendaarvan monsters worden genomen met het doel de goederen eendouanebestemming te geven.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 21
▼B
HOOFDSTUK 3
SUMMIERE AANGIFTE EN LOSSING VAN BIJ DE DOUANE AANGE-
BRACHTE GOEDEREN
Artikel 43
Onder voorbehoud van artikel 45 dient van de overeenkomstig artikel 40
bij de douane aangebrachte goederen een summiere aangifte te wordengedaan.
De summiere aangifte wordt ingediend zodra de goederen bij de douane
zijn aangebracht. De douaneautoriteiten kunnen voor de indiening vandeze aangifte echter uitstel verlenen gedurende een termijn die verstrijkt
uiterlijk op de eerste werkdag volgende op die waarop de goederen bij
de douane zijn aangebracht.
Artikel 44
1. De summiere aangifte moet worden opgesteld op een formulier dat
in overeenstemming is met het door de douaneautoriteiten vastgestelde
model. De douaneautoriteiten kunnen evenwel aanvaarden dat alssummiere aangifte elk handels- of administratief bescheid wordtgebruikt dat de voor de identificatie van de goederen noodzakelijkegegevens bevat.
2. De summiere aangifte wordt ingediend:
a) hetzij door de persoon die de goederen het douanegebied van de
Gemeenschap heeftbinnengebrachtof, in voorkomend geval, door de
persoon die zich methetvervoer van de goederen belastnadatdeze
zijn binnengebracht;
b) hetzij door de persoon in wiens naam de onder a) bedoelde personen
hebben gehandeld.
Artikel 45
Onverminderd de geldende bepalingen inzake door reizigers ingevoerde
goederen, postzendingen en postcolli, kunnen de douaneautoriteiten
afzien van de eis dateen summiere aangift e wordtingediend, voor zover
hierdoor aan hetdouanet oezichtop de goederen geen afbreuk wordtgedaan, wanneer de formaliteiten om de genoemde goederen eendouanebestemming te geven, vóór het verstrijken van de in artikel 43bedoelde termijn worden vervuld.
Artikel 46
1. Lossen of overladen van de goederen van of uithetvervoermiddel
waarop zij zich bevinden, mag slechts met toestemming van dedouaneautoriteiten en op de door deze autoriteiten aangewezen of
goedgekeurde plaatsen geschieden.
Deze toestemming is evenwel niet vereist in het geval van een dreigend
gevaar dat ertoe noopt de goederen onverwijld geheel of gedeeltelijk te
lossen. In dat geval worden douaneautoriteiten daarvan onverwijld inkennis gesteld.
2. De douaneautoriteiten kunnen, met het oog op de controle van
zowel de goederen als hetvervoermiddel waarop deze zich bevinden, opieder ogenblik eisen dat de goederen worden gelost en uitgepakt.
Artikel 47
Zonder toestemming van de douaneautoriteiten mogen de goederen niet
worden weggevoerd van de plaats waar zij aanvankelijk werdengeplaatst.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 22
▼B
HOOFDSTUK 4
VERPLICHTING DE BIJ DE DOUANE AANGEBRACHTE GOEDEREN
EEN DOUANEBESTEMMING TE GEVEN
Artikel 48
De bij de douane aangebrachte niet-communautaire goederen moeten
een voor die goederen toegestane douanebestemming krijgen.
Artikel 49
1. Indien voor de goederen een summiere aangifte is gedaan, dienen
de formaliteiten te worden vervuld om deze goederen een douanebe-stemming te geven binnen de volgende termijnen:
a) vijfenveertig dagen te rekenen vanaf de datum van indiening val de
summiere aangifte voor goederen die over zee zijn aangevoerd;
b) twintig dagen te rekenen vanaf de datum van indiening van de
summiere aangifte voor goederen die anders dan over zee zijnaangevoerd.
2. Wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardigen, kunnen de
donaneautoriteiten een kortere termijn vaststellen of een verlenging vande in lid 1 genoemde termijnen toestaan. Deze verlenging mag evenwelde door de omstandigheden gerechtvaardigde werkelijke behoefte nietoverschrijden.
HOOFDSTUK 5
TIJDELIJKE OPSLAG VAN GOEDEREN
Artikel 50
De bij de douane aangebrachte goederen hebben, zodra zij zijn
aangebracht, tot het tijdstip waarop zij een douanebestemming krijgen,de status van goederen in tijdelijke opslag. Deze goederen worden
hierna „goederen in tijdelijke opslag” genoemd.
Artikel 51
1. Goederen in tijdelijke opslag mogen alleen op door de douaneau-
toriteiten goedgekeurde plaatsen verblijven, onder de door dezeautoriteiten vastgestelde voorwaarden.
2. De douaneautoriteiten kunnen van de persoon die houder van de
goederen is, eisen dat deze een zekerheid stelt ten einde de betaling van
iedere douaneschuld te waarborgen die uit hoofde van artikel 203 of 204kan ontstaan.
Artikel 52
Onverminderd artikel 42 mogen goederen in tijdelijke opslag geen
andere behandelingen ondergaan dan die welke noodzakelijk zijn omdeze goederen in ongewijzigde staat te behouden zonder dat depresentatie of de technische kenmerken ervan worden gewijzigd.
Artikel 53
1. De douaneautoriteiten nemen onverwijld alle nodige maatregelen,
met inbegrip van de verkoop van de goederen, om de situatie te regelen
van goederen ten aanzien waarvan binnen de overeenkomstig artikel 49vastgestelde termijnen geen begin is gemaakt met de formaliteiten diemoeten worden vervuld om de goederen een douanebestemming tegeven.
2. De douaneautoriteiten kunnen de goederen voor risico en op
kosten van de persoon die er houder van is, naar een speciale onder huntoezicht staande plaats doen overbrengen totdat tot regularisering van desituatie van die goederen wordt overgegaan.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 23
▼B
HOOFDSTUK 6
BEPALINGEN WELKE VAN TOEPASSING ZIJN OP NIET-COMMU-
NAUTAIRE GOEDEREN DIE ONDER EEN REGELING VOOR
DOUANEVERVOER ZIJN VERVOERD
Artikel 54
Artikel 38, met uitzondering van lid 1, onder a), en de artikelen 39 tot en
met53 zijn nietvan t oepassing bij hetbinnenbrengen in hetdouanegebied van de Gemeenschap van goederen welke reeds onder
een regeling voor douanevervoer zijn geplaatst.
Artikel 55
Zodra niet-communautaire goederen die onder een regeling voor
douanevervoer zijn vervoerd, in hetdouanegebied van de Gemeenschapop hun bestemming zijn aangekomen en bij de douane zijn aangebrachtovereenkomstig de geldende bepalingen inzake douanevervoer, zijn de
bepalingen van de artikelen ►
M142◄tot en met 53 van toepassing.
HOOFDSTUK 7
OVERIGE BEPALINGEN
Artikel 56
Indien de omstandigheden zulks vereisen, kunnen de douaneautoriteiten
de bij de douane aangebrachte goederen doen vernietigen. Dedouaneautoriteiten stellen de houder van de goederen daarvan in kennis.De aan de vernietiging verbonden kosten komen te zijnen laste.
Artikel 57
Indien de douaneautoriteiten vaststellen dat goederen onregelmatig in
hetdouanegebied van de Gemeenschap zijn binnengebrachtof aan hetdouanetoezicht zijn onttrokken, nemen zij alle nodige maatregelen, metinbegrip van de verkoop van de goederen, om de situatie van dezegoederen te regelen.
TITEL IV
DOUANEBESTEMMINGEN
HOOFDSTUK 1
ALGEMEEN
Artikel 58
1. Behoudens andersluidende bepalingen kunnen goederen, ongeacht
aard, hoeveelheid, oorsprong, herkomst of bestemming, te allen tijdeonder de vastgestelde voorwaarden een douanebestemming krijgen.
2. Lid 1 vormt geen beletsel voor de toepassing van verboden of
beperkingen welke gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de beschermingvan de openbare zedelijkheid, de openbare orde, de openbare veiligheid,de gezondheid en hetleven van personen, dieren of plant en, hetnationaal artistiek, historisch en archeologisch bezit of uit hoofde vanbescherming van de industriële en commerciële eigendom.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 24
▼B
HOOFDSTUK 2
DOUANEREGELINGEN
Afdeling 1
Plaatsing van goederen onder een douaneregeling
Artikel 59
1. Voor goederen die bestemd zijn om onder een douaneregeling te
worden geplaatst, moet een aangifte tot plaatsing onder deze douane-regeling worden gedaan.
2. De voor de regeling uitvoer, de regeling passieve veredeling, de
regeling douanevervoer of de voor het stelsel van douane-entrepotsaangegeven communautaire goederen bevinden zich onder douane-toezicht vanaf het ogenblik waarop de douaneaangifte is aanvaard en tot
op hetogenblik waarop zij hetdouanegebied van de Gemeenschap
verlaten of worden vernietigd of tot op het ogenblik waarop dedouaneaangifte ongeldig wordt verklaard.
Artikel 60
Voor zover in de communautaire douanewetgeving hieromtrent geen
bepalingen zijn vervat, stellen de Lid-Staten de bevoegdheid van dediverse op hun grondgebied gelegen douanekantoren vast, in voor-komend geval rekening houdend metde aard van de goederen of metdedouaneregeling waaronder de goederen moeten worden geplaatst.
Artikel 61
De douaneaangifte wordt gedaan:
a) hetzij schriftelijk;
b) hetzij met gebruikmaking van automatische gegevensverwerking,
wanneer in de volgens de procedure van het Comité vastgesteldebepalingen in deze mogelijkheid is voorzien of wanneer zulks door
de douaneautoriteiten is toegestaan;
c) hetzij door middel van een mondelinge aangifte of enige andere
handeling waarmee de houder van de goederen de wens te kennen
geeft deze onder een douaneregeling te plaatsen, wanneer in devolgens de procedure van het Comité vastgestelde bepalingen in dezemogelijkheid is voorzien.
A.Schriftelijke aangiften
I. Normale procedure
Artikel 62
1. Schriftelijke aangiften moeten zijn gesteld op een formulier dat
overeenkomt met het daartoe vastgestelde officiële model. Zij moetenzijn ondertekend en alle vermeldingen bevatten die nodig zijn voor detoepassing van de bepalingen welke gelden voor de douaneregeling
waarvoor de goederen worden aangegeven.
2. Bij de aangifte moeten alle bescheiden worden gevoegd die
moeten worden overgelegd om de toepassing mogelijk te maken van debepalingen welke gelden voor de douaneregeling waarvoor de goederenzijn aangegeven.
Artikel 63
De aangiften die aan de voorwaarden van artikel 62 voldoen, worden
onmiddellijk door de douaneautoriteiten aanvaard, voor zover dedesbetreffende goederen bij de douane zijn aangebracht.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 25
▼B
Artikel 64
1. Behoudens artikel 5 kan de douaneaangifte worden gedaan door
elke persoon die in staat is de goederen bij de douane aan te brengen of
te doen aanbrengen en die alle bescheiden kan overleggen die
noodzakelijk zijn voor de toepassing van de bepalingen die geldenvoor de douaneregeling waarvoor deze goederen zijn aangegeven.
2. Voorwaarde is evenwel dat:
a) indien de aanvaarding van een douaneaangifte bijzondere verplich-
tingen voor een bepaalde persoon met zich brengt, de aangifte doordeze persoon of voor diens rekening wordtgedaan;
b) de aangever in de Gemeenschap is gevestigd.
De voorwaarde onder b) geldtevenwel nietvoor personen die:
— een aangifte voor douanevervoer of tot tijdelijke invoer doen;
— incidenteel goederen aangeven, voor zover de bevoegde auto-
riteiten zulks gerechtvaardigd achten.
3. Hetbepaalde in lid 2, onder b), vormtgeen belet sel voor de
toepassing door de Lid-Staten van met derde landen gesloten bilateraleovereenkomsten of van gebruikelijke handelwijzen met een soortgelijkeuitwerking op grond waarvan de ingezetenen van de betrokken landenop het grondgebied van die Lid-Staten douaneaangiften kunnen doen,
mits wederkerigheid geldt.
Artikel 65
Aan de aangever wordt, op zijn verzoek, toegestaan een of meer van de
vermeldingen in de aangifte te wijzigen nadat deze door dedouaneautoriteiten is aanvaard. De wijziging mag niet tot gevolghebben dat de aangifte betrekking heeft op andere goederen dan diewaarop zij oorspronkelijk betrekking had.
Er wordt evenwel geen wijziging meer toegestaan wanneer het verzoek
daartoe wordt gedaan nadat de douaneautoriteiten:
a) hetzij de aangever in kennis hebben gesteld van hun voornemen de
goederen aan een onderzoek te onderwerpen;
b) hetzij hebben geconstateerd dat de betrokken vermeldingen onjuist
zijn;
c) hetzij de goederen hebben vrijgegeven.
Artikel 66
1. Op verzoek van de aangever maken de douaneautoriteiten een
reeds aanvaarde aangifte ongeldig wanneer de aangever aantoont dat degoederen bij vergissing voor de in deze aangifte genoemde douane-regeling zijn aangegeven of dat, ten gevolge van bijzondereomstandigheden, de plaatsing van de goederen onder de douaneregeling
waarvoor zij zijn aangegeven, nietmeer gerecht vaardigd is.
Wanneer de douaneautoriteiten de aangever evenwel in kennis hebben
gesteld van hun voornemen de goederen aan een onderzoek teonderwerpen, kan het verzoek tot ongeldigmaking van de aangifteslechts worden aanvaard nadat het onderzoek heeft plaatsgevonden.
2. Behalve in de volgens de procedure van het Comité vastgestelde
gevallen wordtde aangift e nietongeldig gemaaktnadatde goederen zijn
vrijgegeven.
3. De ongeldigmaking van de aangifte is niet van invloed op de
toepassing van de geldende strafbepalingen.
Artikel 67
Behoudens andersluidende specifieke bepalingen geldtde dat um van
aanvaarding van de aangifte door de douaneautoriteiten als datum die inaanmerking moetworden genomen voor de t oepassing van allebepalingen welke gelden voor de douaneregeling waarvoor de goederenzijn aangegeven.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 26
▼B
Artikel 68
Ten einde de juistheid van de door hen aanvaarde aangiften te verifiëren
kunnen de douaneautoriteiten overgaan tot:
a) een controle van de aangifte en de daarbij gevoegde documenten. De
douaneautoriteiten kunnen van de aangever eisen dat nog anderedocumenten worden overgelegd met het oog op de verificatie van de
juistheid van de in de aangifte voorkomende vermeldingen;
b) het onderzoek van de goederen en het eventueel nemen van monsters
voor analyse of grondige controle.
Artikel 69
1. Hetvervoer van de goederen naar de plaat s waar hetonderzoek en,
in voorkomend geval, de monsterneming dienen plaats te vinden,alsmede alle handelingen welke voor ditonderzoek of deze monst erne-
ming noodzakelijk zijn, worden door de aangever of onder diens
verantwoordelijkheid verricht. De hieraan verbonden kosten komen tenlaste van de aangever.
2. De aangever heefthetrechtbij hetonderzoek van de goederen
alsmede, in voorkomend geval, bij de monsterneming aanwezig te zijn.
Wanneer zij zulks nuttig achten, eisen de douaneautoriteiten van de
aangever dathij bij hetonderzoek van de goederen of de monst ernemingaanwezig is of zich daarbij laat vertegenwoordigen ten einde hun denoodzakelijke bijstand te verlenen om dit onderzoek of deze monsterne-ming te vergemakkelijken.
3. Indien zulks volgens de geldende bepalingen gebeurt, geeft de
monsterneming door de douaneautoriteiten geen aanleiding tot enigevergoeding van de zijde van de administratie. De aan de analyse of decontrole verbonden kosten komen echter ten laste van deze laatste.
Artikel 70
1. Wanneer slechts een gedeelte van de goederen waarop een aangifte
betrekking heeft, wordt onderzocht, gelden de resultaten van hetonderzoek voor alle goederen van deze aangifte.
De aangever kan evenwel om een aanvullend onderzoek van de
goederen verzoeken wanneer hij van mening is dat de resultaten van het
gedeeltelijke onderzoek niet voor de rest van de aangegeven goederengelden.
2. Voor de toepassing van lid 1 worden, wanneer een aangifte-
formulier verscheidene artikelen omvat, de vermeldingen met
betrekking tot elk artikel geacht een afzonderlijke aangifte te vormen.
Artikel 71
1. De resultaten van de verificatie van de aangifte dienen als
grondslag voor de toepassing van de bepalingen die gelden voor de
douaneregeling waaronder de goederen zijn geplaatst.
2. Indien er geen verificatie van de aangifte wordt uitgevoerd, vindt
de toepassing van de in lid 1 bedoelde bepalingen plaats aan de hand vande vermeldingen in de aangifte.
Artikel 72
1. De douaneautoriteiten nemen de nodige maatregelen om de
goederen te kunnen identificeren wanneer deze identificatie nood-zakelijk is ter waarborging van de naleving van de voorwaarden die zijnverbonden aan de douaneregeling waarvoor de betrokken goederen zijn
aangegeven.
2. De identificatiemiddelen die op de goederen of de vervoermid-
delen zijn aangebracht, mogen alleen door de douaneautoriteiten of methun toestemming worden verwijderd of vernietigd, tenzij tengevolge vantoeval of overmacht het verwijderen of vernietigen ervan voor het1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 27
▼B
behoud van de goederen of de vervoermiddelen absoluutnoodzakelijk
is.
Artikel 73
1. Onverminderd artikel 74 en wanneer voldaan is aan de
voorwaarden voor de plaatsing van de goederen onder de betrokkenregeling en voor zover de goederen nietonder verbods- of beperkendemaatregelen vallen, geven de douaneautoriteiten de goederen vrij zodrade vermeldingen op de aangifte zijn geverifieerd of zonder verificatie
zijn aangenomen. Ditis eveneens hetgeval wanneer de verificat ie niet
binnen een redelijke termijn kan worden beëindigd en de goederen nietmeer aanwezig behoeven te zijn met het oog op deze verificatie.
2. Alle goederen waarop een aangifte betrekking heeft, worden
tegelijkertijd vrijgegeven.
Voor de toepassing van dit lid worden, wanneer een aangifteformulier
verscheidene artikelen omvat, de vermeldingen met betrekking tot elkartikel geacht een afzonderlijke aangifte te vormen.
Artikel 74
1. Indien de aanvaarding van een douaneaangifte een douaneschuld
doet ontstaan, kunnen de goederen waarop deze aangifte betrekking
heeftslecht s worden vrijgegeven indien hetbedrag van de douaneschuld
is betaald of indien daarvoor een zekerheid is gesteld. Onverminderd lid2 is deze bepaling evenwel nietvan t oepassing op de regeling voortijdelijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer.
2. Indien de douaneautoriteiten op grond van de bepalingen inzake de
douaneregeling waarvoor de goederen zijn aangegeven, hetst ellen van
een zekerheid eisen, kan de vrijgave van de goederen voor de betrokken
douaneregeling slechts worden toegestaan nadat deze zekerheid isgesteld.
Artikel 75
Alle nodige maatregelen, waaronder verbeurdverklaring en verkoop,
worden genomen om de situatie te regelen van goederen die:
a) nietkonden worden vrijgegeven:
— hetzij omdat het onderzoek ervan niet binnen de door de
douaneautoriteiten gestelde termijnen kon worden aangevangen
of voortgezet om redenen die aan de aangever te wijten zijn;
— hetzij omdat de bescheiden die vereist zijn voor de plaatsing van
de goederen onder de douaneregeling waarvoor deze werdenaangegeven, nietwerden overgelegd;
— hetzij omdat de rechten bij invoer of de rechten bij uitvoer, naar
gelang van het geval, niet binnen de gestelde termijnen werdenbetaald of er binnen die termijnen geen zekerheid voor werd
gesteld;
— hetzij omdat zij onderworpen zijn aan verbods- of beperkende
maatregelen;
b) na vrijgave nietbinnen een redelijke t ermijn zijn weggevoerd.
II. Vereenvoudigde procedures
Artikel 76
1. Ten einde, met inachtneming van de regelmatigheid van de
verrichtingen, het vervullen van de formaliteiten en de procedureszoveel mogelijk te versoepelen, staan de douaneautoriteiten onder de
volgens de procedure van het Comité vastgestelde voorwaarden toe dat:
a) de in artikel 62 bedoelde aangifte bepaalde van de in lid 1 van dat
artikel bedoelde vermeldingen niet bevat of dat bepaalde van de in lid2 van genoemd artikel bedoelde documenten niet bij deze aangifteworden gevoegd;1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 28
▼B
b) in plaats van de in artikel 62 bedoelde aangifte een handels- of
administratief document wordt overgelegd, vergezeld van eenverzoek tot plaatsing van de goederen onder de betrokken douane-
regeling;
c) de aangifte van de goederen voor de betrokken regeling door
inschrijving van de goederen in de administratie geschiedt; in dat
geval kunnen de douaneautoriteiten de aangever ontheffen van de
verplichting de goederen bij de douane aan te brengen.
De vereenvoudigde aangifte, het handels- of administratief bescheid en
de inschrijving in de administratie dienen ten minste de voor deidentificatie van de goederen noodzakelijke gegevens te bevatten. Bij de
inschrijving in de administratie dient tevens te worden vermeld de datum
waarop deze plaatsvindt.
2. Behalve in de volgens de procedure van het Comité vast te stellen
gevallen, dient de aangever een aanvullende aangifte in te dienen, dieeen algemeen, periodiek of samenvattend karakter kan hebben.
3. De aanvullende aangiften worden geacht samen met de in lid 1,
onder a), b) of c), bedoelde vereenvoudigde aangiften één enkele enondeelbare akte te vormen, die geldig is vanaf de datum van aanvaardingvan de vereenvoudigde aangiften; in de in lid 1, onder c), bedoeldegevallen heeft inschrijving in de administratie dezelfde juridischewaarde als de aanvaarding van de in artikel 62 bedoelde aangifte.
4. Bijzondere vereenvoudigde procedures voor de regeling commu-
nautair douanevervoer worden vastgesteld volgens de procedure van hetComité.
B.Andere aangiften
Artikel 77
►M31.◄ Wanneer de douaneaangifte met gebruikmaking van
automatische gegevensverwerking in de zin van artikel 61, onder b), ofmondeling wordtgedaan, dan wel door middel van een andere handelingin de zin van artikel 61, onder c), zijn de artikelen 62 tot en met 76mutatis mutandis van toepassing, zonder aan de daarin vervatte
beginselen afbreuk te doen.
2. Wanneer de douaneaangifte met gebruikmaking van automatische
gegevensverwerking wordt gedaan, kunnen de douaneautoriteiten
toestaan dat de begeleidende bescheiden als bedoeld in artikel 62, lid
2, nietsamen metde aangift e worden overgelegd. In datgeval wordende documenten ter beschikking van de douaneautoriteiten gehouden.
C.Controle achteraf van de aangiften
Artikel 78
1. De douaneautoriteiten kunnen na de vrijgave van de goederen
ambtshalve of op verzoek van de aangever tot herziening van de aangifteovergaan.
