02021R1060 — NL — 26.10.2022 — 001.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

Gewijzigd bij:





Gerectificeerd bij:









▼B

VERORDENING (EU) 2021/1060 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 24 juni 2021

houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds Plus, het Cohesiefonds, het Fonds voor een rechtvaardige transitie en het Europees Fonds voor maritieme zaken, visserij en aquacultuur en de financiële regels voor die fondsen en voor het Fonds voor asiel, migratie en integratie, het Fonds voor interne veiligheid en het Instrument voor financiële steun voor grensbeheer en visumbeleid







INHOUDSOPGAVE TITEL I DOELSTELLINGEN EN ALGEMENE REGELS INZAKE STEUN Hoofdstuk I Onderwerp, definities en algemene regels Artikel 1 Onderwerp en toepassingsgebied Artikel 2 Definities Artikel 3 Berekening van termijnen voor acties van de Commissie Artikel 4 Verwerking en bescherming van persoonsgegevens Hoofdstuk II Beleidsdoelstellingen en beginselen voor de steun van de fondsen Artikel 5 Beleidsdoelstellingen Artikel 6 Klimaatdoelstellingen en klimaataanpassingsmechanisme Artikel 7 Gedeeld beheer Artikel 8 Partnerschap en bestuur op verschillende niveaus Artikel 9 Horizontale beginselen TITEL II STRATEGISCHE AANPAK Hoofdstuk I Partnerschapsovereenkomst Artikel 10 Voorbereiding en indiening van de partnerschapsovereenkomst Artikel 11 Inhoud van de partnerschapsovereenkomst Artikel 12 Goedkeuring van de partnerschapsovereenkomst Artikel 13 Wijziging van de partnerschapsovereenkomst Artikel 14 Inzet van het EFRO, het ESF+, het Cohesiefonds en het EFMZVA door middel van het InvestEU-programma Hoofdstuk II Randvoorwaarden en prestatiekader Artikel 15 Randvoorwaarden Artikel 16 Prestatiekader Artikel 17 Methode voor de vaststelling van een prestatiekader Artikel 18 Tussentijdse evaluatie en flexibiliteitsbedrag Hoofdstuk III Maatregelen verbonden aan goed economisch bestuur en aan buitengewone of uitzonderlijke omstandigheden Artikel 19 Maatregelen om de doeltreffendheid van de fondsen te koppelen aan goed economisch bestuur Artikel 20 Tijdelijke maatregelen voor het gebruik van de fondsen in reactie op uitzonderlijke of buitengewone omstandigheden TITEL III PROGRAMMERING Hoofdstuk I Algemene bepalingen betreffende de fondsen Artikel 21 Voorbereiding en indiening van programma’s Artikel 22 Inhoud van programma’s Artikel 23 Goedkeuring van programma’s Artikel 24 Wijziging van programma’s Artikel 25 Gezamenlijke steun uit het EFRO, het ESF+, het Cohesiefonds en het JTF Artikel 26 Overdracht van middelen Artikel 27 Overdracht van middelen uit het EFRO en het ESF+ naar het JTF Hoofdstuk II Territoriale ontwikkeling Artikel 28 Geïntegreerde territoriale ontwikkeling Artikel 29 Territoriale strategieën Artikel 30 Geïntegreerde territoriale investering Artikel 31 Vanuit de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling Artikel 32 Strategieën voor vanuit de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling Artikel 33 Plaatselijke actiegroepen Artikel 34 Steun uit de fondsen voor vanuit de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling Hoofdstuk III Technische bijstand Artikel 35 Technische bijstand op initiatief van de Commissie Artikel 36 Technische bijstand op initiatief van de lidstaten Artikel 37 Financiering die niet gekoppeld is aan kosten voor technische bijstand aan de lidstaten TITEL IV MONITORING, EVALUATIE, COMMUNICATIE EN ZICHTBAARHEID Hoofdstuk I Monitoring Artikel 38 Monitoringcomité Artikel 39 Samenstelling van het monitoringcomité Artikel 40 Taken van het monitoringcomité Artikel 41 Jaarlijkse prestatie-evaluatie Artikel 42 Indiening van gegevens Artikel 43 Eindverslag over de prestaties Hoofdstuk II Evaluatie Artikel 44 Evaluaties door de lidstaat Artikel 45 Evaluatie door de Commissie Hoofdstuk III Zichtbaarheid, transparantie en communicatie Afdeling I Zichtbaarheid van de steun uit de fondsen Artikel 46 Zichtbaarheid Artikel 47 Embleem van de Unie Artikel 48 Contactpersonen voor communicatie en netwerken Afdeling II Transparantie van de uitvoering van de fondsen en communicatie over programma’s Artikel 49 Functies van de beheerautoriteit Artikel 50 Verantwoordelijkheden van begunstigden TITEL V FINANCIËLE STEUN UIT DE FONDSEN Hoofdstuk I Vormen van bijdragen van de Unie Artikel 51 Vormen van bijdragen van de Unie aan programma’s Hoofdstuk II Vormen van steun door de lidstaten Artikel 52 Vormen van steun Afdeling I Subsidievormen Artikel 53 Subsidievormen Artikel 54 Financiering volgens een vast percentage voor indirecte kosten in verband met subsidies Artikel 55 Directe personeelskosten in verband met subsidies Artikel 56 Financiering volgens een vast percentage voor andere subsidiabele kosten dan directe personeelskosten in verband met subsidies Artikel 57 Subsidies onder voorwaarden Afdeling II Financieringsinstrumenten Artikel 58 Financieringsinstrumenten Artikel 59 Uitvoering van financieringsinstrumenten Artikel 60 Rente en andere voordelen als gevolg van steun uit de fondsen aan financieringsinstrumenten Artikel 61 Gedifferentieerde behandeling van investeerders Artikel 62 Hergebruik van middelen die kunnen worden toegerekend aan de steun uit de fondsen Hoofdstuk III Subsidiabiliteitsregels Artikel 63 Subsidiabiliteit Artikel 64 Niet-subsidiabele kosten Artikel 65 Duurzaamheid van concrete acties Artikel 66 Verplaatsing Artikel 67 Specifieke subsidiabiliteitsregels voor subsidies Artikel 68 Specifieke subsidiabiliteitsregels voor financieringsinstrumenten TITEL VI BEHEER EN CONTROLE Hoofdstuk I Algemene regels voor beheer en controle Artikel 69 Verantwoordelijkheden van de lidstaten Artikel 70 Bevoegdheden en verantwoordelijkheden van de Commissie Artikel 71 Programma-autoriteiten Hoofdstuk II Standaardbeheer- en controlesystemen Artikel 72 Functies van de beheerautoriteit Artikel 73 Selectie van concrete acties door de beheerautoriteit Artikel 74 Programmabeheer door de beheerautoriteit Artikel 75 Ondersteuning van het werk van het monitoringcomité door de beheerautoriteit Artikel 76 De boekhoudfunctie Artikel 77 Taken van de auditautoriteit Artikel 78 Auditstrategie Artikel 79 Audits van concrete acties Artikel 80 Single audit-regelingen Artikel 81 Beheersverificaties en audits van financieringsinstrumenten Artikel 82 Beschikbaarheid van documenten Hoofdstuk III Gebruik van nationale beheersystemen Artikel 83 Verbeterde proportionele regelingen Artikel 84 Voorwaarden voor de toepassing van verbeterde proportionele regelingen Artikel 85 Aanpassing tijdens de programmeringsperiode TITEL VII FINANCIEEL BEHEER, INDIENING EN ONDERZOEK VAN DE REKENINGEN EN FINANCIËLE CORRECTIES Hoofdstuk I Financieel beheer Afdeling I Algemene boekhoudregels Artikel 86 Budgettaire vastleggingen Artikel 87 Gebruik van de euro Artikel 88 Terugbetaling Afdeling II Regels voor betalingen aan de lidstaten Artikel 89 Soorten betalingen Artikel 90 Voorfinanciering Artikel 91 Betalingsaanvragen Artikel 92 Specifieke elementen voor financieringsinstrumenten in betalingsaanvragen Artikel 93 Gemeenschappelijke regels voor betalingen Artikel 94 Bijdragen van de Unie op basis van eenheidskosten, vaste bedragen en vaste percentages Artikel 95 Bijdragen van de Unie op basis van financiering die niet gekoppeld is aan kosten Afdeling III Onderbrekingen en schorsingen Artikel 96 Onderbreking van de betalingstermijn Artikel 97 Schorsing van betalingen Hoofdstuk II Indiening en onderzoek van rekeningen Artikel 98 Inhoud en indiening van rekeningen Artikel 99 Onderzoek van rekeningen Artikel 100 Berekening van het saldo Artikel 101 Procedure voor het onderzoek van rekeningen Artikel 102 Contradictoire procedure voor het onderzoek van rekeningen Hoofdstuk III Financiële correcties Artikel 103 Financiële correcties door de lidstaten Artikel 104 Financiële correcties door de Commissie Hoofdstuk IV Vrijmaking Artikel 105 Beginselen en regels voor vrijmaking Artikel 106 Uitzonderingen op de regels voor vrijmaking Artikel 107 Procedure voor vrijmaking TITEL VIII FINANCIEEL KADER Artikel 108 Geografische dekking van de steun voor de doelstelling “investeren in werkgelegenheid en groei” Artikel 109 Middelen voor economische, sociale en territoriale samenhang Artikel 110 Middelen voor de doelstellingen “investeren in werkgelegenheid en groei” en “Europese territoriale samenwerking” (Interreg) Artikel 111 Overdraagbaarheid van middelen Artikel 112 Bepaling van de medefinancieringspercentages TITEL IX BEVOEGDHEIDSDELEGATIE, UITVOERINGS-, OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN Hoofdstuk I Bevoegdheidsdelegatie en uitvoeringsbepalingen Artikel 113 Bevoegdheidsdelegatie wat bepaalde bijlagen betreft Artikel 114 Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie Artikel 115 Comitéprocedure Hoofdstuk II Overgangs- en slotbepalingen Artikel 116 Evaluatie Artikel 117 Overgangsbepalingen Artikel 118 Voorwaarden voor concrete acties waarvoor gefaseerde uitvoering geldt Artikel 118 bis Voorwaarden voor concrete acties die gefaseerd worden uitgevoerd en vóór 29 juni 2022 uit hoofde van Verordening (EU) nr. 1303/2013 voor steun zijn geselecteerd Artikel 119 Inwerkingtreding BIJLAGE I DIMENSIES EN CODES VOOR DE INTERVENTIETYPES VOOR HET EFRO, HET ESF+, HET COHESIEFONDS EN HET JTF — ARTIKEL 22, LID 5 BIJLAGE II MODEL VOOR DE PARTNERSCHAPSOVEREENKOMST — ARTIKEL 10, LID 6 BIJLAGE III HORIZONTALE RANDVOORWAARDEN — ARTIKEL 15, LID 1 BIJLAGE IV THEMATISCHE RANDVOORWAARDEN DIE VAN TOEPASSING ZIJN OP HET EFRO, HET ESF+ EN HET COHESIEFONDS — ARTIKEL 15, LID 1 BIJLAGE V MODEL VOOR PROGRAMMA’S DIE STEUN KRIJGEN VAN HET EFRO (DOELSTELLING “INVESTEREN IN WERKGELEGENHEID EN GROEI”), HET ESF+, HET JTF, HET COHESIEFONDS EN HET EFMZVA — ARTIKEL 21, LID 3 BIJLAGE VI MODEL VAN EEN PROGRAMMA VOOR HET AMIF, HET ISF EN HET BMVI — ARTIKEL 21, LID 3 BIJLAGE VII MODEL VOOR DE DOORGIFTE VAN GEGEVENS — ARTIKEL 42 BIJLAGE VIII EEN PROGNOSE VAN HET BEDRAG WAARVOOR DE LIDSTAAT BETALINGSAANVRAGEN VERWACHT IN TE DIENEN VOOR HET LOPENDE EN HET VOLGENDE KALENDERJAAR (ARTIKEL 69, LID 10) BIJLAGE IX COMMUNICATIE EN ZICHTBAARHEID — ARTIKELEN 47, 49 EN 50 BIJLAGE X ELEMENTEN VOOR FINANCIERINGSOVEREENKOMSTEN EN STRATEGIEDOCUMENTEN — ARTIKEL 59, LEDEN 1 EN 5 BIJLAGE XI HOOFDVEREISTEN VOOR BEHEER- EN CONTROLESYSTEMEN EN DE INDELING ERVAN — ARTIKEL 69, LID 1 BIJLAGE XII GEDETAILLEERDE REGELS EN HET MODEL VOOR HET MELDEN VAN ONREGELMATIGHEDEN — ARTIKEL 69, LID 2 BIJLAGE XIII ELEMENTEN VOOR HET AUDITSPOOR — ARTIKEL 69, LID 6 BIJLAGE XIV ELEKTRONISCHE SYSTEMEN VOOR GEGEVENSUITWISSELING TUSSEN PROGRAMMA-AUTORITEITEN EN BEGUNSTIGDEN — ARTIKEL 69, LID 8 BIJLAGE XV SFC2021: ELEKTRONISCH SYSTEEM VOOR GEGEVENSUITWISSELING TUSSEN DE LIDSTATEN EN DE COMMISSIE — ARTIKEL 69, LID 9 BIJLAGE XVI MODEL VOOR DE BESCHRIJVING VAN HET BEHEER- EN CONTROLESYSTEEM — ARTIKEL 69, LID 11 BIJLAGE XVII OVER IEDERE OPERATIE TE REGISTREREN EN ELEKTRONISCH TE BEWAREN GEGEVENS — ARTIKEL 72, LID 1, PUNT E) BIJLAGE XVIII MODEL VOOR DE BEHEERSVERKLARING — ARTIKEL 74, LID 1, PUNT F) BIJLAGE XIX MODEL VOOR HET JAARLIJKSE AUDITADVIES — ARTIKEL 77, LID 3, PUNT A) BIJLAGE XX MODEL VOOR HET JAARLIJKSE CONTROLEVERSLAG — ARTIKEL 77, LID 3, PUNT B) BIJLAGE XXI MODEL VOOR HET JAARLIJKSE AUDITVERSLAG — ARTIKEL 81, LID 5 BIJLAGE XXII MODEL VOOR DE AUDITSTRATEGIE — ARTIKEL 78 BIJLAGE XXIII MODEL VOOR BETALINGSAANVRAGEN — ARTIKEL 91, LID 3 BIJLAGE XXIV MODEL VOOR DE REKENINGEN — ARTIKEL 98, LID 1, PUNT A) BIJLAGE XXV VASTSTELLING VAN DE HOOGTE VAN DE FINANCIËLE CORRECTIES: FINANCIËLE CORRECTIES VOLGENS EEN VAST PERCENTAGE EN DOOR MIDDEL VAN EXTRAPOLATIE — ARTIKEL 104, LID 1 BIJLAGE XXVI METHODE VOOR DE TOEWIJZING VAN DE TOTALE MIDDELEN PER LIDSTAAT — ARTIKEL 109, LID 2

