Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de
instellingen
"BRICHTLIJN 93/22/EEG V AN DE RAAD
van 10 mei 1993
betreffende het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten
(PB L 141 van 11.6.1993, blz. 27)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Richtlijn 95/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29
juni 1995L 168 7 18.7.1995
"M2 Richtlijn 97/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3
maart 1997L 84 22 26.3.1997
"M3 Richtlijn 2000/64/EG van het Europees Parlement en de Raad van
7 november 2000L 290 27 17.11.20001993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 1
RICHTLIJN 93/22/EEG V AN DE RAAD
van 10 mei 1993
betreffende het verrichten van diensten op het gebied van
beleggingen in effecten
DE RAAD V AN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 2,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
In samenwerking met het Europees Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat deze richtlijn met betrekking tot de sector beleggings-
ondernemingen, zowel ten aanzien van de vrijheid van vestiging als van
het vrij verrichten van diensten, een essentieel instrument vormt voor de
totstandbrenging van de interne markt, waartoe werd besloten bij de
Europese Akte en die in het programma van het Witboek van de
Commissie is opgenomen;
Overwegende dat de ondernemingen die door deze richtlijn bestreken
beleggingsdiensten verrichten, aan een door de Lid-Staat van herkomst
van de beleggingsonderneming afgegeven vergunning onderworpen
moeten zijn ter bescherming van de beleggers en de stabiliteit van het
financieel stelsel;
Overwegende dat met de richtlijn wordt beoogd alleen de wezenlijke,
noodzakelijke en voldoende harmonisatie tot stand te brengen om te
komen tot een wederzijdse erkenning van de vergunningen en van de
stelsels van prudentieel toezicht, waardoor één en dezelfde vergunning
voor de gehele Gemeenschap geldig is en waarbij het beginsel geldt dat
het toezicht wordt uitgeoefend door de Lid-Staat van herkomst; dat
beleggingsondernemingen waaraan in hun Lid-Staat van herkomst
vergunning is verleend, op grond van de wederzijdse erkenning alle
door hun vergunning bestreken en onder deze richtlijn vallende
werkzaamheden, of een deel daarvan, in de gehele Gemeenschap mogen
uitoefenen door vestiging van een bijkantoor of door middel van het
verrichten van diensten;
Overwegende dat de beginselen van wederzijdse erkenning en van
toezicht door de Lid-Staat van herkomst vereisen dat de bevoegde
autoriteiten van elke Lid-Staat een vergunning weigeren of intrekken,
wanneer uit bepaalde gegevens, zoals de inhoud van het programma van
werkzaamheden, de plaats van vestiging of de werkelijk uitgeoefende
werkzaamheden, op ondubbelzinnige wijze blijkt dat de beleggings-
onderneming het rechtsstelsel van een Lid-Staat heeft gekozen om zich
te onttrekken aan de strengere voorschriften van een andere Lid-Staat,
waar zij het grootste deel van haar werkzaamheden uitoefent of
voornemens is uit te oefenen; dat voor de toepassing van deze richtlijn
aan een beleggingsonderneming die een rechtspersoon is, vergunning
moet worden verleend in de Lid-Staat waar haar statutaire zetel is
gelegen; dat aan een beleggingsonderneming die geen rechtspersoon is,
vergunning moet worden verleend in de Lid-Staat waar haar hoofd-
kantoor is gelegen; dat de Lid-Staten tevens moeten eisen dat het
hoofdkantoor van een beleggingsonderneming zich steeds bevindt in
haar Lid-Staat van herkomst en dat zij daar feitelijk werkzaam is;!B
(1) PB nr. C 43 van 22. 2. 1989, blz. 7, en
PB nr. C 42 van 22. 2. 1990, blz. 7.
(2) PB nr. C 304 van 4. 12. 1989, blz. 39, en
PB nr. C 115 van 26. 4. 1993.
(3) PB nr. C 298 van 27. 11. 1989, blz. 6.1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 2
Overwegende dat ter wille van de bescherming van de beleggers met
name de interne controle binnen de onderneming moet worden
gewaarborgd, hetzij via een tweehoofdige leiding, hetzij, wanneer de
richtlijn zulks niet verplicht stelt, door middel van andere mechanismen
die een gelijkwaardig resultaat garanderen;
Overwegende dat het, om gelijke mededingingsvoorwaarden te garan-
deren, noodzakelijk is dat beleggingsondernemingen die geen krediet-
instellingen zijn, over dezelfde vrijheid beschikken om bijkantoren op te
richten en grensoverschrijdend diensten te verrichten, als waarin wordt
voorzien bij de tweede richtlijn (89/646/EEG) van de Raad van 15
december 1989 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening van de
werkzaamheden van kredietinstellingen (1);
Overwegende dat een beleggingsonderneming zich niet op deze richtlijn
kan beroepen om, behalve als dienst in samenhang met het verrichten
van beleggingsdiensten, contant of op termijn wisseltransacties te
verrichten; dat het uitsluitend voor het verrichten van deze wisseltrans-
acties gebruiken van een bijkantoor derhalve op een omzeiling van de
opzet van de richtlijn zou neerkomen;
Overwegende dat een beleggingsonderneming waaraan in haar Lid-Staat
van herkomst vergunning is verleend, haar activiteiten in de gehele
Gemeenschap kan ontplooien met de middelen die zij dienstig acht; dat
zij daartoe, indien zij zulks nodig acht, gebruik kan maken van
verbonden agenten die voor haar rekening en onder haar volledige en
onvoorwaardelijke verantwoordelijkheid orders ontvangen en doorgeven;
dat de werkzaamheden van deze agenten derhalve als werkzaamheden
van de onderneming moeten worden aangemerkt; dat deze richtlijn de
Lid-Staat van herkomst niet belet het statuut van deze tussenpersonen
aan bijzondere eisen te onderwerpen; dat indien de beleggingsonder-
neming een grensoverschrijdende werkzaamheid verricht, de Lid-Staat
van ontvangst deze tussenpersonen dient te behandelen als betrof het de
onderneming zelf; dat voorts de effectencolportage en -leurhandel niet
onder deze richtlijn dienen te vallen en de regulering daarvan onder de
nationale wetgeving moet ressorteren;
Overwegende dat onder effecten de categorieën van waardepapieren
worden verstaan die gewoonlijk op de kapitaalmarkt worden verhandeld,
zoals overheidspapier, aandelen, verhandelbare waardepapieren waarmee
aandelen via inschrijving of omruiling kunnen worden verworven,
certificaten van aandelen, als deel van een serie uitgegeven obligaties,
index warrants en effecten waarmee zulke obligaties via inschrijving
kunnen worden verworven;
Overwegende dat onder geldmarktinstrumenten de categorieën instru-
menten worden verstaan die gewoonlijk op de geldmarkt worden
verhandeld, zoals schatkistpapier, depositocertificaten en commercial
paper;
Overwegende dat de zeer ruime definitie van effecten en geldmarkt-
instrumenten die in deze richtlijn wordt gehanteerd, alleen gevolgen
heeft voor deze richtlijn, en derhalve de diverse definities van financiële
instrumenten die in de nationale wetgevingen gehanteerd worden voor
andere, met name fiscale doeleinden, geheel onverlet laat; dat voorts de
definitie van effecten alleen slaat op verhandelbare instrumenten en dat
bijgevolg aandelen of met aandelen gelijk te stellen waardepapieren die
zijn uitgegeven door instellingen zoals „Building Societies” of „Indus-
trial and Provident Societies”, die in de praktijk alleen kunnen worden
overgedragen door inkoop ervan door de instelling die ze heeft
uitgegeven, niet door deze definitie worden bestreken;!B
(1) PB nr. L 386 van 30. 12. 1989, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 92/30/EEG (PB nr. L 110 van 28. 4. 1992, blz. 52).1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 3
Overwegende dat onder „aan financiële futures gelijkwaardige instru-
menten” moet worden verstaan overeenkomsten die aanleiding geven tot
een afwikkeling in contanten voor de berekening waarvan wordt
uitgegaan van schommelingen in een van de volgende elementen:
rentevoeten of wisselkoersen, de waarde van een instrument, genoemd in
deel B van de bijlage, een index betreffende een van deze instrumenten;
Overwegende dat het ontvangen en doorgeven van orders voor de
toepassing van deze richtlijn ook het met elkaar in contact brengen
behelst van twee of meer beleggers waardoor tussen deze beleggers een
transactie tot stand kan komen;
Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn niets afdoen aan de
communautaire, of bij gebreke daarvan, nationale voorschriften tot
regulering van het openbaar aanbod van de in deze richtlijn bedoelde
instrumenten; dat zulks ook geldt voor het in de handel brengen en de
distributie van deze instrumenten;
Overwegende dat de Lid-Staten de volledige verantwoordelijkheid
blijven dragen voor de tenuitvoerlegging van hun monetair beleid,
onverminderd de maatregelen welke noodzakelijk zijn ter versterking
van het Europees Monetair Stelsel;
Overwegende dat de richtlijn niet van toepassing dient te zijn op
verzekeringsondernemingen wier werkzaamheden onder passend toe-
zicht staan van ter zake van de prudentiële controle bevoegde
autoriteiten, en die op communautair niveau zijn gecoördineerd, alsmede
op ondernemingen die herverzekerings- en retrocessiewerkzaamheden
uitoefenen;
Overwegende dat ondernemingen die geen diensten voor derden
verrichten maar wier activiteit bestaat in het verrichten van een
beleggingsdienst uitsluitend voor hun moederonderneming, hun dochter-
ondernemingen of een andere dochteronderneming van hun moeder-
onderneming, niet door deze richtlijn moeten worden bestreken;
Overwegende dat deze richtlijn bedoeld is voor ondernemingen wier
gewone bedrijf bestaat in het beroepsmatig verrichten van beleggings-
diensten voor derden, en dat bijgevolg van de werkingssfeer moeten
worden uitgesloten alle personen die een andere beroepswerkzaamheid
hebben (zoals advocaten, notarissen) en slechts incidenteel beleggings-
diensten verrichten in het kader van die andere beroepswerkzaamheid,
mits die werkzaamheid aan regels is onderworpen en het incidenteel
verrichten van beleggingsdiensten op grond van die regels niet is
uitgesloten; dat de werkingssfeer zich om dezelfde reden ook niet dient
uit te strekken tot personen die alleen voor producenten of gebruikers
van grondstoffen beleggingsdiensten verrichten voor zover zulks nodig is
voor de uitvoering van transacties met deze produkten, wanneer zulke
transacties hun hoofdbedrijf uitmaken;
Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn niet behoeven te
gelden voor ondernemingen waarvan de beleggingsdiensten uitsluitend
het beheren van een werknemersparticipatieplan behelzen, en die
derhalve geen beleggingsdiensten voor derden verrichten;
Overwegende dat de centrale banken en andere instellingen met een
soortgelijke functie alsmede de overheidsinstanties die belast zijn met
het beheer van de overheidsschuld (waarmee ook de plaatsing ervan
bedoeld wordt) of bij dat beheer betrokken zijn, buiten de werkingssfeer
van de richtlijn dienen te worden gelaten; dat deze uitsluiting met name
niet geldt voor instellingen met overheidskapitaal die een commerciële
opdracht hebben of aan wier opdracht het verwerven van deelnemingen
verbonden is;
Overwegende dat de richtlijn niet dient te gelden voor ondernemingen of
personen wier activiteit uitsluitend bestaat in het ontvangen en
doorgeven van orders aan bepaalde tegenpartijen zonder dat zij geld of
effecten van hun cliënten houden; dat zij bijgevolg geen aanspraak
kunnen maken op de vrijheid van vestiging en de vrijheid van
dienstverrichting onder de in deze richtlijn gestelde voorwaarden, en!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 4
zich dus, wanneer zij in een andere Lid-Staat werkzaamheden wensen uit
te oefenen, dienen te voegen naar de door deze Lid-Staat ter zake
vastgestelde voorschriften;
Overwegende dat deze richtlijn niet van toepassing dient te zijn op
instellingen voor collectieve belegging, ongeacht of zij op communautair
niveau gecoördineerd zijn, en op de bewaarders en beheerders van zulke
instellingen mits zij onderworpen zijn aan een specifieke regelgeving die
direct op hun activiteiten is toegespitst;
Overwegende dat het niet nodig lijkt om de in deze richtlijn gestelde
voorwaarden inzake toegang en uitoefening op te leggen aan de
verenigingen die door de pensioenfondsen van een Lid-Staat zijn
opgericht met het oog op het beheer van hun activa, indien deze
verenigingen zich tot dit beheer beperken en geen beleggingsdiensten
voor derden verrichten, en de pensioenfondsen zelf onderworpen zijn aan
het toezicht van de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op
verzekeringsondernemingen;
Overwegende dat het niet dienstig is deze richtlijn toe te passen op de
„agenti di cambio”, als omschreven in de Italiaanse wetgeving,
aangezien zij behoren tot een categorie waarvoor in geen enkele nieuwe
vergunning wordt voorzien, hun werkzaamheden tot het nationale
grondgebied beperkt blijven en deze geen gevaar voor verstoring van
de mededinging vormen;
Overwegende dat de bij deze richtlijn aan de beleggingsondernemingen
verleende rechten geen afbreuk doen aan het recht van de Lid-Staten, de
centrale banken, en andere nationale instanties van de Lid-Staten met een
soortgelijke taak, om op grond van objectieve en niet-discriminerende
criteria hun tegenpartijen te kiezen;
Overwegende dat het de taak van de bevoegde autoriteiten van de
Lid-Staat van herkomst is om op de financiële soliditeit van de
beleggingsondernemingen toezicht uit te oefenen met toepassing van
Richtlijn 93/6/EEG van de Raad van 15 maart 1993 inzake de
kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstel-
lingen (1), die een coördinatie van de voorschriften inzake het marktrisico
behelst;
Overwegende dat de Lid-Staat van herkomst in het algemeen strengere
regels dan in deze richtlijn zijn vastgesteld, van toepassing kan verklaren,