2. De douaneautoriteiten kunnen, na de goederen te hebben vrij-
gegeven en ten einde zich van de juistheid van de vermeldingen in de
aangifte te vergewissen, overgaan tot een controle van de handels-documenten en -gegevens aangaande de in- of uitvoertransacties tenaanzien van de betrokken goederen en aangaande de handelstransactiesdie later in verband met deze goederen plaatsvinden. Deze controles
kunnen worden uitgeoefend bij de aangever en bij elke persoon die
beroepshalve direct of indirect bij de genoemde transacties is betrokken,alsmede bij elke andere persoon die beroepshalve over de genoemdedocumenten en gegevens beschikt. De douaneautoriteiten kunneneveneens overgaan tot het onderzoek van de goederen wanneer dezenog kunnen worden aangebracht.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 29
▼M3
▼B
▼B
3. Indien uit de herziening van de aangifte of uit de controles achteraf
blijktdatde bepalingen die voor de bet rokken douaneregeling gelden,op grond van onjuiste of onvolledige gegevens zijn toegepast, nemen de
douaneautoriteiten, met inachtneming van de eventueel vastgestelde
bepalingen, de nodige maatregelen om een en ander recht te zetten,rekening houdend metde nieuwe gegevens waarover zij beschikken.
Afdeling 2
Het in het vrije verkeer brengen
Artikel 79
Niet-communautaire goederen die in het vrije verkeer worden gebracht,
verkrijgen daardoor de douanestatus van communautaire goederen.
Hetin hetvrije verkeer brengen omvatde t oepassing van de
handelspolitieke maatregelen en het vervullen van de andere formali-
teiten voor de invoer van goederen alsmede de toepassing van dewettelijk verschuldigde rechten.
Artikel 80
1. In afwijking van artikel 67 en voor zover het recht bij invoer
waaraan de goederen onderworpen zijn een van de rechten is die inartikel 4, onder 10, eerste streepje, zijn bedoeld en het tarief van ditrecht na de datum waarop de aangifte voor het vrije verkeer is aanvaard,doch voordatde goederen zijn vrijgegeven, wordtverlaagd, mag de
aangever om toepassing van dit gunstigere tarief verzoeken.
2. Lid 1 is nietvan t oepasing wanneer de vrijgave van de goederen
niet heeft kunnen plaatsvinden om redenen die uitsluitend aan deaangever te wijten zijn.
Artikel 81
Indien een zending bestaat uit goederen waarvan de tariefindeling
verschillend is en voor het opstellen van de aangifte van elk dezer
goederen volgens zijn tariefindeling werk en kosten zou meebrengen die
in geen verhouding staan tot het bedrag van de verschuldigde rechten bijinvoer, kunnen de douaneautoriteiten er op verzoek van de aangevermee instemmen dat de gehele zending wordt aangegeven als goederendie aan hethoogst e rechtbij invoer zijn onderworpen.
Artikel 82
1. Indien goederen, uithoofde van hetgebruik ervan voor bijzondere
doeleinden, onder toepassing van een verlaagd recht of van een nulrechtbij invoer in hetvrije verkeer worden gebracht , blijven zij onderdouanetoezicht. Het douanetoezicht eindigt wanneer de voor toekenning
van hetverlaagde rechtof van hetnulrechtvast gest elde voorwaarden
niet meer van toepassing zijn, wanneer de goederen worden uitgevoerdof vernietigd, dan wel wanneer tegen betaling van de verschuldigderechten wordt toegestaan dat de goederen worden gebruikt voor anderedoeleinden dan die welke zijn voorgeschreven voor de toepassing vanhetverlaagde rechtbij invoer of van hetnulrecht .
2. De artikelen 88 en 90 zijn mutatis mutandis van toepassing op de
in lid 1 bedoelde goederen.
Artikel 83
De in het vrije verkeer gebrachte goederen verliezen de douanestatus
van communautaire goederen wanneer:
a) de aangifte voor het vrije verkeer na vrijgave ongeldig wordt
gemaakt ►
M1 ◄of1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 30
▼C1
▼B
▼B
b) de rechten bij invoer voor deze goederen worden terugbetaald of
kwijtgescholden:
— hetzij in het kader van de regeling actieve veredeling in de vorm
van het terugbetalingssysteem;
— hetzij overeenkomstig artikel 238 voor goederen die gebreken
vertonen of die niet in overeenstemming zijn met de bepalingenvan het contract;
— hetzij in de in artikel 239 bedoelde situaties wanneer aan de
terugbetaling of de kwijtschelding de voorwaarde is verbondendat de goederen worden uitgevoerd of wederuitgevoerd of eendaarvoor in de plaats tredende douanebestemming krijgen.
Afdeling 3
De schorsingsregelingen en de economische douaneregelingen
A.Bepalingen die verscheidene regelingen gemeen hebben
Artikel 84
1. Indien in de artikelen 85 tot en met 90
a) de term „schorsingsregeling” wordt gebruikt, heeft deze in het geval
van niet-communautaire goederen betrekking op de volgende
regelingen:
— extern douanevervoer,
— douane-entrepot,
— actieve veredeling in de vorm van het systeem inzake schorsing,
— behandeling onder douanetoezicht, en— tijdelijke invoer;
b) de term „economische douaneregeling” wordt gebruikt, heeft deze
betrekking op de volgende regelingen:
— douane-entrepot,
— actieve veredeling,
— behandeling onder douanetoezicht,— tijdelijke invoer, en
— passieve veredeling.
2. Als invoergoederen worden beschouwd de onder een schorsings-
regeling geplaatste goederen, alsmede de goederen waarvoor in het
kader van de regeling actieve veredeling het terugbetalingssysteem ist oegepasten de bij hetin hetvrije verkeer brengen voorgeschrevenformaliteiten, evenals de in artikel 125 bedoelde formaliteiten zijnvervuld.
3. Als goederen in ongewijzigde staat worden beschouwd invoer-
goederen die in hetkader van de regeling act ieve veredeling en de
regeling behandeling onder douanetoezicht geen enkele veredeling noch
behandeling hebben ondergaan.
Artikel 85
Voor hetgebruik van iedere economische douaneregeling is een door de
douaneautoriteiten afgegeven vergunning vereist.
Artikel 86
Onverminderd de in het kader van de betrokken regeling vastgestelde
bijzondere voorwaarden, worden de in artikel 85 en in artikel 100, lid 1,
bedoelde vergunningen slechts afgegeven:
— aan personen die alle noodzakelijke waarborgen bieden voor het
goede verloop van de handelingen;
— indien de douaneautoriteiten het toezicht en de controle op de
regeling kunnen uitoefenen zonder administratieve maatregelen temoeten nemen die niet in verhouding staan tot de economischebehoeften.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 31
▼B
Artikel 87
1. De voorwaarden waaronder de betrokken regeling wordt gebruikt,
worden in de vergunning vastgesteld.
2. De houder van de vergunning dient de douaneautoriteiten
mededeling te doen van elk feit dat zich na afgifte van de vergunningvoordoeten datgevolgen kan hebben voor de handhaving of de inhoud
van de vergunning.
Artikel 87 bis
In de in artikel 4, lid 7, eerste streepje, zesde zin, bedoelde gevallen
wordtelk produktof goed datuiteen onder een schorsingsregelinggeplaatst goed wordt verkregen, geacht eveneens onder deze regeling tezijn geplaatst.
Artikel 88
De douaneautoriteiten kunnen aan de plaatsing van de goederen onder
een schorsingsregeling de voorwaarde verbinden dateen zekerheid
wordt gesteld als waarborg voor de betaling van de douaneschuld die ten
aanzien van deze goederen kan ontstaan.
In hetkader van een specifieke schorsingsregeling kunnen bijzondere
bepalingen betreffende het stellen van een zekerheid worden vastgesteld.
Artikel 89
1. Een economische schorsingsregeling wordtbeëindigd wanneer de
onder deze regeling geplaatste goederen of, in voorkomend geval, deonder deze regeling verkregen veredelings- of behandelde produkten eennieuwe toegestane douanebestemming krijgen.
2. De douaneautoriteiten nemen de nodige maatregelen om de situatie
te regelen van goederen waarvoor de regeling niet onder de vastgesteldevoorwaarden wordtbeëindigd.
Artikel 90
De rechten en verplichtingen van het subject van een economische
douaneregeling kunnen onder de door de douaneautoriteiten vastgesteldevoorwaarden worden overgedragen aan andere personen die voldoen aande voorwaarden welke voor de toepassing van de betrokken regeling zijngesteld.
B.Extern douanevervoer
I. Algemene bepalingen
Artikel 91
1. De regeling extern douanevervoer maakt het vervoer mogelijk van
een plaats in het douanegebied van de Gemeenschap naar een andereplaats in het douanegebied van de Gemeenschap:
a) van niet-communautaire goederen zonder dat deze goederen aan
rechten bij invoer en andere belastingen of aan handelspolitiekemaatregelen worden onderworpen;
b) van communautaire goederen, in de gevallen en onder de
voorwaarden die volgens de procedure van hetcomit é worden
vastgesteld, om te voorkomen dat de producten waarvoor maat-regelen bij uitvoer gelden of die voor maatregelen bij uitvoer inaanmerking komen, naar gelang van hetgeval, aan de werking vandie maatregelen worden onttrokken of er ten onrechte aanspraak opmaken.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 32
▼M1
▼B
▼M2
▼B
2. Hetin lid 1 bedoelde vervoer geschiedt :
a) hetzij met toepassing van de regeling extern communautair douane-
vervoer;
b) hetzij onder geleide van een carnet TIR (TIR-Overeenkomst), op
voorwaarde dat
1. ditvervoer buit en de Gemeenschap is begonnen of zal eindigen,
dan wel dat
2. ditvervoer bet rekking heeftop zendingen van goederen die in het
douanegebied van de Gemeenschap moeten worden gelost en dieworden vervoerd samen metin een derde land t e lossen goederen,of dat
3. ditvervoer geschiedtvan één plaat s in de Gemeenschap naar een
andere plaats in de Gemeenschap over het grondgebied van eenderde land;
c) hetzij onder geleide van een carnet ATA ►
M1 ◄dat
wordtgebruiktals documentvoor douanevervoer;
d) hetzij onder geleide van het Rijnvaartmanifest (artikel 9 van de
Herziene Rijnvaartakte);
e) het zij onder geleide van hetformulier 302 datis voorgeschreven in
hetkader van hetop 19 juni 1951 t e Londen ondert ekende Verdragtussen de Staten die partij zijn bij het Noordatlantisch Verdrag,nopens de rechtspositie van hun krijgsmachten;
f) hetzij door middel van postzendingen (postcolli daaronder begrepen).
3. De regeling extern douanevervoer doet geen afbreuk aan de
specifieke bepalingen die van toepassing zijn op het vervoer van
goederen die onder een economische douaneregeling zijn geplaatst.
Artikel 92
1. De regeling extern douanevervoer eindigt en de verplichtingen van
het subject zijn nagekomen wanneer de onder de regeling geplaatstegoederen samen met de vereiste documenten bij de douane wordenaangebracht op het douanekantoor van bestemming overeenkomstig debepalingen van de betrokken regeling.
2. De douaneautoriteiten zuiveren de regeling extern douanevervoer
wanneer zij op grond van een vergelijking van de gegevens van hetdouanekantoor van vertrek met die van het douanekantoor vanbestemming kunnen vaststellen dat de regeling naar behoren beëindigdis.
II. Bijzondere bepalingen betreffende het externe communautaire
douanevervoer
Artikel 93
De regeling extern communautair douanevervoer is slechts van toepas-
sing op hetvervoer datover hetgrondgebied van een derde land
geschiedt, wanneer:
a) een internationale overeenkomst in een dergelijke mogelijkheid
voorziet, of
b) de doorvoer door datderde land geschiedtonder geleide van één
enkel in het douanegebied van de Gemeenschap opgesteld trans-portbescheid; in dat geval wordt de werking van die regelinggedurende hetvervoer op hetgrondgebied van hetderde landgeschorst.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 33
▼M2
▼B
▼M2
Artikel 94
1. De aangever is verplicht een zekerheid te stellen als waarborg voor
de betaling van de douaneschuld en de andere belastingschulden die ten
aanzien van de goederen kunnen ontstaan.
2. De zekerheidsstelling is:
a) ofwel een afzonderlijke zekerheidsstelling voor één enkel douane-
vervoer;
b) ofwel een doorlopende zekerheidsstelling voor een aantal douane-
vervoerverrichtingen, wanneer de aangever door de
douaneautoriteiten van de lidstaat waar hij gevestigd is, is
gemachtigd om dit type van zekerheid te stellen.
3. De in lid 2, onder b), bedoelde machtiging wordt alleen verleend
aan personen die:
a) gevestigd zijn in de Gemeenschap;
b) geregeld gebruikmaken van de regelingen voor communautair
douanevervoer, dan wel van wie de douaneautoriteiten weten datzij in staat zijn aan de uit deze regelingen voortvloeiende
verplichtingen te voldoen; en
c) de douane- of belastingwetten niet ernstig of herhaaldelijk hebben
overtreden.
4. Personen die ten genoegen van de douaneautoriteiten kunnen
aantonen dat zij aan hogere betrouwbaarheidsnormen voldoen, kunnengemachtigd worden om een doorlopende zekerheid voor een verminderdbedrag te stellen of kunnen ontheven worden van zekerheidsstelling. De
aanvullende criteria voor zulk een machtiging omvatten onder meer de
volgende elementen:
a) correctgebruik van de regelingen voor communaut air douanevervoer
gedurende een bepaalde periode;
b) samenwerking met de douaneautoriteiten; en
c) wat ontheffing van zekerheidsstelling betreft, een voldoende goede
financiële positie om aan de verbintenissen van bovengenoemdepersonen te voldoen.
De uitvoeringsbepalingen voor de machtigingen uit hoofde van dit lid
worden vastgesteld volgens de procedure van het comité.
5. De krachtens lid 4 verleende ontheffing van zekerheidsstelling
geldt niet voor het externe communautair douanevervoer van goederendie volgens de procedure van hetcomit é geachtworden een verhoogdrisico metzich t e brengen.
6. Rekening houdend metde beginselen welke t en grondslag liggen
aan lid 4, kan hetgebruik van een doorlopende zekerheidsst elling voor
een verminderd bedrag in het externe communautaire douanevervoertijdelijk, bij wijze van uitzondering en in bijzondere omstandigheden,worden verboden volgens de procedure van hetcomit é.
7. Rekening houdend metde beginselen welke t en grondslag liggen
aan lid 4, kan hetgebruik van een doorlopende zekerheidsst elling in het
externe communautaire douanevervoer volgens de procedure van hetcomité tijdelijk worden verboden ten aanzien van goederen waarmee inhet kader van de doorlopende zekerheidsstelling, op grote schaal blijkt tezijn gefraudeerd.
Artikel 95
1. Behalve in naar behoefte volgens de procedure van het comité vast
te stellen gevallen, dient er geen zekerheid te worden gesteld voor:
a) hetvervoer door de lucht ;
b) hetvervoer van goederen over de Rijn en de Rijnvaart wegen;
c) hetvervoer door middel van pijpleidingen;
d) het door de spoorwegmaatschappijen van de lidstaten verrichte
vervoer.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 34
▼M2
2. Volgens de procedure van hetcomit é wordtbepaald in welke
gevallen ontheffing van zekerheidsstelling kan worden verleend voor hetvervoer van goederen over andere dan de in lid 1, onder b), bedoelde
binnenwateren.
Artikel 96
1. De aangever is het subject van de regeling extern communautair
douanevervoer. Hij is verplicht:
a) de goederen binnen de gestelde termijn ongeschonden bij de douane
aan te brengen op het kantoor van bestemming met inachtneming vande door de douaneautoriteiten getroffen identificatiemaatregelen;
b) de bepalingen betreffende de regeling communautair douanevervoer
na te leven.
2. Onverminderd de in lid 1 bedoelde verplichtingen van de
aangever, is een vervoerder of een ontvanger van goederen die degoederen aanvaardtin de wet enschap datdeze onder de regelingcommunautair douanevervoer zijn geplaatst, eveneens verplicht dezebinnen de gestelde termijn ongeschonden bij de douane aan te brengen
op het kantoor van bestemming, met inachtneming van de door de
douaneautoriteiten getroffen identificatiemaatregelen.
Artikel 97
1. De uitvoeringsbepalingen van de regeling en de uitzonderingen
worden vastgesteld volgens de procedure van het comité.
2. Mits de toepassing van de communautaire maatregelen waaraan de
goederen onderworpen zijn, wordtgewaarborgd:
a) staat het de lidstaten vrij om onderling, via bilaterale of multilaterale
regelingen, vereenvoudigde procedures in te stellen die in overeen-stemming zijn met zo nodig nader vast te stellen criteria en die vantoepassing zijn op bepaalde goederenbewegingen of bepaaldeondernemingen;
b) staat het elke lidstaat vrij om vereenvoudigde procedures in te stellen
die in bepaalde omstandigheden van toepassing zijn op goederen dieniet bestemd zijn om over het grondgebied van een andere lidstaat te
worden vervoerd.
3. Van de uithoofde van lid 2 ingest elde vereenvoudigde procedures
wordtkennis gegeven aan de Commissie.
C.Douane-entrepots
Artikel 98
1. Onder het stelsel van douane-entrepots kunnen in douane-entrepot
worden opgeslagen:
a) niet-communautaire goederen, zonder dat deze aan rechten bij invoer
of aan handelspolitieke maatregelen worden onderworpen;
b) communautaire goederen waarvoor specifieke communautaire wetge-
ving, wegens plaatsing in een douane-entrepot, voorziet inmaatregelen die in beginsel aan de uitvoer van goederen zijn
verbonden.
2. Onder „douane-entrepot” wordt verstaan: elke door de douaneau-
toriteiten erkende, aan hun toezicht onderworpen plaats waar goederenonder de vastgestelde voorwaarden kunnen worden opgeslagen.
3. De gevallen waarin de in lid 2 bedoelde goederen onder hetst elsel
van douane-entrepots kunnen worden geplaatst zonder in een douane-entrepot te worden opgeslagen, worden vastgesteld volgens de procedurevan hetComit é.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 35
▼B
▼M2
▼B
▼B
Artikel 99
Het douane-entrepot kan een publiek entrepot dan wel een particulier
entrepot zijn.
Wordtverst aan onder:
— „publiek entrepot”: douane-entrepot dat door elke persoon voor de
opslag van goederen kan worden gebruikt;
— „particulier entrepot”: douane-entrepot dat is gereserveerd voor de
opslag van goederen door de entreposeur.
De entreposeur is de persoon aan wie vergunning is verleend het
douane-entrepot te beheren.
De entrepositaris is de persoon die gehouden is tot nakoming van de
verplichtingen die voortvloeien uit de aangifte tot plaatsing van de
goederen onder het stelsel van douane-entrepots of aan wie de rechten
en verplichtingen van eerstgenoemde zijn overgedragen.
Artikel 100
1. Tenzij de douaneautoriteiten zelf het beheer voeren, is voor het
beheer van een douane-entrepot een vergunning van deze autoriteiten
vereist.
2. De persoon die een douane-entrepot wenst te beheren, dient
daartoe een schriftelijk verzoek in te dienen dat alle voor de vergunningbenodigde gegevens bevat, met name die waaruit blijkt dat er eeneconomische behoefte bestaat aan opslag in een douane-entrepot. In devergunning wordt vastgesteld onder welke voorwaarden het douane-
entrepot wordt beheerd.
3. De vergunning wordtslecht s afgegeven aan in de Gemeenschap
gevestigde personen.
Artikel 101
De entreposeur dient ervoor te zorgen dat:
a) goederen tijdens hun verblijf in het douane-entrepot niet aan het
douanetoezicht worden onttrokken;
b) de verplichtingen worden nagekomen welke voortvloeien uit de
opslag van goederen die zich onder het stelsel van douane-entrepotsbevinden;
c) wordtvoldaan aan de bijzondere voorwaarden die in de vergunning
zijn vastgesteld.
Artikel 102
1. In afwijking van artikel 101 kan in de vergunning voor een publiek
entrepot worden bepaald dat de in artikel 101, onder a) en/of b),bedoelde verplichtingen uitsluitend bij de entrepositaris berusten.
2. De entrepositaris is altijd verantwoordelijk voor het nakomen van
de verplichtingen die voortvloeien uit de plaatsing van de goederen
onder het stelsel van douane-entrepots.
Artikel 103
De rechten en verplichtingen van de entreposeur kunnen, met toestem-
ming van de douaneautoriteiten, aan een andere persoon worden
overgedragen.
Artikel 104
Onverminderd artikel 88 kunnen de douaneautoriteiten verlangen dat de
entreposeur een zekerheid stelt met betrekking tot de in artikel 101bedoelde verplichtingen.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 36
▼B
Artikel 105
De door de douaneautoriteiten aangewezen persoon dient in de door
deze autoriteiten goedgekeurde vorm een voorraadadministratie tevoeren van alle onder het stelsel van douane-entrepots geplaatste
goederen. Een voorraadadministratie is niet vereist wanneer een publiek
entrepot door de douaneautoriteiten wordt beheerd.
Onder voorbehoud van toepassing van artikel 86 kunnen de douaneau-
toriteiten afzien van de eis van voorraadadministratie wanneer de inartikel 101, onder a) en/of b), bedoelde verplichtingen uitsluitend bij deentrepositaris berusten en de goederen onder het stelsel worden geplaatst
op basis van een schriftelijke aangifte in het kader van de normale
procedure of van een administratief bescheid, overeenkomstig artikel 76,lid 1, onder b).
Artikel 106
1. Bij een economische behoefte en mits het douanetoezicht er niet
door in het gedrang komt, kunnen de douaneautoriteiten toestaan dat:
a) andere communautaire goederen dan die bedoeld in artikel 98, lid 1,
onder b), in de ruimten van het douane-entrepot worden opgeslagen;
b) niet-communautaire goederen in de ruimten van het douane-entrepot,
in hetkader van de regeling act ieve veredeling en onder de bij die
regeling vastgestelde voorwaarden, veredelingshandelingen onder-gaan. De formaliteiten die in een douane-entrepot achterwege kunnenworden gelaten, worden bepaald volgens de procedure van hetComité;
c) niet-communautaire goederen in de ruimten van het douane-entrepot,
in hetkader van de regeling behandeling onder douanet oezichtenonder de bij die regeling vastgestelde voorwaarden, behandelingenondergaan. De formaliteiten die in een douane-entrepot achterwegekunnen worden gelaten, worden bepaald volgens de procedure van
hetComit é.
2. In de in lid 1 bedoelde gevallen bevinden de goederen zich niet
onder het stelsel van douane-entrepots.
3. De douaneautoriteiten kunnen eisen dat de in lid 1 bedoelde
goederen in de bij artikel 105 voorgeschreven voorraadadministratieworden opgenomen.
Artikel 107
De onder het stelsel van douane-entrepots geplaatste goederen dienen bij
de inslag in het douane-entrepot in de bij artikel 105 voorgeschrevenvoorraadadministratie te worden opgenomen.
Artikel 108
1. Voor de opslag van goederen onder hetst elsel van douane-
entrepots geldt geen tijdsbeperking.
Niettemin kunnen de douaneautoriteiten in uitzonderlijke gevallen een
termijn vaststellen vóór het verstrijken waarvan de entrepositaris aan de
goederen een nieuwe douanebestemming dient te geven.
2. Voor bepaalde in artikel 98, lid 1, onder b), bedoelde goederen die
onder hetgemeenschappelijk landbouwbeleid vallen, kunnen volgens deprocedure van het Comité specifieke termijnen worden vastgesteld.
Artikel 109
1. De invoergoederen kunnen de gebruikelijke behandelingen onder-
gaan om bewaring in goede staat te verzekeren, de presentatie ofhandelskwaliteit te verbeteren of de distributie of wederverkoop voor tebereiden.
Voor zover noodzakelijk voor de goede werking van de gemeenschap-
pelijke ordening der markten kan een lijst worden opgesteld van de1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 37
▼B
gevallen waarin deze behandelingen verboden zijn voor goederen die
onder hetgemeenschappelijk landbouwbeleid vallen.
