1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJNVANDERAAD
van25juni1979
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende kantelbeveili-
gingsinrichtingenoplandbouw-ofbosbouwtrekkersopwielen(statischeproeven)
(79/622/EEG)
(PB L 179 van 17.7.1979, blz. 1)
Gewijzigdbij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 82/953/EEG van de Commissie van 15 december 1982 L 386 31 31.12.1982
►M2Richtlijn 87/354/EEG van de Raad van 25 juni 1987 L 192 43 11.7.1987
Gewijzigdbij:
►A1Toetredingsakte van Spanje en Portugal L 302 23 15.11.1985
▼B
RICHTLIJNVANDERAAD
van25juni1979
inzakedeonderlingeaanpassingvandewetgevingenderLid-Staten
betreffende kantelbeveiligingsinrichtingen op landbouw- of
bosbouwtrekkersopwielen (statischeproeven)
(79/622/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Gezien het advies van het Europese Parlement(1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),
Overwegende dat de technische voorschriften waaraan trekkers
krachtens de nationale wetgeving moeten voldoen, onder andere
betrekking hebben op de kantelbeveiligingsinrichtingen en de bevesti-ging daarvan op de trekker;
Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat
verschillen; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfdevoorschriften aannemen, hetzij ter aanvulling, hetzij in de plaats van hun
huidige regeling, met name ten einde voor elk type trekker de EEG-
goedkeuringsprocedure van Richtlijn 74/150/EEG van de Raad van 4maart 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van deLid-Staten betreffende de goedkeuring van landbouw- of bosbouwtrek-kers op wielen(
3) te kunnen invoeren;
Overwegende dat elke Lid-Staat, op grond van een geharmoniseerde
goedkeuringsprocedure voor onderdelen van kantelbeveiligingsinrich-
tingen en de bevestiging daarvan op de trekker, in staat is te constateren
of de gemeenschappelijke constructie- en beproevingsvoorschriftenworden nageleefd en de andere Lid-Staten van het geconstateerde inkennis te stellen door het toezenden van een afschrift van hetgoedkeuringsformulier voor onderdelen dat voor elk type kantelbeveili-
gingsinrichting en de bevestiging daarvan op de trekker wordt opgesteld;
dat het aanbrengen van een EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen opalle inrichtingen die in overeenstemming met het als onderdeelgoedgekeurde type zijn gefabriceerd, een technische controle van dezeinrichtingen in de andere Lid-Staten overbodig maakt;
Overwegende dat de gemeenschappelijke voorschriften betreffende
andere onderdelen en kenmerken van de kantelbeveiligingsinrichting,
met name inzake afmetingen, deuren, veiligheidsvensters, voorkoming
van het voortrollen van de trekker bij het kantelen, en beveiliging van debijrijder op een later tijdstip zullen worden vastgesteld;
Overwegende dat het voornaamste doel van de geharmoniseerde
voorschriften is, de veiligheid van het wegverkeer en de arbeidsveilig-heid op het gehele grondgebied van de Gemeenschap te waarborgen; dat
hiertoe de verplichting dient te worden ingevoerd, de in onderhavige
richtlijn bedoelde trekkers van een kantelbeveiligingsinrichting tevoorzien; dat het tot een nader te bepalen tijdstip mogelijk moet zijndat trekkers zoals bedoeld in Richtlijn 77/536/EEG van de Raad van 28juni 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van deLid-Staten betreffende kantelbeveiligingsinrichtingen op landbouw- of
bosbouwtrekkers op wielen(
4), worden uitgerust met een kantelbeveili-
gingsinrichting, die hetzij voldoet aan Richtlijn 77/536/EEG, hetzij aande onderhavige richtlijn;1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 2
(1) PB nr. C 296 van 11. 12. 1978, blz. 69.
(2) PB nr. C 128 van 21. 5. 1979, blz. 18.
(3) PB nr. L 84 van 28. 3. 1974, blz. 10.
(4) PB nr. L 220 van 29. 8. 1977, blz. 1.
▼B
Overwegende dat de onderlinge aanpassing van de nationale wetge-
vingen inzake trekkers inhoudt dat de Lid-Staten onderling de controleserkennen die door elk van hen op grond van de gemeenschappelijke
voorschriften worden uitgevoerd,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Iedere Lid-Staat verleent de EEG-goedkeuring voor onderdelen
voor elk type kantelbeveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan opde trekker dat voldoet aan de in de bijlagen I, II, III, IV en V opgenomenconstructie- en keuringsvoorschriften.
2. De Lid-Staat die de EEG-goedkeuring voor onderdelen heeft
verleend, treft de nodige maatregelen om, zonodig in samenwerking metde bevoegde instanties van de andere Lid-Staten, voor zover nood-zakelijk, te controleren of de fabricage in overeenstemming is met hetals onderdeel goedgekeurde type. Deze controle beperkt zich totsteekproeven.
Artikel 2
De Lid-Staten kennen de fabrikant van een trekker of de fabrikant van
een kantelbeveiligingsinrichting of hun respectieve gemachtigden eenEEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen toe overeenkomstig het inbijlage VI vastgestelde model voor elk type kantelbeveiligingsinrichtingen de bevestiging daarvan op de trekker, door hen goedgekeurd alsonderdeel krachtens artikel 1.
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen ten einde te voorkomen dat
merken worden gebruikt waardoor verwarring kan ontstaan tusseninrichtingen van een krachtens artikel 1 goedgekeurd type en andereinrichtingen.
Artikel 3
1. De Lid-Staten mogen het in de handel brengen van kantelbeveili-
gingsinrichtingen en de bevestiging daarvan aan de trekker, voorzien
van het EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen, niet verbieden om
redenen die verband houden met de constructie ervan.
2. Een Lid-Staat mag echter het in de handel brengen van
kantelbeveiligingsinrichtingen, voorzien van het EEG-goedkeurings-merk voor onderdelen, verbieden, wanneer deze systematisch niet inovereenstemming zijn met het als onderdeel goedgekeurde type.
Deze Lid-Staat brengt de genomen maatregelen onverwijld ter kennis
van de andere Lid-Staten en de Commissie, met opgave van de redenenvan zijn beslissing.
Artikel 4
De bevoegde instanties van iedere Lid-Staat zenden binnen een maand
aan de bevoegde instanties van de andere Lid-Staten een afschrift van degoedkeuringsformulieren voor onderdelen, waarvan een model in bijlage
VII is opgenomen, voor elk type kantelbeveiligingsinrichting dat zij als
onderdeel goedkeuren of weigeren goed te keuren.
Artikel 5
1. Indien de Lid-Staat die de EEG-goedkeuring voor onderdelen heeft
verleend constateert dat verscheidene kantelbeveiligingsinrichtingen ende bevestiging daarvan aan de trekker, voorzien van hetzelfde EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen, niet in overeenstemming zijn met
het door hem goedgekeurde type, neemt hij de nodige maatregelen om te
waarborgen dat de fabricage overeenstemt met het goedgekeurde type.De bevoegde instanties van deze Staat stellen de bevoegde instanties vande andere Lid-Staten in kennis van de genomen maatregelen, die,wanneer het gebrek aan overeenstemming ernstig is en zich herhaalde-lijk voordoet, zelfs tot intrekking van de EEG-goedkeuring voor1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 3
▼B
onderdelen kunnen leiden. Genoemde instanties nemen dezelfde maat-
regelen, wanneer zij door de bevoegde instanties van een andere Lid-Staat van een dergelijk gebrek aan overeenstemming in kennis worden
gesteld.
