1985L0073 — NL — 01.01.1996 — 005.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B ►M2 RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 29 januari 1985
inzake de financiering van de keuringen en veterinaire controles van dierlijke produkten zoals
bedoeld in bijlage A van Richtlijn 89/662/EEG en in Richtlijn 90/675/EEG
(85/73/EEG) ◄
(PB L 32 van 5.2.1985, blz. 14)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 88/409/EEG van de Raad van 15 juni 1988 L 194 28 22.7.1988
►M2Richtlijn 93/118/EG van de Raad van 22 december 1993 L 340 15 31.12.1993
►M3Richtlijn 94/64 EG van de Raad van 14 december 1994 L 368 8 31.12.1994
►M4Richtlijn 95/24/EG van de Raad van 22 juni 1995 L 243 14 11.10.1995
►M5Richtlijn 96/17/EG van de Raad van 19 maart 1996 L 78 30 28.3.1996
Gerectificeerd bij:
►C1Rectificatie PB L 280 van 29.10.1994, blz. 91 (93/118/EG)
▼B
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 29 januari 1985
inzake de financiering van de keuringen en veterinaire controles
van dierlijke produkten zoals bedoeld in bijlage A van Richtlijn
89/662/EEG en in Richtlijn 90/675/EEG
(85/73/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Europese Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat, ten einde de aan de verbruikers geboden gezond-
heidswaarborgen eenvormig te maken, in Richtlijn 64/433/EEG (4),
laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 83/90/EEG (5), is bepaald dat vers
vlees, dat in het intracommunautaire handelsverkeer kan wordengebracht, aan keuringen en sanitaire controles wordt onderworpen;
Overwegende dat in Richtlijn 72/462/EEG (
6), laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 83/91/EEG (7), met het oog op de bescherming van de
gezondheid van mens en dier in de Gemeenschap, is bepaald dat de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten sanitaire controles bij de
invoer van vers vlees verrichten en dat veterinaire deskundigen van deLid-Staten en van de Commissie in de exporterende derde landencontroles uitvoeren;
Overwegende dat Richtlijn 64/433/EEG slechts betrekking heeft op
vers vlees dat in de intracommunautaire handel kan worden gebracht;
dat de autoriteiten van de Lid-Staten evenwel nationale voorschriften
hebben vastgesteld voor controles van vers vlees dat uitsluitend voorde nationale markt bestemd is;
Overwegende dat bij Richtlijn 71/118/EEG (
8), laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 84/642/EEG (9), voor vers vlees van pluimvee is voorzien in
het verrichten van keuringen en sanitaire controles;
Overwegende dat naar aanleiding van deze keuringen en sanitaire
controles retributies worden geheven die thans in de Lid-Staten op
uiteenlopende wijze worden gefinancierd; dat daardoor de concurrentietussen produkties die grotendeels onder gemeenschappelijke marktorde-ningen vallen, ongunstig beïnvloed kan worden;
Overwegende dat om dit euvel te verhelpen, dient te worden voorzien
in geharmoniseerde voorschriften inzake de financiering van deze
keuringen en controles;
Overwegende dat wegens de nationale bepalingen en administratieve
procedures inzake beheer en financiering in een aanvullende termijnvan twee jaar dient te worden voorzien om de Helleense Republiek in1985L0073 — NL — 01.01.1996 — 005.001 — 2
(1) PB nr. C 168 van 28. 6. 1984, blz. 4, PB nr. C 97 van 29. 4. 1981, blz. 12
en PB nr. C 162 van 22. 6. 1984, blz. 10.
(2) PB nr. C 87 van 5. 4. 1982, blz. 116 en advies uitgebracht op 17 januari
1985 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).
(3) PB nr. C 307 van 19. 11. 1984, blz. 1 en advies uitgebracht op 12 december
1984 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).
(4) PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 2012/64.
(5) PB nr. L 59 van 5. 3. 1983, blz. 10.
(6) PB nr. L 302 van 31. 12. 1972, blz. 28.
