Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de
instellingen
"B"M1 RICHTLIJN V AN DE RAAD
van 15 maart 1976
betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien
uit verrichtingen die deel uitmaken van het financieringsstelsel van het Europees Oriëntatie- en
Garantiefonds voor de Landbouw, alsmede van landbouwheffingen en douanerechten, evenals van
schuldvorderingen uit hoofde van de belasting over de toegevoegde waarde 3
(76/308/EEG)
(PB L 73 van 19.3.1976, blz. 18)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Richtlijn 79/1071/EEG van de Raad van 6 december 1979 L 331 10 27.12.19791976L0308 — NL — 07.12.1979 — 001.001 — 1
"M1 RICHTLIJN V AN DE RAAD
van 15 maart 1976
betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van
schuldvorderingen die voortvloeien uit verrichtingen die deel
uitmaken van het financieringsstelsel van het Europees Oriëntatie-
en Garantiefonds voor de Landbouw, alsmede van landbouwhef-
fingen en douanerechten, evenals van schuldvorderingen uit hoofde
van de belasting over de toegevoegde waarde 3
(76/308/EEG)
DE RAAD V AN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21 april 1970
betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbe-
leid (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2788/72 (2),
inzonderheid op artikel 8, lid 3,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Gezien het advies van het Europese Parlement (3),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (4),
Overwegende dat in het huidige stadium een schuldvordering die het
voorwerp uitmaakt van een door de autoriteiten van een Lid-Staat
opgestelde titel in een andere Lid-Staat niet kan worden ingevorderd;
Overwegende dat de nationale bepalingen op het gebied van de
invordering, uitsluitend door het feit dat hun werkingssfeer beperkt is
tot het nationale grondgebied, een hindernis vormen voor de instelling of
de werking van de gemeenschappelijke markt; dat deze stituatie integrale
en rechtvaardige toepassing van de communautaire voorschriften, met
name op het gebied van het gemeenschappelijk landbouwbeleid,
onmogelijk maakt en frauduleuze handelingen vergemakkelijkt;
Overwegende dat het derhalve noodzakelijk is gemeenschappelijke
regels voor wederzijdse bijstand op het gebied van de invordering vast te
stellen;
Overwegende dat deze regels van toepassing moeten zijn op de
invordering, zowel van de schuldvorderingen die voortvloeien uit de
diverse maatregelen die deel uitmaken van het stelsel van volledige of
gedeeltelijke financiering door het Europees Oriëntatie- en Garan-
tiefonds voor de Landbouw, als van de landbouwheffingen en de
douanerechten in de zin van artikel 2 van Besluit 70/243/EGKS, EEG,
Euratom van 21 april 1970 betreffende de vervanging van de financiële
bijdragen van de Lid-Staten door eigen middelen van de Gemeenschap-
pen (5) en van artikel 128 van de Akte van Toetreding; dat zij eveneens
van toepassing moeten zijn op de invordering van kosten en interessen in
verband met deze schuldvorderingen;
Overwegende dat de wederzijdse bijstand moet inhouden dat de
aangezochte autoriteit enerzijds aan de verzoekende autoriteit de
inlichtingen verstrekt die haar van nut zijn voor de invordering van de
schuldvorderingen die zijn ontstaan in de Lid-Staat waar zij is gevestigd
en overgaat tot notificatie aan de debiteur van alle akten met betrekking
tot deze schuldvorderingen welke uitgaan van deze Lid-Staat, en
anderzijds op verzoek van de verzoekende autoriteit schuldvorderingen
welke zijn ontstaan in de Lid-Staat waar laatstgenoemde is gevestigd,
invordert;!B
(1) PB nr. L 94 van 28. 4. 1970, blz. 13.
(2) PB nr. L 295 van 30. 12. 1972, blz. 1.
(3) PB nr. C 19 van 12. 4. 1973, blz. 38.
(4) PB nr. C 69 van 28. 8. 1973, blz. 3.
