Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de
instellingen
"BVERORDENING (EG) Nr. 2316/1999 V AN DE COMMISSIE
van 22 oktober 1999
houdende uitvoeringsbepalingen van V erordening (EG) nr. 1251/1999 van de Raad tot instelling van
een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen
(PB L 280 van 30.10.1999, blz. 43)
Gewijzigd bij:
Publicatieblad
nr. blz. datum
"M1 Verordening (EG) nr. 1454/2000 van de Commissie van 3 juli
2000L 163 28 4.7.2000
Gerectificeerd bij:
"C1 Rectificatie, PB L 328 van 23.12.2000, blz. 55 (2316/1999)1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 1
VERORDENING (EG) Nr. 2316/1999 V AN DE COMMISSIE
van 22 oktober 1999
houdende uitvoeringsbepalingen van V erordening (EG) nr. 1251/1999
van de Raad tot instelling van een steunregeling voor producenten
van bepaalde akkerbouwgewassen
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 1251/1999 van de Raad van 17 mei 1999
tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde
akkerbouwgewassen (
1), en met name op artikel 9,
Overwegende hetgeen volgt:
(1) Verordening (EG) nr. 1251/1999 is in de plaats gekomen van de
steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen
die bij Verordening (EEG) nr. 1765/92 van de Raad (2), laatstelijk
gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1624/98 (3), is ingevoerd. Als
gevolg van de met de nieuwe regeling verbonden wijzigingen en
in het licht van de opgedane ervaring is het dienstig de
uitvoeringsbepalingen van de regeling inzake de areaalbetalingen
te harmoniseren en, zo mogelijk, te vereenvoudigen. Derhalve
dient duidelijkheidshalve te worden overgegaan tot een algehele
omwerking van alle specifieke verordeningen waarin eerst de
verschillende aspecten van deze regeling waren geregeld, te weten
de verordeningen van de Commissie (EEG) nr. 2467/92 (4),
laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3738/92 (5), (EEG)
nr. 2836/93 (6), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr.
1503/97 (7), (EG) nr. 762/94 (8), laatstelijk gewijzigd bij Ver-
ordening (EG) nr. 1981/98 (9), (EG) nr. 1098/94 (10), laatstelijk
gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1945/1999 (11), (EG) nr.
1237/95 (12), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr.
2017/97 (13), (EG) nr. 658/96 (14), laatstelijk gewijzigd bij
Verordening (EG) nr. 610/1999 (15) en (EG) nr. 1577/98 (16)e n
dienen de bepalingen van deze verordeningen in één enkele tekst
te worden samengebracht.
(2) De toekenning van de in Verordening (EG) nr. 1251/1999
bedoelde areaalbetalingen moet tot bepaalde, nader vast te stellen
oppervlakten worden beperkt. Bepaald moet worden dat voor een
perceel bouwland per verkoopseizoen slechts één areaalbetaling
mag worden aangevraagd. Een perceel bouwland waarvoor
ingevolge een andere gemeenschappelijke marktordening opper-
vlaktesteun wordt aangevraagd, kan in hetzelfde verkoopseizoen
niet voor een areaalbetaling in aanmerking komen. De areaalbe-
talingen kunnen worden toegekend voor teelten waarvoor uit
hoofde van een programma in het kader van het structuur- of
milieubeleid van de Gemeenschap steun wordt toegekend.!B
(1) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 1.
(2) PB L 181 van 1.7.1992, blz. 12.
(3) PB L 210 van 28.7.1998, blz. 3.
(4) PB L 246 van 27.8.1992, blz. 11.
(5) PB L 380 van 24.12.1992, blz. 24.
(6) PB L 260 van 19.10.1993, blz. 3.
(7) PB L 202 van 30.7.1997, blz. 48.
(8) PB L 90 van 7.4.1994, blz. 8.
(9) PB L 256 van 19.9.1998, blz. 8.
(10) PB L 121 van 12.5.1994, blz. 12.
(11) PB L 241 van 11.9.1999, blz. 14.
(12) PB L 121 van 1.6.1995, blz. 29.
(13) PB L 284 van 16.10.1997, blz. 36.
(14) PB L 91 van 12.4.1996, blz. 46.
(15) PB L 75 van 20.3.1999, blz. 24.
(16) PB L 206 van 23.7.1998, blz. 17.1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 2
(3) In artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1251/1999 is bepaald welke
gronden voor areaalbetalingen in aanmerking komen. V oorts is in
dat artikel bepaald in welke gevallen onder toezicht van de
lidstaten van die bepaling mag worden afgeweken en dat die
afwijkingen de bij Verordening (EG) nr. 1251/1999 vastgestelde
regeling niet mogen uithollen. Om dat te voorkomen, dienen
passende maatregelen te worden genomen om de totale, voor
areaalbetalingen in aanmerking komende oppervlakte op het
bestaande niveau te houden of een aanzienlijke toeneming daarvan
te voorkomen. Daartoe dienen bepaalde meerjarige gewassen in de
vruchtwisselingsprogramma’s te worden opgenomen. Ook kan
worden overwogen voor oppervlakten waarvoor een herstructure-
ringsprogramma wordt uitgevoerd, areaalbetalingen toe te kennen.
Bepaald moet worden wat onder „herstructurering”, „aanzienlijke
areaaltoeneming” en „verplichte vervanging van niet voor de
areaalbetaling in aanmerking komende grond door grond die wel
daarvoor in aanmerking komt”, dient te worden verstaan.
(4) V oorkomen moet worden dat oppervlakten uitsluitend met het oog
op de areaalbetaling worden ingezaaid. Met name voor olie-
houdende zaden, eiwithoudende gewassen, lijnzaad en durumtar-
we moeten bepaalde voorwaarden inzake inzaai en verzorging van
de gewassen worden vastgesteld. Om met de verscheidenheid van
de landbouwtechnieken in de Gemeenschap rekening te houden,
dienen de plaatselijke normen in acht te worden genomen.
(5) Met het oog op voortzetting van het op kwaliteitsverbetering
gerichte beleid van de Gemeenschap mag het recht op de
areaalbetaling voor kool- en raapzaad slechts gelden wanneer de
aanvragers zaaizaad van bepaalde rassen en van bepaalde
kwaliteiten hebben gebruikt. V oor de bepaling van de voor de
betaling in aanmerking komende rassen dient ter wille van de
coherentie, de vereenvoudiging en een goed beheer naar de
gemeenschappelijke rassenlijst voor landbouwgewassen, vast-
gesteld bij Richtlijn 70/457/EEG van de Raad (1), laatstelijk
gewijzigd bij Richtlijn 98/96/EG (2), te worden verwezen; ter wille
van de duidelijkheid en continuïteit blijft echter voor het
verkoopseizoen 2000/2001 de verwijzing naar de onder de vorige
regeling voor de betaling in aanmerking komende rassen nog
gehandhaafd. De communautaire normen inzake het glucosino-
laat- en het erucazuurgehalte van kool- en raapzaad dienen te
worden verduidelijkt en aangegeven moet worden aan de hand van
welke tests deze gehaltes van zaadmonsters moeten worden
bepaald. De regeling voor mengsels van kool- en raapzaadrassen
en voor bepaalde andere categorieën zaaizaad van kool- en
raapzaad behoeft verduidelijking. V oorts dient nader te worden
bepaald welke zonnebloemzaadrassen als rassen voor de teelt van
zonnebloempitten voor menselijke consumptie moeten worden
beschouwd.
(6) Lidstaten waar maïs geen traditioneel gewas is, mogen een
basisareaal voor kuilgras vaststellen; het begrip „kuilgras” dient
daarom te worden gedefinieerd.
(7) De normen voor niet-bittere lupinen dienen te worden gespecifi-
ceerd en vastgesteld moet worden aan de hand van welke tests
wordt bepaald of een monster van niet-bittere danwel van bittere
lupinen afkomstig is.
(8) Bij Verordening (EG) nr. 1251/1999 is bepaald dat de in artikel 5
van die verordening bedoelde toeslag op de areaalbetaling binnen
een gegarandeerd maximumareaal voor elke betrokken lidstaat
aan de in de traditionele productiegebieden gevestigde producen-
ten wordt toegekend. Dit gegarandeerde maximumareaal mag over
productieregio’ s worden verdeeld. Om versnippering van de
productiegebieden te voorkomen en om bij eventuele toepassing
van sancties wegens overschrijding het evenredigheidsbeginsel te!B
(1) PB L 225 van 12.10.1970, blz. 1.
(2) PB L 25 van 1.2.1999, blz. 27.1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 3
kunnen toepassen, dient voor de omvang van deze gebieden een
„de minimis”-regel te worden vastgesteld. Aan sommige lidstaten
zijn buiten de traditionele productiegebieden arealen toegekend
die voor specifieke steun voor durumtarwe in aanmerking komen.
Derhalve dienen de gebieden van de lidstaat te worden bepaald
waarvoor dit geldt. In Verordening (EG) nr. 1251/1999 is bepaald
dat gecertificeerd zaad van durumtarwe moet worden gebruikt.
