1994L0057 — NL — 22.01.2002 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 94/57/EG VAN DE RAAD
van 22 november 1994
inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen
belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties
(PB L 319 van 12.12.1994, blz. 20)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 97/58/EG van de Commissie van 26 september 1997 L 274 8 7.10.1997
►M2Richtlijn 2001/105/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19
december 2001L 19 9 22.1.2002
Gerectificeerd bij:
►C1Rectificatie PB L 38 van 18.2.1995, blz. 19 (94/57/EG)
▼B
RICHTLIJN 94/57/EG VAN DE RAAD
van 22 november 1994
inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de
inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de
desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,inzonderheid op artikel 84, lid 2,
Gezien het voorstel van de Commissie(
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),
Overeenkomstig de procedure van artikel 189 C van het Verdrag(3),
Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 8 juni 1993 over een
gemeenschappelijk beleid inzake de veiligheid op zee(4) de doelstelling
heeft geformuleerd om alle schepen die niet aan de normen voldoen, uitde communautaire wateren te verwijderen, en prioriteit heeft gegevenaan een communautair actieprogramma met het oog op de effectieve en
eenvormige toepassing van internationale regels door de opstelling van
gemeenschappelijke normen voor classificatiebureaus;
Overwegende dat het mogelijk is de veiligheid op zee en de preventie
van verontreiniging van de zee daadwerkelijk te verbeteren door eenstrikte toepassing van de internationale verdragen, gedragsregels enresoluties, waarbij tevens wordt toegewerkt naar de vrijheid vandienstverrichting;
Overwegende dat de verantwoordelijkheid voor het toezicht op het
beantwoorden van schepen aan de uniforme internationale normen
inzake veiligheid op zee en preventie van verontreiniging van de zee bij
de vlagge- en havenstaten berust;
Overwegende dat de Lid-Staten de verantwoordelijkheid dragen voor de
afgifte van de internationale certificaten inzake veiligheid en veront-reiniging waarin wordt voorzien door Verdragen zoals het Solas-Verdrag van 1974, het Uitwateringsverdrag van 1966 en het Marpol-Verdrag van 1973/1978, evenals voor de tenuitvoerlegging van de
bepalingen van die Verdragen;
Overwegende dat overeenkomstig die Verdragen alle Lid-Staten
technische organisaties tot op uiteenlopende hoogte mogen toestaan
het beantwoorden aan de normen te certificeren en de afgifte van derelevante veiligheidscertificaten mogen delegeren;
Overwegende dat vele van de over de gehele wereld bestaande
classificatiebureaus in het kader van hun werkzaamheden namens denationale instanties geen toereikende tenuitvoerlegging van de voor-schriften of betrouwbaarheid garanderen, omdat zij niet over de nodigestructurering en ervaring beschikken om betrouwbaar te zijn en hun
taken op zeer deskundige wijze uit te voeren;
Overwegende dat de doelstelling om classificatiebureaus passende
normen op te leggen, niet voldoende door de Lid-Staten afzonderlijkkan worden verwezenlijkt en beter door de Gemeenschap kan wordenbereikt;
Overwegende dat het wenselijk is aan de hand van een richtlijn van de
Raad minimumcriteria voorde erkenning van organisaties vast te stellen,maar de erkenning zelf, de methoden voor de handhaving en detenuitvoerlegging van de richtlijn aan de Lid-Staten over te laten;1994L0057 — NL — 22.01.2002 — 002.001 — 2
(1) PB nr. C 167 van 18. 6. 1993, blz. 13.
(2) PB nr. C 34 van 2. 2. 1994, blz. 14.
(3) Advies van het Europees Parlement van 9 maart 1994 (PB nr. C 91 van 28. 3.
1994, blz. 9), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 19 september
1994 (PB nr. C 301 van 27. 10. 1994, blz. 75) en besluit van het Europees
Parlement van 16 november 1994 (nog niet in het Publikatieblad verschenen).
(4) PB nr. C 271 van 7. 10. 1993, blz. 1.
▼B
Overwegende dat de normen EN 45004 en EN 29001 in combinatie met
de normen van de Internationale Associatie van classificatiebureaus(International Association of Classification Societies — IACS) een
toereikende garantie voor de kwaliteit van de prestaties van de
organisaties vormen;
Overwegende dat de afgifte van het radiocertificaat voor vrachtschepen
mag worden toevertrouwd aan particuliere instellingen die voldoendedeskundig zijn en gekwalificeerd personeel in dienst hebben;
Overwegende dat de organisaties die in het kader van deze richtlijn
wensen te worden erkend, bij de Lid-Staten complete gegevens enbewijsmateriaal met betrekking tot de vraag of zij voldoen aan deminimumcriteria moeten indienen, en dat de Lid-Staten aan deCommissie en aan de andere Lid-Staten kennis moeten geven van de
door hen erkende organisaties;
Overwegende dat de Commissie een erkenning van drie jaar mag
verlenen aan organisaties die niet voldoen aan de criteria inzake
minimumaantal en tonnage van geklasseerde schepen en minimumaantal
full-time inspecteurs als bepaald in de bijlage, maar die voldoen aan alleandere criteria; dat de erkenning van dergelijke organisaties na deperiode van drie jaar moet worden verlengd, mits zij blijven voldoen aandezelfde criteria; dat de gevolgen van de driejarige erkenning beperktmoeten blijven tot de aanvragende Lid-Staten en tot die periode;
Overwegende dat de verwezenlijking van de interne markt het vrije
verkeer van diensten impliceert, zodat de organisaties die voldoen aan
een reeks gemeenschappelijke criteria welke hun beroepsbekwaamheid
