1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 1999/31/EG VAN DE RAAD
van 26 april 1999
betreffende het storten van afvalstoffen
(PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1)
Gewijzigdbij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad
van 29 september 2003L 284 1 31.10.2003
▼B
RICHTLIJN 1999/31/EG VAN DE RAAD
van 26 april 1999
betreffende het storten van afvalstoffen
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
inzonderheid op artikel 130 S, lid 1,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag (3),
(1)Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 7 mei 1990 (4)
betreffende het afvalstoffenbeleid zich verheugt over en zijnsteun verleent aan het document inzake de communautaire stra-tegie en de Commissie verzoekt criteria en normen voor het
storten van afvalstoffen voor te stellen;
(2)Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 9 december 1996
betreffende het afvalstoffenbeleid van mening is dat in detoekomst in de gehele Gemeenschap alleen nog veilige engecontroleerde stortactiviteiten mogen worden verricht;
(3)Overwegende dat het zaak is de preventie, het hergebruik en denuttige toepassing van afvalstoffen alsook het gebruik van deteruggewonnen materialen en energie te stimuleren teneinde denatuurlijke rijkdommen spaarzaam te benutten en zo weinigmogelijk grondte gebruiken;
(4)Overwegende dat nog verder moet worden nagedacht over devraagstukken van verbranding van stadsafval en ongevaarlijkeafvalstoffen, compostering, biomethanisering en de verwerkingvan baggerslib;
(5)Overwegende dat volgens het beginsel dat de vervuiler betaaltonder andere rekening moet worden gehouden met milieuaantas-ting door het storten van afvalstoffen;
(6)Overwegende dat storten evenals andere wijzen van afvalverwer-
king afdoende moeten worden gecontroleerd en beheerd teneinde
mogelijke negatieve gevolgen voor het milieu en risico's voor devolksgezondheid te voorkomen of te beperken;
(7)Overwegende dat passende maatregelen moeten wordengetroffen ter voorkoming van het sluikstorten, dumpen of onge-
controleerd verwijderen van afval; dat de stortplaatsen met het
oog hierop controleerbaar moeten zijn met betrekking tot destoffen die zich in het aldaar gestorte afval bevinden en dat diestoffen zoveel mogelijk slechts voorzienbare reacties mogenvertonen;
(8)Overwegende dat zowel de hoeveelheid als de gevaarlijke eigen-schappen van te storten afval waar nodig dienen te wordenbeperkt; dat de behandeling van afvalstoffen vergemakkelijkt ende nuttige toepassing ervan bevorderd moeten worden; datdaartoe behandelingsprocessen dienen te worden bevorderd om
ervoor te zorgen dat het storten verenigbaar is met de doelstel-
lingen van deze richtlijn; dat sorteren onder de definitie vanbehandeling valt;
(9)Overwegende dat de lidstaten de beginselen van nabijheid enzelfverzorging bij de verwijdering van hun afvalstoffen op1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 2
(1) PB C 156 van 24.5.1997, blz. 10.
(2) PB C 355 van 21.11.1997, blz. 4.
(3) Advies van Europees Parlement van 19 februari 1998 (PB C 80 van
16.3.1998, blz. 196), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 4 juni
1998 (PB C 333 van 30.10.1998, blz. 15) en besluit van het Europees Parle-
ment van 9 februari 1999 (PB C 150 van 28.5.1999, blz. 78).
(4) PB C 122 van 18.5.1990, blz. 2.
▼B
communautair en nationaal niveau moeten kunnen toepassen
overeenkomstig Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli1975 betreffende afvalstoffen (
1); dat de doelstellingen van die
richtlijn moeten worden gepreciseerd en nagestreefd door het
opzetten van een toereikend, geïntegreerd net van verwijderings-installaties op basis van een hoog milieubeschermingsniveau;
(10)Overwegende dat verschillen tussen technische normen voor hetstorten van afvalstoffen en de daarmee verbonden lagere kostentot gevolg kunnen hebben dat afval steeds vaker wordt gestort opplaatsen met lage milieubeschermingsnormen, waardoor alsgevolg van het onnodig lange transport van het afval en ontoe-
reikende stortpraktijken een mogelijk ernstige bedreiging van
het milieu ontstaat;
(11)Overwegende dat bijgevolg op Gemeenschapsniveau technische
normen voor het storten van afvalstoffen moeten worden voorge-
schreven teneinde de kwaliteit van het milieu in deGemeenschap te beschermen, in standte houd en en te verbe-teren;
(12)Overwegende dat duidelijk moet worden aangegeven aan welkevoorschriften stortplaatsen moeten voldoen ten aanzien van deligging, de inrichting, het beheer, de controle, de sluiting en dete nemen preventieve en beschermende maatregelen tegen
aantasting van het milieu, op zowel korte als lange termijn, en
vooral tegen vervuiling door percolaatinfiltratie in de grond;
(13)Overwegende dat, gelet op het voorafgaande, de in aanmerking
komende stortplaatsklassen en de voor de verschillende stort-
plaatsklassen aanvaardbare afvalsoorten duidelijk moetenworden omschreven;
(14)Overwegende dat locaties voor de tijdelijke opslag van afval-stoffen dienen te voldoen aan de toepasselijke voorschriften vanRichtlijn 75/442/EEG;
(15)Overwegende dat de nuttige toepassing, overeenkomstig Richt-lijn 75/442/EEG, van inerte of niet-gevaarlijke afvalstoffen diebruikbaar zijn voor terreinophoging/terreinverbetering en aanaar-ding of voor bouwdoeleinden geen stortactiviteit behoeft tevormen;
(16)Overwegende dat maatregelen moeten worden genomen om deproductie van methaangas op stortplaatsen te verminderen, ondermeer teneinde een algemene temperatuurstijging op aarde tegen
te gaan, door middel van een vermindering van het storten van
biologisch afbreekbaar afval en de eis dat op stortplaatsen gasbe-heersing wordt ingevoerd;
(17)Overwegende dat de maatregelen tot beperking van het stortenvan biologisch afbreekbare afvalstoffen ook tot doel hebben hetgescheiden verzamelen van biologisch afbreekbare afvalstoffenen sortering in het algemeen, terugwinning en hergebruik tebevorderen;
(18)Overwegende dat vanwege de bijzondere kenmerken van deverwijderingsmethode die het storten vormt, een specifiekevergunningsprocedure voor alle stortplaatsklassen moet worden
ingevoerd overeenkomstig de reeds in Richtlijn 75/442/EEG
vastgestelde algemene voorschriften voor vergunningen en dealgemene voorschriften van Richtlijn 96/61/EG inzake geïnte-greerde preventie en bestrijding van verontreiniging (
2); dat de
overeenstemming met de stortplaats met die vergunning in hetkader van een inspectie door de bevoegde instantie moet worden
gecontroleerdalvorens met het storten word t begonnen;
(19)Overwegende dat in elk afzonderlijk geval dient te worden
gecontroleerd of de afvalstoffen mogen worden gestort op de1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 3
(1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39. Richtlijn laatstelijk gewijzigdbij Beschik-
king 96/350/EG (PB L 135 van 6.6.1996, blz. 32).
(2) PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26.
