1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EG) Nr. 2026/97 VAN DE RAAD
van 6 oktober 1997
betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese
Gemeenschap zijn
(PB L 288 van 21.10.1997, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Verordening (EG) nr. 1973/2002 van de Raad van 5 november 2002 L 305 4 7.11.2002
▼B
VERORDENING (EG) Nr. 2026/97 VAN DE RAAD
van 6 oktober 1997
betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen
die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschapinzonderheid op artikel 113,
Gelet op de verordeningen houdende gemeenschappelijke ordening van
de landbouwmarkten en op de verordeningen die krachtens artikel 235van het Verdrag zijn vastgesteld en van toepassing zijn op door verwer-king van landbouwproducten verkregen goederen, en met name op die
bepalingen van die verordeningen die de mogelijkheid bieden af te
wijken van het algemene beginsel dat beschermingsmaatregelen aande grenzen uitsluitend door bij die verordeningen vastgestelde maatre-gelen kunnen worden vervangen,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
(1)Overwegende dat de Raad bij Verordening (EEG) nr. 2423/88 (2)
een gemeenschappelijke regeling heeft vastgesteld voor bescher-
ming tegen invoer met dumping of met subsidiëring uit landendie geen lid van de Europese Gemeenschap zijn;
(2)Overwegende dat deze regeling werd vastgesteld overeenkomstigbestaande internationale verplichtingen, in het bijzonder die
welke voortvloeien uit artikel VI van de Algemene Overeen-
komst inzake tarieven en handel, hierna „GATT” genoemd, uitde Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van deGATT (de „Antidumpingcode van 1979”) en uit de Overeen-komst inzake de uitlegging en de toepassing van de artikelenVI, XVI en XXIII van de GATT (Code inzake subsidies en
compenserende rechten);
(3)Overwegende dat de voltooiing van de multilaterale handelsbe-
sprekingen in het kader van de Uruguay-ronde tot de oprichtingvan de Wereldhandelsorganisatie, hierna de „WTO” genoemd,hebben geleid;
(4)Overwegende dat bijlage IA bij de bij Besluit 94/800/EG van deRaad (
3) goedgekeurde Overeenkomst tot oprichting van de
WTO, hierna de „WTO-Overeenkomst” genoemd, onder meerde Algemene Overeenkomst inzake tarieven en handel 1994,hierna de „GATT 1994” genoemd, een overeenkomst inzake de
landbouw, hierna de „Landbouwovereenkomst” genoemd, een
overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van deGATT 1994, hierna „Antidumpingovereenkomst van 1994”genoemd, en een nieuwe overeenkomst inzake subsidies encompenserende maatregelen, hierna de „Subsidieovereenkomst”
genoemd, bevat;
(5)Overwegende dat het om een doorzichtigere en doeltreffendere
toepassing van de regels van de Antidumpingovereenkomst van1994 en van de Subsidieovereenkomst te bereiken, nodig wordtgeacht twee afzonderlijke verordeningen vast te stellen die in
voldoende bijzonderheden de vereisten voor de toepassing van
elk van beide handelsbeschermingsinstrumenten behelzen;
(6)Overwegende dat het derhalve dienstig is de bepalingen van deGemeenschap voor de toepassing van compenserende rechten inhet licht van de nieuwe multilaterale regels te wijzigen, onder
meer die inzake de opening van een procedure en het verrichten
van een onderzoek met inbegrip van de vaststelling van de feitenen de behandeling van gegevens, de bepalingen inzake de instel-1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 2
(1) PB C 99 van 26. 3. 1997, blz. 1.
(2) PB L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Veror-
dening (EG) nr. 522/94 (PB L 66 van 10. 3. 1994, blz. 10).
(3) PB L 336 van 23. 12. 1994, blz. 1.
▼B
ling van voorlopige maatregelen, de oplegging en de invordering
van compenserende rechten, de duur en de herziening vancompenserende maatregelen, en de openbaarmaking van infor-
matie welke met onderzoeken op het gebied van
compenserende maatregelen verband houdt;
(7)Overwegende dat het, gezien de omvang van de veranderingenwaartoe de nieuwe overeenkomsten hebben geleid en om eencorrecte en transparante toepassing van de nieuwe bepalingen tewaarborgen, aanbeveling verdient de bewoordingen waarin dezeovereenkomsten zijn gesteld, zoveel mogelijk in de communau-
taire wetgeving over te nemen;
(8)Overwegende dat het voorts wenselijk is in voldoende bijzonder-heden te bepalen wanneer wordt geacht dat er subsidiëring is,
volgens welke beginselen daartegen compenserende maatregelenkunnen worden genomen, in het bijzonder indien de subsidiespecifiek is toegekend, en volgens welke criteria de hoogte vande subsidie wordt berekend die tot compenserende maatregelenkan leiden;
(9)Overwegende dat het, om het bestaan van een subsidie te kunnenvaststellen, noodzakelijk is aan te tonen dat de overheid of een
overheidsinstantie op het grondgebied van een land een finan-
ciële bijdrage heeft verstrekt, of dat er enige vorm vaninkomens- of prijzensteun in de zin van artikel XVI van deGATT 1994 is geweest en dat de onderneming die deze heeftgenoten, daarmee een voordeel heeft verkregen;
(10)Overwegende dat het nodig is in voldoende bijzonderheden aante geven tegen welke soorten subsidies geen compenserende
maatregelen kunnen worden genomen en welke procedures
dienen te worden gevolgd indien bij een onderzoek komt vastte staan dat een aan een onderzoek onderworpen ondernemingsubsidies heeft ontvangen waartegen geen compenserende maat-regelen kunnen worden genomen;
(11)Overwegende dat in de Subsidieovereenkomst is bepaald dat debepalingen inzake subsidies waartegen geen compenserendemaatregelen kunnen worden genomen, vijf jaar na de datum
van inwerkingtreding van de WTO-Overeenkomst vervallen,
tenzij de WTO-leden overeenkomen de geldigheidsduur vandeze bepalingen te verlengen; dat het derhalve, indien de geldig-heidsduur van deze bepalingen niet wordt verlengd, nodig kanzijn deze verordening dienovereenkomstig te wijzigen;
(12)Overwegende dat tegen de maatregelen die in bijlage 2 bij deLandbouwovereenkomst zijn opgenomen, geen compenserende
maatregelen kunnen worden genomen, in de mate waarin dit in
die overeenkomst is bepaald;
(13)Overwegende dat het wenselijk is duidelijke nadere richtsnoerente bieden ten aanzien van de factoren die voor de vaststelling ofde invoer met subsidiëring aanmerkelijke schade heeft veroor-zaakt dan wel deze dreigt te veroorzaken, relevant kunnen zijn;dat bij het aantonen dat de schade die de bedrijfstak van deGemeenschap heeft geleden, aan het volume van de invoer en
aan het niveau van de prijzen ervan is toe te schrijven, aandacht
dient te worden geschonken aan de gevolgen van anderefactoren, en met name aan de in de Gemeenschap heersendemarktomstandigheden;
(14)Overwegende dat het dienstig is het begrip „bedrijfstak van deGemeenschap” te omschrijven en te bepalen dat met exporteursgelieerde partijen van deze bedrijfstak kunnen worden uitge-
sloten en dat ook het begrip „gelieerd” dient te worden
omschreven; dat het ook noodzakelijk is te bepalen dat tenbehoeve van producenten in een regio van de Gemeenschapmaatregelen voor compenserende rechten kunnen wordengenomen en om richtsnoeren voor de afbakening van een derge-lijke regio te geven;1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 3
▼B
(15)Overwegende dat het noodzakelijk is te bepalen wie een klacht
met het oog op compenserende rechten mag indienen, in welke
mate deze door de bedrijfstak van de Gemeenschap dient teworden gesteund en welke informatie die klacht dient te bevattenbetreffende tot compenserende maatregelen aanleiding gevendesubsidies, schade en het oorzakelijk verband daartussen; dat hettevens dienstig is regels te stellen voor de procedures voor afwij-
zing van klachten of voor het inleiden van de procedure;
(16)Overwegende dat dient te worden bepaald op welke wijze de
belanghebbenden ervan in kennis worden gesteld welke infor-matie de autoriteiten verlangen; dat de belanghebbendenvoldoende gelegenheid moeten hebben om al het relevantebewijsmateriaal over te leggen en om hun belangen te verde-
digen; dat het voorts wenselijk is duidelijk de bij het onderzoek
te volgen regels en procedures te regelen, in het bijzonder deregels volgens welke de belanghebbenden zich binnen degestelde termijnen kenbaar dienen te maken, hun standpunt naarvoren dienen te brengen en informatie dienen te verstrekkenteneinde deze standpunten en informatie in aanmerking te
kunnen nemen; dat het bovendien dienstig is te bepalen op welke
voorwaarden een belanghebbende toegang heeft tot en commen-taar kan leveren op de door andere belanghebbenden verschafteinformatie; dat voorts de lidstaten en de Commissie bij hetverzamelen van informatie dienen samen te werken;
(17)Overwegende dat het noodzakelijk is te bepalen onder welke
omstandigheden voorlopige rechten kunnen worden ingesteld,
met name dat dit niet eerder dan 60 dagen en niet later dannegen maanden na de opening van het onderzoek maggeschieden; dat de Commissie dergelijke rechten in alle gevallenslechts voor een tijdvak van vier maanden kan instellen;
(18)Overwegende dat het noodzakelijk is procedures vast te stellen
voor de aanvaarding van verbintenissen die de gevolgen van de
subsidies of van schade compenseren of wegnemen, waardoor deinstelling van voorlopige of van definitieve rechten overbodigwordt; dat het tevens dienstig is te bepalen welke consequentiesaan de schending of aan de opzegging van verbintenissen zijn
verbonden en dat voorlopige rechten kunnen worden ingesteld
wanneer het vermoeden bestaat dat een verbintenis wordtgeschonden of wanneer nader onderzoek noodzakelijk is om debevindingen aan te vullen; dat bij de aanvaarding van verbinte-nissen ervoor moet worden zorg gedragen dat de voorgesteldeverbintenissen en de handhaving daarvan niet tot mededinging
verstorende gedragingen leiden;
(19)Overwegende dat het noodzakelijk is te bepalen dat onder-
zoeken, ongeacht of definitieve maatregelen worden ingesteld,normalerwijze binnen twaalf en in ieder geval niet later dandertien maanden na de opening van het onderzoek dienen teworden beëindigd;
(20)Overwegende dat een onderzoek of procedure dient te worden
beëindigd indien het bedrag van de subsidie zeer gering („de
minimis”) blijkt te zijn of, met name bij invoer uit ontwikke-lingslanden, het volume van de invoer met subsidie of deschade te verwaarlozen is en dat hiervoor criteria dienen teworden vastgesteld; dat, wanneer maatregelen dienen te worden
getroffen, in beëindiging van het onderzoek dient te worden
voorzien en dient te worden bepaald dat het recht lager dan hetbedrag van de tot compenserende maatregelen aanleidinggevende subsidies moet zijn indien dat lagere bedrag de schadezou wegnemen en dat bovendien in het geval van een steek-proefonderzoek de wijze van berekening van de hoogte van het
recht dient te worden vastgesteld;
(21)Overwegende dat het noodzakelijk is in bepalingen te voorzien
die het mogelijk maken de voorlopige rechten met terugwer-kende kracht in te vorderen indien dat dienstig wordt geacht ente bepalen onder welke omstandigheden rechten met terugwer-kende kracht kunnen worden opgelegd om te vermijden dat aan1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 4
▼B
de toe te passen definitieve maatregelen afbreuk wordt gedaan;
dat het bovendien noodzakelijk is te bepalen dat ingeval vanschending of van opzegging van verbintenissen de rechten even-
eens met terugwerkende kracht kunnen worden toegepast;
(22)Overwegende dat het noodzakelijk is te bepalen dat maatregelenna vijf jaar vervallen tenzij een nieuw onderzoek uitwijst dat zij
dienen te worden gehandhaafd; dat in gevallen waarin toereikendbewijsmateriaal in verband met gewijzigde omstandighedenwordt voorgelegd, tevens dient te worden voorzien in tussen-tijdse nieuwe onderzoeken of in onderzoeken om vast te stellenof de terugbetaling van compenserende rechten gerechtvaardigd
is;
(23)Overwegende dat, hoewel de Subsidieovereenkomst geen bepa-lingen bevat met betrekking tot de ontwijking van
compenserende maatregelen, de mogelijkheid van ontwijkingwel bestaat op een gelijkaardige, doch niet identieke wijze alsbij antidumpingmaatregelen; dat het derhalve wenselijk is indeze verordening bepalingen inzake ontwijking op te nemen;
(24)Overwegende dat het dienstig is in de mogelijkheid tot schorsingvan compenserende maatregelen te voorzien in geval van eentijdelijke verandering in de marktomstandigheden die de voort-
zetting van dergelijke maatregelen tijdelijk inopportuun maken;
(25)Overwegende dat het noodzakelijk is in de mogelijkheid te voor-zien dat in onderzoek verkerende invoer bij de invoer wordt
geregistreerd, zodat ten aanzien van deze invoer vervolgensmaatregelen toepassing kunnen vinden;
(26)Overwegende dat de lidstaten op de invoer van de aan eenonderzoek of maatregelen onderworpen producten toezichtdienen uit te oefenen om de naleving van de maatregelen tewaarborgen en dat zij hun bevindingen hieromtrent evenals deuit hoofde van deze verordening ingevorderde bedragen aan
rechten aan de Commissie dienen mede te delen;
(27)Overwegende dat dient te worden bepaald dat in bepaalde stadia
van het onderzoek een raadgevend comité wordt geraadpleegd;
dat dit comité uit vertegenwoordigers van de lidstaten dient te
zijn samengesteld en door een vertegenwoordiger van deCommissie wordt voorgezeten;
(28)Overwegende dat het ter verificatie van de voorgelegde infor-matie betreffende tot compenserende maatregelen aanleidinggevende subsidiëring en betreffende schade, dienstig is in contro-lebezoeken te voorzien, met dien verstande dat ontvangst vanbehoorlijk beantwoorde vragenlijsten voorwaarde voor dergelijke
bezoeken is;
(29)Overwegende dat het, teneinde ervoor te zorgen dat onderzoekenbinnen de gestelde termijnen worden voltooid, van wezenlijk
belang is te bepalen dat, wanneer het aantal partijen of transac-ties groot is, van steekproeven gebruik mag worden gemaakt;
(30)Overwegende dat het noodzakelijk is te bepalen dat wanneerbelanghebbenden onvoldoende medewerking verlenen, andereinformatie kan worden gebruikt om tot vaststellingen te komenen dat dergelijke informatie voor de betrokken belanghebbendenminder gunstig kan zijn dan het geval zou zijn geweest wanneer
zij wel medewerking hadden verleend;
(31)Overwegende dat in de vertrouwelijke behandeling van infor-
matie dient te worden voorzien om de openbaarmaking van
zaken- of van staatsgeheimen te beletten;
(32)Overwegende dat het van wezenlijk belang is erin te voorziendat partijen die voor een dergelijke behandeling in aanmerking
komen, kennis krijgen van de belangrijkste feiten en overwe-gingen en dat de bekendmaking ervan, met inachtneming vanhet besluitvormingsproces in de Gemeenschap, binnen eenzodanig tijdsbestek dient te geschieden dat de partijen hunbelangen kunnen verdedigen;1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 5
▼B
(33)Overwegende dat het aanbeveling verdient in een administratieve
regeling te voorzien welke het mogelijk maakt argumenten naar
voren te brengen met betrekking tot de vraag of maatregelen inhet belang van de Gemeenschap zijn, met inbegrip van hetbelang van de consument, en om termijnen vast te stellen waar-binnen dergelijke informatie dient te worden verstrekt en tevensom bepalingen op te nemen betreffende de rechten van de
belanghebbenden ten aanzien van de openbaarmaking van gege-
vens;
(34)Overwegende dat het bij de toepassing van de bepalingen van deSubsidieovereenkomst van wezenlijk belang is dat, teneinde het
evenwicht tussen rechten en plichten te bewaren dat met die
overeenkomst wordt nagestreefd, door de Gemeenschap met dedaaraan door haar voornaamste handelspartners gegeven inter-pretatie, zoals die in de wetgeving of in de gevestigde praktijktot uiting komt, rekening wordt gehouden;
(35)Overwegende dat de Raad bij Verordening (EG) nr. 3284/94 van22 december 1994 betreffende beschermende maatregelen tegeninvoer met subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Euro-pese Gemeenschap (
1), Verordening (EEG) nr. 2423/88 heeft
vervangen en een nieuw gemeenschappelijk stelsel van bescher-
mende maatregelen tegen de gesubsidieerde invoer uit landen diegeen lid zijn van de Europese Gemeenschap, heeft vastgesteld;
(36)Overwegende dat bij de publicatie van Verordening (EG)
nr. 3284/94 moeilijkheden in de bewoordingen van die verorde-
ning aan de dag zijn getreden; dat die verordening bovendienreeds werd gewijzigd;
(37)Overwegende dat bijgevolg die verordening om redenen van
duidelijkheid, transparantie en rechtszekerheid dient te worden
ingetrokken en te worden vervangen, zonder evenwel afbreuk tedoen aan procedures inzake compenserende maatregelen diereeds op grond van die verordening of op grond van Verordening(EEG) nr. 2423/88 zijn ingeleid,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Beginselen
1. Compenserende rechten kunnen worden ingesteld om elke
subsidie te neutraliseren die rechtstreeks of onrechtstreeks wordt toege-
kend voor de vervaardiging, de productie, de uitvoer of het vervoer van
een product waarvan het in de Gemeenschap in het vrije verkeerbrengen schade veroorzaakt.
2. Voor de toepassing van deze verordening wordt een product
geacht te worden gesubsidieerd indien daarvoor een subsidie wordttoegekend waartegen compenserende maatregelen kunnen wordengenomen zoals omschreven in de artikelen 2 en 3.
3. Een dergelijke subsidie kan door de overheid van het land van
oorsprong van het ingevoerde product worden verleend of door die
van een tussenliggend land vanwaaruit het product naar de Gemeen-schap wordt uitgevoerd, welk laatstbedoeld land voor de doeleindenvan deze verordening „land van uitvoer” wordt genoemd.
In deze verordening wordt onder „overheid” verstaan, elke overheidsin-
stantie op het grondgebied van het land van oorsprong of van uitvoer.