(7) PB nr. L 59 van 5. 3. 1983, blz. 34.
(8) PB nr. L 55 van 8. 3. 1971, blz. 23.
(9) PB nr. L 339 van 27. 12. 1984, blz. 26.▼M2
▼B
▼B
staat te stellen het mechanisme toe te passen dat noodzakelijk is voor
het heffen van de retributie voor de inspecties en controles,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
1. De Lid-Staten dragen zorg voor
— de inning van een communautaire retributie voor de kosten die
verbonden zijn aan de keuringen en sanitaire controles van het vleesbedoeld in de Richtlijnen 64/433/EEG, 72/462/EEG en 71/118/EEG, met inbegrip van de kosten in verband met de in Richtlijn86/469/EEG bedoelde controles, alsmede van de kosten in verband
met de controle op de naleving van de voorschriften van Richtlijn
93/118/EG (
1);
— de financiering
— van de andere keuringen en veterinaire controles op de
produkten die bedoeld worden in de in bijlage A bij Richtlijn
89/662/EEG genoemde richtlijnen,
— van de controles als bedoeld in Richtlijn 90/675/EEG voor
andere produkten van dierlijke oorsprong dan het in het eerstestreepje bedoelde vlees, met inbegrip van de controles op deaanwezigheid van residuen.
2. De in lid 1 bedoelde retributies moeten de kosten dekken die de
bevoegde autoriteit maakt in verband met
— de loonkosten, met inbegrip van de sociale premies
— de administratiekosten, eventueel met inbegrip van de kosten voor
de na- en bijscholing van de inspecteurs
voor het verrichten van de in lid 1 bedoelde controles en keuringen.
3. Directe of indirecte restitutie van de in deze richtlijn bedoelde
retributies is verboden.”;
Artikel 2
1. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat, met het oog op de finan-
ciering van de controles die door de bevoegde autoriteiten wordenverricht overeenkomstig de in artikel 1 bedoelde richtlijnen, en uitslui-
tend voor dat doel,
— vanaf 1 januari 1994 voor het in de Richtlijnen 64/433/EEG, 71/
118/EEG en 72/462/EEG bedoelde vlees op de in de bijlagebepaalde wijze de communautaire retributies worden geheven;
— vanaf een datum die wordt vastgesteld bij de aanneming van de in
artikel 6 bedoelde besluiten, voor de controles op de in artikel 1, lid
1, tweede streepje, bedoelde produkten van dierlijke oorsprong eencommunautaire retributie wordt geheven.
2. In afwachting van de in lid 1, tweede streepje, genoemde
besluiten, mogen de Lid-Staten nationale retributies heffen met inacht-
neming van de relevante beginselen voor de vaststelling van de
communautaire retributies.
3. Onder het voorbehoud dat de door elke Lid-Staat geïnde totale
retributie niet meer bedraagt dan de werkelijk gemaakte keurings-kosten, worden de Lid-Staten gemachtigd een bedrag te innen dathoger is dan het niveau van de communautaire retributies.
4. De communautaire retributies komen in de plaats van alle andere
sanitaire heffingen of retributies die de nationale, regionale of gemeen-telijke overheden van de Lid-Staten innen voor de in artikel 1 bedoeldekeuringen en controles en voor de certificering daarvan. Tot en met 31december 1995 mogen de Lid-Staten evenwel een bedrag innen dat1985L0073 — NL — 01.01.1996 — 005.001 — 3
(1) PB nr. L 340 van 31. 12. 1993, blz. 15▼M2
▼M2
overeenstemt met de kosten voor de registratie van de inrichtingen die
zijn erkend overeenkomstig de in bijlage A van Richtlijn 89/662/EEGvermelde regelgeving.
Deze richtlijn laat de mogelijkheid voor de Lid-Staten om een retri-
butie te heffen voor de bestrijding van epizoötieën, onverlet.
