Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de  
inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn 
authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document  
►B RICHTLIJN 2009/16/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD  
van 23 april 2009  
betreffende havenstaatcontrole  
(Herschikking)  
(Voor de EER relevante tekst)  
(PB L 131 van 28.5.2009, blz. 57)  
Gewĳzigd bĳ: 
Publicatieblad  
nr. blz.  datum  
►M1 Richtlijn 2013/38/EU van het Europees Parlement en de Raad van 
12 augustus 2013  L 218  1  14.8.2013  
►M2 Verordening (EU) nr. 1257/2013 van het Europees Parlement en de 
Raad van 20 november 2013  L 330  1  10.12.2013  
►M3 Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad 
van 29 april 2015  L 123  55  19.5.2015  
►M4 Richtlijn (EU) 2017/2110 van het Europees Parlement en de Raad van 
15 november 2017  L 315  61  30.11.2017  
Gerectificeerd b ĳ: 
►C1 Rectificatie PB L 32 van 1.2.2013, blz. 23 (2009/16/EG)  
►C2 Rectificatie PB L 295 van 11.10.2014, blz. 85 (2009/16/EG)  02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 1
02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 2  
RICHTLIJN 2009/16/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT 
EN DE RAAD  
van 23 april 2009  
betreffende havenstaatcontrole  
(Herschikking)  
(Voor de EER relevante tekst)  
Artikel 1  
Doel  
Het doel van deze richtlijn is bij te dragen tot een drastische vermin ­
dering van het aantal niet aan de normen voldoende schepen in de 
wateren onder de jurisdictie van de lidstaten door:  
a) de naleving te verbeteren van de internationale en relevante com ­
munautaire wetgeving op het gebied van de veiligheid op zee, ma ­
ritieme beveiliging, bescherming van het mariene milieu en de leef- 
en werkomstandigheden aan boord van schepen, ongeacht onder 
welke vlag zij varen;  
b) het opstellen van gemeenschappelijke criteria voor controle van sche ­
pen door de havenstaat en harmonisering van de inspectie- en aan ­
houdingsprocedures, daarbij voortbouwend op de expertise en erva ­
ringen in het kader van het MOU van Parijs;  
c) in de Gemeenschap een havenstaatcontrolestelsel toe te passen dat is 
gebaseerd op de inspecties die in de Gemeenschap en in het onder 
het MOU van Parijs vallende gebied worden verricht, en dat ertoe 
strekt alle schepen te inspecteren met een regelmaat die wordt be ­
paald door het risicoprofiel van het betrokken schip, waarbij schepen 
met een hoger risicoprofiel vaker en grondiger worden geïnspecteerd.  
Artikel 2  
Definities  
In deze richtlijn wordt verstaan onder:  
1) „Verdragen”: de volgende verdragen, met inbegrip van de op deze 
verdragen betrekking hebbende protocollen, wijzigingen en voor ­
schriften met dwingend karakter, in de versie die van kracht is:  
a) het Internationaal Verdrag betreffende de uitwatering van sche ­
pen van 1966 (LL 66);  
b) het Internationaal Verdrag voor de veiligheid van mensenlevens 
op zee van 1974 (SOLAS 74);  
c) het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging 
door schepen van 1973 en het daarop betrekking hebbende Pro ­
tocol van 1978 (MARPOL 73/78);  
d) het Internationaal Verdrag betreffende de normen voor zeevaren ­
den inzake opleiding, diplomering en wachtdienst van 1978 
(STCW 78/95);  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 3  
e) het Verdrag inzake de internationale bepalingen ter voorkoming 
van aanvaringen op zee van 1972 (Colreg 72);  
f) het Internationaal Verdrag betreffende de meting van schepen 
van 1969 (ITC 1969);  
▼M1 __________  
▼B 
h) het Internationaal Verdrag inzake de wettelijke aansprakelijkheid 
voor schade door verontreiniging door olie (CLC 1992);  
▼M1 
i) het Verdrag betreffende maritieme arbeid, 2006 (Maritime La ­
bour Convention 2006 — MLC 2006);  
j) het Internationaal Verdrag inzake de beperking van schadelijke 
aangroeiwerende verfsystemen op schepen, 2001 (AFS-verdrag 
2001);  
k) Internationaal Verdrag van 2001 inzake de wettelijke aansprake ­
lijkheid voor schade door verontreiniging door bunkerolie (Bun ­
kerolieverdrag, 2001).  
▼B 
2) „MOU van Parijs”: het op 26 januari 1982 te Parijs ondertekende 
Memorandum van overeenstemming inzake havenstaatcontrole, in 
de versie die van kracht is.  
3) „Kader en procedures voor de vrijwillige audit van de lidstaten door 
de IMO”: resolutie A.974(24) van de algemene vergadering van de 
IMO.  
4) „Onder het MOU van Parijs vallend gebied”: het geografische ge ­
bied waarin de ondertekenende partijen bij het MOU van Parijs 
inspecties uitvoeren overeenkomstig het MOU van Parijs.  
5) „Schip”: een zeegaand vaartuig waarop een of meer van de ver ­
dragen van toepassing zijn, varend onder een andere vlag dan die 
van de havenstaat.  
6) „Schip/haven-raakvlak”: de interacties die plaatsvinden wanneer een 
schip rechtstreeks en onmiddellijk betrokken is bij acties die ge ­
paard gaan met de verplaatsing van personen of goederen, dan wel 
de verlening van havendiensten aan of vanuit het schip.  
7) „Schip voor een ankerplaats”: een schip in een haven of in een 
ander gebied onder de jurisdictie van een haven dat niet aan de 
kade ligt en een schip/haven-raakvlak uitvoert.  
8) „Inspecteur”: een werknemer in de overheidssector of andere per ­
soon die door de bevoegde instantie van een lidstaat van passende 
volmachten is voorzien om in het kader van de havenstaatcontrole 
inspecties uit te voeren, en aan die bevoegde instantie verantwoor ­
ding verschuldigd is.  
9) „Bevoegde instantie”: maritieme instantie die overeenkomstig deze 
richtlijn verantwoordelijk is voor de havenstaatcontrole.  
10) „Nachttijd”: een periode van niet minder dan zeven uur, als gede ­
finieerd door de nationale wetgeving, die in ieder geval de periode 
tussen middernacht en 5.00 uur 's morgens moet omvatten.  
11) „Eerste inspectie”: een bezoek door een inspecteur aan boord van 
een schip teneinde na te gaan of wordt voldaan aan de geldende 
verdragen en voorschriften waarbij ten minste de in artikel 13, lid 1, 
vermelde controles worden uitgevoerd.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 4  
12) „Meer gedetailleerde inspectie”: een inspectie waarbij het schip, de 
uitrusting en de bemanning, geheel of, voor zover van toepassing, 
gedeeltelijk onder de in artikel 13, lid 3, beschreven omstandighe ­
den worden onderworpen aan een grondig onderzoek, dat de con ­
structie van het schip, de uitrusting, de personeelssterkte, de leef- en 
werkomstandigheden en de naleving van de operationele voorschrif ­
ten aan boord omvat.  
13) „Uitgebreide inspectie”: een inspectie die ten minste de in bijlage 
VII opgesomde onderdelen omvat. Een uitgebreide inspectie kan 
een gedetailleerde inspectie omvatten indien daarvoor op grond 
van artikel 13, lid 3, gegronde redenen zijn.  
14) „Klacht”: informatie of rapport ingediend door een persoon of or ­
ganisatie die een legitiem belang heeft bij de veiligheid van het 
schip, met inbegrip van de veiligheids- en gezondheidsrisico's 
voor de bemanning, leef- en werkomstandigheden aan boord en 
de voorkoming van verontreiniging.  
15) „Aanhouding”: het formele verbod voor een schip om uit te varen 
omdat er tekortkomingen zijn geconstateerd die afzonderlijk of ge ­
zamenlijk maken dat het schip niet zeewaardig is.  
16) ►C1 „Besluit tot weigering van toegang” ◄: een besluit dat aan de 
kapitein van het schip, de verantwoordelijke  ►C2 maatschappij ◄ 
en de vlaggenstaat wordt overhandigd waarbij wordt meegedeeld dat 
het schip de toegang tot alle havens en ankerplaatsen van de Ge ­
meenschap wordt geweigerd.  
17) „Stopzetting van een activiteit”: het formele verbod voor een schip 
om een activiteit voort te zetten omdat er tekortkomingen zijn ge ­
constateerd die afzonderlijk of gezamenlijk maken dat voortzetting 
van deze activiteit gevaarlijk is.  
18) „Maatschappij”: de eigenaar van het schip of een andere organisatie 
of persoon, zoals de bedrijfsvoerder of rompbevrachter, die de ver ­
antwoordelijkheid voor de exploitatie van het schip heeft overgeno ­
men van de eigenaar en er daardoor mee heeft ingestemd alle door 
de Internationale Veiligheidsmanagementcode (ISM-code) voor ­
geschreven taken en verantwoordelijkheden op zich te nemen.  
19) „Erkende organisatie”: classificatiebureau of ander privaatrechtelijk 
orgaan dat namens de vlaggenstaat een aantal wettelijk voor ­
geschreven taken verricht.  
20) „Wettelijk voorgeschreven certificaat”: een door of namens een 
vlaggenstaat overeenkomstig internationale verdragen afgegeven 
certificaat.  
21) „Klassecertificaat”: een document waarin wordt bevestigd dat wordt 
voldaan aan SOLAS 74, hoofdstuk II-1, deel A-1, voorschrift 3-1.  
22) „Inspectiedatabank”: het informatiesysteem dat bijdraagt tot de uit ­
voering van de regeling inzake het havenstaatcontrolestelsel in de 
Gemeenschap en betreffende de gegevens van inspecties uitgevoerd 
in de Gemeenschap en in het onder het MOU van Parijs vallende 
gebied.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 5  
23) „maritiem arbeidscertificaat”: het in voorschrift 5.1.3 van MLC 
2006 bedoelde certificaat.  
24) „conformiteitsverklaring voor maritieme arbeid”: de in voorschrift 
5.1.3 van MLC 2006 bedoelde verklaring.  
▼M4 
25) „ro-ro-passagiersschip”: een schip dat de nodige voorzieningen 
heeft om weg- of spoorvoertuigen het vaartuig op en af te laten 
rijden, en dat bestemd is voor het vervoer van meer dan twaalf 
passagiers.  
26) „hogesnelheidspassagiersvaartuig”: een vaartuig als omschreven in 
hoofdstuk X, voorschrift 1, van het SOLAS-verdrag van 1974, dat 
bestemd is voor het vervoer van meer dan twaalf passagiers.  
27) „geregelde dienst”: een reeks oversteken van een ro-ro-passagiers ­
schip of een hogesnelheidspassagiersvaartuig ten behoeve van het 
verkeer tussen dezelfde twee of meer havens, of een reeks reizen 
van en naar dezelfde haven zonder tussenliggende aanloophavens, 
welke plaatsvinden:  
i) volgens een gepubliceerde dienstregeling, of  
ii) met een zodanige regelmaat of frequentie dat zij een herkenbare 
systematische reeks vormen.  
▼M1 
Alle verwijzingen in deze richtlijn naar de verdragen, internationale 
codes en resoluties, waaronder voor certificaten en andere documenten, 
worden beschouwd als verwijzingen naar de actuele versies van die 
verdragen, internationale codes en resoluties.  
▼B 
Artikel 3  
Werkingssfeer  
1. Deze richtlijn is van toepassing op ieder schip en zijn bemanning 
dat een haven of een ankerplaats van een lidstaat aandoet om een inter ­
actie schip/haven-raakvlak te verrichten.  
Frankrijk kan besluiten dat de havens en ankerplaatsen in de in arti ­
kel 299, lid 2, van het Verdrag, bedoelde overzeese departementen, niet 
begrepen zijn onder de in dit lid bedoelde havens en ankerplaatsen.  
Indien een lidstaat een schip inspecteert dat zich bevindt in onder zijn 
jurisdictie vallende wateren op een andere plaats dan in een haven, 
wordt deze inspectie beschouwd als een inspectie voor de toepassing 
van deze richtlijn.  
Dit artikel laat het recht om op te treden waarover een lidstaat op grond 
van de relevante internationale verdragen beschikt, onverlet.  
Lidstaten die geen zeehavens hebben en die kunnen staven dat op jaar ­
basis minder dan 5 % van het totale aantal individuele vaartuigen dat 
gedurende de drie voorgaande jaren hun rivierhavens heeft aangedaan, 
schepen zijn die onder de toepassing van deze richtlijn vallen, mogen 
van de bepalingen van deze richtlijn afwijken.  
Lidstaten die geen zeehavens hebben, delen de Commissie uiterlijk op 
de datum van omzetting van deze richtlijn het totale aantal vaartuigen 
en het aantal schepen mee dat hun havens en ankerplaatsen gedurende 
voornoemde periode van drie jaar heeft aangedaan, en brengen de Com ­
missie op de hoogte van latere wijzigingen van deze cijfers.  ▼M1
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 6  
Deze richtlijn is eveneens van toepassing op inspecties van ro-ro-pas ­
sagiersschepen en hogesnelheidspassagiersvaartuigen die worden uitge ­
voerd buiten een haven of ankerplaats tijdens een geregelde dienst over ­
eenkomstig artikel 14 bis.  
▼B 
2. In het geval van schepen met een brutotonnage van minder dan 
500 passen de lidstaten de toepasselijke bepalingen van de verdragen 
toe en voor zover een verdrag niet van toepassing is nemen zij de 
maatregelen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat de schepen geen 
duidelijk gevaar opleveren voor de veiligheid, de gezondheid of het 
milieu. Bij de toepassing van dit lid nemen de lidstaten bijlage 1 van 
het MOU van Parijs als richtsnoer.  
▼M1 
3. Bij de inspectie van een schip dat vaart onder de vlag van een 
staat die geen partij is bij een verdrag, zien de lidstaten erop toe dat 
schip en bemanning geen gunstiger behandeling krijgen dan een schip 
dat vaart onder de vlag van een staat die wel partij is bij dat verdrag. 
Een dergelijk schip wordt onderworpen aan een meer gedetailleerde 
inspectie in overeenstemming met de procedures van het MOU van 
Parijs.  
▼B 
4. Deze richtlijn is niet van toepassing op vissersvaartuigen, oorlogs ­
schepen, marinehulpschepen, houten schepen van primitieve bouw, voor 
niet-commerciële doeleinden gebruikte overheidsschepen en niet-com ­
merciële pleziervaartuigen.  
▼M1 
5. Maatregelen die ter uitvoering van deze richtlijn worden vast ­
gesteld, leiden niet tot een verlaging van het algemene niveau van de 
bescherming die zeevarenden op grond van het sociaal recht van de 
Unie genieten op de gebieden waarop deze richtlijn van toepassing is, 
ten opzichte van de situatie die in iedere lidstaat reeds bestaat. Als de 
bevoegde autoriteit van de havenstaat bij de uitvoering van die maat ­
regelen te weten komt dat er sprake is van een duidelijke schending van 
het Unierecht aan boord van schepen die onder de vlag van een lidstaat 
varen, meldt deze autoriteit dit in overeenstemming met het nationale 
recht en de nationale praktijk onverwijld aan andere bevoegde autori ­
teiten met het oog op passende reacties daarop.  
▼B 
Artikel 4  
Inspectiebevoegdheden  
1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om over de wettelijke 
bevoegdheid te beschikken om, overeenkomstig het internationale recht, 
aan boord van buitenlandse schepen inspecties uit te voeren als bedoeld 
in deze richtlijn.  
2. De lidstaten handhaven voor de inspectie van schepen de nodige 
bevoegde instanties waaraan het vereiste personeelsbestand, in het bij ­
zonder gekwalificeerde inspecteurs, wordt toegewezen, bijvoorbeeld 
door aanwerving, en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zor ­
gen dat deze hun taken vervullen overeenkomstig de bepalingen van 
deze richtlijn en met name dat zij beschikbaar zijn voor de uitvoering 
van de op grond van deze richtlijn voorgeschreven inspecties.  ▼M4
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 7  
Artikel 5  
Inspectiesysteem en jaarlijkse inspectieverplichting  
1. De lidstaten voeren inspecties uit overeenkomstig de in artikel 12 
en in bijlage I omschreven keuzeregeling.  
2. Teneinde te voldoen aan de jaarlijkse inspectieverplichting:  
a) inspecteert elke lidstaat alle schepen van prioriteitsklasse I, als be ­
doeld in artikel 12, onder a), die zijn havens en ankerplaatsen aan ­
doen, en  
b) voert elke lidstaat jaarlijks een totaal aantal inspecties uit van sche ­
pen van de prioriteitsklassen I en II, als bedoeld in artikel 12, onder 
a) en onder b), dat ten minste overeenkomt met zijn deel van het 
totale aantal jaarlijks in de Gemeenschap en in het onder het MOU 
van Parijs vallende gebied uit te voeren inspecties. Het inspectie ­
aandeel van elke lidstaat is gebaseerd op het aantal individuele 
schepen die de havens van de betrokken lidstaat aandoen in ver ­
houding tot de som van de individuele schepen die de havens van 
alle lidstaten in de Gemeenschap en in het onder het MOU van 
Parijs vallende gebied aandoen.  
3. In een ankerplaats liggende schepen worden niet meegerekend in 
het in lid 2, onder b), bedoelde deel van het totale aantal inspecties dat 
jaarlijks in de Gemeenschap en in het onder het MOU van Parijs val ­
lende gebied moet worden verricht, tenzij anderszins wordt gespecifi ­
ceerd door de betrokken lidstaat.  
Artikel 6  
Nadere regelingen voor de naleving van de inspectieverplichting  
Een lidstaat die niet in staat is de in artikel 5, lid 2, onder a), voor ­
geschreven inspecties volledig uit te voeren, leeft zijn inspectieverplich ­
ting als bedoeld in artikel 5, lid 2, onder a), na indien de niet-uitge ­
voerde inspecties binnen de volgende marges blijven:  
a) ten hoogste 5 % van het totale aantal schepen van prioriteitsklasse I 
met een hoog risicoprofiel die zijn havens en ankerplaatsen aandoen,  
b) ten hoogste 10 % van het totale aantal schepen van prioriteitsklasse I 
zonder hoog risicoprofiel die zijn havens en ankerplaatsen aandoen.  
Onverminderd de percentages onder a) en b) zijn de lidstaten evenwel 
verplicht voorrang te geven aan inspecties van schepen die volgens de 
informatie van de inspectiedatabank niet vaak havens in de Gemeen ­
schap aandoen.  
Onverminderd de percentages onder a) en b), zijn de lidstaten verplicht 
voor schepen van prioriteitsklasse I die ankerplaatsen aandoen, voorrang 
te geven aan inspecties van schepen met een hoog risicoprofiel die 
volgens de informatie van de inspectiedatabank niet vaak havens in 
de Gemeenschap aandoen.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 8  
Artikel 7  
Regelingen voor een evenwichtig inspectieaandeel in de 
Gemeenschap  
1. Indien het totale aantal schepen van prioriteitsklasse I die een 
haven in een lidstaat aandoen, groter is dan het inspectieaandeel van 
die lidstaat als bedoeld in artikel 5, lid 2, onder b), leeft deze lidstaat die 
verplichting na indien hij een aantal inspecties op schepen van priori ­
teitsklasse I uitvoert dat ten minste beantwoordt aan zijn aandeel in de 
inspecties en ten hoogste 30 % van het totale aantal schepen van prio ­
riteitsklasse I die zijn havens en ankerplaatsen aandoen, niet wordt 
geïnspecteerd.  
2. Indien het totale aantal schepen van prioriteitsklasse I en II die een 
haven in een lidstaat aandoen, kleiner is dan het inspectieaandeel van 
die lidstaat als bedoeld in artikel 5, lid 2, onder b), leeft deze lidstaat die 
verplichting na indien hij de op grond van artikel 5, lid 2, onder a), 
voorgeschreven inspecties van schepen van prioriteitsklasse I uitvoert en 
ten minste 85 % inspecteert van het totale aantal schepen van prioriteits ­
klasse II die zijn havens en ankerplaatsen aandoen.  
