2014D0466 — NL — 26.09.2016 — 001.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document

Gewĳzigd bĳ:









▼B

BESLUIT Nr. 466/2014/EU VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 16 april 2014

tot verlening van een EU-garantie voor verliezen van de Europese Investeringsbank op financieringsverrichtingen van projecten buiten de Unie







Artikel 1

EU-garantie

1. De Unie verleent de Europese Investeringsbank (EIB) een begrotingsgarantie voor financieringsverrichtingen buiten de EU („EU-garantie”). De EU-garantie wordt verleend als een algemene garantie voor aan de EIB verschuldigde betalingen die deze niet heeft ontvangen, met betrekking tot leningen, leninggaranties en kapitaalmarktschuldinstrumenten die zijn toegekend voor of uitgegeven ten behoeve van overeenkomstig lid 2 in aanmerking komende EIB-investeringsprojecten.

2. Voor EU-garantie komen in aanmerking de leningen, leninggaranties en instrumenten op de schuldkapitaalmarkt van de EIB voor investeringsprojecten die worden uitgevoerd in de overeenkomstig de eigen regels en procedures van de EIB, met inbegrip van de verklaring van de EIB over sociale en milieunormen, in aanmerking komende landen en ter ondersteuning van de toepasselijke externe beleidsdoelstellingen van de Unie, waarbij de EIB-financiering is toegekend krachtens een ondertekende overeenkomst die niet verstreken of geannuleerd is („EIB-financieringsverrichtingen”).

3. EIB-financieringsverrichtingen ter ondersteuning van het extern beleid van de Unie worden, zoals in het verleden, uitgevoerd volgens de beginselen van een goede bankpraktijk.

4. De EU-garantie heeft betrekking op ten hoogste 65 % van het totale in het kader van EIB-financieringsverrichtingen uitbetaalde en gegarandeerde bedrag, verminderd met de terugbetaalde bedragen en vermeerderd met alle daarmee verband houdende bedragen.

5. De EU-garantie heeft betrekking op EIB-financieringsverrichtingen die worden ondertekend tijdens de periode die ingaat op 1 januari 2014 en eindigt op 31 december 2020.

6. Indien het Europees Parlement en de Raad bij het verstrijken van de in lid 5 bedoelde periode geen besluit tot verlening van een nieuwe EU-garantie voor verliezen van de EIB op financieringsverrichtingen buiten de Unie hebben vastgesteld, wordt deze periode automatisch eenmaal met zes maanden verlengd.

Artikel 2

Plafonds voor EIB-financieringsverrichtingen onder EU-garantie

1. De door de EIB in de periode 2014-2020 verrichte financieringen vallen tot een maximumbedrag van 30 000 000 000 EUR onder de EU-garantie. Aanvankelijk voor financieringsverrichtingen gereserveerde, maar naderhand geannuleerde bedragen worden niet in aanmerking genomen voor het plafond.

Dit maximumbedrag valt uiteen in:

a) een vast plafond met een maximumbedrag van 27 000 000 000 EUR;

b) een optioneel aanvullend bedrag van 3 000 000 000 EUR.

Het Europees Parlement en de Raad besluiten volgens de gewone wetgevingsprocedure over de volledige of gedeeltelijke vrijmaking van het onder b) bedoelde bedrag en de regionale verdeling ervan, ingevolge de in artikel 19 bedoelde tussentijdse evaluatie.

2. Het in lid 1, onder a), bedoelde vaste plafond wordt in regionale plafonds en subplafonds uitgesplitst als bepaald in bijlage I. Binnen de regionale plafonds zorgt de EIB gaandeweg voor een evenwichtige spreiding over de landen in de regio's die onder de EU-garantie vallen.

Artikel 3

Algemene doelstellingen en beginselen

1. De EU-garantie wordt alleen verleend voor EIB-financieringsverrichtingen die volgens de eigen inschatting van de EIB een meerwaarde opleveren en een van de volgende algemene doelstellingen ondersteunen:

a) ontwikkeling van de lokale particuliere sector, met name steun aan het mkb;

b) ontwikkeling van sociale en economische infrastructuur, met inbegrip van vervoer, energie, milieu-infrastructuur en informatie- en communicatietechnologie;

c) beperking van en aanpassing aan de klimaatverandering.

2. De EIB blijft zich kenmerken als financieringsbank, doch de uit hoofde van dit besluit uitgevoerde EIB-financieringsverrichtingen dragen bij tot het algemeen belang van de Unie en in het bijzonder tot de algemene beginselen die aan het extern optreden van de Unie ten grondslag liggen, als bedoeld in artikel 21 VEU, alsmede tot de uitvoering van de internationale milieuovereenkomsten waarbij de Unie partij is. De bestuursorganen van de EIB worden aangemoedigd de nodige maatregelen te treffen tot aanpassing van de EIB-activiteiten opdat deze doeltreffend bijdragen aan het extern beleid van de Unie en op adequate wijze aan de vereisten van dit besluit voldoen.

3. De regionale integratie van landen, met inbegrip van in het bijzonder de economische integratie tussen pretoetredingslanden, nabuurschapslanden en de Unie, is een onderliggende doelstelling van de EIB-financieringsverrichtingen op terreinen die onder de in lid 1 genoemde algemene doelstellingen vallen. De EIB verstrekt in begunstigde landen financiering op de onder de algemene doelstellingen vallende terreinen door ondersteuning van directe buitenlandse investeringen die bevorderlijke zijn voor de economische integratie met de Unie.

4. In de ontwikkelingslanden die in de lijst van begunstigden van officiële ontwikkelingshulp van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling zijn opgenomen, dragen de EIB-financieringsverrichtingen overeenkomstig artikel 208 en 209 VWEU indirect bij tot de beleidsdoelstellingen van de Unie inzake ontwikkelingssamenwerking, zoals het terugdringen van de armoede door middel van inclusieve groei en duurzame economische, ecologische en sociale ontwikkeling.

5. Om te waarborgen dat investeringen in de particuliere sector een maximaal ontwikkelingseffect hebben, tracht de EIB de plaatselijke particuliere sector in de begunstigde landen te versterken door middel van ondersteuning van lokale investeringen als bedoeld in lid 1, onder a). Er wordt naar gestreefd dat EIB-financieringsverrichtingen ter ondersteuning van de in lid 1 omschreven algemene doelstellingen mede steun aan investeringsprojecten van mkb-ondernemingen uit de Unie inhouden. Teneinde er doeltreffend op toe te zien dat de middelen worden aangewend ten behoeve van de betrokken mkb-ondernemingen, legt de EIB adequate contractuele vereisten op aan intermediaire financiële instellingen, met inbegrip van normen voor rapportage door de begunstigden.

