2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B VERORDENING (EG) Nr. 1774/2002 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 3 oktober 2002
tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde
dierlijke bijproducten
(PB L 273 van 10.10.2002, blz. 1)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Verordening (EG) nr. 808/2003 van de Commissie van 12 mei 2003 L 117 1 13.5.2003
►M2 Verordening (EG) nr. 668/2004 van de Commissie van 10 maart 2004 L 112 1 19.4.2004
▼B
VERORDENING (EG) Nr. 1774/2002 VAN HET EUROPEES
PARLEMENT EN DE RAAD
van 3 oktober 2002
tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor
menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,inzonderheid op artikel 152, lid 4, onder b),
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Na raadpleging van het Comité van de Regio's,Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (
3) en gezien de
gemeenschappelijke tekst die op 12 september 2002 door het bemidde-
lingscomité is goedgekeurd,
Overwegende hetgeen volgt:
(1) Richtlijn 90/667/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot
vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de verwijdering
en verwerking van dierlijke afvallen, voor het in de handel
brengen van dierlijke afvallen en ter voorkoming van de aanwe-zigheid van ziekteverwekkers in diervoeders van dierlijkeoorsprong (vissen daaronder begrepen) en tot wijziging vanRichtlijn 90/425/EEG (
4) legt als beginsel vast dat alle dierlijke
afvallen, ongeacht de oorsprong ervan, na een passende behande-
ling voor de productie van voedermiddelen mogen wordengebruikt.
(2) De Wetenschappelijke Stuurgroep heeft sedert de aanneming van
die richtlijn een aantal adviezen aangenomen. De belangrijkste
conclusie daarvan is dat dierlijke bijproducten afkomstig vandieren die na een gezondheidsinspectie voor menselijkeconsumptie ongeschikt zijn verklaard, niet in de voederketenmogen komen.
(3) In het licht van die wetenschappelijke adviezen dient in de tenemen maatregelen een onderscheid te worden gemaakt naargelang van de aard van de gebruikte dierlijke bijproducten. Hetmogelijke gebruik van bepaalde dierlijke materialen moet
worden beperkt. Er dienen regels te worden vastgesteld voor
ander gebruik van dierlijke bijproducten dan in diervoeders envoor de verwijdering ervan.
(4) In het licht van de ervaring van de laatste jaren is het dienstig
het verband te verduidelijken tussen Richtlijn 90/667/EEG en
de communautaire milieuwetgeving. Deze verordening dient detoepassing van bestaande milieuwetgeving onverlet te laten engeen belemmering te vormen voor de ontwikkeling van nieuwemilieubeschermingsvoorschriften, met name wat bioafbreekbaarafval betreft. In dit verband heeft de Commissie toegezegd dat
zij voor eind 2004 een richtlijn betreffende bio-afval, inclusief
keukenafval en etensresten, zal uitwerken, met het doel regelsvast te leggen m.b.t. veilig gebruik, hergebruik, terugwinning en2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 2
(1) PB C 96 E van 27.3.2001, blz. 40.
(2) PB C 193 van 10.7.2001, blz. 32.
(3) Advies van het Europees Parlement van 12 juni 2001 (PB C 53 E van
28.2.2002, blz. 84), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 20
november 2001 (PB C 45 E van 19.2.2002, blz. 70) en besluit van het Euro-pees Parlement van 13 maart 2002 (nog niet bekendgemaakt in het
Publicatieblad). Besluit van het Europees Parlement van 24 september 2002
en besluit van de Raad van 23 september 2002.
(
4) PB L 363 van 27.12.1990, blz. 51. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Akte
van toetreding van 1994.
▼B
verwijdering van dat afval en mogelijke verontreiniging te
controleren.
(5) De Internationale Wetenschappelijke Conferentie over vlees-
beendermeel, georganiseerd door de Commissie en het Europees
Parlement en gehouden in Brussel op 1 en 2 juli 1997, heeft eendebat op gang gebracht over de productie en het vervoederenvan vleesbeendermeel. De conferentie riep de deelnemers opverder na te denken over het toekomstige beleid op dit gebied.
Om een zo breed mogelijk publiek debat over de toekomst van
de communautaire voederwetgeving op gang te brengen, heeft deCommissie in november 1997 een discussienota over vleesbeen-dermeel uitgebracht. Na dit debat bleek alom te worden erkend,dat Richtlijn 90/667/EEG moet worden gewijzigd om de richtlijnin overeenstemming te brengen met de nieuwe wetenschappe-
lijke kennis.
(6) Het Europees Parlement heeft in zijn resolutie van 16 november
2000 over BSE en de veiligheid van diervoeder (1) gepleit voor
een verbod op het gebruik van dierlijke eiwitten in diervoeder,totdat deze verordening in werking treedt.
(7) De wetenschappelijke adviezen wijzen erop dat de praktijk vanhet voederen van een diersoort met eiwitten die afkomstig zijnvan kadavers of gedeelten ervan van dieren van dezelfde soort,het risico van verspreiding van ziekten inhoudt. Derhalve dientdeze praktijk bij wijze van voorzorgsmaatregel te wordenverboden. Er dienen uitvoeringsvoorschriften te worden aange-
nomen voor de noodzakelijke gescheiden bewaring van voor het
gebruik in diervoeder bestemde dierlijke bijproducten in elkefase van de verwerking, de opslag en het vervoer. Er dient echterruimte te worden gelaten om afwijkingen van dit algemeneverbod toe te staan voor vissen en pelsdieren, indien zulks door
wetenschappelijke adviezen gerechtvaardigd wordt.
(8) Keukenafval en etensresten die producten van dierlijke
oorsprong bevatten, kunnen ook drager van ziektekiemen zijn.Alle keukenafval en etensresten die gegenereerd worden doorinternationaal opererende middelen van vervoer dienen opveilige wijze verwijderd te worden. In de Gemeenschap geprodu-
ceerd keukenafval en etensresten dienen niet te worden gebruikt
voor vervoedering aan ander vee dan pelsdieren.
(9) Sinds 1996 heeft het Voedsel- en Veterinair Bureau (VVB) vande Commissie een aantal inspecties in de lidstaten verricht omhet vóórkomen en het management van belangrijke risicofac-
toren en bewakingsprocedures inzake BSE te evalueren. De
evaluatie had onder meer betrekking op de commerciëledestructie en andere methoden voor de verwijdering van dierlijkeafvallen. Naar aanleiding van deze inspecties zijn algemeneconclusies getrokken en enkele aanbevelingen opgesteld, metname op het gebied van de traceerbaarheid van dierlijke bijpro-
ducten.
(10) Om het risico van verspreiding van ziekteverwekkers en/of resi-
duen te voorkomen, moeten dierlijke bijproducten in een door debetrokken lidstaat aangewezen erkende en onder toezicht staandeinrichting worden verwerkt, opgeslagen en gescheiden bewaardof op een passende wijze worden verwijderd. In bepaalde
omstandigheden zou het aangewezen verwerkingsbedrijf of de
aangewezen verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie in eenandere lidstaat gelegen mogen zijn, met name om redenen inverband met afstand, vervoertijd of capaciteit.
(11) Richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad
van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval (2)
is niet van toepassing op verbrandingsinstallaties wanneer hetdaar verwerkte afval uitsluitend uit karkassen bestaat. Er moeten2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 3
(1) PB C 223 van 8.8.2001, blz. 281.
(2) PB L 332 van 28.12.2000, blz. 91.
▼B
minimumeisen voor zulke verbrandingsinstallaties worden vast-
gesteld ter bescherming van de gezondheid van mens en dier.In afwachting van de aanneming van communautaire eisen
mogen de lidstaten voor zulke installaties milieuwetgeving
aannemen. Er dienen minder strenge eisen te worden toegepastvoor verbrandingsinstallatie met een lage capaciteit, zoals instal-laties op landbouwbedrijven en crematoria voorgezelschapsdieren, om met het geringere risico van het
verwerkte materiaal rekening te houden en onnodig vervoer van
dierlijke bijproducten te voorkomen.
(12) Er moeten specifieke voorschriften worden vastgesteld betref-fende de controle op verwerkingsbedrijven, die met namebetrekking hebben op gedetailleerde procedures voor de valide-ring van verwerkingsmethoden en voor een interne controle op
de productie door de bedrijven zelf.
(13) Het kan dienstig zijn in afwijkingen van de voorschriften voor
het gebruik van dierlijke bijproducten te voorzien om hetvoederen van niet voor menselijke consumptie bestemde dierente vergemakkelijken. De bevoegde autoriteiten dienen een derge-lijk gebruik te controleren.
(14) Het kan eveneens dienstig zijn in afwijkingen te voorzien om
onder gecontroleerde omstandigheden dierlijke bijproducten ter
plaatse te kunnen verwijderen. De Commissie dient de nodigegegevens te ontvangen om haar in staat te stellen toezicht tehouden op de situatie en indien nodig uitvoeringsbepalingenvast te stellen.
(15) Om een eenvormige toepassing van de gezondheidsvoorschriften
te waarborgen, moeten in de lidstaten communautaire inspecties
worden uitgevoerd. Dergelijke inspecties moeten ook een audi-tprocedure omvatten.
(16) De communautaire wetgeving inzake gezondheidsvraagstukkenis op gedegen wetenschappelijke kennis gebaseerd. Daarommoeten telkens wanneer nodig de bij Besluit 97/404/EG van de
Commissie (
1) en Besluit 97/579/EG van de Commissie (2) inge-
stelde relevante wetenschappelijke comités wordengeraadpleegd. Er is met name nader wetenschappelijk adviesvereist inzake het gebruik van producten van dierlijke oorsprongin organische meststoffen en bodemverbeteraars. In afwachtingvan de aanneming van communautaire voorschriften in het licht
van dat advies, mogen de lidstaten nationale voorschriften
aannemen of handhaven die strenger zijn dan in deze verorde-ning is voorzien, mits die voorschriften in overeenstemmingzijn met de overige communautaire wetgeving die van toepas-sing is.
(17) In de lidstaten bestaan zeer uiteenlopende regelingen ten aanzien
van financiële steun voor de verwerking, verzameling, opslag en
verwijdering van dierlijke bijproducten. Om te voorkomen datdit de mededingingsvoorwaarden tussen landbouwproductenverstoort, moet een analyse worden uitgevoerd en moeten zonodig op Gemeenschapsniveau passende maatregelen worden
genomen.
(18) Gezien het voorgaande lijkt een fundamentele herziening van de
communautaire voorschriften inzake dierlijke bijproducten nood-zakelijk.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 4
(1) PB L 169 van 27.6.1997, blz. 85. Besluit gewijzigd bij Besluit 2000/443/EG
(PB L 179 van 18.7.2000, blz. 13).
(2) PB L 237 van 28.8.1997, blz. 18. Besluit gewijzigd bij Besluit 2000/443/
EG.
▼B
(19) Niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten
(met name verwerkte dierlijke eiwitten, gesmolten vet, voeder
voor gezelschapsdieren, huiden en wol) staan in de productenlijstin bijlage I van het Verdrag. Het in de handel brengen vandergelijke producten vormt voor een deel van de boerenbevol-king een belangrijke bron van inkomsten. Met het oog op eenrationele ontwikkeling in deze sector en om de productiviteit te
verhogen, moeten de veterinairrechtelijke voorschriften en
gezondheidsvoorschriften voor de betrokken producten door deGemeenschap worden vastgesteld. Wegens het aanzienlijkerisico voor verspreiding van dierziekten moeten ten aanzien vanbepaalde dierlijke bijproducten bijzondere eisen worden vastge-
steld voor het in de handel brengen daarvan, met name in
gebieden met een hoge gezondheidsstatus.
(20) Om te garanderen dat uit derde landen ingevoerde producten aanhygiënenormen voldoen die ten minste gelijk of gelijkwaardigzijn aan de door de Gemeenschap gehanteerde hygiënenormen,moet voor derde landen en inrichtingen in die landen een erken-
ningenstelsel, in combinatie met een communautaire
inspectieprocedure worden ingevoerd, om te waarborgen dat deerkenningseisen worden nageleefd. Ten aanzien van uit derdelanden ingevoerd voeder voor gezelschapsdieren en grondstoffendaarvoor mogen andere voorwaarden gelden dan die voor derge-
lijke producten uit de Gemeenschap, met name met betrekking
tot de vereiste waarborgen ten aanzien van residuen van stoffendie verboden zijn op grond van Richtlijn 96/22/EG van de Raadvan 29 april 1996 betreffende het verbod op het gebruik, in deveehouderij, van bepaalde stoffen met hormonale werking envan bepaalde stoffen met thyreostatische werking, alsmede van
β-agonisten en tot intrekking van de Richtlijnen 81/602/EEG,
88/146/EEG en 88/299/EEG (
1). Om te garanderen dat het
betrokken voeder voor gezelschapsdieren en de betrokken grond-stoffen uitsluitend voor de aangegeven bestemming wordengebruikt, moeten passende maatregelen voor de controle op de
invoer van de uitzonderingsproducten worden vastgesteld.
(21) Dierlijke bijproducten die door de Gemeenschap worden doorge-
voerd, en dierlijke bijproducten van oorsprong uit deGemeenschap die voor de uitvoer bestemd zijn, kunnen eenrisico voor de gezondheid van mens en dier in de Gemeenschapvormen. Sommige van de bij deze verordening vastgestelde
eisen dienen derhalve op het betrokken verkeer van toepassing
te zijn.
(22) Het meezenden van het geleidedocument voor producten vandierlijke oorsprong is de beste manier om de bevoegde autoriteitvan de plaats van bestemming ervan te overtuigen dat een
zending aan de bepalingen van deze verordening voldoet. Het
gezondheidscertificaat moet worden gehandhaafd om de bestem-ming van bepaalde ingevoerde producten te kunnen verifiëren.
(23) Bovengenoemde doelstellingen worden nagestreefd door Richt-lijn 92/118/EEG van de Raad van 17 december 1992 tot
vaststelling van de veterinairrechtelijke en de gezondheidsvoor-
schriften voor het handelsverkeer en de invoer in deGemeenschap van producten waarvoor ten aanzien van dezevoorschriften geen specifieke communautaire regelgeving geldtals bedoeld in bijlage A, hoofdstuk I, van Richtlijn 89/662/EEG, en, wat ziekteverwekkers betreft, van Richtlijn 90/425/
EEG (
2).
(24) Er zijn een aantal beschikkingen ter uitvoering van de Richt-
lijnen 90/667/EEG en 92/118/EEG door de Raad en deCommissie vastgesteld. Voorts is Richtlijn 92/118/EEG substan-tieel gewijzigd en dienen er nog meer wijzigingen te worden2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 5
(1) PB L 125 van 23.5.1996, blz. 3.
(2) PB L 62 van 15.3.1993, blz. 49. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Beschik-
king 2001/7/EG van de Commissie (PB L 2 van 5.1.2001, blz. 27).
▼B
aangebracht. De sector dierlijke bijproducten wordt momenteel
dus gereguleerd door een groot aantal communautaire besluiten,en de noodzaak van vereenvoudiging dringt zich op.
(25) Een dergelijke vereenvoudiging zal leiden tot een grotere door-zichtigheid wat de specifieke gezondheidsvoorschriften voorniet voor menselijke consumptie bestemde producten van dier-
lijke oorsprong betreft. Vereenvoudiging van de specifieke
gezondheidswetgeving mag niet tot deregulering leiden. Daarommoeten de gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijkeconsumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong gehand-haafd blijven en om de volksgezondheid en de gezondheid vandieren te beschermen, eventueel worden aangescherpt.
(26) Ten aanzien van de betrokken producten moeten de bij Richtlijn90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire enzoötechnische controles in het intracommunautaire handelsver-
keer in bepaalde levende dieren en producten in het
vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (
1)
vastgestelde voorschriften voor veterinaire controles, met inbe-grip van controles door deskundigen van de Commissie, enbeschermende maatregelen worden toegepast.
(27) In de Gemeenschap ingevoerde producten moeten doeltreffendworden gecontroleerd. Dit kan worden bereikt door uitvoeringvan de controles als bepaald in Richtlijn 97/78/EG van de Raadvan 18 december 1997 tot vaststelling van de beginselen voor de
organisatie van de veterinaire controles voor producten die uit
derde landen in de Gemeenschap worden binnengebracht (
2).
(28) Richtlijn 90/667/EEG, Beschikking 95/348/EG van de Raad van22 juni 1995 tot vaststelling van veterinaire en veterinairrechte-
lijke voorschriften in het Verenigd Koninkrijk en in Ierland voor
de behandeling van bepaalde soorten afval, bestemd om plaatse-lijk in de handel te worden gebracht als voeder voor bepaaldecategorieën dieren (
3) en Beschikking 1999/534/EG van de Raad
van 19 juli 1999 betreffende op de verwerking van bepaalde
dierlijke afvallen toepasselijke maatregelen ter bescherming
tegen overdraagbare spongiforme encefalopathieën en tot wijzi-ging van Beschikking 97/735/EG van de Commissie (
4) moeten
derhalve worden ingetrokken.
(29) Teneinde rekening te houden met de vooruitgang op technischen wetenschappelijk gebied, dient een nauwe en doeltreffendesamenwerking tussen de Commissie en de lidstaten te wordengewaarborgd in het kader van het bij Verordening (EG) 178/2002 (
5) van 28 januari 2002 tot vaststelling van algemene begin-
selen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot
oprichting van een Europese Autoriteit voor de voedselveiligheid
en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaange-legenheden ingestelde Permanent Comité voor de voedselketenen de diergezondheid.
(30) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelenworden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van deRaad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voorde uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoerings-bevoegdheden (
6),2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 6
(1) PB L 224 van 18.8.1990, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
92/118/EEG.
(2) PB L 24 van 30.1.1998, blz. 9.
(3) PB L 202 van 26.8.1995, blz. 8.
(4) PB L 204 van 4.8.1999, blz. 37.
(5) PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.
(6) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.
▼B
HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
ALGEMENE BEPALINGEN
Artikel 1
Toepassingsgebied
1. In deze verordening worden veterinairrechtelijke en volksgezond-
heidsvoorschriften vastgesteld voor:
a) het verzamelen, vervoeren, opslaan, hanteren, verwerken en
gebruiken of verwijderen van dierlijke bijproducten, teneinde te
voorkomen dat deze producten een risico voor de gezondheid van
mens of dier vormen;
b) het in de handel brengen en, in bepaalde specifieke gevallen, het
uitvoeren en het doorvoeren van dierlijke bijproducten en de in de
bijlagen VII en VIII genoemde afgeleide producten daarvan.
2. Deze verordening is niet van toepassing op:
a) rauw voeder voor gezelschapsdieren dat afkomstig is uit winkels of
lokalen die grenzen aan verkooppunten, waar het voer uitsluitend
wordt gesneden en opgeslagen om het ter plaatse rechtstreeks aande consument te kunnen leveren;
b) vloeibare melk en biest die op de boerderij van oorsprong worden
verwijderd of gebruikt;
c) hele kadavers of delen van wilde dieren waarvan niet wordt
vermoed dat zij met op mens of dier overdraagbare ziekten zijn
besmet, met uitzondering van voor commerciële doeleinden aange-voerde vis en kadavers of delen van wilde dieren die wordengebruikt voor de productie van jachttrofeeën;
d) rauw voer voor de gezelschapsdieren ter plaatse dat afkomstig is
van dieren die, in overeenstemming met de nationale wetgeving,op de boerderij van oorsprong zijn geslacht voor consumptie doorde landbouwer en zijn gezin;
e) keukenafval en etensresten, tenzij:
i) afkomstig van internationaal opererende middelen van vervoer,
ii) bestemd voor dierlijke consumptie, of
iii) bestemd voor gebruik in een biogasinstallatie of voor verwer-
king tot compost;
f) voor fokdoeleinden bestemd(e) eicellen, embryo's en sperma; en
g) vervoer over zee of door de lucht.
3. Deze verordening laat de veterinaire wetgeving die de uitroeiing
en bestrijding van bepaalde ziekten ten doel heeft, onverlet.
Artikel 2
Definities
1. Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende
definities:
a) dierlijke bijproducten: hele kadavers of delen van dieren of
producten van dierlijke oorsprong zoals bedoeld in de artikelen 4,
5 en 6, die niet voor menselijke consumptie bestemd zijn, met
inbegrip van eicellen, embryo's en sperma;
b) categorie 1-materiaal: dierlijke bijproducten zoals bedoeld in
artikel 4;
c) categorie 2-materiaal: dierlijke bijproducten zoals bedoeld in
artikel 5;
d) categorie 3-materiaal: dierlijke bijproducten zoals bedoeld in
artikel 6;2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 7
▼B
e) dieren: alle gewervelde of ongewervelde dieren (met inbegrip van
vissen, reptielen en amfibieën);
f) vee: alle dieren die door de mens worden gehouden, vetgemest of
gefokt en die worden gebruikt voor de productie van voedsel (metinbegrip van vlees, melk en eieren), wol, bont, veren, huiden of
enig ander product van dierlijke oorsprong;
g) wilde dieren: alle niet door de mens gehouden dieren;
h) gezelschapsdieren: alle dieren van soorten die gewoonlijk door de
mens worden gevoed en gehouden, doch niet gegeten, en die nietvoor veeteelt worden gehouden;
i) bevoegde autoriteit: de centrale autoriteit van een lidstaat die
toeziet op de naleving van deze verordening of een autoriteitwaaraan de centrale autoriteit die taak, met name met betrekkingtot de controle op diervoeders, heeft gedelegeerd; dit begrip omvat
in voorkomend geval de overeenkomstige autoriteit van een derde
land;
j) in de handel brengen: elke handeling die ten doel heeft dierlijke
bijproducten of daarvan afgeleide producten die onder deze veror-
dening vallen, aan een derde in de Gemeenschap te verkopen, ofenige andere vorm van levering aan een derde in de Gemeen-schap, al dan niet tegen betaling, of van opslag met het oog oplevering aan een derde in de Gemeenschap;
k) handelsverkeer: de handel tussen lidstaten in goederen zoals
bedoeld in artikel 23, lid 2, van het Verdrag;
l) doorvoer: een verplaatsing, door de Gemeenschap heen, van een
derde land naar een ander derde land;
m) producent: eenieder wiens activiteit dierlijke bijproducten ople-
vert;
n) TSE's: alle overdraagbare spongiforme encefalopathieën, met
uitzondering van de vormen die bij mensen voorkomen;
o) gespecificeerd risicomateriaal: materiaal zoals bedoeld in bijlage
V van Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement
en de Raad houdende vaststelling van voorschriften inzake
preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbarespongiforme encefalopathieën (
1).
2. De specifieke definities in bijlage I gelden ook.
Artikel 3
Algemene verplichtingen
1. Op het verzamelen, het vervoer, de opslag, het hanteren, de
verwerking, de verwijdering, het in de handel brengen, het uitvoeren,het doorvoeren en het gebruik van dierlijke bijproducten en daarvanafgeleide producten zijn de bepalingen van deze verordening vantoepassing.
2. In afwachting van de aanneming van een besluit volgens de
procedure van artikel 33, lid 2, mogen de lidstaten evenwel bij hunnationale regelgeving de invoer en het in de handel brengen van nietin de bijlagen VII en VIII genoemde producten reglementeren. Zijstellen de Commissie onmiddellijk in kennis van het gebruik dat zij
van deze mogelijkheid maken.
3. De lidstaten dragen er, hetzij afzonderlijk, hetzij in samenwer-
king, zorg voor dat er toereikende maatregelen worden genomen endat er voldoende infrastructuur aanwezig is om de naleving van lid 1te waarborgen.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 8
(1) PB L 147 van 31.5.2001, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Veror-
dening (EG) nr. 1326/2001 van de Commissie (PB L 177 van 30.6.2001,
blz. 60).
▼B
HOOFDSTUK II
INDELING IN CATEGORIEËN, VERZAMELEN, VERVOER,
VERWIJDERING, VERWERKING, GEBRUIK EN TIJDELIJKE
OPSLAG VAN DIERLIJKE BIJPRODUCTEN
Artikel 4
Categorie 1-materiaal
1. Onder categorie 1-materiaal wordt verstaan dierlijke bijproducten
die aan de onderstaande beschrijving beantwoorden of materiaal datdergelijke bijproducten bevat:
a) alle delen, met inbegrip van de huid, van de volgende dieren:
i) dieren die vermoedelijk met een TSE zijn besmet overeenkom-
stig Verordening (EG) nr. 999/2001 of waarbij de aanwezigheid
van een TSE officieel is bevestigd;
ii) dieren die in het kader van TSE-uitroeiingsmaatregelen zijn
gedood;
iii) andere dieren dan vee en wilde dieren, met name gezelschaps-
dieren, dieren in dierentuinen en circusdieren;
iv) proefdieren als gedefinieerd in artikel 2 van Richtlijn 86/609/
EEG van de Raad van 24 november 1986 inzake de onderlingeaanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingenvan de lidstaten betreffende de bescherming van dieren die
voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden
worden gebruikt (
1);
v) wilde dieren waarvan wordt vermoed dat zij met op mens of
dier overdraagbare ziekten zijn besmet;
b) i) gespecificeerd risicomateriaal, en
ii) indien op het tijdstip van de verwijdering het gespecificeerd risi-
comateriaal nog niet is weggenomen, hele kadavers die
gespecificeerd risicomateriaal bevatten;
c) producten afkomstig van dieren die stoffen toegediend hebben
gekregen die op grond van Richtlijn 96/22/EG verboden zijn, en
producten van dierlijke oorsprong die residuen bevatten van decontaminanten en andere in het milieu aanwezige stoffen zoalsbedoeld in groep B, punt 3, van bijlage I van Richtlijn 96/23/EGvan de Raad van 29 april 1996 inzake controlemaatregelen tenaanzien van bepaalde stoffen en residuen daarvan in levende dieren
en in producten daarvan en tot intrekking van de Richtlijnen 85/358/
EEG en 86/469/EEG en de Beschikkingen 89/187/EEG en 91/664/EEG (
2), indien dergelijke residuen het in de communautaire wetge-
ving of, bij gebreke daarvan, in de nationale wetgeving toegestaneniveau overschrijden;
d) al het dierlijke materiaal dat wordt opgevangen bij de behandeling
van afvalwater van categorie 1-verwerkingsbedrijven en anderebedrijfsruimten waar gespecificeerd risicomateriaal wordt verwij-
derd, met inbegrip van zeefresten, materialen afkomstig van
ontzanding, mengsels van olie en vet, slib en materialen verwijderduit de afvoerleidingen van deze bedrijven, tenzij zulk materiaal geengespecificeerd risicomateriaal of delen daarvan bevat;
e) keukenafval en etensresten afkomstig van internationaal opererende
middelen van vervoer;
f) mengsels van categorie 1-materiaal met categorie 2-materiaal of met
categorie 3-materiaal dan wel met materiaal van beide categorieën,
daaronder begrepen materiaal dat bestemd is om in een categorie 1-verwerkingsbedrijf te worden verwerkt.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 9
(1) PB L 358 van 18.12.1986, blz. 1.
(2) PB L 125 van 23.5.1996, blz. 10.
▼B
2. Categorie 1-materiaal wordt zo spoedig mogelijk overeenkomstig
artikel 7 verzameld, vervoerd en geïdentificeerd en, tenzij in de arti-kelen 23 en 24 iets anders is voorgeschreven,
a) wordt rechtstreeks als afval verwijderd door verbranding in een
verbrandingsinstallatie die overeenkomstig artikel 12 is erkend;
b) wordt verwerkt in een overeenkomstig artikel 13 erkend verwer-
kingsbedrijf volgens een van de verwerkingsmethodes 1 tot en met5 of, indien de bevoegde autoriteit zulks verlangt, volgens verwer-kingsmethode 1, in welk geval het daaruit resulterende materiaal
blijvend wordt gemerkt, indien technisch mogelijk met een geur,
overeenkomstig bijlage VI, hoofdstuk I, en definitief als afval wordtverwijderd door verbranding of meeverbranding in een verbran-dings- of meeverbrandingsinstallatie die overeenkomstig artikel 12is erkend;
c) wordt, met uitzondering van materiaal dat wordt bedoeld in lid 1,
onder a), punt i) en punt ii), volgens verwerkingsmethode 1verwerkt in een verwerkingsbedrijf dat overeenkomstig artikel 13 iserkend, in welk geval het daaruit resulterende materiaal blijvendwordt gemerkt, indien technisch mogelijk met een geur, overeen-
komstig Bijlage VI, hoofdstuk I en definitief als afval wordt
verwijderd door begraving op een stortplaats die overeenkomstigRichtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffendehet storten van de afvalstoffen (
1) is erkend;
d) wordt, in het geval van keukenafval en etensresten zoals bedoeld in
lid 1, punt e), door begraving als afval verwijderd op een stortplaats
die overeenkomstig Richtlijn 1999/31/EG erkend is; of
e) wordt, in het licht van de ontwikkelingen van de wetenschappelijke
kennis, verwijderd volgens een andere methode die, na raadpleging
van het betrokken wetenschappelijke comité, volgens de in artikel
33, lid 2, bedoelde procedure is goedgekeurd. Die methode kan eenaanvulling vormen op, dan wel in de plaats komen van, de in depunten a) tot en met d) bedoelde methodes.
3. Tussentijds hanteren of tijdelijk opslaan van categorie 1-materiaal
geschiedt uitsluitend in intermediaire categorie 1-bedrijven die over-eenkomstig artikel 10 zijn erkend.
4. Categorie 1-materiaal mag alleen in overeenstemming met deze
verordening of de volgens de procedure van artikel 33, lid 2, vastge-
stelde voorschriften worden ingevoerd of uitgevoerd. De invoer of
uitvoer van gespecificeerd risicomateriaal vindt evenwel uitsluitendplaats in overeenstemming met artikel 8, lid 1, van Verordening (EG)nr. 999/2001.
Artikel 5
Categorie 2-materiaal
1. Onder categorie 2-materiaal wordt verstaan dierlijke bijproducten
die aan de onderstaande beschrijving beantwoorden of materiaal datdergelijke bijproducten bevat:
a) mest en de inhoud van het maagdarmkanaal:
b) al het dierlijke materiaal dat wordt opgevangen bij de behandeling
van afvalwater van andere slachthuizen dan die welke onder artikel4, lid 1, onder d), vallen, of van categorie 2-verwerkingsbedrijven,met inbegrip van zeefresten, materialen afkomstig van ontzanding,mengsels van olie en vet, slib en materialen verwijderd uit deafvoerleidingen van deze bedrijven;
c) producten van dierlijke oorsprong die residuen bevatten van dierge-
neesmiddelen en contaminanten zoals bedoeld in groep B, punten 1en 2, van bijlage I van Richtlijn 96/23/EG, indien dergelijke resi-duen het in de communautaire wetgeving toegestane niveauoverschrijden;2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 10
(1) PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.
▼B
d) andere producten van dierlijke oorsprong dan categorie 1-materiaal,
ingevoerd uit derde landen, die tijdens de in de communautairewetgeving voorgeschreven controle niet blijken te voldoen aan de
veterinaire voorschriften voor invoer in de Gemeenschap, tenzij zij
worden teruggezonden of tenzij de invoer ervan is toegestaan onderbeperkende voorwaarden die in communautaire wetgeving zijn vast-gesteld;
e) andere dieren en delen van dieren dan bedoeld in artikel 4, die
anders dan door slachting voor menselijke consumptie sterven, met
inbegrip van dieren die worden gedood om een epizoötie uit teroeien;
f) mengsels van categorie 2-materiaal met categorie 3-materiaal, daar-
onder begrepen materiaal dat bestemd is om in een categorie 2-
verwerkingsbedrijf te worden verwerkt; en
g) andere dierlijke bijproducten dan categorie 1-materiaal of categorie
3-materiaal.