3. In haar in artikel 35 bedoelde evaluatie onderzoekt de Commissie 
met name het effect van dit artikel op de inspectieverplichting, rekening 
houdend met de in de Gemeenschap en het onder het MOU van Parijs 
vallende gebied opgedane expertise en ervaring. De evaluatie houdt 
rekening met de doelstelling om alle schepen die een haven of anker ­
plaats in de Gemeenschap aandoen te inspecteren. Indien passend stelt 
de Commissie aanvullende maatregelen voor met het oog op de ver ­
betering van de doelmatigheid van het in de Gemeenschap toegepaste 
inspectiesysteem en, indien nodig, een nieuwe beoordeling van het ef ­
fect van dit artikel op een later tijdstip.  
Artikel 8  
Uitstel van inspecties en uitzonderlijke omstandigheden  
1. Een lidstaat kan in de volgende omstandigheden besluiten de in ­
spectie van een schip van prioriteitsklasse I uit te stellen:  
a) indien de inspectie kan worden uitgevoerd de eerst volgende keer dat 
het schip opnieuw een haven in dezelfde lidstaat aandoet, op voor ­
waarde dat het schip in de tussentijd geen andere haven in de Ge ­
meenschap of in het onder het MOU van Parijs vallende gebied heeft 
aangedaan en het uitstel niet meer dan 15 dagen bedraagt, of  
b) indien de inspectie binnen de 15 dagen kan worden uitgevoerd in 
een andere haven die in de Gemeenschap of in het onder het MOU 
van Parijs vallende gebied wordt aangedaan, op voorwaarde dat de 
staat waar die haven gelegen is, zich vooraf bereid heeft verklaard de 
inspectie uit te voeren.  
Indien een inspectie wordt uitgesteld overeenkomstig punt a) of punt b), 
en in de inspectiedatabank wordt geregistreerd, wordt die inspectie niet 
als een niet-uitgevoerde inspectie gerekend ten aanzien van de lidstaten 
die de inspectie hebben uitgesteld.  
Wanneer een inspectie van een schip van prioriteitsklasse I niet is 
uitgevoerd, is het betrokken schip overeenkomstig deze richtlijn niet 
van inspectie in de volgende haven in de Gemeenschap vrijgesteld.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 9  
2. Onder de volgende uitzonderlijke omstandigheden wordt een om 
operationele redenen niet-uitgevoerde inspectie van schepen van priori ­
teitsklasse I niet als niet-uitgevoerde inspectie aangerekend, mits de 
reden voor het niet uitvoeren van de inspectie in de inspectiedatabank 
wordt geregistreerd:  
a) indien het uitvoeren van de inspectie naar het oordeel van de be ­
voegde instantie een gevaar oplevert voor de veiligheid van de in ­
specteurs, het schip, de bemanning ervan of de haven, of voor het 
mariene milieu, of  
b) indien het schip alleen gedurende de nachttijd de haven aandoet. De 
lidstaten nemen in dit geval echter de nodige maatregelen om ervoor 
te zorgen dat schepen die regelmatig gedurende de nachttijd een 
haven aandoen, eventueel kunnen worden geïnspecteerd.  
3. Indien een in ankerplaats liggend schip niet wordt geïnspecteerd, 
wordt zulks niet als niet-uitgevoerde inspectie aangerekend, indien:  
a) het schip binnen 15 dagen in een andere haven of ankerplaats in de 
Gemeenschap of in het onder het MOU van Parijs vallende gebied 
wordt geïnspecteerd overeenkomstig bijlage I, of  
b) het schip alleen gedurende de nachttijd de haven aandoet, of gedu ­
rende een zodanig korte tijd de haven aandoet dat de inspectie niet 
naar behoren kan worden uitgevoerd, en de reden voor het niet 
uitvoeren van de inspectie in de inspectiedatabank wordt geregis ­
treerd, of  
c) het uitvoeren van de inspectie naar het oordeel van de bevoegde 
instantie een gevaar oplevert voor de veiligheid van de inspecteurs, 
het schip, de bemanning ervan of de haven, of voor het mariene 
milieu, en de reden voor het niet uitvoeren van de inspectie in de 
inspectiedatabank wordt geregistreerd.  
▼M1 __________  
▼B 
Artikel 9  
Aanmelding van de aankomst van schepen  
1. De exploitant, agent of kapitein van een schip dat  ►C1 overeen­
komstig artikel 14 ◄ voor een uitgebreide inspectie in aanmerking komt 
en op weg is naar een haven of ankerplaats in een lidstaat, dient de 
aankomst daarvan te melden overeenkomstig de bepalingen van bijlage 
III. 
2. De havenautoriteit of haveninstantie of de daartoe aangestelde 
organisatie of instantie zal de in lid 1 van dit artikel en in artikel 4 
van Richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 
27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monito ­
ring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart (  1 ) bedoelde aanmel ­
ding bij ontvangst doorsturen naar de bevoegde instantie.  
3. Indien mogelijk geschiedt communicatie als bedoeld in dit artikel 
elektronisch.  ▼B 
( 1 ) PB L 208 van 5.8.2002, blz. 10.
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 10  
4. De met het oog op bijlage III bij deze richtlijn door de lidstaten 
ontwikkelde procedures en formulieren dienen te voldoen aan de des ­
betreffende bepalingen van Richtlijn 2002/59/EG betreffende aanmel ­
dingen van schepen.  
Artikel 10  
Scheepsrisicoprofiel  
1. Aan elk schip dat een haven of ankerplaats van een lidstaat aan ­
doet, wordt in de inspectiedatabank een scheepsrisicoprofiel toegekend, 
dat bepalend is voor de voorrang voor inspectie, de termijnen tussen de 
inspecties en de reikwijdte van de inspectie.  
2. Het risicoprofiel van een schip wordt bepaald door een combinatie 
van de volgende algemene en historische risicoparameters:  
a) Algemene parameters  
Overeenkomstig bijlage I, deel I.1 en bijlage II, worden de algemene 
parameters gebaseerd op het type, de ouderdom, de vlaggenstaat, de 
betrokken erkende organisaties en de prestaties van de maatschappij.  
b) Historische parameters  
Overeenkomstig bijlage I, deel I.2 en bijlage II, worden de histori ­
sche parameters gebaseerd op het aantal tekortkomingen en aanhou ­
dingen over een bepaalde periode.  
▼M1 
3. Aan de Commissie worden uitvoeringsbevoegdheden toegekend 
voor de uitvoering van een methode voor het beoordelen van algemene 
risicoparameters aangaande met name de vlaggenstaatcriteria en de pres ­
tatiecriteria voor  ►C2 maatschappijen ◄. Deze uitvoeringshandelingen 
worden volgens de in artikel 31, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure 
vastgesteld.  
▼B 
Artikel 11  
Frequentie van de inspecties  
Schepen die een haven of ankerplaats in de Gemeenschap aandoen, 
worden als volgt aan een periodieke of een aanvullende inspectie onder ­
worpen:  
a) Schepen worden afhankelijk van hun risicoprofiel met vooraf vast ­
gestelde tussenpozen aan een periodieke inspectie onderworpen, 
overeenkomstig bijlage I, deel I. De termijn tussen twee periodieke 
inspecties neemt toe naarmate het risico afneemt. Voor schepen met 
een hoog risicoprofiel is deze termijn nooit langer dan zes maanden.  
b) Ongeacht de datum waarop de laatste periodieke inspectie heeft 
plaatsgevonden, worden schepen als volgt aan een aanvullende in ­
spectie onderworpen:  
— de bevoegde instantie zorgt ervoor dat schepen waarvoor dwin ­
gende factoren gelden als bedoeld in bijlage I, deel II, punt 2A, 
worden geïnspecteerd;  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 11  
— schepen waarvoor onverwachte factoren gelden als bedoeld in 
bijlage I, deel II, punt 2B, kunnen worden geïnspecteerd. Het 
besluit om een aanvullende inspectie te verrichten, wordt over ­
gelaten aan het professionele oordeel van de bevoegde instantie.  
Artikel 12  
Selectie van schepen voor inspectie  
De bevoegde instantie zorgt ervoor dat schepen voor inspectie worden 
geselecteerd op basis van hun risicoprofiel als bedoeld in bijlage I, deel 
I, dan wel, indien dwingende of onverwachte factoren optreden, over ­
eenkomstig bijlage I, deel II, punten 2A en 2B.  
Met het oog op de inspectie van schepen:  
a) selecteert de bevoegde instantie schepen die aan een verplichte in ­
spectie moeten worden onderworpen, „schepen van prioriteitsklasse 
I” genoemd, volgens de in bijlage I, deel II, punt 3A, beschreven 
selectieregeling;  
b) kan de bevoegde instantie schepen selecteren die voor inspectie in 
aanmerking komen, „schepen van prioriteitsklasse II” genoemd, 
overeenkomstig bijlage I, deel II, punt 3B.  
Artikel 13  
Eerste en meer gedetailleerde inspectie  
▼M4 
De lidstaten zorgen ervoor dat schepen die overeenkomstig artikel 12 of 
artikel 14 bis voor inspectie zijn geselecteerd, als volgt aan een eerste of 
meer gedetailleerde inspectie worden onderworpen:  
▼B 
1. Bij elke eerste inspectie van een schip zorgt de bevoegde instantie 
ervoor dat de inspecteur ten minste:  
a) de in bijlage IV opgesomde certificaten en documenten contro ­
leert die zich overeenkomstig de communautaire maritieme wet ­
geving en internationale verdragen met betrekking tot veiligheid 
en beveiliging aan boord dienen te bevinden;  
b) zo nodig verifieert of de tekortkomingen die een lidstaat of een 
staat die het MOU van Parijs heeft ondertekend bij een vorige 
inspectie heeft vastgesteld zijn verholpen;  
c) nagaat hoe het staat met de algemene toestand van het schip, met 
inbegrip van de hygiënische omstandigheden, en van de machi ­
nekamer en de accommodatie.  
2. Wanneer na een inspectie als bedoeld in lid 1 in de inspectiedatabank 
is geregistreerd welke tekortkomingen moeten worden verholpen in 
de volgende haven die wordt aangedaan, kan de bevoegde instantie 
van die volgende haven besluiten dat de in punt 1, onder a) en c), 
bedoelde verificaties niet worden uitgevoerd.  
3. Er vindt een gedetailleerde inspectie plaats en er wordt ook gecon ­
troleerd of aan de operationele voorschriften aan boord wordt vol ­
daan wanneer er, na de in punt 1 bedoelde inspectie, gegronde 
redenen zijn om aan te nemen dat de toestand van het schip of 
zijn uitrusting of bemanning op belangrijke punten niet voldoet 
aan de relevante voorschriften van een verdrag.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 12  
Er bestaan „gegronde redenen” indien de inspecteur feiten ontdekt 
die naar zijn beroepsmatige oordeel een gedetailleerde inspectie van 
het schip, de uitrusting of de bemanning rechtvaardigen.  
Voorbeelden van „gegronde redenen” zijn opgenomen in bijlage V.  
Artikel 14  
Uitgebreide inspecties  
1. De volgende categorieën schepen komen in aanmerking voor een 
uitgebreide inspectie overeenkomstig bijlage I, deel II, punten 3A en 
3B: 
— schepen met een hoog risicoprofiel,  
— passagiersschepen, olietankers, gas- of chemicaliëntankers of bulk ­
schepen ouder dan 12 jaar,  
— schepen met een hoog risicoprofiel of passagiersschepen, olietan ­
kers, gas- of chemicaliëntankers of bulkschepen ouder dan 12 jaar, 
in het geval van dwingende of onverwachte factoren,  
— schepen die aan een nieuwe inspectie moeten worden onderworpen 
nadat overeenkomstig artikel 16  ►C1 een besluit tot weigering van 
toegang ◄ is uitgevaardigd.  
2. De exploitant of kapitein van het schip staat ervoor in dat genoeg 
tijd beschikbaar is in de exploitatieplanning om toe te laten dat een 
uitgebreide inspectie wordt uitgevoerd.  
Onverminderd de om veiligheidsredenen uit te voeren controlemaatrege ­
len, blijft het schip in de haven totdat de inspectie is afgerond.  
3. Na ontvangst van een voorafgaande aanmelding van een schip dat 
in aanmerking komt voor een periodieke uitgebreide inspectie, deelt de 
bevoegde instantie het schip mee of er geen uitgebreide inspectie zal 
worden uitgevoerd.  
▼M1 
4. De reikwijdte van een uitgebreide inspectie, met inbegrip van de te 
inspecteren risicogebieden, wordt omschreven in bijlage VII. De Com ­
missie kan nadere maatregelen vaststellen met het oog op uniforme 
voorwaarden voor de toepassing van bijlage VII. Deze uitvoeringshan ­
delingen worden vastgesteld volgens de in artikel 31, lid 3, bedoelde 
onderzoeksprocedure.  
▼M4 
Artikel 14 bis  
Inspecties van ro-ro-passagiersschepen en hogesnelheidspassagiers ­
vaartuigen op een geregelde dienst  
1. Ro-ro-passagiersschepen en hogesnelheidspassagiersvaartuigen die 
worden ingezet op een geregelde dienst komen in aanmerking voor 
inspecties overeenkomstig de termijnen en andere voorschriften van 
bijlage XVII.  
2. De lidstaten houden bij het plannen van inspecties van ro-ro-pas ­
sagiersschepen of hogesnelheidspassagiersvaartuigen naar behoren reke ­
ning met het vaar- en onderhoudsschema van het ro-ro-passagiersschip 
of hogesnelheidspassagiersvaartuig.  
3. Wanneer een ro-ro-passagiersschip of hogesnelheidspassagiersvaar ­
tuig overeenkomstig bijlage XVII aan een inspectie is onderworpen, 
wordt die inspectie in de inspectiedatabank geregistreerd en in aanmer ­
king genomen voor de toepassing van de artikelen 10, 11 en 12 en om de  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 13  
naleving van de inspectieverplichting van elke lidstaat te berekenen. De 
inspectie wordt meegeteld voor het totale aantal jaarlijkse inspecties dat 
elke lidstaat overeenkomstig artikel 5 moet uitvoeren.  
4. Artikel 9, lid 1, artikel 11, punt a), en artikel 14 zijn niet van 
toepassing op ro-ro-passagiersschepen en hogesnelheidspassagiersvaar ­
tuigen op een geregelde dienst die overeenkomstig dit artikel wordt 
geïnspecteerd.  
5. De bevoegde instantie zorgt ervoor dat ro-ro-passagiersschepen of 
hogesnelheidspassagiersvaartuigen die overeenkomstig artikel 11, punt 
b), aan een aanvullende inspectie worden onderworpen, worden gese ­
lecteerd voor een inspectie overeenkomstig bijlage I, deel II, punten 3A, 
c), en 3B, c). Overeenkomstig onderhavig lid uitgevoerde inspecties 
laten het inspectie-interval zoals bepaald in punt 2 van bijlage XVII 
onverlet.  
6. De inspecteur van de bevoegde instantie van de havenstaat kan 
ermee instemmen om tijdens een inspectie van een ro-ro-passagiersschip 
of hogesnelheidspassagiersvaartuig door een havenstaatinspecteur van 
een andere lidstaat als waarnemer te worden vergezeld. Indien de vlag ­
genstaat van het vaartuig een lidstaat is, nodigt de havenstaat op ver ­
zoek een vertegenwoordiger van de vlaggenstaat uit om bij de inspectie 
als waarnemer aanwezig te zijn.  
▼B 
Artikel 15  
Richtsnoeren en procedures inzake veiligheid en beveiliging  
1. De lidstaten zorgen ervoor dat hun inspecteurs de in bijlage VI 
opgenomen richtsnoeren en procedures volgen.  
2. Wat de beveiligingscontroles betreft, passen de lidstaten de rele ­
vante procedures van bijlage VI van deze richtlijn toe op alle in artikel 3, 
leden 1, 2 en 3, van Verordening (EG) nr. 725/2004 van het Europees 
Parlement en de Raad (  1 ) vermelde schepen die hun havens en anker ­
plaatsen aandoen en die niet onder de vlag van de havenstaat van 
inspectie varen.  
▼M4 __________  
▼M1 
4. De Commissie kan nadere maatregelen vaststellen met het oog op 
de uniforme toepassing van de procedures als bedoeld in lid 1 en van de 
beveiligingscontroles als bedoeld in lid 2 van dit artikel. Deze uitvoe ­
ringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 31, 
lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure.  ▼M4 
( 1 ) PB L 129 van 29.4.2004, blz. 6.
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 14  
Artikel 16  
Maatregelen tot weigering van toegang aan bepaalde schepen 
▼M4 
1. Een lidstaat weigert de toegang tot zijn havens en ankerplaatsen 
van elk schip dat:  
— vaart onder de vlag van een staat met een aanhoudingsgraad in de 
zwarte lijst, vastgesteld overeenkomstig het Memorandum van Parijs 
op basis van in de inspectiedatabank geregistreerde informatie die 
jaarlijks door de Commissie wordt bekendgemaakt, en dat meer dan 
twee keer is aangehouden in de loop van de afgelopen 36 maanden 
in een haven of ankerplaats van een lidstaat of een staat die het 
Memorandum van Parijs heeft ondertekend, of  
— vaart onder de vlag van een staat met een aanhoudingsgraad in de 
grijze lijst, vastgesteld overeenkomstig het Memorandum van Parijs 
op basis van in de inspectiedatabank geregistreerde informatie die 
jaarlijks door de Commissie wordt bekendgemaakt, en dat meer dan 
twee keer is aangehouden in de loop van de afgelopen 24 maanden 
in een haven of ankerplaats van een lidstaat of een staat die het 
Memorandum van Parijs heeft ondertekend.  
De eerste alinea is niet van toepassing in de in artikel 21, lid 6, ge ­
noemde omstandigheden.  
De weigering van toegang geldt zodra het schip de haven of ankerplaats 
heeft verlaten waar het voor een derde keer is aangehouden en waar een 
weigering van toegang is uitgevaardigd.  
▼B 
2. ►C1 Het besluit tot weigering van toegang ◄ wordt ten vroegste 
drie maanden na de datum van uitvaardiging ingetrokken indien is vol ­
daan aan de voorwaarden van de punten 3 tot en met 9 van bijlage VIII.  
Indien het schip reeds een tweede keer de toegang wordt geweigerd, 
bedraagt deze periode twaalf maanden.  
3. Een daarop volgende aanhouding in een haven of ankerplaats in 
de Gemeenschap leidt tot een weigering van de toegang tot alle havens 
en ankerplaatsen in de Gemeenschap.  ►C1 Dit derde besluit tot wei ­
gering van toegang kan uitsluitend worden ingetrokken ◄ nadat een 
periode van 24 maanden sinds de uitvaardiging van de weigering is 
verstreken, en indien:  
— het schip vaart onder de vlag van een staat met een aanhoudings ­
graad die niet onder de in lid 1 bedoelde zwarte of de grijze lijst 
valt; 
— de wettelijk voorgeschreven certificaten en de classificatiecertificaten 
van het schip zijn afgegeven door een organisatie of organisaties die 
zijn erkend op grond van Verordening (EG) nr. 391/2009 van het 
Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake gemeen ­
schappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en con ­
trole van schepen belaste organisaties (  1 ); 
— het schip wordt geëxploiteerd door een  ►C2 maatschappij ◄ die 
goed presteert overeenkomstig bijlage I, deel I.1 en  
— aan de voorwaarden van bijlage VIII, punten 3 tot en met 9, is 
voldaan.  ▼B 
( 1 ) Zie bladzijde 11 van dit Publicatieblad.
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 15  
Elk schip dat 24 maanden na de uitvaardiging van de weigering niet aan 
de in dit lid neergelegde criteria voldoet, wordt permanent de toegang 
tot de havens en ankerplaatsen in de Gemeenschap geweigerd.  