▼B
stortplaats waarvoor zij zijn bestemd, vooral bij gevaarlijke
afvalstoffen;
(20)Overwegende dat, teneinde aantasting van het milieu te voor-
komen, een uniforme procedure voor de aanvaarding van
afvalstoffen moet worden ingevoerd, die is gebaseerd op eenprocedure voor de indeling van de in de diverse stortplaats-klassen aanvaardbare afvalstoffen en die meer bepaaldgestandaardiseerde grenswaarden omvat; dat hiertoe binnen eenvoldoende korte termijn een homogeen en gestandaardiseerd
systeem voor karakterisering, bemonstering en analyse dient te
worden vastgesteld teneinde de uitvoering van deze richtlijn tevergemakkelijken; dat de criteria voor aanvaarding bijzondernauwkeurig moeten zijn voor inerte afvalstoffen;
(21)Overwegende dat de lidstaten, in afwachting van de vaststellingvan dergelijke voor de karakterisering vereiste analysemethoden
of grenswaarden, voor de toepassing van deze richtlijn op natio-
naal niveau lijsten van op stortplaatsen al dan niet aanvaardbareafvalstoffen kunnen handhaven of opstellen of criteria, metonder andere grenswaarden, kunnen vaststellen die overeen-komen met die welke voor de uniforme aanvaardingsprocedure
in deze richtlijn zijn vermeld;
(22)Overwegende dat er voor bepaalde gevaarlijke afvalstoffen die
worden aanvaard in stortplaatsen voor ongevaarlijke afvalstoffen,aanvaardingscriteria moeten worden opgesteld door het technischcomité;
(23)Overwegende dat gemeenschappelijke procedures voor decontrole gedurende de exploitatie- en nazorgfasen van een stort-
plaats moeten worden vastgesteld om eventuele schadelijke
effecten van de stortplaats op het milieu te onderkennen en denodige corrigerende maatregelen te treffen;
(24)Overwegende dat moet worden bepaald wanneer en hoe eenstortplaats dient te worden gesloten en welke verplichtingen enverantwoordelijkheid gedurende de nazorgfase op de exploitant
van de stortplaats rusten;
(25)Overwegende dat stortplaatsen die werden gesloten vóór de
omzettingsdatum van de richtlijn, niet mogen worden onder-worpen aan de bepalingen betreffende de sluitingsprocedure;
(26)Overwegende dat de voorwaarden voor de toekomstige exploi-tatie van bestaande stortplaatsen moeten worden vastgesteldteneinde binnen een bepaalde termijn de maatregelen te treffen
die nodig zijn om die stortplaatsen op basis van specifieke
aanpassingsplannen met deze richtlijn in overeenstemming tebrengen;
(27)Overwegende dat exploitanten van bestaande stortplaatsen die dein artikel 14, onder a), genoemde documenten overeenkomstigbindende nationale voorschriften die gelijkwaardig zijn aan die
van artikel 14 reeds hebben voorgelegd vóór de inwerkingtreding
van de richtlijn, en waaraan de bevoegde autoriteit de voortzet-ting van de exploitatie heeft toegestaan, die documenten nietopnieuw behoeven voor te leggen, en dat de bevoegde autoriteitgeen nieuwe machtiging behoeft af te geven;
(28)Overwegende dat de exploitant passende voorzieningen in de
vorm van een financiële zekerheid dan wel enig ander equivalent
dient te treffen teneinde te waarborgen dat alle uit de vergunningvoortvloeiende verplichtingen worden nageleefd, inclusief diebetreffende de sluitingsprocedure en de nazorg van de stort-plaats;
(29)Overwegende dat maatregelen moeten worden genomen om
ervoor te zorgen dat de aangerekende prijs voor het storten van
afvalstoffen alle met de inrichting en de exploitatie van de stort-plaats gemoeide kosten dekt alsmede, voorzover mogelijk, definanciële zekerheid (of het equivalent daarvan) die de exploitantdient te stellen, en de geraamde kosten van sluiting van de stort-plaats met inbegrip van de noodzakelijke nazorg;1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 4
▼B
(30)Overwegende dat, wanneer een bevoegde instantie oordeelt dat
een stortplaats waarschijnlijk niet langer dan gedurende een
bepaalde periode een gevaar voor het milieu zal betekenen, degeraamde kosten die worden ingecalculeerd in de door eenexploitant aan te rekenen prijs tot die periode mogen wordenbeperkt;
(31)Overwegende dat ervoor moet worden gezorgd dat de uitvoe-ringsbepalingen van deze richtlijn overal in de Gemeenschapcorrect worden toegepast en dat de opleiding en kennis van deexploitanten en het personeel van stortplaatsen hun de vereistevakbekwaamheidverschaffen;
(32)Overwegende dat de Commissie volgens de comitéprocedure vanartikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG een uniforme aanvaardings-procedure voor afvalstoffen moet invoeren en een uniformeindeling van de in de stortplaatsen aanvaardbare afvalstoffen
moet vaststellen;
(33)Overwegende dat de aanpassing van de bijlagen bij deze richtlijn
aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang alsook destandaardisering van de methoden voor controle, bemonsteringen analyse, tot stand moeten worden gebracht volgens dezelfde
comitéprocedure;
(34)Overwegende dat de lidstaten op gezette tijden aan de
Commissie verslag moeten uitbrengen over de toepassing vandeze richtlijn, met name rekening houdend met de nationale stra-
tegieën die krachtens artikel 5 moeten worden uitgewerkt; dat de
Commissie op basis van die verslagen moet rapporteren aan hetEuropees Parlement en de Raad,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
Artikel 1
Algemene doelstelling van de richtlijn
1. Teneinde te voldoen aan de voorschriften van Richtlijn 75/442/
EEG, inzonderheid de artikelen 3 en 4, heeft deze richtlijn ten doel
middels strenge operationele en technische voorschriften inzake afval-stoffen en stortplaatsen te voorzien in maatregelen, procedures enrichtsnoeren om negatieve gevolgen van het storten van afvalstoffenvoor het milieu, in het bijzonder de verontreiniging van oppervlakte-
water, grondwater, bodem en lucht, en voor het wereldwijde milieu,
ook door het broeikaseffect, alsmede elk risico dat daar tijdens degehele levensduur van de stortplaats uit voortvloeit voor de volksge-zondheid, te voorkomen of zoveel mogelijk te verminderen.
2. Met betrekking tot de technische kenmerken van stortplaatsen
bevat deze richtlijn ter concrete uitwerking van de algemene voor-schriften van Richtlijn 96/61/EG de technische voorschriften die
gelden voor de stortplaatsen waarop die richtlijn van toepassing is.
Aan de desbetreffende voorschriften van Richtlijn 96/61/EG wordtgeacht te zijn voldaan, indien aan de voorschriften van deze richtlijnis voldaan.
Artikel 2
Definities
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
a)afvalstoffen : alle stoffen en voorwerpen die vallen onder Richtlijn
75/442/EEG;
b)stedelijk afval : huishoudelijk afval, alsmede andere afvalstoffen die
gezien hun aardof samenstelling met huishoud elijk afval kunnenworden gelijkgesteld;1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 5
▼B
c)gevaarlijke afvalstoffen : afvalstoffen die vallen onder artikel 1, lid
4, van Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991betreffende gevaarlijke afvalstoffen (
1);
d)ongevaarlijke afvalstoffen: afvalstoffen die niet onder c) vallen;
e)inerte afvalstoffen : afvalstoffen die geen significante fysische,
chemische of biologische veranderingen ondergaan. Inerte afval-stoffen lossen niet op, verbranden niet en vertonen ook geenandere fysische of chemische reacties, worden niet biologisch afge-broken en hebben geen zodanige negatieve effecten op anderestoffen waarmee zij in contact komen dat milieuverontreiniging of
schade aan de volksgezondheid dreigt te ontstaan. De totale
uitloogbaarheiden het gehalte aan verontreinigend e componentenvan de afvalstoffen, en de ecotoxiciteit van het percolaat mogenniet significant zijn en met name de kwaliteit van het oppervlakte-water en/of grondwater niet in gevaar brengen;
f)ondergrondse opslag : een permanente afvalopslagvoorziening in
een diepe onderaardse ruimte zoals een zout- of kaliummijn;
g)stortplaats : een afvalverwijderingsterrein voor het storten van
afvalstoffen op of in de bodem (d.w.z. onder de grond), met inbe-grip van:
— interne afvalstortplaatsen (d.w.z. stortplaatsen waar een afval-
producent zijn eigen afval op de plaats van de productie
verwijdert), en
— een terrein dat permanent (d.w.z. meer dan een jaar lang) wordt
gebruikt voor de tijdelijke opslag van afval,
maar met uitsluiting van:
— voorzieningen waar afvalstoffen worden uitgeladen ter voorbe-
reiding van verder transport voor terugwinning, behandeling ofverwijdering elders, en
— van opslag van afval voorafgaandaan terugwinning of behand e-
ling voor een periode van in de regel minder dan drie jaar, of
— van opslag van afvalstoffen voorafgaandaan verwijd ering, voor
een periode van minder dan een jaar;
h)behandeling : de fysische, thermische, chemische of biologische
processen, met inbegrip van het sorteren, die de eigenschappenvan de afvalstoffen zodanig veranderen dat het volume of degevaarlijke eigenschappen worden gereduceerd, de behandeling
wordt vergemakkelijkt of de nuttige toepassing wordt bevorderd;
i)percolaat : iedere vloeistof die door de gestorte afvalstoffen sijpelt
en afkomstig is uit de stortplaats of zich daarin bevindt;
j)stortplaatsgas : alle gassen die door de gestorte afvalstoffen worden
gevormd;
k)eluaat: de oplossing die wordt verkregen door een doorsijpelings-
test in het laboratorium;
l)exploitant : de natuurlijke of rechtspersoon die voor een stortplaats
verantwoordelijk is volgens de interne wetgeving van de lidstaat
waar de stortplaats zich bevindt; deze persoon kan wisselen van
de voorbereidende tot de nazorgfase;
m)biologisch afbreekbare afvalstoffen : afvalstoffen die aëroob of of
anaëroob kunnen worden afgebroken, zoals voedsel- en tuinafval,
en papier en karton;
n)houder: de producent van de afvalstoffen of de natuurlijke of
rechtspersoon die in het bezit ervan is;
o)aanvrager : de persoon die overeenkomstig deze richtlijn een
aanvraag voor een stortplaats indient;
p)bevoegde autoriteit : de autoriteit die door de lidstaat wordt aange-
wezen als verantwoordelijk voor het verrichten van de uit dezerichtlijn voortvloeiende taken;1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 6
(1) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 20. Richtlijn laatstelijk gewijzigdbij Richt-
lijn 94/31/EG (PB L 168 van 2.7.1994, blz. 28).
▼B
q)vloeibare afvalstoffen : afvalstoffen in vloeibare vorm, met inbegrip
van afvalwater, maar met uitzondering van slib;
r)afgelegen woongebied : een woongebied:
— met niet meer dan 500 inwoners per gemeente of woongebied
en ten hoogste vijf inwoners per vierkante kilometer, en
— waarvan de afstand tot de dichtstbijgelegen stedelijke agglome-
ratie met ten minste 250 inwoners per vierkante kilometer tenminste 50 kilometer bedraagt, dan wel met een moeilijketoegang over de weg tot die dichtstbijgelegen stedelijke agglo-meraties wegens ongunstige weersomstandigheden gedurendeeen aanzienlijk deel van het jaar.
Artikel 3
Toepassingsgebied
1. De lidstaten passen deze richtlijn toe op elke stortplaats als
omschreven in artikel 2, onder g).
