2002R0094 — NL — 06.03.2005 — 008.001

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

Gewĳzigd bĳ:





Gerectificeerd bĳ:









▼B

VERORDENING (EG) Nr. 94/2002 VAN DE COMMISSIE

van 18 januari 2002

houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 2826/2000 van de Raad betreffende voorlichtings- en afzetbevorderingsacties voor landbouwproducten op de binnenmarkt







DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 2826/2000 van de Raad van 19 december 2000 betreffende voorlichtings- en afzetbevorderingsacties voor landbouwproducten op de binnenmarkt ( 1 ), en met name op de artikelen 12 en 16, Overwegende hetgeen volgt: (1) De uitvoeringsbepalingen voor de voorlichtings- en afzetbevorderingsacties voor landbouwproducten en, bĳkomend, voor levensmiddelen op de binnenmarkt moeten worden vastgesteld. (2) Met het oog op een goed beheer moet worden bepaald hoe vaak en wanneer de lĳst van thema's en producten die in aanmerking kunnen komen voor de bovenbedoelde afzetbevorderings- en voorlichtingsacties, wordt vastgesteld. (3) Om elk gevaar voor concurrentievervalsing te voorkomen, moeten richtsnoeren worden vastgesteld inzake de verwĳzing naar de bĳzondere oorsprong van de producten waarvoor afzetbevorderings- en voorlichtingscampagnes worden gevoerd. (4) De procedure voor de indiening van de programma's en de keuze van de uitvoeringsinstantie moet worden vastgesteld, om te zorgen voor een zo ruim mogelĳke concurrentie terzake en om het vrĳe verkeer van diensten te waarborgen. (5) Om ervoor te zorgen dat de communautaire voorschriften worden nageleefd en dat de te voeren acties doeltreffend zĳn, dienen de criteria te worden vastgesteld voor de selectie van de programma's door de lidstaten en voor het onderzoek door de Commissie, daarbĳ met name rekening houdend met het bepaalde in Richtlĳn 92/50/EEG van de Raad 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening ( 2 ), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Richtlĳn 2001/78/EG van de Commissie ( 3 ). (6) In het kader van de samenwerking met de lidstaten informeert de Commissie het comité van beheer over de aanvaarde programma's en de middelen die ervoor zĳn uitgetrokken, nadat de programma's zĳn onderzocht. (7) Om voor de te realiseren programma's een kader aan te geven, moeten voor de betrokken campagnes algemene richtsnoeren worden vastgesteld. De campagnes moeten overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2826/2000 een informatief karakter hebben. In een eerste periode worden voor een bepaald aantal belangrĳke sectoren dergelĳke richtsnoeren vastgesteld, wat niet wegneemt dat dit niet eventueel later ook voor andere nader te bepalen sectoren of thema's kan gebeuren. Voor de sector levende planten en producten van de bloementeelt moeten nog voorschriften worden vastgesteld. (8) Om ervoor te zorgen dat de communautaire acties doeltreffend zĳn, moeten de prioritaire criteria voor de selectie van die programma's worden vastgesteld met het oog op een optimaal effect. (9) Voor programma's waarbĳ meerdere lidstaten betrokken zĳn, moeten maatregelen worden vastgesteld om ervoor te zorgen dat die lidstaten ten behoeve van de indiening en het onderzoek van de programma's onderling overleg plegen. (10) De consequenties, zoals eventueel de vermindering van de communautaire financiering, ingeval een organisatie wordt uitgesloten bĳ ontstentenis van cofinanciering door een lidstaat, en artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2826/2000 niet van toepassing is, moeten worden bepaald. (11) Er moet worden bepaald welke controles door de lidstaten moeten worden uitgevoerd met betrekking tot de rechtstreeks door hen beheerde programma's. (12) Ter wille van een deugdelĳk financieel beheer dienen de bepalingen inzake de financiële bĳdrage van de Gemeenschap nader te worden vastgesteld. Met name moet worden gepreciseerd dat in het geval van meerjarenprogramma's de totale financiële bĳdrage van de Gemeenschap niet meer dan 50 % van de totale kosten kan bedragen. (13) De verschillende regelingen voor de uitvoering van de aangegane verplichtingen moeten worden vastgelegd in contracten die binnen een redelĳke termĳn tussen de belanghebbenden en de bevoegde nationale instanties worden gesloten op basis van door de Commissie beschikbaar gestelde standaardcontracten. (14) Als garantie voor een goede uitvoering van het contract moet de contractant bĳ de bevoegde instantie een zekerheid ten belope van 15 % van de communautaire bĳdrage stellen. Met hetzelfde doel moet hĳ ook bĳ een voorschotaanvraag een zekerheid stellen. (15) De primaire eis in de zin van artikel 20 van Verordening (EEG) nr. 2220/85 van de Commissie ( 4 ), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1932/1999 ( 5 ), moet worden vastgesteld. (16) Gelet op de eisen inzake begrotingsbeheer moet worden voorzien in een sanctie voor het geval dat de aanvragen voor tussentĳdse betalingen niet worden ingediend of de termĳn voor de indiening daarvan niet in acht wordt genomen, of voor het geval dat de lidstaten de betalingen niet tĳdig uitvoeren. (17) Ter wille van een goed financieel beheer en om te voorkomen dat de bĳdrage van de Gemeenschap volledig wordt uitbetaald via de tussentĳdse betalingen, zodat er geen saldo meer te betalen valt, dient te worden bepaald dat het voorschot en de verschillende tussentĳdse betalingen samen niet meer mogen bedragen dan 80 % van de communautaire bĳdrage en dat de aanvraag voor de saldobetaling binnen een bepaalde termĳn door de bevoegde instantie moet zĳn ontvangen. (18) Het blĳkt noodzakelĳk dat de lidstaten een controle op de uitvoering van de acties uitoefenen en dat de Commissie op de hoogte wordt gehouden van de resultaten van de in deze verordening bedoelde maatregelen. Ter wille van een goed financieel beheer dient te worden voorzien in samenwerking tussen de lidstaten in het geval van acties die worden uitgevoerd in een andere lidstaat dan die waar de contractsluitende bevoegde instantie is gevestigd. (19) Door de goedkeuring van Verordening (EG) nr. 2826/2000 zĳn de voorlichtings- en afzetbevorderingsacties voor landbouwproducten op de binnenmarkt in één enkele tekst bĳeengebracht en geharmoniseerd. De uitvoeringsbepalingen van de bestaande sectorale regelgeving moeten derhalve eveneens worden geharmoniseerd en vereenvoudigd. De sectorale bepalingen respectievelĳk uitvoeringsverordeningen betreffende de afzetbevordering van landbouwproducten moeten derhalve worden geschrapt respectievelĳk ingetrokken. (20) De in deze verordening vervatte maatregelen zĳn in overeenstemming met het advies van de gezamenlĳke vergadering van de comités van beheer — afzetbevordering landbouwproducten, Overwegende hetgeen volgt: HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:







Artikel 1

Onder „programma” in de zin van artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 1, van Verordening (EG) nr. 2826/2000 wordt verstaan: een geheel van coherente acties van voldoende grootte om de voorlichting over de betrokken producten en de afzet ervan te helpen bevorderen.

Artikel 2

1. Overeenkomstig de in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2826/2000 bedoelde criteria moet de tot de consumenten en andere doelgroepen gerichte boodschap inzake afzetbevordering en/of voorlichting gebaseerd zĳn op intrinsieke eigenschappen en/of kenmerken van het betrokken product.

2. Elke verwĳzing naar de oorsprong van de producten moet ondergeschikt zĳn aan de hoofdboodschap van de campagne. De oorsprong van een product mag wel worden aangeduid wanneer het gaat om een aanduiding in het kader van de communautaire regelgeving, of om een element dat verband houdt met de voorbeeldproducten waarmee de afzetbevorderings- of voorlichtingsacties worden geïllustreerd.

▼M5

3. In de te verspreiden boodschappen moet iedere verwĳzing naar effecten op de gezondheid van de consumptie van de betrokken producten gebaseerd zĳn op algemeen erkende wetenschappelĳke gegevens. Deze boodschappen moeten door de voor volksgezondheid bevoegde nationale autoriteiten zĳn aanvaard. De beroeps- of bedrĳfskolomorganisatie die een voorstel indient, moet de lĳst van wetenschappelĳke studies en adviezen van erkende wetenschappelĳke instituten waarop deze boodschappen gebaseerd zĳn, ter beschikking houden van de betrokken lidstaat en van de Commissie.

▼B

Artikel 3

De lĳst van de in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 2826/2000 bedoelde thema's en producten wordt eens in de twee jaar, uiterlĳk op 31 maart, vastgesteld. De eerste lĳst is opgenomen in bĳlage I bĳ deze verordening.

▼M7 —————

▼M7

Artikel 3 bis

De lidstaten wijzen de voor de toepassing van Verordening (EG) nr. 2826/2000 bevoegde autoriteit of autoriteiten aan. Zij stellen de Commissie in kennis van de naam en alle contactgegevens van de aangewezen autoriteit of autoriteiten, alsook van eventuele veranderingen daarin. De Commissie maakt deze gegevens in een passende vorm bekend.

▼B

Artikel 4

De in artikel 1 bedoelde programma's worden uitgevoerd over een periode van minimaal één en maximaal drie jaar, te rekenen vanaf de datum van inwerkingtreding van het betrokken contract.

Artikel 5

▼M5

1. Voor de uitvoering van de acties in het kader van de in artikel 6 van Verordening (EG) nr. 2826/2000 bedoelde programma's worden, na een oproep tot het indienen van voorstellen, elk jaar uiterlĳk op 31 januari en 31 juli bĳ de betrokken lidstaat programma's ingediend van voor de betrokken sector(en) representatieve beroepsorganisaties en sectorale organisaties in de Gemeenschap.

Voor de in 2003 in te dienen programma's in de sector olĳfolie en tafelolĳven en in de sector vezelvlas worden deze programma's, na een oproep tot het indienen van voorstellen, uiterlĳk op 31 mei 2003 bĳ de belanghebbende lidstaat ingediend.

Wat de in 2004 in te dienen programma's voor consumptie-eieren betreft, moet de eerste reeks uiterlĳk op 29 februari 2004 in het bezit zĳn van de betrokken lidstaat.

