2004R0595 — NL — 01.04.2009 — 002.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:









▼B

VERORDENING (EG) Nr. 595/2004 VAN DE COMMISSIE

van 30 maart 2004

houdende vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1788/2003 van de Raad tot vaststelling van een heffing in de sector melk en zuivelproducten







DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 1788/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van een heffing in de sector melk en zuivelproducten ( 1 ), en met name op artikel 24, Overwegende hetgeen volgt: (1) De heffingsregeling in de sector melk en zuivelproducten is bij Verordening (EG) nr. 1788/2003 verlengd en blijft nu gelden gedurende elf opeenvolgende tijdvakken van twaalf maanden vanaf 1 april 2004. Voor de nieuwe bepalingen van die verordening moeten uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld. In die uitvoeringsbepalingen moeten ook veel voorschriften van Verordening (EG) nr. 1392/2001 van de Commissie van 9 juli 2001 houdende vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten ( 2 ) worden opgenomen. Verordening (EG) nr. 1392/2001 dient daarom te worden ingetrokken. (2) Er moeten regels worden vastgesteld die het mogelijk maken om voor elke lidstaat de nationale hoeveelheid te verdelen tussen leveringen en rechtstreekse verkopen. In dit verband moeten de lidstaten rekening houden met de nieuwe definities van „levering” en „rechtstreekse verkoop” in artikel 5, onder f) en g), van Verordening (EG) nr. 1788/2003 en zij moeten de producenten voor wie deze nieuwe definities van belang zijn, erover informeren. (3) Bij deze verordening moeten ook worden vastgesteld: de benodigde aanvullende elementen voor de eindberekening van de voor leveringen verschuldigde heffing en de voor rechtstreekse verkopen verschuldigde heffing, de maatregelen om ervoor te zorgen dat de lidstaat de heffing tijdig betaalt aan het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, en ten slotte de regels inzake de controles om voor een correcte inning van de bijdragen aan de betaling van de heffing te zorgen. (4) Gespecificeerd dient te worden op welke wijze met het vetgehalte van de melk rekening moet worden gehouden bij de opstelling van de eindafrekening van de geleverde hoeveelheden. Bijzondere bepalingen zijn nodig voor de gevallen waarin de referentiehoeveelheid voor leveringen wordt gewijzigd of een referentiehoeveelheid wordt toegewezen uit de nationale reserve. (5) Aangezien bij Verordening (EG) nr. 1788/2003 het referentievetgehalte voor elke lidstaat is vastgesteld, moet worden voorzien in regels om zo nodig de individuele referentiegehalten aan te passen. (6) Het is van cruciaal belang enerzijds te controleren of de door de kopers en de producenten meegedeelde gegevens correct zijn, en anderzijds ervoor te zorgen dat de heffing daadwerkelijk wordt afgewenteld op de producenten die verantwoordelijk zijn voor de overschrijding van de nationale referentiehoeveelheid. Daartoe dienen de lidstaten een grotere rol te spelen in de controles en sancties die zij moeten invoeren om ervoor te zorgen dat de bijdragen aan de betaling van de heffing correct worden geïnd. Met name moeten de lidstaten voor elk tijdvak van twaalf maanden een nationaal controleplan opstellen op basis van een risicoanalyse en moeten zij controles verrichten op het niveau van de landbouwbedrijven, het vervoer en de kopers om eventuele onregelmatigheden en gevallen van fraude te bestrijden. Tevens dient te worden gespecificeerd hoeveel controles binnen welke termijnen moeten worden verricht opdat binnen een bepaald tijdsbestek kan worden nagegaan of alle betrokken partijen de regeling hebben nageleefd. Ook zijn sancties nodig voor het geval dat niet aan die elementaire eisen wordt voldaan. (7) Tevens is het noodzakelijk de lidstaten de op hun grondgebied werkzame kopers te laten erkennen en nadere regels vast te stellen voor de gevallen waarin kopers deze verordening niet naleven. (8) De mededelingen aan de Commissie spelen een belangrijke rol in het beheer van de regeling en moeten daarom worden uitgebreid. Met name de mededeling over de verdeling tussen leveringen en rechtstreekse verkopen en het antwoord op een jaarlijkse vragenlijst zijn van essentieel belang voor het beheer van de regeling door de Commissie. Inachtneming van de gestelde termijnen is eveneens een factor die een doeltreffend beheer van de regeling bevordert. Tevens is het dienstig dat de Commissie uitvoerig over de tenuitvoerlegging op nationaal niveau wordt geïnformeerd zodat zij beter op de hoogte is van de verschillende systemen die in de lidstaten worden gebruikt. (9) Deze verordening moet op dezelfde datum van toepassing worden als Verordening (EG) nr. 1788/2003. (10) De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor melk en zuivelproducten, Overwegende hetgeen volgt: HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:







HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Reikwijdte

Bij deze verordening worden uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1788/2003 vastgesteld met betrekking tot de verdeling van de nationale referentiehoeveelheden tussen leveringen en rechtstreekse verkopen, de berekening en betaling van de heffing, de controlemaatregelen en de mededelingen van de lidstaten.

Artikel 2

Verdeling van de nationale referentiehoeveelheden tussen leveringen en rechtstreekse verkopen

Elk jaar na ontvangst van de in ►M4 artikel 25 ◄ bedoelde mededelingen verdeelt de Commissie de in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1788/2003 voor elke lidstaat vastgestelde nationale referentiehoeveelheid overeenkomstig artikel 1, lid 2, van die verordening tussen leveringen en rechtstreekse verkopen.

De verdeling wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 3

Omzettingen

De omzettingen als bedoeld in artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1788/2003 kunnen tijdelijk of definitief zijn.