(5) PB nr. L 94 van 28. 4. 1970, blz. 19.1976L0308 — NL — 07.12.1979 — 001.001 — 2
Overwegende dat deze verschillende vormen van bijstand door de
aangezochte autoriteit moeten worden toegepast met inachtneming van
de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die ter zake gelden in de
Lid-Staat waar zij is gevestigd;
Overwegende dat de wijze waarop de verzoeken om bijstand door de
verzoekende autoriteit moeten worden opgesteld, dient te worden
vastgesteld en dat de bijzondere omstandigheden op grond waarvan de
aangezochte autoriteit hieraan in sommige gevallen geen gevolg behoeft
te geven, limitatief moeten worden omschreven;
Overwegende dat wanneer de aangezochte autoriteit voor rekening van
de verzoekende autoriteit een schuldvordering moet invorderen, zij,
indien de in de Lid-Staat waar zij is gevestigd geldende bepalingen dit
toelaten, en in overleg met de verzoekende autoriteit, aan de debiteur
uitstel van betaling moet kunnen verlenen of een betaling in termijnen
toestaan; dat de eventueel te innen interessen uit hoofde van het verlenen
van deze faciliteiten dienen te worden overgemaakt aan de Lid-Staat
waar de verzoekende autoriteit is gevestigd;
Overwegende dat de aangezochte autoriteit op een met redenen omkleed
verzoek van de verzoekende autoriteit eveneens, voor zover de in de
Lid-Staat waar zij is gevestigd geldende bepalingen dit toelaten, moet
kunnen overgaan tot het nemen van conservatoire maatregelen om de
invordering te waarborgen van de schuldvorderingen die zijn ontstaan in
de verzoekende Lid-Staat; dat deze schuldvorderingen echter geen enkel
voorrecht mogen genieten in de Lid-Staat waar de aangezochte autoriteit
is gevestigd;
Overwegende dat het gedurende de invorderingsprocedure in de
Lid-Staat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd, kan voorkomen
dat de schuldvordering of de in de Lid-Staat waar de verzoekende
autoriteit is gevestigd afgegeven executoriale titel door de belang-
hebbende wordt betwist; dat in dit geval moet worden bepaald dat de
zaak door deze voor de bevoegde instantie van de Lid-Staat waar de
verzoekende autoriteit is gevestigd, dient te worden gebracht en dat de
aangezochte autoriteit de executieprocedure die zij heeft ingezet, dient te
schorsen totdat deze bevoegde instantie heeft beslist;
Overwegende dat er dient te worden bepaald dat de in het kader van de
wederzijdse bijstand betreffende invordering verstrekte documenten en
inlichtingen niet voor andere doeleinden mogen worden gebruikt;
Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn geen beperking mogen
vormen voor de wederzijdse bijstand welke sommige Lid-Staten elkaar
op grond van bilaterale of multilaterale overeenkomsten of regelingen
verlenen;
Overwegende dat een harmonieuze werking van de wederzijdse bijstand
dient te worden gewaarborgd en dat daartoe in een communautaire
procedure moet worden voorzien waardoor de praktische toepassings-
bepalingen binnen passende termijnen kunnen worden vastgesteld; dat er
een Comité moet worden ingesteld ten einde een nauwe en doeltreffende
samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie ter zake tot stand te
brengen,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN V ASTGESTELD:
Artikel 1
In deze richtlijn worden de regels vastgesteld, die in de wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten dienen te worden
opgenomen ten einde de invordering in elke Lid-Staat te verzekeren van
de in artikel 2 bedoelde schuldvorderingen, die in een andere Lid-Staat
zijn ontstaan.!B1976L0308 — NL — 07.12.1979 — 001.001 — 3
Artikel 2
Deze richtlijn is van toepassing op alle schuldvorderingen die verband
houden met:
a) de restituties, interventies en andere maatregelen die deel uitmaken
van het stelsel van algehele of gedeeltelijke financiering door het
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, met
inbegrip van de in het kader van deze acties te innen bedragen;
b) de landbouwheffingen in de zin van artikel 2, sub a), van Besluit
70/243/EGKS, EEG, Euratom en van artikel 128, sub a), van de Akte
van Toetreding;
c) de douanerechten in de zin van artikel 2, sub b), van genoemd besluit
en van artikel 128, sub b), van de Akte van Toetreding;
d) de belasting over de toegevoegde waarde;
"M1e)3de kosten en interessen, verbonden aan de invordering van
de hierboven bedoelde schuldvorderingen.
