2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 2001/25/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 4 april 2001
inzake het minimumopleidingsniveau van zeevarenden
(PB L 136 van 18.5.2001, blz. 17)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 2002/84/EG van het EuropeesParlement en de Raad van 5
november 2002L 324 53 29.11.2002
►M2Richtlijn 2003/103/EG van het EuropeesParlement en de Raad van 17
november 2003L 326 28 13.12.2003
▼B
RICHTLIJN 2001/25/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT
EN DE RAAD
van 4 april 2001
inzake het minimumopleidingsniveau van zeevarenden
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
inzonderheid op artikel 80, lid 2,
Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het adviesvan het Economis ch en Sociaal Comité (
1),
Na raadpleging van het Comité van de Regio's,
Volgensde procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
Overwegende hetgeen volgt:
(1)Richtlijn 94/58/EG van de Raad van 22 november 1994 inzake
het minimumopleidingsniveau van zeevarenden (3) werd ingrij-
pend gewijzigd (4). Om een duidelijke en rationeel geordende
tekst te verkrijgen, is het derhalve dienstig tot codificatie van
deze richtlijn over te gaan.
(2)De maatregelen die in communautair verband op het gebied vande veiligheid van de zeevaart en de voorkoming van verontreini-ging op zee worden genomen, moeten in overeenstemming zijnmet internationaal overeengekomen regelsen normen.
(3)De Raad heeft in zijn conclusies van 25 januari 1993 betreffendeveiligheid op zee en voorkoming van verontreiniging in deGemeenschap nota genomen van het belang van de rol van de
mensvoor een veilige s cheepvaart.
(4)De Raad stelde zich in zijn resolutie van 8 juni 1993 over eengemeenschappelijk beleid inzake de veiligheid op zee (
5) tot
doel bemanningen die niet aan de normen voldoen te verwij-deren of gaf voorrang aan een communautaire actie gericht opbetere opleiding en vorming door middel van het opstellen vangemeenschappelijke normen voor minimumopleidingsniveausvoor personeel op sleutelposities, met inbegrip van de kwestie
van een gemeenschappelijke taal aan boord van schepen uit de
Gemeenschap.
(5)De Raad beoogde met zijn resolutie van 24 maart 1997 (6)
betreffende een strategie het concurrentievermogen van decommunautaire scheepvaart te vergroten de werkgelegenheidvan zeevarenden uit de Gemeenschap en van walpersoneel tebevorderen. De Raad isdaartoe overeengekomen dat actie moet
worden ondernomen om de communautaire scheepvaart te
helpen om te blijven streven naar hoge kwaliteit en om haarconcurrentievermogen te bevorderen door het waarborgen vande voortgezette kwalitatief hoogwaardige opleiding van commu-nautaire zeevarenden van alle rangen en van walpersoneel.
(6)De opleidingsnormen voor de toekenning van bewijzen vanberoepsbekwaamheid aan zeevarenden verschillen van lidstaattot lidstaat en een dergelijke verscheidenheid van nationale
wettelijke regelingen inzake opleiding op het door deze richtlijn
bestreken gebied zorgt niet altijd voor een opleiding die voldoetaan de eisen van veiligheid op zee.2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 2
(1) PB C 14 van 16.1.2001, blz. 41.
(2) Adviesvan het EuropeesParlement van 12 december 2000 (nog niet
verschenen in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 12 maart 2001.
(3) PB L 319 van 12.12.1994, blz. 28. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 98/35/
EG (PB L 172 van 17.6.1998, blz. 1).
(4) Zie bijlage III, deel B.
(5) PB C 271 van 7.10.1993, blz. 1.
(6) PB C 109 van 8.4.1997, blz. 1.
▼B
(7)De Richtlijnen 89/48/EEG (1) en 92/51/EEG (2) van de Raad
aangaande het algemene stelsel van erkenning van diploma's en
beroepsopleidingen zijn van toepassing op de zeevaartberoepenwaarop deze richtlijn betrekking heeft, en bevorderen de nale-ving van de Verdragsverplichtingen die beogen debelemmeringen voor het vrije verkeer van personen en dienstentussen de lidstaten op te heffen.
(8)De onderlinge erkenning van diploma'sen certificaten, zoals
geregeld bij de richtlijnen betreffende het algemene erkennings-
stelsel, garandeert niet altijd een geharmoniseerde opleiding vooralle zeevarenden die dienst doen op verschillende schepen die devlag van een lidstaat voeren. Zulks is niettemin van groot belangvanuit het oogpunt van veiligheid op zee.
(9)Het is daarom van essentieel belang een minimumopleidingsni-veau voor zeevarenden in de Gemeenschap vast te stellen. De
actie op dit gebied dient te steunen op de opleidingsnormen
waarover op internationaal niveau reedsovereens temming isbereikt, namelijk het Internationaal Verdrag van de Internatio-nale Maritieme Organisatie (IMO) betreffende de normen voorzeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst van
1978 (het STCW-Verdrag), zoalsherzien in 1995. Alle lids taten
zijn partij bij dit Verdrag.
(10)De lidstaten mogen strengere normen dan de in het Verdrag enin deze richtlijn vervatte minimumnormen voorschrijven.
(11)De voorschriften van het STCW-Verdrag, zoals opgenomen inbijlage I van deze richtlijn, moeten worden aangevuld met dedwingende bepalingen van deel A van de STCW-Code. Deel Bvan de STCW-Code bevat aanbevolen richtlijnen ten behoeve
van partijen bij het STCW-Verdrag en van degenen die
betrokken zij bij de tenuitvoerlegging, toepassing of handhavingvan de bepalingen hiervan, teneinde, op een uniforme wijze,volledige uitvoering te geven aan de bepalingen van het Verdrag.
(12)Ter verhoging van de veiligheid van de zeevaart en een beterepreventie van verontreiniging van de zee moeten in deze richtlijnbepalingen inzake rustperioden voor personeel dat wachtdienst
doet, worden vastgesteld overeenkomstig het STCW-Verdrag.
Deze bepalingen moeten worden toegepast onverminderd debepalingen van Richtlijn 1999/63/EG van de Raad van 21 juni1999 inzake de overeenkomst betreffende de organisatie van dearbeidstijd van zeevarenden, gesloten door de Associatie van
Reders van de Europese Gemeenschap (ECSA) en de Federatie
van de bonden voor het vervoerpersoneel in de Europese Unie(FST) (
3).
(13)De communicatie tussen bemanningsleden aan boord vanschepen die in de communautaire wateren varen, moet wordenverbeterd met het oog op het vergroten van de veiligheid opzee van het voorkomen van verliesaan mens enlevensen van
verontreiniging van de zee.
(14)Personeel aan boord van passagiersschepen dat aangewezen is
om de passagiers in kritieke situaties te helpen, moet in staatzijn met de passagiers te communiceren.
(15)De bemanningen aan boord van tankschepen die schadelijke ofverontreinigende goederen vervoeren, moeten in staat zijn onge-vallen doeltreffend te voorkomen en het hoofd te bieden aannoodsituaties. Het is derhalve van het hoogste belang een rele-
vant communicatiemiddel in te stellen tussen de kapitein, de
officieren en de scheepsgezellen, dat beantwoordt aan devereisten van artikel 17.2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 3
(1) PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.
(2) PB L 209 van 24.7.1992, blz. 25. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
2000/5/EG van de Commissie (PB L 54 van 26.2.2000, blz. 42).
(3) PB L 167 van 2.7.1999, blz. 33.
▼B
(16)Maatregelen moeten worden getroffen om ervoor te zorgen dat
zeevarenden die houder zijn van door derde landen afgegeven
bewijzen van beroepsbekwaamheid, een kwalificatieniveaubezitten dat vergelijkbaar ismet het niveau dat door hetSTCW-Verdrag geëist wordt.
(17)Om dit doel te bereiken moeten gemeenschappelijke criteriavoor de erkenning van bewijzen van beroepsbekwaamheid vanderde landen in de Gemeenschap worden vastgesteld. De vast-
stelling van de gemeenschappelijke criteria voor de erkenning
van vaarbevoegdheidsbewijzen die zijn afgegeven door derdelanden, moet gebaseerd zijn op de eisen inzake opleiding endiplomering zoalsovereengekomen in het kader van het STCW-Verdrag.
(18)De lidstaten zouden, in het belang van de veiligheid op zee,kwalificaties die het vereiste opleidingsniveau aantonen, alleen
moeten erkennen alsdie zijn afgegeven door of namensde
partijen bij het STCW-Verdrag waarvan de IMO MaritiemeVeiligheidscommissie (MSC) heeft bepaald dat zij vollediguitvoering hebben gegeven, en nog steeds geven, aan de in datVerdrag vastgestelde normen. Er is een procedure voor de voor-lopige erkenning van vaarbevoegheidsbewijzen nodig om de tijd,
totdat de MSC zulksheeft kunnen bepalen, te overbruggen.
(19)Voorzover van toepassing moeten maritieme opleidingsinstel-
lingen, opleidingsprogramma's en cursussen wordengeïnspecteerd. De criteria voor een dergelijke inspectie moetendaarom worden vastgesteld.
(20)Een comité moet worden ingesteld om de Commissie bij te staanbij de uitvoering van haar taken in verband met de erkenningvan bewijzen van beroepsbekwaamheid die zijn afgegeven door
opleidingsinstituten of overheden van derde landen.
(21)De lidstaten, als havenautoriteiten, dienen in de wateren van de
Gemeenschap de veiligheid te vergroten en de verontreiniging inte perken door bij voorrang schepen te inspecteren die de vlagvoeren van een derde land dat het STCW-Verdrag niet heeftbekrachtigd, waarbij ervoor moet worden gezorgd dat schependie de vlag voeren van een derde land, niet gunstiger behandeld
worden.
(22)Het is passend in deze richtlijn bepalingen inzake havenstaatcon-
trole op te nemen, totdat Richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19juni 1995 betreffende de naleving, met betrekking tot de schependie gebruikmaken van havensin de Gemeens chap en varen in deonder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren, van inter-nationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen,
voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden
aan boord (havenstaatcontrole) (
1) wordt gewijzigd en de in
artikel 17, punt f), en in de artikelen 19, 20 en 21 van deze richt-lijn vervatte bepalingen inzake havenstaatcontrole daarin wordenopgenomen.
(23)Er moeten procedureskomen om deze richtlijn aan verande-ringen in internationale verdragen en codes aan te passen.
(24)De maatregelen die vereist zijn voor de tenuitvoerlegging van
deze richtlijn worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/
468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van devoorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissieverleende uitvoeringsbevoegdheden (
2).
(25)Bijlage II moet door de Raad op voorstel van de Commissieuiterlijk 25 mei 2003 opnieuw worden bezien in het licht vande ervaring die met de toepassing van deze richtlijn is opgedaan.2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 4
(1) PB L 157 van 7.7.1995, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
1999/97/EG van de Commissie (PB L 331 van 23.12.1999, blz. 67).
(2) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.
▼B
(26)De lidstaten moeten tot 1 februari 2002 op hun schepen zeeva-
renden kunnen aanvaarden die houder zijn van
vaarbevoegdheidsbewijzen die zijn afgegeven overeenkomstigde bepalingen die vóór 1 februari 1997 golden — de datum vaninwerkingtreding van het herziene STCW-Verdrag — op voor-waarde dat zij hun diensttijd of opleiding vóór 1 augustus 1998begonnen zijn.
