1991L0630 — NL — 21.12.2001 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 19 november 1991
tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van varkens
(91/630/EEG)
(PB L 340 van 11.12.1991, blz. 33)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 2001/88/EG van de Raad van 23 oktober 2001 L 316 1 1.12.2001
►M2Richtlijn 2001/93/EG van de Commissie van 9 november 2001 L 316 36 1.12.2001
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 19 november 1991
tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van varkens
(91/630/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43.
Gezien het voorstel van de Commissie(1),
Gezien het adviesvan het Europes e Parlement(2),
Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité(3),
Overwegende dat alle Lid-Staten het Europese Verdrag inzake de
bescherming van landbouwhuisdieren hebben geratificeerd; dat ook deGemeenschap dit Verdrag heeft goedgekeurd bij Besluit 78/923/EEG(
4)
en de akte van goedkeuring heeft nedergelegd;
Overwegende dat het Europese Parlement in zijn resolutie van 20
februari 1987 over een welzijnsbeleid voor landbouwhuisdieren(5)d e
Commissie heeft verzocht voorstellen in te dienen inzake minimum-
normen voor het houden van varkens in intensieve varkenshouderijen;
Overwegende dat varkens, als levende dieren, voorkomen op de lijst
van produkten vermeld in bijlage II bij het Verdrag;
Overwegende dat het houden van varkenseen integrerend deel
uitmaakt van de landbouw; dat deze activiteit voor een deel van delandbouwbevolking een bron van inkomsten vormt;
Overwegende dat verschillen waardoor de mededingingsvoorwaarden
kunnen worden vervalst, een belemmering vormen voor een goedewerking van de gemeenschappelijke marktordening voor varkens en
produkten van de varkenshouderij;
Overwegende dat derhalve gemeenschappelijke minimumnormen
moeten worden vastgesteld ter bescherming van fok- en mestvarkens,ten einde een rationele ontwikkeling van de produktie te garanderen;
Overwegende dat officiële diensten, producenten, consumenten en
andere belanghebbenden op de hoogte moeten worden gehouden vande ontwikkelingen in deze sector; dat de Commissie derhalve het
wetenschappelijk onderzoek naar het houderijsysteem of de houderij-
systemen met de beste garanties voor het welzijn van varkens, actiefmoet voortzetten op basis van een verslag van het WetenschappelijkVeterinair Comité; dat er derhalve een overgangsperiode moet wordeningesteld om de Commissie in staat te stellen zich van deze taak tekwijten,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
In deze richtlijn worden de minimumnormen vastgesteld ter bescher-
ming van varkens die voor de fokkerij of mesterij opgesloten wordengehouden.1991L0630 — NL — 21.12.2001 — 002.001 — 2
(1) PB nr. C 214 van 21. 8. 1989, blz. 31.
(2) PB nr. C 113 van 7. 5. 1990, blz. 183.
(3) PB nr. C 62 van 12. 3. 1990, blz. 40.
(4) PB nr. L 323 van 17. 11. 1978, blz. 12.
(5) PB nr. C 76 van 23. 3. 1987, blz. 185.
▼B
Artikel 2
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. varken: een varken van ongeacht welke leeftijd, dat wordt
gehouden voor de fokkerij of de mesterij,
2. beer: een geslachtsrijp mannelijk varken, bestemd voor de fokkerij;
3. gelte: een geslachtsrijp vrouwelijk varken dat nog niet heeft
geworpen;
4. zeug: een vrouwelijk varken na de eerste worp;
5. zogende zeug: een vrouwelijk varken in de perinatale periode
totdat de biggen zijn gespeend;
6. guste en drachtige zeug: een zeug tussen het spenen en de perina-
tale periode;
7. big: een varken vanaf de geboorte tot aan het spenen;
8. gespeend varken: een gespeende big tot de leeftijd van tien weken;
9. gebruiksvarken: een varken vanaf de leeftijd van tien weken tot het
moment waarop het wordt geslacht of gedekt;
10. bevoegde autoriteit: de bevoegde autoriteit in de zin van artikel 2,
punt 6, van Richtlijn 90/425/EEG(1).