inzonderheid op het stuk van de vergunningsvoorwaarden, de prudentiële
voorschriften en de regels inzake melding en transparantie;
Overwegende dat ten aanzien van de werkzaamheden die niet door deze
richtlijn worden bestreken, de algemene Verdragsbepalingen betreffende
het recht van vestiging en het vrij verrichten van diensten van toepassing
zijn;
Overwegende dat er ter bescherming van de beleggers met name op moet
worden toegezien dat de eigendomsrechten en andere soortgelijke
rechten van de belegger op de waardepapieren alsmede zijn rechten op de
aan de onderneming toevertrouwde middelen beschermd zijn door deze
van de rechten van de onderneming te onderscheiden; dat dit beginsel de
onderneming evenwel niet belet in eigen naam in het belang van de
belegger werkzaamheden te verrichten wanneer de aard van de
werkzaamheid zulks vereist en de belegger daarmee instemt, bij
voorbeeld in het geval van effectenleningen;
Overwegende dat de procedures inzake vergunningen voor bijkantoren
van beleggingsondernemingen waaraan in derde landen vergunning is
verleend, van toepassing blijven; dat deze bijkantoren niet in aanmerking
komen voor het vrij verrichten van diensten uit hoofde van artikel 59,
tweede alinea, van het Verdrag, noch voor de vrijheid van vestiging in
andere Lid-Staten dan die waar zij gevestigd zijn; dat echter
vergunningsaanvragen voor een dochteronderneming of verzoeken voor
het verwerven van deelnemingen vanwege een onderneming die onder
het recht van een derde land ressorteert, onderworpen zijn aan een!B
(1) Zie bladzijde 1 van dit Publikatieblad.1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 5
procedure die erop gericht is te waarborgen dat beleggingsonder-
nemingen uit de Gemeenschap in de betrokken derde landen een op
wederkerigheid berustende behandeling verkrijgen;
Overwegende dat de vergunningen die door de bevoegde nationale
autoriteiten overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn aan
beleggingsondernemingen worden verleend, een communautaire en geen
uitsluitend nationale draagwijdte meer zullen hebben, en dat de
bestaande wederkerigheidsclausules niet meer geldig zullen zijn; dat er
derhalve een soepele procedure nodig is aan de hand waarvan de
wederkerigheid op een communautaire grondslag kan worden beoor-
deeld; dat deze procedure niet ten doel heeft de financiële markten van
de Gemeenschap af te sluiten maar, aangezien de Gemeenschap
voornemens is haar financiële markten voor de rest van de wereld open
te houden, de liberalisatie van de globale financiële markten in derde
landen te verbeteren; dat deze richtlijn daartoe voorziet in procedures
voor onderhandelingen met derde landen en, in laatste instantie, in de
mogelijkheid van maatregelen tot opschorting van nieuwe vergunnings-
aanvragen of beperking van het aantal nieuwe vergunningen;
Overwegende dat deze richtlijn onder meer tot doel heeft de beleggers te
beschermen; dat het in dat verband aangewezen lijkt rekening te houden
met de uiteenlopende behoefte aan bescherming van de onderscheiden
categorieën van beleggers en hun niveau van professionele deskundig-
heid;
Overwegende dat de Lid-Staten erop moeten toezien dat er geen enkele
belemmering bestaat voor de uitoefening, op dezelfde wijze als in de
Lid-Staat van herkomst, van de werkzaamheden die onder de wederzijdse
erkenning vallen, voor zover zij niet in strijd zijn met de vigerende
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van algemeen belang in de
Lid-Staat van ontvangst;
Overwegende dat een Lid-Staat geen afbreuk mag doen aan het recht van
de beleggers die in deze Lid-Staat hun gewone verblijfplaats hebben of er
gevestigd zijn, om ongeacht welke beleggingsdienst te laten verrichten
door een buiten deze Lid-Staat gelegen en buiten deze Lid-Staat
werkzame beleggingsonderneming die door deze richtlijn wordt
bestreken;
Overwegende dat in sommige Lid-Staten clearing- en afwikkelings-
functies kunnen worden uitgeoefend door instanties die losstaan van de
markten waarop de transacties worden verricht, en dat derhalve overal
waar in deze richtlijn sprake is van de toegang tot gereglementeerde
markten of het lidmaatschap van die markten, daarmee ook gedoeld
wordt op de toegang tot instanties die clearing- en afwikkelingsfuncties
voor gereglementeerde markten uitoefenen, en het lidmaatschap van
deze instanties;
Overwegende dat elke Lid-Staat ervoor dient te zorgen dat op zijn
grondgebied een niet-discriminerende behandeling wordt gegeven aan
alle beleggingsondernemingen waaraan in een Lid-Staat vergunning is
verleend, alsmede aan alle financiële instrumenten die op een geregle-
menteerde markt van een Lid-Staat worden genoteerd; dat met name alle
beleggingsondernemingen daarom dezelfde mogelijkheden moeten
krijgen om lid te worden van de gereglementeerde markten of toegang
te krijgen tot die markten, en dat het bijgevolg van belang is, ongeacht de
wijze waarop de transacties in de Lid-Staten georganiseerd zijn, onder de
in deze richtlijn vastgestelde voorwaarden over te gaan tot afschaffing
van de technische en juridische beperkingen van de toegang tot de
gereglementeerde markten in het kader van het bepaalde in deze
richtlijn;
Overwegende dat sommige Lid-Staten aan kredietinstellingen alleen
toestaan om langs indirecte weg lid van hun gereglementeerde markten te
worden via oprichting van een gespecialiseerde dochteronderneming; dat
de in deze richtlijn aan kredietinstellingen geboden mogelijkheid om
rechtstreeks lid van een gereglementeerde markt te worden zonder een
gespecialiseerde dochteronderneming op te hoeven richten, voor die
Lid-Staten neerkomt op een belangrijke hervorming, waarvan alle
consequenties in het licht van de ontwikkelingen op de financiële!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 6
markten opnieuw dienen te worden geëvalueerd; dat gelet op het
voorgaande, in het verslag dat de Commissie hierover uiterlijk op 31
december 1998 aan de Raad zal voorleggen, alle factoren moeten worden
verwerkt waarover de Raad dient te beschikken voor de heroverweging
van de consequenties voor deze Lid-Staten, met name ten aanzien van
het gevaar voor belangenconflicten en de graad van bescherming van de
belegger;
Overwegende dat het van het allergrootste belang is dat de harmonisatie
van de garantiestelsels op dezelfde datum van toepassing wordt als deze
richtlijn; dat de Lid-Staten van ontvangst voorts, tot het van toepassing
worden van een richtlijn strekkende tot harmonisatie van de garan-
tiestelsels, de mogelijkheid behouden om de toepassing van hun
garantiestelsel ook verplicht te stellen voor beleggingsondernemingen,
met inbegrip van kredietinstellingen, waaraan in de andere Lid-Staten
vergunning is verleend, wanneer de Lid-Staat van herkomst niet beschikt
over een garantiestelsel dan wel over een stelsel dat geen gelijkwaardige
bescherming biedt;
Overwegende dat de structuur van de gereglementeerde markten onder
de nationale wetgeving moet blijven ressorteren, maar dat zulks geen
hinderpaal mag vormen voor de liberalisatie van de toegang tot de
gereglementeerde markten van de Lid-Staten van ontvangst voor
beleggingsondernemingen waaraan in hun Lid-Staat van herkomst
vergunning tot het verrichten van de betrokken diensten is verleend;
dat overeenkomstig dit beginsel het recht van de Bondsrepubliek
Duitsland en van Nederland geldt voor de activiteiten van „Kursmakler”,
respectievelijk „hoekman”, op grond waarvan deze hun functie niet
tegelijk met andere functies mogen uitoefenen; dat bijgevolg moet
worden geconstateerd dat de „Kursmakler” en de „hoekman” niet in staat
zijn hun diensten in andere Lid-Staten te verrichten; dat niemand, uit
welke Lid-Staat ook, aanspraak kan maken op het uitoefenen van de
functie van „Kursmakler” of „hoekman”, zonder aan dezelde regels
inzake onverenigbaarheid onderworpen te zijn als die welke voortvloeien
uit het statuut van „Kursmakler” of van „hoekman”;
Overwegende dat in gedachten moet worden gehouden dat deze richtlijn
zonder gevolgen moet blijven voor de bepalingen welke voortvloeien uit
Richtlijn 79/279/EEG van de Raad van 5 maart 1979 tot coördinatie van
de voorwaarden voor de toelating van effecten tot de officiële notering
aan een effectenbeurs (1);
Overwegende dat de stabiliteit en de goede werking van het financieel
stelsel en de bescherming van de belegger vereisen dat de Lid-Staat van
ontvangst het recht en de verantwoordelijkheid heeft om op zijn
grondgebied te zorgen voor voorkoming en bestraffing van alle
praktijken van beleggingsondernemingen die in strijd zijn met de
gedragsregels en de andere wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
die hij om redenen van algemeen belang heeft vastgesteld, alsook om in
spoedeisende gevallen op te treden; dat voorts de bevoegde autoriteiten
van de Lid-Staat van ontvangst bij de uitoefening van hun taken moeten
kunnen rekenen op de meest nauwe samenwerking met de bevoegde
autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst, vooral wat betreft de in het
kader van dienstverrichting uitgeoefende werkzaamheden; dat de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst het recht hebben
om door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van ontvangst in
kennis te worden gesteld van de maatregelen die sancties jegens een
onderneming of beperkingen van de activiteiten van een onderneming
behelzen, welke de laatstgenoemde autoriteiten hebben getroffen ten
aanzien van beleggingsondernemingen waaraan zij vergunning hebben
verleend, ten einde hun opdracht op het stuk van bedrijfseconomisch
toezicht doeltreffend te kunnen vervullen; dat te dien einde gezorgd moet
worden voor samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten van de
Lid-Staten van herkomst en van ontvangst;!B
(1) PB nr. L 66 van 16. 3. 1979, blz. 21. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Akte
van Toetreding van Spanje en Portugal.1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 7
Overwegende dat ten einde zowel de beleggers te beschermen als te
zorgen voor een goede werking van de effectenmarkten, de doorzich-
tigheid van de transacties dient te worden gewaarborgd, en dat de regels
die met het oog daarop in deze richtlijn zijn vastgesteld voor de
gereglementeerde markten, van toepassing zijn zowel op beleggings-
ondernemingen als op kredietinstellingen wanneer zij op de markt
opereren;
Overwegende dat de bestudering van de problemen die zich voordoen op
de gebieden welke bestreken worden door de richtlijnen van de Raad
inzake beleggingsdiensten en effecten, zowel ten aanzien van de
toepassing van de bestaande maatregelen als in het vooruitzicht van
een verder doorgegeven coördinatie, de samenwerking vereist van de
nationale autoriteiten en van de Commissie in een Comité; dat de
instelling van een dergelijk comité andere vormen van samenwerking
tussen toezichthoudende autoriteiten op dit gebied onverlet laat;
Overwegende dat technische wijzigingen van de gedetailleerde bepalin-
gen van deze richtlijn op gezette tijden nodig kunnen zijn ten einde
rekening te houden met de ontwikkelingen in de sector beleggings-
diensten; dat de Commissie de nodige wijzigingen zal aanbrengen na een
en ander voorgelegd te hebben aan het comité dat op het gebied van de
effectenmarkten zal worden opgericht,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN V ASTGESTELD:
TITEL I
Definities en toepassingsgebied
Artikel 1
Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. „beleggingsdienst”: iedere in deel A van de bijlage genoemde
dienst die betrekking heeft op een van de in deel B van de bijlage
genoemde instrumenten en verricht wordt voor derden;
2. „beleggingsonderneming”: iedere rechtspersoon wiens gewone
beroep of bedrijf bestaat in het beroepsmatig verrichten van
beleggingsdiensten voor derden.
Voor de toepassing van deze richtlijn kunnen de Lid-Staten in het
begrip „beleggingsonderneming” ook ondernemingen opnemen die
geen rechtspersoon zijn,
— wanneer het voor die ondernemingen geldende rechtssysteem
aan derden een gelijkwaardige bescherming van hun belangen
waarborgt als door een rechtspersoon wordt geboden, en
— mits die ondernemingen onderworpen zijn aan een gelijk-
waardig prudentieel toezicht, dat aan hun rechtsstructuur
aangepast is.
Wanneer deze natuurlijke personen echter diensten verrichten die
het houden van geld of effecten van derden met zich brengen,
mogen zij voor de toepassing van deze richtlijn alleen als een
beleggingsonderneming worden beschouwd, indien zij, onver-
minderd de overige in deze richtlijn en in Richtlijn 93/6/EEG
vastgestelde eisen, voldoen aan de volgende voorwaarden:
— de eigendomsrechten van derden ten aanzien van de hun
toebehorende waardepapieren en gelden moeten zijn gevrij-
waard, met name in geval van insolventie van de onderneming
of haar eigenaars, of van beslaglegging, schuldvergelijking of
andere rechtsmiddelen, aangewend door de schuldeisers van
de onderneming of van haar eigenaars;
— de beleggingsonderneming moet onderworpen zijn aan voor-
schriften die tot doel hebben toezicht te houden op de
solvabiliteit van de onderneming en van haar eigenaars;!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 8
— de jaarrekening van de beleggingsonderneming moet worden
gecontroleerd door een of meer personen die krachtens de
nationale wetgeving bevoegd zijn rekeningen te controleren;
— wanneer een onderneming slechts één eigenaar heeft, moet
deze maatregelen nemen ter bescherming van de beleggers in
geval van beëindiging van de activiteiten van de onderneming
ten gevolge van zijn overlijden, onbekwaamheid of andere
vergelijkbare omstandigheden.
De Commissie brengt vóór 31 december 1997 verslag uit over de
toepassing van de tweede en derde alinea van dit punt en stelt zo
nodig voor deze te wijzigen of te schrappen.