De EIB werkt samen met intermediaire financiële instellingen die tegemoet kunnen komen aan de specifieke behoeften van mkb-ondernemingen in de landen waar de verrichtingen plaatsvinden en die, overeenkomstig artikel 13, voor hun deelname aan EIB-financieringsverrichtingen in een in aanmerking komend land geen gebruikmaken van instrumenten die in een buitenlands niet-coöperatief rechtsgebied zijn ondergebracht.

6. EIB-financieringsverrichtingen ter ondersteuning van de in lid 1, onder b), genoemde algemene doelstelling verlenen hoofdzakelijk steun aan investeringsprojecten inzake vervoer, energie, milieu-infrastructuur, informatie- en communicatietechnologie, gezondheidszorg en onderwijs. Hieronder vallen productie en integratie van energie uit hernieuwbare bronnen, omvorming van energiesystemen die het omschakelen naar minder koolstofintensieve technologieën en brandstoffen mogelijk maken, duurzame energiezekerheid en energie-infrastructuur, met inbegrip van infrastructuur voor gasproductie en voor transport naar de energiemarkt van de Unie, alsook elektriciteitsvoorziening op het platteland, milieu-infrastructuur, zoals infrastructuur voor watervoorziening en sanitaire voorzieningen en groene infrastructuur, infrastructuur voor telecommunicatie- en breedbandnetwerken.

7. De EIB-financieringsverrichtingen ter ondersteuning van de in lid 1, onder c), bedoelde algemene doelstellingen ondersteunen projecten die op beperking van en aanpassing aan klimaatverandering gericht zijn en tot de realisatie van de algemene doelstelling van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering bijdragen, met name doordat de uitstoot van broeikasgassen wordt voorkomen of verminderd door middel van hernieuwbare energie, energie-efficiëntie en duurzaam vervoer, of doordat kwetsbare landen, sectoren en gemeenschappen beter bestand worden gemaakt tegen de nadelige gevolgen van klimaatverandering. De subsidiabiliteitscriteria voor klimaatveranderingsprojecten worden door de EIB bepaald in haar strategie inzake klimaatverandering, die vóór eind 2015 aan de actualiteit wordt aangepast. Hiertoe wordt een analyse van de koolstofvoetafdruk opgenomen in de procedure voor milieueffectbeoordeling, om te bepalen of in projectvoorstellen optimaal gebruik wordt gemaakt van verbeteringen van de energie-efficiëntie. Deze verrichtingen maken, over de gehele looptijd van dit besluit beschouwd, ten minste 25 % van de totale EIB-financieringsverrichtingen uit.

8. Overeenkomstig de uniale en internationale doelstellingen inzake klimaatverandering actualiseert de EIB, in samenwerking met de Commissie, vóór eind 2015 haar strategie inzake klimaatverandering met betrekking tot haar financieringsverrichtingen. Die actualisering bestaat onder meer in concrete acties om ervoor te zorgen dat investeringsprojecten uit hoofde van dit besluit in overeenstemming zijn met de doelstellingen van de Unie in verband met klimaatverandering en om de inspanningen ter ondersteuning van hernieuwbare energiebronnen en energie-efficiëntie te intensiveren.

9. De EU-garantie dekt alleen EIB-financieringsverrichtingen welke worden uitgevoerd in de in aanmerking komende landen die een kaderovereenkomst met de EIB hebben gesloten waarin de juridische voorwaarden zijn vastgelegd waaronder deze verrichtingen moeten worden uitgevoerd.

Artikel 4

Bestreken landen

1. De lijst van landen die voor EIB-financiering onder EU-garantie in aanmerking kunnen komen, staat in bijlage II. De lijst van landen die voor EIB-financiering onder EU-garantie in aanmerking komen, staat in bijlage III en bevat uitsluitend landen die in bijlage II zijn vermeld. Voor niet in bijlage II genoemde landen wordt per geval volgens de gewone wetgevingsprocedure beslist of zij voor EIB-financiering onder EU-garantie in aanmerking komen.

2. De Commissie is bevoegd bijlage III bij gedelegeerde handeling overeenkomstig artikel 18 te wijzigen. De besluiten van de Commissie zijn gebaseerd op een algemene beoordeling, mede omvattende economische, sociale, ecologische en politieke aspecten, in het bijzonder aspecten die verband houden met democratie, mensenrechten en fundamentele vrijheden, alsook de desbetreffende resoluties van het Europees Parlement en de besluiten en conclusies van de Raad.

3. Behoudens lid 4 laten gedelegeerde handelingen tot wijziging van bijlage III de dekking door EU-garantie van voor de inwerkingtreding van de gedelegeerde handelingen ondertekende EIB-financieringsverrichtingen onverlet.

4. In landen die niet in bijlage III zijn opgenomen, worden geen uitkeringen gedaan met betrekking tot EIB-financieringsverrichtingen die een algemene garantie als bedoeld in artikel 8, lid 1, genieten.

5. De EU-garantie dekt geen EIB-financieringsverrichtingen in een land waarmee de overeenkomst betreffende die verrichtingen is ondertekend na de toetreding van dat land tot de Unie.

Artikel 5

Bijdrage van EIB-financieringsverrichtingen aan het beleid van de Unie

1. Binnen een jaar na de inwerkingtreding van dit besluit actualiseert de Commissie, samen met de EIB, de bestaande regionale technische operationele richtsnoeren voor EIB-financieringsverrichtingen.

De regionale technische operationele richtsnoeren zijn in overeenstemming met het in bijlage IV vervatte bredere Uniekader voor regionaal beleid. Met name de regionale technische operationele richtsnoeren zorgen ervoor dat de EIB-financiering uit hoofde van dit besluit een aanvulling vormt op de desbetreffende EU-bijstandsmaatregelen, -programma's en -instrumenten in deze verschillende regio's.

Bij het actualiseren van de regionale technische operationele richtsnoeren houden de Commissie en de EIB rekening met de toepasselijke resoluties van het Europees Parlement en besluiten en conclusies van de Raad. De regionale technische operationele richtsnoeren sluiten aan bij de prioriteiten die zijn vastgelegd in de nationale of regionale programma's, die in voorkomend geval door de begunstigde landen opgesteld zijn; daarbij wordt naar behoren rekening gehouden met het overleg dat bij de opstelling van deze programma's is gepleegd met het lokale maatschappelijk middenveld.