2. Onverminderd de bestaande Gemeenschapswetgeving zijn van het
toepassingsgebiedvan d eze richtlijn uitgesloten:
— de verspreiding op de bodem van slib, met inbegrip van zuiverings-
slib en baggerspecie, alsmede soortgelijke stoffen, voor bemesting
en grondverbetering,
— het gebruik van inerte afvalstoffen die bruikbaar zijn voor terrein-
ophoging/terreinverbetering en aanaarding of voor
bouwdoeleinden, op stortplaatsen,
— het storten van ongevaarlijke baggerspecie langs kleine waterwegen
waaruit die specie afkomstig is en van ongevaarlijke specie in
oppervlaktewater, met inbegrip van de bedding en haar ondergrond,
— het storten van onverontreinigde grond of ongevaarlijke inerte
afvalstoffen die afkomstig zijn uit de prospectie en de winning, de
behandeling en de opslag van mineralen of van de exploitatie van
steengroeven.
3. Onverminderd Richtlijn 75/442/EEG kunnen de lidstaten desge-
wenst verklaren dat het storten van ongevaarlijke afvalstoffen, alsnader te omschrijven door het comité van artikel 17, niet zijnde inerteafvalstoffen, die afkomstig zijn van de prospectie en de winning, debehandeling en de opslag van mineralen of van de exploitatie vansteengroeven en zodanig gestort worden dat milieuverontreiniging en
schade aan de menselijke gezondheid worden voorkomen, kan worden
vrijgesteld van het bepaalde in bijlage I, de punten 2, 3.1, 3.2 en 3.3.
4. Onverminderd het bepaalde in Richtlijn 75/442/EEG mogen de
lidstaten desgewenst artikel 6, onder d), artikel 7, onder i), artikel 8,onder a), iv), artikel 10, artikel 11, lid 1, onder a), b) en c), artikel12, onder a) en c), bijlage I, punt 3 en punt 4, bijlage II (uitgezonderdpunt 3, niveau 3, en punt 4) en bijlage III, punten 3 tot en met 5,
gedeeltelijk of in hun geheel als niet van toepassing verklaren voor:
a) stortplaatsen voor ongevaarlijke of inerte afvalstoffen met een totale
capaciteit van hoogstens 15 000 ton of met een jaarlijkse aanvoer
van hoogstens 1 000 ton op eilanden waar slechts één stortplaats is,indien die stortplaats uitsluitend bestemd is voor op het eilandontstaan afval; zodra deze totale capaciteit is bereikt, moet elkenieuwe stortplaats op het eiland voldoen aan de voorschriften vandeze richtlijn;
b) stortplaatsen voor ongevaarlijke of inerte afvalstoffen in afgelegen
woongebieden, wanneer die stortplaatsen uitsluitend bestemd zijnvoor in die afgelegen woongebieden ontstaan afval.
Uiterlijk twee jaar na de in artikel 18, lid 1, genoemde datum zenden
de lidstaten de Commissie de lijst toe van de eilanden en afgelegenwoongebieden waarvoor deze vrijstelling geldt. De Commissie maaktde lijst van eilanden en afgelegen woongebieden bekend.
5. Onverminderd het bepaalde in Richtlijn 75/442/EEG kunnen de
lidstaten desgewenst verklaren dat ondergrondse opslag als omschreven1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 7
▼B
in artikel 2, onder f), vrijgesteld kan worden van de voorschriften van
artikel 13, onder d), en van bijlage I, punt 2 (behalve eerste streepje),en de punten 3 tot en met 5, en van bijlage III, de punten 2, 3 en 5.
Artikel 4
Klassen van stortplaatsen
Elke stortplaats word in één van de volgende klassen ingedeeld:
— stortplaats voor gevaarlijke afvalstoffen;
— stortplaats voor ongevaarlijke afvalstoffen;
— stortplaats voor inerte afvalstoffen.
Artikel 5
Afvalstoffen en vormen van behandeling die niet op een stortplaats
mogen worden aanvaard
1. De lidstaten ontwikkelen uiterlijk twee jaar na de in artikel 18, lid
1, bedoelde datum een nationale strategie voor de vermindering van denaar stortplaatsen over te brengen biologisch afbreekbare afvalstoffenen stellen de Commissie van die strategie in kennis. De strategie dient
maatregelen te omvatten er verwezenlijking van de in lid 2 vermelde
doelstellingen door middel van met name hergebruik, compostering,productie van biogas of terugwinning van materialenenergie. DeCommissie legt de Raad en het Europees Parlement binnen 30maanden na de in artikel 18, lid 1, bedoelde datum een rapport voormet een overzicht van de nationale strategieën.
2. De strategie dient het volgende te garanderen:
a) uiterlijk vijf jaar na de in artikel 18, lid 1, bedoelde datum wordt het
naar stortplaatsen over te brengen biologisch afbreekbaar stedelijk
afval verminderd tot 75 gewichtsprocent van de totale hoeveelheid
biologisch afbreekbaar stedelijk afval, geproduceerd in 1995 of inhet laatste jaar voor 1995 waarvoor gestandaardiseerde Eurostat-gegevens beschikbaar zijn;
b) uiterlijk acht jaar na de in artikel 18, lid 1, bedoelde datum wordt
het naar stortplaatsen over te brengen biologisch afbreekbaar stede-lijk afval verminderd tot 50 gewichtsprocent van de totalehoeveelheid biologisch afbreekbaar stedelijk afval, geproduceerd in
1995 of in het laatste jaar voor 1995 waarvoor gestandaardiseerde
Eurostat-gegevens beschikbaar zijn;
c) uiterlijk 15 jaar na de in artikel 18, lid 1, bedoelde datum wordt het
naar stortplaatsen over te brengen biologisch afbreekbaar stedelijkafval verminderd tot 35 gewichtsprocent van de totale hoeveelheidbiologisch afbreekbaar stedelijk afval, geproduceerd in 1995 of inhet laatste jaar voor 1995 waarvoor gestandaardiseerde Eurostat-
gegevens beschikbaar zijn.
Twee jaar vóór de onder c) genoemde datum toetst de Raad de boven-
genoemde doelstelling, op basis van een verslag van de Commissieover de praktische ervaringen van de lidstaten betreffende de verwe-zenlijking van de onder a) en b) genoemde doelstellingen, dat zo
nodig vergezeld gaat van een voorstel om deze doelstelling te beves-
tigen dan wel te wijzigen teneinde een hoog niveau vanmilieubescherming te waarborgen.
De lidstaten die in 1995 of in het laatste jaar vóór 1995 waarvoor
gestandaardiseerde Eurostat-gegevens beschikbaar zijn meer dan 80 %
van hun ingezamelde stedelijk afval naar stortplaatsen brachten, mogenhet verwezenlijken van de in de punten a), b) of c) genoemde doelstel-lingen uitstellen met ten hoogste vier jaar. De lidstaten die voornemenszijn van deze bepaling gebruik te maken, stellen de Commissie tevorenin kennis van hun beslissing. De Commissie stelt de andere lidstaten en
het Europees Parlement van die beslissingen in kennis.
De uitvoering van de bovenstaande bepaling mag er in geen geval toe
leiden dat de onder c) genoemde doelstelling later wordt bereikt danvier jaar na de onder c) bedoelde datum.1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 8
▼B
3. De lidstaten treffen maatregelen om ervoor te zorgen dat de
volgende afvalstoffen niet op een stortplaats worden aanvaard:
a) vloeibare afvalstoffen;
b) afvalstoffen die onder de op de stortplaats heersende omstandig-
heden ontplofbaar, corrosief, oxiderend, licht ontvlambaar ofontvlambaar zijn, zoals omschreven in bijlage III bij Richtlijn 91/689/EEG;
c) ziekenhuisafval en andere klinische afvalstoffen, afkomstig van
medische of diergeneeskundige instellingen, die infectueus zijn
zoals omschreven in Richtlijn 91/689/EEG (eigenschap H9 vanbijlage III), en afvalstoffen behorende tot categorie 14 (bijlage I,deel A van die richtlijn;
d) hele gebruikte banden vanaf twee jaar na de in artikel 18, lid 1,
bedoelde datum, met uitzondering van voor technische doeleindengebruikte banden en versnipperde gebruikte banden vanaf vijf jaar
na deze datum (in beide gevallen met uitzondering van fietsbanden
en banden met een buitendiameter van meer dan 1 400 mm);
e) alle anderen soorten afvalstoffen die niet voldoen aan de overeen-
komstig bijlage II vastgestelde aanvaardingscriteria.
4. Het is verboden afvalstoffen te verdunnen of te vermengen
uitsluitend om aan de aanvaardingscriteria te voldoen.
