01995L0050 — NL — 26.07.2019 — 004.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

Gewijzigd bij:









▼B

RICHTLIJN 95/50/EG VAN DE RAAD

van 6 oktober 1995

betreffende uniforme procedures voor de controle op het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg







Artikel 1

1. Deze richtlijn is van toepassing op de controles van de Lid-Staten op het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg met voertuigen die zich op hun grondgebied in het verkeer bevinden of binnenkomen uit een derde land.

Zij is niet van toepassing op het vervoer van gevaarlijke goederen met voertuigen die toebehoren aan de strijdkrachten of onder hun verantwoordelijkheid vallen.

2. De bepalingen van deze richtlijn laten evenwel het recht van de Lid-Staten onverlet om, met inachtneming van het Gemeenschapsrecht, controle uit te oefenen op het nationale en internationale vervoer van gevaarlijke goederen op hun grondgebied door voertuigen die buiten de werkingssfeer van deze richtlijn vallen.

Artikel 2

Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:

— voertuig : ieder voor deelname aan het wegverkeer bestemd compleet of niet-compleet motorvoertuig op ten minste vier wielen met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 25 km/h, alsmede aanhangwagens daarvan, met uitzondering van voertuigen die zich over rails voortbewegen, landbouw- en bosbouwtrekkers en alle mobiele machines;

— gevaarlijke goederen : goederen welke als zodanig worden vermeld in de Richtlijn 94/55/EG;

— vervoer : ieder vervoer over de weg door voertuigen, dat geheel of gedeeltelijk plaatsvindt via het openbare wegennet op het grondgebied van een Lid-Staat, met inbegrip van de werkzaamheden in verband met het laden en lossen, die vallen onder Richtlijn 94/55/EG, onverminderd de wettelijke regelingen van de Lid-Staten inzake de uit deze werkzaamheden voortvloeiende aansprakelijkheid;

— onderneming : iedere natuurlijke persoon, iedere rechtspersoon, met of zonder winstoogmerk, iedere vereniging of groepering van personen zonder rechtspersoonlijkheid en met of zonder winstoogmerk, alsmede iedere onder de overheid ressorterende instelling met een eigen rechtspersoonlijkheid of afhangende van een instantie met rechtspersoonlijkheid, die zich bezighoudt met hetzij het vervoeren, laden, lossen of laten vervoeren van gevaarlijke goederen, hetzij het tijdelijk opslaan, bijeenbrengen, verpakken of in ontvangst nemen van dergelijke goederen in het kader van een vervoersactiviteit, en die zich op het grondgebied van de Gemeenschap bevindt;

— controle : iedere controle of iedere inspectie, verificatie of formaliteit die door de bevoegde instanties wordt uitgevoerd om redenen die verband houden met de veiligheid van het vervoer van gevaarlijke goederen.

Artikel 3

1. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat een representatief deel van het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg wordt onderworpen aan de controles in het kader van deze richtlijn, teneinde de overeenstemming van het vervoer met de wetgeving inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg te verifiëren.

2. Deze controles worden verricht op het grondgebied van een Lid-Staat overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 4060/89 en artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 3912/92.

Artikel 4

1. Om de controles uit hoofde van deze richtlijn uit te voeren, gebruiken de Lid-Staten de controlelijst van bijlage I. Een exemplaar van de controlelijst of een door de controle-instantie opgesteld bewijs van de verrichte controle moet aan de bestuurder van het voertuig worden afgegeven en desgevraagd worden overgelegd, teneinde latere controles zoveel mogelijk te vereenvoudigen of te vermijden. Dit lid laat het recht van de Lid-Staten om ad hoc specifieke controles uit te voeren onverlet.

2. De controles worden uitgevoerd door middel van steekproeven en omvatten zoveel mogelijk een groot deel van het wegennet.