Wanneer een persoon een activiteit verricht als bedoeld in deel A,
punt 1, onder a), van de bijlage en deze activiteit uitsluitend wordt
uitgeoefend voor rekening en onder de volledige en onvoor-
waardelijke verantwoordelijkheid van een beleggingsonderneming,
wordt die activiteit als activiteit van de beleggingsonderneming
zelf, en niet van die persoon aangemerkt;
3. „kredietinstelling”: kredietinstelling zoals gedefinieerd in artikel 1,
eerste streepje, van Richtlijn 77/780/EEG (1), met uitsluiting van
instellingen als bedoeld in artikel 2, lid 2, van die richtlijn;
4. „effecten”:
— aandelen en andere met aandelen gelijk te stellen waardepa-
pieren
— obligaties en andere schuldinstrumentendie op de kapitaalmarkt verhandelbaar zijn, en— alle andere gewoonlijk verhandelde waardepapieren waarmee
die effecten via inschrijving of omruiling kunnen worden
verworven of die in contanten worden afgewikkeld;
met uitsluiting van betaalmiddelen;
5. „geldmarktinstrumenten”: de categorieën instrumenten die ge-
woonlijk op de geldmarkt worden verhandeld;
6. „Lid-Staat van herkomst”:
a) ingeval de beleggingsonderneming een natuurlijke persoon is,
de Lid-Staat waar deze persoon zijn hoofdkantoor heeft;
b) ingeval de beleggingsonderneming een rechtspersoon is, de
Lid-Staat waar haar statutaire zetel is gelegen, of indien zij
overeenkomstig haar nationale wetgeving geen statutaire zetel
heeft, de Lid-Staat waar haar hoofdkantoor is gelegen;
c) ingeval het een markt betreft, de Lid-Staat waar de statutaire
zetel is gelegen van het orgaan dat instaat voor het verloop
van de handel of, indien het overeenkomstig zijn nationale
wetgeving geen statutaire zetel heeft, de Lid-Staat waar zijn
hoofdkantoor is gelegen;
7. „Lid-Staat van ontvangst”: de Lid-Staat waar de beleggingsonder-
neming een bijkantoor heeft of diensten verricht;
8. „bijkantoor”: een bedrijfszetel die een onderdeel zonder rechts-
persoonlijkheid vormt van een beleggingsonderneming en die
beleggingsdiensten verricht waarvoor de beleggingsonderneming
een vergunning heeft gekregen; verscheidene bedrijfszetels in een
zelfde Lid-Staat van een beleggingsonderneming met hoofdkantoor
in een andere Lid-Staat worden beschouwd als één enkel
bijkantoor;
9. „bevoegde autoriteiten”: de autoriteiten die elke Lid-Staat
krachtens artikel 22 aanwijst;!B
(1) PB nr. L 322 van 17. 12. 1977, blz. 30. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 89/646/EEG (PB nr. L 386 van 30. 12. 1989, blz. 1).1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 9
10. „gekwalificeerde deelneming”: het rechtstreeks of middellijk
bezitten van een deelneming in een beleggingsonderneming van
ten minste 10 % van het kapitaal of van de stemrechten, dan wel
van een deelneming die de mogelijkheid inhoudt een invloed van
betekenis uit te oefenen op de bedrijfsvoering van de beleggings-
onderneming waarin wordt deelgenomen.
Voor de toepassing van deze definitie in het kader van de artikelen
4 en 9, en van de andere in artikel 9 bedoelde deelnemings-
percentages, worden de stemrechten, bedoeld in artikel 7 van
Richtlijn 88/627/EEG (1), in aanmerking genomen;
11. „moederonderneming”: een moederonderneming in de zin van de
artikelen 1 en 2 van Richtlijn 83/349/EEG (2);
12. „dochteronderneming”: een dochteronderneming in de zin van de
artikelen 1 en 2 van Richtlijn 83/349/EEG; elke dochteronder-
neming van een dochteronderneming wordt ook beschouwd als een
dochteronderneming van de moederonderneming die aan het hoofd
van deze ondernemingen staat;
13. „gereglementeerde markt”: markt van de in deel B van de bijlage
genoemde financiële instrumenten,
— opgenomen in de in artikel 16 bedoelde lijst, opgesteld door
de Lid-Staat die de Lid-Staat van herkomst is in de zin van
artikel 1, punt 6, onder c);
— regelmatig werkend;— gekenmerkt door het feit dat in door de bevoegde autoriteiten
opgestelde of goedgekeurde bepalingen de voorwaarden voor
de werking van en de toegang tot de markt zijn vastgelegd,
alsmede, wanneer Richtlijn 79/279/EEG van toepassing is, de
bij die richtlijn vastgestelde voorwaarden voor toelating tot de
notering, en wanneer die richtlijn niet van toepassing is, de
voorwaarden waaraan deze financiële instrumenten moeten
voldoen om daadwerkelijk op de markt verhandeld te kunnen
worden;
— die alle verplichtingen oplegt inzake melding en doorzichtig-
heid welke op grond van de artikelen 20 en 21 zijn
voorgeschreven;
14. „zeggenschap”: zeggenschap in de zin van artikel 1 van Richtlijn
83/349/EEG;
15. „nauwe banden”: een situatie waarbij twee of meer natuurlijke of
rechtspersonen verbonden zijn door:
a) een deelneming, d.w.z. het rechtstreeks of door middel van
een zeggenschapsband in bezit hebben van ten minste 20 %
van de stemrechten of het kapitaal van een onderneming, of
b) een zeggenschapsband, d.w.z. de band die bestaat tussen een
moederonderneming en een dochteronderneming, in alle
gevallen zoals bedoeld in artikel 1, leden 1 en 2, van Richtlijn
83/349/EEG (
2), of een band van dezelfde aard tussen een
natuurlijke of rechtspersoon en een onderneming; elke
dochteronderneming van een dochteronderneming wordt
ook beschouwd als een dochteronderneming van de moeder-
onderneming die aan het hoofd van deze ondernemingen
staat.
Als een nauwe band tussen twee of meer natuurlijke of rechts-
personen wordt tevens beschouwd een situatie waarin deze
personen via een zeggenschapsband duurzaam verbonden zijn
met een zelfde persoon.!B
(1) PB nr. L 348 van 17. 12. 1988, blz. 62.
(2) PB nr. L 193 van 18. 7. 1983, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 90/605/EEG (PB nr. L 317 van 16. 11. 1990, blz. 60).!M11993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 10
Artikel 2
1. Deze richtlijn is van toepassing op alle beleggingsondernemingen.
Op kredietinstellingen met een overeenkomstig de Richtlijnen
77/780/EEG en 89/646/EEG verleende vergunning voor de uitoefening
v a ne e no fm e e rv a nd ei nd e e lAv a nd eb i j l a g eg e n o e m d e
beleggingsdiensten, zijn echter alleen lid 4 van dit artikel, artikel 8, lid
2, de artikelen 10 en 11, artikel 12, eerste alinea, artikel 14, leden 3 en 4,
en de artikelen 15, 19 en 20 van toepassing.
2. Deze richtlijn is niet van toepassing op:a) verzekeringsondernemingen in de zin van artikel 1 van Richtlijn
73/239/EEG (
1) of artikel 1 van Richtlijn 79/267/EEG (2) alsmede
op ondernemingen die de in Richtlijn 64/225/EEG (3) bedoelde
werkzaamheden van herverzekering en retrocessie uitoefenen;
b) ondernemingen die uitsluitend beleggingsdiensten verrichten voor
hun moederonderneming, hun dochterondernemingen of een
andere dochteronderneming van hun moederonderneming;
c) personen die een beleggingsdienst als incidentele activiteit
verrichten in het kader van een beroepswerkzaamheid, indien deze
werkzaamheid aan wettelijke of bestuursrechtelijke voorschriften
of aan een beroepscode is onderworpen en het verrichten van de
dienst op grond daarvan niet is uitgesloten;
d) ondernemingen waarvan de beleggingsdiensten uitsluitend bestaan
in het beheer van een werknemersparticipatieplan;
e) ondernemingen waarvan de beleggingsdiensten bestaan in het
verstrekken van zowel de diensten bedoeld onder b) als die bedoeld
onder d);
f) de centrale banken van de Lid-Staten en andere nationale
instellingen met een soortgelijke functie en andere overheids-
instellingen die belast zijn met het beheer van de overheidsschuld
of betrokken zijn bij dit beheer;
g) ondernemingen
— die geen geld of effecten van cliënten mogen houden en
daarom ten aanzien van hun cliënten nooit in een debiteuren-
positie kunnen verkeren; en
— die enkel beleggingsdiensten mogen verrichten in de vorm
van het ontvangen en doorgeven van orders met betrekking tot
effecten of rechten van deelneming in instellingen voor
collectieve belegging; en
— die bij het verstrekken van deze dienst alleen orders mogen
doorgeven
i) aan beleggingsondernemingen waaraan overeenkomstig
deze richtlijn vergunning is verleend;
ii) aan kredietinstellingen waaraan overeenkomstig de
Richtlijnen 77/780/EEG en 89/646/EEG vergunning is
verleend;
iii) aan bijkantoren van beleggingsondernemingen of van
kredietinstellingen waaraan in een derde land vergun-
ning is verleend en die onderworpen zijn en zich houden
aan prudentiële voorschriften welke door de bevoegde
autoriteiten als minstens even streng worden beschouwd
als de voorschriften van onderhavige richtlijn of van de
Richtlijnen 89/646/EEG of 93/6/EEG;!B
(1) PB nr. L 228 van 16. 8. 1973, blz. 3. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 90/619/EEG (PB nr. L 330 van 29. 11. 1990, blz. 50).
(2) PB nr. L 63 van 13. 3. 1979, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
90/618/EEG (PB nr. L 330 van 29. 11. 1990, blz. 44).
(3) PB nr. L 56 van 4. 4. 1964, blz. 878/64.1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 11
iv) aan instellingen voor collectieve belegging die op grond
van de wetgeving van een Lid-Staat rechten van
deelneming bij het publiek mogen plaatsen, en aan
bestuurders van zulke instellingen;
v) aan beleggingsmaatschappijen met vast kapitaal in de
zin van artikel 15, lid 4, van Richtlijn 77/91/EEG (1),
waarvan de effecten op een gereglementeerde markt van
een Lid-Staat genoteerd zijn of verhandeld worden
— en waarvan de activiteiten op nationaal niveau aan voor-
schriften of aan een beroepscode zijn onderworpen;
h) instellingen voor collectieve belegging, ongeacht of zij op
communautair niveau gecoördineerd zijn, alsmede de bewaarders
en beheerders van deze instellingen;
i) personen wier hoofdbedrijf bestaat in het onder elkaar of met
producenten of professionele gebruikers verhandelen van grond-
stoffen („commodities”) en die alleen beleggingsdiensten ver-
richten voor deze tegenpartijen en in de mate dat hun hoofdbedrijf
zulks vereist;
j) ondernemingen van wie de beleggingsdiensten exclusief bestaan in
het uitsluitend voor eigen rekening handelen op een markt voor
financiële futures of voor opties, of die voor andere leden van deze
zelfde markt handelen, of aan deze laatsten een prijs geven, en die
door een clearing member van deze markt worden gegarandeerd.
De verantwoordelijkheid voor de uitvoering van de door deze
ondernemingen gesloten contracten berust bij een clearing member
van deze zelfde markt;
k) verenigingen die door Deense pensioenfondsen zijn opgericht met
de uitsluitende bedoeling de activa van de deelnemende pensioen-
fondsen te beheren;
l) „agenti di cambio” waarvan de activiteiten en de functie geregeld
zijn bij het Italiaans koninklijk besluit nr. 222 van 7 maart 1925,
alsmede bij de latere bepalingen tot wijziging daarvan, en wie
machtiging is verleend om hun werkzaamheden voort te zetten op
grond van artikel 19 van de Italiaanse wet nr. 1 van 2 januari 1991.
3. Uiterlijk op 31 december 1998 en nadien op gezette tijden, brengt
de Commissie verslag uit over de toepassing van lid 2 in samenhang met
deel A van de bijlage, en stelt zij op basis van de werking van deze
richtlijn in voorkomend geval wijzigingen voor in de omschrijving van
de uitsluitingen van deze richtlijn en de door deze richtlijn bestreken
diensten.
4. De bij deze richtlijn verleende rechten gelden niet voor het
verrichten van diensten als tegenpartij van de Staat, van de centrale bank,
of van andere nationale instellingen met een soortgelijke functie, van een
Lid-Staat bij het voeren van het monetair, wisselkoers- en overheids-
schuldbeleid, alsmede het reservebeheer van de betrokken Lid-Staat.
TITEL II
V oorwaarden voor toegang tot de werkzaamheden
Artikel 3
1. Elke Lid-Staat stelt de toegang tot de werkzaamheden van
beleggingsondernemingen waarvoor hij de Lid-Staat van herkomst is,
afhankelijk van een vergunning. Deze vergunning wordt verleend door de
overeenkomstig artikel 22 aangewezen bevoegde autoriteiten van deze
Lid-Staat. In de vergunning worden de in deel A van de bijlage bedoelde
beleggingsdiensten vermeld die de onderneming mag verrichten. De!B
(1) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Akte van
Toetreding van Spanje en Portugal.1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 12
vergunning kan tevens een of meer nevendiensten als bedoeld in deel C
van de bijlage bestrijken. Een vergunning in de zin van deze richtlijn mag
onder geen beding worden afgegeven voor diensten die alleen tot deel C
van de bijlage behoren.
2. De Lid-Staten eisen:— dat het hoofdkantoor van beleggingsondernemingen die rechts-
personen zijn en die overeenkomstig hun nationale wetgeving een
statutaire zetel hebben, zich bevindt in de Lid-Staat waar de
statutaire zetel is gevestigd;
— dat het hoofdkantoor van andere beleggingsondernemingen zich
bevindt in de Lid-Staat waar de vergunning is afgegeven en waar zij
feitelijk werkzaam zijn.
3. Onverminderd andere in de nationale wetgeving vervatte algemeen
toepasselijke voorwaarden verlenen de bevoegde autoriteiten de ver-
gunning slechts indien:
— de beleggingsonderneming, gelet op de aard van de betrokken
beleggingsdienst, over voldoende aanvangskapitaal beschikt over-
eenkomstig Richtlijn 93/6/EEG;
— de personen die het bedrijf van de beleggingsonderneming feitelijk
leiden, als voldoende betrouwbaar bekendstaan en over voldoende
ervaring beschikken.
De beleidslijnen voor de activiteit van de onderneming moeten worden
bepaald door ten minste twee personen die aan deze zelfde voorwaarden
voldoen. De bevoegde autoriteiten kunnen evenwel ook vergunning
verlenen aan een beleggingsonderneming die een natuurlijke persoon is
of, rekening houdend met de aard en de omvang van haar werk-
zaamheden, een beleggingsonderneming die een rechtspersoon is en
overeenkomstig haar statuten en haar nationale wetgeving wordt geleid
door één natuurlijke persoon, mits een passend mechanisme een
gelijkwaardig resultaat garandeert, met name ten aanzien van artikel 1,
punt 2, derde alinea, laatste streepje.
Wanneer er nauwe banden bestaan tussen de beleggingsonderneming en
andere natuurlijke of rechtspersonen, verlenen de bevoegde autoriteiten
bovendien slechts vergunning indien deze banden de juiste uitoefening
van hun toezichthoudende taken niet belemmeren.
De bevoegde autoriteiten weigeren ook de vergunning indien de
wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen van een derde land die van
toepassing zijn op een of meer natuurlijke of rechtspersonen met wie de
onderneming nauwe banden heeft, of moeilijkheden in verband met de
toepassing van die bepalingen, een belemmering vormen voor de juiste
uitoefening van hun toezichthoudende taken.