4. In afwijking van de leden 1, 2 en 3 zijn de bepalingen van deze
verordening volledig van toepassing op producten die niet rechtstreeks
vanuit het land van oorsprong, maar vanuit een tussenliggend land naarde Gemeenschap worden uitgevoerd. De desbetreffende transactie(s)1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 6
(1) PB L 349 van 31. 12. 1994, blz. 22. Verordening gewijzigd bij Verordening
(EG) nr. 1252/95 (PB L 122 van 2. 6. 1995, blz. 2).
▼B
wordt, respectievelijk worden beschouwd als tussen het land van
oorsprong en de Gemeenschap te zijn geschied.
5. Voor de toepassing van deze verordening wordt onder „soortge-
lijk product” verstaan, een product dat identiek is, hetgeen wil zeggeneen product dat in ieder opzicht gelijk aan het betrokken product is of,bij gebreke van een dergelijk product, een ander product dat, hoewelhet niet in ieder opzicht gelijk is, kenmerken vertoont die sterk op dievan het betrokken product gelijken.
Artikel 2
Definitie van subsidie
Subsidie wordt geacht aanwezig te zijn indien:1. a) de overheid in het land van oorsprong of in dat van uitvoer een
financiële bijdrage levert, dat wil zeggen wanneer:
i) een overheidspraktijk rechtstreekse overdracht van middelen
(bijvoorbeeld schenkingen, leningen, kapitaalinbreng), moge-lijke rechtstreekse overdracht van middelen of van passiva(bijvoorbeeld leninggaranties) inhoudt;
ii) de overheid afstand doet van inkomsten die haar normaal
toekomen of deze niet int, bijvoorbeeld fiscale stimuli zoals
belastingkredieten; in dit verband wordt de vrijstelling, tenbehoeve van een uitgevoerd product, van op het soortgelijkeproduct, indien dat voor binnenlands ge- of verbruik isbestemd, rustende rechten en belastingen of de gehele of
gedeeltelijke terugbetaling of kwijtschelding van deze rechten
en belastingen voor bedragen die niet hoger zijn dan debetaalde of verschuldigde bedragen, niet als subsidiebeschouwd, mits een dergelijke terugbetaling of kwijtschel-ding overeenkomstig de bepalingen van de bijlagen I, II enIII geschiedt;
iii) de overheid goederen levert of diensten biedt, niet bestaande
uit algemene infrastructuur, of goederen aankoopt;
iv) de overheid:
— betalingen aan een financieringsmechanisme verricht,
of
— aan een particulier lichaam een of meer van de onder i),
ii) en iii) genoemde soorten functies toevertrouwt of dat
lichaam daarmee belast, welke functies zij normaal zelf
zou vervullen en de praktijk in werkelijkheid niet afwijktvan praktijken die overheidsinstanties plegen te volgen,
of
b) er enige vorm van inkomens- of prijzensteun in de zin van artikel
XVI van de GATT 1994 is, en
2. daarbij een voordeel wordt toegekend.
Artikel 3
Tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies
1. Subsidies worden slechts dan aan compenserende maatregelen
onderworpen indien zij specifiek zijn, zoals omschreven in de leden 2,
3e n4 .
2. Om te bepalen of een subsidie specifiek is voor een onderneming
of een bedrijfstak of voor een groep van ondernemingen of bedrijfs-takken, hierna „bepaalde ondernemingen” genoemd binnen het gebiedvan de bevoegdheden van de subsidieverlenende autoriteit, gelden de
volgende beginselen:
a) een subsidie is specifiek wanneer de subsidieverlenende autoriteit of
de wetgeving op grond waarvan deze autoriteit handelt, de moge-lijkheid om subsidie te verkrijgen uitdrukkelijk tot bepaaldeondernemingen beperkt;1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 7
▼B
b) een subsidie is niet-specifiek indien de subsidieverlenende autoriteit
of de wetgeving op grond waarvan deze subsidieverlenende autori-teit handelt, voor de toekenning van subsidies en voor de
vaststelling van de hoogte ervan objectieve criteria of voorwaarden
hanteert en voorzover het in aanmerking komen voor subsidie auto-matisch is en de criteria en voorwaarden strikt in acht wordengenomen.
Voor de toepassing van dit artikel wordt onder „objectieve criteria
of voorwaarden” verstaan, criteria en voorwaarden die neutraal
zijn, die bepaalde ondernemingen niet ten opzichte van andereondernemingen begunstigen en die economisch van aard en horizon-taal van toepassing zijn, zoals het aantal werknemers of deondernemingsgrootte.
De criteria of voorwaarden moeten in wetten, in regelgeving of in
andere officiële documenten duidelijk zijn omschreven zodat een
en ander kan worden nagegaan;
c) indien er, ondanks het feit dat er op grond van het bepaalde onder a)
en b) geen specificiteit lijkt te zijn, toch redenen zijn om aan tenemen dat de subsidie in feite specifiek kan zijn, mogen anderefactoren in aanmerking worden genomen, zoals gebruik van een
subsidieprogrammering door een beperkt aantal bepaalde onderne-
mingen, gebruik ervan overwegend door bepaalde ondernemingen,de toekenning aan bepaalde ondernemingen van onevenredig hogesubsidiebedragen en de wijze waarop de subsidieverlenende autori-teit bij het besluit tot verlening van de subsidie van haardiscretionaire bevoegdheid gebruik maakt. In dit verband worden
met name de frequentie waarmee aanvragen om subsidies worden
afgewezen, respectievelijk ingewilligd en de redenen daarvan inaanmerking genomen.
Bij de toepassing van de eerste alinea wordt rekening gehouden met
de mate van diversificatie van de economische activiteiten binnenhet gebied van de bevoegdheden van de subsidieverlenende autori-
teit en met het tijdvak waarin de subsidieregeling toepassing heeft
gevonden.
3. Een subsidie die tot bepaalde ondernemingen is beperkt welke in
een afgebakend geografisch gebied binnen het gebied van de bevoegd-heden van een subsidieverlenende autoriteit zijn gevestigd, is specifiek.De vaststelling of wijziging van algemeen geldende belastingtarievendoor de daartoe bevoegde overheidsinstanties wordt voor de doeleindenvan deze verordening niet geacht een specifieke subsidie te zijn.
4. Niettegenstaande het bepaalde in de leden 2 en 3, worden de
volgende subsidies geacht specifiek te zijn:
a) subsidies die, rechtens of in feite, uitsluitend of als een van
verscheidene andere voorwaarden van uitvoerprestaties afhankelijk
zijn, met inbegrip van de in bijlage I genoemde subsidies.
Subsidies worden geacht van uitvoerprestaties afhankelijk te zijn
wanneer uit de feiten blijkt dat de toekenning van een subsidie,zonder dat deze rechtens van uitvoerprestaties afhankelijk is, in feiteaan bestaande of verwachte uitvoer of aan inkomsten uit uitvoer isgebonden. Het loutere feit dat een subsidie aan exporterende onder-
nemingen wordt toegekend, is op zich niet voldoende om aan te
nemen dat deze subsidie een uitvoersubsidie in de zin van dezebepaling is;
b) subsidies die uitsluitend of onder meer afhankelijk zijn van het
gebruik van binnenlandse in plaats van dat van ingevoerdegoederen.
5. De vaststelling van specificiteit uit hoofde van de bepalingen van
dit artikel, moet duidelijk met positief bewijsmateriaal worden onder-bouwd.1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 8
▼M1
Artikel 5
Berekening van de hoogte van tot compenserende maatregelen
aanleiding gevende subsidies
De hoogte van tot compenserende maatregelen aanleiding gevende
subsidies wordt, voor de toepassing van deze verordening, berekend in
termen van het door de ontvanger daarmee verkregen voordeel waarvanhet bestaan wordt vastgesteld in het onderzoektijdvak voor de subsidië-ring. Dit tijdvak is in de regel het recentste boekjaar van debegunstigde, maar kan ook een ander tijdvak van ten minste zes, aan
de opening van het onderzoek voorafgaande maanden zijn, waarvoor
betrouwbare financiële en andere relevante gegevens beschikbaar zijn.
Artikel 6
Berekening van het voordeel voor de ontvanger
Voor de berekening van het voordeel voor de ontvanger geldt het
volgende:
a) de deelneming in aandelenkapitaal door de overheid wordt niet als
voordeeltoekenning beschouwd, tenzij die investering kan wordenbeschouwd als niet overeen te stemmen met de normale investe-ringspraktijk (verstrekking van risicokapitaal inbegrepen) vanparticuliere investeerders op het grondgebied van het land van
oorsprong en/of van uitvoer;
b) een door de overheid verstrekte lening wordt niet als voordeeltoe-
kenning beschouwd, tenzij er een verschil is tussen het bedrag dat
de leningontvangende onderneming op die lening betaalt en dat
wat de onderneming zou betalen voor een vergelijkbare commer-ciële lening die zij daadwerkelijk op de markt zou kunnenverkrijgen. In dat geval bestaat het voordeel uit het verschil tussendie twee bedragen;
c) een door de overheid verstrekte garantie voor een lening wordt niet
als voordeeltoekenning beschouwd, tenzij er een verschil is tussenhet bedrag dat de garantieontvangende onderneming op een door
de overheid gegarandeerde lening betaalt en dat wat de onderne-
ming zou betalen voor een vergelijkbare commerciële leningzonder overheidsgarantie. In dat geval bestaat het voordeel uit hetverschil tussen de twee bedragen, gecorrigeerd voor eventueleverschillen in commissies;
d) de levering van goederen, de verrichting van diensten of de aankoop
van goederen door de overheid wordt niet als voordeeltoekenningbeschouwd, tenzij de levering tegen een minder dan toereikendebeloning of de aankoop tegen een meer dan toereikende beloning
geschiedt. De toereikendheid van de beloning wordt vastgesteld
door een vergelijking te maken met de heersende marktvoorwaardenvoor het betreffende product, respectievelijk de betrokken dienstenin het land van levering of van aankoop (waaronder prijs, kwaliteit,beschikbaarheid, verhandelbaarheid, vervoer en andere aan- ofverkoopvoorwaarden).
Indien er geen marktvoorwaarden voor het betrokken product of de
betrokken dienst zijn in het land van levering of aankoop die alsijkpunt kunnen dienen, zijn de volgende regels van toepassing:
i) de voorwaarden in het betrokken land worden gecorrigeerd, aan
de hand van de werkelijke kosten, prijzen en andere factoren indat land, met een passend bedrag dat met normale marktvoor-waarden overeenstemt, of,
ii) indien van toepassing, worden de voorwaarden gebruikt die
gelden op de markt van een ander land of op de wereldmarkten die voor de ontvanger beschikbaar zijn.1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 9
▼B
▼M1
▼B
Artikel 7
Algemene bepalingen inzake de berekening
1. De hoogte van de tot compenserende maatregelen aanleiding
gevende subsidies wordt vastgesteld per eenheid van het naar de
Gemeenschap uitgevoerde, gesubsidieerde product
Bij de vaststelling van de hoogte van de subsidie mogen de volgende
elementen van de totale subsidie worden afgetrokken:
a) kosten van de aanvraag of andere kosten die noodzakelijk waren om
voor de subsidie in aanmerking te komen of om deze te verkrijgen;
b) uitvoerbelastingen, rechten of andere heffingen op de uitvoer van
het product naar de Gemeenschap die specifiek ten doel hebben de
subsidie te compenseren.
Wanneer een belanghebbende aftrek van kosten aanvraagt, moet hij
bewijzen dat zijn aanvraag gerechtvaardigd is.
2. Wanneer de subsidie niet wordt verleend op basis van gefabri-
ceerde, geproduceerde, uitgevoerde of vervoerde hoeveelheden, wordtde hoogte van de subsidie waartegen compenserende maatregelen
kunnen worden genomen, vastgesteld door de waarde van de totale
subsidie om te slaan, naar gelang van het geval, over het niveau vande productie, de afzet of de uitvoer van de betrokken producten in hetonderzoektijdvak voor subsidiëring.
3. Wanneer verband kan worden gelegd tussen de subsidie en de
verwerving of de toekomstige verwerving van vaste activa, wordt dehoogte van de subsidie waartegen compenserende maatregelen kunnenworden genomen, berekend door de subsidie te spreiden over een
tijdvak dat in de betrokken bedrijfstak met de door normaal gevolgde
afschrijvingspraktijk voor deze activa overeenstemt. Het aldus bere-kende, aan het onderzoektijdvak toe te rekenen bedrag, met inbegripvan het bedrag dat van vóór dat tijdvak verworven vaste activa is afge-leid, wordt toegerekend zoals bepaald in lid 2.
Indien de activa niet in waarde verminderen, wordt de subsidie gelijk-
gesteld met een renteloze lening en behandeld overeenkomstig artikel6, onder b).
4. Wanneer tussen een subsidie en de verwerving van vaste activa
geen verband kan worden gelegd, wordt het bedrag van het voordeeldat tijdens het onderzoektijdvak werd verkregen in beginsel aan dattijdvak toegerekend en over de kosten verdeeld als bepaald in lid 2,
tenzij er zich buitengewone omstandigheden voordoen die toerekening
aan een ander tijdvak rechtvaardigen.
Artikel 8
Schadevaststelling
1. Voor de doeleinden van deze verordening wordt, tenzij anders
bepaald, onder „schade” verstaan, aanmerkelijke schade voor de
bedrijfstak van de Gemeenschap, dreiging van aanmerkelijke schadevoor de bedrijfstak van de Gemeenschap of aanmerkelijke vertragingbij de vestiging van een dergelijke bedrijfstak en wordt dit begripvolgens de bepalingen van dit artikel uitgelegd.
2. De schadevaststelling dient op positief bewijsmateriaal te berusten
en houdt een objectief onderzoek in van zowel:
a) de omvang van de invoer van gesubsidieerde producten en de
gevolgen daarvan voor de prijzen van soortelijke producten in deGemeenschap, als
b) de uit deze invoer voortvloeiende neerslag op de bedrijfstak van de
Gemeenschap.
3. War het volume van de gesubsidieerde invoer betreft, wordt nage-
gaan of deze in absolute cijfers dan wel in verhouding tot de productieof tot het verbruik in de Gemeenschap aanzienlijk is toegenomen. Watde gevolgen van de gesubsidieerde invoer op de prijzen betreft, wordt1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 10
▼B
nagegaan of er door de invoer met subsidie aanzienlijke prijsonderbie-
ding is ten opzichte van de prijzen van een soortgelijk product van debedrijfstak van de Gemeenschap, dan wel of deze invoer op enige
andere wijze sterke druk op de prijzen uitoefent of een belemmering
voor prijsverhogingen vormt die zonder deze invoer zouden zijn opge-treden, met dien verstande dat geen van deze factoren op zich, nocheen aantal van deze factoren tezamen, noodzakelijk doorslaggevend is.
4. Wanneer de invoer van een product uit meer dan één land gelijk-
tijdig aan een onderzoek voor compenserende rechten wordt
onderworpen, worden de gevolgen van deze invoer slechts dan cumula-tief beoordeeld indien wordt vastgesteld dat:
a) de hoogte van de tot compenserende maatregelen aanleiding
gevende subsidies voor het uit elk land ingevoerde product meerdan minimaal in de zin van artikel 14, lid 5, is en het volume van
de invoer uit elk land als niet te verwaarlozen kan worden aange-
merkt, en
b) een cumulatieve beoordeling van de gevolgen van de invoer in het
licht van de concurrentievoorwaarden tussen de ingevoerde
producten onderling en die tussen de ingevoerde producten en het
soortgelijke product uit de Gemeenschap, dienstig is.
5. Het onderzoek naar de weerslag van de invoer met subsidie op de
betrokken bedrijfstak van de Gemeenschap omvat een beoordeling vanalle relevante economische factoren en indicatoren die op de situatievan die bedrijfstak van invloed zijn, waaronder het feit dat een
bedrijfstak van de gevolgen van subsidiëring of van dumping die in
het verleden is geschied, nog steeds herstellende is, de hoogte van detot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies, dewerkelijke en de potentiële daling van de afzet, de winst, de omzet,het marktaandeel, de productiviteit, de rentabiliteit en de bezettings-
graad, alsmede de factoren die op de prijzen in de Gemeenschap van
invloed zijn; de werkelijke en de potentiële negatieve gevolgen voor„cash flow”, de voorraden, de werkgelegenheid, de lonen, de groei enhet vermogen om kapitaal of investeringen aan te trekken, en in hetgeval van landbouw, of er een toenemende last op steunprogramma'svan de overheid is geweest. Deze lijst is niet limitatief, noch kan één
of meer van deze factoren noodzakelijkerwijze doorslaggevend zijn bij
de beoordeling.
6. Aan de hand van het in het raam van lid 2 voorgelegde relevante
bewijsmateriaal moet worden aangetoond dat de invoer met subsidieschade in de zin van deze verordening veroorzaakt. Hierbij moet inhet bijzonder worden aangetoond dat de in lid 5 omschreven gevolgen
voor de bedrijfstak van de Gemeenschap aan het overeenkomstig lid 3
vastgestelde invoervolume en/of aan het niveau van de prijzen zijn toete schrijven en dat deze weerslag dusdanig is dat deze als aanmerkelijkkan worden beschouwd.
7. Ook wordt een onderzoek ingesteld naar andere bekende factoren
dan de invoer met subsidie die terzelfder tijd de bedrijfstak van de
Gemeenschap schade toebrengen om zekerheid te hebben dat de door
deze andere factoren veroorzaakte schade niet aan de invoer metsubsidie overeenkomstig lid 6 wordt toegeschreven. Relevant in ditverband zijn factoren als het volume en de prijzen van de invoerzonder subsidie, inkrimping van de vraag of wijzigingen in het
consumptiepatroon, beperkende handelspraktijken van en concurrentie
tussen de producenten uit derde landen en die in de Gemeenschap,technologische ontwikkelingen, de uitvoerprestaties en de productiviteitvan de bedrijfstak van de Gemeenschap.
8. De gevolgen van de invoer met subsidie worden beoordeeld in
verband met de productie van het soortgelijke product door de
bedrijfstak van de Gemeenschap, indien de beschikbare gegevens een
mogelijkheid verschaffen om deze productie aan de hand van criteriazoals het productieproces, de omzet en de winst van de producenten,apart te identificeren. Is aparte identificatie van die productie nietmogelijk, dan worden de gevolgen van de invoer met subsidie beoor-deeld aan de hand van een onderzoek van de beperktste groep of het1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 11
▼B
beperktste gamma producten waaronder het soortgelijke product is
begrepen, en waarover de nodige gegevens kunnen worden verkregen.
