02018R1240 — NL — 11.06.2019 — 001.002

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

Gewijzigd bij:





Gerectificeerd bij:









▼B

VERORDENING (EU) 2018/1240 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 12 september 2018

tot oprichting van een Europees reisinformatie- en -autorisatiesysteem (Etias) en tot wijziging van de Verordeningen (EU) nr. 1077/2011, (EU) nr. 515/2014, (EU) 2016/399, (EU) 2016/1624 en (EU) 2017/2226







HOOFDSTUK 1

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Onderwerp

1. Bij deze verordening wordt een Europees reisinformatie- en -autorisatiesysteem (Etias) ingesteld voor onderdanen van derde landen die zijn vrijgesteld van de verplichting om bij het overschrijden van de buitengrenzen in het bezit te zijn van een visum („de visumplicht”), waarmee kan worden beoordeeld of de aanwezigheid van die onderdanen van derde landen op het grondgebied van de lidstaten een veiligheidsrisico, een risico op het gebied van illegale immigratie of een hoog epidemiologisch risico zou vormen. Hiertoe wordt een reisautorisatie ingevoerd en worden de voorwaarden en procedures voor de afgifte of weigering daarvan vastgesteld.

2. Bij deze verordening wordt tevens vastgesteld onder welke voorwaarden de aangewezen autoriteiten van de lidstaten en Europol de gegevens in het centrale Etias-systeem mogen raadplegen met het oog op het voorkomen, opsporen en onderzoeken van terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten die onder hun bevoegdheid vallen.

▼M1

3. Door identiteitsgegevens en reisdocumentgegevens op te slaan in het bij artikel 17, lid 1, van Verordening (EU) 2019/817 van het Europees Parlement en de Raad ( 1 ) ingestelde gemeenschappelijke identiteitsregister (CIR), draagt het Etias bij aan het vergemakkelijken en ondersteunen van de correcte identificatie van personen die in het Etias zijn geregistreerd onder de voorwaarden respectievelijk voor de doelstellingen van artikel 20 van die verordening.

▼B

Artikel 2

Toepassingsgebied

1. Deze verordening is van toepassing op de volgende categorieën onderdanen van derde landen:

a) onderdanen van de in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad ( 2 ) vermelde derde landen die zijn vrijgesteld van de visumplicht voor een voorgenomen verblijf op het grondgebied van de lidstaten van maximaal 90 dagen binnen een periode van 180 dagen;

b) Personen die op grond van artikel 4, lid 2, van Verordening (EG) nr. 539/2001 zijn vrijgesteld van de visumplicht voor een voorgenomen verblijf op het grondgebied van de lidstaten van maximaal 90 dagen binnen een periode van 180 dagen;

c) onderdanen van derde landen die zijn vrijgesteld van de visumplicht en die aan de volgende voorwaarden voldoen: i) zij zijn familielid van een burger van de Unie op wie Richtlijn 2004/38/EG van toepassing is of van een onderdaan van een derde land die een recht van vrij verkeer geniet dat gelijkwaardig is aan het recht van vrij verkeer voor burgers van de Unie op grond van een overeenkomst tussen de Unie en haar lidstaten, enerzijds, en een derde land, anderzijds, en ii) zij zijn niet in het bezit van een verblijfskaart uit hoofde van Richtlijn 2004/38/EG of van een verblijfsvergunning uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1030/2002.

2. Deze verordening is niet van toepassing op:

a) vluchtelingen, staatlozen en andere personen zonder nationaliteit van een land die in een lidstaat verblijven en houder zijn van een door die lidstaat afgegeven reisdocument;

b) onderdanen van derde landen die familielid zijn van een burger van de Unie op wie Richtlijn 2004/38/EG van toepassing is en die in het bezit zijn van een verblijfskaart uit hoofde van die richtlijn;

c) onderdanen van derde landen die familielid zijn van een onderdaan van een derde land die een recht van vrij verkeer geniet dat gelijkwaardig is aan dat van de burgers van de Unie op grond van een overeenkomst tussen de Unie en haar lidstaten, enerzijds, en een derde land, anderzijds, en die in het bezit zijn van een verblijfskaart overeenkomstig Richtlijn 2004/38/EG of een verblijfsvergunning overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1030/2002;

d) houders van een verblijfsvergunning als bedoeld in artikel 2, punt 16, van Verordening (EU) 2016/399;

e) houders van een uniform visum;

f) houders van een nationaal visum voor verblijf van langere duur;

g) onderdanen van Andorra, Monaco en San Marino, en houders van een door Vaticaanstad of de Heilige Stoel afgegeven paspoort;

h) onderdanen van derde landen die houder zijn van een door de lidstaten op grond van Verordening (EG) nr. 1931/2006 van het Europees Parlement en de Raad ( 3 ) afgegeven vergunning voor klein grensverkeer, wanneer die houders hun recht uitoefenen in het kader van de regeling inzake klein grensverkeer;

i) personen of categorieën personen als bedoeld in artikel 4, lid 1, onder a) tot en met f), van Verordening (EG) nr. 539/2001;

j) onderdanen van derde landen die houder zijn van een diplomatiek paspoort of een dienstpaspoort en die zijn vrijgesteld van de visumplicht uit hoofde van een internationale overeenkomst die de Unie en een derde land hebben gesloten;

k) personen voor wie een visumplicht geldt op grond van artikel 4, lid 3, van Verordening (EG) nr. 539/2001;

l) onderdanen van derde landen die zich gebruikmaken van hun recht op mobiliteit overeenkomstig Richtlijnen 2014/66/EU ( 4 ) of (EU) 2016/801 ( 5 ) van het Europees Parlement en de Raad.

Artikel 3

Definities

1. Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

1. „buitengrenzen” : de buitengrenzen zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 2, van Verordening (EU) 2016/399;

2. „rechtshandhaving” : het voorkomen, opsporen of onderzoeken van terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten;

3. „tweedelijnscontrole” : een tweedelijnscontrole zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 13, van Verordening (EU) 2016/399;

4. „grensautoriteit” : de grenswachter die overeenkomstig het nationale recht is aangewezen voor het verrichten van grenscontroles zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 11, van Verordening (EU) 2016/399;

5. „reisautorisatie” : een overeenkomstig deze verordening afgegeven beslissing dat is vereist voor onderdanen van derde landen als bedoeld in artikel 2, lid 1, van deze verordening om te voldoen aan de toegangsvoorwaarde van artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EU) 2016/399 en waarin is aangegeven: a) dat er geen feitelijke aanwijzingen of redelijke vermoedens op basis van feitelijke aanwijzingen bestaan om aan te nemen dat de aanwezigheid van de persoon op het grondgebied van de lidstaten een veiligheidsrisico, een risico op het gebied van illegale immigratie of een hoog epidemiologisch risico vormt; b) dat er geen feitelijke aanwijzingen of redelijke vermoedens op basis van feitelijke aanwijzingen bestaan om aan te nemen dat de aanwezigheid van de persoon op het grondgebied van de lidstaten een veiligheidsrisico, een risico op het gebied van illegale immigratie of een hoog epidemiologisch risico vormt of zal vormen, hoewel er twijfel over blijft bestaan of er voldoende reden is om de reisautorisatie te weigeren, overeenkomstig met artikel 36, lid 2; c) indien er feitelijke aanwijzingen bestaan om aan te nemen dat de aanwezigheid van de persoon op het grondgebied van de lidstaten een veiligheidsrisico, een risico op het gebied van illegale immigratie of een hoog epidemiologisch risico vormt of zal vormen, dat de territoriale geldigheid van de autorisatie overeenkomstig artikel 44 is beperkt; of d) indien er feitelijke aanwijzingen bestaan om aan te nemen dat de aanwezigheid van de persoon op het grondgebied van de lidstaten een veiligheidsrisico vormt of zal vormen, dat de reiziger in SIS onderwerp is van een signalering betreffende personen die aan een discrete of gerichte controle moeten worden onderworpen of betreffende personen die worden gezocht met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering op basis van een Europees aanhoudingsbevel of die worden gezocht met het oog op aanhouding ten behoeve van uitlevering, ter ondersteuning van de SIS-doelstellingen als bedoeld in artikel 4, onder e);

6. „veiligheidsrisico” : het risico van een dreiging voor de openbare orde, de interne veiligheid of de internationale betrekkingen van een van de lidstaten;

7. „risico op het gebied van illegale immigratie” : het risico dat een onderdaan van een derde land niet voldoet aan de voorwaarden voor toegang en verblijf als bepaald in artikel 6 van Verordening (EU) 2016/399;

8. „hoog epidemiologisch risico” : elke potentieel epidemische ziekte als omschreven in de internationale gezondheidsregelingen van de Wereldgezondheidsorganisatie of het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (ECDC) en andere infectieziekten of besmettelijke parasitaire ziekten indien voor die ziekten voorzien is in beschermende regelingen die van toepassing zijn op de onderdanen van de lidstaten;

9. „aanvrager” : een onderdaan van een derde land als bedoeld in artikel 2 die een reisautorisatieaanvraag heeft ingediend;

10. „reisdocument” : een paspoort of een ander gelijkwaardig document dat de houder ervan het recht geeft de buitengrenzen te overschrijden en waarin een visum kan worden aangebracht;

11. „kort verblijf” : een verblijf op het grondgebied van de lidstaten in de zin van artikel 6, lid 1, van Verordening (EU) 2016/399;

12. „persoon die zijn toegestane verblijfsduur overschrijdt” : een onderdaan van een derde land die niet of niet meer voldoet aan de voorwaarden betreffende de duur van een kort verblijf op het grondgebied van de lidstaten;

13. „app voor mobiele apparaten” : een softwaretoepassing voor gebruik op mobiele apparaten zoals smartphones en tablets;

14. „hit” : het bestaan van een overeenstemming die wordt geconstateerd door vergelijking van de in een aanvraagdossier van het centrale Etias-systeem opgenomen persoonsgegevens met de in artikel 33 vermelde specifieke risico-indicatoren of met de persoonsgegevens in een notitie, dossier of signalering in het centrale Etias-systeem, in een ander informatiesysteem van de Unie of in een in artikel 20, lid 2, vermelde databank („EU-informatiesystemen”), in Europol-gegevens of in een Interpol-databank die worden doorzocht door het centrale Etias-systeem;

15. „terroristische misdrijf” : strafbaar feit dat overeenkomt met of gelijkwaardig is aan een van de in Richtlijn (EU) 2017/541 bedoelde misdrijven;

16. „ernstige strafbaar feit” : strafbaar feit dat overeenkomt met of gelijkwaardig zijn aan een van de in artikel 2, lid 2, van Kaderbesluit 2002/584/JBZ bedoelde strafbare feiten, indien het naar nationaal recht strafbaar is gesteld met een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel met een maximumduur van ten minste drie jaar;

17. „Europol-gegevens” : persoonsgegevens die door Europol worden verwerkt voor het in artikel 18, lid 2, onder a), van Verordening (EU) 2016/794 vermelde doel;

18. „elektronisch ondertekend” : de bevestiging van de overeenkomst door het aanvinken van het overeenkomstige veld van het aanvraagformulier of het verzoek om toestemming;

19. „minderjarige” : een onderdaan van een derde land of een staatloze die jonger is dan 18 jaar;

20. „consulaat” : een diplomatieke missie of consulaire post van een lidstaat in de zin van het Verdrag van Wenen van 24 april 1963 inzake consulaire betrekkingen;

21. „aangewezen autoriteit” : een autoriteit die overeenkomstig artikel 50 door een lidstaat is aangewezen als verantwoordelijk voor het voorkomen, opsporen of onderzoeken van terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten;

22. „immigratieautoriteit” : de bevoegde autoriteit die op grond van het nationale recht met een of meer van de volgende taken is belast: a) op het grondgebied van de lidstaten controleren of de voorwaarden voor toegang tot of verblijf op dat grondgebied zijn vervuld; b) de voorwaarden voor de vestiging van onderdanen van derde landen op het grondgebied van de lidstaten onderzoeken en beslissingen nemen met betrekking tot die vestiging, voor zover deze autoriteit geen „beslissingsautoriteit” als gedefinieerd in artikel 2, onder f), van Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad ( 6 ) is, en, in voorkomend geval, advies verstrekken overeenkomstig Verordening (EG) nr. 377/2004 van de Raad ( 7 ); c) de terugkeer van onderdanen van derde landen naar een derde land van herkomst of doorreis;

▼M1

23. „CIR” : het gemeenschappelijke identiteitsregister ingesteld bij artikel 17, lid 1, van Verordening (EU) 2019/817;

24. „ESP” : het Europees onderzoeksportaal ingesteld bij artikel 6, lid 1 van Verordening (EU) 2019/817;

25. „centraal ETIAS-systeem” : het centrale systeem bedoeld in artikel 6, lid 2, onder a bis), samen met het CIR voor zover het CIR de in artikel 6, lid 2 bis, bedoelde gegevens bevat;

26. „dentiteitsgegevens” : de gegevens bedoeld in artikel 17, lid 2, onder a), b) en c);

27. „reisdocumentgegevens” : de gegevens bedoeld in artikel 17, lid 2, onder d) en e), en de drielettercode van het land dat het reisdocument heeft afgegeven als bedoeld in artikel 19, lid 3, onder c).

