02019R0317 — NL — 16.11.2021 — 001.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

►B UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2019/317 VAN DE COMMISSIE van 11 februari 2019 tot vaststelling van een prestatie- en heffingsregeling in het gemeenschappelijk Europees luchtruim en tot intrekking van Uitvoeringsverordeningen (EU) nr. 390/2013 en (EU) nr. 391/2013 (Voor de EER relevante tekst) (PB L 056 van 25.2.2019, blz. 1)

Gewijzigd bij:









▼B

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2019/317 VAN DE COMMISSIE

van 11 februari 2019

tot vaststelling van een prestatie- en heffingsregeling in het gemeenschappelijk Europees luchtruim en tot intrekking van Uitvoeringsverordeningen (EU) nr. 390/2013 en (EU) nr. 391/2013

(Voor de EER relevante tekst)







HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Onderwerp en toepassingsgebied

1. In deze verordening worden de maatregelen voor de werking van de prestatie- en heffingsregelingen voor luchtvaartnavigatiediensten en netwerkfuncties vastgesteld.

2. Deze verordening is van toepassing op de verlening van luchtvaartnavigatiediensten en netwerkfuncties voor het algemene luchtverkeer in de delen van de Europese regio (EUR) van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) waarin lidstaten verantwoordelijk zijn voor de verlening van luchtvaartnavigatiediensten.

Deze verordening is van toepassing op:

a) de in artikel 2, lid 5, van Verordening (EG) nr. 549/2004 bedoelde verleners van luchtvaartnavigatiediensten;

b) het orgaan dat door de Commissie is aangesteld om de taken uit te voeren die nodig zijn voor de uitvoering van de netwerkfuncties (de Netwerkbeheerder) overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 551/2004, en dat is aangesteld overeenkomstig artikel 4 van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/123.

Wat de vaststelling van doelstellingen en de prestatiemonitoring betreft, is deze verordening ook van toepassing op de autoriteiten of entiteiten die kosten maken die via gebruikersheffingen worden gedekt, zoals bepaald in artikel 15, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 550/2004 en in artikel 22, lid 1, derde alinea, van de onderhavige verordening.

3. Deze verordening is van toepassing op terminalluchtvaartnavigatiediensten die worden verstrekt op luchthavens met minstens 80 000 luchtvervoersbewegingen volgens instrumentvliegvoorschriften (IFR) per jaar die zich op het grondgebied van de lidstaten bevinden.

4. De lidstaten kunnen besluiten de bepalingen van deze verordening ook toe te passen op terminalluchtvaartnavigatiediensten die worden verstrekt op andere dan de in lid 3 bedoelde op hun grondgebied gelegen luchthavens.

5. De lidstaten kunnen beslissen de bepalingen van deze verordening eveneens toe te passen op: a) luchtvaartnavigatiediensten en netwerkfuncties die worden verleend in het onder hun verantwoordelijkheid vallende luchtruim in andere ICAO-regio's dan de EUR-regio, onverminderd de rechten en plichten van de lidstaten uit hoofde van het Verdrag van Chicago van 1944 inzake de internationale burgerluchtvaart (het „Verdrag van Chicago”); b) verleners van luchtvaartnavigatiediensten die toestemming hebben om luchtvaartnavigatiediensten te verlenen zonder certificaat, overeenkomstig artikel 7, lid 5, van Verordening (EG) nr. 550/2004.

6. De lidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van alle beslissingen die overeenkomstig lid 4 of 5 zijn genomen.

De lidstaten zien er op toe dat de duur van die beslissingen overeenstemt met de duur van een referentieperiode. Zij mogen deze beslissingen niet wijzigen of intrekken tijdens een referentieperiode.

7. Deze verordening is van toepassing op de derde referentieperiode, zoals uiteengezet in artikel 7, en op de daaropvolgende referentieperioden.

Artikel 2

Definities

In deze verordening wordt verstaan onder:

(1) „werkelijke kosten” : de kosten die daadwerkelijk in een kalenderjaar zijn gemaakt voor het verlenen van luchtvaartnavigatiediensten waarvoor gecertificeerde rekeningen moeten worden opgesteld of, indien dit niet het geval is, waarvoor een definitieve audit moet worden uitgevoerd;

(2) „eenheid voor luchtverkeersdiensten” of „ATS-eenheid” : een civiele of militaire eenheid die verantwoordelijk is voor het verlenen van luchtverkeersdiensten in een bepaald luchtruim;

(3) „luchthavencoördinator” : de natuurlijke of rechtspersoon die door een lidstaat is aangewezen om de in artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 95/93 van de Raad ( 1 ) bedoelde coördinatietaken uit te voeren op gecoördineerde luchthavens;

(4) „luchthavenexploitant” : een natuurlijke of rechtspersoon die een of meer luchthavens exploiteert;

(5) „luchtruimgebruiker” : de exploitant van het luchtvaartuig ten tijde van de uitvoering van de vlucht of, wanneer de identiteit van de exploitant niet bekend is, de eigenaar van het luchtvaartuig, tenzij deze aantoont dat een ander op dat tijdstip de exploitant was;

(6) „vertegenwoordiger van de luchtruimgebruikers” : een natuurlijke of rechtspersoon of entiteit die de belangen van één of meer categorieën luchtruimgebruikers vertegenwoordigt;

(7) „algemeen luchtverkeersleidingscentrum” : een eenheid die luchtverkeersdiensten verleent aan gecontroleerde vluchten in het gebied onder zijn bevoegdheid;

(8) „en route-heffingszone” : een luchtruimvolume dat zich vanaf de grond uitstrekt tot en met het hogere luchtruim en waarin en route-luchtvaartnavigatiediensten worden verleend waarvoor één kostenbasis en één eenheidstarief worden vastgesteld;

(9) „buitengewoon voorval” : omstandigheden waarin de ATM-capaciteit abnormaal beperkt is, zodat het aantal ATFM-vertragingen abnormaal hoog is, ten gevolge van: een geplande beperking wegens een operationele of technische wijziging, zeer slechte weersomstandigheden, de onbeschikbaarheid van grote delen van het luchtruim om natuurlijke of politieke redenen of vakbondsacties, en waarbij de Netwerkbeheerder wegens een of meer van deze oorzaken ertoe genoopt is het Europees crisiscoördinatiecentrum te activeren;

(10) „IFR-luchtvervoersbewegingen per jaar” : de som van het aantal vertrekken en landingen volgens IFR, berekend als het jaarlijkse gemiddelde over de drie kalenderjaren voorafgaand aan het jaar waarin het ontwerp-prestatieplan moest worden ingediend overeenkomstig artikel 12;

(11) „prognose van de inflatie-index” : de jaarlijkse inflatie-index, gebaseerd op het derde jaar vóór de start van een referentieperiode en berekend aan de hand van de meest recente inflatieprognose van de procentuele wijziging van de index van de consumptieprijzen, zoals het Internationaal Monetair Fonds op het ogenblik van de opstelling van het prestatieplan heeft gepubliceerd voor de desbetreffende lidstaat. Indien de procentuele wijziging die het Internationaal Monetair Fonds voor een bepaald jaar heeft gepubliceerd negatief is, wordt de waarde nul gebruikt.

(12) „werkelijke inflatie-index” : de jaarlijkse werkelijke inflatie-index, gebaseerd op het derde jaar vóór de start van de referentieperiode en berekend aan de hand van de werkelijke inflatie die door de Commissie is bekendgemaakt in de geharmoniseerde consumentenprijsindex van Eurostat voor het desbetreffende land, in april van jaar n+1. Indien de procentuele wijziging die de Commissie voor een bepaald jaar heeft gepubliceerd negatief is, wordt de waarde nul gebruikt.

(13) „grote investering” : de aanschaf, ontwikkeling, vervanging, upgrade of leasing van vaste activa die over de gehele levensduur van de activa een totale waarde van meer dan 5 miljoen euro in reële termen vertegenwoordigen;

(14) „nationale autoriteit” : een regelgevende of toezichthoudende autoriteit die door een of meer lidstaten is vastgesteld op nationaal niveau of op het niveau van functionele luchtblokken;

(15) „nieuwe en bestaande investering” : de verwerving, ontwikkeling, vervanging, upgrade of leasing van vaste activa waarbij de afschrijvingskosten, kapitaalkosten of, in het geval van leasing, exploitatiekosten voor die investering worden gemaakt in de referentieperiode die onder het prestatieplan valt;

(16) „referentieperiode” : de periode waarin de EU-wijde prestatiedoelstellingen geldig zijn en worden toegepast, zoals uiteengezet in artikel 11, lid 3, onder d), van Verordening (EG) nr. 549/2004 en artikel 7 van de onderhavige verordening;

(17) „referentiewaarde” : de door de Netwerkbeheerder berekende waarde voor en-route-ATFM-vertraging voor elke lidstaat en elk functioneel luchtruimblok, teneinde ervoor te zorgen dat de EU-wijde doelstelling inzake en-route-ATFM-vertraging wordt gehaald;

(18) „herstructureringskosten” : aanzienlijke eenmalige kosten die verleners van luchtvaartnavigatiediensten maken tijdens herstructureringen om nieuwe technologieën, procedures of bedrijfsmodellen voor de stimulering van geïntegreerde dienstverlening te introduceren, werknemers te compenseren, luchtverkeersleidingscentra te sluiten, activiteiten naar nieuwe locaties te verhuizen, activa af te schrijven of strategische participaties in andere verleners van luchtvaartnavigatiediensten te verwerven;

(19) „runway incursion” : luchtvaartuigen, voertuigen of personen die zich ten onrechte bevinden op het beschermde gebied van een luchthavenoppervlak dat bestemd is voor opstijgen en landen;

(20) „schending van separatieminima” : een situatie waarin de voorgeschreven separatieminima tussen luchtvaartuigen niet werden geëerbiedigd;

(21) „terminalheffingszone” : een op het grondgebied van een lidstaat gelegen luchthaven of groep van luchthavens waarop plaatselijke luchtvaartnavigatiediensten worden verleend en waarvoor één kostenbasis en één eenheidstarief worden vastgesteld.







HOOFDSTUK II

TAKEN EN BEVOEGDHEDEN

Artikel 3

Bijstand door het prestatiebeoordelingsorgaan

Indien dit nodig is om de taken van de Commissie in verband met de gedetailleerde werking van de prestatieregeling uit te voeren, kan de Commissie bijstand vragen aan het prestatiebeoordelingsorgaan voor:

a) het verzamelen, onderzoeken, valideren en verspreiden van relevante gegevens voor de uitvoering van luchtvaartnavigatiediensten en netwerkfuncties;

b) het selecteren of aanpassen van prestatiekerngebieden;

c) het definiëren van prestatiekernindicatoren en indicatoren voor monitoring;

d) het vaststellen van minima en maxima voor EU-wijde prestatiedoelstellingen en het vaststellen en herzien van EU-wijde prestatiedoelstellingen;

e) het vaststellen van de basiswaarden, alarmdrempels en de in artikel 9, lid 4, bedoelde groepen van vergelijkbare dienstverleners;

f) het beoordelen van de samenhang van het ontwerp van de nationale prestatiedoelstellingen of prestatiedoelstellingen op het niveau van functionele luchtruimblokken (FAB-prestatiedoelstellingen) met de EU-wijde prestatiedoelstellingen overeenkomstig de artikelen 14 en 15, en de toetsing van het ontwerp van de prestatieplannen overeenkomstig artikel 14, lid 1, en artikel 15, lid 1;

g) het controleren van de volledigheid van het ontwerp van de prestatieplannen overeenkomstig artikel 13;

h) het controleren, overeenkomstig artikel 19, van het ontwerp van het netwerkprestatieplan, zoals bedoeld in artikel 10, lid 5, van deze verordening;

i) het beoordelen van de herziene prestatiedoelstellingen en de corrigerende maatregelen die door de lidstaten zijn vastgesteld overeenkomstig artikel 15, lid 5;

j) het monitoren van de prestaties van luchtvaartnavigatiediensten, met inbegrip van investeringen en kapitaaluitgaven, op het niveau van de Unie, op nationaal niveau en op het niveau van functionele luchtruimblokken;

k) het monitoren van de prestaties van de netwerkfuncties overeenkomstig artikel 37, lid 2;

l) het beoordelen, overeenkomstig artikel 37, lid 3, van de informatie over de prestatieplannen die van de nationale toezichthoudende autoriteiten is ontvangen, met het oog op de monitoring van de prestaties van het Europees ATM-netwerk;

m) het beoordelen van de verwezenlijking van de prestatiedoelstellingen tijdens de referentieperiode;

n) het bijhouden van een kalender voor de raadpleging van belanghebbenden over de prestatieplannen, het verlenen van ondersteuning voor de coördinatie van deze kalender en het uitvoeren van de in artikel 24, leden 2 en 3, en in artikel 30 vermelde raadplegingstaken.