3. De plaats voor de controleposten wordt zodanig gekozen dat het mogelijk is de voertuigen die in overtreding zijn, opnieuw met de voorschriften in overeenstemming te brengen of, wanneer de controle-instantie zulks nodig acht, ter plaatse of op een daartoe door bedoelde instantie aangewezen plaats een doorrijverbod op te leggen, zonder dat de veiligheid daardoor in gevaar wordt gebracht.

4. Zo nodig, en op voorwaarde dat de veiligheid daardoor niet in gevaar wordt gebracht, kunnen van de vervoerde produkten monsters worden genomen met het oog op het onderzoek ervan door laboratoria die door de bevoegde instantie zijn erkend.

5. De controles mogen niet langer duren dan redelijk is.

Artikel 5

Onverminderd andere eventueel toe te passen sancties kan, wanneer tijdens het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg een of meer van de met name in bijlage II vermelde inbreuken op de veiligheidsnormen zijn vastgesteld, ter plaatse of op een daartoe door de controle-instanties aangewezen plaats, aan de betrokken voertuigen een doorrijverbod worden opgelegd en kan de verplichting worden opgelegd dat zij vóór het voortzetten van de reis in overeenstemming met de voorschriften worden gebracht ofwel is het mogelijk dat er naar gelang van de omstandigheden of veiligheidseisen andere passende maatregelen, met inbegrip van een eventuele weigering van toegang van deze voertuigen tot de Gemeenschap, worden toegepast.

Artikel 6

1. Controles kunnen eveneens plaatshebben in de ondernemingen, preventief of wanneer inbreuken welke een gevaar vormen voor de veiligheid van het vervoer van gevaarlijke goederen, langs de weg zijn vastgesteld.

2. Deze controles moeten erop gericht zijn te verzekeren dat de veiligheidsvoorwaarden waaronder het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg plaatsheeft, in overeenstemming zijn met de ter zake toepasselijke wetgeving.

Wanneer een of meer van de met name in bijlage II vermelde inbreuken zijn vastgesteld op het gebied van het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, moet het betrokken vervoer vóór het verlaten van de onderneming in overeenstemming met de voorschriften zijn gebracht of zal het voorwerp zijn van andere passende maatregelen.

Artikel 7

1. De Lid-Staten verlenen elkaar met het oog op de juiste toepassing van deze richtlijn de nodige bijstand.

2. Door een niet in de betrokken Lid-Staat ingeschreven voertuig of gevestigde onderneming gepleegde ernstige of herhaalde inbreuken welke een gevaar voor de veiligheid van het vervoer van gevaarlijke goederen opleveren, dienen te worden gemeld aan de bevoegde instanties van de Lid-Staat van inschrijving van het voertuig of van vestiging van de onderneming.

De bevoegde instanties van de Lid-Staat waar een ernstige of herhaalde inbreuk is vastgesteld, kunnen de bevoegde instanties van de Lid-Staat van inschrijving van het voertuig of van vestiging van de onderneming verzoeken tegen de overtreder(s) passende maatregelen te treffen.

Laatstgenoemde instanties doen aan de bevoegde instanties van de Lid-Staat waar de inbreuken zijn vastgesteld mededeling van de maatregelen die eventueel tegen de vervoerder of de onderneming zijn getroffen.

Artikel 8

Indien de vaststellingen bij de controle langs de weg van een in een andere Lid-Staat ingeschreven voertuig aanleiding geven tot het vermoeden dat ernstige of herhaalde inbreuken zijn gepleegd welke tijdens de controle door het ontbreken van de noodzakelijke voorzieningen niet kunnen worden aangetoond, verlenen de bevoegde instanties van de betrokken Lid-Staten elkaar met het oog op verduidelijking van de situatie de nodige bijstand. Indien de bevoegde Lid-Staat daartoe een controle in de onderneming uitvoert, worden de resultaten van die controle ter kennis van de andere betrokken Lid-Staat gebracht.