5. De Lid-Staten zenden de Commissie — voor de eerste maal twee
jaar na invoering van de nieuwe regeling en vervolgens op haar
verzoek — de gegevens toe over de verdeling en het gebruik vandeze retributies, en moeten de wijze van berekening ervan kunnenrechtvaardigen.
Artikel 3
1. De Commissie kan, in het kader van de controles op grond van
artikel 12 van richtlijn 64/433/EEG, artikel 10 van Richtlijn 71/118/EEG en artikel 20 van Richtlijn 90/675/EEG, zonder voorafgaandekennisgeving nagaan of de bepalingen van deze richtlijn daadwerkelijk
worden toegepast.
2. Wanneer een Lid-Staat van mening is dat de controles in een
andere Lid-Staat op zodanige wijze worden uitgevoerd dat de in deze
richtlijn bedoelde retributies niet overeenstemmen met de feitelijkekosten van genoemde controles, maakt hij gebruik van de relevantebepalingen van Richtlijn 89/608/EEG, en met name de artikelen 10 en11.
Artikel 4
De retributies komen ten laste van de exploitant of de eigenaar van de
inrichting die de activiteiten verricht als bedoeld in de in bijlage A bijRichtlijn 89/662/EEG genoemde richtlijnen. Zij kunnen de voor de
betrokken activiteit te betalen retributie verhalen op de natuurlijke
persoon of rechtspersoon voor wiens rekening deze activiteiten wordenverricht. In geval van invoer komen de retributies ten laste van deimporteur of van het doaunekantoor dat voor rekening van de impor-teur optreedt.
Artikel 5
De koers die moet worden toegepast voor de omrekening van de in
deze richtlijn in ecu uitgedrukte bedragen in nationale valuta, is diewelke elk jaar op de eerste werkdag van september in het Publikatie-
blad van de Europese Gemeenschappen , reeks C, wordt
bekendgemaakt.
Deze koers is van toepassing met ingang van 1 januari van het
volgende jaar.
De Lid-Staten hanteren evenwel voor 1994 de omrekeningskoers die
geldt op 1 september 1992 en voor 1995 het gemiddelde van de over-eenkomstig de eerste alinea voor de laatste drie jaar bekendgemaakteomrekeningskoersen.
Artikel 6
1. Op voorstel van de Commissie kan de Raad deze richtlijn met
gekwalificeerde meerderheid van stemmen aanvullen met specifiekebijlagen om, voor zover dit nodig is voor de uitvoering van decontroles als bedoeld in de in bijlage A van Richtlijn 89/662/EEG
genoemde richtlijnen, alsmede in Richtlijn 90/675/EEG, de forfaitaire
niveaus van de communautaire retributies vast te stellen, alsmede deuitvoeringsbepalingen en -beginselen van deze richtlijn en de uitzonde-ringsgevallen.
2. De bijlage bij deze richtlijn kan worden gewijzigd of aangevuld
volgens de procedure van lid 1.
3. De Raad beziet deze richtlijn voor 1 januari 1996 opnieuw aan de
hand van een verslag van de Commissie dat eventueel vergezeld gaatvan voorstellen.1985L0073 — NL — 01.01.1996 — 005.001 — 4
▼M2
Artikel 7
De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis
— van de elk jaar uit hoofde van artikel 5 gehanteerde omrekenings-
koersen,
— van de plaats of plaatsen waar de retributies worden geïnd, overeen-
komstig hoofdstuk I, punt 6, van de bijlage met de noodzakelijkemotivering.
Artikel 8
1. Griekenland mag van de in deze richtlijn vervatte beginselen
afwijken wanneer in verband met de geografische kenmerken de kostenvan de inning van een retributie in verafgelegen regio's hoger zijn dande opbrengst van de retributie.
De Griekse autoriteiten stellen de Commissie in kennis van de territo-
riale reikwijdte van de toegestane afwijkingen.
Deze informatie gaat vergezeld van de noodzakelijke motivering.
2. Met betrekking tot andere ultraperifere regio's kunnen andere Lid-
Staten volgens de procedure van artikel 18 van Richtlijn 89/662/EEGtoestemming krijgen om voor dezelfde afwijkingen in aanmerking tekomen.