2. Communautaire goederen als bedoeld in artikel 98, lid 1, onder b),
die onder het stelsel van douane-entrepots worden geplaatst en die onderhetgemeenschappelijk landbouwbeleid vallen, kunnen slecht s de
uitdrukkelijk voor deze goederen vastgestelde behandelingen ondergaan.
3. Voor de in lid 1, eerste alinea, en de in lid 2 bedoelde
behandelingen dient voorafgaande toestemming te worden verleend
door de douaneautoriteiten, die de voorwaarden vaststellen waaronder
zij kunnen plaatsvinden.
4. De lijsten van de in de leden 1 en 2 bedoelde behandelingen
worden opgesteld volgens de procedure van het Comité.
Artikel 110
Wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardigen, kunnen de onder het
stelsel van douane-entrepots geplaatste goederen tijdelijk uit het douane-entrepot worden uitgeslagen. Voor deze uitslag dient voorafgaandetoestemming te worden verleend door de douaneautoriteiten, die devoorwaarden vaststellen waaronder deze uitslag kan geschieden.
Gedurende hetverblijf van de goederen buit en hetdouane-ent repot
kunnen deze de in artikel 109 vermelde behandelingen, onder dezelfdevoorwaarden, ondergaan.
Artikel 111
De donaneautoriteiten kunnen toestaan dat de onder het stelsel van
douane-entrepots geplaatste goederen van het ene douane-entrepot naarhetandere worden overgebracht .
Artikel 112
1. Wanneer ten aanzien van invoergoederen een douaneschuld
ontstaat en de douanewaarde van deze goederen gebaseerd is op eenwerkelijk betaalde of te betalen prijs die ook de kosten van het opslaan
en hetin goede st aatbewaren van de goederen gedurende hetverblijf in
het entrepot omvat, behoeven deze kosten niet in de douanewaarde teworden begrepen, op voorwaarde datzij onderscheiden zijn van de voorde goederen werkelijk betaalde of te betalen prijs.
2. Wanneer de in lid 1 bedoelde goederen gebruikelijke behande-
lingen in de zin van artikel 109 hebben ondergaan, wordt, op verzoekvan de aangever, voor het vaststellen van het bedrag van de rechten bijinvoer uitgegaan van de soort, de douanewaarde en de hoeveelheid die
op het in artikel 214 bedoelde tijdstip in aanmerking zouden zijn
genomen indien de goederen nietaan de genoemde behandelingenwaren onderworpen. Volgens de procedure van hetComit é kunnenechter afwijkingen van deze bepaling worden vastgesteld.
3. Worden de invoergoederen overeenkomstig artikel 76, lid 1, onder
c), in het vrije verkeer gebracht, dan zijn de overeenkomstig artikel 214in aanmerking te nemen soort, douanewaarde en hoeveelheid, die welkebij de plaatsing onder de douane-entrepotregeling op deze goederen vantoepassing waren.
De eerste alinea is van toepassing mits deze heffingsgrondslagen bij de
plaatsing van de goederen onder de regeling zijn erkend of toegestaan,tenzij de belanghebbende verzoekt om toepassing van die grondslagenbij het ontstaan van de douaneschuld.
De eerste alinea is van toepassing onverminderd controle achteraf in de
zin van artikel 78.
Artikel 113
De onder het stelsel van douane-entrepots geplaatste en onder het
gemeenschappelijk landbouwbeleid vallende communautaire goederen,1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 38
▼M1
▼B
▼B
bedoeld in artikel 98, lid 1, onder b), dienen te worden uitgevoerd of
dienen een van de andere bestemmingen te krijgen die bij de in datartikel bedoelde specifieke communautaire wetgeving zijn vastgesteld.
D.Actieve veredeling
I. Algemeen
Artikel 114
1. Onverminderd artikel 115, kunnen in het douanegebied van de
Gemeenschap onder de regeling actieve veredeling de volgendegoederen een of meer veredelingshandelingen ondergaan:
a) niet-communautaire goederen die bestemd zijn om in de vorm van
veredelingsprodukten uit het douanegebied van de Gemeenschap teworden wederuitgevoerd, zonder dat deze goederen aan rechten bijinvoer of aan handelspolitieke maatregelen onderworpen zijn;
b) in hetvrije verkeer gebracht e goederen, waarbij de voor deze
goederen geldende rechten bij invoer worden terugbetaald ofkwijtgescholden indien zij in de vorm van veredelingsprodukten uithetdouanegebied van de Gemeenschap worden uit gevoerd.
2. Er wordtverst aan onder:
a) systeem inzake schorsing: de regeling actieve veredeling in de in lid
1, onder a), bedoelde vorm;
b) terugbetalingssysteem: de regeling actieve veredeling in de in lid 1,
onder b), bedoelde vorm;
c) veredelingshandelingen:
— de bewerking van goederen, metinbegrip van hetmont eren, het
assembleren en hetaanpassen ervan aan andere goederen,
— de verwerking van goederen,— de herstelling van goederen, met inbegrip van revisie en
afstelling, alsmede
— hetgebruik van bepaalde, volgens de procedure van hetComit é
vastgestelde goederen die niet meer in de veredelingsproduktenvoorkomen, maar die de vervaardiging van deze produkten
mogelijk maken of vergemakkelijken, zelfs indien zij tijdens dit
gebruik geheel of gedeeltelijk verdwijnen;
d) veredelingsprodukten: alle produkten die het resultaat zijn van
veredelingshandelingen;
e) equivalente goederen: communautaire goederen die in plaats van de
invoergoederen worden gebruiktvoor de vervaardiging van verede-
lingsprodukten;
f) opbrengst: de hoeveelheid of het percentage veredelingsprodukten
verkregen bij de veredeling van een bepaalde hoeveelheid invoer-
goederen.
Artikel 115
1. Wanneer is voldaan aan de voorwaarden van lid 2, staan de
douaneautoriteiten, onder voorbehoud van lid 4, toe dat:
a) de veredelingsprodukten uit equivalente goederen worden verkregen;
b) de uit equivalente goederen verkregen veredelingsprodukten uit de
Gemeenschap worden uitgevoerd alvorens de invoer van invoer-
goederen is geschied.
2. De equivalente goederen moeten dezelfde kwaliteit en dezelfde
kenmerken hebben als de invoergoederen. In bijzondere, volgens deprocedure van het Comité vastgestelde gevallen, kan echter worden
toegestaan dat de equivalente goederen zich in een verder gevorderd
stadium van fabricage bevinden dan de invoergoederen.
3. Bij toepassing van lid 1 bevinden de invoergoederen zich in de
douanesituatie van de equivalente goederen en deze laatste in dedouanesituatie van de invoergoederen.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 39
▼M3
4. Maat regelen metals doel hetverbieden van, hetopleggen van
voorwaarden voor, of hetvergemakkelijken van een beroep op lid 1kunnen volgens de procedure van het Comité worden vastgesteld.
5. Indien de veredelingsprodukten aan rechten bij uitvoer onder-
worpen zouden zijn geweest, indien deze niet in het kader van de actieveveredeling waren uitgevoerd of wederuitgevoerd, dient de houder van devergunning bij toepassing van lid 1, onder b), een zekerheid te stellenom de betaling van deze rechten te waarborgen voor het geval de invoer
van de invoergoederen niet binnen de gestelde termijn zal geschieden.
II. Afgifte van de vergunning
Artikel 116
De vergunning voor actieve veredeling wordt afgegeven op verzoek van
de persoon die veredelingshandelingen verrichtof laatverricht en.
Artikel 117
De vergunning wordtslecht s verleend:
a) aan personen die in de Gemeenschap zijn gevestigd. Wanneer het
echter gaat om invoer zonder commercieel karakter, kan devergunning worden verleend aan personen die buiten de Gemeen-schap zijn gevestigd;
b) wanneer, onverminderd hetgebruik van de in art ikel 114, lid 2, onder
c), laatste streepje, bedoelde goederen, de invoergoederen in deveredelingsprodukten kunnen worden geïdentificeerd of, in het inartikel 115 bedoelde geval, wanneer kan worden nagegaan of aan de
voor equivalente goederen vastgestelde voorwaarden is voldaan;
c) in de gevallen waarin de regeling actieve veredeling kan bijdragen tot
het scheppen van de gunstigste voorwaarden voor de uitvoer of dewederuitvoer van de veredelingsprodukten mits de wezenlijke
belangen van de communautaire producenten niet worden geschaad
(economische voorwaarden). ►
M3Volgens de procedure van het
Comité kunnen de gevallen worden vastgesteld waarin aan deeconomische voorwaarden wordtgeachtt e zijn voldaan. ◄
III. Werking van de regeling
Artikel 118
1. De douaneautoriteiten stellen de termijn vast waarbinnen de
veredelingsprodukten uitgevoerd of wederuitgevoerd moeten zijn of een
andere douanebestemming moeten hebben gekregen. Bij de vaststelling
van deze termijn wordt rekening gehouden met de tijd die nodig is voorhetverricht en van de veredelingshandelingen en de afzetvan deveredelingsprodukten.
2. De termijn gaat in op de datum waarop de niet-communautaire
goederen onder de regeling actieve veredeling zijn geplaatst. Dedouaneautoriteiten kunnen deze termijn verlenen op met redenen
omkleed verzoek van de vergunninghouder.
Ter vereenvoudiging kan worden besloten dat termijnen die ingaan in de
loop van een kalendermaand of kwartaal, verstrijken op de laatste dagvan een latere kalendermaand, respectievelijk van een later kwartaal.
3. In geval van toepassing van artikel 115, lid 1, onder b), stellen de
douaneautoriteiten de termijn vast waarbinnen de niet-communautairegoederen voor de regeling moeten worden aangegeven. Deze termijn
gaat in op de datum van aanvaarding van de aangifte ten uitvoer van de
veredelingsprodukten die uit de betrokken equivalente goederen zijnverkregen.
4. Volgens de procedure van hetComit é kunnen voor bepaalde
veredelingshandelingen of voor bepaalde invoergoederen specifieketermijnen worden vastgesteld.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 40
▼B
▼B
Artikel 119
1. De douaneautoriteiten stellen hetzij de opbrengst van de verede-
lingshandeling vast, hetzij, in voorkomend geval, de wijze waarop deze
opbrengst wordt bepaald. De opbrengst wordt vastgesteld met inachtne-ming van de werkelijke omstandigheden waaronder deveredelingshandeling geschiedtof zal geschieden.
2. Wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardigen en met name
wanneer hetveredelingshandelingen bet reftdie van oudsher verlopenonder duidelijk omschreven technische voorwaarden en die betrekkinghebben op goederen met vrijwel constante eigenschappen, waardoorveredelingsprodukten van constante kwaliteit worden verkregen, kunnenvolgens de procedure van het Comité forfaitaire opbrengstpercentages
worden vastgesteld op grond van vooraf vastgestelde feitelijke gegevens.
Artikel 120
De gevallen waarin en de voorwaarden waaronder goederen in
ongewijzigde staat of veredelingsprodukten worden geacht in het vrijeverkeer te zijn gebracht, kunnen volgens de procedure van het Comité
worden vastgesteld.
Artikel 121
1. Onder voorbehoud van artikel 122 wordt, wanneer een douane-
schuld ontstaat, het bedrag van deze schuld vastgesteld aan de hand vande heffingsgrondslagen geldend voor de invoergoederen op het tijdstip
waarop de aangifte tot plaatsing van deze goederen onder de regeling
actieve veredeling is aanvaard.
2. Indien de invoergoederen op het in lid 1 bedoelde tijdstip voldeden
aan de voorwaarden om in het kader van tariefcontingenten of
tariefplafonds in aanmerking te komen voor een preferentiële tariefbe-
handeling, kunnen deze goederen in aanmerking komen voor depreferentiële tariefbehandeling die voor identieke goederen eventueelgeldt op het tijdstip waarop de aangifte tot het in het vrije verkeerbrengen is aanvaard.
Artikel 122
In afwijking van artikel 121:
a) worden de veredelingsprodukten onderworpen aan de voor dergelijke
produkten geldende rechten bij invoer indien:
— zij in hetvrije verkeer worden gebrachten op de volgens de
procedure van het Comité vastgestelde lijst voorkomen en voorzover zij proportioneel overeenstemmen met het uitgevoerde
gedeelte van de niet op die lijst vermelde veredelingsprodukten.
De vergunninghouder mag evenwel verzoeken om die produktenovereenkomstig de voorwaarden van artikel 121 te belasten;
— zij aan in hetkader van hetgemeenschappelijk landbouwbeleid
ingestelde belastingen zijn onderworpen en de volgens deprocedure van het Comité vastgestelde bepalingen daarin
voorzien;
b) worden de veredelingsprodukten onderworpen aan de rechten bij
invoer die zijn vastgesteld volgens de voorschriften die in het kader
van de betrokken douaneregeling dan wel voor de vrije zones of de
vrije entrepots gelden, wanneer zij onder een schorsingsregeling danwel in een vrije zone of een vrij entrepot zijn geplaatst.
Niettemin:
— kan de belanghebbende om de heffing overeenkomstig artikel 121
verzoeken,
— dientin de gevallen waarin de veredelingsprodukt en een van de
hierboven bedoelde douanebestemmingen, niet zijnde de behan-deling onder douanetoezicht, hebben gekregen, het bedrag aanrechten bij invoer ten minste gelijk te zijn aan het overeenkomstigartikel 121 vastgestelde bedrag;1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 41
▼B
c) worden de veredelingsprodukten eventueel onderworpen aan de
heffingsregels welke zijn vastgesteld in het kader van de regelingbehandeling onder douanetoezicht, indien de invoergoederen onder
deze regeling hadden kunnen worden geplaatst;
d) komen de veredelingsprodukten vanwege hun bijzondere bestem-
ming in aanmerking voor een gunstige tariefbehandeling, wanneereen dergelijke regeling voor identieke ingevoerde goederen geldt;
e) worden de veredelingsprodukten met vrijstelling van rechten bij
invoer toegelaten wanneer, overeenkomstig artikel 184, vooridentieke ingevoerde goederen in een dergelijke vrijstelling wordtvoorzien.
IV. Buiten het douanegebied van de Gemeenschap te verrichten
veredelingshandelingen
Artikel 123
1. De veredelingsprodukten of de goederen in ongewijzigde staat
kunnen, geheel of gedeeltelijk, tijdelijk worden uitgevoerd met het oog
op aanvullende veredelingshandelingen buiten het douanegebied van de
Gemeenschap, mits de douaneautoriteiten daartoe een vergunningverlenen, overeenkomstig de bij de bepalingen betreffende passieveveredeling voorgeschreven voorwaarden.
2. Indien ten aanzien van de wederingevoerde produkten een
douaneschuld ontstaat, worden:
a) over de veredelingsprodukten of de goederen in ongewijzigde staat
als bedoeld in lid 1, de rechten bij invoer geheven die wordenberekend overeenkomstig de artikelen 121 en 122;
b) over de produkten die worden wederingevoerd na buiten het
douanegebied van de Gemeenschap te zijn veredeld, de rechten bijinvoer geheven waarvan hetbedrag wordtberekend overeenkomst igde bepalingen betreffende de regeling passieve veredeling, en welonder dezelfde voorwaarden als die welke zouden gelden wanneer de
in het kader van de genoemde regeling uitgevoerde produkten vóór
deze uitvoer in het vrije verkeer zouden zijn gebracht.
V. Bijzondere bepalingen metbet rekking t othett erugbet alings-
systeem
Artikel 124
1. Het terugbetalingssysteem kan worden toegepast voor alle
goederen. Het mag echter niet worden toegepast indien op het tijdstipvan aanvaarding van de aangifte tot het in het vrije verkeer brengen:
— de invoergoederen aan kwantitatieve invoerbeperkingen zijn onder-
worpen,
— in het kader van een contingent een tariefmaatregel op de invoer-
goederen wordt toegepast,
— de invoergoederen in hetkader van hetgemeenschappelijk land-
bouwbeleid aan de overlegging van een in- of uitvoervergunning of -
certificaat zijn onderworpen, of
— een uitvoerrestitutie of -heffing is vastgesteld voor de veredelings-
producten.
2. Daarnaast mogen in het kader van het terugbetalingssysteem geen
rechten bij invoer worden terugbetaald indien op het tijdstip van
aanvaarding van de aangifte ten uitvoer van de veredelingsproducten,die producten aan de overlegging van een in- of uitvoervergunning of -cert ificaatzijn onderworpen in hetkader van hetgemeenschappelijklandbouwbeleid, of daarvoor een uitvoerrestitutie of -heffing is vastge-steld.
3. In afwijkingen van de leden 1 en 2 kan volgens de procedure van
hetComit é worden voorzien.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 42
▼M3
▼B
Artikel 125
1. In de aangifte tot het in het vrije verkeer brengen moet worden
vermeld dat van het terugbetalingssysteem gebruik wordt gemaakt enmoetnaar de vergunning worden verwezen.
2. Op verzoek van de douaneautoriteiten moet genoemde vergunning
bij de aangifte tot het in het vrije verkeer brengen worden gevoegd.
Artikel 126
In het kader van het terugbetalingssysteem zijn artikel 115, lid 1, onder
b), en de leden 3 en 5, artikel 118, lid 3, de artikelen 120 en 121, artikel122, onder a), tweede streepje, en onder c), alsmede artikel 129, niet vantoepassing.
Artikel 127
Tijdelijke uitvoer van veredelingsprodukten overeenkomstig artikel 123,
lid 1, wordt niet als uitvoer in de zin van artikel 128 beschouwd, behalve
wanneer deze produkten niet binnen de gestelde termijn in deGemeenschap worden wederingevoerd.
Artikel 128
1. De vergunninghouder kan om terugbetaling of kwijtschelding van
de invoerrechten verzoeken indien hij, naar oordeel van de douaneau-toriteiten, voldoende aantoont dat de met toepassing van hetterugbetalingssysteem in het vrije verkeer gebrachte invoergoederen in
de vorm van veredelingsprodukten of in die van goederen in
ongewijzigde staat:
— hetzij zijn uitgevoerd,
— hetzij, met het oog op latere wederuitvoer, onder de regeling
douanevervoer, de douane-entrepotregeling, de regeling tijdelijkeinvoer of de regeling actieve veredeling — schorsingssysteem — dan
wel in een vrije zone of in een vrij entrepot zijn geplaatst,
mits voor het overige aan alle voorwaarden voor de toepassing van de
regeling is voldaan.
2. Om één van de in lid 1, tweede streepje, bedoelde douanebe-
stemmingen te krijgen, worden de veredelingsprodukten of de goederenin ongewijzigde staat als niet-communautaire goederen beschouwd.
3. De termijn waarbinnen het verzoek om terugbetaling moet worden
ingediend, wordt vastgesteld volgens de procedure van het Comité.
4. Indien veredelingsprodukten of goederen in ongewijzigde staat die
overeenkomstig het bepaalde in lid 1 onder een douaneregeling of in een
vrije zone of in een vrij entrepot zijn geplaatst, in het vrije verkeer
worden gebracht, wordt, onverminderd artikel 122, onder b), hetterugbetaalde of kwijtgescholden bedrag van de invoerrechten geachthetbedrag van de douaneschuld t e vormen.
5. Voor de vaststelling van het bedrag aan terug te betalen of kwijt te
schelden rechten bij invoer is artikel 122, onder a), eerste streepje,mutatis mutandis van toepassing.
VI. Overige bepalingen
Artikel 129
De regeling actieve veredeling met gebruikmaking van het systeem
inzake schorsing kan eveneens worden toegepast om de veredelings-produkten vrij te stellen van de rechten bij uitvoer waaraan identiekeprodukten, verkregen uit communautaire goederen in plaats van uitinvoergoederen, zouden zijn onderworpen.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 43
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
E.Behandeling onder douanetoezicht
Artikel 130
De regeling behandeling onder douanetoezicht maakt het mogelijk niet-
communautaire goederen in het douanegebied van de Gemeenschap eenbehandeling te doen ondergaan die de soort of de staat ervan wijzigt,
zonder dat zij aan rechten bij invoer of aan handelspolitieke maatregelen
worden onderworpen, en de door deze behandeling verkregen produktenin het vrije verkeer te brengen tegen de daarvoor geldende rechten bijinvoer. Deze produkten worden „behandelde produkten” genoemd.
Artikel 131
De gevallen waarin en de voorwaarden waaronder van de regeling
behandeling onder douanetoezicht gebruik kan worden gemaakt, wordenvolgens de procedure van het Comité vastgesteld.
Artikel 132
De vergunning tot behandeling onder douanetoezicht wordt afgegeven
op verzoek van de persoon die de behandeling verrichtof laatverricht en.
Artikel 133
De vergunning wordtslecht s verleend:
a) aan in de Gemeenschap gevestigde personen;
b) indien hetmogelijk is in de behandelde produkt en de invoergoederen
te identificeren;
c) indien de goederen na behandeling nietmeer op economisch
verantwoorde wijze kunnen worden teruggebracht tot de soortwaartoe zij behoorden of tot de staat waarin zij zich bevonden toen
zij onder de regeling werden geplaatst;
d) indien gebruikmaking van de regeling er niett oe kan leiden datde
gevolgen van de regels inzake oorsprong en inzake de kwantitatieve
beperkingen welke op de ingevoerde goederen van toepassing zijn,worden ontdoken;
e) indien de regeling ertoe kan bijdragen dat het ontstaan of de
instandhouding van een behandelingsactiviteit in de Gemeenschapwordtbevorderd, zonder datde wezenlijke belangen van commu-nautaire producenten van soortgelijke goederen worden geschaad
(economische voorwaarden). ►
M3Volgens de procedure van het
Comité kunnen de gevallen worden vastgesteld waarin aan deeconomische voorwaarden wordtgeachtt e zijn voldaan. ◄
Artikel 134
Artikel 118, leden 1, 2 en 4, en artikel 119 zijn van overeenkomstige
toepassing.
Artikel 135
Indien een douaneschuld ontstaat ten aanzien van goederen in
ongewijzigde staat of van produkten die zich in een tussenstadium vanbehandeling bevinden ten opzichte van het in de vergunning genoemdestadium, wordt het bedrag van deze schuld vastgesteld op grond van de
heffingsgrondslagen geldend voor de invoergoederen op het tijdstip
waarop de aangifte tot plaatsing van deze goederen onder de regelingbehandeling onder douanetoezicht is aanvaard.
Artikel 136
1. Indien de invoergoederen op het tijdstip waarop zij onder de
regeling behandeling onder douanetoezicht werden geplaatst, voldedenaan de voorwaarden om voor een preferentiële tariefbehandeling inaanmerking te komen, en indien dezelfde preferentiële tariefbehandeling1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 44
▼M3
▼B
▼B
van toepassing is op produkten welke identiek zijn met de in het vrije
verkeer gebrachte behandelde produkten, worden de rechten bij invoerwaaraan de behandelde produkten worden onderworpen, berekend door
het recht toe te passen dat in het kader van deze tariefbehandeling geldt.
2. Indien de in lid 1 bedoelde preferentiële tariefbehandeling voor de
invoergoederen is voorgeschreven in het kader van tariefcontingenten of
tariefplafonds, is aan de toepassing van het in lid 1 bedoelde recht tenaanzien van de behandelde produkten ook de voorwaarde verbonden datdeze preferentiële tariefbehandeling op de invoergoederen van toepas-sing is op het tijdstip van aanvaarding van de aangifte tot het in het vrijeverkeer brengen. In datgeval wordtde hoeveelheid invoergoederen die
daadwerkelijk bij de vervaardiging van de in hetvrije verkeer gebracht e
behandelde produkten is gebruikt, afgeboekt op de tariefcontingenten oftariefplafonds die gelden op het ogenblik van aanvaarding van deaangifte tot het in het vrije verkeer brengen, en wordt niet overgegaantot afboeking op die tariefcontingenten of tariefplafonds die zijngeopend voor produkten die identiek zijn met de behandelde produkten.
