2001L0056 — NL — 20.05.2004 — 002.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:





Gewĳzigd bĳ:









▼B

RICHTLĲN 2001/56/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 27 september 2001

inzake de verwarming van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en tot wĳziging van Richtlĳn 70/156/EEG van de Raad en tot intrekking van Richtlĳn 78/548/EEG van de Raad







HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ), Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag ( 3 ), Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlĳn 78/548/EEG van de Raad van 12 juni 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de verwarming van het interieur van motorvoertuigen ( 4 ) is aangenomen als één van de bĳzondere richtlĳnen van de EG-typegoedkeuringsprocedure, welke bĳ Richtlĳn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 5 ), is vastgesteld; derhalve zĳn de bepalingen van Richtlĳn 70/156/EEG betreffende voertuigsystemen, onderdelen en technische eenheden op Richtlĳn 78/548/EEG van toepassing. (2) Met name artikel 3, lid 4, en artikel 4, lid 3, van Richtlĳn 70/156/EEG bepalen, dat aan iedere bĳzondere richtlĳn een inlichtingenformulier met daarin de toepasselĳke punten van bĳlage I bĳ Richtlĳn 70/156/EEG en een op bĳlage VI bĳ die richtlĳn gebaseerd typegoedkeuringsformulier worden toegevoegd, met het oog op de computerisering van de typegoedkeuring. (3) In het licht van de technische vooruitgang worden verwarmingssystemen die op brandstof werken, gewoonlĳk diesel, benzine of vloeibaar petroleumgas, in tal van voertuigtypen aangebracht om de passagiersruimte (bĳvoorbeeld van bussen), de laadruimte (bĳvoorbeeld van vrachtauto's en opleggers) of het slaapcompartiment (bĳvoorbeeld van vrachtauto's en kampeerwagens) op efficiënte wĳze van warmte te voorzien, zonder het lawaai en de gasvormige uitstoot die normaal het gevolg zĳn van het stationair laten draaien van de aandrĳfmotor; om veiligheidsredenen is het noodzakelĳk verder te gaan en voorschriften vast te stellen voor verwarmingssystemen op brandstof en de installatie hiervan; dergelĳke voorschriften zouden de hoogste, uit de huidige stand van de technologie voortvloeiende normen moeten weerspiegelen. (4) Het is noodzakelĳk te voorzien in de typegoedkeuring als onderdeel van verwarmingssystemen op brandstof, alsmede van voertuigen waarin een dergelĳk verwarmingssysteem is geïnstalleerd. (5) Deze richtlĳn dient te worden aangevuld met extra veiligheidsvoorschriften voor verwarmingssystemen die op LPG werken, en wel door een bĳlage toe te voegen. (6) De voor de uitvoering van deze richtlĳn en van Richtlĳn 70/156/EEG vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden ( 6 ). (7) Voor de duidelĳkheid is het raadzaam Richtlĳn 78/548/EEG in te trekken en te vervangen door deze richtlĳn, Overwegende hetgeen volgt: HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLĲN VASTGESTELD:







Artikel 1

Onder „voertuig” wordt in deze richtlĳn verstaan elk voertuig waarop Richtlĳn 70/156/EEG van toepassing is.

Artikel 2

De lidstaten mogen de EG-typegoedkeuring of de nationale typegoedkeuring van een type voertuig of van een type verwarmingssysteem niet weigeren om redenen die verband houden met het verwarmingssysteem voor de passagiers- of laadruimte, indien het systeem voldoet aan de voorschriften van de bĳlagen.

Artikel 3

De lidstaten mogen de verkoop, de registratie, het in het verkeer brengen of het gebruik van voertuigen, of de verkoop, de inbedrĳfstelling of het gebruik van verwarmingssystemen niet weigeren of verbieden om redenen die verband houden met het verwarmingssysteem voor de passagiers- of laadruimte, indien het systeem voldoet aan de voorschriften van de bĳlagen.

Artikel 4

1. Met ingang van 9 mei 2003 mogen de lidstaten,

— voor een type voertuig of verwarmingssysteem de EG-typegoedkeuring, of de nationale typegoedkeuring niet weigeren,

— de verkoop, de registratie of het in het verkeer brengen van voertuigen, of de verkoop of de inbedrĳfstelling van verwarmingssystemen niet verbieden,

om redenen die verband houden met verwarmingssystemen, indien het verwarmingssysteem voldoet aan de voorschriften van deze richtlĳn.

2. Met ingang van 9 mei 2004

— verlenen de lidstaten geen EG-typegoedkeuring meer en

— mogen zĳ nationale typegoedkeuring weigeren

voor een voertuigtype om redenen die verband houden met verwarmingssystemen, of voor een type verwarmingssysteem op brandstof, indien niet wordt voldaan aan de voorschriften van deze richtlĳn.

3. Met ingang van 9 mei 2005

— beschouwen de lidstaten certificaten van overeenstemming die overeenkomstig Richtlĳn 70/156/EEG nieuwe voertuigen vergezellen niet langer als geldig voor artikel 7, lid 1, van Richtlĳn 70/156/EEG, en

— mogen zĳ de verkoop, de registratie en het in het verkeer brengen van nieuwe voertuigen weigeren

om redenen die verband houden met verwarmingssystemen, indien niet wordt voldaan aan de voorschriften van deze richtlĳn.

Dit lid is niet van toepassing op voertuigtypen uitgerust met een verwarmingssysteem op basis van warmteterugwinning met water als overbrengingsmedium.

