1995L0053 — NL — 29.12.2000 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 95/53/EG VAN DE RAAD
van 25 oktober 1995
tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van
diervoeding
(PB L 265 van 8.11.1995, blz. 17)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Richtlijn 1999/20/EG van de Raad van 22 maart 1999 L 80 20 25.3.1999
►M2 Richtlijn 2000/77/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14
december 2000 L 333 81 29.12.2000
▼B
RICHTLIJN 95/53/EG VAN DE RAAD
van 25 oktober 1995
tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de
officiële controles op het gebied van diervoeding
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
Gezien het advies van het Europees Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat diervoeding binnen de landbouw in de Gemeenschap
een zeer voorname plaats is gaan innemen;
Overwegende dat de vaststelling, op Gemeenschapsniveau, van de
beginselen voor de organisatie van de officiële controles op het gebiedvan diervoeding bijdraagt tot het voorkomen van gevaren voor degezondheid van mens en dier en voor het milieu, tot het garanderen van
de eerlijkheid van de handelstransacties en tot de bescherming van de
consumentenbelangen;
Overwegende dat de organisatie van de officiële controles op het gebied
van diervoeding geregeld moet worden, omdat de gebruikte produkten
van zeer uiteenlopende aard zijn, de verhandelde hoeveelheden zeer
omvangrijk zijn, de sector sterk geïntegreerd is en vooral omdat zoweleen gezonde voeding van de dieren als een goede kwaliteit van dedaarvan afkomstige levensmiddelen gegarandeerd moeten worden;
Overwegende dat de bij deze richtlijn vastgestelde voorschriften, om het
gewenste doel te bereiken, alle in de Gemeenschap in de diervoedinggebruikte produkten en stoffen moeten omvatten; dat de controle zichderhalve uitstrekken tot alle produkten die in de Gemeenschapingevoerd of in de handel worden gebracht;
Overwegende dat de definitie van de bevoegde instantie niet uitsluit dat
de Lid-Staten de bevoegdheid van deze instantie om de officiëlecontroles op het gebied van diervoeding te verrichten, geheel of ten dele
kunnen delegeren, op voorwaarde dat de controles onder hun gezag
plaatsvinden;
Overwegende dat de controles, om doeltreffend te zijn, op gezette tijden
moeten worden uitgevoerd; dat geen beperkingen mogen worden
opgelegd ten aanzien van het voorwerp van de controles, noch tenaanzien van het stadium waarin en het tijdstip waarop deze controlesmoeten plaatsvinden; dat de controles zo doelmatig mogelijk moetenzijn;
Overwegende dat erop moet worden toegezien dat de controleprocedures
niet worden omzeild en dat derhalve moet worden bepaald dat de Lid-Staten niet mogen afzien van de passende controle van een produktomdat het voor uitvoer naar een derde land is bestemd;
Overwegende dat voor produkten uit derde landen, zodra zij op het
grondgebied van de Gemeenschap worden binnengebracht, een controlevan de documenten en een steekproefsgewijze overeenstemmings-controle moeten worden verricht;1995L0053 — NL — 29.12.2000 — 002.001 — 2
(1) PB nr. C 313 van 19. 11. 1993, blz. 10.
(2) PB nr. C 128 van 9. 5. 1994, blz. 97.
(3) PB nr. C 127 van 7. 5. 1994, blz. 10.