F.Tijdelijke invoer
Artikel 137
De regeling t ijdelijke invoer maakthetmogelijk om in hetdouanegebied
van de Gemeenschap met gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de
rechten bij invoer en zonder dat zij aan handelspolitieke maatregelenworden onderworpen, niet-communautaire goederen te gebruiken diezijn bestemd om te worden wederuitgevoerd zonder wijzigingen tehebben ondergaan, metuit zondering van hun normale waardeverminde-
ring t en gevolge van hetgebruik datervan is gemaakt .
Artikel 138
De vergunning tot tijdelijke invoer wordt afgegeven op verzoek van de
persoon die de genoemde goederen gebruiktof laatgebruiken.
Artikel 139
De douaneautoriteiten weigeren de regeling tijdelijke invoer toe te staan
wanneer het onmogelijk is de identificatie van de invoergoederen tewaarborgen.
De douaneautoriteiten kunnen evenwel gebruikmaking van de regeling
tijdelijke invoer toestaan zonder de identificatie van de goederen tewaarborgen, wanneer hetont breken van wegens de aard van de goederen
of de aard van de te verrichten bewerkingen niet tot misbruik van de
regeling kan leiden.
Artikel 140
1. De douaneautoriteiten stellen de termijn vast waarbinnen de
invoergoederen wederuitgevoerd moeten zijn of een nieuwe douanebe-stemming moeten hebben gekregen. Deze termijn moet lang genoeg zijnom het doel van het toegestane gebruik te bereiken.
2. Onverminderd de overeenkomstig artikel 141 vastgestelde bijzon-
dere termijnen mogen goederen zich 24 maanden onder de regelingtijdelijke invoer bevinden. De douaneautoriteiten kunnen echter, in
overleg met de betrokkene, kortere termijnen vaststellen.
3. Wanneer uitzonderlijke omstandigheden zulks rechtvaardigen,
kunnen de douaneautoriteiten de in de leden 1 en 2 bedoelde termijnen
evenwel op verzoek van de betrokkene binnen redelijke grenzen
verlengen, om het toegestane gebruik mogelijk te maken.
Artikel 141
De gevallen waarin en de bijzondere voorwaarden waaronder gebruik
kan worden gemaaktvan de regeling t ijdelijke invoer metvolledigevrijstelling van de rechten bij invoer, worden vastgesteld volgens deprocedure van hetComit é.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 45
▼M3
Artikel 142
1. Gebruikmaking van de regeling tijdelijke invoer met gedeeltelijke
vrijstelling van de rechten bij invoer wordt toegestaan voor goederen die
niet in de overeenkomstig artikel 141 vastgestelde bepalingen zijngenoemd, of die weliswaar daarin zijn genoemd, doch nietaan alle, indie bepalingen voor het verlenen van toestemming tot tijdelijke invoermet volledige vrijstelling gestelde voorwaarden voldoen.
2. De lijst van goederen welke van de mogelijkheid tot tijdelijke
invoer met gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer zijnuitgesloten, alsmede de voorwaarden waaronder goederen wel onderdeze regeling kunnen worden geplaatst, worden volgens de procedurevan het Comité vastgesteld.
Artikel 143
1. Het bedrag van de rechten bij invoer die verschuldigd zijn ten
aanzien van goederen die onder de regeling tijdelijke invoer metgedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer zijn geplaatst, wordt
per maand of gedeelte van een maand dat de goederen zich onder de
regeling tijdelijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling hebben bevonden,vastgesteld op 3 % van het bedrag van de rechten die over de genoemdegoederen zouden zijn geheven indien deze op de datum waarop zij onderde regeling tijdelijke invoer werden geplaatst, in het vrije verkeerzouden zijn gebracht.
2. Het bedrag van de te heffen rechten bij invoer mag niet hoger zijn
dan hetbedrag datzou zijn geheven indien de bet rokken goederen op dedatum waarop zij onder de regeling tijdelijke invoer werden geplaatst, inhet vrije verkeer zouden zijn gebracht, waarbij de eventueel verschul-digde interesten buiten beschouwing worden gelaten.
3. Overdracht van de rechten en verplichtingen welke uit de regeling
tijdelijke invoer voortvloeien, overeenkomstig artikel 90, houdt niet indat dezelfde vrijstellingsregeling moet worden toegepast voor elk van dein aanmerking te nemen gebruiksperioden.
4. Geschiedtde in lid 3 bedoelde overdrachtmett oepassing van het
systeem van gedeeltelijke vrijstelling voor beide personen die in de loop
van een zelfde maand subjectvan de regeling zijn, dan is de eerst e vande twee schuldenaar voor het voor die gehele maand verschuldigdebedrag aan rechten bij invoer.
Artikel 144
1. Wanneer ten aanzien van invoergoederen een douaneschuld
ontstaat, wordt het bedrag van deze schuld vastgesteld op grond vande heffingsgrondslagen geldend voor deze goederen op het tijdstipwaarop de aangifte tot plaatsing van deze goederen onder de regelingtijdelijke invoer is aanvaard. In de gevallen waarin zulks overeenkom-stig artikel 141 is voorgeschreven, wordt het bedrag van de schuld
evenwel vastgesteld op grond van de heffingsgrondslagen geldend voor
de betrokken goederen op het in artikel 214 bedoelde tijdstip.
2. Wanneer om een andere reden dan de plaatsing onder de regeling
tijdelijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer,voor onder die regeling geplaatste goederen een douaneschuld ontstaat,
is hetbedrag van die schuld gelijk aan hetverschil t ussen het
overeenkomstig lid 1 vastgestelde bedrag aan rechten en het overeen-komstig artikel 143 verschuldigde bedrag.
G.Passieve veredeling
I. Algemeen
Artikel 145
1. Onverminderd de specifieke bepalingen die van toepassing zijn op
het in de artikelen 154 tot en met 159 geregelde systeem uitwisselings-verkeer en onverminderd artikel 123, maakt de regeling passieve1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 46
▼B
▼B
veredeling het mogelijk communautaire goederen tijdelijk uit het
douanegebied van de Gemeenschap uit te voeren ten einde deze aanveredelingshandelingen te onderwerpen en de uit die handelingen
voortkomende veredelingsprodukten met gehele of geeltelijke vrijstel-
ling van de rechten bij invoer in het vrije verkeer te brengen.
2. De tijdelijke uitvoer van communautaire goederen gaat gepaard
met de toepassing van de rechten bij uitvoer, de handelspolitiekemaatregelen en de overige formaliteiten die gelden voor het buiten hetdouanegebied van de Gemeenschap brengen van communautairegoederen.
3. Er wordtverst aan onder:
a) tijdelijk uitgevoerde goederen: de onder de regeling passieve
veredeling geplaatste goederen;
b) veredelingshandelingen: de in artikel 114, lid 2, onder c), eerste,
tweede en derde streepje, bedoelde handelingen;
c) veredelingsprodukten: alle produkten die het resultaat zijn van
veredelingshandelingen;
d) opbrengst: de hoeveelheid of het percentage veredelingsprodukten
verkregen bij de veredeling van een bepaalde hoeveelheid tijdelijkuitgevoerde goederen.
Artikel 146
1. Onder de regeling passieve veredeling kunnen nietworden
geplaatst communautaire goederen
— waarvan de uitvoer een terugbetaling of kwijtschelding van de
rechten bij invoer tot gevolg heeft;
— die, alvorens zij werden uitgevoerd, wegens hun bijzondere bestem-
ming met totale vrijstelling van de rechten bij invoer in het vrije
verkeer waren gebracht, zolang de voorwaarden voor de toekenning
van deze vrijstelling van toepassing blijven;
— waarvan de uitvoer aanleiding geeft tot de toekenning van restituties
bij uitvoer, of waarvoor wegens de uitvoer in het kader van het
gemeenschappelijk landbouwbeleid een ander financieel voordeeldan de genoemde restituties wordt toegekend.
2. Er kunnen evenwel afwijkingen van lid 1, tweede streepje, worden
vastgesteld volgens de procedure van het Comité.
II. Afgifte van de vergunning
Artikel 147
1. De vergunning voor passieve veredeling wordtafgegeven op
verzoek van de persoon die de veredelingshandelingen laatverricht en.
2. In afwijking van lid 1 kan voor goederen van oorsprong uitde
Gemeenschap in de zin van titel II, hoofdstuk 2, afdeling 1, gebruik-making van de regeling passieve veredeling aan een andere persoonworden toegestaan, indien de veredelingshandeling bestaat in de
opneming van deze goederen in buiten de Gemeenschap verkregen
goederen die als veredelingsprodukten zijn ingevoerd, mits het gebruikvan de regeling bijdraagtaan bevordering van de verkoop van deuitvoergoederen zonder dat de wezenlijke belangen van de communau-taire producenten van identieke of soortgelijke produkten als de
ingevoerde veredelingsprodukten worden geschaad.
De gevallen waarin en de wijze waarop de eerste alinea van toepassing
is, worden vastgesteld volgens de procedure van het Comité.
Artikel 148
De vergunning wordtslecht s verleend:
a) aan in de Gemeenschap gevestigde personen;1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 47
▼B
b) indien wordt geoordeeld dat zal kunnen worden vastgesteld dat de
veredelingsprodukten het resultaat zijn van de behandeling van detijdelijk uitgevoerde goederen.
De gevallen waarin afwijkingen van hetbepaalde onder b) van
toepassing kunnen zijn en de voorwaarden waaronder deze
afwijkingen van toepassing zijn, worden vastgesteld volgens de
procedure van hetComit é;
c) indien gebruikmaking van de regeling passieve veredeling er niett oe
leidtdatde wezenlijke belangen van de communaut aire veredelaarsernstig worden geschaad (economische voorwaarden).
III. Werking van de regeling
Artikel 149
1. De douaneautoriteiten stellen de termijn vast waarbinnen de
veredelingsprodukten in het douanegebied van de Gemeenschap moetenworden wederingevoerd. Zij kunnen deze termijn verlengen op met
redenen omkleed verzoek van de vergunninghouder.
2. De douaneautoriteiten stellen hetzij de opbrengst van de verede-
lingshandeling vast, hetzij, in voorkomend geval, de wijze waarop dezeopbrengstwordtbepaald.
Artikel 150
1. Gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer als
bedoeld in artikel 151, lid 1, wordt slechts verleend wanneer deveredelingsprodukten voor het vrije verkeer worden aangegeven op
naam of voor rekening van:
a) hetzij de vergunninghouder;
b) hetzij een andere in de Gemeenschap gevestigde persoon, op
voorwaarde dat deze van de vergunninghouder toestemming heeftverkregen en voor zover aan de voorwaarden van de vergunningwordtvoldaan.
2. Gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer als
bedoeld in artikel 151, lid 1, wordt niet verleend wanneer aan een van devoorwaarden of verplichtingen met betrekking tot de regeling passieveveredeling niet is voldaan, tenzij vaststaat dat dit verzuim zonderwerkelijke gevolgen is gebleven voor de juiste werking van deze
regeling.
Artikel 151
1. De hoogte van de gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de
rechten bij invoer als bedoeld in artikel 145 wordt vastgesteld door het
bedrag van de rechten bij invoer die op de in het vrije verkeer gebrachte
veredelingsprodukten van toepassing zijn, te verminderen met hetbedrag van de rechten bij invoer die op dezelfde datum op de tijdelijkuitgevoerde goederen van toepassing zouden zijn, indien deze goederenuit het land waar de veredelingshandeling of de laatste veredelings-handeling is verricht, in het douanegebied van de Gemeenschap zouden
worden ingevoerd.
2. Het krachtens lid 1 in mindering te brengen bedrag wordt berekend
aan de hand van de hoeveelheid en de soortvan de bet rokken goederenop de datum van aanvaarding van de aangifte tot plaatsing onder de
regeling passieve veredeling en op grond van de andere heffingsele-
menten die op deze goederen van toepassing zijn op de datum vanaanvaarding van de aangifte tot het in het vrije verkeer brengen van deveredelingsprodukten.
De waarde van de tijdelijk uitgevoerde goederen is die welke voor deze
goederen in aanmerking wordt genomen bij het vaststellen van dedouanewaarde van de veredelingsprodukten overeenkomstig artikel 32,lid 1, onder b), i) of, indien de waarde nietop deze wijze kan wordenvastgesteld, het verschil tussen de douanewaarde van de veredelings-produkten en de met redelijke middelen vastgestelde veredelingskosten.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 48
▼B
Niettemin:
— worden bepaalde, volgens de procedure van het Comité vastgestelde
heffingen voor de berekening van hetin mindering t e brengen bedragnietin aanmerking genomen;
— is, indien de tijdelijk uitgevoerde goederen, alvorens zij onder de
regeling passieve veredeling werden geplaatst, wegens hun bijzon-dere bestemming met toepassing van een verlaagd recht in het vrijeverkeer waren gebrachten zolang de voorwaarden voor de t oeken-
ning van ditverlaagde rechtblijven gelden, hetin mindering t e
brengen bedrag gelijk aan hetdaadwerkelijk bij hetin vrije verkeerbrengen geïnde bedrag van de rechten bij invoer.
3. Indien voor de tijdelijk uitgevoerde goederen bij het in het vrije
verkeer brengen een verlaagd rechtof een nulrechtzou kunnen geldenwegens een bijzondere bestemming, wordt dit recht in aanmerking
genomen voor zover deze goederen in hetland waar de veredelings-
handeling of de laatste veredelingshandeling is verricht, dezelfdeveredelingshandelingen hebben ondergaan als die waarin voor eendergelijke bestemming is voorzien.
4. Indien voor de veredelingsprodukten een preferentiële tariefmaat-
regel geldtin de zin van art ikel 20, lid 3, onder d) of e), en wanneer deze
maatregel ook bestaat voor goederen met dezelfde tariefindeling als detijdelijk uitgevoerde goederen, zijn de rechten bij invoer die voor deberekening van het krachtens lid 1 in mindering te brengen bedrag inaanmerking moeten worden genomen, gelijk aan de rechten welke vantoepassing zouden zijn indien de tijdelijk uitgevoerde goederen zouden
voldoen aan de voorwaarden krachtens welke deze preferentiële
tariefmaatregel kan worden toegepast.
5. Dit artikel doet geen afbreuk aan de toepassing van de bepalingen
die zijn of kunnen worden vastgesteld in het kader van het handelsver-keer tussen de Gemeenschap en derde landen waarbij voor bepaaldeveredelingsprodukten vrijstelling van de rechten bij invoer wordt
verleend.
Artikel 152
1. Wanneer de veredelingshandeling bestaat in de herstelling van de
tijdelijk uitgevoerde goederen, geschiedt het in het vrije verkeer brengenvan deze goederen met volledige vrijstelling van de rechten bij invoer,indien ten genoegen van de douaneautoriteiten wordt vastgesteld dat deherstelling gratis werd verricht, hetzij op grond van een contractuele of
wettelijke garantieverplichting, hetzij wegens een fabricagefout.
2. Lid 1 is niet van toepassing wanneer op het tijdstip waarop de
betrokken goederen voor het eerst in het vrije verkeer werden gebracht,rekening is gehouden metde gebreken die zij vert onen.
Artikel 153
Indien de veredelingshandeling bestaat in de herstelling van de tijdelijk
uitgevoerde goederen en deze herstelling tegen betaling wordt verricht,
vindt de in artikel 145 bedoelde gedeeltelijke vrijstelling van rechten bij
invoer plaats door het bedrag van de van toepassing zijnde rechten tebepalen op grond van de heffingselementen die op de veredelings-produkten van toepassing zijn op de datum van aanvaarding van deaangifte tot het in het vrije verkeer brengen van genoemde produkten,waarbij als douanewaarde een bedrag in aanmerking wordtgenomen dat
gelijk is aan de herstellingskosten, mits de betaling van deze kosten de
enige prestatie van de vergunninghouder vormt en niet beïnvloed is doorde verbondenheid tussen hem en degene die de veredelingshandelingheeftverricht .
In afwijking van artikel 151 kunnen volgens de procedure van het
Comité worden vastgesteld de gevallen waarin en de bijzonderevoorwaarden waaronder goederen na passieve veredeling in hetvrijeverkeer kunnen worden gebrachtdoor de kost en van de veredelings-werkzaamheden als heffingsgrondslag te nemen voor de toepassing vanhetgemeenschappelijk douanet arief.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 49
▼M3
▼B
IV. Passieve veredeling metgebruikmaking van hetsyst eem
uitwisselingsverkeer
Artikel 154
1. Onder de in de onderhavige afdeling IV vastgestelde voorwaarden,
die als aanvulling op de voorgaande bepalingen gelden, biedthet
systeem uitwisselingsverkeer de mogelijkheid een ingevoerd goed,
hierna vervangend produkt” genoemd, in de plaats te laten komen vaneen veredelingsprodukt.
2. De douaneautoriteiten staan gebruikmaking van het systeem
uitwisselingsverkeer toe, indien de veredelingshandeling bestaat in deherstelling van andere communautaire goederen dan die welke vallenonder hetgemeenschappelijk landbouwbeleid of onder specifieke
regelingen die op bepaalde door verwerking van landbouwprodukten
verkregen goederen van toepassing zijn.
3. Onverminderd artikel 159 zijn de bepalingen die van toepassing
zijn op veredelingsprodukten eveneens van toepassing op vervangendeprodukten.
4. De douaneautoriteiten staan toe dat de vervangende produkten
onder de door hen vastgestelde voorwaarden worden ingevoerd voordatde tijdelijk uit te voeren goederen worden uitgevoerd (voorafgaandeinvoer).
Bij voorafgaande invoer van een vervangend produktdienteen
zekerheid te worden gesteld voor het bedrag van de rechten bij invoer.
Artikel 155
1. De vervangende produkten moeten onder dezelfde tariefindeling
vallen, van dezelfde handelskwaliteit zijn en dezelfde technische
kenmerken bezitten als de tijdelijk uitgevoerde goederen indien deze
laatste de beoogde herstelling zouden hebben ondergaan.
2. Indien de tijdelijk uitgevoerde goederen voorafgaand aan de
uitvoer zijn gebruikt, moeten de vervangende produkten eveneens zijngebruikten mogen hetgeen nieuwe produkt en zijn.
De douaneautoriteiten kunnen echter afwijkingen van deze regel
toestaan indien het vervangende produkt gratis is geleverd, hetzij opgrond van een contractuele of wettelijke garantieverplichting, hetzij
wegens een fabricagefout.
Artikel 156
Uitwisselingsverkeer wordt slechts toegestaan wanneer het mogelijk is
na te gaan of aan de voorwaarden van artikel 155 is voldaan.
Artikel 157
1. In geval van voorafgaande invoer dient de uitvoer van de tijdelijk
uit te voeren goederen binnen een termijn van twee maanden tegeschieden, te rekenen vanaf de datum waarop de douaneautoriteiten de
aangifte tot het in het vrije verkeer brengen van de vervangende
produkten hebben aanvaard.
2. Wanneer uitzonderlijke omstandigheden zulks rechtvaardigen,
kunnen de douaneautoriteiten de in lid 1 genoemde termijn echter opaanvraag van de betrokkene binnen redelijke grenzen verlengen.
Artikel 158
In geval van voorafgaande invoer en wanneer artikel 151 wordt
toegepast, wordt het in mindering te brengen bedrag vastgesteld aan dehand van de heffingselementen die op de tijdelijk uitgevoerde goederenvan toepassing zijn op de datum van aanvaarding van de aangifte totplaatsing van deze goederen onder de regeling.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 50
▼B
Artikel 159
Artikel 147, lid 2, en artikel 148, onder b), zijn niet van toepassing in het
kader van hetuit wisselingsverkeer.
V. Overige bepalingen
Artikel 160
De in hetkader van de regeling passieve veredeling bepaalde procedures
zijn eveneens van toepassing voor de tenuitvoerlegging van de niet-
tarifaire maatregelen van de gemeenschappelijke handelspolitiek.
Afdeling 4
Uitvoer
Artikel 161
1. De regeling uit voer maakthetmogelijk datcommunaut aire
goederen hetdouanegebied van de Gemeenschap verlat en.
De uitvoer brengt mee de toepassing van de voor het verlaten van
genoemd gebied vastgestelde formaliteiten, met inbegrip van dehandelspolitieke maatregelen en, in voorkomend geval, de rechten bijuitvoer.
2. Metuit zondering van de goederen die onder de regeling passieve
veredeling zijn geplaatst of die overeenkomstig artikel 163 onder eenregeling voor douanevervooer zijn geplaatst, en onverminderd artikel164, dienen alle voor uitvoer bestemde communautaire goederen onderde regeling uitvoer te worden geplaatst.
3. Goederen die naar heteiland Helgoland zijn verzonden, worden
nietbeschouwd als uit gevoerd uithetdouanegebied van de Gemeen-schap.
4. De gevallen waarin en de voorwaarden waaronder goederen die het
douanegebied van de Gemeenschap verlaten, niet ten uitvoer behoevente worden aangegeven, worden vastgesteld volgens de procedure van hetComité.
5. De aangifte ten uitvoer moet worden ingediend bij het douane-
kantoor dat bevoegd is voor het toezicht op de plaats waar de exporteuris gevestigd of waar de goederen zijn verpakt of met het oog op deuitvoer in of op het vervoermiddel zijn geladen. Afwijkingen wordenvolgens de procedure van het Comité vastgesteld.
Artikel 162
Vrijgave voor uitvoer wordt verleend op voorwaarde dat de betrokken
goederen het douanegebied van de Gemeenschap verlaten in de staat
waarin zij zich bevonden op het tijdstip van aanvaarding van de aangifte
ten uitvoer.
Afdeling 5
Intern douanevervoer
Artikel 163
1. De regeling intern douanevervoer maakt, onder de in de leden 2, 3
en 4 genoemde voorwaarden, hetvervoer mogelijk van communaut aire
goederen van één plaats in het douanegebied van de Gemeenschap naar
een andere plaats in het douanegebied van de Gemeenschap via hetgrondgebied van een derde land, zonder wijziging van hun douanestatus.Deze bepaling laat de toepassing van artikel 91, lid 1, onder b), onverlet.
2. Hetin lid 1 bedoelde vervoer kan geschieden:
a) hetzij met toepassing van de regeling intern communautair douane-
vervoer indien een internationale overeenkomst in deze mogelijkheidvoorziet;1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 51
▼B
b) hetzij onder geleide van een carnet TIR (TIR-Overeenkomst);
c) hetzij onder geleide van een carnet ATA ►M1 ◄dat
wordtgebruiktals documentvoor douanevervoer;
d) hetzij onder geleide van het Rijnvaartmanifest (artikel 9 van de
Herziene Rijnvaartakte);
e) het zij onder geleide van hetformulier 302 datis voorgeschreven in
hetkader van hetop 19 juni 1951 t e Londen ondert ekende Verdragtussen de Staten die partij zijn bij het Noordatlantisch Verdrag,nopens de rechtspositie van hun krijgsmachten;
f) hetzij door middel van postzendingen (postcolli daaronder begrepen).
3. In hetin lid 2, onder a), bedoelde geval zijn de art ikelen 92, 94, 95,
96 en 97 van overeenkomstige toepassing.
4. In de in lid 2, onder b) tot en met f), bedoelde gevallen behouden
de goederen hun douanestatus slechts wanneer deze status wordtvastgesteld onder de voorwaarden en in de vorm bedoeld in de volgens
de procedure van het Comité vastgestelde bepalingen.
Artikel 164
Volgens de procedure van hetComit é wordtbepaald onder welke
voorwaarden communautaire goederen, zonder aan een douaneregelingte zijn onderworpen, van één plaats in het douanegebied van deGemeenschap naar een andere plaats in het douanegebied van deGemeenschap en tijdelijk daarbuiten, mogen worden vervoerd, zonderwijziging van hun douanestatus.
