2008R0555 — NL — 25.02.2014 — 009.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

VERORDENING (EG) Nr. 555/2008 VAN DE COMMISSIE

van 27 juni 2008

tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor Verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, wat betreft de steunprogramma’s, de handel met derde landen, het productiepotentieel en de controles in de wijnsector







DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad van 29 april 2008 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 1493/1999, (EG) nr. 1782/2003, (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 3/2008 en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 2392/86 en (EG) nr. 1493/1999 ( 1 ), en met name op de artikelen 22, 84, 89, 97, 107, 117 en artikel 121, onder b) en c), Overwegende hetgeen volgt: (1) De vorige regeling voor de wijnsector, die is vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt ( 2 ), is bij Verordening (EG) nr. 479/2008 gewijzigd en met ingang van 1 augustus 2008 ingetrokken. (2) De bestaande uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de wijnsector zijn vervat in tal van verordeningen, die herhaaldelijk zijn gewijzigd. De uitvoeringsbepalingen betreffende de marktmechanismen, de handel met derde landen, het productiepotentieel en de controles in de wijnsector moeten zowel als gevolg van de wijzigingen die bij Verordening (EG) nr. 479/2008 in de wijnregeling zijn aangebracht, als in het licht van de opgedane ervaring worden gewijzigd. Er moeten bepalingen voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 479/2008 worden vastgesteld. (3) Bijgevolg moeten de volgende verordeningen van de Commissie worden ingetrokken en door een nieuwe verordening worden vervangen: — (EG) nr. 1227/2000 van 31 mei 2000 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, inzonderheid met betrekking tot het productiepotentieel ( 3 ), — (EG) nr. 1623/2000 van 25 juli 2000 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de marktmechanismen als bedoeld in Verordening (EG) nr. 1493/1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt ( 4 ), — (EG) nr. 2729/2000 van 14 december 2000 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen inzake de controles in de wijnbouwsector ( 5 ), — (EG) nr. 883/2001 van 24 april 2001 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad met betrekking tot het handelsverkeer van producten van de wijnbouwsector met derde landen ( 6 ). (4) Titel II van Verordening (EG) nr. 479/2008 bevat bepalingen met betrekking tot de nieuwe, op het niveau van de lidstaten vast te stellen steunprogramma’s ter financiering van specifieke steunmaatregelen ten behoeve van de wijnsector. Het is dienstig dat kader met uitvoeringsbepalingen aan te vullen. (5) Er moet worden bepaald welke procedure voor de eerste indiening van de steunprogramma’s moet worden gevolgd. Voorts moet worden bepaald hoe de steunprogramma’s elk jaar met het oog op het daaropvolgende jaar kunnen worden gewijzigd, zodat ze kunnen worden aangepast aan nieuwe omstandigheden die bĳ de eerste indiening ervan niet konden worden voorzien. Voor al die wijzigingen moeten bepaalde grenzen en voorwaarden worden vastgesteld die moeten garanderen dat de algemene doelstellingen van de goedgekeurde steunprogramma’s behouden blijven. (6) Krachtens artikel 5, lid 1, van Verordening (EG) nr. 479/2008 kunnen lidstaten ervoor kiezen de steunprogramma’s op te stellen op het geografische niveau dat zij als het meest adequate beschouwen. Aangezien de lidstaten voor de goedkeuring van die programma’s verantwoordelijk zijn, moeten zij in dit geval regels voor de indiening en de goedkeuring van de programma’s vaststellen en bepalen welke gegevens de programma’s minimaal moeten bevatten. (7) Artikel 10 van Verordening (EG) nr. 479/2008 voorziet in een nieuwe steunmaatregel ter bevordering van de afzet op de markten van derde landen. Er moeten bepalingen voor de uitvoering van deze nieuwe maatregel worden vastgesteld. (8) Om elk gevaar van concurrentievervalsing te voorkomen moet worden bepaald op welke wijze moet worden verwezen naar de specifieke oorsprong van producten waarvoor voorlichtings- en afzetbevorderingsacties worden opgezet. (9) Met het oog op de rechtszekerheid moet worden bepaald dat de boodschappen die in het kader van de afzetbevorderingscampagne worden verspreid, in overeenstemming moeten zijn met de wetgeving van de derde landen waarvoor ze bedoeld zijn. (10) Er moeten criteria voor de door de lidstaten te verrichten selectie en toetsing van de aanvragen worden vastgesteld om ervoor te zorgen dat de communautaire regels worden nageleefd en de uit te voeren steunmaatregelen doeltreffend zijn. (11) Om de doeltreffendheid van de communautaire maatregelen te garanderen moeten de lidstaten erop toezien dat de goedgekeurde afzetbevorderingscampagne aansluit bij en een aanvulling vormt op hun nationale en regionale afzetbevorderingsprogramma’s. Om synergieën tot stand te brengen mogen de lidstaten een gezamenlijke afzetbevorderingscampagne opzetten en bijgevolg moet worden voorzien in de mogelijkheid tot samenwerking tussen de betrokken lidstaten. Er moet voorrang worden gegeven aan kleine, middelgrote en micro-ondernemingen die de communautaire steun meer nodig hebben dan de grotere ondernemingen. (12) Om dubbele betaling te voorkomen als het gaat om afzetbevorderingsmaatregelen die worden gefinancierd in het kader van Verordening (EG) nr. 3/2008 van de Raad van 17 december 2007 inzake voorlichtings- en afzetbevorderingsacties voor landbouwproducten op de binnenmarkt en in derde landen ( 7 ) of Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) ( 8 ), moet worden bepaald dat de ene steun de andere uitsluit. (13) Artikel 11 van Verordening (EG) nr. 479/2008 voorziet in een steunmaatregel voor de herstructurering en de omschakeling van wijngaarden. In artikel 11, lid 3, tweede alinea, van die verordening is bepaald dat voor de gewone vernieuwing van wijngaarden die het einde van hun natuurlijke ontwikkelingscyclus hebben bereikt, geen herstructurerings- en omschakelingssteun wordt verleend. (14) Voorts moeten de lidstaten regels inzake de minimumoppervlakte van de betrokken percelen kunnen vaststellen om te waarborgen dat de regeling het productiepotentieel daadwerkelijk beïnvloedt. (15) Voor de toepassing van artikel 11 van Verordening (EG) nr. 479/2008 beschikken de lidstaten over een ruime discretionaire bevoegdheid om te beslissen waarvoor precies steun zal worden verleend en wat de steunbedragen zullen zijn, en kunnen zij o.m. regels vaststellen met betrekking tot de betaling van forfaitaire bedragen, de maximumbedragen van de steun per hectare en de differentiëring van de steun op basis van objectieve criteria, mits wordt voldaan aan de in titel II, hoofdstuk I, van Verordening (EG) nr. 479/2008 en de op grond daarvan vastgestelde bepalingen. Toch moeten er ook gemeenschappelijke bepalingen worden vastgesteld. Er moeten maatregelen worden vastgesteld, met termijnen voor de uitvoering ervan en een passende controleregeling. Voorts moeten de regels, als het project in rooiing voorziet, betrekking hebben op het gebruik van de herbeplantingsrechten die uit rooiing ontstaan, met de bedoeling meer steun te kunnen verlenen wegens de hogere rooikosten. (16) Met het oog op de controle mag de steun normaal pas worden betaald nadat de specifieke maatregel of het geheel van de maatregelen is uitgevoerd. Betaling voordat de maatregel of het geheel van de maatregelen is uitgevoerd is evenwel mogelijk op voorwaarde dat een zekerheid wordt gesteld om te garanderen dat de maatregel daadwerkelijk wordt uitgevoerd. (17) Er moeten uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld voor de deelneming in de financiering van de herstructurerings- en omschakelingsregeling. Er moeten maatregelen worden genomen om te garanderen dat de voor de regeling uitgetrokken middelen doeltreffend worden gebruikt en met name moet worden voorzien in de betaling van voorschotten. (18) Artikel 12 van Verordening (EG) nr. 479/2008 voorziet in een nieuwe steunmaatregel voor groen oogsten. In het licht van de subsidiariteit moet de bevoegdheid voor de administratieve regelingen met betrekking tot de procedure voor het aanvragen van steun voor groen oogsten bij de lidstaten worden gelegd. Zij moeten zelf kunnen bepalen tegen welke datum zij de producenten zullen verplichten de activiteiten af te ronden, zodanig dat zij, gelet op de tijdsdruk en de nabijheid van de oogstperiode, voldoende tijd zullen hebben om de nodige controles vóór de betaling te verrichten. (19) Gezien de omvang van de middelen die naar de regeling voor het groen oogsten gaan, moet worden bepaald dat er in de betrokken gebieden na de oogst systematische controles ter plaatse moeten worden verricht. Deze controles moeten garanderen dat de druiven volledig zijn vernietigd. Voorts moeten zij de naleving van de fytosanitaire voorschriften en de milieuvoorschriften garanderen. In het belang van de verificatie mag de premie pas worden betaald nadat is gecontroleerd dat het groen oogsten heeft plaatsgevonden. (20) Bovendien moeten maximale steunniveaus worden vastgesteld om te voorkomen dat de steun voor groen oogsten een permanent alternatief wordt voor het normaal op de markt brengen van de producten. (21) Artikel 13 van Verordening (EG) nr. 479/2008 voorziet in een nieuwe steunmaatregel voor het opzetten van onderlinge fondsen. Er moeten uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld met betrekking tot deze nieuwe maatregel. Deze bepalingen moeten een zo groot mogelijke flexibiliteit bieden en zo snel mogelijk in crisissituaties kunnen worden toegepast en daarom moet worden toegestaan dat de lidstaten en de producentenorganisaties zelf besluiten nemen. De bepalingen moeten evenwel misbruik voorkomen en voorzien in beperkingen, ook op financieel vlak. Aangezien de producenten in de nieuwe lidstaten over het algemeen minder sterk georganiseerd zijn dan in de andere lidstaten, moet voor die nieuwe lidstaten een hoger steunplafond worden vastgesteld. (22) Artikel 14 van Verordening (EG) nr. 479/2008 voorziet in een nieuwe steunmaatregel met betrekking tot oogstverzekeringen. Voor deze nieuwe maatregel moeten uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld. Deze bepalingen moeten een zo groot mogelijke flexibiliteit bieden. Zij moeten evenwel misbruik voorkomen en voorzien in beperkingen, ook op financieel vlak. (23) Artikel 15 van Verordening (EG) nr. 479/2008 voorziet in een nieuwe steunmaatregel voor materiële of immateriële bedrijfsinvesteringen. Voor deze nieuwe maatregel moeten uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld die coherent zijn met dezelfde maatregel in het menu van de plattelandsontwikkeling. Er moet worden bepaald welke soorten investeringen voor steun in aanmerking komen, onder meer investeringen voor de ontwikkeling van nieuwe producten, procedés en technologieën, en er moeten indicatieve subsidiabele kosten worden vastgesteld. (24) Artikel 16 van Verordening (EG) nr. 479/2008 voorziet in een steunmaatregel voor de distillatie van bijproducten. Voor deze nieuwe maatregel moeten uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld, met name wat betreft het wegwerken van de bijproducten, het doel van de steun voor de distillatie van draf, wijn en wijnmoer en het maximumbedrag van die steun. (25) Artikel 17 van Verordening (EG) nr. 479/2008 voorziet in een tijdelijke steunmaatregel voor de distillatie tot drinkalcohol. Voor deze nieuwe maatregel moeten uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld, met name wat betreft het doel en de mogelijke aanpassingen van de steun. (26) Artikel 18 van Verordening (EG) nr. 479/2008 voorziet in een tijdelijke steunmaatregel voor crisisdistillatie. Voor deze nieuwe maatregel moeten uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld, met name wat betreft de procedure voor de toekenning van de steun, de wijze van steunverlening en de criteria waarmee rekening moet worden gehouden bij de vaststelling van het steunbedrag. (27) Artikel 19 van Verordening (EG) nr. 479/2008 voorziet in een tijdelijke steunmaatregel voor druivenmost die voor verrijking wordt gebruikt. Voor deze maatregel moeten uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld, met name wat betreft het doel en het maximumbedrag van de steun, en moet worden voorzien in specifieke controles die moeten worden verricht op het product dat wordt gebruikt om het alcoholgehalte te verhogen. (28) Met het oog op het toezicht op de uitvoering van titel II van Verordening (EG) nr. 479/2008 en voor een goed beheer van de markt is het absoluut noodzakelijk dat de Commissie beschikt over adequate gegevens over de uitvoering van de steunprogramma’s. In dit verband moet worden bepaald welke gegevens in de verslagen en evaluaties met betrekking tot de steunprogramma’s moeten worden opgenomen om de doeltreffendheid en de efficiëntie ervan te kunnen beoordelen. (29) Naast de bij deze verordening vastgestelde specifieke bepalingen moeten ook de algemene bepalingen inzake de begrotingsdiscipline gelden, en met name die betreffende onvolledige of onjuiste aangiften door de lidstaten. (30) Voor de financiële administratie van de regeling moeten de bepalingen gelden die zijn vastgesteld voor de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid ( 9 ). (31) In artikel 76, lid 1, van Verordening (EG) nr. 479/2008 is bepaald dat voor druivensap en druivenmost waarvoor de toepassing van de rechten van het gemeenschappelijk douanetarief afhankelijk is van de invoerprijs, de echtheid van deze prijs wordt geverifieerd, hetzij door controle van elke partij, hetzij aan de hand van een forfaitaire waarde bij invoer. De huidige kenmerken van de regeling inzake de invoer van druivensap en druivenmost in de Gemeenschap, en met name het ontbreken van regelmaat in deze invoer, zowel wat de omvang en de frequentie van deze invoer, als wat de plaats van invoer en de oorsprong van de betrokken producten betreft, maken het onmogelijk forfaitaire waarden voor de invoer te berekenen die voldoende representatief zijn om de echtheid van de invoerprijs weer te geven. Daarom moet deze prijs voor elke partij afzonderlijk worden geverifieerd. (32) De invoerprijs op grond waarvan de ingevoerde producten in het gemeenschappelijk douanetarief zijn ingedeeld, moet gelijk zijn aan de prijs fob van de betrokken producten, verhoogd met de verzekerings- en vervoerskosten tot de plaats van binnenkomst in het douanegebied van de Gemeenschap. (33) In artikel 82, lid 3, van Verordening (EG) nr. 479/2008 is bepaald dat de in dat artikel bedoelde producten bij invoer vergezeld moeten gaan van een certificaat en een analyseverslag die zijn