Specifieke maatregelen dienen te worden genomen om te
waarborgen dat dit gebeurt. Een minimumhoeveelheid dient te
worden vastgesteld en voor het bereiken van die hoeveelheid moet
een overgangsperiode worden bepaald om voorzieningsproblemen
op en verstoring van de markt voor gecertificeerd zaad te
voorkomen. Gezien de agronomische verschillen tussen de
lidstaten en tussen de regio’ s binnen de lidstaten, dienen de
vaststelling van die hoeveelheid en het nemen van eventuele
overgangsmaatregelen aan de betrokken lidstaten te worden
overgelaten.
(9) Verordening (EG) nr. 1251/1999 voorziet onder meer in de
toekenning van areaalbetalingen binnen de grenzen van regionale
basisarealen. Met het oog op de vereiste doorzichtigheid van de
regeling enerzijds en een harmonieus beheer van deze arealen
anderzijds, dient voor elke lidstaat het aantal voor de areaalbe-
taling in aanmerking komende hectaren en de verdeling daarvan te
worden bepaald.
(10) In artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1251/1999 is bepaald dat in
de regioplannen tussen bevloeide en niet-bevloeide oppervlakten
kan worden gedifferentieerd. Het begrip „bevloeiing” dient te
worden gedefinieerd. Ook kan een afzonderlijk basisareaal voor
maïs worden vastgesteld. In bepaalde lidstaten kan dit areaal
hoofdzakelijk uit kuilmaïs bestaan. De opbrengst van kuilmaïs,
gezien de aard van het product, wordt niet in ton per hectare
uitgedrukt. Daarom dient de in dat geval geldende opbrengst te
worden bepaald. De lidstaten moet de mogelijkheid worden
gelaten de voor kuilmaïs toe te passen opbrengst in verhouding tot
die van vergelijkbare akkerbouwgewassen in de betrokken regio te
bepalen.
(11) Bepaald moet worden welke oppervlakten voor de vaststelling van
het percentage van een eventuele overschrijding van het basis-
areaal moeten worden meegerekend en welke bepalingen voor de
vaststelling van dat percentage gelden. Wanneer voor maïs,
bevloeide oppervlakten of kuilgras aparte basisarealen worden
vastgesteld, moeten specifieke bepalingen worden vastgesteld
betreffende de voor de berekening van het percentage van een
eventuele overschrijding van het betrokken basisareaal in aan-
merking te nemen oppervlakten. De bepalingen voor de vast-
stelling van het percentage van een eventuele overschrijding van
het basisareaal moeten steeds garanderen dat dit areaal in acht
wordt genomen. Ook dient te worden bepaald op welke wijze de
eventuele overschrijding van de gegarandeerde maximumarealen
voor durumtarwe wordt berekend.
(12) Om te voorkomen dat ingewikkelde regioplannen tot aanzienlijk
hogere reële opbrengsten leiden dan de referentieopbrengsten, is
in Verordening (EG) nr. 1251/1999 bepaald dat de areaalbetalin-
gen in het volgende verkoopseizoen worden verminderd in
evenredigheid met de overschrijding van de gemiddelde opbrengst
volgens de regioplannen. De voor de berekening van de eventuele
overschrijding van de referentieopbrengsten benodigde gegevens
moeten tijdig beschikbaar zijn. De voor de vaststelling van deze
overschrijdingen te volgen werkwijze dient te worden bepaald en
met name dienen de referentieopbrengsten te worden vastgesteld
die uit de volgens de criteria van artikel 3 van Verordening (EG)
nr. 1251/1999 opgestelde regioplannen resulteren.
(13) De in artikel 2 van Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde
areaalbetalingen worden slechts toegekend aan producenten die
een deel van hun bedrijfsoppervlakte braakleggen. Om te!B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 4
waarborgen dat braaklegging tot een beter marktevenwicht
bijdraagt, dienen zodanige uitvoeringsbepalingen te worden
vastgesteld dat een doeltreffende regeling tot stand komt die
coherent is met de totaliteit van de bij Verordening (EG) nr.
1251/1999 ingevoerde regeling. Daartoe dient, zonder andere
oppervlakten dan die genoemd in artikel 7 van Verordening (EG)
nr. 1251/1999 definitief van de regeling uit te sluiten, te worden
bepaald dat de in het kader van de braaklegging in aanmerking
genomen oppervlakten vergelijkbaar moeten zijn met die welke
voor de berekening van het regionale basisareaal in aanmerking
worden genomen. Ook kan het tot de doeltreffendheid van de
regeling bijdragen te bepalen dat aaneengesloten oppervlakten
met een bepaalde minimumgrootte mogen worden braakgelegd.
Eveneens dienen bepalingen te worden vastgesteld met betrekking
tot de bescherming van het milieu, de verzorging en het gebruik
van de braakgelegde grond. In Verordening (EG) nr. 1251/1999 is
bepaald dat producenten die een betalingsaanvraag voor een
kleinere oppervlakte dan die welke nodig is om 92 ton granen te
produceren, indienen, vrijgesteld zijn van de braakleggingsver-
plichting. De methode voor de berekening in verband met de
betrokken productielimiet van 92 ton granen dient te worden
gepreciseerd. Duidelijkheidshalve dienen bepalingen te worden
vastgesteld voor het geval de braakleggingsverplichting niet wordt
nagekomen.
(14) De minimumperiode waarvoor de grond moet worden braakge-
legd, moet gelijk zijn aan een tijdsbestek dat overeenkomt met de
vegetatiecyclus van de in Verordening (EG) nr. 1251/1999
bedoelde akkerbouwgewassen. Evenwel dient, om met bepaalde
specifieke factoren rekening te kunnen houden, te worden
voorzien in de mogelijkheid de uit productie genomen grond te
gebruiken nog vóór de minimumbraakleggingsperiode afloopt.
(15) Het is dienstig een regeling in te stellen waarbij landbouw-
bedrijfshoofden die zich ertoe verbinden bepaalde oppervlakten
voor een tijdvak van niet meer dan vijf verkoopseizoenen braak te
leggen, een minimumbedrag wordt gegarandeerd. Het is dienstig
de in het kader van deze regeling geldende aanpassingen en
sancties te bepalen.
(16) Op grond van Verordening (EEG) nr. 3653/90 van de Raad van 11
december 1990 houdende overgangsbepalingen inzake de ge-
meenschappelijke marktordening voor granen en rijst voor
Portugal (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1664/95
van de Commissie (2), wordt gedurende een overgangsperiode in
Portugal voor bepaalde granen rechtstreekse steun per hectare
toegekend. Op grond van artikel 6, lid 4, van Verordening (EG) nr.
1251/1999 mag deze steun slechts voor de berekening van de
betaling voor braaklegging in aanmerking worden genomen.
(17) Op grond van artikel 8, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1251/1999
moeten de producenten hun granen, oliehoudende zaden en
eiwithoudende gewassen uiterlijk op 31 mei hebben ingezaaid. In
bepaalde gevallen komt het wegens de klimatologische omstan-
digheden voor, dat de inzaai tot na 31 mei wordt uitgesteld. Het is
daarom dienstig voor bepaalde gewassen en bepaalde gebieden de
uiterste termijn voor de inzaai en voor het indienen van de
aanvragen te verlengen. De verlengde termijnen mogen aan de
doeltreffendheid van de steunregeling geen afbreuk doen en
mogen de bij Verordening (EEG) m.3508/92 van de Raad (3),
laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1036/1999 (4),
ingestelde controleregeling niet uithollen.
(18) Opdat zij de verwerkende industrie gedurende de gehele
campagne regelmatig van suikermaïs kunnen voorzien, moet de!B
(1) PB L 362 van 27.12.1990, blz. 28.
(2) PB L 158 van 8.7.1995, blz. 13.
(3) PB L 355 van 5.12.1992, blz. 1.
(4) PB L 127 van 21.5.1999, blz. 4.1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 5
producenten worden toegestaan de inzaai over een langere periode
te spreiden. Het is dan ook dienstig 15 juni als uiterste datum voor
de inzaai van suikermaïs vast te stellen.
(19) In artikel 10, lid 7, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 is bepaald
dat de lidstaten waar het nationale referentieareaal aanzienlijk
dreigt te worden overschreden, een maximum kunnen vaststellen
voor het areaal waarvoor de individuele producenten de specifieke
areaalbetaling voor oliehoudende zaden kunnen aanvragen. Dit
maximum moet worden vastgesteld aan de hand van objectieve
criteria en moet worden uitgedrukt als een percentage van het in
aanmerking komende areaal van de producent. Dit maximum kan
naar gelang van de regionale basisarealen worden gedifferentieerd
en moet de producenten vóór een vastgestelde datum en vóór het
begin van de inzaai van oliehoudende zaden worden meegedeeld.
Wanneer een producent de specifieke areaalbetaling voor olie-
houdende zaden voor een grotere oppervlakte dan het maximum
aanvraagt, moet de betrokken oppervlakte van zijn aanvraag niet
in aanmerking worden genomen. Het kan voorkomen dat de
oppervlakte waarvoor de producent een betaling voor braakleg-
ging kan krijgen, dienovereenkomstig moet worden verlaagd.