▼B
Overwegende dat de Lid-Staten de mogelijkheid moeten krijgen plaatsen
van binnenkomst aan te wijzen teneinde te garanderen dat de controlevan de ingevoerde produkten doeltreffend verloopt, onverminderd de
bepalingen in andere communautaire besluiten ter zake, met name in de
Richtlijnen 90/675/EEG (
1) en 92/118/EEG (2);
Overwegende dat er beginselen moeten worden vastgesteld inzake de
organisatie van de door de bevoegde instanties uit te voeren fysiekecontroles en de op grond van het resultaat daarvan te treffenmaatregelen;
Overwegende dat voor het handelsverkeer binnen de Gemeenschap
vooral controles bij de oorsprong moeten worden uitgevoerd; dat,
wanneer onregelmatigheden worden vermoed, de controle echter bijwijze van uitzondering tijdens het vervoer van de produkten of op deplaats van bestemming mag worden uitgevoerd;
Overwegende dat deze aanpak vereist dat meer vertrouwen wordt
gesteld in de door de Lid-Staat van verzending verrichte controles; dat
de Lid-Staat van verzending erop moet toezien dat de controles op
passende wijze worden verricht;
Overwegende dat moet worden bepaald welke maatregelen moeten
worden getroffen wanneer bij een controle wordt vastgesteld dat dezending niet aan de voorschriften voldoet;
Overwegende dat het doelmatigheidshalve aan de Lid-Staat van
verzending staat zich ervan te vergewissen dat de produkten aan de
communautaire voorschriften voldoen; dat de Commissie, in samen-
werking met de betrokken Lid-Staten, bij overtredingen moet kunneningrijpen, met name door afgevaardigden ter plaatse te zenden en aan desituatie aangepaste maatregelen te nemen;
Overwegende dat het dienstig is overeenkomstig Richtlijn 70/373/
EEG (
3) alle voor de officiële controles op diervoeding noodzakelijke
bemonsterings- en analysemethoden op communautair niveau vast te
stellen;
Overwegende dat het weliswaar niet wenselijk is de betrokkenen het
recht te verlenen zich tegen de controles te verzetten, maar dat hunlegitieme rechten, meer in het bijzonder het recht op geheimhouding vanproduktiegegevens en het recht van beroep, moeten worden beschermd;
Overwegende dat de met de controles belaste instanties naar Lid-Staat
kunnen verschillen; dat het bijgevolg dienstig is een lijst te publiceren
van de ter zake bevoegde instanties van elke Lid-Staat, met vermeldingvan hun ressort en van de laboratoria die gemachtigd zijn om analyses inhet kader van die controles uit te voeren;
Overwegende dat het weliswaar in de eerste plaats aan de Lid-Staten
staat hun controleprogramma's vast te stellen, maar dat het in het kader
van de interne markt ook nodig is om op Gemeenschapsniveau over
gecoördineerde programma's te beschikken;
Overwegende dat moet worden bepaald dat de maatregelen ter
uitvoering van deze richtlijn door de Commissie worden vastgesteld,1995L0053 — NL — 29.12.2000 — 002.001 — 3
(1) PB nr. L 373 van 31. 12. 1990, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EEG) nr. 1601/92 (PB nr. L 173 van 27. 6. 1992, blz. 13).
(2) PB nr. L 62 van 15. 3. 1993, blz. 49. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Besluit
94/723/EG van de Commissie (PB nr. L 288 van 9. 11. 1994, blz. 48).
(3) PB nr. L 170 van 3. 8. 1970, blz. 2. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EEG) nr. 3768/85 (PB nr. L 362 van 31. 12. 1985, blz. 8).
▼B
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
INLEIDENDE BEPALINGEN
Artikel 1
1. In deze richtlijn worden de beginselen inzake de organisatie van de
officiële controles op het gebied van diervoeding vastgesteld.
2. Deze richtlijn geldt onverminderd meer specifieke communautaire
voorschriften, met inbegrip van met name de communautaire douane-
voorschriften en veterinaire bepalingen.