en betrouwbaarheid garanderen, niet kunnen worden verhinderd hundiensten binnen de Gemeenschap te verrichten, mits een Lid-Staatbesloten heeft dergelijke wettelijk voorgeschreven taken te delegeren;dat een dergelijke Lid-Staat het aantal gemachtigde organisaties evenwelmag beperken overeenkomstig zijn op objectieve en duidelijke gronden
gebaseerde behoeften, waarbij een en ander door de Commissie via de
comitéprocedures wordt gecontroleerd;
Overwegende dat de toepassing van het beginsel van het vrij verrichten
van scheepsinspectie en controlediensten geleidelijk kan gebeuren,
waarbij echter een voorgeschreven tijdslimiet niet mag wordenoverschreden;
Overwegende dat een nauwere betrokkenheid van de nationale instanties
bij de controle van schepen en de afgifte van de daarmee verbandhoudende certificaten met het oog op de volledige naleving van deinternationale veiligheidsvoorschriften noodzakelijk is, zelfs indien deLid-Staten voor de uitvoering van de hun door de wet voorgeschreven
taken een beroep doen op organisaties buiten hun administratie; dat het
derhalve dienstig is een nauwe samenwerking tot stand te brengen tussendeze instanties en deze organisaties, hetgeen met zich kan brengen datde organisatie een plaatselijke vertegenwoordiging heeft op het grond-gebied van de Lid-Staat voor welke zij haar taken verricht;
Overwegende dat een regelgevend comité moet worden opgericht om de
Commissie bij te staan in haar werkzaamheden gericht op dedaadwerkelijke toepassing van de bestaande maritieme veiligheids- en
milieunormen, zulks met inachtneming van de nationale bekrachtigings-
procedures;
Overwegende dat de Commissie de procedure van artikel 13 dient te
volgen, teneinde naar behoren rekening te houden met de in het kader
van internationale fora geboekte vooruitgang en de minimumcriteria bijte werken;
Overwegende dat de Commissie, uitgaande van de door de Lid-Staten
overeenkomstig artikel 11 verstrekte informatie over de prestaties van denamens hen optredende organisaties, dient te besluiten of zij, inovereenstemming met de procedure van artikel 13, de Lid-Staten zalverzoeken de erkenning van de niet meer aan de gemeenschappelijke
minimumcriteria beantwoordende erkende organisaties in te trekken;
Overwegende dat de Lid-Staten niettemin de mogelijkheid moet worden
gelaten om de door hen aan een organisatie verleende machtiging te1994L0057 — NL — 22.01.2002 — 002.001 — 3
▼B
schorsen om redenen welke betrekking hebben op ernstig gevaar voor de
veiligheid of het milieu; dat de Commissie in overeenstemming met debovenbedoelde procedure snel dient te beslissen of het nodig is een
dergelijke nationale maatregel nietig te verklaren;
Overwegende dat elke Lid-Staat de prestaties van de namens hem
optredende organisaties periodiek dient te beoordelen en de Commissieen alle andere Lid-Staten van nauwkeurige informatie met betrekking totdie prestaties dient te voorzien;
Overwegende dat de Lid-Staten als havenautoriteiten verplicht zijn voor
een grotere veiligheid en een betere preventie van verontreiniging in decommunautaire wateren te zorgen door in eerste instantie schepen tecontroleren die houder zijn van certificaten van organisaties die niet
voldoen aan de gemeenschappelijke criteria, en er daarbij zorg voor te
dragen dat schepen die onder de vlag van een derde Staat varen, geengunstigere behandeling krijgen;
Overwegende dat de procedure voor de besluitvorming van het Comité
procedure III A van artikel 2 van Besluit 87/373/EEG(
1) moet zijn;
Overwegende dat de classificatiebureaus hun technische normen moeten
bijwerken en doen naleven met het oog op de harmonisatie van deveiligheidsvoorschriften en een uniforme tenuitvoerlegging van deinternationale voorschriften binnen de Gemeenschap;
Overwegende dat er op dit ogenblik geen uniforme internationale
normen zijn waaraan alle schepen in het bouwstadium of gedurende hun
volledige levensduur moeten voldoen met betrekking tot de romp, de
machines, de elektrische installaties en de bedieningsapparatuur; datdergelijke normen kunnen worden vastgesteld overeenkomstig de regelsvan erkende classificatiebureaus of overeenkomstig gelijkwaardigenormen die door de nationale overheidsdiensten moeten worden
vastgesteld overeenkomstig de procedure van Richtlijn 83/189/EEG
van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure ophet gebied van normen en technische voorschriften(
2),
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Deze richtlijn bevat voorschriften die moeten worden toegepast door de
Lid-Staten en organisaties die belast zijn met de inspectie, de controle en
de certificatie van schepen in verband met de naleving van de
internationale verdragen betreffende de veiligheid op zee en tervoorkoming van verontreiniging van de zee, waarbij tevens wordttoegewerkt naar de vrijheid van dienstverrichting. Deze voorschriftenzijn ook gericht op de uitwerking en naleving van veiligheidseisen
betreffende romp, machines, elektrische installaties en bedienings-
apparatuur van schepen waarop de internationale overeenkomsten vantoepassing zijn.
Artikel 2
Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:
a) „schip”: een vaartuig waarop de internationale verdragen van
toepassing zijn;
b) „schip dat onder de vlag van een lidstaat vaart”: schip dat in een
lidstaat is geregistreerd en dat onder de vlag van een lidstaat vaartovereenkomstig de wetgeving van die lidstaat. Een schip dat niet aandeze definitie voldoet, wordt gelijkgesteld met een schip dat onder devlag van een derde land vaart;1994L0057 — NL — 22.01.2002 — 002.001 — 4
(1) PB nr. L 197 van 18. 7. 1987, blz. 33.