(20) Ter wille van een goede uitvoering van de areaalbetalingen voor
een verkoopseizoen is een statistisch volgen van de toepassing van
de regeling inzake areaalbetalingen in het betrokken verkoop-
seizoen volstrekt noodzakelijk. Met het oog op de begrotings-
ramingen op het niveau van de Gemeenschap moeten uiterlijk op
15 september van het lopende verkoopseizoen voorlopige
gegevens beschikbaar zijn. Ook dient de datum te worden bepaald
waarop het definitieve percentage van de eventuele overschrijding
moet worden meegedeeld. De gegevens waarop de berekeningen
van de percentages van de eventuele overschrijdingen van de
basisarealen en van de gegarandeerde maximumarealen voor
durumtarwe en van de eventuele verdeling daarvan over subbasis-
arealen of regio’ s moeten tijdig beschikbaar zijn.
(21) De bij Verordening (EG) nr. 1251/1999 ingevoerde regeling wordt
met ingang van het verkoopseizoen 2000/2001 van toepassing.
Om de betrokken producenten in staat te stellen met kennis van
zaken en met inachtneming van de uitvoeringsbepalingen van de
nieuwe regeling de inzaai en de eventuele braaklegging voor dat
verkoopseizoen te doen en de aanvraag voor de areaalbetaling
voor dat verkoopseizoen in te zenden, dienen de bepalingen van de
onderhavige verordening in werking te treden zodra zij in het
Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen worden
bekendgemaakt.
(22) Het comité van beheer voor granen heeft geen advies uitgebracht
binnen de door zijn voorzitter vastgestelde termijn,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING V ASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
Recht op areaalbetalingen
AFDELING 1
Algemene bepalingen
Artikel 1
1. De in Verordening (EEG) nr. 1251/1999 bedoelde areaalbetalingen
worden onder de in de onderhavige verordening bepaalde voorwaarden
toegekend.
2. V oor eenzelfde perceel bouwland mag per verkoopseizoen niet meer
dan één aanvraag voor een areaalbetaling worden ingediend.!B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 6
3. Bouwland waarvoor in hetzelfde verkoopseizoen voor andere dan de
in Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde akkerbouwgewassen
oppervlaktesteun wordt aangevraagd in het kader van een regeling die
op grond van artikel 1, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr.
1258/1999 van de Raad (1) wordt gefinancierd, komt niet voor de
areaalbetaling in aanmerking.
Artikel 2
1. V oor de toepassing van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1251/1999
gelden voor de begrippen „blijvend grasland”, „blijvende teelten”,
„meerjarige gewassen” en „herstructureringsprogramma” de in bijlage I
opgenomen definities.
2. Oppervlakten waarvoor steun is verleend in het kader van een van de
steunregelingen als bedoeld in titel I van Verordening (EEG) nr. 2328/91
van de Raad (2) of in Verordening (EEG) nr. 3766/91 van de Raad (3)o f
die, in het geval van Finland en Zweden, op grond van een nationale
braakleggingsregeling zijn braakgelegd, komen voor areaalbetalingen in
aanmerking.
3. De door de lidstaten in het kader van een herstructureringspro-
gramma voor het eerst in aanmerking genomen oppervlakten mogen ten
hoogste 5 % groter zijn dan die welke in het kader van datzelfde
programma voor het eerst worden uitgesloten. Bij de bepaling van de
toeneming van de oppervlakten worden evenwel buiten beschouwing
gelaten:
a) 2 500 ha grond in de nieuwe Duitse deelstaten die in de periode van
1 januari tot en met 30 juni 1992 in de herstructurering van
landbouwgrond was begrepen en die met het oog op de oogst van
1993 met akkerbouwgewassen was bebouwd;
b) het resterende gedeelte van de gronden waarvoor vóór 31 december
1991 op grond van de Verordeningen (EEG) nr. 1442/88 (4) en (EEG)
nr. 2239/86 (5) van de Raad rooiprogramma’s voor wijngaarden voor
het wijnoogstjaar 1991/1992 waren goedgekeurd en waarvoor de
rooimaatregelen binnen de in die verordeningen gestelde termijnen
zijn uitgevoerd.
4. De lidstaten mogen op grond van artikel 7, derde alinea, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999 hun totale, voor areaalbetalingen in
aanmerking komende areaal noch tijdelijk, noch definitief met meer dan
0,1 % van hun totale basisareaal verhogen.
De lidstaten verstrekken de Commissie jaarlijks een lijst van de op grond
van artikel 7, derde alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/1999
toegekende vergunningen, met vermelding van het aantal bedrijfs-
hoofden, de betrokken oppervlakten en de redengeving.
In bijzondere, naar behoren met redenen omklede gevallen, kan het in de
eerste alinea bedoelde maximum worden herzien volgens de procedure
van artikel 23 van Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad (6).
5. De in artikel 7, vierde alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/1999
bedoelde gevallen zijn die waarin een producent relevante en objectieve
redenen kan aanvoeren om binnen zijn bedrijf voor areaalbetaling in
aanmerking komende grond door tot dan niet daarvoor in aanmerking
komende grond te vervangen, voorzover de lidstaat zich ervan heeft
vergewist dat er geen andere geldige reden is die tegen die vervanging
pleit, met name wat de risico’ s voor het milieu betreft. In geen geval mag
de vervanging tot toeneming leiden van de totale, voor areaalbetalingen
in aanmerking komende oppervlakte bouwland van het bedrijf. De
lidstaten stellen een regeling in, die in voorafgaande melding en
goedkeuring van dergelijke vervangingen voorziet.!B
(1) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 103.
(2) PB L 218 van 6.8.1991, blz. 1.
(3) PB L 356 van 24.12.1991, blz. 17.
(4) PB L 132 van 28.5.1988, blz. 3.
(5) PB L 196 van 18.7.1986, blz. 1.
(6) PB L 181 van 1.7.1992, blz. 21.1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 7
De lidstaten leggen de Commissie elk jaar, uiterlijk op 31 mei, een plan
voor met de lijst van de criteria die voor de goedkeuring van de
vervangingen zijn gehanteerd en het bewijs dat door de vervangingen het
totale, voor de areaalbetalingen in aanmerking komende areaal niet is
toegenomen.
Artikel 3
1. De areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen worden uitsluitend
toegekend voor oppervlakten:
a) die gelegen zijn in regio’ s die door de lidstaat uit klimatologisch en
agronomisch oogpunt voor de teelt van akkerbouwgewassen geschikt
zijn verklaard. De lidstaten kunnen bepalen dat een regio niet voor
de teelt van bepaalde akkerbouwgewassen geschikt is;
b) die volledig zijn ingezaaid volgens de plaatselijke normen. Wanneer
granen gemengd met oliehoudende zaden of eiwithoudende
gewassen, of oliehoudende zaden gemengd met eiwithoudende
gewassen worden ingezaaid, geldt de laagste areaalbetaling;
c) waarop het akkerbouwgewas ten minste wordt verzorgd tot het begin
van de bloei bij normale groeiomstandigheden. Bij de teelt van
oliehoudende zaden, eiwithoudende gewassen, lijnzaad en durum-
tarwe moet het gewas volgens de plaatselijke normen worden
verzorgd en wel ten minste tot en met 30 juni vóór het betrokken
verkoopseizoen, tenzij het gewas vóór die datum volledig rijp wordt
geoogst. Eiwithoudende gewassen mogen eerst na het melkrijpheids-
stadium worden geoogst;
d) waarvoor een aanvraag voor ten minste 0,3 ha is ingediend en
waarvan elk perceel bouwland ten minste de minimumoppervlakte
heeft die de lidstaat voor de betrokken regio heeft vastgesteld.
2. Wanneer de voor areaalbetaling in aanmerking komende opper-
vlakten van een producent in verscheidene productieregio’ s liggen, is de
ligging van elke oppervlakte waarop de aanvraag betrekking heeft,
bepalend voor het bedrag dat voor die oppervlakte wordt uitbetaald.
3. Lidstaten die een aparte behandeling voor maïs toepassen in regio’ s
waar maïs vooral voor inkuiling wordt geteeld, mogen voor alle
oppervlakten met maïs in de betrokken regio de opbrengst van een
voedergraansoort in die regio toepassen.
AFDELING 2
Specifieke bepalingen voor bepaalde akkerbouwge-
wassen
Artikel 4
1. De lidstaten voeren voor kool- en raapzaad een kwaliteitsverbete-
ringsbeleid door voor slechts die oppervlakten areaalbetalingen toe te
kennen die zijn ingezaaid met „dubbel nul” (00)-rassen die vóór de
betaling voor de bij Richtlijn 70/457/EEG vastgestelde gemeenschappe-
lijke lijst voor landbouwgewassen zijn gemeld en daarin zijn opge-
nomen. „Dubbel nul”-rassen zijn rassen die zaden opleveren met een
glucosinolaatgehalte van ten hoogste 25 µmol per gram zaad bij een
vochtgehalte van 9 %, bepaald volgens EN ISO-methode 9167-1: 1995,
en met een erucazuurgehalte van ten hoogste 2 % van het totale gehalte
aan vetzuren, bepaald volgens EN ISO-methode 5508: 1995.