4. Met ingang van 9 mei 2005 zĳn de voorschriften van deze richtlĳn betreffende verwarmingssystemen op brandstof als onderdelen van toepassing voor artikel 7, lid 2, van Richtlĳn 70/156/EEG.

Artikel 5

Uiterlĳk 9 november 2002 onderzoekt de Commissie de bĳkomende veiligheidsvoorschriften betreffende verwarmingssystemen van motorvoertuigen, die op LPG werken en wĳzigt, indien passend, deze richtlĳn overeenkomstig de procedure van artikel 6, lid 2.

Artikel 6

1. De Commissie wordt bĳgestaan door het Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang ingesteld bĳ artikel 13 van Richtlĳn 70/156/EEG (hierna „het Comité” genoemd).

2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zĳn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit.

De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termĳn wordt vastgesteld op drie maanden.

3. Het Comité stelt zĳn reglement van orde vast.

Artikel 7

Richtlĳn 70/156/EEG wordt als volgt gewĳzigd:

1. punt 36 in deel 1 van bĳlage IV wordt vervangen door:



Onderwerp Richtlĳn Publicatieblad Van toepassing op M1 M2 M3 N1 N2 N3 O1 O2 O3 O4 „ 36. Verwarmingssystemen 2001/56/EC L 292 van 9.11.2001 X X X X X X X X X X”

2. in bĳlage XI: a) wordt punt 36 van Aanhangsel 1 vervangen door:



Punt Onderwerp Richtlĳnnummer M1 ≤ 2 500 (1) kg M1 > 2 500 (1) kg „36 Verwarmingssystemen 2001/56/EG I G + P” b) wordt punt 36 in Aanhangsel 2 vervangen door:



Punt Onderwerp Richtlĳnnummer Gepantserde voertuigen van categorie M1 „36 Verwarmingssystemen 2001/56/EG X”

Artikel 8

Richtlĳn 78/548/EEG wordt met ingang van 9 mei 2004 ingetrokken. Verwĳzingen naar Richtlĳn 78/548/EEG gelden als verwĳzingen naar de onderhavige richtlĳn.

Artikel 9

1. De lidstaten doen de nodige wettelĳke en bestuursrechtelĳke bepalingen in werking treden om uiterlĳk 9 mei 2003 aan deze richtlĳn te voldoen. Zĳ stellen de Commissie daarvan onverwĳld in kennis.

Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlĳn verwezen of wordt hiernaar verwezen bĳ de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwĳzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrĳkste bepalingen van intern recht mede die zĳ op het onder deze richtlĳn vallende gebied vaststellen.

Artikel 10

Deze richtlĳn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 11

Deze richtlĳn is gericht tot de lidstaten.









LIJST VAN BIJLAGEN

Bĳlage I: Administratieve bepalingen voor EG-typegoedkeuring Aanhangsel 1: Inlichtingenformulier — EG-typegoedkeuring van een type voertuig Aanhangsel 2: EG-typegoedkeuringsformulier Aanhangsel 3: Inlichtingenformulier — EG-typegoedkeuring „onderdelen” Aanhangsel 4: EG-typegoedkeuringsformulier voor een type onderdeel Aanhangsel 5: EG-goedkeuringsmerk voor onderdelen Bĳlage II: Toepassingsgebied, definities en voorschriften Bĳlage III: Voorschriften voor verwarmingssystemen op basis van warmteterugwinning — lucht Bĳlage IV: Procedure voor het testen van de luchtkwaliteit Bĳlage V: Procedure voor het testen van de temperatuur Bĳlage VI: Procedure voor het testen van de uitlaatemissies Bĳlage VII: Voorschriften voor verwarmingssystemen op brandstof en de installatie ervan Bĳlage VIII: Veiligheidsvoorschriften voor verwarmingssystemen die op LPG werken









BĲLAGE I

ADMINISTRATIEVE BEPALINGEN VOOR EG-TYPEGOEDKEURING

1. AANVRAAG VAN EG-TYPEGOEDKEURING VAN EEN VOERTUIGTYPE

1.1. De aanvraag van EG-typegoedkeuring van een voertuigtype met betrekking tot het daarin gemonteerde verwarmingssysteem wordt overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlĳn 70/156/EEG door de fabrikant van het voertuig ingediend.

1.2. Een model van het inlichtingenformulier is opgenomen in aanhangsel 1.

1.3. De technische dienst die met de goedkeuringsproeven belast is, moet kunnen beschikken over: 1.3.1. een voertuig dat representatief is voor het goed te keuren voertuigtype.

2. VERLENING VAN DE EG-TYPEGOEDKEURING VOOR EEN VOERTUIGTYPE

2.1. Indien aan de desbetreffende voorschriften is voldaan, wordt overeenkomstig artikel 4, lid 3, van Richtlĳn 70/156/EEG een EG-typegoedkeuring verleend.

2.2. Een model van het EG-typegoedkeuringsformulier is opgenomen in aanhangsel 2.

2.3. Voor ieder goedgekeurd type voertuig wordt een goedkeuringsnummer toegekend overeenkomstig bĳlage VII van Richtlĳn 70/156/EEG. Een lidstaat mag hetzelfde nummer niet aan een ander type voertuig toekennen.

3. AANVRAAG VAN EG-TYPEGOEDKEURING VAN EEN TYPE VERWARMINGSSYSTEEM OP BRANDSTOF

3.1. De aanvraag van EG-typegoedkeuring overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlĳn 70/156/EEG van een type verwarmingssysteem op brandstof als onderdeel wordt door de fabrikant van het verwarmingssysteem ingediend.