Artikel 3
De lidstaten zien op het volgende toe:1. Alle bedrijven voldoen aan de volgende voorschriften:
a) de vrije vloerruimte per gespeend varken of gebruiksvarken dat
in een groep wordt gehouden, met uitzondering van gelten na
dekking en zeugen, bedraagt minimaal:
Levend gewicht
kgm2
Tot 10 0,15
van 10 tot 20 0,20
van 20 tot 30 0,30
van 30 tot 50 0,40van 50 tot 85 0,55van 85 tot 110 0,65meer dan 110 1, 00
b) de totale vrije vloerruimte per gelte na dekking en per zeug
wanneer gelten en/of zeugen in groep gehouden worden, bedraagt
respectievelijk minimaal 1,64 m2en 2,25 m2. Indien deze dieren
in groepen van minder dan zesworden gehouden, moet de vrijevloerruimte worden vergroot met 10 %. Indien deze dieren ingroepen van ten minste 40 worden gehouden, mag de vrije vloer-ruimte worden verkleind met 10 %.
2. Vloeren voldoen aan de volgende voorschriften:
a) voor gelten na dekking en drachtige zeugen: een deel van de in
punt 1, onder b), voorgeschreven ruimte, dat minimaal 0,95 m
21991L0630 — NL — 21.12.2001 — 002.001 — 3
(1) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/496/EEG (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56).▼M1
▼M1
per gelte en 1,3 m2per zeug bedraagt, moet bestaan uit een
dichte vloer waarvan maximaal 15 % uit afvoergaten bestaat.
b) Indien betonnen roostervloeren worden gebruikt voor varkens die
in groepen gehouden worden:
i) bedraagt de maximale grootte van de afvoergaten:
— 11 mm voor biggen;
— 14 mm voor gespeende varkens;
— 18 mm voor gebruiksvarkens;
— 20 mm voor gelten na dekking en zeugen.
ii) bedraagt de minimale balkbreedte:
— 50 mm voor biggen en gespeende varkens en
— 80 mm voor gebruiksvarkens, voor gelten na dekking en
zeugen.
3. Het bouwen van of verbouwen tot voorzieningen waar zeugen en
gelten worden aangebonden, isverboden. Met ingang van 1 januari
2006 ishet aanbinden van zeugen en gelten verboden.
4. a) Zeugen en gelten worden in groepen gehouden vanaf vier weken
na het dekken tot één week vóór de verwachte werpdatum. De
zijden van de box waarin de groep wordt gehouden, moetenlanger zijn dan 2,8 m. Indien minder dan zesdieren in een groepworden gehouden, moeten de zijden van de box waarin de groepwordt gehouden langer zijn dan 2,4 m.
b) In afwijking van de in punt a) genoemde bepalingen, mogen
zeugen en gelten die in bedrijven met minder dan 10 zeugen
worden gehouden, tijdensde in punt a) bedoelde periode apart
worden gehouden, mitszij zich gemakkelijk in de box kunnenomdraaien.
5. Onverminderd de eisen die zijn vastgesteld in de bijlage, moeten
zeugen en gelten permanent kunnen beschikken over los materiaaldat ten minste voldoet aan de desbetreffende eisen van die bijlage.
6. Het voedersysteem voor zeugen en gelten in groepshuisvesting moet
waarborgen dat ieder dier voldoende voedsel tot zich kan nemen,zelfsin aanwezigheid van concurrenten.
7. Teneinde hun honger te verminderen en in de behoefte tot kauwen
te voorzien, moeten alle guste en drachtige zeugen en gelten een
toereikende hoeveelheid bulk- of vezelrijk voer en energierijk voer
krijgen.
8. Varkensdie in groepen moeten worden gehouden maar buitenge-
woon agressief zijn, door andere varkens zijn aangevallen of ziekof gewond zijn, mogen tijdelijk worden opgesloten in een apartebox. In dat geval moet het dier zich in die aparte box gemakkelijkkunnen omdraaien, voor zover dat niet in strijd is met specifiek
veterinair advies.
9. Met ingang van 1 januari 2003 zijn de bepalingen van de punten 1,
onder b), 2, 4, 5 en de laatste zin van punt 8 van toepassing op alle
nieuw gebouwde, verbouwde of na die datum voor het eerst ingebruik genomen bedrijven. Met ingang van 1 januari 2013 zijn diebepalingen van toepassing op alle bedrijven.