(27)Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de verplichtingen van delidstaten wat de in bijlage III, deel B, vervatte termijnen voor
omzetting in nationaal recht betreft,
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Definities
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. „kapitein”: degene die het bevel voert over een schip;
2. „officier”: een lid van de bemanning, niet zijnde de kapitein, die
alszodanig isaangewezen op grond van nationale wetten of voor-schriften, of, bij afwezigheid van een dergelijke aanwijzing, opgrond van een collectieve arbeidsovereenkomst of het gebruik;
3. „dekofficier”: een officier die bevoegd isin overeens temming met
de bepalingen van hoofdstuk II van bijlage I;
4. „eerste stuurman”: de officier die in rang volgt op de kapitein en
op wie het bevel over het schip komt te rusten indien de kapiteindaartoe niet in staat is;
5. „werktuigkundige”: een officier die bevoegd isin overeens temming
met de bepalingen van hoofdstuk III van bijlage I;
6. „hoofdwerktuigkundige”: de werktuigkundige die het oudst in rang
isen die verantwoordelijk isvoor de werktuiglijke voorts tuwing ende werking en het onderhoud van de werktuiglijke en elektrischeinstallaties van het schip;
7. „tweede werktuigkundige”: de werktuigkundige die in rang volgt
op de hoofdwerktuigkundige en op wie de verantwoordelijkheidvoor de werktuiglijke voortstuwing en de werking en het onder-houd van de werktuiglijke en elektrische installaties van het schip
komt te rusten, indien de hoofdwerktuigkundige, daartoe niet in
staat is;
8. „assistent-werktuigkundige”: een persoon die een opleiding volgt
tot werktuigkundige en alszodanig op grond van nationale wetten
of voorschriften is aangewezen;
9. „radio-operator”: een persoon die in het bezit is van een passend
vaarbevoegdheidsbewijs, afgegeven of erkend door de bevoegde
autoriteiten, krachtensde bepalingen van het radioreglement zoalsgedefinieerd onder punt 18;
10. „gezel”: een lid van de bemanning, niet zijnde de kapitein of een
officier;
11. „zeeschepen”: schepen, andere dan schepen die uitsluitend varen
op de binnenwateren of op wateren binnen of nauw grenzend aanbeschutte wateren of zones waar havenvoorschriften van toepassingzijn;
12. „schip dat onder de vlag van een lidstaat vaart”: een schip dat
geregistreerd is in en de vlag voert van een lidstaat volgens dewetgeving van die lidstaat. Schepen die niet aan deze definitievoldoen, worden gelijkgesteld met schepen die onder de vlag van
een derde land varen;
13. „reizen nabij de kust”: reizen in de nabijheid van een lidstaat, zoals
door die lidstaat omschreven;
14. „voortstuwingsvermogen”: het maximale vermogen uitgedrukt in
kilowatt, dat door de voortstuwingsmachine(s) van het schip zonderoverbelasting gedurende onbeperkte tijdsduur kan worden geleverd,2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 5
▼B
dat isvermeld op het bewijsvan teboeks telling of op een ander
officieel document;
15. „olietanker”: een schip gebouwd en gebruikt voor het vervoer in
bulk van aardolie en aardolieproducten;
16. „chemicaliëntanker”: een schip, gebouwd of aangepast en gebruikt
voor het vervoer in bulk van enig vloeibaar product opgenomen inhoofdstuk 17 van de International Bulk Chemical Code (Internatio-nale Code inzake het vervoer van chemicaliën in bulk), alsvankracht;
17. „vloeibaargastanker”: een schip, gebouwd of aangepast en gebruikt
voor het vervoer in bulk van enig vloeibaar gemaakt gasof ander
product opgenomen in hoofdstuk 19 van de International Gas
Carrier Code (Internationale Code inzake het vervoer van vloeibaargemaakt gas), als van kracht;
18. „radioreglement”: het herziene radioreglement zoalsaangenomen
door de Administratieve Wereldradioconferentie voor de mobieledienst, als van kracht;
19. „passagiersschip”: een zeeschip dat meer dan twaalf passagiers
vervoert;
20. „vissersvaartuig”: een vaartuig dat wordt gebruikt voor het vangen
van visof andere levende rijkdommen van de zee;
21. „STCW-verdrag”: het Internationaal Verdrag betreffende de
normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wacht-
dienst, zoals dit geldt voor de van toepassing zijnde onderwerpen,
rekening houdend met de overgangsbepalingen van artikel VII envoorschrift I/15 van het STCW-verdrag en met inbegrip, voorzovervan toepassing, van de desbetreffende bepalingen van de STCW-code, die alle worden toegepast, als van kracht;
22. „radiowerkzaamheden”: omvatten, al naar gelang van het geval: de
luisterwacht alsmede het technisch onderhoud en reparatiewerk-zaamheden overeenkomstig de bepalingen van het radioreglement,
het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens
op zee van 1974 (hetv, ter beoordeling van elke lidstaat, de desbe-treffende aanbevelingen van de Internationale MaritiemeOrganisatie (IMO), als van kracht;
23. „ro-ro-passagiersschip”: een passagiersschip met ruimten voor ro-
ro-lading of ruimten van bijzondere aard zoalsoms chreven in hetSolas-verdrag, als van kracht;
24. „STCW-code”: de code inzake opleiding, diplomering en wacht-
dienst voor zeevarenden, zoals aangenomen bij Resolutie 2 van de
Conferentie van 1995 van de partijen bij het STCW-verdrag, als
van kracht;
25. „functie”: een verzameling taken, plichten en verantwoordelijk-
heden, zoalsaangegeven in de STCW-Code, die vereis t zijn voorde bedrijfsvoering aan boord, de beveiliging van mensenlevens op
zee of de bescherming van het mariene milieu;
26. „maatschappij”: de reder van het schip of elke andere organisatie
of persoon, zoals de beheerder of degene die het schip leeg chartert
(zonder bemanning), die de verantwoordelijkheid voor de bedrijfs-voering aan boord van de eigenaar van het schip heeftovergenomen en die bij het op zich nemen van deze verantwoorde-lijkheid, ermee heeft ingestemd alle verplichtingen en
verantwoordelijkheden over te nemen die door deze voorschriften
aan de maatschappij worden opgelegd;
27. „passend vaarbevoegdheidsbewijs”: een vaarbevoegdheidsbewijs
afgegeven en voorzien van een officiële verklaring, in overeen-stemming met de bepalingen van deze richtlijn, dat de rechtmatigehouder ervan het recht geeft dienst te doen in de daarin beschrevenhoedanigheid en de daarbij behorende functieste vervullen op hetdaarin omschreven verantwoordelijkheidsniveau op een zeeschip2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 6
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
van het desbetreffende type, tonnage, vermogen en wijze van
voortstuwing, tijdens de desbetreffende zeereis;
28. „diensttijd”: het dienst doen aan boord van een schip voorzover
van belang voor de afgifte van een vaarbevoegdheidsbewijs of eenander bewijsvan beroeps bekwaamheid;
29. „goedgekeurd”: goedgekeurd door de lidstaat overeenkomstig de
bepalingen van deze richtlijn;
30. „derde land”: het land dat geen lidstaat is;
31. „maand”: een kalendermaand of 30 dagen samengesteld uit
perioden van minder dan een maand.
Artikel 2
Toepassingsgebied
Deze richtlijn is van toepassing op de in deze richtlijn genoemde
zeevarenden die dienst doen op zeeschepen die onder de vlag van een
lidstaat varen, met uitzondering van:
— oorlogsschepen, hulpschepen voor de marine of andere schepen die
eigendom zijn van of geëxploiteerd worden door een lidstaat en dieuitsluitend worden gebezigd voor een niet-commerciële overheids-
dienst;
— vissersvaartuigen;
— pleziervaartuigen die niet worden gebezigd voor handelsdoeleinden;— houten schepen van primitieve bouw.
Artikel 3
Opleiding en diplomering
1. De lidstaten treffen de maatregelen die nodig zijn om ervoor te
zorgen dat zeevarenden die dienst doen op een schip als bedoeld in
artikel 2, ten minste een opleiding hebben genoten die voldoet aan deeisen van het STCW-Verdrag, opgenomen in bijlage I bij deze richtlijn,en houder zijn van een vaarbevoegdheidsbewijs zoals omschreven inartikel 4, dan wel van een passend vaarbevoegdheidsbewijs zoalsomschreven in artikel 1, punt 27.
2. De lidstaten treffen de maatregelen die nodig zijn om ervoor te
zorgen dat de bemanningsleden, die een bewijs van beroepsbekwaam-heid dienen te bezitten overeenkomstig de bepalingen van SOLAS-voorschrift III/10.4, ten minste een opleiding hebben genoten en gedi-plomeerd zijn overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn.
Artikel 4
Bewijs van beroepsbekwaamheid
Onder bewijs van beroepsbekwaamheid wordt verstaan een geldig
document, ongeacht zijn benaming, dat isafgegeven door of namens
de bevoegde autoriteit van een lidstaat en dat de houder het recht geeftdienst te doen op de wijze die wordt vermeld in dat document of wordttoegestaan door de nationale voorschriften.
Artikel 5
Vaarbevoegdheidsbewijzen en officiële verklaringen
1. Vaarbevoegdheidsbewijzen worden afgegeven in overeenstem-
ming met de bepalingen van artikel 10.
2. Vaarbevoegdheidsbewijzen voor kapiteins, officieren en radio-
operatorsworden door de lids taat voorzien van een officiële verklaringvolgensde voors chriften van dit artikel.
3. Vaarbevoegdheidsbewijzen worden afgegeven overeenkomstig
voorschrift I/2, lid 1, van het STCW-verdrag.2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 7
▼M2
▼B
4. Met betrekking tot radio-operatorsmogen de lids taten:
a) de aanvullende kennis, vereist volgens de desbetreffende voor-
schriften, opnemen in het examen voor de afgifte van een
vaarbevoegdheidsbewijs dat voldoet aan het radioreglement, of
b) een afzonderlijk vaarbevoegdheidsbewijs afgeven waarin is vermeld
dat de houder de aanvullende kennis vereist volgens de desbetref-
fende voorschriften, bezit.
5. Ter beoordeling van een lidstaat mogen officiële verklaringen zijn
opgenomen in het model van het vaarbevoegdheidsbewijs dat wordtafgegeven zoals voorgeschreven in sectie A-I/2 van de STCW-Code.In dat geval moet het gebruikte model overeenkomen met het model
dat is beschreven in sectie A-I/2, lid 1. Indien zij op een andere wijze
worden afgegeven, dient het model van de officiële verklaringenovereen te komen met het model dat in lid 2 van de sectie isbeschreven. ►
M2Officiële verklaringen worden afgegeven overeen-
komstig artikel VI, lid 2, van het STCW-verdrag. ◄
6. Een lidstaat die een vaarbevoegdheidsbewijs erkent krachtens de
procedure van artikel 18, lid 3, onder a), dient een officiële verklaring
af te geven teneinde die erkenning te bevestigen. Het model van degebruikte officiële verklaring dient overeen te komen met het modeldat in lid 3 van sectie A-I/2 van de STCW-Code is beschreven.
7. De officiële verklaringen bedoeld in de leden 5 en 6:
a) mogen alsafzonderlijke documenten worden afgegeven;
b) dienen alle van een eigen, uniek nummer te worden voorzien, met
dien verstande, dat aan officiële verklaringen die de afgifte van eenvaarbevoegdheidsbewijs bevestigen hetzelfde nummer mag worden
toegekend als aan het desbetreffende vaarbevoegdheidsbewijs, op
voorwaarde dat dat nummer uniek is, en
c) verliezen hun geldigheid zodra het desbetreffende vaarbevoegd-
heidsbewijs ongeldig wordt of wordt ingetrokken, tijdelijk
ingetrokken of ongeldig wordt verklaard door de lidstaat of hetderde land die dat heeft afgegeven en, in elk geval, uiterlijk vijfjaar na de datum van afgifte ervan.
8. De hoedanigheid waarin de houder van een vaarbevoegdheidsbe-
wijsgerechtigd iste varen isin de officiële verklaring vermeld in
bewoordingen gelijk aan die welke worden gebruikt in de van toepas-sing zijnde eisen, inzake het veilig bemannen van schepen, van delidstaat.
9. De lidstaten mogen een model gebruiken dat afwijkt van het
model dat in sectie A-I/2 van de STCW-Code is beschreven, op voor-
waarde dat ten minste de vereiste gegevens in Romeinse letters en
Arabische cijfers zijn vermeld, daarbij rekening houdend met de vari-anten die krachtens sectie A-I/2 zijn toegestaan.
10. Behoudensde bepalingen van artikel 18, lid 4, dient het origi-
neel van elk op grond van deze richtlijn vereist
vaarbevoegdheidsbewijs beschikbaar te zijn aan boord van het schip
waarop de houder dienst doet.
Artikel 6
Opleidingsvereisten
De in artikel 3 bedoelde opleiding wordt verstrekt in een vorm die past
bij de theoretische kennis en praktische vaardigheden die in bijlage Iworden voorgeschreven, met name het gebruik van reddings- en brand-
bestrijdingsmiddelen, welke door de daartoe door elke lidstaat
aangewezen bevoegde autoriteit of instantie goedgekeurd is.
Artikel 7
Beginselen inzake reizen nabij de kust
1. De lidstaten die reizen nabij de kust omschrijven, zullen geen
eisen betreffende opleiding, opgedane ervaring of diplomering2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 8
▼B
opleggen aan zeevarenden, dienstdoende aan boord van schepen die
gerechtigd zijn tot het voeren van de vlag van een andere lidstaat ofeen andere partij bij het STCW-Verdrag tijdensdergelijke reizen, op
een wijze die leidt tot strengere eisen voor die zeevarenden dan voor
de zeevarenden, dienstdoende aan boord van schepen die gerechtigdzijn de eigen vlag te voeren. In geen geval stellen de bedoelde lidstateneisen, met betrekking tot zeevarenden dienst doende aan boord vanschepen die gerechtigd zijn tot het voeren van een vlag van een andere
lidstaat of een andere partij bij het STCW-Verdrag, die strenger zijn
dan die van deze richtlijn met betrekking tot schepen die niet voorreizen nabij de kust worden ingezet.
2. Met betrekking tot schepen die gerechtigd zijn de vlag te voeren
van een lidstaat, die regelmatig worden ingezet voor reizen nabij dekust voor de kust van een andere lidstaat of een andere partij bij het
STCW-Verdrag, stelt de lidstaat waarvan het schip gerechtigd is de
vlag te voeren, voor op zodanige schepen dienst doende zeevarendeneisen vast, inzake opleiding, opgedane ervaring en diplomering, dieten minste gelijk zijn aan die van de lidstaat of andere partij bij hetSTCW-Verdrag voor wiens kust het schip wordt ingezet, mits deze de
eisen van deze richtlijn met betrekking tot schepen die niet voor reizen
nabij de kust worden ingezet, niet te boven gaan. Zeevarenden dienstdoende op een schip waarvan de reis buiten het gebied komt dat doorde lidstaat is omschreven voor reizen nabij de kust, en dat zich begeeftin wateren die niet onder de omschrijving vallen, dienen aan de vantoepassing zijnde eisen van vakbekwaamheid van deze richtlijn te
voldoen.
3. Een lidstaat kan een schip dat gerechtigd is zijn vlag te voeren, de
voordelen van de bepalingen van deze richtlijn inzake reizen nabij dekust toekennen wanneer het regelmatig in de nabijheid van de kust vaneen staat, die geen partij is bij het STCW-Verdrag, wordt gebruikt voor
reizen nabij de kust als aangeduid door de lidstaat.
4. Nadat lidstaten hebben beslist over de omschrijving van reizen
nabij de kust en de bijbehorende voorwaarden ten aanzien van oplei-ding en training, in overeenstemming met de eisen van de leden 1, 2en 3, delen zij de Commissie de bijzonderheden van de aangenomenbepalingen mede.
Artikel 8
Straffen of disciplinaire maatregelen
1. De lidstaten stellen werkwijzen en procedures vast voor het
onpartijdig onderzoek van elke gerapporteerde onbekwaamheid, hande-ling of nalatigheid, die een directe bedreiging kan vormen voor deveiligheid van mensenlevens of zaken op zee of voor het mariene
milieu, door houdersvan vaarbevoegdheids bewijzen of van officiële
verklaringen afgegeven door die lidstaat, in verband met de vervullingvan hun taken zoals in hun vaarbevoegdheidsbewijzen omschreven, envoor het intrekken, tijdelijk intrekken en ongeldig verklaren van zulkevaarbevoegdheidsbewijzen voor zo'n reden en ter voorkoming vanfraude.
2. Elke lidstaat schrijft straffen of disciplinaire maatregelen voor,
voor de gevallen waarin de bepalingen van zijn nationale wetgevingter uitvoering van deze richtlijn niet worden nageleefd met betrekkingtot schepen die gerechtigd zijn tot het voeren van zijn vlag of zeeva-renden die door die lidstaat naar behoren zijn voorzien van eenvaarbevoegdheidsbewijs.
3. In het bijzonder dienen zulke straffen of disciplinaire maatregelen
opgelegd en ten uitvoer gebracht te worden in gevallen waarin:
a) een maatschappij of een kapitein een persoon heeft aangesteld die
niet in het bezit isvan een vaarbevoegdheids bewijszoalsvoorge-schreven volgens deze richtlijn;
b) een kapitein heeft toegestaan dat een functie of dienst in enige
hoedanigheid, die krachtensdeze richtlijn dient te worden verrichtdoor een persoon die in het bezit is van een passend vaarbevoegd-heidsbewijs, wordt verricht door een persoon die niet in het bezit is2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 9
▼B
van het vereiste vaarbevoegdheidsbewijs, een geldige dispensatie of
een schriftelijk bewijs vereist op grond van artikel 18, lid 4, of
c) een persoon middels fraude of vervalste documenten een aanstelling
heeft gekregen om een functie te vervullen of dienst te doen in eenhoedanigheid waarvan de uitoefening of vervulling volgensdezerichtlijn dient te geschieden door een persoon die in het bezit isvan een vaarbevoegdheidsbewijs of een dispensatie.