◄

Deze programma's zĳn in overeenstemming met de communautaire regelgeving op het gebied van de betrokken producten en de afzet daarvan, met de in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2826/2000 bedoelde richtsnoeren en met het daartoe door de belanghebbende lidstaten bekendgemaakte bestek met uitsluitings-, selectie- en gunningscriteria.

De richtsnoeren worden voor het eerst in bĳlage III bĳ deze verordening vastgesteld.

▼M7

De programma’s worden ingediend volgens een door de Commissie opgesteld en aan de lidstaten ter beschikking gesteld model.

▼B

2. Voor contracten die tot hun bevoegdheid behoren, nemen de lidstaten de nodige maatregelen opdat de aanbestedende diensten zorgen voor de naleving van het bepaalde in Richtlĳn 92/50/EEG.

3. Als een voorlichtings- en/of afzetbevorderingsprogramma wordt overwogen dat voor meer dan één lidstaat van belang is, wordt door de betrokken lidstaten overlegd over het opstellen van onderling overeenstemmende bestekken en oproepen tot het indienen van voorstellen.

4. In antwoord op de oproepen tot het indienen van voorstellen stellen de in lid 1 bedoelde organisaties afzetbevorderings- en voorlichtingsprogramma's op, in samenwerking met de uitvoeringsinstantie(s) die zĳ hebben geselecteerd na een inschrĳvingsprocedure volgens passende en door de lidstaat geverifieerde methoden.

5. Wanneer het gaat om programma's waarbĳ meerdere lidstaten betrokken zĳn, plegen deze lidstaten overleg over de selectie van de programma's en verbinden zĳ zich ertoe deel te nemen in de financiering ervan overeenkomstig artikel 9, lid 2.

Artikel 6

Wanneer, in verband met het feit dat een lidstaat geen bĳdrage in de financiering levert, artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2826/2000 niet wordt toegepast, wordt de beroeps- of bedrĳfskolomorganisatie van die lidstaat van het programma uitgesloten.

Artikel 7

1. ►M4 De lidstaten verstrekken de Commissie jaarlĳks uiterlĳk op 15 maart en 30 september de voorlopige lĳst van programma's en uitvoeringsinstanties die zĳ hebben geselecteerd, alsmede een kopie van deze programma's. ◄ Voor programma's waarbĳ meerdere lidstaten betrokken zĳn, worden deze gegevens in onderling overleg door de betrokken lidstaten gezamenlĳk verstrekt.

▼M5

Voor de in 2003 in te dienen programma's in de sector olĳfolie en tafelolĳven en in de sector vezelvlas worden deze gegevens uiterlĳk op 30 juni 2003 aan de Commissie verstrekt.

Voor de eerste reeks in 2004 in te dienen programma's voor consumptie-eieren worden deze gegevens uiterlĳk op 31 maart 2004 aan de Commissie meegedeeld.

◄

▼B

2. Wanneer blĳkt dat een ingediend programma niet aan de communautaire regelgeving of aan de in bĳlage III vermelde richtsnoeren voldoet, stelt de Commissie de betrokken lidstaat (lidstaten) binnen 60 kalenderdagen na ontvangst van de voorlopige lĳst er van in kennis dat het betrokken programma in zĳn geheel of gedeeltelĳk niet voor steun in aanmerking komt.

▼M3

3. ►M8 Na de in artikel 6, lid 3, derde alinea, van Verordening (EG) nr. 2826/2000 bedoelde herziene programma’s te hebben geverifieerd, beslist de Commissie overeenkomstig de in artikel 13, lid 2, van die verordening bedoelde procedure uiterlijk op 31 mei en 15 december van datzelfde jaar welke programma's zij mee zal financieren binnen de grenzen van de in bijlage III bij de onderhavige verordening vermelde indicatieve begrotingen. ◄

►M8 ————— ◄ ►M6 Voor de eerste reeks in 2004 in te dienen programma's voor consumptie-eieren neemt de Commissie uiterlĳk op 31 mei 2004 een besluit. ◄

▼M5

Voor de in 2003 in te dienen programma's in de sector olĳfolie en tafelolĳven en in de sector vezelvlas neemt de Commissie uiterlĳk op 15 september 2003 een dergelĳk besluit.

▼B

4. De beroeps- of bedrĳfskolomorganisatie die een voorstel indient, is er verantwoordelĳk voor dat het programma goed wordt uitgevoerd.

▼M8

Artikel 8

Wanneer artikel 7 van Verordening (EG) nr. 2826/2000 wordt toegepast, wordt de voorlopige lijst van deze programma’s elk jaar uiterlijk op 15 maart en 30 september aan de Commissie verstrekt.

De Commissie beslist overeenkomstig de in artikel 13, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2826/2000 bedoelde procedure uiterlijk op 31 mei en 15 december van datzelfde jaar welke programma's zij mee zal financieren binnen de grenzen van de in bijlage III bij de onderhavige verordening vermelde indicatieve begrotingen.

▼B

Artikel 9

1. De financiële bĳdrage van de Gemeenschap aan de in artikel 9, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 2826/2000 bedoelde acties bedraagt:

a) voor programma's met een looptĳd van één jaar: 50 % van de werkelĳke kosten van de acties;

b) voor programma's met een looptĳd van twee jaar: 60 % van de werkelĳke kosten van de acties voor het eerste jaar en 40 % voor het tweede jaar, waarbĳ evenwel de totale financiële bĳdrage van de Gemeenschap niet hoger mag zĳn dan 50 % van de totale kosten;

c) voor programma's met een looptĳd van drie jaar: 60 % van de werkelĳke kosten van de acties voor het eerste jaar, 50 % voor het tweede jaar en 40 % voor het derde jaar, waarbĳ evenwel de totale financiële bĳdrage van de Gemeenschap niet hoger mag zĳn dan 50 % van de totale kosten.

Deze financiële bĳdrage wordt betaald aan de in artikel 10, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2826/2000 bedoelde lidstaten.

2. De financiële bĳdrage van de lidstaten voor de in artikel 9, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2826/2000 bedoelde acties bedraagt 20 % van de werkelĳke kosten daarvan. Wanneer meerdere lidstaten bĳdragen in de financiering, wordt hun aandeel bepaald in verhouding tot de financiële inbreng van de op hun grondgebied gevestigde organisatie die een voorstel indient.

▼M7

3. Voorlichtings- en afzetbevorderingsactiviteiten waarvoor steun wordt verleend in het kader van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad ( 6 ) komen niet in aanmerking voor steun in het kader van Verordening (EG) nr. 2826/2000.

▼B

Artikel 10

▼M7

1. Zodra de in artikel 6, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2826/2000 bedoelde definitieve lijst van door de lidstaten geselecteerde programma's is opgesteld, wordt elke belanghebbende organisatie door de lidstaat ingelicht over het aan haar aanvraag gegeven gevolg. De lidstaten sluiten contracten met de geselecteerde organisaties binnen 60 kalenderdagen na de kennisgeving van het besluit van de Commissie. In het geval van programma’s die gezamenlijk door meerdere beroeps- of bedrijfskolomorganisaties in meer dan één lidstaat worden ingediend, worden de contracten binnen 90 kalenderdagen gesloten. Na het verstrijken van deze termijn kan zonder voorafgaande toestemming van de Commissie geen enkel contract worden gesloten.

2. De lidstaten gebruiken standaardcontracten die de Commissie hun ter beschikking stelt. Zo nodig mogen de lidstaten bepaalde voorwaarden van de standaardcontracten wijzigen om rekening te houden met nationale voorschriften, voorzover dit geen afbreuk doet aan het Gemeenschapsrecht.

▼B

3. Het contract kan door de twee partĳen pas worden gesloten nadat als garantie voor de goede uitvoering ervan een zekerheid is gesteld die gelĳk is aan 15 % van het jaarlĳkse maximumbedrag van de financiering door de Gemeenschap en door de betrokken lidstaat (lidstaten). Deze zekerheid wordt gesteld overeenkomstig het bepaalde in titel III van Verordening (EEG) nr. 2220/85.

De bevoegde instantie kan evenwel, indien de contractant een publiekrechtelĳk lichaam is of onder toezicht van een dergelĳk lichaam optreedt, een aan het in de eerste alinea vastgestelde percentage gelĳkwaardige schriftelĳke zekerheid van zĳn toezichthoudende autoriteit aanvaarden, op voorwaarde dat deze laatste zich ertoe verbindt:

— toe te zien op de correcte uitvoering van de aangegane verplichtingen,

— na te gaan of de ontvangen bedragen wel degelĳk voor de uitvoering van de aangegane verplichtingen worden gebruikt.

Het bewĳs dat deze zekerheid is gesteld, moet in het bezit van de lidstaat zĳn voordat de in lid 1 genoemde termĳn is verstreken.

De zekerheid wordt vrĳgegeven overeenkomstig de in artikel 12 van deze verordening vastgestelde termĳnen en voorwaarden voor de betaling van het saldo.

4. De primaire eis in de zin van artikel 20 van Verordening (EEG) nr. 2220/85 is uitvoering van de in het contract vastgestelde maatregelen.

5. De lidstaat verstrekt de Commissie onmiddellĳk een kopie van het contract en het bewĳs van het stellen van de zekerheid. Ook verstrekt de lidstaat de Commissie een kopie van het contract dat de geselecteerde organisatie met de uitvoeringsinstantie heeft gesloten.

In dit laatste contract is bepaald dat de uitvoeringsinstantie verplicht is zich aan de in artikel 13 bedoelde controles te onderwerpen.

Artikel 11

1. Binnen 30 kalenderdagen na de ondertekening van het contract kan de contractant bĳ de lidstaat een voorschotaanvraag indienen, die vergezeld moet gaan van de in lid 3 bedoelde zekerheid. Na het verstrĳken van deze termĳn kan het voorschot niet meer worden aangevraagd.

Het voorschot mag niet meer bedragen dan 30 % van het bedrag van de jaarlĳkse bĳdrage van de Gemeenschap en van die van de betrokken lidstaat (lidstaten).

2. De lidstaat moet het voorschot binnen 30 kalenderdagen na de indiening van de voorschotaanvraag betalen. Bĳ overschrĳding van deze termĳn geldt het bepaalde in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 296/96 van de Commissie ( 7 ).

3. Het voorschot wordt slechts betaald als de contractant overeenkomstig het bepaalde in titel III van Verordening (EEG) nr. 2220/85 ten gunste van de lidstaat een zekerheid heeft gesteld die gelĳk is aan 110 % van dit voorschot.