4. Elke aanhouding in een haven of ankerplaats in de Gemeenschap 
volgend op de derde weigering van de toegang leidt tot een permanente 
weigering van de toegang tot alle havens en ankerplaatsen in de Ge ­
meenschap.  
5. Voor de toepassing van dit artikel voldoen de lidstaten aan de 
procedures die zijn vastgesteld in bijlage VIII.  
Artikel 17  
Inspectierapport aan de kapitein  
Na voltooiing van een inspectie, een gedetailleerde inspectie of een 
uitgebreide inspectie stelt de inspecteur een rapport op conform bijlage 
IX. De kapitein van het schip ontvangt een kopie van het inspectie ­
rapport.  
▼M1 
Indien uit een meer gedetailleerde inspectie blijkt dat de leef- en werk ­
omstandigheden aan boord niet voldoen aan de vereisten van het MLC 
2006, brengt de inspecteur de tekortkomingen onmiddellijk onder de 
aandacht van de kapitein van het schip en stelt hij de termijnen waar ­
binnen deze tekortkomingen moeten worden verholpen.  
Als de inspecteur deze tekortkomingen aanzienlijk vindt of als deze 
betrekking hebben op een mogelijke klacht als bedoeld in punt 19 
van deel A van bijlage V, brengt de inspecteur de tekortkomingen 
ook onder de aandacht van de betrokken zeevarenden- en redersorgani ­
saties in de lidstaat waar de inspectie wordt uitgevoerd, en kan hij:  
a) een vertegenwoordiger van de vlaggenstaat in kennis stellen;  
b) de relevante informatie verstrekken aan de bevoegde instanties van 
de volgende aanloophaven.  
Met betrekking tot zaken die betrekking hebben op MLC 2006 heeft de 
lidstaat waar de inspectie wordt uitgevoerd, het recht een afschrift van 
het inspectieverslag, waarbij alle binnen de gestelde termijn ontvangen 
antwoorden van de bevoegde instanties van de vlaggenstaat zijn ge ­
voegd, te doen toekomen aan de directeur-generaal van het Internatio ­
naal Arbeidsbureau met het oog op de maatregelen die passend of 
aangewezen worden geacht om ervoor te zorgen dat die informatie 
wordt opgeslagen en onder de aandacht wordt gebracht van partijen 
die mogelijk gebruik willen maken van de beroepsprocedures.  
▼B 
Artikel 18  
Klachten  
Alle klachten worden snel aan een eerste toetsing door de bevoegde 
instantie onderworpen. Met deze toetsing kan worden vastgesteld of de 
klacht met redenen omkleed is.  
Als dat het geval is, neemt de bevoegde instantie naar aanleiding van de 
klacht passende maatregelen, met name dat alle andere direct bij die 
klacht betrokken personen hun standpunt kenbaar kunnen maken.  
Indien de bevoegde instantie van oordeel is dat de klacht kennelijk 
ongegrond is, brengt zij de indiener van de klacht op de hoogte van 
haar beslissing en motivering daarvan.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 16  
De identiteit van de persoon die de klacht heeft ingediend wordt niet 
bekendgemaakt aan de kapitein of de eigenaar van het betrokken schip. 
De inspecteur neemt de gepaste stappen om de vertrouwelijkheid van 
door zeevarenden ingediende klachten te garanderen, onder andere door 
de vertrouwelijkheid gedurende elk gesprek met zeevarenden te waar ­
borgen.  
▼B 
De lidstaten brengen de administratie van de vlaggenstaat op de hoogte, 
met indien passend, een afschrift aan de Internationale Arbeidsorgani ­
satie (IAO), van klachten die niet kennelijk ongegrond zijn en de maat ­
regelen die na de klacht zijn genomen.  
▼M1 
Artikel 18 bis  
Aan land toepasselijke klachtafhandelingsprocedures aangaande 
MLC 2006  
1. Een klacht van een zeevarende waarin een inbreuk op de voor ­
schriften van MLC 2006 (met inbegrip van de rechten van zeevarenden) 
wordt aangevoerd, kan worden gemeld aan een inspecteur in de haven 
waar het schip van de zeevarende is binnengelopen. In die gevallen 
verricht de inspecteur een eerste onderzoek.  
2. Indien zulks gelet op de aard van de klacht passend is, wordt 
tijdens het eerste onderzoek ook nagegaan, of aan boord de klachten ­
procedures zijn gevolgd waarin voorschrift 5.1.5 van MLC 2006 voor ­
ziet. De inspecteur kan ook een meer gedetailleerde inspectie in over ­
eenstemming met artikel 13 van deze richtlijn verrichten.  
3. De inspecteur tracht, in voorkomend geval, een oplossing voor de 
klacht aan boord te bevorderen.  
4. Indien het onderzoek of de inspectie een onder artikel 19 vallende 
inbreuk uitwijst, is dat artikel van toepassing.  
5. Indien lid 4 niet van toepassing is en een klacht van een zee ­
varende over aangelegenheden die onder MLC 2006 vallen niet aan 
boord is opgelost, stelt de inspecteur de vlaggenstaat daarvan onmid ­
dellijk in kennis en verlangt hij binnen een vastgestelde termijn advies 
en een corrigerend actieplan van de vlaggenstaat. Een verslag van iedere 
verrichte inspectie wordt via elektronische weg naar de in artikel 24 
bedoelde inspectiedatabank gestuurd.  
6. Indien de klacht na de overeenkomstig lid 5 ondernomen actie niet 
is opgelost, stuurt de havenstaat de directeur-generaal van het Internati ­
onaal Arbeidsbureau een afschrift van het verslag van de inspecteur. Elk 
antwoord dat binnen de voorgeschreven termijn van de bevoegde in ­
stantie van de vlaggenstaat is ontvangen, wordt bij het verslag gevoegd. 
De desbetreffende zeevarenden- en redersorganisaties in de havenstaat 
worden eveneens op de hoogte gebracht. Daarnaast stuurt de havenstaat 
de directeur-generaal van het Internationaal Arbeidsbureau regelmatig 
statistieken en informatie over de opgeloste klachten.  
Dergelijke toezendingen worden voorzien om een bestand van derge ­
lijke informatie bij te houden, voor zover op basis van dergelijke acties 
als passend en doelmatige kan worden beschouwd, en die onder de 
aandacht van partijen wordt gebracht, waaronder de organisaties van 
zeevarenden en reders, die eventueel gebruik willen maken van de be ­
roepsprocedures.  ▼M1
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 17  
7. Teneinde uniforme voorwaarden voor de uitvoering van dit artikel 
te waarborgen, worden aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden 
toegekend voor het vaststellen van een geharmoniseerd elektronisch 
formaat en procedure voor de rapportering van door de lidstaten ge ­
nomen vervolgmaatregelen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens 
de in artikel 31, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.  
8. Dit artikel laat artikel 18 onverlet. Artikel 18, vierde alinea, geldt 
ook voor klachten over aangelegenheden die vallen onder MLC 2006.  
▼B 
Artikel 19  
Rectificatie en aanhouding  
1. Ten overstaan van de bevoegde instantie moet worden aangetoond 
dat de bij de inspectie bevestigde of aan het licht gekomen tekortko ­
mingen in overeenstemming met de verdragen worden of zullen worden 
verholpen.  
2. Wanneer sprake is van tekortkomingen die een duidelijk gevaar 
inhouden voor de veiligheid, de gezondheid of het milieu, ziet de be ­
voegde instantie van de havenstaat waar het schip wordt geïnspecteerd 
erop toe dat het schip wordt aangehouden of dat de activiteit in verband 
waarmee de tekortkomingen aan het licht zijn gekomen, wordt stop ­
gezet. De aanhouding of de stopzetting van de activiteit wordt pas 
opgeheven wanneer het gevaar is weggenomen of wanneer de bevoegde 
instantie bepaalt dat, op bepaalde voorwaarden, het schip mag uitvaren 
dan wel de activiteit mag worden hervat zonder dat dit gevaar oplevert 
voor de veiligheid en gezondheid van passagiers of bemanning of voor 
andere schepen of zonder onredelijk groot gevaar voor schade aan het 
mariene milieu.  
▼M1 
2 bis. Bij leef- en werkomstandigheden aan boord die een manifest 
gevaar voor de veiligheid, de gezondheid of de bescherming van de 
zeevarenden inhouden of bij tekortkomingen die een ernstige of her ­
haalde inbreuk op de voorschriften van MLC 2006 (met inbegrip van de 
rechten van zeevarenden) vormen, moet de bevoegde instantie van de 
havenstaat waar het schip wordt geïnspecteerd, erop toezien dat het 
schip wordt aangehouden of dat de nog in gang zijnde operatie waarop 
die tekortkomingen betrekking hebben, wordt stopgezet.  
De aanhouding van het schip of de stopzetting van een operatie wordt 
pas opgeheven wanneer deze tekortkomingen verholpen zijn of de be ­
voegde instantie een actieplan om de betrokken tekortkomingen te ver ­
helpen, heeft aanvaard en zich ervan heeft vergewist dat het actieplan 
spoedig zal worden uitgevoerd. Alvorens een actieplan te aanvaarden, 
kan de inspecteur de vlaggenstaat raadplegen.  
▼B 
3. Bij zijn beroepsmatige beoordeling van de vraag of een schip al 
dan niet moet worden aangehouden, past de inspecteur de in bijlage X 
vervatte criteria toe.  
4. De bevoegde instantie zorgt ervoor dat het schip wordt aangehou ­
den indien uit de inspectie blijkt dat het schip niet is uitgerust met een 
functionerende reisgegevensrecorder, terwijl het gebruik daarvan op 
grond van Richtlijn 2002/59/EG verplicht is.  
Wanneer deze tekortkoming niet zonder meer in de haven van aanhou ­
ding kan worden verholpen, kan de bevoegde instantie het schip toe ­
staan verder te reizen naar de geschikte reparatiewerf die zich het dichtst 
bij de haven van aanhouding bevindt en waar de tekortkoming wel 
zonder meer kan worden verholpen, of kan zij verlangen dat de tekort ­
komingen worden verholpen binnen een termijn van ten hoogste 30 
dagen als bepaald in de in het MOU van Parijs opgenomen richtsnoeren. 
Daartoe zijn de procedures van artikel 21 van toepassing.  ▼M1
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 18  
5. In uitzonderlijke omstandigheden, waarin de algemene toestand 
van het schip duidelijk niet aan de normen voldoet, mag de bevoegde 
instantie de inspectie van het schip opschorten tot de verantwoordelijke 
partijen de nodige stappen hebben ondernomen om ervoor te zorgen dat 
het schip aan de relevante voorschriften van de verdragen voldoet.  
▼M1 
6. In geval van aanhouding dient de bevoegde instantie onmiddellijk, 
schriftelijk en onder overlegging van het inspectierapport, de admini ­
stratie van de vlaggenstaat of, wanneer dit niet mogelijk is, de consul, 
of, bij diens afwezigheid, de dichtstbijzijnde diplomatieke vertegen ­
woordiger van die staat in kennis te stellen van het geheel van omstan ­
digheden waarin optreden noodzakelijk werd geacht. Bovendien moeten, 
indien relevant, ook de aangewezen inspecteurs of de erkende organi ­
saties die verantwoordelijk zijn voor de afgifte van de classificatiecer ­
tificaten of de wettelijk voorgeschreven certificaten die overeenkomstig 
verdragen worden afgegeven, worden ingelicht. Indien een schip niet 
kan uitvaren wegens ernstige of herhaalde inbreuk op de voorschriften 
van MLC 2006, met inbegrip van de rechten van zeevarenden, of indien 
de leef- en werkomstandigheden aan boord een duidelijk gevaar voor de 
veiligheid, de gezondheid of de bescherming van zeevarenden vormen, 
stelt de bevoegde instantie voorts de vlaggenstaat daarvan onverwijld in 
kennis met een verzoek aan een vertegenwoordiger van de vlaggenstaat 
om, indien mogelijk, aanwezig te zijn, en verlangt hij dat de vlaggen ­
staat binnen een voorgeschreven termijn antwoordt. De bevoegde in ­
stantie brengt de betrokken zeevarenden- en redersorganisaties in de 
havenstaat waar de inspectie is uitgevoerd onverwijld op de hoogte.  
▼B 
7. Deze richtlijn laat de additionele voorschriften van de verdragen 
betreffende kennisgevings- en rapportageprocedures in verband met de 
havenstaatcontrole onverlet.  
8. Bij de uitoefening van de havenstaatcontrole uit hoofde van deze 
richtlijn wordt al het mogelijke gedaan om te vermijden dat een schip 
onnodig wordt aangehouden of opgehouden. Indien een schip onnodig 
wordt aangehouden of opgehouden, kan de eigenaar of de exploitant 
aanspraak maken op vergoeding van alle geleden verlies of schade. In 
gevallen waar onnodige aanhouding of onnodig oponthoud wordt ge ­
steld, ligt de bewijslast bij de eigenaar of de exploitant van het schip.  
9. Om havencongestie te vermijden kan een bevoegde instantie toe ­
stemming verlenen  ►C1 om een aangehouden schip naar een ander 
deel van de haven te verplaatsen ◄ indien dat op een veilige manier 
kan gebeuren. Het risico op havencongestie is echter geen criterium om 
te beslissen of een schip al dan niet blijft aangehouden.  
Havenautoriteiten of haveninstanties werken samen met de bevoegde 
instanties om te voorzien in faciliteiten voor de opvang van aangehou ­
den schepen.  
10. De havenautoriteiten of haveninstanties zullen zo snel mogelijk 
worden ingelicht wanneer een aanhoudingsbevel wordt uitgevaardigd.  
Artikel 20  
Recht van beroep  
1. De eigenaar of de exploitant van het schip of diens vertegenwoor ­
diger in de lidstaat kan beroep instellen tegen aanhouding of weigering 
van toegang door de bevoegde instantie. Het beroep schort de werking 
van de aanhouding of de weigering van toegang niet op.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 19  
2. De lidstaten dienen hiertoe in overeenstemming met hun nationale 
wetgeving passende beroepsprocedures in te stellen en te handhaven.  
3. De bevoegde instantie dient de kapitein van het schip als bedoeld 
in lid 1 naar behoren op de hoogte te stellen van zijn recht om beroep in 
te stellen en van de praktische regelingen hieromtrent.  
4. Wanneer ten gevolge van een door de eigenaar of de exploitant 
van een schip, of zijn vertegenwoordiger, ingediend beroep of verzoek  
►C1 een aanhoudingsbevel of besluit tot weigering van toegang wordt 
ingetrokken of gewijzigd: ◄ 
a) zorgen de lidstaten ervoor dat de inspectiedatabank onverwijld wordt 
aangepast;  
b) zorgt de lidstaat waar het aanhoudingsbevel of  ►C1 het besluit tot 
weigering van toegang ◄ werd uitgevaardigd binnen 24 uur na die 
beslissing voor de rechtzetting van de overeenkomstig artikel 26 
bekendgemaakte informatie.  
Artikel 21  
Maatregelen volgend op inspecties en aanhouding  
1. Wanneer tekortkomingen als bedoeld in artikel 19, lid 2, niet in de 
haven van inspectie kunnen worden verholpen, mag de bevoegde in ­
stantie van die lidstaat het desbetreffende schip toestaan zo snel moge ­
lijk naar de door de kapitein en de betrokken instanties gekozen ge ­
schikte reparatiewerf te varen die zich het dichtst bij de haven van 
aanhouding bevindt en waar de tekortkomingen kunnen worden ver ­
holpen, mits aan de door de bevoegde instantie van de vlaggenstaat 
vastgestelde en door de lidstaat goedgekeurde voorwaarden wordt vol ­
daan. Deze voorwaarden dienen te garanderen dat het schip deze reis 
kan ondernemen zonder dat dit gevaar oplevert voor de veiligheid en 
gezondheid van passagiers en bemanning of voor andere schepen, of 
zonder onredelijk groot gevaar voor schade aan het mariene milieu.  
2. Wanneer een schip naar een reparatiewerf wordt gestuurd vanwege 
tekortkomingen bij de naleving van IMO-resolutie A.744(18), hetzij wat 
de scheepsdocumenten betreft, hetzij wegens structurele gebreken of 
tekortkomingen, kan de bevoegde instantie eisen dat in de haven van 
aanhouding de nodige diktemetingen worden uitgevoerd voordat het 
schip toestemming krijgt om uit te varen.  
3. In de in lid 1 genoemde omstandigheden stelt de bevoegde instan ­
tie van de lidstaat in de haven van inspectie de bevoegde instantie van 
de Staat waar zich de reparatiewerf bevindt, alsmede de in artikel 19, lid 
6, vermelde partijen en alle andere betrokken instanties in kennis van 
alle voorwaarden voor de reis.  
De bevoegde instantie van een lidstaat die de kennisgeving ontvangt, 
licht de kennisgevende instantie in over de maatregelen die zij heeft 
genomen.  
4. De lidstaten nemen maatregelen om ervoor te zorgen dat de toe ­
gang tot alle havens of ankerplaatsen in de Gemeenschap wordt gewei ­
gerd aan schepen als bedoeld in lid 1:  
a) die uitvaren zonder te voldoen aan de voorwaarden die gesteld zijn 
door de bevoegde instantie van een lidstaat in de haven van inspec ­
tie, of  
b) die uitvaren en weigeren te voldoen aan de van toepassing zijnde 
voorschriften van de verdragen door zich niet naar de aangegeven 
reparatiewerf te begeven.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 20  
De weigering blijft van kracht totdat de eigenaar of de exploitant ten 
overstaan van de bevoegde instantie ten genoegen van de lidstaat waar 
de tekortkoming aan het schip is geconstateerd, heeft aangetoond dat het 
schip volledig aan alle van toepassing zijnde voorschriften van de ver ­
dragen voldoet.  
5. In de in lid 4, onder a), genoemde omstandigheden waarschuwt de 
bevoegde instantie van de lidstaat waar de tekortkomingen aan het schip 
zijn geconstateerd, onmiddellijk de bevoegde instanties van alle andere 
lidstaten.  
In de in lid 4, onder b), genoemde omstandigheden waarschuwt de 
bevoegde instantie van de lidstaat waar de reparatiewerf gelegen is, 
onmiddellijk de bevoegde instanties van alle andere lidstaten.  
Voordat de toegang geweigerd wordt, kan de lidstaat verzoeken om 
overleg met de vlaggenstaatadministratie van het betrokken schip.  
6. In afwijking van de bepalingen van lid 4 mag, in geval van over ­
macht of om prevalerende beveiligingsredenen of om het gevaar van 
vervuiling te beperken of te minimaliseren of tekortkomingen te ver ­
helpen, tot een bepaalde haven of ankerplaats toegang worden verleend 
door de desbetreffende instantie van die havenstaat op voorwaarde dat 
de eigenaar, de exploitant of de kapitein van het schip ten genoegen van 
de bevoegde instantie van die lidstaat afdoende maatregelen voor een 
veilige binnenkomst heeft genomen.  
Artikel 22  
Beroepskwalificaties van inspecteurs  
1. De inspecties mogen uitsluitend worden uitgevoerd door inspec ­
teurs die voldoen aan de in bijlage XI vermelde kwalificaties en door de 
bevoegde instantie gemachtigd zijn tot uitvoering van havenstaatcontro ­
les. 
2. Wanneer de bevoegde instantie van de havenstaat niet de nood ­
zakelijke beroepsdeskundigheid kan bieden, mag de inspecteur van die 
bevoegde instantie worden bijgestaan door een persoon met de vereiste 
beroepsdeskundigheid.  