9. Vaststelling van dreiging van aanmerkelijke schade dient op
feiten te berusten en niet louter op beweringen, gissingen of vagemogelijkheden. De verandering van omstandigheden waardoor een situ-atie zou ontstaan waarin de subsidie schade zou veroorzaken, moet
voor de nabije toekomst duidelijk zijn te voorzien.
Bij de vaststelling van het bestaan van dreiging van aanmerkelijke
schade worden onder meer de volgende factoren in aanmerkinggenomen:
a) de aard van de betrokken subsidie(s) en de waarschijnlijke gevolgen
daarvan voor de handel;
b) een aanzienlijke mate van toeneming van de invoer met subsidie op
de markt van de Gemeenschap die erop wijst dat deze invoer waar-schijnlijk nog aanzienlijk zal toenemen;
c) voldoende vrij beschikbare capaciteit bij de exporteur of een in de
nabije toekomst aanmerkelijke toeneming van die capaciteit, welke
erop wijst dat de uitvoer met subsidie naar de Gemeenschap waar-
schijnlijk nog aanzienlijk zal toenemen, waarbij rekening moetworden gehouden met de beschikbaarheid van andere exportmarktendie de bijkomende, voor uitvoer beschikbare hoeveelheden kunnenabsorberen;
d) of de producten worden ingevoerd tegen prijzen die in aanzienlijke
mate druk op de prijzen zouden uitoefenen of die prijsverhogingen
die anders zouden zijn geschied, zouden verhinderen en die de vraag
naar meer invoer vermoedelijk nog zouden doen toenemen;
e) de bestaande voorraden van het product waarop het onderzoek
betrekking heeft.
10. Geen van deze factoren behoeft op zich doorslaggevend te zijn,
maar alle in overweging genomen factoren tezamen moeten tot de
conclusie leiden dat er op korte termijn nog uitvoer met subsidie zalgeschieden en dat er, tenzij beschermingsmaatregleen wordengenomen, aanmerkelijke schade zal optreden.
Artikel 9
Omschrijving van het begrip „bedrijfstak van de Gemeenschap”
1. Voor de doeleinden van deze verordening wordt onder
„bedrijfstak van de Gemeenschap” verstaan, de gezamenlijke produ-centen in de Gemeenschap van de soortgelijke producten of diegenenvan deze producenten wier gezamenlijke productie van de betrokkenproducten een groot deel van de totale communautaire productie vandeze producten als omschreven in artikel 10, lid 8, uitmaakt, met dien
verstande dat:
a) wanneer producenten met exporteurs of importeurs zijn gelieerd of
zelf importeur van het naar beweren gesubsidieerde product zijn,onder „bedrijfstak van de Gemeenschap” de overige producenten
kunnen worden verstaan;
b) In buitengewone omstandigheden het grondgebied van de Gemeen-
schap, wat de betrokken productie betreft, in twee of meerconcurrerende markten kan worden verdeeld en de producentenbinnen elk ervan als een afzonderlijke bedrijfstak kunnen wordenbeschouwd indien:
i) de producenten binnen die markt hun gehele of nagenoeg gehele
productie van het betrokken product op die markt verkopen, en
ii) aan de vraag op die markt niet in belangrijke mate wordt
voldaan door elders in de Gemeenschap gevestigde producentenvan het betrokken product.
In deze omstandigheden kan tot het bestaan van schade worden
geconcludeerd zelfs indien een groot deel van de totale bedrijfstakvan de Gemeenschap geen schade lijdt, mits de invoer met subsidieop deze afzonderlijke markt geconcentreerd is en de producenten1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 12
▼B
van alle of vrijwel alle producten op die markt door de invoer met
subsidie schade lijden.
2. Voor de toepassing van lid 1 worden producenten uitsluitend
geacht met exporteurs of importeurs te zijn gelieerd indien:
a) een van hen rechtstreeks of onrechtstreeks zeggenschap heeft over
de anderen, of
b) een derde persoon rechtstreeks of onrechtstreeks zeggenschap heeft
over hen beiden, of
c) zij tezamen rechtstreeks of onrechtstreeks zeggenschap hebben over
een derde persoon, voorzover er redenen zijn om aan te nemen of tevermoeden dat de betrokken producent zich door deze relatie andersgedraagt dan niet-gelieerde producenten.
Voor de toepassing van dit lid wordt een persoon geacht zeggenschap
over een andere persoon te hebben wanneer de ene rechtens of feitelijkin een positie verkeert het handelen van de ander te beperken of teleiden.
3. Wanneer „bedrijfstak van de Gemeenschap” is uitgelegd als te
bestaan uit de producenten in een bepaald gebied, wordt de exporteursof de subsidieverlenende overheid de gelegenheid geboden overeen-komstig artikel 13 verbintenissen voor het betrokken gebied aan tebieden. In dergelijke gevallen wordt bij de beoordeling van het belangvan de Gemeenschap bij de maatregelen, in het bijzonder met het
belang van het betrokken gebied rekening gehouden. Indien niet
onmiddellijk een passende verbintenis wordt aangeboden of indienzich de in artikel 13, leden 9 en 10, omschreven situaties voordoen,kan voor de Gemeenschap in haar geheel een voorlopig of een defini-tief recht worden opgelegd. In dergelijke gevallen kunnen de rechten,
indien zulks in de praktijk uitvoerbaar is, tot specifieke producten of
exporteurs worden beperkt.
4. De bepalingen van artikel 8, lid 8, zijn op dit artikel van toepas-
sing.
Artikel 10
Inleiding van de procedure
1. Behoudens het bepaalde in lid 10 wordt een onderzoek geopend
naar het bestaan, de mate en de gevolgen van beweerde subsidiëringnaar aanleiding van een schriftelijke klacht die namens de bedrijfstakvan de Gemeenschap door een natuurlijke persoon, door een rechtsper-soon of door een vereniging zonder rechtspersoonlijkheid wordtingediend.
De klacht kan worden ingediend bij de Commissie of bij een lidstaat,
die deze aan de Commissie doet toekomen. De Commissie doet delidstaten van elke klacht die zij ontvangt een afschrift toekomen. De
klacht wordt geacht te zijn ingediend op de eerste werkdag volgende
op de dag van bezorging bij de Commissie als aangetekend poststukof op die van afgifte van een ontvangstbewijs door de Commissie.
Wanneer geen klacht wordt ingediend maar een lidstaat over voldoende
bewijsmateriaal inzake subsidiëring en daaruit voortvloeiende schade
voor de bedrijfstak van de Gemeenschap beschikt, doet zij dit bewijs-materiaal onverwijld aan de Commissie toekomen.
2. Een klacht als bedoeld in lid 1 bevat voldoende bewijsmateriaal
betreffende het bestaan van tot compenserende maatregelen aanleiding
gevende subsidies (en, zo mogelijk, de hoogte ervan), de schade en hetoorzakelijke verband tussen de beweerde subsidie en de beweerdeschade. De klacht bevat alle gegevens waarover de klager redelijker-wijze dient te beschikken met betrekking tot:
a) de identiteit van de klager en het volume alsmede de waarde van de
productie in de Gemeenschap van het soortgelijke product door deklager. Indien namens de bedrijfstak in de Gemeenschap een schrif-telijke klacht wordt ingediend, wordt de bedrijfstak namens welkede klacht wordt ingediend, daarin omschreven door middel van een1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 13
▼B
lijst van alle bekende producenten van de Gemeenschap van het
soortgelijke product (of van verenigingen van die producenten) en,voorzover mogelijk, een opgave van het volume en van de waarde
van het soortgelijke product dat door deze producenten in de
Gemeenschap wordt vervaardigd;
b) een volledige omschrijving van het naar beweren met subsidiëring
ingevoerde product, de naam van het betrokken land, respectievelijkdie van de betrokken landen van oorsprong en/of van uitvoer, deidentiteit van elke bekende exporteur of buitenlandse producent eneen lijst van bekende personen die het betrokken product invoeren;
c) bewijsmateriaal ten aanzien van het bestaan, de hoogte en de aard
van de betrokken subsidies en de mogelijkheid tegen die subsidiescompenserende maatregelen te treffen;
d) veranderingen in het volume van de beweerde invoer met subsidie,
de weerslag van deze invoer op de prijzen van het soortgelijkeproduct op de markt van de Gemeenschap en de daaruit voortvloei-
ende weerslag van de invoer op de bedrijfstak van de Gemeenschap,
zoals blijkt uit relevante factoren en indicatoren met betrekking totde situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap, waaronder diewelke in artikel 8, leden 3 en 5, zijn genoemd.
3. De Commissie onderzoekt voorzover mogelijk de juistheid en de
toereikendheid van het in de klacht verschafte bewijsmateriaal teneinde
vast te stellen of dit voldoende is om tot de opening van een onderzoekover te gaan.
4. Een onderzoek kan worden geopend om vast te stellen of de
beweerde subsidies specifiek zijn in de zin van artikel 3, leden 2 en 3.
7. Een onderzoek kan tevens worden geopend met betrekking tot dein bijlage IV vermelde soorten maatregelen voorzover deze een inartikel 2 omschreven subsidie-element bevatten, teneinde vast te stellen
of deze maatregelen volledig aan de bepalingen van genoemde bijlage
beantwoorden.
8. Een onderzoek op grond van lid 1 wordt eerst geopend nadat aan
de hand van een onderzoek naar de mate waarin de klacht door deproducenten van het soortgelijke product in de Gemeenschap wordt
gesteund dan wel betwist, is vastgesteld dat deze door of namens de
bedrijfstak van de Gemeenschap is ingediend. De klacht wordt geacht„door of namens de bedrijfstak van de Gemeenschap te zijn inge-diend”, indien zij wordt gesteund door de producenten in deGemeenschap wier gezamenlijke productie meer dan 50 % bedraagtvan de totale productie van het soortgelijke product dat door dat deel
van de bedrijfstak in de Gemeenschap wordt vervaardigd dat zich
vóór, respectievelijk tegen de klacht heeft uitgesproken. Evenwel wordtgeen onderzoek geopend wanneer de producenten in de Gemeenschapdie de klacht uitdrukkelijk steunen, minder dan 25 % van de totale,door de bedrijfstak van de Gemeenschap opgeleverde productie van
het soortgelijke product vertegenwoordigen.
9. De autoriteiten geven aan de met het oog op de opening van het
onderzoek ingediende klacht geen bekendheid alvorens het besluit totopening van een onderzoek is genomen. Na ontvangst van een doorhet nodige bewijsmateriaal gestaafde klacht ingevolge dit artikel en in
ieder geval vóór de opening van een onderzoek doet de Commissie
kennisgeving aan de overheid van het betrokken land van oorsprongen/of van uitvoer en wordt deze voor overleg uitgenodigd teneinde desituatie ten aanzien van de in lid 2 bedoelde punten op te helderen enom overeenstemming te bereiken over een oplossing.
10. Indien de Commissie, in bijzondere omstandigheden, besluit een
onderzoek te openen zonder dat zij een schriftelijke klacht van ofnamens de bedrijfstak van de Gemeenschap om tot opening van eenonderzoek over te gaan, heeft ontvangen, geschiedt zulks aan de handvan voldoende bewijsmateriaal betreffende het bestaan van tot compen-serende maatregelen aanleiding gevende subsidies, van schade en van1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 14
▼M1
▼B
▼B
oorzakelijk verband als bedoeld in lid 2, om de opening van een derge-
lijk onderzoek te rechtvaardigen.
11. Bij het besluit om al dan niet een onderzoek te openen wordt het
bewijsmateriaal ten aanzien van subsidiëring en schade gelijktijdig in
overweging genomen. Een klacht wordt afgewezen wanneer er ontoe-reikend bewijs van tot compenserende maatregelen aanleiding gevendesubsidiëring of van schade is om de procedure te kunnen voortzetten.Er wordt geen procedure ingeleid tegen landen waarvan de invoer eenmarktaandeel van minder dan 1 % vertegenwoordigt, tenzij die landen
tezamen 3 % of meer van het verbruik in de Gemeenschap voor hun
rekening nemen.
12. De klacht kan vóór de opening van het onderzoek worden inge-
trokken, in welk geval zij wordt geacht niet te zijn ingediend.
13. Indien na overleg blijkt dat er voldoende bewijsmateriaal is om
inleiding van een procedure te rechtvaardigen, gaat de Commissiebinnen 45 dagen nadat de klacht is ingediend, daartoe over en maakt
zij dit bekend in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Wanneer het ingediende bewijsmateriaal ontoereikend is, wordt deklager, na overleg, daarvan binnen 45 dagen na de datum waarop deklacht bij de Commissie werd ingediend, in kennis gesteld.
14. In het bericht van inleiding van de procedure wordt de opening
van een onderzoek aangekondigd en worden het betrokken productalsmede de betrokken landen bekendgemaakt; voorts wordt daarin een
samenvatting van de ontvangen informatie gegeven en wordt bepaald
dat alle relevante informatie aan de Commissie dient te worden mede-gedeeld. Tevens worden in dit bericht de termijnen bekendgemaaktwaarbinnen belanghebbenden zich kenbaar kunnen maken, schriftelijkhun standpunt naar voren kunnen brengen en inlichtingen kunnen
verstrekken indien hun standpunt en inlichtingen tijdens het onderzoek
in aanmerking dienen te worden genomen. Ook wordt daarin de termijnbekendgemaakt waarbinnen belanghebbenden kunnen verzoeken over-eenkomstig artikel 11, lid 5, door de Commissie te worden gehoord.
15. De Commissie stelt de haar bekende betrokken exporteurs,
importeurs en representatieve verenigingen van importeurs of van
exporteurs, evenals het land van oorsprong en/of van uitvoer en de
klagers ervan in kennis dat de procedure werd ingeleid en stelt, metinachtneming van de verplichting tot bescherming van vertrouwelijkeinformatie, de volledige tekst van de in lid 1 bedoelde schriftelijkeklacht ter beschikking van de bekende exporteurs en van de autoriteitenvan het land van oorsprong en/of uitvoer en, op verzoek, ook aan
andere betrokken belanghebbenden. Wanneer het aantal betrokken
exporteurs bijzonder groot is, mag de volledige tekst van de schrifte-lijke klacht evenwel slechts aan de autoriteiten van het land vanoorsprong en/of van uitvoer of aan de relevante vereniging vanbedrijfstak- of beroepsgenoten worden verstrekt.
16. Een onderzoek met het oog op een compenserend recht mag de
inklaringsprocedures van de douane niet hinderen.
Artikel 11
Het onderzoek
1. Na de inleiding van de procedure maakt de Commissie, in samen-
werking met de lidstaten, een aanvang met het onderzoek op het niveau
van de Gemeenschap. Dit onderzoek heeft zowel betrekking op desubsidiëring als op de schade en beide elementen worden gelijktijdigonderzocht. Om ervoor te zorgen dat de bevindingen representatiefzijn, wordt in geval van subsidiëring een onderzoektijdvak vastgesteld
dat in de regel met het bij artikel 5, lid 1, vastgestelde onderzoek-
tijdvak overeenstemt. Informatie die betrekking heeft op een na hetonderzoektijdvak volgende periode wordt normaal niet in aanmerkinggenomen.
2. Belanghebbenden die bij een onderzoek met het oog op een
compenserend recht gebruikte vragenlijsten ontvangen, beschikkenover ten minste 30 dagen om deze te beantwoorden. Voor de expor-1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 15
▼B
teurs gaat de termijn in op de dag van ontvangst van de vragenlijst, die
voor dit doel geacht wordt te zijn ontvangen binnen één week nadatdeze de geënquêteerde of de geëigende diplomatieke vertegenwoor-
diger van het land van oorsprong en/of van uitvoer werd toegezonden.
De termijn van 30 dagen kan worden verlengd waarbij rekening dientte worden gehouden met de voor het onderzoek vastgestelde termijnenen mits de belanghebbende redenen voor die verlenging aanvoert, doorvoor hem geldende bijzondere omstandigheden aan te tonen.
3. De Commissie kan de lidstaten verzoeken informatie te
verstrekken en deze nemen alle noodzakelijke maatregelen om aan
een dergelijk verzoek gevolg te geven. Zij doen de Commissie degevraagde informatie toekomen tezamen met de resultaten van alledoor hen verrichte inspecties, controles en onderzoeken. De Commissiedeelt deze informatie, zowel die welke van algemeen belang is als diewaarom door een lidstaat is gevraagd, aan de lidstaten mede, op voor-
waarde dat deze informatie niet-vertrouwelijk is; indien dat wel het
geval is, wordt een niet-vertrouwelijke samenvatting verstrekt.
4. De Commissie kan de lidstaten verzoeken alle noodzakelijke
controles en inspecties te verrichten, in het bijzonder bij importeurs,handelaren en producenten in de Gemeenschap, en in derde landeneen onderzoek in te stellen, op voorwaarde dat de betrokken onderne-
mingen daarvoor toestemming geven en het betrokken land hiervan
officieel in kennis is gesteld en daartegen geen bezwaar maakt. Delidstaten nemen alle noodzakelijke maatregelen om aan dergelijkeverzoeken van de Commissie te voldoen. Ambtenaren van deCommissie kunnen op verzoek van de Commissie of van een lidstaat,die van de lidstaten in hun werkzaamheden bijstaan.
5. De belanghebbenden die zich overeenkomstig het bepaalde in
artikel 10, lid 14, kenbaar hebben gemaakt, kunnen worden gehoord
indien zij binnen de termijn die in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen is bekendgemaakt, een daartoe strekkend schriftelijk
verzoek indienen waarin zij aantonen dat zij belanghebbenden zijnvoor wie de resultaten van de procedure consequenties kunnen hebben
en dat er bijzondere redenen zijn om hen te horen.
6. De importeurs, de exporteurs en de klagers die zich overeenkom-
stig het bepaalde in artikel 10, lid 14, kenbaar hebben gemaakt, envertegenwoordigers van het land van oorsprong en/of van uitvoerworden, op verzoek, in de gelegenheid gesteld andere partijen mettegengestelde belangen te ontmoeten, zodat afwijkende standpunten entegenargumenten naar voren kunnen worden gebracht. Hierbij dient
rekening te worden gehouden met de verplichting tot bescherming van
vertrouwelijke informatie en met de wensen van de belanghebbenden.Geen enkele belanghebbende is verplicht aan een dergelijke bijeen-komst deel te nemen, noch mag de afwezigheid van een partij op eendergelijke bijeenkomst haar belangen schaden. Met de overeenkomstig
het bepaalde in dit lid verstrekte mondelinge informatie wordt door de
Commissie rekening gehouden voorzover die informatie nadien schrif-telijke wordt bevestigd.