De bevoegde instantie kan evenwel, indien de contractant een publiekrechtelĳk lichaam is of onder toezicht van een dergelĳk lichaam optreedt, een aan het in de vorige alinea vastgestelde percentage gelĳkwaardige schriftelĳke zekerheid van zĳn toezichthoudende autoriteit aanvaarden, op voorwaarde dat deze autoriteit zich ertoe verbindt het door de zekerheid gedekte bedrag uit te keren indien niet kan worden bewezen dat de betrokkene recht heeft op het voorgeschoten bedrag.

Artikel 12

1. De aanvragen voor de tussentĳdse betalingen van de bĳdrage van de Gemeenschap en van die van de lidstaten moeten worden ingediend vóór het einde van de kalendermaand die volgt op het einde van elke periode van drie maanden berekend vanaf de datum van ondertekening van het contract. Deze aanvragen betreffen de in die periode van drie maanden gedane uitgaven en moeten vergezeld gaan van een financieel overzicht, van de betrokken bewĳsstukken en van een tussentĳds verslag over de uitvoering van het contract. Wanneer in de betrokken periode van drie maanden geen uitgaven zĳn gedaan, wordt dit gemeld binnen dezelfde termĳn als die welke geldt voor de aanvragen om tussentĳdse betaling.

Voor elke betalingsaanvraag geldt dat, wanneer de aanvraag om tussentĳdse betaling met de nodige documenten te laat wordt ingediend, het te betalen bedrag behoudens overmacht met 3 % per volle maand vertraging wordt verlaagd.

Deze betalingen en de betaling van het in artikel 11, lid 1, bedoelde voorschot, mogen in totaal niet meer bedragen dan 80 % van de hele jaarlĳkse financiële bĳdrage van de Gemeenschap en van de betrokken lidstaten. Wanneer dit percentage is bereikt, kunnen geen verdere aanvragen om tussentĳdse betalingen worden ingediend.

2. De aanvraag om betaling van het saldo moet worden ingediend binnen vier maanden na de datum waarop de in het contract bedoelde acties voor het betrokken jaar zĳn voltooid.

Deze aanvraag wordt slechts als ingediend beschouwd, als zĳ vergezeld gaat van:

a) een financieel overzicht waarin alle geplande en gerealiseerde uitgaven worden aangegeven, en van alle bewĳsstukken inzake de betrokken uitgaven;

b) een overzicht van de uitgevoerde werkzaamheden (activiteitenverslag);

c) een door de contractant opgesteld verslag met een interne evaluatie van de behaalde, op de verslagdatum te constateren resultaten en van het gebruik dat daarvan kan worden gemaakt.

Behoudens overmacht wordt, wanneer de aanvraag om betaling van het saldo te laat wordt ingediend, het saldo verlaagd met 3 % per maand termĳnoverschrĳding.

▼M7

2 bis. Voor meerjarenprogramma’s moet het in lid 2, onder c), bedoelde interne verslag na afloop van elk jaar worden overgelegd, zelfs wanneer geen aanvraag om betaling van het saldo is ingediend.

▼B

3. Het saldo wordt slechts betaald als de in lid 2 bedoelde documenten zĳn geverifieerd.

Het saldo wordt verlaagd in verhouding tot de mate waarin niet aan de primaire eis als bedoeld in artikel 10, lid 4, is voldaan.

4. De in artikel 11, lid 3, bedoelde garantie wordt vrĳgegeven voorzover is vastgesteld dat de betrokkene definitief recht heeft op het voorgeschoten bedrag.

5. De lidstaat verricht de in de vorige leden bedoelde betalingen binnen een termĳn van 60 kalenderdagen te rekenen vanaf de ontvangst van de aanvraag. Deze termĳn kan evenwel op elk ogenblik van de periode van 60 dagen na de eerste registratie van de betalingsaanvraag worden geschorst door aan de schuldeisende contractant per exploot te laten weten dat zĳn aanvraag niet in aanmerking kan worden genomen omdat de vordering niet ontvankelĳk of niet invorderbaar is, of omdat zĳ niet wordt gestaafd door de bewĳsstukken die voor alle andere aanvragen vereist zĳn, of omdat de lidstaat nadere gegevens of verificaties noodzakelĳk acht. De termĳn loopt weer verder vanaf de datum van ontvangst van de gevraagde gegevens, die binnen 30 kalenderdagen verstrekt moeten worden. Behoudens overmacht leidt termĳnoverschrĳding bĳ de bovenbedoelde betalingen ertoe dat de vergoeding aan de lidstaat wordt verlaagd overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EG) nr. 296/96.

6. De in artikel 10, lid 3, bedoelde zekerheid moet gelden tot de betaling van het saldo en wordt vrĳgegeven op basis van een brief terzake van de bevoegde instantie.

▼M7

7. De lidstaten verstrekken de Commissie binnen 60 kalenderdagen na ontvangst daarvan de in lid 2, onder a) en b), bedoelde overzichten en het in lid 2, onder c), bedoelde verslag over de interne evaluatie.

Tweemaal per jaar verstrekken zij de Commissie de driemaandelijkse tussentijdse verslagen die overeenkomstig lid 1 vereist zijn voor de tussentijdse betalingen: het eerste en het tweede driemaandelijkse verslag worden verstrekt binnen 60 kalenderdagen na ontvangst van het tweede driemaandelijkse verslag en het derde en het vierde driemaandelijkse verslag samen met de overzichten en het verslag als bedoeld in de eerste alinea van dit lid.

▼B

8. Na betaling van het saldo zendt de lidstaat de Commissie een financieel overzicht van de in het kader van het contract gedane uitgaven.

Voorts verklaart de bevoegde instantie dat, gezien de uitgevoerde controles, alle uitgaven op grond van de bepalingen van het contract als subsidiabel kunnen worden beschouwd.

9. Verbeurdverklaarde zekerheden en opgelegde boetes worden, voor het met de communautaire medefinanciering overeenkomende gedeelte, in mindering gebracht op de bĳ het EOGFL-Garantie gedeclareerde uitgaven.

Artikel 13

1. De lidstaat neemt de nodige maatregelen om na te gaan, met name aan de hand van technische, administratieve en boekhoudkundige controles bĳ de contractant en de uitvoeringsinstantie, of:

a) de verstrekte gegevens en bewĳsstukken juist zĳn, en

b) alle verplichtingen van het contract zĳn nagekomen.

Onverminderd het bepaalde in Verordening (EEG) nr. 595/91 van de Raad ( 8 ) stelt de lidstaat de Commissie zo spoedig mogelĳk in kennis van elke onregelmatigheid die bĳ de uitgevoerde controles wordt geconstateerd.

2. De betrokken lidstaat bepaalt wat de meest geschikte middelen zĳn voor de controle op de acties als bedoeld in deze verordening en stelt de Commissie daarvan in kennis.

3. In geval van programma's die meer dan één lidstaat bestrĳken, nemen de betrokken lidstaten de nodige maatregelen om hun controles te coördineren en stellen zĳ de Commissie daarvan in kennis.

4. De Commissie kan op ieder ogenblik deelnemen aan de in de leden 2 en 3 bedoelde verificaties en controles. Met het oog hierop stellen de bevoegde instanties van de lidstaten de Commissie tĳdig in kennis van deze verificaties en controles.

De Commissie kan ook door haar noodzakelĳk geachte extra controles uitvoeren.

Artikel 14

1. Als bedragen ten onrechte zĳn betaald, is de begunstigde verplicht de betrokken bedragen terug te betalen, vermeerderd met een rente die wordt berekend over de periode tussen de betaling van de betrokken bedragen en de terugbetaling door de begunstigde.

▼M7

De toe te passen rentevoet is de door de Europese Centrale Bank voor zijn belangrijkste financiële verrichtingen in euro toegepaste en in het Publicatieblad van de Europese Unie, reeks C, bekendgemaakte rentevoet die gold op de eerste kalenderdag van de maand waarin de vervaldatum valt, vermeerderd met drieëneenhalf procentpunten.

▼B

2. De terugbetaalde bedragen en de rente worden overgemaakt aan de betaalorganen of -diensten die ze op de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw gefinancierde uitgaven in mindering brengen in verhouding tot de financiële bĳdrage van de Gemeenschap.

Artikel 15

De bepalingen van de artikelen 10 tot en met 14 zĳn ook van toepassing op de overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EG) nr. 2826/2000 ingediende programma's.

De contracten voor deze programma's worden gesloten tussen de betrokken lidstaten en de geselecteerde uitvoeringsorganisaties.

Artikel 16

1. De volgende bepalingen worden geschrapt:

a) De artikelen 13 tot en met 17 van Verordening (EEG) nr. 2159/89 van de Commissie van 18 juli 1989 houdende bepalingen voor de toepassing van de in titel II bis van Verordening (EEG) nr. 1035/72 van de Raad ( 9 ) vastgestelde specifieke maatregelen voor dopvruchten en sint-jansbrood;

b) Artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1905/94 van de Commissie van 27 juli 1994 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 399/94 van de Raad betreffende specifieke maatregelen voor krenten en rozĳnen ( 10 ).

2. De volgende verordeningen worden ingetrokken:

a) Verordening (EEG) nr. 1348/81 van de Commissie van 20 mei 1981 tot vaststelling van de bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 1970/80 van de Raad houdende algemene uitvoeringsbepalingen voor de acties ter bevordering van het verbruik van olĳfolie in de Gemeenschap ( 11 );

b) Verordening (EEG) nr. 1164/89 van de Commissie van 28 april 1989 houdende uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de steun voor vezelvlas en hennep ( 12 );

c) Verordening (EEG) nr. 2282/90 van de Commissie van 31 juli 1990 houdende bepalingen ter uitvoering van de maatregelen om de consumptie en het gebruik van appelen en de citrusconsumptie te doen toenemen ( 13 );

d) Verordening (EEG) nr. 3601/92 van de Commissie van 14 december 1992 houdende bepalingen ter uitvoering van de specifieke maatregelen voor de sector tafelolĳven ( 14 );

e) Verordening (EEG) nr. 1318/93 van de Commissie van 28 mei 1993 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 2067/92 van de Raad betreffende acties ter bevordering van de verkoop en de afzet van kwaliteitsrundvlees ( 15 );

f) Verordening (EG) nr. 890/1999 van de Commissie van 29 april 1999 betreffende de organisatie van de voorlichtingsacties inzake de etikettering van rundvlees ( 16 );

g) Verordening (EG) nr. 3582/93 van de Commissie van 21 december 1993 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2073/92 van de Raad inzake maatregelen om de consumptie van melk en zuivelproducten in de Gemeenschap te stimuleren en de markten voor melk en zuivelproducten te verruimen ( 17 );

h) Verordening (EG) nr. 803/98 van de Commissie van 16 april 1998 houdende bepalingen ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 2275/96 van de Raad tot instelling van specifieke maatregelen voor de sector levende planten en producten van de bloementeelt voor 1998 ( 18 ).