Artikel 165
De regeling intern communautair douanevervoer geldt eveneens indien
de toepassing daarvan uitdrukkelijk in een communautaire bepaling
wordtvoorgeschreven.
HOOFDSTUK 3
DE OVERIGE DOUANEBESTEMMINGEN
Afdeling 1
Vrije zones en vrije entrepots
A.Algemeen
Artikel 166
Vrije zones en vrije entrepots zijn delen van het douanegebied van de
Gemeenschap of zich in ditgebied bevindende ruimt en die van de rest
van ditgebied zijn afgescheiden en waarin:
a) niet-communautaire goederen voor de toepassing van de rechten bij
invoer en de handelspolitieke maatregelen bij invoer worden geachtzich nietop hetdouanegebied van de Gemeenschap t e bevinden, voorzover zij nietin hetvrije verkeer zijn gebrachtof onder een andere
douaneregeling zijn geplaatst of worden ge of verbruikt onder andere
voorwaarden dan in de douanewetgeving vermeld;
b) communautaire goederen wegens plaatsing in een vrije zone of in een
vrij entrepot in aanmerking komen voor maatregelen die in beginselaan de uitvoer van goederen zijn verbonden indien specifieke
communautaire wetgeving daarin voorziet.
Artikel 167
1. De Lid-Staten kunnen in bepaalde delen van het douanegebied van
de Gemeenschap vrije zones instellen of de oprichting van vrijeentrepots toestaan.
2. De Lid-Staten bepalen van elke zone de geografische grenzen. De
ruimten die bestemd zijn om als vrij entrepot te worden gebruikt, dienendoor de Lid-Staten te worden goedgekeurd.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 52
▼M3
3. Met uitzondering van de overeenkomstig artikel 168 bis aange-
wezen vrije zones, zijn de vrije zones afgesloten. De lidstaten stellen dein- en uitgangen van elke vrije zone of vrij entrepot vast.
4. Voor de oprichting van gebouwen in een vrije zone is
voorafgaande toestemming van de douaneautoriteiten vereist.
Artikel 168
1. De grenzen en de in- en uitgangen van de vrije zones, behalve de
overeenkomstig artikel 168 bis aangewezen vrije zones, en van de vrijeentrepots, staan onder toezicht van de douaneautoriteiten.
2. Personen en vervoermiddelen die een vrije zone of een vrij
entrepot binnenkomen of verlaten, kunnen aan douanecontrole wordenonderworpen.
3. Personen die nietde nodige waarborgen bieden voor de naleving
van de in dit wetboek vervatte bepalingen, kan de toegang tot een vrije
zone of een vrij entrepot worden ontzegd.
4. De douaneautoriteiten kunnen goederen die een vrije zone of een
vrij entrepot binnenkomen, erin verblijven of verlaten, aan controleonderwerpen. Methetoog op deze cont role dienteen kopie van hetvervoerdocumentwaarvan de goederen bij hun binnenkomsten vert rekvergezeld moeten zijn, aan de douaneautoriteiten te worden overgelegdof bij elke door de genoemde autoriteiten aangewezen persoon te hunner
beschikking te worden gehouden. Wanneer deze controle wordt geëist,
dienen de goederen ter beschikking van de douaneautoriteiten te wordengesteld.
Artikel 168bis
1. De douaneautoriteiten kunnen vrije zones aanwijzen waarbinnen
de douanecontroles en -formaliteiten worden verricht en de bepalingeninzake de douaneschuld worden toegepast overeenkomstig de bepa-lingen inzake het stelsel van douane-entrepots.
De artikelen 170, 176 en 180 zijn niet van toepassing op de aldus
aangewezen vrije zones.
2. De verwijzingen naar vrije zones in de artikelen 37, 38 en 205
gelden nietvoor de in lid 1 bedoelde vrije zones.
B.Binnenkomst van goederen in vrije zones of vrije entrepots
Artikel 169
In een vrije zone of een vrij entrepot kunnen zowel communautaire als
niet-communautaire goederen worden geplaatst.
De douaneautoriteiten kunnen evenwel eisen dat goederen die gevaar
opleveren of die andere goederen zouden kunnen aantasten of waarvoorom andere redenen bijzondere voorzieningen nodig zijn, in speciaal voorde opslag van dergelijke goederen uitgeruste ruimten worden geplaatst.
Artikel 170
1. Onverminderd artikel 168, lid 4, behoeven goederen bij binnen-
komst in een vrije zone of een vrij entrepot niet bij de douaneautoriteitente worden aangebracht en behoeft geen douaneaangifte te wordeningediend.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 53
▼B
▼M3
▼B
▼M3
▼B
▼B
2. Bij de douane dienen slechts die goederen te worden aangebracht
en douaneformaliteiten dienen slechts voor die goederen te wordenvervuld:
a) die onder een douaneregeling zijn geplaatst welke door de binnen-
komstvan deze goederen in een vrije zone of een vrij ent repotwordtbeëindigd; hetaanbrengen is evenwel nietnodig indien in hetkadervan de betrokken douaneregeling vrijstelling van de verplichting tothetaanbrengen van de goederen wordtverleend;
b) waarvoor een beschikking tot terugbetaling of kwijtschelding van de
rechten bij invoer is gegeven, waarbij de plaatsing van deze goederenin een vrije zone of een vrij entrepot wordt toegestaan;
c) die onder de in artikel 166, onder b), bedoelde maatregelen vallen.
3. De douaneautoriteiten kunnen eisen dat de goederen die aan
rechten bij uitvoer of aan andere bepalingen betreffende de uitvoer
onderworpen zijn, bij de douanedienstworden aangemeld.
4. Op verzoek van de belanghebbende geven de douaneautoriteiten
een verklaring af betreffende de communautaire of de niet-communau-taire status van de in een vrije zone of een vrij entrepot geplaatstegoederen.
C.Werking van de vrije zones en de vrije entrepots
Artikel 171
1. Voor de opslag van goederen in een vrije zone of een vrij entrepot
geldtgeen t ijdsbeperking.
2. Voor bepaalde in artikel 166, onder b), bedoelde goederen die
onder hetgemeenschappelijk landbouwbeleid vallen, kunnen volgens de
procedure van het Comité specifieke termijnen worden vastgesteld.
Artikel 172
1. In een vrije zone of een vrij entrepot is onder de voorwaarden van
dit wetboek elke activiteit van industriële of commerciële aard of met
het karakter van dienstverrichting toegestaan. De douaneautoriteiten
worden vooraf van de uitoefening van deze activiteiten in kennisgesteld.
2. De douaneautoriteiten kunnen, rekening houdend met de aard van
de goederen waarop de genoemde activiteiten betrekking hebben of tenbehoeve van het douanetoezicht, bepaalde verboden of beperkingen van
de in lid 1 bedoelde activiteiten instellen.
3. De douaneautoriteiten kunnen personen die niet de nodige
waarborgen bieden voor de naleving van de in dit wetboek vervattebepalingen, de uitoefening van een activiteit in een vrije zone of een vrijentrepot verbieden.
Artikel 173
In een vrije zone of een vrij entrepot geplaatste niet-communautaire
goederen kunnen tijdens hun verblijf in een vrije zone of een vrijentrepot:
a) in hetvrije verkeer worden gebrachtonder de bij die regeling en bij
artikel 178 bepaalde voorwaarden;
b) zonder vergunning de in artikel 109, lid 1, bedoelde gebruikelijke
behandelingen ondergaan;
c) onder de regeling actieve veredeling worden geplaatst onder de bij
die regeling vastgestelde voorwaarden.
De veredelingshandelingen die worden verrichtop hetgrondgebied
van de oude vrijhaven Hamburg, in de vrije zones van de Canarischeeilanden,van de Azoren, van Madeira en van de overzeesedepartementen, zijn evenwel niet aan de economische voorwaardenonderworpen.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 54
▼B
Indien echter, wat de oude vrijhaven Hamburg betreft, de
concurrentievoorwaarden in de Gemeenschap in een bepaalde sectorvan economische activiteit door deze afwijking ongunstig worden
beïnvloed, besluitde Raad, op voorst el van de Commissie, met
gekwalificeerde meerderheid van stemmen, dat op de overeenkom-stige, op het grondgebied van de oude vrijhaven Hamburg gevestigdeeconomische activiteit de economische voorwaarden van toepassingzijn;
d) onder de regeling behandeling onder douanetoezicht worden
geplaatst onder de bij die regeling vastgestelde voorwaarden;
e) onder de regeling tijdelijke invoer worden geplaatst onder de bij die
regeling vastgestelde voorwaarden;
f) worden afgestaan overeenkomstig artikel 182;
g) worden vernietigd, op voorwaarde dat de betrokkene de douaneau-
toriteiten alle door deze autoriteiten nodig geachte inlichtingenverschaft.
Indien de goederen onder een van de onder c), d) of e) bedoelde
regelingen worden geplaatst, kunnen de Lid-Staten de terzake geldendecontrolevoorschriften aanpassen, voor zover dit nodig is om rekening tehouden metde voorwaarden inzake de werking van en hetdouane-toezicht op de vrije zones en de vrije entrepots.
Artikel 174
De in artikel 166, onder b), bedoelde communautaire goederen die onder
hetgemeenschappelijk landbouwbeleid vallen, kunnen slecht s debehandelingen ondergaan welke overeenkomstig artikel 109, lid 2,uitdrukkelijk voor deze goederen zijn vastgesteld. Deze behandelingenkunnen zonder vergunning geschieden.
Artikel 175
1. Indien de artikelen 173 en 174 niet worden toegepast, mogen niet-
communautaire goederen en de in artikel 166, onder b), bedoelde
communautaire goederen niet in vrije zones of vrije entrepots wordenverbruikt, noch gebruikt.
2. Onverminderd de bepalingen die op bevoorradingsprodukten van
toepassing zijn en voor zover de betrokken regeling dit toestaat, vormtlid 1 geen beletsel voor het geof verbruik van goederen die, indien zij inhetvrije verkeer zouden worden gebrachtof t ijdelijk zouden wordeningevoerd, niet aan de toepassing van rechten bij invoer of aanmaat regelen in hetkader van hetgemeenschappelijk landbouwbeleid of
de handelspolitiek onderworpen zouden zijn. In dit geval is geen
aangifte tot het in het vrije verkeer brengen of tot tijdelijke invoervereist.
Aangifte is evenwel vereist indien deze goederen op een contingent of
plafond moeten worden afgeboekt.
Artikel 176
1. Elke persoon die een activiteit uitoefent, hetzij opslag, bewerking
of verwerking, hetzij aankoop of verkoop van goederen in een vrije zoneof een vrij entrepot, dient een voorraadadministratie te voeren in de doorde douaneautoriteiten goedgekeurde vorm. Zodra de goederen in de
bedrijfsruimten van genoemde persoon aankomen, dienen zij in deze
voorraadadministratie te worden opgenomen. De voorraadadministratiemoet de douaneautoriteiten in staat stellen de goederen te identificerenen de bewegingen ervan na te gaan.
2. Bij overlading van goederen binnen een vrije zone dienen de op de
goederen betrekking hebbende bescheiden ter beschikking van dedouaneautoriteiten te worden gehouden. De opslag van goederen voorkorte tijd, die inherent is aan deze overlading, wordt beschouwd alsonderdeel van de overlading.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 55
▼B
D.Uitslag van goederen uit vrije zones of vrije entrepots
Artikel 177
Onverminderd de bijzondere bepalingen die in hetkader van specifieke
wetgeving inzake douane zijn vastgesteld, kunnen goederen die een vrijezone of een vrij entrepot verlaten:
— uithetdouanegebied van de Gemeenschap worden uit gevoerd of
wederuitgevoerd, of
— in de andere delen van hetdouanegebied van de Gemeenschap
worden binnengebracht.
De bepalingen van titel III zijn, met uitzondering van de artikelen 48 tot
en met 53 wat communautaire goederen betreft, van toepassing opgoederen die in de andere delen van hetgenoemde douanegebiedworden binnengebracht, behalve wanneer het goederen betreft die deze
zone over zee of door de luchtverlat en zonder onder een regeling voor
douanevervoer of een andere douaneregeling te zijn geplaatst.
Artikel 178
1. Indien een douaneschuld ontstaat ten aanzien van niet-commu-
nautaire goederen en de douanewaarde van deze goederen op een
werkelijk betaalde of te betalen prijs berust die ook de kosten van het
opslaan en hetin goede st aatbewaren van de goederen gedurende hetverblijf in een vrije zone of een vrij entrepot omvat, dienen deze kostennietin de douanewaarde t e worden begrepen, op voorwaarde datzij zijnte onderscheiden van de werkelijk voor de goederen betaalde of tebetalen prijs.
2. Indien deze genoemde goederen in een vrije zone of een vrij
entrepot bepaalde gebruikelijke behandelingen in de zin van artikel 109,
lid 1, hebben ondergaan, wordtop verzoek van de aangever en op
voorwaarde datgenoemde behandelingen metovereenkomst ig lid 3 vangenoemd artikel gegeven toestemming zijn geschied, voor het vast-stellen van het bedrag van de rechten bij invoer uitgegaan van de soort,de douanewaarde en de hoeveelheid die, wat deze goederen betreft, op
het in artikel 214 vermelde tijdstip in aanmerking zouden zijn genomen
indien de betrokken goederen genoemde behandelingen niet zoudenhebben ondergaan. Er kunnen evenwel afwijkingen van die bepalingworden vastgesteld volgens de procedure van het Comité.
Artikel 179
1. De in een vrije zone of een vrij entrepot geplaatste communautaire
goederen, bedoeld in artikel 166, onder b), die onder het gemeenschap-pelijk landbouwbeleid vallen dienen een van de bestemmingen te krijgendie zijn vastgesteld bij de wetgeving die voor deze goederen, wegens deplaatsing ervan in een vrije zone of een vrij entrepot, voorziet inmaatregelen die in beginsel aan de uitvoer van goederen zijn verbonden.
2. Indien deze goederen opnieuw in andere delen van hetdouane-
gebied van de Gemeenschap worden binnengebrachtof indien bij het
verstrijken van de overeenkomstig artikel 171, lid 2, vastgestelde termijn
geen verzoek is ingediend om aan de goederen een van de in lid 1bedoelde bestemmingen te geven, nemen de donaneautoriteiten demaatregelen die zijn vastgesteld bij de betrokken specifieke wetgevingdie bij niet-inachtneming van de voorgeschreven bestemming geldt.
Artikel 180
1. Ingeval de goederen in andere delen van hetdouanegebied van de
Gemeenschap worden binnengebrachtof daar opnieuw worden binnen-gebracht of onder een douaneregeling worden geplaatst, kan de in artikel170, lid 4, bedoelde verklaring worden gebruiktom de communaut aireof de niet-communautaire status van deze goederen aan te tonen.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 56
▼B
2. Indien noch door middel van de verklaring noch anderszins is
aangetoond dat de goederen de status van communautaire of van niet-communautaire goederen hebben, worden deze goederen beschouwd:
— als communautaire goederen, voor de toepassing van de rechten bij
uitvoer en de uitvoercertificaten alsmede van de in het kader van dehandelspolitiek ten aanzien van de uitvoer vastgestelde maatregelen;
— als niet-communautaire goederen, in de overige gevallen.
Artikel 181
De douaneautoriteiten vergewissen zich ervan dat, wanneer goederen uit
een vrije zone of een vrij entrepot worden uitgevoerd of wederuit-gevoerd, de geldende bepalingen inzake de uitvoer of de wederuitvoer
worden nageleefd.
Afdeling 2
Wederuitvoer, vernietiging en afstand van goederen
Artikel 182
1. Niet-communautaire goederen kunnen:
— uithetdouanegebied van de Gemeenschap worden wederuit gevoerd;
— worden vernietigd;
— aan de Schatkist worden afgestaan indien de nationale wetgeving in
deze mogelijkheid voorziet.
2. De wederuitvoer behelst in voorkomend geval de toepassing van
de voor de uitslag van goederen voorgeschreven formaliteiten, metinbegrip van de handelspolitieke maatregelen.
Volgens de procedure van hetComit é kunnende gevallen worden
bepaald waarin niet-communautaire goederen onder een schorsings-
regeling kunnen worden geplaatst met het oog op de niet-toepassing van
handelspolitieke maatregelen bij uitvoer.
3.►
M1Behalve in de volgens de procedure van hetComit é
vastgestelde gevallen worden de douaneautoriteiten vooraf van dewederuitvoer of van de vernietiging van goederen in kennis gesteld ◄.
De douaneautoriteiten verbieden de wederuitvoer wanneer de in lid 2,eerste alinea, bedoelde formaliteiten of maatregelen zulks voorschrijven.Wanneer goederen die tijdens hun verblijf in het douanegebied van
Gemeenschap onder een economische douaneregeling waren geplaatst,
bestemd zijn voor wederuitvoer, dient een douaneaangifte in de zin vande artikelen 59 tot en met 78 te worden ingediend. In dit geval zijn deleden 4 en 5 van artikel 161 van toepassing.
4. Het vernietigen of afstaan van de goederen mag voor de Schatkist
geen kosten meebrengen.
5. De eventuele resten en afvallen van de vernietiging dienen zelf een
van de voor niet-communautaire goederen vastgestelde douanebestem-mingen te krijgen.
Zij bevinden zich onder douanetoezicht tot het in artikel 37, lid 2,
bedoelde tijdstip.
TITEL V
GOEDEREN DIE HET DOUANEGEBIED VAN DE GEMEEN-
SCHAP VERLATEN
Artikel 183
Goederen die hetdouanegebied van de Gemeenschap verlat en, zijn
onderworpen aan douanetoezicht. Zij kunnen overeenkomstig de
geldende bepalingen door de douaneautoriteiten aan controles wordenonderworpen. Zij dienen dat gebied te verlaten, in voorkomend geval,langs de weg die door de douaneautoriteiten is vastgesteld en op de doordeze autoriteiten bepaalde wijze.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 57
▼B
TITEL VI
DE BEGUNSTIGDE VERRICHTINGEN
HOOFDSTUK 1
VRIJSTELLINGEN
Artikel 184
De Raad stelt, op voorstel van de Commissie, met gekwalificeerde
meerderheid van stemmen de gevallen vast waarin, wegens bijzondereomst andigheden, bij hetin hetvrije verkeer brengen of de uit voer vangoederen vrijstelling van rechten bij invoer of van rechten bij uitvoer
wordtverleend.
HOOFDSTUK 2
TERUGKERENDE GOEDEREN
Artikel 185
1. Communautaire goederen die, na uit het douanegebied van de
Gemeenschap te zijn uitgevoerd, opnieuw in dit douanegebied wordenbinnengebrachten binnen een t ermijn van drie jaar in hetvrije verkeerworden gebracht, worden op verzoek van de belanghebbende vanrechten bij invoer vrijgesteld.
Evenwel geldtdat :
— de termijn van drie jaar kan worden overschreden om rekening te
houden metbijzondere omst andigheden;
— indien de terugkerende goederen vóór hun uitvoer uit het
douanegebied van de Gemeenschap in hetvrije verkeer waren
gebrachtmett oepassing van een verlaagd rechtbij invoer of van een
nulrechtuithoofde van hetgebruik ervan voor bijzondere doel-einden, de in lid 1 bedoelde vrijstelling slechts mag worden verleendindien de goederen opnieuw voor dezelfde doeleinden wordengebruikt.
Indien de goederen nietvoor dezelfde doeleinden worden gebruikt ,
wordthetbedrag aan recht en bij invoer waaraan zij zijnonderworpen, verminderd methetbedrag datevent ueel is gehevenop het tijdstip waarop zij voor het eerst in het vrije verkeer werdengebracht. Als dit laatste bedrag hoger is dan het bedrag dat
voortvloeit uit het in het vrije verkeer brengen van de terugkerende
goederen, wordt geen terugbetaling verleend.
2. De in lid 1 bedoelde vrijstelling van rechten bij invoer wordt niet
verleend voor:
a) goederen die in hetkader van de regeling passieve veredeling uithet
douanegebied van de Gemeenschap zijn uitgevoerd, tenzij dezegoederen zich nog bevinden in de staat waarin zij werden uitgevoerd;
b) goederen die hetvoorwerp hebben uit gemaaktvan een communau-
taire maatregel die de uitvoer ervan naar derde landen inhield. Degevallen waarin en de voorwaarden waaronder van deze bepaling kan
worden afgeweken, worden vastgesteld volgens de procedure van het
Comité.
Artikel 186
De in artikel 185 bedoelde vrijstelling van rechten bij invoer wordt
slechts verleend wanneer de goederen worden wederingevoerd in destaat waarin zij werden uitgevoerd. De gevallen waarin en devoorwaarden waaronder van deze voorwaarde kan worden afgeweken,worden vastgesteld volgens de procedure van het Comité.
Artikel 187
De artikelen 185 en 186 zijn mutatis mutandis van toepassing op
veredelingsprodukten die oorspronkelijk werden uitgevoerd of weder-uitgevoerd na onder een regeling actieve veredeling te zijn geplaatst.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 58
▼B
Het bedrag aan wettelijk verschuldigde rechten bij invoer wordt
vastgesteld volgens de bepalingen die in het kader van de regelingactieve veredeling gelden. De datum van de wederuitvoer van de
veredelingsprodukten wordt beschouwd als de datum van het in het vrije
verkeer brengen.
HOOFDSTUK 3
PRODUKTEN VAN DE ZEEVISSERIJ EN ANDERE UIT ZEE
GEWONNEN PRODUKTEN
Artikel 188
Onverminderd art ikel 23, lid 2, onder f), zijn bij hetin hetvrije verkeer
brengen van de rechten bij invoer vrijgesteld:
a) visserijprodukten en andere produkten die in de territoriale zee van
een derde land zijn gewonnen door in een Lid-Staat ingeschreven of
geregistreerde schepen die de vlag van deze Lid-Staat voeren;
b) produkten die aan boord van fabrieksschepen die aan de onder a)
genoemde voorwaarden voldoen, uitde onder a) bedoelde produkt enzijn verkregen.
TITEL VII
DOUANESCHULD
HOOFDSTUK 1
ZEKERHEIDSTELLING VOOR HET BEDRAG VAN DE DOUANE-
SCHULD
Artikel 189
1. Indien, overeenkomstig de douanewetgeving, de douaneautori-
teiten eisen dat zekerheid wordt gesteld om de betaling van een
douaneschuld te waarborgen, dient deze zekerheid te worden gestelddoor de schuldenaar of door de persoon die schuldenaar kan worden.
2. De douaneautoriteiten kunnen voor een zelfde douaneschuld
slechts één zekerheidstelling eisen.
Indien een zekerheid wordtgest eld in hetkader van een douaneregeling
die voor bepaalde goederen in verscheidene Lid-Staten kan worden
gebruikt, is deze zekerheid, binnen de grenzen van de volgens de
procedure van het Comité vastgestelde bepalingen, in de betrokken Lid-Staten geldig.
3. De douaneautoriteiten kunnen toestaan dat zekerheid wordt gesteld
door een derde in plaats van door de persoon van wie de zekerheid-stelling was geëist.
4. Geen zekerheidstelling is vereist wanneer de schuldenaar of de
persoon die, schuldenaar kan worden een overheidslichaam is.
5. De douaneautoriteiten kunnen afzien van de eis tot zekerheidstel-
ling wanneer het bedrag van de te stellen zekerheid niet meer dan 500ecu bedraagt.
Artikel 190
1. Indien de douanewetgeving in facultatieve zekerheidstelling
voorziet, oordelen de douaneautoriteiten of zekerheid moet wordengeëist, in de mate waarin het niet zeker is dat de betaling binnen de
gestelde termijnen van een douaneschuld die is of kan ontstaan,
gewaarborgd is.