7. De klagers, de overheid van het land van oorsprong en/of van
uitvoer, de importeurs en de exporteurs, alsmede hun representatieveverenigingen, de representatieve gebruikers- en consumentenorganisa-ties die zich overeenkomstig artikel 10, lid 14, kenbaar hebben
gemaakt, mogen op schriftelijk verzoek inzage krijgen van alle, door
een bij het onderzoek betrokken partij aan de Commissie verstrekteinformatie, doch niet van de door de autoriteiten van de Gemeenschapof van haar lidstaten opgestelde interne documenten, die voor depresentatie van hun zaak relevant is, niet-vertrouwelijk in de zin van
artikel 29 is en die bij het onderzoek wordt gebruikt. Deze partijen
mogen over vorenbedoelde informatie opmerkingen maken, waarmeerekening wordt gehouden indien die opmerkingen met voldoendebewijsmateriaal worden gestaafd.
8. Behoudens in de in artikel 28 bedoelde omstandigheden wordt
voorzover mogelijk nagegaan of de door belanghebbenden verstrekteinformatie waarop de bevindingen worden gebaseerd, juist zijn.1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 16
▼B
9. Een onderzoek wordt in de overeenkomstig artikel 10, lid 13,
ingeleide procedure zoveel mogelijk binnen één jaar afgesloten. Hetwordt in ieder geval binnen dertien maanden na de opening ervan afge-
sloten inovereenstemming met de bevindingen als bedoeld in artikel 13
voor verbintenissen of met die als bedoeld in artikel 15 voor definitievemaatregelen.
10. Zolang het onderzoek duurt, geeft de Commissie het land van
oorsprong en/of van uitvoer redelijke gelegenheid om het overleg voortte zetten teneinde de feitelijke situatie op te helderen en om overeen-stemming te bereiken over een oplossing.
Artikel 12
Voorlopige maatregelen
1. Voorlopige rechten kunnen worden ingesteld, indien:
a) een procedure is ingeleid overeenkomstig artikel 10,
b) hierover is bericht en belanghebbenden voldoende gelegenheid
hebben inlichtingen te verstrekken en opmerkingen te maken over-eenkomstig artikel 10, lid 14,
c) er een voorlopige, positieve vaststelling van tot compenserende
maatregelen aanleiding gevende subsidiëring en daaruit voortvloei-ende schade voor de bedrijfstak van de Gemeenschap is geschied,en
d) het belang van de Gemeenschap vergt dat maatregelen worden
genomen om verdere schade te voorkomen.
Voorlopige rechten worden niet eerder ingesteld dan 60 dagen en niet
later dan negen maanden na de inleiding van de procedure.
Het voorlopige compenserende recht mag niet hoger zijn dan het voor-
lopig vastgestelde totale bedrag van de tot compenserende maatregelenaanleiding gevende subsidies maar zou lager dan dat bedrag moetenzijn indien dit lagere recht toereikend zou zijn om de door debedrijfstak van de Gemeenschap geleden schade weg te nemen.
2. Voor het bedrag van de voorlopige rechten dient zekerheid te
worden gesteld. De betrokken producten kunnen in de Gemeenschap
eerst in het vrije verkeer worden gebracht, nadat daarvoor zekerheid is
gesteld.
3. De Commissie neemt voorlopige maatregelen na overleg of, in
bijzonder dringende omstandigheden, na de lidstaten te hebben inge-licht. In het laatste geval geschiedt overleg uiterlijk tien dagen na dedatum waarop de lidstaten van de door de Commissie genomen maat-regelen kennis is gegeven.
4. Wanneer een lidstaat om onverwijld optreden van de Commissie
verzoekt en aan de voorwaarden van lid 1, eerste en tweede alinea, is
voldaan, besluit de Commissie binnen ten hoogste vijf werkdagen na de
ontvangst van het verzoek, of een voorlopig compenserend recht moetworden ingesteld.
5. De Commissie stelt onverwijld de Raad en de lidstaten van elk uit
hoofde van de leden 1 tot en met 4 genomen besluit in kennis. De Raadkan met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen andersbesluiten.
6. Een voorlopig compenserend recht wordt voor ten hoogste vier
maanden ingesteld.1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 17
▼B
Artikel 13
Verbintenissen
1. Een onderzoek kan zonder instelling van voorlopige of van defi-
nitieve rechten worden beëindigd na ontvangst van bevredigende
verbintenissen op vrijwillige basis op grond waarvan:
a) het land van oorsprong en/of van uitvoer ermee instemt de subsidie
in te trekken of te beperken of andere maatregelen te nemen met
betrekking tot de gevolgen ervan, of
b) een exporteur zich ertoe verbindt zijn prijzen te herzien of zijn
uitvoer naar het betrokken gebied te beëindigen zolang voor dezeuitvoer tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsi-dies worden verleend, mits de Commissie, na overleg, ervanovertuigd is dat daarmee de schadelijke gevolgen van de subsidië-ring worden weggenomen. Prijzen worden ingevolge deze
verbintenissen niet meer verhoogd dan nodig om de hoogte van de
tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie tecompenseren. De prijsverhogingen zouden lager moeten zijn dande hoogte van de tot compenserende maatregelen aanleidinggevende subsidies indien dat toereikend zou zijn om de door de
bedrijfstak van de Gemeenschap geleden schade weg te nemen.
2. De Commissie kan zelf verbintenissen voorstellen, maar een land
of een exporteur kan niet worden verplicht daarop in te gaan. Het feitdat landen of exporteurs geen verbintenissen aanbieden of niet op een
voorstel daartoe ingaan, heeft op het onderzoek van de zaak geen
invloed. Niettemin kan worden vastgesteld dat het bij voortzetting vande invoer met subsidie waarschijnlijker wordt dat de dreiging vanschade op werkelijke schade uitloopt. Van een land of van een expor-teur worden, tenzij een voorlopige vaststelling van subsidiëring of van
daaruit voortvloeiende schade is gedaan, geen verbintenissen verlangd,
noch worden deze aanvaard. Behoudens uitzonderlijke omstandighedenmogen verbintenissen na het verstrijken van de termijn waarbinnenovereenkomstig artikel 30, lid 5, opmerkingen mogen worden gemaakt,niet meer worden aangeboden.
3. Aangeboden verbintenissen behoeven niet te worden aanvaard
indien aanvaarding ervan moeilijkheden van praktische aard zou ople-veren, bijvoorbeeld omdat het aantal feitelijke of potentiële exporteurste groot is of om andere redenen, onder meer van algemeen beleid. Aan
de betrokken exporteur en/of het land van oorsprong en/of van uitvoer
mag mededeling worden gedaan van de redenen op grond waarvanwordt overwogen een aangeboden verbintenis af te wijzen. De expor-teur of dat land kan in de gelegenheid worden gesteld daaropcommentaar te leveren. De redenen voor de afwijzing worden in hetdefinitieve besluit vermeld.
4. Partijen die een verbintenis aanbieden, dienen een niet-vertrouwe-
lijke versie daarvan te verstrekken die aan de bij het onderzoekbetrokken partijen ter beschikking kan worden gesteld.
5. Wanneer verbintenissen, na overleg, worden aanvaard en wanneer
in het raadgevend comité geen bezwaren naar voren worden gebracht,wordt het onderzoek beëindigd. In alle andere gevallen doet de
Commissie de Raad onverwijld een verslag over de resultaten van het
overleg toekomen, tezamen met een voorstel tot beëindiging van hetonderzoek. Het onderzoek wordt beëindigd geacht indien de Raad nietbinnen één maand met een gekwalificeerde meerderheid van stemmenanders besluit.
6. Indien de verbintenissen worden aanvaard, wordt het onderzoek
naar subsidiëring en schade normaal voltooid. Indien in een dergelijkgeval wordt vastgesteld dat er geen subsidiëring of schade is, komt deverbintenis automatisch te vervallen, behalve wanneer een dergelijke
vaststelling grotendeels het gevolg is van het bestaan van een verbin-
tenis. Dan kan worden geëist dat een verbintenis gedurende eenredelijke termijn wordt gehandhaafd. Indien wordt vastgesteld dat erinderdaad subsidiëring en schade is, blijft de verbintenis volgens dedaarin vervatte bepalingen en overeenkomstig de bepalingen van dezeverordening voortbestaan.1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 18
▼B
7. De Commissie verlangt van een land waarvan of van een expor-
teur van wie een verbintenis is aanvaard dat deze op gezette tijden overde naleving van deze verbintenis informatie verstrekt en verificatie van
relevante gegevens toestaat. Indien daaraan niet wordt voldaan, wordt
zulks als schending van de verbintenis aangemerkt.
8. Wanneer tijdens het onderzoek van bepaalde exporteurs verbinte-
nissen worden aanvaard, worden deze voor de toepassing van deartikelen 18, 19, 20 en 22 geacht van kracht te worden op de datum
waarop het onderzoek voor het land van oorsprong en/of van uitvoer
wordt beëindigd.
9. Wanneer een verbintenis door een partij wordt geschonden of
wordt opgezegd, wordt op basis van de bij het onderzoek dat tot deverbintenis heeft geleid, vastgestelde feiten overeenkomstig artikel 15
een definitief recht ingesteld, op voorwaarde dat dit onderzoek met
een definitieve vaststelling van subsidiëring of van schade werd afge-sloten en, behalve in geval van opzegging van de verbintenis door eenexporteur of door een land, de betrokken exporteur of het land vanoorsprong en/of van uitvoer de gelegenheid is geboden om opmer-
kingen te maken.
10. Na overleg kan overeenkomstig artikel 12 op basis van de beste
beschikbare informatie een voorlopig recht worden ingesteld, hetzijomdat er redenen zijn om aan te nemen dat een verbintenis wordtgeschonden, hetzij ingeval van schending of opzegging van een verbin-
tenis, indien het onderzoek dat tot de verbintenis heeft geleid, niet is
afgesloten.
Artikel 14
Beëindiging zonder maatregelen
1. Wanneer de klacht wordt ingetrokken, kan de procedure worden
beëindigd, tenzij die beëindiging niet het belang van de Gemeenschap
dient.
2. Wanneer, na overleg, blijkt dat beschermende maatregelen
onnodig zijn en het raadgevend comité geen bezwaar maakt, wordthet onderzoek of de procedure beëindigd. In alle andere gevallen doetde Commissie de Raad onverwijld een verslag over de resultaten van
het overleg toekomen, tezamen met een voorstel tot beëindiging van
de procedure. De procedure wordt beëindigd geacht indien de Raadniet binnen één maand met een gekwalificeerde meerderheid vanstemmen anders besluit.
3. Overeenkomstig lid 5 wordt de procedure onverwijld beëindigd
indien wordt vastgesteld dat de hoogte van de subsidies waartegen
compenserende maatregelen kunnen worden genomen, minimaal is, ofindien het volume van zowel de werkelijke als de potentiële invoer metsubsidie of de schade te verwaarlozen is.
4. Bij een overeenkomstig artikel 10, lid 13, ingeleide procedure
wordt de schade normalerwijze als te verwaarlozen beschouwd indien
het marktaandeel van de betrokken invoer minder bedraagt dan hetaandeel dat in artikel 10, lid 11, is bepaald. Bij onderzoek naar deinvoer met subsidie uit ontwikkelingslanden wordt het volume vandeze invoer als te verwaarlozen beschouwd indien deze minder dan
4 % van de totale invoer van het soortgelijke product in de Gemeen-
schap uitmaakt, tenzij de invoer uit ontwikkelingslanden waarvan hetafzonderlijke aandeel in de totale invoer minder dan 4 % vertegen-woordigt, tezamen meer dan 9 % van de totale invoer van hetsoortgelijke product in de Gemeenschap beloopt.
5. De hoogte van de subsidies waartegen compenserende maatre-
gelen kunnen worden genomen, wordt als minimaal beschouwd indien
deze minder dan 1 % ad valorem bedraagt, met de volgende uitzonde-ringen:
a) bij onderzoeken naar de invoer uit ontwikkelingslanden bedraagt de
drempel voor het als minimaal te beschouwen 2 % ad valorem, en1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 19
▼B
b) voor de bijlage VII van de Subsidieovereenkomst genoemde ontwik-
kelingslanden die WTO-lid zijn en voor de WTO-lid zijndeontwikkelingslanden die uitvoersubsidies als omschreven in artikel
3, lid 4, onder a), van de onderhavige verordening volledig hebben
afgeschaft, bedraat de drempel voor het als minimaal te beschouwen3 % ad valorem; indien de toepassing van deze bepaling afhangt vande afschaffing van uitvoersubsidies, wordt deze bepaling toegepastvanaf de datum waarop die afschaffing bij de WTO-commissie
Subsidies en compenserende maatregelen is aangemeld en voor
zolang de uitvoersubisides niet door het betrokken ontwikkelings-land worden toegekend; deze bepaling vervalt acht jaar na deinwerkingtreding van de WTO-Overeenkomst,
op voorwaarde dat slechts het onderzoek wordt beëindigd, indien de
hoogte van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende
subsidies onder het voor individuele exporteurs relevante niveau voorhet als minimaal te beschouwden ligt. De procedure blijft echter ophen van toepassing en bij een eventueel later volgend nieuw onderzoekdat voor het betrokken land op grond van de artikelen 18 en 19 wordtverricht, kunnen zij opnieuw aan een onderzoek worden onderworpen.
Artikel 15
Instelling van definitieve rechten
1. Wanneer uit de definitief vastgestelde feiten het bestaan blijkt van
subsidies die aanleiding kunnen geven tot compenserende maatregelenen blijkt dat deze subsidies schade veroorzaken en dat het in het belang
van de Gemeenschap is maatregelen in de zin van artikel 13 te nemen,
stelt de Raad, met een gewone meerderheid van stemmen, op voorstelvan de Commissie en na raadpleging van het raadgevend comité, eendefinitief compenserend recht in, tenzij de subsidie wordt, respectieve-lijk de subsidies worden ingetrokken of is aangetoond dat de betrokkenexporteurs daardoor geen voordeel meer verkrijgen. Wanneer voorlo-
pige rechten van toepassing zijn, wordt de Raad niet later dan één
maand vóór het vervallen van deze rechten een voorstel voor defini-tieve maatregelen voorgelegd. De hoogte van het compenserende rechtmag die van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende ende exporteurs tot voordeel strekkende subsidies, zoals op grond vandeze verordening vastgesteld, niet overschrijden en zou lager moeten
zijn dan het totale bedrag van de subsidies waartegen compenserende
maatregelen kunnen worden genomen, indien een lager recht toerei-kend zou zijn om de schade voor de bedrijfstak van de Gemeenschapweg te nemen.
2. In elke zaak wordt op alle producten, ongeacht de bron ervan,
waarvan is geconstateerd dat zij met tot compenserende maatregelen
aanleiding gevende subsidies worden ingevoerd en dat daardoor schadeontstaat, met uitzondering van de invoer uit die bronnen, waarvankrachtens deze verordening verbintenissen zijn aanvaard, op niet-discri-minerende grondslag een passend compenserend recht ingesteld. In de
verordening waarbij het recht wordt ingesteld, wordt bekendgemaakt
welk recht voor elke leverancier of, indien dit praktisch niet mogelijkis, welk recht voor het land van levering is ingesteld.
3. Wanner de Commissie haar onderzoek overeenkomstig artikel 27
heeft beperkt, mag het compenserende recht op de invoer door expor-teurs of producenten die zich, overeenkomstig het bepaalde in artikel
27, kenbaar hebben gemaakt maar die niet bij het onderzoek werden
betrokken, niet hoger zijn dan het voor de in de steekproef opgenomenpartijen vastgestelde, gewogen gemiddelde bedrag van de subsidieswaartegen compenserende maatregelen kunnen worden ingesteld. Voorde toepassing van dit lid houdt de Commissie geen rekening met nihil-
noch met minimale bedragen van subsidies waartegen compenserende
maatregelen kunnen worden ingesteld noch met de bedragen van derge-lijke subsidies die onder de in artikel 28 bedoelde omstandighedenwerden vastgesteld. Individuele rechten worden toegepast op de invoervan elke exporteur of producent voor wie een individueel bedrag aansubsidie is berekend zoals bepaald in artikel 27.1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 20
▼B
Artikel 16
Terugwerkende kracht
1. Voorlopige maatregelen en definitieve compenserende rechten
worden uitsluitend toegepast op producten die na het van kracht
worden van de krachtens artikel 12, lid 1, of artikel 15, lid 1, genomenmaatregel in het vrije verkeer worden gebracht, behoudens de bij dezeverordening vastgestelde uitzonderingen.
2. Wanneer een voorlopig recht is toegepast en uit de definitief vast-
gestelde feiten het bestaan blijkt van subsidies die tot compenserende
maatregelen aanleiding kunnen geven en van schade, besluit de Raad,
ongeacht of al dan niet een definitief compenserend recht dient teworden ingesteld, welk deel van het voorlopige recht definitief dientte worden ingevorderd. Onder „schade” wordt in dit verband nietverstaan, een aanzienlijke vertraging bij de vestiging van een
bedrijfstak van de Gemeenschap, noch de dreiging van aanzienlijke
schade, tenzij wordt vastgesteld dat deze zich, zonder voorlopige maat-regelen, tot aanmerkelijke schade zou hebben ontwikkeld. In alleandere gevallen waarin zich een dergelijke dreiging of vertraging voor-doet, worden alle voorlopig betaalde bedragen vrijgegeven en kunnendefinitieve rechten uitsluitend worden opgelegd vanaf de datum waarop
de dreiging van schade of de aanzienlijke vertraging definitief wordt
vastgesteld.
3. Indien het definitieve compenserende recht hoger is dan het voor-
lopige recht, wordt het verschil niet geïnd. Indien het definitieve rechtlager is dan het voorlopige recht, wordt het recht opnieuw berekend.Indien de definitieve vaststelling negatief is, wordt het voorlopige recht
niet bevestigd.