3. De bevoegde instanties, de inspecteurs die de havenstaatcontrole 
verrichten en de personen die hen bijstaan, mogen geen commerciële 
belangen hebben in de haven van inspectie, noch in de geïnspecteerde 
schepen. De inspecteurs mogen evenmin werknemer zijn van of op ­
drachten uitvoeren voor niet-gouvernementele organisaties die wettelijk 
voorgeschreven certificaten en klassecertificaten afgeven of de nood ­
zakelijke onderzoeken uitvoeren voor het afgeven van die certificaten 
aan schepen.  
4. Iedere inspecteur is houder van een persoonlijk document in de 
vorm van een identiteitskaart die in overeenstemming met Richtlijn 
96/40/EG van de Commissie van 25 juni 1996 houdende het vaststellen 
van een gemeenschappelijk model voor een identiteitskaart voor inspec ­
teurs die de havenstaatcontrole verrichten (  1 ) is afgegeven door zijn 
bevoegde instantie.  
5. De lidstaten zien erop toe dat wordt nagegaan of de inspecteurs 
voldoen aan de voorwaarden inzake bekwaamheid en aan de minimum ­
criteria als bedoeld in bijlage XI, zulks voordat de inspecteurs worden 
gemachtigd tot uitvoering van inspecties en vervolgens op gezette tij ­
den, in het licht van de in lid 7 bedoelde opleidingsregeling.  ▼B 
( 1 ) PB L 196 van 7.8.1996, blz. 8.
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 21  
6. De lidstaten zien erop toe dat de inspecteurs worden bijgeschoold 
met betrekking tot wijzigingen van het in de Gemeenschap toegepaste 
havenstaatcontrolestelsel als vastgesteld in deze richtlijn en eventuele 
wijzigingen in de verdragen.  
7. De Commissie werkt met de lidstaten samen met het oog op het 
ontwikkelen en bevorderen van een uniforme regeling binnen de Ge ­
meenschap inzake opleiding en beoordeling van de bekwaamheid van 
de inspecteurs inzake havenstaatcontrole door de lidstaten.  
Artikel 23  
Rapporten van loodsen en havenautoriteiten  
1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om te waarborgen dat 
hun loodsen die betrokken zijn bij het aanleggen en losmaken van 
schepen of werkzaam zijn op schepen die op weg zijn naar een haven 
van een lidstaat of via de wateren van een lidstaat varen de bevoegde 
instantie van de havenstaat of kuststaat, naargelang wat van toepassing 
is, onmiddellijk inlichten wanneer zij bij het vervullen van hun normale 
taak opmerken dat er klaarblijkelijke anomalieën zijn die afbreuk kun ­
nen doen aan de veilige vaart van het schip of gevaar voor schade aan 
het mariene milieu kunnen opleveren.  
2. Indien havenautoriteiten of haveninstanties bij de uitoefening van 
hun normale taken opmerken dat een zich in hun haven bevindend schip 
klaarblijkelijke anomalieën vertoont die afbreuk kunnen doen aan de 
veiligheid van het schip of een onredelijk groot gevaar opleveren 
voor schade aan het mariene milieu, dienen zij de bevoegde instantie 
van de betrokken havenstaat daarvan onmiddellijk in kennis te stellen.  
3. De lidstaten geven hun loodsen en havenautoriteiten of haven ­
instanties de opdracht ten minste de volgende gegevens te rapporteren, 
indien mogelijk in elektronische vorm.  
— scheepsinformatie (naam, IMO-identificatienummer, roepletters en 
vlaggenstaat),  
— informatie betreffende de vaarroute (laatste aanloophaven, haven van 
bestemming),  
— beschrijving van de aan boord vastgestelde klaarblijkelijke ano ­
malieën.  
4. De lidstaten zorgen ervoor dat passende maatregelen worden ge ­
nomen na de melding van klaarblijkelijke anomalieën door loodsen en 
havenautoriteiten of haveninstanties en stellen een rapport op van de 
genomen maatregelen.  
▼M1 
5. Aan de Commissie worden uitvoeringsbevoegdheden toegekend 
om maatregelen voor de uitvoering van dit artikel vast te stellen, onder 
meer geharmoniseerde procedures voor het rapporteren van klaarblijke ­
lijke onregelmatigheden door loodsen en havenautoriteiten of haven ­
instanties en de naar aanleiding daarvan door de lidstaten getroffen 
vervolgmaatregelen. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de 
in artikel 31, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 22  
Artikel 24  
Inspectiedatabank  
1. De Commissie zorgt voor de ontwikkeling, het onderhoud en de 
bijwerking van de inspectiedatabank, en maakt daarbij gebruik van de 
expertise en de ervaring van het MOU van Parijs.  
De inspectiedatabank bevat alle nodige informatie voor de toepassing 
van het bij deze richtlijn ingestelde inspectiesysteem en kan de in bij ­
lage XII vastgestelde functies verrichten.  
2. De lidstaten nemen de gepaste maatregelen om te verzekeren dat 
de informatie over de werkelijke aankomsttijd en de werkelijke vertrek ­
tijd van elk schip dat zijn havens en ankerplaatsen aandoet, alsook een 
identificatiecode van de betrokken haven binnen een redelijke termijn 
bezorgd wordt aan de inspectiedatabank via het communautaire systeem 
voor de uitwisseling van maritieme informatie „SafeSeaNet” als bedoeld 
in artikel 3, onder s), van Richtlijn 2002/59/EG. Van zodra zij deze 
informatie via SafeSeaNet aan de inspectiedatabank hebben bezorgd, 
worden lidstaten vrijgesteld van de aanlevering van gegevens overeen ­
komstig bijlage XIV, leden 1.2 en 2, onder a) en b), bij deze richtlijn.  
3. De lidstaten zorgen ervoor dat de gegevens in verband met in ­
specties die overeenkomstig deze richtlijn worden uitgevoerd, worden 
overgebracht naar de inspectiedatabank zodra het inspectieverslag is 
voltooid of de aanhouding is opgeheven.  
De lidstaten zorgen ervoor dat de gegevens die zijn overgebracht naar 
de bovengenoemde inspectiedatabank binnen 72 uur worden gevalideerd 
met het oog op de publicatie ervan.  
4. Op basis van de door de lidstaten verstrekte inspectiegegevens kan 
de Commissie uit de inspectiedatabank alle relevante gegevens opvragen 
met betrekking tot de toepassing van deze richtlijn, in het bijzonder 
gegevens betreffende de risicoprofielen van schepen, de te inspecteren 
schepen, de bewegingen van schepen en de inspectieverplichtingen van 
elke lidstaat.  
De lidstaten hebben toegang tot alle in de inspectiedatabank geregis ­
treerde gegevens die relevant zijn voor de toepassing van de bij deze 
richtlijn ingestelde inspectieprocedures.  
De lidstaten en derde verdragsluitende partijen bij het MOU van Parijs 
hebben toegang tot alle gegevens die zij in de inspectiedatabank hebben 
geregistreerd, alsmede tot gegevens betreffende schepen die hun vlag 
voeren.  
Artikel 25  
Uitwisseling van informatie en samenwerking  
Iedere lidstaat zorgt ervoor dat zijn havenautoriteiten of haveninstanties 
en andere betrokken autoriteiten of instanties aan de voor de havenstaat ­
controle bevoegde instantie de volgende in hun bezit zijnde informatie 
meedelen:  
— informatie die is meegedeeld overeenkomstig artikel 9 en bijlage III,  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 23  
— informatie betreffende schepen die niet hebben voldaan aan de voor ­
schriften inzake aanmelding van deze richtlijn en Richtlijn 
2000/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 novem ­
ber 2000 betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheeps ­
afval en ladingresiduen (  1 ) en Richtlijn 2002/59/EG en, in voor ­
komend geval, Verordening (EG) nr. 725/2004,  
— informatie betreffende schepen die uitgevaren zijn zonder te hebben 
voldaan aan artikelen 7 of 10 van Richtlijn 2000/59/EG,  
— informatie betreffende schepen die om beveiligingsredenen de toe ­
gang tot een haven is geweigerd of zijn verplicht de haven te ver ­
laten,  
— informatie betreffende klaarblijkelijke anomalieën overeenkomstig 
artikel 23.  
Artikel 26  
Publicatie van informatie  
De Commissie publiceert overeenkomstig bijlage XIII de informatie 
inzake inspecties, aanhoudingen en weigeringen van toegang op een 
publiek toegankelijke website en houdt deze bij, gebruikmakend van 
de expertise en de ervaring van het MOU van Parijs.  
Artikel 27  
Publicatie van een lijst van ►C2 maatschappijen ◄ met een laag 
en een zeer laag prestatieniveau  
De Commissie maakt regelmatig op een publiek toegankelijke website 
informatie bekend over  ►C2 maatschappijen ◄ die gedurende een pe ­
riode van drie maanden of meer laag en zeer laag hebben gepresteerd 
wat betreft de bepaling van het scheepsrisicoprofiel als bedoeld in bij ­
lage I, deel I.  
▼M1 
Aan de Commissie worden uitvoeringsbevoegdheden toegekend met het 
oog op de vaststelling van nadere voorschriften voor de publicatie van 
de in de eerste alinea bedoelde informatie, de criteria voor de verzame ­
ling van relevante gegevens en de frequentie van actualiseringen. Deze 
uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 31, lid 3, bedoelde 
onderzoeksprocedure vastgesteld.  
▼B 
Artikel 28  
Vergoeding van kosten  
1. Indien de in de artikelen 13 en 14 bedoelde inspecties leiden tot 
bevestiging of ontdekking van tekortkomingen met betrekking tot de 
voorschriften van een verdrag, die de aanhouding van een schip recht ­
vaardigen, worden alle kosten in verband met de inspectie, in een 
normale boekhoudperiode, gedragen door de eigenaar of de exploitant 
van het schip, of diens vertegenwoordiger in de havenstaat.  
2. Alle kosten in verband met de door de bevoegde instantie van een 
lidstaat ingevolge artikel 16 en artikel 21, lid 4, uitgevoerde inspecties 
komen ten laste van de eigenaar of de exploitant van het schip.  ▼B 
( 1 ) PB L 332 van 28.12.2000, blz. 81.
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 24  
3. Indien een schip wordt aangehouden worden alle kosten in ver ­
band met de aanhouding in de haven gedragen door de eigenaar of de 
exploitant van het schip.  
4. De aanhouding wordt pas opgeheven wanneer volledige betaling 
of een toereikende waarborg voor de vergoeding van de kosten is ont ­
vangen.  
Artikel 29  
Gegevens voor het toezicht op de uitvoering  
De lidstaten verstrekken de Commissie de in bijlage XIV genoemde 
informatie volgens de in die bijlage gestelde termijnen.  
Artikel 30  
Toezicht op de naleving en toepassing door de lidstaten  
Met het oog op een doelmatige toepassing van deze richtlijn en ter wille 
van het toezicht op het algemene functioneren van de havenstaatcontrole 
in de Gemeenschap overeenkomstig artikel 2, onder b), punt i), van 
Verordening (EG) nr. 1406/2002 verzamelt de Commissie de nodige 
informatie en verricht zij bezoeken ter plaatse in de lidstaten.  
▼M1 
Artikel 30 bis  
Gedelegeerde handelingen  
De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 30 ter gedelegeerde 
handelingen vast te stellen met betrekking tot wijzigingen in bijlage VI, 
teneinde de in die bijlage opgenomen lijst aan te vullen met instructies 
inzake havenstaatcontrole die zijn vastgesteld door de organisatie als 
ingesteld bij het MOU van Parijs.  
Artikel 30 ter  
Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie  
1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, 
wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde 
voorwaarden.  
2. De in artikel 30 bis bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde han ­
delingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een 
termijn van vijf jaar met ingang van 20 augustus 2013. De Commissie 
stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van vijf jaar 
een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelega ­
tie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij 
het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het 
einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet.  
3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 30 bis be ­
doelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Een besluit tot 
intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde be ­
voegdheid. Het wordt van kracht op de dag na de bekendmaking ervan 
in het  Publicatieblad van de Europese Unie  of op een daarin genoemde 
latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde 
gedelegeerde handelingen onverlet.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 25  
4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, 
doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement 
en de Raad.  
5. Een overeenkomstig artikel 30 bis vastgestelde gedelegeerde han ­
deling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de 
Raad binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de 
handeling aan het Europees Parlement en de Raad daartegen bezwaar 
heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad 
voor het verstrijken van deze termijn de Commissie hebben mede ­
gedeeld voornemens te zijn om geen bezwaar te maken. Die termijn 
wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee 
maanden verlengd.  
Artikel 31  
Comité  
1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 3 van Ver ­
ordening (EG) nr. 2099/2002 van het Europees Parlement en de Raad (  1 ) 
ingestelde Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van ver ­
ontreiniging door schepen (COSS). Dat comité is een comité in de zin 
van Verordening (EU) nr. 182/2011.  
2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening 
(EU) nr. 182/2011 van toepassing.  
Indien door het comité geen advies wordt uitgebracht over een krach ­
tens artikel 10, lid 3, artikel 23, lid 5, en artikel 27, lid 2, vast te stellen 
ontwerpuitvoeringshandeling, stelt de Commissie de ontwerpuitvoe ­
ringshandeling niet vast en is artikel 5, lid 4, derde alinea, van Ver ­
ordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.  
__________  
Artikel 33  
Uitvoeringsvoorschriften  
Bij de vaststelling van de in artikel 10, lid 3, artikel 14, lid 4, artikel 15, 
lid 4, artikel 18 bis, lid 7, artikel 23, lid 5, en artikel 27 bedoelde 
uitvoeringsvoorschriften overeenkomstig de in artikel 31, lid 3, bedoelde 
procedures ziet de Commissie er in het bijzonder op toe dat in deze 
uitvoeringsvoorschriften rekening wordt gehouden met de expertise en 
ervaringen die zijn opgedaan met het inspectiesysteem in de Unie en 
met de expertise van het MOU van Parijs.  
▼B 
Artikel 34  
Sancties  
De lidstaten voeren een systeem in van sancties op overtredingen van de 
nationale bepalingen die op grond van deze richtlijn zijn vastgesteld en 
nemen de nodige maatregelen om de toepassing ervan te verzekeren. De 
ingevoerde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.  ▼M1 
( 1 ) PB L 324 van 29.11.2002, blz. 1.
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 26  
Artikel 35  
Evaluatie  
De Commissie evalueert de toepassing van deze richtlijn uiterlijk 30 juni 
2012. De evaluatie omvat onder meer de uitvoering van de in artikel 5 
vervatte algemene communautaire inspectieverplichting, het aantal ha ­
venstaatinspecteurs in elke lidstaat, het aantal inspecties dat is uitge ­
voerd alsmede de naleving van de jaarlijkse inspectieverplichting door 
elke lidstaat en de toepassing van de artikelen 6, 7 en 8.  
De Commissie deelt haar bevindingen mee aan het Europees Parlement 
en de Raad en bepaalt of er een wijzigingsrichtlijn dan wel verdere 
wetgeving op dit gebied moet worden voorgesteld.  
Artikel 36  
Uitvoering en kennisgeving  
1. De lidstaten nemen uiterlijk 31 december 2010 de nodige wette ­
lijke en bestuursrechtelijke bepalingen aan en publiceren ze om aan deze 
richtlijn te voldoen.  
Ze passen deze bepalingen toe met ingang van 1 januari 2011.  
2. Wanneer de lidstaten die maatregelen vaststellen, wordt in de 
bepalingen zelf of bij officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn 
verwezen. In die bepalingen wordt tevens vermeld dat verwijzingen in 
bestaande wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen naar de bij deze 
richtlijn ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onder ­
havige richtlijn. De regels voor deze verwijzing en de formulering 
van die verklaring worden vastgesteld door de lidstaten.  
3. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste 
bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn 
vallende gebied vaststellen.  
4. Voorts informeert de Commissie het Europees Parlement en de 
Raad op gezette tijden over de bij de uitvoering van deze richtlijn in 
de lidstaten geboekte vooruitgang, in het bijzonder met het oog op een 
uniforme toepassing van het inspectiesysteem in de Gemeenschap.  
Artikel 37  
Intrekking  
Richtlijn 95/21/EG, zoals gewijzigd bij de in bijlage XV, deel A, ge ­
noemde richtlijnen, wordt hierbij met ingang van 1 januari 2011 in ­
getrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrek ­
king tot de in bijlage XV, deel B, genoemde termijnen voor omzetting 
in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 27  
Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar 
de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantieta ­
bel in bijlage XVI bij deze richtlijn.  
Artikel 38  
Inwerkingtreding  
Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die 
van haar bekendmaking in het  Publicatieblad van de Europese Unie . 
Artikel 39  
Adressaten  
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 28  
BIJLAGE I  
ELEMENTEN VAN HET COMMUNAUTAIRE SYSTEEM INZAKE 
HAVENSTAATINSPECTIE  
(als bedoeld in artikel 5)  
Het communautaire systeem inzake havenstaatinspectie omvat de volgende ele ­
menten:  
I. Scheepsrisicoprofiel  
Het risicoprofiel van een schip wordt bepaald door een combinatie van de 
volgende algemene en historische parameters:  
1. Algemene parameters  
a) Type van het schip  
Passagiersschepen, olie- en chemicaliëntankers, gastankers en bulk ­
schepen worden geacht een hoger risico te vormen.  
b) Ouderdom van het schip  
Schepen ouder dan twaalf jaar vormen een hoger risico.  
c) Prestaties van de vlaggenstaat  
i) Schepen die onder de vlag varen van een staat die binnen de 
Gemeenschap of het gebied dat onder het MOU van Parijs valt 
een hoge aanhoudingsgraad heeft, worden als een hoger risico 
beschouwd.  
ii) Schepen die onder de vlag varen van een staat die binnen de 
Gemeenschap of het gebied dat onder het MOU van Parijs valt 
een lage aanhoudingsgraad heeft, worden als een lager risico be ­
schouwd.  
iii) Schepen die onder de vlag varen van een staat die overeenkomstig 
het kader en de procedures voor de vrijwillige audit van de lid ­
staten door de IMO het voorwerp heeft uitgemaakt van een vol ­
tooide audit en waarvoor in voorkomend geval een herstelactieplan 
is voorgelegd, worden als een lager risico beschouwd. Zodra de in 
artikel 10, lid 3, bedoelde maatregelen zijn aangenomen, dient de 
vlaggenstaat van dergelijke schepen aan te tonen dat de code voor 
de toepassing van verplichte IMO-instrumenten is nageleefd.  
d) Erkende organisaties  
i) Schepen waarvan het certificaat is afgegeven door erkende orga ­
nisaties met een, wat betreft de aanhoudingsgraad binnen de Ge ­
meenschap of het gebied dat onder de MOU van Parijs valt, laag 
of zeer laag prestatieniveau, worden als een hoger risico be ­
schouwd.  
ii) Schepen waarvan het certificaat is afgegeven door erkende orga ­
nisaties met een, wat betreft de aanhoudingsgraad binnen de Ge ­
meenschap of het gebied dat onder de MOU van Parijs valt, hoog 
prestatieniveau, worden als een lager risico beschouwd.  
iii) Schepen met een certificaat dat is afgegeven door een op grond 
van Verordening (EG) nr. 391/2009.  
e) Prestaties van de  ►C2 maatschappij ◄ 
i) Schepen van een  ►C2 maatschappij ◄ die binnen de Gemeen ­
schap of het gebied dat onder het MOU van Parijs valt en matig 
of slecht presteert inzake tekortkomingen en aanhoudingen van 
schepen, worden als een hoger risico beschouwd.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 29  
ii) Schepen van een  ►C2 maatschappij ◄ die binnen de Gemeen ­
schap of het gebied dat onder het MOU van Parijs valt en goed 
presteert inzake tekortkomingen en aanhoudingen van schepen, 
worden als een lager risico beschouwd.  
2. Historische parameters  
i) Schepen die meer dan één keer zijn aangehouden worden als een 
hoger risico beschouwd.  
ii) Schepen die bij inspecties die tijdens de in bijlage II bedoelde periode 
zijn verricht, minder dan het in bijlage II bedoelde aantal tekortko ­
mingen hadden, worden als een lager risico beschouwd.  
iii) Schepen die tijdens de in bijlage II bedoelde periode niet zijn aange ­
houden, worden als een lager risico beschouwd.  