Tijdelijke omzettingen van individuele referentiehoeveelheden zijn omzettingen waarbij de producent voor een specifiek tijdvak van twaalf maanden verzoekt een hoeveelheid melk om te zetten van de ene referentiehoeveelheid in de andere.

Definitieve omzettingen zijn omzettingen waarbij de producent voor een tijdvak van twaalf maanden en voor de daaropvolgende tijdvakken van twaalf maanden verzoekt een hoeveelheid melk om te zetten van de ene referentiehoeveelheid in de andere.

Artikel 4

Voorlichting over de nieuwe definities van „levering” en „rechtstreekse verkoop”

1. De lidstaten informeren de betrokken producenten over de nieuwe definities van de begrippen „levering” en „rechtstreekse verkoop” die zijn ingevoerd bij artikel 5, onder f) en g), van Verordening (EG) nr. 1788/2003.

2. Een definitieve omzetting van de ene referentiehoeveelheid in de andere in verband met de in lid 1 bedoelde definities vindt op verzoek van de producent plaats overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1788/2003.

Artikel 5

Mededeling van de individuele referentiehoeveelheden

De lidstaten stellen de producenten van elke nieuwe toewijzing of wijziging van hun individuele referentiehoeveelheid in kennis met behulp van het middel dat zij het meest geschikt achten, met dien verstande dat dit middel moet garanderen dat de producenten daadwerkelijk op de hoogte zijn van de toegewezen referentiehoeveelheid.







HOOFDSTUK II

BEREKENING VAN DE HEFFING







AFDELING 1

Algemene regels

Artikel 6

Methode voor de berekening van de heffing

De hoeveelheden melk of zuivelproducten die worden vermarkt in de zin van artikel 5, onder h), van Verordening (EG) nr. 1788/2003, worden voor de berekening van de heffing in aanmerking genomen op het tijdstip waarop zij het betrokken bedrijf op het grondgebied van de lidstaat verlaten of op dat bedrijf voor commerciële doeleinden worden gebruikt.

Indien een hoeveelheid melk of zuivelproducten het bedrijf verlaat om te worden vernietigd ter uitvoering van gezondheidsmaatregelen op grond van een besluit van de bevoegde autoriteit van de lidstaat, wordt die hoeveelheid niet als levering of rechtstreekse verkoop in aanmerking genomen.

Een hoeveelheid melk die het bedrijf verlaat om in het kader van een loonwerkcontract te worden be- of verwerkt, wordt als een levering beschouwd.

Artikel 7

Wijzigingen van het individuele referentievetgehalte

1. Bij toewijzing van een extra referentiehoeveelheid uit de nationale reserve blijft het in artikel 9 van Verordening (EG) nr. 1788/2003 bedoelde referentievetgehalte ongewijzigd.

2. Indien de referentiehoeveelheid voor leveringen wordt verhoogd of vastgesteld op basis van een omzetting overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1788/2003, bedraagt het referentievetgehalte dat wordt gekoppeld aan de in leveringen omgezette referentiehoeveelheid, 3,8 %.

Het referentievetgehalte van de referentiehoeveelheid voor leveringen blijft evenwel ongewijzigd indien de producent ten genoegen van de bevoegde autoriteit gegronde redenen daarvoor aanvoert.

3. In de gevallen als bedoeld in artikel 16, artikel 17 en artikel 18, lid 1, onder d), e) en f), van Verordening (EG) nr. 1788/2003 wordt het referentievetgehalte overgedragen samen met de referentiehoeveelheid waaraan het is gekoppeld.

4. In de gevallen als bedoeld in artikel 18, lid 1, onder b) en c), van Verordening (EG) nr. 1788/2003 wordt het totale referentievetgehalte van de toegewezen of overgedragen referentiehoeveelheden niet verhoogd ten opzichte van dat van de vrijgemaakte hoeveelheden. Onverminderd artikel 6, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1788/2003, kan de voor toewijzing of overdracht beschikbare hoeveelheid melk worden herberekend op basis van een gegeven referentievetgehalte of kan omgekeerd het referentievetgehalte worden herberekend op basis van een gegeven beschikbare hoeveelheid melk.

5. In de gevallen als bedoeld in lid 2, eerste alinea, en in de leden 3 en 4 is het daaruit resulterende referentievetgehalte gelijk aan het gemiddelde van het oorspronkelijke referentiegehalte en het overgedragen of omgezette referentiegehalte, gewogen aan de hand van de oorspronkelijke referentiehoeveelheid en de overgedragen of omgezette referentiehoeveelheid.

6. Voor de producenten wier gehele referentiehoeveelheid afkomstig is uit de nationale reserve en die na 1 april 2004 met de productie zijn begonnen, is het referentievetgehalte gelijk aan het in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1788/2003 vastgestelde nationale referentievetgehalte.







AFDELING 2

Leveringen

Artikel 8

Afrekening van de leveringen

1. Aan het einde van elk tijdvak van twaalf maanden stellen de kopers voor elke producent een afrekening op waarin ten minste de hoeveelheid en het vetgehalte zijn vermeld van de melk die de producent in dat tijdvak heeft geleverd.

Voor schrikkeljaren wordt de hoeveelheid melk verlaagd met 1/60 van de in februari en maart geleverde hoeveelheden.

2. Vóór 15 mei van elk jaar dienen de kopers bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat een aangifte in waarin de in lid 1 bedoelde afrekeningen zijn samengevat; in die aangifte worden ten minste de totale hoeveelheid en het gemiddelde vetgehalte van de aan de koper geleverde melk vermeld en voorts worden daarin, voorzover zulks bij besluit van de lidstaat is voorgeschreven, de volgende gegevens opgenomen: de referentiehoeveelheid, het referentievetgehalte en de overeenkomstig artikel 10, lid 1, gecorrigeerde hoeveelheid van elke producent evenals, voor alle betrokken producenten, de som van hun individuele referentiehoeveelheden, de som van hun gecorrigeerde hoeveelheden en het gemiddelde referentievetgehalte.