2. In afwijking van het bepaalde in lid 1 mogen de lidstaten de
areaalbetalingen voor met kool- en raapzaad ingezaaide oppervlakten
ook voor een of meer van de volgende categorieën zaaizaad toekennen:
a) gecertificeerd zaaizaad van „00”-mengsels van rassen waarvan de
componenten, in voorkomend geval met de vermelding „00”, voor de
gemeenschappelijke lijst voor landbouwgewassen zijn gemeld en
daarin zijn opgenomen;!B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 8
b) zaaizaad dat afkomstig is van de oogst van een gewas dat op
hetzelfde bedrijf is geteeld door het zaaien van gecertificeerd
zaaizaad van een „00”-ras en dat blijkens de analyse van een door
een gemachtigde van de bevoegde nationale autoriteit genomen
representatief monster een glucosinolaatgehalte heeft van ten
hoogste 18,0 µmol per gram zaad bij een vochtgehalte van 9 %;
c) zaaizaad van rassen die vóór de inzaai voor inspectie en controle zijn
geregistreerd voor de teelt van een gewas waarvan het zaad bestemd
is om te worden gebruikt als kwekerszaad, prebasiszaad, basiszaad of
gecertificeerd zaaizaad, dan wel voor onderzoek of voor proefdoel-
einden om te bepalen of het ras als „00”-ras in de rassenlijst van een
lidstaat en vervolgens in de gemeenschappelijke lijst voor land-
bouwgewassen kan worden toegevoegd;
d) gecertificeerd zaaizaad van de rassen „Bienvenu” en „Jet Neuf ”
waarvoor vóór de inzaai tussen de producent en een koper die
daartoe uitdrukkelijk door de bevoegde instantie van de lidstaat is
erkend, een teeltcontract is gesloten met het oog op de productie van
zaad waaruit een voor specifieke voedingsdoeleinden bestemde olie
zal worden geproduceerd;
e) zaaizaad van rassen met een erucazuurgehalte van meer dan 40 %
van het totale gehalte aan vetzuren, waarvoor, vóór de inzaai, met
een erkende eerste koper een teeltcontract is gesloten met het oog op
de productie van zaad dat bestemd is voor een gespecificeerd
gebruik voor andere dan voedingsdoeleinden of om te worden
gebruikt voor de teelt van zaad voor de productie van dergelijk zaad.
3. Wanneer een lidstaat in lid 2, onder b), bedoeld zaad voor de
areaalbetaling in aanmerking laat komen, neemt hij alle nodige
maatregelen om vóór de inzaai vast te stellen dat het zaad aan de
vereisten voldoet. Het glucosinolaatgehalte mag volgens de EN ISO
9167-1: 1995-methode of volgens de EN ISO 9167-2: 1977-methode
worden bepaald. In geval van betwisting van het glucosinolaatgehalte
mag alleen de EN ISO-9167-1: 1995-methode worden gebruikt.
4. V oor het verkoopseizoen 2000/2001 komen de oppervlakten die met
gecertificeerd zaaizaad van de in bijlage II bij Verordening (EG) nr.
658/96 vermelde rassen en mengsels van rassen zijn ingezaaid ook voor
de areaalbetaling in aanmerking.
5. V oor de toepassing van het bepaalde in artikel 10, lid 9, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999 worden de in bijlage II vermelde rassen
als rassen voor de productie van zonnebloempitten voor menselijke
consumptie beschouwd.
Artikel 5
Onder „niet-bittere lupinen” worden verstaan lupinerassen waarvan het
zaad niet meer dan 5 % bittere zaden bevat. Het gehalte aan bittere zaden
wordt volgens de in bijlage III vermelde test berekend.
Artikel 6
1. In het kader van artikel 5, eerste alinea, van Verordening (EG) nr.
1251/1999 ontvangen de producenten van durumtarwe in de in bijlage II
bij die verordening genoemde gebieden de toeslag op de areaalbetaling
ten hoogste voor het aantal hectaren van het in bijlage III bij die
verordening vastgestelde maximumareaal.
V oor de toepassing van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1251/1999
bestaat Pannonië in Oostenrijk uit de in bijlage IV bij de onderhavige
verordening genoemde gebieden.
2. In geval van verdeling van het gegarandeerde maximumareaal over
de in artikel 5, derde alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/1999
bedoelde productiegebieden en -regio’ s:
a) kunnen de betrokken lidstaten, wanneer de oppervlakte van een
productiegebied kleiner is dan 500 ha, dit productiegebied bij een
aangrenzend productiegebied voegen;!B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 9
b) kan Italië rekening houden met de traditioneel met durumtarwe
beteelde oppervlakten die in de periode van 1993 tot en met 1997
voor vijfjarige braaklegging zijn bestemd;
c) delen de betrokken lidstaten aan de producenten en aan de
Commissie uiterlijk op 15 september van het verkoopseizoen dat
voorafgaat aan dat waarvoor de areaalbetaling wordt aangevraagd, de
verdeling van het gegarandeerde maximumareaal mee.
3. Het in artikel 5, vierde alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/1999
vastgestelde specifieke steunbedrag wordt in de in bijlage V bij deze
verordening genoemde gebieden, tot het aantal hectaren dat is vermeld in
bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 1251/1999, toegekend voor elk
perceel dat voor de in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 1251/1999
bedoelde areaalbetaling voor akkerbouwgewassen in aanmerking komt
en met durumtarwe is ingezaaid.
4. Met het oog op de toekenning van de in de leden 1 en 3 bedoelde
steunbedragen voor durumtarwe moet de in artikel 4 van Verordening
(EEG) nr. 3887/92 van de Commissie (1) bedoelde steunaanvraag
„oppervlakten” alle gegevens bevatten aan de hand waarvan de met
durumtarwe ingezaaide percelen kunnen worden geïdentificeerd en
vergezeld gaan van het bewijs dat gecertificeerd zaad is gebruikt.
Steun voor durumtarwe mag slechts worden aangevraagd indien:a) een areaalbetaling wordt aangevraagd voor eenzelfde aantal hectaren
durumtarwe;
b) zaad is gebruikt dat is gecertificeerd overeenkomstig Richtlijn
66/402/EEG van de Raad (
2).
5. De lidstaten stellen aan de hand van de gebruikelijke agronomische
praktijken in de betrokken lidstaat de minimaal te gebruiken hoeveelheid
gecertificeerd zaad vast.
Deze hoeveelheid mag worden bereikt in de overgangsperiode van
maximaal drie jaar die op 1 juli 1998 is begonnen, overeenkomstig de
specifieke maatregelen die door de lidstaten uiterlijk op 30 juni 1998 aan
de Commissie zijn meegedeeld.
6. De toeslag en het specifieke steunbedrag voor durumtarwe worden
gelijktijdig met de areaalbetaling uitbetaald.
Artikel 7
1. In het kader van artikel 1, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1251/1999
wordt onder het telen van kuilgras verstaan het inzaaien van een
oppervlakte met hoofdzakelijk grassen en het jaarlijks minstens eenmaal
oogsten van het ongedroogde gras om dat door anaërobe gisting in een
gesloten milieu te bewaren.
2. De bepalingen van deze verordening, met uitzondering van de in
artikel 3, lid 1, vermelde voorwaarde inzake de bloei, zijn voor kuilgras
van toepassing.
3. De areaalbetalingen voor kuilgras worden toegekend aan producen-
ten in de lidstaten met een in bijlage VI vermeld specifiek areaal voor
kuilgras.!B
(1) PB L 391 van 31.12.1992, blz. 36.
(2) PB 125 van 11.7.1966, blz. 2309/66.1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 10
HOOFDSTUK II
Basisarealen en referentieopbrengsten
AFDELING 1
Algemene bepalingen
Artikel 8
De in de artikelen 2 en 3 van Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde
basisarealen worden vastgesteld in bijlage VI.
Artikel 9
1. Wanneer het regioplan overeenkomstig artikel 3, lid 3, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999 tussen de opbrengsten van bevloeide
en van niet-bevloeide oppervlakten onderscheidt, stellen de lidstaten
regels vast om te bepalen of een oppervlakte voor een verkoopseizoen als
bevloeid wordt beschouwd. In het bijzonder worden vastgesteld:
a) een lijst van akkerbouwgewassen waarvoor een op grond van de
opbrengst van bevloeide oppervlakten berekende areaalbetaling kan
worden betaald;
b) de irrigatie-installaties waarover het bedrijfshoofd moet beschikken;
deze installaties moeten in verhouding staan tot de te bevloeien
oppervlakten en moeten de hoeveelheid water kunnen aanvoeren die
voor de normale ontwikkeling van het gewas gedurende de gehele
vegetatiecyclus nodig is;
c) de in aanmerking te nemen bevloeiingsperiode.
2. De bepalingen van lid 1 zijn niet van toepassing wanneer bevloeiing
een historisch kenmerk is van de percelen, op grond waarvan deze
kunnen worden onderscheiden en geregistreerd, zoals de „regadío”-pro-
ductiegebieden in Spanje.
AFDELING 2
Areaaloverschrijding
Artikel 10
1. Om te bepalen of het in artikel 2, lid 4, van Verordening (EG) nr.
1251/1999 bedoelde regionale basisareaal is overschreden, houdt de
bevoegde autoriteit van de lidstaat rekening met enerzijds het in bijlage
VI vastgestelde regionale basisareaal en anderzijds de som van de
oppervlakten waarvoor in de betrokken regio voor elk van de teelten met
inbegrip van de desbetreffende verplichte braak gelegde grond aanvragen
voor areaalbetalingen zijn ingediend. De vrijwillig braakgelegde grond
moet worden gerekend bij de oppervlakten, andere dan bevloeide
oppervlakten, andere dan met maïs en/of andere dan met kuilgras
beteelde oppervlakte.