4. Lidstaten, binnen wier rechtsgebied zich een maatschappij of een
persoon bevindt van wie om goede redenen mag worden aangenomenverantwoordelijk te zijn voor of kenniste dragen van een kennelijk
geval van niet-nakoming van deze richtlijn, zoalsbedoeld in lid 3,
dienen medewerking te verlenen aan elke lidstaat of andere partij bijhet STCW-Verdrag die hen op de hoogte stelt van zijn voornemen uithoofde van zijn rechtsbevoegdheid gerechtelijke stappen te onder-nemen.
Artikel 9
Kwaliteitsnormen
1. De lidstaten zorgen ervoor dat:
a) alle werkzaamheden betreffende opleiding, beoordeling van vakbe-
kwaamheid, afgifte van vaarbevoegdheidsbewijzen, officiëleverklaringen en verlengingen van geldigheid, die worden uitgevoerddoor niet-gouvernementele instanties of door lichamen die onderhun gezag vallen, voortdurend door een systeem van kwaliteitsbe-
waking worden getoetst teneinde te garanderen dat de vastgestelde
doelstellingen worden verwezenlijkt, met inbegrip van die welkebetrekking hebben op de bevoegdheden en opgedane ervaring vaninstructeurs en beoordelaars;
b) indien overheidsinstanties of -lichamen deze werkzaamheden
verrichten, er een systeem van kwaliteitsbewaking is;
c) de onderwijs en opleidingsdoelstellingen en de daarmee verband
houdende te bereiken niveausvan bekwaamheid duidelijk zijnomschreven met vermelding van de niveaus van kennis, inzicht envaardigheid die passen bij de krachtens het STCW-Verdrag vereisteonderzoeken en beoordelingen. De doelstellingen en de daarmee
verband houdende kwaliteitsnormen mogen afzonderlijk worden
aangegeven voor verschillende cursussen en opleidingsprogramma'sen omvatten het beheer van het diplomeringssysteem en
d) het toepassingsgebied van de kwaliteitsnormen het beheer van het
diplomeringssysteem, alle opleidingscursussen en -programma's, de
door of onder het gezag van de lidstaat afgenomen examens en de
beoordelingen, alsmede de van instructeurs en beoordelaarsverlangde bevoegdheden en opgedane ervaring omvat, rekeninghoudend met de beleidslijnen, systemen, controles en interne kwali-teitsbewakingsonderzoeken die zijn ingesteld ter verwezenlijkingvan de omschreven doelstellingen.
2. De lidstaten zorgen er ook voor dat er periodiek, met tussenpozen
van niet meer dan vijf jaar, een onafhankelijke evaluatie plaatsvindt
van de werkzaamheden met betrekking tot verwerving en beoordelingvan kennis, begrip, vaardigheden en bekwaamheid en het beheer vanhet diplomeringssysteem, door bevoegde personen die zelf niet bij dewerkzaamheden zijn betrokken om na te gaan of:
a) alle maatregelen van controle en toezicht op de interne bedrijfsvoe-
ring en de vervolgwerkzaamheden in overeenstemming zijn met degeplande regelingen en schriftelijk vastgelegde procedures, en doel-
treffend zijn om de omschreven doelstellingen te verwezenlijken;
b) de resultaten van iedere onafhankelijke evaluatie schriftelijk worden
vastgelegd en onder de aandacht worden gebracht van degenen dieverantwoordelijk zijn voor het geëvalueerde gebied en
c) tijdig stappen worden ondernomen om tekortkomingen te corrigeren.2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 10
▼B
3. De lidstaten zenden de Commissie binnen zes maanden na de
datum waarop de evaluatie isvoltooid een vers lag betreffende de opgrond van lid 2 vereiste evaluatie toe.
Artikel 10
Medische normen — Afgifte en registratie van vaarbevoegdheids-
bewijzen
1. De lidstaten stellen normen vast betreffende de medische
geschiktheid van zeevarenden, in het bijzonder voor wat betreft het
gezichts- en gehoororgaan.
2. De lidstaten zorgen ervoor dat vaarbevoegdheidsbewijzen slechts
worden afgegeven aan kandidaten die aan de eisen van dit artikel
voldoen.
3. Kandidaten die een vaarbevoegdheidsbewijs wensen te verkrijgen,
dienen het bewijsover te leggen:
a) van hun identiteit;
b) dat hun leeftijd niet lager isdan die welke isvoorges chreven in het
betreffende voorschrift van bijlage I voor het aangevraagde vaarbe-voegdheidsbewijs;
c) dat zij voldoen aan de normen voor medische geschiktheid, in het
bijzonder voor wat betreft hun gezichts- en gehoororgaan, die doorde lidstaat zijn vastgesteld, en in het bezit zijn van een geldig docu-
ment waaruit blijkt dat zij uit medisch oogpunt geschikt zijn,
afgegeven door een bevoegde artsdie door de bevoegde autoriteitvan de lidstaat is erkend;
d) dat zij de diensttijd, en elke verplichte opleiding die door de voor-
schriften van bijlage I voor het aangevraagdevaarbevoegdheidsbewijs is vereist, hebben voltooid en
e) dat zij voldoen aan de normen van vakbekwaamheid die door de
voorschriften van bijlage I worden voorgeschreven voor de hoeda-
nigheid, functiesen niveaus , die moeten worden vermeld in de
officiële verklaring bij het vaarbevoegdheidsbewijs.
4. De lidstaten verbinden zich ertoe:
a) een register of registers bij te houden van alle vaarbevoegdheidsbe-
wijzen en officiële verklaringen van kapiteinsen officieren en, waarvan toepassing, scheepsgezellen, die zijn afgegeven, zijn verlopen of
zijn vernieuwd, ingetrokken, tijdelijk ingetrokken of ongeldig
verklaard of alsvermis t of in het ongerede geraakt zijn aangemeld,en tevens van dispensaties die zijn verleend en
b) gegevens beschikbaar te stellen betreffende de status van dergelijke
vaarbevoegdheidsbewijzen, officiële verklaringen en dispensatiesaan andere lidstaten of andere partijen bij het STCW-Verdrag enmaatschappijen die om bevestiging van de echtheid en geldigheid
verzoeken van vaarbevoegdheidsbewijzen die aan hen worden over-
gelegd door zeevarenden die erkenning van hunvaarbevoegdheidsbewijzen aanvragen of werk zoeken aan boordvan een schip.
Artikel 11
Verlenging van de geldigheid van vaarbevoegdheidsbewijzen
1. Van elke kapitein, officier en radio-operator die in het bezit is
van een vaarbevoegdheidsbewijs dat is afgegeven of erkend krachtensenig hoofdstuk van bijlage I, uitgezonderd hoofdstuk VI, en die buiten-gaatsdiens t doet of van plan isna een periode aan de wal naar zeeterug te keren, moet verlangd worden dat hij, teneinde zijn bevoegd-
heid om buitengaats dienst te doen te behouden, met tussenpozen van
ten hoogste vijf jaar:
a) aantoont dat hij uit medisch oogpunt geschikt is en aan de normen
van artikel 10 voldoet en2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 11
▼B
b) aantoont dat hij bij voortduring bevoegd en vakbekwaam isin over-
eenstemming met sectie A-I/11 van de STCW-Code.
2. Elke kapitein, officier en radio-operator moet om bij voortduring
buitengaats dienst te doen aan boord van schepen waarvoor internatio-naal bijzondere opleidingseisen overeengekomen zijn, een
goedgekeurde desbetreffende opleiding met goed gevolg afsluiten.
3. De lidstaten vergelijken de normen inzake bekwaamheid die zij
aan kandidaten stellen voor vaarbevoegdheidsbewijzen afgegeven vóór
1 februari 2002, met die welke in deel A van de STCW-Code voor de
passende vaarbevoegdheidsbewijzen zijn genoemd, en stellen vast ofhet noodzakelijk isde houdersvan dergelijke vaarbevoegdheids be-wijzen een passende herhalings- en bijscholingscursus te laten volgenof een beoordeling te laten ondergaan.
De herhalings- en bijscholingscursussen moet zijn goedgekeurd en de
wijzigingen van de relevante nationale en internationale voorschrifteninzake de beveiliging van mensenlevens op zee en de beschermingvan het mariene milieu omvatten, alsmede rekening houden met even-
tuele aanpassingen van de betreffende vakbekwaamheidsnorm.
4. De lidstaten, in overleg met de betrokkenen, formuleren of bevor-
deren de formulering van een structuur van herhalings- en
bijscholingscursussen, zoals bepaald in sectie A-1/11 van de STCW-Code.
5. De lidstaten zorgen ervoor dat de kennis van kapiteins, officieren
en radio-operators„up to date” wordt gehouden en dat de teks ten vande laatste wijzigingen in de nationale en internationale voorschrifteninzake de beveiliging van mensenlevens op zee en de beschermingvan het mariene milieu, ter beschikking worden gesteld aan de schependie gerechtigd zijn onder hun vlag te varen.
Artikel 12
Het gebruik van simulatoren
1. Aan de functienormen en andere bepalingen die zijn vermeld in
sectie A-I/12 en verdere eisen die in deel A van de STCW-Code
worden voorgeschreven met betrekking tot een desbetreffend vaarbe-
voegdheidsbewijs moet worden voldaan inzake:
a) elke opleiding waarbij het gebruik van een simulator verplicht is;
b) elke beoordeling van vakbekwaamheid vereist krachtens deel A van
de STCW-Code die met behulp van een simulator wordt gedaan en
c) elk aantonen van bekwaamheid bij voortduring, met behulp van een
simulator, zoals vereist in deel A van de STCW-Code.
2. Simulatoren die vóór 1 februari 2002 zijn geïnstalleerd of in
gebruik worden genomen, kunnen, ter beoordeling van de lidstaten,worden vrijgesteld van naleving van de functienormen waarnaar in lid1 wordt verwezen.
Artikel 13
Verantwoordelijkheden van maatschappijen
1. De lidstaten stellen, in overeenstemming met de bepalingen van
de leden 2 en 3, maatschappijen verantwoordelijk voor de aanstellingvan zeevarenden op hun schepen in overeenstemming met de bepa-
lingen van deze richtlijn en eisen van elk van deze maatschappijen dat
zij er zorg voor dragen dat:
a) elke zeevarende, aangesteld op één van haar schepen, in het bezit is
van een passend vaarbevoegdheidsbewijs in overeenstemming met
de bepalingen van deze richtlijn en zoals vastgesteld door delidstaat;
b) haar schepen zijn bemand overeenkomstig de van toepassing zijnde
eisen inzake het veilig bemannen van schepen van de lidstaat;
c) documentatie en gegevensmet betrekking tot alle zeevarenden die
op haar schepen tewerkgesteld zijn, worden bijgehouden en direct2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 12
▼B
beschikbaar zijn en, zonder overigens andere gegevens uit te sluiten,
documentatie en gegevensbetreffende hun opgedane ervaring, oplei-ding, geschiktheid uit medisch oogpunt en vakbekwaamheid in
opgedragen taken bevatten;
d) zeevarenden na hun aanstelling op één van haar schepen vertrouwd
worden gemaakt met hun specifieke taken en met alle regelingen,
installaties, uitrusting, procedures en kenmerken van het schip dieverband houden met hun taken onder normale omstandigheden ofin noodsituaties en
e) de voltallige bemanning van het schip in een noodsituatie en bij het
vervullen van functiesdie van vitaal belang zijn voor de veiligheidof voor het voorkomen of verminderen van verontreiniging, haarwerkzaamheden doeltreffend kan coördineren.
2. De maatschappijen, kapiteins en bemanningsleden hebben ieder
voor zich tot taak ervoor te zorgen dat aan de in dit artikel vermeldeverplichtingen volledig wordt voldaan en uitvoering gegeven en datzodanige maatregelen alsverder nodig mochten zijn, genomen wordenom ervoor te zorgen dat ieder bemanningslid met kennis van zaken engoed geïnformeerd een bijdrage kan leveren tot een veilige bedrijfsvoe-
ring aan boord.
3. De maatschappij voorziet de kapitein van elk schip waarop deze
richtlijn van toepassing is, van schriftelijke instructies waarin debeleidslijnen en procedures beschreven staan die moeten wordengevolgd om ervoor te zorgen dat alle nieuw aangestelde zeevarenden
aan boord van het schip behoorlijk de gelegenheid krijgen zich
vertrouwd te maken met de uitrusting van het schip, de werkmethodenen andere regelingen die nodig zijn voor een juiste uitvoering van huntaken, voordat die taken hun worden toegewezen. Genoemde beleids-lijnen en proceduresdienen te omvatten:
a) het toewijzen van een redelijke periode gedurende welke iedere
nieuw aangeworven zeevarende de gelegenheid krijgt om zichvertrouwd te maken met:
i) de specifieke uitrusting die hij zal gebruiken of bedienen en
ii) de specifieke wachtloop-, veiligheids-, milieubeschermings- en
noodproceduresen -regelingen die hij moet kennen om de hemtoegewezen taken naar behoren te kunnen vervullen en
b) het aanwijzen van een deskundig bemanningslid die tot taak zal
hebben ervoor te zorgen dat iedere nieuw aangeworven zeevarendede gelegenheid krijgt om essentiële informatie te ontvangen in eenvoor die zeevarende begrijpelijke taal.
Artikel 14
Geschiktheid om dienst te doen
1. De lidstaten, teneinde vermoeidheid te voorkomen, stellen rustpe-
rioden in voor personeel dat wachtdienst doet, en zien toe op denaleving daarvan en eisen dat de wachten zo geregeld zijn dat de doel-
matigheid van het gehele wachtdoende personeel niet wordt geschaad
door vermoeidheid en dat de taken zo zijn ingedeeld dat de eerstewacht bij de aanvang van een reis en daaropvolgende aflossendewachten voldoende rust hebben genoten en anderszins geschikt zijnom dienst te doen.
2. Alle personen die zijn aangewezen om dienst te doen als officier
die chef van de wacht isof alsgezel die deel uitmaakt van de wacht-bezetting, moeten per 24 uur ten minste tien uren rust krijgen.
3. De rusturen mogen worden verdeeld over niet meer dan twee
perioden waarvan er één ten minste een lengte heeft van zes uren.
4. De in de leden 1 en 2 neergelegde eisen inzake rustperioden
behoeven niet te worden nageleefd in geval van nood of veiligheidsoe-fening of in andere doorslaggevende operationele omstandigheden.