Artikel 2
1. In deze richtlijn wordt verstaan onder:
a) „officiële controle op het gebied van diervoeding”, hierna „controle”
te noemen:de controle door de bevoegde instanties waarbij de
overeenstemming wordt nagegaan met de communautaire voor-schriften in
— Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970
betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding (
1),
— Richtlijn 74/63/EEG van de Raad van 17 december 1973 tot
vaststelling van maximumgehalten aan ongewenste stoffen enprodukten in diervoeders (
2),
— Richtlijn 96/25/EG van de Raad van 29 april 1996 betreffende het
verkeer van voedermiddelen, tot wijziging van de Richtlijnen 70/524/EEG, 74/63/EEG, 82/471/EEG en 93/74/EEG, en tot intrek-
king van Richtlijn 77/101/EEG,
— Richtlijn 79/373/EEG van de Raad van 2 april 1979 betreffende
de handel in mengvoeders (
3),
— Richtlijn 82/471/EEG van de Raad van 30 juni 1982 betreffende
bepaalde in diervoeding gebruikte produkten (4),
— Richtlijn 93/74/EEG van de Raad van 13 september 1993
betreffende diervoeders met bijzonder voedingsdoel (5), en
— elke andere regeling op het gebied van de diervoeding waarin
wordt bepaald dat de officiële controles geschieden volgens debepalingen van deze richtlijn;
b) „controle van de documenten”:de verificatie van de documenten die
het produkt vergezellen of van andere informatie over het produkt;
c) „overeenstemmingscontrole”:de verificatie, door een eenvoudige
visuele inspectie, van de overeenstemming tussen de documenten, demerktekens en de produkten;
d) „fysieke controle”:de controle van het produkt zelf, die eventueel
een monsterneming en een onderzoek van de monsters in een
laboratorium omvat;
e) „produkt”:diervoeder of een in de diervoeding gebruikte stof;
f) „bevoegde instantie”:de met het verrichten van de officiële controles
op het gebied van diervoeding belaste instantie van de Lid-Staat;1995L0053 — NL — 29.12.2000 — 002.001 — 4
(1) PB nr. L 270 van 14. 12. 1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 94/77/EG van de Commissie (PB nr. L 350 van 31. 12. 1994, blz.
113).
(2) PB nr. L 38 van 11. 2. 1974, blz. 31. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 94/16/EG van de Commissie (PB nr. L 104 van 23. 4. 1994, blz. 32).
(3) PB nr. L 86 van 6. 4. 1979, blz. 30. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
93/74/EEG (PB nr. L 237 van 22. 9. 1993, blz. 23).
(4) PB nr. L 213 van 21. 7. 1982, blz. 8. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 93/74/EEG (PB nr. L 237 van 22. 9. 1993, blz. 23).
(5) PB nr. L 237 van 22. 9. 1993, blz. 23.▼M1
▼B
▼B
g) „inrichting”:elk bedrijf dat een produkt produceert of fabriceert, dat
het produkt in zijn bezit heeft in een tussenstadium alvorens het inhet verkeer wordt gebracht, met inbegrip van de be- of verwerking en
de verpakking, of dat het produkt in het verkeer brengt;
h) „in het verkeer brengen”:het in voorraad hebben van produkten met
het oog op verkoop of enige andere vorm van overdracht aan derden,
al dan niet tegen vergoeding, alsmede de verkoop en de anderevormen van overdracht zelf.
2. De definities in de communautaire regelgeving inzake diervoeding
zijn waar nodig van toepassing.
Artikel 3
1. De Lid-Staten nemen alle dienstige maatregelen om ervoor te
zorgen dat de controles overeenkomstig deze richtlijn worden verricht.
2. De Lid-Staten zien niet af van een passende controle van een
produkt omdat het voor uitvoer is bestemd.
Artikel 4
1. De controles geschieden:
a) regelmatig;
b) wanneer het vermoeden bestaat dat de voorschriften niet zijn
nageleefd;
c) in verhouding tot het beoogde doel en met name in het licht van de
risico's en de opgedane ervaring.
2. De controles bestrijken alle stadia van de produktie en de
fabricage, de tussenstadia die aan het in het verkeer brengen voorafgaan
en het in het verkeer brengen zelf, met inbegrip van de invoer, alsmede
het gebruik van de produkten.
De bevoegde instantie kiest het stadium/de stadia dat/die het meest
geschikt is/zijn voor het voorgenomen onderzoek.
3. De controles worden in de regel zonder voorafgaande kennis-
geving verricht.
4. De controles hebben ook betrekking op het gebruik van verboden
produkten in de diervoeding.