De risicoparameters worden gecombineerd door een weging te maken van 
de relatieve invloed van elke parameter op het totale risico van het schip 
voor de vaststelling van de volgende scheepsrisicoprofielen:  
— hoog risico,  
— normaal risico,  
— laag risico.  
Bij de bepaling van het risicoprofiel wordt vooral de nadruk gelegd op de 
parameters type schip, prestaties van de vlaggenstaat, van de classifica ­
tiebureaus en de  ►C2 maatschappijen ◄. 
II. Inspectie van schepen  
1. Periodieke inspecties  
Periodieke inspecties worden verricht op vooraf vastgestelde termijnen. 
De frequentie van de periodieke inspecties hangt af van het risicoprofiel 
van het schip. Schepen met een hoog risico worden minstens om de zes 
maanden aan een periodieke inspectie onderworpen. Bij schepen met 
een ander risicoprofiel zal de termijn tussen twee periodieke inspecties 
toenemen naarmate het risico afneemt.  
De lidstaten voeren een periodieke inspectie uit bij:  
— elk schip met een hoog risicoprofiel dat tijdens de laatste zes maan ­
den niet is geïnspecteerd in een haven of ankerplaats binnen de 
Gemeenschap of gebied dat onder het MOU van Parijs valt. Schepen 
met een hoog risico komen vanaf de 5e maand in aanmerking voor 
inspectie;  
— elk schip met een normaal risicoprofiel dat tijdens de laatste 12 
maanden niet is geïnspecteerd in een haven of ankerplaats binnen 
de Gemeenschap of gebied dat onder het MOU van Parijs valt. 
Schepen met een normaal risico komen vanaf de 10e maand in 
aanmerking voor inspectie;  
— elk schip met een laag risicoprofiel dat tijdens de laatste 36 maanden 
niet is geïnspecteerd in een haven of een ankerplaats binnen de 
Gemeenschap of gebied dat onder het MOU van Parijs valt. Schepen 
met een laag risico komen vanaf de 24e maand in aanmerking voor 
inspectie.  
2. Aanvullende inspecties  
Ongeacht de datum waarop de laatste inspectie heeft plaatsgevonden, 
wordt een schip onderworpen aan een inspectie wanneer een van de 
volgende dwingende of onverwachte factoren optreedt. De noodzaak om 
op basis van onverwachte factoren een aanvullende inspectie te ver ­
richten, wordt evenwel overgelaten aan het professionele oordeel van 
de inspecteur.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 30  
2A. Dwingende factoren  
Schepen ten aanzien waarvan de volgende dwingende factoren van 
toepassing zijn, worden geïnspecteerd, ongeacht de datum van hun laat ­
ste periodieke inspectie:  
— Schepen waarvan de klassering om beveiligingsredenen is opge ­
heven of ingetrokken sedert de laatste inspectie in de Gemeenschap 
of in het gebied dat onder het MOU van Parijs valt.  
— Schepen die voorwerp zijn geweest van een rapport of een kennis ­
geving van een andere lidstaat.  
— Schepen die niet terug te vinden zijn de inspectiedatabank.  
— Schepen die:  
— op weg naar de haven bij een aanvaring betrokken zijn geweest 
of aan de grond gelopen of gestrand zijn,  
— beschuldigd zijn van een vermoedelijke schending van de bepa ­
lingen inzake lozing van schadelijke stoffen of effluenten,  
— op onregelmatige of onveilige wijze hebben gemanoeuvreerd, 
waarbij de door de IMO vastgestelde routeringsmaatregelen, of 
veilige vaarpraktijken en -procedures niet in acht zijn genomen.  
2B. Onverwachte factoren  
Schepen ten aanzien waarvan de volgende onverwachte factoren van 
toepassing zijn, kunnen aan een inspectie worden onderworpen, onge ­
acht de datum van hun laatste periodieke inspectie. Het besluit om deze 
aanvullende inspectie te verrichten, wordt overgelaten aan het professi ­
onele oordeel van de bevoegde instantie.  
Schepen die:  
— niet hebben voldaan aan de toepasselijke versie van de IMO-aan ­
beveling inzake de vaart door de toegangswateren tot de Oostzee,  
— schepen met een certificaat dat werd afgegeven door een voormalige 
erkende organisatie waarvan de erkenning werd ingetrokken na de 
laatste inspectie in de Gemeenschap of het gebied dat onder het 
MOU van Parijs valt,  
— schepen waarbij door loodsen of havenautoriteiten of haveninstanties 
klaarblijkelijke anomalieën zijn gesignaleerd die afbreuk kunnen 
doen aan de veilige vaart of een dreiging vormen voor het milieu 
overeenkomstig artikel 23 van deze richtlijn.  
— Schepen die niet aan de verplichtingen inzake aanmelding hebben 
voldaan als bedoeld in artikel 9 van de richtlijn, van Richtlijn 
2000/59/EG, Richtlijn 2002/59/EG en, indien van toepassing, Ver ­
ordening (EG) nr. 725/2004.  
▼M1 
— Schepen waarover een rapport of klacht, daaronder begrepen een 
klacht aan wal, is ingediend door de kapitein, een bemanningslid 
of een persoon of organisatie die een rechtmatig belang heeft bij de 
veilige werking van het schip, de leef- en werkomstandigheden aan 
boord of de preventie van verontreiniging, tenzij de betrokken lid ­
staat het rapport of de klacht als kennelijk ongegrond beschouwt.  
▼B 
— Schepen die meer dan drie maanden geleden reeds eerder zijn aan ­
gehouden.  
— Schepen waarbij opvallende tekortkomingen zijn vastgesteld, met 
uitzondering van schepen met tekortkomingen die binnen 14 dagen 
na het vertrek dienden te zijn verholpen, en schepen met tekortko ­
mingen die voor het vertrek dienden te zijn verholpen.  
— Schepen waarbij problemen met de lading zijn vastgesteld, met 
name schadelijke en gevaarlijke ladingen.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 31  
— Schepen die op zodanige wijze zijn gebruikt dat zij gevaar voor 
personen, eigendommen of het milieu opleverden.  
— Schepen waarvan uit informatie uit betrouwbare bron blijkt dat hun 
risicoparameters verschillen van de geregistreerde parameters en dat 
het risiconiveau bijgevolg hoger ligt.  
▼M1 
— schepen waarvoor een actieplan is overeengekomen om tekortko ­
mingen als bedoeld in artikel 19, lid 2 bis, weg te werken maar 
waarvan de uitvoering van dat plan niet door een inspecteur is 
geverifieerd.  
▼B 
3. Inspectieregeling  
3A. Schepen van prioriteitsklasse I worden als volgt geïnspecteerd:  
a) een uitgebreide inspectie:  
— schepen met een hoog risicoprofiel die in de laatste zes maanden 
niet zijn geïnspecteerd,  
— passagiersschepen, olietankers, gas- of chemicaliëntankers of 
bulkschepen ouder dan 12 jaar met een normaal risicoprofiel 
die in de laatste 12 maanden niet zijn geïnspecteerd,  
b) een eerste of, in voorkomend geval, meer gedetailleerde inspectie:  
— schepen met een normaal risicoprofiel die geen passagierssche ­
pen, olietankers, gas- of chemicaliëntankers of bulkschepen ou ­
der dan 12 jaar zijn, die in de laatste 12 maanden niet zijn 
geïnspecteerd,  
c) in geval van een dwingende factor:  
— wordt er, afhankelijk van het professionele oordeel van de in ­
specteur, een meer gedetailleerde of een uitgebreide inspectie 
verricht van schepen met een hoog risicoprofiel en van passa ­
giersschepen, olietankers, gas- of chemicaliëntankers of bulk ­
schepen ouder dan 12 jaar,  
— wordt er een meer gedetailleerde inspectie verricht van schepen 
die geen passagiersschepen, olietankers, gas- of chemicaliëntan ­
kers of bulkschepen ouder dan 12 jaar zijn.  
3B. Wanneer de bevoegde instantie beslist een schip van prioriteitsklasse II 
te inspecteren, is het volgende van toepassing:  
a) Een uitgebreide inspectie wordt verricht van:  
— schepen met een hoog risicoprofiel die in de laatste vijf maanden 
niet zijn geïnspecteerd,  
— passagiersschepen, olietankers, gas- of chemicaliëntankers of 
bulkschepen ouder dan 12 jaar met een normaal risicoprofiel 
die in de laatste 10 maanden niet zijn geïnspecteerd, of  
— passagiersschepen, olietankers, gas- of chemicaliëntankers of 
bulkschepen ouder dan 12 jaar met een laag risicoprofiel die in 
de laatste 24 maanden niet zijn geïnspecteerd,  
b) een eerste of, in voorkomend geval, een meer gedetailleerde inspectie 
wordt verricht van:  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 32  
— schepen met een normaal risicoprofiel die geen passagierssche ­
pen, olietankers, gas- of chemicaliëntankers of bulkschepen ou ­
der dan 12 jaar zijn en die in de laatste 10 maanden niet zijn 
geïnspecteerd, of  
— schepen met een laag risicoprofiel die geen passagiersschepen, 
olietankers, gas- of chemicaliëntankers of bulkschepen ouder dan 
12 jaar zijn en die in de laatste 24 maanden niet zijn geïnspec ­
teerd,  
c) in geval van een onverwachte factor:  
— wordt er, afhankelijk van het professionele oordeel van de in ­
specteur, een grondigere of een uitgebreide inspectie verricht van 
schepen met een hoog risicoprofiel en van passagiersschepen, 
olietankers, gas- of chemicaliëntankers of bulkschepen ouder 
dan 12 jaar,  
— wordt er een grondigere inspectie verricht van schepen die geen 
passagiersschepen, olietankers, gas- of chemicaliëntankers of 
bulkschepen ouder dan 12 jaar zijn.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 33  
BIJLAGE II  
ONTWERP VAN SCHEEPSRISICOPROFIELEN  
(als bedoeld in artikel 10, lid 2)  
Profiel  
Schip met hoog risico (SHR)  Schip met 
normaal risico 
(SNR)  Schip met laag 
risico (SLR)  
Algemene parameters  Criteria  Wegingspunten  Criteria  Criteria  
1 Type schip  Chemicaliëntanker 
Gastanker 
Olietanker 
Bulkschip 
Passagiersschip  2 
schip met noch laag, noch hoog risico Alle types  
2 Leeftijd schip  alle types > 12 j  1  Alle leeftijden  
3a
 
Vlag ZGW-lijst  Zwart - ZHR, HR, 
M tot HR  2 Wit  
Zwart - MR  1  
3b IMO-Audit  —  —  Ja  
4a
 
Erkende organisa- 
tie 
Prestatie H —  —  Hoog  
M —  —  —  
L Laag  1  —  
ZL Zeer laag  —  
4b Erkend door EU  —  —  Ja  
5 
►C2 maatschappij ◄ 
Prestatie H —  —  Hoog  
M —  —  —  
L Laag  2  —  
ZL Zeer laag  —  
Historische parameters  
6 Aantal tekortkomingen ge ­
registreerd bij elke inspectie 
in voorgaande 36 maanden
 
Tekortkomingen Komt niet in aan ­
merking  — ≤ 5 (en ten 
minste één in ­
spectie in 
voorgaande 36 
maanden)  
7 Aantal aanhoudingen in 
voorgaande 36 maanden
 
Aanhoudin- 
gen ≥ 2 aanhoudingen  1  Geen aanhou ­
ding  
SHR zijn schepen die voldoen aan de criteria met een totale waarde van 5 of meer wegingspunten. 
SLR zijn schepen die voldoen aan alle criteria van de parameters voor een laag risico. 
SNR zijn schepen die noch SHR, noch SLR zijn.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 34  
BIJLAGE III  
AANMELDING  
(als bedoeld in artikel 9, lid 1)  
Informatie die moet worden verstrekt overeenkomstig artikel 9, lid 1:  
De volgende informatie wordt verstrekt aan de havenautoriteit, de haveninstantie 
of de daartoe aangestelde organisatie of instantie ten minste drie dagen voor het 
vermoedelijke tijdstip van aankomst in de haven of ankerplaats of vóór het 
vertrek in de vorige haven indien de reis naar verwachting minder dan drie dagen 
in beslag zal nemen:  
a) scheepsidentificatienummer (naam, roepletters, IMO-identificatienummer of 
MMSI-nummer);  
b) geplande duur van het verblijf in de haven;  
c) voor tankers:  
i) configuratie: enkelwandig, enkelwandig met SBT, dubbelwandig;  
ii) conditie van de lading en ballasttanks; vol, leeg, gevuld met inerte gassen;  
iii) volume en aard van de lading;  
d) geplande handelingen in de haven of ankerplaats van bestemming (laden, 
lossen, andere);  
e) geplande wettelijk voorgeschreven inspectie en belangrijke onderhouds- en 
reparatiewerkzaamheden, uit te voeren in de haven van bestemming;  
f) datum van de laatste uitgebreide inspectie in het gebied dat onder het MOU 
van Parijs valt.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 35  
BIJLAGE IV  
LIJST VAN CERTIFICATEN EN DOCUMENTEN  
(als bedoeld in artikel 13, lid 1)  
1. Meetbrief (1969).  
2. — Veiligheidscertificaat voor passagiersschepen,  
— veiligheidsconstructiecertificaat voor vrachtschepen,  
— uitrustingscertificaat voor vrachtschepen,  
— radioveiligheidscertificaat voor vrachtschepen,  
— certificaat van vrijstelling, inclusief, waar nodig, de vrachtlijst,  
— veiligheidscertificaat voor vrachtschepen.  
3. Internationaal scheepsbeveiligingscertificaat (ISSC) voor het schip.  
4. Continuous Synopsis Record van het schip.  
5. Internationaal certificaat van geschiktheid voor het vervoer van vloeibare 
gassen in bulk:  
— Certificaat van geschiktheid voor het vervoer van vloeibare gassen in 
bulk.  
6. Internationaal certificaat van geschiktheid voor het vervoer van gevaarlijke 
chemicaliën in bulk:  
— Certificaat van geschiktheid voor het vervoer van gevaarlijke chemicaliën 
in bulk.  
7. Internationaal certificaat ter voorkoming van verontreiniging door olie.  
8. Internationaal certificaat ter voorkoming van verontreiniging door het ver ­
voer van schadelijke vloeistoffen in bulk.  
9. Internationaal certificaat van uitwatering (1966):  
— Internationaal certificaat van vrijstelling van uitwatering.  
10. Oliejournaal, delen I en II.  
11. Ladingjournaal.  
12. Verklaring van minimum-bemanningssterkte.  
13. Certificaten of andere documenten, vereist krachtens de bepalingen van het 
STCW 78/95.  
▼M1 
14. Geneeskundige verklaringen (zie MLC 2006).  
15. Tabel met de arbeidsorganisatie aan boord (zie MLC 2006 en STCW 78/95).  
16. Register van de werk- en rusttijden van zeevarenden (zie MLC 2006).  
▼B 
17. Stabiliteitsgegevens.  
18. Afschriften van het document van overeenstemming en het veiligheids ­
beleidscertificaat die zijn afgegeven overeenkomstig de internationale code 
voor de veilige werking van schepen en voor voorkoming van verontreini ­
ging (SOLAS 74, hoofdstuk IX).  
19. Certificaten met betrekking tot de sterkte van de scheepsromp en de machi ­
nes, afgegeven door de betrokken erkende organisatie (is alleen vereist als 
het schip bij een erkende organisatie geklasseerd is).  
20. Document van overeenstemming met de bijzondere eisen die gelden voor 
schepen die gevaarlijke goederen vervoeren.  
21. Veiligheidscertificaat voor hogesnelheidsvaartuigen en vergunning voor de 
exploitatie van hogesnelheidsvaartuigen.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 36  
22. Speciale lijst of manifest van gevaarlijke goederen, of gedetailleerd stuwplan.  
23. Scheepsdagboek voor het bijhouden van tests en oefeningen, waaronder 
veiligheidsoefeningen, en het logboek voor aantekening van inspectie en 
onderhoud van reddingsmiddelen en -voorzieningen en van brandblusmidde ­
len en -voorzieningen.  
24. Veiligheidscertificaat voor schepen voor bijzondere doeleinden.  
25. Veiligheidscertificaat voor mobiele offshore-boorinstallaties.  
26. Voor olietankers, de aantekeningen van het olielozingsbewakings- en -regel ­
systeem voor de laatste reis in ballast.  
27. De monsterrol, het brandbestrijdingsplan, en voor passagiersschepen een 
schadebestrijdingsplan.  
28. Scheepsnoodplan voor olieverontreiniging.  
29. Inspectierapport (bij bulk vervoerders en olietankers).  
30. Rapporten van vorige havenstaatcontrole-inspecties.  
31. Voor roropassagiersschepen, gegevens over de A/A-max. ratio.  
32. Vergunning voor het vervoer van graan.  
33. Handleiding voor het vastzetten van lading.  
34. Plan voor het beheer van afvalstoffen en afvalstoffenjournaal.  
35. Beslissingsondersteunend systeem voor kapiteins van passagiersschepen.  
36. SAR-samenwerkingsplan voor passagiersschepen die op vaste routes opere ­
ren. 
37. Lijst van operationele beperkingen voor passagiersschepen.  
38. Bulkcarrierboekje (Bulk carrier booklet).  
39. Laad- en losplan voor bulkschepen.  
40. Certificaat van verzekering of andere financiële zekerheid terzake van wet ­
telijke aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging door olie (Inter ­
nationaal Verdrag inzake de wettelijke aansprakelijkheid voor schade door 
verontreiniging door olie, 1992).  
41. Certificaat verplicht overeenkomstig Richtlijn 2009/20/EG van het Europees 
Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de verzekering van 
scheepseigenaren tegen maritieme vorderingen (  1 ). 
42. Bij ongevallen verplicht certificaat overeenkomstig Verordening (EG) nr. 
392/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betref ­
fende de aansprakelijkheid van vervoerders van passagiers over zee (  2 ). 
43. Internationaal Certificaat van voorkoming van luchtverontreiniging.  
44. Internationaal Certificaat van voorkoming van verontreiniging van het riool- 
of afvalwater.  
▼M1 
45. Maritiem arbeidscertificaat.  
46. Conformiteitsverklaring voor maritieme arbeid, delen I en II.  
47. Internationaal certificaat inzake aangroeiwerende systemen.  
48. Certificaat van verzekering of andere financiële zekerheid ter zake van wet ­
telijke aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging door bunkerolie.  
▼M2 
49. Een certificaat betreffende de inventaris van gevaarlijke materialen of een 
verklaring van overeenstemming, afhankelijk van hetgeen op grond van Ver ­
ordening (EU) nr. 1257/2013 van het Europees Parlement en de Raad (  3 ) van 
toepassing is.  ▼B 
( 1 ) Zie bladzijde 128 van dit Publicatieblad. 
( 2 ) Zie bladzijde 24 van dit Publicatieblad. 
( 3 ) Verordening (EU) nr. 1257/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 20 novem ­
ber 2013 inzake scheepsrecycling, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1013/2006 
en van Richtlijn 2009/16/EG (PB L 330 van 10.12.2013, blz. 1).
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 37  
50. Conformiteitsdocument afgegeven krachtens Verordening (EU) 2015/757 van 
het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2015 betreffende de mo ­
nitoring, de rapportage en de verificatie kooldioxide-emissies door maritiem 
vervoer en tot wijziging van Richtlijn 2009/16/EG (  1 ). ▼M3 
( 1 ) PB L 123 van 19.5.2015, blz. 55.