5. Onverminderd de bepalingen van de leden 2 en 3, mag de mini-
mumperiode van tien uren worden verminderd tot niet minder dan zes2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 13
▼B
aaneengesloten uren, mits een dergelijke vermindering een tijdsbestek
van twee dagen niet overschrijdt en ten minste 70 uren rust wordtgegeven per periode van zeven dagen.
6. De lidstaten eisen dat de wachtregelingen worden opgehangen op
plaatsen waar zij gemakkelijk bekeken kunnen worden.
Artikel 15
Dispensatie
1. In buitengewoon dringende omstandigheden kunnen de bevoegde
autoriteiten, indien dit naar hun oordeel geen gevaar oplevert voor
personen, goederen of het milieu, dispensatie verlenen waardoor aaneen bepaalde zeevarende wordt toegestaan gedurende een bepaaldeperiode van ten hoogste zes maanden op een bepaald schip dienst tedoen in een hoedanigheid waarvoor hij niet het vereiste bewijs vanberoepsbekwaamheid bezit — maar niet in de hoedanigheid van radio-
operator, behalve zoalsisbepaald in de des betreffende bepalingen van
het radioreglement — mits degene aan wie dispensatie wordt verleend,voldoende bekwaam isom de onbezette functie op een verantwoordewijze te vervullen, zulkster beoordeling van de bevoegde autoriteiten.Niettemin worden geen dispensaties verleend aan kapiteins of hoofd-scheepswerktuigkundigen, behalve in geval van overmacht en dan nog
slechts voor de kortst mogelijke tijd.
2. Iedere ten aanzien van een functie verleende dispensatie wordt
slechts verleend aan iemand die het juiste bewijs van beroepsbekwaam-heid bezit voor de functie onmiddellijk daaronder. Indien geen bewijsvan beroepsbekwaamheid is vereist voor de functie daaronder, kan
dispensatie worden verleend aan iemand wiens bekwaamheden en erva-
ring naar het oordeel van de bevoegde autoriteiten duidelijkovereenstemmen met de eisen voor de te bezetten functie, mits aaneen dergelijke persoon, indien hij/zij het vereiste certificaat niet bezit,de eis zal worden gesteld dat hij/zij een test aflegt die door debevoegde autoriteiten is aanvaard als bewijs dat die dispensatie zonder
gevaar kan worden gegeven. Bovendien dienen de bevoegde autori-
teiten er zorg voor te dragen dat de desbetreffende functie zo spoedigmogelijk wordt vervuld door iemand die een passend bewijs vanberoepsbekwaamheid bezit.
Artikel 16
Verantwoordelijkheden van de lidstaten met betrekking tot oplei-
ding en beoordeling
1. De lidstaten wijzen de autoriteiten of instanties aan die:
— de in artikel 3 omschreven opleiding verstrekken;
— waar nodig de examensorganis eren en/of er toezicht op houden;— het in artikel 10 bedoelde vaarbevoegdheidsbewijs afgeven;— de in artikel 15 bedoelde dispensaties verlenen.
2. De lidstaten zorgen voor het volgende:
a) Alle opleiding en beoordeling van zeevarenden wordt:
1. gestructureerd volgens geschreven programma's met inbegrip van
methoden en hulpmiddelen voor kennisoverdracht, werkwijzen encursusmateriaal die nodig zijn om het voorgeschreven bekwaam-
heidspeil te bereiken en
2. geleid, begeleid, geëvalueerd en ondersteund door personen die
bevoegd zijn overeenkomstig de punten d), e) en f).
b) Personen die zeevarenden tijdens de dienst aan boord van een schip
opleiden of beoordelen, mogen dit alleen doen, wanneer deze oplei-ding of beoordeling geen nadelige invloed heeft op de normalebedrijfsvoering aan boord, en wanneer zij hun tijd en aandacht
kunnen besteden aan opleiding of beoordeling.
c) Instructeurs, mentors en beoordelaars hebben de vereiste bevoegd-
heden voor de specifieke soorten en niveaus van opleiding of2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 14
▼B
beoordeling van bekwaamheid van zeevarenden zowel aan boord als
aan de wal.
d) Eenieder die tijdensde diens t aan boord of aan de wal aan een
zeevarende een opleiding geeft die bedoeld isgebruikt te worden
voor de verwerving van een diploma krachtensdeze richtlijn, moet:
1. het opleidingsprogramma op zijn waarde kunnen beoordelen en
inzicht hebben in de specifieke leerdoelen van de bijzondere
soort opleiding die wordt gegeven;
2. bevoegd zijn voor de taak waarvoor de opleiding wordt gegeven
en
3. indien hij bij het geven van de opleiding gebruikmaakt van een
simulator:
i) passende aanwijzingen hebben ontvangen voor het geven van
onderricht met behulp van simulatoren en
ii) praktijkervaring hebben opgedaan in de bediening van het
gebruikte type simulator.
e) Eenieder die verantwoordelijk isvoor het toezicht op de opleiding
van een zeevarende tijdensde diens t aan boord, die bedoeld isteworden gebruikt voor de verwerving van een diploma, moet eenvolledig begrip hebben van het opleidingsprogramma en de speci-fieke doelstellingen van iedere soort opleiding die wordt gegeven.
f) Eenieder die tijdensde diens t aan boord of aan de wal een zeeva-
rende op zijn vakbekwaamheid beoordeelt, welke beoordeling
gebruikt zal worden bij de verwerving van een diploma, moet:
1. beschikken over de vereiste mate van kennis en inzicht in de te
beoordelen bekwaamheid;
2. bevoegd zijn voor de taak waarvoor de beoordeling wordt
verricht;
3. passende aanwijzingen hebben ontvangen over beoordelingsme-
thoden en -praktijk;
4. praktijkervaring hebben opgedaan met beoordelen en5. indien bij de beoordeling simulatoren worden gebruikt, praktijk-
ervaring hebben opgedaan met beoordeling op het gebruikte typesimulator onder toezicht en naar genoegen van een ervarenbeoordelaar.
g) Wanneer een lidstaat een opleidingscursus, een opleidingsinstelling
of een door een opleidingsinstelling verleende bevoegdheid erkent,als onderdeel van zijn gestelde eisen met betrekking tot de afgifte
van een vaarbevoegdheidsbewijs, vallen de bevoegdheden en opge-
dane ervaring van instructeurs en beoordelaars onder de toepassingvan de bepalingen inzake kwaliteitsnormen van artikel 9. Dezebevoegdheden, opgedane ervaring en toepassing van kwaliteits-normen dienen een passende opleiding in het geven van onderricht
en opleidings- en beoordelingsmethoden en -praktijk te omvallen,
alsmede te voldoen aan alle van toepassing zijnde eisen van depunten d), c) en f).
Artikel 17
Communicatie aan boord
De lidstaten zorgen ervoor dat:
a) onverminderd het bepaalde in de punten b) en d), aan boord van alle
schepen die onder de vlag van een lidstaat varen, te allen tijdemanieren beschikbaar zijn voor een doelmatige mondelinge commu-
nicatie tussen alle bemanningsleden over veiligheidsaspecten, met
name dat boodschappen en instructies tijdig overkomen en juistworden begrepen;
b) op alle passagiersschepen die onder de vlag van een lidstaat varen
en op alle passagiersschepen die een reis aanvangen en/of beëin-digen in een haven van een lidstaat, met het oog op eendoeltreffend optreden van de bemanningsleden waar het om de2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 15
▼B
veiligheid gaat, een werktaal wordt vastgesteld die in het scheeps-
dagboek wordt opgetekend.
De maatschappij, of eventueel de kapitein, bepaalt de passende
werktaal. Van elke zeevarende wordt verlangd deze taal te begrijpen
en, in voorkomend geval, in die taal bevelen en instructies te geven
en te rapporteren.
Indien de werktaal geen officiële taal isvan de lids taat, bevatten
alle op te hangen plannen en lijsten een vertaling in de werktaal;
c) aan boord van passagiersschepen personeel, dat op de alarmrol is
aangewezen om de passagiers in kritieke situaties te helpen, duide-lijk herkenbaar isen over voor dat doel toereikende communicatievevaardigheden beschikt, rekening houdend met een relevante en
geschikte combinatie van één van de volgende criteria:
i) de taal of talen behorende bij de meest voorkomende nationali-
teiten van de passagiers die op een bepaalde route wordenvervoerd;
ii) de waarschijnlijkheid dat het vermogen om een Engelse basis-
woordenschat te gebruiken voor elementaire instructies kan
dienen als een middel om te communiceren met een passagierdie hulp nodig heeft, ongeacht of de passagier en het beman-ningslid een gemeenschappelijke taal gemeen hebben;
iii) de mogelijke noodzaak om in een noodsituatie via enig ander
middel te communiceren (bijvoorbeeld voordoen, handgebaren,
of het aanduiden van de plaats waar zich instructies, verzamel-plaatsen, reddingsmiddelen of ontsnappingsroutes bevinden)wanneer niet mondeling kan worden gecommuniceerd;
iv) de mate waarin aan de passagiers in hun moedertaal of -talen
volledige veiligheidsinstructies zijn verstrekt en
v) de talen waarin de noodinstructies tijdens een noodsituatie of
oefening worden omgeroepen, teneinde de passagiers vitaleaanwijzingen te geven en het voor de bemanning mogelijk te
maken om de passagiers bij te staan;
d) aan boord van olietankers, chemicaliëntankers en vloeibaargastan-
kersdie onder de vlag van een lids taat varen, de kapitein, deofficieren en scheepsgezellen in staat zijn met elkaar te communi-ceren in één of meer gemeenschappelijke werktalen;
e) passende middelen voor communicatie tussen het schip en de auto-
riteiten aan de wal. Deze communicatie geschiedt inovereenstemming met hoofdstuk V, voorschrift 14, lid 4, van hetSOLAS-verdrag;
f) wanneer zij havenstaatcontrole krachtens Richtlijn 95/21/EG
uitvoeren, de lidstaten ook nagaan dat schepen die onder de vlagvan een andere staat dan een lidstaat varen, aan de bepalingen van
dit artikel voldoen.
Artikel 18
Erkenning van bewijzen van beroepsbekwaamheid
1. Voor de wederzijdse erkenning door de lidstaten van de in artikel
4 bedoelde bewijzen van beroepsbekwaamheid die in het bezit zijn vanzeevarenden die geen onderdaan van de lidstaten zijn, geldt het
bepaalde in de Richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG.
2. Voor de wederzijdse erkenning door de lidstaten van de in artikel
4 bedoelde bewijzen van beroepsbekwaamheid die in het bezit zijn van
zeevarenden die onderdaan van een lidstaat zijn, geldt eveneens het
bepaalde in de Richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG.
3. Zeevarenden die niet in het bezit zijn van het in artikel 4
bedoelde vaarbevoegdheidsbewijs, kunnen op onder de vlag van eenlidstaat varende schepen dienst doen, indien er over de erkenning van2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 16
▼M2
▼B
▼M2
▼M2
hun passend vaarbevoegdheidsbewijs een besluit is genomen overeen-
komstig de hieronder uiteengezette procedure:
a) een lidstaat die voornemens is door middel van een officiële verkla-
ring een door een derde land afgegeven passendvaarbevoegdheidsbewijs voor kapiteins, officieren of radio-operatorste erkennen voor dienst op een schip dat zijn vlag voert, dient bij deCommissie een met redenen omkleed verzoek om erkenning van datderde land in.
De Commissie, bijgestaan door het Europees Agentschap voor mari-
tieme veiligheid (hierna: het agentschap) en eventueel de betrokkenlidstaten, verzamelt de in bijlage II vermelde gegevens en beoor-
deelt de opleidings- en diplomeringssystemen in het derde land
waarvoor het verzoek om erkenning werd ingediend, teneinde na tegaan of het betrokken land aan alle eisen van het STCW-verdragvoldoet, en of passende maatregelen zijn genomen om fraude metbewijzen te voorkomen;
b) de Commissie neemt het besluit tot erkenning van een derde land
overeenkomstig de procedure van artikel 23, lid 2), binnen driemaanden te rekenen vanaf de datum van het verzoek om erkenning.Een eenmaal verleende erkenning blijft geldig onder voorbehoud
van het bepaalde in artikel 18 bis;
c) indien er binnen de onder b) vastgelegde termijn geen besluit wordt
genomen over de erkenning van het betrokken derde land, kan de
aanvragende lidstaat ertoe besluiten dit derde land eenzijdig te
erkennen totdat een besluit is genomen overeenkomstig de proce-dure van artikel 23, lid 2;
d) een lidstaat kan, met betrekking tot schepen die zijn vlag voeren,
besluiten door middel van een officiële verklaring vaarbevoegd-
heidsbewijzen te bevestigen die zijn afgegeven door derde landendie door de Commissie zijn erkend, rekening houdend met de bepa-lingen in de punten 4 en 5 van bijlage II;
e) erkenningen van bewijzen van erkende derde landen die vóór
(…) (
1) in het Publicatieblad van de Europese Unie , C-serie, zijn
gepubliceerd, blijven geldig; Deze erkenningen kunnen door allelidstaten worden gebruikt, tenzij de Commissie ze in een laterstadium op grond van artikel 18 bis heeft ingetrokken;
f) door de Commissie wordt een lijst van de erkende derde landen
opgesteld en bijgewerkt. De lijst wordt bekendgemaakt in het Publi-
catieblad van de Europese Unie , C-serie.
4. Onverminderd de bepalingen van artikel 5, lid 6, mag een lidstaat,
indien de omstandigheden dit vereisen, een zeevarende toestaan omdienst te doen in een hoedanigheid niet zijnde die van radio-officier
of radio-operator (tenzij het radioreglement hierin voorziet), gedurende
een periode van ten hoogste drie maanden aan boord van een schip datonder zijn vlag vaart, indien hij in het bezit is van een passend engeldig vaarbevoegdheidsbewijs, voorzien van een officiële verklaring,afgegeven onder de voorschriften van een derde land, maar dat nogniet isvoorzien van een officiële verklaring van erkenning door de
betrokken lidstaat die dit tot een passend vaarbevoegdheidsbewijs
maakt voor het dienst doen aan boord van een onder zijn vlag varendschip. Er moet schriftelijk bewijs voorhanden zijn om aan te tonen datde aanvraag om een officiële verklaring bij de bevoegde autoriteiten isingediend.
Artikel 18 bis
1. Wanneer een lidstaat, ongeacht de in bijlage II vermelde criteria,
van oordeel isdat een erkend derde land niet langer aan de eis en vanhet STCW-verdrag voldoet, stelt hij de Commissie hiervan onverwijldin kennis, met vermelding van de redenen die hem tot dit oordeel2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 17
(1) 18 maanden na de inwerkingtreding van de richtlijn.▼B
▼M2
▼M2
hebben gebracht. De Commissie schakelt hierna onverwijld het in
artikel 23 bedoelde comité in.