De bepalingen van punt 4, onder a), zijn niet van toepassing op
bedrijven met minder dan tien zeugen.
Artikel 4
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de voorwaarden voor de varkens-
houderij in overeenstemming zijn met de algemene bepalingen van debijlage.
De bevoegde autoriteit van de Lid-Staten kan evenwel tot en met 30
juni 1995 toestaan dat wordt afgeweken van de bepalingen van hoofd-
stuk I, punten 3, 5, 8 en 11, van genoemde bijlage.
2. Voorts stelt de Commissie vóór de inwerkingtreding van deze
richtlijn in samenwerking met de Lid-Staten — in de vorm van een1991L0630 — NL — 21.12.2001 — 002.001 — 4
▼B
▼B
aanbeveling — eventuele minimumnormen vast ter aanvulling van die
welke in de bijlage zijn opgenomen ter bescherming van varkens.
Artikel 5
De voorschriften in de bijlage kunnen volgens de procedure van artikel
10 worden gewijzigd om rekening te houden met de wetenschappelijkevooruitgang.
Artikel 5 bis
De lidstaten zien erop toe dat:1. Eenieder die personen in dienst heeft of neemt om varkens te
verzorgen, waarborgt dat deze personen instructies en richtsnoeren
hebben gekregen inzake de desbetreffende bepalingen van artikel 3
en van de bijlage bij deze richtlijn.
2. Passende opleiding beschikbaar is. Bij deze opleiding moet bijzon-
dere aandacht worden besteed aan welzijnsaspecten.
Artikel 6
1. Bij voorkeur vóór 1 januari 2005 en in elk geval vóór 1 juli 2005
legt de Commissie de Raad een verslag voor op basis van een adviesvan het Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijnvan dieren. Bij de opstelling van het verslag wordt rekening gehouden
met de sociaal-economische consequenties, de gezondheidsconsequen-
ties, de milieueffecten en de verschillende klimatologischeomstandigheden. Er wordt tevens rekening gehouden met de stand vande technieken en systemen voor varkenshouderij en vleesverwerkingdie chirurgische castratie minder noodzakelijk kunnen maken. Het
verslag gaat in voorkomend geval vergezeld van passende wetgevings-
voorstellen met betrekking tot de effecten van de verschillendebeschikbare ruimten en vloertypen zoals die gelden voor het welzijnvan gespeende varkens en gebruiksvarkens. De Raad besluit metgekwalificeerde meerderheid van stemmen over die voorstellen.
2. Uiterlijk 1 januari 2008 legt de Commissie de Raad een verslag
voor op basis van een advies van het Wetenschappelijk Comité voor
de gezondheid en het welzijn van dieren.
Het verslag betreft in het bijzonder:
a) de invloed van de bezettingsgraad, waaronder de groepsgrootte en
methoden voor het groeperen van de dieren, bij verschillende
houderijsystemen op het welzijn en de gezondheid van varkens;
b) de invloed van het stalontwerp en de verschillende vloertypen op
het welzijn, mede omvattende de gezondheid, van de varkens,waarbij rekening dient te worden gehouden met de verschillende
klimatologische omstandigheden;
c) de risicofactoren die verbonden zijn aan staartbijten en aanbeve-
lingen om de noodzaak van kortstaarten te verminderen;
d) de verdere ontwikkeling van groepshuisvestingssystemen voor
drachtige zeugen, waarbij rekening dient te worden gehouden metzowel de pathologische, zoötechnische, fysiologische en ethologi-sche aspecten van de onderscheiden systemen, met hun gevolgenvoor de gezondheid en het milieu alsmet de vers chillende klimato-logische omstandigheden;
e) de minimaal vereiste oppervlakte, met inbegrip van de dekafdeling,
voor individueel gehuisveste volwassen fokberen;
f) de verdere ontwikkeling van op de behoeften van de zeugen afge-
stemde huisvestingssystemen voor zeugen in dekafdelingen en voor
zeugen in de perinatale periode, waarbij de dieren vrij kunnen rond-
lopen, zonder dat dit resulteert in extra uitval van biggen;
g) de houding en het gedrag van de consument ten aanzien van
varkensvlees bij verschillende niveaus van verbetering van hetwelzijn van de dieren;1991L0630 — NL — 21.12.2001 — 002.001 — 5
▼M1
▼M1
h) de sociaal-economische gevolgen van de verschillende varkenshou-
derijsystemen en het effect daarvan op de economische partners vande Gemeenschap.