De geactualiseerde regionale technische operationele richtsnoeren worden door de Commissie onverwijld aan het Europees Parlement en de Raad toegezonden.

Binnen het door de regionale technische operationele richtsnoeren bepaalde kader stelt de EIB de overeenkomstige financieringsstrategieën op en zorgt zij voor de uitvoering ervan.

EIB-financieringsverrichtingen sluiten aan bij de regionale technische operationele richtsnoeren en bij de strategieën van het begunstigde land.

De regionale technische operationele richtsnoeren worden na de in artikel 19 bedoelde tussentijdse evaluatie herbekeken.

2. De Commissie brengt in het kader van de in artikel 19 van Protocol nr. 5 vastgelegde procedure advies uit betreffende financieringsverrichtingen van de EIB. Indien de Commissie, in het geval van onder dit besluit vallende EIB-financieringsverrichtingen, een negatief advies uitbrengt, valt die verrichting niet onder de dekking van de EU-garantie.

Artikel 6

Samenwerking met de Commissie en met de EDEO

1. De samenhang tussen de externe activiteiten van de EIB en de externe beleidsdoelstellingen van de Unie wordt verder versterkt, teneinde een optimale synergie tussen de EIB-financieringsverrichtingen en de uniale begrotingsmiddelen te bewerkstelligen, met name door het actualiseren van de in artikel 5 bedoelde regionale technische operationele richtsnoeren, waarbij de EDEO indien gepast over beleidsaangelegenheden wordt geraadpleegd, alsmede door regelmatige en systematische dialoog en door vroegtijdige uitwisseling van informatie over:

a) door de Commissie of de EDEO, al naargelang het geval, opgestelde strategische documenten, zoals regionale en landenstrategiedocumenten, indicatieve programma's, actieplannen en pretoetredingsdocumenten;

b) de strategische planningsdocumenten en ontwerpinvesteringsprojecten van de EIB en de jaarlijkse rapportage door de EIB aan de Commissie;

c) andere operationele en beleidsaspecten.

2. De samenwerking geschiedt per regio, mede op het niveau van de delegaties van de Unie, rekening houdend met de rol van de EIB en het beleid van de Unie in de regio.

Artikel 7

Samenwerking met andere Europese financiële instellingen en internationale financiële instellingen

1. EIB-financieringsverrichtingen worden, in voorkomend geval, in samenwerking met andere Europese multilaterale financiële instellingen en financiële instellingen van de lidstaten („Europese financiële instellingen”), internationale financiële instellingen met inbegrip van regionale ontwikkelingsbanken („internationale financiële instellingen”) uitgevoerd, teneinde voor een zo groot mogelijke synergie, samenwerking en efficiëntie te zorgen, gezamenlijk innovatieve financiële instrumenten te ontwikkelen en een zorgvuldige en redelijke risicodeling en coherente project- en sectorvoorwaarden te waarborgen en om mogelijke dubbele kosten en onnodige overlapping zoveel mogelijk te beperken.

2. De in lid 1 bedoelde samenwerking wordt gefaciliteerd door coördinatie tussen de Commissie, de EIB en de relevante, in de verschillende regio's actieve Europese en internationale financiële instellingen, in voorkomend geval in het kader van memoranda van overeenstemming of andere vormen van regionale samenwerking van de Unie.

Artikel 8

Dekking en voorwaarden van de EU-garantie

1. Voor EIB-financieringsverrichtingen, verrichtingen in de vorm van op de kapitaalmarkt verhandelde schuldinstrumenten daarvan uitgezonderd, gesloten met of gegarandeerd door een staat, alsook voor andere EIB-financieringsverrichtingen gesloten met regionale of lokale instanties dan wel met overheidsondernemingen of instellingen die in het bezit zijn of onder de zeggenschap staan van een staat, waarbij deze andere EIB-financieringsverrichtingen een passende kredietrisicobeoordeling van de EIB hebben waarin met het kredietrisico van het betrokken land rekening is gehouden, dekt de EU-garantie alle betalingen die aan de EIB verschuldigd zijn maar die zij niet heeft ontvangen (hierna „algemene garantie” genoemd).

2. Voor de toepassing van lid 1 wordt Palestina vertegenwoordigd door de Palestijnse Autoriteit en Kosovo ( 1 ) wordt vertegenwoordigd door de autoriteiten van Kosovo.

3. Voor andere EIB-financieringsverrichtingen dan de in lid 1 bedoelde dekt de EU-garantie alle betalingen die aan de EIB verschuldigd zijn, maar die zij niet heeft ontvangen, voor zover de niet-ontvangst het gevolg is van het feit dat zich een van de volgende politieke risico's heeft voorgedaan („garantie tegen politieke risico's”):

a) niet-overdracht van deviezen;

b) onteigening;

c) oorlog of binnenlandse onlusten;

d) rechtsweigering bij contractbreuk.

4. Voor EIB-financieringsverrichtingen in de vorm van op de kapitaalmarkt verhandelde schuldinstrumenten is uitsluitend de garantie tegen politieke risico's van toepassing.

5. Op EIB-financieringsverrichtingen betrekking hebbende financiële overeenkomsten met afzonderlijke ontwikkelaars bevatten tevens passende milieu-, sociale, mensenrechten- en arbeidsbepalingen, overeenkomstig de eigen regels en procedures van de EIB.

6. De Commissie en de EIB bepalen in de in artikel 14 bedoelde garantieovereenkomst een helder en transparant toewijzingsbeleid dat de EIB in staat stelt in het kader van haar externe activiteiten te bepalen welke uit hoofde van dit besluit te financieren verrichtingen het meest effectieve gebruik van de EU-garantie zullen bewerkstelligen. Het toewijzingsbeleid is gebaseerd op de kredietwaardigheid van EIB-financieringsverrichtingen als ingeschat door de EIB, de in bijlage I bepaalde plafonds, de aard van de partner (een staat, een subnationale entiteit als bedoeld in lid 1 van dit artikel of een particuliere instantie), de risicoabsorptiecapaciteit van de EIB en andere relevante criteria, waaronder de meerwaarde van de EU-garantie. Het Europees Parlement en de Raad worden overeenkomstig artikel 14 in kennis gesteld van het toewijzingsbeleid.