2. Wanneer de Commissie, ongeacht de in bijlage II vermelde
criteria, van oordeel isdat een erkend derde land niet langer aan de
eisen van het STCW-verdrag voldoet, stelt zij de lidstaten hiervanonverwijld in kennis, met vermelding van de redenen die haar tot ditoordeel hebben gebracht. De Commissie schakelt hierna onverwijldhet in artikel 23 bedoelde comité in.
3. Wanneer een lidstaat voornemens is de officiële verklaringen van
alle door een derde land afgegeven vaarbevoegdheidsbewijzen in te
trekken, stelt hij onverwijld de Commissie en de overige lidstaten inkennisvan dit voornemen en de redenen die hem daartoe hebbengeleid.
4. De Commissie, bijgestaan door het agentschap, herbeoordeelt de
erkenning van het betrokken derde land, teneinde na te gaan of dat
land inderdaad niet aan de eisen van het STCW-verdrag voldoet.
5. Als er aanwijzingen zijn dat een bepaald scheepvaartopleidingsin-
stituut niet langer voldoet aan de voorschriften van het STWC-verdrag,deelt de Commissie het betrokken land mee dat de erkenning van devaarbevoegdheidsbewijzen van dat land binnen twee maanden zalworden ingetrokken, tenzij binnen die termijn maatregelen worden
getroffen om alsnog te voldoen aan alle eisen van het STWC-verdrag.
6. Het besluit betreffende de intrekking van de erkenning wordt
binnen twee maanden te rekenen vanaf de datum van kennisgevingdoor de lidstaat genomen volgens de in artikel 23, lid 2, bedoeldeprocedure. De betrokken lidstaat neemt alle passende maatregelen teruitvoering van het besluit.
7. De officiële verklaringen ten bewijze van erkenning van vaarbe-
voegdheidsbewijzen die overeenkomstig artikel 5, lid 6, zijnafgegeven vóór de datum van het besluit tot intrekking van de erken-ning van het derde land, blijven geldig. Houdersvan een dergelijkeofficiële verklaring komen echter niet in aanmerking voor een officiëleverklaring van een hogere kwalificatie, tenzij een dergelijke opwaarde-
ring berust op aanvullende beroepservaring, opgedaan op zee.
Artikel 18 ter
1. Derde landen, inclusief de in artikel 18, lid 3, onder f), genoemde,
die overeenkomstig de procedure van artikel 18, lid 3, onder b), zijnerkend, worden op gezette tijdstippen en ten minste om de vijf jaardoor de Commissie, bijgestaan door het agentschap, beoordeeld om nate gaan of zij aan de desbetreffende criteria van bijlage II voldoen, en
of passende maatregelen zijn genomen om fraude met vaarbevoegd-
heidsbewijzen te voorkomen.
2. De Commissie stelt voor de beoordeling van de derde landen de
prioriteitscriteria vast op basis van de gegevens die de havenstaatcon-trole krachtensartikel 20 heeft opgeleverd als mede van de rapportenover de resultaten van onafhankelijke beoordelingen die krachtens
deel A-I/7 van het STCW-verdrag door de derde landen zijn meege-
deeld.
3. De Commissie brengt bij de lidstaten verslag uit over de resul-
taten van de beoordeling.
Artikel 19
Havenstaatcontrole
1. Schepen, ongeacht onder welke vlag zij varen, met uitzondering
van die welke in artikel 2 worden uitgesloten, zijn in de havens van
een lidstaat onderworpen aan havenstaatcontrole door ambtenaren diedoor de lidstaten naar behoren zijn gemachtigd om te onderzoeken ofalle aan boord dienst doende zeevarenden, die volgens het STCW-Verdrag in het bezit dienen te zijn van een vaarbevoegdheidsbewijs,een dergelijk bewijs of een passende dispensatie bezitten.2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 18
▼B
▼B
2. Wanneer de lidstaten havenstaatcontrole krachtens de bepalingen
van deze richtlijn uitvoeren, zorgen zij ervoor dat alle van toepassingzijnde bepalingen en proceduresvan Richtlijn 95/21/EG worden toege-
past.
Artikel 20
Havenstaatcontroleprocedures
1. Onverminderd de bepalingen van Richtlijn 95/21/EG ishavens -
taatcontrole krachtensartikel 19 tot het volgende beperkt:
— onderzoek of alle aan boord dienst doende zeevarenden die in het
bezit dienen te zijn van een vaarbevoegdheidsbewijs overeenkom-stig de bepalingen van het STCW-Verdrag, een passendvaarbevoegdheidsbewijs of een geldige dispensatie bezitten of eenschriftelijk bewijs kunnen overleggen waaruit blijkt dat eenaanvraag om een officiële verklaring van erkenning bij de autori-
teiten van de vlaggenstaat is ingediend;
— onderzoek of de aantallen en de vaarbevoegdheidsbewijzen van de
aan boord dienst doende zeevarenden voldoen aan de van toepas-sing zijnde eisen inzake het veilig bemannen van schepen van de
autoriteiten van de vlaggenstaat.
2. De beoordeling, in overeenstemming met deel A van de STCW-
Code, van de geschiktheid van de zeevarenden van het schip om zich te
houden aan de normen inzake wachtdienst, als voorgeschreven in het
STCW-Verdrag, vindt plaatsindien het aannemelijk isdat die normenniet worden nageleefd, omdat zich één van de volgende feiten heeftvoorgedaan:
— het schip is bij een aanvaring betrokken geweest, is aan de grond
gelopen of gestrand, of
— er heeft lozing van de stoffen vanuit het schip plaatsgevonden
terwijl het varende was, voor anker lag of aangemeerd was, welkelozing onrechtmachtig iskrachtensinternationale verdragen, of
— er ismet het s chip gemanoeuvreerd op een grillige of onveilige
wijze, waarbij de door de IMO aangenomen routeringsmaatregelen
of veilige navigatiemethoden en -proceduresniet in acht zijngenomen, of
— de bedrijfsvoering aan boord geschiedt anderszins op zodanige
wijze dat het schip een gevaar vormt voor personen, zaken of het
milieu, of
— een vaarbevoegdheidsbewijs is op onrechtmatige wijze verkregen of
de houder van een vaarbevoegdheidsbewijs is niet de persoon aan
wie dat bewijsaanvankelijk werd afgegeven, of
— het schip voert de vlag van een land dat het STCW-Verdrag niet
heeft bekrachtigd, of heeft een kapitein, officieren of scheepsge-zellen die vaarbevoegdheidsbewijzen bezitten welke zijn afgegevendoor een derde land dat het STWC-Verdrag niet heeft bekrachtigd.
3. Onverminderd verificatie van het vaarbevoegdheidsbewijs, kan de
beoordeling krachtenslid 2 eis en dat de zeevarende de betreffendevakbekwaamheid op de plaatswaar hij diens t doet, aantoont. Zo'n
beoordeling kan mede inhouden dat nagegaan wordt of de voor wacht-
dienst geldende operationele normen zijn nageleefd en of dezeevarende binnen zijn bevoegdheid adequaat op noodsituatiesreageert.
Artikel 21
Aanhouding
Onverminderd de bepalingen van Richtlijn 95/21/EG, vormen de
volgende gebreken, in zoverre de ambtenaar die de havenstaatcon-trole-inspectie uitvoert, heeft vastgesteld dat zij een gevaar vormenvoor personen, zaken of het milieu, de enige gronden krachtens deze
richtlijn waarop een lidstaat een schip zal aanhouden:
a) zeevarenden zijn niet in het bezit van een vaarbevoegdheidsbewijs,
een passend vaarbevoegdheidsbewijs of een geldige dispensatie of2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 19
▼B
kunnen geen schriftelijk bewijs overleggen dat een aanvraag om een
officiële verklaring van erkenning bij de autoriteiten van de vlag-genstaat is ingediend;
b) er is niet voldaan aan de van toepassing zijnde eisen inzake het
veilig bemannen van schepen van de vlaggenstaat;
c) de regelingen voor de wacht op de brug of de wacht in de machine-
kamer voldoen niet aan de door de vlaggenstaat voor het schipvastgestelde eisen;
d) afwezigheid tijdenseen wacht van een pers oon die bevoegd isde
uitrusting, die noodzakelijk is voor een veilige navigatie, veilige
radioverbindingen of het voorkomen van verontreiniging van het
zeewater, te bedienen;
e) het niet kunnen aantonen dat zeevarenden de vereiste beroepsbe-
kwaamheid bezitten voor de hun toegewezen taken in verband met
de veiligheid van het schip en de voorkoming van verontreinigingen
f) het niet in staat zijn aan het begin van de reis en voor de daarop-
volgende aflossende wachten te zorgen voor personeel datvoldoende rust heeft genoten en anderszins in goede conditie is omdienst te doen.
Artikel 22
Wijziging
1. Deze richtlijn kan overeenkomstig de procedure bedoeld in artikel
23, lid 2, worden gewijzigd met het oog op de toepassing, in het kadervan deze richtlijn, van latere wijzigingen die van kracht zijn geworden
voor de internationale codesvermeld in artikel 1, onder de punten 16,
17, 18, 23 en 24. ►
M2Deze richtlijn kan tevensvolgensdezelfde
procedure worden gewijzigd met het oog op de toepassing, in het kadervan deze richtlijn, van relevante wijzigingen in hetGemeenschapsrecht. ◄
2. In het licht van de ervaring die is opgedaan bij de toepassing van
deze richtlijn, besluit de Raad, overeenkomstig de bepalingen van hetVerdrag, over een mogelijke wijziging van bijlage II op grond vaneen voorstel dat door de Commissie uiterlijk 25 mei 2003 wordt inge-diend.
3. Na de aanneming van nieuwe instrumenten of protocollen hij het
STCW-Verdrag besluit de Raad, rekening houdend met de parlemen-taire proceduresvan de lids taten en met de relevante proceduresvande IMO, over de wijze van bekrachtiging van deze nieuwe instru-menten of protocollen, op voorstel van de Commissie, waarbij hijtoeziet op de eenvormige en gelijktijdige toepassing ervan in de
lidstaten.
4. De wijzigingen van de in artikel 1 bedoelde internationale instru-
menten kunnen van het toepassingsgebied van deze richtlijn worden
uitgesloten krachtens artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2099/2002van het EuropeesParlement en de Raad van 5 november 2002 betref-fende de oprichting van het Comité voor maritieme veiligheid envoorkoming van verontreiniging door schepen (COSS) (
1).
Artikel 23
Procedure van het comité
1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 3 van Veror-
dening (EG) nr. 2099/2002 ingestelde Comité voor maritiemeveiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (COSS).2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 20
(1) PB L 324 van 29.11.2002, blz. 1.▼M1
▼B
▼M1
▼B
2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van
Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8van dat besluit.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde periode
bedraagt acht weken.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 24
Overgangsbepalingen
1. Tot 1 februari 2002 mogen de lidstaten voortgaan met de afgifte
en erkenning van vaarbevoegdheidsbewijzen en de afgifte van officiëleverklaringen in overeenstemming met de bepalingen die vóór 1 februari1997 van kracht waren met betrekking tot die zeevarenden die vóór 1augustus 1998 begonnen zijn met het behalen van goedgekeurde dienst-
tijd, of begonnen zijn met een goedgekeurde studie en
opleidingsprogramma of een goedgekeurde cursus.
2. Tot 1 februari 2002 mogen de lidstaten voortgaan met het
verlengen van de geldigheid van vaarbevoegdheidsbewijzen en officiële
verklaringen in overeenstemming met de bepalingen die vóór 1 februari
1997 van kracht waren.
3. Wanneer een lidstaat, overeenkomstig artikel 11, nieuwe vaarbe-
voegdheidsbewijzen afgeeft of de geldigheid verlengt van
vaarbevoegdheidsbewijzen die door hem zijn afgegeven krachtens debepalingen die vóór 1 februari 1997 van kracht waren, mag de lidstaatnaar eigen goeddunken beperkingen in tonnage die op de oorspronke-lijke vaarbevoegdheidsbewijzen vermeld waren, als volgt vervangen:
1. „200 brutoregisterton” mag worden vervangen door „een brutoton-
nage van 500”;
2. „1 600 brutoregisterton” mag worden vervangen door „een brutoton-
nage van 3 000”.
Artikel 25
Straffen
De lidstaten stellen het systeem vast van straffen voor overtredingen
van de overeenkomstig de artikelen 1, 3, 5, 7 tot en met 14, 16 en 17,artikel 18, leden 3 en 4, en de artikelen 19, 20, 21 en 24, alsmede van
de overkomstig de bijlagen I en II vastgestelde nationale bepalingen en
nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat die straffenworden toegepast. De aldus ingestelde straffen dienen doeltreffend,evenredig en afschrikkend te zijn.
Artikel 26
Mededeling
De lidstaten delen de Commissie onverwijld de tekst mee van alle
bepalingen die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vast-stellen. De Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis.
Artikel 27
Intrekking
1. Richtlijn 94/58/EG, zoalsgewijzigd bij de richtlijn genoemd in
bijlage III, deel A, wordt ingetrokken, onverminderd de verplichtingenvan de lidstaten wat betreft de in bijlage III, deel B, opgenomen tijds-limieten voor de omzetting van de richtlijnen in nationaal recht.
2. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden alsverwij-
zingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgensde inbijlage IV opgenomen concordantietabel.2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 21
▼B
Artikel 28
Inwerkingtreding
Deze richtlijn wordt van kracht op de twintigste dag volgende op die
van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
Artikel 29
Adressaten
Deze richtlijn isgericht tot de lids taten.2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 22
▼B
BIJLAGE I
OPLEIDINGSVOORSCHRIFTEN VAN HET STCW-VERDRAG ALS
BEDOELD IN ARTIKEL 3
HOOFDSTUK I
ALGEMENE BEPALINGEN
1. De voorschriften waarnaar in deze bijlage wordt verwezen, worden
aangevuld met de dwingende bepalingen vervat in deel A van de
STCW-Code, met uitzondering van hoofdstuk VIII, Voorschrift VIII/2.
Elke verwijzing naar een vereiste in een voorschrift houdt tevens een
verwijzing naar de overeenkomstige sectie in deel A van de STCW-
Code in.