Dit verslag kan zo nodig vergezeld gaan van passende wetgevingsvoor-
stellen.
Artikel 7
1. De Lid-Staten zien erop toe dat onder verantwoordelijkheid van
de bevoegde instantie inspecties worden verricht om na te gaan of debepalingen van deze richtlijn en van de bijlage in acht wordengenomen.
Deze inspecties, die kunnen worden verricht tijdens voor andere doel-
einden uitgevoerde controles, moeten jaarlijks een statistischrepresentatieve steekproef van de verschillende houderijsystemen vanelke Lid-Staat betreffen.
2. De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 10 een code
vast met voorschriften voor de in lid 1 bedoelde inspecties.
3. Om de twee jaar en voor het eerst vóór 30 april 1996 stellen de
Lid-Staten de Commissie vóór de laatste werkdag van april in kennisvan de resultaten van de inspecties die in de voorafgaande twee jaren
overeenkomstig dit artikel zijn uitgevoerd, met een opgave van het
aantal uitgevoerde inspecties en het aantal bedrijven op hun grondge-bied.
Artikel 8
Om in de Gemeenschap te mogen worden ingevoerd, moeten dieren uit
derde landen vergezeld gaan van een door de bevoegde autoriteit van
dat land afgegeven certificaat waaruit blijkt dat zij een behandeling
hebben ondergaan die ten minste gelijkwaardig is aan de behandelingwaarop dieren van communautaire oorsprong op grond van deze richt-lijn recht hebben.
Artikel 9
Veterinaire deskundigen van de Commissie kunnen, voor zover dat
nodig is voor de uniforme toepassing van deze richtlijn, controles ter
plaatse uitvoeren in samenwerking met de bevoegde instanties van deLid-Staten. Daarbij moeten de controleurszelf de bijzondere hygiëni-sche maatregelen treffen om het risico uit te sluiten dat er ziektenworden overgebracht.
De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een controle wordt uitge-
voerd, verleent de deskundigen de bijstand die voor de uitvoering vanhun taak nodig is. De Commissie stelt de bevoegde instantie van debetrokken Lid-Staat op de hoogte van het resultaat van de uitgevoerde
controles.
De bevoegde autoriteit van de betrokken Lid-Staat neemt de maatre-
gelen die op grond van de resultaten van deze controle noodzakelijk
mochten blijken.
Ten aanzien van de betrekkingen met derde landen zijn de bepalingen
van hoofdstuk III van Richtlijn 91/496/EEG(
1) van toepassing.
De algemene bepalingen ter uitvoering van dit artikel worden vastge-
steld volgens de procedure van artikel 10.
Artikel 10
1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit 68/361/
EEG(2) ingestelde Permanent Veterinair Comité, hierna „het comité”.1991L0630 — NL — 21.12.2001 — 002.001 — 6
(1) PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56.
(2) PB L 255 van 18.10.1968, blz. 23.▼B
▼M1
▼M1
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG van de Raad(1) van toepassing.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 11
1. Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
lingen, inclusief eventuele sancties, in werking treden om uiterlijk op 1januari 1994 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissiedaarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepa-
lingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels
voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
2. Voor wat betreft de bescherming van varkens kunnen de Lid-
Staten echter met ingang van de in lid 1 vermelde datum en metinachtneming van de algemene bepalingen van het Verdrag op hungrondgebied strengere voorschriften blijven toepassen of hanteren danin deze richtlijn zijn vastgesteld. Zij stellen de Commissie van maatre-
gelen in die zin in kennis.
Artikel 12
Deze richtlijn isgericht tot de Lid-Staten.1991L0630 — NL — 21.12.2001 — 002.001 — 7
(1) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.▼B
▼M2
BIJLAGE
HOOFDSTUK I
ALGEMENE VOORWAARDEN
Onverminderd de relevante bepalingen van de bijlage bij Richtlijn 98/58/EG
gelden de volgende voorschriften:
1. In het gedeelte van het gebouw waar varkensworden gehouden, moet een
continu geluidsniveau van 85 dBA of hoger worden vermeden. Constant of
plotseling lawaai moet worden vermeden.