De bevoegde autoriteiten verlangen van beleggingsondernemingen dat zij
hun de informatie verstrekken die zij nodig hebben om zich ervan te
kunnen vergewissen dat doorlopend aan de in dit lid gestelde
voorwaarden wordt voldaan.
4. De Lid-Staten bepalen bovendien dat de vergunningsaanvraag
vergezeld moet gaan van een programma van werkzaamheden waarin
met name de aard van de beoogde verrichtingen alsmede de organisatie-
structuur van de beleggingsonderneming worden vermeld.
5. De aanvrager wordt er binnen zes maanden na de indiening van een
volledige aanvraag van in kennis gesteld of de vergunning toegekend dan
wel geweigerd is. Weigering van een vergunning wordt met redenen
omkleed.
6. Wanneer de vergunning wordt verleend, mag de beleggingsonder-
neming onmiddellijk haar werkzaamheden aanvangen.!B
!M1
!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 13
7. De bevoegde autoriteiten mogen de vergunning die aan een onder
deze richtlijn vallende beleggingsonderneming is verleend, slechts
intrekken indien deze beleggingsonderneming:
a) binnen een termijn van twaalf maanden geen gebruik maakt van de
vergunning, uitdrukkelijk te kennen heeft gegeven geen gebruik
van de vergunning te zullen maken of het verrichten van
beleggingsdiensten gedurende een periode van meer dan zes
maanden heeft gestaakt, tenzij de betrokken Lid-Staat voorschrijft
dat in die gevallen de vergunning vervalt;
b) de vergunning heeft gekregen door middel van valse verklaringen
of op enige andere onregelmatige wijze;
c) niet meer voldoet aan de voorwaarden waarop de vergunning is
verleend;
d) niet meer voldoet aan Richtlijn 93/6/EEG;
e) de in toepassing van de artikelen 10 en 11 vastgestelde bepalingen
op ernstige wijze en systematisch heeft overtreden;
f) in een van de overige gevallen verkeert waarvoor de nationale
voorschriften in intrekking voorzien.
Artikel 4
De bevoegde autoriteiten verlenen geen vergunning tot het uitoefenen
van de werkzaamheden van een beleggingsonderneming voordat zij in
kennis zijn gesteld van de identiteit van de rechtstreekse of middellijke
aandeelhouders of vennoten, natuurlijke of rechtspersonen, die daarin
een gekwalificeerde deelneming bezitten, alsmede van het bedrag van
die deelneming.
De bevoegde autoriteiten verlenen geen vergunning indien zij, gelet op
de noodzaak een gezonde en prudente bedrijfsvoering van de beleggings-
onderneming te garanderen, niet overtuigd zijn van de geschiktheid van
de genoemde aandeelhouders of vennoten.
Artikel 5
De Lid-Staten passen op bijkantoren van beleggingsondernemingen met
statutaire zetel buiten de Gemeenschap, wanneer deze bijkantoren hun
werkzaamheden aanvangen of reeds verrichten, geen bepalingen toe die
leiden tot een gunstiger behandeling dan die welke geldt voor bijkantoren
van beleggingsondernemingen met statutaire zetel binnen de Gemeen-
schap.
Artikel 6
De bevoegde autoriteiten van de andere betrokken Lid-Staat moeten
vooraf worden geraadpleegd bij het verlenen van een vergunning aan een
beleggingsonderneming die:
— of wel een dochteronderneming is van een beleggingsonderneming
of van een kredietinstelling waaraan in een andere Lid-Staat
vergunning is verleend,
— of wel een dochteronderneming is van de moederonderneming van
een beleggingsonderneming of kredietinstelling waaraan in een
andere Lid-Staat vergunning is verleend,
— of wel onder de zeggenschap staat van dezelfde natuurlijke of
rechtspersonen die de zeggenschap hebben over een beleggings-
onderneming of kredietinstelling waaraan in een andere Lid-Staat
vergunning is verleend.!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 14
TITEL III
Betrekkingen met derde landen
Artikel 7
1. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten stellen de Commissie in
kennis van:
a) elke vergunningsverlening voor een rechtstreekse of middellijke
dochteronderneming van een of meer moederondernemingen die
onder het recht van een derde land vallen;
b) elke deelneming van een dergelijke moederonderneming in een
beleggingsonderneming van de Gemeenschap waardoor deze
onderneming haar dochteronderneming zou worden.
In afwachting van de oprichting door de Raad, op voorstel van de
Commissie, van een comité voor het effectenbedrijf stelt de Commissie
in beide gevallen de Raad daarvan in kennis.
Wanneer vergunning wordt verleend aan een rechtstreekse of middellijke
dochteronderneming van een of meer moederondernemingen die onder
het recht van een derde land vallen, wordt de structuur van de groep
vermeld in de kennisgeving van de bevoegde autoriteiten aan de
Commissie.
2. De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de algemene
moeilijkheden die hun beleggingsondernemingen ondervinden bij
vestiging of het verrichten van beleggingsdiensten in een derde land.
3. De Commissie stelt, voor de eerste maal niet later dan zes maanden
vóór het van toepassing worden van deze richtlijn en vervolgens
periodiek, een verslag op waarin de in de leden 4 en 5 bedoelde
behandeling van beleggingsondernemingen van de Gemeenschap in
derde landen, met betrekking tot de vestiging en het verrichten van
beleggingsdiensten en het verwerven van deelnemingen in beleggings-
ondernemingen van derde landen wordt onderzocht. De Commissie legt
deze verslagen, in voorkomend geval vergezeld van passende voorstellen,
voor aan de Raad.
4. Indien de Commissie vaststelt, hetzij op grond van de in lid 3
bedoelde verslagen, hetzij op basis van andere informatie, dat een derde
land de beleggingsondernemingen van de Gemeenschap geen daad-
werkelijke toegang tot de markt verleent die vergelijkbaar is met die
welke de Gemeenschap toekent aan beleggingsondernemingen van dat
derde land, kan zij aan de Raad voorstellen doen om een passend
onderhandelingsmandaat te verkrijgen ten einde voor de beleggings-
ondernemingen van de Gemeenschap vergelijkbare concurrentiemoge-
lijkheden te verkrijgen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerder-
heid van stemmen.
5. Indien de Commissie vaststelt, hetzij op grond van de in lid 3
bedoelde verslagen, hetzij op basis van andere informatie, dat in een
derde land beleggingsondernemingen niet de nationale behandeling
krijgen die dezelfde concurrentiemogelijkheden biedt als die welke aan
binnenlandse beleggingsondernemingen worden geboden, en dat de
voorwaarden voor daadwerkelijke toegang tot de markt niet zijn vervuld,
kan zij onderhandelingen openen om dit euvel te verhelpen.
In de in de eerste alinea bedoelde omstandigheden kan ook, naast het
openen van onderhandelingen, te allen tijde, overeenkomstig de
procedure die zal worden vastgesteld in de richtlijn waarbij de Raad
het in lid 1 bedoelde comité zal oprichten, worden besloten dat de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten hun beslissingen inzake reeds
ingediende of toekomstige vergunningsaanvragen en het verwerven van
deelnemingen door rechtstreekse of middellijke moederondernemingen
die onder het recht van het betrokken derde land vallen, moeten beperken
of opschorten. De bedoelde maatregelen zijn ten hoogste drie maanden
geldig.!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 15
Vóór het verstrijken van deze termijn van drie maanden kan de Raad in
het licht van het resultaat van de onderhandelingen, op voorstel van de
Commissie, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluiten of
de maatregelen van toepassing blijven.
Een dergelijke beperking of opschorting geldt niet voor de oprichting
van dochterondernemingen door beleggingsondernemingen die een
vergunning hebben gekregen in de Gemeenschap, of door dochteronder-
nemingen daarvan, noch voor het verwerven van deelnemingen door
dergelijke beleggingsondernemingen of dochterondernemingen in een
beleggingsonderneming van de Gemeenschap.
6. Indien de Commissie een van de in de leden 4 en 5 bedoelde
situaties constateert, stellen de Lid-Staten haar desgevraagd in kennis
van:
a) elke vergunningsaanvraag door een rechtstreekse of middellijke
dochteronderneming waarvan een of meer moederondernemingen
onder het recht van het betrokken derde land vallen;
b) elk op grond van artikel 10 door een dergelijke moederonder-
neming aan hen voorgelegd voornemen tot verwerving van een
deelneming in een beleggingsonderneming van de Gemeenschap,
waardoor deze instelling haar dochteronderneming zou worden.
Deze kennisgevingsverplichting vervalt zodra met het derde land als
bedoeld in lid 4 of lid 5 een overeenkomst is gesloten of wanneer de in
lid 5, tweede en derde alinea, bedoelde maatregelen niet meer van
toepassing zijn.
7. De krachtens dit artikel getroffen maatregelen moeten in over-
eenstemming zijn met de verplichtingen die de Gemeenschap heeft uit
hoofde van bilaterale of multilaterale overeenkomsten inzake de toegang
tot en de uitoefening van de werkzaamheden van beleggingsonder-
nemingen.
TITEL IV
Uitoefeningsvoorwaarden
Artikel 8
1. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst schrijven
voor dat een beleggingsonderneming waaraan zij vergunning hebben
verleend, te allen tijde aan de in artikel 3, lid 3, bedoelde voorwaarden
moet voldoen.
2. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst schrijven
voor dat een beleggingsonderneming waaraan zij vergunning hebben
verleend, aan de in Richtlijn 93/6/EEG vastgestelde regels moet voldoen.
3. Het prudentieel toezicht op een beleggingsonderneming berust bij
de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst, ongeacht of de
beleggingsonderneming in een andere Lid-Staat een bijkantoor vestigt of
daar diensten verricht, onverminderd de bepalingen van deze richtlijn
welke een bevoegdheid van de autoriteiten van de Lid-Staat van
ontvangst inhouden.
Artikel 9
1. De Lid-Staten bepalen dat iedere persoon die het voornemen heeft
om rechtstreeks of middellijk een gekwalificeerde deelneming in een
beleggingsonderneming te verwerven, de bevoegde autoriteiten daarvan
vooraf in kennis moet stellen onder vermelding van het bedrag van die
deelneming. Tot kennisgeving aan de bevoegde autoriteiten is eveneens
gehouden iedere persoon die het voornemen heeft de omvang van zijn
gekwalificeerde deelneming zodanig te vergroten dat het percentage van
de door hem gehouden stemrechten of aandelen 20 %, 33 % of 50 %
bereikt of overschrijdt of dat de beleggingsonderneming zijn dochter-
onderneming wordt.!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 16
Onverminderd lid 2 beschikken de bevoegde autoriteiten over een
termijn van ten hoogste drie maanden, te rekenen vanaf de datum van de
in de eerste alinea bedoelde kennisgeving, om zich tegen het voornemen
te verzetten indien zij, gelet op de noodzaak een gezonde en prudente
bedrijfsvoering van de beleggingsonderneming te garanderen, niet
overtuigd zijn van de geschiktheid van de in de eerste alinea bedoelde
persoon. Indien er geen bezwaar is, kunnen de autoriteiten een
maximumtermijn vaststellen voor de uitvoering van het voornemen.
2. Indien de verwerver van de in lid 1 bedoelde deelnemingen een
beleggingsonderneming is waaraan in een andere Lid-Staat vergunning is
verleend, of een moederonderneming van een beleggingsonderneming
waaraan in een andere Lid-Staat vergunning is verleend, of een persoon
die zeggenschap heeft over een beleggingsonderneming waaraan in een
andere Lid-Staat vergunning is verleend, en indien de beleggingsonder-
neming waarin de verwervende onderneming een deelneming wil
verkrijgen, daardoor een dochteronderneming van die onderneming
wordt of onder haar zeggenschap komt, moet over de verwerving
voorafgaand overleg plaatsvinden overeenkomstig artikel 6.
3. De Lid-Staten bepalen dat iedere persoon die het voornemen heeft
rechtstreeks of middellijk zijn gekwalificeerde deelneming in een
beleggingsonderneming af te stoten, de bevoegde autoriteiten daarvan
vooraf in kennis moet stellen onder vermelding van het bedrag van deze
deelneming. Tot kennisgeving aan de bevoegde autoriteiten is eveneens
gehouden iedere persoon die het voornemen heeft de omvang van zijn
gekwalificeerde deelneming zodanig te verkleinen dat het percentage
van de door hem gehouden stemrechten of aandelen onder 20 %, 33 % of
50 % daalt of dat de beleggingsonderneming ophoudt zijn dochter-
onderneming te zijn.
4. Zodra zij daarvan kennis hebben, stellen de beleggingsonder-
nemingen de bevoegde autoriteiten in kennis van de verwervingen of
afstotingen van deelnemingen in hun kapitaal waardoor stijging boven of
daling onder een van de drempels als bedoeld in de leden 1 en 3 optreedt.
Tevens stellen zij de bevoegde autoriteiten ten minste eens per jaar in
kennis van de identiteit van de aandeelhouders of vennoten die
gekwalificeerde deelnemingen bezitten, alsmede van de omvang van
die deelnemingen zoals die met name blijken uit de gegevens die worden
verstrekt bij de jaarlijkse algemene vergadering van aandeelhouders of
vennoten, of uit de informatie die is ontvangen uit hoofde van de
verplichtingen van ter beurze genoteerde vennootschappen.
5. De Lid-Staten bepalen dat, indien de door de in lid 1 bedoelde
personen uitgeoefende invloed een prudente en gezonde bedrijfsvoering
van de beleggingsonderneming zou kunnen belemmeren, de bevoegde
autoriteiten de passende maatregelen treffen om aan deze toestand een
einde te maken. Deze maatregelen kunnen met name bestaan in bindende
aanwijzingen, sancties tegen bestuurders en schorsing van de uitoefening
van de stemrechten die verbonden zijn aan de aandelen welke door de
betrokken aandeelhouders of vennoten worden gehouden.
Soortgelijke maatregelen zijn van toepassing op personen die de in lid 1
van dit artikel bedoelde verplichting inzake voorafgaande kennisgeving
niet naleven. Wanneer een deelneming wordt verworven ondanks het
bezwaar van de bevoegde autoriteiten, bepalen de Lid-Staten, onver-
minderd andere te treffen sancties, dat de uitoefening van de betrokken
stemrechten wordt geschorst of dat de uitgebrachte stemmen nietig zijn
of nietig verklaard kunnen worden.