2. De bevoegde instanties van de Lid-Staten stellen elkaar binnen een
maand in kennis van de intrekking van een verleende EEG-goedkeuring
voor onderdelen en van de beweegredenen daarvoor.
Artikel 6
Elke beschikking houdende weigering of intrekking van de goedkeuring
voor onderdelen, dan wel verbod van in de handel brengen of vangebruik, genomen uit hoofde van de bepalingen ter uitvoering van dezerichtlijn, moet nauwkeurig worden gemotiveerd. Deze beschikkingwordt ter kennis van de belanghebbende gebracht met opgave van dekrachtens de geldende wettelijke voorschriften van de Lid-Staat
openstaande rechtsmiddelen en van de termijnen waarbinnen deze
rechtsmiddelen kunnen worden aangewend.
Artikel 7
De Lid-Staten mogen de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring
van een trekker niet weigeren om redenen die verband houden met dekantelbeveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan aan de trekker,indien deze het EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen dragen en devoorschriften van bijlage VIII zijn nageleefd.
Artikel 8
De Lid-Staten mogen de verkoop, de registratie, het in het verkeer
brengen of het gebruik van trekkers niet weigeren of verbieden om
redenen die verband houden met de kantelbeveiligingsinrichting en debevestiging daarvan aan de trekker, indien deze het EEG-goedkeurings-merk voor onderdelen dragen en de voorschriften van bijlage VIII zijnnageleefd.
Artikel 9
Deze richtlijn geldt voor de in artikel 1 van Richtlijn 74/150/EEG
omschreven trekkers, met de volgende kenmerken:
— een maximum vrije hoogte onder de achteras van 1 000mm;
— een instelbare of vaste kleinste spoorbreedte van een van de
aangedreven assen van 1 150 mm of meer;
— de mogelijkheid om te kunnen worden uitgerust met een meerpunts-
koppelingsinrichting voor de bevestiging van losse werktuigen
alsmede met een trekinrichting;
— een massa groter dan of gelijk aan 800 kg, overeenkomend met het
leeg gewicht van de trekker in de zin van punt 2.4 van bijlage I vanRichtlijn 74/150/EEG, met inbegrip van de kantelbeveiligings-inrichting, gemonteerd overeenkomstig de onderhavige richtlijn en
met de grootste maat banden die door de fabrikant wordt aanbevolen.
Artikel 10
In het kader van de EEG-goedkeuring moet elke trekker, bedoeld in
artikel 9, zijn uitgerust met een kantelbeveiligingsinrichting die
beantwoordt aan de voorschriften van de bijlagen I, II, III en IV.
Evenwel kunnen de trekkers zoals omschreven in artikel 9 van Richtlijn
77/536/EEG, in het kader van de EEG-goedkeuring, uitgerust zijn met
een kantelbeveiligingsinrichting die beantwoordt aan de voorschriftenvan bijlagen I tot IV van Richtlijn 77/536/EEG.
Artikel 11
De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de
bijlagen aan te passen aan de vooruitgang van de techniek, wordenvastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn74/150/EEG.1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 4
▼B
Artikel 12
1. Binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn
voeren de Lid-Staten de nodige maatregelen in om aan het bepaalde in
deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk
in kennis.
2. De Lid-Staten zien erop toe dat de tekst van alle belangrijke
bepalingen van hun nationale wetgeving die zij aanvaarden op hetgebied waarop deze richtlijn van toepassing is, ter kennis van deCommissie wordt gebracht.
Artikel 13
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 5
▼B
LIJSTVANBIJLAGEN
Bijlage I: Voorwaarden voor EEG-goedkeuring voor onderdelen
Bijlage II: Voorwaarden voor de beproeving van de sterkte van de
beveiligingsinrichting en van de bevestiging daarvan op de
trekker
Bijlage III: Beproevingsprocedure
Bijlage IV: Figuren
Bijlage V: Model beproevingsrapportBijlage VI: Merken
Bijlage VII: Model EEG-goedkeuringsformulier voor onderdelen
Bijlage VIII: Voorwaarden voor EEG-goedkeuringBijlage IX: Model bijlage bij het EEG-goedkeuringsformulier voor een
bepaald type trekker voor wat betreft de sterkte van de
kantelbeveiligingsinrichting (veiligheidscabine of -frame) en
van de bevestiging daarvan op de trekker (statische proeven)1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 6
▼B
BIJLAGE I
VOORWAARDENVOOREEG-GOEDKEURINGVOORONDERDELEN
1. DEFINITIE
1.1. Onder kantelbeveiligingsinrichting (veiligheidscabine of -frame), hierna
beveiligingsinrichting te noemen, wordt verstaan de inrichting op een
trekker die voornamelijk ten doel heeft het risico te voorkomen of te
beperken dat de bestuurder loopt bij omkantelen van de trekker, bij
normaal bedrijf.
1.2. De in punt 1.1 vermelde inrichting wordt gekenmerkt door het feit dat
tijdens de in de bijlagen II en III voorgeschreven proeven daarbinnen een
vrije ruimte is gewaarborgd, groot genoeg om de bestuurder te
beschermen.
2. ALGEMENE EISEN
2.1. Alle beveiligingsinrichtingen, evenals de bevestiging daarvan op de
trekker, moeten zo worden ontworpen en uitgevoerd, dat zij aan het
essentiële doel, genoemd in punt 1, beantwoorden.
2.2. Aan deze voorwaarde wordt geacht te zijn voldaan indien de hand wordt
gehouden aan de voorschriften van de bijlagen II en III.
3. AANVRAAG OM EEG-GOEDKEURING VOOR ONDERDELEN
3.1. De aanvraag om EEG-goedkeuring voor onderdelen voor wat betreft de
sterkte van een beveiligingsinrichting en van de bevestiging daarvan op de
trekker, wordt ingediend door de fabrikant van de trekker of door de
fabrikant van de beveiligingsinrichting of door hun respectieve gemach-
tigden.
3.2. De aanvraag moet vergezeld gaan van de hierna vermelde stukken, in
drievoud, alsmede van de volgende gegevens:
— overzichtstekening van de gehele beveiligingsinrichting waarop schaal
of afmetingen zijn aangegeven. Op deze tekening moeten met name de
bevestigingsdelen in detail zijn weergegeven;
— foto's genomen van de zijkant en van de achterzijde, waarop de details
van de bevestigingsdelen zichtbaar zijn;
— beknopte omschrijving van de beveiligingsinrichting, omvattende het
constructietype, de bevestiging op de trekker en, zo nodig, bijzonder-
heden over de bekleding, de wijze van toegang en de nooduitgangen,
aanwijzingen omtrent de capitonnering aan de binnenzijde, bijzondere
voorzieningen die kunnen beletten dat de trekker doorrolt, en
bijzonderheden over het verwarmings- en het ventilatiesysteem;
— gegevens met betrekking tot de materialen waarvan gebruik is gemaakt
voor de structurele en bevestigingsonderdelen van de beveiligings-
inrichting (zie bijlage V).
3.3. Een trekker die representatief is voor het trekkertype waarvoor de
beveiligingsinrichting die als onderdeel moet worden goedgekeurd is
bestemd, moet ter beschikking worden gesteld van de technische dienst die
belast is met de uitvoering van de goedkeuringsproeven voor onderdelen.