3.2. Een model van het inlichtingenformulier is opgenomen in aanhangsel 3.

3.3. De technische dienst die met de goedkeuringsproeven belast is, moet kunnen beschikken over: 3.3.1. Een verwarmingssysteem op brandstof dat representatief is voor het goed te keuren type.

4. VERLENING VAN EG-TYPEGOEDKEURING VOOR EEN TYPE VERWARMINGSSYSTEEM OP BRANDSTOF

4.1. Indien aan de desbetreffende voorschriften is voldaan, wordt overeenkomstig artikel 4, lid 3, en, indien van toepassing, artikel 4, lid 4, van Richtlĳn 70/156/EEG een EG-typegoedkeuring verleend.

4.2. Een model van het EG-typegoedkeuringsformulier is opgenomen in aanhangsel 4.

4.3. Overeenkomstig bĳlage VII bĳ Richtlĳn 70/156/EEG wordt voor elk goedgekeurd type verwarmingssysteem op brandstof een goedkeuringsnummer toegekend. Een lidstaat mag hetzelfde nummer niet aan een ander type verwarmingssysteem op brandstof toekennen.

4.4. Op ieder verwarmingssysteem op brandstof dat in overeenstemming is met een overeenkomstig deze richtlĳn goedgekeurd type wordt een EG-goedkeuringsmerk voor onderdelen aangebracht, zoals in aanhangsel 5 wordt aangegeven.

5. WĲZIGING VAN HET TYPE EN VAN DE GOEDKEURING

5.1. In geval van wĳziging van het overeenkomstig deze richtlĳn goedgekeurde type voertuig of type verwarmingssysteem op brandstof zĳn de bepalingen van artikel 5 van Richtlĳn 70/156/EEG van toepassing.

6. OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUCTIE

6.1. Overeenkomstig de bepalingen van artikel 10 van Richtlĳn 70/156/EEG worden maatregelen genomen om de overeenstemming van de productie te waarborgen.









Aanhangsel 1

►(2) M1

►(2) M1









Aanhangsel 2

MODEL

(maximumformaat: A4 (210 × 297 mm))









Addendum

bĳ EG-typegoedkeuringsformulier nr. … voor de typegoedkeuring van een type voertuig met betrekking tot Richtlĳn 2001/56/EG

►(1) M1









Aanhangsel 3

►(1) M1









Aanhangsel 4

MODEL

(maximumformaat: A4 (210 mm × 297 mm))









Addendum

bĳ EG-typegoedkeuringsformulier nr. … voor de typegoedkeuring van een type verwarmingssysteem op brandstof met betrekking tot Richtlĳn 2001/56/EG









Aanhangsel 5

EG-GOEDKEURINGSMERK VOOR ONDERDELEN

1. ALGEMEEN

1.1. Het EG-goedkeuringsmerk voor onderdelen bestaat uit: 1.1.1. Een door een rechthoek omkaderde kleine letter „e”, gevolgd door het kengetal of kenteken van de lidstaat die de EG-typegoedkeuring voor het onderdeel heeft verleend: 1 voor Duitsland 2 voor Frankrĳk 3 voor Italië 4 voor Nederland 5 voor Zweden 6 voor België ▼A1 7 voor Hongarije 8 voor Tsjechië ▼B 9 voor Spanje 11 voor het Verenigd Koninkrĳk 12 voor Oostenrĳk 13 voor Luxemburg 17 voor Finland 18 voor Denemarken ▼A1 20 voor Polen ▼B 21 voor Portugal 23 voor Griekenland 24 voor Ierland ▼A1 26 voor Slovenië 27 voor Slowakije 29 voor Estland 32 voor Letland 36 voor Litouwen CY voor Cyprus MT voor Malta ▼B 1.1.2. In de buurt van deze rechthoek dient het „basisgoedkeuringsnummer”, het in bĳlage VII bĳ Richtlĳn 70/156/EEG bedoelde deel 4 van het typegoedkeuringsnummer, te worden aangebracht, voorafgegaan door de twee cĳfers ter aanduiding van het reeksnummer voor de meest recente grote technische wĳziging van ►M1 Richtlijn 2001/56/EG ◄ op de datum waarop de EG-typegoedkeuring voor het betrokken onderdeel werd verleend. Het reeksnummer voor deze richtlĳn is 00.

1.2. Het EG-goedkeuringsmerk voor onderdelen moet duidelĳk leesbaar en onuitwisbaar worden aangebracht.

2. VOORBEELD VAN EEN EG-GOEDKEURINGSMERK VOOR ONDERDELEN

2.1.

Uit het bovenstaande goedkeuringsmerk blĳkt dat het betrokken verwarmingssysteem op brandstof in Duitsland (e 1) is goedgekeurd en goedkeuringsnummer 2439 heeft. De eerste twee cĳfers (00) geven aan dat dit onderdeel overeenkomstig deze richtlĳn werd goedgekeurd.









BĲLAGE II

TOEPASSINGSGEBIED, DEFINITIES EN VOORSCHRIFTEN

1. TOEPASSINGSGEBIED

1.1. Deze richtlĳn is van toepassing op alle voertuigen van de categorieën M, N en O waarin een verwarmingssysteem gemonteerd is.

2. DEFINITIES

In deze richtlĳn wordt verstaan onder:

2.1. „Verwarmingssysteem”: ieder type toestel dat ontworpen is om de temperatuur van het interieur, met inbegrip van een eventuele laadruimte, te verhogen.