TITEL I

DOELSTELLINGEN EN ALGEMENE REGELS INZAKE STEUN

HOOFDSTUK I

Onderwerp, definities en algemene regels

Artikel 1

Onderwerp en toepassingsgebied

1. Bij deze verordening worden vastgesteld: a) de financiële regels voor het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO), het Europees Sociaal Fonds Plus (ESF+), het Cohesiefonds, het Fonds voor een rechtvaardige transitie (JTF), het Europees Fonds voor maritieme zaken, visserij en aquacultuur (EFMZVA), het Fonds voor asiel, migratie en integratie (AMIF), het Fonds voor interne veiligheid (ISF) en het Instrument voor financiële steun voor grensbeheer en visumbeleid (BMVI) (gezamenlijk “de fondsen” genoemd); b) gemeenschappelijke bepalingen die van toepassing zijn op het EFRO, het ESF+, het Cohesiefonds, het JTF en het EFMZVA.

2. Deze verordening is niet van toepassing op het onderdeel “werkgelegenheid en sociale innovatie” van het ESF+ noch op de componenten in direct en indirect beheer van het EFMZVA, het AMIF, het ISF en het BMVI, met uitzondering van technische bijstand op initiatief van de Commissie.

3. De artikelen 5, 14, 19, 28 tot en met 34 en 108 tot en met 112 zijn niet van toepassing op het AMIF, het ISF en het BMVI.

4. De artikelen 108 tot en met 112 zijn niet van toepassing op het EFMZVA.

5. De artikelen 14, 15, 18, 19, 21 tot en met 27 en 37 tot en met 42, artikel 43, leden 1 tot en met 4, de artikelen 44 en 50, artikel 55, lid 1, en de artikelen 73, 77, 80 en 83 tot en met 85 zijn niet van toepassing op de Interreg-programma’s.

6. In de hierna vermelde fondsspecifieke verordeningen kunnen ter aanvulling van deze verordening regels worden vastgesteld die evenwel niet strijdig zijn met deze verordening: a) Verordening (EU) 2021/1060 van het Europees Parlement en de Raad ( 1 ) (de “EFRO- en CF-verordening”); b) Verordening (EU) 2021/1060 van het Europees Parlement en de Raad ( 2 ) (de “ESF+-verordening”); c) Verordening (EU) 2021/1060 van het Europees Parlement en de Raad ( 3 ) (de “Interreg-verordening”); d) Verordening (EU) 2021/1060 van het Europees Parlement en de Raad ( 4 ) (de “JTF verordening”); e) Verordening van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van het Europees Fonds voor maritieme zaken, visserij en aquacultuur en tot wijziging van Verordening (EU) 2017/1004 (de “EFMZVA-verordening”); f) Verordening van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van het Fonds voor asiel, migratie en integratie (de “AMIF-verordening”); g) Verordening van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van het Fonds voor interne veiligheid (de “ISF-verordening”); h) Verordening van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting, in het kader van het Fonds voor geïntegreerd grensbeheer, van het Instrument voor financiële steun voor grensbeheer en visumbeleid (de “BMVI-verordening”).

Bij twijfel of deze verordening van toepassing is dan wel fondsspecifieke verordeningen van toepassing zijn, prevaleert deze verordening.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities:

1) “relevante landspecifieke aanbevelingen”: overeenkomstig artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4, VWEU aangenomen aanbevelingen van de Raad in verband met structurele uitdagingen, alsmede overeenkomstig artikel 34 van Verordening (EU) 2018/1999 aangenomen aanvullende aanbevelingen van de Commissie, die het best opgevolgd kunnen worden via meerjarige investeringen die binnen het bereik van de fondsen vallen als beschreven in de fondsspecifieke verordeningen;

2) “randvoorwaarde”: een absolute voorwaarde voor een doeltreffende en efficiënte uitvoering van de specifieke doelstellingen;

3) “toepasselijk recht”: het Unierecht en het nationaal recht betreffende de toepassing ervan;

4) “concrete actie”: a) een in het kader van de betrokken programma’s gekozen project, overeenkomst, actie of groep projecten; b) bij financieringsinstrumenten, een bijdrage uit een programma aan een financieringsinstrument en de daaropvolgende financiële steun die door die financieringsinstrumenten aan eindontvangers wordt verleend;

5) “concrete actie van strategisch belang”: een concrete actie die een significante bijdrage levert aan de verwezenlijking van de doelstellingen van een programma en dat onderworpen is aan specifieke monitoring- en communicatiemaatregelen;

6) “prioriteit” in het kader van het AMIF, ISF en het BMIV: een specifieke doelstelling;

7) “prioriteit” in het kader van het EFMZVA, alleen voor de toepassing van titel VII: een “specifieke doelstelling”;

8) “intermediaire instantie”: een publiek- of privaatrechtelijke instantie die handelt onder verantwoordelijkheid van een beheerautoriteit of die namens een dergelijke autoriteit taken verricht;

9) “begunstigde”: a) een publiek- of privaatrechtelijke instantie, een entiteit met of zonder rechtspersoonlijkheid of een natuurlijke persoon die belast is met het opzetten, of met het opzetten en uitvoeren, van concrete acties; b) waar het gaat om publiek-private partnerschappen (“PPP’s”), de publiekrechtelijke instantie die de concrete PPP-actie opzet of de private partner die is geselecteerd om deze uit te voeren; c) waar het gaat om staatssteunregelingen, de onderneming die de steun ontvangt; d) in het kader van de-minimissteun die wordt verstrekt overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1407/2013 ( 5 ) of (EU) nr. 717/2014 ( 6 ) van de Commissie, kan de lidstaat besluiten dat de steunverlenende instantie de begunstigde is voor de toepassing van deze verordening, indien zij belast is met het opzetten, of met zowel het opzetten als het uitvoeren, van de concrete actie; e) waar het gaat om financieringsinstrumenten, de instantie die het holdingfonds uitvoert of, bij ontstentenis van een holdingfondsstructuur, de instantie die het specifieke fonds uitvoert, of de beheerautoriteit, indien het financieringsinstrument door deze wordt beheerd;

10) “fonds voor kleinschalige projecten”: een concrete actie in een Interreg-programma die gericht is op de selectie en uitvoering van projecten, met inbegrip van people-to-peopleacties, van beperkte financiële omvang;

11) “einddoel”: vooraf vastgestelde waarde die voor het einde van de subsidiabiliteitsperiode moet zijn bereikt in verband met een voor een specifieke doelstelling opgenomen indicator;

12) “tussendoel”: tussentijdse waarde die op een bepaald tijdstip tijdens de subsidiabiliteitsperiode moet zijn bereikt in verband met een voor een specifieke doelstelling opgenomen outputindicator;

13) “outputindicator”: een indicator voor het meten van de specifieke resultaten die met de interventie moeten worden behaald;

14) “resultaatindicator”: een indicator voor het meten van de effecten van de gesteunde interventies, in het bijzonder met betrekking tot de rechtstreekse geadresseerden, de doelgroep of de gebruikers van de infrastructuur;

15) “concrete PPP-actie”: een concrete actie die wordt uitgevoerd in het kader van een partnerschap tussen openbare instanties en de particuliere sector overeenkomstig een PPP-overeenkomst en die tot doel heeft openbare diensten te verstrekken door middel van risicodeling door het bundelen van expertise uit de particuliere sector of van extra financieringsbronnen, of van beide;

16) “financieringsinstrument”: een vorm van steun die wordt gegeven via een structuur middels welke financiële producten aan eindontvangers worden verstrekt;

17) “financieel product”: investeringen in eigen vermogen, investeringen in quasi-eigenvermogen, leningen en garanties, als omschreven in artikel 2 van het Financieel Reglement;

18) “eindontvanger”: een rechtspersoon of natuurlijke persoon die steun ontvangt uit de fondsen via een begunstigde van een fonds voor kleinschalige projecten of uit een financieringsinstrument;

19) “programmabijdrage”: steun van de fondsen en de nationale openbare, en elke particuliere medefinanciering aan een financieringsinstrument;

20) “holdingfonds”: een fonds dat onder de verantwoordelijkheid van een beheerautoriteit in het kader van een of meer programma’s is opgericht om één of meer specifieke fondsen uit te voeren;

21) “specifiek fonds”: een fonds via hetwelk een beheerautoriteit of een holdingfonds financiële producten aan eindontvangers verstrekt;

22) “instantie die een financieringsinstrument uitvoert”: publiek- of privaatrechtelijke instantie die taken van een holdingfonds of een specifiek fonds uitvoert;

23) “hefboomeffect”: het voor de eindontvangers ter beschikking gestelde vergoedbare bedrag aan financiering, gedeeld door de bijdrage van de fondsen;

24) “multiplicatorratio”: waar het gaat om garantie-instrumenten, een verhouding, bepaald op basis van een prudente voorafgaande risicobeoordeling met betrekking tot elk aan te bieden garantieproduct, tussen de waarde van de onderliggende uitgekeerde nieuwe leningen, investeringen in eigen vermogen of investeringen in quasi-eigenvermogen, en het bedrag van de programmabijdrage dat is gereserveerd voor garantieovereenkomsten om verwachte en onverwachte verliezen uit deze nieuwe leningen, investeringen in eigen vermogen of investeringen in quasi-eigenvermogen te dekken;

25) “beheerskosten”: directe of indirecte kosten die worden vergoed op basis van bewijzen van uitgaven die voor de uitvoering van de financieringsinstrumenten zijn gemaakt;

26) “beheersvergoeding”: de prijs voor verleende diensten, zoals bepaald in de financieringsovereenkomst tussen de beheerautoriteit en de instantie die een holdingfonds of specifiek fonds uitvoert; en, in voorkomend geval, tussen de instantie die een holdingfonds uitvoert en de instantie die een specifiek fonds uitvoert;

27) “verplaatsing”: overbrenging van dezelfde of een vergelijkbare activiteit of een deel daarvan in de zin van artikel 2, punt 61 a), van Verordening (EU) nr. 651/2014;

28) “overheidsbijdrage”: elke bijdrage ter financiering van concrete acties, afkomstig uit de begroting van een nationale, regionale of lokale overheid of van een Europese groepering voor territoriale samenwerking (EGTS) die is opgericht overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1082/2006 van het Europees Parlement en de Raad ( 7 ), uit de begroting van de Unie voor de fondsen, uit de begroting van publiekrechtelijke instanties of uit de begroting van verenigingen van overheden of van publiekrechtelijke instanties, die voor de vaststelling van het medefinancieringspercentage van ESF+-programma’s of -prioriteiten alle gezamenlijk door werkgevers en werknemers bijgedragen financiële middelen kan omvatten;

29) “boekjaar”: de periode van 1 juli tot en met 30 juni van het volgende jaar, behalve voor het eerste boekjaar van de programmeringsperiode, dat de periode van de begindatum voor subsidiabiliteit van de uitgaven tot en met 30 juni 2022 omvat; het laatste boekjaar loopt van 1 juli 2029 tot en met 30 juni 2030;

30) “marktdeelnemer”: elke natuurlijke of rechtspersoon of andere instantie die betrokken is bij de uitvoering van de bijstandsmaatregelen van de fondsen, met uitzondering van de lidstaten in de uitoefening van hun prerogatieven van openbaar gezag;

31) “onregelmatigheid”: elke inbreuk op het toepasselijke recht als gevolg van een handelen of nalaten van een marktdeelnemer waarbij de begroting van de Unie door een onverschuldigde uitgave ten laste van deze begroting wordt of zou kunnen worden benadeeld;