Artikel 4

Informatieverstrekking en facilitering van de monitoring door verleners van luchtvaartnavigatiediensten

1. Wanneer dit noodzakelijk is voor de uitvoering van de taken van de nationale toezichthoudende autoriteiten met betrekking tot de gedetailleerde werking van de prestatieregeling, verstrekken de verleners van luchtvaartnavigatiediensten op verzoek en onverwijld het volgende aan deze autoriteiten: a) informatie over lokale omstandigheden die relevant zijn voor de vaststelling van nationale prestatiedoelstellingen of prestatiedoelstellingen op het niveau van functionele luchtruimblokken; b) gegevens voor de vaststelling van het rendement op eigen vermogen voor luchtvaartnavigatieheffingen; c) informatie over geplande investeringen in de vijf jaar na de datum van het verzoek, waarin een profiel wordt geschetst van de geplande uitgaven voor nieuwe en bestaande investeringen tijdens en na de referentieperiode en waarin wordt aangegeven hoe grote investeringen bijdragen tot de prestaties op elk prestatiekerngebied; d) hun ondernemingsplan, zoals vermeld in punt ATM/ANS.OR.D.005 van bijlage III bij Verordening (EU) 2017/373 ( 2 ) van de Commissie; e) informatie die nodig is voor de toepassing van artikel 28, lid 3; f) gegevens over de kostenbasis en informatie over de toewijzing van kosten tussen en-route- en terminalluchtvaartnavigatiediensten, alsook gegevens over inkomsten uit commerciële activiteiten en gegevens over de ontvangen openbare financiering.

2. Verleners van luchtvaartnavigatiediensten faciliteren de activiteiten die nodig zijn voor de in artikel 37, lid 1, bedoelde monitoring, welke wordt uitgevoerd door of namens de bevoegde nationale toezichthoudende autoriteit overeenkomstig de nationale wetgeving van de lidstaat van die autoriteit, met name door op verzoek relevante documenten, gegevens, informatie en mondelinge toelichting te verstrekken en, als de nationale wetgeving van de desbetreffende lidstaat dit toestaat, door overeenkomstig die nationale wetgeving toegang te verlenen tot relevante gebouwen, terreinen of voertuigen.

Artikel 5

Bijstand door de Netwerkbeheerder

De Netwerkbeheerder voert de volgende taken uit met betrekking tot de gedetailleerde werking van de prestatieregeling:

a) de Commissie ondersteunen door relevante input te verstrekken voor de vaststelling van EU-wijde prestatiedoelstellingen vóór de start van een referentieperiode en met het oog op het toezicht op de verwezenlijking van deze doelstellingen tijdens de referentieperiode, onder meer door onverwijld de aandacht van de Commissie te vestigen op alle omstandigheden waarin prestatiedoelstellingen niet worden gehaald of waarin het gevaar bestaat dat ze niet worden gehaald, of waarin een aanzienlijke en aanhoudende achteruitgang van de operationele prestaties wordt vastgesteld;

b) op verzoek van de Commissie steun verlenen aan de nationale toezichthoudende autoriteiten door relevante input te verstrekken voor de voorbereiding van de prestatieplannen en door de betrokken nationale toezichthoudende autoriteit onverwijld in kennis te stellen van alle omstandigheden waarin de nationale of FAB-prestatiedoelstellingen niet worden gehaald of het gevaar bestaat dat deze niet worden gehaald, of waarin een aanzienlijke en aanhoudende achteruitgang van de operationele prestaties wordt vastgesteld;

c) de verleners van luchtvaartnavigatiediensten ondersteunen bij het bereiken van de nationale of FAB-prestatiedoelstellingen, met name aan de hand van de opstelling en uitvoering van het in artikel 9 van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/123 bedoelde operationeel netwerkplan.

Artikel 6

Overleg met het Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart

Krachtens artikel 13 bis van Verordening (EG) nr. 549/2004 en overeenkomstig artikel 75, lid 2, onder h), en artikel 93, onder b), van Verordening (EU) 2018/1139, overleggen de Commissie en de lidstaten met het Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart teneinde ervoor te zorgen dat:

a) de veiligheidsaspecten naar behoren worden aangepakt, met inbegrip van de vaststelling, herziening en toepassing van de prestatiekernindicatoren en EU-wijde prestatiedoelstellingen op het prestatiekerngebied veiligheid;

b) de prestatiekernindicatoren en de prestatiedoelstellingen op het prestatiekerngebied veiligheid samenhangend zijn met het in artikel 6 van Verordening (EU) 2018/1139 bedoelde Europees plan voor de veiligheid van de luchtvaart.







HOOFDSTUK III

VASTSTELLING VAN PRESTATIEDOELSTELLINGEN

Artikel 7

Duur van de referentieperioden

1. De derde referentieperiode loopt van 2020 tot en met 2024.

2. De daaropvolgende referentieperioden lopen over vijf kalenderjaren.

3. De duur van de in leden 1 en 2 bedoelde referentieperioden laat de toepassing van artikel 10, lid 6, onverlet.

Artikel 8

Prestatiekernindicatoren en indicatoren voor monitoring

1. De prestatiekernindicatoren en de indicatoren voor de monitoring van de prestaties van luchtvaartnavigatiediensten op het niveau van de Unie voor elk prestatiekerngebied zijn vastgesteld in afdeling 1 van bijlage I.

2. De prestatiekernindicatoren en de indicatoren voor de monitoring van de prestaties van luchtvaartnavigatiediensten op nationaal of FAB-niveau zijn vastgesteld in afdeling 2 van bijlage I.

3. De prestatiekernindicatoren en de indicatoren voor de monitoring van de prestaties van de netwerkfuncties zijn vastgesteld in afdeling 3 van bijlage I.

4. De lidstaten mogen, naast de in lid 2 vermelde indicatoren, ook andere prestatiekernindicatoren en monitoringindicatoren vaststellen, met name voor de civiel-militaire of de meteorologische aspecten.

Artikel 9

EU-wijde prestatiedoelstellingen

1. Uiterlijk 19 maanden vóór het begin van een referentieperiode verstrekken de nationale toezichthoudende autoriteiten de Commissie de gegevens betreffende de aanvangskosten en de onder f) en in artikel 10, lid 2, bedoelde informatie over verkeersprognoses voor de komende referentieperiode, als input voor de vaststelling van EU-wijde prestatiedoelstellingen.

2. Uiterlijk 15 maanden vóór het begin van een referentieperiode publiceert de Commissie indicatieve streefcijfers voor de EU-wijde prestatiedoelstellingen, bestaande uit de jaarlijkse minimum- en maximumwaarden binnen dewelke de Commissie voornemens is de EU-wijde prestatiedoelstellingen vast te stellen.

De Commissie raadpleegt de in artikel 10, lid 3, van Verordening (EG) nr. 549/2004 vermelde belanghebbenden, andere relevante personen en organisaties en, met betrekking tot veiligheidsaspecten, het Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart over die indicatieve streefcijfers.

3. Uiterlijk zeven maanden vóór het begin van een referentieperiode stelt de Commissie, overeenkomstig artikel 11, lid 3, onder a), van Verordening (EG) nr. 549/2004, de EU-wijde prestatiedoelstellingen voor de in artikel 8, lid 1, bedoelde prestatiekernindicatoren vast.

De Commissie zal daarbij:

a) rekening houden met de relevante input van het prestatiebeoordelingsorgaan, de Netwerkbeheerder en de nationale toezichthoudende autoriteiten;

b) gebruikmaken van en-route-verkeersprognoses, uitgedrukt in termen van IFR-bewegingen en diensteenheden en gebaseerd op de meest recente basisprognose van de Statistics and Forecast Service („STATFOR”) van Eurocontrol;

c) elk EU-wijd prestatiedoel onderbouwen met een beschrijving van de veronderstellingen en redeneringen die aan de basis liggen van dat prestatiedoel, daaronder begrepen het gebruik van de onder a) vermelde input, het resultaat van het in lid 2 bedoelde overleg en andere relevante feitelijke gegevens.

4. Samen met de EU-wijde prestatiedoelen stelt de Commissie het volgende vast: a) een EU-wijde „basiswaarde voor bepaalde kosten” en een EU-wijde „basiswaarde voor de bepaalde eenheidskost”, met het oog op de vaststelling van doelen op het prestatiekerngebied kostenefficiëntie voor de in bijlage I, afdeling 1, punt 4.1, vermelde prestatiekernindicator. Die basiswaarden worden berekend met betrekking tot het jaar dat voorafgaat aan de start van de referentieperiode. De basiswaarde voor bepaalde kosten wordt geraamd op basis van de werkelijke kosten voor de voorafgaande referentieperiode en wordt aangepast op basis van de meest recente kostenramingen en verkeersvariaties en hun invloed op de kosten. De basiswaarde voor de bepaalde eenheidskost wordt afgeleid door de basiswaarde voor de bepaalde kosten te delen door de verkeersraming, uitgedrukt in diensteenheden voor het jaar voorafgaand aan de start van de referentieperiode. b) alarmdrempels boven dewelke de lidstaten een herziening van de prestatiedoelen in de prestatieplannen mogen vragen, overeenkomstig artikel 18, lid 1, onder a), punt (i). Die alarmdrempels worden gebaseerd op de volgende parameters: i) de afwijking tussen het werkelijke verkeer en de verkeersraming tijdens een bepaald kalenderjaar, uitgedrukt als percentage van IFR-bewegingen; ii) de afwijking tussen het werkelijke verkeer en de verkeersraming tijdens een bepaald kalenderjaar, uitgedrukt als percentage van diensteenheden; iii) de variatie van de referentiewaarden ten gevolge van de seizoensupdates van het operationeel netwerkplan overeenkomstig artikel 9, lid 4, onder a), en artikel 9, lid 8, van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/123 in vergelijking met de referentiewaarden van de meest recente versie van het operationeel netwerkplan dat beschikbaar was ten tijde van de opstelling van het prestatieplan. Deze variatie wordt uitgedrukt in procenten of als een fractie van minuten van en-route-ATFM-vertraging, al naargelang de grootte van de referentiewaarden. c) de vergelijkbare groepen van verleners van luchtvaartnavigatiediensten, met een vergelijkbaar operationeel en economisch klimaat, met het oog op de beoordeling van de prestatiedoelen op het prestatiekerngebied kostenefficiëntie.

Artikel 10

Prestatieplannen

1. De nationale toezichthoudende autoriteiten stellen prestatieplannen op, ofwel op nationaal niveau, ofwel op het niveau van functionele luchtruimblokken.

2. De prestatieplannen worden opgesteld overeenkomstig het in bijlage II opgenomen model en omvatten: a) bindende nationale prestatiedoelen of bindende FAB-prestatiedoelen, vastgesteld op basis van de in artikel 8, lid 2, vermelde prestatiekernindicatoren, met inbegrip van een „basiswaarde voor bepaalde kosten” en een „basiswaarde voor de bepaalde eenheidskost” voor elke heffingszone, met het oog op de vaststelling van doelen op het prestatiekerngebied kostenefficiëntie. Die basiswaarden worden berekend met betrekking tot het jaar dat voorafgaat aan de start van de referentieperiode. De basiswaarde voor bepaalde kosten wordt geraamd op basis van de werkelijke kosten voor de voorafgaande referentieperiode en wordt aangepast op basis van de meest recente kostenramingen en verkeersvariaties en hun invloed op de kosten. De basiswaarde voor de bepaalde eenheidskosten wordt afgeleid door de basiswaarde voor de bepaalde kosten te delen door de meest recente verkeersraming, uitgedrukt in diensteenheden voor het jaar voorafgaand aan de start van de referentieperiode. b) bepaalde kosten voor en-route- en terminalluchtvaartnavigatiediensten, vastgesteld overeenkomstig artikel 15, lid 2, onder a) en b), van Verordening (EG) nr. 550/2004, en overeenkomstig de onderhavige verordening; c) de overeenkomstig artikel 11 vastgestelde stimuleringsregelingen, met vermelding van de parameters van de stimuleringsregelingen, het mechanisme voor de modulering van de in artikel 11, lid 3, vermelde pivotwaarden, voor zover van toepassing, en de maatregelen die erop gericht zijn de doelstellingen van die stimuleringsregelingen te verwezenlijken; d) een beschrijving van de belangrijkste maatregelen die gericht zijn op het behalen van de prestatiedoelen; e) een bevestiging dat ze samenhangend zijn met het toepassingsgebied van deze verordening, overeenkomstig artikel 1 van deze verordening en artikel 7 van Verordening (EG) nr. 549/2004; f) en-route-verkeersprognoses, uitgedrukt in termen van IFR-bewegingen en diensteenheden, gebaseerd op de basisprognose van STATFOR van Eurocontrol; g) terminalverkeersprognoses, uitgedrukt in termen van IFR-bewegingen en diensteenheden, gebaseerd op de basisprognose van STATFOR van Eurocontrol; g) een beschrijving van initiatieven ter ondersteuning van grensoverschrijdende coördinatie en het verlenen van grensoverschrijdende diensten die bijdragen tot de operationele prestaties of de kostenefficiëntie, of beide; i) informatie over: i) grote investeringen; ii) plannen voor het beheer van wijzigingen, met het oog op de ingebruikname van belangrijke wijzigingen van het luchtruim of verbeteringen van ATM-systemen, die erop gericht zijn de negatieve gevolgen voor de prestaties van het netwerk tot een minimum te beperken.