Artikel 3
In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder:
— „verzoekende autoriteit”, de bevoegde autoriteit van een Lid-Staat
die een verzoek tot bijstand indient betreffende een schuldvordering,
als bedoeld in artikel 2,
— „aangezochte autoriteit”, de bevoegde autoriteit van een Lid-Staat tot
welke een verzoek tot bijstand is gericht.
Artikel 4
1. Op verzoek van de verzoekende autoriteit verstrekt de aangezochte
autoriteit haar de inlichtingen die haar van nut zijn voor de invordering
van een schuldvordering.
Ten einde zich deze inlichtingen te verschaffen, oefent de aangezochte
autoriteit de bevoegdheden uit die zijn vastgesteld bij de wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen welke van toepassing zijn voor de
invordering van soortgelijke schuldvorderingen, ontstaan in de Lid-Staat
waar zij gevestigd is.
2. Het verzoek om inlichtingen vermeldt de naam en het adres van de
persoon waarop de te verstrekken inlichtingen betrekking hebben,
alsmede de aard en het bedrag van de schuldvordering uit hoofde
waarvan het verzoek wordt ingediend.
3. De aangezochte autoriteit is niet gehouden inlichtingen te ver-
strekken:
a) welke zij niet zou kunnen verkrijgen voor de invordering van
soortgelijke schuldvorderingen, ontstaan in de Lid-Staat waar zij
gevestigd is;
b) waarmee een commercieel, een industrieel of een beroepsgeheim
zou worden onthuld;
c) of waarvan mededeling een aantasting zou kunnen vormen van de
veiligheid of de openbare orde van deze Staat.
4. De aangezochte autoriteit stelt de verzoekende autoriteit op de
hoogte van de beweegredenen die zich verzetten tegen het voldoen aan
het verzoek tot inlichtingen.!B
!M1
!B1976L0308 — NL — 07.12.1979 — 001.001 — 4
Artikel 5
1. Op verzoek van de verzoekende autoriteit gaat de aangezochte
autoriteit over tot notificatie aan de geadresseerde, volgens de in de
Lid-Staat waar zij gevestigd is voor de notificatie van overeenkomstige
akten geldende rechtsregels, van alle, met inbegrip van de gerechtelijke,
akten en beslissingen met betrekking tot een schuldvordering en/of de
invordering daarvan, welke uitgaan van de Lid-Staat waar de
verzoekende autoriteit is gevestigd.
2. Het verzoek tot notificatie vermeldt de naam en het adres van de
geadresseerde, de aard en het onderwerp van de te notifiëren akte of
beslissing en, in voorkomend geval, de naam en het adres van de debiteur
en de in de akte of de beslissing bedoelde schuldvordering, alsmede alle
andere nuttige inlichtingen.
3. De aangezochte autoriteit stelt de verzoekende autoriteit onverwijld
op de hoogte van het gevolg dat aan het verzoek tot notificatie is gegeven
en meer in het bijzonder van de datum waarop de akte of de beslissing
aan de geadresseerde is toegezonden.
Artikel 6
1. Op verzoek van de verzoekende autoriteit gaat de aangezochte
autoriteit volgens de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die van
toepassing zijn op de invordering van soortgelijke schuldvorderingen,
ontstaan in de Lid-Staat waar zij gevestigd is, over tot invordering van de
schuldvorderingen waarvoor een executoriale titel bestaat.
2. Daartoe wordt elke schuldvordering ten aanzien waarvan een
verzoek tot invordering bestaat, behandeld als een schuldvordering van
de Lid-Staat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd, behoudens
toepassing van artikel 12.
Artikel 7
1. Het verzoek tot invordering van een schuldvordering dat de
verzoekende autoriteit tot de aangezochte autoriteit richt, dient vergezeld
te gaan van een officieel exemplaar of van een voor eensluidend
gewaarmerkt afschrift van de executoriale titel, afgegeven in de Lid-Staat
waar de verzoekende autoriteit is gevestigd en, in voorkomend geval, van
het origineel of van een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van
andere voor de invordering benodigde documenten.