2.2. „Verwarmingssysteem op brandstof”: een verwarmingstoestel dat rechtstreeks op vloeibare of gasvormige brandstof werkt en geen gebruik maakt van de door de aandrĳfmotor van het voertuig voortgebrachte afvalwarmte.

2.3. „Voertuigtype met betrekking tot het hierin gemonteerde verwarmingssysteem”: voertuigen die geen verschillen vertonen in essentiële opzichten als: — werkingsprincipe(s) van het verwarmingssysteem; — type van het eventueel gemonteerde verwarmingssysteem op brandstof.

2.4. „Type verwarmingssysteem op brandstof”: toestellen die geen verschillen vertonen in essentiële opzichten als: — type brandstof (b.v. vloeibaar of gasvormig); — overbrengingsmedium (b.v. lucht of water); — plaatsing in het voertuig (b.v. in de passagiersruimte of de laadruimte).

2.5. „Verwarmingssysteem op basis van warmteterugwinning”: ieder type toestel dat gebruik maakt van de door de aandrĳfmotor van het voertuig voortgebrachte afvalwarmte om de temperatuur binnen het voertuig te verhogen; hierbĳ kan van water, olie of lucht als overbrengingsmedium gebruik worden gemaakt.

2.6. „Interieur”: de ruimte van een voertuig voor inzittenden en/of lading.

2.7. „Verwarmingssysteem voor de passagiersruimte”: ieder type toestel dat ontworpen is om de temperatuur van de passagiersruimte te verhogen.

2.8. „Verwarmingssysteem voor de laadruimte”: ieder type toestel dat ontworpen is om de temperatuur van de laadruimte te verhogen.

2.9. „Passagiersruimte”: dat deel van het voertuiginterieur waarin de bestuurder en eventuele passagiers zitten.

2.10. „Gasvormige brandstof”: brandstof die bĳ normale temperatuur en druk (288,2 K en 101.33 kPa) gasvormig is, zoals vloeibaar petroleumgas (LPG) en samengedrukt aardgas (CNG).

2.11. „Oververhitting”: de toestand die optreedt wanneer de inlaat voor de op te warmen lucht naar het verwarmingssysteem op brandstof volledig geblokkeerd is.

3. VOORSCHRIFTEN VOOR VERWARMINGSSYSTEMEN

3.1. De passagiersruimte van ieder voertuig in de categorieën M en N dient van een verwarmingssysteem voorzien te zĳn.

3.2. Verwarmingssystemen moeten aan de volgende algemene voorschriften voldoen: — de verwarmde lucht die de passagiersruimte binnenkomt, mag niet méér verontreinigd zĳn dan de buitenlucht in de omgeving van de luchtinlaat van het voertuig; — de bestuurder en de medepassagiers mogen, bĳ normaal weggebruik, niet in aanraking kunnen komen met delen van het voertuig of met heteluchtstromen die brandwonden kunnen veroorzaken; — de door de verwarmingssystemen op brandstof voortgebrachte uitlaatgassen moeten binnen aanvaardbare grenswaarden blĳven. De testprocedures ter verificatie van elk van deze voorschriften worden in bĳlage IV, V en VI beschreven. 3.2.1. In de volgende tabel wordt aangegeven welke bĳlagen op de verschillende typen verwarmingssystemen binnen elke voertuigcategorie van toepassing zĳn:



Verwarmingssysteem Voertuigcategorie Bĳlage IV luchtkwaliteit Bĳlage V temperatuur Bĳlage VI uitlaatgassen Bĳlage VIII LPG veiligheid Afvalwarmte van de motor — water M N O Afvalwarmte van de motor — lucht Zie noot 1 M 1 1 N 1 1 O Afvalwarmte van de motor — olie M 1 1 N 1 1 O Verwarmingssysteem op basis van gasvormige brandstof ►M1 Zie noot 3 ◄ M 1 1 1 1 N 1 1 1 1 O 1 1 1 1 Verwarmingssysteem op basis van vloeibare brandstof Zie noot 3 M 1 1 1 N 1 1 1 O 1 1 1

3.3. Andere voorschriften voor verwarmingssystemen op brandstof en de installatie hiervan in voertuigen worden in bĳlage VII vastgesteld. Noot 1: Voertuigen die aan de voorschriften van bĳlage III voldoen, zĳn van deze testvereisten vrĳgesteld. Noot 3:Verwarmingssystemen op brandstof die buiten de passagiersruimte zĳn geplaatst en die water als medium voor de overdracht van warmte gebruiken, worden geacht aan de voorschriften van bĳlage IV en V te voldoen.