afgegeven door een door het derde land van herkomst aangewezen instantie of dienst. Het is noodzakelijk de voorwaarden vast te stellen waaraan het analyseverslag moet voldoen. (34) Om de controle te vereenvoudigen moet worden bepaald dat producten die uit derde landen worden ingevoerd in beperkte hoeveelheden en verpakt in kleine recipiënten, van de overlegging van het certificaat en het analyseverslag worden vrijgesteld. (35) De vrijstelling van overlegging van het certificaat en het analyseverslag voor in de Gemeenschap in te voeren wijnbouwproducten moet, terwille van de harmonisatie, worden aangepast aan de vrijstellingsregels in het kader van de douanewetgeving en aan de regelingen inzake de documenten waarvan partijen wijnbouwproducten in de Gemeenschap vergezeld moeten gaan. (36) In allerhande sectoren binnen de administratie wordt het met de hand vastleggen van gegevens geleidelĳk vervangen door het gebruik van geautomatiseerde systemen. Daarom moet het mogelijk zijn om ook bij de afgifte en het gebruik van de documenten V I 1 en V I 2 geautomatiseerde en elektronische systemen toe te passen. (37) Sommige derde landen die een doeltreffende regeling voor de controle van hun wijnproducenten hebben opgezet welke door hun instanties of diensten als bedoeld in artikel 82, lid 3, van Verordening (EG) nr. 479/2008 ten uitvoer wordt gelegd, hebben laten weten dat zij hun wijnproducenten graag zouden toestaan zelf het certificaat en het analyseverslag op te stellen. Ter vergemakkelijking van het handelsverkeer met deze derde landen is het dienstig, voor zover deze landen met de Gemeenschap verbintenissen hebben aangegaan die bepalingen bevatten betreffende de versterking van de samenwerking inzake fraudebestrijding en zij goede handelsbetrekkingen met de Gemeenschap onderhouden, de betrokkenen toe te staan de door de producenten opgestelde documenten als door de genoemde instanties of diensten van derde landen afgegeven documenten te beschouwen, op dezelfde wijze als dat reeds voor wijnen van oorsprong uit de Gemeenschap is toegestaan. In deze gevallen moeten adequate waarborgen worden geboden en passende controles op de afgifte van die documenten worden verricht. (38) Het is noodzakelijk de lijsten met de namen en de adressen van de instanties en de laboratoria in derde landen die gemachtigd zijn certificaten en analyseverslagen op te stellen, bekend te maken opdat de autoriteiten in de Gemeenschap die toezicht houden op de invoer van wijnbouwproducten, zo nodig de vereiste verificaties kunnen uitvoeren. (39) Om de controle door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten te vergemakkelijken moeten de vorm en, indien nodig, de inhoud van het certificaat en het analyseverslag en de voorwaarden voor het gebruik daarvan worden vastgesteld. (40) Om fraude te voorkomen moeten de certificaten en, in voorkomend geval, de analyseverslagen voor elke partij van een ingevoerd product worden gecontroleerd. Daartoe is het noodzakelijk dat deze documenten elke partij vergezellen, totdat deze onder de communautaire controleregeling wordt geplaatst. (41) Om rekening te houden met de geldende handelsgebruiken moeten de bevoegde autoriteiten worden gemachtigd om, bij splitsing van een partij wijn, onder hun toezicht uittreksels van het certificaat en het analyseverslag te laten opstellen die elke nieuwe partij die bij de splitsing is ontstaan, vergezellen. (42) Aangezien de consumenten snel en doeltreffend moeten kunnen worden beschermd, is het van groot belang te bepalen dat de toepassing van de nieuwe regelingen kan worden geschorst als er fraude wordt gepleegd of de gezondheid van de consumenten gevaar loopt. (43) Voorts moeten eenvoudige regels worden vastgesteld voor het verstrekken van documenten voor invoer uit een ander derde land dan het land van oorsprong van het wijnbouwproduct, voor zover het gaat om een product dat geen substantiële bewerking heeft ondergaan. (44) De taak van de exporteurs en de autoriteiten moet worden vereenvoudigd door te bepalen dat op het V I 1-document moet worden vermeld dat de aan likeurwijn en aan distillatiewijn toegevoegde alcohol uit wijnbouwproducten is verkregen, in plaats van hiervoor een afzonderlijk document te eisen. Om dezelfde reden moet worden toegestaan dat document V I 1 wordt gebruikt als certificaat ter staving van de benaming van oorsprong, dat nodig is om wijn met verlaagde douanerechten te kunnen invoeren. Sommige wijnen zijn echter van overlegging van een certificaat en een analyseverslag vrijgesteld op voorwaarde dat een certificaat voor de benaming van oorsprong wordt overgelegd. Er moet worden bepaald dat het document V I 1 als certificaat ter staving van de benaming van oorsprong van de betrokken likeurwijnen kan worden gebruikt, en dat het vak betreffende het analyseverslag niet hoeft te worden ingevuld. (45) Voor de invoer van wijn in het kader van concessies waarin is voorzien bij overeenkomsten met bepaalde derde landen, moeten attesten worden voorgelegd die zijn afgegeven door officiële instanties of instanties die door de twee overeenkomstsluitende partijen officieel zijn erkend en voorkomen op een gezamenlijk opgestelde lijst, en waarin wordt bevestigd dat de betrokken wijn voldoet aan de voorwaarden om voor de concessies in aanmerking te komen. (46) De lidstaten moeten de Commissie de lijsten toesturen van de officiële instanties of de officieel erkende instanties die zij voor de afgifte van die attesten voorstellen, zodat de Commissie die lijsten kan opstellen en uitwisselen met de betrokken derde landen. Om de taken van die instanties te vergemakkelijken moeten de lijsten in een geschikte vorm en op een geschikte drager worden verstrekt. (47) In de artikelen 85 en 86 van Verordening (EG) nr. 479/2008 is bepaald hoe onrechtmatige aanplant moet worden aangepakt. Er moeten uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld betreffende de sancties voor producenten die de nieuwe regularisatie- of rooiverplichting niet in acht nemen voor wijngaarden waarop vóór 1 september 1998 zonder overeenkomstig aanplantrecht wijnstokken zijn aangeplant en betreffende de gegevens die de lidstaten in dit verband aan de Commissie moeten meedelen. Onverminderd de sancties die de lidstaten vroeger reeds hebben opgelegd, moet de sanctie voor de niet-inachtneming van de verplichting om de onrechtmatige oppervlakte te rooien, voldoende hoog zijn om de producenten ertoe aan te zetten de verplichting na te leven. Daarom moet de sanctie minstens dubbel zo hoog zijn als de gemiddelde waarde van de rooipremie. (48) In artikel 87, lid 1, van Verordening (EG) nr. 479/2008 is bepaald dat, telkens als producten van een onrechtmatig aangeplante wijngaard alleen voor distillatie in het verkeer mogen worden gebracht, een bewijs moet worden geëist dat die producten niet in het verkeer zijn gebracht. Om de controle strenger te maken moet worden bepaald dat er slechts drie mogelijkheden zijn om niet in het verkeer te brengen, namelijk de levering met het oog op distillatie, het groen oogsten van druiven op kosten van de betrokken producent of het verbruik door het wijnbouwersgezin wanneer de totale oppervlakte van de wijngaard van een producent niet groter is dan 0,1 hectare. Het is dienstig de uiterste datum te bepalen voor de voorlegging van de distillatiecontracten waarin het genoemde artikel voorziet. Met het oog op de doeltreffende organisatie van de controle moeten de producenten die druiven groen oogsten, de bevoegde autoriteiten tijdig laten weten dat zij van plan zijn om groen te oogsten. Om de controleerbaarheid te verhogen moeten de lidstaten de mogelijkheid krijgen om de producenten te verplichten vooraf te melden welke van de drie mogelijkheden van niet in het verkeer brengen zij wensen toe te passen en om de keuzemogelijkheden van de producenten met betrekking tot het niet in het verkeer brengen verder te beperken. (49) Om te garanderen dat de middelen van de EU-begroting op een billijke en controleerbare wijze worden besteed, moet worden voorzien in sancties met financiële gevolgen voor het geval de lidstaten niet voldoen aan hun verplichting om gegevens in verband met onrechtmatige aanplant mee te delen. (50) Op grond van artikel 91, lid 1, van Verordening (EG) nr. 479/2008 mogen de lidstaten nieuweaanplantrechten toekennen bij ruilverkavelingen of onteigeningen in het algemeen belang. Deze nieuweaanplantrechten mogen slechts worden toegekend voor een oppervlakte die ten hoogste gelijk is aan 105 % van de wijngaardoppervlakte die de producenten als gevolg van deze maatregelen hebben verloren, teneinde te voorkomen dat het bij artikel 90, lid 1, van die verordening ingestelde verbod op de aanplant van wijnstokken wordt omzeild. (51) Bij artikel 91, lid 1, van Verordening (EG) nr. 479/2008 is ook voorzien in de toekenning van nieuweaanplantrechten voor oppervlakten die bestemd zijn voor experimentele doeleinden en voor het kweken van entstokken. De als gevolg van deze toekenning van nieuweaanplantrechten beplante percelen mogen alleen voor het aangegeven doel worden gebruikt en wijnbouwproducten die zijn bereid uit druiven die op dergelijke oppervlakten zijn geoogst, mogen niet in de handel worden gebracht. Bestaande wijnbouwexperimenten en entstokproducties moeten kunnen worden voortgezet voor zover zij aan de ter zake geldende voorschriften voldoen. (52) Bij artikel 91, lid 1, van Verordening (EG) nr. 479/2008 is ook voorzien in de toekenning van nieuweaanplantrechten voor oppervlakten waarvan de opbrengst aan wijn en wijnbouwproducten uitsluitend bestemd is voor consumptie door de wijnbouwer en zijn gezin. Soms zou deze regeling evenwel kunnen leiden tot een buitensporig zware administratie als gevolg van het grote aantal dergelijke gevallen in bepaalde lidstaten. Daarom moet de lidstaten de mogelijkheid worden geboden om het bestaan van dergelijke oppervlakten te gedogen, zelfs indien er geen aanplantrechten voor zijn toegekend, op voorwaarde dat, om verstoring van het marktevenwicht te voorkomen, de betrokken oppervlakten klein zijn en de wijnbouwer geen wijn produceert voor handelsdoeleinden. De betrokken oppervlakten en producenten moeten worden onderworpen aan een adequaat toezicht en indien niet aan de betrokken voorwaarden is voldaan, moeten sancties worden opgelegd, o.m. de verplichte rooiing van dergelijke oppervlakten. (53) Voor oppervlakten die verplicht zijn gerooid na een inbreuk op Verordening (EG) nr. 479/2008, mogen geen herbeplantingsrechten worden toegekend. Om dezelfde reden mogen ook geen herbeplantingsrechten worden toegekend voor het rooien van oppervlakten waarvoor nieuweaanplantrechten zijn toegekend voor andere doeleinden dan de commerciële wijnproductie. (54) In artikel 92, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008 is bepaald dat herbeplantingsrechten kunnen worden toegekend aan producenten die zich ertoe verbinden in de toekomst een met wijnstokken beplante oppervlakte te rooien. Die toekenning mag alleen plaatsvinden als de betrokken producent niet over voldoende aanplantrechten beschikt om een oppervlakte te beplanten die equivalent is aan de te rooien oppervlakte. De toekenning van herbeplantingsrechten op basis van een dergelijke verbintenis moet steeds gepaard gaan met het stellen van een zekerheid om te garanderen dat de rooiverbintenis wordt nagekomen. In de periode waarin de nieuw beplante oppervlakte en de te rooien oppervlakte naast elkaar bestaan, mag, om verstoring van het marktevenwicht te voorkomen, slechts op één van deze oppervlakten wijn worden geproduceerd die bestemd is voor de handel. (55) Bij artikel 93 van Verordening (EG) nr. 479/2008 is voorzien in de vorming of het behoud van nationale en/of regionale reserves om het beheer van het productiepotentieel te verbeteren. Om verstoring van het marktevenwicht te voorkomen mag de overdracht van rechten via een reservesysteem niet leiden tot een algemene stijging van het productiepotentieel op het grondgebied van de lidstaten. In een soortgelijk verbod op de toename van het productiepotentieel bij overdracht van rechten tussen bedrijven is reeds voorzien bij artikel 92, lid 5, van die verordening. In deze situaties kunnen de lidstaten voor de overdracht van de rechten een verminderingscoefficient toepassen. (56) Op grond van artikel 93, lid 5, van Verordening (EG) nr. 479/2008 mogen de lidstaten besluiten het reservesysteem niet toe te passen, mits zij kunnen aantonen dat er op hun hele grondgebied een doeltreffend systeem voor het beheer van de aanplantrechten bestaat. In deze situatie kan een lidstaat besluiten het reservesysteem toe te passen voor bepaalde delen van zijn grondgebied en een ander doeltreffend systeem toe te passen voor andere delen van zijn grondgebied. De lidstaten die van de in dat artikel bedoelde mogelijkheid gebruik willen maken, moeten kunnen bewijzen dat een dergelijk systeem bestaat en moeten kunnen aantonen dat het nodig is af te wijken van titel V, hoofdstuk I, van die verordening. (57) In artikel 90, lid 6, van Verordening (EG) nr. 479/2008 is bepaald dat de lidstaten het verbod op de aanplant van wijnstokken van wijndruivenrassen mogen handhaven tot uiterlijk 31 december 2018. Er dient te worden bepaald dat lidstaten die voornemens zijn van deze mogelijkheid gebruik te maken, dit tijdig aan de Commissie moeten meedelen. (58) Krachtens artikel 100 van Verordening (EG) nr. 479/2008 mag de rooipremie slechts worden toegekend voor oppervlakten die worden onderhouden. Om de autoriteiten in staat te stellen na te gaan of een oppervlakte goed onderhouden is, moeten, naast het verrichten van de verplichte controles ter plaatse, bewijzen worden voorgelegd met betrekking tot de productie van de betrokken wijngaard. Daartoe moeten oogstopgaven van de voorgaande jaren worden voorgelegd, of, als er om gegronde redenen geen oogstopgave voorhanden is, moet gebruik worden gemaakt van andere middelen waarin de lidstaten voor dit doel voorzien en waarvan zij de betrouwbaarheid grondig aftoetsen. (59) Op grond van artikel 104, lid 4, van Verordening (EG) nr. 479/2008 mogen de lidstaten berggebieden en gebieden met steile hellingen van de rooiregeling vrijstellen. Deze vrijstelling moet betrekking hebben op terrassen die zijn aangelegd omdat de helling zo steil is dat de teelt zonder terrasbouw te moeilijk zou zijn of dat er ernstige erosieproblemen zouden ontstaan. Het is dienstig om, op basis van algemeen aanvaarde vaknormen, criteria vast te stellen voor oppervlakten die onder een dergelijke uitsluiting kunnen vallen. Voorts mogen de lidstaten krachtens artikel 104, lid 5, van die verordening oppervlakten vrijstellen op grond van milieuoverwegingen en mag Griekenland krachtens artikel 104, lid 6, van die verordening met wijnstokken