2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 2000/12/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 20 maart 2000
betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen
(PB L 126 van 26.5.2000, blz. 1)
Gewijzigdbij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1Richtlijn 2000/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18
september 2000L 275 37 27.10.2000
►M2Richtlijn 2002/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16
december 2002L 35 1 11.2.2003
Gewijzigdbij:
►A1Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Repu-
bliek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek
Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek
Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de SlowaakseRepubliek en de aanpassing van de Verdragen waarop de EuropeseUnie is gegrondL 236 33 23.9.2003
▼B
RICHTLIJN 2000/12/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT
EN DE RAAD
van 20 maart 2000
betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaam-
heden van kredietinstellingen
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,inzonderheid op artikel 47, lid 2, eerste en derde zin,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (
1),
Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
Overwegende hetgeen volgt:
(1) Richtlijn 73/183/EEG van de Raad van 28 juni 1973 betreffende
de opheffing van de beperkingen van de vrijheid van vestigingen het vrij verrichten van diensten voor anders dan in loondienstverrichte werkzaamheden van banken en andere financiële instel-lingen (
3), Eerste Richtlijn 77/780/EEG van de Raad van 12
december 1977 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrech-
telijke bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening
van de werkzaamheden van kredietinstellingen (4), Richtlijn 89/
299/EEG van de Raad van 17 april 1989 betreffende het eigenvermogen van kredietinstellingen (
5), Tweede Richtlijn 89/646/
EEG van de Raad van 15 december 1989 tot coördinatie van de
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de
toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden vankredietinstellingen (
6), Richtlijn 89/647/EEG van de Raad van
18 december 1989 betreffende een solvabiliteitsratio voorkredietinstellingen (
7), Richtlijn 92/30/EEG van de Raad van 6
april 1992 inzake toezicht op kredietinstellingen op geconsoli-
deerde basis(8) alsmede Richtlijn 92/121/EEG van de Raad van
21 december 1992 betreffende het toezicht op en de beheersingvan grote risico's van kredietinstellingen (
9) zijn herhaaldelijk en
ingrijpend gewijzigd. Zij dienen derhalve zowel om redenen vanrationele ordening van de tekst als om redenen van duidelijkheid
te worden gecodificeerd door samenbrenging ervan in één tekst.
(2) Krachtens het Verdrag is elke discriminerende behandeling
terzake van vestiging en het verrichten van diensten op grondvan nationaliteit of van het feit dat de onderneming niet is
gevestigd in de lidstaat waar de dienstverlening plaatsvindt,
verboden.
(3) Teneinde de toegang tot en de uitoefening van de werkzaam-
heden van kredietinstellingen te vergemakkelijken, is het
noodzakelijk de hinderlijkste verschillen tussen de wetgevingen
der lidstaten inzake de regeling waaraan deze instellingen zijnonderworpen, op te heffen.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 2
(1) PB C 157 van 25.5.1998, blz. 13.
(2) Advies van het Europees Parlement van 18 januari 2000 (nog niet
verschenen in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 13 maart
2000 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).
(3) PB L 194 van 16.7.1973, blz. 1.
(4) PB L 322 van 17.12.1977, blz. 30. Richtlijn laatstelijk gewijzigdbij Richt-
lijn 98/33/EG (PB L 204 van 21.7.1998, blz. 29).
(5) PB L 124 van 5.5.1989, blz. 16. Richtlijn laatstelijk gewijzigdbij Richtlijn
92/30/EEG (PB L 110 van 28.4.1992, blz. 52).
(6) PB L 386 van 30.12.1989, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigdbij Richtlijn
95/26/EG (PB L 168 van 18.7.1995, blz. 7).
(7) PB L 386 van 30.12.1989, blz. 14. Richtlijn laatstelijk gewijzigdbij Richt-
lijn 98/33/EG.
(8) PB L 110 van 28.4.1992, blz. 52.
(9) PB L 29 van 5.2.1993, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigdbij d e Akte van
Toetreding van 1994.
▼B
(4) De onderhavige richtlijn vormt met betrekking tot de sector
kredietinstellingen, ten aanzien van zowel de vrijheid van vesti-ging als het vrij verrichten van diensten, het essentiële
instrument voor de totstandbrenging van de interne markt
waartoe bij de Europese Akte werd besloten en die in hetprogramma van het Witboek van de Commissie is opgenomen.
(5) De coördinatiewerkzaamheden inzake kredietinstellingen, zowel
voor de bescherming van de spaargelden als ter bewerkstelliging
van gelijke concurrentievoorwaarden voor de kredietinstellingen,
moeten van toepassing zijn op alle kredietinstellingen. Hierbijdient echter, zo nodig, rekening te worden gehouden met deobjectieve verschillen in hun status en hun bij de nationalewetgevingen vastgestelde specifieke taken.
(6) Het toepassingsgebied van de coördinatiewerkzaamheden moet
derhalve zo ruim mogelijk zijn en moet alle instellingenbestrijken die terugbetaalbare gelden van het publiek inontvangst nemen, in de vorm van deposito's of in anderevormen, zoals de permanente uitgifte van obligaties en andere
vergelijkbare stukken, en voor eigen rekening kredieten
verlenen. Uitzonderingen moeten echter worden gemaakt voorbepaalde kredietinstellingen waarop deze richtlijn niet vantoepassing kan zijn. Deze richtlijn laat de toepassing van denationale wetgevingen onverlet wanneer hierin de mogelijkheidwordt geboden van aanvullende speciale vergunningen op grond
waarvan de kredietinstellingen specifieke werkzaamheden
kunnen verrichten of specifieke soorten transacties kunnenuitvoeren.
(7) Met de richtlijn wordt beoogd een wezenlijke, noodzakelijke en
voldoende harmonisatie tot stand te brengen om te komen tot
een wederzijdse erkenning van de vergunningen en van de stel-
sels van bedrijfseconomisch toezicht, waardoor één en dezelfdevergunning voor de gehele Gemeenschap geldig is en waarbijhet beginsel geldt dat het toezicht wordt uitgeoefend door delidstaat van herkomst. De eis dat een programma van werkzaam-
heden wordt ingediend mag in dit opzicht slechts worden
beschouwd als een factor die de bevoegde autoriteiten in staatstelt te besluiten op grondvan een nauwkeuriger informatiebinnen het kader van objectieve criteria. Een zekere versoepelingvan de regels is niettemin mogelijk met betrekking tot de eisendie worden gesteld aangaande de rechtsvormen van de kredietin-
stellingen en de bescherming van de benamingen.
(8) Voor de kredietinstellingen moeten gelijkwaardige financiële
eisen gelden in het belang van gelijke waarborgen voor spaardersen eerlijke concurrentieverhoudingen tussen vergelijkbaregroepen kredietinstellingen. In afwachting van een betere coördi-
natie dienen geëigende, de structuur betreffende
verhoudingsgetallen te worden ontwikkeld waardoor het moge-lijk wordt om in het kader van de samenwerking tussennationale autoriteiten volgens standaardmethoden de positie vanvergelijkbare categorieën kredietinstellingen in het oog tehouden. Deze procedure kan de geleidelijke onderlinge aanpas-
sing van door de lidstaten vastgestelde en toegepaste
coëfficiënten vergemakkelijken. Het is evenwel noodzakelijkeen onderscheid te maken tussen de coëfficiënten welke tendoel hebben een degelijk beheer van de kredietinstellingen tewaarborgen en die welke oogmerken van economische en mone-
taire politiek dienen.
(9) De beginselen van wederzijdse erkenning en van toezicht door
de lidstaat van herkomst vereisen dat de bevoegde autoriteitenvan elke lidstaat een vergunning weigeren of intrekken, wanneeruit bepaalde gegevens, zoals de inhoud van het programma van
werkzaamheden, de lokalisatie of de werkelijk uitgeoefende
werkzaamheden, op ondubbelzinnige wijze blijkt dat de krediet-instelling het rechtsstelsel van een lidstaat heeft gekozen om zichte onttrekken aan de strengere voorschriften van een anderelidstaat, waar zij het grootste deel van haar werkzaamhedenuitoefent of voornemens is uit te oefenen. Aan een kredietinstel-2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 3
▼B
ling die een rechtspersoon is, moet vergunning worden verleend
in de lidstaat waar haar statutaire zetel is gelegen. Een kredietin-stelling die geen rechtspersoon is, moet een hoofdbestuur hebben
in de lidstaat waar haar vergunning is verleend. De lidstaten
moeten tevens eisen dat het hoofdbestuur van een kredietinstel-ling zich steeds in haar lidstaat van herkomst bevindt en daarfeitelijk ook werkzaam is.
(10) De bevoegde autoriteiten zouden geen vergunning aan een
kredietinstelling mogen verlenen of handhaven, wanneer denauwe banden die tussen deze instelling en andere natuurlijkeof rechtspersonen bestaan, van dien aard zijn dat zij een belem-mering vormen voor de juiste uitoefening van hun
toezichthoudende taken. Kredietinstellingen waaraan reeds
vergunning is verleend, moeten de bevoegde autoriteiten in datopzicht eveneens voldoening schenken. De in deze richtlijngegeven definitie van „nauwe banden” berust op minimumcri-teria en belet de lidstaten niet ook bepalingen vast te stellen
voor andere situaties dan die welke door genoemde definitie
worden bestreken. Dat de verwerving van een aanzienlijkpercentage van het kapitaal van een vennootschap louter opzich vormt geen deelneming die in de zin van „nauwe banden”in aanmerking moet worden genomen, indien deze verwervingslechts als een tijdelijke belegging is bedoeld, die het niet moge-
lijk maakt invloeduit te oefenen op d e structuur en het
financiële beleidvan d e instelling.
(11) Met „juiste uitoefening van de toezichthoudende taken door de
autoriteiten”, wordt ook gedoeld op het toezicht op geconsoli-
deerde basis, dat op een kredietinstelling dient te wordenuitgeoefend wanneer de communautaire rechtsregels een derge-lijk toezicht voorschrijven. In zulke gevallen moeten deautoriteiten waaraan om een vergunning is gevraagd, de autori-teiten kunnen identificeren die bevoegd zijn voor het toezicht
op geconsolideerde basis op deze kredietinstelling.
(12) De lidstaat van herkomst kan voorts wat de kredietinstellingen
betreft waaraan door zijn eigen bevoegde autoriteiten vergunning
is verleend, strengere regels dan die van artikel 5, lid 1, eerste
alinea, en lid2, en d e artikelen 7, 16, 30, 51 en 65 stellen.
(13) De afschaffing van de vergunning die voor bijkantoren van
kredietinstellingen uit de Gemeenschap is vereist, brengt noodza-
kelijkerwijs afschaffing van het dotatiekapitaal mee.
(14) De gevolgde benadering houdt in dat, op grond van wederzijdse
erkenning, kredietinstellingen waaraan in een lidstaat van
herkomst vergunning is verleend, alle werkzaamheden die in de
in bijlage I opgenomen lijst zijn vermeld, of een deel daarvan,door vestiging van een bijkantoor of het verrichten van dienstenoveral in de Gemeenschap mogen uitoefenen. Voor de uitoefe-ning van werkzaamheden die niet in voornoemde lijstvoorkomen, blijft de vrijheid van vestiging en van het verrichten
van diensten gelden overeenkomstig de algemene Verdragsbepa-
lingen.
(15) Het is evenwel dienstig de wederzijdse erkenning ook te laten
gelden voor de werkzaamheden die in voornoemde lijst zijn
opgenomen wanneer zij worden verricht door een financiëleinstelling die dochteronderneming is van een kredietinstelling,mits deze dochteronderneming is opgenomen onder het toezichtop geconsolideerde basis waaraan haar moederonderneming isonderworpen, en aan strenge voorwaarden voldoet.
(16) De lidstaat van ontvangst kan voor de uitoefening van het recht
van vestiging en van het vrij verrichten van diensten eisen dat despecifieke voorschriften van zijn wettelijke of bestuursrechtelijke
bepalingen worden nageleefd door instellingen die geen vergun-
ning als kredietinstelling hebben ontvangen in de lidstaat vanherkomst, dan wel ten aanzien van werkzaamheden die niet invoornoemde lijst voorkomen, voorzover deze voorschriftenverenigbaar zijn met het Gemeenschapsrecht en worden inge-geven door het algemeen belang, en deze instellingen,2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 4
▼B
respectievelijk werkzaamheden niet op grond van de wettelijke
of bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaat van herkomstaan gelijkwaardige regels onderworpen zijn.
(17) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat er geen enkele belemme-
ring is voor de uitoefening, op dezelfde wijze als in de lidstaatvan herkomst, van de werkzaamheden die onder de wederzijdse
erkenning vallen, voorzover zij niet in strijdzijn met d e vige-
rende wettelijke bepalingen van algemeen belang van delidstaat van ontvangst.
(18) Tussen het doel van de onderhavige richtlijn en de door middel
van andere communautaire besluiten tot stand gebrachte liberali-satie van het kapitaalverkeer bestaat een noodzakelijk verband.De maatregelen tot liberalisatie van de bankdiensten moeten inieder geval in harmonie zijn met de maatregelen tot liberalisatievan het kapitaalverkeer.
(19) De regeling voor bijkantoren van kredietinstellingen met hoofd-
kantoor buiten de Gemeenschap zou in alle lidstaten analoogmoeten zijn. Er moet worden bepaald dat deze regeling niet
gunstiger mag zijn dan voor bijkantoren van instellingen uit een
lidstaat. Er dient te worden bepaald dat de Gemeenschap metderde landen overeenkomsten kan sluiten die, met inachtnemingvan het beginsel van wederkerigheid, voorzien in de toepassingvan bepalingen krachtens welke voor deze bijkantoren op haargehele grondgebied een gelijke behandeling geldt. De bijkan-
toren met hoofdkantoor buiten de Gemeenschap komen niet in
aanmerking voor het vrij verrichten van diensten uit hoofde vanartikel 49, tweede alinea, van het Verdrag, noch voor de vrijheidvan vestiging in andere lidstaten dan die waarin zij gevestigdzijn. Vergunningaanvragen voor een dochteronderneming ofverzoeken voor het verwerven van deelnemingen afkomstig van
een onderneming die onder het recht van een derde land ressor-
teert, zijn echter onderworpen aan een procedure die erop gerichtis te waarborgen dat kredietinstellingen uit de Gemeenschap inde betrokken derde landen een op wederkerigheid berustendebehandeling verkrijgen.
(20) Door de bevoegde nationale autoriteiten verleende vergunningen
van kredietinstellingen hebben overeenkomstig het bepaalde indeze richtlijn een communautaire en niet meer een uitsluitendnationale reikwijdte en de bestaande wederkerigheidsclausules
zijn daarom niet meer geldig. Derhalve is een soepele procedure
nodig aan de hand waarvan de wederkerigheid op een commu-nautaire grondslag kan worden beoordeeld. Deze procedureheeft niet ten doel de financiële markten van de Gemeenschapte sluiten, maar - aangezien de Gemeenschap voornemens is
haar financiële markten voor de rest van de wereld open te
houden - de liberalisatie van de globale financiële markten inandere derde landen te verbeteren. Deze richtlijn voorzietdaartoe in procedures voor onderhandelingen met derde landenof, in laatste instantie, in de mogelijkheid maatregelen te nemendie bestaan in het opschorten van nieuwe vergunningaanvragen
of in het beperken van het aantal nieuwe vergunningen.
(21) Tussen de Gemeenschap en derde landen dienen overeenkomsten
op basis van wederkerigheid te worden gesloten om de concrete
toepassing van geconsolideerd toezicht op een zo breed moge-
lijke geografische basis mogelijk te maken.
(22) De verantwoordelijkheid inzake het toezicht op de financiële
soliditeit en met name de solvabiliteit van een kredietinstelling
berust voortaan bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van
herkomst van de instelling. De bevoegde autoriteiten van delidstaat van ontvangst behouden hun verantwoordelijkhedenvoor het toezicht op de liquiditeit en voor het monetair beleid.Met betrekking tot het toezicht op het marktrisico moet er een
nauwere samenwerking zijn tussen de bevoegde autoriteiten van
de lidstaat van herkomst en die van de lidstaat van ontvangst.
(23) De harmonische werking van de interne bankmarkt, vereist naast
rechtsnormen, nauwe en regelmatige samenwerking tussen de2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 5
▼B
bevoegde autoriteiten van de lidstaten. Derhalve blijft met
betrekking tot de individuele behandeling van problemen betref-fende een bepaalde kredietinstelling, de contactgroep die is
opgericht door de autoriteiten die toezicht houden op de banken,
het geschikte kader. Deze groep is een passend forum voor de inartikel 28 bedoelde uitwisseling van gegevens.
(24) Deze procedure voor de uitwisseling van gegevens treedt in geen
geval in de plaats van de bij artikel 28 ingestelde bilateralesamenwerking. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van
ontvangst kan, onverminderd haar eigen toezichtsbevoegdheden,
op eigen initiatief of op initiatief van de lidstaat van herkomst, indringende gevallen blijven nagaan of de werkzaamheden van eeninstelling op haar grondgebied in overeenstemming zijn met dewet, en met de beginselen van een goede administratieve enboekhoudkundige organisatie en van een adequate interne
controle.
(25) Het is dienstig de mogelijkheid toe te staan van uitwisseling van
informatie tussen de bevoegde autoriteiten en autoriteiten oforganen die uit hoofde van hun functie bijdragen tot de stabiliteitvan het financiële stelsel. Teneinde het vertrouwelijke karaktervan de doorgegeven informatie te bewaren, moet de lijst van
geadresseerden daarvan strikt beperkt blijven.
(26) Bepaalde praktijken zoals fraude en voorkennisdelicten, ook al
hebben zij betrekking op andere dan kredietinstellingen, tastentoch de stabiliteit van het financiële stelsel alsmede de integriteitervan aan.
(27) Bepaald moet worden onder welke voorwaarden de genoemde
uitwisseling van informatie is toegestaan.
(28) Wanneer bepaald is dat informatie alleen met de uitdrukkelijke
toestemming van de bevoegde autoriteiten mag worden doorge-
geven, mogen deze autoriteiten in voorkomend geval aan huninstemming strikte voorwaarden verbinden.
(29) Ook uitwisseling van informatie dient te worden toegestaan
tussen enerzijds de bevoegde autoriteiten en anderzijds decentrale banken en andere instellingen met een soortgelijke taakin hun hoedanigheid van monetaire autoriteit, en in voorkomend
geval aan andere overheidsinstanties die belast zijn met het
toezicht op de betalingssystemen.
(30) Ter versterking van het bedrijfseconomische toezicht op krediet-
instellingen en ter bescherming van de cliënten vankredietinstellingen, dient te worden voorgeschreven dat een metde wettelijke controle van de jaarrekeningen belast persoon de
bevoegde autoriteiten snel in kennis moet stellen wanneer hij,
in de in de onderhavige richtlijn bedoelde gevallen, in de uitvoe-ring van zijn taken kennis krijgt van bepaalde feiten die van dienaard zijn dat zij de financiële positie of de administratieve enboekhoudkundige organisatie van een kredietinstelling ernstigkunnen aantasten. Gelet op het beoogde doel is het wenselijk
dat de lidstaten bepalen dat deze verplichting in alle gevallen
geldt wanneer dergelijke feiten door een met de wettelijkecontrole van de jaarrekening belast persoon worden geconsta-teerd in de uitvoering van zijn taken bij een onderneming diemet een kredietinstelling nauwe banden heeft. De aan de metde wettelijke controle van de jaarrekening belaste personen
opgelegde verplichting om in voorkomend geval aan de
bevoegde autoriteiten mededeling te doen van bepaalde feitenen besluiten met betrekking tot een kredietinstelling, welke zijin de uitvoering van hun taken bij een niet-kredietinstellingconstateren, houdt op zich geen wijziging in van de aard van
hun taken bij deze onderneming, noch van de wijze waarop zij
zich van hun taak bij die onderneming dienen te kwijten.
(31) Gemeenschappelijke basisvoorschriften betreffende het eigen
vermogen van kredietinstellingen vormen een centraal elementin de opbouw van een interne markt in de banksector omdat heteigen vermogen het mogelijk maakt de continuïteit in de activi-teit van de kredietinstellingen te waarborgen en het spaarwezen2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 6
▼B
te beschermen. Deze harmonisatie draagt bij tot de versterking
van het toezicht dat op kredietinstellingen wordt uitgeoefend enzal de coördinatie van andere aspecten van het bankwezen in de
handwerken.
(32) Deze voorschriften dienen van toepassing te zijn op alle in de
Gemeenschap toegelaten kredietinstellingen.
(33) Het eigen vermogen van een kredietinstelling kan dienen tot
dekking van verliezen waartegenover geen te verwachten winst
van voldoende omvang staat. Het eigen vermogen wordt tevensdoor de bevoegde autoriteiten als een belangrijke maatstafaangelegd, inzonderheid voor de beoordeling van de solvabiliteitvan kredietinstellingen en voor andere toezichtsdoeleinden.
(34) Aangezien kredietinstellingen op een interne markt voor het
bankwezen rechtstreeks met elkaar concurreren, moeten de defi-nities en voorschriften op het gebiedvan het eigen vermogen
bijgevolg gelijkwaardig zijn. Te dien einde mogen de criteria
ter bepaling van de samenstelling van het eigen vermogen nietalleen een zaak blijven van de lidstaten. Met de vaststelling vangemeenschappelijke basisvoorschriften zal het belang van deGemeenschap het best worden gediend, doordat verstoring van
de mededingingsvoorwaarden wordt voorkomen en het bank-
wezen in de Gemeenschap wordt versterkt.
(35) De in deze richtlijn vervatte definitie van eigen vermogen
behelst een maximum aan bestanddelen en limietbedragen,
waarbij het aan iedere lidstaat wordt overgelaten alle of slechtsenkele van deze bestanddelen te hanteren of lagere maxima vastte stellen dan de limietbedragen.
(36) Deze richtlijn geeft aan aan welke criteria bepaalde bestanddelen
van het eigen vermogen moeten voldoen, waarbij de lidstaten devrijheid behouden stringentere voorwaarden toe te passen.
(37) De gemeenschappelijke bankvoorschriften worden in een eerste
fase vrij ruim afgebakend teneinde de veelheid van bestanddelente kunnen bestrijken die in de verschillende lidstaten tot het
eigen vermogen worden gerekend.
(38) In deze richtlijn wordt volgens de kwaliteit van de bestanddelen
van het eigen vermogen een onderscheid gemaakt tussen
bestanddelen die het basisvermogen en bestanddelen die hetaanvullendvermogen vormen.
(39) De bestanddelen die het aanvullend vermogen vormen moeten,
vanwege het feit dat zij niet dezelfde kwaliteit hebben als diewelke het basisvermogen vormen, niet ten belope van meer dan100 % van het basisvermogen tot het eigen vermogen wordengerekend. De meetelling van bepaalde bestanddelen van het
aanvullend vermogen moet bovendien beperkt worden tot 50 %
van het basisvermogen.
(40) Openbare kredietinstellingen mogen, teneinde verstoring van de
mededingingsvoorwaarden te voorkomen, bij de berekening vanhun eigen vermogen niet de garanties meetellen die hun door delidstaten of door lagere overheden zijn verstrekt.
(41) Wanneer het ten behoeve van het toezicht nodig is de omvang
van het geconsolideerde eigen vermogen van een groep vankredietinstellingen te bepalen, dient deze berekening tegeschieden overeenkomstig deze richtlijn.
(42) Ten aanzien van de bij de berekening van het eigen vermogen en
van de solvabiliteitsratio en ten aanzien van de bij de risicobepa-
ling te gebruiken boekhoudkundige techniek dient rekening te
worden gehouden met de bepalingen van Richtlijn 86/635/EEGvan de Raad van 8 december 1986 betreffende de jaarrekeningen de geconsolideerde jaarrekening van banken en andere finan-ciële instellingen (
1), waarin enkele aanpassingen van de
bepalingen van Zevende Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 7
(1) PB L 372 van 31.12.1986, blz. 1.
▼B
13 juni 1983 op de grondslag van artikel 44, lid 2, onder g), van
het Verdrag betreffende de geconsolideerde jaarrekening (1) zijn
vervat.
(43) De bepalingen met betrekking tot het eigen vermogen sluiten aan
bij het internationale streven om op ruimere schaal te komen tot
een onderlinge aanpassing van de in de voornaamste landeninzake gelijkwaardigheid van het eigen vermogen geldenderegels.
(44) De Commissie zal een rapport opstellen en zal de bepalingen
met betrekking tot het eigen vermogen periodiek onderzoeken
teneinde deze te versterken en aldus tot een grotere convergentie
te komen in de gemeenschappelijke definitie van het eigenvermogen. Door deze convergentie kan de gelijkwaardigheidvan het eigen vermogen van de kredietinstellingen van deGemeenschap worden verbeterd.
(45) De bepalingen betreffende de solvabiliteitsratio zijn het resultaat
van de werkzaamheden van het Raadgevend Comité voor het
Bankwezen, op hetwelk de verantwoordelijkheid rust aan de
Commissie voorstellen te doen met het oog op de coördinatievan de in de lidstaten geldende coëfficiënten.
(46) De vaststelling van een passende solvabiliteitsratio speelt een
centrale rol bij het toezicht op kredietinstellingen.
(47) Een ratio waarbij activa en posten buiten de balanstelling naar
kredietrisicograad worden gewogen, is een bijzonder nuttigesolvabilieitsmaatstaf.
(48) De totstandbrenging van gemeenschappelijke normen voor het
eigen vermogen in verhouding tot activa en posten buiten de
balanstelling waarvoor een kredietrisico bestaat, vormt derhalveeen wezenlijk onderdeel van de harmonisatie die nodig is om tekomen tot wederzijdse erkenning van de toezichtmethoden enbijgevolg tot voltooiing van de interne markt voor het bank-
wezen.
(49) De bepalingen met betrekking tot de solvabiliteitsratio moeten
derhalve worden gezien in samenhang met andere specifieke
instrumenten tot harmonisatie van de basistechnieken van hettoezicht op kredietinstellingen.
(50) De kredietinstellingen zullen in een interne markt voor het bank-
wezen rechtstreeks met elkaar in concurrentie moeten treden enhet aannemen van gemeenschappelijke solvabiliteitsnormen in de
vorm van een minimumratio zal concurrentievervalsing voor-
komen en zal het bankwezen van de Gemeenschap versterken.
(51) De onderhavige richtlijn voorziet in verschillende wegingsfac-
toren voor de door de onderscheiden financiële instellingenverstrekte garanties. De Commissie verbindt zich er derhalvetoe te onderzoeken of de onderhavige richtlijn in haar geheelaanzienlijke mededingingsdistorsies tussen kredietinstellingen en
verzekeringsondernemingen meebrengt en in het licht van dat
onderzoek na te gaan of maatregelen om dit te verhelpengerechtvaardigd zijn.
(52) In bijlage III is bepaaldop welke wijze posten buiten d e balans-
telling bij de berekening van het vereiste eigen vermogen voorkredietinstellingen moeten worden behandeld. De lidstaten zijnteneinde een soepel functioneren van de interne markt en inzon-
derheid gelijke mededingingsvoorwaarden te garanderen,
verplicht ernaar te streven dat hun bevoegde autoriteiten over-eenkomsten inzake contractuele verrekening uniformbeoordelen. Bijlage III is in overeenstemming met de werkzaam-heden van een internationaal forum van banktoezichthouders op
het gebied van de erkenning van bilaterale verrekening door
toezichthouders, meer bepaald de mogelijkheid om het vereisteeigen vermogen voor bepaalde transacties op basis van een2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 8
(1) PB L 193 van 18.7.1983, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigdbij Richtlijn
90/605/EG (PB L 317 van 16.11.1990, blz. 60).
▼B
netto- en niet van een brutobedrag te berekenen, op voorwaarde
dat er rechtens bindende overeenkomsten bestaan krachtenswelke het kredietrisico tot het nettobedrag wordt beperkt. De
regels die in breder internationaal verband zijn vastgesteld voor
internationaal werkzame kredietinstellingen en groepen krediet-instellingen in vele landen, die met communautairekredietinstellingen concurreren, zullen leiden tot een meerverfijnde prudentiële behandeling van afgeleide „over the
counter” (OTC)-instrumenten. Deze verfijning resulteert in een
adequater verplichte dekking met eigen vermogen, waarbij hetrisicoverlagende effect van door de toezichthouders aanvaardecontractuele verrekening voor het potentiële toekomstige krediet-risico in aanmerking wordt genomen. Clearing van afgeleideOTC-instrumenten door als centrale tegenpartij optredende clea-
ringinstellingen speelt in bepaalde lidstaten een belangrijke rol.
Het is aangewezen de baten van die clearing, in de vorm vandemping van het kredietrisico en het daarmee verband houdendesysteemrisico, bij de prudentiële behandeling van kredietrisico teerkennen. De huidige en potentiële toekomstige risico's die uit
geclearde afgeleide OTC-contracten voortvloeien, moeten
volledig met onderpand worden gedekt, en het gevaar dat de risi-coposities van de clearinginstelling boven de marktwaarde vanhet gestelde onderpand uitstijgen, moet worden geëlimineerdteneinde aan geclearde afgeleide OTC-instrumenten gedurendeeen overgangsperiode dezelfde prudentiële behandeling te
kunnen toekennen als aan ter beurze verhandelde afgeleide
instrumenten. De bevoegde autoriteiten moeten ervan overtuigdzijn dat de vereiste begin- en variatiemarges, alsmede de kwali-teit en de mate van bescherming van het gestelde onderpand,toereikend zijn. Voor kredietinstellingen die hun statutaire zetel
in de lidstaten hebben, schept bijlage III een soortgelijke moge-
lijkheid tot erkenning van bilaterale verrekening door debevoegde autoriteiten, waardoor zij onder dezelfde voorwaardenkunnen concurreren. De desbetreffende regels zijn evenwichtigen geschikt om de toepassing van maatregelen van bedrijfseco-nomisch toezicht op kredietinstellingen nog krachtiger te
maken. De bevoegde autoriteiten in de lidstaten dienen zich
ervan te vergewissen dat de berekening van de opslagen („add-ons”) niet op de in de boeken vermelde, maar op de effectievetheoretische bedragen gebaseerd is.
(53) De bij de onderhavige richtlijn vastgestelde minimumratio
versterkt het eigen vermogen van de kredietinstellingen in de
Gemeenschap. Voor 8 % is gekozen op grondvan een statisti-sche enquête naar de begin 1988 geldende vermogenseisen.
(54) De fundamentele regels voor het toezicht op de grote risico's van
kredietinstellingen dienen te worden geharmoniseerd. De
lidstaten dienen over de mogelijkheid te beschikken om stringen-
tere regels vast te stellen dan in deze richtlijn zijnvoorgeschreven.
(55) Het toezicht op en de beheersing van de risico's van kredietin-
stellingen vormen een integrerendd eel van het
bedrijfseconomisch toezicht op deze instellingen. Een overma-
tige concentratie van risico's bij één cliënt of groep vanverbonden cliënten kan tot een onaanvaardbaar verlies leiden.Een dergelijke situatie kan worden geacht nadelig te zijn voorde solvabiliteit van een kredietinstelling.
(56) Aangezien op een interne markt in de banksector de kredietin-
stellingen rechtstreeks met elkaar concurreren, moeten de eiseninzake het toezicht in de gehele Gemeenschap gelijkwaardigzijn. Daartoe moeten de criteria voor het bepalen van de concen-tratie van risico's het voorwerp vormen op communautair niveau
van dwingende rechtsregels en de vaststelling van die criteria
mag niet volledig aan de lidstaten worden overgelaten. De vast-stelling van gemeenschappelijke regels dient derhalve het best debelangen van de Gemeenschap omdat aldus verschillen inconcurrentievoorwaarden worden voorkomen en het bankwezenvan de Gemeenschap wordt versterkt.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 9
▼B
(57) De bepalingen betreffende een solvabiliteitsratio voor kredietin-
stellingen bevatten een nomenclatuur van de doorkredietinstellingen gelopen kredietrisico's. Derhalve dient van
deze nomenclatuur gebruik te worden gemaakt ten behoeve van
de definitie van de risico's voor de beperking van grote risico's.Er dient echter niet uit principe te worden verwezen naar dewegingsfactoren of naar de risicograden welke bij deze bepa-lingen zijn vastgesteld. Deze wegingsfactoren en risicograden
zijn immers opgezet met het oog op de vaststelling van een alge-
meen solvabiliteitsvereiste ter dekking van het kredietrisico vankredietinstellingen. In het raam van een regelgeving inzake groterisico's bestaat het oogmerk erin het maximale risico voor verliesvan een kredietinstelling op een cliënt of een groep vanverbonden cliënten te beperken. Derhalve is een behoedzame
benadering aangewezen waarbij als algemene regel de risico's
tegen hun nominale waarde moeten worden opgenomen, zondertoepassing van wegingsfactoren of risicograden.