2. De verzoekende autoriteit kan slechts een verzoek tot invordering
indienen:
a) indien de schuldvordering en/of de executoriale titel niet betwist
worden in de Lid-Staat waar zij gevestigd is;
b) wanneer zij in de Lid-Staat waar zij gevestigd is, de invorderings-
procedure heeft ingesteld, welke op basis van de in lid 1 bedoelde
titel kan worden uitgevoerd, en de genomen maatregelen niet hebben
geleid tot volledige betaling van de schuldvordering.
3. Het verzoek tot invordering vermeldt de naam en het adres van de
betrokken persoon, de aard van de schuldvordering, het bedrag van de
hoofdsom en van de verschuldigde interessen en kosten, alsmede alle
andere nuttige inlichtingen.
4. Het verzoek tot invordering omvat bovendien een verklaring van de
verzoekende autoriteit, waarin de datum wordt aangegeven vanaf welke
de tenuitvoerlegging mogelijk is volgens de in de Lid-Staat waar zij
gevestigd is geldende rechtsregels, en waarin wordt bevestigd dat aan de
in lid 2 gestelde voorwaarden is voldaan.
5. De verzoekende autoriteit doet de aangezochte autoriteit, zodra zij
hiervan kennis heeft, alle nuttige inlichtingen toekomen die betrekking
hebben op de zaak welke de aanleiding was voor het verzoek tot
invordering.!B1976L0308 — NL — 07.12.1979 — 001.001 — 5
Artikel 8
De executoriale titel van de schuldvordering wordt, in voorkomend
geval, en volgens de in de Lid-Staat waar de aangezochte autoriteit is
gevestigd geldende bepalingen, bekrachtigd, erkend, aangevuld of
vervangen door een executoriale titel geldend voor het grondgebied
van deze Lid-Staat.
Het bekrachtigen, erkennen, aanvullen of vervangen van de titel dient zo
spoedig mogelijk te geschieden na ontvangst van het verzoek tot
invordering. Dit kan niet worden geweigerd wanneer de executoriale titel
voor de Lid-Staat waar de verzoekende autoriteit is gevestigd, in
behoorlijke vorm is opgesteld.
Ingeval het vervullen van één van deze formaliteiten aanleiding geeft tot
een onderzoek of een betwisting in verband met de schuldvordering en/of
de executoriale titel, afgegeven door de verzoekende autoriteit, is artikel
12 van toepassing.
Artikel 9
1. De invordering geschiedt in de valuta van de Lid-Staat waar de
aangezochte autoriteit is gevestigd.
2. De aangezochte autoriteit kan, indien de in de Lid-Staat waar zij
gevestigd is geldende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen dit
toelaten, en na raadpleging van de verzoekende autoriteit, aan de
debiteur uitstel van betaling verlenen of een betaling in termijnen
toestaan. De door de aangezochte autoriteit uit hoofde van dit uitstel van
betaling geïnde interessen dienen te worden overgemaakt aan de
Lid-Staat waar de verzoekende autoriteit is gevestigd.
Tevens dienen aan de Lid-Staat waar de verzoekende autoriteit is
gevestigd, alle andere interessen te worden overgemaakt die zijn geïnd
voor niet tijdige betaling krachtens de in de Lid-Staat waar de
aangezochte autoriteit is gevestigd geldende wettelijke en bestuurs-
rechtelijke bepalingen.
Artikel 10
De in te vorderen schuldvorderingen genieten geen enkel voorrecht in de
Lid-Staat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd.
Artikel 11
De aangezochte autoriteit stelt de verzoekende autoriteit onverwijld op
de hoogte van het gevolg dat zij aan het verzoek tot invordering heeft
gegeven.
Artikel 12
1. Indien gedurende de invorderingsprocedure de schuldvordering en/of
de in de Lid-Staat waar de verzoekende autoriteit is gevestigd afgegeven
executoriale titel door een belanghebbende worden betwist, wordt de
zaak door deze voor de bevoegde instantie van de Lid-Staat gebracht,
waar de verzoekende autoriteit is gevestigd, overeenkomstig de in deze
laatste Lid-Staat geldende rechtsregels. Deze vordering moet door de
verzoekende autoriteit worden genotifieerd aan de aangezochte autori-
teit. Bovendien kan zij door de belanghebbende worden genotifieerd aan
de aangezochte autoriteit.