7. Wanneer de EU-garantie wordt ingeroepen, treedt de Unie, in overeenstemming met de in artikel 14 bedoelde garantieovereenkomst, in alle desbetreffende rechten van de EIB ten aanzien van de verplichtingen die met haar financieringsverrichtingen samenhangen.

Artikel 9

Beoordeling en bewaking van investeringsprojecten door de EIB

1. De EIB verricht een uitvoerig zorgvuldigheidsonderzoek en verlangt in voorkomend geval dat projectontwikkelaars lokaal openbaar overleg plegen, conform de sociale en milieubeginselen van de Unie, met de relevante nationale en plaatselijke belanghebbende partijen, alsook met het maatschappelijk middenveld, in de plannings- en uitvoeringsstadia van de projecten, over de sociale, economische, mensenrechten- en milieu-aspecten en over de ontwikkelingsgerelateerde aspecten van investeringsprojecten die onder de EU-garantie vallen, en dat zij de informatie verstrekken die relevant is om te beoordelen welke bijdrage de projecten leveren tot de verwezenlijking van de strategische en externbeleidsdoelstellingen van de Unie.

In voorkomend geval omvat dit onderzoek een beoordeling van de wijze waarop de capaciteiten van de begunstigden van EIB-financiering tijdens de gehele projectcyclus met behulp van technische bijstand kunnen worden versterkt. De eigen regels en procedures van de EIB bevatten de nodige voorschriften inzake de beoordeling van het maatschappelijke effect en het milieu-effect van investeringsprojecten en van de met mensenrechten en conflictbeheersing verband houdende aspecten, om te waarborgen dat investeringsprojecten die steun uit hoofde van dit besluit genieten, financieel, ecologisch en maatschappelijk duurzaam zijn.

2. De EIB onderwerpt de ontwikkelingsaspecten van de financiering aan een ex-antebeoordeling, en bewaakt daarnaast de uitvoering van de financieringsverrichtingen. Met name verlangt zij dat de projectontwikkelaars tijdens de uitvoering en tot de voltooiing van het project een grondige bewaking verrichten, onder meer van het effect van het investeringsproject met betrekking tot de economische, ontwikkelings-, maatschappelijke, milieu- en mensenrechtenaspecten. De EIB verifieert regelmatig de door de projectontwikkelaars verschafte informatie en maakt deze openbaar indien de projectontwikkelaar hiermee instemt. Indien mogelijk worden met betrekking tot EIB-financieringsverrichtingen projectvoltooiingsrapporten gepubliceerd, die evenwel geen vertrouwelijke informatie mogen bevatten.

3. De bewaking door de EIB poogt tevens het uitvoeren van verrichtingen via intermediairs en de prestaties van financiële intermediairs ter ondersteuning van het midden- en kleinbedrijf te omvatten.

4. De EIB voert een uitvoerig systeem in voor het voorafgaandelijk beoordelen, van de relatieve en absolutie broeikasgasemissies in verband met EIB-financieringsverrichtingen indien die emissies significante volgens een relevante methodiek bepaalde en in de EIB-strategie inzake klimaatverandering opgenomen drempels bereiken en indien gegevens beschikbaar zijn.

5. De bewakingsresultaten worden indien mogelijk openbaar gemaakt, behoudens geheimhoudingsvoorschriften en de instemming van de betrokken partijen.

Artikel 10

Externe bestemmingsontvangsten voor het garantiefonds

Uit vóór 2007 voltooide verrichtingen voortvloeiende terugbetalingen en inkomsten ten bedrage van 110 000 000 EUR, waaronder terugbetaald kapitaal, vrijgegeven zekerheden en aflossingen van de hoofdsom van de leningen, dividend, vermogenswinst, garantieprovisies en rente op leningen en op bedragen op trustrekeningen, die worden terugbetaald aan de trustrekening die is geopend voor de Europees-mediterrane investerings- en partnerschapsfaciliteit en zijn toe te schrijven aan steun uit de algemene begroting van de Unie, vormen overeenkomstig artikel 21, lid 4, van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 en worden gebruikt voor het Garantiefonds.

Bedragen van meer dan 110 000 000 EUR die zijn terugbetaald aan de trustrekening die is geopend voor de Europees-mediterrane investerings- en partnerschapsfaciliteit worden in de algemene begroting van de Unie opgevoerd na aftrek van beheerskosten en provisies.

Artikel 11

Jaarlijkse rapportage en financiële verslaggeving

1. De Commissie brengt jaarlijks aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de uit hoofde van dit besluit uitgevoerde EIB-financieringsverrichtingen. Het verslag, dat openbaar wordt gemaakt, omvat het volgende:

a) een beoordeling van de EIB-financieringsverrichtingen op project-, sector- landen- en regionaal niveau en hun overeenstemming met dit besluit;

b) een beoordeling van de meerwaarde, de geraamde opbrengsten en resultaten en het geraamde totale ontwikkelingseffect van de EIB-financieringsverrichtingen, uitgaande van het jaarverslag van het Kader voor de meting van resultaten. Hiertoe zal de EIB prestatie-indicatoren toepassen met betrekking tot de ontwikkelings-, milieu- en maatschappelijke aspecten (mensenrechtenaspecten inbegrepen) van de gefinancierde projecten, rekening houdend met de relevante indicatoren uit hoofde van de Verklaring van Parijs van 2005 over de doeltreffendheid van ontwikkelingshulp. De indicatoren voor de milieuaspecten van projecten bestaan onder meer in criteria betreffende „schone technologie” die in beginsel gericht zijn op energie-efficiëntie en technologieën voor het verminderen van uitstoot;

c) een beoordeling van de bijdrage van EIB-financieringsverrichtingen tot de verwezenlijking van de strategische en externbeleidsdoelstellingen van de Unie, rekening houdend met de in artikel 5 bedoelde regionale technische operationele richtsnoeren;

d) een beoordeling van de totale financiële steun die aan de begunstigden van EIB-financieringsverrichtingen is doorgegeven;

e) een beoordeling van de kwaliteit van EIB-financieringsverrichtingen, met name de mate waarin de EIB bij het zorgvuldigheidsonderzoek en de bewaking van de gefinancierde investeringsprojecten rekening heeft gehouden met de ecologische en maatschappelijke duurzaamheid;

f) gedetailleerde informatie over het inroepen van de EU-garantie;

g) informatie over de financieringsbedragen inzake klimaatverandering en biodiversiteit overeenkomstig dit besluit, het totale effect op de in artikel 9, lid 4, bedoelde absolute en relatieve broeikasgasemissies, evenals het aantal projecten waarvan het klimaatrisico is beoordeeld;

h) een beschrijving van de samenwerking met de Commissie en andere Europese en internationale financiële instellingen, daaronder begrepen de medefinanciering. Met name bevat het verslag een overzicht van de financiële middelen van de Unie en de middelen van andere Europese en internationale financiële instellingen die in combinatie met EIB-financiering zijn gebruikt, en daarmee een overzicht van de totale investeringen die krachtens dit besluit door EIB-financieringsverrichtingen zijn ondersteund. Het verslag vermeldt ook de sluiting van nieuwe memoranda van overeenstemming tussen de EIB en andere Europese of internationale financiële instellingen die van invloed zijn op de EIB-financieringsverrichtingen uit hoofde van dit besluit;

i) voortgangsinformatie over de toepassing van het memorandum van Overeenstemming tussen de EIB en de Europese Ombudsman, voor zover het memorandum betrekking heeft op de EIB-financieringsverrichtingen die onder dit besluit vallen.