In voorkomend geval geven de kopers aan dat zij in het betrokken tijdvak geen leveringen hebben ontvangen.

3. De lidstaat verlangt van de kopers die de in lid 2 gestelde termijn niet in acht nemen, de betaling van een bedrag gelijk aan de heffing die verschuldigd is bij een overschrijding die overeenkomt met 0,01 % van de door de producenten aan de koper geleverde hoeveelheden melk per kalenderdag vertraging. Zijn die hoeveelheden onbekend doordat geen aangifte is ingediend, dan worden zij door de bevoegde autoriteit geschat. Het bedoelde bedrag kan niet minder dan 100 EUR en niet meer dan 100 000 EUR zijn.

▼M1

4. Indien de aangifte niet vóór 15 juni wordt ingediend, wordt de koper door de lidstaat binnen 15 werkdagen formeel verzocht, deze binnen 15 dagen in te dienen. Indien aan het eind van die periode geen aangifte is ingediend, trekken de lidstaten de erkenning in of verlangen zij de betaling van een bedrag dat in verhouding staat tot de betrokken hoeveelheid melk en de ernst van de onregelmatigheid.

Lid 3 blijft van toepassing gedurende de aanmaningsperiode.

▼B

5. De in de leden 3 en 4 bedoelde sancties worden niet opgelegd indien de lidstaat constateert dat het om overmacht gaat of dat de onregelmatigheid niet opzettelijk of uit grove nalatigheid is begaan of dat de onregelmatigheid van verwaarloosbare invloed is op het functioneren van de regeling of op de doeltreffendheid van de controles.

Artikel 9

Aanpassing van het individuele referentievetgehalte

1. Ter uitvoering van artikel 9, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1788/2003 constateren de lidstaten vóór 1 juli van elk jaar een eventuele overschrijding van het nationale referentievetgehalte in het op 31 maart van dat jaar geëindigde tijdvak van twaalf maanden.

2. Zo nodig wordt het individuele referentievetgehalte van alle producenten met dezelfde coëfficiënt aangepast zodat voor de betrokken lidstaat het gewogen gemiddelde van de individuele referentievetgehalten het in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1788/2003 vastgestelde referentievetgehalte met niet meer dan 0,1 g per kilogram overschrijdt. De aanpassing wordt vóór 1 augustus ter kennis van de producenten gebracht en is van toepassing vanaf het tijdvak van twaalf maanden dat op 1 april van hetzelfde jaar is begonnen.

Artikel 10

Vergelijking tussen het referentievetgehalte en het werkelijke vetgehalte

1. Overeenkomstig artikel 10, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1788/2003 wordt, om het mogelijk te maken voor elke producent de in artikel 8, lid 1, van de onderhavige verordening bedoelde afrekening op te stellen, het gemiddelde vetgehalte van de door de producent geleverde melk vergeleken met het referentievetgehalte van de producent als bedoeld in artikel 9, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1788/2003.

▼M4

Indien een positief verschil wordt geconstateerd, wordt de geleverde hoeveelheid melk verhoogd met 0,09 % per 0,1 g melkvet meer per kg melk.

▼B

Indien een negatief verschil wordt geconstateerd, wordt de geleverde hoeveelheid melk verlaagd met 0,18 % per 0,1 g melkvet minder per kilogram melk.

▼M1

Bedraagt de op grond van de derde alinea aangepaste hoeveelheid door de producent geleverde melk minder dan 75 % van de daadwerkelijk geleverde hoeveelheid melk en het referentievetgehalte van de producent meer dan 4,5 %, dan wordt de individuele afrekening op basis van 75 % van de daadwerkelijk geleverde hoeveelheid vastgesteld.

▼M4

Wordt de geleverde hoeveelheid melk in liters uitgedrukt, dan wordt de correctie vermenigvuldigd met de coëfficiënt 0,971.

2. De lidstaten bepalen de correctie van de leveringen op nationaal niveau overeenkomstig het bepaalde in artikel 80, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad ( 3 ).

▼B







AFDELING 3

Rechtstreekse verkopen

Artikel 11

Aangifte van de rechtstreekse verkopen

1. Aan het einde van elk tijdvak van twaalf maanden dient elke producent een aangifte in waarin al zijn rechtstreekse verkopen per product zijn samengevat.

Voor schrikkeljaren wordt de hoeveelheid melk of melkequivalent verlaagd met 1/60 van de in februari en maart verkochte hoeveelheden of met 1/366 van de in het betrokken tijdvak van twaalf maanden verkochte hoeveelheden.

2. De producenten dienen de in lid 1 bedoelde aangifte vóór 15 mei van elk jaar in bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat.

De lidstaat kan bepalen dat de producenten met een referentiehoeveelheid voor rechtstreekse verkopen in voorkomend geval aangifte moeten doen van het feit dat zij in het betrokken tijdvak geen melk of andere zuivelproducten hebben verkocht of overgedragen.

3. De lidstaten verlangen van de producenten die de in lid 2 gestelde termijn niet in acht nemen, de betaling van een bedrag gelijk aan de heffing die verschuldigd is bij een overschrijding die overeenkomt met 0,01 % van de referentiehoeveelheid voor rechtstreekse verkopen per kalenderdag vertraging. Dit bedrag kan evenwel niet minder dan 100 EUR en niet meer dan 1 000 EUR zijn.

Indien de betrokken producent zijn referentiehoeveelheid heeft overschreden en de nationale referentiehoeveelheid voor rechtstreekse verkopen eveneens is overschreden, moet hij ook een bijdrage in de heffing betalen die wordt berekend over de volledige overschrijding van zijn referentiehoeveelheid, en komt hij niet in aanmerking voor een eventuele hertoewijzing van ongebruikte referentiehoeveelheden als bedoeld in artikel 12, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1788/2003.