beplante oppervlakten vrijstellen op eilanden in de Egeïsche Zee en op de Griekse Ionische eilanden, met uitzondering van Kreta en Eubia. Deze vrijstellingen moeten naar behoren worden gemotiveerd en regelmatig aan de Commissie worden meegedeeld. (60) In het licht van de ervaring die is opgedaan bij de toepassing van de vorige maatregel tot definitieve stopzetting, moet het systeem van de premieschaal worden gehandhaafd. De nieuwe schaal van de rooipremie is gerelateerd aan de premieschaal in het kader van de regeling die van toepassing was vóór de inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 479/2008, in die zin dat de bedragen worden verhoogd met 20 % in 2009, met 10 % in 2010 en met 0 % in 2011. (61) In het licht van de subsidiariteit moeten de lidstaten verantwoordelijk worden gesteld voor de administratieve regelingen met betrekking tot de procedure voor het aanvragen van de rooipremie. Zij moeten zelf kunnen bepalen tegen welke datum de producenten met het rooien klaar moeten zijn, om voldoende tijd te hebben om de nodige controles te verrichten vóór de betalingen, die uiterlijk op 15 oktober moeten plaatsvinden. (62) Met het oog op een efficiënt gebruik van de middelen die voor de rooimaatregel zijn uitgetrokken, moeten de lidstaten een regeling instellen die het mogelijk maakt na te gaan of de premieaanvragen gegrond zijn en moeten zij o.m. kunnen bepalen dat de producent samen met zijn aanvraag een schriftelijke verklaring moet voorleggen en dat hij de kosten van de behandeling van zijn verzoek moet dragen als de aanvraag zonder gegronde reden wordt ingetrokken. (63) Met het oog op de controle mag de premie pas worden betaald nadat de rooiing heeft plaatsgevonden. (64) Artikel 104, lid 1, van Verordening (EG) nr. 479/2008 biedt de lidstaten de mogelijkheid verdere aanvragen van de rooipremie voor hun grondgebied of voor een bepaalde regio af te wijzen zodra in totaal 8 %, respectievelijk 10 % van de met wijnstokken beplante oppervlakte is gerooid. Het is dienstig de lidstaten te vragen dergelijke besluiten aan de Commissie mee te delen. (65) Met het oog op het toezicht op de uitvoering van de titels II en V van Verordening (EG) nr. 479/2008 en voor een goed beheer van de markt is het absoluut noodzakelijk dat de Commissie adequate gegevens over het productiepotentieel ontvangt. In dit verband moet nader worden bepaald welke gegevens in de in artikel 109 van die verordening bedoelde inventaris moeten worden opgenomen. (66) Om een meer uniforme basis te creëren voor de betaling van de herstructurerings- en omschakelingssteun voor de wijngaarden, de steun voor groen oogsten en de rooipremie, is het dienstig om op communautair niveau regels voor het opmeten van de oppervlakten vast te stellen, namelijk om te bepalen wat onder de met wijnstokken beplante oppervlakte wordt verstaan. (67) Er moeten maatregelen worden vastgesteld met betrekking tot de controles die nodig zijn om een correcte toepassing van Verordening (EG) nr. 479/2008 en van de onderhavige verordening te garanderen, alsmede passende sancties voor geconstateerde onregelmatigheden. Deze maatregelen moeten bestaan uit zowel op communautair niveau vastgestelde specifieke controles en sancties als aanvullende nationale controles en sancties. De controles en de sancties moeten ontradend, doeltreffend en evenredig zijn. (68) Elke controle van het productiepotentieel vindt voornamelijk op basis van het wijnbouwkadaster plaats. (69) Rekening houdend met het belang van de controle van het productiepotentieel en de omvang van de voor de rooiregeling uitgetrokken middelen moet worden bepaald dat op de betrokken oppervlakten zowel vóór als na het rooien systematische controles ter plaatse moeten worden verricht. Voor lidstaten die over een betrouwbaar grafisch instrument en actuele gegevens over de betrokken oppervlakte beschikken, moet het evenwel mogelijk zijn de controle vóór het rooien administratief te verrichten. Wat de controle na het rooien betreft, kan teledetectie worden gebruikt om te verifiëren of de wijnstokken echt zijn gerooid en daarom moet het gebruik van deze techniek tijdens deze controlefase (d.i. de controle achteraf) worden toegestaan. Aangezien het berekenen van een oppervlakte via teledetectie moeilijkheden kan opleveren, mag deze methode alleen worden toegestaan wanneer volledige wijngaardpercelen worden gerooid of de teledetectie een resolutie van minstens 1 m2 biedt. In elk geval moet van beide controles, d.w.z. de controle vóór en de controle na het rooien, minstens één daadwerkelijk ter plaatse worden uitgevoerd. (70) Met het oog op een uniforme toepassing van de bepalingen in de wijnbouwsector moeten regels worden vastgesteld om enerzijds de reeds op nationaal en communautair niveau geldende controleprocedures te specificeren en anderzijds een directe samenwerking tussen de met de controles in de wijnbouwsector belaste instanties tot stand te brengen. (71) Er moet worden bepaald hoe de nationale instanties en de Commissie elkaar moeten bijstaan met het oog op een correcte toepassing van de wijnbouwregeling. Deze regels inzake bijstand mogen geen belemmering vormen voor de toepassing van de specifieke bepalingen inzake communautaire uitgaven, strafzaken of nationale administratieve boetes. (72) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de werkzaamheden van de met de controles in de wijnbouwsector belaste instanties doeltreffend zijn. Hiertoe wijzen zij een instantie aan die moet zorgen voor de contacten tussen de lidstaten onderling en met de Commissie. In lidstaten waar de controles in de wijnbouwsector worden toevertrouwd aan meerdere bevoegde instanties, is het ook noodzakelijk deze controles te coördineren. (73) Om bij te dragen tot een uniforme toepassing van de regeling in de hele Gemeenschap moeten de lidstaten de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat het personeel van de bevoegde instanties de nodige onderzoeksbevoegdheden heeft om de naleving van de regeling te garanderen. (74) De ontwikkeling van het handelsverkeer van wijn tussen de verschillende lidstaten, en met name de aanhoudende toename van het aantal internationale ondernemingen in deze sector, en de mogelijkheden waarin de beheersvoorschriften van deze sector voorzien om de behandelingen, al dan niet met steun, ook op een andere plaats te laten verrichten dan die waar het product is verkregen, weerspiegelen de interdependentie van de wijnmarkten. Deze situatie vereist een grotere harmonisering van de controlemethoden en een nauwere samenwerking tussen de verschillende met controles belaste instanties. (75) Met het oog op een doeltreffende samenwerking tussen de lidstaten bij de toepassing van de bepalingen in de wijnbouwsector moeten de bevoegde instanties van een lidstaat, op verzoek, kunnen samenwerken met de bevoegde instanties van een andere lidstaat. Het is dienstig de regels voor een dergelijke samenwerking en bijstand vast te stellen. (76) Gelet op het complexe karakter van bepaalde zaken en de urgentie daarvan is het van wezenlijk belang dat een bevoegde instantie die om bijstand heeft verzocht, met instemming van de aangezochte bevoegde instantie, de onderzoeken kan laten bijwonen door door haar aangewezen gemachtigde functionarissen. (77) In geval van ernstig fraudegevaar of van fraude waarbij een of meer lidstaten betrokken zijn, moeten de verschillende betrokken instanties automatisch en ongevraagd bijstand kunnen verlenen. (78) Gezien het vertrouwelijke karakter van de ter uitvoering van deze verordening uitgewisselde informatie, is het belangrijk dat deze onder de geheimhoudingsplicht valt. (79) Bij Verordening (EG) nr. 2729/2000 is in het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) een databank met analyseresultaten opgericht met het oog op de harmonisering van de analytische controles in de hele Gemeenschap en het verzamelen van de analysemonsters en -verslagen van de lidstaten. (80) Met de referentiemethoden voor isotopenanalyses zal de controle op de verrijking van wijnbouwproducten worden verbeterd, zal, als er aan deze producten water is toegevoegd, dit kunnen worden aangetoond of zal, in combinatie met de resultaten van de analyse van andere kenmerken van de isotopen van deze producten, kunnen worden nagegaan of de producten beantwoorden aan de in de aanduiding ervan aangegeven oorsprong. Om de interpretatie van de aan de hand van deze analysemethoden verkregen resultaten te vergemakkelijken moeten de verkregen resultaten kunnen worden vergeleken met de resultaten die eerder aan de hand van dezelfde methoden zijn verkregen bij de analyse van producten die soortgelijke kenmerken te zien geven en waarvan de oorsprong en de bereiding zijn gewaarmerkt. (81) De isotopenanalyse van wijn of van afgeleide producten daarvan wordt verricht aan de hand van de referentieanalysemethoden als bedoeld in artikel 31 van Verordening (EG) nr. 479/2008. (82) Om de interpretatie van de resultaten van deze analyses, die zijn uitgevoerd in daartoe uitgeruste laboratoria van de Gemeenschap, te vergemakkelijken en te garanderen dat de door deze laboratoria verkregen analyseresultaten met elkaar kunnen worden vergeleken, moeten uniforme regels worden vastgesteld voor het nemen van druivenmonsters en voor de vinificatie en de bewaring van deze monsters. (83) Om de kwaliteit en de vergelijkbaarheid van de analysegegevens te waarborgen moet een systeem van erkende kwaliteitsnormen worden toegepast voor de laboratoria die door de lidstaten zijn belast met de isotopenanalyse van de monsters voor de databank. (84) Een isotopenanalyse is een analysemethode die in de wijnsector wordt gebruikt voor controledoeleinden en om fraude tegen te gaan en die zeer bijzondere wetenschappelijke kennis en technische apparatuur vergt. De meeste lidstaten die in 2004 of 2007 tot de Gemeenschap zijn toegetreden, zijn niet uitgerust om deze methode toe te passen. Om een uniforme toepassing van de controleprocedures te garanderen moet het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek de analyses voor deze lidstaten uitvoeren totdat zij volledig zijn uitgerust en in staat zijn om de taak uit te voeren. (85) De isotopenanalyse van de wijnbouwproducten en de interpretatie daarvan zijn complexe handelingen en met het oog op een harmonisering van de interpretatie van de analyseresultaten moet worden bepaald dat de databank van het GCO toegankelijk moet zijn voor de officiële laboratoria die deze analysemethode toepassen en, op verzoek, voor andere officiële instanties van de lidstaten, met inachtneming van de beginselen van de bescherming van de persoonlijke gegevens. (86) Verordening (EG) nr. 2729/2000 bevat bepalingen met betrekking tot het nemen van monsters die zijn bestemd om naar een officieel laboratorium in een andere lidstaat te worden verstuurd en gemeenschappelijke bepalingen voor het nemen van monsters die moeten worden geanalyseerd aan de hand van isotopenanalyses. Deze bepalingen moeten worden overgenomen en het nemen van monsters voor de communautaire gegevensbank moet worden beschouwd als een geval van bemonstering van een wijnbouwproduct in het kader van de directe samenwerking tussen de instanties. (87) Om de objectiviteit van de controles te garanderen moeten de functionarissen van een bevoegde instantie van een lidstaat de bevoegde instantie van een andere lidstaat kunnen verzoeken monsters te nemen. De aanvragende functionaris moet toegang tot de genomen monsters hebben en met name kunnen bepalen in welk laboratorium ze moeten worden onderzocht. (88) Er moeten bepalingen worden vastgesteld voor de officiele monsterneming in het kader van de samenwerking tussen de bevoegde instanties van de lidstaten en voor het gebruik van deze monsters. Deze bepalingen moeten garanderen dat de monsters representatief zijn en dat de resultaten van de officiële analyses in de hele Gemeenschap kunnen worden gecontroleerd. (89) Om op administratief vlak de afrekening van de kosten in verband met de monsternemingen, de verzending van de monsters, de analytische en organoleptische onderzoeken en de dienstverlening door een expert te vereenvoudigen, moet worden bepaald dat deze kosten worden gedragen door de instantie die opdracht heeft gegeven tot de monsterneming of de dienstverlening door de expert. (90) De bewijskracht van de vaststellingen die bij de controles in het kader van deze verordening worden gedaan, moet nader worden vastgesteld. (91) Met het oog op een vlot verloop van de controles en het nemen van druivenmonsters in de wijngaarden moet worden bepaald dat de betrokkenen de hen betreffende controles niet mogen hinderen, de monsternemingen moeten vergemakkelijken en de op grond van deze verordening vereiste inlichtingen moeten verschaffen. (92) Er moeten bepalingen worden vastgesteld inzake de soort, de vormgeving en de wijze van verstrekking van de mededelingen die voor de toepassing van deze verordening worden vereist. Deze bepalingen moeten onder meer betrekking hebben op mededelingen van de lidstaten aan de Commissie. (93) Om te garanderen dat de middelen van de EU-begroting op een billijke en controleerbare wijze worden besteed, moet worden voorzien in sancties met financiële gevolgen voor het geval de lidstaten niet voldoen aan hun verplichting om gegevens mee te delen. (94) De gegevens die nodig zijn voor het toezicht en de controle op de uitvoering van deze verordening moeten gedurende een voldoende lange periode door de lidstaten voor controle ter beschikking worden gehouden. (95) De betalingen in het kader van de titels II en V van Verordening (EG) nr. 479/2008 moeten volledig aan de begunstigden worden uitgekeerd. Om onnodige administratieve druk te voorkomen moet worden toegestaan dat de lidstaten onder bepaalde voorwaarden de verzekeringssteun door toedoen van verzekeringsmaatschappijen aan de producenten betalen. (96) Met het oog op een eerlijke behandeling van de producenten moeten bepalingen worden vastgesteld voor de oplossing van gevallen waarin sprake is van een kennelijke fout, overmacht of andere uitzonderlijke omstandigheden. Om te voorkomen dat voordeel wordt gehaald uit kunstmatig gecreëerde situaties, dienen ook voor dergelijke situaties bepalingen te worden vastgesteld. (97) Er moeten bepalingen worden vastgesteld voor een soepele overschakeling van de vorige regeling naar de bij deze verordening vastgestelde regeling, alsmede voor de toepassing van de overgangsbepalingen van artikel 128 van Verordening (EG) nr. 479/2008. (98) Het Beheerscomité voor de gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten heeft geen advies uitgebracht binnen de door zijn voorzitter vastgestelde termijn, Overwegende hetgeen volgt: HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:







TITEL I

INLEIDENDE BEPALINGEN

Artikel 1

Werkingssfeer en gebruik van begrippen

1. Deze verordening bevat de uitvoeringsbepalingen voor de volgende bepalingen van Verordening (EG) nr. 479/2008:

a) steunmaatregelen (titel II),

b) handel met derde landen (titel IV),

c) productiepotentieel (titel V),

d) de inventaris als bedoeld in artikel 109,

e) de controles in de wijnsector (artikel 117) en

f) het opmeten van de oppervlakten als bedoeld in artikel 121, onder c).

Deze verordening laat de toepassing onverlet van:

a) de specifieke bepalingen betreffende de betrekkingen tussen de lidstaten op het gebied van fraudebestrijding in de wijnbouwsector, voor zover die de toepassing van deze verordening kunnen vergemakkelijken,

b) de regels inzake: i) de strafrechtelijke procedure of de wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen lidstaten, ii) de procedure inzake administratieve boetes.

2. De begrippen die in Verordening (EG) nr. 479/2008 zijn gehanteerd, hebben in de onderhavige verordening dezelfde betekenis.

▼M1

3. Voor de toepassing van titel II wordt onder „actie” verstaan een project, contract of regeling, dan wel een andere handeling dat/die is opgenomen in een bepaald steunprogramma, overeenstemt met een activiteit in het kader van de in artikel 7, lid 1, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde maatregelen en wordt uitgevoerd door een of meer begunstigden.

▼B







TITEL II

STEUNPROGRAMMA’S







HOOFDSTUK I

Indieningsprocedure

▼M5

Artikel 2

Indiening van steunprogramma’s

1. De indiening van het ontwerpsteunprogramma als bedoeld in artikel 103 duodecies, lid 1, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 heeft betrekking op de vijf begrotingsjaren 2009 tot en met 2013.

▼M7

Voor de begrotingsjaren 2014-2018 dienen de lidstaten hun ontwerpsteunprogramma bij de Commissie in uiterlijk op 1 maart 2013. Bij wijze van uitzondering dient Kroatië zijn ontwerpsteunprogramma in per 1 juli 2013. Indien de nationale enveloppen voor de begrotingsjaren 2014 en volgende na die datum worden gewijzigd, passen de lidstaten de steunprogramma’s dienovereenkomstig aan.

▼M5

De lidstaten stellen hun ontwerpsteunprogramma elektronisch ter beschikking van de Commissie volgens het in bijlage I opgenomen model.

De lidstaten dienen hun financiële planning voor het in de eerste en de tweede alinea bedoelde ontwerpsteunprogramma bij de Commissie in volgens het in bijlage II opgenomen model.

2. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van hun regelgeving met betrekking tot de in lid 1 bedoelde ontwerpsteunprogramma’s, zodra die regelgeving is goedgekeurd of gewijzigd. Deze kennisgeving kan worden gedaan door de Commissie in kennis te stellen van de site waar de betrokken regelgeving openbaar beschikbaar is.

▼M6

3. Lidstaten die besluiten, met ingang van het begrotingsjaar 2015, het voor de steunprogramma’s beschikbare bedrag te verminderen teneinde hun nationale maxima voor rechtstreekse betalingen als bedoeld in artikel 40 van Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad ( 10 ), te verhogen, delen deze bedragen vóór 1 augustus 2013 mee. De middels de formulieren in de bijlagen I, II, III, VII en VIII ingediende gegevens worden dienovereenkomstig aangepast indien niet reeds in die daling was voorzien in het uiterlijk op 1 maart 2013 ingediende ontwerpsteunprogramma.

▼M5

4. Lidstaten die besluiten bij de opstelling van hun steunprogramma rekening te houden met de bijzondere kenmerken van de regio’s, kunnen ook nadere gegevens per regio indienen in de in bijlage III aangegeven vorm.

5. De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de uitgaven tussen de datum waarop de Commissie hun steunprogramma ontvangt en de datum waarop hun steunprogramma van toepassing wordt overeenkomstig artikel 103 duodecies, lid 2, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1234/2007.

▼B

Artikel 3

Wijziging van de steunprogramma's

1. Herziene programma’s als bedoeld in artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008 worden bij de Commissie ingediend volgens het model in bijlage I bij de onderhavige verordening en zo nodig wordt hierbij een herzien financieel overzicht gevoegd volgens het model in bijlage IV bij de onderhavige verordening.

De in artikel 5, lid 4, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde lidstaten hoeven het in bijlage IV vastgestelde formulier niet in te dienen.

De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de uitgaven tussen de datum waarop de Commissie de herziening van hun steunprogramma ontvangt en de datum waarop die herziening van toepassing wordt overeenkomstig artikel 5, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 479/2008.

2. Behalve bij noodmaatregelen wegens natuurrampen mogen per begrotingsjaar ten hoogste tweemaal wijzigingen in de steunprogramma's worden voorgelegd. Als een lidstaat het nodig vindt zijn steunprogramma te wijzigen, legt hij het uiterlijk op 1 maart of uiterlijk op 30 juni van het betrokken jaar voor, zo nodig vergezeld van:

a) bijgewerkte versies van het steunprogramma en het financiele overzicht in de in bijlage I, respectievelijk bijlage IV aangegeven vorm;

b) de redenen voor de voorgestelde wijzigingen.

Elke overdracht met betrekking tot de in artikel 9 van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde maatregel moet worden gemeld vóór 1 december voorafgaande aan het kalenderjaar waarin de bedrijfstoeslagregeling van toepassing wordt.







HOOFDSTUK II

Subsidiabele maatregelen







Deel 1

Bevordering van de afzet op de markten van derde landen

Artikel 4

Subsidiabele activiteiten en markten

De in artikel 10, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde wijnen komen voor steun voor de afzetbevordering op de markten van derde landen in aanmerking op voorwaarde dat:

a) de producten voor rechtstreeks verbruik zijn bestemd, er voor die producten in de beoogde derde landen uitvoermogelijkheden of mogelijkheden tot het vinden van nieuwe afzetmarkten bestaan, en die producten een hoge toegevoegde waarde hebben;

b) wat wijn met een geografische aanduiding betreft, de oorsprong van het product in een voorlichtings- of afzetbevorderingsactie wordt vermeld;

c) de ondersteunde activiteit duidelijk omschreven is, met vermelding van de producten die in aanmerking worden genomen, de marketingactiviteiten en de geraamde kosten;

▼M6

d) voor elke programmeringsperiode, de steun voor de afzetbevordering en voorlichting voor een bepaalde begunstigde in een bepaald derde land niet langer dan drie jaar duurt; zo nodig kan de looptijd van deze steun evenwel eenmaal, met een periode van ten hoogste twee jaar, worden verlengd;

▼B

e) de voor voorlichting en/of afzetbevordering bedoelde boodschappen gebaseerd zijn op de intrinsieke kwaliteiten van de wijn en voldoen aan de wetgeving van de derde landen waarvoor zij bedoeld zijn;

f) de begunstigden voldoende capaciteit hebben om het hoofd te bieden aan de specifieke factoren die de handel met derde landen belemmeren en over middelen beschikken om te garanderen dat de maatregel zo efficiënt mogelijk wordt uitgevoerd. De lidstaten moeten er met name op toezien dat er voldoende kwaliteitsvolle producten beschikbaar zijn om na de afzetbevorderingsactie op lange termijn aan de marktvraag te voldoen.