(2) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 94/10/EG (PB nr. L 100 van 19. 4. 1994, blz. 30).▼M2
▼M2
c) „inspecties en controles”: de inspecties en controles die krachtens de
internationale verdragen moeten worden uitgevoerd;
d) „internationale verdragen”: het Verdrag voor de beveiliging van
mensenlevens op zee van 1974 (Solas 74/78), het Verdrag
betreffende de uitwatering van schepen van 1966 en het Verdragter voorkoming van verontreiniging door schepen van 1973-1978,samen met de protocollen en wijzigingen daarvan, en de daarmeeverband houdende codes met een verbindend karakter in allelidstaten, van toepassing op 19 december 2001;
e) „organisatie”: een classificatiebureau of andere particuliere instelling
die veiligheidsbeoordelingen uitvoert voor een overheidsinstantie;
f) „erkende organisatie”: een organisatie die is erkend overeenkomstig
artikel 4;
g) „machtiging”: handeling waarbij een Lid-Staat aan een erkende
organisatie een recht verleent of bevoegdheid delegeert;
h) „certificaat”: een getuigschrift dat door of namens een Lid-Staat is
afgegeven overeenkomstig de internationale verdragen;
i) „klassecertificaat”: een document dat door een classificatiebureau is
afgegeven overeenkomstig de regels en voorschriften die ditclassificatiebureau heeft vastgesteld en openbaar gemaakt en datbetrekking heeft op de structurele en mechanische geschiktheid van
een schip voor een bepaald gebruik of een bepaalde dienst;
j) „radioveiligheidscertificaat voor vrachtschepen”: het certificaat dat
is ingevoerd bij de gewijzigde radiovoorschriften van Solas 74/78 diezijn aangenomen door de IMO;
k) „vestigingsplaats”: de plaats van de zetel, de centrale administratie
of de hoofdvestiging van een organisatie.
Artikel 3
1. Op grond van hun verdragsverbintenissen zien de Lid-Staten erop
toe dat hun bevoegde instanties de internationale verdragen, met name
die betreffende de inspectie en de controle van schepen en de afgifte van
certificaten en certificaten van vrijstelling, naar behoren kunnen doennaleven. ►
M2De lidstaten gaan te werk overeenkomstig de desbe-
treffende bepalingen van de bijlage en het aanhangsel van ResolutieA.847 (20) van de IMO betreffende richtlijnen ter ondersteuning van devlaggenstaten bij de toepassing van IMO-instrumenten. ◄
2. Wanneer een Lid-Staat voor de toepassing van lid 1 besluit om,
voor de schepen die zijn vlag voeren,
i) organisaties te machtigen tot de volledige of gedeeltelijke uitvoering
van inspecties en controles in verband met certificaten, met inbegrip
van die voor het beoordelen van de naleving van artikel 14, en,
wanneer van toepassing, tot het afgeven en vernieuwen van debetrokken certificaten, of
ii) organisaties te belasten met het volledig of gedeeltelijk uitvoeren van
de onder i) bedoelde inspecties en controles,
vertrouwt hij deze taken alleen toe aan erkende organisaties.
Voor de eerste afgifte van certificaten van vrijstelling is in ieder geval
de goedkeuring van de bevoegde instantie vereist.
Wat het radioveiligheidscertificaat voor vrachtschepen betreft, kunnen
deze taken evenwel worden toevertrouwd aan een particuliere instellingdie door een bevoegde instantie is erkend en die voldoende deskundig isen gekwalificeerd personeel heeft voor de uitvoering, namens debevoegde instantie, van specifieke veiligheidsbeoordelingen op het
gebied van radiocommunicatie.
3. Dit artikel is niet van toepassing op de certificatie van afzonder-
lijke onderdelen van de scheepsuitrusting.1994L0057 — NL — 22.01.2002 — 002.001 — 5
▼B
▼M2
▼B
▼M2
Artikel 4
1. De lidstaten die een nog niet erkende organisatie willen machtigen,
dienen een aanvraag tot erkenning in bij de Commissie, samen metvolledige informatie over en bewijzen van de naleving van de criteria
van de bijlage en informatie over de eis en de verbintenis dat de
organisatie de bepalingen van artikel 15, leden 2, 4 en 5, zal naleven. DeCommissie verricht vervolgens, samen met de betreffende aanvragendelanden, een beoordeling van de organisaties waarvoor een verzoek omerkenning is ontvangen, om na te gaan of de organisaties aan
bovengenoemde voorschriften voldoen en zich ertoe hebben verbonden
deze na te leven. Bij de beslissing over de erkenning wordt rekeninggehouden met de in artikel 9 bedoelde gegevens over de prestaties vande organisatie op het gebied van veiligheid en verontreinigingspreventie.De erkenning wordt door de Commissie verleend volgens de procedurevan artikel 7, lid 2.
2. De lidstaten kunnen bij de Commissie een bijzonder verzoek
indienen voor een beperkte erkenning voor drie jaar van organisaties die
voldoen aan alle andere criteria van de bijlage dan die genoemd in depunten 2 en 3 van deel A in genoemde bijlage. De in lid 1 genoemdeprocedure is hier eveneens van toepassing, met dien verstande dat deorganisatie tijdens de beoordeling door de Commissie en de betrokken
lidstaat aan alle criteria van de bijlage moet worden getoetst, behalve
aan die van de punten 2 en 3 van deel A. Deze tijdelijke erkenning heeftenkel uitwerking voor de lidstaat of lidstaten die een verzoek voor eendergelijke erkenning hebben ingediend.
3. Alle organisaties waaraan erkenning is verleend, blijven onder
nauwlettend toezicht staan van het krachtens artikel 7 opgerichte comité,met name de in lid 2 bedoelde organisaties, met het oog op een
eventuele beslissing of de beperkte erkenning al dan niet verlengd moet
worden. Met betrekking tot laatstgenoemde organisaties wordt bij eenbesluit over de verlenging van een dergelijke erkenning geen rekeninggehouden met de criteria genoemd in de punten 2 en 3 van deel A„Algemene minimumcriteria” van de bijlage, doch wel met de in artikel
9, lid 2, bedoelde prestatiegegevens op het gebied van veiligheid en
verontreinigingspreventie. In ieder besluit wordt in voorkomend gevalvermeld onder welke voorwaarden de verlenging wordt toegekend.
4. De Commissie maakt een lijst op van de overeenkomstig de leden
1, 2 en 3 erkende organisaties en houdt die lijst bij. De lijst wordtbekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeen-
schappen .