32) “ernstige tekortkoming”: tekortkoming in de effectieve werking van het beheer- en controlesysteem van een programma waarvoor aanzienlijke verbeteringen in beheer- en controlesystemen nodig zijn en waarbij een van de in bijlage XI opgenomen essentiële vereisten 2, 4, 5, 9, 12, 13 en 15 of twee of meer van de andere essentiële vereisten zijn beoordeeld in de categorieën 3 en 4 van die bijlage;

33) “systemische onregelmatigheid”: elke onregelmatigheid die zeer waarschijnlijk zal optreden bij soortgelijke concrete acties, een terugkerend karakter kan hebben en voortvloeit uit een ernstige tekortkoming, daaronder begrepen het niet-vaststellen van passende procedures overeenkomstig deze verordening en de fondsspecifieke voorschriften;

34) “totale fouten”: de som van de verwachte toevallige fouten en, in voorkomend geval, de afgebakende systeemfouten en de niet-gecorrigeerde atypische fouten;

35) “totale foutenpercentage”: de totale fouten gedeeld door de auditpopulatie;

36) “resterende foutenpercentage”: de totale fouten, verminderd met de door de lidstaat toegepaste financiële correcties om de door de auditautoriteit vastgestelde risico’s te reduceren, gedeeld door de in de rekeningen te declareren uitgaven;

37) “voltooide concrete actie”: een concrete actie die fysiek is voltooid of volledig is uitgevoerd en waarvoor de begunstigden alle betrokken betalingen hebben verricht en de betrokken overheidsbijdrage aan de begunstigden is betaald;

38) “steekproefeenheid”: een van de eenheden — waarbij het kan gaan om een concrete actie, een project binnen een concrete actie of een betalingsaanvraag door een begunstigde — waarin een auditpopulatie is onderverdeeld met het oog op het samenstellen van de steekproef;

39) “geblokkeerde rekening”: in het geval van een concrete PPP-actie, een bankrekening die valt onder een door de beheerautoriteit of een intermediaire instantie goedgekeurde schriftelijke overeenkomst tussen een begunstigde publiekrechtelijke instantie en de particuliere partner, welke gebruikt wordt voor betalingen tijdens of na de subsidiabiliteitsperiode;

40) “deelnemer”: een natuurlijke persoon die rechtstreeks profiteert van een concrete actie zonder dat hij belast is met het opzetten of met zowel het opzetten als het uitvoeren van de concrete actie en die in het kader van het EFMZVA geen financiële steun ontvangt;

41) “energie-efficiëntie eerst”: het beginsel dat in energieplanning en in besluiten over energiebeleid en -investeringen zo veel mogelijk rekening wordt gehouden met alternatieve, kostenefficiënte energie-efficiëntiemaatregelen om de vraag naar energie en de energievoorziening efficiënter te maken, met name door middel van kosteneffectieve besparingen op het eindgebruik van energie, vraag-responsinitiatieven en efficiëntere omzetting, transmissie en distributie van energie, zonder afbreuk te doen aan de verwezenlijking van de doelstellingen van die besluiten;

42) “klimaatbestendig maken”: een proces om te voorkomen dat infrastructuur kwetsbaar is voor mogelijke klimaateffecten op lange termijn, en er tevens voor te zorgen dat het “energie-efficiëntie eerst”-beginsel in acht wordt genomen en dat het niveau van broeikasgasemissies als gevolg van het project spoort met de doelstelling inzake klimaatneutraliteit in 2050;

43) “subsidies onder voorwaarden”: een subsidiecategorie waarvoor voorwaarden gelden in verband met de terugbetaling van steun;

44) “EIB”: de Europese Investeringsbank, het Europees Investeringsfonds of ongeacht welke dochterinstelling van de Europese Investeringsbank;

45) “Excellentiekeurmerk”: het door de Commissie ten aanzien van een voorstel toegekend kwaliteitskeurmerk, waaruit blijkt dat het voorstel dat in het kader van een oproep tot het indienen van voorstellen uit hoofde van een instrument van de Unie is beoordeeld, geacht wordt te voldoen aan de minimumkwaliteitseisen van dat instrument van de Unie, maar bij gebrek aan beschikbare begrotingsmiddelen voor die oproep tot het indienen van voorstellen niet kon worden gefinancierd, en steun zou kunnen ontvangen uit andere Unie- of nationale financieringsbronnen.

Artikel 3

Berekening van termijnen voor acties van de Commissie

Indien er een termijn is vastgesteld voor een actie van de Commissie, gaat die termijn in wanneer de lidstaat alle informatie heeft verstrekt die overeenkomstig deze verordening of de fondsspecifieke verordeningen is vereist.

De termijn wordt opgeschort op de dag na die waarop de Commissie haar opmerkingen of een verzoek om herziene documenten aan de lidstaat stuurt en de opschorting duurt totdat de lidstaat de Commissie antwoord geeft.

Artikel 4

Verwerking en bescherming van persoonsgegevens

De lidstaten en de Commissie mogen persoonsgegevens alleen verwerken indien dat nodig is voor het vervullen van hun respectieve verplichtingen uit hoofde van deze verordening, met name voor monitoring, rapportage, communicatie, bekendmaking, evaluatie, financieel beheer, verificaties en audits en, indien van toepassing, voor het bepalen van de subsidiabiliteit van deelnemers. De persoonsgegevens worden verwerkt overeenkomstig Verordening (EU) 2016/679 of Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad ( 8 ), naargelang toepasselijk.

HOOFDSTUK II

Beleidsdoelstellingen en beginselen voor de steun van de fondsen

Artikel 5

Beleidsdoelstellingen

1. Het EFRO, het ESF+, het Cohesiefonds en het EFMZVA ondersteunen de volgende beleidsdoelstellingen: a) een competitiever en slimmer Europa door bevordering van een innovatieve en slimme economische transformatie en regionale ICT-connectiviteit; b) een groenere, koolstofarme transitie naar een koolstofneutrale economie en een veerkrachtig Europa door de bevordering van een schone en rechtvaardige energietransitie, groene en blauwe investeringen, de circulaire economie, klimaatmitigatie en -adaptatie, risicopreventie en risicobeheersing, en duurzame stedelijke mobiliteit; c) een meer verbonden Europa door een betere mobiliteit; d) een socialer en inclusiever Europa door de uitvoering van de Europese pijler van sociale rechten; e) een Europa dat dichter bij de burger staat door bevordering van de duurzame en geïntegreerde ontwikkeling van alle soorten gebieden en lokale initiatieven.

Het JTF draagt bij tot het verwezenlijken van de specifieke doelstelling “regio’s en mensen in staat stellen om te gaan met de sociale, werkgelegenheids-, economische en milieueffecten van de transitie naar de klimaat- en energiedoelstellingen van de Unie voor 2030 en een klimaatneutrale economie tegen 2050, op basis van de Overeenkomst van Parijs”.

De eerste alinea van dit artikel is niet van toepassing op de middelen van het EFRO en het ESF+ die overeenkomstig artikel 27 naar het JTF worden overgedragen.

2. Het EFRO, het ESF+, het Cohesiefonds en het JTF dragen bij tot het optreden van de Unie dat is gericht op de versterking van de economische, sociale en territoriale samenhang overeenkomstig artikel 174 VWEU, door de volgende doelstellingen na te streven: a) de doelstelling “investeren in werkgelegenheid en groei” in lidstaten en regio’s, met steun uit het EFRO, het ESF+, het Cohesiefonds en het JTF, en b) de doelstelling “Europese territoriale samenwerking” (Interreg), met steun uit het EFRO.

3. De lidstaten en de Commissie bevorderen de coördinatie, complementariteit en samenhang tussen de fondsen en andere instrumenten en middelen van de Unie. Zij optimaliseren de coördinatiemechanismen tussen de verantwoordelijken om dubbel werk bij planning en uitvoering te vermijden. De lidstaten en de Commissie houden derhalve tevens rekening met de betreffende landspecifieke aanbevelingen bij de programmering en de uitvoering van de fondsen.

Artikel 6

Klimaatdoelstellingen en klimaataanpassingsmechanisme

1. De lidstaten verstrekken informatie over steun voor de milieu- en klimaatdoelstellingen volgens een methode op basis van de interventietypes voor elk van de fondsen. Deze methode bestaat in het toekennen van een specifiek gewicht aan de verstrekte steun dat weergeeft in hoeverre de steun bijdraagt aan de verwezenlijking van de milieu- en klimaatdoelstellingen. In het geval van het EFRO, het ESF+ en het Cohesiefonds worden de gewichten gekoppeld aan de dimensies en codes voor de interventietypes van bijlage I. Het EFRO en het Cohesiefonds dragen met respectievelijk 30 % en 37 % van de Uniebijdrage bij aan uitgaven die worden ondersteund met het oog op de verwezenlijking van de voor de Uniebegroting vastgestelde klimaatdoelstellingen.

2. Het streefcijfer voor klimaatbijdragen voor elke lidstaat wordt vastgesteld als een percentage van zijn totale toewijzing uit het EFRO en het Cohesiefonds, en wordt in de programma’s opgenomen als het resultaat van de interventietypes en de indicatieve financiële verdeling overeenkomstig artikel 22, lid 3, punt d), viii). Zoals bepaald in artikel 11, lid 1, wordt het voorlopige streefcijfer voor klimaatbijdragen in de partnerschapsovereenkomst vastgesteld.

3. De lidstaat en de Commissie monitoren regelmatig de inachtneming van de streefcijfers voor klimaatbijdragen, op basis van de totale subsidiabele uitgaven die door de begunstigden bij de beheerautoriteit worden gedeclareerd, uitgesplitst naar interventietype overeenkomstig artikel 42 en op basis van door de lidstaat verstrekte gegevens. Indien uit de monitoring blijkt dat er men nog te ver achterligt op het streefcijfer voor klimaatbijdragen, komen de lidstaat en de Commissie tijdens de jaarlijkse evaluatievergadering corrigerende maatregelen overeen.

4. Indien er op 31 december 2024 blijkt dat het streefcijfer voor klimaatbijdragen op nationaal niveau nog te ver uit zicht is, houdt de lidstaat hiermee rekening in zijn tussentijdse evaluatie overeenkomstig artikel 18, lid 1.

Artikel 7

Gedeeld beheer

1. De lidstaten en de Commissie voeren de aan de fondsen toegewezen begroting van de Unie in gedeeld beheer uit overeenkomstig artikel 63 van het Financieel Reglement. De lidstaten zorgen voor de voorbereiding en de uitvoering van programma’s op het juiste territoriale niveau, overeenkomstig hun institutionele, wettelijke en financiële kader.

2. De Commissie zorgt voor de uitvoering van het steunbedrag dat van het Cohesiefonds wordt overgedragen naar de Connecting Europe Facility (CEF), het Stedelijk Europa-initiatief en interregionale innovatieve investeringen, van het steunbedrag dat wordt overgedragen van het ESF+ naar transnationale samenwerking, van de bedragen die worden bijgedragen aan het InvestEU-programma, en van technische bijstand, op initiatief van de Commissie zelf, in direct of indirect beheer, overeenkomstig artikel 62, lid 1, eerste alinea, punten a) en c), van het Financieel Reglement.

3. De Commissie kan, met instemming van de lidstaat en de betrokken regio’s, de samenwerking met ultraperifere gebieden in het kader van de doelstelling “Europese territoriale samenwerking” (Interreg) uitvoeren in indirect beheer.

Artikel 8

Partnerschap en bestuur op verschillende niveaus

1. Voor de partnerschapsovereenkomst en voor elk programma organiseert en implementeert elke lidstaat een uitgebreid partnerschap overeenkomstig zijn institutionele en wettelijke kader en houdt hij daarbij rekening met de specifieke kenmerken van de fondsen. Bij dit partnerschap zijn ten minste de volgende partners betrokken: a) regionale, lokale, stedelijke en andere overheden; b) economische en sociale partners; c) relevante instanties die het maatschappelijk middenveld vertegenwoordigen, zoals milieupartners, niet-gouvernementele organisaties en instanties die tot taak hebben sociale insluiting, grondrechten, rechten van personen met een handicap, gendergelijkheid en non-discriminatie te bevorderen; d) onderzoeksorganisaties en universiteiten, in voorkomend geval.

2. Het bij lid 1 van dit artikel ingestelde partnerschap functioneert volgens het beginsel van bestuur op verschillende niveaus en een benadering van onderop. De lidstaten betrekken in lid 1 bedoelde partners bij de voorbereiding van de partnerschapsovereenkomst en gedurende de hele duur van de voorbereiding, uitvoering en evaluatie van de programma’s, onder meer door middel van deelname aan de monitoringcomités overeenkomstig artikel 39.

In dit verband wijzen de lidstaten in voorkomend geval een passend percentage van de middelen uit de fondsen toe voor de opbouw van bestuurlijke capaciteit van de sociale partners en maatschappelijke organisaties.

3. Voor Interreg-programma’s omvat het partnerschap partners uit alle deelnemende lidstaten.

4. Partnerschappen worden georganiseerd en uitgevoerd overeenkomstig de Europese gedragscode inzake partnerschap, die is vastgesteld bij Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 240/2014 van de Commissie.