BĲLAGE III

VOORSCHRIFTEN VOOR VERWARMINGSSYSTEMEN OP BASIS VAN WARMTETERUGWINNING — LUCHT

1. Aan de in punt 3.2 van bĳlage II gestelde eisen wordt geacht te zĳn voldaan in het geval van verwarmingssystemen met een warmtewisselaar waarbĳ door het primaire circuit uitlaatgas of verontreinigde lucht stroomt, mits de volgende voorwaarden worden vervuld: 2. de lekdichtheid van de wanden van het primaire circuit van de warmtewisselaar moet tot en met een druk van 2 bar gewaarborgd zĳn; 3. de wanden van het primaire circuit van de warmtewisselaar mogen geen demonteerbare onderdelen bevatten; 4. de wand van de warmtewisselaar waar de warmteoverdracht plaatsvindt moet ten minste 2 mm dik zĳn indien hĳ uit niet-gelegeerd staal bestaat; 4.1. bĳ gebruik van andere materialen (met inbegrip van samengestelde of beklede materialen), dient de dikte van deze wand zodanig te zĳn dat de warmtewisselaar dezelfde levensduur heeft als in het in punt 4 bedoelde geval; 4.2. indien de wand van de warmtewisselaar waar de warmteoverdracht plaatsvindt geëmailleerd is, dient de wand waarop deze emaillaag is aangebracht ten minste 1 mm dik te zĳn; deze laag mag niet poreus zĳn en moet duurzaam en lekdicht zĳn; 5. de uitlaatbuis moet een zone voor corrosiecontrole bevatten; deze zone moet ten minste 30 mm lang zĳn, direct aansluiten op het punt waar de buis de warmtewisselaar verlaat en onafgedekt en gemakkelĳk toegankelĳk zĳn; 5.1. de wanddikte van deze zone mag niet groter zĳn dan die van de in de warmtewisselaar zelf ingebouwde buizen voor de afvoer van uitlaatgassen; de materialen en de oppervlakte-eigenschappen van dit buisgedeelte moeten gelĳkwaardig zĳn aan die van deze buizen in de warmtewisselaar; 5.2. indien de warmtewisselaar een geheel vormt met de uitlaatdemper van het voertuig, moet de buitenwand van deze demper worden beschouwd als de zone waarop een eventuele corrosie zich zal voordoen en die overeenkomstig punt 5.1 moet zĳn uitgevoerd.

6. In het geval van verwarmingssystemen op basis van warmteterugwinning waarbĳ de koellucht van de motor als verwarmingslucht wordt gebruikt, wordt geacht aan de in punt 3.2 van bĳlage II gestelde eisen te zĳn voldaan zonder dat hierbĳ van een warmtewisselaar gebruik wordt gemaakt, mits hierbĳ de volgende voorwaarden worden vervuld: — de voor verwarmingsdoeleinden gebruikte koellucht mag slechts in aanraking komen met motoroppervlakken welke geen demonteerbare onderdelen bevatten en — de verbindingen tussen de wanden van dit gedeelte van het koelluchtcircuit en de voor warmteoverdracht gebruikte oppervlakken moeten gas- en oliedicht zĳn. Aan deze eisen wordt geacht te zĳn voldaan wanneer bĳvoorbeeld: 6.1. eventueel lekverlies via een om elke bougie aangebrachte mantel tot buiten het circuit van de verwarmingslucht wordt afgevoerd; 6.2. de pakking tussen de cilinderkop en het uitlaatspruitstuk zich buiten het verwarmingsluchtcircuit bevindt; er tussen de cilinderkop en de cilinder een dubbele lekdichtheid is met afvoer van eventueel lekverlies, afkomstig van de eerste pakking, tot buiten het verwarmingsluchtcircuit, dan wel de lekbescherming tussen de cilinderkop en de cilinder nog verzekerd is wanneer in koude toestand de moeren voor het vastzetten van de cilinderkop worden aangedraaid met een derde van het door de fabrikant voorgeschreven nominale koppel, dan wel de verbinding tussen de cilinderkop en de cilinder zich buiten het verwarmingsluchtcircuit bevindt. 6.3.









BĲLAGE IV

PROCEDURE VOOR HET TESTEN VAN DE LUCHTKWALITEIT

1. In het geval van voertuigen met ingebouwde verwarmingssystemen worden de volgende tests uitgevoerd: 1.1. Laat het verwarmingssysteem een uur lang in de hoogste stand werken; deze proef dient te worden uitgevoerd bĳ windstilte (windsnelheid ≤ 2 m/s), met alle ramen van het voertuig gesloten en, in het geval van een verwarmingssysteem op brandstof, met uitgeschakelde aandrĳfmotor. Indien het in de hoogste stand functionerende verwarmingssysteem zichzelf echter na minder dan één uur uitschakelt, mogen de metingen vóór de uitschakeling worden verricht. 1.2. De CO-concentratie in de omgevingslucht wordt gemeten door bemonstering van: a) een punt buiten het voertuig dat zich zo dicht mogelĳk bĳ de verwarmingsluchtinlaat bevindt en b) een punt binnen het voertuig dat minder dan 1 m van de verwarmde-luchtuitlaat is verwĳderd. 1.3. De metingen moeten gedurende een representatieve periode van 10 minuten plaatsvinden. 1.4. Het meetresultaat op punt b) dient minder dan 20 ppm CO hoger te zĳn dan het meetresultaat op punt a).

2. In het geval van verwarmingssystemen op brandstof als onderdelen, wordt na de tests van de bĳlagen V en VI en punt 1.3 van bĳlage VII de volgende test uitgevoerd: 2.1. Het primaire circuit van de warmtewisselaar wordt onderworpen aan een lekdichtheidstest om te verzekeren dat de verontreinigde lucht niet in de voor de passagiersruimte bestemde verwarmde lucht terecht kan komen. 2.2. Aan dit voorschrift wordt geacht te zĳn voldaan indien, bĳ een overdruk van 0,5 hpa, de leksnelheid van de warmtewisselaar ≤ 30 dm3/uur is.









BĲLAGE V

PROCEDURE VOOR HET TESTEN VAN DE TEMPERATUUR

1. Laat het verwarmingssysteem een uur lang in de hoogste stand werken; deze proef dient te worden uitgevoerd bĳ windstilte (windsnelheid ≤ 2 m/s), met alle ramen van het voertuig gesloten. Indien de in de hoogste stand functionerende verwarming zichzelf na minder dan één uur automatisch uitschakelt, mogen de metingen eerder worden verricht. Indien de verwarmde lucht van buiten het voertuig afkomstig is, zal de proef bĳ een omgevingstemperatuur van ten minste 15 °C worden uitgevoerd.