Indien een producent een onjuiste aangifte heeft ingediend, verlangt de lidstaat van hem de betaling van een bedrag dat in verhouding staat tot de betrokken hoeveelheid melk en de ernst van de onregelmatigheid en dat ten hoogste gelijk is aan de theoretische heffing over de hoeveelheid melk na toepassing van de correctie, vermenigvuldigd met 1,5.

▼M1

4. Indien de aangifte niet vóór 15 juni wordt ingediend, wordt de producent door de lidstaat binnen 15 werkdagen formeel verzocht, deze binnen 15 dagen in te dienen. Indien aan het eind van die periode geen aangifte is ingediend, wordt de referentiehoeveelheid voor rechtstreekse verkopen van de betrokken producent toegevoegd aan de nationale reserve. Lid 3, eerste alinea, blijft van toepassing gedurende de aanmaningsperiode.

▼B

5. De in de leden 3 en 4 bedoelde sancties worden niet opgelegd indien de lidstaat constateert dat het om overmacht gaat of dat de onregelmatigheid niet opzettelijk of uit grove nalatigheid is begaan of dat de onregelmatigheid van verwaarloosbare invloed is op het functioneren van de regeling of op de doeltreffendheid van de controles.

Artikel 12

Equivalenties

1. Voor de andere producten dan melk die worden vermarkt, bepalen de lidstaten de verwerkte hoeveelheden melk. Voor room en boter zijn de daarbij te hanteren equivalenties:

a) 1 kg room = 0,263 kg melk x in massaprocenten uitgedrukt vetgehalte van de room,

b) 1 kg boter = 22,5 kg melk.

Voor kaas en alle andere zuivelproducten bepalen de lidstaten de equivalenties, daarbij in het bijzonder rekening houdend met het drogestofgehalte en het vetgehalte van de betrokken soorten kaas of andere producten.

Indien de producent ten genoegen van de bevoegde autoriteit het bewijs kan leveren van de hoeveelheden die werkelijk voor de vervaardiging van de betrokken producten zijn gebruikt, kan de lidstaat zich op die bewezen hoeveelheden baseren in plaats van op de in de eerste en de tweede alinea bedoelde equivalenties.

2. Indien het moeilijk blijkt om de verwerkte hoeveelheden melk te bepalen op basis van de vermarkte zuivelproducten, kunnen de lidstaten de hoeveelheden melkequivalent op forfaitaire basis vaststellen, rekening houdend met het aantal melkkoeien van de producent en met een gemiddelde melkgift per koe die representatief is voor de betrokken melkveestapel.







HOOFDSTUK III

BETALING VAN DE HEFFING

Artikel 13

Kennisgeving van de heffing

1. In het geval van leveringen doet de bevoegde autoriteit de kopers een kennisgeving of bevestiging van de door hen te betalen bijdragen in de heffing toekomen, zulks na al dan niet, naar gelang van het besluit van de lidstaat, de ongebruikte referentiehoeveelheden in hun geheel of gedeeltelijk opnieuw te hebben toegewezen, hetzij rechtstreeks aan de betrokken producenten, hetzij in voorkomend geval aan de kopers voor verdeling over de betrokken producenten.

2. In het geval van rechtstreekse verkopen doet de bevoegde autoriteit de producenten een kennisgeving van de door hen te betalen bijdragen in de heffing toekomen, zulks na al dan niet, naar gelang van het besluit van de lidstaat, de ongebruikte referentiehoeveelheden in hun geheel of gedeeltelijk opnieuw te hebben toegewezen rechtstreeks aan de betrokken producenten.

3. Op nationaal niveau vindt geen hertoewijzing van ongebruikte hoeveelheden tussen referentiehoeveelheden voor leveringen en referentiehoeveelheden voor rechtstreekse verkopen plaats.

▼M2

Artikel 14

Het ontstaansfeit voor de wisselkoers dat geldt voor de in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 595/2004 bedoelde betaling van de heffing, is het in artikel 5, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1913/2006 van de Commissie ( 4 ) bedoelde ontstaansfeit.

▼B

Artikel 15

Betalingstermijn

1. Vóór 1 ►M1 oktober ◄ van elk jaar maken de heffingplichtige kopers of, in het geval van rechtstreekse verkopen, producenten het verschuldigde bedrag aan de bevoegde autoriteit over volgens de door de lidstaat vastgestelde regels.

2. Indien de in lid 1 bedoelde betalingstermijn niet in acht wordt genomen, dragen de verschuldigde bedragen jaarlijks rente tegen de in bijlage II genoemde driemaandsreferentietarieven die gelden op 1 ►M1 oktober ◄ van elk jaar, verhoogd met één procentpunt.

De rente wordt betaald aan de lidstaat.

▼M1

3. De lidstaten declareren de uit de toepassing van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1788/2003 voortvloeiende bedragen bij het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) samen met de voor november van elk jaar aangegeven uitgaven.

Wanneer de lidstaten overeenkomstig artikel 26, lid 3, van deze verordening een bijgewerkte versie van de in lid 1 van dat artikel bedoelde vragenlijst doen toekomen, gebeurt de aangifte van de daaruit voortvloeiende aangepaste bedragen uiterlijk samen met de uitgaven voor de maand vóór die waarin de vragenlijst moet worden ingediend.

▼B

4. Indien uit het in artikel 3, lid 5, van Verordening (EG) nr. 296/96 van de Commissie ( 5 ) bedoelde dossier blijkt dat de in lid 3 van het onderhavige artikel bedoelde termijn niet in acht is genomen, verlaagt de Commissie overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1788/2003 de voorschotten op de afrekening van de landbouwuitgaven met het verschuldigde bedrag of een schatting daarvan.

