1992L0117 — NL — 03.05.1997 — 002.001 — 1
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
►B RICHTLIJN 92/117/EEG VAN DE RAAD
van 17 december 1992
inzake maatregelen voor de bescherming tegen bepaalde zoönoses en bepaalde zoönoseverwekkers
bij dieren en in produkten van dierlijke oorsprong ten einde door voedsel overgedragen infecties en
vergiftigingen te voorkomen
(PB L 62 van 15.3.1993, blz. 38)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
►M1 Richtlijn 97/22/EG van de Raad van 22 april 1997 L 113 9 30.4.1997
Gewijzigd bij:
►A1 Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en Zweden C 241 21 29.8.1994
(aangepast door Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad) L 1 1 1.1.1995
▼B
RICHTLIJN 92/117/EEG VAN DE RAAD
van 17 december 1992
inzake maatregelen voor de bescherming tegen bepaaldezoönoses en
bepaalde zoönoseverwekkers bij dieren en in produkten vandierlijke oorsprong ten einde door voedsel overgedragen infecties
en vergiftigingen te voorkomen
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese EconomischeGemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie (
1),
Gezien het advies van het Europees Parlement (2),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),
Overwegende dat levende dieren en produkten van dierlijke oorsprong
voorkomen op de lijst in bijlage II bij het Verdrag; dat de veeteelt en hetin de handel brengen van produkten van dierlijke oorsprong eenbelangrijke bron van inkomsten vormen voor de landbouwbevolking;
Overwegende dat een rationele ontwikkeling van deze sector en een
verbetering van de produktiviteit ervan kunnen worden bereikt door detenuitvoerlegging van veterinaire maatregelen voor de bescherming ende verbetering van de gezondheid van mens en dier in de Gemeenschap;
Overwegende dat het uitbreken van zoönoses, die via voedsel van
dierlijke oorsprong worden overgedragen, met name een bedreigingvormt voor de gezondheid van de mens en met passende bestrijdings-maatregelen moet worden voorkomen en beperkt;
Overwegende dat de Gemeenschap reeds maatregelen heeft genomen
voor de uitroeiing van bepaalde zoönoses, inzonderheid tuberculose enbrucellose bij runderen, brucellose bij schapen en geiten, en rabies; dat
het dienstig is epidemiologische gegevens over deze ziekten te
verzamelen;
Overwegende dat de toepassing van deze maatregelen Richtlijn 89/397/
EEG van de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiële controle op
levensmiddelen (
4) onverlet moet laten;
Overwegende dat, ten einde de prioriteiten voor de preventieve acties
vast te stellen, in de Lid-Staten informatie moet worden ingewonnen
over het effect van de zoönoses bij de bevolking, bij huisdieren, in
diervoeder en bij in het wild levende dieren;
Overwegende dat het dienstig is dat de Commissie de ontwikkeling van
de epidemiologische situatie volgt ten einde passende maatregelen voor
te stellen;
Overwegende dat de situatie op het gebied van salmonellosis recht-
vaardigt dat maatregelen worden aangenomen inzake de onmiddellijke
bestrijding in bepaalde houderijsystemen die risico opleveren;
Overwegende dat harmonisatie van de belangrijkste eisen op het gebied
van de bescherming van de gezondheid slechts mogelijk is als
verbindings- en referentielaboratoria van de Gemeenschap zijn aange-
wezen en acties op technisch en wetenschappelijk vlak wordenondernomen;1992L0117 — NL — 03.05.1997 — 002.001 — 2
(1) PB nr. C 253 van 27. 9. 1991, blz. 2.
(2) PB nr. C 326 van 16. 2. 1991, blz. 223.
(3) PB nr. C 79 van 30. 3. 1992, blz. 6.
(4) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 23.
▼B
Overwegende dat de bepalingen inzake de financiële bijdrage van de
Gemeenschap voor een aantal bij deze richtlijn vastgestelde maatregelenzijn vastgesteld in Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni
1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied (
1);
Overwegende dat het dienstig is een procedure in te voeren waarbij met
het oog op de aanneming van uitvoeringsmaatregelen een nauwe endoeltreffende samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie tot
stand wordt gebracht,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Bij deze richtlijn worden de voorschriften vastgesteld voor het
verzamelen van informatie over zoönoses en zoönoseverwekkers,alsmede de maatregelen die te dien aanzien moeten worden getroffenin de Lid-Staten en op het niveau van de Gemeenschap.