▼B

2. De in artikel 2 van Verordening (EG) nr. 45/2001 gedefinieerde begrippen hebben dezelfde betekenis in deze verordening voor zover persoonsgegevens worden verwerkt door het Europees Grens- en kustwachtagentschap en eu-LISA.

3. De in artikel 4 van Verordening (EU) 2016/679 gedefinieerde begrippen hebben dezelfde betekenis in deze verordening voor zover persoonsgegevens worden verwerkt door de autoriteiten van de lidstaten voor de in artikel 4, onder a) tot en met e), van deze verordening vastgelegde doeleinden.

4. De in artikel 3 van Richtlijn (EU) 2016/680 gedefinieerde begrippen hebben dezelfde betekenis in deze verordening voor zover persoonsgegevens worden verwerkt door de autoriteiten van de lidstaten voor de in artikel 4, onder f), van deze verordening vastgelegde doeleinden.

Artikel 4

Doelstellingen van Etias

Door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten te ondersteunen, zal Etias:

a) bijdragen aan een hoog niveau van veiligheid door grondig te beoordelen of aanvragers een veiligheidsrisico vormen, zulks voorafgaand aan hun aankomst bij de doorlaatposten aan de buitengrenzen, teneinde te bepalen of er feitelijke aanwijzingen of redelijke vermoedens op basis van feitelijke aanwijzingen bestaan om te besluiten dat hun aanwezigheid op het grondgebied van de lidstaten een veiligheidsrisico vormt;

b) bijdragen aan het voorkomen van illegale immigratie door te beoordelen of aanvragers een risico op het gebied van illegale immigratie vormen, zulks voorafgaand aan hun aankomst bij de doorlaatposten aan de buitengrenzen;

c) bijdragen aan de bescherming van de volksgezondheid door te beoordelen of de aanvrager een hoog epidemiologisch risico in de zin van artikel 3, lid 1, onder 8), vormt, zulks voorafgaand aan zijn of haar aankomst bij de doorlaatposten aan de buitengrenzen;

d) de doeltreffendheid van grenscontroles verhogen;

e) de SIS-doelstellingen ondersteunen die betrekking hebben op signaleringen van onderdanen van derde landen aan wie de inreis en het verblijf is geweigerd, signaleringen van personen die met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering of uitlevering worden gezocht, signaleringen van vermiste personen, signaleringen van personen die worden gezocht met het oog op hun medewerking in het kader van een gerechtelijke procedure en signaleringen van personen die discreet of gericht moeten worden gecontroleerd;

f) bijdragen aan het voorkomen, opsporen en onderzoeken van terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten;

▼M1

g) bijdragen tot de correcte identificatie van personen.

▼B

Artikel 5

Algemene structuur van Etias

Etias bestaat uit:

a) het in artikel 6 bedoelde Etias-informatiesysteem;

b) de in artikel 7 bedoelde centrale Etias-eenheid;

c) de in artikel 8 bedoelde nationale Etias-eenheden.

Artikel 6

Oprichting en technische architectuur van het Etias-informatiesysteem

1. Het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (eu-LISA) ontwikkelt het Etias-informatiesysteem en zorgt voor het technisch beheer daarvan.

2. Het Etias-informatiesysteem bestaat uit:

▼M1

a) een centraal systeem, waarin de in artikel 34 bedoelde Etias-observatielijst is opgenomen;

▼M1

a bis) het CIR;

▼B

b) een op gemeenschappelijke technische specificaties gebaseerde en voor alle lidstaten identieke nationale uniforme interface (NUI) in elke lidstaat, waarmee een beveiligde aansluiting tussen het centrale Etias-systeem en de nationale grensinfrastructuur en de in artikel 50, lid 2, bedoelde centrale toegangspunten in de lidstaten tot stand kan worden gebracht;

c) een beveiligde en versleutelde communicatie-infrastructuur tussen het centrale Etias-systeem en de NUI’s;

▼M1

d) een beveiligde communicatie-infrastructuur tussen het centrale systeem en de centrale infrastructuur van het ESP en het CIR;

▼B

e) een openbare website en een app voor mobiele apparaten;

f) een e-maildienst;

g) een beveiligdeaccountdienst die aanvragers kunnen gebruiken om vereiste aanvullende informatie of documentatie te verstrekken;

h) een verificatie-instrument voor aanvragers;

i) een instrument waarmee aanvragers ermee kunnen instemmen of kunnen weigeren dat hun aanvraagdossier een bewaartermijn langer wordt opgeslagen;

j) een instrument waarmee Europol en lidstaten kunnen beoordelen welke gevolgen het invoeren van nieuwe gegevens in de Etias-observatielijst mogelijk heeft voor het aandeel handmatig verwerkte aanvragen;

k) een toegangsportaal voor vervoerders;

l) een beveiligde webdienst die communicatie mogelijk maakt tussen het centrale Etias-systeem en de openbare website, de app voor mobiele apparaten, de e-maildienst, de beveiligdeaccountdienst, het toegangsportaal voor vervoerders, het verificatie-instrument voor aanvragers, het instemmingsinstrument voor aanvragers, de betalingsintermediair en Interpoldatabanken;

m) software die de centrale Etias-eenheid en de nationale Etias-eenheden in staat stelt de aanvragen te verwerken en de raadpleging van andere nationale Etias-eenheden als bedoeld in artikel 28 en met Europol als bedoeld in artikel 29 te beheren;

n) een centrale gegevensopslagplaats ten behoeve van rapportage en statistieken.

▼M1

2 bis. Het CIR bevat de identiteitsgegevens en reisdocumentgegevens. De overige gegevens worden opgeslagen in het centrale systeem.

▼B

3. Voor zover technisch mogelijk delen en hergebruiken het centrale Etias-systeem, de NUI’s, de webdienst, het toegangsportaal voor vervoerders en de communicatie-infrastructuur van Etias de hardware- en softwarecomponenten van respectievelijk het centrale systeem van het EES, de nationale uniforme interfaces van het EES, de webdienst van het EES en de communicatie-infrastructuur van het EES als bedoeld in Verordening (EU) 2017/2226.

4. De Commissie stelt overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast met betrekking tot de vaststelling van de in lid 2, onder g), van dit artikel bedoelde vereisten voor een beveiligdeaccountdienst.

Artikel 7

De centrale Etias-eenheid

1. Binnen het Europees Grens- en kustwachtagentschap wordt een centrale Etias-eenheid opgericht.

2. De centrale Etias-eenheid is 24 uur per dag en zeven dagen per week operationeel en is verantwoordelijk voor het volgende:

a) in gevallen waarin de geautomatiseerde aanvraagprocedure een hit oplevert, overeenkomstig artikel 22 verifiëren of de persoonsgegevens van de aanvrager overeenstemmen met de persoonsgegevens van de persoon op wie die hit betrekking heeft in het centrale Etias-systeem en in de Etias-observatielijst als bedoeld in artikel 34, in een van de geraadpleegde EU-informatiesystemen, met de Europol-gegevens, in een van de Interpol-databanken als bedoeld in artikel 12 of met de in artikel 33 vermelde specifieke risico-indicatoren, en, in een geval waarbij een overeenstemming is bevestigd of waarbij twijfels overblijven, beginnen met de handmatige verwerking van de aanvraag als bedoeld in artikel 26;

b) ervoor zorgen dat de door haar in de aanvraagdossiers ingevoerde gegevens actueel zijn overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van de artikelen 55 en 64;

c) definiëren, vaststellen, vooraf beoordelen, implementeren, achteraf evalueren, herzien, en wissen van de in artikel 33 bedoelde specifieke risico-indicatoren, na raadpleging van de Etias-screeningsraad;

d) ervoor zorgen dat de overeenkomstig artikel 22 uitgevoerde verificaties en de bijbehorende resultaten in de aanvraagdossiers worden opgenomen;

e) regelmatig de verwerking van de aanvragen en de toepassing van artikel 33 controleren door het regelmatig beoordelen van de gevolgen daarvan voor de grondrechten, met name wat betreft privacy en bescherming van persoonsgegevens;

f) indien nodig, de lidstaat aanwijzen die verantwoordelijk is voor de handmatige verwerking van aanvragen als bedoeld in artikel 25, lid 2;

g) bij technische problemen of onvoorziene omstandigheden, indien nodig, de raadplegingen tussen de lidstaten onderling als bedoeld in artikel 28 en de raadplegingen tussen de verantwoordelijke lidstaat en Europol als bedoeld in artikel 29 faciliteren;

h) vervoerders in kennis stellen van gevallen van storing van het Etias-informatiesysteem als bedoeld in artikel 46, lid 1;

i) de nationale Etias-eenheden van de lidstaten in kennis stellen van een storing van het Etias-informatiesysteem als bedoeld in artikel 48, lid 1;

j) verzoeken van Europol om raadpleging van in het centrale Etias-systeem opgeslagen gegevens als bedoeld in artikel 53 behandelen;

k) het grote publiek voorzien van alle relevante informatie met betrekking tot het aanvragen van een reisautorisatie als bedoeld in artikel 71;

l) samenwerken met de Commissie in verband met de voorlichtingscampagne als bedoeld in artikel 72;

m) schriftelijk bijstand verlenen aan reizigers die problemen ondervinden bij het invullen van het aanvraagformulier en die daarom door middel van een standaardcontactformulier hebben verzocht; online een lijst van veelgestelde vragen en antwoorden bijhouden;

n) zorgen voor follow-up en regelmatige rapportage aan de Commissie over gemelde misbruiken door commerciële tussenpersonen als bedoeld in artikel 15, lid 5.

3. De centrale Etias-eenheid publiceert jaarlijks een activiteitenverslag. Het verslag bevat:

a) statistieken over: i) het aantal reisautorisaties dat automatisch door het centrale Etias-systeem is afgegeven; ii) het aantal aanvragen dat door de centrale Etias-eenheid is geverifieerd; iii) het aantal aanvragen per lidstaat dat handmatig is verwerkt; iv) het aantal aanvragen per derde land dat is geweigerd en de gronden voor de weigering; v) de mate waarin de in artikel 22, lid 6, en in de artikelen 27, 30 en 32 bedoelde uiterste termijnen in acht zijn genomen;

b) algemene informatie over de werking van de centrale Etias-eenheid, haar activiteiten zoals uiteengezet in dit artikel en informatie over actuele ontwikkelingen en uitdagingen die van invloed zijn op de uitoefening van haar taken.

Het jaarlijkse activiteitenverslag wordt uiterlijk op 31 maart van het volgende jaar toegezonden aan het Europees Parlement, de Raad en de Commissie.

Artikel 8

Nationale Etias-eenheden

1. Elke lidstaat wijst een bevoegde autoriteit aan als de nationale Etias-eenheid.

2. De nationale Etias-eenheden zijn verantwoordelijk voor het volgende:

a) onderzoeken van en beslissen over reisautorisatieaanvragen wanneer de geautomatiseerde aanvraagprocedure een hit heeft opgeleverd en de handmatige verwerking van de aanvraag door de centrale Etias-eenheid is geïnitieerd;

b) ervoor zorgen dat de onder a) uitgevoerde taken en de bijbehorende resultaten in de aanvraagdossiers worden opgenomen;

c) ervoor zorgen dat de door haar in de aanvraagdossiers ingevoerde gegevens actueel zijn overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van de artikelen 55 en 64;

d) beslissen tot afgifte van reisautorisaties met beperkte territoriale geldigheid als bedoeld in artikel 44;

e) zorgen voor de coördinatie met andere nationale Etias-eenheden en Europol met betrekking tot de in de artikelen 28 en 29 bedoelde raadplegingen;

f) aanvragers informatie verstrekken over de procedure die moet worden gevolgd in geval van een beroep uit hoofde van artikel 37, lid 3;

g) een reisautorisatie nietig verklaren en intrekken, als bedoeld in de artikelen 40 en 41.

3. De lidstaten voorzien de nationale Etias-eenheden van voldoende middelen om hun taken te vervullen overeenkomstig de in deze verordening vermelde termijnen.

Artikel 9

Etias-screeningsraad

1. Binnen het Europees Grens- en kustwachtagentschap wordt een Etias-screeningsraad met een adviesfunctie opgericht. Deze bestaat uit een vertegenwoordiger van elke nationale Etias-eenheid, van het Europees Grens- en kustwachtagentschap en van Europol.