Indien de in de eerste alinea bedoelde zekerheid niet wordt geëist,
kunnen de douaneautoriteiten niettemin de in artikel 189, lid 1, bedoeldepersoon vragen dat deze zich ertoe verbindt de verplichtingen waartoehij wettelijk is gehouden, na te komen.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 59
▼B
2. De in lid 1, eerste alinea, bedoelde zekerheidstelling kan worden
geëist:
— hetzij op het tijdstip zelf waarop de bepalingen worden toegepast die
in de mogelijkheid voorzien een dergelijke zekerheidstelling te eisen,
— hetzij op enig later tijdstip waarop de douaneautoriteiten vaststellen
dat de betaling binnen de gestelde termijnen van de douaneschuld dieis of kan ontstaan, niet zeker is.
Artikel 191
Op verzoek van de in artikel 189, lid 1 of lid 3, bedoelde persoon staan
de douaneautoriteiten toe dat ter dekking van verscheidene transactiesdie tot het ontstaan van een douaneschuld aanleiding geven of kunnengeven, een doorlopende zekerheid wordtgest eld.
Artikel 192
1. Indien de douanewetgeving tot zekerheidsstelling verplicht, stellen
de douaneautoriteiten, onverminderd de volgens de procedure van het
comité vastgestelde bijzondere bepalingen voor de regeling douanever-voer, hetbedrag van deze zekerheid vastop een niveau datgelijk is aan:
— het juiste bedrag van de desbetreffende douaneschuld of -schulden,
indien dit bedrag op het tijdstip waarop de zekerheidstelling wordt
geëist, nauwkeurig kan worden bepaald,
— het door de douaneautoriteiten geraamde hoogste bedrag van de
douaneschuld of -schulden die zijn of kunnen ontstaan in de overigegevallen.
Indien voor douaneschulden waarvan het bedrag in de tijd varieert, een
doorlopende zekerheid wordtgest eld, dientdeze zekerheid op eenzodanig niveau te worden vastgesteld dat het bedrag van de betrokkendouaneschulden steeds is gedekt.
2. Indien de douanewetgeving in facultatieve zekerheidstelling
voorziet en de douaneautoriteiten zekerheidstelling eisen, stellen dezeautoriteiten het bedrag van de zekerheid vast op een niveau dat niethoger ligtdan datbedoeld in lid 1.
3. De gevallen waarin en de voorwaarden waaronder een forfaitaire
zekerheid kan worden gesteld, worden vastgesteld volgens de procedurevan hetComit é.
Artikel 193
De zekerheid kan worden gesteld:
— hetzij door storting van contant geld;
— hetzij door borgstelling.
Artikel 194
1. De storting van contant geld geschiedt in de valuta van de Lid-
Staat waar de zekerheidstelling wordt geëist.
Met storting van contant geld worden gelijkgesteld:
— het deponeren van een cheque waarvan de betaling door de instelling
waarop deze cheque is getrokken, wordt gegarandeerd op gelijkwelke voor de douaneautoriteiten aanvaardbare wijze;
— het deponeren van elk ander, door genoemde autoriteiten als
betaalmiddel erkend waardepapier.
2. De storting van contant geld of het deponeren van daarmee
gelijkgestelde waardepapieren dient te geschieden overeenkomstig devoorschriften van de Lid-Staat waar de zekerheidstelling wordt geëist.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 60
▼M2
▼B
▼B
Artikel 195
De borg dient er zich schriftelijk toe te verbinden het bedrag waarvoor
zekerheid is gesteld, hoofdelijk met de schuldenaar te betalen, indien de
douaneschuld opeisbaar wordt.
De borg is een in de Gemeenschap gevestigde derde die door de
douaneautoriteiten van een Lid-Staat is erkend.
De douaneautoriteiten kunnen weigeren de voorgestelde borg te
erkennen, indien deze naar hun mening nietalle waarborgen biedtdatde douaneschuld binnen de gestelde termijn zal worden betaald.
Artikel 196
De zekerheidplichtige heeft de vrije keuze tussen dein artikel 193
genoemde wijzen van zekerheidstelling.
De douaneautoriteiten kunnen echter weigeren de voorgestelde wijze
van zekerheidstelling te aanvaarden wanneer deze onverenigbaar is metde goede werking van de desbetreffende douaneprocedure. Hetzelfdegeldt voor de voorgestelde zekerheid. De douaneautoriteiten kunnen
eisen datde gekozen wijze van zekerheidst elling gedurende een
bepaalde periode gehandhaafd blijft.
Artikel 197
1. Voor zover de volgens de procedure van het Comité vastgestelde
bepalingen daarin voorzien, kunnen de douaneautoriteiten andere dan de
in artikel 193 genoemde wijzen van zekerheidstelling aanvaarden, mits
deze de betaling van de douaneschuld op een gelijkwaardige wijzewaarborgen.
De douaneautoriteiten weigeren de door de schulden voorgestelde
zekerheid wanneer het, naar hun mening, niet zeker is dat deze de
betaling van de douaneschuld waarborgt.
2. Onder hetzelfde voorbehoud als bedoeld in lid 1 tweede alinea,
kunnen de douaneautoriteten een storting van contant geld aanvaardenzonder dat aan de in artikel 194, lid 4 gestelde voorwaarden is voldaan.
Artikel 198
Indien de douaneautoriteiten vaststellen dat de gestelde zekerheid niet of
nietmeer alle waarborgen biedtdatde douaneschuld binnen de gest eldetermijnen in haar geheel zal worden voldaan, eisen zij van de in artikel189, lid 1 bedoelde persoon datdeze, naar eigen keuze, het zij eenaanvullende zekerheid stelt, hetzij de oorspronkelijke zekerheid door een
nieuwe vervangt.
Artikel 199
1. De zekerheid kan nietworden vrijgegeven zolang de douaneschuld
waarvoor zij werd gesteld, niet is tenietgegaan of nog kan ontstaan.Zodra de douaneschuld is tenietgegaan of niet meer kan ontstaan, dient
de zekerheid onmiddellijk te worden vrijgegeven.
2. Indien de douaneschuld ten dele is tenietgegaan of voor een
gedeelte van het bedrag waarvoor zekerheid werd gesteld, niet meer kanontstaan, wordt de gestelde zekerheid op verzoek van de betrokkenedienovereenkomstig gedeeltelijk vrijgegeven, tenzij het betrokken
bedrag zulks niet rechtvaardigt.
Artikel 200
Indien nodig worden, volgens de procedure van hetComit é, van dit
hoofdstuk afwijkende bepalingen vastgesteld ten einde met internatio-nale overeenkomsten rekening te houden.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 61
▼B
HOOFDSTUK 2
ONTSTAAN VAN DE DOUANESCHULD
Artikel 201
1. Een douaneschuld bij invoer ontstaat:
a) wanneer aan rechten bij invoer onderworpen goederen in het vrije
verkeer worden gebracht, of
b) wanneer dergelijke goederen onder de regeling tijdelijke invoer met
gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer worden geplaatst.
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip waarop de desbetreffende
douaneaangifte wordt aanvaard.
3. Schuldenaar is de aangever. In geval van indirecte vertegenwoordi-
ging is de persoon voor wiens rekening de douaneaangifte wordt gedaan,
eveneens schuldenaar.
Wanneer een douaneaangifte voor een van de in lid 1 bedoelde
regelingen is opgesteld op basis van gegevens die ertoe leiden dat de
wettelijk veschuldigde rechten geheel of gedeeltelijk niet worden
geheven, kunnen de personen die deze voor de opstelling van deaangifte benodigde gegevens hebben verstrekt, terwijl zij wisten ofredelijkerwijze hadden moeten weten dat die gegevens verkeerd waren,overeenkomstig de geldende nationale bepalingen eveneens als schul-denaar worden beschouwd.
Artikel 202
1. Een douaneschuld bij invoer ontstaat:
a) indien aan rechten bij invoer onderworpen goederen op onregel-
matige wijze in het douanegebied van de Gemeenschap wordenbinnengebracht, of
b) indien dergelijke, zich in een vrije zone of een vrij entrepot
bevindende goederen op onregelmatige wijze in een ander deel van
genoemd douanegebied worden binnengebracht.
Onder „op onregelmatige wijze binnenbrengen” van goederen in de zin
van dit artikel wordt verstaan: elk binnenbrengen van goederen in strijd
metde bepalingen van de art ikelen 38 t oten met4 en metdie van art ikel
177, tweede streepje.
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip waarop de goederen op
onregelmatige wijze worden binnengebracht.
3. Schuldenaren zijn:
— de persoon die de goederen op onregelmatige wijze heeft binnen-
gebracht;
— de personen die aan ditbinnenbrengen van goederen hebben
deelgenomen terwijl zij wisten of redelijkerwijze hadden moetenweten dat zulks op onregelmatige wijze geschiedde;
— de personen die de betrokken goederen hebben verworven of deze
onder zich hebben gehad en die, op hetogenblik waarop zij de
goederen verwierven of ontvingen, wisten of redelijkerwijze hadden
moeten weten dat deze op onregelmatige wijze waren binnen-gebracht.
Artikel 203
1. Een douaneschuld bij invoer ontstaat indien aan rechten bij invoer
onderworpen goederen aan het douanetoezicht worden onttrokken.
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip waarop de goederen aan
het douanetoezicht worden onttrokken.
3. Schuldenaren zijn:
— de persoon die de goederen aan het douanetoezicht heeft onttrokken;1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 62
▼B
— de personen die aan deze onttrekking hebben deelgenomen terwijl zij
wisten of redelijkerwijze hadden moeten weten dat de goederen aanhet douanetoezicht werden onttrokken;
— de personen die de betrokken goederen hebben verworven of deze
onder zich hebben gehad en die op hetogenblik waarop zij de
goederen verwierven of ontvingen, wisten of redelijkerwijze hadden
moeten weten dat deze aan het douanetoezicht waren onttrokken;
— alsmede, in voorkomend geval, de persoon die de verplichtingen
welke voortvloeien uit de tijdelijke opslag van de goederen of uit hetgebruik van de douaneregeling waaronder deze waren geplaatst,dientna t e komen.
Artikel 204
1. Een douaneschuld bij invoer ontstaat:
a) indien niet wordt voldaan aan een van de verplichtingen welke ten
aanzien van aan rechten bij invoer onderworpen goederen voort-vloeien uitde t ijdelijke opslag van deze goederen of uithetgebruikvan de douaneregeling waaronder zij zijn geplaatst, of
b) indien een van de voorwaarden die zijn gesteld voor de plaatsing van
de goederen onder deze regeling of voor de toekenning van eenverlaagd rechtbij invoer of van een nulrechtuithoofde van het
gebruik van de goederen voor bijzondere doeleinden, nietin achtis
genomen,
in andere gevallen dan die bedoeld in artikel 203, tenzij vaststaat dat dit
verzuim zonder werkelijke gevolgen is gebleken voor de juiste werkingvan de tijdelijke opslag of de betrokken douaneregeling.
2. De douaneschuld ontstaat, hetzij op het tijdstip waarop niet meer
wordt voldaan aan de verplichting waarvan de niet-nakoming dedouaneschuld doet ontstaan, hetzij op het tijdstip waarop de goederen
onder de betrokken douaneregeling werden geplaatst, wanneer achteraf
blijktdataan een van de voorwaarden voor de plaat sing van degenoemde goederen onder deze regeling of voor de toekenning van eenverlaagd rechtbij invoer of van een nulrechtuithoofde van hetgebruikvan de goederen voor bijzondere doeleinden, nietis voldaan.
3. Schuldenaar is de persoon die, naar gelang van hetgeval, het zij de
verplichtingen moet nakomen welke ten aanzien van aan rechten bij
invoer onderworpen goederen voortvloeien uit de tijdelijke opslag of uithetgebruik van de douaneregeling waaronder deze goederen zijngeplaatst, hetzij de aan de plaatsing van de goederen onder de regelingverbonden voorwaarden in achtmoetnemen.
Artikel 205
1. Een douaneschuld bij invoer ontstaat indien aan rechten bij invoer
onderworpen goederen in een vrije zone of in een vrij entrepot worden
verbruiktof gebruiktop een andere wijze dan bij de geldende
bepalingen is voorgeschreven.
Ingeval goederen verdwijnen en deze verdwijning niett en genoegen van
de douaneautoriteiten kan worden gerechtvaardigd, kunnen dezeoordelen datde goederen in de vrije zone of hetvrije ent repotzijnverbruiktof gebruikt .
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip waarop de goederen
worden verbruiktof voor heteerstworden gebruiktop een andere wijze
dan bij de geldende bepalingen is voorgeschreven.
3. Schuldenaar is de persoon die de goederen heeftverbruiktof
gebruiktevenals de personen die aan ditverbruik of gebruik hebbendeelgenomen, terwijl zij wisten of redelijkerwijze hadden moeten wetendatditverbruik of gebruik op een andere wijze geschiedde dan bij degeldende bepalingen is voorgeschreven.
Indien de douaneautoriteiten bij verdwijning van goederen van oordeel
zijn datdie goederen zijn verbruiktof gebruiktin de vrije zone of het1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 63
▼C1
▼B
▼B
vrije entrepot en het niet mogelijk is de voorgaande alinea toe te passen,
is schuldenaar de persoon die, voor zover deze autoriteiten bekend, alslaatste de goederen in zijn bezit heeft gehad.
Artikel 206
1. In afwijking van de artikelen 202 en 204, lid 1, onder a), wordt ten
aanzien van bepaalde goederen geen douaneschuld bij invoer geachtt e
ontstaan wanneer de belanghebbende het bewijs levert dat de niet-
nakoming van de verplichtingen die voortvloeien uit:
— hetzij de artikelen 38 tot en met 41 of artikel 177, tweede streepje,
— hetzij de tijdelijke opslag van de betrokken goederen,— hetzij het gebruik van de douaneregeling waaronder deze goederen
zijn geplaatst,
hetgevolg is van de algehele verniet iging of hetonherst elbare verlies
van bedoelde goederen door een oorzaak die metde aard van de
goederen verband houdt, dan wel door toeval of overmacht of wel natoestemming van de douaneautoriteiten.
In de zin van ditlid zijn goederen onherst elbaar verloren wanneer zij
voor een ieder onbruikbaar zijn geworden.
2. Een douaneschuld bij invoer wordt evenmin geacht te ontstaan ten
aanzien van goederen die in hetvrije verkeer zijn gebrachtmettoepassing van een verlaagd recht bij invoer of van een nulrecht uithoofde van hun gebruik voor bijzondere doeleinden, wanneer dezegoederen met toestemming van de douaneautoriteiten worden uitgevoerd
of wederuitgevoerd.
Artikel 207
Indien overeenkomstig artikel 206, lid 1, geen douaneschuld wordt
geacht te ontstaan ten aanzien van goederen die in het vrije verkeer zijn
gebrachtmett oepassing van een verlaagd rechtbij invoer of van een
nulrechtuithoofde van hun gebruik voor bijzondere doeleinden, wordende resten en afvallen van de vernietiging als niet-communautairegoederen beschouwd.
Artikel 208
Indien overeenkomstig artikel 203 of 204 een douaneschuld ontstaat ten
aanzien van goederen die in hetvrije verkeer zijn gebrachtmet
toepassing van een verlaagd recht bij invoer uit hoofde van hunbijzondere best emming, wordthetbij hetin hetvrije verkeer brengenbetaalde bedrag op het bedrag van de ontstane douaneschuld inmindering gebracht.
Deze bepaling is van overeenkomstige toepassing wanneer een
douaneschuld ontstaat ten aanzien van de resten en afvallen die hetresultaat zijn van de vernietiging van dergelijke goederen.
Artikel 209
1. Een douaneschuld bij uitvoer ontstaat bij de uitvoer uit het
douanegebied van de Gemeenschap, metdouaneaangift e, van goederenwelke aan rechten bij uitvoer zijn onderworpen.
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip van aanvaarding van deze
douaneaangifte.
3. Schuldenaar is de aangever. In geval van indirecte vertegenwoordi-
ging is de persoon voor wiens rekening de aangifte wordt gedaan,eveneens schuldenaar.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 64
▼C1
▼B
▼B
Artikel 210
1. Een douaneschuld bij uitvoer ontstaat indien aan rechten bij
uitvoer onderworpen goederen het douanegebied van de Gemeenschapzonder douaneaangifte verlaten.
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip waarop de genoemde
goederen hetdouanegebied van de Gemeenschap daadwerkelijk
verlaten.
3. Schuldenaar is:
— de persoon die de goederen heeftdoen uit gaan, alsmede
— de personen die hieraan hebben deelgenomen terwijl zij wisten of
redelijkerwijze hadden moeten weten dat geen douaneaangifte wasingediend, ofschoon een dergelijke aangifte wel had moeten worden
ingediend.
Artikel 211
1. Een douaneschuld bij uitvoer ontstaat bij niet-nakoming van de
voorwaarden waaronder de goederen hetdouanegebied van de Gemeen-
schap met gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij uitvoerkonden verlaten.
2. De douaneschuld ontstaat op het tijdstip waarop de goederen een
andere bestemming bereiken dan die op grond waarvan zij hetdouanegebied van de Gemeenschap metgehele of gedeelt elijkevrijstelling van de rechten bij uitvoer konden verlaten of, indien de
douaneautoriteiten niet in staat zijn dit tijdstip te bepalen, het tijdstip
waarop de termijn verstrijkt welke is vastgesteld om het bewijs televeren dataan de voorwaarden welke aan deze vrijst elling zijnverbonden, is voldaan.
3. Schuldenaar is de aangever. In geval van indirecte vertegenwoordi-
ging is de persoon voor wiens rekening de aangifte wordt gedaan,
eveneens schuldenaar.
Artikel 212
De in de artikelen 201 tot en met 205 en 209 tot en met 211 bedoelde
douaneschuld ontstaat zelfs indien zij betrekking heeft op goederen die
hetvoorwerp van een verbod of en beperking van de invoer of de uit voeruitmaken, ongeacht de aard daarvan. Er ontstaat echter geen douane-schuld bij hetop onregelmat ige wijze binnenbrengen in hetdouanegebied van de Gemeenschap van vals geld of verdovendemiddelen en psychotrope stoffen die geen deel uitmaken van het door de
bevoegde autoriteiten streng gecontroleerde economische circuit ten
behoeve van gebruik voor medische en wetenschappelijke doeleinden.Voor de strafwetgeving van toepassing op inbreuken op de douanewet-geving wordt deze douaneschuld evenwel geacht te zijn ontstaan indiende strafwetgeving van een Lid-Staat bepaalt dat de douanerechten alsgrondslag dienen voor de vaststelling van sancties, of indien het bestaan
van een douaneschuld een grond vormt tot strafvervolging.
Artikel 212 bis
Wanneer de douanewetgeving in een gunstige tariefbehandeling van
bepaalde goederen uithoofde van hun aard of bijzondere best emming ofin een gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de in- of uitvoerrechtenkrachtens de artikelen 21, 82, 145 of 184 tot en met 187 voorziet, is dezegunstige behandeling of vrijstelling eveneens van toepassing in de
gevallen waarin uit hoofde van de artikelen 202 tot en met 205, 210 of
211 een douaneschuld ontstaat, indien het gedrag van de belang-hebbende niet van frauduleus handelen of van manifeste nalatigheidgetuigt en deze laatste aantoont dat aan de overige voorwaarden voor detoekenning van de gunstige tariefbehandeling of de vrijstelling isvoldaan.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 65
▼M3
▼B
Artikel 213
Indien er voor een zelfde douaneschuld verscheidende schuldenaren
zijn, zijn zij hoofdelijk tot betaling van deze schuld gehouden.
Artikel 214
1. Behoudens andersluidende specifieke bepalingen die in dit
wetboek zijn vastgesteld en onverminderd lid 2, wordt het bedrag van
de rechten bij invoer of van de rechten bij uitvoer waaraan goederen zijnonderworpen, vastgesteld op grond van de voor deze goederen geldendeheffingsgrondslagen op het tijdstip waarop de desbetreffende douane-schuld ontstaat.
2. Indien het tijdstip waarop de douaneschuld ontstaat, niet nauw-
keurig kan worden bepaald, is het tijdstip dat voor de vaststelling van devoor de betrokken goederen geldende heffingsgrondslagen in aanmer-king moet worden genomen, het tijdstip waarop de douaneautoriteiten
vaststellen dat deze goederen zich in een situatie bevinden die een
douaneschuld heeft doen ontstaan.
Indien evenwel uit de gegevens waarover de douaneautoriteiten
beschikken, blijkt dat de douaneschuld op een eerder tijdstip is ontstaandan dat waarop zij die vaststelling hebben gedaan, wordt het bedrag van
de rechten bij invoer of de rechten bij uitvoer voor de betrokken
goederen vastgesteld op grond van de heffingsgrondslagen die daarvoorgolden op het vroegste tijdstip waarop het bestaan van de uit die situatievoortvloeiende douaneschuld aan de hand van de beschikbare gegevenskan worden vastgesteld.
3. Ten einde ieder financieel voordeel op grond van uitstel van de
datum van ontstaan of boeking van de douaneschuld te voorkomen, is inde gevallen en onder de voorwaarden die zijn omschreven in de volgensde procedure van het Comité vastgestelde bepalingen, compensatierente
verschuldigd.
Artikel 215
1. De douaneschuld ontstaat:
— op de plaats waar de feiten zich voordoen die tot het ontstaan van
deze schuld leiden, of
— indien deze plaats niet kan worden vastgesteld, op de plaats waar de
douaneautoriteiten constateren dat de goederen zich in een situatiebevinden die tot het ontstaan van een douaneschuld heeft geleid, of
— indien de goederen zich onder een niet-gezuiverde douaneregeling
bevinden en indien de plaats niet overeenkomstig het bepaalde in heteerste en tweede streepje kan worden vastgesteld binnen een invoorkomend geval volgens de procedure van hetcomit é bepaaldetermijn, op de plaats waar de goederen onder de betrokken regeling
zijn geplaatst of het douanegebied van de Gemeenschap onder deze
regeling zijn binnengekomen.
2. Indien evenwel uit de gegevens waarover de douaneautoriteiten
beschikken, blijkt dat de douaneschuld reeds op een eerder tijdstip was
ontstaan, toen de goederen zich op een andere plaats bevonden, wordt de
douaneschuld geacht te zijn ontstaan op de plaats waarvan kan wordenvastgesteld dat zij zich daar bevonden op het vroegste tijdstip waarophet bestaan van de douaneschuld kan worden vastgesteld.
3. De in artikel 217, lid 1, bedoelde douaneautoriteiten zijn die van de
lidstaat waar overeenkomstig de bepalingen van dit artikel de
douaneschuld is ontstaan of wordt geacht te zijn ontstaan.
4. Indien een douaneautoriteit vaststelt dat krachtens artikel 202 in
een andere lidstaat een douaneschuld is ontstaan, wordt deze geacht tezijn ontstaan in de lidstaat waarin het ontstaan van die schuld isvastgesteld indien het bedrag ervan geringer is dan 5 000 EUR.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 66
▼M2
▼M3
▼B
Artikel 216
1. Voor zover tussen de Gemeenschap en bepaalde derde landen
gesloten overeenkomsten voor goederen van oorsprong uit de Gemeen-
schap in de zin van deze overeenkomsten in de toekenning, bij invoer in
deze derde landen, van een preferentiële tariefbehandeling voorzien,onder hetvoorbehoud dat , wanneer deze goederen onder de regelingactieve veredeling zijn verkregen, de daarin verwerkte niet-communau-taire goederen aan de betaling van de daarop betrekking hebbenderechten bij invoer zijn onderworpen, ontstaat een douaneschuld bij
invoer door de geldigmaking van de documenten die voor het in derde
landen verkrijgen van deze preferentiële tariefbehandeling nodig zijn.