5. De organisaties die op 22 januari 2002 reeds erkend waren op
grond van deze richtlijn, blijven erkend. Van deze organisaties zal echter
naleving worden geëist van de nieuwe bepalingen van deze richtlijn,hetgeen bij de in artikel 11 bedoelde eerste beoordelingen zal wordenbeoordeeld.
Artikel 5
1. Bij de toepassing van artikel 3, lid 2, kunnen de lidstaten in
beginsel niet weigeren erkende organisaties te machtigen om boven-
vermelde taken uit te voeren, behoudens het bepaalde in lid 3 en de
artikelen 6 en 11. Zij mogen echter wel het aantal organisaties dat zijmachtigen, beperken overeenkomstig hun behoeften, mits daarvoorduidelijke en objectieve gronden bestaan. Op verzoek van een lidstaatneemt de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 7, lid 2,
de passende maatregelen.
3. Een lidstaat kan aan het machtigen van een in een derde staat
gevestigde erkende organisatie tot uitvoering van de in artikel 3vermelde taken of een gedeelte daarvan de voorwaarde verbinden dat debetrokken derde staat zijnerzijds de in de Gemeenschap gevestigdeerkende organisaties op basis van wederkerigheid behandelt. Bovendienkan de Europese Gemeenschap verlangen dat de derde staat waar een1994L0057 — NL — 22.01.2002 — 002.001 — 6
▼B
▼M2
▼M2
erkende organisatie gevestigd is, de in de Gemeenschap gevestigde
erkende organisaties op basis van wederkerigheid behandelt.
Artikel 6
1. De Lid-Staten die besluiten te werk te gaan zoals omschreven in
artikel 3, lid 2, stellen voor de relatie tussen hun bevoegde instantie ende namens hen optredende organisaties een werkafspraak vast.
2. De werkafspraak wordt vastgesteld in de vorm van een formele
schriftelijke en niet-discriminerende overeenkomst of een gelijkwaar-dige juridische regeling waarin de door de organisaties uit te voerenspecifieke taken en functies worden omschreven en die minimaalbehelst:
a) de eisen van aanhangsel II bij Resolutie A.739 (18) van de IMO over
richtlijnen voor het machtigen van organisaties die namens deoverheid optreden, met als inspiratiebron de bijlage, aanhangsels entoevoeging bij MSC/Circulaire 710 en MEPC/Circulaire 307
betreffende een modelovereenkomst voor de machtiging van erkende
organisaties die namens de overheid optreden,
b) de volgende bepalingen betreffende de financiële aansprakelijkheid:
i) indien de overheid definitief en onherroepelijk door een recht-
bank of naar aanleiding van een uitspraak in eengeschillenbeslechtingsprocedure aansprakelijk wordt gesteldvoor en wordt verplicht tot het schadeloos stellen van gelae-deerden in verband met verlies van of schade aan goederen,
persoonlijk letsel of dood in verband met een incident waarvan
voor die rechtbank bewezen is dat het veroorzaakt is door eenopzettelijk handelen dan wel verzuim of grove nalatigheid van deerkende organisatie, haar organen, werknemers, of anderen dienamens de erkende organisatie optreden, heeft de overheid rechtop schadeloosstelling door de erkende organisatie in de mate
waarin verlies, schade, letsel of dood naar het oordeel van de
rechtbank, door de erkende organisatie is veroorzaakt;
ii) indien de overheid definitief en onherroepelijk door een recht-
bank of naar aanleiding van een uitspraak in eengeschillenbeslechtingsprocedure aansprakelijk wordt gesteld
voor en wordt verplicht tot het schadeloos stellen van gelae-
deerden in verband met persoonlijk letsel of dood in verband meteen incident waarvan voor die rechtbank bewezen is dat hetveroorzaakt is door een nalatige of roekeloze handeling dan welverzuim van de erkende organisatie, haar organen, werknemers,
of anderen die namens de erkende organisatie optreden, heeft de
overheid recht op schadeloosstelling door de erkende organisatiein de mate waarin genoemd persoonlijk letsel of de dood naar hetoordeel van de rechtbank door de erkende organisatie isveroorzaakt; de lidstaten kunnen het door de erkende organisatiete betalen maximumbedrag beperken, maar een dergelijke limiet
moet ten minste 4 miljoen EUR bedragen;
iii) indien de overheid definitief en onherroepelijk door een recht-
bank of naar aanleiding van een uitspraak in eengeschillenbeslechtingsprodecure aansprakelijk wordt gesteldvoor en wordt verplicht tot het schadeloos stellen van gelae-
deerden in verband met verlies van of schade aan goederen in
verband met een incident waarvan voor die rechtbank bewezen isdat het veroorzaakt is door een nalatige of roekeloze handelingdan wel verzuim van de erkende organisatie, haar organen,werknemers, of anderen die namens de erkende organisatie
optreden, heeft de overheid recht op schadeloosstelling door de
erkende organisatie in de mate waarin het verlies of de schadenaar het oordeel van de rechtbank door de erkende organisatie isveroorzaakt; de lidstaten kunnen het door de erkende organisatiete betalen maximumbedrag beperken, maar een dergelijke limietmoet ten minste 2 miljoen EUR bedragen;1994L0057 — NL — 22.01.2002 — 002.001 — 7
▼B
▼M2
▼M2
c) een periodieke controle door de bevoegde instantie of door een door
de instantie benoemd onpartijdig extern orgaan van de wijze waaropde door haar gemachtigde organisaties hun taken uitvoeren, als
bedoeld in artikel 11, lid 1;
d) de mogelijkheid van aselecte en gedetailleerde inspecties van
schepen;
e) de rapportering van belangrijke gegevens betreffende de door hen
geklasseerde vloot en de wijziging, schorsing of intrekking van deklassering van vaartuigen, als bedoeld in artikel 15, lid 3.