2. Voor de toepassing van lid 1 verstrekt de EIB de Commissie jaarlijks een verslag over de in het kader van dit besluit verrichte EIB-financiering, met inbegrip van alle gegevens die de Commissie nodig heeft met het oog op het in lid 1 bedoelde verslag. De EIB kan de Commissie aanvullende informatie verstrekken die haar in staat stelt het Europees Parlement en de Raad een algemeen overzicht van de externe activiteiten van de EIB te verschaffen.

3. De EIB verstrekt de Commissie statistische, financiële en boekhoudkundige gegevens over elke EIB-financieringsverrichting, alsmede alle aanvullende informatie die de Commissie nodig heeft om haar rapportageverplichtingen na te komen of om aan verzoeken van de Rekenkamer te voldoen, en een accountantsverklaring betreffende de in het kader van de EIB-financieringsverrichtingen uitstaande bedragen. De EIB bezorgt de Commissie voorts elk ander krachtens Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 benodigd document.

4. Met het oog op de financiële verslaglegging en de rapportage door de Commissie over de door de EU-garantie gedekte risico's, verstrekt de EIB de Commissie informatie over haar risicobeoordeling en -rating van de EIB-financieringsverrichtingen.

5. De EIB verschaft de Commissie, ten minste jaarlijks, een indicatief meerjarenprogramma van het geraamde aantal ondertekeningen van EIB-financieringsverrichtingen, om ervoor te zorgen dat de geplande EIB-financieringsverrichtingen overeenstemmen met de in dit besluit vastgestelde plafonds en dat de Commissie een adequate begrotingsplanning voor de voorziening van het Garantiefonds kan opstellen. De Commissie houdt bij het opstellen van het ontwerp voor de algemene begroting van de Unie rekening met deze planning.

6. De EIB verstrekt het Europees Parlement, de Raad en de Commissie regelmatig al haar onafhankelijke evaluatierapporten waarin de praktische resultaten van haar specifieke activiteiten krachtens dit besluit en andere externe mandaten worden beoordeeld.

7. De EIB verschaft de in de leden 2 tot en met 6 bedoelde informatie op eigen kosten. De EIB maakt de in de leden 2, 3 en 6 bedoelde informatie in het algemeen ook voor het publiek beschikbaar, met uitzondering van vertrouwelijke informatie.

Artikel 12

Transparantie en openbaarmaking van informatie

1. Conform haar eigen transparantiebeleid en de beginselen van de Unie inzake toegang tot documenten en voorlichting aan het publiek en, geleidelijk, de normen van het internationaal initiatief inzake transparantie van ontwikkelingshulp, maakt de EIB op haar website de volgende informatie bekend:

a) alle EIB-financieringsverrichtingen die uit hoofde van dit besluit zijn uitgevoerd, na de projectgoedkeuring, met bijzondere opgave of een investeringsproject door de EU-garantie wordt gedekt en hoe het bijdraagt tot de doelstellingen van het externe optreden van de Unie, met bijzondere aandacht voor het economische, het maatschappelijke en het milieueffect;

b) behoudens vertrouwelijkheidsvoorschriften — elk memorandum van overeenstemming tussen de EIB en een andere Europese of internationale financiële instelling dat van invloed is op een krachtens dit besluit verrichte EIB-financiering;

c) indien mogelijk en passend, bestaande kaderovereenkomsten tussen de EIB en een ontvangend land. Bij de ondertekening van nieuwe en de wijziging van bestaande overeenkomsten tracht de EIB deze openbaar te maken;

d) het toewijzingsbeleid van de EIB.

2. Behoudens vertrouwelijkheidsvoorschriften publiceert de Commissie op haar website specifieke informatie over alle gevallen waarin betalingen worden teruggevorderd krachtens de in artikel 14 bedoelde garantieovereenkomst en in artikel 15, lid 2, bedoelde overeenkomst houdende de gedetailleerde voorschriften en procedures inzake invordering van schuldvorderingen.

Artikel 13

Niet-coöperatieve rechtsgebieden

Bij haar financieringsverrichtingen staat de EIB geen activiteiten toe met illegale doeleinden, waaronder het witwassen van geld, financiering van terrorisme, belastingfraude en belastingontduiking en fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt. Met name neemt de EIB niet deel aan financieringsverrichtingen die in een in aanmerking komend land worden uitgevoerd door middel van instrument dat is ondergebracht ineen buitenlands niet-coöperatief rechtsgebied, als zodanig aangemerkt door de Unie, de Verenigde Naties, de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling of de Financiëleactiegroep.

Bij haar financieringsverrichtingen neemt de EIB de beginselen en normen van de Uniewetgeving inazke de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme in acht, onder meer het vereiste inzake het nemen van redelijke maatregelen om de identiteit van de uiteindelijke begunstigde te verifiëren.

Artikel 14

Garantieovereenkomst

De Commissie en de EIB ondertekenen een garantieovereenkomst waarin de in artikel 8 bedoelde nadere voorschriften en procedures in verband met de EU-garantie worden vastgelegd, en brengen het Europees Parlement en de Raad dienovereenkomstig op de hoogte.

Artikel 15

Terugvordering van door de Commissie gedane betalingen

1. Ingeval de Commissie in het kader van de EU-garantie een betaling doet, gaat de EIB in naam en voor rekening van de Commissie over tot invordering van de schuldvorderingen die uit de betaalde bedragen voortvloeien.