Artikel 10
De Lid-Staat van herkomst stelt prudentiële regels op die bij voortduring
door de beleggingsonderneming moeten worden nageleefd. In deze
toezichtsregels wordt met name de eis gesteld dat de beleggingsonder-
neming:
— beschikt over een goede administratieve en boekhoudkundige
organisatie, controle- en beveiligingsvoorzieningen op het gebied
van de elektronische informatieverwerking, en adequate interne!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 17
controleprocedures, waaronder met name een regeling voor de
persoonlijke transacties van de werknemers van de onderneming;
— adequate regelingen treft met betrekking tot de waardepapieren van
beleggers ter vrijwaring van hun eigendomsrechten, met name in
het geval van insolventie van de onderneming, en om te voorkomen
dat effecten van beleggers door de beleggingsonderneming voor
eigen rekening worden gebruikt, tenzij met uitdrukkelijke instem-
ming van de beleggers;
— adequate regelingen treft met betrekking tot het geld van beleggers
ter vrijwaring van hun rechten en om, behalve in het geval van
kredietinstellingen, te voorkomen dat geld van beleggers door de
beleggingsonderneming voor eigen rekening wordt gebruikt;
— ervoor zorgt dat de registratie van de uitgevoerde transacties althans
voldoende is om de autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst in
staat te stellen om na te gaan of de prudentiële regels, waarvan zij
de toepassing moeten waarborgen, worden nageleefd. Deze
geregistreerde gegevens moeten gedurende een door de bevoegde
autoriteiten te bepalen periode worden bewaard;
— zodanig is gestructureerd en georganiseerd dat er een minimaal
risico wordt gelopen dat belangenconflicten tussen de onderneming
en haar cliënten of tussen haar cliënten onderling afbreuk doen aan
de belangen van de cliënten. De bij de oprichting van een
bijkantoor gevolgde wijze van organisatie mag evenwel niet
indruisen tegen de door de Lid-Staat van ontvangst inzake
belangenconflicten voorgeschreven gedragsregels.
Artikel 11
1. De Lid-Staten stellen gedragsregels op die bij voortduring door de
beleggingsondernemingen moeten worden nageleefd. In deze regels
moet minimaal uitvoering worden gegeven aan de in de onderstaande
streepjes beschreven beginselen, en zij moeten worden toegepast met
inachtneming van de professionele aard van de persoon voor wie de
dienst wordt verricht. De Lid-Staten passen deze regels in voorkomend
geval ook toe op de in deel C van de bijlage bedoelde nevendiensten.
Krachtens deze beginselen moet de beleggingsonderneming:
— zich bij haar bedrijfsuitoefening op een loyale en billijke wijze
inzetten voor de belangen van haar cliënten en de integriteit van de
markt;
— zich met de nodige bekwaamheid, zorgvuldigheid en toewijding
inzetten voor de belangen van haar cliënten en de integriteit van de
markt;
— beschikken over en doeltreffend gebruik maken van de middelen en
procedures die nodig zijn voor een deugdelijke bedrijfsuitoefening;
— informatie inwinnen over de financiële positie van haar cliënten,
hun ervaring met beleggingen en hun doelstellingen in verband met
de gevraagde diensten;
— bij de onderhandelingen met haar cliënten op passende wijze alle
dienstige informatie verstrekken;
— belangenconflicten trachten te voorkomen en, wanneer deze
onvermijdelijk zijn, ervoor zorgen dat haar cliënten op billijke
wijze worden behandeld;
— zich voegen naar alle voor de uitoefening van haar werkzaamheden
geldende voorschriften ten einde de belangen van haar cliënten
optimaal te behartigen en de integriteit van de markt optimaal te
bevorderen.
2. Onverminderd de in het kader van een harmonisatie van de
gedragsregels te nemen besluiten blijven de tenuitvoerlegging en het
toezicht op de naleving van deze regels onder de bevoegdheid vallen van
de Lid-Staat waar de dienst wordt verricht.!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 18
3. Wanneer een beleggingsonderneming een order uitvoert, wordt het
criterium van de professionele aard van de belegger met het oog op de
toepassing van de in lid 1 bedoelde regels getoetst ten aanzien van de
belegger van wie de order oorspronkelijk is uitgegaan, ongeacht of deze
order rechtstreeks door de belegger zelf is geplaatst dan wel middellijk
via een beleggingsonderneming die de dienst bedoeld in deel A, punt 1,
onder a), van de bijlage verstrekt.
Artikel 13
De bepalingen van deze richtlijn beletten beleggingsondernemingen
waaraan in een andere Lid-Staat vergunning is verleend, niet hun
diensten met alle beschikbare communicatiemiddelen te adverteren in de
Lid-Staat van ontvangst, mits zij alle voorschriften inzake de vorm en de
inhoud van dit adverteren in acht nemen die zijn vastgesteld om redenen
van algemeen belang.
TITEL V
Vrijheid van vestiging en vrij verrichten van diensten
Artikel 14
1. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de beleggingsdiensten en de
andere diensten die genoemd zijn in deel C van de bijlage, op hun
grondgebied kunnen worden uitgeoefend overeenkomstig het bepaalde in
de artikelen 17, 18 en 19, zowel door middel van het vestigen van een
bijkantoor als door middel van het vrij verrichten van diensten, door
iedere beleggingsonderneming waaraan door de bevoegde autoriteiten
van een andere Lid-Staat vergunning is verleend en waarop door hen
toezicht wordt gehouden overeenkomstig het bepaalde in deze richtlijn,
mits deze diensten onder de vergunning vallen.
Deze richtlijn laat onverlet de bevoegdheden van de Lid-Staten van
ontvangst ten aanzien van de rechten van deelneming in instellingen voor
collectieve belegging die niet vallen onder Richtlijn 85/611/EEG (1).
2. De Lid-Staten mogen de vestiging van een bijkantoor of het
verrichten van diensten als bedoeld in lid 1, niet afhankelijk stellen van
een vergunning, noch onderwerpen aan de verplichting eigen kapitaal te
verschaffen of aan maatregelen van gelijke werking.
3. Een Lid-Staat mag voorschrijven dat de transacties met betrekking
tot de diensten als bedoeld in lid 1 op een gereglementeerde markt
worden verricht wanneer zij aan alle hieronder vermelde criteria
voldoen:
— de belegger heeft zijn gewone verblijfplaats in deze Lid-Staat of is
er gevestigd;
— de beleggingsonderneming verricht de transactie hetzij via een
hoofdvestiging of een bijkantoor in deze Lid-Staat hetzij in het
kader van het vrij verrichten van diensten in deze Lid-Staat;
— de transactie betreft een instrument dat op een gereglementeerde
markt van deze Lid-Staat verhandeld wordt.
4. Wanneer een Lid-Staat lid 3 toepast, verleent hij de beleggers die in
deze Lid-Staat hun gewone verblijfplaats hebben of er gevestigd zijn, het
recht om af te wijken van de krachtens lid 3 opgelegde verplichting en de
in lid 3 bedoelde transacties buiten een gereglementeerde markt te laten
verrichten. De Lid-Staten kunnen de uitoefening van dit recht
afhankelijk stellen van een uitdrukkelijke machtiging, rekening houdend
met de uiteenlopende behoeften aan bescherming van de beleggers en!B
(1) PB nr. L 375 van 31. 12. 1985, blz. 3. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 88/220/EEG (PB nr. L 100 van 19. 4. 1988, blz. 31).!M2
!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 19
met name het vermogen van professionele en institutionele beleggers om
hun belangen optimaal te behartigen. Deze machtiging moet in ieder
geval kunnen worden gegeven onder voorwaarden die de prompte
uitvoering van de opdrachten van de belegger niet in het geding brengen.
5. De Commissie brengt uiterlijk op 31 december 1998 verslag uit
over de werking van het bepaalde in de leden 3 en 4, en doet in
voorkomend geval wijzigingsvoorstellen.
Artikel 15
1. Onverminderd de uitoefening van de vrijheid van vestiging en van
dienstverrichting als bedoeld in artikel 14, dragen de Lid-Staten van
ontvangst er zorg voor dat beleggingsondernemingen die van de
bevoegde autoriteiten van hun Lid-Staat van herkomst een vergunning
hebben verkregen om diensten te verrichten als bedoeld in deel A, punten
1 b) en 2, van de bijlage, in de Lid-Staten van ontvangst rechtstreeks of
middellijk lid kunnen worden van de gereglementeerde markten waar
soortgelijke diensten worden verricht, dan wel rechtstreeks of middellijk
toegang hebben tot die markten, alsmede toegang hebben tot de clearing-
en afwikkelingsstelsels die de leden van de gereglementeerde markten ter
beschikking staan, dan wel lid van die stelsels kunnen worden.
De Lid-Staten gaan over tot afschaffing van alle nationale voorschriften,
wetten of statuten van gereglementeerde markten, die een beperking
behelzen van het aantal personen dat daartoe toegang heeft. Indien de
toegang tot een gereglementeerde markt vanwege de juridische structuur
of de technische capaciteit van die markt beperkt is, zorgen de Lid-Staten
ervoor dat die structuur en die capaciteit regelmatig worden aangepast.
2. Het lidmaatschap van een gereglementeerde markt of de toegang
tot een dergelijke markt veronderstelt dat de beleggingsondernemingen
de eisen inzake kapitaaltoereikendheid naleven, en dat de Lid-Staat van
herkomst toezicht op die naleving houdt overeenkomstig Richtlijn
93/6/EEG.
De Lid-Staten van ontvangst zijn slechts gerechtigd aanvullende
kapitaalvereisten voor te schrijven op punten die niet onder die richtlijn
vallen.
Aan het verkrijgen of behouden van de toegang tot of het lidmaatschap
van een gereglementeerde markt is de verplichting verbonden tot
naleving van de voorschriften van die gereglementeerde markt als vervat
in het oprichtingsstatuut en het bestuursreglement van die markt,
alsmede tot naleving van de voorschriften inzake de activiteiten op die
markt, van de beroepscode voor het personeel dat op die markt en in
verbinding daarmee werkzaam is, en van de voorschriften en procedures
van de clearing- en afwikkelingsstelsels. De toepassing van deze
voorschriften en procedures kan waar dienstig worden aangepast, met
name met het oog op een juiste afwikkeling van de daaruit voort-
vloeiende verplichtingen, waarbij evenwel gelet moet worden op de
naleving van artikel 28.
3. Ten einde aan de in lid 1 omschreven verplichting te voldoen,
moeten de Lid-Staten van ontvangst de in dat lid bedoelde beleggings-
ondernemingen de keuze bieden om lid te worden van hun regle-
menteerde markten of toegang te krijgen tot die markten:
— hetzij rechtstreeks, door in de Lid-Staat van ontvangst een
bijkantoor te vestigen;
— hetzij middellijk, door in de Lid-Staat van ontvangst een dochter-
onderneming op te richten of door een in de Lid-Staat van
ontvangst bestaande onderneming over te nemen die reeds lid van
deze markten is of daartoe reeds toegang heeft.
De Lid-Staten die op de datum van aanneming van deze richtlijn een
wetgeving toepassen op grond waarvan kredietinstellingen alleen via een
gespecialiseerde dochteronderneming lid kunnen worden van een
gereglementeerde markt of toegang kunnen krijgen tot een dergelijke
markt, mogen die verplichting tot en met 31 december 1996 op!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 20
niet-discriminerende wijze aan kredietinstellingen van herkomst uit
andere Lid-Staten blijven opleggen voor het verkrijgen van toegang tot
deze gereglementeerde markt.
Het Koninkrijk Spanje, de Helleense Republiek en de Portugese
Republiek mogen deze periode verlengen tot 31 december 1999. Een
jaar vóór deze datum brengt de Commissie, rekening houdend met de bij
de toepassing van dit artikel opgedane ervaring, verslag uit en dient zij in
voorkomend geval een voorstel in; de Raad kan op basis van dat voorstel
met gekwalificeerde meerderheid van stemmen tot herziening van deze
regeling besluiten.
4. Onder voorbehoud van het bepaalde in de leden 1, 2 en 3 kunnen de
in lid 1 bedoelde beleggingsondernemingen, als de werking van de
gereglementeerde markt van de Lid-Staat van ontvangst hun fysieke
aanwezigheid niet vergt, op dezelfde basis, maar zonder een vestiging in
de Lid-Staat van ontvangst, het lidmaatschap van of de toegang tot die
gereglementeerde markt verkrijgen. De Lid-Staten van herkomst staan de
gereglementeerde markten van een Lid-Staat van ontvangst toe om op
hun grondgebied de nodige faciliteiten te bieden, ten einde hun
beleggingsondernemingen in staat te stellen om overeenkomstig dit lid
toegelaten te worden tot een gereglementeerde markt van de Lid-Staat
van ontvangst.
5. De bepalingen van dit artikel doen geen afbreuk aan de
mogelijkheid voor de Lid-Staten om de oprichting van nieuwe markten
op hun grondgebied toe te staan of te verbieden.
6. Dit artikel laat onverlet:
— in de Bondsrepubliek Duitsland de voorschriften inzake de
activiteit van „Kursmakler”;
— in Nederland de voorschriften inzake de activiteit van „hoekman”.
Artikel 16
Het is de taak van elke Lid-Staat om, met het oog op de wederzijdse
erkenning en de toepassing van deze richtlijn, de lijst op te stellen van de
gereglementeerde markten waarvan hij de Lid-Staat van herkomst is en
die aan zijn regelgeving voldoen, en deze lijst alsmede de voorschriften
inzake organisatie en werking van deze gereglementeerde markten ter
informatie mede te delen aan de overige Lid-Staten en aan de
Commissie. Elke wijziging van deze lijst of deze voorschriften wordt
op dezelfde wijze medegedeeld. De Commissie maakt de lijsten van
gereglementeerde markten en de bijwerkingen daarvan ten minste eens
per jaar bekend in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .
De Commissie brengt vóór 31 december 1996 verslag uit over de aldus
ontvangen informatie en stelt zo nodig wijzigingen voor in de definitie
van „gereglementeerde markten” in de zin van deze richtlijn.
Artikel 17
1. Benevens de in artikel 3 genoemde verplichtingen stelt een
beleggingsonderneming die op het grondgebied van een andere Lid-Staat
een bijkantoor wenst te vestigen, de bevoegde autoriteiten van de
Lid-Staat van herkomst daarvan in kennis.
2. De Lid-Staten verlangen dat de beleggingsonderneming die een
bijkantoor in een andere Lid-Staat wenst te vestigen, de in lid 1 bedoelde
kennisgeving vergezeld doet gaan van de volgende gegevens:
a) de Lid-Staat op het grondgebied waarvan zij voornemens is een
bijkantoor te vestigen;
b) een programma van werkzaamheden waarin met name de aard van
de voorgenomen activiteiten en de organisatiestructuur van het
bijkantoor worden vermeld;
c) het adres in de Lid-Staat van ontvangst waar documenten kunnen
worden opgevraagd;!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 21
d) de namen van de bestuurders van het bijkantoor.