2. Categorie 2-materiaal wordt zo spoedig mogelijk overeenkomstig
artikel 7 verzameld, vervoerd en geïdentificeerd en, tenzij in de arti-kelen 23 en 24 iets anders is voorgeschreven,
a) wordt rechtstreeks als afval verwijderd door verbranding in een
verbrandingsinstallatie die overeenkomstig artikel 12 is erkend;
b) wordt verwerkt in een verwerkingsbedrijf dat overeenkomstig artikel
13 is erkend, volgens de toepassing van een van de verwerkingsme-
thoden 1 tot en met 5, of, indien de bevoegde autoriteit zulks
verlangt, volgens verwerkingsmethode 1, in welk geval het daaruitresulterende materiaal blijvend wordt gemerkt, indien technischmogelijk met een geur, overeenkomstig bijlage VI, hoofdstuk I, en:
i) wordt rechtstreeks als afval verwijderd door verbranding of
meeverbranding in een verbrandings- of meeverbrandingsinstal-
latie die overeenkomstig artikel 12 is erkend;
ii) wordt, in het geval van gesmolten vet, verder verwerkt tot vetde-
rivaten voor gebruik in biologische meststoffen of
bodemverbeteraars of voor ander technisch gebruik dan incosmetische, farmaceutische en medische producten in een cate-gorie 2-oleochemisch bedrijf dat overeenkomstig artikel 14 iserkend;
c) wordt verwerkt in een verwerkingsbedrijf dat overeenkomstig artikel
13 is erkend, volgens verwerkingsmethode 1, in welk geval het
daaruit resulterende materiaal blijvend wordt gemerkt, indien tech-nisch mogelijk met een geur, overeenkomstig bijlage VI, hoofdstukI, en:
i) wordt, in het geval van het daaruit resulterende eiwitmateriaal,
gebruikt als biologische meststof of als bodemverbeteraar over-
eenkomstig de eventuele voorschriften die na raadpleging vanhet betrokken wetenschappelijk comité volgens de in artikel 33,lid 2, bedoelde procedure zijn vastgesteld;
ii) wordt verwerkt in een biogasinstallatie of composteerinstallatie
die overeenkomstig artikel 15 is erkend, of
iii) wordt verwijderd door begraving als afval op een stortplaats die
overeenkomstig Richtlijn 1999/31/EG erkend is;
d) wordt, als het van vis afkomstig materiaal betreft, ingekuild of tot
compost verwerkt overeenkomstig de voorschriften die zijn vastge-steld volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde procedure;
e) wordt, als het gaat om mest, de inhoud van het maagdarmkanaal
gescheiden van het maagdarmkanaal, melk en biest waarvan de
bevoegde autoriteit niet denkt dat zij een ernstige overdraagbareziekte kunnen verspreiden:
i) onverwerkt gebruikt als grondstof in een biogasinstallatie of
composteerinstallatie die overeenkomstig artikel 15 is erkend
dan wel behandeld in een technisch bedrijf dat met het oog
hierop is erkend overeenkomstig artikel 18, of
ii) op het land uitgereden met inachtneming van deze verordening,
of2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 11
▼B
iii) verwerkt in een biogasinstallatie of tot compost verwerkt over-
eenkomstig de voorschriften die zijn vastgesteld volgens de inartikel 33, lid 2, bedoelde procedure;
f) wordt, indien het hele kadavers of delen van wilde dieren betreft
waarvan niet wordt vermoed dat zij met op mens of dier overdraag-bare ziekten zijn besmet, gebruikt voor de productie vanjachttrofeeën in een technisch bedrijf dat met het oog hierop iserkend overeenkomstig artikel 18; of
g) wordt verwijderd volgens een andere methode, dan wel gebruikt op
een andere manier, in overeenstemming met de voorschriften die, naraadpleging van het betrokken wetenschappelijke comité, volgens dein artikel 33, lid 2, bedoelde procedure zijn vastgesteld. Diemethode of die manier kan een aanvulling vormen op, dan wel in
de plaats komen van, het bepaalde in de punten a) tot en met f).
3. Tussentijds hanteren of tijdelijk opslaan van ander categorie 2-
materiaal dan mest, mag uitsluitend geschieden in intermediaire cate-
gorie 2-bedrijven die overeenkomstig artikel 10 zijn erkend.
4. Categorie 2-materiaal mag alleen in overeenstemming met deze
verordening of met volgens de procedure van artikel 33, lid 2, vastge-stelde voorschriften in de handel gebracht of uitgevoerd worden.
Artikel 6
Categorie 3-materiaal
1. Onder categorie 3-materiaal wordt verstaan dierlijke bijproducten
die aan de onderstaande beschrijving beantwoorden of materiaal datdergelijke bijproducten bevat:
a) delen van geslachte dieren die overeenkomstig de communautaire
wetgeving voor menselijke consumptie geschikt zijn verklaard,maar die om commerciële redenen niet voor menselijke consumptiebestemd zijn;
b) delen van geslachte dieren, die voor menselijke consumptie onge-
schikt zijn verklaard, maar die geen symptomen van op mens ofdier overdraagbare ziekten vertonen en die afkomstig zijn vankarkassen die overeenkomstig de communautaire wetgeving voormenselijke consumptie geschikt zijn verklaard;
c) huiden, hoeven en horens, varkenshaar en veren van dieren die
worden geslacht in een slachthuis nadat zij een keuring vóór hetslachten hebben ondergaan waarbij zij geschikt zijn verklaard omvoor menselijke consumptie te worden geslacht overeenkomstig decommunautaire wetgeving;
d) bloed verkregen van andere dieren dan herkauwers die worden
geslacht in een slachthuis nadat zij een keuring vóór het slachten
hebben ondergaan waarbij zij geschikt zijn verklaard om voormenselijke consumptie te worden geslacht overeenkomstig decommunautaire wetgeving;
e) dierlijke bijproducten verkregen bij de productie van voor mense-
lijke consumptie bestemde producten, waaronder ontvette
beenderen en kanen;
f) andere voormalige voedingsmiddelen van dierlijke oorsprong of
voormalige voedingsmiddelen die producten van dierlijke oorsprongbevatten dan keukenafval en etensresten, die niet langer voor
menselijke consumptie bestemd zijn, zulks om commerciële redenen
of ten gevolge van gebreken bij de productie of bij de verpakking ofandere gebreken die geen enkel gevaar voor mens of dier vormen;
g) rauwe melk afkomstig van dieren die geen klinische symptomen
vertonen van een via dat product op mens of dier overdraagbare
ziekte;
h) op volle zee voor de productie van vismeel gevangen vis of andere
zeedieren, met uitzondering van zeezoogdieren;
i) verse bijproducten van vis afkomstig van bedrijven die visproducten
voor menselijke consumptie vervaardigen;2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 12
▼B
j) eierschalen, bijproducten van broederijen en bijproducten van gebar-
sten eieren afkomstig van dieren die geen klinische symptomenvertonen van een via dat product op mens of dier overdraagbare
ziekte;
k) bloed, huiden, hoeven, veren, wol, hoorn, haar en bont afkomstig
van dieren die geen klinische symptomen vertonen van een via dat
product op mens of dier overdraagbare ziekte; en
l) ander keukenafval en etensresten dan genoemd in artikel 4, lid 1,
punt e).
2. Categorie 3-materiaal wordt zo spoedig mogelijk overeenkomstig
artikel 7 verzameld, vervoerd en geïdentificeerd, en, tenzij in de arti-
kelen 23 en 24 anders is voorgeschreven,
a) wordt rechtstreeks als afval verwijderd door verbranding in een
verbrandingsinstallatie die overeenkomstig artikel 12 is erkend;
b) wordt verwerkt in een overeenkomstig artikel 13 erkend verwer-
kingsbedrijf, volgens een van de verwerkingsmethoden 1 tot enmet 5, in welk geval het daaruit resulterende materiaal blijvend
wordt gemerkt, indien technisch mogelijk met een geur, overeen-
komstig bijlage VI, hoofdstuk I, en als afval wordt verwijderd doorverbranding of meeverbranding in een verbrandings- of meeverbran-dingsinstallatie die overeenkomstig artikel 12 is erkend of wordtgestort op een stortplaats die overeenkomstig Richtlijn 1999/31/EGerkend is;
c) wordt verwerkt in een verwerkingsbedrijf dat overeenkomstig artikel
17 is erkend;
d) wordt verwerkt in een technisch bedrijf dat overeenkomstig artikel
18 is erkend;
e) wordt als grondstof gebruikt in een bedrijf voor de productie van
voeder voor gezelschapsdieren dat overeenkomstig artikel 18 is
erkend;
f) wordt verwerkt in een biogasinstallatie of composteerinstallatie die
overeenkomstig artikel 15 is erkend;
g) wordt, als het het in lid 1, onder l), bedoelde keukenafval en etens-
resten betreft, verwerkt in een biogasinstallatie of tot compost
overeenkomstig de voorschriften die zijn vastgesteld volgens de in
artikel 33, lid 2, bedoelde procedure, of, in afwachting van de vast-stelling van die voorschriften, overeenkomstig de nationaleregelgeving;
h) wordt, als het materiaal afkomstig is van vis, ingekuild of tot
compost verwerkt overeenkomstig de voorschriften die zijn vastge-steld volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde procedure; of
i) wordt verwijderd volgens een andere methode, dan wel gebruikt op
een andere manier, in overeenstemming met de voorschriften die, na
raadpleging van het betrokken wetenschappelijk comité, volgens de
in artikel 33, lid 2, bedoelde procedure zijn vastgesteld. Diemethode of die manier kan een aanvulling vormen op, dan wel inde plaats komen van, het bepaalde in de punten a) tot en met h).
3. Tussentijds hanteren of tijdelijk opslaan van categorie 3-materiaal
mag uitsluitend geschieden in intermediaire categorie 3-bedrijven die
overeenkomstig artikel 10 zijn erkend.
Artikel 7
Verzamelen, vervoer en opslag
1. Dierlijke bijproducten en verwerkte producten, met uitzondering
van keukenafval en etensresten van categorie 3, worden verzameld,vervoerd en geïdentificeerd overeenkomstig bijlage II.
2. Tijdens het vervoer moeten de dierlijke bijproducten en de
verwerkte producten vergezeld gaan van een handelsdocument of,indien deze verordening dit vereist, een gezondheidscertificaat.Handelsdocumenten en gezondheidscertificaten moeten voldoen aan deeisen en gedurende de periode die in bijlage II wordt vermeld worden2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 13
▼B
bewaard. Zij bevatten in het bijzonder informatie over de hoeveelheid
en een beschrijving van het materiaal en de merktekens ervan.
3. De lidstaten zien erop toe dat er goede voorschriften bestaan die
waarborgen dat het verzamelen en vervoeren van categorie 1- en cate-gorie 2-materiaal overeenkomstig bijlage II plaatsvindt.
4. Overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad
van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (
1) nemen de lidstaten de
maatregelen die vereist zijn om ervoor te zorgen dat de inzameling,
het vervoer en de verwijdering van keukenafval en etensresten van
categorie 3 zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en voorhet milieu geschiedt.
5. De opslag van verwerkte producten geschiedt uitsluitend in
opslagbedrijven die overeenkomstig artikel 11 zijn erkend.
6. De lidstaten kunnen evenwel besluiten dit artikel niet toe te
passen op mest die wordt vervoerd tussen twee punten op dezelfdeboerderij of tussen boerderijen en gebruikers die zich in dezelfdelidstaat bevinden.
Artikel 8
Verzending van dierlijke bijproducten en verwerkte producten
naar andere lidstaten
1. Dierlijke bijproducten en verwerkte producten worden uitsluitend
onder de in de leden 2 tot en met 6 vastgestelde voorwaarden naarandere lidstaten verzonden.
2. De lidstaat van bestemming moet de ontvangst hebben toegestaan
van categorie 1-materiaal, categorie 2-materiaal, verwerkte producten
die afgeleid zijn van categorie 1- en categorie 2-materiaal, en
verwerkte dierlijke eiwitten. De lidstaten kunnen als voorwaarde voorhun toestemming stellen dat vóór de verzending verwerkingsmethode1 moet zijn toegepast.
3. De dierlijke bijproducten en de in lid 2 bedoelde verwerkte
producten moeten:
a) vergezeld gaan van een handelsdocument of, wanneer deze verorde-
ning dat voorschrijft, een gezondheidscertificaat, en
b) rechtstreeks naar de installatie van bestemming worden vervoerd,
die overeenkomstig deze verordening erkend moet zijn.
4. Wanneer lidstaten categorie 1-materiaal, categorie 2-materiaal,
verwerkte producten die afgeleid zijn van categorie 1- en categorie 2-materiaal, en verwerkte dierlijke eiwitten naar andere lidstaten zenden,meldt de bevoegde autoriteit van de plaats van oorsprong via het
Animo-systeem, dan wel via een andere onderling overeengekomen
methode, iedere zending aan de bevoegde autoriteit van de plaats vanbestemming. De melding omvat de in bijlage II, hoofdstuk I, punt 2,genoemde gegevens.
5. Wanneer zij overeenkomstig lid 4 van de verzending in kennis is
gesteld, meldt de bevoegde autoriteit van de plaats van bestemming via
het Animo-systeem, dan wel via een andere onderling overeengekomen
methode, de aankomst van iedere zending aan de bevoegde autoriteitvan de plaats van oorsprong.
6. Lidstaten van bestemming zorgen er door middel van regelmatige
controles voor dat de aangewezen bedrijven op hun grondgebied de
zendingen uitsluitend voor de toegestane doeleinden gebruiken en een
volledige administratie bijhouden waaruit blijkt dat deze verordeningwordt nageleefd.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 14
(1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
96/350/EG van de Commissie (PB L 135 van 6.6.1996, blz. 32).
▼B
Artikel 9
Administratie
1. Eenieder die dierlijke bijproducten verzendt, vervoert of ontvangt,
houdt een administratie bij van die zendingen. De administratie bevatde informatie en wordt bewaard gedurende de periode, zoals vermeld
in bijlage II.
2. Dit artikel is echter niet van toepassing op mest die wordt
vervoerd tussen twee punten op dezelfde boerderij of die lokaal wordtvervoerd tussen boerderijen en gebruikers die zich in dezelfde lidstaat
bevinden.
HOOFDSTUK III
ERKENNING VAN INTERMEDIAIRE, OPSLAG-, VERBRAN-
DINGS- EN MEEVERBRANDINGSINSTALLATIES,CATEGORIE 1- EN CATEGORIE 2-VERWERKINGSBE-DRIJVEN, CATEGORIE 2- EN CATEGORIE 3-OLEOCHEMISCHE BEDRIJVEN, BIOGASINSTALLATIES EN
COMPOSTEERINSTALLATIES
Artikel 10
Erkenning van intermediaire bedrijven
1. Intermediaire categorie 1-, 2- en 3-bedrijven dienen in het bezit te
zijn van een erkenning van de bevoegde autoriteit.
2. Om te worden erkend, moeten intermediaire categorie 1- of cate-
gorie 2-bedrijven:
a) voldoen aan de eisen in bijlage III, hoofdstuk I;
b) categorie 1- of categorie 2-materiaal hanteren en opslaan overeen-
komstig bijlage III, hoofdstuk II, deel B;
c) de interne controles ondergaan zoals bedoeld in artikel 25, en
d) door de bevoegde autoriteit worden gecontroleerd overeenkomstig
artikel 26.
3. Om te worden erkend, moeten intermediaire categorie 3-
bedrijven:
a) voldoen aan de eisen in bijlage III, hoofdstuk I;
b) categorie 3-materiaal hanteren en opslaan overeenkomstig bijlage
III, hoofdstuk II, deel A;
c) de interne controles ondergaan zoals bedoeld in artikel 25, en
d) door de bevoegde autoriteit worden gecontroleerd overeenkomstig
artikel 26.
Artikel 11
Erkenning van opslagbedrijven
1. Opslagbedrijven dienen in het bezit te zijn van een erkenning van
de bevoegde autoriteit.
2. Om te worden erkend, moeten opslagbedrijven:
a) voldoen aan de eisen in bijlage III, hoofdstuk III; en
b) door de bevoegde autoriteit worden gecontroleerd overeenkomstig
artikel 26.
Artikel 12
Erkenning van verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties
1. Verbranding en meeverbranding van verwerkte producten
geschieden volgens Richtlijn 2000/76/EG. Verbranding en meeverbran-ding van dierlijke bijproducten geschieden hetzij volgens Richtlijn2000/76/EG, hetzij, indien die richtlijn niet van toepassing is, volgensdeze verordening. Verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 15
▼B
moeten overeenkomstig voornoemde richtlijn of overeenkomstig lid 2
of 3 zijn erkend.
2. Om door de bevoegde autoriteit erkend te worden voor de verwij-
dering van dierlijke bijproducten moet een verbrandingsinstallatie ofmeeverbrandingsinstallatie met een hoge capaciteit waarop Richtlijn2000/76/EG niet van toepassing is, voldoen aan:
a) de algemene voorwaarden in bijlage IV, hoofdstuk I;
b) de exploitatievoorwaarden in bijlage IV, hoofdstuk II;
c) de vereisten in bijlage IV, hoofdstuk III, over lozingen van water;
d) de vereisten in bijlage IV, hoofdstuk IV, over residuen;
e) de temperatuurmetingsvereisten in bijlage IV, hoofdstuk V; en
f) de voorwaarden inzake abnormale werking in bijlage IV, hoofdstuk
VI.
3. Om door de bevoegde autoriteit erkend te worden voor de verwij-
dering van dierlijke bijproducten moet een verbrandingsinstallatie ofmeeverbrandingsinstallatie met een lage capaciteit waarop Richtlijn2000/76/EG niet van toepassing is:
a) alleen worden gebruikt voor de verwijdering van dode gezelschaps-
dieren en dierlijke bijproducten zoals bedoeld in artikel 4, lid 1,
onder b), artikel 5, lid 1, en artikel 6, lid 1, waarop Richtlijn 2000/
76/EG niet van toepassing is;
b) indien de installatie zich bevindt in een bedrijf, alleen worden
gebruikt om materiaal uit dat bedrijf te verwijderen;
c) voldoen aan de algemene voorwaarden in bijlage IV, hoofdstuk I;
d) voldoen aan de toepasselijke exploitatievoorwaarden in bijlage IV,
hoofdstuk II;
e) voldoen aan de vereisten in bijlage IV, hoofdstuk IV, over residuen;
f) voldoen aan de toepasselijke temperatuurmetingsvereisten in bijlage
IV, hoofdstuk V;
g) voldoen aan de voorwaarden inzake abnormale werking in bijlage
IV, hoofdstuk VI; en
h) voldoen aan de voorwaarden van bijlage IV, hoofdstuk VII, indien
de installatie wordt gebruikt voor de verwijdering van dierlijkebijproducten zoals bedoeld in artikel 4, lid 1, onder b).
4. Zodra niet meer aan de erkenningseisen wordt voldaan, wordt de
erkenning onmiddellijk geschorst.
5. De voorschriften van de leden 2 en 3 kunnen, in het licht van de
ontwikkelingen van de wetenschappelijke kennis, na raadpleging vanhet betrokken wetenschappelijke comité, volgens de in artikel 33, lid2, bedoelde procedure worden gewijzigd.
Artikel 13
Erkenning van categorie 1- en categorie 2-verwerkingsbedrijven
1. Categorie 1- en categorie 2-verwerkingsbedrijven dienen in het
bezit te zijn van een erkenning van de bevoegde autoriteit.
2. Om te worden erkend, moeten categorie 1- en categorie 2-verwer-
kingsbedrijven:
a) voldoen aan de eisen in bijlage V, hoofdstuk I;
b) het categorie 1- of categorie 2-materiaal hanteren, verwerken en
opslaan overeenkomstig bijlage V, hoofdstuk II, en bijlage VI,hoofdstuk I;2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 16
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
c) door de bevoegde autoriteit zijn gevalideerd overeenkomstig bijlage
V, hoofdstuk V;
d) de interne controles ondergaan zoals bedoeld in artikel 25;
e) door de bevoegde autoriteit worden gecontroleerd overeenkomstig
artikel 26; en
f) ervoor zorgen dat de door verwerking verkregen producten voldoen
aan de eisen in bijlage VI, hoofdstuk I.
3. Zodra niet meer aan de erkenningseisen wordt voldaan, wordt de
erkenning onmiddellijk geschorst.
Artikel 14
Erkenning van categorie 2- en categorie 3-oleochemische bedrijven
1. Oleochemische bedrijven dienen in het bezit te zijn van een
erkenning van de bevoegde autoriteit.
2. Om te worden erkend, moeten categorie 2-oleochemische
bedrijven:
a) het van categorie 2-materiaal verkregen gesmolten vet verwerken
overeenkomstig de normen die zijn vastgesteld in bijlage VI, hoofd-stuk III;
b) methoden voor monitoring en controle op de kritische controle-
punten invoeren en toepassen op basis van het gebruikte procédé;
c) de gegevens die zijn verkregen op grond van het bepaalde onder b)
registreren, zodat deze aan de bevoegde autoriteit kunnen worden
overgelegd; en
d) door de bevoegde autoriteit worden gecontroleerd overeenkomstig
artikel 26.
3. Om te worden erkend, moeten categorie 3-oleochemische
bedrijven uitsluitend van categorie 3-materiaal verkregen gesmoltenvet verwerken en aan de in lid 2 bedoelde desbetreffende eisenvoldoen.
4. Zodra niet meer aan de erkenningseisen wordt voldaan, wordt de
erkenning onmiddellijk geschorst.
Artikel 15
Erkenning van biogas- en composteerinstallaties
1. Biogasinstallaties en composteerinstallaties dienen in het bezit te
zijn van een erkenning van de bevoegde autoriteit.
2. Om te worden erkend, moeten biogasinstallaties en composteerin-
stallaties:
a) voldoen aan de eisen in bijlage VI, hoofdstuk II, deel A;
b) de dierlijke bijproducten hanteren en verwerken overeenkomstig
bijlage VI, hoofdstuk II, delen B en C;
c) door de bevoegde autoriteit worden gecontroleerd overeenkomstig
artikel 26;
d) methoden voor monitoring en controle op de kritische controle-
punten invoeren en toepassen, en
e) ervoor zorgen dat gistingsresiduen en, waar van toepassing, compost
voldoen aan de microbiologische normen die zijn vastgesteld inbijlage VI, hoofdstuk II, deel D.
3. Zodra niet meer aan de erkenningseisen wordt voldaan, wordt de
erkenning onmiddellijk geschorst.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 17
▼B
HOOFDSTUK IV
IN DE HANDEL BRENGEN EN GEBRUIK VAN VERWERKTE
DIERLIJKE EIWITTEN EN ANDERE VERWERKTE
PRODUCTEN DIE KUNNEN WORDEN GEBRUIKT ALS
VOEDERMIDDELEN, VOEDER VOOR GEZELSCHAPS-DIEREN, HONDENKLUIVEN EN TECHNISCHE PRODUCTEN
EN ERKENNING VAN AANVERWANTE INSTALLATIES
Artikel 16
Algemene veterinairrechtelijke bepalingen
1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om te waarborgen dat
dierlijke bijproducten en de in de bijlagen VII en VIII genoemde
daarvan afgeleide producten niet worden verzonden vanuit een bedrijfdat is gelegen in een zone waarvoor beperkingen gelden omdat daareen ziekte voorkomt waarvoor de soort waarvan het product is afgeleid,vatbaar is, en ook niet verzonden worden vanuit een inrichting of zonedie bij verplaatsingen of handelsverkeer vanuit die inrichting of zone
gevaar zouden opleveren voor de gezondheidsstatus van lidstaten of
gebieden van lidstaten, tenzij de producten overeenkomstig deze veror-dening worden behandeld.
2. De in lid 1 bedoelde maatregelen waarborgen dat de producten
afkomstig zijn van dieren:
a) die komen uit een bedrijf, gebied of een deel van een gebied of, in
geval van aquacultuurproducten, uit een bedrijf, zone of deel van
een zone waarvoor ten aanzien van de betrokken dieren enproducten geen beperkende veterinairrechtelijke maatregelen gelden,met name beperkingen in verband met verplichte ziektebestrijdings-maatregelen op grond van de communautaire wetgeving of in
verband met ernstige besmettelijke ziekten zoals vermeld in Richt-
lijn 92/119/EEG van de Raad van 17 december 1992 totvaststelling van algemene communautaire maatregelen voor debestrijding van bepaalde dierziekten en van specifieke maatregelenten aanzien van vesiculaire varkensziekte (
1);
b) die niet zijn geslacht in een bedrijf waar zich op het moment van
het slachten dieren bevonden die besmet waren of vermoedelijkbesmet waren met een van de ziekten waarvoor de onder a)bedoelde bepalingen gelden.
3. Op voorwaarde dat de in lid 2, onder a), bedoelde ziektebestrij-
dingsmaatregelen in acht worden genomen, wordt toegestaan dat
dierlijke bijproducten en de in de bijlagen VII en VIII genoemdedaarvan afgeleide producten, die afkomstig zijn uit een gebied of eendeel van een gebied waarvoor veterinairrechtelijke beperkingen gelden,maar die niet of vermoedelijk niet besmet zijn, in de handel worden
gebracht, mits, naar gelang van het geval:
a) de productie, het hanteren, het vervoer en de opslag van deze
producten gescheiden van dan wel op andere tijdstippen geschiedendan die van producten die aan alle veterinairrechtelijke voor-schriften voldoen,
b) de producten in een bedrijf dat daartoe is erkend door de lidstaat
waar het gezondheidsprobleem zich voordoet, een behandelinghebben ondergaan die toereikend is om het betrokken diergezond-heidsprobleem op te lossen overeenkomstig deze verordening,
c) de producten naar behoren worden geïdentificeerd,
d) de producten aan de eisen van de bijlagen VII en VIII, dan wel aan
de volgens de procedure van artikel 33, lid 2, vastgestelde uitvoe-
ringsbepalingen voldoen.
In specifieke omstandigheden kunnen bij volgens de procedure van
artikel 33, lid 2, te nemen besluiten andere voorwaarden dan de in de2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 18
(1) PB L 62 van 15.3.1993, blz. 69. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Akte
van toetreding van 1994.
▼B
eerste alinea genoemde voorwaarden worden vastgesteld. In deze
besluiten dient rekening te worden gehouden met maatregelen of testsdie op de dieren moeten worden uitgevoerd, en met de specifieke
kenmerken van de ziekte van de betrokken soort; voorts moeten in die
besluiten de maatregelen worden genoemd die nodig zijn ter bescher-ming van de gezondheid van dieren in de Gemeenschap.
Artikel 17
Erkenning van categorie 3-verwerkingsbedrijven
1. Categorie 3-verwerkingsbedrijven dienen in het bezit te zijn van
een erkenning van de bevoegde autoriteit.
2. Om te worden erkend, moeten categorie 3-verwerkingsbedrijven:
a) voldoen aan de eisen in bijlage V, hoofdstuk I, en bijlage VII,
hoofdstuk I;
b) uitsluitend categorie 3-materiaal hanteren, verwerken en opslaan
overeenkomstig bijlage V, hoofdstuk II, en bijlage VII;
c) door de bevoegde autoriteit worden gevalideerd overeenkomstig
bijlage V, hoofdstuk V;
d) de interne controles ondergaan zoals bedoeld in artikel 25;
e) door de bevoegde autoriteit worden gecontroleerd overeenkomstig
artikel 26; en
f) ervoor zorgen dat de door verwerking verkregen producten voldoen
aan de eisen in bijlage VII, hoofdstuk I.
3. Zodra niet meer aan de erkenningseisen wordt voldaan, wordt de
erkenning onmiddellijk geschorst.
Artikel 18
Erkenning van bedrijven voor de vervaardiging van voeder voor
gezelschapsdieren en van technische bedrijven
1. Bedrijven voor de vervaardiging van voeder voor gezelschaps-
dieren en technische bedrijven dienen in het bezit te zijn van eenerkenning van de bevoegde autoriteit.
2. Om te worden erkend, moet het bedrijf voor de vervaardiging van
voeder voor gezelschapsdieren of het technische bedrijf:
a) zich ertoe verbinden om, rekening houdend met de specifieke voor-
schriften in bijlage VIII betreffende de producten die in het bedrijfworden vervaardigd:
i) zich te houden aan de specifieke productievoorschriften van
deze verordening;
ii) methoden voor monitoring en controle op de kritische controle-
punten in te voeren en toe te passen op basis van de gebruikteverwerkingsprocédés;
iii) naar gelang van de producten, monsters te nemen voor analyse
in een door de bevoegde autoriteit erkend laboratorium om tecontroleren of de bij deze verordening vastgestelde normenworden nageleefd;
iv) de gegevens die op grond van de punten ii) en iii) zijn
verkregen te registreren, zodat deze aan de bevoegde autoriteitkunnen worden overgelegd. De uitslagen van de verschillende
controles en tests moeten minstens twee jaar worden bewaard;
v) de bevoegde autoriteit in te lichten indien uit het in punt iii)
bedoelde laboratoriumonderzoek of uit enige andere informatie
waarover het bedrijf beschikt, blijkt dat er een ernstig risico
voor de gezondheid van mens of dier bestaat; en
b) door de bevoegde autoriteit worden gecontroleerd overeenkomstig
artikel 26.
3. Zodra niet meer aan de erkenningseisen wordt voldaan, wordt de
erkenning onmiddellijk geschorst.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 19
▼B
Artikel 19
In de handel brengen en uitvoer van verwerkte dierlijke eiwitten en
andere verwerkte producten die gebruikt kunnen worden als
voedermiddelen
De lidstaten zien erop toe dat verwerkte dierlijke eiwitten en andere
verwerkte producten die gebruikt kunnen worden als voedermiddelen
slechts in de handel worden gebracht of worden uitgevoerd, indien:
a) zij zijn geproduceerd in een categorie 3-verwerkingsbedrijf dat is
erkend en onder toezicht staat overeenkomstig artikel 17;
b) zij uitsluitend zijn geproduceerd met categorie 3-materiaal, zoals
gespecificeerd in bijlage VII;
c) het hanteren, de verwerking, de opslag en het vervoer zijn geschied
overeenkomstig bijlage VII en op een zodanige wijze dat de nale-
ving van artikel 22 gewaarborgd is;
d) zij aan de in bijlage VII vastgestelde specifieke eisen voldoen.
Artikel 20
In de handel brengen en uitvoer van voeder voor gezelschaps-
dieren, hondenkluiven en technische producten
1. De lidstaten zien erop toe dat voeder voor gezelschapsdieren,
hondenkluiven en technische producten die niet in de leden 2 en 3worden genoemd, en de in bijlage VIII genoemde dierlijke bijproductenslechts in de handel worden gebracht of uitgevoerd indien:
a) zij voldoen aan:
i) de in bijlage VIII vastgestelde specifieke eisen, of
ii) wanneer een product als technisch product en ook als voeder-
middel kan worden gebruikt en bijlage VIII geen specifiekeeisen bevat, de in het desbetreffende hoofdstuk van bijlage VIIvastgestelde eisen; en
b) zij afkomstig zijn van bedrijven die zijn erkend en onder toezicht
staan overeenkomstig artikel 18 of, wanneer het de in bijlage VIIIbedoelde dierlijke bijproducten betreft, van andere bedrijven dieovereenkomstig de communautaire veterinaire wetgeving erkendzijn.
2. De lidstaten zien erop toe dat biologische meststoffen en bodem-
verbeteraars, vervaardigd van andere verwerkte producten dan die
welke van mest en de inhoud van het maagdarmkanaal zijn vervaar-
digd, slechts in de handel worden gebracht of worden uitgevoerdindien zij voldoen aan de eventuele voorschriften die na raadplegingvan het betrokken wetenschappelijk comité, volgens de in artikel 33,lid 2, bedoelde procedure, zijn vastgesteld.
3. De lidstaten zien erop toe dat van categorie 2-materiaal vervaar-
digde vetderivaten slechts in de handel worden gebracht of worden
uitgevoerd, indien:
a) zij in een overeenkomstig artikel 14 erkend categorie 2-oleoche-
misch bedrijf zijn vervaardigd van gesmolten vet dat resulteert uit
de verwerking van categorie 2-materiaal in een overeenkomstigartikel 13 erkend categorie 2-verwerkingsbedrijf, volgens de toepas-sing van een van de verwerkingsmethodes 1 tot en met 5;
b) het hanteren, de verwerking, de opslag en het vervoer zijn geschied
overeenkomstig bijlage VI; en
c) zij aan de in bijlage VIII vastgestelde specifieke eisen voldoen.
Artikel 21
Vrijwaringsmaatregelen
Op de onder de bijlagen VII en VIII van deze verordening vallende
producten is artikel 10 van Richtlijn 90/425/EEG van toepassing.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 20
▼B
Artikel 22
Beperkingen van het gebruik
1. het hierna genoemde gebruik van dierlijke bijproducten en
verwerkte producten is verboden:
a) het voederen van een diersoort met verwerkte dierlijke eiwitten die
afkomstig zijn van karkassen of gedeelten ervan van dieren vandezelfde soort;
b) het voederen van ander vee dan pelsdieren met keukenafval en
etensresten of met voedermiddelen die keukenafval en etensrestenbevatten of daarvan afkomstig zijn; en
c) het gebruik op weiden van andere biologische meststoffen en
bodemverbeteraars dan mest.
2. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel, met inbegrip van bepa-
lingen inzake controlemaatregelen, worden vastgesteld volgens deprocedure van artikel 33, lid 2. Volgens dezelfde procedure kunnen,na raadpleging van het betrokken wetenschappelijke comité, afwij-kingen van lid 1, onder a), worden toegestaan met betrekking tot vis
en pelsdieren.
HOOFDSTUK V
AFWIJKINGEN
Artikel 23
Afwijkingen met betrekking tot het gebruik van dierlijke bijpro-
ducten
1. De lidstaten kunnen, op voorwaarde dat toezicht wordt gehouden
door de bevoegde autoriteiten, toestemming verlenen om:
a) dierlijke bijproducten te gebruiken voor diagnose, onderwijs en
onderzoek; en
b) dierlijke bijproducten te gebruiken voor taxidermie in technische
bedrijven die hiertoe overeenkomstig artikel 18 zijn erkend.
2. a) De lidstaten kunnen eveneens toestemming verlenen voor het
gebruik van de onder b) genoemde dierlijke bijproducten voorhet voederen van de onder c) genoemde dieren, op voorwaarde
dat er toezicht wordt gehouden door de bevoegde autoriteiten en
de in bijlage IX vastgestelde eisen worden nageleefd.
b) De onder a) bedoelde dierlijke bijproducten zijn:
i) categorie 2-materiaal dat afkomstig is van dieren die niet zijn
gedood of gestorven in verband met de aanwezigheid of
vermoede aanwezigheid van een op mens of dier overdraag-bare ziekte, en
ii) categorie 3-materiaal genoemd in artikel 6, lid 1, onder a) tot
en met j), en, onder voorbehoud van artikel 22, in artikel 6,
lid 1, onder l).
c) De onder a) bedoelde dieren zijn:
i) dieren in dierentuinen,
ii) circusdieren,
iii) andere reptielen en roofvogels dan dieren in dierentuinen of
circussen,
iv) pelsdieren,
v) wilde dieren waarvan het vlees niet voor menselijke
consumptie bestemd is,
vi) honden in erkende kennels of honden voor de drijfjacht die
deel uitmaken van een erkende jachthondenmeute, en
vii) maden voor gebruik als visaas.
d) Bovendien mogen de lidstaten, onder toezicht van de bevoegde
autoriteiten, het gebruik van het in artikel 4, lid 1, punt b), onderii), bedoelde categorie 1-materiaal toestaan voor het voederenvan met uitsterven bedreigde of beschermde aasetende vogel-2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 21
▼B
soorten overeenkomstig de volgens de procedure van artikel 33,
lid 2, vastgestelde voorschriften na raadpleging van de EuropeseAutoriteit voor voedselveiligheid.
3. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van:
a) het gebruik dat wordt gemaakt van de in lid 2 bedoelde afwijkingen;
en
b) de controlemaatregelen die worden ingevoerd om te waarborgen dat
de betrokken dierlijke bijproducten uitsluitend worden gebruikt voorhet toegestane doel.
4. Iedere lidstaat stelt een lijst samen van krachtens lid 2, letter c),
onder iv), vi) en vii), gemachtigde en geregistreerde gebruikers en
verzamelcentra op zijn grondgebied. Iedere gebruiker en ieder verza-melcentrum krijgt een officieel nummer met het oog op inspectie enom de oorsprong van de betrokken producten te kunnen traceren.
Het toezicht op de bedrijfsruimten van de in de vorige alinea genoemde
gebruikers en verzamelcentra wordt verricht door de bevoegde autori-
teit, die te allen tijde vrije toegang heeft tot alle delen van de ruimten,
teneinde de naleving van de bepalingen in lid 2 te waarborgen.
Indien uit de inspectie blijkt dat niet aan die bepalingen wordt voldaan,
neemt de bevoegde autoriteit passende maatregelen.
5. Volgens de procedure van artikel 33, lid 2, kunnen uitvoeringsbe-
palingen inzake controlemaatregelen worden vastgesteld.
Artikel 24
Afwijkingen met betrekking tot de verwijdering van dierlijke
bijproducten
1. Indien nodig kan de bevoegde autoriteit besluiten dat:
a) dode gezelschapsdieren rechtstreeks als afval mogen worden verwij-
derd door begraving;
b) de volgende dierlijke bijproducten in een afgelegen gebied als afval
mogen worden verwijderd door verbranding of begraving terplaatse:
i) het in artikel 4, lid 1, punt b), onder ii), bedoelde categorie 1-
materiaal,
ii) categorie 2-materiaal, en
iii) categorie 3-materiaal; en
c) dierlijke bijproducten als afval mogen worden verwijderd door
verbranding of begraving ter plaatse in geval van het uitbreken vaneen in lijst A van het Internationaal Bureau voor besmettelijkeveeziekten (OIE) genoemde ziekte, indien de bevoegde autoriteitvervoer naar de dichtstbijzijnde verbrandings- of verwerkingsinstal-latie afwijst wegens het gevaar voor verbreiding van de
gezondheidsrisico's of omdat de capaciteit van die installaties ontoe-
reikend is, doordat er een epizoötie uitgebroken is, die zich wijdverbreid heeft.
2. Er mogen geen afwijkingen worden toegestaan voor het in artikel
4, lid 1, punt a), onder i), bedoelde categorie 1-materiaal.
3. Met betrekking tot het in artikel 4, lid 1, punt b), onder ii),
bedoelde categorie 1-materiaal mag verbranding of begraving overeen-komstig lid 1, punt b) of c), alleen plaatsvinden indien de bevoegde
autoriteit toestemming geeft en toezicht houdt op de gebruikte methode
en ervan overtuigd is dat ieder risico van overbrenging van een TSE isuitgesloten.
4. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van:
a) het gebruik dat zij maken van de door lid 1, punt b), geboden moge-
lijkheden met betrekking tot categorie 1- en categorie 2-materiaal;en2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 22
▼B
b) de gebieden die zij met het oog op de toepassing van lid 1, onder
b), indelen als afgelegen gebied en de redenen voor die indeling.
5. De bevoegde autoriteit neemt de nodige maatregelen om
a) ervoor te zorgen dat het verbranden of begraven van dierlijke
bijproducten geen gevaar oplevert voor de gezondheid van mens ofdier, en
b) het sluikstorten, dumpen of ongecontroleerd verwijderen van dier-
lijke bijproducten te voorkomen.
6. Volgens de procedure van artikel 33, lid 2, kunnen uitvoeringsbe-
palingen voor dit artikel worden vastgesteld.
HOOFDSTUK VI
CONTROLES EN INSPECTIES
Artikel 25
Interne controles
1. Exploitanten en eigenaars van intermediaire bedrijven en verwer-
kingsbedrijven, dan wel hun vertegenwoordigers, nemen alle nodigemaatregelen om aan de bepalingen van deze verordening te voldoen.
Zij dragen zorg voor de invoering, de uitvoering en de handhaving
van een permanente procedure, ontwikkeld volgens de beginselen vanhet systeem van risicoanalyse en kritische controlepunten (HACCP).Zij moeten met name:
a) de kritische controlepunten in de bedrijven bepalen en controleren;
b) methoden voor monitoring en controle van dergelijke kritische
controlepunten invoeren en toepassen;
c) in het geval van een verwerkingsbedrijf representatieve monsters
nemen om te controleren:
i) voor iedere verwerkte partij, of aan de in deze verordening vast-
gestelde productnormen is voldaan, en
ii) of de volgens de communautaire wetgeving maximaal toegestane
niveaus voor fysisch-chemische residuen niet zijn overschreden;
d) de resultaten van de onder b) en c) bedoelde controles en tests regi-
streren en gedurende ten minste twee jaar bewaren, zodat zij aan de
bevoegde autoriteiten kunnen worden overgelegd;
e) een systeem invoeren dat de traceerbaarheid van iedere verzonden
partij waarborgt.
2. Wanneer de resultaten van een test op monsters die zijn genomen
op grond van lid 1, onder c), niet in overeenstemming zijn met debepalingen van deze verordening, dient de exploitant van het verwer-kingsbedrijf:
a) de bevoegde autoriteit onverwijld alle gegevens mee te delen over
de aard van het monster en de partij waaruit het afkomstig is;
b) te bepalen als gevolg van welke oorzaak/oorzaken niet aan de voor-
schriften is voldaan;
c) de besmette partij onder toezicht van de bevoegde autoriteit
opnieuw te verwerken of te verwijderen;
d) ervoor te zorgen dat besmet of vermoedelijk besmet materiaal het
bedrijf niet verlaat voordat het onder toezicht van de bevoegde auto-riteit opnieuw is verwerkt en er opnieuw officieel monsters zijngenomen teneinde te voldoen aan de normen die in deze verorde-ning zijn vastgesteld, tenzij het is bestemd voor verwijdering;
e) de frequentie van de bemonstering en de controles op de productie
op te voeren;
f) de voor het monster van het eindproduct relevante administratie
over de dierlijke bijproducten te onderzoeken; en
g) het bedrijf op de juiste wijze te ontsmetten en te reinigen.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 23
▼B
3. Er kunnen uitvoeringsbepalingen voor dit artikel, met inbegrip
van bepalingen inzake de frequentie van controles en de referentieme-thoden voor de microbiologisch analyses, worden vastgesteld volgens
de procedure van artikel 33, lid 2.
Artikel 26
Officiële controles en lijsten van erkende bedrijven
1. De bevoegde autoriteit voert op gezette tijden inspecties en
toezicht uit in de overeenkomstig deze verordening erkende bedrijven.De inspecties en het toezicht in verwerkingsbedrijven worden uitge-
voerd overeenkomstig bijlage V, hoofdstuk IV.
2. De frequentie van de inspecties en het toezicht is afhankelijk van
de grootte van het bedrijf, het type van de vervaardigde producten, derisicobeoordeling en de garanties die worden geboden volgens de
beginselen van het systeem van risicoanalyse en kritische controle-
punten (HACCP).
3. Indien uit de inspectie door de bevoegde autoriteit blijkt dat aan
één of meer van de bepalingen van deze verordening niet wordt
voldaan, neemt de bevoegde autoriteit passende maatregelen.
4. Iedere lidstaat stelt een lijst op van de overeenkomstig deze
verordening erkende bedrijven op zijn grondgebied. Aan elk bedrijfwordt een officieel nummer toegekend dat de aard van de activiteiten
van het bedrijf aangeeft. De lidstaten zenden deze lijst en de bijwer-
kingen ervan aan de Commissie en aan de andere lidstaten.
5. Er kunnen uitvoeringsbepalingen voor dit artikel, met inbegrip
van bepalingen inzake de frequentie van controles en de referentieme-
thoden voor de microbiologische analyses, worden vastgesteld volgens
de procedure van artikel 33, lid 2.
HOOFDSTUK VII
COMMUNAUTAIRE CONTROLES
Artikel 27
Communautaire controles in de lidstaten
1. Deskundigen van de Commissie kunnen, voorzover dat voor een
uniforme toepassing van deze verordening noodzakelijk is, in samen-
werking met de bevoegde autoriteiten van de lidstaten controles ter
plaatse uitvoeren. De lidstaat op het grondgebied waarvan een controlewordt verricht, verleent de deskundigen alle nodige bijstand bij hetuitvoeren van hun taken. De Commissie stelt de bevoegde autoriteit inkennis van het resultaat van de verrichte controles.
2. De uitvoeringsbepalingen voor dit artikel, met name die welke
betrekking hebben op de wijze van samenwerking met de nationalebevoegde autoriteiten, worden volgens de procedure van artikel 33, lid2, vastgesteld.
HOOFDSTUK VIII
BEPALINGEN BETREFFENDE DE INVOER EN DE DOOR-
VOER VAN BEPAALDE DIERLIJKE BIJPRODUCTEN EN
DAARVAN AFGELEIDE PRODUCTEN
Artikel 28
Algemene bepalingen
De bepalingen die van toepassing zijn op de invoer uit derde landen
van producten zoals bedoeld in de bijlagen VII en VIII mogen nietgunstiger of minder gunstig zijn dan de bepalingen die van toepassing
zijn op de productie en het in de handel brengen van de betrokken
producten in de Gemeenschap.
De invoer uit derde landen van voeder voor gezelschapsdieren en
grondstoffen voor voeder van gezelschapsdieren, afkomstig van dieren2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 24
▼B
die zijn behandeld met bepaalde krachtens Richtlijn 96/22/EG
verboden stoffen, kan evenwel worden toegestaan, mits de betrokkengrondstoffen permanent zijn gemerkt en met inachtneming van de
bijzondere eisen die zijn vastgesteld volgens de procedure van artikel
33, lid 2.
Artikel 29
Verbodsbepalingen en naleving van communautaire bepalingen
1. De invoer en de doorvoer van dierlijke bijproducten en verwerkte
producten anders dan overeenkomstig deze verordening is verboden.
2. De invoer in en de doorvoer door de Gemeenschap van de in de
bijlagen VII en VIII bedoelde producten mogen alleen plaatsvindenwanneer dergelijke producten voldoen aan de bepalingen die zijn vast-gesteld in de leden 3 tot en met 6.
3. De in de bijlagen VII en VIII bedoelde producten moeten, tenzij
in deze bijlagen iets anders is bepaald, afkomstig zijn uit een derde
land of een deel van een derde land dat voorkomt op een lijst dievolgens de procedure van artikel 33, lid 2, wordt opgesteld en bijge-werkt.
De opgestelde lijst mag worden gecombineerd met andere lijsten die
met het oog op de volksgezondheid en de gezondheid van dieren zijnopgesteld.
Bij het opstellen van deze lijst moet in het bijzonder rekening worden
gehouden met:
a) de wetgeving van het derde land;
b) de organisatie van de bevoegde autoriteit en haar inspectiediensten
in het derde land, de bevoegdheden van deze diensten, het toezichtop deze diensten en hun mogelijkheden om de toepassing van hunwetgeving doeltreffend te controleren;
c) de gezondheidsvoorschriften voor het produceren, vervaardigen,
hanteren, opslaan en verzenden van producten van dierlijkeoorsprong die voor de Gemeenschap bestemd zijn;
d) de waarborgen die het derde land kan geven met betrekking tot de
naleving van de relevante gezondheidsvoorschriften;
e) de ervaring met het in de handel brengen van het product uit het
derde land en de resultaten van invoercontroles;
f) de uitkomst van eventuele communautaire inspecties in het derde
land;
g) de gezondheidsstatus van het vee, andere gedomesticeerde dieren en
wilde dieren in het derde land, met name op het punt van exotische
dierziekten en aspecten van de algemene gezondheidssituatie in het
land die een gevaar kunnen vormen voor de volksgezondheid en degezondheid van dieren in de Gemeenschap;
h) de regelmaat en snelheid waarmee het derde land informatie
verschaft over infectieuze of besmettelijke dierziekten op zijn
grondgebied, met name de ziekten die worden vermeld in lijst Aen lijst B van het OIE of, in het geval van ziekten van aquacultuur-dieren, de meldingsplichtige ziekten die worden genoemd in deInternationale Gezondheidscode voor aquatische dieren van het OIE;
i) de wetgeving in het derde land inzake de voorkoming en de bestrij-
ding van infectieuze of besmettelijke dierziekten, alsmede deuitvoering ervan, met inbegrip van de bepalingen inzake de invoeruit andere landen.
4. De in de bijlagen VII en VIII bedoelde producten, met uitzonde-
ring van technische producten, moeten afkomstig zijn uit bedrijven dievoorkomen op een lijst van de Gemeenschap die volgens de procedure
van artikel 33, lid 2, is opgesteld aan de hand van een mededeling van
de bevoegde autoriteiten van het derde land aan de Commissie, waarinwordt verklaard dat het bedrijf aan de bepalingen van de Gemeenschapvoldoet en dat een officiële inspectiedienst in het derde land toezichthoudt op het bedrijf.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 25
▼B
Goedgekeurde lijsten worden als volgt gewijzigd:
a) De Commissie stelt de lidstaten binnen vijf werkdagen na ontvangst
van het voorstel in kennis van de door het betrokken derde land inde lijsten van bedrijven voorgestelde wijzigingen;
b) de lidstaten delen de Commissie binnen zeven werkdagen na
ontvangst van de onder a) bedoelde voorgestelde wijzigingen in de
lijsten van bedrijven schriftelijk hun opmerkingen mee;
c) wanneer ten minste één lidstaat schriftelijke opmerkingen maakt,
stelt de Commissie de lidstaten binnen vijf werkdagen daarvan inkennis en zet zij het punt op de agenda van de volgende vergaderingvan het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezond-heid;
d) wanneer de Commissie binnen de onder b) bedoelde termijn geen
opmerkingen van de lidstaten ontvangt, worden de voorgestelde
wijzigingen van de lijst geacht door de lidstaten te zijn aanvaard.De Commissie stelt de lidstaten binnen vijf werkdagen daarvan inkennis en na verloop van vijf werkdagen na de dag waarop delidstaten deze kennisgeving hebben ontvangen, wordt de invoer vanproducten uit de betrokken bedrijven toegestaan.
5. De in bijlage VIII bedoelde technische producten moeten afkom-
stig zijn uit bedrijven die door de bevoegde autoriteiten van de derdelanden zijn erkend en geregistreerd.
6. Zendingen van in de bijlagen VII en VIII bedoelde producten
moeten, tenzij in deze bijlagen iets anders is bepaald, vergezeld gaanvan een gezondheidscertificaat van het model in bijlage X, waarin
wordt verklaard dat de producten aan de in die bijlagen genoemde
bepalingen voldoen en afkomstig zijn uit bedrijven waar volgens diebepalingen wordt gewerkt.
7. In afwachting van de opstelling van de in lid 4 bedoelde lijst en
de aanneming van de in lid 6 bedoelde modellen van certificaten,mogen de lidstaten de in Richtlijn 97/78/EG bepaalde controles en dekrachtens de bestaande nationale regelgeving vereiste certificaten hand-haven.
Artikel 30
Gelijkwaardigheid
1. Volgens de procedure van artikel 33, lid 2, kan een besluit
worden genomen waarin wordt erkend dat de gezondheidsmaatregelen
die door een derde land, een groep derde landen of een deel van een
derde land worden toegepast op de productie, de vervaardiging, hethanteren, de opslag en het vervoer van één of meer categorieënproducten zoals bedoeld in de bijlagen VII en VIII, garanties biedendie gelijkwaardig zijn met de in de Gemeenschap geldende waar-borgen, voorzover het derde land dit objectief kan aantonen.
In het besluit worden de eisen voor de invoer en/of de doorvoer van
dierlijke bijproducten uit dat land, dat deel van een land of die groeplanden genoemd.
2. De in lid 1 bedoelde eisen betreffen:
a) de aard en inhoud van het gezondheidscertificaat waarvan het
product vergezeld moet gaan;
b) specifieke gezondheidseisen voor de invoer in en/of de doorvoer
door de Gemeenschap; en
c) waar nodig procedures voor het opstellen en wijzigen van lijsten
van gebieden of bedrijven van waaruit invoer en/of doorvoer toege-
staan zijn.
3. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld
volgens de procedure van artikel 33, lid 2.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 26
▼B
Artikel 31
Communautaire inspecties en audits
1. Deskundigen van de Commissie kunnen, waar nodig vergezeld
van deskundigen uit de lidstaten, controles ter plaatse uitvoerenteneinde
a) de lijst van derde landen of delen daarvan op te stellen en de eisen
voor invoer en/of doorvoer vast te stellen;
b) na te gaan of wordt gehandeld in overeenstemming met:
i) de eisen voor opneming in een communautaire lijst van derde
landen,
ii) de eisen voor de invoer en/of doorvoer,
iii) de voorwaarden voor de erkenning van de gelijkwaardigheid
van maatregelen,
iv) noodmaatregelen die in het kader van communautaire wetgeving
worden toegepast.
De Commissie wijst de deskundigen uit de lidstaten aan die met deze
controles worden belast.
2. De in lid 1 bedoelde controles worden uitgevoerd namens de
Gemeenschap, die de kosten voor haar rekening neemt.
3. De frequentie van deze controles en de procedure daarvoor
kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 33, lid 2.
4. Indien uit een in lid 1 bedoelde controle blijkt dat de gezond-
heidsvoorschriften in ernstige mate worden overtreden, verzoekt de
Commissie onmiddellijk dat het derde land passende maatregelen
neemt, of schorst zij de invoer van zendingen producten en brengt zijde lidstaten onverwijld op de hoogte.
HOOFDSTUK IX
SLOTBEPALINGEN
Artikel 32
Wijzigingen van bijlagen en overgangsmaatregelen
1. Na raadpleging van het betrokken wetenschappelijk comité over
kwesties die van invloed kunnen zijn op de gezondheid van mens of
dier, kunnen de bijlagen worden aangevuld of gewijzigd en kunnenpassende overgangsmaatregelen worden vastgesteld volgens de proce-dure van artikel 33, lid 2.
2. Wanneer vóór de toepassing van deze verordening in de lidstaten
passende controlesystemen voorhanden zijn, worden ten aanzien vanhet verbod op het vervoederen van keukenafval en etensresten vanartikel 22 overgangsmaatregelen overeenkomstig lid 1 goedgekeurd,
om het verdere gebruik van bepaalde soorten keukenafval en etens-
resten onder strikt gecontroleerde omstandigheden toe te staan vooreen periode van maximaal vier jaar vanaf 1 november 2002. Dezemaatregelen moeten ervoor zorgen dat er gedurende de overgangspe-riode geen onnodig risico voor de volksgezondheid en de gezondheidvan dieren bestaat.
Artikel 33
Regelgevingsprocedure
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor
de voedselketen en de diergezondheid.
2. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, zijn de arti-
kelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG, met inachtneming van artikel
8 van dat besluit, van toepassing.
De in artikel 5, lid 6, van dat besluit bedoelde termijn wordt op 15
dagen vastgesteld.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 27
▼B
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 34
Raadpleging van wetenschappelijke comités
De betrokken wetenschappelijke comités worden geraadpleegd over
alle aangelegenheden die onder het toepassingsgebied van deze veror-dening vallen en die voor de gezondheid van mens of dier gevolgen
kunnen hebben.
Artikel 35
Nationale bepalingen
1. De lidstaten delen de Commissie de tekst mee van alle bepalingen
van nationaal recht die zij vaststellen binnen de werkingssfeer van deze
verordening.
2. In het bijzonder stellen de lidstaten de Commissie in kennis van
de maatregelen die zijn genomen om aan deze verordening te voldoen,en wel binnen een jaar na de inwerkingtreding ervan. Op basis van deontvangen informatie legt de Commissie het Europees Parlement en de
Raad een verslag voor, dat, zo nodig, vergezeld gaat van passende
wetgevingsvoorstellen.
3. De lidstaten mogen nationale voorschriften aannemen of hand-
haven die het gebruik van organische meststoffen enbodemverbeteraars verder beperken dan in deze verordening is voor-zien, in afwachting van de aanneming van communautairevoorschriften voor het gebruik daarvan overeenkomstig artikel 20, lid
2. De lidstaten mogen nationale voorschriften aannemen of handhaven
die het gebruik van van categorie 2-materiaal vervaardigde vetderivatenverder beperken dan in deze verordening is voorzien, in afwachting vande toevoeging, overeenkomstig artikel 32, aan bijlage VIII van commu-nautaire voorschriften voor het gebruik daarvan.
Artikel 36
Financiële regelingen
De Commissie stelt een rapport op over de financiële regelingen in de
lidstaten voor het verwerken, verzamelen, opslaan en verwijderen van
dierlijke bijproducten; dit rapport gaat vergezeld van passende voor-
stellen.
Artikel 37
Intrekking
Richtlijn 90/667/EEG en de Beschikkingen 95/348/EG en 1999/534/EG
worden zes maanden na de inwerkingtreding van deze verordeningingetrokken.
Verwijzingen naar Richtlijn 90/667/EEG gelden vanaf dan als verwij-
zingen naar de onderhavige verordening.
Artikel 38
Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op
die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
Deze verordening wordt van toepassing zes maanden na de inwerking-
treding. Artikel 12, lid 2, is evenwel van toepassing als gepreciseerd in
artikel 20 van Richtlijn 2000/76/EG en artikelen 22, lid 1, punt b) en32 zijn van toepassing per 1 november 2002.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke lidstaat.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 28
▼B
BIJLAGE I
SPECIFIEKE DEFINITIES
In deze verordening wordt verstaan onder:
1. producten van de bijenteelt: honing, bijenwas, koninginnengelei, propolis
of pollen gebruikt in de bijenteelt;
2. partij: een eenheid productie — of een aantal tezamen opgeslagen
eenheden — die in één bedrijf en met behulp van uniforme parameters is
c.q. zijn vervaardigd en die kan c.q. kunnen worden geïdentificeerd met
het oog op het terugroepen en opnieuw behandelen of verwijderen ervan,mocht uit tests blijken dat zulks noodzakelijk is;
3. biogasinstallatie: een installatie waarin onder anaërobe omstandigheden
biologische afbraak van producten van dierlijke oorsprong plaatsvindt
voor de productie en winning van biogas;
4. bloedproducten: producten afkomstig van bloed of bloedfracties, uitgezon-
derd bloedmeel, daaronder begrepen gedroogd/ingevroren/vloeibaar
plasma, gedroogd volledig bloed, gedroogde/ingevroren/vloeibare rode
bloedcellen of fracties daarvan en mengsels;
5. bloed: vers volledig bloed;6. bloedmeel: producten verkregen uit de warmtebehandeling van bloed over-
eenkomstig bijlage VII, hoofdstuk II, en bestemd voor diervoeding of
biologische meststoffen;
7. blikvoeder voor gezelschapsdieren: warmtebehandeld voeder voor gezel-
schapsdieren in een hermetisch gesloten recipiënt;
8. intermediair categorie 1- of categorie 2-bedrijf: een bedrijf waar niet-
verwerkt categorie 1- of categorie 2-materiaal wordt gehanteerd en/of
tijdelijk opgeslagen met het oog op verder vervoer naar de eindbestem-
ming en waar bepaalde voorbereidende activiteiten, zoals het verwijderen
van huiden en het verrichten van keuringen na de slacht, kunnen plaats-
vinden;
9. categorie 1-verwerkingsbedrijf: een bedrijf waar categorie 1-materiaal
wordt verwerkt voordat het definitief wordt verwijderd;
10. categorie 2-oleochemisch bedrijf: een bedrijf voor de verwerking van
gesmolten vet dat overeenkomstig de eisen van bijlage VI, hoofdstuk III,
is geproduceerd uit categorie 2-materiaal;
11. categorie 2-verwerkingsbedrijf: een bedrijf waar categorie 2-materiaal
wordt verwerkt voordat het definitief wordt verwijderd, verder wordt
verwerkt of wordt gebruikt;
12. intermediair categorie 3-bedrijf: een bedrijf waar niet-verwerkt categorie 3-
materiaal wordt gesorteerd en/of versneden en/of gekoeld of diepgevroren
in blokken en/of tijdelijk opgeslagen met het oog op verder vervoer naar
de eindbestemming;
13. categorie 3-oleochemisch bedrijf: een bedrijf voor de verwerking van
gesmolten vet dat is geproduceerd uit categorie 3-materiaal;
14. categorie 3-verwerkingsbedrijf: een bedrijf waar categorie 3-materiaal tot
verwerkte dierlijke eiwitten en andere verwerkte producten wordt verwerkt
die als voedermiddel gebruikt kunnen worden;
15. keukenafval en etensresten: alle voedselresten, met inbegrip van afge-
werkte bak- en braadolie, afkomstig van restaurants, cateringfaciliteiten
en keukens, met inbegrip van centrale keukens en keukens van huishou-
dens;
16. meeverbrandingsinstallatie: inrichting voor afvalverwijdering zoals gedefi-
nieerd in artikel 3, lid 5, van Richtlijn 2000/76/EG;
17. meeverbranding: de verwijdering van dierlijke bijproducten of daarvan
afgeleide producten in een meeverbrandingsinstallatie;
18. verzamelcentra: lokalen waar bepaalde dierlijke bijproducten worden
verzameld en behandeld die bestemd zijn om te worden gebruikt voor het
voederen van de in artikel 23, lid 2, onder c), genoemde dieren;
19. composteerinstallatie: een installatie waarin onder aërobe omstandigheden
biologische afbraak van producten van dierlijke oorsprong plaatsvindt;
20. gistingsresiduen: residuen die het resultaat zijn van de verwerking van
dierlijke bijproducten in een biogasinstallatie;2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 29
▼M1
▼B
▼B
21. inhoud van het maagdarmkanaal: de inhoud van het maagdarmkanaal van
zoogdieren en loopvogels, al dan niet gescheiden van het maagdarmkanaal;
22. hondenkluiven: ongelooide producten voor gezelschapsdieren om op te
kauwen, vervaardigd van huiden van hoefdieren of ander dierlijk mate-
riaal;
23. voedermiddel: voedermiddelen zoals gedefinieerd in Richtlijn 96/25/
EG (1), voorzover die van dierlijke oorsprong zijn. Hieronder vallen
verwerkte dierlijke eiwitten, bloedproducten, gesmolten vet, visolie, vetde-
rivaten, gelatine en gehydrolyseerde eiwitten, dicalciumfosfaat, melk,
producten op basis van melk en biest;
24. vismeel: verwerkte dierlijke eiwitten geproduceerd uit zeedieren, behalve
zeezoogdieren;
25. pelsdieren: dieren die worden gehouden of gefokt voor de productie van
bont en die niet worden gebruikt voor menselijke consumptie;
26. gelatine: al dan niet gelerend natuurlijk, oplosbaar eiwit, verkregen door de
gedeeltelijke hydrolyse van collageen vervaardigd van beenderen, huiden
en pezen van dieren (met inbegrip van vis en pluimvee);
27. kanen: het eiwit bevattende residu dat ontstaat bij het smelten van vet, na
gedeeltelijke afscheiding van vet en water;
28. hermetisch gesloten recipiënt: een recipiënt die ontworpen en bedoeld is
om ontoegankelijk te zijn voor micro-organismen;
29. huiden: alle huidweefsels en onderhuidse weefsels;
30. verbrandingsinstallatie met een hoge capaciteit: verbrandingsinstallatie die
geen verbrandingsinstallatie met een lage capaciteit is;
31. gehydrolyseerde eiwitten: polypeptiden, peptiden en aminozuren en meng-
sels daarvan, verkregen door de hydrolyse van dierlijke bijproducten;
32. verbrandingsinstallatie: inrichting voor afvalverwijdering zoals gedefini-
eerd in artikel 3, lid 4, van Richtlijn 2000/76/EG;
33. verbranding: de verwijdering van dierlijke bijproducten of daarvan afge-
leide producten in een verbrandingsinstallatie;
34. laboratoriumreagens: een verpakt product, klaar om door de eindgebruiker
te worden gebruikt, dat een bloedproduct bevat en dat bestemd is om
afzonderlijk of in combinatie als reagens of reagensproduct in een labora-
torium te worden gebruikt;
35. stortplaats: afvalverwijderingsterrein zoals gedefinieerd in Richtlijn 1999/
31/EG;
36. verbrandingsinstallatie met een lage capaciteit: een verbrandingsinstallatie
met een capaciteit van minder dan 50 kg dierlijke bijproducten per uur;
37. mest: uitwerpselen en/of urine van vee, met of zonder strooisel, of guano,
hetzij onverwerkt, hetzij verwerkt overeenkomstig bijlage VIII, hoofdstuk
III, hetzij op andere wijze verwerkt in een biogas- of composteerinstallatie;
38. biologische meststoffen en bodemverbeteraars: materiaal van dierlijke
oorsprong dat afzonderlijk of in combinatie wordt gebruikt om de voeding
van planten, de fysische en chemische eigenschappen en de biologische
activiteit van de bodem op peil te houden of te verbeteren; hiertoe kunnen
ook mest, de inhoud van het maagdarmkanaal, compost en gistingsresiduen
behoren;
39. weiden: met gras of andere weidegewassen bedekt land dat door vee wordt
begraasd;
40.►M2 bedrijf voor de productie van voeder voor gezelschapsdieren: een
bedrijf waar voeder voor gezelschapsdieren, hondenkluiven of smaakge-
vende ingewanden worden geproduceerd en waar bepaalde dierlijke
bijproducten worden gebruikt bij de productie van dergelijk voer of derge-
lijke kluiven of smaakgevende ingewanden; ◄
41. voeder voor gezelschapsdieren: voeder voor gezelschapsdieren dat cate-
gorie 3-materiaal bevat;
42. verwerkte dierlijke eiwitten: dierlijke eiwitten die volledig zijn verkregen
uit categorie 3-materiaal en die in overeenstemming met bijlage V, hoofd-2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 30
(1) Richtlijn 96/25/EG van de Raad van 29 april 1996 betreffende het verkeer van voeder-
middelen, tot wijziging van de Richtlijnen 70/524/EEG, 74/63/EEG, 82/471/EEG en93/47/EEG en tot intrekking van Richtlijn 77/101/EEG (PB L 125 van 23.5.1996, blz.35). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/46/EG (PB L 234 van 1.9.2001,
blz. 55).▼M1
▼B
▼M1
▼M1
stuk II, zijn behandeld om ze geschikt te maken voor rechtstreeks gebruik
als voedermiddel of om anderszins gebruikt te worden in diervoeder,
voeder voor gezelschapsdieren daaronder begrepen, of in biologische mest-
stoffen of bodemverbeteraars; hieronder vallen echter niet bloedproducten,
melk, producten op basis van melk, biest, gelatine, gehydrolyseerde
eiwitten, dicalciumfosfaat, eieren en eiproducten, tricalciumfosfaat en
collageen;
43. verwerkt voeder voor gezelschapsdieren: voeder voor gezelschapsdieren,
niet zijnde rauw voeder voor gezelschapsdieren, dat een behandeling heeft
ondergaan overeenkomstig de eisen in bijlage VIII;
44. verwerkte producten: dierlijke bijproducten die een van de verwerkingsme-
thoden of een andere behandeling volgens de eisen van bijlage VII of VIII
ondergaan hebben;
45. verwerkingsmethoden: de in bijlage V, hoofdstuk III, vermelde methoden;46. verwerkingsbedrijf: een bedrijf waar dierlijke bijproducten worden
verwerkt;
47. in-vitrodiagnosticum: een verpakt product, klaar om door de eindgebruiker
te worden gebruikt, dat een bloedproduct bevat en dat afzonderlijk of in
combinatie wordt gebruikt als reagens, reagensproduct, kaliber, kit of
anderszins en bestemd is om in vitro te worden gebruikt bij onderzoekvan monsters van menselijke of dierlijke oorsprong, behalve bij het afstaan
van organen en bloed, met als enige of belangrijkste doel de diagnose van
een fysiologische toestand, een gezondheidstoestand, een ziekte of een
genetische anomalie of om de veiligheid en de compatibiliteit met
reagentia te bepalen;
48. rauw voeder voor gezelschapsdieren: voeder voor gezelschapsdieren dat
geen andere behandeling heeft ondergaan dan koelen, vriezen of snel-
vriezen om de conservering te waarborgen;
49. afgelegen gebieden: gebieden waar de dierenpopulatie zo klein is en de
voorzieningen zo ver verwijderd zijn dat de regelingen die getroffen
moeten worden voor het verzamelen en vervoeren, in vergelijking met het
ter plaatse verwijderen, onaanvaardbaar hoog zouden zijn;
50. gesmolten vet: vet ontstaan bij de verwerking van categorie 2- of categorie
3-materiaal;
51. opslagbedrijf: een bedrijf, met uitzondering van de onder Richtlijn 95/69/
EG (
1) vallende bedrijven en tussenpersonen, waar verwerkte producten
tijdelijk worden opgeslagen voordat zij voor hun einddoel worden gebruikt
of definitief worden verwijderd;
52. looiing: het verharden van huiden door middel van plantaardige looimid-
delen, chroomzouten of andere stoffen zoals aluminiumzouten,
ferrizouten, kiezelzouten, aldehyden en chinonen of andere synthetische
verhardingsstoffen;
53. technisch bedrijf: een bedrijf waar dierlijke bijproducten worden gebruikt
voor de vervaardiging van technische producten;
54. technische producten: rechtstreeks van bepaalde dierlijke bijproducten
vervaardigde producten die niet voor menselijke consumptie of diervoe-
ding bestemd zijn, zoals gelooide en behandelde huiden, jachttrofeeën,
bewerkte wol, haar, varkenshaar, veren en delen van veren, serum van
paardachtigen, bloedproducten, farmaceutische producten, medische hulp-
middelen, cosmetische producten, beenderproducten voor porselein,
gelatine en lijm, biologische meststoffen, bodemverbeteraars, gesmolten
vet, vetderivaten, verwerkte mest en melk en producten op basis van melk;
55. onbewerkte veren en delen van veren: veren en delen van veren die niet
zijn behandeld met stomende waterdamp of op een andere wijze die garan-
deert dat er geen ziekteverwekkers overblijven;
56. onbewerkte wol: schapenwol die niet machinaal is gewassen, door looiing
is verkregen of is behandeld op een ander wijze die garandeert dat er geen
ziekteverwekkers overblijven;
57. onbewerkt haar: haar van herkauwers dat niet machinaal is gewassen, door
looiing is verkregen of is behandeld op een ander wijze die garandeert dat
er geen ziekteverwekkers overblijven;2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 31
(1) Richtlijn 95/69/EG van de Raad van 22 december 1995 houdende vaststelling van de
voorwaarden en bepalingen voor de erkenning en de registratie van bedrijven en tussen-personen in de sector diervoeding en tot wijziging van de Richtlijnen 70/524/EEG, 74/63/EEG, 79/373/EEG en 82/417/EEG (PB L 332 van 30.12.1995, blz. 15). Richtlijn
laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/29/EG (PB L 115 van 4.5.1999, blz. 32).▼B
▼M1
▼M1
58. onbewerkt varkenshaar: varkenshaar dat niet machinaal is gewassen, door
looiing is verkregen of is behandeld op een ander wijze die garandeert dat
er geen ziekteverwekkers overblijven;
59. collageen: uit eiwit bestaande producten afkomstig van huiden, pezen en
ligamenten van dieren, alsmede van beenderen van varkens en pluimvee
en van visgraten;
60. zeefresten: zichtbaar, vast dierlijk materiaal dat door de afvalwaterzeef
wordt opgevangen, indien een voorbehandeling zoals bedoeld in bijlage
II, hoofdstuk IX, vereist is;
61. mengsels van olie en vet: drijvend dierlijk materiaal dat aan de oppervlakte
van het afvalwater wordt verzameld door vetverwijderingssystemen, indien
een voorbehandeling zoals bedoeld in bijlage II, hoofdstuk IX, vereist is;
62. slib: zichtbaar, vast dierlijk materiaal of bezinksel dat door de afvoer-
buizen wordt opgevangen, indien een voorbehandeling zoals bedoeld in
bijlage II, hoofdstuk IX, vereist is;
63. ontzandingsmateriaal: zichtbaar, vast dierlijk materiaal of bezinksel dat
door ontzandingssystemen wordt opgevangen, indien dit de in bijlage II,
hoofdstuk IX, bedoelde voorbehandeling vormt;
64. smaakgevende ingewanden: een vloeibaar of gedehydrateerd verwerkt
product van dierlijke oorsprong dat wordt gebruikt om de smaak van
voeder voor gezelschapsdieren te verbeteren.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 32
▼M2
▼B
BIJLAGE II
HYGIËNE-EISEN VOOR HET VERZAMELEN EN VERVOEREN VAN
DIERLIJKE BIJPRODUCTEN EN VERWERKTE PRODUCTEN
HOOFDSTUK I
Identificatie
1. Alle nodige maatregelen moeten worden getroffen om ervoor te zorgen dat
a) categorie 1-, categorie 2- en categorie 3-materiaal tijdens het verzamelen
en vervoeren ervan gescheiden en identificeerbaar zijn en blijven; en
b) verwerkte producten tijdens het vervoer gescheiden en identificeerbaar
zijn en blijven.