2. Deel A van de STCW-Code bevat normen inzake de bekwaamheid die
moet worden aangetoond door kandidaten voor afgifte en verlenging
van de geldigheid van vaarbevoegdheidsbewijzen krachtens de bepa-
lingen van het STCW-Verdrag. Om het verband duidelijk te maken
tussen de exclusieve vaarbevoegdheidsverlening van hoofdstuk VII en
de vaarbevoegdheidsverlening van de hoofdstukken II, III en IV, zijn
de onder de bekwaamheidsnormen vermelde bekwaamheden, voorzover
van toepassing, gegroepeerd onder de volgende zeven functies:
1. navigatie,
2. ladingbehandeling en stuwage,3. regeling van de bedrijfsvoering aan boord en de zorg voor de opva-
renden,
4. scheepswerktuigbouwkunde,5. elektro-, elektronische en meet- en regeltechniek,6. onderhoud en reparatie,7. radiocommunicatie,
op de volgende verantwoordelijkheidsniveaus:
1. managementniveau,
2. operationeel niveau,3. ondersteunend niveau.
De functiesen de verantwoordelijkheids niveausworden met ondertitels
in de tabellen van de bekwaamheidsnormen aangegeven in de hoofd-
stukken II, III en IV van deel A van de STCW-Code.
HOOFDSTUK II
KAPITEIN EN DEKDIENST
Voorschrift II/1
Verplichte minimumeisen inzake vaarbevoegdheidsverlening voor officieren
belast met de brugwacht op schepen met een brutotonnage van 500 of meer
1. Iedere officier belast met de brugwacht op een zeeschip met een bruto-
tonnage van 500 of meer, is in het bezit van een passend
vaarbevoegdheidsbewijs.
2. Ieder die een vaarbevoegdheidsbewijs wenst te verkrijgen, moet:
2.1. niet jonger zijn dan 18 jaar;
2.2. een goedgekeurde diensttijd hebben behaald van ten minste één jaar,
die deel uitmaakt van een goedgekeurd opleidingsprogramma waarin is
begrepen een opleiding aan boord die aan de eisen van sectie A-II/1
van de STCW-Code voldoet, en isvas tgelegd in een goedgekeurd
stageboek, of anders een goedgekeurde diensttijd van ten minste driejaar hebben behaald;
2.3. tijdens de vereiste diensttijd wachtdienst op de brug hebben gelopen,
onder toezicht van de kapitein of van een bevoegd officier, gedurende
een periode van ten minste zes maanden;2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 23
▼B
2.4. voldoen aan de geldende eisen van de voorschriften van hoofdstuk IV,
voorzover van toepassing, voor het verrichten van radiowerkzaamheden
in overeenstemming met het radioreglement en
2.5. een goedgekeurde studie en opleiding hebben voltooid en voldoen aan
de bekwaamheidsnormen van sectie A-II/1 van de STCW-Code.
Voorschrift II/2
Verplichte minimumeisen inzake vaarbevoegdheidsverlening voor kapiteins
en eerste stuurlieden op schepen met een brutotonnage van 500 of meer
Kapitein en eerste stuurman op schepen met een brutotonnage van
3 000 of meer
1. Iedere kapitein en eerste stuurman op een zeeschip met een brutoton-
nage van 3 000 of meer is in het bezit van een passend
vaarbevoegdheidsbewijs.
2. Ieder die een vaarbevoegdheidsbewijs wenst te verkrijgen, moet:
2.1. voldoen aan de eisen voor een officier belast met de brugwacht, op
schepen met een brutotonnage van 500 of meer en in die hoedanigheid
goedgekeurde diensttijd hebben behaald:
2.1.1. voor een vaarbevoegdheid als eerste stuurman, ten minste twaalf
maanden en
2.1.2. voor een vaarbevoegdheid alskapitein, ten mins te 36 maanden; deze
periode kan evenwel worden bekort tot ten minste 24 maanden, indien
ten minste twaalf maanden van die tijd dienst is gedaan als eerste
stuurman en
2.2. een goedgekeurde studie en opleiding hebben voltooid en voldoen aan
de bekwaamheidsnormen van sectie A-II/2 van de STCW-Code voor
kapiteins en eerste stuurleiden op schepen met een brutotonnage van
3 000 of meer.
Kapitein en eerste stuurman op schepen met een brutotonnage
tussen 500 en 3 000
3. Iedere kapitein en iedere eerste stuurman op een zeeschip met een
brutotonnage tussen 500 en 3 000, is in het bezit van een passend vaar-
bevoegdheidsbewijs.
4. Ieder die een vaarbevoegdheidsbewijs wenst te verkrijgen, moet:
4.1. voor een vaarbevoegdheid als eerte stuurman, voldoen aan de eisen
voor een officier belast met de brugwacht op schepen met een brutoton-
nage van 500 of meer;
4.2. voor een vaarbevoegdheid alskapitein, voldoen aan de eis en voor een
officier belast met de brugwacht op schepen met een brutotonnage van
500 of meer, en in die hoedanigheid ten minste 36 maanden goedge-
keurde diensttijd hebben behaald; deze periode kan evenwel worden
bekort tot ten minste 24 maanden, indien ten minste twaalf maanden
van die tijd dienst is gedaan als eerste stuurman; en
4.3. een goedgekeurde opleiding hebben voltooid en voldoen aan de
bekwaamheidsnormen van sectie A-II/2 van de STCW-Code voor kapi-
teins en eerste stuurlieden op schepen met een brutotonnage tussen 500
en 3 000.
Voorschrift II/3
Verplichte minimumeisen inzake vaarbevoegdheidsverlening voor offici-
eren, belast met de brugwacht, en voor kapiteins van schepen met een
brutotonnage van minder dan 500
Schepen die niet worden gebruikt voor reizen nabij de kust
1. Iedere officier belast met de brugwacht, dient doende op een zeeschip
met een brutotonnage van minder dan 500, dat niet wordt gebruikt
voor reizen nabij de kust, is in het bezit van een passend vaarbevoegd-
heidsbewijs voor schepen met een brutotonnage van 500 of meer.
2. Iedere kapitein, dienst doende op een zeeschip met een brutotonnage
van minder dan 500, dat niet wordt gebruikt voor reizen nabij de kust,
is in het bezit van een passend vaarbevoegdheidsbewijs voor dienst als
kapitein op schepen met een brutotonnage tussen 500 en 3 000.2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 24
▼B
Schepen die worden gebruikt voor reizen nabij de kust
Officier belast met de brugwacht3. Iedere officier belast met de brugwacht op een zeeschip met een bruto-
tonnage van minder dan 500, dat wordt gebruikt voor reizen nabij de
kust, is in het bezit van een passend vaarbevoegdheidsbewijs.
4. Ieder die een vaarbevoegdheidsbewijs wenst te verkrijgen als officier
belast met de brugwacht op een zeeschip met een brutotonnage van
minder dan 500, dat wordt gebruikt voor reizen nabij de kust, moet:
4.1. niet jonger zijn dan 18 jaar;
4.2. het volgende hebben voltooid:
4.2.1. een bijzondere opleiding, daaronder begrepen een ruime periode van
passende diensttijd, zoals vereist door de Administratie of
4.2.2. een goedgekeurde diensttijd aan dek van ten minste drie jaar;4.3. voldoen aan de geldende eisen van de voorschriften in hoofdstuk IV,
voorzover van toepassing, om radiowerkzaamheden te verrichten in
overeenstemming met het radioreglement en
4.4. een goedgekeurde studie en opleiding hebben voltooid en voldoen aan
de bekwaamheidsnormen van sectie A-II/3 van de STCW-Code voor
officieren belast met brugwacht op schepen met een brutotonnage van
minder dan 500, die worden gebruikt voor reizen nabij de kust.
Kapitein5. Iedere kapitein die dienst doet op een zeeschip met een brutotonnage
van minder dan 500, dat wordt gebruikt voor reizen nabij de kust, is
in het bezit van een passend vaarbevoegdheidsbewijs.
6. Ieder die een vaarbevoegdheidsbewijs wenst te verkrijgen als kapitein
op een zeeschip met een brutotonnage van minder dan 500, dat wordt
gebruikt voor reizen nabij de kust, moet:
6.1. niet jonger zijn dan 20 jaar;
6.2. goedgekeurde diensttijd hebben behaald van ten minste twaalf maanden
alsofficier belas t met de brugwacht en
6.3. een goedgkeurde studie en opleiding hebben voltooid en voldoen aan de
bekwaamheidsnormen van sectie A-II/3 van de STCW-Code voor kapi-
teinsop s chepen met een brutotonnage van minder dan 500, die worden
gebruikt voor reizen nabij de kust.
7. Vrijstellingen
Indien de Administratie van oordeel is dat, gezien de grootte van het
schip en de omstandigheden de reis, volledige toepassing van dit voor-
schrift en sectie A-II/3 van de STCW-Code omredelijk of onmogelijk
is, kan zij de kapitein en de officier, belast met de brugwacht, op een
zodanig schip of een zodanige categorie schepen een dienovereenkom-
stige vrijstelling verlenen ten aanzien van enkele van de eisen, rekening
houdend met de veiligheid van alle schepen die zich in dezelfde
wateren kunnen bevinden.
Voorschrift II/4
Verplichte minimumeisen inzake vaarbevoegdheidsverlening voor gezellen
die deel uitmaken van de brugwacht
1. Iedere gezel die deel uitmaakt van de brugwacht op een zeeschip met
een brutotonnage van 500 of meer, uitgezonderd gezellen in opleiding
en gezellen wier taken op de brug van ongeschoolde aard zijn, dient in
het bezit te zijn van een vaarbevoegdheidsbewijs dat hun het recht geeft
die taken te te verrichten.
2. Ieder die een vaarbevoegdheidsbewijs wenst te verkrijgen moet:
2.1. niet jonger zijn dan 16 jaar;
2.2. het volgende hebben voltooid:
2.2.1. goedgekeurde diensttijd, waaronder ten minste zes maanden opleiding
en ervaring, of
2.2.2. een bijzondere opleiding, hetzij vóór, hetzij tijdenshet verblijf aan
boord, met inbegrip van een goedgekeurde periode van ten minste
twee maanden diensttijd en
2.3. voldoen aan de bekwaamheidsnormen van sectie A-II/4 van de STCW-
Code.2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 25
▼B
3. De diensttijd, opleiding en ervaring, vereist volgens de punten 2.2.1 en
2.2.2 houden verband met het verrichten van functiesop het gebied van
de brugwacht, en omvatten taken die worden verricht onder rechtstreeks
toezicht van de kapitein, de officier belast met de brugwacht, of een
bevoegde gezel.
4. Zeevarenden kunnen door een lidstaat worden geacht aan de eisen van
dit voorschrift te voldoen, indien zij in een desbetreffende hoedanigheid
dekdienst hebben gedaan gedurende een periode van ten minste één jaar
in de laatste vijf jaar voorafgaande aan de inwerkingtreding van het
STCW-Verdrag voor die lidstaat.
HOOFDSTUK III
MACHINEKAMERDIENST
Voorschrift III/1
Verplichte minimumeisen inzake vaarbevoegdheidsverlening voor officieren
belast met de machinekamerwacht in een bemande machinekamer, of de
aangewezen werktuigkundigen, belast met de wacht in een tijdelijk onbe-
mande machinekamer
1. Iedere werktuigkundige, belast met de wacht in een bemande machine-
kamer, of de aangewezen werktuigkundige, belast met de wacht in een
tijdelijk onbemande machinekamer, op een zeeschip met een hoofd-voortstuwingsinstallatie van 750 kW voortstuwingsvermogen of meer,
is in het bezit van een passend vaarbevoegdheidsbewijs.
2. Ieder die een vaarbevoegdheidsbewijs wenst te verkrijgen, moet:2.1. niet jonger zijn dan 18 jaar;
2.2. ten minste zes maanden diensttijd hebben behaald in de machinekamer
in overeenstemming met sectie A-III/1 van de STCW-Code en
2.3. een goedgekeurde studie en opleiding van ten minste 30 maanden
hebben voltooid, met inbegrip van een opleiding aan boord die isvas t-
gesteld in een goedgekeurd stageboek, en voldoen aan de
bekwaamheidsnormen van sectie A-III/1 van de STCW-Code.
Voorschrift III/2
Verplichte minimumeisen inzake vaarbevoegdheidsverlening voor hoofd-
werktuigkundigen en tweede werktuigkundigen op schepen met een
hoofdvoortstuwingsinstallatie van 3000 kW voortstuwingsvermogen of meer
1. Iedere hoofdwerktuigkundige en tweede werktuigkundige op een
zeeschip met een hoofdvoortstuwingsinstallatie van 3 000 kW voortstu-
wingsvermogen of meer is in het bezit van een passend
vaarbevoegdheidsbewijs.
2. Ieder die een vaarbevoegdheidsbewijs wenst te verkrijgen, moet:2.1. voldoen aan de eisen voor een werktuigkundige, belast met de wacht in
de machinekamer, en
2.1.1. voor een vaarbevoegdheid alstweede werktuigkundige, goedgekeurde
diensttijd hebben behaald van ten minste twaalf maanden als assistent-
werktuigkundige of alswerktuigkundige, en
2.1.2. voor een vaarbevoegdheid alshoofdwerktuigkundige, goedgekeurde
diensttijd hebben behaald van ten minste 36 maanden, waarvan ten
minste twaalf maanden dienst is gedaan als werktuigkundige in een
verantwoordelijke functie, in het bezit van de vaarbevoegdheid voor
tweede werkuigkundige, en
2.2. een goedgekeurde studie en opleiding hebben voltooid en voldoen aan
de bekwaamheidsnormen van sectie A-III/2 van de STCW-Code.
Voorschrift III/3
Verplichte minimumeisen inzake vaarbevoegdheidsverlening voor hoofd-
werktuigkundigen en tweede werktuigkundigen op schepen met een
hoofdvoortstuwingsinstallatie van tussen 750 kW en 3000 kW voortstu-
wingsvermogen
1. Iedere hoofdwerktuigkundige en tweede werktuigkundige op een
zeeschip met een hoofdvoortstuwingsinstallatie van tussen 750 en2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 26
▼B
3 000 kW voortstuwingsvermogen, is in het bezit van een passend vaar-
bevoegdheidsbewijs.
2. Ieder die een vaarbevoegdheidsbewijs wenst te verkrijgen, moet:2.1. voldoen aan de eisen voor een werktuigkundige belast met de wacht in
de machinekamer en
2.1.1. voor een vaarbevoegdheid alstweede werktuigkundige, goedgekeurde
diensttijd hebben behaald van ten minste twaalf maanden als assistent-
werktuigkundige of werktuigkundige en
2.1.2. voor een vaarbevoegdheid alshoofdwerktuigkundige, goedgekeurde
diensttijd hebben behaald van ten minste 24 maanden, waarvan ten
minste twaalf maanden dienst is gedaan als werktuigkundige in het
bezit van een vaarbevoegdheid voor tweede werktuigkundige en
2.2. een goedgekeurde studie en opleiding hebben voltooid en voldoen aan
de bekwaamheidsnormen van sectie A-III/3 van de STCW-Code.