2. Zodra de aangezochte autoriteit de in lid 1 bedoelde notificatie heeft
ontvangen, hetzij van de verzoekende autoriteit, hetzij van de belang-
hebbende, schorst zij de executieprocedure in afwachting van de
beslissing van de op dit gebied bevoegde instantie. Indien zij dit nodig
acht, kan zij, onverminderd artikel 13, overgaan tot het nemen van
conservatoire maatregelen om de invordering te waarborgen, voor zover
de in de Lid-Staat waar zij gevestigd is geldende wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen zulks toestaan voor soortgelijke schuld-
vorderingen.!B1976L0308 — NL — 07.12.1979 — 001.001 — 6
3. Wanneer de betwisting betrekking heeft op uitvoeringsmaatregelen
die zijn getroffen in de Lid-Staat waar de aangezochte autoriteit is
gevestigd, wordt de zaak voor de bevoegde instantie van deze Lid-Staat
gebracht, overeenkomstig de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
van deze Lid-Staat.
4. Wanneer de bevoegde instantie waarvoor de zaak overeenkomstig lid
1 is gebracht, een gewone of administratieve rechter is, vormt de
uitspraak van deze rechter, voor zover zij gunstig is voor de verzoekende
autoriteit en zij het mogelijk maakt om de schuldvordering in de
Lid-Staat waar de verzoekende autoriteit gevestigd is, in te vorderen, de
„executoriale titel” in de zin van de artikelen 6, 7 en 8 en wordt de
schuldvordering op grond van deze uitspraak ingevorderd.
Artikel 13
Op met redenen omkleed verzoek van de verzoekende autoriteit gaat de
aangezochte autoriteit over tot het nemen van conservatoire maatregelen
ten einde de invordering van een schuldvordering te waarborgen, voor
zover de in de Lid-Staat waar zij gevestigd is, geldende wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen zulks toestaan.
Voor de tenuitvoerlegging van de eerste alinea zijn artikel 6, artikel 7,
leden 1, 3 en 5, en de artikelen 8, 11, 12 en 14 van overeenkomstige
toepassing.
Artikel 14
De aangezochte autoriteit is niet gehouden:
a) de in de artikelen 6 tot en met 13 genoemde bijstand te verlenen,
indien de invordering van de schuldvordering, wegens de situatie van
de debiteur, ernstige moeilijkheden van economische of sociale aard
zou kunnen opleveren in de Lid-Staat waar zij gevestigd is;
b) over te gaan tot invordering van de schuldvordering wanneer de
verzoekende autoriteit, op het grondgebied van de Lid-Staat waar zij
gevestigd is, niet alle middelen tot invordering van genoemde
schuldvordering heeft uitgeput.
De aangezochte autoriteit brengt de verzoekende autoriteit op de hoogte
van de beweegredenen die zich verzetten tegen het voldoen aan het
verzoek tot bijstand. Deze met redenen omklede weigering wordt tevens
ter kennis van de Commissie gebracht.
Artikel 15
1. De vraagstukken met betrekking tot de verjaring worden uitsluitend
geregeld door de rechtsregels die gelden in de Lid-Staat waar de
verzoekende autoriteit is gevestigd.
2. De overeenkomstig het verzoek tot bijstand door de aangezochte
autoriteit genomen maatregelen tot invordering, die, indien zij door de
verzoekende autoriteit zouden zijn genomen, tot gevolg zouden hebben
gehad dat de verjaring volgens de rechtsregels die gelden in de Lid-Staat
waar de verzoekende autoriteit is gevestigd, zou zijn opgeschort of
onderbroken, worden, voor wat dit gevolg betreft, beschouwd als te zijn
genomen in deze laatste Staat.
Artikel 16
De voor toepassing van deze richtlijn aan de aangezochte autoriteit
verstrekte documenten en inlichtingen kunnen door deze slechts worden
medegedeeld:
a) aan de in het verzoek tot bijstand bedoelde persoon;b) aan de personen en autoriteiten belast met de invordering van de
schuldvorderingen, en uitsluitend voor dat doel;
c) aan de gerechtelijke instanties waarbij zaken met betrekking tot de
invordering van de schuldvorderingen aanhangig worden gemaakt.!B1976L0308 — NL — 07.12.1979 — 001.001 — 7
Artikel 17
De verzoeken om bijstand en de bijgevoegde stukken worden vergezeld
van een vertaling in de officiële taal of in een van de officiële talen van
de Lid-Staat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd, onverminderd
het recht van deze laatste om van het overleggen van een dergelijke
vertaling af te zien.