3. De bepalingen van de in het vorige lid genoemde verordeningen blĳven van toepassing op de afzetbevorderings- en voorlichtingsprogramma's waarover vóór de inwerkingtreding van deze verordening een besluit is genomen.

Artikel 17

Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat.

▼M9









BIJLAGE I

LIJST VAN PRODUCTEN EN THEMA'S

— Verse groenten en fruit;

— Verwerkte groenten en fruit;

— Vezelvlas;

— Levende planten en producten van de bloementeelt;

— Olijfolie en tafelolijven;

— Zaadolie;

— Melk en zuivelproducten;

— Vers, gekoeld of bevroren vlees dat is geproduceerd overeenkomstig een communautaire of een nationale kwaliteitsregeling;

— Etikettering van consumptie-eieren;

— Honing en producten van de bijenteelt;

— v.q.p.r.d., tafelwijn met een geografische aanduiding;

— Het in de landbouwregelgeving vastgestelde logo van de ultraperifere regio’s;

— Beschermde oorsprongsbenamingen (BOB), beschermde geografische aanduidingen (BGA) en gegarandeerde traditionele specialiteiten (GTS) in de zin van de Verordeningen (EEG) nr. 2081/92 ( 19 ) en (EEG) nr. 2082/92 ( 20 ) van de Raad, en de in het kader van die regelingen geregistreerde producten;

— Biologische landbouw in de zin van Verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad ( 21 ), en de in het kader van die verordening geregistreerde producten.

▼M7 —————

▼M9









BIJLAGE III

RICHTSNOEREN VOOR AFZETBEVORDERING OP DE BINNENMARKT

De onderstaande richtsnoeren vormen een leidraad om te bepalen welke aandachtspunten, doelgroepen en hulpmiddelen een centrale rol moeten krijgen in de afzetbevorderings- of voorlichtingsacties voor de verschillende productcategorieën.

Naast de in artikel 6, lid 4, van Verordening (EG) nr. 2826/2000 bedoelde prioriteiten moeten normaliter ook de volgende beginselen in aanmerking worden genomen bij de voorbereiding van de programmavoorstellen:

— in door meer dan één lidstaat ingediende programma’s moet sprake zijn van gecoördineerde strategieën, acties en aandachtspunten;

— de programma’s moeten bij voorkeur meerdere jaren bestrijken, een reikwijdte hebben die groot genoeg is om een significant effect op de doelmarkten te sorteren, en kunnen zo nodig op de markten van meerdere lidstaten ten uitvoer worden gelegd;

— de programma’s moeten objectieve informatie verstrekken over de intrinsieke kenmerken en/of de voedingswaarde van de producten als onderdeel van een evenwichtig dieet, over de methoden waarmee zij zijn geproduceerd en over de milieuvriendelijkheid ervan;

— de programma’s moeten draaien om aandachtspunten die belangrijk zijn voor de consument, de beroepssector en/of de handelssector in verschillende lidstaten.

Verse groenten en fruit

1. ALGEMENE ANALYSE VAN DE SITUATIE

Hoewel de productie van groenten en fruit in de Gemeenschap toeneemt, blijft de consumptie van deze producten in het algemeen op hetzelfde niveau.

De leeftijdsgroep tot 35 jaar, en vooral de schoolgaande jeugd, eet opvallend weinig groenten en fruit. Dit fenomeen staat haaks op het streven naar een evenwichtige voeding.

2. DOELSTELLINGEN

Het beeld van groenten en fruit als „verse” en „natuurlijke” producten moet beter uit de verf komen en de gemiddelde leeftijd van het groenten en fruit verbruikende publiek moet worden verlaagd, met name door de consumptie bij jongeren te stimuleren.

3. BELANGRIJKSTE DOELGROEPEN

— Jonge gezinnen met ouders onder de 35 jaar.

— Schoolgaande kinderen en adolescenten en hun ouders.

— Centrale keukens en schoolkantines.

— Artsen en voedingsdeskundigen.

4. AANDACHTSPUNTEN

— Bevordering van de „vijf porties per dag”-benadering (aanbeveling om dagelijks ten minste vijf porties groenten of fruit te eten).

— De producten zijn natuurlijk en vers.

— Kwaliteit (veiligheid, voedingswaarde en smaak, productiemethoden, milieubescherming, verband met de oorsprong van het product).

— Eetplezier.

— Evenwichtig dieet.

— Gevarieerdheid en seizoengebondenheid van het aanbod aan verse producten; informatie over de smaak en het gebruik van deze producten.

— Traceerbaarheid.

— Toegankelijkheid en gemak bij de bereiding: verse groenten en fruit hoeven vaak niet te worden gekookt.

5. BELANGRIJKSTE HULPMIDDELEN

— Elektronische hulpmiddelen (internetsites waar de beschikbare producten worden gepresenteerd, met on linespelletjes voor kinderen).

— Infolijn.

— PR-contacten met de media en reclame (bijv. via gespecialiseerde journalisten, damesbladen, tijdschriften voor jongeren en kranten).

— Contacten met artsen en voedingsdeskundigen.

— Acties in scholen, gericht op kinderen en adolescenten, met medewerking van de lesgevers en de voor de schoolkantines verantwoordelijke personen.

— Consumentenvoorlichtingsacties bij verkooppunten.

— Andere hulpmiddelen (folders en brochures met informatie over producten en recepten, spelletjes voor kinderen, enz.).

— Visuele media (bioscopen, gespecialiseerde televisiekanalen).

— Radiospots.

— Deelname aan handelsbeurzen.

6. LOOPTIJD VAN DE PROGRAMMA'S

Twaalf tot 36 maanden, met een voorkeur voor meerjarenprogramma’s waarin de doelstellingen voor iedere fase worden omschreven.

7. INDICATIEVE JAARLIJKSE BEGROTING VOOR DE SECTOR

4 miljoen EUR.

Verwerkte groenten en fruit

1. ALGEMENE ANALYSE VAN DE SITUATIE

De sector krijgt steeds meer concurrentie uit derde landen.

Nu de vraag geleidelijk toeneemt, vooral omdat deze producten gemakkelijk door de consument kunnen worden verwerkt, is het van groot belang dat de communautaire bedrijven in staat zijn de kansen die hiermee gepaard gaan, te benutten. In dat licht is het gerechtvaardigd om steun voor voorlichtings- en afzetbevorderingsacties uit te trekken.

2. DOELSTELLINGEN

Het product moet een jonger imago en een modernere presentatie krijgen en moet vergezeld gaan van de nodige informatie om de consumptie ervan aan te moedigen.

3. BELANGRIJKSTE DOELGROEPEN

— Huishoudens.

— Centrale keukens en schoolkantines.

— Artsen en voedingsdeskundigen.

4. AANDACHTSPUNTEN

— Kwaliteit (veiligheid, voedingswaarde en smaak, bereidingsmethoden).

— Gebruiksgemak.

— Eetplezier.

— Gevarieerdheid en beschikbaarheid van het aanbod het hele jaar door.

— Evenwichtig dieet.

— Traceerbaarheid.

5. BELANGRIJKSTE HULPMIDDELEN

— Elektronische hulpmiddelen (internetsite).

— Infolijn.

— PR-contacten met de media en reclame (bijv. via gespecialiseerde journalisten, in damesbladen, kookbladen en vakbladen).

— Demonstraties bij verkooppunten.

— Contacten met artsen en voedingsdeskundigen.

— Andere hulpmiddelen (folders en brochures over producten en recepten).

— Visuele media.

— Deelname aan handelsbeurzen.

6. LOOPTIJD VAN DE PROGRAMMA'S

Twaalf tot 36 maanden, met een voorkeur voor meerjarenprogramma’s waarin de doelstellingen voor iedere fase worden omschreven.

7. INDICATIEVE JAARLIJKSE BEGROTING VOOR DE SECTOR

2 miljoen EUR.

Vezelvlas

1. ALGEMENE ANALYSE VAN DE SITUATIE

Ten gevolge van de liberalisering van de internationale handel in textiel en kleding moet het communautaire vlas de scherpe concurrentie aangaan met zeer aantrekkelijk geprijsd vlas van buiten de Gemeenschap en met andere soorten textielvezels, terwijl het textielverbruik een stagnerende trend laat zien.

2. DOELSTELLINGEN

— Bevorderen van het imago en de reputatie van het communautaire vlas en een optimaal rendement halen uit de typische eigenschappen van dit vlas.

— Het verbruik van dit product bevorderen.

— De consument informeren over de kenmerken van nieuwe producten die op de markt worden gebracht.

3. BELANGRIJKSTE DOELGROEPEN

— Toonaangevende mensen uit de sector (stilisten, ontwerpers, kledingfabrikanten, uitgevers).

— Distributeurs.

— Lesgevers en studenten van opleidingen op het gebied van textiel, mode en interieurdecoratie.

— Opiniemakers.

— Consumenten.

4. AANDACHTSPUNTEN

— Kwaliteit is het resultaat van de omstandigheden waarin de grondstof is geproduceerd, van het gebruik van geschikte variëteiten en van de deskundigheid van de verschillende actoren in de productieketen.

— De communautaire vlassector wordt gekenmerkt door een uitgebreid productaanbod (kleding, decoratie, huishoudlinnen) en door creativiteit en innovatie.

5. BELANGRIJKSTE HULPMIDDELEN

— Elektronische hulpmiddelen (internetsites).

— Vakbeurzen.

— Voorlichting aan ontwerpers, kledingfabrikanten, distributeurs, uitgevers.

— Voorlichting bij verkooppunten.

— Contacten met de vakpers.

— Didactische voorlichtingsacties in scholen die modeopleidingen, opleidingen tot textielingenieur, enz. aanbieden.

6. LOOPTIJD VAN DE PROGRAMMA'S

Twaalf tot 36 maanden, met een voorkeur voor meerjarenprogramma’s waarin de doelstellingen voor iedere fase worden omschreven.