(58) Wanneer een kredietinstelling risico's aangaat met betrekking tot
haar eigen moederonderneming of andere dochterondernemingenvan deze moederonderneming, is bijzondere voorzichtigheidgeboden. Het beheer van de door de kredietinstellingen aange-gane risico's moet volledig zelfstandig worden gevoerd, met
inachtneming van de beginselen van een gezonde bedrijfsvoering
in het bankbedrijf, en los van elke overweging die vreemd is aandeze beginselen. De bepalingen van de onderhavige richtlijnbepalen dat ingeval de invloed die wordt uitgeoefend door depersonen die rechtstreeks of onrechtstreeks een gekwalificeerdedeelneming in een kredietinstelling hebben, een gezonde en
voorzichtige bedrijfsvoering van de instelling kan belemmeren,
de bevoegde autoriteiten de passende maatregelen treffen omaan deze toestand een einde te maken. Op het gebied van groterisico's dient tevens in specifieke voorschriften te worden voor-zien ten aanzien van de door een kredietinstelling aangegane
risico's met betrekking tot ondernemingen van de eigen groep,
in concreto, strikter beperkende voorschriften voor deze risico'sdan voor andere risico's. Deze striktere beperking behoeft echterniet te worden toegepast wanneer de moederonderneming eenfinanciële holding of een kredietinstelling is, en de andere doch-terondernemingen kredietinstellingen, financiële instellingen, of
ondernemingen die nevenactiviteiten van het bankbedrijf
verrichten, mits al deze ondernemingen onder het toezicht opgeconsolideerde basis op de kredietinstelling vallen. Het toezichtop geconsolideerde basis op het aldus gevormde geheel maakt indit geval immers een voldoende doeltreffend toezicht mogelijk,zonder dat noodzakelijk stringentere voorschriften ter beperking
van de risico's moeten worden vastgesteld. Tevens zullen op
deze wijze de bankgroepen worden aangemoedigd hun structuurzodanig te organiseren dat de uitoefening van het toezicht opgeconsolideerde basis mogelijk wordt gemaakt, hetgeen wense-lijk is, omdat aldus een vollediger toezicht kan worden
ingevoerd.
(59) Het toezicht op geconsolideerde basis moet, om doeltreffend te
zijn, kunnen worden toegepast op alle bankgroepen, met inbegrip
van die waarvan de moederonderneming geen kredietinstelling
is. De bevoegde autoriteiten moeten de nodige juridische instru-menten krijgen om een dergelijk toezicht te kunnen uitoefenen.
(60) Voor groepen met diverse activiteiten waarvan de moederonder-
neming de zeggenschap heeft over ten minste één
dochteronderneming die een kredietinstelling is, moeten debevoegde autoriteiten in staat zijn de financiële situatie van dekredietinstelling in het groepsverband te beoordelen. De lidstatenmogen, tot een latere coördinatie, de nodige consolidatieme-
thoden voorschrijven met het oog op verwezenlijking van de
doelstelling van de onderhavige richtlijn. De bevoegde autori-teiten moeten ten minste beschikken over middelen om van alleondernemingen van de groep de gegevens te verkrijgen die nodigzijn om hun taak te kunnen uitoefenen. Voor groepen van onder-nemingen die uiteenlopende financiële activiteiten uitoefenen,2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 10
▼B
moet tussen de voor het toezicht op de verschillende financiële
sectoren verantwoordelijke autoriteiten een vorm van samenwer-king worden ingesteld.
(61) De lidstaten kunnen tevens een bankvergunning weigeren of
intrekken in het geval van bepaalde groepsstructuren die zijvoor het uitoefenen van bankactiviteiten ongeschikt achten, metname omdat op deze activiteiten onvoldoende toezicht kan
worden uitgeoefend. De bevoegde autoriteiten beschikken ten
dezen over de in artikel 7, lid 1, eerste alinea, en lid 2, in artikel14, lid 1, onder c), en in artikel 16 vermelde bevoegdheden omeen gezonde en prudente bedrijfsvoering van de kredietinstel-lingen te waarborgen.
(62) De lidstaten kunnen ook, met gebruikmaking van daartoe
geëigende technieken, voorzien in het toezicht op groepen meteen structuur die niet onder deze richtlijn valt. Indien dergelijkestructuren algemener ingang zouden vinden, zal deze richtlijnmoeten worden aangevuld teneinde ook die structuren te
bestrijken.
(63) Het toezicht op geconsolideerde basis dient alle activiteiten te
omvatten die in bijlage I omschreven zijn. Derhalve moetenalle ondernemingen die in hoofdzaak deze activiteiten uitoefenenonder toezicht op geconsolideerde basis vallen. Derhalve omvat
de definitie van „kredietinstelling” ook deze activiteiten.
(64) Bij Richtlijn 86/635/EEG in samenhang met Richtlijn 83/349/
EEG zijn de consolidatieregels vastgelegd ten aanzien van doorkredietinstellingen gepubliceerde geconsolideerde jaarreke-ningen. Het is thans mogelijk nader aan te geven welke
methoden dienen te worden gehanteerd in het kader van het
bedrijfseconomisch toezicht dat op een geconsolideerde basiswordt uitgeoefend.
(65) Het toezicht op de kredietinstellingen op geconsolideerde basis
moet met name ten doel hebben de belangen van de inleggers
van die instellingen te beschermen en de stabiliteit van het finan-ciële stelsel te waarborgen.
(66) Het onderzoek van de problemen die zich voordoen op de
gebieden die door de onderhavige richtlijn en door andere, even-
eens de werkzaamheden van kredietinstellingen betreffende
richtlijnen worden bestreken, in het bijzonder met het oog opeen nadere coördinatie, vereist de samenwerking van debevoegde autoriteiten en van de Commissie in een raadgevendcomité. De instelling van dit Raadgevend Comité voor het bank-
wezen van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten laat andere
vormen van samenwerking tussen toezichthoudende autoriteitenop het gebied van de toegang tot en de controle op kredietinstel-lingen onverlet, met name de samenwerking die tot stand isgebracht in de door de autoriteiten voor controle op de bankenopgericht contactgroep.
(67) Van tijdtot tijdkunnen technische wijzigingen van d e ged etail-
leerde bepalingen van deze richtlijn noodzakelijk zijn om opnieuwe ontwikkelingen in de banksector te kunnen reageren. DeCommissie zal de nodige wijzigingen aanbrengen, na raadple-ging van het Raadgevend Comité voor het bankwezen, binnen
de grenzen van de door het Verdrag aan de Commissie verleende
uitvoeringsbevoegdheden. De voor de uitvoering van deze richt-lijn vereiste maatregelen dienen te worden vastgesteldovereenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening
van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegd-
heden (
1).
(68) Op grond van artikel 36, lid 1, van de onderhavige richtlijn
mogen kredietinstellingen met de rechtsvorm van een coöpera-tieve vereniging of die georganiseerd zijn als fonds de2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 11
(1) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.
▼B
hoofdelijke verplichtingen van leningnemers behandelen als
bestanddelen van het eigen vermogen als bedoeld in artikel 34,lid 2, punt 7. De Deense regering hecht er sterk aan dat de
enkele Deense instellingen voor hypothecair krediet die de
rechtsvorm van coöperatieve verenigingen hebben of georgani-seerd zijn als fonds, in naamloze vennootschappen wordenomgezet. Teneinde de omzetting te vergemakkelijken of moge-lijk te maken, is een tijdelijke ontheffing vereist waarbij het
deze instellingen wordt toegestaan een gedeelte van hun hoofde-
lijke verplichtingen tot het eigen vermogen te rekenen. Dezetijdelijke ontheffing zal de mededinging tussen kredietinstel-lingen niet nadelig beïnvloeden.
(69) Toepassing van de wegingsfactor 20 % op het bezit aan hypothe-
caire obligaties van een kredietinstelling kan moeilijkhedenveroorzaken op een nationale financiële markt waar dergelijkefinanciële instrumenten een overheersende rol spelen. In ditgeval worden voorlopige maatregelen genomen om een risicowe-gingsfactor van 10 % toe te passen. De effectiseringsmarkt
neemt een hoge vlucht. Het is derhalve wenselijk dat de
Commissie met de lidstaten de prudentiële behandeling vandoor activa gedekte waardepapieren bestudeert en uiterlijk op22 juni 1999 voorstellen indient die strekken tot aanpassing vande bestaande wetgeving, zodat een geschikte prudentiële behan-
deling kan worden vastgesteld voor door activa gedekte
waardepapieren. De bevoegde autoriteiten mogen tot en met 31december 2006 een wegingsfactor van 50 % toepassen op activadie gedekt zijn door hypotheken op kantoorgebouwen en pandenvoor diverse handelsdoeleinden. De onroerende goederen waaropde hypotheek rust, moeten aan strikte waarderingscriteria en aan
geregelde taxatie worden onderworpen, teneinde rekening te
houden met de ontwikkelingen op de commerciële vastgoed-markt. Deze goederen moeten worden gebruikt of verhuurddoor de eigenaar. Leningen voor vastgoedprojecten zijn vandeze wegingsfactor van 50 % uitgesloten.
(70) De lidstaten dienen, met het oog op een harmonieuze toepassing
van de bepalingen ten aanzien van grote risico's, de mogelijkheidte hebben een toepassing in twee fasen van de nieuwe grens-waarden toe te staan. Voor de kleinste kredietinstellingen kanimmers een langere overgangsperiode gerechtvaardigd zijn in
die zin dat een snellere toepassing van de norm van 25 % hun
kredietverleningsactiviteit te plotseling zou kunnen verminderen.
(71) Voorts wordt verder gewerkt aan de harmonisatie van de voor-
waarden voor de sanering en de liquidatie van
kredietinstellingen.
(72) Eveneens moet de harmonisatie van de nodige instrumenten voor
het toezicht op liquiditeitsrisico's ter hand worden genomen.
(73) Deze richtlijn mag geen afbrenk doen aan de verplichtingen van
de lidstaten wat de in bijlage V, deel B, vermelde termijnen vooromzetting van de richtlijnen in nationaal recht betreft,
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 12
▼B
INHOUDSOPGAVE
TITEL I DEFINITIES EN TOEPASSINGSGEBIED
Artikel 1 DefinitiesArtikel 2 ToepassingsgebiedArtikel 3 Verbod op de uit ontvangst van deposito's of van andere terugbetaalbare
gelden van het publiek bestaande werkzaamheden van ondernemingen die
geen kredietinstelling zijn
TITEL II VOORWAARDEN VOOR DE TOEGANG TOT EN DE UITOEFE-
NING VAN DE WERKZAAMHEDEN VAN DE
KREDIETINSTELLINGEN
Artikel 4 VergunningArtikel 5 BeginkapitaalArtikel 6 Met de leiding belaste personen en lokalisatie van het hoofdbestuur van
kredietinstellingen
Artikel 7 Aandeelhouders en vennotenArtikel 8 Programma van werkzaamheden en organisatiestructuurArtikel 9 Economische behoefte
Artikel 10 Weigering van de vergunning
Artikel 11 Kennisgeving van de vergunning aan de CommissieArtikel 12 Voorafgaande raadpleging van de bevoegde autoriteiten van de andere
lidstaten
Artikel 13 Bijkantoren van kredietinstellingen waaraan in een andere lidstaat vergun-
ning is verleend
Artikel 14 Intrekking van de vergunningArtikel 15 Benaming
Artikel 16 Gekwalificeerde deelneming in een kredietinstelling
Artikel 17 Organisatie van internecontroleprocedures
TITEL III BEPALINGEN BETREFFENDE DE VRIJHEID VAN VESTIGING
EN HET VRIJ VERRICHTEN VAN DIENSTEN
Artikel 18 KredietinstellingenArtikel 19 Financiële instellingenArtikel 20 Uitoefening van het recht tot vestigingArtikel 21 Uitoefening van het recht tot het vrij verrichten van diensten
Artikel 22 Bevoegdheden van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst
TITEL IV BETREKKINGEN MET DERDE LANDEN
Artikel 23 Kennisgeving van dochterondernemingen van ondernemingen uit derde
landen en van de markttoegangsvoorwaarden in deze landen
Artikel 24 Bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor buiten de Gemeen-
schap
Artikel 25 Samenwerking inzake controle op geconsolideerde basis met de bevoegde
autoriteiten van derde landen
TITEL V BEGINSELEN VAN EN TECHNISCHE INSTRUMENTEN VOOR
BEDRIJFSECONOMISCH TOEZICHT
Hoofdstuk 1 Grondregels voor bedrijfseconomisch toezicht
Artikel 26 Bevoegdheid tot toezicht van de lidstaat van herkomst
Artikel 27 Bevoegdheden van de lidstaat van ontvangstArtikel 28 Samenwerking inzake toezicht2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 13
▼B
Artikel 29 Verificatie ter plaatse van in een andere lidstaat gevestigde bijkantoren
Artikel 30 Uitwisseling van informatie en beroepsgeheimArtikel 31 Verplichtingen van de personen belast met de controle van de jaarrekening
en de geconsolideerde rekening
Artikel 32 Bevoegdheid van de bevoegde autoriteiten tot het nemen van sancties
Artikel 33 Beroep op de rechter
Hoofdstuk 2 Technische instrumenten voor bedrijfseconomisch toezicht
Afdeling 1 Eigen vermogen
Artikel 34 Algemene beginselen
Artikel 35 Andere bestanddelen
Artikel 36 Andere bepalingen inzake het eigen vermogenArtikel 37 Berekening van het eigen vermogen op geconsolideerde basis
Artikel 38 Aftrek en limieten
Artikel 39 Aan bevoegde autoriteiten te leveren bewijs
Afdeling 2 Solvabiliteitsratio
Artikel 40 Algemene beginselenArtikel 41 De teller: eigen vermogen
Artikel 42 De noemer: naar risicograadgewogen activa en posten buiten d e balanstel-
ling
Artikel 43 Risicowegingsfactoren
Artikel 44 Wegingsfactor van vorderingen op regionale of lokale overheden van de
lidstaten
Artikel 45 Overige wegingsfactorenArtikel 46 Administratieve organen en niet-commerciële ondernemingen
Artikel 47 Het peil van de solvabiliteitsratio
Afdeling 3 Grote risico's
Artikel 48 Melding van grote risico's
Artikel 49 Voor grote risico's geldende grenswaardenArtikel 50 Toezicht betreffende grote risico's op geconsolideerde en op niet-geconso-
lideerde basis
Afdeling 4 Gekwalificeerde deelnemingen buiten het financiële gebied
Artikel 51 Beperkingen aan gekwalificeerde deelnemingen welke geen financierings-
deelnemingen zijn
Hoofdstuk 3 Toezicht op geconsolideerde basis
Artikel 52 Toezicht op geconsolideerde basis op kredietinstellingen
Artikel 53 Tot toezicht op geconsolideerde basis bevoegde autoriteiten
Artikel 54 Vorm en mate van de consolidatieArtikel 55 Door gemengde holdings en hun dochterondernemingen te verstrekken
inlichtingen
Artikel 56 Maatregelen om het toezicht op geconsolideerde basis te vergemakkelijken
TITEL VI RAADGEVEND COMITÉ VOOR HET BANKWEZEN
Artikel 57 Samenstelling en taken van het Raadgevend Comité voor het bankwezen
Artikel 58 Onderzoek naar de voorwaarden van vergunning
Artikel 59 Observatieratio's2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 14
▼B
TITEL VII BEVOEGDHEDEN INZAKE UITVOERING
Artikel 60 Technische aanpassingen
TITEL VIII OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN
Hoofdstuk 1 Overgangsbepalingen
Artikel 61 Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 36
Artikel 62 Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 43Artikel 63 Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 47
Artikel 64 Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 49
Artikel 65 Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 51
Hoofdstuk 2 Slotbepalingen
Artikel 66 Informatie aan de Commissie
Artikel 67 Ingetrokken richtlijnen
Artikel 68 InwerkingtredingArtikel 69 Geadresseerden
BIJLAGE I Lijst van werkzaamheden die onder de wederzijdse erkenning vallen
BIJLAGE II Indeling van posten buiten de balanstellingBIJLAGE III Behandeling van posten buiten de balanstelling
BIJLAGE IV Categorieën posten buiten de balanstelling
BIJLAGE V, deel A Ingetrokken richtlijnen met de achtereenvolgende wijzigingen op die richt-
lijnen (bedoeld in artikel 67)
BIJLAGE V, deel B Tijdslimieten voor omzetting in nationaal recht (bedoeld in artikel 67)
BIJLAGE VI Concordantietabel2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 15
▼B
TITEL I
DEFINITIES EN TOEPASSINGSGEBIED
Artikel 1
Definities
In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. „kredietinstelling”:
a) een onderneming waarvan de werkzaamheden bestaan in het
van het publiek in ontvangst nemen van deposito's of vanandere terugbetaalbare gelden en het verlenen van kredietenvoor eigen rekening, of
b) een instelling voor elektronisch geldin d e zin van Richtlijn
2000/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18september 2000 betreffende de toegang tot, de uitoefening van
en het bedrijfseconomisch toezicht op de werkzaamheden van
instellingen voor elektronisch geld(
1).
Voor de toepassing van het toezicht op geconsolideerde basis
worden als kredietinstelling beschouwd: een kredietinstelling in dezin van de eerste alinea, en iedere particuliere of openbare onder-
neming die aan de definitie van de eerste alinea beantwoordt en
waaraan in een derde land vergunning is verleend.
Voor de toepassing van het toezicht op en de controle van grote
risico's worden als kredietinstelling beschouwd: een kredietinstel-ling in de zin van de eerste alinea, met inbegrip van debijkantoren in derde landen van een dergelijke kredietinstellingalsmede iedere particuliere of openbare onderneming, met inbegrip
van haar bijkantoren, die aan de definitie van de eerst alinea beant-
woordt, en waaraan in een derde land vergunning is verleend;
2. „vergunning”: een door de overheid afgegeven akte, ongeacht haar
vorm, waaruit de bevoegdheid voortvloeit om de werkzaamhedenvan een kredietinstelling uit te oefenen;
3. „bijkantoor”: een bedrijfszetel welke een deel zonder juridische
zelfstandigheid vormt van een kredietinstelling en welke recht-streeks, geheel of gedeeltelijk de handelingen verricht die eigenzijn aan de werkzaamheden van een kredietinstelling; verscheidene
bedrijfszetels in eenzelfde lidstaat van een kredietinstelling met
hoofdkantoor in een andere lidstaat worden beschouwd als éénenkel bijkantoor;
4. „bevoegde autoriteiten”: de nationale autoriteiten die op grond van
wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen bevoegdzijn omtoezicht op kredietinstellingen uit te oefenen;
5. „financiële instelling”: een onderneming die geen kredietinstelling
is en waarvan de hoofdwerkzaamheid bestaat in het verwerven vandeelnemingen of in het uitoefenen van een of meer van de onder de
punten 2 tot en met 12 van de lijst in bijlage I opgenomen werk-
zaamheden;
6. „lidstaat van herkomst”: de lidstaat waarin aan een kredietinstel-
ling de vergunning werd verleend, overeenkomstig de artikelen 4tot en met 11;
7. „lidstaat van ontvangst”: de lidstaat waarin een kredietinstelling
een bijkantoor heeft of diensten verricht;
8. „zeggenschap”: het verband dat bestaat tussen een moederonderne-
ming en een dochteronderneming zoals bepaald in artikel 1 vanRichtlijn 83/349/EEG of een verband van dezelfde aard tussen eennatuurlijke of rechtspersoon en een onderneming;2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 16
(1) PB L 275 van 27.10.2000, blz. 39.▼M1
▼B
▼M2
9. „deelneming voor de uitoefening van het toezicht op geconsoli-
deerde basis en voor de toepassing van artikel 34, lid 2, punten15 en 16”: een deelneming in de zin van artikel 17, eerste zin,
van Richtlijn 78/660/EEG of de rechtstreekse of middellijke
eigendom van 20 % of meer van de stemrechten of van het kapitaalvan een onderneming;
10. „gekwalificeerde deelneming”: het in een onderneming, recht-
streeks of onrechtstreeks, bezitten van ten minste 10 % van hetkapitaal of van de stemrechten, dan wel een deelneming die de
mogelijkheidinhoud t een invloedvan betekenis uit te oefenen op
de bedrijfsvoering van de onderneming waarin wordt deelgenomen;
11. „aanvangskapitaal”: het kapitaal in de zin van artikel 34, lid 2,
punten 1 en 2;
12. „moederonderneming”: een moederonderneming in de zin van de
artikelen 1 en 2 van Richtlijn 83/349/EEG.
Voor de toepassing van het toezicht op geconsolideerde basis en de
controle van grote risico's worden als moederondernemingbeschouwd: een moederonderneming in de zin van artikel 1, lid 1,
van Richtlijn 83/349/EEG, alsmede iedere onderneming die naar de
mening van de bevoegde autoriteiten feitelijk een overheersendeinvloed op een andere onderneming uitoefent;
13. „dochteronderneming”: een dochteronderneming in de zin van de
artikelen 1 en 2 van Richtlijn 83/349/EEG.
Voor de toepassing van het toezicht op geconsolideerde basis en de
controle van grote risico's worden als dochteronderneming
beschouwd: een dochteronderneming in de zin van artikel 1, lid 1,van Richtlijn 83/349/EEG, alsmede iedere onderneming waaropeen moederonderneming naar de mening van de bevoegde autori-teiten feitelijk een overheersende invloed uitoefent.
Elke dochteronderneming van een dochteronderneming wordt ook
beschouwd als een dochter van de moederonderneming die aanhet hoofd van deze ondernemingen staat;
14. „zone A”: de lidstaten en alle overige landen die volwaardig lid
van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikke-ling (OESO) zijn en de landen die bijzondereleningsarrangementen met het Internationaal Monetair Fonds
(IMF) hebben gesloten in samenhang met de algemene leningsar-
rangementen (GAB) van het IMF. Elk land dat zijn buitenlandseoverheidsschuld herschikt, wordt echter voor een periode van vijfjaar van zone A uitgesloten;
15. „zone B”: alle andere landen dan die van zone A;
16. „kredietinstellingen van zone A”: alle kredietinstellingen die in de
lidstaten overeenkomstig artikel 4 een vergunning hebben
verkregen, inclusief hun bijkantoren in derde landen, en alle onderde definitie van punt 1, eerste alinea, vallende particuliere en open-bare ondernemingen waaraan een vergunning is verleend in anderelanden van zone A, inclusief hun bijkantoren;
17. „kredietinstellingen van zone B”: alle particuliere en openbare
ondernemingen die een vergunning hebben verkregen buiten zoneA en die voldoen aan de definitie van punt 1, eerste alinea, inclu-
sief hun bijkantoren in de Gemeenschap;
18. „niet-bancaire sector”: alle andere leningnemers dan kredietinstel-
lingen zoals deze zijn gedefinieerd in de punten 16 en 17,
centrale banken, centrale, regionale en lokale overheden, de Euro-
pese Gemeenschappen, de Europese Investeringsbank enmultilaterale ontwikkelingsbanken zoals gedefinieerd in punt 19;
19. „multilaterale ontwikkelingsbanken”: de Internationale Bank voor
Herstel en Ontwikkeling (Wereldbank), de Internationale Financie-ringsmaatschappij, de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank, deAziatische Ontwikkelingsbank, de Afrikaanse Ontwikkelingsbank,het Vestigingsfonds van de Raad van Europa, de „Nordic Invest-ment Bank”, de Caraïbische Ontwikkelingsbank, de Europese2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 17
▼B
▼B
Bank voor Herstel en Ontwikkeling, het Europees Investerings-
fonds en de Inter-Amerikaanse Investeringsmaatschappij;
20. „posten buiten de balanstelling met een „volledig risico”, „middel-
groot risico”, „middelgroot/laag risico” en „laag risico””: de posten
omschreven in artikel 43, lid2, en genoemdin bijlage II;
21. „financiële holding” een financiële instelling waarvan de dochter-
ondernemingen uitsluitend of hoofdzakelijk kredietinstellingen offinanciële instellingen zijn, van welke dochterondernemingen erten minste één een kredietinstelling is, en die geen gemengde
financiële holding is in de zin van Richtlijn 2002/87/EG van het
Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffendehet aanvullende toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsonder-nemingen en beleggingsondernemingen in een financieelconglomeraat (
1);
22. „gemengde holding”: een moederonderneming die geen financiële
holding, kredietinstelling of gemengde financiële holding in de zin
van Richtlijn 2002/87/EG is en die onder haar dochteronderne-mingen ten minste één kredietinstelling telt;
23. „onderneming die nevendiensten van het bankbedrijf verricht”: een
onderneming waarvan de hoofdactiviteit bestaat in het bezit en hetbeheer van onroerendgoed , het beheer van gegevensverwerkings-
diensten of een andere soortgelijke activiteit welke ten opzichte
van de hoofdactiviteit van een of meer kredietinstellingen hetkarakter van een ondersteunende activiteit heeft;
24. „risico's”, voor de toepassing van de artikelen 48, 49 en 50: de
activa en posten buiten de balanstelling, als bedoeld in artikel 43en in de bijlagen II en IV, zonder toepassing van de in deze bepa-
lingen vastgestelde wegingsfactoren of risicograden; de risico's met
betrekking tot de in bijlage IV genoemde posten worden berekendvolgens een van de in bijlage III beschreven methoden, zondertoepassing van de wegingsfactoren die gelden voor het risico opde tegenpartij; van de definitie van de risico's kunnen met goed-
keuring van de bevoegde autoriteiten worden uitgesloten alle
bestanddelen die voor 100 % door eigen vermogen zijn gedektvoorzover met dit deel van het eigen vermogen geen rekeningwordt gehouden bij de berekening van de solvabiliteitsratio en vande andere ratio's voor toezichtsdoeleinden die bij de onderhavigerichtlijn en bij andere communautaire besluiten worden vastgesteld;
onder risico's vallen niet:
— in het geval van valutatransacties, de risico's die zich tijdens de
normale afwikkeling voordoen in de periode van 48 uur nadatbetaling heeft plaatsgevonden, of
— in het geval van transacties betreffende de verkoop of aankoop
van effecten, de risico's die zich tijdens de normale afwikkelingvoordoen in de periode van vijf werkdagen nadat betaling heeftplaatsgevonden of nadat de effecten geleverd zijn indien dezelevering eerder plaatsvindt;
25. „groep van verbonden cliënten”:
— betzij twee of meer natuurlijke of rechtspersonen die, behou-
dens bewijs van het tegendeel, uit een oogpunt van risico een
geheel vormen omdat een van hen rechtstreeks of onrecht-
streeks zeggenschap heeft over de andere persoon of personen;
— hetzij twee of meer natuurlijke of rechtspersonen tussen wie
geen zeggenschapsrelatie als bedoeld in het eerste streepje
bestaat, maar die uit een oogpunt van risico als een geheelmoeten worden beschouwd omdat zij zodanig onderlingverbonden zijn dat, indien een van hen financiële problemenzou ondervinden, de andere of alle anderen waarschijnlijk inbetalingsmoeilijkheden zouden komen;2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 18
(1) PB L 35 van 11.2.2003.▼M2
▼B
▼B
26. „nauwe banden”: een situatie waarbij twee of meer natuurlijke of
rechtspersonen zijn verbonden door:
a) een deelneming, dat wil zeggen het rechtstreeks of door middel
van een zeggenschapsband houden van ten minste 20 % van de
stemrechten of het kapitaal van een onderneming, of
b) een zeggenschapsband, dat wil zeggen de band die bestaat
tussen een moederonderneming en een dochteronderneming, inalle gevallen zoals bedoeld in artikel 1, leden 1 en 2, van Richt-lijn 83/349/EEG, of een band van dezelfde aard tussen eennatuurlijke of rechtspersoon en een onderneming; elke dochter-
onderneming van een dochteronderneming wordt ook
beschouwd als een dochteronderneming van de moederonderne-ming die aan het hoofd van deze ondernemingen staat.
Als een nauwe bandtussen twee of meer natuurlijke of rechts-
personen wordt tevens beschouwd een situatie waarin dezepersonen via een zeggenschapsband duurzaam verbonden zijn
met eenzelfde persoon;
27. „erkende beurzen”: beurzen die door de bevoegde autoriteiten zijn
erkenden d ie:
i) regelmatig werken;
ii) onderworpen zijn aan door de bevoegde autoriteiten van het
land van herkomst van de beurs opgestelde of goedgekeurde
bepalingen waarin de voorwaarden voor de werking van en detoegang tot de beurs zijn vastgelegd, alsmede de voorwaardenwaaraan contracten moeten voldoen om daadwerkelijk op debeurs verhandeld te kunnen worden;
iii) beschikken over een clearingregeling die met betrekking tot de
in bijlage IV vermelde contracten voorschrijft dat zij onder-worpen zijn aan dagelijkse margeverplichtingen die naar hetoordeel van de bevoegde autoriteiten een adequate bescher-ming bieden.
Artikel 2
Toepassingsgebied
1. Deze richtlijn heeft betrekking op de toegang tot en de uitoefe-
ning van de werkzaamheden van kredietinstellingen. Zij is van
toepassing op alle kredietinstellingen.
2. De artikelen 25 en 52 tot en met 56 zijn ook van toepassing op
financiële en op gemengde holdings die hun zetel in de Gemeenschap
hebben.
Met uitzondering van de centrale banken van de lidstaten worden de
instellingen die bij lid 3 permanent zijn uitgesloten, voor de toepassing
van de artikelen 25 en 52 tot en met 56 als financiële instellingen
behandeld.
3. Deze richtlijn heeft geen betrekking op de werkzaamheden van:
— de centrale banken der lidstaten;
— de postcheque- en girodiensten;— in België, het „Herdiscontering- en Waarborginstituut/Institut de
Réescompte et de Garantie”;
— in Denemarken, het „Dansk Eksportfinansieringsfond” en het
„Danmarks Skibskreditfond” en het „Dansk Landbrugs Realkredit-fond”;
— in Duitsland, de „Kreditanstalt für Wiederaufbau”, instellingen die
op grondvan d e „Wohnungsgemeinnützigkeitsgesetz” erkendzijnals organen ter uitvoering van het woningbouwbeleidvan d ecentrale overheiden niet overwegendbanktransacties verrichten,
alsmede instellingen die op grond van deze wet erkend zijn als
woningbouwverenigingen van algemeen nut;
— in Griekenland, de „ Ελληνική Τράπεζα Βιοµηχανικής
Αναπτύξεως, ” (Elliniki Trapeza Viomichanikis Anaptyxeos), de
„Ταµείο Παρακαταθηκών και ∆ανείων ” (Tamio Parakatathikon2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 19
▼B
kai Danion) en de „ Ταχυδροµικό Ταµιευτήριο ” (Tachidromiko
Tamieftirio);
— in Spanje, het „Instituto de Crédito Oficial”;
— in Frankrijk, de „Caisse des dépôts et consignations”;
— in Ierland, de „credit unions” en de „friendly societies”;
— in Italië, de „Cassa Depositi e Prestiti”;
— in Nederland, de „Nederlandse Investeringsbank voor Ontwikke-
lingslanden NV”, de „NV NoordelijkeOntwikkelingsmaatschappij”, de „NV Industriebank Limburgs Insti-tuut voor Ontwikkeling en Financiering” en de „Overijsselse
Ontwikkelingsmaatschappij NV”;
— in Oostenrijk, ondernemingen die zijn erkend als bouwvereniging
van algemeen nut en de „Österreichische Kontrollbank AG”;
— in Portugal, de op 1 januari 1986 bestaande „Caixas Económicas”
met uitzondering van die gedeelten die naamloze vennootschapzijn en de „Caixa Económica Montepio Geral”;
— in Finland, „Teollisen yhteistyön rahasto Oy/Fonden för industriellt
samarbete Ab” en „Kera Oy/Kera Ab”;
— in Zweden, de „Svenska Skeppshypotekskassan”;
— in het Verenigd Koninkrijk, de „National Savings Bank”, de
„Commonwealth Development Finance Company Ltd”, de „Agri-cultural Mortgage Corporation Ltd”, de „Scottish AgriculturalSecurities Corporation Ltd”, de „Crown Agents for overseas gover-nments and administrations”, de „credit unions” en de „municipal
banks”;
— in Letland, de „kr ājaizdevu sabiedr ības”, instellingen die op grond
van de „Kr ājaizdevu sabiedr ību likums” erkendzijn als coöpera-
tieve instellingen die alleen aan hun leden financiële diensten
leveren;
— in Litouwen, de „kredito unijos”, met uitzondering van de „Centrin ė
kredito unija”;
— in Hongarije, de „Magyar Fejlesztési Bank Rt.” en de „Magyar
Export-Import Bank Rt.”;
— in Polen, de „Spółdzielcze Kasy Oszcz ędnościowo — Kredytowe”
en de „Bank Gospodarstwa Krajowego”.