4. Een definitief compenserend recht kan worden geheven van
producten die ten hoogste 90 dagen vóór de datum van inwerkingtre-ding van de voorlopige maatregelen, maar niet vóór de datum waarophet onderzoek werd geopend, ten verbruik zijn aangegeven, op voor-
waarde dat de invoer, overeenkomstig het bepaalde in artikel 24, lid
5, werd geregistreerd, de Commissie de betrokken importeurs de gele-genheid heeft gegeven opmerkingen te maken en:
a) er kritieke omstandigheden bestaan waarin het betrokken product,
waarvoor in de zin van deze verordening tot compenserende maat-regelen aanleiding gevende subsidies zijn toegekend, moeilijk te
herstellen schade veroorzaakt doordat het product in een betrekke-
lijk kort tijdvak massaal wordt ingevoerd,
en
b) het, om herhaling van dergelijke schade te voorkomen, nodig wordt
geoordeeld op deze invoer met terugwerkende kracht compense-rende rechten in te stellen.
5. In geval van schending of van opzegging van verbintenissen
kunnen van goederen die ten hoogste 90 dagen vóór de inwerkingtre-
ding van voorlopige maatregelen in het vrije verkeer zijn gebracht,
definitieve rechten worden geheven op voorwaarde dat de invoer over-eenkomstig artikel 24, lid 5, werd geregistreerd en deze terugwerkingniet wordt toegepast op vóór de schending of vóór de opzegging vande verbintenis geschiede invoer.
Artikel 17
Duur
Een compenserende maatregel blijft van kracht zolang en voorzover
deze nodig is om de schadeveroorzakende, tot compenserende maatre-gelen aanleiding gevende subsidies te neutraliseren.
Artikel 18
Nieuw onderzoek bij het vervallen van maatregelen
1. Een definitieve compenserende maatregel vervalt vijf jaar nadat
deze werd ingesteld of vijf jaar na de datum van het recentste nieuwe1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 21
▼B
onderzoek in verband met zowel de subsidiëring als de schade, tenzij
bij een nieuw onderzoek wordt vastgesteld dat het vervallen van demaatregel waarschijnlijk tot een voortzetting of tot een herhaling van
subsidiëring en van schade zal leiden. Een dergelijk nieuw onderzoek
wordt op initiatief van de Commissie of op verzoek van of namens deproducenten van de Gemeenschap geopend en de maatregel blijft inafwachting van de resultaten van dat onderzoek van kracht.
2. Een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van een maat-
regel wordt geopend wanneer het daartoe strekkende verzoekvoldoende bewijs bevat dat het vervallen van de maatregel waarschijn-lijk tot voortzetting of tot herhaling van subsidiëring en van schade zalleiden, bijvoorbeeld bewijsmateriaal waaruit blijkt dat de subsidiëring
wordt voortgezet en dat er nog schade wordt toegebracht, dat het
verdwijnen van de schade geheel of ten dele aan het bestaan van maat-regelen is toe te schrijven of dat de omstandigheden waarin deexporteurs zich bevinden dan wel de marktsituatie van zodanige aardzijn dat deze erop wijzen dat de schadeveroorzakende subsidiëringwaarschijnlijk zal voortduren.
3. Bij overeenkomstig dit artikel uitgevoerde onderzoeken worden
de exporteurs, de importeurs, het land van oorsprong en/of van uitvoeren de producenten van de Gemeenschap in de gelegenheid gesteld dein het verzoek om herziening verstrekte informatie aan te vullen, deze
te weerleggen of daarop commentaar te geven en in de conclusies zal
terdege met al het relevante bewijsmateriaal met betrekking tot devraag of het al dan niet waarschijnlijk is dat het vervallen van de maat-regelen tot voortzetting of herhaling van subsidiëring en van schade zalleiden, rekening worden gehouden.
4. Op een passend tijdstip in de loop van het laatste jaar dat de in dit
artikel omschreven maatregelen van toepassing zijn, wordt in het Publi-
catieblad van de Europese Gemeenschappen een bericht
bekendgemaakt dat de maatregelen weldra komen te vervallen. Na dit
bericht kunnen de producenten in de Gemeenschap, uiterlijk drie
maanden vóór het einde van de termijn van vijf jaar, overeenkomstiglid 2, een verzoek om herziening indienen. Tevens wordt een berichtbekendgemaakt waarin het feitelijke vervallen van de maatregelen uithoofde van dit artikel wordt aangekondigd.
Artikel 19
Tussentijdse nieuwe onderzoeken
1. De noodzaak tot handhaving van maatregelen kan eveneens aan
een nieuw onderzoek worden onderworpen, hetzij op initiatief van de
Commissie, hetzij op verzoek van een lidstaat, hetzij, op voorwaardedat sedert de instelling van de definitieve maatregel een redelijketermijn van ten minste één jaar is verstreken, op verzoek van eenexporteur, van een importeur, van de producenten van de Gemeenschap
dan wel van het land van oorsprong en/of van uitvoer, welk verzoek
ten aanzien van de noodzaak van een dergelijk tussentijds nieuw onder-zoek voldoende bewijsmateriaal dient te bevatten.
2. Een tussentijds nieuw onderzoek wordt geopend wanneer het
daartoe strekkende verzoek voldoende bewijs bevat dat handhaving
van de maatregel niet langer noodzakelijk is om de tot tegenmaatre-gelen aanleiding gevende subsidie te compenseren en/of dat hetonwaarschijnlijk is dat de schade zal blijven bestaan of zich opnieuwzal voordoen indien de maatregel wordt ingetrokken of gewijzigd, danwel dat de bestaande maatregel niet of niet langer toereikend is om de
schadeveroorzakende, tot tegenmaatregelen aanleiding gevende
subsidie te neutraliseren.
3. Indien de ingestelde compenserende rechten lager zijn dan het
bedrag van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende
subsidies, wordt een tussentijds nieuw onderzoek geopend indien de
producenten in de Gemeenschap voldoende bewijs leveren dat derechten niet of niet tot voldoende wijziging van de wederverkoop-prijzen van het in de Gemeenschap ingevoerde product hebben geleid.Indien bij het onderzoek wordt aangetoond dat de beweringen juistzijn, kunnen de compenserende rechten worden verhoogd om een prijs-1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 22
▼B
verhoging te bewerkstelligen waarmee de schade wordt weggenomen,
hoewel het verhoogde recht niet hoger mag zijn dan het bedrag vande tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies.
4. Bij onderzoeken op grond van dit artikel kan de Commissie onder
meer nagaan of de omstandigheden met betrekking tot subsidiëring en
schade ingrijpend zijn gewijzigd dan wel het beoogde resultaat, name-
lijk het wegnemen van de eerder overeenkomstig artikel 8 vastgesteldeschade, met de bestaande maatregelen wordt bereikt. Bij de definitievevaststelling wordt met al het relevante en met stukken behoorlijkgestaafde bewijsmateriaal rekening gehouden.
Artikel 20
Versnelde nieuwe onderzoeken
Elke exporteur, op wiens uitgevoerde producten geen definitief
compenserend recht van toepassing is, maar die tijdens het oorspronke-
lijke onderzoek om andere redenen dan een weigering om deCommissie medewerking te verlenen, niet individueel werd onderzocht,is op zijn verzoek gerechtigd om aan een versneld onderzoek te wordenonderworpen zodat de Commissie voor die exporteur onverwijld eenindividueel compenserend recht kan vaststellen. Alvorens een dergelijk
nieuw onderzoek wordt geopend, wordt het raadgevend comité geraad-
pleegd en worden de producenten in de Gemeenschap in degelegenheid gesteld commentaar te leveren.
Artikel 21
Terugbetalingen
1. Onverminderd artikel 18 kan een importeur om terugbetaling van
rechten verzoeken wanneer wordt aangetoond dat het bedrag van de tottegenmaatregelen aanleiding gevende subsidies op grond waarvan de
rechten werden betaald, niet meer bestaat of is verminderd tot een lager
niveau dan dat van de geldende rechten.
2. Om terugbetaling van compenserende rechten te verkrijgen, dient
de importeur bij de Commissie een daartoe strekkend verzoek in. Deindiening van dat verzoek geschiedt via de lidstaat op het grondgebiedwaarvan de producten in het vrije verkeer werden gebracht, binnen zesmaanden nadat het bedrag van de definitieve rechten door de bevoegdeautoriteiten naar behoren werd vastgesteld of werd besloten de uit
hoofde van een voorlopig recht als zekerheid gestelde bedragen defini-
tief in te vorderen. De lidstaten geven de Commissie van een dergelijkverzoek onverwijld kennis.
3. Een verzoek om terugbetaling wordt slechts geacht met
voldoende bewijsmateriaal te zijn gestaafd wanneer het nauwkeurigegegevens bevat over het bedrag van de compenserende rechtenwaarvan terugbetaling wordt gevraagd en vergezeld gaat van alle doua-nedocumenten in verband met de berekening en de betaling van dat
bedrag. Tevens dient het, voor een representatieve periode, bewijsmate-
riaal te bevatten betreffende het bedrag van de tot compenserendemaatregelen aanleiding gevende subsidies dat de exporteur of produ-cent waarop het recht van toepassing is, heeft ontvangen. Wanneer deimporteur niet met de betrokken exporteur of producent is gelieerd en
dergelijke informatie niet onmiddellijk beschikbaar is, of de exporteur
of de producent niet bereid is deze informatie aan de importeur teverschaffen, wordt in het verzoek een verklaring van de exporteur ofproducent opgenomen dat de tot compenserende maatregelen aanlei-ding gevende subsidies zijn verminderd of zijn komen te vervallenzoals in dit artikel is omschreven en dat het desbetreffende bewijsma-
teriaal aan de Commissie zal worden verschaft. Wanneer dit
bewijsmateriaal niet binnen een redelijke termijn door de exporteur ofde producent wordt voorgelegd, wordt het verzoek afgewezen.
4. Na raadpleging van het raadgevend comité besluit de Commissie
of en in hoeverre het verzoek wordt ingewilligd. Zij kan te allen tijdebesluiten een tussentijds nieuw onderzoek te openen. Op basis van deinformatie die bij dit nieuwe onderzoek, dat wordt uitgevoerd overeen-komstig de bepalingen die op dergelijke onderzoeken van toepassing1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 23
▼B
zijn, wordt verkregen en de conclusies die eruit worden getrokken,
wordt bepaald of en in hoeverre terugbetaling is gerechtvaardigd.Terugbetalingen van rechten geschieden normaal binnen twaalf en in
ieder geval binnen achttien maanden nadat het met bewijsmateriaal
gestaafde verzoek om terugbetaling door een importeur van het aancompenserende rechten onderworpen product is ingediend. De lidstatenbetalen deze rechten normaal binnen 90 dagen nadat vorengenoemdbesluit is genomen, terug.
Artikel 22
Algemene bepalingen inzake nieuwe onderzoeken en terugbeta-
lingen
1. De relevante bepalingen van de artikelen 10 en 11, met uitzonde-
ring van die welke op korte termijnen betrekking hebben, zijn op elknieuw onderzoek als bedoeld in de artikelen 18, 19 en 20 van toepas-sing. Elk van die nieuwe onderzoeken wordt met spoed verricht endient normaal binnen twaalf maanden na de opening van het nieuwe
onderzoek te worden voltooid.
2. Nieuwe onderzoeken uit hoofde van de artikelen 18, 19 en 20
worden de Commissie geopend na raadpleging van het raadgevend
comité. Wanneer deze onderzoeken daartoe aanleiding geven, worden
de maatregelen door de Instelling van de Gemeenschap die deze heeftingevoerd, overeenkomstig artikel 18 ingetrokken of gehandhaafd, danwel overeenkomstig de artikelen 19 en 20 ingetrokken, gehandhaafd ofgewijzigd. Wanneer maatregelen ten aanzien van individuele expor-
teurs maar niet ten aanzien van het land in zijn geheel worden
ingetrokken, blijft de procedure op deze exporteurs van toepassing enkunnen zij bij een eventueel volgend nieuw onderzoek dat overeen-komstig de artikelen 18, 19 en 20 voor het betrokken land wordtverricht, opnieuw worden onderzocht.
3. Indien aan het einde van de geldigheidsduur van de in artikel 18
omschreven maatregelen een nieuw onderzoek van maatregelen opgrond van artikel 19 loopt, worden de maatregelen eveneens uit hoofde
van de bepalingen van artikel 18 aan een onderzoek onderworpen.
4. Bij alle overeenkomstig de artikelen 18 tot en met 21 verrichte
nieuwe onderzoeken of onderzoeken in verband met de terugbetaling
van rechten gaat de Commissie, mits de omstandigheden niet zijn
gewijzigd, op dezelfde wijze te werk als bij het onderzoek dat tot deinstelling van het recht heeft geleid, waarbij de artikelen 5, 6, 7 en 27in acht worden genomen.
Artikel 23
Ontwijking van rechten
1. De overeenkomstig deze verordening ingestelde compenserende
rechten kunnen worden uitgebreid tot de invoer van soortgelijke
producten, of tot delen daarvan, uit derde landen wanneer er van
ontwijking van de van kracht zijnde rechten sprake is. Ontwijkingwordt omschreven als een verandering in de handelsstromen tussenderde landen en de Gemeenschap ten gevolge van een praktijk, eenproces of werkzaamheden waarvoor, afgezien van de instelling van
het recht, onvoldoende reden of onvoldoende economische rechtvaardi-
ging bestaat en er bewijs voorhanden is dat de corrigerende werkingvan het recht, gezien de prijzen en/of hoeveelheden van de soortgelijkeproducten, wordt ondermijnd en dat de soortgelijke ingevoerdeproducten en/of delen daarvan nog steeds van de subsidie genieten.
2. Onderzoeken op grond van dit artikel worden geopend indien het
verzoek voldoende bewijsmateriaal betreffende de in lid 1 genoemdefactoren bevat. Het onderzoek wordt, na raadpleging van het raadge-
vend comité, geopend bij verordening van de Commissie die de
douaneautoriteiten tevens instrueert om de invoer overeenkomstigartikel 24, lid 5, te registreren of om zekerheidstelling te eisen. Deonderzoeken worden door de Commissie uitgevoerd, die door de doua-neautoriteiten kan worden bijgestaan, en worden binnen negenmaanden voltooid. Wanneer de feiten zoals deze uiteindelijk zijn vast-1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 24
▼B
gesteld, uitbreiding van de maatregelen rechtvaardigen, neemt de Raad,
met een gewone meerderheid van stemmen en op voorstel van deCommissie, het daartoe strekkende besluit dat geldig is vanaf de datum
waarop overeenkomstig artikel 24, lid 5, registratie van de goederen
werd ingesteld of vanaf die waarop zekerheidstelling werd geëist. Derelevante procedurele bepalingen van deze verordening betreffende deopening en het uitvoeren van onderzoeken zijn op grond van het onder-havige artikel van toepassing.
3. Registratie op grond van artikel 24, lid 5, geldt niet voor
producten die vergezeld gaan van een douanecertificaat waarin wordt
verklaard dat de betrokken invoer geen ontwijking van rechten vormt,noch worden ten aanzien van deze producten maatregelen genomen.Deze certificaten kunnen op schriftelijk verzoek aan de importeursworden afgegeven na goedkeuring bij besluit van de Commissie en naraadpleging van het raadgevend comité dan wel bij besluit van de Raad
tot vaststelling van maatregelen. De certificaten zijn geldig voor de
daarin vermelde periode en onder de daarin vermelde voorwaarden.
4. Geen enkele bepaling van dit artikel doet afbreuk aan de normale
toepassing van de voorschriften inzake douanerechten.
Artikel 24
Algemene bepalingen
1. Voorlopige of definitieve compenserende rechten worden bij
verordening ingesteld en worden door de lidstaten geïnd in de vormen voor het bedrag als in die verordening vermeld en met inachtnemingvan de andere daarin vermelde criteria. Deze rechten worden ook onaf-hankelijk van de normaal op invoer rustende douanerechten,
belastingen en andere heffingen geïnd. Van geen enkel product kunnen
met het doel het hoofd te bieden aan een en dezelfde situatie die doordumping of door de subsidiëring bij uitvoer ontstaat, zowel antidum-pingrechten als compenserende rechten worden geheven.
2. Verordeningen tot instelling van voorlopige of van definitieve
compenserende rechten en verordeningen of besluiten tot aanvaardingvan verbintenissen of tot beëindiging van onderzoeken of procedures
worden in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
bekendgemaakt. Deze verordeningen of besluiten bevatten, in hetbijzonder, en met inachtneming van de verplichting tot beschermingvan vertrouwelijke gegevens, indien mogelijk, de namen van debetrokken exporteurs, of van de betrokken landen, een omschrijvingvan het product en een samenvatting van de belangrijkste feiten en
overwegingen die voor de bevindingen inzake subsidiëring en schade
relevant zijn. In elk afzonderlijk geval wordt een kopie van de verorde-ning of van het besluit aan de bekende belanghebbenden gezonden. Debepalingen van dit lid zijn op nieuwe onderzoeken van overeenkom-stige toepassing.
3. Uit hoofde van deze verordening kunnen bijzondere bepalingen
worden vastgesteld, in het bijzonder wat de gemeenschappelijke defi-
nitie betreft van het begrip „oorsprong van goederen” als bedoeld in
Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 totvaststelling van het communautair douanewetboek (
1).
4. Indien dit in het belang van de Gemeenschap is, mogen maatre-
gelen die op grond van deze verordening zijn vastgesteld, naraadpleging van het raadgevend comité, bij besluit van de Commissie
voor een periode van ten hoogste negen maanden worden geschorst.
De Raad kan, met een gewone meerderheid van stemmen en op voor-stel van de Commissie, besluiten de schorsing met ten hoogste één jaarte verlengen. De maatregelen mogen uitsluitend worden geschorstindien de marktverhoudingen tijdelijk in zodanige mate zijn gewijzigddat het onwaarschijnlijk is dat de schorsing opnieuw tot schade zal1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 25
(1) PB L 302 van 19. 10. 1992, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad (PB L
17 van 21. 1. 1997, blz. 1).
▼B
leiden, mits de bedrijfstak van de Gemeenschap in de gelegenheid is
gesteld opmerkingen te maken en met die opmerkingen rekening isgehouden. Maatregelen kunnen na overleg te allen tijde weer worden
ingesteld indien de reden voor schorsing niet meer geldt.