2. Bij de berekening van de som van de oppervlakten waarvoor
steunaanvragen zijn ingediend, wordt geen rekening gehouden met
aanvragen of delen van aanvragen die bij de administratieve controle
duidelijk ongegrond blijken.
In voorkomend geval wordt het bij controles ter plaatse overeenkomstig
artikel 6 van Verordening (EEG) nr. 3887/92 vastgestelde werkelijke
areaal in aanmerking genomen.!B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 11
3. De overeenkomstig lid 2 gecorrigeerde som van de oppervlakten
waarvoor steunaanvragen zijn ingediend, wordt verhoogd met de
oppervlakten die met akkerbouwgewassen in de zin van Verordening
(EG) nr. 1251/1999 zijn ingezaaid en die de basis zijn voor een
steunaanvraag op grond van Verordening (EG) nr. 1254/1999 van de
Raad (1).
4. Het percentage van de areaaloverschrijding wordt bepaald volgens
het in bijlage VII vermelde schema.
Artikel 11
1. Om te bepalen of het gegarandeerde maximumareaal voor
durumtarwe waarvoor de toeslag op de areaalbetaling geldt, is
overschreden, houdt de bevoegde autoriteit van de lidstaat rekening
met het in bijlage III bij Verordening (EG) nr. 1251/1999 vastgestelde
gegarandeerde maximumareaal, eventueel verdeeld over productiegebie-
den, enerzijds en de som van de oppervlakten waarvoor de toeslag op de
areaalbetaling voor durumtarwe wordt aangevraagd, aangepast over-
eenkomstig artikel 10, lid 2, van de onderhavige verordening en, in
voorkomend geval, verlaagd op grond van artikel 2, lid 4, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999, anderzijds.
2. De bepalingen van lid 1 worden ook toegepast om te bepalen of het
gegarandeerde maximumareaal dat is vastgesteld in bijlage IV bij
Verordening (EG) nr. 1251/1999 en waarvoor het specifieke steunbedrag
voor durumtarwe geldt, is overschreden.
Artikel 12
1. Wanneer een overschrijding van de in de artikelen 10 en 11 bedoelde
arealen wordt vastgesteld, bepaalt de lidstaat uiterlijk op 31 oktober van
het lopende verkoopseizoen tot op twee decimalen het definitieve
overschrijdingspercentage.
2. Het aldus bepaalde definitieve percentage wordt gebruikt voor de
berekening van:
a) de evenredige verlaging van het voor areaalbetaling in aanmerking
komende areaal overeenkomstig artikel 2, lid 4, eerste alinea, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999;
b) de evenredige verlaging van het voor de toeslag en het specifieke
steunbedrag voor durumtarwe in aanmerking komende areaal na
toepassing van artikel 2, lid 4, eerste alinea, van Verordening (EG)
nr. 1251/1999.
Artikel 13
V oor de toepassing van artikel 2, lid 6, van Verordening (EG) nr.
1251/1999 bepalen de lidstaten uiterlijk op 15 september van het
verkoopseizoen waarvoor de areaalbetaling wordt gevraagd, de onder-
staande gegevens en delen zij deze eveneens uiterlijk op deze datum aan
de Commissie mee:
a) het onder te verdelen nationale basisareaal,
b) de door de lidstaat vastgestelde criteria voor de vaststelling van de
subbasisarealen,
c) de subbasisarealen (aantal, benaming en oppervlakte),
d) de bepalingen over de concentratie van de in geval van over-
schrijding toepasselijke maatregelen.!B
(1) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 21.1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 12
AFDELING 3
Overschrijding van de referentieopbrengst
Artikel 14
V oor de toepassing van artikel 3, lid 7, van Verordening (EG) nr.
1251/1999 gelden als overzicht van alle steunaanvragen en van de
betrokken opbrengsten de overzichten die de lidstaten overeenkomstig
artikel 26 van de onderhavige verordening toezenden.
Hiervoor gelden als referentieopbrengsten de opbrengsten die in bijlage
VIII bij de onderhavige verordening zijn vastgesteld.
Artikel 15
V oor de berekening van de gemiddelde opbrengst in verband met de
steunaanvragen voor een bepaald verkoopseizoen wordt als volgt te werk
gegaan:
a) de betrokken oppervlakten worden in aanmerking genomen nadat in
voorkomend geval de evenredige verlaging volgens artikel 2, lid 4,
eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 is toegepast;
b) de oppervlakten oliehoudende zaden die voor de verkoopseizoenen
2000/2001 en 2001/2002 op grond van de historische regionale
opbrengst worden betaald, worden in aanmerking genomen aan de
hand van de gemiddelde graanopbrengst voor de betrokken regio;
c) de oppervlakten akkerbouwgewassen die met het oog op de premies
voor runderen en schapen als voederareaal zijn aangegeven, worden
aan de hand van de gemiddelde graanopbrengst voor de betrokken
regio bij niet-bevloeide teelt in aanmerking genomen.
Artikel 16
De Commissie vergelijkt elk jaar vóór 31 mei de in de artikelen 14 en 15
van de onderhavige verordening bedoelde gegevens en stelt volgens de
procedure van artikel 23 van Verordening (EEG) nr. 1766/92 de nodige
correctiecoëfficiënten vast.
Artikel 17
De in artikel 16 bedoelde coëfficiënten gelden voor alle areaalbetalingen
voor het basisareaal van de betrokken lidstaat of productieregio, doch
niet voor de toeslag op de areaalbetaling voor durumtarwe en het
specifieke steunbedrag voor durumtarwe.
HOOFDSTUK III
Braaklegging
Artikel 18
Onder „braaklegging” wordt verstaan het uit productie nemen van een
oppervlakte die het jaar voordien:
a) met het oog op een oogst is beteeld geweest, ofb) op grond van Verordening (EEG) nr. 1765/92 of Verordening (EG)
nr. 1251/1999 uit productie is genomen, of
c) in het kader van, respectievelijk, Verordeningen (EEG) nr.
2078/92 (
1) of (EEG) nr. 2080/92 (2) van de Raad of van het
bepaalde in de artikelen 22, 23, 24 en 31 van Verordening (EG) nr.!B
(1) PB L 215 van 30.7.1992, blz. 85.
(2) PB L 215 van 30.7.1992, blz. 96.1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 13
1257/1999 van de Raad (1), wat akkerbouwgewassen betreft, braak
lag of was bebost.
Artikel 19
1. Overeenkomstig dit hoofdstuk braakgelegde grond moet een
aaneengesloten oppervlakte van ten minste 0,3 ha beslaan en ten minste
20 m breed zijn.
De lidstaten mogen:a) kleinere oppervlakten in aanmerking nemen wanneer het gaat om
gehele percelen omgeven door permanente afscheidingen, zoals
muren, heggen en waterlopen;
b) gehele percelen van minder dan 20 m breed in aanmerking nemen in
gebieden waar dergelijke percelen een traditioneel perceelstype zijn;
c) percelen van minstens 10 m breed langs nimmer opdrogende
waterlopen en meren in aanmerking nemen, op voorwaarde dat
daarvoor specifieke voorschriften worden vastgesteld, met name om
te controleren dat het milieu wordt ontzien.
2. De braakgelegde percelen moeten uit productie worden genomen
voor een periode die uiterlijk op 15 januari ingaat en ten vroegste op 31
augustus eindigt. De lidstaten bepalen evenwel onder welke voorwaarden
de producenten vanaf 15 juli een gewas mogen inzaaien dat in het
daaropvolgende jaar wordt geoogst en aan welke voorwaarden moet
worden voldaan om in lidstaten waar „transhumance” (het over grote
afstanden overbrengen van vee naar andere weidegronden) traditioneel is,
de grond vanaf 15 juli voor beweiding te mogen gebruiken.
3. De braakgelegde grond mag niet voor andere vormen van land-
bouwproductie dan die bedoeld in artikel 6, lid 3, van Verordening (EG)
nr. 1251/1999 worden gebruikt en evenmin voor een winstgevende
bestemming die met akkerbouw onverenigbaar zou zijn.
4. De lidstaten nemen passende, op de specifieke situatie van de
braakgelegde grond afgestemde maatregelen, met het oog op verzorging
van die grond en bescherming van het milieu. Deze maatregelen kunnen
ook de instandhouding van een plantendek omvatten; in dat geval moet
ervoor worden gezorgd dat dit plantendek niet voor de productie van
zaaizaad of pootgoed kan worden bestemd en in geen geval vóór 31
augustus voor landbouwdoeleinden kan worden gebruikt en evenmin
vóór 15 januari van het daaropvolgende jaar een voor verkoop bestemde
plantaardige productie kan opleveren.
5. De bepalingen van leden 3 en 4 gelden niet voor oppervlakten die
zijn bebost of braakgelegd op grond van de artikelen 22, 23, 24 en 31 van
Verordening (EG) nr. 1257/1999 en die voor de braakleggingsver-
plichting in aanmerking worden genomen, voor zover die bepalingen
strijdig zijn met de milieueisen of de eisen inzake bosbouw waaraan in
het kader van genoemde artikelen moet worden voldaan.