2. De Etias-screeningsraad wordt geraadpleegd:

a) door de centrale Etias-eenheid, over de definitie, vaststelling, beoordeling vooraf, implementatie, evaluatie achteraf, en herziening en schrapping van de in artikel 33 bedoelde specifieke risico-indicatoren;

b) door de lidstaten, over de toepassing van de in artikel 34 bedoelde Etias-observatielijst;

c) door Europol over de toepassing van de in artikel 34 bedoelde Etias-observatielijst.

3. De Etias-screeningsraad verstrekt adviezen, richtsnoeren, aanbevelingen en beste praktijken. Bij het verstrekken van aanbevelingen houdt de Etias-screeningsraad rekening met de aanbevelingen van de Etias-sturingsraad voor de grondrechten.

4. De Etias-screeningsraad vergadert wanneer nodig, doch ten minste tweemaal per jaar. De kosten en logistieke ondersteuning van de vergaderingen van de screeningsraad komen ten laste van het Europees Grens- en kustwachtagentschap.

5. De Etias-screeningsraad kan de Etias-sturingsraad voor de grondrechten raadplegen over met grondrechten verband houdende aangelegenheden, met name wat betreft privacy, bescherming van persoonsgegevens en non-discriminatie.

6. De Etias-screeningsraad stelt in zijn eerste vergadering zijn reglement van orde vast bij gewone meerderheid van stemmen van zijn leden.

Artikel 10

Etias-sturingsraad voor de grondrechten

1. Er wordt een onafhankelijke Etias-sturingsraad voor de grondrechten met een advies- en beoordelingsfunctie opgericht. Onverminderd hun respectieve bevoegdheden en onafhankelijkheid bestaat deze raad uit de grondrechtenfunctionaris van het Europees Grens- en kustwachtagentschap, een vertegenwoordiger van het adviesforum voor grondrechten van het Europees Grens- en kustwachtagentschap, een vertegenwoordiger van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, een vertegenwoordiger van het Europees Comité voor gegevensbescherming zoals opgericht bij Verordening (EU) 2016/679 en een vertegenwoordiger van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten.

2. De Etias-sturingsraad voor de grondrechten voert regelmatig beoordelingen uit en doet regelmatig aanbevelingen aan de Etias-screeningsraad over de gevolgen voor de grondrechten van de verwerking van aanvragen en van de toepassing van artikel 33, met name wat betreft privacy, bescherming van persoonsgegevens en non-discriminatie.

Tevens staat de Etias-sturingsraad voor de grondrechten de Etias-screeningsraad bij in de uitvoering van zijn taken indien hij door de Etias-screeningsraad wordt geraadpleegd over specifieke aangelegenheden in verband met grondrechten, met name wat betreft privacy, bescherming van persoonsgegevens en non-discriminatie.

De Etias-sturingsraad voor de grondrechten heeft toegang tot de in artikel 7, lid 2, onder e), bedoelde controles.

3. De Etias-sturingsraad voor de grondrechten vergadert wanneer nodig, doch ten minste tweemaal per jaar. De kosten en logistieke ondersteuning van de vergaderingen van de sturingsraad komen ten laste van het Europees Grens- en kustwachtagentschap. De vergaderingen van de sturingsraad vinden plaats in de gebouwen van het Europees Grens- en kustwachtagentschap. Het secretariaat van de vergaderingen van de sturingsraad wordt waargenomen door het Europees Grens- en kustwachtagentschap. De Etias-sturingsraad voor de grondrechten stelt in zijn eerste vergadering zijn reglement van orde vast bij gewone meerderheid van stemmen van zijn leden.

4. Een vertegenwoordiger van de Etias-sturingsraad voor de grondrechten wordt uitgenodigd om als adviseur de vergaderingen van de Etias-screeningsraad bij te wonen. De leden van de Etias-sturingsraad voor de grondrechten hebben toegang tot de informatie en dossiers van de Etias-screeningsraad.

5. De Etias-sturingsraad voor de grondrechten stelt een jaarverslag op. Het verslag wordt openbaar gemaakt.

Artikel 11

Interoperabiliteit met andere EU-informatiesystemen

1. Er wordt gezorgd voor interoperabiliteit tussen het Etias-informatiesysteem en andere EU-informatiesystemen en Europol-gegevens teneinde de in artikel 20 bedoelde verificatie te kunnen uitvoeren.

2. De wijzigingen in de wetgevingshandelingen tot instelling van EU-informatiesystemen die noodzakelijk zijn om tussen deze informatiesystemen en Etias interoperabiliteit tot stand te brengen en de aanvulling van deze verordening met dienovereenkomstige bepalingen zijn het onderwerp van een afzonderlijk wetgevingsinstrument.

Artikel 12

Raadpleging van de Interpol-databanken

Het centrale Etias-systeem raadpleegt de Interpol-databank voor gestolen of verloren reisdocumenten (SLTD) en de Interpol-databank voor reisdocumenten die verband houden met kennisgevingen (TDAWN). Elke raadpleging en verificatie wordt zodanig uitgevoerd dat hierover aan de eigenaar van de Interpol-signalering geen informatie wordt vrijgegeven.

Artikel 13

Toegang tot in Etias opgeslagen gegevens

1. De toegang tot het Etias-informatiesysteem wordt uitsluitend voorbehouden aan naar behoren gemachtigde personeelsleden van de centrale Etias-eenheid en van de nationale Etias-eenheden.

2. De toegang tot het centrale Etias-systeem die grensautoriteiten overeenkomstig artikel 47 hebben, wordt beperkt tot het doorzoeken van het centrale Etias-systeem om de reisautorisatiestatus te achterhalen van een reiziger die zich bij een doorlaatpost aan de buitengrenzen bevindt, en tot de in artikel 47, lid 2, onder a), c) en d), genoemde gegevens. Daarnaast worden grensautoriteiten automatisch in kennis gesteld van de in artikel 36, leden 2 en 3, bedoelde markeringen, en van de redenen daarvoor.

Wanneer, in uitzonderlijke gevallen, volgens een markering een tweedelijnscontrole aan de grens wordt aanbevolen of voor die controle aanvullende verificaties nodig zijn, hebben de grensautoriteiten toegang tot het centrale Etias-systeem om de aanvullende informatie als bedoeld in artikel 39, lid 1, onder e), of artikel 44, lid 6, onder f), te verkrijgen.

3. De toegang tot het Etias-informatiesysteem die vervoerders overeenkomstig artikel 45 hebben, wordt beperkt tot het sturen van een zoekopdracht aan het Etias-informatiesysteem om de reisautorisatiestatus van een reiziger te achterhalen.

4. De toegang tot het centrale Etias-systeem die immigratieautoriteiten overeenkomstig artikel 49 hebben, wordt beperkt tot het achterhalen van de reisautorisatiestatus van een reiziger die zich op het grondgebied van de lidstaat bevindt, en tot bepaalde in dat artikel genoemde gegevens.

De toegang tot het centrale Etias-systeem die immigratieautoriteiten overeenkomstig artikel 65, lid 3 hebben, wordt beperkt tot de in dat artikel genoemde gegevens.

▼M1

4 bis. De toegang met het oog op het raadplegen van de in het CIR opgeslagen Etias-identiteitsgegevens en Etias-reisdocumentgegevens is voorbehouden aan de naar behoren gemachtigde personeelsleden van de nationale autoriteiten van elke lidstaat en aan de naar behoren gemachtigde personeelsleden van de Unie-agentschappen die bevoegd zijn voor de in de artikelen 20 en 21 van Verordening (EU) 2019/817 vastgestelde doeleinden. Deze toegang is beperkt tot de mate waarin de gegevens nodig zijn voor de uitvoering van hun taken Unie-agentschappen overeenkomstig deze doeleinden en is evenredig met de nagestreefde doelen.

▼M1

5. Elke lidstaat wijst de in de leden 1, 2, 4 en 4 bis van dit artikel bedoelde bevoegde nationale autoriteiten aan en deelt, overeenkomstig artikel 87, lid 2, aan eu-LISA onverwijld een lijst met deze autoriteiten mee. In deze lijst wordt vermeld voor welk doel de naar behoren gemachtigde personeelsleden van elke autoriteit overeenkomstig de leden 1, 2, 4 en 4 bis van dit artikel toegang hebben tot de in het Etias-informatiesysteem opgenomen gegevens.

▼B

Artikel 14

Non-discriminatie en grondrechten

De verwerking van persoonsgegevens in het Etias-informatiesysteem door eender welke gebruiker mag niet leiden tot discriminatie van onderdanen van derde landen op grond van geslacht, ras, huidskleur, etnische of sociale afkomst, genetische kenmerken, taal, godsdienst of overtuiging, politieke of andere denkbeelden, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid. Bij de verwerking worden de menselijke waardigheid, integriteit en grondrechten ten volle gerespecteerd, met inbegrip van het recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer en bescherming van persoonsgegevens. Bijzondere aandacht wordt geschonken aan kinderen, ouderen en personen met een handicap. Het belang van het kind komt op de eerste plaats.







HOOFDSTUK II

AANVRAGEN

Artikel 15

Praktische regelingen voor de indiening van een aanvraag

1. Aanvragers dienen ruim vóór een voorgenomen reis een aanvraag in door het onlineaanvraagformulier in te vullen via de daartoe aangewezen openbare website of de app voor mobiele apparaten, of, indien zij zich reeds op het grondgebied van een lidstaat bevinden, voordat de geldigheidsduur van de reisautorisatie verstrijkt.

2. Houders van een reisautorisatie kunnen vanaf 120 dagen voordat de reisautorisatie vervalt, een aanvraag voor een nieuwe reisautorisatie indienen.

120 dagen voordat de reisautorisatie vervalt, wordt de houder van die reisautorisatie door het centrale Etias-systeem automatisch geïnformeerd via de e-maildienst over:

a) de datum van verstrijken van de reisautorisatie;

b) de mogelijkheid om een aanvraag voor een nieuwe reisautorisatie in te dienen;

c) de verplichting om gedurende de volledige duur van een kort verblijf op het grondgebied van de lidstaten in het bezit te zijn van een geldige reisautorisatie.

3. Alle mededelingen aan de aanvrager in verband met zijn reisautorisatieaanvraag worden verzonden naar het in artikel 17, lid 2, onder g), bedoelde e-mailadres dat de aanvrager in het aanvraagformulier heeft opgegeven.

4. Aanvragen kunnen worden ingediend door de aanvrager dan wel door een persoon of commerciële tussenpersoon die door de aanvrager is gemachtigd om de aanvraag namens hem in te dienen.

5. De Commissie stelt, door middel van een uitvoeringshandeling, het ontwerp van een formulier vast voor het melden van misbruiken door de in lid 4 van dit artikel bedoelde commerciële tussenpersonen. Dat formulier wordt ter beschikking gesteld via de speciale openbare website of de app voor mobiele apparaten als bedoeld in lid 1 van dit artikel. Die ingevulde formulieren worden toegezonden aan de centrale Etias-eenheid, die passende maatregelen neemt, en aan de Commissie regelmatig verslag uitbrengt. Die uitvoeringshandeling wordt vastgesteld volgens de in artikel 90, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.

Artikel 16

De openbare website en de app voor mobiele apparaten

1. Via de openbare website en de app voor mobiele apparaten kunnen onderdanen van derde landen voor wie de reisautorisatieplicht geldt, een aanvraag voor een reisautorisatie indienen, de overeenkomstig artikel 17 vereiste gegevens invullen op het aanvraagformulier en de reisautorisatievergoeding betalen.

2. De openbare website en de app voor mobiele apparaten maken het aanvraagformulier op grote schaal beschikbaar en gemakkelijk en kosteloos toegankelijk voor de aanvragers. Voor personen met een handicap zal bijzondere aandacht worden besteed aan de toegankelijkheid van de openbare website en de app voor mobiele apparaten.

3. De openbare website en de app voor mobiele apparaten zijn beschikbaar in alle officiële talen van de lidstaten.

4. Indien de officiële taal of talen van de in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 539/2001 vermelde landen niet overeenkomt of overeenkomen met de in lid 3 bedoelde talen, worden door eu-LISA op de openbare website en de app voor mobiele apparaten factsheets met informatie over Etias, de aanvraagprocedure, het gebruik van de openbare website en de app voor mobiele apparaten alsmede een stapsgewijze toelichting bij de aanvraag beschikbaar gesteld in ten minste een van de officiële talen van de betrokken landen. Indien een van deze landen meer dan één officiële taal heeft, zijn die factsheets alleen nodig indien geen van deze talen overeenkomt met de in lid 3 bedoelde talen.