7. INDICATIEVE JAARLIJKSE BEGROTING VOOR DE SECTOR

1 miljoen EUR.

Levende planten en producten van de bloementeelt

1. ALGEMENE ANALYSE VAN DE SITUATIE

De sector wordt gekenmerkt door toenemende concurrentie aan de aanbodzijde tussen communautaire en niet-communautaire producten.

De beoordelingsstudies van de afzetbevorderingscampagnes in de periode 1997-2000 lijken erop te wijzen dat de afzet van communautaire producten in de Europese Unie gebaat zou zijn bij een betere organisatie en rationalisatie van de gehele keten (van producent tot distributeur) en bij een betere voorlichting van de consument over de intrinsieke eigenschappen en de gevarieerdheid van de communautaire productie.

2. DOELSTELLINGEN

— Bevordering van de afname van bloemen en planten van communautaire oorsprong.

— Bevordering van het gebruik van en de kennis over milieuvriendelijke praktijken en methoden.

— Versterking van het partnerschap tussen vakmensen uit meerdere lidstaten, via, onder meer, uitwisseling van de meest geavanceerde vakkennis en een betere voorlichting van alle actoren in de productieketen.

3. BELANGRIJKSTE DOELGROEPEN

— Producenten, kwekerijen, distributeurs en andere marktdeelnemers uit de sector.

— Studenten en schoolkinderen.

— Informatiedoorgeefluiken: journalisten, lesgevers.

— Consumenten.

4. AANDACHTSPUNTEN

— Informatie over de kwaliteit en de gevarieerdheid van de communautaire producten.

— Milieuvriendelijke productiemethoden.

— Technieken voor een duurzamere productie.

— Een optimale mengeling van bloemen en plantenvariëteiten.

— Het belang van bloemen en planten voor het welzijn en de levenskwaliteit.

5. BELANGRIJKSTE HULPMIDDELEN

— Contacten met de media.

— Stands met producten uit verschillende lidstaten op beurzen en tentoonstellingen.

— Opleidingsacties voor vakmensen, consumenten en studenten.

— Acties voor de uitwisseling van kennis over duurzamere producten.

— Consumentenvoorlichtingsacties via de pers en via initiatieven zoals de publicatie van catalogi en tuinkalenders en eventueel de organisatie van „plant van de maand”-campagnes.

— Toenemend gebruik van elektronische media (internet, cd-rom, enz.).

6. LOOPTIJD VAN DE PROGRAMMA'S

Twaalf tot 36 maanden, met een voorkeur voor meerjarenprogramma’s waarin voor iedere fase een strategie en naar behoren gemotiveerde doelstellingen worden omschreven.

7. INDICATIEVE JAARLIJKSE BEGROTING VOOR DE SECTOR

3 miljoen EUR.

Olijfolie en tafelolijven

1. ALGEMENE ANALYSE VAN DE SITUATIE

Tegen de achtergrond van het stijgende aanbod aan olijfolie en tafelolijven heeft de Gemeenschap de afzetmarkten binnen en buiten de Europese Unie nodig om het evenwicht op haar markt te bewaren. De communautaire vraag naar deze producten verschilt sterk, al naar gelang van het soort markt (traditionele of relatief nieuwe consumentenmarkten).

In de lidstaten die tot de „traditionele consumentenmarkten” moeten worden gerekend (Spanje, Italië, Griekenland en Portugal), zijn de betrokken producten over het algemeen goed bekend en worden zij in aanzienlijke hoeveelheden geconsumeerd. Hoewel de vraag op dergelijke volgroeide markten wellicht nauwelijks zal toenemen, zullen deze landen, met hun aanzienlijke aandeel in de olijfolieconsumptie, van groot belang blijven voor de sector.

De consumptie per capita in de „nieuwe consumentenmarkten”, van de recent toegetreden lidstaten stijgt weliswaar, maar ligt nog steeds aanzienlijk lager dan in de Gemeenschap in haar samenstelling van vóór 1 mei 2004; in de meeste nieuwe lidstaten is de consumptie marginaal. Een groot aantal consumenten is niet op de hoogte van de positieve eigenschappen en de talrijke gebruiksmogelijkheden van olijfolie en tafelolijven. Kortom, het groeipotentieel aan de vraagzijde in deze sector is aanzienlijk.

2. DOELSTELLINGEN

— Om de consumptie op de „nieuwe consumentenmarkten” van de recent toegetreden lidstaten te verhogen, moet in de eerste plaats de marktpenetratie worden vergroot en moet het gebruik van deze producten worden bevorderd door de diverse gebruiksmogelijkheden te belichten en de nodige informatie te verstrekken.

— De consumptie op de „traditionele consumentenmarkten” van de Europese Unie moet worden geconsolideerd en ontwikkeld door de consument beter voor te lichten over minder bekende aspecten en door jongeren aan te moedigen om deze producten geregeld te kopen.

3. BELANGRIJKSTE DOELGROEPEN

— Voor de inkopen verantwoordelijke personen: de leeftijdscategorie van 20 tot 40 jaar in de lidstaten die als „traditionele consumentenmarkten” worden beschouwd.

— Opiniemakers (gastronomen, chef-koks, restaurants, journalisten), de massamedia en de gespecialiseerde pers (kookbladen, damesbladen, lifestylebladen en dergelijke).

— Medische en paramedische pers.

— Distributeurs (in de lidstaten die tot de „nieuwe consumentenmarkten” worden gerekend).

4. AANDACHTSPUNTEN

— De gastronomische en de organoleptische eigenschappen van olijfolie van eerste persing (aroma, kleur, smaak) verschillen al naar gelang van de variëteit, het gebied, de oogst, de BOB/BGA, enz. Deze verscheidenheid staat garant voor een groot scala aan culinaire mogelijkheden en voor culinair genot in al zijn facetten.

— De verschillende soorten olijfolie.

— Olijfolie vormt wegens de hoge voedingswaarde een belangrijk onderdeel van een gezonde en uitgebalanceerde voeding en is bovendien ook nog smakelijk.

— Voorlichting over de regelgeving op het gebied van controle, kwaliteitscertificering en etikettering van olijfolie.

— Informatie over alle in de Gemeenschap geregistreerde soorten olijfolie/tafelolijven met een BOB/BGA.

— Tafelolijven zijn een gezond en natuurlijk product dat geschikt is als gemakkelijk hapje tussendoor en als ingrediënt in complexe gerechten.

— Kenmerken van de verschillende variëteiten tafelolijven.

Specifiek voor de lidstaten die tot de „nieuwe consumentenmarkten” worden gerekend:

— Olijfolie, en met name die van de eerste persing, is een natuurlijk, traditioneel en met aloude kennis vervaardigd product dat past in een moderne keuken vol verschillende smaken en dat niet alleen in de mediterrane, maar ook in de hedendaagse keuken uitstekend tot zijn recht komt.

— Kookadvies.

Specifiek voor de lidstaten die tot de „traditionele consumentenmarkten” worden gerekend:

— De voordelen van de aankoop van verpakte olijfolie (met een etiket waarop informatie staat vermeld waaraan de consument iets heeft).

— Actualisering van het productimago met zijn lange geschiedenis en zijn uitermate belangrijke culturele dimensie.

Onverminderd artikel 2, lid 3, moet de informatie over de voedingswaarde van olijfolie en tafelolijven gebaseerd zijn op algemeen aanvaarde wetenschappelijke gegevens en moet zij voldoen aan de vereisten van Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame ( 22 ), en aan specifieke regels die in dit verband gelden.

5. BELANGRIJKSTE HULPMIDDELEN

— Internet en andere elektronische hulpmiddelen (cd-rom, DVD).

— Promotie bij verkooppunten (proeverijen, recepten, voorlichting).

— Contacten met de pers en public relations (PR) (evenementen, deelname aan beurzen voor consumenten, enz.).

— Reclame (of redactionele artikelen met reclame) in de pers (algemene pers, vrouwenbladen, kookbladen, lifestylebladen, enz.).

— Acties in samenwerking met de medische en de paramedische wereld (PR).

— Audiovisuele media (televisie en radio).

— Deelname aan handelsbeurzen.

6. LOOPTIJD EN REIKWIJDTE VAN DE PROGRAMMA’S

Twaalf tot 36 maanden, met een voorkeur voor meerjarenprogramma’s waarin voor iedere fase een strategie en naar behoren gemotiveerde doelstellingen worden omschreven.

Er zal voorrang worden gegeven aan programma’s die ten uitvoer worden gelegd in ten minste twee tot de „nieuwe consumentenmarkten” gerekende lidstaten.

7. INDICATIEVE JAARLIJKSE BEGROTING VOOR DE SECTOR

4 miljoen EUR.

Zaadolie

Er zal voorrang worden gegeven aan programma's waarin raapzaadolie of de kenmerken van verschillende soorten zaadolie centraal staan.

Indicatieve jaarlijkse begroting voor de sector zaadolie:

2 miljoen EUR.

A. Raapzaadolie

1. ALGEMENE ANALYSE VAN DE SITUATIE

De raapzaadproductie komt niet in aanmerking voor specifieke steun in het hervormde gemeenschappelijk landbouwbeleid en moet op de markt worden afgestemd. Nu de graansector met een structurele overproductie te kampen heeft, kan een toenemende productie van raapzaadolie helpen om de markt van de akkerbouwgewassen in evenwicht te brengen en het verbruik van verschillende soorten plantaardige olie in de Gemeenschap te verhogen. De Gemeenschap is momenteel een netto-exporteur van raapzaadolie.

De afgelopen decennia zijn er raapzaadvariëteiten ontwikkeld die op het gebied van voedingswaarde over belangrijke eigenschappen beschikken. Dit heeft geleid tot een betere kwaliteit van het product. Er is bovendien een aantal nieuwe producten ontwikkeld, zoals koudgeperste raapzaadolie met een karakteristieke nootachtige smaak.

Internationaal onderzoek naar de voedingswaarde van raapzaadolie heeft de positieve fysiologische en voedingskenmerken van het product aangetoond. Huisartsen, voedingsdeskundigen en consumenten moeten op de hoogte worden gebracht van deze recente onderzoeksresultaten.

2. DOELSTELLINGEN

— Mensen bewuster maken van de kenmerken van raapzaadolie en de recente ontwikkeling die dit product heeft doorgemaakt.