5. Ten minste een keer per jaar raadpleegt de Commissie organisaties die partners op Unieniveau vertegenwoordigen over de uitvoering van programma’s en brengt zij verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad over het resultaat daarvan.

Artikel 9

Horizontale beginselen

1. De lidstaten en de Commissie zorgen bij de uitvoering van de fondsen voor de eerbiediging van de grondrechten en de naleving van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

2. De lidstaten en de Commissie zien erop toe dat de gelijkheid van vrouwen en mannen, gendermainstreaming en de integratie van een genderperspectief worden meegewogen en bevorderd tijdens de hele duur van de voorbereiding, uitvoering, monitoring, rapportage en evaluatie van programma’s.

3. De lidstaten en de Commissie nemen passende maatregelen om discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afkomst, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele gerichtheid bij de voorbereiding en de uitvoering van, het toezicht op, de rapportage over en de evaluatie van programma’s te voorkomen. Tijdens de voorbereiding en uitvoering van programma’s wordt met name rekening gehouden met de toegankelijkheid voor personen met een handicap.

4. De doelstellingen van de fondsen worden nagestreefd met als doel het bevorderen van duurzame ontwikkeling als bedoeld in artikel 11 VWEU, rekening houdend met de duurzameontwikkelingsdoelen van de VN, de Overeenkomst van Parijs en het beginsel “geen ernstige afbreuk doen”.

De doelstellingen van de fondsen worden nagestreefd met volledige inachtneming van het milieuacquis van de Unie.

TITEL II

STRATEGISCHE AANPAK

HOOFDSTUK I

Partnerschapsovereenkomst

Artikel 10

Voorbereiding en indiening van de partnerschapsovereenkomst

1. Elke lidstaat bereidt een partnerschapsovereenkomst voor waarin de strategische oriëntatie voor de programmering en de regelingen voor het doeltreffend en doelmatig gebruik van het EFRO, het ESF+, het Cohesiefonds, het JTF en het EFMZVA voor de periode van 1 januari 2021 tot en met 31 december 2027 zijn opgenomen.

2. De partnerschapsovereenkomst wordt voorbereid in overeenstemming met de Europese gedragscode inzake partnerschap. Wanneer de lidstaat tijdens de voorbereiding van zijn programma’s reeds in een uitgebreid partnerschap voorziet, wordt aan die eis geacht te zijn voldaan.

3. De lidstaat dient de partnerschapsovereenkomst in voordat of op hetzelfde tijdstip als hij het eerste programma bij de Commissie indient.

4. De partnerschapsovereenkomst kan samen met het desbetreffende jaarlijkse nationale hervormingsprogramma en het geïntegreerde nationale energie- en klimaatplan worden ingediend.

5. De partnerschapsovereenkomst is een strategisch en beknopt document. Het telt maximaal 35 bladzijden, tenzij de lidstaat op eigen initiatief besluit dat het document langer moet zijn.

6. De lidstaat stelt de partnerschapsovereenkomst op overeenkomstig het in bijlage II opgenomen model. De partnerschapsovereenkomst kan in een van de programma’s van de lidstaat worden opgenomen.

7. Interreg-programma’s kunnen vóór de indiening van de partnerschapsovereenkomst bij de Commissie worden ingediend.

8. De EIB kan op verzoek van de betrokken lidstaat deelnemen aan de voorbereiding van de partnerschapsovereenkomst, alsook aan activiteiten in verband met de voorbereiding van concrete acties, financieringsinstrumenten en PPP’s.

Artikel 11

Inhoud van de partnerschapsovereenkomst

1. De partnerschapsovereenkomst bevat de volgende onderdelen: a) de geselecteerde beleidsdoelstellingen en de specifieke doelstelling van het JTF, met vermelding van de onder de partnerschapsovereenkomst en de programma’s vallende fondsen waarmee deze doelstellingen zullen worden nagestreefd, en van de redenen daarvoor, rekening houdend met de relevante landspecifieke aanbevelingen, het geïntegreerde nationale energie- en klimaatplan, de beginselen van de Europese pijler van sociale rechten en, in voorkomend geval, regionale uitdagingen; b) voor elk van de geselecteerde beleidsdoelstellingen en de specifieke doelstelling van het JTF: i) een samenvatting van de beleidskeuzes en de belangrijkste resultaten die voor elk van de onder de partnerschapsovereenkomst vallende fondsen wordt verwacht; ii) coördinatie, afbakening en complementariteit tussen de fondsen en, in voorkomend geval, coördinatie tussen nationale en regionale programma’s; iii) complementariteit en synergie tussen de onder de partnerschapsovereenkomst vallende middelen, het AMIF, het ISF, het BMVI en andere instrumenten van de Unie, waaronder strategische, geïntegreerde projecten van LIFE en strategische natuurprojecten, en, in voorkomend geval, projecten die worden gefinancierd uit Horizon Europa; c) de voorlopige financiële toewijzing voor elk van de onder de partnerschapsovereenkomst vallende fondsen per beleidsdoelstelling op nationaal en in voorkomend geval op regionaal niveau, waarbij rekening wordt gehouden met fondsspecifieke regels inzake thematische concentratie en de voorlopige financiële toewijzing voor de specifieke doelstelling van het JTF, met inbegrip van eventuele EFRO- en ESF+-middelen die overeenkomstig artikel 27 aan het JTF zullen worden overgedragen; d) de voorlopige klimaatbijdragedoelstelling overeenkomstig artikel 6, lid 2; e) waar van toepassing, de opsplitsing van financiële middelen per regiocategorie opgesteld overeenkomstig artikel 108, lid 2, en de bedragen van de toewijzingen waarvan wordt voorgesteld dat zij op grond van de artikelen 26 en 111 worden overgedragen, met een motivering voor die overdrachten; f) voor technische bijstand, de keuze van de lidstaat voor de vorm van Uniebijdrage overeenkomstig artikel 36, lid 3, en, waar van toepassing, de voorlopige financiële toewijzing uit elk van de onder de partnerschapsovereenkomst vallende fondsen op nationaal niveau en de opsplitsing van financiële middelen per programma en per regiocategorie; g) de bedragen per fonds en per regiocategorie die moeten worden bijgedragen aan het InvestEU-programma, waar van toepassing; h) de lijst van geplande programma’s in het kader van de onder de partnerschapsovereenkomst vallende fondsen met de respectieve voorlopige financiële toewijzingen per fonds en de overeenkomstige nationale bijdrage per regiocategorie, waar van toepassing; i) een samenvatting van de acties die de betrokken lidstaat voornemens is te ondernemen om zijn administratieve capaciteit voor het inzetten van de onder de partnerschapsovereenkomst vallende fondsen te versterken; j) in voorkomend geval een geïntegreerde benadering om de demografische uitdagingen van regio’s en gebieden het hoofd te bieden en/of te voorzien in hun specifieke behoeften.

Met betrekking tot de doelstelling “Europese territoriale samenwerking” (Interreg) bevat de partnerschapsovereenkomst alleen de lijst van geplande programma’s.

2. De partnerschapsovereenkomst kan tevens een samenvatting bevatten van de beoordeling van de vraag of aan de in artikel 15 en bijlagen III en IV vermelde relevante randvoorwaarden is voldaan.

Artikel 12

Goedkeuring van de partnerschapsovereenkomst

1. De Commissie beoordeelt de partnerschapsovereenkomst en gaat na of ze in overeenstemming is met de onderhavige verordening, de fondsspecifieke voorschriften en het evenredigheidsbeginsel, rekening houdend met het strategische karakter van het document, het aantal betrokken programma’s en het totale bedrag van de aan de betrokken lidstaat toegewezen middelen. Bij haar beoordeling houdt de Commissie met name rekening met hoe de lidstaat denkt om te gaan met de relevante landspecifieke aanbevelingen, zijn geïntegreerde nationale energie- en klimaatplan en de Europese pijler van sociale rechten.

2. De Commissie kan binnen drie maanden na de datum waarop de lidstaat de partnerschapsovereenkomst heeft ingediend, opmerkingen formuleren.

3. De lidstaat evalueert de partnerschapsovereenkomst en houdt daarbij rekening met de opmerkingen van de Commissie.

4. Uiterlijk vier maanden na de eerste indiening van de partnerschapsovereenkomst door de betrokken lidstaat stelt de Commissie door middel van een uitvoeringshandeling een besluit vast tot goedkeuring van de partnerschapsovereenkomst.

5. Wanneer de partnerschapsovereenkomst wordt opgenomen in een programma overeenkomstig artikel 10, lid 6, stelt de Commissie uiterlijk zes maanden na de datum van de eerste indiening van het programma door de betrokken lidstaat, bij uitvoeringshandeling een besluit tot goedkeuring van zowel de partnerschapsovereenkomst als het programma vast.

Artikel 13

Wijziging van de partnerschapsovereenkomst

1. Een lidstaat kan uiterlijk 31 maart 2025 bij de Commissie een gewijzigde partnerschapsovereenkomst indienen waarin de resultaten van de tussentijdse evaluatie in aanmerking worden genomen.

2. De Commissie beoordeelt die wijziging en kan binnen drie maanden na de indiening van de gewijzigde partnerschapsovereenkomst opmerkingen formuleren.

3. De lidstaat beziet de gewijzigde partnerschapsovereenkomst opnieuw en houdt daarbij rekening met de opmerkingen van de Commissie.

4. De Commissie keurt uiterlijk zes maanden nadat ze door de lidstaat is ingediend, de wijziging van de partnerschapsovereenkomst goed.

Artikel 14

Inzet van het EFRO, het ESF+, het Cohesiefonds en het EFMZVA door middel van het InvestEU-programma

1. De lidstaten kunnen in de partnerschapsovereenkomst een bedrag van maximaal 2 % van de initiële nationale toewijzing toewijzen aan respectievelijk het EFRO, het ESF+, het Cohesiefonds en het EFMZVA, dat moet worden bijgedragen aan het InvestEU-programma en wordt verstrekt via de EU-garantie en de InvestEU-advieshub overeenkomstig artikel 10 van de InvestEU-verordening. De lidstaten kunnen, met instemming van de betrokken beheerautoriteit, na 1 januari 2023 voorts een bedrag van maximaal 3 % van de initiële nationale toewijzing van elk van die fondsen toewijzen via een of meer verzoeken tot wijziging van een programma.

Dergelijke bedragen moeten bijdragen tot de verwezenlijking van de in de partnerschapsovereenkomst of het programma geselecteerde beleidsdoelstellingen, en moeten hoofdzakelijk investeringen in de categorie bijdragende regio’s ondersteunen.

Deze bijdragen worden overeenkomstig de regels van de InvestEU-verordening uitgevoerd en vormen geen overdrachten van middelen uit hoofde van artikel 26.

2. De lidstaten bepalen het totale bedrag per fonds en per regiocategorie, waar van toepassing, dat voor elk jaar wordt bijgedragen. Voor de partnerschapsovereenkomst kunnen middelen van het lopende kalenderjaar en van toekomstige kalenderjaren worden toegewezen. Indien een lidstaat om een wijziging van een programma verzoekt, kunnen alleen middelen van toekomstige kalenderjaren worden toegewezen.

3. De in lid 1 van dit artikel bedoelde bedragen worden bij sluiting van de bijdrageovereenkomst overeenkomstig artikel 10, lid 3, van de InvestEU-verordening gebruikt als voorziening voor het deel van de EU-garantie in het compartiment van de respectieve lidstaat en voor de InvestEU-advieshub. De vastleggingen in de begroting van de Unie voor elke bijdrageovereenkomst kunnen in de periode van 1 januari 2021 tot en met 31 december 2027 in jaarlijkse tranches worden verricht door de Commissie.

4. Niettegenstaande artikel 12 van het Financieel Reglement wordt, indien binnen vier maanden vanaf de datum van het besluit van de Commissie tot vaststelling van de partnerschapsovereenkomst geen bijdrageovereenkomst als bedoeld in artikel 10, lid 2, van de InvestEU-verordening is gesloten voor een bedrag als bedoeld in lid 1 van dit artikel dat in de partnerschapsovereenkomst is toegewezen, het overeenkomstige bedrag, in voorkomend geval op verzoek van de lidstaat, toegewezen aan een of meer programma’s binnen het bijdragende fonds en de bijdragende regiocategorie.

De bijdrageovereenkomst voor de bedragen als bedoeld in lid 1 die zijn toegewezen in het verzoek tot wijziging van een programma, wordt gelijktijdig met de vaststelling van het besluit tot wijziging van het programma gesloten.

5. Indien binnen negen maanden na de sluiting van de bijdrageovereenkomst geen garantieovereenkomst overeenkomstig artikel 10, lid 4, tweede alinea, van de InvestEU-verordening is gesloten, wordt de bijdrageovereenkomst in onderlinge overeenstemming beëindigd of verlengd.