5. Op de openbare website en de app voor mobiele apparaten staat vermeld in welke talen aanvragers het aanvraagformulier kunnen invullen.

6. De openbare website en de app voor mobiele apparaten voorzien de aanvrager van een accountdienst waarmee aanvragers zo nodig aanvullende informatie of documentatie kunnen verstrekken.

7. Op de openbare website en de app voor mobiele apparaten staat vermeld dat aanvragers op grond van deze verordening beroep kunnen instellen indien een reisautorisatie geweigerd, ingetrokken of nietig verklaard is. Daartoe bevatten de website en de app informatie over het toepasselijke nationale recht, de bevoegde instantie, de wijze om beroep in te stellen, de beroepstermijn en informatie over eventuele bijstand die de nationale gegevensbeschermingsautoriteit kan verlenen.

8. De openbare website en de app voor mobiele apparaten bieden aanvragers de mogelijkheid om aan te geven dat hun voorgenomen verblijf verband houdt met humanitaire redenen of internationale verplichtingen.

9. De openbare website bevat de in artikel 71 bedoelde informatie.

10. De Commissie stelt, door middel van uitvoeringshandelingen, nadere regels vast betreffende het beheer van de openbare website en de app voor mobiele apparaten, en nadere regels inzake de bescherming en beveiliging van gegevens die gelden voor de openbare website en de app voor mobiele apparaten. Die nadere regels worden gebaseerd op risicobeheer inzake informatiebeveiliging en op het beginsel van gegevensbescherming door ontwerp en door standaardinstellingen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 90, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 17

Aanvraagformulier en persoonsgegevens van de aanvrager

1. Elke aanvrager dient een ingevuld aanvraagformulier in, met inbegrip van een verklaring van de echtheid, volledigheid, nauwkeurigheid en betrouwbaarheid van de ingediende gegevens en een verklaring van de waarachtigheid en betrouwbaarheid van de afgelegde verklaringen. Elke aanvrager verklaart eveneens de voorwaarden voor toegang als bedoeld in artikel 6 van Verordening (EU) 2016/399 te hebben begrepen, alsook dat hij bij elke binnenkomst kan worden verzocht de relevante ondersteunende documenten over te leggen. Minderjarigen dienen een aanvraagformulier in dat elektronisch ondertekend is door een persoon die tijdelijk of permanent het ouderlijke gezag of de wettelijke voogdij uitoefent.

2. De aanvrager verstrekt in het aanvraagformulier de volgende persoonsgegevens:

▼M1

a) achternaam (familienaam), voornaam(-namen), achternaam bij geboorte; geboortedatum, geboorteplaats, geslacht, huidige nationaliteit;

▼M1

a bis) geboorteland, voornaam (-namen) van de ouders van de aanvrager;

▼B

b) andere namen (alias(sen), artiestennaam(-namen), roepnaam(-namen)) indien van toepassing;

c) overige nationaliteiten indien van toepassing;

d) soort, nummer en land van afgifte van het reisdocument;

e) de datum van afgifte en de uiterste geldigheidsdatum van het reisdocument;

f) het woonadres van de aanvrager of, indien niet beschikbaar, de plaats en het land van verblijf;

g) e-mailadres en, indien beschikbaar, telefoonnummer;

h) opleiding (basisonderwijs, middelbaar onderwijs, hoger onderwijs of geen opleiding);

i) huidig beroep (beroepsgroep); indien de aanvraag onderworpen is aan de handmatige verwerking overeenkomstig de in artikel 26 bepaalde procedure, kan de verantwoordelijke lidstaat de aanvrager overeenkomstig artikel 27 verzoeken aanvullende informatie te verstrekken over de exacte benaming van zijn beroep en werkgever, of, in het geval van studenten, de naam van de onderwijsinstelling;

j) lidstaat van het eerste voorgenomen verblijf en, facultatief, het adres van het eerste voorgenomen verblijf;

k) voor minderjarigen: achternaam en voornaam(-namen), woonadres, e-mailadres en, indien beschikbaar, telefoonnummer van de persoon die het ouderlijk gezag of de wettelijke voogdij over de aanvrager uitoefent;

l) wanneer hij aanspraak maakt op de in artikel 2, lid 1, onder c), bedoelde status van familielid: i) zijn status van familielid; ii) achternaam, voornaam(-namen), geboortedatum, geboorteplaats, geboorteland, huidige nationaliteit, woonadres, e-mailadres en, indien beschikbaar, telefoonnummer van het familielid met wie de aanvrager een familieband heeft; iii) zijn familieband met dat familielid overeenkomstig artikel 2, lid 2, van Richtlijn 2004/38/EG;

m) bij door iemand anders dan de aanvrager ingevulde aanvragen: achternaam, voornaam(-namen), bedrijfsnaam, organisatie (indien van toepassing), e-mailadres, postadres en telefoonnummer (indien beschikbaar) van die persoon; de relatie met de aanvrager en een ondertekende volmacht.

3. De aanvrager kiest zijn of haar huidige beroep (beroepsgroep) uit een vooraf vastgestelde lijst. De Commissie stelt overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast tot vastlegging van deze vooraf vastgestelde lijst.

4. Voorts beantwoordt de aanvrager de volgende vragen:

a) Is de aanvrager gedurende de voorbije tien jaar veroordeeld voor een in de bijlage genoemd strafbaar feit, of gedurende de voorbije 20 jaar veroordeeld voor een terroristisch misdrijf en, zo ja, wanneer en in welk land?

b) Heeft de aanvrager de voorbije tien jaar ooit in een specifiek oorlogs- of conflictgebied verbleven en, zo ja, waarom?

c) Is er ten aanzien van de aanvrager in de voorbije tien jaar een beslissing die hem verplichtte het grondgebied van een lidstaat of van een in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 539/2001 opgenomen derde land te verlaten, dan wel een terugkeerbesluit genomen?

5. De Commissie stelt overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast om de inhoud en de vorm van de in lid 4 van dit artikel vermelde vragen nader te bepalen, teneinde de aanvragers in staat te stellen duidelijke en nauwkeurige antwoorden te geven.

6. Indien de aanvrager een of meer van de in lid 4 bedoelde vragen bevestigend beantwoordt, dient hij via het aanvraagformulier een aanvullende reeks vooraf vastgestelde vragen te beantwoorden door uit een vooraf vastgestelde lijst van antwoorden te kiezen. De Commissie stelt overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast om de inhoud en de vorm van deze aanvullende vragen en de vooraf vastgestelde lijst van antwoorden op die vragen vast te stellen.

7. De in de leden 2 en 4 bedoelde gegevens worden door de aanvrager ingevoerd in lettertekens van het Latijnse alfabet.

8. Bij de indiening van het aanvraagformulier registreert het Etias-informatiesysteem het IP-adres vanwaar het aanvraagformulier is verzonden.

9. De Commissie stelt, door middel van uitvoeringshandelingen, de voorschriften vast voor het formaat van de in de leden 2 en 4 van dit artikel bedoelde persoonsgegevens die op het aanvraagformulier moeten worden ingevuld, alsmede voor de parameters en verificaties die van toepassing zijn om de volledigheid van de aanvraag en de samenhang van die gegevens te garanderen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 90, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 18

Reisautorisatievergoeding

1. De aanvrager betaalt per aanvraag een reisautorisatievergoeding van 7 EUR.

2. De reisautorisatievergoeding wordt niet geheven voor aanvragers die op het moment van de aanvraag jonger dan 18 of ouder dan 70 jaar zijn.

3. De reisautorisatievergoeding wordt geheven in euro.

4. De Commissie stelt overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast inzake de betalingswijzen en -procedure voor de reisautorisatievergoeding en inzake wijzigingen van het bedrag van die vergoeding. Bij wijzigingen van het bedrag wordt rekening gehouden met stijgingen van de in artikel 85 genoemde kosten.







HOOFDSTUK III

AANMAAK VAN HET AANVRAAGDOSSIER EN ONDERZOEK VAN DE AANVRAAG DOOR HET CENTRALE ETIAS-SYSTEEM

Artikel 19

Ontvankelijkheid en aanmaak van het aanvraagdossier

1. Na de indiening van een aanvraag verifieert het Etias-informatiesysteem op geautomatiseerde wijze of:

a) alle velden van het aanvraagformulier zijn ingevuld en alle in artikel 17, leden 2 en 4, bedoelde gegevens bevatten,

b) de reisautorisatievergoeding is geïnd.

2. Indien de voorwaarden van lid 1, onder a) en b), zijn vervuld, wordt de aanvraagontvankelijk geacht. Het centrale Etias-systeem maakt vervolgens automatisch onverwijld een aanvraagdossier aan en kent het daaraan een aanvraagnummer toe.

3. Bij de aanmaak van het aanvraagdossier worden de volgende gegevens in het centrale Etias-systeem geregistreerd en opgeslagen:

a) het aanvraagnummer;

b) informatie over de status, waaruit blijkt dat een reisautorisatie is aangevraagd;

c) de in artikel 17, lid 2, en, indien van toepassing, artikel 17, leden 4 en 6, bedoelde persoonsgegevens, met inbegrip van de drielettercode van het land dat het reisdocument heeft afgegeven;

d) de in artikel 17, lid 8, bedoelde gegevens;

e) de datum en het tijdstip waarop het aanvraagformulier is ingediend, alsmede een aantekening dat de reisautorisatievergoeding is betaald, en het unieke referentienummer van die betaling.

4. Bij de aanmaak van het aanvraagdossier onderzoekt het centrale Etias-systeem of het al een ander aanvraagdossier van de aanvrager bevat, door de in ►M1 artikel 17, lid 2, onder a) en a bis) ◄ , bedoelde gegevens te vergelijken met de persoonsgegevens van de in het centrale Etias-systeem opgeslagen aanvraagdossiers. In dat geval koppelt het centrale Etias-systeem het nieuwe aanvraagdossier aan de eventuele eerdere aanvraagdossiers die voor dezelfde aanvrager zijn aangemaakt.

5. Na de aanmaak van het aanvraagdossier wordt de aanvrager via de e-maildienst onmiddellijk ervan in kennis gesteld dat hem tijdens de verwerking van zijn aanvraag kan worden gevraagd aanvullende informatie of documentatie te verstrekken of dat hij, in uitzonderlijke omstandigheden, kan worden uitgenodigd voor een gesprek. Die kennisgeving omvat:

a) informatie over de status, waarbij wordt bevestigd dat een reisautorisatieaanvraag is ingediend; en

b) het aanvraagnummer.

De kennisgeving stelt de aanvrager in staat gebruik te maken van het verificatie-instrument als bedoeld in artikel 6, lid 2, onder h).

Artikel 20

Geautomatiseerde verwerking

1. De aanvraagdossiers worden door het centrale Etias-systeem op geautomatiseerde wijze verwerkt om hits vast te stellen. Het centrale Etias-systeem onderzoekt elk aanvraagdossier afzonderlijk.

▼M1

2. Het centrale Etias-systeem geeft een zoekopdracht door het ESP te gebruiken om de relevante gegevens bedoeld in artikel 17, lid 2, onder a), a bis), b), c), d), f), g), j), k) en m), en in artikel 17, lid 8, te vergelijken met de gegevens in een notitie, dossier of signalering in een aanvraag die is opgeslagen in het centrale Etias-systeem, het SIS, het EES, VIS, Eurodac, de Europol-gegevens en de Interpol-databanken SLTD en TDAWN.

▼B

Het centrale Etias-systeem verifieert met name of:

a) het voor de aanvraag gebruikte reisdocument overeenkomt met een reisdocument dat in SIS staat geregistreerd als verloren, gestolen, verduisterd of ongeldig verklaard;

b) het voor de aanvraag gebruikte reisdocument overeenkomt met een reisdocument dat in de SLTD staat geregistreerd als verloren, gestolen of ongeldig verklaard;

c) de aanvrager in SIS is gesignaleerd met het oog op weigering van inreis en verblijf;

d) de aanvrager in SIS is gesignaleerd omdat hij wordt gezocht met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering op basis van een Europees aanhoudingsbevel of omdat hij wordt gezocht met het oog op aanhouding ten behoeve van uitlevering;

e) de aanvrager en het reisdocument gerelateerd zijn aan een geweigerde, ingetrokken of nietig verklaarde reisautorisatie in het centrale Etias-systeem;

f) de in de aanvraag verstrekte gegevens over het reisdocument gerelateerd zijn aan een andere reisautorisatieaanvraag die samenhangt met andere identiteitsgegevens als bedoeld in artikel 17, lid 2, onder a), in het centrale Etias-systeem;

g) de aanvrager momenteel in het EES geregistreerd staat als een persoon die zijn toegestane verblijfsduur overschrijdt dan wel of de aanvrager in het verleden als zodanig geregistreerd is geweest;

h) de aanvrager in het EES geregistreerd staat als een persoon wiens toegang is geweigerd;

i) er ten aanzien van de aanvrager in VIS een beslissing tot weigering, nietigverklaring of intrekking van een visum voor kort verblijf is geregistreerd;

j) de in de aanvraag verstrekte gegevens overeenstemmen met Europol-gegevens;

k) de aanvrager in Eurodac geregistreerd staat;

l) het voor de aanvraag gebruikte reisdocument overeenkomt met een reisdocument dat in een dossier in TDAWN staat geregistreerd;

m) de persoon die het ouderlijk gezag of de wettelijke voogdij uitoefent, ingeval de aanvrager minderjarig is: i) in SIS is gesignaleerd omdat hij wordt gezocht met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering op basis van een Europees aanhoudingsbevel of omdat hij wordt gezocht met het oog op aanhouding ten behoeve van uitlevering; ii) in SIS staat gesignaleerd met het oog op weigering van toegang en verblijf.