Deze trekker moet voorzien zijn van de beveiligingsinrichting.
3.4. De houder van de EEG-goedkeuring voor onderdelen kan verzoeken dat
deze tot andere typen trekkers wordt uitgebreid. De bevoegde instanties die
de oorspronkelijke EEG-goedkeuring voor onderdelen hebben verleend,
verlenen de gevraagde uitbreiding, indien de beveiligingsinrichting en het
(de) type(n) trekker(s) waarvoor de uitbreiding van de oorspronkelijke
EEG-goedkeuring voor onderdelen wordt gevraagd, aan de volgende
voorwaarden beantwoorden:
— de massa van de onbelaste trekker, omschreven in bijlage II, punt 1.3,
mag de voor de proef gebruikte referentiemassa met niet meer dan 5 %
overschrijden;
— de wijze van bevestiging en de montagepunten van de trekker moeten
identiek zijn;
— alle samenstellende delen, zoals spatscherm en motorkap, die als steun
kunnen dienen voor de beveiligingsinrichting, moeten identiek zijn;
— de plaats en de kritische afmetingen van de zitplaats binnen de
beveiligingsinrichting en de positie van de beveiligingsinrichting ten
opzichte van de trekker moeten zodanig zijn dat de beveiliging van de1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 7
▼B
vrije zone tijdens de gehele duur van de proeven ongeacht de
vervorming van de beveiligingsinrichting gehandhaafd blijft.
4. OPSCHRIFTEN
4.1. Elke beveiligingsinrichting die met het als onderdeel goedgekeurde type
overeenstemt, moet van de volgende opschriften zijn voorzien:
4.1.1. Handels- of fabrieksmerk;4.1.2. Een EEG-goedkeuringsmerk voor de onderdelen overeenkomstig het
model in bijlage VI;
4.1.3. Serienummer van de beveiligingsinrichting;
4.1.4. Trekkertype(n) en -merk waarvoor de beveiligingsinrichting is bestemd.
4.2. Al deze gegevens moeten zijn aangebracht op een plaatje.4.3. De vermelde opschriften moeten zichtbaar, leesbaar en onuitwisbaar zijn
aangebracht.1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 8
▼B
BIJLAGE II
VOORWAARDEN VOOR DE BEPROEVING VAN DE STERKTE VAN
DE BEVEILIGINGSINRICHTING EN VAN DE BEVESTIGING
DAARVANOPDETREKKER
1. ALGEMENE EISEN
1.1.Doelvandeproeven
De proeven worden verricht met behulp van een speciale uitrusting
waarmede men de belastingen wil nabootsen die bij het kantelen van
de trekker op de beveiligingsinrichting worden uitgeoefend. Aan de
handvan d eze in bijlage III beschreven proeven kunnen beoor-
delingen worden gedaan ten aanzien van de sterkte van de
beveiligingsinrichting en van de bevestigingen daarvan op de
trekker, en ten aanzien van alle delen van de trekker waarmede de
proefbelasting wordt overgebracht.
1.2.Voorbereidingvandeproeven
1.2.1. De beveiligingsinrichting moet beantwoorden aan de specificatie
voor de serieproduktie. Zij moet worden bevestigd in overeenstem-
ming met de doorde fabrikanten aangegeven methode opeen van de
trekkers waarvoor de inrichting is ontworpen. Voor de proef is geen
complete trekker vereist; de beveiligingsinrichting en de onderdelen
van de trekker waarop de inrichting wordt bevestigd, moeten echter
wel een bedrijfsklare eenheid, hierna te noemen „het samenstel”,
vormen.
1.2.2. Het samenstel moet zodanig op de bodemplaat worden gemonteerd
dat de delen die het samenstel met de bodemplaat verbinden onder
belasting geen significante doorbuigingen vertonen ten opzichte van
de beveiligingsinrichting. De methode van bevestiging van het
samenstel aan de bodemplaat mag de sterkte van het samenstel niet
beïnvloeden.
1.2.3. Het samenstel moet zodanig worden gesteund en bevestigd of
gewijzigd dat alle beproevingsenergie wordt opgenomen door de
beveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan op de stijve delen
van de trekker.
1.2.3.1. Overeenkomstig de eisen van punt 1.2.3 moet bij de wijziging de
vering van de trekker volledig worden geblokkeerd zodat deze geen
bij de proefbelasting uitgeoefende kracht kan opnemen.
1.2.4. Bij de proeven moet de trekker zijn uitgerust met alle onderdelen
van de serieproduktie die van invloed kunnen zijn op de sterkte van
de beveiligingsinrichting of die noodzakelijk kunnen zijn voor de
beproeving van de sterkte.
Onderdelen die een gevaar kunnen opleveren in de vrije zone
moeten eveneens aanwezig zijn, opdat men kan nagaan of er is
voldaan aan de eisen van punt 4.
1.3.Massavandetrekker
Dereferentiemassa mt, die gebruikt wordt in de formules (zie bijlage
III) ter berekening van de energieën en de druk, moet ten minste in
overeenstemming zijn met die omschreven in punt 2.4 van bijlage I
van Richtlijn 74/150/EEG (dat wil zeggen zonder facultatieve
accessoires, maar met koelvloeistof, smeermiddelen, brandstof,
outillage en bestuurder) plus de beveiligingsinrichting en minus
75 kg.
Niet inbegrepen zijn optionele extra voor- of achtergewichten,
bandenballast, gemonteerde werktuigen, of uitrusting of speciale
onderdelen.
2. APPARATUUR EN UITRUSTING2.1.Horizontale belastingsproeven (zijdelings en in de lengterich-
ting)
2.1.1. Materieel, uitrusting en bevestigingsmiddelen waarmede de trekker
— onafhankelijk van eventueel aanwezige banden — stevig op de
bodemplaat wordt bevestigd.1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 9
▼B
2.1.2. Inrichting voor het uitoefenen van een horizontale kracht op de
beveiligingsinrichting door middel van een stijve balk, zoals
aangegeven in de figuren 1 en 2 van bijlage IV.
2.1.2.1. De stijve balk heeft een verticale voorzijde van 150 mm.2.1.2.2. Er dient voor te worden gezorgd dat de belasting gelijkmatig en
loodrecht in de belastingsrichting wordt verdeeld over de gehele
lengte van een balk waarvan de lengte precies gelijk moet zijn aan
een veelvoudvan 50 mm gelegen tussen 250 en 700 mm.
2.1.2.3. Waar de randen van de balk de beveiligingsinrichting raken moeten
zij zijn afgerondmet een afrond ingsstraal van ten hoogste 50 mm.
2.1.2.4. Kruiskoppelingen of soortgelijke voorzieningen worden gemonteerd
om te voorkomen dat de belasting de beveiligingsinrichting doet
draaien of verplaatst in een andere richting dan de belastingsrich-
ting.
2.1.2.5. Wanneer de horizontale zijde van de beveiligingsinrichting waarop
de belasting wordt uitgeoefend geen rechte lijn vormt die loodrecht
staat op de belastingsrichting, wordt de tussenruimte opgevuld ten
einde de belasting over deze zijde te verdelen.
2.1.3. Uitrusting bestemd om, voor zover dit technisch mogelijk is, de
energie te meten die wordt opgenomen door de beveiligings-
inrichting en door de stijve delen van de trekker waarop zij is
bevestigd, bij voorbeeld door het meten van de uitgeoefende kracht
en van de verplaatsing van het aangrijpingspunt van de kracht over
de lijn waarlangs de kracht werkt, ten opzichte van een bepaald punt
op het chassis van de trekker.