2. Uiterlijk op de datum van de ondertekening van de in artikel 14 bedoelde garantieovereenkomst ondertekenen de Commissie en de EIB een afzonderlijke overeenkomst waarin de nadere voorschriften en procedures voor de invordering van schuldvorderingen worden vastgelegd.

Artikel 16

Externe controle door de Rekenkamer

De EU-garantie en de uitkeringen en terugvorderingen op grond van de EU-garantie die aan de algemene begroting van de Unie toe te rekenen zijn, worden door de Rekenkamer gecontroleerd.

Artikel 17

Fraudebestrijdingsmaatregelen

1. De EIB brengt OLAF onverwijld op de hoogte en zij verstrekt het de nodige informatie wanneer zij, op enig moment bij de voorbereiding, uitvoering of afsluiting van een project onder EU-garantie, gegronde redenen heeft om te vermoeden dat er sprake is van een mogelijk geval van fraude, corruptie, witwassen van geld of andere onwettige activiteit vaststelt waardoor de financiële belangen van de Unie mogelijk worden geschaad.

2. OLAF kan, in overeenstemming met de bepalingen en procedures van Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad ( 2 ), Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad ( 3 ) en Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad ( 4 ) onderzoeken uitvoeren, met inbegrip van controles en verificaties ter plaatse, ter bescherming van de financiële belangen van de Unie, om vast te stellen of er sprake is van fraude, corruptie, witwassen van geld of een andere onwettige activiteit die de financiële belangen van de Unie schaadt in verband met een financieringsverrichting. OLAF kan de bij haar onderzoeken verkregen informatie doorgeven aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten.

Indien er bewijs voor de onwettige activiteiten voorhanden is, is de EIB behulpzaam bij het terugvorderen van middelen met betrekking tot haar financieringsverrichtingen en haar verantwoordelijkheidsdomein.

3. De ondertekende financieringsovereenkomsten met betrekking tot uit hoofde van dit besluit ondersteunde projecten bevatten clausules die de opschorting van EIB-financieringsverrichtingen en, indien nodig, passende invorderingsmaatregelen mogelijk maken in gevallen van fraude, corruptie of een andere onwettige activiteit. De beslissing tot opschorting of intrekking van de EIB-financiering wordt door de EIB genomen nadat alle omstandigheden en risico's naar behoren in aanmerking zijn genomen.

4. De EIB houdt haar enig loket voor bestrijding van corruptie en fraude ter beschikking van haar personeel en alle belanghebbende partijen.

5. De EIB maakt bij financieringsverrichtingen gebruik van haar mechanisme tot uitsluiting van bij fraude en corruptie betrokken partners, mede omvattende de voor opneming in de Centrale Gegevensbank van uitsluitingen van de Unie geldende criteria voor uitsluiting, en zorgt ervoor dat de rechten van alle partijen in acht worden genomen.

Artikel 18

Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie

1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.

2. De in artikel 4 bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde tijd met ingang van 11 mei 2014.

3. De in artikel 4 bedoelde bevoegdheidsdelegatie kan te allen tijde door het Europees Parlement of door de Raad worden ingetrokken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit bepaalde bevoegdheid. Het besluit treedt in werking op de dag volgend op de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een in het besluit genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.

4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling vaststelt, doet zij deze gelijktijdig aan het Europees Parlement en de Raad toekomen.

5. Een overeenkomstig artikel 4 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt pas in werking indien het Europees Parlement noch de Raad binnen twee maanden na kennisgeving van die handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien het Europees Parlement en de Raad, vóór het verstrijken van die periode, aan de Commissie hebben meegedeeld dat zij geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.

Artikel 19

Tussentijdse evaluatie

De Commissie dient uiterlijk op 31 december 2016, in samenwerking met de EIB, bij het Europees Parlement en de Raad een tussentijds evaluatieverslag over de toepassing van dit besluit in, in voorkomend geval vergezeld van een voorstel tot wijziging ervan. Het tussentijds verslag wordt gebaseerd op een onafhankelijke externe evaluatie en de bijdrage van de EIB.

Dit verslag bevat met name de volgende informatie:

a) een beoordeling van de toepassing van het toewijzingsbeleid;

b) een beoordeling van de rapportage door de EIB en in voorkomend geval passende aanbevelingen ter verbetering van die rapportage;

c) een beoordeling van het KMR, de prestatie-indicatoren en -criteria inbegrepen, en de bijdrage die deze aan het verwezenlijken van de doelstellingen van dit besluit hebben geleverd;

d) een uitvoerige beschrijving van de criteria die bij de aanbeveling betreffende de volledige of gedeeltelijke vrijmaking van het facultatieve aanvullende bedrag.

Artikel 20

Eindverslag

De Commissie dient uiterlijk op 31 december 2021 bij het Europees Parlement en de Raad een eindverslag over de toepassing van dit besluit in.

Artikel 21

Inwerkingtreding

Dit besluit treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.









BIJLAGE I

REGIONALE PLAFONDS

A. Pretoetredingslanden: 8 739 322 000 EUR.

B. Nabuurschaps- en partnerschapslanden: 14 437 225 000 EUR, uitgesplitst in de volgende indicatieve subplafonds: i) Middellandse Zeegebied: 9 606 200 000 EUR; ii) Oost-Europa, zuidelijke Kaukasus en Rusland: 4 831 025 000 EUR.

C. Azië en Latijns-Amerika: 3 407 295 000 EUR, uitgesplitst in de volgende indicatieve subplafonds: i) Latijns-Amerika: 2 288 870 000 EUR; ii) Azië: 936 356 000 EUR; iii) Centraal-Azië: 182 069 000 EUR.

D. Zuid-Afrika: 416 158 000 EUR.

De bestuursorganen van de EIB kunnen, na raadpleging van de Commissie, besluiten binnen het totale vaste plafond een bedrag van ten hoogste 20 % van de subregionale maxima binnen de regio's, en van ten hoogste 10 % van de regionale plafonds tussen de regio's, opnieuw toe te wijzen.