Wat het bepaalde onder f) en g) betreft, kunnen de nationale toezichthoudende autoriteiten echter beslissen om gebruik te maken van andere en-route- en terminalverkeersprognoses dan die welke gebaseerd zijn op de basisprognose van STATFOR van Eurocontrol. In dat geval raadplegen zij de vertegenwoordigers van de luchtruimgebruikers en de betrokken verleners van luchtvaartnavigatiediensten en leggen zij uit waarom zij in het prestatieplan gebruik hebben gemaakt van andere prognoses. Alle verschillen met de basisprognose van STATFOR van Eurocontrol moeten betrekking hebben op specifieke lokale factoren waarmee onvoldoende rekening wordt gehouden in de basisprognose van STATFOR. Diezelfde ramingen worden gebruikt voor alle prestatiekerngebieden.

3. De prestatieplannen kunnen aanvullende prestatiedoelstellingen bevatten, welke zijn vastgesteld op basis van de in artikel 8, lid 4, vermelde prestatiekernindicatoren. Die doelstellingen ondersteunen de verwezenlijking van de in artikel 9, lid 3, en in lid 2, onder a), van het onderhavige artikel bedoelde prestatiedoelstellingen.

4. Overeenkomstig artikel 10, lid 1, en artikel 11, lid 3, onder b), van Verordening (EG) nr. 549/2004 plegen de nationale toezichthoudende autoriteiten overleg met de verleners van luchtvaartnavigatiediensten, de vertegenwoordigers van luchtruimgebruikers en, voor zover relevant, de luchthavenexploitanten en luchthavencoördinatoren over de ontwerpprestatieplannen, met inbegrip van de daarin vervatte prestatiedoelstellingen en stimuleringsregelingen.

5. De Netwerkbeheerder stelt het netwerkprestatieplan op overeenkomstig het in bijlage III opgenomen model en geeft toelichting bij: a) de toegevoegde waarde van de Netwerkbeheerder ter ondersteuning van de activiteiten van de lidstaten, de functionele luchtruimblokken, de verleners van luchtvaartnavigatiediensten en de civiele en militaire luchtruimgebruikers die erop gericht zijn de capaciteits- en milieudoelstellingen te bereiken, en bij de bijdrage van de netwerkfuncties voor het bereiken van de EU-wijde prestatiedoelstellingen; b) de prestatiedoelstellingen voor de Netwerkbeheerder en voor elke netwerkfunctie en de maatregelen om die doestellingen te behalen.

6. Zoals bepaald in artikel 11, lid 3, onder c), vierde alinea, van Verordening (EG) nr. 549/2004 heeft de Commissie de EU-wijde prestatiedoelstellingen herzien, maar het zijn de lidstaten die hun nationale prestatieplannen moeten herzien en de herziene prestatiedoelstellingen daarin moeten opnemen overeenkomstig deze verordening.

Artikel 11

Stimuleringsregelingen

1. De stimuleringsregelingen in de door de lidstaten vastgestelde prestatieplannen moeten: a) effectieve en evenredige financiële stimulansen bevatten voor het behalen van de prestatiedoelstellingen op de prestatiekerngebieden kostenefficiëntie en capaciteit; b) van toepassing zijn gedurende de volledige periode waarop het prestatieplan betrekking heeft; c) niet-discriminerend, transparant en effectief zijn; d) van toepassing zijn op en-route- en terminalluchtvaartnavigatiediensten.

2. De stimuleringsregelingen voor het behalen van de prestatiedoelstellingen op het prestatiekerngebied kostenefficiëntie vallen onder de artikelen 27 en 28.

3. De stimuleringsregelingen op het prestatiekerngebied capaciteit moeten, naast de in lid 1 uiteengezette beginselen, ook voldoen aan de volgende beginselen: a) ze moeten in verhouding staan tot het niveau van de ATFM-vertraging en bestaan uit financiële voordelen en nadelen die tastbare gevolgen hebben voor de inkomsten; b) ze moeten zodanig zijn vastgesteld dat het maximale financiële nadeel minstens gelijk is aan het maximale financiële voordeel. De nationale toezichthoudende autoriteit stelt de in bijlage XIII, punt 2.1, onder a) en b), en punt 2.2, onder a) en b) bedoelde maximale vaste percentages voor de berekening van de financiële voordelen en nadelen vast, na raadpleging van de vertegenwoordigers van de luchtruimgebruikers en de betrokken verleners van luchtvaartnavigatiediensten. Het in de tweede alinea van punt 2.1, onder a), en punt 2.2, onder a), van bijlage XIII bedoelde maximumpercentage voor de berekening van financiële voordelen mag niet meer dan 2 % bedragen; c) voor de berekening van de financiële voordelen of nadelen wordt gebruikgemaakt van pivotwaarden; de nationale toezichthoudende autoriteit beslist vóór de start van de referentieperiode of die pivotwaarden moeten worden gebaseerd: i) op de prestatiedoelstellingen op nationaal niveau, uitgesplitst op het niveau van elke afzonderlijke verlener van luchtvaartnavigatiediensten; of ii) op gemoduleerde prestatiedoelstellingen op nationaal niveau, uitgesplitst op het niveau van elke afzonderlijke verlener van luchtvaartnavigatiediensten, jaarlijks vastgesteld door de nationale toezichthoudende autoriteit voor het volgende jaar, overeenkomstig punt 1 van bijlage XIII, en na raadpleging van de vertegenwoordigers van de luchtruimgebruikers en de betrokken verlener van luchtvaartnavigatiediensten. Het moduleringsmechanisme wordt gedefinieerd in het prestatieplan en geldt voor elk jaar van de referentieperiode; het mag niet worden gewijzigd tijdens de referentieperiode. De nationale toezichthoudende autoriteit deelt de pivotwaarden elk jaar mee aan de Commissie; d) rond de pivotwaarde wordt een symmetrische bandbreedte vastgesteld door de nationale toezichthoudende autoriteit, na raadpleging van de vertegenwoordigers van de luchtruimgebruikers en de betrokken verleners van luchtvaartnavigatiediensten, om te garanderen dat kleine variaties in ATFM-vertragingen niet tot financiële voordelen of nadelen leiden; e) als de werkelijke gemiddelde ATFM-vertraging per vlucht in jaar n kleiner is dan de pivotwaarde die is vastgesteld voor jaar n en zich buiten de onder d) vermelde bandbreedte bevindt, leidt dit tot een financieel voordeel via een stijging van het eenheidstarief in jaar n+2, overeenkomstig punt 2 van bijlage XIII; f) als de werkelijke gemiddelde ATFM-vertraging per vlucht in jaar n groter is dan de pivotwaarde die is vastgesteld voor jaar n en zich buiten de onder d) vermelde bandbreedte bevindt, leidt dit tot een financieel nadeel via een daling van het eenheidstarief in jaar n+2, overeenkomstig punt 2 van bijlage XIII; g) wanneer het prestatieplan is opgesteld op het niveau van een functioneel luchtruimblok gelden, naast de onder a) tot en met f) vermelde beginselen, ook de volgende bepalingen voor en-route-doelen op het prestatiekerngebied capaciteit: i) de betrokken nationale toezichthoudende autoriteiten splitsen de in bijlage I, afdeling 2, punt 3.1, onder a), FAB-prestatiedoelstelling uit op het niveau van elke afzonderlijke verlener van luchtvaartnavigatiediensten, met het oog op de vaststelling van stimulansen op nationaal niveau. De daaruit voortvloeiende waarden vormen de basis voor de onder c) vermelde pivotwaarden; ii) de betrokken nationale toezichthoudende autoriteiten passen dezelfde stimuleringsregeling op samenhangende wijze toe op alle betrokken verleners van luchtvaartnavigatiediensten; iii) naast de onder i) bedoelde pivotwaarden op het niveau van elke individuele verlener van luchtvaartnavigatiediensten worden ook pivotwaarden voor het functionele luchtruimblok gebruikt; deze worden gebaseerd op: — de prestatiedoelstellingen op het niveau van het functionele luchtruimblok; of — gemoduleerde prestatiedoelstellingen op het op het niveau van het functionele luchtruimblok in overeenstemming met punt 1 van bijlage XIII en na raadpleging van de vertegenwoordigers van de luchtruimgebruikers en de betrokken verleners van luchtvaartnavigatiediensten; iv) bij wijze van uitzondering op punt c) beslissen alle betrokken nationale toezichthoudende autoriteiten samen of de pivotwaarden op het niveau van elke afzonderlijke verlener van luchtvaartnavigatiediensten en op het niveau van functionele luchtruimblokken al dan niet moeten worden gemoduleerd. Deze beslissing geldt op uniforme wijze voor alle pivotwaarden op het niveau van elke afzonderlijke verlener van luchtvaartnavigatiediensten en op het niveau van functionele luchtruimblokken, voor de volledige duur van de referentieperiode; v) wanneer prestatiedoelstellingen op nationaal niveau en op het niveau van functionele luchtruimblokken moeten worden gemoduleerd, is hetzelfde moduleringsmechanisme van toepassing op prestatiedoelstellingen op nationaal niveau en op het niveau van functionele luchtruimblokken; vi) wanneer de totale en-route-ATFM-vertraging per vlucht in jaar n op het niveau van het functionele luchtruimblok groter is dan de in punt (iii) bedoelde pivotwaarde voor jaar n en buiten de in lid 3, onder d), vermelde bandbreedte valt, is lid 3, onder e), niet van toepassing en is lid 3, onder f), alleen van toepassing op die verleners van luchtvaartnavigatiediensten waarvan de werkelijke ATFM-vertraging per vlucht in jaar n groter is dan de pivotwaarde voor jaar n en buiten de onder d) vermelde bandbreedte valt; vii) wanneer de totale en-route-ATFM-vertraging per vlucht in jaar n op het niveau van het functionele luchtruimblok kleiner is dan de in punt (iii) bedoelde pivotwaarde voor jaar n en buiten de in lid 3, onder d), vermelde bandbreedte valt, is lid 3, onder f), niet van toepassing en is lid 3, onder e), alleen van toepassing op die verleners van luchtvaartnavigatiediensten waarvan de werkelijke ATFM-vertraging per vlucht in jaar n kleiner is dan de pivotwaarde voor jaar n en buiten de onder d) vermelde bandbreedte valt;

4. De stimuleringsregelingen in de door de lidstaten vastgestelde prestatieplannen mogen ook financiële stimulansen bevatten voor het bereiken van de prestatiedoelstellingen op het prestatiekerngebied milieu of voor het bereiken van de in artikel 10, lid 3, bedoelde aanvullende prestatiedoelstellingen, overeenkomstig lid 1, onder b) en c), voor zover ze effectief en evenredig zijn. Die stimuleringsregelingen moeten naast en onafhankelijk van de in de leden 2 en 3 bedoelde stimuleringsregelingen worden toegepast. Het geaggregeerde financiële voordeel van deze stimuleringsregelingen mag niet meer dan 2 % en het geaggregeerde financiële nadeel niet meer dan 4 % van de bepaalde kosten van jaar n bedragen.







HOOFDSTUK IV

VASTSTELLING, BEOORDELING EN HERZIENING VAN PRESTATIEPLANNEN

Artikel 12

Vaststelling en indiening van ontwerpprestatieplannen

Elke lidstaat stelt een ontwerpprestatieplan vast, zoals opgesteld door de nationale toezichthoudende autoriteit of autoriteiten op nationaal niveau of op het niveau van functionele luchtruimblokken, en dient het uiterlijk drie maanden voor het begin van de referentieperiode waarop het betrekking heeft in bij de Commissie. Als het ontwerpprestatieplan is opgesteld op het niveau van een functioneel luchtruimblok, wordt het, nadat het door alle betrokken lidstaten is vastgesteld, ingediend bij de Commissie.

Artikel 13

Controle van de volledigheid van de ontwerpprestatieplannen

1. De Commissie controleert of de ontwerpprestatieplannen die overeenkomstig artikel 12 door de lidstaten zijn ingediend alle elementen bevatten die nodig zijn om te kunnen nagaan of ze in overeenstemming zijn met de in artikel 10, leden 2 en 4, en, voor zover van toepassing, artikel 10, leden 3 en 5, vermelde eisen.

2. Als de Commissie na de in lid 1 bedoelde controle van mening is dat een of meer elementen ontbreken, vraagt zij de betrokken lidstaat of lidstaten om binnen één maand na de datum van ontvangst van het ontwerpprestatieplan een geactualiseerd ontwerpprestatie in te dienen, dat het ontbrekende element of de ontbrekende elementen bevat.

In dat geval dienen de betrokken lidstaten het geactualiseerde ontwerpprestatieplan onverwijld en in elk geval binnen drie weken na de datum van het verzoek van de Commissie in bij de Commissie.

3. De Commissie begint met de in artikel 14 van het ontwerpprestatieplan bedoelde beoordeling als zij, na de in lid 1 bedoelde controle te hebben uitgevoerd, van oordeel is dat het ontwerpprestatieplan alle vereiste elementen bevat of wanneer zij het in lid 2 vermelde geactualiseerde ontwerpprestatieplan ontvangt, al naargelang van toepassing.

Artikel 14

Beoordeling en herziening van de ontwerpprestatieplannen en -doelstellingen

1. De Commissie beoordeelt of de nationale prestatiedoelstellingen of FAB-prestatiedoelstellingen in het ontwerpprestatieplan samenhangend zijn met de EU-wijde prestatiedoelstellingen, op basis van de in punt 1 van bijlage IV vastgestelde criteria en rekening houdende met lokale omstandigheden. De Commissie kan de beoordeling aanvullen door de ontwerpprestatieplannen te toetsen aan de in punt 2 van bijlage IV gespecificeerde elementen.