3. Het centrale Etias-systeem verifieert of de aanvrager een van de in artikel 17, lid 4, vermelde vragen bevestigend heeft beantwoord en of de aanvrager geen woonadres maar slechts zijn plaats en land van verblijf heeft opgegeven, zoals bedoeld in artikel 17, lid 2, onder f).

4. Het centrale Etias-systeem vergelijkt de desbetreffende gegevens als bedoeld in ►M1 artikel 17, lid 2, onder a), a bis), b), c), d), f), g), j), k) en m) ◄ , en in artikel 17, lid 8, met de gegevens in de Etias-observatielijst als bedoeld in artikel 34.

5. Het centrale Etias-systeem vergelijkt de desbetreffende gegevens als bedoeld in ►M1 artikel 17, lid 2, onder a), a bis), c), f), h) en i) ◄ , met de specifieke risico-indicatoren als bedoeld in artikel 33.

6. Het centrale Etias-systeem voegt aan het aanvraagdossier een verwijzing toe naar elke ingevolge de leden 2 tot en met 5 verkregen hit.

7. Wanneer de in het aanvraagdossier geregistreerde gegevens overeenstemmen met de gegevens die een hit hebben gegenereerd overeenkomstig de leden 2 en 4, gaat het centrale Etias-systeem, waar van toepassing, na door welke lidstaat of lidstaten de gegevens die tot de hit hebben geleid, zijn ingevoerd of aangeleverd, en registreert het dit in het aanvraagdossier.

8. Naar aanleiding van een hit overeenkomstig lid 2, onder j), en lid 4, en indien de gegevens die een hit hebben gegenereerd niet door een lidstaat zijn aangeleverd, gaat het centrale Etias-systeem na of Europol de gegevens heeft ingevoerd, en registreert het dit in het aanvraagdossier.

Artikel 21

Resultaten van de geautomatiseerde verwerking

1. Indien de geautomatiseerde verwerking als bedoeld in artikel 20, leden 2 tot en met 5, geen hit oplevert, geeft het centrale Etias-systeem automatisch een reisautorisatie af overeenkomstig artikel 36 en stelt het de aanvrager onmiddellijk in kennis overeenkomstig artikel 38.

2. Indien de geautomatiseerde verwerking als bedoeld in artikel 20, leden 2 tot en met 5, een of meer hits oplevert, wordt de aanvraag verwerkt volgens de procedure van artikel 22.

3. Indien op basis van de in artikel 22 bedoelde verificatie wordt bevestigd dat de in het aanvraagdossier geregistreerde gegevens overeenkomen met de gegevens die een hit hebben gegenereerd tijdens de geautomatiseerde verwerking overeenkomstig artikel 20, leden 2 tot en met 5, of indien er na zulke verificatie twijfels blijven bestaan over de identiteit van de aanvrager, wordt de aanvraag verwerkt overeenkomstig de in artikel 26 vastgelegde procedure.

4. Indien uit de in artikel 20, lid 3, bedoelde geautomatiseerde verwerking blijkt dat de aanvrager bevestigend heeft geantwoord op een van de in artikel 17, lid 4, vermelde vragen en indien er geen andere hit is, wordt de aanvraag aan de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat gestuurd voor handmatige verwerking als bepaald in artikel 26.

Artikel 22

Verificatie door de centrale Etias-eenheid

1. Indien de geautomatiseerde verwerking ingevolge artikel 20, leden 2 tot en met 5, een of meer hits oplevert, raadpleegt het centrale Etias-systeem automatisch de centrale Etias-eenheid.

2. Wanneer zij wordt geraadpleegd, heeft de centrale Etias-eenheid toegang tot het aanvraagdossier en de eventueel daaraan verbonden aanvraagdossiers, evenals tot alle hits die de geautomatiseerde verwerking ingevolge artikel 20, leden 2 tot en met 5, heeft opgeleverd en tot de informatie die door het centrale Etias-systeem uit hoofde van artikel 20, leden 7 en 8 is geïdentificeerd.

3. De centrale Etias-eenheid verifieert of de in het aanvraagdossier geregistreerde gegevens overeenstemmen met:

a) de in artikel 33 bedoelde specifieke risico-indicatoren;

b) de gegevens in het centrale Etias-systeem, met inbegrip van de in artikel 34 bedoelde Etias-observatielijst;

c) de gegevens in een van de geraadpleegde EU-informatiesystemen;

d) Europol-gegevens;

e) de gegevens in de Interpol-databanken STLD of TDAWN.

4. Indien de gegevens niet overeenkomen en er geen andere hit is geregistreerd gedurende de geautomatiseerde verwerking ingevolge artikel 20, leden 2 tot en met 5, verwijdert de centrale Etias-eenheid de valse hit uit het aanvraagdossier en geeft het centrale Etias-systeem automatisch een reisautorisatie af overeenkomstig artikel 36.

5. Indien de gegevens overeenkomen met die van de aanvrager of er twijfel blijft bestaan over de identiteit van de aanvrager, wordt de aanvraag handmatig verwerkt overeenkomstig de procedure van artikel 26.

6. De centrale Etias-eenheid voltooit de handmatige verwerking binnen ten hoogste twaalf uur na de ontvangst van het aanvraagdossier.

Artikel 23

Ondersteuning van de SIS-doelstellingen

▼M1

1. Het centrale Etias-systeem geeft een zoekopdracht door het ESP te gebruiken om de relevante gegevens bedoeld in artikel 17, lid 2, onder a), a bis), b) en d), te vergelijken met de gegevens in het SIS teneinde vast te stellen of ten aanzien van de aanvrager een van de volgende signaleringen is uitgevaardigd:

a) een signalering van vermiste personen;

b) een signalering van personen die worden gezocht met het oog op een gerechtelijke procedure;

c) een signalering van personen met het oog op discrete controles of gerichte controles.

▼B

2. Als de in lid 1 bedoelde vergelijking één of meer hits oplevert, zendt het centrale Etias-systeem een geautomatiseerde kennisgeving naar de centrale Etias-eenheid. De centrale Etias-eenheid gaat na of de persoonsgegevens van de aanvrager overeenkomen met de persoonsgegevens in de signalering die de hit heeft gegenereerd en indien dat het geval is, stuurt het centrale Etias-systeem een geautomatiseerde kennisgeving naar het Sirene-bureau van de lidstaat die de signalering heeft ingevoerd. Het betrokken Sirene-bureau verifieert of de persoonsgegevens van de aanvrager overeenstemmen met de persoonsgegevens in de signalering die de hit heeft gegenereerd en treft alle passende follow-upmaatregelen.

Het centrale Etias-systeem zendt ook een geautomatiseerde kennisgeving aan het Sirene-bureau van de lidstaat die de signalering die de hit bij SIS heeft gegenereerd, heeft ingevoerd tijdens de geautomatiseerde verwerking als bedoeld in artikel 20, indien die signalering na verificatie door de centrale Etias-eenheid als bedoeld in artikel 22 heeft geleid tot handmatige verwerking van de aanvraag overeenkomstig artikel 26.

3. De kennisgeving aan het Sirene-bureau van de lidstaat die de signalering heeft ingevoerd, bevat de volgende gegevens:

a) familienaam(-namen), voornaam(-namen) en, indien van toepassing, alias(sen);

b) geboorteplaats en -datum;

c) geslacht;

d) nationaliteit en eventuele andere nationaliteiten;

e) de lidstaat van het eerste voorgenomen verblijf en, indien beschikbaar, het adres van het eerste voorgenomen verblijf;

f) het woonadres van de aanvrager en, indien niet beschikbaar, zijn plaats en land van verblijf;

g) informatie over de reisautorisatiestatus, waaruit blijkt dat een reisautorisatie is afgegeven of geweigerd, of dat de aanvraag handmatig wordt verwerkt overeenkomstig artikel 26;

h) een verwijzing naar eventuele hits die overeenkomstig de leden 1 en 2 zijn gegenereerd, met inbegrip van de datum en het tijdstip van de hits.

4. Het centrale Etias-systeem voegt aan het aanvraagdossier een verwijzing toe naar elke hit die wordt verkregen op grond van lid 1.

Artikel 24

Specifieke regels voor familieleden van burgers van de Unie of van andere onderdanen van derde landen die op grond van het Unierecht het recht van vrij verkeer genieten

1. Voor de in artikel 2, lid 1, onder c), bedoelde onderdanen van derde landen wordt de reisautorisatie als omschreven in artikel 3, lid 1, punt 5), opgevat als een overeenkomstig onderhavige verordening uitgevaardigd besluit dat er geen feitelijke aanwijzingen of redelijke vermoedens op basis van feitelijke aanwijzingen bestaan om te besluiten dat de aanwezigheid van de betrokkene op het grondgebied van de lidstaten een veiligheidsrisico of een hoog epidemiologisch risico vormt overeenkomstig Richtlijn 2004/38/EG.

2. Wanneer een in artikel 2, lid 1, onder c), bedoelde onderdaan van een derde land een reisautorisatie aanvraagt, gelden de volgende specifieke regels:

a) de aanvrager hoeft de in artikel 17, lid 4, onder c), bedoelde vraag niet te beantwoorden;

b) er wordt vrijstelling verleend van de in artikel 18 bedoelde vergoeding.

3. Bij de verwerking van een reisautorisatieaanvraag voor een in artikel 2, lid 1, onder c), bedoelde onderdaan van een derde land verifieert het centrale Etias-systeem niet of:

a) de aanvrager momenteel geregistreerd staat als een persoon die zijn toegestane verblijfsduur overschrijdt, dan wel of de aanvrager in het verleden als zodanig geregistreerd is geweest, door raadpleging van het EES als bedoeld in artikel 20, lid 2, onder g);

b) de aanvrager overeenkomt met een persoon wiens gegevens zijn geregistreerd in Eurodac als bedoeld in artikel 20, lid 2, onder k).

De overeenkomstig artikel 33 bepaalde specifieke risico-indicatoren die zijn gebaseerd op risico’s op het gebied van illegale immigratie zijn niet van toepassing.

4. Een reisautorisatieaanvraag wordt niet geweigerd op grond van een risico op het gebied van illegale immigratie als bedoeld in artikel 37, lid 1, onder c).

5. Indien de geautomatiseerde verwerking ingevolge artikel 20 een hit oplevert die overeenkomt met een signalering betreffende weigering van toegang en verblijf als bedoeld in artikel 24 van Verordening (EG) nr. 1987/2006 van het Europees Parlement en de Raad ( 8 ), verifieert de nationale Etias-eenheid om welke reden werd beslist deze signalering in SIS op te nemen. Als deze reden verband houdt met een risico op het gebied van illegale immigratie, wordt geen rekening gehouden met de signalering bij de beoordeling van de aanvraag. De nationale Etias-eenheid gaat te werk overeenkomstig artikel 25, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1987/2006.

6. De volgende regels zijn eveneens van toepassing:

a) in de kennisgeving als bedoeld in artikel 38, lid 1, ontvangt de aanvrager informatie over het feit dat hij bij het overschrijden van de buitengrenzen zijn status van familielid als bedoeld in artikel 2, lid 1, onder c), moet kunnen bewijzen; deze informatie bevat tevens een herinnering dat familieleden van een burger die zijn recht van vrij verkeer uitoefent, indien zij beschikken over een reisautorisatie, slechts recht op binnenkomst hebben indien zij de burger van de Unie of de onderdaan van het derde land die zijn recht van vrij verkeer uitoefent, vergezellen of zich bij hem voegen;

b) een beroep als bedoeld in artikel 37, lid 3, wordt ingesteld overeenkomstig Richtlijn 2004/38/EG;

c) de bewaringstermijn van het aanvraagdossier als bedoeld in artikel 54, lid 1, is: i) de geldigheidsduur van de reisautorisatie; ii) vijf jaar vanaf de laatste beslissing tot weigering, nietigverklaring of intrekking van de reisautorisatie overeenkomstig de artikelen 37, 40 en 41. Indien de gegevens van een notitie, dossier of signalering in een van de EU-informatiesystemen, in de Europol-gegevens, de Interpol-databanken SLTD of TDAWN, de Etias-observatielijst of de Etias-screeningsregels die aanleiding geven tot een beslissing, worden gewist voordat de onder b), bedoelde periode verstrijkt, wordt het aanvraagdossier gewist binnen zeven dagen vanaf de datum van de wissing van de gegevens in die notitie, dat dossier of die signalering. Daartoe verifieert het centrale Etias-systeem regelmatig en automatisch of nog steeds is voldaan aan de voorwaarden voor het bewaren van de in dit punt bedoelde aanvraagdossiers. Het centrale Etias-systeem wist het aanvraagdossier automatisch indien zulks niet langer het geval is.