2. Gedurende het vervoer moet op de voertuigen, recipiënten, dozen of andere
verpakkingen een etiket bevestigd worden, waarop duidelijk wordt aange-
geven:
a) de categorie dierlijke bijproducten of, voor verwerkte producten, de cate-
gorie dierlijke bijproducten waarvan de verwerkte producten zijn afgeleid;
en
b) i) voor categorie 3-materiaal, de woorden „niet voor menselijke
consumptie”;
ii) voor categorie 2-materiaal (met uitzondering van mest en de inhoud
van het maagdarmkanaal) en daarvan afgeleide verwerkte producten,
de woorden „niet voor dierlijke consumptie”; indien categorie 2-mate-
riaal echter als voeder voor dieren zoals bedoeld in artikel 23, lid 2,
onder c), bestemd is onder de in dat artikel vastgestelde voorwaarden,
moet op het etiket worden aangegeven: „voeder voor…”, gevolgd
door de naam van de specifieke diersoort(en) waarvoor het materiaal
bestemd is;
iii) voor categorie 1-materiaal en daarvan afgeleide verwerkte producten,
de woorden uitsluitend geschikt voor verwijdering;
iv) voor mest en de inhoud van het maagdarmkanaal, het woord „mest”.
HOOFDSTUK II
Voertuigen en recipiënten
1. Dierlijke bijproducten en verwerkte producten moeten worden verzameld en
vervoerd in gesloten nieuwe verpakkingen of afgedekte lekvrije recipiënten
of voertuigen.
2. Voertuigen en recipiënten die opnieuw gebruikt kunnen worden, en alle
opnieuw te gebruiken uitrusting of apparatuur die in contact komen met dier-
lijke bijproducten of verwerkte producten, moeten:
a) na elk gebruik gereinigd, gewassen en ontsmet worden;
b) schoon worden gehouden; en
c) schoon en droog zijn voor gebruik.
3. Recipiënten die opnieuw gebruikt kunnen worden, moeten specifiek bestemd
worden voor het vervoer van een bepaald product, voorzover dat nodig is om
kruisbesmetting te voorkomen.
4. Verpakkingsmateriaal moet worden verbrand of op een andere wijze worden
verwijderd volgens de instructies van de bevoegde autoriteit
HOOFDSTUK III
Handelsdocumenten en gezondheidscertificaten
1. Dierlijke bijproducten en verwerkte producten moeten tijdens het vervoer
vergezeld gaan van een handelsdocument of, wanneer deze verordening dat
voorschrijft, een gezondheidscertificaat, behalve in het geval van verwerkte
producten afkomstig van categorie 3-materiaal die binnen dezelfde lidstaat
door detailhandelaars worden geleverd aan eindgebruikers die geen bedrijven
zijn.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 33
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼M1
▼B
2. Op het handelsdocument moeten de volgende gegevens worden vermeld:
a) de datum waarop het materiaal op het bedrijf is opgehaald;
b) de omschrijving van het materiaal, met inbegrip van de in hoofdstuk I
bedoelde gegevens, de diersoort van het categorie 3-materiaal en de
daarvan afgeleide producten die voor voedermiddelen bestemd zijn, en,
indien van toepassing, het oormerknummer;
c) de hoeveelheid materiaal;
d) de plaats van herkomst van het materiaal;
e) de naam en het adres van de vervoerder;
f) de naam en het adres van de ontvanger en, indien van toepassing, het
erkenningsnummer; en
g) zo nodig,
i) het erkenningsnummer van het bedrijf van herkomst, en
ii) de aard en de methoden van de behandeling.
3. Dit handelsdocument moet ten minste in drievoud worden opgemaakt (een
origineel en twee afschriften). Het origineel gaat samen met de zending
naar de eindbestemming. De ontvanger moet het bewaren. De producent en
de vervoerder bewaren ieder een afschrift.
4. Voor het handelsdocument kan een model worden vastgesteld volgens de
procedure van artikel 33, lid 2.
5. Gezondheidscertificaten moeten door de bevoegde autoriteit afgegeven en
ondertekend worden.
HOOFDSTUK IV
Administratie
De in artikel 9 bedoelde administratie moet de volgende in hoofdstuk III, punt 2,
bedoelde gegevens bevatten:
a) de onder b) en c) bedoelde informatie; en
b) voor de administratie die bijgehouden wordt door een persoon die dierlijke
bijproducten verzendt, de onder a), e) en, indien bekend, onder f) bedoelde
informatie; of
c) voor de administratie die bijgehouden wordt door een persoon die dierlijke
bijproducten vervoert, de onder a), d) en f) bedoelde informatie; of
d) voor de administratie die bijgehouden wordt door een persoon die dierlijke
bijproducten ontvangt, de datum van ontvangst en de onder d) en e) bedoelde
informatie.
HOOFDSTUK V
Bewaren van documenten
Het in hoofdstuk III bedoelde handelsdocument en gezondheidscertificaat en de
in hoofdstuk IV bedoelde administratie worden ten minste twee jaar bewaard,
zodat zij aan de bevoegde autoriteit kunnen worden voorgelegd.
HOOFDSTUK VI
Temperatuurvoorschriften
1. Dierlijke bijproducten moeten tijdens het vervoer op een passende tempera-
tuur gehouden worden, zodat er geen gevaar voor de gezondheid van mens
of dier ontstaat.
2. Onverwerkt categorie 3-materiaal dat bestemd is voor de productie van
voedermiddelen of voeders voor gezelschapsdieren moet gekoeld of inge-
vroren vervoerd worden, tenzij het binnen 24 uur na vertrek verwerkt wordt.
3. De koelwagens die voor het vervoer gebruikt worden, moeten zo ontworpen
zijn dat gedurende de gehele vervoersperiode de temperatuur op een passend
niveau kan worden gehandhaafd.
HOOFDSTUK VII
Specifieke regels voor de doorvoer
Voor de doorvoer van dierlijke bijproducten en verwerkte producten moet
voldaan worden aan de eisen van de hoofdstukken I, II, III en VI.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 34
▼B
HOOFDSTUK VIII
Controlemaatregelen
De bevoegde autoriteit treft de nodige maatregelen om het verzamelen, het
vervoer, het gebruik en de verwijdering van dierlijke bijproducten en verwerkte
producten te controleren, onder meer door na te gaan of de vereiste admini-stratie en documenten worden bijgehouden en, indien deze verordening dat
voorschrijft of de bevoegde autoriteit dat nodig acht, door zegels aan te brengen.
Wanneer de bevoegde autoriteit een zegel aanbrengt op een zending dierlijke
bijproducten of verwerkte producten, moet de bevoegde autoriteit van de plaats
van bestemming daarover worden ingelicht.
HOOFDSTUK IX
Verzameling van dierlijk materiaal bij de behandeling van afvalwater
1. Categorie 1-verwerkingsbedrijven en andere bedrijfsruimten waar gespecifi-
ceerd risicomateriaal wordt verwijderd, slachthuizen en categorie 2-
verwerkingsbedrijven moeten als eerste fase van de afvalwaterbehandeling
beschikken over een voorbehandelingsproces voor het opvangen en verza-
melen van dierlijk materiaal. De uitrusting voor het voorbehandelingsproces
moet bestaan uit sifons of zeven met openingen van maximaal 6 mm in de
eindfase van het proces of soortgelijke systemen die vaste deeltjes van 6 mm
of meer in het afvalwater tegenhouden.
2. Afvalwater uit bedrijfsruimten zoals bedoeld in punt 1 moet een voorbehan-
delingsproces doorlopen zodat het gefilterd uit de bedrijfsruimten wordt
afgevoerd. Het dierlijk materiaal mag niet worden vermalen of geweekt om
het gemakkelijker door het voorbehandelingsproces te laten lopen.
3. Al het dierlijke materiaal dat wordt opgevangen bij het voorbehandelings-
proces in bedrijfsruimten zoals bedoeld in punt 1 moet, naar gelang van het
geval, als categorie 1- of categorie 2-materiaal worden verzameld en
vervoerd, en moet overeenkomstig deze verordening worden verwijderd.
4. Afvalwater dat het voorbehandelingsproces in bedrijfsruimten zoals bedoeld
in punt 1 heeft doorlopen en afvalwater van bedrijfsruimten die alleen cate-
gorie 3-materiaal ontvangen, moet overeenkomstig de overige relevante
communautaire wetgeving worden behandeld.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 35
▼M1
▼B
BIJLAGE III
HYGIËNE-EISEN VOOR INTERMEDIAIRE BEDRIJVEN EN OPSLAG-
BEDRIJVEN
HOOFDSTUK I
Erkenningseisen voor intermediaire bedrijven
1. Bedrijfsruimten en voorzieningen moeten minstens aan de volgende eisen
voldoen:
a) de bedrijfsruimten moeten adequaat gescheiden zijn van de openbare weg
en van andere bedrijfsruimten zoals slachthuizen. De ligging van de
installaties moet waarborgen dat categorie 1- en categorie 2-materiaal
vanaf de ontvangst tot de verzending volledig gescheiden blijven van
categorie 3-materiaal;
b) het bedrijf moet een overdekte ruimte hebben voor de levering van dier-
lijke bijproducten;
c) het bedrijf moet zo gebouwd zijn dat het eenvoudig kan worden gereinigd
en ontsmet. Vloeren moeten zo aangelegd zijn dat vloeistoffen gemakke-
lijk wegvloeien;
d) het bedrijf moet voorzien zijn van adequate toiletten, kleedlokalen en
wastafels voor het personeel;
e) het bedrijf moet voorzien zijn van adequate voorzieningen ter bescher-
ming tegen schadelijke dieren zoals insecten, knaagdieren en vogels;
f) het bedrijf moet voorzien zijn van een afvalwaterlozingssysteem dat
voldoet aan de hygiëne-eisen;
g) waar zulks vereist is om de doelstellingen van deze verordening te
bereiken, dienen bedrijven over passende opslagfaciliteiten met regelbare
temperatuur en voldoende capaciteit te beschikken waarin dierlijke bijpro-
ducten op passende temperaturen bewaard kunnen worden en die zo
ontworpen zijn dat deze temperaturen gecontroleerd en geregistreerd
kunnen worden.
2. Het bedrijf moet beschikken over adequate voorzieningen voor het reinigen
en ontsmetten van de (open of afsluitbare) recipiënten waarin dierlijke bijpro-
ducten worden geleverd, en van de voertuigen, met uitzondering van
schepen, waarin ze worden vervoerd. Er moet worden gezorgd voor adequate
voorzieningen voor het ontsmetten van de wielen van de voertuigen.
HOOFDSTUK II
Algemene hygiëne-eisen
A. Intermediaire bedrijven voor categorie 3-materiaal
1. Het bedrijf mag geen andere activiteiten uitvoeren dan het importeren, verza-
melen, sorteren, uitsnijden, koelen, in blokken invriezen, tijdelijk opslaan en
verzenden van categorie 3-materiaal.
2. Het sorteren van categorie 3-materiaal moet zo gebeuren dat elk gevaar voor
verspreiding van dierziekten wordt voorkomen.
3. Tijdens het sorteren en gedurende de opslag moet het categorie 3-materiaal te
allen tijde gescheiden van andere goederen dan ander categorie 3-materiaal
worden gehanteerd en opgeslagen, en wel zo dat elke verspreiding van ziek-
teverwekkers wordt voorkomen en artikel 22 nageleefd wordt.
4. Categorie 3-materiaal moet adequaat worden opgeslagen — en indien nodig
worden gekoeld of ingevroren — totdat het verder wordt verzonden.
B. Intermediaire bedrijven voor categorie 1- of categorie 2-materiaal
6. Het bedrijf mag geen andere activiteiten uitvoeren dan het verzamelen, het
hanteren, de tijdelijke opslag en het verzenden van categorie 1- of categorie
2-materiaal.
7. Het sorteren van categorie 1- of categorie 2-materiaal moet zo gebeuren dat
elk gevaar voor verspreiding van dierziekten wordt voorkomen.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 36
▼M1
▼B
▼B
8. Gedurende de opslag moet het categorie 1- of categorie 2-materiaal
gescheiden van andere goederen worden gehanteerd en opgeslagen, en wel
zo dat elke verspreiding van ziekteverwekkers wordt voorkomen.
9. Categorie 1- of categorie 2-materiaal moet adequaat, mede op de juiste
temperatuur, worden opgeslagen totdat het verder wordt verzonden.
11. Afvalwater moet — voorzover dat praktisch uitvoerbaar is — zo worden
behandeld dat er geen ziekteverwekkers meer aanwezig zijn. Specifieke
eisen voor de behandeling van afvalwater van intermediaire bedrijven voor
categorie 1- of categorie 2-materiaal kunnen worden vastgesteld volgens de
procedure van artikel 33, lid 2.
HOOFDSTUK III
Erkenningseisen voor opslagbedrijven
Bedrijfsruimten en voorzieningen moeten minstens aan de volgende eisen
voldoen:
1. Bedrijfsruimten waarin verwerkte producten die afgeleid zijn van categorie 3-
materiaal worden opgeslagen, mogen zich niet op dezelfde plaats bevinden
als bedrijfsruimten waarin verwerkte producten die afgeleid zijn van cate-
gorie 1- of categorie 2-materiaal worden opgeslagen, tenzij zulks in volledig
gescheiden gebouwen gebeurt.
2. Het bedrijf moet
a) een overdekte ruimte hebben voor de levering van de dierlijke bijpro-
ducten;
b) zo gebouwd zijn dat het eenvoudig kan worden gereinigd en ontsmet.
Vloeren moeten zo aangelegd zijn dat vloeistoffen gemakkelijk
wegvloeien;
c) voorzien zijn van adequate toiletten, kleedlokalen en wastafels voor het
personeel; en
d) voorzien zijn van adequate voorzieningen ter bescherming tegen schade-
lijke dieren zoals insecten, knaagdieren en vogels.
3. Het bedrijf moet beschikken over adequate voorzieningen voor het reinigen
en ontsmetten van de (open of afsluitbare) recipiënten waarin de producten
worden geleverd, en van de voertuigen, met uitzondering van schepen,
waarin ze worden vervoerd. Er moet worden gezorgd voor adequate voorzie-
ningen voor het ontsmetten van de wielen van de voertuigen.
4. De producten moeten adequaat worden opgeslagen totdat ze verder worden
verzonden.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 37
▼M1
▼B
▼B
BIJLAGE IV
VOORSCHRIFTEN VOOR VERBRANDINGS- EN MEEVERBRAN-
DINGSINSTALLATIES WAAROP RICHTLIJN 2000/76/EG NIET VAN
TOEPASSING IS
HOOFDSTUK I
Algemene voorwaarden
1. Verbrandings- of meeverbrandingsinstallaties moeten zodanig ontworpen en
uitgerust zijn en geëxploiteerd worden dat aan de voorschriften van deze
verordening wordt voldaan. Er moet aan volgende hygiënevoorschriften
worden voldaan:
a) Dierlijke bijproducten moeten zo vlug mogelijk na aankomst worden
verwijderd. Tot ze worden verwijderd, moeten ze op de juiste manier
worden opgeslagen;
b) Recipiënten en voertuigen die voor het vervoer van onverwerkt materiaal
worden gebruikt, moeten in een daarvoor aangewezen gedeelte worden
gereinigd. Het afvalwater moet gedurende de opslag zoals bedoeld in
hoofdstuk III worden behandeld;
c) Er moeten systematisch preventieve maatregelen tegen vogels, knaag-
dieren, insecten en ander ongedierte worden getroffen. Hiertoe dient een
gedocumenteerd bestrijdingsprogramma te worden gebruikt;
d) Voor alle delen van de ruimten moeten reinigingsprocedures worden vast-
gesteld en gedocumenteerd. Voor de reiniging moeten geschikt materiaal
en geschikte schoonmaakmiddelen worden verstrekt;
e) De controle op de hygiëne omvat regelmatige inspectie van de omgeving
en de toestellen. De inspectieschema's en de resultaten moeten worden
gedocumenteerd en ten minste twee jaar worden bewaard.
2. De exploitant van de verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie moet in
samenhang met de inontvangstneming van dierlijke bijproducten alle nodige
voorzorgsmaatregelen treffen om directe risico's voor de gezondheid van
mens of dier te voorkomen of, voorzover dat praktisch haalbaar is, te
beperken.
HOOFDSTUK II
Exploitatievoorwaarden
3. Verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties moeten zodanig ontworpen,
uitgerust en gebouwd zijn en geëxploiteerd worden dat, zelfs in de meest
ongunstige omstandigheden, het bij het proces ontstane gas op beheerste en
homogene wijze wordt verhit tot een temperatuur van 850 ºC, gemeten gedu-
rende twee seconden dichtbij de binnenwand of op een door de bevoegde
autoriteit toegestaan ander representatief punt van de verbrandingskamer.
4. Elke verbrandingsstraat van installaties met een hoge capaciteit moet worden
uitgerust met ten minste één hulpbrander. Deze brander moet automatisch
worden ingeschakeld wanneer de temperatuur van de verbrandingsgassen na
de laatste toevoer van verbrandingslucht tot onder 850 ºC zakt. Hij moet ook
tijdens de inwerkingstelling en de stillegging van de installatie worden
gebruikt teneinde ervoor te zorgen dat de temperatuur van 850 ºC gedurende
bedoelde werkzaamheden steeds wordt gehandhaafd zolang zich onverbrand
materiaal in de verbrandingskamer bevindt.
5. Verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties met een hoge capaciteit moeten
beschikken over en gebruikmaken van een automatisch systeem ter voorko-
ming dat dierlijke bijproducten worden toegevoerd:
a) bij het in werking stellen, totdat de vereiste verbrandingstemperatuur van
850 ºC is bereikt; en
b) wanneer de vereiste verbrandingstemperatuur van 850 ºC niet gehand-
haafd blijft.
6. Dierlijke bijproducten moeten, indien mogelijk, direct in de oven worden
geplaatst, zonder rechtstreeks te worden aangeraakt.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 38
▼M1
▼B
▼B
HOOFDSTUK III
Afvalwater
7. De locaties van verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties, met de bijbe-
horende terreinen voor de opslag van dierlijke bijproducten, moeten zodanig
ontworpen zijn dat het ongeoorloofd en accidenteel vrijkomen van verontrei-
nigende stoffen in de bodem of in oppervlakte- en grondwater
overeenkomstig de bepalingen van de toepasselijke communautaire wetge-
ving wordt voorkomen. Bovendien moet worden voorzien in
opvangcapaciteit voor van het terrein van de verbrandingsinstallatie
wegvloeiend verontreinigd regenwater en voor verontreinigd water dat
afkomstig is van overlopen of brandbestrijding.
8. De opvangcapaciteit dient zodanig te zijn dat dit water, alvorens het wordt
geloosd, zo nodig getest en gezuiverd kan worden.
HOOFDSTUK IV
Residuen
9. Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt onder residu verstaan een vloei-
baar of vast materiaal dat vrijkomt bij verbranding of meeverbranding,
afvalwaterbehandeling of andere processen in de verbrandings- of meever-
brandingsinstallatie. Daaronder begrepen zijn bodemas, slakken, vliegas en
ketelas.
10. Het ontstaan van residuen bij de exploitatie van de verbrandings- of
meeverbrandingsinstallatie en de schadelijkheid daarvan moet tot een
minimum worden beperkt. De residuen worden overeenkomstig de toepasse-
lijke communautaire wetgeving, in voorkomend geval, in de installatie zelf
of daarbuiten gerecycleerd.
11. Vervoer en tussentijdse opslag van droge residuen in de vorm van stof
geschieden op een zodanige wijze dat verspreiding in het milieu voorkomen
wordt, bijvoorbeeld in gesloten houders.
HOOFDSTUK V
Temperatuurmeting
12. Er moet gebruikgemaakt worden van technieken ter bewaking van de para-
meters en omstandigheden die relevant zijn voor het verbrandings- of
meeverbrandingsproces. Verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties met
een hoge capaciteit moeten beschikken over en gebruikmaken van tempera-
tuurmetingsapparatuur.
13. De door de bevoegde autoriteit verleende erkenning dient of de daaraan
gehechte voorwaarden dienen temperatuurmeetvoorschriften te bevatten.
14. Gecontroleerd wordt of alle automatische bewakingsapparatuur naar
behoren is geïnstalleerd en functioneert; jaarlijks wordt een verificatietest
uitgevoerd. Ten minste om de drie jaar moet er worden geijkt door middel
van parallelmetingen overeenkomstig de referentiemethoden.
15. De temperatuurmeetresultaten moeten op passende wijze worden geregi-
streerd en gepresenteerd, zodat de bevoegde autoriteit volgens door haar
vast te stellen procedures kan controleren of de in deze verordening vervatte
exploitatievoorwaarden worden nageleefd.
HOOFDSTUK VI
Abnormaal functioneren
16. In geval van een defect of abnormale exploitatieomstandigheden vermindert
de exploitant de activiteit van de installatie zo spoedig mogelijk of legt hij
de installatie stil totdat normaal functioneren opnieuw mogelijk is.
HOOFDSTUK VII
Verbranding van categorie 1-materiaal zoals bedoeld in artikel 4, lid 1,
onder b)
1. De verbrandingsinstallatie met een lage capaciteit moet op een verharde vloer
met een goede waterafvoer staan.
2. Vee mag geen toegang hebben tot de verbrandingsinstallatie met een lage
capaciteit, te verbranden dierlijke bijproducten of as van verbrande dierlijke2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 39
▼M1
▼M1
bijproducten. Indien de verbrandingsinstallatie met een lage capaciteit op een
veehouderij gelegen is:
a) moet de verbrandingsinstallatie volledig fysiek worden gescheiden van de
dieren en hun voeder en strooisel, zo nodig door een omheining;
b) mag de uitrusting uitsluitend voor werkzaamheden in de verbrandingsin-
stallatie worden gebruikt, en niet elders op het bedrijf;
c) moeten de operatoren andere bovenkleding en schoenen aantrekken alvo-
rens ze met vee of veevoeder in aanraking komen.
3. Dierlijke bijproducten en as moeten afgedekt, geëtiketteerd een lekvrij
worden opgeslagen.
4. De exploitant moet zich ervan vergewissen dat de dierlijke bijproducten op
dergelijke wijze worden verbrand dat ze volledig tot as worden gereduceerd.
De as moet worden verwijderd op een stortplaats die overeenkomstig Richt-
lijn 1999/31/EG erkend is.
5. Dierlijke bijproducten die niet volledig zijn verbrand, mogen niet op een
stortplaats worden verwijderd, maar moeten overeenkomstig deze verorde-
ning opnieuw worden verbrand of op andere wijze worden verwijderd.
6. De verbrandingsinstallatie met een lage capaciteit moet met een naverbrander
uitgerust zijn.
7. De exploitant moet een register bijhouden van de hoeveelheden, categorieën
en soorten dierlijke bijproducten die worden verbrand en de datum van
verbranding.
8. De bevoegde autoriteit moet de verbrandingsinstallatie met een lage capaci-
teit inspecteren alvorens deze goed te keuren en moet ten minste jaarlijks
controleren of deze verordening wordt nageleefd.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 40
▼B
BIJLAGE V
ALGEMENE HYGIËNE-EISEN VOOR DE VERWERKING VAN MATE-
RIAAL VAN DE CATEGORIEËN 1, 2 EN 3
HOOFDSTUK I
Algemene eisen voor de erkenning van verwerkingsbedrijven van de catego-
rieën 1, 2 en 3
1. Bedrijfsruimten en voorzieningen moeten minstens aan de volgende eisen
voldoen:
a) Bedrijfsruimten voor de verwerking van dierlijke bijproducten mogen niet
op hetzelfde terrein gelegen zijn als een slachthuis, tenzij ze zich in een
volledig afgezonderd gebouw bevinden. Een afzonderlijk verwerkingsbe-
drijf mag echter door een transportsysteem met een slachthuis op
hetzelfde terrein verbonden zijn, mits aan de volgende voorwaarden wordt
voldaan:
i) Het verwerkingsbedrijf en het slachthuis beschikken over afzonderlijke
ingangen, ontvangstruimten, uitrusting, uitgangen en personeel; en
ii) De te verwerken dierlijke bijproducten zijn afkomstig van dezelfde
bedrijfsruimten.
Onbevoegden en dieren mogen geen toegang hebben tot het verwerkings-
bedrijf.
b) Het verwerkingsbedrijf moet bestaan uit een reine en een onreine zone,
die adequaat gescheiden moeten zijn. De onreine zone moet een overdekteruimte hebben voor de levering van de dierlijke bijproducten en moet zo
gebouwd zijn dat hij gemakkelijk te reinigen en te ontsmetten is. De
vloeren moeten zo aangelegd zijn dat vloeistoffen gemakkelijk kunnen
wegvloeien. Het bedrijf moet voorzien zijn van geschikte toiletten, kleed-
lokalen en wastafels voor het personeel.
c) Het bedrijf moet installaties met voldoende capaciteit voor de productie
van warm water en voor het opwekken van stoom hebben voor het
verwerken van dierlijke bijproducten.
d) Zo nodig moet de onreine zone installaties hebben om het volume van de
dierlijke bijproducten te verkleinen en een installatie om de fijngemaakte
dierlijke bijproducten in de verwerkingsinstallatie te laden.
e) Alle installaties waarin dierlijke bijproducten worden verwerkt, moeten
functioneren overeenkomstig de eisen van hoofdstuk II. Wanneer een
warmtebehandeling vereist is, moeten alle installaties voorzien zijn van:
i) meetapparatuur om de temperatuur en de tijdsduur te volgen en zo
nodig op kritische punten de druk te controleren;
ii) registreertoestellen die permanent die meetresultaten registreren, en
iii) een adequaat veiligheidssysteem om te voorkomen dat de bijpro-
ducten onvoldoende worden verhit.
f) Om herbesmetting van het eindproduct door binnenkomende dierlijke
bijproducten te voorkomen, moet het gedeelte van het bedrijf waar het te
verwerken binnenkomende materiaal wordt gelost, duidelijk gescheiden
zijn van het gedeelte voor de verwerking van dat product en de opslag
van het verwerkte product.
2. Het verwerkingsbedrijf moet beschikken over adequate voorzieningen voor
het reinigen en ontsmetten van de open en de afsluitbare recipiënten waarin
de dierlijke bijproducten zijn ontvangen, alsmede de voertuigen (met uitzon-
dering van schepen) waarin ze zijn vervoerd.
3. Het verwerkingsbedrijf moet beschikken over adequate voorzieningen om de
wielen van de voertuigen te ontsmetten bij het verlaten van de onreine zone
van het bedrijf.
4. Alle verwerkingsbedrijven moeten uitgerust zijn met een afvalwaterlozingsin-
stallatie die voldoet aan de eisen van de bevoegde autoriteit.
5. Het verwerkingsbedrijf moet beschikken over een eigen laboratorium of
gebruikmaken van de diensten van een extern laboratorium. Het laboratorium
moet zo uitgerust zijn dat het de noodzakelijke analyses kan uitvoeren en
moet door de bevoegde autoriteit erkend zijn.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 41
▼M1
▼B
▼B
HOOFDSTUK II
Algemene hygiëne-eisen
1. Dierlijke bijproducten moeten zo spoedig mogelijk na aankomst in het bedrijf
worden verwerkt. Tot de verwerking moeten ze adequaat worden opgeslagen.
2. Open en afsluitbare recipiënten en voertuigen die voor het vervoer van onbe-
handeld materiaal worden gebruikt, worden in een daarvoor aangewezen
gedeelte gereinigd. Dit gedeelte bevindt zich op een zodanige plaats of is zo
ontworpen dat er geen gevaar bestaat voor verontreiniging van verwerkte
producten.
3. Personen die in de onreine zone werkzaam zijn, mogen de reine zone niet
binnengaan zonder van werkkleding en schoeisel te veranderen of zonder
hun schoeisel te hebben ontsmet. Toestellen en gereedschappen mogen niet
van de onreine naar de reine zone worden meegenomen, tenzij ze voordien
gereinigd en ontsmet zijn. Er worden procedures vastgesteld om de verplaat-
sing van personeel tussen de gedeelten te regelen en het gebruik van
voetbaden en wielbaden voor te schrijven.
4. Afvalwater dat afkomstig is uit de onreine zone moet — voorzover dat prak-
tisch uitvoerbaar is — zo worden behandeld dat er geen ziekteverwekkers
meer aanwezig zijn. Specifieke eisen voor de behandeling van afvalwater
van verwerkingsbedrijven kunnen worden vastgesteld volgens de procedure
van artikel 33, lid 2.
5. Er moeten systematisch preventieve maatregelen tegen vogels, knaagdieren,
insecten en ander ongedierte worden getroffen. Hiertoe dient een gedocumen-
teerd bestrijdingsprogramma te worden gebruikt.
6. Voor alle delen van de ruimten worden reinigingsprocedures vastgelegd en
gedocumenteerd. Met het oog op de reiniging moeten geschikte hulpmid-
delen en schoonmaakmiddelen worden verstrekt.
7. Controle op de hygiëne omvat regelmatige inspectie van de omgeving en de
toestellen. De inspectieschema's en resultaten moeten worden gedocumen-
teerd en ten minste twee jaar worden bewaard.
8. De installaties en toestellen moeten goed worden onderhouden en de meetap-
paratuur moet regelmatig worden geijkt.
9. Verwerkte producten moeten in het verwerkingsbedrijf zo gehanteerd en
opgeslagen worden dat herbesmetting uitgesloten is.