2. Als de Commissie op basis van de in lid 1 bedoelde beoordeling van mening is dat de prestatiedoelstellingen van het ontwerpprestatieplan samenhangend zijn met de EU-wijde prestatiedoelstellingen, stelt zij binnen vijf maanden na de datum van de ontvangst van het ontwerpprestatieplan of, indien van toepassing, het in artikel 13, lid 2, bedoelde geactualiseerde ontwerpprestatieplan, een besluit vast waarbij de betrokken lidstaat of lidstaten daarvan in kennis worden gesteld.

3. Als de Commissie op basis van de in lid 1 bedoelde beoordeling van mening is dat een of meer prestatiedoelstellingen van het ontwerpprestatieplan niet samenhangend zijn met de EU-wijde prestatiedoelstellingen, stelt zij binnen vijf maanden na de datum van de ontvangst van het ontwerpprestatieplan of, indien van toepassing, het in artikel 13, lid 2, bedoelde geactualiseerde ontwerpprestatieplan, een besluit vast met de in artikel 11, lid 3, onder c), tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 549/2004 bedoelde aanbevelingen.

In dat geval herzien de betrokken lidstaten de prestatiedoelstellingen binnen drie maanden na de datum waarop het besluit van de Commissie is vastgesteld en nemen zij passende maatregelen om het ontwerpprestatieplan dienovereenkomstig te herzien, rekening houdende met de aanbevelingen van de Commissie, en dienen zij het herziene ontwerpprestatieplan in bij de Commissie.

Artikel 15

Beoordeling van de herziene ontwerpprestatieplannen en -doelstellingen en vaststelling van corrigerende maatregelen

1. Na ontvangst van het overeenkomstig artikel 14, lid 3, ingediende herziene ontwerpprestatieplan beoordeelt de Commissie het herziene ontwerpprestatieplan en de samenhang van de daarin vervatte herziene prestatiedoelstellingen met de EU-wijde prestatiedoelstellingen, op basis van de in bijlage IV, punt 1, vastgestelde criteria, en rekening houdende met de plaatselijke omstandigheden. De Commissie kan de beoordeling aanvullen door de ontwerpprestatieplannen te toetsen aan de in punt 2 van bijlage IV gespecificeerde elementen.

2. Als de Commissie op basis van de in lid 1 bedoelde beoordeling van mening is dat de prestatiedoelstellingen van het herziene ontwerpprestatieplan samenhangend zijn met de EU-wijde prestatiedoelstellingen, stelt zij binnen vijf maanden na de datum van de ontvangst van het herziene ontwerpprestatieplan een besluit vast waarbij de betrokken lidstaat of lidstaten daarvan in kennis worden gesteld.

3. Als de Commissie op basis van de in lid 1 bedoelde beoordeling van mening is dat er twijfels bestaan over de vraag of de herziene prestatiedoelstellingen in het herziene ontwerpprestatieplan samenhangend zijn met de EU-wijde prestatiedoelstellingen, begint zij binnen vijf maanden na de datum van de ontvangst van het herziene ontwerpprestatieplan met een gedetailleerd onderzoek van die prestatiedoelstellingen en de relevante plaatselijke omstandigheden, waarbij zij indien nodig aanvullende informatie vraagt aan de nationale toezichthoudende autoriteiten, en stelt zij de betrokken lidstaat of lidstaten daarvan in kennis.

4. Als de Commissie, na het in lid 3 bedoelde gedetailleerde onderzoek te hebben uitgevoerd, van mening is dat de prestatiedoelstellingen van het herziene ontwerpprestatieplan samenhangend zijn met de EU-wijde prestatiedoelstellingen, stelt zij binnen vijf maanden na het begin van het gedetailleerde onderzoek een besluit vast waarbij de betrokken lidstaat of lidstaten daarvan in kennis worden gesteld.

5. Als de Commissie, na het in lid 3 bedoelde gedetailleerde onderzoek te hebben uitgevoerd, van mening is dat de herziene prestatiedoelstellingen van het herziene ontwerpprestatieplan niet samenhangend zijn met de EU-wijde prestatiedoelstellingen, stelt zij binnen vijf maanden na het begin van het gedetailleerde onderzoek een besluit vast met de corrigerende maatregelen die de betrokken lidstaten moeten nemen, overeenkomstig artikel 11, lid 3, onder c), derde alinea, van Verordening (EG) nr. 549/2004.

6. Als de Commissie het in lid 5 bedoelde besluit heeft vastgesteld, stellen de betrokken lidstaten, binnen drie maanden na de datum waarop dit besluit is vastgesteld, de Commissie in kennis van de maatregelen die zij overeenkomstig dat besluit hebben genomen en van informatie waaruit blijkt dat die maatregelen voldoen aan dat besluit.

7. Op basis van de informatie die overeenkomstig lid 6 aan de Commissie wordt meegedeeld, beoordeelt zij of de door de lidstaat of lidstaten genomen maatregelen volstaan om overeenstemming met het in lid 5 bedoelde besluit te garanderen, overeenkomstig de eisen van Verordening (EG) nr. 549/2004 en van de onderhavige verordening.

Als de Commissie van mening is dat die maatregelen volstaan om overeenstemming met het in lid 5 bedoelde besluit te garanderen, stelt zij de betrokken lidstaat of lidstaten daarvan in kennis.

Als de Commissie van mening is dat die maatregelen niet volstaan om overeenstemming met het in lid 5 bedoelde besluit te garanderen, stelt zij de betrokken lidstaat of lidstaten daarvan in kennis en neemt zij, indien passend, maatregelen om de niet-overeenstemming te verhelpen, daaronder begrepen de bij artikel 258 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie voorziene acties.

Artikel 16

Vaststelling van prestatieplannen

Elke lidstaat stelt zijn prestatieplan vast en publiceert het in een van de volgende omstandigheden, al naargelang van toepassing:

a) nadat de Commissie een besluit overeenkomstig artikel 14, lid 2, artikel 15, lid 2, of artikel 15, lid 4, heeft vastgesteld;

b) nadat de Commissie een besluit krachtens artikel 15, lid 7, tweede alinea, heeft vastgesteld;

c) nadat de Commissie op verzoek van een of meer betrokken lidstaten een besluit heeft vastgesteld om prestatiedoelstellingen tijdens de referentieperiode te herzien overeenkomstig artikel 18, lid 1, voor zover het prestatieplan door de betrokken lidstaat is aangepast in het licht van de herziene prestatiedoelstellingen.

Artikel 17

Prestatiedoelstellingen of corrigerende maatregelen die na het begin van de referentieperiode worden vastgesteld

1. Wanneer de lidstaten, ten gevolge van de tijd die nodig is om de in de artikelen 14 en 15 vermelde procedures te voltooien, geen prestatieplannen hebben kunnen vaststellen vóór het begin van de referentieperiode, overeenkomstig artikel 16, zijn de prestatiedoelstellingen in de meest recente versie van de ontwerpprestatieplannen voorlopig van toepassing tot de prestatieplannen zijn vastgesteld.

2. Zodra de prestatieplannen zijn vastgesteld, zijn de prestatiedoelstellingen op het prestatiekerngebied kostenefficiëntie retroactief van toepassing via een aanpassing van de eenheidstarieven, in overeenstemming met artikel 29, lid 5.

Artikel 18

Herziening van de prestatiedoelstellingen tijdens een referentieperiode

1. Alleen als de volgende voorwaarden allebei vervuld zijn, mogen de lidstaten tijdens de referentieperiode een of meer prestatiedoelstellingen in de prestatieplannen herzien en dienovereenkomstig gewijzigde prestatieplannen vaststellen: a) de betrokken lidstaten zijn van mening dat de beoogde herziening noodzakelijk en evenredig is in het licht van een van de volgende situaties: i) minstens een van de in artikel 9, lid 4, onder b), vermelde alarmdrempels is bereikt en de betrokken nationale toezichthoudende autoriteiten hebben de situatie beoordeeld en aangetoond dat de gevolgen van het bereiken van de alarmdrempel(s) onvoldoende kunnen worden beperkt tenzij de prestatiedoelstellingen worden herzien; ii) de oorspronkelijke gegevens, veronderstellingen en redeneringen, waaronder ook die met betrekking tot investeringen, op basis waarvan de desbetreffende prestatiedoelstellingen werden vastgesteld, zijn in aanzienlijke en blijvende mate niet meer nauwkeurig ten gevolge van omstandigheden die op het moment van de vaststelling van het prestatieplan niet konden worden voorzien, en de betrokken nationale toezichthoudende autoriteiten hebben de situatie beoordeeld en hebben aangetoond dat de daaruit voortvloeiende gevolgen onvoldoende kunnen worden beperkt tenzij de prestatiedoelstellingen worden herzien. b) op basis van een met redenen omkleed verzoek van de betrokken lidstaten heeft de Commissie besloten dat: i) de beoogde herziening noodzakelijk en evenredig is in het licht van een van de volgende onder a) vermelde situaties: ii) de beoogde herziene prestatiedoelstellingen samenhangend zijn met de EU-wijde prestatiedoelstellingen, na die doelstellingen te hebben beoordeeld op basis van de in bijlage IV, punt 1, vastgestelde criteria.

De Commissie stelt het onder b) bedoelde besluit vast binnen zeven maanden na de datum waarop de betrokken lidstaten het volledige verzoek hebben ingediend.

2. Herzieningen van prestatiedoelstellingen die krachtens dit artikel worden vastgesteld, zijn niet retroactief van toepassing.

Artikel 19

Goedkeuring van het netwerkprestatieplan

1. Uiterlijk drie maanden voor het begin van de referentieperiode dient de Netwerkbeheerder het ontwerp van het netwerkprestatieplan in bij de Commissie, na bekrachtiging ervan door de netwerkbeheerraad, zoals vermeld in artikel 18, lid 1, onder o), van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/123.

2. De Commissie beoordeelt of het ontwerp-prestatieplan voldoet aan de criteria van bijlage V.

De Commissie kan de Netwerkbeheerder vragen een herziening van dat ontwerp van het netwerkprestatieplan in te dienen als dit nodig is om de overeenstemming met de in bijlage V vastgestelde criteria te garanderen.

3. Als de Commissie tot de bevinding komt dat het ontwerp van het netwerkprestatieplan voldoet aan de criteria van bijlage V, stelt zij het netwerkprestatieplan vast.

4. Nadat het netwerkprestatieplan door de Commissie is vastgesteld overeenkomstig lid 3, wordt het door de Netwerkbeheerder gepubliceerd en uitgevoerd.

5. Als het netwerkprestatieplan niet vóór het begin van de referentieperiode door de Commissie is vastgesteld ten gevolge van de tijd die nodig is om de in de leden 2 en 3 bedoelde procedures te voltooien, is de meest recente door de Netwerkbeheerder bekrachtigde versie van het ontwerp van het netwerkprestatieplan voorlopig van toepassing tot de Commissie het netwerkprestatieplan vaststelt.







HOOFDSTUK V

FINANCIERING VAN LUCHTVAARTNAVIGATIEDIENSTEN, VASTSTELLING VAN HEFFINGSZONES, VASTSTELLING VAN DE KOSTENBASIS VOOR HEFFINGEN EN TRANSPARANTIE

Artikel 20

Beginselen voor de financiering van luchtvaartnavigatiediensten

1. De bepaalde kosten van en-routeluchtvaartnavigatiediensten worden gefinancierd door en-routeheffingen die worden opgelegd aan luchtruimgebruikers en, indien artikel 25, lid 3, van toepassing is, door andere in dat artikel vermelde inkomsten.

2. De bepaalde kosten van terminalluchtvaartnavigatiediensten worden gefinancierd door terminalheffingen die worden opgelegd aan luchtruimgebruikers en, indien artikel 25, lid 3, van toepassing is, door andere in dat artikel vermelde inkomsten.

3. Inkomsten uit en-routeheffingen of terminalheffingen mogen niet worden gebruikt om commerciële activiteiten van verleners van luchtvaartnavigatiediensten te financieren.

Artikel 21

Vaststelling van heffingszones

1. In het onder hun verantwoordelijkheid vallende luchtruim waarin luchtvaartnavigatiediensten worden verleend aan luchtruimgebruikers stellen de lidstaten een of meer heffingszones in met het oog op het opleggen van en-routeheffingen (en-routeheffingszone) en een of meer heffingszones met het oog op het opleggen van terminalheffingen (terminalheffingszone).

De lidstaten raadplegen de betrokken vertegenwoordigers van de luchtruimgebruikers alvorens die zones in te stellen of te wijzigen.

De lidstaten stellen de Commissie en, indien nodig, het Central Route Charges Office (CRCO) van Eurocontrol minstens zeven maanden vóór het begin van de referentieperiode in kennis van de instelling of wijziging van die heffingszones.

2. De lidstaten zien erop toe dat het geografische toepassingsgebied van de heffingszones duidelijk is gedefinieerd. De heffingszones moeten samenhangend zijn met de verlening van luchtvaartnavigatiediensten en mogen diensten omvatten die verleend worden door een in een andere lidstaat gevestigde verlener van luchtvaartnavigatiediensten, in verband met grensoverschrijdend luchtruim.