3. Tenzij de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst,
gelet op het betrokken project, redenen hebben om te twijfelen aan de
deugdelijkheid van de administratieve structuur of van de financiële
positie van de beleggingsonderneming, doen zij binnen drie maanden na
ontvangst van alle in lid 2 bedoelde gegevens, mededeling van deze
gegevens aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van ontvangst en
stellen zij de betrokken beleggingsonderneming hiervan in kennis.
Tevens doen zij mededeling van gegevens betreffende eventuele
garantiestelsels die gericht zijn op de bescherming van de beleggers
van het bijkantoor.
Wanneer de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst
weigeren de in lid 2 bedoelde gegevens mede te delen aan de bevoegde
autoriteiten van de Lid-Staat van ontvangst, delen zij de redenen van
deze weigering binnen drie maanden na ontvangst van alle gegevens
mede aan de betrokken beleggingsonderneming. Tegen deze weigering of
het uitblijven van een antwoord staat beroep open bij de rechter in de
Lid-Staat van herkomst.
4. Voordat het bijkantoor van een beleggingsonderneming met zijn
werkzaamheden aanvangt, beschikken de bevoegde autoriteiten van de
Lid-Staat van ontvangst over twee maanden, te rekenen vanaf de
ontvangst van de in lid 3 bedoelde mededeling, om het in artikel 19
bedoelde toezicht op de beleggingsonderneming voor te bereiden en om,
in voorkomend geval, de voorwaarden, met inbegrip van de gedrags-
regels, aan te geven waaronder deze werkzaamheden om redenen van
algemeen belang in de Lid-Staat van ontvangst moeten worden
uitgeoefend.
5. Zodra een mededeling van de bevoegde autoriteiten van de
Lid-Staat van ontvangst is binnengekomen of, wanneer deze niet
reageren, zodra de in lid 4 bedoelde termijn is verstreken, kan het
bijkantoor gevestigd worden en met zijn werkzaamheden aanvangen.
6. In geval van wijziging van de inhoud van een van de over-
eenkomstig lid 2, onder b), c) en d), verstrekte gegevens, stelt de
beleggingsonderneming de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van
herkomst en van de Lid-Staat van ontvangst schrifte lijk van de
betreffende wijziging in kennis, zulks tenminste één maand voor de
toepassing van de wijziging, opdat de bevoegde autoriteiten van de
Lid-Staat van herkomst zich overeenkomstig lid 3, en de bevoegde
autoriteiten van de Lid-Staat van ontvangst zich overeenkomstig lid 4,
kunnen uitspreken.
7. Eventuele wijzigingen in de gegevens waarvan overeenkomstig lid
3, tweede alinea, mededeling is gedaan, worden door de autoriteiten van
de Lid-Staat van herkomst aan de autoriteiten van de Lid-Staat van
ontvangst gemeld.
Artikel 18
1. Elke beleggingsonderneming die voor de eerste maal door middel
van het vrij verrichten van diensten haar werkzaamheden wil uitoefenen
op het grondgebied van een andere Lid-Staat, stelt de bevoegde
autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst in kennis van:
— de Lid-Staat waarin zij voornemens is werkzaamheden uit te
oefenen;
— een programma van werkzaamheden waarin met name wordt
aangegeven welke beleggingsdienst(en) zij voornemens is te
verrichten.
2. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst doen aan
de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van ontvangst mededeling van
de in lid 1 bedoelde kennisgeving, zulks binnen een termijn van een
maand te rekenen vanaf de ontvangst van de kennisgeving, waarna de
beleggingsonderneming kan aanvangen met het verrichten van de
betrokken beleggingsdienst(en) in de Lid-Staat van ontvangst.!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 22
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van ontvangst doen in
voorkomend geval, zodra zij de in lid 1 bedoelde kennisgeving hebben
ontvangen, aan de beleggingsonderneming opgaaf van de voorwaarden,
met inbegrip van de gedragsregels, die om redenen van algemeen belang
in de Lid-Staat van ontvangst bij het verrichten van de betrokken
beleggingsdiensten gelden.
3. In geval van wijziging van de inhoud van de overeenkomstig lid 1,
tweede streepje, gemelde inlichtingen, geeft de beleggingsonderneming
aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst en van de
Lid-Staat van ontvangst schriftelijk kennis van deze wijziging voordat zij
wordt doorgevoerd, opdat de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van
ontvangst in voorkomend geval aan de beleggingsonderneming opgaaf
kunnen doen van eventuele wijzigingen of aanvullingen op de over-
eenkomstig lid 2 verstrekte informatie.
Artikel 19
1. De Lid-Staten van ontvangst kunnen voor statistische doeleinden
verlangen dat elke beleggingsonderneming die een bijkantoor op hun
grondgebied heeft, aan hun bevoegde autoriteiten een periodiek verslag
over de op hun grondgebied verrichte werkzaamheden zendt.
Voor de uitoefening van de krachtens het voeren van het monetair beleid
op hen rustende verantwoordelijkheden, onverminderd de ter versterking
van het Europees Monetair Stelsel vereiste maatregelen, mogen de
Lid-Staten van ontvangst op hun grondgebied van alle bijkantoren van
beleggingsondernemingen van herkomst uit andere Lid-Staten dezelfde
gegevens verlangen als zij voor dat doel van hun eigen nationale
ondernemingen verlangen.
2. Voor de uitoefening van de krachtens deze richtlijn op hen rustende
verantwoordelijkheden mogen de Lid-Staten van ontvangst van de
bijkantoren van beleggingsondernemingen dezelfde gegevens verlangen
als zij voor dat doel van hun eigen nationale ondernemingen verlangen.
De Lid-Staten van ontvangst mogen van de beleggingsondernemingen
die op hun grondgebied in het kader van dienstverrichting werkzaam
zijn, de nodige gegevens verlangen voor het toezicht op de naleving door
deze ondernemingen van de op hen van toepassing zijnde normen van de
Lid-Staten van ontvangst; van die ondernemingen mogen echter niet
méér gegevens verlangd worden dan deze Lid-Staten voor het toezicht op
de naleving van diezelfde normen verlangen van de aldaar gevestigde
ondernemingen.
3. Indien de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van ontvangst
constateren dat een beleggingsonderneming die op het grondgebied van
hun Lid-Staat een bijkantoor heeft of diensten verricht, niet de wettelijke
of bestuursrechtelijke bepalingen naleeft welke in die Lid-Staat zijn
vastgesteld ter uitvoering van de bepalingen van deze richtlijn die een
bevoegdheid van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van
ontvangst inhouden, eisen zij dat de betrokken beleggingsonderneming
een eind maakt aan deze onregelmatige situatie.
4. Indien de betrokken beleggingsonderneming niet het nodige doet,
stellen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van ontvangst de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst daarvan in kennis.
Deze laatste treffen zo spoedig mogelijk alle passende maatregelen om te
bewerkstelligen dat de betrokken beleggingsonderneming een eind
maakt aan deze onregelmatige situatie. Van de strekking van deze
maatregelen wordt mededeling gedaan aan de bevoegde autoriteiten van
de Lid-Staat van ontvangst.
5. Indien de beleggingsonderneming, in weerwil van de aldus door de
Lid-Staat van herkomst getroffen maatregelen, of omdat deze maat-
regelen ontoereikend zijn of de Lid-Staat geen maatregelen treft, inbreuk
blijft plegen op de in lid 2 bedoelde, in de Lid-Staat van ontvangst
geldende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, kan de Lid-Staat
van ontvangst, na de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van
herkomst daarvan in kennis te hebben gesteld, passende maatregelen
treffen om verdere onregelmatigheden te voorkomen of te bestraffen; zo!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 23
nodig kan hij deze onderneming beletten op zijn grondgebied nieuwe
transacties te verrichten. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de voor
die maatregelen vereiste stukken op hun grondgebied aan de beleggings-
ondernemingen kunnen worden betekend.
6. Bovenstaande bepalingen laten de bevoegdheid van de Lid-Staten
van ontvangst onverlet om passende maatregelen te treffen ter voor-
koming of bestraffing van handelingen op hun grondgebied die in strijd
zijn met de gedragsregels die krachtens artikel 11 zijn aangenomen,
alsook met de overige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zij
om redenen van algemeen belang hebben vastgesteld. Met name kunnen
zij een inbreukplegende beleggingsonderneming beletten nieuwe trans-
acties op hun grondgebied te verrichten.
7. Elke ter uitvoering van de leden 4, 5 en 6 genomen maatregel die
sancties of beperkingen van de werkzaamheden van een beleggings-
onderneming behelst, moet naar behoren met redenen worden omkleed
en aan de betrokken beleggingsonderneming worden medegedeeld.
Tegen elke maatregel van die aard staat in de Lid-Staat die de maatregel
heeft genomen, beroep open bij de rechter.
8. Alvorens de in de leden 3, 4 en 5 bedoelde procedure toe te passen,
kunnen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van ontvangst in
spoedeisende gevallen de conservatoire maatregelen treffen die nood-
zakelijk zijn ter bescherming van de belangen van beleggers en andere
personen voor wie diensten worden verricht. De Commissie en de
bevoegde autoriteiten van de overige betrokken Lid-Staten moeten zo
spoedig mogelijk van die maatregelen op de hoogte worden gesteld.
De Commissie kan, na raadpleging van de bevoegde autoriteiten van de
belanghebbende Lid-Staten, besluiten dat de betrokken Lid-Staat deze
maatregelen moet wijzigen of intrekken.
9. Ingeval de vergunning wordt ingetrokken, worden de autoriteiten
van de Lid-Staat van ontvangst daarvan in kennis gesteld en nemen zij
passende maatregelen om de betrokken beleggingsonderneming te
beletten op hun grondgebied nieuwe transacties te verrichten en om de
belangen van de beleggers te vrijwaren. Om de twee jaar brengt de
Commissie over deze gevallen verslag uit aan een comité dat later op het
gebied van effecten zal worden ingesteld.
10. De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van het aantal en de
aard van de gevallen waarin overeenkomstig artikel 17 een weigering is
uitgesproken of waarin overeenkomstig lid 5 maatregelen zijn genomen.
Om de twee jaar brengt de Commissie over deze gevallen verslag uit aan
een comité dat later op het gebied van effecten zal worden ingesteld.
Artikel 20
1. Om ervoor te zorgen dat de voor de markten en voor het toezicht
bevoegde autoriteiten kunnen beschikken over de informatie die voor de
vervulling van hun taak nodig is, stellen de Lid-Staten van herkomst ten
minste de volgende eisen:
a) onverminderd de ter uitvoering van artikel 10 vastgestelde
bepalingen, houden de beleggingsondernemingen alle relevante
gegevens inzake de transacties betreffende de in artikel 14, lid 1,
bedoelde diensten die zij met op een gereglementeerde markt
verhandelde instrumenten hebben verricht, gedurende ten ministe
vijf jaar ter beschikking van de autoriteiten, ongeacht of deze
transacties al dan niet op een gereglementeerde markt hebben
plaatsgevonden;
b) de beleggingsondernemingen melden alle onder a) bedoelde
transacties bij een bevoegde autoriteit van hun Lid-Staat van
herkomst, wanneer deze transacties betrekking hebben op:
— aandelen of andere instrumenten die toegang tot het kapitaal
verlenen,
— obligaties en andere met obligaties gelijk te stellen instru-
menten,!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 24
— gestandaardiseerde termijncontracten op aandelen,
— gestandaardiseerde opties op aandelen.
Deze melding moet binnen de kortst mogelijke tijd in het bezit van de
autoriteit zijn. De termijn wordt door de autoriteit vastgesteld en mag tot
het einde van de volgende werkdag lopen, indien zulks om operationele
of praktische redenen nodig is, doch mag in geen geval langer duren.
De melding behelst met name de naam en het aantal van de gekochte of
verkochte effecten, de datum en het uur van de transactie, de prijs van de
transactie, en een eventuele wijze van identificatie van de beleggings-
onderneming.
De Lid-Staten van herkomst mogen bepalen dat de in dit punt b)
bedoelde verplichting ten aanzien van obligaties en daarmee gelijk te
stellen instrumenten alleen geldt voor geaggregeerde transacties in
hetzelfde instrument.
2. Wanneer een beleggingsonderneming op een gereglementeerde
markt in een Lid-Staat van ontvangst een transactie verricht, kan de
Lid-Staat van herkomst van zijn eigen voorschriften inzake melding
afzien indien de beleggingsonderneming met betrekking tot dezelfde
transactie gelijkwaardige meldingsvoorschriften moet nakomen tegen-
over de autoriteiten waaronder deze markt valt.
3. De Lid-Staten bepalen dat de in lid 1, onder b), bedoelde meldingen
worden verricht hetzij door de beleggingsonderneming zelf of door een
tradematchingstelsel, hetzij via de autoriteiten van een effectenbeurs of
van een andere gereglementeerde markt.
4. De Lid-Staten zien erop toe dat de informatie die uit hoofde van dit
artikel beschikbaar is, ook beschikbaar is met het oog op een goede
toepassing van artikel 23.
5. Elke Lid-Staat mag op het door dit artikel bestreken gebied op
niet-discriminerende wijze strengere bepalingen vaststellen of handhaven
wat betreft inhoud en vorm van de bewaring en de melding van de
gegevens over de transacties:
— die verricht zijn op een gereglementeerde markt waarvan die
Lid-Staat de Lid-Staat van herkomst is;
— die tot stand gebracht zijn door beleggingsondernemingen waarvan
die Lid-Staat de Lid-Staat van herkomst is.
Artikel 21
1. Ten einde de beleggers in staat te stellen te allen tijde de
modaliteiten van een door hen voorgenomen transactie te beoordelen en
achteraf de omstandigheden waaronder de uitvoering heeft plaatsgehad
na te gaan, neemt elke bevoegde autoriteit ten aanzien van elke
gereglementeerde markt die zij in de in artikel 16 bedoelde lijst heeft
opgenomen, maatregelen om aan de beleggers de in lid 2 bedoelde
gegevens te verstrekken. Overeenkomstig de verplichtingen van lid 2
bepalen de bevoegde autoriteiten de vorm waarin en de precieze termijn
waarbinnen de gegevens moeten worden verschaft, alsmede de middelen
via welke de gegevens beschikbaar moeten worden gesteld, rekening
houdend met de aard, de omvang en de behoeften van de betrokken
markt en de daar actieve beleggers.