HOOFDSTUK III
Verwerkingsmethoden
Methode 1
Verkleining
1. Als de deeltjesgrootte van de te verwerken dierlijke bijproducten meer dan
50 millimeter bedraagt, worden de dierlijke bijproducten met behulp van
adequate apparatuur zo verkleind dat de deeltjes na de verkleining niet groter
zijn dan 50 millimeter. De doeltreffendheid van de apparatuur wordt dage-
lijks gecontroleerd en de staat ervan geregistreerd. Indien uit de controles
blijkt dat er deeltjes voorkomen die groter zijn dan 50 millimeter, wordt de
verwerking stopgezet en worden er herstelwerkzaamheden verricht voordat
de verwerking wordt hervat.
Tijd, temperatuur en druk
2. Na de verkleining worden de dierlijke bijproducten met verzadigde stoom (1)
ononderbroken gedurende ten minste 20 minuten bij een (absolute) druk van
ten minste 3 bar verhit tot een kerntemperatuur van 133 ºC; de warmtebehan-
deling kan als enig procédé worden toegepast of vóór of na de sterilisatie
plaatsvinden.
3. De verwerking kan worden uitgevoerd in een batch- of continuprocédé.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 42
(1) „Verzadigde stoom” betekent dat alle lucht uit de sterilisatieruimte is geëvacueerd en
vervangen door stoom.
▼B
Methode 2
Verkleining
1. Als de deeltjesgrootte van de te verwerken dierlijke bijproducten meer dan
150 millimeter bedraagt, worden de dierlijke bijproducten met behulp van
adequate apparatuur zo verkleind dat de deeltjes na de verkleining niet groter
zijn dan 150 millimeter. De doeltreffendheid van de apparatuur wordt dage-
lijks gecontroleerd en de staat ervan geregistreerd. Indien uit de controles
blijkt dat er deeltjes voorkomen die groter zijn dan 150 millimeter, wordt
de verwerking stopgezet en worden er herstelwerkzaamheden verricht
voordat de verwerking wordt hervat.
Tijd, temperatuur en druk
2. Na de verkleining worden de dierlijke bijproducten verhit totdat ze gedu-
rende ten minste 125 minuten een kerntemperatuur boven 100 ºC,
gedurende ten minste 120 minuten een kerntemperatuur boven 110 ºC en
gedurende ten minste 50 minuten een kerntemperatuur boven 120 ºC hebben.
3. De verwerking wordt uitgevoerd in een batchprocédé.
4. De dierlijke bijproducten mogen zo worden gekookt dat gelijktijdig aan de
eisen met betrekking tot tijd en temperatuur wordt voldaan.
Methode 3
Verkleining
1. Als de deeltjesgrootte van de te verwerken dierlijke bijproducten meer dan
30 millimeter bedraagt, worden de dierlijke bijproducten met behulp van
adequate apparatuur zo verkleind dat de deeltjes na de verkleining niet groter
zijn dan 30 millimeter. De doeltreffendheid van de apparatuur wordt dage-
lijks gecontroleerd en de staat ervan geregistreerd. Indien uit de controles
blijkt dat er deeltjes voorkomen die groter zijn dan 30 millimeter, wordt de
verwerking stopgezet en worden er herstelwerkzaamheden verricht voordat
de verwerking wordt hervat.
Tijd, temperatuur en druk
2. Na de verkleining worden de dierlijke bijproducten verhit totdat ze gedu-
rende ten minste 95 minuten een kerntemperatuur boven 100 ºC, gedurende
ten minste 55 minuten een kerntemperatuur boven 110 ºC, en gedurende ten
minste 13 minuten een kerntemperatuur boven 120 ºC hebben.
3. De verwerking kan worden uitgevoerd in een batch- of continuprocédé.4. De dierlijke bijproducten mogen zo worden gekookt dat gelijktijdig aan de
eisen met betrekking tot tijd en temperatuur wordt voldaan.
Methode 4
Verkleining
1. Als de deeltjesgrootte van de te verwerken dierlijke bijproducten meer dan
30 millimeter bedraagt, worden de dierlijke bijproducten met behulp van
adequate apparatuur zo verkleind dat de deeltjes na de verkleining niet groter
zijn dan 30 millimeter. De doeltreffendheid van de apparatuur wordt dage-
lijks gecontroleerd en de staat ervan geregistreerd. Indien uit de controles
blijkt dat er deeltjes voorkomen die groter zijn dan 30 millimeter, wordt de
verwerking stopgezet en worden er herstelwerkzaamheden verricht voordat
de verwerking wordt hervat.
Tijd, temperatuur en druk
2. Na de verkleining worden de dierlijke bijproducten in een ketel met toege-
voegd vet gebracht en verhit totdat zij gedurende ten minste 16 minuten een
kerntemperatuur boven 100 ºC, gedurende ten minste 13 minuten een kern-
temperatuur boven 120 ºC, gedurende ten minste 8 minuten eenkerntemperatuur boven 120 ºC en gedurende 3 minuten een kerntemperatuur
boven 130 ºC hebben.
3. De verwerking kan worden uitgevoerd in een batch- of continuprocédé.4. De dierlijke bijproducten mogen zo worden gekookt dat gelijktijdig aan de
eisen met betrekking tot tijd en temperatuur wordt voldaan.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 43
▼M1
▼B
▼B
Methode 5
Verkleining
1. Als de deeltjesgrootte van de te verwerken dierlijke bijproducten meer dan
20 millimeter bedraagt, worden de dierlijke bijproducten met behulp van
adequate apparatuur zo verkleind dat de deeltjes na de verkleining niet groter
zijn dan 20 millimeter. De doeltreffendheid van de apparatuur wordt dage-
lijks gecontroleerd en de staat ervan geregistreerd. Indien uit de controles
blijkt dat er deeltjes voorkomen die groter zijn dan 20 millimeter, wordt de
verwerking stopgezet en worden er herstelwerkzaamheden verricht voordat
de verwerking wordt hervat.
Tijd, temperatuur en druk
2. Na de verkleining worden de dierlijke bijproducten verhit totdat ze coagu-
leren en vervolgens geperst zodat vet en water uit het eiwitmateriaal worden
verwijderd. Daarna wordt het eiwitmateriaal verhit totdat het gedurende ten
minste 120 minuten een kerntemperatuur boven 80 ºC en gedurende ten
minste 60 minuten een kerntemperatuur boven 100 ºC heeft.
3. De verwerking kan worden uitgevoerd in een batch- of continuprocédé.4. De dierlijke bijproducten mogen zo worden gekookt dat gelijktijdig aan de
eisen met betrekking tot tijd en temperatuur wordt voldaan.
Methode 6
(Uitsluitend voor dierlijke bijproducten van vis)
Verkleining
1. De dierlijke bijproducten worden verkleind tot … millimeter. Vervolgens
worden ze met mierenzuur gemengd om de pH te verlagen tot … Het
mengsel wordt in afwachting van een nieuwe behandeling gedurende … uur
opgeslagen.
2. Vervolgens wordt het mengsel in een verhittingsinstallatie geplaatst en gedu-
rende ten minste … minuten verhit tot een kerntemperatuur van … ºC. Het
doorvoeren van het product door de verhittingsinstallatie gebeurt mechanisch
en de snelheid van het doorvoeren wordt zo geregeld dat de cyclus van de
warmtebehandeling zowel qua tijd als temperatuur toereikend is.
3. Na de warmtebehandeling wordt het product mechanisch gescheiden in vloei-
stof, vet en kanen. Om verwerkt dierlijk-eiwitconcentraat te krijgen, wordt de
vloeistof in twee met stoom verhitte warmtewisselaars gepompt die zijn
uitgerust met vacuümkamers zodat het aanwezige vocht in de vorm van
waterdamp wordt afgevoerd. De kanen worden vóór de opslag weer in het
eiwitconcentraat verwerkt.
Methode 7
1. Elke door de bevoegde autoriteit goedgekeurde methode waarvoor aan de
bevoegde autoriteit is aangetoond dat het eindproduct gedurende één maand
dagelijks is bemonsterd en is voldaan aan de volgende microbiologische
normen:
a) Materiaalmonsters die onmiddellijk na de warmtebehandeling worden
genomen:
Clostridium perfringens: geen in 1 g.
b) Materiaalmonsters die tijdens de opslag bij het verwerkingsbedrijf of bij
de uitslag uit het verwerkingsbedrijf worden genomen:
Salmonella: geen in 25 g: n = 5, c = 0, m = 0, M = 0
Enterobacteriaceae: n = 5, c = 2, m = 10, M = 300 in 1 g
waarbij
n = aantal te testen monsters;
m = drempelwaarde voor het aantal bacteriën; het resultaat wordt als
bevredigend beschouwd als het aantal bacteriën in geen enkel
monster groter is dan m;
M = maximumwaarde voor het aantal bacteriën; het resultaat wordt als
onbevredigend beschouwd als het aantal bacteriën in één of meer
monsters gelijk is aan of hoger ligt dan M; en
c = aantal monsters waarvoor de bacterietelling een resultaat tussen m
en M te zien mag geven en waarbij het monster nog als aanvaard-2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 44
▼B
baar wordt beschouwd als het resultaat van de bacterietelling voor
de overige monsters niet hoger is dan m.
2. De gegevens inzake de kritische controlepunten waaruit moet blijken dat een
verwerkingsbedrijf aan de microbiologische normen voldoet, worden geregi-
streerd en bewaard, zodat de eigenaar, de exploitant of hun
vertegenwoordiger en de bevoegde autoriteit de werking van het bedrijf
kunnen controleren. Geregistreerd en gecontroleerd worden de gegevens
betreffende de deeltjesgrootte, de kritische temperatuur en eventueel de abso-
lute tijd, het drukprofiel, het verwerkingsdebiet en de vetrecyclage.
3. Desgevraagd worden de gegevens aan de Commissie ter beschikking gesteld.
HOOFDSTUK IV
Toezicht op de productie
1. Verwerkingsbedrijven staan onder toezicht van de bevoegde autoriteit,
teneinde te garanderen dat aan de bepalingen van deze verordening wordt
voldaan, die daartoe met name zorgt voor:
a) controle op:
i) de algemene hygiëne van bedrijfsruimten, apparatuur en personeel;
ii) de doelmatigheid van de door het bedrijf overeenkomstig artikel 25
uitgevoerde interne controles, met name door de uitkomsten te
bekijken en monsters te nemen;
iii) de normwaarden van de door verwerking verkregen producten. De
analyses en de tests moeten worden uitgevoerd volgens wetenschap-
pelijk erkende methoden, met name volgens de methoden die in de
communautaire wetgeving of, als die niet bestaat, in erkende interna-
tionale normen, of bij gebreke daarvan in nationale normen, zijn
vastgesteld; en
iv) de omstandigheden bij de opslag;
b) het nemen van monsters voor laboratoriumtests; en
c) andere controles die zij nodig acht om naleving van deze verordening te
waarborgen.
2. Om de in punt 1 bedoelde taken uit te kunnen voeren, moet de bevoegde
autoriteit te allen tijde vrije toegang hebben tot alle delen van het verwer-
kingsbedrijf en tot de administratie, de handelsdocumenten en de
gezondheidscertificaten.
HOOFDSTUK V
Valideringsprocedures
1. De bevoegde autoriteit dient het verwerkingsbedrijf te valideren overeenkom-
stig de volgende procedures en indicatoren:
a) beschrijving van het verwerkingsproces (aan de hand van een stroomdia-
gram);
b) identificatie van de kritische controlepunten (CCP's), met inbegrip van het
verwerkingsdebiet voor continuprocédés;
c) inachtneming van de in deze verordening genoemde bijzondere verwer-
kingseisen; en
d) inachtneming van de volgende eisen:
i) de deeltjesgrootte voor batchprocédés (onder druk) en continuprocédés
is afhankelijk van de grootte van de gaatjes of van de openingen van
de verkleiningsapparatuur; en
ii) temperatuur, druk, verwerkingsduur en verwerkingsdebiet (uitsluitend
voor continuprocédés) zoals omschreven in de punten 2 en 3.
2. In het geval van een batchprocédé (onder druk):
a) de temperatuur moet worden bewaakt met behulp van een permanent ther-
mokoppel en moet worden afgeplot tegen de reële tijd;
b) de drukfase moet worden bewaakt met een permanente drukklep. De druk
moet worden afgeplot tegen de reële tijd;
c) de verwerkingsduur moet worden gevisualiseerd aan de hand van de
diagrammen tijd/temperatuur en tijd/druk.
Ten minste eens per jaar moeten het thermokoppel en de drukklep worden
geijkt.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 45
▼B
3. In het geval van een continuprocédé (onder druk):
a) de temperatuur en de druk moeten worden bewaakt met thermokoppels, of
met een infrarood temperatuurpistool, en met drukkleppen die worden
aangebracht op welbepaalde plaatsen in het verwerkingssysteem op een
zodanige wijze dat de temperatuur en de druk in het gehele continusys-
teem of in een deel daarvan aan de vastgestelde eisen voldoen. De
temperatuur en de druk moeten worden afgeplot tegen de reële tijd;
b) de minimale doorgangstijd moet binnen het relevante deel van het conti-
nusysteem waar de temperatuur en de druk aan de vastgestelde eisen
voldoen, door de bevoegde autoriteiten worden gemeten met gebruikma-
king van onoplosbare merkers (bijv. mangaandioxide) of met een
methode die gelijkwaardige garanties biedt. Accurate meting en beheer-
sing van het verwerkingsdebiet zijn essentieel; de meting moet
plaatsvinden tijdens de valideringstest in relatie tot een CCP dat continu
kan worden bewaakt, bijvoorbeeld
i) het aantal omwentelingen per minuut van de aanvoerschroef,
ii) elektrisch vermogen (ampère bij een bepaald voltage),
iii) verdamping/condensatie, of
iv) aantal pompbewegingen per tijdseenheid.
Alle meet- en bewakingsapparatuur moet ten minste eens per jaar worden
geijkt.
4. De bevoegde autoriteit herhaalt de valideringsprocedures regelmatig of
wanneer zij dat nodig acht, en in elk geval telkens wanneer het procédé
ingrijpend wordt gewijzigd (bijv. wijziging van machines, verandering van
grondstof, enz.).
5. Op testmethoden gebaseerde valideringsprocedures kunnen worden vastge-
steld volgens de procedure van artikel 33, lid 2.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 46
▼B
BIJLAGE VI
SPECIFIEKE EISEN VOOR DE VERWERKING VAN CATEGORIE 1-
EN CATEGORIE 2-MATERIAAL EN VOOR BIOGAS- EN COMPO-
STEERINSTALLATIES
HOOFDSTUK I
Specifieke eisen voor de verwerking van categorie 1- en categorie 2-mate-
riaal
Naast de in bijlage V vermelde algemene eisen gelden de volgende bepalingen:A. Bedrijfsruimten
1. Verwerkingsbedrijven van de categorieën 1 en 2 moeten zodanig zijn inge-
richt dat tussen ontvangst van de grondstof en verzending van het verwerkte
product de absolute scheiding van categorie 1-materiaal van categorie 2-
materiaal gewaarborgd is.
2. De bevoegde autoriteit mag echter toestaan dat een categorie 2-verwerkings-
bedrijf tijdelijk voor de verwerking van categorie 1-materiaal gebruikt wordt,
wanneer de capaciteit op de categorie 1-verwerkingsbedrijven ten gevolge
van het uitbreken van een epizoötie die zich wijd verbreid heeft, of andere
bijzondere en onvoorzienbare omstandigheden ontoereikend is.
Een categorie 2-verwerkingsbedrijf moet opnieuw door de bevoegde autori-
teit overeenkomstig artikel 13 erkend worden voordat het weer categorie 2-
materiaal mag verwerken.
B. Verwerkingsnormen
3. Voor iedere in bijlage V, hoofdstuk III, beschreven verwerkingsmethode
moeten de kritische controlepunten worden vastgesteld die bepalend zijn
voor de bij de verwerking toegepaste warmtebehandeling. De kritische
controlepunten kunnen het volgende omvatten:
a) de deeltjesgrootte van de grondstof
b) de bij de warmtebehandeling bereikte temperatuur
c) de druk waarbij de grondstof wordt verwerkt; en
d) de duur van de warmtebehandeling of het verwerkingsdebiet van een
continuprocédé.
Voor ieder kritisch controlepunt worden minimumnormen voor het verwer-
kingsproces gespecificeerd.
4. De verzamelde gegevens worden ten minste twee jaar bewaard om aan te
tonen dat voor ieder kritisch controlepunt de minimumwaarden voor verwer-
king worden toegepast.
5. Er worden nauwkeurig geijkte meters/registreertoestellen gebruikt om de
verwerking continu te controleren. Er worden bewijzen bewaard van de data
waarop de meters/registreertoestellen geijkt zijn.
6. Materiaal dat mogelijk niet de gespecificeerde warmtebehandeling heeft
ondergaan (dat wil zeggen materiaal dat bij het opstarten van het verwer-
kingsproces wordt afgevoerd of uit kooktoestellen is gelekt), moet opnieuw
door het warmtebehandelingsproces worden geleid of worden verzameld en
opnieuw worden verwerkt.
7. Dierlijke bijproducten moeten volgens de volgende verwerkingsnormen
verwerkt worden:
a) verwerkingsmethode 1 moet toegepast worden op
i) ander categorie 2-materiaal dan mest, de inhoud van het maagdarmka-
naal gescheiden van het maagdarmkanaal, melk en biest, bestemd voor
biogas- of composteerinstallaties of voor gebruik als biologische mest-
stof of bodemverbeteraar, en
ii) categorie 1- en categorie 2-materiaal dat bestemd is voor de stort-
plaats.
b) een van de verwerkingsmethoden 1 tot en met 5 moet toegepast worden
op:
i) categorie 2-materiaal waarvan de daaruit resulterende eiwitten
bestemd zijn voor verbranding of meeverbranding,2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 47
▼M1
▼B
▼B
ii) categorie 2-materiaal waarvan het gesmolten vet bestemd is voor een
categorie 2-oleochemisch bedrijf, en
iii) categorie 1- en categorie 2-materiaal dat bestemd is voor verbranding
of meeverbranding.
C. Verwerkte producten
8. Van categorie 1- of categorie 2-materiaal afgeleide producten, met uitzonde-
ring van vloeibare producten die bestemd zijn voor biogas- of
composteerinstallaties, moeten via een door de bevoegde autoriteit goedge-
keurd systeem permanent gemerkt worden, voorzover technisch mogelijk,
met een geur. Volgens de procedure van artikel 33, lid 2, kunnen daarvoor
nadere bepalingen vastgesteld worden.
9. Onmiddellijk na een warmtebehandeling genomen monsters van verwerkte
producten bestemd voor biogas- of composteerinstallaties of om te worden
gestort, moeten vrij zijn van hitteresistente sporen van ziekteverwekkende
bacteriën (Clostridium perfringens: geen in 1 g product).
HOOFDSTUK II
Specifieke eisen voor de erkenning van biogas- en composteerinstallaties
A. Bedrijfsruimten
1. Indien de biogasinstallatie op een terrein gelegen is waar landbouwhuisdieren
gehouden worden, moet de installatie op voldoende afstand gelegen zijn van
het terrein waarop landbouwhuisdieren gehouden worden, en moet de instal-
latie in ieder geval fysiek volledig worden gescheiden van de dieren en hun
voeder en strooisel, zo nodig door een omheining. De biogasinstallatie moet
uitgerust zijn met:
a) een pasteurisatie/ontsmettingstoestel dat niet overgeslagen kan worden en
dat uitgerust is met:
i) apparatuur om de temperatuur als functie van de tijd te meten,
ii) registreertoestellen die deze meetresultaten permanent registreren, en
iii) een adequaat veiligheidssysteem om te voorkomen dat de bijpro-
ducten onvoldoende worden verhit, en
b) adequate voorzieningen voor de reiniging en ontsmetting van voertuigen
en recipiënten bij het verlaten van de biogasinstallatie.
Een pasteurisatie/ontsmettingstoestel is echter niet verplicht voor biogas-
installaties waarin alleen dierlijke bijproducten verwerkt worden die
volgens methode 1 verwerkt zijn.
Een pasteurisatie/ontsmettingstoestel is evenmin verplicht voor biogasin-
stallaties waarin alleen categorie 3-materiaal verwerkt wordt dat reeds
elders gepasteuriseerd of ontsmet is.
2. De composteerinstallatie moet uitgerust zijn met:
a) een gesloten composteerreactor die niet overgeslagen kan worden en die
uitgerust is met:
i) apparatuur om temperatuur in verhouding tot de tijd te bewaken,
ii) registreertoestellen die permanent die meetresultaten registreren, en
iii) een adequaat veiligheidssysteem om te voorkomen dat de bijpro-
ducten onvoldoende worden verhit,
b) adequate voorzieningen voor de reiniging en ontsmetting van voertuigen
en recipiënten waarin onbehandelde dierlijke bijproducten worden
vervoerd.
3. Elk biogas- en compostproductiebedrijf moet beschikken over een eigen
laboratorium of gebruikmaken van een extern laboratorium. Het laboratorium
moet zo uitgerust zijn dat het de noodzakelijke analyses kan uitvoeren en
moet door de bevoegde autoriteit erkend zijn.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 48
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
B. Hygiënevoorschriften
4. Alleen de volgende dierlijke bijproducten mogen in een biogas- of compo-
steerinstallatie worden verwerkt:
a) categorie 2-materiaal dat met verwerkingsmethode 1 in een categorie 2-
verwerkingsbedrijf is behandeld;
b) mest, de inhoud van het maagdarmkanaal gescheiden van het maagdarm-
kanaal, melk en biest, en
c) categorie 3-materiaal.
5. De in punt 4 bedoelde dierlijke bijproducten moeten zo spoedig mogelijk na
aankomst in de installatie worden verwerkt. Tot de behandeling moeten ze
adequaat worden opgeslagen.
6. Open en afsluitbare recipiënten en voertuigen die voor het vervoer van
onbehandeld materiaal worden gebruikt, worden in een daarvoor aange-
wezen gedeelte gereinigd. De plaats van dit gedeelte wordt zo gekozen of
dit gedeelte wordt zo ontworpen dat er geen gevaar bestaat voor verontreini-
ging van behandelde producten.
7. Er moeten systematisch preventieve maatregelen tegen vogels, knaagdieren,
insecten en ander ongedierte worden getroffen. Hiertoe dient een gedocu-
menteerd bestrijdingsprogramma te worden gebruikt.
8. Voor alle delen van de ruimten worden reinigingsprocedures gedocumen-
teerd en vastgelegd. Met het oog op de reiniging moeten geschikte
hulpmiddelen en schoonmaakmiddelen worden verstrekt.
9. Controle op de hygiëne omvat regelmatige inspectie van de omgeving en de
toestellen. De inspectieschema's en resultaten moeten worden gedocumen-
teerd.
10. De installaties en toestellen moeten goed worden onderhouden en de meet-
apparatuur moet regelmatig worden geijkt.
11. Hanteren en opslaan van gistingsresiduen in het bedrijf moeten zo gebeuren
dat herbesmetting uitgesloten is.
C. Verwerkingsnormen
12. Categorie 3-materiaal dat als grondstof in een biogasinstallatie met een
pasteurisatie/ontsmettingstoestel wordt gebruikt, moet aan de volgende
minimumeisen voldoen:
a) maximale deeltjesgrootte vóór het invoeren in de installatie: 12 mm
b) minimumtemperatuur van al het materiaal in de installatie: 70 ºC
c) minimumtijd dat het materiaal zonder onderbreking in de installatie is:
60 minuten.
13. Categorie 3-materiaal dat als grondstof in een composteerinstallatie wordt
gebruikt, moet aan de volgende minimumeisen voldoen:
a) maximale deeltjesgrootte vóór het invoeren in de composteerreactor:
12 mm
b) minimumtemperatuur van al het materiaal in de reactor: 70 ºC
c) minimumtijd in de reactor bij 70 ºC (al het materiaal): 60 minuten.
14. In afwachting van de voorschriften die overeenkomstig artikel 6, lid 2,
onder g), worden goedgekeurd, kan de bevoegde autoriteit evenwel, indien
keukenafval en etensresten het enige dierlijke bijproduct zijn dat in een
biogas- of composteerinstallatie als grondstof gebruikt wordt, andere speci-
fieke eisen toestaan dan de in dit hoofdstuk vermelde eisen, mits ze een
gelijkwaardig effect hebben met betrekking tot de vermindering van ziekte-
verwekkers. Deze specifieke eisen mogen ook op keukenafval en
etensresten worden toegepast indien deze met mest, de inhoud van het
maagdarmkanaal gescheiden van het maagdarmkanaal, melk en biest
vermengd zijn, mits het daaruit resulterende materiaal wordt beschouwd
als resulterend uit keukenafval en etensresten.
Indien mest, de inhoud van het maagdarmkanaal gescheiden van het maag-
darmkanaal, melk en biest de enige grondstoffen van dierlijke oorsprong
zijn die in een biogas- of composteerinstallatie worden verwerkt, kan de
bevoegde autoriteit andere specifieke eisen toestaan dan de in dit hoofdstuk
vermelde eisen, mits deze autoriteit:
a) van mening is dat deze grondstoffen geen risico van verspreiding van
ernstige besmettelijke ziekten inhouden;2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 49
▼M1
▼B
▼M1
▼M1
b) de residuen of de compost als onbehandeld materiaal beschouwt.
D. Gistingsresiduen en compost
15. Monsters van de gistingsresiduen of de compost, die tijdens de opslag bij
het biogas- of compostproductiebedrijf of bij de uitslag van die productenuit de betrokken bedrijven worden genomen, moeten aan de volgende
normen voldoen:
Salmonella: geen in 25 g: n = 5, c = 0, m = 0, M = 0
Enterobacteriaceae: n = 5, c = 2, m = 10, M = 300 in 1 gwaarbij
n = aantal te testen monsters;
m = drempelwaarde voor het aantal bacteriën; het resultaat wordt als
bevredigend beschouwd als het aantal bacteriën in geen enkel
monster groter is dan m;
M = maximumwaarde voor het aantal bacteriën; het resultaat wordt als
onbevredigend beschouwd als het aantal bacteriën in één of meer
monsters gelijk is aan of hoger ligt dan M; en
c = aantal monsters waarvoor de bacterietelling een resultaat tussen m en
M te zien mag geven en waarbij het monster nog als aanvaardbaar
wordt beschouwd als het resultaat van de bacterietelling voor de
overige monsters niet hoger is dan m.
HOOFDSTUK III
Normen voor de verdere verwerking van gesmolten vet
De volgende procédés mogen gebruikt worden voor de productie van vetderi-
vaten van gesmolten vet dat afgeleid is van categorie 2-materiaal:
1. Verestering of hydrolyse bij ten minste 200 ºC en onder de corresponderende
adequate druk gedurende ten minste 20 minuten (glycerol, vetzuren en
esters); of
2. verzeping met NaOH 12M (glycerol en zeep):
a) in een discontinuprocédé: bij 95 ºC gedurende drie uur, of
b) in een continuprocédé: bij 140 ºC en 2 bar (2 000 hPa) gedurende acht
minuten, of onder gelijkwaardige omstandigheden die zijn bepaald over-
eenkomstig de procedure van artikel 33, lid 2.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 50
▼B
▼B
BIJLAGE VII
SPECIFIEKE HYGIËNE-EISEN VOOR HET VERWERKEN EN HET IN
DE HANDEL BRENGEN VAN VERWERKTE DIERLIJKE EIWITTEN
EN ANDERE VERWERKTE PRODUCTEN DIE ALS VOEDERMIDDEL
GEBRUIKT KUNNEN WORDEN
HOOFDSTUK I
Specifieke eisen voor de erkenning van categorie 3-verwerkingsbedrijven
Naast de in bijlage V vermelde algemene eisen gelden de volgende bepalingen:
A. Bedrijfsruimten
1. Bedrijfsruimten voor de verwerking van categorie 3-materiaal mogen niet op
hetzelfde terrein gelegen zijn als ruimten waar categorie 1- of categorie 2-
materiaal wordt verwerkt, tenzij ze zich in een volledig afgezonderd gebouw
bevinden.
2. De bevoegde autoriteit mag echter toestaan dat een categorie 3-verwerkings-
bedrijf tijdelijk voor de verwerking van categorie 1- of categorie 2-materiaal
gebruikt wordt, wanneer de capaciteit op de categorie 1- en categorie 2-
verwerkingsbedrijven ontoereikend is, doordat er een epizoötie uitgebroken
is, die zich wijd verbreid heeft, of ten gevolge van andere bijzondere en
onvoorzienbare omstandigheden.
Een categorie 3-verwerkingsbedrijf moet opnieuw door de bevoegde autori-
teit overeenkomstig artikel 17 erkend worden voordat het weer categorie 3-
materiaal mag verwerken.
3. Categorie 3-verwerkingsbedrijven moeten:
a) uitgerust zijn met een installatie die de dierlijke bijproducten controleert
op vreemde bestanddelen, zoals verpakkingsmateriaal, stukken metaal,
enz.;
b) als het, gezien de hoeveelheid producten die wordt behandeld, nodig is
dat de bevoegde autoriteit regelmatig of permanent aanwezig is,
beschikken over een adequaat uitgeruste afsluitbare ruimte die uitsluitend
door de inspectiedienst mag worden gebruikt.
B. Grondstoffen
4. Alleen categorie 3-materiaal zoals bedoeld in artikel 6, lid 1, onder a) tot en
met j), dat gehanteerd, opgeslagen en vervoerd is in overeenstemming met de
artikelen 7, 8 en 9 mag worden gebruikt voor de vervaardiging van verwerkte
dierlijke eiwitten en andere voedermiddelen.
5. Vóór de verwerking worden de dierlijke bijproducten gecontroleerd op
vreemde bestanddelen. Eventuele vreemde bestanddelen worden onmiddellijk
verwijderd.
C. Verwerkingsnormen
6. Voor iedere in bijlage V, hoofdstuk III, beschreven verwerkingsmethode
moeten de kritische controlepunten worden vastgesteld die bepalend zijn
voor de bij de verwerking toegepaste warmtebehandeling. De kritische
controlepunten moeten ten minste het volgende omvatten:
— de deeltjesgrootte van de grondstof;
— de bij de warmtebehandeling bereikte temperatuur;— indien van toepassing, de druk waarbij de grondstof wordt verwerkt, en— de duur van de warmtebehandeling of het verwerkingsdebiet van een
continuprocédé.
Voor ieder kritisch controlepunt worden minimumnormen voor het verwer-
kingsproces gespecificeerd.
7. De verzamelde gegevens worden ten minste twee jaar bewaard om aan te
tonen dat voor ieder kritisch controlepunt de minimumwaarden voor verwer-
king worden toegepast.
8. Er worden nauwkeurig geijkte meters/registreertoestellen gebruikt om de
verwerking continu te controleren. Er worden gedurende ten minste twee
jaar bewijzen bewaard van de data waarop de meters/registreertoestellen
geijkt zijn.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 51
▼M1
▼B
▼B
9. Materiaal dat mogelijk niet de gespecificeerde warmtebehandeling heeft
ondergaan (bijvoorbeeld materiaal dat bij het opstarten van het verwerkings-
proces wordt afgevoerd of uit kooktoestellen is gelekt), moet opnieuw door
het warmtebehandelingsproces worden geleid of worden verzameld en
opnieuw worden verwerkt.
D. Verwerkte producten
10. Monsters die worden genomen tijdens de opslag van de eindproducten bij
het verwerkingsbedrijf of bij uitslag van die producten uit dat bedrijf,
moeten aan de volgende normen voldoen:
Salmonella: geen in 25 g: n = 5, c = 0, m = 0, M = 0
Enterobacteriaceae: n = 5, c = 2, m = 10, M = 300 in 1 g
waarbij
n = aantal te testen monsters;
m = drempelwaarde voor het aantal bacteriën; het resultaat wordt als
bevredigend beschouwd als het aantal bacteriën in geen enkel
monster groter is dan m;
M = maximumwaarde voor het aantal bacteriën; het resultaat wordt als
onbevredigend beschouwd als het aantal bacteriën in één of meer
monsters gelijk is aan of hoger ligt dan M; en
c = aantal monsters waarvoor de bacterietelling een resultaat tussen m en
M te zien mag geven en waarbij het monster nog als aanvaardbaar
wordt beschouwd als het resultaat van de bacterietelling voor de
overige monsters niet hoger is dan m.
11. Ongebruikte of overtollige verwerkte producten mogen, nadat ze permanent
zijn gemerkt,
a) als afval worden verwijderd door verbranding of meeverbranding in een
verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie die overeenkomstig artikel
12 is erkend;
b) worden begraven op een stortplaats die overeenkomstig Richtlijn 1999/
31/EG is erkend; of
c) worden verwerkt in een biogasinstallatie of composteerinstallatie die
overeenkomstig artikel 15 is erkend.
HOOFDSTUK II
Specifieke eisen voor verwerkte dierlijke eiwitten
Naast de in hoofdstuk I genoemde eisen gelden de volgende bepalingen:
A. Verwerkingsnormen
1. Verwerkte dierlijke eiwitten van zoogdieren moeten met verwerkingsmethode
1 zijn behandeld.
Hoewel het verbod op vervoederen van Beschikking 2000/766/EG van de
Raad van kracht blijft, mogen verwerkte dierlijke eiwitten van zoogdieren
ook met een van de verwerkingsmethoden 1 tot en met 5 of 7 zijn behandeld.
Onmiddellijk na deze behandeling moeten ze met kleurstof of op andere
wijze permanent worden gemerkt en overeenkomstig de geldende commu-
nautaire wetgeving worden verwijderd.