Artikel 20
1. In het kader van artikel 6, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1251/1999
kunnen de lidstaten de betaling voor braaklegging voor verscheidene
jaren, met een maximum van vijf jaar, toekennen.
2. Onverminderd het bepaalde in artikel 2, lid 4, van Verordening (EG)
nr. 1251/1999 en elke verhoging achteraf van het basisbedrag dat is
vastgesteld in artikel 4, lid 3, van genoemde verordening, ontvangen
producenten die zich ertoe verbinden dezelfde percelen voor de in lid 1
van het onderhavige artikel bedoelde periode uit productie te nemen,
gedurende die periode de betaling voor braaklegging die is berekend aan
de hand van het basisbedrag en van de opbrengsten volgens het regioplan
die op het tijdstip gelden waarop de verbintenis wordt aangegaan.!B
(1) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 80.1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 14
3. Wanneer een producent in zijn steunaanvraag „oppervlakte” vóór de
afloop van de in lid 1 bedoelde periode uitdrukkelijk van zijn verbintenis
terugkomt, moet hij een bedrag terugbetalen dat overeenkomt met 5 %
van de betaling voor braaklegging die uit hoofde van het voorgaande
verkoopseizoen is uitgekeerd voor de oppervlakte waarvoor hij van zijn
verbintenis terugkomt, vermenigvuldigd met het aantal jaren waarvoor
hij zijn oorspronkelijke verbintenis niet nakomt.
4. De producent die voor de in lid 2 bedoelde regeling heeft gekozen,
mag van zijn verbintenis terugkomen zonder dat de in lid 3 bedoelde
sanctie wordt toegepast:
a) wanneer hij besluit het betrokken areaal uit productie te nemen of te
bebossen in het kader van een van de regelingen van de artikelen 22,
23, 24 en 31 van Verordening (EG) nr. 1257/1999;
b) in door de lidstaten toegestane bijzondere gevallen die buiten de wil
van de producent tot een verandering van de bedrijfsstructuur leiden,
zoals een ruilverkaveling.
5. Wanneer tijdens de looptijd van de verbintenis, als gevolg van een
verandering in de bedrijfsstructuur, het percentage van de oppervlakte
die in het kader van dit artikel uit productie is genomen, de procentuele
limiet overschrijdt die op het tijdstip waarop de producent zijn
verbintenis aanging door de lidstaten overeenkomstig artikel 6, lid 5,
van Verordening (EG) nr. 1251/1999 was vastgesteld, worden de
oppervlakten waarvoor de verbintenis is aangegaan, zodanig aangepast
dat aan deze limiet wordt voldaan.
Artikel 21
1. Wanneer volgens de braakleggingsaangifte minder grond wordt
braakgelegd dan overeenkomt met het voor het betrokken verkoop-
seizoen vastgestelde percentage voor de verplichte braaklegging, wordt
de oppervlakte waarvoor de areaalbetaling aan de producenten van
akkerbouwgewassen voor wie de braakleggingsverplichting geldt, kan
worden toegekend, berekend aan de hand van de braakleggingsaangifte
en naar verhouding van de oppervlakte van de verschillende gewassen,
met inbegrip van kuilgras, zonder dat echter de oppervlakte waarvoor de
areaalbetaling kan worden toegekend, wordt verlaagd tot een oppervlakte
welke lager is dan die welke nodig is voor de in artikel 6, lid 7, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde productie van 92 t granen.
2. De in lid 1 bedoelde productie van granen wordt berekend aan de
hand van de opbrengst waarvan voor de areaalbetaling wordt uitgegaan.
Wanneer de lidstaat ervoor heeft gekozen de regionale historische
opbrengst voor oliehoudende zaden toe te passen, wordt die met 1,95
vermenigvuldigd.
Artikel 22
V oor Portugal wordt, overeenkomstig artikel 6, lid 4, van Verordening
(EG) nr. 1251/1999, de areaalbetaling in verband met de verplichte
braaklegging met de in bijlage IX vermelde bedragen verhoogd. Deze
bedragen worden gefinancierd overeenkomstig het bepaalde in artikel 5
van Verordening (EEG) nr. 3653/90.
Artikel 23
1. De in Verordening (EEG) nr. 3887/92 bedoelde steunaanvraag
„oppervlakte” wordt uitgesplitst naar regio als bedoeld in artikel 3 van
Verordening (EG) nr. 1251/1999.
2. Tegenover iedere aanvraag voor areaalbetalingen voor oppervlakten
in een bepaalde productieregio moet steeds een braakleggingsaangifte
voor dezelfde productieregio staan die minstens met het aantal hectaren
van die aanvraag correspondeert.
3. In het kader van door de lidstaat vastgestelde objectieve criteria mag
van het bepaalde in lid 2 worden afgeweken.!B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 15
4. In afwijking van lid 2 mag de met een aanvraag voor areaalbeta-
lingen corresponderende verplicht braak te leggen oppervlakte geheel of
gedeeltelijk gelegen zijn:
a) wat Spanje betreft, voor bedrijven in de „secano”- en „regadío”-pro-
ductieregio’ s, in de „secano”-regio,
b) in een andere productieregio, voorzover de braakgelegde oppervlakte
is gelegen in een productieregio die grenst aan de regio waar het
betrokken bebouwde areaal is gelegen.
5. Bij toepassing van het bepaalde in leden 3 en 4 moet de braak te
leggen oppervlakte worden aangepast om rekening te houden met de
verschillen tussen de opbrengsten waarvan voor de betrokken regio’ s
voor de betaling voor braaklegging wordt uitgegaan. Toepassing van het
onderhavige lid mag echter niet leiden tot een vermindering van het, om
de braakleggingsverplichting in acht te nemen, aantal uit de productie te
nemen hectaren.
HOOFDSTUK IV
Bijzondere bepalingen
Artikel 24
In afwijking van artikel 8, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1251/1999
mogen de lidstaten voor de in bijlage X van de onderhavige verordening
bedoelde gewassen en voor de door de betrokken lidstaten vast te stellen
gebieden die in de in die bijlage versnelde regio’ s gelegen zijn, de
inzaaitermijn tot uiterlijk 15 juni verlengen.
Wanneer de verlenging van de inzaaitermijn voor alle akkerbouwge-
wassen geldt, mogen de lidstaten voor de producenten in de betrokken
gebieden ook de termijn voor indiening van de aanvragen voor
areaalbetalingen tot uiterlijk 15 juni of tot de uiterste inzaaidatum
ingeval die datum eerder dan de eerstgenoemde uitvalt, verlengen.
Artikel 25
1. Bij de vaststelling van het in artikel 10, lid 7, van Verordening (EG)
nr. 1251/1999 bedoelde maximum wordt rekening gehouden met het
nationale referentieareaal, met de totale oppervlakte bouwland die in
aanmerking komt, en met het feit dat moet worden voorkomen dat een
areaal wordt ingezaaid dat tot buitensporige verlagingen van de
specifieke areaalbetalingen voor de teelt van oliehoudende zaden zou
leiden.
2. Het maximum en de criteria aan de hand waarvan dat maximum is
bepaald, worden zo spoedig mogelijk en uiterlijk op 31 juli van het
verkoopseizoen voorafgaand aan dat waarvoor de areaalbetaling wordt
aangevraagd, aan de Commissie meegedeeld.
3. Om te bepalen of een producent voor de areaalbetaling in
aanmerking komt, gaat de bevoegde autoriteit na of in de steunaanvraag
van de producent het vastgestelde maximum wordt nageleefd. De
oppervlakte waarvoor de producent boven het toegestane maximum de
specifieke areaalbetaling voor de teelt van oliehoudende zaden heeft
aangevraagd, wordt van de areaalbetaling uitgesloten.
4. Wanneer de uitsluiting van een oppervlakte op grond van lid 3 ertoe
leidt dat de braakgelegde oppervlakte van een producent het in artikel 6,
lid 5, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde, in de betrokken
lidstaat geldende maximum overschrijdt, wordt de braakgelegde opper-
vlakte waarvoor de producent de areaalbetaling heeft aangevraagd, tot
dat maximum verlaagd.
5. Oppervlakten die op grond van de leden 3 en 4 van een
steunaanvraag „oppervlakten” van een producent worden uitgesloten,
worden voor de toepassing van artikel 2, leden 4 en 6, van Verordening
(EG) nr. 1251/1999 niet in aanmerking genomen.!B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 16
HOOFDSTUK V
Slotbepalingen
Artikel 26
Mededelingen
1. De lidstaten verstrekken de Commissie volgens het hierna vermelde
tijdschema per productieregio, basisareaal en nationaal areaal de in de
tabellen in bijlage XI bedoelde gegevens in de in die bijlage aangegeven
gestandaardiseerde vorm:
a) 15 september van het lopende verkoopseizoen: de gegevens die zijn
berekend rekening houdende met de reeds uitgevoerde controles en
verificaties;
b) uiterlijk 31 oktober daaropvolgend: de definitieve gegevens, zijnde
die welke voor de berekening van het in artikel 12 bedoelde
definitieve percentage van de overschrijding zijn gebruikt; en
c) uiterlijk 15 februari daaropvolgend: de uiteindelijke gegevens, zijnde
de oppervlakten waarvoor de areaalbetaling daadwerkelijk is betaald
na aftrek van de in artikel 9 van Verordening (EEG) nr. 3887/92
bedoelde verminderingen van de oppervlakten.