HOOFDSTUK II
INVOER UIT DERDE LANDEN
Artikel 5
In afwijking van artikel 4, lid 1, treffen de Lid-Staten alle dienstige
maatregelen om ervoor te zorgen dat de bevoegde instanties bij het
binnenbrengen van produkten op het douanegebied van de Gemeenschapvoor elke partij een controle van de documenten en een steekproefs-gewijze overeenstemmingscontrole uitvoeren om zich te vergewissenvan:
— de aard van de produkten,
— de oorsprong van de produkten,— de geografische bestemming van de produkten,
teneinde vast te stellen welke douaneregeling op die produkten van
toepassing is.
In voorkomend geval worden de uitvoeringsmaatregelen voor dit artikel
vastgesteld volgens de procedure van artikel 23.1995L0053 — NL — 29.12.2000 — 002.001 — 5
▼M2
▼B
Artikel 6
Met het oog op de in artikel 5 bedoelde controles, kunnen de Lid-Staten
voor de verschillende soorten produkten bepaalde plaatsen van binnen-
komst op hun grondgebied aanwijzen.
Met hetzelfde doel kunnen zij eisen vooraf in kennis te worden gesteld
van de aankomst van de produkten op een bepaalde plaats vanbinnenkomst.
Artikel 7
Voordat de produkten in het vrije verkeer worden gebracht vergewissen
de Lid-Staten zich er door steekproefsgewijze fysieke controles van datzij aan de voorschriften voldoen.
In voorkomend geval worden de uitvoeringsmaatregelenen voor dit
artikel vastgesteld volgens de procedure van artikel 23.
Artikel 8
1. Wanneer de controle aan het licht brengt dat de produkten niet aan
de voorschriften voldoen, verbiedt de Lid-Staat het binnenbrengen of het
in het vrije verkeer brengen van deze produkten en eist hij de
terugzending van de produkten buiten het grondgebied van deGemeenschap; hij stelt de Commissie en de overige Lid-Statenonverwijld in kennis van de terugzending van de produkten, ondervermelding van de geconstateerde overtredingen.
2. In afwijking van lid 1 kan de Lid-Staat vergunning geven om
onder de door de bevoegde instantie bepaalde voorwaarden een van de
volgende maatregelen te nemen:
— de produkten worden binnen een nader te bepalen termijn in
overeenstemming met de voorschriften gebracht,
— de produkten worden eventueel ontsmet,
— de produkten worden op een andere passende manier behandeld,— de produkten worden voor andere doeleinden gebruikt,— de produkten worden vernietigd.
De Lid-Staten zien erop toe dat de in de eerste alinea bedoelde
handelingen geen ongunstige gevolgen hebben voor de gezondheid vanmens en dier of voor het milieu.
3. De kosten van de overeenkomstig de leden 1 en 2 genomen
maatregelen zijn voor rekening van de houder van de vergunning of zijnvertegenwoordiger.
Artikel 9
1. Wanneer de produkten niet in het vrije verkeer worden gebracht op
het grondgebied van de Lid-Staat die de in artikel 5 bedoelde controlesen in voorkomend geval een fysieke controle verricht, verstrekt de Lid-
Staat de belanghebbende een document waarin de aard en de uitkomsten
van de uitgevoerde controles zijn aangegeven. In de handelsdocumentenwordt naar dit document verwezen.
De Lid-Staat van bestemming mag de produkten echter wel steek-
proefsgewijze controleren.
2. Een modeldocument en eventueel de uitvoeringsbepalingen van lid
1 worden vóór 30 april 1998 volgens de procedure van artikel 23
vastgesteld.
Artikel 9 bis
1. Wanneer zich op het grondgebied van een derde land een probleem
voordoet of uitbreidt dat een ernstig gevaar kan vormen voor degezondheid van mens of dier of voor het milieu, neemt de Commissie uiteigen beweging of op verzoek van een lidstaat naar gelang van de ernst1995L0053 — NL — 29.12.2000 — 002.001 — 6
▼M2
▼B
▼M2
▼M2
van de toestand overeenkomstig de procedure van artikel 23 bis,
onverwijld de volgende maatregelen:
— schorsing van de invoer van producten, afkomstig uit het betrokken
derde land of een deel daarvan dan wel uit één of meer specifieke
productiebedrijven, en, in voorkomend geval, uit derde landen van
doorvoer, en/of
— vaststelling van bijzondere voorwaarden voor producten die bestemd
zijn voor invoer uit het betrokken derde land of een deel daarvan.