Met het oog op het faciliteren van een nieuwe aanvraag na het verstrijken van de geldigheidsduur van een Etias-reisautorisatie kan het aanvraagdossier in het centrale Etias-systeem voor een extra periode van niet meer dan drie jaar na het einde van de geldigheidsduur van de reisautorisatie worden opgeslagen, en op voorwaarde dat de aanvrager daarvoor, na een daartoe strekkend verzoek, vrijelijk en uitdrukkelijk toestemming verleent door middel van een elektronisch ondertekende verklaring. Verzoeken om toestemming worden in een begrijpelijke en gemakkelijk toegankelijke vorm en in duidelijke en eenvoudige taal zodanig gepresenteerd dat een duidelijk onderscheid kan worden gemaakt met de andere aangelegenheden, overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EU) 2016/679.

Toestemming wordt aangevraagd na de automatische informatieverstrekking overeenkomstig artikel 15, lid 2. In de automatisch verstrekte informatie wordt de aanvrager gewezen op het doel van de bewaring van gegevens op grond van de informatie zoals bedoeld in artikel 71, onder o).







HOOFDSTUK IV

ONDERZOEK VAN DE AANVRAAG DOOR DE NATIONALE ETIAS-EENHEDEN

Artikel 25

Verantwoordelijke lidstaat

1. De lidstaat die op grond van artikel 26 verantwoordelijk is voor de handmatige verwerking van aanvragen („de verantwoordelijke lidstaat”) wordt door het centrale Etias-systeem als volgt bepaald:

a) indien blijkt dat slechts één lidstaat de gegevens heeft ingevoerd of aangeleverd die de hit ingevolge artikel 20 hebben gegenereerd, wordt die lidstaat aangemerkt als de verantwoordelijke lidstaat;

b) indien blijkt dat meerdere lidstaten de gegevens hebben ingevoerd of aangeleverd die de hits ingevolge artikel 20 hebben gegenereerd, wordt als de verantwoordelijke lidstaat aangemerkt: i) de lidstaat die de meest recente gegevens inzake een in artikel 20, lid 2, onder d), bedoelde signalering heeft ingevoerd of aangeleverd, of ii) indien geen van die gegevens overeenstemt met een in artikel 20, lid 2, onder d), bedoelde signalering, de lidstaat die de meest recente gegevens inzake een in artikel 20, lid 2, onder c), bedoelde signalering heeft ingevoerd of aangeleverd, of iii) indien geen van die gegevens overeenstemt met een in artikel 20, lid 2, onder c) of d), bedoelde signalering, de lidstaat die de meest recente gegevens inzake een in artikel 20, lid 2, onder a), bedoelde signalering heeft ingevoerd of aangeleverd;

c) indien blijkt dat meerdere lidstaten de gegevens hebben ingevoerd of aangeleverd die de hits ingevolge artikel 20 hebben gegenereerd, maar geen van die gegevens overeenstemt met in artikel 20, lid 2, onder a), c) en d), bedoelde signaleringen wordt de lidstaat die de meest recente gegevens heeft ingevoerd of aangeleverd, aangemerkt als de verantwoordelijke lidstaat.

Voor de toepassing van de punten a) en c) van de eerste alinea worden hits op grond van gegevens die niet door een lidstaat zijn ingevoerd of aangeleverd, niet in aanmerking genomen voor het bepalen van de verantwoordelijke lidstaat. Indien de handmatige verwerking van een aanvraag geen gevolg is van gegevens die door een lidstaat zijn ingevoerd of aangeleverd, is de verantwoordelijke lidstaat de lidstaat van het eerste voorgenomen verblijf.

2. Het centrale Etias-systeem geeft in het aanvraagdossier aan welke lidstaat verantwoordelijk is. Indien het centrale Etias-systeem niet in staat is de verantwoordelijke lidstaat aan te duiden als bedoeld in lid 1, zal de centrale Etias-eenheid dit doen.

Artikel 26

Handmatige verwerking van aanvragen door de nationale Etias-eenheden

1. Indien de geautomatiseerde verwerking als bedoeld in artikel 20, leden 2 tot en met 5, een of meer hits oplevert, wordt de aanvraag handmatig verwerkt door de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat. Die nationale Etias-eenheid heeft toegang tot het aanvraagdossier en de eventueel daaraan verbonden aanvraagdossiers, evenals tot alle hits die de geautomatiseerde verwerking ingevolge in artikel 20, leden 2 tot en met 5, oplevert. De centrale Etias-eenheid deelt de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat mee of de gegevens die de hit ingevolge artikel 20, leden 2 of 4, hebben gegenereerd, zijn ingevoerd of aangeleverd door één of meer andere lidstaten of door Europol. Indien blijkt dat één of meer lidstaten de gegevens hebben ingevoerd of aangeleverd die een hit hebben gegenereerd, vermeldt de centrale Etias-eenheid deze lidstaat of lidstaten.

2. Na de handmatige verwerking van de aanvraag gaat de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat over tot:

a) afgifte van een reisautorisatie, of

b) weigering van een reisautorisatie.

3. Indien de geautomatiseerde verwerking als bepaald in artikel 20, lid 2, een hit oplevert, gaat de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat over tot:

a) weigering van een reisautorisatie indien de hit overeenkomt met een of meer van de verificaties als bedoeld in artikel 20, lid 2, onder a) en c);

b) beoordeling van het veiligheidsrisico of het risico op het gebied van illegale immigratie en een beslissing tot afgifte dan wel weigering van een reisautorisatie indien de hit overeenstemt met eventuele verificaties als bedoeld in artikel 20, lid 2, onder b), en d) tot en met m).

4. Indien de geautomatiseerde verwerking ingevolge artikel 20, lid 3, uitwijst dat de aanvrager een van de in artikel 17, lid 4, bedoelde vragen bevestigend heeft beantwoord, beoordeelt de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat het veiligheidsrisico of het risico op het gebied van illegale immigratie en besluit zij tot afgifte dan wel weigering van een reisautorisatie.

5. Indien de geautomatiseerde verwerking ingevolge artikel 20, lid 4, een hit oplevert, beoordeelt de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat het veiligheidsrisico en besluit zij tot afgifte dan wel weigering van een reisautorisatie.

6. Indien de geautomatiseerde verwerking ingevolge artikel 20, lid 5, een hit oplevert, beoordeelt de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat het veiligheidsrisico, het risico op het gebied van illegale immigratie of het hoge epidemiologische risico en beslist zij tot afgifte dan wel weigering van een reisautorisatie. De nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat kan in geen geval automatisch een beslissing nemen die is gebaseerd op een hit op basis van specifieke risico-indicatoren. De nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat gaat in elk geval over tot een individuele beoordeling van het veiligheidsrisico, het risico op het gebied van illegale immigratie en het hoge epidemiologische risico.

7. Het Etias-informatiesysteem registreert alle gegevensverwerkingsverrichtingen die door de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat of door de nationale Etias-eenheden van de overeenkomstig artikel 28 geraadpleegde lidstaten voor beoordelingen overeenkomstig dit artikel zijn uitgevoerd. Die registratie wordt automatisch in het aanvraagdossier gecreëerd en ingevoerd. Die registratie vermeldt de datum en het tijdstip van iedere verrichting, de gegevens die zijn gebruikt voor de raadpleging van andere EU-informatiesystemen, de gegevens die zijn verbonden aan de ontvangen hit en het personeelslid dat de risicobeoordeling heeft uitgevoerd.

De resultaten van de beoordeling van het veiligheidsrisico, het risico op het gebied van illegale immigratie of het hoge epidemiologische risico en de verantwoording van de beslissing tot afgifte dan wel weigering van een reisautorisatie, wordt in het aanvraagdossier opgenomen door het personeelslid dat de risicobeoordeling heeft uitgevoerd.

Artikel 27

Verzoek aan de aanvrager om aanvullende informatie of documentatie

1. Indien de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat van oordeel is dat de door de aanvrager verstrekte informatie in het aanvraagformulier niet volstaat om te kunnen beslissen tot afgifte dan wel weigering van een reisautorisatie, kan zij de aanvrager om aanvullende informatie of documentatie verzoeken. De nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat verzoekt om aanvullende informatie of documentatie op verzoek van een overeenkomstig artikel 28 geraadpleegde lidstaat.

2. Het verzoek om aanvullende informatie of documentatie wordt met behulp van de in artikel 6, lid 2, onder f), bedoelde e-maildienst meegedeeld aan het e-mailadres dat in het aanvraagdossier is geregistreerd. In het verzoek om aanvullende informatie of documentatie staat duidelijk welke informatie of documentatie de aanvrager dient te verstrekken en een lijst van de talen waarin de informatie of documenten kunnen worden ingediend. Die lijst omvat ten minste het Engels, Frans of Duits, tenzij een officiële taal is vermeld van het derde land waarvan de aanvrager heeft verklaard een onderdaan te zijn. Indien om aanvullende documentatie wordt verzocht, wordt er tevens een elektronische kopie gevraagd van de originele documentatie. Uiterlijk tien dagen na de datum van ontvangst van het verzoek verstrekt de aanvrager de aanvullende informatie of documentatie rechtstreeks aan de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat door middel van de beveiligdeaccountdienst als bedoeld in artikel 6, lid 2, onder g). De aanvrager verstrekt die informatie of documentatie in een van de in het verzoek genoemde talen. Van de aanvrager wordt geen officiële vertaling verlangd. Om aanvullende informatie of documentatie kan alleen worden verzocht als die noodzakelijk is voor de beoordeling van de Etias-aanvraag.

3. Voor verzoeken om aanvullende informatie of documentatie als bedoeld in lid 1 maakt de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat gebruik van een vooraf vastgestelde lijst met opties. De Commissie stelt overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast om de inhoud en de vorm van die vooraf vastgestelde lijst met opties te bepalen.

4. In uitzonderlijke omstandigheden kan de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat, indien na het verwerken van de bijkomende informatie of documentatie ernstige twijfels blijven bestaan met betrekking tot de door de aanvrager verstrekte informatie of documentatie, als laatste hulpmiddel de aanvrager voor een gesprek uitnodigen in het consulaat van zijn land van verblijf dat het dichtst bij de verblijfplaats van de aanvrager is gelegen. In het belang van de aanvrager kan het gesprek uitzonderlijk plaatsvinden in een consulaat dat in een ander land dan het land van verblijf van de aanvrager is gelegen.

Indien het consulaat dat zich het dichtst bij de verblijfplaats van de aanvrager bevindt, op een afstand van meer dan 500 km is gelegen, wordt de aanvrager de mogelijkheid geboden dit gesprek met audio- en videocommunicatiemiddelen te voeren, waarbij een gepast niveau van beveiliging en vertrouwelijkheid wordt gewaarborgd. Als de afstand minder dan 500 km bedraagt, kunnen de aanvrager en de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat overeenkomen gebruik te maken van dergelijke audio- en videocommunicatiemiddelen. Wanneer dergelijke audio- en videocommunicatiemiddelen worden gebruikt wordt het gesprek gevoerd door de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat of, uitzonderlijk, door een van de consulaten van die lidstaat. De audio- en videocommunicatiemiddelen op afstand waarborgen een gepast niveau van beveiliging en vertrouwelijkheid.

De reden voor een gesprek wordt in het aanvraagdossier vermeld.

5. Door middel van uitvoeringshandelingen stelt de Commissie de vereisten vast voor de in lid 4 bedoelde audio- en videocommunicatiemiddelen, onder meer wat betreft regelgeving inzake gegevensbescherming, beveiliging en vertrouwelijkheid, en stelt zij de regels vast voor het testen en selecteren van geschikte instrumenten en voor het gebruik daarvan.

Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 90, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

6. De uitnodiging voor een gesprek wordt door de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat met behulp van de e-maildienst als bedoeld in artikel 6, lid 2, onder f) aan de aanvrager meegedeeld via het e-mailadres dat in het aanvraagdossier is geregistreerd. De uitnodiging voor het gesprek wordt meegedeeld binnen 72 uur na de indiening door de aanvrager van aanvullende informatie of documentatie overeenkomstig lid 2 van dit artikel. De uitnodiging voor het gesprek bevat informatie over welke lidstaat de uitnodiging stuurt, over de in lid 4 van dit artikel bedoelde opties en betreffende contactgegevens. De aanvrager neemt zo spoedig mogelijk contact op met de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat of het consulaat doch niet later dan vijf dagen nadat de uitnodiging voor het gesprek is meegedeeld, om een voor beide partijen geschikt tijdstip en datum voor het gesprek af te spreken en om te overleggen of het gesprek op afstand zal worden gevoerd. Het gesprek dient binnen tien dagen na mededeling van de uitnodiging plaats te vinden.

De uitnodiging voor het gesprek wordt door het centrale Etias-systeem geregistreerd in het aanvraagdossier.

7. Indien de aanvrager zich, na een uitnodiging voor een gesprek, niet overeenkomstig lid 6 van dit artikel voor het gesprek meldt, wordt de aanvraag geweigerd overeenkomstig artikel 37, lid 1, onder g). De nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat deelt de aanvrager dit onverwijld mee.

8. Ten behoeve van het gesprek als bedoeld in lid 4 geeft de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat aan welke elementen de interviewer moet beoordelen. Die elementen houden verband met de redenen waarom het gesprek werd aangevraagd.

Het gesprek met behulp van audio- en videocommunicatiemiddelen, wordt gevoerd in de taal van de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat die om het gesprek heeft gevraagd of in de taal die zij heeft gekozen voor de indiening van aanvullende informatie of documentatie.

Het gesprek dat in een consulaat plaatsvindt, wordt gevoerd in een officiële taal van het derde land waarin het consulaat zich bevindt of in een andere door de aanvrager en het consulaat overeengekomen taal.

Na het gesprek brengt de interviewer een advies uit met de gronden voor zijn of haar aanbevelingen.

De beoordeelde elementen en het advies worden opgenomen in een formulier dat in het aanvraagdossier wordt geregistreerd op de dag van het gesprek.

9. Nadat de aanvrager overeenkomstig lid 2 aanvullende informatie of documentatie heeft ingediend, wordt deze door de centrale Etias-eenheid geregistreerd en opgeslagen in het aanvraagdossier. Aanvullende informatie of documentatie die wordt verstrekt tijdens een gesprek overeenkomstig lid 6, wordt door de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat toegevoegd aan het aanvraagdossier.

Het formulier dat voor het gesprek is gebruikt en de bijkomende informatie of documentatie die in het aanvraagdossier is opgenomen, worden uitsluitend geraadpleegd om de aanvraag te beoordelen of om hierover een beslissing te nemen, om een beroepsprocedure te beheren en om een nieuwe aanvraag van dezelfde aanvrager te verwerken.

10. De nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat hervat het onderzoek van de aanvraag zodra de aanvrager de aanvullende informatie of documentatie verstrekt of, indien van toepassing, na de datum van het gesprek.

Artikel 28

Raadpleging van andere lidstaten

1. Indien blijkt dat één of meer lidstaten de gegevens hebben ingevoerd of aangeleverd die een hit hebben gegenereerd overeenkomstig artikel 20, lid 7, stelt de centrale Etias-eenheid, na de verificatie ingevolge artikel 22, de nationale Etias-eenheid van de betrokken lidstaat of lidstaten hiervan in kennis, en wordt een nieuwe raadplegingsprocedure gestart tussen de lidstaat of lidstaten, enerzijds, en de nationale Etias-eenheid van de betrokken lidstaat, anderzijds.

2. De nationale Etias-eenheden van de geraadpleegde lidstaten krijgen toegang tot het aanvraagdossier met het oog op raadpleging.

3. De nationale Etias-eenheid van de geraadpleegde lidstaten:

a) geeft een met redenen omkleed positief advies over de aanvraag; of

b) geeft een met redenen omkleed negatief advies over de aanvraag.

Het positieve of het negatieve advies wordt door de nationale Etias-eenheid van de geraadpleegde lidstaat geregistreerd in het aanvraagdossier.

4. De nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat kan ook de nationale Etias-eenheid van één of meer lidstaten raadplegen nadat zij het antwoord van een aanvrager op een verzoek om aanvullende informatie heeft ontvangen. Indien deze aanvullende informatie werd gevraagd namens een geraadpleegde lidstaat overeenkomstig artikel 27, lid 1, raadpleegt de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat de nationale Etias-eenheid van de geraadpleegde lidstaat nadat zij het antwoord van de aanvrager op het verzoek om aanvullende informatie heeft ontvangen. In dat geval hebben de nationale Etias-eenheden van de geraadpleegde lidstaten ook toegang tot de relevante aanvullende informatie of documentatie die de aanvrager op verzoek van de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat heeft verstrekt met betrekking tot de aangelegenheid waarover zij worden geraadpleegd. Indien meerdere lidstaten worden geraadpleegd, zorgt de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat voor de coördinatie.

5. De nationale Etias-eenheid van de geraadpleegde lidstaten antwoordt binnen 60 uur na de kennisgeving van de raadpleging. Het uitblijven van een antwoord binnen de uiterste termijn wordt opgevat als een positief advies over de aanvraag.

6. Gedurende het raadplegingsproces worden het raadplegingsverzoek en de antwoorden daarop doorgezonden via de in artikel 6, lid 2, onder m), bedoelde software en beschikbaar gesteld aan de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat.

7. Indien de nationale Etias-eenheid van minstens een geraadpleegde lidstaat negatief adviseert over de aanvraag, weigert de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat de reisautorisatie op grond van artikel 37. Dit lid doet geen afbreuk aan artikel 44.

8. Bij technische problemen of in onvoorziene omstandigheden bepaalt de centrale Etias-eenheid, indien nodig, welke lidstaat verantwoordelijk is en welke lidstaten moeten worden geraadpleegd, en faciliteert zij de in dit artikel bedoelde raadplegingen tussen de lidstaten.

Artikel 29

Raadpleging van Europol

1. Indien blijkt dat Europol gegevens heeft aangeleverd die een hit hebben gegenereerd overeenkomstig artikel 20, lid 8, van deze verordening, stelt de centrale Etias-eenheid Europol daarvan in kennis, en wordt een nieuwe raadplegingsprocedure tussen Europol en de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat gestart. Die raadpleging vindt plaats overeenkomstig Verordening (EU) 2016/794, en met name hoofdstuk IV.

2. Wanneer Europol wordt geraadpleegd, zendt de centrale Etias-eenheid de relevante gegevens van het aanvraagdossier en de hits die nodig zijn voor de raadpleging, toe aan Europol.

3. Europol heeft in geen geval toegang tot de persoonsgegevens over het door de aanvrager gevolgde onderwijs als bedoeld in artikel 17, lid 2, onder h).

4. Indien Europol wordt geraadpleegd overeenkomstig lid 1, geeft het een met redenen omkleed advies over de aanvraag. Het advies van Europol wordt beschikbaar gesteld aan de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat, die het in het aanvraagdossier registreert.

5. De nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat kan Europol raadplegen nadat zij het antwoord van een aanvrager op een verzoek om aanvullende informatie heeft ontvangen. In dergelijke gevallen zendt de nationale Etias-eenheid Europol de relevante aanvullende informatie of documentatie toe die de aanvrager heeft verstrekt in verband met een reisautorisatieaanvraag waarover Europol wordt geraadpleegd.

6. Europol antwoordt binnen 60 uur na de kennisgeving van de raadpleging. Indien Europol niet binnen de uiterste termijn antwoordt, wordt dit opgevat als een positief advies over de aanvraag.

7. Gedurende het raadplegingsproces worden het raadplegingsverzoek en de antwoorden daarop doorgezonden via de in artikel 6, lid 2, onder m), bedoelde software en beschikbaar gesteld aan de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat.

8. Indien Europol negatief adviseert over de aanvraag en de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat beslist tot afgifte van een reisautorisatie, verantwoordt zij haar beslissen registreert zij de verantwoording in het aanvraagdossier.

9. Bij technische problemen of in onvoorziene omstandigheden bepaalt de centrale Etias-eenheid, indien nodig, welke de verantwoordelijke lidstaat is en faciliteert zij de in dit artikel bedoelde raadplegingen tussen de verantwoordelijke lidstaat en Europol.

Artikel 30

Termijnen voor kennisgeving aan de aanvrager

Binnen 96 uur na de indiening van een overeenkomstig artikel 19 ontvankelijke aanvraag ontvangt de aanvrager een kennisgeving waarin staat:

a) of zijn reisautorisatie is afgegeven of geweigerd; dan wel

b) dat om aanvullende informatie of documentatie wordt verzocht en dat de aanvrager voor een gesprek kan worden uitgenodigd, met vermelding van de maximale verwerkingstermijnen overeenkomstig artikel 32, lid 2.

Artikel 31

Verificatie-instrument

De Commissie zorgt voor een verificatie-instrument aan de hand waarvan de aanvrager de stand van zaken betreffende zijn aanvraag, de geldigheidsduur en de status van zijn reisautorisatie kan nagaan (geldig, geweigerd, nietig verklaard of ingetrokken). Dat instrument wordt ter beschikking gesteld via de specifieke openbare website of de app voor mobiele apparaten als bedoeld in artikel 16.

De Commissie stelt overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast om het verificatie-instrument nader te omschrijven.

Artikel 32

Beslissing over de aanvraag

1. Over aanvragen die overeenkomstig artikel 19 ontvankelijk zijn, wordt binnen 96 uur na indiening beslist.

2. Bij uitzondering wordt de in lid 1 van dit artikel vermelde termijn verlengd wanneer een verzoek om aanvullende informatie of documentatie is meegedeeld en wanneer de aanvrager voor een gesprek is uitgenodigd. Over een dergelijke aanvraag wordt beslist binnen 96 uur nadat de aanvrager de aanvullende informatie of documentatie heeft ingediend. Indien de aanvrager voor een gesprek is uitgenodigd als bedoeld in artikel 27, lid 4, wordt over de aanvraag beslist binnen 48 uur nadat het gesprek heeft plaatsgevonden.

3. Voordat de in de leden 1 en 2 van dit artikel bedoelde uiterste termijnen verstrijken, wordt beslist tot:

a) afgifte van een reisautorisatie overeenkomstig artikel 36; of

b) weigering van een reisautorisatie overeenkomstig artikel 37.







HOOFDSTUK V

DE ETIAS-SCREENINGSREGELS EN DE ETIAS-OBSERVATIELIJST

Artikel 33

De Etias-screeningsregels

1. De Etias-screeningsregels bestaan uit een algoritme waarmee profilering zoals gedefinieerd in artikel 4, lid 4, van Verordening (EU) 2016/679 mogelijk is door overeenkomstig artikel 20 van deze verordening van de gegevens die in een aanvraagdossier in het centrale Etias-systeem zijn geregistreerd te vergelijken met specifieke risico-indicatoren die de centrale Etias-eenheid overeenkomstig lid 4 van dit artikel heeft vastgesteld en die wijzen op een veiligheidsrisico, een risico op het gebied van illegale immigratie of een hoog epidemiologisch risico. De centrale Etias-eenheid registreert de Etias-screeningsregels in het centrale Etias-systeem.

2. De Commissie stelt overeenkomstig artikel 89 een uitvoeringshandeling vast tot nadere omschrijving van het veiligheidsrisico, het risico op het gebied van illegale immigratie of hoog epidemiologisch risico, op basis van:

a) door het EES gegenereerde statistieken die voor een specifieke groep reizigers wijzen op buitengewone percentages personen die de toegestane verblijfsduur hebben overschreden of aan wie de toegang is geweigerd;

b) door Etias overeenkomstig artikel 84 gegenereerde statistieken die voor een specifieke groep reizigers wijzen op buitengewone percentages personen aan wie een reisautorisatie is geweigerd wegens een veiligheidsrisico, een risico op het gebied van illegale immigratie of een hoog epidemiologisch risico;

c) door Etias overeenkomstig artikel 84 en door het EES gegenereerde statistieken die wijzen op verbanden tussen aan de hand van het aanvraagformulier verzamelde informatie en de overschrijding van de toegestane verblijfsduur door reizigers of toegangsweigeringen;

d) door de lidstaten verstrekte informatie, onderbouwd met feitelijke en op bewijs gebaseerde elementen, over specifieke veiligheidsrisico-indicatoren of door die lidstaat geconstateerde veiligheidsdreigingen;

e) door de lidstaten verstrekte informatie, onderbouwd met feitelijke en op bewijs gebaseerde elementen, die, voor een specifieke groep reizigers met die lidstaat als bestemming, wijst op buitengewone percentages personen die de toegestane verblijfsduur hebben overschreden of aan wie de toegang is geweigerd;

f) door de lidstaten verstrekte informatie over een specifiek hoog epidemiologisch risico, evenals door het ECDC verstrekte informatie, gebaseerd op epidemiologisch toezicht en risicobeoordelingen, en door de WHO gemelde uitbraken van ziekte.