3. In de overeenkomst of de gelijkwaardige juridische regeling kan
als voorwaarde worden gesteld dat de erkende organisatie een plaatse-lijke vertegenwoordiging heeft op het grondgebied van de Lid-Staat diehaar heeft gemachtigd de in artikel 3 vermelde taken uit te voeren. Een
wettige plaatselijke vertegenwoordiging kan aan die voorwaarde
voldoen wanneer zij overeenkomstig de wetgeving van de betrokkenLid-Staat rechtspersoonlijkheid heeft en onder de bevoegdheid van diensrechtbanken valt.
4. Iedere Lid-Staat verstrekt de Commissie nauwkeurige informatie
over de overeenkomstig dit artikel vastgestelde werkafspraak. De
Commissie stelt vervolgens de andere Lid-Staten daarvan in kennis.
5. De Commissie legt uiterlijk op 22 juli 2006 aan het Europees
Parlement en de Raad een beoordelingsrapport voor betreffende deeconomische gevolgen van de aansprakelijkheidsregeling van dit artikel
voor de betrokken partijen en meer in het bijzonder de gevolgen daarvan
voor het financiële evenwicht van de erkende organisaties.
Dit verslag zal in samenwerking met de bevoegde autoriteiten van de
lidstaten en de belanghebbende partijen, met name de classificatiebu-reaus, worden opgesteld. De Commissie zal, indien dat voor de
beoordeling nodig is, een voorstel tot wijziging van deze richtlijn
voorleggen betreffende met name het aansprakelijkheidsbeginsel en demaximale aansprakelijkheid.
Artikel 7
1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité.2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van
Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8
daarvan.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde periode wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 8
1. Deze richtlijn kan, zonder dat het toepassingsgebied wordt
uitgebreid, volgens de procedure van artikel 7, lid 2, worden gewijzigdmet het oog op:
— de toepassing, in het kader van deze richtlijn, van in werking
getreden latere wijzigingen van de internationale verdragen,protocollen, codes en resoluties als vermeld in artikel 2, onder d),artikel 3, lid 1, en artikel 6, lid 2,
— het actualiseren van de criteria in de bijlage, met inachtneming, in
het bijzonder, van de relevante IMO-besluiten,
— de wijziging van de bedragen vermeld in de punten ii) en iii) van
artikel 6, lid 2, onder b).
2. Na de aanneming van nieuwe instrumenten of protocollen bij de
verdragen bedoeld in artikel 2, onder d), besluit de Raad op voorstel vande Commissie en rekening houdend met de parlementaire procedures1994L0057 — NL — 22.01.2002 — 002.001 — 8
▼B
▼M2
▼B
▼M2
▼B
▼B
van de Lid-Staten en met de toepasselijke IMO-procedures, over de
wijze van bekrachtiging van deze nieuwe instrumenten of protocollen,waarbij wordt toegezien op de eenvormige en gelijktijdige toepassing
ervan in de Lid-Staten.
Artikel 9
1. Wanneer de in artikel 4 bedoelde organisaties niet meer voldoen
aan de criteria van de bijlage of aan de in lid 2 bedoeldeprestatiegegevens met betrekking tot veiligheid en verontreinigings-
preventie, wordt hun erkenning ingetrokken. Tot intrekking van de
erkenning wordt door de Commissie besloten volgens de procedure vanartikel 7, lid 2, nadat de betrokken organisatie de gelegenheid heeftgekregen haar opmerkingen te maken.
2. Bij het opstellen van ontwerpen voor een besluit betreffende de in
lid 1 bedoelde intrekking van een erkenning houdt de Commissierekening met het resultaat van de in artikel 11 bedoelde beoordeling vande erkende organisaties en met de prestatiegegevens met betrekking totveiligheid en verontreinigingspreventie van de organisaties, die voor alle
schepen die zij onder klasse hebben, ongeacht onder welke vlag zij
varen, gemeten worden.
De prestatiegegevens met betrekking tot veiligheid en verontreinigings-
preventie worden vastgesteld aan de hand van de gegevens die in het
kader van het memorandum van overeenstemming van Parijs inzake
havenstaatcontrole of soortgelijke programma's zijn samengesteld.Andere aanwijzingen kunnen worden verkregen uit analyses vanongevallen waarbij door de erkende organisaties geklasseerde schepenbetrokken waren.
Bij de beoordeling van de prestatiegegevens met betrekking tot
veiligheid en verontreinigingspreventie wordt ook rekening gehoudenmet de door de lidstaten in het kader van artikel 12 opgestelde rapporten.
Het krachtens artikel 7 opgerichte comité bepaalt de criteria op grond
waarvan aan de hand van de in dit lid bedoelde informatie wordt beslistwanneer de prestaties van een namens een vlaggenstaat optredendeorganisatie beschouwd mogen worden als een onaanvaardbare bedrei-ging van de veiligheid en het milieu.
Ontwerp-besluiten betreffende de in lid 1 bedoelde intrekking van een
erkenning worden door de Commissie, op eigen initiatief of op verzoekvan een lidstaat, aan het comité voorgelegd.
Artikel 10
1. Niettegenstaande de in de bijlage vermelde criteria kan een lidstaat
die van oordeel is dat hij een erkende organisatie niet langer kanmachtigen om namens hem de in artikel 3 omschreven taken uit tevoeren, die machtiging schorsen op basis van de volgende procedure:
a) de lidstaat stelt de Commissie en de andere lidstaten, onverwijld in
kennis van zijn met redenen omklede besluit;
b) de Commissie onderzoekt of de schorsing gerechtvaardigd is wegens
ernstig gevaar voor de veiligheid of het milieu;
c) overeenkomstig de procedure van artikel 7, lid 2, stelt de Commissie
de lidstaat ervan in kennis of zijn besluit tot schorsing van demachtiging al dan niet gerechtvaardigd is wegens ernstig gevaar voor
de veiligheid of het milieu, en verzoekt zij de lidstaat, indien zulks
niet het geval is, de schorsing in te trekken.