2.1.4. Inrichtingen waarmede kan worden aangetoond dat tijdens de proef
geen deel van de beveiligingsinrichting in de vrije zone is
binnengedrongen. Hiervoor kan gebruik worden gemaakt van een
opstelling overeenkomstig de figuren 6 van bijlage IV.
2.2.Drukproeven(achter-envoorzijde)
2.2.1. Materieel, uitrusting en bevestigingsmiddelen waarmede de trekker
— onafhankelijk van de banden — stevig op de bodem wordt
bevestigd.
2.2.2. Middelen waarmede een verticale kracht op de beveiligingsinrich-
ting kan worden uitgeoefend, zoals afgebeeld in figuur 3 van bijlage
IV, waarbij de stijve drukbalk een breedte van 250 mm moet
hebben.
2.2.3. Uitrusting voor het meten van de totale uitgeoefende verticale
kracht.
2.2.4. Inrichtingen waarmede kan worden aangetoond dat tijdens de proef
geen deel van de beveiligingsinrichting in de vrije zone is
binnengedrongen. Hiervoor kan gebruik worden gemaakt van een
opstelling overeenkomstig de figuren 6 van bijlage IV.
2.3.Meettoleranties
2.3.1. Afmetingen: ± 3 mm.2.3.2. Doorbuiging: ± 3 mm.2.3.3. Massa van de trekker: ± 20 kg.2.3.4. Belastingen en krachten: ± 2 %.2.3.5. Richting van de belasting: afwijking van horizontale en verticale
richtingen volgens de specificaties in bijlage III
— bij het begin van de proef, bij nulbelasting: ± 2º,
— tijdens de proef, bij belasting: 10º boven het horizontale vlak en
20º onder het horizontale vlak. Deze verschillen moeten zo klein
mogelijk worden gehouden.
3. PROEVEN
3.1.Algemeneeisen
3.1.1. Volgorde van de proeven
3.1.1.1. De volgorde van de proeven is als volgt:1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 10
▼B
3.1.1.1.1. Belasting in de lengterichting (bijlage III, punt 1.2)
Bij trekkers met ten minste 50 % van de massa zoals omschreven
onder 1.3 op de achterwielen wordt de belasting in de lengterichting
aangelegd op de achterkant (geval 1). Bij andere trekkers wordt de
belasting in de lengterichting aangelegd op de voorkant (geval 2).
3.1.1.1.2. Eerste drukproef
De eerste drukproef wordt aan hetzelfde uiteinde van de beveili-
gingsinrichting uitgevoerd als de belasting in de lengterichting, dat
wil zeggen
op de achterkant: in geval 1 (bijlage III, punt 1.5),
of op de voorkant: in geval 2 (bijlage III, punt 1.6).
3.1.1.1.3. Belasting op de zijkant (bijlage III, punt 1.3)
3.1.1.1.4. Tweede drukproef
De tweede drukproef wordt uitgevoerd aan het uiteinde van de
beveiligingsinrichting tegenovergesteld aan dat van de belasting in
de lengterichting, dat wil zeggen
op de voorkant: in geval 1 (bijlage III, punt 1.6),
of op de achterkant: in geval 2 (bijlage III, punt 1.5).
3.1.1.1.5. Tweede belasting in de lengterichting (bijlage III, punt 1.7)
Een tweede belasting in de lengterichting wordt uitgeoefend op de
trekkers met een beveiligingsinrichting die is ontworpen om te
kippen, indien de belasting in de lengterichting volgens punt
3.1.1.1.1 niet is uitgeoefend in de richting die de beveiligings-
inrichting zou hebben doen kippen.
3.1.1.2. Indien tijdens de proef een deel van de bevestigingsuitrusting
beweegt of breekt, moet de proef worden herhaald.
3.1.1.3. Tijdens de proeven mogen geen reparaties of verstellingen aan de
trekker of beveiligingsinrichting worden uitgevoerd.
3.1.2. Spoorbreedte
De wielen worden verwijderd of ingesteld op een zodanige
spoorbreedte dat bij de proeven de beveiligingsinrichting hierdoor
niet wordt beïnvloed.
3.1.3. Verwijdering van onderdelen die geen gevaar opleveren
Alle onderdelen van de trekker en van de beveiligingsinrichting die
als samenhangend geheel voor de bestuurder een beveiliging
vormen, inclusief de voorziening ter bescherming tegen weersin-
vloeden, worden compleet geleverd met de trekker die aan de
goedkeuringscontrole moet worden onderworpen.
De beveiligingsinrichting in kwestie mag worden beproefd zonder te
zijn uitgerust met voor-, zij- en achterruiten van veiligheidsglas of
soortgelijk materiaal en afneembare panelen, uitrustingsstukken en
accessoires die niet van invloed zijn op de sterkte van de constructie
en die bij het kantelen geen gevaar kunnen opleveren.
3.1.4. Meetapparatuur
De beveiligingsinrichting wordt voorzien van de vereiste instru-
menten voor het verkrijgen van de gegevens die nodig zijn om het
diagram kracht/doorbuiging op te stellen (zie figuur 4 van bijlage
IV). De totale en permanente doorbuiging van de beveiligings-
inrichting wordt voor elke fase van de proef gemeten en genoteerd
(zie figuur 5 van bijlage IV).
3.1.5. Richting van de belasting
Bij een uit het midden geplaatste zitplaats en/of een asymmetrische
sterkte van de beveiligingsinrichting wordt de zijdelingse belasting
uitgeoefend aan die zijde waar de meeste kans bestaat dat die tijdens
de proeven in de vrije zone binnendringt (zie tevens bijlage III, 1.3).1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 11
▼B
4. VOORWAARDEN VOOR GOEDKEURING
4.1. Een beveiligingsinrichting, aangeboden ter EEG-goedkeuring voor
onderdelen, wordt geacht aan de voorschriften inzake de sterkte te
voldoen, als zij na de proeven voldoet aan de volgende eisen:
4.1.1. De beveiligingsinrichting is in geen enkel deel van de in punt 3.2
van bijlage III omschreven vrije zone binnengedrongen, of heeft
deze vrije zone steeds beveiligd tijdens de in de punten 1.2, 1.3, 1.5,
1.6 en, eventueel, 1.7 van bijlage III omschreven proeven.
Indien een overbelastingsproef is uitgevoerd, moet in het stadium
waarin de voorgeschreven hoeveelheid energie is opgenomen, de
uitgeoefende kracht groter zijn dan 0,8 Fmaxdie zowel tijdens de
hoofdproef als tijdens de betrokken overbelastingsproef optreedt
(zie figuren 4b en 4c van bijlage IV).
4.1.►M12◄. Tijdens de proeven mag door de beveiligingsinrichting geen
enkele druk worden uitgeoefend op de structuur van de zitplaats.
4.1.3. Bij iedere voorgeschreven horizontale belastingsproef moet, op het
moment dat de vereiste hoeveelheid energie wordt bereikt, de kracht
groter zijn dan 0,8 Fmax.
4.2. Er mag geen andere factor aanwezig zijn waardoor de bestuurder
aan een speciaal gevaar is blootgesteld, zoals bij voorbeeld
onvoldoende capitonnering van het dak of van enige andere plaats
waar de bestuurder het hoofd kan stoten.