2. In spoedeisende gevallen kan de Commissie de in lid 1 bedoelde
maatregelen echter voorlopig nemen na de lidstaten daarvan in kennis tehebben gesteld. Binnen 10 werkdagen schakelt zij het Permanent Comitévoor diervoeders in overeenkomstig de procedure van artikel 23 bis, ter
fine van verlenging, wijzigingen of intrekking van die maatregelen.
Zolang de door de Commissie genomen maatregelen niet zijn vervangendoor een ander wetgevingsbesluit, blijven zij van toepassing.
3. Heeft een lidstaat de Commissie er officieel van in kennis gesteld
dat vrijwaringsmaatregelen noodzakelijk zijn en is laatstgenoemde nietopgetreden volgens het bepaalde in lid 1, dan kan die lidstaat ten aanzienvan de invoer tijdelijke conservatoire maatregelen treffen. Wanneer eenlidstaat tijdelijke conservatoire maatregelen neemt, deelt hij ditonverwijld aan de andere lidstaten en de Commissie mee. Volgens de
procedure van artikel 23 legt de Commissie de aangelegenheid binnen
tien werkdagen ter fine van bevestiging, wijziging of intrekking van denationale conservatoire maatregelen aan het Permanent Comité voordiervoeders voor.
Artikel 9 ter
1. Indien nodig kunnen deskundigen van de Commissie en van de
lidstaten in derde landen ter plaatse controles uitvoeren om na te gaan,of de door dat derde land gegeven garanties met betrekking tot de
voorwaarden voor de productie en het in het verkeer brengen van
producten minstens gelijkwaardig kunnen worden geacht met die welkede Gemeenschap voorschrijft.
2. De in lid 1 bedoelde controles worden uitgevoerd voor rekening
van de Gemeenschap, die de kosten ervan draagt.
3. De Commissie deelt de lidstaten de resultaten van de in lid 1
bedoelde controles mee.
4. De uitvoeringsmaatregelen voor dit artikel worden zo nodig
vastgesteld volgens de procedure van artikel 23.
HOOFDSTUK III
HANDELSVERKEER BINNEN DE GEMEENSCHAP
Artikel 10
De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat de voor verzending
naar een andere Lid-Staat bestemde produkten met dezelfde zorg
worden gecontroleerd als die welke bestemd zijn om op hun eigen
grondgebied in het verkeer te worden gebracht.
Afdeling 1
Controle bij de oorsprong
Artikel 11
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de bevoegde instantie de
inrichtingen controleert om zich ervan te vergewissen dat deze hunverplichtingen uit hoofde van de communautaire voorschriften nakomenen dat de produkten die bestemd zijn om in het verkeer te wordengebracht aan de communautaire eisen voldoen.1995L0053 — NL — 29.12.2000 — 002.001 — 7
▼B
▼B
2. Wanneer een vermoeden bestaat dat niet aan de eisen is voldaan,
verricht de bevoegde instantie de nodige controles en treft zij passendemaatregelen wanneer dit vermoeden bevestigd wordt.
Afdeling 2
Controle ter bestemming
Artikel 12
1. De bevoegde instantie van de Lid-Staat van bestemming kan op de
plaats van bestemming door middel van niet-discriminerende steek-
proefcontroles nagaan of de produkten voldoen aan het bepaalde in
artikel 2, lid 1, onder a).
2. Wanneer de bevoegde instantie van de Lid-Staat van doorvoer of
van de Lid-Staat van bestemming echter over gegevens beschikt die eenovertreding doen vermoeden, kunnen bovendien controles tijdens hetvervoer van de produkten over het grondgebied van de Lid-Staat wordenverricht.