Indien de deelname van een lidstaat aan het InvestEU-fonds wordt stopgezet, worden de betrokken bedragen die als voorziening naar het gemeenschappelijk voorzieningsfonds zijn overgemaakt, teruggevorderd als interne bestemmingsontvangsten op grond van artikel 21, lid 5, van het Financieel Reglement. De betrokken lidstaat dient een verzoek voor één of meer wijzigingen van het programma in om de teruggevorderde bedragen en de overeenkomstig lid 2 van dit artikel aan toekomstige kalenderjaren toegewezen bedragen te kunnen gebruiken. De beëindiging of wijziging van de bijdrageovereenkomst geschiedt gelijktijdig met de vaststelling van de besluiten tot wijziging van het betrokken programma of de betrokken programma’s.

6. Indien een garantieovereenkomst overeenkomstig artikel 10, lid 4, derde alinea, van de InvestEU-verordening binnen vier jaar na de sluiting ervan niet goed is uitgevoerd, wordt de bijdrageovereenkomst gewijzigd. De lidstaat kan erom verzoeken dat bedragen die op grond van lid 1 van dit artikel aan de EU-garantie zijn bijgedragen en die zijn vastgelegd in de garantieovereenkomst maar geen onderliggende leningen, investeringen in eigen vermogen of andere risicodragende instrumenten dekken, worden behandeld overeenkomstig lid 5 van dit artikel.

7. Middelen die worden gegenereerd door of toe te schrijven zijn aan de bedragen die aan de EU-garantie zijn bijgedragen, worden aan de lidstaat ter beschikking gesteld overeenkomstig artikel 10, lid 5, punt a), van de InvestEU-verordening en gebruikt voor steun in het kader van dezelfde doelstelling of doelstellingen in de vorm van financieringsinstrumenten of begrotingsgaranties.

8. Voor de bedragen die overeenkomstig de leden 4, 5 en 6 van dit artikel opnieuw zullen worden gebruikt in een programma, begint de termijn voor de vrijmaking als bepaald in artikel 105, lid 1, te lopen in het jaar waarin de overeenkomstige budgettaire vastleggingen worden gedaan.

HOOFDSTUK II

Randvoorwaarden en prestatiekader

Artikel 15

Randvoorwaarden

1. Voor de specifieke doelstellingen worden in deze verordening randvoorwaarden vastgelegd.

Bijlage III bevat horizontale randvoorwaarden die gelden voor alle specifieke doelstellingen en de criteria die noodzakelijk zijn voor de beoordeling van de vraag of aan de voorwaarden is voldaan.

Bijlage IV bevat thematische randvoorwaarden voor het EFRO, het ESF+ en het Cohesiefonds en de criteria die noodzakelijk zijn voor de beoordeling van de vraag of aan de voorwaarden is voldaan.

De randvoorwaarde met betrekking tot de middelen en capaciteit voor de effectieve toepassing van de staatssteunregels is niet van toepassing voor programma’s die steun ontvangen van het AMIF, het ISF of het BMVI.

2. Bij de voorbereiding van een programma of de invoering van een nieuwe specifieke doelstelling als onderdeel van een programmawijziging, beoordeelt de lidstaat of deze randvoorwaarden die samenhangen met de geselecteerde specifieke doelstelling, zijn vervuld. Een randvoorwaarde is vervuld wanneer is voldaan aan alle daaraan gerelateerde criteria. De lidstaat geeft in elk programma of in de programmawijziging de vervulde en niet-vervulde randvoorwaarden aan en verstrekt een motivering indien hij van oordeel is dat een randvoorwaarde is vervuld.

3. Indien niet is voldaan aan een randvoorwaarde op het ogenblik dat het programma wordt goedgekeurd of gewijzigd, brengt de lidstaat de Commissie op de hoogte zodra hij van oordeel is dat de randvoorwaarde is vervuld, met een motivering daarvan.

4. De Commissie verricht zo snel mogelijk en uiterlijk drie maanden na ontvangst van de in lid 3 bedoelde informatie een beoordeling en stelt de lidstaat ervan in kennis of zij het met de lidstaat eens is dat de randvoorwaarde is vervuld.

Indien de Commissie het oneens is met de lidstaat dat de randvoorwaarde is vervuld, stelt zij de lidstaat daarvan in kennis en deelt zij deze haar beoordeling mede.

Indien de lidstaat het oneens is met de beoordeling van de Commissie, legt de lidstaat zijn opmerkingen binnen een maand voor aan de Commissie, die dan handelt overeenkomstig de eerste alinea.

Indien de lidstaat de beoordeling van de Commissie aanvaardt, handelt de lidstaat overeenkomstig lid 3.

5. Onverminderd artikel 105 kunnen uitgaven die verband houden met concrete acties die gekoppeld zijn aan de specifieke doelstelling worden opgenomen in betalingsaanvragen, maar deze worden niet door de Commissie vergoed totdat de Commissie de lidstaat overeenkomstig dit artikel, lid 4, eerste alinea, ervan in kennis heeft gesteld dat de randvoorwaarde is vervuld.

De eerste alinea is niet van toepassing op concrete acties die bijdragen tot de vervulling van de overeenkomstige randvoorwaarde.

6. De lidstaat zorgt ervoor dat de randvoorwaarden gedurende de volledige programmeringsperiode vervuld blijven en gerespecteerd worden. Hij stelt de Commissie in kennis van elke wijziging die de vervulling van de randvoorwaarden beïnvloedt.

Indien de Commissie van oordeel is dat niet langer aan een randvoorwaarde wordt voldaan, stelt zij de lidstaat daarvan in kennis en deelt zij deze haar beoordeling mede. Vervolgens wordt de in lid 4, tweede en derde alinea, beschreven procedure gevolgd.

Indien de Commissie op basis van de opmerkingen van de lidstaat tot de conclusie komt dat de randvoorwaarde nog altijd niet is vervuld, en onverminderd artikel 105, kunnen uitgaven die verband houden met de specifieke doelstelling worden opgenomen in betalingsaanvragen, maar worden deze niet door de Commissie vergoed totdat de Commissie de lidstaat overeenkomstig lid 4, eerste alinea, van dit artikel ervan in kennis heeft gesteld dat de randvoorwaarde is vervuld.

7. Bijlage IV is niet van toepassing op prioriteiten die worden ondersteund door het JTF en op de middelen uit het EFRO en het ESF+ die overeenkomstig artikel 27 aan het JTF zijn overgedragen.

Artikel 16

Prestatiekader

1. Elke lidstaat stelt een prestatiekader op om de prestaties van het programma tijdens de uitvoering ervan te kunnen monitoren, erover te kunnen rapporteren en ze te kunnen evalueren en om bij te dragen tot het meten van de algemene prestaties van de fondsen.

Het prestatiekader bestaat uit:

a) output- en resultaatindicatoren, gekoppeld aan specifieke, voor het programma geselecteerde doelstellingen die in de fondsspecifieke verordeningen zijn vastgesteld;

b) tussendoelen voor de outputindicatoren die uiterlijk eind 2024 moeten zijn bereikt, en

c) einddoelen voor de output- en resultaatindicatoren die uiterlijk eind 2029 moeten zijn bereikt.

2. Er worden tussen- en einddoelen vastgesteld met betrekking tot elke specifieke doelstelling binnen een programma, met uitzondering van technische bijstand en van de in artikel 4, lid 1, punt m), van de ESF+-verordening bedoelde specifieke doelstelling voor het bestrijden van materiële deprivatie.

3. Tussen- en einddoelen stellen de Commissie en de lidstaat in staat de vooruitgang bij de verwezenlijking van de specifieke doelstellingen te meten. Zij voldoen aan de in artikel 33, lid 3, van het Financieel Reglement bedoelde vereisten.

Artikel 17

Methode voor de vaststelling van een prestatiekader

1. De methode voor de vaststelling van een prestatiekader omvat: a) de door de lidstaten toegepaste criteria voor de selectie van indicatoren; b) de gebruikte gegevens of bewijzen, de borging van de gegevenskwaliteit en de berekeningsmethode; c) factoren die het bereiken van de tussen- en einddoelen kunnen beïnvloeden, en de wijze waarop deze in aanmerking zijn genomen.

2. De lidstaten stellen de methode voor de vaststelling van het prestatiekader op verzoek ter beschikking van de Commissie.

Artikel 18

Tussentijdse evaluatie en flexibiliteitsbedrag

1. Voor de programma’s ondersteund door het EFRO, het ESF+, het Cohesiefonds en het JTF verricht de lidstaat een evaluatie van elk programma, rekening houdend met de volgende elementen: a) de nieuwe uitdagingen die in de relevante, in 2024 aangenomen landspecifieke aanbevelingen in kaart worden gebracht; b) de vooruitgang bij de uitvoering van het geïntegreerde nationale energie- en klimaatplan, indien van toepassing; c) de vooruitgang bij de uitvoering van de beginselen van de Europese pijler van sociale rechten; d) de sociaal-economische situatie van de betrokken lidstaat of regio, met bijzondere nadruk op territoriale behoeften, waarbij met elke belangrijke negatieve financiële, economische of sociale ontwikkeling rekening wordt gehouden. e) de belangrijkste resultaten van de relevante evaluaties; f) de vooruitgang bij het bereiken van de tussendoelen, rekening houdend met grote moeilijkheden die bij de uitvoering van het programma zijn ondervonden; g) voor de door het JTF ondersteunde programma’s, de door de Commissie overeenkomstig artikel 29, lid 1, punt b), van Verordening (EU) 2018/1999 uitgevoerde beoordeling.

2. Voor elk programma dient de lidstaat uiterlijk 31 maart 2025 bij de Commissie voor elk programma een beoordeling van het resultaat van de tussentijdse evaluatie in, met inbegrip van een voorstel voor de definitieve toewijzing van het in artikel 86, lid 1, tweede alinea, bedoelde flexibiliteitsbedrag.

3. Indien dit naar aanleiding van de tussentijdse evaluatie van het programma nodig wordt geacht of indien er overeenkomstig lid 1, punt a), nieuwe uitdagingen in kaart worden gebracht, dient de lidstaat bij de Commissie de in lid 2 bedoelde beoordeling in, samen met het gewijzigde programma.

De herzieningen moeten het volgende omvatten:

a) de toewijzingen van de financiële middelen per prioriteit;

b) herziene of nieuwe doelen;

c) indien van toepassing, de bedragen per fonds en per categorie van regio die moeten worden bijgedragen aan het InvestEU-programma;

De Commissie keurt het herziene programma goed overeenkomstig artikel 24, met inbegrip van een definitieve toewijzing van het flexibiliteitsbedrag.

4. Indien de lidstaat als gevolg van de tussentijdse evaluatie van oordeel is dat het programma geen wijziging behoeft: a) stelt de Commissie binnen drie maanden na de indiening van de in lid 2 bedoelde beoordeling een besluit vast waarbij de definitieve toewijzing van het flexibiliteitsbedrag wordt bevestigd; ofwel b) verzoekt de Commissie de lidstaat binnen twee maanden na de indiening van de in lid 2 van dit artikel bedoelde beoordeling een gewijzigd programma in te dienen overeenkomstig artikel 24.

5. Tot de vaststelling van het besluit van de Commissie waarbij de definitieve toewijzing van het flexibiliteitsbedrag wordt bevestigd, is dit bedrag niet beschikbaar voor de selectie van concrete acties.

6. De Commissie stelt een verslag op over het resultaat van de tussentijdse evaluatie en dient het uiterlijk eind 2026 bij het Europees Parlement en de Raad in.

HOOFDSTUK III

Maatregelen verbonden aan goed economisch bestuur en aan buitengewone of uitzonderlijke omstandigheden

Artikel 19

Maatregelen om de doeltreffendheid van de fondsen te koppelen aan goed economisch bestuur

1. De Commissie kan een lidstaat verzoeken de betrokken programma’s opnieuw te bezien en wijzigingen daarvan voor te stellen indien dit nodig is om de uitvoering van de desbetreffende aanbevelingen van de Raad te ondersteunen.

Dit verzoek kan worden geformuleerd:

a) ter ondersteuning van de uitvoering van een relevante landspecifieke aanbeveling vastgesteld overeenkomstig artikel 121, lid 2, VWEU en van een relevante tot de lidstaat gerichte aanbeveling van de Raad vastgesteld overeenkomstig artikel 148, lid 4, VWEU;

b) ter ondersteuning van de uitvoering van tot de betrokken lidstaat gerichte relevante aanbevelingen van de Raad vastgesteld overeenkomstig artikel 7, lid 2, of artikel 8, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad ( 9 ), op voorwaarde dat deze wijzigingen noodzakelijk worden geacht om de macro-economische onevenwichtigheden te helpen corrigeren.

2. Een verzoek van de Commissie aan een lidstaat overeenkomstig lid 1 wordt gemotiveerd, onder verwijzing naar de noodzaak de uitvoering van de desbetreffende aanbevelingen te ondersteunen, en in dit verzoek wordt vermeld om welke programma’s of prioriteiten het volgens de Commissie gaat, alsmede de aard van de verwachte wijzigingen. Zulk verzoek wordt niet geformuleerd vóór 2023 of na 2026, noch in verband met hetzelfde programma in twee opeenvolgende jaren.

3. De lidstaat dient zijn antwoord op het in lid 1 bedoelde verzoek in binnen twee maanden na ontvangst van het verzoek, waarin hij uitlegt welke wijzigingen hij in de desbetreffende programma’s nodig acht en waarom, en aangeeft om welke programma’s het gaat en welk karakter de voorgestelde wijzigingen hebben, alsmede welke effecten ervan worden verwacht op de uitvoering van aanbevelingen en op de tenuitvoerlegging van de fondsen. Zo nodig formuleert de Commissie opmerkingen binnen één maand na ontvangst van dat antwoord.