Artikel 9

1. Elke Lid-Staat zendt de Commissie voor ieder kalenderjaar, uiterlijk twaalf maanden na het einde daarvan, een verslag over de toepassing van deze richtlijn. Dit verslag wordt volgens het model van bijlage III opgesteld en bevat de volgende gegevens:

— zo mogelijk een op telling of schatting gebaseerd overzicht van het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (in vervoerde ton of tonkilometers);

— het aantal uitgevoerde controles;

— het aantal gecontroleerde voertuigen, per land van inschrijving (betrokken Lid-Staat, andere Lid-Staten of derde Staten);

— het aantal vastgestelde inbreuken en soorten inbreuken;

— aantal en soort van de opgelegde sancties.

2. Voor het eerst in 1999, en vervolgens ten minste om de drie jaar, zendt de Commissie naar het Europees Parlement en naar de Raad een verslag over de wijze waarop de Lid-Staten deze richtlijn toepassen, gelet op de in lid 1 bedoelde gegevens.

▼M4

Artikel 9 bis

De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 9 bis bis gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van de bijlagen teneinde deze aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang op de onder deze richtlijn vallende gebieden, met name om rekening te houden met wijzigingen in Richtlijn 2008/68/EG van het Europees Parlement en de Raad ( 1 ).

▼M4

Artikel 9 bis bis

1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.

2. De in artikel 9 bis bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van 26 juli 2019. De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet.

3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 9 bis bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.

4. Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven ( 2 ).

5. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.

6. Een overeenkomstig artikel 9 bis vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.

▼M4 —————

▼B

Artikel 10

1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 1 januari 1997 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.

2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 11

Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 12

Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.

▼M2









BIJLAGE I









BIJLAGE II

INBREUKEN

In het kader van deze richtlijn bevat de volgende niet-volledige lijst, ingedeeld in drie risicocategorieën (waarvan categorie I de ernstigste is), een leidraad voor wat als inbreuk dient te worden beschouwd.

Bij de bepaling van de juiste risicocategorie moet rekening worden gehouden met de specifieke omstandigheden; de bepaling hiervan wordt overgelaten aan de controlerende instantie/functionaris ter plaatse.

Tekortkomingen die niet onder de risicocategorieën worden genoemd, worden aan de hand van de beschrijvingen van de categorieën ingedeeld.

Wanneer er sprake is van verschillende inbreuken per vervoerseenheid, wordt voor de rapportage (zie bijlage III van deze richtlijn) alleen de ernstigste risicocategorie vermeld (zoals aangegeven onder punt 39 van bijlage I van deze richtlijn).

1. Risicocategorie I

Wanneer er bij het niet in acht nemen van de desbetreffende ADR-bepalingen een hoog risico op dodelijke slachtoffers, ernstig letsel voor personen of significante aantasting van het milieu ontstaat, zullen er normaal gesproken onmiddellijk afdoende corrigerende maatregelen worden genomen, zoals het blokkeren van het voertuig.

Dergelijke gevallen zijn:

1) de gevaarlijke goederen mogen niet worden vervoerd;

2) lekkage van gevaarlijke stoffen;

3) vervoer via een verboden vervoerwijze of met een ongeschikt vervoermiddel;

4) bulkvervoer in een container die qua constructie niet geschikt is;

5) vervoer in een voertuig zonder adequaat goedkeuringscertificaat;

6) het voertuig voldoet niet langer aan de goedkeuringsnormen en levert een direct gevaar op (anders ingedeeld in risicocategorie II);

7) er wordt een niet-goedgekeurde verpakking gebruikt;

8) de verpakking voldoet niet aan de verpakkingsinstructie die van toepassing is;

9) er wordt niet voldaan aan de speciale bepalingen voor gezamenlijke verpakking;

10) er wordt niet voldaan aan de voorschriften inzake beladen en vastzetten;

11) er wordt niet voldaan aan de voorschriften inzake het gezamenlijk laden van colli;

12) er wordt niet voldaan aan de voorschriften inzake de maximaal toelaatbare vulling van tanks of colli;