Artikel 2
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
1.zoönose: ziekte en/of infectie die langs natuurlijke weg van dieren
op de mens kan worden overgedragen;
2.zoönoseverwekker: elke bacterie, elk virus of elke parasiet waardoor
een zoönose kan worden veroorzaakt;
3.erkend nationaal laboratorium: een laboratorium dat door de
bevoegde autoriteit van een Lid-Staat is erkend en dat belast ismet het onderzoek van de officiële monsters met het oog op deopsporing van een zoönoseverwekker;
4.monster: een monster dat door of namens de eigenaar of de voor de
inrichting of de dieren verantwoordelijke persoon wordt genomenmet het oog op het onderzoek naar een zoönoseverwekker;
5.officieel monste: een door de bevoegde autoriteit voor het
onderzoek naar een zoönoseverwekker genomen monster. Op het
officiële monster wordt verwezen naar de soort, het type, het aantal
genomen monsters, de methode van bemonstering en de identificatievan de oorsprong van het dier of het produkt van dierlijkeoorsprong; dit monster moet worden genomen zonder voorafgaandewaarschuwing;
6.bevoegde autoriteit: de centrale autoriteit of de centrale autoriteiten
van een Lid-Staat die bevoegd is/zijn voor de controle van debepalingen op het gebied van de volksgezondheid en op veterinair-
rechtelijk gebied of de andere veterinaire aspecten die voortvloeien
uit deze richtlijn, of iedere andere autoriteit waaraan de centraleautoriteit deze bevoegdheid heeft overgedragen.
Artikel 3
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de overeenkomstig deze richtlijn
door de bevoegde autoriteit genomen maatregelen op nationaal of lokaalniveau gecoördineerd worden, in het bijzonder met betrekking totepidemiologisch onderzoek.
2. De op lokaal niveau bevoegde autoriteiten worden bijgestaan door
erkende nationale laboratoria.1992L0117 — NL — 03.05.1997 — 002.001 — 3
(1) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 19. Beschikking gewijzigd bij Beschikking
91/133/EEG (PB nr. L 66 van 13. 3. 1991, blz. 18).
▼B
3. Elke Lid-Staat wijst de erkende nationale referentielaboratoria
voor de in bijlage I, onder I, bedoelde zoönoses en zoönoseverwekkersaan waar de identificatie of de definitieve bevestiging van de aanwe-
zigheid van een zoönoseverwekker kan geschieden.
Artikel 4
1. De Lid-Staten zien erop toe dat:
a) de exploitanten of beheerders van de overeenkomstig de Richtlijnen
64/433/EEG (
1), 71/118/EEG (2) en 77/99/EEG (3) erkende inrich-
tingen de resultaten van het onderzoek naar de in bijlage I, onder I,bedoelde zoönoses gedurende een door de bevoegde autoriteit vast testellen minimumperiode verplicht bewaren en deze desgevraagd aan
haar meedelen,
b) de isolatie en identificatie van zoönoseverwekkers of het anderszins
bewijzen van de aanwezigheid daarvan tot de taken behoort van devoor het laboratorium verantwoordelijke persoon of, wanneer deidentificatie elders dan in een laboratorium plaatsvindt, van de voor
het onderzoek verantwoordelijke persoon,
c) de diagnose en identificatie van een zoönoseverwekker worden
gemeld aan de bevoegde autoriteit,
d) de bevoegde autoriteit informatie verzamelt over zoönoseverwekkers
waarvan de aanwezigheid tijdens tests of onderzoeken is bevestigd,evenals over de in bijlage I, onder I, bedoelde klinische zoönose-gevallen die bij mens of dier zijn geconstateerd,
e) de andere Lid-Staten regelmatig in het bij Besluit 68/361/EEG (
4)
ingestelde Permanent Veterinair Comité worden geïnformeerd overde overeenkomstig letter d) geconstateerde klinische gevallen.
2. De bepalingen van dit artikel kunnen volgens de procedure van
artikel 16 van toepassing worden verklaard op de in bijlage I, onder II enIII, bedoelde zoönoses en zoönoseverwekkers.
Artikel 5
1. De bevoegde autoriteit moet de overeenkomstig artikel 4, lid 1,
onder d), verzamelde informatie beoordelen. Zij stelt de Commissie vóór
►
M131 mei◄van elk jaar in kennis van de mogelijke ontwikkeling
en de bronnen van de zöonotische infecties die tijdens het voorgaandejaar zijn geconstateerd.
2. Lid 1 belet niet dat, indien zulks op grond van de omstandigheden
vereist is, de Lid-Staten de Commissie frequenter in kennis stellen vande situatie of dat de Commissie verzoekt om bijkomende informatie. De
Commissie evalueert de door de Lid-Staten verstrekte gegevens en
brengt vóór ►
M11 november ◄van elk jaar verslag uit aan het
Permanent Veterinair Comité.
Artikel 6
De Commissie volgt de ontwikkeling van de situatie met betrekking tot
de zoönoses in de Gemeenschap, met name aan de hand van de
informatie die overeenkomstig de artikelen 5 en 8 wordt verzameld en
a) verricht specifiek onderzoek, in het bijzonder ter beoordeling van de
gevaren die zoönoseverwekkers opleveren, van de diagnostische1992L0117 — NL — 03.05.1997 — 002.001 — 4
(1) PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 2012/64. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/497/EEG (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 69).
(2) PB nr. L 55 van 8. 3. 1971, blz. 23. Richtlijn laatstelijk gewijzigd en
bijgewerkt bij Richtlijn 92/116/EEG (Zie bladzijde 1 van dit Publikatieblad).
