2006D0968 — NL — 01.07.2010 — 002.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

►B BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 15 december 2006 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 21/2004 van de Raad wat betreft richtsnoeren en procedures voor de elektronische identificatie van schapen en geiten (Kennisgeving geschied onder nummer C(2006) 6522) (Voor de EER relevante tekst) (2006/968/EG) (PB L 401, 30.12.2006, p.41)

Gewĳzigd bĳ:









▼B

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 15 december 2006

tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 21/2004 van de Raad wat betreft richtsnoeren en procedures voor de elektronische identificatie van schapen en geiten

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2006) 6522)

(Voor de EER relevante tekst)

(2006/968/EG)







DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 21/2004 van de Raad van 17 december 2003 tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor schapen en geiten en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1782/2003 en de Richtlijnen 92/102/EEG en 64/432/EEG ( 1 ), en met name op artikel 9, lid 1, Overwegende hetgeen volgt: (1) Verordening (EG) nr. 21/2004 bepaalt dat elke lidstaat een identificatie- en registratieregeling voor schapen en geiten overeenkomstig die verordening moet vaststellen. (2) Voorts bepaalt Verordening (EG) nr. 21/2004 dat alle dieren op een bedrijf die na 9 juli 2005 zijn geboren, met twee identificatiemiddelen geïdentificeerd moeten worden. Het eerste identificatiemiddel is een oormerk en het tweede is omschreven in deel A, punt 4, van de bijlage bij die verordening. Het tweede identificatiemiddel kan een elektronische transponder zijn. Bovendien stelt artikel 9 van Verordening (EG) nr. 21/2004 dat met ingang van 1 januari 2008 of een andere door de Raad vastgestelde datum de elektronische identificatie als een tweede identificatiemiddel voor alle dieren verplicht is. (3) Om de toepassing van de elektronische identificatie te verbeteren voorziet Verordening (EG) nr. 21/2004 in de goedkeuring door de Commissie van richtsnoeren en procedures voor die toepassing. Deze richtsnoeren en procedures zijn van toepassing op de dieren waarvoor de elektronische identificatie al wordt gebruikt als tweede identificatiemiddel en vanaf de in artikel 9, lid 3, van die verordening vermelde datum op alle dieren. (4) Om te waarborgen dat de identificatoren die krachtens Verordening (EG) nr. 21/2004 op schapen en geiten moeten worden aangebracht in alle lidstaten leesbaar zijn, moeten in deze beschikking minimumeisen worden vastgesteld inzake bepaalde conformiteits- en prestatietests voor de goedkeuring van identificatoren. (5) Aangezien in Verordening (EG) nr. 21/2004 niet is voorzien dat elke ondernemer een uitleesapparaat moet bezitten, moeten in deze beschikking minimumeisen inzake bepaalde conformiteits- en prestatietests worden vastgesteld om de lidstaten richtsnoeren over de uitleesapparatuur te geven. (6) Gezien de verschillende geografische omstandigheden en veehouderijsystemen waarin schapen en geiten in de Gemeenschap worden gehouden, moeten de lidstaten de mogelijkheid hebben om op grond van hun specifieke nationale omstandigheden aanvullende prestatietests verplicht te stellen. (7) De Internationale Organisatie voor Normalisatie (ISO) heeft normen gepubliceerd die betrekking hebben op aspecten van radiofrequentie-identificatie (RFID) van dieren. Daarnaast heeft het International Committee on Animal Recording (ICAR) procedures ontwikkeld om te controleren of bepaalde RFID-kenmerken aan de ISO-normen voldoen. Deze procedures zijn gepubliceerd in de International Agreement on Recording Practices in de door de algemene vergadering van ICAR in juni 2004 aangenomen versie. De ISO-normen zijn goedgekeurd en worden internationaal gebruikt en moeten daarom in deze beschikking in aanmerking worden genomen. (8) Het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) van de Commissie heeft technische richtsnoeren ontwikkeld met tests voor de beoordeling van de prestaties en betrouwbaarheid van RFID-apparaten die op de GCO-website als technische normen van het GCO gepubliceerd zijn. De hoofdpunten van deze richtsnoeren moeten in deze beschikking in aanmerking worden genomen. (9) Het Europees Comité voor Normalisatie (CEN) heeft technische normen gepubliceerd met betrekking tot de accreditering van testlaboratoria. Deze normen 968 (EN-normen) zijn algemeen geaccepteerd en worden internationaal gebruikt en moeten daarom in deze beschikking in aanmerking worden genomen. (10) De in deze beschikking vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, Overwegende hetgeen volgt: HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:







Artikel 1

In de bijlage bij deze beschikking zijn de richtsnoeren en procedures vastgesteld voor de elektronische identificatie van dieren:

a) voor het tweede identificatiemiddel, zoals vastgesteld in artikel 4, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 21/2004 en waarnaar wordt verwezen in deel A, punt 4, vierde streepje, van de bijlage bij die verordening; en

b) vastgesteld in artikel 9, lid 3, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 21/2004.

Artikel 2

Deze beschikking is van toepassing met ingang van de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 3

Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.









BIJLAGE

Richtsnoeren en procedures voor de erkenning van identificatoren en uitleesapparaten voor de elektronische identificatie van schapen en geiten overeenkomstig Verordening (EG) nr. 21/2004

HOOFDSTUK I

Definities

In deze richtsnoeren wordt verstaan onder:

a) „Landcode”: een driecijferige code voor de weergave van de naam van een land overeenkomstig ISO-norm 3166;

b) „Nationale identificatiecode”: een twaalfcijferige code voor de identificatie van een individueel dier op nationaal niveau;

c) „Transpondercode”: de in de transponder geprogrammeerde 64-bit elektronische code die onder meer de landcode en de nationale identificatiecode omvat en die wordt gebruikt voor de elektronische identificatie van dieren;

d) „Identificator”: een passieve read only-transponder op basis van HDX- of FDX-B-technologie conform ISO-norm 11784 en ISO-norm 11785, opgenomen in verschillende identificatiemiddelen zoals bedoeld in bijlage A bij Verordening (EG) nr. 21/2004;

e) „Uitleesapparaat”: een synchroniserende of niet-synchroniserende zendontvanger waarmee het ten minste mogelijk is i) identificatoren te lezen en ii) de landcode en de nationale identificatiecode weer te geven;

▼M2 —————

▼B

HOOFDSTUK II

Identificatoren

▼M2

1. De bevoegde autoriteit staat alleen het gebruik van identificatoren toe die met gunstig resultaat zijn getest op hun: a) conformiteit met de ISO-normen 11784 en 11785, overeenkomstig de testprocedures beschreven in punt 7 van de ISO-norm 24631-1, en b) minimumprestaties bij uitleesafstanden als vastgesteld in punt 2, overeenkomstig de procedures beschreven in punt 7 van de ISO-norm 24631-3.

2. Om de uitleesafstanden, als vastgesteld in punt c) van sectie A.6 van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 21/2004, te bereiken, moet de transponder aan de volgende parameters voldoen: a) transponders op basis van de HDX-technologie moeten een magnetische minimumactiveringsveldsterkte van minder dan of gelijk aan 1,2 A/m hebben, als gemeten overeenkomstig de ISO-norm 24631-3, deel 7.6.5 „Minimal activating magnetic field strength in HDX mode” en moeten een modulatieamplitude ontwikkelen die gelijkwaardig is aan 10 mV, als gemeten overeenkomstig de ISO-norm 24631-3, deel 7.6.7 „Modulation amplitude in HDX mode” bij een magnetische veldsterkte van minder dan of gelijk aan 1,2 A/m; b) transponders op basis van de FDX-B-technologie moeten een magnetische minimumactiveringsveldsterkte van minder dan of gelijk aan 1,2 A/m hebben, als gemeten overeenkomstig de ISO-norm 24631-3, deel 7.6.4 „Minimal activating magnetic field strength in FDX-B mode” en moeten een modulatieamplitude ontwikkelen die gelijkwaardig is aan 10 mV, als gemeten overeenkomstig de ISO-norm 24631-3, deel 7.6.6 „Modulation amplitude in FDX-B mode” bij een magnetische veldsterkte van minder dan of gelijk aan 1,2 A/m.;