3. De Commissie stelt een uitvoeringshandeling vast met specificering van de risico’s als vermeld in deze verordening en in de gedelegeerde handeling als bedoeld in lid 2 van dit artikel, waarop de in lid 4 bedoelde specifieke risico-indicatoren moeten worden gebaseerd. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 90, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

De specifieke risico’s worden ten minste elke zes maanden geëvalueerd en door de Commissie wordt, waar nodig, een nieuwe uitvoeringshandeling vastgesteld volgens de in artikel 90, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.

4. Op basis van de overeenkomstig lid 3 bepaalde specifieke risico’s stelt de centrale Etias-eenheid een aantal specifieke risico-indicatoren vast, die bestaan uit een combinatie van gegevens, waaronder een of meer van de volgende:

a) leeftijdsgroep, geslacht, nationaliteit;

b) land en plaats van verblijf;

c) niveau van opleiding (basisonderwijs, middelbaar onderwijs, hoger onderwijs of geen opleiding);

d) huidig beroep (beroepsgroep).

5. De specifieke risico-indicatoren zijn gericht en evenredig. Zij mogen in geen geval uitsluitend gebaseerd zijn op geslacht of leeftijd. Zij mogen in geen geval gebaseerd zijn op informatie waaruit huidskleur, ras, etnische of sociale afkomst, genetische kenmerken, taal, politieke of andere denkbeelden, godsdienst of levensbeschouwelijke overtuiging, lidmaatschap van een vakvereniging, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, handicap, of seksuele geaardheid af te leiden zijn.

6. De specifieke risico-indicatoren worden gedefinieerd, vastgesteld, vooraf beoordeeld, geïmplementeerd, achteraf geëvalueerd, herzien en gewist door de centrale Etias-eenheid, na raadpleging van de Etias-screeningsraad.

Artikel 34

De Etias-observatielijst

1. De Etias-observatielijst bestaat uit gegevens over personen die worden verdacht van het plegen van of betrokkenheid bij een terroristisch misdrijf of een ander ernstig strafbaar feit of over personen ten aanzien van wie er, op basis van een algemene beoordeling van de persoon, feitelijke aanwijzingen of redelijke vermoedens bestaan dat zij terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten zullen plegen. De Etias-observatielijst is een onderdeel van het centrale Etias-systeem.

2. De Etias-observatielijst wordt opgesteld op basis van informatie met betrekking tot terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten.

3. De in lid 2 bedoelde informatie wordt door Europol, onverminderd Verordening (EU) 2016/794, of door de lidstaten in de Etias-observatielijst opgenomen. Europol respectievelijk de betrokken lidstaat is verantwoordelijk voor alle gegevens die het invoert. De Etias-observatielijst geeft voor elk bestanddeel van de gegevens de datum en het tijdstip van invoering door Europol of door de lidstaat die het heeft ingevoerd, aan.

4. Op basis van de in lid 2 bedoelde informatie bestaat de Etias-observatielijst uit gegevens die een of meer van de volgende bestanddelen omvat:

a) achternaam;

b) achternaam bij geboorte;

c) geboortedatum;

d) overige namen (alias(sen), artiestennaam(-namen), roepnaam(-namen));

e) reisdocument(en) (soort, nummer en land van afgifte van het/de reisdocument(en));

f) woonadres;

g) e-mailadres;

h) telefoonnummer;

i) naam, e-mailadres, postadres, telefoonnummer van een bedrijf of organisatie;

j) IP-adres.

Voor zover beschikbaar worden de volgende gegevensbestanddelen toegevoegd aan het betreffende bestanddelen die ten minste uit een van de hierboven genoemde gegevensbestanddelen bestaan: voornaam(-namen), geboorteplaats, geboorteland, geslacht en nationaliteit.

Artikel 35

Verantwoordelijkheden en taken met betrekking tot de Etias-observatielijst

1. Vooraleer Europol of een lidstaat gegevens invoert in de Etias-observatielijst, doet Europol of de lidstaat het volgende:

a) bepalen of de informatie toereikend, nauwkeurig en belangrijk genoeg is om in de Etias-observatielijst te worden opgenomen;

b) een beoordeling verrichten van het mogelijke effect van de gegevens op het aantal handmatig verwerkte aanvragen;

c) verifiëren of de gegevens overeenstemmen met een in SIS ingevoerde signalering.

2. eu-LISA ontwikkelt een specifiek instrument voor de in lid 1, onder b) bedoelde beoordeling.

3. Wanneer verificatie ingevolge lid 1, onder c), uitwijst dat de gegevens overeenstemmen met een in SIS ingevoerde signalering, worden zij niet ingevoerd in de Etias-observatielijst. Wanneer is voldaan aan de voorwaarden om een signalering in SIS in te voeren, gaat de voorkeur uit naar het invoeren van een signalering in SIS.

4. De lidstaten en Europol zijn verantwoordelijk voor de nauwkeurigheid van de gegevens als bedoeld in artikel 34, lid 2, die zij in de observatielijst invoeren, en voor het bijwerken daarvan.

5. Europol controleert en verifieert regelmatig, en ten minste één keer per jaar, de voortdurende nauwkeurigheid van de gegevens die het in de Etias-observatielijst heeft ingevoerd. De lidstaten controleren en verifiëren eveneens op dezelfde wijze regelmatig en tenminste één keer per jaar de voortdurende nauwkeurigheid van de gegevens die zij in de Etias-observatielijst hebben ingevoerd. Europol en de lidstaten ontwikkelen en implementeren een gezamenlijke procedure om de naleving van hun verantwoordelijkheden op grond van dit lid te waarborgen.

6. Na een controle schrappen de lidstaten en Europol gegevens van de Etias-observatielijst indien is bewezen dat de redenen voor de opname ervan niet langer gelden of dat de gegevens verouderd of niet actueel zijn.

7. De Etias-observatielijst en het beoordelingsinstrument als bedoeld in de leden 1 en 2 van dit artikel worden technisch ontwikkeld en gehost door eu-LISA. De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen de technische specificaties van de Etias-observatielijst en van dat beoordelingsinstrument vast. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 90, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.







HOOFDSTUK VI

AFGIFTE, WEIGERING, NIETIGVERKLARING OF INTREKKING VAN EEN REISAUTORISATIE

Artikel 36

Afgifte van een reisautorisatie

1. Indien het onderzoek van een aanvraag op grond van de in de hoofdstukken III, IV en V vastgelegde procedures uitwijst dat er geen feitelijke aanwijzingen of redelijke vermoedens op basis van feitelijke aanwijzingen bestaan om te besluiten dat de aanwezigheid van de betrokkene op het grondgebied van de lidstaten een veiligheidsrisico, een risico op het gebied van illegale immigratie of een hoog epidemiologisch risico vormt, wordt een reisautorisatie afgegeven door het centrale Etias-systeem of door de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat.

2. Bij twijfel over het bestaan van voldoende redenen om de reisautorisatie te weigeren, heeft de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat, ook na een gesprek, de mogelijkheid om een reisautorisatie met een markering af te geven waarbij de grensautoriteiten wordt aanbevolen een tweedelijnscontrole te verrichten.

De nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat kan die markering eveneens aanbrengen op verzoek van een geraadpleegde lidstaat. Die markering mag enkel zichtbaar zijn voor de grensautoriteiten.

De markering wordt automatisch verwijderd zodra de grensautoriteiten de controle hebben uitgevoerd en de inreisnotitie in het EES hebben opgenomen.

3. De nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat heeft de mogelijkheid een markering toe te voegen waarbij de grensautoriteiten en andere autoriteiten met toegang tot de gegevens in het centrale Etias-systeem erop worden gewezen dat een specifieke hit die tijdens de verwerking van de aanvraag werd gegenereerd, is beoordeeld en daarbij is geverifieerd dat er sprake was van een valse hit of dat uit de handmatige verwerking is gebleken dat er geen gronden waren om de reisautorisatie te weigeren.

4. De Commissie stelt overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast teneinde te voorzien in toereikende waarborgen door middel van regels en procedures ter voorkoming van conflicten met signaleringen in andere informatiesystemen en teneinde de voorwaarden, de criteria en de duur van markeringen ingevolge deze verordening te bepalen.

5. Een reisautorisatie is geldig voor het grondgebied van de lidstaten gedurende drie jaar of, indien dit korter is, tot het einde van de geldigheidsduur van het bij de aanvraag geregistreerde reisdocument.

6. Een reisautorisatie geeft niet automatisch recht op binnenkomst of verblijf.

Artikel 37

Weigering van een reisautorisatie

1. Een reisautorisatie wordt geweigerd indien de aanvrager:

a) een reisdocument heeft gebruikt dat is geregistreerd als verloren, gestolen, verduisterd of ongeldig verklaard in SIS;

b) een veiligheidsrisico vormt;

c) een risico op het gebied van illegale immigratie vormt;

d) een hoog epidemiologisch risico vormt;

e) met het oog op weigering van toegang en verblijf in SIS gesignaleerd staat;

f) een verzoek om aanvullende informatie of documentatie niet beantwoordt binnen de in artikel 27 bedoelde uiterste termijn;

g) zich niet meldt voor het gesprek als bedoeld in artikel 27, lid 4.

2. Een reisautorisatie wordt ook geweigerd als er op het ogenblik van de aanvraag redelijke en ernstige twijfels bestaan over de authenticiteit van de gegevens, de betrouwbaarheid van de verklaringen van de aanvrager, de door de aanvrager verstrekte bewijsstukken of de waarachtigheid van de inhoud ervan.

3. Aanvragers aan wie een reisautorisatie is geweigerd, hebben het recht daartegen beroep in te stellen. Het beroep wordt ingesteld in de lidstaat die de beslissing over de aanvraag heeft genomen en overeenkomstig het nationale recht van die lidstaat. De nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat verstrekt de aanvragers informatie over de beroepsprocedure. De informatie wordt verstrekt in een van de officiële talen van de in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 539/2001 opgenomen landen waarvan de aanvrager een onderdaan is.

4. Een eerdere weigering van een reisautorisatie leidt niet automatisch tot weigering van een nieuwe aanvraag. Een nieuwe aanvraag wordt beoordeeld op basis van alle beschikbare informatie.

Artikel 38

Kennisgeving van de afgifte of weigering van een reisautorisatie

1. Zodra een reisautorisatie is afgegeven, ontvangt de aanvrager onmiddellijk een kennisgeving via de e-maildienst, met onder meer:

a) een duidelijke vermelding dat de reisautorisatie is afgegeven en het nummer van de aanvraag voor een reisautorisatie;

b) de datum van aanvang en verstrijken van de reisautorisatie;

c) een duidelijke vermelding dat de aanvrager bij binnenkomst hetzelfde reisdocument moet overleggen als vermeld op het aanvraagformulier en dat voor elke wijziging van het reisdocument een nieuwe aanvraag voor een reisautorisatie moet worden ingediend;

d) een herinnering van de toegangsvoorwaarden die zijn vastgesteld in artikel 6 van Verordening (EU) 2016/399 en van het gegeven dat een kort verblijf slechts mogelijk is voor een periode van maximaal 90 dagen binnen een periode van 180 dagen;

e) een herinnering dat aan het loutere bezit van een geldige reisautorisatie geen automatisch recht op binnenkomst mag worden ontleend;

f) een herinnering dat de grensautoriteiten van de betrokken onderdaan van een derde land bewijsstukken kunnen verlangen om na te gaan of aan de toegangs- en verblijfsvoorwaarden is voldaan;

g) een herinnering dat het bezit van een geldige reisautorisatie een verblijfsvoorwaarde is waaraan moet worden voldaan gedurende de volledige duur van een kort verblijf op het grondgebied van de lidstaten;

h) een link naar de webdienst als bedoeld in artikel 13 van Verordening (EU) 2017/2226, waarmee onderdanen van derde landen op ieder moment hun resterende duur van hun toegestane verblijf kunnen nagaan;

i) in voorkomend geval, de lidstaten waar de aanvrager naartoe mag reizen;

j) een link naar de openbare website van Etias met informatie over de mogelijkheid voor de aanvrager om de intrekking van de reisautorisatie te vragen, de mogelijkheid tot intrekking van de reisautorisatie indien niet langer aan de voorwaarden voor afgifte ervan wordt voldaan en de mogelijkheid tot nietigverklaring ervan indien blijkt dat op het moment van afgift