Artikel 13
1. Wanneer een Lid-Staat bij een controle ter bestemming of tijdens
het vervoer vaststelt dat de produkten niet voldoen aan het bepaalde in
artikel 2, lid 1, onder a), neemt hij passende maatregelen en maant hij de
verzender, de geadresseerde of elke andere rechthebbende aan om onderde door de bevoegde instantie vastgestelde voorwaarden een van devolgende maatregelen te nemen:
— de produkten worden binnen een nader te bepalen termijn in
overeenstemming met de voorschriften gebracht,
— de produkten worden eventueel ontsmet,
— de produkten worden op een andere passende manier behandeld,
— de produkten worden voor andere doeleinden gebruikt,— de produkten worden naar het land van oorsprong teruggezonden, na
kennisgeving aan de bevoegde instantie van het land waar zich deinrichting bevindt waaruit ze afkomstig zijn,
— de produkten worden vernietigd.
2. De kosten van de overeenkomstig lid 1 getroffen maatregelen zijn
voor rekening van de verzender of van elke andere rechthebbende,eventueel met inbegrip van de geadresseerde.
Afdeling 3
Samenwerking bij constatering van overtredingen
Artikel 14
Wanneer de produkten worden vernietigd, voor andere doeleinden
worden gebruikt, naar het land van oorsprong worden teruggezondendan wel worden ontsmet, in de zin van artikel 13, lid 1, treedt de Lid-
Staat van bestemming onverwijld in contact met de Lid-Staat van
verzending. In de andere gevallen kan de Lid-Staat van bestemmingcontact opnemen met de Lid-Staat van verzending. De Lid-Staat vanverzending neemt alle nodige maatregelen en deelt de Lid-Staat vanbestemming de aard van de verrichte controles, de resultaten ervan, de
genomen beslissingen en de redenen daarvan mee.
Indien de Lid-Staat van bestemming vreest dat die maatregelen
ontoereikend zijn, gaat hij met de betrokken Lid-Staat na hoe desituatie kan worden verholpen, eventueel door een gezamenlijk plaats-bezoek.
Wanneer op grond van de overeenkomstig artikel 12 verrichte controles
herhaling van de overtreding geconstateerd wordt, stelt de Lid-Staat vanbestemming de Commissie en de andere Lid-Staten daarvan in kennis.1995L0053 — NL — 29.12.2000 — 002.001 — 8
▼B
Artikel 15
1. De Commissie kan op verzoek van de Lid-Staat van bestemming
of op eigen initiatief en naar gelang van de aard van de geconstateerdeovertreding
— in samenwerking met de betrokken Lid-Staat vertegenwoordigers ter
plaatse zenden;
— de Lid-Staat van verzending verzoeken om de produktie van de
betrokken inrichting intensiever te controleren.
2. De Commissie deelt de betrokken Lid-Staten haar bevindingen
mee.
In afwachting van de bevindingen van de Commissie verscherpt de Lid-
Staat van verzending, op verzoek van de Lid-Staat van bestemming, decontroles op de produkten van de betrokken inrichting.
De Lid-Staat van bestemming mag zijnerzijds de produkten van deze
inrichting intensiever controleren.
3. De Commissie kan de situatie in het in artikel 23 bedoelde Comité
bespreken. Zij kan volgens de procedure van dat artikel de nodigebesluiten nemen, waaronder begrepen besluiten inzake het intracommu-nautaire verkeer van de betrokken produkten.
Afdeling 4
Controle ter plaatse op de landbouwbedrijven
Artikel 16
De Lid-Staten zien erop toe dat de bevoegde instantie toegang krijgt tot
de landbouwbedrijven waar de produkten worden vervaardigd ofgebruikt, teneinde de voorgeschreven controles te verrichten.
HOOFDSTUK IV
ALGEMENE BEPALINGEN EN CONTROLES
Artikel 17
1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de controles zodanig worden
uitgevoerd dat zo weinig mogelijk vertraging in het vervoer van deprodukten ontstaat en dat de afzet van die produkten door de controlesniet onnodig belemmerd wordt.