5. De Commissie kan, na raadpleging van het raadgevend comité, de
douaneautoriteiten opdracht geven passende maatregelen te nemen omde invoer te registreren, zodat vervolgens, met ingang van de datumvan registratie, van de betrokken producten rechten kunnen wordengeheven. Tot registratie van de invoer kan worden overgegaan naar
aanleiding van een door de bedrijfstak van de Gemeenschap ingediend
verzoek dat voldoende bewijsmateriaal bevat om een dergelijke maat-regel te rechtvaardigen. De registratie wordt ingevoerd bij verordeningwaarin het doel van de maatregel wordt uiteengezet en waarin, zonodig, een raming van de bedragen aan rechten die in de toekomstverschuldigd kunnen zijn, wordt opgenomen. Registratie van de invoer
geschiedt niet voor een periode van langer dan negen maanden.
6. De lidstaten brengen de Commissie over de invoer van producten
die het voorwerp van onderzoeken en van maatregelen zijn, maande-lijks verslag uit en doen daarbij opgave van het op grond van dezeverordening geheven bedrag aan rechten.
Artikel 25
Overleg
1. Overleg waarin deze verordening voorziet, met uitzondering van
het overleg bedoeld in artikel 10, lid 9, en in artikel 11, lid 10, gebeurtin een raadgevend comité dat uit vertegenwoordigers van elke lidstaat
bestaat en dat een vertegenwoordiger van de Commissie als voorzitter
heeft. Overleg gebeurt onverwijld op verzoek van een lidstaat of opinitiatief van de Commissie en in ieder geval binnen een tijdsbestek,da het mogelijk maakt de in deze verordening vastgestelde termijnenna te leven.
2. Het comité komt op uitnodiging van de voorzitter bijeen. Deze
verstrekt de lidstaten zo spoedig mogelijk alle relevante informatie.
3. Zo nodig kan het overleg uitsluitend schriftelijk geschieden. In
dat geval deelt de Commissie dit aan de lidstaten mede onder opgave
van de termijn waarbinnen zij hun standpunt kenbaar kunnen maken ofom mondeling overleg kunnen verzoeken. Het mondelinge overlegwordt door de voorzitter geregeld, mits het binnen een tijdsbestek kangebeuren dat het mogelijk maakt de in deze verordening vastgestelde
termijnen na te leven.
4. Het overleg heeft met name betrekking op:
a) het bestaan van tot compenserende maatregelen aanleiding gevende
subsidies en de methoden om de hoogte daarvan vast te stellen;
b) het bestaan en de omvang van de schade;
c) het oorzakelijke verband tussen de invoer met subsidie en de
schade;
d) de maatregelen die in de gegeven omstandigheden passend zijn om
schade die door tot compenserende maatregelen aanleiding gevendesubsidies is veroorzaakt, te voorkomen of weg te nemen en de wijze
waarop deze maatregelen ten uitvoer worden gelegd.
Artikel 26
Controlebezoeken
1. Indien zij dit nuttig oordeelt, verricht de Commissie bezoeken om
de administratie van importeurs, exporteurs, handelaars, vertegenwoor-
digers, producenten, bedrijfstak- of beroepsverenigingen en -organisaties te onderzoeken teneinde de verstrekte inlichtingen oversubsidiëring en schade te controleren. Indien niet tijdig een correctantwoord is ontvangen, kan van een controlebezoek worden afgezien.
2. De Commissie kan zo nodig onderzoeken in derde landen
verrichten, mits de betrokken ondernemingen ermee instemmen en het1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 26
▼B
betrokken land op de hoogte wordt gebracht en dat land tegen het
onderzoek geen bezwaar maakt. Zodra de toestemming van debetrokken ondernemingen is verkregen, deelt de Commissie het land
van oorsprong en/of van uitvoer de namen en adressen van de te
bezoeken ondernemingen en de overeengekomen bezoekdata mede.
3. De betrokken ondernemingen worden in kennis gesteld van de
aard van de inlichtingen die tijdens controlebezoeken zullen worden
nagetrokken en van alle tijdens die bezoeken te verstrekken aanvul-
lende informatie, hetgeen echter niet belet dat in het licht van deverkregen inlichtingen gedurende de controle nadere bijzonderhedenkunnen worden gevraagd.
4. Bij controles ingevolge de leden 1, 2 en 3 wordt de Commissie
bijgestaan door ambtenaren van die lidstaten die daarom hebbenverzocht.
Artikel 27
Steekproeven
1. Indien het aantal klagers, exporteurs of importeurs, product-
soorten of transacties groot is, kan het onderzoek worden beperkt tot:
a) een redelijk aantal partijen, producten of transacties door aan de
hand van op het tijdstip van de selectie beschikbare informatie vanstatistisch significante steekproeven gebruik te maken, of
b) het grootste representatieve productie, afzet- of uitvoervolume dat
redelijkerwijs binnen de beschikbare tijd kan worden onderzocht.
2. De selectie van partijen, productsoorten of transacties ingevolge
dit artikel geschiedt door de Commissie, bij voorkeur in overleg enmet toestemming van de betrokken partijen, mits deze zich binnendrie weken na de opening van het onderzoek bij de Commissieaanmelden en voldoende inlichtingen verstrekken om de keuze van
een representatieve steekproef mogelijk te maken.
3. Indien overeenkomstig dit artikel een beperkt onderzoek is
geschied, wordt de hoogte van de tot compenserende maatregelenaanleiding gevende subsidies evenwel voor elke exporteur of producent
die niet in de oorspronkelijke selectie was opgenomen, maar die binnen
de bij deze verordening bepaalde termijnen de nodige informatieverstrekt, individueel vastgesteld, tenzij het aantal exporteurs of produ-centen zo groot is dat individuele onderzoeken te belastend zijn en eentijdige voltooiing van het onderzoek beletten.
4. Waneer tot een steekproefonderzoek wordt besloten en enkele of
alle geselecteerde partijen medewerking weigeren in een mate diewaarschijnlijk de resultaten van het onderzoek in aanmerkelijke mateongunstig zal beïnvloeden, kan een nieuwe selectie worden gemaakt.
Indien echter een groot aantal geselecteerden medewerking blijft
weigeren of indien er onvoldoende tijd is om een nieuwe selectie temaken, zijn de relevante bepalingen van artikel 28 van toepassing.
Artikel 28
Niet-medewerking
1. Indien belanghebbenden binnen de bij deze verordening vastge-
stelde termijnen geen toegang geven tot de nodige informatie of dezeanderszins niet verstrekken of het onderzoek aanmerkelijk belemmeren,
kunnen aan de hand van de beschikbare gegevens voorlopige of defini-
tieve conclusies, in zowel positieve als negatieve zin, wordengetrokken.
Blijkt dat een belanghebbende onjuiste of misleidende informatie heeft
verstrekt, dan wordt deze buiten beschouwing gelaten en kan van de
beschikbare gegevens gebruik worden gemaakt.
Belanghebbenden dienen in kennis te worden gesteld wat de gevolgen
van niet-medewerking zijn.1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 27
▼B
2. Indien de belanghebbende zijn antwoord niet door middel van
systemen voor automatische gegevensverwerking verstrekt, wordt ditniet als niet-medewerking beschouwd, mits deze belanghebbende
aantoont dat verstrekking van het antwoord in de gevraagde vorm
voor hem een onredelijke extra belasting zou betekenen of onredelijkeextra kosten met zich zou brengen.
3. Indien de informatie die een belanghebbende verstrekt, niet in alle
opzichten volmaakt is, mag deze niet buiten beschouwing worden
gelaten mits de tekortkomingen niet van dien aard zijn dat zij het
bereiken van redelijk betrouwbare conclusies onnodig bemoeilijken,de informatie op passende wijze en tijdig wordt verstrekt en controleer-baar is en de belanghebbende naar beste vermogen heeft gehandeld.
4. Indien bewijzen of inlichtingen niet worden aanvaard, wordt de
partij die deze heeft verstrekt, onverwijld van de redenen die aan deze
afwijzing ten grondslag liggen, in kennis gesteld en dient haar de gele-genheid te worden geboden binnen de gestelde termijn naderetoelichtingen te verstrekken. Indien de verstrekte toelichtingen ontoe-reikend worden geacht, dienen de redenen voor de afwijzing van debewijzen of inlichtingen te worden medegedeeld en dienen die redenen
in conclusies openbaar te worden gemaakt.
5. De op lid 1 gebaseerde vaststellingen, met inbegrip van die welke
betrekking hebben op de hoogte van de tot compenserende maatregelenaanleiding gevende subsidies en de in de klacht vervatte informatie,worden indien praktisch mogelijk en met inachtneming van de voor
het onderzoek vastgestelde termijnen, getoetst aan informatie uit andere
beschikbare onafhankelijke bronnen, zoals gepubliceerde prijslijsten,officiële invoer- en douanestatistieken alsmede aan de informatie diein de loop van het onderzoek van andere belanghebbenden werdverkregen. ►
M1Deze informatie kan relevante gegevens omvatten
over de wereldmarkt of andere representatieve markten, indien van
toepassing. ◄
6. Indien een belanghebbende geen of slechts gedeeltelijk medewer-
king verleent, waardoor relevante informatie wordt achtergehouden,kan dit tot gevolg hebben dat de resultaten voor deze belanghebbendeminder gunstig uitvallen dan indien deze wel medewerking had
verleend.
Artikel 29
Vertrouwelijke gegevens
1. Inlichtingen die wegens de aard ervan vertrouwelijk zijn (bijvoor-
beeld omdat bekendmaking ervan een concurrent uit
mededingingsoogpunt aanmerkelijk zou bevoordelen of ernstige nade-
lige gevolgen zou hebben voor degene die de informatie verstrekt ofvan wie de concurrent deze informatie heeft verkregen) of die doorpartijen bij een onderzoek als vertrouwelijk worden verstrekt, worden,indien daarvoor geldige redenen worden opgegeven, door de autori-teiten als dusdanig behandeld.
2. Belanghebbenden die vertrouwelijke inlichtingen verstrekken,
dienen daarvan een niet-vertrouwelijke samenvatting toe te zenden.Deze samenvattingen moeten voldoende gedetailleerd zijn om eenredelijk inzicht te verschaffen in de wezenlijke inhoud van de alsvertrouwelijk verstrekte inlichtingen. In buitengewone omstandigheden
kunnen belanghebbenden aangeven dat deze inlichtingen niet kunnen
worden samengevat. In dergelijke buitengewone omstandighedenmoeten de redenen worden aangegeven waarom een samenvatting nietmogelijk is.
3. Indien de Commissie van oordeel is dat een verzoek om vertrou-
welijke behandeling niet gegrond is en degene die de inlichtingen heeft
verstrekt, niet bereid is deze bekend te maken of de bekendmakingervan in algemene bewoordingen of in samengevatte vorm toe te staan,kunnen deze inlichtingen buiten beschouwing worden gelaten, tenzij uitgoede bronnen blijkt dat zij juist zijn. Verzoeken om vertrouwelijkebehandeling mogen niet willekeurig worden afgewezen.1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 28
▼B
4. Dit artikel vormt geen beletsel voor de bekendmaking van alge-
mene informatie door de autoriteiten van de Gemeenschap en, in hetbijzonder, van de motivering van besluiten die ingevolge deze verorde-
ning zijn genomen of voor de bekendmaking van het bewijsmateriaal
waarop de autoriteiten van de Gemeenschap steunen, voorzover hetnoodzakelijk is deze motivering in gerechtelijke procedures toe telichten. Bij deze bekendmaking moet rekening worden gehouden metde rechtmatige belangen van de betrokkenen wat de bescherming van
zaken- of overheidsgeheimen betreft.
5. De Raad, de Commissie en de lidstaten en de ambtenaren van de
Raad, van de Commissie en van de lidstaten maken zonder de uitdruk-kelijke toestemming van degene die deze heeft verstrekt, geengegevens bekend die zij ingevolge deze verordening hebben verkregen
en waarvoor deze persoon om een vertrouwelijke behandeling heeft
verzocht. Informatie die tussen de Commissie en de lidstaten wordtuitgewisseld of die verband houdt met het overleg op grond van artikel25 of met het overleg bedoeld in artikel 10, lid 9, en in artikel 11, lid10, of interne documenten die door de autoriteiten van de Gemeen-schap of van de lidstaten zijn opgesteld, worden, tenzij in deze
verordening specifiek anders is bepaald, niet bekendgemaakt.
6. De op grond van deze verordening verkregen informatie wordt
uitsluitend gebruikt voor het doel waarvoor zij is gevraagd.
Artikel 30
Mededeling van gegevens
1. De klagers, de importeurs, de exporteurs, en hun representatieve
verenigingen en het land van oorsprong en/of van uitvoer kunnenmededeling verzoeken van de bijzonderheden die aan de van essentieelbelang zijnde feiten en overwegingen op grond waarvan voorlopigemaatregelen zijn ingesteld, ten grondslag liggen. Deze verzoekendienen onverwijld na de instelling van de voorlopige maatregelen
schriftelijk te worden ingediend en mededeling geschiedt zo spoedig
mogelijk nadien.
2. De in lid 1 genoemde partijen mogen om definitieve mededeling
verzoeken van de van essentieel belang zijnde feiten en overwegingenop grond waarvan wordt overwogen het nemen van definitieve maatre-
gelen of de beëindiging van het onderzoek of van de procedure zonder
het nemen van maatregelen aan te bevelen, waarbij bijzondere aandachtwordt geschonken aan de mededeling van feiten of overwegingen dieafwijken van die waarop de voorlopige maatregelen zijn gebaseerd.
3. De verzoeken om definitieve mededeling worden schriftelijk aan
de Commissie gericht en dienen, wanneer een voorlopig recht is inge-
steld, uiterlijk één maand na de bekendmaking van de instelling van datrecht door de Commissie te zijn ontvangen. Wanneer geen voorlopigrecht is ingesteld, worden partijen in de gelegenheid gesteld om binnende door de Commissie gestelde termijnen definitieve mededeling teverzoeken.
4. Definitieve mededeling geschiedt schriftelijk. Dit gebeurt met
inachtneming van de verplichting tot bescherming van vertrouwelijkeinformatie zo spoedig mogelijk en normaal niet later dan één maandvoordat een definitief besluit wordt genomen of vóórdat de Commissieingevolge de artikelen 14 en 15 het nemen van definitieve maatregelen
voorstelt. Indien de Commissie niet in een positie verkeert om bepaalde
feiten of overwegingen op dat tijdstip mede te delen, deelt zij deze zospoedig mogelijk nadien mede. Deze mededeling doet geen afbreuk aanbesluiten die de Commissie of de Raad nadien mocht nemen, maarindien dergelijke besluiten op andere feiten en overwegingen zijn geba-seerd, worden deze zo spoedig mogelijk medegedeeld.
5. Na de definitieve mededeling gemaakte opmerkingen worden
uitsluitend in aanmerking genomen binnen een door de Commissie inelk afzonderlijk geval vast te stellen termijn van ten minste tien dagen,waarbij de spoedeisendheid van de aangelegenheid op passende wijzein aanmerking wordt genomen.1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 29
▼B
Artikel 31
Belang van de Gemeenschap
1. De vaststelling of het belang van de Gemeenschap optreden vergt,
wordt gebaseerd op een beoordeling van alle onderscheiden belangenals geheel genomen, waaronder die van de binnenlandse bedrijfstak,van de gebruikers en van de consumenten en een vaststelling op grond
van dit artikel wordt slechts gedaan indien alle partijen de gelegenheid
hebben gehad hun standpunt overeenkomstig lid 2 bekend te maken.Bij dit onderzoek wordt in het bijzonder aandacht besteed aan de nood-zaak de handelverstorende gevolgen van schadeveroorzakendesubsidiëring weg te nemen en een daadwerkelijke mededinging teherstellen. Maatregelen die op basis van de geconstateerde subsidiëring
en schade zijn vastgesteld, mogen niet worden toegepast indien de
autoriteiten, op grond van alle voorgelegde informatie, tot de duidelijkegevolgtrekking kunnen komen dat toepassing van deze maatregelen nietin het belang van de Gemeenschap is.
2. Teneinde de autoriteiten een deugdelijke basis te verschaffen om
bij het besluit of de instelling van maatregelen in het belang van de
Gemeenschap is, met alle standpunten en gegevens rekening te kunnenhouden, kunnen de klagers, de importeurs en hun representatieveverenigingen, de representatieve gebruikers- en consumentenorganisa-ties zich binnen de in het bericht van opening van een onderzoek
betreffende compenserende rechten gestelde termijnen, bij de
Commissie bekend maken en haar inlichtingen verstrekken. Dezeinlichtingen, of passende samenvattingen daarvan, worden ter beschik-king gesteld van de andere in dit lid genoemde partijen die het rechthebben daarover opmerkingen te maken.
3. Partijen die overeenkomstig lid 2 hebben gehandeld, mogen
verzoeken om te worden gehoord. Deze verzoeken worden ingewilligdindien zij binnen de in lid 2 bedoelde termijnen worden ingediend ende redenen vermelden waarom de partijen in het belang van deGemeenschap zouden moeten worden gehoord.
4. Partijen die overeenkomstig lid 2 hebben gehandeld, mogen over
de toepassing van ingestelde voorlopige rechten opmerkingen maken.Om in aanmerking te worden genomen, moeten deze opmerkingenuiterlijk één maand na de toepassing van deze maatregelen zijnontvangen. Deze opmerkingen, of passende samenvattingen daarvan,
worden ter beschikking gesteld van andere partijen, die het recht
hebben daarover opmerkingen te maken.
5. De Commissie onderzoekt de informatie die op passende wijze is
voorgelegd, en gaat na in hoeverre deze representatief is. Het resultaatvan dit onderzoek, tezamen met een oordeel over de waarde van die
informatie, wordt aan het raadgevend comité voorgelegd. Het standpunt
van het comité wordt door de Commissie in aanmerking genomenwanneer zij op grond van de artikelen 14 en 15 een voorstel doet.
6. Partijen die overeenkomstig lid 2 hebben gehandeld, mogen
verzoeken dat hen de gegevens en overwegingen op grond waarvan
waarschijnlijk definitieve besluiten worden genomen, beschikbaarworden gesteld. Dergelijke informatie wordt voorzover mogelijkbeschikbaar gesteld en doet aan de later door de Commissie of deRaad te nemen besluiten geen afbreuk.
7. Met informatie wordt slechts rekening gehouden wanneer deze
door concreet bewijsmateriaal wordt gestaafd, dat de geldigheid ervanbevestigt.