13) er wordt niet voldaan aan de voorschriften inzake de beperking van de hoeveelheden die in één vervoerseenheid mogen worden vervoerd;

14) vervoer van gevaarlijke goederen zonder vermelding van hun aanwezigheid (bijvoorbeeld documenten, kenmerking en etikettering van de colli, grote etiketten en kenmerking op het voertuig, …);

15) vervoer zonder grote etiketten en kenmerking op het voertuig;

16) er ontbreekt informatie over de stof die wordt vervoerd waardoor kan worden vastgesteld of er sprake is van een inbreuk van risicocategorie I (bijvoorbeeld UN-nummer, correcte vervoersnaam, verpakkingsgroep, …);

17) de chauffeur heeft geen geldig certificaat van een beroepsopleiding;

18) er wordt vuur of een onbeschermde lamp gebruikt;

19) het rookverbod wordt niet in acht genomen.

2. Risicocategorie II

Wanneer er bij het niet in acht nemen van de desbetreffende ADR-bepalingen een risico op letsel voor personen of aantasting van het milieu ontstaat, zullen er normaal gesproken afdoende corrigerende maatregelen worden genomen, zoals aanpassing op de controleplaats indien dit mogelijk en van toepassing is, maar uiterlijk bij het voltooien van het vervoerstraject van dat moment.

Dergelijke gevallen zijn:

1) de vervoerseenheid bestaat uit meer dan een aanhanger/oplegger;

2) het voertuig voldoet niet langer aan de goedkeuringsnormen maar levert geen direct gevaar op;

3) het voertuig bevat geen operationele brandblusser, zoals vereist; een brandblusser kan nog als operationeel worden beschouwd als alleen de voorgeschreven verzegeling en/of de vervaldatum ontbreken; dit gaat echter niet op als duidelijk zichtbaar is dat de brandblusser niet langer operationeel is, bijvoorbeeld als de drukmeter op 0 staat;

4) het voertuig bevat niet de uitrusting die krachtens het ADR of de schriftelijke instructies vereist is;

5) er is niet voldaan aan de beproevings- en inspectiedata en gebruiksperiode voor verpakkingen, IBC’s of grote verpakkingen;

6) er worden colli met een beschadigde verpakking, IBC of grote verpakking of beschadigde ongereinigde lege verpakkingen vervoerd;

7) vervoer van verpakte goederen in een container die qua constructie niet geschikt is;

8) de tanks/tankcontainers (ook als ze leeg en ongereinigd zijn) zijn niet correct gesloten;

9) vervoer van een combinatieverpakking met een buitenverpakking die niet correct gesloten is;

10) onjuiste etikettering, kenmerking of grote etiketten;

11) er zijn geen schriftelijke instructies in overeenstemming met het ADR of de schriftelijke instructies hebben geen betrekking op de vervoerde goederen;

12) het voertuig staat niet onder afdoende toezicht of is niet juist geparkeerd.

3. Risicocategorie III

Wanneer er bij het niet in acht nemen van de desbetreffende bepalingen een gering risico op letsel voor personen of aantasting van het milieu ontstaat en wanneer afdoende corrigerende maatregelen niet op de controleplaats behoeven te worden genomen, maar later bij de onderneming kunnen worden genomen.

Dergelijke gevallen zijn:

1) de omvang van grote etiketten of etiketten of de grootte van letters, cijfers of symbolen op grote etiketten of etiketten voldoet niet aan de voorschriften;

2) in de documentatie voor het vervoer ontbreekt andere informatie dan onder risicocategorie I (punt 16) wordt vermeld;

3) het opleidingscertificaat bevindt zich niet in het voertuig, maar er zijn gegevens waaruit blijkt dat de chauffeur dit wel heeft.









BIJLAGE III

MODELFORMULIER VOOR HET AAN DE COMMISSIE TE ZENDEN RAPPORT OVER INBREUKEN EN SANCTIES