2. De Lid-Staten bepalen dat de met de controles belaste beambten
aan het beroepsgeheim gebonden zijn.
Artikel 17 bis
1. Onverminderd het bepaalde in artikel 15 en voorzover voor de
uniforme toepassing van deze richtlijn noodzakelijk, kunnen deskun-digen van de Commissie en van de lidstaten, in samenwerking met debevoegde nationale autoriteiten, ter plaatse controles uitvoeren om na te
gaan of het bepaalde in deze richtlijn, en met name in de artikelen 4, 5,
7, 11 en 12, daadwerkelijk wordt toegepast.
De deskundigen van de lidstaten worden door de Commissie aange-
wezen op voordracht van de betrokken lidstaat.
2. De lidstaat op het grondgebied waarvan een controle wordt
uitgevoerd verleent de deskundigen van de Commissie en van delidstaten alle bijstand die voor de vervulling van hun taak nodig is.
3. De resultaten van de uitgevoerde controles worden met de
bevoegde autoriteit van de betreffende lidstaat besproken alvorens heteindverslag wordt opgesteld en verspreid.1995L0053 — NL — 29.12.2000 — 002.001 — 9
▼M2
▼B
▼M2
▼M2
De Commissie deelt de lidstaten en het Europees Parlement de resultaten
van de controles mee.
4. Wanneer de controleresultaten naar het oordeel van de Commissie
of een lidstaat zulks rechtvaardigen, worden zij besproken in het
Permanent Comité voor diervoeders. De Commissie kan volgens deprocedure van artikel 23 de nodige besluiten nemen.
5. De Commissie volgt de verdere ontwikkeling van de situatie en
voorziet volgens de procedure van artikel 23 in de wijziging of
intrekking van de in lid 4 bedoelde besluiten.
6. De uitvoeringsmaatregelen voor dit artikel worden vastgesteld
volgens de procedure van artikel 23.
Artikel 18
1. Ingeval er van de produkten monsters worden genomen voor
analyse, nemen de Lid-Staten de nodige maatregelen om:
— de betrokkenen eventueel een tegenexpertise te laten uitvoeren;
— te garanderen dat er officieel verzegelde referentiemonsters bewaard
worden.
2. De Lid-Staten stellen een lijst op van de laboratoria die met de
analyses worden belast; zij zien erop toe dat die laboratoria worden
aangewezen op grond van hun beroepsbekwaamheid.
3. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de bemonsteringen en analyses
worden uitgevoerd overeenkomstig de communautaire voorschriften.
Wanneer echter geen communautaire voorschriften en methoden zijn
vastgesteld, treffen de Lid-Staten de nodige maatregelen om zich ervante vergewissen dat de controles worden uitgevoerd
— volgens door internationale instellingen erkende normen;
— wanneer dergelijke normen ontbreken, op grond van wetenschappe-
lijk erkende nationale voorschriften die in overeenstemming zijn metde algemene beginselen van het Verdrag.
4. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden voor zover nodig,
vastgesteld volgens de procedure van artikel 23.
Artikel 19
Elke Lid-Staat treft passende maatregelen om ervoor te zorgen dat alle
bepalingen van deze richtlijn ten volle worden toegepast. Er moetensancties worden vastgesteld voor de inbreuken op de maatregelen die teruitvoering daarvan zijn vastgesteld. Deze sancties moeten doeltreffend,afschrikkend en evenredig zijn.
Artikel 20
Deze richtlijn laat de rechtsmiddelen die op grond van de wetgeving van
de Lid-Staten tegen beslissingen van de bevoegde instanties kunnenworden aangewend, onverlet.
De beslissingen van de bevoegde instantie bij constatering van een
overtreding moeten, met opgave van redenen, aan de betrokkenmarktdeelnemer of aan diens rechthebbende worden meegedeeld.