(3) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 85. Richtlijn bijgewerkt bij Richtlijn 92/5/
EEG (PB nr. L 57 van 2. 3. 1992, blz. 1) en laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn
92/45/EEG (PB nr. L 268 van 14. 9. 1992, blz. 35).
(4) PB nr. L 255 van 18. 10. 1968, blz. 23.▼M1
▼B
▼B
methoden en van de controlemaatregelen, zulks in samenwerking met
de bevoegde nationale laboratoria, de in artikel 13 bedoeldecommunautaire referentielaboratoria en het bij Besluit 81/651/
EEG (
1) ingestelde Wetenschappelijk Veterinair Comité;
b) stelt, volgens de procedure van artikel 16, de methoden vast voor het
verzamelen van monsters en voor het onderzoek in de laboratoriabedoeld in artikel 3, leden 2 en 3 ►
M1 ◄;
c) stelt richtsnoeren vast voor de maatregelen ter bestrijding van
zoönoses.
Artikel 7
In samenhang met de bij de onderhavige richtlijn vastgestelde
maatregelen betreffende zoönoses en zoönoseverwekkers worden demethoden voor het opsporen van de verplaatsingen van landbouwhuis-
dieren toegepast, die zijn vastgesteld bij Beschikking 89/153/EEG van
de Commissie (
2).
Artikel 8
1. De Lid-Staten leggen vóór ►M11 maart 1998 ◄aan de
Commissie de nationale maatregelen voor die zij ten uitvoer leggenom het bij deze richtlijn vastgestelde doel ten aanzien van de in bijlage I,
onder I en II, bedoelde zoönoses te bereiken, met uitzondering van de
maatregelen die ten aanzien van brucellose en tuberculose reeds tenuitvoer zijn gelegd uit hoofde van plannen die in het kader van decommunautaire wetgeving reeds zijn goedgekeurd.
Zij mogen daarin maatregelen opnemen inzake het opsporen van de in
bijlage I, onder III, bedoelde zoönoses en zoönoseverwekkers.
Lid-Staten die beschikken over nationale plannen voor het opsporen van
de in bijlage I, onder II, bedoelde zoönoses, kunnen die plannen in hetkader van de overeenkomstig de eerste alinea verstrekte informatie aande Commissie meedelen.
De Lid-Staten zenden de Commissie ieder jaar een verslag toe over de
epidemiologische situatie met betrekking tot trichinose.
De Commissie bestudeert de door de Lid-Staten meegedeelde maat-
regelen om na te gaan of zij verenigbaar zijn met de doelstellingen van
deze richtlijn. Zij stelt de Lid-Staten in het Permanent Veterinair Comité
in kennis van haar conclusies.
2. De Lid-Staten moeten met betrekking tot salmonella's bij pluimvee
de Commissie vóór 1 januari 1994 plannen voorleggen die overeen-komstig de in bijlage II vastgestelde criteria zijn opgesteld. Dezeplannen moeten:
a) een duidelijke omschrijving geven van de maatregelen die ten
aanzien van salmonella's zijn genomen ter naleving van de in bijlageIII bedoelde minimumeisen,
b) rekening houden met de specifieke situatie in elke Lid-Staat,
c) vermelden in welke erkende nationale laboratoria het onderzoek en
de identificatie van de salmonella's zullen plaatsvinden en eenbeschrijving geven van de procedures voor de erkenning van dielaboratoria.
In afwachting van de in artikel 15 bis bedoelde herziening wordt
evenwel voor de lidstaten die nog geen dergelijke plannen metbetrekking tot salmonella's bij pluimvee aan de Commissie hebbenvoorgelegd, de verplichting tot het voorleggen van plannen geschorst.1992L0117 — NL — 03.05.1997 — 002.001 — 5
(1) PB nr. L 233 van 19. 8. 1981, blz. 32. Besluit gewijzigd bij Besluit 86/105/
EEG (PB nr. L 93 van 8. 4. 1986, blz. 14).
(2) PB nr. L 59 van 2. 3. 1989, blz. 33.▼M1
▼B
3. Volgens de procedure van artikel 16:
— worden de in lid 2 bedoelde plannen, in voorkomend geval na de
nodige aanpassingen, uiterlijk zes maanden nadat zij zijn ingediend,goedgekeurd,
— kunnen wijzigingen of aanvullingen worden aangebracht in een
eerder goedgekeurd plan, ten einde rekening te houden met deontwikkeling van de situatie in de betrokken Lid-Staat of in een vande gebieden daarvan.
Artikel 9
1. De praktische regels voor de financiële bijdrage van de Gemeen-
schap aan het slachten en vernietigen en het nemen van officiële
monsters als opgelegd krachtens bijlage III, onder I, hoofdstuk 1, puntV, van deze richtlijn en aan de werking van de in bijlage IV bedoeldelaboratoria, worden vastgesteld overeenkomstig Beschikking 90/424/EEG.
Met betrekking tot de in bijlage III bedoelde maatregelen komen fokkers
die niet hebben voldaan aan de eisen van de onderhavige richtlijn niet inaanmerking voor de financiële bijdrage als bedoeld in Beschikking 90/424/EEG.