— De consumptie verhogen door de consument, de medische en de paramedische wereld voor te lichten over het gebruik en de voedingswaarde van raapzaadolie.

3. BELANGRIJKSTE DOELGROEPEN

— Huishoudens, en met name de voor de inkopen verantwoordelijke personen.

— Opiniemakers (journalisten, chef-koks, medische wereld, voedingsdeskundigen).

— Distributeurs.

— Medische en paramedische pers.

— Agrovoedingssector.

4. AANDACHTSPUNTEN

— Raapzaadolie is een product met een hoge voedingswaarde en vormt derhalve een belangrijk onderdeel van een uitgebalanceerde en gezonde voeding.

— De gunstige vetzuursamenstelling van raapzaadolie.

— Kookadvies.

— Informatie over de evolutie van het product en de variëteiten ervan.

Onverminderd artikel 2, lid 3, moet de informatie over de voedingswaarde van raapzaadolie gebaseerd zijn op algemeen aanvaarde wetenschappelijke gegevens en moet zij voldoen aan de vereisten van Richtlijn 2000/13/EG inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame, en aan specifieke regels die in dit verband gelden.

5. BELANGRIJKSTE HULPMIDDELEN

— Promotie bij verkooppunten (proeverijen, recepten, voorlichting).

— Reclame (of redactionele artikelen met reclame) in de algemene pers, kookbladen, dames- en lifestylebladen.

— PR (evenementen, deelname aan voedingsbeurzen).

— Acties in samenwerking met de medische en de paramedische wereld.

— Acties in samenwerking met restaurants, cateringbedrijven en chef-koks.

— Internet.

6. LOOPTIJD VAN DE PROGRAMMA'S

Twaalf tot 36 maanden.

B. Zonnebloemolie

Programma’s voor zonnebloemolie krijgen alleen voorrang indien dat op grond van de marktomstandigheden gerechtvaardigd is.

1. ALGEMENE ANALYSE VAN DE SITUATIE

Het communautaire zonnebloemareaal bestrijkt meer dan 2 miljoen ha en levert jaarlijks een productie van meer dan 3,5 miljoen t zonnebloemzaad op. De in de Gemeenschap geconsumeerde zonnebloemolie wordt grotendeels geproduceerd op basis van zaad dat in de lidstaten is geteeld. Aangezien minder wordt geperst, zal de communautaire zonnebloemolieproductie in het verkoopjaar 2004/2005 evenwel teruglopen. Gezien de stijgende prijzen op de wereldmarkt en het mogelijk te kleine aanbod wordt geen voorrang gegeven aan programma's die uitsluitend zijn toegespitst op zonnebloemolie. Zonnebloemolie mag wél worden opgenomen als één van de producten in programma’s voor meerdere soorten zaadolie van communautaire oorsprong.

Zonnebloemolie is bijzonder geschikt voor bepaalde toepassingen, bijvoorbeeld om te bakken en te braden. Bovendien heeft de olie een hoog gehalte aan onverzadigde vetten en is hij rijk aan vitamine E. De campagnes hebben tot doel consumenten en handelaren/distributeurs te informeren over de gebruiksmogelijkheden, soorten en kenmerken van zonnebloemolie en over de communautaire regelgeving inzake de kwaliteit van dit product. De campagnes moeten in het teken staan van objectieve voorlichting.

2. DOELSTELLINGEN

De consument en de handel informeren over:

— de gebruiksmogelijkheden, de kenmerken en de voedingswaarde van zonnebloemolie;

— de regelgeving en de normen inzake kwaliteit, de etiketteringsregels.

3. BELANGRIJKSTE DOELGROEPEN

— Huishoudens, en met name de voor de inkopen verantwoordelijke personen.

— Opiniemakers (journalisten, chefkoks, medische wereld, voedingsdeskundigen).

— Distributeurs.

— Agrovoedingssector.

4. AANDACHTSPUNTEN

De programma’s moeten informatie verstrekken over:

— de voordelen van een juist gebruik van zonnebloemolie. Zonnebloemolie die geproduceerd is op basis van voor de productie van olie bestemd zonnebloemzaad, is in vergelijking met andere plantaardige olie rijk aan vitamine E en staat bovendien bekend om zijn lichte smaak en goede bak- en braadprestatie;

— regelgeving en normen inzake de kwaliteit van zonnebloemolie;

— de vetzuursamenstelling en de voedingswaarde van zonnebloemolie;

— de resultaten van wetenschappelijk onderzoek en de technische ontwikkeling van zonnebloemolie en andere soorten plantaardige olie.

Onverminderd artikel 2, lid 3, moet de informatie over de voedingswaarde van zonnebloemolie gebaseerd zijn op algemeen aanvaarde wetenschappelijke gegevens en moet zij voldoen aan de vereisten van Richtlijn 2000/13/EG inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame, en aan specifieke regels die in dit verband gelden.

5. BELANGRIJKSTE HULPMIDDELEN

— Verdeling van voorlichtingsmateriaal bij verkooppunten en aan de handel.

— Reclame (of redactionele artikelen met reclame) in de algemene pers, de vakpers en kookbladen.

— PR (evenementen, deelname aan voedingsbeurzen).

— Internet.

6. LOOPTIJD VAN DE PROGRAMMA'S

Twaalf tot 36 maanden.

Sector melk en zuivelproducten

1. ALGEMENE ANALYSE VAN DE SITUATIE

Een van de voornaamste oorzaken waarom, vooral in landen met een hoge consumptie, inmiddels minder melk wordt gedronken, is de populariteit van frisdranken in het jongerensegment van de markt. Melkvervangers nemen geleidelijk de plaats in van drinkmelk. Daar staat tegenover dat de totale consumptie van zuivelproducten, uitgedrukt in melkequivalent, toeneemt.

2. DOELSTELLINGEN

— Verhoging van de consumptie van drinkmelk op markten met een groeipotentieel en behoud van het consumptieniveau op verzadigde markten.

— Verhoging van de consumptie van zuivelproducten in het algemeen.

— Bevordering van de consumptie van deze producten door jongeren, de toekomstige volwassen consumenten.

3. BELANGRIJKSTE DOELGROEPEN

Consumenten in het algemeen, en in het bijzonder:

— kinderen en adolescenten, met name meisjes van acht tot 13 jaar;

— vrouwen van verschillende leeftijdscategorieën;

— ouderen.

4. AANDACHTSPUNTEN

— Melk en zuivelproducten zijn gezonde, natuurlijke en smakelijke producten die goed passen in een moderne levensstijl.

— De specifieke voedingswaarde van melk en zuivelproducten komt met name bepaalde leeftijdscategorieën ten goede.

— De boodschap moet positief zijn en moet rekening houden met de specificiteit van de consumptie op de verschillende markten.

— De zuivelmarkt speelt met zijn uitgebreide gamma in op de uiteenlopende behoeften van de consumenten en op de verschillende consumptieomstandigheden.

— Er moet worden gewezen op de beschikbaarheid van producten zoals melk en zuivel met een lager vetgehalte, die misschien geschikter zijn voor bepaalde consumenten.

— Om de consument te overtuigen van de voordelen van regelmatige consumptie van melk en zuivelproducten, moet tijdens de gehele looptijd van het programma worden gezorgd voor continuïteit in de boodschap.

Onverminderd artikel 2, lid 3, moet de informatie over de voedingswaarde van melk en zuivelproducten gebaseerd zijn op algemeen aanvaarde wetenschappelijke gegevens en moet zij voldoen aan de vereisten van Richtlijn 2000/13/EG inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame, en aan specifieke regels die in dit verband gelden.

5. BELANGRIJKSTE HULPMIDDELEN

— Elektronische hulpmiddelen.

— Infolijn.

— Contacten met de media en reclame (bijv. gespecialiseerde bladen, damesbladen, jongerenbladen).

— Contacten met artsen en voedingsdeskundigen.

— Contacten met lesgevers en scholen.

— Andere hulpmiddelen (folders en brochures, spelletjes voor kinderen, enz.).

— Demonstraties bij verkooppunten.

— Visuele media (bioscopen, gespecialiseerde televisiekanalen).

— Radiospots.

— Deelname aan tentoonstellingen en beurzen.

6. LOOPTIJD EN REIKWIJDTE VAN DE PROGRAMMA’S

Twaalf tot 36 maanden, met een voorkeur voor meerjarenprogramma’s waarin de doelstellingen voor iedere fase worden omschreven.

7. INDICATIEVE JAARLIJKSE BEGROTING VOOR DE SECTOR

4 miljoen EUR.

Vers, gekoeld of bevroren vlees dat is geproduceerd overeenkomstig een communautaire of een nationale kwaliteitsregeling

1. ALGEMENE ANALYSE VAN DE SITUATIE

Wegens de sanitaire problemen met een groot aantal belangrijke dierlijke producten is het des te meer nodig het vertrouwen van de consument in communautaire vleesproducten te versterken.

Dit impliceert dat objectieve informatie moet worden verstrekt over de communautaire en de nationale kwaliteitssystemen en de daarmee gepaard gaande controles die bovenop de algemene regelgeving over controles en voedselveiligheid moeten worden verricht. Met hun productspecificaties en aanvullende controlestructuren bieden deze regels en controles een extra garantie.

2. DOELSTELLINGEN

— Deze voorlichtingscampagnes hebben uitsluitend betrekking op producten die worden geproduceerd in het kader van communautaire kwaliteitsregelingen (BOB/BGA/GTS en biologische landbouw) en kwaliteitsregelingen die door de lidstaten zijn erkend en voldoen aan de in artikel 4 ter van Verordening (EG) nr. 1257/1999 bedoelde voorschriften. Op grond van de onderhavige verordening gefinancierde voorlichtingscampagnes mogen geen steun krijgen in het kader van Verordening (EG) nr. 1257/1999.

— De campagnes moeten gericht zijn op de verstrekking van objectieve en exhaustieve informatie over de communautaire en de nationale kwaliteitssystemen voor vleesproducten. Consumenten, opiniemakers en distributeurs moeten worden geïnformeerd over de met die systemen gepaard gaande productspecificaties en effectieve controles.

3. BELANGRIJKSTE DOELGROEPEN

— Consumenten en consumentenverenigingen.

— Voor de inkopen van huishoudens verantwoordelijke personen.

— Instellingen (restaurants, ziekenhuizen, scholen, enz.).

— Distributeurs en verenigingen van distributeurs.