5. KEURINGSRAPPORT
5.1. Het keuringsrapport moet worden gevoegd bij het in bijlage VII
bedoelde EEG-goedkeuringsformulier voor onderdelen. Een model
van het rapport is opgenomen in bijlage V. Het rapport dient te
bevatten:
5.1.1. Een algemene beschrijving van de vorm en de constructie van de
beveiligingsinrichting (zie bijlage V voor de verplichte afmetingen),
met inbegrip van de normale toegangen en de nooduitgang; de
voorzieningen voor het verwarmings- en ventilatiesysteem en
andere accessoires indien deze aanwezig zijn en voor zover zij
van invloedkunnen zijn op d e vrije zone of een gevaar kunnen
opleveren.
5.1.2. Bijzonderheden over elke speciale voorziening, zoals met name
anti-doorrolvoorzieningen.
5.1.3. Een korte opgave van elke capitonnering van de binnenzijde.
5.1.4. Een vermelding van het type voorruit en venstermateriaal dat is
gebruikt en van ieder EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen of
ander keurmerk dat is aangebracht.
5.2. Indien uitbreiding van de EEG-goedkeuring voor onderdelen wordt
toegestaan voor andere typen trekkers, moet het rapport een
nauwkeurige verwijzing bevatten naar het rapport van de oorspron-
kelijke EEG-goedkeuring voor onderdelen, alsmede nauwkeurige
gegevens betreffende de eisen genoemd in punt 3.4 van bijlage I.
5.3. Het rapport moet duidelijk het type trekker aangeven (merk, type,
handelsbenaming, enz.) dat tijdens de proeven wordt gebruikt, en de
typen waarvoor de beveiligingsinrichting is bestemd.
6. SYMBOLEN
mt= referentiemassa van de trekker (kg), zoals gedefinieerd in
punt 1.3,
D = doorbuiging in mm van de inrichting op het punt en in de
inrichting van de belasting die wordt toegepast,
D′= vervorming (in mm) van de inrichting bij de vereiste
berekende hoeveelheid energie,
F = kracht van de statische belasting (N) (Newton),1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 12
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
Fmax= kracht van de maximale statische belasting tijdens de
belastingsproef (N), met uitzondering van de overbelas-
ting,
F′= kracht bij de vereiste berekende hoeveelheid energie,
F-D = curve kracht/vervorming,
Eis= toegevoegde energie die bij zijdelingse belasting moet
worden opgenomen (J) (Joule),
Eil 1= toegevoegde energie die bij belasting in de lengterichting
moet worden opgenomen (J),
Eil2= toegevoegde energie die bij de tweede belasting in de
lengterichting moet worden opgenomen (J),
Fr= aan de achterzijde toegevoerde kracht bij de drukproef
(N),
Ff= aan de voorzijde toegevoerde kracht bij de drukproef (N).1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 13
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼M1
▼B
BIJLAGE III
BEPROEVINGSPROCEDURE
1. HORIZONTALE BELASTING EN DRUKPROEVEN
1.1.Algemenevoorwaardenvoorhorizontalebelastingsproeven
1.1.1. De belastingen waaraan de beveiligingsinrichting wordt onderworpen,
moeten zijn verdeeld langs een loodrecht op de belastingsrichting
geplaatste stijve balk volgens de voorschriften van punt 2.1.2 van
bijlage II; deze stijve balk mag voorzien worden van een inrichting
om zijdelingse verschuivingen te voorkomen. De doorbuigings-
snelheid bij belasting mag niet meer bedragen dan 5 mm/s. Bij
toepassing van de belasting moeten F en D gelijktijdig worden
geregistreerdbij verbuigingstoenemingen van 15 mm of mind er, ten
einde de nauwkeurigheid te verzekeren. Indien met het aanleggen van
de belasting een begin is gemaakt mag de belasting niet worden
verminderd tot het tijdstip waarop de proef is voltooid. Het is echter
toegestaan de toeneming van de belasting te stoppen, bij voorbeeld ten
einde metingen te registreren.
1.1.2. Indien het framedeel waarop de belasting moet worden uitgeoefend,
gebogen is, moeten de voorschriften van punt 2.1.2.5 van bijlage II
worden opgevolgd. Bij het uitoefenen van een belasting dienen echter
de voorschriften van punt 1.1.1 hierboven en 2.1.2 van bijlage II te
worden nageleefd.
1.1.3. Indien op het punt van de belasting geen dwarsligger in de constructie
aanwezig is, kan voor de uitvoering van de beproevingsproceduregebruik worden gemaakt van een vervangende beproevingsbalk die de
sterkte van de beveiligingsinrichting niet verhoogt.
1.1.4. De beveiligingsinrichting moet na het wegnemen van de belasting na
iedere beproeving visueel worden onderzocht. Indien tijdens de
belasting breuken of barstjes zijn ontstaan, moet de in punt 1.4 hierna
voorgeschreven overbelastingsproef worden uitgevoerd alvorens
wordt overgegaan tot de volgende belasting van de reeks vermeld in
punt 3.1.1.1 van bijlage II.
1.2.Belastingindelengterichting (zie figuur2vanbijlageIV)
De belasting wordt horizontaal aangelegd, evenwijdig aan het
verticale middenvlak van de trekker.
Bij trekkers waarvan ten minste 50% van de massa, zoals omschreven
in punt 1.3 van bijlage II, op de achterwielen rust, zullen de belasting
van achteren in de lengterichting en de belasting aan de zijkant
worden aangelegd aan verschillende zijden van het middenlangsvlak
van de beveiligingsinrichting. Bij trekkers waarvan ten minste 50 %
van de massa op de voorwielen rust zal de belasting van voren worden
aangelegd aan dezelfde zijde van het middenlangsvlak van de
beveiligingsinrichting als de belasting van de zijkant.
De belasting wordt uitgeoefend op de bovenste dwarsligger van de
beveiligingsinrichting (dat wil zeggen het deel dat bij het kantelen het
eerst de grond zou kunnen raken).
Het punt waarop de belasting wordt uitgeoefend bevindt zich op ⅙
van de breedte van de bovenzijde van de beveiligingsinrichting,
binnenwaarts gemeten ten opzichte van de buitenhoek. De breedte van
de beveiligingsinrichting wordt beschouwd als zijnde de afstand
tussen twee lijnen evenwijdig aan het verticale middenvlak van de
trekker die de uiterste punten van de beveiligingsinrichting raken in
het horizontale vlak dat de bovenzijde van de bovenste dwarse
constructiedelen raakt.
De balk moet een minimumlengte hebben van ⅓van de breedte van
de beveiligingsinrichting (zoals eerder beschreven) en mag niet meer
dan 49 mm langer zijn dan de minimumlengte.
De belasting in de lengterichting wordt van de achterzijde of van de
voorzijde aangelegd, zoals vastgesteld in punt 3.1.1.1 van bijlage II.1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 14
▼M1
▼M1
De proef moet worden gestaakt, indien:
a) de vervormingsenergie die door de beveiligingsinrichting wordt
opgenomen gelijk is aan of groter is dan de vereiste toegevoerde
energie Eil1(waarbij Eil1= 1,4 mt);
b) de beveiligingsinrichting binnendringt in de vrije zone, of deze
zone niet langer beveiligt.