Artikel 6
Avalstoffen die in de verschillende stortplaatsklassen moeten
worden aanvaard
De lidstaten treffen maatregelen om ervoor te zorgen dat:
a) alleen behandelde afvalstoffen worden gestort. Deze bepaling
behoeft niet van toepassing te zijn op inerte afvalstoffen waarvande behandeling technisch niet realiseerbaar is of op andere afval-
stoffen waarvoor een dergelijke behandeling niet tot de
verwezenlijking van de in artikel 1 vermelde doelstellingen van derichtlijn bijdraagt door vermindering van de hoeveelheid afval-stoffen of de gevaren voor de volksgezondheid dan wel het milieu;
b) alleen gevaarlijke afvalstoffen die aan de volgens bijlage II vastge-
stelde criteria voldoen, aan een stortplaats voor gevaarlijkeafvalstoffen worden toegewezen;
c) stortplaatsen voor ongevaarlijke afvalstoffen kunnen worden
gebruikt voor:
i) stedelijk afval,
ii) ongevaarlijke afvalstoffen van iedere andere oorsprong die
voldoen aan de volgens bijlage II vastgestelde criteria voor deaanvaarding van afvalstoffen op stortplaatsen voor ongevaarlijkafval,
iii) stabiele, niet-reactieve gevaarlijke afvalstoffen (bijv. verharde of
verglaasde afvalstoffen) met een uitlooggedrag dat gelijk-waardig is aan dat van de onder ii) genoemde ongevaarlijkeafvalstoffen, en die voldoen aan de volgens bijlage II vastge-stelde relevante aanvaardingscriteria. Deze gevaarlijke
afvalstoffen worden niet gestort in cellen die zijn bestemd voor
biologisch afbreekbare ongevaarlijke afvalstoffen;
d) stortplaatsen voor inerte afvalstoffen alleen voor inerte afvalstoffen
worden gebruikt.
Artikel 7
Aanvragen om vergunningen
De lidstaten treffen maatregelen om ervoor te zorgen dat een aanvraag
om een stortplaatsvergunning ten minste de volgende gegevens bevat:
a) de identiteit van de aanvrager en, indien de aanvrager niet de
exploitant is, van de exploitant;1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 9
▼B
b) de beschrijving van de soorten en de totale hoeveelheid te storten
afvalstoffen;
c) de beoogde capaciteit van de stortplaats;
d) de beschrijving van het terrein, met inbegrip van de hydrogeologi-
sche en geologische kenmerken;
e) de beoogde methode ter preventie en vermindering van verontreini-
ging;
f) het beoogde exploitatie-, toezicht- en controleplan;
g) het beoogde plan voor sluiting en nazorg;
h) indien er ingevolge Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni
1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare
en particuliere projecten (1) een milieueffectbeoordeling moet
worden verricht, de door de ontwikkelaar overeenkomstig artikel 5van die richtlijn verstrekte informatie;
i) de door de aanvrager gestelde financiële zekerheid dan wel andere
gelijkwaardige voorzieningen als voorgeschreven bij artikel 8, onder
a), iv).
Wanneer een vergunningsaanvraag in positieve zin wordt beantwoord,
wordt bovengenoemde informatie op verzoek voor statistische doel-einden ter beschikking gesteld van de bevoegde nationale encommunautaire organisaties voor statistiek.
Artikel 8
Vergunningsvoorwaarden
De lidstaten treffen maatregelen om ervoor te zorgen dat:
a) de bevoegde autoriteit geen stortplaatsvergunning verleent, tenzij te
haren genoege is aangetoondd at:
i) onverminderd artikel 3, leden 3 en 4, het stortplaatsproject
voldoet aan alle desbetreffende eisen van deze richtlijn, metinbegrip van de bijlagen,
ii) het beheer van de stortplaats in handen komt van een natuurlijke
persoon die technisch bekwaam is om de stortplaats te beheren
en de exploitanten van stortplaatsen en hun personeel een
beroeps- en technische opleiding krijgen,
iii) de stortplaats zodanig wordt beheerd dat de nodige maatregelen
worden getroffen om ongevallen te vermijden en de gevolgenervan te beperken,
iv) door de aanvrager, overeenkomstig de bepalingen die door de
lidstaten worden vastgesteld, toereikende voorzieningen in devorm van een financiële zekerheidof een equivalent d aarvanzijn of zullen worden getroffen alvorens met het storten wordt
begonnen om te waarborgen dat aan de verplichtingen die uit
de overeenkomstig deze richtlijn afgegeven vergunning voort-vloeien (met inbegrip van de nazorg) zal worden voldaan endat de sluitingsprocedures van artikel 13 worden gevolgd. Dezezekerheid of het equivalent daarvan blijft behouden zo lang alsnodig is voor het onderhoud en de nazorg van de stortplaats uit
hoofde van artikel 13, onder d). De lidstaten mogen desgewenst
verklaren dat dit punt niet van toepassing is op stortplaatsenvoor inerte afvalstoffen;
b) het stortplaatsproject verenigbaar is met het toepasselijke afvalbe-
heersplan of de toepasselijke afvalbeheersplannen, als bedoeld in
artikel 7 van Richtlijn 75/442/EEG;
c) de bevoegde autoriteit het terrein inspecteert alvorens met het
storten wordt begonnen, teneinde zich ervan te vergewissen dat het
voldoet aan de desbetreffende voorwaarden van de vergunning. Een
en ander doet op geen enkele wijze af aan de verantwoordelijkheidvan de exploitant uit hoofde van de vergunningsvoorwaarden.1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 10
(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40. Richtlijn gewijzigdbij Richtlijn 97/11/EG
(PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5).
▼B
Artikel 9
Inhoud van de vergunning
Ter precisering en aanvulling van artikel 9 van Richtlijn 75/442/EEG
en artikel 9 van Richtlijn 96/61/EG dient in de stortplaatsvergunning
ten minste het volgende te zijn opgenomen:
a) de stortplaatsklasse;
b) de lijst van de afvalsoorten en de totale hoeveelheid afvalstoffen die
op de stortplaats mogen worden gestort;
c) de voorschriften voor de stortvoorbereidingen, stortwerkzaamheden
en toezicht- en controleprocedures, met inbegrip van urgentie-plannen (bijlage III, punt 4, onder B), alsmede voorlopige
voorschriften voor de sluitings- en nazorgwerkzaamheden;
d) de bepaling dat de aanvrager ten minste eenmaal per jaar aan zijn
bevoegde autoriteit verslag moet uitbrengen over de soorten en
hoeveelheden gestorte afvalstoffen en over de resultaten van hettoezichtprogramma, bedoeld in de artikelen 12 en 13 en in bijlageIII.
Artikel 10
Kosten van het storten van afvalstoffen
De lidstaten treffen maatregelen om ervoor te zorgen dat alle kosten
voor de inrichting en exploitatie van een stortplaats, voorzover moge-lijk met inbegrip van de in artikel 8, onder a), iv), bedoelde kostenvoor het stellen van de financiële zekerheid of het equivalent daarvan,alsmede de geraamde kosten voor het sluiten en de nazorg van de stort-plaats voor een periode van ten minste 30 jaar worden gedekt door de
prijs die door de exploitant moet worden aangerekend voor het storten
van alle afvalsoorten op die stortplaats. Onverminderd de vereisten vanRichtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrijetoegang tot milieu-informatie (
1) dragen de lidstaten zorg voor transpa-
rantie bij het verzamelen en het gebruik van de nodige
kosteninformatie.
Artikel 11
Procedures voor de aanvaarding van afvalstoffen
1. De lidstaten treffen maatregelen om ervoor te zorgen dat vóór de
aanvaarding van de afvalstoffen op de stortplaats:
a) de houder of de exploitant vóór of op het tijdstip van aflevering, of
van de eerste van een reeks afleveringen als het soort afvalstoffenongewijzigd blijft, met de juiste documentatie kan aantonen dat debetrokken afvalstoffen op dat terrein kunnen worden aanvaard over-eenkomstig de in de vergunning vermelde voorwaarden en dat zij
voldoen aan de aanvaardbaarheidscriteria van bijlage II;
b) de exploitant bij ontvangst de volgende procedures in acht neemt:
— controle van de afvalstoffendocumentatie, met inbegrip van de
documenten die zijn voorgeschreven bij artikel 5, lid 3, van
Richtlijn 91/689/EEG en, indien van toepassing, bij Verordening(EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffendetoezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen,naar en uit de Europese Gemeenschap (
2),
— visuele inspectie van de afvalstoffen aan de ingang en op de
stortplek en, voorzover zulks dienstig is, verificatie van de over-eenstemming met de beschrijving in de door de houdervoorgelegde documentatie. Indien er representatieve monstersmoeten worden genomen ter uitvoering van bijlage II, punt 3,niveau 3, worden de analyseresultaten bewaard en moet de1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 11
(1) PB L 158 van 23.6.1990, blz. 56.
(2) PB L 30 van 6.2.1993, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG)
nr. 120/97 (PB L 22 van 24.1.1997, blz. 14).
▼B
monsterneming geschieden conform bijlage II, punt 5. Deze
monsters moeten ten minste één maand worden bewaard,
— registratie van de hoeveelheden en eigenschappen van de
gestorte afvalstoffen, met vermelding van oorsprong, datum van
aflevering, identiteit van de producent of inzamelaar in het gevalvan stedelijk afval en, in het geval van gevaarlijke afvalstoffen,de nauwkeurige ligging op de stortplaats. Deze informatie wordtop verzoek voor statistische doeleinden ter beschikking gesteld
van de bevoegde nationale en communautaire organisaties voor
statistiek;
c) de exploitant van de stortplaats elke op de stortplaats aanvaarde
aflevering schriftelijk bevestigt;
d) de exploitant, onverminderd het bepaalde in Verordening (EEG) nr.
259/93, de bevoegde autoriteit onverwijld in kennis stelt van een
weigering afvalstoffen op een stortplaats te aanvaarden.
2. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om er in verband met
stortplaatsen waarvoor overeenkomstig artikel 3, leden 4 en 5, een vrij-stelling van de bepalingen van deze richtlijn is toegestaan, voor te
zorgen dat:
— de afvalstoffen op de stortplek geregeld visueel worden geïnspec-
teerd, teneinde erop toe te zien dat uitsluitend ongevaarlijke
afvalstoffen van het eilandof het afgelegen woongebiedop d elocatie worden aanvaard; en
— registratie van de hoeveelheden op de stortplaats gedeponeerde
afvalstoffen plaatsvindt.
De lidstaten dragen er zorg voor dat de geregelde rapporten aan de
Commissie over de uitvoering van deze richtlijn gegevens bevattenover de hoeveelheden en zo mogelijk soorten afvalstoffen die naarzulke vrijgestelde locaties gaan.
Artikel 12
Controle- en toezichtprocedures in de exploitatiefase
De lidstaten treffen maatregelen om ervoor te zorgen dat de controle-
en toezichtprocedures in de exploitatiefase ten minste aan de volgendevoorschriften voldoen:
a) De exploitant van een stortplaats voert in de exploitatiefase een
controle- en toezichtprogramma uit, als omschreven in bijlage III;
b) de exploitant stelt de bevoegde autoriteit in kennis van alle signifi-
cante nadelige milieueffecten die bij de controle- entoezichtprocedures aan het licht zijn gekomen en geeft gevolg aanhet besluit van de bevoegde autoriteit over de aard en het tijdstipvan de uit te voeren corrigerende maatregelen. Deze maatregelen
worden op kosten van de exploitant genomen.
Op basis van de samengevoegde gegevens deelt de exploitant,
volgens een door de bevoegde autoriteit vastgestelde frequentie,
doch in ieder geval ten minste eenmaal per jaar, alle controleresul-
taten mee aan de bevoegde autoriteiten teneinde aan te tonen dataan de vergunningsvoorwaarden is voldaan en de kennis over hetgedrag van afvalstoffen op stortplaatsen te vergroten;
c) de kwaliteitscontrole van de in het kader van de controle- en
toezichtprocedures uitgevoerde analyses en/of van de in artikel 11,lid 1, onder b), bedoelde analyses wordt verricht door bevoegdelaboratoria.1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 12
▼B
Artikel 13
Sluitings- en nazorgprocedure
De lidstaten treffen maatregelen om ervoor te zorgen dat, waar zulks
dienstig is, overeenkomstig de vergunning:
a) voor een stortplaats of voor een gedeelte daarvan met de sluitings-
procedure wordt begonnen wanneer:
i) voldaan is aan de toepasselijke voorwaarden in de vergunning,
of
ii) de bevoegde autoriteit op verzoek van de exploitant toestem-
ming verleent, of
iii) de bevoegde autoriteit daartoe een met redenen omkleed besluit
neemt;
b) een stortplaats of een gedeelte daarvan pas als definitief gesloten
wordt beschouwd, wanneer de bevoegde autoriteit ter plaatse een
eindinspectie heeft uitgevoerd, alle verslagen van de exploitant heeftbeoordeeld en aan de exploitant heeft meegedeeld dat zij de sluitinggoedkeurt. Een en ander doet in geen geval af aan de verantwoorde-lijkheid van de exploitant uit hoofde van de
vergunningsvoorwaarden;
c) de exploitant, nadat de stortplaats definitief is gesloten, verantwoor-
delijk blijft voor onderhoud, toezicht en controle in de nazorgfase
zolang de bevoegde autoriteit zulks nodig acht, rekening houdendmet de tijd gedurende welke de stortplaats gevaar kan opleveren.
De exploitant stelt de bevoegde autoriteit in kennis van alle signifi-
cante nadelige milieueffecten die bij de controleprocedures aan hetlicht zijn gekomen en geeft gevolg aan het besluit van de bevoegde
autoriteit omtrent de aard en het tijdstip van de uit te voeren corri-
gerende maatregelen;
d) de exploitant van de stortplaats verantwoordelijk is voor toezicht op
en analyse van het stortplaatsgas, het stortplaatspercolaat en hetgrondwater in de omgeving van de stortplaats overeenkomstigbijlage III, zolang de bevoegde autoriteit van oordeel is dat eenstortplaats gevaar voor het milieu kan opleveren en onverminderd
eventuele communautaire of nationale wetgeving met betrekking
tot de aansprakelijkheid van de houder van het afval.
Artikel 14
Bestaande stortplaatsen
De lidstaten treffen maatregelen om ervoor te zorgen dat de exploitatie
van stortplaatsen waarvoor een vergunning is verleendof d ie op het
tijdstip van de omzetting van deze richtlijn in nationaal recht reeds ingebruik zijn, niet wordt voortgezet tenzij zo spoedig mogelijk, doch tenlaatste binnen acht jaar na de in artikel 18, lid 1, bedoelde datum, deonderstaande maatregelen zijn getroffen:
a) binnen één jaar na de in artikel 18, lid 1, bedoelde datum legt de
exploitant van een stortplaats de bevoegde autoriteit ter goedkeuringeen door hem opgesteld aanpassingsplan voor met de in artikel 8bedoelde gegevens alsmede de corrigerende maatregelen die hij
nodig acht om te voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn,
met uitzondering van de voorschriften van bijlage I, punt 1;
b) na de presentatie van het aanpassingsplan beslissen de bevoegde
autoriteiten op basis van dat aanpassingsplan en deze richtlijn defi-nitief of de exploitatie al dan niet mag worden voortgezet. Delidstaten treffen de nodige maatregelen om stortplaatsen waarvoorniet overeenkomstig artikel 8 een vergunning tot voortzetting van
de exploitatie is verleend zo spoedig mogelijk te sluiten overeen-
komstig artikel 7, onder g), en artikel 13;
c) op basis van het goedgekeurde aanpassingsplan voor de stortplaats
geeft de bevoegde autoriteit toestemming voor de noodzakelijkewerkzaamheden en bepaalt zij een overgangsperiode voor de uitvoe-ring van het plan. Elke bestaande stortplaats moeten binnen achtjaar na de in artikel 18, lid 1, bedoelde datum voldoen aan de voor-1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 13
▼B
schriften van deze richtlijn, met uitzondering van de voorschriften
van bijlage I, punt 1;
d) i) binnen een jaar na de in artikel 18, lid 1, bedoelde datum, zijn de
artikelen 4, 5, 11 en bijlage II van toepassing op stortplaatsen
voor gevaarlijke afvalstoffen,
ii) binnen drie jaar na de in artikel 18, lid 1, bedoelde datum is
artikel 6 van toepassing op stortplaatsen voor gevaarlijke afval-
stoffen.
Artikel 15
Rapportageplicht
Om de drie jaar zenden de lidstaten de Commissie een verslag over de
uitvoering van deze richtlijn waarin speciaal aandacht wordt
geschonken aan de nationale strategieën die krachtens artikel 5 moetenworden ontwikkeld. Het verslag wordt opgesteld aan de hand van eenvragenlijst of schema, opgesteld door de Commissie volgens de proce-dure van artikel 6 van Richtlijn 91/692/EEG (
1). De vragenlijst of het
schema wordt zes maanden voor de aanvang van de verslagperiode
aan de lidstaten toegezonden. Het verslag wordt binnen negen maanden
na afloop van de periode van drie jaar waarop het betrekking heeft aande Commissie toegezonden.
De Commissie publiceert binnen negen maanden na ontvangst van de
verslagen van de lidstaten een verslag over de uitvoering van dezerichtlijn.
Artikel 16
Comité
Alle wijzigingen die nodig zijn voor de aanpassing van de bijlagen bij
deze richtlijn aan de vooruitgang van wetenschap en techniek en allevoorstellen voor de standaardisering van controle-, bemonsterings- enanalysemethoden in verband met het storten van afvalstoffen worden
door de Commissie, bijgestaan door het bij artikel 18 van Richtlijn
75/442/EG ingestelde comité, vastgesteld volgens de procedure vanartikel 17. Alle wijzigingen in de bijlagen worden aangebracht overeen-komstig de beginselen die zijn genoemd in de bijlagen bij dezerichtlijn. Te dien einde dient het comité, wat bijlage II betreft, hetvolgende in acht te nemen: rekening houdend met de algemene begin-
selen en procedures voor het testen en de aanvaardingscriteria van
bijlage II, dienen specifieke criteria en/of testmethoden en bijbehorendegrenswaarden te worden vastgesteld voor elke stortplaatsklasse, en zonodig ook voor specifieke typen stortplaats binnen elke klasse, metinbegrip van ondergrondse opslag. Voorstellen voor de standaardiseringvan controle-, bemonsterings- en analysemethoden in verband met de
bijlagen bij deze richtlijn worden door de Commissie, bijgestaan door
het comité, binnen twee jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijnaangenomen.
De Commissie stelt, bijgestaan door het comité, binnen twee jaar na de
inwerkingtreding van deze richtlijn bepalingen vast voor de harmoni-satie en de geregelde toezending van de in de artikelen 5, 7 en 11bedoelde statistische gegevens en, zo nodig, voor de wijzigingen vandie bepalingen.1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 14
(1) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 48.
▼M1
Artikel 17
1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité.2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG (
1) van toepassing, met inachtneming van het
bepaalde in artikel 8 van dat besluit.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit nr. 1999/468/EG bedoelde termijn
wordt vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 18
Implementatie
1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om aan deze richtlijn uiterlijk twee jaarna de inwerkingtreding ervan te voldoen. Zij stellen de Commissiedaarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar
verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van
intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebiedvaststellen.