BIJLAGE II

REGIO'S EN LANDEN DIE IN AANMERKING KUNNEN KOMEN

A. Pretoetredingslanden

1. Kandidaat-lidstaten IJsland, voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, Montenegro, Servië, Turkije

2. Mogelijke kandidaat-lidstaten Albanië, Bosnië en Herzegovina, Kosovo

B. Nabuurschaps- en partnerschapslanden

1. Mediterrane landen Algerije, Egypte, Israël, Jordanië, Libanon, Libië, Marokko, Palestina, Syrië, Tunesië

2. Oost-Europa, zuidelijke Kaukasus en Rusland Oost-Europa: Belarus, Republiek Moldavië, Oekraïne Zuidelijke Kaukasus: Armenië, Azerbeidzjan, Georgië Rusland

C. Azië en Latijns-Amerika

1. Latijns-Amerika Argentinië, Bolivia, Brazilië, Chili, Colombia, Costa Rica, Cuba, Ecuador, El Salvador, Guatemala, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Paraguay, Peru, Uruguay, Venezuela

2. Azië Afghanistan, Bangladesh, Bhutan, Brunei, Cambodja, China (met inbegrip van de speciale administratieve regio's Hongkong en Macau), India, Indonesië, Irak, Laos, Maleisië, Maldiven, Mongolië, Myanmar/Birma, Nepal, Pakistan, de Filipijnen, Singapore, Zuid-Korea, Sri Lanka, Taiwan, Thailand, Vietnam, Jemen

3. Centraal-Azië Kazachstan, Kirgizië, Oezbekistan, Tadzjikistan, Turkmenistan

D. Zuid-Afrika

Zuid-Afrika









BIJLAGE III

REGIO'S EN LANDEN DIE IN AANMERKING KOMEN

A. Pretoetredingslanden

1. Kandidaat-lidstaten IJsland, voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, Montenegro, Servië, Turkije

2. Mogelijke kandidaat-lidstaten Albanië, Bosnië en Herzegovina, Kosovo

B. Nabuurschaps- en partnerschapslanden

1. Mediterrane landen Algerije, Egypte, Israël, Jordanië, Libanon, Libië, Marokko, Palestina, Tunesië

2. Oost-Europa, zuidelijke Kaukasus en Rusland Oost-Europa: Belarus, Republiek Moldavië, Oekraïne Zuidelijke Kaukasus: Armenië, Azerbeidzjan, Georgië Rusland

C. Azië en Latijns-Amerika

1. Latijns-Amerika Argentinië, Bolivia, Brazilië, Chili, Colombia, Costa Rica, Ecuador, El Salvador, Guatemala, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Paraguay, Peru, Uruguay, Venezuela

2. Azië Bangladesh, Brunei, Bhutan, Cambodja, China (met inbegrip van de speciale administratieve regio's Hongkong en Macau), India, Indonesië, Irak, Laos, Maleisië, Maldiven, Mongolië, Myanmar/Birma, Nepal, Pakistan, de Filipijnen, Singapore, Zuid-Korea, Sri Lanka, Thailand, Vietnam, Jemen

3. Centraal-Azië Kazachstan, Kirgizië, Oezbekistan, Tadzjikistan, Turkmenistan

D. Zuid-Afrika

Zuid-Afrika









BIJLAGE IV

KADER VOOR REGIONAAL BELEID

De EIB-activiteit in de partnerlanden die deelnemen aan het pretoetredingsproces vindt plaats in het kader van de toetredings- en de Europese partnerschappen, waarin met het oog op verdere toenadering tot de Unie de prioriteiten voor de kandidaat-lidstaten en mogelijke kandidaat-lidstaten zijn vastgelegd, en die in een raamwerk voor de steunverlening door de Unie voorzien. Het stabilisatie- en associatieproces is het beleidskader van de Unie voor de westelijke Balkan. Het is gebaseerd op een groeiend partnerschap, waarin de Unie een combinatie van handelsconcessies, economische en financiële bijstand en contractuele betrekkingen aanbiedt via stabilisatie- en associatieovereenkomsten. Financiële pretoetredingssteun helpt kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten om zich voor te bereiden op de verplichtingen en uitdagingen die het lidmaatschap van de Unie meebrengt. Deze bijstand ondersteunt het hervormingsproces, met inbegrip van de voorbereiding op het uiteindelijke lidmaatschap, waarbij het accent wordt gelegd op institutionele opbouw, aanpassing aan het acquis van de Unie, voorbereiding op de beleidslijnen en instrumenten van de Unie, en bevordering van maatregelen voor het verwezenlijken van economische convergentie.

De EIB-activiteit in nabuurschapslanden vindt plaats in het kader van het nieuw Europees nabuurschapsbeleid zoals uiteengezet in de Gezamenlijke verklaring met als titel „Inspelen op de veranderingen in onze buurlanden”, die op 25 mei 2011 werd aangenomen door de Hoge vertegenwoordiger van de Unie voor Buitenlandse zaken en Veiligheidsbeleid en de Commissie, en de conclusies van de Raad van 20 juni 2011, waarin met name wordt gevraagd meer steun te verlenen aan partnerlanden die zich inzetten voor het bouwen van een democratische maatschappij en die hervormingen doorvoeren — overeenkomstig de beginselen „meer voor meer” en „wederzijdse verantwoordingsplicht” — en verschaft een strategisch beleidskader voor de betrekkingen van de Unie met de buurlanden. In het kader van deze samenwerking is de in dit besluit bedoelde EIB-financiering ook gericht op beleidsmaatregelen ter bevordering van inclusieve groei en het scheppen van banen waarmee wordt bijgedragen tot sociale stabiliteit volgens een op stimulansen gebaseerde aanpak ter ondersteuning van de doelstellingen van het externe beleid van de Unie, ook met betrekking tot de migratieproblematiek.

Om deze doelstellingen te bereiken voeren de Unie en haar partners gezamenlijk overeengekomen bilaterale actieplannen uit waarin een reeks prioriteiten is vastgelegd met betrekking tot politieke en veiligheidskwesties, economische en handelsaangelegenheden, milieu- en sociale aangelegenheden en integratie van vervoers- en energienetwerken.

De Unie voor het Middellandse Zeegebied, het oostelijke partnerschap, de synergie voor het Zwarte Zeegebied, de Uniestrategie voor het Donaugebied en de Uniestrategie voor de Oostzeeregio zijn multilaterale en regionale initiatieven welke erop gericht zijn de samenwerking te bevorderen tussen de Unie en de desbetreffende groep naburige partnerlanden die met gemeenschappelijke uitdagingen worden geconfronteerd en/of een gemeenschappelijke geografische omgeving hebben. De Unie voor het Middellandse Zeegebied beoogt het Europees-mediterrane integratieproces nieuw leven in te blazen door de gezamenlijke en solidaire ontwikkeling op economisch, sociaal en milieugebied aan beide zijden van de Middellandse Zee te ondersteunen. Zij verleent bijstand met het oog op een betere sociaaleconomische ontwikkeling, solidariteit, regionale integratie, duurzame ontwikkeling en kennisopbouw, en plaatst daarbij de behoefte aan grotere financiële samenwerking ter ondersteuning van regionale en transnationale projecten op de voorgrond. De Unie voor het Middellandse Zeegebied steunt met name de aanleg van snelwegen op zee en te land, de sanering van de Middellandse Zee, het mediterraan plan voor zonne-energie, het mediterraan initiatief voor bedrijfsontwikkeling, de civiele bescherming en de Europees-mediterrane universiteit.