3. Wanneer luchtverkeersdiensten in verband met de nadering en het vertrek van luchtvaartuigen voor een groep van luchthavens samen worden verleend, mogen de lidstaten een specifieke terminalheffingszone instellen binnen de betrokken terminalzone.

4. Wanneer lidstaten beslissen en-routeheffingszones of terminalheffingszones in te stellen die zich uitstrekken over het luchtruim waarvoor meer dan een lidstaat verantwoordelijk is, of wanneer lidstaten beslissen een gemeenschappelijke heffingszone in te stellen, zien de betrokken lidstaten toe op de samenhangende en uniforme toepassing van deze verordening op de luchtvaartnavigatiediensten in het betrokken luchtruim.

De lidstaten stellen de Commissie en het CRCO van Eurocontrol onverwijld in kennis van dergelijke beslissingen.

5. De lidstaten mogen tijdens een referentieperiode een terminalheffingszone wijzigen of een nieuwe terminalheffingszone instellen op voorwaarde dat zij: a) voorafgaand aan de wijziging overleg plegen met de vertegenwoordigers van de luchtruimgebruikers en de verleners van luchtvaartnavigatiediensten; b) de Commissie en het CRCO van Eurocontrol onverwijld in kennis stellen van de wijziging; c) onverwijld al het volgende indienen bij de Commissie: i) de relevante gegevens betreffende kosten en verkeer die de situatie vóór en na de wijziging op passende wijze weerspiegelen; ii) de opmerkingen van de overeenkomstig punt a) geraadpleegde vertegenwoordigers van de luchtruimgebruikers en verleners van luchtvaartnavigatiediensten; iii) een beoordeling van de verwachte gevolgen van de wijziging voor het bereiken van de nationale prestatiedoelstellingen of FAB-prestatiedoelstellingen op het prestatiekerngebied kostenefficiëntie en voor de prestatiemonitoring; iv) een bijwerking van het prestatieplan met de relevante gegevens.

6. De lidstaten mogen een en-routeheffingszone niet wijzigen tijdens een referentieperiode.

Artikel 22

Vaststelling van de kostenbasis voor heffingen

1. De kostenbasis voor en-route- en terminalheffingen bestaat uit de bepaalde kosten voor het verlenen van luchtvaartnavigatiediensten in de desbetreffende heffingszone.

Bepaalde kosten die voortvloeien uit nieuwe ATM-systemen en belangrijke wijzigingen van bestaande ATM-systemen worden alleen in de kostenbasis opgenomen als die systemen samenhangend zijn met de tenuitvoerlegging van het Europees ATM-masterplan, en met name met de in artikel 15 bis, lid 3, van Verordening (EG) nr. 550/2004 vermelde gemeenschappelijke projecten.

De lidstaten mogen beslissen de volgende bepaalde kosten in verband met het verlenen van luchtvaartnavigatiediensten op te nemen in de kostenbasis, overeenkomstig artikel 15, lid 2, onder b), tweede zin, van Verordening (EG) nr. 550/2004:

a) bepaalde kosten van bevoegde autoriteiten;

b) bepaalde kosten van de in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 550/2004 bedoelde gekwalificeerde entiteiten;

c) bepaalde kosten die voortvloeien uit het Internationaal Verdrag van Eurocontrol tot samenwerking in het belang van de veiligheid van de luchtvaart van 13 december 1960, zoals laatstelijk gewijzigd.

2. Onverminderd artikel 18 worden de bepaalde kosten die worden opgenomen in de kostenbasis voor en-route- en terminalnavigatieheffingen vastgesteld vóór het begin van elke referentieperiode, als onderdeel van het prestatieplan en in reële termen, en worden ze gespecificeerd voor elk kalenderjaar van die periode in reële en in nominale termen, met uitzondering van de bepaalde kosten in lid 1, derde alinea, en in lid 4, onder c) en d), die in nominale termen worden vastgesteld wanneer een rapporteringssysteem op basis van de historische kostprijs wordt toegepast.

3. De bepaalde kosten in de kostenbasis voor en-route- en terminalheffingen worden berekend in de nationale munteenheid. Wanneer een gemeenschappelijke heffingszone met één eenheidstarief is vastgesteld, zetten de betrokken lidstaten de bepaalde kosten om in één munteenheid (de euro of een andere nationale munteenheid van een van de betrokken lidstaten), om te garanderen dat het eenheidstarief op transparante wijze wordt berekend overeenkomstig artikel 25, lid 4.

4. De bepaalde kosten in de kostenbasis voor en-route- en terminalheffingen bestaan uit: a) personeelskosten; b) andere werkingskosten dan personeelskosten; c) afschrijvingskosten; d) kapitaalkosten; e) buitengewone kosten;

De onder a) bedoelde personeelskosten omvatten de brutosalarissen, vergoedingen voor overuren, werkgeversbijdragen aan socialezekerheidsstelsels, pensioenkosten en kosten van andere voordelen. De pensioenkosten worden berekend op basis van voorzichtige aannames die gebaseerd zijn op de toepasselijke pensioenregeling of op de nationale wetgeving, al naargelang van toepassing. Die aannames worden gespecificeerd in het prestatieplan.

De onder b) bedoelde andere werkingskosten dan personeelskosten omvatten kosten voor de aankoop van goederen en diensten voor het verlenen van luchtvaartnavigatiediensten, met inbegrip van kosten van uitbestede diensten, materiaal, energie, nutsvoorzieningen, huur van gebouwen, uitrusting en faciliteiten, onderhoud, verzekeringen en reiskosten.

De onder c) bedoelde afschrijvingskosten omvatten kosten met betrekking tot alle vaste activa die gebruikt worden voor het verlenen van luchtvaartnavigatiediensten. Vaste activa worden afgeschreven overeenkomstig hun verwachte levensduur, op basis van de lineaire methode die wordt toegepast op de kosten van activa. Om de afschrijving te berekenen, worden de historische of de huidige kosten gebruikt. De methode die gebruikt wordt voor de berekening van de afschrijvingskosten mag niet worden gewijzigd tijdens de afschrijvingsperiode en moet samenhangend zijn met de toegepaste kapitaalkosten, d.w.z. nominale kapitaalkosten voor historischekostenberekening en reële kapitaalkosten voor huidigekostenberekening. Wanneer huidigekostenberekening wordt toegepast, omvatten de kapitaalkosten geen inflatie en worden de gelijkwaardige cijfers van de historischekostenberekening eveneens ter beschikking gesteld om een vergelijking en beoordeling mogelijk te maken.

Wat het bepaalde onder d) betreft, zijn de kapitaalkosten gelijk aan het product van de volgende elementen:

i) de som van de gemiddelde nettoboekwaarde van de in gebruik of in aanbouw zijnde vaste activa en eventuele door de nationale toezichthoudende autoriteiten vastgestelde aanpassingen van de totale activa, die door de verlener van de luchtvaartnavigatiediensten worden gebruikt, en de gemiddelde nettowaarde van de vlottende activa, met uitzondering van rentedragende rekeningen, die nodig zijn voor het verlenen van luchtvaartnavigatiediensten;

ii) het gewogen gemiddelde van de rentevoet op schulden en het rendement op het eigen vermogen. Voor verleners van luchtvaartnavigatiediensten zonder eigen vermogen wordt het gewogen gemiddelde berekend op basis van het verschil tussen het totaal van de onder (i) bedoelde activa en de schulden.

Met het oog op de vaststelling van de kapitaalkosten worden de factoren waaraan gewicht moet worden toegekend, gebaseerd op het aandeel van de financiering via schulden of eigen vermogen. De rentevoet op schulden is gelijk aan de gemiddelde rentevoet op de schulden van de verlener van luchtvaartnavigatiediensten. Het rendement op het eigen vermogen is gelijk aan het rendement dat voor de referentieperiode in het prestatieplan is vastgesteld en wordt gebaseerd op het financiële risico van de verlener van luchtvaartnavigatiediensten.

Wanneer verleners van luchtvaartnavigatiediensten uitgaven doen voor het leasen van vaste activa, dan worden die kosten niet opgenomen in de berekening van de kapitaalkosten.

Wat het bepaalde onder e) betreft: buitengewone kosten bestaan uit niet-terugkerende kosten in verband met het verlenen van luchtvaartnavigatiediensten, met inbegrip van alle niet-terugvorderbare belastingen en douanerechten.

5. De bepaalde kosten worden op transparante wijze toegewezen aan de heffingszones waarvoor ze zijn gemaakt. Bepaalde kosten die voor meerdere heffingszones zijn gemaakt, worden evenredig verdeeld op basis van een transparante methode.

Daartoe bepalen de nationale toezichthoudende autoriteiten vóór het begin van elke referentieperiode de criteria die worden gebruikt om bepaalde kosten toe te wijzen aan heffingszones, met inachtneming van het bepaalde onder b) en c) van deze alinea, alsook de criteria om de bepaalde kosten toe te wijzen tussen en-route- en terminaldiensten; zij nemen deze informatie op in het prestatieplan overeenkomstig bijlage II, punt 3.3, onder d).

De bepaalde kosten die zijn opgenomen in de kostenbasis voor terminalheffingszones omvatten de kosten van de volgende diensten:

a) de plaatselijke verkeersleiding op de luchthaven of vluchtinlichtingendiensten op de luchthaven, waaronder begrepen vluchtadviseringsdiensten, en alarmeringsdiensten;

b) luchtverkeersdiensten die betrekking hebben op naderende en vertrekkende vliegtuigen binnen een bepaalde afstand van een luchthaven, welke worden gedefinieerd op basis van operationele behoeften;

c) het evenredige deel van de luchtvaartnavigatiediensten dat gemeenschappelijk is voor en-route- en terminaldiensten.

6. De bepaalde kosten voor vluchten die zijn vrijgesteld overeenkomstig artikel 31, leden 3, 4 en 5, bestaan uit: a) de bepaalde kosten van vrijgestelde VFR-vluchten, berekend aan de hand van een methode voor het bepalen van de marginale kosten; b) de bepaalde kosten van vrijgestelde IFR-vluchten, berekend als het product van de volgende elementen: i) de bepaalde kosten voor IFR-vluchten, bestaande uit de totale bepaalde kosten min de bepaalde kosten van VFR-vluchten; ii) de verhouding tussen het aantal diensteenheden en het totale aantal diensteenheden, bestaande uit de diensteenheden voor IFR-vluchten en voor niet-vrijgestelde VFR-vluchten.

Met het oog op de berekening van het eenheidstarief worden de bepaalde kosten van vrijgestelde VFR-vluchten gescheiden van de bepaalde kosten voor IFR-vluchten

7. De nationale toezichthoudende autoriteiten controleren voor elke heffingszone of de kostenbasis voor en-route-terminalheffingen voldoet aan de eisen van artikel 15, lid 2, van Verordening (EG) nr. 550/2004 en van het onderhavige artikel. Met het oog hierop onderzoeken de nationale toezichthoudende autoriteiten de relevante boekhoudkundige documenten, met inbegrip van alle boekingen van activa en ander materiaal dat relevant is voor de vaststelling van de kostenbasis voor de heffingen.

Artikel 23

Werkelijke kosten

De bepalingen van artikel 22 zijn mutatis mutandis van toepassing op de vaststelling van de werkelijke kosten.

Artikel 24

Transparantie van de kosten

1. De lidstaten stellen de kostenbasis voor elke heffingszone op transparante wijze vast.

2. Minstens vier maanden vóór het begin van de referentieperiode raadplegen de lidstaten op gecoördineerde wijze de verleners van luchtvaartnavigatiediensten, vertegenwoordigers van luchtruimgebruikers en, voor zover relevant, de luchthavengebruikers en luchthavencoördinatoren over de geplande vaststelling van de bepaalde kosten die worden opgenomen in de kostenbasis voor de en-route- en terminalheffingen, over nieuwe en bestaande investeringen, ramingen van de diensteenheden en het heffingsbeleid voor de desbetreffende referentieperiode.

Als de lidstaten voornemens zijn een herziening van de prestatiedoelstellingen op het prestatiekerngebied kostenefficiëntie aan te vragen overeenkomstig artikel 18, lid 1, gaan zij gedurende een referentieperiode eveneens over tot raadpleging.

Minstens drie weken voor de raadpleging verstrekken de lidstaten de rapporteringstabellen en de uit hoofde van bijlagen VII en IX vereiste informatie aan de entiteiten die zijn uitgenodigd om aan de raadpleging deel te nemen.

3. Tijdens de referentieperiode raadplegen de lidstaten jaarlijks op gecoördineerde wijze en overeenkomstig bijlage XII, punt 1, de verleners van luchtvaartnavigatiediensten, de vertegenwoordigers van luchtruimgebruikers en, voor zover relevant, de luchthavenexploitanten en luchthavencoördinatoren over de werkelijke kosten die in het voorgaande jaar zijn gemaakt en over het verschil tussen de werkelijke kosten en de bepaalde kosten in het prestatieplan.

Minstens drie weken voor de raadpleging verstrekken de lidstaten de rapporteringstabel en de uit hoofde van bijlage VII vereiste informatie aan de entiteiten die zijn uitgenodigd om aan de raadpleging deel te nemen.