2. Voor elk instrument verlangen de bevoegde autoriteiten dat ten
minste de volgende gegevens worden bekendgemaakt:
a) aan het begin van elke beursdag: de gewogen gemiddelde koers, de
hoogste koers, de laagste koers en de omzet op de betrokken
gereglementeerde markt voor de gehele voorgaande beursdag;
b) voor continue „ordergedreven” markten en voor „prijsgedreven”
markten bovendien:
— aan het eind van elk beursuur de gewogen gemiddelde koers
en de omzet op de betrokken gereglementeerde markt over!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 25
een periode van zes beursuren, eindigend twee beursuren voor
de bekendmaking;
— om de twintig minuten: de gewogen gemiddelde koers, de
hoogste en de laagste koers op de betrokken gereglemen-
teerde markt, berekend over een periode van twee beursuren,
eindigend één beursuur voor de bekendmaking.
Wanneer de beleggers vooraf toegang hebben tot de gegevens over de
koersen en de hoeveelheden waarvoor transacties kunnen worden
gesloten:
i) moeten die gegevens te allen tijde gedurende de beurstijd
beschikbaar zijn;
ii) moeten de voorwaarden die worden aangekondigd voor een
bepaalde koers en hoeveelheid, de voorwaarden zijn waarop de
belegger de transactie kan verrichten.
De bevoegde autoriteiten kunnen de bekendmaking vertragen of
opschorten, wanneer zulks gerechtvaardigd is wegens uitzonderlijke
marktomstandigheden, dan wel, bij markten van geringe omvang, ten
einde de anonimiteit van ondernemingen en beleggers te vrijwaren. De
bevoegde autoriteiten kunnen speciale maatregelen treffen in geval van
uitzonderlijke transacties van zeer grote afmetingen in verhouding tot de
gemiddelde omvang van de transacties betreffende het betrokken effect
op deze markt of in geval van zeer weinig liquide effecten, als
omschreven volgens objectieve en bekendgemaakte criteria. De bevoeg-
de autoriteiten kunnen daarnaast soepeler bepalingen toepassen, met
name wat de bekendmakingstermijnen betreft, met betrekking tot
transacties inzake obligaties of met obligaties gelijk te stellen instru-
menten.
3. Elke Lid-Staat mag op het door dit artikel bestreken gebied
strengere of aanvullende voorschriften vaststellen of handhaven betref-
fende de inhoud en de vorm van de gegevens die met betrekking tot
transacties op de gereglementeerde markten waarvoor die Lid-Staat de
Lid-Staat van herkomst is, ter beschikking van de beleggers moeten
worden gesteld, mits die voorschriften van toepassing zijn ongeacht de
Lid-Staat waar de emittent van het financieel instrument is gevestigd of
de Lid-Staat op de gereglementeerde markt waarvan het instrument voor
het eerst genoteerd is.
4. De Commissie brengt uiterlijk op 31 december 1997 verslag uit
over de toepassing van dit artikel; de Raad kan op voorstel van de
Commissie met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluiten tot
wijziging van dit artikel.
TITEL VI
De voor vergunningverlening en toezicht verantwoordelijke autori-
teiten
Artikel 22
1. De Lid-Staten wijzen de bevoegde autoriteiten aan die de in deze
richtlijn omschreven taken moeten vervullen. Zij stellen de Commissie
van deze aanwijzing in kennis, met vermelding van een eventuele
taakverdeling.
2. De in lid 1 bedoelde autoriteiten moeten of wel openbare
autoriteiten zijn of wel lichamen die zijn erkend bij wet of door
overheidsinstanties die in de nationale wetgeving daartoe uitdrukkelijk
zijn gemachtigd.
3. Aan de betrokken autoriteiten moeten alle voor de vervulling van
hun taken nodige bevoegdheden worden toegekend.!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 26
Artikel 23
1. Ingeval in dezelfde Lid-Staat meer dan één autoriteit bevoegd is,
werken deze autoriteiten voor het toezicht op de werkzaamheden van de
in deze Lid-Staat werkende beleggingsondernemingen nauw samen.
2. De Lid-Staten zorgen ervoor dat deze samenwerking plaatsvindt
tussen deze bevoegde autoriteiten en de openbare instanties die
verantwoordelijk zijn voor het toezicht op financiële markten en het
toezicht op krediet- en andere financiële instellingen, alsmede op
verzekeringsondernemingen met betrekking tot de respectieve instellin-
gen waarop zij toezicht houden.
3. Ingeval beleggingsondernemingen via het verrichten van diensten
of door vestiging van bijkantoren werkzaam zijn in een of meer andere
Lid-Staten dan hun Lid-Staat van herkomst, werken de bevoegde
autoriteiten van alle betrokken Lid-Staten nauw samen ten einde hun
respectieve verantwoordelijkheden op de onder deze richtlijn vallende
gebieden op een doeltreffender wijze uit te oefenen.
Zij verstrekken elkaar op verzoek alle gegevens betreffende de directie
en de eigenaars van deze beleggingsondernemingen welke het toezicht
kunnen vergemakkelijken, alsmede alle informatie die de controle op
deze ondernemingen gemakkelijker kan maken. Met name werken de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst samen ten einde het
inwinnen door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van ontvangst
van de in artikel 19, lid 2, bedoelde gegevens te waarborgen.
Voor zover zulks voor de uitoefening van hun controlebevoegdheden
noodzakelijk mocht blijken, wordt door de bevoegde autoriteiten van de
Lid-Staat van ontvangst aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat
van herkomst mededeling gedaan van alle maatregelen die sancties
jegens een beleggingsonderneming of beperkingen van de activiteiten
van een beleggingsonderneming behelzen, welke door de Lid-Staat van
ontvangst krachtens artikel 19, lid 6, worden getroffen.
Artikel 24
1. De Lid-Staten van ontvangst dragen er zorg voor dat, wanneer een
beleggingsonderneming waaraan in een andere Lid-Staat vergunning is
verleend, in de Lid-Staat van ontvangst haar werkzaamheden uitoefent
door middel van een bijkantoor, de bevoegde autoriteiten van de
Lid-Staat van herkomst, na de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van
ontvangst daarvan in kennis te hebben gesteld, zelf of via een
gevolmachtigde de in artikel 23, lid 3, bedoelde gegevens ter plaatse
kunnen verifiëren.
2. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst kunnen
ook de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van ontvangst verzoeken
om deze verificatie uit te voeren. De autoriteiten die een zodanig verzoek
hebben ontvangen, moeten hieraan binnen het kader van hun
bevoegdheden gevolg geven, hetzij door de verificatie zelf te verrichten,
hetzij door de verzoekende autoriteiten toestemming te verlenen om de
verificatie te verrichten, hetzij door toe te staan dat de verificatie wordt
verricht door een accountant of deskundige.
3. Dit artikel laat het recht onverlet van de bevoegde autoriteiten van
de Lid-Staat van ontvangst om op hun grondgebied gevestigde
bijkantoren ter plaatse te verifiëren ten einde de verantwoordelijkheden
uit te oefenen die uit hoofde van deze richtlijn op hen rusten.
Artikel 25
1. De Lid-Staten bepalen dat alle personen die werkzaam zijn of zijn
geweest voor de bevoegde autoriteiten, alsmede accountants of
deskundigen die in opdracht van de bevoegde autoriteiten handelen,
aan het beroepsgeheim gebonden zijn. Dit houdt in dat de vertrouwelijke
gegevens waarvan zij beroepshalve kennis krijgen, aan geen enkele!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 27
persoon of autoriteit bekend mogen worden gemaakt, behalve in een
samengevatte of geaggregeerde vorm, zodat individuele beleggings-
ondernemingen niet kunnen worden geïdentificeerd, zulks onverminderd
de gevallen die onder het strafrecht vallen.
Indien een beleggingsonderneming failliet is verklaard of op grond van
een rechterlijke uitspraak moet worden geliquideerd, mogen echter
vertrouwelijke gegevens die geen betrekking hebben op derden welke
betrokken zijn bij pogingen om de beleggingsonderneming te redden, in
het kader van civiele of handelsrechtelijke procedures openbaar worden
gemaakt.
2. Lid 1 belet niet dat tussen de bevoegde autoriteiten van de
verschillende Lid-Staten uitwisseling van gegevens plaatsvindt als
bedoeld in deze richtlijn en in de andere richtlijnen die van toepassing
zijn op beleggingsondernemingen. Deze gegevens vallen onder het in lid
1 bedoelde beroepsgeheim.
3. De lidstaten mogen met de bevoegde autoriteiten van derde landen
of met de autoriteiten of instanties van derde landen, zoals gedefinieerd
in lid 5 en lid 5 bis, alleen dan samenwerkingsovereenkomsten voor de
uitwisseling van gegevens sluiten, als met betrekking tot de meegedeelde
gegevens ten minste gelijkwaardige waarborgen inzake het beroeps-
geheim gelden als de in dit artikel bedoelde. De uitwisseling van
gegevens moet geschieden ten behoeve van het uitoefenen van de
toezichthoudende taak van de genoemde autoriteiten of instanties.
Gegevens die afkomstig zijn van een andere lidstaat mogen alleen
worden doorgegeven met de uitdrukkelijke instemming van de bevoegde
autoriteiten die de gegevens hebben meegedeeld en in voorkomend geval
alleen worden gebruikt voor de doeleinden waarmee deze autoriteiten
ingestemd hebben.
4. De bevoegde autoriteiten die uit hoofde van de leden 1 of 2
vertrouwelijke gegevens ontvangen, mogen deze uitsluitend gebruiken
voor de uitoefening van hun taken:
— om te onderzoeken of wordt voldaan aan de voorwaarden voor de
toegang tot de werkzaamheden van beleggingsondernemingen en
ter vergemakkelijking van het toezicht, op individuele of op
geconsolideerde basis, op de voorwaarden waaronder de werk-
zaamheden worden uitgeoefend, in het bijzonder ten aanzien van de
in Richtlijn 93/6/EEG gestelde vereisten inzake kapitaaltoerei-
kendheid, de administratieve en boekhoudkundige organisatie en de
interne controle, of
— voor het opleggen van sancties, of
— in het kader van een administratief beroep tegen een besluit van de
bevoegde autoriteiten, of
— bij rechtszaken die aanhangig zijn gemaakt overeenkomstig artikel
26.
5. De leden 1 en 4 vormen geen belemmering voor de uitwisseling
van gegevens
a) binnen een zelfde Lid-Staat, wanneer er verscheidene bevoegde
autoriteiten zijn, of
b) binnen een zelfde Lid-Staat of tussen Lid-Staten, tussen de
bevoegde autoriteiten en
— de autoriteiten aan wie van overheidswege het toezicht op de
kredietinstellingen, de andere financiële instellingen en de
verzekeringsondernemingen is opgedragen, alsmede de au-
toriteiten die belast zijn met het toezicht op de financiële
markten,
— de instanties die belast zijn met de liquidatie en het
faillissement van beleggingsondernemingen en andere soort-
gelijke procedures, of!B
!M3
!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 28
— de met de wettelijke controle van de jaarrekening van
beleggingsondernemingen en andere financiële instellingen
belaste personen,
voor de vervulling van hun toezichthoudende taak, en vormen
evenmin een belemmering voor de toezending aan de organen die
belast zijn met het beheer van garantiestelsels, van de gegevens die
nodig zijn voor de vervulling van hun taak. Deze gegevens vallen
onder het in lid 1 bedoelde beroepsgeheim.
5 bis. Onverminderd de leden 1 tot en met 4 kunnen de Lid-Staten
toestaan dat uitwisseling van informatie plaatsvindt tussen de bevoegde
autoriteiten en
— de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op de instanties die
betrokken zijn bij de liquidatie en het faillissement van financiële
ondernemingen en andere soortgelijke procedures, of
— de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op personen die
belast zijn met de wettelijke controle van de jaarrekening van
verzekeringsondernemingen, kredietinstellingen beleggingsonder-
nemingen en andere financiële instellingen.
De Lid-Staten die van de in de eerste alinea vervatte mogelijkheid
gebruik maken, eisen dat minimaal aan de volgende voorwaarden wordt
voldaan:
— de informatie is bestemd voor de uitoefening van de in de eerste
alinea bedoelde toezichthoudende taken;
— de in dit verband ontvangen informatie valt onder het in lid 1
bedoelde beroepsgeheim;
— gegevens die afkomstig zijn van een andere Lid-Staat, mogen
alleen worden doorgegeven met de uitdrukkelijke instemming van
de bevoegde autoriteiten die de gegevens hebben medegedeeld en
in voorkomend geval alleen worden gebruikt voor de doeleinden
waarmede deze autoriteiten ingestemd hebben.
De Lid-Staten delen de Commissie en de overige Lid-Staten de identiteit
mede van de autoriteiten die op grond van dit lid informatie mogen
ontvangen.
5 ter. Onverminderd de leden 1 tot en met 4 kunnen de Lid-Staten, ter
versterking van de stabiliteit van het financiële stelsel alsmede de
integriteit ervan, toestaan dat uitwisseling van informatie plaatsvindt
tussen de bevoegde autoriteiten en de autoriteiten en instanties die
wettelijk belast zijn met de opsporing en het onderzoek van inbreuken op
het vennootschapsrecht.
De Lid-Staten die van de in de eerste alinea vervatte mogelijkheid
gebruik maken, eisen dat minimaal aan de volgende voorwaarden wordt
voldaan:
— de informatie is bestemd voor de uitoefening van de in de eerste
alinea bedoelde taken;
— de in dit verband ontvangen informatie valt onder het in lid 1
bedoelde beroepsgeheim;
— gegevens die afkomstig zijn van een andere Lid-Staat, mogen
alleen worden doorgegeven met de uitdrukkelijke instemming van
de bevoegde autoriteiten die de gegevens hebben medegedeeld en
in voorkomend geval alleen worden gebruikt voor de doeleinden
waarmede deze autoriteiten ingestemd hebben.
Indien de in de eerste alinea bedoelde autoriteiten of instanties in een
Lid-Staat bij de uitoefening van hun opsporings- of onderzoektaken een
beroep doen op personen die op grond van hun specifieke deskundigheid
met een opdracht worden belast en die geen openbaar ambt bekleden,
kan de in de eerste alinea bedoelde mogelijkheid tot uitwisseling van
informatie tot deze personen worden verruimd op de in de tweede alinea
genoemde voorwaarden.!B
!M11993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 29
Voor de toepassing van het laatste streepje van de tweede alinea delen de
in de eerste alinea bedoelde autoriteiten of instanties aan de bevoegde
autoriteiten die de informatie hebben medegedeeld, de identiteit en de
precieze opdracht mede van de personen aan wie deze informatie zal
worden doorgegeven.