2. In de ruimten waar varkensworden gehouden, moet de lichtintens iteit ten
minste 40 lux bedragen gedurende ten minste 8 uur per dag.
3. De varkensstallen moeten zo zijn gebouwd dat de varkens:
— toegang hebben tot een schone ligruimte met een comfortabele afwerking
en temperatuur en met een adequate waterafvoer, waar alle dieren tegelijk
kunnen liggen,
— kunnen rusten en normaal kunnen opstaan,
— andere varkenskunnen zien; in de laats te week vóór het werpen en
tijdenshet werpen mogen zeugen en gelten evenwel uit het zicht van
soortgenoten worden gehouden.
4. In afwijking van artikel 3, punt 5, moeten de varkenspermanent kunnen
beschikken over voldoende materiaal om te onderzoeken en mee te spelen,
bv. stro, hooi, hout, zaagsel, compost van champignons, turf of een mengsel
daarvan, voorzover de gezondheid van de dieren daardoor niet in gevaar
komt.
5. De vloeren moeten effen maar niet glibberig zijn om te voorkomen dat de
dieren zich verwonden, en moeten zo zijn ontworpen, gebouwd en onder-
houden dat zij bij de dieren geen letsels of pijn veroorzaken. Zij moeten
aangepast zijn aan het gewicht en de grootte van de dieren en moeten,
wanneer geen strooisel wordt verstrekt, een stevig, vlak en stabiel oppervlak
vormen.
6. Alle varkensmoeten ten mins te eenmaal per dag worden gevoederd.
Wanneer varkensin groep worden gevoederd en niet ad libitum of via een
automatisch individueel voedersysteem, moeten zij allemaal tegelijk kunnen
eten.
7. Varkensvan meer dan twee weken oud moeten permanent over voldoende
verswater kunnen bes chikken.
8. Alle ingrepen die geen therapeutisch of diagnostisch doel dienen en geen
verband houden met het merken van de varkensovereenkoms tig de terzake
geldende wetgeving, en die resulteren in de beschadiging of het verlies van
een gevoelig deel van het lichaam of in een wijziging van de botstructuur,
zijn verboden, met uitzondering van:
— het door vijlen of knippen uniform verkleinen van de hoektanden van
biggen tot de leeftijd van zeven dagen, mitsde tanden glad en intact
blijven; de slagtanden van beren mogen worden ingekort om verwon-
dingen bij andere dieren te voorkomen of om veiligheidsredenen;
— het couperen van een deel van de staart;
— het castreren van mannelijke varkens op een andere wijze dan door het
scheuren van weefsel;
— het aanbrengen van neusringen, zij het uitsluitend bij varkens in houderij-
systemen met vrije uitloop en met inachtneming van de nationale
wetgeving.
Het couperen van staarten en het verkleinen van de hoektanden mogen niet
alsroutinemaatregel worden uitgevoerd, maar alleen wanneer bepaalde kwet-
suren van spenen bij zeugen of van oren en staarten bij andere varkens zijn
geconstateerd. Vóórdat tot deze ingrepen wordt besloten, moeten maatregelen
worden getroffen om staartbijten en andere gedragsstoornissen te voorkomen,
de omgeving en de varkensdichtheid in aanmerking genomen. Hiertoe
moeten ontoereikende omgevingsfactoren of beheerssystemen worden aange-
past.1991L0630 — NL — 21.12.2001 — 002.001 — 8
▼M2
De hierboven beschreven ingrepen mogen alleen worden uitgevoerd door een
dierenartsof een pers oon die de in artikel 5 van Richtlijn 91/630/EEG
bedoelde opleiding heeft gekregen en die ervaren isin het uitvoeren van
deze ingrepen met adequate hulpmiddelen en onder hygiënische omstandig-
heden. Het castreren en het couperen van de staart bij dieren die ouder zijn
dan zeven dagen, zijn alleen toegestaan als de ingrepen onder anesthesie en
met aanvullende langdurige analgesie worden uitgevoerd door een dierenarts.