2. De oppervlaktetemperatuur van onderdelen van het verwarmingssysteem waarvan verwacht mag worden dat zĳ bĳ normaal weggebruik van het voertuig met de bestuurder in aanraking zullen komen, moet met een contactthermometer worden gemeten. Geen van deze onderdelen mag een hogere temperatuur hebben dan 70 °C voor onbekleed metaal of 80 °C voor ander materiaal. 2.1. Wanneer één of meer onderdelen van het verwarmingssysteem zich achter de stoel van de bestuurder bevinden en in het geval van oververhitting mag de temperatuur niet boven 110 °C uitkomen.

3.1. In het geval van voertuigen in de categorieën M1 en N mag geen enkel onderdeel van het systeem dat bĳ normaal gebruik van het voertuig met een zittende passagier in aanraking kan komen, met uitzondering van het uitlaatrooster, een temperatuur van 110 °C overschrĳden.

3.2. In het geval van voertuigen in de categorieën M2 en M3 mag geen enkel onderdeel van het systeem waarmee de passagiers bĳ normaal gebruik van het voertuig waarschĳnlĳk in aanraking zullen komen, een hogere temperatuur hebben dan 70 °C voor onbekleed metaal of 80 °C voor ander materiaal.

4. De temperatuur van de verwarmde lucht die de passagiersruimte binnenstroomt mag niet hoger dan 150 °C zĳn, te meten in het midden van de uitstroomopening.









BĲLAGE VI

PROCEDURE VOOR HET TESTEN VAN DE UITLAATEMISSIES

1. Laat het verwarmingssysteem een uur lang in de hoogste stand werken; deze proef dient te worden uitgevoerd bĳ windstilte (windsnelheid ≤ 2 m/s) en een omgevingstemperatuur van 20 ± 10 °C. Indien de in de hoogste stand functionerende verwarming zichzelf echter na minder dan één uur automatisch uitschakelt, mogen de metingen vóór de uitschakeling worden verricht.

2. De droge en onverdunde uitlaatemissies, die met een hiertoe geschikt apparaat moeten worden gemeten, mogen de in onderstaande tabel aangegeven waarden niet overschrĳden:



Parameter Verwarmingstoestellen op gasvormige brandstoffen Verwarmingstoestellen op vloeibare brandstof CO ≤ 0,1 % volumeprocent ≤ 0,1 % volumeprocent NOx ≤ 200 ppm ≤ 200 ppm Koolwaterstoffen ≤ 100 ppm ≤ 100 ppm Referentie-eenheid Bacharach (1) ≤ 1 ≤ 4 (1) Referentie-eenheid „Bacharach” ASTM D 2156.

3. De proef moet worden herhaald in omstandigheden die overeenkomen met een rĳsnelheid van 100 km/uur. Hierbĳ mag de CO-waarde 0,2 volumeprocent niet overschrĳden. Indien de proef is uitgevoerd op het verwarmingssysteem als onderdeel, behoeft deze niet te worden herhaald voor het type voertuig waarin het systeem is geïnstalleerd.









BĲLAGE VII

VOORSCHRIFTEN VOOR VERWARMINGSSYSTEMEN OP BRANDSTOF EN DE INSTALLATIE ERVAN

1. ALGEMENE VOORSCHRIFTEN

1.1. Ieder verwarmingssysteem wordt met aanwĳzingen voor gebruik en onderhoud geleverd en in het geval van achteraf te installeren verwarmingssystemen worden ook instructies voor de inbouw van het apparaat verstrekt.

1.2. Er moeten veiligheidsvoorzieningen worden aangebracht (hetzĳ als onderdeel van het verwarmingssysteem op brandstof, hetzĳ als onderdeel van het voertuig) om bĳ noodgevallen de werking van ieder verwarmingssysteem op brandstof volledig in de hand te hebben. Deze voorzieningen moeten zo worden ontworpen dat, wanneer bĳ het inschakelen van het toestel geen vlam wordt verkregen of de vlam tĳdens de werking van het toestel uitgaat, het ontstekingscircuit wordt uitgeschakeld en de brandstoftoevoer wordt afgesneden na ten hoogste 4 minuten in het geval van vloeibare-brandstofverwarmingssystemen of, in het geval van gasverwarmingssystemen, na ten hoogste 1 minuut bĳ thermo-elektrische vlambewaking respectievelĳk 10 seconden bĳ automatische vlambewaking.

1.3. De verbrandingskamer en de warmtewisselaar van verwarmingssystemen waarin water als overdrachtsmedium wordt gebruikt, moeten een druk van tweemaal de normale bedrĳfsdruk of een overdruk van twee bar kunnen weerstaan, afhankelĳk van de vraag welke de grootste is. De beproevingsdruk wordt in het inlichtingenformulier genoteerd.

1.4. Het verwarmingssysteem moet zĳn voorzien van een etiket van de fabrikant waarop de naam van de fabrikant, het model- en typenummer, alsmede het nominale vermogen in kilowatt vermeld moeten worden. Tevens moeten het brandstoftype en, waar van toepassing, de bedrĳfsspanning en gasdruk op het etiket worden aangegeven.

1.5. Vertraagde uitschakeling van de verbrandingsluchtventilator

1.5.1. Wanneer een verbrandingsluchtventilator is ingebouwd, moet worden voorzien in de vertraagde uitschakeling daarvan, ook bĳ oververhitting of onderbreking van de brandstoftoevoer.