4. Op voorstel van de Commissie, die hiertoe het in artikel 57
bedoelde comité, hierna „Raadgevend Comité voor het bankwezen” tenoemen, raadpleegt, besluit de Raad over elke eventuele wijziging vande in lid 3 vermelde lijst.
5. De op 15 december 1997 in eenzelfde lidstaat bestaande krediet-
instellingen die op dat tijdstip blijvend waren aangesloten bij een indiezelfde lidstaat gevestigd centraal orgaan dat op die kredietinstel-
lingen toezicht uitoefent, kunnen van de vereisten in artikel 6, lid 1,
en in de artikelen 8 en 59 worden vrijgesteld, mits uiterlijk op 15december 1979 de nationale wetgeving erin heeft voorzien dat:
— de verplichtingen van het centrale orgaan en die van de aangesloten
instellingen solidaire verplichtingen zijn, of dat de verplichtingenvan de aangesloten instellingen volledig door het centrale orgaan
worden gewaarborgd;
— op de solvabiliteit en de liquiditeit van het centrale orgaan en van
alle aangesloten instellingen op basis van geconsolideerde reke-ningen globaal toezicht wordt gehouden;
— de leiding van het centrale orgaan bevoegd is instructies te geven
aan de leiding van de aangesloten instellingen.
Bij een centraal orgaan als bedoeld in de eerste alinea na 15 december
1977 aangesloten kredietinstellingen met een plaatselijk werkterreinkunnen onder de in de eerste alinea gestelde voorwaarden vallen alszij een normale uitbreiding vormen van het net dat onder dit centrale
orgaan ressorteert.
Voorzover het gaat om andere kredietinstellingen dan die welke
worden opgericht in nieuw ingepolderde gebieden, respectievelijk zijn2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 20
▼A1
▼B
▼B
voortgekomen uit fusie of afsplitsing van bestaande, onder het centrale
orgaan ressorterende instellingen, kan de Raad, op voorstel van deCommissie, die hiertoe het Raadgevend Comité voor het bankwezen
raadpleegt, aanvullende regels vaststellen voor de toepassing van het
bepaalde in de tweede alinea, zulks met inbegrip van de opheffingvan de in de eerste alinea bedoelde vrijstellingen, wanneer hij oordeeltdat aansluiting van nieuwe instellingen volgens de in de tweede alineavermelde regeling de concurrentie negatief kan beïnvloeden. De Raad
beslist met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.
6. Kredietinstellingen als gedefinieerd in lid 5, eerste alinea, die in
eenzelfde lidstaat zijn aangesloten bij een in die lidstaat gevestigdcentraal orgaan kunnen eveneens van toepassing van artikel 5 en van
de artikelen 40 tot en met 51 en 65 worden vrijgesteld, mits, onvermin-
derd de toepassing van deze richtlijn op het centraal orgaan, het geheeldat door het centraal orgaan en de aangesloten instellingen wordtgevormd, op geconsolideerde basis aan genoemde voorschriften isonderworpen.
In geval van vrijstelling zijn op het geheel dat door het centraal orgaan
en de aangesloten instellingen wordt gevormd, de artikelen 13, 18 en19, artikel 20, leden 1 tot en met 6, en de artikelen 21 en 22 vantoepassing.
Artikel 3
Verbod op de uit ontvangst van deposito's of van andere terugbe-
taalbare gelden van het publiek bestaande werkzaamheden van
ondernemingen die geen kredietinstelling zijn
De lidstaten verbieden personen of ondernemingen die geen kredietin-
stelling zijn, bedrijfsmatig van het publiek deposito's of andere
terugbetaalbare gelden in ontvangst te nemen. Dit verbod geldt niet
voor het in ontvangst nemen van deposito's of van andere terugbetaal-bare gelden door een lidstaat, door de regionale of lokale overhedenvan een lidstaat of door internationale openbare instellingen waarvaneen of meer lidstaten lid zijn en voor de uitdrukkelijk in de nationaleof communautaire wetgeving bedoelde gevallen, mits deze werkzaam-
heden onderworpen zijn aan reglementering en controle ter
bescherming van inleggers en beleggers die op deze gevallen vantoepassing zijn.
TITEL II
VOORWAARDEN VOOR DE TOEGANG TOT EN DE UITOE-
FENING VAN DE WERKZAAMHEDEN VAN
KREDIETINSTELLINGEN
Artikel 4
Vergunning
De lidstaten schrijven voor dat de onder deze richtlijn vallende krediet-
instellingen een vergunning moeten hebben verkregen alvorens hunwerkzaamheden aan te vangen. Zij stellen daarvoor de voorwaardenvast, onverminderd de artikelen 5 tot en met 9 en brengen deze terkennis van de Commissie en van het Raadgevend Comité voor hetbankwezen.
Artikel 5
Beginkapitaal
1. Onverminderd andere bij de nationale regelingen vastgestelde
algemene voorwaarden verlenen de bevoegde autoriteiten geen vergun-ning wanneer de kredietinstelling geen afgescheiden eigen vermogenheeft of wanneer het aanvangskapitaal minder bedraagt dan 5 miljoen
EUR.
De lidstaten mogen voortzetting toestaan van de werkzamheden van
kredietinstellingen die niet voldoen aan de voorwaarde betreffende hetafgescheiden eigen vermogen, en die op 15 december 1979 bestonden.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 21
▼B
Zij mogen deze ondernemingen vrijstellen van de in artikel 6, lid 1,
eerste alinea, bedoelde voorwaarde.
2. Het staat de lidstaten evenwel vrij om de vergunning in uitzon-
derlijke gevallen toch te verlenen aan bijzondere categorieën
kredietinstellingen met een aanvangskapitaal dat minder bedraagt danwat in lid1 is voorgeschreven. In d at geval:
a) mag het aanvangskapitaal niet geringer zijn dan 1 miljoen EUR;
b) stellen de betrokken lidstaten de Commissie in kennis van de
redenen waarom zij van de in dit lid geboden mogelijkheid gebruik-
maken;
c) wordt bij de bekendmaking van de lijst bedoeld in artikel 11 in een
aantekening bij de naam van de kredietinstelling aangegeven dat zijniet het in lid1 bepaald e minimumaanvangskapitaal bereikt.
3. Het eigen vermogen van een kredietinstelling mag niet kleiner
worden dan het bij het verlenen van de vergunning krachtens de leden
1 en 2 vereiste aanvangskapitaal.
4. De lidstaten kunnen besluiten dat de kredietinstellingen die op 1
januari 1993 bestonden en waarvan het eigen vermogen de in de leden1 en 2 vastgestelde niveaus voor het aanvangskapitaal niet bereikte,hun werkzaamheden mogen blijven uitoefenen. In dat geval mag het
eigen vermogen niet kleiner worden dan het hoogste bedrag dat het
sinds 22 december 1989 had bereikt.
5. Indien de zeggenschap over een kredietinstelling die tot de in lid
4 bedoelde categorie behoort, wordt overgenomen door een anderenatuurlijke of rechtspersoon dan die welke voordien de zeggenschapover deze instelling uitoefende, dient het eigen vermogen van dezeinstelling ten minste gelijk te zijn aan het in de leden 1 en 2 vastge-
stelde niveau voor het aanvangskapitaal.
6. In welbepaalde omstandigheden en met instemming van de
bevoegde autoriteiten mag bij fusie tussen twee of meer tot de in lid 4bedoelde categorie behorende kredietinstellingen het eigen vermogenvan de instelling die het resultaat van de fusie is, niet minder bedragendan het totaal van de eigen vermogens van de gefuseerde instellingen
op de datum van de fusie, zolang de passende niveaus op grond van
de leden 1 en 2 niet zijn bereikt.
7. Indien het eigen vermogen in de in de leden 3, 4 en 6 bedoelde
gevallen vermindert, kunnen de bevoegde autoriteiten, indien deomstandigheden zulks rechtvaardigen, de instelling een beperktetermijn toestaan om aan dit voorschrift te voldoen dan wel haar werk-zaamheden te beëindigen.
Artikel 6
Voor de leiding verantwoordelijke personen en lokalisatie van het
hoofdbestuur van kredietinstellingen
1. De bevoegde autoriteiten verlenen de vergunning aan de krediet-
instelling slechts wanneer ten minste twee personen daadwerkelijk hetbeleid van de kredietinstelling bepalen.
Voorts verlenen de autoriteiten de vergunning niet wanneer deze
personen niet de noodzakelijke betrouwbaarheid of de vereiste ervaringbezitten om deze functies uit te oefenen.
2. De lidstaten eisen:
— dat het hoofdbestuur van kredietinstellingen die rechtspersonen zijn
en overeenkomstig hun nationale wetgeving een statutaire zetelhebben, zich bevindt in de lidstaat waar de statutaire zetel is geves-tigd,
— dat het hoofdbestuur van andere kredietinstellingen zich bevindt in
de lidstaat waar de vergunning is afgegeven en waar zij feitelijkwerkzaam zijn.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 22
▼B
Artikel 7
Aandeelhouders en vennoten
1. De bevoegde autoriteiten verlenen geen vergunning tot het uitoe-
fenen van de werkzaamheden van een kredietinstelling voordat zij in
kennis zijn gesteld van de identiteit van de directe of indirecte aandeel-houders of vennoten, natuurlijke of rechtspersonen, die daarin eengekwalificeerde deelneming bezitten, alsmede van het bedrag van diedeelneming.
Voor de toepassing in het onderhavige artikel van het begrip „gekwali-
ficeerde deelneming” worden de stemrechten, vermeld in artikel 7 van
Richtlijn 88/627/EEG van de Raad (
1), in aanmerking genomen.
2. De bevoegde autoriteiten verlenen geen vergunning indien zij,
gelet op de noodzaak een gezonde en prudente bedrijfsvoering van dekredietinstelling te garanderen, niet overtuigd zijn van de geschiktheidvan de genoemde aandeelhouders of vennoten.
3. Wanneer er nauwe banden bestaan tussen de kredietinstelling en
andere natuurlijke of rechtspersonen, verlenen de bevoegde autoriteitende vergunning slechts indien deze banden de juiste uitoefening van huntoezichthoudende taken niet belemmeren.
De bevoegde autoriteiten weigeren ook de vergunning indien de wette-
lijke of bestuursrechtelijke bepalingen van een derde land die van
toepassing zijn op één of meer natuurlijke of rechtspersonen met wie
de kredietinstelling nauwe banden heeft, of moeilijkheden in verbandmet de toepassing van die bepalingen, een belemmering vormen voorde juiste uitoefening van hun toezichthoudende taken.
De bevoegde autoriteiten verlangen van kredietinstellingen dat zij hen
de informatie verstrekken die zij nodig hebben om zich ervan te verge-
wissen dat doorlopend aan de in dit lid gestelde voorwaarden wordt
voldaan.
Artikel 8
Programma van werkzaamheden en organisatiestructuur
De lidstaten bepalen dat de vergunningaanvraag vergezeld moet gaan
van een programma van werkzaamheden waarin met name de aardvan de beoogde verrichtingen alsmede de organisatiestructuur van deinstelling moeten worden vermeld.
Artikel 9
Economische behoefte
De lidstaten kunnen niet bepalen dat de vergunningaanvraag wordt
onderzocht aan de hand van de economische behoeften van de markt.
Artikel 10
Weigering van de vergunning
Iedere weigering een vergunning af te geven, wordt met redenen
omkleed aan de aanvrager medegedeeld binnen zes maanden naontvangst van de aanvraag, of, indien de aanvraag onvolledig is, binnen
zes maanden na de toezending door de aanvrager van de voor de
beslissing nodige gegevens. In elk geval wordt binnen twaalf maandenna de aanvraag een beslissing genomen.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 23
(1) Richtlijn 88/627/EEG van de Raad van 12 december 1988 betreffende de
gegevens die moeten worden gepubliceerd bij verwerving en bij overdracht
van een belangrijke deelneming in een ter beurze genoteerde vennootschap
(PB L 348 van 17.12.1988, blz. 62).
▼B
Artikel 11
Kennisgeving van de vergunning aan de Commissie
Elke toekenning van een vergunning wordt ter kennis van de
Commissie gebracht. Alle kredietinstellingen worden vermeld op een
lijst die door de Commissie in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen wordt bekendgemaakt en door haar wordt bijge-
houden.
Artikel 12
Voorafgaande raadpleging van de bevoegde autoriteiten van de
andere lidstaten
De bevoegde autoriteiten van de andere lidstaat moeten vooraf worden
geraadpleegd bij het verlenen van een vergunning aan een kredietinstel-
ling die:
— ofwel een dochteronderneming is van een kredietinstelling waaraan
in een andere lidstaat vergunning is verleend;
— ofwel een dochteronderneming is van de moederonderneming van
een kredietinstelling waaraan in een andere lidstaat vergunning isverleend;
— ofwel onder de zeggenschap staat van dezelfde natuurlijke of
rechtspersonen die de zeggenschap hebben over een kredietinstel-ling waaraan in een andere lidstaat vergunning is verleend.
De bevoegde autoriteit van een betrokken lidstaat die verantwoordelijk
is voor het toezicht op verzekeringsondernemingen of beleggingsonder-
nemingen wordt geraadpleegd alvorens een vergunning wordt verleend
aan een kredietinstelling die:
a) een dochteronderneming is van een verzekeringsonderneming of
beleggingsonderneming waaraan in de Gemeenschap vergunning is
verleend, dan wel
b) een dochteronderneming is van de moederonderneming van een
verzekeringsonderneming of beleggingsonderneming waaraan in deGemeenschap vergunning is verleend, dan wel
c) onder de zeggenschap staat van dezelfde natuurlijke persoon of
rechtspersoon die zeggenschap uitoefent over een verzekeringson-derneming of beleggingsonderneming waaraan in de Gemeenschapvergunning is verleend.
De in de eerste en de tweede alinea bedoelde relevante bevoegde auto-
riteiten raadplegen elkaar in het bijzonder indien de geschiktheid vande aandeelhouders en de reputatie en ervaring van de bij de leidingvan een andere entiteit van dezelfde groep betrokken bestuurders
worden beoordeeld. Zij stellen elkaar in kennis van alle informatie
betreffende de geschiktheid van de aandeelhouders en de reputatie enervaring van bestuurders welke van belang is voor de andere betrokkenbevoegde autoriteiten, voor het verlenen van een vergunning, alsookvoor de doorlopende toetsing van de naleving van de voorwaarden
voor de bedrijfsuitoefening.
Artikel 13
Bijkantoren van kredietinstellingen waaraan in een andere lidstaat
vergunning is verleend
De lidstaten van ontvangst mogen noch een vergunning noch dotatieka-
pitaal eisen voor bijkantoren van kredietinstellingen waaraan in anderelidstaten vergunning is verleend. Voor de vestiging van en het toezichtop deze bijkantoren gelden de voorschriften van artikel 17, artikel 20,leden 1 tot en met 6, en van de artikelen 22 en 26.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 24
▼M2
▼B
▼B
Artikel 14
Intrekking van de vergunning
1. De bevoegde autoriteiten kunnen de vergunning die is verleend
aan een kredietinstelling alleen dan intrekken wanneer de instelling:
a) binnen een termijn van twaalf maanden geen gebruikmaakt van de
vergunning, uitdrukkelijk te kennen heeft gegeven geen gebruikvan de vergunning te zullen maken of de werkzaamheden gedurendeeen periode van meer dan zes maanden heeft gestaakt, tenzij debetrokken lidstaat heeft bepaald dat in die gevallen de vergunningvervalt;
b) de vergunning heeft verworven door middel van valse verklaringen
of op enige andere onregelmatige wijze;
c) niet meer voldoet aan de voorwaarden waarop de vergunning is
verleend;
d) geen voldoende eigen vermogen meer bezit of geen garantie meer
biedt voor de nakoming van de verplichtingen tegenover schuldei-
sers en in het bijzonder niet meer de veiligheid van de
toevertrouwde gelden waarborgt;
e) of wanneer een van de overige gevallen van intrekking waarin de
nationale voorschriften voorzien, zich voordoet.
2. Iedere intrekking van een vergunning moet, met redenen
omkleed, worden medegedeeld aan de belanghebbenden; de intrekkingwordt ter kennis van de Commissie gebracht.
Artikel 15
Benaming
De kredietinstellingen mogen voor de uitoefening van hun werkzaam-
heden op het grondgebied van de Gemeenschap dezelfde benaminggebruiken als in de lidstaat van hun hoofdkantoor, niettegenstaande de
voorschriften betreffende het gebruik van de woorden „bank”, „spaar-
bank” of andere soortgelijke benamingen die in de lidstaat vanontvangst kunnen bestaan. Ingeval gevaar voor verwarring bestaat,kunnen de lidstaten van ontvangst ter verduidelijking eisen dat er aande benaming een verklarende vermelding wordt toegevoegd.
Artikel 16
Gekwalificeerde deelneming in een kredietinstelling
1. De lidstaten bepalen dat iedere natuurlijke of rechtspersoon die
het voornemen heeft om rechtstreeks of onrechtstreeks een gekwalifi-
ceerde deelneming in een kredietinstelling aan te houden, de bevoegdeautoriteiten daarvan vooraf in kennis moet stellen onder vermeldingvan het bedrag van die deelneming. Tot kennisgeving aan de bevoegdeautoriteiten is eveneens gehouden iedere natuurlijke of rechtspersoondie het voornemen heeft de omvang van zijn gekwalificeerde deelne-
ming zodanig te vergroten dat het percentage van de door hem
gehouden stemrechten of aandelen 20 %, 33 % of 50 % bereikt ofoverschrijdt of dat de kredietinstelling zijn dochteronderneming wordt.
Onverminderd het bepaalde in lid 2 beschikken de bevoegde autori-
teiten over een termijn van ten hoogste drie maanden, te rekenenvanaf de datum van de in de eerste alinea bedoelde kennisgeving, om
zich tegen het voornemen te verzetten indien zij, gelet op de noodzaak
een gezonde en prudente bedrijfsvoering van de kredietinstelling tegaranderen, niet overtuigd zijn van de geschiktheid van de in de eerstealinea bedoelde persoon. Indien er geen bezwaar is, kunnen de autori-teiten een maximumtermijn vaststellen voor de uitvoering van het in de
eerste alinea bedoelde voornemen.
2. Indien de verwerver van de in lid 1 bedoelde deelnemingen een
kredietinstelling, verzekeringsonderneming of beleggingsondernemingis waaraan in een andere lidstaat vergunning is verleend, of eenmoederonderneming van een kredietinstelling, verzekeringsonderne-2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 25
▼M2
▼M2
ming of beleggingsonderneming waaraan in een andere lidstaat vergun-
ning is verleend, of een natuurlijke persoon of rechtspersoon diezeggenschap uitoefent over een kredietinstelling, verzekeringsonderne-
ming of beleggingsonderneming waaraan in een andere lidstaat
vergunning is verleend, en indien de entiteit waarin de verwerver eendeelneming beoogt te houden, daardoor een dochteronderneming vande verwerver wordt of onder zijn zeggenschap komt, moet zijn acqui-sitie worden beoordeeld volgens de procedure van voorafgaande
raadpleging bedoeld in artikel 12.
3. De lidstaten bepalen dat iedere natuurlijke of rechtspersoon die
het voornemen heeft zijn rechtstreekse of onrechtstreekse gekwalifi-ceerde deelneming in een kredietinstelling af te stoten, de bevoegdeautoriteiten daarvan vooraf in kennis moet stellen onder vermelding
van het bedrag van zijn voorgenomen deelneming. Tot kennisgeving
aan de bevoegde autoriteiten is eveneens gehouden iedere natuurlijkeof rechtspersoon die het voornemen heeft de omvang van zijn gekwali-ficeerde deelneming zodanig te verkleinen dat het percentage van dedoor hem gehouden stemrechten of aandelen onder 20 %, 33 % of50 % daalt of dat de kredietinstelling ophoudt zijn dochteronderneming
te zijn.
4. Zodra zij daarvan kennis hebben, stellen de kredietinstellingen de
bevoegde autoriteiten in kennis van de verwervingen of afstotingen vandeelnemingen in hun kapitaal, waardoor stijging boven of daling onderéén van de drempels als bedoeld in de leden 1 en 3 optreedt.
Tevens stellen zij de bevoegde autoriteiten ten minste eens per jaar in
kennis van de identiteit van de aandeelhouders of vennoten die gekwa-
lificeerde deelnemingen bezitten, alsmede van de omvang van de
deelnemingen zoals deze met name blijken uit de gegevens die wordenvastgelegd bij de jaarlijkse algemene vergadering van aandeelhoudersof vennoten, of uit de informatie die is ontvangen uit hoofde van deverplichtingen van ter beurze genoteerde vennootschappen.
5. De lidstaten bepalen dat, indien de door de in lid 1 bedoelde
personen uitgeoefende invloed een prudente en gezonde bedrijfsvoering
van de instelling zou kunnen belemmeren, de bevoegde autoriteiten de
passende maatregelen treffen om aan deze toestand een einde te maken.Die maatregelen kunnen met name omvatten bindende aanwijzingen,sancties tegen bestuurders en schorsing van de uitoefening van destemrechten die verbonden zijn aan de aandelen welke door de
betrokken aandeelhouders of vennoten worden gehouden.
Soortgelijke maatregelen zijn van toepassing op natuurlijke of rechts-
personen die de in lid 1 bedoelde verplichting inzake voorafgaandekennisgeving niet naleven. Wanneer een deelneming wordt verworvenondanks het bezwaar van de bevoegde autoriteiten, bepalen delidstaten, onverminderd andere te treffen sancties, dat de uitoefeningvan de betrokken stemrechten wordt geschorst of dat de uitgebrachte
stemmen nietig zijn of nietig verklaardkunnen word en.
6. Voor de toepassing van het in het onderhavige artikel bedoelde
begrip „gekwalificeerde deelneming” en van de daarin bedoelde anderedeelnemingspercentages worden de stemrechten, vermeld in artikel 7van Richtlijn 88/627/EEG, in aanmerking genomen.
Artikel 17
Organisatie en internecontroleprocedures
De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst eisen dat er in
elke kredietinstelling een goede administratieve en boekhoudkundigeorganisatie en adequate internecontroleprocedures bestaan.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 26
▼B
▼B
TITEL III
BEPALINGEN BETREFFENDE DE VRIJHEID VAN VESTI-
GING EN HET VRIJ VERRICHTEN VAN DIENSTEN
Artikel 18
Kredietinstellingen
De lidstaten bepalen dat de werkzaamheden die in de lijst in bijlage I
zijn genoemd op hun grondgebied kunnen worden uitgeoefend overeen-komstig het bepaalde in artikel 20, leden 1 tot en met 6, artikel 21,leden 1 en 2, en in artikel 22, zowel door middel van het vestigen van
een bijkantoor als door middel van het verrichten van diensten, door
iedere kredietinstelling waaraan door de bevoegde autoriteiten van eenandere lidstaat vergunning is verleend en waarop door hen toezichtwordt gehouden, mits deze werkzaamheden onder de vergunningvallen.
Artikel 19
Financiële instellingen
De lidstaten bepalen dat de in bijlage I genoemde lijst werkzaamheden
op hun grondgebied mogen worden uitgeoefend overeenkomstig het
bepaalde in artikel 20, leden 1 tot en met 6, artikel 21, leden 1 en 2,
en in artikel 22, zowel door middel van het vestigen van een bijkantoorals door middel van het verrichten van diensten, door iedere financiëleinstelling van een andere lidstaat die een dochteronderneming van eenkredietinstelling of een gemeenschappelijke dochteronderneming van
twee of meer kredietinstellingen is, die wettelijk de betrokken werk-
zaamheden mag uitoefenen en die aan alle volgende voorwaardenvoldoet:
— aan de moederonderneming of -ondernemingen is vergunning
verleend als kredietinstelling in de lidstaat onder het recht waarvande dochteronderneming valt;
— de betrokken werkzaamheden worden daadwerkelijk uitgeoefend op
het grondgebied van dezelfde lidstaat;
— de moederonderneming of -ondernemingen is, respectievelijk zijn in
het bezit van 90 % of meer van de aan de aandelen van de dochter-
onderneming verbonden stemrechten;
— de moederonderneming of -ondernemingen moet, respectievelijk
moeten ten genoegen van de bevoegde autoriteiten aantonen dat de
dochteronderneming op een prudente wijze wordt beheerd en zich,
met instemming van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat vanherkomst, hoofdelijk borg hebben gesteld voor de verplichtingenvan de dochteronderneming;
— de dochteronderneming is, in het bijzonder voor de betrokken werk-
zaamheden, daadwerkelijk opgenomen in het toezicht opgeconsolideerde basis waaraan de moederonderneming, of elk vande moederondernemingen, overeenkomstig de artikelen 52 tot enmet 56, is onderworpen, met name voor de berekening van de
solvabiliteitsratio, voor het toezicht op de grote risico's en de in
artikel 51 gestelde beperking van de deelnemingen.
De vervulling van deze voorwaarden moet worden geverifieerd door de
bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst, die vervolgens een
attest aan de dochteronderneming afgeven dat dient te worden gevoegdbij de in artikel 20, leden 1 tot en met 6, en artikel 21, leden 1 en 2,bedoelde kennisgevingen.
De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst dragen zorg
voor het toezicht op de dochteronderneming overeenkomstig hetbepaalde in artikel 5, lid 3, en in de artikelen 16, 17, 26, 28, 29, 30en 32.
De bepalingen waarnaar dit artikel verwijst, zijn van overeenkomstige
toepassing op dochterondernemingen. In het bijzonder dient het woord„kredietinstelling” te worden gelezen als „financiële instelling die2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 27
▼B
voldoet aan de voorwaarden van artikel 19”, en het woord „vergun-
ning” als „wettelijke regeling”.
De tweede alinea van artikel 20, lid 3, wordt als volgt gelezen:
„De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst doet tevens
mededeling van het bedrag van het eigen vermogen van de finan-ciële instelling die dochteronderneming is en van degeconsolideerde solvabiliteitsratio van de kredietinstelling die haarmoederonderneming is.”.
Indien de financiële instelling die onder de bepalingen van dit artikel
valt, niet langer aan één van de gestelde voorwaarden voldoet, stelt delidstaat van herkomst de bevoegde autoriteit van de lidstaat van
ontvangst daarvan in kennis, en vallen de door die instelling in de
lidstaat van ontvangst uitgeoefende werkzaamheden onder de wetge-ving van de lidstaat van ontvangst.
Artikel 20
Uitoefening van het recht tot vestiging
1. Iedere kredietinstelling die op het grondgebied van een andere
lidstaat een bijkantoor wenst te vestigen, stelt de bevoegde autoriteitvan de lidstaat van herkomst daarvan in kennis.
2. De lidstaten verlangen dat de kredietinstelling die een bijkantoor
in een andere lidstaat wenst te vestigen, de in lid 1 bedoelde kennisge-ving vergezeld doet gaan van de volgende gegevens:
a) de lidstaat op het grondgebied waarvan zij voornemens is een
bijkantoor te vestigen;
b) een programma van werkzaamheden waarin met name de aard van
de voorgenomen activiteiten en de organisatiestructuur van het
bijkantoor worden vermeld;
c) het adres in de lidstaat van ontvangst waar documenten kunnen
worden opgevraagd;
d) de naam van de verantwoordelijke bestuurders van het bijkantoor.
3. Tenzij de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst, gelet
op het betrokken project, redenen heeft om te twijfelen aan de deugde-lijkheid van de administratieve structuur of van de financiële positievan de kredietinstelling, doet zij binnen drie maanden na ontvangstvan alle in lid 2 bedoelde gegevens, mededeling van deze gegevensaan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst en stelt zij de
betrokken kredietinstelling hiervan in kennis.
De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst doet tevens mede-
deling van het bedrag van het eigen vermogen en de solvabiliteitsratio
van de kredietinstelling.
Wanneer de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst weigert
de in lid 2 bedoelde gegevens mede te delen aan de bevoegde autoriteit
van de lidstaat van ontvangst, deelt zij de redenen van deze weigeringbinnen drie maanden na ontvangst van alle gegevens mede aan debetrokken instelling. Tegen deze weigering of het uitblijven van eenantwoord staat beroep open bij de rechter in de lidstaat van herkomst.
4. Voordat het bijkantoor van de kredietinstelling met zijn werk-
zaamheden aanvangt, beschikt de bevoegde autoriteit van de lidstaatvan ontvangst over twee maanden, te rekenen vanaf de ontvangst vande in lid 3 bedoelde mededeling, om het in artikel 22 bedoelde toezicht
op de kredietinstelling voor te bereiden en om, in voorkomend geval,
de voorwaarden aan te geven waaronder deze werkzaamheden omredenen van algemeen belang in de lidstaat van ontvangst moetenworden uitgeoefend.
5. Zodra een mededeling van de bevoegde autoriteit van de lidstaat
van ontvangst is binnengekomen of, wanneer deze niet reageert, zodrade in lid 4 bedoelde termijn is verstreken, kan het bijkantoor gevestigdworden en met zijn werkzaamheden aanvangen.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 28
▼B
6. In geval van wijziging van de inhoud van een van de overeen-
komstig lid 2, onder b), c) en d), verstrekte gegevens stelt dekredietinstelling de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst
en van de lidstaat van ontvangst schriftelijk van de betreffende wijzi-
ging in kennis, zulks ten minste één maand voor de toepassing van dewijziging, opdat de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomstzich overeenkomstig lid 3, en de bevoegde autoriteit van de lidstaatvan ontvangst zich overeenkomstig lid4 kunnen uitspreken.
7. De bijkantoren die, overeenkomstig de bepalingen van de lidstaat
van ontvangst, hun werkzaamheden hebben aangevangen vóór 1 januari1993, worden geacht onderworpen te zijn geweest aan de procedurevan de leden 1 tot en met 5 van het onderhavige artikel. Zij vallen
vanaf deze datum onder het bepaalde in lid 6 van het onderhavige
artikel en onder de artikelen 18, 19, 22 en 29.
Artikel 21
Uitoefening van het recht tot het vrij verrichten van diensten
1. Elke kredietinstelling die voor de eerste maal in het kader van het
vrij verrichten van diensten haar werkzaamheden wil uitoefenen op hetgrondgebied van een andere lidstaat, stelt de bevoegde autoriteit van de
lidstaat van herkomst in kennis van de in de lijst in bijlage I voorko-
mende werkzaamheden die zij wenst uit te oefenen.
2. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst doet aan de
bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst mededeling van de in
lid 1 bedoelde kennisgeving, zulks binnen een termijn van één maand
te rekenen vanaf de ontvangst van de kennisgeving.
3. Dit artikel doet geen afbreuk aan de rechten die verkregen zijn
door kredietinstellingen welke vóór 1 januari 1993 werkzaam waren
bij wege van het verrichten van diensten.
Artikel 22
Bevoegdheden van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van
ontvangst
1. De lidstaat van ontvangst kan, voor statistische doeleinden,
verlangen dat elke kredietinstelling die een bijkantoor op zijn grondge-
bied heeft, aan de bevoegde autoriteiten van deze lidstaat een periodiek
verslag over de werkzaamheden op zijn grondgebied zendt.
Voor de uitoefening van de krachtens artikel 27 op hem rustende
verantwoordelijkheden kan de lidstaat van ontvangst van de bijkantoren
van kredietinstellingen dezelfde gegevens verlangen als deze voor dat
doel van de nationale kredietinstellingen verlangt.
2. Indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst
constateren dat een instelling die op hun grondgebied een bijkantoor
heeft of werkzaam is in het kader van het verrichten van diensten,
niet de wettelijke bepalingen naleeft welke deze lidstaat heeft vastge-steld ter uitvoering van de bepalingen van deze richtlijn die eenbevoegdheid van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangstinhouden, eisen zij dat de betrokken instelling een eind maakt aan dezeonregelmatige situatie.
3. Indien de betrokken instelling niet het nodige doet, stellen de
bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst die van de lidstaatvan herkomst daarvan in kennis. Deze laatsten treffen zo spoedig
mogelijk alle passende maatregelen om te bewerkstelligen dat de
betrokken instelling een eindmaakt aan d eze onregelmatige situatie.De aard van deze maatregelen wordt medegedeeld aan de bevoegdeautoriteiten van de lidstaat van ontvangst.
4. Indien de instelling, in weerwil van de aldus door de lidstaat van
herkomst getroffen maatregelen, of omdat deze maatregelen ontoerei-kend zijn of die lidstaat geen maatregelen treft, inbreuk blijft makenop de in lid 2 bedoelde, in de lidstaat van ontvangst geldende wette-lijke bepalingen, kan de lidstaat van ontvangst, na de bevoegdeautoriteiten van de lidstaat van herkomst daarvan in kennis te hebben2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 29
▼B
gesteld, passende maatregelen treffen om verdere onregelmatigheden te
voorkomen of te bestraffen en, voorzover zulks noodzakelijk is, kan hijdeze instelling beletten nieuwe transacties op zijn grondgebied aan te
vangen. De lidstaten dragen er zorg voor dat de voor die maatregelen
vereiste stukken op hun grondgebied aan de kredietinstellingen kunnenworden betekend.
5. De bepalingen van de leden 1 tot en met 4 laten de bevoegdheid
van de lidstaat van ontvangst onverlet om passende maatregelen te
treffen ter voorkoming of bestraffing van onregelmatigheden op zijn
grondgebied die in strijd zijn met de wettelijke bepalingen die dezeom redenen van algemeen belang heeft vastgesteld. Met name kan delidstaat van ontvangst de betrokken instelling beletten nieuwe transac-ties op zijn grondgebied aan te vangen.
6. Elke ter uitvoering van de leden 3, 4 en 5 genomen maatregel die
sancties en een beperking van de uitoefening van het verrichten vandiensten behelst, moet naar behoren met redenen worden omkleed enaan de betrokken instelling worden medegedeeld. Tegen elke maatregelvan die aard staat in de lidstaat waar hij is genomen, beroep open bij
de rechter.
7. Alvorens de in de leden 2, 3 en 4 bedoelde procedure toe te
passen kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangstin spoedeisende gevallen de conservatoire maatregelen treffen dieonontbeerlijk zijn voor de bescherming van de belangen van inleggers,
beleggers of andere personen voor wie diensten worden verricht. De
Commissie en de bevoegde autoriteiten van de overige betrokkenlidstaten moeten zo spoedig mogelijk van die maatregelen op de hoogteworden gesteld.
De Commissie kan, na raadpleging van de bevoegde autoriteiten van de
betrokken lidstaten, besluiten dat de betrokken lidstaat deze maatre-
gelen moet wijzigen of intrekken.
8. De lidstaat van ontvangst kan in het kader van de uitoefening van
de bevoegdheden die hem bij deze richtlijn wordt toegekend passendemaatregelen treffen om onregelmatigheden op zijn grondgebied te
voorkomen of te bestraffen. Met name kan de lidstaat van ontvangst
de betrokken instelling beletten nieuwe transacties op zijn grondgebiedaan te vangen.
9. Ingeval de vergunning wordt ingetrokken, worden de bevoegde
autoriteiten van de lidstaat van ontvangst daarvan in kennis gesteld en
nemen zij passende maatregelen teneinde de betrokken instelling te
beletten om op hun grondgebied nieuwe transacties aan te vangen enteneinde de belangen van de inleggers te vrijwaren. Om de twee jaarbrengt de Commissie over deze gevallen verslag uit aan het Raadge-vendComité voor het bankwezen.
10. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van het aantal en de
aard van de gevallen waarin overeenkomstig artikel 20, leden 1 tot enmet 6, een weigering is uitgesproken of waarin overeenkomstig lid4van het onderhavige artikel maatregelen zijn genomen. Om de tweejaar brengt de Commissie over deze gevallen verslag uit aan het Raad-gevendComité voor het bankwezen.
11. Dit artikel belet kredietinstellingen die hun hoofdkantoor in een
andere lidstaat hebben, niet hun diensten met alle beschikbare commu-nicatiemiddelen te adverteren in de lidstaat van ontvangst, mits zij alleeventuele voorschriften inzake de vorm en de inhoud van dit adverterenin acht nemen die zijn vastgesteld om redenen van algemeen belang.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 30
▼B
TITEL IV
BETREKKINGEN MET DERDE LANDEN
Artikel 23
Kennisgeving van dochterondernemingen van ondernemingen uit
derde landen en van de markttoegangsvoorwaarden in deze landen
1. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten stellen de Commissie in
kennis van:
a) elke vergunningsverlening voor een rechtstreekse of onrechtstreekse
dochteronderneming waarvan één of meer moederondernemingenonder het recht van een derde land vallen. De Commissie stelt het
Raadgevend Comité voor het bankwezen daarvan in kennis;
b) elke deelneming van een dergelijke onderneming in een kredietin-
stelling van de Gemeenschap waardoor deze instelling haardochteronderneming zou worden. De Commissie stelt het Raadge-vendComité voor het bankwezen d aarvan in kennis.
Wanneer vergunning wordt verleend aan een rechtstreekse of onrecht-
streekse dochteronderneming van één of meer moederondernemingendie onder het recht van een derde land vallen, wordt de structuur van
de groep vermeld in de kennisgeving van de bevoegde autoriteiten aan
de Commissie overeenkomstig artikel 11.
2. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de algemene
moeilijkheden die hun kredietinstellingen ondervinden bij vestiging of
uitoefening van bankwerkzaamheden in een derde land.
3. De Commissie stelt periodiek een verslag op waarin de in de
leden 4 en 5 bedoelde behandeling van kredietinstellingen van deGemeenschap in derde landen, met betrekking tot de vestiging en deuitoefening van bankwerkzaamheden en het verwerven van deelne-mingen in kredietinstellingen van derde landen wordt onderzocht. DeCommissie legt deze verslagen, in voorkomend geval vergezeld van
passende voorstellen, voor aan de Raad.
4. Indien de Commissie vaststelt, hetzij op grond van de in lid 3
bedoelde verslagen, hetzij op basis van andere informatie, dat een
derde land de kredietinstellingen van de Gemeenschap geen daadwer-kelijke toegang tot de markt verleent die vergelijkbaar is met diewelke de Gemeenschap toekent aan kredietinstellingen van dat derdeland, kan zij aan de Raad voorstellen doen om een passend onderhan-delingsmandaat te verkrijgen teneinde voor de kredietinstellingen van
de Gemeenschap vergelijkbare concurrentiemogelijkheden te
verkrijgen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid vanstemmen.
5. Indien de Commissie vaststelt, hetzij op grond van de in lid 3
bedoelde verslagen, hetzij op basis van andere informatie, dat in eenderde land kredietinstellingen van de Gemeenschap geen nationalebehandeling krijgen die dezelfde concurrentiemogelijkheden biedt alsdie welke aan binnenlandse kredietinstellingen worden geboden, en
dat de voorwaarden voor daadwerkelijke toegang tot de markt niet
zijn vervuld, kan zij onderhandelingen openen om dit euvel teverhelpen.
In de in de eerste alinea bedoelde omstandigheden kan ook, naast het
openen van onderhandelingen, overeenkomstig de procedure van artikel60, lid 2, worden besloten dat de bevoegde autoriteiten van de lidstatenhun beslissingen inzake ten tijde van het besluit ingediende of toekom-stige vergunningaanvragen en het verwerven van deelnemingen door
rechtstreekse of onrechtstreekse moederondernemingen die onder het
recht van het betrokken derde land vallen, moeten beperken ofopschorten. De bedoelde maatregelen zijn ten hoogste drie maandengeldig.
Vóór het verstrijken van deze termijn van drie maanden kan de Raad in
het licht van het resultaat van de onderhandelingen op voorstel van deCommissie met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluiten ofde maatregelen van toepassing blijven.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 31
▼B
Een dergelijke beperking of opschorting geldt niet voor de oprichting
van dochterondernemingen door kredietinstellingen of dochteronderne-mingen daarvan die een vergunning hebben gekregen in de
Gemeenschap, noch voor het verwerven van deelnemingen door derge-
lijke kredietinstellingen of dochterondernemingen in eenkredietinstelling van de Gemeenschap.
6. Indien de Commissie een van de in de leden 4 en 5 bedoelde
vaststellingen doet, stellen de lidstaten haar desgevraagd in kennis van:
a) elke vergunningaanvraag door een rechtstreekse of onrechtstreekse
dochteronderneming waarvan een of meer moederondernemingenonder het recht van het betrokken derde land vallen;
b) van elk op grond van artikel 16 door een dergelijke onderneming
voorgelegdproject voor verwerving van een d eelneming in eenkredietinstelling van de Gemeenschap, waardoor deze instellinghaar dochteronderneming zou worden.
Deze kennisgevingsverplichting vervalt zodra met een derde land als
bed oeldin lid4 of lid5 een overeenkomst is gesloten of wanneer d e
in lid 5, tweede en derde alinea, bedoelde maatregelen niet meer vantoepassing zijn.
7. De krachtens dit artikel getroffen maatregelen moeten in overeen-
stemming zijn met de verplichtingen die de Gemeenschap heeft uithoofde van inernationale bi- of multilaterale overeenkomsten inzakede toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietin-
stellingen.
Artikel 24
Bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor buiten de
Gemeenschap
1. De lidstaten passen op bijkantoren van kredietinstellingen met
hoofdkantoor buiten de Gemeenschap voor wat betreft de toegang tot
de werkzaamheden dan wel de uitoefening ervan geen bepalingen toedie leiden tot een gunstiger behandeling dan die welke geldt voorbijkantoren van kredietinstellingen die hun hoofdkantoor binnen deGemeenschap hebben.
2. De bevoegde autoriteiten geven de Commissie en het Raadgevend
Comité voor het bankwezen kennis van de vergunningen voor bijkan-
toren die aan de kredietinstellingen met hoofdkantoor buiten de
Gemeenschap zijn verleend.
3. Onverminderd lid 1 kan de Gemeenschap, bij overeenkomstig het
Verdrag met één of meer derde landen gesloten overeenkomsten, rege-lingen treffen inzake de toepassing van bepalingen die, op basis vanwederkerigheid, de bijkantoren van een kredietinstelling met hoofdkan-toor buiten de Gemeenschap eenzelfde behandeling op het gehele
grondgebied van de Gemeenschap verzekeren.
Artikel 25
Samenwerking inzake controle op geconsolideerde basis met de
bevoegde autoriteiten van derde landen
1. De Commissie kan op verzoek van een lidstaat of op eigen initia-
tief aan de Raad voorstellen doen voor onderhandelingen overovereenkomsten met één of meer derde landen met het oog opafspraken over de toepassing van toezicht op geconsolideerde basis:
— op kredietinstellingen waarvan de moederonderneming haar zetel in
een derde land heeft
en
— op kredietinstellingen die in een derde land gelegen zijn en waarvan
de moederonderneming een kredietinstelling of financiële holdingmet zetel in de Gemeenschap is.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 32
▼B
2. De in lid 1 bedoelde overeenkomsten hebben met name ten doel
te waarborgen dat:
— enerzijds de bevoegde autoriteiten van de lidstaten de inlichtingen
verkrijgen die nodig zijn voor het toezicht, op grond van de gecon-
solideerde financiële positie, op een kredietinstelling of op eenfinanciële holding die in de Gemeenschap gelegen is en die alsdochteronderneming een kredietinstelling of een financiële instel-ling heeft die buiten de Gemeenschap gelegen is, of die in zulkeinstellingen een deelneming heeft;
— anderzijds de bevoegde autoriteiten van derde landen de inlich-
tingen verkrijgen die nodig zijn voor het toezicht opmoederondernemingen met zetel op hun grondgebied die als doch-teronderneming een kredietinstelling of een financiële instelling
hebben die gelegen is in één of meer lidstaten, of die in zulke
instellingen deelnemingen hebben.
3. De Commissie onderzoekt met het Raadgevend Comité voor het
bankwezen, het resultaat van de in lid 1 genoemde onderhandelingen
en de daaruit voortvloeiende situatie.
TITEL V
BEGINSELEN VAN EN TECHNISCHE INSTRUMENTEN
VOOR BEDRIJFSECONOMISCH TOEZICHT
HOOFDSTUK 1
GRONDREGELS VOOR BEDRIJFSECONOMISCH TOEZICHT
Artikel 26
Bevoegdheid tot toezicht van de lidstaat van herkomst
1. Het bedrijfseconomisch toezicht op een kredietinstelling, met
inbegrip van het bedrijfseconomisch toezicht op de werkzaamheden
die deze instelling overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 18 en
19 uitoefent, berust bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat vanherkomst, onverminderd de bepalingen van de onderhavige richtlijnwelke een bevoegdheid van de autoriteit van de lidstaat van ontvangstinhouden.
2. Lid 1 laat het toezicht op geconsolideerde basis op grond van de
onderhavige richtlijn onverlet.
Artikel 27
Bevoegdheden van de lidstaat van ontvangst
Tot aan een latere coördinatie blijft de lidstaat van ontvangst, in
samenwerking met de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst,belast met het toezicht op de liquiditeit van het bijkantoor van eenkredietinstelling. Onverminderd de maatregelen die noodzakelijk zijn
ter versterking van het Europees Monetair Stelsel, blijft de lidstaat
van ontvangst volledig verantwoordelijk voor de maatregelen die voort-vloeien uit de tenuitvoerlegging van zijn monetair beleid. Dezemaatregelen mogen geen discriminerende of restrictieve behandelinginhouden uit hoofde van het feit dat aan de kredietinstelling in eenandere lidstaat vergunning is verleend.
Artikel 28
Samenwerking inzake toezicht
Teneinde toezicht te houden op de werkzaamheden van de kredietin-
stellingen waarvan het werkterrein zich tot één of meer andere
lidstaten uitstrekt dan de lidstaat van hun hoofdkantoor, met name
doordat zij daar bijkantoren hebben gevestigd, werken de bevoegdeautoriteiten van de betrokken lidstaten nauw samen. Zij verstrekkenelkaar alle gegevens betreffende de leiding, het beheer en de eigenaarsvan de betrokken kredietinstellingen, waardoor het toezicht op diekredietinstellingen en het onderzoek van de voorwaarden voor het2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 33
▼B
verlenen van een vergunning aan die instellingen kan worden verge-
makkelijkt, alsmede alle gegevens die het toezicht op dezeinstellingen, met name op het gebied van de liquiditeit, de solvabiliteit,
de depositogarantie, de beperking van de grote risico's, de administra-
tieve en boekhoudkundige organisatie en de interne controle kunnenvergemakkelijken.
Artikel 29
Verificatie ter plaatse van in een andere lidstaat gevestigde bijkan-
toren
1. De lidstaten van ontvangst bepalen dat, wanneer een kredietinstel-
ling waaraan in een andere lidstaat vergunning is verleend, haarwerkzaamheden uitoefent door middel van een bijkantoor, de bevoegde
autoriteiten van de lidstaat van herkomst, na de bevoegde autoriteiten
van de lidstaat van ontvangst daarvan vooraf in kennis te hebbengesteld, zelf of met inschakeling van door de eerstgenoemde autori-teiten daartoe gemachtigden ter plaatse de in artikel 28 bedoeldegegevens kunnen verifiëren.
2. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst kunnen
voor de verificatie van de bijkantoren ook gebruikmaken van een vande andere in artikel 56, lid 7, genoemde procedures.
3. Dit artikel laat het recht onverlet van de bevoegde autoriteiten
van de lidstaat van ontvangst om op hun grondgebied gevestigde
bijkantoren ter plaatse te verifiëren teneinde de verantwoordelijkhedenuit te oefenen die uit hoofde van deze richtlijn op hen rusten.
Artikel 30
Uitwisseling van informatie en beroepsgeheim
1. De lidstaten bepalen dat alle personen die werkzaam zijn of zijn
geweest voor de bevoegde autoriteiten, alsmede accountants of deskun-digen die in opdracht van de bevoegde autoriteiten handelen, aan hetberoepsgeheim gebonden zijn. Dit houdt in dat de vertrouwelijke gege-
vens waarvan zij beroepshalve kennis krijgen, aan geen enkele persoon
of autoriteit bekendmogen word en gemaakt, behalve in een samenge-vatte of geaggregeerde vorm, zodat individuele instellingen niet kunnenworden geïdentificeerd, zulks onverminderd de gevallen die onder hetstrafrecht vallen.
Indien een kredietinstelling failliet is verklaard of op grond van een
rechterlijke uitspraak moet worden geliquideerd, mogen echter vertrou-welijke gegevens die geen betrekking hebben op derden welkebetrokken zijn bij pogingen om de kredietinstellingen te redden, in hetkader van civiele of handelsrechtelijke procedures openbaar worden
gemaakt.
2. Lid 1 belet niet dat tussen de bevoegde autoriteiten van de
verschillende lidstaten uitwisseling van gegevens plaatsvindt alsbedoeld in onderhavige richtlijn alsmede in andere richtlijnen die vantoepassing zijn op kredietinstellingen. Deze gegevens vallen onder het
in lid 1 bedoelde beroepsgeheim.
3. De lidstaten mogen met de bevoegde autoriteiten van derde
landen of met de autoriteiten of instanties van derde landen, zoalsged efinieerdin lid5 en lid6, alleen d an samenwerkingsovereenkom-sten voor de uitwisseling van gegevens sluiten, als met betrekking tot
de meegedeelde gegevens ten minste gelijkwaardige waarborgen inzake
het beroepsgeheim gelden als de in dit artikel bedoelde. De uitwisse-ling van gegevens moet geschieden ten behoeve van het uitoefenenvan de toezichthoudende taak van de genoemde autoriteiten of instan-ties.
Gegevens die afkomstig zijn van een andere lidstaat mogen alleen
worden doorgegeven met de uitdrukkelijke instemming van debevoegde autoriteiten die de gegevens hebben meegedeeld en in voor-komend geval alleen worden gebruikt voor de doeleinden waarmeedeze autoriteiten ingestemd hebben.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 34
▼B
4. De bevoegde autoriteit die uit hoofde van lid 1 of 2 vertrouwe-
lijke gegevens ontvangt, mag deze slechts gebruiken voor deuitoefening van haar taken:
— voor het onderzoek van de voorwaarden voor de toegang tot de
werkzaamheden van kredietinstellingen en voor het vergemakke-
lijken van de controle, op individuele en op geconsolideerde basis,
op de voorwaarden waaronder de werkzaamheden worden uitgeoe-fend, in het bijzonder ten aanzien van het toezicht op de liquiditeit,de solvabiliteit, de grote risico's, de administratieve en boekhoud-kundige organisatie en de interne controle, of
— voor het opleggen van sancties, of— in het kader van een administratief beroep tegen een besluit van de
bevoegde autoriteit, of
— bij rechtszaken die aanhangig zijn gemaakt overeenkomstig artikel
33 of overeenkomstig bijzondere bepalingen van zowel de onderha-vige richtlijn als andere richtlijnen betreffende kredietinstellingen.
5. De leden 1 en 4 vormen geen belemmering voor de uitwisseling
van gegevens binnen eenzelfde lidstaat, wanneer er verscheidene
bevoegde autoriteiten zijn of, tussen lidstaten, tussen de bevoegde auto-
riteiten
— en de autoriteiten aan wie van overheidswege het toezicht op de
andere financiële instellingen en de verzekeringsmaatschappijen is
opgedragen, alsmede de autoriteiten die belast zijn met het toezichtop de financiële markten;
— en de instanties die betrokken zijn bij de liquidatie en het faillisse-
ment van kredietinstellingen en andere soortgelijke procedures;
— en de met de wettelijke controle van de rekeningen van kredietin-
stellingen en andere financiële belaste personen,
voor de vervulling van hun toezichthoudende taak, en vormen evenmin
een belemmering voor de toezending aan de organen die belast zijnmet de uitvoering van de depositogarantiestelsels, van de gegevens dienodig zijn voor de vervulling van hun taak. De ontvangen gegevensvallen onder het in lid 1 bedoelde beroepsgeheim waartoe de autori-teiten, organen en personen zijn gehouden.
6. Overminderd de leden 1 tot en met 4 kunnen de lidstaten toestaan
dat uitwisseling van informatie plaatsvindt tussen de bevoegde autori-teiten en
— de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op de instanties die
betrokken zijn bij de liquidatie en het faillissement van kredietin-stellingen en andere soortgelijke procedures, of
— de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op personen die
belast zijn met de wettelijke controle van de rekeningen van verze-
keringsondernemingen, kredietinstellingen,
beleggingsondernemingen en andere financiële instellingen.
De lidstaten die van de in de eerste alinea vervatte mogelijkheid
gebruikmaken, eisen dat minimaal aan de volgende voorwaarden wordtvoldaan:
— de informatie is bestemd voor de uitoefening van de in de eerste
alinea bedoelde toezichthoudende taken;
— de in dit verband ontvangen informatie valt onder het in lid 1
bedoelde beroepsgeheim;
— gegevens die afkomstig zijn van een andere lidstaat mogen alleen
worden doorgegeven met de uitdrukkelijke toestemming van de
bevoegde autoriteiten die de gegevens hebben medegedeeld en invoorkomend geval alleen worden gebruikt voor de doeleinden waar-mede deze autoriteiten ingestemd hebben.
De lidstaten delen de Commissie en de overige lidstaten de identiteit
mede van de autoriteiten die op grond van dit lid informatie mogen
ontvangen.
7. Onverminderd de leden 1 tot en met 4 kunnen de lidstaten, ter
versterking van de stabiliteit van het financiële stelsel alsmede de inte-griteit ervan, toestaan dat uitwisseling van informatie plaatsvindt tussen2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 35
▼B
de bevoegde autoriteiten en de autoriteiten of instanties die wettelijk
belast zijn met de opsporing en het onderzoek van inbreuken op hetvennootschapsrecht.
De lidstaten die van de in de eerste alinea vervatte mogelijkheid
gebruikmaken eisen dat minimaal aan de volgende voorwaarden wordt
voldaan:
— de informatie is bestemd voor de uitoefening van de in de eerste
alinea bedoelde taken;
— de in dit verband ontvangen informatie valt onder het in lid 1
bedoelde beroepsgeheim;
— gegevens die afkomstig zijn van een andere lidstaat mogen alleen
worden doorgegeven met de uitdrukkelijke toestemming van de
bevoegde autoriteiten die de gegevens hebben medegedeeld, en invoorkomend geval alleen worden gebruikt voor de doeleinden waar-mede deze autoriteiten ingestemd hebben.
Indien de in de eerste alinea bedoelde autoriteiten of instanties die in
een lidstaat bij de uitoefening van hun opsporings- of onderzoekstakeneen beroep doen op personen die op grond van hun specifieke deskun-
digheid met een opdracht worden belast en die geen openbaar ambt
bekleden, kan de in de eerste alinea bedoelde mogelijkheid tot uitwis-seling van informatie tot deze personen worden verruimd op de in detweede alinea genoemde voorwaarden.
Voor de toepassing van het derde streepje van de tweede alinea delen
de in de eerste alinea bedoelde autoriteiten of instanties aan debevoegde autoriteiten die de informatie hebben medegedeeld, de iden-titeit en de juiste opdracht mede van de personen aan wie deze
informatie zal worden doorgegeven.
De lidstaten delen de Commissie en de overige lidstaten de identiteit
mede van de autoriteiten of instanties die op grond van dit lid infor-
matie mogen ontvangen.
De Commissie stelt vóór 31 december 2000 een verslag op over de
toepassing van de bepalingen van dit lid.
8. De bepalingen van dit artikel houden geen belemmering voor een
bevoegde autoriteit in om:
— aan de centrale banken en andere instanties met een soortgelijke
taak in hun hoedanigheid van monetaire autoriteit,
— in voorkomend geval aan andere overheidsinstanties die belast zijn
met het toezicht op de betalingssystemen,
voor de uitoefening van hun taak dienstige gegevens mede te delen en
houden voor deze autoriteiten of instanties evenmin een belemmeringin om aan de bevoegde autoriteiten de gegevens toe te zenden diedeze nodig hebben ter uitvoering van lid 4. De in dit verbandontvangen gegevens vallen onder het in dit artikel bedoelde beroepsge-
heim.
9. Bovendien mogen de lidstaten, niettegenstaande de leden 1 en 4,
op grond van wettelijke bepalingen de mededeling van bepaalde gege-
vens toestaan aan andere centrale overheidsdiensten die bevoegd zijnvoor de wetgeving inzake het toezicht op kredietinstellingen, of finan-ciële instellingen, beleggingsdiensten en verzekeringsmaatschappijenalsmede aan de inspecteurs die in opdracht van deze overheidsdiensten
optreden.
Deze gegevens mogen echter alleen worden verstrekt wanneer zulks ter
wille van het bedrijfseconomisch toezicht nodig blijkt.
De lidstaten bepalen echter dat de gegevens die op grond van de leden
2 en 5 zijn ontvangen, en die welke zijn verkregen naar aanleiding van
in artikel 29, leden 1 en 2, bedoelde verificaties ter plaatse, in geenenkel geval op grond van dit lid mogen worden medegedeeld, tenzijmet de uitdrukkelijke instemming van de bevoegde autoriteit die degegevens heeft verstrekt of van de bevoegde autoriteit van de lidstaatwaar de verificatie ter plaatse is verricht.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 36
▼B
10. De bepalingen van dit artikel vormen geen belemmering voor de
bevoegde autoriteiten om de in de leden 1 tot en met 4 bedoelde gege-vens mede te delen aan een clearinginstelling of een ander, soortgelijk
orgaan dat bij de nationale wetgeving is erkend voor het verstrekken
van clearing- en afwikkelingsdiensten op één van de markten van hunlidstaat, indien zij van oordeel zijn dat dit nodig is om de regelmatigewerking van deze organen te garanderen in verband met het, zelfspotentiële, in gebreke blijven van een marktdeelnemer. De in dit
verband ontvangen gegevens vallen onder het in lid 1 genoemde
beroepsgeheim. De lidstaten zien er evenwel op toe dat uit hoofde vanlid 2 ontvangen gegevens in het in dit lid bedoelde geval niet kunnenworden doorgegeven, tenzij met de uitdrukkelijke toestemming van debevoegde autoriteiten die de gegevens hebben verstrekt.
Artikel 31
Verplichtingen van de personen belast met de controle van de jaar-
rekening en de geconsolideerde rekening
1. De lidstaten bepalen minimaal:
a) dat iedere persoon die is toegelaten in de zin van Richtlijn 84/253/
EEG van de Raad (
1), en die bij een kredietinstelling de taken
verricht zoals bedoeld in artikel 51 van Richtlijn 78/660/EEG vande Raad (
2), artikel 37 van Richtlijn 83/349/EEG of artikel 31 van
Richtlijn 85/611/EEG van de Raad (3), dan wel een andere wette-
lijke taak, de verplichting heeft aan de bevoegde autoriteiten snelmelding te doen van elk feit of besluit met betrekking tot deze
instelling, waarvan hij bij de uitvoering van die taken kennis heeft
gekregen en dat van dien aard is:
— dat het een inbreuk ten gronde inhoudt op de wettelijke of
bestuursrechtelijke bepalingen tot vaststelling van de voor-
waarden voor vergunning of van specifieke voorschriften
betreffende de uitoefening van de werkzaamheden van dekredietinstelling, of
— dat het de bedrijfscontinuiteit van de kredietinstelling aantast, of— dat het leidt tot weigering van de goedkeuring van de jaarreke-
ning of tot het uiten van voorbehouden;
b) dat dezelfde verplichting rust op deze persoon ten aanzien van feiten
en besluiten waarvan hij kennis zou hebben gekregen bij de uitvoe-
ring van taken als beschreven onder a), bij een onderneming die uit
een zeggenschapsband voortvloeiende nauwe banden heeft met dekredietinstelling waar deze persoon bovengenoemde taken uitvoert.
2. Melding te goeder trouw aan de bevoegde autoriteiten door de
personen die zijn toegelaten in de zin van Richtlijn 84/253/EEG vanin lid 1 bedoelde feiten of besluiten vormt geen inbreuk op ongeachtwelke op grondvan een contract of van een wettelijke of bestuursrech-
telijke bepaling opgelegde beperking inzake de openbaarmaking van
informatie, en leidt voor de betrokken personen tot geen enkele vormvan aansprakelijkheid.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 37
(1) Achtste Richtlijn 84/253/EEG van de Raad van 10 april 1984 op de grond-
slag van artikel 44, lid 2, onder g), van het Verdrag inzake de toelating van
personen, belast met de wettelijke controle van boekhoudbescheiden (PB L
126 van 15.5.1984, blz. 20).
(2) Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag
van artikel 44, lid 2, onder g), van het Verdrag betreffende de jaarrekening
van bepaalde vennootschapsvormen (PB L 222 van 14.8.1978, blz. 11).
Richtlijn laatstelijk gewijzigdbij Richtlijn 1999/60/EG (PB L 162 van
26.6.1999, blz. 65).
(3) Richtlijn 85/611/EEG van de Raad van 20 december 1985 tot coördinatie
van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde
instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's) (PB L 375 van
31.12.1985, blz. 3). Richtlijn laatstelijk gewijzigdbij Richtlijn 95/26/EG
(PB L 168 van 18.7.1995, blz. 7).
▼B
Artikel 32
Bevoegdheid van de bevoegde autoriteiten tot het nemen van sanc-
ties
Onverminderd de voor de intrekking van de vergunning geldende
procedures en de bepalingen van het strafrecht, bepalen de lidstaten
dat hun respectieve bevoegde autoriteiten tegen kredietinstellingen of
hun verantwoordelijke bestuurders, die de wettelijke of bestuursrechte-lijke voorschriften inzake het toezicht of de uitoefening van dewerkzaamheden overtreden, sancties kunnen uitspreken dan wel maat-regelen treffen die beogen een eind te maken aan de geconstateerdeovertredingen of de oorzaken daarvan weg te nemen.
Artikel 33
Beroep op de rechter
De lidstaten bepalen dat tegen besluiten die jegens een kredietinstelling
worden genomen uit hoofde van de wettelijke en bestuursrechtelijkebepalingen die overeenkomstig deze richtlijn zijn vastgesteld, beroep
op de rechter mogelijk is; dit geldt eveneens voor het geval er binnen
zes maanden na indiening geen beslissing is genomen aangaande eenvergunningaanvraag die alle krachtens de geldende bepalingen vereistegegevens bevat.
Artikel 33 bis
Artikel 3 van Richtlijn 2000/46/EG is van toepassing op kredietinstel-
lingen.
HOOFDSTUK 2
TECHNISCHE INSTRUMENTEN VOOR BEDRIJFSECONOMISCH
TOEZICHT
Afdeling 1
Eigen vermogen
Artikel 34
Algemene beginselen
1. Indien een lidstaat bij wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen,
ter uitvoering van de communautaire wetgeving inzake bedrijfsecono-misch toezicht, maatregelen treft waarin de term „eigen vermogen”wordt gebruikt of wordt gerefereerd aan dat begrip, ziet hij erop toedat deze term of dit begrip in overeenstemming is met de definitie in
de leden 2, 3 en 4 en in de artikelen 35 tot en met 38.