2. Wanneer de Commissie van oordeel is dat de prestatiegegevens
met betrekking tot veiligheid en verontreinigingspreventie van een
erkende organisatie slechter worden, zonder dat evenwel intrekking van
de erkenning op grond van de in artikel 9, lid 2, bedoelde criteriagerechtvaardigd is, kan zij beslissen de erkende organisatie hiervan opde hoogte te stellen en haar verzoeken passende maatregelen te nementer verbetering van haar prestatiescore met betrekking tot veiligheid enverontreinigingspreventie en de lidstaten daarvan in kennis te stellen.1994L0057 — NL — 22.01.2002 — 002.001 — 9
▼M2
▼M2
Indien de erkende organisatie de Commissie geen passend antwoord
geeft, of indien de Commissie van oordeel is dat de door de erkendeorganisatie genomen maatregelen niet tot verbetering van de prestatie-
score op het gebied van veiligheid en verontreinigingspreventie hebben
geleid, kan de Commissie besluiten de erkenning van de organisatievolgens de procedure van artikel 7,lid 2, voor één jaar te schorsen, nadatde betrokken organisatie de gelegenheid heeft gekregen haar opmer-kingen te maken. In die tijd mag de erkende organisatie geen certificaten
afgeven of verlengen voor onder de vlag van een lidstaat varende
schepen, terwijl de in het verleden door de organisatie afgegeven ofverlengde certificaten geldig blijven.
3. De in lid 2 bedoelde procedure is ook van toepassing wanneer de
Commissie over bewijzen beschikt dat een erkende organisatie niet aanhet bepaalde in artikel 15, leden 3, 4 of 5, heeft voldaan.
4. Een jaar na de vaststelling van het besluit van de Commissie om de
erkenning van een organisatie te schorsen, beoordeelt de Commissie ofde in de leden 2 en 3 bedoelde tekortkomingen die tot de schorsinghebben geleid, zijn opgeheven. Indien de tekortkomingen nog steeds
bestaan, wordt de erkenning volgens de procedure van artikel 7, lid 2,
ingetrokken.
Artikel 11
1. Elke lidstaat vergewist zich ervan dat erkende organisaties de
taken waartoe hij hen voor de toepassing van artikel 3, lid 2, heeftgemachtigd, daadwerkelijk uitvoeren ten genoegen van de bevoegde
instantie.
2. Iedere lidstaat voert daartoe minstens om de twee jaar controles uit
en legt uiterlijk op 31 maart van het jaar dat volgt op de jaren waarvoor
de naleving werd beoordeeld een verslag over de resultaten van diecontroles voor aan de andere lidstaten en de Commissie.
3. De Commissie beoordeelt regelmatig en ten minste om de twee
jaar samen met de lidstaat die de desbetreffende erkenningsaanvraagheeft ingediend, alle erkende organisaties, om na te gaan of zij aan decriteria van de bijlage voldoen. De Commissie baseert zich bij de keuzevan de te beoordelen organisaties vooral op de veiligheids- en
verontreinigingspreventiescore van de organisatie, het ongevallencijfer
en de door de lidstaten overeenkomstig artikel 12 geproduceerderapporten. De beoordeling kan een bezoek aan regionale vestigingen vande organisatie en aselecte inspecties van schepen omvatten om deprestaties van de organisatie te onderzoeken. In dat geval informeert deCommissie zo nodig de lidstaat waar de regionale vestiging zich
bevindt. De Commissie verschaft de lidstaten een rapport met de
resultaten van de beoordeling.
4. Elke erkende organisatie legt de resultaten van zijn „Quality
System Management Review” jaarlijks voor aan het bij artikel 7ingestelde comité.
Artikel 12
Bij de uitoefening van hun inspectierechten en het nakomen van hun
verplichtingen als havenstaat melden de lidstaten het aan de Commissie
en de overige lidstaten, alsmede aan de betrokken vlaggenstaat, wanneer
zij ontdekken dat door namens een vlaggenstaat optredende organisatiesgeldige certificaten zijn afgegeven aan een schip dat niet aan dedesbetreffende bepalingen van de internationale verdragen voldoet, ofdat een schip met een geldig klassecertificaat een tekortkoming heeft die
valt onder de in het certificaat vermelde kenmerken. Alleen gevallen van
schepen die een ernstig gevaar betekenen voor veiligheid en milieuofdie tekenen vertonen van ernstige nalatigheid van de kant van deorganisaties, worden ter fine van dit artikel gemeld. De erkendeorganisatie in kwestie wordt bij de eerste inspectie op deze situatiegewezen, zodat zij onmiddellijk de nodige maatregelen kan treffen.1994L0057 — NL — 22.01.2002 — 002.001 — 10
▼M2
Artikel 14
1. Iedere Lid-Staat ziet erop toe dat de onder zijn vlag varende
schepen worden gebouwd en onderhouden overeenkomstig de voor-
schriften van een erkende organisatie betreffende de romp, de machines,de elektrische installaties en de bedieningsapparatuur.
2. Een Lid-Staat kan besluiten voorschriften toe te passen die hij
gelijkwaardig acht met die van een erkende organisatie, op voorwaardeechter dat hij daarvan, volgens de procedure van Richtlijn 83/189/EEG,onverwijld kennis geeft aan de Commissie en aan de andere Lid-Staten,en dat andere Lid-Staten of de Commissie zich daar niet tegen verzettenen de betrokken voorschriften niet volgens de procedure van
►
M2artikel 7, lid 2 ◄ongelijkwaardig zijn bevonden.
Artikel 15
1. De erkende organisaties plegen periodiek onderling overleg om de
gelijkwaardigheid van hun technische normen en van de toepassingdaarvan in stand te houden, in overeenstemming met IMO-Resolutie
A.847 (20) betreffende richtlijnen ter ondersteuning van de vlaggen-
staten bij de toepassing van IMO-instrumenten. Zij brengen bij deCommissie periodiek verslag uit over belangrijke ontwikkelingen op hetgebied van de normen.