3. Iedere werktuigkundige die bevoegd isdiens t te doen alstweede werk-
tuigkundige op schepen met een hoofdvoortstuwingsinstallatie van
3 000 kW voortstuwingsvermogen of meer, mag dienst doen als hoofd-
werktuigkundige op schepen met een hoofdvoortstuwingsinstallatie van
minder dan 3 000 kW voortstuwingsvermogen, mits ten minste twaalf
maanden goedgekeurde diensttijd is behaald als werktuigkundige ineen verantwoordelijke functie en dit isaangetekend op het vaarbe-
voegdheidsbewijs.
Voorschrift III/4
Verplichte minimumeisen inzake vaarbevoegdheidsverlening voor gezellen
die deel uitmaken van de machinekamerwacht in een bemande machine-
kamer of aangewezen zijn om dienst te doen in een tijdelijk onbemande
machinekamer
1. Iedere gezel die deel uitmaakt van de machinekamerwacht of isaange-
wezen om dienst te doen in een tijdelijk onbemande machinekamer op
een zeeschip met een hoofdvoortstuwingsinstallatie van 750 kW voort-
stuwingsvermogen of meer, uitgezonderd gezellen die in opleiding zijn
en gezellen wier taken van ongeschoolde aard zijn, is in het bezit van
een vaarbevoegdheidsbewijs dat hem het recht geef die taken te
verrichten.
2. Ieder die een vaarbevoegheidsbewijs wenst te verkrijgen moet:2.1. niet jonger zijn dan 16 jaar;
2.2. het volgende hebben voltooid:
2.2.1. goedgekeurde diensttijd, waaronder begrepen ten minste zes maanden
opleiding en ervaring, of
2.2.2. een bijzondere opleiding, hetzij vóór, hetzij tijdenshet verblijf aan
boord, met inbegrip van een goedgekeurde periode van ten minste
twee maanden diensttijd en
2.3. voldoen aan de bekwaamheidsnormen van sectie A-III/4 van de STCW-
code.
3. De diensttijd, opleiding en ervaring, vereist volgens de punten 2.2.1 en
2.2.2, dienen verband te houden met het verrichten van functiesop het
gebied van de machinekamerwacht en omvatten taken die worden
verricht onder rechtstreeks toezicht van een bevoegde werktuigkundige
of een bevoegde gezel.
4. Zeevarenden kunnen door een lidstaat worden geacht aan de eisen van
dit voorschrift te voldoen, indien zij in een desbetreffende hoedanigheid
machinekamerwacht hebben gedaan gedurende een periode van ten
minste een jaar in de laatste vijf jaar voorafgaande aan de inwerkingtre-
ding van het STCW-Verdrag voor die lidstaat.
HOOFDSTUK IV
RADIOVERBINDINGEN EN PERSONEEL BELAST MET HET RADIOVER-
KEER
Verklarende nootDwingende bepalingen inzake de radioluisterwacht zijn opgenomen in het radio-
reglement en in het SOLAS-Verdrag, zoalsgewijzigd. Bepalingen inzake het
onderhoud van radioapparatuur zijn opgenomen in het SOLAS-Verdrag, zoals
gewijzigd, en in de door de IMO aangenomen richtlijnen.2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 27
▼B
Voorschrift IV/1
Toepassing
1. Behoudenshet bepaalde in lid 3, zijn de bepalingen van dit hoofds tuk
van toepassing op personeel belast met het radioverkeer aan boord van
schepen in het GMDSS, zoals voorgeschreven door het SOLAS-
Verdrag, zoalsgewijzigd.
2. Tot 1 februari 1999 voldoet het personeel, belast met het radioverkeer
op schepen die voldoen aan de bepalingen van het SOLAS-Verdrag, die
onmiddellijk vóór 1 februari 1992 van kracht waren, aan de bepalingen
van het STCW-Verdrag, die vóór 1 december 1992 van kracht waren.
3. Personeel, belast met het radioverkeer op schepen waarvan niet
verlangd wordt dat zij voldoen aan de bepalingen van het GMDSS in
hoofdstuk IV van het SOLAS-Verdrag, hoeft niet aan de bepalingen
van dit hoofdstuk te voldoen. Van personeel belast met het radioverkeer
op deze schepen wordt niettemin verlangd dat zij voldoen aan de bepa-
lingen van het radioreglement. De Administratie zorgt ervoor dat, met
betrekking tot zodanig personeel belast met het radioverkeer, passende
vaarbevoegdheidsbewijzen, zoals voorgeschreven in het radioreglement,
worden afgegeven of erkend.
Voorschrift IV/2
Verplichte minimumeisen inzake vaarbevoegdheidsverlening voor personeel
belast met radioverkeer in het GMDSS
1. Iedere persoon die belast is met radiotaken of deze vervult op een schip
dat verplicht isaan het GMDSS deel te nemen, isin het bezit van een
vaarbevoegdheidsbewijs dat betrekking heeft op de GMDSS en dat is
afgegeven of erkend door de Administratie krachtens de bepalingen
van het radioreglement.
2. Bovendien moet ieder, die krachtensdit voors chrift een vaarbevoegd-
heidsbewijs wenst te verkrijgen voor het dienst doen op een schip dat
volgenshet SOLAS-Verdrag, zoalsgewijzigd, met een radio-ins tallatie
isuitgerus t:
2.1. niet jong zijn dan 18 jaar en
2.2. een goedgekeurde studie en opleiding hebben voltooid en voldoen aan
de bekwaamheidsnormen van sectie A-IV/2 van de STCW-Code.
HOOFDSTUK V
BIJZONDERE EISEN INZAKE OPLEIDING VAN PERSONEEL OP
BEPAALDE SCHEEPSTYPEN
Voorschrift V/1
Verplichte minimumeisen inzake de opleiding en bevoegdheid van kapiteins,
officieren en gezellen van tankschepen
1. Officieren en gezellen, aan wie speciale taken en verantwoordelijk-
heden worden opgedragen met betrekking tot de lading en de daarbij
behorende uitrusting op tankschepen, hebben aan de wal een goedge-
keurde cursus brandbestrijding gevolgd in aanvulling van de training
die is vereist op grond van voorschrift VI/1, en moeten:
1.1. ten minste drie maanden goedgekeurde diensttijd op tankschepen
hebben behaald, teneinde voldoende kennisbetreffende veilige operati-
onele handelswijzen te vewerven of
1.2. een goedgekeurde cursus hebben gevolgd om zich vertrouwd te maken
met de dienst aan boord van tankschepen, waarin ten minste het
programma voor de cursus vervat in sectie A-V/1 van de STCW-Code
wordt behandeld,
met dien verstande echter dat de Administratie akkoord kan gaan met
een diensttijd onder toezicht gedurende een periode die korter is dan
voorgeschreven in punt 1.1, mits:
1.3. de periode waarmee akkoord wordt gegaan, niet korter isdan één
maand;
1.4. de tanker een brutotonnage heeft van minder dan 3 000;1.5. de duur van elke reisvan het tanks chip gedurende die periode niet
langer isdan 72 uur en2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 28
▼B
1.6. de operationale kenmerken van het tankschip, het aantal reizen en het
aantal beladingen en lossingen die gedurende deze periode worden
gedaan, het mogelijk maken hetzelfde niveau van kennisen ervaring
te verkrijgen.
2. Kapiteins, hoofdwerktuigkundigen, eerste stuurleden, tweede werktuig-
kundigen en iedereen die rechtstreeks verantwoordelijk is voor het
laden, lossen en de te nemen voorzorgsmaatregelen tijdens de reis of
de behandeling van de lading moeten, naast het in de punten 1.1 en
1.2 bepaalde:
2.1. terzake dienende ervaring bezitten op gebied van hun taken op het type
tankschip waarop zij varen, om
2.2. een goedgekeurd gespecialiseerd opleidingsprogramma hebben gevolgd
dat ten minste de onderwerpen behandelt die omschreven zijn in secite
A-V/1 van de STCW-Code en passen bij hun taken op de olietanker,
chemicaliëntanker of vloeibaargastanker waarop zij varen.
3. Zeevarenden kunnen binnen twee jaar na de inwerkingtreding van het
STCW-Verdrag voor een lidstaat worden geacht aan de in punt 2.2
vervatte eisen te hebben voldaan, indien zij in een periode van ten
minste één jaar binnen de voorafgaande vijf jaar in een desbetreffende
functie dienst hebben gedaan aan boord van het betreffende type tank-
schip.
4. De administraties dragen er zorg voor dat een passend vaarbevoegheids-
bewijswordt afgegeven aan kapiteinsen officieren die bevoegd zijn in
overeenstemming met de punten 1 en 2, voorzover van toepassing, of
dat een bestaand vaarbevoegheidsbewijs vergezeld gaat van een offi-
ciële verklaring. Iedere gezel die aldusbevoegd is , isin het bezit van
een vaarbevoegdheidsbewijs.
Voorschrift V/2
Verplichte minimumeisen inzake de opleiding en bevoegdheden van kapi-
teins, officieren, gezellen en ander personeel op ro-ro-passagiersschepen
1. Dit voorschrift heeft betrekking op kapiteins, officieren, gezellen en
ander personeel dat dienst doet aan boord van ro-ro-passagiersschepen
op internationale reizen. De Administraties bepalen de toepasbaarheid
van deze eisen op personeel dat dienst doet op ro-ro-passagiersschepen
op binnenlandse reizen.
2. Alvorens hun taken aan boord van ro-ro-passagiersschepen worden
opgedragen, hebben zeevarenden de opleiding, zoalsvereis t in de
punten 4 tot en met 8, voltooid, in overeenstemming met hun hoedanig-
heid, taken en verantwoordelijkheden.
3. Zeevarenden van wie verlangd wordt dat zij een opleiding volgen in
overeenstemming met de punten 4, 7 en 8, hebben passende herhalings-
cursussen gevolgd, met tussenpozen van niet meer dan vijf jaar.
4. Kapiteins, officieren en ander personeel dat in de alarmrol wordt aange-
wezen om passagiers bij te staan in noodsituaties aan boord van ro-ro-
passagiersschepen, hebben een opleiding voltooid in het beheersen van
mensenmassa's, zoals omschreven in sectie A-V/2, lid 1, van de STCW-
Code.
5. Kapiteins, officieren en ander personeel dat belast is met bijzondere
taken en verantwoordelijkheden aan boord van ro-ro-passagiersschepen,
heben de opleiding, zoals omschreven in sectie A-V/2, lid 2, van de
STCW-Code, om daarmee vertrouwd te geraken, voltooid.
6. Personeel dat in de passagiersruimten aan boord van ro-ro-passagiers-
schepen direct bij de dienstverlening aan passagiers betrokken is, heeft
de veiligheidsopleiding, omschreven in sectie A-V/2, lid 3, van de
STCW-Code voltooid.
7. Kapiteins, eerste stuurlieden, hoofdwerktuigkundigen, tweede werktuig-
kundigen en iedereen die belast is met de directe verantwoordelijkheid
voor het aan en van boord gaan van passagiers, het laden, lossen of
vastzetten van de lading of het sluiten van openingen in de romp aan
boord van ro-ro-passagiersschepen, hebben een goedgekeurde opleiding
betreffende de veiligheid van passagiers, de veiligheid van de lading en
de integriteit van de romp voltooid, zoals omschreven in sectie A-V/2,
lid 4, van de STCW-Code.
8. Kapiteins, eerste stuurlieden, hoofdwerktuigkundigen, tweede werktuig-
kundigen en iedereen die verantwoordelijkheid draagt voor de
veiligheid van passagiers in noodsituaties aan boord van ro-ro-passa-2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 29
▼B
gierschepen hebben een goedgekeurde opleiding in crisisbeheer en
menselijk gedrag voltooid, zoals omschreven in sectie A-V/2, lid 5,
van de STWC-Code.
9. De Administraties zorgen ervoor dat een schriftelijk bewijs van
voltooide opleiding wordt afgegeven aan iedereen die bevoegd wordt
bevonden volgensde bepalingen van dit voors chrift.
HOOFDSTUK VI
NOODSITUATIES, VEILIGHEID OP HET WERK, MEDISCHE VERZOR-
GING EN OVERLEVINGSMAATREGELEN
Voorschrift VI/1
Verplichte minimumeisen betreffende het zich vertrouwd maken met de
dienst aan boord, basisopleiding in en instructie over veiligheid
Zeevarenden worden vertrouwd gemaakt met de dienst aan boord en hebben een
basisopleiding in of instructie over veiligheid ontvangen, in overeenstemming
met sectie A-VI/1 van de STWC-Code, en voldoen aan de desbetreffende
bekwaamheidsnormen die daarin zijn omschreven.
Voorschrift VI/2
Verplichte minimumeisen betreffende de afgifte van bewijzen van
bekwaamheid inzake het gebruik van reddingsmiddelen, hulpverlenings-
boten en snelle hulpverleningsboten
1. Ieder die een bewijsvan bekwaamheid inzake het gebruik van reddings -
middelen en hulpverleningsboten, niet zijnde snelle
hulpverleningsboten, wenst te verkrijgen, moet:
1.1. niet jonger zijn dan 18 jaar;
1.2. goedgekeurde diensttijd van ten minste twaalf maanden hebben behaald
of een goedgekeurde opleidingscursus hebben gevolgd en goedgekeurde
diensttijd van ten minste zes maanden hebben betaald en
1.3. voldoen aan de bekwaamheidsnormen voor bewijzen van bekwaamheid
inzake het gebruik van reddingsmiddelen en hulpverleningsboten,
omschreven in sectie A-VI/2, leden 1 tot en met 4, van de STCW-Code.
2. Ieder die een bewijsvan bekwaamheid inzake het gebruik van s nelle
hulpverleningsboten wenst te verkrijgen, moet:
2.1. in het bezit zijn van een bewijsvan bekwaamheid inzake het gebruik
van reddingsmiddelen en hulpverleningsboten, niet zijnde snelle hulp-
verleningsboten;
2.2. een goedgekeurde opleidingscursus hebben gevolgd en2.3. voldoen aan de bekwaamheidsnormen voor bewijzen van bekwaamheid
inzake het gebruik van snelle hulpverleningsboten, omschreven in sectie
A-VI/2, leden 5 tot en met 8, van de STCW-Code.