De begunstigden kunnen particuliere ondernemingen, beroepsorganisaties, producentenorganisaties, brancheorganisaties of, als een lidstaat daartoe besluit, overheidsinstanties zijn. In geen geval mogen de lidstaten een overheidsinstantie als enige begunstigde van de afzetbevorderingsmaatregel aanwijzen.

▼M6 —————

▼B

Om misbruik van de regeling te voorkomen mag in beginsel niet worden toegestaan dat de onder a) en c) genoemde elementen worden gewijzigd in de looptijd van de ondersteunde acties, tenzij kan worden aangetoond dat die wijzigingen een beter resultaat mogelijk maken.

Artikel 5

Selectieprocedure

De lidstaten stellen de procedure voor het indienen van de aanvragen en de procedure voor de in artikel 4, eerste alinea, onder d), bedoelde mogelijke verlenging vast, en met name uitvoeringsbepalingen betreffende:

◄

a) de controle op de naleving van de in artikel 4 vastgestelde eisen en criteria;

b) de termijnen voor de indiening van de aanvragen en voor het onderzoek van de geschiktheid van elke voorgestelde actie;

c) de betrokken producten en de afzet daarvan in overeenstemming met de bepalingen van deze verordening, de nationale bepalingen en de betrokken specificaties;

d) het sluiten van contracten, mogelijk aan de hand van standaardformulieren, het stellen van zekerheden en de betaling van voorschotten;

▼M3

e) de evaluatie van alle ondersteunde acties. Bij verlenging overeenkomstig artikel 4, eerste alinea, onder d), worden de resultaten van de ondersteunde acties ook geëvalueerd vóór de verlenging.

▼B

2. De lidstaten selecteren de aanvragen met name aan de hand van de onderstaande criteria:

a) de samenhang tussen de voorgestelde strategieën en de vastgestelde doelen;

b) de kwaliteit van de voorgestelde maatregelen;

c) de van de uit te voeren acties te verwachten gevolgen voor de ontwikkeling van de vraag naar de betrokken producten;

d) garanties dat de betrokken marktdeelnemers efficiënt zijn en over de nodige technische capaciteit beschikken en dat de kosten van de maatregel die de marktdeelnemers zelf voornemens zijn uit te voeren, niet hoger liggen dan de normale marktprijzen.

▼M6

3. Na het onderzoek van de aanvragen selecteren de lidstaten de aanvragen die de meeste waarde voor het geïnvesteerde geld bieden. De voorkeur wordt gegeven aan:

a) kleine, middelgrote en micro-ondernemingen in de zin van Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie ( 11 );

b) nieuwe begunstigden die in het verleden geen steun hebben ontvangen, en

c) begunstigden die zich richten op een nieuw derde land waarvoor zij in het verleden geen steun hebben ontvangen in het kader van deze regeling. De lidstaten stellen, met inachtneming van de beschikbare middelen, een lijst op en delen deze aan de hand van het in bijlage VIII vastgestelde formulier aan de Commissie mee, zodat de overige lidstaten er kennis van kunnen nemen en de coherentie van de maatregel kan worden vergroot.

▼B

4. Twee of meer lidstaten kunnen een gezamenlijke afzetbevorderingsactie kiezen. Zij verbinden zich ertoe hun deel in de financiering te dragen en maken afspraken over administratieve samenwerkingsprocedures die het toezicht, de uitvoering en de controle moeten vergemakkelijken.

5. De lidstaten zien erop toe dat elke nationale of regionale campagne waarvoor steun wordt verleend, in overeenstemming is met de maatregelen die worden gefinancierd in het kader van Verordening (EG) nr. 3/2008 of Verordening (EG) nr. 1698/2005 en met de maatregelen die in het kader van nationale en regionale campagnes worden gefinancierd.

6. In het kader van artikel 10 van Verordening (EG) nr. 479/2008 wordt geen steun verleend voor acties die worden ondersteund in het kader van artikel 20, onder c) iii), van Verordening (EG) nr. 1698/2005 of van artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 3/2008.

7. De lidstaten kunnen toestaan dat de steun vervroegd wordt betaald, d.i. voordat een actie is uitgevoerd, op voorwaarde dat de begunstigde een zekerheid heeft gesteld.

8. Als de lidstaten nationale steun voor afzetbevordering verlenen, delen zij dat in de betrokken onderdelen van de bijlagen I, V, VII en VIII bij deze verordening mee.

▼M9

Artikel 5 bis

Subsidiabele kosten

1. Door in artikel 4 bedoelde begunstigden gedane personeelskosten worden als subsidiabel beschouwd als deze verband houden met de voorbereiding, tenuitvoerlegging of follow-up, inclusief evaluatie, van het specifieke afzetbevorderingsproject waarvoor steun wordt verleend. Deze kosten omvatten de kosten van het personeel dat de begunstigde specifiek naar aanleiding van het afzetbevorderingsproject aanwerft, alsmede de kosten voor het deel van de werkuren dat het vaste personeel van de begunstigde aan het afzetbevorderingsproject besteedt.

De lidstaten beschouwen personeelskosten alleen als subsidiabel, indien de begunstigden bewijsstukken overleggen met daarin nadere informatie over het werk dat daadwerkelijk is besteed aan het specifieke afzetbevorderingsproject waarvoor steun wordt verleend.

2. Door de begunstigden gedane overheadkosten worden alleen als subsidiabel beschouwd, indien deze:

a) verband houden met de voorbereiding, tenuitvoerlegging of follow-up van het project, en

b) niet meer bedragen dan 4 % van de daadwerkelijke kosten voor de tenuitvoerlegging van de projecten.

De lidstaten kunnen beslissen of deze overheadkosten worden gesubsidieerd op basis van een forfait of op basis van de overlegging van bewijsstukken. In het laatste geval worden deze kosten berekend aan de hand van de boekhoudbeginselen, -regels en -methoden van het land van de begunstigde.

▼B







Deel 2

Herstructurering en omschakeling van wijngaarden

▼M6

Artikel 6

Niet-subsidiabele acties

1. Voor de toepassing van artikel 103 octodecies, lid 3, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 wordt onder „gewone vernieuwing van wijngaarden die het einde van hun natuurlijke ontwikkelingscyclus hebben bereikt” verstaan herbeplanting van hetzelfde perceel met hetzelfde wijnstokras en volgens dezelfde teeltmethode. De lidstaten kunnen verdere specificaties vaststellen, met name wat betreft de leeftijd van de vervangen wijngaarden.

2. De volgende acties zijn niet subsidiabel:

a) het dagelijkse beheer van een wijngaard;

b) bescherming tegen schade door wild, vogels of hagel;

c) de aanleg van windbrekingen en windschermen;

d) rijpaden en liften.

▼B

Artikel 7

Procedure en aanvragen

1. De lidstaten stellen het volgende vast:

a) termijnen, van hoogstens vijf jaar, voor de uitvoering van de herstructureringsmaatregelen;

b) de instanties of personen die een ontwerpaanvraag mogen indienen;

c) objectieve criteria voor de toekenning van prioriteiten, met name overeenkomstig artikel 104, lid 9, van Verordening (EG) nr. 479/2008;

d) de inhoud van het verzoek, met onder meer een uitvoerige beschrijving van de voorgestelde maatregelen en de voor de uitvoering ervan voorgestelde termijnen;

e) de procedure voor de indiening en de goedkeuring van het verzoek, met in het bijzonder termijnen voor de indiening van de verzoeken en objectieve criteria voor de toekenning van prioriteiten;

f) de verplichting om in alle verzoeken voor elk begrotingsjaar de maatregelen te vermelden die in dat begrotingsjaar moeten worden uitgevoerd, alsmede de met elke maatregel gemoeide oppervlakte en de procedures om toezicht op de uitvoering van die maatregelen te houden.

2. De lidstaten kunnen vaststellen hoe groot de percelen minstens moeten zijn om voor herstructurerings- en omschakelingssteun in aanmerking te komen, wat de minimumoppervlakte moet zijn van het perceel dat uit de herstructurering en de omschakeling ontstaat en in welke naar behoren verantwoorde en op objectieve criteria gabaseerde gevallen van deze eis mag worden afgeweken.

▼M6

Artikel 8

Steunniveaus

1. Met inachtneming van de bepalingen van artikel 103 octodecies van Verordening (EG) nr. 1234/2007 en van dit hoofdstuk stellen de lidstaten regels vast met betrekking tot de subsidiabele herstructurerings- en omschakelingsacties en de respectieve kosten daarvan. De regels worden zo vastgesteld dat de verwezenlijking van de doelstelling van de regeling wordt gegarandeerd.

De regels kunnen met name voorzien in de betaling van forfaitaire bedragen of in maximale steunniveaus per hectare. Voorts kunnen deze regels voorzien in de differentiëring van de steun op basis van objectieve criteria.

2. Wanneer lidstaten forfaitaire bedragen gebruiken, worden deze, om overcompensatie te voorkomen, vastgesteld op basis van een nauwkeurige berekening van de werkelijke kosten van elke type actie. Forfaitaire bedragen mogen jaarlijks worden aangepast indien daar reden toe is.

3. De steun wordt betaald voor de beplante oppervlakte als omschreven in artikel 75, lid 1.

▼B

Artikel 9

Financieel beheer

De steun wordt betaald zodra vaststaat dat, naargelang van de keuze die de lidstaat voor het beheer van de maatregel heeft gemaakt, één enkele actie dan wel alle acties waarvoor de steunaanvraag is ingediend, werd(en) uitgevoerd en ter plaatse gecontroleerd overeenkomstig artikel 81 van de onderhavige verordening.

◄

In die gevallen waar de steun normaal gezien pas na uitvoering van alle acties mag worden betaald, kan hij toch voor uitgevoerde afzonderlijke acties worden betaald als de resterende acties niet konden worden uitgevoerd wegens overmacht of uitzonderlijke omstandigheden in de zin van artikel 40, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 ( 12 ).

Als bij een controle blijkt dat een overkoepelende actie waarvoor steun is aangevraagd, niet volledig is uitgevoerd om andere redenen dan overmacht of uitzonderlijke omstandigheden in de zin van artikel 40, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1782/2003, en als er steun is betaald na afzonderlijke acties die een onderdeel zijn van de overkoepelende actie waarvoor de steunaanvraag is ingediend, besluiten de lidstaten de betaalde steun terug te vorderen.

2. In afwijking van lid 1 mogen de lidstaten voor een bepaalde actie of voor alle acties waarvoor een steunaanvraag is ingediend, nog voordat de uitvoering van welkdanige actie ook is afgerond, aan de producenten steun verlenen op voorwaarde dat met de uitvoering van die actie(s) is begonnen en dat de begunstigde een zekerheid heeft gesteld. Met het oog op de toepassing van Verordening (EEG) nr. 2220/85 ( 13 ) bestaat de verplichting erin de betrokken acties uit te voeren tegen het einde van het tweede wijnoogstjaar na de betaling van het voorschot.

De lidstaten mogen deze periode aanpassen als:

a) de betrokken oppervlakten deel uitmaken van een oppervlakte die is geteisterd door een natuurramp die door de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat is erkend;

b) de geplande acties niet konden worden uitgevoerd omdat zich bij het plantgoed gezondheidsproblemen voordeden die door een door de betrokken lidstaat erkende instantie zijn gecertificeerd.

De steun wordt slechts vooraf betaald als vorige acties die op dezelfde oppervlakte zijn verricht en waarvoor de producent ook steun vooraf heeft gekregen, volledig zijn uitgevoerd.

Als uit een controle blijkt dat de maatregel waarvoor een steunaanvraag is ingediend en waarvoor een voorschot is betaald, niet volledig is uitgevoerd, kunnen de lidstaten besluiten een sanctie toe te passen.

▼M6 —————

▼M1

Artikel 10 bis

Verenigbaarheid en coherentie

1. De in artikel 11, lid 4, onder b), van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde bijdrage in herstructurerings- en omschakelingskosten wordt niet verleend voor kosten voor de aankoop van landbouwvoertuigen.