Artikel 18
De Lid-Staten zien wederzijds af van iedere vergoeding van de kosten die
voortvloeien uit de wederzijdse bijstand welke zij elkaar overeenkomstig
deze richtlijn verlenen.
De Lid-Staat waar de verzoekende autoriteit is gevestigd, blijft echter ten
opzichte van de Lid-Staat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd,
verantwoordelijk voor de geldelijke gevolgen van eisen die als niet
gerechtvaardigd zijn erkend, voor wat betreft de gegrondheid van de
schuldvordering of de geldigheid van de door de verzoekende autoriteit
afgegeven titel.
Artikel 19
De Lid-Staten delen elkaar de lijst mede van de autoriteiten die
gemachtigd zijn verzoeken om bijstand in te dienen of te ontvangen.
Artikel 20
1. Er is ingesteld een „Comité voor invordering”, hierna te noemen het
„Comité”, dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten
en onder voorzitterschap staat van een vertegenwoordiger van de
Commissie.
2. Het Comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel 21
Het Comité kan elk vraagstuk betreffende de toepassing van deze
richtlijn onderzoeken, dat door zijn voorzitter, hetzij op diens initiatief,
hetzij op verzoek van de vertegenwoordiger van een Lid-Staat aan de
orde wordt gesteld.
Artikel 22
1. De praktische bepalingen voor de toepassing van artikel 4, leden 2 en
4, artikel 5, leden 2 en 3, artikel 7, leden 1, 3 en 5, de artikelen 9 en 11 en
artikel 12, lid 1, evenals die betreffende de omrekening, de overmaking
van de ingevorderde bedragen en de vaststelling van een minimumbedrag
van de schuldvorderingen waarvoor een verzoek tot bijstand kan worden
ingediend, worden vastgesteld volgens de procedure van de leden 2 en 3.
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het Comité een
ontwerp voor van de vast te stellen bepalingen. Het Comité brengt over
dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan bepalen
naar gelang van de urgentie van het betrokken vraagstuk. Het spreekt
zich uit met een meerderheid van 41 stemmen, waarbij de stemmen van
de Lid-Staten worden gewogen overeenkomstig het bepaalde in artikel
148, lid 2, van het Verdrag. De voorzitter neemt geen deel aan de
stemming.
3. a) De Commissie stelt de beoogde bepalingen vast wanneer zij in
overeenstemming zijn met het advies van het Comité.
b) Wanneer de beoogde bepalingen niet in overeenstemming zijn
met het advies van het Comité of bij gebreke van een advies,
doet de Commissie onverwijld een voorstel aan de Raad
betreffende de vast te stellen bepalingen. De Raad besluit met
gekwalificeerde meerderheid van stemmen.!B1976L0308 — NL — 07.12.1979 — 001.001 — 8
c) Indien na verloop van een termijn van drie maanden, te rekenen
vanaf de indiening van het voorstel bij de Raad, deze geen
besluit heeft genomen, worden de voorgestelde bepalingen door
de Commissie vastgesteld.
Artikel 23
De bepalingen van deze richtlijn doen geen afbreuk aan de toepassing
van de meer uitgebreide wederzijdse bijstand welke sommige Lid-Staten
elkaar krachtens overeenkomsten of regelingen verlenen of zouden
kunnen verlenen, met inbegrip van het gebied van de notificatie van
gerechtelijke of buitengerechtelijke akten.
Artikel 24
De Lid-Staten doen de nodige maatregelen in werking treden om uiterlijk
op 1 januari 1978 aan deze richtlijn te voldoen.
Artikel 25
Elke Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van de maatregelen die hij
treft voor de toepassing van deze richtlijn. De Commissie doet deze
inlichtingen toekomen aan de overige Lid-Staten.
Artikel 26
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.!B1976L0308 — NL — 07.12.1979 — 001.001 — 9