Artikel 19
Inwerkingtreding
Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in
hetPublicatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Artikel 20
Adressaten
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 15
(1) Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de
voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende
uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23).▼B
▼B
BIJLAGE I
ALGEMENE VOORSCHRIFTEN VOOR ALLE STORTPLAATS-
KLASSEN
1.Plaats
1.1. Bij de inrichting van een stortplaats moet rekening worden gehouden met
voorschriften betreffende:
a) de afstand tussen de grens van het terrein enerzijds en woon- en recrea-
tiegebieden, waterwegen, watermassa's en andere landbouw- en
stadsgebieden anderzijds;
b) de aanwezigheid van grondwater, kustwater of natuurbeschermingsge-
bieden in de omgeving;
c) de geologische en hydrogeologische gesteldheid van het gebied;
d) het gevaar van overstromingen, verzakkingen, aardverschuivingen of
lawines op het terrein;
e) de bescherming van het natuurlijke of culturele erfgoed in de omgeving.
1.2. Er kan alleen toestemming voor een stortsplaats worden verleend als blijkt
dat de eigenschappen van de stortplaats met betrekking tot bovengenoemde
voorschriften, of de te treffen corrigerende maatregelen, geen ernstig
gevaar voor het milieu opleveren.
2.Water- en percolaatbeheer
Gelet op de eigenschappen van de stortplaats en de meteorologische
omstandigheden, moeten er passende maatregelen worden genomen om:
— het doordringen van neerslag in het gestorte afval te beheersen;
— te voorkomen dat oppervlaktewater en/of grondwater in de gestorte
afvalstoffen doordringen;
— vervuildwater en percolaat op te vangen. Ind ien een evaluatie,
uitgaande van de locatie van de stortplaats en op de afvalstoffen, waar-
voor het terrein bestemd is, aantoont dat de stortplaats geen potentieel
gevaar voor het milieu inhoudt, kan de bevoegde autoriteit beslissen dat
deze bepaling niet van toepassing is;
— vervuild water en percolaat dat uit de stortplaats wordt opgevangen te
behandelen zodat het voldoet aan de geldende normen voor lozing.
Bovenstaande bepalingen zijn niet noodzakelijkerwijs van toepassing op
stortplaatsen voor inerte afvalstoffen.
3.Bodem- en waterbescherming
3.1. Een stortplaats moet qua ligging en ontwerp voldoen aan de noodzakelijke
voorwaarden ter voorkoming van verontreiniging van bodem, grondwater
of oppervlaktewater, alsmede aan de voorwaarden waarmee een doeltref-
fende opvang van percolaat wordt gewaarborgd in de gevallen en volgens
de voorschriften waarin punt 2 voorziet. De bescherming van bodem,
grondwater en oppervlaktewater moet gedurende de operationele/actieve
fase worden gewaarborgd door de combinatie van een geologische barrière
en een bodemafdichting en gedurende de passieve fase of na de sluiting
door een combinatie van een geologische barrière en een isolerende
deklaag.
3.2. De geologische barrière wordt bepaald door de geologische en hydrogeolo-
gische gesteldheid onder en in de nabijheid van een stortplaats, die een
dusdanige verdunningscapaciteit moet hebben dat potentieel gevaar voor
bodem en grondwater wordt voorkomen.
De bodem en zijkanten van de stortplaats moeten bestaan uit een minerale
laag die voldoet aan voorschriften inzake doorlatendheid en dikte, die te
zamen een niveau van bescherming (K) van bodem, grondwater en opper-
vlaktewater moeten garanderen dat tenminste gelijkwaardig is aan het
niveau dat bereikt wordt met de volgende voorschriften:
— stortplaats voor gevaarlijke afvalstoffen: K ≤1,0 × 10−9m/s; dikte
≥5m
— stortplaats voor ongevaarlijke afvalstoffen: K ≤1,0 × 10−9m/s; dikte
≥1m
— stortplaats voor inerte afvalstoffen: K ≤1,0 × 10−7m/s; dikte ≥1m
m/s: meter/seconde.1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 16
▼B
Indien de geologische barrière niet op natuurlijke wijze aan bovenge-
noemde voorwaarden voldoet, kan zij kunstmatig worden aangevuld en
versterkt met andere middelen die een gelijkwaardig beschermingsniveau
garanderen. Een kunstmatige geologische barrière mag niet dunner zijn
dan 0,5 meter.
3.3. In aanvulling op de hierboven beschreven geologische barrière moet er een
percolaatopvang- en afdichtingssysteem worden toegevoegd met inachtne-
ming van de volgende beginselen, zodat de ophoping van percolaat
onderaan de stortplaats zoveel mogelijk wordt beperkt:
Percolaatopvang en bodemafdichting
Stortplaatsklasse Ongevaarlijk Gevaarlijk
Kunstmatige afdichting vereist vereist
Drainagelaag ≥0,5 m vereist vereist
De lidstaten kunnen algemene of specifieke voorschriften vaststellen voor
stortplaatsen voor inerte afvalstoffen en voor de kenmerken van de boven-
genoemde technische middelen.
Indien de bevoegde autoriteit na beoordeling van de potentiële milieuge-
varen van oordeel is dat percolaatvorming moet worden voorkomen, kan
een oppervlakteafdichting worden voorgeschreven. Voor de oppervlakteaf-
dichting gelden de volgende aanbevelingen:
Stortplaatsklasse Ongevaarlijk Gevaarlijk
Gasdrainagelaag vereist niet vereist
Kunstmatige afdichting niet vereist vereist
Ondoordringbare minerale laag vereist vereist
Drainagelaag > 0,5 m vereist vereistOndergrondbedekking > 1 m vereist vereist
3.4. Indien de bevoegde autoriteit op basis van een evaluatie van de milieuri-
sico's, met name aan de hand van Richtlijn 80/68/EEG (
1), overeenkomstig
punt 2 „water- en percolaatbeheer”) heeft besloten dat percolaatopvang en -
behandeling niet nodig zijn, of indien is vastgesteld dat de stortplaats geen
potentieel gevaar oplevert voor bodem, grondwater of oppervlaktewater,
mogen de hierboven onder punt 3.2 en punt 3.3 genoemde eisen dienover-
eenkomstig worden verzacht. In het geval van stortplaatsen voor inerte
afvalstoffen mogen deze eisen bij nationale wet worden aangepast.
3.5. De te hanteren methode ter vaststelling van de doorlatendheidscoëfficiënt
op stortplaatsen, in het velden voor het gehele terrein, moet word en uitge-
werkt en goedgekeurd door het comité van artikel 17 van deze richtlijn.
4.Gasbeheersing
4.1. Er dienen passende maatregelen te worden getroffen om de ophoping en de
verplaatsing van stortplaatsgas te beheersen (zie bijlage III).
4.2. Op alle stortplaatsen waar biologisch afbreekbaar afval wordt gestort, moet
het stortplaatsgas worden opgevangen, behandeld en gebruikt. Als het
opgevangen gas niet voor energieproductie kan worden gebruikt, moet het
worden verbrand.
4.3. De opvang, de behandeling en het gebruik van stortplaatsgas in de zin van
punt 4.2 gebeurt op dusdanige wijze dat schade aan of verslechtering van
het milieu, alsmede het risico voor de gezondheid van de mens zoveel
mogelijk worden beperkt.1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 17
(1) PB L 20 van 26.1.1980, blz. 43. Richtlijn laatstelijk gewijzigdbij Richtlijn 91/692/EEG
(PB L 377 van 31.12.1991, blz. 48).
▼B
5.Overlast en gevaar
Er dienen maatregelen te worden genomen om de volgende, door een stort-
plaats veroorzaakte overlast en risico's tot en minimum te beperken:
— stank en stof;
— zwerfvuil;— lawaai en verkeer;— vogels, ongedierte en insekten;— aërosolen;— brand.
De stortplaats moet zo worden ingericht dat geen van de locatie afkomstig
vuil op de openbare weg en in de omgeving terecht kan komen.
6.Stabiliteit
De afvalstoffen worden zodanig op het terrein gestort dat de stabiliteit van
de afvalstofmassa en de bijbehorende constructies gewaarborgd blijft en dat
met name verschuivingen worden voorkomen. Indien een kunstmatige
barrière wordt aangelegd, moet men er zich van vergewissen dat het geolo-
gisch substraat - gelet op de morfologie van de stortplaats - voldoende
stabiel is om inklinkingen die de barrière kunnen beschadigen te voor-
komen.