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 38  
BIJLAGE V  
NIET-LIMITATIEVE LIJST VAN „GEGRONDE REDENEN”  
(als bedoeld in artikel 13, lid 3)  
A. Voorbeelden van gegronde redenen voor een gedetailleerde inspectie  
1. De schepen als omschreven in bijlage I, deel II, punten 2A en 2B.  
2. Het niet behoorlijk bijgehouden zijn van het oliejournaal.  
3. De ontdekking van onnauwkeurigheden bij de controle van de certifica ­
ten en de andere documenten.  
4. Aanwijzingen dat de bemanningsleden niet kunnen voldoen aan de eisen 
inzake communicatie aan boord van artikel 18 van Richtlijn 
2008/106/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 
2008 inzake het minimumopleidingsniveau van zeevarenden (  1 ). 
5. Een certificaat dat op frauduleuze wijze is verkregen of waarvan de 
houder niet de persoon is aan wie het oorspronkelijk werd afgegeven.  
6. Een schip met een kapitein, officier of kwalificatie met een certificaat 
dat is afgegeven door een land dat het STCW 78/95 niet heeft geratifi ­
ceerd.  
7. Bewijzen dat het laden en andere verrichtingen niet op veilige wijze of 
volgens de IMO-richtlijnen zijn uitgevoerd, bijvoorbeeld het zuurstofge ­
halte in de inertgashoofdtoevoerleiding naar de laadtanks ligt boven het 
voorgeschreven maximumpeil.  
8. Het niet kunnen voorleggen door de kapitein van een olietanker van de 
aantekeningen van het olielozingsbewakings- en -regelsysteem voor de 
laatste reis in ballast.  
9. Het ontbreken van een bijgewerkte monsterrol, of bemanningsleden die 
niet weten wat hun taak is in geval van brand of bij een bevel om het 
schip te verlaten.  
10. De uitzending van foutieve noodsignalen die niet is gevolgd door een 
passende annuleringsprocedure.  
11. Het ontbreken van door de verdragen voorgeschreven belangrijke uitrus ­
ting of voorzieningen.  
12. Buitengewoon onhygiënische toestanden aan boord van het schip.  
13. Op de algemene indruk en waarnemingen van de inspecteur gebaseerde 
bewijzen dat er een ernstige aantasting van of gebreken aan de romp of 
de constructie bestaan die een gevaar kunnen betekenen voor de struc ­
turele integriteit, de waterdichtheid of de weerbestendigheid van het 
schip.  
14. Informatie of bewijzen dat de kapitein of bemanning niet bekend is met 
handelingen aan boord die essentieel zijn voor de veiligheid van schepen 
of de voorkoming van verontreiniging, of dat deze handelingen niet zijn 
verricht.  
15. Het ontbreken van een tabel met de arbeidsorganisatie aan boord of een 
register met de werk- en rusttijden van de bemanning.  
▼M1 
16. De op grond van MLC 2006 vereiste documenten worden niet overlegd, 
worden niet gehandhaafd of worden valselijk gehouden, of de overge ­
legde documenten bevatten niet de op grond van het MLC 2006 vereiste 
informatie of zijn om een andere reden ongeldig.  
17. De leef- en werkomstandigheden op het schip zijn niet in overeenstem ­
ming met de normen van MLC 2006.  
18. Er kan redelijkerwijs worden aangenomen dat het schip van vlag heeft 
gewisseld opdat MLC 2006 niet hoeft te worden nageleefd.  ▼B 
( 1 ) PB L 323 van 3.12.2008, blz. 33.
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 39  
19. Er is een klacht ingediend dat de leef- en werkomstandigheden op het 
schip niet in overeenstemming met de normen van MLC 2006 zijn.  
▼B 
B. Voorbeelden van gegronde redenen voor de controle van beveiligingsaspec ­
ten op schepen  
1. Tijdens de eerste havenstaatcontrole kan de inspecteur op de volgende 
manier vaststellen dat er gegronde redenen zijn voor aanvullende bevei ­
ligingscontroles:  
1.1. Het ISSC is ongeldig of verlopen.  
1.2. Het veiligheidsniveau van het schip is lager dan dat van de haven.  
1.3. Op het schip hebben geen veiligheidsoefeningen plaatsgevonden.  
1.4. De verslagen van de laatste 10 transacties tussen schip en haven of 
tussen schepen onderling zijn onvolledig.  
1.5. Bewijs of constatering dat belangrijke bemanningsleden van het 
schip niet met elkaar kunnen communiceren.  
1.6. Bewijs dat de veiligheidsvoorzieningen ernstige tekortkomingen 
vertonen.  
1.7. Informatie van derde partijen zoals een rapport of verslag met 
informatie inzake veiligheid.  
1.8. Het schip bezit een tijdelijk internationaal scheepsbeveiligingscerti ­
ficaat (ISSC) dat op latere datum en aansluitend bij een eerder 
tijdelijk ISSC werd afgegeven en de inspecteur is beroepsmatig 
van oordeel dat de  ►C2 maatschappij ◄ dit certificaat heeft aan ­
gevraagd om na het verstrijken van het eerste tijdelijke certificaat 
niet volledig te hoeven voldoen aan SOLAS 74, hoofdstuk XI-2 en 
deel A van de ISPS-Code. In deel A van de ISPS-Code wordt 
vermeld in welke omstandigheden een tijdelijk certificaat mag wor ­
den verleend.  
2. Indien gegronde redenen worden vastgesteld als hierboven vermeld, 
brengt de inspecteur de voor de veiligheid bevoegde instantie daarvan 
onverwijld op de hoogte (tenzij de inspecteur ook naar behoren is ge ­
machtigd tot het uitvoeren van veiligheidsinspecties). De voor veiligheid 
bevoegde instantie besluit vervolgens, rekening houdend met het veilig ­
heidsniveau overeenkomstig Voorschrift nr. 9 van SOLAS 74, hoofdstuk 
XI, welke controlemaatregelen nodig zijn.  
3. Andere dan de voormelde gegronde redenen moeten worden beoordeeld 
door een naar behoren inzake beveiligingsaspecten gemachtigde functi ­
onaris.  ▼M1
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 40  
BIJLAGE VI  
PROCEDURES VOOR DE CONTROLE VAN SCHEPEN  
(als bedoeld in artikel 15, lid 1)  
Bijlage 1 „Havenstaatscontroleprocedures” van het MOU van Parijs en de vol ­
gende, door het MOU van Parijs vastgestelde instructies, in hun bijgewerkte 
versie:  
— Instruction 33/2000/02: Operational Control on Ferries and Passenger Ships 
(Operationele controle op veerboten en passagiersschepen),  
— Instruction 35/2002/02: Guidelines for PSCOs on Electronic Charts (Richt ­
snoeren voor inspecteurs inzake havenstaatcontrole betreffende elektronische 
kaarten),  
— Instruction 36/2003/08: Guidance for Inspection on Working and Living 
Conditions (Richtsnoeren voor inspectie betreffende leef- en werkomstandig ­
heden),  
— Instruction 37/2004/02: Guidelines in Compliance with STCW 78/95 Con ­
vention as Amended (Richtsnoeren overeenkomstig het STCW-verdrag nr. 
78/95, als gewijzigd),  
— Instruction 37/2004/05: Guidelines on the Inspection of Hours of Work/Rest 
(Richtsnoeren betreffende de inspectie van arbeids/rusttijden),  
— Instruction 37/2004/10: Guidelines for Port State Control Officers on Security 
Aspects (Richtsnoeren voor inspecteurs inzake havenstaatcontrole betreffende 
beveiligingsaspecten),  
— Instruction 38/2005/02: Guidelines for PSCO's Checking a Voyage Data 
Recorder (VDR) (Richtsnoeren voor inspecteurs inzake havenstaatcontrole 
voor de controle van een reisgegevensrecorder (VDR),  
— Instruction 38/2005/05: Guidelines on MARPOL 73/78 Annex I (Richtsnoe ­
ren betreffende MARPOL 79/78 bijlage I),  
— Instruction 38/2005/07: Guidelines on Control of the Condition Assessment 
Scheme (CAS) of Single Hull Oil Tankers (Richtsnoeren betreffende de 
controle inzake de keuringsregeling scheepvaart (CAS) van enkelwandige 
olietankers),  
— Instruction 39/2006/01: Guidelines for the Port State Control Officer on the 
ISM-Code (Richtsnoeren voor inspecteurs inzake havenstaatcontrole betref ­
fende de ISM-Code),  
— Instruction 39/2006/02: Guidelines for Port State Control Officers on Control 
of GMDSS, (Richtsnoeren voor inspecteurs inzake havenstaatcontrole betref ­
fende de controle van het GMDSS),  
— Instruction 39/2006/03: Optimisation of Banning and Notification Checklist 
(Optimalisering van de lijst van toegangsverboden en aanmeldingen),  
— Instruction 39/2006/10: Guidelines for PSCOs for the Examination of Ballast 
Tanks and Main Power Failure Simulation (black-out test) (Richtsnoeren voor 
inspecteurs inzake havenstaatcontrole voor het onderzoeken van ballasttanks 
en de simulatie van een onderbreking van de hoofdelektriciteitsvoorziening 
(black-out test)),  
— Instruction 39/2006/11: Guidance for Checking the Structure of Bulk Carriers 
(Richtsnoeren voor het onderzoeken van de structuur van bulkschepen),  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 41  
— Instruction 39/2006/12: Code of Good Practice for Port State Control Officers 
(Gedragscode voor inspecteurs inzake havenstaatcontrole),  
— Instruction 40/2007/04: Criteria for Responsibility Assessment of Recognised 
Organisations (R/O) (Criteria voor de beoordeling van de verantwoordelijk ­
heid van erkende organisaties (R/O)),  
— Instruction 40/2007/09: Guidelines for Port State Control Inspections for 
Compliance with Annex VI of MARPOL 73/78 (Richtsnoeren voor inspecties 
inzake havenstaatcontrole met het oog op de naleving van bijlage VI van 
MARPOL 73/78).  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 42  
BIJLAGE VII  
UITGEBREIDE INSPECTIE VAN SCHEPEN  
(als bedoeld in artikel 14)  
Een uitgebreide inspectie heeft in het bijzonder betrekking op de algemene toe ­
stand van de volgende risicogebieden:  
— documentatie  
— structurele toestand  
— weerbestendigheid  
— noodvoorzieningen  
— radiocommunicatie  
— ladingsoperaties  
— brandveiligheid  
— alarmsystemen  
— leef- en werkomstandigheden  
— navigatieapparatuur  
— reddingsmiddelen  
— gevaarlijke goederen  
— voortstuwing en hulpmachines  
— preventie van vervuiling.  
Voorts omvat een uitgebreide inspectie — voor zover dat mogelijk is gelet op de 
praktische haalbaarheid of op mogelijke dwingende omstandigheden in verband 
met de veiligheid van personen, het schip of de haven — de verificatie van 
specifieke elementen van risicogebieden afhankelijk van het type schip dat wordt 
geïnspecteerd, als bepaald overeenkomstig artikel 14, lid 3.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 43  
BIJLAGE VIII  
BEPALINGEN BETREFFENDE DE WEIGERING VAN TOEGANG TOT 
HAVENS EN ANKERPLAATSEN IN DE GEMEENSCHAP  
(als bedoeld in artikel 16)  
1. Indien aan de in artikel 16, lid 1, beschreven voorwaarden wordt voldaan, 
stelt de bevoegde autoriteit van de haven waar het schip voor de derde maal 
is aangehouden, de kapitein van het schip er schriftelijk van in kennis dat  
►C1 een besluit tot weigering van toegang ◄ zal worden uitgevaardigd dat 
onmiddellijk van kracht wordt nadat het schip de haven heeft verlaten.  
►C1 Het besluit tot weigering van toegang ◄ wordt onmiddellijk van 
kracht nadat het schip de haven heeft verlaten na het wegwerken van de 
tekortkomingen op grond waarvan het werd aangehouden.  
2. De bevoegde autoriteit bezorgt ook een afschrift van  ►C1 het besluit tot 
weigering van toegang ◄ aan de administratie van de vlaggenstaat, de be ­
trokken erkende organisatie, de andere lidstaten, de andere partijen bij het 
MOU van Parijs de Commissie, en het secretariaat van het MOU van Parijs. 
De bevoegde instantie zorgt ervoor dat de informatie betreffende de weige ­
ring van toegang onverwijld wordt opgenomen in de inspectiedatabank.  
3. ►C1 Om het besluit tot weigering van toegang te laten intrekken moet de 
eigenaar of de exploitant een formeel verzoek indienen bij de bevoegde 
instantie van de lidstaat die het besluit tot weigering van toegang heeft 
opgelegd. ◄ Dit verzoek dient vergezeld te gaan van een door de admini ­
stratie van de vlaggenstaat, na een bezoek aan boord van een door de 
administratie van de vlaggenstaat naar behoren gemachtigde inspecteur, af ­
gegeven document waarin wordt aangetoond dat het schip volledig aan de 
eisen in de toepasselijke bepalingen van de internationale verdragen voldoet. 
De administratie van de vlaggenstaat levert aan de bevoegde instantie een 
bewijs van het uitgevoerde bezoek aan boord.  
4. ►C1 Het verzoek om het besluit tot weigering van toegang in te 
trekken, ◄ dient eventueel ook te worden vergezeld van een document 
van het classificatiebureau dat het schip na een bezoek aan boord door 
een inspecteur van het classificatiebureau heeft geklasseerd en waaruit blijkt 
dat het schip voldoet aan de classificatienormen die door dat bureau zijn 
vastgesteld. Het classificatiebureau levert aan de bevoegde instantie een be ­
wijs van het uitgevoerde bezoek aan boord.  
5. ►C1 Het besluit tot weigering van toegang kan slechts worden 
ingetrokken ◄ na afloop van de in artikel 16 van deze richtlijn bedoelde 
periode en na een nieuwe inspectie van het schip in een overeengekomen 
haven.  
Indien de overeengekomen haven zich in een lidstaat bevindt, kan de be ­
voegde instantie van die lidstaat op verzoek van de bevoegde instantie die  
►C1 het besluit tot weigering van toegang ◄ heeft opgelegd, het schip 
toestaan zich naar de overeengekomen haven te begeven voor een nieuwe 
inspectie. In dat geval worden in de haven geen ladingoperaties uitgevoerd  
►C1 totdat het besluit tot weigering van toegang is ingetrokken. ◄ 
6. ►C1 Indien de aanhouding op grond waarvan een besluit tot weigering van 
toegang is uitgevaardigd onder meer gebaseerd is op structurele tekortko ­
mingen aan het schip, kan de bevoegde instantie die het besluit tot weigering 
van toegang heeft uitgevaardigd eisen dat bepaalde ruimtes, waaronder laad ­
ruimtes en tanks, worden vrijgemaakt voor onderzoek tijdens een nieuwe 
inspectie. ◄ 
7. De nieuwe inspectie wordt uitgevoerd door de bevoegde instantie van de 
lidstaat die  ►C1 het besluit tot weigering van toegang ◄ heeft opgelegd of, 
met diens toestemming, door de bevoegde instantie van de haven van be ­
stemming. De bevoegde autoriteit kan een aankondiging tot14 dagen voor de 
herinspectie vereisen. Ten genoegen van de betrokken lidstaat wordt aange ­
toond dat het schip volledig voldoet aan de toepasselijke voorschriften van 
de internationale verdragen.  
8. De hernieuwde inspectie bestaat uit een uitgebreide inspectie die ten minste 
de relevante punten van bijlage VII dient te omvatten.  
9. Alle kosten van deze uitgebreide inspectie worden door de eigenaar of de 
exploitant van het schip gedragen.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 44  
10. Indien de resultaten van de uitgebreide inspectie de lidstaat voldoen in over ­
eenstemming met bijlage VII  ►C1 moet het besluit tot weigering van toe ­
gang worden ingetrokken ◄ en wordt de  ►C2 maatschappij ◄ van het 
schip daar schriftelijk van in kennis gesteld.  
11. De bevoegde autoriteit moet haar beslissing ook schriftelijk meedelen aan de 
administratie van de vlaggenstaat, het betrokken classificatiebureau, de an ­
dere lidstaten, de andere partijen bij het MOU van Parijs, de Commissie en 
het secretariaat van het MOU van Parijs. De bevoegde instantie zorgt er na 
de opheffing van de weigering van toegang tevens voor dat de inspectiedata ­
bank onverwijld wordt aangepast.  
12. Informatie over schepen waaraan de toegang tot havens en ankerplaatsen in 
de Gemeenschap is ontzegd, moet in de inspectiedatabank beschikbaar wor ­
den gesteld en worden bekendgemaakt overeenkomstig de bepalingen van 
artikel 26 en van bijlage XIII.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 45  
BIJLAGE IX  
INSPECTIEVERSLAG  
(als bedoeld in artikel 17)  
Het inspectierapport moet tenminste de volgende punten omvatten:  
I. Algemene punten  
1. Bevoegde instantie die het rapport heeft geschreven  
2. Datum en plaats van inspectie  
3. Naam van het geïnspecteerde schip  
4. Vlag  
5. Type schip (als aangeduid in het veiligheidsbeleidscertificaat)  
6. IMO-identificatienummer  
7. Roepnaam  
8. Tonnage (gt)  
9. Draagvermogen (voor zover van toepassing)  
10. Bouwjaar, bepaald op basis van de datum op de veiligheidscertificaten 
van het schip  
11. Het classificatiebureau of de classificatiebureaus, alsmede enige andere 
organisatie, voor zover van toepassing, die voor dit schip de eventuele 
classificatiecertificaten heeft/hebben afgegeven  
12. De erkende organisatie of organisaties, en/of elke andere partij die na ­
mens de vlaggenstaat certificaten heeft afgegeven voor dit schip in over ­
eenstemming met de toepasselijke verdragen  
13. Naam en adres van de  ►C2 maatschappij ◄ of de exploitant van het 
schip  
14. Naam en adres van de bevrachter die verantwoordelijk is voor de keuze 
van het schip en het type charter indien de schepen vloeistoffen of vaste 
lading in bulk vervoeren  
15. Definitieve datum waarop het inspectierapport is geschreven  
16. Vermelding dat gedetailleerde informatie over een inspectie of een aan ­
houding bekend kan worden gemaakt  
II. Informatie over de inspectie  
1. Certificaten welke zijn afgegeven overeenkomstig de desbetreffende inter ­
nationale verdragen, instantie of organisatie die het/de betrokken certifi ­
caat/certificaten heeft afgegeven, met inbegrip van de datum van afgifte 
en de datum waarop deze aflopen  
2. Delen of elementen van het schip welke geïnspecteerd werden (in het 
geval van een gedetailleerde of uitgebreide inspectie)  
3. Haven waar en datum waarop de laatste tussentijdse of jaarlijkse inspectie 
of inspectie met het oog op verlenging heeft plaatsgevonden en de naam 
van de organisatie die de inspectie heeft uitgevoerd  
4. Soort inspectie (inspectie, gedetailleerde inspectie, uitgebreide inspectie)  
5. Aard van de tekortkomingen  
6. Genomen maatregelen  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 46  
III. Aanvullende informatie in het geval van aanhouding  
1. Datum van het aanhoudingsbevel  
2. Datum waarop het aanhoudingsbevel is opgeheven  
3. Aard van de tekortkomingen die een aanhoudingsbevel wettigen (verwij ­
zingen naar verdragen, indien van toepassing)  
4. Aanwijzingen omtrent de vraag of de erkende organisatie, of een andere 
particuliere instelling die de desbetreffende controle heeft verricht, ver ­
antwoordelijkheid droeg in verband met de tekortkoming, of de combina ­
tie van tekortkomingen, die tot de aanhouding heeft geleid  
5. Genomen maatregelen  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 47  
BIJLAGE X  
CRITERIA VOOR DE AANHOUDING VAN EEN SCHIP  
(bedoeld in artikel 19, lid 3)  
INLEIDING  
Alvorens te bepalen of tijdens een inspectie geconstateerde tekortkomingen aan ­
houding van het betrokken schip rechtvaardigen, past de inspecteur de in de 
punten 1 en 2 genoemde criteria toe.  