▼B

3. De structuur van de transpondercode is in overeenstemming met ISO-norm 11784 en de in onderstaande tabel opgenomen omschrijvingen:



Bit nummer(s) Aantal cijfers Aantal combinaties Omschrijving 1 1 2 Deze bit geeft aan of de identificator wordt gebruikt voor de identificatie van dieren of niet. Voor alle toepassingen op dieren heeft deze bit de waarde „1”. 2-4 1 8 Teller voor vervangingsidentificatoren (0 tot 7). 5-9 2 32 Gebruikersinformatieveld. Deze bit omvat de waarde „04” ter codificatie van de GN-code voor schapen en geiten overeenkomstig Hoofdstuk 1, afdeling I, deel II, van de bijlage bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 (1). 10-15 2 64 Leeg — alleen maar nullen (voor toekomstige toepassingen gereserveerd gebied). 16 1 2 Deze bit geeft aan of er een gegevensblok aanwezig is (voor toepassingen bij dieren heeft dit bit de waarde „0” = geen gegevensblok). 17-26 4 1 024 Landcode zoals gedefinieerd in hoofdstuk 1, punt a). 27-64 12 274 877 906 944 Nationale identificatiecode zoals vastgesteld in hoofdstuk 1, punt b). Indien de nationale identificatiecode minder dan 12 cijfers omvat, wordt de ruimte tussen de nationale identificatiecode en de landcode opgevuld met nullen. (1) PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1.

4. De bevoegde autoriteit kan aanvullende tests voor stabiliteit en levensduur van de identificatoren verplicht stellen overeenkomstig de in deel 2 van de technische richtsnoeren van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) van de Commissie beschreven procedures.

5. De bevoegde autoriteit kan andere prestatiecriteria vereisen om de functionaliteit van de identificatoren onder de specifieke geografische, klimatologische en beheersomstandigheden van de betreffende lidstaat te waarborgen.

▼M2

6. Tot en met 30 juni 2010 door de bevoegde autoriteit verleende goedkeuringen voor identificatoren die worden getest overeenkomstig de tot die datum van toepassing zijnde methoden voor de goedkeuring van identificatoren blijven geldig..

▼M2

HOOFDSTUK III

Uitleesapparaten

Indien nodig voor de correcte lezing van de identificatoren onder lokale geografische, klimatologische en/of beheersomstandigheden kan de bevoegde autoriteit specifieke prestatiecriteria voorschrijven voor uitleesapparaten die worden gebruikt in een specifiek bedrijf of in een specifiek bedrijfstype. De beheersomstandigheden die dergelijke specifieke prestatiecriteria rechtvaardigen, doen zich waarschijnlijk het meest voor in bedrijven met een hoge doorstroom van dieren die zijn gemerkt met identificatoren op basis van de HDX- en FDX-B-technologie en/of bedrijven waar een synchronisatie van de uitleesapparaten nodig is overeenkomstig punt 7.7.3 van de ISO-norm 24631-2.

HOOFDSTUK IV

Testlaboratoria en procedure

De in de punten 1-4 van hoofdstuk II beschreven tests worden uitgevoerd in testlaboratoria die opereren en worden beoordeeld en geaccrediteerd voor die tests overeenkomstig de norm EN ISO/IEC 17025 inzake „General requirements for the competence of testing and calibration laboratories”. Producenten van identificatoren die een aanvraag indienen voor deze tests, kunnen een vrije keuze maken uit de geaccrediteerde testlaboratoria..