Artikel►
M29◄
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
lingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1986 aan dezerichtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in
kennis.
De Helleense Republiek beschikt evenwel over een extra termijn van
twee jaar om aan deze richtlijn te voldoen.
Artikel►
M210◄
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1985L0073 — NL — 01.01.1996 — 005.001 — 5
▼B
▼M2
BIJLAGE
RETRIBUTIES DIE VAN TOEPASSING ZIJN OP HET VLEES DAT
ONDER DE RICHTLIJNEN 64/433/EEG, 71/118/EEG en 72/462/EEG
VALT
HOOFDSTUK I
Vlees waarop de Richtlijnen 64/433/EEG en 71/118/EEG van toepassing zijn
De in artikel 1, lid 1, eerste streepje, bedoelde retributie wordt overeenkom-
stig artikel 1, lid 2, op de volgende wijze vastgesteld:
1. Onverminderd de toepassing van de punten 4 en 5 innen de Lid-Staten voor
de keuringskosten in verband met de slachtwerkzaamheden:
— de volgende forfaitaire bedragen:
a) rundvlees
— volwassen runderen: 4,75 ecu/dier,
— jonge runderen: 2,5 ecu/dier;
b) eenhoevigen/paardachtigen: 4,4 ecu/dier;
c) varkens: 1,30 ecu/dier;
d) schape- en geitevlees: dieren met een geslacht gewicht van
i) minder dan 12 kg: 0,175 ecu/dier;
ii) 12 tot 18 kg: 0,35 ecu/dier;
iii) meer dan 18 kg: 0,5 ecu/dier.
In afwachting van een heronderzoek van de keuringsvoorschriften
voor lammeren, geiten en biggen van minder dan 12 kg mogen de
Lid-Staten uiterlijk tot en met 31 december 1995, voor de keuring
van deze geslachte dieren een bedrag innen dat overeenkomt met de
reële keuringskosten;
e)►M5tot en met 30 juni 1996 ◄wordt het minimumbedrag voor de
in Richtlijn 71/118/EEG bedoelde keuringen vóór en na het slachten
vastgesteld:
i) hetzij forfaitair op de onderstaande niveaus:
— voor vleeskippen en vleeskuikens en ander jong mestpluimvee
met een gewicht van minder dan 2 kg, alsmede voor uitstoot-
kippen: 0,01 ecu/dier,
— voor ander jong mestpluimvee met een geslacht gewicht van
meer dan 2 kg: 0,02 ecu/dier,
— voor ander zwaar volwassen pluimvee van meer dan 5 kg:
0,04 ecu/dier;
ii) hetzij, ingeval een Lid-Staat besluit geen onderscheid te maken
naar pluimveecategorieën overeenkomstig bovenstaand punt i), op
0,03 ecu/dier.
— een deel dat betrekking heeft
a) op de administratiekosten, dat wordt vastgesteld op een bedrag dat
niet lager mag zijn dan 0,725 ecu per ton;
b) op het opsporen van residuen, dat wordt vastgesteld op een bedrag dat
niet lager mag zijn dan 1,35 ecu per ton.
2. De controles en keuringen in verband met het uitsnijden als bedoeld in artikel
3, lid 1, punt B, van Richtlijn 64/433/EEG en in artikel 3, lid 1, punt B, van
Richtlijn 71/118/EEG worden gedekt
a) hetzij op forfaitaire wijze, door een extra forfaitair bedrag van 3 ecu per
ton voor vlees dat in een uitsnijderij wordt binnengebracht.
Dit bedrag wordt toegevoegd aan de in punt 1 bedoelde bedragen;
b) hetzij via inning van de reële keuringskosten per werkuur, met dien
verstande dat elk begonnen uur als werkuur moet worden beschouwd.
Wanneer het uitsnijden wordt verricht in de inrichting waar het vlees
verkregen is, wordt op de in de eerste alinea bedoelde bedragen een korting
toegepast van maximaal 55 %.