Hoewel het verbod op vervoederen van Beschikking 2000/766/EG van de
Raad van kracht blijft, mogen verwerkte dierlijke eiwitten van zoogdieren
ook met een van de verwerkingsmethoden 1 tot en met 5 of 7 zijn behandeld
indien ze uitsluitend voor gebruik in voeder voor gezelschapsdieren bestemd
zijn, worden vervoerd in speciale recipiënten die niet voor het vervoer van
dierlijke bijproducten of voeder voor landbouwhuisdieren worden gebruikt,
en rechtstreeks door een categorie 3-verwerkingsbedrijf aan een fabriek van
voeder voor gezelschapsdieren worden geleverd.
2. Verwerkte dierlijke eiwitten van andere dieren dan zoogdieren, uitgezonderd
vismeel, moeten met een van de verwerkingsmethoden 1 tot en met 5 of 7
zijn behandeld.
3. Vismeel moet
a) met een van de verwerkingsmethoden behandeld zijn, of2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 52
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
b) behandeld zijn via een methode die zodanige normen omvat dat de
producten voldoen aan de microbiologische normen die zijn vermeld in
hoofdstuk I, punt 10.
B. Opslag
4. Verwerkte dierlijke eiwitten worden verpakt en opgeslagen in nieuwe of
gesteriliseerde zakken of opgeslagen in adequate bakken voor bulkgoederen.
5. Er worden toereikende maatregelen getroffen om de condensvorming in
bakken en liften of op transportbanden zoveel mogelijk te beperken.
6. Producten op transportbanden en in liften en bakken worden beschermd tegen
toevallige verontreiniging.
7. Apparatuur voor de behandeling van verwerkte dierlijke eiwitten wordt
schoon en droog gehouden en moet geschikte inspectiepunten hebben zodat
de apparatuur op reinheid kan worden gecontroleerd. Alle opslagfaciliteiten
moeten overeenkomstig de productievoorschriften regelmatig worden geleegd
en gereinigd.
8. Verwerkte dierlijke eiwitten moeten droog worden gehouden. Lekken en
condensvorming in de opslagruimte moeten worden voorkomen.
C. Invoer
9. De lidstaten moeten de invoer van verwerkte dierlijke eiwitten toestaan, als
deze producten:
a) afkomstig zijn uit derde landen die voorkomen op de lijst in deel II van
bijlage XI of, in geval van vismeel, op de lijst in deel III van bijlage XI;
b) afkomstig zijn uit een verwerkingsbedrijf dat voorkomt op de in artikel
29, lid 4, bedoelde lijst;
c) overeenkomstig deze verordening zijn vervaardigd; en
d) vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat volgens het model in
hoofdstuk 1 van bijlage X.
10. Voordat de zendingen in de Gemeenschap in het vrije verkeer worden
gebracht, moet de bevoegde autoriteit in de grensinspectiepost monsters
nemen van ingevoerde verwerkte dierlijke eiwitten om te verifiëren of
voldaan wordt aan de eisen van hoofdstuk I, punt 10. De bevoegde autoriteit
moet:
a) monsters nemen van elke zending producten in bulkvervoer; en
b) via een steekproef monsters nemen van zendingen producten die in de
productie-inrichting van herkomst verpakt zijn.
11. Als de laatste zes opeenvolgende onderzoeken naar zendingen bulkpro-
ducten uit een bepaald derde land negatief zijn uitgevallen, mag de
bevoegde autoriteit echter de volgende zendingen bulkproducten uit dat
land steekproefsgewijs controleren. Als de uitslag van zo'n controle positief
is, moet de controlerende bevoegde autoriteit de bevoegde autoriteit van het
land van herkomst hiervan in kennis stellen, zodat die passende corrige-
rende maatregelen kan nemen. De bevoegde autoriteit van het land van
herkomst moet de bevoegde autoriteit die de steekproeven uitvoert, van die
maatregelen in kennis stellen. Als een zending van dezelfde herkomst
opnieuw positief wordt bevonden, moet de bevoegde autoriteit opnieuw
monsters nemen van elke zending van die herkomst, totdat zes opeenvol-
gende onderzoeken een negatief resultaat hebben opgeleverd.
12. De bevoegde autoriteiten moeten gedurende ten minste twee jaar een
register bijhouden van de uitslagen van alle bemonsteringen die op de
zendingen zijn uitgevoerd.
13. Indien de tests aantonen dat een zending salmonella bevat, wordt deze
zending:
a) volgens de procedure van artikel 17, lid 2, onder a), van Richtlijn 97/78/
EG (1) behandeld, of
b) in een overeenkomstig deze verordening erkend verwerkingsbedrijf
opnieuw verwerkt of ontsmet door een behandeling die door de
bevoegde autoriteit is toegestaan. Volgens de procedure van artikel 33,2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 53
(1) Richtlijn 97/78/EG van de Raad van 18 december 1997 tot vaststelling van de begin-
selen voor de organisatie van de veterinaire controles voor producten die uit derde
landen in de Gemeenschap worden binnengebracht (PB L 24 van 30.1.1998, blz. 9).▼M2
▼B
▼B
lid 2, kan een lijst van toegestane behandelingen worden opgesteld. De
zending wordt pas vrijgegeven na behandeling en onderzoek op salmo-
nella door de bevoegde autoriteit overeenkomstig hoofdstuk I, punt 10,
en als de uitslag van dit onderzoek negatief is.
HOOFDSTUK III
Specifieke eisen voor bloedproducten
Naast de in hoofdstuk I genoemde eisen gelden de volgende bepalingen:A. Grondstoffen
1. Alleen bloed als bedoeld in lid 1, onder a) en b), van artikel 6 mag voor de
vervaardiging van bloedproducten worden gebruikt.
B. Verwerkingsnormen
2. Bloedproducten moeten
a) met één van de verwerkingsmethoden 1 tot en met 5 of 7 zijn behandeld,
of
b) behandeld zijn via een methode die zodanige normen omvat dat de
producten voldoen aan de microbiologische normen die zijn vermeld in
hoofdstuk I, punt 10.
C. Invoer
3. De lidstaten moeten de invoer van bloedproducten toestaan, als:
a) ze afkomstig zijn uit derde landen die voorkomen op de lijst in deel V of
deel VI van bijlage XI, naar gelang van het geval;
b) zij afkomstig zijn uit een verwerkingsbedrijf dat voorkomt op de in artikel
29, lid 4, bedoelde lijst;
c) ze overeenkomstig deze verordening zijn vervaardigd;
d) ze vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat volgens het model in
hoofdstuk 4 (B) van bijlage X.
HOOFDSTUK IV
Specifieke eisen voor gesmolten vet en visolie
Naast de in hoofdstuk I genoemde eisen gelden de volgende bepalingen:A. Verwerkingsnormen
1. Gesmolten vet moet volgens de methoden 1 tot en met 5 of methode 7 (zoals
bedoeld in bijlage V, hoofstuk III) worden geproduceerd, tenzij het
gesmolten vet overeenkomstig bijlage C, hoofdstuk II, van Richtlijn 77/99/
EEG van de Raad (
1) of bijlage I, hoofdstuk 9, van Richtlijn 92/118/EEG
van de Raad (2) is geproduceerd; visolie mag volgens methode 6 (zoals
bedoeld in bijlage V, hoofstuk III) worden geproduceerd.
Gesmolten vet van herkauwers moet zo worden gezuiverd dat het maximum-
gehalte aan nog resterende onoplosbare onzuiverheden niet meer dan 0,15
gewichtsprocent bedraagt.
B. Invoer van gesmolten vet
2. De lidstaten moeten de invoer van gesmolten vet toestaan, als:
a) het afkomstig is uit derde landen die voorkomen op de lijst in deel IV van
bijlage XI;
b) het afkomstig is uit een verwerkingsbedrijf dat voorkomt op de in artikel
29, lid 4, bedoelde lijst;
c) het overeenkomstig deze verordening is vervaardigd;2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 54
(1) PB L 26 van 31.1.1977, blz. 85.
(2) PB L 62 van 15.3.1993, blz. 49.▼M2
▼B
▼M2
▼B
▼M1
▼B
▼B
d) het ofwel:
i) geheel of gedeeltelijk verkregen is van grondstoffen van varkens,
afkomstig is uit een land of een deel van het grondgebied van een
land dat de afgelopen 24 maanden vrij was van mond- en klauwzeer
en de afgelopen twaalf maanden van klassieke varkenspest en Afri-
kaanse varkenspest,
ii) geheel of gedeeltelijk verkregen is van grondstoffen van pluimvee,
afkomstig is uit een land of een deel van het grondgebied van een
land dat de afgelopen zes maanden vrij was van de ziekte van
Newcastle en aviaire influenza,
iii) geheel of gedeeltelijk verkregen is van grondstoffen van herkauwers,
afkomstig is uit een land of een deel van het grondgebied van een
land dat de afgelopen 24 maanden vrij was van mond- en klauwzeer
en de afgelopen twaalf maanden van runderpest,
iv) indien een van de bovengenoemde ziekten tijdens bovenvermelde
relevante perioden is uitgebroken, een van de volgende warmtebehan-
delingen heeft ondergaan:
— verhit tot ten minste 70 ºC gedurende ten minste 30 minuten, of
— verhit tot ten minste 90 ºC gedurende ten minste 15 minuten,
en de gegevens inzake de kritische controlepunten worden geregi-
streerd en bewaard, zodat de eigenaar, de exploitant of hun
vertegenwoordiger en zo nodig de bevoegde autoriteit de doeltref-
fendheid van het bedrijf kunnen controleren. De betrokken gegevens
omvatten de deeltjesgrootte, de kritische temperatuur en eventueel de
absolute tijd, het drukprofiel, het verwerkingsdebiet en de vetrecy-
clage, en
e) het vergezeld gaat van een gezondheidscertificaat volgens het model in
hoofdstuk 10 (A) van bijlage X.
C. Invoer van visolie
3. De lidstaten moeten de invoer van visolie toestaan, als dit product:
a) afkomstig is uit derde landen die voorkomen op de lijst in deel III van
bijlage XI;
b) afkomstig is uit een verwerkingsbedrijf dat voorkomt op de in artikel 29,
lid 4, bedoelde lijst;
c) overeenkomstig deze verordening is vervaardigd; en
d) vergezeld gaat van een gezondheidscertificaat volgens het model in
hoofdstuk 9 van bijlage X.
D. Hygiënevoorschriften
4. Als het gesmolten vet of de visolie in eindverpakking wordt geleverd, moeten
nieuwe of gereinigde recipiënten worden gebruikt en alle voorzorgen worden
genomen om verontreiniging van de producten te voorkomen. Als de
producten bestemd zijn voor levering via bulkvervoer, moeten de leidingen,
pompen, bulktanks, alsmede alle bulkcontainers of tankwagens die worden
gebruikt voor het vervoer van de producten vanuit de productie-inrichting
hetzij rechtstreeks naar het schip of naar opslagtanks op het land, hetzij
rechtstreeks naar inrichtingen, vóór gebruik geïnspecteerd en schoon
bevonden zijn.
HOOFDSTUK V
Specifieke eisen voor melk, producten op basis van melk en biest
Naast de in hoofdstuk I genoemde eisen gelden de volgende bepalingen:A. Verwerkingsnormen
1. De productie van rauwe melk en biest dient te gebeuren onder voorwaarden
die adequate garanties bieden ten aanzien van de diergezondheid. Deze voor-
waarden worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 33, lid 2.
2. Op melk of behandelde of verwerkte melkproducten moet een warmtebehan-
deling worden toegepast waarbij gedurende ten minste 15 seconden een
temperatuur van ten minste 72 ºC wordt aangehouden, of een warmtebehan-
deling waarbij een andere tijd-temperatuurcombinatie wordt toegepast die ten2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 55
▼M2
▼B
▼M2
▼B
▼B
minste hetzelfde effect heeft en die resulteert in een negatieve reactie op de
fosfatasetest, welke behandeling wordt gevolgd door:
a) voor melkpoeder of een melkpoederproduct, een droogprocédé; of
b) voor een aangezuurd melkproduct, een procédé waarbij de pH gedurende
ten minste 1 uur tot minder dan 6 wordt verlaagd.
3. Behalve aan de in punt 2 vermelde eisen moet melkpoeder of moeten melk-
poederproducten aan de volgende eisen voldoen:
a) na het drogen moeten de nodige voorzorgsmaatregelen worden getroffen
om te voorkomen dat het product wordt verontreinigd, en
b) het eindproduct:
i) moet in nieuwe eindverpakking worden verpakt, of
ii) in geval van bulkvervoer moeten voertuigen of tanks die voor dat
vervoer gebruikt worden, ontsmet worden met een door de bevoegde
autoriteit erkend product, voordat de melk, de producten op basis van
melk of de biest geladen worden.
B. Invoer
4. De lidstaten moeten de invoer van melk en producten op basis van melk
toestaan, als
a) ze afkomstig zijn uit derde landen die voorkomen op de lijst in deel I van
bijlage XI;
b) in geval van melk en producten op basis van melk uit in kolom B in de
bijlage van Beschikking 95/340/EG (1) vermelde derde landen of delen
daarvan, deze een pasteurisatie hebben ondergaan die volstaat om een
negatieve reactie op de fosfatasetest te veroorzaken, en vergezeld gaan
van een gezondheidscertificaat volgens het model in hoofdstuk 2 (A) van
bijlage X;
c) in geval van producten op basis van melk met een pH van minder dan 6
uit in kolom C in de bijlage van Beschikking 95/340/EG vermelde derde
landen of delen daarvan, deze een pasteurisatie hebben ondergaan die
volstaat om een negatieve reactie op de fosfatasetest te veroorzaken, en
vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat volgens het model in
hoofdstuk 2 (B) van bijlage X;
d) in geval van melk en producten op basis van melk uit in kolom C in de
bijlage van Beschikking 95/340/EG vermelde derde landen of delen
daarvan, deze zijn gesteriliseerd of een dubbele warmtebehandeling
hebben ondergaan waarvan elk op zich volstaat om een negatieve reactie
op de fosfatasetest te veroorzaken, en vergezeld gaan van een gezond-
heidscertificaat volgens het model in hoofdstuk 2 (C) van bijlage X; en
e) zij afkomstig zijn van een verwerkende inrichting die voorkomt op de in
artikel 29, lid 4, bedoelde lijst.
5. Melk en producten op basis van melk die worden ingevoerd uit in kolom C
in de bijlage van Beschikking 95/340/EG vermelde derde landen of delen
daarvan waar zich in de loop van de twaalf voorafgaande maanden een
uitbraak van mond- en klauwzeer heeft voorgedaan of waar in de twaalf
voorafgaande maanden tegen mond- en klauwzeer is ingeënt, moeten, vóór
zij op het grondgebied van de Gemeenschap worden binnengebracht, een
van de volgende behandelingen hebben ondergaan:
a) een zodanige sterilisatie dat de Fc-waarde ten minste 3 bedraagt, of
b) een eerste warmtebehandeling waarvan het verhittingseffect ten minste
gelijk is aan dat van een behandeling van het type pasteurisatie bij een
temperatuur van ten minste 72 ºC gedurende ten minste 15 seconden, en
die volstaat om een negatieve reactie op de fosfatasetest te veroorzaken,
gevolgd door:
i) een tweede warmtebehandeling die ten minste hetzelfde effect heeft
als de eerste warmtebehandeling en die volstaat om een negatieve
reactie op de fosfatasetest te veroorzaken, gevolgd, in het geval van
melkpoeder of melkpoederproducten, door een droogprocédé, of
ii) een zuurbehandeling waarbij de pH gedurende ten minste 1 uur tot
minder dan 6 is verlaagd.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 56
(1) Beschikking 95/340/EG van de Commissie van 27 juli 1995 tot vaststelling van een
voorlopige lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer van melk en productenop basis van melk toestaan, en tot intrekking van Beschikking 94/70/EG (PB L 200 van24.8.1995, blz. 38). Beschikking laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 96/584/EG van
de Commissie (PB L 255 van 9.10.1996, blz. 20).
▼B
6. Wanneer wordt geconstateerd dat er gevaar dreigt voor het binnenbrengen
van een exotische ziekte of dat de diergezondheid op een andere wijze wordt
bedreigd, kunnen volgens de procedure van artikel 33, lid 2, aanvullende
eisen worden vastgesteld ter bescherming van de diergezondheid.
HOOFDSTUK VI
Specifieke eisen voor gelatine en gehydrolyseerd eiwit
Naast de in hoofdstuk I genoemde eisen gelden de volgende bepalingen:
A. Verwerkingsnormen voor gelatine
1. a) Gelatine moet worden vervaardigd via een proces waarbij niet-verwerkt
categorie 3-materiaal met een zuur of een base wordt behandeld en
vervolgens één of meer keren wordt gespoeld. Daarna wordt de pH aange-
past. De gelatine wordt geëxtraheerd door de grondstoffen één keer of
verschillende keren na elkaar te verhitten; het extract wordt dan gezuiverd
door middel van filtrering en sterilisatie.
b) Na de onder a) bedoelde bewerkingen, kan de gelatine worden gedroogd
en vervolgens eventueel worden verwerkt tot poeder of tot blaadjes.
c) Het is verboden andere conserveringsmiddelen te gebruiken dan zwaveldi-
oxide en waterstofperoxide.
2. Gelatine moet onder bevredigende hygiënische omstandigheden worden voor-
zien van een onmiddellijke verpakking, worden verpakt, opgeslagen en
vervoerd. De volgende zaken zijn met name van belang:
a) er moet een ruimte zijn voor de opslag van materiaal voor onmiddellijke
verpakking en ander verpakkingsmateriaal;
b) het aanbrengen van de onmiddellijke verpakking en de verpakking moet
plaatsvinden in een ruimte of op een plaats die voor dat doel bestemd is;
en
c) op de onmiddellijke verpakkingen en de verpakkingen van gelatine moet
vermeld staan „Gelatine die geschikt is voor diervoeding”.
B. Verwerkingsnormen voor gehydrolyseerd eiwit
3. Gehydrolyseerd eiwit moet worden vervaardigd via een productieproces dat
adequate maatregelen omvat om de verontreiniging van categorie 3-materiaal
zoveel mogelijk te beperken. Het gehydrolyseerde eiwit moet een molecuul-
gewicht van minder dan 10 000 Dalton hebben.
Bovendien moet gehydrolyseerd eiwit dat volledig of gedeeltelijk van huiden
van herkauwers afkomstig is, worden vervaardigd in een verwerkingsfabriek
die uitsluitend gehydrolyseerd eiwit produceert; tijdens het productieproces
moeten de categorie-3 grondstoffen worden voorbewerkt door pekelen,
kalken en grondig wassen, gevolgd door:
a) blootstelling van het materiaal aan een pH van meer dan 11 gedurende
meer dan 3 uur bij een temperatuur van meer dan 80 ºC, gevolgd door
een warmtebehandeling bij meer dan 140 ºC gedurende 30 minuten bij
meer dan 3,6 bar;
b) blootstelling van het materiaal aan een pH van 1 tot 2, gevolgd door een
pH van meer dan 11, gevolgd door een warmtebehandeling bij 140 ºC
gedurende 30 minuten bij 3 bar; of
c) een gelijkwaardig proces dat volgens de procedure van artikel 33, lid 2, is
goedgekeurd.
C. Invoer
4. De lidstaten moeten de invoer van gelatine en gehydrolyseerd eiwit toestaan
indien de producten:
a) afkomstig zijn uit derde landen die voorkomen op de lijst in deel XI van
bijlage XI;
b) afkomstig zijn uit een verwerkingsbedrijf dat voorkomt op de in artikel
29, lid 4, bedoelde lijst;
c) overeenkomstig deze verordening zijn vervaardigd; en
d) vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat volgens het model in
hoofdstuk 11 of hoofdstuk 12 van bijlage X, naar gelang van het geval.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 57
▼M1
▼B
▼M1
▼M2
▼M1
HOOFDSTUK VII
Specifieke eisen voor dicalciumfosfaat
Naast de in hoofdstuk I genoemde algemene eisen gelden de volgende bepa-
lingen:
A. Verwerkingsnormen
1. Dicalciumfosfaat moet worden vervaardigd via een proces waarbij:
a) al het categorie 3-beendermateriaal fijn wordt gemalen, met heet water
wordt ontvet en gedurende ten minste twee dagen wordt behandeld met
verdund zoutzuur (bij een minimumconcentratie van 4 % en een pH van
minder dan 1,5),
b) de verkregen fosforvloeistof na de procedure zoals bedoeld onder a) wordt
behandeld met kalk, wat resulteert in een neerslag van dicalciumfosfaat
met een pH van 4 tot 7; en
c) deze neerslag van dicalciumfosfaat ten slotte gedurende 15 minuten met
lucht wordt gedroogd bij een inlaattemperatuur van 65 ºC tot 325 ºC en
een eindtemperatuur tussen 30 ºC en 65 ºC, of
via een gelijkwaardig proces dat volgens de procedure van artikel 33, lid 2, is
goedgekeurd.
2. Dicalciumfosfaat uit onvette beenderen moet afkomstig zijn van beenderen
die, na keuring vóór en na het slachten, geschikt zijn bevonden voor mense-
lijke consumptie.
B. Invoer
3. De lidstaten moeten de invoer van dicalciumfosfaat toestaan indien het
product:
a) afkomstig is uit derde landen die voorkomen op de lijst in deel XI van
bijlage XI;
b) afkomstig is uit een verwerkingsbedrijf dat voorkomt op de in artikel 29,
lid 4, bedoelde lijst;
c) overeenkomstig deze verordening is vervaardigd; en
d) vergezeld gaat van een gezondheidscertificaat volgens het model in
hoofdstuk 12 van bijlage X.
HOOFDSTUK VIII
Specifieke eisen voor tricalciumfosfaat
Naast de in hoofdstuk I genoemde algemene eisen gelden de volgende bepa-
lingen:
A. Verwerkingsnormen
1. Tricalciumfosfaat moet worden vervaardigd via een proces waarbij:
a) al het categorie 3-beendermateriaal fijn wordt gemalen en in tegenstroom
met heet water wordt ontvet (botsplinters van minder dan 14 mm);
b) het materiaal gedurende 30 minuten continu met stoom wordt gekookt bij
145 ºC en 4 bar;
c) de eiwithoudende vloeistof door centrifugering van het hydroxyapatiet
(tricalciumfosfaat) wordt gescheiden; en
d) het tricalciumfosfaat wordt gedroogd in een wervelbed met lucht bij
200 ºC en vervolgens wordt gegranuleerd; of
via een gelijkwaardig productieproces dat volgens de procedure van artikel
33, lid 2, is goedgekeurd.
B. Invoer
2. De lidstaten moeten de invoer van tricalciumfosfaat toestaan indien het
product:
a) afkomstig is uit derde landen die voorkomen op de lijst in deel XI van
bijlage XI;
b) afkomstig is uit een verwerkingsbedrijf dat voorkomt op de in artikel 29,
lid 4, bedoelde lijst;2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 58
▼M2
▼M1
▼M2
▼M1
▼M1
c) overeenkomstig deze verordening is vervaardigd; en
d) vergezeld gaat van een gezondheidscertificaat volgens het model in
hoofdstuk 12 van bijlage X.
HOOFDSTUK IX
Specifieke eisen voor collageen
Naast de in hoofdstuk I genoemde eisen gelden de volgende bepalingen:
A. Verwerkingsnormen
1. Collageen moet worden vervaardigd volgens een procédé waarbij onverwerkt
categorie 3-materiaal wordt gewassen, de pH met een zuur of base wordt
bijgesteld en het materiaal één of meer keren gespoeld en vervolgens gefil-
treerd en geëxtrudeerd wordt. Na deze behandeling mag het collageen
eventueel worden gedroogd.
2. Het gebruik van andere conserveermiddelen dan krachtens de communautaire
wetgeving zijn toegestaan, is verboden.
3. Collageen moet onder bevredigende hygiënische omstandigheden worden
voorzien van een onmiddellijke verpakking, worden verpakt, opgeslagen en
vervoerd. Met name geldt het volgende:
a) Er moet een ruimte zijn voor de opslag van materiaal voor onmiddellijke
verpakking en ander verpakkingsmateriaal;
b) het aanbrengen van de onmiddellijke verpakking en de verpakking moet
plaatsvinden in een ruimte of op een plaats die voor dat doel bestemd is,
en
c) op de onmiddellijke verpakkingen en de verpakkingen van collageen moet
vermeld staan „Collageen geschikt voor diervoeding”.
B. Invoer
4. De lidstaten moeten de invoer van collageen toestaan als dit:
a) afkomstig is uit een derde land dat voorkomt op een communautaire lijst
in deel XI van bijlage XI;
b) afkomstig is van een bedrijf dat voorkomt op de in artikel 29, lid 4,
bedoelde lijst;
c) overeenkomstig deze verordening is vervaardigd, en
d) vergezeld gaat van een gezondheidscertificaat volgens het model in
hoofdstuk 11 van bijlage X.
HOOFDSTUK X
Specifieke eisen voor eiproducten
Naast de in hoofdstuk I genoemde eisen gelden de volgende bepalingen:
A. Verwerkingsnormen
1. Eiproducten moeten:
a) met één van de verwerkingsmethoden 1 tot en met 5 of 7 zijn behandeld,
of
b) zijn behandeld volgens een methode en parameters die ervoor zorgen dat
het product voldoet aan de microbiologische normen van hoofdstuk I,
punt 10, of
c) zijn behandeld overeenkomstig hoofdstuk V van de bijlage bij Richtlijn
89/437/EEG van de Raad van 20 juni 1989 inzake hygiëne- en gezond-
heidsvraagstukken bij de bereiding en het in de handel brengen van
eiproducten (1).
B. Invoer
2. De lidstaten moeten de invoer van eiproducten toestaan als deze:
a) afkomstig zijn uit een derde land dat voorkomt op een communautaire
lijst in deel XVI van bijlage XI;
b) afkomstig zijn van een bedrijf dat voorkomt op de in artikel 29, lid 4,
bedoelde lijst;2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 59
(1) PB L 212 van 22.7.1989, blz. 87.▼M2
▼M2
c) overeenkomstig deze verordening zijn vervaardigd, en
d) vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat volgens het model in
hoofdstuk 15 van bijlage X.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 60
▼B
BIJLAGE VIII
EISEN VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN VAN VOEDER VOOR
GEZELSCHAPSDIEREN, HONDENKLUIVEN EN TECHNISCHE
PRODUCTEN
HOOFDSTUK I
Eisen voor de erkenning van bedrijven voor de vervaardiging van voeder
voor gezelschapsdieren en van technische bedrijven
Bedrijven waar voeder voor gezelschapsdieren, hondenkluiven en andere
technische producten dan van categorie 2-materiaal verkregen biologische
meststoffen, bodemverbeteraars en vetderivaten worden vervaardigd, moeten
aan de volgende eisen voldoen:
1. Ze moeten over adequate voorzieningen beschikken om het binnenko-
mende materiaal volkomen veilig te kunnen opslaan en behandelen;
2. Ze moeten overeenkomstig deze verordening over adequate voorzieningen
beschikken om ongebruikte dierlijke bijproducten die na de vervaardiging
van dierlijke bijproducten overblijven, te verwijderen of ze moeten deze
ongebruikte producten overeenkomstig deze verordening naar een verwer-
kingsbedrijf dan wel naar een verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie
zenden.
HOOFDSTUK II
Eisen voor voeder voor gezelschapsdieren en hondenkluiven
A. Grondstoffen
1. De enige dierlijke bijproducten die gebruikt mogen worden voor de vervaar-
diging van voeder voor gezelschapsdieren en hondenkluiven zijn vermeld in
artikel 6, lid 1, onder a) tot en met j). Rauw voeder voor gezelschapsdieren
mag echter uitsluitend vervaardigd worden van de in artikel 6, lid 1, onder a),
bedoelde dierlijke bijproducten.
B. Verwerkingsnormen
2.Blikvoeder voor gezelschapsdieren ondergaat een warmtebehandeling met een
Fc-waarde van ten minste 3.
3.Ander verwerkt voeder voor gezelschapsdieren dan blikvoeder moet een warm-
tebehandeling ondergaan waarbij door en door in het product een temperatuurvan ten minste 90 ºC wordt bereikt. Na de behandeling moeten de nodige voor-
zorgen worden genomen om ervoor te zorgen dat het product niet aan
verontreiniging wordt blootgesteld. Het product moet in nieuwe verpakkingen
worden verpakt.
4.Hondenkluiven moeten een zodanige warmtebehandeling ondergaan dat ziekte-
verwekkers (met inbegrip van salmonella) worden gedood. Na de behandeling
moeten de nodige voorzorgen worden genomen om ervoor te zorgen dat het
product niet aan verontreiniging wordt blootgesteld. Het product moet in nieuwe
verpakkingen worden verpakt.
5.Rauw voeder voor gezelschapsdieren moet in nieuwe lekvrije verpakking
worden verpakt. Er moeten doeltreffende maatregelen worden genomen om
ervoor te zorgen dat het product in de hele productieketen en tot aan het
verkooppunt niet aan verontreiniging wordt blootgesteld. Op de verpakking
moeten zichtbaar en leesbaar de woorden „voeder voor gezelschapsdieren” zijn
aangebracht.
6.Tijdens de productie en/of de opslag (vóór verzending) moet via aselecte steek-
proeven worden gecontroleerd of aan de volgende normen wordt voldaan:
Salmonella: geen in 25 g, n = 5, c = 0, m = 0, M = 0;
Enterobacteriaceae: n = 5, c = 2, m = 10, M = 300 in 1 gWaarbij:
n = aantal te testen monsters;
m = drempelwaarde voor het aantal bacteriën; het resultaat wordt als bevredi-
gend beschouwd als het aantal bacteriën in geen enkel monster groter is
dan m;
M = maximumwaarde voor het aantal bacteriën; het resultaat wordt als onbe-
vredigend beschouwd als het aantal bacteriën in één of meer monsters
gelijk is aan of hoger ligt dan M; en2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 61
▼M1
▼M1
c = aantal monsters waarvoor de bacterietelling een resultaat tussen m en M
te zien mag geven en waarbij het monster nog als aanvaardbaar wordt
beschouwd als het resultaat van de bacterietelling voor de overige
monsters niet hoger is dan m.
Blikvoeder voor gezelschapsdieren dat de in punt 2 bedoelde warmtebe-
handeling heeft ondergaan, hoeft echter niet noodzakelijk te worden
bemonsterd en op salmonella en enterobacteriaceae te worden getest.
C. Invoer
7. De lidstaten moeten de invoer van voeder voor gezelschapsdieren en honden-
kluiven toestaan, als de producten:
a) afkomstig zijn uit derde landen die voorkomen op de lijst in deel X van
bijlage XI;
b) afkomstig zijn uit bedrijven voor de vervaardiging van voeder voor gezel-
schapsdieren, die door de bevoegde autoriteit van het derde land zijn
erkend en voldoen aan de bijzondere eisen van deze verordening;
c) overeenkomstig deze verordening zijn vervaardigd;
d) vergezeld gaan:
i) in geval van blikvoeder voor gezelschapsdieren, van een certificaat
volgens het model in hoofdstuk 3 (A) van bijlage X;
ii) in geval van ander verwerkt voeder voor gezelschapsdieren dan blik-
voeder, van een certificaat volgens het model in hoofdstuk 3 (B) van
bijlage X;
iii) in geval van hondenkluiven, van een certificaat volgens het model in
hoofdstuk 3 (C) van bijlage X;
iv) in geval van rauw voeder voor gezelschapsdieren, van een certificaat
volgens het model in hoofdstuk 3 (D) van bijlage X.
HOOFDSTUK III
Eisen voor mest, verwerkte mest en verwerkte producten uit mest
I.Niet-verwerkte mest
A. Handelsverkeer
1. a) Handelsverkeer in niet-verwerkte mest van andere soorten dan
pluimvee en paardachtigen is verboden, tenzij deze mest:
i) afkomstig is uit een gebied waarvoor geen beperkingen gelden in
verband met een ernstige overdraagbare ziekte, en
ii) bestemd is om, onder controle van de bevoegde autoriteit, te
worden uitgereden op de gronden van eenzelfde bedrijf, gelegen
aan weerszijden van de grens tussen twee lidstaten.
b) De bevoegde autoriteit mag echter via een specifieke goedkeuring
toestaan dat op haar grondgebied:
i) mest wordt binnengebracht die bestemd is om overeenkomstig
deze verordening in een door de bevoegde autoriteit erkend tech-
nisch bedrijf of erkende biogas- of composteerinstallatie te worden
behandeld met het oog op de vervaardiging van de in afdeling II
bedoelde producten. De bevoegde autoriteit moet bij de erkenning
van dergelijke installaties rekening houden met de herkomst van
de mest; of
ii) mest wordt binnengebracht die bestemd is om op een bedrijf te
worden uitgereden. Dit type van handelsverkeer is slechts toege-
staan na instemming van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat
van herkomst en van de lidstaat van bestemming. Bij het over-
wegen van deze goedkeuring houden de bevoegde autoriteiten
met name rekening met de herkomst van de mest, de bestemming
van de mest en overwegingen in verband met de bescherming van
de diergezondheid.
In voornoemde gevallen moet de mest vergezeld gaan van een
gezondheidscertificaat waarvan het model is vastgesteld volgens de
procedure van artikel 33, lid 2.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 62
▼B
▼B
2. Voor het handelsverkeer in niet-verwerkte mest van pluimvee gelden de
volgende eisen:
a) de mest moet afkomstig zijn uit een gebied waarvoor geen beper-
kingen gelden in verband met de ziekte van Newcastle of aviaire
influenza;
b) bovendien mag niet-verwerkte mest die afkomstig is van tegen de
ziekte van Newcastle ingeënte koppels, niet worden verzonden naar
een gebied dat overeenkomstig artikel 15, lid 2, van Richtlijn 90/
539/EEG (1) is erkend als „gebied waar niet tegen de ziekte van
Newcastle wordt ingeënt”; en
c) de mest moet vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat waarvan
het model is vastgesteld volgens de procedure van artikel 33, lid 2.