De communautaire steun voor de kosten in verband met de toepassing
van de maatregelen inzake het slachten en het vernietigen, bedoeld in deeerste alinea, bedraagt 50 %.
2. Aan artikel 4 van Beschikking 90/424/EEG wordt het volgende lid
3 toegevoegd:
„3. Met uitzondering van lid 2, vierde streepje, en lid 5, tweede
streepje, is artikel 3 van toepassing wanneer een in Richtlijn 92/117/
EEG bedoelde zoönose uitbreekt, mits er onmiddellijk gevaar bestaat
voor de volksgezondheid. Op grond van het in artikel 3, lid 3, bedoeldebesluit zal worden beslist of dit het geval is.”
.
Artikel 10
1. De Lid-Staten leggen vanaf ►
M11 januari 1998 ◄de
minimummaatregelen van bijlage III, onder I, ter bestrijding vansalmonella's ten uitvoer.
Elke Lid-Staat stelt vóór ►
M11 januari 1998 ◄, met inachtneming
van de beginselen van bijlage II bij Richtlijn 90/539/EEG, regels opvoor maatregelen om te voorkomen dat salmonella's een bedrijf wordenbinnengebracht.
Artikel 11
1. Deskundigen van de Commissie kunnen, voor zover de uniforme
toepassing van deze richtlijn dit vereist, in samenwerking met de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten controles ter plaatse uitvoeren.
Hiertoe kunnen zij door controle van een representatief percentagebedrijven nagaan of de Lid-Staten de naleving van deze richtlijnwaarborgen. De Commissie stelt de bevoegde autoriteit in kennis van deuitkomst van de verrichte controles.
De betrokken Lid-Staat treft de maatregelen die noodzakelijk kunnen
blijken om met de uitkomst van deze controle rekening te houden.Indien de Lid-Staat dergelijke maatregelen niet neemt, kunnen, nabestudering van de situatie in het Permanent Veterinair Comité, volgens
de procedure van artikel 16 passende maatregelen worden getroffen.
2. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel, met name inzake de
frequentie en de wijze van uitvoering van de in lid 1, eerste alinea,1992L0117 — NL — 03.05.1997 — 002.001 — 6
▼M1
▼B
▼B
bedoelde controles, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel
16.
Artikel 12
De vrijwaringsmaatregelen bedoeld in Richtlijn 90/425/EEG (1) betref-
fende de veterinaire controles die in het handelsverkeer moeten wordenuitgevoerd met het oog op de voltooiing van de interne markt, zijn in het
kader van de onderhavige richtlijn van toepassing.
Artikel 13
De communautaire referentielaboratoria waarvan de lijst is opgenomen
in bijlage IV zijn, overeenkomstig de taken en verplichtingen die in deze
bijlage worden omschreven, belast met het contact tussen en de
coördinatie van de nationale referentielaboratoria als bedoeld in artikel3, lid 3.
Artikel 14
1. De toelating of handhaving op de communautaire lijst van derde
landen of delen van derde landen waaruit invoer vanuit gezondheids-oogpunt is toegestaan, hangt af van het indienen door het betrokkenderde land van een plan dat duidelijk de garanties omschrijft die door ditland inzake de controle op zoönoses en zoönoseverwekkers wordengeboden.
De uitwerking van deze garanties mag niet minder zijn dan die van de
bij deze richtlijn voorgeschreven garanties.
De Commissie keurt de betrokken plannen goed volgens de procedure
van artikel 16. Volgens dezelfde procedure kunnen garanties worden
toegelaten die in de plaats komen van de garanties die uit de toepassingvan de onderhavige richtlijn voortvloeien, voor zover zij niet gunstigerzijn dan die welke gelden voor het handelsverkeer.
2. Wanneer per ►
M131 december 1998 ◄ten aanzien van een
bepaald derde land geen besluit uit hoofde van lid 1 is genomen, wordtde opneming van dat land op de lijst als bedoeld in lid 1 volgens deprocedure van artikel 16 geschorst.
3. De naleving van de plannen door de bevoegde autoriteiten van
derde landen wordt geverifieerd tijdens controles door communautairedeskundigen als bedoeld in de communautaire regelgeving.
Artikel 15
De bijlagen kunnen op voorstel van de Commissie door de Raad met
gekwalificeerde meerderheid van stemmen gewijzigd of aangevuldworden.
Artikel 15 bis
1. Vóór 1 november 1997 dient de Commissie bij de Raad een
verslag in over de met het oog op de bestrijding en de preventie vanzoönoses ten uitvoer te leggen maatregelen. Dit verslag betreft metname:
— nieuwe voorschriften voor de rapportering van zoönoses;
— de bemonsterings- en onderzoeksmethoden in de erkende nationale
laboratoria;
— de controle op salmonella's bij koppels legkippen;
— controle op salmonella's bij vermeerderingskoppels en in mengvoe-
ders voor pluimvee;1992L0117 — NL — 03.05.1997 — 002.001 — 7
(1) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 91/496/EEG (PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56).▼M1
▼M1
— eventuele maatregelen ter bestrijding van andere zoönoses dan
salmonellosis.