Met het oostelijke partnerschap wordt beoogd de voorwaarden voor snellere politieke associatie en verdere economische integratie tussen de Unie en de oostelijke partnerlanden tot stand te brengen. Het oostelijk partnerschap zal een extra impuls geven aan de economische en sociale en de regionale ontwikkeling van de partnerlanden. Het zal, ook in de financiële sector, goed bestuur faciliteren, regionale ontwikkeling en sociale samenhang bevorderen en sociaaleconomische ongelijkheid in de partnerlanden helpen verminderen.

De strategie van de Unie voor de Oostzeeregio steunt een duurzaam milieu en een optimale economische en maatschappelijke ontwikkeling in de Oostzeeregio. De Uniestrategie voor het Donaugebied steunt in het bijzonder de ontwikkeling van vervoer, energieverbindingen en veiligheid, een duurzaam milieu en maatschappelijke en economische ontwikkeling in het Donaugebied. Met het oostelijke partnerschap wordt beoogd de voorwaarden voor snellere politieke associatie en verdere economische integratie tussen de Unie en de oostelijke partnerlanden tot stand te brengen. Rusland en de Unie zijn verbonden in een uitgebreid strategisch partnerschap, dat naast het Europees nabuurschapsbeleid bestaat en dat in gemeenschappelijke ruimten en roadmaps tot uitdrukking komt. Deze worden op multilateraal niveau aangevuld met de noordelijke dimensie, die een kader biedt voor samenwerking tussen de Unie, Rusland, Noorwegen en IJsland; Belarus, Canada en de Verenigde Staten zijn waarnemers bij de noordelijke dimensie.

De EIB-activiteit in Latijns-Amerika vindt plaats in het kader van het strategische partnerschap tussen de EU en Latijns-Amerika en het Caribische gebied. Zoals in de mededeling van de Commissie van 30 september 2009 aan het Europees Parlement en de Raad met als titel „De Europese Unie en Latijns-Amerika: een partnerschap van wereldspelers” wordt benadrukt, bestaan de prioriteiten van de Unie bij de samenwerking met Latijns-Amerika erin de regionale integratie te versterken en armoede en sociale ongelijkheid uit te bannen, teneinde een duurzame economische en maatschappelijke ontwikkeling te bevorderen. Bij het nastreven van deze beleidsdoelstellingen zal rekening worden gehouden met de uiteenlopende mate van ontwikkeling van de Latijns-Amerikaanse landen. De bilaterale dialoog en samenwerking zal worden voortgezet op gebieden van gemeenschappelijk belang voor beide regio's, zoals milieu, klimaatverandering, risicobeperking bij rampen, energie, wetenschap, onderzoek, hoger onderwijs, technologie en innovatie.

In Azië bouwt de Unie haar strategische partnerschappen met China en India verder uit en voert zij onderhandelingen over nieuwe partnerschaps- en vrijhandelsovereenkomsten met Zuidoost-Aziatische landen. Tegelijkertijd blijft ontwikkelingssamenwerking hoog op de agenda van de Unie voor Azië staan; met de uniale ontwikkelingsstrategie voor de Aziatische regio wordt beoogd armoede uit te bannen door een breed gedragen duurzame economische groei te ondersteunen, de totstandkoming te bevorderen van een omgeving en omstandigheden die handel en integratie binnen de regio in de hand werken, de governance te verbeteren, de politieke en sociale stabiliteit te vergroten, en tot de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling 2015 bij te dragen. Momenteel worden beleidsmaatregelen getroffen met het oog op een gezamenlijke aanpak van gemeenschappelijke uitdagingen, zoals klimaatverandering, duurzame ontwikkeling, veiligheid en stabiliteit, governance en mensenrechten, alsook preventie van en reactie op humanitaire en natuurrampen.

De op 21-22 juni 2007 door de Europese Raad goedgekeurde strategie van de Unie voor een nieuw partnerschap met Centraal-Azië heeft geleid tot intensivering van de regionale en bilaterale dialoog en van de samenwerking van de Unie met Centraal-Aziatische landen met betrekking tot belangrijke vraagstukken waarmee de regio wordt geconfronteerd, zoals armoedebestrijding, duurzame ontwikkeling en stabiliteit. De uitvoering van de strategie heeft grote vorderingen teweeggebracht op het gebied van mensenrechten, rechtsstatelijkheid, goed bestuur en democratie, onderwijs, economische ontwikkeling, handel en investeringen, energie en vervoer en milieubeleid.

De EIB-activiteit in Zuid-Afrika vindt plaats in het kader van het gemeenschappelijke landenstrategiedocument van de Unie voor Zuid-Afrika. De in het strategiedocument gesignaleerde kerngebieden zijn banencreatie en ontwikkeling van capaciteit voor dienstverlening en sociale samenhang. De EIB-activiteit in Zuid-Afrika is altijd sterk complementair geweest met het programma inzake ontwikkelingssamenwerking van de Unie, met name doordat de EIB het accent heeft gelegd op ondersteuning van de particuliere sector en investeringen in infrastructuuruitbouw en sociale diensten (huisvesting, elektriciteitsvoorziening, drinkwaterzuivering en gemeentelijke infrastructuur). In het kader van de in 2009-2010 uitgevoerde tussentijdse evaluatie van het landenstrategiedocument van de Unie voor Zuid-Afrika is voorgesteld de acties ter bestrijding van klimaatverandering te intensiveren door middel van activiteiten die de schepping van groene arbeidsplaatsen ondersteunen. Voor de periode 2014-2020 wordt verwacht dat de EIB-activiteit het beleid, de programma's en instrumenten voor het externe optreden van de EU zal aanvullen door verder in te zetten op belangrijke prioriteiten in de betrekkingen tussen de EU en Zuid-Afrika, teneinde billijke en duurzame groei te bevorderen, bij te dragen aan banencreatie en capaciteitsontwikkeling, en de duurzame voorziening van en gelijke toegang tot basisinfrastructuur en diensten te ondersteunen.