2. Geen enkele actie mag met het oog op het verkrijgen van steun op grond van artikel 11 van Verordening (EG) nr. 479/2008 worden opgenomen in een nationaal steunprogramma van een bepaalde lidstaat of regio uit hoofde van titel II van die verordening, als die actie reeds met het oog op het verkrijgen van steun is opgenomen in het programma voor plattelandsontwikkeling van die lidstaat of regio uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1698/2005.

3. De lidstaten geven van de acties die zij opnemen in hun steunprogramma’s voor herstructurering en omschakeling, een zodanig gedetailleerde beschrijving in het betrokken onderdeel van bijlage I dat kan worden gecontroleerd of die acties niet reeds met het oog op het verkrijgen van steun in hun programma’s voor plattelandsontwikkeling zijn opgenomen.

▼B







Deel 3

Groen oogsten

Artikel 11

Definitie van groen oogsten

Voor de toepassing van artikel 12 van Verordening (EG) nr. 479/2008 en van dit deel van de onderhavige verordening wordt het aan de wijnstokken laten van verhandelbare druiven op het einde van de normale productiecyclus (niet-oogsten) niet beschouwd als groen oogsten.

Voorts wordt de oppervlakte van een perceel waarvoor steun voor groen oogsten wordt verleend, niet meegeteld bij de berekening van de maximumopbrengsten die zijn vastgesteld in de technische specificaties voor wijnen met een geografische aanduiding.

Artikel 12

Voorwaarden voor de uitvoering van groen oogsten

1. Met betrekking tot groen oogsten moeten de lidstaten:

a) uitvoeringsbepalingen voor de maatregel vaststellen, waaronder: i) bepalingen inzake de voorafgaande melding van het groen oogsten, ii) bepalingen inzake de te betalen vergoeding, iii) regels die moeten garanderen dat de betrokken oppervlakten in een goede vegetatieve toestand worden gehouden, dat de toepassing van de maatregel geen negatieve milieueffecten of negatieve fytosanitaire gevolgen zal hebben en dat de correcte uitvoering van de maatregel kan worden gecontroleerd; in verband met deze doelstellingen mogen de lidstaten beperkingen ten aanzien van de maatregel opleggen op basis van objectieve en niet-discriminerende criteria, waaronder de oogstperioden voor de verschillende wijnstokrassen, de risico’s voor het milieu, de fytosanitaire risico's of de oogstmethode;

b) de uiterste datum voor de indiening van de aanvragen voor steun voor groen oogsten vaststellen, die moet vallen in de periode tussen 15 april en 31 mei van elk jaar;

c) tegen 31 mei een analyse van de verwachte marktsituatie opstellen die groen oogsten rechtvaardigt om het marktevenwicht te herstellen en een crisis te voorkomen;

d) ervoor zorgen dat de maatregel correct wordt uitgevoerd door te controleren of de groene druiven naar behoren zijn geoogst; oppervlakten waarvoor steun voor groen oogsten wordt verleend, moeten na die oogst systematisch ter plaatse worden gecontroleerd; deze controle betreft de percelen waarvoor steun is aangevraagd. Bij de in de eerste alinea onder d) bedoelde controle moet worden nagegaan: i) of de betrokken wijngaard wel degelijk bestaat en de aangegeven oppervlakte goed werd onderhouden, ii) of alle druiventrossen volledig zijn verwijderd of vernietigd, iii) welke methode werd toegepast; elke landbouwer die steun voor groen oogsten aanvraagt, moet bewijsstukken van de kosten van deze vorm van oogsten bijhouden. Om te garanderen dat op het perceel waarvoor steun wordt verleend, geen verhandelbare druiven achterblijven, vinden alle controles plaats tussen 15 juni en 31 juli van elk jaar, en moeten die controles in elk geval op elke oppervlakte zijn afgerond tegen de normale rijpingstijd (fase M op de schaal van Baggiolini, fase 83 op de BBCH-schaal).

2. Het is verboden gedurende twee opeenvolgende jaren op hetzelfde perceel groen te oogsten.

3. Als de druiven vóór de datum waarop ze groen zouden worden geoogst, volledig of gedeeltelijk worden beschadigd als gevolg van met name een natuurramp in de zin van artikel 2, lid 8, van Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie ( 14 ), wordt geen steun toegekend.

4. Bij volledige of gedeeltelijke beschadiging tussen het tijdstip waarop de steun voor groen oogsten is betaald en de oogstperiode, wordt voor het inkomensverlies geen financiële vergoeding in het kader van de oogstverzekering toegekend voor de oppervlakte waarvoor reeds steun is verleend.

Artikel 13

Aanvraagprocedure

1. De lidstaten stellen de aanvraagprocedure vast en omschrijven daarin met name op welke premie de betrokken producent recht zal hebben en welke gegevens hij bij zijn aanvraag moet verstrekken. De aanvraag moet gegevens bevatten over de oppervlakte, de gemiddelde opbrengst en de toe te passen oogstmethode, alsmede over de wijndruivenrassen en de soort wijn die ermee wordt geproduceerd.

2. De lidstaten verifiëren of de aanvragen gegrond zijn. In dit verband mogen zij bepalen dat de producent samen met zijn aanvraag een schriftelijke verklaring moet voorleggen. Als de aanvraag wordt ingetrokken zonder dat daarvoor een naar behoren gemotiveerde reden wordt opgegeven, mogen de lidstaten bepalen dat de betrokken producent de kosten van de behandeling van zijn verzoek moet dragen.

Artikel 14

Vergoeding

1. Elk jaar berekenen de lidstaten de rechtstreekse kosten van groen oogsten volgens de verschillende methoden (handmatig, mechanisch of chemisch) die zij met betrekking tot artikel 12, lid 1, onder a) iii) toestaan. Als meer dan één methode op dezelfde oppervlakte wordt toegepast, wordt de vergoeding berekend op basis van de goedkoopste methode.

2. De lidstaten bepalen het door het groen oogsten veroorzaakte inkomensverlies op basis van objectieve en niet-discriminerende criteria.

Zij stellen, met inachtneming van artikel 12, lid 4, van Verordening (EG) nr. 479/2008, het in artikel 12, lid 3, van die verordening bedoelde steunniveau vast op basis van normbedragen voor kosten en standaardveronderstellingen over inkomensverlies. De lidstaten zien erop toe dat de berekeningen:

a) alleen elementen bevatten die verifieerbaar zijn;

b) zijn gebaseerd op cijfers die op een passende expertise berusten;

c) gepaard gaan met informatie die de bron van de cijfers duidelijk aangeeft;

d) zijn gedifferentieerd om rekening te houden met, naargelang van het geval, de regionale of de plaatselijke terreingesteldheid.

De steun wordt betaald voor de beplante oppervlakte als omschreven in artikel 75, lid 1, van deze verordening.







Deel 4

Onderlinge fondsen

Artikel 15

Hoogte van de steun

De lidstaten mogen de in artikel 13 van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde maatregel in hun steunprogramma invoeren volgens de onderstaande regels:

a) de steunperiode mag niet langer dan drie jaar duren;

b) de steun voor de financiering van de administratieve kosten van de oprichting van onderlinge fondsen is in het eerste, het tweede en het derde jaar van de werking van het onderlinge fonds beperkt tot de onderstaande percentages van de bijdrage die de producenten voor het onderlinge fonds betalen tijdens respectievelijk het eerste, het tweede en het derde jaar van de werking van dat fonds: i) 10 %, 8 % en 4 % in de lidstaten die op 1 mei 2004 of later tot de Gemeenschap zijn toegetreden, ii) 5 %, 4 % en 2 % in de andere lidstaten;

c) de lidstaten mogen het maximumbedrag aan administratieve kosten vaststellen dat voor de oprichting van de onderlinge fondsen kan worden ontvangen;

d) de lidstaten stellen bepalingen vast voor de uitvoering van die maatregel.







Deel 5

Oogstverzekering

Artikel 16

Voorwaarden om voor steun in aanmerking te komen

De lidstaten mogen de in artikel 14 van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde maatregel in hun steunprogramma invoeren volgens de onderstaande regels:

a) de lidstaten stellen bepalingen vast voor de uitvoering van de oogstverzekeringsmaatregelen, met inbegrip van bepalingen om te voorkomen dat die maatregelen de mededinging op de verzekeringsmarkt verstoren;

b) de producenten die een aanvraag in het kader van deze regeling indienen, stellen hun verzekeringspolis ter beschikking van de nationale autoriteiten om de lidstaten in staat te stellen te voldoen aan artikel 14, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008;

c) de lidstaten stellen het maximumbedrag van de steun vast dat mag worden ontvangen om te voldoen aan artikel 14, lid 3, van Verordening (EG) nr. 479/2008. Waar nodig kunnen de lidstaten de hoogte van de steun vaststellen op basis van normbedragen voor kosten en standaardveronderstellingen over inkomensverlies. De lidstaten zien erop toe dat de berekeningen: i) alleen elementen bevatten die verifieerbaar zijn, ii) zijn gebaseerd op cijfers die op een passende expertise berusten, iii) gepaard gaan met informatie die de bron van de cijfers duidelijk aangeeft, iv) zijn gedifferentieerd om rekening te houden met, naargelang van het geval, de regionale of de plaatselijke terreingesteldheid.

Voor de toepassing van artikel 14 van Verordening (EG) nr. 479/2008 wordt onder „ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld” hetzelfde verstaan als in artikel 2, lid 8, van Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie.

Als de lidstaten nationale steun voor oogstverzekeringen verlenen, delen zij dat in de betrokken onderdelen van de bijlagen I, V en VII bij deze verordening mee.







Deel 6

Investeringen

Artikel 17

Subsidiabele maatregelen

Om voor steun in aanmerking te komen moeten de investeringen voldoen aan de daarvoor geldende communautaire normen.

De volgende uitgaven zijn subsidiabel:

a) de bouw, verwerving, inclusief leasing, of verbetering van onroerende goederen;

b) de koop of huurkoop van nieuwe machines en installaties, met inbegrip van computerprogrammatuur, tot maximaal de marktwaarde van de activa; andere kosten in verband met een huurkoopovereenkomst, zoals de marge voor de verhuurder, de met de financiering gemoeide rentekosten, de overheadkosten en de verzekeringskosten, zijn geen subsidiabele uitgaven;

c) algemene kosten in verband met de onder a) en b) bedoelde uitgaven, zoals die voor het inschakelen van architecten, ingenieurs en adviseurs, het uitvoeren van haalbaarheidsstudies en het verkrijgen van octrooien en licenties.

In afwijking van punt b) kunnen lidstaten in deugdelijk gemotiveerde gevallen en uitsluitend voor kleine, middelgrote en micro-ondernemingen in de zin van Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie ( 15 ) bepalen onder welke voorwaarden tweedehandsuitrusting voor steun in aanmerking kan worden genomen.

Loutere vervangingsinvesteringen komen niet voor steun in aanmerking om er zeker van te zijn dat het doel van de maatregel, d.i. een betere aanpassing aan de marktvraag en een groter concurrentievermogen, door deze investeringen in de verwerkingsketen wordt bereikt.

Artikel 18

Subsidiabele maatregelen voor de ontwikkeling van nieuwe producten

De kosten voor de ontwikkeling van nieuwe producten, procedés en technologieën als bedoeld in artikel 15, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 479/2008 betreffen voorbereidende werkzaamheden zoals het ontwerpen, verder ontwikkelen en testen van een product, een procedé of een technologie en de daarmee verband houdende materiële en/of immateriële investeringen, die plaatsvinden in de stadia voordat de nieuw ontwikkelde producten, procedés en technologieën voor commerciële doeleinden worden gebruikt.

Loutere vervangingsinvesteringen komen niet voor steun in aanmerking om er zeker van te zijn dat het doel van de maatregel, d.i. een betere aanpassing aan de marktvraag en een groter concurrentievermogen, door deze steun wordt bereikt.

▼M2

Artikel 19

Financieel beheer

1. De steun wordt betaald zodra vaststaat dat, naargelang van de keuze die de lidstaat voor het beheer van de maatregel heeft gemaakt, één enkele actie dan wel alle acties waarvoor de steunaanvraag is ingediend, werd(en) uitgevoerd en ter plaatse gecontroleerd.

In die gevallen waar de steun normaal gezien pas na uitvoering van alle acties mag worden betaald, kan hij in afwijking van de eerste alinea toch voor uitgevoerde afzonderlijke acties worden betaald als de resterende acties niet konden worden uitgevoerd wegens overmacht of uitzonderlijke omstandigheden in de zin van artikel 31 van Verordening (EG) nr. 73/2009 ( 16 ).