De Lid-Staten delen de Commissie en de overige Lid-Staten de identiteit
mede van de autoriteiten of instanties die op grond van dit lid informatie
mogen ontvangen.
De Commissie stelt vóór 31 december 2000 een verslag op over de
toepassing van dit lid.
6. De bepalingen van dit artikel houden geen belemmering voor een
bevoegde autoriteit in om
— aan de centrale banken en andere instanties met een soortgelijke
taak in hun hoedanigheid van monetaire autoriteit,
— in voorkomend geval aan andere overheidsinstanties die belast zijn
met het toezicht op de betalingssystemen,
voor de uitoefening van hun taak dienstige gegevens mede te delen en
houden voor deze autoriteiten of instanties evenmin een belemmering in
om aan de bevoegde autoriteiten de gegevens toe te zenden die deze
nodig hebben ter uitvoering van lid 4. De in dit verband ontvangen
gegevens vallen onder het in dit artikel bedoelde beroepsgeheim.
7. De bepalingen van dit artikel vormen geen belemmering voor de
bevoegde autoriteiten om de in de leden 1 tot en met 4 bedoelde
gegevens mede te delen aan een clearinginstelling of een ander
soortgelijk orgaan dat bij de nationale wetgeving is erkend voor het
verstrekken van clearing- en afwikkelingsdiensten op een van de markten
van hun Lid-Staat, indien zij van oordeel zijn dat dit nodig is om de
regelmatige werking van deze organen te garanderen in verband met het,
zelfs potentiële, in gebreke blijven van een marktdeelnemer. De in dit
verband ontvangen gegevens vallen onder het in lid 1 genoemde
beroepsgeheim. De Lid-Staten zien er evenwel op toe dat de uit hoofde
van lid 2 ontvangen gegevens in het in dit lid bedoelde geval niet
openbaar kunnen worden gemaakt, tenzij met de uitdrukkelijke
instemming van de bevoegde autoriteiten die de gegevens hebben
verstrekt.
8. Bovendien mogen de Lid-Staten, niettegenstaande de leden 1 en 4,
op grond van wettelijke bepalingen de mededeling van bepaalde
gegevens toestaan aan andere centrale overheidsdiensten die bevoegd
zijn voor de wetgeving inzake het toezicht op kredietinstellingen,
financiële instellingen, beleggingsondernemingen en verzekeringsonder-
nemingen alsmede aan de inspecteurs die in opdracht van deze
overheidsdiensten optreden.
Deze gegevens mogen echter alleen worden verstrekt wanneer zulks ter
wille van het bedrijfseconomisch toezicht nodig blijkt.
De Lid-Staten bepalen echter dat de gegevens die op grond van de leden
2 en 5 zijn ontvangen, en die welke zijn verkregen naar aanleiding van de
in artikel 24 bedoelde verificaties ter plaatse, in geen enkel geval op
grond van dit lid mogen worden medegedeeld, tenzij met de
uitdrukkelijke instemming van de bevoegde autoriteiten die de gegevens
hebben verstrekt of van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat waar
de verificatie ter plaatse is verricht.
9. Indien een Lid-Staat op het tijdstip van aanneming van deze
richtlijn voorschrijft dat tussen verschillende autoriteiten gegevens
worden uitgewisseld met het oog op de controle op de naleving van de
wetten inzake prudentieel toezicht en inzake opzet, werking en gedrag
van handelsvennootschappen en van de voorschriften betreffende de
financiële markten, mag die Lid-Staat in afwachting van een coördinatie
van alle bepalingen betreffende het uitwisselen van gegevens tussen
autoriteiten voor de gehele financiële sector, en in ieder geval tot uiterlijk
1 juli 1996, het doorgeven van dergelijke gegevens blijven toestaan.!M1
!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 30
De Lid-Staten zien er evenwel op toe dat gegevens die afkomstig zijn van
een andere Lid-Staat, onder de in de eerste alinea bedoelde voorwaarden
niet kunnen worden doorgegeven zonder de uitdrukkelijke instemming
van de bevoegde autoriteiten die de gegevens hebben verstrekt, en alleen
worden gebruikt voor de doeleinden waarmee deze autoriteiten
ingestemd hebben.
De Raad brengt op basis van een voorstel van de Commissie de in de
eerste alinea bedoelde coördinatie tot stand. Hij neemt er akte van dat de
Commissie verklaart hem uiterlijk op 31 juli 1993 daartoe strekkende
voorstellen te zullen doen. De Raad zal hierover zo spoedig mogelijk een
besluit nemen, waarbij het in de bedoeling ligt dat de in deze voorstellen
vervatte regelgeving van kracht wordt op de datum van toepassing van
deze richtlijn.
Artikel 25 bis
1. De Lid-Staten bepalen minimaal
a) dat iedere persoon die is toegelaten in de zin van Richtlijn
84/253/EEG (1), en die bij een beleggingsonderneming de taken
verricht zoals bedoeld in artikel 51 van Richtlijn 78/660/EEG (2),
artikel 37 van Richtlijn 83/349/EEG of artikel 31 van Richtlijn
85/611/EEG, dan wel een andere wettelijke taak, de verplichting
heeft aan de bevoegde autoriteiten snel melding te doen van elk feit
of besluit met betrekking tot deze onderneming, waarvan hij bij de
uitvoering van die taken kennis heeft gekregen en dat van dien aard
is:
— dat het een inbreuk ten gronde inhoudt op de wettelijke of
bestuursrechtelijke bepalingen tot vaststelling van de voor-
waarden voor vergunning of van specifieke voorschriften
betreffende de uitoefening van de werkzaamheden van
beleggingsondernemingen, of
— dat het de bedrijfscontinuïteit van de beleggingsonderneming
aantast, of
— dat het leidt tot weigering van de goedkeuring van de
jaarrekening of tot het uiten van voorbehouden;
b) dat dezelfde verplichting rust op deze persoon ten aanzien van
feiten en besluiten waarvan hij kennis zou hebben gekregen bij de
uitvoering van taken zoals beschreven onder a), bij een onder-
neming die uit een zeggenschapsband voortvloeiende nauwe
banden heeft met de beleggingsonderneming waar deze persoon
de bovengenoemde taken uitvoert.
2. Melding te goeder trouw aan de bevoegde autoriteiten door de
personen die zijn toegelaten in de zin van Richtlijn 84/253/EEG van in
lid 1 bedoelde feiten of besluiten vormt geen inbreuk op ongeacht welke
op grond van een contract of van een wettelijke of bestuursrechtelijke
bepaling opgelegde beperking inzake de openbaarmaking van informa-
tie, en leidt voor de betrokken personen tot geen enkele vorm van
aansprakelijkheid.
Artikel 26
De Lid-Staten zorgen ervoor dat tegen besluiten die met betrekking tot
een beleggingsonderneming worden genomen op grond van de wettelijke
en bestuursrechtelijke bepalingen die overeenkomstig deze richtlijn zijn
vastgesteld, beroep op de rechter mogelijk is. Dit geldt eveneens voor het
geval er binnen zes maanden na indiening geen beslissing is genomen
aangaande een vergunningsaanvraag die alle krachtens de geldende
bepalingen vereiste gegevens bevat.!B
(1) PB nr. L 126 van 12. 5. 1984, blz. 20.
(2) PB nr. L 222 van 14. 8. 1978, blz. 11. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 90/605/EEG (PB nr. L 317 van 16. 11. 1990, blz. 60).!M1
!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 31
Artikel 27
Onverminderd de voor de intrekking van de vergunning geldende
procedures en de bepalingen van het strafrecht, bepalen de Lid-Staten dat
hun respectieve bevoegde autoriteiten tegen beleggingsondernemingen
die de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen inzake het toezicht op
of de uitoefening van de werkzaamheden overtreden, dan wel tegen de
personen die feitelijke zeggenschap over de werkzaamheden van deze
ondernemingen uitoefenen, sancties kunnen uitspreken dan wel maat-
regelen kunnen treffen die uitdrukkelijk beogen een eind te maken aan de
geconstateerde overtredingen of de oorzaken daarvan weg te nemen.
Artikel 28
De Lid-Staten zien erop toe dat er bij de toepassing van het bepaalde in
deze richtlijn geen discriminatie plaatsvindt.
TITEL VII
Slotbepalingen
Artikel 29
In afwachting van de aanneming van een nieuwe richtlijn waarin
bepalingen worden vastgesteld tot aanpassing van deze richtlijn aan de
technische vooruitgang op de hierna genoemde gebieden, neemt de Raad,
overeenkomstig Besluit 87/373/EEG (1), met gekwalificeerde meerder-
heid van stemmen op voorstel van de Commissie de eventueel nodige
aanpassingen aan betreffende:
— de inhoudelijke uitbreiding van de lijst in deel C van de bijlage;
— de aanpassing van de terminologie van de lijsten in de bijlage om
rekening te houden met de ontwikkelingen op de financiële
markten;
— de in artikel 23 genoemde gebieden waarop de bevoegde
autoriteiten gegevens moeten uitwisselen;
— de verduidelijking van de definities om een eenvormige toepassing
van de richtlijn binnen de Gemeenschap te waarborgen;
— de verduidelijking van de definities om bij de toepassing van de
richtlijn rekening te houden met de ontwikkelingen op de
financiële markten;
— de aanpassing van de terminologie en de verwoording van de
definities aan de hand van latere maatregelen inzake beleggings-
ondernemingen en aanverwante onderwerpen;
— de andere in artikel 7, lid 5, omschreven taken.
Artikel 30
1. Beleggingsondernemingen die reeds vóór 31 december 1995 over
een vergunning beschikten om in hun Lid-Staat van herkomst
beleggingsdiensten te verrichten, worden geacht in de zin van deze
richtlijn over een vergunning te beschikken wanneer volgens de in deze
Lid-Staat vigerende wetgeving de toegang tot de werkzaamheden
onderworpen is aan de inachtneming van voorwaarden die gelijkwaardig
zijn aan die welke in artikel 3, lid 3, en artikel 4 zijn omschreven.
2. Andere dan de in lid 1 bedoelde beleggingsondernemingen die op
31 december 1995 reeds beleggingswerkzaamheden uitoefenen, mogen
hun werkzaamheden voortzetten, mits zij vóór 31 december 1996 op
grond van de voorschriften van de Lid-Staat van herkomst een
vergunning verkrijgen tot voortzetting van deze werkzaamheden over-
eenkomstig de ter uitvoering van deze richtlijn aangenomen bepalingen.!B
(1) PB nr. L 197 van 18. 7. 1987, blz. 33.1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 32
Alleen het verlenen van deze vergunning biedt deze ondernemingen de
mogelijkheid aanspraak te maken op toepassing van de bepalingen van
deze richtlijn op het gebied van vrijheid van vestiging en van
dienstverrichting.
3. Wanneer beleggingsondernemingen vóór de aanneming van deze
richtlijn hun werkzaamheden in andere Lid-Staten hebben aangevangen
via bijkantoren of via het verrichten van diensten, doen de autoriteiten
van de Lid-Staat van herkomst tussen 31 juli 1995 en 31 december 1995
aan de autoriteiten van elk van de andere betrokken Lid-Staten
mededeling, in de zin van artikel 17, leden 1 en 2, en artikel 18, van
de lijst van ondernemingen die zich houden aan de bepalingen van deze
richtlijn en die in de bovengenoemde Lid-Staten werkzaam zijn, met
vermelding van de uitgeoefende werkzaamheid.
4. Natuurlijke personen die op de datum van aanneming van deze
richtlijn in een Lid-Staat over een vergunning beschikken om beleggings-
diensten aan te bieden, worden geacht in de zin van deze richtlijn over
een vergunning te beschikken, mits zij voldoen aan de voorwaarden van
artikel 1, punt 2, tweede alinea, tweede streepje en artikel 1, punt 2,
derde alinea.
Artikel 31
De Lid-Staten nemen uiterlijk op 1 juli 1995 de nodige wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen aan om aan deze richtlijn te voldoen.
Deze bepalingen treden uiterlijk op 31 december 1995 in werking. De
Lid-Staten stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de Lid-Staten de in de eerste alinea bedoelde bepalingen
aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn
verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking
van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld
door de Lid-Staten.
Artikel 32
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.!B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 33
BIJLAGE
DEEL A
Diensten
1. a) Het ontvangen en doorgeven voor rekening van beleggers, van
orders met betrekking tot een of meer van de in deel B genoemdeinstrumenten.
b) Het uitvoeren van dergelijke orders voor rekening van derden.
2. Het handelen voor eigen rekening in eender welk van de in deel B
genoemde instrumenten.
3. Het per cliënt op discretionaire basis beheren van beleggingsportefeuilles
op grond van een door de beleggers gegeven opdracht, voor zover dieportefeuilles een of meer van de in deel B genoemde instrumentenbevatten.
4. Het overnemen van emissies van alle of bepaalde van de in deel B
henoemde instrumenten en/of het plaatsen van die emissies.
DEEL B
Instrumenten
1. a) Effecten.
b) Rechten van deelneming in instellingen voor collectieve belegging.
2. Geldmarktinstrumenten.
3. Financiële futures, met inbegrip van gelijkwaardige instrumenten die
aanleiding geven tot afwikkeling in contanten.
4. Rentetermijncontracten („FRA’ s”)
5. Rente- en valuta-swaps en swaps betreffende aan aandelen of een
aandelenindex gekoppelde cash-flows („equity-swaps”).
6. Opties ter verwerving of vervreemding van onder dit deel van de bijlage
vallende instrumenten, met inbegrip van gelijkwaardige instrumenten die
aanleiding geven tot afwikkeling in contanten. Deze categorie omvat met
name valuta- en renteopties.
DEEL C
Nevendiensten
1. Bewaarneming en administratie van een of meer van de in deel B
genoemde instrumenten.
2. Verhuur van safes.
3. Het verstrekken van kredieten of leningen aan een belegger om hem in
staat te stellen een transactie te verrichten ter zake van een of meer van de
in deel B genoemde instrumenten, bij welke transactie de onderneming diehet krediet of de lening verstrekt, optreedt.
4. Advies aan ondernemingen inzake kapitaalstructuur, bedrijfsstrategie en
daarmee samenhangende aangelegenheden, alsmede advies en diensten ophet gebied van fusies en overname van ondernemingen.
5. Diensten in verband met overneming van emissies.6. Beleggingsadvies met betrekking tot een of meer van de in deel
Bgenoemde instrumenten.
7. Valutawisseldiensten die samenhangen met het verrichten van beleggings-
diensten.!
B1993L0022 — NL — 17.11.2000 — 003.001 — 34