4. De lidstaat dient een voorstel tot wijziging van de desbetreffende programma’s in binnen twee maanden na de datum van indiening van het in lid 3 bedoelde antwoord.

5. Indien de Commissie geen opmerkingen heeft ingediend of van mening is dat met alle ingediende opmerkingen naar tevredenheid rekening is gehouden, stelt zij uiterlijk vier maanden na de indiening ervan door de lidstaat een besluit vast tot goedkeuring van de wijzigingen van de desbetreffende programma’s.

6. Indien de lidstaat in reactie op een overeenkomstig lid 1 geformuleerd verzoek niet effectief optreedt binnen de in de leden 3 en 4 bepaalde termijnen, kan de Commissie binnen drie maanden nadat zij opmerkingen overeenkomstig lid 3 heeft gemaakt of nadat het voorstel van de lidstaat overeenkomstig lid 4 is ingediend, aan de Raad een voorstel doen om alle of een deel van de betalingen voor de betrokken programma’s of prioriteiten te schorsen. In haar voorstel geeft de Commissie aan om welke redenen zij besluit dat de lidstaat niet effectief is opgetreden. Bij de opstelling van haar voorstel neemt de Commissie alle relevante informatie in aanmerking en houdt zij rekening met alle elementen die naar voren komen in het kader van en met alle standpunten die zijn geformuleerd via de in lid 14 bedoelde gestructureerde dialoog.

De Raad neemt door middel van een uitvoeringshandeling een besluit over dit voorstel. Die uitvoeringshandeling geldt alleen voor verzoeken om betaling die zijn ingediend na de datum van vaststelling van die uitvoeringshandeling.

7. De Commissie doet een voorstel aan de Raad om alle of een deel van de vastleggingen of betalingen voor een of meer programma’s van een lidstaat te schorsen indien de Raad overeenkomstig artikel 126, lid 8 of lid 11, VWEU besluit dat een lidstaat geen effectieve maatregelen heeft genomen om zijn buitensporige tekort te corrigeren, tenzij hij het bestaan van een ernstige economische neergang in de eurozone of de Unie als geheel in de zin van artikel 3, lid 5, en artikel 5, lid 2, van Verordening 1467/97 van de Raad ( 10 ) heeft vastgesteld.

8. In de volgende gevallen kan de Commissie de Raad voorstellen alle of een deel van de vastleggingen of betalingen voor een of meer programma’s van een lidstaat te schorsen: a) de Raad neemt in dezelfde procedure bij buitensporige onevenwichtigheden, overeenkomstig artikel 8, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad, twee opeenvolgende aanbevelingen aan omdat de lidstaat een ontoereikend plan met corrigerende maatregelen heeft ingediend; b) de Raad stelt in dezelfde procedure bij buitensporige onevenwichtigheden overeenkomstig artikel 10, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1176/2011, twee opeenvolgende besluiten vast waarbij wordt vastgesteld dat een lidstaat zijn verplichtingen niet is nagekomen doordat hij de aanbevolen corrigerende maatregelen niet heeft genomen; c) de Commissie concludeert dat een lidstaat geen maatregelen als bedoeld in Verordening (EG) nr. 332/2002 van de Raad ( 11 ) heeft genomen, en besluit bijgevolg de uitbetaling van de aan die lidstaat toegekende financiële bijstand niet goed te keuren; d) de Raad besluit dat een lidstaat het macro-economisch aanpassingsprogramma overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EU) nr. 472/2013 van het Europees Parlement en de Raad ( 12 ) niet naleeft of de maatregelen waarom is verzocht in een overeenkomstig artikel 136, lid 1, VWEU vastgesteld Raadsbesluit, niet neemt.

9. Er wordt prioriteit gegeven aan het schorsen van vastleggingen. Betalingen worden alleen geschorst wanneer het de bedoeling is onmiddellijk op te treden of bij significante niet-naleving. De schorsing van betalingen is van toepassing op betalingsaanvragen die na de datum van het schorsingsbesluit voor de programma’s in kwestie zijn ingediend.

10. Een voorstel van de Commissie voor een besluit tot schorsing van vastleggingen wordt geacht door de Raad te zijn aangenomen, tenzij deze binnen één maand na de indiening van het Commissievoorstel, door middel van een uitvoeringshandeling besluit het voorstel met gekwalificeerde meerderheid te verwerpen.

De schorsing van vastleggingen is van toepassing op de vastleggingen van de fondsen voor de lidstaat in kwestie vanaf 1 januari van het jaar na de vaststelling van het schorsingsbesluit.

De Raad stelt op basis van een voorstel van de Commissie als bedoeld in de leden 7 en 8, door middel van een uitvoeringshandeling een besluit over de schorsing van betalingen vast.

11. De omvang en de zwaarte van de op te leggen schorsing van vastleggingen of betalingen zijn evenredig, nemen de gelijke behandeling van de lidstaten in acht, en houden rekening met de economische en sociale omstandigheden van de betrokken lidstaat, in het bijzonder met het werkloosheidspeil, het armoedepeil of de mate van sociale uitsluiting in de betrokken lidstaat ten opzichte van het gemiddelde van de Unie en met het effect van de schorsing op de economie van de betrokken lidstaat. De impact van schorsingen op programma’s die van essentieel belang zijn voor het aanpakken van negatieve economische of sociale omstandigheden, is een specifieke factor waarmee rekening moet worden gehouden.

12. Voor de schorsing van vastleggingen geldt in de volgende gevallen dat maximaal 25 % van de vastleggingen voor het volgende kalenderjaar voor de fondsen, of, als dat minder is, 0,25 % van het nominale bbp, kan worden geschorst: a) bij de eerste niet-naleving van een procedure bij buitensporige tekorten als bedoeld in lid 7; b) bij de eerste niet-naleving in verband met een plan met corrigerende maatregelen in het kader van een procedure bij buitensporige onevenwichtigheden als bedoeld in lid 8, punt a); c) bij niet-naleving van de aanbevolen corrigerende maatregel in het kader van een procedure bij buitensporige onevenwichtigheden als bedoeld in lid 8, punt b); d) bij de eerste niet-naleving als bedoeld in lid 8, punten c) en d).

In het geval van voortdurende niet-naleving kan het percentage van geschorste vastleggingen hoger liggen dan de in de eerste alinea bedoelde maximumpercentages.

13. In de volgende gevallen heft de Raad op voorstel van de Commissie de schorsing van vastleggingen op: a) de procedure bij buitensporige tekorten wordt overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EG) nr. 1467/97 opgeschort, of de Raad heeft overeenkomstig artikel 126, lid 12, VWEU besloten het besluit betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in te trekken; b) de Raad heeft het door de betrokken lidstaat ingediende plan met corrigerende maatregelen overeenkomstig artikel 8, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1176/2011 onderschreven, de procedure bij buitensporige onevenwichtigheden wordt overeenkomstig artikel 10, lid 5, van die verordening opgeschort, of de Raad heeft de procedure bij buitensporige onevenwichtigheden overeenkomstig artikel 11 van die verordening afgesloten; c) de Commissie heeft geconcludeerd dat de betrokken lidstaat passende maatregelen als bedoeld in Verordening (EG) nr. 332/2002 heeft genomen; d) de Commissie heeft geconcludeerd dat de betrokken lidstaat passende maatregelen heeft genomen om het in artikel 7 van Verordening (EU) nr. 472/2013 bedoelde macro-economisch aanpassingsprogramma uit te voeren, of de maatregelen heeft genomen waarom is verzocht in een overeenkomstig artikel 136, lid 1, VWEU vastgesteld Raadsbesluit.

Nadat de Raad de schorsing van vastleggingen heeft opgeheven, plaatst de Commissie de geschorste vastleggingen overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad opnieuw op de begroting.

Geschorste vastleggingen mogen na 2027 niet opnieuw op de begroting worden geplaatst.

De termijn voor de vrijmaking van het opnieuw op de begroting geplaatste bedrag overeenkomstig artikel 105 gaat in vanaf het jaar waarin de geschorste vastlegging opnieuw op de begroting is geplaatst.

Een besluit over de opheffing van de schorsing van betalingen wordt genomen door de Raad op basis van een voorstel van de Commissie, indien aan de in de eerste alinea vermelde toepasselijke voorwaarden is voldaan. Een voorstel van de Commissie voor een besluit over de opheffing van de schorsing van vastleggingen wordt geacht te zijn aangenomen door de Raad tenzij de Raad door middel van een uitvoeringshandeling met gekwalificeerde meerderheid binnen een maand na voorlegging van het Commissievoorstel besluit een dergelijk voorstel af te wijzen.

14. De Commissie houdt het Europees Parlement op de hoogte van de tenuitvoerlegging van dit artikel. Met name informeert de Commissie het Europees Parlement onmiddellijk wanneer voor een lidstaat een van de voorwaarden in lid 6, 7 of 8 is vervuld en verstrekt zij gedetailleerde gegevens over de fondsen en programma’s waarvoor tot een schorsing kan worden besloten.

Het Europees Parlement kan de Commissie uitnodigen voor een gestructureerde dialoog over de toepassing van dit artikel, in het licht van de toezending van de in de eerste alinea bedoelde informatie.

De Commissie zendt het voorstel voor de schorsing van vastleggingen, respectievelijk het voorstel om deze schorsing op te heffen, onverwijld na de goedkeuring ervan toe aan het Europees Parlement en de Raad. Het Europees Parlement kan de Commissie verzoeken de redenen voor haar voorstel toe te lichten.

15. Uiterlijk op 31 december 2025 verricht de Commissie een evaluatie van de toepassing van dit artikel. Daartoe stelt zij een verslag op, dat zij toezendt aan het Europees Parlement en de Raad, indien nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel.

16. Als er grote veranderingen plaatsvinden in de sociale en economische situatie in de Unie, kan de Commissie een voorstel indienen voor een evaluatie van de toepassing van dit artikel, of kan het Europees Parlement of de Raad, handelend overeenkomstig respectievelijk artikel 225 of 241 VWEU, de Commissie verzoeken een dergelijk voorstel in te dienen.

17. Dit artikel is niet van toepassing op ESF+, het AMIF, het ISF, het BMVI of op Interreg-programma’s.

Artikel 20

Tijdelijke maatregelen voor het gebruik van de fondsen in reactive op uitzonderlijke of buitengewone omstandigheden

1. Indien de Raad na 1 juli 2021 erkent dat zich een buitengewone gebeurtenis voordoet die buiten de macht van één of meer lidstaten valt en een aanzienlijke invloed heeft op de financiële positie van de overheid, dan wel een ernstige economische neergang van het eurogebied of de Unie als geheel zoals bedoeld in artikel 5, lid 1, tiende alinea, artikel 6, lid 3, vierde alinea, artikel 9, lid 1, tiende alinea, en artikel 10, lid 3, vierde alinea, van Verordening (EG) nr. 1466/97 ( 13 ), of dat zich onverwachte ongunstige economische gebeurtenissen met een ernstige negatieve weerslag op de openbare financiën voordoen zoals bedoeld in artikel 3, lid 5, en artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1467/97, kan de Commissie bij uitvoeringsbesluit voor een periode van ten hoogste 18 maanden een of meer van de volgende maatregelen vaststellen, mits deze strikt noodzakelijk zijn om op die uitzonderlijke en buitengewone omstandigheden te reageren: a) op verzoek van een of meer betrokken lidstaten de tussentijdse betalingen, in afwijking van artikel 112, leden 3 en 4, van deze verordening, alsook van artikel 40 van de EFMZVA-verordening, artikel 15 van de AMIF-verordening, artikel 12 van de ISF-verordening en artikel 12 van de BMVI-verordening, verhogen met 10 procentpunten boven het toepasselijke medefinancieringspercentage, met een maximum van 100 %; b) de autoriteiten van een lidstaat toestaan concrete acties die fysiek zijn voltooid of volledig zijn uitgevoerd voordat de aanvraag voor de financiering in het kader van het programma bij de beheerautoriteit is ingediend, in afwijking van artikel 63, lid 6, te selecteren voor steun mits de concrete actie in reactie op de uitzonderlijke omstandigheden is genomen; c) in afwijking van artikel 63, lid 7, bepalen dat de uitgaven voor concrete acties in reactie op dergelijke omstandigheden subsidiabel kunnen worden vanaf de datum waarop de Raad het bestaan van die omstandigheden heeft bevestigd; d) de termijnen voor de indiening van documenten en van gegevens bij de Commissie verlengen tot maximaal drie maanden, in afwijking van artikel 41, lid 6, artikel 42, lid 1, artikel 44, lid 2, en artikel 49, lid 3, eerste alinea.

2. De Commissie houdt het Europees Parlement en de Raad op de hoogte van de tenuitvoerlegging van dit artikel. Indien een van de voorwaarden van lid 1 is vervuld, stelt de Commissie het Europees Parlement en de Raad onmiddellijk in kennis van haar beoordeling van de situatie en van haar geplande follow-up.