2. Onverminderd de in artikel 38 vastgestelde limieten bestaat het
niet-geconsolideerde eigen vermogen van kredietinstellingen uit dehierna genoemde bestanddelen:
1. gestort kapitaal in de zin van artikel 22 van Richtlijn 86/635/EEG
plus agiorekening, maar zonder de cumulatief preferente aandelen;
2. reserves in de zin van artikel 23 van Richtlijn 86/635/EEG en de
resultaten van het voorgaande jaar die zijn overgedragen door
bestemming van het definitieve resultaat. De lidstaten kunnen alleen
toestaan dat tussentijdse positieve resultaten worden meegeteldvoordat een formeel besluit is genomen, wanneer zij zijn geverifi-eerd door met de controle van de rekeningen belaste personen enwanneer ten genoegen van de bevoegde autoriteiten is aangetoond
dat het bedrag daarvan is geraamd overeenkomstig de beginselen,
neergelegdin Richtlijn 86/635/EEG, en netto is, na aftrek van allete verwachten lasten en van voorzieningen voor dividenden;
3. de fondsen voor algemene bankrisico's in de zin van artikel 38 van
Richtlijn 86/635/EEG;2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 38
▼M1
▼B
▼B
4. herwaarderingsreserves in de zin van artikel 33 van Richtlijn 78/
660/EEG;
5. waardecorrecties in de zin van artikel 37, lid 2, van Richtlijn 86/
635/EEG;
6. andere bestanddelen in de zin van artikel 35;7. de in artikel 36, lid 1, bedoelde aansprakelijkheidsverplichtingen van
leden van kredietinstellingen met de rechtsvorm van coöperatieveverenigingen en de hoofdelijke verplichtingen van de leningnemersvan bepaalde, in de vorm van een fonds georganiseerde instellingen;
8. cumulatief preferente aandelen met een vaste looptijd alsmede
achtergestelde leningen in de zin van artikel 36, lid 3.
Zoals bepaald in artikel 38 worden de volgende bestanddelen afge-
trokken:
9. het bezit aan eigen aandelen van de kredietinstelling, tegen boek-
waarde;
10. immateriële activa in de zin van artikel 4 (Activa), punt 9, van
Richtlijn 86/635/EEG;
11. negatieve resultaten van enige betekenis van het lopende boekjaar;
12. deelnemingen in andere kredietinstellingen en in financiële instel-
lingen ten belope van meer dan 10 % van het kapitaal van die
instellingen;
13. achtergestelde schuldvorderingen en de in artikel 35 en artikel 36,
lid 3, bedoelde, in het bezit van de kredietinstelling zijnde schuld-titels uitgegeven door kredietinstellingen en financiële instellingenwaarin zij voor meer dan 10 % van hun kapitaal deelneemt;
14. deelnemingen in andere kredietinstellingen en andere financiële
instellingen ten belope van 10 % of minder van het kapitaal van
die instellingen, alsook achtergestelde schuldvorderingen en de in
artikel 35 en artikel 36, lid 3, bedoelde, in het bezit van de krediet-instelling zijnde schuldtitels, uitgegeven door andere dan de in depunten 12 en 13 bedoelde kredietinstellingen en andere financiëleinstellingen, voor het bedrag van het totaal van deze deelnemingen,achtergestelde schuldvorderingen en schuldtitels dat 10 % van het
eigen vermogen van de kredietinstelling, berekend vóór de aftrek
van de bestanddelen genoemd in de punten 12 tot en met 16 teboven gaat;
15. deelnemingen in de zin van artikel 1, punt 9, die een kredietinstel-
ling houdt in
— verzekeringsondernemingen in de zin van artikel 6 van Richt-
lijn 73/239/EEG, artikel 6 van Richtlijn 79/267/EEG of artikel
1, onder b), van Richtlijn 98/78/EG van het Europees Parlement
en de Raad (
1);
— herverzekeringsondernemingen in de zin van artikel 1, onder c),
van Richtlijn 98/78/EG;
— herverzekeringsondernemingen in de zin van artikel 1, onder i),
van Richtlijn 98/78/EG;
16. elk van de volgende bestanddelen die de kredietinstelling houdt
jegens de in punt 15 omschreven entiteiten waarin zij een deelne-ming heeft:
— de in artikel 16, lid 3, van Richtlijn 73/239/EEG bedoelde
instrumenten;
— de in artikel 18, lid 3, van Richtlijn 79/267/EEG bedoelde
instrumenten.
Indien aandelen in een andere kredietinstelling, financiële instelling,
verzekeringsonderneming, herverzekeringsonderneming of verzeke-ringsholding tijdelijk worden gehouden met het oog op een financiëlebijstandsoperatie, bedoeld om die entiteit te saneren en te redden, kan2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 39
(1) PB L 330 van 5.12.1998, blz. 1.▼M2
▼M2
de bevoegde autoriteit ontheffing van de bepalingen inzake aftrek als
bedoeld in de punten 12 tot en met 16 verlenen.
Als alternatief voor de aftrek van de in de punten 15 en 16 genoemde
bestanddelen mogen de lidstaten hun kredietinstellingen toestaanmutatis mutandis de methoden 1, 2 of 3 van bijlage I bij Richtlijn2002/87/EG toe te passen. Methode 1 („Consolidatie van jaarreke-
ningen”) wordt alleen toegepast indien de bevoegde autoriteit
overtuigdis van het niveau van geïntegreerdbeheer en interne controlevan de entiteiten die onder de consolidatie zouden vallen. De gekozenmethode wordt in de loop van de tijd consequent toegepast.
Voor de berekening van het eigen vermogen op individuele basis,
kunnen de lidstaten bepalen dat kredietinstellingen die onderworpenzijn aan toezicht op geconsolideerde basis overeenkomstig hoofdstuk 3of aan het aanvullende toezicht overeenkomstig Richtlijn 2002/87/EG,
de in de punten 12 tot en met 16 bedoelde bestanddelen die worden
gehouden in kredietinstellingen, financiële instellingen, verzekeringson-dernemingen, verzekeringsholdings of herverzekeringsondernemingendie onder het toepassingsgebied van het toezicht op geconsolideerdebasis of van het aanvullende toezicht vallen, niet hoeven af te trekken.
Deze bepalingen zijn van toepassing op alle prudentiële regels die op
Gemeenschapsniveau zijn geharmoniseerd.
3. Het begrip „eigen vermogen” als gedefinieerd in lid 2, punten 1
tot en met 8, houdt een maximum aan bestanddelen en bedragen in.Het gebruik van deze bestanddelen of de vaststelling van lagereplafonds alsmede de aftrek van andere bestanddelen dan die welkevermeldzijn in lid2, punten 9 tot en met 13, word en overgelaten aanhet oordeel van de lidstaten. Deze zijn evenwel gehouden te streven
naar een grotere convergentie met het oog op een gemeenschappelijke
definitie van het begrip „eigen vermogen”.
Daartoe legt de Commissie uiterlijk op 1 januari 1996 een verslag
betreffende de toepassing van het onderhavige artikel en van de arti-
kelen 35 tot en met 39 voor aan het Europees Parlement en aan deRaad, eventueel vergezeld van de wijzigingen die zij nodig acht. Uiter-lijk op 1 januari 1998 zullen het Europees Parlement en de Raad,overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag en na
raadpleging van het Economisch en Sociaal Comité, de definitie van
het eigen vermogen onderzoeken en opnieuw bezien met het oog opeen uniforme toepassing van de gemeenschappelijke definitie.
4. De kredietinstelling moet onmiddellijk en zonder beperking
kunnen beschikken over de in lid 2, punten 1 tot en met 5, vermeldebestanddelen om risico's of verliezen te dekken zodra deze zich voor-doen. Het bedrag van deze bestanddelen moet ten tijde van hunberekening vrij zijn van elke voorzienbare belasting of daarvoor gecor-rigeerd zijn voorzover deze belastingen het bedrag verlagen ten belope
waarvan deze bestanddelen aangewend kunnen worden voor het dekken
van risico's of verliezen.
Artikel 35
Andere bestanddelen
1. Het door een lidstaat gebruikte begrip „eigen vermogen” kan
andere bestanddelen inhouden, mits deze, ongeacht hun wettelijke ofboekhoudkundige benamingen, de volgende kenmerken bezitten:
a) zij staan ter vrije beschikking van de kredietinstelling ter dekking
van de normale risico's van het bankbedrijf, indien de verliezen ofde waardeverminderingen nog niet zijn vastgesteld;
b) het bestaan ervan blijkt uit de interne rekeningen;
c) het betrokken bedrag wordt vastgesteld door het bestuur van de
kredietinstelling, gecontroleerd door onafhankelijke accountants, terkennis gebracht aan de bevoegde autoriteiten en aan hun toezichtonderworpen.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 40
▼B
▼B
2. Als andere bestanddelen kunnen ook worden aanvaard schuldtitels
met een onbepaalde looptijd en andere financieringsinstrumenten dieaan de volgende voorwaarden voldoen:
a) zij kunnen niet worden terugbetaald op initiatief van de houder of
zonder voorafgaande toestemming van de bevoegde autoriteit;
b) de schuldovereenkomst moet bepalen dat de kredietinstelling de
betaling van rente over de schuld mag uitstellen;
c) de vorderingen van de leninggever op de leningnemende kredietin-
stelling moeten volledig achtergesteld zijn bij die van alle niet-achtergestelde crediteuren:
d) de documenten inzake de uitgifte van de schuldtitels moeten
bepalen, dat schuld en niet-betaalde rente gebruikt kunnen wordenom verliezen op te vangen, terwijl de kredietinstelling haar werk-zaamheden kan voortzetten;
e) alleen de daadwerkelijk gestorte bedragen worden in aanmerking
genomen.
Hierbij komen nog andere cumulatief preferente aandelen dan die
bedoeld in artikel 34, lid 2, punt 8.
Artikel 36
Andere bepalingen inzake het eigen vermogen
1. De aansprakelijkheidsverplichtingen van de leden van de in
artikel 34, lid 2, punt 7, bedoelde kredietinstellingen met de rechtsvormvan coöperatieve vereniging, omvatten het niet-gestorte kapitaal van
deze instellingen en de statutaire verplichting van de leden van deze
coöperatieve instellingen tot het doen van aanvullende niet-terugbetaal-bare stortingen wanneer de kredietinstelling verlies lijdt. In dat gevaldienen de stortingen onmiddellijk gevorderd te kunnen worden.
Met de hiervoor bedoelde bestanddelen worden gelijkgesteld de hoof-
delijke verplichtingen van de leningnemers in het geval van als fonds
georganiseerde kredietinstellingen.
Al deze bestanddelen kunnen in het eigen vermogen worden opge-
nomen, voorzover zij overeenkomstig de nationale wetgeving tot het
eigen vermogen van dit soort instellingen worden gerekend.
2. De lidstaten mogen garanties die zij of hun autoriteiten aan open-
bare kredietinstellingen verlenen, niet tot het eigen vermogen van dezekredietinstellingen rekenen.
3. De lidstaten of de bevoegde autoriteiten mogen de in artikel 34,
lid 2, punt 8, bedoelde cumulatief preferente aandelen met een vastelooptijd, alsmede de aldaar bedoelde achtergestelde leningen in heteigen vermogen opnemen, indien er bindende overeenkomsten bestaanvolgens welke deze leningen in geval van faillissement of liquidatie
van de kredietinstelling worden achtergesteld bij de vorderingen van
alle andere crediteuren en eerst worden terugbetaald nadat alle andereop dat tijdstip opeisbare schulden zijn voldaan.
De achtergestelde leningen moeten daarnaast aan de volgende criteria
voldoen:
a) alleen de daadwerkelijk gestorte middelen worden in aanmerking
genomen:
b) de betrokken middelen hebben een oorspronkelijke looptijd van ten
minste vijf jaar, waarna terugbetaling mogelijk is; indien de looptijdvan de schuld onbepaald is, moet een opzeggingstermijn van vijfjaar worden overeengekomen, tenzij de betrokken middelen niet
langer als eigen vermogen worden beschouwd, of tenzij voor
vervroegde terugbetaling uitdrukkelijk voorafgaande toestemmingvan de bevoegde autoriteiten is vereist. De bevoegde autoriteitenkunnen toestemming verlenen voor vervroegde terugbetaling vandergelijke middelen, mits het initiatief hiertoe uitgaat van de lening-nemer en de solvabiliteit van de kredietinstelling onaangetast blijft;2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 41
▼B
c) de hoogte tot welke zij kunnen worden gerekend tot het eigen
vermogen zal geleidelijk worden verlaagd gedurende ten minste devijf jaar die voorafgaan aan de datum van de terugbetaling;
d) de leningovereenkomst bevat geen bepalingen krachtens welke de
lening in bepaalde omstandigheden, andere dan de liquidatie vande kredietinstelling, vóór de overeengekomen datum moet worden
terugbetaald.
Artikel 37
Berekening van het eigen vermogen op geconsolideerde basis
1. Wanneer de berekening op geconsolideerde grondslag dient te
geschieden, worden de in artikel 34, lid 2, genoemde bestanddelenvoor hun geconsolideerde bedragen in aanmerking genomen overeen-
komstig de in de artikelen 52 tot en met 56 vastgestelde regels.
Bovendien mogen de volgende creditbestanddelen („negatieve bestand-delen”) voor de berekening van het eigen vermogen met degeconsolideerde reserves worden gelijkgesteld:
— minderheidsbelangen in de zin van artikel 21 van Richtlijn 83/349/
EEG als de integrale consolidatiemethode wordt toegepast;
— het eerste consolidatieverschil in de zin van de artikelen 19, 30 en
31 van Richtlijn 83/349/EEG;
— de omrekeningsverschillen die overeenkomstig artikel 39, lid 6, van
Richtlijn 86/635/EEG in de geconsolideerde reserves worden opge-nomen;
— het verschil dat voortvloeit uit de vermelding van bepaalde deelne-
mingen overeenkomstig de in artikel 33 van Richtlijn 83/349/EEG
beschreven methode.
2. Wanneer bovengenoemde bestanddelen debetbestanddelen („posi-
tieve bestanddelen”) zijn, dienen zij bij de berekening van hetgeconsolideerde eigen vermogen in mindering te worden gebracht.
Artikel 38
Aftrek en limieten
1. Voor de in artikel 34, lid 2, punten 4 tot en met 8, bedoelde
bestanddelen gelden de volgende limieten:
a) de som van de bestanddelen genoemd in de punten 4 tot en met 8
mag niet meer bedragen dan 100 % van de som van de bestanddelengenoemd in de punten 1, 2 en 3, verminderd met de som van debestanddelen genoemd in de punten 9, 10 en 11;
b) de som van de bestanddelen genoemd in de punten 7 en 8 mag niet
meer bedragen dan 50 % van de som van de bestanddelen genoemdin de punten 1, 2 en 3, verminderd met de som van de bestanddelengenoemdin d e punten 9, 10 en 11;
c) de som van de bestanddelen genoemd in de punten 12 en 13 wordt
in mindering gebracht op de som van alle bestanddelen.
2. De bevoegde autoriteiten kunnen kredietinstellingen toestemming
geven om in tijdelijke en uitzonderlijke omstandigheden de in lid 1
genoemde limieten te overschrijden.
Artikel 39
Aan bevoegde autoriteiten te leveren bewijs
Ten genoegen van de bevoegde autoriteiten moet worden aangetoond
dat aan de voorwaarden van artikel 34, leden 2, 3 en 4, en van de arti-kelen 35 tot en met 38 is voldaan.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 42
▼B
Afdeling 2
Solvabiliteitsratio
Artikel 40
Algemene beginselen
1. De solvabiliteitsratio drukt de verhouding uit tussen het eigen
vermogen, zoals omschreven in artikel 41, en het totaal van de naarrisicograadgewogen activa en posten buiten d e balanstelling alsomschreven in artikel 42.
2. De solvabiliteitsratio van kredietinstellingen die geen moederon-
derneming in de zin van artikel 1 van Richtlijn 83/349/EEG zijn en
evenmin een dochteronderneming daarvan, wordt op individuele basisberekend.
3. De solvabiliteitsratio van kredietinstellingen die moederonderne-
ming zijn, wordt berekend op geconsolideerde basis overeenkomstigde methoden omschreven in deze richtlijn en in Richtlijn 86/635/EEG.
4. De bevoegde autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de
vergunning van en het toezicht op de moederonderneming die een
kredietinstelling is, mogen ook van haar en van elke dochteronderne-ming daarvan die onder hun vergunning en toezicht valt, eisen dat eenratio op basis van een deelconsolidatie of een niet-geconsolideerderatio wordt berekend. Indien er niet zo'n controle op de passende verde-
ling van het kapitaal binnen de bankengroep wordt toegepast, moeten
er andere maatregelen worden genomen om dat doel te bereiken.
5. Onverminderd de in de leden 2, 3 en 4 en in artikel 52, leden 8 en
9, omschreven verplichtingen van de kredietinstellingen dragen debevoegde autoriteiten er zorg voor dat de ratio's ten minste tweemaalper jaar worden berekend, ofwel door de kredietinstelling zelf, die de
resultaten en alle gevraagde desbetreffende gegevens aan de bevoegde
autoriteiten verstrekt, ofwel door de bevoegde autoriteiten die gebruik-maken van de door de kredietinstellingen verstrekte gegevens.
6. De waardering van activa en van posten buiten de balanstelling
geschiedt overeenkomstig Richtlijn 86/635/EEG.
Artikel 41
De teller: eigen vermogen
Het eigen vermogen, zoals gedefinieerd in deze richtlijn, vormt de
teller van de solvabilieitsratio.
Artikel 42
De noemer: naar risicograad gewogen activa en posten buiten de
balanstelling
1. Aan de actiefposten worden risicograden, in de vorm van in
procenten uitgedrukte wegingsfactoren, toegekend overeenkomstig hetbepaalde in de artikelen 43 en 44, en, in uitzonderlijke gevallen, in deartikelen 45, 62 en 63. De balanswaarde van elk activum wordt vervol-gens vermenigvuldigd met de desbetreffende wegingsfactor om te
komen tot een naar risicograadgewogen waard e.
2. In het geval van de in bijlage II vermelde posten buiten de
balanstelling wordt een berekening in twee fasen verricht, overeenkom-stig artikel 43, lid2.
3. In het geval van de in artikel 43, lid 3, bedoelde posten buiten de
balanstelling worden de potentiële kosten van vervanging van
contracten bij in gebreke blijven van de tegenpartij berekend door
toepassing van een van de twee in bijlage III genoemde methoden.Deze kosten worden vermenigvuldigd met de desbetreffende, in artikel43, lid 1, vermelde wegingsfactor voor de tegenpartij, met dienverstande dat de wegingsfactor 100 % op 50 % wordt gesteld, omnaar risicograadgewogen waard en te krijgen.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 43
▼B
4. De som van de in de leden 2 en 3 bedoelde naar risicograad
gewogen waarden van activa en posten buiten de balanstelling is denoemer van de solvabiliteitsratio.
Artikel 43
Risicowegingsfactoren
1. Op de hierna vermelde activacategorieën worden de daarbij
aangegeven wegingsfactoren toegepast, tenzij de bevoegde autoriteiten
het dienstig achten hogere factoren vast te stellen:
a) Wegingsfactor 0 %
1. kasmiddelen en gelijkwaardige posten;
2. activa die vorderingen op centrale overheden en centrale banken
van zone A vertegenwordigen;
3. activa die vorderingen op de Europese Gemeenschappen verte-
genwoordigen;
4. activa die uit uitdrukkelijk door centrale overheden en centrale
banken van zone A of door de Europese Gemeenschappen gega-randeerde vorderingen vertegenwoordigen;
5. activa die vorderingen op centrale overheden en centrale banken
van zone B vertegenwoordigen, luidende en gefinancierd in denationale valuta van de leningnemer;
6. activa die vorderingen vertegenwoordigen welke uitdrukkelijk
zijn gegarandeerd door centrale overheden en centrale banken
van zone B, luidende en gefinancierd in de gemeenschappelijkenationale valuta van de garant en de leningnemer;
7. activa die ten genoegen van de bevoegde autoriteiten zijn gega-
randeerd door onderpand in de vorm van effecten die zijn
uitgegeven door centrale overheden of centrale banken van zone
A of door de Europese Gemeenschappen, door deposito's incontanten bij de leningverstrekkende instelling of door certifi-caten van deposito of soortgelijk papier, uitgegeven door engedeponeerd bij laatstgenoemde instelling.
b) Wegingsfactor 20 %
1. activa die vorderingen op de EIB vertegenwoordigen;
2. activa die vorderingen op multilaterale ontwikkelingsbanken
vertegenwoordigen;
3. activa die vorderingen vertegenwoordigen welke uitdrukkelijk
zijn gegarandeerd door de EIB;
4. activa die vorderingen vertegenwoordigen welke uitdrukkelijk
zijn gegarandeerd door multilaterale ontwikkelingsbanken;
5. activa die vorderingen op regionale of lokale overheden van
zone A vertegenwoordigen, behoudens het bepaalde in artikel44;
6. activa die vorderingen vertegenwoordigen welke uitdrukkelijk
zijn gegarandeerd door regionale of lokale overheden van zone
A behoudens het bepaalde in artikel 44;
7. activa die vorderingen op kredietinstellingen van zone A verte-
genwoordigen, en die geen eigen vermogen van die instellingenzijn;
8. activa die vorderingen op kredietinstellingen van zone B verte-
genwoordigen met een looptijd van ten hoogste een jaar, metuitzondering van door deze instellingen uitgegeven effecten dieals bestanddelen van hun eigen vermogen zijn erkend;
9. activa die uitdrukkelijk zijn gegarandeerd door kredietinstel-
lingen van zone A;
10. activa die vorderingen met een looptijd van ten hoogste een jaar
vertegenwoordigen, welke uitdrukkelijk zijn gegarandeerd doorkredietinstellingen van zone B;2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 44
▼B
11. activa die ten genoegen van de bevoegde autoriteiten zijn gega-
randeerd door onderpand in de vorm van effecten die zijnuitgegeven door de EIB of door multilaterale ontwikkelings-
banken;
12. liquide middelen in de inningsfase.
c) Wegingsfactor 50 %
1. leningen die ten genoegen van de bevoegde autoriteiten geheel en
volledig zijn gegarandeerd door hypotheken op woningen dieworden of zullen worden bewoond of verhuurd door de leningne-mers en leningen die, ten genoegen van de bevoegde autoriteiten,volledig zijn gegarandeerd door aandelen in Finse bedrijven voorde bouw van residentiële woningen, die werkzaam zijn volgens
de Finse wet op de woningbouwverenigingen van 1991 of latere
gelijkwaardige wetgeving ten aanzien van residentiële eigen-dommen die zullen worden bewoond of verhuurd door deleningnemer;
„door hypotheek gedekte waardepapieren” die kunnen worden
gelijkgesteld aan de in de eerste alinea of de in artikel 62, lid 1,
bedoelde leningen indien de bevoegde, autoriteiten, rekening
houdend met het in elke lidstaat geldende rechtskader, vanoordeel zijn dat zij ten aanzien van het kredietrisico gelijk-waardig zijn. Onverminderd de soorten waardepapieren die doordit punt kunnen worden bestreken en die aan de voorwaarden
ervan voldoen, kunnen „door hypotheek gedekte waardepapieren”
mede instrumenten omvatten in de zin van deel B, punt 1, ondera) en b), van de bijlage bij Richtlijn 93/22/EEG van de Raad (
1).
In het bijzonder moet ten genoegen van de bevoegde autoriteitenzijn aangetoond:
i) dat deze waardepapieren volledig en rechtstreeks zijn gedekt
door een pool van hypotheken van gelijke aard als die welke
in de eerste alinea of in artikel 61, lid 1, zijn omschreven, endie ten tijde van de uitgifte van de betrokken waardepapierenvolledig operationeel zijn;
ii) dat de beleggers in door hypotheek gedekte waardepapieren
hetzij rechtstreeks, hetzij via een trustee of in hun opdrachthandelend vertegenwoordiger, een recht van aanvaardbarerang met hoge prioriteit hebben op de onderliggende doorhypotheek belichaamde actiefposten naar evenredigheid vanhun aandeel in de waardepapieren;
2. overlopende posten: op deze activa wordt de voor de tegenpartij
geldende wegingsfactor toegepast wanneer de kredietinstellingdeze overeenkomstig Richtlijn 86/635/EEG kan bepalen; wanneerde kredietinstelling niet in staat is om de tegenpartij te bepalen,past zij een forfaitaire wegingsfactor van 50 % toe.
d) Wegingsfactor 100 %
1. activa die vorderingen op centrale overheden en centrale banken
van zone B vertegenwoordigen, tenzij deze luiden en gefinan-cierd zijn in de nationale valuta van de leningnemers;
2. activa die vorderingen op regionale en lokale overheden van zone
B vertegenwoordigen;
3. activa die vorderingen op kredietinstellingen van zone B verte-
genwoordigen met een looptijd van meer dan een jaar;
4. activa die vorderingen op de niet-bancaire sectoren van zone A
en zone B vertegenwoordigen;
5. materiële activa in de zin van artikel 4 (activa), punt 10, van
Richtlijn 86/635/EEG;2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 45
(1) Richtlijn 93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffende het
verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten (PB L
141 van 11.6.1993, blz. 27). Richtlijn laatstelijk gewijzigdbij Richtlijn 97/
9/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 84 van 26.3.1997, blz.
22).
▼B
6. bezit van aandelen, deelnemingen en andere bestanddelen van het
eigen vermogen van andere kredietinstellingen voorzover niet inmindering gebracht op het eigen vermogen van de leningver-
strekkende instelling;
7. alle andere activa, tenzij in mindering gebracht op het eigen
vermogen.
2. De volgende behandeling is van toepassing op andere dan de in
lid 3 bedoelde posten buiten de balanstelling. Eerst worden de posteningedeeld in de risicocategorieën van bijlage II. Voor posten met eenvolledig risico wordt de totale waarde in aanmerking genomen; voor
posten met een middelgroot risico 50 % van de waarde; voor posten
met een middelgroot/laag risico 20 % van de waarde; de waarde vande posten met een laag risico wordt vastgesteld op nul. De tweedefase bestaat erin de aldus in aanmerking genomen waarden van deposten buiten de balanstelling te vermenigvuldigen met de wegingsfac-toren die gelden voor de betrokken tegenpartijen, overeenkomstig de
weging van activa in lid1 en in artikel 44. Bij overeenkomsten inzake
cessie en retrocessie van activa en bij koop op termijn zonder rugdek-king zijn de wegingsfactoren die welke gelden voor de betrokkenactiva, en niet die welke gelden voor de tegenpartijen bij de transacties.Op het niet-gestorte gedeelte van de inschrijvingen op het kapitaal van
het Europees Investeringsfonds mag een wegingsfactor van 20 %
worden toegepast.
3. De methoden van bijlage III worden toegepast op de in bijlag IV
vermelde posten buiten de balanstelling, behalve voor:
— contracten die verhandeld worden op erkende beurzen,
— valutacontracten (uitgezonderd contracten betreffende goudtransac-
ties) met een oorspronkelijke looptijdvan 14 kalend erd agen of
minder.
Tot en met 31 december 2006 kunnen de bevoegde autoriteiten van de
lidstaten een vrijstelling van de methoden van bijlage III toestaan voorOTC-contracten die worden gecleard door een clearinginstelling dieoptreedt als de wettelijke tegenpartij, en waarbij alle deelnemers hetrisico dat zij voor de clearinginstelling belichamen, dagelijks volledig
met onderpand dekken, zodat bescherming wordt geboden tegen zowel
het huidige risico als het potentiële toekomstige risico. De bevoegdeautoriteiten moeten ervan overtuigd zijn dat het gestelde onderpanddezelfde mate van bescherming biedt als onderpand in de zin van lid1, onder a), punt 7, en dat het gevaar dat de gezamenlijke risico's vande clearinginstelling boven de marktwaarde van het geplaatste onder-
pand uitstijgen, wordt geëlimineerd. De lidstaten lichten de
Commissie in over het gebruik dat zij van deze keuzemogelijkheidmaken.
4. Indien voor posten buiten de balanstelling uitdrukkelijke garanties
zijn verstrekt, worden zij gewogen als waren zij aangegaan voor degarant in plaats van de tegenpartij. Indien het risico dat voortvloeit uittransacties buiten de balanstelling, ten genoegen van de bevoegde auto-
riteiten, geheel en volledig is gegarandeerd door activa die in lid 1,
onder a), punt 7, en in lid 1, onder b), punt 11, als passend onderpandworden aangemerkt, gelden wegingsfactoren van 0 of 20 % naar gelangvan het desbetreffende onderpand.
De lidstaten kunnen een wegingsfactor van 50 % toepassen op posten
buiten de balanstelling die borgstellingen of kredietgaranties met hetkarakter van kredietvervangingen zijn en die, ten genoegen van debevoegde autoriteiten, geheel en volledig zijn gegarandeerd door hypo-
theken die voldoen aan de voorwaarden van lid 1, onder c), punt 1,
mits de garant een direct recht op dat onderpand heeft.
5. Indien voor activa en posten buiten de balanstelling een lagere
wegingsfactor wordt toegepast wegens het bestaan van een uitdrukke-lijke garantie of van een voor de bevoegde autoriteiten aanvaardbaaronderpand, is die lagere wegingsfactor alleen van toepassing op hetgedeelte dat is gegarandeerd of dat volledig door het onderpand isgegarandeerd.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 46
▼B
Artikel 44
Wegingsfactor van vorderingen op regionale of lokale overheden
van de lidstaten
1. Onverminderd de voorschriften van artikel 43, lid 1, onder b),
kunnen de lidstaten een wegingsfactor van 0 % vaststellen voor hun
eigen regionale en lokale overheden indien er geen verschil in risico
bestaat tussen vorderingen op laatstgenoemde overheden en vorde-ringen op hun centrale overheden vanwege de bevoegdheden van deregionale en lokale overheden om inkomsten te verkrijgen en hetbestaan van specifieke institutionele regels om de kans op in gebreke
blijven door genoemde overheden te verminderen. Een overeenkomstig
deze criteria vastgestelde wegingsfactor van 0 % geldt voor vorde-ringen op en posten buiten de balanstelling voor rekening van debetrokken regionale en lokale overheden, alsmede voor vorderingenop derden en posten buiten de balanstelling voor rekening van derden,welke gegarandeerd zijn door die regionale en lokale overheden of die,
ten genoegen van de betrokken bevoegde autoriteiten, gegarandeerd
zijn door onderpand in de vorm van effecten die zijn uitgegeven doordie regionale of lokale overheden.
2. Indien zij wegingsfactor 0 % op grond van de in lid 1 genoemde
criteria gerechtvaardigd achten, stellen de lidstaten de Commissiedaarvan in kennis. De Commissie verspreidt deze informatie. Andere
lidstaten kunnen de kredietinstellingen, onder toezicht van hun
bevoegde autoriteiten, toestaan om wegingsfactor 0 % toe te passenvoor transacties met de regionale of lokale overheden in kwestie ofwanneer zij vorderingen hebben welke door die overheden wordengegarandeerd, met inbegrip van garanties door onderpand in de vormvan effecten.
Artikel 45
Overige wegingsfactoren
1. Onverminderd artikel 44, lid 1, kunnen de lidstaten een wegings-
factor van 20 % toepassen op activa die ten genoegen van de betrokken
bevoegde autoriteiten zijn gegarandeerd door onderpand in de vorm
van effecten die zijn uitgegeven door regionale of lokale overhedenvan zone A, door deposito's bij andere kredietinstellingen van zone Adan de leningverstrekkende instelling, of door certificaten van depositoof soortgelijk papier, uitgegeven door deze kredietinstellingen.
2. De lidstaten kunnen een wegingsfactor van 10 % toepassen op
vorderingen op instellingen die zijn gespecialiseerd op het gebied van
de interbancaire markt en de markt voor overheidsschuld in de lidstaatvan herkomst en die aan een streng toezicht van de bevoegde autori-teiten zijn onderworpen, wanneer die activa, ten genoegen van debevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst, geheel en volledigzijn gegarandeerd door een combinatie van in artikel 43, lid 1, onder a)
en b), vermelde activa die door deze autoriteiten als een passend onder-
pandword t aangemerkt.
3. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de overeenkom-
stig de leden 1 en 2 aangenomen bepalingen en van de motivering vandeze bepalingen. De Commissie geeft deze informatie door aan delidstaten. De Commissie bestudeert op gezette tijden de gevolgen van
deze bepalingen om te verzekeren dat zij niet tot concurrentieverval-
sing leiden.
Artikel 46
Administrative organen en niet-commerciële ondernemingen
Voor de toepassing van artikel 43, lid 1, onder b), kunnen de bevoegde
autoriteiten onder de definitie van „regionale en lokale overheden” ookniet-commerciële administratieve organen laten vallen die verantwoor-ding moeten afleggen aan regionale of lokale overheden, alsmede niet-commerciële ondernemingen die eigendom zijn van centrale, regionaleof lokale overheden of overheden die, naar het oordeel van de2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 47
▼B
bevoegde autoriteiten, dezelfde verantwoordelijkheden dragen als de
regionale en lokale overheden.