Voorschrift VI/3
Verplichte minimumeisen inzake de opleiding in gevorderde brandbestrij-
dingstechnieken
1. Zeevarenden die aangewezen zijn om leiding te geven aan brandbestrij-
dingsoperaties, hebben met goed gevolg een voortgezette opleiding in
brandbestrijdingsmethoden gevolgd, met bijzondere nadruk op organi-
satie, tactiek en bevelvoering, in overeenstemming met de bepalingen
van sectie A-VI/3 van de STCW-Code en voldoen aan de daarin
omschreven bekwaamheidsnormen.
2. In gevallen waarin een opleiding in gevorderde brandbestrijdingstech-
nieken niet isinbegrepen in de kwalificatiesvoor het af te geven
vaarbevoegdheidsbewijs, wordt een bijzonder bewijs of een schriftelijk
attest, voorzover van toepassing, afgegeven waarin staat vermeld dat de
houder een opleidingscursus in gevorderde brandbestrijdingstechnieken
heeft gevolgd.2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 30
▼B
Voorschrift VI/4
Verplichte minimumeisen betreffende eerste hulp en medische verzorging
1. Zeevarenden, aangewezen om eerste hulp te verlenen aan boord van een
schip, voldoen aan de bekwaamheidsnormen inzake het verlenen van
eerste hulp, omschreven in sectie A-VI/4, leden 1, 2 en 3, van de
STCW-Code.
2. Zeevarenden, aangewezen om medische verzorging aan boord van een
schip op zich te nemen, voldoen aan de bekwaamheidsnormen inzake
medische verzorging aan boord van schepen, omschreven in sectie A-
VI/4, leden 4, 5 en 6, van de STCW-Code.
3. In gevallen waarin een opleiding in eerste hulp of medische verzorging
aan boord van schepen niet is inbegrepen in de kwalificaties voor het af
te geven vaarbevoegdheidsbewijs, wordt een bijzonder bewijs of een
schriftelijk attest, voorzover van toepassing, afgegeven, waarin staat
vermeld dat de houder een opleidingscursus in eerste hulp of medischeverzorging heeft gevolgd.
HOOFDSTUK VII
ALTERNATIEVE VAARBEVOEGDHEIDSBEWIJZEN
Voorschrift VII/1
Afgifte van alternatieve vaarbevoegdheidsbewijzen
1. Niettegenstaande de eisen inzake vaarbevoegdheidsverlening, zoals
neergelegd in de hoofdstukken II en III, kunnen lidstaten ervoor kiezen
andere vaarbevoegdheidsbewijzen af te geven of te doen afgeven dan
die welke in de voorschriften van die hoofdstukken zijn genoemd, op
voorwaarde dat:
1.1. de betrokken functiesen verantwoordelijkheids niveausdie op de vaar-
bevoegdheidsbewijzen en de officiële verklaringen zullen worden
vermeld, geselecteerd worden uit en gelijk zijn aan die welke voor-
komen in de secties A-II/1, A-II/2, A-II/3, A-II/4, A-III/I, A-III/2, A-
III/3 en A-III/4 en A-IV/2 van de STCW-Code;
1.2. de kandidaten een goedgekeurde studie en opleiding hebben voltooid en
voldoen aan de bekwaamheidsnormen van de desbetreffende secties van
de STCW-Code en zoalsvermeld in s ectie A-VII/1 van deze Code, ten
behoeve van de functiesen niveausdie op de vaarbevoegdheids be-
wijzen en de officiële verklaringen zullen worden vermeld;
1.3. de kandidaten goedgekeurde diensttijd hebben behaald, passend bij de
uitvoering van de functiesen niveausdie op het vaarbevoegdheids be-
wijszullen worden vermeld. De minimale duur van de diens ttijd is
gelijk aan de duur van diensttijd, voorgeschreven in de hoofdstukken
II en III van deze bijlage. De minimale duur van de diensttijd mag
echter niet korter zijn dan die welke is voorgeschreven in sectie A-
VII/2 van de STCW-Code;
1.4. de kandidaten die een vaarbevoegdheidsbewijs wensen te verkrijgen en
die op operationeel niveau de navigatiefunctie zullen verrichten,
voldoen aan de geldende eisen van de voorschriften in hoofdstuk IV,
voorzover van toepassing, voor het verrichten van radiowerkzaamheden
in overeenstemming met het radioreglement;
1.5. de vaarbevoegdheidsbewijzen worden afgegeven in overeenstemming
met de eisen van artikel 11 en de bepalingen van hoofdstuk VII van
de STCW-Code.
2. Vaarbevoegdheidsbewijzen krachtens dit hoofdstuk mogen niet worden
afgegeven indien een lidstaat niet de volgens het STCW-Verdrag vereist
informatie aan de Commisie heeft toegezonden.
Voorschrift VII/2
Vaarbevoegdheidsbewijzen voor zeevarenden
Iedere zeevarende die een functie of een aantal functiesverricht, oms chreven in
de tabellen A-II/1, AA-II/2, A-II/3 of A-II/4 van hoofdstuk II of in de tabellen
A-III/1, A-III/2, A-III/4 van hoofdstuk III of in tabel A-IV/2 van hoofdstuk IV
van de STCW-Code, dient in het bezit te zijn van een passend vaarbevoegd-
heidsbewijs.2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 31
▼B
Voorschrift VII/3
Beginselen inzake de afgifte van alternatieve vaarbevoegdheidsbewijzen
1. Een lidstaat die verkiest alternatieve vaarbevoegdheidsbewijzen af te
geven of te doen afgeven, zorgt ervoor dat de volgende beginselen in
acht worden genomen:
1.1. geen alternatief systeem van bevoegdheidsverlening mag ten uitvoer
gelegd worden, indien het niet een mate van veiligheid op zee garan-
deert en een preventieve werking heeft met betrekking tot
verontreiniging, die ten minste gelijk zijn aan die welke in de andere
hoofdstukken zijn geregeld en
1.2. alle regelingen inzake de afgifte van alternatieve vaarbevoegdheidsbe-
wijzen, afgegeven krachtensdit hoofds tuk, voorzien in de
mogelijkheid deze in te wisselen tegen vaarbevoegdheidsbewijzen die
zijn afgegeven krachtensde andere hoofds tukken.
2. Het beginsel van inwisselbaarheid, vermeld in punt 1, moet garanderen
dat:
2.1. zeevarenden die gediplomeerd zijn volgensde regelingen van de hoofd-
stukken II en/of III en zij die gediplomeerd zijn volgens hoofdstuk VII,dienst kunnen doen op schepen die hetzij de gebruikelijke, hetzij een
andere vorm van bedrijfsvoering aan boord hebben en
2.2. zeevarenden niet worden opgeleid voor speciale regelingen aan boord
op een wijze die hun mogelijkheden om hun vaardigheden eldersaan
te wenden, zou aantasten.
3. Bij het afgeven van een vaarbevoegdheidsbewijs krachtens de bepa-
lingen van dit hoofdstuk worden de volgende beginselen in acht
genomen:
3.1. de afgifte van alternatieve vaarbevoegdheidsbewijzen mag op zich niet
worden gebruikt:
3.1.1. om het aantal bemanningsleden aan boord te verminderen;
3.1.2. om het aanzien van het beroep te schaden of afbreuk te doen aan de
vakkundigheid van de zeevarenden, of
3.1.3. om te rechtvaardigen dat gedurende een bepaalde wachtdienst de
gecombineerde taken van officieren in de machinekamerwacht en in
de brugwacht aan de houder van slechts één enkel vaarbevoegdheidsbe-
wijsworden opgedragen en
3.2. degene die het bevel voert, wordt aangewezen alsde kapitein; de
rechtspositie en het gezag van de kapitein en anderen wordt niet ongun-
stig beïnvloed door het in de praktijk brengen van een regeling voor
alternatieve bevoegdheidsverlening.
4. De beginselen van de punten 1 en 2 van dit voorschrift garanderen dat
de bekwaamheid van zowel dekofficieren alswerktuigkundigen gehand-
haafd blijft.2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 32
▼M2
BIJLAGE II
CRITERIA VOOR DE ERKENNING VAN DERDE LANDEN DIE VAAR-
BEVOEGDHEIDSBEWIJZEN HEBBEN AFGEGEVEN OF IN
OPDRACHT WAARVAN VAARBEVOEGDHEIDSBEWIJZEN ZIJN
AFGEGEVEN, ZOALS BEDOELD IN ARTIKEL 18, LID 3, ONDER a)
1. Het derde land moet partij zijn bij het STCW-verdrag.
2. Van het derde land moet door de Maritieme Veiligheidscommissie zijn vast-
gesteld dat het volledige uitvoering heeft gegeven aan de bepalingen van het
STCW-verdrag.
3. De Commissie, bijgestaan door het agentschap en met eventuele deelneming
van de betrokken lidstaat moet zich via alle nodige maatregelen, die onder
meer de inspectie van voorzieningen en procedures kunnen omvatten, ervan
vergewist hebben dat de voorschriften betreffende bekwaamheidsnormen, de
afgifte van vaarbevoegdheidsbewijzen en officiële verklaringen en de regi-
stratie daarvan volledig worden nageleefd, en dat er een stelsel van
kwaliteitsnormen is vastgesteld in overeenstemming met voorschrift I/8
van het STCW-verdrag.
4. De lidstaat is bezig met het sluiten van een overeenkomst waarbij het derde
land zich ertoe verbindt hem snel in kennis te stellen van alle ingrijpende
veranderingen in de regelgeving betreffende opleiding en vaarbevoegdheids-
bewijzen die worden verstrekt in overeenstemming met het STCW-verdrag.
5. De lidstaat treft maatregelen om ervoor te zorgen dat zeevarenden die vaar-
bevoegdheidsbewijzen voor functies op managementniveau ter erkenning
aanbieden, beschikken over de vereiste kennis van de zeevaartwetgeving
van de lidstaat, voorzover van toepassing voor de functies die zij mogen
uitoefenen.
6. Indien een lidstaat de beoordeling van de naleving door een derde land
wenst aan te vullen met een evaluatie van bepaalde maritieme opleidingsin-
stellingen, gaat hij te werk overeenkomstig de bepalingen van deel A-I/6
van het STCW-verdrag.2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 33
▼B
BIJLAGE III
DEEL A
De ingetrokken richtlijn met de wijzigingsrichtlijn ervan
(bedoeld in artikel 27)
Richtlijn 94/58/EG van de Raad (PB L 319 van 12.12.1994, blz. 28)
Richtlijn 98/35/EG van de Raad (PB L 172 van 17.6.1998, blz. 1)
DEEL B
Tijdslimieten voor de omzetting in nationaal recht
(bedoeld in artikel 27)
Richtlijn Einddatum voor de omzetting
94/58/EG 31 december 1995
98/35/EG 25 mei 19992001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 34
▼B
BIJLAGE IV
CONCORDANTIETABEL
Richtlijn 94/58/EG Onderhavige richtlijn
Artikel 1 Artikel 2
Artikel 2 Artikel 3Artikel 3 Artikel 4Artikel 3 bis, leden 1, 2, en 3 Artikel 5, leden 1, 2 en 3Artikel 3 bis, lid 4, punt 1 Artikel 5, lid 4, onder a)
Artikel 3 bis, lid 4, punt 2 Artikel 5, lid 4, onder b)
Artikel 3 bis, leden 5 en 6 Artikel 5, leden 5 en 6Artikel 3 bis, lid 7, punten 1, 2 en 3 Artikel 5, lid 7, onder a), b) en c)Artikel 3 bis, leden 8, 9 en 10 Artikel 5, leden 8, 9 en 10Artikel 4, onder a) t/m z) Artikel 1, punten 1 t/m 26Artikel 4, onder aa) Artikel 1, punt 27
Artikel 4, onder ab) Artikel 1, punt 28
Artikel 4, onder ac) Artikel 1, punt 29Artikel 4, onder ad) Artikel 1, punt 30Artikel 4, onder ae) Artikel 1, punt 31Artikel 5 Artikel 6Artikel 5 bisArtikel 7
Artikel 5 ter, leden 1 en 2 Artikel 8, leden 1 en 2
Artikel 5 ter, lid 3, punten 1, 2 en 3 Artikel 8, lid 3, onder a), b) en c)Artikel 5 ter, lid 4 Artikel 8, lid 4Artikel 5 quater, lid 1, punten 1 t/m 4 Artikel 9, lid 1, onder a) t/m d)Artikel 5 quater, lid 2, punten 1, 2 en 3 Artikel 9, lid 2, onder a), b) en c)Artikel 5 quater, lid 3 Artikel 9, lid 3
Artikel 5 quinquies, leden 1 en 2 Artikel 10, leden 1 en 2
Artikel 5 quinquies, lid 3, punten 1 t/m 5 Artikel 10, lid 3, onder a) t/m e)Artikel 5 quinquies, lid 4, punten 1 en 2 Artikel 10, lid 4, onder a) en b)Artikel 5 sexies, lid 1, punten 1 en 2 Artikel 11, lid 1, onder a) en b)Artikel 5 sexies, leden 2 t/m 5 Artikel 11, leden 2 t/m 5Artikel 5 septies, lid 1, punten 1, 2 en 3 Artikel 12, lid 1, onder a), b) en c)
Artikel 5 septies, lid 2 Artikel 12, lid 2
Artikel 5 octies, lid 1, punten 1 t/m 5 Artikel 13, lid 1, onder a) t/m e)Artikel 5 octies, lid 2 Artikel 13, lid 2Artikel 5 octies, lid 3, punt 1 Artikel 13, lid 3, onder a)Artikel 5 octies, lid 3, punt 1, onder 1.1 en 1.2 Artikel 13, lid 3, onder a), i) en ii)Artikel 5 octies, lid 3, punt 2 Artikel 13, lid 3, onder b)
Artikel 5 noniesArtikel 14
Artikel 6 Artikel 15Artikel 7 Artikel 16Artikel 8, punten 1, 2 en 3 Artikel 17, onder a), b) en c)Artikel 8, punt 3, onder a) t/m e) Artikel 17, onder c), i) t/m v)Artikel 8, punten 4, 5 en 6 Artikel 17, onder d), e) en f)
Artikel 9 Artikel 18
Artikel 10 Artikel 19Artikel 10 bisArtikel 20Artikel 11 Artikel 212001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 35
▼B
Richtlijn 94/58/EG Onderhavige richtlijn
Artikel 12 Artikel 22
Artikel 13 Artikel 23
Artikel 13 bisArtikel 24
— Artikel 25 (1)
Artikel 14 Artikel 26
— Artikel 27
— Artikel 28
— Artikel 29
Bijlage I Bijlage I
Bijlage II Bijlage II
— Bijlage III
— Bijlage IV
(1) Richtlijn 98/35/EG, artikel 2, lid 3.2001L0025 — NL — 14.12.2003 — 002.001 — 36