▼M1

Artikel 16

Criteria voor de verdeling van een teveel aan heffing

1. In voorkomend geval bepalen de lidstaten de in artikel 13, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 1788/2003 bedoelde prioritaire categorieën van producenten aan de hand van één of meer van de volgende objectieve criteria:

a) de formele erkenning door de bevoegde autoriteit van de lidstaat dat de heffing in haar geheel of voor een deel onverschuldigd is geïnd;

b) de geografische ligging van het bedrijf, en in de eerste plaats de ligging in berggebieden in de zin van artikel 18 van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad ( 6 );

c) de maximale veebezetting op het bedrijf die kenmerkend is voor een extensieve dierlijke productie;

d) de individuele referentiehoeveelheid is overschreden met minder dan 5 % of minder dan 15 000 kg, indien dat minder is;

e) de individuele referentiehoeveelheid bedraagt minder dan 50 % van de nationale gemiddelde individuele referentiehoeveelheid;

f) andere door de lidstaat na overleg met de Commissie vastgestelde objectieve criteria.

2. De verdeling van het teveel aan heffing moet uiterlijk 15 maanden na afloop van het betrokken tijdvak van twaalf maanden zijn voltooid.

▼M1

Artikel 16 bis

Gebruik van de niet aan het ELGF verschuldigde heffing van 1 %

Wanneer de heffing van 1 % die op grond van artikel 3, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1788/2003 niet in het ELGF wordt gestort, meer bedraagt dan het bedrag dat nodig is voor gevallen van faillissement of definitief onvermogen van bepaalde producenten om de heffing te betalen, kunnen de lidstaten het te veel geïnde bedrag overeenkomstig artikel 13, lid 1, van die verordening gebruiken.

▼B

Artikel 17

Inning van de heffing

De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de heffing correct wordt geïnd en wordt afgewenteld op de producenten die tot de overschrijding hebben bijgedragen.







HOOFDSTUK IV

CONTROLES DOOR DE LIDSTATEN EN VERPLICHTINGEN VAN DE KOPERS EN DE PRODUCENTEN







AFDELING 1

Controles

Artikel 18

Nationale controlemaatregelen

De lidstaten nemen alle nodige controlemaatregelen om ervoor te zorgen dat deze verordening wordt nageleefd, en in het bijzonder de in de artikelen 19 tot en met 22 bedoelde maatregelen.

Artikel 19

Controleplan

1. De lidstaten stellen voor elk tijdvak van twaalf maanden op basis van een risicoanalyse een algemeen controleplan op. In dit controleplan zijn ten minste vermeld:

a) de voor de opstelling van het plan gehanteerde criteria;

b) de geselecteerde kopers en producenten;

c) de met betrekking tot het tijdvak van twaalf maanden te verrichten controles ter plaatse;

d) de controles op het vervoer van producenten naar kopers;

e) de controles op de jaarlijkse aangiften van de producenten of kopers.

De lidstaten kunnen besluiten het algemene controleplan bij te werken door middel van gedetailleerdere periodieke plannen.

Bij de risicoanalyse wordt rekening gehouden met de representativiteit van de in de zuivelsector werkzame marktdeelnemers, terwijl bij de bepaling van het tijdstip van de controles rekening wordt gehouden met het seizoensgebonden karakter van de productie.

2. De controles worden gedeeltelijk gedurende het betrokken tijdvak van twaalf maanden verricht, en gedeeltelijk na dat tijdvak op basis van de jaarlijkse aangiften.

3. Een controle wordt als voltooid beschouwd zodra het betrokken controleverslag beschikbaar is.

Alle controleverslagen moeten uiterlijk 18 maanden na afloop van het betrokken tijdvak van twaalf maanden gereed zijn. ►M4 De controleverslagen moeten echter uiterlijk twaalf maanden na afloop van het betrokken tijdvak in de lidstaten gereed zijn, als het bepaalde in artikel 22, lid 1, onder a bis) en b bis), van toepassing is. ◄

Indien de in artikel 20 bedoelde controles evenwel met andere controles worden gecombineerd, moeten de termijnen die voor die andere controles en voor de opstelling van de desbetreffende controleverslagen zijn gesteld, in acht worden genomen.

Artikel 20

Controles ter plaatse

De controles ter plaatse worden onverwachts uitgevoerd. Zij mogen echter zo lang van tevoren worden aangekondigd als strikt noodzakelijk is, mits het doel van de controle daardoor niet in gevaar komt.

Waar dat dienstig is, worden de controles ter plaatse in het kader van deze verordening tegelijk met in andere communautaire regelingen voorgeschreven controles verricht.

Artikel 21

Controles op de leveringen en op de rechtstreekse verkopen

1. Wat de leveringen betreft, worden de controles verricht op het niveau van de landbouwbedrijven, tijdens het vervoer van de melk en op het niveau van de kopers. In alle stadia gaan de lidstaten door middel van fysieke controles ter plaatse de juistheid na van de registratie en boeking van de vermarkte melk, en met name controleren zij:

a) op het niveau van de landbouwbedrijven, de hoedanigheid van producent in de zin van artikel 5, onder c), van Verordening (EG) nr. 1788/2003 en de verenigbaarheid van de leveringen met de productiecapaciteit;

b) op het niveau van het vervoer, het in artikel 24, lid 4, van de onderhavige verordening bedoelde document, de nauwkeurigheid van de instrumenten om hoeveelheid en kwaliteit van de melk te meten, de betrouwbaarheid van de ophaalmethode, met inbegrip van eventuele tussenliggende verzamelpunten, en de juistheid van de bepaling van de hoeveelheid opgehaalde melk bij het lossen ervan;

c) op het niveau van de kopers, de juistheid van de in artikel 8 van de onderhavige verordening bedoelde aangiften, die in het bijzonder door kruiscontroles met de in artikel 24, leden 2 tot en met 5, van de onderhavige verordening bedoelde documenten wordt nagegaan, en de geloofwaardigheid van de in artikel 24, leden 2 en 3, van de onderhavige verordening bedoelde productboekhouding en administratie van de leveringen in het licht van de handels- en andere documenten waaruit blijkt hoe de opgehaalde melk is gebruikt.