2. Wanneer een overschrijding van de in de artikelen 10 en 11 bedoelde
oppervlakten wordt vastgesteld, deelt de lidstaat het definitieve over-
schrijdingspercentage onverwijld en uiterlijk op 31 oktober van het
lopende verkoopseizoen aan de Commissie mee. De gegevens aan de
hand waarvan het overschrijdingspercentage van een basisareaal is
berekend, worden volgens het schema in bijlage VII meegedeeld.
3. Bij onderverdeling van het overschrijdingspercentage overeenkom-
stig artikel 2, lid 6, en artikel 5, derde alinea, van Verordening (EG) nr.
1251/1999, deelt de lidstaat deze onderverdeling uiterlijk op 31 oktober
aan de Commissie mee.
Artikel 27
De lidstaten stellen voor de toepassing van deze verordening de nodige
maatregelen vast en delen deze binnen een maand na de vaststelling of de
wijziging ervan aan de Commissie mee.
Artikel 28
De Verordeningen (EEG) nr. 2467/92, (EEG) nr. 2836/93, (EG) nr.
762/94, (EG) nr. 1098/94, (EG) nr. 1237/95, (EG) nr. 658/96 en (EG) nr.
1577/98 worden met ingang van 1 juli 2000 ingetrokken.
Verwijzingen naar de ingetrokken verordeningen worden begrepen als
verwijzingen naar de onderhavige verordening.
Artikel 29
Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in
hetPublicatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Zij is van toepassing op de steun voor de producenten van bepaalde
akkerbouwgewassen voor het verkoopseizoen 2000/2001 en voor de
daaropvolgende verkoopseizoenen.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke lidstaat.!B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 17
BIJLAGE I
(artikel 2, lid 1)
DEFINITIES
1. Blijvend grasland
Grond die geen deel uitmaakt van een vruchtwisseling en die blijvend (ten
minste vijf jaar) als grasland wordt gebruikt, ongeacht of het ingezaaid dan
wel natuurlijk grasland betreft.
2. Blijvende teelten
Niet in de vruchtwisseling opgenomen teelten van gewassen, met
uitzondering van meerjarige gewassen en van blijvend grasland, die de
grond gedurende ten minste vijf jaar in beslag nemen en die geregeld eenoogst opleveren.
3. Meerjarige gewassen
GN-code
0709 10 00 Artisjokken
0709 20 00 Asperges
ex 0709 90 90 Rabarber
0810 20 Frambozen, bramen, moerbeien en loganbessen
0810 30 Zwarte, witte of rode aalbessen en kruisbessen
0810 40 Veenbessen, bosbessen en andere vruchten van het
geslacht Vaccinium
4. Herstructureringsprogramma
Onder „herstructureringsprogramma” wordt verstaan, een door de overheid
opgelegde wijziging van de structuur en/of de in aanmerking komende
oppervlakte van een bedrijf.!B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 18
BIJLAGE II
(artikel 4, lid 5)
ZONNEBLOEMRASSEN VOOR DE PRODUCTIE V AN ZONNEBLOEM-
PITTEN VOOR MENSELIJKE CONSUMPTIE
Agripro 3450
Agrosur
Dahlgren D-131 (Toma)Dahlgren D-151Dahlgren D-171
Dahlgren D-181
Dahlgren 954Dahlgren D-1950Dahlgren D-1998
Diset
Hagen Seed SG 9011Hagen Seed SG 9054Hagen Seed SG 9211
Interstate (IS)8004
KelisurRoyal Hybrid 381Royal Hybrid 2141
Royal Hybrid 3801
Royal Hybrid 3831Royal Hybrid 4381RRC 995
RRC 2211
RRC 2232RRC 4211SIGCO 826
SIGCO 828
SIGCO 829SIGCO 830SIGCO 954
SIGCO 964
SIGCO 974SIGCO 995Toma
Triumph 660C
Triumph 505C+Triumph 520CTriumph 515C
USDA Hybrid 924!
B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 19
BIJLAGE III
(artikel 5)
TEST VOOR DE V ASTSTELLING V AN HET BITTERSTOFGEHALTE
V AN LUPINEN
De test wordt uitgevoerd op een monster van 200 korrels uit een hoeveelheid van
1 kg per partij van maximaal 20 t.
De test beperkt zich tot het aantonen van bittere korrels in het monster. De
homogeniteitstolerantie bedraagt 1 op 100 korrels. Als testmethode wordt dekorrelsnijmethode volgens Sengbusch (1942), Ivanov en Smirnova (1932) en
Eggebrecht (1949) toegepast. De droge of gekweekte korrels worden overdwars
doorgesneden. De gehalveerde korrels worden gedurende 10 seconden op een zeefin een jodiumoplossing gedompeld en vervolgens gedurende 5 seconden metwater afgespoeld. De snijvlakken van de bittere korrels verkleuren en worden
bruin, maar die van de korrels die weinig alkaloïde bevatten blijven geel.
V oor de bereiding van de jodiumoplossing wordt 14 gram kaliumjodide in zo
weinig mogelijk water opgelost, daarna wordt 10 gram jodium toegevoegd envervolgens wordt de oplossing met water aangevuld tot 1 000 cm
3. De oplossing
moet één week worden bewaard alvorens te worden gebruikt. Zij wordt in bruine
flessen bewaard. Vóór gebruik wordt deze basisoplossing drie- tot vijfmaalverdund.!
B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 20
BIJLAGE IV
(artikel 6, lid 1, tweede alinea)
GEBIEDEN IN OOSTENRIJK W AAR DE TOESLAG VOOR DURUM-
TARWE MAG WORDEN TOEGEKEND
Pannonië
1. Gebieden van de Bezirksbauernkammern
2046 Atzenbrugg
2054 Baden
2062 Bruck/Leitha2089 Ebreichsdorf2101 Gänserndorf
2241 Hollabrunn
2275 Kirchberg/Wagram2305 Korneuburg2321 Laa/Thaya
2330 Langenlois
2364 Marchfeld2399 Mistelbach2402 Mödling
2470 Poysdorf
2500 Ravelsbach2518 Retz2551 Schwechat
2585 Tulln
2623 Wr. Neustadt2631 Wolkersdorf2658 Zistersdorf
2. Gebieden van de Bezirksreferate
3018 Neusiedl/See
3026 Eisenstadt
3034 Mattersburg
3042 Oberpullendorf
3. Gebieden van de Landwirtschaftskammer
1007 Wien!
B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 21
BIJLAGE V
(artikel 6, lid 3)
GEBIEDEN W AAR DE SPECIFIEKE STEUN VOOR DURUMTARWE
MAG WORDEN TOEGEKEND
DUITSLAND
Kreise en Kreisfreie Städte:
Baden-Württemberg:
Stadt Stuttgart, Ludwigsburg, Rems-Murr-Kreis, Stadt Heilbronn, Heilbronn,
Hohenlohekreis, Main-Tauber-Kreis, Stadt Karlsruhe, Karlsruhe, Stadt Baden-
Baden, Rastatt, Stadt Heidelberg, Stadt Mannheim, Rhein-Neckar-Kreis, StadtPforzheim, Enzkreis, Ortenaukreis.
Beieren:
Stadt Ingolstadt, Dachau, Eichstätt, Freising, Fürstenfeldbrück, Neuburg-Schro-
benhausen, Pfaffenhofen a.d.Ilm, Kelheim, Stadt Ansbach, Ansbach, Neustadt-
Bad Windsheim, Stadt Aschaffenburg, Aschaffenburg, Bad Kissingen, Rhön-
Grabfeld, Haßberge, Kitzingen, Main-Spessart, Stadt Schweinfurt, Schweinfurt,Stadt Würzburg, Würzburg.
Rheinland-Pfalz:
Ahrweiler, Stadt Koblenz, Mayen-Koblenz, Bad Kreuznach, Rhein-Lahn-Kreis,
Westerwald-Kreis, Bernkastel-Wittlich, Bitburg-Prüm, Daum, Trier-Saarburg,
Stadt Trier, Stadt Frankenthal, Landau i.d.P ., Ludwigshafen, Mainz, Neustadt/
Weinstr., Speyer, Worms, Alzey-Worms, Bad Dürkheim, Donnersbergkreis,Germersheim, Südl. Weinstraße, Ludwigshafen, Mainz-Bingen.
Hessen:
Stadt Frankfurt/Main, Wiesbaden, Bergstraße, Stadt Darmstadt, Darmstadt-Die-
burg, Groß-Gerau, Hochtaunuskreis, Main-Kinzig-Kreis, Main-Taunus-Kreis,
Stadt Offenbach, Offenbach, Rheingau-Taunus-Kreis, Wetteraukreis, Lahn-Dill-
Kreis, Limburg-Weilburg.
Saarland:
Stadt Saarbrücken, Merzig-Wadern, Neunkirchen, Saarlouis, Sankt Wendel.