1.5.2. Er kunnen andere maatregelen ter voorkoming van beschadigingen door deflagratie en corrosie worden toegepast, wanneer de fabrikant tegenover de goedkeuringsinstantie aantoont dat die maatregelen van gelĳke werking zĳn.

1.6. Voorschriften voor de elektrische uitrusting

1.6.1. Aan alle technische voorschriften waarbĳ de spanning een rol speelt, moet worden voldaan binnen een spanningsafwĳking van ± 16 % van de nominale spanning. Indien er een beveiliging tegen onderspanning of overspanning voorhanden is, moet aan alle voorschriften zĳn voldaan bĳ de nominale spanning en in de onmiddellĳke nabĳheid van de uitschakelingspunten.

1.7. Verklikkerinrichting

1.7.1. Een duidelĳk zichtbare verklikkerinrichting in het gezichtsveld van de bediener moet aangeven wanneer het verwarmingssysteem op brandstof is in- of uitgeschakeld.

2. VOORSCHRIFTEN VOOR DE INSTALLATIE IN HET VOERTUIG

2.1. Toepassingsgebied

2.1.1. Onverminderd het bepaalde in punt 2.1.2 worden verwarmingssystemen op brandstof in overeenstemming met de voorschriften van deze bĳlage geïnstalleerd.

2.1.2. Voertuigen van categorie O met verwarmingssystemen die op vloeibare brandstof werken worden geacht aan de voorschriften van deze bĳlage te voldoen.

2.2. Plaatsing van het verwarmingssysteem

2.2.1. Delen van de carrosserie en andere onderdelen die zich in de buurt van het verwarmingssysteem bevinden, dienen tegen buitensporige hitte en mogelĳke brandstof- of olieverontreiniging te worden beschermd.

2.2.2. Het verwarmingssysteem op brandstof mag, zelfs bĳ oververhitting, geen brandgevaar opleveren. Aan deze vereiste wordt geacht te zĳn voldaan indien bĳ de installatie voor een voldoende afstand tot alle onderdelen en een behoorlĳke ventilatie wordt gezorgd, door het gebruik van vuurvaste materialen of hitteschilden.

2.2.3. In het geval van voertuigen van categorie M2 en M3 mag het verwarmingssysteem niet in de passagiersruimte worden geplaatst. Het mag echter wel worden geïnstalleerd in een doeltreffend afgedichte behuizing die aan de in punt 2.2.2 gestelde eisen voldoet.

2.2.4. Het in paragraaf 1.4 bedoelde etiket, dan wel een duplicaat hiervan, moet zo worden geplaatst dat het gemakkelĳk leesbaar is wanneer het verwarmingssysteem in het voertuig is geïnstalleerd.

2.2.5. Bĳ de plaatsing van de verwarmingsinrichting dienen alle redelĳkerwĳze te verwachten voorzorgen te worden genomen, zodat de kans op letsel of beschadiging van eigendommen tot een minimum wordt beperkt.

2.3. Brandstoftoevoer

2.3.1. De vulopening mag niet in de passagiersruimte worden aangebracht en moet van een doeltreffende dop worden voorzien om het morsen van brandstof te voorkomen.

2.3.2. In geval van vloeibare-brandstofverwarmingssystemen, met een van de brandstofvoorziening van het voertuig onafhankelĳk brandstofreservoir, dient duidelĳk te worden aangegeven welk type brandstof gebruikt moet worden en waar de vulopening van de brandstoftank zich bevindt.

2.3.3. Bĳ de vulopening moet de aanwĳzing worden aangebracht dat het verwarmingssysteem moet worden uitgeschakeld voordat er brandstof wordt bĳgevuld. Bovendien moet een hiertoe strekkende instructie in de handleiding worden opgenomen.

2.4. Uitlaatsysteem

2.4.1. De uitlaat moet zo worden geplaatst dat er via de ventilators, heteluchtinlaten of open ramen geen emissies het voertuig binnen kunnen komen.

2.5. Verbrandingsluchtinlaat

2.5.1. De lucht voor de verbrandingskamer van het verwarmingssysteem mag niet aan de passagiersruimte van het voertuig worden onttrokken.

2.5.2. De luchtinlaat dient zodanig te worden geplaatst of afgeschermd dat verstopping door vuil of bagage onwaarschĳnlĳk moet worden geacht.

2.6. Verwarmingsluchtinlaat

2.6.1. De aan het verwarmingssysteem toe te voeren lucht mag buitenlucht of circulerende lucht zĳn, maar moet onttrokken worden aan een schone ruimte waar de kans op verontreiniging door uitlaatgassen afkomstig van de aandrĳfmotor, het verwarmingssysteem op brandstof of enigerlei andere bron in het voertuig gering is.

2.6.2. De inlaatbuis moet met gaas of op een andere geschikte manier worden beschermd.

2.7. Verwarmingsluchtuitlaat

2.7.1. Pĳpen of buizen waarmee de hete lucht door het voertuig wordt gevoerd dienen zo geplaatst en afgeschermd te zĳn dat bĳ contact hiermee geen letsel of schade kan worden veroorzaakt.

2.7.2. De luchtuitlaat dient zo geplaatst of afgeschermd te zĳn dat verstopping door vuil of bagage onwaarschĳnlĳk moet worden geacht.

2.8. Automatische controle van het verwarmingssysteem

Het verwarmingssysteem moet automatisch worden uitgeschakeld en de brandstoftoevoer binnen 5 seconden worden onderbroken wanneer de motor van het voertuig stopt, tenzĳ een manueel mechanisme wordt geactiveerd om het verwarmingssysteem in werking te houden.