2. Het tijdstip waarop deze douaneschuld ontstaat, wordt geacht het
tijdstip te zijn waarop de douaneautoriteiten de aangifte ten uitvoer vande betrokken goederen aanvaarden.
3. Schuldenaar is de aangever. In geval van indirecte vertegenwoordi-
ging is de persoon voor wiens rekening de aangifte wordt gedaan,
eveneens schuldenaar.
4. Hetbedrag van de recht en bij invoer waarop deze douaneschuld
betrekking heeft, wordt vastgesteld alsof het een douaneschuld betrof diedoor de aanvaarding, op dezelfde datum, van de aangifte voor het vrijeverkeer van de betrokken goederen ter beëindiging van de regeling
actieve veredeling is ontstaan.
HOOFDSTUK 3
INVORDERING VAN HET BEDRAG VAN DE DOUANESCHULD
Afdeling 1
Boeking en mededeling van het bedrag van de rechten aan de
schuldenaar
Artikel 217
1. Elk bedrag aan rechten bij invoer of aan rechten bij uitvoer dat
voortvloeit uit een douaneschuld, hierna „bedrag aan rechten” genoemd,
dient door de douaneautoriteiten te worden berekend zodra deze over denodige gegevens beschikken en dient door deze autoriteiten in deboekhouding of op iedere andere drager die als zodanig dienst doet, teworden geregistreerd (boeking).
De eerste alinea is niet van toepassing in gevallen:
a) waarin een voorlopig anti-dumpingrecht of compenserend recht is
ingesteld;
b) waarin het bedrag van de wettelijk verschuldigde rechten hoger is
dan hetbedrag datop grond van een bindende inlicht ing is
vastgesteld;
c) waarin de volgens de procedure van het Comité vastgestelde
bepalingen de douaneautoriteiten van de verplichting ontheffen
bedragen aan rechten te boeken die kleiner zijn dan een bepaaldbedrag.
De douaneautoriteiten mogen afzien van de boeking van bedragen aan
rechten waarvan de schuldenaar, overeenkomstig ►
C2artikel 221, lid
3◄, niet in kennis mag worden gesteld omdat de termijn daarvoor is
verstreken.
2. De Lid-Staten stellen nadere voorschriften vast voor de boeking
van de bedragen aan rechten. Deze voorschriften kunnen verschillennaar gelang de douaneautoriteiten, rekening houdend met de omstan-digheden waaronder de douaneschuld is ontstaan, er al dan nietverzekerd van zijn datde genoemde bedragen zullen worden bet aald.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 67
▼M1
▼B
▼B
Artikel 218
1. Indien door de aanvaarding van de aangifte van goederen voor een
andere douaneregeling dan die van de tijdelijke invoer met gedeeltelijkevrijstelling van de rechten bij invoer, of door enige andere handeling die
dezelfde rechtsgevolgen heeft als die aanvaarding, een douaneschuld
ontstaat, dient het met die douaneschuld overeenkomende bedrag teworden geboekt zodra dit bedrag is berekend, of uiterlijk op de tweededag volgende op de dag waarop de goederen zijn vrijgegeven.
Niettemin kunnen, onder voorbehoud dat de betaling gewaarborgd is,
alle bedragen met betrekking tot goederen die tijdens een door de
douaneautoriteiten vastgestelde periode van ten hoogste eenendertig
dagen ten gunste van een zelfde persoon werden vrijgegeven, aan heteinde van deze periode in één keer worden geboekt. Deze boeking dientte geschieden binnen een termijn van vijf dagen te rekenen vanaf dedatum waarop de betrokken periode verstrijkt.
2. Indien is bepaald datgoederen kunnen worden vrijgegeven in
afwachting dat wordt voldaan aan bepaalde voorwaarden van het
gemeenschapsrecht die, hetzij aan de vaststelling van het bedrag van de
ontstane douaneschuld, hetzij aan de inning van dit bedrag zijnverbonden, dient de boeking te geschieden uiterlijk twee dagen na dedag waarop, hetzij het bedrag van de douaneschuld, hetzij de verplich-ting tot betaling van de uit deze douaneschuld voortvloeiende rechten isvastgesteld.
Indien de douaneschuld evenwel betrekking heeft op een voorlopig anti-
dumpingrecht of compenserend recht, dient dit recht te worden geboekt
uiterlijk twee maanden na het tijdstip waarop de verordening totinstelling van een definitief anti-dumpingrecht of van een definitiefcompenserend rechtin het Publikatieblad van de Europese Gemeen-
schappen is bekendgemaakt.
3. Indien een douaneschuld ontstaat onder andere omstandigheden
dan die bedoeld in lid 1, dient het overeenkomstige bedrag aan rechten
te worden geboekt binnen een termijn van twee dagen te rekenen vanaf
de datum waarop de douaneautoriteiten in staat zijn:
a) het bedrag van de desbetreffende rechten te berekenen, en
b) de schuldenaar aan te wijzen.
Artikel 219
1. De in artikel 218 bedoelde termijnen voor de boeking kunnen
worden verlengd:
a) hetzij om redenen die met de administratieve Organisatie van de Lid-
Staten verband houden, met name in geval van een gecentraliseerdecompatibiliteit;
b) hetzij in gevallen waarin bijzondere omstandigheden de douaneau-
toriteiten beletten deze termijnen na te leven.
De aldus verlengde termijnen mogen niet meer dan veertien dagen
bedragen.
2. De in lid 1 bedoelde termijnen zijn niet van toepassing in
onvoorziene gevallen of bij overmacht.
Artikel 220
1. Indien hetbedrag aan recht en datvoort vloeituiteen douaneschuld,
niet is geboekt overeenkomstig de artikelen 218 en 219 of wanneer eenlager bedrag is geboekt dan het wettelijk verschuldigde bedrag, dient de
boeking van het in te vorderen of aanvullend in te vorderen bedrag aan
rechten te geschieden binnen een termijn van twee dagen te rekenenvanaf de datum waarop de douaneautoriteiten deze situatie hebbenvastgesteld en het wettelijk verschuldigde bedrag kunnen berekenen enzij de schuldenaar kunnen aanwijzen (boeking achteraf). Deze termijnkan overeenkomstig artikel 219 worden verlengd.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 68
▼B
2. Behalve in de gevallen als bedoeld in artikel 217, lid 1, tweede en
derde alinea, wordt niet tot boeking achteraf overgegaan wanneer:
a) het oorspronkelijke besluit om de rechten niet te boeken of een lager
bedrag te boeken dan het wettelijk verschuldigde bedrag is genomenop grond van algemene bepalingen die naderhand bij een rechterlijkeuitspraak ongeldig zijn verklaard;
b) het wettelijk verschuldigde bedrag aan rechten niet was geboekt, ten
gevolge van een vergissing van de douaneautoriteiten zelf die de
belastingschuldige redelijkerwijze niet kon ontdekken en waarbijdeze laatste zijnerzijds te goeder trouw heeft gehandeld en aan allevoorschriften van de geldende bepalingen inzake de douaneaangifteheeftvoldaan.
Wanneer de preferentiële status van de goederen aan de hand van een
systeem van administratieve samenwerking wordt vastgesteld waarbijinstanties van een derde land betrokken zijn, wordt de afgifte door
deze instanties van een onjuist certificaat aangemerkt als een
vergissing, in de in de eerste alinea bedoelde zin, die redelijkerwijzeniet kon worden ontdekt.
De afgifte van een onjuist certificaat wordt echter niet als een
vergissing aangemerkt, wanneer het certificaat gebaseerd is op eenonjuiste weergave van de feiten door de exporteur, behalve indienmet name de instanties die het certificaat afgaven klaarblijkelijkwisten of hadden moeten weten dat de goederen niet voor
preferentiële behandeling in aanmerking kwamen.
De goede trouw van de belastingschuldige kan worden ingeroepen
wanneer deze kan aantonen dat hij er zich gedurende de periode van
de betrokken handelstransacties zorgvuldig van heeft vergewist datalle voorwaarden voor preferentiële behandeling geëerbiedigdwerden.
De belastingschuldige kan evenwel geen goede trouw inroepen
wanneer de Commissie een berichtin het Publicatieblad van de
Europese Gemeenschappen heeftbekendgemaaktvolgens het welk er
gegronde twijfel bestaat ten aanzien van de juiste toepassing van de
preferentiële regeling door het begunstigde land;
c) de volgens de procedure van het Comité vastgestelde bepalingen de
autoriteiten ontheffing verlenen van boeking achteraf van bedragenaan rechten die kleiner zijn dan een bepaald bedrag.
Artikel 221
1. Hetbedrag van de recht en dientonmiddellijk na de boeking op een
daartoe geëigende wijze aan de schuldenaar te worden medegedeeld.
2. Indien het verschuldigde bedrag aan rechten ter informatie in de
douaneaangifte is vermeld, kunnen de douaneautoriteiten bepalen dat de
in lid 1 bedoelde mededeling slechts wordt gedaan indien het vermelde
bedrag aan rechten van het door hen vastgestelde bedrag afwijkt.
Indien van de in de eerste alinea van dit lid geboden mogelijkheid
gebruik wordt gemaakt, geldt, onverminderd de toepassing van artikel218, lid 1, tweede alinea, de vrijgave van de goederen door de
douaneautoriteiten als mededeling van het geboekte bedrag van de
rechten aan de schuldenaar.
3. De mededeling aan de schuldenaar moetplaat svinden binnen drie
jaar nadat de douaneschuld is ontstaan. Deze termijn wordt geschorstdoor het instellen van een beroep in de zin van artikel 243 voor de duurvan de procedure van beroep.
4. Wanneer de douaneschuld is ontstaan ingevolge een handeling die
op het tijdstip dat zij werd verricht ►
C4strafrechtelijk vervolgbaar
was,◄mag de mededeling van de wettelijk verschuldigde bedragen,
overeenkomstig de in de geldende bepalingen daartoe gesteldevoorwaarden, nog na het verstrijken van de in lid 3 bedoelde termijnaan de schuldenaar worden gedaan.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 69
▼M3
▼B
▼M3
▼B
Afdeling 2
Termijn en wijzen van betaling van het bedrag aan rechten
Artikel 222
1. Elk bedrag aan rechten dat is medegedeeld als bedoeld in artikel
221, dient binnen de hierna volgende termijnen door de schuldenaar te
worden voldaan:
a) indien deze persoon voor geen van de in de artikelen 224 tot en met
229 bedoelde betalingsfaciliteiten in aanmerking komt, dient debetaling binnen de hem toegestane termijn te geschieden.
Onverminderd artikel 244, tweede alinea, mag deze termijn niet meer
bedragen dan tien dagen te rekenen vanaf de datum waarop het
verschuldigde bedrag aan rechten aan de schuldenaar werd medege-
deeld en dientdeze, in geval van boeking van alle bedragen in éénkeer onder de in artikel 218, lid 1, tweede alinea, bedoeldevoorwaarden, zodanig te worden vastgesteld dat de schuldenaargeen langere betalingstermijn wordt toegekend dan wanneer hij vooruitstel van betaling in aanmerking zou zijn gekomen.
Verlenging van de termijn wordt ambtshalve toegestaan wanneer
vaststaat dat de belanghebbende de mededeling te laat heeft
ontvangen om de voor betaling toegekende termijn in acht te kunnen
nemen.
Voorts kunnen de douaneautoriteiten op verzoek van de schuldenaar
een verlenging van de termijn toestaan waneer het verschuldigdebedrag aan rechten uit een navordering voortvloeit. Onverminderdartikel 229, onder a), mag de aldus toegestane verlenging van determijn niet meer bedragen dan de tijd die de schuldenaar nodig heeftom de maatregelen te nemen welke noodzakelijk zijn om zijn
verplichtingen na te komen;
b) indien deze persoon voor een van de in de artikelen 224 tot en met
229 bedoelde betalingsfaciliteiten in aanmerking komt, dient betaling
uiterlijk op de laatste dag van de in het kader van deze faciliteitenvastgestelde termijn of termijnen te geschieden.
2. De gevallen waarin en de voorwaarden waaronder de verplichting
van de schuldenaar om de rechten te voldoen wordt opgeschort, kunnenvolgens de procedure van het Comité worden vastgesteld:
— wanneer overeenkomstig de artikelen 236, 238 of 239 een verzoek
om kwijtschelding van de rechten wordt ingediend; of
— wanneer overeenkomstig artikel 233, onder c), tweede streepje, of
onder d), goederen in beslag worden genomen methetoog op lat ereverbeurdverklaring; of
— wanneer de douaneschuld op grond van artikel 203 is ontstaan en er
meer dan één schuldenaar is.
Artikel 223
De betaling dient in contanten te geschieden of met elk ander middel dat
een soortgelijk bevrijdend karakter heeft overeenkomstig de geldende
bepalingen. De betaling mag door compensatie geschieden wanneer degeldende bepalingen daarin voorzien.
Artikel 224
Voor zover het bedrag aan rechten betrekking heeft op goederen die zijn
aangegeven voor een douaneregeling welke de verplichting tot betalingvan dergelijke rechten inhoudt, staan de douaneautoriteiten de belang-hebbende, op zijn verzoek, onder de in de artikelen 225, 226 en 227vastgestelde voorwaarden uitstel van betaling van dat bedrag toe.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 70
▼M3
▼B
▼B
Artikel 225
Aan het verlenen van uitstel van betaling is de voorwaarde verbonden
dat de verzoeker zekerheid stelt.
Daarenboven kan het verlenen van uitstel van betaling leiden tot het
invorderen van bijkomende bedragen voor hetaanleggen van een dossier
of voor verleende diensten.
Artikel 226
Uitstel van betaling wordt door de douaneautoriteiten in een van de
onderstaande vormen verleend:
a) hetzij afzonderlijk voor elk bedrag aan rechten dat onder de
voorwaarden van artikel 218, lid 1, eerste alinea, of van artikel220, lid 1, wordtgeboekt ;
b) hetzij voor het totaal van de bedragen aan rechten die onder de
voorwaarden van artikel 218, lid 1, eerste alinea, worden geboekt
binnen een door de douaneautoriteiten vastgestelde periode van ten
hoogste eenendertig dagen;
c) hetzij voor het totaal van de bedragen aan rechten die uit hoofde van
artikel 218, lid 1, tweede alinea, in één keer worden geboekt.
Artikel 227
1. De termijn waarvoor uitstel van betaling wordt verleend, bedraagt
dertig dagen. Deze termijn wordt als volgt berekend:
a) indien uitstel van betaling wordt verleend overeenkomstig artikel
226, onder a), gaatde t ermijn in op de dag volgende op die waarop
het bedrag aan rechten door de douaneautoriteiten wordt geboekt.
Indien artikel 219 wordt toegepast, wordt de overeenkomstig de
eerste alinea berekende termijn van dertig dagen verminderd met een
aantal dagen dat gelijk is aan het gedeelte van de voor de boekinggebruikte termijn dat een tijdsverloop van twee dagen overschrijdt;
b) indien uitstel van betaling wordt verleend overeenkomstig artikel
226, onder b), gaatde t ermijn in op de dag volgende op die waaropde periode verstrijkt waarbinnen de bedragen aan rechten waarvooruitstel van betaling wordt verleend, zijn geboekt. De termijn wordt
verminderd meteen aant al dagen datgelijk is aan de helftvan het
aantal dagen dat deze periode omvat;
c) indien uitstel van betaling wordt verleend overeenkomstig artikel
226, onder c), gaatde t ermijn in op de dag volgende op die waaropde periode verstrijkt waarin de betrokken goederen werden vrij-gegeven. De termijn wordt verminderd met een aantal dagen datgelijk is aan de helft van het aantal dagen dat deze periode omvat.
2. Indien de in lid 1, onder b) en c), bedoelde perioden uiteen oneven
aantal dagen bestaan, is het aantal dagen dat overeenkomstig lid 1, onderb) en c), op de termijn van dertig dagen in mindering moet wordengebracht, gelijk aan de helft van het even getal dat onmiddellijk aan hetoneven getal voorafgaat.
3. Bij wijze van vereenvoudiging kunnen de Lid-Staten, wanneer de
in lid 1, onder b) en c), bedoelde perioden een kalenderweek of eenkalendermaand bestrijken, bepalen dat de bedragen aan rechten waar-voor uitstel van betaling werd verleend, dienen te worden betaald:
a) indien het een kalenderweek betreft, op de vrijdag van de vierde
week volgende op die kalenderweek;
b) indien het een kalendermaand betreft, uiterlijk op de zestiende dag
van de maand volgende op die kalendermaand.
Artikel 228
1. Uitstel van betaling kan niet worden verleend voor bedragen aan
rechten die, ofschoon zij betrekking hebben op goederen die zijnaangegeven voor een douaneregeling welke de verplichting tot betalingvan dergelijke rechten inhoudt, worden geboekt overeenkomstig de1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 71
▼B
geldende bepalingen met betrekking tot de aanvaarding van onvolledige
aangift en, wegens hetfeitdatde aangever bij hetverst rijken van devastgestelde termijn niet de voor de definitieve vaststelling van de
douanewaarde van de goederen noodzakelijke gegevens heeftverst rekt
of dat hij op het tijdstip van aanvaarding van de onvolledige aangifteniet de ontbrekende gegevens heeft verstrekt of het ontbrekendebescheid heeftovergelegd.
2. Uitstel van betaling kan evenwel worden verleend in de in lid 1
bedoelde gevallen wanneer het bedrag aan in te vorderen rechten wordt
geboekt vóór het verstrijken van een termijn van dertig dagen te rekenenvanaf de datum van boeking van het oorspronkelijk gevorderde bedragof, indien geen boeking is verricht, te rekenen vanaf de datum vanaanvaarding van de aangifte die op de betrokken goederen betrekkingheeft. De termijn van uitstel van betaling die onder deze omstandig-
heden wordt toegestaan, mag niet verder reiken dan de datum waarop de
periode verstrijkt die overeenkomstig artikel 227 voor het oorspronkelijkvastgestelde bedrag aan rechten werd toegestaan of zou zijn toegestaanindien het bedrag van de wettelijk verschuldigde rechten bij de aangiftevan de betrokken goederen was geboekt.
Artikel 229
De douaneautoriteiten kunnen de schuldenaar andere betalingsfacili-
teiten dan uitstel van betaling toestaan.
De toekenning van deze betalingsfaciliteiten:
a) is onderworpen aan zekerheidstelling. Van deze eis tot zekerheid
stelling kan evenwel worden afgezien wanneer een dergelijke eis,gezien de omstandigheden waarin de schuldenaar verkeert, ernstige
economische of sociale moeilijkheden zou kunnen veroorzaken;
b) geeft aanleiding tot de invordering, naast het bedrag van de rechten,
van een rente voor kredietverlening. Het bedrag van deze rente dientzodanig t e worden berekend dathetgelijk is aan hetbedrag datuit
dien hoofde op de binnenlandse geld- en kapitaalmarkt van de valuta
waarin het bedrag dient te worden voldaan, zou worden geëist.
De douaneautoriteiten kunnen afzien van de eis tot betaling van een
rente voor kredietverlening wanneer een dergelijke rente, gezien deomstandigheden waarin de schuldenaar verkeert, ernstige economische
of sociale moeilijkheden zou kunnen veroorzaken.
Artikel 230
Ongeacht de aan de schuldenaar verleende betalingsfaciliteit kan deze
het bedrag van de rechten steeds geheel of ten dele vóór het verstrijkenvan de hem toegestane termijn voldoen.
Artikel 231
Elk bedrag aan rechten kan door een andere persoon dan de schuldenaar
worden voldaan.
Artikel 232
1. Wanneer het bedrag van de rechten niet binnen de gestelde termijn
is voldaan:
a) kunnen de douaneautoriteiten zich van de betaling van dit bedrag
verzekeren metalle middelen die hun kracht ens geldende bepalingenter beschikking staan, met inbegrip van gedwongen tenuitvoerleg-ging.
Ten aanzien van de borgen kunnen in hetkader van de regeling
douanevervoer bijzondere bepalingen worden vastgesteld volgens deprocedure van hetComit é;
b) wordt naast het bedrag van de rechten een moratoire interest
ingevorderd. Het percentage van de moratoire interest mag hoger zijndan dat van de rentevoet voor kredietverlening. Het mag niet lagerzijn dan dit laatste percentage.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 72
▼B
2. De douaneautoriteiten kunnen afzien van de eis tot betaling van
een moratoire interest:
a) indien zulks, gezien de omstandigheden waarin de schuldenaar
verkeert, ernstige economische of sociale moeilijkheden zou kunnen
veroorzaken,
b) indien hetbedrag van deze int eresteen volgens de procedure van het
Comité vastgesteld bedrag niet overschrijdt, of
c) indien de rechten worden betaald binnen een termijn van vijf dagen
na het verstrijken van de voor de betaling vastgestelde termijn.
3. De douaneautoriteiten kunnen overgaan tot de vaststelling van:
a) minimumperioden voor de interestberekening,
b) minimumbedragen die als moratoire interest zijn verschuldigd.
HOOFDSTUK 4
TENIETGAAN VAN DE DOUANESCHULD
Artikel 233
Onverminderd de geldende bepalingen inzake de verjaring van de
douaneschuld alsmede inzake de niet-invordering van het bedrag van dedouaneschuld ingeval van een gerechtelijk geconstateerde insolventievan de schuldenaar, gaat de douaneschuld teniet:
a) door betaling van het bedrag van de rechten;
b) door kwijtschelding van het bedrag van de rechten;
c) indien ten aanzien van goederen welke zijn aangegeven voor een
douaneregeling die de verplichting tot betaling van rechten inhoudt:
— de douaneaangifte ongeldig wordt gemaakt
►
M1 ◄;
— de goederen vóór de vrijgave ervan, hetzij in beslag worden
genomen en op hetzelfde tijdstip of naderhand worden verbeurd-verklaard, hetzij in opdracht van de douaneautoriteiten wordenvernietigd, hetzij overeenkomstig artikel 182 worden vernietigdof afgestaan, hetzij door een oorzaak die met de aard van degoederen verband houdt, dan wel door toeval of overmacht
worden vernietigd of onherstelbaar verloren gaan;
d) indien goederen ten aanzien waarvan ingevolge artikel 202 een
douaneschuld is ontstaan, bij het onregelmatig binnenbrengen inbeslag worden genomen en op hetzelfde tijdstip of naderhand worden
verbeurdverklaard.
In geval van inbeslagneming en verbeurdverklaring wordtde douane-
schuld voor de strafwetgeving die van toepassing is op inbreuken op dedouanewetgeving evenwel geacht niet te zijn tenietgegaan indien destrafwetgeving van een Lid-Staat bepaalt dat de douanerechten alsgrondslag dienen voor de vaststelling van sancties, of indien het bestaan
van een douaneschuld een grond vormt tot strafvervolging.
Artikel 234
De in artikel 216 bedoelde douaneschuld gaat eveneens teniet wanneer
wordt overgegaan tot ongedaanmaking van de formaliteiten die ter
verkrijging van de in artikel 216 bedoelde preferentiële tariefbehande-ling zijn vervuld.
HOOFDSTUK 5
TERUGBETALING EN KWIJTSCHELDING VAN RECHTEN
Artikel 235
Wordtverst aan onder:
a) terugbetaling: de volledige of gedeeltelijke teruggave van rechten bij
invoer of van rechten bij uitvoer die zijn voldaan;1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 73
▼B
b) kwijtschelding: hetzij een beschikking ingevolge welke een douane-
schuld geheel of gedeeltelijk niet wordt ingevorderd, hetzij eenbeschikking waarbij de boeking van een nietvoldaan bedrag aan
rechten bij invoer of aan rechten bij uitvoer geheel of gedeeltelijk
ongeldig wordtverklaard.