2. De erkende organisaties moeten zich bereid tonen om samen te
werken met de instanties van het havenstaattoezicht met betrekking tot
een door hen geklasseerd schip, met name om de correctie vangerapporteerde tekortkomingen of andere afwijkingen te vergemakke-lijken.
3. De erkende organisaties verstrekken alle lidstaten die aan hen een
in artikel 3 vermelde vorm van machtiging hebben verstrekt en de
Commissie alle dienstige informatie over de door hen geklasseerde
vloot, de overdrachten, veranderingen, schorsingen en intrekkingen vanklasse, ongeacht de vlag waaronder de schepen varen. De informatieover overdrachten, veranderingen, schorsingen en intrekkingen vanklasse, alsmede over achterstallige onderzoeken, nog niet opgevolgdeaanbevelingen, klassevoorwaarden, exploitatievoorwaarden en exploita-
tiebeperkingen die aan door hen geklasseerde schepen zijn opgelegd —
ongeacht de vlag waaronder die schepen varen — wordt ookdoorgegeven aan het Sirenac-informatiesysteem voor inspecties in hetkader van de havenstaatcontrole en wordt tevens gepubliceerd op deeventuele website van deze erkende organisaties.
4. De erkende organisaties geven geen certificaten af voor een schip,
ongeacht de vlag waaronder het vaart, dat om veiligheidsredenen in eenlagere klasse is ingedeeld of van klasse verandert, alvorens de bevoegdeinstantie van de vlaggenstaat in de gelegenheid te stellen haar standpunt
binnen een redelijke tijd kenbaar te maken, zodat kan worden bepaald of
een volledige inspectie noodzakelijk is.
5. Wanneer een schip van de ene erkende organisatie naar de andere
overgaat, stelt de overdragende organisatie de opnemende organisatie in
kennis van alle achterstallige onderzoeken, de nog niet opgevolgde
aanbevelingen, de klassevoorwaarden, exploitatievoorwaarden enexploitatiebeperkingen die aan de door hen geklasseerde schepen zijnopgelegd. Bij de overdracht bezorgt de afgevende organisatie deopnemende organisatie het complete dossier van het schip. De
opnemende organisatie mag de scheepscertificaten pas afgeven, nadat
alle achterstallige onderzoeken naar behoren zijn voltooid en aan alleniet opgevolgde aanbevelingen of eerder aan het schip opgelegdeklassevoorwaarden is voldaan overeenkomstig de aanwijzingen van deoverdragende organisatie. Alvorens tot afgifte van de certificaten over tegaan moet de overnemende organisatie de overdragende organisatie op1994L0057 — NL — 22.01.2002 — 002.001 — 11
▼B
▼M2
▼B
▼M2
▼M2
de hoogte stellen van de datum van afgifte van de certificaten, en een
bevestiging geven van de datum, de plaats en de maatregelen die zijngenomen om achterstallig onderzoek te verrichten en aan nog niet
opgevolgde aanbevelingen en exploitatievoorwaarden te voldoen. Met
het oog op een goede toepassing van de bepalingen van dit lid werken deerkende organisaties met elkaar samen.
Artikel 16
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1995 aandeze richtlijn te voldoen.
2. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die
bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar
verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
3. De Lid-Staten stellen de Commissie onverwijld in kennis van alle
bepalingen van nationaal recht die zij op het onder deze richtlijnvallende gebied vaststellen. De Commissie stelt de andere Lid-Staten
daarvan in kennis.
4. Bovendien stelt de Commissie het Europees Parlement en de Raad
regelmatig in kennis van de voortgang van de uitvoering van de richtlijnin de lidstaten.
Artikel 17
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1994L0057 — NL — 22.01.2002 — 002.001 — 12
▼B
▼M2
▼B
▼B
BIJLAGE
MINIMUMCRITERIA VOOR DE IN ARTIKEL 3 BEDOELDE ORGANI-
SATIES
A. ALGEMENE MINIMUMCRITERIA
1. De erkende organisatie moet met bewijsstukken kunnen aantonen dat zij
een uitgebreide ervaring heeft in het beoordelen van het ontwerp en de
bouw van koopvaardijschepen.
2. De organisatie dient een vloot van ten minste 1 000 zeeschepen (van meer
dan 100 BRT) met een gezamenlijk laadvermogen van niet minder dan 5
miljoen BRT onder klasse te hebben.
3. De organisatie moet een bestand van technisch personeel in dienst hebben
dat in verhouding is tot het aantal geklasseerde schepen. Een minimum van
100 fulltime-inspecteurs is nodig om aan de in punt 2 vermelde
voorwaarden te voldoen.
4. De organisatie dient gedetailleerde voorschriften en regelingen met
betrekking tot het ontwerp, de bouw en de periodieke controle van
koopvaardijschepen bekend te maken, voortdurend bij te werken en via
onderzoek- en ontwikkelingsprogramma's te verbeteren.
5. De organisatie dient jaarlijks haar scheepsregister te publiceren of op te
slaan in een elektronische databank die toegankelijk is voor het publiek.
6. De organisatie mag niet worden gecontroleerd door reders of scheeps-
bouwers, noch door anderen die commercieel betrokken zijn bij de bouw,
de uitrusting, de herstelling of de exploitatie van schepen. De organisatie
mag voor haar omzet niet in hoge mate afhankelijk zijn van één enkele
commerciële onderneming.
7. De organisatie moet functioneren overeenkomstig de bepalingen van de
bijlage van Resolutie A.789 (19) van de IMO over specifieke voorschriften
inzake de controlerende en certificerende functies van erkende organisaties
die namens de overheid optreden, voorzover die bepalingen toepasselijk
zijn binnen de werkingssfeer van deze richtlijn.
B. SPECIFIEKE MINIMUMCRITERIA
1. De organisatie beschikt over:
a) een aanzienlijk bestand van technisch, leidinggevend, ondersteunend en
onderzoek verrichtend personeel dat in verhouding is tot de taken en de
geklasseerde schepen en ook beschikt over de bekwaamheid om
voorschriften en regelingen uit te werken en te handhaven;
b) full-time technisch personeel in alle delen van de wereld, hetzij eigen
personeel hetzij personeel van andere erkende organisaties.