— Pers en opiniemakers.

4. AANDACHTSPUNTEN

— Kwaliteitsregelingen staan garant voor een specifieke productiemethode en voor controles die strenger zijn dan de wettelijk vereiste controles.

— Kwaliteitsvleesproducten kunnen bogen op specifieke kenmerken of op een kwaliteit die de gebruikelijke commerciële normen overschrijdt.

— De communautaire en de nationale kwaliteitsregelingen zijn transparant en staan garant voor de traceerbaarheid van de producten.

— Via de etikettering van het vlees kan de consument vaststellen of het een kwaliteitsproduct betreft en welke de herkomst en de kenmerken ervan zijn.

5. BELANGRIJKSTE HULPMIDDELEN

— Internet.

— PR met de media en reclame (wetenschappelijke en gespecialiseerde pers, vrouwenbladen en kookbladen).

— Contacten met consumentenverenigingen.

— Audiovisuele media.

— Drukwerk (folders, brochures, enz.).

— Informatie bij verkooppunten.

6. LOOPTIJD EN REIKWIJDTE VAN DE PROGRAMMA’S

De programma’s moeten ten minste een nationaal bereik hebben of meerdere lidstaten bestrijken.

Twaalf tot 36 maanden, met een voorkeur voor meerjarenprogramma’s waarin voor iedere fase gemotiveerde doelstellingen zijn omschreven.

7. INDICATIEVE JAARLIJKSE BEGROTING VOOR DE SECTOR

4 miljoen EUR.

Etikettering van consumptie eieren

1. ALGEMENE ANALYSE VAN DE SITUATIE

Sinds 1 januari 2004 wordt op de schaal van alle voor menselijke consumptie bestemde eieren een code gestempeld ter identificatie van de producent en het houderijsysteem. Deze code bestaat uit een cijfer ter identificatie van het houderijsysteem (0 = biologische productie, 1 = vrije uitloop, 2 = volière, 3 = batterij), de ISO-code van de lidstaat waarin de productie-inrichting is gevestigd, en een identificatienummer dat door de bevoegde autoriteit aan deze inrichting is toegekend.

2. DOELSTELLINGEN

— De consument informeren over de nieuwe normen voor het merken van eieren en de betekenis van de op de eieren gestempelde code volledig uitleggen.

— De voor de productie van eieren gebruikte houderijsystemen toelichten aan de hand van de op de eieren gestempelde code.

— Informatie verstrekken over de bestaande traceersystemen.

3. BELANGRIJKSTE DOELGROEPEN

— Consumenten en distributeurs.

— Opiniemakers.

4. AANDACHTSPUNTEN

— Informatie verspreiden over de nieuwe code die overeenkomstig Richtlijn 2002/4/EG van de Commissie ( 23 ) op de eieren wordt gestempeld, en over de kenmerken van de verschillende categorieën eieren waarnaar de code verwijst.

— In de boodschap mag geen voorkeur voor een bepaalde productiemethode worden aangeven en mag geen uitspraak worden gedaan over de voedingswaarde en het effect op de gezondheid van de consumptie van eieren. Er mag geen onderscheid worden gemaakt tussen de eieren op basis van hun herkomst uit deze of gene lidstaat.

5. BELANGRIJKSTE HULPMIDDELEN

— Elektronische hulpmiddelen (websites, enz.).

— Drukwerk (folders, brochures, enz.).

— Voorlichting bij verkooppunten.

— Reclame in de pers en in tijdschriften op het gebied van voeding, damesbladen, enz.

— Contacten met de media.

6. LOOPTIJD VAN HET PROGRAMMA

Twaalf tot 24 maanden.

7. INDICATIEVE JAARLIJKSE BEGROTING VOOR DE SECTOR

2 miljoen EUR.

Honing en producten van de bijenteelt

1. ALGEMENE ANALYSE VAN DE SITUATIE

De communautaire kwaliteitshoning en bijenteeltproducten worden nauwelijks door de Europese Unie gesubsidieerd en krijgen steeds meer te kampen met internationale concurrentie. Deze situatie wordt nog nijpender door de hoge productiekosten in de Gemeenschap.

Krachtens Richtlijn 2001/110/EG van de Raad van 20 december 2001 inzake honing ( 24 ) moeten nauw met elkaar verbonden aspecten zoals de kwaliteit en de oorsprong van het product op het etiket worden vermeld. De gesubsidieerde programma’s moeten vooral betrekking hebben op communautaire honingsoorten en bijenteeltproducten waarvan de benaming is aangevuld met vermeldingen inzake de regionale, territoriale of topografische oorsprong, of inzake kwaliteitslabels die zijn gecertificeerd door de Gemeenschap (BOB/BGA/GTS, biologische landbouw) of door een lidstaat.

2. DOELSTELLINGEN

— De consument informeren over de diversiteit, de organoleptische eigenschappen en de productieomstandigheden van de communautaire bijenteeltproducten.

— De consument informeren over de eigenschappen van niet-gefilterde en niet-gepasteuriseerde communautaire honing.

— De consument wegwijs maken in de etikettering van communautaire honing en de producenten ertoe aanzetten hun etiketten duidelijker te maken.

— De consumptie sturen in de richting van kwaliteitshoning door te wijzen op de traceerbaarheid van dit product.

3. BELANGRIJKSTE DOELGROEPEN

— Consumenten, en met name de leeftijdsgroep tussen 20 en 40 jaar.

— Ouderen en kinderen.

— Opiniemakers.

4. AANDACHTSPUNTEN

— Informatie over de communautaire regelgeving inzake veiligheid, hygiëne bij de productie, kwaliteitscertificering en etikettering.

— Honing is een natuurlijk, traditioneel en met beproefde kennis vervaardigd product met talrijke toepassingsmogelijkheden in de moderne keuken.

— De door de geografische en botanische oorsprong en door de seizoenen bepaalde grote verscheidenheid aan honingsoorten.

— Advies over het gebruik en de voedingswaarde.

— Het garanderen van de bestuiving is essentieel voor het behoud van de biodiversiteit.

5. BELANGRIJKSTE HULPMIDDELEN

— Reclame in gespecialiseerde bladen (gastronomie – lifestyle).

— Internet, bioscopen en andere audiovisuele media (televisie, radio).

— Verkooppunten.

— Deelname aan tentoonstellingen en beurzen.

— PR voor het grote publiek, organisatie van evenementen voor acties in restaurants en cateringbedrijven.

— Voorlichting in scholen (instructies voor lesgevers en studenten van hotelscholen en horecaopleidingen).

6. LOOPTIJD EN REIKWIJDTE VAN DE PROGRAMMA’S

Twaalf tot 36 maanden, met een voorkeur voor programma’s waarin voor iedere fase een strategie en naar behoren gemotiveerde doelstellingen worden omschreven.

7. INDICATIEVE JAARLIJKSE BEGROTING VOOR DE SECTOR

1 miljoen EUR.

V.q.p.r.d., tafelwijn met een geografische aanduiding

1. ALGEMENE ANALYSE VAN DE SITUATIE

De sector wordt gekenmerkt door een grote productie en heeft tegelijkertijd te kampen met een stagnerende, voor sommige wijnsooorten zelfs dalende consumptie, terwijl bovendien het aanbod uit derde landen toeneemt.

2. DOELSTELLINGEN

— De consumptie van communautaire wijn verhogen.

— De consument informeren over het ruime aanbod en de kwaliteit van de communautaire wijn, over de omstandigheden waarin deze wordt geproduceerd en over de resultaten van wetenschappelijke studies.

3. BELANGRIJKSTE DOELGROEPEN

— Distributeurs.

— Consumenten, met uitzondering van kinderen en adolescenten (zie Aanbeveling 2001/458/EG van de Raad ( 25 ))

— Opiniemakers: journalisten, deskundigen op het gebied van gastronomie.

— Hotelscholen en horecaopleidingen.

4. AANDACHTSPUNTEN

— In de communautaire regelgeving zijn strenge regels vastgesteld op het gebied van productie, kwaliteitsaanduidingen, etikettering en verkoop van wijn, die voor de consument de kwaliteit en de traceerbaarheid van het aangeboden product garanderen.

— Het plezier te kunnen kiezen uit een ruim assortiment communautaire wijnen van verschillende oorsprong.

— Informatie over de communautaire wijnteelt en de band tussen de teelt en de regionale en lokale situatie, cultuur en smaak.

5. BELANGRIJKSTE HULPMIDDELEN

— Voorlichting en PR.

— Opleiding voor distributeurs en cateringbedrijven.

— Contacten met de vakpers.

— Andere hulpmiddelen (internetsite, folders en brochures) om de consument wegwijs te maken in het aanbod en om de consumptie in de huiselijke kring en bij feestelijke gelegenheden te bevorderen.

— Stands met producten uit verschillende lidstaten op beurzen en tentoonstellingen.

6. LOOPTIJD VAN DE PROGRAMMA'S

Twaalf tot 36 maanden, met een voorkeur voor meerjarenprogramma’s waarin de doelstellingen voor iedere fase worden omschreven.

7. INDICATIEVE JAARLIJKSE BEGROTING VOOR DE SECTOR

3 miljoen EUR.

Producten met een beschermde oorsprongsbenaming (BOB) of een beschermde geografische aanduiding (BGA), en gegarandeerde traditionele specialiteiten

1. ALGEMENE ANALYSE VAN DE SITUATIE

De in de Verordeningen (EEG) nr. 2081/92 en (EEG) nr. 2082/92 vastgestelde regeling voor de bescherming van productbenamingen speelt een essentiële rol in de tenuitvoerlegging van de kwaliteitsaanpak van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Er moet dan ook worden geopteerd voor een voortzetting van de inspanningen om campagnes op te zetten die tot doel hebben deze producten – en de benamingen die zij dragen – bekend te maken bij iedereen die bij de productie, bereiding, afzet en consumptie ervan betrokken is.

2. DOELSTELLINGEN

De afzetbevorderings- en voorlichtingscampagnes moeten, veeleer dan op één of een zeer beperkt aantal productbenamingen, gericht zijn op groepen van benamingen die zijn toegekend aan bepaalde productcategorieën of aan producten die in één of meer regio's van één of meer lidstaten worden geproduceerd.