3. Er gelden geen veterinairrechtelijke voorschriften voor het handelsver-
keer in niet-verwerkte mest van paardachtigen.
B. Invoer
4. De lidstaten moeten de invoer van niet-verwerkte mest toestaan, als deze
mest:
a) afkomstig is uit derde landen die voorkomen op de lijst in deel IX
van bijlage XI;
b) naar gelang van de betrokken diersoort, voldoet aan de in punt 1,
onder a), vastgestelde eisen;
c) vergezeld gaat van een gezondheidscertificaat zoals bedoeld in artikel
29, lid 6.
II. Verwerkte mest en verwerkte producten uit mest
A. In de handel brengen
5. Voor het in de handel brengen van verwerkte mest en verwerkte
producten uit mest gelden de volgende eisen. Deze producten:
a) moeten afkomstig zijn uit een overeenkomstig deze verordening door
de bevoegde autoriteit erkend technisch bedrijf of erkende biogas- of
composteerinstallatie;
b) moeten een warmtebehandeling hebben ondergaan waarbij gedurende
ten minste 60 minuten een temperatuur van 70 ºC is aangehouden, of
een daaraan gelijkwaardige behandeling overeenkomstig de volgens
de procedure van artikel 33, lid 2, vastgestelde voorschriften;
c) moeten
i) vrij zijn van salmonella (geen salmonella in 25 g behandeld
product);
ii) vrij zijn van Enterobacteriaceae (volgens meting van het aërobe
kiemgetal: < 1 000 kve per gram behandeld product); en
iii) een behandeling hebben ondergaan waarbij sporenvormers en
toxinevorming worden onderdrukt; en
d) moeten zo opgeslagen worden dat verontreiniging c.q. secundaire
besmetting en vochtigheid na behandeling onmogelijk is. Daarom
moeten verwerkte mest en verwerkte producten uit mest:
i) opgeslagen worden in goed afgesloten en geïsoleerde silo's, of
ii) opgeslagen worden in deugdelijk afgesloten verpakkingen (plastic
zakken of „big bags”).
B. Invoer
6. De lidstaten moeten de invoer van verwerkte mest en verwerkte
producten uit mest toestaan, als deze producten:
a) afkomstig zijn uit derde landen die voorkomen op de lijst in deel IX
van bijlage XI;2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 63
(1) Richtlijn 90/539/EEG van de Raad van 15 oktober 1990 tot vaststelling van veterinair-
rechtelijke voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer en de invoer uitderde landen van pluimvee en broedeieren (PB L 303 van 31.10.1990, blz. 6). Richtlijnlaatstelijk gewijzigd bij Beschikking 2000/505/EG van de Commissie (PB L 201 van
9.8.2000, blz. 8).
▼B
b) afkomstig zijn van een bedrijf dat door de bevoegde autoriteit van het
derde land is erkend en voldoet aan de bijzondere eisen van deze
verordening;
c) voldoen aan de in punt 5 vastgestelde eisen; en
d) vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat zoals bedoeld in artikel
29, lid 6.
III. Guano
7. Er gelden geen veterinairrechtelijke voorschriften voor het in de handel
brengen van guano.
HOOFDSTUK IV
Eisen voor bloed en bloedproducten voor technisch of farmaceutisch
gebruik, in-vitrodiagnostica en laboratoriumreagentia, met uitzondering
van serum van paardachtigen
A. Invoer
1. Voor de invoer van bloed gelden de eisen van hoofdstuk XI.
2. De lidstaten moeten de invoer van bloedproducten toestaan als deze:
a) afkomstig zijn uit derde landen die voorkomen op de lijst in deel VI van
bijlage XI;
b) afkomstig zijn van een bedrijf dat door de bevoegde autoriteit van het
derde land is erkend en voldoet aan de bijzondere eisen van deze verorde-
ning, en
c) vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat volgens het model in
hoofdstuk 4 (C) van bijlage X.
3. De lidstaten moeten de invoer van bloedproducten toestaan als deze afkom-
stig zijn uit derde landen of delen van derde landen waar:
hetzij:
a) indien het gaat om bloedproducten van herkauwers:
i) de dieren en producten afkomstig zijn uit een gebied waar in de
laatste twaalf maanden geen enkel geval van mond- en klauwzeer,
vesiculaire stomatitis, runderpest, „peste des petits ruminants”, Rift
Valley Fever, paardenpest of bluetongue (*) is gemeld, waar ten
minste in de laatste twaalf maanden tegen geen van deze ziekten is
ingeënt bij voor de ziekte vatbare soorten en waaruit overeenkomstig
de communautaire wetgeving herkauwers van de genoemde soorten
mogen worden ingevoerd. Het bloed waarmee deze producten zijn
vervaardigd, moet zijn verzameld:
— in overeenkomstig de communautaire wetgeving erkende slacht-
huizen;
— van levende dieren in overeenkomstig de communautaire wetge-
ving erkende inrichtingen, of
— in slachthuizen die door de bevoegde autoriteit van het derde land
zijn erkend en onder toezicht staan van die autoriteit. In dat geval
moeten het adres en het erkenningsnummer van het slachthuis aan
de Commissie en aan de lidstaten worden meegedeeld of op het
certificaat worden vermeld,
of
ii) de producten één van de volgende behandelingen hebben ondergaan
om de afwezigheid van ziekteverwekkers van de onder i) genoemde
herkauwersziekten te garanderen:
— warmtebehandeling bij een temperatuur van 65 ºC gedurende ten
minste drie uur, gevolgd door een test op de doeltreffendheid;
— bestraling met een straling van 2,5 megarad of met gammastralen,
gevolgd door een test op de doeltreffendheid;
— wijziging van de pH-waarde in pH 5 gedurende twee uur, gevolgd
door een test op de doeltreffendheid;
— warmtebehandeling tot een kerntemperatuur van ten minste 90 ºC,
gevolgd door een test op de doeltreffendheid, of2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 64
(*) Dit omvat ook landen met seropositieve herkauwers.▼M2
▼M2
— een andere behandeling vastgesteld volgens de procedure van
artikel 33, lid 2.
iii) In afwijking van punt ii) mag een lidstaat de invoer van bloed en
bloedproducten voor technisch of farmaceutisch gebruik, in-vitrodiag-
nostica en laboratoriumreagentia uit landen waar bluetongue-
seropositieve dieren aanwezig zijn, toestaan mits het erkende techni-
sche bedrijf van eindbestemming zich in dezelfde lidstaat bevindt. De
zending moet rechtstreeks naar dat bedrijf gaan en er moeten de
nodige voorzorgen worden genomen om risico's van verspreiding van
ziekten onder dieren of mensen te voorkomen, onder andere door
afval en ongebruikt of overtollig materiaal veilig te verwijderen;
hetzij
b) indien het gaat om bloedproducten van dieren van de taxa Proboscidae en
Artiodactyla of kruisingen daarvan, met uitzondering van herkauwers:
i) de dieren en producten afkomstig zijn uit een gebied waar in de laatste
twaalf maanden bij voor de ziekte vatbare soorten geen enkel geval
van mond- en klauwzeer, vesiculaire varkensziekte, paardenpest, klas-
sieke varkenspest, Afrikaanse varkenspest, runderpest, „peste des petits
ruminants”, de ziekte van Newcastle of aviaire influenza is gemeld en
waar ten minste in de laatste twaalf maanden tegen geen van deze
ziekten is ingeënt,
of
ii) de producten één van de volgende behandelingen hebben ondergaan
om de afwezigheid van ziekteverwekkers van de onder i) genoemde
ziekten te garanderen:
— warmtebehandeling bij een temperatuur van 65 ºC gedurende ten
minste drie uur, gevolgd door een test op de doeltreffendheid;
— bestraling met een straling van 2,5 megarad of met gammastralen,
gevolgd door een test op de doeltreffendheid;
— warmtebehandeling tot een kerntemperatuur van ten minste 90 ºC,
gevolgd door een test op de doeltreffendheid, of
— een andere behandeling vastgesteld volgens de procedure van
artikel 33, lid 2.
4. De bijzondere eisen voor de invoer van in-vitrodiagnostica en laboratorium-
reagentia kunnen zo nodig worden vastgesteld volgens de procedure van
artikel 33, lid 2.
HOOFDSTUK V
Eisen voor serum van paardachtigen
A. Grondstoffen
1. Het serum moet:
a) afkomstig zijn van paardachtigen die geen tekenen vertonen van de in
Richtlijn 90/426/EEG (1) bedoelde ernstige besmettelijke ziekten en van
andere ernstige besmettelijke ziekten waarvoor paardachtigen vatbaar
zijn; en
b) verkregen zijn in instellingen of centra waarvoor geen beperkingen gelden
die op grond van de genoemde richtlijn in verband met gezondheidsover-
wegingen zijn vastgesteld.
B. Invoer
2. De lidstaten moeten de invoer van serum van paardachtigen toestaan, als:
a) het afkomstig is van paardachtigen die geboren en opgegroeid zijn in een
derde land dat voorkomt op de lijst in deel XIII van bijlage XI;2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 65
(1) Richtlijn 90/426/EEG van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van veterinairrech-
telijke voorschriften voor het verkeer van paardachtigen en de invoer van paardachtigenuit derde landen (PB L 224 van 18.8.1990, blz. 42). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Beschikking 2001/298/EG van de Commissie (PB L 102 van 12.4.2001, blz. 63).▼B
▼M2
▼B
b) het verkregen, behandeld en verzonden is onder de volgende voor-
waarden:
i) het is afkomstig uit een land waar voor de volgende ziekten een
aangifteplicht bestaat: paardenpest, dourine, kwade droes, paardenen-
cefalomyelitis (alle vormen, met inbegrip van VEE), infectieuze
anemie bij paarden, vesiculaire stomatitis, rabiës, miltvuur;
ii) het is onder toezicht van een dierenarts verkregen van paardachtigen
die op het moment waarop het serum werd verzameld, vrij waren van
klinische symptomen van een besmettelijke ziekte;
iii) het is afkomstig van paardachtigen die sedert hun geboorte hebben
verbleven op het grondgebied van een derde land of, in geval van
officiële regionalisatie volgens de communautaire wetgeving, in delen
van het grondgebied van een derde land:
— waar in de laatste twee jaar geen Venezolaanse paardenencefalo-
myelitis is voorgekomen;
— waar in de laatste zes maanden geen dourine is voorgekomen; en— waar in de laatste zes maanden geen kwade droes is voorge-
komen;
iv) het is afkomstig van paardachtigen die niet hebben verbleven op een
bedrijf ten aanzien waarvan om veterinairrechtelijke redenen verbods-
maatregelen hebben gegolden, of waar:
— in geval van paardenencefalomyelitis, de datum waarop al de met
deze ziekte besmette paardachtigen zijn geslacht, ten minste zes
maanden eerder viel dan de datum waarop het serum werd afge-
nomen;
— in geval van infectieuze anemie, alle besmette dieren waren
geslacht en de resterende dieren negatief hebben gereageerd op
twee Coggins-tests die met een tussenpoos van drie maanden zijn
verricht;
— in geval van vesiculaire stomatitis, het verbod ten minste zes
maanden voor de datum van afneming was ingetrokken;
— in geval van rabiës, het laatste geregistreerde geval zich ten
minste een maand voor de datum van afneming voordeed;
— in geval van miltvuur, het laatste geregistreerde geval zich ten
minste 15 dagen voor de datum van afneming voordeed;
— alle op het bedrijf aanwezige dieren van voor de ziekte vatbare
soorten waren geslacht en de bedrijfsruimte was ontsmet, ten
minste 30 dagen (of, in het geval van miltvuur, ten minste 15
dagen) voor de datum van afneming;
v) het is met de nodige voorzorgen behandeld om verontreiniging met
ziekteverwekkers tijdens de productie, het hanteren en de verpakking
te voorkomen;
vi) het is verpakt in gesloten, ondoordringbare recipiënten, waarop duide-
lijk de vermelding „serum van paardachtigen” is aangebracht en
waarop het registratienummer is vermeld van de inrichting waar het
serum is verzameld;
c) het is afkomstig uit een bedrijf dat door de bevoegde autoriteit van het
derde land is erkend en voldoet aan de bijzondere eisen van deze verorde-
ning; en
d) het vergezeld gaat van een gezondheidscertificaat volgens het model in
hoofdstuk 4 (A) van bijlage X.
HOOFDSTUK VI
Eisen voor huiden van hoefdieren
A. Toepassingsgebied
1. De bepalingen van dit hoofdstuk zijn niet van toepassing op:
a) huiden van hoefdieren die voldoen aan de voorschriften van Richtlijn 64/
433/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake gezondheidsvraagstukken
op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees (
1).
b) huiden van hoefdieren waarop een volledig looiprocédé is toegepast;
c) „wet blue”-huiden;2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 66
(1) PB 121 van 29.7.1964, blz. 2012. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/23/EG
(PB L 243 van 11.10.1995, blz. 7).▼M2
▼B
▼B
d) „pickled pelt”-huiden; en
e) gekalkte huiden (behandeling met kalk en in pekel met een pH van 12 tot
13 gedurende ten minste 8 uur).
2. Binnen het in punt 1 gedefinieerde toepassingsgebied gelden de bepalingen
van dit hoofdstuk voor verse, gekoelde en behandelde huiden. In dit hoofd-
stuk wordt onder behandelde huiden verstaan, huiden die:
a) gedroogd zijn;
b) nat of droog zijn gezouten gedurende minimaal 14 dagen vóór de verzen-
ding;
c) gedurende zeven dagen zijn gezouten met zeezout waaraan 2 % natrium-
carbonaat is toegevoegd;
d) zijn gedroogd gedurende 42 dagen bij een temperatuur van ten minste
20 ºC, of
e) zijn geconserveerd door toepassing van een ander procédé dan looiing,
vastgesteld volgens de procedure van artikel 33, lid 2.
B. Handelsverkeer
3. Voor het handelsverkeer in verse of gekoelde huiden gelden dezelfde gezond-
heidsvoorschriften als die welke op grond van Richtlijn 72/461/EEG van de
Raad van 12 december 1972 inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het
gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees (1) voor vers
vlees gelden.
4. Het handelsverkeer in behandelde huiden is toegestaan op voorwaarde dat
iedere zending vergezeld gaat van een handelsdocument zoals bedoeld in
bijlage II, waarin wordt verklaard dat:
a) de huiden zijn behandeld overeenkomstig punt 2, en
b) de zending niet in aanraking is geweest met andere producten van dier-
lijke oorsprong of met levende dieren die verspreiding van een ernstige
overdraagbare ziekte zouden kunnen veroorzaken.
C. Invoer
5. De lidstaten moeten de invoer van verse of gekoelde huiden toestaan als:
a) ze afkomstig zijn van dieren bedoeld in artikel 6, lid 1, onder b) of c);
b) ze afkomstig zijn uit een derde land of, in geval van regionalisatie over-
eenkomstig de communautaire wetgeving, uit een deel van een derde land
dat voorkomt op de lijst in deel XIV, onder A, van bijlage XI en dat:
i) ten minste de laatste twaalf maanden vóór de verzending vrij was van
de volgende ziekten:
— klassieke varkenspest,
— Afrikaanse varkenspest en— runderpest, en
ii) de laatste twaalf maanden vóór de verzending vrij was van mond- en
klauwzeer en waar in de laatste twaalf maanden vóór de verzending
niet tegen mond- en klauwzeer is ingeënt;
c) ze afkomstig zijn van:
i) dieren die ten minste de laatste drie maanden vóór het slachten of
sedert hun geboorte indien ze jonger waren dan drie maanden, hebben
verbleven op het grondgebied van het land van herkomst,
ii) wanneer het om huiden van tweehoevigen gaat, dieren van bedrijven
waar in de laatste 30 dagen geen enkele uitbraak van mond- en
klauwzeer is geconstateerd en waaromheen zich in een gebied met
een straal van 10 km in de laatste 30 dagen geen enkel geval van
mond- en klauwzeer heeft voorgedaan,
iii) wanneer het om huiden van varkens gaat, dieren van bedrijven waar
in de laatste 30 dagen geen enkele uitbraak van vesiculaire varkens-
ziekte en in de laatste 40 dagen geen enkele uitbraak van klassieke
varkenspest of van Afrikaanse varkenspest is geconstateerd en waar-2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 67
(1) PB L 302 van 31.12.1972, blz. 24. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Akte van toetre-
ding van 1994.▼M2
▼B
▼B
omheen zich in een gebied met een straal van 10 km in de laatste 30
dagen geen enkel geval van voornoemde ziekten heeft voorgedaan, of
iv) dieren die in de laatste 24 uur vóór het slachten in het slachthuis zijn
gekeurd, zonder dat daarbij symptomen van mond- en klauwzeer,
runderpest, klassieke varkenspest, Afrikaanse varkenspest of vesicu-
laire varkensziekte zijn geconstateerd,
d) ze gehanteerd zijn met de nodige voorzorgen om te voorkomen dat de
huiden na behandeling weer met ziekteverwekkers worden besmet; en
e) ze vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat volgens het model in
hoofdstuk 5 (A) van bijlage X.
6. De lidstaten moeten de invoer van behandelde huiden toestaan als:
a) ze afkomstig zijn van dieren bedoeld in artikel 6, lid 1, punt b) of c) of
k);
b) ze vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat volgens het model in
hoofdstuk 5 (B) van bijlage X;
c) ze afkomstig zijn van:
i) een derde land of, in geval van regionalisatie overeenkomstig de
communautaire wetgeving, een deel van een derde land dat voorkomt
op de lijst in deel XIV, onder B, van bijlage XI en overeenkomstig
punt 2 zijn behandeld, of
ii) dieren afkomstig uit andere derde landen of delen van derde landen,
en overeenkomstig punt 2, onder c) of d), zijn behandeld, of
iii) herkauwers, overeenkomstig punt 2 zijn behandeld en afkomstig zijn
uit een derde land of, in geval van regionalisatie overeenkomstig de
communautaire wetgeving, uit een deel van een derde land dat voor-
komt op de lijst in deel XIV, onder C, van bijlage XI. In dit geval
wordt het onder b) bedoelde certificaat vervangen door een attest
volgens het model in hoofdstuk 5 (C) van bijlage X, waarin wordt
verklaard of bewezen dat aan deze eisen is voldaan;
d) wanneer het gaat om gezouten huiden die vervoerd worden per schip, de
huiden vóór invoer gedurende de in het certificaat dat de zending verge-
zelt aangegeven periode in zout zijn bewaard, en
e) de zending niet in aanraking is geweest met andere producten van dier-
lijke oorsprong of met levende dieren die verspreiding van een ernstige
overdraagbare ziekte zouden kunnen veroorzaken.
7. Verse, gekoelde of behandelde huiden van hoefdieren worden ingevoerd in
containers, vrachtwagens, spoorwegwagons of balen, die zijn verzegeld door
de bevoegde autoriteit van het derde land van verzending.
HOOFDSTUK VII
Eisen voor jachttrofeeën
A. Grondstoffen
1. Onbewerkte wol, onbewerkt haar, onbewerkt varkenshaar en onbewerkte
veren en delen van veren moeten afkomstig zijn van dieren vermeld in artikel
6, lid 1, punt c) of k). Zij moeten droog zijn en van een stevige verpakking
zijn voorzien. Goederenverkeer van varkenshaar vanuit gebieden waar Afri-
kaanse varkenspest een endemische ziekte is, is echter verboden tenzij het
varkenshaar:
a) gekookt, geverfd of gebleekt is, of
b) een andere behandeling heeft ondergaan waarmee ziekteverwekkers abso-
luut worden vernietigd, op voorwaarde dat dit bevestigd wordt in een
certificaat dat is afgegeven door de voor de plaats van herkomst bevoegde
dierenarts. Machinaal wassen hoeft niet te gelden als behandeling in de
zin van deze eis.
2. Onverminderd de bepalingen die zijn vastgesteld in het kader van Verorde-
ning (EG) nr. 338/97, gelden voor jachttrofeeën van hoefdieren en vogels
die geen behandeling zoals bedoeld in punt 1, onder a), hebben ondergaan,
de volgende eisen. Zij moeten:
a) afkomstig zijn van dieren van oorsprong uit een gebied waarvoor geen
beperkingen gelden omdat er een ernstige overdraagbare ziekte voorkomt
waarvoor dieren van de betrokken soorten vatbaar zijn, of
b) indien ze afkomstig zijn van dieren van oorsprong uit een gebied waar-
voor beperkingen gelden omdat er een ernstige overdraagbare ziekte2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 68
▼M2
▼B
▼B
voorkomt waarvoor dieren van de betrokken soort vatbaar zijn, voldoen
aan de in de punten 3 en 4 vermelde eisen.
3. Jachttrofeeën die uitsluitend bestaan uit beenderen, hoorn, hoeven, klauwen,
geweien of tanden moeten:
a) zo lang in kokend water zijn gedompeld dat alle andere stoffen dan been-
deren, hoorn, hoeven, klauwen, geweien en tanden verwijderd zijn;
b) wat de delen betreft die uit been bestaan, zijn ontsmet met een door de
bevoegde autoriteit goedgekeurd product, met name waterstofperoxide;
c) onmiddellijk na de behandeling, zonder in contact te komen met andere
producten van dierlijke oorsprong waardoor ze kunnen worden besmet,
worden verpakt in individuele, doorzichtige, gesloten verpakkingen om
elke besmetting achteraf te voorkomen; en
d) vergezeld gaan van een document of een certificaat waarin wordt beves-
tigd dat aan bovengenoemde eisen is voldaan.
4. Jachttrofeeën die uitsluitend bestaan uit huiden:
a) moeten
i) gedroogd zijn, of;
ii) vóór de verzending gedurende ten minste 14 dagen in zout of pekel
bewaard zijn; of
iii) zijn geconserveerd door toepassing van een ander procédé dan
looiing, goedgekeurd volgens de procedure van artikel 33, lid 2.
b) moeten, onmiddellijk na de behandeling, zonder in contact te komen met
andere producten van dierlijke oorsprong waardoor ze kunnen worden
besmet, worden verpakt in individuele, doorzichtige, gesloten verpak-
kingen om elke besmetting achteraf te voorkomen; en
c) moeten vergezeld gaan van een document of een certificaat waarin wordt
bevestigd dat aan bovengenoemde eisen is voldaan.
B. Invoer
5. De lidstaten moeten de invoer uit derde landen van behandelde jachttrofeeën
van vogels en hoefdieren, die enkel en alleen bestaan uit beenderen, hoorn,
hoeven, klauwen, geweien, tanden of huiden, toestaan als:
a) zij vergezeld gaan van een certificaat volgens het model in hoofdstuk 6
(A) van bijlage X; en
b) zij voldoen aan de in de punten 3 en 4 vastgestelde eisen. Wanneer het
gaat om per schip vervoerde huiden die in zout of pekel zijn bewaard,
hoeven de huiden niet 14 dagen vóór de verzending te worden ingezouten,
mits de huiden vóór de invoer gedurende ten minste 14 dagen op deze
wijze zijn bewaard;
c) ze afkomstig zijn uit derde landen die voorkomen op de lijst in deel XV,
onder A, van bijlage XI.
6. De lidstaten moeten, overeenkomstig de in punt 7 vastgestelde eisen, de
invoer van behandelde jachttrofeeën van vogels en hoefdieren, die enkel en
alleen bestaan uit volledige anatomische delen die geen enkele behandeling
hebben ondergaan, toestaan uit derde landen:
a) die voorkomen op de lijst in deel XV, onder B of C, van bijlage XI, naar
gelang van het geval, en
b) waaruit alle categorieën vers vlees van de betrokken diersoorten in de
Gemeenschap mogen worden ingevoerd.
7. De lidstaten moeten de invoer van de in punt 6 bedoelde jachttrofeeën
toestaan als
a) zij afkomstig zijn van dieren van oorsprong uit een gebied waarvoor geen
beperkingen gelden omdat er een ernstige overdraagbare ziekte voorkomt
waarvoor de dieren van de betrokken soorten vatbaar zijn;
b) zij onmiddellijk na de behandeling, zonder in contact te komen met
andere producten van dierlijke oorsprong waardoor ze kunnen worden
besmet, zijn verpakt in individuele, doorzichtige, gesloten verpakkingen
om elke besmetting achteraf te voorkomen; en
c) zij vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat volgens het model in
hoofdstuk 6 (B) van bijlage X.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 69
▼M2
▼B
▼M2
▼B
▼B
HOOFDSTUK VIII
Eisen voor wol, haar en varkenshaar, en veren en delen van veren
A. Grondstoffen
1. a) Onbewerkte wol, onbewerkt haar, onbewerkt varkenshaar en onbewerkte
veren en delen van veren moeten afkomstig zijn van dieren vermeld in
artikel 6, lid 1, punt c) of k). Zij moeten droog zijn en van een stevige
verpakking zijn voorzien. Voor onbewerkte veren en delen van veren die
rechtstreeks van het slachthuis naar het verwerkingsbedrijf worden
gebracht, mag de bevoegde autoriteit echter een afwijking toestaan van
de eis dat deze grondstoffen droog moeten zijn, mits:
i) alle nodige maatregelen worden genomen om mogelijke verspreiding
van ziekten te voorkomen;
ii) de grondstoffen worden vervoerd in lekvrije recipiënten of voertuigen,
die onmiddellijk na elk gebruik moeten worden gereinigd en ontsmet;
en
iii) de lidstaat de Commissie van deze afwijking in kennis stelt.
b) Goederenverkeer van varkenshaar vanuit gebieden waar Afrikaanse
varkenspest een endemische ziekte is, is echter verboden tenzij het
varkenshaar:
i) gekookt, geverfd of gebleekt is; of
ii) een andere behandeling heeft ondergaan waarmee ziekteverwekkers
absoluut worden vernietigd, op voorwaarde dat dit bevestigd wordt in
een certificaat dat is afgegeven door de voor de plaats van herkomst
bevoegde dierenarts. Machinaal wassen hoeft niet te gelden als behan-
deling in de zin van deze eis.
2. De bepalingen in punt 1 zijn niet van toepassing op sierveren of veren die
a) door reizigers voor eigen gebruik worden vervoerd, of
b) niet voor industriële doeleinden als zending aan privé-personen worden
gestuurd.
B. Invoer
3. De lidstaten moeten toestaan dat varkenshaar uit derde landen of, in geval
van regionalisatie overeenkomstig de communautaire wetgeving, delen van
derde landen wordt ingevoerd als
a) het varkenshaar verkregen is van dieren die afkomstig zijn uit en geslacht
zijn in een slachthuis in het land van herkomst; en
b) ofwel:
i) daar in de laatste twaalf maanden geen geval van Afrikaanse varkens-
pest is geconstateerd, en de zending vergezeld gaat van een
gezondheidscertificaat volgens het model in hoofdstuk 7 (A) van
bijlage X; of
ii) daar in de laatste twaalf maanden een of meerdere gevallen van Afri-
kaanse varkenspest zijn geconstateerd, en de zending vergezeld gaat
van een gezondheidscertificaat volgens het model in hoofdstuk 7 (B)
van bijlage X;
c) afkomstig zijn uit derde landen die voorkomen op de lijst in deel VIII van
bijlage XI.
4. De lidstaten moeten de invoer van onbewerkte wol, onbewerkt haar en onbe-
werkte veren en delen van veren toestaan als deze producten:
a) droog en stevig verpakt zijn; en
b) rechtstreeks naar het technische bedrijf of een intermediair bedrijf worden
vervoerd onder zulke omstandigheden dat verspreiding van ziekteverwek-
kers voorkomen wordt.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 70
▼M1
▼B
▼M2
▼B
▼M2
HOOFDSTUK IX
Eisen voor producten van de bijenteelt
A. Grondstoffen
1.Producten van de bijenteelt die uitsluitend voor gebruik in de bijenteelt bestemd
zijn:
a) mogen niet komen uit een gebied waarvoor een verbod geldt in verband met
een uitbraak van:
i) Amerikaans vuilbroed (Paenibacillus larvae larvae), tenzij de bevoegde
autoriteit het risico verwaarloosbaar heeft bevonden, een specifieke
vergunning voor alleen die lidstaat heeft verleend en de nodige maatre-
gelen heeft genomen om de verspreiding van de ziekte tegen te gaan;
ii) acariose (Acarapis woodi (Rennie)), tenzij het gebied van bestemming
aanvullende garanties heeft gekregen op grond van artikel 14, lid 2, van
Richtlijn 92/65/EEG van de Raad (1);
iii) kleine bijenkastkever (Aethina tumida), of
iv) Tropilaelaps spp. (Tropilaelaps spp), en
b) moeten voldoen aan de eisen van artikel 8, onder a), van Richtlijn 92/65/
EEG.
B. Invoer
2.Aangezien de kleine bijenkastkever en Tropilaelaps spp. in de Gemeenschap
niet voorkomen, moeten voor de invoer van producten van de bijenteelt de
volgende extra vrijwaringsmaatregelen worden vastgesteld.
3.De lidstaten moeten de invoer van producten van de bijenteelt die voor gebruik
in de bijenteelt bestemd zijn, toestaan als deze:
a) afkomstig zijn uit derde landen die voorkomen op de lijst in deel XII van
bijlage XI;
b) i) nieuw zijn, nog niet gebruikt zijn en niet met bijen of gebruikte
producten van de bijenteelt in contact gekomen zijn, of
ii) gedurende ten minste 24 uur aan een temperatuur van - 12 ºC of lager
blootgesteld zijn, of,
iii) in het geval van was, als het materiaal vóór de uitvoer geraffineerd of
gesmolten is;
c) vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat volgens het model in hoofd-
stuk 13 van bijlage X.
HOOFDSTUK X
Eisen voor beenderen en producten uit beenderen (met uitzondering van
beendermeel), hoorn en producten uit hoorn (met uitzondering van hoorn-
meel), en hoeven en producten uit hoeven (met uitzondering van meel van
hoeven), niet bestemd voor gebruik als voedermateriaal, organische mest-
stof of bodemverbeteraar
1. De lidstaten moeten toestaan dat beenderen en producten uit beenderen (met
uitzondering van beendermeel), hoorn en producten uit hoorn (met uitzonde-
ring van hoornmeel), en hoeven en producten uit hoeven (met uitzondering
van meel van hoeven) voor de vervaardiging van technische producten
worden ingevoerd als:
a) de producten vóór de uitvoer worden gedroogd en niet worden gekoeld of
ingevroren;
b) de producten alleen over land of zee vanuit het land van herkomst recht-
streeks worden vervoerd naar een inspectiepost aan de grens in de
Gemeenschap en niet worden overgeladen in een haven of plaats buiten
de Gemeenschap;
c) de producten, na de in Richtlijn 97/78/EG bedoelde controle van de docu-
menten, rechtstreeks naar het technische bedrijf worden vervoerd;2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 71
(1) Richtlijn 92/65/EEG van de Raad van 13 juli 1992 tot vaststelling van de veterinair-
rechtelijke voorschriften voor het handelsverkeer en de invoer in de Gemeenschap vandieren, sperma, eicellen en embryo's waarvoor ten aanzien van de veterinairrechtelijkevoorschriften geen specifieke communautaire regelgeving als bedoeld in bijlage A,
onder I, van Richtlijn 90/425/EEG geldt (PB L 268 van 14.9.1992, blz. 54).▼B
▼M2
d) de producten afkomstig zijn uit derde landen die voorkomen op de lijst in
deel XVII van bijlage XI.
2. Elke zending moet vergezeld gaan van
a) een handelsdocument dat is afgestempeld door de bevoegde autoriteit die
belast is met het toezicht op de inrichting van herkomst, en waarop de
volgende gegevens zijn vermeld:
i) het land van herkomst,
ii) de naam van de productie-inrichting,
iii) de aard van de producten (gedroogde beenderen/gedroogde producten
uit beenderen/gedroogde hoorn/gedroogde producten uit hoorn/
gedroogde hoeven/gedroogde producten uit hoeven), en
iv) het feit dat de producten:
— afkomstig zijn van gezonde, in een slachthuis geslachte dieren, of
— gedurende 42 dagen zijn gedroogd bij een gemiddelde tempera-
tuur van ten minste 20 ºC, of
— vóór het drogen zijn verhit tot een kerntemperatuur van ten minste
80 ºC gedurende 1 uur, of
— vóór het drogen zijn verast tot een kerntemperatuur van ten minste
800 ºC gedurende één uur, of
— vóór het drogen een zodanige zuurbehandeling hebben ondergaan
dat gedurende ten minste 1 uur de pH in de kern lager dan 6 is
geweest;
en niet bestemd zijn om op enigerlei wijze in menselijke voeding,
voedermateriaal, organische meststoffen of bodemverbeteraars te
worden gebruikt; en
b) een verklaring van de importeur volgens het model in hoofdstuk 16 van
bijlage X, die in ten minste één van de officiële talen van de lidstaat
waar de zending de Gemeenschap binnenkomt, en ten minste één van de
officiële talen van de lidstaat van bestemming moet zijn opgesteld.
3. De goederen moeten in verzegelde containers of per verzegelde vrachtwagen,
dan wel als bulkgoederen per schip naar het grondgebied van de Gemeen-
schap worden vervoerd. Op de begeleidende documenten en op de
containers, ingeval de goederen daarin worden verzonden, worden naam en
adres van het technische bedrijf vermeld.
4. Na de in Richtlijn 97/78/EG bedoelde grenscontrole moeten de goederen, in
overeenstemming met de eisen van artikel 8, lid 4, van die richtlijn, onmid-
dellijk naar het technische bedrijf worden vervoerd.