De bevoegde autoriteiten kunnen bovendien kerken en godsdienstige
gemeenschappen die publiekrechtelijke rechtspersonen zijn, gelijk-stellen met regionale en lokale overheden, voorzover zij belastingen
heffen op grond van een hun daartoe bij wet verleend recht. In dit
geval is de keuzemogelijkheid van artikel 44 evenwel niet van toepas-sing.
Artikel 47
Het peil van de solvabiliteitsratio
1. Kredietinstellingen moeten de in artikel 40 omschreven ratio
permanent op ten minste 8 % handhaven.
2. Onverminderd lid 1 mogen de bevoegde autoriteiten hogere mini-
mumratio's vaststellen indien zij zulks dienstig achten.
3. Indien de ratio lager wordt dan 8 %, zien de bevoegde autori-
teiten erop toe dat de betrokken kredietinstelling passende maatregelen
neemt om de ratio zo spoedig mogelijk weer op het overeengekomen
minimum te brengen.
Afdeling 3
Grote risico's
Artikel 48
Melding van grote risico's
1. Een risico van een kredietinstelling met betrekking tot een cliënt
of een groep van verbonden cliënten wordt als groot beschouwd indien
de waarde ervan 10 % of meer van haar eigen vermogen bedraagt.
2. De grote risico's, zoals omschreven in lid 1, worden door de
kredietinstelling aan de bevoegde autoriteiten gemeld. De lidstaten
bepalen dat deze melding, naar hun keuze, plaatsvindt volgens eenvan de volgende twee formules:
— melding van alle grote risico's ten minste eenmaal per jaar, gecom-
bineerd met mededeling in de loop van het jaar van alle nieuwegrote risico's en van een toeneming van bestaande grote risico's
met ten minste 20 % ten opzichte van de laatste mededeling;
— melding van alle grote risico's ten minste viermaal per jaar.
3. Melding in de zin van lid 2 behoeft evenwel niet plaats te vinden
voor risico's die op grond van artikel 49, lid 7, onder a), b), c), d), f),g) en h), zijn vrijgesteld. Voor de risico's die in artikel 49, lid 7, ondere) en i) tot en met s), en leden 8, 9 en 10, worden bedoeld, hoeft de inlid 2, tweede streepje, bedoelde melding slechts tweemaal per jaar
plaats te vinden.
4. De bevoegde autoriteiten eisen dat er in elke kredietinstelling een
goede administratieve en boekhoudkundige organisatie en adequate
interne controleprocedures bestaan voor het vaststellen en vastleggen
van alle grote risico's en daarin optredende wijzigingen, zoalsomschreven en vereist in deze richtlijn, alsmede voor het toetsen vandeze risico's aan het risicobeleid van de kredietinstelling.
Wanneer een kredietinstelling gebruikmaakt van lid 3, dient zij de
gegevens omtrent de beweegredenen daarvoor gedurende een jaar nahet tot ontheffing aanleiding gevende feit te bewaren, teneinde debevoegde autoriteiten in staat te stellen de rechtmatigheid daarvan teverifiëren.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 48
▼B
Artikel 49
Voor grote risico's geldende grenswaarden
1. Een kredietinstelling mag met betrekking tot één cliënt of een
groep van verbonden cliënten geen risico aangaan met een totalewaarde van meer dan 25 % van haar eigen vermogen.
2. Indien de cliënt of groep van verbonden cliënten de moederonder-
neming of dochteronderneming van de kredietinstelling en/of één ofmeer dochterondernemingen van deze moederonderneming is, wordthet in lid 1 genoemde percentage verlaagd tot 20 %. De lidstaten
behoeven deze grenswaarde van 20 % echter niet op de risico's met
betrekking tot deze cliënten toe te passen indien zij die risico's viaandere maatregelen of procedures aan bijzonder toezicht onderwerpen.Zij stellen de Commissie en het Raadgevend Comité voor het bank-wezen in kennis van de strekking van deze maatregelen of procedures.
3. Een kredietinstelling mag geen grote risico's aangaan waarvan de
totale waarde meer dan 800 % van haar eigen vermogen bedraagt.
4. De lidstaten mogen striktere grenswaarden vaststellen dan de in
de leden 1, 2 en 3 vermelde grenswaarden.
5. Een kredietinstelling moet met betrekking tot de door haar aange-
gane risico's doorlopend de in de leden 1, 2 en 3 bepaaldegrenswaarden in acht nemen. Indien de aangegane risico's in een
uitzonderlijk geval de genoemde grenswaarden toch overschrijden,
moet dit onverwijld worden gemeld aan de bevoegde autoriteiten, die,indien de omstandigheden zulks rechtvaardigen, de kredietinstellingeen beperkte termijn kunnen toestaan om alsnog aan de grenswaardente voldoen.
6. De lidstaten mogen van de toepassing van de leden 1, 2 en 3
geheel of gedeeltelijk vrijstellen de risico's die door een kredietinstel-
ling zijn aangegaan met betrekking tot haar moederonderneming, de
andere dochterondernemingen van de moederonderneming en haareigen dochterondernemingen, voorzover deze ondernemingen opge-nomen zijn in het toezicht op geconsolideerde basis waaraan dekredietinstelling zelf onderworpen is, overeenkomstig de onderhavigerichtlijn of overeenkomstig de in een derde land geldende gelijkwaar-
dige normen.
7. De lidstaten mogen de volgende risico's geheel of gedeeltelijk
vrijstellen van de toepassing van de leden 1, 2 en 3:
a) activa die vorderingen op centrale overheden of centrale banken
van zone A vertegenwoordigen;
b) activa die vorderingen, op de Europese Gemeenschappen vertegen-
woordigen;
c) activa die vorderingen vertegenwoordigen welke uitdrukkelijk zijn
gegarandeerd door centrale overheden of centrale banken van zone
A, of door de Europese Gemeenschappen;
d) andere risico's of gegarandeerd door centrale overheden of centrale
banken van zone A of de Europese Gemeenschappen;
e) activa die vorderingen en andere risico's op centrale overheden of
centrale banken van zone B vertegenwoordigen, luidende en invoorkomend geval gefinancierd in de nationale valuta van de
leningnemer;
f) activa en andere risico's die ten genoegen van de bevoegde autori-
teiten zijn gegarandeerd door onderpand in de vorm van effectendie zijn uitgegeven door centrale overheden of centrale bankenvan zone A, door de Europese Gemeenschappen of door regionale
of lokale overheden van de lidstaten waarvoor overeenkomstig
artikel 44 inzake de solvabiliteit een wegingsfactor van 0 % wordttoegepast;
g) activa en andere risico's die ten genoegen van de bevoegde autori-
teiten zijn gegarandeerd door onderpand in de vorm van deposito'sin contanten bij de leningverstrekkende instelling, of bij een2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 49
▼B
kredietinstelling die de moederonderneming of een dochteronderne-
ming van de leningverstrekkende instelling is;
h) activa en andere risico's die ten genoegen van de bevoegde autori-
teiten zijn gegarandeerd door onderpand in de vorm vandepositocertificaten die zijn uitgegeven door de leningverstrek-
kende instelling of door een kredietinstelling die de
moederonderneming of een dochteronderneming van de leningver-strekkende instelling is, en die bij een van deze zijn gedeponeerd;
i) activa die vorderingen en andere risico's op kredietinstellingen
vertegenwoordigen, met een looptijd van ten hoogste één jaar endie geen eigen vermogen van die instellingen vormen;
j) activa die vorderingen en andere risico's met een looptijd van ten
hoogste één jaar vertegenwoordigen welke gegarandeerd zijn over-eenkomstig artikel 45, lid2, op instellingen d ie geenkredietinstelling zijn, maar voldoen aan de voorwaarden van voor-noemdartikel;
k) wissels en promessen met een looptijdvan ten hoogste één jaar d ie
de handtekening van een andere kredietinstelling dragen;
l) obligaties als gedefinieerd in artikel 22, lid 4, van Richtlijn 85/611/
EEG;
m) tot aan een latere coördinatie, deelnemingen in verzekeringsonder-
nemingen als bedoeld in artikel 5, lid 3, tot een maximum van 40 %van het eigen vermogen van de kredietinstelling die de deelneminghoudt;
n) activa die vorderingen vertegenwoordigen op regionale of centrale
kredietinstellingen waarmede de leningverstrekkende kredietinstel-
ling krachtens wettelijke of statutaire bepalingen in het kader van
een netwerk is verbonden en die op grond van deze bepalingenbelast zijn met de verevening van onderlinge geldposities binnenhet netwerk;
o) risico's die ten genoegen van de bevoegde autoriteiten zijn gegaran-
deerd door onderpand in de vorm van andere effecten dan diebedoeld onder f), mits de effecten niet door de kredietinstellingenzelf of door hun moederonderneming of een van hun dochteronder-
nemingen, noch door de betrokken cliënt of groep van verbonden
cliënten zijn uitgegeven. De in onderpand gegeven effecten moetentegen marktprijs worden gewaardeerd en een overwaarde tenopzichte van de gegarandeerde risico's bezitten en moeten op eeneffectenbeurs genoteerd zijn, dan wel daadwerkelijk verhandelbaaren regelmatig genoteerd zijn op een markt die via erkende profes-
sionele marktdeelnemers functioneert, en die ten genoegen van de
bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst van de krediet-instelling de mogelijkheid garandeert om een objectieve koers tebepalen aan de hand waarvan te allen tijde de overwaarde vandeze effecten kan worden geverifieerd. De vereiste overwaarde
bedraagt 100 %; zij bedraagt evenwel 150 % in het geval van
aandelen en 50 % in het geval van obligaties die zijn uitgegevendoor kredietinstellingen, regionale of lokale overheden van delidstaten andere dan die bedoeld in artikel 44, en in het geval vanobligaties die zijn uitgegeven door de Europese Investeringsbank enmultilaterale ontwikkelingsbanken. De in onderpand gegeven
effecten mogen niet tot het eigen vermogen van kredietinstellingen
worden gerekend;
p) leningen die, ten genoegen van de bevoegde autoriteiten, zijn gega-
randeerd door een hypotheek op residentiële eigendom of door
aandelen in Finse bedrijven voor de bouw van residentiëlewoningen, die werkzaam zijn volgens de Finse wet op de woning-bouwverenigingen van 1991 of latere gelijkwaardige wetgeving entransacties inzake financieringshuur voor woningen krachtens welke
de lessor de volledige eigendom van de verhuurde residentiële
woning behoudt zolang de huurder zijn koopoptie niet heeft uitge-oefend, in alle gevallen tot 50 % van de waarde van de betrokkenwoning. De waarde van het goed wordt ten genoegen van debevoegde autoriteiten berekend op basis van strikte, in wettelijkeen bestuursrechtelijke bepalingen vastgelegde waarderingsnormen.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 50
▼B
De waardering vindt ten minste éénmaal per jaar plaats. Voor de
toepassing van dit punt wordt onder woning verstaan, de woningdie bewoond of verhuurd wordt/zal worden door de leningnemer;
q) 50 % van de posten buiten balanstelling met middelgroot/laag
risico, bedoeld in bijlage II;
r) mits de bevoegde autoriteiten daarmee instemmen, garanties die
geen garanties op verstrekte kredieten zijn, die een wettelijke of
reglementaire basis hebben en die verstrekt worden aan aangesloten
cliënten door onderlinge borgtochtmaatschappijen met de status vankredietinstelling onder voorbehoud dat een wegingsfactor van 20 %op het bedrag daarvan wordt toegepast.
Indien de lidstaten van deze mogelijkheid gebruikmaken, stellen zij
de Commissie daarvan in kennis, om te voorkomen dat zich dien-tengevolge concurrentieverstoringen voordoen;
s) posten buiten de balanstelling met een laag risico, bedoeld in
bijlage II, voorzover met de cliënt of groep van verbonden cliënteneen overeenkomst is gesloten op grondwaarvan het risico alleen
mag worden aangegaan indien vastgesteld is dat de volgens de
leden 1, 2 en 3 geldende grenswaarden niet worden overschreden.
8. De lidstaten mogen voor de toepassing van de leden 1, 2 en 3 een
wegingsfactor van 20 % toepassen op de activa die vorderingen verte-genwoordigen op regionale en lokale overheden van de lidstaten,
alsmede op de andere risico's op of gegarandeerd door deze overheden;
de lidstaten mogen deze factor evenwel onder de voorwaarden vanartikel 44 tot 0 % verlagen.
9. De lidstaten mogen voor de toepassing van de leden 1, 2 en 3 een
wegingsfactor van 20 % toepassen op de activa die vorderingen
alsmede andere risico's op kredietinstellingen vertegenwoordigen, meteen looptijd van meer dan één tot ten hoogste drie jaar, en eenwegingsfactor van 50 % op de activa die vorderingen op kredietinstel-lingen vertegenwoordigen met een looptijd van meer dan drie jaar, mitsdeze vorderingen bestaan uit schuldbewijzen die zijn uitgegeven door
een kredietinstelling en mits deze schuldbewijzen naar het oordeel van
de bevoegde autoriteiten effectief op een markt voor professionelemarktdeelnemers verhandelbaar zijn en op deze markt dagelijks wordengenoteerd of waarvan de uitgifte door de bevoegde autoriteiten van delidstaat van herkomst van de emitterende kredietinstelling is goedge-
keurd. In alle gevallen mogen deze posten niet behoren tot het eigen
vermogen.
10. In afwijking van lid 7, onder i), en van lid 9, mogen de lidstaten
een wegingsfactor van 20 % toepassen op de activa die vorderingen enandere risico's op kredietinstellingen vertegenwoordigen, ongeacht de
looptijd.
11. Wanneer een risico met betrekking tot een cliënt is gegarandeerd
door een derde partij, dan wel door onderpand in de vorm van effectendie onder de in lid 7, onder o), beschreven voorwaarden zijn uitge-
geven door een derde partij, mogen de lidstaten
— het risico beschouwen als een risico op de derde partij en niet op de
cliënt, indien het risico ten genoegen van de bevoegde autoriteiten
rechtstreeks en onvoorwaardelijk is gegarandeerd door deze derde
partij;
— het risico beschouwen als een risico op de derde partij en niet op de
cliënt, indien het in lid 7, onder o), beschreven risico is gegaran-deerd door onderpand onder de daarin genoemde voorwaarden.
12. De Raadond erwerpt uiterlijk op 1 januari 1999 op basis van een
verslag van de Commissie de behandeling van de in lid 7, onder i), ende in de leden 9 en 10 bedoelde interbancaire risico's aan een onder-zoek. De Raadneemt op basis van een voorstel van d e Commissieeen besluit over de eventueel daarin aan te brengen wijzigingen.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 51
▼B
Artikel 50
Toezicht betreffende grote risico's op geconsolideerde en op niet-
geconsolideerde basis
1. Indien de kredietinstelling geen moederonderneming en geen
dochteronderneming is, wordt het toezicht op de naleving van deverplichtingen, bepaald in de artikelen 48 en 49 of in andere terzakegeldende communautaire voorschriften, op niet-geconsolideerde basis
uitgeoefend.
2. In de andere gevallen wordt het toezicht op de naleving van de
verplichtingen, bepaald in de artikelen 48 en 49 of in andere terzakegeldende communautaire voorschriften, uitgeoefend op geconsolideerdebasis overeenkomstig de artikelen 52 tot en met 56.
3. De lidstaten kunnen afzien van het toezicht op de naleving van de
verplichtingen, bepaald in de artikelen 48 en 49 of in andere terzakegeldende communautaire voorschriften op niet-geconsolideerde ofgesubconsolideerde basis, voor een kredietinstelling die als moederon-derneming onderworpen is aan toezicht op geconsolideerde basis, en
voor elke dochteronderneming van deze kredietinstelling die voor
vergunning en toezicht onder deze lidstaten ressorteert en onder hettoezicht op geconsolideerde basis valt.
Van dit toezicht kan eveneens worden afgezien indien de moederonder-
neming een financiële holding is die in dezelfde lidstaat als de
kredietinstelling is gevestigd, mits die holding aan hetzelfde toezicht
onderworpen is als kredietinstellingen.
In de gevallen, bedoeld in de eerste en de tweede alinea, moeten er
maatregelen worden genomen om te zorgen voor een bevredigendespreiding van de risico's binnen de groep.
Afdeling 4
Gekwalificeerde deelnemingen buiten het financiële gebied
Artikel 51
Beperkingen aan gekwalificeerde deelnemingen welke geen finan-
cieringsdeelnemingen zijn
1. Een kredietinstelling mag in een onderneming die geen kredietin-
stelling, financiële instelling of onderneming met werkzaamheden alsbedoeld in artikel 43, lid 2, onder f), van Richtlijn 86/635/EEG is,
geen gekwalificeerde deelneming hebben waarvan het bedrag meer
dan 15 % van haar eigen vermogen bedraagt.
2. Het totale bedrag van de gekwalificeerde deelnemingen in andere
ondernemingen dan kredietinstellingen, financiële instellingen of onder-nemingen met werkzaamheden als bedoeld in artikel 43, lid 2, onder f),
van Richtlijn 86/635/EEG, mag niet meer bedragen dan 60 % van het
eigen vermogen van de kredietinstelling.
3. De lidstaten behoeven de in de leden 1 en 2 bepaalde beperkingen
niet toe te passen voor deelnemingen in verzekeringsondernemingen alsgedefinieerd in Richtlijn 73/239/EEG en Richtlijn 79/267/EEG, of inherverzekeringsondernemingen als gedefinieerd in Richtlijn 98/78/EG.
4. Aandelen die wegens een financiële bijstandsoperatie ter sanering
of redding van een onderneming, of wegens de overname van eeneffectenemissie voor de normale duur van die overname, of in eigennaam maar voor rekening van derden, tijdelijk worden gehouden,worden voor de berekening van de in de leden 1 en 2 vastgestelde
limieten niet meegeteld in de gekwalificeerde deelnemingen. Aandelen
die niet het karakter van financiële vaste activa in de zin van artikel 35,lid 2, van Richtlijn 86/635/EEG hebben, worden niet meegeteld.
5. De in de leden 1 en 2 vastgestelde limieten mogen alleen in
uitzonderlijke omstandigheden worden overschreden. In dat geval eisen2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 52
▼M2
▼B
▼B
de bevoegde autoriteiten echter dat de kredietinstelling haar eigen
vermogen verhoogt of andere maatregelen van gelijke werking treft.
6. De lidstaten kunnen bepalen dat de bevoegde autoriteiten de in de
leden 1 en 2 vastgestelde limieten niet toepassen indien zij voor-schrijven dat het gedeelte van de gekwalificeerde deelneming dat dezelimieten te boven gaat, voor 10 % door eigen vermogen moet zijn
gedekt en dat dit gedeelte niet in aanmerking wordt genomen voor de
berekening van de solvabiliteitsratio. In geval van overschrijding vanzowel de in lid 1 als de in lid 2 gestelde limiet, dient het grootste vande overschrijdende gedeelten door eigen vermogen te worden gedekt.
HOOFDSTUK 3
TOEZICHT OP GECONSOLIDEERDE BASIS
Artikel 52
Toezicht op geconsolideerde basis op kredietinstellingen
1. Een kredietinstelling die als dochteronderneming een kredietin-
stelling of financiële instelling heeft, dan wel een deelneming indergelijke instellingen houdt, is in de mate en op de wijze als bepaaldin artikel 54 onderworpen aan toezicht op basis van haar geconsoli-deerde financiële positie. Dit toezicht bestrijkt ten minste de in deleden 5 en 6 genoemde terreinen.
2. Een kredietinstelling waarvan de moederonderneming een finan-
ciële holding is, is onderworpen aan toezicht op basis van degeconsolideerde financiële positie van de financiële holding in de
mate en op de wijze als bepaald in artikel 54. Dit toezicht bestrijkt
ten minste de in de leden 5 en 6 genoemde terreinen.►
M2Onverminderd artikel 54 bis houdt de consolidatie van de finan-
ciële positie van de financiële holding voor de bevoegde autoriteitengeenszins de verplichting in de financiële holding te onderwerpen aantoezicht op individuele basis. ◄
3. De lidstaten of de overeenkomstig artikel 53 met het toezicht op
geconsolideerde basis belaste bevoegde autoriteiten mogen in indivi-duele gevallen kredietinstellingen, financiële instellingen of
nevendiensten van het bankbedrijf verrichtende ondernemingen die
dochterondernemingen zijn of waarin een deelneming wordt gehouden,buiten de consolidatie houden indien:
— de in de consolidatie te betrekken onderneming gevestigd is in een
derde land waar juridische belemmeringen voor de mededeling vande nodige inlichtingen bestaan,
— de in de consolidatie te betrekken onderneming volgens de
bevoegde autoriteiten in het licht van de doelstellingen van hettoezicht op de kredietinstellingen te verwaarlozen is, en in iedergeval indien het balanstotaal van de in de consolidatie te betrekkenonderneming lager is dan het laagste van de twee volgende
bedragen: 10 miljoen EUR of 1 % van het balanstotaal van de
moederonderneming, of van de onderneming die de deelneminghoudt; indien verscheidene ondernemingen aan bovenstaande voor-waarden voldoen, dienen zij toch in de consolidatie te wordenopgenomen indien het geheel van deze ondernemingen in het lichtvan bovenstaande doelstellingen, een niet te verwaarlozen belang
heeft,
of
— de consolidatie van de financiële positie van de in de consolidatie te
betrekken onderneming, naar de mening van de met het toezicht op
geconsolideerde basis belaste autoriteiten, in het licht van de doel-stellingen van het toezicht op kredietinstellingen misplaatst ofmisleidend zou zijn.
4. Indien de bevoegde autoriteiten van een lidstaat een dochterkre-
dietinstelling niet in het toezicht op geconsolideerde basis betrekkenop grond van een van de in lid 3, tweede en derde streepje, bedoeldegevallen, kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar dezedochterkredietinstelling gelegen is, van de moederonderneming inlich-2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 53
▼B
tingen verlangen om de uitoefening van het toezicht op deze kredietin-
stelling te vergemakkelijken.
5. Het toezicht op de solvabiliteit, de kapitaaltoereikendheid in het
licht van de marktrisico's en de controle op grote risico's worden over-
eenkomstig het onderhavige artikel en de artikelen 53 tot en met 56uitgeoefend op geconsolideerde basis. De lidstaten stellen in voorko-mend geval de maatregelen vast die nodig zouden blijken omfinanciële holdings overeenkomstig lid 2 in het geconsolideerde
toezicht te kunnen betrekken.
De naleving van de in artikel 51, leden 1 en 2, bepaalde limieten wordt
onderworpen aan toezicht en aan controle op basis van de geconsoli-deerde of gesubconsolideerde financiële positie van dekredietinstelling.
6. De bevoegde autoriteiten schrijven voor dat alle ondernemingen
die worden betrokken bij het toezicht op geconsolideerde basis waaraan
een kredietinstelling op grond van de leden 1 en 2 onderworpen is,over adequate interne controleprocedures moeten beschikken om degegevens en inlichtingen te kunnen produceren die van nut zijn voorde uitoefening van het toezicht op geconsolideerde basis.
7. Onverminderd de specifieke bepalingen van andere richtlijnen
kunnen de lidstaten ervan afzien de in lid 5 bedoelde normen op basis
van subconsolidatie of op individuele basis toe te passen op kredietin-stellingen die als moederonderneming aan toezicht op geconsolideerdebasis onderworpen zijn, alsmede op elke dochteronderneming van dezekredietinstelling die voor vergunning en toezicht onder deze lidstatenressorteert en die in het toezicht op geconsolideerde basis van de
moederkredietinstelling is opgenomen. Deze vrijstelling wordt ook
toegestaan wanneer de moederinstelling een financiële holding is methaar zetel in dezelfde lidstaat als de kredietinstelling, op voorwaardedat zij aan hetzelfde toezicht wordt onderworpen als kredietinstellingenen met name aan de in lid 5 vastgestelde voorschriften.
In de twee in de eerste alinea bedoelde gevallen moeten maatregelen
worden genomen om te zorgen voor een adequate verdeling van hetkapitaal binnen de bankgroep.
Indien de bevoegde autoriteiten deze normen op individuele basis
toepassen, mogen zij voor de berekening van het eigen vermogenartikel 34, lid2, laatste alinea, aanwend en.
8. Indien een kredietinstelling die een dochteronderneming is van
een moederonderneming die zelf en kredietinstelling is, een vergunningheeft gekregen en in een andere lidstaat gelegen is, passen de bevoegdeautoriteiten die de vergunning hebben verleend, op deze instelling de inlid 5 bedoelde voorschriften toe, op individuele basis, dan wel, in voor-komendgeval, op basis van subconsolid atie.
9. Onverminderd het bepaalde in lid 8, mogen de bevoegde autori-
teiten die vergunning hebben verleend aan de dochteronderneming vaneen moederonderneming die een kredietinstelling is, bij overeenkomsthun toezichthoudende verantwoordelijkheden overdragen aan debevoegde autoriteiten die vergunning hebben verleend aan en toezichtuitoefenen op de moederonderneming, opdat deze autoriteiten het
toezicht op de dochteronderneming op zich nemen overeenkomstig
deze richtlijn. De Commissie wordt over het afsluiten en de strekkingvan dergelijke overeenkomsten ingelicht. Zij licht de bevoegde autori-teiten van de overige lidstaten en het Raadgevend Comité voor hetbankwezen hierover in.
10. De lidstaten bepalen dat hun met het toezicht op geconsolideerde
basis belaste bevoegde autoriteiten van de dochteronderneming van eenkredietinstelling of een financiële holding die niet onder het toezicht opgeconsolideerde basis vallen, de in artikel 55 bedoelde inlichtingenmogen verlangen. In dat geval zijn de in dat artikel bedoelde proce-dures voor toezending en verificatie van de inlichtingen van toepassing.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 54
▼B
Artikel 53
Tot toezicht op geconsolideerde basis bevoegde autoriteiten
1. Indien de moederonderneming een kredietinstelling is, wordt het
toezicht op geconsolideerde basis uitgeoefend door de bevoegde auto-riteiten die aan deze kredietinstelling de in artikel 4 bedoelde
vergunning hebben verleend.
2. Indien de moederonderneming van een kredietinstelling een finan-
ciële holding is, wordt het toezicht op geconsolideerde basisuitgeoefend door de bevoegde autoriteiten die aan deze kredietinstel-
ling de in artikel 4 bedoelde vergunning hebben verleend.
Indien evenwel kredietinstellingen waaraan in meer dan één lidstaat
vergunning is verleend, dezelfde financiële holding als moederonderne-ming hebben, wordt het toezicht op geconsolideerde basis uitgeoefend
door de autoriteiten die bevoegd zijn voor de kredietinstelling waaraan
vergunning is verleend in de lidstaat waar de financiële holding isopgericht.
Indien in de lidstaat waar de financiële holding is opgericht, aan geen
dochterkredietinstellingen vergunning is verleend, komen de bevoegde
autoriteiten van de betrokken lidstaten (daarbij begrepen de autoriteitenvan de lidstaat waar de financiële holding is opgericht) met elkaarovereen wie van hen het toezicht op geconsolideerde basis zal uitoe-fenen. Bij gebreke van een dergelijke afspraak wordt het toezicht opgeconsolideerde basis uitgeoefend door de bevoegde autoriteiten die
een vergunning hebben verleend aan de kredietinstelling met het
hoogste balanstotaal; in het geval van gelijke balanstotalen wordt hettoezicht op geconsolideerde basis uitgeoefend door de bevoegde auto-riteiten die als eerste een vergunning als bedoeld in artikel 4 hebbenverleend.
3. De betrokken bevoegde autoriteiten kunnen met elkaar overeen-
komen van het bepaalde in lid 2, eerste en tweede alinea, af te wijken.
4. De in lid 2, derde alinea, en in lid 3 bedoelde overeenkomsten
bevatten concrete maatregelen inzake samenwerking en informatie-
uitwisseling met het oog op het verwezenlijken van de doelstellingenbetreffende het toezicht op geconsolideerde basis.
5. Indien er in de lidstaten meer dan één bevoegde autoriteit is voor
het bedrijfseconomisch toezicht of kredietinstellingen en financiële
instellingen, nemen de lidstaten de nodige maatregelen om de onder-linge coördinatie te organiseren.
Artikel 54
Vorm en mate van de consolidatie
1. De met het toezicht op geconsolideerde basis belaste bevoegde
autoriteiten verlangen met het oog op het toezicht de volledige conso-
lidatie van kredietinstellingen en financiële instellingen die
dochterondernemingen van de moederonderneming zijn.
Een proportionele consolidatie kan evenwel worden voorgeschreven in
geval de aansprakelijkheid van de moederonderneming die een deel
van het kapitaal houdt, naar het oordeel van de bevoegde autoriteiten
beperkt is tot dat deel van het kapitaal, op grond van de aansprakelijk-heid van de overige aandeelhouders of vennoten en van de toereikendesolvabiliteit van deze laatsten. De aansprakelijkheid van de overigeaandeelhouders en vennoten moet duidelijk worden aangetoond, zo
nodig aan de hand van uitdrukkelijk aangegane verbintenissen.
Indien ondernemingen verbonden zijn door een betrekking in de zin
van artikel 12, lid 1, van Richtlijn 83/349/EEG, bepalen de bevoegdeautoriteiten hoe de consolidatie moet worden uitgevoerd.
2. De met het toezicht op geconsolideerde basis belaste bevoegde
autoriteiten verlangen met het oog op het toezicht de proportioneleconsolidatie van de deelnemingen in kredietinstellingen of financiële2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 55
▼M2
▼B
▼B
instellingen welke gezamenlijk door een bij de consolidatie betrokken
onderneming en een of meer daarin niet opgenomen ondernemingenworden geleid, wanneer daaruit een beperking van de aansprakelijkheid
van deze ondernemingen voortvloeit die afhangt van het door hen
gehouden aandeel van het kapitaal.
3. In het geval van deelnemingen of van andere vormen van kapi-
taalbinding dan bedoeld in de leden 1 en 2, bepalen de bevoegdeautoriteiten of en in welke vorm consolidatie moet plaatsvinden. Zijkunnen met name de toepassing van de vermogensmutatiemethodetoestaan of voorschrijven. Deze methode houdt evenwel niet in dat debetrokken ondernemingen in het toezicht op geconsolideerde basis
worden opgenomen.
4. Onverminderd de leden 1, 2 en 3 bepalen de bevoegde autori-
teiten in de volgende gevallen of en in welke vorm consolidatie moet
plaatsvinden:
— een kredietinstelling oefent naar het oordeel van de bevoegde auto-
riteiten een invloedvan betekenis uit op een of meerkredietinstellingen of financiële instellingen, zonder daarin evenweleen deelneming te houden of daarmee andere vormen van kapitaal-
binding te hebben;
— twee of meer kredietinstellingen of financiële instellingen staan
onder centrale leiding zonder dat dit in een overeenkomst of statu-
taire bepalingen vastgelegdhoeft te zijn.
De bevoegde autoriteiten mogen in het bijzonder het gebruik van de in
artikel 12 van Richtlijn 83/349/EEG bedoelde methode toestaan ofvoorschrijven. Deze methode houdt evenwel niet in dat de betrokken
ondernemingen in het toezicht op geconsolideerde basis worden opge-
nomen.
5. Wanneer het toezicht op geconsolideerde basis op grond van
artikel 52, leden 1 en 2, is voorgeschreven, worden de ondernemingendie nevendiensten van het bankbedrijf verrichten, in de consolidatiebetrokken in de gevallen en volgens de methoden die in de leden 1tot en met 4 van het onderhavige artikel zijn omschreven.
Artikel 54 bis
Leidinggevend orgaan van financiële holdings
De lidstaten eisen dat personen die het bedrijf van een financiële
holding feitelijk leiden, voldoende betrouwbaarheid en voldoende erva-
ring bezitten om deze functies uit te oefenen.