2. Het in lid 1 bedoeld verslag gaat vergezeld van passende
voorstellen betreffende zoönoses, met name in het kader van de
herziening van deze richtlijn. De Raad spreekt zich vóór 1 juni 1998 metgekwalificeerde meerderheid over deze voorstellen uit.
Artikel 16
1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel
omschreven procedure, leidt de voorzitter deze procedure, hetzij opeigen initiatief hetzij op verzoek van een Lid-Staat, onverwijld in bij hetPermanent Veterinair Comité.
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een
ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt adviesuit over dit ontwerp binnen een termijn die de Voorzitter kan vaststellennaar gelang van de urgentie van de materie. Het Comité spreekt zich uitmet de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het
Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de
Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij stemming in hetComité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De Voorzitter neemtniet aan de stemming deel.
►
A13.◄a) De Commissie stelt de maatregelen vast en legt deze
onmiddellijk ten uitvoer wanneer zij in overeenstemming zijn met
het advies van het Comité.
b) Wanneer de beoogde maatregelen hiermee niet in overeenstem-
ming zijn of wanneer het Comité geen advies heeft uitgebracht,
legt de Commissie onverwijld een voorstel voor aan de Raad
betreffende de te nemen maatregelen. De Raad stelt de maat-regelen vast met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.
Indien de Raad binnen drie maanden na indiening van het voorstel geen
maatregelen heeft vastgesteld, stelt de Commissie de voorgesteldemaatregelen vast en legt zij deze onmiddellijk ten uitvoer, behalve
wanneer de Raad zich met gewone meerderheid van stemmen heeft
uitgesproken tegen genoemde maatregelen.
Artikel 17
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1994 aan dezerichtlijn te voldoen.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die
bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaarverwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regelsvoor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
2. De Lid-Staten delen de Commissie de voornaamste bepalingen van
intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied
aannemen.
Artikel 18
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.1992L0117 — NL — 03.05.1997 — 002.001 — 8
▼B
▼A1
▼B
▼B
BIJLAGE I
LIJST VAN DE IN ARTIKEL 4 BEDOELDE ZOÖNOSES
I. — Tuberculose veroorzaakt door mycobacterium bovis
— Brucellose en de verwekkers daarvan— Salmonellosis en de verwekkers daarvan— Trichinose
II. — Campylobacteriose
— Echinococcose— Listeriose— Rabies
— Toxoplasmose
— Yersiniose— Andere zoönoses en de verwekkers daarvan
III. Elke andere zoönose en de verwekker daarvan buiten de Gemeenschap1992L0117 — NL — 03.05.1997 — 002.001 — 9
▼B
BIJLAGE II
CRITERIA VOOR DE OPSTELLING VAN PLANNEN VOOR HET
TOEZICHT OP SALMONELLA'S BIJ PLUIMVEEKOPPELS
I. Bij de vaststelling van de plannen moeten worden vermeld:
— aantal en soort van de te nemen monsters,
— aantal en soort van de te nemen officiële monsters,— de bemonsteringsmethoden,— de methoden voor onderzoek van de monsters en voor identificatie van de
zoönoseverwekkers.
II. Bij de vaststelling van de plannen moet rekening worden gehouden met de
volgende criteria voor de vaststelling van de bemonsteringsmethoden:
a) factoren die de verspreiding van een of meer zoönoses in de hand kunnen
werken;
b) de voorgeschiedenis van de bedoelde zoönose in een land of gebied, bij
huisdieren of in het wild levende dieren;
c) betrokken populatie dieren en met name:
— totaal aantal dieren,
— homogeniteit van de groepen binnen de populatie,— leeftijd van de dieren,— dierlijke produktie;
d) de context waarin de landbouwbedrijven functioneren, met name uit een
oogpunt van:
— regionale verschillen,
— de concentratie van dieren,— de ligging ten opzichte van stedelijke gebieden,— de ligging ten opzichte van gebieden met in het wild levende dieren;
e) produktiesystemen, o.a.:
— intensieve veehouderij,
— extensieve veehouderij,— veehouderijsystemen, en met name de voedingspatronen en de
verzorging van de dieren;
f) problemen die zich, gezien de bekende antecedenten en andere gegevens,
kunnen voordoen;
g) de op grond van de aard en de ernst van de betrokken zoönose vereiste
mate van bescherming.1992L0117 — NL — 03.05.1997 — 002.001 — 10
▼B
BIJLAGE III
CONTROLE OP SALMONELLA'S
I
TOEZICHT EN CONTROLE — SALMONELLA'S BIJ VERMEERDERINGS-
KOPPELS
I.Vermeerderingskoppels
Een vermeerderingskoppel omvat ten minste 250 dieren (Gallus gallus)
die binnen één enkel bedrijf worden gehouden of gefokt voor de
produktie van broedeieren.