3. De Lid-Staten heffen een bedrag dat overeenstemt met de reële kosten die
worden gemaakt voor de controle of keuring van vlees dat overeenkomstig
artikel 3, lid 1, punt D, van Richtlijn 64/433/EEG en artikel 3, lid 1, punt
C, van Richtlijn 71/118/EEG wordt opgeslagen.1985L0073 — NL — 01.01.1996 — 005.001 — 6
▼M2
De uitvoeringsbepalingen van dit punt kunnen worden vastgesteld volgens de
procedure van artikel 16 van Richtlijn 64/433/EEG of van artikel 21 van
Richtlijn 71/118/EEG, met name om een regeling te treffen voor het geval
van vlees uit interventie en van vlees dat voor korte tijd achtereenvolgens in
verschillende depots wordt opgeslagen.
4. De Lid-Staten kunnen ter dekking van hogere kosten
a) voor een bepaalde inrichting de in ►C1punt 1 en punt 2, onder a), ◄
genoemde forfaitaire bedragen verhogen.
Afgezien van de in punt 5, onder a), vermelde voorwaarde, kunnen als
voorwaarden hiervoor gelden:
— hogere keuringskosten ingevolge de bijzondere grote heterogeniteit
van de te slachten dieren qua leeftijd, omvang, gewicht en gezond-
heidstoestand;
— langere wachttijden en ander tijdverlies voor het keuringspersoneel
ingevolge ontoereikende voorafgaande planning binnen de inrichting
van de aanvoer van dieren of wegens technische tekortkomingen en
storingen, bij voorbeeld in oude inrichtingen;
— frequente vertragingen in het slachtproces, bij voorbeeld omdat er
voor het slachten te weinig personeel beschikbaar is, met als gevolg
een verminderde benutting van het keuringspersoneel;
— meerkosten ingevolge bijzondere transporttijden;
— tijdverlies ingevolge frequent wisselende, door het keuringspersoneel
niet beïnvloedbare slachttijden;
— frequente onderbrekingen van het slachtproces ingevolge maatregelen
die vereist zijn voor reiniging en ontsmetting;
— uitvoering van keuringen van dieren die op verzoek van de eigenaar
buiten de normale slachturen worden geslacht.
De verhogingen van het forfaitaire referentiebedrag van de retributie
hangen af van de omvang van de te dekken kosten,
b) dan wel een specifieke retributie innen die de werkelijk gemaakte kosten
dekt.
5. De Lid-Staten waar de loonkosten, de structuur van de inrichtingen en de
verhouding tussen dierenartsen en inspecteurs afwijkt van het communautair
gemiddelde dat is bepaald voor de berekening van de in ►C1punt 1 en punt
2, onder a), ◄vastgestelde forfaitaire bedragen, kunnen hiervan afwijken
door verminderingen tot op het niveau van de werkelijk gemaakte inspectie-
kosten,
a) in het algemeen, bij sterk uiteenlopende kosten van levensonderhoud en
loonkosten;
b) voor een bepaalde inrichting, voor zover aan de volgende voorwaarden is
voldaan:
— vaststelling per dag van een minimumaantal te slachten dieren, zodat
van tevoren kan worden gepland hoeveel keuringspersoneel moet
worden ingezet;
— het aantal geslachte dieren moet constant zijn, zodat het keuringsper-
soneel door een planning van de aanvoer van dieren op rationele wijze
kan worden ingezet;
— strakke bedrijfsorganisatie en planning alsmede vlot verloop van het
slachtproces met optimale benutting van het keuringspersoneel;
— geen wachttijden en ander tijdverlies voor het keuringspersoneel;— maximale uniformiteit van de te slachten dieren qua leeftijd, omvang,
gewicht en gezondheidstoestand.
In geen geval mag de toepassing van deze afwijkingen leiden tot een
vermindering met meer dan 55 % van de in punt 1 genoemde bedragen.