2. Wat de rechtstreekse verkopen betreft, worden in het bijzonder gecontroleerd:

a) op het niveau van de landbouwbedrijven, de hoedanigheid van producent in de zin van artikel 5, onder c), van Verordening (EG) nr. 1788/2003 en de verenigbaarheid van de rechtstreekse verkopen met de productiecapaciteit;

b) de juistheid van de in artikel 11, lid 1, van de onderhavige verordening bedoelde aangifte, met name aan de hand van de in artikel 24, lid 6, van de onderhavige verordening bedoelde documenten.

Artikel 22

Intensiteit van de controles

1. De in artikel 21, lid 1, bedoelde controles hebben betrekking op ten minste:

▼M4

a) 2 % van de producenten voor elk tijdvak van twaalf maanden, of

a bis) 1 % van de producenten in de lidstaten waar het totaal van de gecorrigeerde leveringen minder dan 95 % bedroeg van het aandeel van „leveringen” in het nationale quotum in elk van de drie voorgaande tijdvakken van twaalf maanden, en

b) 40 % van de voor het betrokken tijdvak aangegeven hoeveelheid melk na correctie, of

b bis) 20 % van de aangegeven hoeveelheid melk in de lidstaten waar het totaal van de gecorrigeerde leveringen minder dan 95 % bedroeg van het aandeel van „leveringen” in het nationale quotum in elk van de drie voorgaande tijdvakken van twaalf maanden, en

▼B

c) een representatieve steekproef van melktransporten tussen geselecteerde producenten en kopers.

De onder c) bedoelde controles op het vervoer worden met name bij het lossen in de zuivelfabrieken verricht.

▼M3

2. De in artikel 21, lid 2, bedoelde controles hebben betrekking op ten minste:

a) 5 % van de producenten, of

b) de volgende twee groepen: i) 1 % van de producenten met een individuele referentiehoeveelheid voor rechtstreekse verkopen van minder dan 5 000 kg en met aangegeven rechtstreekse verkopen voor het betrokken tijdvak van twaalf maanden van minder dan 5 000 kg melk of melkequivalent; ii) 5 % van de producenten die niet voldoen aan de onder i) vastgestelde voorwaarden.

▼B

3. Elke koper wordt ten minste eens in de vijf jaar gecontroleerd.







AFDELING 2

Verplichtingen

Artikel 23

Erkenning van de kopers

1. Om op het grondgebied van een lidstaat melk te mogen kopen van producenten en werkzaam te mogen zijn, moeten de kopers door die lidstaat zijn erkend.

2. Onverminderd strengere bepalingen van de betrokken lidstaat, worden kopers slechts erkend indien zij:

a) het bewijs leveren van hun hoedanigheid van handelaar in de zin van de nationale regelgeving,

b) in de betrokken lidstaat beschikken over ruimten waar de productboekhouding, de registers en de overige in artikel 24, lid 2, bedoelde documenten door de bevoegde autoriteit kunnen worden geraadpleegd,

c) zich ertoe verbinden de productboekhouding, de registers en de overige documenten als bedoeld in artikel 24, lid 2, bij te houden,

d) zich ertoe verbinden de afrekeningen en de aangifte als bedoeld in artikel 8, lid 2, ten minste eens per jaar aan de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat toe te zenden.

3. Onverminderd de door de betrokken lidstaat vastgestelde sancties, wordt de erkenning ingetrokken indien niet langer aan de in lid 2, onder a) en b), gestelde voorwaarden wordt voldaan.

Wanneer wordt geconstateerd dat een koper een onjuiste afrekening of aangifte heeft ingediend of de in lid 2, onder c), bedoelde verbintenis niet is nagekomen of bij herhaling niet heeft voldaan aan enige andere verplichting krachtens Verordening (EG) nr. 1788/2003, de onderhavige verordening of de geldende nationale regelgeving, trekt de lidstaat de erkenning in of verlangt hij de betaling van een bedrag dat in verhouding staat tot de betrokken hoeveelheid melk en de ernst van de onregelmatigheid.

4. De erkenning kan op verzoek van de koper na een periode van ten minste zes maanden worden hersteld mits een grondige nieuwe controle bevredigende resultaten oplevert.

De in lid 3 bedoelde sancties worden niet opgelegd indien de lidstaat constateert dat het om overmacht gaat of dat de onregelmatigheid niet opzettelijk of uit grove nalatigheid is begaan of dat de onregelmatigheid van verwaarloosbare invloed is op het functioneren van de regeling of op de doeltreffendheid van de controles.

Artikel 24

Verplichtingen van de kopers en de producenten

1. De producenten vergewissen zich ervan dat de kopers aan wie zij leveren, zijn erkend. De lidstaten stellen sancties op leveringen aan niet-erkende kopers vast.

2. De kopers houden de volgende documenten ter beschikking van de bevoegde autoriteit van de lidstaat gedurende ten minste drie jaar te rekenen vanaf het einde van het jaar waarin die documenten zijn opgesteld: enerzijds een productboekhouding per tijdvak van twaalf maanden waarin voor elke producent de naam en het adres en de in artikel 8, lid 2, bedoelde gegevens, opgetekend per maand of per periode van vier weken in het geval van de geleverde hoeveelheden en per jaar in het geval van de overige gegevens, worden vermeld, en anderzijds de handelsdocumenten, briefwisseling en andere gegevens als bedoeld in Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad ( 7 ), aan de hand waarvan die productboekhouding kan worden gecontroleerd.