▼C1 
Punt 3 bevat een niet-limitatieve lijst van tekortkomingen die op zich aanhouding 
van het betrokken schip kunnen rechtvaardigen (artikel 19, lid 3).  
▼B 
Wanneer de grond voor de aanhouding voortvloeit uit bij een ongeval ontstane 
schade tijdens de reis van het schip naar de haven, wordt geen aanhoudingsbevel 
uitgevaardigd, mits:  
a) naar behoren is voldaan aan de eisen van voorschrift I/11(c) van SOLAS 74 
betreffende kennisgeving aan de administratie van de vlaggenstaat, de aange ­
wezen inspecteur of de erkende organisatie die verantwoordelijk is voor de 
afgifte van het desbetreffende certificaat;  
b) de kapitein of eigenaar van het schip, voordat het schip de haven aandoet, de 
bevoegde autoriteit heeft ingelicht over de omstandigheden van het ongeval 
en de ontstane schade, en informatie heeft gegeven over de vereiste kennis ­
geving van de administratie van de vlaggenstaat;  
c) door het schip naar genoegen van de bevoegde autoriteit passende herstel ­
maatregelen worden getroffen, en tevens;  
d) de bevoegde autoriteit, na in kennis van de uitvoering van de herstelmaat ­
regelen te zijn gesteld, zich ervan heeft vergewist dat de gebreken, die dui ­
delijk gevaar inhielden voor veiligheid, gezondheid of het milieu, verholpen 
zijn. 
1. Belangrijkste criteria  
Wanneer hij beroepshalve moet beoordelen of een schip al dan niet moet 
worden aangehouden, dient de inspecteur de volgende criteria toe te pas ­
sen: 
T i j d s c h e m a :  
Schepen die niet veilig zee kunnen kiezen, worden bij de eerste inspectie 
aangehouden, ongeacht de tijd die het schip in de haven zal doorbrengen.  
C r i t e r i u m :  
Het schip wordt aangehouden indien de tekortkomingen zo ernstig zijn dat 
een inspecteur het opnieuw moet bezoeken om zich er vóór afvaart van te 
vergewissen dat deze zijn verholpen.  
De ernst van de tekortkomingen wordt bepaald door de noodzaak dat de 
inspecteur terugkeert naar het schip. Dit brengt echter niet in alle gevallen 
deze verplichting mee. Wel betekent het dat de instantie op enigerlei wijze, 
bij voorkeur door een hernieuwd bezoek, verifieert dat de tekortkomingen 
vóór het vertrek zijn verholpen.  
2. Toepassing van de belangrijkste criteria  
Wanneer hij beslist of de tekortkomingen van een schip ernstig genoeg zijn 
om het schip aan te houden, dient de inspecteur te beoordelen of:  
1. het schip de vereiste documenten heeft en of deze geldig zijn;  
2. het schip over de bemanning als vereist in de Verklaring van mini ­
mum-bemanningssterkte beschikt.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 48  
Gedurende de inspectie dient de inspecteur te bekijken of het schip en/of 
de bemanning in staat is:  
3. de volgende bestemming veilig te bereiken;  
4. tot de volgende bestemming de lading veilig te behandelen, te ver ­
voeren en te controleren;  
5. tot de volgende bestemming de machinekamer veilig te bedienen;  
6. tot de volgende bestemming een goede voortstuwing en besturing te 
handhaven;  
7. tot de volgende bestemming zo nodig efficiënt een brand te blussen in 
enig deel van het schip;  
8. tot de volgende bestemming, wanneer nodig, het schip snel en veilig te 
verlaten en reddingswerkzaamheden te verrichten;  
9. tot de volgende bestemming verontreiniging van het milieu te voor ­
komen;  
10. tot de volgende bestemming een passende stabiliteit te handhaven;  
11. tot de volgende bestemming het schip waterdicht en intact te houden;  
12. tot de volgende bestemming zo nodig in noodsituaties te communice ­
ren; 
13. tot de volgende bestemming te zorgen voor veilige en gezonde om ­
standigheden aan boord;  
14. bij een ongeluk zoveel mogelijk informatie te verstrekken.  
Indien het antwoord op een van deze vragen ontkennend luidt, wordt, 
rekening houdend met alle geconstateerde tekortkomingen, aanhouding 
ernstig overwogen. Ook een combinatie van minder ernstige tekortkomin ­
gen kan aanhouding van het schip rechtvaardigen.  
3. Om de inspecteur te helpen bij de toepassing van deze criteria, volgt hier 
een lijst van naar de betrokken verdragen en/of Codes gegroepeerde te ­
kortkomingen die als dermate ernstig worden beschouwd dat zij de aan ­
houding van het betrokken schip kunnen rechtvaardigen. Deze lijst is niet 
limitatief.  
3.1. Algemeen  
Het ontbreken van geldige certificaten en documenten als vereist bij de 
relevante instrumenten. Schepen die onder de vlag varen van Staten die 
geen partij zijn bij een relevant verdrag of die een ander relevant instru ­
ment niet ten uitvoer hebben gelegd, zijn echter niet gerechtigd de certifi ­
caten van het verdrag of het andere relevante instrument in bezit te hebben. 
Daarom is het ontbreken van de vereiste certificaten op zich geen reden om 
deze schepen aan te houden; door toepassing van de „geen gunstiger be ­
handelingsclausule” dient echter in aanzienlijke mate naleving van de be ­
palingen geëist te worden alvorens het schip kan vertrekken.  
3.2. Werkingssfeer van SOLAS 74  
1. Slechte werking van de voortstuwing en andere essentiële machines en 
van de elektrische installatie.  
2. Onvoldoende schone machinekamer, teveel olie-watermengsel in de 
bilges, isolatie van leidingen met inbegrip van de uitlaatleidingen in 
de machinekamer, aangetast door olie, slecht functioneren van de lens ­
inrichting.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 49  
3. Slecht functioneren van de noodgenerator, noodverlichting, accumula ­
toren en schakelaars.  
4. Slechte werking van de hoofd- en hulpstuurinrichting.  
5. Het ontbreken, onvoldoende capaciteit of ernstige beschadiging van 
individuele reddingsmiddelen, van reddingsboten en installaties om 
deze te water te brengen.  
6. Het ontbreken van brandopsporingssystemen, brandalarm, blusuitrus ­
ting, vast aangebrachte blusinstallaties, ventilatieafsluiters, brandklep ­
pen, snelsluitinrichtingen, of, indien wel aanwezig, het niet-conform of 
in slechte staat zijn in een mate die niet verenigbaar is met de be ­
stemming ervan.  
7. Het ontbreken, het in slechte toestand verkeren of het niet juist werken 
van de brandbescherming aan dek van tankers.  
8. Het ontbreken, het niet-conform zijn of de slechte toestand van licht ­
seinen, dagmerken of geluidsseinen.  
9. Het ontbreken of het niet goed werken van de radio-uitrusting voor 
nood- en veiligheidscommunicatie.  
10. Het ontbreken of het niet goed werken van navigatiemiddelen, reke ­
ning houdend met de bepalingen van SOLAS 74-voorschrift V/16.2.  
11. Het ontbreken van bijgewerkte zeekaarten en/of alle andere nautische 
publicaties die nodig zijn voor de voorgenomen reis, rekening houdend 
met het feit dat een goedgekeurd Electronic Chart Display and Infor ­
mation System (ECDIS-elektronische navigatiekaarten) op basis van 
officiële gegevens als vervanging voor papieren kaarten mag worden 
gebruikt.  
12. Het ontbreken van vonkvrije afvoerventilatie voor ladingpompkamers.  
13. Ernstige tekortkoming van de operationele voorschriften, als beschre ­
ven in deel 5.5 van bijlage 1 bij het MOU van Parijs.  
14. Aantal, samenstelling of diplomering van de bemanning is niet in 
overeenstemming met de verklaring van minimum-bemanningssterkte.  
15. Het niet uitvoeren van het uitgebreide inspectieprogramma overeen ­
komstig SOLAS 74, hoofdstuk XI, voorschrift 2.  
3.3. Werkingssfeer van de IBC-code  
1. Vervoer van een stof die niet vermeld wordt in het certificaat van 
geschiktheid, of het ontbreken van informatie over de lading.  
2. Het ontbreken of beschadigd zijn van hogedrukveiligheidsinrichtingen.  
3. De elektrische installatie is niet intrinsiek veilig of stemt niet overeen 
met de eisen van de code.  
4. Ontbrandbaar materiaal op gevaarlijke plaatsen.  
5. Niet voldoen aan speciale voorschriften.  
6. Overschrijding van de maximaal toegestane hoeveelheid lading per 
tank.  
7. Onvoldoende bescherming tegen hitte van kwetsbare producten.  
3.4. Werkingssfeer van de IGC-code  
1. Vervoer van een stof die niet vermeld wordt in het certificaat van 
geschiktheid, of het ontbreken van informatie over de lading.  
2. Het ontbreken van middelen om accommodatie of dienstruimten af te 
sluiten.  
3. Schotten niet gasdicht.  
4. Tekortkoming aan de luchtsluizen.  
5. Het ontbreken of niet goed werken van snelafsluiters.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 50  
6. Het ontbreken of niet goed werken van veiligheidsafsluiters.  
7. Elektrische installatie is niet intrinsiek veilig en correspondeert niet 
met de eisen van de code.  
8. Ventilatoren in het ladinggedeelte niet bruikbaar.  
9. Niet werkende drukalarmen voor ladingtanks.  
10. Het gasdetectieapparaat en/of detectieapparaat voor giftig gas vertoont/ 
vertonen gebreken.  
11. Vervoer zonder geldig inhibitor-certificaat van stoffen waarvan reactie 
moet worden tegengegaan.  
3.5. Werkingssfeer van het LL 66  
1. Belangrijke plaatsen hebben schade of corrosie of putjes in de platen en 
daarmee gepaard gaande verstijving van dekken en romp, die van in ­
vloed is op de zeewaardigheid of het plaatselijk bestand zijn tegen 
ladingen, tenzij passende voorlopige reparaties worden uitgevoerd om 
een reis naar een haven voor definitieve reparatie mogelijk te maken.  
2. Een geconstateerd geval van onvoldoende stabiliteit.  
3. Het ontbreken van voldoende en betrouwbare informatie in goedge ­
keurde vorm op grond waarvan de kapitein op snelle en eenvoudige 
wijze het laden en het ballasten van zijn schip kan regelen, zodanig dat 
er in alle stadia en onder wisselende omstandigheden tijdens de reis een 
veilige stabiliteitsmarge is en dat het ontstaan van onaanvaardbare span ­
ningen op de constructie van het schip vermeden wordt.  
4. Sluitwerk, luiken en waterdichte deuren ontbreken, verkeren in slechte 
staat of vertonen gebreken.  
5. Overbelading.  
6. Ontbreken of onleesbaarheid van het uitwateringsmerk.  
3.6. Werkingssfeer van MARPOL 73/78, bijlage I  
1. Het ontbreken, ernstige beschadiging of het niet goed werken van het 
olie-waterafscheidingssysteem, het bewakings- en regelsysteem voor de 
olielozingen of de alarminrichting wanneer de limiet van 15 delen olie 
per miljoen in een mengsel wordt overschreden.  
2. Overblijvende capaciteit van de sloptank is onvoldoende voor de voor ­
genomen reis.  
3. Het oliejournaal is niet aanwezig.  
4. Niet toegestane omloopleiding voor lozing aangebracht.  
5. Het onderzoeksrapport ontbreekt of is niet in overeenstemming met 
voorschrift 13G(3)(b) van MARPOL 73/78.  
3.7. Werkingssfeer van MARPOL 73/78, bijlage II  
1. Het ontbreken van het P&A Manual.  
2. De lading is niet gecategorizeerd.  
3. Geen ladingjournaal aanwezig.  
4. Vervoer van olieachtige stoffen zonder te voldoen aan de voorschriften 
of aan daartoe op passende wijze aangepast certificaat.  
5. Niet toegestane omloopleiding voor lozing aangebracht.  
3.8. Werkingssfeer van MARPOL 73/78, bijlage V  
1. Ontbreken van een plan voor het beheer van afvalstoffen.  
2. Ontbreken van een afvalstoffenjournaal.  
3. Scheepsbemanning is niet vertrouwd met de vereisten inzake verwijde ­
ring/lozing van het plan voor het beheer van afvalstoffen.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 51  
3.9. Werkingssfeer van het STCW 78/95 en Richtlijn 2008/106/EG  
1. Zeevarenden beschikken niet over een diploma of het vereiste diploma, 
hebben geen geldige vrijstelling of kunnen geen schriftelijk bewijs 
overleggen, dat bij de administratie van de vlaggenstaat een aanvraag 
voor een aantekening is ingediend.  
2. Bewijs dat een certificaat op onrechtmatige wijze is verkregen of dat de 
houder niet de persoon is aan wie het certificaat aanvankelijk werd 
afgegeven.  
3. Er wordt niet voldaan aan de van toepassing zijnde eisen van de ad ­
ministratie van de vlaggenstaat inzake de minimum-bemanningssterkte.  
4. De regeling van de navigatie- en de machinekamerwacht voldoet niet 
aan de voorschriften van de administratie van de vlaggenstaat.  
5. Van het wachtdienst doend personeel kan niemand de apparatuur be ­
dienen die essentieel is voor veilige navigatie, radiocommunicatie voor 
de veiligheid of de voorkoming van verontreiniging van de zee.  
6. Er kan geen bewijs worden geleverd van vakbekwaamheid met betrek ­
king tot de aan zeevarenden ten behoeve van de veiligheid van het 
schip en ter voorkoming van verontreiniging opgedragen taken.  
7. Voor de eerste wacht bij het begin van de reis en de daaropvolgende 
aflossing van de wacht is geen personeel beschikbaar dat voldoende is 
uitgerust en anderszins geschikt is voor de dienst.  
3.10.  ►M1 Werkingssfeer van MLC 2006 ◄ 
1. Onvoldoende voedsel voor de reis naar de volgende haven.  
2. Onvoldoende drinkwater voor de reis naar de volgende haven.  
3. Uiterst ongezonde omstandigheden aan boord.  
4. Geen verwarming in de accommodatie van een schip dat vaart in ge ­
bieden waar temperaturen uiterst laag kunnen zijn.  
5. Onvoldoende ventilatie in de accommodatie van een schip.  
6. Uitzonderlijk veel vuilnis, versperring door uitrusting of vracht, of an ­
derszins onveilige omstandigheden, in gangpaden of -accommodatie.  
7. Duidelijke tekenen dat wachtdoend personeel en ander personeel van 
dienst voor de eerste wacht of aflossing daarvan zijn verzwakt door 
vermoeidheid.  
▼M1 
8. De omstandigheden aan boord vormen een duidelijk gevaar voor de 
veiligheid, gezondheid of bescherming van zeevarenden.  
9. De tekortkoming vormt een ernstige of herhaalde inbreuk op de voor ­
schriften van MLC 2006, met inbegrip van de rechten van zeevarenden 
met betrekking tot de leef- en werkomstandigheden van zeevarenden op 
het schip, zoals bepaald in het maritiem arbeidscertificaat en de con ­
formiteitsverklaring voor maritieme arbeid van het schip.  
▼B 
3.11.  Gevallen die geen aanhouding rechtvaardigen, maar waarbij bijvoorbeeld 
ladingoperaties moeten worden opgeschort  
Niet goed functioneren (of slecht onderhoud) van het inert-gassysteem, 
installaties of machines die betrekking hebben op het laden, wordt be ­
schouwd als voldoende aanleiding om het laden te stoppen.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 52  
BIJLAGE XI  
MINIMUMEISEN VOOR INSPECTEURS  
(als bedoeld in artikel 22, leden 1 en 5)  
1. Inspecteurs dienen te beschikken over de nodige theoretische kennis over en 
praktische ervaring met schepen en de exploitatie daarvan. Zij moeten over de 
nodige bekwaamheden beschikken om de vereisten van de internationale ver ­
dragen en de betrokken havenstaatcontroleprocedures te doen naleven. De 
verwerving van de kennis en bekwaamheid voor de tenuitvoerlegging van 
internationale en communautaire regelgeving gebeurt via een door documen ­
ten gestaafd opleidingsprogramma.  
2. Inspecteurs dienen ten minste:  
a) te beschikken over gepaste kwalificaties van een zeevaartinstelling of nau ­
tische instelling en over relevante zeevaartervaring als gecertificeerd 
scheepsofficier en in het bezit te zijn (of te zijn geweest) van een geldig 
STCW II/2 of III/2 -bewijs van bekwaamheid zonder beperking wat betreft 
het inzetgebied, het voortstuwingsvermogen of de tonnage, of  
b) te zijn geslaagd voor een door de bevoegde instantie erkend examen van 
scheepsbouwkundig ingenieur, werktuigbouwkundig ingenieur of ingenieur 
op een met de scheepvaart verband houdend gebied, en in die hoedanig ­
heid ten minste vijf jaar te hebben gewerkt, of  
c) in het bezit te zijn van een relevant universitair diploma of een gelijk ­
waardige opleiding te hebben gevolgd en naar behoren opgeleid en gedi ­
plomeerd te zijn als inspecteurs scheepsveiligheid.  
3. De inspecteur dient:  
— ten minste één jaar als vlaggenstaatinspecteur, belast met controle en 
certificering in het kader van de verdragen, werkzaam te zijn geweest of 
betrokken te zijn geweest bij het toezicht op de activiteiten van erkende 
organisaties waaraan wettelijk voorgeschreven taken zijn gedelegeerd, of  
— een vergelijkbaar niveau van bekwaamheid te hebben bereikt door het 
volgen van ten minste één jaar praktijkopleiding bestaande uit het deel ­
nemen aan inspecties in het kader van de havenstaatcontrole onder leiding 
van ervaren inspecteurs inzake havenstaatcontrole.  
4. De inspecteurs als bedoeld in 2, onder a), dienen ten minste vijf jaar ervaring 
in de zeevaart te hebben opgedaan en tijdens deze periode onder andere 
werkzaam te zijn geweest als officier in de dekdienst, respectievelijk de ma ­
chinekamerdienst, dan wel als inspecteur van de vlaggenstaat of als adjunct- 
inspecteur voor havenstaatcontrole. Die ervaring dient een periode van ten 
minste twee jaar in de zeevaart als officier in de dekdienst, respectievelijk 
de machinekamerdienst te omvatten.  
5. De gekwalificeerde inspecteur moet schriftelijk en mondeling met zeevaren ­
den kunnen communiceren in de op zee het meest gesproken taal.  
6. Inspecteurs die niet aan bovenstaande criteria voldoen, worden ook geaccep ­
teerd indien zij op het moment van de aanneming van deze richtlijn in dienst 
van de bevoegde instantie van de lidstaat havenstaatcontrole uitoefenen.  
7. Wanneer havenstaatcontrole-inspecteurs inspecties, als bedoeld in artikel 15, 
leden 1 en 2, in een lidstaat verrichten, dienen de inspecteurs te beschikken 
over de gepaste kwalificaties, met inbegrip van voldoende theoretische kennis 
en praktische ervaring op het vlak van maritieme veiligheid. Daartoe behoren 
in principe:  
a) een goed inzicht in maritieme veiligheid en de toepassing van dit concept 
bij de geïnspecteerde activiteiten;  
b) een goede praktijkkennis van beveiligingstechnologieën en -technieken;  
c) kennis van inspectieprincipes, -procedures en -technieken;  
d) praktijkkennis van de geïnspecteerde activiteiten.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 53  
BIJLAGE XII  
FUNCTIES VAN DE INSPECTIEDATABANK  
(als bedoeld in artikel 24, lid 1)  
1. De inspectiedatabank heeft ten minste de volgende functies:  
— registreren van inspectiegegevens van lidstaten en van alle staten die 
ondertekenende partij zijn bij het MOU van Parijs;  
— verstrekken van gegevens over risicoprofielen van schepen en over te 
inspecteren schepen;  
— berekenen van de inspectieverplichtingen van elke lidstaat;  
— opstellen van de witte lijst en van de grijze en de zwarte lijst van vlaggen ­
staten als bedoeld in artikel 16, lid 1;  
— verstrekken van gegevens over de prestaties van  ►C2 maatschappijen ◄; 
— bepalen van de elementen in risicogebieden die bij elke inspectie moeten 
worden gecontroleerd.  