II.Toezicht op salmonella's bij vermeerderingskoppels
De eigenaar van of degene die verantwoordelijk is voor de broederij of
het vermeerderingskoppel moet op eigen kosten monsters laten nemen die
hetzij in een erkend nationaal laboratorium hetzij in een door de bevoegde
autoriteit erkend laboratorium ter opsporing van salmonella's moeten
worden geanalyseerd, waarbij aan de volgende minimumeisen inzakebemonstering moet worden voldaan.
A.Fokkoppels
1. Wat dieren betreft die voor vermeerderingsdoeleinden worden
gehouden, moeten de monsters ten minste worden genomen bij
eendagskuikens, dieren van vier weken oud en bij jonge hennen
twee weken voor het begin van de legtijd.
2. De te nemen monsters moeten bestaan uit:
a) in het geval van eendagskuikens, monsters van de binnen-
bekleding van de dozen waarin de kuikens aan het bedrijf zijn
geleverd, en van de bij aankomst dood aangetroffen kuikens en,
b) in het geval van jonge hennen van vier weken oud of in het
geval van monsters die twee weken voor het begin van de
legtijd van de jonge hennen worden genomen, samengestelde
monsters van faeces; ieder monster bestaat uit gescheiden
monsters van verse faeces, van ten minste 1 g, die willekeurig
zijn genomen op een aantal punten in het gebouw waar de
dieren gehouden worden of die, wanneer de dieren vrije
toegang hebben tot meer dan een gebouw van een bepaald
bedrijf, genomen zijn in elke groep gebouwen van het bedrijf
waarin de dieren worden gehouden;
c) het aantal afzonderlijke monsters van faeces dat genomen moet
worden om een samengesteld monster te vormen, en wel als
volgt:
Aantal dieren dat wordt
gehouden in een gebouwAantal monsters van faeces dat
moet worden genomen in het
gebouw of de groep gebouwen
van het bedrijf
1 tot en met 24 (aantal gelijk aan het aantal
dieren tot een maximum van
20)
25 tot en met 29 20
30 tot en met 39 25
40 tot en met 49 30
50 tot en met 59 35
60 tot en met 89 40
90 tot en met 199 50
200 tot en met 499 55
500 of meer 60
B.Volwassen vermeerderingskoppels
1. Alle vermeerderingskoppels moeten tijdens de legtijd ten minste
om de twee weken worden bemonsterd.1992L0117 — NL — 03.05.1997 — 002.001 — 11
▼B
2. Alle vermeerderingskoppels waarvan de eieren worden geleverd
aan een broederij met een broedcapaciteit van minder dan 1 000
eieren, moeten op het bedrijf bemonsterd worden en de te nemen
monsters moeten zijn samengesteld uit gescheiden monsters van
verse faeces met een gewicht van ten minste 1 g, die overeen-
komstig onderdeel A, punt 2, onder b), zijn genomen.
3. Vermeerderingskoppels waarvan de eieren geleverd worden aan
een broederij met een broedcapaciteit van 1 000 eieren of meer
moeten in de broederij worden bemonsterd. De te nemen monsters
moeten bestaan uit:
a) een samengesteld monster van het meconium, genomen op 250
kuikens die gekomen zijn uit eieren die van elk vermeerde-
ringskoppel aan de broederij geleverd zijn of
b) monsters van karkassen van 50 kuikens die hetzij in de schaal
zijn gestorven, hetzij zijn uitgebroed uit aan de broederij
geleverde eieren en wel van elk vermeerderingskoppel.
4. Deze monsters kunnen ook worden genomen van vermeerderings-
koppels bestaande uit minder dan 250 dieren, waarvan de eieren
geleverd worden aan een broederij met een totale broedcapaciteit
van ten minste 1 000 eieren.
5. Om de acht weken moeten de in onderdeel B bedoelde
bemonsteringen worden vervangen door officiële bemonsteringen
die overeenkomstig de voorschriften van punt 4 moeten worden
uitgevoerd.
B.Onderzoek van de voor de opsporing van salmonella's genomen
monsters
De in elk gebouw genomen monsters kunnen voor analysedoeleinden
worden samengevoegd.
De analyses en tests gebeuren volgens methoden die volgens de
procedure van artikel 16 van de onderhavige richtlijn en na advies van
het Wetenschappelijk Veterinair Comité zijn erkend; tot die tijd
geschieden de analyses en tests volgens nationale methoden die hun
deugdelijkheid hebben bewezen en die de in Beschikking 89/610/
EEG (1) bedoelde waarborgen bieden.
III.Mededeling van de resultaten
Wanneer uit een overeenkomstig deel II uitgevoerde controle blijkt dat in
een vermeerderingskoppel Salmonella enteritidis of Salmonella typhimu-
rium aanwezig is, deelt de verantwoordelijke persoon van het
laboratorium waar het onderzoek is verricht, de persoon die met het
onderzoek is belast, c.q. de eigenaar van het koppel, de uitkomsten van
dat onderzoek mee aan de bevoegde autoriteit.