De campagnes moeten tot doel hebben:

— uitvoerige informatie te verstrekken over de inhoud, de werking en het communautaire karakter van de regelingen, en met name over het effect ervan op de commerciële waarde van producten met beschermde benamingen, die, zodra zij zijn geregistreerd, profiteren van de bescherming die uit deze regelingen voortvloeit;

— consumenten, distributeurs en vaklui uit de voedingssector vertrouwd te maken met de communautaire logo’s voor BOB/BGA/GTS-producten;

— het gebruik van de regeling aan te moedigen bij groeperingen van producenten/verwerkers die er nog niet aan deelnemen, met name door hen ertoe aan te zetten de benamingen van producten die aan de basisvoorwaarden voor registratie voldoen, te laten registreren;

— producenten/verwerkers die weliswaar afkomstig zijn uit de betrokken regio's, maar nog niet aan de regelingen deelnemen, aan te moedigen in de productie van producten met geregistreerde benamingen te stappen en hen ertoe aan te zetten om met het oog daarop de specificaties en controlevoorschriften die voor de betrokken beschermde benamingen zijn vastgesteld, in acht te nemen;

— de vraag naar de betrokken producten te stimuleren door consumenten en distributeurs te informeren over het bestaan, de betekenis en de voordelen van de regelingen en de desbetreffende logo's, alsmede over de voorwaarden voor de toekenning van de benamingen, de desbetreffende controles en het traceersysteem.

3. BELANGRIJKSTE DOELGROEPEN

— Producenten en verwerkers.

— Distributeurs (supermarkten, groothandel, kleinhandel, cateringbedrijven, kantines, restaurants).

— Consumenten en consumentenverenigingen.

— Informatiedoorgeefluiken.

4. AANDACHTSPUNTEN

— Producten met beschermde benamingen hebben specifieke kenmerken die in verband staan met hun geografische oorsprong. Heeft een product een BOB, dan zijn de kwaliteit of de kenmerken ervan hoofdzakelijk of uitsluitend toe te schrijven aan het geografische milieu, dat factoren van natuurlijke en menselijke aard omvat. Producten met een BGA zijn producten waarvan een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk aan de geografische oorsprong kan worden toegeschreven en waarvan de productie en/of de verwerking en/of de bereiding in het bepaalde geografische gebied plaatsvinden.

— De specifieke kenmerken van GTS-producten zijn terug te voeren op een typische, traditionele productiewijze of op het gebruik van traditionele grondstoffen.

— Producten met het communautaire BOB/BGA/GTS-logo worden in de hele Gemeenschap beschouwd als producten die op een door geografie en traditie bepaalde wijze zijn geproduceerd en waarop controles worden toegepast.

— Andere kwaliteitsaspecten van de betrokken producten (veiligheid, voedingswaarde, smaak, traceerbaarheid).

— Presentatie van bepaalde BOB/BGA/GTS-producten als voorbeelden van de commerciële meerwaarde die de registratie in het kader van de beschermingsregelingen aan producten kan geven.

— De beschermingsregelingen zijn bevorderlijk voor het culturele erfgoed van de Gemeenschap, voor de diversiteit van de landbouwproductie en voor het behoud van het platteland.

5. BELANGRIJKSTE HULPMIDDELEN

— Elektronische hulpmiddelen (internetsites).

— PR-contacten met de media (vakpers, damesbladen, kookbladen).

— Contacten met consumentenverenigingen.

— Voorlichting en demonstraties bij verkooppunten.

— Audiovisuele media (bijv. televisiespots).

— Drukwerk (folders, brochures, enz.).

— Deelname aan handelsbeurzen.

— Voorlichtings- en opleidingsseminars/acties over de werking van de communautaire regelingen inzake BOB, BGA en GTS.

6. LOOPTIJD VAN DE PROGRAMMA'S

Twaalf tot 36 maanden, met een voorkeur voor meerjarenprogramma’s waarin voor iedere fase een strategie en duidelijk omschreven doelstellingen worden opgegeven.

7. INDICATIEVE JAARLIJKSE BEGROTING VOOR DE SECTOR

3 miljoen EUR.

Voorlichting over het logo van de ultraperifere regio’s

1. ALGEMENE ANALYSE VAN DE SITUATIE

Dit richtsnoer heeft betrekking op de in artikel 299, lid 2, van het Verdrag gedefinieerde ultraperifere regio’s van de Gemeenschap. Uit de externe evaluatie blijkt dat de in 1998/1999 opgezette communautaire voorlichtingscampagne over het logo van de ultraperifere gebieden op grote belangstelling van de verschillende marktdeelnemers kon rekenen.

Een aantal producenten en verwerkers heeft de erkenning van eigen kwaliteitsproducten aangevraagd om dit logo te kunnen gebruiken.

Wegens de korte looptijd van deze eerste campagne lijkt het wenselijk om de voorlichting over de betekenis en de voordelen van het logo voort te zetten.

2. DOELSTELLINGEN

— Bekendheid geven aan het bestaan, de betekenis en de voordelen van het logo.

— Producenten en verwerkers in de betrokken regio's ertoe aanzetten het logo te gebruiken.

— Distributeurs en consumenten vertrouwder maken met het logo.

3. BELANGRIJKSTE DOELGROEPEN

— Plaatselijke producenten en verwerkers.

— Distributeurs en consumenten.

— Informatiedoorgeefluiken.

4. AANDACHTSPUNTEN

— Het product is typisch en natuurlijk.

— De plaats van oorsprong van het product is een regio van de Gemeenschap.

— Kwaliteit (veiligheid, voedingswaarde en smaak, productiemethode, verband met de oorsprong).

— Het exotische karakter van het product.

— De gevarieerdheid van het aanbod, ook buiten het seizoen.

— De traceerbaarheid.

5. BELANGRIJKSTE HULPMIDDELEN

— Elektronische hulpmiddelen (internetsite, enz.).

— Infolijn.

— PR-contacten met de media (bijv. gespecialiseerde journalisten, damesbladen, kookbladen).

— Demonstraties op verkooppunten, beurzen, enz.

— Contacten met artsen en voedingsdeskundigen.

— Andere hulpmiddelen (folders, brochures, recepten, enz.).

— Audiovisuele media.

— Reclame in de gespecialiseerde en de plaatselijke pers.

6. LOOPTIJD VAN DE PROGRAMMA'S

Twaalf tot 36 maanden.

7. INDICATIEVE JAARLIJKSE BEGROTING VOOR DE SECTOR

1 miljoen EUR.

Producten van de biologische landbouw

1. ALGEMENE ANALYSE VAN DE SITUATIE

Ondanks de populariteit van biologische landbouwproducten in de steden blijft het marktaandeel van deze producten vooralsnog beperkt.

Consumenten en andere betrokken groepen weten intussen meer over de biologische landbouwproductiewijze, maar hun kennisniveau is nog steeds betrekkelijk laag.

In het Europese actieplan voor biologisch voedsel en biologische landbouw worden afzetbevorderings- en voorlichtingsacties beschouwd als instrumenten die van essentieel belang zijn voor de ontwikkeling van de vraag naar biologisch voedsel.

2. DOELSTELLINGEN

De afzetbevorderings- en voorlichtingscampagnes moeten, veeleer dan op één of een zeer beperkt aantal producten, gericht zijn op groepen producten of op de biologische landbouwmethode zoals die in één of meer regio's van één of meer lidstaten wordt toegepast.

De campagnes moeten tot doel hebben:

— de consumptie van biologisch voedsel te bevorderen;

— de consument vertrouwder te maken met de etikettering van biologische producten, en met name met het communautaire logo;

— het publiek volledig te informeren over en bewuster te maken van de voordelen van de biologische landbouw, met name op het gebied van milieubescherming, dierenwelzijn, behoud van het platteland en de ontwikkeling van plattelandsgebieden;

— het publiek volledig te informeren over de inhoud en de werking van de communautaire regelgeving over de biologische landbouw;

— (verenigingen van) producenten/verwerkers/kleinhandelaren zowel als restaurants aan te moedigen om over te schakelen op biologisch produceren/biologische producten.

3. BELANGRIJKSTE DOELGROEPEN

— Consumenten in het algemeen, consumentenverenigingen en specifieke subgroepen van consumenten.

— Informatiedoorgeefluiken.

— Distributeurs (supermarkten, groothandel, speciaalzaken, cateringbedrijven, kantines, restaurants), levensmiddelenindustrie.

— Lesgevers en scholen.

4. AANDACHTSPUNTEN

— De biologische landbouw levert natuurlijke, smakelijke producten die passen in een moderne levensstijl en die worden geproduceerd op een milieuvriendelijke en diervriendelijke manier, en is bovendien bevorderlijk voor de diversiteit van de landbouwproductie en het behoud van het platteland.

— De producten worden overeenkomstig stringente regels geproduceerd en gecontroleerd en moeten onder meer volledig traceerbaar zijn zodat kan worden gegarandeerd dat zij afkomstig zijn van een landbouwbedrijf waarvoor een controlesysteem betreffende de biologische productie geldt.

— Het gebruik van woorden als „ecologisch” en „biologisch” met betrekking tot levensmiddelen is wettelijk geregeld.

— Het communautaire logo voor biologische producten wordt in de hele Gemeenschap begrepen en geeft aan dat de betrokken producten aan strenge communautaire productiecriteria voldoen en streng zijn gecontroleerd. Informatie over het communautaire logo mag worden aangevuld met informatie over door de lidstaten ingevoerde logo’s.

— Andere kwaliteitsaspecten van de betrokken producten (veiligheid, voedingswaarde, smaak).

5. BELANGRIJKSTE HULPMIDDELEN

— Elektronische hulpmiddelen (internetsites).

— Infolijn.

— PR-contacten met de media (gespecialiseerde journalisten, damesbladen, kookbladen, bladen van de voedingsindustrie).

— Contacten met consumentenverenigingen.

— Voorlichting bij verkooppunten.

— Acties in scholen.

— Audiovisuele media (bijv. televisiespots).

— Drukwerk (folders, brochures, enz.).

— Deelname aan handelsbeurzen.

— Voorlichtings- en opleidingsseminars/acties over de werking van de communautaire regelgeving inzake biologische voeding en biologische landbouw.

6. LOOPTIJD VAN DE PROGRAMMA'S

Twaalf tot 36 maanden, met een voorkeur voor meerjarenprogramma’s waarin voor iedere fase een strategie en duidelijk omschreven doelstellingen worden opgegeven.

7. INDICATIEVE JAARLIJKSE BEGROTING VOOR DE SECTOR

3 miljoen EUR.