6. De in de punten 1 tot en met 4 bedoelde retributies worden, naar gelang van
het geval, geheven in het slachthuis, de uitsnijderij of het koel- of vrieshuis.
In afwijking van de eerste alinea kunnen de Lid-Staten, wanneer het gaat om
een inrichting waarin verschillende activiteiten worden uitgeoefend of om
een produktieketen waar diverse activiteiten zijn geïntegreerd, in één keer
en op één plaats een enkel retributiebedrag heffen waarin de verschillende
bedragen zijn opgenomen.
Indien alle in de eerste alinea bedoelde keuringskosten worden gedekt door
de in het slachthuis geïnde retributie, int de Lid-Staat geen retributie in de
uitsnijderij of het koel- of vrieshuis.1985L0073 — NL — 01.01.1996 — 005.001 — 7
▼M2
HOOFDSTUK II
Vlees waarop Richtlijn 72/462/EEG van toepassing is
1. De in artikel 1, lid 1, eerste streepje, bedoelde retributie wordt overeenkom-
stig artikel 1, lid 2, forfaitair vastgesteld op minimaal 5 ecu per ton, met een
minimum van 30 ecu per partij; dit minimum wordt niet geïnd in geval vankleine partijen die worden ingevoerd in het kader van handel in grensstreken.
De Lid-Staten mogen evenwel in opwaartse richting van dit bedrag afwijken
tot het bedrag van de werkelijk gemaakte kosten.
2. De Lid-Staten mogen evenwel voor de invoer uit een van de volgende
landen: Nieuw-Zeeland, Canada, Australië, Verenigde Staten, Polen,
Tsjechië, Slowakije, Hongarije, Uruguay, Brazilië, Argentinië en Zwitserland,
die vóór 31 december 1994 verkennende gesprekken hebben geopend met de
Europese Gemeenschap om een algemeen gelijkwaardigheidsakkoord te
sluiten inzake veterinaire garanties (diergezondheid en volksgezondheid),
gebaseerd op het beginsel van de wederkerige behandeling, tot aan de slui-
ting van een dergelijk akkoord en uiterlijk tot en met 31 december 1996 de
lagere retributies handhaven die zij hieven op 1 januari 1994.
Deze vermindering mag maximaal 55 % bedragen ten opzichte van de in
punt 1 omschreven forfaitaire bedragen.
De hoogte van de retributie die op de invoer uit een van de in de eerste
alinea bedoelde derde landen zal worden geheven, wordt, na sluiting van
het algemeen gelijkwaardigheidsakkoord met het betrokken derde land,
volgens de procedure van punt 3 vastgesteld met inachtneming van de
volgende beginselen:
— de controlefrequentie,
— de hoogte van de retributie die het betrokken derde land heft op de invoer
van oorsprong uit de Gemeenschap,
— afschaffing van andere onkostenvergoedingen die het derde land heft,
zoals voor verplichte borgstelling of sanitaire waarborg.
3. Bij de aanneming van de in artikel 8, lid 3, van Richtlijn 90/675/EEG
bedoelde besluiten worden de in punt 1 genoemde bedragen volgens dezelfde
procedure gedifferentieerd, rekening houdende met de lagere controlefre-
quentie waartoe is besloten.
Bij deze besluiten houdt de Commissie met name rekening met de garanties
die de derde landen geven ten aanzien van de aanvaarding van het regionali-
satiebeginsel en van de andere communautaire beginselen.
5. De in punt 1 bedoelde retributie komt ten laste van de importeur en wordt
geheven aan de douanepost waaronder de grensinspectiepost ressorteert.
6. De Lid-Staten kunnen een gedeelte van de opbrengst van de in dit hoofdstuk
bedoelde retributies toewijzen aan een sanitair solidariteitsfonds dat zal
worden aangewend om de veterinaire diensten uit te breiden ten einde deze
in de gelegenheid te stellen beter te reageren bij het uitbreken van een exoti-
sche ziekte.1985L0073 — NL — 01.01.1996 — 005.001 — 8
▼M4
▼M2
▼M3
▼M2