4. De lidstaten verstrekken de in de laatste alinea van de leden 2 en 3 bedoelde informatie aan de Commissie op de datum waarop ze aan de geraadpleegde partijen wordt verstrekt. De lidstaten stellen de Commissie ook in kennis van het resultaat van de raadpleging.







HOOFDSTUK VI

BEREKENING VAN DE EENHEIDSTARIEVEN EN HEFFINGEN

Artikel 25

Berekening van de eenheidstarieven

1. De lidstaten berekenen de en-route- en terminaleenheidstarieven vóór het begin van elk jaar van de referentieperiode.

2. Die tarieven worden berekend door het geraamde aantal totale en-route- of terminaldiensteenheden voor het relevante jaar, berekend overeenkomstig de punten 1 en 2 van bijlage VIII, te verdelen over de wiskundige som van de volgende elementen: a) de bepaalde kosten voor het desbetreffende jaar, uitgedrukt in nominale termen, zoals vastgesteld in het prestatieplan; b) de aanpassingen aan de inflatie overeenkomstig artikel 26; c) de aanpassingen die voortvloeien uit de toepassing van het mechanisme voor verkeersrisicospreiding, overeenkomstig artikel 27, leden 2 tot en met 5; d) de aanpassingen die voortvloeien uit de toepassing van het mechanisme voor kostenrisicospreiding, overeenkomstig artikel 28, leden 4, 5 en 6; e) de aanpassingen die voortvloeien uit de toepassing van de financiële stimuleringsregelingen, overeenkomstig artikel 11, leden 3 en 4; f) de aanpassingen die voortvloeien uit de modulering van luchtvaartnavigatieheffingen overeenkomstig artikel 32; g) de aanpassingen die voortvloeien uit verkeersvariaties, overeenkomstig artikel 27, lid 8; h) de aanpassingen die voortvloeien uit verkeersvariaties, overeenkomstig artikel 27, lid 9; i) aftrek van andere inkomsten, overeenkomstig lid 3 van dit artikel; j) kruisfinanciering tussen en-routeheffingszones of tussen terminalheffingszones, overeenkomstig artikel 15, lid 2, onder e), van Verordening (EG) nr. 550/2004; k) aanpassingen voor verschillen in inkomsten die voortvloeien uit de tijdelijke toepassing van het eenheidstarief overeenkomstig artikel 29, lid 5; l) aanpassingen met betrekking tot voorgaande referentieperiodes.

3. Met het oog op lid 2, onder (i), worden de volgende in jaar n verkregen inkomsten van verleners van luchtvaartnavigatiediensten als „andere inkomsten” in mindering gebracht van de bepaalde kosten: a) overheidsmiddelen, met inbegrip van financiële steun uit de steunprogramma's van de Unie; b) inkomsten uit commerciële activiteiten, als de betrokken lidstaten hebben besloten dat die inkomsten in mindering moeten worden gebracht; c) met betrekking tot terminalluchtvaartnavigatieheffingen, inkomsten uit contracten of overeenkomsten die zijn gesloten tussen verleners van luchtvaartnavigatiediensten en luchthavenexploitanten, voor zover de betrokken lidstaten hebben besloten dat die inkomsten in mindering moeten worden gebracht.

Wat punt a) betreft, worden personeelskosten en andere werkingskosten uiterlijk in het jaar n+2 in mindering gebracht van de bepaalde kosten. Overheidsmiddelen waarmee afschrijvingskosten worden gefinancierd worden in mindering gebracht van de bepaalde kosten overeenkomstig de waardeverminderingstabel van de gefinancierde activa (duur en annuïteit). Een lidstaat mag beslissen om een bedrag in verband met de administratieve kosten voor de rapportering over de financieringsovereenkomst niet in mindering te brengen van de bepaalde kosten als deze administratieve kosten niet zijn opgenomen in de kostenbasis voor de heffingen. Een lidstaat mag ook beslissen om overheidsmiddelen die ontvangen zijn om kosten te dekken die niet bekend waren op het ogenblik dat het prestatieplan werd opgesteld en dus niet zijn opgenomen in de kostenbasis voor de heffingen, niet in mindering te brengen van de bepaalde kosten. de kosten die gedekt worden door overheidsmiddelen mogen niet in rekening worden gebracht aan de luchtruimgebruikers.

De in de punten b) en c) bedoelde inkomsten worden uiterlijk in het jaar n+2 in mindering gebracht van de bepaalde kosten.

4. De eenheidstarieven worden in de nationale munteenheid berekend.

Wanneer lidstaten beslissen een gemeenschappelijke heffingszone in te stellen overeenkomstig artikel 21, lid 4, wordt het eenheidstarief berekend in één munteenheid, hetzij de euro, hetzij een andere nationale munteenheid van een van de betrokken lidstaten. De betrokken lidstaten stellen de Commissie en het CRCO van Eurocontrol in kennis van de gebruikte munteenheid.

Artikel 26

Aanpassing aan de inflatie

Voor elk jaar van de referentieperiode worden de in de kostenbasis opgenomen bepaalde kosten voor de en-route- en terminalheffingen van jaar n, uitgedrukt in nominale termen, aangepast op basis van het verschil in percentage tussen de werkelijke inflatie-index en de geraamde inflatie-index voor dat jaar n, en meegenomen bij de berekening van het eenheidstarief voor het jaar n+2.

De bepaalde kosten die bedoeld zijn in artikel 22, lid 1, derde alinea, en, in het geval gebruik wordt gemaakt van historischekostenberekening, artikel 22, lid 4, onder c) en d), worden niet aangepast aan de inflatie.

Artikel 27

Mechanisme voor verkeersrisicospreiding

1. Met betrekking tot de in artikel 11, lid 2, bedoelde stimuleringsregelingen wordt een mechanisme voor verkeersrisicospreiding toegepast. Volgens dat mechanisme wordt het risico op schommelingen in de inkomsten door afwijkingen van de in het prestatieplan vastgestelde raming van de diensteenheden gespreid over de verleners van luchtvaartnavigatiediensten en luchtruimgebruikers, zoals bepaald in dit artikel.

2. Wanneer het werkelijke aantal diensteenheden in een jaar n met niet meer dan 2 % afwijkt van de raming die voor dat jaar is opgenomen in het prestatieplan, worden de daaruit voortvloeiende extra inkomsten of inkomstenverliezen volledig gedragen door de betrokken dienstverlener(s).

3. Wanneer het werkelijke aantal diensteenheden in een bepaald jaar n meer dan 2 % hoger ligt dan de raming die voor dat jaar is opgenomen in het prestatieplan, wordt 70 % van de extra inkomsten die verleners van luchtvaartnavigatiediensten ten gevolge daarvan verkrijgen, boven de 2 % verschil tussen de werkelijke diensteenheden en die raming, doorberekend aan de luchtruimgebruikers via aanpassingen van de eenheidstarieven in jaar n+2.

Wanneer het werkelijke aantal diensteenheden in een bepaald jaar n meer dan 2 % lager ligt dan de raming die voor dat jaar is opgenomen in het prestatieplan, wordt 70 % van het inkomstenverlies dat verleners van luchtvaartnavigatiediensten ten gevolge daarvan lijden, boven de 2 % verschil tussen de werkelijke diensteenheden en die raming, doorberekend aan de luchtruimgebruikers via aanpassingen van de eenheidstarieven in jaar n+2.

4. Wanneer het werkelijke aantal diensteenheden in een bepaald jaar n lager is dan 90 % van de raming die voor dat jaar is opgenomen in het prestatieplan, wordt het inkomstenverlies dat verleners van luchtvaartnavigatiediensten ten gevolge daarvan lijden, boven de 10 % verschil tussen de werkelijke diensteenheden en die raming, volledig doorberekend aan de luchtruimgebruikers via aanpassingen van de eenheidstarieven in jaar n+2.

Wanneer het werkelijke aantal diensteenheden in een bepaald jaar n hoger is dan 110 % van de raming die voor dat jaar is opgenomen in het prestatieplan, worden de extra inkomsten die verleners van luchtvaartnavigatiediensten ten gevolge daarvan verkrijgen, boven de 10 % verschil tussen de werkelijke diensteenheden en die raming, volledig doorberekend aan de luchtruimgebruikers via aanpassingen van de eenheidstarieven in jaar n+2.

5. De nationale toezichthoudende autoriteiten kunnen de waarden van de parameters van het mechanisme voor verkeersrisicospreiding, zoals uiteengezet in leden 2 en 3, aanpassen. Als de nationale toezichthoudende autoriteiten die waarden aanpassen, moeten zij: a) de vertegenwoordigers van de luchtruimgebruikers en de betrokken verleners van luchtvaartnavigatiediensten raadplegen over de voorgenomen waarden; b) ervoor zorgen dat de daaruit voortvloeiende risicoblootstelling van de verleners van luchtvaartnavigatiediensten niet lager is dan het maximum van de aan risico's onderhevige inkomsten volgens het mechanisme van leden 2 en 3; c) rekening houden met de variatie in de kosten van de capaciteitsverstrekking door de betrokken verlener van luchtvaartnavigatiediensten ten gevolge van schommelingen in het verkeer.

6. Het bepaalde in de leden 2 tot en met 5 geldt niet voor de volgende bepaalde kosten: a) de bepaalde kosten die zijn vastgesteld overeenkomstig artikel 22, lid 1, derde alinea; b) de bepaalde kosten voor meteorologische diensten.

7. De lidstaten mogen de bepaalde kosten van verleners van luchtvaartnavigatiediensten die toestemming hebben gekregen om luchtvaartnavigatiediensten te verlenen zonder certificaat, overeenkomstig artikel 7, lid 5, van Verordening (EG) nr. 550/2004, vrijstellen van de toepassing van de leden 2 tot en met 5.

8. Met betrekking tot de in lid 6 en, voor zover van toepassing, lid 7 bedoelde bepaalde kosten worden alle extra inkomsten of verliezen in jaar n ten gevolge van verschillen tussen de werkelijke diensteenheden en de in het prestatieplan opgenomen raming van de diensteenheden voor dat jaar doorberekend aan de luchtruimgebruikers via een aanpassing van het eenheidstarief in jaar n+2.

9. De leden 2 tot en met 5 zijn niet van toepassing op de aanpassingen van de in artikel 25, lid 2, onder b), c), d), e), f), g), h), i), j), k) en l), bedoelde aanpassingen van de eenheidstarieven. Met betrekking tot de in artikel 25, lid 2, onder b), c), d), e), f), g), h), i), j) en k) bedoelde aanpassingen worden alle extra inkomsten of verliezen in jaar n ten gevolge van verschillen tussen de werkelijke diensteenheden en de in het prestatieplan opgenomen raming van de diensteenheden voor dat jaar doorberekend aan de luchtruimgebruikers via een aanpassing van het eenheidstarief in jaar n+2.

Artikel 28

Mechanisme voor kostenrisicospreiding

1. Met betrekking tot de in artikel 11, lid 2, bedoelde stimuleringsregelingen wordt een mechanisme voor kostenrisicospreiding toegepast. Volgens dat mechanisme worden verschillen tussen de in het prestatieplan opgenomen bepaalde kosten en de werkelijke kosten gespreid over de verleners van luchtvaartnavigatiediensten en de luchtruimgebruikers, overeenkomstig de bepalingen van dit artikel.

2. De in lid 1 bedoelde verschillen worden als volgt gespreid: a) wanneer de werkelijke kosten over de hele referentieperiode lager uitvallen dan de bepaalde kosten, komt het verschil volledig ten goede van de betrokken verlener van luchtvaartnavigatiediensten of de betrokken lidstaat; b) wanneer de werkelijke kosten over de hele referentieperiode hoger uitvallen dan de bepaalde kosten, komt het verschil volledig ten laste van de betrokken verlener van luchtvaartnavigatiediensten of de betrokken lidstaat.

3. Lid 2 is niet van toepassing als het verschil tussen de bepaalde kosten en de werkelijke kosten voortvloeit uit minstens een van de volgende wijzigingen: a) onvoorziene wijzigingen in de kosten van nieuwe en bestaande investeringen; b) onvoorziene wijzigingen in de kosten als bedoeld in artikel 22, lid 1, derde alinea; c) onvoorziene en ingrijpende wijzigingen in de overeenkomstig artikel 22, lid 4, vastgestelde pensioenkosten ten gevolge van onvoorziene wijzigingen in de nationale pensioenwetgeving of de boekhoudwetgeving met betrekking tot pensioenen of onvoorziene wijzigingen in de omstandigheden op de financiële markten, op voorwaarde dat die wijzigingen in pensioenkosten buiten de controle vallen van de verlener van luchtvaartnavigatiediensten en, in het geval van een kostenstijging, dat de verlener van luchtvaartnavigatiediensten redelijke maatregelen heeft genomen om de kostenstijging tijdens de referentieperiode te beheren; d) onvoorziene en ingrijpende wijzigingen in de kosten ten gevolge van onvoorziene wijzigingen in de rente op de leningen waarmee de kosten voor het verlenen van luchtvaartnavigatiediensten worden gefinancierd, op voorwaarde dat die wijzigingen in de kosten buiten de controle vallen van de verlener van luchtvaartnavigatiediensten en, in het geval van een kostenstijging, dat de verlener van luchtvaartnavigatiediensten redelijke maatregelen heeft genomen om de kostenstijging tijdens de referentieperiode te beheren; e) onvoorziene en ingrijpende wijzigingen in de kosten ten gevolge van onvoorziene wijzigingen in de nationale belastingwetgeving of andere onvoorziene nieuwe kostenposten die niet zijn opgenomen in het prestatieplan maar wettelijk verplicht zijn.