7.Omheining
De stortplaats moet zodanig worden omheind dar vrije toegang tot de
locatie niet mogelijk is. Buiten de bedrijfstijden moeten de hekken gesloten
zijn. Het controle- en toegangssysteem voor iedere stortplaats moet een
programma van maatregelen omvatten om illegaal storten van afval op de
locatie op te sporen en tegen te gaan.1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 18
▼B
BIJLAGE II
CRITERIA EN PROCEDURES VOOR DE AANVAARDING VAN
AFVALSTOFFEN
1.Inleiding
In deze bijlage worden beschreven:
— de algemene beginselen voor het aanvaarden van afvalstoffen in de
diverse stortplaatsklassen. De toekomstige procedure voor de indeling
van afvalstoffen moet op deze beginselen worden gebaseerd;
— richtsnoeren voor voorlopige procedures die voor het aanvaarden van
afvalstoffen moeten worden gevolgd totdat een uniforme procedure voor
de indeling en aanvaarding van afvalstoffen is uitgewerkt. Samen met de
toepasselijke bemonsteringsprocedures moet die procedure worden uitge-
werkt door het technisch comité, bedoeld in artikel 16. Het technisch
comité stelt criteria op waaraan moet worden voldaan voor de aanvaar-
ding van bepaalde gevaarlijke afvalstoffen op stortplaatsen voor
ongevaarlijke afvalstoffen. Bij die criteria dient met name rekening te
worden gehouden met het uitlooggedrag van die afvalstoffen op korte,
middellange en lange termijn. De criteria worden opgesteld binnen twee
jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn. Het technisch comité stelt
tevens criteria op waaraan moeten worden voldaan voor de aanvaarding
van afvalstoffen in ondergrondse opslag. Deze criteria dienen met name
in aanmerking te nemen dat de afvalstoffen naar verwachting noch met
elkaar, noch met het gesteente reageren.
Deze werkzaamheden van het technisch comité, met uitzondering van voor-
stellen voor de standaardisering van controle-, bemonsterings- en
analysemethoden in verband met de bijlagen bij deze richtlijn, die binnen
twee jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn worden aangenomen,
moeten binnen drie jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn voltooid
zijn, waarbij rekening moet worden gehouden met de in artikel 1 aangegeven
doelstellingen.
2.Algemene beginselen
De samenstelling, de uitloogbaarheid, het gedrag op lange termijn en de alge-
mene eigenschappen van de te storten afvalstoffen moeten zo nauwkeurig
mogelijk bekendzijn. De aanvaard ing van afvalstoffen op een stortplaats
kan worden gebaseerd op lijsten van aanvaarde of afgewezen afvalstoffen,
naar gelang van aarden herkomst, en op afvalanalysemethod en en grens-
waarden voor de eigenschappen van de te aanvaarden afvalstoffen. De in
deze richtlijn beschreven toekomstige procedures voor afvalaanvaarding
dienen zoveel mogelijk te worden gebaseerd op gestandaardiseerde analyse-
methoden en grenswaarden voor de eigenschappen van de te aanvaarden
afvalstoffen.
Voordat dergelijke analysemethoden en grenswaarden worden vastgesteld,
moeten de lidstaten ten minste nationale lijsten opstellen van afvalstoffen
die voor de verschillende stortplaatsklassen worden aanvaard of afgewezen,
of de voor plaatsing op dergelijke lijsten geldende criteria vastleggen. Om
in een bepaalde stortplaatsklasse te worden aanvaard, moet een bepaalde
afvalstoffensoort voorkomen op de desbetreffende nationale lijst, dan wel
voldoen aan soortgelijke criteria als die welke gelden voor plaatsing op de
lijst. Deze lijsten, of de gelijkwaardige criteria, en de analysemethoden en
grenswaarden moeten aan de Commissie worden toegezonden binnen zes
maanden na de omzetting van de richtlijn in nationaal recht of zodra zij op
nationaal niveau zijn aangenomen.
De lijsten of aanvaardingscriteria moeten worden gebruikt voor de vaststel-
ling van de specifieke afvallijst van iedere stortplaats, d.w.z. in artikel 9 van
de richtlijn bedoelde lijst van aanvaarde afvalstoffen die in de vergunning
wordt vermeld.
De criteria voor de aanvaarding van afvalstoffen op de referentielijsten of in
een stortplaatsklasse mogen gebaseerd worden op andere wetgevingen en/of
op eigenschappen van afvalstoffen.
De criteria voor de aanvaarding in een specifieke stortplaatsklasse moeten
zijn gebaseerdop overwegingen van:
— bescherming van het omringende milieu (in het bijzonder grondwater en
oppervlaktewater);
— bescherming van systemen voor milieubescherming (bijvoorbeeldwater-
afdichtingen en systemen voor de behandeling van percolaat);1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 19
▼B
— bescherming van de beoogde processen voor de stabilisering van het afval
binnen de stortplaats;
— bescherming tegen gevaren voor de volksgezondheid.
Voorbeelden van op de eigenschappen van de afvalstoffen gebaseerde criteria
zijn:
— voorschriften aangaande de kennis van de totale samenstelling;
— beperkingen betreffende de hoeveelheid organisch materiaal in de afval-
stoffen;
— voorschriften op beperkingen betreffende de biologische afbreekbaarheid
van de organische afvalbestanddelen;
— beperkingen inzake de hoeveelheid gespecificeerde, potentieel schadelijke
of gevaarlijke bestanddelen (in samenhang met bovengenoemde bescher-
mingscriteria);
— beperkingen inzake de mogelijke en verwachte uitloogbaarheid van
gespecificeerde, potentieel schadelijke/gevaarlijke bestanddelen (in
samenhang met bovengenoemde beschermingscriteria);
— ecotoxicologische eigenschappen van de afvalstoffen en het resulterende
percolaat.
De op eigenschappen gebaseerde criteria voor de aanvaarding van afval-
stoffen moeten over het algemeen het ruimst zijn voor stortplaatsen voor
inerte afvalstoffen en kunnen voor stortplaatsen voor ongevaarlijke afval-
stoffen strenger en voor stortplaatsen voor gevaarlijke afvalstoffen het
strengst zijn in verbandmet het hogere niveau van milieubescherming d at
voor de twee laatstgenoemde klassen geldt.
3.Algemene procedures voor het testen en aanvaarden van afvalstoffen
De algemene karakterisering en het testen van afvalstoffen vinden plaats op
drie niveaus:
Niveau 1: Basiskarakterisering. Op dit niveau worden nauwkeurig het
uitlooggedrag op korte en lange termijn en/of de karakteris-
tieke eigenschappen van de afvalstoffen bepaald aan de hand
van genormaliseerde analyse- en gedragstestmethoden.
Niveau 2: Controletest. Op dit niveau wordt via eenvoudiger gestandaar-
diseerde analyse- en gedragstestmethoden periodiek getest of
een afvalstof voldoet aan de vergunningsvoorwaarden en/of
specifieke referentiecriteria. De tests zijn gericht op de belang-
rijkste variabelen en het gedrag die bij de basiskarakterisering
zijn vastgesteld.
Niveau 3: Verificatie ter plaatse. Op dit niveau wordt gebruik gemaakt
van snelle controlemethoden om na te gaan of een afvalstof
dezelfde is als de stof waarop de controletest is uitgevoerd en
die in de begeleidende documenten is beschreven. Deze verifi-
catie kan bestaan in een louter visuele inspectie van een lading
afvalstoffen voor of na het lossen op de stortplaats.
Een bepaaldsoort afvalstof moet normaal gesproken op niveau 1 gekarakteri-
seerd worden en voldoen aan de passende criteria alvorens zij op een
referentielijst wordt geplaatst. Om op de specifieke lijst van een stortplaats
te blijven moet een bepaaldsoort afvalstof geregeld(bijvoorbeeldjaarlijks)
worden getest op niveau 2 en daarbij voldoen aan de passende criteria. Elke
lading afval die aan de ingang van een stortplaats aankomt, moet worden
onderworpen aan een verificatie van niveau 3.
Bepaalde soorten afvalstoffen mogen permanent of tijdelijk worden vrijge-
steld van tests van niveau 1. Zo'n vrijstelling mag worden verleend omdat
het testen niet uitvoerbaar is, omdat passende testprocedures en aanvaard-
baarheidscriteria ontbreken of op grond van andere wetgeving.
4.Richtsnoeren voor voorlopige procedures voor afvalstoffenaanvaarding
Totdat deze bijlage volledig is voltooid, zijn alleen tests van niveau 3
verplicht en worden tests van niveau 1 en niveau 2 zoveel mogelijk toege-
past. In dit eerste stadium moeten afvalstoffen die in een bepaalde
stortplaatsklasse worden aanvaard, ofwel voorkomen op een restrictieve
nationale of specifieke lijst voor die stortplaatsklasse, ofwel voldoen aan
soortgelijke criteria als die welke vereist zijn voor plaatsing op die lijst.
De volgende algemene richtsnoeren kunnen worden gehanteerd om voorlo-
pige criteria vast te stellen voor de aanvaarding van afvalstoffen in de drie
belangrijkste stortplaatsklassen of op de daarmee corresponderende lijsten:
Stortplaatsen voor inerte afvalstoffen: alleen inerte afvalstoffen als gedefini-
eerd in artikel 2, onder e), kunnen op de lijst worden geplaatst.1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 20
▼B
Stortplaatsen voor ongevaarlijke afvalstoffen: om op de lijst te worden
geplaatst mag een afvalsoort niet onder Richtlijn 91/689/EEG vallen.
Stortplaatsen voor gevaarlijke afvalstoffen: een voorlopige lijst voor stort-
plaatsen voor gevaarlijke afvalstoffen kan bestaan uit de onder Richtlijn 91/
689/EEG vallende soorten afvalstoffen. Dergelijke afvalstoffen zouden echter
niet zonder voorafgaande behandeling op de lijst mogen komen indien de
totale gehalten of de uitloogbaarheid van potentieel gevaarlijke bestanddelen
zo hoog zijn dat zij op korte termijn een beroeps- of milieurisico vormen of
ertoe leiden dat de afvalstoffen zich binnen de geplande exploitatieduur van
de stortplaats niet voldoende kunnen stabiliseren.