Artikel 55
Door gemengde holdings en hun dochterondernemingen te
verstrekken inlichtingen
1. Tot een latere coördinatie van de consolidatiemethoden bepalen
de lidstaten dat, indien de moederonderneming van één of meerkredietinstellingen een gemengde holding is, de voor vergunning aanen toezicht op deze kredietinstellingen verantwoordelijke bevoegdeautoriteiten van de gemengde holding en de dochterondernemingen
daarvan, hetzij rechtstreeks, hetzij door toedoen van de dochterkrediet-
instellingen, de mededeling verlangen van alle dienstige inlichtingen engegevens voor de uitoefening van het toezicht op de dochterkredietin-stellingen.
2. De lidstaten bepalen dat hun bevoegde autoriteiten de van de
gemengde holdings en dochterondernemingen daarvan ontvangeninlichtingen ter plaatse kunnen verifiëren, of door externe controleurskunnen doen verifiëren. Indien de gemengde holding of een van de2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 56
▼M2
▼B
▼M2
▼B
▼B
dochterondernemingen daarvan een verzekeringsonderneming is, kan
ook de procedure van artikel 56, lid 4, worden gevolgd. Indien degemengde holding of een van de dochterondernemingen daarvan in
een andere lidstaat is gelegen dan die waar de dochterkredietinstelling
is gelegen, geschiedt de verificatie ter plaatse volgens de procedure vanartikel 56, lid7.
Artikel 55 bis
Intragroeptransacties bij gemengde holdings
Onverminderd het bepaalde in titel V, hoofdstuk 2, afdeling 3, van
deze richtlijn bepalen de lidstaten dat, indien de moederonderneming
van één of meer kredietinstellingen een gemengde holding is, debevoegde autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor het toezicht opdeze kredietinstellingen algemeen toezicht uitoefenen op de transactiestussen de kredietinstellingen en de gemengde holding en haar dochter-
ondernemingen.
De bevoegde autoriteiten verlangen dat de kredietinstellingen
beschikken over adequate risicobeheer- en internecontroleprocedures,
met inbegrip van gedegen rapportage- en jaarrekeningsystemen, methet oog op een juiste herkenning, meting, bewaking en controle vande transacties met de gemengde moederholding en haar dochteronder-nemingen. De bevoegde autoriteiten verlangen tevens dat dekredietinstellingen alle andere significante transacties met deze enti-
teiten rapporteren, naast de transacties bedoeld in artikel 48. Deze
procedures en significante transacties worden gecontroleerd door debevoegde autoriteiten.
Indien de bovengenoemde intragroeptransacties een bedreiging voor de
financiële positie van een kredietinstelling vormen, neemt de voor hettoezicht op de instelling bevoegde autoriteit passende maatregelen.
Artikel 56
Maatregelen om het toezicht op geconsolideerde basis te vergemak-
kelijken
1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen
dat geen juridische belemmeringen de onder het toezicht op geconsoli-deerde basis vallende ondernemingen, of gemengde holdings endochterondernemingen daarvan, of de in artikel 51, lid 10, bedoeldedochterondernemingen verhinderen om onderling de inlichtingen uit te
wisselen die voor de uitoefening van het toezicht overeenkomstig de
artikelen 52 tot en met 55 en het onderhavige artikel dienstig zijn.
2. Indien de moederonderneming en de één of meer kredietinstel-
lingen die dochterondernemingen daarvan zijn, in verschillendelidstaten zijn gelegen, verstrekken de bevoegde autoriteiten van iederelidstaat elkaar alle dienstige inlichtingen die voor het toezicht opgeconsolideerde basis nodig zijn of die dat toezicht kunnen vergemak-
kelijken.
Indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de moederonder-
neming is gelegen, niet zelf op grondvan artikel 53 het toezicht op
geconsolideerde basis uitoefenen, mag hun door de met dit toezichtbelaste bevoegde autoriteiten worden gevraagd om van de moederon-derneming de inlichtingen te verlangen die voor het toezicht opgeconsolideerde basis dienstig zijn, en om die inlichtingen aan deze
auautoriteiten door te geven.
3. De lidstaten staan toe dat hun bevoegde autoriteiten de in lid 2
bedoelde inlichtingen uitwisselen, met dien verstande dat, met betrek-
king tot financiële holdings, financiële instellingen of ondernemingendie nevendiensten van het bankbedrijf verrichten, het inwinnen ofbezitten van inlichtingen geenszins betekent dat de bevoegde autori-teiten op de instellingen of ondernemingen afzonderlijk toezichtmoeten houden.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 57
▼M2
▼B
▼B
De lidstaten staan eveneens toe dat hun bevoegde autoriteiten de in
artikel 55 bedoelde inlichtingen uitwisselen, met dien verstande dathet inwinnen of bezitten van inlichtingen geenszins betekent dat de
bevoegde autoriteiten op de gemengde holding en dochteronderne-
mingen daarvan die geen kredietinstelling zijn, of op de in artikel 52,lid 10, bedoelde dochterondernemingen, toezicht houden.
4. Indien een kredietinstelling, een financiële holding of een
gemengde holding zeggenschap heeft over één of meer dochteronderne-
mingen die verzekeringsondernemingen zijn of andere ondernemingendie beleggingsdiensten verrichten waarvoor een vergunningsstelselgeldt, werken de bevoegde autoriteiten nauw samen met de autoriteitendie van overheidswege belast zijn met het toezicht op de verzekerings-
ondernemingen of op de genoemde andere instellingen die
beleggingsdiensten verrichten. Onverminderd hun respectieve bevoegd-heden delen deze autoriteiten elkaar alle inlichtingen mee waardoor devervulling van hun taak kan worden vergemakkelijkt en controle op deactiviteit en de financiële positie van alle aan hun toezicht onder-worpen ondernemingen kan worden uitgeoefend.
5. De op grond van het toezicht op geconsolideerde basis ontvangen
inlichtingen, en met name de in deze richtlijn bedoelde uitwisselingvan inlichtingen tussen bevoegde autoriteiten, vallen onder het beroeps-geheim als bepaaldin artikel 30.
6. De met het toezicht op geconsolideerde basis belaste bevoegde
autoriteiten stellen een lijst op van de in artikel 52, lid 2, bedoeldefinanciële holdings. Deze lijst wordt aan de bevoegde autoriteiten vande andere lidstaten en aan de Commissie gezonden.
7. Indien de bevoegde autoriteiten van een lidstaat bij de toepassing
van deze richtlijn in welbepaalde gevallen inlichtingen betreffende eenin een andere lidstaat gelegen kredietinstelling, financiële holding,financiële instelling, onderneming die nevendiensten van het bankbe-drijf verricht, gemengde holding, dochteronderneming als bedoeld in
artikel 55, of dochteronderneming als bedoeld in artikel 52, lid 10,
wensen te verifiëren, verzoeken zij de bevoegde autoriteiten van deandere lidstaat om deze verificatie. De autoriteiten die het verzoekhebben ontvangen, moeten hieraan in het kader van hun bevoegdhedengevolg geven door de verificatie zelf te verrichten, door de verzoe-kende autoriteiten toestemming te verlenen om de verificatie te
verrichten, dan wel door toe te staan dat de verificatie door een regis-
teraccountant of een deskundige wordt verricht. ►
M2De verzoekende
bevoegde autoriteit kan indien zij dat wenst aan de verificatie deel-nemen indien zij deze niet zelf verricht. ◄
8. De lidstaten bepalen dat, onverminderd gevallen die onder de
strafwet vallen, jegens financiële holdings en gemengde holdings, ofverantwoordelijke bestuurders daarvan, die wettelijke of bestuursrechte-lijke bepalingen overtreden welke ter uitvoering van de artikelen 52 toten met 55 en van het onderhavige artikel zijn vastgesteld, sancties of
maatregelen kunnen worden opgelegd om aan de vastgestelde overtre-
dingen een einde te maken of de oorzaken daarvan weg te nemen. Inbepaalde gevallen kunnen deze maatregelen een optreden van derechter vereisen. De bevoegde autoriteiten werken nauw samen opdatde genoemde sancties of maatregelen de beoogde uitwerking hebben,inzonderheid als de zetel van een financiële holding of van een
gemengde holding zich elders dan zijn hoofdbestuur of zijn hoofdvesti-
ging bevindt.
Artikel 56 bis
Moederondernemingen uit derde landen
Indien de moederonderneming van een kredietinstelling een kredietin-
stelling of een financiële holding met hoofdkantoor buiten de
Gemeenschap is en er op de kredietinstelling geen toezicht op geconso-lideerde basis wordt uitgeoefend overeenkomstig het bepaalde in artikel52, verifiëren de bevoegde autoriteiten of de kredietinstelling onder-worpen is aan door de bevoegde autoriteit van een derde landuitgeoefend toezicht op geconsolideerde basis dat gelijkwaardig is met2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 58
▼M2
▼M2
dat van de in artikel 52 neergelegde beginselen. De verificatie
geschiedt door de bevoegde autoriteit die verantwoordelijk zou zijnvoor het toezicht op geconsolideerde basis indien de vierde alinea van
toepassing was, op verzoek van de moederondernming of van een van
de gereglementeerde autoriteiten die in de Gemeenschap een vergun-ning hebben verkregen, dan wel op haar eigen initiatief. Die bevoegdeautoriteit raadpleegt de andere betrokken bevoegde autoriteiten.
Het Raadgevend Comité voor het bankwezen kan algemene richt-
snoeren verstrekken over de vraag of de regelingen inzake
geconsolideerd toezicht van de bevoegde autoriteiten in derde landenwaarschijnlijk de doeleinden van het toezicht op geconsolideerde basiszullen verwezenlijken zoals die in dit hoofdstuk zijn bepaald, voor dekredietinstellingen waarvan de moederonderneming haar hoofdbestuurbuiten de Gemeenschap heeft. Het Comité werkt die richtsnoeren bij
en houdt rekening met alle wijzigingen in de regelingen inzake gecon-
solideerd toezicht die door die bevoegde autoriteiten worden toegepast.
De bevoegde autoriteit die de in de vorige alinea bedoelde verificatie
uitvoert, neemt die richtsnoeren in aanmerking. De bevoegde autoriteitraadpleegt te dien einde het comité voordat zij haar besluit neemt.
Indien een dergelijk gelijkwaardig toezicht ontbreekt, passen de
lidstaten naar analogie op de kredietinstelling het bepaalde in artikel52 toe.
Als alternatief staan de lidstaten hun bevoegde autoriteiten toe andere
passende toezichtmethoden toe te passen waarmee de doeleinden vanhet toezicht op geconsolideerde basis op kredietinstellingen worden
gerealiseerd. Over deze methoden moet overeenstemming worden
bereikt door de betrokken bevoegde autoriteit die verantwoordelijkzou zijn voor het geconsolideerde toezicht, zulks na overleg met deandere bevoegde autoriteiten. De bevoegde autoriteiten kunnen meerbepaald verlangen dat een financiële holding met hoofdbestuur in deGemeenschap wordt opgericht en op de geconsolideerde positie van
deze financiële holding de bepalingen inzake het toezicht op geconsoli-
deerde basis toepassen. De methoden moeten de mogelijkheid biedende doeleinden van het toezicht op geconsolideerde basis alsomschreven in dit hoofdstuk te verwezenlijken, en moeten aan deoverige betrokken bevoegde autoriteiten en de Commissie worden
medegedeeld.
TITEL VI
RAADGEVEND COMITÉ VOOR HET BANKWEZEN
Artikel 57
Samenstelling en taken van het Raadgevend Comité voor het bank-
wezen
1. Bij de Commissie wordt een Raadgevend Comité voor het bank-
wezen van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten ingesteld.
2. Het Raadgevend Comité voor het bankwezen heeft tot taak de
Commissie bij te staan in haar taak te zorgen voor een juiste toepassingvan de onderhavige richtlijn. Het vervult verder de in onderhavige
richtlijn omschreven andere taken en staat de Commissie bij in het
uitwerken van nieuwe voorstellen aan de Raad betreffende de verderecoördinatie op het gebied van de kredietinstellingen.
3. Het Raadgevend Comité voor het bankwezen houdt zich niet
bezig met de bestudering van concrete vraagstukken die verbandhouden met de afzonderlijke kredietinstellingen.
4. Het Raadgevend Comité voor het bankwezen is samengesteld uit
ten hoogste drie vertegenwoordigers van elke lidstaat en van deCommissie. Deze vertegenwoordigers kunnen bij gelegenheid en opvoorwaarde van voorafgaande goedkeuring door het comité, vergezeldworden door adviseurs. Het comité kan ook gekwalificeerde personenalsmede deskundigen uitnodigen om aan zijn vergaderingen deel te2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 59
▼B
▼B
nemen. De secretariaatswerkzaamheden worden verzorgd door de
Commissie.
5. Het Raadgevend Comité voor het bankwezen stelt zijn reglement
van orde vast en kiest uit de vertegenwoordigers der lidstaten een voor-
zitter. Met regelmatige tussenpozen wordt door het comité vergaderd
en bovendien telkens wanneer de omstandigheden zulks vergen. DeCommissie kan een spoedvergadering van het comité vragen, indiende omstandigheden dit naar haar oordeel vereisen.
6. De beraadslagingen van het Raadgevend Comité voor het bank-
wezen en de resultaten daarvan zijn vertrouwelijk, behoudensandersluidend besluit van het comité.
Artikel 58
Onderzoek naar de voorwaarden van vergunning
Het Raadgevend Comité voor het bankwezen onderzoekt de inhoud die
de lidstaten geven aan de in artikel 5, lid 1, en artikel 6, lid 1, bedoeldevoorwaarden, de andere voorwaarden die zij eventueel toepassen,alsmede de opgaven die in het programma van werkzaamheden moetenvoorkomen, en doet eventueel voorstellen aan de Commissie voor eenmeer gedetailleerde coördinatie.
Artikel 59
Observatieratio's
1. In afwachting van een latere coördinatie stellen de bevoegde auto-
riteiten teneinde een observatiemogelijkheid te scheppen, invoorkomend geval in aanvulling op eventuele door hen gehanteerdecoëfficiënten, verhoudingsgetallen vast tussen verschillende activa- en/
of passivaposten van de kredietinstellingen met als doel het volgen van
de solvabiliteit en de liquiditeit van de kredietinstellingen alsmede vande overige voorwaarden die van belang zijn voor de bescherming vande spaargelden.
Te dien einde bepaalt het Raadgevend Comité voor het bankwezen de
inhoud van de verschillende bestanddelen van in de eerste alineabedoelde, als observatiemogelijkheid dienende verhoudingsgetallen, enstelt het de methode vast die voor de berekening ervan moet worden
gevolgd.
Zo nodig laat het Raadgevend Comité voor het bankwezen zich leiden
door technisch overleg tussen de toezichthoudende autoriteiten van de
betrokken categorieën instellingen.
2. De krachtens lid1 als observatiemogelijkheidopgesteld e verhou-
dingsgetallen worden ten minste elke zes maanden berekend.
3. Het Raadgevend Comité voor het bankwezen onderzoekt de resul-
taten van de analyses die door de in lid 1, derde alinea, bedoeldetoezichthoudende autoriteiten zijn verricht op basis van de in lid 2bedoelde berekeningen.
4. Het Raadgevend Comité voor het bankwezen kan de Commissie
voorstellen doen met het oog op de coördinatie van de in de lidstatengeldende coëfficiënten.
TITEL VII
BEVOEGDHEDEN INZAKE UITVOERING
Artikel 60
Technische aanpassingen
1. Onverminderd het in artikel 34, lid 3, tweede alinea, genoemde
verslag, worden wat betreft het eigen vermogen de op de onderstaande2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 60
▼B
gebieden aan te brengen technische aanpassingen vastgesteld volgens
de procedure van lid 2:
— verduidelijking van de definities om bij de toepassing van de onder-
havige richtlijn rekening te houden met de ontwikkelingen op de
financiële markten;
— verduidelijking van de definities teneinde een eenvormige toepas-
sing van deze richtlijn binnen de Gemeenschap te waarborgen;
— aanpassing van de terminologie en van de verwoording van de defi-
nities aan latere richtlijnen inzake het bankwezen en aanverwanteonderwerpen;
— definitie van zone A in artikel 1, punt 14;
— definitie van multilaterale ontwikkelingsbanken in artikel 1, punt
19;
— wijziging van het bedrag van het in artikel 5 vereiste aanvangskapi-
taal om rekening te houden met de economische en monetaire
ontwikkelingen;
— uitbreiding van de in de artikelen 18 en 19 bedoelde lijst in bijlage
I of aanpassing van de terminologie van de lijst om rekening tehouden met de ontwikkelingen op de financiële markten;
— de in artikel 28 genoemde gebieden waarop de bevoegde autori-
teiten gegevens moeten uitwisselen;
— wijziging van de omschrijving van de activa in artikel 43 om reke-
ning te houden met de ontwikkelingen op de financiële markten;
— de lijst en de indeling van de posten buiten de balanstelling in de
bijlagen II en IV en hun behandeling bij de berekening van de ratioals omschreven in de artikelen 42, 43 en 44 en in bijlage III;
— een tijdelijke verlaging van de in artikel 47 vastgestelde minimum-
ratio of van de in artikel 43 vastgestelde wegingsfactoren, omrekening te houden met specifieke omstandigheden;
— verduidelijking van de uitzonderingen genoemd in artikel 49, leden
5 tot en met 10.
2. De Commissie wordt bijgestaan door een comité.
Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van
Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van hetbepaalde in artikel 8 van dat besluit.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt
vastgesteld op drie maanden.
Het comité stelt zijn reglement van orde vast.
TITEL VIII
OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN
HOOFDSTUK 1
OVERGANGSBEPALINGEN
Artikel 61
Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 36
Denemarken mag de Deense instellingen voor hypothecair krediet die
vóór 1 januari 1990 de rechtsvorm van coöperatieve verenigingenhadden of als fonds georganiseerd waren, en die in naamloze vennoot-schappen zijn omgezet, toestaan om de hoofdelijke verplichtingen van
de leden, respectievelijk van de leningnemers als bedoeld in artikel 36,
lid 1, wier vorderingen met deze hoofdelijke verplichtingen wordengelijkgesteld, te blijven opnemen in het eigen vermogen, met inachtne-ming van de volgende beperkingen:
a) de berekeningsgrondslag van het aandeel van de hoofdelijke
verplichtingen van leningnemers is de som van de bestanddelengenoemd in artikel 34, lid 2, punten 1 en 2, verminderd met desom van de bestanddelen genoemd in artikel 34, lid 2, punten 9,10 en 11;2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 61
▼B
b) de berekeningsgrondslag op 1 januari 1991 of, indien de omzetting
op een latere datum plaatsvindt, op de datum van omzetting is demaximale berekeningsgrondslag. De berekeningsgrondslag mag
nooit hoger zijn dan de maximale berekeningsgrondslag;
c) de maximale berekeningsgrondslag wordt vanaf 1 januari 1997
verminderd met de helft van de opbrengst van eventuele nadien
plaatsvindende uitgiften van kapitaal, als gedefinieerd in artikel 34,lid2, punt 1, en
d) het maximumbedrag van de hoofdelijke verplichtingen van lening-
nemers dat in het eigen vermogen wordt opgenomen, mag nooitmeer bedragen dan:
50 % in 1991 en 1992,
45 % in 1993 en 1994,
40 % in 1995 en 1996,35 % in 1997,30 % in 1998,
20 % in 1999,
10 % in 2000 en0 % vanaf 1 januari 2001
van de berekeningsgrondslag.
Artikel 62
Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 43
1. Tot en met 31 december 2006 mogen de bevoegde autoriteiten
van de lidstaten hun kredietinstellingen toestaan een wegingsfactor
van 50 % toe te passen op leningen die ten genoegen van die autori-
teiten geheel en volledig gedekt zijn door hypotheken opkantoorgebouwen en panden voor diverse handelsdoeleinden, gelegenop het grondgebied van de lidstaten die de wegingsfactor van 50 %toestaan, als aan de volgende voorwaarden is voldaan:
i) de wegingsfactor van 50 % is van toepassing op het gedeelte van
de lening dat niet hoger ligt dan het volgens het onderstaande
punt a), dan wel volgens b) berekende maximum:
a) 50 % van de marktwaarde van het betrokken goed.
De marktwaarde van het goed moet door twee onafhankelijke
taxateurs worden berekend; zij maken onafhankelijke taxatiesop het ogenblik van de lening. De laagste taxatie is hetuitgangspunt voor de lening.
Het goedwordminstens één keer per jaar opnieuw getaxeerd
door één taxateur. Voor leningen die niet hoger liggen dan1 miljoen EUR en 5 % van het eigen vermogen van de krediet-
instelling, dient het goed ten minste eens in de drie jaar door
één taxateur te worden getaxeerd;
b) 50 % van de marktwaarde van het goed of, als dit lager ligt,
60 % van de hypotheekwaarde, in lidstaten die bij wettelijke of
bestuursrechtelijke bepalingen strikte criteria voor de berekeningvan hypotheekwaarden hebben vastgesteld.
De hypotheekwaarde is de waarde van het goed die is vastge-
steldd oor een taxateur op grondvan een voorzichtige prognosevan de toekomstige verhandelbaarheid van het goed, rekeninghoudend met duurzame langetermijnaspecten van het goed, de
normale en plaatselijke marktvoorwaarden, het gebruik dat op
dat ogenblik van het goed wordt gemaakt en eventuele anderedoeleinden waarvoor het geschikt is. Speculatieve factorenmogen niet in de hypotheekwaarde worden verrekend. De vast-gestelde hypotheekwaarde moet op doorzichtige en helderewijze worden gedocumenteerd.
De hypotheekwaarde en met name de onderliggende hypothesen
in verband met de ontwikkeling van de betrokken markt moeten2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 62
▼B
ten minste eens in de drie jaar, of als de marktprijzen met meer
dan 10 % dalen, opnieuw worden bezien.
Zowel onder a) als onder b) wordt onder „de marktwaarde”
verstaan de prijs waartegen het goed op de dag van de taxatiedoor een willige verkoper onderhands zou kunnen worden verkochtaan een onafhankelijke koper, in de veronderstelling dat het goedopenlijk te koop wordt aangeboden, de marktvoorwaarden van
dien aard zijn dat de verkoop in normale omstandigheden kan
plaatsvinden en er een normale periode voorhanden is, gezien deaard van het goed, om de verkoop te sluiten;
ii) op het gedeelte van de lening dat boven de onder i) genoemde
maxima ligt, wordt een wegingsfactor van 100 % toegepast;
iii) het goed moet door de eigenaar worden gebruikt of verhuurd.
De eerste alinea sluit niet uit dat de bevoegde autoriteiten van een
lidstaat die op zijn grondgebied een hogere wegingsfactor toepast,onder de bovengenoemde voorwaarden kunnen toestaan dat dewegingsfactor van 50 % voor dit type leningen wordt toegepast op hetgrondgebied van de lidstaten die de wegingsfactor van 50 % weltoestaan.
De bevoegde autoriteiten van de lidstaten kunnen hun kredietinstel-
lingen toestaan een wegingsfactor van 50 % toe te passen op op 21juli 2000 uitstaande leningen, mits de in dit lid genoemde voorwaarden
vervuld zijn. In dat geval wordt het goed uiterlijk 21 juli 2003 volgens
de bovengenoemde criteria gewaardeerd.
Op vóór 31 december 2006 toegekende leningen blijft de wegingsfactor
van 50 % van toepassing tot de vervaldag als de kredietinstelling
verplicht is de contractuele bedingen na te komen.
Tot en met 31 december 2006 kunnen de bevoegde autoriteiten van de
lidstaten hun kredietinstellingen tevens toestaan een wegingsfactor van
50 % toe te passen op het gedeelte van leningen dat ten genoegen vandeze autoriteiten geheel en volledig gedekt is door aandelen in Finsehuisvestingsmaatschappijen die onder de Finse huisvestingswet van1991 of soortgelijke wetgeving van latere datum vallen, mits aan de
in dit lid gestelde voorwaarden is voldaan.
De lidstaten brengen ter kennis van de Commissie hoe zij de bepa-
lingen van dit lid toepassen.
2. De lidstaten kunnen een wegingsfactor van 50 % toepassen bij
transacties inzake onroerendgoedleasing die vóór 31 december 2006worden gesloten en betrekking hebben op voor beroepsdoeleindenbestemde goederen die in het land van de zetel gelegen zijn en waarop
wettelijke bepalingen van toepassing zijn krachtens welke de „lessor”
de volledige eigendom van het gehuurde goed behoudt zolang dehuurder zijn koopoptie niet heeft uitgeoefend. De lidstaten brengen terkennis van de Commissie hoe zij de bepalingen van dit lid toepassen.
3. Artikel 43, lid 3, laat onverlet de erkenning door de bevoegde
autoriteiten van bilaterale schuldvernieuwingscontracten die zijngesloten, in het geval van:
— België, vóór 23 april 1996,
— Denemarken, vóór 1 juni 1996,
— Duitsland, vóór 30 oktober 1996,— Griekenland, vóór 27 maart 1997,
— Spanje, vóór 7 januari 1997,
— Frankrijk, vóór 30 mei 1996,
— Ierland, vóór 27 juni 1996,
— Italië, vóór 30 juli 1996,— Luxemburg, vóór 29 mei 1996,
— Nederland, vóór 1 juli 1996,
— Oostenrijk, vóór 30 december 1996,
— Portugal, vóór 15 januari 1997,
— Finland, vóór 21 augustus 1996,— Zweden, vóór 1 juni 1996, en2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 63
▼B
— het VerenigdKoninkrijk, vóór 30 april 1996.
Artikel 63
Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 47
1. Kredietinstellingen waarvan de minimumratio op 1 januari 1991
de in artikel 47, lid 1, voorgeschreven 8 % niet bereikte, moeten gelei-
delijk in opeenvolgende fasen naar dit niveau toewerken. Zolang dezedoelstelling niet is bereikt, mogen zij de ratio niet onder het in debetreffende fase bereikte niveau laten dalen. Indien een dergelijke fluc-tuatie zich toch voordoet, moet die van tijdelijke aard zijn en de redenervoor moet aan de bevoegde autoriteiten worden meegedeeld.
2. Gedurende een periode van maximaal vijf jaar vanaf 1 januari
1993 mogen de lidstaten de wegingsfactor van 10 % toepassen op deobligaties bedoeld in artikel 22, lid 4, van Richtlijn 85/611/EEG en,indien zij zulks nodig achten, voor de kredietinstellingen handhaven,om een ernstige verstoring van de werking van hun markten te voor-komen. Deze uitzonderingen worden aan de Commissie gemeld.
3. Gedurende een periode van ten hoogste zeven jaar vanaf 1 januari
1993 is artikel 47, lid1, niet van toepassing op d e Griekse Bank voorLandbouwkrediet. Deze instelling moet evenwel in opeenvolgendefasen, volgens de in het onderhavige artikel, lid 1, omschrevenmethode, naar het in artikel 47, lid 1, voorgeschreven niveau
toewerken.
Artikel 64
Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 49
1. Indien op 5 februari 1993 een kredietinstelling reeds een risico of
risico's had aangegaan dat of die de voor grote risico's geldende grens-waarden of de grenswaarde voor het totaal der grote risico's, alsbepaald in artikel 49, overschreed of overschreden, verlangen debevoegde autoriteiten dat de betrokken kredietinstelling de nodige
maatregelen neemt om het betrokken risico of de betrokken risico's te
verlagen tot het niveau dat in artikel 49 is bepaald.
2. De wijze waarop het risico of de risico's tot het toegestane niveau
wordt of worden verlaagd, wordt uitgewerkt, goedgekeurd, toegepast envoltooid binnen de termijn die de bevoegde autoriteiten in overeen-stemming achten met het beginsel van gezonde bedrijfsvoering en
eerlijke concurrentie. De bevoegde autoriteiten stellen de Commissie
en het Raadgevend Comité voor het bankwezen in kennis van het tijd-schema voor de gehanteerde algemene werkwijze.
3. Een kredietinstelling mag geen maatregelen nemen die tot gevolg
zouden hebben dat de in lid 1 bedoelde risico's de waarde over-
schrijden die zij op 5 februari 1993 hadden.
4. De in lid 2 bedoelde termijn loopt uiterlijk op 31 december 2001
af. Risico's met een langere looptijd waarvoor de contractvoorwaardendoor de leningverstrekkende instelling moeten worden nageleefd,mogen echter tot het verstrijken van die looptijd worden voortgezet.
5. Tot en met 31 december 1998 beschikken de lidstaten over de
mogelijkheid de in artikel 49, lid 1, gestelde grenswaarde tot 40 % en
de in artikel 49, lid 2, gestelde grenswaarde tot 30 % te verhogen.
Onverminderd de leden 1, 2, 3 en 4, loopt de termijn om de bij hetverstrijken van deze periode bestaande risico's tot de in artikel 49bedoelde niveaus terug te brengen, in dat geval op 31 december 2001af.
6. Uitsluitendvoor kred ietinstellingen waarvan het eigen vermogen
niet meer dan 7 miljoen EUR bedraagt, mogen de lidstaten de in lid 5bedoelde termijnen met vijf jaar verlengen. De lidstaten die van de indit lid vervatte mogelijkheid gebruikmaken, nemen maatregelen omconcurrentievervalsing te voorkomen en stellen de Commissie en hetRaadgevend Comité voor het bankwezen daarvan in kennis.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 64
▼B
7. In de in de leden 5 en 6 bedoelde gevallen kan een risico als
groot worden beschouwd indien de waarde ervan ten minste 15 % vanhet eigen vermogen bedraagt.
8. Tot en met 31 december 2001 kunnen de lidstaten de frequentie
van de in artikel 48, lid 2, tweede streepje, bedoelde melding van groterisico's wijzigen in ten minste twee keer per jaar.
9. De lidstaten kunnen geheel of gedeeltelijk van de toepassing van
artikel 49, leden 1, 2 en 3, uitsluiten de door een kredietinstellingaangegane risico's die bestaan uit hypothecaire leningen als
omschreven in artikel 62, lid1, d ie zijn gesloten vóór 1 januari 2002,
alsmede transacties inzake financieringshuur van onroerende goederenals omschreven in artikel 62, lid2, d ie zijn gesloten vóór 1 januari2002, een en ander tot 50 % van de waarde van het betrokken onroe-rendgoed .
Dezelfde behandeling geldt voor leningen die ten genoegen van de
bevoegde autoriteiten zijn gegarandeerd door aandelen in Finsebedrijven voor de bouw van residentiële woningen, die werkzaam zijnvolgens de Finse wet op de woningbouwverenigingen van 1991 of
latere gelijkwaardige wetgeving, die gelijk zijn aan de in de eerste
alinea bedoelde hypothecaire leningen.
Artikel 65
Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 51
Kredietinstellingen die op 1 januari 1993 de in artikel 51, leden 1 en 2,
vastgestelde limieten overschreden, beschikken, te rekenen vanaf deze
datum, over een termijn tot 1 januari 2003 om zich ernaar te voegen.
HOOFDSTUK 2
SLOTBEPALINGEN
Artikel 66
Informatie aan de Commissie
De lidstaten delen de Commissie de tekst mee van alle belangrijke
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zij op het onder dezerichtlijn vallende gebied vaststellen.
Artikel 67
Ingetrokken richtlijnen
1. De Richtlijnen 73/183/EEG, 77/780/EEG, 89/299/EEG, 89/646/
EEG, 89/647/EEG, 92/30/EEG en 92/121/EEG, zoals gewijzigdbij d e
in bijlage V, deel A, genoemde richtlijnen, worden ingetrokken, onver-minderd de verplichtingen van de lidstaten wat betreft de in bijlage V,deel B, opgenomen tijdslimieten voor de omzetting en toepassing vande richtlijnen in nationaal recht.
2. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen gelden als verwij-
zingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de inbijlage VI opgenomen concordantietabel.