IV.Onderzoek bij koppels die na controle positief zijn verklaard
Wanneer overeenkomstig deel III mededeling is gedaan van de aanwe-
zigheid van Salmonella enteritidis of Salmonella typhimurium, worden op
het betrokken koppel officiële monsters genomen met het oog op
bevestiging van de eerste resultaten. Van de dieren moeten in elk gebouw
waar de dieren van het koppel worden gehouden, steekproefsgewijs
monsters worden genomen; het aantal te nemen monsters moet worden
bepaald aan de hand van de tabel in deel II, onderdeel A, punt 2, onder c).
Voor controledoeleinden moeten de dieren in partijen van vijf dieren
worden gegroepeerd en moeten van elk dier van de partij monsters
worden genomen van de lever, de eierstokken en de darmen; deze
monsters moeten op de aanwezigheid van salmonella's worden onder-
zocht, waarbij gebruik wordt gemaakt van analyses en tests die worden
uitgevoerd volgens methoden die volgens de procedure van artikel 16 van
de onderhavige richtlijn zijn erkend of, in afwachting van deze erkenning,
volgens nationale methoden die hun deugdelijkheid hebben bewezen.
V.Te treffen maatregelen ten aanzien van koppels waarvan de besmet-
ting is bevestigd.
De maatregelen moeten voldoen aan de volgende minimumeisen:1. Als bij een overeenkomstig deel IV verricht onderzoek de aanwezig-
heid van Salmonella enteritidis of Salmonella typhimurium in een1992L0117 — NL — 03.05.1997 — 002.001 — 12
(1) PB nr. L 351 van 2. 12. 1989, blz. 34.
▼B
gebouw wordt bevestigd, moeten de volgende maatregelen worden
genomen:
a) geen enkel dier mag het betrokken gebouw verlaten tenzij met
toestemming van de bevoegde autoriteit om onder toezicht geslacht
en vernietigd te worden, dan wel om in een door de bevoegde
autoriteit aangewezen slachthuis overeenkomstig letter c) geslacht
te worden;
b) van dit gebouw afkomstige niet uitgebroede eieren moeten ofwel
ter plaatse worden vernietigd ofwel na op passende wijze gemerkt
te zijn onder toezicht afgevoerd worden naar een voor de
behandeling van eiprodukten erkende inrichting om er een
hittebehandeling te ondergaan overeenkomstig de eisen van
Richtlijn 89/437/EEG (1);
c) al het vermeerderingspluimvee van het gebouw moet overeenkom-
stig bijlage I, hoofdstuk VI, punt 31, onder c), van Richtlijn 71/118/
EEG worden geslacht (de officiële dierenarts van het slachthuis
moet overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk VI, punt 25, onder a),
van genoemde richtlijn van het besluit tot slachten in kennis
worden gesteld) of het moet zodanig worden geslacht en vernietigd
dat het gevaar van verspreiding van salmonella tot een minimum
wordt beperkt.
2. Na het leegmaken van de lokalen waarin met Salmonella enteriditis of
Salmonella typhimurium besmette koppels hebben verbleven, dienen
die doeltreffend te worden gereinigd en ontsmet, met inbegrip van de
hygiënische verwijdering van vogelmest en strooisel, overeenkomstig
de door de plaatselijke veterinaire autoriteit vastgestelde procedures;
de lokalen mogen alleen worden herbezet met kuikens die voldoen aan
de eisen van deel II, onderdeel A, punt 1.
3. Als in een broederij nog broedeieren aanwezig zijn van koppels waarin
de aanwezigheid van Salmonella enteriditis of Salmonella typhimu-
rium is bevestigd, moeten die eieren worden vernietigd of
overeenkomstig Richtlijn 90/667/EEG (2) worden behandeld als
hoog-risicomateriaal;
V bis:In afwachting van de in artikel 15 bis bedoelde herziening mogen de
lidstaten afwijken van de in punt V, 1, onder c), bedoelde verplichting tot
slachting en van de in punt V, 1, onder b), bedoelde verplichting tot
vernietiging, mits zij kunnen garanderen dat, totdat ten genoegen van de
bevoegde autoriteit wordt aangetoond dat de besmetting van salmonella
enteritidis of salmonella typhimurium verdwenen is,
i) geen onbebroede eieren afkomstig uit een gebouw bedoeld in punt V,
1, onder b), in de handel worden gebracht, behalve voor behandeling
overeenkomstig Richtlijn 89/437/EEG (3),
ii) geen levend pluimvee, met inbegrip van de door het koppel
voortgebrachte eendagskuikens, buiten het gebouw wordt afgeleverd,
behalve voor rechtstreeks vervoer naar het slachthuis overeenkomstig
het hierboven genoemde punt c).
De lidstaten die van deze mogelijkheid gebruik maken, komen niet in
aanmerking voor de financiële bijdrage van de Gemeenschap als bedoeld
in artikel 29 van Beschikking 90/424/EEG (4).
VI. Volgens de procedure van artikel 16 en na advies van het Weten-
schappelijk Veterinair Comité dat vóór 1 oktober 1993 moet worden
ingewonnen:
a) kunnen systemen inzake toezicht worden erkend gebaseerd op een
serologisch onderzoek op het bedrijf, indien deze systemen garanties
bieden die gelijkwaardig zijn aan het in deel II, onderdeel A, punt 1,1992L0117 — NL — 03.05.1997 — 002.001 — 13
(1) PB nr. L 212 van 22. 7. 1989, blz. 87. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/684/
EEG (PB nr. L 376 van 31. 12. 1991, blz. 38).