3. Het Europees Parlement of de Raad kan de Commissie uitnodigen voor een gestructureerde dialoog over de toepassing van dit artikel. Bij het beoordelen van de situatie en het zich beraden op een follow-up houdt de Commissie terdege rekening met de via de gestructureerde dialoog ingenomen en kenbaar gemaakte standpunten.

4. Indien de specifieke omstandigheden die tot de vaststelling van deze tijdelijke maatregelen hebben geleid, na de in lid 1 bedoelde periode van ten hoogste 18 maanden aanhouden, beoordeelt de Commissie de situatie opnieuw en dient zij in voorkomend geval een wetgevingsvoorstel in tot wijziging van deze verordening, waarbij in de nodige flexibiliteit wordt voorzien om deze omstandigheden aan te pakken.

5. De Commissie stelt het Europees Parlement en de Raad onverwijld in kennis van het op grond van lid 1 vastgestelde uitvoeringsbesluit, en wel uiterlijk binnen twee werkdagen na de vaststelling ervan.

TITEL III

PROGRAMMERING

HOOFDSTUK I

Algemene bepalingen betreffende de fondsen

Artikel 21

Voorbereiding en indiening van programma’s

1. De lidstaten stellen, in samenwerking met de in artikel 8, lid 1, bedoelde partners, programma’s op voor de uitvoering van de fondsen in de periode vanaf 1 januari 2021 tot en met 31 december 2027.

2. De lidstaten dienen hun programma’s uiterlijk drie maanden na de indiening van de partnerschapsovereenkomst in bij de Commissie. Voor het AMIF, het ISF en het BMVI dienen de lidstaten hun programma’s uiterlijk drie maanden na de inwerkingtreding van deze verordening of, indien dit later is, van de toepasselijke fondsspecifieke verordening in bij de Commissie.

3. De lidstaten stellen de programma’s op overeenkomstig het model in bijlage V.

Voor het AMIF, het ISF en het BMVI stellen de lidstaten programma’s op overeenkomstig het model in bijlage VI.

4. Indien een milieurapport overeenkomstig Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad ( 14 ) wordt opgesteld, wordt het op de in artikel 49, lid 1, van deze verordening bedoelde website van het programma gepubliceerd.

Artikel 22

Inhoud van programma’s

1. Elk programma bevat een strategie voor de bijdrage van het programma aan de verwezenlijking van de beleidsdoelstellingen of de specifieke doelstelling van het JTF en voor het meedelen van de resultaten ervan.

2. Een programma bevat een of meer prioriteiten. Elke prioriteit is gerelateerd aan één enkele beleidsdoelstelling, aan de specifieke doelstelling van het JTF of aan een vorm van technische bijstand uitgevoerd uit hoofde van artikel 36, lid 4, of artikel 37. Een prioriteit kan steun uit één of meer fondsen ontvangen, tenzij ze steun uit het JTF ontvangt of technische bijstand betreft die is uitgevoerd op grond van artikel 36, lid 4, of artikel 37. Prioriteiten die gerelateerd zijn aan beleidsdoelstellingen, zijn onderverdeeld in een of meer specifieke doelstellingen. Er kunnen meerdere prioriteiten gerelateerd zijn aan één beleidsdoelstelling of aan de specifieke doelstelling van het JTF.

Programma’s die steun ontvangen uit het AMIF, het ISF of het BMVI gebruiken steun uit één fonds en bevatten zowel specifieke doelstellingen als specifieke doelstellingen voor technische bijstand.

3. Elk programma bevat het volgende: a) een samenvatting van de voornaamste uitdagingen, rekening houdend met: i) economische, sociale en territoriale verschillen en ongelijkheden, behalve voor door het EFMZVA ondersteunde programma’s; ii) tekortkomingen van de markt; iii) investeringsbehoeften en complementariteit en synergie met andere vormen van steun; iv) de uitdagingen die zijn vastgelegd in de desbetreffende landspecifieke aanbevelingen, in de nationale of regionale strategieën en in de geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen, of die verband houden met de beginselen van de Europese pijler van sociale rechten, of, wat het AMIF, het ISF en het BMVI betreft, die zijn vastgelegd in andere relevante aanbevelingen van de Unie aan die lidstaat; v) uitdagingen op het vlak van administratieve capaciteit, bestuur en vereenvoudigingsmaatregelen; vi) een geïntegreerde benadering voor de aanpak van demografische uitdagingen, in voorkomend geval; vii) lessen uit het verleden; viii) macroregionale strategieën en zeebekkenstrategieën, voor zover lidstaten en regio’s deelnemen aan dergelijke strategieën; ix) voor door het AMIF, het ISF of het BMVI ondersteunde programma’s, de vorderingen met de uitvoering van het relevante EU-acquis en van actieplannen, evenals een verantwoording voor de keuze van de specifieke doelstellingen. x) voor door het JTF ondersteunde programma’s, de transitieproblemen die zijn vermeld in de territoriale plannen voor een rechtvaardige. De punten i), ii) en viii) zijn niet van toepassing op programma’s die ondersteuning van het AMIF, het ISF of het BMVI krijgen; b) een verantwoording voor de geselecteerde beleidsdoelstellingen, de bijhorende prioriteiten, de specifieke doelstellingen en de vormen van steun; c) de specifieke doelstellingen van elke prioriteit, behalve waar het technische bijstand betreft; d) voor elke specifieke doelstelling: i) de gerelateerde soorten acties en de verwachte bijdrage ervan tot die specifieke doelstellingen, tot macroregionale strategieën, zeebekkenstrategieën, en tot territoriale plannen voor een rechtvaardige transitie die door het JTF worden ondersteund, indien van toepassing; ii) outputindicatoren en resultaatindicatoren met de bijbehorende tussen- en einddoelen; iii) de voornaamste doelgroepen; iv) acties ter waarborging van gelijkheid, inclusie en non-discriminatie; v) een opgave van de beoogde specifieke grondgebieden, met inbegrip van het geplande gebruik van geïntegreerde territoriale investeringen, vanuit de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling of andere territoriale instrumenten; vi) de interregionale, grensoverschrijdende en transnationale acties waarvan de begunstigden in ten minste één andere lidstaat of buiten de Unie gevestigd zijn, voor zover van toepassing; vii) het geplande gebruik van financieringsinstrumenten; viii) de interventietypes en een indicatieve uitsplitsing van de programmamiddelen naar interventietype; ix) voor de specifieke doelstelling van het JTF, de rechtvaardiging van bedragen die overeenkomstig artikel 27 uit het EFRO respectievelijk het ESF+ zijn overgedragen, alsmede de uitsplitsing naar regiocategorie, waarin de geplande interventietypes worden weergegeven in overeenstemming met de territoriale plannen voor een rechtvaardige transitie; e) voor elke prioriteit in verband met overeenkomstig artikel 36, lid 4, uitgevoerde technische bijstand: i) de gerelateerde soorten acties; ii) outputindicatoren met de bijbehorende tussen -en einddoelen; iii) de voornaamste doelgroepen; iv) de interventietypes en een indicatieve uitsplitsing van de programmamiddelen naar interventietype; f) het geplande gebruik van technische bijstand op grond van artikel 37, voor zover van toepassing, en relevante interventietypes; g) een financieringsplan dat het volgende bevat: i) een tabel met de totale financiële toewijzingen voor elk van de fondsen en, waar van toepassing, voor elke regiocategorie voor de hele programmeringsperiode en per jaar, met inbegrip van op grond van artikel 26 of artikel 27 overgedragen bedragen; ii) voor door het EFRO, het ESF+, het Cohesiefonds of het JTF ondersteunde programma’s, een tabel met de totale financiële toewijzingen voor elke prioriteit per fonds en per regiocategorie, waar van toepassing, de nationale bijdrage en of die is samengesteld uit publieke of private bijdragen, of beide; iii) voor door het EFMZVA ondersteunde programma’s, een tabel met voor elke specifieke doelstelling het bedrag van de totale financiële toewijzingen uit het fonds en de nationale bijdrage; iv) voor door het AMIF, het ISF of het BMVI ondersteunde programma’s, een tabel met per specifieke doelstelling de totale financiële toewijzingen per actietype, de nationale bijdrage en of die is samengesteld uit publieke of private bijdragen, of beide; h) de maatregelen die zijn getroffen om de in artikel 8, lid 1, bedoelde relevante partners te betrekken bij de voorbereiding van het programma en de rol van die partners bij de uitvoering, de monitoring en de evaluatie van het programma; i) voor elke overeenkomstig artikel 15 en de bijlagen III en IV vastgestelde randvoorwaarde die samenhangt met de geselecteerde specifieke doelstelling, een beoordeling of aan de randvoorwaarde wordt voldaan op de datum van indiening van het programma; j) de voorziene aanpak van de communicatie en zichtbaarheid van het programma door het vaststellen van de doelstellingen, het doelpubliek, de communicatiekanalen, waaronder communicatieactiviteiten op sociale media, waar van toepassing, de geplande begroting en de relevante indicatoren voor monitoring en evaluatie; k) de programma-autoriteiten en de instantie of — indien van toepassing, in geval van technische bijstand overeenkomstig artikel 36, lid 5 — de instanties die betalingen van de Commissie ontvangen.

De punten i), ii) en viii) van punt a) van dit lid zijn niet van toepassing op programma’s die enkel de specifieke doelstelling van artikel 4, lid 1, punt m), van de ESF+-verordening ondersteunen. Punt d) van dit lid is niet van toepassing op de in artikel 4, lid 1, punt m), van de ESF+-verordening bedoelde specifieke doelstelling.

Voor het EFRO, het Cohesiefonds, het ESF+, het JTF en het EFMZVA gaat het programma vergezeld van een lijst met geplande concrete acties van strategisch belang en van een tijdschema, die ter informatie dienen.

Indien er overeenkomstig punt k) meer dan één instantie wordt aangewezen die betalingen van de Commissie ontvangt, vermeldt de lidstaat de verdeling van de vergoede bedragen over die instanties.

4. In afwijking van lid 3, punten b) tot en met e), wordt voor elke specifieke doelstelling van door het AMIF, het ISF of het BMVI ondersteunde programma’s het volgende verstrekt: a) een beschrijving van de uitgangssituatie, uitdagingen en door het fonds ondersteunde reacties; b) een vermelding van de uitvoeringsmaatregelen; c) een indicatieve lijst van acties en de verwachte bijdrage daarvan aan de verwezenlijking van de specifieke doelstellingen; d) indien van toepassing, een motivering voor de operationele steun, specifieke acties, noodhulp en acties als bedoeld in de artikelen 19 en 20 van de AMIF-verordening; e) output- en resultaatindicatoren met de bijbehorende intermediaire en finale streefdoelen; f) een indicatieve verdeling van de geprogrammeerde middelen naar interventietype.

5. Interventietypes worden gebaseerd op de in bijlage I opgenomen nomenclatuur. Voor door het EFMZVA, het AMIF, het ISF of het BMVI ondersteunde programma’s worden de interventietypes gebaseerd op de in de fondsspecifieke verordeningen vastgelegde nomenclatuur.

6. Voor EFRO-, ESF+-, Cohesiefonds- en JTF-programma’s bevat de in lid 3, punt g), ii), bedoelde tabel de bedragen voor de jaren 2021 tot en met 2027, met inbegrip van het flexibiliteitsbedrag.

7. De lidstaat stelt de Commissie in kennis van elke verandering in de in lid 3, eerste alinea, punt k), bedoelde informatie die geen programmawijziging vergt.

8. Voor door het JTF ondersteunde programma’s dienen de lidstaten bij de Commissie de territoriale plannen voor een rechtvaardige transitie in als onderdeel van het programma of de programma’s of van een verzoek tot wijziging ervan.

Artikel 23

Goedkeuring van programma’s

1. De Commissie beoordeelt het programma en de mate waarin het deze verordening en de fondsspecifieke verordeningen nakomt en, wat het EFRO, het ESF+, het Cohesiefonds, het JTF en het EFMZVA betreft, de verenigbaarheid daarvan met de desbetreffende partnerschapsovereenkomst. Bij haar beoordeling houdt de Commissie met name rekening met de relevante landspecifieke aanbevelingen, de relevante uitdagingen in de geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen en de beginselen van de Europese pijler van sociale rechten, en de manier waarop deze worden aangepakt.

2. De Commissie kan binnen drie maanden na de datum waarop het programma door de lidstaat is ingediend, opmerkingen formuleren.

3. De lidstaat evalueert het programma en houdt rekening met de opmerkingen van de Commissie.

4. De Commissie stelt uiterlijk vijf maanden na de eerste indiening van het programma door de lidstaat, door middel van een uitvoeringshandeling een besluit tot goedkeuring van het programma vast.

Artikel 24

Wijziging van programma’s

1. De lidstaat kan een redenen omkleed verzoek tot wijziging van een programma indienen, samen met het gewijzigde programma, waarin wordt vermeld wat het verwachte effect van die wijziging is op het verwezenlijken van de doelstellingen.

2. De Commissie beoordeelt de wijziging en de mate waarin die deze verordening en de fondsspecifieke verordeningen in acht neemt, met inbegrip van verplichtingen op nationaal niveau, en kan binnen twee maanden na de datum van indiening van het gewijzigde programma opmerkingen formuleren.