Indien de betrokken marktdeelnemer of diens rechthebbende daarom
verzoekt, moeten de met redenen omklede beslissingen hem schriftelijkworden meegedeeld, met opgave van de rechtsmiddelen waarover hijkrachtens de wetgeving van de controlerende Lid-Staat beschikt alsmedevan de vorm waarin en de termijnen waarbinnen hij van dezerechtsmiddelen gebruik dient te maken.1995L0053 — NL — 29.12.2000 — 002.001 — 10
▼B
▼B
Artikel 21
Elke Lid-Staat deelt de Commissie één jaar na de inwerkingtreding van
deze richtlijn de volgende gegevens mee:
— de naam en het geografisch en het functioneel ressort van de
bevoegde instantie(s);
— het laboratium of de laboratoria als bedoeld in artikel 18, lid 2;
— in voorkomend geval de lijst van de in artikel 6 bedoelde plaatsen
van binnenkomst.
Deze gegevens, alsmede de latere wijzigingen ervan, worden bekendge-
maakt in de C-reeks van het Publikatieblad van de Europese
Gemeenschappen .
Artikel 22
1. De Lid-Staten stellen uiterlijk op 1 oktober 1998 programma's op
waarin is aangegeven welke nationale maatregelen zullen wordengenomen om het doel van deze richtlijn te bereiken.
In deze programma's moet rekening worden gehouden met de specifieke
situaties van de Lid-Staten en moet met name worden aangegeven welkede aard en de frequentie is van de controles die op gezette tijden dienente worden uitgevoerd.
2. De Lid-Staten verstrekken de Commissie jaarlijks vóór 1 april en
voor de eerste maal vóór 1 april 2000 alle nuttige informatie over deuitvoering van de in lid 1 bedoelde programma's in het voorafgaande
jaar, met vermelding van:
— de criteria die bij de opstelling van deze programma's zijn
gehanteerd;
— het aantal en de aard van de verrichte controles;— de resultaten van de controles, inzonderheid het aantal en de aard van
de geconstateerde overtredingen;
— de getroffen maatregelen wanneer er overtredingen zijn geconsta-
teerd.
3. De Commissie legt jaarlijks vóór 1 oktober en voor de eerste maal
vóór 1 oktober 2000 een algemeen synthetisch verslag voor over deresultaten van de communautaire controles, vergezeld van een voorstelvoor een volgens de procedure van artikel 23 vast te stellen aanbevelingvoor een gecoördineerd controleprogramma voor het volgende jaar.
Deze aanbeveling kan later worden bijgesteld wanneer dit bij de
uitvoering van het gecoördineerde programma nodig mocht blijken.
In het gecoördineerde programma moeten meer bepaald de criteria zijn
opgenomen die bij de uitvoering ervan bij voorrang dienen te worden
gehanteerd.
De in lid 2 bedoelde informatie omvat een afzonderlijk en specifiek
hoofdstuk over de uitvoering van het gecoördineerde programma.
4. Onverminderd het bepaalde in de leden 1 tot en met 3 en
voorzover de bescherming van de gezondheid van mens en dier of vanhet milieu de snelle vaststelling van beperkte, specifieke gecoördineerdecontroleprogramma's op het niveau van de Gemeenschap vereist, treft de
Commissie de nodige maatregelen volgens de procedure van artikel 23.
Van deze programma's wordt vooral gebruik gemaakt in situaties die
door een specifiek incident zijn ontstaan.
Artikel 23
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor
Diervoeders (hierna het „comité”),
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel8.1995L0053 — NL — 29.12.2000 — 002.001 — 11
▼M2
▼M2
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op 3 maanden.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 23 bis
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor
diervoeders (hierna:„het comité”).
2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7
van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel
8.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op 15 dagen.
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 24
1. De Lid-Staten nemen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen aan om uiterlijk op 30 april 1998 aan deze richtlijn tevoldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die
bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar
verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van
intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebiedvaststellen.
Artikel 25
Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van haar
bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Artikel 26
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1995L0053 — NL — 29.12.2000 — 002.001 — 12
▼B