2. De organisatie neemt een gedragscode in acht.3. De organisatie wordt zodanig geleid en beheerd dat de geheimhouding van
de door de overheid gevraagde informatie wordt gegarandeerd.
4. De organisatie is bereid de nodige informatie te verstrekken aan de
overheid, de Commissie en de betrokken partijen.
5. Het bestuur van de organisatie heeft zijn kwaliteitsbeleid, kwaliteitsdoel-
stellingen en streven naar kwaliteit bepaald en schriftelijk vastgesteld en
ziet erop toe dat dit beleid wordt begrepen, ten uitvoer gelegd en
gehandhaafd op alle niveaus van de organisatie. Het beleid van de
organisatie moet gebaseerd zijn op prestatieoogmerken en -indicatoren op
het gebied van veiligheid en verontreinigingspreventie.
6. De organisatie beschikt over, maakt gebruik van en handhaaft een
doeltreffend intern kwaliteitssysteem, dat steunt op de desbetreffende
gedeelten van de internationaal erkende kwaliteitsnormen en in overeen-
stemming is met de normen EN 45004 (inspectieorganen) en EN 29001,
zoals geïnterpreteerd in de „Quality System Certification Scheme
Requirements” van de IACS, en waardoor met name wordt gegarandeerd
dat:
a) de voorschriften en regelingen van de organisatie methodisch worden
vastgesteld en gehandhaafd;1994L0057 — NL — 22.01.2002 — 002.001 — 13
▼M2
▼B
▼M2
▼M2
b) de voorschriften en regelingen van de organisatie worden nageleefd en
er een intern systeem wordt opgezet voor meting van de kwaliteit van
de diensten met betrekking tot deze voorschriften en regelingen;
c) wordt voldaan aan de eisen betreffende de wettelijk voorgeschreven
werkzaamheden waartoe de organisatie is gemachtigd en er een intern
systeem wordt opgezet voor meting van de kwaliteit van de diensten
met betrekking tot de naleving van de internationale verdragen;
d) de verantwoordelijkheden, de bevoegdheden en de onderlinge verhou-
dingen van het personeel van wie de werkzaamheden de kwaliteit van
de dienstverlening van de organisatie beïnvloeden, zijn omschreven en
toegelicht;
e) alle werkzaamheden worden gecontroleerd;
f) de organisatie beschikt over een controlesysteem in het kader waarvan
toezicht wordt gehouden op de werkzaamheden van de rechtstreeks
door de organisatie in dienst genomen inspecteurs en technisch en
administratief personeel;
g) wettelijk voorgeschreven werkzaamheden waartoe de organisatie is
gemachtigd uitsluitend door eigen fulltime-inspecteurs of fulltime-
inspecteurs van andere erkende organisaties worden uitgevoerd; in alle
gevallen moeten de fulltime-inspecteurs beschikken over uitgebreide
kennis van het specifieke scheepstype waarop zij de wettelijk
voorgeschreven werkzaamheden verrichten, voorzover relevant voor
de te verrichten specifieke controle, en van de desbetreffende
toepasselijke voorschriften;
h) een systeem voor opleiding en permanente bijscholing van inspecteurs
wordt toegepast;
i) gegevens worden bijgehouden waarmee kan worden aangetoond dat in
het kader van de verrichte diensten de voorgeschreven normen worden
gehaald en dat het kwaliteitssysteem doeltreffend werkt;
j) de organisatie een uitgebreid systeem van geplande en gedocumen-
teerde interne controles inzake met de kwaliteit verband houdendeactiviteiten in alle vestigingen toepast;
k) de volgens het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie
vereiste wettelijk voorgeschreven onderzoeken en inspecties waartoe de
organisatie gemachtigd is, worden verricht volgens de bepalingen van
de bijlage en het aanhangsel bij Resolutie A.746 (18) van de IMO
betreffende richtlijnen voor onderzoek in het kader van het geharmoni-
seerd systeem van onderzoek en certificatie;
l) de directe bestuurlijke verantwoordelijkheden en bevoegdheden tussen
het hoofdkantoor en de regionale kantoren van het bureau en die tussen
de erkende bureaus en hun inspecteurs duidelijk zijn afgebakend.
7. De organisatie moet bewijzen dat zij in staat is:
a) een volledige en adequate reeks voorschriften en regelingen uit te
werken en bij te houden met betrekking tot de romp, de machines, de
elektrische installaties en de bedieningsapparatuur, kwalitatief op het
niveauvan de internationaal erkende technische normen, op basis
waarvan Solas- en passagiersschipveiligheidscertificaten (voor wat de
structuur van het schip en de belangrijkste machines aan boord betreft)
en uitwateringscertificaten (voor wat de stevigheid van het schip
betreft) kunnen worden afgegeven;
b) alle krachtens de internationale overeenkomsten vereiste inspecties en
onderzoeken voorde afgifte van de certificaten uit te voeren, waaronder
de noodzakelijke middelen voor de beoordeling — door gebruikmaking
van gekwalificeerd beroepspersoneel en overeenkomstig de bepalingen
van de bijlage bij Resolutie A.788 (19) van de IMO betreffende
richtlijnen voor de uitvoering van de internationale veiligheidscode
(ISM-code) door de overheid — van de toepassing en handhaving van
het veiligheidssysteem, zowel aan de wal als aan boord van schepen die
bestemd zijn om onder de certificatie te vallen.
8. De deugdelijkheid van het kwaliteitssysteem van de organisatie moet
worden bevestigd door een onafhankelijk controleorgaan dat is erkend
door de overheid van de Staat waar de organisatie is gevestigd.
9. De organisatie dient vertegenwoordigers van de overheid en van de andere
betrokken partijen te laten meewerken aan de uitwerking van haar
voorschriften en/of regelingen.1994L0057 — NL — 22.01.2002 — 002.001 — 14
▼B
▼M2