Artikel 32
Verband tussen maatregelen inzake compenserende rechten en
maatregelen op multilateraal niveau
Indien ten aanzien van een ingevoerd product enigerlei tegenmaatregel
wordt genomen na beroep te hebben gedaan op de procedures inzakegeschillenbeslechting van de Subsidieovereenkomst en die maatregelvan dien aard is dat deze de door subsidiëring veroorzaakte schade1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 30
▼B
wegneemt, wordt het compenserende recht dat voor dat product is inge-
steld, onverwijld, naar gelang van het geval, geschorst of ingetrokken.
Artikel 33
Slotbepalingen
Deze verordening doet geen afbreuk aan de toepassing van:
a) bijzondere bepalingen in overeenkomsten tussen de Gemeenschap
en derde landen:
b) verordeningen van de Gemeenschap in de landbouwsector en van
Verordening (EG) nr. 3448/93 van de Raad van 6 december 1993tot vaststelling van de handelsregeling voor bepaalde, door verwer-king van landbouwproducten verkregen goederen (
1), Verordning
(EEG) nr. 2730/75 van de Raad van 29 oktober 1975 betreffende
glucose en lactose (2) en Verordening (EEG) nr. 2873/75 van de
Raad van 29 oktober 1975 betreffende een gemeenschappelijkeregeling van het handelsverkeer voor ovoalbumine en lactoalbu-mine (
3). De onderhavige verordening vormt een aanvulling op
voornoemde verordeningen en houdt een afwijking in van de daarin
vervatte bepalingen die de toepassing van compenserende rechten in
de weg staan;
c) bijzondere maatregelen, mits deze niet strijdig zijn met de verplich-
tingen uit hoofde van de GATT.
Artikel 34
Intrekking van bestaande wetgeving en overgangsmaatregelen
Verordening (EG) nr. 3284/94 wordt ingetrokken.De intrekking van Verordening (EG) nr. 3284/94 doet echter geen
afbreuk aan de geldigheid van de procedures die op grond daarvan
zijn ingeleid.
Verwijzingen naar Verordening (EEG) nr. 2423/88 en naar Verorde-
ning (EG) nr. 3284/94 worden gelezen als verwijzingen naar deonderhavige verordening.
Artikel 35
Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking
in hetPublicatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke lidstaat.1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 31
(1) PB L 318 van 20. 12. 1993, blz. 18.
(2) PB L 281 van 1. 11. 1975, blz. 20. Verordening laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 2931/95 van de Commissie (PB L 307 van 20. 12.
1995, blz. 10).
(3) PB L 282 van 1. 11. 1975, blz. 104. Verordening laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 2916/95 van de Commissie (PB L 305 van 19. 12.
1995, blz. 49).
▼B
BIJLAGE I
LIJST MET VOORBEELDEN VAN UITVOERSUBSIDIES
a) Verlening door overheidsinstanties van rechtstreekse, van uitvoerprestaties
afhankelijke subsidies aan ondernemingen of aan bedrijfstakken.
b) Regelingen krachtens welke deviezen niet behoeven te worden afgedragen of
soortgelijke praktijken die een uitvoerpremie inhouden.
c) Interne vervoer- en vrachttarieven voor uitvoerzendingen die door overheden
zijn vastgesteld of door deze zijn opgelegd en die voordeliger zijn dan die
voor binnenlandse zendingen.
d) Levering door overheidsinstanties of door overheidsorganen, rechtstreeks dan
wel onrechtstreeks in het kader van overheidsregelingen, van ingevoerde of
van binnenlandse producten of diensten voor gebruik bij de productie van
exportgoederen, op gunstigere voorwaarden dan bij de levering van soortge-
lijke of rechtstreeks concurrerende producten of diensten voor gebruik bij de
productie van goederen voor binnenlands gebruik indien (in geval van
producten) deze voorwaarden gunstiger zijn dan die welke op de wereld-
markt voor hun exporteurs commercieel verkrijgbaar (1) zijn.
e) Gehele of gedeeltelijke vrijstelling, kwijtschelding of uitstel van betaling,
speciaal in verband met de uitvoer, van directe belastingen (2) of van socia-
lezekerheidsbijdragen die door industriële of door commerciële
ondernemingen zijn of moeten worden betaald (3).
f) Bijzondere aftrekmogelijkheden, die, rechtstreeks verband houdend met de
uitvoer of met uitvoerprestaties, bij de vaststelling van de grondslag van de
directe belastingen, worden toegestaan boven die welke voor de productie
voor binnenlands verbruik worden toegestaan.
g) Vrijstelling of kwijtschelding, uit hoofde van de productie en distributie van
exportproducten, van een bedrag aan indirecte belastingen (2) dat hoger is
dan het bedrag dat uit hoofde van de productie en distributie van soortge-
lijke, voor binnenlands verbruik bestemde producten wordt geheven.
h) Vrijstelling, kwijtschelding of uitstel van betaling van in voorafgaande stadia
geheven cumulatieve indirecte belastingen (2) op goederen en diensten die bij
de productie van exportproducten worden gebruikt, voor bedragen die hoger
zijn dan de vrijstelling, kwijtschelding of uitstel van betaling van in vooraf-
gaande stadia geheven cumulatieve indirecte belastingen op goederen of
diensten die bij de productie van soortgelijke, voor binnenlands verbruikbestemde goederen worden gebruikt. Vrijstelling, kwijtschelding of uitstel
van betaling van in voorafgaande stadia geheven cumulatieve indirecte belas-
tingen kan voor exportproducten worden toegestaan, zelfs indien dit niet
geschiedt voor soortgelijke, voor binnenlands verbruik bestemde goederen,
indien de in voorafgaande stadia geheven cumulatieve indirecte belastingen
worden geheven op „inputs” die bij de productie van het exportproduct
worden verbruikt (rekening houdend met normale verliezen) (
4). Dit punt
wordt geïnterpreteerd overeenkomstig de in bijlage II opgenomen richt-
snoeren inzake het verbruik van „inputs” in het productieproces.
i) De kwijtschelding of terugbetaling van invoerheffingen (2) voor een hoger
bedrag dan dat van de invoerheffingen op de ingevoerde „inputs” die bij deproductie van het exportproduct worden verbruikt (rekening houdend met
normale verliezen). In bijzondere gevallen evenwel mag een onderneming
als vervangingsproductiemiddelen eenzelfde hoeveelheid binnenlandse
„inputs” van dezelfde kwaliteit en met dezelfde eigenschappen als de inge-
voerde „inputs” gebruiken om voor deze bepaling in aanmerking te komen,
indien zowel de invoer- als de overeenkomstige uitvoertransacties binnen een
redelijke termijn die niet meer dan twee jaar mag bedragen, geschieden. Dit
punt wordt geïnterpreteerd overeenkomstig de richtsnoeren in bijlage II
inzake het verbruik van „inputs” in het productieproces en de richtsnoeren
in bijlage III om vast te stellen of terugbetalingsregelingen voor vervangende
productiemiddelen uitvoersubsidies zijn.1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 32
▼B
j) Het instellen door de overheid (of door gespecialiseerde instellingen onder
toezicht van de overheid) van regelingen voor exportkredietgarantie of -
verzekering, van regelingen om kostenstijgingen bij de uitvoer van producten
of om wisselkoersrisico's te dekken, tegen premies die duidelijk ontoereikend
zijn om de bedrijfskosten en verliezen van deze regelingen op lange termijn
te dekken.
k) Verlening door overheidsinstanties (of door gespecialiseerde instellingen
onder toezicht van en/of handelend onder het gezag van overheidsinstanties)
van exportkredieten tegen een lagere rente dan die welke zijzelf moeten
betalen om de daarvoor bestemde middelen aan te trekken (of die zij zouden
moeten betalen indien zij bedragen in dezelfde valuta en met dezelfde loop-
tijd als het exportkrediet op de internationale kapitaalmarkt zouden lenen) of
de overname door de overheidsinstanties van alle of van een gedeelte van de
kosten van exporteurs of financiële instellingen om kredieten te verkrijgen,
voorzover deze tussenkomst een aanmerkelijk voordeel op het gebied van
de exportkredietvoorwaarden inhoudt.
Indien een WTO-lid evenwel partij is bij een internationale verbintenis
inzake officiële exportkredieten waarbij ten minste twaalf oorspronkelijke
leden vanaf 1 januari 1979 partij zijn (of bij een daaropvolgende verbintenis
die deze oorspronkelijke leden hebben aangegaan) of indien een WTO-lid in
de praktijk de bepalingen inzake rentevoeten van deze verbintenis toepast,
wordt een exportkredietpraktijk die met deze bepalingen in overeenstemming
is, niet als een uitvoersubsidie beschouwd.
l) Alle andere uitgaven ten laste van de schatkist die in de zin van artikel XVI
van de GATT 1994 een uitvoersubsidie zijn.1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 33
(1) Onder „commercieel verkrijgbaar” wordt verstaan dat vrij tussen binnenlandse en
importgoederen kan worden gekozen en dat deze keuze uitsluitend van commerciëleoverwegingen afhangt.
(
2) Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:
— „directe belastingen”: belastingen op lonen, winsten, rente, huursommen, royalties
en alle andere vormen van inkomen alsmede belastingen op het bezit van onroe-
rende goederen;
— „invoerheffingen”: douanerechten, andere rechten en overige, niet elders in deze
noot genoemde belastingen die bij invoer worden geheven;
— „indirecte belastingen”: belastingen op de verkoop, accijnzen, omzetbelasting,
belastingen over de toegevoegde waarde, belastingen op concessies, zegelrechten,
overdrachtsbelastingen, belastingen op voorraden en uitrusting, alsmede belasting-aanpassingen aan de grens en alle overige belastingen niet zijnde directebelastingen en invoerheffingen;
— „in voorafgaande stadia geheven indirecte belastingen”: belastingen geheven over
goederen of diensten die direct of indirect bij de vervaardiging van het product
zijn gebruikt;
— „cumulatieve indirecte belastingen”: over verscheidene stadia gespreide belastingen
waarvoor geen regeling voor belastingtegoeden bestaat wanneer de in een bepaaldproductiestadium aan belasting onderworpen goederen of diensten in een later
productiestadium worden gebruikt;
— „kwijtschelding van belastingen”: omvat ook de terugbetaling van belastingen of
belastingaftrek;
— „kwijtschelding of terugbetaling van rechten”: omvat ook de volledige of gedeelte-
lijke vrijstelling of uitstel van betaling van invoerrechten.
(
3) Uitstel van betaling houdt niet noodzakelijk een uitvoersubsidie in, bijvoorbeeld
wanneer een normale rente in rekening wordt gebracht.
(4) Punt h) is niet van toepassing op stelsels van belasting over de toegevoegde waarde en
daarvoor in de plaats tredende belastingaanpassingen aan de grens; het probleem van dete grote vermindering van de belasting over de toegevoegde waarde wordt uitsluitend in
punt g) behandeld.
▼B
BIJLAGE II
RICHTSNOEREN INZAKE HET VERBRUIK VAN „INPUTS” IN HET
PRODUCTIEPROCES (1)
I
1. Regelingen voor de aftrek van indirecte belastingen kunnen voorzien in vrij-
stelling, kwijtschelding of uitstel van betaling van in vorige stadia geheven
cumulatieve indirecte belastingen op „inputs” die bij de vervaardiging van
het exportproduct worden verbruikt (rekening houdend met normale
verliezen). Tevens kunnen er regelingen zijn voor de kwijtschelding of terug-
betaling van invoerheffingen op „inputs” die bij de vervaardiging van het
exportproduct worden verbruikt (rekening houdend met normale verliezen).
2. De punten h) en i) van de lijst met voorbeelden van uitvoersubsidies in
bijlage I vermelden het begrip „inputs” die bij de vervaardiging van het
exportproduct worden verbruikt. Volgens punt h) kunnen regelingen voor de
aftrek van indirecte belastingen uitvoersubsidies zijn indien zij leiden tot vrij-
stelling, kwijtschelding of uitstel van betaling van in vorige stadia geheven
cumulatieve indirecte belastingen voor een bedrag dat hoger is dan het
bedrag aan belastingen dat op „inputs” die bij de vervaardiging van het
exportproduct worden verbruikt, werkelijk is geheven. Volgens punt i) zijn
terugbetalingsregelingen uitvoersubsidies indien zij leiden tot de kwijtschel-
ding of teruggave van invoerheffingen voor een hoger bedrag dan het
bedrag aan invoerrechten dat op de „inputs” die bij de vervaardiging van
het exportproduct worden verbruikt, werkelijk is geheven. Volgens beide
punten moet bij de bevindingen inzake het verbruik van de „inputs” bij de
producie van het exportproduct met normale verliezen rekening worden
gehouden. In punt i) wordt, waar dienstig, ook rekening gehouden met
vervanging.
II
3. Bij het subsidieonderzoek op grond van deze verordening gaat de Commissie
normalerwijze als volgt te werk om na te gaan of „inputs” bij de productie
van het exportproduct worden verbruikt:
4. Wanneer wordt beweerd dat een regeling voor de aftrek van indirecte belas-
tingen of voor de terugbetaling van invoerrechten een subsidie inhoudt omdat
de kwijtschelding van de indirecte belastingen of de terugbetaling van
invoerrechten op „inputs” die bij de productie van het exportproduct worden
verbruikt, te hoog is, stelt de Commissie normalerwijze eerst vast of de over-
heid van het land van uitvoer een regeling of procedure kent of toepast aan
de hand waarvan kan worden nagegaan welke „inputs” bij de productie van
het exportproduct worden verbruikt en in welke hoeveelheden. Wordt vastge-
steld dat een dergelijke regeling of procedure wordt toegepast, dan
onderzoekt de Commissie normalerwijze vervolgens of deze redelijk is, aan
het gestelde doel beantwoordt en gebaseerd is op in het land van uitvoer
algemeen aanvaarde handelspraktijken. De Commissie kan het nodig achten
om, overeenkomstig artikel 26, lid 2, bepaalde praktische controles uit te
voeren om de informatie na te gaan of om zich ervan te overtuigen dat de
regeling of procedure daadwerkelijk wordt toegepast.
5. Indien een dergelijke regeling of procedure niet bestaat, deze niet redelijk is
of wanneer een dergelijke regeling of procedure wel is ingesteld en redelijk
bevonden, maar blijkt niet of niet daadwerkelijk te worden toegepast, dient
het land van uitvoer normalerwijze een verder onderzoek naar de werkelijk
verbruikte „inputs” in te stellen teneinde vast te stellen of te veel is betaald.
Indien de Commissie zulks nodig acht, wordt een verder onderzoek uitge-
voerd overeenkomstig punt 4.
6. De Commissie zal „inputs” normalerwijze als fysiek in het exportproduct
opgenomen beschouwen indien deze in het productieproces worden gebruikt
en fysiek in het exportproduct aanwezig zijn. Een „input” behoeft niet in
dezelfde vorm in het exportproduct aanwezig te zijn als die welke de „input”
bij de aanvang van het productieproces had.
7. Bij de vaststelling van de hoeveelheid van een bepaalde „input” die bij de
productie van het exportproduct wordt verbruikt, dient rekening te worden
gehouden met „normale verliezen” die normalerwijze dienen te worden1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 34
(1) Tijdens het productieproces verbruikte „inputs” zijn „inputs” die daarin fysiek zijn
opgenomen, energie, brandstof en olie die bij het productieproces worden gebruikt enkatalysatoren die bij de toepassing ervan ter verkrijging van het exportproduct worden
verbruikt.
▼B
beschouwd als bij de productie van het exportproduct te zijn verbruikt. Onder
„verliezen” wordt dat deel van een bepaalde „input” verstaan die in het
productieproces geen onafhankelijke functie vervult, niet bij de productie
van het exportproduct wordt verbruikt (om redenenzoals bijvoorbeeld ineffi-
ciënte opname) en door dezelfde producent niet wordt teruggewonnen,
gebruikt of verkocht.
8. Om vast te stellen of de correctie voor verliezen „normaal” is, houdt de
Commissie normalerwijze rekening met het productieproces, de normale
praktijk in de bedrijfstak in het land van uitvoer en, indien van toepassing,
met andere technische factoren. De Commissie houdt er rekening mee dat
het van belang is vast te stellen of de autoriteiten in het land van uitvoer de
hoeveelheid verliezen op redelijke wijze hebben berekend wanneer deze
hoeveelheid bestemd is om bij de berekening van de aftrek van belastingen
of van rechten of van de kwijtschelding ervan in aanmerking te worden
genomen.1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 35
▼B
BIJLAGE III
RICHTSNOEREN OM VAST TE STELLEN OF TERUGBETALINGSRE-
GELINGEN VOOR VERVANGENDE „INPUTS” UITVOERSUBSIDIES
ZIJN
I
Terugbetalingsregelingen kunnen voorzien in de terugbetaling van invoerhef-
fingen op „inputs” die bij de productie van een exportproduct worden
verbruikt, wanneer dit product binnenlandse „inputs” bevat met dezelfde kwali-
teit en eigenschappen als de ingevoerde „inputs” die zij vervangen.
Overeenkomstig punt i) van bijlage I kunnen terugbetalingen voor vervangende
„inputs” met een uitvoersubsidie worden gelijkgesteld wanneer meer wordt
terugbetaald dan het bedrag aan invoerheffingen op de ingevoerde „inputs”
waarvoor terugbetaling wordt gevraagd.
II
In antisubsidieprocedures gaat de Commissie bij het onderzoek naar terugbeta-
lingen voor vervangende „inputs” normalerwijze als volgt te werk:
1. Volgens punt i) van bijlage I kunnen binnenlandse „inputs” in plaats van
ingevoerde „inputs” bij de productie van een exportproduct worden gebruikt,
mits die „inputs” in dezelfde hoeveelheid worden gebruikt en dezelfde kwali-
teit en kenmerken hebben als de ingevoerde „inputs” die daarmee worden
vervangen. Het bestaan van een verificatieregeling of -procedure is van
belang omdat het de overheid van het land van uitvoer in staat stelt er zorg
voor te dragen en aan te tonen dat de hoeveelheid „inputs” waarvoor terug-
betaling wordt gevraagd, niet groter is dan de hoeveelheid soortgelijke
uitgevoerde producten, in welke vorm dan ook, en dat er geen hoger bedrag
aan invoerheffingen wordt terugbetaald dan oorspronkelijk op de betrokken
ingevoerde „inputs” is geheven.