Artikel 236
1. Tot terugbetaling van rechten bij invoer of van rechten bij uitvoer
wordt overgegaan wanneer wordt vastgesteld dat het bedrag van de
rechten op het tijdstip van betaling niet wettelijk verschuldigd was, dan
wel dat het bedrag in strijd met artikel 220, lid 2, werd geboekt.
Tot kwijtschelding van rechten bij invoer of van rechten bij uitvoer
wordtovergegaan wanneer wordtvast gest eld dathetbedrag van dezerechten op het tijdstip van boeking niet wettelijk verschuldig was, danwel dat het bedrag in strijd met artikel 220, lid 2, werd geboekt.
Er wordt geen terugbetaling of kwijtschelding verleend wanneer de
feiten die aanleiding hebben gegeven tot de betaling of de boeking vaneen wettelijk niet verschuldigd bedrag het gevolg zijn van eenfrauduleuze handeling van de zijde van de belanghebbende.
2. Terugbetaling of kwijtschelding van rechten bij invoer of van
rechten bij uitvoer wordt verleend indien bij het betrokken douane-
kantoor vóór het verstrijken van een termijn van drie jaren te rekenenvanaf de datum waarop genoemde rechten aan de schuldenaar zijnmedegedeeld, een daartoe strekkend verzoek wordt ingediend.
Deze termijn wordt verlengd indien de belanghebbende het bewijs levert
dat hij ten gevolge van toeval of overmacht zijn verzoek niet binnen de
genoemde termijn heeft kunnen indienen.
De douaneautoriteiten gaan ambtshalve tot terugbetaling of kwijtschel-
ding over wanneer zij zelf gedurende deze termijn het bestaan van eender in lid 1, eerste en tweede alinea, bedoelde omstandigheden
vaststellen.
Artikel 237
Tot terugbetaling van de rechten bij invoer of van de rechten bij uitvoer
wordtovergegaan wanneer een douaneaangift e ongeldig wordtgemaakten de rechten zijn betaald. Terugbetaling wordt toegestaan indien debelanghebbende, binnen de voor de indiening van de verzoeken tot
ongeldigmaking van de douaneaangifte vastgestelde termijn, een daartoe
strekkend verzoek indient.
Artikel 238
1. Tot terugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij invoer wordt
overgegaan indien wordt vastgesteld dat het geboekte bedrag van dezerechten betrekking heeft op goederen die onder de desbetreffende
douaneregeling zijn geplaatst en die door de importeur worden
geweigerd omdat zij op het in artikel 67 bedoelde tijdstip gebrekenvertonen of niet in overeenstemming zijn met de bepalingen van hetcontract op grond waarvan zij zijn ingevoerd.
Goederen die vóór de vrijgave zijn beschadigd, worden gelijkgesteld
met goederen die gebreken vertonen in de zin van de eerste alinea.
2. Terugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij invoer is
afhankelijk van:
a) de voorwaarde dat de goederen niet zijn gebruikt, tenzij een begin
van gebruik noodzakelijk was om de gebreken van deze goederen ofhetfeitdatzij nietmetde bepalingen van hetcont ractin
overeenstemming zijn, vast te stellen;
b) de uitvoer van deze goederen uit het douanegebied van de
Gemeenschap.
Op verzoek van de belanghebbende staan de douaneautoriteiten toe
dat de uitvoer van de goederen wordt vervangen door de vernietigingervan of door de plaatsing ervan, met het oog op wederuitvoer, onder1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 74
▼B
de regeling extern douanevervoer of onder het stelsel van douane-
entrepots, dan wel door opslag in een vrije zone of in een vrijentrepot.
Indien de goederen een van de in de vorige alinea bedoelde
douanebestemmingen krijgen, worden zij als niet-communautaire
goederen beschouwd.
3. Terugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij invoer wordt
niet toegestaan voor goederen die, voorafgaand aan de douaneaangifteervan, voor proefnemingen tijdelijk waren ingevoerd, tenzij wordt
vast gest eld datde gebreken van deze goederen of hetfeitdatzij nietmet
de bepalingen van het contract in overeenstemming zijn, normaal niettijdens deze proefnemingen konden, onderscheidenlijk kon wordenvastgesteld.
4. Terugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij invoer om de in
lid 1 vermelde redenen wordtverleend, indien bij hetbet rokkendouanekantoor vóór het verstrijken van een termijn van twaalf maandente rekenen vanaf de datum waarop genoemde rechten aan de schuldenaarzijn medegedeeld, een daartoe strekkend verzoek wordt ingediend.
De douaneautoriteiten kunnen evenwel in naar behoren aangetoonde
uitzonderingsgevallen toestaan dat deze termijn wordt overschreden.
Artikel 239
1. Tot terugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij invoer of
van de rechten bij uitvoer kan ook worden overgegaan in de gevallen
andere dan bedoeld in de artikelen 236, 237 en 238
— welke volgens de procedure van het Comité worden vastgesteld;
— welke hetgevolg zijn van omst andigheden die van de zijde van de
belanghebbende geen frauduleuze handeling noch klaarblijkelijkenalatigheid inhouden. De gevallen waarin op deze bepaling eenberoep kan worden gedaan en de te dien einde toe te passen
procedures, worden vastgesteld volgens de procedure van het
Comité. Aan de terugbetaling of de kwijtschelding kunnenbijzondere voorwaarden worden verbonden.
2. Terugbetaling of kwijtschelding van de rechten om de in lid 1
genoemde redenen wordt toegestaan indien bij het betrokken douane-
kantoor vóór het verstrijken van een termijn van twaalf maanden te
rekenen vanaf de datum waarop genoemde rechten aan de schuldenaarzijn medegedeeld, een daartoe strekkend verzoek wordt ingediend.
De douaneautoriteiten kunnen evenwel in naar behoren aangetoonde
uitzonderingsgevallen toestaan dat deze termijn wordt overschreden.
Artikel 240
Tot terugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij invoer onder de in
dit hoofdstuk vastgestelde voorwaarden wordt slechts overgegaan
wanneer het terug te betalen of kwijt te schelden bedrag een volgens
de procedure van het Comité vastgesteld bedrag overschrijdt.
De douaneautoriteiten kunnen echter eveneens gevolg geven aan een
verzoek tot terugbetaling of kwijtschelding dat betrekking heeft op een
kleiner bedrag dan hetbovenbedoelde.
Artikel 241
Terugbetaling door de douaneautoriteiten van bedragen aan rechten bij
invoer of aan rechten bij uitvoer en van eventueel bij de betaling van die
bedragen ingevorderde rente voor kredietverlening of moratoire interest
geeft geen aanleiding tot betaling van moratoire interest door genoemdeautoriteiten. Moratoire interest wordt echter wel betaald:
— wanneer een naar aanleiding van een verzoek om terugbetaling
genomen beschikking niet binnen een termijn van drie maanden, terekenen vanaf de dag waarop deze beschikking werd genomen, tenuitvoer wordt gelegd;
— wanneer de nationale bepalingen daarin voorzien.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 75
▼B
Het bedrag van deze interest dient zodanig te worden berekend dat het
gelijk is aan hetbedrag datuitdien hoofde op de binnenlandse geld- enkapitaalmarkt zou worden geëist.
Artikel 242
Indien een douaneschuld ten onrechte is kwijtgescholden of het
overeenkomstige bedrag aan rechten ten onrechte is terugbetaald, wordtde oorspronkelijke schuld opnieuw opeisbaar. De eventueel uit hoofde
van artikel 241 betaalde interest moet worden terugbetaald.
TITEL VIII
RECHT OP BEROEP
Artikel 243
1. Iedere persoon heeft het recht beroep in te stellen tegen
beschikkingen van de douaneautoriteiten die betrekking hebben op detoepassing van de douanewetgeving en die hem rechtstreeks enindividueel raken.
De persoon die de douaneautoriteiten om een beschikking betreffende de
toepassing van de douanewetgeving heeft verzocht, doch binnen de in
artikel 6, lid 2, bedoelde termijn van deze autoriteiten geen beschikkingheeftverkregen, heefteveneens hetrechtberoep in t e st ellen.
Het beroep moet worden ingesteld in de Lid-Staat waar de beschikking
is genomen of waar om een beschikking is verzocht.
2. Hetrechtop beroep kan worden uit geoefend:
a) in een eerste fase (bezwaar), bij de daartoe door de Lid-Staten
aangewezen douaneautoriteit;
b) in een tweede fase (beroep), bij een onafhankelijke instantie, die
overeenkomstig de in de Lid-Staten geldende bepalingen, eenrechterlijke instantie of een gelijkwaardig gespecialiseerd orgaan
kan zijn.
Artikel 244
Instelling van beroep heeft ten aanzien van de tenuitvoerlegging van de
aangevochten beschikking geen schorsende werking.
De douaneautoriteiten schorten de tenuitvoerlegging van de aange-
vochten beschikking evenwel geheel of gedeeltelijk op indien zijgegronde redenen hebben om aan de overeenstemming van diebeschikking met de douanewetgeving te twijfelen of indien de belang-hebbende onherstelbare schade dreigt te lijden.
Indien de aangevochten beschikking tot de toepassing van rechten bij
invoer of van rechten bij uitvoer leidt, dient ingeval van opschorting vande tenuitvoerlegging van deze beschikking een zekerheid te bestaan of teworden gesteld. Van die eis kan evenwel worden afgezien wanneer deze,gezien de omstandigheden waarin de schuldenaar verkeert, ernstige
economische of sociale moeilijkheden zou kunnen veroorzaken.
Artikel 245
De bepalingen betreffende de tenuitvoerlegging van de beroepsproce-
dure worden vastgesteld door de Lid-Staten.
Artikel 246
Deze titel is niet van toepassing op beroepen die zijn ingesteld met het
oog op de intrekking met terugwerkende kracht of de wijziging van eenop grond van het strafrecht door de douaneautoriteiten genomenbeschikking.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 76
▼B
TITEL IX
SLOTBEPALINGEN
HOOFDSTUK 1
COMITÉ DOUANEWETBOEK
Artikel 247
De voor de uitvoering van deze code vereiste maatregelen, met inbegrip
van de maatregelen die vereist zijn voor de uitvoering van de in artikel184 bedoelde verordening, met uitzondering van titel VIII en behoudensde artikelen 9 en 10 van Verordening (EEG) nr. 2658/87 (
1) en artikel
248 van deze verordening, worden vastgesteld volgens de regelgevings-
procedure als bedoeld in artikel 247 bis, lid 2, met inachtneming van de
door de Gemeenschap aangegane internationale verbintenissen.
Artikel 247 bis
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité douanewetboek
(hierna „hetcomit é”).
2. Wanneer naar ditlid wordtverwezen, zijn de art ikelen 5 en 7 van
Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8van datbesluit .
De termijn bedoeld in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 248
De voor de uitvoering van de artikelen 11, 12 en 21 vereiste maatregelen
worden vastgesteld volgens de beheersprocedure als bedoeld in artikel
248 bis, lid 2.
Artikel 248bis
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité douanewetboek
(hierna „hetcomit é”).
2. Wanneer naar ditlid wordtverwezen, zijn de art ikelen 4 en 7 van
Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van hetbepaalde in artikel 8 van dat besluit.
De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 249
Het comité kan elke kwestie in verband met de douaneregelgeving die
door zijn voorzitter of door een vertegenwoordiger van een lidstaatwordtaangekaart , in behandeling nemen.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 77
(1) PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1.▼M3
▼B
HOOFDSTUK 2
RECHTSGEVOLGEN IN EEN LID-STAAT VAN IN EEN ANDERE LID-
STAAT GETROFFEN MAATREGELEN, VAN ALDAAR AFGEGEVEN
DOCUMENTEN EN ALDAAR GEDANE VASTSTELLINGEN
Artikel 250
Indien een douaneregeling in verscheidene Lid-Staten wordt gebruikt,
— hebben de door de douaneautoriteiten van een Lid-Staat genomen
besluiten, getroffen of aanvaarde identificatiemaatregelen en afge-geven documenten in de andere Lid-Staten dezelfde rechtsgevolgen
als door de douaneautoriteiten van elk van deze Lid-Staten genomen
besluiten, getroffen maatregelen en afgegeven documenten;
— hebben de door de douaneautoriteiten van een Lid-Staat tijdens
controles gedane vaststellingen in de andere Lid-Staten dezelfdebewijskracht als door de douaneautoriteiten van elk van deze Lid-Staten gedane vaststellingen.
HOOFDSTUK 3
OVERIGE SLOTBEPALINGEN
Artikel 251
1. De hierna volgende verordeningen en richtlijnen worden inge-
trokken:
— Verordening (EEG) nr. 802/68 van de Raad van 27 juni 1968
betreffende de gemeenschappelijke definitie van het begrip
„oorsprong van goederen” (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening
(EEG) nr. 456/91 (2);
— Verordening (EEG) nr. 754/76 van de Raad van 25 maart1976
betreffende de tariefbehandeling die van toepassing is op naar hetdouanegebied van de Gemeenschap terugkerende goederen (
3),
laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1147/86 (4);
— Verordening (EEG) nr. 2779/78 van de Raad van 23 november 1978
houdende toepassing van de Europese rekeneenheid (ERE) op de opdouanegebied genomen besluiten (
5), laatstelijk gewijzigd bij Veror-
dening (EEG) nr. 289/84 (6);
— Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979
betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoer-
rechten (7), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1854/
89 (8);
— Verordening (EEG) nr. 1697/79 van de Raad van 24 juli 1979 inzake
navordering van de rechten bij invoer of bij uitvoer die niet van debelastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke zijn aange-
geven voor een douaneregeling waaruit de verplichting tot betaling
van dergelijke rechten voortvloeide (
9), laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EEG) nr. 1854/89 (10);
— Richtlijn 79/695/EEG van de Raad van 24 juli 1979 inzake de
harmonisatie van de procedures voor het in het vrije verkeer brengenvan goederen (
11), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 90/504/EEG (12);1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 78
(1) PB nr. L 148 van 28. 6. 1968, blz. 1.
(2) PB nr. L 54, van 28. 2. 1991, blz. 4.
(3) PB nr. L 89, van 2. 4. 1976, blz. 1.
(4) PB nr. L 105 van 22. 4. 1986, blz. 1.
(5) PB nr. L 333 van 30. 11. 1978, blz. 5.
(6) PB nr. L 33 van 4. 2. 1984, blz. 2.
(7) PB nr. L 175 van 12. 7. 1979, blz. 1.
(8) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 1.
(9) PB nr. L 197 van 3. 8. 1979, blz. 1.
(10) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 1.
(11) PB nr. L 205 van 13. 8. 1979, blz. 19.
(12) PB nr. L 281 van 12. 10. 1990, blz. 28.
▼B
— Verordening (EEG) nr. 1224/80 van de Raad van 28 mei 1980 inzake
de douanewaarde van de goederen (1), laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EEG) nr. 4046/89 (2);
— Richtlijn 81/177/EEG van de Raad van 24 februari 1981 betreffende
de harmonisatie van de procedures voor de uitvoer van communau-taire goederen (
3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG)
nr. 1854/89 (4);
— Verordening (EEG) nr. 3599/82 van de Raad van 21 december 1982
betreffende de regeling tijdelijke invoer (5), laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EEG) nr. 1620/85 (6);
— Verordening (EEG) nr. 2763/83 van de Raad van 26 september 1983
inzake de regeling volgens welke goederen onder douanetoezichtkunnen worden behandeld alvorens zij in hetvrije verkeer wordengebracht(
7), laatstelijk gewijzigd gewijzigd bij Verordening (EEG)
nr. 720/91 (8);
— Verordening (EEG) nr. 2151/84 van de Raad van 23 juli 1984
betreffende het douanegebied van de Gemeenschap (9), laatstelijk
gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal;
— Verordening (EEG) nr. 1999/85 van de Raad van 16 juli 1985
betreffende de regeling actieve veredeling (10);
— Verordening (EEG) nr. 3632/85 van de Raad van 12 december 1985
tot vaststelling van de voorwaarden waaronder een persoon een
douaneaangifte kan doen (11);
— Verordening (EEG) nr. 2473/86 van de Raad van 24 juli 1986
betreffende de regeling passieve veredeling en het systeem uitwisse-lingsverkeer (
12);
— Verordening (EEG) nr. 2144/87 van de Raad van 13 juli 1987 inzake
de douaneschuld (13), laatslijk gewijzigd bij Verordening (EEG)
nr. 4108/88 (14);
— Verordening (EEG) nr. 1031/88 van de Raad van 18 april 1988
betreffende de vaststelling van de personen die gehouden zijn totbetaling van een douaneschuld (
15), laatstelijk gewijzigd bij Verorde-
ning (EEG) nr. 1716/90 (16);
— Verordening (EEG) nr. 1970/88 van de Raad van 30 juni 1988
bet reffende hetdriehoeksverkeer in hetkader van de regelingpassieve veredeling en het systeem uitwisselingsverkeer (
17);
— Verordening (EEG) nr. 2503/88 van de Raad van 25 juli 1988
betreffende de douane-entrepots (18), gewijzigd bij Verordening
(EEG) nr. 2561/90 (19);
— Verordening (EEG) nr. 2504/88 van de Raad van 25 juli 1988
betreffende de vrije zones en de vrije entrepots (20), gewijzigd bij
Verordening (EEG) nr. 1604/92 (21);
— Verordening (EEG) nr. 4151/88 van de Raad van 21 december 1988
tot vaststelling van de bepalingen die van toepassing zijn op1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 79
(1) PB nr. L 134 van 31. 5. 1980, blz. 1.
(2) PB nr. L 388 van 30. 12. 1989, blz. 27.
(3) PB nr. L 83 van 30. 3. 1981, blz. 40.
(4) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 1.
(5) PB nr. L 376 van 31. 12. 1982, blz. 1.
(6) PB nr. L 155 van 14. 6. 1985, blz. 54.
(7) PB nr. L 272 van 5. 10. 1983, blz. 1.
(8) PB nr. L 78 van 26. 3. 1991, blz. 9.
(9) PB nr. L 197 van 27. 7. 1984, blz. 1.
(10) PB nr. L 188 van 20. 7. 1985, blz. 1.
(11) PB nr. L 350 van 27. 12. 1985, blz. 1.
(12) PB nr. L 212 van 2. 8. 1986, 303 blz. 1.
(13) PB nr. L 201 van 22. 7. 1987, blz. 15.
(14) PB nr. L 361 van 29. 12. 1988, blz. 2.
(15) PB nr. L 102 van 21. 4. 1988, blz. 5.
(16) PB nr. L 160 van 26. 6. 1990, blz. 6.
(17) PB nr. L 174 van 6. 7. 1988, blz. 1.
(18) PB nr. L 225 van 15. 8. 1988, blz. 1.
(19) PB nr. L 246 van 10. 9. 1990, blz. 1.
(20) PB nr. L 225 van 15. 8. 1988, blz. 8.
(21) PB nr. L 173 van 26. 6. 1992, blz. 30.
▼B
goederen die hetdouanegebied van de Gemeenschap worden
binnengebracht(1);
— Verordening (EEG) nr. 1854/89 van de Raad van 14 juni 1989
betreffende de boeking en de betalingsvoorwaarden voor uit hoofdevan een douaneschuld te vereffenen bedragen aan rechten bij in- of
bij uitvoer (
2);
— Verordening (EEG) nr. 1855/89 van de Raad van 14 juni 1989
betreffende de regeling tijdelijke invoer van vervoermiddelen (3);
— Verordening (EEG) nr. 3312/89 van de Raad van 30 oktober 1989
betreffende de regeling tijdelijke invoer van containers (4);
— Verordening (EEG) nr. 4046/89 van de Raad van 21 december 1989
betreffende de zekerheid die moet worden gesteld om de betaling
van een douaneschuld te waarborgen (5);
— Verordening (EEG) nr. 1715/90 van de Raad van 20 juni 1990
betreffende de inlichtingen die door de douaneautoriteiten van deLid-Staten worden verstrekt op het gebied van de indeling vangoederen in de douanenomenclatuur (
6);
— Verordening (EEG) nr. 2726/90 van de Raad van 17 september 1990
betreffende communautair douanevervoer (7),
►M1 ◄;
— Verordening (EEG) nr. 717/91 van de Raad van 21 maart1991
betreffende het enig document (8);
— Verordening (EEG) nr. 719/91 van de Raad van 21 maart1991
betreffende de toepassing in de Gemeenschap van carnets TIR encarnets ATA als doorvoerdocumenten (
9);
2. In alle communautaire besluiten waarin naar de in lid 1 genoemde
verordeningen of richtlijnen wordt verwezen, worden deze verwijzingen
geacht te zijn naar dit wetboek.
Artikel 252
1. De artikelen 141, 142 en 143 van Verordening (EEG) nr. 918/
83 (10) vervallen.
2. Verordening (EEG) nr. 2658/87 (11), laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EEG) nr. 3492/91 (12), wordtals volgtgewijzigd:
a) in artikel 8 wordt na het woord comité de volgende tekst ingevoegd:
bedoeld in artikel 247 van het communautair douanewetboek;
b) in artikel 10, lid 1, wordt de aanhef vervangen door: De
vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het comité bedoeldin artikel 247 van het communautair douanewetboek een ontwerpvoor…;
c) de artikelen 7 en 11 vervallen.
Artikel 253
Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van
haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeen-
schappen .
Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 1994.Titel VIII is pas met ingang van 1 januari 1995 van toepassing op het
Verenigd Koninkrijk.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 80
(1) PB nr. L 367 van 31. 12. 1988, blz. 1.
(2) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 1.
(3) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 8.
(4) PB nr. L 321 van 4. 11. 1989, blz. 5.
(5) PB nr. L 388 van 30. 12. 1989, blz. 1.
(6) PB nr. L 160 van 26. 6. 1990, blz. 1.
(7) PB nr. L 262 van 26. 9. 1990, blz. 1.
(8) PB nr. L 78 van 26. 3. 1991, blz. 1.
(9) PB nr. L 78 van 26. 3. 1991, blz. 6.
(10) PB nr. L 105 van 23. 4. 1983, blz. 1.
(11) PB nr. L 256 van 7. 9. 1987, blz. 1.
(12) PB nr. L 328 van 30. 11. 1991, blz. 80.
▼B
Artikel 161 en, voor zover het wederuitvoer betreft, de artikelen 182 en
183, zijn evenwel van toepassing met ingang van 1 januari 1993. Indienin genoemde artikelen naar bepalingen van dit wetboek wordt verwezen
en zolang deze bepalingen nog nietvan t oepassing zijn, worden de
verwijzingen geachtnaar de overeenkomst ige bepalingen van de inartikel 251 genoemde verordeningen en richtlijnen te zijn gedaan.
Vóór 1 oktober 1993 zal de Raad, aan de hand van een verslag van de
Commissie over de stand van de werkzaamheden met betrekking tot degevolgen van de monetaire omrekeningskoers die moet worden gebruikt
voor de toepassing van de maatregelen van het gemeenschappelijk
landbouwbeleid, hetprobleem van hetgoederenverkeer t ussen de Lid-Staten in het kader van de interne markt opnieuw bespreken. Dit verslagwordt vergezeld van eventuele voorstellen, waarover de Raad zichovereenkomstig de bepalingen van het Verdrag uitspreekt.
Vóór 1 januari 1998 zal de Raad, aan de hand van een verslag van de
Commissie, dit wetboek opnieuw bezien om er de wijzigingen in aan te
brengen die met name in het licht van de totstandbrenging van de internemarktnoodzakelijk mocht en blijken. Ditverslag wordtvergezeld vaneventuele voorstellen, waarover de Raad zich overeenkomstig debepalingen van het Verdrag uitspreekt.1992R2913 — NL — 19.12.2000 — 002.001 — 81