HOOFDSTUK II
BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN VOOR DE VERSCHILLENDE CATE-
GORIEËN VARKENS
A. BEREN
De berenhokken moeten zo gelegen en gebouwd zijn dat de beer zich kan
omdraaien en de andere varkenskan horen, ruiken en zien. Verder moet
een volwassen beer over een vrije vloeroppervlakte van ten minste 6 m2
kunnen beschikken.
Wanneer het hok tevenswordt gebruikt voor het dekken, moet een
volwassen beer over een vrije vloeroppervlakte van ten minste 10 m2kunnen
beschikken en moet het hok volledig vrij zijn van obstakels. Met ingang van
1 januari 2003 is deze bepaling van toepassing op alle bedrijven die na deze
datum nieuw worden gebouwd, worden verbouwd of voor het eerst in
gebruik worden genomen; met ingang van 1 januari 2005 isdeze bepaling
van toepassing op alle bedrijven.
B. ZEUGEN EN GELTEN
1. Er moeten maatregelen worden getroffen om de agressie in groepen
zoveel mogelijk te beperken.
2. Drachtige zeugen en gelten moeten zo nodig tegen uitwendige en inwen-
dige parasieten worden behandeld. Drachtige zeugen en gelten moeten,
voordat zij in het kraamhok worden gebracht, grondig worden schoonge-
maakt.
3. In de laatste week vóór het werpen moeten zeugen en gelten over
voldoende en adequaat nestmateriaal kunnen beschikken, tenzij zulks
met de op het bedrijf gebruikte mengmestmethode technisch niet uitvoer-
baar is.
4. Achter de zeug of gelt moet een vrije ruimte zijn om het natuurlijke of
begeleide werpen te vergemakkelijken.
5. Kraamhokken waarin de zeugen zich vrij kunnen bewegen, moeten voor-
zien zijn van een bescherming voor de biggen, bv. een zeugenbeugel.
C. BIGGEN
1. Een deel van de totale vloeroppervlakte dat groot genoeg isom alle
dieren tegelijk te laten rusten, moet bestaan uit een dichte vloer of een
mat, of moet worden voorzien van stro of ander geschikt materiaal.
2. Wanneer een kraamkooi wordt gebruikt, moeten de biggen voldoende
ruimte hebben om ongehinderd gezoogd te kunnen worden.
3. Biggen mogen niet worden gespeend voordat zij 28 dagen oud zijn, tenzij
het welzijn of de gezondheid van de zeug of van de biggen andersin het
gedrang komen. Biggen mogen evenwel ten hoogste zeven dagen vroeger
worden gespeend wanneer zij naar gespecialiseerde voorzieningen worden
gebracht die volledig worden leeggemaakt en grondig worden gereinigd
en ontsmet vóórdat een nieuwe groep wordt binnengebracht en die
gescheiden zijn van de voorzieningen waar zeugen worden gehouden, dit
allesom het overdragen van ziekten op de biggen zo veel mogelijk te
beperken.
D. GESPEENDE BIGGEN EN OPFOKVARKENS
1. Alsvarkensin groep worden gehouden, moeten maatregelen worden
genomen om van het normale gedrag afwijkende gevechten te voor-
komen.
2. De dieren moeten worden gehouden in groepen waaraan zo weinig moge-
lijk dieren mogen worden toegevoegd. Alsdieren aan een andere groep
moeten worden toegevoegd, moet dit zo vlug mogelijk na de geboorte
gebeuren, bij voorkeur vóór of andersten hoogs te één week na het
spenen. Als varkens aan een groep moeten worden toegevoegd, moeten
zij voldoende mogelijkheden hebben om aan de andere varkenste
ontsnappen en zich voor hen te verbergen.1991L0630 — NL — 21.12.2001 — 002.001 — 9
▼M2
3. Bij tekenen van ernstige gevechten moeten de oorzaken hiervan onmid-
dellijk worden onderzocht en moeten passende maatregelen worden
genomen, zoals het eventueel verstrekken van stro aan de dieren of van
ander materiaal om te onderzoeken. Dieren die worden bedreigd of
bijzonder agressieve dieren moeten van de groep worden gescheiden.
4. Het gebruik van kalmeermiddelen om het toevoegen van dieren aan een
groep te vergemakkelijken, isalleen toeges taan in uitzonderlijke gevallen
en na raadpleging van een dierenarts.1991L0630 — NL — 21.12.2001 — 002.001 — 10