De bepaalde kosten met betrekking tot de in deze alinea bedoelde kosten worden geïdentificeerd en gecategoriseerd in het prestatieplan, overeenkomstig bijlage II, punt 3.3, onder h).

De in deze alinea bedoelde verschillen tussen bepaalde en werkelijke kosten worden geïdentificeerd en jaarlijks toegelicht overeenkomstig bijlagen VII en IX.

4. Met betrekking tot de in lid 3, onder a), bedoelde onvoorziene wijzigingen in kosten worden de verschillen tussen de bepaalde en de werkelijke kosten als volgt gespreid: a) wanneer de werkelijke kosten over een kalenderjaar of over de volledige referentieperiode lager uitvallen dan de bepaalde kosten, betaalt de betrokken verlener van luchtvaartnavigatiediensten of de betrokken lidstaat het verschil terug aan de luchtruimgebruikers via een verlaging van het eenheidstarief in jaar n+2 of in de volgende referentieperiode, tenzij de nationale toezichthoudende autoriteit op basis van een gedetailleerde verantwoording van de verlener van luchtvaartnavigatiediensten en na overleg met de vertegenwoordigers van de luchtruimgebruikers beslist dat de verlener van luchtvaartnavigatiediensten een gedeelte van het verschil niet moet terugbetalen; b) wanneer de werkelijke kosten over een kalenderjaar of over de volledige referentieperiode niet meer dan 5 % hoger uitvallen dan de bepaalde kosten, mogen de lidstaten beslissen dat de betrokken verlener van luchtvaartnavigatiediensten of de betrokken lidstaat het verschil mag doorberekenen aan de luchtruimgebruikers via een stijging van het eenheidstarief in jaar n+2 of in de volgende referentieperiode, onder voorbehoud dat de nationale toezichthoudende autoriteit, na overleg met de vertegenwoordigers van de luchtruimgebruikers, haar goedkeuring hecht aan een gedetailleerde verantwoording door de verlener van luchtvaartnavigatiediensten, met name wat betreft de noodzaak om de capaciteit te verhogen.

Wanneer de verleners van luchtvaartnavigatiediensten tijdens de referentieperiode voornemens zijn om met betrekking tot grote investeringen de informatie die overeenkomstig punt 2.2, onder b), van bijlage II, in het prestatieplan is vermeld, toe te voegen, te annuleren of te vervangen, moeten deze wijzigingen worden goedgekeurd door de nationale toezichthoudende autoriteit, na raadpleging van de vertegenwoordigers van de luchtruimgebruikers.

5. Met betrekking tot de in lid 3, onder b), bedoelde onvoorziene wijzigingen in kosten worden de verschillen tussen de bepaalde en de werkelijke kosten als volgt gespreid: a) wanneer de werkelijke kosten over een kalenderjaar lager uitvallen dat de voor dat kalenderjaar vastgestelde bepaalde kosten, betalen de lidstaten het verschil terug aan de luchtruimgebruikers via een verlaging van het eenheidstarief in jaar n+2; b) wanneer de werkelijke kosten over een kalenderjaar hoger uitvallen dat de voor dat kalenderjaar vastgestelde bepaalde kosten, berekenen de lidstaten het verschil door aan de luchtruimgebruikers via een verhoging van het eenheidstarief in jaar n+2.

6. Met betrekking tot de in lid 3, onder c), d) en e), bedoelde onvoorziene wijzigingen in kosten worden de verschillen tussen de bepaalde en de werkelijke kosten als volgt gespreid: a) wanneer de werkelijke kosten over een kalenderjaar of over de volledige referentieperiode lager uitvallen dan de bepaalde kosten, betaalt de betrokken verlener van luchtvaartnavigatiediensten of de betrokken lidstaat het verschil terug aan de luchtruimgebruikers via een verlaging van het eenheidstarief in jaar n+2, in de volgende referentieperiode of in de volgende twee referentieperioden, als de terug te betalen bedragen een onevenredig effect hebben op het eenheidstarief; b) wanneer de werkelijke kosten over een kalenderjaar of over de volledige referentieperiode hoger uitvallen dan de bepaalde kosten, mogen de lidstaten beslissen dat de betrokken verlener van luchtvaartnavigatiediensten of de betrokken lidstaat het verschil mag doorberekenen aan de luchtruimgebruikers via een verhoging van het eenheidstarief in jaar n+2, in de volgende referentieperiode of in de volgende twee referentieperioden, als de door te berekenen bedragen een onevenredig effect hebben op het eenheidstarief.

7. De nationale toezichthoudende autoriteiten controleren jaarlijks of de verleners van luchtvaartnavigatiediensten de bepalingen van dit artikel correct toepassen. De nationale toezichthoudende autoriteiten stellen uiterlijk op 1 september van het jaar n+1 een verslag op over de wijzigingen in de in lid 3 bedoelde kosten die zich hebben voorgedaan in jaar n. De vertegenwoordigers van de luchtruimgebruikers worden geraadpleegd met betrekking tot dit verslag.

In dit verslag, dat uiterlijk op 1 september van het jaar na het laatste jaar van de referentieperiode moet worden opgesteld, maken de nationale toezichthoudende autoriteiten ook de balans op van de onvoorziene wijzigingen van de in lid 3, onder a), c), d) en e), bedoelde kosten gedurende de volledige referentieperiode.

Artikel 29

De vaststelling van eenheidstarieven voor heffingszones

1. Overeenkomstig artikel 25 stellen de lidstaten elk jaar een eenheidstarief vast voor elke heffingszone. Onverminderd lid 3 mogen de eenheidstarieven niet worden gewijzigd in de loop van een jaar.

2. De lidstaten stellen voor elke heffingszone een eenheidstarief vast voor jaar n, overeenkomstig de volgende eisen: a) de nationale toezichthoudende autoriteiten dienen uiterlijk op 1 juni van jaar n-1 namens hun respectieve lidstaat het berekende eenheidstarief in bij de Commissie en aan het CRCO van Eurocontrol, samen met de rapporteringstabellen en de in de bijlagen VII en IX uiteengezette aanvullende informatie; b) indien nodig actualiseren de nationale toezichthoudende autoriteiten vóór 1 november van het jaar n-1 het onder a) bedoelde berekende eenheidstarief, na overleg met de luchtruimgebruikers. Uiterlijk op 1 november van jaar n-1 dienen zij dit geactualiseerde berekende eenheidstarief namens hun respectieve lidstaat in bij de Commissie en het CRCO van Eurocontrol; c) Uiterlijk op 20 december van jaar n-1 stellen de lidstaten het eenheidstarief voor jaar n vast en stellen zij de Commissie en het CRCO van Eurocontrol daarvan in kennis.

3. De Commissie controleert of de in lid 2 bedoelde eenheidstarieven overeenkomstig de eisen van artikel 25, lid 2, zijn berekend.

Als de Commissie tot de bevinding komt dat een eenheidstarief niet voldoet aan de eisen van artikel 25, lid 2, stelt zij de betrokken lidstaat daarvan in kennis en verzoekt zij die lidstaat een herzien eenheidstarief in te dienen.

Als de Commissie tot de bevinding komt dat het herziene eenheidstarief overeenkomstig de eisen van artikel 25, lid 2, is berekend, stelt zij de betrokken lidstaat daarvan in kennis.

4. Als een eenheidstarief voor het jaar n wordt herzien na het begin van het jaar waarop het betrekking heeft wegens de tijd die nodig is om de in lid 3 bedoelde procedure te voltooien en als die herziening leidt tot een verschil in inkomsten, wordt het eenheidstarief als volgt aangepast: a) een eerste aanpassing van het eenheidstarief in het jaar dat volgt op de herziening van het eenheidstarief, en; b) een definitieve aanpassing van het eenheidstarief twee jaar na dat jaar.

5. Als de lidstaten vóór het begin van de referentieperiode geen prestatieplan hebben vastgesteld of als het prestatieplan overeenkomstig artikel 18 tijdens de referentieperiode is herzien, worden de eenheidstarieven indien nodig herberekend en zo snel mogelijk toegepast op basis van het vastgestelde prestatieplan of het vastgestelde herziene prestatieplan.

Wanneer een prestatieplan wordt vastgesteld na het begin van de referentieperiode geven alle verschillen in inkomsten ten gevolge van het feit dat de toegepaste eenheidstarieven berekend zijn op basis van het ontwerpprestatieplan in plaats van op basis van het vastgestelde prestatieplan, aanleiding tot een eerste aanpassing van het eenheidstarief in het jaar volgende op de vaststelling van het prestatieplan en een definitieve aanpassing van het eenheidstarief twee jaar daarna. De bepalingen van de artikelen 27 en 28 worden toegepast op basis van het vastgestelde prestatieplan en zijn retroactief van toepassing vanaf de eerste dag van de referentieperiode.

Wanneer een prestatieplan tijdens de referentieperiode wordt herzien overeenkomstig artikel 18, geven alle verschillen in inkomsten ten gevolge van het feit dat de toegepaste eenheidstarieven berekend zijn op basis van het vastgestelde prestatieplan in plaats van op basis van het herziene prestatieplan, aanleiding tot een eerste aanpassing van het eenheidstarief in het jaar volgende op de vaststelling van het herziene prestatieplan en een definitieve aanpassing van het eenheidstarief twee jaar daarna. De bepalingen van de artikelen 27 en 28 worden toegepast op basis van het vastgestelde herziene prestatieplan en zijn retroactief van toepassing vanaf de eerste dag van het jaar waarop het herziene prestatieplan van toepassing is.

6. Bij wijze van uitzondering op artikel 25, lid 2, mogen de lidstaten beslissen het in lid 1 vermelde eenheidstarief vast te stellen op een lager niveau dan het overeenkomstig artikel 25, lid 2, berekende eenheidstarief. In dat geval nemen zij dat lagere eenheidstarief op in de overeenkomstig het model van tabel 2 van bijlage IX opgestelde rapporteringstabellen over de berekening van de eenheidstarieven. Het daaruit voortvloeiende verschil in inkomsten wordt niet doorberekend aan de luchtruimgebruikers.

Artikel 30

Transparantie van eenheidstarieven

1. Uiterlijk op 1 augustus van elk jaar raadplegen de lidstaten op gecoördineerde wijze de verleners van luchtvaartnavigatiediensten, de vertegenwoordigers van luchtruimgebruikers en, voor zover relevant, de luchthavenexploitanten en luchthavencoördinatoren over essentiële elementen met betrekking tot de tenuitvoerlegging van deze verordening, zoals bepaald in punt 2 van bijlage XII. Deze raadpleging mag samen met de in artikel 24, lid 3, bedoelde raadpleging worden gehouden.

Minstens drie weken voor de raadpleging verstrekken de lidstaten de rapporteringstabellen en de uit hoofde van bijlage IX vereiste informatie aan de geraadpleegde partijen.

2. De lidstaten verstrekken de in de tweede alinea van lid 1 bedoelde informatie aan de Commissie op dezelfde dag waarop ze aan de geraadpleegde partijen wordt verstrekt. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van het resultaat van de raadpleging.

Artikel 31

Berekening van heffingen

1. De en-routeheffing voor een bepaalde vlucht in een bepaalde en-routeheffingszone is gelijk aan het product van het voor die en-routeheffingszone vastgestelde eenheidstarief en de en-routediensteenheden voor die vlucht.

2. De terminalheffing voor een bepaalde vlucht in een bepaalde terminalheffingszone is gelijk aan het product van het voor die terminalheffingszone vastgestelde eenheidstarief en de terminaldiensteenheden voor die vlucht.

Met het oog op de berekening van de terminalheffing tellen de nadering en het vertrek van een vlucht als één vlucht. De te tellen eenheid is ofwel de aankomende ofwel de vertrekkende vlucht.

3. De lidstaten stellen de volgende vluchten vrij van en-routeheffingen a) vluchten die worden uitgevoerd met luchtvaartuigen waarvan de maximaal toegestane startmassa minder dan 2 ton bedraagt; b) gemengde VFR/IFR-vluchten in de heffingszones voor zover deze uitsluitend onder VFR worden uitgevoerd en geen en-routeheffing is opgelegd aan VFR-vluchten; c) vluchten die uitsluitend worden uitgevoerd voor het vervoer, op officiële missies, van regerende vorsten en hun directe familie, staatshoofden, regeringsleiders en ministers, voor zover de passende statusvermelding of opmerking in het vluchtplan aantoont dat de vlucht uitsluitend met dat doel wordt uitgevoerd; d) opsporings- en reddingsvluchten waarvoor de bevoegde instantie toestemming heeft gegeven.