Artikel 68
Inwerkingtreding
Deze richtlijn wordt van kracht op de dag van haar bekendmaking in
hetPublicatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Artikel 69
Geadresseerden
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.2000L0012 — NL — 01.05.2004 — 003.001 — 65
▼B
BIJLAGE I
LIJST VAN WERKZAAMHEDEN DIE ONDER DE WEDERZIJSDE
ERKENNING VALLEN
1. In ontvangst nemen van deposito's of andere terugbetaalbare gelden
2. Verstrekken van leningen (1)
3. Leasing
4. Betalingsverrichtingen
5. Uitgifte en beheer van betaalmiddelen (creditcards, reischeques, krediet-
brieven)
6. Verlenen van garanties en het stellen van borgtochten7. Handelingen voor eigen rekening van de instelling of voor rekening van de
cliënten, met betrekking tot:
a) geldmarktinstrumenten (cheques, wissels, depositocertificaten, enz.)
b) valuta's
c) financiële futures en opties
d) swaps en soortgelijke financieringsinstrumenten
e) effecten
8. Deelneming aan effectenemissies en dienstverrichting in verband daarmee
9. Advisering aan ondernemingen inzake kapitaalstructuur, bedrijfsstrategie en
daarmee samenhangende aangelegenheden, alsmede advisering en dienstver-
richtingen op het gebiedvan fusie en overname van ond ernemingen
10. Bemiddeling op interbankmarkten
11. Vermogensbeheer en -advisering
12. Bewaarneming en beheer van effecten
13. Commerciële inlichtingen14. Verhuur van safes2000L0012—NL—01.05.2004—003.001—66
(1) Hierbij met name inbegrepen:
— consumptieve kredieten,
— hypotheekleningen,— factoring, met of zonder regres,
— financiering van commerciële transactiens (voorschotten hierbij inbegrepen).
▼B
BIJLAGE II
INDELING VAN POSTEN BUITEN DE BALANSTELLING
Volledig risico
— Garanties met het karakter van kredietvervangingen
— Accepten— Endossementen van wissels die niet de handtekening van andere kredietin-
stellingen dragen
— Transacties met regres— Onherroepelijke „stand by”-accreditieven met het karakter van kredietver-
vangingen
— Activa aangekocht onder overeenkomsten betreffende koop op termijn
zonder rugdekking
— Deposito's in de vorm van tussenswaps („forward forward deposits”)— Onbetaald deel van niet volgestorte aandelen en effecten— Overige posten met een volledig risico
Middelgroot risico— Verstrekte en geconfirmeerde documentaire kredieten (zie ook middelgroot/
laag risico)
— Garanties en borgtochten (met inbegrip van inschrijvings- en uitvoeringsga-
ranties alsmede douane- en belastinggaranties) en garanties die niet het
karakter van kredietvervangingen hebben
— Onherroepelijke „stand by”-accreditieven die niet het karakter van krediet-
vervangingen hebben
— Niet opgenomen kredietfaciliteiten (overeenkomsten tot het verstrekken van
leningen, het aankopen van effecten, het verschaffen van garanties of accept-
faciliteiten) met een oorspronkelijke looptijdvan meer d an een jaar
— Note issuance facilities (NIF's) en Revolving underwriting facilities (RUF's)
— Overige posten met een middelgroot risico
Middelgroot/laag risico— Documentaire kredieten met de onderliggende zendingen als zekerheid en
andere zelfliquiderende transacties
— Overige posten met een middelgroot/laag risicoLaag risico— Niet opgenomen kredietfaciliteiten (overeenkomsten tot het verstrekken van
leningen, het aankopen van effecten, het verschaffen van garanties of accept-
faciliteiten) met een oorspronkelijke looptijdvan een jaar of korter of d ie te
allen tijde onvoorwaardelijk zonder opzegtermijn kunnen worden opgezegd
— Overige posten met een laag risico
De lidstaten verbinden zich ertoe de Commissie onmiddellijk ervan in kennis te
stellen wanneer zij ermee hebben ingestemdeen nieuwe post buiten d e balans-
telling op te nemen in een van de laatste streepjes bij iedere risicocategorie.
Deze post zal op communautair niveau definitief worden ingedeeld wanneer de
procedure van artikel 60 is voltooid.2000L0012—NL—01.05.2004—003.001—67
▼B
BIJLAGE III
BEHANDELING VAN POSTEN BUITEN DE BALANSTELLING
1. KEUZE VAN DE METHODE
Onder voorbehoud van toestemming van hun bevoegde autoriteiten kunnen de
kredietinstellingen één van de onderstaande methoden kiezen ter bepaling van
de kredietrisico's die aan de in bijlage IV, punten 1 en 2, vermelde contracten
verbonden zijn. Kredietinstellingen die moeten voldoen aan artikel 6, lid 1, van
Richtlijn 93/6/EEG van de Raad (1), moeten de hierna uiteengezette methode 1
gebruiken. Ter bepaling van de kredietrisico's die aan de in bijlage IV, punt 3,
vermelde contracten verbonden zijn, moeten alle kredietinstellingen methode 1
gebruiken.
2. METHODEN
Methode 1: benadering gebaseerd op de waardering tegen marktwaarde
Stap a): voor het toekennen van de actuele marktwaarde aan de
contracten („mark to market”) wordt de actuele vervangings-
waarde van alle contracten met een positieve waarde verkregen.
Stap b): teneinde een waarde te bepalen voor het potentiële toekomstige
kredietrisico (2) wordt het totaal van de theoretische hoofd-
sommen of de onderliggende waarden vermenigvuldigd met de
volgende percentages:
TABEL 1 (a)(b)
Resterende looptijd(c)Rentecon-
tractenContracten
die betrek-
king hebben
op wissel-
koersen of
goudContracten
die betrek-
king hebben
op aandelenContracten
die betrek-
king hebben
op andere
edele metalen
dan goudContracten
die betrek-
king hebben
op andere
grondstoffen
dan edele
metalen
Eén jaar of minder 0 % 1 % 6 % 7 % 10 %
Eén tot vijf jaar 0,5 % 5 % 8 % 7 % 12 %
Langer dan vijf jaar 1,5 % 7,5 % 10 % 8 % 15 %
(a) Contracten die niet tot een van de in de tabel vermelde vijf categorieën behoren, moeten worden behandeld als
contracten die betrekking hebben op andere goederen dan edele metalen.
(b) Voor contracten waarbij de hoofdsom meer dan eens wordt betaald, moeten de percentages worden vermenig-
vuldigd met het resterende aantal betalingen dat volgens het contract nog moet worden verricht.
(c) Voor contracten die gestructureerd zijn om na gespecificeerde betalingsdata de risicopositie af te wikkelen en
waarvan de voorwaarden zodanig herzien worden dat de marktwaarde van het contract op deze gespecificeerde
data nihil is, is de resterende looptijd gelijk aan de periode tot de volgende herzieningsdatum. In het geval van
rentecontracten die aan deze criteria voldoen en een resterende looptijd van meer dan één jaar hebben, mag het
percentage niet lager zijn dan 0,5 %.
Om het potentiële toekomstige risico volgens stap b) te berekenen, kunnen de
bevoegde autoriteiten kredietinstellingen tot en met 31 december 2006 toestaandat de volgende percentages worden toegepast in plaats van die van tabel 1, op
voorwaarde dat de instellingen voor contracten in de zin van bijlage IV, punt 3,
onder b) en c), gebruikmaken van de mogelijkheid van Richtlijn 93/6/EEG,
artikel 11 bis:2000L0012—NL—01.05.2004—003.001—68
(1) Richtlijn 93/6/EEG van de Raad van 15 maart 1993 inzake de kapitaaltoereikendheid
van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen (PB L 141 van 11.6.1993, blz. 1).
Richtlijn gewijzigdbij Richtlijn 98/33/EG (PB L 204 van 21.7.1998, blz. 29).
(2) Met uitzondering van op één valuta betrekking hebbende „floating floating-renteswaps”
waarvoor alleen de vervangingskosten worden berekend.
▼B
TABEL 1a bis
Resterende looptijdEdele metalen
(behalve goud)Onedele
metalenNiet-duurzame
(landbouw)pro-
ducten („softs”)Overige, inclu-
sief energiepro-ducten
Eén jaar of korter 2 % 2,5 % 3 % 4 %
Eén tot vijf jaar 5 % 4 % 5 % 6 %
Langer dan vijf jaar 7,5 % 8 % 9 % 10 %
Stap c): de som van de actuele vervangingswaarde en het potentiële
toekomstige kredietrisico wordt vermenigvuldigd met de risico-
wegingsfactor die in artikel 43 aan de betrokken tegenpartijen
zijn toegekend.
Methode 2: benadering gebaseerd op het „oorspronkelijke risico”
Stap a): de theoretische hoofdsommen van ieder instrument worden
vermenigvuldigd met de onderstaande percentages:
TABEL 2
Oorspronkelijke looptijd(1) RentecontractenContracten die betrekking
hebben op wisselkoersen
of goud
Eén jaar of korter 0,5 % 2 %
Langer dan één jaar doch niet langer dan twee
jaar1% 5%
Verhoging voor ieder jaar extra 1 % 3 %
(1) In het geval van rentecontracten kunnen de kredietinstellingen, behoudens goedkeuring van de bevoegde auto-
riteiten, voor de oorspronkelijke of de resterende looptijd kiezen.
Stap b): het aldus verkregen oorspronkelijke risico wordt vermenigvul-
digd met de risicowegingsfactoren die in artikel 43 aan de
tegenpartijen zijn toegekend.
Voor de methoden 1 en 2 geldt dat de toezichthoudende autoriteiten ervoor
moeten zorgen dat het in aanmerking te nemen theoretische bedrag een
geschikte maatstaf is voor het risico dat aan het contract verbonden is. Indien
bijvoorbeeld in het contract een vermenigvuldiging van de kasstromen bepaald
is, moet het theoretische bedrag worden aangepast om rekening te houden met
de gevolgen van deze vermenigvuldiging voor de risicostructuur van het
betrokken contract.
3. CONTRACTUELE VERREKENING (SCHULDVERNIEUWINGSCON-
TRACTEN EN VERREKENINGSOVEREENKOMSTEN)
a)Vormen van verrekening die door de bevoegde autoriteiten mogen
worden erkend
Voor de toepassing van dit punt 3 wordt onder „tegenpartij” verstaan, elk
lichaam (met inbegrip van natuurlijke personen) dat bekwaam is een over-
eenkomst inzake contractuele verrekening te sluiten.
De bevoegde autoriteiten mogen de volgende vormen van contractuele verre-
kening als risicoverminderend erkennen:
i) bilaterale schuldvernieuwingscontracten tussen een kredietinstelling en
haar tegenpartij, krachtens welke wederzijdse vorderingen en verplich-tingen automatisch worden verrekend, zodat deze schuldvernieuwing
telkens wanneer schuldvernieuwing van toepassing is, leidt tot de vast-
stelling van één nettobedrag, waardoor één rechtens bindend nieuw
contract ontstaat dat in de plaats van de vroegere contracten treedt;
ii) bilaterale verrekeningsovereenkomsten tussen een kredietinstelling en
haar tegenpartij.2000L0012—NL—01.05.2004—003.001—69
▼B
b)Voorwaarden voor de erkenning
De bevoegde autoriteiten mogen contractuele verrekening slechts onder de
volgende voorwaarden als risicoverminderend erkennen:
i) de kredietinstelling heeft een overeenkomst inzake contractuele verreke-
ning met haar tegenpartij, waaruit één enkele juridische verplichting
ontstaat die alle onder die overeenkomst vallende transacties bestrijkt,
zodat als een tegenpartij ingevolge in gebreke blijven, faillissement of
liquidatie, dan wel andere soortgelijke omstandigheden niet aan haar
verplichtingen voldoet, de kredietinstelling slechts een vordering tot
ontvangst of een verplichting tot betaling heeft van het nettobedrag van
de tegen marktwaarde gewaardeerde positieve en negatieve waarden van
de afzonderlijke onder de overeenkomst vallende transacties;
ii) de kredietinstelling heeft aan de bevoegde autoriteiten schriftelijke en
met redenen omklede juridische adviezen ter beschikking gesteld,volgens welke de bevoegde rechterlijke en bestuurlijke autoriteiten, in
geval van een geschil, zouden oordelen dat in de onder i) beschreven
gevallen de vorderingen en verplichtingen van de kredietinstelling
beperkt zijn tot het nettobedrag als omschreven onder i), krachtens:
— het recht van het rechtsgebiedwaarin d e tegenpartij haar statutaire
zetel heeft en, indien het een buitenlands bijkantoor van een onderne-
ming betreft, tevens het recht van het rechtsgebiedwaarin het
bijkantoor is gevestigd,
— het recht dat van toepassing is op de afzonderlijke onder de overeen-
komst vallende transacties,
en
— het recht dat van toepassing is op de eventuele contracten of overeen-
komsten die noodzakelijk zijn ter uitvoering van de contractuele
verrekening;
iii) de kredietinstelling beschikt over procedures die garanderen dat de
rechtsgeldigheid van de door haar verrichte contractuele verrekeningvoortdurend getoetst wordt aan eventuele wijzigingen in het toepasselijke
recht.
De bevoegde autoriteiten moeten, indien nodig na overleg met anderebetrokken bevoegde autoriteiten, ervan overtuigd zijn dat de contractuele
verrekening krachtens het recht van alle betrokken rechtsgebieden rechts-
geldig is. Indien een van deze bevoegde autoriteiten te dien aanzien niet
overtuigdis, zal d e overeenkomst inzake contractuele verrekening voor
geen van beide tegenpartijen als risicoverminderend worden erkend.
De bevoegde autoriteiten mogen met redenen omklede juridische adviezen
aanvaarden die per type contractuele verrekening zijn opgesteld.
Overeenkomsten welke een beding bevatten op grond waarvan een niet in
gebreke zijnde tegenpartij slechts beperkte betalingen of in het geheel geen
betalingen aan de boedel van de in gebreke zijnde partij kan verrichten, zelfs
wanneer deze laatste partij een nettocrediteur is („afhaak”-beding
(„walkaway clause”)), worden niet als risicoverminderend erkend.
De bevoegde autoriteiten kunnen contracuele verrekening („netting”) betref-
fende valutacontracten met een oorspronkelijke looptijd van 14
kalenderdagen of minder, geschreven opties of soortgelijke posten buiten de
belanstelling waarop deze bijlage niet van toepassing is omdat er slechts een
te verwaarlozen of geen kreditrisico aan verbonden is, als risicoverminderend
aanvaarden. Indien de opneming van deze contracten in een ander verreke-
ningscontract, afhankelijk van de positieve of negatieve marktwaarde ervan,
kan leiden tot een verhoging of verlaging van de kapitaalvereisten, moeten
de bevoegde autoriteiten hun kredietinstellingen verplichten een consistente
behandeling toe te passen.
c)Gevolgen van de erkenning
i)SchuldvernieuwingscontractenIn plaats van de betreffende brutobedragen mogen de nettobedragen die
uit schuldvernieuwingscontracten resulteren, worden gewogen. Op deze
wijze kunnen bij toepassing van methode 1
— voor stap a): de actuele vervangingswaarde,
en
— voor stap b): de theoretische hoofdsommen of de onderliggende
waarden
worden berekend met inachtneming van het schuldvernieuwingscontract.
Bij toepassing van methode 2 kan voor stap a) de theoretische hoofdsom
worden berekend met inachtneming van het schuldvernieuwingscontract;
de percentages van tabel 2 zijn van toepassing.2000L0012—NL—01.05.2004—003.001—70
▼B
ii)Overige verrekeningsovereenkomsten
Bij toepassing van methode 1 mag voor stap a) de actuele vervangings-
waarde voor contracten die onder een verrekeningsovereenkomst vallen,
worden berekend door de actuele hypothetische nettovervangingswaarde
die uit de overeenkomst resulteert in aanmerking te nemen; indien de
verrekening ertoe leidt dat de kredietinstelling die de nettovervangings-
waarde berekent, een nettobetalingsverplichting heeft, wordt de actuele
vervangingswaarde op „0” gesteld.
Voor stap b) mag het bedrag van het potentiële toekomstige risico, voor
alle contracten die onder een verrekeningsovereenkomst vallen, worden
verlaagd volgens de onderstaande vergelijking:
PKRverlaagd= 0,4 * PKRbruto+ 0,6 * NBR * PKRbruto
waarin:
— PKRverlaagd= het verlaagde bedrag van het potentiële toekomstige
kredietrisico van alle contracten met eenzelfde tegen-
partij die onder een rechtsgeldige bilaterale
verrekeningsovereenkomst vallen,
— PKRbruto= de som van de bedragen van de potentiële toekom-
stige kredietrisico's van alle contracten met
eenzelfde tegenpartij die onder een rechtsgeldige
bilaterale verrekeningsovereenkomst vallen en
worden berekend door de theoretische hoofdsommen
ervan te vermeningvuldigen met de in tabel 1
vermelde percentages,
— NBR = „netto/bruto-ratio”: naar keuze van de toezichthou-
dende autoriteiten:
i) afzonderlijke berekening: het quotiënt van de
nettovervangingswaarde van alle contracten die
onder een rechtsgeldige bilaterale verrekenings-
overeenkomst met een bepaalde tegenpartij
vallen (teller), en de brutovervangingswaarde
van alle contracten die onder een rechtsgeldige
bilaterale verrekeningsovereenkomst met
dezelfde tegenpartij vallen (noemer); ofwel
ii) geaggregeerde berekening: het quotiënt van de
som van de op bilaterale basis berekende netto-vervangingswaarde met betrekking tot alle
tegenpartijen, rekening houdend met de
contracten die onder rechtsgeldige verrekenings-
overeenkomsten vallen (teller), en de
brutovervangingswaarde van alle contracten die
onder rechtsgeldige verrekeningsovereenkomsten
vallen (noemer).
Indien de lidstaten kredietinstellingen toestaan
tussen de methoden te kiezen, moet de gekozen
methode consistent gebruikt worden.
Voor de berekening van het potentiële toekomstige kredietrisico volgensbovenstaande formule mogen onder de verrekeningsovereenkomst
vallende perfect matchende contracten worden beschouwd als één enkel
contract waarvan de theoretische hoofdsom gelijk is aan de netto-
opbrengsten. Perfect matchende contracten zijn valutatermijncontracten
of soortgelijke contracten waarvan de theoretische hoofdsom gelijk is
aan de kasstromen, indien de kasstromen op dezelfde datum vervallen en
geheel of gedeeltelijk in dezelfde valuta luiden.
Bij toepassing van methode 2 mogen voor stap a):
— onder de verrekeningsovereenkomst vallende perfect matchende
contracten worden beschouwd als één enkel contract waarvan de theo-
retische hoofdsom gelijk is aan de netto-opbrengsten; de theoretische
hoofdsommen worden vermenigvuldigd met de in tabel 2 vermelde
percentages;
— voor alle overige contracten die onder een verrekeningsovereenkomst
vallen, de toe te passen percentages worden verlaagd overeenkomstigtabel 3:2000L0012—NL—01.05.2004—003.001—71
▼B
TABEL 3
Oorspronkelijke looptijd(1) Rentecontracten Valutacontracten
Eén jaar of korter 0,35 % 1,50 %
Langer dan één jaar doch niet langer dan twee
jaar0,75 % 3,75 %
Verhoging voor ieder jaar extra 0,75 % 2,25 %
(1) In het geval van rentecontracten kunnen kredietinstellingen, behoudens goedkeuring van de bevoegde autori-
teiten, voor de oorspronkelijke of voor de resterende looptijd kiezen.2000L0012—NL—01.05.2004—003.001—72
▼B
BIJLAGE IV
CATEGORIEËN POSTEN BUITEN DE BALANSTELLING
1.Rentecontract:
a) Renteswaps die betrekking hebben op één valuta
b) Basisswaps,
c) Rentetermijncontracten (FRA's),
d) Rentefuturese) Gekochte renteopties
f) Andere contracten van gelijke aard.
2.Contracten die betrekking hebben op wisselkoersen of goud:
a) Cross-currency renteswaps
b) Valutatermijncontractenc) Valutafutures
d) Gekochte valutaopties
e) Andere contracten van gelijke aardf) Contracten die betrekking hebben op goud en van gelijke aard zijn als de
contracten onder a) tot en met e).
3.Contracten die van gelijke aard zijn als die in punt 1, onder a) tot en met
e), en punt 2, onder a) tot en met d), die betrekking hebben op andere
onderliggende waarden of indices die betrekking hebben op:
a) aandelen
b) edele metalen met uitzondering van goud
c) andere grondstoffen dan edele metalen
d) andere contracten van gelijke aard.2000L0012—NL—01.05.2004—003.001—73
▼B
BIJLAGE V
DEEL A
INGETROKKEN RICHTLIJNEN MET DE ACHTEREENVOLGENDE
WIJZIGINGEN OP DIE RICHTLIJNEN
(bedoeld in artikel 67)
Richtlijn 73/183/EEG van de Raad
Richtlijn 77/780/EEG van de Raad
Richtlijn 85/345/EEG van de Raad
Richtlijn 86/137/EEG van de RaadRichtlijn 86/524/EEG van de Raad
Richtlijn 89/646/EEG van de Raad
Richtlijn 95/26/EG van het Europees Parlement en de Raad
slechts wat betreft artikel 1, eerste streepje; artikel 2, lid1, eerste
streepje, en lid2, eerste streepje; artikel 3, lid2; artikel 4, led en 2, 3
en 4 — voor wat betreft de verwijzingen naar Richtlijn 77/780/EEG
—, en lid6; artikel 5, eerste streepje.
Richtlijn 96/13/EG van de Raad
Richtlijn 98/33/EG van het Europees Parlement en de Raad (artikel 1)
Richtlijn 89/299/EEG van de Raad
Richtlijn 91/633/EEG van de RaadRichtlijn 92/16/EEG van de RaadRichtlijn 92/30/EEG van de Raad
Richtlijn 89/646/EEG van de Raad
Richtlijn 92/30/EEG van de RaadRichtlijn 95/26/EG van het Europees Parlement en de Raad
slechts wat betreft artikel 1, eerste streepje
Richtlijn 89/647/EEG van de Raad
Richtlijn 91/31/EEG van de CommissieRichtlijn 92/30/EEG van de Raad
Richtlijn 94/7/EG van de Commissie
Richtlijn 95/15/EG van de CommissieRichtlijn 95/67/EG van de Commissie
Richtlijn 96/10/EG van het Europees Parlement en de Raad
Richtlijn 98/32/EG van het Europees Parlement en de RaadRichtlijn 98/33/EG van het Europees Parlement en de Raad (artikel 2)
Richtlijn 92/30/EEG van de Raad
Richtlijn 92/121/EEG van de Raad2000L0012—NL—01.05.2004—003.001—74
▼B
DEEL B
TIJDSLIMIETEN VOOR OMZETTING IN NATIONAAL RECHT
(bedoeld in artikel 67)
RichtlijnUiterste
datum voor
omzetting
73/183/EEG (PB L 194 van 16.7.1973, blz. 1) 2.1.1975(1)
77/780/EEG (PB L 322 van 17.12.1977, blz. 30) 15.12.1979
85/345/EEG (PB L 183 van 16.7.1985, blz. 19) 15.7.198586/137/EEG (PB L 106 van 23.4.1986, blz. 35) —
86/524/EEG (PB L 309 van 4.11.1986, blz. 15) 31.12.1986
89/299/EEG (PB L 124 van 5.5.1989, blz. 16) 1.1.199389/646/EEG (PB L 386 van 30.12.1989, blz. 1) artikel 6, lid2: 1.1.1990
overige bepalingen: 1.1.1993
89/647/EEG (PB L 386 van 30.12.1989, blz. 14) 1.1.199191/31/EEG (PB L 17 van 23.1.1991, blz. 20) 31.3.1991
91/633/EEG (PB L 339 van 11.12.1991, blz. 16) 31.12.1992
92/16/EEG (PB L 75 van 31.3.1992, blz. 48) 31.12.199292/30/EEG (PB L 110 van 28.4.1992, blz. 52) 31.12.1992
92/121/EEG (PB L 29 van 5.2.1993, blz. 1) 31.12.1993
94/7/EG (PB L 89 van 6.4.1994, blz. 17) 25.11.199495/15/EG (PB L 125 van 8.6.1995, blz. 23) 30.9.1995
95/26/EG (PB L 168 van 18.7.1995, blz. 7) 18.7.1996
95/67/EG (PB L 314 van 28.12.1995, blz. 72) 1.7.199696/10/EG (PB L 85 van 3.4.1996, blz. 17) 30.6.1996
96/13/EG (PB L 66 van 16.3.1996, blz. 15) 15.4.1996
98/32/EG (PB L 204 van 21.7.1998, blz. 26) 21.7.200098/33/EG (PB L 204 van 21.7.1998, blz. 29) 21.7.2000
(1) Voor Nederland, voor wat betreft de opheffing van de beperking bedoeld en artikel 3, lid 2, onder g), is deze
datum evenwel wel 2 juli 1977 (zie artikel 8, tweede alinea, van Richtlijn 73/183/EEG).2000L0012—NL—01.05.2004—003.001—75
BIJLAGE VI
CONCORDANTIETABEL
Onderhavige richtlijn Richtlijn 77/780/EEG Richtlijn 89/299/EEG Richtlijn 89/646/EEG Richtlijn 89/647/EEG Richtlijn 92/30/EEG Richtlijn 92/1 21/EEG Richtlijn 96/10/EG
Art. 1, punt 1 Art. 1, eerste streepje Art. 1, eerste streepje Art. 1, onder a)
Art. 1, punt 2 Art. 1, tweede
streepje
Art. 1, punt 3 Art. 1, punt 3
Art. 1, punten 4 t/m 8 Art. 1, punten 5 t/m
9
Art. 1, punt 9 Art. 1, zesde streepje
Art. 1, punten 10 en 11 Art. 1, punt 10,
eerste alinea, en punt
11
Art. 1, punt 12 Art. 1, punt 12 Art. 1, zevende
streepjeArt. 1, onder c)
Art. 1, punt 13 Art. 1, punt 13 Art. 1, achtste
streepjeArt. 1, onder d)
Art. 1, punten 14 t/m17Art. 2, lid1, tweed et/m vijfde streepje
Art. 1, punten 18, 19en 20Art. 2, lid1, zesd e,zevende en achtste
streepje
Art. 1, punten 21, 22en 23Art. 1, derde t/mvijfde streepje
Art. 1, punt 24 Art. 1, onder h)
Art. 1, punt 25 Art. 1, onder m)
Art. 1, punt 26 Art. 1, vijfde streepje
Art. 1, punt 27 Art. 2, lid1, negend e
streepje
Art. 2, lid1 Art. 2, lid1 Art. 2, lid1 Art. 1, lid1
Art. 2, lid2 Art. 2▼B2000L0012—NL—01.05.2004—003.001—76
Onderhavige richtlijn Richtlijn 77/780/EEG Richtlijn 89/299/EEG Richtlijn 89/646/EEG Richtlijn 89/647/EEG Richtlijn 92/30/EEG Richtlijn 92/1 21/EEG Richtlijn 96/10/EG
Art. 2, lid3 Art. 2, lid2
Art. 2, lid4 Art. 2, lid3
Art. 2, lid5, eerste,
tweede en derde alineaArt. 2, lid4, ond era), b) en c)
Art. 2, lid6 Art. 2, lid3 Art. 1, lid3 Art. 2, tweed e alinea,
onder b)
Art. 3 Art. 3
Art. 4 Art. 3, lid1
Art. 5, lid1, eerste
alineaArt. 3, lid2, eerstealineaArt. 4, lid1
Art. 5, lid1, tweed ealineaArt. 10, lid 1, derdealinea
Art. 5, lid2 Art. 4, lid2, inlei-
dende zin en onder
a), b) en c)
Art. 5, leden 3 t/m 7 Art. 10, leden 1 t/m
5
Art. 6, lid1 Art. 3, lid2, eerste
alinea, derde
streepje, en tweede
alinea
Art. 6, lid2 Art. 3, lid2 bis
Art. 7, leden 1 en 2 Art. 5, eerste alinea,
art. 1, punt 10,
tweede alinea, en art.
5, tweede alinea
Art. 7, lid 3 Art. 3, lid 2, derde,
vierde en vijfde
alinea
Art. 8 Art. 3, lid4
Art. 9 Art. 3, lid3, ond er a)
Art. 10 Art. 3, lid6
Art. 11 Art. 3, lid7
Art. 12 Art. 7▼B2000L0012—NL—01.05.2004—003.001—77
Onderhavige richtlijn Richtlijn 77/780/EEG Richtlijn 89/299/EEG Richtlijn 89/646/EEG Richtlijn 89/647/EEG Richtlijn 92/30/EEG Richtlijn 92/1 21/EEG Richtlijn 96/10/EG
Art. 13 Art. 6, lid1
Art. 14, lid1 Art. 8, lid1Art. 14, lid2 Art. 8, lid5Art. 15 Art. 5Art. 16, leden 1 t/m 5 Art. 11, leden 1 t/m
5
Art. 16, lid6 Art. 1, punt 10,
tweede alinea
Art. 17 Art. 13, lid2Art. 18 Art. 18, lid1Art. 19 Art. 18, lid2Art. 20, leden 1 t/m 6 Art. 19Art. 20, lid7 Art. 23, lid1
Art. 21, leden 1 en 2 Art. 20
Art. 21, lid3 Art. 23, lid2Art. 22 Art. 21Art. 23, lid1 Art. 8Art. 23, leden 2 t/m 7 Art. 9
Art. 24 Art. 9
Art. 25 Art. 8
Art. 26 Art. 13, leden 1 en 3Art. 27 Art. 14, lid2Art. 28 Art. 7, lid1Art. 29 Art. 15
Art. 30, leden 1 t/m 5 Art. 12, leden 1 t/m
5
Art. 30, lid6 Art. 12, lid5 bis
Art. 30, lid7 Art. 12, lid5 ter
Art. 30, lid8 Art. 12, lid6
Art. 30, lid9 Art. 12, lid7▼B2000L0012—NL—01.05.2004—003.001—78
Onderhavige richtlijn Richtlijn 77/780/EEG Richtlijn 89/299/EEG Richtlijn 89/646/EEG Richtlijn 89/647/EEG Richtlijn 92/30/EEG Richtlijn 92/1 21/EEG Richtlijn 96/10/EG
Art. 30, lid10 Art. 12, lid8
Art. 31 Art. 12 bisArt. 32 Art. 17Art. 33 Art. 13Art. 34, lid1 Art. 1, lid1Art. 34, leden 2, 3 en 4 Art. 2, leden 1, 2 en
3
Art. 35 Art. 3Art. 36 Art. 4Art. 37 Art. 5Art. 38 Art. 6, leden 1 en 4Art. 39 Art. 7Art. 40 Art. 3, leden 1 t/m 4,
7e n8
Art. 41 Art. 4
Art. 42 Art. 5
Art. 43 Art. 6
Art. 44 Art. 7
Art. 45 Art. 8
Art. 46 Art. 2, lid2
Art. 47 Art. 10
Art. 48 Art. 3
Art. 49 Art. 4, leden 1 t/m 7,
onder r), tweede
alinea, eerste zin, enlid7, ond er s), t/m
lid12
Art. 50 Art. 5, leden 1, 2 en3
Art. 51, leden 1 t/m 5 Art. 12, leden 1 t/m
5
Art. 51, lid6 Art. 12, lid8▼B2000L0012—NL—01.05.2004—003.001—79
Onderhavige richtlijn Richtlijn 77/780/EEG Richtlijn 89/299/EEG Richtlijn 89/646/EEG Richtlijn 89/647/EEG Richtlijn 92/30/EEG Richtlijn 92/1 21/EEG Richtlijn 96/10/EG
Art. 52, leden 1 t/m 7 Art. 3, leden 1 t/m 7
Art. 52, leden 8 en 9 Art. 3, leden 5 en 6 Art. 3, leden 8 en 9 Art. 5, leden 4 en 5
Art. 52, lid10 Art. 3, lid10
Art. 53 Art. 4
Art. 54 Art. 5
Art. 55 Art. 6
Art. 56 Art. 7
Art. 57 Art. 11
Art. 58 Art. 3, lid5
Art. 59 Art. 6
Art. 60 Art. 8 Art. 22 Art. 9 Art. 7
Art. 61 Art. 4 bis
Art. 62, leden 1 en 2 Art. 11, leden 4 en 5
Art. 62, lid3 Art. 2
Art. 63 Art. 11, leden 1, 2 en
3
Art. 64 Art. 6, leden 1 t/m 9
Art. 65 Art. 12, lid7
Art. 66 Art. 14, lid2 Art. 9, lid2 Art. 24, lid3 Art. 12, lid2
Art. 67 — — — — — — —Art. 68 — — — — — — —
Art. 69 — — — — — — —
Bijlage I Bijlage
Bijlage II Bijlage I
Bijlage III Bijlage II
Bijlage IV Bijlage III
Bijlage V — — — — — — —Bijlage VI — — — — — — —▼B2000L0012—NL—01.05.2004—003.001—80