1.3.Belastingvandezijkant(zie figuur1vanbijlageIV)
De belasting moet worden uitgeoefend in de horizontale richting
onder een hoek van 90º ten opzichte van het verticale middenvlak van
de trekker. De belasting moet worden aangelegd op het bovenste
uiterste punt van de beveiligingsinrichting op een plaats die 300 mm
voor het referentiepunt van de zitplaats is gelegen, waarbij de zitplaats
de meest achterwaartse positie inneemt (punt 2.3.1). Indien debeveiligingsinrichting aan de zijkant een uitsteeksel heeft waarvan
vaststaat dat dit bij kantelen het eerst de grond zou raken, dan moet de
belasting op dat uitsteeksel worden aangelegd.
De lengte van de balk mag niet meer dan 700 mm bedragen maar
moet zo lang zijn als praktisch uitvoerbaar is.
De proef wordt gestaakt indien:
a) de door de beveiligingsinrichting opgenomen vervormingsenergie
gelijk is aan of groter is dan de vereiste toevoerenergie E
is(waarbij
Eis= 1,75 mt) of,
b) de beveiligingsinrichting binnendringt in de vrije zone of deze
zone niet langer beveiligt.
1.4.Overbelastingsproef
1.4.1. Wanneer er tijdens de uitvoering van een horizontale belastingsproef
barsten, scheuren of plooien zijn ontstaan, kan een overbelasting-
sproef noodzakelijk zijn ten einde de resterende sterkte van de
inrichting vast te stellen en na te gaan of zij bestandis tegen eventueel
doorrollen (zie figuren 4a, 4b en 4c).
Een overbelastingsproef is altijd verplicht, indien de kracht met meer
dan 3 % afneemt tijdens de laatste 5 % van de vervorming die bereikt
wordt wanneer de vereiste energie door de inrichting wordt
opgenomen (zie figuur 4b).
1.4.2. Bij de overbelastingsproef wordt de horizontale belasting telkens
opgevoerdmet 5 % van d e aan het begin vereiste energie en wel tot
een maximum van 20 % van de toegevoerde energie (zie figuur 4c).
1.4.2.1. Het resultaat van de overbelastingsproef wordt bevredigend geacht
indien, na elke opvoering van de vereiste energie met 5, 10 of 15 %,
de kracht bij een opvoering met 5 % met minder dan 3 % afneemt en
indien de kracht meer blijft bedragen dan 0,8 Fmax.
1.4.2.2. Het resultaat van de overbelastingsproef wordt bevredigend geacht
indien, nadat de inrichting 20 % van de toegevoerde energie heeft
opgenomen, de kracht meer blijft bedragen dan 0,8 Fmax.
1.4.2.3. Bijkomende scheuren of barsten en/of het binnendringen in de vrije
zone of het ontbreken van de beveiliging van die zone als gevolg van
elastische doorbuiging zijn gedurende de overbelastingsproef toege-
staan. Nahet wegnemen van de belasting mag de inrichting echter niet
in de vrije zone doordringen en de zone dient volledig beveiligd te
zijn.
1.5.Drukproefopdeachterzijde
De balk wordt over de bovenste liggers van de constructie aan de
achterzijde geplaatst en de resultante van de drukkrachten moet
worden gelokaliseerd in het verticale referentievlak in de lengterich-
ting. Druk Frmoet worden aangelegd waar Fr=2 0mt.
Indien het achterste gedeelte van het dak der beveiligingsinrichting
niet bestand is tegen de gehele druk, moet deze druk zolang worden
toegepast totdat het dak zodanig is doorgebogen dat het samenvalt met
het vlak dat het bovendeel van de beveiligingsinrichting verbindt met
het deel van de achterkant van de trekker dat de massa van de trekker
kan dragen wanneer deze is gekanteld. De druk wordt vervolgens1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 15
▼B
▼M1
▼B
▼B
weggenomen en de trekker of de druk wordt zodanig verplaatst dat de
balk zich bevindt boven dat punt van de beveiligingsinrichting waarop
de volledig omgekantelde trekker zou kunnen komen te rusten,
waarna de druk Frwordt uitgeoefend.
Druk Frwordt ten minste vijf seconden na beëindiging van visueel
vaststelbare doorbuiging uitgeoefend.
De proef wordt gestaakt indien de inrichting in de vrije zone
binnendringt of deze zone niet langer beveiligt.
1.6.Drukproefopdevoorzijde
De balk wordt aangebracht over de bovenste liggers van de
constructie aan de voorzijde en de resultante van de drukkrachten
moet worden gelokaliseerd in het verticale referentievlak in de
lengterichting. Druk Ffmoet worden aangelegd waar Ff=2 0mt.
Indien het voorste gedeelte van het dak van de beveiligingsinrichting
niet bestand is tegen de gehele druk, moet deze druk zolang worden
toegepast totdat het dak zodanig is doorgebogen dat het samenvalt met
het vlak dat het bovendeel van de beveiligingsinrichting verbindt met
het deel van de voorkant van de trekker dat de massa van de trekker
kan dragen wanneer deze is gekanteld. De druk wordt vervolgens
weggenomen en de trekker of de druk wordt zodanig verplaatst, dat de
balk zich bevindt boven dat punt van de beveiligingsinrichting waarop
de volledig omgekantelde trekker zou kunnen komen te rusten,
waarna de druk Ffwordt uitgeoefend.
Druk Ffwordt ten minste vijf seconden na beëindiging van de visueel
vaststelbare doorbuiging uitgeoefend.
De proef moet worden gestaakt indien de beveiligingsinrichting in de
vrije zone binnendringt of deze zone niet langer beveiligt.
1.7.Tweedebelastingindelengterichting
De belasting wordt horizontaal aangelegd evenwijdig aan het verticale
middenvlak van de trekker.
De tweede belasting in de lengterichting wordt van de achterzijde of
van de voorzijde aangelegd, zoals vastgesteld in punt 3.1.1.1 van
bijlage II.
De belasting wordt uitgeoefend in de richting die tegenovergesteld is
aan en in de hoek die het verst verwijderd is van de belasting in de
lengterichting volgens punt 1.2.
De belasting moet worden uitgeoefend op de bovenste dwarsligger
van de beveiligingsinrichting (dat wil zeggen het deel dat bij kantelen
het eerst de grond zou kunnen raken).
Het punt waarop de belasting wordt uitgeoefend, bevindt zich op ⅙
van de breedte van de bovenzijde van de beveiligingsinrichting
binnenwaarts ten opzichte van de buitenhoek. De breedte van de
beveiligingsinrichting wordt beschouwd als zijnde de afstand tussen
twee lijnen evenwijdig met het verticale middenvlak van de trekker
die de uiterste punten van de beveiligingsinrichting raken in het
horizontale vlak dat de bovenzijde van de bovenste dwarse
constructiedelen raakt.
De balk moet een minimumlengte van ⅓van de breedte van de
beveiligingsinrichting (zoals reeds eerder beschreven) hebben en mag
niet meer dan 49 mm langer zijn dan de minimumlengte.
De proef moet worden gestaakt indien:
a) de vervormingsenergie die door de constructie wordt opgenomen
gelijk is aan of groter is dan de vereiste toevoerenergie Eil2(waarbij
Eil 2= 0,35 mt);
b) de beveiligingsinrichting binnendringt in de vrije zone of deze
zone niet langer beveiligt.