4. De lidstaten mogen de volgende vluchten vrijstellen van en-routeheffingen: a) militaire vluchten die worden uitgevoerd door luchtvaartuigen van een lidstaat of een derde land; b) opleidingsvluchten die uitsluitend worden uitgevoerd in het luchtruim van de betrokken lidstaat en uitsluitend met het oog op het verkrijgen van een bevoegdheidsbewijs of, in het geval van cockpitpersoneel, een bevoegdverklaring, wanneer een passende vermelding op het vluchtplan aangeeft dat de vlucht uitsluitend met dat doel wordt uitgevoerd. c) vluchten die uitsluitend worden uitgevoerd met het oog op het controleren of testen van apparatuur die gebruikt wordt of bestemd is om te worden gebruikt als grondapparatuur voor luchtvaartnavigatie, met uitzondering van vluchten voor positiebepaling van het desbetreffende luchtvaartuig; d) vluchten die landen op de luchthaven van vertrek, zonder een tussenlanding te hebben gemaakt; e) VFR-vluchten; f) humanitaire vluchten waarvoor de bevoegde instantie toestemming heeft gegeven; g) douane- en politievluchten.

5. De lidstaten mogen vrijstelling van terminalheffingen verlenen voor de in de leden 3 en 4 bedoelde vluchten.

6. De lidstaten dekken de kosten van de diensten die verleners van luchtvaartnavigatiediensten hebben verstrekt aan vluchten die zijn vrijgesteld van en-routeheffingen of terminalheffingen overeenkomstig lid 3, 4 of 5.

Artikel 32

Modulering van de luchtvaartnavigatieheffingen

1. De lidstaten mogen de luchtvaartnavigatiediensten voor luchtruimgebruikers op niet-discriminerende en transparante basis moduleren teneinde: a) het gebruik van de luchtvaartnavigatiediensten te optimaliseren; b) het milieueffect van de luchtvaart te verminderen; c) het niveau van congestie van het netwerk in een specifiek gebied of op een specifieke route op specifieke tijdstippen te beperken; d) de ATM-capaciteit van SESAR sneller uit te rollen dan vermeld in de in artikel 15 bis, lid 3, van Verordening (EG) nr. 550/2004 bedoelde gemeenschappelijke projecten, met name om stimulansen te geven om luchtvaartuigen uit te rusten met in die gemeenschappelijke projecten opgenomen systemen.

De lidstaten zien er op toe dat de in de punten a), b) en c) van deze alinea bedoelde modulering van de heffingen niet leidt tot een algemene wijziging in de jaarlijkse inkomsten van de verlener van luchtvaartnavigatiediensten, in vergelijking met de situatie waarin de heffingen niet zijn gemoduleerd. Tekorten of overschotten geven aanleiding tot een aanpassing van het eenheidstarief in het jaar n+2.

2. De modulering van de luchtvaartnavigatieheffingen wordt toegepast met betrekking tot de en-route- of de terminalheffing, of beide.

Voorafgaand aan de modulering van de heffingen raadplegen de lidstaten de vertegenwoordigers van de luchtruimgebruikers en de verleners van luchtvaartnavigatiediensten over de geplande modulering.

3. De nationale toezichthoudende autoriteiten zien erop toe dat de verleners van luchtvaartnavigatiediensten de modulering van de luchtvaartnavigatieheffingen correct toepassen en brengen verslag uit overeenkomstig artikel 37, lid 1.

Artikel 33

De inning van de heffingen

1. De lidstaten kunnen de heffingen innen in de vorm van één heffing per vlucht. Wanneer de heffingen op regionale basis worden gefactureerd en geïnd, mag als facturatiemunteenheid de euro worden gebruikt en mag een administratief eenheidstarief ter vergoeding van de facturatie- en inningskosten worden toegevoegd aan het desbetreffende eenheidstarief.

2. De lidstaten zien erop toe dat de bedragen die namens hen worden geïnd, worden gebruikt om de bepaalde kosten te dekken overeenkomstig de bepalingen van deze verordening.

3. De luchtruimgebruikers betalen alle overeenkomstig deze verordening opgelegde luchtvaartnavigatieheffingen onmiddellijk en volledig.

4. De lidstaten zien erop toe dat, voor zover nodig, effectieve en evenredige handhavingsmaatregelen voor de inning van luchtvaartnavigatieheffingen worden toegepast. Mogelijke maatregelen zijn het weigeren om diensten te verlenen, het aan de grond houden van luchtvaartuigen of andere handhavingsmaatregelen overeenkomstig de wetgeving van de desbetreffende lidstaat.







HOOFDSTUK VII

BIJZONDERE BEPALINGEN

Artikel 34

Vereenvoudigde heffingsregeling

1. Met inachtneming van de in lid 2 vermelde voorwaarden mogen lidstaten beslissen om voor de duur van een volledige referentieperiode een vereenvoudigde heffingsregeling vast te stellen en toe te passen ten aanzien van: a) een of meer en-route- en een of meer terminalheffingszones; b) een of meer verleners van luchtvaartnavigatiediensten die diensten verlenen in de onder a) bedoelde heffingszone(s).

2. De lidstaten mogen alleen beslissen een in lid 1 bedoelde vereenvoudigde heffingsregeling vast te stellen en toe te passen als al de volgende voorwaarden zijn vervuld: a) een overeenkomstig artikel 14, lid 2, of artikel 15, lid 2 of 4, vastgesteld besluit bevestigt dat de prestatiedoelstellingen die de lidstaat in het in artikel 12 bedoelde ontwerpprestatieplan heeft vastgesteld, samenhangend zijn met de EU-wijde prestatiedoelstellingen; b) de prestatiedoelstellingen op de prestatiekerngebieden veiligheid, capaciteit en milieu zijn bereikt in de drie jaren die voorafgingen aan de vaststelling van het in artikel 12 bedoelde ontwerpprestatieplan; c) het prestatieplan omvat een stimuleringsregeling met betrekking tot capaciteitsdoelstellingen, zoals vereist bij artikel 11; d) de betrokken verleners van luchtvaartnavigatiediensten en de betrokken luchtruimgebruikers zijn geraadpleegd over het geplande besluit, en de luchtruimgebruikers die minstens 65 % vertegenwoordigen van de IFR-vluchten die worden uitgevoerd in het luchtruim waarin de betrokken lidstaten verantwoordelijk zijn voor het verlenen van luchtvaartnavigatiediensten, stemmen in met het geplande besluit.

3. Als de lidstaten beslissen een vereenvoudigde heffingsregeling vast te stellen en toe te passen, overeenkomstig lid 2, passen zij het volgende niet toe: a) het in artikel 11, lid 2, en artikel 27 bedoelde mechanisme voor verkeersrisicospreiding. Door het mechanisme voor verkeersrisicospreiding niet toe te passen, wordt het verkeersrisico volledig gedragen door de verlener van luchtvaartnavigatiediensten; b) de bepalingen van artikel 28, leden 4, 5 en 6, met betrekking tot het mechanisme voor kostenrisicospreiding; c) de overschotten of tekorten die voortvloeien uit de modulering van luchtvaartnavigatieheffingen overeenkomstig artikel 32.

Bij de berekening van de eenheidstarieven wordt nog steeds rekening gehouden met overdrachten van de jaren vóór de referentieperiode waarop de vereenvoudigde heffingsregeling wordt toegepast.

4. Als de lidstaten beslissen een vereenvoudigde heffingsregeling vast te stellen en toe te passen overeenkomstig lid 2, specificeren en onderbouwen zij hun beslissing in het prestatieplan, overeenkomstig punt 1.7 van bijlage II.

Artikel 35

Terminalluchtvaartnavigatiediensten en CNS-, MET- en AIS-diensten en ATM-gegevensdiensten die onderhevig zijn aan marktvoorwaarden

1. Onder de in dit artikel bepaalde voorwaarden mogen lidstaten vóór of tijdens een referentieperiode beslissen dat de verlening van sommige of alle terminalluchtvaartnavigatiediensten, CNS-, MET-, AIS-diensten of ATM-gegevensdiensten die in hun overeenkomstig artikel 21 vastgestelde heffingszones worden verleend, onderhevig zijn aan marktvoorwaarden.

2. Wanneer lidstaten beslissen om lid 1 toe te passen voor de komende referentieperiode of, in voorkomend geval, voor de resterende duur van de referentieperiode en met betrekking tot de desbetreffende diensten, moeten zij: a) geen kostenefficiëntiedoelstellingen vaststellen, met inbegrip van de vaststelling van bepaalde kosten, voor de in bijlage I, afdeling 2, punt 4.1, vermelde prestatiekernindicatoren; b) geen mechanismen voor verkeersrisicospreiding en kostenrisicospreiding toepassen overeenkomstig de artikelen 27 en 28; c) geen financiële stimulansen vaststellen voor de prestatiekerngebieden capaciteit en milieu, overeenkomstig artikel 11; d) de terminalheffingen niet berekenen overeenkomstig artikel 31, lid 2; e) de terminaleenheidstarieven niet vaststellen overeenkomstig artikel 29; f) niet worden onderworpen aan de in artikel 24, lid 3, vermelde raadplegingsverplichtingen.

De punten d), e) en f) zijn alleen van toepassing op terminalluchtvaartnavigatiediensten.

Wanneer een lidstaat tijdens een referentieperiode beslist om lid 1 toe te passen, dient hij ook zijn prestatieplan overeenkomstig artikel 18, lid 1, te herzien met betrekking tot de desbetreffende diensten.

3. Een lidstaat mag pas beslissen lid 1 toe te passen nadat al de volgende stappen zijn doorlopen: a) zijn nationale toezichthoudende autoriteit is op basis van een gedetailleerde beoordeling overeenkomstig de in bijlage X vastgestelde voorwaarden tot de bevinding gekomen dat de verlening van de desbetreffende diensten onderhevig is aan marktvoorwaarden; b) hij heeft de betrokken vertegenwoordigers van de luchtruimgebruikers geraadpleegd over de geplande beslissing en over die beoordeling, en heeft, voor zover passend, rekening gehouden met hun opmerkingen; c) hij heeft zijn geplande beslissing en die beoordeling openbaar gemaakt; d) hij heeft zijn geplande beslissing en die beoordeling voorgelegd aan de Commissie en goedkeuring heeft gekregen van de Commissie.

Wat het bepaalde onder d) betreft, dient de lidstaat de beoordeling uiterlijk twaalf maanden voor het begin van een referentieperiode in of, in het geval van een beoordeling tijdens de referentieperiode, onmiddellijk nadat ze is voltooid. De Commissie deelt de betrokken lidstaat onverwijld mee of zij ermee instemt dat de beoordeling is uitgevoerd overeenkomstig de voorwaarden van bijlage X. Indien nodig vraagt de Commissie aanvullende informatie aan de betrokken lidstaat, welke die informatie onverwijld moet verstrekken.

4. Als een lidstaat beslist om lid 1 toe te passen, beoordeelt zijn nationale toezichthoudende autoriteit regelmatig of nog steeds voldaan is aan de voorwaarden van bijlage X.

Als de nationale toezichthoudende autoriteit tot de bevinding komt dat niet langer voldaan is aan die voorwaarden, trekt de lidstaat zijn beslissing onmiddellijk in nadat de in lid 3, onder b), c) en d), vermelde stappen zijn voltooid.

Na de intrekking mag de lidstaat de in lid 2, eerste alinea, vermelde uitzonderingen voor de komende referentieperiode of, in voorkomend geval, voor de resterende duur van de referentieperiode niet toepassen met betrekking tot de desbetreffende diensten. Als de intrekking tijdens de referentieperiode plaatsvindt, herziet de betrokken lidstaat ook zijn prestatieplan overeenkomstig artikel 18, lid 1.

5. Als de diensten waarop lid 1 van toepassing is, worden verleend in een overeenkomstig artikel 21, lid 4, ingestelde gemeenschappelijke heffingszone, mogen de betrokken lidstaten alleen samen beslissen dat de verlening van alle of een gedeelte van deze diensten onderhevig is aan marktvoorwaarden. In dat geval zien zij er samen op toe dat de eisen van dit artikel worden nageleefd.

6. Als een lidstaat beslist om lid 1 toe te passen, dient hij de in bijlage XI gespecificeerde informatie in het eerste jaar van elke referentieperiode bij de Commissie in. De Commissie maakt deze informatie niet openbaar.







HOOFDSTUK VIII

INFORMATIEVERSTREKKING, TOEZICHT, EN PUBLICATIE VAN INFORMATIE

Artikel 36

Informatieverstrekking

1. Met het oog op het toezicht overeenkomstig artikel 37 verstrekken de nationale toezichthoudende autoriteiten, de verleners van luchtvaartnavigatiediensten, de luchthavenexploitanten, de luchthavencoördinatoren, de luchtruimgebruikers en de Netwerkbeheerder alle in bijlage VI bedoelde gegevens aan de Commissie, overeenkomstig de specifieke voorschriften die voor elke partij zijn vastgesteld in die bijlage. De gegevens worden gratis en in elektronische vorm verstrekt.

Dit artikel is alleen van toepassing op luchtruimgebruikers die meer dan 35 000 vluchten per jaar in het Europese luchtruim uitvoeren, berekend als gemiddelde over de drie voorgaande jaren.

2. Als de in lid 1 vermelde partijen deze gegevens reeds geheel of gedeeltelijk verstrekken aan Eurocontrol of aan het Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart, hoeven zij die gegevens niet in te dienen bij de Commissie, op voorwaarde dat ze de Commissie meedelen welke gegevens ze reeds hebben verstrekt, wanneer ze di