Als bij een controle blijkt dat een overkoepelende actie waarvoor steun is aangevraagd, niet volledig is uitgevoerd om andere redenen dan overmacht of uitzonderlijke omstandigheden als bedoeld in artikel 31 van Verordening (EG) nr. 73/2009, en als er steun is betaald na afzonderlijke acties die een onderdeel zijn van de overkoepelende actie waarvoor de steunaanvraag is ingediend, besluiten de lidstaten de betaalde steun terug te vorderen.

2. De begunstigden van de investeringssteun kunnen de bevoegde betaalorganen om de betaling van een voorschot vragen als het nationale steunprogramma deze optie biedt.

▼M9

Het voorschot mag niet meer dan 20 % van de overheidssteun voor de investering bedragen en mag pas worden betaald wanneer een bankgarantie of een gelijkwaardige garantie ten belope van 110 % van het voor te schieten bedrag is gesteld. Voor investeringen waarvoor het individuele besluit tot steunverlening in de begrotingsjaren 2013, 2014 of 2015 wordt genomen, kan het bedrag van de voorschotten eventueel tot maximaal 50 % van de overheidssteun voor de betrokken investering worden verhoogd. Met het oog op de toepassing van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 282/2012 van de Commissie ( 17 ) moet het totale voorschot uiterlijk twee jaar na betaling ervan worden uitgegeven in het kader van de tenuitvoerlegging van de betrokken actie.

▼M2

De garantie wordt vrijgegeven zodra het bevoegde betaalorgaan vaststelt dat de werkelijke uitgaven in verband met de overheidssteun voor de investering hoger zijn dan het voorschot.

▼M1

Artikel 20

Verenigbaarheid en coherentie

1. Er wordt geen steun verleend voor marketingacties waarvoor reeds in het kader van artikel 10 van Verordening (EG) nr. 479/2008 steun is toegekend.

Als de lidstaten nationale steun voor investeringen verlenen, delen zij dat in de betrokken onderdelen van de in de bijlagen I, V en VII bij deze verordening vastgestelde formulieren mee.

2. Geen enkele actie mag met het oog op het verkrijgen van steun op grond van artikel 15 van Verordening (EG) nr. 479/2008 worden opgenomen in een nationaal steunprogramma van een bepaalde lidstaat of regio uit hoofde van titel II van die verordening, als die actie reeds met het oog op het verkrijgen van steun is opgenomen in het programma voor plattelandsontwikkeling van die lidstaat of regio uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1698/2005.

3. De lidstaten geven van de acties die zij opnemen in hun steunprogramma’s ten behoeve van investeringen, een zodanig gedetailleerde beschrijving in het betrokken onderdeel van bijlage I dat kan worden gecontroleerd of die acties niet reeds met het oog op het verkrijgen van steun in hun programma’s voor plattelandsontwikkeling zijn opgenomen.

▼B







Deel 7

Wegwerken van bijproducten

Artikel 21

Vaststelling van een minimaal alcoholpercentage

1. Met inachtneming van punt 1 van bijlage VI.D bij Verordening (EG) nr. 479/2008 stellen de lidstaten het alcoholvolume vast dat de bijproducten moeten bevatten ten opzichte van het alcoholvolume in de geproduceerde wijn. De lidstaten kunnen het minimale alcoholpercentage differentiëren op basis van objectieve en niet-discriminerende criteria.

2. Als het relevante percentage dat de lidstaten overeenkomstig lid 1 hebben vastgesteld, niet wordt bereikt, leveren degenen voor wie de verplichting geldt, een hoeveelheid wijn van eigen productie die groot genoeg is om dat percentage te halen.

3. Met het oog op de vaststelling van het alcoholvolume dat de bijproducten moeten bevatten ten opzichte van het alcoholvolume in de geproduceerde wijn, moet in de verschillende wijnbouwzones het volgende forfaitaire natuurlijke alcoholvolumegehalte voor wijn worden toegepast:

a) 8,0 % voor zone A;

b) 8,5 % voor zone B;

c) 9,0 % voor zone C I;

d) 9,5 % voor zone C II;

e) 10,0 % voor zone C III.

Artikel 22

Wegwerken van bijproducten

De producenten worden verplicht de bijproducten van de wijnbereiding of enige andere verwerking van druiven onder toezicht uit de markt te nemen onder de volgende voorwaarden:

a) de bijproducten worden onverwijld, en uiterlijk aan het einde van het wijnoogstjaar waarin zij zijn verkregen, uit de markt genomen; de lidstaten kunnen een vroegere datum vaststellen; het uit de markt nemen met opgave van de geraamde hoeveelheden wordt vermeld in de registers die worden bijgehouden krachtens artikel 112, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008, dan wel gecertificeerd door de bevoegde autoriteit;

b) het uit de markt nemen gebeurt met inachtneming van de communautaire regelgeving, met name op milieugebied.

De betrokken wijnmoer wordt geacht uit de markt te zijn genomen wanneer zij gedenatureerd is zodat zij niet meer kan worden gebruikt voor de wijnbereiding en wanneer de levering van deze gedenatureerde wijnmoer aan derden is geboekt in de registers die worden bijgehouden krachtens artikel 112, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om de controle op deze transacties te waarborgen. Zij mogen een systeem van voorafgaande erkenning van de betrokken derden hebben.

De lidstaten kunnen beslissen dat producenten die in het betrokken wijnoogstjaar in hun eigen installaties zelf niet meer produceren dan 25 hectoliter wijn of most, hun bijproducten niet uit de markt hoeven te nemen.

Artikel 23

Wegwerken van de bijproducten door distillatie

1. De producenten kunnen aan de verplichting om de bijproducten van de wijnbereiding of van enige andere verwerking van druiven geheel of gedeeltelijk weg te werken, voldoen door de bijproducten te leveren voor distillatie.

2. De lidstaten kunnen op basis van objectieve en niet-discriminerende criteria eisen dat de levering voor distillatie van alle bijproducten van de wijnbereiding of van enige andere verwerking van druiven, dan wel van een deel van die bijproducten verplicht wordt voor al hun producenten of voor een deel van hen. Aan deze verplichting kan ook worden voldaan door de wijn te leveren aan de azijnindustrie.

3. De betrokken lidstaten kunnen een regeling invoeren waarbij de distilleerders volgens een door hen vastgestelde procedure worden gecertificeerd.

Artikel 24

Doel van de steun

1. De in artikel 16 van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde steun wordt, voor zover aan de voorwaarde van lid 3 daarvan wordt voldaan, met inachtneming van de beperking die is aangegeven in lid 1, tweede alinea, van datzelfde artikel, betaald aan distilleerders die de voor distillatie geleverde producten verwerken tot ruwe alcohol met een alcoholgehalte van ten minste 92 % vol.

2. De betrokken steun omvat een forfaitair bedrag dat dient om de kosten van de inzameling van deze producten, die van de distilleerder naar de producent moeten worden gebracht, te vergoeden voor zover die kosten door de producent worden gedragen.

3. De lidstaten kunnen toestaan dat de steun vervroegd wordt betaald als de begunstigde een zekerheid heeft gesteld.

4. De lidstaten stellen uitvoeringsbepalingen vast voor de maatregel waarin dit artikel voorziet.

Artikel 25

Steunbedrag

1. Het maximumbedrag van de in artikel 16 van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde steun dat aan de distilleerders mag worden betaald, wordt als volgt per % alcoholvolume en per hectoliter vastgesteld:

a) voor ruwe alcohol verkregen van draf: 1,1 euro / %vol / hl;

b) voor ruwe alcohol verkregen van wijn en moer: 0,5 euro / %vol / hl.

2. Op basis van objectieve en niet-discriminerende criteria stellen de lidstaten, binnen de in lid 1 vastgestelde grenzen, het steunbedrag en de forfaitaire vergoeding voor de inzamelingskosten als bedoeld in artikel 24, lid 2, vast en delen die aan de Commissie mee in de betrokken onderdelen van de in de bijlagen I, V en VII vastgestelde formulieren. Deze bedragen kunnen op basis van objectieve en niet-discriminerende criteria worden gedifferentieerd naar productietechnologie.

▼M1

Artikel 25 bis

Verificatie van de naleving van de voorwaarden

De bevoegde autoriteiten van de lidstaten nemen alle nodige maatregelen om na te gaan of de voorwaarden en de limiet als bedoeld in artikel 24, lid 1, van de onderhavige verordening juncto artikel 16, lid 3, van Verordening (EG) nr. 479/2008 worden nageleefd. De lidstaten kunnen de inachtneming van deze limiet controleren op het niveau van elke producent of op nationaal niveau. Lidstaten die voor controle op nationaal niveau kiezen, nemen de hoeveelheden die niet voor distillatie zijn bestemd (en onder toezicht uit de markt worden genomen) en die welke zijn bestemd voor de ontwikkeling van andere producten dan alcohol voor industrieel gebruik, niet op in de voorzieningsbalans voor alcohol.

▼M6 —————

▼B







HOOFDSTUK III

Verslaglegging, evaluatie en algemene bepalingen

Artikel 35

Verslaglegging en evaluatie

▼M11

1. De lidstaten dienen uiterlijk op 1 maart van elk jaar bij de Commissie een verslag in over de wijze waarop de maatregelen in het kader van hun steunprogramma’s als bedoeld in deel II, titel I, hoofdstuk II, afdeling 4, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad ( 18 ), tijdens het voorgaande begrotingsjaar zijn uitgevoerd.

Deze verslagen bevatten een lijst en een beschrijving van de maatregelen waarvoor bijstand van de Unie in het kader van de steunprogramma’s is toegekend.

De verslagen worden door de lidstaten bij de Commissie ingediend volgens het model in de bijlagen V en VI bij de onderhavige verordening. De gegevens in de desbetreffende tabellen hebben voor elk jaar betrekking op de maatregelen van het steunprogramma en omvatten:

a) per begrotingsjaar, een staat van de uitgaven die al in de programmeringsperiode zijn gemaakt en die in geen geval de in bijlage VI bij Verordening (EU) nr. 1308/2013 vastgestelde begrotingslimieten mogen overschrijden;

b) ramingen van de uitgaven voor de volgende begrotingsjaren tot het einde van de geplande periode van uitvoering van het steunprogramma, waarbij de uitgaven ten hoogste de begrotingslimiet voor de lidstaat zoals vastgesteld in bijlage VI bij Verordening (EU) nr. 1308/2013 mogen bereiken en moeten stroken met de meest recente versie van het steunprogramma die op grond van artikel 3 van de onderhavige verordening is toegestuurd.

▼B

2. In dezelfde mededeling leggen de lidstaten technische gegevens betreffende de uitvoering van de maatregelen van het steunprogramma voor volgens het model in bijlage VII. De nadere gegevens over de uitvoering van de afzetbevorderingsmaatregel leggen de lidstaten voor volgens het model in bijlage VIII.

3. Verwijzingen naar een begrotingsjaar gelden als verwijzingen naar betalingen die de lidstaten van 16 oktober tot en met 15 oktober van het daaropvolgende jaar daadwerkelijk hebben verricht.

▼M11

4. Uiterlijk op 1 maart 2014, en een tweede keer uiterlijk op 1 maart 2017, dienen de lidstaten bij de Commissie een evaluatie in van de kosten en de voordelen van de steunprogramma’s, alsmede suggesties om de doeltreffendheid van deze programma’s te verbeteren.

De evaluaties worden door de lidstaten bij de Commissie ingediend volgens het model in de bijlagen V en VI. Daarnaast worden de volgende punten in de conclusies opgenomen:

C1 : een evaluatie van de kosten en de voordelen van het steunprogramma;

C2 : manieren waarop het steunprogramma efficiënter kan worden gemaakt.

▼B

5. De lidstaten delen de Commissie de maatregelen mee die zijn genomen om te voldoen aan artikel 9, lid 1, en artikel 12, lid 1, onder d). Voor deze mededeling wordt gebruik gemaakt van het model in de bijlagen VIII bis en VIII ter.

▼M6

6. Lidstaten die besluiten voor 2014 en met ingang van 2015 het volledige bedrag van hun nationale middelen voor de steunprogramma’s over te dragen om hun in artikel 40 van Verordening (EG) nr. 73/2009 bedoelde nationale maxima voor rechtstreekse betalingen te verhogen, hoeven de in de bijlagen V tot en met VIII quater bij deze verordening vastgestelde formulieren niet in te dienen.

▼B

7. De lidstaten registreren de nadere bijzonderheden van alle steunprogramma’s, zowel de gewijzigde als de niet-gewijzigde, en van alle maatregelen die in het kader van de programma’s zijn uitgevoerd.