5. Bij de verwerking moet zowel de hoeveelheid als de aard van de goederen
worden geregistreerd, teneinde te kunnen aantonen dat de goederen werkelijk
voor de voorgenomen bestemming zijn gebruikt.
HOOFDSTUK XI
Dierlijke bijproducten voor de productie van diervoeder, waaronder voeder
voor gezelschapsdieren, en farmaceutische en andere technische producten
De lidstaten moeten de invoer van dierlijke bijproducten bestemd voor de
productie van diervoeder, waaronder voeder voor gezelschapsdieren, farmaceuti-
sche producten en andere technische producten, toestaan als deze:
1. afkomstig zijn uit derde landen die voorkomen op de lijsten in deel VI
en deel VII, onder A, B en C, van bijlage XI;
2. uitsluitend bestaan uit dierlijke bijproducten zoals bedoeld in artikel 6,
lid 1, onder a) tot en met j), en/of, indien ze voor de productie van
voeder voor gezelschapsdieren bestemd zijn, uit materiaal afkomstig
van dieren die zijn behandeld zoals bedoeld in artikel 28, tweede alinea.
Dierlijke bijproducten die als voeder voor pelsdieren worden gebruikt,
mogen echter uitsluitend bestaan uit dierlijke bijproducten zoals bedoeld
in artikel 6, lid 1, onder a) en b), en dierlijke bijproducten die in rauw
voeder voor gezelschapsdieren worden gebruikt, mogen uitsluitend
bestaan uit dierlijke bijproducten zoals bedoeld in artikel 6, lid 1, onder
a);2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 72
▼B
▼M2
▼B
▼M2
▼B
▼M2
▼B
▼M2
▼M2
3. op het bedrijf van herkomst zijn diepgevroren of overeenkomstig de
communautaire wetgeving op een dergelijke wijze zijn bewaard dat ze
van de verzending tot de levering aan het bedrijf van herkomst niet
kunnen bederven;
4. zijn gehanteerd met de nodige voorzorgen om besmetting met ziektever-
wekkers te voorkomen;
5. in een nieuwe, lekvrije verpakking zijn verpakt;
6. vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat volgens het model in
hoofdstuk 8 (A) of hoofdstuk 3 (D) van bijlage X.
7. na de in Richtlijn 97/78/EG bedoelde grenscontroles, in overeenstem-
ming met de eisen van artikel 8, lid 4, van die richtlijn, rechtstreeks
worden vervoerd naar:
a) een bedrijf voor de productie van voeder voor gezelschapsdieren of
een technisch bedrijf dat gegarandeerd heeft dat de dierlijke bijpro-
ducten uitsluitend voor de productie van — zo nodig door de
bevoegde autoriteit gespecificeerd(e) — voeder voor gezelschaps-
dieren of technische producten zullen worden gebruikt en het bedrijf
niet onbehandeld zullen verlaten, of
b) een intermediair bedrijf, of
c) gemachtigde en geregistreerde gebruikers of verzamelcentra die
gegarandeerd hebben dat de dierlijke bijproducten uitsluitend voor
een — zo nodig door de bevoegde autoriteit gespecificeerd — toege-
staan doel zullen worden gebruikt,
en
8.1. in het geval van grondstoffen voor de productie van voeder voor gezel-
schapsdieren afkomstig van dieren die zijn behandeld met bepaalde
krachtens Richtlijn 96/22/EG verboden stoffen, zoals bedoeld artikel
28, tweede alinea, van deze richtlijn:
a) alvorens ze de Gemeenschap binnenkomen, in het derde land worden
gemerkt met een kruis van vloeibare houtskool of actieve kool op
elke buitenzijde van elk diepgevroren blok, op een dergelijke wijze
dat de markering ten minste 70 % van de diagonale lengte van de
zijkant van het diepgevroren blok bestrijkt en ten minste 10 cm breed
is;
b) indien ze niet diepgevroren zijn, alvorens ze de Gemeenschap
binnenkomen, in het derde land met vloeibare houtskool worden
bespoten of met houtskoolpoeder worden gemerkt, op een dergelijke
wijze dat de houtskool duidelijk zichtbaar is op het materiaal;
c) rechtstreeks worden vervoerd naar:
i) het bedrijf voor de productie van voeder voor gezelschapsdieren
van bestemming, overeenkomstig punt 7, onder a),
of
ii) een intermediair bedrijf, overeenkomstig punt 7, onder b), en van
daaruit rechtstreeks naar het onder i) bedoelde bedrijf voor de
productie van voeder voor gezelschapsdieren, mits in dit interme-
diaire bedrijf:
— alleen materiaal zoals bedoeld in dit punt 8.1 wordt gehan-
teerd, of
— alleen materiaal bestemd voor één bedrijf voor de productie
van voeder voor gezelschapsdieren zoals bedoeld onder i),
wordt gehanteerd,
en
d) de onder a) en b) bedoelde markering mag alleen in het bedrijf voor
de productie van voeder voor gezelschapsdieren van bestemming en
alleen onmiddellijk vóór het gebruik van het materiaal voor de
productie van voeder voor gezelschapsdieren worden verwijderd.
8.2. Indien een zending bestaat uit zowel grondstoffen die zijn behandeld
zoals bedoeld in punt 8.1, als andere, niet behandelde grondstoffen,
moeten alle grondstoffen in de zending overeenkomstig punt 8.1, onder
a) en b), worden gemerkt.
8.3. De in punt 8.1, onder a) en b), en punt 8.2 bedoelde markering moet
zichtbaar blijven van de verzending tot de levering aan het bedrijf voor
de productie van voeder van gezelschapsdieren van bestemming.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 73
▼M2
HOOFDSTUK XII
Gesmolten vet afkomstig van categorie 2-materiaal voor oleochemische
doeleinden
A. Verwerkingsnormen
1. Gesmolten vet afkomstig van categorie 2-materiaal moet zijn vervaardigd
volgens de methoden 1 tot en met 5 zoals bedoeld in bijlage V, hoofdstuk III.
2. Gesmolten vet van herkauwers moet zo worden gezuiverd dat het maximum-
gehalte aan resterende onoplosbare onzuiverheden niet meer dan 0,15
gewichtsprocent bedraagt.
B. Invoer van gesmolten vet
3. De lidstaten moeten de invoer van gesmolten vet afkomstig van categorie 2-
materiaal dat bestemd is om te worden verwerkt volgens een methode die ten
minste aan de normen van één van de in bijlage VI, hoofdstuk III,
beschreven procédés voldoet, toestaan als het:
a) afkomstig is uit een derde land dat voorkomt op een communautaire lijst
in deel IV van bijlage XI;
b) overeenkomstig deze verordening is vervaardigd, en
c) vergezeld gaat van een gezondheidscertificaat volgens het model in
hoofdstuk 10 (B) van bijlage X.
4. Het gesmolten vet moet rechtstreeks vanuit het land van herkomst over land
en/of over zee worden vervoerd naar een inspectiepost aan de grens in de
Gemeenschap.
5. Na de in Richtlijn 97/78/EG bedoelde controles moet het gesmolten vet, in
overeenstemming met de eisen van artikel 8, lid 4, van die richtlijn, onmid-
dellijk naar een categorie 2-oleochemisch bedrijf worden vervoerd om tot
vetderivaten te worden verwerkt.
6. In het in punt 3 bedoelde gezondheidscertificaat moet worden verklaard dat:
i) het gesmolten vet alleen zal worden gebruikt voor verdere verwerking
volgens een methode die ten minste aan de normen van één van de in
bijlage VI, hoofdstuk III, beschreven procédés voldoet, en
ii) de daaruit verkregen vetderivaten alleen zullen worden gebruikt in biolo-
gische meststoffen of bodemverbeteraars of voor ander technisch gebruik
dan in cosmetische, farmaceutische en medische producten.
7. Het in punt 3 bedoelde gezondheidscertificaat moet worden voorgelegd aan
de bevoegde autoriteit van de inspectiepost aan de grens waar de goederen
het grondgebied van de Gemeenschap binnenkomen; daarna moet een kopie
de zending tot het bedrijf van bestemming vergezellen.
8. Na de in Richtlijn 97/78/EG bedoelde controles moet het gesmolten vet, in
overeenstemming met artikel 8, lid 4, van die richtlijn, rechtstreeks naar het
bedrijf van bestemming worden vervoerd.
HOOFDSTUK XIII
Vetderivaten
A. Verwerkingsnormen
1. Indien gesmolten vet afkomstig van categorie 2-materiaal voor de vervaardi-
ging van vetderivaten wordt gebruikt, moet een methode worden gebruikt die
ten minste aan de normen van één van de in bijlage VI, hoofdstuk III,
beschreven procédés voldoet.
B. Invoer
2. De lidstaten moeten de invoer van vetderivaten toestaan als elke zending van
een gezondheidscertificaat volgens het model in hoofdstuk 14 (A) of 14 (B)
van bijlage X vergezeld gaat.
3. In het in punt 2 bedoelde gezondheidscertificaat moet worden verklaard:
a) of het vet afkomstig is van categorie 2- of 3-materiaal;2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 74
▼M2
b) in het geval van vetderivaten afkomstig van categorie 2-materiaal, dat de
producten:
i) zijn vervaardigd volgens een methode die ten minste voldoet aan de
normen van één van de in bijlage VI, hoofdstuk III, beschreven
procédés, en
ii) alleen zullen worden gebruikt in biologische meststoffen of bodemver-
beteraars of voor ander technisch gebruik dan in cosmetische,
farmaceutische en medische producten.
4. Het in punt 2 bedoelde gezondheidscertificaat moet worden voorgelegd aan
de bevoegde autoriteit van de inspectiepost aan de grens waar de goederen
het grondgebied van de Gemeenschap binnenkomen; daarna moet een kopie
de zending tot het bedrijf van bestemming vergezellen.
5. Na de in Richtlijn 97/78/EG bedoelde controles moeten de vetderivaten, in
overeenstemming met artikel 8, lid 4, van die richtlijn, rechtstreeks naar de
bedrijven van bestemming worden vervoerd.
HOOFDSTUK XIV
Specifieke eisen voor smaakgevende ingewanden voor de vervaardiging van
voeder voor gezelschapsdieren
Naast de in hoofdstuk I genoemde erkenningseisen gelden de volgende bepa-
lingen:
A. Grondstoffen
1. Voor de vervaardiging van vloeibare of gedehydrateerde verwerkte producten
van dierlijke oorsprong die worden gebruikt om de smaak van voeder voor
gezelschapsdieren te verbeteren, mogen alleen in artikel 6, lid 1, onder a)
tot en met j), vermelde dierlijke bijproducten worden gebruikt.
B. Verwerkingsnormen
2. De smaakgevende ingewanden moeten zijn behandeld volgens een methode
en parameters die ervoor zorgen dat het product voldoet aan de microbiolo-
gische normen van bijlage VIII, hoofdstuk II, punt 6. Na de behandeling
moeten de nodige voorzorgen worden genomen om ervoor te zorgen dat het
product niet aan verontreiniging wordt blootgesteld.
3. Het eindproduct moet:
a) worden verpakt in een nieuwe of gesteriliseerde verpakking; of
b) in bulk worden vervoerd in containers of andere vervoermiddelen die vóór
gebruik grondig zijn gereinigd en ontsmet met een door de bevoegde
autoriteit erkend ontsmettingsmiddel.
C. Invoer
4. De lidstaten moeten de invoer van smaakgevende ingewanden toestaan als
deze:
a) afkomstig zijn uit derde landen die voorkomen op de lijst in deel VII,
onder C, van bijlage XI;
b) afkomstig zijn van bedrijven voor de vervaardiging van voeder voor
gezelschapsdieren die door de bevoegde autoriteit van het derde land
zijn erkend en voldoen aan de bijzondere eisen van artikel 18;
c) overeenkomstig deze verordening zijn vervaardigd, en
d) vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat volgens het model in
hoofdstuk 3 (E) van bijlage X.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 75
▼B
BIJLAGE IX
VOORSCHRIFTEN VOOR HET GEBRUIK VAN BEPAALD MATE-
RIAAL VAN CATEGORIE 2 OF CATEGORIE 3 ALS DIERVOEDER
VOOR BEPAALDE DIEREN OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 23, LID 2
1. Deze bijlage geldt uitsluitend voor krachtens artikel 23, lid 2, onder c),
punten iv), vi) en vii), gemachtigde en geregistreerde gebruikers en verza-
melcentra. Voor de toepassing van deze bijlage wordt verstaan onder
relevant materiaal de in artikel 23, lid 2, onder b), vermelde dierlijkebijproducten en daarvan afgeleide producten.
2. Relevant materiaal moet naar de gebruikers of de verzamelcentra worden
vervoerd overeenkomstig bijlage II.
2bis. Hele karkassen van dieren moeten tijdens het verzamelen en het vervoer
als categorie 2-materiaal worden gehanteerd, onverminderd de eis dat het
gespecificeerde risicomateriaal worden weggenomen met het oog op
verwijdering alvorens de rest van het karkas overeenkomstig artikel 23
als voeder mag worden gebruikt.
3. Verzamelcentra moeten:
a) ten minste aan de volgende eisen van bijlage V voldoen:
i) hoofdstuk I, punt 1, onder a), b), c), d) en f), en punten 2, 3, 4, en
ii) hoofdstuk II, punten 1, 2, 4, 5 en 9, en
b) uitgerust zijn met adequate faciliteiten voor de destructie van onge-
bruikt, onverwerkt relevant materiaal, of moeten dit materiaal naar
een verwerkingsbedrijf, dan wel naar een verbrandings- of meever-
brandingsinstallatie sturen, overeenkomstig deze verordening.
De lidstaten mogen toestaan dat een categorie 2-verwerkingsbedrijf als
verzamelcentrum wordt gebruikt.
4. Naast de overeenkomstig bijlage II te registreren gegevens, moeten ook
de volgende gegevens in verband met het relevante materiaal worden
bijgehouden:
a) voor eindgebruikers, de hoeveelheid die is gebruikt en de datum van
gebruik; en
b) voor verzamelcentra:
i) de hoeveelheid die overeenkomstig punt 5 is behandeld;
ii) de naam en het adres van elke eindgebruiker die het materiaal
koopt;
iii) de bedrijfsruimten waarnaar het materiaal voor gebruik gebracht
is;
iv) de verzonden hoeveelheid, en
v) de datum van verzending van het materiaal.
5. Exploitanten van verzamelcentra die ander relevant materiaal dan visafval
aan eindgebruikers leveren, dragen er zorg voor dat dit materiaal:
a) een van de volgende behandelingen ondergaat (in het verzamelcentrum
dan wel in een door de bevoegde autoriteit overeenkomstig de
Gemeenschapswetgeving goedgekeurd slachthuis):
i) denaturering met een oplossing van een door de bevoegde autori-
teit goedgekeurde kleurstof. De oplossing dient een zodanige
concentratie te hebben dat de verkleuring van het behandelde
materiaal duidelijk zichtbaar is; de volledige oppervlakte van alle
stukken materiaal moet met voornoemde oplossing behandeld
worden door onderdompeling van het materiaal in de oplossing
of door de oplossing daarop te spuiten of op een andere manier
daarop te brengen;
ii) sterilisatie, dat wil zeggen koken of stomen onder druk totdat elk
stuk materiaal volledig doorgekookt is; hetzij
iii) iedere andere door de bevoegde autoriteit goedgekeurde behande-
ling; en
b) na behandeling en vóór verzending wordt verpakt in een verpakking
waarop duidelijk leesbaar de naam en het adres van het verzamelcen-
trum, alsmede de vermelding: „Niet voor menselijke consumptie”
worden aangebracht.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 76
▼M1
▼B
▼M2
Bijlage X
MODELLEN VAN GEZONDHEIDSCERTIFICATEN
VOOR DE INVOER VAN BEPAALDE DIERLIJKE
BIJPRODUCTEN EN DAARVAN AFGELEIDE
PRODUCTEN UIT DERDE LANDEN
Noten;
a) Het land van uitvoer stelt een veterinair certificaat op volgens het model
voor de betrokken dierlijke bijproducten in deze bijlage X. Op het certificaat
worden, in de in het model aangegeven volgorde, de verklaringen opge-
nomen die voor alle derde landen vereist zijn en, in voorkomend geval, ook
de aanvullende garanties die voor het derde land van uitvoer of een deel
daarvan vereist zijn.
b) Het originele exemplaar van elk certificaat bestaat uit één dubbelzijdig blad
of heeft een zodanige vorm dat alle bladzijden een ondeelbaar geheel
vormen.
c) Het wordt opgesteld in ten minste één van de officiële talen van de EU-
lidstaat waar de controle in de grensinspectiepost wordt uitgevoerd, en van
de EU-lidstaat van bestemming. Deze lidstaten kunnen evenwel toestaan dat
in plaats van de eigen taal een andere communautaire taal wordt gebruikt, zo
nodig vergezeld van een officiële vertaling.
d) Indien voor de identificatie van de bestanddelen van de zending extra bladen
aan het certificaat worden gehecht, worden deze bladen beschouwd als deel
uitmakend van het originele certificaat en moeten op elke bladzijde de hand-
tekening en het stempel van de certificerende officiële dierenarts worden
aangebracht.
e) Wanneer het certificaat, inclusief de onder d) bedoelde aanvullingen, meer
dan één bladzijde beslaat, wordt elke bladzijde onderaan genummerd —
(bladzijdenummer) van (totaal aantal bladzijden) — en wordt elke bladzijde
bovenaan voorzien van het codenummer van het certificaat dat door de
bevoegde autoriteit is toegekend.
f) Het originele exemplaar van het certificaat moet door een officiële dierenarts
worden ingevuld en ondertekend. De bevoegde autoriteiten van het land van
uitvoer zien er daarbij op toe dat beginselen van certificering worden toege-
past die ten minste gelijkwaardig zijn aan die van Richtlijn 96/93/EG van de
Raad (PB L 13 van 16.1.1997, blz. 28).
g) De kleur van de handtekening moet verschillen van die van de gedrukte
tekst. Dat geldt ook voor de stempels, met uitzondering van reliëfstempels
en watermerken.
h) Het originele exemplaar van het certificaat vergezelt de zending tot in de
EU-grensinspectiepost.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 77
▼M2
HOOFDSTUK 1
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 78
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 79
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 80
▼M2
HOOFDSTUK 2 (A)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 81
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 82
▼M2
HOOFDSTUK 2 (B)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 83
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 84
▼M2
HOOFDSTUK 2 (C)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 85
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 86
▼M2
HOOFDSTUK 3 (A)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 87
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 88
▼M2
HOOFDSTUK 3 (B)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 89
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 90
▼M2
HOOFDSTUK 3 (C)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 91
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 92
▼M2
HOOFDSTUK 3 (D)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 93
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 94
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 95
▼M2
HOOFDSTUK 3 (E)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 96
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 97
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 98
▼M2
HOOFDSTUK 4 (A)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 99
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 100
▼M2
HOOFDSTUK 4 (B)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 101
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 102
▼M2
HOOFDSTUK 4 (C)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 103
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 104
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 105
▼M2
HOOFDSTUK 5 (A)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 106
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 107
▼M2
HOOFDSTUK 5 (B)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 108
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 109
▼M2
HOOFDSTUK 5 (C)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 110
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 111
▼M2
HOOFDSTUK 6 (A)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 112
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 113
▼M2
HOOFDSTUK 6 (B)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 114
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 115
▼M2
HOOFDSTUK 7 (A)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 116
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 117
▼M2
HOOFDSTUK 7 (B)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 118
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 119
▼M2
HOOFDSTUK 8 (A)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 120
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 121
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 122
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 123
▼M2
HOOFDSTUK 8 (B)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 124
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 125
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 126
▼M2
HOOFDSTUK 9
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 127
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 128
▼M2
HOOFDSTUK 10 (A)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 129
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 130
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 131
▼M2
HOOFDSTUK 10 (B)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 132
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 133
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 134
▼M2
HOOFDSTUK 11
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 135
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 136
▼M2
HOOFDSTUK 12
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 137
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 138
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 139
▼M2
HOOFDSTUK 13
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 140
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 141
▼M2
HOOFDSTUK 14 (A)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 142
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 143
▼M2
HOOFDSTUK 14 (B)
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 144
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 145
▼M2
HOOFDSTUK 15
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 146
▼M2
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 147
▼M2
HOOFDSTUK 16
2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 148
▼M2
Bijlage XI
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
dierlijke bijproducten die niet bestemd zijn voor menselijke consumptie
Aan invoer van de betrokken producten uit een derde land is de noodzakelijke
maar op zichzelf ontoereikende voorwaarde verbonden dat dat land in één van
onderstaande lijsten is opgenomen. Bij invoer moet tevens worden voldaan aan
de voorschriften inzake diergezondheid en volksgezondheid.
DEEL I
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
melk en producten op basis van melk (gezondheidscertificaten in de hoofd-
stukken 2 (A), 2 (B) en 2 (C))
Derde landen die opgenomen zijn in kolom B of kolom C van de bijlage bij
Beschikking 95/340/EG van de Commissie (1).
DEEL II
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
verwerkte dierlijke eiwitten (met uitzondering van vismeel) (gezondheids-
certificaat in hoofdstuk 1)
Derde landen die zijn opgenomen in de lijst in deel 1 van bijlage II bij Beschik-
king 79/542/EEG van de Raad (2).
DEEL III
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
vismeel en visolie (gezondheidscertificaten in de hoofdstukken 1 en 9)
Derde landen die zijn opgenomen in de lijst in de bijlage bij Beschikking 97/
296/EG van de Commissie (3).
DEEL IV
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
gesmolten vet (met uitzondering van visolie) (gezondheidscertificaten in de
hoofdstukken 10 (A) en 10 (B))
Derde landen die zijn opgenomen in de lijst in deel 1 van bijlage II bij Beschik-
king 79/542/EEG.
DEEL V
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
bloedproducten voor voedermiddelen (gezondheidscertificaat in hoofdstuk 4
(B))
A. Bloedproducten van hoefdieren
Derde landen of delen van derde landen die opgenomen zijn in de lijst in
deel I van de bijlage bij Beschikking 79/542/EEG en waaruit invoer toege-
staan is van alle categorieën vers vlees van de betrokken soorten.
B. Bloedproducten van andere diersoorten
Derde landen die zijn opgenomen in de lijst in deel 1 van bijlage II bij
Beschikking 79/542/EEG.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 149
(1) PB L 200 van 24.8.1995, blz. 38.
(2) PB L 146 van 14.6.1979, blz. 15.
(3) PB L 196 van 24.7.1997, blz. 82.
▼M2
DEEL VI
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
bloedproducten (met uitzondering van die van paardachtigen) voor tech-
nisch gebruik, met inbegrip van farmaceutische producten
(gezondheidscertificaten in de hoofdstukken 4 (C) en 8 (B))
A. Bloedproducten:
1. Bloedproducten van hoefdieren
Derde landen of delen van derde landen die opgenomen zijn in de lijst in
deel I van de bijlage bij Beschikking 79/542/EEG en waaruit invoer
toegestaan is van alle categorieën vers vlees van de betrokken soorten.
2. Bloedproducten van andere diersoorten
Derde landen die zijn opgenomen in de lijst in deel 1 van bijlage II bij
Beschikking 79/542/EEG.
B. Grondstoffen (met uitzondering van bloedproducten) voor farmaceutisch
gebruik
Derde landen of delen van derde landen die zijn opgenomen in de lijst in
deel 1 van bijlage II bij Beschikking 79/542/EEG, in de bijlage bij Beschik-
king 94/85/EG van de Commissie (1) of in bijlage I bij Beschikking 2000/
585/EG van de Commissie (2), alsook de volgende landen:
— (JP) Japan,
— (PH) de Filipijnen,
— (TW) Taiwan.
C. Grondstoffen voor technisch gebruik, met uitzondering van farmaceutisch
gebruik
Derde landen die zijn opgenomen in de lijst in deel 1 van bijlage II bij
Beschikking 79/542/EEG en waaruit de invoer van deze categorie vers vlees
van de betrokken soorten toegestaan is, in de bijlage bij Beschikking 94/85/
EG of in bijlage I bij Beschikking 2000/585/EG.
DEEL VII A
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
dierlijke bijproducten voor de vervaardiging van verwerkt voeder voor
gezelschapsdieren (gezondheidscertificaten in de hoofdstukken 3 (B) en 8
(A))
A. Dierlijke bijproducten van runderen, schapen, geiten, varkens en paardach-
tigen, met inbegrip van vee en wilde dieren
Derde landen of delen van derde landen die zijn opgenomen in de lijst in
deel 1 van bijlage II bij Beschikking 79/542/EEG en waaruit de invoer van
deze categorie vers vlees van de betrokken soorten toegestaan is, alsook de
volgende landen wat betreft de volgende bijproducten:
— dierlijke bijproducten uit Bulgarije (BG), Letland (LV), Roemenië (RO),
[Slovenië (SI), ] wat betreft materiaal van varkens;
— landen of delen van landen in Zuid-Amerika en zuidelijk Afrika waar
gerijpt en ontbeend vlees van de betrokken soorten toegestaan is, wat
betreft gerijpt en ontbeend vlees (met inbegrip van diafragma's) en/of
gerijpte opgemaakte slachtafvallen van runderen, schapen, geiten en
(vrij of gekweekt) wild.
B. Grondstoffen van pluimvee, met inbegrip van loopvogels
Derde landen of delen van derde landen waaruit de lidstaten de invoer
toestaan van vers vlees van pluimvee en die zijn opgenomen in de lijst in
bijlage I bij Beschikking 94/984/EG van de Commissie (3) en/of in bijlage I
bij Beschikking 2000/609/EG van de Commissie (4).
C. Grondstoffen van vis
Derde landen die zijn opgenomen in de lijst in de bijlage bij Beschikking 97/
296/EG.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 150
(1) PB L 44 van 17.2.1994, blz. 31.
(2) PB L 251 van 6.10.2000, blz. 1.
(3) PB L 378 van 31.12.1994, blz. 11.
(4) PB L 258 van 12.10.2000, blz. 49.
▼M2
D. Grondstoffen van andere diersoorten, met inbegrip van vederwild, andere
wilde landzoogdieren en leporidae
Derde landen die zijn opgenomen in de lijst in deel 1 van bijlage II bij
Beschikking 79/542/EEG of in bijlage I bij Beschikking 2000/585/EG,
waaruit de lidstaten de invoer toestaan van vers vlees van dezelfde soorten.
DEEL VII B
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
rauw voeder voor gezelschapsdieren voor rechtstreekse verkoop of dat als
voeder voor pelsdieren wordt gebruikt, bestemd voor verzending naar de
Europese Gemeenschap (gezondheidscertificaat in hoofdstuk 3 (D))
Derde landen die zijn opgenomen in de lijst in deel 1 van bijlage II bij Beschik-
king 79/542/EEG, in bijlage I bij Beschikking 94/984/EG of in bijlage I bijBeschikking 2000/609/EG, waaruit de lidstaten de invoer toestaan van vers vlees
van dezelfde soorten en waar alleen vlees met been is toegestaan.In het geval
van materiaal van vis, derde landen die zijn opgenomen in de lijst in de bijlage
bij Beschikking 97/296/EG.
DEEL VII C
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
smaakgevende ingewanden voor de vervaardiging van voeder voor gezel-
schapsdieren, bestemd voor verzending naar de Europese Gemeenschap
(gezondheidscertificaat in hoofdstuk 3 (E))
Derde landen die zijn opgenomen in de lijst in deel 1 van bijlage II bij Beschik-
king 79/542/EEG, in bijlage I bij Beschikking 94/984/EG of in bijlage I bij
Beschikking 2000/609/EG, waaruit de lidstaten de invoer toestaan van vers vlees
van dezelfde soorten en waar alleen vlees met been is toegestaan.In het geval
van smaakgevende ingewanden van vis, derde landen die zijn opgenomen in de
lijst in de bijlage bij Beschikking 97/296/EG.
DEEL VIII
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
varkenshaar (gezondheidscertificaten in de hoofdstukken 7 (A) en 7 (B))
A. Voor onbehandeld varkenshaar, derde landen of delen van derde landen die
zijn opgenomen in de lijst in deel 1 van bijlage II bij Beschikking 79/542/
EEG en die de laatste twaalf maanden vrij waren van Afrikaanse varkens-
pest.
B. Voor behandeld varkenshaar, derde landen of delen van derde landen die
zijn opgenomen in de lijst in deel 1 van bijlage II bij Beschikking 79/542/
EEG en die de laatste twaalf maanden al dan niet vrij waren van Afrikaanse
varkenspest.
DEEL IX
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
mest voor bodemverbetering
A. Verwerkte producten uit mest
Derde landen die zijn opgenomen in de lijst in deel 1 van bijlage II bij
Beschikking 79/542/EEG.
B. Verwerkte mest van paardachtigen
Derde landen die opgenomen zijn in de lijst in deel I van de bijlage bij
Beschikking 79/542/EEG voor levende paardachtigen.
C. Niet-verwerkte mest van pluimvee
Derde landen die zijn opgenomen in de lijst in bijlage I bij Beschikking 94/
984/EG.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 151
▼M2
DEEL X
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
voeder voor gezelschapsdieren en hondenkluiven (gezondheidscertificaten in
de hoofdstukken 3 (A), 3 (B) en 3 (C))
Derde landen die opgenomen zijn in de lijst in deel 1 van bijlage II bij Beschik-
king 79/542/EEG, alsmede de volgende landen:
„(LK) Sri Lanka (1)
(JP) Japan (2)
(TW) Taiwan (2).”
DEEL XI
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
gelatine, gehydrolyseerde eiwitten, collageen, dicalciumfosfaat en trical-
ciumfosfaat (gezondheidscertificaten in de hoofdstukken 11 en 12)
Derde landen die opgenomen zijn in de lijst in deel 1 van bijlage II bij Beschik-
king 79/542/EEG, alsmede de volgende landen:
„(KR) Republiek Korea (3),
(MY) Maleisië (3),
(PK) Pakistan (3),
(TW) Taiwan (3).”
DEEL XII
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
producten van de bijenteelt (gezondheidscertificaat in hoofdstuk 13)
Derde landen die zijn opgenomen in de lijst in deel 1 van bijlage II bij Beschik-
king 79/542/EEG.
DEEL XIII
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
serum van paardachtigen (gezondheidscertificaat in hoofdstuk 4 (A))
Derde landen of delen van derde landen die zijn opgenomen in de lijst in bijlage
I bij Beschikking 2004/211/EG van de Commissie (4) en waaruit de invoer van
paarden voor de slacht is toegestaan.
DEEL XIV
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
huiden van hoefdieren (gezondheidscertificaten in de hoofdstukken 5 (A), 5
(B) en 5 (C))
A. Voor verse of gekoelde huiden van hoefdieren, derde landen die zijn opge-
nomen in de lijst in deel 1 van bijlage II bij Beschikking 79/542/EEG,
waaruit de lidstaten de invoer toestaan van vers vlees van dezelfde soorten.
B. Voor behandelde huiden van hoefdieren, derde landen die zijn opgenomen in
de lijst in deel 1 van bijlage II bij Beschikking 79/542/EEG.
C. Voor behandelde huiden van herkauwers, bestemd voor verzending naar de
Europese Gemeenschap, die vóór de invoer gedurende 21 dagen apart
gehouden zijn of gedurende 21 dagen zonder onderbreking zijn vervoerd,
alle derde landen.
DEEL XV
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
jachttrofeeën (gezondheidscertificaten in de hoofdstukken 6 (A) en 6 (B))
A. Voor behandelde jachttrofeeën van vogels en hoefdieren die uitsluitend uit
beenderen, horens, hoeven, klauwen, geweien, tanden of huiden bestaan,
alle derde landen.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 152
(1) Alleen van huiden en vellen van hoefdieren gemaakte hondenkluiven.
(2) Alleen verwerkt voer voor siervissen.
(3) Alleen gelatine.
(4) PB L 73 van 11.3.2004, blz. 1.
▼M2
B. Voor jachttrofeeën van vogels die uit onbehandelde volledige anatomische
delen bestaan, derde landen die zijn opgenomen in de lijst in de bijlage bij
Beschikking 94/85/EG, waaruit de lidstaten de invoer van vers vlees van
pluimvee toestaan, alsmede de volgende landen:
„(GL) Groenland,
(TN) Tunesië.”
C. Voor jachttrofeeën van hoefdieren die uit onbehandelde volledige anatomi-
sche delen bestaan, derde landen die zijn aangekruist in de kolommen voor
vers vlees van hoefdieren in deel 1 van bijlage II bij Beschikking 79/542/
EEG, met de eventuele beperkingen die zijn vastgesteld in de kolom met
speciale opmerkingen over vers vlees.
DEEL XVI
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
niet voor menselijke consumptie bestemde eiproducten die als voedermiddel
kunnen worden gebruikt (gezondheidscertificaat in hoofdstuk 15)
Derde landen die zijn opgenomen in de lijst in deel 1 van bijlage II bij Beschik-
king 79/542/EEG en derde landen of delen van derde landen waaruit de lidstaten
de invoer toestaan van vers vlees van pluimvee en die zijn opgenomen in de lijst
in bijlage I bij Beschikking 94/984/EG en in bijlage I bij Beschikking 2000/609/
EG.
DEEL XVII
Lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer kunnen toestaan van
beenderen en producten uit beenderen (met uitzondering van beendermeel),
hoorn en producten uit hoorn (met uitzondering van hoornmeel) en hoeven
en producten uit hoeven (met uitzondering van meel van hoeven), niet
bestemd voor gebruik als voedermateriaal, organische meststof of bodem-
verbeteraar (verklaring in hoofdstuk 16)
Alle derde landen.2002R1774 — NL — 01.05.2004 — 002.001 — 153