2. Wanneer wordt beweerd dat terugbetalingen voor vervangende „inputs” als
subsidies zijn te beschouwen, stelt de Commissie normalerwijze eerst vast
of de overheid van het land van uitvoer een verificatieregeling of -procedure
kent of toepast. Wordt vastgesteld dat een dergelijke regeling of procedure
wordt toegepast, dan onderzoekt de Commissie normalerwijze vervolgens of
deze redelijk is, aan het gestelde doel beantwoordt en gebaseerd is op in het
land van uitvoer algemeen aanvaarde handelspraktijken. In zoverre wordt
vastgesteld dat dit inderdaad het geval is en dat de procedures daadwerkelijk
worden toegepast, wordt niet vermoed dat er een subsidie is. De Commissie
kan het nodig achten om, overeenkomstig artikel 26, lid 2, bepaalde prakti-
sche controles uit te voeren om de informatie na te gaan of om zich ervan te
overtuigen dat de verificatieprocedures daadwerkelijk worden toegepast.
3. Indien er geen verificatieprocedures bestaan, deze niet redelijk zijn, of
wanneer deze procedures wel zijn ingesteld en redelijk bevonden doch
blijken niet of niet daadwerkelijk te worden toegepast, kan er sprake zijn
van subsidie. In dergelijke gevallen dient het land van uitvoer een verder
onderzoek naar de betrokken transacties uit te voeren om vast te stellen of
te veel is betaald. Indien de Commissie zulks nodig acht, wordt een verder
onderzoek uitgevoerd overeenkomstig punt 2.
4. Bevat de regeling voor de terugbetaling van invoerheffingen op vervangende
„inputs” de bepaling dat exporteurs de invoerzendingen mogen aanwijzen
waarop zij hun aanvraag om terugbetaling baseren, dan is dit op zich geen
bewijs van subsidie.
5. Aangenomen wordt dat de terugbetaling van invoerheffingen in de zin van
punt i) van bijlage I te hoog is, indien overheden rente hebben betaald op
de sommen die zij in het kader van hun terugbetalingsregelingen hebben
terugbetaald, waarbij het te veel betaalde het bedrag van de werkelijk
betaalde of te betalen rente is.1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 36
▼B
BIJLAGE IV
(In deze bijlage is bijlage 2 bij de Overeenkomst inzake de landbouw overge-
nomen. Termen of bewoordingen die hierin niet worden verklaard of die
onvoldoende eenduidig zijn, dienen in de context van die overeenkomst te
worden begrepen.)
INTERNE STEUN: GRONDSLAG VOOR VRIJSTELLING VAN DE VERLA-
GINGSVERBINTENISSEN
1. Interne steunmaatregelen waarvoor aanspraak op vrijstelling van de verla-
gingsverbintenissen wordt gemaakt, moeten voldoen aan de fundamentele
eis dat zij de handel of de productie niet of hoogstens minimaal verstoren.
Daarom moeten alle maatregelen waarvoor de vrijstelling wordt gevraagd,
voldoen aan de volgende basiscriteria:
a) de betrokken steun moet worden verleend in het kader van een uit over-
heidsmiddelen (waaronder gederfde inkomsten) gefinancierd
overheidsprogramma dat geen overdrachten van consumenten omvat,
en
b) de betrokken steunmaatregel mag geen prijsondersteuning voor de
producenten inhouden,
alsmede aan de hierna vermelde soortspecifieke criteria en voorwaarden.
Overheidsregelingen
2.Algemene dienstverlening
Deze categorie maatregelen omvat uitgaven (of gederfde inkomsten) voor
regelingen in het kader waarvan diensten worden verleend aan de landbouw
of de plattelandsgemeenschap of die aan de landbouw of de plattelandsge-
meenschap ten goede komen. Deze maatregelen mogen geen directe
betalingen aan producenten of verwerkers inhouden. Dergelijke regelingen
moeten voldoen aan de in bovenstaand punt 1 vermelde basiscriteria en
eventuele hierna vermelde specifieke voorwaarden. Deze regelingen kunnen
de hierna vermelde maatregelen, doch ook andere maatregelen omvatten:
a) onderzoek, waaronder algemeen onderzoek, onderzoek in verband met
milieuprogramma's en onderzoekprogramma's in verband met specifieke
producten;
b) bestrijding van plagen en ziekten, waaronder algemene maatregelen en
maatregelen per product, zoals alarmeringssystemen, quarantaine en
uitroeiing;
c) opleidingsdiensten, waaronder zowel faciliteiten voor algemene als
specialistische scholing;
d) voorlichtings- en adviesdiensten, waaronder het verstrekken van
middelen om producenten en consumenten beter te kunnen inlichten,
ook over de resultaten van onderzoek;
e) inspectiediensten, waaronder algemene inspectiediensten en de inspectie
van bepaalde producten met het oog op volksgezondheid, veiligheid,
indeling of standaardisatie;
f) diensten voor afzet en verkoopbevordering, waaronder marktinformatie,
advies en verkoopbevordering voor bepaalde producten, maar geen
uitgaven voor niet-gespecificeerde doeleinden zodat deze middelen door
de verkopers zouden kunnen worden gebruikt om hun verkoopprijs te
verlagen of de kopers een direct economisch voordeel te verschaffen; en1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 37
▼B
g) infrastructuurvoorzieningen, waaronder elektriciteitsnet, wegen en andere
transportvoorzieningen, markten en haveninstallaties, watervoorziening,
dammen en waterafvoer, en de infrastructuur voor milieubeschermings-
programma's. In al deze gevallen mogen de uitgaven uitsluitend
betrekking hebben op de levering of de aanleg van de infrastructuur en
niet op gesubsidieerde levering van andere voorzieningen op het land-
bouwbedrijf dan de aansluiting op algemeen beschikbare
nutsvoorzieningen. De uitgaven mogen geen subsidies op productiebeno-
digdheden of kosten van bedrijfsvoering, noch voorkeurtarieven
omvatten.
3.Overheidsvoorraden met oog op de continuïteit van de voedselvoorzie-
ning(1)
Uitgaven (of gederfde inkomsten) voor het aanleggen en aanhouden van
voorraden producten die een integrerend deel zijn van een programma om
de continuïteit van de voedselvoorziening te waarborgen dat wordt uitge-
voerd op grond van bepaalde nationale wetten. Dit kan ook overheidssteun
omvatten voor particuliere opslag van producten in het kader van een derge-
lijk programma.
De omvang en de aanleg van dergelijke voorraden dienen te corresponderen
met vooraf bepaalde doelstellingen die uitsluitend verband houden met
waarborging van de voedselvoorziening. De aanleg, zowel als de afzet van
de voorraden dienen financieel verifieerbaar te zijn. De aankoop van het
voedsel door de overheid dient te gebeuren tegen de gangbare marktprijzen
en de verkoop uit de voorraden dient te geschieden tegen prijzen die niet
lager zijn dan de gangbare prijzen op de interne markt voor het betrokken
product en de betrokken kwaliteit.
4.Interne voedselhulp (2)
Uitgaven (of gederfde inkomsten) in verband met interne voedselhulp aan
bevolkingsgroepen in nood.
Het recht op voedselhulp dient afhankelijk te worden gesteld van duidelijke
criteria gekoppeld aan doelstellingen op het gebied van voeding. Een derge-
lijke steun dient te worden verleend in de vorm van rechtstreekse
verstrekking van voedsel aan de betrokkenen of door diegenen die aan de
voorwaarden voldoen de middelen te verstrekken om voedsel te kopen tegen
marktprijzen of gesubsidieerde prijzen. Het voedsel dient door de overheid
tegen gangbare marktprijzen te worden aangekocht en de financiering en
administratie van de steun dient verifieerbaar te zijn.
5.Directe betalingen aan producenten
Steun aan producenten via directe betalingen (of gederfde inkomsten, met
inbegrip van betalingen in natura) waarvoor aanspraak wordt gemaakt op
vrijstelling van de verlagingsverbintenissen, dient te voldoen aan de basis-
criteria die zijn vermeld in punt 1 en aan de in de punten 6 tot en met 13
vermelde specifieke criteria voor de afzonderlijke categorieën directe beta-
lingen. Als aanspraak wordt gemaakt op vrijstelling van de
verlagingsverbintenis voor andere bestaande of nieuwe directe steun dan
vermeld in de punten 6 tot en met 13, dient die steun behalve met de in
punt 1 vermelde basiscriteria ook in overeenstemming te zijn met de in
punt 6, onder b) tot en met e), vermelde criteria.
6.Niet-productiegebonden inkomenssteun
a) Het recht op dergelijke betalingen moet worden bepaald aan de hand van
duidelijke criteria, zoals inkomen, de status van producent of grondeige-
naar, het gebruik van productiefactoren of de productieomvang in een
bepaalde basisperiode.
b) De hoogte van dergelijke betalingen in een jaar mag niet worden gekop-
peld aan of gebaseerd op het type of de omvang van de productie1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 38
(1) Voor de toepassing van punt 3 van deze bijlage worden overheidsprogramma's inzake
voorraden voor voedselvoorziening die in ontwikkelingslanden verifieerbaar en over-
eenkomstig officieel bekendgemaakte objectieve criteria of richtlijnen worden
uitgevoerd, geacht in overeenstemming te zijn met de bepalingen van dit punt, ookwanneer het programma's betreft in het kader waarvan voorraden voedselproductenmet het oog op de continuïteit van de voedselvoorziening worden aangekocht enworden vrijgegeven tegen officiële prijzen, op voorwaarde echter dat het verschil
tussen de aankoopprijs en de externe referentieprijs wordt meegerekend in de geaggre-
geerde steun („Aggregate Measurement of Support” — AMS).
(
2) Voor de toepassing van de punten 3 en 4 van deze bijlage wordt de levering van
voedsel tegen gesubsidieerde prijzen met de bedoeling om regelmatig tegen redelijkeprijzen te voorzien in de voedselbehoefte van armen in steden en op het platteland in
ontwikkelingslanden, geacht in overeenstemming te zijn met de bepalingen in dit punt.
▼B
(waaronder het aantal stuks vee) van de producent in een jaar na de
basisperiode.
c) De hoogte van dergelijke betalingen in een jaar mag niet worden gekop-
peld aan of gebaseerd op de prijzen, op de interne markt of de
wereldmarkt, voor een product in een jaar na de basisperiode.
d) De hoogte van dergelijke betalingen in een jaar mag niet worden gekop-
peld aan of gebaseerd op de productiefactoren die zijn gebruikt in een
jaar na de basisperiode.
e) Productie zal geen voorwaarde zijn om in aanmerking te komen voor
dergelijke betalingen.
7.Overheidsbijdrage voor inkomensverzekeringsregelingen
a) Het recht op dergelijke betalingen dient afhankelijk te zijn van een inko-
mensverlies, waarvoor uitsluitend rekening wordt gehouden met het
inkomen uit de landbouw, van meer dan 30 % vanhet gemiddelde
bruto-inkomen of het daarmee corresponderende netto-inkomen (beta-
lingen uit deze of soortgelijke regelingen niet meegerekend) over de
voorgaande drie jaar of van het gemiddelde van drie jaren van de vijf
voorgaande jaren, de jaren met het hoogste en het laagste inkomen niet
meegerekend. Iedere producent die aan deze voorwaarde voldoet, dient
recht te hebben op de betaling.
b) Deze betalingen mogen niet meer compenseren dan 70 % van het inko-
mensverlies van de producent in het jaar waarin hij recht krijgt op deze
steun.
c) Deze betalingen mogen uitsluitend gekoppeld worden aan het inkomen;
zij mogen niet gekoppeld worden aan het type of de omvang van de
productie (waaronder het aantal stuks vee) van de producent, noch aan
de prijzen, op de interne markt of de wereldmarkt, voor de betrokken
producten, noch aan de gebruikte productiefactoren.
d) Als een producent in hetzelfde jaar betalingen ontvangt op grond van het
bepaalde in dit punt en in punt 8 (steun in verband met natuurrampen),
dient het totaal van die betalingen kleiner te zijn dan 100 % van zijn
totale verlies.
8.Betalingen (hetzij rechtstreeks, hetzij via een overheidsbijdrage voor oogst-
verzekeringen in verband met natuurrampen
a) Het recht op dergelijke betalingen dient afhankelijk te zijn van formele
erkenning door de overheid dat er sprake is of is geweest van een
natuurramp of soortgelijke ramp (waaronder epidemieën, plagen, kernon-
gelukken en oorlog op het grondgebied van het betrokken lid) en een
productiedaling van meer dan 30 % van de gemiddelde productie in de
laatste drie jaar of de gemiddelde productie van drie jaren van de laatste
vijf jaren, de hoogste en de laagste productie niet meegerekend.
b) Betalingen naar aanleiding van een ramp mogen slechts betrekking
hebben op het verlies van inkomen, vee (waaronder ook betalingen
voor diergeneeskundige behandeling van de dieren), land of andere
productiefactoren als gevolg van de betrokken natuurramp.
c) De betalingen mogen hoogstens de verliezen compenseren en geen voor-
waarden of bepalingen omvatten wat betreft het type of de omvang van
de productie in de toekomst.
d) Betalingen tijdens een ramp mogen niet groter zijn dan nodig is om
verdere verliezen als gedefinieerd onder b) te voorkomen of te beperken.
e) Als een producent in hetzelfde jaar betalingen ontvangt op grond van het
bepaalde in dit punt en in punt 7 (inkomensverzekeringsregelingen),
dient het totaal van die betalingen kleiner te zijn dan 100 % van het
totale verlies van de producent.
9.Steun voor structuuraanpassing via beëindigingsregelingen
a) Het recht op dergelijke betalingen dient afhankelijk te zijn van duidelijke
criteria in programma's om bedrijfsbeëindiging door personen die
commercieel agrarische producten produceren of hun omschakeling op
niet-agrarische activiteiten te vergemakkelijken.
b) De betalingen moeten afhankelijk worden gesteld van volledige en
permanente beëindiging van commerciële agrarische productie.
10.Steun voor structuuraanpassing via braakleggingsprogramma's
a) Het recht op dergelijke betalingen dient afhankelijk te zijn van duidelijke
criteria in programma's om land of andere productiemiddelen, met inbe-
grip van vee, te onttrekken aan commerciële agrarische productie.
b) De betalingen moeten afhankelijk worden gesteld van het uit productie
nemen van land voor commerciële agrarische productie voor minstens1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 39
▼B
drie jaar en, wat vee betreft, van het slachten of definitieve permanente
verwijdering van het bedrijf.
c) De betalingen mogen geen voorwaarden of bepalingen omvatten inzake
gebruik van dergelijk land of andere productiemiddelen voor de
commerciële productie van landbouwproducten.
d) De betalingen mogen niet worden gekoppeld aan het type of de omvang
van de productie en evenmin aan de prijzen, op de interne markt of de
wereldmarkt, voor de producten die worden verkregen met gebruikma-
king van het land of de overige productiemiddelen die voor productie
resteren.
11.Steun voor structuuraanpassing in de vorm van investeringssteun
a) Het recht op dergelijke betalingen dient afhankelijk te zijn van duidelijke
criteria in overheidsprogramma's ter ondersteuning van de financiële of
materiële herstructurering van de bedrijfsactiviteit van een producent in
verband met objectief aangetoonde structuurhandicaps. Het recht op
steun in het kader van dergelijke programma's kan ook worden geba-
seerd op een duidelijk overheidsprogramma voor privatisering van
landbouwgrond.
b) De hoogte van dergelijke betalingen in een jaar mag niet worden gekop-
peld aan of gebaseerd op het type of de omvang van de productie
(waaronder het aantal stuks vee) van de producent, afgezien van bepa-
lingen als bedoeld onder e), in een jaar na de basisperiode.
c) De hoogte van dergelijke betalingen in een jaar mag niet worden gekop-
peld aan of gebaseerd op de prijzen, op de interne markt of de
wereldmarkt, voor een product in een jaar na de basisperiode.
d) De betalingen worden slechts gedaan voor de periode die nodig is voor
de uitvoering van de investeringen waarvoor zij worden gegeven.
e) De betalingen mogen voor de ontvangers geen verplichtingen inhouden,
noch anderszins aanwijzingen omvatten wat de te produceren landbouw-
producten betreft, behalve de eis om een bepaald product niet te
produceren.
f) De betalingen mogen niet hoger zijn dan nodig is om de structuurhan-
dicap te compenseren.
12.Betalingen in het kader van milieubeschermingsprogramma's
a) Het recht op dergelijke betalingen dient een onderdeel te zijn van een
duidelijk overheidsprogramma voor milieubescherming of natuurbehoud
en afhankelijk te worden gesteld van de naleving van specifieke voor-
waarden in het kader van dat overheidsprogramma, waaronder
voorwaarden wat de productiemethoden of de productiebenodigdheden
betreft.
b) De betaling mag niet hoger zijn dan de extra kosten of de gederfde
inkomsten als gevolg van naleving van het overheidsprogramma.
13.Betalingen in het kader van programma'svoor regionale bijs tand
a) Het recht op dergelijke betalingen dient beperkt te blijven tot produ-
centen in probleemgebieden. Dergelijke gebieden dienen duidelijk
omschreven aaneengesloten geografische gebieden te zijn met een defi-
nieerbare economische en administratieve identiteit en moeten als
probleemgebieden zijn aangemerkt aan de hand van neutrale en objec-
tieve criteria die duidelijk zijn vastgelegd in wetten of verordeningen
en waaruit blijkt dat de problemen van het gebied niet uitsluitend zijn
toe te schrijven aan tijdelijke omstandigheden.
b) De hoogte van dergelijke betalingen in een jaar mag niet worden gekop-
peld aan of gebaseerd op het type of de omvang van de productie
(waaronder het aantal stuks vee) van de producent in een jaar na de
basisperiode, behalve aan/op de eis om de productie te verlagen.
c) De hoogte van dergelijke betalingen in een jaar mag niet worden gekop-
peld aan of gebaseerd op de prijzen, op de interne markt of de
wereldmarkt, voor een product in een jaar na de basisperiode.
d) Het recht op de betalingen geldt alleen voor producenten in de te onder-
steunen gebieden, maar dan wel voor alle producenten.
e) Als de betalingen worden gekoppeld aan de productiefactoren, zijn de
bedragen degressief boven een bepaalde drempel voor de betrokken
productiefactor.
f) De betalingen mogen niet groter zijn dan de extra kosten of de gederfde
inkomsten als gevolg van de landbouw in het betrokken gebied.1997R2026 — NL — 08.11.2002 — 001.001 — 40