5.Bemonstering van afvalstoffen
Als gevolg van de heterogene samenstelling van veel afvalstoffen kan het
bemonsteren van afvalstoffen wat representativiteit en technieken betreft
ernstige problemen opleveren. Er zal een Europese norm voor de bemonste-
ring van afvalstoffen worden ontwikkeld. Totdat deze norm overeenkomstig
artikel 17 door de lidstaten is goedgekeurd, mogen de lidstaten nationale
normen en procedures toepassen.1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 21
▼B
BIJLAGE III
CONTROLE- EN TOEZICHTPROCEDURES IN DE EXPLOITATIE- EN
NAZORGFASE
1.Inleiding
Deze bijlage beschrijft de controleprocedures die minimaal moeten worden
uitgevoerdom na te gaan:
— of de afvalstoffen in overeenstemming met de criteria voor de betrokken
stortplaatsklasse voor verwijdering zijn aanvaard;
— of de processen op de stortplaats naar wens verlopen;
— of de werking van de milieubeschermingssystemen volledig aan de
verwachting beantwoordt;
— of aan de vergunningsvoorwaarden voor de stortplaats voldaan is.
2.Meteorologische gegevens
Uit hoofde van hun rapportageplicht (artikel 15) verstrekken de lidstaten voor
elke stortplaats gegevens over de wijze waarop meteorologische gegevens
worden verzameld. De lidstaten mogen zelf besluiten hoe de gegevens
worden verzameld (in situ, nationaal meteorologisch net enz.).
Indien de lidstaten besluiten dat waterbalansen een doelmatig instrument zijn
om na te gaan of zich in de bodem van de stortplaats een percolaat opbouwt
en of de stortplaats lekt, wordt aanbevolen om, zolang de bevoegde autoriteit
zulks vereist overeenkomstig artikel 13, onder c), door meting op de stort-
plaats of via het dichtstbijzijnde meteorologische station de volgende
gegevens te verzamelen:
Exploitatiefase Nazorgfase
1.1. NeerslaghoeveelheidDagelijks Dagelijkse waard en,
opgeteldtot maand -
waarden
1.2. Temperatuur (min., max., 14.00 h MET) Dagelijks Maandgemiddelde
1.3. Heersende windrichting en -kracht Dagelijks Niet vereist
1.4. Verdamping (lysimeter) (1) Dagelijks Dagelijkse waarden,
opgeteldtot maand -
waarden
1.5. Luchtvochtigheid (14.00 h MET) Dagelijks Maandgemiddelde
(1) Of met een andere geschikte methode.
3.Emissiegegevens: water-, percolaat- en gascontrole
Monsters van percolaat en eventueel aanwezig oppervlaktewater worden op
representatieve plaatsen vergaard. Het bemonsteren en meten (volume en
samenstelling) van het percolaat gebeurt afzonderlijk op elk punt waar perco-
laat uit de stortplaats vrijkomt. Referentie: General Guidelines on Sampling
Technology, ISO-document 5667-2 (1991). De controle van het eventueel
aanwezige oppervlaktewater wordt uitgevoerd op ten minste twee punten,
één stroomopwaarts en één stroomafwaarts van de stortsplaats.
De gascontrole moet representatief zijn voor elk gedeelte van de stortplaats.De frequentie van bemonstering en analyse staat in de volgende tabel.Voor percolaat en water wordt voor controle een monster genomen dat repre-
sentatief is voor de gemiddelde samenstelling.
Exploitatiefase Nazorgfase (3)
2.1. Hoeveelheidpercolaat maand elijks (1)(3) halfjaarlijks
2.2. Samenstelling van het percolaat (2) driemaandelijks (3) halfjaarlijks
2.3. Hoeveelheiden samenstelling van het opper-
vlaktewater (7)driemaandelijks (3) halfjaarlijks1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 22
▼B
Exploitatiefase Nazorgfase (3)
2.4. Potentiële gasuitstoot en atmosferische
druk (4)(CH4,C O2,O2,H2S, H2enz..)maandelijks (3)(5) halfjaarlijks (6)
(1) De frequentie kan worden aangepast aan de hand van de morfologie van het gestorte afval (in tumulusvorm, bedolven
enz.). Dit moet in de vergunning worden vermeld.
(2) De te meten parameters en te analyseren stoffen variëren naar gelang van de samenstelling van het gestorte afval. Ze
worden vermeld in de vergunning en weerspiegelen de uitloogkenmerken van de afvalstoffen.
(3) Als de evaluatie van de gegevens aangeeft dat langere tussenpozen even effectief zijn, kunnen deze tussenpozen
worden aangepast. Voor percolaten wordt de geleidbaarheid minstens eenmaal per jaar bepaald.
(4) Deze metingen hebben hoofdzakelijk betrekking op het gehalte organisch materiaal in de afvalstoffen.
(5)C H4,C O2,O2regelmatig, andere gassen naar behoefte, afhankelijk van de samenstelling van de gestorte afvalstoffen,
waarbij ernaar gestreefd wordt de uitloogeigenschappen te weerspiegelen.
(6) De doelmatigheid van het gasopvangsysteem wordt regelmatig gecontroleerd.
(7) Op grond van de kenmerken van het stortterrein mag de bevoegde instantie bepalen dat deze metingen niet vereist
zijn; zij brengt dienovereenkomstig verslag uit volgens de procedure van artikel 15 van de richtlijn.2.1 en 2.2 zijn
alleen van toepassing wanneer percolaat wordt opgevangen (zie bijlage I, punt 2).
4.Bescherming van het grondwater
A.Bemonstering
De metingen worden zodanig uitgevoerd dat zij informatie verschaffen
over het grondwater dat vermoedelijk zal worden beïnvloed door het
storten van afvalstoffen. Minstens één meetpunt bevindt zich in het
gebiedwaar het grond water binnenstroomt en twee in het gebiedwaar
het grondwater uitstroomt. Dit aantal kan verhoogd worden op grond
van een specifiek hydrogeologisch onderzoek en de noodzaak van een
vroegtijdige vaststelling van accidenteel percolaatverlies in het grond-
water.
Om referentiewaarden voor latere bemonstering vast te stellen, moeten op
tenminste drie plaatsen monsters worden genomen alvorens met het
storten wordt gestart. Referentie: Sampling Groundwaters, ISO 5667,
deel 11, 1993.
B.Controle
De paramaters die in de genomen monsters moeten worden bepaald,
worden afgeleid uit de verwachte samenstelling van het percolaat en de
grondwaterkwaliteit in het gebied. Bij de keuze van de analyseparameters
moet rekening worden gehouden met de mobiliteit in de grondwaterzone.
De parameters kunnen eventueel indicatorparameters omvatten, zodat een
verandering in de waterkwaliteit in een vroeg stadium worden onder-
kend(1).
Exploitatiefase Nazorgfase
Niveau van het grondwater Halfjaarlijks (1) Halfjaarlijks (1)
Samenstelling van het grondwater Stortplaatsspecifieke
frequentie (2)(3)Stortplaatsspecifieke
frequentie (2)(3)
(1) In geval van veranderende grondwaterniveaus wordt de frequentie verhoogd.
(2) De frequentie is gebaseerd op de mogelijkheid van corrigerende ingrepen tussen twee bemonsteringen indien een
interventiepunt bereikt wordt. Met andere woorden de frequentie wordt bepaald op basis van de kennis en debeoordeling van de snelheid van de grondwaterstroming.
(
3) Indien een interventiepunt bereikt wordt (zie onder C), is verificatie noodzakelijk door herhaling van dezelfde
monsterneming. Wanneer het interventiepunt bevestigd wordt, treedt een urgentieplan (dat in de vergunning is
beschreven) in werking.
C.Interventiepunt
Er wordt vanuit gegaan dat er zich voor het grondwater significante nade-
lige milieueffecten, als bedoeld in de artikelen 12 en 13 van de richtlijn,
hebben voorgedaan wanneer uit een analyse van een grondwatermonster
een significante verandering in de waterkwaliteit blijkt. Een interventie-
punt moet worden bepaald met inachtneming van de specifieke
hydrogeologische formaties op de locatie van de stortplaats en de grond-1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 23
(1) Aanbevolen parameters: pH, TOC, fenolen, zware metalen, fluoride, AS, olie/koolwa-
terstoffen.
▼B
waterkwaliteit. Het interventiepunt wordt waar mogelijk in de vergunning
vermeld.
De waarnemingen worden beoordeeld door middel van controlekaarten
met vastgestelde controleregels en -niveaus voor elke lager gelegen
bron. De controleniveaus worden bepaald op grond van plaatselijke
veranderingen in de grondwaterkwaliteit.
5.Topografie van de stortplaats: gegevens over de gestorte massa
Exploitatiefase Nazorgfase
5.1. Structuur en samenstelling van de gestorte
massa (1)jaarlijks
5.2. Inklinkingsgedrag van de gestorte massa jaarlijks jaarlijkse aflezing
(1) Gegevens voor de status van de desbetreffende stortplaats: het met afval bedekte oppervlak, volume en samenstelling
van het afval, stortmethode, tijdstip en duur van stortwerkzaamheden, berekening van de resterende stortcapaciteit opde stortplaats.1999L0031 — NL — 20.11.2003 — 001.001 — 24