2. VRIJE ZONE
2.1. De vrije zone is weergegeven in figuur 6 van bijlage IV, en wordt
gedefinieerd ten opzichte van een verticaal referentievlak dat in het
algemeen in de lengterichting van de trekker, door een in punt 2.3
beschreven referentiepunt en het midden van het stuurwiel loopt. Er
wordt aangenomen dat indien de beveiligingsinrichting verend is
gemonteerd, het referentievlak zich horizontaal met de zitplaats en het1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 16
▼B
stuurwiel zal verplaatsen wanneer de belasting wordt uitgeoefend,
maar loodrecht blijft ten opzichte van de vloer van de trekker of de
beveiligingsinrichting.
Verstelbare stuurwielen moeten worden gebracht in de stand die zij
voor normale bediening van de trekker in zittende positie innemen.
2.2. De grenzen van de zone zijn:
2.2.1. Verticale vlakken 250 mm aan beide zijden van het referentievlak, die
zich 300 mm naar omhoog uitstrekken vanaf het referentiepunt van de
zitplaats.
2.2.2. Parallelle vlakken die zich van de bovenste rand van de in punt 2.2.1
bedoelde vlakken uitstrekken tot een hoogte van maximaal 900 mm
boven het referentiepunt van de zitplaats, zodanig hellend dat het
bovenste punt van het vlak aan de zijde waar de belasting tegen de
zijkant wordt aangelegd, zich op ten minste 100 mm van het
referentievlak bevindt.
2.2.3. Een horizontaal vlak 900 mm boven het referentiepunt van de
zitplaats.
2.2.4. Een hellend vlak dat loodrecht staat op het referentievlak en dat gaat
door een punt dat is gelegen 900 mm verticaal boven het
referentiepunt van de zitplaats en door het meest achterwaarts gelegen
punt van de rugleuning van de zitplaats.
2.2.5. Een oppervlak, zo nodig gebogen, volgens beschrijvende lijnen
loodrecht op het referentievlak, dat zich naar beneden uitstrekt vanuit
het meest achterwaarts gelegen puntvan de zitplaats en over de gehele
lengte met de rugleuning van de zitplaats in contact blijft.
2.2.6. Een gebogen vlak, dat loodrecht staat op het referentievlak, met een
straal van 120 mm rakend aan de vlakken bedoeld in de punten 2.2.3
en 2.2.4.
2.2.7. Een gebogen vlak, dat loodrecht staat op het referentievlak, met een
straal van 900 mm, dat raakt aan het vlak bedoeld in punt 2.2.3 op eenpunt 150 mm vóór het referentiepunt van de zitplaats en zich in
voorwaartse richting over een afstandvan 400 mm uitstrekt.
2.2.8. Een hellend vlak dat loodrecht staat op het referentievlak dat aansluit
aan de voorste rand van het vlak bedoeld in punt 2.2.7 en dat op 40
mm van het stuurwiel ligt. Bij een hoge standvan het stuurwiel word t
dit vlak vervangen door een raakvlak aan het vlak bedoeld in punt
2.2.7.
2.2.9. Een verticaal vlak dat loodrecht staat op het referentievlak, 40 mm
vóór het stuurwiel.
2.2.10. Een horizontaal vlak door het referentiepunt van de zitplaats.
2.3.Plaatsvandezitplaatsenreferentiepunt vandezitplaats
2.3.1. Voor de bepaling van de vrije zone in punt 2.1 moet de zitplaats de
meest achterwaartse positie in het horizontale verstellingsbereik
innemen. De zitplaats wordt in de bovenste stand van de verticale
verstelling gebracht indien deze onafhankelijk is van de horizontale
verstelling.
Het referentiepunt wordt verkregen met behulp van het in bijlage IV,
figuren 7 en 8, weergegeven apparaat waarmee de belasting door een
persoon wordt gesimuleerd. Het apparaat moet bestaan uit een
komvormige zittingplaat en rugleuningplaten. De onderste leuning-
plaat heeft scharnieren op de plaats van de zitbeenknobbels (A) en de
lendenen (B), waarbij de hoogte van het scharnier (B) versteld kan
worden.
2.3.2. Onder referentiepunt wordt verstaan het punt in het in de lengterich-
ting door de zitplaats lopende middenvlak waar het raakvlak van hetonderste deel van de leuning en een horizontaal vlak elkaar snijden.
Dit horizontale vlak snijdt het onderste vlak van de komvormige
zittingplaat op een punt 150 mm vóór genoemdraakvlak.
2.3.3. Wanneer een zitplaats een veersysteem heeft, dat al dan niet kan
worden aangepast aan het gewicht van de bestuurder, moet de
zitplaats geplaatst worden in het midden van het veertraject.
Het apparaat moet op de zitplaats worden geplaatst. Vervolgens wordt
het belast met een kracht van 550 N op een punt 50 mm vóór
scharnier (A); de twee delen van de rugleuningplaat moeten licht
tangentieel tegen de rugleuning worden aangedrukt.1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 17
▼B
2.3.4. Indien het niet mogelijk is raakvlakken vast te stellen voor elke plaats
van de rugleuning (boven en onder de lendenstreek) is het volgende
vereist:
2.3.4.1. indien het niet mogelijk is een raakvlak vast te stellen voor het
onderste gedeelte, dan wordt het onderste gedeelte van de rugleu-
ningplaat verticaal tegen de rugleuning aangedrukt;
2.3.4.2. indien het niet mogelijk is een raakvlak vast te stellen voor het
bovenste gedeelte, dan wordt scharnier (B) vastgezet op een hoogte
van 230 mm boven het referentiepunt van de zitplaats, waarbij het
onderste deel van de rugleuning verticaal is. Vervolgens worden de
twee delen van de rugleuningplaat licht tegen de rugleuning
aangedrukt.
3. TE VERRICHTEN METINGEN EN CONTROLES
3.►M11◄.Vrijezone
Tijdens elke proef wordt de beveiligingsinrichting onderzocht ten
einde na te gaan of enig deel van deze inrichting in een vrije zone
rondom de bestuurderszitplaats als omschreven in 2.1 is binnen-
gedrongen. Voorts wordt de beveiligingsinrichting onderzocht ten
einde na te gaan of enig deel van de vrije zone niet langer door de
beveiligingsinrichting wordt beveiligd. In dit verband wordt ervan
uitgegaan dat een gedeelte van de vrije zone als onbeveiligd door de
beveiligingsinrichting wordt beschouwd, indien enig gedeelte van
deze vrije zone in contact zou zijn gekomen met de vlakke grond na
het omkantelen van de trekker in de richting van waaruit de belasting
werd toegepast. Voor de banden en de spoorbreedte worden de
kleinste door de fabrikant opgegeven afmetingen in aanmerking
genomen.