3. De kopers zijn verantwoordelijk voor de boeking van alle aan hen geleverde hoeveelheden melk. In dit verband houden zij de volgende documenten ter beschikking van de bevoegde autoriteit gedurende ten minste drie jaar te rekenen vanaf het einde van het jaar waarin die documenten zijn opgesteld: de lijst van de kopers en de melk be- of verwerkende ondernemingen die hun melk hebben geleverd, en een overzicht waarin per maand de door elke leverancier geleverde hoeveelheid is vermeld.

4. Wanneer melk bij de bedrijven wordt opgehaald, gaat deze vergezeld van een document waarin de levering wordt geïdentificeerd. Daarnaast bewaren de kopers een aantekening van elke afzonderlijke levering gedurende ten minste drie jaar te rekenen vanaf het einde van het jaar waarin de aantekening is opgesteld.

5. De producenten die leveringen verrichten, houden de documenten betreffende de aan de kopers geleverde hoeveelheden melk ter beschikking van de bevoegde autoriteit van de lidstaat gedurende ten minste drie jaar te rekenen vanaf het einde van het jaar waarin die documenten zijn opgesteld. Tevens houden de betrokken producenten het register van de voor de melkproductie op het bedrijf gebruikte dieren als bedoeld in artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1760/2000 van het Europees Parlement en de Raad ( 8 ) ter beschikking van de bevoegde autoriteit.

De producenten die rechtstreekse verkopen verrichten, houden een productboekhouding per tijdvak van twaalf maanden waarin, per maand en per product, elke verkoop of overdracht van melk of zuivelproducten wordt vermeld, ter beschikking van de bevoegde autoriteit van de lidstaat gedurende ten minste drie jaar vanaf het einde van het jaar waarin die documenten zijn opgesteld.

Producenten wier individuele referentiehoeveelheid voor rechtstreekse verkoop 5 000 kg of meer bedraagt, houden ook een productboekhouding bij voor melk of zuivelproducten die niet zijn verkocht of overgedragen

De lidstaten kunnen nadere uitvoeringsbepalingen vaststellen.

◄

Tevens houden zij het register van de voor de melkproductie op het bedrijf gebruikte dieren als bedoeld in artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1760/2000 en de bewijsstukken aan de hand waarvan de genoemde productboekhouding kan worden gecontroleerd, ter beschikking van de bevoegde autoriteit.







HOOFDSTUK V

MEDEDELINGEN

Artikel 25

Mededelingen ten behoeve van de verdeling tussen leveringen en rechtstreekse verkopen

1. Vóór 1 juli 2004 stellen de lidstaten de Commissie in kennis van de verdeling tussen leveringen en rechtstreekse verkopen van de individuele referentiehoeveelheden die voortvloeien uit de toepassing van artikel 6, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1788/2003 en zo nodig overeenkomstig artikel 4, lid 2, van de onderhavige verordening zijn omgezet.

▼M4

2. Overeenkomstig artikel 69, lid 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 1234/2007 moeten de lidstaten de Commissie elk jaar vóór 1 februari het volgende meedelen:

a) de individuele quota die op verzoek van individuele producenten definitief zijn omgezet van leveringen in rechtstreekse verkoop of omgekeerd;

b) de verdeling tussen leveringen en rechtstreekse verkoop van de met ingang van 1 april van het betrokken tijdvak van twaalf maanden in de nationale reserve gebrachte extra quota, overeenkomstig artikel 71, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1234/2007.

▼B

Artikel 26

Vragenlijst

1. Ter uitvoering van artikel 8, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1788/2003 dienen de lidstaten vóór 1 september van elk jaar de in bijlage I bij de onderhavige verordening opgenomen vragenlijst naar behoren ingevuld in bij de Commissie.

Portugal verstrekt bij het invullen van de vragenlijst de extra informatie die nodig is om bij de berekening van de heffing overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1453/2001 van de Raad ( 9 ) onderscheid te maken tussen het vasteland en de Azoren.

2. Bij niet-naleving van het bepaalde in lid 1 houdt de Commissie overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EG) nr. 2040/2000 van de Raad ( 10 ) een forfaitair bedrag in op de voorschotten op de afrekening van de landbouwuitgaven van de betrokken lidstaten. Dit bedrag is gelijk aan de heffing die verschuldigd is bij een theoretische overschrijding van de betrokken totale referentiehoeveelheid die als volgt wordt berekend:

a) indien de vragenlijst niet uiterlijk op 1 september is ingediend of indien voor de berekening van de heffing essentiële gegevens ontbreken, bedraagt de theoretische procentuele overschrijding 0,005 % per week vertraging,

b) indien de som van de geleverde of rechtstreeks verkochte hoeveelheden die wordt meegedeeld in de in lid 3 van het onderhavige artikel bedoelde bijgewerkte versies, meer dan 10 % verschilt van de in het oorspronkelijke antwoord op de vragenlijst verstrekte gegevens, bedraagt de theoretische procentuele overschrijding 0,05 %.

3. Vóór 1 december, 1 maart, 1 juni en 1 september van elk jaar doet de lidstaat een bijgewerkte versie van de ingevulde vragenlijst aan de Commissie toekomen in het geval dat de in de vragenlijst te verstrekken gegevens met name als gevolg van de bij de artikelen 18 tot en met 21 voorgeschreven controles moeten worden gewijzigd.

Artikel 27

Andere mededelingen

1. De lidstaten delen de voor de toepassing van Verordening (EG) nr. 1788/2003 en van de onderhavige verordening vastgestelde maatregelen en de eventuele wijzigingen daarvan aan de Commissie mee binnen één maand na de vaststelling van de betrokken maatregel of wijziging. In het geval van maatregelen die worden vastgesteld ter uitvoering van de artikelen 16, 17 en 18 van Verordening (EG) nr. 1788/2003 of van artikel 7 van de onderhavige verordening, wordt bij de mededeling een toelichting op de vastgestelde maatregelen en op het daarmee beoogde doel gevoegd.

2. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de methode of methoden die in het kader van deze verordening wordt of worden gebruikt om de massa te meten of, in voorkomend geval, het volume in massa om te rekenen en van de rechtvaardiging van de gekozen coëfficiënten, de precieze omstandigheden waaronder deze worden toegepast, en de eventuele latere wijzigingen ervan.

3. Vóór 1 september 2004 doen de lidstaten de Commissie een beknopt verslag over het systeem voor het beheer van hun nationale referentiehoeveelheid toekomen, en vóór 1 september van elk volgend jaar een bijwerking van dat verslag in het geval dat het genoemde systeem wijzigingen heeft ondergaan.

Het verslag bevat een beschrijving van de actuele situatie, met name ten aanzien van de maatregelen die zijn vastgesteld voor tijdelijke overdrachten, overdrachten met grond, bijzondere overdrachten, de hertoewijzing van ongebruikte hoeveelheden en het gebruik van de nationale reserve.

▼M4

4. De lidstaten brengen de Commissie elk jaar vóór 1 oktober verslag uit van het gebruik van de quota en het innen van heffingen over het tijdvak van twaalf maanden dat op 31 maart van datzelfde kalenderjaar afloopt. In dat verslag wordt informatie verstrekt over de hertoewijzing van ongebruikte quota, over het aantal producenten waaraan toewijzingen zijn gedaan en over de basis voor de toewijzingen. Wanneer dit relevant is, wordt in het verslag het aantal producenten genoemd dat bijdraagt aan de betaling van de overschotheffing, en wordt eventueel het aantal gevallen aangegeven waarin de overschotheffing geacht wordt onmogelijk te kunnen worden geïnd, omdat de producent definitief niet kan betalen of omdat hij failliet is. De lidstaten dienen vóór 1 december een bijwerking van het verslag bij de Commissie in met daarin relevante nieuwe beschikbare informatie. In ieder volgend verslag wordt het standpunt ten aanzien van de inning van overschotheffingen die eerder als nog niet geïnd waren gerapporteerd, geactualiseerd.

▼B







HOOFDSTUK VI

SLOTBEPALINGEN

Artikel 28

Intrekking

Verordening (EG) nr. 1392/2001 wordt ingetrokken.

Die verordening blijft evenwel van toepassing voor het tijdvak 2003/2004 en zo nodig eerdere tijdvakken tenzij dit in Verordening (EG) nr. 1788/2003 anders is bepaald.

Verwijzingen naar de ingetrokken verordening gelden als verwijzingen naar de onderhavige verordening en worden gelezen overeenkomstig de in bijlage III opgenomen concordantietabel.

Artikel 29

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van toepassing met ingang van 1 april 2004

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.









BIJLAGE I

►(1) M4









BIJLAGE II

In artikel 15, lid 2, bedoelde referentierentetarieven

— Voor de lidstaten in de eurozone: — EURO interbank borrowing offered rate (EURIBOR)

— Voor Denemarken: — Copenhagen interbank borrowing offered rate (CIBOR)

— Voor Zweden: — Stockholm interbank borrowing offered rate (STIBOR)

— Voor het Verenigd Koninkrijk: — London interbank borrowing offered rate (LIBOR)

— Voor Cyprus: — Nicosia interbank borrowing offered rate (NIBOR)

— Voor Tsjechië: — Prague interbank borrowing offered rate (PRIBOR)

— Voor Estland: — Tallinn interbank borrowing offered rate (TALIBOR)

— Voor Hongarije: — Budapest interbank borrowing offered rate (BUBOR)

— Voor Litouwen: — Vilnius interbank borrowing offered rate (VILIBOR)

— Voor Letland: — Riga interbank borrowing offered rate (RIGIBOR)

— Voor Malta: — Malta interbank borrowing offered rate (MIBOR)

— Voor Polen: — Warsaw interbank borrowing offered rate (WIBOR)

— Voor Slovenië: — Slovenian interbank borrowing offered rate (SITIBOR)

— Voor Slowakije: — Bratislava interbank borrowing offered rate (BRIBOR)









BIJLAGE III







Concordantietabel De onderhavige verordening Verordening (EG) nr. 1392/2001 Artikel 1 Artikel 1 Artikel 2 — Artikel 3 — Artikel 4 — Artikel 5 — Artikel 6 Artikel 2, leden 1 en 2 Artikel 7 Artikel 3 Artikel 8 Artikel 5 Artikel 9 Artikel 4 Artikel 10 — Artikel 11 Artikel 6 Artikel 12 Artikel 2, lid 3 Artikel 13 Artikel 7 Artikel 14 — Artikel 15 Artikel 8 Artikel 16 Artikel 9 Artikel 17 Artikel 11, lid 1 Artikel 18 — Artikel 19, lid 1 Artikel 12, lid 1 Artikel 19, lid 2 — Artikel 19, lid 3 Artikel 12, lid 2 Artikel 20 — Artikel 21, leden 1 en 2 Artikel 11, lid 3 Artikel 22 Artikel 12, lid 2 Artikel 23 Artikel 13 Artikel 24 Artikel 14 Artikel 25 Artikel 15, lid 1, onder c) Artikel 26 Artikel 15, lid 1, onder e), en de leden 2 en 3 Artikel 27 Artikel 15, lid 1, onder a), b), d) en f) Artikel 28 Artikel 16 Artikel 29 Artikel 17 Bijlage I: Jaarlijkse vragenlijst Bijlage I Bijlage II: Referentierentetarieven Bijlage II Bijlage III: Concordantietabel Bijlage III