▼M1









BIJLAGE VIII

VEILIGHEIDSVOORSCHRIFTEN VOOR VERWARMINGSSYSTEMEN OP LPG

1. VERWARMINGSSYSTEMEN OP LPG VOOR GEBRUIK OP DE WEG

1.1. Als een verwarmingssysteem op LPG in een motorvoertuig ook kan worden gebruikt als het voertuig rijdt, moeten dit systeem en het bijbehorende toevoersysteem aan de volgende voorschriften voldoen: 1.1.1. Het verwarmingssysteem op LPG moet voldoen aan de voorschriften van de geharmoniseerde norm met betrekking tot specificaties voor vloeibaargastoestellen; LPG ruimteverwarmingsapparatuur met gesloten verbrandingsruimte voor installatie in voertuigen en boten (EN 624:2000) ( 7 ). 1.1.2. In het geval van een permanent geïnstalleerde LPG-tank moeten alle onderdelen van het systeem die met LPG in vloeibare fase in contact komen (alle onderdelen van de vuleenheid tot de verdamper/drukregelaar) en de bijbehorende vloeibare-fase-installatie voldoen aan de technische voorschriften van VN/ECE-reglement nr. 67-01, delen I en II en de bijlagen 3 tot en met 10, 13 en 15 tot en met 17 ( 8 ). 1.1.3. De gasvormige-fase-installatie van het verwarmingssysteem op LPG in een voertuig moet voldoen aan de voorschriften van de geharmoniseerde norm met betrekking tot specificaties voor de installatie van LPG-systemen voor woondoeleinden in kampeer- en andere voertuigen (EN 1949:2002) ( 9 ). 1.1.4. Het LPG-toevoersysteem moet zodanig zijn ontworpen dat de druk en de fase van de toevoer geschikt zijn voor het geïnstalleerde verwarmingssysteem op LPG. LPG kan hetzij in de gasvormige fase, hetzij in de vloeibare fase uit de permanent geïnstalleerde LPG-tank worden gehaald. 1.1.5. De vloeistofuitlaat van de permanent geïnstalleerde LPG-tank waarmee het verwarmingssysteem van LPG wordt voorzien, wordt geleverd met een op afstand bediende afnamekraan met doorstroombegrenzer zoals voorgeschreven in punt 17.6.1.1 van VN/ECE-reglement nr. 67. De op afstand bediende afnamekraan met doorstroombegrenzer moet zodanig worden geregeld dat deze automatisch wordt gesloten binnen vijf seconden na het stilleggen van de motor van het voertuig, ongeacht de stand van de contactsleutel. Als de aan-schakelaar van het verwarmingssysteem of het LPG-toevoersysteem binnen deze vijf seconden wordt geactiveerd, mag het verwarmingssysteem in bedrijf blijven. De verwarming kan altijd opnieuw worden gestart. 1.1.6. Bij toevoer van LPG in gasvormige fase vanuit de permanent geïnstalleerde LPG-tank of vanuit een of meer afzonderlijke draagbare LPG-cilinders worden passende maatregelen genomen om te garanderen dat: 1.1.6.1. er geen vloeibare LPG in de drukregelaar of het verwarmingssysteem op LPG kan terechtkomen. Daarbij kan met een scheidingssysteem worden gewerkt; en 1.1.6.2. bij een ongeval geen ongecontroleerd LPG-verlies kan ontstaan. Om de LPG-stroom tegen te houden, wordt hiertoe direct achter de op de cilinder of tank gemonteerde drukregelaar een inrichting geïnstalleerd; als de drukregelaar verder van de cilinder of de tank is gemonteerd, wordt een dergelijke inrichting direct voor de slang of leiding van de cilinder of tank geïnstalleerd en wordt achter de drukregelaar nog een inrichting geïnstalleerd. 1.1.7. Als LPG in vloeibare fase wordt aangevoerd, moeten de verdamper en de drukregelaar naar behoren worden verwarmd door een geschikte warmtebron. 1.1.8. In motorvoertuigen die LPG als brandstof gebruiken, mag het verwarmingssysteem op LPG aangesloten zijn op de permanent geïnstalleerde tank met LPG voor de motor, op voorwaarde dat de veiligheidsvoorschriften van het aandrijfsysteem worden nageleefd. Als voor de verwarming een afzonderlijke LPG-tank wordt gebruikt, moet deze van een eigen vuleenheid voorzien zijn.

2. VERWARMINGSSYSTEMEN OP LPG DIE UITSLUITEND VOOR STATIONAIR GEBRUIK ZIJN BESTEMD

2.1. Een verwarmingssysteem op LPG en het bijbehorende toevoersysteem die alleen worden gebruikt als het voertuig niet rijdt, moeten aan de volgende voorschriften voldoen: 2.1.1. Op de ruimte waar de draagbare LPG-cilinders worden opgeslagen en in de nabijheid van de controle-inrichting voor het verwarmingssysteem moeten permanente labels worden bevestigd waarop te lezen staat dat de verwarming op LPG niet in bedrijf mag zijn en de klep van de draagbare LPG-cilinder gesloten moet zijn als het voertuig rijdt. 2.1.2. Het verwarmingssysteem op LPG moet aan de voorschriften van punt 1.1.1 voldoen. 2.1.3. De gasvormige-fase-installatie van het LPG-verwarmingssysteem moet aan de voorschriften van punt 1.1.3 voldoen.





I. Specifieke inrichtingen van motorvoertuigen voor het gebruik van vloeibaar petroleumgas (LPG) als brandstof