3. De lidstaat beziet het gewijzigde programma opnieuw, rekening houdend met de opmerkingen van de Commissie.

4. De Commissie neemt uiterlijk vier maanden na de indiening van een wijziging van een programma door de lidstaat, een besluit tot goedkeuring ervan.

5. Voor programma’s met ondersteuning van het EFRO, het ESF+, het Cohesiefonds en het JTF, kan de lidstaat tijdens de programmeringsperiode een bedrag van maximaal 8 % van de initiële toewijzing van een prioriteit en maximaal 4 % van de programmabegroting overdragen naar een andere prioriteit van hetzelfde fonds van hetzelfde programma. Voor door het EFRO, het ESF+ en het JTF ondersteunde programma’s mag de overdracht enkel toewijzingen voor dezelfde regiocategorie betreffen.

Voor programma’s met ondersteuning van het EFMZVA kan de lidstaat tijdens de programmeringsperiode een bedrag van maximaal 8 % van de initiële toewijzing van een specifieke doelstelling overdragen naar een andere specifieke doelstelling, daaronder begrepen technische bijstand uit hoofde van artikel 36, lid 4.

Voor programma’s met ondersteuning van het AMIF, het ISF of het BMVI kan de lidstaat tijdens de programmeringsperiode toewijzingen van één type acties overdragen naar een ander type acties binnen dezelfde prioriteit, en tevens een bedrag van maximaal 15 % van de initiële toewijzing van een prioriteit overdragen naar een andere prioriteit van hetzelfde fonds.

Dergelijke overdrachten hebben geen gevolgen voor de voorgaande jaren. De overdrachten en gerelateerde wijzigingen worden beschouwd als niet-ingrijpend en vergen geen besluit van de Commissie tot goedkeuring van de wijziging van het programma. Ze moeten echter wel voldoen aan alle regelgeving en worden van tevoren door het monitoringcomité goedgekeurd overeenkomstig artikel 40, lid 2, punt d). De lidstaat dient bij de Commissie de in artikel 22, lid 3, punt g), ii), iii) of iv), bedoelde gewijzigde tabel in, samen met alle daaraan gerelateerde wijzigingen in het programma, waar van toepassing.

6. Voor correcties van redactionele of tikfouten die geen gevolgen hebben voor de uitvoering van het programma, is geen goedkeuring van de Commissie vereist. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van dergelijke correcties.

7. Voor door het EFMZVA ondersteunde programma’s is voor programmawijzigingen met betrekking tot de invoering van indicatoren geen goedkeuring van de Commissie vereist.

Artikel 25

Gezamenlijke steun uit het EFRO, het ESF+, het Cohesiefonds en het JTF

1. Er kan in gezamenlijke steun uit het EFRO, het ESF+, het Cohesiefonds en het JTF worden voorzien voor programma’s in het kader van de doelstelling “investeren in werkgelegenheid en groei”.

2. Het EFRO en het ESF+ kunnen, op complementaire wijze en met inachtneming van een maximum van 15 % aan steun van deze fondsen voor elke prioriteit van een programma, financiering verlenen voor een volledige — of een deel van een — concrete actie waarvan de kosten volgens de desbetreffende subsidiabiliteitsregels in aanmerking komen voor steun uit het andere fonds, op voorwaarde dat deze kosten noodzakelijk zijn om de concrete actie uit te voeren. Die optie is niet mogelijk voor de middelen van het EFRO en het ESF+ die overeenkomstig artikel 27 naar het JTF worden overgedragen.

Artikel 26

Overdracht van middelen

1. De lidstaten kunnen in de partnerschapsovereenkomst, of in een verzoek tot wijziging van een programma indien het monitoringcomité van het programma daarmee instemt overeenkomstig artikel 40, lid 2, punt d), verzoeken om de overdracht van maximaal 5 % van de initiële nationale toewijzing van elk fonds naar een ander instrument in direct of indirect beheer, indien in de basishandeling van dat instrument in die mogelijkheid is voorzien.

De som van de in de eerste alinea van dit lid bedoelde overdrachten en de bijdragen overeenkomstig artikel 14, lid 1, eerste alinea, bedraagt niet meer dan 5 % van de initiële nationale toewijzing van elk fonds.

De lidstaten kunnen in de partnerschapsovereenkomst of in het verzoek tot wijziging van een programma verzoeken om de overdracht van maximaal 5 % van de initiële nationale toewijzing van elk fonds naar een of meer andere fondsen, met uitzondering van de overdrachten die in de vierde alinea worden bedoeld.

De lidstaten kunnen in de partnerschapsovereenkomst of in het verzoek tot wijziging van een programma eveneens verzoeken om een aanvullende overdracht van maximaal 20 % van de initiële nationale toewijzing per fonds tussen het EFRO, het ESF+ of het Cohesiefonds binnen de totale middelen van de lidstaat in het kader van de doelstelling “investeren in werkgelegenheid en groei”. De lidstaten met een gemiddeld totaal werkloosheidspercentage voor de periode 2017-2019 van minder dan 3 % kunnen om een dergelijke aanvullende overdracht van maximaal 25 % van de initiële nationale toewijzing verzoeken.

2. Overgedragen middelen worden uitgevoerd overeenkomstig de regels van het fonds of instrument waarnaar de middelen zijn overgedragen en, in het geval van overdrachten naar instrumenten in direct of indirect beheer, ten voordele van de lidstaat in kwestie.

3. In verzoeken tot wijziging van een programma wordt vermeld welk totaalbedrag voor elk jaar per fonds en, waar van toepassing, per regiocategorie wordt overgedragen; dergelijke verzoeken worden afdoende gemotiveerd met het oog op de complementariteit en het beoogde effect, en gaan vergezeld van het herziene programma of de gewijzigde programma’s overeenkomstig artikel 24.

4. Na overleg met de betrokken lidstaat weigert de Commissie een verzoek om overdracht in de betrokken programmawijziging indien een dergelijke overdracht een risico zou inhouden voor het bereiken van de doelstellingen van het programma van waaruit de middelen worden overgedragen.

De Commissie weigert het verzoek ook indien zij van oordeel is dat de lidstaat de overdracht niet afdoende heeft gemotiveerd wat betreft de resultaten die moeten worden behaald of de bijdrage die moet worden geleverd aan de doelstellingen van het ontvangende fonds of instrument in direct of indirect beheer.

5. Indien het verzoek om overdracht betrekking heeft op een wijziging van een programma, zijn overdrachten alleen mogelijk voor middelen uit toekomstige kalenderjaren.

6. JTF-middelen, waaronder middelen die overeenkomstig artikel 27 uit het EFRO en het ESF+ zijn overgedragen, mogen niet naar andere fondsen of instrumenten worden overgedragen uit hoofde van de leden 1 tot en met 5 van dit artikel.

Het JTF ontvangt geen overdrachten uit hoofde van de leden 1 tot en met 5.

7. Indien de Commissie geen juridische verbintenis in direct of indirect beheer is aangegaan voor overeenkomstig lid 1 overgedragen middelen, kunnen de overeenkomstige niet-vastgelegde middelen weer worden overgedragen naar het fonds van waaruit zij oorspronkelijk zijn overgedragen en aan een of meer programma’s zijn toegewezen.

Daartoe dient de lidstaat uiterlijk vier maanden vóór de in artikel 114, lid 2, eerste alinea, van het Financieel Reglement vastgelegde termijn voor vastleggingen een verzoek tot wijziging van een programma in overeenkomstig artikel 24, lid 1.

8. Middelen die weer worden overgedragen naar het fonds van waaruit zij oorspronkelijk zijn overgedragen en aan een of meer programma’s zijn toegewezen, worden vanaf de datum van indiening van het verzoek tot wijziging van het programma uitgevoerd overeenkomstig de voorschriften van deze verordening en de fondsspecifieke verordeningen.

9. Voor de middelen die overeenkomstig lid 7 van dit artikel weer worden overgedragen naar het fonds van waaruit zij oorspronkelijk zijn overgedragen en aan een programma zijn toegewezen, begint de termijn voor de vrijmaking in de zin van artikel 105, lid 1, te lopen in het jaar waarin de overeenkomstige budgettaire vastleggingen worden gedaan.

Artikel 27

Overdracht van middelen uit het EFRO en het ESF+ naar het JTF

1. De lidstaten kunnen er op vrijwillige basis om verzoeken dat de middelen die overeenkomstig artikel 3 van de JTF-verordening voor het JTF beschikbaar zijn in het kader van de doelstelling “investeren in werkgelegenheid en groei”, worden aangevuld met middelen uit het EFRO, het ESF+ of een combinatie daarvan, van de regiocategorie waarin het betrokken gebied zich bevindt. Het totaal van de naar het JTF overgedragen middelen van het EFRO en het ESF+ bedraagt niet meer dan driemaal het bedrag van de in artikel 110, lid 1, punt g), bedoelde toewijzing uit het JTF. De uit het EFRO of het ESF+ overgedragen middelen bedragen niet meer dan 15 % van de respectieve toewijzingen uit het EFRO en het ESF+ aan de betrokken lidstaat. De lidstaten vermelden in die verzoeken welk totaalbedrag voor elk jaar per regiocategorie wordt overgedragen.

2. De respectieve overdrachten uit de EFRO- en de ESF+-middelen naar de door de JTF-verordening ondersteunde prioriteit(en) weerspiegelen de interventietypes overeenkomstig de informatie die op grond van artikel 22, lid 3, punt d), ix), in het programma is vermeld. Deze overdrachten worden als definitief beschouwd.

3. De JTF-middelen, met inbegrip van de middelen die uit het EFRO en het ESF+ zijn overgedragen, worden uitgevoerd overeenkomstig de voorschriften van deze verordening en van de JTF-verordening. De voorschriften van de EFRO- en CF-verordening en van de ESF+-verordening zijn niet van toepassing op de overeenkomstig lid 1 overgedragen middelen uit het EFRO en het ESF+.

HOOFDSTUK II

Territoriale ontwikkeling

Artikel 28

Geïntegreerde territoriale ontwikkeling

Indien een lidstaat geïntegreerde territoriale ontwikkeling ondersteunt, gebeurt dit via strategieën voor territoriale of lokale ontwikkeling die een van de volgende vormen kunnen aannemen:

a) geïntegreerde territoriale investeringen;

b) vanuit de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling, of

c) een ander territoriaal instrument ter ondersteuning van door de lidstaten ontworpen initiatieven.

Indien uitvoering van territoriale of lokale ontwikkelingsstrategieën onder meer dan één fonds zorgt de lidstaat voor samenhang en coördinatie tussen de betrokken fondsen.

Artikel 29

Territoriale strategieën

1. Territoriale strategieën die uit hoofde van artikel 28, punt a) of c), worden uitgevoerd, bevatten de volgende elementen: a) het geografische toepassingsgebied van de strategie; b) een analyse van de ontwikkelingsbehoeften en het potentieel van het gebied, met inbegrip van economische, sociale en ecologische verbanden; c) een beschrijving van een geïntegreerde aanpak voor de vastgestelde ontwikkelingsbehoeften en het potentieel van het gebied; d) een beschrijving van de betrokkenheid van partners overeenkomstig artikel 8 bij de voorbereiding en uitvoering van de strategie.

De strategieën kunnen ook een lijst met te ondersteunen concrete acties bevatten.

2. Territoriale strategieën vallen onder de verantwoordelijkheid van de bevoegde territoriale autoriteiten of instanties. Reeds bestaande strategische documenten betreffende de bestreken gebieden kunnen worden gebruikt voor territoriale strategieën.

3. Indien er geen lijst met te ondersteunen concrete acties in de territoriale strategie is opgenomen, selecteren de bevoegde territoriale autoriteiten of instanties de acties, of worden zij bij de selectie betrokken.

4. Bij de voorbereiding van de territoriale strategieën werken de in lid 2 bedoelde autoriteiten of instanties samen met de bevoegde beheerautoriteiten om de reikwijdte te bepalen van de in het kader van het desbetreffende programma te ondersteunen acties.

Geselecteerde concrete acties moeten overeenstemmen met de territoriale strategie.

5. Indien een territoriale autoriteit of instantie andere onder de verantwoordelijkheid van de beheerautoriteit vallende taken uitvoert dan de selectie van concrete acties, wordt deze autoriteit of instantie door de beheerautoriteit aangewezen als intermediaire instantie.

6. Voor zowel de voorbereiding als het ontwerp van territoriale strategieën kan steun worden verstrekt.

Artikel 30

Geïntegreerde territoriale investering

Indien een in artikel 29 bedoelde territoriale strategie investeringen met zich meebrengt waarvoor steun wordt verstrekt uit een of meer fondsen, uit een of meer programma’s, of uit een of meer prioriteiten in eenzelfde programma, kunnen acties ter zake als geïntegreerde territoriale investering worden uitgevoerd.

Artikel 31

Vanuit de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling

1. Indien een lidstaat dit passend acht op grond van artikel 28, verstrekken het EFRO, het ESF+, het JTF en het EFMZVA steun aan vanuit de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling.

2. De lidstaat draagt er zorg voor dat vanuit de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling: a) gericht is op subregionale gebieden; b) wordt geleid door plaatselijke actiegroepen bestaande uit vertegenwoordigers van lokale publieke en private sociaal-economische belangengroepen, met dien verstande dat niet