Sachsen:
Mittweida, Muldentalkreis.
Sachsen-Anhalt:
Bernburg, Köthen, Burgenlandkreis, Mansfelder Land, Merseburg-Querfurt,
Saalkreis, Sangerhausen, Aschersleben-Straßfurt, Halberstadt, Jerichower Land,Quedlinburg, Schönebeck.
Thüringen:
Unstrut-Hainich-Kreis, Kyfhäuserkreis, Gotha, Sömmerda, Hildburghausen, Stadt
Weimar, Weimarer Land, Altenburger Land, Stadt Erfurt.
SP ANJE
Comarcas Agrícolas
Almazán (SO), Bajo Aragón (TE), Campiña (GU), Campo de Gómara (SO),
Centro (AB), El Cerrato (P), Hoya de Huesca (HU), La Montaña (A), Las Vegas
(M), Logrosán (CC), Monegros (HU), Noroeste (MU), Requena-Utiel (V), Rioja
Baja (LO), Segría (L), Sierra Rioja Baja (LO), Sur (V A), Suroeste y Valle deGuadalentín (MU), Trujillo (CC), Urgel (L), Valle de Ayora (V).
FRANKRIJK
Departementen
Aisne, Aube, Charente, Charente-Maritime, Cher, Deux-Sèvres, Essonne, Eure,
Eure-et-Loir, Indre, Indre-et-Loire, Loir-et-Cher, Loiret, Lot-et-Garonne, Maine-et-Loire, Marne, Nièvre, Orne, Sarthe, Seine-et-Marne, Vendée, Vienne, Yvonne,Yvelines.!
B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 22
ITALIË
Provincies
Alessandria, Bologna, Brescia, Cremona, Ferrara, Forlì, Gorizia, Lodi, Mantua,
Milaan, Modena, Padua, Parma, Pavia, Piacenza, Pordenone, Ravenna, Reggio
Emilia, Rimini, Rovigo, Turijn, Treviso, Udine, Venetië, Vercelli, Verona,Vicenza.
VERENIGD KONINKRIJK
Engeland.!
B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 23
BIJLAGE VI
(artikel 8)
BASISAREALEN
(× 1 000 ha)
Productieregio Alle teelten samen waarvan maïs waarvan kuilgras
BELGIË
Totaal 478,6
Gebied I 97,0
DENEMARKEN 2 018,0DUITSLAND 10 155,6 (
3) 540,3 (3)
Schleswig-Holstein 505,6
Hamburg 5,1
Niedersachsen 1 424,4
Bremen 1,8
Nordrhein-Westfalen 948,3
Rheinland-Pfalz 368,4
Hessen 461,2 "C1
3
Baden-Württemberg 735,4 "C1122,13
Bayern 1 775,9 "C1418,23
Saarland 36,5
Berlin 2,9
Brandenburg 888,5
Mecklenburg-V orpommern 967,9
Sachsen 598,8
Sachsen-Anhalt 880,7
Thüringen 554,2
GRIEKENLAND
Gebied I 1 396,3 218,0
Gebied II 95,4 4,1
SP ANJE
Regadío 1 371,1 403,4
Secano 7 848,6
FRANKRIJK
Totaal 13 526,0
Basisareaal maïs 613,8 (2)
Basisareaal, bevloeid 1 209,7 (2)
IERLAND 345,5 0,2!B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 24
(× 1 000 ha)
Productieregio Alle teelten samen waarvan maïs waarvan kuilgras
ITALIË 5 801,2 1 200,0
LUXEMBURG 42,8NEDERLAND
Gebied I 226,5 44,4
Gebied II 210,0 163,9
OOSTENRIJK 1 203,0
PORTUGAL
Azoren 9,7
Madeira
— Regadio 0,31 0,29
— Andere 0,30
Europees vasteland
— Regadio 293,4 221,4
— Andere 711,1
FINLAND 1 591,0 200,0
ZWEDEN 1 737,0 130,0VERENIGD KONINKRIJK
Engeland 3 794,6 33,2 (
1)
Schotland 551,6
Noord-Ierland 52,9 1,2 (1)
Wales 61,4
(1) Met uitzondering van suikermaïs.
(2) Inclusief 284 000 ha maïs (bevloeid).
(3) Bij toepassing van artikel 2, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1251/1999.!B
!M1
!B
!M1
!B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 25
BIJLAGE VII
(artikel 10, lid 4)
!B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 26
BIJLAGE VIII
(artikel 14, tweede alinea)
IN ARTIKEL 3, LID 7, V AN VERORDENING (EG) Nr. 1251/1999
BEDOELDE REFERENTIEOPBRENGSTEN
België 6,24
Denemarken 5,22
Duitsland 5,66 (1)
— Schleswig-Holstein 6,81
— Hamburg 6,01
— Niedersachsen 5,33
— Bremen 5,34
— Nordrhein-Westfalen 5,81
— Hessen 5,50
— Rheinland-Pfalz 4,78
— Baden-Württemberg 5,48
— Bayern 5,94
— Saarland 4,38
— Berlin 4,52
— Brandenburg 4,54
— Mecklenburg-V orpommern 5,45
— Sachsen 6,23
— Sachsen-Anhalt 6,14
— Thüringen 6,13
Griekenland 3,39
Spanje 2,9
Frankrijk 6,02
Ierland 6,08
Italië 3,9
Luxemburg 4,26
Nederland 6,66
Portugal 2,90
Verenigd Koninkrijk 5,83
Oostenrijk 5,27
Zweden 4,02
Finland 2,82
(1) Bij toepassing van artikel 2, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1251/1999.!B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 27
BIJLAGE IX
(artikel 22)
EXTRA BETALINGEN VOOR BRAAKLEGGING IN PORTUGAL
(in EUR)
Verkoopseizoen 2000/2001 2001/2002 2002/2003
Extra betaling 9,64 6,57 3,41!B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 28
BIJLAGE X
(artikel 24, eerste alinea)
Uiterste inzaaidatum: 15 juni
Gewas Lidstaat Regio’ s
Alle gewassen Finland Gehele grondgebied
Zweden Gehele grondgebied
Suikermaïs Alle lidstaten Gehele grondgebied!B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 29
BIJLAGE XI
(artikel 26, lid 1)
AAN DE COMMISSIE MEE TE DELEN GEGEVENS
De informatie moet worden verstrekt aan de hand van een aantal tabellen naar het
hiernavolgende model:
— in een eerste groep tabellen moeten de gegevens worden ingevuld per
productieregio in de zin van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1251/1999;
— in een tweede groep tabellen moeten de gegevens worden ingevuld voor elke
regio waarvoor een basisareaal is vastgesteld in de zin van bijlage VI;
— in één enkele tabel moeten de gegevens per lidstaat worden samengebracht.
De tabellen moeten de Commissie zowel in druk als op een informatiedrager voor
computerverwerking worden meegedeeld.
Formules voor de oppervlakten: 5 = 1 + 2 + 3 + 4
1 0=7+8+9
14 = 15 + 16
1 9=5+1 0+1 1+1 2+1 3+1 4+1 8
Opmerkingen: Elke tabel moet de naam van de betrokken regio vermelden.
De opbrengst is die waarvan voor de berekening van de areaalbetaling op grond
van Verordening (EG) nr. 1251/1999 wordt gebruikt.
Het onderscheid tussen „niet bevloeid” en „bevloeid” moet alleen worden
gemaakt voor regio’ s die in dit opzicht niet homogeen zijn. In dat geval geldt:
d=e+fj=k+l
Regel 1 betreft uitsluitend durumtarwe waarvoor de in artikel 5, eerste alinea, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde toeslag wordt toegekend.
Regel 2 betreft uitsluitend durumtarwe waarvoor het in artikel 5, vierde alinea, van
Verordening (EG) nr. 1251/1999 bedoelde steunbedrag wordt toegekend.
Regel 17 betreft uitsluitend op grond van de artikelen 22, 23, 24 en 31 van
Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad uit productie genomen of beboste
oppervlakten die op grond van artikel 6, lid 8, van Verordening (EG) nr. 1251/1999
als braakgelegd akkerland worden meegerekend.
Regel 18 betreft de in artikel 2, lid 4, tweede alinea, van Verordening (EG)
nr. 1251/1999 bedoelde oppervlakten.
Ook moeten gegevens worden verstrekt voor producenten die geen aanvraag
indienen voor de areaalbetaling in het kader van de steunregeling voorproducenten van bepaalde akkerbouwgewassen (Verordening (EG) nr. 1251/1999).Deze gegevens moeten worden vermeld in de kolommen „m” en „n” onder de
rubriek „Andere” en hebben vooral betrekking op als voederareaal voor rundvee
en schapen voor het vlees waarvan een premie wordt betaald, aangemeldakkerbouwland.
Regel 21 betreft braakgelegde grond die wordt gebruikt voor de teelt van niet voor
voeding of vervoedering bestemde gewassen waarvoor volgens de bepalingenvoor de uitvoering van artikel 6, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 geen
areaalbetaling wordt toegekend (bijvoorbeeld suikerbieten, aardperen en cicho-
reiwortels).!
B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 30
!B1999R2316 — NL — 11.07.2000 — 001.002 — 31