Artikel 36

Uitsluiting

In het kader van de nationale steunprogramma’s mag geen financiële steun worden verleend aan producenten die betrokken zijn bij onrechtmatig aangeplante oppervlakten als bedoeld in de artikelen 85 en 86 van Verordening (EG) nr. 479/2008 en evenmin voor oppervlakten die bestemd zijn voor het kweken van entstokken als bedoeld in artikel 60, lid 3, van de onderhavige verordening.

Artikel 37

Termijn voor de betaling aan de begunstigden

Voor elke maatregel, met uitzondering van de in artikel 9 van Verordening (EG) nr. 479/2008 vastgestelde maatregel:

a) stellen de lidstaten de uiterste datum voor de indiening van de aanvraag vast;

b) betalen de lidstaten, te rekenen vanaf de datum waarop een geldige en volledige aanvraag is ingediend, de begunstigden binnen: i) zeven maanden als het gaat om maatregelen die binnen één jaar kunnen worden afgerond en gecontroleerd; ii) een door de lidstaten vast te stellen redelijke periode, die in de betrokken onderdelen van bijlage I aan de Commissie moet worden meegedeeld, als het gaat om maatregelen die niet binnen één jaar kunnen worden afgerond en gecontroleerd.

▼M2

Artikel 37 bis

Aanmelding met betrekking tot de nationale steun

1. In afwijking van artikel 5, lid 8, artikel 16, derde alinea en artikel 20, lid 1, tweede alinea, van de onderhavige verordening delen lidstaten die nationale steun verlenen overeenkomstig artikel 103 quindecies, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad ( 19 ), de volgende gegevens mee aan de Commissie:

a) in voorkomend geval, de lijst van reeds op grond van de artikelen 87, 88 en 89 van het Verdrag goedgekeurde maatregelen voor de uitvoering van de programma’s, of de reden waarom de betrokken nationale steun is vrijgesteld van aanmeldingsverplichtingen;

b) in andere gevallen de gegevens die nodig zijn voor de toetsing van de nationale steun aan de mededingingsvoorschriften.

2. Indien lid 1, onder a), van toepassing is, vullen de lidstaten tabel 1 van bijlage VIII quater in, waarbij zij

a) aangeven of de steun wordt verleend in het kader van Verordening (EG) nr. 1535/2007 van de Commissie ( 20 ) betreffende de-minimissteun in de landbouwproductiesector of in het kader van Verordening (EG) nr. 1998/2006 van de Commissie ( 21 ) betreffende de productie en afzet van landbouwproducten, of

b) de verwijzing naar de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 994/98 van de Raad ( 22 ) vastgestelde vrijstellingsverordening van de Commissie op grond waarvan de maatregel is genomen, en het desbetreffende registratienummer vermelden, of

c) het zaaknummer van de staatssteun en het referentienummer vermelden waaronder de maatregel door de Commissie verenigbaar met het Verdrag is verklaard.

3. Indien lid 1, onder b), van toepassing is, verstrekken de lidstaten de volgende elementen aan de Commissie:

a) tabel 2 van bijlage VIII quater voor in de artikelen 103 septdecies, 103 unvicies en 103 duovicies van Verordening (EG) nr. 1234/2007 bedoelde maatregelen waarvoor nationale steun wordt verleend;

b) tabel 3 van bijlage VIII quater voor in artikel 103 septdecies van Verordening (EG) nr. 1234/2007 bedoelde maatregelen op het gebied van afzetbevordering op de markt van derde landen waarvoor nationale steun wordt verleend;

c) tabel 4 van bijlage VIII quater voor in artikel 103 unvicies van Verordening (EG) nr. 1234/2007 bedoelde maatregelen op het gebied van oogstverzekeringen waarvoor nationale steun wordt verleend;

d) tabel 5 van bijlage VIII quater voor in artikel 103 duovicies van Verordening (EG) nr. 1234/2007 bedoelde investeringsmaatregelen waarvoor nationale steun wordt verleend.

4. De in het kader van de tabellen in bijlage VIII quater verstrekte gegevens moeten gelden voor de hele looptijd van het programma onverminderd latere wijzigingen die aan dat programma worden aangebracht.

5. In afwijking van artikel 103 quindecies, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 en overeenkomstig artikel 3, lid 2, van de onderhavige verordening wijzigen lidstaten die nationale steun verlenen, hun steunprogramma voor de toekomst, door de betrokken tabellen van bijlage VIII ter uiterlijk op 15 oktober 2009 in te vullen. Artikel 103 duodecies, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 is van toepassing op deze wijzigingen.

▼M9

Artikel 37 ter

Aanmelding met betrekking tot voorschotten

1. Indien overeenkomstig artikel 5, lid 7, artikel 9, lid 2, artikel 19, lid 2, of artikel 24, lid 3, voorschotten worden toegekend, verstrekken de begunstigden jaarlijks voor elk project de volgende informatie aan de betaalorganen:

a) per maatregel een kostenstaat, met een motivering van het gebruik van de voorschotten in de periode tot en met 15 oktober, en

b) per maatregel een bevestiging van het saldo van de voorschotten dat op 15 oktober nog niet is benut.

De lidstaten stellen in hun nationale voorschriften een datum voor toezending van deze informatie vast die het mogelijk maakt deze informatie tegen de in artikel 7, lid 2, van die verordening vastgestelde termijn op te nemen in de in artikel 6 van Verordening (EG) nr. 885/2006 bedoelde lopende jaarrekeningen van de betaalorganen.

2. Lid 1 is niet van toepassing op de jaarrekeningen van 2013, behalve wanneer voorschotten ten belope van meer dan 20 % en maximaal 50 % van de overheidssteun voor de investeringen worden toegekend overeenkomstig artikel 19, lid 2, tweede alinea.

3. Met het oog op de toepassing van artikel 18, lid 2, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 282/2012 worden de laatste in lid 1 bedoelde kostenstaat en bevestiging van het saldo overgelegd als bewijs dat de betrokkene definitief recht heeft op het voorschot.

Met betrekking tot overeenkomstig artikel 9, lid 2, en artikel 19, lid 2, van de onderhavige verordening toegekende voorschotten worden de laatste in de leden 1 en 2 bedoelde kostenstaat en bevestiging van het saldo uiterlijk aan het einde van het tweede begrotingsjaar na de betaling van de voorschotten overgelegd.

▼B







TITEL III

HANDELSVERKEER MET DERDE LANDEN







HOOFDSTUK I

Regeling inzake invoerprijzen voor druivensap en druivenmost

Artikel 38

Definitie

Voor de toepassing van deze titel wordt onder „partij” verstaan de hoeveelheid van eenzelfde product die door eenzelfde afzender naar eenzelfde geadresseerde wordt verzonden en die met één enkele douaneaangifte wordt aangeboden om in het vrije verkeer te worden gebracht. Elke aangifte mag slechts betrekking hebben op goederen van dezelfde oorsprong, als omschreven in de artikelen 23 en 24 van Verordening (EEG) nr. 2913/92 ( 23 ), en van eenzelfde code van de gecombineerde nomenclatuur.

Artikel 39

Controle per partij

1. Voor de producten van de GN-codes 2009 61, 2009 69 en 2204 30 die in bijlage I, derde deel, afdeling I, bijlage 2, van het gemeenschappelijk douanetarief zijn opgesomd en waarop een invoerprijs van toepassing is, wordt de feitelijke douanewaarde gecontroleerd per partij.

2. De in bijlage 2 bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad ( 24 ) bedoelde invoerprijs voor de in lid 1 vermelde producten wordt vastgesteld op basis van de douanewaarde.







HOOFDSTUK II

Bij invoer voor te leggen certificaten en analyseverslagen voor wijn, druivensap en druivenmost







Deel 1

Algemeen

Artikel 40

Vereiste documenten

Het certificaat en het analyseverslag, als bedoeld in artikel 82, lid 3, onder a), respectievelijk onder b), van Verordening (EG) nr. 479/2008 vormen samen één document, waarvan:

a) het certificaatgedeelte wordt opgesteld door een instantie van het derde land waaruit de producten afkomstig zijn;

b) het gedeelte dat betrekking heeft op het analyseverslag wordt opgesteld door een officieel laboratorium dat is erkend door het derde land waaruit de producten afkomstig zijn.

Artikel 41

Inhoud van het analyseverslag

Het analyseverslag bevat de volgende gegevens:

a) voor wijn en gedeeltelijk gegiste druivenmost: i) het totale alcoholvolumegehalte, ii) het effectieve alcoholvolumegehalte;

b) voor druivenmost en druivensap: de dichtheid;

c) voor wijn, druivenmost en druivensap: i) het totale gehalte aan droge stof, ii) het totale gehalte aan zuren, iii) het gehalte aan vluchtige zuren, iv) het gehalte aan citroenzuur, v) het totale gehalte aan zwaveldioxide. ▼M1 ————— ▼B

Artikel 42

Vrijstellingen

1. Certificaten en analyseverslagen hoeven niet te worden voorgelegd voor producten van oorsprong uit derde landen die uit die landen worden uitgevoerd in geëtiketteerde recipiënten van ten hoogste 5 liter die zijn voorzien van een sluiting welke niet opnieuw kan worden gebruikt, voor zover de totale vervoerde hoeveelheid, ook wanneer deze uit verscheidene afzonderlijke partijen bestaat, niet meer dan 100 liter bedraagt.

2. Als de producten niet aan de in lid 1 vastgestelde voorwaarden voldoen, hoeven geen certificaten en analyseverslagen te worden voorgelegd voor:

a) wijn, druivenmost en druivensap die deel uitmaken van de persoonlijke bagage van reizigers in de zin van artikel 45 van Verordening (EEG) nr. 918/83 van de Raad ( 25 ), tot een maximum van 30 liter per reiziger;

b) partijen wijn die door een particulier worden verzonden naar een andere particulier in de zin van artikel 29 van Verordening (EEG) nr. 918/83, tot een maximum van 30 liter per partij;

c) wijn en druivensap die deel uitmaken van de persoonlijke bezittingen van particulieren die hun normale verblijfplaats van een derde land naar de gemeenschap overbrengen in de zin van artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 918/83;

d) wijn en druivensap die bestemd zijn voor tentoonstellingen als omschreven in artikel 95 van Verordening (EEG) nr. 918/83, mits de betrokken producten zijn verpakt in geëtiketteerde recipiënten van ten hoogste 2 liter die zijn voorzien van een sluiting die niet opnieuw kan worden gebruikt;

e) hoeveelheden wijn, druivenmost en druivensap in andere recipiënten die worden ingevoerd voor wetenschappelijke en technische experimenten, tot een maximumhoeveelheid van 100 liter;

f) wijn en druivensap die worden ingevoerd overeenkomstig het Verdrag van Wenen inzake diplomatieke betrekkingen van 18 april 1961, het Verdrag van Wenen inzake consulaire betrekkingen van 24 april 1963 of andere consulaire verdragen of het Verdrag van New York inzake bijzondere missies van 16 december 1969;

g) wijn en druivensap in opslagplaatsen aan boord van schepen en vliegtuigen die internationaal vervoer verzorgen;

h) wijn en druivensap die van oorsprong zijn uit de Europese Gemeenschap, daar zijn gebotteld, naar een derde land zijn uitgevoerd, naar het douanegebied van de Gemeenschap zijn teruggekeerd en daar in het vrije verkeer zijn gebracht.







Deel 2

Voorwaarden betreffende en wijze van opstelling en gebruik van het bij invoer van wijn, druivensap en druivenmost vereiste certificaat en analyseverslag

Artikel 43

Document V I 1

1. Voor iedere partij die bestemd is om in de Gemeenschap te worden ingevoerd, worden het certificaat en het analyseverslag op eenzelfde document V I 1 opgesteld.

Het in de eerste alinea bedoelde document wordt opgesteld op een formulier V I 1 volgens het model in bijlage IX. Het wordt ondertekend door een ambtenaar van een officiële instantie en een ambtenaar van een erkend laboratorium als bedoeld in artikel 48.

2. Wanneer het betrokken product niet voor rechtstreekse menselijke consumptie is bestemd, hoeft het gedeelte „Analyseverslag” van het formulier V I 1 niet te worden ingevuld.

▼M6

Wanneer de betrokken wijn is verpakt in geëtiketteerde recipiënten met een inhoud van ten hoogste 60 liter welke zijn voorzien van een sluiting die niet opnieuw kan worden gebruikt, en voor zover deze wijn van oorsprong is uit een van de in de lijst in bijlage XII, deel A, vermelde landen die bijzondere waarborgen hebben geboden welke door de Gemeenschap zijn aanvaard, moet het deel „Analyseverslag” van het formulier V I 1 slechts worden ingevuld voor wat betreft:

▼B

a) het effectieve alcoholvolumegehalte,

b) het totale gehalte aan zuren,

c) het totale