2. De inspectiedatabank moet kunnen worden aangepast aan toekomstige ont ­
wikkelingen en kunnen worden gekoppeld aan andere communautaire data ­
banken op het gebied van de veiligheid van het scheepvaartverkeer, inclusief 
SafeSeaNet, waarbij gegevens zullen worden verstrekt over de werkelijke 
aanlopen van schepen in havens van de lidstaten, alsmede in voorkomend 
geval, aan relevante nationale informatiesystemen.  
3. Er wordt voorzien in een deep hyperlink van de inspectiedatabank naar het 
Equasis-informatiesysteem. De lidstaten moedigen de inspecteurs aan de open ­
bare en particuliere databanken betreffende scheepsinspectie te raadplegen die 
via het Equasis-informatiesysteem toegankelijk zijn.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 54  
BIJLAGE XIII  
PUBLICATIE VAN INFORMATIE IN VERBAND MET INSPECTIES, 
AANHOUDINGEN EN WEIGERINGEN VAN TOEGANG IN DE 
HAVENS EN ANKERPLAATSEN VAN DE LIDSTATEN  
(zoals bedoeld in artikel 26)  
1. De informatie die gepubliceerd wordt in overeenstemming met artikel 26 dient 
het volgende te omvatten:  
a) naam van het schip,  
b) IMO-identificatienummer,  
c) type van het schip,  
d) tonnage (gt),  
e) bouwjaar, bepaald op basis van de datum op de veiligheidscertificaten van 
het schip,  
f) naam en adres van de  ►C2 maatschappij ◄ van het schip,  
g) in het geval van schepen die vloeistoffen of vaste lading in bulk vervoeren, 
de naam en het adres van de bevrachter die verantwoordelijk is voor de 
keuze van het schip en het type charter,  
h) vlaggenstaat,  
i) classificatiecertificaten en wettelijk voorgeschreven certificaten welke zijn 
afgegeven overeenkomstig de desbetreffende internationale verdragen en 
de instantie of organisatie van afgifte van elk afzonderlijk certificaat, met 
vermelding van de data van afgifte respectievelijk verstrijken,  
j) haven waar en datum waarop de laatste tussentijdse of jaarlijkse inspectie 
heeft plaatsgevonden van de onder i) vermelde certificaten en de naam van 
de instantie of organisatie die deze inspectie heeft uitgevoerd,  
k) datum, land en haven van aanhouding.  
2. Wat betreft schepen die zijn aangehouden, dient de overeenkomstig artikel 26 
gepubliceerde informatie het volgende te omvatten:  
a) aantal aanhoudingen gedurende de voorgaande 36 maanden,  
b) de datum waarop de aanhouding is opgeheven,  
c) de duur van de aanhouding, in dagen,  
d) duidelijke en expliciete vermelding van de redenen voor de aanhouding,  
e) voor zover van toepassing, aanwijzingen omtrent de vraag of het classifi ­
catiebureau, of een andere particuliere instelling die de betrokken controle 
heeft verricht, verantwoordelijkheid draagt in verband met de tekortko ­
ming, of de combinatie van tekortkomingen, die tot de aanhouding heeft 
geleid,  
f) beschrijving van de maatregelen die zijn getroffen ten aanzien van een 
schip dat toestemming heeft gekregen om naar de dichtstbijzijnde ge ­
schikte reparatiewerf te varen,  
g) indien voor het schip een weigering van toegang tot iedere haven of 
ankerplaats binnen de Gemeenschap geldt, de redenen voor deze maat ­
regel, in duidelijke en expliciete bewoordingen.  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 55  
BIJLAGE XIV  
GEGEVENS WELKE MOETEN WORDEN VERSTREKT IN DE 
CONTEXT VAN DE CONTROLE OP DE UITVOERING  
(als bedoeld in artikel 29)  
1. Ieder jaar moeten de lidstaten de Commissie uiterlijk op 1 april de volgende 
gegevens verstrekken over het vorige jaar.  
1.1. Aantal inspecteurs dat uit hun naam optreedt in het kader van de haven ­
staatcontrole.  
Deze informatie moet aan de Commissie worden meegedeeld onder ge ­
bruikmaking van de volgende modeltabel (  1 ) ( 2 ). 
Haven/gebied  Aantal vol ­
tijdse in­
specteurs 
(A) Volledig 
aantal deel ­
tijdse in­
specteurs 
(B) Wijziging 
van (B) 
naar vol­
tijds 
(C) Totaal 
(A+C)  
Haven X/of Gebied 
X …  
Haven Y/of Gebied 
Y …  
TOTAAL  
1.2. Totaal aantal afzonderlijke schepen dat op nationaal niveau de havens 
van de lidstaat is binnengelopen. Dit cijfers omvat het aantal schepen dat 
onder deze richtlijn valt en de havens van de lidstaat is binnengelopen. 
Elk schip wordt slechts éénmaal geteld.  
2. De lidstaten moeten:  
a) de Commissie om de zes maanden een lijst doen toekomen van de aan ­
lopen in de haven van afzonderlijke schepen, met uitzondering van ge ­
regelde veerdiensten voor vracht en passagiers die hun havens zijn binnen ­
gelopen of die een havenautoriteit of haveninstantie kennis hebben gege ­
ven van hun aankomst op een ankerplaats, met, voor elke scheepsbewe ­
ging, vermelding van het IMO-identificatienummer, datum van aankomst 
en de betrokken haven. De lijst wordt ingediend als spreadsheet waarmee 
de voornoemde informatie automatisch kan worden opgezocht of verwerkt. 
De lijst wordt ingediend binnen 4 maanden na afloop van de periode 
waarop de gegevens betrekking hebben,  
en 
b) uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn en telkens 
wanneer zich een wijziging voordoet bij de veerdiensten voor passagiers 
en vracht de Commissie afzonderlijke lijsten verstrekken van de in de punt 
a) genoemde geregelde veerdiensten. In de lijst wordt het IMO-identifica ­
tienummer, de naam en de vaarroute van elk schip vermeld. De lijst wordt 
ingediend als spreadsheet waar-mee de voornoemde informatie automatisch 
kan worden opgezocht of verwerkt.  ▼B 
( 1 ) Wanneer in het kader van de havenstaatcontrole uitgevoerde inspecties slechts een deel 
van het werk van de inspecteur vormen, dient het totale aantal inspecteurs te worden 
omgerekend naar voltijdequivalenten. Wanneer eenzelfde inspecteur werkzaam is in meer 
dan één haven of geografisch gebied, dienen de toepasselijke deeltijdequivalenten in elke 
haven te worden geteld. 
( 2 ) Deze informatie moet verstrekt worden op nationaal niveau en voor iedere haven van de 
betrokken lidstaat. Voor het doel van deze bijlage wordt ervan uitgegaan dat een haven 
een afzonderlijke haven betekent of het geografische gebied dat bestreken wordt door een 
inspecteur of een team van inspecteurs, waarin eventueel verschillende afzonderlijke 
havens kunnen zijn begrepen.
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 56  
BIJLAGE XV  
DEEL A  
Ingetrokken richtlijn en de achtereenvolgende wijzigingen ervan  
(als bedoeld in artikel 37)  
Richtlijn 95/21/EG van de Raad 
(PB L 157 van 7.7.1995, blz. 1)  
Richtlijn 98/25/EG van de Raad 
(PB L 133 van 7.5.1998, blz. 19)  
Richtlijn 98/42/EG van de Commissie 
(PB L 184 van 27.6.1998, blz. 40)  
Richtlijn 1999/97/EG van de Commissie 
(PB L 331 van 23.12.1999, blz. 67)  
Richtlijn 2001/106/EG van het Europees Parlement 
en de Raad 
(PB L 19 van 22.1.2002, blz. 17)  
Richtlijn 2002/84/EG van het Europees Parlement 
en de Raad 
(PB L 324 van 29.11.2002, blz. 53)  Uitsluitend arti ­
kel 4  
DEEL B  
Termijnen voor omzetting in nationaal recht  
(als bedoeld in artikel 37)  
Richtlijn  Termijn voor omzetting  
Richtlijn 95/21/EG  30 juni 1996  
Richtlijn 98/25/EG  30 juni 1998  
Richtlijn 98/42/EG  30 september 1998  
Richtlijn 1999/97/EG  13 december 2000  
Richtlijn 2001/106/EG  22 juli 2003  
Richtlijn 2002/84/EG  23 november 2003  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 57  
BIJLAGE XVI  
Concordantietabel  
(als bedoeld in artikel 37)  
Richtlijn 95/21/EG  Deze richtlijn  
Artikel 1, aanhef  Artikel 1, aanhef  
Artikel 1, eerste streepje  Artikel 1, onder a)  
Artikel 1, tweede streepje  Artikel 1, onder b)  
— Artikel 1, onder c)  
Artikel 2, aanhef  Artikel 2, aanhef  
Artikel 2, lid 1, aanhef  Artikel 2, lid 1, aanhef  
Artikel 2, lid 1, eerste streepje  Artikel 2, lid 1, onder a)  
Artikel 2, lid 1, tweede streepje  Artikel 2, lid 1, onder b)  
Artikel 2, lid 1, derde streepje  Artikel 2, lid 1, onder c)  
Artikel 2, lid 1, vierde streepje  Artikel 2, lid 1, onder d)  
Artikel 2, lid 1, vijfde streepje  Artikel 2, lid 1, onder e)  
Artikel 2, lid 1, zesde streepje  Artikel 2, lid 1, onder f)  
Artikel 2, lid 1, zevende streepje  Artikel 2, lid 1, onder g)  
Artikel 2, lid 1, achtste streepje  Artikel 2, lid 1, onder h)  
Artikel 2, lid 2  Artikel 2, lid 2  
— Artikel 2, lid 3  
— Artikel 2, lid 4  
Artikel 2, lid 3  Artikel 2, lid 5  
Artikel 2, lid 4  —  
— Artikel 2, lid 6  
— Artikel 2, lid 7  
Artikel 2, lid 5  Artikel 2, lid 8  
— Artikel 2, lid 9  
— Artikel 2, lid 10  
Artikel 2, lid 6  Artikel 2, lid 11  
Artikel 2, lid 7  Artikel 2, lid 12  
Artikel 2, lid 8  Artikel 2, lid 13  
— Artikel 2, lid 14  
Artikel 2, lid 9  Artikel 2, lid 15  
— Artikel 2, lid 16  
Artikel 2, lid 10  Artikel 2, lid 17  
— Artikel 2, lid 18  
— Artikel 2, lid 19  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 58  
Richtlijn 95/21/EG  Deze richtlijn  
— Artikel 2, lid 20  
— Artikel 2, lid 21  
— Artikel 2, lid 22  
Artikel 3, lid 1, eerste alinea  Artikel 3, lid 1, eerste alinea  
— Artikel 3, lid 1, tweede alinea  
— Artikel 3, lid 1, derde alinea  
Artikel 3, lid 1 tweede alinea  Artikel 3, lid 1, vierde alinea  
— Artikel 3, lid 1, vijfde alinea  
Artikel 3, lid 1, zesde alinea  
Artikel 3, leden 2 tot en met 4  Artikel 3, leden 2 tot en met 4  
— Artikel 4, lid 1  
Artikel 4  Artikel 4, lid 2, eerste alinea  
Artikel 5  –  
– Artikel 5  
— Artikel 6  
— Artikel 7  
— Artikel 8  
— Artikel 9  
— Artikel 10  
— Artikel 11  
Artikel 12  
Artikel 6, lid 1, aanhef  —  
— Artikel 13, lid 1, aanhef  
Artikel 6, lid 1, onder a)  Artikel 13, lid 1, onder a)  
— Artikel 13, lid 1, onder b)  
Artikel 6, lid 1, onder b)  Artikel 13, lid 1, onder c)  
Artikel 6, lid 2  —  
— Artikel 13, lid 2  
Artikel 6, lid 3  Artikel 13, lid 3  
Artikel 6, lid 4  —  
Artikel 7  —  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 59  
Richtlijn 95/21/EG  Deze richtlijn  
Artikel 7 bis  —  
Artikel 7 ter  —  
— Artikel 14  
— Artikel 15  
— Artikel 16  
Artikel 8  Artikel 17  
— Artikel 18  
Artikel 9, leden 1 en 2  Artikel 19, leden 1 en 2  
Artikel 9, lid 3, eerste zinsnede  Artikel 19, lid 3  
Artikel 9, lid 3, zinnen 2 tot en met 4  Artikel 19, lid 4  
Artikel 9, leden 4 tot en met 7  Artikel 19, leden 5 tot en met 8  
— Artikel 19, leden 9 en 10  
Artikel 9 bis  —  
Artikel 10, leden 1 tot en met 3  Artikel 20, leden 1 tot en met 3  
— Artikel 20, lid 4  
Artikel 11, lid 1  Artikel 21, lid 1  
— Artikel 21, lid 2  
Artikel 11, lid 2  Artikel 21, lid 3, eerste alinea  
Artikel 11, lid 3, eerste alinea  —  
Artikel 11, lid 3, tweede alinea  Artikel 21, lid 3, tweede alinea  
Artikel 11, leden 4 tot en met 6  Artikel 21, leden 4 tot en met 6  
Artikel 12, leden 1 tot en met 3  Artikel 22, lid 1 tot en met 3  
Artikel 12, lid 4  Artikel 22, lid 4  
— Artikel 22, leden 5 tot en met 7  
Artikel 13, leden 1 en 2  Artikel 23, leden 1 en 2  
— Artikel 23, leden 3 tot en met 5  
Artikel 14  –  
Artikel 15  –  
— Artikel 24  
— Artikel 25  
— Artikel 26  
— Artikel 27  
Artikel 16, leden 1 en 2  Artikel 28, leden 1 en 2  
Artikel 16, lid 2 bis  Artikel 28, lid 3  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 60  
Richtlijn 95/21/EG  Deze richtlijn  
Artikel 16, lid 3  Artikel 28, lid 4  
Artikel 17  Artikel 29  
— Artikel 30  
Artikel 18  Artikel 31  
Artikel 19  Artikel 32  
— Artikel 33  
Artikel 19 bis  Artikel 34  
— Artikel 35  
Artikel 20  Artikel 36  
— Artikel 37  
Artikel 21  Artikel 38  
Artikel 22  Artikel 39  
Bijlage I  —  
— Bijlage I  
— Bijlage II  
— Bijlage III  
Bijlage II  Bijlage IV  
Bijlage III  Bijlage V  
Bijlage IV  Bijlage VI  
Bijlage V  Bijlage VII  
Bijlage VI  Bijlage X  
Bijlage VII  Bijlage XI  
— Bijlage XII  
Bijlage VIII  Bijlage XIII  
Bijlage IX  Bijlage IX  
Bijlage X  Bijlage XIV  
Bijlage XI  Bijlage VIII  
Bijlage XII  —  
— Bijlage XV  
— Bijlage XVI  ▼B
 02009L0016 — NL — 21.12.2019 — 004.002 — 61  
BIJLAGE XVII  
Inspecties van ro-ro-passagiersschepen en hogesnelheidspassagiersvaartuigen 
op een geregelde dienst  
1.1. Voordat een ro-ro-passagiersschip of hogesnelheidspassagiersvaartuig wordt 
ingezet op een geregelde dienst die onder deze richtlijn valt, voeren de 
lidstaten een inspectie uit overeenkomstig artikel 3, lid 1, van Richtlijn 
(EU) 2017/2110 (  1 ), om ervoor te zorgen dat het ro-ro-passagiersschip of 
het hogesnelheidspassagiersvaartuig voldoet aan de voorschriften voor de 
veilige exploitatie van een geregelde dienst.  
1.2. Wanneer een ro-ro-passagiersschip of hogesnelheidspassagiersvaartuig op 
een geregelde dienst wordt ingezet, kan de betrokken lidstaat rekening hou ­
den met inspecties die een andere lidstaat in de afgelopen acht maanden met 
betrekking tot dat ro-ro-passagiersschip of hogesnelheidspassagiersvaartuig 
heeft uitgevoerd ten behoeve van een andere onder deze richtlijn vallende 
geregelde dienst, mits de lidstaat in elk geval van oordeel is dat die eerdere 
inspecties relevant zijn voor de nieuwe exploitatieomstandigheden en dat 
tijdens die inspecties aan de noodzakelijke voorschriften voor de veilige 
exploitatie van een geregelde dienst was voldaan. De in punt 1.1 bedoelde 
inspecties hoeven niet te worden toegepast vooraleer het ro-ro-passagiers ­
schip of het hogesnelheidspassagiersvaartuig op de nieuwe geregelde dienst 
wordt ingezet.  
1.3. Indien er door onvoorziene omstandigheden een dringende behoefte is om 
snel een vervangend ro-ro-passagiersschip of hogesnelheidspassagiersvaar ­
tuig in te zetten om de continuïteit van de dienst te verzekeren en punt 1.2 
niet van toepassing is, kan de lidstaat toestemming geven om het passagiers ­
schip of het vaartuig te gebruiken, mits aan de volgende voorwaarden is 
voldaan:  
a) een visuele inspectie en documentencontrole leidt niet tot het vermoeden 
dat het ro-ro-passagiersschip of het hogesnelheidspassagiersvaartuig niet 
voldoet aan de voorschriften voor een veilige exploitatie, en  
b) de lidstaat verricht de inspectie vóór aanvang van de dienst als bedoeld 
in artikel 3, lid 1, van Richtlijn (EU) 2017/2110, binnen één maand.  
2. De lidstaten verrichten eenmaal per jaar, zij het niet eerder dan vier maan ­
den en niet later dan acht maanden na de vorige inspectie:  
a) een inspectie, met inachtneming van de voorschriften van bijlage II bij 
Richtlijn (EU) 2017/2110, en van Verordening (EU) nr. 428/2010 (  2 ) van 
de Commissie, voor zover van toepassing, en  
b) een inspectie tijdens een geregelde dienst. Die inspectie omvat de in 
bijlage III bij Richtlijn (EU) 2017/2110, genoemde punten en, naargelang 
het professionele oordeel van de inspecteur, voldoende punten van de 
bijlagen I en II bij Richtlijn (EU) 2017/2110 teneinde zich ervan te 
vergewissen dat het ro-ro-passagiersschip of het hogesnelheidspassagiers ­
vaartuig nog steeds voldoet aan alle voorschriften voor een veilige ex ­
ploitatie.  
3. Wanneer een ro-ro-passagiersschip of hogesnelheidspassagiersvaartuig niet 
is geïnspecteerd in overeenstemming met punt 2, wordt het ro-ro-passagiers ­
schip en hogesnelheidspassagiersvaartuig als behorende tot prioriteitsklasse I 
beschouwd.  
4. Een overeenkomstig punt 1.1. uitgevoerde inspectie wordt beschouwd als 
een inspectie voor de toepassing van punt 2, a), van deze bijlage.  ▼M4 
( 1 ) Richtlijn (EU) 2017/2110 van het Europees Parlement en de Raad van 15 november 
2017 betreffende een inspectiesysteem voor de veilige exploitatie van ro-ro-passagiers ­
schepen en hogesnelheidspassagiersvaartuigen op geregelde diensten en tot wijziging van 
Richtlijn 2009/16/EG en tot intrekking van Richtlijn 1999/35/EG van de Raad (PB L 315 
van 30.11.2017, blz. 61). 
( 2 ) Verordening (EU) nr. 428/2010 van de Commissie van 20 mei 2010 ter uitvoering van 
artikel 14 van Richtlijn 2009/16/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de 
uitgebreide inspectie van schepen betreft (PB L 125 van 21.5.2010, blz. 2).