3.►M12◄.Finalepermanentedoorbuiging
Na de proeven wordt de finale permanente doorbuiging van de
beveiligingsinrichting vastgelegd. Met het oog hierop wordt, vóór het
begin van de proef, de positie van de hoofddelen van de beveili-
gingsinrichting ten opzichte van het referentiepunt van de zitplaats
vastgelegd.1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 18
▼M1
▼B
▼B
BIJLAGE IV
FIGUREN
Figuur 1: Punt waarop de zijdelingse belasting wordt aangelegd
Figuur 2: Punt waarop de belasting van de achterzijde in de lengterichting
wordt aangelegd
Figuur 3: Voorbeeldvan een inrichting voor uitvoering van d e verbrijze-
lingsproef
Figuur 4a: Curve kracht/vervorming — overbelastingsproef is niet vereistFiguur 4b: Curve kracht/vervorming — overbelastingsproef is vereistFiguur 4c: Curve kracht/vervorming — voortzetting van de overbelasting-
sproef
Figuur 5: Verklaring van de termen „permanente, elastische en totale
vervorming”
Figuur 6a: Zijaanzicht van de vrije zoneFiguur 6b: Voor/achteraanzicht van de vrije zone
Figuur 6c: Isometrisch aanzicht
Figuur 7: Apparaat voor bepaling van het referentiepunt van de zitplaatsFiguur 8: Methode ter bepaling van het referentiepunt van de zitplaats1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 19
▼M1
▼B
►(1)M11979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 20
▼B
Figuur 3
Voorbeeldvooreenopstellingvooreendrukproef1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 21
▼M1
1. Bepaal de juiste plaats van aF ′ten opzichte van 0,95 D ′.
1.1. De overbelastingsproef is niet vereist omdat aF ′< 1,03 F ′.
Figuur 4a
Curvekracht/vervorming—overbelastingsproefisnietvereist1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 22
▼M1
1. Bepaal de juiste plaats van aF ′ten opzichte van 0,95 D ′.
1.1. De overbelastingsproef is vereist omdat aF ′> 1,03 F ′.
1.2. De overbelastingsproef geeft een bevredigend resultaat te zien aangezien bF ′> 0,97 F ′en bF′> 0,8 Fmax.
Figuur 4b
Curvekracht/vervorming—overbelastingsproefisvereist1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 23
▼M1
1. Bepaal de juiste plaats van aF ′ten opzichte van 0,95 D ′.
1.1. De overbelastingsproef is noodzakelijk omdat aF ′> 1,03 F ′.
1.2. bF′< 0,97 aF ′, daarom moet de overbelastingsproef worden voortgezet.
1.3. cF′< 0,97 bF ′, daarom moet de overbelastingsproef worden voortgezet.
1.4. dF′< 0,97 cF ′, daarom moet de overbelastingsproef worden voortgezet.
1.5. Het resultaat van de overbelastingsproef is bevredigend omdat eF ′>0,8 Fmax.
Opmerking: Indien op een gegeven ogenblik F minder bedraagt dan 0,8 Fmaxwordt de inrichting afgekeurd.
Figuur 4c
Curvekracht/vervorming —voortzettingvandeoverbelastingsproef1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 24
▼B
Figuur 5
Toelichtingopdebegrippenpermanente,elastischeentotaledoorbuiging1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 25
▼B
Figuur 6a
Zijaanzichtvandevrijezone
Figuur 6b
Voor/achteraanzicht vandevrijezone
Figuur 6c
Isometrischaanzicht1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 26
Figuur 7
Apparaatvoorbepalingvanhetreferentiepuntvandezitplaats
Figuur 8
Bepalingvanhetreferentiepuntvandezitplaats▼B1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 27
▼B
BIJLAGE V
MODEL
BEPROEVINGSRAPPORTINZAKEEEG-GOEDKEURINGSPROEVENVOORONDERDELENVANEENKANTELBE-
VEILIGINGSINRICHTING (VEILIGHEIDSCABINE OF -FRAME) VOOR WAT BETREFT DE STERKTE DAARVAN,
ALSMEDEDESTERKTEVANDEBEVESTIGINGDAARVANOPDETREKKER
(Statischeproeven)
1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 28
▼B
1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 29
▼B
1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 30
▼B
1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 31
▼B
BIJLAGE VI
MERKEN
Het EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen bestaat uit een rechthoek waar-
binnen een kleine letter „e” is geplaatst, gevolgd door het kennummer of de
kenletters van de Lid-Staat die de goedkeuring voor onderdelen heeft verleend:
1 voor Duitsland
2 voor Frankrijk3 voor Italië4 voor Nederland
6 voor België
9 voor Spanje
11 voor het VerenigdKoninkrijk
13 voor Luxemburg
DK voor Denemarken
EL voor Griekenland
IRL voor Ierland
P voor Portugal
en uit een EEG-goedkeuringsnummer vooronderdelen, opeen willekeurige plaats
in de nabijheid van de rechthoek, en overeenkomend met het nummer van het
EEG-goedkeuringsformulier voor onderdelen dat is opgemaakt inzake de sterkte
van het type beveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan aan de trekker.
VoorbeeldvaneenEEG-goedkeuringsmerkvooronderdelen
Aan het EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen wordt het aanvullende symbool
„S” toegevoegd.
Verklaring: De beveiligingsinrichting die van bovenstaand EEG-goedkeurings-
merk voor onderdelen is voorzien, is een inrichting waarvoor in
Duitsland (e 1) EEG-goedkeuring voor onderdelen is verleend onder
nr. 1471.1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 32
▼A1
▼M2
▼A1
▼B
▼B
BIJLAGE VII
MODEL
EEG-GOEDKEURINGSFORMULIERVOORONDERDELEN
1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 33
▼B
BIJLAGE VIII
VOORWAARDENVOOREEG-GOEDKEURING
1. De aanvraag om EEG-goedkeuring van een trekkertype met betrekking tot
de sterkte van de beveiligingsinrichting en van de bevestiging daarvan aan
de trekker wordt ingediend door de fabrikant van de trekker of door diens
gemachtigde.
2. Een trekker die representatief is voor het type dat moet worden goedgekeurd
en waarop een beveiligingsinrichting is gemonteerd die met de bevestiging
daarvan als onderdeel is goedgekeurd, moet ter beschikking worden gesteld
van de technische dienst die met de uitvoering van de goedkeuringsproeven
is belast.
3. De met de goedkeuringsproeven belaste technische dienst controleert of het
als onderdeel goedgekeurde type beveiligingsinrichting is bestemd om te
worden gemonteerd op het trekkertype waarvoor de goedkeuring wordt
aangevraagd. Deze dienst controleert met name of de bevestiging van de
beveiligingsinrichting overeenstemt met die welke bij de EEG-goedkeuring
voor onderdelen is gekeurd.
4. De houder van de EEG-goedkeuring kan verzoeken deze voor andere typen
van beveiligingsinrichtingen uit te breiden.
5. De bevoegde instanties verlenen de gevraagde uitbreiding op de volgende
voorwaarden:
5.1. voor het nieuwe type beveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan aan
de trekker moet een EEG-goedkeuring voor onderdelen zijn verleend;
5.2. het nieuwe type moet zijn ontworpen om te worden gemonteerd op het
trekkertype waarvoor de uitbreiding van de EEG-goedkeuring wordt
aangevraagd;
5.3. de bevestiging van de beveiligingsinrichting aan de trekker moet overeen-
stemmen met die welke bij de EEG-goedkeuring voor onderdelen is gekeurd.
6. Een formulier waarvan het model in bijlage IX is aangegeven, wordt als
bijlage bij het EEG-goedkeuringsformulier gevoegd voor iedere toegestane
of geweigerde goedkeuring of uitbreiding van goedkeuring.
7. Indien de aanvraag om EEG-goedkeuring van een type trekker wordt
ingediend te zamen met de aanvraag om EEG-goedkeuring voor onderdelen
van een type beveiligingsinrichting die is bestemd om te worden gemonteerd
op het trekkertype waarvoor de EEG-goedkeuring wordt aangevraagd,
worden de in de punten 2 en 3 bedoelde controles niet uitgevoerd.1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 34
▼B
BIJLAGE IX
MODEL
1979L0622 — NL — 29.06.1987 — 003.001 — 35