(2) Richtlijn 90/667/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van
gezondheidsvoorschriften voor de verwijdering en verwerking van dierlijke afvallen,voor het in de handel brengen van dierlijke afvallen en ter voorkoming van deaanwezigheid van ziekteverwekkers in diervoeders van dierlijke oorsprong (vissen
daaronder begrepen) en tot wijziging van Richtlijn 90/425/EEG (PB nr. L 363 van 27.
12. 1990, blz. 51).
(
3) PB nr. L 212 van 22. 7. 1989, blz. 87. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/23/
EG (PB nr. L 125 van 23. 5. 1996, blz. 10).
(4) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 19. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij Besluit 94/
370/EG (PB nr. L 168 van 2. 7. 1994, blz. 31).▼M1
▼B
▼B
onderdeel B punten 3 en 4, en onderdeel C, bedoelde systeem voor
controle in de broederij;
b) kunnen voor vermeerderingskoppels na advies van het Comité
alternatieve oplossingen, zoals een antibioticabehandeling, worden
goedgekeurd voor de in deel V, onder c), bedoelde verplichting tot
slachten;
c) kunnen specifieke voorschriften worden vastgesteld om verlies van
waardevol genetisch materiaal tegen te gaan.
De in dit hoofdstuk bedoelde controles kunnen volgens dezelfde
procedure opnieuw worden bezien in het licht van de ontwikkeling van
de wetenschappelijke kennis.
II
CONTROLE OP SALMONELLA BIJ DE EINDPRODUKTIE VAN MENG-
VOEDERS VOOR PLUIMVEE
Bij officiële monsternemingen in een bedrijf of in geval van een gegrond
vermoeden kunnen monsters worden genomen van de mengvoeders die voor het
pluimvee worden gebruikt.
Als een monster positief wordt bevonden voor wat salmonella betreft, stelt de
bevoegde autoriteit een onderzoek in om:
a) de bron van verontreiniging te identificeren, met name door middel van
officiële, in verschillende produktiestadia genomen monsters;
b) na te gaan op welke wijze de voorschriften en controles betreffende de
verwijdering en verwerking van dierlijke afvallen, in het bijzonder die
vastgesteld bij Richtlijn 90/667/EEG zijn toegepast;
c) procedures inzake goede fabricagepraktijken vast te stellen en erop toe te zien
dat de erkende procedures worden gevolgd.1992L0117 — NL — 03.05.1997 — 002.001 — 14
▼B
BIJLAGE IV
HOOFDSTUK I
LIJST VAN DE COMMUNAUTAIRE REFERENTIELABORATORIA
VOOR ZOÖNOSES (a)
I. Epidemiologie van zoönoses
Institut für Veterinärmedizin
(Robert-von-Ostertag-Institut)
Postfach 33 00 13
Thielallee 88/92
D-1000 Berlijn
II. Salmonella's
Rijksinstituut voor de Volksgezondheid
Postbus 1
NL-3720 BA Bilthoven
HOOFDSTUK II
BEVOEGDHEDEN EN TAKEN VAN HET COMMUNAUTAIRE REFE-
RENTIELABORATORIUM
1. De in hoofdstuk I bedoelde communautaire referentielaboratoria zijn belast
met:
— het verstrekken van inlichtingen over de analysemethoden en de
vergelijkende tests aan de nationale referentielaboratoria;
— het coördineren van de toepassing door de nationale referentielaboratoria
van de in het eerste streepje bedoelde methoden, met name door het
organiseren van vergelijkende tests;
— het coördineren van het onderzoek naar nieuwe analysemethoden en het op
de hoogte houden van de nationale referentielaboratoria van de ter zake
geboekte vooruitgang;
— het organiseren van opleidings- en bijscholingscursussen voor het
personeel van de nationale referentielaboratoria;
— het verlenen van technische en wetenschappelijke bijstand aan de diensten
van de Commissie, met name wanneer er tussen Lid-Staten onenigheid
bestaat over de resultaten van de analyses.
2. De communautaire referentielaboratoria staan in voor de handhaving van de
volgende werkingsvoorwaarden.
Zij moeten
— beschikken over gekwalificeerd personeel met voldoende kennis van de bij
het zoönoseonderzoek toegepaste technieken;
— beschikken over de apparatuur en stoffen die nodig zijn voor het uitvoeren
van de in punt 1 bedoelde taken;
— beschikken over een adequate administratieve infrastructuur;
— ervoor instaan dat hun personeel het vertrouwelijke karakter van bepaalde
onderwerpen, resultaten of mededelingen eerbiedigt;
— beschikken over voldoende kennis van de internationale normen en
praktijken.1992L0117 — NL — 03.05.1997 — 002.001 — 15
(a) Afgezien van de referentielaboratoria voor brucellose, tuberculose en rabies.